title: Decyzja Rady 2012/35/WPZiB z dnia 23 stycznia 2012 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               24.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 19/22

         DECYZJA RADY 2012/35/WPZiB
   z dnia 23 stycznia 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 lutego 2007 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (1), które wdrażało rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) nr 1737 (2006).

               (2)

               W dniu 23 kwietnia 2007 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2007/246/WPZiB (2), które wdrażało rezolucję RB ONZ nr 1747 (2007).

               (3)

               W dniu 7 sierpnia 2008 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2008/652/WPZiB (3), które wdrażało rezolucję RB ONZ nr 1803 (2008).

               (4)

               W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB (4), która wdrażała rezolucję RB ONZ nr 1929 (2010).

               (5)

               W dniu 1 grudnia 2011 r. Rada ponownie wyraziła poważne i rosnące zaniepokojenie charakterem irańskiego programu jądrowego, a w szczególności wnioskami z najnowszego raportu Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) dotyczącymi działań Iranu związanych z opracowywaniem wojskowych technologii jądrowych. W świetle tych obaw oraz zgodnie z deklaracją Rady Europejskiej z dnia 23 października 2011 r. Rada postanowiła rozszerzyć obowiązujące sankcje, analizując – w ścisłej współpracy z partnerami międzynarodowymi – dodatkowe środki, w tym środki dotkliwie oddziałujące na irański system finansowy, środki w sektorze transportu, środki w sektorze energetyki, środki wobec Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC), a także środki w innych dziedzinach.

               (6)

               W dniu 9 grudnia 2011 r. Rada Europejska zatwierdziła konkluzje z dnia 1 grudnia 2011 r. i zwróciła się do Rady, by potraktowała priorytetowo dalsze prace dotyczące rozszerzenia zakresu unijnych środków ograniczających wobec Iranu.

               (7)

               W tym kontekście konieczne są zakaz lub kontrola dostarczania, sprzedaży lub przekazywania Iranowi dodatkowych produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii, które mogłyby wesprzeć działania Iranu w zakresie wzbogacania, ponownego przerobu lub związane z ciężką wodą, opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej lub prowadzenie działań odnoszących się do innych zagadnień, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub które uznała za nierozstrzygnięte, lub które mogłyby wesprzeć programy dotyczące innych rodzajów broni masowego rażenia. Zakaz ten powinien obejmować towary i technologie podwójnego zastosowania.

               (8)

               Mając na uwadze potencjalne powiązania między dochodami Iranu pochodzącymi z jego sektora energetycznego a finansowaniem irańskich działań w dziedzinie jądrowej wrażliwych z punktu widzenia proliferacji oraz fakt, że sprzęt i materiały do procesów chemicznych potrzebne przemysłowi petrochemicznemu mają wiele wspólnego z tymi, które są potrzebne do pewnych wrażliwych działań związanych z cyklem paliwa jądrowego – na co zwrócono uwagę w rezolucji RB ONZ nr 1929 (2010) – należy zakazać sprzedaży, dostarczania lub przekazywania do Iranu sprzętu i technologii o kluczowym znaczeniu, mogących mieć zastosowanie w kluczowych sektorach przemysłu naftowego i gazu ziemnego lub w przemyśle petrochemicznym. Państwa członkowskie powinny również zakazać jakichkolwiek nowych inwestycji w sektorze petrochemicznym w Iranie.

               (9)

               Należy ponadto zakazać kupna, importu lub transportu z Iranu ropy naftowej i produktów ropopochodnych, a także produktów petrochemicznych.

               (10)

               Należy także zakazać sprzedaży złota, metali szlachetnych i diamentów, nabywania ich, transportu lub pośrednictwa w handlu nimi, rządowi Iranu, od rządu Iranu lub na jego rzecz.

               (11)

               Ponadto należy także zakazać dostarczania nowo wydrukowanych banknotów lub nowo wybitego bilonu lub niewprowadzonych do obiegu banknotów i bilonu w walucie irańskiej Bankowi Centralnemu Iranu lub na jego rzecz.

               (12)

               Należy też nałożyć środki ograniczające na Bank Centralny Iranu w związku z jego zaangażowaniem w działania zmierzające do ominięcia sankcji nałożonych na Iran.

               (13)

               Ograniczeniami w odniesieniu do przyjmowania oraz do zamrażania funduszy i zasobów gospodarczych powinny zostać objęte kolejne osoby i podmioty udzielające rządowi Iranu wsparcia, które pozwala mu kontynuować działania w dziedzinie jądrowej wrażliwe z punktu widzenia proliferacji lub opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej, w szczególności osoby i podmioty zapewniające rządowi Iranu wsparcie finansowe, logistyczne lub materialne.

               (14)

               Ograniczenia w odniesieniu do przyjmowania oraz do zamrażania funduszy stosowane wobec członków IRGC nie powinny obejmować jedynie wyższych rangą członków, lecz mogłyby mieć zastosowanie również do innych członków IRGC.

               (15)

               Ponadto do zawartego w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi należy dodać kolejne osoby i podmioty.

               (16)

               Wdrożenie niektórych środków wymaga dalszych działań Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2010/413/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:

                           „e)

                           innych towarów i technologii podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (5), nieobjętych lit. a), z wyjątkiem niektórych produktów w kategorii 5 – część 1 i kategorii 5 – część 2 załącznika I do tego rozporządzenia.

               2)

               dodaje się artykuły w brzmieniu:
               „Artykuł 3a
               1.   Zakazuje się importu, kupna lub transportu irańskiej ropy naftowej i irańskich produktów ropopochodnych.
               Unia podejmuje środki niezbędne do określenia odpowiednich produktów, które mają być objęte niniejszym przepisem.
               2.   Zakazuje się zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, w tym finansowych instrumentów pochodnych, a także ubezpieczenia i reasekuracji, mających związek z importem, kupnem lub transportem irańskiej ropy naftowej i irańskich produktów ropopochodnych.
               Artykuł 3b
               1.   Zakazuje się importu, kupna lub transportu irańskich produktów petrochemicznych.
               Unia podejmuje środki niezbędne do określenia odpowiednich produktów, które mają być objęte niniejszym przepisem.
               2.   Zakazuje się zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, a także ubezpieczenia i reasekuracji, mających związek z importem, kupnem lub transportem irańskich produktów petrochemicznych.
               Artykuł 3c
               1.   Zakazy ustanowione w art. 3a pozostają bez uszczerbku dla wykonywania, do dnia 1 lipca 2012 r., umów zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonywania takich umów, które mają zostać zawarte i wykonane nie później niż w dniu 1 lipca 2012 r.
               2.   Zakazy ustanowione w art. 3a pozostają bez uszczerbku dla wykonywania, zobowiązań przewidzianych w umowach zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r. lub w umowach dodatkowych niezbędnych do wykonania takich zobowiązań w przypadku gdy dostarczanie irańskiej ropy naftowej i produktów ropopochodnych lub dochody pochodzące z dostarczana tych produktów służą spłacie zaległych kwot w odniesieniu do umów zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r. należnych osobom lub podmiotom na terytoriach państw członkowskich lub podlegających ich jurysdykcji, w przypadku gdy umowy te specjalnie przewidują takie spłaty.
               Artykuł 3d
               1.   Zakazy ustanowione w art. 3b pozostają bez uszczerbku dla wykonywania, do dnia 1 maja 2012 r., umów zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonywania takich umów, które mają zostać zawarte i wykonane nie później niż w dniu 1 maja 2012 r.
               2.   Zakazy ustanowione w art. 3b pozostają bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań przewidzianych w umowach zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r. lub w umowach dodatkowych niezbędnych do wykonywania takich zobowiązań w przypadku gdy dostarczanie produktów petrochemicznych lub dochody pochodzące z dostarczana tych produktów służą spłacie zaległych kwot w odniesieniu do umów zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r. należnych osobom lub podmiotom na terytoriach państw członkowskich lub podlegających ich jurysdykcji, w przypadku gdy umowy te specjalnie przewidują takie spłaty.”;

               3)

               dodaje się artykuły w brzmieniu:
               „Artykuł 4a
               1.   Zakazuje się sprzedaży, dostarczania lub przekazywania – przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków lub statków powietrznych podlegających ich jurysdykcji, niezależnie od tego, czy operacje te rozpoczęły się na terytoriach państw członkowskich czy też nie – kluczowego sprzętu i technologii dla przemysłu petrochemicznego w Iranie lub dla przedsiębiorstw irańskich lub należących do Irańczyków, które są zaangażowane w tym przemyśle poza Iranem.
               Unia podejmuje środki niezbędne do określenia odpowiednich produktów, które mają być objęte niniejszym przepisem.
               2.   Zakazuje się zapewniania przedsiębiorstwom w Iranie zaangażowanym w irańskim przemyśle petrochemicznym lub przedsiębiorstwom irańskim lub należącym do Irańczyków zaangażowanym w tym przemyśle poza Iranem:

                           a)

                           pomocy technicznej lub prowadzenia szkoleń i świadczenia innych usług związanych z kluczowym sprzętem i technologią, jak określono w ust. 1;

                           b)

                           finansowania lub udzielania pomocy finansowej do celów jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu kluczowego sprzętu i technologii, jak określono w ust. 1, lub do celów świadczenia związanej z nim pomocy technicznej lub prowadzenia szkoleń.

                     3.   Zakazany jest świadomy lub celowy udział w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w ust. 1 i 2.
               Artykuł 4b
               1.   Zakaz ustanowiony w art. 4 ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań dotyczących dostarczania towarów na mocy umów zawartych przed dniem 26 lipca 2010 r.
               2.   Zakazy ustanowione w art. 4 pozostają bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań przewidzianych w umowach zawartych przed dniem 26 lipca 2010 r. i związanych z inwestycjami dokonanymi w Iranie przed tym samym dniem przez przedsiębiorstwa mające siedzibę w państwach członkowskich.
               3.   Zakaz ustanowiony w art. 4a ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań dotyczących dostarczania towarów na mocy umów zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r..
               4.   Zakazy ustanowione w art. 4a pozostają bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań wynikających z umów zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r. i związanych z inwestycjami dokonanymi w Iranie przed tym samym dniem przez przedsiębiorstwa mające siedzibę w państwach członkowskich.
               Artykuł 4c
               Zakazane są – dokonywane bezpośrednio lub pośrednio – sprzedaż, kupno, transport złota i metali szlachetnych oraz diamentów lub pośrednictwo w handlu nimi, rządowi Iranu, od rządu Iranu lub na jego rzecz,, jego organom publicznym, przedsiębiorstwom i agencjom, Bankowi Centralnemu Iranu, od nich wszystkich lub na ich rzecz, a także od lub na rzecz osób i podmiotów działających w ich imieniu lub na ich zlecenie lub podmiotów będących ich własnością lub przez nie kontrolowanych.
               Unia podejmuje środki niezbędne do określenia odpowiednich produktów, które mają być objęte niniejszym przepisem.
               Artykuł 4d
               Zakazuje się dostarczania nowo wydrukowanych banknotów lub nowo wybitego bilonu lub niewprowadzonych do obiegu banknotów i bilonu w walucie irańskiej Bankowi Centralnemu Iranu lub na jego rzecz.”;

               4)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 6a
               Zakazuje się:

                           a)

                           udzielania jakichkolwiek pożyczek lub kredytów przedsiębiorstwom w Iranie zaangażowanym w irańskim przemyśle petrochemicznym lub przedsiębiorstwom irańskim lub należącym do Irańczyków zaangażowanym w tym przemyśle poza Iranem;

                           b)

                           nabywania lub zwiększania udziałów w przedsiębiorstwach w Iranie zaangażowanych w irańskim przemyśle petrochemicznym lub w przedsiębiorstwach irańskich lub należących do Irańczyków, które to przedsiębiorstwa są zaangażowane w tym przemyśle poza Iranem, w tym nabywania takich przedsiębiorstw w całości, oraz nabywania akcji i papierów wartościowych o charakterze udziałowym;

                           c)

                           tworzenia jakichkolwiek spółek joint venture z przedsiębiorstwami w Iranie, które są zaangażowane w irańskim przemyśle petrochemicznym i z jakimikolwiek jednostkami zależnymi lub powiązanymi znajdującymi się pod ich kontrolą.”;

               5)

               art. 7 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 7
               1.   Zakazy ustanowione odpowiednio w art. 6 lit. a) i b):

                           (i)

                           pozostają bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań przewidzianych w umowach lub porozumieniach zawartych przed dniem 26 lipca 2010 r.;

                           (ii)

                           nie uniemożliwiają zwiększenia udziałów, jeżeli takie zwiększenie jest zobowiązaniem przewidzianym w porozumieniu zawartym przed dniem 26 lipca 2010 r.

                     2.   Zakazy ustanowione odpowiednio w art. 6a lit. a) i b):

                           (i)

                           pozostają bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań wynikających z umów lub porozumień zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r.;

                           (ii)

                           nie uniemożliwiają zwiększenia udziałów, jeżeli takie zwiększenie jest zobowiązaniem przewidzianym w porozumieniu zawartym przed dniem 23 stycznia 2012 r..”;

               6)

               w art. 19 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           lit. b) otrzymuje brzmienie:

                                       „b)

                                       innych osób nieobjętych zakresem załącznika I, które są zaangażowane w irańskie działania w dziedzinie jądrowej wrażliwe z punktu widzenia proliferacji lub opracowywania systemów przenoszenia broni jądrowej, w tym przez udział w nabywaniu zakazanych produktów, towarów, sprzętu, materiałów i technologii, lub które są bezpośrednio związane z tymi działaniami lub zapewniają im wsparcie, lub osób działających w ich imieniu lub na ich polecenie, lub osób, które pomagały wskazanym osobom lub podmiotom w obejściu lub naruszaniu postanowień rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006), RB ONZ nr 1747 (2007), RB ONZ nr 1803 (2008) i RB ONZ nr 1929 (2010) lub niniejszej decyzji, a także innych członków IRGC, zgodnie z wykazem w załączniku II.”;

                           b)

                           dodaje się literę w brzmieniu:

                                       „c)

                                       innych osób nieobjętych zakresem załącznika I, udzielających wsparcia rządowi Iranu, oraz osób z nimi powiązanych, zgodnie z wykazem w załączniku II.”;

               7)

               w art. 20 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                                       (i)

                                       lit. b) otrzymuje brzmienie:

                                                   „b)

                                                   osoby i podmioty nieobjęte zakresem załącznika I, które są zaangażowane w irańskie działania w dziedzinie jądrowej wrażliwe z punktu widzenia proliferacji lub opracowywania systemów przenoszenia broni jądrowej, w tym przez zaangażowanie w zdobywanie zakazanych produktów, towarów, materiałów i technologii, osoby i podmioty które są bezpośrednio związane z tymi działaniami lub zapewniające im wsparcie, lub osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub na ich polecenie, lub podmioty należące do nich lub przez nie kontrolowane, w tym w sposób nielegalny, lub osoby i podmioty, które pomagały wskazanym osobom lub podmiotom w obejściu lub naruszaniu postanowień rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006), RB ONZ nr 1747 (2007), RB ONZ nr 1803 (2008) i RB ONZ nr 1929 (2010) lub niniejszej decyzji, a także inni członkowie i podmioty IRGC i linii żeglugowej IRISL oraz podmioty będące ich własnością lub przez nie kontrolowane lub działające na ich rzecz, zgodnie z wykazem w załączniku II.”;

                                       (ii)

                                       dodaje się literę w brzmieniu:

                                                   „c)

                                                   inne osoby nieobjęte zakresem załącznika I, udzielające wsparcia rządowi Iranu, oraz osoby i podmioty z nimi powiązane, zgodnie z wykazem w załączniku II.”;

                           b)

                           dodaje się ustęp w brzmieniu:
                           „4a.   W stosunku do osób i podmiotów wymienionych w załączniku II możliwe są także wyłączenia w odniesieniu do funduszy i zasobów gospodarczych, które mają być wpłacane na rachunek lub wypłacane z rachunku misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej posiadającej immunitet na mocy prawa międzynarodowego, w zakresie, w jakim płatności te są przeznaczone na oficjalne cele misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej.”;

                           c)

                           dodaje się ustępy w brzmieniu:
                           „7.   Ust. 1 i 2 nie stosuje się do przekazywania przez lub poprzez Bank Centralny Iranu funduszy lub zasobów gospodarczych otrzymanych i zamrożonych po dniu jego wskazania ani do przekazywania funduszy lub zasobów gospodarczych do Banku Centralnego Iranu lub poprzez Bank Centralny Iranu po dniu jego wskazania w przypadku gdy takie przekazanie dotyczy płatności przez instytucję finansową, która nie została wskazana, należnych na mocy konkretnych umów handlowych, pod warunkiem że odnośne państwo członkowskie stwierdziło - z osobna w każdym przypadku - że płatności nie otrzyma, bezpośrednio lub pośrednio, osoba lub podmiot, o których mowa w ust. 1.
                           8.   Ust. 1 nie stosuje się do przekazywania przez lub poprzez Bank Centralny Iranu zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych w przypadku gdy takie przekazywanie ma na celu zapewnienie instytucjom finansowym podlegającym jurysdykcji państw członkowskich płynności środków na finansowanie działalności handlowej, pod warunkiem że przekazanie zostało zatwierdzone przez odnośne państwo członkowskie.
                           9.   Ust. 2 pozostaje bez uszczerbku dla płatności na rzecz Banku Centralnego Iranu w związku z wykonywaniem umów zgodnie z art. 3a, 3b, 3c lub 3d.
                           10.   Ust. 1 nie uniemożliwia Bankowi Tejarat wymienionemu w załączniku II, przez okres dwóch miesięcy po dniu jego wyznaczenia, dokonywania płatności z funduszy lub zasobów gospodarczych otrzymanych po dniu jego wyznaczenia, lub otrzymywania płatności po dniu jego wyznaczenia, w przypadku gdy taka płatność jest należna na mocy konkretnej umowy handlowej, pod warunkiem że odnośne państwo członkowskie stwierdziło - z osobna w każdym przypadku - że płatności nie otrzyma, bezpośrednio lub pośrednio, osoba lub podmiot, o których mowa w ust. 1.
                           11.   Ust. 7, 8, 9 i 10 pozostają bez uszczerbku dla ust. 3, 4, 4a, 5 i 6 niniejszego artykułu oraz art. 10 ust. 3.”;

               8)

               art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   W przypadku gdy Rada podejmie decyzję o objęciu danej osoby lub danego podmiotu środkami, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 20 ust. 1 lit. b) i c), odpowiednio zmienia załącznik II.”;

               9)

               art. 25 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Załączniki I i II zawierają również, w miarę dostępności, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób lub podmiotów, przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet w odniesieniu do załącznika I. W odniesieniu do osób takie informacje mogą obejmować nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres – o ile jest znany – oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów takie informacje mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. W załącznikach I i II umieszcza się także datę dodania do wykazu.”;

               10)

               art. 26 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
               „2.   Środki dotyczące zakazu importu, kupna lub transportu irańskiej ropy naftowej i irańskich produktów ropopochodnych ustanowionego w art. 3a poddaje się przeglądowi nie później niż w dniu 1 maja 2012 r. uwzględniając w szczególności dostępność i warunki finansowe dostarczania ropy naftowej i produktów ropopochodnych produkowanych w państwach innych niż Iran, mając na uwadze zapewnienie ciągłości dostaw energii państwom członkowskim.
               3.   Środki, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. b) i c) oraz w art. 20 ust. 1 lit. b) i c), poddawane są przeglądom regularnie, co najmniej raz na 12 miesięcy. Przestają mieć zastosowanie do odnośnych osób i podmiotów, jeżeli Rada stwierdzi, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24, że warunki ich stosowania nie są już spełniane.”.

         Artykuł 2
   1.   Osoby i podmioty wymienione w załączniku I do niniejszej decyzji zostają dodane do wykazu zawartego w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB.
   2.   Podmiot wymieniony w załączniku II do niniejszej decyzji zostaje usunięty z wykazu zawartego w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB.
   3.   We wpisach w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 stycznia 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 61 z 28.2.2007, s. 49.

      (2)  Dz.U. L 106 z 24.4.2007, s. 67.

      (3)  Dz.U. L 213 z 8.8.2008, s. 58.

      (4)  Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39.

      (5)  Dz.U. L 134 z 29.5.2009, s. 1.”;

      ZAŁĄCZNIK I

         Wykaz osób i podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1

      I.   Osoby i podmioty zaangażowane w działania związane z pociskami jądrowymi lub balistycznymi

      B.   Podmioty

                  Nazwa

                  Informacje identyfikujące

                  Uzasadnienie

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Central Bank of Iran (alias Central Bank of the Islamic Republic of Iran)

                              Adres pocztowy: Mirdamad Blvd., NO.144, Teheran, Islamska Republika Iranu

                              P.O. Box: 15875 / 7177

                              Centrala telef.: +98 21 299 51

                              Adres telegraficzny: MARKAZBANK

                              Teleks: 216 219-22

                              MZBK IR Adres SWIFT: BMJIIRTH

                              Strona internetowa: http://www.cbi.ir

                              E-mail: G.SecDept@cbi.ir

                  Udział w działaniach służących ominięciu sankcji

                  23.1.2012

                  2.

                  Bank Tejarat

                              Adres pocztowy: Taleghani Br. 130, Taleghani Ave.

                              P.O.Box: 11365 - 5416, Teheran

                              Tel.: 88826690

                              Tlks.: 226641 TJTA IR.

                              Faks: 88893641

                              Strona internetowa: http://www.tejaratbank.ir

                  Bank Tejarat jest bankiem państwowym. Bezpośrednio ułatwia działania Iranu w dziedzinie jądrowej. Przykładowo w 2011 r. Bank Tejarat ułatwił przeniesienie dziesiątek milionów dolarów, usiłując wspomóc działania wskazanej przez ONZ Organizacji Energii Jądrowej Iranu (Atomic Energy Organisation of Iran – AEOI) podejmowane w celu nabycia yellowcake uranu. AEOI jest główną organizacją irańską zajmującą się badaniami i rozwojem w dziedzinie technologii jądrowej; zarządza także programami w zakresie produkcji z wykorzystaniem materiałów kopalnych.
                  Bank Tejarat także wspomagał wskazane banki irańskie w omijaniu sankcji międzynarodowych: przykładowo brał udział w przedsięwzięciach, w które zaangażowane były firmy przykrywki wskazanej przez ONZ firmy Shahid Hemmat Industrial Group.
                  Przez świadczenie w ostatnich latach usług finansowych wskazanym przez UE bankom: Bank Mellat i Export Development Bank of Iran (EDBI), Bank Tejarat wspierał także działania spółek zależnych i podległych Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej oraz wskazanych przez ONZ podmiotów Defense Industries Organisation i MODAFL.

                  23.1.2012

                  3.

                  Tidewater (alias Tidewater Middle East Co.)

                  Adres pocztowy: No. 80, Tidewater Building, Vozara Street, Next to Saie Park, Teheran, Iran

                  Firma będąca własnością IRGC i pod jej kontrolą

                  23.1.2012

                  4.

                  Turbine Engineering Manufacturing (TEM) (alias T.E.M. Co.)

                  Adres pocztowy: Shishesh Mina Street, Karaj Special Road, Teheran, Iran

                  Wykorzystywana jako firma przykrywka przez wskazane przedsiębiorstwo Iran Aircraft Industries (IACI) do potajemnego przeprowadzania zamówień.

                  23.1.2012

                  5.

                  Sad Export Import Company (alias SAD Import & Export Company)

                  Adres pocztowy: Haftom Tir Square, South Mofte Avernue, Tour Line No; 3/1, Tehran, Iran
                  P.O. Box 1584864813 Teheran, Iran

                  Wykorzystywana jako firma przykrywka przez wskazane przedsiębiorstwo Defence Industries Organization (DIO). Uczestniczyła w przekazywaniu Syrii uzbrojenia. Odnotowano także udział firmy w nielegalnym przekazaniu uzbrojenia na pokładzie M/V Monczegorsk.

                  23.1.2012

                  6.

                  Rosmachin

                  Adres pocztowy: Haftom Tir Square, South Mofte Avernue, Tour Line No; 3/1, Tehran,
                  Iran P.O. Box 1584864813 Tehran, Iran

                  Firma przykrywka Sad Export Import Company. Udział w nielegalnym przekazaniu uzbrojenia na pokładzie M/V Monczegorsk.

                  23.1.2012

            II.   Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC))

      A.   Osoby

                  Imię i nazwisko

                  Informacje identyfikujące

                  Uzasadnienie

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Ali Ashraf NOURI

                  Zastępca dowódcy IRGC, szef biura politycznego IRGC

                  23.1.2012

                  2.

                  Hojatoleslam Ali SAIDI (alias Hojjat- al-Eslam Ali Saidi lub Saeedi

                  Przedstawiciel Najwyższego Dowódcy przy IRGC

                  23.1.2012

                  3.

                  Amir Ali Haji ZADEH (alias Amir Ali Hajizadeh)

                  Dowódca lotnictwa IRGC, generał brygady

                  23.1.2012

      B.   Podmioty

                  Nazwa

                  Informacje identyfikujące

                  Uzasadnienie

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Behnam Sahriyari Trading Company

                  Adres pocztowy: Ziba Buidling, 10th Floor, Northern Sohrevardi Street, Teheran, Iran

                  W maju 2007 r. wysłała z Iranu do Syrii dwa kontenery różnego rodzaju broni strzeleckiej z pogwałceniem pkt 5 rezolucji RB ONZ nr 1747 (2007)

                  23.1.2012

            III.   Linie żeglugowe Islamskiej Republiki Iranu (Islamic Republic of Iran Shipping Lines (IRISL))

      B.   Podmioty

                  Nazwa

                  Informacje identyfikujące

                  Uzasadnienie

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  BIIS Maritime Limited

                  Adres pocztowy: 147/1 St. Lucia, Valletta, Malta

                  Firma będąca własnością wskazanej firmy Irano Hind i pod jej kontrolą

                  23.1.2012

                  2.

                  Darya Delalan Sefid Khazar Shipping Company (Iran) (alias Khazar Sea Shipping Lines or Darya-ye Khazar Shipping Company lub Khazar Shipping Co. lub KSSL lub Daryaye Khazar (Caspian Sea) Co. lub Darya-e-khazar shipping Co.

                  Adres pocztowy: M. Khomeini St., Ghazian, Bandar Anzil, Gilan, IranNo. 1, End of Shahid Mostafa Khomeini St., Tohid Square, Bandar Anzali, 1711-324, Iran

                  Firma będąca własnością IRISL i pod jej kontrolą

                  23.1.2012

      ZAŁĄCZNIK II

         Podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 2

      Syracuse S.L

      ZAŁĄCZNIK III

         Wpisy, o których mowa w art. 2 ust. 3

                  Nazwa

                  Informacje identyfikujące

                  Uzasadnienie

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Hanseatic Trade Trust & Shipping (HTTS) GmbH

                  Adres pocztowy: Schottweg 7, 22087 Hamburg, Niemcy; Opp 7th Alley, Zarafshan St, Eivanak St, Qods Township; HTTS GmbH,

                  Firma kontrolowana przez IRISL lub działająca w imieniu IRISL. HTTS jest zarejestrowana pod tym samym adresem co IRISL Europe GmbH w Hamburgu, a jej szef, dr Naser Baseni, był wcześniej pracownikiem IRISL

                  23.1.2012

                  2.

                  Oasis Freight Agency

                  Adres pocztowy: Al Meena Street, Opposite Dubai Ports & Customs, 2nd Floor, Sharaf Building, Dubai UAE; Sharaf Building, 1st Floor, Al Mankhool St., Bur Dubai, P.O. Box 5562, Dubai, Zjednoczone Emiraty Arabskie; Sharaf Building, No. 4, 2nd Floor, Al Meena Road, Opposite Customs, Dubai, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Kayed Ahli Building, Jamal Abdul Nasser Road (Parallel to Al Wahda St.), P.O. Box 4840, Sharjah, Zjednoczone Emiraty Arabskie

                  Firma działała w Zjednoczonych Emiratach Arabskich w imieniu IRISL. Zastąpiona przez Good Luck Shipping Company, która również wskazana jest jako firma działająca w imieniu IRISL

                  23.1.2012


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1392 z dnia 12 lipca 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE

text:
               19.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 225/1

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1392
   z dnia 12 lipca 2016 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 115 w związku z art. 218 ust. 5 oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 14 maja 2013 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Księstwem Monako w sprawie zmiany Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE (1) (dalej zwaną „Umową”) w celu dostosowania jej do ostatnich zmian na szczeblu światowym; w trakcie negocjacji postanowiono wspierać automatyczną wymianę informacji jako standard międzynarodowy.

               (2)

               Tekst protokołu zmieniającego do Umowy (dalej zwanego „protokołem zmieniającym”), który jest wynikiem negocjacji, należycie odzwierciedla wytyczne negocjacyjne wydane przez Radę, ponieważ dostosowuje Umowę do najnowszych zmian na szczeblu międzynarodowym dotyczących automatycznej wymiany informacji, a mianowicie do „globalnego standardu w zakresie automatycznej wymiany informacji finansowych w kwestiach podatkowych” opracowanego przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Unia, jej państwa członkowskie i Księstwo Monako aktywnie uczestniczyły w pracach globalnego forum OECD mających na celu opracowanie i wdrożenie tego standardu. Tekst Umowy zmieniony protokołem zmieniającym stanowi podstawę prawną wdrożenia globalnego standardu w stosunkach między Unią a Księstwem Monako.

               (3)

               Należy podpisać protokół zmieniający.

               (4)

               W świetle poglądów wyrażonych przez państwa członkowskie i Księstwo Monako w ramach globalnego forum OECD protokół zmieniający należy stosować tymczasowo, począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r. w oczekiwaniu na zakończenie procedur umożliwiających jego zawarcie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako ustanawiającej środki równoważne do tych przewidzianych w dyrektywie Rady 2003/48/WE, z zastrzeżeniem zawarcia tego protokołu zmieniającego.
   Tekst protokołu zmieniającego załączono do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest uprawniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania protokołu zmieniającego w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Protokół zmieniający stosuje się tymczasowo, z zastrzeżeniem wzajemności, począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r. w oczekiwaniu na zakończenia procedur umożliwiających jego zawarcie.
   Przewodniczący Rady, w imieniu Unii, notyfikuje Księstwu Monako zamiar tymczasowego stosowania przez Radę protokołu zmieniającego, z zastrzeżeniem wzajemności, począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2016 r.

            W imieniu Rady

         P. KAŽIMÍR

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 19 z 21.1.2005, s. 55.


title: Decyzja Rady z dnia 20 listopada 1995 r. w sprawie tymczasowego stosowania niektórych przepisów Międzyregionalnej Ramowej Umowy o Współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Wspólnym Rynkiem Ameryki Południowej i jego państwami - stronami z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

31996D0205

Dziennik Urzędowy L 069 , 19/03/1996 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 20 listopada 1995 r.w sprawie tymczasowego stosowania niektórych przepisów Międzyregionalnej Ramowej Umowy o Współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Wspólnym Rynkiem Ameryki Południowej i jego państwami-stronami, z drugiej strony [1](96/205/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Wspólnota i Wspólny Rynek Ameryki Południowej (Mercosur) podjęły działania w celu przyjęcia procedur wczesnego stosowania niektórych przepisów Międzyregionalnej ramowej umowy o współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Wspólnym Rynkiem Ameryki Południowej i jego państwami-stronami z drugiej strony; przepisy te dotyczą współpracy handlowej między stronami umowy oraz ram instytucjonalnych takiej współpracy;do czasu zakończenia procedur wymaganych do wprowadzenia w życie tej Umowy, tymczasowe stosowanie niektórych przedmiotowych przepisów przyczyni się do ułatwienia i wspierania bliższych stosunków handlowych między Wspólnotą a Mercosur,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty niniejszym zatwierdza się wymianę listów między Wspólnotą a Mercosur, która przewiduje tymczasowe stosowanie niektórych przepisów Międzyregionalnej Ramowej Umowy o Współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Wspólnym Rynkiem Ameryki Południowej i jego państwami-stronami z drugiej strony.Tekst wymiany listów załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Komisja reprezentuje Wspólnotę w organach określonych w art. 27 i 29 Umowy.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 20 listopada 1995 r.W imieniu RadyJ. SolanaPrzewodniczący[1] Międzyregionalna Ramowa Umowa o Współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Wspólnym Rynkiem Ameryki Południowej i jego państwami-stronami, z drugiej strony, została podpisana, z zastrzeżeniem zawarcia, w Madrycie w dniach 15–31 grudnia 1995 r.--------------------------------------------------


title: 2013/398/UE: Decyzja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich, zebranych w Radzie z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Rządem Państwa Izrael, z drugiej strony

text:
               2.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 208/1

         DECYZJA RADY I PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, ZEBRANYCH W RADZIE
   z dnia 20 grudnia 2012 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Rządem Państwa Izrael, z drugiej strony
   (2013/398/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ I PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ, ZEBRANI W RADZIE,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 5 i art. 218 ust. 8 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Unii i państw członkowskich Eurośródziemnomorską umowę lotniczą między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Rządem Państwa Izrael, z drugiej strony (zwaną dalej „umową”), zgodnie z decyzją Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich, zebranych w Radzie, z dnia 8 kwietnia 2008 r. upoważniającą Komisję do otwarcia negocjacji. Negocjacje zostały pomyślnie zakończone parafowaniem umowy w dniu 30 lipca 2012 r.

               (2)

               Ponieważ umowa zawiera pewne elementy należące do kompetencji zarówno Unii, jak i państw członkowskich, w celu zapewnienia ścisłej współpracy i jedności w stosunkach międzynarodowych, niniejsza decyzja powinna zostać przyjęta wspólnie przez Radę i państwa członkowskie. Ponadto niniejsza decyzja zmierza również do zapewnienia jednolitego stosowania w odniesieniu do Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy art. 22 Umowy.

               (3)

               Zasady przewidziane w celu zapewnienia takiej ścisłej współpracy i jedności powinny obejmować wyraźne wskazówki dotyczące reprezentacji „na miejscu”, między innymi poprzez potwierdzenie konieczności wspólnego podejścia. W kontekście umów mieszanych, zasady te powinny być w pełni zgodne z podziałem kompetencji między Unią i jej państwami członkowskimi, a także z procedurami unijnymi, w tym również wodniesieniu do ustanawiania stanowiska Unii oraz reprezentacji Unii we Wspólnym Komitecie,

               (4)

               Umowa powinna zostać podpisana i być stosowana tymczasowo, do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Podpisanie
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Eurośródziemnomorskiej umowy lotniczej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Rządem Państwa Izrael, z drugiej strony, z zastrzeżeniem jej zawarcia. Tekst umowy dołącza do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Umocowanie do podpisania
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Tymczasowe stosowanie
   Do chwili jej wejścia w życie Unia i jej państwa członkowskie stosują umowę tymczasowo, zgodnie z ich mającymi zastosowanie procedurami wewnętrznymi i/lub ustawodawstem, od dnia podpisania umowy (1).
   Artykuł 4
   Wspólny Komitet
   1.   We Wspólnym Komitecie ustanowionym na podstawie art. 22 umowy Unia Europejska i jej państwa członkowskie są reprezentowane przez przedstawicieli, odpowiednio, Komisji i państw członkowskich.
   2.   Stanowisko, jakie ma zająć Unia i jakie ma być popierane przez jej państwa członkowskie we Wspólnym Komitecie w odniesieniu do kwestii wchodzących w zakres kompetencji wyłącznej Unii, które nie wymagają przyjęcia decyzji mającej skutki prawne, określa Komisja, a Rada i państwa członkowskie zostaną o nim powiadomione z wyprzedzeniem.
   3.   Stanowisko, jakie mają zająć Unia i jej państwa członkowskie we Wspólnym Komitecie w odniesieniu do kwestii innych niż te, o których mowa w ust. 2, które nie wymagają przyjęcia decyzji mającej skutkie prawne, określają wspólnie Komisja i państwa członkowskie.
   4.   W odniesieniu do decyzji Wspólnego Komitetu, które mają skutki prawne, dotyczących kwestii wchodzących w zakres kompetencji wyłącznej Unii, stanowisko, jakie ma zająć Unia i jakie ma być popierane przez jej państwa członkowskie, zostaje przyjęte przez Radę stanowiącą kwalifikowaną większością głosów, na wniosek Komisji, chyba że mające zastosowanie procedury głosowania określone w Traktacie o Unii Europejskiej i Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowią inaczej.
   5.   W odniesieniu do decyzji Wspólnego Komitetu mających skutki prawne, innych niż te, o których mowa w ust. 4, stanowisko, jakie mają zająć Unia i jej państwa członkowskie zostaje przyjęte przez Radę stanowiącą kwalifikowaną większością głosów, na wniosek Komisji, chyba że mające zastosowanie procedury głosowania określone w Traktacie o Unii Europejskiej i Traktacie o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowią inaczej, oraz państw członkowskich.
   Artykuł 5
   Rozstrzyganie sporów
   1.   Komisja reprezentuje Unię w postępowaniach dotyczących rozstrzygania sporów, określonych w art. 23 umowy.
   2.   Decyzja dotycząca zawieszenia przywilejów zgodnie z art. 23 ust. 7 umowy podejmowana jest przez Radę stanowiącą kwalifikowaną większością głosów, na wniosek Komisji.
   3.   Decyzje dotyczącewszelkich innych właściwych działań podejmowanych na podstawie art. 23 umowy w sprawach wchodzących w zakres kompetencji Unii są podejmowane przez Komisję w porozumieniu ze specjalnym komitetem złożonym z przedstawicieli państw członkowskich wyznaczonym przez Radę.
   Artykuł 6
   Informacje przekazywane Komisji
   1.   Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o wszelkich decyzjach dotyczących odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia zezwolenia udzielonego przewoźnikowi lotniczemu z Państwa Izrael, które zamierzają podjąć na podstawie art. 4 umowy.
   2.   Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o wszelkich wnioskach lub powiadomieniach przekazanych lub otrzymanych przez nie na podstawie art. 13 umowy.
   3.   Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o wszelkich wnioskach lub powiadomieniach przekazanych lub otrzymanych przez nie na podstawie art. 14 umowy.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 grudnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         E. FLOURENTZOU

            Przewodniczący

      (1)  Data podpisania umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: 2009/72/WE: Decyzja Komisji z dnia 15 grudnia 2008 r. ustanawiająca Grupę Ekspertów ds. Rynku Systemów Płatniczych

text:
               28.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 24/15

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 15 grudnia 2008 r.
   ustanawiająca Grupę Ekspertów ds. Rynku Systemów Płatniczych
   (2009/72/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Jednym z głównych celów Wspólnoty jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, którego zasadniczą częścią są systemy płatnicze. W kontekście szybko wprowadzanych innowacji i postępu technologicznego, ważne jest, aby rynek wewnętrzny posiadał stabilny, przyjazny dla użytkownika, wydajny oraz bezpieczny system płatniczy, z którego skorzystają zarówno dostawcy usług, jak i użytkownicy.

               (2)

               Zgodnie z zasadami lepszego uregulowania prawnego, Komisja przywiązuje dużą wagę do właściwej współpracy z zainteresowanymi stronami, w szczególności z dostawcami usług płatniczych oraz ich użytkownikami w celu rozwinięcia polityki w zakresie systemów płatniczych. W tym celu Komisja może uznać za konieczne zwrócenie się do specjalistów z organu doradczego z wnioskiem o dokonanie ekspertyzy.

               (3)

               W związku z powyższym konieczne jest ustanowienie grupy ekspertów w dziedzinie systemów płatniczych i zdefiniowanie jej zadań oraz struktury.

               (4)

               Zgodnie z deklaracją w Białej księdze w sprawie polityki w zakresie usług finansowych na lata 2005–2010 Komisja przywiązuje dużą wagę do zapewnienia proporcjonalnej reprezentacji użytkowników. W związku z tym zadaniem grupy powinno być wsparcie Komisji w celu zapewnienia właściwej reprezentacji zainteresowanych stron.

               (5)

               W skład grupy powinny wchodzić osoby posiadające niezbędną wiedzę w dziedzinie systemów płatniczych. Skład grupy powinien jednakże być ograniczony do prywatnych osób zainteresowanych, ponieważ administracja publiczna oraz banki centralne posiadają własne organy doradcze w dziedzinie systemów płatniczych.

               (6)

               Grupa powinna także wspierać Komisję w przygotowaniu i realizacji polityki w zakresie systemów płatniczych.

               (7)

               Bez uszczerbku dla zasad dotyczących bezpieczeństwa, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (1) (regulamin wewnętrzny Komisji), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków nowej grupy.

               (8)

               Dane osobowe dotyczące członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (2),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Grupa Ekspertów ds. Rynku Systemów Płatniczych
   Niniejszym ustanowiona zostaje Grupa Ekspertów ds. Rynku Systemów Płatniczych zwana dalej „grupą”.
   Artykuł 2
   Zadania
   Zadaniem grupy jest:

               a)

               wspieranie Komisji w przygotowywaniu aktów prawnych i inicjatyw politycznych w zakresie systemów płatniczych, w tym w kwestiach zapobiegania nadużyciom związanym z sektorem płatniczym oraz jego użytkownikami;

               b)

               dostarczanie informacji związanych z praktyczną realizacją tej polityki;

               c)

               zapewnianie wymiany opinii na temat aktualnie najlepszych praktyk oraz monitoringu kwestii mogących wzbudzać obawy na rynku.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   Komisja może dokonywać konsultacji z grupą w każdej kwestii związanej z systemami płatniczymi, w tym w kwestii zapobiegania nadużyciom związanym z sektorem płatniczym oraz jego użytkownikami.
   Artykuł 4
   Skład i powoływanie
   1.   W skład grupy wchodzi nie więcej niż 50 członków.
   2.   Po zaproszeniu do wyrażenia zainteresowania, Komisja wyznacza członków grupy spośród ekspertów w dziedzinie, o której mowa w art. 2, wywodzących się z:

               a)

               przedstawicieli sektora płatniczego, w tym przedsiębiorstw i stowarzyszeń;

               b)

               przedstawicieli użytkowników sektora płatniczego, w tym przedsiębiorstw i stowarzyszeń;

               c)

               przedstawicieli organów prywatnych blisko związanych z kwestiami zapobiegania nadużyciom w sektorze płatności;

               d)

               środowisk naukowych lub osób fizycznych z uznaną wiedzą specjalistyczną w dziedzinie określonej w art. 2.

         3.   Podmioty, o których mowa w ust. 2, wyrażają swoje zainteresowanie uczestnictwem w pracach grupy na piśmie.
   4.   Komisja ocenia kwalifikacje poszczególnych ekspertów na podstawie następujących kryteriów:

               a)

               odpowiednio wykazana wiedza i kompetencje w dziedzinie, której dotyczy mandat grupy;

               b)

               niedawno zdobyta praktyczna wiedza lub doświadczenie zawodowe;

               c)

               znajomość języka zwyczajowo używanego w dziedzinie finansów, na poziomie umożliwiającym udział w dyskusjach i sporządzanie projektów sprawozdań w tym języku.

         Do zaproszenia do wyrażenia zainteresowania dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie powyższych warunków przez zgłoszonego eksperta.
   5.   Komisja dokonuje wyboru członków grupy, uwzględniając konieczność zapewnienia reprezentacji interesów wszystkich zainteresowanych. Ponadto Komisja stara się zapewnić proporcjonalną reprezentację użytkowników, szeroką reprezentację geograficzną i zrównoważony z punktu widzenia płci skład w oparciu o otrzymane zgłoszenia.
   6.   Zgłoszeni eksperci, którzy zostali uznani za odpowiednich kandydatów, ale nie zostali powołani, mogą zostać umieszczeni na liście rezerwowej, z której Komisja może korzystać w razie konieczności zastąpienia innego członka grupy.
   7.   Obowiązują następujące zasady:

               a)

               członkowie zaproponowani przez sektor płatniczy, użytkowników lub organy prywatne zaangażowane w zapobieganie nadużyciom w sektorze są mianowani jako strony zainteresowane;

               b)

               członkowie wywodzący się ze środowisk naukowych lub mający uznane kwalifikacje powoływani są osobiście;

               c)

               mandat członków grupy rozpoczyna się wraz z pierwszym posiedzeniem grupy; członkowie pełnią swoje funkcje do chwili ich zastąpienia lub do wygaśnięcia kadencji;

               d)

               członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, złożą rezygnację lub naruszą warunki określone w niniejszym artykule lub w art. 287 Traktatu, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich kadencji;

               e)

               członkowie powołani osobiście składają corocznie oświadczenie, w którym zobowiązują się działać w interesie publicznym oraz oświadczenie stwierdzające brak, względnie istnienie, konfliktu interesów, który mógłby zagrażać ich bezstronności;

               f)

               nazwiska członków są publikowane w rejestrze grup ekspertów Komisji Europejskiej oraz na stronach internetowych Dyrekcji Generalnej ds. Rynku Wewnętrznego i Usług. Nazwiska członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

         Artykuł 5
   Prace grupy
   1.   Grupie przewodniczy przedstawiciel Komisji.
   2.   W celu analizy kwestii szczegółowych, wchodzących w zakres obowiązków ustalony przez grupę, i za zgodą Komisji, mogą zostać ustanowione podgrupy; po wypełnieniu swoich zadań podgrupy są rozwiązywane.
   3.   Przedstawiciel Komisji może zaprosić ekspertów i obserwatorów posiadających specjalistyczną wiedzę fachową do udziału w pracach grupy i podgrup.
   4.   Informacje uzyskane w wyniku uczestnictwa w obradach grupy lub podgrupy nie mogą zostać ujawnione, jeśli Komisja stwierdzi, że dotyczą one kwestii poufnych.
   5.   Grupa i podgrupy zwykle odbywają posiedzenia w budynkach Komisji, w formie oraz według harmonogramu ustalonego przez Komisję. Sekretariat grupy prowadzony jest przez Komisję. W posiedzeniach grupy i jej podgrup mogą uczestniczyć zainteresowani tematem jej prac urzędnicy Komisji.
   6.   Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny w oparciu o wzór regulaminu wewnętrznego przyjętego przez Komisję.
   7.   Komisja może publikować w Internecie, w oryginalnym języku danego dokumentu, wszelkie streszczenia, wnioski, częściowe wnioski lub dokumenty robocze grupy.
   Artykuł 6
   Koszty posiedzeń
   1.   Koszty podróży i, w stosownych przypadkach, koszty pobytu ponoszone przez członków, ekspertów i obserwatorów są refundowane przez Komisję zgodnie z przepisami Komisji dotyczącymi zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych.
   2.   Członkowie, eksperci i obserwatorzy nie otrzymują wynagrodzenia za swoje usługi.
   3.   Koszty posiedzeń są zwracane w granicach rocznego budżetu przyznanego grupie przez właściwe służby Komisji.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 2008 r.

            W imieniu Komisji

         Charlie McCREEVY

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.


Ważna informacja prawna

|

Decyzja Rady 2012/768/WPZiB z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii ustanawiającej ogólne zasady udziału byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską - Umowa między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii ustanawiająca ogólne zasady udziału byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską

Dziennik Urzędowy L 338 , 12/12/2012 P. 0001 - 0010

		Decyzja Rady 2012/768/WPZiBz dnia 9 marca 2012 r.w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii ustanawiającej ogólne zasady udziału byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię EuropejskąRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 5 i 6,uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa ("WP"),a także mając na uwadze, co następuje:(1) Warunki udziału państw trzecich w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską powinny zostać określone w umowie ustanawiającej ogólne zasady takiego ewentualnego przyszłego udziału, a nie być określane każdorazowo oddzielnie dla każdej operacji.(2) Po przyjęciu przez Radę w dniu 26 kwietnia 2010 r. decyzji upoważniającej do podjęcia negocjacji WP wynegocjował Umowę między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii ustanawiającą ogólne zasady udziału byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską (zwaną dalej "Umową").(3) Umowa powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę między Unią Europejską a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii ustanawiającą ogólne zasady udziału byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską (zwaną dalej "Umową").Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy, aby stała się ona wiążąca dla Unii.Artykuł 3Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 16 ust. 1 Umowy.Artykuł 4Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.Sporządzono w Brukseli dnia 9 marca 2012 r.W imieniu RadyI. AukenPrzewodniczący--------------------------------------------------+++++ TIFF +++++COUNCIL OF THE EUROPEAN UNIONBrussels, 29 October 2012H.E. Mr. Nikola POPOSKI,Minister of Foreign Affairsof the former Yugoslav Republic of Macedonia.Sir,I have the honour to propose that, if it is acceptable to your Government, this letter and your confirmation shall together take the place of signature of the Agreement between the European Union and the former Yugoslav Republic of Macedonia establishing a framework for the participation of the former Yugoslav Republic of Macedonia in European Union crisis management operations.The text of the aforementioned Agreement, herewith annexed, has been approved for signature and conclusion, on behalf of the European Union, by a decision of the Council of the European Union on 9 March 2012 and is, consequently, binding on the Union. Pending its entry into force, this Agreement, in accordance with its Article 16.2, shall be provisionally applied from today’s date.Please accept, Sir, the assurance of my highest consideration.For the European Union+++++ TIFF +++++Pierre VimontExecutive Secretary GeneralEuropean External Action ServiceEncl.175 Rue de la Loi,1048 Brussels, Belgium--------------------------------------------------TŁUMACZENIEUmowamiędzy Unią Europejską a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii ustanawiająca ogólne zasady udziału byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię EuropejskąUNIA EUROPEJSKA,z jednej strony, orazBYŁA JUGOSŁOWIAŃSKA REPUBLIKA MACEDONII,z drugiej strony,zwane dalej "Stronami",MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:(1) Unia Europejska może zadecydować o podjęciu działań w dziedzinie zarządzania kryzysowego.(2) Unia Europejska zadecyduje, czy państwa trzecie zostaną zaproszone do udziału w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE. Była jugosłowiańska republika Macedonii może przyjąć zaproszenie Unii Europejskiej i zaoferować swój wkład. W takim przypadku Unia Europejska zadecyduje, czy przyjąć ten proponowany wkład.(3) Warunki udziału byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE powinny zostać określone w umowie ustanawiającej ogólne zasady takiego ewentualnego przyszłego udziału, a nie być określane każdorazowo oddzielnie dla każdej operacji.(4) Umowa taka nie powinna naruszać autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską ani przesądzać o indywidualnym charakterze decyzji dotyczącej udziału w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.(5) Umowa taka powinna dotyczyć jedynie przyszłych operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE oraz powinna pozostawać bez uszczerbku dla wszelkich obowiązujących umów dotyczących udziału byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii w rozpoczętych operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:SEKCJA IPOSTANOWIENIA OGÓLNEArtykuł 1Decyzje dotyczące udziału1. Po podjęciu przez Unię Europejską decyzji o zaproszeniu byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii do udziału w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE oraz po podjęciu przez to państwo decyzji o udziale, państwo to przekazuje Unii Europejskiej informacje o proponowanym wkładzie.2. Ocena proponowanego wkładu, dokonywana przez Unię Europejską, jest prowadzona w konsultacji z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii.3. Unia Europejska jak najszybciej dostarcza byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii wstępne szacunkowe dane dotyczące prawdopodobnej wysokości wkładu w koszty wspólne operacji, aby pomóc byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii w sformułowaniu jej oferty.4. Unia Europejska komunikuje listownie wynik tej oceny byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii w celu zagwarantowania udziału byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.Artykuł 2Zasady ogólne1. Była jugosłowiańska republika Macedonii przyłącza się do decyzji Rady, na mocy której Rada Unii Europejskiej postanawia, że Unia Europejska będzie prowadziła operację zarządzania kryzysowego, oraz do wszelkich innych decyzji, na mocy których Rada Unii Europejskiej postanawia przedłużyć operację zarządzania kryzysowego prowadzoną przez UE, zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy i wszelkimi wymaganymi uzgodnieniami wykonawczymi.2. Wkład byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii wnoszony do operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE nie narusza autonomii podejmowania decyzji przez UE.Artykuł 3Status personelu i sił1. Status personelu oddelegowanego przez byłą jugosłowiańską republikę Macedonii do udziału w cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE lub sił wysłanych przez byłą jugosłowiańską republikę Macedonii do udziału w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE jest regulowany umową w sprawie statusu sił/misji, jeżeli taka umowa została zawarta między Unią Europejską a państwem (państwami), w którym (których) operacja jest prowadzona.2. Status personelu przydzielonego do dowództwa lub grup dowodzenia usytuowanych poza państwem (państwami), w którym (których) ma miejsce operacja zarządzania kryzysowego prowadzona przez UE, podlega ustaleniom między dowództwem i odpowiednimi grupami dowodzenia a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii.3. Bez uszczerbku dla umowy w sprawie statusu sił/misji, o której mowa w ust. 1, była jugosłowiańska republika Macedonii sprawuje jurysdykcję nad swoim personelem uczestniczącym w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE. W przypadkach gdy siły byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii działają na pokładzie statku lub samolotu należących do państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwo to sprawuje jurysdykcję zgodnie ze swoim wewnętrznymi przepisami ustawowymi i procedurami.4. Była jugosłowiańska republika Macedonii jest odpowiedzialna za wszelkie roszczenia związane z udziałem w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, dotyczące członka jej personelu lub podnoszone przez członka jej personelu oraz jest odpowiedzialna za wszczęcie postępowania, w szczególności sądowego lub dyscyplinarnego, przeciwko członkom jej personelu zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.5. Strony uzgadniają zrzeczenie się wobec siebie wszelkich roszczeń niewynikających z umowy, z tytułu uszkodzenia, utraty lub zniszczenia składników majątku będących własnością jednej ze Stron lub przez nią obsługiwanych lub z tytułu uszkodzeń ciała lub śmierci członków personelu Strony wynikających z wykonywania przez nich obowiązków służbowych w związku z działaniami na mocy niniejszej Umowy, z wyjątkiem przypadków rażącego zaniedbania lub umyślnego naruszenia przepisów.6. Była jugosłowiańska republika Macedonii zobowiązuje się do złożenia oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń wobec państw uczestniczących w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, w której to operacji uczestniczy była jugosłowiańska republika Macedonii, oraz do uczynienia tego przy podpisywaniu niniejszej Umowy.7. Unia Europejska zobowiązuje się zapewnić, aby państwa członkowskie Unii Europejskiej złożyły oświadczenie dotyczące zrzeczenia się roszczeń w przypadku ewentualnego przyszłego udziału byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE oraz aby uczyniły to przy podpisywaniu niniejszej Umowy.Artykuł 4Informacje niejawneUmowa między rządem byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii a Unią Europejską w sprawie procedur bezpieczeństwa dotyczących wymiany informacji niejawnych, sporządzona w Skopje w dniu 25 marca 2005 r., obowiązuje w związku z operacjami zarządzania kryzysowego prowadzonymi przez UE.SEKCJA IIPOSTANOWIENIA DOTYCZĄCE UDZIAŁU W CYWILNYCH OPERACJACH ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGOArtykuł 5Personel oddelegowany do cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE1. Była jugosłowiańska republika Macedonii:a) zapewnia, aby jej personel oddelegowany do cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE wykonywał swoją misję zgodnie z:- decyzją Rady i późniejszymi zmianami, o których mowa w art. 2 ust. 1,- planem operacji,- środkami wykonawczymi;b) informuje w odpowiednim czasie szefa misji cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE (zwanego dalej "szefem misji") i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa ("WP") o wszelkich zmianach dotyczących wkładu wniesionego do cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.2. Personel oddelegowany do cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE przechodzi badania lekarskie i szczepienia oraz uzyskuje zaświadczenie lekarskie stwierdzające zdolność do pełnienia obowiązków wystawione przez właściwe władze byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii. Personel oddelegowany do cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE przedstawia kopię takiego zaświadczenia.Artykuł 6Struktura dowodzenia1. Personel oddelegowany przez państwo uczestniczące wykonuje swoje obowiązki i postępuje, mając na uwadze wyłącznie interesy cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.2. Cały personel podlega w pełni swoim władzom krajowym.3. Władze krajowe przekazują Unii Europejskiej kontrolę operacyjną.4. Szef misji przejmuje odpowiedzialność za cywilną operację zarządzania kryzysowego prowadzoną przez UE oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę w teatrze działań.5. Szef misji dowodzi cywilną operacją zarządzania kryzysowego prowadzoną przez UE i odpowiada za bieżące zarządzanie operacją.6. Zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 2 ust. 1, była jugosłowiańska republika Macedonii ma takie sama prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją jak państwa członkowskie Unii Europejskiej biorące udział w operacji.7. Szef misji jest odpowiedzialny za kontrolę dyscyplinarną personelu cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE. W razie konieczności odpowiednie władze krajowe wszczynają postępowanie dyscyplinarne.8. W celu reprezentowania swojego narodowego kontyngentu w ramach operacji była jugosłowiańska republika Macedonii wyznacza punkt kontaktowy kontyngentu narodowego. Punkt kontaktowy kontyngentu narodowego podlega szefowi misji w sprawach krajowych i jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.9. Decyzja w sprawie zakończenia operacji jest podejmowana przez Unię Europejską po konsultacji z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, jeżeli w dniu zakończenia cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE nadal wnosi do niej swój wkład.Artykuł 7Aspekty finansowe1. Bez uszczerbku dla art. 8 państwo uczestniczące ponosi wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji, z wyjątkiem kosztów bieżących, zgodnie z budżetem operacyjnym danej operacji.2. W przypadku śmierci, uszkodzeń ciała, straty lub szkód wyrządzonych osobom fizycznym lub prawnym z państwa (państw), w którym (których) prowadzona jest operacja, była jugosłowiańska republika Macedonii, po ustaleniu jej odpowiedzialności, wypłaca odszkodowanie zgodnie z warunkami przewidzianymi w mającej zastosowanie umowie w sprawie statusu misji, o której mowa w art. 3 ust. 1.Artykuł 8Wkład do budżetu operacyjnego1. Była jugosłowiańska republika Macedonii wnosi wkład w finansowanie budżetu operacyjnego cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.2. Taki wkład do budżetu operacyjnego jest obliczany na podstawie tej z poniższych metod, której wynikiem będzie niższa kwota:a) część kwoty odniesienia, która jest proporcjonalna do stosunku dochodu narodowego brutto (DNB) byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii do sumy DNB wszystkich państw wnoszących wkład do budżetu operacyjnego tej operacji; lubb) część kwoty odniesienia dla budżetu operacyjnego, która jest proporcjonalna do stosunku liczby członków personelu z byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii uczestniczących w operacji do całkowitej liczby członków personelu wszystkich państw uczestniczących w operacji.3. Niezależnie od ust. 1 i 2 państwo uczestniczące nie wnosi żadnych wkładów w celu finansowania diet dziennych wypłacanych personelowi państw członkowskich Unii Europejskiej.4. Niezależnie od ust. 1 Unia Europejska co do zasady zwalnia państwo uczestniczące z wnoszenia wkładów finansowych na rzecz poszczególnych cywilnych operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE, gdy:a) Unia Europejska stwierdzi, że była jugosłowiańska republika Macedonii wnosi znaczący wkład, który ma istotne znaczenie dla danej operacji; lubb) DNB na mieszkańca w byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii nie przekracza wysokości tego wskaźnika w którymkolwiek z państw członkowskich Unii Europejskiej.5. Szef misji i stosowne służby administracyjne byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii podpisują porozumienie w sprawie wpłaty wkładu byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii do budżetu operacyjnego cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE. Porozumienie to zawiera między innymi postanowienia dotyczące:a) wysokości kwoty;b) uzgodnień w sprawie wnoszenia wkładu finansowego;c) procedury kontroli.SEKCJA IIIPOSTANOWIENIA DOTYCZĄCE UDZIAŁU W WOJSKOWYCH OPERACJACH ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGOArtykuł 9Udział w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE1. Była jugosłowiańska republika Macedonii zapewnia, aby jej siły zbrojne i personel uczestniczący w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE wykonywały swoją misję zgodnie z:a) decyzją Rady i późniejszymi zmianami, o których mowa w art. 2 ust. 1;b) planem operacji;c) środkami wykonawczymi.2. Personel oddelegowany przez państwo uczestniczące wykonuje swoje obowiązki i postępuje mając na uwadze wyłącznie interesy wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.3. Była jugosłowiańska republika Macedonii informuje w odpowiednim czasie dowódcę operacji prowadzonej przez UE o wszelkich zmianach związanych z udziałem tego państwa w operacji.Artykuł 10Struktura dowodzenia1. Wszystkie siły i personel uczestniczący w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE podlegają w pełni swoim władzom krajowym.2. Władze krajowe przekazują operacyjne i taktyczne dowodzenie lub kontrolę nad swoimi siłami i personelem dowódcy operacji UE, który jest uprawniony do delegowania swoich uprawnień.3. Była jugosłowiańska republika Macedonii ma takie same prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją jak uczestniczące państwa członkowskie Unii Europejskiej.4. Dowódca operacji UE może w każdej chwili, po przeprowadzeniu konsultacji z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, wnioskować o wycofanie wkładu państwa uczestniczącego.5. W celu reprezentowania swojego krajowego kontyngentu w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego, prowadzonej przez UE, była jugosłowiańska republika Macedonii mianuje starszego przedstawiciela wojskowego. Starszy przedstawiciel wojskowy konsultuje się z dowódcą sił UE we wszystkich sprawach mających wpływ na operację oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii.Artykuł 11Aspekty finansowe1. Bez uszczerbku dla art. 12 niniejszej Umowy państwo uczestniczące ponosi wszelkie koszty związane ze swym udziałem w operacji, chyba że koszty te podlegają wspólnemu finansowaniu, zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 2 ust. 1, oraz decyzją Rady 2011/871/WPZiB z dnia 19 grudnia 2011 r. ustanawiającą mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (Athena) [1].2. W przypadku śmierci, uszkodzeń ciała, straty lub szkód wyrządzonych osobom fizycznym lub prawnym z państwa (państw), w którym (których) prowadzona jest operacja, była jugosłowiańska republika Macedonii, po ustaleniu jej odpowiedzialności, wypłaca odszkodowanie zgodnie z warunkami przewidzianymi w mającej zastosowanie umowie w sprawie statusu sił, o której mowa w art. 3 ust. 1.Artykuł 12Wkład w koszty wspólne1. Była jugosłowiańska republika Macedonii wnosi wkład w finansowanie kosztów wspólnych wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.2. Taki wkład w koszty wspólne jest obliczany na podstawie tej z poniższych metod, której wynikiem będzie niższa kwota:a) część kosztów wspólnych, która jest proporcjonalna do stosunku dochodu narodowego brutto (DNB) byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii do sumy DNB wszystkich państw wnoszących wkład w koszty wspólne tej operacji; lubb) część kosztów wspólnych, która jest proporcjonalna do stosunku liczby członków personelu z byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii uczestniczących w operacji do całkowitej liczby członków personelu wszystkich państw uczestniczących w operacji.W przypadku gdy posłużono się wzorem opisanym w akapicie pierwszym lit. b), a była jugosłowiańska republika Macedonii wysyła personel jedynie do dowództwa operacji lub dowództwa sił, bierze się pod uwagę stosunek liczby jej personelu do całkowitej liczby personelu stosownego dowództwa. W innych przypadkach jest to stosunek liczby całego personelu udostępnionego przez państwo uczestniczące do całkowitej liczby personelu danej operacji.3. Niezależnie od ust. 1 Unia Europejska co do zasady zwalnia państwo uczestniczące z wnoszenia wkładów finansowych do kosztów wspólnych danej wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, gdy:a) Unia Europejska stwierdzi, że była jugosłowiańska republika Macedonii wnosi znaczący wkład do składników majątku lub zdolności, które mają istotne znaczenie dla danej operacji; lubb) DNB na mieszkańca w byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii nie przekracza wysokości tego wskaźnika w którymkolwiek z państw członkowskich Unii Europejskiej.4. Między administratorem przewidzianym w decyzji Rady 2011/871/WPZiB a właściwymi organami administracyjnymi byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii zawierane jest porozumienie. Porozumienie to zawiera między innymi postanowienia dotyczące:a) wysokości kwoty;b) uzgodnień w sprawie wnoszenia wkładu finansowego;c) procedury kontroli.SEKCJA IVPOSTANOWIENIA KOŃCOWEArtykuł 13Ustalenia wykonawcze do UmowyBez uszczerbku dla postanowień art. 8 ust. 5 i art. 12 ust. 4 wszelkie niezbędne uzgodnienia techniczne i administracyjne służące wykonaniu niniejszej Umowy zawierane są między WP a właściwymi władzami byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii.Artykuł 14Niewypełnienie obowiązkówJeżeli jedna ze Stron nie wypełnia swoich obowiązków wyszczególnionych w niniejszej Umowie, druga Strona ma prawo do pisemnego wypowiedzenia niniejszej Umowy z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia.Artykuł 15Rozstrzyganie sporówSpory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy rozstrzygane są na drodze dyplomatycznej między Stronami.Artykuł 16Wejście w życie1. Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca po wzajemnym powiadomieniu przez Strony o zakończeniu wewnętrznych procedur prawnych niezbędnych do tego celu.2. Niniejszą Umowę stosuje się tymczasowo od dnia jej podpisania.3. Niniejsza Umowa jest regularnie poddawana przeglądowi.4. Zmiany do niniejszej Umowy mogą być wprowadzane na podstawie pisemnej zgody Stron.5. Niniejsza Umowa może zostać wypowiedziana przez każdą ze Stron w formie pisemnego zawiadomienia o wypowiedzeniu przekazanego drugiej Stronie. Wypowiedzenie takie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia przez drugą Stronę.Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego dziewiątego października roku dwa tysiące dwunastego, w języku angielskim w dwóch egzemplarzach.[1] Dz.U. L 343 z 23.12.2011, s. 35.--------------------------------------------------+++++ TIFF +++++РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈАМИНИСТЕРСТВО ЗА НАДВОРЕШНИ РАБОТИREPUBLIC PF MACEDONIAMINISTRY OF FOREIGN AFFAIRSМинистер/ MinisterBrussels, 29 October 2012Sir,On behalf of the Government of the Republic of Macedonia I have the honour to acknowledge receipt of your letter dated 29 of October 2012 regarding the signature of the Agreement between the Republic of Macedonia and the European Union establishing a framework for the participation of the Republic of Macedonia in European Union crisis management operations.I hereby confirm that the Government of the Republic of Macedonia agrees with the provisions of the aforementioned Agreement, and considers the said Agreement as being signed with your letter and this letter of confirmation.However, I declare that the Republic of Macedonia does not accept the denomination used for my country in the text of the above-mentioned Agreement having in view that the constitutional name of my country is the Republic of Macedonia.Please accept, Sir, the assurances of my highest consideration.Nikola Poposki+++++ TIFF +++++ToMr. Pierre VimontExecutive Secretary GeneralEuropean External Action ServiceCOUNCIL OF THE EUROPEAN UNION--------------------------------------------------+++++ TIFF +++++COUNCIL OF THE EUROPEAN UNIONBrussels, 29 October 2012H.E. Mr. Nikola POPOSKI,Minister of Foreign Affairsof the former Yugoslav Republic of Macedonia.Sir,I have the honour to acknowledge receipt of your letter of today's date.The European Union notes that the Exchange of Letters between the European Union and the former Yugoslav Republic of Macedonia, which takes the place of signature of the Agreement between the European Union and the former Yugoslav Republic of Macedonia establishing a framework for the participation of the former Yugoslav Republic of Macedonia in European Union crisis management operations, has been accomplished and that this cannot be interpreted as acceptance or recognition by the European Union in whatever form or content of a denomination other than the "former Yugoslav Republic of Macedonia".Please accept, Sir, the assurance of my highest consideration.For the European Union+++++ TIFF +++++Pierre VimontExecutive Secretary GeneralEuropean External Action Service175 Rue de la Loi,1048 Brussels, Belgium--------------------------------------------------OŚWIADCZENIADeklaracja państw członkowskich UE:"Państwa członkowskie UE stosujące decyzję Rady UE w sprawie operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, w której bierze udział była jugosłowiańska republika Macedonii, dołożą starań – w stopniu, w jakim zezwalają na to ich krajowe systemy prawne – by w zakresie, w jakim jest to możliwe, odstąpić od roszczeń w stosunku do byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii powstałych na skutek uszkodzeń ciała lub śmierci członka ich personelu, uszkodzenia lub straty jakichkolwiek własnych składników majątku używanych w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, jeżeli takie uszkodzenia ciała, śmierć, szkoda lub strata:- zostały spowodowane przez personel pochodzący z byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii podczas wykonywania obowiązków związanych z operacją zarządzania kryzysowego prowadzoną przez UE, z wyjątkiem przypadku rażącego zaniedbania lub umyślnego naruszenia przepisów,- lub wynikły z użycia składników majątku należącego do byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii, pod warunkiem że zostały one użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadków rażącego zaniedbania lub umyślnego naruszenia przepisów przez personel operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE pochodzący z byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii i używający tych składników majątku."Deklaracja byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii:"Była jugosłowiańska republika Macedonii, stosując decyzję Rady UE w sprawie operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, dołoży starań – w stopniu, w jakim zezwala na to jej krajowy system prawny – by w zakresie, w jakim jest to możliwe, odstąpić od roszczeń w stosunku do któregokolwiek z pozostałych państw uczestniczących w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE powstałych na skutek uszkodzeń ciała lub śmierci członka jej personelu, uszkodzenia lub straty jakichkolwiek własnych składników majątku używanych w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, jeżeli takie uszkodzenia ciała, śmierć, szkoda lub strata:- zostały spowodowane przez personel podczas wykonywania obowiązków związanych z operacją zarządzania kryzysowego prowadzoną przez UE, z wyjątkiem przypadku rażącego zaniedbania lub umyślnego naruszenia przepisów, lub- wynikły z użycia jakichkolwiek składników majątku należących do państw uczestniczących w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, pod warunkiem że zostały one użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadków rażącego zaniedbania lub umyślnego naruszenia przepisów przez personel operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE używający tych składników majątku."--------------------------------------------------