title: Decyzja (UE) 2015/2464 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 16 grudnia 2015 r. zmieniająca decyzję (UE) 2015/774 w sprawie programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych (EBC/2015/48)

text:
               30.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 344/1

         DECYZJA (UE) 2015/2464 EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 16 grudnia 2015 r.
   zmieniająca decyzję (UE) 2015/774 w sprawie programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych (EBC/2015/48)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności drugi akapit art. 12 ust. 1 w zw. z pierwszym tiret art. 3 ust. 1, a także art. 18 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 4 marca 2015 r. Rada Prezesów przyjęła decyzję Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/774 (EBC/2015/10) (1), która ustanowiła program zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych (zwany dalej „programem zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych”). Ustanawiając program zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych Rada Prezesów rozszerzyła istniejące programy zakupu aktywów o aktywa sektora publicznego. Łącznie z trzecim programem zakupu zabezpieczonych obligacji (zwanym dalej „trzecim programem”) oraz programem zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (zwanym dalej „programem zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami”) program zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych stanowi część rozszerzonego programu zakupu aktywów (zwanego dalej „programem zakupu aktywów”). Program zakupu aktywów ma na celu dalsze wzmocnienie transmisji polityki pieniężnej, ułatwienie udzielania kredytu gospodarce strefy euro, łagodzenie warunków zaciągania kredytów przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa oraz przyczynienie się do powrotu stopy inflacji do poziomu bliższego 2 % zgodnie z podstawowym celem EBC, jakim jest utrzymanie stabilności cen.

               (2)

               W dniu 3 grudnia 2015 r., wykonując swoje zadanie utrzymywania stabilności cen, Rada Prezesów podjęła decyzję o przeglądzie niektórych założeń programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych, by zapewnić stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do poziomu minimalnie poniżej 2 % w średnim okresie. Wprowadzone zmiany są zgodne z zadaniem Rady Prezesów utrzymywania stabilności cen i w należyty sposób uwzględniają kwestie zarządzania ryzykiem.

               (3)

               Dlatego też, w celu osiągnięcia założeń programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych, Rada Prezesów podjęła decyzję o rozszerzeniu horyzontu zakupów objętych programem zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych do końca marca 2017 r. lub w razie konieczności dłużej, a w każdym razie do czasu, gdy Rada Prezesów zauważy stałe dostosowanie się ścieżki inflacji do poziomu minimalnie poniżej 2 % w średnim okresie. Rada Prezesów podjęła decyzję o odpowiednim rozszerzeniu zamierzonego horyzontu zakupów na podstawie trzeciego programu oraz programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami

               (4)

               Rada Prezesów podjęła również decyzję, aby celem zwiększenia elastyczności programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych, a tym samym wsparcia ciągłego, należytego wdrażania zakupów co najmniej do czasu ich przewidywanego zakończenia, zakwalifikować denominowane w euro rynkowe instrumenty dłużne wyemitowane przez samorządy regionalne i władze lokalne do regularnych zakupów w ramach programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych dokonywanych przez krajowe banki centralne właściwe dla siedziby emitenta.

               (5)

               Rada Prezesów podjęła również decyzję o reinwestowaniu kwoty głównej papierów wartościowych nabytych w ramach programu zakupu aktywów w dacie zapadalności bazowych papierów wartościowych tak długo, jak to konieczne, przyczyniając się tym samym do stworzenia korzystnych warunków płynnościowych i odpowiedniego stanowiska polityki pieniężnej.

               (6)

               W przypadku dłużnych papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. c) decyzji (UE) 2015/774 (ECB/2015/10), zastosowanie znajdują inne limity dotyczące emitenta i udziału emisji. Limity te zostaną ustanowione przez Radę Prezesów przy należytym uwzględnieniu kwestii związanych z funkcjonowaniem rynku oraz zarządzaniem ryzykiem.

               (7)

               Decyzja (UE) 2015/774 (ECB/2015/10) powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zmiany
   W decyzji (UE) 2015/774 (EBC/2015/10) wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Z zastrzeżeniem wymogów, o których mowa w art. 3, do zakupów przez bankami centralne Eurosystemu w ramach programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych kwalifikują się denominowane w euro rynkowe dłużne papiery wartościowe wyemitowane przez rządy centralne, samorządy regionalne i władze lokalne państw członkowskich, których walutą jest euro, uznane agencje z siedzią w strefie euro, organizacje międzynarodowe z siedzibą w strefie euro oraz wielostronne banki rozwoju z siedzibą w strefie euro. W wyjątkowych okolicznościach – w razie trudności z osiągnięciem zakładanego poziomu zakupów – Rada Prezesów może podjąć decyzję o zakupie rynkowych dłużnych papierów wartościowych wyemitowanych przez inne podmioty z siedzibą w strefie euro, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 4.”;

               2)

               art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
               „3.   Aby kwalifikować się do zakupów w ramach programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych, rynkowe dłużne papiery wartościowe w rozumieniu ust. 1 i 2 powinny mieć minimalny okres pozostały do zapadalności 2 lat oraz maksymalny okres pozostały do zapadalności 30 lat w dacie zakupu przez właściwy bank centralny Eurosystemu. W celu wspierania należytego wdrożenia rynkowe instrumenty dłużne z terminem pozostałym do zapadalności wynoszącym 30 lat i 364 dni kwalifikują się na potrzeby programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych. Krajowe banki centralne mogą również dokonywać zamiennych zakupów rynkowych dłużnych papierów wartościowych wyemitowanych przez organizacje międzynarodowe i wielostronne banki rozwoju, jeżeli nie da się osiągnąć zakładanego poziomu zakupów rynkowych instrumentów dłużnych wyemitowanych przez rządy centralne, samorządy regionalne i władze lokalne oraz uznane agencje.”;

               3)

               art. 3 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
               „4.   Banki centralne Eurosystemu mogą, w wyjątkowych okolicznościach, zaproponować Radzie Prezesów publiczne przedsiębiorstwa niefinansowe z siedzibą w ich jurysdykcjach jako emitentów rynkowych instrumentów dłużnych nabywanych jako zamienniki, jeżeli nie da się osiągnąć zakładanego poziomu zakupów rynkowych instrumentów dłużnych wyemitowanych przez rządy centralne, samorządy regionalne i władze lokalne oraz uznane agencje z siedzibą w ich jurysdykcji.
               Przedstawione publiczne przedsiębiorstwa niefinansowe powinny spełniać co najmniej obydwa poniższe kryteria:

                           —

                           posiadać status przedsiębiorstwa niefinansowego w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 (2),

                           —

                           posiadać status podmiotu »sektora publicznego« oznaczającego podmiot w rozumieniu art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 3603/93 (3).

                     Po zatwierdzeniu przez Radę Prezesów denominowane w euro rynkowe instrumenty dłużne wyemitowane przez takie publiczne przedsiębiorstwa niefinansowe z siedzibą w strefie euro, które spełniają (i) kryteria kwalifikacji zabezpieczeń Eurosystemu dla aktywów rynkowych określone w części czwartej wytycznych Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/510 (EBC/2014/60) (4) oraz (ii) wymogi, o których mowa w ust. 2 i 3, kwalifikują się do zakupów jako zamienniki w ramach programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych.

                  (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej (Dz.U. L 174 z 26.6.2013, s. 1)."

                  (3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 3603/93 z dnia 13 grudnia 1993 r. określające definicje w celu zastosowania zakazów określonych w art. 104 i 104b ust. 1 Traktatu (Dz.U. L 332 z 31.12.1993, s. 1)."

                  (4)  Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/510 z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2014/60) (Dz.U. L 91 z 2.4.2015, s. 3).”;"

               4)

               art. 5 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 5
               Limity zakupów
               1.   Z zastrzeżeniem art. 3 do rynkowych instrumentów dłużnych spełniających kryteria, o których mowa w art. 3, w ramach programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych stosuje się limit emisji oparty na międzynarodowym numerze identyfikacyjnym papierów wartościowych (ISIN), po konsolidacji zasobów we wszystkich portfoliach banków centralnych Eurosystemu.
               Od dnia 10 listopada 2015 r. limit emisji ustala się na poziomie 33 % dla numeru ISIN. W drodze wyjątku limit emisji dotyczący kwalifikowanych rynkowych dłużnych papierów wartościowych zawierających klauzulę wspólnego działania (CAC) różniącą się od wzorca CAC dla strefy euro wypracowanego przez Komitet Ekonomiczno-Finansowy i wdrożonego przez państwa członkowskie zgodnie z art. 12 ust. 3 Porozumienia ustanawiające Europejski Mechanizm Stabilności (EMS) ustala się na poziomie 25 % dla numeru ISIN; limit ten podwyższa się do 33 % z zastrzeżeniem obowiązku sprawdzenia w każdym przypadku, czy posiadanie 33 % dla numeru ISIN nie prowadzi do osiągnięcia przez banki centralne Eurosystemu blokujących udziałów mniejszościowych w ramach uporządkowanej restrukturyzacji zadłużenia.
               2.   W ramach programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych wprowadza się zagregowany limit 33 % pozostałych papierów wartościowych danego emitenta do całości kwalifikowanych rynkowych dłużnych papierów wartościowych w odniesieniu do zapadalności określonych w art. 3, po skonsolidowaniu zasobów we wszystkich portofolio banków centralnych Eurosystemu.
               3.   W przypadku dłużnych papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. c), zastosowanie znajdują inne limity dotyczące emitenta i udziału emisji. Limity te zostaną ustanowione przez Radę Prezesów przy należytym uwzględnieniu kwestii związanych z funkcjonowaniem rynku oraz zarządzaniem ryzykiem.”;

               5)

               w art. 6 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
               „1.   Z całkowitej wartości bilansowej zakupionych rynkowych instrumentów dłużnych kwalifikowanych w ramach programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych, 12 % powinny stanowić papiery wartościowe wyemitowane przez kwalifikowane organizacje międzynarodowe oraz wielonarodowe banki inwestycyjne, a 88 % powinny stanowić papiery wartościowe wyemitowane przez kwalifikowane rządy centralne, samorządy regionalne i władze lokalne oraz uznane agencje, lub tam gdzie ma to zastosowanie na podstawie art. 3 ust. 4 niniejszej decyzji, papiery wartościowe wyemitowane przez publiczne przedsiębiorstwa niefinansowe. Skład portfela podlega weryfikacji przez Radę Prezesów. Zakupy papierów wartościowych wyemitowanych przez kwalifikowane organizacje międzynarodowe, wielostronne banki rozwoju oraz samorządy regionalne i władze lokalne dokonywane są wyłącznie przez KBC.
               2.   Udział KBC w wartości bilansowej zakupów rynkowych dłużnych papierów wartościowych kwalifikowanych w ramach programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych wynosi 92 %, a pozostałe 8 % zostaje zakupione przez EBC. Podział zakupów pomiędzy jurysdykcje oparty jest na kluczu subskrypcji kapitału EBC, o którym mowa w art. 29 Statutu ESBC.”.

         Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 16 grudnia 2015 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/774 z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie programu zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych (EBC/2015/10) (Dz.U. L 121 z 14.5.2015, s. 20).


title: 2013/263/UE: Decyzja Rady z dnia 13 maja 2013 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie prekursorów narkotyków

text:
               6.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 154/5

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 maja 2013 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie prekursorów narkotyków
   (2013/263/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska oraz Federacja Rosyjska powinny pogłębić współpracę w dziedzinie zapobiegania kierowaniu do nielegalnych celów prekursorów narkotyków pochodzących z legalnego handlu w celu przeciwdziałania nielegalnej produkcji narkotyków i substancji psychotropowych.

               (2)

               Dnia 23 marca 2009 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Federacją Rosyjską dotyczących Umowy między Unią Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie prekursorów narkotyków (zwanej dalej „Umową”). Negocjacje były prowadzone przez Komisję zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi przyjętymi przez Radę i zostały pomyślnie zakończone.

               (3)

               Umowa powinna zapewniać pełne poszanowanie praw podstawowych, w szczególności wysoki poziom ochrony w zakresie przetwarzania i przekazywania danych osobowych przez Strony.

               (4)

               Umowa powinna zostać podpisana w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tej Umowy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania Umowy między Unią Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie prekursorów narkotyków (zwanej dalej „Umową”) pod warunkiem zawarcia wspomnianej Umowy (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Komisja wspierana przez przedstawicieli państw członkowskich reprezentuje Unię we Wspólnej Grupie Kontrolnej Ekspertów ustanowionej w art. 9 Umowy.
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2013 r.

            W imieniu Rady

         S. COVENEY

            Przewodniczący

      (1)  Tekst Umowy zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jej zawarcia.


title: 2013/254/CFSP: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUBAM Libya/1/2013 z dnia 24 maja 2013 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)

text:
               1.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 147/13

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUBAM LIBYA/1/2013
   z dnia 24 maja 2013 r.
   w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)
   (2013/254/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/233/WPZiB z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (1), w szczególności jej art. 9 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 9 ust. 1 decyzji 2013/233/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony – zgodnie z art. 38 Traktatu – do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad EUBAM Libya, w tym decyzji o mianowaniu szefa misji.

               (2)

               W dniu 22 marca 2013 r. KPiB zatwierdził wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa z dnia 18 marca 2013 r. dotyczący mianowania pułkownika Anttiego Juhaniego HARTIKAINENA i zwrócił się do niego o to, by – jako proponowany przyszły szef misji – udzielił wsparcia cywilnemu dowódcy operacji w bieżącym planowaniu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pułkownik Antti Juhani HARTIKAINEN zostaje niniejszym mianowany szefem misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) na okres od dnia 22 maja 2013 r. do dnia 21 maja 2014 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 22 maja 2013 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 maja 2013 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 138 z 24.5.2013, s. 15.


title: Decyzja przedstawicieli Rządów Państw Członkowskich zebranych w radzie z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie skutków wygaśnięcia Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (EWWiS) wobec umów międzynarodowych zawartych przez EWWiS

text:
Ważna informacja prawna

|

42002D0595

Dziennik Urzędowy L 194 , 23/07/2002 P. 0035 - 0035

		Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w radziez dnia 19 lipca 2002 r.w sprawie skutków wygaśnięcia Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (EWWiS) wobec umów międzynarodowych zawartych przez EWWiS(2002/595/WE)PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY WĘGLA I STALI ZEBRANI W RADZIE,mając na uwadze, co następuje:(1) Traktat EWWiS na mocy swego art. 97 traci moc z dniem 23 lipca 2002 r.(2) EWWiS zawarła pewną liczbę umów międzynarodowych z państwami trzecimi.(3) Umowy te nie przewidują możliwości wygaśnięcia Traktatu EWWiS.(4) Przedmiot objęty Traktatem EWWiS będzie po jego wygaśnięciu objęty Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.(5) W interesie EWWiS i zainteresowanych sektorów leży, aby umowy międzynarodowe pozostały w mocy po wygaśnięciu Traktatu EWWiS. Powinny one w związku z powyższym zostać przekazane Wspólnocie Europejskiej,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Z dniem 24 lipca 2002 r. prawa i obowiązki wynikające z umów międzynarodowych zawartych przez EWWiS zostają przejęte przez Wspólnotę Europejską.Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 24 lipca 2002 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lipca 2002 r.T. PedersenPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2014 r. zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego

text:
               30.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 466/1

         DECYZJA PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 15 grudnia 2014 r.
   zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego
   (2014/C 466/01)
   PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 223 ust. 2,
   uwzględniając Statut posła do Parlamentu Europejskiego (1) („statut”),
   uwzględniając art. 10 i art. 25 Regulaminu Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 20 ust. 1 statutu stanowi, że „Posłom przysługuje zwrot kosztów związanych z wykonywaniem mandatu.”, a w ust. 4 tego samego artykułu doprecyzowano, że „Parlament określa warunki korzystania z tego prawa”. Warunki te zostały przedstawione między innymi w art. 22, 24 i 66 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (2) („przepisy wykonawcze”).

               (2)

               Podobnie art. 4 przepisów wykonawczych zobowiązuje posłów do przedkładania oryginalnych dokumentów potwierdzających przy składaniu wniosków o zwrot kosztów leczenia. W związku z tym posłowie są często proszeni o własnoręczne wypełnianie długich i skomplikowanych formularzy oraz o załączanie do nich oryginałów rachunków i innych dokumentów potwierdzających w celu otrzymania zwrotu poniesionych kosztów.

               (3)

               Aby ograniczyć biurokrację w ramach tej procedury, należy dać posłom możliwość przedkładania wniosków o zwrot lub pokrycie kosztów drogą elektroniczną. Posłowie będą zobowiązani do przechowywania oryginałów dokumentów potwierdzających przez rozsądny okres czasu, tj. do 31 grudnia roku kalendarzowego następującego po roku, w którym przedłożono wniosek o zwrot lub pokrycie kosztów. Właściwe służby Parlamentu powinny prowadzić system wyrywkowych kontroli w oparciu o standardową praktykę kontroli w celu zagwarantowania zgodności zeskanowanych dokumentów potwierdzających z oryginałami.

               (4)

               W związku z powyższym przepisy wykonawcze powinny zostać zmienione, aby: umożliwić posłom przedkładanie w formie elektronicznej wniosków o zwrot lub pokrycie kosztów; umożliwić posłom przedstawianie zeskanowanych kopii oryginalnych dokumentów potwierdzających z załączonym oświadczeniem potwierdzającym zgodność kopii z oryginałami oraz wyznaczyć okres przechowywania przez posłów oryginalnych dokumentów potwierdzających, podczas którego administracja Parlamentu może sprawdzić zgodność zeskanowanych dokumentów potwierdzających z dokumentami oryginalnymi.

               (5)

               Ponadto zgodnie z art. 69 ust. 1 przepisów wykonawczych Prezydium może dokonywać corocznie waloryzacji kwot dodatków z tytułu kosztów podróży i pobytu oraz z tytułu kosztów ogólnych do maksymalnej wysokości rocznej stopy inflacji w Unii Europejskiej odnotowanej w październiku poprzedniego roku i opublikowanej przez Eurostat.

               (6)

               Zgodnie z informacją przedstawioną przez Eurostat dnia 14 listopada 2014 r. stopa inflacji w okresie od 1 listopada 2013 r. do 31 października 2014 r. wyniosła 0,5 %. Nowe kwoty wynikające z dostosowania niezbędnego w celu uwzględnienia tej stopy inflacji powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2015 r., w związku z czym należy odpowiednio dostosować przepisy wykonawcze,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W przepisach wykonawczych wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 4 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 4
               Procedura
               Wnioski o zwrot kosztów należy kierować do właściwego działu Parlamentu lub bezpośrednio do biura rozliczeń Komisji na ujednoliconym formularzu wraz z dokumentami potwierdzającymi.”;

               2)

               art. 20 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                           „a)

                           za część trasy od 0 do 50 km: 22,62 EUR;”;

               3)

               w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 1 otrzymuje brzmienie:

                                       „1.

                                       Maksymalna kwota rocznego zwrotu z tytułu kosztów podróży poniesionych w przypadkach przewidzianych w art. 10 ust. 1 lit. b) wynosi 4 264 EUR.”;

                           b)

                           ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                           „3. Maksymalna kwota rocznego zwrotu z tytułu kosztów podróży rzeczywiście poniesionych w związku z podróżami przewodniczących komisji lub podkomisji w celu uczestniczenia w konferencjach lub wydarzeniach o wymiarze parlamentarnym, dotyczących tematu o charakterze europejskim, wchodzącego w zakres kompetencji komisji lub podkomisji, której przewodniczą, wynosi 4 264 EUR. Uczestnictwo wymaga uprzedniego zezwolenia przewodniczącego Parlamentu po sprawdzeniu dostępności środków w granicach wyżej wymienionej maksymalnej kwoty.”;

               4)

               art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                           „2.

                           Jeżeli działalność oficjalna ma miejsce na terytorium Unii, poseł pobiera zryczałtowaną kwotę w wysokości 306 EUR.”;

               5)

               art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                           „2.

                           Wysokość diety przysługująca w ciągu miesiąca z tytułu art. 25 wynosi 4 320 EUR.”;

               6)

               art. 66 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 66
               Zastępcze dokumenty potwierdzające
               W przypadku utraty dokumentów potwierdzających wymaganych na mocy niniejszych przepisów wykonawczych poseł przedstawia oświadczenie o utracie wraz z dokumentami zastępczymi spełniającymi wymogi określone w niniejszych przepisach wykonawczych.”;

               7)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 72a
               Zeskanowane dokumenty potwierdzające w formie elektronicznej
               1.   W przypadku gdy w niniejszych przepisach wykonawczych jest mowa o składaniu wniosków o zwrot lub pokrycie kosztów, można je składać w formie elektronicznej z podpisem elektronicznym.
               2.   W przypadku gdy na mocy niniejszych przepisów wykonawczych wymagane jest przedłożenie dokumentów potwierdzających, dokumenty te można przedłożyć w postaci zeskanowanej, pod warunkiem że poseł złoży oświadczenie o zgodności przedkładanych dokumentów z oryginałami.
               3.   W związku z możliwością przeprowadzenia kontroli w celu potwierdzenia zgodności zeskanowanych dokumentów potwierdzających z oryginałami posłowie przechowują oryginały do 31 grudnia roku kalendarzowego następującego po roku, w którym przedłożono wniosek o zwrot lub pokrycie kosztów.
               Właściwe służby Parlamentu prowadzą system wyrywkowych kontroli w celu zagwarantowania zgodności zeskanowanych dokumentów potwierdzających z oryginałami.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od tej samej daty, z wyjątkiem art. 1 ust. 2–5, które mają zastosowanie od dnia 1 stycznia 2015 r.

      (1)  Decyzja Parlamentu Europejskiego 2005/684/WE, Euratom z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. L 262 z 7.10.2005, s. 1).

      (2)  Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja i 9 lipca 2008 r. dotycząca przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. C 159 z 13.7.2009, s. 1).


title: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 2009 r. zmieniająca część I załącznika 3 do wspólnych instrukcji konsularnych dotyczącego obywateli państw trzecich, którzy podlegają obowiązkowi posiadania wizy lotniskowej

text:
               29.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 348/51

      DECYZJA RADY

   z dnia 22 grudnia 2009 r.
   zmieniająca część I załącznika 3 do wspólnych instrukcji konsularnych dotyczącego obywateli państw trzecich, którzy podlegają obowiązkowi posiadania wizy lotniskowej
   (2009/1015/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 789/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. zastrzegające dla Rady uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do niektórych szczegółowych przepisów i procedur praktycznych rozpatrywania wniosków wizowych (1),
   uwzględniając inicjatywę Republiki Federalnej Niemiec,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Część I załącznika 3 do wspólnych instrukcji konsularnych zawiera wspólny wykaz państw trzecich, których obywatele podlegają obowiązkowi posiadania wizy lotniskowej (ATV) we wszystkich państwach członkowskich.

               (2)

               W przypadku obywateli Etiopii Niemcy i Niderlandy życzą sobie ograniczenia obowiązku posiadania wizy lotniskowej do tych osób, które nie posiadają wizy ważnej w państwie członkowskim lub w jednym z państw stron Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r., w Japonii, Kanadzie lub Stanach Zjednoczonych Ameryki. Część I załącznika 3 do wspólnych instrukcji konsularnych powinna zostać w związku z tym odpowiednio zmieniona.

               (3)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, który jest dołączony do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje. Niniejsza decyzja uzupełnia przepisy dorobku Schengen na mocy części trzeciej tytuł V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; dlatego zgodnie z art. 5 wyżej wspomnianego protokołu Dania zdecyduje w terminie sześciu miesięcy od przyjęcia niniejszej decyzji przez Radę, czy przeniesie ją do swojego prawa krajowego.

               (4)

               W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja rozwija – w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (2) – przepisy dorobku Schengen, które wchodzą w zakres art. 1 pkt A decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. (3) w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.

               (5)

               W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja rozwija – w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (4) – przepisy dorobku Schengen, które wchodzą w zakres art. 1 pkt A decyzji 1999/437/WE interpretowanego w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia tej umowy w imieniu Wspólnoty Europejskiej (5).

               (6)

               W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja rozwija – w rozumieniu Protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen – przepisy dorobku Schengen, które wchodzą w zakres art. 1 pkt A decyzji 1999/437/WE interpretowanego w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/261/WE z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie podpisania tego protokołu w imieniu Wspólnoty Europejskiej (6).

               (7)

               Niniejsza decyzja rozwija przepisy dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (7). Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (8)

               Niniejsza decyzja rozwija przepisy dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (8). Irlandia nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (9)

               W odniesieniu do Cypru niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 roku.

               (10)

               Niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 roku,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W części I załącznika 3 do wspólnych instrukcji konsularnych wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               we wpisie dotyczącym Etiopii wprowadza się przypis w brzmieniu:
               „W odniesieniu do Niemiec i Niderlandów
               Następujące osoby są zwolnione z obowiązku posiadania wizy lotniskowej:

                           —

                           Obywatele, którzy posiadają wizę ważną w państwie członkowskim lub w państwie będącym stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r., w Japonii, Kanadzie lub Stanach Zjednoczonych Ameryki lub którzy powracają z tych państw po wykorzystaniu takiej wizy.”;

               2)

               poniżej wykazu państw trzecich, pod akapitem trzecim w części zawierającej objaśnienia dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Zwolnienia z obowiązku posiadania wizy lotniskowej mają również zastosowanie do tranzytów lotniskowych obywateli państw trzecich, którzy posiadają wizę ważną w państwie członkowskim lub w państwie będącym stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r., w Japonii, Kanadzie lub Stanach Zjednoczonych Ameryki i którzy podróżują do innego państwa trzeciego. Nie mają one zastosowania do tranzytów lotniskowych obywateli państw trzecich, którzy powracają z innego państwa trzeciego po upływie ważności takiej wizy.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 grudnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         A. CARLGREN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 116 z 26.4.2001, s. 2.

      (2)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

      (3)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.

      (4)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

      (5)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 83 z 26.3.2008, s. 3.

      (7)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

      (8)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.


title: Decyzja Rady z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie zwalczania pornografii dziecięcej w Internecie

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0375

Dziennik Urzędowy L 138 , 09/06/2000 P. 0001 - 0004

		Decyzja Radyz dnia 29 maja 2000 r.w sprawie zwalczania pornografii dziecięcej w Internecie(2000/375/WSiSW)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 34 ust. 2 lit c),uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],uwzględniając inicjatywę Republiki Austrii,uwzględniając rezolucje przyjęte przez Parlament Europejski w dniu 19 września 1996 r. w sprawie nieletnich ofiar przemocy [2], z dnia 12 grudnia 1996 r. w sprawie środków ochrony nieletnich w Unii Europejskiej [3], z dnia 24 kwietnia 1997 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego nielegalnych i szkodliwych treści w Internecie [4] i z dnia 6 listopada 1997 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego zwalczania turystyki seksualnej związanej z wykorzystaniem dzieci oraz memorandum w sprawie wkładu Unii Europejskiej w umocnienie zapobiegania wyzyskowi i wykorzystywaniu seksualnemu dzieci [5],uwzględniając Deklarację i Program Działania przyjęte jednomyślnie przez delegatów Światowego Kongresu przeciwko wykorzystywaniu seksualnemu dzieci w celach handlowych, który odbył się w Sztokholmie w sierpniu 1996 r., oraz wnioski i zalecenia z europejskiej konferencji monitorującej realizację ustaleń Światowego Kongresu, który odbył się w Strasburgu w kwietniu 1998 r.,uwzględniając Europejską Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, przyjętą w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r., w szczególności art. 2, 3 oraz art. 10 ust. 2,uwzględniając Europejską Konwencję o wykonywaniu praw dzieci, przyjętą w Strasburgu w dniu 25 stycznia 1996 r., w szczególności jej art. 1, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 i 15,uwzględniając Powszechną Deklarację Praw Człowieka, przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w rezolucji 217 A (III) w dniu 10 grudnia 1948 r. w Paryżu, w szczególności art. 2, 3, 7, 25 i 26,uwzględniając art. 34 Konwencji Praw Dziecka z dnia 20 listopada 1989 r.,uwzględniając Wspólne Działanie Rady 96/700/WSiSW z dnia 29 listopada 1996 r. ustanawiające Program zachęty i wymiany dla osób odpowiedzialnych za zwalczanie handlu ludźmi i seksualne wykorzystywanie dzieci [6],uwzględniając rezolucję Rady i przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w Radzie w dniu 17 lutego 1997 r. w sprawie nielegalnych i szkodliwych treści rozpowszechnianych w Internecie [7],uwzględniając wspólne działanie 97/154/WSiSW z dnia 24 lutego 1997 r., przyjęte przez Radę na podstawie art. K. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, dotyczące działań mających na celu zwalczanie handlu ludźmi i seksualnego wykorzystywania dzieci [8],uwzględniając decyzję Rady z dnia 3 grudnia 1998 r. uzupełniającą definicję formy przestępczości pod nazwą "handel ludźmi" zawartej w Załączniku do Konwencji o Europolu [9] i uwzględniając przyjętą przez Radę deklarację z dnia 3 grudnia 1998 r.,uwzględniając zalecenie przyjęte przez Radę w dniu 24 września 1998 r. w sprawie rozwoju konkurencyjności europejskiego przemysłu usług audiowizualnych i informacyjnych przez wspieranie krajowych programów ramowych w celu zapewnienia skutecznego i porównywalnego poziomu ochrony nieletnich i godności ludzkiej [10],uwzględniając plan działań przyjęty przez Radę w dniu 28 kwietnia 1997 r. w sprawie zwalczania przestępczości zorganizowanej [11], zatwierdzony przez Radę Europejską w Amsterdamie w czerwcu 1997 r., jak również dziesięć zasad grupy G8 dotyczących przestępczości związanej z zaawansowaną technologią, które Rada przyjęła do wiadomości podczas sesji z dnia 19 marca 1998 r., jak również zalecenie Rady Europejskiej w Wiedniu w dniach 11 i 12 grudnia 1998 r. w celu zapewnienia na szczeblu europejskim i międzynarodowym skutecznego nadzorowania inicjatyw mających na celu ochronę dzieci, w szczególności w dziedzinie pornografii dziecięcej w Internecie,uwzględniając decyzję nr 276/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 stycznia 1999 r. przyjmującą wieloletni plan działań Wspólnoty w zakresie promowania bezpieczniejszego korzystania z Internetu poprzez zwalczanie sprzecznych z prawem i szkodliwych treści w światowych sieciach komputerowych [12],uwzględniając wspólne stanowisko Rady 1999/364/WSiSW z dnia 27 maja 1999 r., przyjęte przez Radę na podstawie art. 34 Traktatu o Unii Europejskiej, w sprawie negocjacji dotyczących projektu Konwencji w sprawie cyberprzestępczości, prowadzonych w Radzie Europy [13],a także mając na uwadze, co następuje:handel ludźmi i wykorzystywanie seksualne dzieci stanowią poważne naruszenie podstawowych praw człowieka, w szczególności godności ludzkiej;świadomość, że wykorzystywanie seksualne dzieci, jak również produkcja, przetwarzanie, posiadanie i rozpowszechnianie materiałów z pornografią dziecięcą mogą stanowić poważną formę międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, której rozmiary są przedmiotem coraz poważniejszego zaniepokojenia Unii Europejskiej;w przekonaniu, że poszanowanie integralności fizycznej i psychicznej dzieci oraz ochrona ofiar wykorzystywania seksualnego mają podstawowe znaczenie i powinny znaleźć się w centrum zainteresowania Unii Europejskiej;świadomość potrzeby innych środków działania Unii w celu wspierania bezpiecznego użycia Internetu;w celu zapobiegania i zwalczania wykorzystywania seksualnego dzieci, w szczególności produkcji, przetwarzania, rozpowszechniania i posiadania materiałów pornografii dziecięcej w Internecie,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. W ramach decyzji nr 276/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz w celu zaostrzenia środków zapobiegania i zwalczania produkcji, przetwarzania, posiadania i rozpowszechniania materiałów z pornografią dziecięcą oraz wspierania efektywności wykrywania i karania przestępstw w tej dziedzinie, Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zachęcenia użytkowników Internetu do informowania organów przestrzegania prawa, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio, w przypadku podejrzenia o rozpowszechnianie materiałów z pornografią dziecięcą w Internecie, jeżeli natkną się na materiały tego typu. Użytkownicy Internetu informowani są o sposobach nawiązania kontaktu z organami ścigania lub z podmiotami posiadającymi uprzywilejowane związki z organami ścigania, w celu umożliwienia tym organom skutecznego zapobiegania i zwalczania pornografii dziecięcej w Internecie.2. W miarę potrzeby i biorąc pod uwagę strukturę administracyjną każdego Państwa Członkowskiego, środki wspierania efektywności ścigania i karania przestępstw w tej dziedzinie mogą polegać na tworzeniu, w ramach organów przestrzegania prawa, jednostek specjalistycznych wyposażonych w szczególną wiedzę specjalistyczną i środki umożliwiające szybkie przetwarzanie informacji o podejrzewanych przypadkach produkcji, przetwarzania, rozpowszechniania i posiadania pornografii dziecięcej.3. Państwa Członkowskie zapewniają, aby organy ścigania reagowały natychmiast po otrzymaniu informacji o podejrzewanych przypadkach produkcji, przetwarzania, rozpowszechniania i posiadania materiału z pornografią dziecięcą. Organy ścigania mogą odroczyć podjęcie działań tak długo, jak jest to taktycznie niezbędne, w celu zidentyfikowania osób odpowiedzialnych za czyny przestępcze lub sieci (siatki pornografii dziecięcej).Artykuł 21. Państwa Członkowskie zapewniają możliwie najszerszą i najszybszą współpracę w celu ułatwienia skutecznego ścigania i karania przestępstw dotyczących pornografii dziecięcej w Internecie zgodnie z obowiązującymi ustaleniami i umowami.2. W celu zapewnienia szybkiego i skutecznego reagowania na te przestępstwa, Państwa Członkowskie informują już istniejące punkty kontaktowe działające 24 godziny na dobę, złożone z wykwalifikowanego personel, jak również jednostki specjalistyczne, o których mowa w art. 1 ust. 2 i które mogą być wykorzystywane do wymiany informacji oraz do innych kontaktów między Państwami Członkowskimi. Punkty kontaktowe, które Państwa Członkowskie już utworzyły do wypełniania innych misji, mogą być również wykorzystywane w tych celach. Wykorzystane będą również istniejące sposoby komunikowania się, jak Europol i Interpol.3. Państwa Członkowskie zapewniają, aby Europol był informowany, w granicach swoich kompetencji, o podejrzewanych przypadkach pornografii dziecięcej.4. Państwa Członkowskie, we właściwej współpracy z Europolem, badają możliwość regularnego organizowania spotkań między właściwymi władzami wyspecjalizowanymi w zwalczaniu pornografii dziecięcej w Internecie w celu wspierania wymiany ogólnych informacji, analizowania sytuacji i koordynowania taktyki śledczej.5. Każde Państwo Członkowskie informuje Sekretariat Generalny Rady o swojej służbie lub służbach pełniących rolę punktów kontaktowych zgodnie z ust. 2. Sekretariat Generalny informuje pozostałe Państwa Członkowskie o tych punktach kontaktowych.Artykuł 3Państwa Członkowskie angażują się w konstruktywny dialog z sektorem przemysłowym oraz badają właściwe środki, o charakterze dobrowolnym lub prawnie wiążące, w celu wyeliminowania pornografii dziecięcej w Internecie. W szczególności Państwa Członkowskie wymieniają swoje doświadczenia dotyczące skuteczności środków podjętych w celu wyeliminowania pornografii dziecięcej w Internecie. W tym kontekście badają niżej wymienione środki, które zmuszałyby dostawców usług internetowych do:a) informowania właściwych jednostek wymienionych w art. 1 ust. 1 lub jednostek wymienionych w art. 1 ust. 2, o materiałach z pornografią dziecięcą, o których dowiedzieli się lub byli świadomi, że były rozpowszechniane za ich pośrednictwem;b) wycofywania z obiegu materiałów z pornografią dziecięcą, o których dowiedzieli się lub byli świadomi, że były rozpowszechniane za ich pośrednictwem, chyba że właściwe władze ustalą inaczej;c) zachowywania, zgodnie z uchwałą Rady z dnia 17 stycznia 1995 r. w sprawie legalnego podsłuchu rozmów w telekomunikacji [14], stosowanych w określonych przypadkach i kiedy jest to technicznie możliwe, danych dotyczących handlu – w szczególności w celu karania w przypadkach podejrzenia wykorzystywania seksualnego dzieci, jak również produkcji, przetwarzania i rozpowszechniania materiału z pornografią dziecięcą – w okresie ustalonym przez stosowane prawo krajowe, aby dane te mogły być udostępnione organom śledczym w celu zbadania, zgodnie ze stosowanymi zasadami postępowania;d) ustanowienia własnych systemów kontroli zwalczania produkcji, przetwarzania, posiadania i rozpowszechniania materiału z pornografią dziecięcą.Artykuł 4Państwa Członkowskie sprawdzają regularnie, czy rozwój technologiczny wymaga, w celu utrzymania skuteczności walki z pornografią dziecięcą w Internecie, zmian procedury karnej, z poszanowaniem zawartych tam podstawowych zasad i, w miarę potrzeb inicjowania w tym celu nowego, odpowiedniego ustawodawstwa.Artykuł 5Państwa Członkowskie współpracują z sektorem przemysłowym, dzieląc się swoimi doświadczeniami i wspomagając, na ile to możliwe, produkcję filtrów i innych urządzeń technicznych przeznaczonych do zapobiegania i wykrywania rozpowszechniania materiałów z pornografią dziecięcą.Artykuł 61. Rada bada, w jakim stopniu Państwa Członkowskie wypełniają własne zobowiązania zgodnie z wspólnym działaniem 97/154/WSiSW oraz stopień skuteczności środków zaproponowanych w niniejszej decyzji.2. Badanie określone w ust. 1 jest prowadzone zgodnie ze wspólnym działaniem 97/827/WSiSW przyjętym przez Radę w dniu 5 grudnia 1997 r. na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, ustanawiającym mechanizm oceny zastosowania i wdrażania na poziomie krajowym międzynarodowych przedsięwzięć w zakresie walki ze zorganizowaną przestępczością [15], pod warunkiem że:a) zespoły oceniające składają się z dwóch ekspertów;b) ocenę na miejscu przeprowadza się tak, aby uniknąć uciążliwych procedur.3. Nie stosuje się oceny przewidzianej w tytule IV B wspólnego działania 97/154/WSiSW. Zastępuje ją ocena określona w ust. 2 niniejszego artykułu.4. Na podstawie informacji otrzymanych w trakcie oceny, na mocy ust. 2, Rada bada inne środki, które może podjąć w celu zwiększenia efektywności zwalczania pornografii dziecięcej i wykorzystywania seksualnego dzieci.Artykuł 7Niniejszą decyzję stosuje się do Gibraltaru.Artykuł 8Środki przewidziane w niniejszej decyzji Państwa Członkowskie wprowadzą w życie najpóźniej do dnia 31 grudnia 2000 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 29 maja 2000 r.W imieniu RadyA. CostaPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 11 kwietnia 2000 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Dz.U. C 320 z 28.10.1996, str. 190.[3] Dz.U. C 20 z 20.1.1997, str. 170.[4] Dz.U. C 150 z 19.5.1997, str. 38.[5] Dz.U. C 358 z 24.11.1997, str. 37.[6] Dz.U. L 322 z 12.12.1996, str. 7.[7] Dz.U. C 70 z 6.3.1997, str. 1.[8] Dz.U. L 63 z 4.3.1997, str. 2.[9] Dz.U. C 26 z 30.1.1999, str. 21.[10] Dz.U. L 270 z 7.10.1998, str. 48.[11] Dz.U. C 251 z 15.8.1997, str. 1.[12] Dz.U. L 33 z 6.2.1999, str. 1.[13] Dz.U. L 142 z 5.6.1999, str. 1.[14] Dz.U. C 329 z 4.11.1996, str. 1.[15] Dz.U. L 344 z 15.12.1997, str. 7.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1230 z dnia 12 lipca 2016 r. stwierdzająca, że Portugalia nie podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 21 czerwca 2013 r.

text:
               28.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/21

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1230
   z dnia 12 lipca 2016 r.
   stwierdzająca, że Portugalia nie podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 21 czerwca 2013 r.
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 126 ust. 8,
   uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 126 Traktatu państwa członkowskie unikają nadmiernego deficytu budżetowego.

               (2)

               Pakt stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia dobrego stanu finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu gospodarczego, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Pakt stabilności i wzrostu obejmuje rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 (1), przyjęte w celu zapewnienia szybkiej korekty nadmiernych deficytów sektora instytucji rządowych i samorządowych.

               (3)

               W dniu 2 grudnia 2009 r. Rada, działając na zalecenie Komisji, przyjęła zgodnie z art. 126 ust. 6 Traktatu decyzję, w której stwierdziła istnienie nadmiernego deficytu w Portugalii, oraz wydała, zgodnie z art. 126 ust. 7 Traktatu i art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 (2), zalecenie skorygowania nadmiernego deficytu najpóźniej do 2013 r. Po tym jak władze Portugalii zwróciły się z wnioskiem o udzielenie pomocy finansowej przez Unię, państwa członkowskie, których walutą jest euro, oraz Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW), Rada przyznała Portugalii pomoc finansową Unii (3). Protokół ustaleń dotyczący szczegółowych warunków w zakresie polityki gospodarczej („protokół ustaleń”) między Komisją a władzami Portugalii został podpisany w dniu 17 maja 2011 r. Od tego czasu Rada wydała na podstawie art. 126 ust. 7 Traktatu dwa zalecenia skierowane do Portugalii (w dniu 9 października 2012 r. i 21 czerwca 2013 r.) – przedłużając termin korekty nadmiernego deficytu odpowiednio do 2014 r. i 2015 r. W obu tych zaleceniach Rada uznała, że Portugalia podjęła skuteczne działania, lecz wystąpiły nieprzewidziane niekorzystne zdarzenia gospodarcze, niosące poważne negatywne konsekwencje dla finansów publicznych.

               (4)

               W szczególności, w celu obniżenia do 2015 r. w wiarygodny i trwały sposób nominalnego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB, Portugalii zalecono: a) sprowadzenie deficytu nominalnego do wartości wynoszących odpowiednio 5,5 % PKB w 2013 r., 4,0 % PKB w 2014 r. i 2,5 % PKB w 2015 r., co odpowiada poprawie salda strukturalnego na poziomie 0,6 % PKB w 2013 r., 1,4 % PKB w 2014 r. i 0,5 % PKB w 2015 r., w oparciu o sporządzoną przez służby Komisji w maju 2013 r. aktualizację prognozy ekonomicznej dla Portugalii; b) wprowadzenie środków w wysokości 3,5 % PKB w celu ograniczenia deficytu w 2013 r. do poziomu 5,5 % PKB, obejmujących środki określone w ustawie budżetowej na 2013 r., a także dodatkowe środki zawarte w budżecie uzupełniającym, to jest obniżenie wynagrodzeń, zwiększenie wydajności administracji publicznej, ograniczenie spożycia publicznego i poprawienie wykorzystywania funduszy unijnych; c) w oparciu o przegląd wydatków publicznych, przyjęcie trwałych środków konsolidacyjnych o wartości co najmniej 2,0 % PKB w celu osiągnięcia w 2014 r. deficytu nominalnego w wysokości 4,0 % oraz zmierzanie w kierunku racjonalizacji i modernizacji administracji publicznej, z uwzględnieniem wyeliminowania niepotrzebnych stanowisk we wszystkich dziedzinach i podmiotach sektora publicznego, poprawy stabilności systemu emerytalnego i osiągnięcia docelowych oszczędności kosztów w poszczególnych ministerstwach; d) przyjęcie koniecznych trwałych środków konsolidacyjnych, aby osiągnąć do 2015 r. docelowy deficyt w wysokości 2,5 % PKB. Ponadto Portugalii zalecono utrzymanie tempa reform zarządzania finansami publicznymi poprzez zmianę ramowej ustawy budżetowej do końca 2013 r. w celu dalszego wzmocnienia procedur budżetowych i zasad zarządzania budżetem, odpowiedzialności za budżet oraz jego przejrzystości i uproszczenia oraz dalsze ograniczanie zobowiązań warunkowych generowanych przez przedsiębiorstwa państwowe i partnerstwa publiczno-prywatne.

               (5)

               W sporządzonej przez służby Komisji w maju 2013 r. aktualizacji prognozy ekonomicznej dla Portugalii, stanowiącej podstawę zalecenia Rady z dnia 21 czerwca 2013 r., przyjęto, że gospodarka Portugalii skurczy się o 2,3 % w 2013 r., a następnie wzrośnie o 0,6 % i 1,5 % odpowiednio w dwóch kolejnych latach. Zgodnie z prognozą stopa wzrostu nominalnego PKB miała wynieść – 0,6 % i 1,8 % odpowiednio w 2013 r. i 2014 r. oraz 2,7 % w kolejnym roku.

               (6)

               W swoim zaleceniu z dnia 21 czerwca 2013 r. Rada wyznaczyła dzień 1 października 2013 r. jako termin, przed upływem którego konieczne jest podjęcie skutecznych działań zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97. Zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 472/2013 Portugalia była zwolniona z obowiązku przedkładania odrębnych sprawozdań w ramach procedury nadmiernego deficytu i przedkładała sprawozdania w ramach programu dostosowań makroekonomicznych, którym była objęta.

               (7)

               W późniejszych ocenach podkreślano ryzyko niewykonania zalecenia Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. W lipcu 2015 r. Rada stwierdziła, na podstawie dokonanej przez siebie oceny programu stabilności z 2015 r. (pierwszego programu przygotowanego po zakończeniu programu dostosowań makroekonomicznych), że istnieje ryzyko niespełniania przez Portugalię postanowień paktu stabilności i wzrostu. Podobnie Komisja w swojej opinii dotyczącej projektu budżetu Portugalii na 2015 r. uznała, że istnieje ryzyko niespełniania przez Portugalię postanowień paktu stabilności i wzrostu. Komisja uwypukliła w szczególności ryzyko niedotrzymania terminu korekty nadmiernego deficytu do 2015 r. Ponadto Komisja zwróciła również uwagę na niedostateczny w porównaniu z zaleceniem wysiłek strukturalny, wskazując na konieczność podjęcia w 2015 r. dodatkowych działań konsolidacyjnych o charakterze strukturalnym, umacniających wiarygodną i trwałą korektę nadmiernego deficytu.

               (8)

               Nowa ocena działań podjętych przez Portugalię w celu korekty nadmiernego deficytu do roku 2015 w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. prowadzi do następujących wniosków:

                           —

                           Zgodnie ze zgłoszeniem dotyczącym deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2015 r. i jego weryfikacją przez Komisję (Eurostat) deficyt w 2015 r. wyniósł ostatecznie 4,4 % PKB, czyli powyżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 3,0 % PKB. Odchylenie względem wartości referencyjnej było w dużej mierze wynikiem zastosowania środka wsparcia branży finansowej w kontekście restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Banif (Banco Internacional do Funchal, SA) pod koniec 2015 r., co miało negatywny wpływ na deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w wysokości 1,4 % PKB. Nawet jeśli uwzględnić dodatkowo pozycje dochodów o charakterze jednorazowym, deficyt po korekcie o środki jednorazowe w dalszym ciągu przekraczałby wartość referencyjną określoną w Traktacie.

                           —

                           Łączną poprawę salda strukturalnego w latach 2013–2015 szacuje się na 1,1 % PKB, a więc znacznie mniej niż 2,5 % PKB zalecane przez Radę. Po korekcie o skutki aktualizacji wartości wzrostu produktu potencjalnego oraz nadzwyczajnych przychodów lub niedoborów przychodów w porównaniu ze scenariuszem odniesienia stanowiącym podstawę zalecenia łączna poprawa zmniejsza się znacznie, do – 0,1 % PKB.

                           —

                           Wartość środków wdrożonych do czerwca 2014 r. była zgodna z wartościami docelowymi określonymi w ramach programu dostosowań makroekonomicznych. Później wartość trwałych środków konsolidacyjnych stanowiących podstawę osiągnięcia celów budżetowych na 2014 r. została stopniowo i znacznie zmniejszona z 2,3 % PKB zakładanych w momencie uchwalenia budżetu na 2014 r. do około 1,5 % PKB w prognozach stanowiących podstawę budżetu na 2015 r. Tym samym wartość zastosowanych środków jest wyraźnie niższa niż zalecane wdrożenie w 2014 r. dodatkowych środków o wartości co najmniej 2,0 % PKB. W odniesieniu do 2015 r. wartość trwałych środków konsolidacyjnych została w budżecie na tenże rok jeszcze bardziej zmniejszona, do około 0,6 % PKB, a docelowa wartość nominalna została ustalona na poziomie 2,7 % PKB. Planowane działania konsolidacyjne o charakterze strukturalnym były więc niewystarczające do osiągnięcia zalecanego na 2015 r. deficytu docelowego w wysokości 2,5 % PKB. Faktyczny deficyt w 2015 r. jest dowodem na to, że zaplanowane środki były niewystarczające.

                           —

                           Od czerwca 2014 r. ograniczenie deficytu nominalnego było zasadniczo wynikiem ożywienia gospodarki i zmniejszonych wydatków z tytułu odsetek w okresie obowiązywania niskich stóp procentowych. Nadzwyczajne przychody nie były wykorzystywane w celu przyspieszenia tempa redukcji deficytu, a wolumen strukturalnych działań konsolidacyjnych był niewystarczający do osiągnięcia wartości docelowych.

                           —

                           Od czasu wydania zalecenia Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych utrzymywał się, według prognozy Komisji z wiosny 2016 r., zasadniczo na stabilnym poziomie i wynosił 129,2 % PKB na koniec 2013 r., 130,2 % PKB w 2014 r. i 129,0 % PKB w 2015 r.

                           —

                           W zakresie reform budżetowych o charakterze strukturalnym w większości obszarów osiągnięto postęp, aczkolwiek w różnym tempie. Znowelizowano ramową ustawę budżetową i wzmocniono jej przepisy; wejdzie ona w życie we wrześniu 2018 r. Podjęto znaczne wysiłki na rzecz ograniczenia uchylania się od opodatkowania i oszustw podatkowych oraz w celu zreformowania administracji skarbowej. Długoterminowa stabilność systemu emerytalnego uległa w ostatnich latach poprawie, ale w perspektywie krótko- i średniookresowej wyzwania pozostały takie same. Reformy systemu opieki zdrowotnej mające na celu zapewnienie stabilności krajowej służby zdrowia wdrażane są w odpowiednim tempie. W ostatnich latach wdrożono reformy administracji publicznej służące usprawnieniu zarządzania finansami publicznymi, a także reformy w zakresie partnerstw publiczno-prywatnych i przedsiębiorstw państwowych, głównie w trakcie realizacji programu dostosowań makroekonomicznych.

               (9)

               Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że działania podjęte przez Portugalię w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 21 czerwca 2013 r. nie są wystarczające. Portugalia nie zlikwidowała nadmiernego deficytu do 2015 r. Wysiłek fiskalny był znacznie mniejszy od zalecanego przez Radę,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Portugalia nie podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 21 czerwca 2013 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Portugalskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2016 r.

            W imieniu Rady

         P. KAŽIMÍR

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 6).

      (2)  Wszystkie dokumenty związane z procedurą nadmiernego deficytu dotyczącą Portugalii dostępne są na następującej stronie internetowej: http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/deficit/countries/portugal_en.htm.

      (3)  Decyzja wykonawcza Rady 2011/344/UE z dnia 17 maja 2011 r. w sprawie przyznania Portugalii pomocy finansowej Unii (Dz.U. L 159 z 17.6.2011, s. 88).


title: 2014/712/UE: Decyzja Rady z dnia 8 października 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Danii

text:
               14.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 296/27

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 października 2014 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Danii

      (2014/712/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Danii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. W dniu 3 czerwca 2010 r., decyzją Rady 2010/312/UE (3), Lasse KRULL został mianowany zastępcą członka do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Lassego KRULLA PETERSENA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko zastępcy członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               —

               Peter KOFOD POULSEN, członek rady regionu Dania Południowa.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 października 2014 r.

            W imieniu Rady

         M. LUPI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.

      (3)  Dz.U. L 140 z 8.6.2010, s. 27.


title: 2006/136/WE: Decyzja Rady z dnia  14 lutego 2006 r.  w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Chile dotyczącego zmian w Umowie w sprawie handlu winem załączonej do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony

text:
               24.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 54/23

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 lutego 2006 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Chile dotyczącego zmian w Umowie w sprawie handlu winem załączonej do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony
   (2006/136/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze co następuje:

               (1)

               Układ ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem o stowarzyszeniu”), został podpisany w dniu 18 listopada 2002 r. i wszedł w życie w dniu 1 marca 2005 r. (2).

               (2)

               W dniu 24 listopada 2005 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z Republiką Chile w celu wprowadzenia zmian w Umowie w sprawie handlu winem załączonej jako załącznik V (3) (zwanej dalej „załącznikiem V”) do Układu o stowarzyszeniu. Negocjacje te zakończyły się pomyślnie.

               (3)

               Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Chile dotyczące zmian do załącznika V powinno zostać zatwierdzone,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Republiką Chile dotyczące zmian do Umowy w sprawie handlu winem załączonej do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony.
   Tekst Porozumienia w formie wymiany listów stanowi Załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Komisarza ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich do podpisania porozumienia w formie wymiany listów ze skutkiem wiążącym dla Wspólnoty.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lutego 2006 r.

            W imieniu Rady

         K.-H. GRASSER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 352 z 30.12.2002, str. 3.

      (2)  Dz.U. L 84 z 2.4.2005, str. 21.

      (3)  Dz.U. L 352 z 30.12.2002, str. 1083.
    ---documentbreak---

               24.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 54/24

         POROZUMIENIE
   w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Republiką Chile dotyczące zmian w umowie w sprawie handlu winem załączonej do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony
   Bruksela,
   Szanowny Panie,
   Mam zaszczyt odnieść się do posiedzeń Wspólnego Komitetu ustanowionego zgodnie z artykułem 30 załącznika V do Układu o stowarzyszeniu (Umowa w sprawie handlu winem). Wspólny Komitet zalecił dokonanie modyfikacji w Umowie w sprawie handlu winem (zwanej dalej „załącznikiem V”) w celu uwzględnienia rozwoju prawodawstwa, który nastąpił od momentu jej przyjęcia.
   Podczas ostatniego posiedzenia Wspólnego Komitetu, które odbyło się w Madrycie w dniach 13–14 czerwca 2005 roku osiągnięto porozumienie co do konieczności wprowadzenia zmian nie tylko do dodatków, ale i do tekstu umowy w celu jej zaktualizowania. Mam zaszczyt zaproponować, aby załącznik V został zmieniony zgodnie z dodatkiem załączonym do niniejszego listu ze skutkiem od daty podpisania.
   Będę wdzięczna za potwierdzenie, że reprezentowany przez Pana Rząd zgadza się z treścią niniejszego listu.
   Proszę przyjąć wyrazy najwyższego szacunku,

         W imieniu Wspólnoty Europejskiej

      Dodatek
      W załączniku V wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  artykuł 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                  „2.   Nazwy określone w art. 6 są zarezerwowane wyłącznie dla produktów pochodzących z terytorium Strony, do której mają one zastosowanie.”;

                  2)

                  w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie:
                              „2.   Na podstawie rejestru znaków towarowych Chile, ustanowionego dnia 10 czerwca 2002 roku, znaki towarowe wymienione w dodatku VI.A zostają anulowane w ciągu 12 lat na rynku wewnętrznym i w ciągu 5 lat w przypadku wywozu od daty wejścia w życie niniejszej Umowy.”;

                              b)

                              dodaje się ust. 2a w następującym brzmieniu:
                              „2a.   Na podstawie rejestru znaków towarowych Chile, ustanowionego dnia 10 czerwca 2002 roku, znaki towarowe wymienione w dodatku VI.B mogą być stosowane pod warunkami określonymi w niniejszym dodatku, wyłącznie na rynku wewnętrznym oraz zostają anulowane w ciągu 12 lat od daty wejścia w życie niniejszej Umowy.”;

                  3)

                  w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              w ust. 5 lit. b) otrzymuje następujące brzmienie:

                                          „b)

                                          jeżeli tradycyjne nazewnictwo lub uzupełniające opisy jakości wymienione w dodatku III lub IV są jednobrzmiące z nazwami win pochodzących spoza terytorium Stron, ta ostatnia nazwa może być stosowana w celu opisu i prezentacji win wyłącznie jeżeli takie stosowanie jest uznane przez wewnętrzne prawodawstwo kraju pochodzenia i nie stanowi nieuczciwej konkurencji oraz jeżeli konsumenci nie są wprowadzani w błąd, co do pochodzenia, charakteru lub jakości wina;”;

                              b)

                              w ust. 5 skreśla się lit. c);

                  4)

                  w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              litera a) otrzymuje następujące brzmienie:

                                          „a)

                                          w odniesieniu do win pochodzących ze Wspólnoty, nazwy wymienione w dodatku III,”;

                              b)

                              litera b) otrzymuje następujące brzmienie:

                                          „b)

                                          w odniesieniu do win pochodzących z Chile, nazwy wymienione w dodatku IV.”;

                  5)

                  w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ustęp 1 otrzymuje następujące brzmienie:
                              „1.   Rejestracja znaku towarowego dla win na terytorium Strony, który jest identyczny, podobny lub zawiera tradycyjne nazewnictwo lub uzupełniające opisy jakości drugiej Strony, wymienione w dodatku III lub IV, podlega odrzuceniu, o ile rejestracja ta dotyczy stosowania tradycyjnego nazewnictwa lub uzupełniających opisów jakości w celu opisu lub prezentacji kategorii win, dla których tradycyjne nazewnictwo lub uzupełniające opisy jakości wymienione są w dodatku III lub IV.”;

                              b)

                              ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie:
                              „2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, odrzucenie rejestracji znaku towarowego dla win na terytorium Strony, który jest identyczny, podobny lub zawiera tradycyjne nazewnictwo lub uzupełniające opisy jakości tej Strony, wymienione w dodatku III lub IV, nie jest obowiązkowe, o ile rejestracja ta dotyczy zastosowania tradycyjnego nazewnictwa lub uzupełniających opisów jakości w celu opisu lub prezentacji kategorii win, dla których tradycyjne nazewnictwo lub uzupełniające opisy jakości wymienione są w dodatku III lub IV.”;

                              c)

                              skreśla się ust. 3;

                  6)

                  w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ustęp 1 otrzymuje następujące brzmienie:
                              „1.   Strony nie mają informacji, na podstawie rejestru znaków towarowych Chile, ustanowionego dnia 10 czerwca 2002 roku, o istnieniu żadnych znakach towarowych innych niż te określone w artykule 7 ustępy 2 i 2a oraz w artykule 10 ustęp 4, które są identyczne, podobne lub zawierają oznaczenia geograficzne lub tradycyjne nazewnictwo lub uzupełniające opisy jakości, określone w artykułach 6 i 10, odpowiednio.”;

                              b)

                              ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie:
                              „2.   Na podstawie ustępu 1, żadna ze Stron nie odmawia prawa do stosowania znaku znajdującego się w rejestrze znaków towarowych Chile w dniu 10 czerwca 2002 roku, innego niż znaki określone w artykule 7 ustępy 2 i 2a oraz w artykule 10 ustęp 4, na podstawie faktu, że taki znak towarowy jest identyczny, podobny lub zawiera oznaczenie geograficzne wymienione w dodatku I lub II lub tradycyjne nazewnictwo lub uzupełniające opisy jakości wymienione w dodatku III lub IV.”;

                  7)

                  artykuł 30 ust. 3 otrzymuje następujące brzmienie:
                  „3.   W szczególności Wspólny Komitet może formułować zalecenia dla wsparcia celów niniejszej Umowy. Działa on zgodnie z regulaminem wewnętrznym specjalnych komitetów.”.

   Santiago de Chile/Bruksela,
   Szanowna Pani,
   Mam zaszczyt potwierdzić odbiór Pani listu z dnia dzisiejszego, o następującej treści:

      „Mam zaszczyt odnieść się do posiedzeń Wspólnego Komitetu ustanowionego zgodnie z artykułem 30 załącznika V do Układu o stowarzyszeniu (Umowa w sprawie handlu winem). Wspólny Komitet zalecił dokonanie modyfikacji w Umowie w sprawie handlu winem (zwanej dalej »załącznikiem V«) w celu uwzględnienia rozwoju prawodawstwa, który nastąpił od momentu jej przyjęcia.
      Podczas ostatniego posiedzenia Wspólnego Komitetu, które odbyło się w Madrycie w dniach 13–14 czerwca 2005 roku, osiągnięto porozumienie co do konieczności wprowadzenia zmian nie tylko do dodatków, ale i do tekstu umowy w celu jej zaktualizowania. Mam zaszczyt zaproponować, aby załącznik V został zmieniony zgodnie z dodatkiem załączonym do niniejszego listu ze skutkiem od daty podpisania.
      Będę wdzięczna za potwierdzenie, że reprezentowany przez Pana Rząd zgadza się z treścią niniejszego listu.”.

   Mam zaszczyt poinformować Panią, że Republika Chile zgadza się z treścią tego listu.
   Proszę przyjąć wyrazy najwyższego szacunku,

         W imieniu Republiki Chile


title: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie tymczasowego stosowania niektórych artykułów Drugiego protokołu dodatkowego do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a niektórymi państwami trzecimi, z drugiej strony, oraz do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Węgla i Stali, z jednej strony, a tymi państwami, z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

31994D0937

Dziennik Urzędowy L 366 , 31/12/1994 P. 0021 - 0021 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 37 P. 0272  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 37 P. 0272

		Decyzja Radyz dnia 22 grudnia 1994 r.w sprawie tymczasowego stosowania niektórych artykułów Drugiego protokołu dodatkowego do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a niektórymi państwami trzecimi, z drugiej strony, oraz do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Węgla i Stali, z jednej strony, a tymi państwami, z drugiej strony(94/937/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113,uwzględniając Układ Europejski podpisany z Rumunią dnia 1 lutego 1993 r., zmieniony Protokołem dodatkowym podpisanym dnia 21 grudnia 1993 r.,uwzględniając Umowę przejściową [1] z Rumunią, która weszła w życie z dniem 1 maja 1993 r., zmienioną Protokołem dodatkowym podpisanym dnia 21 grudnia 1993 r.,uwzględniając Układ Europejski podpisany z Republiką Bułgarii dnia 8 marca 1993 r., zmieniony Protokołem dodatkowym podpisanym dnia 21 grudnia 1993 r.,uwzględniając Umowę przejściową [2] zawartą z Republiką Bułgarii, która weszła w życie z dniem 31 grudnia 1993 r., zmienioną Protokołem dodatkowym podpisanym dnia 21 grudnia 1993 r.,uwzględniając konkluzje Rady ds. Ogólnych, która odbyła się dnia 31 października 1994 r.,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnot Drugie protokoły dodatkowe do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem oraz do Układów Europejskich z Rumunią i Republiką Bułgarii;odpowiednie części wskazanych powyżej Drugich protokołów dodatkowych powinny być stosowane w odniesieniu do produktów określonych w Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską na zasadzie tymczasowości od dnia 1 stycznia 1995 r., w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do ich zawarcia,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułW oczekiwaniu na oficjalne zawarcie Drugich protokołów dodatkowych następujące artykuły są stosowane na zasadzie tymczasowości od dnia 1 stycznia 1995 r.:- artykuły 1 i 2 Drugiego protokołu dodatkowego do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony, oraz do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Węgla i Stali, z jednej strony, a Rumunią, z drugiej strony,- artykuły 1 i 2 Drugiego protokołu dodatkowego do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Bułgarii, z drugiej strony, oraz do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Węgla i Stali, z jednej strony, a Republiką Bułgarii, z drugiej strony.Teksty parafowanych Drugich protokołów dodatkowych, łącznie z tekstami odpowiednich artykułów, dołącza się do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 1994 r.W imieniu RadyH. SeehoferPrzewodniczący[1] Dz.U. L 81 z 2.4.1993, str. 2.[2] Dz.U. L 323 z 23.12.1993, str. 2.--------------------------------------------------


title: 2006/862/WE: Decyzja Rady z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Malezją, zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Ogólnego porozumienia w sprawie Ceł i Handlu (GATT) z 1994 r., dotyczącego modyfikacji koncesji na listach koncesyjnych Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w ramach procesu ich przystąpienia do Unii Europejskiej

text:
               1.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 335/38

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 maja 2006 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Malezją, zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Ogólnego porozumienia w sprawie Ceł i Handlu (GATT) z 1994 r., dotyczącego modyfikacji koncesji na listach koncesyjnych Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w ramach procesu ich przystąpienia do Unii Europejskiej
   (2006/862/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 22 marca 2004 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z niektórymi innymi członkami WTO na mocy art. XXIV:6 Ogólnego porozumienia w sprawie Ceł i Handlu (GATT) z 1994 r., w związku z procesem przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej.

               (2)

               Negocjacje były prowadzone przez Komisję po konsultacji z Komitetem ustanowionym na mocy art. 133 Traktatu oraz w ramach wytycznych negocjacyjnych wydanych przez Radę.

               (3)

               Komisja zakończyła negocjowanie Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Malezją zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT z 1994 r. To porozumienie powinno zostać w związku z tym zatwierdzone,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Malezją, zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Ogólnego porozumienia w sprawie Ceł i Handlu (GATT) z 1994 r., dotyczące modyfikacji koncesji na listach koncesyjnych Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w ramach procesu ich przystąpienia do Unii Europejskiej, w odniesieniu do wycofania szczególnych koncesji w związku z wycofaniem list koncesyjnych Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w ramach procesu ich przystąpienia do Unii Europejskiej, zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.
   Tekst Porozumienia w formie wymiany listów zostaje załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej(-ych) do podpisania Porozumienia, aby stało się wiążące dla Wspólnoty (1).

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 maja 2006 r.

            W imieniu Rady

         J. PRÖLL

            Przewodniczący

      (1)  Data wejścia w życie Porozumienia zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
    ---documentbreak---

               1.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 335/40

         TŁUMACZENIE
   POROZUMIENIE
   w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Malezją, zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Ogólnego porozumienia w sprawie Ceł i Handlu (GATT) z 1994 r., dotyczące modyfikacji koncesji na listach koncesyjnych Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w ramach procesu ich przystąpienia do Unii Europejskiej
   Szanowny Panie!
   W następstwie rozpoczęcia negocjacji między Wspólnotami Europejskimi (WE) a Malezją na mocy art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1994 w sprawie modyfikacji koncesji na listach koncesyjnych Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w ramach procesu ich przystąpienia do Wspólnoty Europejskiej, WE i Malezja uzgadniają, co następuje, w celu zamknięcia negocjacji rozpoczętych w następstwie notyfikacji WE z dnia 19 stycznia 2004 r., zgodnie z art. XXIV:6 GATT 1994:

               —

               1511 90 19 (Olej palmowy i jego frakcje, nawet rafinowany, ale niemodyfikowany chemicznie, w opakowaniach > 1 kg): Niższa obowiązująca stawka celna wynosząca 10,0 %.

               —

               8525 40 99 (Kamery wideo ze stop-klatką): Niższa obowiązująca stawka celna wynosząca 12,5 %.

         Wskazane powyżej niższe obowiązujące stawki mają zastosowanie przez trzy lata.
   Dokładny opis z taryfy celnej UE-15 ma zastosowanie do wszystkich powyższych pozycji taryfowych.
   WE wprowadzi do swojej listy koncesyjnej CLX, w odniesieniu do obszaru celnego WE 25, koncesje, które były objęte poprzednią listą.
   Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie z dniem podpisania, po zatwierdzeniu przez Strony zgodnie z ich własnymi procedurami.
   Z wyrazami szacunku,

         W imieniu Wspólnoty Europejskiej

   Szanowny Panie!
   Niniejszym pragnę odnieść się do Pańskiego listu o następującej treści:
   „W następstwie rozpoczęcia negocjacji między Wspólnotami Europejskimi (WE) a Malezją na mocy art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1994 w sprawie modyfikacji koncesji na listach koncesyjnych Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w ramach procesu ich przystąpienia do Wspólnoty Europejskiej, WE i Malezja uzgadniają, co następuje, w celu zamknięcia negocjacji rozpoczętych w następstwie notyfikacji WE z dnia 19 stycznia 2004 r., zgodnie z art. XXIV:6 GATT 1994:

               —

               1511 90 19 (Olej palmowy i jego frakcje, nawet rafinowany, ale niemodyfikowany chemicznie, w opakowaniach > 1 kg): Niższa obowiązująca stawka celna wynosząca 10,0 %.

               —

               8525 40 99 (Kamery wideo ze stop-klatką): Niższa obowiązująca stawka celna wynosząca 12,5 %.

         Wskazane powyżej niższe obowiązujące stawki mają zastosowanie przez trzy lata.
   Dokładny opis z taryfy celnej UE-15 ma zastosowanie do wszystkich powyższych pozycji taryfowych.
   WE wprowadzi do swojej listy koncesyjnej CLX, w odniesieniu do obszaru celnego WE 25, koncesje, które były objęte poprzednią listą.
   Niniejsze porozumienie wchodzi w życie z dniem podpisania, po zatwierdzeniu przez strony zgodnie z ich własnymi procedurami.”
   Niniejszym mam zaszczyt potwierdzić, że rząd Malezji wyraża zgodę na warunki zawarte w przytoczonym liście.
   Z wyrazami szacunku,

         W imieniu Malezji


title: Decyzja Stałego Komitetu Państw EFTA nr 4/2012/SC z dnia 26 października 2012 r. wyznaczająca komitety wspierające Urząd Nadzoru EFTA w zakresie pełnienia jego funkcji na mocy art. 3 protokołu 1 do Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości oraz uchylająca niektóre decyzje Stałego Komitetu

text:
               7.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 36/8

         DECYZJA STAŁEGO KOMITETU PAŃSTW EFTA
   NR 4/2012/SC
   z dnia 26 października 2012 r.
   wyznaczająca komitety wspierające Urząd Nadzoru EFTA w zakresie pełnienia jego funkcji na mocy art. 3 protokołu 1 do Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości oraz uchylająca niektóre decyzje Stałego Komitetu
   STAŁY KOMITET PAŃSTW EFTA,
   uwzględniając Porozumienie w sprawie Stałego Komitetu Państw EFTA, a w szczególności jego art. 5 ust. 2;
   uwzględniając wniosek Urzędu Nadzoru EFTA;
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 3 protokołu 1 do Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości dostosowanego Protokołem dostosowującym Porozumienie między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości („porozumienie o nadzorze i Trybunale”) przewiduje, że jeżeli akt, o którym mowa w załącznikach do Porozumienia EOG zawierających procedury opisane w art. 1, stanowi, że Komisja Europejska przedstawia projekt środka, który ma zostać podjęty, komitetowi UE, lub konsultuje się z nim w inny sposób, Urząd Nadzoru EFTA, zgodnie z właściwymi procedurami, które ustanawia Stały Komitet, konsultuje się z odpowiednim komitetem, jeżeli takowy istnieje, utworzonym lub wyznaczonym zgodnie z Porozumieniem w sprawie Stałego Komitetu Państw EFTA.

               (2)

               Parlament Europejski i Rada ustanowiły – w rozporządzeniu (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (1) – przepisy i ogólne zasady dotyczące przepisów i ogólnych zasad regulujących mechanizmy mające zastosowanie w przypadku, gdy prawnie wiążący akt Unii („akt podstawowy”) określa potrzebę jednolitych warunków wdrażania i w związku z tym wymaga, aby przyjęcie aktów wykonawczych przez Komisję podlegało kontroli państw członkowskich;

               (3)

               Stały Komitet Państw EFTA ustanowił w decyzji Stałego Komitetu nr 3/2012 (nowe procedury komitetowe) ogólne przepisy dotyczące procedur, których należy przestrzegać w przypadku wspierania Urzędu Nadzoru EFTA przez komitety, w celu dostosowania tych procedur do procedur przyjętych w rozporządzeniu (UE) nr 182/2011;

               (4)

               Niektóre obecnie obowiązujące decyzje Stałego Komitetu dotyczące wyznaczania komitetów wspierających Urząd Nadzoru EFTA odsyłają do nieaktualnych aktów prawnych, które zostały skreślone z Porozumienia EOG i mogą dotyczyć procedur, które uległy zmianie w wyniku wejścia w życie rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Konieczna jest więc aktualizacja wszystkich obecnych decyzji wyznaczających komitety przyjętych przez Stały Komitet na mocy art. 5 ust. 2 Porozumienia w sprawie Stałego Komitetu Państw EFTA i wskazanie procedur, jakich Urząd Nadzoru EFTA musi przestrzegać w każdym poszczególnym przypadku.

               (5)

               W celu uproszczenia procesu wyznaczania komitetów i uczynienia go przejrzystszym wszystkie komitety, którym Urząd Nadzoru EFTA musi przedstawiać projekty środków albo z którymi musi się skonsultować w inny sposób, wyznacza się niniejszym za pośrednictwem pojedynczej decyzji, a obecnie obowiązujące osobne decyzje należy uchylić.

               (6)

               Niekonieczne jest jednak wyznaczenie komitetów mających wspierać Urząd w zakresie wykonywania jego uprawnień w dziedzinie konkurencji i pomocy państwa, ponieważ komitety te są już wyznaczone i ustanowione w protokołach 3 i 4 do Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości.

               (7)

               Procedurę mającą zastosowanie w przypadku, gdy Komisja UE musi przedstawić komitetowi projekt środka, który ma zostać podjęty, albo skonsultować się z nim w inny sposób, określono w przedmiotowym akcie. Procedurą mającą zastosowanie w analogicznym przypadku względem Urzędu Nadzoru EFTA zgodnie z aktem, o którym mowa w załącznikach do Porozumienia EOG, musi być ta procedura ustanowiona w decyzji Stałego Komitetu Państw EFTA nr 3/2012 (ustalanie procedur komitetowych), która najbardziej odpowiada procedurze ustanowionej w akcie, o którym mowa w załącznikach do Porozumienia EOG. W związku z powyższym niekonieczne jest określanie procedury mającej zastosowanie względem komitetu po jego wyznaczeniu.

               (8)

               Co się tyczy istniejących aktów, art. 13 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 ustanawia pewne środki przejściowe w celu dostosowania istniejących aktów podstawowych do porządku prawnego Unii Europejskiej, dzięki czemu nie trzeba będzie zmieniać każdego z tych aktów. Art. 7 decyzji Stałego Komitetu nr 3/2012 (nowe procedury komitetowe) zawiera podobny przepis dotyczący dostosowania istniejących procedur.

               (9)

               Urząd Nadzoru EFTA będzie przedstawiał komitetom w celu przyjęcia wniosek dotyczący standardowego regulaminu wewnętrznego.

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Wyznaczenie komitetów
   1.   Komitety wymienione w załączniku do niniejszej decyzji zostają wyznaczone w celu wspierania Urzędu Nadzoru EFTA w zakresie pełnienia jego funkcji na mocy art. 3 protokołu 1 do porozumienia o nadzorze i Trybunale.
   2.   W przypadku wspierania Urzędu Nadzoru EFTA przez komitety, odbywa się to zgodnie z decyzją Stałego Komitetu Państw EFTA nr 3/2012 (ustalanie procedur komitetowych).
   Artykuł 2
   Procedura mająca zastosowanie
   W przypadku, gdy Urząd Nadzoru EFTA zgodnie z aktem, o którym mowa w załącznikach do Porozumienia EOG, musi przedstawić komitetowi projekt środka, który ma zostać podjęty, albo skonsultować się z nim w inny sposób, odbywa się to zgodnie z tą procedurą ustanowioną w decyzji Stałego Komitetu Państw EFTA nr 3/2012 (ustalanie procedur komitetowych), która najbardziej odpowiada procedurze ustanowionej w akcie, o którym mowa w załącznikach do Porozumienia EOG.
   Artykuł 3
   Uchylenie decyzji Stałego Komitetu
   Decyzje Stałego Komitetu nr 6/94/SC, 8/94/SC, 9/94/SC, 10/94/SC, 11/94/SC, 12/94/SC, 14/94/SC, 15/94/SC, 2/2000/SC, 3/2000/SC, 3/2001/SC, 1/2003/SC, 2/2004/SC, 3/2004/SC, 1/2005/SC, 4/2005/SC, 2/2006/SC, 3/2006/SC, 2/2007/SC, 3/2008/SC, 4/2008/SC, 1/2009/SC, 4/2009/SC, 6/2009/SC, 7/2009/SC, 8/2009/SC, 9/2009/SC, 4/2010/SC oraz 2/2012/SC tracą moc.
   Artykuł 4
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 października 2012 r.

            W imieniu Stałego Komitetu

         Atle LEIKVOLL

            Przewodniczący

         Kristinn F. ÁRNASON

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

      ZAŁĄCZNIK

                  NAZWA KOMITETU

                  AKT PRAWNY

                  1

                  Komitet EFTA ds. Weterynaryjnych i Fitosanitarnych

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG.

                  2

                  Komitet EFTA ds. Przepisów Technicznych, Norm, Badań i Certyfikacji

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG.

                  3

                  Komitet EFTA ds. Odpowiedzialności za Produkt

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku III (Odpowiedzialność za produkt) do Porozumienia EOG.

                  4

                  Komitet EFTA ds. Energii

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku IV (Energia) do Porozumienia EOG.

                  5

                  Komitet EFTA ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku V (Swobodny przepływ pracowników) do Porozumienia EOG.

                  6

                  Komitet EFTA ds. Zabezpieczenia Społecznego

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku VI (Zabezpieczenie społeczne) do Porozumienia EOG.

                  7

                  Komitet EFTA ds. Uznawania Kwalifikacji Zawodowych

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku VII (Uznawanie kwalifikacji zawodowych) do Porozumienia EOG.

                  8

                  Komitet EFTA ds. Prawa Przedsiębiorczości

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku VIII (Prawo przedsiębiorczości) do Porozumienia EOG.

                  9

                  Komitet EFTA ds. Usług Finansowych

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG.

                  10

                  Komitet EFTA ds. Usług

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku X (Usługi ogólne) do Porozumienia EOG.

                  11

                  Komitet EFTA ds. Komunikacji Elektronicznej (COCOM)

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG.

                  12

                  Komitet EFTA ds. Swobodnego Przepływu Kapitału

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku XII (Swobodny przepływ kapitału) do Porozumienia EOG.

                  13

                  Komitet EFTA ds. Transportu

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku XIII (Transport) do Porozumienia EOG.

                  16

                  Komitet EFTA ds. Zamówień

                  Protokół 2 do SCA oraz odpowiednie akty wymienione w załączniku XVI (Zamówienia) do Porozumienia EOG.

                  17

                  Komitet EFTA ds. Własności Intelektualnej

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku XVII (Własność intelektualna) do Porozumienia EOG.

                  18

                  Komitet EFTA ds. BHP, Prawa Pracy i Równego Traktowania Mężczyzn i Kobiet

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku XVIII (BHP, prawo pracy i równe traktowanie mężczyzn i kobiet) do Porozumienia EOG.

                  19

                  Komitet EFTA ds. Ochrony Konsumentów

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG.

                  20

                  Komitet EFTA ds. Środowiska

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku XX (Środowisko) do Porozumienia EOG.

                  21

                  Komitet EFTA ds. Statystyki

                  Odpowiednie akty wymienione w załączniku XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG.


title: Decyzja Rady (UE, Euratom) 2017/1143 z dnia 26 czerwca 2017 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Francuską

text:
               28.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 165/36

         DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2017/1143
   z dnia 26 czerwca 2017 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Francuską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając propozycję rządu Francji,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Michela DUBROMELA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2020 r., zostaje niniejszym mianowany Arnaud SCHWARTZ, Secrétaire national de France Nature environnement.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 czerwca 2017 r.

            W imieniu Rady

         J. MIZZI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 53).

      (2)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1790 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 23).