title: Decyzja Komisji z dnia 29 lipca 1983 r. w sprawie wykazu zakładów w Nowej Zelandii zatwierdzonych do celów przywozu świeżego mięsa do Wspólnoty

text:
Ważna informacja prawna

|

31983D0402

Dziennik Urzędowy L 233 , 24/08/1983 P. 0024 - 0028 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 3 Tom 16 P. 0197  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 03 Tom 28 P. 0193  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 3 Tom 16 P. 0197  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 03 Tom 28 P. 0193

		Decyzja Komisjiz dnia 29 lipca 1983 r.w sprawie wykazu zakładów w Nowej Zelandii zatwierdzonych do celów przywozu świeżego mięsa do Wspólnoty(83/402/EWG)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,uwzględniając dyrektywę Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przed przywozem z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa [1], ostatnio zmienioną dyrektywą 83/91/EWG [2], w szczególności jej art. 4 ust. 1 i art. 18 ust. 1 lit. a) i b),a także mając na uwadze, co następuje:zakłady w państwach trzecich nie mogą być upoważnione do wywozu świeżego mięsa do Wspólnoty o ile nie spełnią ogólnych i szczególnych warunków określonych w dyrektywie 72/462/EWG;Nowa Zelandia przekazała, zgodnie z art. 4 ust. 3 dyrektywy 72/462/EWG, wykaz zakładów upoważnionych do wywozu do Wspólnoty;wizytacje przeprowadzone z ramienia Wspólnoty wykazały, że normy higieny wielu z tych zakładów są wystarczające i mogą one wobec tego zostać umieszczone w pierwszym wykazie zakładów, ustanowionym zgodnie z art. 4 ust. 1 wspomnianej dyrektywy, z których przywóz świeżego mięsa może być upoważniony;sprawa innych zakładów wnioskowanych przez Nową Zelandię musi zostać rozpatrzona ponownie na podstawie dodatkowych informacji dotyczących ich norm higieny i zdolności do szybkiego dostosowania się do ustawodawstwa wspólnotowego;w tym czasie i w celu uniknięcia jakiegokolwiek nagłego zakłócenia w obrotach handlowych, zakłady te mogą zostać tymczasowo upoważnione do kontynuowania wywozu świeżego mięsa do tych Państw Członkowskich, które są gotowe je przyjąć;konieczne będzie zatem ponowne zbadanie i w razie potrzeby zmiana niniejszej decyzji, w świetle środków podjętych w tym celu i dokonanych ulepszeń;przywóz świeżego mięsa z zakładów uwzględnionych w wykazie załączonym do niniejszej decyzji podlega w dalszym ciągu przepisom określonym odrębnie oraz ogólnym postanowieniom Traktatu; w szczególności przywóz z państw trzecich i ponowny wywóz do innych Państw Członkowskich niektórych kategorii mięsa takich, jak mięso ważące poniżej trzech kilogramów lub mięso zawierające pozostałości niektórych substancji, które nie są jeszcze objęte zharmonizowanymi przepisami wspólnotowymi, podlegają w dalszym ciągu ustawodawstwu zdrowotnemu importującego Państwa Członkowskiego;środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Zakłady w Nowej Zelandii wymienione w Załączniku zostają niniejszym dopuszczone do przywozu świeżego mięsa do Wspólnoty zgodnie ze wspomnianym Załącznikiem.2. Przywóz z zakładów, określonych w ust. 1 podlega w dalszym ciągu wspólnotowym przepisom weterynaryjnym określonym odrębnie.Artykuł 21. Państwa Członkowskie zakazują przywozu świeżego mięsa pochodzącego z zakładów innych niż te, które wymieniono w Załączniku.2. Państwa Członkowskie mogą jednak dopuścić do dnia 30 kwietnia 1984 r. przywóz świeżego mięsa pochodzącego z zakładów, które nie są wymienione w Załączniku, ale które zostały oficjalnie zatwierdzone i zaproponowane przez władze Nowej Zelandii na dzień 30 marca 1983 r. zgodnie z art. 4 ust. 3 dyrektywy 72/462/EWG, o ile przed dniem 1 maja 1984 r. nie zostanie podjęta decyzja stanowiąca inaczej, zgodnie z art. 4 ust. 1 wyżej wspomnianej dyrektywy.Komisja przekazuje wykaz tych zakładów Państwom Członkowskim.Artykuł 3Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 października 1983 r.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostanie poddana przeglądowi oraz w razie potrzeby zmieniona przed dniem 1 lutego 1984 r.Artykuł 5Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 29 lipca 1983 r.W imieniu KomisjiPoul DalsagerCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28.[2] Dz.U. L 59 z 5.3.1983, str. 34.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKWYKAZ ZAKŁADÓWZgoda nr | Zakład | Adres || |I.WOŁOWINAA.Rzeźnie i zakłady rozbioruME | 14 | Waitaki — NZ Refrigerating Ltd | Christchurch |ME | 15 | The Canterbury Frozen Meat Co. Ltd | Belfast |ME | 21 | Southland Frozen Meat Ltd | Mataura |ME | 22 | Southland Frozen Meat Ltd | Makarewa |ME | 24 | Hellaby Shortland Ltd | Otahuhu |ME | 26 | Waitaki — NZ Refrigerating Ltd | Balclutha |ME | 34 | The Canterbury Frozen Meat Co. Ltd | Pareora |ME | 50 | Alliance Freezing Co. (Southland) Ltd | Invercargill |ME | 56 | Auckland Farmers Freezing Co — op Ltd, Rangiuru | Te Puke |ME | 63 | Farmers Meat Export Ltd | Whangarei |ME | 66 | Phoenix Meat Co. Ltd, Kokiri | Greymouth |ME | 69 | Ashley Meat Export Ltd | Christchurch |B.Zakłady rozbioruMPH | 50 | Crown Meats Ltd | Feilding |MPH | 52 | Dawn Meat (NZ) Ltd | Hastings |MPH | 53 | W. Richmond Ltd | Hastings |MPH | 56 | W. Richmond Ltd | Hastings |MPH | 63 | Primex Meats Ltd | Wellington |MPH | 69 | Dawn Meat (NZ) Ltd | Hastings |MPH | 72 | Kellax Foods Ltd | Auckland |II.MIĘSO OWCZEA.Rzeźnie i zakłady rozbioruME | 1 | Borthwick CWS Ltd | Masterton |ME | 6 | Borthwick CWS Ltd | Longburn |ME | 8 | Gisborne Refrigerating Co. Ltd | Gisborne |ME | 14 | Waitaki — NZ Refrigerating Ltd | Christchurch |ME | 17 | Waitaki — NZ Refrigerating Ltd | Timaru |ME | 20 | Ocean Beach Freezing Co. Ltd | Ocean Beach |ME | 21 | Southland Frozen Meat Ltd | Mataura |ME | 22 | Southland Frozen Meat Ltd | Makarewa |ME | 26 | Waitaki — NZ Refrigerating Ltd | Balclutha |ME | 34 | The Canterbury Frozen Meat Co. Ltd | Pareora |ME | 37 | Canterbury Frozen Meat Co. (Canterbury) Ltd | Belfast |ME | 50 | Alliance Freezing Co. (Southland) Ltd | Invercargill |ME | 56 | Auckland Farmers Freezing Co — op Ltd, Rangiuru | Te Puke |ME | 58 | Hawkes Bay Farmers' Meat Co. Ltd | Takapau |ME | 60 | Pacific Freezing NZ Ltd | Dannevirke |ME | 65 | AML Meats Ltd | Gisborne |ME | 69 | Ashley Meat Export Ltd | Christchurch |B.RzeźnieME | 16 | The Canterbury Frozen Meat Co. Ltd | Ashburton |ME | 41 | NCF Kaiapoi Ltd | Kaiapoi |C.Zakłady rozbioruMPH | 39 | Defiance Processors Ltd | Dunedin |MPH | 42 | Fresha Products Ltd | New Plymouth |MPH | 45 | Canterbury Frozen Meat Co. Ltd | Harewood |MPH | 50 | Crown Meats Ltd | Feilding |MPH | 52 | Dawn Meat (NZ) Ltd | Hastings |MPH | 53 | W. Richmond Ltd | Hastings |MPH | 54 | Ashley Meat Export Ltd | Christchurch |MPH | 56 | W. Richmond Ltd | Hastings |MPH | 57 | NZ Primary Processors Ltd | Mt Maunganui |MPH | 63 | Primex Meats Ltd | Wellington |MPH | 69 | Dawn Meat (NZ) Ltd | Hastings |MPH | 72 | Kellax Foods Ltd | Auckland |MPH | 74 | Canterbury Meat Packers Ltd | Ashburton |III.CHŁODNIES | 1 | Timary Harbour Board Cool Store | Timaru |S | 2 | Auckland Farmer's Freezing Co — op Ltd | Whangarei |S | 10 | Otago Dairy Producers Cool Storage Ltd | Dunedin |S | 11 | South Canterbury Co — op Cool Storage Ltd | Timaru |S | 17 | Cool Hire Storage Ltd | Dunedin |S | 25 | Dawn Meat (NZ) Ltd | Hastings |S | 28 | Cool Stores (NZ) Ltd | Auckland |S | 30 | N. O. Pierson Ltd | Christchurch |S | 31 | Pacific Cold Storage Co. Ltd | Mt Maunganui |S | 32 | Taranaki Producers Freezing Ltd | New Plymouth |S | 33 | Christchurch Airport Authorities | Christchurch |S | 34 | Coolpak Prebbleton Ltd, Prebbleton | Christchurch |S | 35 | Nelson Cold Storage Co — op | Nelson |S | 36 | Cold Storage (Bay of Plenty) Ltd | Te Puke |S | 39 | Christchurch Cool Stores Ltd | Christchurch |S | 40 | Southland Harbour Board | Bluff |S | 41 | Eljays Ice Box | Feilding |S | 42 | Wellington Cold Storage Co. | Tawa |S | 45 | Wairarapa Cold Storage | Greytown |S | 47 | Polar Cold Storage, Hornby | Christchurch |S | 49 | Chill Air Ltd | Auckland International Airport |S | 51 | Kiwi Fruit Cool Store Co — op | Gisborne |S | 53 | Otaki Cold Store | Otaki |S | 55 | Airport Cold Storage Ltd | Wellington |S | 57 | Air New Zealand | Auckland Airport |S | 58 | Cool & Cold Storage Associated Ltd | Te Puke |S | 59 | Richmond Cool Stores (1963) Ltd, Manchester Street | Hastings |S | 60 | Export Cool Storage | Mt Maunganui |S | 61 | Coolpak Cool Stores Ltd | Timaru |S | 63 | Mogal Cool Stores Ltd | Christchurch Airport |S | 66 | Mogal Cool Stores Ltd | Auckland Airport |S | 68 | Freezer Flow, Mt Wellington | Auckland |S | 70 | Freezer Stores Hawkes Bay Ltd | Hastings |S | 72 | Motueka Coldstorage | Motueka |S | 73 | LEP International, Mangere | Auckland |S | 75 | Amaltal Coolstores & Exporters Ltd | Nelson |S | 84 | Polar Cold Storage Ltd | Dunedin |S | 86 | Tai — Tapu Dairy Co. Ltd | Christchurch |S | 87 | Homebush Berryfruits | Masterton |S | 88 | Hawkes Bay Export Cold Stores Ltd | Napier |S | 89 | R. & W. Hellaby Ltd | Mt Wellington |S | 90 | Waitaki — NZ Refrigerating Ltd | Blenheim |S | 91 | Southland Frozen Meat Ltd | Mataura |S | 92 | Food Freezing Partnership | Havelock North |S | 93 | Air New Zealand | Christchurch |S | 95 | McCallum Industries Ltd | Patea |S | 96 | Townsend & Paul Ltd | Napier |S | 97 | J. Wattie Canneries Ltd | Gisborne |--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1660 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/209

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1660
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0068/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (4), w szczególności jego art. 97,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0086/2017),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Chemikaliów absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2015;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Chemikaliów, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 82.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/702 z dnia 13 lipca 2007 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Libańską z drugiej strony w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

text:
               1.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 113/1

         DECYZJA RADY (UE) 2015/702
   z dnia 13 lipca 2007 r.
   w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Libańską z drugiej strony w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w połączeniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie,
   uwzględniając Akt przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 10 lutego 2004 r. Rada upoważniła Komisję w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich do rozpoczęcia negocjacji z Republika Libańską w celu dostosowania eurośródziemnomorskiego układu stowarzyszeniowego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Libańską z drugiej strony (1) w związku z przystąpieniem nowych państw członkowskich do Unii Europejskiej.

               (2)

               Negocjacje zostały zakończone z wynikiem zadowalającym Komisję.

               (3)

               Tekst protokołu wynegocjowanego z Libanem przewiduje w art. 9 ust. 2 tymczasowe stosowanie tego protokołu przed jego wejściem w życie.

               (4)

               Protokół, z zastrzeżeniem jego ewentualnego zawarcia w późniejszym terminie, powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty i państw członkowskich i tymczasowo stosowany,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej (osób umocowanych) do podpisania w imieniu Wspólnoty oraz jej państw członkowskich protokołu do układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Libańską z drugiej strony w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.
   Tekst protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Protokół jest stosowany tymczasowo, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2007 r.

            W imieniu Rady

         E. A. SANTOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 143 z 30.5.2006, s. 2.


title: 2009/233/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/243

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2006
   (2009/233/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2006 (2), wraz z odpowiedziami Kolegium,
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając decyzję Rady 2005/681/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. ustanawiającą Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) i uchylającą decyzję 2000/820/WSiSW, w szczególności jej art. 16 (4),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0121/2008),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Kolegium Policyjnego absolutorium z wykonania budżetu Kolegium na rok budżetowy 2006;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiego Kolegium Policyjnego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 52.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 105.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 63.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/244

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego na rok budżetowy 2006
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2006 (2), wraz z odpowiedziami Kolegium,
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając decyzję Rady 2005/681/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. ustanawiającą Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) i uchylającą decyzję 2000/820/WSiSW (4), w szczególności jej art. 16,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 i regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0121/2008),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2006 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u podstaw sprawozdania zostały przeprowadzone legalnie i prawidłowo,

               B.

               mając na uwadze fakt, że rok 2006 był pierwszym rokiem budżetowym, w którym Kolegium było odpowiedzialne za zarządzanie swoim własnym budżetem jako agencja UE,

         Kwestie ogólne, które odnoszą się do zagadnień horyzontalnych dotyczących agencji UE, a tym samym mają znaczenie także dla procedur udzielania absolutorium poszczególnym agencjom

               1.

               zauważa, że w 2006 r. budżety 24 agencji i innych organów zdecentralizowanych skontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy wyniosły ogółem 1 080,5 mln EUR (największym budżetem, w wysokości 271 mln EUR, dysponowała Europejska Agencja Odbudowy, a budżetem najmniejszym, wynoszącym 5 mln EUR – Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL));

               2.

               zaznacza, że do zewnętrznych organów UE podlegających procedurze kontroli i udzielania absolutorium należą obecnie nie tylko tradycyjne agencje regulacyjne, lecz również agencje wykonawcze utworzone w celu realizacji konkretnych programów, a w najbliższej przyszłości będą to także wspólne przedsięwzięcia ustanowione w formie partnerstw publiczno-prywatnych (wspólne inicjatywy technologiczne);

               3.

               zauważa, że w przypadku Parlamentu liczba agencji podlegających procedurze udzielania absolutorium zmieniała się w sposób następujący: rok budżetowy 2000: 8; 2001: 10; 2002: 11; 2003: 14; 2004: 14; 2005: 16; 2006: 20 agencji regulacyjnych i 2 agencje wykonawcze (nie licząc 2 agencji kontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy, lecz podlegających wewnętrznej procedurze udzielania absolutorium);

               4.

               stwierdza zatem, że proces kontroli/udzielania absolutorium stał się uciążliwy i nieproporcjonalny, biorąc pod uwagę względną wysokość budżetów agencji/organów zdecentralizowanych; zobowiązuje właściwą komisję parlamentarną do przeprowadzenia szeroko zakrojonego przeglądu procesu udzielania absolutorium agencjom i organom zdecentralizowanym z myślą o opracowaniu prostszego i bardziej racjonalnego podejścia, uwzględniając fakt, że w przyszłych latach trzeba będzie sporządzać oddzielne sprawozdania z udzielenia absolutorium coraz większej liczbie organów;

         Rozważania podstawowe

               5.

               zwraca się do Komisji, aby przed utworzeniem nowej agencji lub reformą agencji istniejącej przedstawiała jednoznaczne informacje dotyczące następujących aspektów: rodzaj agencji, cele agencji, wewnętrzna struktura zarządzania, produkty, usługi, główne procedury, grupa docelowa, klienci agencji i zainteresowane strony, oficjalne stosunki z podmiotami zewnętrznymi, odpowiedzialność za budżet, planowanie finansowe oraz polityka kadrowa;

               6.

               nalega, aby prace każdej agencji regulowane były sporządzaną przez agencję i właściwą DG roczną umową dotyczącą działalności, która powinna zawierać główne cele na nadchodzący rok, ramy finansowe oraz jasne wskaźniki umożliwiające pomiar wyników;

               7.

               nalega, aby działalność agencji podlegała regularnej kontroli (oraz kontroli ad hoc) Trybunału Obrachunkowego lub innego niezależnego audytora; uważa, że kontrole te nie powinny ograniczać się do tradycyjnych elementów zarządzania finansami i właściwego wykorzystania finansów publicznych, lecz powinny dotyczyć również efektywności i skuteczności administracji oraz obejmować ocenę każdej agencji pod kątem zarządzania finansami;

               8.

               jest zdania, że w przypadku agencji, które stale zawyżają swe potrzeby budżetowe, należy zastosować potrącenia techniczne w oparciu o liczbę nieobsadzonych stanowisk; wyraża opinię, że w perspektywie długoterminowej doprowadzi to do zmniejszenia dochodów przeznaczonych dla agencji, a więc również obniżenia kosztów administracyjnych;

               9.

               za poważny problem uznaje fakt, że niektóre agencje są krytykowane za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących zamówień publicznych, rozporządzenia finansowego, regulaminu pracowniczego itd.; za główną tego przyczynę uważa fakt, że większość przepisów i rozporządzenie finansowe wprowadzono z myślą o większych instytucjach, a większość mniejszych agencji nie dysponuje masą krytyczną umożliwiającą spełnienie tych wymogów regulacyjnych; dlatego zwraca się do Komisji o szybkie znalezienie rozwiązania w celu poprawy efektywności poprzez połączenie funkcji administracyjnych rozmaitych agencji, co pozwoli osiągnąć masę krytyczną (przy uwzględnieniu niezbędnych zmian podstawowych przepisów regulujących działalność agencji i ich budżetową niezależność) lub o pilne opracowanie szczegółowych przepisów dla agencji (w szczególności przepisów wykonawczych), które umożliwią agencjom pełne przestrzeganie wymogów;

               10.

               nalega, aby podczas opracowywania wstępnego projektu budżetu Komisja uwzględniała wyniki wykonania budżetu przez poszczególne agencje w poprzednich latach, zwłaszcza w roku n-1, oraz dokonywała odpowiednio rewizji budżetu wnioskowanego przez poszczególne agencje; zwraca się do właściwej komisji o respektowanie tej rewizji, a jeśli Komisja jej nie dokona, o wprowadzenie zmian w danym budżecie, tak aby odpowiadał on realistycznej kwocie dostosowanej do możliwości wykorzystania i wykonania budżetu przez daną agencję;

               11.

               przypomina o swojej decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2005, w której zwrócił się do Komisji z wnioskiem o przedstawianie co pięć lat analizy wartości dodanej każdej działającej agencji; zachęca wszystkie właściwe instytucje, aby w przypadku negatywnej oceny wartości dodanej agencji podjęły niezbędne kroki, zmieniając mandat tej agencji lub ją likwidując; zwraca uwagę, że w 2007 r. Komisja nie przeprowadziła ani jednej oceny; nalega, aby Komisja przedstawiła przynajmniej pięć takich ocen przed podjęciem decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2007, zaczynając od najstarszych agencji;

               12.

               uważa, że należy szybko wprowadzić zalecenia Trybunału Obrachunkowego, a poziom subsydiów wypłacanych agencjom dostosować do ich faktycznych potrzeb finansowych; uważa ponadto, że poprawki do ogólnego rozporządzenia finansowego należy włączyć do ramowego rozporządzenia finansowego agencji i szczegółowych rozporządzeń finansowych poszczególnych agencji;

               13.

               wyraża zaniepokojenie faktem zatrudnienia znacznej części personelu na czas określony, co może mieć negatywny wpływ na jakość wykonywanej pracy; wnioskuje więc do Komisji o poprawę nadzoru nad przestrzeganiem regulaminu pracowniczego przez agencje;

         Sposób przedstawienia danych sprawozdawczych

               14.

               zauważa, że agencje nie stosują jednego standardowego podejścia, jeśli chodzi o sposób przedstawienia ich działalności w przedmiotowym roku budżetowym i ich rachunków i sprawozdań w sprawie zarządzania budżetem i finansami ani wskazania, czy dyrektor agencji powinien sporządzić poświadczenie wiarygodności; zauważa, że nie wszystkie agencje dokonują wyraźnego rozróżnienia pomiędzy a) przedstawieniem pracy agencji społeczeństwu a b) sprawozdaniami technicznymi z zarządzania budżetem i finansami;

               15.

               zauważa, że chociaż stałe instrukcje Komisji dotyczące przygotowywania sprawozdań z działalności nie wymagają jednoznacznie od agencji sporządzenia poświadczenia wiarygodności, wielu dyrektorów poświadczenia te sporządziło w odniesieniu do roku 2006, a w jednym przypadku zostało wniesione istotne zastrzeżenie;

               16.

               przypomina swoją rezolucję z dnia 12 kwietnia 2005 r. (6)., w którym zachęcał dyrektorów agencji, aby odtąd do swojego rocznego sprawozdania z działalności, które jest przedstawiane razem z informacjami finansowymi i na temat zarządzania, dołączali poświadczenie wiarygodności dotyczące zgodności z prawem i prawidłowości operacji, podobne do oświadczeń podpisywanych przez dyrektorów generalnych Komisji;

               17.

               zwraca się do Komisji o wprowadzenie odpowiednich zmian do jej stałych instrukcji dla agencji;

               18.

               proponuje ponadto, aby Komisja podjęła współpracę z agencjami w celu sporządzenia zharmonizowanego modelu, który obowiązywałby wszystkie agencje i organy zdecentralizowane i zawierał wyraźne rozróżnienie pomiędzy

                           —

                           przeznaczonym dla ogółu czytelników sprawozdaniem rocznym z działalności, pracy i osiągnięć danego organu,

                           —

                           sprawozdaniami finansowymi i sprawozdaniem z wykonania budżetu,

                           —

                           sprawozdaniem z działalności podobnym do sprawozdań z działalności dyrektorów generalnych Komisji,

                           —

                           poświadczeniem wiarygodności podpisywanym przez dyrektora organu, wraz z ewentualnymi zastrzeżeniami lub uwagami, które dyrektor uzna za warte uwzględnienia przez organ udzielający absolutorium;

         Ogólne ustalenia Trybunału Obrachunkowego

               19.

               zwraca uwagę na ustalenie Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 10.29 (7)), zgodnie z którym transfer środków na subsydia dokonywany przez Komisję z budżetu wspólnotowego nie jest oparty na wystarczająco uzasadnionych oszacowaniach potrzeb finansowych agencji oraz że fakt ten w połączeniu z wysokością środków przeniesionych prowadzi do dysponowania przez agencje znacznymi zasobami finansowymi; ponadto zwraca uwagę na zalecenie Trybunału, aby poziom subsydiów wypłacanych agencjom był zgodny z ich faktycznymi potrzebami;

               20.

               zauważa, że na koniec 2006 r. 14 agencji wciąż nie wprowadziło systemu księgowego ABAC (sprawozdanie roczne, przypis do pkt 10.31);

               21.

               odnotowuje uwagę Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 1.25) dotyczącą rozliczeń międzyokresowych biernych za niewykorzystane urlopy, które są uwzględniane przez niektóre agencje; zaznacza, że w poświadczeniu wiarygodności Trybunał zgłosił zastrzeżenia w przypadku trzech agencji (Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (CEDEFOP), CEPOL i Europejska Agencja Kolejowa) w odniesieniu do roku 2006 (2005 r.: CEDEFOP, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, Europejska Agencja Odbudowy);

         Kontrola wewnętrzna

               22.

               przypomina, że zgodnie z art. 185 ust. 3 rozporządzenia finansowego audytor wewnętrzny Komisji jest również audytorem wewnętrznym agencji regulacyjnych, które otrzymują dotacje pokrywane z budżetu UE; zaznacza, że audytor wewnętrzny podlega zarządowi i dyrektorowi danej agencji;

               23.

               zwraca uwagę na zastrzeżenie zawarte w rocznym sprawozdaniu z działalności audytora wewnętrznego za 2006 r. o następującej treści:
               „Audytor wewnętrzny Komisji nie może właściwie wypełnić określonych w art. 185 rozporządzenia finansowego obowiązków wewnętrznego audytora organów wspólnotowych z powodu braku zasobów kadrowych”;

               24.

               przyjmuje jednak do wiadomości uwagę audytora wewnętrznego, który w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2006 r. stwierdza, że od 2007 r. wszystkie agencje regulacyjne będą corocznie podlegały kontroli wewnętrznej przeprowadzanej przez Służbę Audytu Wewnętrznego (IAS) dysponującą dodatkowymi zasobami kadrowymi przyznanymi przez Komisję;

               25.

               zwraca uwagę na coraz większą liczbę agencji regulacyjnych i wykonawczych oraz wspólnych przedsięwzięć, które na mocy art. 185 rozporządzenia finansowego podlegają kontroli przeprowadzanej przez IAS; zwraca się do Komisji o poinformowanie właściwej komisji parlamentarnej, czy zasoby kadrowe, którymi dysponuje IAS, będą wystarczające do przeprowadzania corocznych kontroli wszystkich takich organów w przyszłych latach;

               26.

               zauważa, że zgodnie z wymogiem określonym w art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 każdego roku każda agencja przesyła organowi udzielającemu absolutorium oraz Komisji sprawozdanie sporządzone przez dyrektora, podsumowujące liczbę i rodzaj kontroli wewnętrznych przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego oraz zalecenia i działania podjęte odnośnie do tych zaleceń; zwraca się do agencji o sprecyzowanie, czy wymaganie to jest spełniane, a jeśli tak – to w jaki sposób;

               27.

               w odniesieniu do zdolności do przeprowadzania kontroli wewnętrznych – zwłaszcza w mniejszych agencjach – zwraca uwagę na propozycję, którą w dniu 14 września 2006 r. audytor wewnętrzny przedstawił właściwej komisji parlamentarnej, a która dotyczy zezwolenia mniejszym agencjom na zakup usług z zakresu kontroli wewnętrznej od sektora prywatnego;

         Ocena agencji

               28.

               przypomina wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji (8) uzgodnione na posiedzeniu pojednawczym przed posiedzeniem Rady ECOFIN ds. budżetu w dniu 13 lipca 2007 r., w którym apelowano o (i) spis agencji, które Komisja zamierza ocenić, oraz (ii) spis już ocenionych agencji wraz z podsumowaniem najważniejszych ustaleń;

         Procedury dyscyplinarne

               29.

               zauważa, że ze względu na swoją wielkość poszczególne agencje mają trudności z tworzeniem rad dyscyplinarnych ad hoc złożonych z pracowników znajdujących się na odpowiednim szczeblu hierarchii zawodowej oraz że IDOC (Biuro Dochodzeń i Postępowań Dyscyplinarnych) Komisji nie jest organem właściwym dla agencji; wzywa agencje do rozważenia możliwości utworzenia międzyagencyjnej rady dyscyplinarnej;

         Projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego

               30.

               przypomina projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie utworzenia ram prawnych dla europejskich agencji regulacyjnych przedstawiony przez Komisję (COM(2005) 59), którego celem było ustanowienie horyzontalnych ram dla tworzenia, struktury, funkcjonowania, oceny i kontroli europejskich agencji regulacyjnych; zauważa, że projekt ten stanowi pożyteczną inicjatywę w ramach wysiłków zmierzających do racjonalizacji tworzenia i działania agencji; zwraca uwagę na stwierdzenie Komisji zawarte w sprawozdaniu podsumowującym za 2006 r. (pkt 3.1, COM(2007) 274), że chociaż po opublikowaniu projektu postępy w negocjacjach utknęły w martwym punkcie, pod koniec 2006 r. ponownie podjęto merytoryczną dyskusję, tym razem na forum Rady; wyraża ubolewanie w związku z faktem, że dalsze postępy w kierunku przyjęcia projektu nie były możliwe;

               31.

               w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do przedstawienia komunikatu w sprawie przyszłości agencji regulacyjnych w roku 2008;

         Agencje samofinansujące się

               32.

               przypomina, że w przypadku dwóch agencji samofinansujących się absolutorium dyrektorowi udziela rada administracyjna; zauważa, że obydwie agencje odnotowują wysokie skumulowane nadwyżki z przychodów z opłat przeniesionych z lat ubiegłych:

                           —

                           Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 281 mln EUR (9),

                           —

                           Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 18 mln EUR (10);

         Uwagi szczegółowe

               33.

               zauważa, że w sprawozdaniu dotyczącym kolegium Trybunał Obrachunkowy w poświadczeniu wiarygodności zgłosił zastrzeżenia co do legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw sprawozdania kolegium, stwierdzając, że system przetargowy nie był zgodny z przepisami rozporządzenia finansowego, nie istniała dokumentacja, która uzasadniłaby potrzebę zakupu niektórych artykułów lub udzielenie zamówienia konkretnemu dostawcy oraz że podobny problem dotyczył kosztów przeprowadzki pracowników, do których nie zastosowano standardowych procedur udzielania zamówień na dostawy i usługi;

               34.

               wyraża ubolewanie w związku z kolejnym ustaleniem Trybunału, że w 2006 r. kolegium nie wprowadziło niezbędnych systemów i procedur umożliwiających przygotowanie sprawozdania finansowego zgodnie z wymogami ramowego rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do agencji wspólnotowych;

               35.

               wzywa kolegium do przyjęcia szczegółowych przepisów wykonawczych, także przepisów zapewniających przejrzystość procedur przetargowych, zgodnie z rozporządzeniem finansowym kolegium;

               36.

               podkreśla zalecenie Trybunału, w którym stwierdza on, że wprowadzenie środków na zobowiązania pozwoliłoby poprawić kontrolę nad wykonaniem budżetu kolegium i dopilnować, aby wszelkie środki, których nie wykorzystano przed zamknięciem roku budżetowego, mogły zostać przeniesione na ściśle określonych warunkach zgodnie z rozporządzeniem finansowym;

               37.

               wyraża zaniepokojenie ustaleniem Trybunału, że jeśli chodzi o kursy i seminaria (1 296 636 EUR w 2006 r.), nie złożono i nie zatwierdzono oficjalnie kosztorysów szkoleń przed ich przeprowadzeniem, w związku z czym środki budżetowe nie zostały wykorzystane zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

               38.

               przypomina, że chociaż kolegium zostało utworzone w 2001 r., swoją działalność jako agencja UE rozpoczęło dopiero w 2006 r.;

               39.

               odnotowuje następujące uwagi znajdujące się w tekście dołączonym do sprawozdania finansowego kolegium:

                           —

                           spełnienie niektórych wymogów rozporządzenia finansowego kolegium nie było możliwe, ponieważ wdrażanie systemów jest obecnie w toku,

                           —

                           w pierwszym roku działania jako agencja UE kolegium odnotowało opóźnienia w rekrutacji, czego skutkiem było niewykorzystanie 600 000 EUR ze środków w kwocie 2,1 mln EUR (30 %);

               40.

               na podstawie sprawozdania rocznego kolegium stwierdza, że chociaż jest ono obecnie agencją UE, nadal wykazuje pewne cechy organu międzyrządowego (np. okresowo zmieniający się przewodniczący rady zarządzającej);

               41.

               wzywa Kolegium do zagwarantowania na czas, najpóźniej do czerwca 2008 r., że w zarządzaniu finansami w pełni przestrzega ono przepisów rozporządzenia finansowego;

               42.

               zwraca się do Komisji o ścisłe nadzorowanie wykonania budżetu Kolegium.

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 52.

      (2)  Dz.U. 309 z 19.12.2007, s. 105.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 63.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Wszystkie rezolucje dotyczące agencji zostały opublikowane w Dz.U. L 196 z 27.7 2005.

      (7)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (8)  Dokument Rady DS 605/1/07 Rev.1

      (9)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 141).

      (10)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 135).


title: 2011/863/UE: Decyzja Rady z  dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu utworzonego na podstawie Umowy zawartej między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w odniesieniu do zastąpienia załącznika II do tej umowy dotyczącego koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

text:
               22.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 341/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 16 grudnia 2011 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu utworzonego na podstawie Umowy zawartej między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w odniesieniu do zastąpienia załącznika II do tej umowy dotyczącego koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
   (2011/863/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a zwłaszcza jego art. 48, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając decyzję 2002/309/WE Rady i – w odniesieniu do umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej – Komisji z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską (1), w szczególności jej art. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (2) (zwana dalej „Umową”) została podpisania w dniu 21 czerwca 1999 r. i weszła w życie w dniu 1 czerwca 2002 r.

               (2)

               Art. 18 Umowy stanowi, że Wspólny Komitet może, w drodze decyzji, przyjmować zmiany do Umowy, w tym do jej załącznika II dotyczącego koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

               (3)

               W celu zachowania spójnego i właściwego stosowania aktów prawnych Unii oraz uniknięcia trudności administracyjnych i ewentualnie problemów prawnych należy zmienić załącznik II do Umowy, tak aby objął on unijne akty prawne, do którego Umowa w dotychczasowym brzmieniu się nie odnosi.

               (4)

               Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy ujednolicić załącznik II do Umowy i dołączony do tego załącznika protokół.

               (5)

               Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie powinno w związku z tym opierać się na projekcie decyzji zawartym w załączniku I do niniejszej decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte przez Unię Europejską w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na podstawie art. 14 Umowy zawartej między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób jest oparte na zamieszczonym w załączniku I do niniejszej decyzji projekcie decyzji Wspólnego Komitetu.
   Artykuł 2
   Niniejszym zatwierdza się deklarację zamieszczoną w załączniku II do niniejszej decyzji; deklaracja ta zostanie złożona w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu podczas przyjmowania przez niego decyzji, o której mowa w art. 1.
   Arytkuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. SAWICKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 6.

      PROJEKT
      DECYZJA NR …/… WSPÓLNEGO KOMITETU UTWORZONEGO NA PODSTAWIE UMOWY MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ I JEJ PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI, Z JEDNEJ STRONY, A KONFEDERACJĄ SZWAJCARSKĄ, Z DRUGIEJ STRONY, W SPRAWIE SWOBODNEGO PRZEPŁYWU OSÓB
      z dnia …
      w sprawie zastąpienia załącznika II do tej umowy dotyczącego koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
      WSPÓLNY KOMITET,
      uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (1) (zwaną dalej „Umową”), w szczególności jej art. 18,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Umowa została podpisana w dniu 21 czerwca 1999 r. i weszła w życie w dniu 1 czerwca 2002 r.

                  (2)

                  Załącznik II do Umowy dotyczący koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego został ostatnio zmieniony decyzją nr 1/2006 z dnia 6 lipca 2006 r. (2) i obecnie powinien zostać zaktualizowany w celu uwzględnienia nowych aktów prawnych Unii Europejskiej, które weszły w życie od tego czasu, w szczególności rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (3) i środków przyjętych w celu wdrożenia tego rozporządzenia.

                  (3)

                  Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 zastąpiło rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (4).

                  (4)

                  Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości utworzyć prawnie wiążącą wersję ujednoliconą załącznika II do Umowy oraz protokółu do tego załącznika.

                  (5)

                  Załącznik II do Umowy należy dostosowywać do zmian w odpowiednich aktach prawnych Unii Europejskiej,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Załącznik II do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (zwanej dalej „Umową”) zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejszą decyzję sporządzono w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim oraz włoskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

         Sporządzono w …

               W imieniu Wspólnego Komitetu

               Przewodniczący

               Sekretarze

         (1)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 6.

         (2)  Dz.U. L 270 z 29.9.2006, s. 67.

         (3)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 149 z 5.7.1971, s. 2.

         ZAŁĄCZNIK
         „
               ZAŁĄCZNIK II

                  KOORDYNACJA SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO

               Artykuł 1
               1.   Umawiające się strony zgadzają się, w odniesieniu do koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, na stosowanie między sobą aktów prawnych Unii Europejskiej, o których mowa i które są zmieniane w sekcji A niniejszego załącznika, lub równoważnych im zasad.
               2.   Określenie „państwo członkowskie (państwa członkowskie)” zawarte w aktach prawnych, o których mowa w sekcji A niniejszego załącznika, oprócz państw objętych odpowiednimi aktami prawnymi Unii Europejskiej obejmuje również Szwajcarię.
               Artykuł 2
               1.   Na użytek stosowania postanowień niniejszego załącznika umawiające się strony należycie uwzględniają akty prawne Unii Europejskiej, o których mowa w sekcji B niniejszego załącznika.
               2.   Na użytek stosowania postanowień niniejszego załącznika umawiające się strony biorą pod uwagę akty prawne Unii Europejskiej, o których mowa w sekcji C niniejszego załącznika.
               Artykuł 3
               1.   Przepisy szczególne dotyczące ustaleń przejściowych w odniesieniu do ubezpieczenia od utraty pracy dla obywateli niektórych państw członkowskich Unii Europejskiej posiadających zezwolenie na pobyt w Szwajcarii ważne przez okres krótszy niż jeden rok, dotyczące szwajcarskich zasiłków pielęgnacyjnych oraz świadczeń w ramach planów świadczeń pracowniczych w zakresie emerytur, rent rodzinnych i rent inwalidzkich określono w Protokole do niniejszego załącznika.
               2.   Protokół stanowi integralną część niniejszego załącznika.
               SEKCJA A:   AKTY PRAWNE STANOWIĄCE PRZEDMIOT ODNIESIENIA

                           1.

                           Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1) zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 988/2009 z dnia 16 września 2009 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz określającym treść załączników (2).

                              Na użytek niniejszej Umowy rozporządzenie (WE) nr 883/2004 dostosowuje się w następujący sposób:

                                       a)

                                       w sekcji I załącznika I dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       „Szwajcaria

                                       Przepisy kantonalne dotyczące zaliczek z tytułu świadczeń alimentacyjnych na podstawie art. 131 ust. 2 i art. 293 ust. 2 federalnego Kodeksu cywilnego.”;

                                       b)

                                       w sekcji II załącznika I dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       „Szwajcaria

                                       Zasiłki z tytułu urodzenia się dziecka i zasiłki z tytułu adopcji zgodnie z obowiązującymi przepisami kantonalnymi na podstawie art. 3 ust. 2 federalnej ustawy o dodatkach rodzinnych.”;

                                       c)

                                       w załączniku II dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       „Niemcy–Szwajcaria

                                                   a)

                                                   Konwencja o zabezpieczeniu społecznym z dnia 25 lutego 1964 r. zmieniona konwencjami uzupełniającymi nr 1 z dnia 9 września 1975 r. i nr 2 z dnia 2 marca 1989 r.:

                                                               (i)

                                                               ust. 9b pkt 1 nr 1-4 protokołu końcowego (mające zastosowanie ustawodawstwo i uprawnienia do rzeczowych świadczeń chorobowych dla mieszkańców niemieckiej eksklawy Büsingen);

                                                               (ii)

                                                               ust. 9e pkt 1 lit. b) zdanie pierwsze, drugie i czwarte protokołu końcowego (dostęp do dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego w Niemczech poprzez zmianę miejsca zamieszkania w Niemczech);

                                                   b)

                                                   Konwencja o ubezpieczeniu od utraty pracy z dnia 20 października 1982 r. zmieniona protokołem dodatkowym z dnia 22 grudnia 1992 r.:

                                                               (i)

                                                               art. 8 ust. 5, Niemcy (gmina Büsingen) przeznaczają kwotę równoważną kwocie wkładu wypłacanego przez kanton na mocy przepisów prawa szwajcarskiego na pokrycie kosztów udziału pracowników objętych tym postanowieniem w środkach na rzecz promowania zatrudnienia.

                                          Hiszpania-Szwajcaria

                                       Pkt 17 do protokołu końcowego konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 13 października 1969 r. zmienionej konwencją uzupełniającą z dnia 11 czerwca 1982 r.; na mocy tego przepisu osoby ubezpieczone w ramach systemu hiszpańskiego są zwolnione z wymogu przystąpienia do szwajcarskiego systemu ubezpieczeń zdrowotnych.

                                          Włochy–Szwajcaria

                                       Art. 9 ust. 1 konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 14 grudnia 1962 r. zmienionej konwencją uzupełniającą nr 1 z dnia 18 grudnia 1963 r., umową uzupełniającą z dnia 4 lipca 1969 r., protokołem dodatkowym z dnia 25 lutego 1974 r. oraz umową uzupełniającą nr 2 z dnia 2 kwietnia 1980 r.”;

                                       d)

                                       w załączniku IV dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       „Szwajcaria”;

                                       e)

                                       w części 1 załącznika VIII dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       „Szwajcaria

                                       Wszelkie wnioski o emerytury, renty rodzinne i renty inwalidzkie w ramach systemu podstawowego (ustawa federalna o emeryturach i rentach rodzinnych oraz ustawa federalna o ubezpieczeniach na wypadek inwalidztwa) oraz emerytury ustawowe w ramach planów ustawowych świadczeń pracowniczych (ustawa federalna o planach świadczeń pracowniczych w ramach ubezpieczeń emerytalnych, rodzinnych i na wypadek inwalidztwa).”;

                                       f)

                                       w części 2 załącznika VIII dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       „Szwajcaria

                                       Emerytury, renty rodzinne i renty inwalidzkie w ramach ustawowych planów świadczeń pracowniczych (ustawa federalna o planach świadczeń pracowniczych w ramach ubezpieczeń emerytalnych, rodzinnych i na wypadek inwalidztwa).”;

                                       g)

                                       w części II załącznika IX dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       „Szwajcaria

                                       Renty rodzinne i renty inwalidzkie w ramach ustawowych planów świadczeń pracowniczych (ustawa federalna o planach świadczeń pracowniczych w ramach ubezpieczeń emerytalnych, rodzinnych i na wypadek inwalidztwa).”;

                                       h)

                                       w załączniku X dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       „Szwajcaria

                                                   1.

                                                   Świadczenia uzupełniające (ustawa federalna o świadczeniach uzupełniających z dnia 19 marca 1965 r.) oraz podobne świadczenia przewidziane w przepisach kantonalnych.

                                                   2.

                                                   Renty z tytułu ubóstwa przyznawane w ramach ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa (art. 28 ust. 1a ustawy federalnej o ubezpieczeniu na wypadek inwalidztwa z dnia 19 czerwca 1959 r., zmienionej w dniu 7 października 1994 r.).

                                                   3.

                                                   Nieskładkowe świadczenia o charakterze mieszanym na wypadek bezrobocia przewidziane w przepisach kantonalnych.

                                                   4.

                                                   Nieskładkowe nadzwyczajne renty inwalidzkie dla osób niepełnosprawnych (art. 39 ustawy federalnej o ubezpieczeniu na wypadek inwalidztwa z dnia 19 czerwca 1959 r.), które przed okresem niezdolności do pracy nie podlegały przepisom szwajcarskiego ustawodawstwa na podstawie pracy jako pracownik najemny lub jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek.”;

                                       i)

                                       w załączniku XI dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       „Szwajcaria

                                                   1.

                                                   Art. 2 ustawy federalnej o ubezpieczeniu emerytalnym i rentach rodzinnych oraz art. 1 ustawy federalnej o ubezpieczeniu na wypadek inwalidztwa, które regulują dobrowolne ubezpieczenie w tych kategoriach ubezpieczeń dla obywateli Szwajcarii zamieszkałych w państwach nieobjętych niniejszą umową, mają zastosowanie do osób mieszkających poza terytorium Szwajcarii, które są obywatelami innych państw, do których niniejsza umowa ma zastosowanie, oraz do uchodźców i bezpaństwowców przebywających na terytorium tych państw, w przypadku gdy osoby te przystępują do systemu ubezpieczenia dobrowolnego nie później niż w ciągu jednego roku od dnia, w którym wygasa ich ubezpieczenie emerytalne, rodzinne i na wypadek inwalidztwa po co najmniej pięcioletnim nieprzerwanym okresie ubezpieczenia.

                                                   2.

                                                   W przypadku wygaśnięcia ubezpieczenia emerytalnego, rodzinnego i na wypadek inwalidztwa danej osoby po co najmniej pięcioletnim nieprzerwanym okresie ubezpieczenia, osobie takiej nadal przysługuje ubezpieczenie za zgodą pracodawcy, jeżeli pracuje ona w państwie, do którego niniejsza umowa nie ma zastosowania, na rzecz pracodawcy posiadającego siedzibę w Szwajcarii oraz jeżeli złoży ona stosowny wniosek w terminie sześciu miesięcy od dnia wygaśnięcia ubezpieczenia.

                                                   3.

                                                   Ubezpieczenie obowiązkowe w ramach szwajcarskiego ubezpieczenia zdrowotnego i ewentualne wyłączenia

                                                               a)

                                                               przepisy prawa szwajcarskiego regulujące obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne mają zastosowanie do następujących osób, które nie mają miejsca zamieszkania w Szwajcarii:

                                                                           (i)

                                                                           osoby podlegające przepisom prawa szwajcarskiego na mocy tytułu II rozporządzenia;

                                                                           (ii)

                                                                           osoby, w odniesieniu do których Szwajcaria ponosi koszty świadczeń, zgodnie z art. 24, 25, 26 rozporządzenia;

                                                                           (iii)

                                                                           osoby otrzymujące świadczenia w ramach szwajcarskiego ubezpieczenia od utraty pracy;

                                                                           (iv)

                                                                           członkowie rodziny osób, o których mowa w ppkt (i) oraz (iii), lub osoby będącej pracownikiem najemnym lub prowadzącej działalność na własny rachunek zamieszkałej w Szwajcarii, która jest ubezpieczona w ramach szwajcarskiego systemu ubezpieczenia zdrowotnego, chyba że tacy członkowie rodziny mają miejsce zamieszkania w jednym z następujących państw: Danii, Hiszpanii, Węgrzech, Portugalii, Szwecji lub Zjednoczonym Królestwie;

                                                                           (v)

                                                                           członkowie rodziny osób, o których mowa w ppkt (ii), lub emeryta mającego miejsce zamieszkania w Szwajcarii, który jest ubezpieczony w ramach szwajcarskiego systemu ubezpieczenia zdrowotnego, chyba że tacy członkowie rodziny mają miejsce zamieszkania w jednym z następujących państw: Danii, Portugalii, Szwecji lub Zjednoczonym Królestwie.

                                                                     Za członków rodziny uznaje się te osoby, które zgodnie z prawodawstwem państwa zamieszkania są określone jako członkowie rodziny;

                                                               b)

                                                               Osoby, o których mowa w lit. a) mogą na swój wniosek zostać wyłączone z ubezpieczenia obowiązkowego, jeżeli i dopóki mają miejsce zamieszkania w jednym z następujących państw: Niemczech, Francji, Włoszech, Austrii, oraz, w przypadku osób, o których mowa w lit. a) ppkt (iv) i (v) w Finlandii, a także, w przypadku osób, o których mowa w lit. a) ppkt (ii) w Portugalii, i mogą udowodnić, że kwalifikują się do ubezpieczenia na wypadek choroby.
                                                               Taki wniosek

                                                                           aa)

                                                                           musi zostać złożony w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym skuteczny staje się obowiązek ubezpieczenia w Szwajcarii; w uzasadnionych przypadkach, jeżeli wniosek zostanie złożony po tym terminie, wyłączenie staje się skuteczne z dniem rozpoczęcia zobowiązań ubezpieczeniowych;

                                                                           bb)

                                                                           musi dotyczyć wszystkich członków rodziny mających miejsce zamieszkania w tym samym państwie.

                                                   4.

                                                   Jeżeli osoba podlegająca przepisom prawa szwajcarskiego na mocy tytułu II rozporządzenia podlega do celów ubezpieczenia zdrowotnego, w wyniku zastosowania postanowień ust. 3 lit. b), przepisom prawa innego państwa objętego niniejszą umową, koszty takich świadczeń rzeczowych w związku z wypadkami niezwiązanymi z pracą są ponoszone w równej mierze przez ubezpieczyciela szwajcarskiego zapewniającego ubezpieczenie od wypadków przy pracy i niezwiązanych z pracą oraz od chorób zawodowych oraz przez właściwą instytucję ubezpieczenia zdrowotnego, jeżeli osoba taka jest uprawniona do otrzymania świadczeń rzeczowych od obydwu instytucji. Ubezpieczyciel szwajcarski udzielający ubezpieczenia od wypadków przy pracy i niezwiązanych z pracą oraz od chorób zawodowych pokrywa całość kosztów w przypadku wypadków przy pracy, wypadków w drodze do pracy i chorób zawodowych, nawet jeżeli dana osoba jest uprawniona do otrzymania świadczeń od instytucji ubezpieczenia zdrowotnego w kraju zamieszkania.

                                                   5.

                                                   Osoby, które pracują, ale nie mają miejsca zamieszkania w Szwajcarii i które są objęte ustawowym ubezpieczeniem w swoim państwie zamieszkania zgodnie z ust 3 lit. b) oraz członkowie ich rodziny podlegają podczas pobytu w Szwajcarii przepisom art. 19 rozporządzenia.

                                                   6.

                                                   Na użytek stosowania art. 18, 19, 20, 27 rozporządzenia w Szwajcarii właściwy ubezpieczyciel pokrywa wszystkie zafakturowane koszty.

                                                   7.

                                                   Ukończone okresy otrzymywania zasiłku dziennego w ramach systemu ubezpieczeń innego państwa, do którego niniejsza umowa ma zastosowanie, są brane pod uwagę w celu zmniejszenia lub podniesienia ewentualnej rezerwy w zakresie ubezpieczenia z tytułu zasiłku dziennego w przypadku macierzyństwa lub choroby, jeżeli dana osoba ubezpieczy się u ubezpieczyciela szwajcarskiego w terminie trzech miesięcy od wygaśnięcia ubezpieczenia w innym kraju.

                                                   8.

                                                   Osoba, która wykonywała pracę zarobkową lub prowadziła zarobkową działalność na własny rachunek w Szwajcarii i która zaspokajała swoje potrzeby życiowe, a następnie musiała zaprzestać działalności z powodu wypadku lub choroby i nie podlega już ustawodawstwu szwajcarskiemu w zakresie ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa, jest uznawana za objętą tego rodzaju ubezpieczeniem do celów zakwalifikowania jej do środków rehabilitacyjnych do momentu wypłaty renty inwalidzkiej i przez cały okres korzystania z takich środków, pod warunkiem że nie podjęła ona nowej działalności poza terytorium Szwajcarii.”.

                           2.

                           Rozporządzenie (WE) nr 987/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (3)

                              Na użytek niniejszej umowy rozporządzenie (WE) nr 987/2009 dostosowuje się w następujący sposób:

                           w załączniku 1 dodaje się tekst w brzmieniu:
                           „Umowa między Szwajcarią a Francją z dnia 26 października 2004 r. ustanawiająca specjalne procedury w zakresie zwrotu kosztów świadczeń z tytułu opieki zdrowotnej.
                           Umowa między Szwajcarią a Włochami z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiająca specjalne procedury w zakresie zwrotu kosztów świadczeń z tytułu opieki zdrowotnej.”.

                           3.

                           Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. dotyczące stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób pracujących na własny rachunek oraz członków ich rodzin, przemieszczających się we Wspólnocie (4), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 592/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca 2008 r. (5), w brzmieniu mającym zastosowanie między Szwajcarią a państwami członkowskimi przed wejściem w życie niniejszej decyzji, oraz w przypadku odniesień zawartych w rozporządzeniach (WE) nr 883/2004 i nr 987/2009, a także w odniesieniu do przypadków, które wystąpiły w przeszłości.

                           4.

                           Rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin, przemieszczających się we Wspólnocie (6), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 120/2009 z dnia 9 lutego 2009 r. (7), w brzmieniu mającym zastosowanie między Szwajcarią a państwami członkowskimi przed wejściem w życie niniejszej decyzji, oraz przypadku odniesień zawartych w rozporządzeniach (WE) nr 883/2004 i nr 987/2009, a także w odniesieniu do przypadków, które wystąpiły w przeszłości.

                           5.

                           Dyrektywa Rady 98/49/WE z dnia 29 czerwca 1998 r. w sprawie ochrony uprawnień do dodatkowych świadczeń emerytalnych lub rentowych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek przemieszczających się we Wspólnocie (8).

                     SEKCJA B:   AKTY PRAWNE NALEŻYCIE UWZGLĘDNIANE PRZEZ UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY

                           1.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr A1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie ustanowienia procedury dialogu i koncyliacji w zakresie ważności dokumentów, określenia ustawodawstwa właściwego oraz udzielania świadczeń na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 (9).

                           2.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr A2 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca wykładni art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 w sprawie ustawodawstwa mającego zastosowanie do pracowników delegowanych i osób wykonujących pracę na własny rachunek, tymczasowo pracujących poza państwem właściwym (10).

                           3.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr A3 z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie sumowania nieprzerwanych okresów delegowania ukończonych na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 oraz rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (11).

                           4.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr E1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie praktycznych porozumień dotyczących okresu przejściowego dla wymiany danych drogą elektroniczną, o której mowa w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (12).

                           5.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr F1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca wykładni art. 68 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącego się do zasad pierwszeństwa w przypadku zbiegu praw do świadczeń rodzinnych (13).

                           6.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr H1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca zasad przechodzenia od rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 do rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 i (WE) nr 987/2009 oraz stosowania decyzji i zaleceń Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (14).

                           7.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr H2 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie sposobu działania i składu Komisji Technicznej ds. Przetwarzania Danych przy Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (15).

                           8.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr H3 z dnia 15 października 2009 r. dotycząca daty, którą bierze się pod uwagę przy ustalaniu kursu wymiany, o którym mowa w art. 90 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (16).

                           9.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr H4 z dnia 22 grudnia 2009 r. dotycząca składu i metod działania Komisji Obrachunkowej przy Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (17).

                           10.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr H5 z dnia 18 marca 2010 r. dotycząca współpracy w zwalczaniu nadużyć finansowych i błędów w ramach rozporządzenia Rady (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia (WE) 987/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (18).

                           11.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr P1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie wykładni art. 50 ust. 4, art. 58 i art. 87 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 w odniesieniu do przyznawania świadczeń z tytułu inwalidztwa, starości oraz rent rodzinnych (19).

                           12.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego (20).

                           13.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S2 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca specyfikacji technicznych europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego (21).

                           14.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S3 z dnia 12 czerwca 2009 r. określająca świadczenia objęte zakresem art. 19 ust. 1 i art. 27 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 oraz art. 25 lit. A) ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (22).

                           15.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S4 z dnia 2 października 2009 r. dotycząca procedur zwrotów kosztów w celu wykonywania art. 35 i 41 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) (WE) nr 883/2004 (23).

                           16.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S5 z dnia 2 października 2009 r. w sprawie wykładni pojęcia „świadczenia rzeczowe”, o którym mowa w art. 1 lit. va) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004, w przypadku choroby lub macierzyństwa zgodnie z art. 17, 19, 20, 22, art. 24 ust. 1, art. 25, 26, art. 27 ust. 1, 3, 4 i 5, art. 28, 34 oraz art. 36 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 oraz dla celów kalkulacji kwot podlegających zwrotowi na mocy art. 62, 63 i 64 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (24).

                           17.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S6 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie rejestracji w państwie członkowskim zamieszkania zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 oraz tworzenia rejestrów zgodnie z art. 64 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 (25).

                           18.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S7 z dnia 22 grudnia 2009 r. dotycząca przejścia od rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 i nr 574/72 do rozporządzeń (WE) nr 883/2004 i nr 987/2009 oraz stosowania procedur zwrotu kosztów (26).

                           19.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr U1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca art. 54 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 odnoszącego się do zwiększeń zasiłku dla bezrobotnych dla członków rodziny pozostających na utrzymaniu (27).

                           20.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr U2 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie zakresu art. 65 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 dotyczącego uprawnienia do zasiłków dla bezrobotnych osób całkowicie bezrobotnych innych niż pracownicy przygraniczni, które, w okresie ich ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, miały miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego innego niż właściwe państwo członkowskie (28).

                           21.

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr U3 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie zakresu pojęcia „bezrobocie częściowe” mającego zastosowanie do osób bezrobotnych, o których mowa w art. 65 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 (29).

                     SEKCJA C:   AKTY PRAWNE, KTÓRE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY BIORĄ POD UWAGĘ

                           1

                           Zalecenie Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr U1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczące ustawodawstwa mającego zastosowanie do osób bezrobotnych prowadzących działalność zawodową lub handlową w niepełnym wymiarze w państwie członkowskim innym niż państwo miejsca zamieszkania (30).

                           2

                           Zalecenie Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr U2 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczące stosowania art. 64 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 do bezrobotnych towarzyszących swym małżonkom lub partnerom wykonującym działalność zawodową lub handlową w państwie członkowskim innym niż państwo właściwe (31).

               PROTOKÓŁ
               Do załącznika II do umowy
               I.   Ubezpieczenie od utraty pracy

               Następujące ustalenia stosuje się do pracowników będących obywatelami Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do dnia 30 kwietnia 2011 r. i do pracowników będących obywatelami Republiki Bułgarii i Rumunii do dnia 31 maja 2016 r.

                           1.

                           Następujące zasady mają zastosowanie w odniesieniu do ubezpieczenia od utraty pracy dla pracowników posiadających zezwolenie na pobyt, którego okres ważności jest krótszy niż jeden rok:

                                       1.1

                                       Jedynie pracownicy, którzy uiszczali składki w Szwajcarii przez minimalny okres wymagany na mocy federalnej ustawy o ubezpieczeniach od utraty pracy i zasiłkach w przypadku niewypłacalności (loi fédérale sur l'assurance-chômage obligatoire et l'indemnité en cas d'insolvabilité - LACI) (32) i którzy spełniają również inne warunki kwalifikowalności do zasiłków dla bezrobotnych, są uprawnieni do takiego zasiłku zapewnianego przez ubezpieczenie od utraty pracy na warunkach ustanowionych przez prawo.

                                       1.2

                                       Część składek pobieranych w przypadku pracowników, których okres składkowy jest zbyt krótki, aby uprawniał ich do zasiłku dla bezrobotnych w Szwajcarii na mocy pkt 1.1, zwraca się ich państwom pochodzenia zgodnie z przepisami zawartymi w pkt 1.3 w celu pokrycia kosztów zasiłków udzielanych tym pracownikom w przypadku całkowitego bezrobocia; pracownicy ci nie są zatem uprawnieni do zasiłku w przypadku całkowitego bezrobocia w Szwajcarii. Są jednak uprawnieni do zasiłków związanych ze złymi warunkami pogodowymi i w przypadku niewypłacalności pracodawcy. Zasiłki w przypadku całkowitego bezrobocia wypłaca państwo pochodzenia, pod warunkiem że zainteresowani pracownicy są gotowi do podjęcia pracy. Okresy ubezpieczenia ukończone w Szwajcarii są uwzględniane w ten sam sposób, w jaki byłyby uwzględniane, gdyby zostały ukończone w państwie pochodzenia.

                                       1.3

                                       Część składek pobieranych w przypadku pracowników, o których mowa w pkt 1.2, zwraca się co roku zgodnie z następującymi przepisami:

                                                   a)

                                                   całość składek tych pracowników oblicza się, dla danego kraju, na podstawie rocznej liczby zatrudnionych pracowników i średnich rocznych składek płaconych w odniesieniu do każdego pracownika (składek pracodawcy i pracownika);

                                                   b)

                                                   część obliczonej w ten sposób kwoty odpowiadającą względnej części, jaką stanowi zasiłek dla bezrobotnych jako odsetek wszystkich zasiłków, o których mowa w pkt 1.2, zwraca się państwu pochodzenia pracowników oraz część tej kwoty zatrzymuje Szwajcaria jako rezerwę na kolejne zasiłki (33);

                                                   c)

                                                   co roku Szwajcaria składa oświadczenie przedstawiające zwrócone składki. Na wniosek państw pochodzenia w oświadczeniu wskazuje się podstawy obliczeń i zwrócone kwoty. Państwa pochodzenia co roku zawiadamiają Szwajcarię o liczbie osób otrzymujących zasiłek dla bezrobotnych, o którym mowa w pkt 1.2.

                           2.

                           Jeżeli państwo członkowskie, którego dotyczy przedmiotowe ustalenie, ma trudności z zakończeniem ustaleń dotyczących zwrotu składek lub jeżeli Szwajcaria ma trudności z ustaleniami dotyczącymi sumowania, każda z umawiających się stron może skierować sprawę do Wspólnego Komitetu

                     II.   Zasiłki pielęgnacyjne

               Zasiłki pielęgnacyjne przyznawane na mocy szwajcarskiej ustawy federalnej z dnia 19 czerwca 1959 r. o ubezpieczeniach na wypadek inwalidztwa (LAI) i ustawy federalnej z dnia 20 grudnia 1946 r. o emeryturach i rentach rodzinnych (LAVS) zmienionej w dniu 8 października 1999 r. przyznaje się wyłącznie, jeżeli zainteresowana osoba posiada miejsce zamieszkania w Szwajcarii.
               III.   Plany świadczeń pracowniczych w zakresie emerytur, rent rodzinnych i rent inwalidzkich

               Niezależnie od przepisów art. 10 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 nabyte świadczenia przewidziane na mocy ustawy federalnej o swobodzie przenoszenia się w ramach planów świadczeń pracowniczych w zakresie emerytur, rent rodzinnych i rent inwalidzkich (Loi fédérale sur le libre passage dans la prévoyance professionnelle vieillesse, survivants et invalidité) z dnia 17 grudnia 1993 r. wypłaca się na wniosek osoby będącej pracownikiem najemnym lub wykonującej pracę na własny rachunek, która zamierza wyjechać ze Szwajcarii na stałe i która, w ramach tytułu II rozporządzenia, nie podlega ustawodawstwu szwajcarskiemu, pod warunkiem że osoba ta opuszcza Szwajcarię w ciągu pięciu lat od wejścia w życie niniejszej umowy.
            ”.

            (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

            (2)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 43.

            (3)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.

            (4)  Dz.U. L 149 z 5.7.1971, s. 2.

            (5)  Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 1.

            (6)  Dz.U. L 74 z 27.3.1972, s. 1.

            (7)  Dz.U. L 39 z 10.2.2009, s. 29.

            (8)  Dz.U. L 209 z 25.7.1998, s. 46.

            (9)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 1.

            (10)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 5.

            (11)  Dz.U. C 149 z 8.6.2010, s. 3.

            (12)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 9.

            (13)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 11.

            (14)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 13.

            (15)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 17.

            (16)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 56.

            (17)  Dz.U. C 107 z 27.4.2010, s. 3.

            (18)  Dz.U. C 149 z 8.6.2010, s. 5.

            (19)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 21.

            (20)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 23.

            (21)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 26.

            (22)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 40.

            (23)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 52.

            (24)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 54.

            (25)  Dz.U. C 107 z 27.4.2010, s. 6.

            (26)  Dz.U. C 107 z 27.4.2010, s. 8.

            (27)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 42.

            (28)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 43.

            (29)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 45.

            (30)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 49.

            (31)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 51.

            (32)  Obecnie 12 miesięcy.

            (33)  Zwracane składki w przypadku pracowników, którzy skorzystają ze swojego prawa do zasiłku dla bezrobotnych w Szwajcarii po płaceniu składek przez co najmniej 12 miesięcy w ciągu kilku okresów zamieszkania - w okresie dwóch lat.

      ZAŁĄCZNIK II

         DEKLARACJA

         dotycząca deklaracji w sprawie uczestnictwa Szwajcarii w komitetach

      Komisja Administracyjna ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących, o której mowa w tiret drugim deklaracji w sprawie uczestnictwa Szwajcarii w komitetach (Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 72) została przemianowana na Komisję Administracyjną ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego na podstawie art. 71 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/1/2009 z dnia 17 marca 2009 r. w sprawie mianowania dowódcy sił Unii Europejskiej operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)

text:
               24.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 76/45

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ATALANTA/1/2009
   z dnia 17 marca 2009 r.
   w sprawie mianowania dowódcy sił Unii Europejskiej operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)
   (2009/288/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (Atalanta), w szczególności jego art. 6 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 6 ust. 1 wspólnego działania 2008/851/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podjęcia decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE.

               (2)

               Dnia 18 listopada 2008 r. KPiB przyjął decyzję Atalanta/1/2008 (2) mianującą komodora Antoniosa PAPAIOANNOU dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.

               (3)

               Dowódca operacji UE zalecił mianowanie kapitana (marynarki) Juana GARATA CARAMÉ nowym dowódcą sił Unii Europejskiej operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.

               (4)

               Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie.

               (5)

               Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonywaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Kapitan (marynarki) Juan GARAT CARAMÉ zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 7 kwietnia 2009 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 17 marca 2009 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         I. ŠRÁMEK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 317 z 27.11.2008, s. 24.