title: Decyzja Rady 2007/235/WPZiB z dnia 16 kwietnia 2007 r. wprowadzająca w życie wspólne stanowisko 2004/161/WPZiB przedłużające obowiązywanie środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe

text:
               18.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 101/14

      DECYZJA RADY 2007/235/WPZiB
   z dnia 16 kwietnia 2007 r.
   wprowadzająca w życie wspólne stanowisko 2004/161/WPZiB przedłużające obowiązywanie środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   Uwzględniając wspólne stanowisko 2004/161/WPZiB (1), w szczególności jego art. 6, w związku z art. 23 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Poprzez wspólne stanowisko 2002/145/WPZiB (2) oraz rozporządzenie (WE) nr 310/2002 (3) Rada przyjęła środki ograniczające o odniesieniu do Zimbabwe. Środki te przewidują w szczególności zakaz dostaw broni do tego kraju oraz związanej z tym pomocy technicznej, a także zamrożenie majątków określonych osób.

               (2)

               We wspólnym stanowisku 2004/161/WPZiB Rada przedłużyła obowiązywanie niektórych z wymienionych środków, w szczególności przewidzianych we wspólnym stanowisku 2002/145/WPZiB.

               (3)

               W trakcie zmian personalnych w rządzie Zimbabwe, które miały miejsce w dniach 6–7 lutego 2007 r., w skład rządu weszło pięć nowych osób. Powinny one w związku z tym zostać objęte środkami ograniczającymi określonymi we wspólnym stanowisku 2004/161/WPZiB.

               (4)

               Wykaz osób podlegających wspomnianym środkom ograniczającym, zawarty w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/161/WPZiB powinien w związku z tym zostać zaktualizowany,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Załącznik do wspólnego stanowiska 2004/161/WPZiB zostaje zastąpiony załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 kwietnia 2007 r.

            W imieniu Rady

         Horst SEEHOFER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 50 z 20.2.2004, str. 66. Wspólne stanowisko ostatnio zmienione wspólnym stanowiskiem 2007/120/WPZiB (Dz.U. L 51 z 20.2.2007, str. 25).

      (2)  Dz.U. L 50 z 21.2.2002, str. 1. Wspólne stanowisko ostatnio zmienione wspólnym stanowiskiem 2003/115/WPZiB (Dz.U. L 46 z 20.2.2003, str. 30).

      (3)  Dz.U. L 50 z 21.2.2002, str. 4. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 743/2003 (Dz.U. L 106 z 29.4.2003, str. 18).

      ZAŁĄCZNIK
      Wykaz osób, o których mowa w art. 4 i 5 wspólnego stanowiska 2004/161/WPZiB

                              1.

                              Mugabe, Robert Gabriel

                  prezydent, ur. 21.2.1924 r.

                              2.

                              Bonyongwe, Happyton

                  dyrektor generalny Centralnej Organizacji Wywiadowczej, ur. 6.11.1960 r.

                              3.

                              Buka (alias Bhuka), Flora

                  minister ds. specjalnych odpowiedzialna za grunty i programy przesiedlenia (była minister stanu w Urzędzie Wiceprezydenta oraz była minister stanu ds. programu reformy rolnej w Urzędzie Prezydenta), ur. 25.2.1968 r.

                              4.

                              Bvudzijena, Wayne

                  podkomisarz policji, rzecznik policji

                              5.

                              Chapfika, David

                  wiceminister rolnictwa (były wiceminister finansów), ur. 7.4.1957 r.

                              6.

                              Charamba, George

                  stały sekretarz w Departamencie Informacji i Propagandy, ur. 4.4.1963 r.

                              7.

                              Charumbira, Fortune Zefanaya

                  były wiceminister ds. samorządu lokalnego, robót publicznych i gospodarki mieszkaniowej, ur. 10.6.1962 r.

                              8.

                              Chigudu, Tinaye

                  gubernator prowincji Manicaland

                              9.

                              Chigwedere, Aeneas Soko

                  minister edukacji, sportu i kultury, ur. 25.11.1939 r.

                              10.

                              Chihota, Phineas

                  wiceminister przemysłu i handlu międzynarodowego

                              11.

                              Chihuri, Augustine

                  komisarz policji, ur. 10.3.1953 r.

                              12.

                              Chimbudzi, Alice

                  członek Komitetu Biura Politycznego ZANU (PF)

                              13.

                              Chimutengwende, Chen

                  minister stanu ds. publicznych i interaktywnych (były minister poczty i telekomunikacji), ur. 28.8.1943 r.

                              14.

                              Chinamasa, Patrick Anthony

                  minister sprawiedliwości, prawa i spraw parlamentarnych, ur. 25.1.1947 r.

                              15.

                              Chindori-Chininga, Edward Takaruza

                  były minister ds. kopalń i rozwoju górnictwa, ur. 14.3.1955 r.

                              16.

                              Chipanga, Tongesai Shadreck

                  były wiceminister spraw wewnętrznych, ur. 10.10.1946 r.

                              17.

                              Chitepo, Victoria

                  członek Komitetu Biura Politycznego ZANU (PF), ur. 27.3.1928 r.

                              18.

                              Chiwenga, Constantine

                  dowódca Wojsk Obrony Zimbabwe, generał (były dowódca armii, generał broni), ur. 25.8.1956 r.

                              19.

                              Chiweshe, George

                  przewodniczący, ZEC (sędzia Sądu Najwyższego i przewodniczący komitetu ds. sporów dotyczących wytyczania granic), ur. 4.6.1953 r.

                              20.

                              Chiwewe, Willard

                  Gubernator prowincji Masvingo (były starszy sekretarz ds. operacji specjalnych przy Urzędzie Prezydenta), ur. 19.3.1949 r.

                              21.

                              Chombo, Ignatius Morgan Chininya

                  minister ds. samorządu lokalnego, robót publicznych i urbanizacji, ur. 1.8.1952 r.

                              22.

                              Dabengwa, Dumiso

                  starszy członek Komitetu Biura Politycznego ZANU (PF), ur. w 1939 r.

                              23.

                              Damasane, Abigail

                  wiceminister ds. kobiet, równouprawnienia kobiet i mężczyzn oraz rozwoju społeczności

                              24.

                              Dokora, Lazarus

                  wiceminister szkolnictwa wyższego i uniwersyteckiego, ur. 3.11.1957 r.

                              25.

                              Georgias, Aguy

                  wiceminister rozwoju gospodarczego, ur. 22.6.1935 r.

                              26.

                              Goche, Nicholas Tasunungurwa

                  minister służby publicznej, pracy i opieki społecznej (były minister stanu ds. bezpieczeństwa narodowego przy Urzędzie Prezydenta), ur. 1.8.1946 r.

                              27.

                              Gombe, G.

                  przewodniczący Nadzorczej Komisji Wyborczej

                              28.

                              Gula-Ndebele, Sobuza

                  były przewodniczący Nadzorczej Komisji Wyborczej

                              29.

                              Gumbo, Rugare Eleck Ngidi

                  minister rolnictwa (były minister rozwoju gospodarczego), ur. 8.3.1940 r.

                              30.

                              Hove, Richard

                  sekretarz ds. gospodarczych w Biurze Politycznym ZANU (PF), ur. w 1935 r.

                              31.

                              Hungwe, Josaya (alias Josiah) Dunira

                  były gubernator prowincji Masvingo, ur. 7.11.1935 r.

                              32.

                              Kangai, Kumbirai

                  członek Komitetu Biura Politycznego ZANU (PF), ur. 17.2.1938 r.

                              33.

                              Karimanzira, David Ishemunyoro Godi

                  gubernator prowincji Harare oraz sekretarz ds. finansowych w Biurze Politycznym ZANU (PF), ur. 25.5.1947 r.

                              34.

                              Kasukuwere, Saviour

                  wiceminister ds. rozwoju młodzieży i tworzenia miejsc pracy oraz zastępca sekretarza ds. młodzieży w Biurze Politycznym ZANU (PF), ur. 23.10.1970 r.

                              35.

                              Kaukonde, Ray

                  gubernator prowincji Mashonaland Wschodni, ur. 4.3.1963 r.

                              36.

                              Kuruneri, Christopher Tichaona

                  były minister finansów i rozwoju gospodarczego, ur. 4.4.1949 r., przebywa obecnie w areszcie

                              37.

                              Langa, Andrew

                  wiceminister środowiska i turystyki oraz były wiceminister transportu i komunikacji

                              38.

                              Lesabe, Thenjiwe V.

                  członek Komitetu Biura Politycznego ZANU (PF), ur. w 1933 r.

                              39.

                              Machaya, Jason (alias Jaison) Max Kokerai

                  były wiceminister ds. kopalń i rozwoju górnictwa, ur. 13.6.1952 r.

                              40.

                              Made, Joseph Mtakwese

                  minister stanu ds. inżynierii i mechanizacji rolnictwa (były minister rolnictwa i rozwoju wsi), ur. 21.11.1954 r.

                              41.

                              Madzongwe, Edna (alias Edina)

                  ZANU (PF), przewodnicząca Senatu, ur. 11.7.1943 r.

                              42.

                              Mahofa, Shuvai Ben

                  były wiceminister ds. rozwoju młodzieży, równouprawnienia kobiet i mężczyzn i tworzenia miejsc pracy, ur. 4.4.1941 r.

                              43.

                              Mahoso, Tafataona

                  przewodnicząca Komisji ds. Kontaktów z Mediami

                              44.

                              Makoni, Simbarashe

                  zastępca sekretarza generalnego ds. gospodarczych w Biurze Politycznym ZANU (PF) (były minister finansów), ur. 22.3.1950 r.

                              45.

                              Makwavarara, Sekesai

                  pełniąca obowiązki burmistrza Harare (ZANU – PF)

                              46.

                              Malinga, Joshua

                  zastępca sekretarza Biura Politycznego ZANU (PF) ds. osób niepełnosprawnych i poszkodowanych, ur. 28.4.1944 r.

                              47.

                              Maluleke, Titus

                  wiceminister edukacji, sportu i kultury

                              48.

                              Mangwana, Paul Munyaradzi

                  minister stanu ds. rozdziału majątku i upodmiotowienia, ur. 10.8.1961 r.

                              49.

                              Manyika, Elliot Tapfumanei

                  minister bez teki (były minister ds. rozwoju młodzieży, równouprawnienia kobiet i mężczyzn i tworzenia miejsc pracy), ur. 30.7.1955 r.

                              50.

                              Manyonda, Kenneth Vhundukai

                  były wiceminister przemysłu i handlu, ur. 10.8.1934 r.

                              51.

                              Marumahoko, Reuben

                  wiceminister spraw zagranicznych (były wiceminister spraw wewnętrznych), ur. 4.4.1948 r.

                              52.

                              Masawi, Ephrahim Sango

                  gubernator prowincji Mashonaland Środkowy

                              53.

                              Masuku, Angeline

                  gubernator prowincji Matabeleland Południowy, sekretarz Biura Politycznego ZANU (PF) ds. osób niepełnosprawnych i poszkodowanych, ur. 14.10.1936 r.

                              54.

                              Mathema, Cain

                  gubernator prowincji Bulawayo

                              55.

                              Mathuthu, Thokozile

                  gubernator prowincji Matabeleland Północny oraz zastępca sekretarza Biura Politycznego ZANU (PF) ds. transportu i opieki społecznej

                              56.

                              Matiza, Joel Biggie

                  wiceminister ds. gospodarki mieszkaniowej na terenach wiejskich i udogodnień socjalnych, ur. 17.8.1960 r.

                              57.

                              Matonga, Brighton

                  wiceminister ds. informacji i reklamy, ur. w 1969 r.

                              58.

                              Matshalaga, Obert

                  wiceminister spraw wewnętrznych (były zastępca ministra spraw zagranicznych), ur. 21 kwietnia 1951 r. w Mhute Kraal – Zvishavane

                              59.

                              Matshiya, Melusi (Mike)

                  stały sekretarz w ministerstwie spraw wewnętrznych

                              60.

                              Mavhaire, Dzikamai

                  członek Komitetu Biura Politycznego ZANU (PF)

                              61.

                              Mbiriri, Partson

                  stały sekretarz w ministerstwie samorządu, robót publicznych i urbanizacji

                              62.

                              Midzi, Amos Bernard (Mugenva)

                  minister ds. kopalń i rozwoju górnictwa (były minister ds. energii i rozwoju sieci energetycznych), ur. 4.7.1952 r.

                              63.

                              Mnangagwa, Emmerson Dambudzo

                  minister ds. gospodarki mieszkaniowej na terenach wiejskich i udogodnień socjalnych (były przewodniczący parlamentu), ur. 15.9.1946 r.

                              64.

                              Mohadi, Kembo Campbell Dugishi

                  minister spraw wewnętrznych (były wiceminister ds. samorządu lokalnego, robót publicznych i gospodarki mieszkaniowej), ur. 15.11.1949 r.

                              65.

                              Moyo, Jonathan

                  były minister stanu ds. informacji i propagandy w Urzędzie Prezydenta, ur. 12.1.1957 r.

                              66.

                              Moyo, July Gabarari

                  były minister ds. energii i rozwoju sieci energetycznych (były minister ds. służby publicznej, pracy i opieki społecznej), ur. 7.5.1950 r.

                              67.

                              Moyo, Simon Khaya

                  zastępca sekretarza ds. prawnych w Biurze Politycznym ZANU (PF), ur. w 1945 r., ambasador w Republice Południowej Afryki

                              68.

                              Mpofu, Obert Moses

                  minister przemysłu i handlu międzynarodowego (były gubernator prowincji Matabeleland Północny) zastępca sekretarza ds. bezpieczeństwa narodowego w Biurze Politycznym ZANU (PF), ur. 12.10.1951 r.

                              69.

                              Msika, Joseph W.

                  wiceprezydent, ur. 6.12.1923 r.

                              70.

                              Msipa, Cephas George

                  gubernator prowincji Midlands, ur. 7.7.1931 r.

                              71.

                              Muchena, Olivia Nyembesi (alias Nyembezi)

                  minister stanu ds. nauki i techniki przy Urzędzie Prezydenta (była minister stanu przy urzędzie wiceprezydenta Msiki), ur. 18.8.1946 r.

                              72.

                              Muchinguri, Oppah Chamu Zvipange

                  minister ds. kobiet, równouprawnienia kobiet i mężczyzn i rozwoju społeczności, sekretarz ds. równouprawnienia kobiet i mężczyzn i kultury w Biurze Politycznym ZANU (PF), ur. 14.12.1958 r.

                              73.

                              Mudede, Tobaiwa (Tonneth)

                  dyrektor Centralnego Urzędu Statystycznego, ur. 22.12.1942 r.

                              74.

                              Mudenge, Isack Stanilaus Gorerazvo

                  minister szkolnictwa wyższego (były minister spraw zagranicznych), ur. 17.12.1941 r.

                              75.

                              Mugabe, Grace

                  małżonka Roberta Gabriela Mugabe, ur. 23.7.1965 r.

                              76.

                              Mugabe, Sabina

                  starszy członek Komitetu Biura Politycznego ZANU (PF), ur. 14.10.1934 r.

                              77.

                              Muguti, Edwin

                  wiceminister zdrowia i opieki nad dziećmi, ur. w 1965 r.

                              78.

                              Mujuru, Joyce Teurai Ropa

                  wiceprezydent (była minister zasobów wodnych i rozwoju infrastruktury), ur. 15.4.1955 r.

                              79.

                              Mujuru, Solomon T.R.

                  starszy członek Komitetu Biura Politycznego ZANU (PF), ur. 1.5.1949 r.

                              80.

                              Mumbengegwi, Samuel Creighton

                  minister finansów (były minister ds. rozdziału majątku i upodmiotowienia), ur. 23.10.1942 r.

                              81.

                              Mumbengegwi, Simbarashe

                  minister spraw zagranicznych, ur. 20.7.1945 r.

                              82.

                              Murerwa, Herbert Muchemwa

                  były minister finansów, ur. 31.7.1941 r.

                              83.

                              Musariri, Munyaradzi

                  podkomisarz policji

                              84.

                              Mushohwe, Christopher Chindoti

                  minister transportu i komunikacji (były wiceminister transportu i komunikacji), ur. 6.2.1954 r.

                              85.

                              Mutasa, Didymus Noel Edwin

                  minister stanu ds. bezpieczeństwa narodowego, reformy rolnej i przesiedleń w Urzędzie Prezydenta, sekretarz ds. administracyjnych w ZANU (PF), ur. 27.7.1935 r.

                              86.

                              Mutezo, Munacho

                  minister zasobów wodnych i rozwoju infrastruktury

                              87.

                              Mutinhiri, Ambros (alias Ambrose)

                  minister ds. rozwoju młodzieży, równouprawnienia kobiet i mężczyzn i tworzenia miejsc pracy, brygadier w stanie spoczynku

                              88.

                              Mutinhiri, Tracey

                  wiceminister ds. rozdziału majątku i upodmiotowienia (była wicemarszałek senatu)

                              89.

                              Mutiwekuziva, Kenneth Kaparadza

                  wiceminister ds. rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw i tworzenia miejsc pracy, ur. 27.5.1948 r.

                              90.

                              Muzenda, Tsitsi V.

                  starszy sekretarz Biura Politycznego ZANU (PF), ur. 28.10.1922 r.

                              91.

                              Muzonzini, Elisha

                  brygadier (były dyrektor generalny Centralnej Organizacji Wywiadowczej), ur. 24.6.1957 r.

                              92.

                              Mzembi, Walter

                  wiceminister zasobów wodnych i rozwoju infrastruktury, ur. 16.3.1964 r.

                              93.

                              Ncube, Abedinico

                  wiceminister ds. służby publicznej, pracy i opieki społecznej (były wiceminister spraw zagranicznych), ur. 13.10.1954 r.

                              94.

                              Ndlovu, Naison K.

                  sekretarz Biura Politycznego ZANU (PF) ds. produkcji i pracy, ur. 22.10.1930 r.

                              95.

                              Ndlovu, Richard

                  zastępca intendenta Biura Politycznego ZANU (PF), ur. 26.6.1942 r.

                              96.

                              Ndlovu, Sikhanyiso

                  minister informacji i reklamy (były wiceminister szkolnictwa wyższego i uniwersyteckiego), ur. 20.9.1949 r.

                              97.

                              Nguni, Sylvester

                  minister rozwoju gospodarczego (były wiceminister rolnictwa), ur. 4.8.1955 r.

                              98.

                              Nhema, Francis

                  minister środowiska i turystyki, ur. 17.4.1959 r.

                              99.

                              Nkomo, John Landa

                  przewodniczący parlamentu (były minister ds. operacji specjalnych przy Urzędzie Prezydenta), ur. 22.8.1934 r.

                              100.

                              Nyambuya, Michael Reuben

                  minister ds. energii i rozwoju sieci energetycznych (były generał broni, gubernator prowincji Manicaland), ur. 23.7.1955 r.

                              101.

                              Nyanhongo, Magadzire Hubert

                  wiceminister transportu i komunikacji

                              102.

                              Nyathi, George

                  zastępca sekretarza Biura Politycznego ds. nauki i techniki ZANU (PF)

                              103.

                              Nyoni, Sithembiso Gile Glad

                  minister ds. rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw i tworzenia miejsc pracy, ur. 20.9.1949 r.

                              104.

                              Parirenyatwa, David Pagwese

                  minister ds. zdrowia i opieki nad dziećmi (były wiceminister), ur. 2.8.1950 r.

                              105.

                              Patel, Khantibhal

                  zastępca sekretarza Biura Politycznego ZANU (PF) ds. finansowych, ur. 28.10.1928 r.

                              106.

                              Pote, Selina M.

                  zastępca sekretarza Biura Politycznego ZANU (PF) ds. równouprawnienia kobiet i mężczyzn i kultury

                              107.

                              Rusere, Tino

                  wiceminister ds. kopalń i rozwoju górnictwa (były wiceminister zasobów wodnych i rozwoju infrastruktury), ur. 10.5.1945 r.

                              108.

                              Sakabuya, Morris

                  wiceminister ds. samorządu lokalnego, robót publicznych i urbanizacji

                              109.

                              Sakupwanya, Stanley

                  zastępca sekretarza Biura Politycznego ZANU (PF) ds. zdrowia i opieki nad dziećmi

                              110.

                              Samkange, Nelson Tapera Crispen

                  gubernator prowincji Mashonaland Zachodni

                              111.

                              Sandi lub Sachi, E. (?)

                  zastępca sekretarza Biura Politycznego ZANU (PF) ds. kobiet

                              112.

                              Savanhu, Tendai

                  zastępca sekretarza ZANU (PF) ds. transportu i opieki społecznej, ur. 21.3.1968 r.

                              113.

                              Sekeramayi, Sydney (alias Sidney) Tigere

                  minister obrony, ur. 30.3.1944 r.

                              114.

                              Sekeremayi, Lovemore

                  główny urzędnik ds. wyborów

                              115.

                              Shamu, Webster

                  minister stanu ds. wdrażania polityki (były minister stanu ds. wdrażania polityki w Urzędzie Prezydenta), ur. 6.6.1945 r.

                              116.

                              Shamuyarira, Nathan Marwirakuwa

                  sekretarz Biura Politycznego ZANU (PF) ds. informacji i reklamy, ur. 29.9.1928 r.

                              117.

                              Shiri, Perence

                  marszałek lotnictwa (siły powietrzne), ur. 1.11.1955 r.

                              118.

                              Shumba, Isaiah Masvayamwando

                  wiceminister edukacji, sportu i kultury, ur. 3.1.1949 r.

                              119.

                              Sibanda, Jabulani

                  były przewodniczący Krajowego Stowarzyszenia Weteranów Wojennych, ur. 31.12.1970 r.

                              120.

                              Sibanda, Misheck Julius Mpande

                  sekretarz Gabinetu (następca Charlesa Utete, umieszczonego w wykazie pod numerem 126), ur. 3.5.1949 r.

                              121.

                              Sibanda, Phillip Valerio (alias Valentine)

                  dowódca Armii Krajowej Zimbabwe, generał broni ur. 25.8.1956 r.

                              122.

                              Sikosana, Absolom

                  sekretarz Biura Politycznego ZANU (PF) ds. młodzieży

                              123.

                              Stamps, Timothy

                  doradca ds. zdrowia w Urzędzie Prezydenta, ur. 15.10.1936 r.

                              124.

                              Tawengwa, Solomon Chirume

                  zastępca sekretarza Biura Politycznego ZANU (PF) ds. Finansowych, ur. 15.6.1940 r.

                              125.

                              Udenge, Samuel

                  minister stanu ds. przedsiębiorstw państwowych (były wiceminister rozwoju gospodarczego)

                              126.

                              Utete, Charles

                  przewodniczący Prezydenckiego Komitetu Kontroli nad Gruntami (były sekretarz Gabinetu), ur. 30.10.1938 r.

                              127.

                              Veterai, Edmore

                  starszy podkomisarz policji, dowódca policji w Harare

                              128.

                              Zimonte, Paradzai

                  dyrektor ds. więziennictwa, ur. 4.3.1947 r.

                              129.

                              Zhuwao, Patrick

                  wiceminister nauki i techniki (siostrzeniec prezydenta Mugabe)

                              130.

                              Zvinavashe, Vitalis

                  członek Biura Politycznego i partyjnego Komitetu ds. rozdziału majątku i upodmiotowienia, ur. 27.9.1943 r.


title: Decyzja Komisji (UE) 2015/766 z dnia 12 maja 2015 r. w sprawie aktualizacji załącznika A do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako

text:
               13.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 120/50

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/766
   z dnia 12 maja 2015 r.
   w sprawie aktualizacji załącznika A do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Układ monetarny pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako z dnia 29 listopada 2011 r. (1), w szczególności jego art. 11 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 11 ust. 2 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako (zwanego dalej „układem monetarnym”) nakłada na Księstwo Monako obowiązek stosowania takich samych przepisów jak te, które zostały przyjęte przez Republikę Francuską w celu transpozycji unijnych aktów prawnych dotyczących działalności instytucji kredytowych oraz nadzoru ostrożnościowego nad nimi oraz zapobiegania ryzyku systemowemu dla systemów płatności i systemów rozrachunku papierów wartościowych, wymienione w załączniku A do układu monetarnego.

               (2)

               Komisja dokonuje zmiany załącznika A do układu monetarnego po każdej zmianie któregokolwiek z aktów prawnych wymienionych w tym załączniku, a także za każdym razem, kiedy nowy akt prawny zostaje przyjęty przez Unię Europejską.

               (3)

               Zmiana załącznika A do układu monetarnego powinna również uwzględniać akty prawne i przepisy, które zostały uchylone.

               (4)

               Uwzględnia się akty prawne przyjęte przez Unię Europejską do dnia 31 lipca 2014 r.

               (5)

               W związku z tym należy odpowiednio zmienić załącznik A do układu monetarnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Załącznik A do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 maja 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 310 z 13.10.2012, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK A

                        Prawodawstwo w dziedzinie bankowości i finansów

                        1

                           Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1)

                        zmieniona:

                        2

                        dyrektywą 2001/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. zmieniającą dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG oraz 86/635/EWG w zakresie zasad oceny rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, a także banków oraz innych instytucji finansowych (Dz.U. L 283 z 27.10.2001, s. 28);

                        3

                        dyrektywą 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniającą dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG, 86/635/EWG i 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, banków i innych instytucji finansowych oraz zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 178 z 17.7.2003, s. 16);

                        4

                        dyrektywą 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. zmieniającą dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, 83/349/EWG w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, 86/635/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 224 z 16.8.2006, s. 1).

                        5

                           Dyrektywa Rady 89/117/EWG z dnia 13 lutego 1989 r. w sprawie obowiązków w zakresie publikacji odnoszących się do rocznych sprawozdań finansowych oddziałów, utworzonych w państwie członkowskim, instytucji kredytowych i instytucji finansowych mających swoją siedzibę poza tym państwem członkowskim (Dz.U. L 44 z 16.2.1989, s. 40).

                        6

                           Dyrektywa 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45)

                        zmieniona:

                        7

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/44/WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniającą dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych (Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 37);

                        8

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120);

                        9

                        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1);

                        10

                        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniającym dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1).

                        11

                           Dyrektywa 2001/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych (Dz.U. L 125 z 5.5.2001, s. 15)

                        zmieniona:

                        12

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).

                        13

                           Dyrektywa 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych (Dz.U. L 168 z 27.6.2002, s. 43)

                        zmieniona:

                        14

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/44/WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniającą dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych (Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 37);

                        15

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).

                        16

                           Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1)

                        zmieniona:

                        17

                        dyrektywą 2005/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 2005 r. zmieniającą dyrektywy Rady 73/239/EWG, 85/611/EWG, 91/675/EWG, 92/49/EWG i 93/6/EWG oraz dyrektywy 94/19/WE, 98/78/WE, 2000/12/WE, 2001/34/WE, 2002/83/WE i 2002/87/WE w celu ustanowienia nowej struktury organizacyjnej komitetów w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 79 z 24.3.2005, s. 9);

                        18

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/25/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 81 z 20.3.2008, s. 40);

                        19

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120);

                        20

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/89/UE z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/78/WE, 2002/87/WE, 2006/48/WE i 2009/138/WE w odniesieniu do dodatkowego nadzoru nad podmiotami finansowymi konglomeratu finansowego (Dz.U. L 326 z 8.12.2011, s. 113);

                        21

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338), z wyjątkiem tytułu V dyrektywy 2013/36/UE.

                        22

                           Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywy Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG, i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG z wyjątkiem art. 15, 31 i 33 w tytule II (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1)

                        zmieniona:

                        23

                        dyrektywą 2006/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. zmieniającą dyrektywę 2004/39/WE w sprawie rynków instrumentów finansowych w odniesieniu do niektórych terminów (Dz.U. L 114 z 27.4.2006, s. 60);

                        24

                        dyrektywą 2007/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. zmieniającą dyrektywę Rady 92/49/EWG oraz dyrektywy 2002/83/WE, 2004/39/WE, 2005/68/WE i 2006/48/WE w zakresie zasad proceduralnych i kryteriów oceny stosowanych w ramach oceny ostrożnościowej przypadków nabycia lub zwiększenia udziałów w podmiotach sektora finansowego (Dz.U. L 247 z 21.9.2007, s. 1);

                        25

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/10/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2004/39/WE w sprawie rynków instrumentów finansowych w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 76 z 19.3.2008, s. 33);

                        26

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120);

                        uzupełniona i wdrożona:

                        27

                        rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1287/2006 z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającym środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zobowiązań przedsiębiorstw inwestycyjnych w zakresie prowadzenia rejestrów, sprawozdań z transakcji, przejrzystości rynkowej, dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy (Dz.U. L 241 z 2.9.2006, s. 1);

                        28

                        dyrektywą Komisji 2006/73/WE z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającą środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy (Dz.U. L 241 z 2.9.2006, s. 26).

                        29

                           Dyrektywa 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego zmieniająca dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i 2006/48/WE i uchylająca dyrektywę 97/5/WE (Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1)

                        zmieniona:

                        30

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/111/WE z dnia 16 września 2009 r. zmieniającą dyrektywy 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2007/64/WE w odniesieniu do banków powiązanych z centralnymi instytucjami, niektórych pozycji funduszy własnych, dużych ekspozycji, uzgodnień w zakresie nadzoru oraz zarządzania w sytuacji kryzysowej (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 97).

                        31

                           Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE (Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7).

                        32

                           Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12)

                        zmienione:

                        33

                        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1022/2013 z dnia 22 października 2013 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do powierzenia Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególnych zadań zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013 (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 5);

                        34

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami mieszkalnymi i zmieniającą dyrektywy 2008/48/WE i 2013/36/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 34);

                        35

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).

                        36

                           Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1)

                        zmienione:

                        37

                        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1);

                        38

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1002/2013 z dnia 12 lipca 2013 r. zmieniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do wykazu podmiotów, do których rozporządzenie to nie ma zastosowania (Dz.U. L 279 z 19.10.2013, s. 2);

                        39

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190);

                        uzupełnione i wdrożone:

                        40

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1247/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do formatu i częstotliwości dokonywania zgłoszeń dotyczących transakcji do repozytoriów transakcji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 352 z 21.12.2012, s. 20);

                        41

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1248/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące formatu wniosku o rejestrację jako repozytorium transakcji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 352 z 21.12.2012, s. 30);

                        42

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1249/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące formatu dokumentacji, która ma być zachowywana przez kontrahentów centralnych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 352 z 21.12.2012, s. 32);

                        43

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 876/2013 z dnia 28 maja 2013 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów obowiązujących kontrahentów centralnych (Dz.U. L 244 z 13.9.2013, s. 19);

                        44

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1003/2013 z dnia 12 lipca 2013 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do opłat pobieranych przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych od repozytoriów transakcji (Dz.U. L 279 z 19.10.2013, s. 4);

                        45

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 148/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających minimalny poziom szczegółowości informacji podlegających zgłoszeniu repozytoriom (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 1);

                        46

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 149/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pośrednich uzgodnień rozliczeniowych, obowiązku rozliczania, rejestru publicznego, dostępu do systemu obrotu, kontrahentów niefinansowych, technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 11);

                        47

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 150/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających szczegóły dotyczące wniosku o rejestrację jako repozytorium transakcji (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 25);

                        48

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 151/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających dane, które mają być publikowane i udostępniane przez repozytoria transakcji, a także standardy operacyjne dotyczące agregowania i porównywania danych oraz dostępu do tych danych (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 33);

                        49

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 152/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów kapitałowych obowiązujących partnerów centralnych (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 37);

                        50

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 153/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów obowiązujących kontrahentów centralnych (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 41);

                        51

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 285/2014 z dnia 13 lutego 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących bezpośredniego, znaczącego i przewidywalnego skutku kontraktów wewnątrz Unii oraz zapobiegania obchodzeniu przepisów i wymogów (Dz.U. L 85 z 21.3.2014, s. 1);

                        52

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 667/2014 z dnia 13 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do przepisów proceduralnych dotyczących grzywien nakładanych na repozytoria transakcji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, w tym przepisów dotyczących prawa do obrony i przepisów tymczasowych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 31);

                        53

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 484/2014 z dnia 12 maja 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do hipotetycznego kapitału kontrahenta centralnego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 138 z 13.5.2014, s. 57).

                        54

                           Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1)

                        uzupełnione i wdrożone:

                        55

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1423/2013 z dnia 20 grudnia 2013 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w zakresie wymogów dotyczących ujawniania informacji na temat funduszy własnych instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 355 z 31.12.2013, s. 60);

                        56

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 183/2014 z dnia 20 grudnia 2013 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określenia sposobu obliczania korekt z tytułu szczególnego i ogólnego ryzyka kredytowego (Dz.U. L 57 z 27.2.2014, s. 3);

                        57

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 241/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie funduszy własnych obowiązujących instytucje (Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 8);

                        58

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 342/2014 z dnia 21 stycznia 2014 r. uzupełniającym dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących stosowania metod obliczania wymogów adekwatności kapitałowej w odniesieniu do konglomeratów finansowych (Dz.U. L 100 z 3.4.2014, s. 1);

                        59

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 523/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych służących określeniu, czym jest bliska odpowiedniość między wartością obligacji zabezpieczonych instytucji a wartością aktywów instytucji (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 4);

                        60

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 525/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących definicji rynku (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 15);

                        61

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 526/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ustalania wskaźnika zastępczego spreadu i ograniczonej liczby mniejszych portfeli w odniesieniu do ryzyka korekty wyceny kredytowej (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 17);

                        62

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 528/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ryzyka związanego z opcjami innego niż ryzyko delta w ramach standardowego podejścia do ryzyka rynkowego (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 29);

                        63

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 529/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących oceny istotności rozszerzeń i zmian metody wewnętrznych ratingów oraz metody zaawansowanego pomiaru (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 36);

                        64

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 625/2014 z dnia 13 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w drodze regulacyjnych standardów technicznych określających wymogi dla instytucji inwestujących, instytucji sponsorujących, pierwotnych kredytodawców oraz instytucji inicjujących w odniesieniu do ekspozycji z tytułu przeniesionego ryzyka kredytowego (Dz.U. L 174 z 13.6.2014, s. 16);

                        65

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 680/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące sprawozdawczości nadzorczej instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 191 z 28.6.2014, s. 1);

                        66

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 602/2014 z dnia 4 czerwca 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w celu ułatwienia konwergencji praktyk nadzorczych w odniesieniu do stosowania dodatkowej wagi ryzyka zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 166 z 5.6.2014, s. 22).

                        67

                           Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338), z wyjątkiem tytułu V dyrektywy 2013/36/UE.

                        zmieniona:

                        68

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami mieszkalnymi i zmieniającą dyrektywy 2008/48/WE i 2013/36/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 34);

                        69

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190);

                        uzupełniona i wdrożona:

                        70

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 604/2014 z dnia 4 marca 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych w odniesieniu do kryteriów jakościowych i właściwych kryteriów ilościowych ustalania kategorii pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka instytucji (Dz.U. L 167 z 6.6.2014, s. 30);

                        71

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 527/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających klasy instrumentów, które odpowiednio odzwierciedlają jakość kredytową instytucji kontynuującej działalność i są przeznaczone do wykorzystania do celów wynagrodzenia zmiennego (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 21);

                        72

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 530/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w zakresie regulacyjnych standardów technicznych precyzujących istotne ekspozycje i progi w odniesieniu do wewnętrznych metod dotyczących ryzyka szczególnego w portfelu handlowym (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 50);

                        73

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 650/2014 z dnia 4 czerwca 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do formatu, struktury, spisu treści i daty corocznej publikacji informacji ujawnianych przez właściwe organy zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (Dz.U. L 185 z 25.6.2014, s. 1);

                        74

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 710/2014 z dnia 23 czerwca 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące warunków stosowania procedury wspólnej decyzji na temat wymogów ostrożnościowych dostosowanych do konkretnych instytucji zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (Dz.U. L 188 z 27.6.2014, s. 19).

                        75

                           Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (wersja przekształcona) (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 149).

                        76

                           Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).”


title: Decyzja Rady 2010/587/WPZiB z dnia 14 czerwca 2010 r. dotycząca podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Czarnogórą w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych

text:
               2.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 260/1

         DECYZJA RADY 2010/587/WPZiB
   z dnia 14 czerwca 2010 r.
   dotycząca podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Czarnogórą w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE), w szczególności jego art. 37, oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 218 ust. 5 i art. 218 ust. 6 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na posiedzeniu w dniu 10 listopada 2009 r. Rada postanowiła upoważnić prezydencję, aby zgodnie z dawnym art. 24 TUE rozpoczęła negocjacje z Czarnogórą w celu zawarcia umowy dotyczącej bezpieczeństwa informacji.

               (2)

               Na mocy tego upoważnienia prezydencja wynegocjowała umowę z Czarnogórą w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych.

               (3)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę między Unią Europejską a Czarnogórą w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               2.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 260/2

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Czarnogórą w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych
   UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „UE”,
   oraz
   CZARNOGÓRA,
   zwane dalej „Stronami”,
   ZWAŻYWSZY, że Strony łączy cel wzmocnienia swojego bezpieczeństwa na wszystkie sposoby;
   ZWAŻYWSZY, że Strony zgadzają się, że należy rozwinąć konsultacje i współpracę między nimi w kwestiach związanych z bezpieczeństwem, stanowiących przedmiot ich wspólnego zainteresowania;
   ZWAŻYWSZY, że w tym kontekście istnieje zatem stała potrzeba wymiany informacji niejawnych między Stronami;
   UZNAJĄC, że pełne i efektywne konsultacje i współpraca mogą wymagać dostępu do informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów oraz ich wymiany między Stronami;
   ŚWIADOME, że taki dostęp do informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów oraz ich wymiana wymagają podjęcia odpowiednich środków bezpieczeństwa,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Przedmiotem niniejszej umowy są procedury bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych lub materiałów w jakiejkolwiek formie i z jakiejkolwiek dziedziny przekazywanych przez Strony lub wymienianych między Stronami w celu realizacji cel wzmocnienia bezpieczeństwa każdej ze Stron na wszystkie sposoby.
   2.   Każda ze Stron chroni informacje niejawne otrzymane od drugiej Strony przed nieuprawnionym ujawnieniem, zgodnie z postanowieniami zawartymi w niniejszej umowie oraz zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawodawczymi i wykonawczymi Stron.
   Artykuł 2
   Do celów niniejszej umowy „informacje niejawne” oznaczają wszelkie informacje lub materiały w jakiejkolwiek formie, które:

               a)

               przez którąkolwiek ze Stron są określone jako wymagające ochrony, gdyż ich nieuprawnione ujawnienie mogłoby spowodować różnego stopnia szkodę lub naruszenie interesów Czarnogóry lub UE lub jednego państwa członkowskiego lub większej ich liczby; oraz

               b)

               mają nadaną klauzulę tajności.

         Artykuł 3
   Instytucje i podmioty UE, do których ma zastosowanie niniejsza umowa to: Rada Europejska, Rada Unii Europejskiej („Rada”), Sekretariat Generalny Rady, Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Komisja Europejska i Europejska Służba Działań Zewnętrznych („ESDZ”). Do celów niniejszej umowy instytucje te i podmioty są nazywane „UE”.
   Artykuł 4
   W celu zapewnienia równoważnego poziomu ochrony informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej umowy, każda ze Stron oraz instytucji i podmiotów UE, o których mowa w art. 3, zapewnia ustanowienie systemu bezpieczeństwa i środków bezpieczeństwa opartych na podstawowych zasadach bezpieczeństwa i minimalnych normach bezpieczeństwa określonych w ich przepisach ustawodawczych lub wykonawczych i odzwierciedlonych w uzgodnieniach dotyczących bezpieczeństwa, jakie mają zostać dokonane zgodnie z art. 12.
   Artykuł 5
   Każda ze Stron, instytucji i podmiotów UE, o których mowa w art. 3:

               a)

               chroni informacje niejawne przekazywane lub wymieniane z drugą Stroną na mocy niniejszej umowy w sposób co najmniej równoważny do poziomu ochrony udzielanego im przez Stronę przekazującą;

               b)

               zapewnia, aby informacje niejawne przekazywane lub wymieniane na mocy niniejszej umowy zachowały oznaczenie klauzuli tajności nadane tym informacjom przez Stronę przekazującą; klauzul tych nie obniża się ani nie znosi bez uprzedniej pisemnej zgody Strony przekazującej. Strona otrzymująca chroni informacje niejawne zgodnie z postanowieniami zawartymi w jej własnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa informacji lub materiałów opatrzonych równoważną klauzulą tajności zgodnie z art. 7;

               c)

               nie wykorzystuje takich informacji niejawnych do celów innych niż ustalone przez wytwórcę lub innych niż te, do których informacje przekazano lub wymieniono;

               d)

               nie ujawnia takich informacji niejawnych stronom trzecim ani żadnej instytucji lub podmiotowi UE niewymienionym w art. 3, bez uprzedniej pisemnej zgody Strony przekazującej;

               e)

               nie zezwala na dostęp do informacji niejawnych osobom fizycznym, chyba że spełniają one zasadę ograniczonego dostępu oraz zostały odpowiednio sprawdzone i upoważnione przez odpowiednią Stronę;

               f)

               zapewnia bezpieczeństwo miejsca, gdzie przechowywane są informacje niejawne przekazywane przez drugą Stronę; oraz

               g)

               zapewnia, aby wszystkie osoby fizyczne mające dostęp do informacji niejawnych zostały poinformowane o swoim obowiązku ochrony tych informacji zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawodawczymi i wykonawczymi.

         Artykuł 6
   1.   Informacje niejawne są ujawniane lub udostępniane zgodnie z zasadą zgody wytwórcy.
   2.   W celu udostępnienia informacji odbiorcom innym niż Strony, decyzja o ujawnieniu lub udostępnieniu informacji niejawnych zostanie podjęta przez Stronę otrzymującą indywidualnie w poszczególnych przypadkach pod warunkiem pisemnej zgody Strony przekazującej i zgodnie z zasadą zgody wytwórcy.
   3.   Nie jest możliwe zbiorcze udostępnienie informacji, chyba że Strony uzgodniły między sobą procedury odnośnie do niektórych kategorii informacji, istotnych z punktu widzenia ich szczególnych wymogów.
   4.   Żadne postanowienie niniejszej umowy nie może być traktowane jako podstawa do obowiązkowego ujawnienia informacji niejawnych między Stronami.
   5.   Informacje niejawne otrzymane od Strony przekazującej mogą zostać przekazane wykonawcy lub potencjalnemu wykonawcy wyłącznie po uprzedniej pisemnej zgodzie Strony przekazującej. Zanim informacje takie zostaną ujawnione, Strona otrzymująca zapewnia, by wykonawca lub potencjalny wykonawca był w stanie chronić informacje i został odpowiednio sprawdzony oraz by w obiektach należących do niego spełnione były wymogi bezpieczeństwa.
   Artykuł 7
   W celu ustanowienia równoważnego poziomu ochrony informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych przez Strony ustanawia się następującą korelację między klauzulami tajności:

               UE

               Czarnogóra

               RESTREINT UE

               INTERNO

               CONFIDENTIEL UE

               POVJERLJIVO

               SECRET UE

               TAJNO

               TRES SECRET UE/EU TOP SECRET

               STROGO TAJNO

         Artykuł 8
   1.   Strony zapewniają, by wszystkie osoby, których obowiązki służbowe wymagają dostępu do przekazanych lub wymienionych na mocy niniejszej umowy informacji niejawnych o klauzuli tajności CONFIDENTIEL UE lub POVJERLJIVO lub wyższej lub które z racji swych obowiązków lub pełnionej funkcji mogą mieć dostęp do takich informacji niejawnych, zostały odpowiednio sprawdzone przed uzyskaniem dostępu do takich informacji.
   2.   Zostaną określone procedury poświadczania bezpieczeństwa osobowego w celu stwierdzenia, czy dana osoba, uwzględniając jej lojalność, wiarygodność i rzetelność, może mieć dostęp do informacji niejawnych.
   Artykuł 9
   Strony świadczą wzajemną pomoc w odniesieniu do bezpieczeństwa informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej umowy oraz kwestii dotyczących bezpieczeństwa stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania. Organy, o których mowa w art. 12, przeprowadzają wzajemne konsultacje i wizytacje dotyczące bezpieczeństwa w celu oceny skuteczności ustaleń w zakresie bezpieczeństwa w ramach ich odpowiedniego zakresu obowiązków, który ma być ustalony zgodnie z tym artykułem.
   Artykuł 10
   1.   Do celów niniejszej umowy:

               a)

               w przypadku UE cała korespondencja jest przesyłana do kierownika kancelarii tajnej Rady, a następnie przesyłana przez niego do państw członkowskich i do instytucji lub podmiotów, o których mowa w art. 3, z zastrzeżeniem ust. 2;

               b)

               w przypadku Czarnogóry cała korespondencja jest przesyłana do głównej kancelarii Dyrekcji ds. Ochrony Informacji Niejawnych za pośrednictwem Misji Czarnogóry przy Unii Europejskiej.

         2.   Wyjątkowo korespondencja od jednej ze Stron dostępna wyłącznie dla poszczególnych właściwych urzędników, organów lub służb tej Strony może być ze względów operacyjnych kierowana wyłącznie do poszczególnych właściwych urzędników, organów lub służb drugiej Strony, wyznaczonych konkretnie jako jej odbiorcy, oraz dostępna wyłącznie dla nich, z uwzględnieniem ich kompetencji oraz zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu. W przypadku UE korespondencja taka jest przekazywana za pośrednictwem odpowiednio kierownika kancelarii tajnej Rady, kierownika kancelarii tajnej Komisji Europejskiej lub kierownika kancelarii tajnej ESDZ.
   Artykuł 11
   Minister spraw wewnętrznych i dyrektor Dyrekcji ds. Ochrony Informacji Niejawnych w Czarnogórze, Sekretarz Generalny Rady i członek Komisji Europejskiej odpowiedzialny za kwestie bezpieczeństwa nadzorują wdrażanie niniejszej umowy.
   Artykuł 12
   1.   W celu wdrożenia niniejszej umowy, trzy wymienione poniżej organy dokonują ustaleń dotyczących bezpieczeństwa, przy czym każdy z nich działa pod kierownictwem i w imieniu swoich przełożonych; ustalenia te służą stworzeniu standardów wzajemnej ochrony informacji niejawnych objętych niniejszą umową:

               —

               w odniesieniu do informacji niejawnych przekazywanych Czarnogórze na mocy niniejszej umowy – Dyrekcja ds. Ochrony Informacji Niejawnych w Czarnogórze,

               —

               w odniesieniu do informacji niejawnych przekazywanych UE na mocy niniejszej umowy – Biuro ds. Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady,

               —

               w odniesieniu do informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej umowy w Komisji Europejskiej i w jej budynkach – Dyrekcja ds. Bezpieczeństwa Komisji Europejskiej.

         2.   Przed przekazaniem lub wymianą informacji niejawnych między Stronami na mocy niniejszej umowy, właściwe organy odpowiedzialne za bezpieczeństwo, o których mowa w art. 1, zgadzają się co do tego, że Strona otrzymująca jest w stanie chronić informacje w sposób odpowiadający uzgodnieniom dotyczącym bezpieczeństwa, które mają być dokonane zgodnie z tym ustępem.
   Artykuł 13
   1.   Właściwy organ którejkolwiek ze Stron, o których mowa w art. 12, niezwłocznie informuje właściwy organ drugiej Strony o wszelkich potwierdzonych lub podejrzewanych przypadkach nieuprawnionego ujawnienia lub utraty informacji niejawnych przekazanych przez tę Stronę oraz przeprowadza dochodzenie i przedstawia jego wyniki drugiej Stronie.
   2.   Właściwe organy, o których mowa w art. 12, ustanawiają procedury działania w takich wypadkach.
   Artykuł 14
   Każda ze Stron pokrywa koszty własne poniesione w związku z wdrażaniem niniejszej umowy.
   Artykuł 15
   Żadne z postanowień niniejszej umowy nie zmienia obowiązujących umów ani uzgodnień między Stronami ani też umów między Czarnogórą a państwami członkowskimi UE. Niniejsza umowa nie uniemożliwia Stronom zawierania innych umów odnoszących się do przekazywania lub wymiany informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej umowy, pod warunkiem że pozostają one bez uszczerbku dla zobowiązań nałożonych na mocy niniejszej umowy.
   Artykuł 16
   Wszelkie spory między Stronami powstałe w wyniku interpretacji lub stosowania niniejszej umowy rozwiązywane są w drodze negocjacji między Stronami. W trakcie negocjacji obie Strony nadal wypełniają swoje zobowiązania w ramach niniejszej umowy.
   Artykuł 17
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po wzajemnym powiadomieniu przez Strony o zakończeniu wewnętrznych procedur niezbędnych do tego celu.
   2.   Każda ze Stron powiadamia drugą Stronę o wszelkich zmianach swych przepisów ustawodawczych i wykonawczych, które mogłyby mieć wpływ na ochronę informacji niejawnych, o których mowa w niniejszej umowie.
   3.   Niniejsza umowa może zostać poddana przeglądowi na wniosek każdej ze Stron w celu rozważenia ewentualnych zmian.
   4.   Wszelkie zmiany niniejszej umowy dokonywane są wyłącznie w formie pisemnej oraz za obopólną zgodą Stron. Wchodzą one w życie po dokonaniu wzajemnego powiadomienia na mocy ust. 1.
   Artykuł 18
   Niniejsza umowa może zostać wypowiedziana przez jedną ze Stron w formie pisemnego zawiadomienia przekazanego drugiej Stronie. Wypowiedzenie takie staje się skuteczne sześć miesięcy po otrzymaniu powiadomienia przez drugą Stronę, ale pozostaje bez wpływu na zobowiązania podjęte wcześniej na mocy niniejszej umowy. W szczególności wszelkie informacje niejawne przekazywane lub wymieniane zgodnie z niniejszą umową muszą być nadal chronione zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.

      W dowód czego niżej podpisani, odpowiednio należycie umocowani, złożyli podpisy pod niniejszą umową.
      Sporządzono w Brukseli dnia trzynastego września 2010 roku w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.

            W imieniu Czarnogóry

            Minister Spraw Zagranicznych

            W imieniu Unii Europejskiej

            Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa


title: 2014/581/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/211

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa za rok budżetowy 2012
   (2014/581/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 – C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 768/2005 z dnia 26 kwietnia 2005 r. ustanawiające Europejską Agencję Kontroli Rybołówstwa (4), w szczególności jego art. 36,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Rybołówstwa (A7-0233/2014),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 113.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 128 z 21.5.2005, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/1195 z dnia 2 lipca 2015 r. zmieniająca decyzję (UE) 2015/298 w sprawie tymczasowego podziału w dochodu Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2015/25)

text:
               21.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 193/133

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/1195
   z dnia 2 lipca 2015 r.
   zmieniająca decyzję (UE) 2015/298 w sprawie tymczasowego podziału w dochodu Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2015/25)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 33,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/774 (EBC/2015/10) (1) ustanawia program zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych. Należy uwzględnić tymczasowy podział dochodu EBC z programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych w decyzji Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/298 (ECB/2014/57) (2).

               (2)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2015/298 (EBC/2014/57),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zmiany
   Art. 1 lit. d) decyzji (UE) 2015/298 (EBC/2014/57) otrzymuje brzmienie:

      „d)   »dochód EBC z tytułu papierów wartościowych«– dochód netto z tytułu papierów wartościowych nabytych przez EBC: (i) w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych na podstawie decyzji EBC/2010/5; (ii) w ramach trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji na podstawie decyzji EBC/2014/40; (iii) w ramach programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami na podstawie decyzji EBC/2014/45; oraz (iv) w ramach programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych na podstawie decyzji Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/774 (EBC/2015/10) (3).

   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 2 lipca 2015 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/774 z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych (EBC/2015/10) (Dz.U. L 121 z 14.5.2015, s. 20).

      (2)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/298 z dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie tymczasowego podziału dochodu Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2014/57) (Dz.U. L 53 z 25.2.2015, s. 24).


title: 2014/889/UE: Decyzja Rady z dnia 9 grudnia 2014 r. określająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie przystąpienia Republiki Seszeli do Światowej Organizacji Handlu

text:
               10.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 353/13

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 grudnia 2014 r.
   określająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie przystąpienia Republiki Seszeli do Światowej Organizacji Handlu

      (2014/889/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91, art. 100 ust. 2 i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 maja 1995 r. rząd Republiki Seszeli wystąpił o przystąpienie do Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), na podstawie art. XII tego porozumienia.

               (2)

               W dniu 11 lipca 1995 r. powołano grupę roboczą ds. przystąpienia Republiki Seszeli w celu wypracowania porozumienia w sprawie warunków przystąpienia, które byłyby możliwe do zaakceptowania dla Republiki Seszeli oraz dla wszystkich członków WTO.

               (3)

               Występując w imieniu Unii, Komisja wynegocjowała kompleksową serię zobowiązań dotyczących otwarcia rynku przez Republikę Seszeli, które zaspokajają wnioski Unii, uwzględniając dwustronne stosunki handlowe z Republiką Seszeli w kontekście umowy o partnerstwie AKP–UE oraz podjęcia przez Republikę Seszeli zobowiązania przeprowadzenia liberalizacji handlu w ramach pełnej umowy o partnerstwie gospodarczym.

               (4)

               Zobowiązania te zawarto obecnie w Protokole przystąpienia Republiki Seszeli do WTO (zwanym dalej „protokołem przystąpienia”).

               (5)

               Przystąpienie do WTO powinno przyczynić się w sposób pozytywny i trwały do postępu reform gospodarczych i zrównoważonego rozwoju Republiki Seszeli.

               (6)

               Z powyższych względów protokół przystąpienia powinien zostać zatwierdzony.

               (7)

               Zgodnie z art. XII porozumienia ustanawiającego WTO warunki przystąpienia są uzgadniane między państwem przystępującym a WTO i zatwierdzane ze strony WTO przez konferencję ministerialną WTO. Zgodnie z art. IV ust. 2 porozumienia ustanawiającego WTO w przerwach między sesjami konferencji ministerialnej jej funkcje pełni Rada Generalna.

               (8)

               Dlatego konieczne jest określenie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum Rady Generalnej WTO w sprawie przystąpienia Republiki Seszeli do WTO,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowiskiem, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie przystąpienia Republiki Seszeli do Światowej Organizacji Handlu, jest wyrażenie zgody na przystąpienie.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 grudnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. DE VINCENTI

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady 2007/690/WPZiB z dnia 22 października 2007 r. wprowadzająca w życie wspólne działanie 2005/557/WPZiB w sprawie cywilno-wojskowego działania Unii Europejskiej wspierającego misje Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie oraz w Somalii

text:
               26.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 282/62

      DECYZJA RADY 2007/690/WPZiB
   z dnia 22 października 2007 r.
   wprowadzająca w życie wspólne działanie 2005/557/WPZiB w sprawie cywilno-wojskowego działania Unii Europejskiej wspierającego misje Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie oraz w Somalii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2005/557/WPZiB z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie cywilno-wojskowego działania Unii Europejskiej wspierającego misje Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie oraz w Somalii (1), w szczególności jego art. 8 ust. 1 akapit drugi w związku z art. 23 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 23 kwietnia 2007 r. Rada przyjęła decyzję 2007/244/WPZiB wprowadzającą w życie wspólne działanie 2005/557/WPZiB w sprawie cywilno-wojskowego działania Unii Europejskiej wspierającego misje Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie oraz w Somalii (2), która przedłużyła finansowanie elementu cywilnego działania do dnia 31 października 2007 r.

               (2)

               Do czasu przekształcenia misji Unii Afrykańskiej w operację z udziałem połączonych sił ONZ i UA (UNAMID) postanowiono kontynuować cywilno-wojskowe działanie Unii Europejskiej wspierające misje Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie oraz w Somalii do dnia 31 grudnia 2007 r.

               (3)

               W rezolucji RB ONZ 1769 z dnia 31 lipca 2007 r. stwierdza się, że przekazanie władzy z AMIS do UNAMID powinno mieć miejsce najpóźniej 31 grudnia 2007 r.

               (4)

               Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa w dniu 21 września uzgodnił, że element cywilny działania cywilno-wojskowego Unii Europejskiej wspierającego misje Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie oraz w Somalii powinien zostać zakończony w dniu przekazania władzy z AMIS do UNAMID.

               (5)

               W odniesieniu do elementu cywilnego Rada powinna zatem podjąć decyzję w sprawie finansowania kontynuacji działania wspierającego zgodnie z wyżej określonymi ramami czasowymi.

               (6)

               Działanie wspierające będzie prowadzone w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Finansowa kwota referencyjna przeznaczona na pokrycie wydatków związanych z wprowadzeniem w życie przepisów sekcji II wspólnego działania 2005/557/WPZiB w okresie od dnia 1 maja 2007 r. do dnia 30 kwietnia 2008 r. wynosi 2 125 000 EUR Kwota ta obejmuje obecny mandat misji UA w regionie Darfur w Sudanie (AMIS II) i następujący po nim okres zakończenia elementu cywilnego działania cywilno-wojskowego Unii Europejskiej wspierającego misje Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie oraz w Somalii.
   2.   Wydatkami pokrywanymi w ramach kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i przepisami Wspólnoty Europejskiej mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem, że żadne kwoty prefinansowania nie pozostają własnością Wspólnoty.
   Obywatele państw trzecich są dopuszczani do udziału w przetargach.
   3.   Wydatki kwalifikują się do finansowania od dnia 1 maja 2007 r.
   Artykuł 2
   Decyzja Rady 2007/244/WPZiB z dnia 23 kwietnia 2007 r. niniejszym traci moc.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 22 października 2007 r.

            W imieniu Rady

         J. SILVA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 188 z 20.7.2005, str. 46. Wspólne działanie zmienione wspólnym działaniem 2007/245/WPZiB (Dz.U. L 106 z 24.4.2007, str. 65).

      (2)  Dz.U. L 106 z 24.4.2007, str. 63.