title: Decyzja Komisji z dnia 17 października 1991 r. w sprawie Grupy Łącznikowej ds. Osób Starszych

text:
Ważna informacja prawna

|

31991D0544

Dziennik Urzędowy L 296 , 26/10/1991 P. 0042 - 0044

		Decyzja Komisjiz dnia 17 października 1991 r.w sprawie Grupy Łącznikowej ds. Osób Starszych(91/544/EWG)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,a także mając na uwadze, co następuje:celem Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej jest stała poprawa warunków życia i pracy oraz harmonijny rozwój gospodarczy;Parlament Europejski przyjął uchwałę z dnia 18 lutego 1982 r. w sprawie sytuacji i problemów osób w podeszłym wieku we Wspólnocie Europejskiej [1], uchwałę z dnia 10 marca 1986 r. w sprawie usług dla osób starszych [2] i uchwałę z dnia 14 maja 1986 r. w sprawie środków wspólnotowych dla poprawienia sytuacji osób starszych [3];Rada przyjęła decyzję z dnia 26 listopada 1990 r. w sprawie działań Wspólnoty na rzecz osób starszych [4];obecne zmiany demograficzne zmierzają w kierunku wzrostu populacji osób starszych, a zwłaszcza osób bardzo starych; ten kierunek będzie miał istotne konsekwencje gospodarcze i społeczne, między innymi dla rynku pracy, zabezpieczenia społecznego i kosztów społecznych;wymiana informacji i doświadczeń, a także współpraca i konsultacja w sprawie środków mających wpływ na osoby starsze pomiędzy Komisją, Państwami Członkowskimi i przedstawicielami osób starszych są ważne dla rozwoju solidarności we Wspólnocie;środki, jakie mają być zrealizowane na poziomie wspólnotowym, mają na celu uświadomienie i uzupełnienie różnych rodzajów środków stosowanych w Państwach Członkowskich na różnych poziomach;Komisja w swoim komunikacie w sprawie osób starszych proponuje ustanowienie Grupy Łącznikowej, w skład której wchodzą przedstawiciele organizacji o europejskiej orientacji, które pracują z osobami starszymi i/lub dla takich osób;należy nadać tej grupie statut oparty o zdobyte doświadczenie,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym w ramach Komisji ustanawia się Grupę Łącznikową ds. Osób Starszych, zwaną dalej "Grupą".Artykuł 2Komisja może zasięgać opinii Grupy we wszystkich sprawach z zakresu ochrony interesów osób starszych.Artykuł 31. Grupa składa się z przedstawicieli organizacji założonych w Państwach Członkowskich, mających orientację europejską, pracujących z osobami starszymi i dla takich osób.2. Grupa składa się z 20 członków, których kandydatury na wniosek Komisji są wysuwane przez organizacje pracujące na rzecz osób starszych.3. Organizacje te muszą wysunąć dwukrotnie więcej kandydatów niż liczba członków, którzy zostaną powołani przez Komisję. Każda organizacja może wysunąć 10 nazwisk kandydatów.4. Organizacje, które zostaną poproszone o przedstawianie kandydatów, są wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.Artykuł 41. Członków Grupy wyznacza Komisja.2. Na tych samych warunkach i w jednakowej liczbie co członkowie, powoływani są ich zastępcy. Zastępca członka automatycznie zastępuje członka, jeżeli ten ostatni jest nieobecny lub niedysponowany.3. Miejsca przyznaje się, jak następuje:—Komitet Koordynacyjny Emerytów Europejskiej Konfederacji Związków Zawodowych: | 5 miejsc, |—Eurag Europejska Federacja Opieki nad Osobami Starszymi: | 5 miejsc, |—Eurolink Age: | 5 miejsc, |—Fiapa Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń na rzecz Osób Starszych: | 5 miejsc. |Artykuł 51. Kadencja członków Grupy wynosi 18 miesięcy i może zostać dwukrotnie odnowiona.2. Po wygaśnięciu kadencji członków Grupy pełnią oni swoją funkcję nadal do czasu powołania ich następców albo odnowienia ich kadencji.3. Kadencja członka Grupy wygasa przed jej upływem w przypadku, kiedy członek zrezygnuje, zakończy swoje członkostwo w organizacji bądź organie, który reprezentuje, albo w przypadku jego śmierci.4. Kadencja członka Grupy może także wygasnąć, jeżeli organizacja bądź instytucja, którą on reprezentuje, złoży wniosek o wyznaczenie innej osoby na jego miejsce.W przypadku wyznaczenia innej osoby na miejsce członka Grupy przed upływem jego kadencji, jest on powoływany na okres pozostający do końca jego kadencji, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 3.5. Członkowie Grupy nie otrzymują wynagrodzenia.Artykuł 6Lista członków i zastępców członków zostaje opublikowana przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich w celach informacyjnych.Artykuł 71. Grupa wybiera przewodniczącego na okres 18 miesięcy większością dwóch trzecich głosów obecnych członków. Jeżeli w ciągu sześciu tygodni od dnia posiedzenia inauguracyjnego nie zostanie wyłoniona większość dwóch trzecich, przewodnictwo obejmuje Komisja na czas trwania kadencji Grupy.2. Grupa może ustanawiać podgrupy.Artykuł 81. Grupa odbywa posiedzenia w pomieszczeniach Komisji w przypadkach, kiedy została zwołana przez tę ostatnią. Posiedzenia odbywają się co najmniej dwa razy w roku i, dodatkowo, na wniosek dwóch trzecich członków Grupy.2. Przedstawiciele wydziałów Komisji zainteresowanych pracą Grupy biorą udział w jej posiedzeniach i posiedzeniach jej zespołów roboczych.3. W nagłych przypadkach Grupa może z własnej inicjatywy lub na wniosek Komisji wydawać pisemne opinie zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie Grupy.Artykuł 9Komisja prowadzi sekretariat dla prac Grupy i jej podgrup.Artykuł 101. Grupa może wezwać dowolną osobę, która ma szczególne kompetencje w obszarze włączonym do porządku obrad, żeby wzięła udział w jej pracach jako ekspert.Eksperci biorą udział w pracach, do których zostali zaproszeni.2. Grupa może wezwać przedstawicieli organizacji zawodowych szczególnie zainteresowanych tematem włączonym do porządku obrad, żeby brali udział w jej pracach jako obserwatorzy. Obserwatorzy biorą udział w pracach, do których zostali zaproszeni.3. Komisja może wezwać zaprosić osoby posiadające szczególne kompetencje w sprawach dotyczących osób starszych do wzięcia udziału w pracy Grupy zgodnie z warunkami wymienionymi w ust. 1.Artykuł 111. Obrady Grupy dotyczą wniosków o opinie, które Grupa otrzymała od Komisji. Po nich nie następuje głosowanie.2. Prosząc Grupę o opinię, Komisja może wyznaczyć nieprzekraczalny termin, do którego opinia ma być wydana.3. Poglądy wyrażone przez reprezentowane organizacje odnotowuje się w protokole z posiedzenia.4. Jeżeli żądana opinia ma jednomyślne poparcie Grupy, opracowuje ona wspólne wnioski i dołącza je do protokołu.Artykuł 12Jednakże Grupa może podjąć decyzję z własnej inicjatywy, po konsultacji z Komisją, o sporządzenie opinii, jeżeli taki wniosek zostanie przyjęty większością dwóch trzecich głosów obecnych członków.Artykuł 13Bez uszczerbku dla postanowień art. 214 Traktatu członkowie Grupy są zobowiązani do nieujawniania informacji, których nabyli podczas pracy Grupy, jej biura albo zespołów roboczych w każdym przypadku, gdy Komisja powiadomi ich, że żądana opinia albo zadane pytanie dotyczy spraw poufnych. W takim przypadku w posiedzeniach mogą brać udział jedynie członkowie Grupy i przedstawiciele wydziałów Komisji.Artykuł 14Niniejsza decyzja obowiązuje od dnia 17 października 1991 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 października 1991 r.W imieniu KomisjiVasso PapandreouCzłonek Komisji[1] Dz.U. C 66 z 15.3.1982, str. 71.[2] Dz.U. C 88 z 14.4.1986, str. 17.[3] Dz.U. C 148 z 16.6.1986, str. 61.[4] Dz.U. L 28 z 2.2.1991, str. 29.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKNastępujące organizacje są proszone o przedstawianie kandydatów na członków Grupy Łącznikowej:- Komitet Koordynacyjny Emerytów Europejskiej Konfederacji Związków Zawodowych,- Eurag — Europejska Federacja Opieki nad Osobami Starszymi,- Eurolink Age,- Fiapa — Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń na rzecz Osób Starszych.--------------------------------------------------


title: 2012/426/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUCAP NESTOR/1/2012 z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR)

text:
               25.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 198/16

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUCAP NESTOR/1/2012
   z dnia 17 lipca 2012 r.
   w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR)
   (2012/426/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2012/389/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) (1), w szczególności jej art. 9 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 9 ust. 1 decyzji 2012/389/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa jest upoważniony – zgodnie z art. 38 Traktatu – do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej nad misją Unii Europejskiej dotyczącą budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) i kierownictwa strategicznego tej misji, w tym decyzji o mianowaniu szefa misji.

               (2)

               Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby szefem misji EUCAP NESTOR od dnia 17 lipca 2012 r. został mianowany Jacques LAUNAY,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Jacques LAUNAY zostaje niniejszym mianowany szefem misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) od dnia 17 lipca 2012 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2012 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 40.


title: Decyzja Rady z dnia 18 listopada 2002 r. upoważniająca Państwa Członkowskie, w interesie Wspólnoty, do ratyfikowania lub przystąpienia do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Odpowiedzialności i Rekompensaty za Szkody Związane z Przewozem Morzem Substancji Niebezpiecznych i Szkodliwych z 1996 r. (Konwencji SNS)

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0971

Dziennik Urzędowy L 337 , 13/12/2002 P. 0055 - 0056

		Decyzja Radyz dnia 18 listopada 2002 r.upoważniająca Państwa Członkowskie, w interesie Wspólnoty, do ratyfikowania lub przystąpienia do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Odpowiedzialności i Rekompensaty za Szkody Związane z Przewozem Morzem Substancji Niebezpiecznych i Szkodliwych z 1996 r. (Konwencji SNS)(2002/971/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c), art. 67 ust. 1 oraz art. 300 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Międzynarodowa Konwencja w sprawie Odpowiedzialności i Rekompensaty za Szkody Związane z Przewozem Morzem Substancji Niebezpiecznych i Szkodliwych z 1996 r. (zwana dalej "Konwencją SNS") ma na celu zapewnienie odpowiedniej, szybkiej i skutecznej rekompensaty dla osób, które ponoszą szkodę spowodowaną wyciekami substancji niebezpiecznych i szkodliwych podczas przewozu morzem. Konwencja SNS wypełnia istotną lukę w międzynarodowych uregulowaniach dotyczących odpowiedzialności za zanieczyszczenie mórz.(2) Artykuły 38, 39 i 40 Konwencji SNS wpływają na wtórne prawo wspólnotowe dotyczące jurysdykcji i uznawania oraz wykonywania orzeczeń sądowych, jak ustanowiono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych [3].(3) Dlatego też Wspólnota posiada wyłączną kompetencję w odniesieniu do art. 38, 39 i 40 Konwencji SNS w zakresie, w którym Konwencja ta dotyczy przepisów ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 44/2001. Państwa Członkowskie utrzymują swoją kompetencję w odniesieniu do kwestii objętych tą Konwencją, które nie dotyczą prawa wspólnotowego.(4) Na podstawie Konwencji SNS tylko suwerenne państwo może być jej stroną; w najbliższej przyszłości nie przewiduje się wznowienia negocjacji w celach uwzględnienia kompetencji Wspólnoty w tej kwestii. Z tego względu nie jest możliwe, aby obecnie Wspólnota ratyfikowała Konwencję SNS lub przystąpiła do niej, ani też nie istnieje możliwość, aby mogła to uczynić w najbliższej przyszłości.(5) Konwencja SNS jest szczególnie istotna, biorąc pod uwagę interesy Wspólnoty oraz jej Państw Członkowskich, ponieważ zapewnia lepszą ochronę poszkodowanym, na mocy międzynarodowych uregulowań w sprawie odpowiedzialności za zanieczyszczenie mórz, zgodnie z Konwencją Narodów Zjednoczonych o Prawie Morza z 1982 r.(6) Zasadnicze reguły systemu ustanowionego przez Konwencję SNS należą do narodowych kompetencji Państw Członkowskich, a tylko przepisy dotyczące jurysdykcji i uznawania oraz wykonywania orzeczeń sądowych są kwestiami objętymi wyłączną kompetencją Wspólnoty. Biorąc pod uwagę kwestie przedmiotowe oraz cel Konwencji SNS, przyjęcie postanowień tej Konwencji, które należą do kompetencji Wspólnoty, nie może być traktowane odrębnie od postanowień, które należą do kompetencji Państw Członkowskich.(7) Z tego powodu Rada powinna upoważnić Państwa Członkowskie do ratyfikowania lub przystąpienia do Konwencji SNS w interesie Wspólnoty, zgodnie z warunkami wymienionymi w niniejszej decyzji.(8) Państwa Członkowskie powinny zakończyć, w rozsądnym terminie, swoje procedury ratyfikacji lub przystąpienia do Konwencji SNS w interesie Wspólnoty. Państwa Członkowskie powinny wymieniać informacje w sprawie zaawansowania swoich procedur ratyfikacji lub przystąpienia w celu przygotowania złożenia dokumentów ratyfikacyjnych lub przystąpienia do Konwencji.(9) Zjednoczone Królestwo oraz Irlandia biorą udział w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.(10) Zgodnie z art. 1 i 2 protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana ani jej nie stosuje,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Bez uszczerbku dla istniejącej kompetencji Wspólnoty Europejskiej w tej kwestii, Rada niniejszym upoważnia Państwa Członkowskie do ratyfikowania lub przystąpienia do Konwencji SNS w interesie Wspólnoty, z zastrzeżeniem warunków wymienionych w kolejnych artykułach.2. Tekst Konwencji SNS załączony jest do niniejszej decyzji.3. W niniejszej decyzji pojęcie "Państwo Członkowskie" oznacza Państwa Członkowskie z wyjątkiem Danii.Artykuł 2Przy ratyfikacji lub przystąpieniu do Konwencji SNS Państwa Członkowskie dokonują następującej deklaracji:"Orzeczenia sądowe w kwestiach objętych Konwencją, w przypadku wydania przez sąd (… [4]), są uznawane i wykonywane w (… [5]) zgodnie z odpowiednimi wewnętrznymi regułami wspólnotowymi w tej kwestii [6]."Artykuł 31. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu złożenia dokumentów ratyfikacyjnych lub przystąpienia do Konwencji SNS sekretarzowi generalnemu Międzynarodowej Organizacji Morskiej w rozsądnym terminie i, jeżeli możliwe, przed dniem 30 czerwca 2006 r.2. Państwa Członkowskie zawiadamiają Radę i Komisję, przed dniem 30 czerwca 2004 r., o przewidywanej dacie zakończenia ich procedur ratyfikacji lub przystąpienia.3. Państwa Członkowskie dążą do wymiany informacji na temat zaawansowania ich procedur ratyfikacji lub przystąpienia.Artykuł 4Przy ratyfikacji lub przystąpieniu do Konwencji SNS Państwa Członkowskie zawiadamiają na piśmie sekretarza generalnego Międzynarodowej Organizacji Morskiej, że taka ratyfikacja lub przystąpienie miały miejsce zgodnie z niniejszą decyzją.Artykuł 5Państwa Członkowskie, w możliwie najkrótszym czasie, dokładają najlepszych starań w celu zapewnienia, że Konwencja SNS zostanie zmieniona w celu umożliwienia Wspólnocie stania się jej Umawiającą się Stroną.Sporządzono w Brukseli, dnia 18 listopada 2002 r.W imieniu RadyP. S. MøllerPrzewodniczący[1] Dz.U. C 51 E z 26.2.2002, str. 370.[2] Opinia wydana dnia 11 czerwca 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 12 z 16.1.2001, str. 1.[4] Wszystkie Państwa Członkowskie, do których ma zastosowanie niniejsza decyzja, z wyjątkiem Państwa Członkowskiego dokonującego deklaracji oraz Danii.[5] Państwo Członkowskie dokonujące deklaracji.[6] Obecnie reguły te są ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 44/2001.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/972 z dnia 22 June 2015 r. w sprawie rozpoczęcia operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (EUNAVFOR MED)

text:
               23.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 157/51

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/972
   z dnia 22 June 2015 r.
   w sprawie rozpoczęcia operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (EUNAVFOR MED)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2015/778 z dnia 18 maja 2015 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (EUNAVFOR MED) (1), w szczególności jej art. 5,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 18 maja 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/778.

               (2)

               Zgodnie z zaleceniem dowódcy operacji należy rozpocząć operację EUNAVFOR MED w dniu 22 czerwca 2015 r.

               (3)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani nie ma ona do niej zastosowania oraz nie uczestniczy w finansowaniu przedmiotowej operacji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się plan operacji i zasady zaangażowania dotyczące operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (zwanej dalej „EUNAVFOR MED”).
   Artykuł 2
   1.   EUNAVFOR MED zostaje rozpoczęta w dniu 22 czerwca 2015 r.
   2.   Zgodnie z art. 2 ust. 3 decyzji (WPZiB) 2015/778 Rada ocenia, czy spełnione zostały warunki wyjścia poza pierwszą fazę operacji, uwzględniając mające zastosowanie rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ i zgodę zainteresowanych państw nadbrzeżnych. Z zastrzeżeniem takiej oceny dokonanej przez Radę oraz zgodnie z art. 6 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2015/778 Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa jest upoważniony do podjęcia decyzji o przechodzeniu do kolejnych faz operacji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 czerwca 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 122 z 19.5.2015, s. 31.


title: 2004/513/WE:Decyzja Rady z dnia 2 czerwca 2004 r. w sprawie zawarcia Ramowej Konwencji Antytytoniowej Światowej Organizacji Zdrowia

text:
               15.6.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 213/8

         DECYZJA RADY
   z dnia 2 czerwca 2004 r.
   w sprawie zawarcia Ramowej Konwencji Antytytoniowej Światowej Organizacji Zdrowia
   (2004/513/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95, 133 i 152, w związku z jego art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja prowadziła rokowania w imieniu Wspólnoty w sprawie Ramowej Konwencji Antytytoniowej pod auspicjami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO).

               (2)

               Konwencja ta została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej 16 czerwca 2003 r., z możliwością zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady z 2 czerwca 2003 r.

               (3)

               Konwencja ta powinna zostać zatwierdzona.

               (4)

               Zarówno Wspólnota, jak i jej Państwa Członkowskie posiadają kompetencje w dziedzinach objętych Konwencją. Dlatego też wskazane jest, aby Wspólnota i jej Państwa Członkowskie stały się jednocześnie Umawiającymi się Stronami w celu wspólnego wypełnienia zobowiązań wyznaczonych przez Konwencję oraz wspólnego wykonywania praw przyznanych im przez tę Konwencję w przypadkach wspólnych kompetencji, przy czym celem jest zagwarantowanie jednolitego stosowania Konwencji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Ramowa Konwencja Antytytoniowa WHO zostaje zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.
   Tekst Konwencji, o której mowa, znajduje się w załączniku I do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym uprawniony do wyznaczenia osoby upoważnionej do złożenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej aktu zatwierdzającego przewidzianego w artykule 35 Konwencji w celu wyrażenia przez Wspólnotę zgody na związanie tą Konwencją oraz do złożenia deklaracji zawartej w załączniku II do niniejszej decyzji, jak również do złożenia deklaracji interpretacyjnej zawartej w załączniku III do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 2 czerwca 2004 r.

            W imieniu Rady

         M. MARTIN

            Przewodniczący

      (1)  Opinia wydana dnia 21 kwietnia 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
   ZAŁĄCZNIK I

      Ramowa Konwencja Antytytoniowa Światowej Organizacji Zdrowia
       (1)

      (1)  Tekst Konwencji w językach autentycznych znajduje się w wydaniach angielskim, francuskim i hiszpańskim Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
   ZAŁĄCZNIK II

       Deklaracje złożone przez Wspólnotę Europejską zgodnie z artykułem 35 ustęp 3 Ramowej Konwencji Antytytoniowej Światowej Organizacji Zdrowia
       (1)

      (1)  Tekst Konwencji w językach autentycznych znajduje się w wydaniach angielskim, francuskim i hiszpańskim Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
   ZAŁĄCZNIK III
   Deklaracje interpretacyjne, jakie mają być złożone przez Wspólnotę (1)

      (1)  Tekst Konwencji w językach autentycznych znajduje się w wydaniach angielskim, francuskim i hiszpańskim Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.


title: Decyzja Rady z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0192

Dziennik Urzędowy L 064 , 07/03/2002 P. 0020 - 0023

		Decyzja Radyz dnia 28 lutego 2002 r.dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen(2002/192/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając art. 4 Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwanego dalej "Protokołem Schengen"),uwzględniając wniosek rządu Irlandii, złożony w formie listów do przewodniczącego Rady z dnia 16 czerwca 2000 r. i z dnia 1 listopada 2001 r. o uczestnictwo w niektórych przepisach dorobku Schengen, określonych w tych listach,uwzględniając opinię Komisji z dnia 14 września 2000 r. w sprawie tego wniosku,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Irlandia przyjęła szczególne stanowisko w odniesieniu do spraw objętych tytułem IV część trzecia Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, określonych w Protokole w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz w Protokole w sprawie stosowania niektórych aspektów art. 14 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską wobec Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonym przez Traktat Amsterdamski do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.(2) Dorobek Schengen został pomyślany i funkcjonuje jako spójna całość, która ma być przyjęta i stosowana przez wszystkie państwa popierające zasadę zniesienia kontroli osób na ich wspólnych granicach.(3) Protokół Schengen przewiduje możliwość, aby Irlandia uczestniczyła w niektórych przepisach dorobku Schengen z powodu wspomnianego szczególnego stanowiska Irlandii.(4) Irlandia spełni obowiązki Państwa Członkowskiego wynikające z artykułów Konwencji z Schengen z 1990 r., wymienionych w niniejszej decyzji.(5) Uwzględniając wyżej wymienione szczególne stanowisko Irlandii, Irlandia nie będzie uczestniczyła na podstawie niniejszej decyzji w przepisach Konwencji z 1990 r. wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. (zwanej dalej "Konwencją z Schengen") dotyczących granic.(6) Biorąc pod uwagę istotę spraw poruszanych w art. 26 i 27 Konwencji z Schengen, Irlandia będzie stosowała te artykuły wraz ze środkami określonymi w niniejszej decyzji, które oparte są na tych artykułach.(7) Irlandia zwróciła się o uczestnictwo w całości przepisów dorobku Schengen dotyczących ustanowienia i działania Systemu Informacyjnego Schengen (zwanego dalej "SIS"), oprócz przepisów dotyczących wpisów do celów odmowy wjazdu, określonych w art. 96 Konwencji z Schengen oraz innych przepisów związanych z tymi wpisami.(8) Zdaniem Rady częściowe uczestnictwo Irlandii w dorobku z Schengen musi wiązać się z respektowaniem spójności spraw stanowiących całość tego dorobku.(9) W związku z tym Rada uznaje prawo Irlandii, zgodnie z art. 4 Protokołu Schengen do złożenia wniosku o częściowe uczestnictwo, stwierdzając jednocześnie, że niezbędne jest rozważenie wpływu takiego uczestnictwa Irlandii w przepisach dotyczących ustanowienia i działania systemu SIS na wykładnię innych odpowiednich przepisów dorobku Schengen i na ich następstwa finansowe.(10) Procedura określona w art. 2 ust. 1 Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii w sprawie ustanowienia praw i zobowiązań między Irlandią i Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z jednej strony, a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii z drugiej strony, w obszarach dorobku Schengen, które stosują się do tych państw [1], została zastosowana,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Irlandia uczestniczy w następujących przepisach dorobku Schengen:a) w odniesieniu do postanowień Konwencji z Schengen związanych z nią: Aktu Końcowego i wspólnych deklaracji:i) artykuły 26 i 27,artykuł 39,artykuł 44,artykuły 46 i 47, z wyjątkiem art. 47 ust. 2 lit. c),artykuły 48–51,artykuły 52 i 53,artykuły 54–58,artykuł 59,artykuły 61–66,artykuły 67–69,artykuły 71–73,artykuły 75 i 76,artykuły 126–130 w stopniu, w jakim wiążą się one z postanowieniami, w których Irlandia uczestniczy na podstawie niniejszego akapitu,wspólna deklaracja 3 do Aktu Końcowego w sprawie art. 71 ust. 2;ii) następujące przepisy dotyczące Systemu Informacyjnego Schengen w stopniu, w jakim nie wiążą się one z art. 96:artykuł 92;artykuły 93–95;artykuły 97–100;artykuł 101, z wyjątkiem jego ust. 2;artykuły 102–108;artykuły 109–111 w odniesieniu do danych osobowych, zarejestrowanych w krajowej części SIS Irlandii;artykuły 112 i 113;artykuł 114 w odniesieniu do danych osobowych, zarejestrowanych w krajowej części SIS Irlandii;artykuły 115–118;iii) inne przepisy dotyczące Systemu Informacyjnego Schengen:artykuł 119;b) w odniesieniu do przepisów umów w sprawie przystąpienia do Konwencji z Schengen, ich aktów końcowych i wspólnych deklaracji:i) Umowa w sprawie przystąpienia Republiki Włoskiej, podpisana dnia 27 listopada 1990 r.: art. 4;ii) Umowa w sprawie przystąpienia Królestwa Hiszpanii, podpisana dnia 25 czerwca 1991 r.: art. 4 i deklaracja 2 część III Aktu Końcowego;iii) Umowa w sprawie przystąpienia Republiki Portugalskiej, podpisana dnia 25 czerwca 1991 r.: art. 4, 5 i 6;iv) Umowa w sprawie przystąpienia Republiki Greckiej, podpisana dnia 6 listopada 1992 r.: art. 3, 4 i 5 oraz deklaracja 2 część III Aktu Końcowego;v) Umowa w sprawie przystąpienia Republiki Austrii, podpisana dnia 28 kwietnia 1995 r.: art. 4;vi) Umowa w sprawie przystąpienia Królestwa Danii, podpisana dnia 19 grudnia 1996 r.: art. 4 i 6 oraz wspólna deklaracja 3 część II Aktu Końcowego;vii) Umowa w sprawie przystąpienia Republiki Finlandii, podpisana dnia 19 grudnia 1996 r.: art. 4 i 5 oraz wspólna deklaracja 3 część II Aktu Końcowego;viii) Umowa w sprawie przystąpienia Królestwa Szwecji, podpisana dnia 19 grudnia 1996 r.: art. 4 i 5 oraz wspólna deklaracja 3 część II Aktu Końcowego;c) w odniesieniu do przepisów następujących decyzji Komitetu Wykonawczego, ustanowionego przez Konwencję z Schengen, w stopniu w jakim wiążą się one z przepisami, w których Irlandia uczestniczy na podstawie lit. a):i) SCH/Com-ex (93) 14 (poprawa praktycznej współpracy sądowej w zakresie zwalczania handlu narkotykami),SCH/Com-ex (94) 28 rev (zaświadczenie przewidziane w art. 75 do celów przewożenia środków odurzających i substancji psychotropowych),SCH/Com-ex (98) 26 def (ustanawiający Stały Komitet ds. Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen), będący przedmiotem wewnętrznych ustaleń określających formy udziału irlandzkich ekspertów w misjach prowadzonych pod auspicjami odpowiedniej grupy roboczej Rady,SCH/Com-ex (98) 51 rev 3 (transgraniczna współpraca policji w dziedzinie zapobiegania i wykrywania przestępczości po uprzednim złożeniu wniosku),SCH/Com-ex (98) 52 (podręcznik transgranicznej współpracy policji),SCH/Com-ex (99) 1 rev 2 (sytuacja związana z narkotykami),SCH/Com-ex (99) 6 rev. (telekomunikacja),SCH/Com-ex (99) 8 rev 2 (wynagrodzenie informatorów),SCH/Com-ex (99) 11 rev 2 (Porozumienie o współpracy w postępowaniach przeciwko czynom naruszającym przepisy o ruchu drogowym),SCH/Com-ex (99) 18 (poprawa współpracy policji w dziedzinie zapobiegania i wykrywania przestępstw);ii) SCH/Com-ex (97) 2 rev 2 (udzielenie zamówienia na sporządzenie opracowania wstępnego dla SIS II),SCH/Com-ex (97) 18 (udział Norwegii i Islandii w kosztach budowy i eksploatacji C. SIS),SCH/Com-ex (97) 24 (rozwój SIS),SCH/Com-ex (97) 35 (rozporządzenie finansowe w sprawie systemu C. SIS),SCH/Com-ex (98) 11 (C. SIS dla 15/18 przyłączeń),SCH/Com-ex (99) 5 (Podręcznik Sirene);d) w odniesieniu do przepisów następujących deklaracji Komitetu Wykonawczego, ustanowionego przez Konwencję z Schengen, w stopniu w jakim wiążą się one z przepisami, w których Irlandia uczestniczy na podstawie lit. a):i) SCH/Com-ex (96) decl 6 rev 2 (deklaracja w sprawie ekstradycji);ii) SCH/Com-ex (97) decl 13 rev 2 (uprowadzanie małoletnich),SCH/Com-ex (99) decl 2 rev (struktura SIS).Artykuł 21. Właściwym ministerstwem określonym w przepisach art. 65 ust. 2 Konwencji z Schengen jest Departament Sprawiedliwości, Równości i Reformy Prawnej.2. Irlandia uczestniczy w następujących aktach Rady:a) decyzja Rady 2000/586/WSiSW z dnia 28 września 2000 r. ustanawiająca procedurę zmiany art. 40 ust. 4 i 5, art. 41 ust. 7 i art. 65 ust. 2 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach [2], w stopniu w jakim decyzja odnosi się do art. 65 ust. 2 Konwencji z 1990 r.;b) dyrektywa Rady 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu obywateli państw trzecich [3];c) dyrektywa Rady 2001/51/WE z dnia 28 czerwca 2001 r. uzupełniająca postanowienia art. 26 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. [4].Artykuł 3Przedstawiciel we wspólnym organie nadzorczym, ustanowionym na podstawie art. 115 Konwencji z Schengen, reprezentujący państwowy organ nadzoru Irlandii nie jest uprawniony do uczestniczenia w procedurach głosowania we wspólnym organie nadzorczym w kwestiach odnoszących się do stosowania przepisów dorobku Schengen lub rozbudowy dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy.Artykuł 41. Bez uszczerbku dla przepisów art. 6 ust. 3 przepisy określone w art. 1 wchodzą w życie między Irlandią a Państwami Członkowskimi i innymi państwami, w których przepisy te zostały już wprowadzone w życie w momencie, w którym warunki wstępne dla wykonania tych przepisów zostały spełnione we wszystkich tych Państwach Członkowskich i innych państwach na podstawie decyzji podjętej przez Radę. Rada może podjąć decyzję o ustaleniu różnych terminów wprowadzania w życie różnych przepisów według dziedziny, której dotyczą.2. Przed wejściem w życie przepisów określonych w art. 1 zgodnie z ust. 1 Rada podejmuje decyzję dotyczącą szczegółowych procedur prawnych i technicznych, włączając przepisy odnoszące się do ochrony danych dotyczących uczestnictwa Irlandii w przepisach określonych w art. 1 lit. a) ppkt ii) i iii), lit. c) ppkt ii) oraz lit. d) ppkt ii).3. Każda decyzja na podstawie ust. 1 i 2 podejmowana jest przez Radę, stanowiącą jednomyślnie, jak określono w art. 1 Protokołu z Schengen i przedstawiciela Rządu Irlandii. Przedstawiciel Rządu Zjednoczonego Królestwa również uczestniczy w decyzjach Rady na podstawie niniejszego artykułu.Artykuł 51. Irlandia związana jest następującymi aktami Rady:a) decyzja Rady (1999/323/WE) z dnia 3 maja 1999 r. w sprawie ustanowienia przepisów finansowych regulujących aspekty budżetowe zarządzania przez sekretarza generalnego Rady umowami zawartymi przez niego w imieniu niektórych Państw Członkowskich, dotyczących instalacji i działania "serwera stanowiska pomocy" jednostki zarządzającej oraz fazy II sieci Sirene [5] oraz zmiany tej decyzji;b) decyzja Rady (2000/265/WE) z dnia 27 marca 2000 r. w sprawie ustanowienia rozporządzenia finansowego regulującego aspekty budżetowe zarządzania przez zastępcę sekretarza generalnego Rady umowami zawartymi przez niego w imieniu niektórych Państw Członkowskich, dotyczącymi zainstalowania i funkcjonowania infrastruktury łączności dla środowiska Schengen, "Sisnet" [6] i zmiany tej decyzji;c) decyzja 2000/777/WE z dnia 1 grudnia 2000 r. w sprawie stosowania dorobku Schengen w Danii, Finlandii, Szwecji oraz Islandii i Norwegii [7];d) rozporządzenie (WE) nr 2424/2001 z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie rozwoju Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) [8];e) decyzja 2001/886/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie rozwoju Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) [9].2. Irlandia ponosi wszelkie koszty związane z techniczną realizacją jej częściowego uczestnictwa w działaniu systemu SIS.Artykuł 61. Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia 1 kwietnia 2002 r.2. Od dnia przyjęcia niniejszej decyzji nieodwołalnie uważa się, że Irlandia poinformowała przewodniczącego Rady na podstawie art. 5 Protokołu Schengen, że pragnie uczestniczyć we wszystkich projektach i inicjatywach, które oparte są na dorobku Schengen określonym w art. 1.3. Środki oparte na dorobku Schengen określonym w art. 1, które zostały przyjęte przed przyjęciem decyzji Rady określonej w art. 4 ust. 1, włączając środki określone w art. 2 ust. 2 lit. a)-c), stają się skuteczne dla Irlandii w dniu lub w dniach, w których Rada podejmuje decyzję na podstawie art. 4 o wprowadzeniu w życie wobec Irlandii dorobku określonego w art. 1, chyba że środki te przewidują inny termin.Sporządzono w Brukseli, dnia 28 lutego 2002 r.W imieniu RadyA. Acebes PaniaguaPrzewodniczący[1] Dz.U. L 15 z 20.1.2000, str. 2.[2] Dz.U. L 248 z 3.10.2000, str. 1.[3] Dz.U. L 149 z 2.6.2001, str. 34.[4] Dz.U. L 187 z 10.7.2001, str. 45.[5] Dz.U. L 123 z 15.5.1999, str. 51.[6] Dz.U. L 85 z 6.4.2000, str. 12. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2000/664/WE (Dz.U. L 278 z 31.10.2000, str. 24).[7] Dz.U. L 309 z 9.12.2000, str. 24.[8] Dz.U. L 328 z 13.12.2001, str. 4.[9] Dz.U. L 328 z 13.12.2001, str. 1.--------------------------------------------------