title: 2005/537/: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja VIII – Rzecznik Praw Obywatelskich

text:
               27.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/57

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 12 kwietnia 2005 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja VIII – Rzecznik Praw Obywatelskich
   (2005/537/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003 (1),
   uwzględniając zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans dotyczący roku budżetowego 2003 (C6-0021/2005),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2003 oraz odpowiedzi instytucji (2),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (3),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 50, art. 86 ust. 4 oraz art. 145, 146 i 147,
   uwzględniając rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),
   uwzględniając art. 71 oraz załącznik V do Regulaminu PE,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0066/2005),

               1.

               udziela Rzecznikowi Praw Obywatelskich absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2003;

               2.

               zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz towarzyszącej jej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i Rzecznikowi Praw Obywatelskich, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 54 z 28.2.2003, str. 1.

      (2)  Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99.

      (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (5)  Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja VIII – Rzecznik Praw Obywatelskich
      PARLAMENT EUROPEJSKI,
      uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003 (1),
      uwzględniając zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans dotyczący roku budżetowego 2003 (C6-0021/2005),
      uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2003 oraz odpowiedzi instytucji (2),
      uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (3),
      uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 275 i 276 Traktatu WE,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 50, art. 86 ust. 4 oraz art. 145, 146 i 147,
      uwzględniając rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),
      uwzględniając art. 71 oraz załącznik V do Regulaminu PE,
      uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0066/2005),
      Sprawozdanie roczne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego

                  1.

                  zauważa, że Rzecznik Praw Obywatelskich administrował budżetem w wysokości 4 438 653,00 EUR, z czego rozdzielono 91,29 % środków (4 052 488 EUR), zaś wykorzystano 87,65 % (3 551 999,59 EUR);

                  2.

                  zauważa, że Rzecznik Praw Obywatelskich wyjaśnia, że niższy poziom wykonania budżetu w 2003 r. spowodowany był okresem przejściowym po przejściu na emeryturę poprzedniego Rzecznika Praw Obywatelskich i wyborze nowego;

                  3.

                  zauważa jednak, że Trybunał Obrachunkowy nie poczynił żadnych obserwacji w odniesieniu do wykonania budżetu; zwraca się zatem z pytaniem, w jaki sposób Trybunał zamierza oceniać w przyszłości wykonanie budżetu Rzecznika Praw Obywatelskich;

                  4.

                  zauważa jednak, że Parlament Europejski wydał pozytywną opinię na temat pracy Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich na podstawie jego sprawozdania rocznego (6); odnotowuje, że 75 % skarg, jakie wpłynęły, mieściło się poza zakresem kompetencji Rzecznika Praw Obywatelskich oraz że Rzecznik Praw Obywatelskich zajął się tylko 363 dochodzeniami, chociaż całkowita liczba spraw wyniosła 2 611;

            Kontynuacja procedury udzielenia absolutorium za 2002 r.

                  5.

                  z zadowoleniem przyjmuje kompleksowe informacje przekazane Komisji Kontroli Budżetowej przez Rzecznika Praw Obywatelskich w jego piśmie z dnia 13 grudnia 2004 r.;

                  6.

                  odnotowuje dokumenty dotyczące porozumienia ramowego pomiędzy Parlamentem Europejskim a Rzecznikiem Praw Obywatelskich w sprawie pomocy administracyjnej i finansowej; zauważa ponadto, że Parlament spełnia funkcję inicjacji finansowej w odniesieniu do Tytułu I dotyczącego pracowników;

                  7.

                  przypomina, że Rzecznik Praw Obywatelskich poszukiwał taniego sposobu regularnego podróżowania na lotniska we Frankfurcie i Zurychu; zauważa, że Parlament Europejski i Rzecznik Praw Obywatelskich uzgodnili, że Parlament wypożyczy dodatkowy samochód, który oddany zostanie do dyspozycji Rzecznika Praw Obywatelskich w zamian za miesięczne opłaty; pragnie być poinformowany o ostatecznym rozwiązaniu tej sprawy;

            Sprawozdanie roczne z działalności intendenta oraz sprawozdanie roczne audytora wewnętrznego

                  8.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rzecznik Praw Obywatelskich chętnie dostarczył sprawozdania roczne intendenta i audytora wewnętrznego, łącznie z oświadczeniem o wiarygodności;

                  9.

                  zauważa, że biuro Rzecznika Praw Obywatelskich opracowało oprogramowanie dla systemu zarządzania sprawami na podstawie systemu stosowanego przez belgijskiego Rzecznika Praw Obywatelskich;

                  10.

                  zauważa, że wdrożenie rozporządzenia finansowego niezwykle obciążyło administrację Rzecznika Praw Obywatelskich; wyraża pochwałę dla Rzecznika Praw Obywatelskich za szybką transpozycję przepisów rozporządzenia oraz zwraca się do Rzecznika Praw Obywatelskich o przedłożenie Parlamentowi Europejskiemu wykazu problemów związanych z wdrażaniem rozporządzenia finansowego;

                  11.

                  zwraca się do Rzecznika Praw Obywatelskich o złożenie sprawozdania dotyczącego postępów poczynionych w zakresie szkolenia podmiotów działających w sferze finansów z wykorzystaniem kursów szkolenia zawodowego przed wszczęciem procedury udzielenia absolutorium za rok 2004;

                  12.

                  z zadowoleniem przyjmuje przejrzysty układ sprawozdania rocznego audytora wewnętrznego nr 4/2002, w którym stwierdza się: „Wstępne ustalenia nie ujawniają żadnych obszarów istotnych zagrożeń dla wykonania budżetu ERPO (Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich) (…)” (7); ponadto, przygotowano plany działań, które umożliwią dalsze wzmocnienie środowiska kontroli.

         (1)  Dz.U. L 54 z 28.2.2003, str. 1.

         (2)  Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1.

         (3)  Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99.

         (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

         (5)  Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1.

         (6)  Teksty przyjęte dnia 18.11.2004 r., P6_TA(2004) 0065.

         (7)  Sprawozdanie audytora wewnętrznego nr 4/2002, str. 5.


title: 2005/39/WE: Decyzja Komisji z dnia 30 grudnia 2004 r. w sprawie finansowania zewnętrznej oceny wspólnotowej polityki w zakresie zdrowia zwierząt oraz finansowania przeprowadzania badania w celu analizy kosztów i warunków dotyczących instrumentu finansowania ryzyka w przypadku epidemii inwentarza żywego w UE

text:
               21.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 19/76

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 30 grudnia 2004 r.
   w sprawie finansowania zewnętrznej oceny wspólnotowej polityki w zakresie zdrowia zwierząt oraz finansowania przeprowadzania badania w celu analizy kosztów i warunków dotyczących instrumentu finansowania ryzyka w przypadku epidemii inwentarza żywego w UE
   (2005/39/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 20,
   uwzględniając decyzję Komisji SEC/2004/120 z dnia 11 marca 2004 r. w sprawie przepisów wewnętrznych dotyczących wykonania budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, w szczególności jej art. 15,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją 90/424/EWG Wspólnota podejmuje albo pomaga Państwom Członkowskim w podejmowaniu technicznych i naukowych środków potrzebnych do opracowania prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie weterynarii, a także do rozwoju edukacji i szkolenia w dziedzinie weterynarii.

               (2)

               W świetle zaleceń międzynarodowej konferencji w sprawie kontroli i profilaktyki weterynaryjnej pryszczycy (grudzień 2001 r.), pojawiających się nowych trudności w zakresie zwalczania niektórych zakaźnych chorób zwierząt i ewentualnej potrzeby nowych systemów finansowania skutków wybuchu tej choroby, niezbędny jest dalszy przegląd zagadnienia.

               (3)

               W celu przeprowadzenia wspomnianego przeglądu należy w kontekście programu roboczego podjąć dwa następujące działania.

               (4)

               Po pierwsze, należy przeprowadzić ocenę programów wydatków wspólnotowych, aby ocenić metody zarządzania przydzielanych funduszy oraz promować metody zarządzania oparte na doświadczeniach z przeszłości, kładąc szczególny nacisk na zarządzanie w oparciu o wyniki.

               (5)

               Zewnętrzna i niezależna ocena wspólnotowej polityki w zakresie zdrowia zwierząt w oparciu o jej finansowe aspekty powinna wspomagać służby Komisji w określaniu odpowiednich opcji na przyszłość.

               (6)

               Po drugie, przeprowadzenie, na wniosek Parlamentu Europejskiego, analizy (projektu pilotażowego w rozumieniu art. 49 ust. 2 rozporządzenia finansowego) kosztów i warunków dotyczących instrumentu finansowania ryzyka w przypadku epidemii inwentarza żywego w UE. Celem analizy będzie zbadanie możliwości wykonania oraz oszacowania kosztów innych instrumentów finansowania ryzyka, aby określić możliwy wpływ na budżety krajowe i budżet wspólnotowy oraz zrównoważone poziomy krajowych systemów wsparcia dla strat bezpośrednich.

               (7)

               Wyniki wymienionej analizy mogłyby stanowić podstawę dla harmonizacji systemów finansowych UE mając na celu co najmniej sprawiedliwe traktowanie rolników w UE, a z drugiej strony analizę przyszłości funduszu weterynaryjnego w poszerzonej Wspólnocie.

               (8)

               Zgodnie z art. 15 przepisów wewnętrznych dotyczących wykonania budżetu roczny program pracy może być równoważny z decyzją o finansowaniu pod warunkiem, że stanowi on wystarczająco dokładne ramy. Ocena, analiza oraz przegląd przewidziane w niniejszej decyzji stanowią takie ramy.

               (9)

               Zgodnie z art. 49 ust. 2 rozporządzenia finansowego wykorzystanie środków bez aktu podstawowego podlega zatwierdzonej przez Komisję decyzji zapewniającej odpowiednie ramy.

               (10)

               Niniejsza decyzja powinna zatem stanowić ramy równoważne z decyzją w sprawie finansowania w rozumieniu art. 75 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2).

               (11)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Działania przedstawione w Załączniku do niniejszej decyzji zatwierdza się w celu ich finansowania.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 30 grudnia 2004 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.
   ZAŁĄCZNIK
   1.   Zewnętrzna ocena wspólnotowej polityki w zakresie zdrowia zwierząt oraz właściwa analiza wpływu w celu określenia właściwej opcji na przyszłość w tej dziedzinie.
   Linia budżetowa: 17.04.02 – inne środki
   Akt podstawowy: Decyzja 90/424/EWG
   Procedura i harmonogram: przedstawiona ocena i analiza wpływu zostaną zrealizowane w formie umowy ramowej. Zaproszenie do składania ofert na tę umowę ramową zostanie ogłoszone w ostatnim kwartale roku 2004 zgodnie z procedura otwartą.
   Koszt: kwota maksymalna 530 000 EUR.
   2.   Analiza pt. „Koszty i warunki dotyczące instrumentu finansowania ryzyka w przypadku epidemii inwentarza żywego w UE”.
   Linia budżetowa: 17.01.04.04
   Projekt pilotażowy zgodnie z art. 49 ust. 2 rozporządzenia finansowego.
   Procedura i harmonogram: Zaproszenie do składania ofert zostanie ogłoszone w ostatnim kwartale roku zgodnie z procedura otwartą.
   Koszt: kwota maksymalna 500 000 EUR.


title: 2006/291/WE,Euratom: Decyzja Komisji z dnia  7 kwietnia 2006 r.  w sprawie ponownego wykorzystywania informacji Komisji

text:
               20.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 107/38

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 7 kwietnia 2006 r.
   w sprawie ponownego wykorzystywania informacji Komisji
   (2006/291/WE, Euratom)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218 ust. 2,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 oraz art. 41 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Nowe technologie teleinformatyczne otwierają niespotykane dotąd możliwości gromadzenia i łączenia treści pochodzących z różnych źródeł.

               (2)

               Informacje sektora publicznego stanowią niewykorzystywane dotychczas zasoby, które mogłyby służyć za podstawę nowych, posiadających wartość dodaną produktów i usług społeczeństwa informacyjnego. Komisja podkreśliła gospodarczy potencjał informacji sektora publicznego w komunikacie z dnia 23 października 2001 r. (1), zatytułowanym „eEurope 2002: stworzenie europejskich ram wykorzystania informacji sektora publicznego”.

               (3)

               Również Komisja i pozostałe instytucje Wspólnoty są w posiadaniu licznych dokumentów o rozmaitym charakterze, które mogłyby zostać ponownie wykorzystane w produktach i usługach informacyjnych posiadających wartość dodaną, i które mogłyby stanowić źródło treści użytecznych dla przedsiębiorstw i obywateli.

               (4)

               Prawa dostępu do dokumentów Komisji są określone w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (2).

               (5)

               Dyrektywa 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) określa obowiązujące w całej Unii Europejskiej minimalne przepisy w zakresie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego. W motywach tej dyrektywy państwa członkowskie są zachęcane do wyjścia poza te minimalne przepisy i do przyjęcia otwartej polityki w zakresie informacji, umożliwiającej szerokie wykorzystanie dokumentów znajdujących się w posiadaniu instytucji sektora publicznego.

               (6)

               W komunikacie „eEurope 2002: stworzenie europejskich ram wykorzystania informacji sektora publicznego” Komisja zapowiedziała aktualizację polityki ponownego wykorzystywania informacji posiadanych przez instytucje UE. Podjęto już szereg działań w tym kierunku; obejmują one między innymi nową politykę Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich w zakresie rozpowszechniania informacji oraz przejście na swobodny dostęp do portalu Eurlex.

               (7)

               Nowa inicjatywa Komisji „i2010 – Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia” ma między innymi ułatwić tworzenie i rozpowszechnianie treści europejskich. Niniejsza decyzja stanowi element inicjatywy i2010 i określa warunki ponownego wykorzystywania dokumentów Komisji celem jego intensyfikacji.

               (8)

               Otwarta polityka Komisji w zakresie ponownego wykorzystywania wspiera nowe formy działalności gospodarczej, prowadzi do szerszego wykorzystania i upowszechnienia informacji Komisji, polepsza publiczny wizerunek otwartych i przejrzystych instytucji oraz zapobiega niepotrzebnym obciążeniom administracyjnym zarówno dla użytkowników informacji, jak i dla służb Komisji.

               (9)

               Niniejsza decyzja powinna być wykonywana i stosowana w pełnej zgodności z zasadami dotyczącymi ochrony danych osobowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (4).

               (10)

               Niniejsza decyzja nie ma zastosowania do dokumentów, w przypadku których Komisja nie ma możliwości zezwolenia na ich ponowne wykorzystanie, np. ponieważ są one objęte prawami własności intelektualnej stanowiącymi własność strony trzeciej, lub gdy dokumenty zostały przekazane przez inne instytucje,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejsza decyzja określa warunki ponownego wykorzystywania dokumentów, które znajdują się w posiadaniu Komisji lub – w jej imieniu – w posiadaniu Urzędu Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich (dalej Urzędu Publikacji), celem ułatwienia szerszego ponownego wykorzystywania informacji, polepszenia publicznego wizerunku Komisji oraz zapobiegania niepotrzebnym obciążeniom administracyjnym zarówno dla użytkowników informacji, jak i dla służb Komisji.
   Artykuł 2
   Zakres
   1.   Niniejsza decyzja ma zastosowanie do dokumentów publicznych, które zostały sporządzone przez Komisję lub przez działające w jej imieniu podmioty publiczne i prywatne oraz które:

               a)

               zostały opublikowane przez Komisję lub w jej imieniu przez Urząd Publikacji w formie publikacji, stron internetowych lub innych form rozpowszechniania, albo

               b)

               nie zostały opublikowane z przyczyn ekonomicznych lub z innych powodów praktycznych, jak np. badania, sprawozdania i inne dane.

         2.   Niniejsza decyzja nie ma zastosowania do:

               a)

               oprogramowania lub dokumentów objętych prawami własności przemysłowej, takimi jak patenty, znaki towarowe, zarejestrowane wzory, logo i nazwy;

               b)

               dokumentów, w przypadku których Komisja nie ma możliwości zezwolenia na ich ponowne wykorzystywanie, ponieważ są one objęte prawami własności intelektualnej stanowiącymi własność strony trzeciej;

               c)

               wyników badań Wspólnego Centrum Badawczego;

               d)

               dokumentów udostępnianych stronom na szczególnych warunkach określających uprzywilejowany dostęp do dokumentów.

         3.   Niniejsza decyzja jest wykonywana w pełnej zgodności z zasadami dotyczącymi ochrony osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych, w szczególności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
   4.   Niniejsza decyzja obowiązuje bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i w żaden sposób nie narusza jego przepisów.
   Artykuł 3
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

               1)

               „dokument” oznacza:

                           a)

                           jakąkolwiek treść niezależnie od zastosowanego nośnika (zapisaną na papierze lub w formie elektronicznej lub zarejestrowaną w formie dźwiękowej, wizualnej albo audiowizualnej);

                           b)

                           każdą część tej treści;

               2)

               „ponowne wykorzystywanie” oznacza wykorzystywanie przez osoby fizyczne lub prawne dokumentów do celów komercyjnych lub niekomercyjnych innych niż ich pierwotne przeznaczenie, dla którego dokumenty te zostały stworzone. Ponownym wykorzystywaniem nie jest wymiana dokumentów między Komisją i innymi organami sektora publicznego, które wykorzystują te dokumenty wyłącznie w ramach wykonywania swoich zadań publicznych;

               3)

               „dane osobowe” oznaczają dane w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

         Artykuł 4
   Zasada ogólna
   Z zastrzeżeniem ograniczeń przewidzianych w art. 2 ust. 2 i 3 wszystkie dokumenty mogą być ponownie wykorzystywane do celów komercyjnych lub niekomercyjnych na warunkach określonych poniżej. Tam, gdzie to możliwe, dokumenty są udostępniane w formie elektronicznej.
   Artykuł 5
   Rozpatrywanie wniosków o ponowne wykorzystywanie
   1.   W celu ograniczenia konieczności składania indywidualnych wniosków o ponowne wykorzystywanie, tam, gdzie jest to stosowne, służby Komisji zaznaczają, czy dokumenty mogą być ponownie wykorzystywane (np. w postaci ogólnych informacji na stronach internetowych).
   2.   Wniosek o ponowne wykorzystywanie dokumentu należy rozpatrzyć bezzwłocznie. Wnioskodawca otrzymuje potwierdzenie wpłynięcia wniosku. W terminie 15 dni roboczych od wpłynięcia wniosku służby Komisji lub Urząd Publikacji zezwalają na ponowne wykorzystywanie przedmiotowego dokumentu oraz, w odpowiednich przypadkach, udostępniają jego kopię, albo informują na piśmie o całkowitym lub częściowym odrzuceniu wniosku wraz z uzasadnieniem.
   3.   W wyjątkowych przypadkach, na przykład w przypadku wniosku dotyczącego bardzo długiego dokumentu lub bardzo dużej liczby dokumentów, bądź w przypadku gdy wniosek musi zostać przetłumaczony, termin określony w ust. 2 może zostać przedłużony o kolejne 15 dni roboczych, pod warunkiem że wnioskodawca zostanie o tym powiadomiony z wyprzedzeniem i otrzyma szczegółowe uzasadnienie.
   4.   W przypadku odrzucenia wniosku służby Komisji lub Urząd Publikacji informują wnioskodawcę o prawie wszczęcia przez niego postępowania przed Sądem Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich albo złożenia skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, zgodnie z warunkami ustanowionymi odpowiednio w art. 230 i 195 traktatu WE lub w art. 146 i 107 lit. d) traktatu Euratom.
   5.   Jeśli decyzja negatywna jest oparta na art. 2 ust. 2 lit. b) niniejszej decyzji, odpowiedź skierowana do wnioskodawcy zawiera odniesienie do osoby fizycznej lub prawnej, która jest posiadaczem praw (jeśli jest ona znana), albo do licencjodawcy, od którego Komisja uzyskała przedmiotowy materiał (jeśli jest on znany).
   Artykuł 6
   Dostępne formaty
   Dokumenty są udostępniane we wszystkich istniejących formatach lub językach i – tam, gdzie jest to możliwe i właściwe – w formie elektronicznej.
   Nie oznacza to zobowiązania do tworzenia, dostosowywania lub aktualizowania dokumentów celem spełnienia prośby wnioskodawcy ani nie oznacza zobowiązania do udostępniania wyciągów z dokumentów, jeśli wymagałoby to nieproporcjonalnie dużych nakładów, wykraczających poza prostą procedurę.
   Niniejsza decyzja nie nakłada na Komisję obowiązku tłumaczenia przedmiotowych dokumentów na języki inne niż te, w przypadku których w momencie złożenia wniosku istnieją odpowiednie wersje językowe.
   Na podstawie niniejszej decyzji nie można od Komisji lub Urzędu Publikacji wymagać kontynuowania produkcji określonego typu dokumentów lub ich archiwizowania w określonym formacie w związku z ponownym wykorzystywaniem tych dokumentów przez osoby fizyczne lub prawne.
   Artykuł 7
   Zasady regulujące pobieranie opłat
   1.   Ponowne wykorzystywanie dokumentów jest zasadniczo nieodpłatne.
   2.   W szczególnych przypadkach wnioskodawca może zostać obciążony dodatkowymi kosztami powstałymi w związku z reprodukowaniem i rozpowszechnianiem dokumentów.
   3.   Jeśli Komisja dokonuje dostosowania dokumentu celem spełnienia szczególnej prośby wnioskodawcy, wnioskodawca może zostać obciążony kosztami takiego dostosowania. Ocena konieczności obciążenia wnioskodawcy tymi kosztami uwzględnia nakłady związane z dostosowaniem oraz ewentualne korzyści, jakie ponowne wykorzystywanie może przynieść Wspólnotom, na przykład w zakresie rozpowszechniania informacji o sposobie funkcjonowania Wspólnot lub w zakresie publicznego wizerunku Komisji.
   Artykuł 8
   Przejrzystość
   1.   Wszystkie stosowane warunki i standardowe opłaty za ponowne wykorzystywanie dokumentów są wcześniej ustanawiane i publikowane, tam gdzie jest to możliwe i właściwe w formie elektronicznej.
   2.   Wyszukiwanie dokumentów będzie ułatwione przez praktyczne rozwiązania, takie jak wykazy najważniejszych dokumentów dostępnych do ponownego wykorzystywania.
   Artykuł 9
   Zezwolenia
   Ponowne wykorzystywanie dokumentów może być bezwarunkowe lub ograniczone warunkami, które w razie potrzeby są określone w zezwoleniu lub w zastrzeżeniu prawnym. Zwyczajowe warunki związane z ponownym wykorzystywaniem obejmują zobowiązanie podmiotu wykorzystującego do podania źródła dokumentów, zobowiązanie do przedstawienia pierwotnego znaczenia lub przesłania dokumentów bez zniekształceń oraz wyłączenie odpowiedzialności Komisji za wszelkie skutki wynikające z ponownego wykorzystywania. Warunki te nie mogą niepotrzebnie ograniczać możliwości ponownego wykorzystywania.
   Artykuł 10
   Równość i zakaz umów o wyłączności
   1.   Żadne stosowane warunki ponownego wykorzystywania dokumentów nie mogą dyskryminować porównywalnych kategorii ponownego wykorzystywania.
   2.   Ponowne wykorzystywanie dokumentów jest dostępne dla wszystkich możliwych uczestników rynku. Nie przyznaje się żadnych wyłącznych praw.
   3.   Jeśli jednak prawo wyłączne jest konieczne do świadczenia usługi w interesie publicznym, przyczyna uzasadniająca przyznanie prawa wyłącznego podlega okresowym przeglądom, których dokonuje się przynajmniej raz na trzy lata. Umowy o wyłączności muszą być przejrzyste i podane do wiadomości publicznej.
   Artykuł 11
   Realizacja
   Zgodnie z art. 14 regulaminu wewnętrznego Komisji, upoważnienie do podejmowania w imieniu Komisji decyzji w sprawie ponownego wykorzystywania zostaje powierzone dyrektorom generalnym i szefom służb. Podejmują oni wszelkie działania konieczne do zagwarantowania, że procedury odnoszące się do dokumentów, za które są oni odpowiedzialni, spełniają wymogi określone w niniejszej decyzji. W tym celu wyznaczają oni urzędnika, który rozpatruje wnioski o ponowne wykorzystywanie i koordynuje odpowiedzi dyrekcji generalnych lub służb.
   Artykuł 12
   Przegląd
   Niniejsza decyzja zostanie poddana przeglądowi po trzech latach od jej wejścia w życie. W ramach przeglądu zostanie w szczególności rozważona kwestia ewentualnego rozszerzenia zakresu obowiązywania niniejszej decyzji na wyniki badań Wspólnego Centrum Badawczego.
   Artykuł 13
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 7 kwietnia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Viviane REDING

            Czlonek Komisji

      (1)  COM(2001) 607 wersja ostateczna.

      (2)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43.

      (3)  Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 90.

      (4)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.


title: Decyzja Rady 2008/613/WPZiB z dnia 24 lipca 2008 r. wprowadzająca w życie wspólne stanowisko 2004/694/WPZiB w sprawie dalszych środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ)

text:
               25.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 197/63

      DECYZJA RADY 2008/613/WPZiB
   z dnia 24 lipca 2008 r.
   wprowadzająca w życie wspólne stanowisko 2004/694/WPZiB w sprawie dalszych środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając wspólne stanowisko 2004/694/WPZiB (1), w szczególności jego art. 2 w związku z art. 23 ust. 2 tiret drugie Traktatu o Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z warunkami wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB Rada przyjęła środki mające na celu zamrożenie wszystkich funduszy i zasobów gospodarczych osób fizycznych wymienionych w załączniku do tego wspólnego stanowiska, które zostały postawione w stan oskarżenia przez MTKJ.

               (2)

               W związku z przekazaniem w dniu 21 czerwca 2008 r. pana Stojana ŽUPLJANINA do aresztu MTKJ, jego nazwisko powinno zostać usunięte z wykazu.

               (3)

               W związku z tym niezbędne jest dostosowanie wykazu znajdującego się w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Załącznik do wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lipca 2008 r.

            W imieniu Rady

         B. HORTEFEUX

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 315 z 14.10.2004, s. 52. Wspólne stanowisko zmienione decyzją 2007/449/WPZiB (Dz.U. L 169 z 29.6.2007, s. 75) i przedłużone wspólnym stanowiskiem 2007/635/WPZiB (Dz.U. L 256 z 2.10.2007, s. 30).

      ZAŁĄCZNIK
      Wykaz osób, o których mowa w art. 1

                  Osoba

                  Powód

                  1.

                  Nazwisko i imię: HADŽIĆ Goran (mężczyzna)
                  Data urodzenia: 7.9.1958
                  Miejsce urodzenia: Vinkovci, Chorwacja
                  Obywatel Serbii

                  Postawiony w stan oskarżenia przez MTKJ i wciąż na wolności
                  Oskarżenie: 4 czerwca 2004 r.
                  Nr sprawy: IT-04-75

                  2.

                  Nazwisko i imię: KARADŽIĆ Radovan (mężczyzna)
                  Data urodzenia: 19.6.1945
                  Miejsce urodzenia: Petnjica, gmina Savnik, Czarnogóra,
                  Obywatel Bośni i Hercegowiny

                  Postawiony w stan oskarżenia przez MTKJ i wciąż na wolności
                  Pierwsze oskarżenie: 25 lipca 1995 r.; drugie oskarżenie: 16 listopada 1995 r.; zmienione oskarżenie: 31 maja 2000 r.
                  Nr sprawy: IT-95-5/18

                  3.

                  Nazwisko i imię: MLADIĆ Ratko (mężczyzna)
                  Data urodzenia: 12.3.1948
                  Miejsce urodzenia: Božanovići, gmina Kalinovik, Bośnia i Hercegowina
                  Obywatel Bośni i Hercegowiny

                  Postawiony w stan oskarżenia przez MTKJ i wciąż na wolności
                  Pierwsze oskarżenie: 25 lipca 1995 r.; drugie oskarżenie: 16 listopada 1995 r.; zmienione oskarżenie: 8 listopada 2002 r.
                  Nr sprawy: IT-95-5/18


title: 2014/452/UE: Decyzja Rady z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

text:
               12.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 205/15

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 lipca 2014 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

      (2014/452/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19 ust. 2, art. 21 ust. 2, art. 114, 168, 169 i 197 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

               (3)

               Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (4)

               Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w celu włączenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/2013 (3).

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2014 r.

               (6)

               Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         P. C. PADOAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające program „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 62).

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2014
      z dnia
      zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w celu włączenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego program „Prawa, równość i obywatelstwo” na lata 2014–2020 (1),

                  (2)

                  Protokół 31 do Porozumienia EOG powinien w związku z tym zostać zmieniony, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2014 r.,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W art. 5 protokołu 31 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w ust. 5 po słowach „w programach, o których mowa w tiret trzynastym, począwszy od dnia1 stycznia 2012 r.” dodaje się słowa „w programie, o którym mowa w tiret czternastym od dnia 1 stycznia 2014 r.”;

                  2)

                  w ust. 8 dodaje się tiret w brzmieniu:

                              „—

                                 32013 R 1381: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1381/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym program »Prawa, równość i obywatelstwo« na lata 2014–2020 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 62).
                              Liechtenstein uczestniczy jedynie w działaniach programu przeprowadzanych w ramach linii budżetowych 33 01 04 01 Prawa i obywatelstwo — wydatki pomocnicze oraz 33 02 02 Promowanie niedyskryminacji i równości.
                              Norwegia zostaje wyłączona z udziału w programie oraz z obowiązku dokonywania wkładu finansowego na jego rzecz.”.

            Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po dokonaniu ostatniej notyfikacji przewidzianej w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (2).
      Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze

               Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 62.

         (2)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: Decyzja Rady 2005/876/WSiSW z dnia  21 listopada 2005 r.  w sprawie wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego

text:
               9.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 322/33

      DECYZJA RADY 2005/876/WSiSW
   z dnia 21 listopada 2005 r.
   w sprawie wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 i art. 34 ust. 2 lit. c),
   uwzględniając wniosek Komisji (1),
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 29 Traktatu o Unii Europejskiej Unia Europejska postawiła sobie za cel zapewnienie obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa w ramach przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Jednym z warunków realizacji tego celu jest zapewnienie wymiany informacji między uprawnionymi organami Państw Członkowskich, dotyczących wyroków skazujących osoby zamieszkujące na terenie Państw Członkowskich.

               (2)

               W dniu 29 listopada 2000 r., zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej w Tampere, która odbyła się w dniach 15–16 października 1999 r., Rada przyjęła program działań mający na celu wprowadzenie w życie zasady wzajemnego uznawania w sprawach karnych (3). Niniejsza decyzja przyczynia się do realizacji celów określonych w ramach działania nr 3 programu, które – inspirując się wzorem wypracowanym w ramach organów Schengen – proponuje wprowadzenie znormalizowanego formularza zapytania o udzielenie informacji zawartych w rejestrze karnym, przetłumaczonego na wszystkie języki urzędowe Unii.

               (3)

               Artykuły 13 i 22 Europejskiej Konwencji o wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych z dnia 20 kwietnia 1959 r. (4) ustanawiają systemy przekazywania informacji o wyrokach skazujących pomiędzy Umawiającymi się Stronami; jednakże systemy te są zbyt powolne i nie odpowiadają już wymogom współpracy sądowej na takim obszarze, jak Unia Europejska.

               (4)

               Końcowe sprawozdanie z przeprowadzenia pierwszej oceny funkcjonowania wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych (5) wezwało Państwa Członkowskie do uproszczenia procedur przekazywania dokumentów pomiędzy Państwami przy wykorzystaniu, w miarę potrzeby, standardowych formularzy celem ułatwienia wzajemnej pomocy prawnej.

               (5)

               W dniu 25 marca 2004 r. Rada Europejska zleciła Radzie zbadanie środków wymiany informacji na temat wyroków skazujących za przestępstwa terroryzmu oraz możliwości utworzenia europejskiego rejestru wyroków skazujących i orzeczeń pozbawienia praw, a Komisja, w swoim komunikacie dotyczącym niektórych działań, które mają zostać podjęte w zakresie zwalczania terroryzmu i innych poważnych przestępstw, ze szczególnym uwzględnieniem poprawy wymiany informacji, podkreśliła znaczenie skutecznego mechanizmu przekazywania informacji o wyrokach skazujących i orzeczeniach pozbawienia praw.

               (6)

               Niniejsza decyzja szanuje zasadę pomocniczości, określoną w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, gdyż ulepszenie systemów przekazywania informacji o wyrokach skazujących pomiędzy Państwami Członkowskimi nie może być osiągnięte w sposób wystarczający przez Państwa Członkowskie działające pojedynczo i wymaga skoordynowanego działania na poziomie Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w wymienionym art. 5, niniejsza decyzja ramowa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia zamierzonego celu.

               (7)

               Poprawa systemów przekazywania informacji o wyrokach skazujących oznacza, iż informacja na temat wyroku skazującego orzeczonego w jednym Państwie Członkowskim wobec obywateli drugiego Państwa Członkowskiego zostanie jak najszybciej przekazana drugiemu Państwu Członkowskiemu oraz iż każde Państwo Członkowskie będzie mogło w bardzo krótkim czasie uzyskać potrzebne informacje z rejestru karnego innego Państwa Członkowskiego.

               (8)

               Niniejsza decyzja uzupełnia i upraszcza istniejące mechanizmy przekazywania informacji o wyrokach skazujących w oparciu o istniejące konwencje. W szczególności przepisy dotyczące zapytań o informację pochodzącą z rejestru karnego nie zastępują możliwości organów sądowych bezpośredniego przekazywania sobie informacji dotyczącej rejestrów karnych na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji w sprawie wzajemnej pomocy w sprawach karnych między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej ustanowionej aktem Rady z dnia 29 maja 2000 r. (6). Zapewnia ona jednakże centralnemu organowi danego Państwa Członkowskiego szczególne prawo do przesłania zapytania o informację z rejestru karnego do centralnego organu innego Państwa Członkowskiego w okolicznościach określonych prawem krajowym.

               (9)

               Dane osobowe przetwarzane na podstawie niniejszej decyzji będą podlegać ochronie zgodnie z zasadami określonymi w Konwencji Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych.

               (10)

               Zgodnie z zaleceniem Rady Europy nr R (84) 10 w sprawie rejestrów karnych i resocjalizacji osób skazanych, głównym celem prowadzenia rejestrów karnych jest dostarczanie informacji organom sądowym na temat przeszłości kryminalnej osoby, w stosunku do której toczy się postępowanie, umożliwiając im dostosowanie decyzji do indywidualnej sytuacji. Wszelkie inne wykorzystywanie rejestru karnego, które może mieć negatywny wpływ na resocjalizację skazanej osoby, musi być ograniczone do niezbędnego minimum, dlatego też wykorzystanie informacji przekazanych na mocy niniejszej decyzji do innych celów niż w ramach postępowania karnego może być ograniczone zgodnie z ustawodawstwem krajowym państwa występującego z zapytaniem i państwa, do którego to zapytanie jest skierowane.

               (11)

               Niniejsza decyzja szanuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, które znajdują odzwierciedlenie w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

               (12)

               Niniejsza decyzja nie wywołuje skutku zobowiązującego Państwa Członkowskie do rejestrowania w swoich rejestrach karnych wyroków skazujących lub informacji w sprawach karnych innych niż te, do jakich zobowiązuje je prawo krajowe.

               (13)

               Niniejsza decyzja nie ma zastosowania do przekazywania orzeczeń lub ich kopii,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Organ centralny
   1.   Każde Państwo Członkowskie wyznacza organ centralny do celów art. 2 i 3. Jednakże dla celów wysyłania informacji na podstawie art. 2 oraz odpowiedzi na zapytania na podstawie art. 3 Państwa Członkowskie mogą wyznaczyć jeden lub więcej organów centralnych.
   2.   Każde Państwo Członkowskie powiadamia Sekretariat Generalny Rady oraz Komisję o organie wyznaczonym zgodnie z ust. 1. Sekretariat Generalny Rady przekazuje tę informację pozostałym Państwom Członkowskim i Eurojustowi.
   Artykuł 2
   Informacje o skazaniach przekazywane z własnej inicjatywy
   Każdy organ centralny bezzwłocznie przekazuje informację organom centralnym innych Państw Członkowskich na temat wyroków skazujących oraz późniejszych środków w odniesieniu do obywateli tych Państw Członkowskich wprowadzonych do rejestru karnego. Jeśli odnośna osoba jest obywatelem dwóch lub więcej innych Państw Członkowskich, niniejsza informacja zostaje przekazana każdemu z tych Państw Członkowskich, chyba że osoba ta jest obywatelem Państwa Członkowskiego, na terytorium którego została skazana.
   Artykuł 3
   Zapytanie o informację na temat wyroków skazujących
   1.   Jeżeli do Państwa Członkowskiego zostało wystosowane zapytanie o przekazanie informacji zawartych w rejestrze karnym, jego organ centralny może, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, wystąpić do organu centralnego innego Państwa Członkowskiego z zapytaniem o wyciąg z rejestru karnego oraz udzielenie informacji z tym rejestrem związanej. Wszelkie zapytania o udzielenie informacji sporządzane są w oparciu o formularz zapytania, zawarty w Załączniku.
   Jeżeli osoba złoży zapytanie o informację na jej temat zawartą w rejestrze karnym, organ centralny Państwa Członkowskiego, do którego złożono zapytanie, może, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, wystąpić do organu centralnego innego Państwa Członkowskiego z wnioskiem o wyciąg z rejestru karnego oraz związane z nim informacje, jeśli osoba ta jest lub była rezydentem lub obywatelem Państwa Członkowskiego występującego z zapytaniem lub Państwa, do którego zapytanie jest skierowane.
   2.   Organ centralny Państwa Członkowskiego, do którego skierowane jest zapytanie, niezwłocznie, a w każdym przypadku w terminie nieprzekraczającym 10 dni roboczych od dnia otrzymania zapytania, na warunkach przewidzianych krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub praktyką, przesyła odpowiedź organowi centralnemu Państwa Członkowskiego, które wystąpiło z zapytaniem, wykorzystując przewidziany do tego celu formularz zawarty w Załączniku. Odpowiedź zawiera informację otrzymaną zgodnie z art. 2 i zapisaną w rejestrze karnym Państwa Członkowskiego, do którego skierowano zapytanie.
   Jeżeli złożono zapytanie w sprawie osoby, o której mowa w akapicie pierwszym tego ustępu, zgodnie z ust. 1 akapit drugi, wyżej wymieniony termin nie może przekroczyć 20 dni roboczych od dnia otrzymania zapytania.
   3.   W przypadku gdy Państwo Członkowskie, do którego skierowano zapytanie, potrzebuje dalszych informacji w celu identyfikacji osoby, której dotyczy zapytanie, konsultuje się ono z Państwem Członkowskim kierującym zapytanie w celu przygotowania odpowiedzi w ciągu 10 dni roboczych od otrzymania wnioskowanej dodatkowej informacji.
   4.   Do odpowiedzi dołączony jest wykaz wyroków skazujących, na warunkach przewidzianych ustawodawstwem krajowym.
   5.   Zapytania, odpowiedzi oraz wszelkie inne istotne informacje mogą być przesyłane wszelkimi środkami zdolnymi do uzyskania pisemnego zapisu na warunkach pozwalających Państwom Członkowskim otrzymującym odpowiedź na stwierdzenie autentyczności.
   Artykuł 4
   Warunki korzystania z danych osobowych
   1.   Dane osobowe przekazane na podstawie art. 3 dla celów postępowania karnego mogą być wykorzystywane przez Państwo Członkowskie kierujące zapytanie jedynie do celów postępowania karnego, co do którego skierowano zapytanie, tak jak to określono w formularzu zawartym w Załączniku.
   2.   Dane osobowe przekazane na podstawie art. 3 dla celów innych niż postępowanie karne mogą być wykorzystywane przez Państwo Członkowskie kierujące zapytanie zgodnie z własnym prawem krajowym jedynie do celów, dla jakich złożono zapytanie oraz w granicach określonych w formularzu przez Państwo Członkowskie, do którego skierowano zapytanie.
   3.   Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do danych osobowych uzyskanych przez Państwo Członkowskie na mocy niniejszej decyzji i pochodzących z tego Państwa Członkowskiego.
   Artykuł 5
   Języki
   Formularz jest wypełniany przez Państwo Członkowskie kierujące zapytanie w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, do którego skierowane jest zapytanie. Państwo Członkowskie, do którego skierowano zapytanie, udziela odpowiedzi w jednym ze swoich języków urzędowych lub w języku uzgodnionym przez oba Państwa Członkowskie. Każde z Państw Członkowskich może, w chwili przyjęcia niniejszej decyzji lub w terminie późniejszym, wskazać w deklaracji złożonej w Sekretariacie Generalnym Rady, które z języków urzędowych instytucji Wspólnot Europejskich akceptuje. Sekretariat Generalny Rady przekazuje tę informację pozostałym Państwom Członkowskim.
   Artykuł 6
   Powiązanie z innymi instrumentami prawnymi
   1.   W odniesieniu do Państw Członkowskich niniejsza decyzja uzupełnia i ułatwia wprowadzenie w życie postanowień art. 13 i 22 Europejskiej konwencji o wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych z dnia 20 kwietnia 1959 r., jej protokołów dodatkowych z dnia 17 marca 1978 r. (7) oraz 8 listopada 2001 r. (8) Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej z dnia 29 maja 2000 r. (9) i jej protokołu z dnia 16 października 2001 r. (10).
   2.   Do celów niniejszej decyzji Państwa Członkowskie zrzekają się podnoszenia między sobą ewentualnych zastrzeżeń w odniesieniu do art. 13 Europejskiej konwencji o wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych z dnia 20 kwietnia 1959 r. Niniejsza decyzja nie ma wpływu na zastrzeżenia odnośnie do art. 22 tej konwencji. Możliwe jest powołanie się na takie zastrzeżenia w odniesieniu do art. 2 niniejszej decyzji.
   3.   Niniejsza decyzja nie narusza możliwości zastosowania korzystniejszych przepisów w umowach dwustronnych lub wielostronnych zawartych pomiędzy Państwami Członkowskimi.
   Artykuł 7
   Wprowadzenie w życie
   Państwa Członkowskie wykonują niniejszą decyzję w jak najkrótszym terminie, a w każdym przypadku nie później niż do dnia 21 maja 2006 r.
   Artykuł 8
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         J. STRAW

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 322 z 29.12.2004, str. 9.

      (2)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

      (3)  Dz.U. C 12 z 15.1.2001, str. 10.

      (4)  Rada Europy, Seria traktatów europejskich, nr 30.

      (5)  Dz.U. C 216 z 1.8.2001, str. 14.

      (6)  Dz.U. C 197 z 12.7.2000, str. 1.

      (7)  Rada Europy, Seria traktatów europejskich, nr 99.

      (8)  Rada Europy, Seria traktatów europejskich, nr 182.

      (9)  Dz.U. C 197 z 12.7.2000, str. 3.

      (10)  Dz.U. C 326 z 21.11.2001, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Formularz określony w art. 3, 4 i 5 decyzji Rady 2005/876/WSiSW z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego