title: 2010/797/UE: Decyzja nr 1/2010 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi z dnia 1 grudnia 2010 r. w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 5, 6, 10 oraz 11 do załącznika 11 do umowy

text:
               22.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 338/50

         DECYZJA NR 1/2010 WSPÓLNEGO KOMITETU WETERYNARYJNEGO USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ I KONFEDERACJĄ SZWAJCARSKĄ DOTYCZĄCEJ HANDLU PRODUKTAMI ROLNYMI
   z dnia 1 grudnia 2010 r.
   w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 5, 6, 10 oraz 11 do załącznika 11 do umowy
   (2010/797/UE)
   WSPÓLNY KOMITET WETERYNARYJNY,
   uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi (zwaną dalej „Umową o rolnictwie”), w szczególności art. 19 ust. 3 jej załącznika 11,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa o rolnictwie weszła w życie dnia 1 czerwca 2002 r.

               (2)

               Artykuł 19 ust. 1 załącznika 11 do Umowy o rolnictwie ustanawia Wspólny Komitet Weterynaryjny, którego zadaniem jest rozpatrywanie wszystkich kwestii związanych z tym załącznikiem i jego wdrażaniem oraz wykonywanie wszelkich przewidzianych w nim zadań. Zgodnie z art. 19 ust. 3 tego załącznika Wspólny Komitet Weterynaryjny może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do dodatków do tego załącznika, w szczególności w celu ich dostosowania i aktualizacji.

               (3)

               Dodatki do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie zostały po raz pierwszy zmienione decyzją nr 2/2003 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6 oraz 11 do załącznika 11 do umowy (1).

               (4)

               Dodatki do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie zostały po raz ostatni zmienione decyzją nr 1/2008 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie zmiany dodatków 2, 3, 4, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11 do umowy (2).

               (5)

               Konfederacja Szwajcarska zgłosiła wniosek o przedłużenie przyznanego wcześniej zwolnienia z badania, którego celem jest wykrycie obecności włosieni (Trichinella) w tuszach wieprzowych i mięsie świń domowych przeznaczonych na tucz i do uboju w rzeźniach o niewielkich mocach produkcyjnych. Biorąc pod uwagę, że wspomniane tusze wieprzowe i mięso świń domowych, a także przetwory mięsne, produkty mięsne oraz przetworzone produkty mięsne nie mogą być przedmiotem handlu z państwami członkowskimi Unii Europejskiej, zgodnie z przepisami art. 9 lit. a) rozporządzenia władz Szwajcarii w sprawie środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego (RS 817.022.108) wydanego przez Federalny Departament Spraw Wewnętrznych, wniosek ten może zostać przyjęty. Przedmiotowe odstępstwo powinno zatem obowiązywać do dnia 31 grudnia 2014 r.

               (6)

               Od momentu ostatniej zmiany dodatków do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie zmianie uległy również przepisy ustawowe określone w dodatkach 1, 2, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11 do tej umowy. Należy w związku z tym uaktualnić punkty kontaktowe, o których mowa w dodatku 11 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie.

               (7)

               Należy odpowiednio zmienić dodatki 1, 2, 5, 6, 10 oraz 11 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Dodatki 1, 2, 5, 6, 10 oraz 11 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie zmienia się zgodnie z załącznikami I–VI do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja, sporządzona w dwóch egzemplarzach, zostaje podpisana przez współprzewodniczących lub inne osoby upoważnione do działania w imieniu Stron.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej podpisania przez obie Strony.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Bernie dnia 1 grudnia 2010 r.

            W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej

         Hans WYSS

            Przewodniczący delegacji

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2010 r.

            W imieniu Unii Europejskiej

         Paul VAN GELDORP

            Przewodniczący delegacji

      (1)  Dz.U. L 23 z 28.1.2004, s. 27.

      (2)  Dz.U. L 6 z 10.1.2009, s. 89.

      ZAŁĄCZNIK I

                  1.

                  W dodatku 1 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie rozdział V „Grypa ptaków” otrzymuje brzmienie:
                  „V.   Grypa ptaków

                  A.   PRAWODAWSTWO (1)

                              Unia Europejska

                              Szwajcaria

                              Dyrektywa Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylająca dyrektywę 92/40/EWG (Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16).

                                          1.

                                          Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 1, 1a i 9a (środki przeciwko wysoce zakaźnym chorobom epizootycznym, cele zwalczania) i art. 57 (techniczne przepisy wykonawcze, współpraca międzynarodowa).

                                          2.

                                          Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401), w szczególności jego art. 2 (wysoce zakaźne choroby epizootyczne), art. 49 (obchodzenie się z drobnoustrojami chorobotwórczymi dla zwierząt), art. 73 i 74 (sprzątanie i dezynfekcja), art. 77–98 (wspólne postanowienia dotyczące wysoce zakaźnych chorób epizootycznych), art. 122–125 (szczególne środki walki z grypą ptaków).

                                          3.

                                          Rozporządzenie z dnia 14 czerwca 1999 r. o organizacji Federalnego Departamentu Gospodarki (Org DFE; RS 172.216.1) w szczególności jego art. 8 (laboratorium referencyjne).

                        B.   SZCZEGÓLNE PRZEPISY I PROCEDURY WYKONAWCZE

                              1.

                              Unijnym laboratorium referencyjnym dla grypy ptaków jest Central Veterinary Laboratory, New Haw, Weybridge, Surrey KT15 3NB, Zjednoczone Królestwo. Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu działań tego laboratorium z racji pełnienia tej funkcji. Funkcje i zadania tego laboratorium określone zostały w pkt 2 załącznika VII do dyrektywy 2005/94/WE.

                              2.

                              Zgodnie z art. 97 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria dysponuje planem na wypadek sytuacji kryzysowych, który opublikowany jest na stronach internetowych Federalnego Urzędu Weterynaryjnego.

                              3.

                              Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 60 dyrektywy 2005/94/WE oraz art. 57 ustawy o epizootiach.

                  2.

                  W dodatku 1 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie rozdział VII „Choroby ryb i mięczaków” otrzymuje brzmienie:
                  „VII.   Choroby ryb i mięczaków

                  A.   PRAWODAWSTWO (2)

                              Unia Europejska

                              Szwajcaria

                              Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14).

                                          1.

                                          Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 1, 1a i 10 (środki przeciwko chorobom epizootycznym, cele zwalczania) i art. 57 (techniczne przepisy wykonawcze, współpraca międzynarodowa).

                                          2.

                                          Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401), w szczególności jego art. 3 i 4 (choroby epizootyczne, których dotyczy rozporządzenie), art. 18a (rejestracja hodowli obejmujących ryby), art. 61 (zobowiązania dzierżawców praw do połowu ryb i organów odpowiedzialnych za monitorowanie połowów), art. 62–76 (ogólne środki zwalczania choroby), art. 275–290 (szczególne środki dotyczące chorób ryb, laboratorium diagnostyczne).

                        B.   SZCZEGÓLNE PRZEPISY I PROCEDURY WYKONAWCZE

                              1.

                              Obecnie hodowla ostryg płaskich nie jest praktykowana w Szwajcarii. W przypadku pojawienia się bonamiozy lub marteiliozy Federalny Urząd Weterynaryjny zobowiązuje się do przyjęcia koniecznych środków interwencyjnych zgodnych z przepisami Unii Europejskiej na podstawie art. 57 ustawy o epizootiach.

                              2.

                              W celu zwalczania chorób ryb i mięczaków Szwajcaria stosuje rozporządzenie o epizootiach, w szczególności jego art. 61 (zobowiązania dzierżawców praw do połowu ryb oraz organów odpowiedzialnych za monitorowanie połowów), art. 62–76 (ogólne środki zwalczania choroby), art. 275–290 (szczególne środki dotyczące chorób ryb, laboratorium diagnostyczne) oraz art. 291 (choroby epizootyczne podlegające monitorowaniu).

                              3.

                              Unijnym laboratorium referencyjnym dla chorób skorupiaków jest Centre for Environment, Fisheries & Aquaculture Science (CEFAS), Weymouth Laboratory, Zjednoczone Królestwo. Unijnym laboratorium referencyjnym dla chorób ryb jest National Veterinary Institute, Technical University of Denmark, Hangøvej 2, 8200 Århus, Dania. Unijnym laboratorium referencyjnym dla chorób mięczaków jest Laboratoire IFREMER, BP 133, 17390 La Tremblade, Francja. Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu działań tych laboratoriów z racji pełnienia tej funkcji. Funkcje i zadania tych laboratoriów są określone w części I załącznika VI do dyrektywy 2006/88/WE.

                              4.

                              Przeprowadzenie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 58 dyrektywy 2006/88/WE oraz art. 57 ustawy o epizootiach.

         (1)  W przypadku braku innych wskazań wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 1 września 2009 r.”.

         (2)  W przypadku braku innych wskazań wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 1 września 2009 r.”.

      ZAŁĄCZNIK II

                  1.

                  W dodatku 2 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie rozdział I „Bydło i trzoda chlewna”, część B „Szczególne przepisy i procedury wykonawcze” pkt 7 lit. d) otrzymuje brzmienie:

                              „d)

                              okres izolacji zostaje zakończony, jeśli po wyeliminowaniu zarażonych zwierząt dwa badania serologiczne wszystkich reproduktorów i reprezentatywnej liczby tuczników, wykonane co najmniej w odstępie 21 dni, dały wynik ujemny.
                              Z tytułu uznania statusu Szwajcarii przepisy decyzji 2008/185/WE (Dz.U. L 59 z 4.3.2008, s. 19), ostatnio zmienionej decyzją 2009/248/WE (Dz.U. L 73 z 19.3.2009, s. 22), stosuje się odpowiednio.”.

                  2.

                  W dodatku 2 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie rozdział I„Bydło i trzoda chlewna”, część B „Szczególne przepisy i procedury wykonawcze” pkt 11 otrzymuje brzmienie:

                              „11.

                              Bydło i trzoda chlewna stanowiące przedmiot handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią posiadają świadectwa zdrowia zgodne ze wzorami zamieszczonymi w załączniku F do dyrektywy 64/432/EWG. Wprowadza się następujące zmiany:

                                          —

                                          wzór 1 świadectwa: sekcja C zostaje zmieniona, jak następuje:

                                                      —

                                                      w pkt 4 dotyczącym dodatkowych gwarancji tiret zostają uzupełnione w następujący sposób:

                                                                  »—

                                                                  choroba: zakaźne zapalenie nosa i tchawicy u bydła,

                                                                  —

                                                                  zgodnie z decyzją Komisji 2004/558/WE, której postanowienia stosuje się odpowiednio;«,

                                          —

                                          wzór 2 świadectwa: sekcja C zostaje zmieniona, jak następuje:

                                                      —

                                                      w pkt 4 dotyczącym dodatkowych gwarancji tiret zostają uzupełnione w następujący sposób:

                                                                  »—

                                                                  choroba: Aujeszkyego,

                                                                  —

                                                                  zgodnie z decyzją Komisji 2008/185/WE, której postanowienia stosuje się odpowiednio;« ”.

                  3.

                  W dodatku 2 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie rozdział IV „Drób i jaja wylęgowe”, część B „Szczególne przepisy i procedury wykonawcze” pkt 4 otrzymuje brzmienie:

                              „4.

                              W przypadku wysyłki jaj wylęgowych do Unii Europejskiej organy szwajcarskie zobowiązują się do przestrzegania zasad dotyczących znakowania ustanowionych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 617/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w zakresie norm handlowych w odniesieniu do jaj wylęgowych i piskląt drobiu hodowlanego (Dz.U. L 168 z 28.6.2008, s. 5).”.

                  IV.

                  W dodatku 2 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie rozdział V „Zwierzęta i produkty akwakultury” otrzymuje brzmienie:
                  „V.   Zwierzęta i produkty akwakultury

                  A.   PRAWODAWSTWO (1)

                              Unia Europejska

                              Szwajcaria

                              Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14).

                                          1.

                                          Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916401), w szczególności jego art. 3 i 4 (choroby epizootyczne, których dotyczy rozporządzenie), art. 18a (rejestracja hodowli obejmujących ryby), art. 61 (zobowiązania dzierżawców praw do połowu ryb i organów odpowiedzialnych za monitorowanie połowów), art. 62–76 (ogólne środki zwalczania choroby), art. 275–290 (szczególne środki dotyczące chorób ryb, laboratorium diagnostyczne).

                                          2.

                                          Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, przewozu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE; RS 916.443.10).

                                          3.

                                          Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu i przewozu drogą lotniczą zwierząt pochodzących z państw trzecich (OITA; RS 916.443.12).

                        B.   SZCZEGÓLNE PRZEPISY I PROCEDURY WYKONAWCZE

                              1.

                              W celu stosowania niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria oficjalnie nie jest dotknięta zakaźną anemią łososia oraz zakażeniami wywoływanymi przez Marteilia refringens i Bonamia ostreae.

                              2.

                              Decyzję o zastosowaniu art. 29, 40, 41, 43, 44 i 50 dyrektywy 2006/88/WE podejmuje Wspólny Komitet Weterynaryjny.

                              3.

                              Warunki dotyczące zdrowia zwierząt do celu wprowadzenia do obrotu ozdobnych zwierząt wodnych, zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, w tym do obszarów umieszczenia, do łowisk typu »wpuść i złów« i do otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, oraz do odnowy populacji, a także zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi określone zostały w art. 4–9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażającego dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiającego wykaz gatunków-wektorów (Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 41).

                              4.

                              Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 58 dyrektywy 2006/88/WE oraz art. 57 ustawy o epizootiach.

         (1)  W przypadku braku innych wskazań wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 1 września 2009 r.”.

      ZAŁĄCZNIK III
      W dodatku 5 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie rozdział V sekcja A „Identyfikacja zwierząt” otrzymuje brzmienie:

         „A.   Identyfikacja zwierząt

         A.   PRAWODAWSTWO (1)

                     Unia Europejska

                     Szwajcaria

                                 1.

                                 Dyrektywa Rady 2008/71/WE z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie identyfikacji i rejestracji świń (Dz.U. L 213 z 8.8.2008, s. 31)

                                 2.

                                 Rozporządzenie (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz.U. L 204 z 11.8.2000, s. 1).

                                 1.

                                 Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401), w szczególności jego art. 7–20 (rejestracja i identyfikacja).

                                 2.

                                 Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczące baz danych dotyczących przemieszczania zwierząt (RS 916.404).

               B.   SZCZEGÓLNE PRZEPISY I PROCEDURY WYKONAWCZE

                     a)

                     Zastosowanie art. 4 ust. 2 dyrektywy 2008/71/WE podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

                     b)

                     Przeprowadzanie kontroli na miejscu podlega kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności na podstawie art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 i art. 57 ustawy o epizootiach, a także art. 1 rozporządzenia z dnia 14 listopada 2007 r. w sprawie koordynowania kontroli gospodarstw rolnych (OCI, RS 910.15).

         (1)  W przypadku braku innych wskazań wszelkie odniesienie do aktów prawnych rozumiane jest jako odniesienie do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 1 września 2009 r.”.

      ZAŁĄCZNIK IV

                  1.

                  W dodatku 6 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie rozdział I rubryka „Warunki szczególne” pkt 6 otrzymuje brzmienie:

                              „6.

                              Odpowiednie organy szwajcarskie mogą dokonać zwolnienia z badania, którego celem jest wykrycie obecności włosieni (Trichinella) w tuszach wieprzowych i mięsie świń domowych przeznaczonych na tucz i do uboju w rzeźniach o niewielkich mocach produkcyjnych.
                              Przepis ten stosuje się do dnia 31 grudnia 2014 r.
                              Zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia DFE z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczącego higieny podczas uboju zwierząt (OHyAb; RS 817.190.1) oraz art. 9 ust. 8 rozporządzenia DFI z dnia 23 listopada 2005 r. o środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (RS 817.022.108) tusze wieprzowe i mięso świń domowych przeznaczonych na tucz i do uboju, a także przetwory mięsne, produkty mięsne oraz przetworzone produkty mięsne, które od nich pochodzą, posiadają specjalne oznakowanie warunków zdrowotnych zgodnie ze wzorem określonym w ostatnim ustępie załącznika 9 do rozporządzenia DFE z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczącego higieny podczas uboju zwierząt (OHyAb; RS 817.190.1). Produkty te nie mogą być przedmiotem handlu z państwami członkowskimi Unii Europejskiej zgodnie z przepisami art. 9 lit. a) rozporządzenia DFI o środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (RS 817.022.108).”.

                  2.

                  W dodatku 6 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie rozdział I rubryka „Warunki szczególne” pkt 11 otrzymuje brzmienie:

                              „11.

                                          1.

                                          Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1).

                                          2.

                                          Dyrektywa Komisji 95/45/WE z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące barwników stosowanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 226 z 22.9.1995, s. 1).

                                          3.

                                          Rozporządzenie (WE) nr 2232/96 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 października 1996 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla substancji aromatycznych używanych lub przeznaczonych do użycia w lub na środkach spożywczych (Dz.U. L 299 z 23.11.1996, s. 1).

                                          4.

                                          Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3).

                                          5.

                                          Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U L 125 z 23.5.1996, s. 10).

                                          6.

                                          Dyrektywa 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 16).

                                          7.

                                          Dyrektywa 1999/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 24).

                                          8.

                                          Decyzja Komisji 1999/217/WE z dnia 23 lutego 1999 r. przyjmująca rejestr substancji aromatycznych używanych w lub na środkach spożywczych sporządzony w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 2232/96 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 84 z 27.3.1999, s. 1).

                                          9.

                                          Decyzja Komisji 2002/840/WE z dnia 23 października 2002 r. przyjmująca wykaz zatwierdzonych jednostek w państwach trzecich w odniesieniu do napromieniowania żywności (Dz.U. L 287 z 25.10.2002, s. 40).

                                          10.

                                          Rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach spożywczych lub na ich powierzchni (Dz.U. L 309 z 26.11.2003, s. 1).

                                          11.

                                          Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5).

                                          12.

                                          Rozporządzenie Komisji (WE) nr 884/2007 z dnia 26 lipca 2007 r. w sprawie środków nadzwyczajnych zawieszających stosowanie E 128 czerwień 2G jako barwnika żywności (Dz.U. L 195 z 27.7.2007, s. 8).

                                          13.

                                          Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie enzymów spożywczych, zmieniające dyrektywę Rady 83/417/EWG, rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999, dyrektywę 2000/13/WE, dyrektywę Rady 2001/112/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 258/97 (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 7).

                                          14.

                                          Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16).

                                          15.

                                          Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 34).

                                          16.

                                          Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/32/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych państw członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych i składników żywności (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 3).

                                          17.

                                          Dyrektywa Komisji 2008/60/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 158 z 18.6.2008, s. 17).

                                          18.

                                          Dyrektywa Komisji 2008/84/WE z dnia 27 sierpnia 2008 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz.U. L 253 z 20.9.2008, s. 1).

                                          19.

                                          Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11).”.

      ZAŁĄCZNIK V
      W dodatku 10 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie rozdział V otrzymuje brzmienie:

                  1)

                  w części 1A skreśla się punkty 3, 6, 7, 8, 9 i 14;

                  2)

                  w części 1A dodaje się punkty w brzmieniu:

                              „31.

                              Dyrektywa Komisji 2008/60/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych (Dz.U. L 158 z 18.6.2008, s. 17).

                              32.

                              Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16).

                              33.

                              Dyrektywa Komisji 2008/84/WE z dnia 27 sierpnia 2008 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz.U. L 253 z 20.9.2008, s. 1).”.

      ZAŁĄCZNIK VI
      Dodatek 11 do załącznika 11 do Umowy o rolnictwie otrzymuje brzmienie:

            „Dodatek 11

               Punkty kontaktowe

                        1.

                        Dla Unii Europejskiej:

                                    Dyrektor

                                    Zdrowie i Dobrostan Zwierząt

                                    Dyrekcja Generalna ds. Zdrowia i Konsumentów

                                    Komisja Europejska, 1049 Bruksela, Belgia

                        2.

                        Dla Szwajcarii:

                                    Dyrektor

                                    Office vétérinaire fédéral (Federalny Urząd Weterynaryjny)

                                    CH-3003 Berno

                           Inny ważny punkt kontaktowy:

                                    Kierownik Działu

                                    Office fédéral de la santé publique (Federalny Urząd ds. Zdrowia Publicznego)

                                    Division sécurité alimentaire (Dział Bezpieczeństwa Żywności)

                                    CH-3003 Berno, Szwajcaria”.


title: Decyzja Rady z dnia 13 stycznia 2004 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Mecedonii dotyczącego systemu punktów tranzytowych stosowanego do samochodów ciężarowych przejeżdżających przez Austrię

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0184

Dziennik Urzędowy L 057 , 25/02/2004 P. 0022 - 0022

		Decyzja Radyz dnia 13 stycznia 2004 r.w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii dotyczącego systemu punktów tranzytowych stosowanego do samochodów ciężarowych przejeżdżających przez Austrię(2004/184/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71 ust. 1, w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komisja negocjowała Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii dotyczące systemu punktów tranzytowych stosowanego do samochodów ciężarowych przejeżdżających przez Austrię.(2) Porozumienie powinno zostać podpisane, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.(3) Należy poczynić przygotowania w celu tymczasowego stosowania Porozumienia od dnia 1 stycznia 2004,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej/umocowanych do podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii dotyczącego systemu punktów tranzytowych stosowanego do samochodów ciężarowych przejeżdżających przez Austrię, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.Tekst Porozumienia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Porozumienie określone w art. 1 stosuje się tymczasowo od dnia 1 stycznia 2004 r.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 13 stycznia 2004 r.W imieniu RadyB. CowenPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2014/668/UE: Decyzja Rady z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, oraz tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w odniesieniu do jego tytułu III (z wyjątkiem postanowień dotyczących traktowania pracowników będących obywatelami państw trzecich legalnie zatrudnionych na terytorium drugiej Strony) oraz tytułów IV, V, VI i VII, jak również powiązanych załączników i protokołów

text:
               20.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 278/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 czerwca 2014 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, oraz tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w odniesieniu do jego tytułu III (z wyjątkiem postanowień dotyczących traktowania pracowników będących obywatelami państw trzecich legalnie zatrudnionych na terytorium drugiej Strony) oraz tytułów IV, V, VI i VII, jak również powiązanych załączników i protokołów

      (2014/668/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217, w związku z art. 218 ust. 5 i art. 218 ust. 8 akapit drugi, a także art. 218 ust. 7,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2007 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Ukrainą w sprawie zawarcia nowej umowy między Unią a Ukrainą, mającej zastąpić umowę o partnerstwie i współpracy (1).

               (2)

               Biorąc pod uwagę bliskie więzi historyczne oraz stale zacieśniające się stosunki między Stronami, a także ich dążenie do wzmocnienia i poszerzenia zakresu współpracy w ambitny i innowacyjny sposób, negocjacje w sprawie Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (zwanego dalej „Układem”) zakończyły się pomyślnie parafowaniem Układu w 2012 r.

               (3)

               Należy podpisać Układ w imieniu Unii i należy zatwierdzić dołączony do niniejszej decyzji Akt końcowy. Układ powinien być częściowo tymczasowo stosowany zgodnie z jego art. 486 do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.

               (4)

               Tymczasowe stosowanie części Układu nie narusza podziału kompetencji między Unię Europejską a jej państwa członkowskie zgodnie z Traktatami.

               (5)

               Niniejsza decyzja nie dotyczy art. 17 Układu, który to artykuł zawiera szczególne zobowiązania dotyczące traktowania będących obywatelami państw trzecich pracowników legalnie zatrudnionych na terytorium drugiej Strony i jest objęty zakresem stosowania tytułu V części trzeciej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Cel i treść tych postanowień jest różna i niezależna od celu i treści innych postanowień Układu służących ustanowieniu partnerstwa pomiędzy Stronami. Oddzielna deklaracja dotycząca art. 17 Układu zostanie przyjęta równolegle do niniejszej decyzji.

               (6)

               Zgodnie z art. 218 ust. 7 TFUE Rada powinna upoważnić Komisję do zatwierdzania zmian do Układu, które mają być przyjmowane przez Komitet Stowarzyszenia obradujący w składzie zajmującym się kwestiami dotyczącymi handlu zgodnie z art. 465 ust. 4 Układu, zaproponowanych przez Podkomitet ds. Oznaczeń Geograficznych na podstawie art. 211 Układu.

               (7)

               Należy określić stosowne procedury dotyczące ochrony oznaczeń geograficznych, które są chronione na podstawie Układu.

               (8)

               Układu nie należy interpretować jako przyznającego prawa lub nakładającego obowiązki, na które można bezpośrednio powoływać się w sądach i trybunałach Unii lub państw członkowskich.

               (9)

               W związku z podpisaniem preambuły, art. 1 oraz tytułów I, II i VII Układu podczas szczytu pomiędzy Unią i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, który odbył się w Brukseli w dniu 21 marca 2014 r., należy podpisać pozostałe części Układu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (zwanego dalej „Układem”), w odniesieniu do jego tytułu III (z wyjątkiem art. 17) oraz tytułów IV, V i VI, jak również powiązanych załączników i protokołów, z zastrzeżeniem zawarcia Układu, oraz zgodnie z Aktem końcowym (2).
   Artykuł 2
   1.   Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do Układu.
   2.   Zatwierdza się w imieniu Unii Akt końcowy dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Układu oraz Aktu końcowego w imieniu Unii.
   Artykuł 4
   Do czasu wejścia w życie Układu następujące jego części stosuje się tymczasowo między Unią i Ukrainą zgodnie z art. 486 Układu oraz pod warunkiem dokonania przewidzianych w nim powiadomień (3), lecz jedynie w zakresie obejmującym kwestie należące do kompetencji Unii:

               —

               tytuł III: artykuły 14 i 19,

               —

               tytuł IV (z wyjątkiem art. 158, w zakresie, w jakim artykuł ten dotyczy egzekwowania środkami prawnokarnymi praw własności intelektualnej; oraz z wyjątkiem art. 258 i 286 w zakresie, w jakim artykuły te mają zastosowanie do postępowania administracyjnego, przeglądu i odwołania na poziomie państwa członkowskiego).
               Tymczasowe stosowanie art. 279 nie ma wpływu na suwerenne prawa państw członkowskich w odniesieniu do ich zasobów węglowodorów zgodnie z prawem międzynarodowym, w tym ich praw i obowiązków jako stron Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r.
               Tymczasowe stosowanie art. 280 ust. 3 przez Unię nie ma wpływu na istniejący podział kompetencji między Unię i jej państwa członkowskie w odniesieniu do przyznawania zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów,

               —

               tytuł V: rozdział 1 (z wyłączeniem art. 338 lit. k), art. 339 i 342), rozdział 6 (z wyłączeniem art. 361, art. 362 ust. 1 lit. c), art. 364 i art. 365 lit. a) i c)), rozdział 7 (z wyłączeniem art. 368 ust. 3 i art. 369 lit. a) i d) (4)), rozdziały 12 i 17 (z wyłączeniem art. 404 lit. h)), rozdział 18 (z wyłączeniem art. 410 lit. b) i art. 411), rozdziały 20, 26, 28 oraz art. 353 i 428,

               —

               tytuł VI,

               —

               tytuł VII (z wyjątkiem art. 479 ust. 1), w zakresie, w jakim postanowienia tego tytułu ograniczają się do celu zapewnienia tymczasowego stosowania Układu zgodnie z niniejszym artykułem,

               —

               załączniki I–XXVI, załącznik XXVII (z wyjątkiem kwestii jądrowych), załączniki XXVIII–XXXVI (z wyjątkiem pkt 3 w załączniku XXXII),

               —

               załączniki XXXVIII–XLI, załączniki XLIII i XLIV, a także protokoły I–III.

         Artykuł 5
   Na użytek art. 211 Układu, zmiany Układu w drodze decyzji Podkomitetu ds. Oznaczeń Geograficznych są zatwierdzane przez Komisję w imieniu Unii. W przypadku gdy zainteresowane strony nie mogą osiągnąć porozumienia w następstwie zastrzeżeń dotyczących oznaczenia geograficznego, Komisja przyjmuje stanowisko na podstawie procedury określonej w art. 57 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (5).
   Artykuł 6
   1.   Nazwa chroniona na mocy podsekcji 3 „Oznaczenia geograficzne” w tytule IV sekcji 2 rozdziału 9 Układu może być wykorzystywana przez jakikolwiek podmiot wprowadzający do obrotu produkty rolne, środki spożywcze, wina, wina aromatyzowane lub napoje spirytusowe, które są zgodne z odpowiadającymi im specyfikacjami.
   2.   Zgodnie z art. 207 Układu państwa członkowskie oraz instytucje Unii egzekwują ochronę przewidzianą w tytule IV art. 204–206 Układu, w tym również na wniosek zainteresowanej strony.
   Artykuł 7
   Układu nie można interpretować jako przyznającego prawa lub nakładającego obowiązki, na które można bezpośrednio powoływać się w sądach lub trybunałach Unii Europejskiej lub państw członkowskich.
   Artykuł 8
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 czerwca 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Umowa o partnerstwie i współpracy ustanawiająca partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Ukrainą z drugiej strony (Dz.U. L 49 z 19.2.1998, s. 3).

      (2)  Tekst Układu został opublikowany łącznie z decyzją Rady 2014/295/UE z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w odniesieniu do jego preambuły, art. 1 oraz tytułów I, II i VII (Dz.U. L 161 z 29.5.2014, s. 1).

      (3)  Data, od której Układ będzie tymczasowo stosowany, zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      (4)  Odniesienie w art. 369 lit. c) do „opracowywania strategii finansowania koncentrujących się na utrzymaniu, ograniczeniach zdolności przewozowej oraz brakujących ogniwach infrastruktury” nie stwarza jakichkolwiek obowiązków dla państw członkowskich w zakresie finansowania.

      (5)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.


title: 2008/578/WE: Decyzja Rady z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Radą Europy w sprawie współpracy między Agencją Praw Podstawowych Unii Europejskiej a Radą Europy

text:
               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 186/6

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 lutego 2008 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Radą Europy w sprawie współpracy między Agencją Praw Podstawowych Unii Europejskiej a Radą Europy
   (2008/578/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (1) przewiduje ustanowienie ścisłej współpracy między Agencją i Radą Europy.

               (2)

               Komisja w imieniu Wspólnoty Europejskiej wynegocjowała z Radą Europy Umowę między Wspólnotą Europejską a Radą Europy w sprawie współpracy pomiędzy Agencją Praw Podstawowych Unii Europejskiej a Radą Europy (zwaną dalej „umową”).

               (3)

               W związku z tym umowa powinna zostać podpisana i zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę między Wspólnotą Europejską a Radą Europy w sprawie współpracy między Agencją Praw Podstawowych Unii Europejskiej a Radą Europy, jak określono w art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 168/2007.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy i wyrażenia przez to zgody na to, by stała się ona wiążąca dla Wspólnoty (2).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. MATE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1.

      (2)  Data wejścia w życie niniejszej umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
    ---documentbreak---

               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 186/7

         WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”,
   z jednej strony,
   i
   RADA EUROPY,
   z drugiej strony,
   zwane dalej łącznie „Stronami”,
   MAJĄC NA UWADZE FAKT, że Rada Unii Europejskiej przyjęła w dniu 15 lutego 2007 r. rozporządzenie (WE) nr 168/2007 ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwaną dalej „Agencją”),
   MAJĄC NA UWADZE FAKT, że celem Agencji jest dostarczanie pomocy i wiedzy fachowej w zakresie praw podstawowych odpowiednim instytucjom, organom, biurom i agencjom Wspólnoty oraz jej państw członkowskich przy wdrażaniu przez nie prawa wspólnotowego, przy czym wsparcie to ma służyć pełnemu poszanowaniu praw podstawowych przez te instytucje i organy przy podejmowaniu przez nie środków lub określaniu kierunków działań w dziedzinach należących do ich kompetencji,
   MAJĄC NA UWADZE FAKT, że Agencja, wykonując swoje zadania, odwołuje się do praw podstawowych w rozumieniu art. 6 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, w tym do praw i wolności zagwarantowanych w Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 listopada 1950 r.,
   MAJĄC NA UWADZE FAKT, że Rada Europy posiada szerokie doświadczenie i wiedzę specjalistyczną w dziedzinie współpracy i wzajemnej pomocy międzyrządowej w zakresie praw człowieka, jako że ustanowiła ona również wiele mechanizmów kontroli i monitorowania praw człowieka, a także urząd Komisarza Praw Człowieka Rady Europy,
   MAJĄC NA UWADZE FAKT, że Agencja, prowadząc swoją działalność, w stosownych przypadkach uwzględnia działania wykonane już przez Radę Europy,
   MAJĄC NA UWADZE FAKT, że aby uniknąć powielania działań oraz aby zapewnić komplementarność i wartość dodaną, Agencja koordynuje swoją działalność z pracami Rady Europy, w szczególności w odniesieniu do rocznego programu prac oraz współpracy ze społeczeństwem obywatelskim,
   MAJĄC NA UWADZE FAKT, że należy ustanowić bliską więź pomiędzy Agencją a Radą Europy zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 168/2007,
   MAJĄC NA UWADZE FAKT, że przedstawiciele państw członkowskich Unii Europejskiej podczas posiedzenia Rady Europejskiej w dniach 16 i 17 grudnia 2004 r. uzgodnili, iż Agencja w istotny sposób przyczyni się do zwiększenia spójności i konsekwencji polityki UE w dziedzinie praw człowieka,
   MAJĄC NA UWADZE FAKT, że wytyczne w sprawie stosunków między Radą Europy a Unią Europejską, przyjęte podczas trzeciego szczytu szefów państw i rządów Rady Europy (Warszawa, 16–17 maja 2005 r.), przywołują Agencję jako instytucję umożliwiającą dalsze intensyfikowanie współpracy z Radą Europy oraz zwiększanie spójności i komplementarności podejmowanych działań,
   MAJĄC NA UWADZE FAKT, że porozumienie pomiędzy Radą Europy a Unią Europejską zawarte w dniu 23 maja 2007 r. zawiera ogólne ramy dla współpracy w dziedzinie praw człowieka i podstawowych wolności i podkreśla rolę Rady Europy jako punktu odniesienia dla praw człowieka, rządów prawa i demokracji w Europie,
   MAJĄC NA UWADZE FAKT, że zgodnie z porozumieniem Agencja respektuje jednolitość, ważność i skuteczność instrumentów wykorzystywanych przez Radę Europy w celu kontroli prawa człowieka w państwach członkowskich,
   MAJĄC NA UWADZE FAKT, że Rada Europy mianuje niezależną osobę, która ma zasiadać w zarządzie i radzie wykonawczej Agencji,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   I.   Stosowane terminy

               1.

               Do celów niniejszej Umowy:

                           a)

                           „komitety międzyrządowe Rady Europy” oznaczają komitet lub inny organ ustanowiony przez Komitet Ministrów lub za jego zgodą na mocy art. 15 lit. a), art. 16 lub 17 statutu Rady Europy;

                           b)

                           „komitety Rady Europy monitorujące prawa człowieka” oznaczają Europejski Komitet Praw Socjalnych; Europejski Komitet Zapobiegania Torturom oraz Nieludzkiemu lub Poniżającemu Traktowaniu albo Karaniu; Europejską Komisję przeciwko Rasizmowi i Nietolerancji; Komitet Ekspertów Europejskiej Karty Języków Regionalnych lub Mniejszościowych; Komitet Doradczy Konwencji Ramowej o Ochronie Mniejszości Narodowych lub inny tego typu niezależny organ ustanowiony w przyszłości przez Radę Europy;

                           c)

                           „Agencja” obejmuje organy, o których mowa w art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 168/2007, działające w ramach swoich kompetencji.

         II.   Ogólne ramy współpracy

               2.

               Niniejsza Umowa ustanawia ramy współpracy pomiędzy Agencją a Radą Europy w celu uniknięcia powielania i w celu zapewnienia komplementarności i wartości dodanej.

               3.

               Ustanowione zostają regularne kontakty na odpowiednim szczeblu między Agencją a Radą Europy. Zarówno dyrektor Agencji, jak i sekretariat Rady Europy wyznaczają osobę kontaktową odpowiedzialną w szczególności za kwestie związane ze wzajemną współpracą.

               4.

               Co do zasady, przedstawiciele sekretariatu Rady Europy są zapraszani przez radę wykonawczą Agencji do uczestnictwa jako obserwatorzy w posiedzeniach zarządu Agencji. Zasada ta nie dotyczy szczególnych punktów porządku obrad, podczas omawiania których, ze względu na ich wewnętrzny charakter, uczestnictwo wspomnianych przedstawicieli nie byłoby uzasadnione. Przedstawiciele ci mogą także być zapraszani do uczestnictwa w innych spotkaniach organizowanych przez radę wykonawczą Agencji, w tym w spotkaniach, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 168/2007.

               5.

               Przedstawiciele Agencji są zapraszani do uczestnictwa jako obserwatorzy w posiedzeniach tych komitetów międzyrządowych Rady Europy, którymi Agencja jest zainteresowana. Na zaproszenie odpowiedniego komitetu przedstawiciele Agencji mogą uczestniczyć jako obserwatorzy w posiedzeniach lub wymianach opinii organizowanych przez komitety Rady Europy monitorujące prawa człowieka lub komitety utworzone na mocy porozumień częściowych. Przedstawiciele Agencji mogą być również zapraszani do uczestniczenia w wymianie poglądów organizowanej przez Komitet Ministrów Rady Europy.

               6.

               Współpraca obejmuje cały zakres działań agencji, zarówno obecnych, jak i przyszłych.

         III.   Wymiana informacji i danych

               7.

               Bez uszczerbku dla obowiązujących Agencję i Radę Europy przepisów o ochronie danych Agencja i Rada Europy dostarczają sobie nawzajem informacji i danych zgromadzonych podczas prowadzenia swoich działań; dotyczy to także dostępu do informacji on-line. Agencja i Rada Europy mogą wykorzystywać otrzymane w ten sposób informacje i dane w trakcie prowadzonych przez siebie działań. Powyższe przepisy nie dotyczą danych ani działań poufnych.

               8.

               Agencja należycie uwzględnia wyroki i decyzje Europejskiego Trybunału Praw Człowieka dotyczące dziedzin działania Agencji, a w odpowiednich przypadkach ustalenia, raporty i działania w zakresie praw człowieka komitetów monitorujących prawa człowieka, komitetów międzyrządowych Rady Europy oraz Komisarza Praw Człowieka Rady Europy.

               9.

               W przypadku gdy Agencja używa informacji otrzymanych od Rady Europy, podaje ona źródło ich pochodzenia. Rada Europy postępuje w ten sam sposób, gdy używa informacji pochodzących ze źródeł Agencji.

               10.

               Agencja i Rada Europy dopilnowują, by za pomocą ich sieci, na zasadzie wzajemności, jak najszerzej upowszechnianie były wyniki ich działań.

               11.

               Agencja i Rada Europy zapewniają stałą wymianę informacji o działaniach proponowanych, realizowanych lub zakończonych.

         IV.   Metody współpracy

               12.

               Agencja i sekretariat Rady Europy prowadzą regularne konsultacje w celu koordynacji działań Agencji, w szczególności w zakresie prowadzenia badań i ankiet naukowych oraz formułowania wniosków, opinii i sprawozdań, z działaniami Rady Europy w celu zapewnienia komplementarności i możliwie najlepszego wykorzystania zasobów.

               13.

               Konsultacje dotyczą zwłaszcza:

                           a)

                           przygotowania rocznego programu prac Agencji;

                           b)

                           przygotowania rocznego sprawozdania Agencji na temat praw podstawowych, objęty zakresem działań Agencji;

                           c)

                           współpracy ze społeczeństwem obywatelskim, a zwłaszcza udziału Rady Europy w tworzeniu i funkcjonowaniu platformy praw podstawowych Agencji.

               14.

               W wyniku konsultacji można uzgodnić, że Agencja i Rada Europy będą prowadziły wspólne lub uzupełniające się działania w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, np. będą organizować konferencje lub warsztaty, gromadzić i analizować dane lub tworzyć wspólne źródła informacji lub opracowania informacyjne.

               15.

               Współpracę między Agencją a Radą Europy mogą dodatkowo wspierać dotacje przyznawane przez Agencję Radzie Europy. Zastosowanie mają tu przepisy Administracyjnej umowy ramowej z 2004 r. między Komisją Europejską a Radą Europy w sprawie stosowania klauzuli weryfikacyjnej w odniesieniu do operacji administrowanych przez Radę Europy i finansowanych lub współfinansowanych przez Wspólnotę Europejską.

               16.

               Na mocy porozumienia między Sekretarzem Generalnym Rady Europy a dyrektorem Agencji może się odbywać czasowa wymiana pracowników między Agencją a Radą Europy, jeżeli pozwalają na to stosowne regulaminy pracownicze.

         V.   Mianowanie przez Radę Europy niezależnej osoby, która będzie zasiadać w zarządzie i radzie wykonawczej Agencji

               17.

               Komitet Ministrów Rady Europy mianuje niezależną osobę, która wraz ze swoim zastępcą zasiada w zarządzie i w radzie wykonawczej Agencji. Osoby mianowane przez Radę Europy powinny posiadać odpowiednie doświadczenie w zarządzaniu organizacjami należącymi do sektora publicznego lub prywatnego oraz wiedzę w dziedzinie praw podstawowych.

               18.

               Rada Europy podaje do wiadomości Agencji i Komisji Europejskiej nazwiska mianowanych osób.

               19.

               Osoba mianowana przez Radę Europy do zarządu jest zapraszana do uczestnictwa w posiedzeniach rady wykonawczej. Jej opinia jest w należyty sposób brana pod uwagę, szczególnie po to, by zapewnić komplementarność i wartość dodaną działań Agencji i Rady Europy. Osoba ta ma prawo głosu w radzie wykonawczej w kwestiach związanych z przygotowaniem decyzji zarządu, w sprawie których może ona głosować zgodnie z art. 12 ust. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 168/2007.

         VI.   Postanowienia ogólne i końcowe

               20.

               Żadne postanowienia niniejszej Umowy nie mogą być interpretowane jako uniemożliwiające Stronom prowadzenie swoich działań.

               21.

               Niniejsza Umowa uchyla i zastępuje Umowę z dnia 10 lutego 1999 r. między Wspólnotą Europejską a Radą Europy w celu podjęcia – zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1035/97 z dnia 2 czerwca 1997 r. ustanawiającego Europejskie Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii – ścisłej współpracy między Centrum a Radą Europy.

               22.

               Niniejsza Umowa wchodzi w życie po podpisaniu przez odpowiednio umocowanych przedstawicieli Stron.

               23.

               Niniejsza Umowa może być zmieniona za obopólną zgodą Stron. Strony dokonują oceny wykonania niniejszej Umowy najpóźniej do dnia 31 grudnia 2013 r. w celu jej zmodyfikowania tam, gdzie konieczne.

      Съставено в Брюксел на осемнадесети юни две хиляди и осма година.
      Hecho en Estrasburgo, el dieciocho de junio de dos mil ocho.
      Ve Štrasburku dne osmnáctého června dva tisíce osm.
      Udfærdiget i Strasbourg den attende juni to tusind og otte.
      Geschehen zu Strassburg am achtzehnten Juni zweitausendacht.
      Kahe tuhande kaheksanda aasta juunikuu kaheksateistkümnendal päeval Strasbourgis.
      'Εγινε στo Στρασβoύργo, στις δέκα οκτώ Ιουνίου δύο χιλιάδες οκτώ.
      Done at Strasbourg on the eighteenth day of June in the year two thousand and eight.
      Fait à Strasbourg, le dix-huit juin deux mille huit.
      Fatto a Strasburgo, addì diciotto giugno duemilaotto.
      Strasbūrā, divtūkstoš astotā gada astoņpadsmitajā jūnijā.
      Priimta du tūkstančiai aštuntų metų birželio aštuonioliktą dieną Strasbūre.
      Kelt Strasbourgban, a kétezer-nyolcadik év június tizennyolcadik napján.
      Magħmul fi Strasburgu, fit-tmintax-il jum ta' Ġunju tas-sena elfejn u tmienja.
      Gedaan te Straatsburg, de achttiende juni tweeduizend acht.
      Sporządzono w Strasburgu dnia osiemnastego czerwca roku dwa tysiące ósmego.
      Încheiat la Strasbourg, la optsprezece iunie două mii opt.
      Feito em Estrasburgo, em dezoito de Junho de dois mil e oito.
      V Štrasburgu dňa osemnásteho júna dvetisícosem.
      V Strasbourgu, dne osemnajstega junija leta dva tisoč osem.
      Tehty Strasbourgissa kahdeksantenatoista päivänä kesäkuuta vuonna kaksituhattakahdeksan.
      Som skedde i Strasbourg den artonde juni tjugohundraåtta.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За Съвета на Европа
         Por el Consejo de Europa
         Za Radu Evropy
         For Europarådet
         Für den Europarat
         Euroopa Nõukogu nimel
         Για το Συμβούλιο της Ευρώπης
         For the Council of Europe
         Pour le Conseil de l'Europe
         Per il Consiglio d'Europa
         Eiropas Padomes vārdā
         Europos Tarybos vardu
         Az Európa Tanács részéről
         Għall-Kunsill ta' l-Ewropa
         Voor de Raad van Europa
         W imieniu Rady Europy
         Pelo Conselho da Europa
         Pentru Consiliul Europei
         Za Radu Európy
         Za Svet Evrope
         Euroopan neuvoston puolesta
         För Europarådet


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1726 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/331

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1726
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0066/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 912/2010 z dnia 22 września 2010 r. ustanawiające Agencję Europejskiego GNSS, uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi i zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 (4), w szczególności jego art. 14,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0148/2017),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Agencji Europejskiego GNSS absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2015;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Agencji Europejskiego GNSS, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 214.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 11.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1336 z dnia 31 lipca 2015 r. zmieniająca decyzję Rady 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               1.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 206/66

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/1336
   z dnia 31 lipca 2015 r.
   zmieniająca decyzję Rady 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających wobec Iranu.

               (2)

               W dniu 24 listopada 2013 r. Chiny, Federacja Rosyjska, Francja, Niemcy, Stany Zjednoczone i Zjednoczone Królestwo, przy wsparciu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „Wysokim Przedstawicielem”), osiągnęły porozumienie z Iranem w sprawie wspólnego planu działania; plan ten przedstawia podejście służące wypracowaniu długoterminowego kompleksowego rozwiązania kwestii jądrowej w Iranie. Ustalono, że pierwszym etapem procesu prowadzącego do wypracowania takiego kompleksowego rozwiązania będą obopólnie uzgodnione środki początkowe, które obie strony mają stosować przez okres sześciu miesięcy i które mogą być przedłużane za obopólną zgodą.

               (3)

               W dniu 2 kwietnia 2015 r. Chiny, Federacja Rosyjska, Francja, Niemcy, Stany Zjednoczone i Zjednoczone Królestwo, przy wsparciu Wysokiego Przedstawiciela, porozumiały się z Iranem odnośnie do kluczowych elementów wspólnego wszechstronnego planu działania (zwanego dalej „JCPOA”).

               (4)

               W dniu 14 lipca 2015 r. Chiny, Federacja Rosyjska, Francja, Niemcy, Stany Zjednoczone i Zjednoczone Królestwo, przy wsparciu Wysokiego Przedstawiciela, osiągnęły porozumienie z Iranem w sprawie długoterminowego kompleksowego rozwiązania irańskiej kwestii jądrowej. Dzięki pomyślnemu wdrożeniu JCPOA zapewniony zostanie wyłącznie pokojowy charakter irańskiego programu jądrowego oraz możliwe będzie całościowe zniesienie wszystkich sankcji związanych z polityką jądrową.

               (5)

               W dniu 20 lipca 2015 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („RB ONZ”) przyjęła rezolucję nr 2231 (2015) zatwierdzającą JCPOA, wzywając do pełnego wykonania tego planu zgodnie z harmonogramem przewidzianym w JCPOA i przewidując przeprowadzenie działań zgodnie z JCPOA.

               (6)

               Rezolucja RB ONZ nr 2231 (2015) stanowi, że środków nałożonych na mocy rezolucji nr 1696 (2006), 1737 (2006), 1747 (2007), 1803 (2008), 1835 (2008) i 1929 (2010) nie stosuje się, pod pewnymi warunkami, do działań państw uczestniczących w JCPOA lub działań państw członkowskich ONZ podejmowanych w koordynacji z państwami uczestniczącymi w JCPOA, bezpośrednio związanych z modyfikacją dwóch kaskad w zakładzie w Fordow w celu produkcji izotopów trwałych, wywozem irańskiego uranu wzbogaconego w ilościach przekraczających 300 kg w zamian za uran naturalny lub modernizacją reaktora w Araku na podstawie uzgodnionego projektu koncepcyjnego, a następnie, uzgodnionego ostatecznego projektu tego reaktora.

               (7)

               Rezolucja RB ONZ nr 2231 (2015) stanowi ponadto, że środków nałożonych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1696 (2006), 1737 (2006), 1747 (2007), 1803 (2008), 1835 (2008) i 1929 (2010) nie stosuje się w zakresie niezbędnym do dokonywania, pod pewnymi warunkami, przekazywania i działań, która są związane z realizacją niektórych zobowiązań dotyczących programu jądrowego, wyszczególnionych w JCPOA, które są niezbędne do przygotowania do wdrożenia JCPOA bądź zostały uznane przez Komitet Rady Bezpieczeństwa ONZ, ustanowiony na mocy rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006), za spójne z celami rezolucji RB ONZ nr 2231 (2015).

               (8)

               Wdrożenie niektórych środków przewidzianych w niniejszej decyzji wymaga dalszego działania Unii.

               (9)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2010/413/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/413/WPZiB dodaje się artykuł w brzmieniu:

      „Artykuł 26b
      1.   Środki nałożone na mocy niniejszej decyzji nie mają zastosowania do dostarczania, sprzedawania lub przekazywania produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii, ani do związanego z nimi świadczenia pomocy technicznej, prowadzenia szkoleń, dostarczania pomocy finansowej, dokonywania inwestycji, świadczenia usług pośrednictwa lub innych usług, przez państwa uczestniczące we wspólnym wszechstronnym planie działania (zwanym dalej »JCPOA«) lub państwa członkowskie ONZ działające w koordynacji z nimi, które to działania są bezpośrednio związane z:

                  a)

                  modyfikacją dwóch kaskad w zakładzie w Fordow w celu produkcji izotopów trwałych;

                  b)

                  wywozem irańskiego uranu wzbogaconego w ilościach przekraczających 300 kg w zamian za uran naturalny; lub

                  c)

                  modernizacją reaktora w Araku na podstawie uzgodnionego projektu koncepcyjnego, a następnie, uzgodnionego ostatecznego projektu tego reaktora.

            2.   Państwa członkowskie prowadzące działania, o których mowa w ust. 1, zapewniają, by:

                  a)

                  wszystkie takie działania były podejmowane w sposób ściśle zgodny z JCPOA;

                  b)

                  Komitet oraz wspólna komisja, po jej utworzeniu zgodnie z JCPOA, albo pozostałe państwa członkowskie – stosownie do przypadku – były powiadamiane dziesięć dni przed podjęciem takich działań;

                  c)

                  spełnione zostały wymogi – stosownie do przypadku – określone w pkt 22 lit. c) rezolucji RB ONZ nr 2231 (2015);

                  d)

                  uzyskać i być w stanie skutecznie egzekwować prawo do sprawdzania zastosowania końcowego i miejsca tego zastosowania w odniesieniu do wszystkich dostarczonych produktów; oraz

                  e)

                  w przypadku dostarczanych produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii określonych w pkt 22 lit. e) rezolucji RB ONZ nr 2231 (2015) – również MAEA była powiadamiana w ciągu dziesięciu dni od dostawy, sprzedaży lub przekazania.

            3.   Środki nałożone na mocy niniejszej decyzji nie mają zastosowania w zakresie niezbędnym do dokonywania przekazywania i działań, zatwierdzonych z wyprzedzeniem na podstawie indywidualnej oceny przez – stosownie do przypadku – Komitet lub właściwy organ w danym państwie członkowskim, które są:

                  a)

                  bezpośrednio związane z realizacją działań dotyczących programu jądrowego, określonych w pkt 15.1–15.11 załącznika V do JCPOA;

                  b)

                  niezbędne do przygotowania do wdrożenia JCPOA; lub

                  c)

                  uznane przez Komitet – w stosownych przypadkach – za zgodne z celami rezolucji RB ONZ nr 2231 (2015).

            Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich zatwierdzeniach.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 lipca 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. ASSELBORN

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylająca wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39).


title: Decyzja Rady 2014/74/WPZiB z dnia 10 lutego 2014 r. zmieniająca decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii

text:
               11.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 40/63

         DECYZJA RADY 2014/74/WPZiB
   z dnia 10 lutego 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 maja 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/255/WPZiB.

               (2)

               W decyzji 2013/255/WPZiB należy wprowadzić wyjątek od zamrażania aktywów, by umożliwić zwolnienie środków finansowych i zasobów gospodarczych Centralnego Banku Syrii oraz syryjskich pomiotów państwowych w celu dokonania płatności w imieniu Syryjskiej Republiki Arabskiej na rzecz Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w związku z działaniami w ramach misji OPCW mającej na celu weryfikację oraz zniszczenie syryjskiej broni chemicznej, w szczególności na rzecz specjalnego funduszu powierniczego dotyczącego Syrii w ramach OPCW na działania związane z całkowitym zniszczeniem syryjskiej broni chemicznej poza terytorium Syryjskiej Republiki Arabskiej.

               (3)

               Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki.

               (4)

               Decyzję 2013/255/WPZiB należy odpowiednio zmienić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W art. 28 ust. 3 decyzji 2013/255/WPZiB dodaje się literę w brzmieniu:

               „h)

               przeznaczone dla Centralnego Banku Syrii lub syryjskich podmiotów państwowych wymienionych w załącznikach I oraz II w celu dokonania płatności w imieniu Syryjskiej Republiki Arabskiej w związku z działaniami w ramach misji OPCW mającej na celu weryfikację oraz zniszczenie syryjskiej broni chemicznej, w szczególności na rzecz specjalnego funduszu powierniczego dotyczącego Syrii w ramach OPCW na działania związane z całkowitym zniszczeniem syryjskiej broni chemicznej poza terytorium Syryjskiej Republiki Arabskiej.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 lutego 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 147 z 1.6.2013, s. 14.


title: 2009/24/WE: Decyzja Rady z dnia 4 grudnia 2008 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów z Hiszpanii

text:
               15.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 10/14

      DECYZJA RADY

   z dnia 4 grudnia 2008 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów z Hiszpanii
   (2009/24/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               W związku z wygaśnięciem mandatu pani Marii Dolores ALARCÓN MARTÍNEZ zwolniło się stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., na stanowisko zastępcy członka w Komitecie Regionów zostaje mianowany:

               —

               Pan Juan Antonio MORALES RODRÍGUEZ, Director General de Relaciones Institucionales y Acción Exterior, Murcia.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 4 grudnia 2008 r.

            W imieniu Rady

         N. KOSCIUSKO-MORIZET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: Decyzja Komisji z dnia 5 listopada 2003 r. ustanawiająca Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur PracowniczychTekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0006

Dziennik Urzędowy L 003 , 07/01/2004 P. 0030 - 0031

		Decyzja Komisjiz dnia 5 listopada 2003 r.ustanawiająca Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych(Tekst mający znaczenie dla EOG)(2004/6/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W czerwcu 2001 roku Komisja przyjęła decyzje 2001/527/WE [1] i 2001/528/WE [2] ustanawiające odpowiednio Komitet Europejskich Organów Nadzoru Papierów Wartościowych oraz Europejski Komitet Papierów Wartościowych.(2) W rezolucji z dnia 5 lutego 2002 r. oraz 21 listopada 2002 r. Parlament Europejski zatwierdził czterostopniowe ramy regulacyjne zalecane w raporcie Komitetu Mędrców i wezwał do poszerzenia niektórych aspektów tego podejścia na sektory bankowości i ubezpieczeń, pod warunkiem że Rada zobowiąże się zdecydowanie do reform celem zagwarantowania odpowiedniej równowagi.(3) W dniu 3 grudnia 2002 r. Rada zwróciła się do Komisji o wykonanie takich uzgodnień w dziedzinie bankowości, ubezpieczeń i emerytur pracowniczych oraz o jak najszybsze ustanowienie nowych komitetów doradzających jej w tych dziedzinach.(4) Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych (zwany dalej "Komitetem") powinien zostać ustanowiony jako niezależny organ zajmujący się rozpatrywaniem, uzgadnianiem i doradzaniem Komisji w dziedzinach ubezpieczeń, reasekuracji i emerytur pracowniczych. Jednakże w dziedzinie emerytur pracowniczych Komitet zbada tylko uregulowania prawne i kontrolne odnoszące się do takich uzgodnień, pomijając dziedziny wchodzące w zakres prawa pracy i prawa socjalnego, takie jak organizacja zakładowych systemów emerytalnych, obowiązkowe przystępowanie do tych systemów lub postanowienia wynikające ze zbiorowych układów pracy.(5) Komitet powinien również przyczynić się do spójnego i szybkiego wprowadzenia w życie prawodawstwa europejskiego w Państwach Członkowskich poprzez zapewnienie efektywniejszej współpracy między krajowymi organami nadzoru, prowadząc wzajemne weryfikacje i propagując najlepsze praktyki.(6) Komitet powinien utworzyć własną strukturę organizacyjną, w szczególności biorąc pod uwagę specyfikę właściwych władz krajowych, i utrzymywać bliskie powiązania operacyjne z Komisją i z Komitetem ustanowionym decyzją Komisji 2004/9/WE ustanawiającą Europejski Komitet Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych [3]. Komitet wybiera przewodniczącego spośród swoich członków.(7) Komitet powinien na wstępnym etapie otwarcie i w sposób przejrzysty prowadzić w szerokim zakresie konsultacje z uczestnikami rynku, konsumentami i użytkownikami końcowymi.(8) Komitet powinien uchwalić własny regulamin wewnętrzny i w pełni przestrzegać prerogatyw instytucji oraz równowagi instytucjonalnej ustanowionej Traktatem,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Niniejszym ustanawia się niezależną grupę doradczą do spraw ubezpieczeń i emerytur pracowniczych we Wspólnocie pod nazwą "Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych" (dalej zwany "Komitetem").Artykuł 2Komitet doradza Komisji, na jej żądanie, w terminie określonym przez Komisję stosownie do pilności sprawy, albo z własnej inicjatywy, w szczególności przy opracowywaniu projektów środków wykonawczych w dziedzinie ubezpieczeń, reasekuracji i emerytur pracowniczych.Komitet przyczynia się do spójnego wykonania dyrektyw wspólnotowych i do upodabniania praktyk kontrolnych Państw Członkowskich w całej Wspólnocie.Jednocześnie Komitet tworzy forum współpracy między organami kontroli, w szczególności poprzez wymianę informacji na temat instytucji poddanych kontroli.Artykuł 3Komitet składa się z przedstawicieli krajowych władz państwowych wysokiego szczebla właściwych w zakresie ubezpieczeń, reasekuracji i emerytur pracowniczych. Każde Państwo Członkowskie wyznacza do uczestnictwa w posiedzeniach Komitetu przedstawicieli wysokiego szczebla swoich właściwych władz.Komisja jest obecna na posiedzeniach Komitetu i do uczestnictwa we wszystkich jego dyskusjach wyznacza swojego przedstawiciela wysokiego szczebla.Kiedy następuje wymiana poufnych informacji dotyczących przedsiębiorstwa lub instytucji poddanych kontroli, udział w dyskusji o tym punkcie porządku dziennego może być ograniczony do organów bezpośrednio odpowiedzialnych za kontrolę.Komitet wybiera spośród swoich członków przewodniczącego.Komitet może zapraszać do udziału w swoich posiedzeniach ekspertów i obserwatorów.Komitet nie bada dziedzin wchodzących w zakres prawa pracy i prawa socjalnego, takich jak organizacja zakładowych systemów emerytalnych, w szczególności obowiązkowe przystępowanie do tych systemów i postanowienia wynikające ze zbiorowych układów pracyArtykuł 4Komitet utrzymuje bliskie powiązania operacyjne z Komisją i z Komitetem ustanowionym decyzją Komisji 2004/9/WE.Komitet może tworzyć grupy robocze. Komisja zapraszana jest do udziału w tych grupach roboczych jako obserwator.Artykuł 5Przed przekazaniem Komisji swojej opinii Komitet otwarcie i w sposób przejrzysty prowadzi na wstępnym etapie w szerokim zakresie konsultacje z uczestnikami rynku, konsumentami i użytkownikami końcowymi.Artykuł 6Komitet przedstawia Komisji roczne sprawozdanie.Artykuł 7Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny i tworzy własną strukturę operacyjną.Artykuł 8Komitet rozpocznie swoją działalność w dniu 24 listopada 2003 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 5 listopada 2003 r.W imieniu KomisjiFrederik BolkesteinCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 191 z 13.7.2001, str. 43.[2] Dz.U. L 191 z 13.7.2001, str. 45.[3] Dz.U. L 3 z 7.1.2004, str. 34.--------------------------------------------------