title: Decyzja Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotycząca zawarcia przez Wspólnotę Europejską Protokołu w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do Europejskiej Organizacji ds. Bezpieczeństwa Nawigacji Lotniczej

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0636

Dziennik Urzędowy L 304 , 30/09/2004 P. 0209 - 0209

		Decyzja Radyz dnia 29 kwietnia 2004 r.dotycząca zawarcia przez Wspólnotę Europejską Protokołu w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do Europejskiej Organizacji ds. Bezpieczeństwa Nawigacji Lotniczej(2004/636/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zatłoczenie przestrzeni powietrznej i nadchodzące wprowadzenie Wspólnej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej wymagają podjęcia natychmiastowych środków na poziomie Wspólnoty oraz w ramach Europejskiej Organizacji ds. Bezpieczeństwa Nawigacji Lotniczej (Eurocontrol).(2) Wspólnota posiada wyłączne kompetencje lub kompetencje dzielone z jej Państwami Członkowskimi w niektórych obszarach objętych międzynarodową konwencją Eurocontrol, odnoszącą się do współpracy w celu zapewnienia bezpieczeństwa nawigacji lotniczej z dnia 13 grudnia 1960 r., wielokrotnie zmienianą, ujednoliconą przez protokół otwarty do podpisu dnia 27 czerwca 1997 r. (konwencja poprawiona). Przystąpienie Wspólnoty do Eurocontrol w celu wykonywania takich kompetencji jest dozwolone na mocy art. 40 konwencji poprawionej.(3) Komisja wynegocjowała z Umawiającymi się Stronami Eurocontrol w imieniu Wspólnoty protokół w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do Eurocontrol (Protokół).(4) Protokół został podpisany w Brukseli dnia 8 października 2002 r. w imieniu Wspólnoty, pod warunkiem jego zawarcia.(5) Aby wypełnić wzajemne zobowiązania współpracy Wspólnoty i Państw Członkowskich, Wspólnota i Państwa Członkowskie, które są członkami Eurocontrol, powinny jednocześnie ratyfikować Protokół i konwencję poprawioną w celu zapewnienia pełnego i jednolitego stosowania ich postanowień we Wspólnocie.(6) Protokół powinien zostać zatwierdzony,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Protokół w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do Europejskiej Organizacji ds. Bezpieczeństwa Nawigacji Lotniczej zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Wspólnoty.Tekst Protokołu zostaje załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczania osoby(osób) umocowanych do deponowania instrumentu ratyfikacji rządowi Królestwa Belgii w imieniu Wspólnoty, zgodnie z art. 9 ust. 2 Protokołu, wraz z deklaracjami kompetencji dołączonymi do niniejszej decyzji.Instrument ratyfikacji Protokołu przez Wspólnotę zostaje zdeponowany wraz z dokumentami ratyfikacyjnymi Protokołu i konwencji rewidowanej przez wszystkie Państwa Członkowskie.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 2004 r.W imieniu RadyM. McDowellPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 20 kwietnia 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).--------------------------------------------------PROTOKÓŁw sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do Międzynarodowej konwencji Eurocontrol, odnoszącej się do współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa żeglugi powietrznej z dnia 13 grudnia 1960 r., wielokrotnie zmienianej, ujednoliconej przez Protokół z dnia 27 czerwca 1997 r.REPUBLIKA ALBANII,REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,REPUBLIKA AUSTRII,KRÓLESTWO BELGII,REPUBLIKA BUŁGARII,REPUBLIKA CYPRYJSKA,REPUBLIKA CHORWACJI,KRÓLESTWO DANII,KRÓLESTWO HISZPANII,REPUBLIKA FINLANDII,REPUBLIKA FRANCUSKA,ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,REPUBLIKA GRECKA,REPUBLIKA WĘGIERSKA,IRLANDIA,REPUBLIKA WŁOSKA,BYŁA JUGOSŁOWIAŃSKA REPUBLIKA MACEDONII,WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,REPUBLIKA MALTY,REPUBLIKA MOŁDOWY,KSIĘSTWO MONAKO,KRÓLESTWO NORWEGII,KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,REPUBLIKA PORTUGALSKA,RUMUNIA,REPUBLIKA SŁOWACKA,REPUBLIKA SŁOWENII,KRÓLESTWO SZWECJI,KONFEDERACJA SZWAJCARSKA,REPUBLIKA CZESKAREPUBLIKA TURCJI,orazWSPÓLNOTA EUROPEJSKA,UWZGLĘDNIAJĄC Międzynarodową konwencję Eurocontrol odnoszącą się do współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa żeglugi powietrznej z dnia 13 grudnia 1960 roku, zmienioną przez Protokół dodatkowy z dnia 6 lipca 1970 r., następnie zmienioną przez Protokół z dnia 21 listopada 1978 r., razem zmienioną przez Protokół z dnia 12 lutego 1981 r. oraz zmienioną i ujednoliconą przez Protokół z dnia 27 czerwca 1997 r., zwaną dalej "Konwencją" o współpracy międzynarodowej, w szczególności jej artykuł 40,UWZGLĘDNIAJĄC obowiązki nałożone przez Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską z dnia 25 marca 1957 r., zmieniony przez Traktat z Amsterdamu z dnia 2 października 1997 r., na Wspólnotę Europejską w ustalonych obszarach objętych przez Konwencję,ZWAŻYWSZY, że Państwa Członkowskie Wspólnoty Europejskiej, członkowie Eurocontrol, podczas przyjmowania protokołu ujednolicającego Konwencję, który został otwarty do podpisu dnia 27 czerwca 1997 r., zadeklarowały, że ich podpis nie narusza wyłącznej kompetencji Wspólnoty w ustalonych obszarach objętych przez tę Konwencję oraz wspólnotowego członkostwa w Eurocontrol do wykorzystania takiej wyłącznej kompetencji;ZWAŻYWSZY, że celem przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do Konwencji jest udzielenie pomocy Europejskiej Organizacji ds. Bezpieczeństwa Żeglugi Lotniczej, zwanej dalej "Eurocontrol", w osiągnięciu jej celów określonych w Konwencji, mianowicie bycia wyłącznym i skutecznym organem odpowiedzialnym za politykę dotyczącą kontroli ruchu lotniczego w Europie;ZWAŻYWSZY, że przystąpienie Wspólnoty Europejskiej do Eurocontrol wymaga sprecyzowania sposobu, w jaki postanowienia Konwencji będą stosowane w odniesieniu do Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich;ZWAŻYWSZY, że warunki przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do Konwencji umożliwiają Wspólnocie wykonywanie w ramach Eurocontrol takich kompetencji, jakie zostały jej przekazane przez Państwa Członkowskie;ZWAŻYWSZY, że porozumienia dotyczące lepszej współpracy przy użytkowaniu portu lotniczego w Gibraltarze zostały uzgodnione dnia 2 grudnia 1987 r. w Londynie przez Królestwo Hiszpanii i Zjednoczone Królestwo we Wspólnej deklaracji Ministrów Spraw Zagranicznych obydwu tych państw, i takie porozumienia muszą jeszcze wejść w życie,UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Wspólnota Europejska, w ramach swoich kompetencji, przystępuje do Konwencji na warunkach ustanowionych w niniejszym protokole, zgodnie z art. 40 Konwencji.Artykuł 2W odniesieniu do Wspólnoty Europejskiej, w ramach jej kompetencji, Konwencję stosuje się do usług przewozowych żeglugi powietrznej oraz do powiązanych usług kontroli zbliżania i usług lądowiska dla ruchu powietrznego w rejonach informacji powietrznej jej Państw Członkowskich wymienionych w załączniku II do Konwencji, które znajdują się w granicach terytorialnego stosowania Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.Rozumie się, że stosowanie niniejszego Protokołu w odniesieniu do portu lotniczego w Gibraltarze nie narusza odpowiednich stanowisk prawnych Królestwa Hiszpanii oraz Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do sporu dotyczącego suwerenności terytorium, na którym port lotniczy jest położony.Stosowanie niniejszego Protokołu w odniesieniu do portu lotniczego Gibraltar wstrzymuje się do momentu wejścia w życie porozumień zawartych we Wspólnej deklaracji Ministrów Spraw Zagranicznych Królestwa Hiszpanii i Zjednoczonego Królestwa z dnia 2 grudnia 1987 r. Rządy Hiszpanii i Zjednoczonego Królestwa powiadomią pozostałe Umawiające się Strony niniejszego Protokołu o tej dacie wejścia w życie.Artykuł 3Z zastrzeżeniem postanowień niniejszego Protokołu, postanowienia Konwencji interpretuje się w taki sposób, aby również włączyć Wspólnotę Europejską w ramy kompetencji wspólnotowych, natomiast różne warunki używane do wyznaczania Umawiających się Stron Konwencji oraz ich przedstawicieli rozumie się odpowiednio.Artykuł 4Wspólnota Europejska nie wnosi składek do budżetu Eurocontrol.Artykuł 5Bez uszczerbku dla korzystania ze swoich praw do głosowania na mocy art. 6, Wspólnota Europejska jest uprawniona do bycia reprezentowanym i brania udziału w pracach wszystkich organów Eurocontrol, w których którekolwiek z jej Państw Członkowskich jest uprawnione do bycia reprezentowanym jako Umawiająca się Strona oraz gdzie mogą być omawiane sprawy wchodzące w zakres jej kompetencji, z wyjątkiem organów posiadających funkcje kontrolne.We wszystkich organach Eurocontrol, w których może uczestniczyć, Wspólnota Europejska będzie przedstawiać swoje stanowiska, w ramach swoich kompetencji, zgodnie ze swoimi regułami instytucjonalnymi.Wspólnota Europejska nie może przedstawiać kandydatów do członkostwa w wybieralnych organach Eurocontrol ani nie może przedstawiać kandydatów do objęcia urzędów w organach, w których jest uprawniona do uczestnictwa.Artykuł 61. W odniesieniu do decyzji w kwestiach, w których Wspólnota Europejska posiada wyłączną kompetencję, oraz do celów stosowania reguł przewidzianych w art. 8 Konwencji, Wspólnota Europejska korzysta z praw do głosowania swoich Państw Członkowskich na podstawie Konwencji, a głosy i głosy ważone oddane w ten sposób przez Wspólnotę Europejską kumulują się w celu określenia większości przewidzianych w omawianym art. 8 Konwencji. Jeżeli Wspólnota oddaje głos, jej Państwa Członkowskie nie głosują.W celu podjęcia decyzji w sprawie ilości Umawiających się Stron Konwencji wymaganej do złożenia wniosku o podjęciu decyzji przez większość trzech czwartych, jak określono pod koniec art. 8 ust. 2 akapit pierwszy, Wspólnota jest uważana za reprezentującą swoje Państwa Członkowskie, które są Członkami Eurocontrol.2. Podjęcie decyzji proponowanej w odniesieniu do konkretnego punktu porządku, nad którą ma głosować Wspólnota Europejska, zostaje odroczone, jeżeli Umawiająca się Strona Konwencji, która nie jest członkiem Wspólnoty Europejskiej, składa taki wniosek. Odroczenie jest wykorzystywane na konsultacje między Umawiającymi się Stronami Konwencji, wspomagane przez Agencję Eurocontrol, w sprawie proponowanej decyzji. W przypadku takiego wniosku podjęcie decyzji może zostać odroczone maksymalnie o sześć miesięcy.W odniesieniu do kwestii, w których Wspólnota Europejska nie posiada wyłącznej kompetencji, Państwa Członkowskie Wspólnoty Europejskiej głosują zgodnie ze swoimi prawami do głosowania przewidzianymi w art. 8 Konwencji, a Wspólnota Europejska nie głosuje.3. Wspólnota Europejska powiadamia w każdym przypadku pozostałe Umawiające się Strony Konwencji, o przypadkach w których, w odniesieniu do różnych punktów porządku dziennego Zgromadzenia Ogólnego, Rada i pozostałe obradujące organy, w odniesieniu do których Zgromadzenie Ogólne i Rada posiadają przekazane uprawnienia, będzie korzystać ze swojego prawa do głosowania przewidzianego w ust. 1 powyżej. Obowiązek ten ma miejsce również, gdy decyzje są podejmowane korespondencyjnie.Artykuł 7Zakres kompetencji przekazanych Wspólnocie jest określony w warunkach ogólnych pisemnej deklaracji złożonej przez Wspólnotę Europejską podczas podpisywania niniejszego protokołu.Deklaracja ta może zostać zmieniona zgodnie z potrzebami w drodze powiadomienia Eurocontrol przez Wspólnotę Europejską. Nie zastępuje to ani w żaden sposób nie ogranicza kwestii, które mogą być objęte przez powiadomienia o kompetencji Wspólnoty, złożone przed podjęciem decyzji przez Eurocontrol w drodze formalnego głosowania lub w inny sposób.Artykuł 8Artykuł 34 Konwencji stosuje się w odniesieniu do wszelkich sporów powstałych między dwoma Umawiającymi się Stronami niniejszego Protokołu lub większą ich liczbą albo między jedną lub kilkoma Umawiającymi się Stronami niniejszego Protokołu a Eurocontrol w odniesieniu do interpretacji, stosowania i wykonywania niniejszego Protokołu, w tym jego istnienia, ważności i wygaśnięcia.Artykuł 91. Niniejszy protokół zostaje otwarty do podpisu przez wszystkie państwa sygnatariuszy Protokołu ujednolicającego Międzynarodową konwencję Eurocontrol odnoszącą się do współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa żeglugi powietrznej z dnia 13 grudnia 1960 r., ze zmianami, otwartego do podpisu dnia 27 czerwca 1997 r., zwanego dalej "Protokołem ujednolicającym", oraz przez Wspólnotę Europejską.Zostaje również otwarty, przed datą jego wejścia w życie, do podpisu przez każde państwo należycie upoważnione do podpisania Protokołu ujednolicającego, zgodnie z art. II tego protokołu.2. Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu. Dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia lub zatwierdzenia składa się Rządowi Królestwa Belgii.3. Niniejszy Protokół wchodzi w życie z chwilą jego ratyfikowania, przyjęcia lub zatwierdzenia, z jednej strony, przez wszystkie państwa sygnatariuszy, które są również sygnatariuszami Protokołu ujednolicającego i których ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie jest wymagane do wejścia w życie Protokołu ujednolicającego, a z drugiej strony — przez Wspólnotę Europejską, pierwszego dnia drugiego miesiąca po złożeniu ostatniego dokumentu ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, pod warunkiem że Protokół ujednolicający wszedł w życie tego dnia. Jeżeli ten warunek nie zostaje spełniony, wchodzi w życie tego samego dnia, co Protokół ujednolicający.4. Niniejszy Protokół wchodzi w życie w odniesieniu do tych sygnatariuszy, którzy złożyli swoje dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia lub zatwierdzenia po jego wejściu w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca po złożeniu odpowiednich dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia lub zatwierdzenia.5. Rząd Królestwa Belgii powiadamia rządy pozostałych państw sygnatariuszy niniejszego Protokołu oraz Wspólnotę Europejską o każdym podpisie, każdym złożeniu dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia oraz o każdej dacie wejścia w życie niniejszego Protokołu zgodnie z ust. 3 i 4.Artykuł 10Każde przystąpienie do Konwencji po jej wejściu w życie stanowi również zgodę na związanie się postanowieniami niniejszego protokołu. Postanowienia art. 39 i 40 Konwencji stosuje się również w odniesieniu do niniejszego Protokołu.Artykuł 111. Niniejszy Protokół pozostaje w mocy przez czas nieokreślony.2. Jeżeli wszystkie Państwa Członkowskie Eurocontrol, które są Członkami Wspólnoty Europejskiej wystąpią z Eurocontrol, powiadomienie o wystapieniu z Konwencji, jak również z niniejszego Protokołu, jest uważane za złożone przez Wspólnotę Europejską wraz z powiadomieniem o wystąpieniu, na podstawie art. 38 ust. 2 Konwencji, ostatniego Państwa Członkowskiego Wspólnoty Europejskiej występującego z Eurocontrol.Artykuł 12Rząd Królestwa Belgii rejestruje niniejszy protokół w Sekretariacie Generalnym Narodów Zjednoczonych na podstawie art. 102 Karty Narodów Zjednoczonych oraz w Radzie Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego na podstawie art. 83 Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym podpisanej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r.NA DOWÓD CZEGO, niżej podpisani pełnomocnicy, po przedstawieniu swoich pełnomocnictw uznanych za należyte i sporządzone we właściwej formie, podpisali niniejszy Protokół.SPORZĄDZONO w Brukseli, ósmego dnia października 2002 r. w każdym z języków urzędowych państw sygnatariuszy, w pojedynczym oryginalnym egzemplarzu, który pozostaje złożony w archiwach Rządu Królestwa Belgii, który przekazuje uwierzytelnione odpisy Rządom pozostałych Państw Sygnatariuszy oraz Wspólnocie Europejskiej. W przypadku jakichkolwiek nieścisłości rozstrzygający jest tekst w języku francuskim.--------------------------------------------------


title: 2011/724/: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2011 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2011/003 DE/Arnsberg i Düsseldorf Przemysł motoryzacyjny, z Niemiec)

text:
               8.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 289/30

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 25 października 2011 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2011/003 DE/Arnsberg i Düsseldorf Przemysł motoryzacyjny, z Niemiec)
   (2011/724/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Zakres zastosowania EFG został rozszerzony w odniesieniu do wniosków przedłożonych po dniu 1 maja 2009 r. i obejmuje również pomoc dla pracowników zwolnionych na skutek światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pozwala uruchomić środki z EFG w ramach rocznego pułapu 500 mln EUR.

               (4)

               Dnia 9 lutego 2011 r. Niemcy złożyły wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w pięciu przedsiębiorstwach prowadzących działalność w dziale 29 według klasyfikacji NACE Rev. 2 („Produkcja pojazdów samochodowych, przyczep i naczep”) w regionach Arnsberg (DEA5) i Düsseldorf (DEA1) na poziomie NUTS II oraz uzupełniły go o dodatkowe informacje do dnia 28 kwietnia 2011 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego. Komisja wnosi zatem o uruchomienie kwoty 4 347 868 EUR.

               (5)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wsparcie finansowe dla wniosku złożonego przez Niemcy,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 4 347 868 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 25 października 2011 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         M. DOWGIELEWICZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.


title: 2006/270/WE: Decyzja Komisji z dnia  4 kwietnia 2006 r.  zmieniająca decyzję 92/452/EWG w odniesieniu do niektórych zespołów pobierania i produkcji zarodków w Stanach Zjednoczonych Ameryki  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 1248)   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               7.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 99/27

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 4 kwietnia 2006 r.
   zmieniająca decyzję 92/452/EWG w odniesieniu do niektórych zespołów pobierania i produkcji zarodków w Stanach Zjednoczonych Ameryki
   (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 1248)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2006/270/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając dyrektywę Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1989 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw trzecich zarodków bydła domowego (1), w szczególności jej art. 8 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Komisji 92/452/EWG z dnia 30 lipca 1992 r. ustanawiająca wykazy zespołów pobierania zarodków i zespołów produkcji zarodków zatwierdzonych w państwach trzecich do wywozu do Wspólnoty zarodków bydlęcych (2) stanowi, że państwa członkowskie mogą sprowadzać zarodki z państw trzecich tylko, w przypadku gdy zostały one pobrane, przetworzone i przechowane przez zespoły pobierania zarodków wymienione w tej decyzji.

               (2)

               Stany Zjednoczone Ameryki zwróciły się z wnioskiem o wprowadzenie zmian w tych wykazach w pozycjach dotyczących tego państwa, odnośnie do niektórych zespołów pobierania i produkcji zarodków.

               (3)

               Stany Zjednoczone Ameryki przedstawiły gwarancje w zakresie przestrzegania odpowiednich zasad określonych w dyrektywie 89/556/EWG, a służby weterynaryjne tego państwa oficjalnie zatwierdziły odnośne zespoły pobierania zarodków przeznaczonych do wywozu do Wspólnoty.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 92/452/EWG.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W Załączniku do decyzji 92/452/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z Załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 10 kwietnia 2006 r.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 4 kwietnia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 302 z 19.10.1989, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją 2006/60/WE (Dz.U. L 31 z 3.2.2006, str. 24).

      (2)  Dz.U. L 250 z 29.8.1992, str. 40. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/85/WE (Dz.U. L 40 z 11.2.2006, str. 24).

      ZAŁĄCZNIK
      W Załączniku do decyzji 92/452/EWG wprowadza się następujące zmiany:

                  a)

                  skreśla się następujący wiersz dotyczący zespołów pobierania zarodków w Stanach Zjednoczonych Ameryki:

                              „US

                              98ID103
                              E1127

                                          Pat Richards, DVM

                                          1215 F 2000 S

                                          Bliss, ID

                              Dr Pat Richards”

                  b)

                  w odniesieniu do Stanów Zjednoczonych Ameryki dodaje się wiersz w następującym brzmieniu:

                              „US

                              05IA120
                              E608

                              05IA120
                              IVF

                                          Trans Ova Genetics

                                          2938 380th St

                                          Sioux Center, IA 51250

                              Dr Jon Schmidt”

                  c)

                  wiersz dotyczący zespołu pobierania zarodków nr 91IA029 w Stanach Zjednoczonych Ameryki otrzymuje następujące brzmienie:

                              „US

                              91IA029
                              E544

                                          Westwood Embryo Services

                                          1760 Dakota Ave

                                          Waverly, IA 50677

                              Dr James West”

                  d)

                  wiersz dotyczący zespołu pobierania zarodków nr 96CO084 w Stanach Zjednoczonych Ameryki otrzymuje następujące brzmienie:

                              „US

                              96CO084
                              E964

                                          Genetics West

                                          17890 Weld County Road 5

                                          Berthoud, CO 80513

                              Dr Thomas L. Rea”


title: 2006/497/WPZiB Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/9/2006 z dnia  27 czerwca 2006 r.  w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               18.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/25

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA BiH/9/2006
   z dnia 27 czerwca 2006 r.
   w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   (2006/497/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1), w szczególności jego art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na podstawie art. 6 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) do podjęcia dalszych decyzji w sprawie wyznaczenia dowódcy sił UE.

               (2)

               Zgodnie z decyzją KPB BiH/6/2005, generał dywizji Gian Marco CHIARINI został mianowany dowódcą sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.

               (3)

               Dowódca operacji UE zalecił mianowanie kontradmirała Hansa-Jochena WITTHAUERA nowym dowódcą sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.

               (4)

               Komitet Wojskowy UE poparł tę nominację.

               (5)

               Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne.

               (6)

               Na posiedzeniu w Kopenhadze w dniach 12–13 grudnia 2002 r. Rada Europejska przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin plus” i ich wykonanie dotyczą wyłącznie tych państw członkowskich UE, które są również członkami NATO albo stronami „Partnerstwa dla Pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Kontradmirał Hans-Jochen WITTHAUER zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 5 grudnia 2006 roku.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 27 czerwca 2006 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         F.J. KUGLITSCH

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 252 z 28.7.2004, str. 10.


title: 2007/704/WE: Decyzja Komisji z dnia 30 października 2007 r. uchylająca decyzję 2001/602/WE w sprawie przyjęcia zobowiązań złożonych w ramach postępowania antydumpingowego, dotyczącego przywozu niektórych żelaznych lub stalowych lin i kabli pochodzących z Republiki Czeskiej, Republiki Korei, Malezji, Rosji, Tajlandii i Turcji

text:
               31.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 285/52

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 30 października 2007 r.
   uchylająca decyzję 2001/602/WE w sprawie przyjęcia zobowiązań złożonych w ramach postępowania antydumpingowego, dotyczącego przywozu niektórych żelaznych lub stalowych lin i kabli pochodzących z Republiki Czeskiej, Republiki Korei, Malezji, Rosji, Tajlandii i Turcji
   (2007/704/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) (zwane dalej „rozporządzeniem podstawowym”), w szczególności jego art. 8 i 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

               (1)

               Rada, rozporządzeniem (WE) nr 1601/2001 (2), nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych żelaznych lub stalowych lin i kabli pochodzących z Republiki Czeskiej, Rosji, Tajlandii i Turcji („produkt objęty postępowaniem”).

               (2)

               Komisja, decyzją 2001/602/WE z dnia 26 lipca 2001 r. (3) przyjęła zobowiązania cenowe złożone przez Open Joint Stock Company Cherepovetsky Staleprokatny Zavod z Rosji („ChSPZ”) oraz przez Usha Siam Steel Ind. Public Company Ltd. z Tajlandii („Usha Siam”).

               (3)

               Dnia 10 sierpnia 2004 r. Komisja wszczęła częściowy przegląd okresowy rozporządzenia (WE) nr 1601/2001, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ograniczony w zakresie do zbadania dumpingu odnośnie do ChSPZ oraz innego rosyjskiego producenta (4).

               (4)

               Jak wyjaśniono w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (5), ChSPZ zmieniło nazwę na Closed Joint Stock Company Severstal-Metiz („SSM”), z zastosowaniem od dnia 1 stycznia 2006 r.

               (5)

               W dniu 3 sierpnia 2006 r. Komisja wszczęła przegląd dotyczący wygaśnięcia środków w odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1601/2001 (6).

               (6)

               Dnia 22 marca 2007 r. (7) Komisja wszczęła częściowy przegląd okresowy rozporządzenia (WE) nr 1601/2001, ograniczony w zakresie do zbadania dumpingu odnośnie do Usha Siam.

               (7)

               Wszystkie trzy dochodzenia zostały zakończone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1279/2007 (8), które wprowadziło, z pewnymi zmianami co do poziomu ceł, środki względem Rosji i uchyliło środki względem Tajlandii i Turcji.

         B.   WYCOFANIE PRZYJĘCIA ZOBOWIĄZANIA ZŁOŻONEGO PRZEZ CLOSED JOINT STOCK COMPANY SEVERSTAL-METIZ Z ROSJI

               (8)

               Jak wskazano w motywach 199–203 rozporządzenia (WE) nr 1279/2007 oraz po konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, zobowiązanie Closed Joint Stock Company Severstal-Metiz w jego obecnej formie nie przeciwdziała w odpowiedni sposób szkodliwym skutkom dumpingu, ponieważ stwarza istotne trudności co do jego monitorowania i egzekwowania.

               (9)

               Przegląd okresowy ujawnił, że od czasu przyjęcia zobowiązania w roku 2001 asortyment produktów SSM uległ istotnej zmianie.

               (10)

               Zobowiązanie klasyfikowało SWR produkowane przez SSM z podziałem na znaczną ilość typów produktów oraz z istotnymi różnicami cen w obrębie każdego typu. Dochodzenie przeglądowe potwierdziło, że firma miała poważne trudności z właściwym i zgodnym z warunkami zobowiązania klasyfikowaniem różnych typów produktów. Wynikało to częściowo z ograniczeń systemu księgowego, które nie pozwalały firmie rozróżniać we właściwy sposób różnych typów produktów SWR. Podobne problemy zostały już zidentyfikowane podczas monitoringu zobowiązania i doprowadziły do pisemnego ostrzeżenia.

               (11)

               Uznano zatem, że zobowiązanie w jego obecnej formie nie jest już wykonalne.

               (12)

               Na tej podstawie oraz zgodnie z odpowiednimi klauzulami omawianego zobowiązania, które upoważniają Komisję do jednostronnego wycofania przyjęcia zobowiązania, Komisja zdecydowała się wycofać przyjęcie zobowiązania.

               (13)

               Komisja poinformowała władze rosyjskie oraz zainteresowanego rosyjskiego producenta eksportującego, że złożyła wniosek o wycofanie przyjęcia obecnego zobowiązania. Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag.

         C.   UCHYLENIE PRZYJĘCIA ZOBOWIĄZANIA ZŁOŻONEGO PRZEZ USHA SIAM STEEL IND. PUBLIC COMPANY LTD. Z TAJLANDII

               (14)

               W świetle ustaleń dotyczących Tajlandii oraz jak wskazano w motywie 209 rozporządzenia (WE) nr 1279/2007, uchyla się środki antydumpingowe wprowadzone względem przywozu produktu objętego postępowaniem i pochodzącego z tego kraju.

               (15)

               W związku z powyższym zobowiązanie złożone przez Usha Siam powinno być uchylone.

         D.   UCHYLENIE DECYZJI 2001/602/WE

               (16)

               W świetle powyższych ustaleń decyzja 2001/602/WE w sprawie przyjęcia zobowiązań dwóch wyżej wymienionych firm powinna być uchylona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym uchyla się decyzję 2001/602/WE.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 30 października 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

      (2)  Dz.U. L 211 z 4.8.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 564/2005 (Dz.U. L 97 z 15.4.2005, str. 1).

      (3)  Dz.U. L 211 z 4.8.2001, str. 47.

      (4)  Dz.U. C 202 z 10.8.2004, str. 12.

      (5)  Dz.U. C 51 z 1.3.2006, str. 2.

      (6)  Dz.U. C 181 z 3.8.2006, str. 15.

      (7)  Dz.U. C 66 z 22.3.2007, str. 14.

      (8)  Patrz: str. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2013/286/UE: Decyzja Rady z dnia 17 maja 2013 r. w sprawie wyznaczenia Europejskiej Stolicy Kultury na rok 2017 w Danii i na Cyprze oraz Europejskiej Stolicy Kultury na rok 2018 na Malcie

text:
               14.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 162/9

         DECYZJA RADY
   z dnia 17 maja 2013 r.
   w sprawie wyznaczenia Europejskiej Stolicy Kultury na rok 2017 w Danii i na Cyprze oraz Europejskiej Stolicy Kultury na rok 2018 na Malcie
   (2013/286/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję nr 1622/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającą działanie Wspólnoty na rzecz obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury” w latach 2007–2019 (1), w szczególności jej art. 9 ust. 3,
   uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
   uwzględniając sprawozdania komisji selekcyjnej z września 2012 r. dotyczące procedury selekcji Europejskiej Stolicy Kultury w Danii i na Cyprze,
   uwzględniając sprawozdania komisji selekcyjnej z listopada 2012 r. dotyczące procedury selekcji Europejskiej Stolicy Kultury na Malcie,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   zważywszy, że kryteria, o których mowa w art. 4 decyzji nr 1622/2006/WE, zostały całkowicie spełnione,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na Europejską Stolicę Kultury w roku 2017 w Danii i na Cyprze wyznacza się odpowiednio Aarhus i Pafos.
   Na Europejską stolicę Kultury w roku 2018 na Malcie wyznacza się Vallettę.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 maja 2013 r.

            W imieniu Rady

         R. QUINN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 304 z 3.11.2006, s. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 25 marca 1996 r. przewidująca dalszą pomoc finansową dla Mołdawii

text:
Ważna informacja prawna

|

31996D0242

Dziennik Urzędowy L 080 , 30/03/1996 P. 0060 - 0061

		Decyzja Radyz dnia 25 marca 1996 r.przewidująca dalszą pomoc finansową dla Mołdawii(96/242/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 235,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:Mołdawia wprowadza fundamentalne reformy polityczne i gospodarcze oraz podejmuje wzmożone wysiłki w kierunku wdrożenia modelu gospodarki rynkowej;Mołdawia, z jednej strony, i Wspólnoty Europejskie oraz ich Państwa Członkowskie, z drugiej strony, podpisały Umowę o partnerstwie i współpracy, która pomoże w rozwoju pełnej współpracy;władze Mołdawii wystąpiły do międzynarodowych instytucji finansowych, Wspólnoty Europejskiej oraz innych dwustronnych dawców z wnioskiem o udzielenie pomocy finansowej; oprócz szacowanego finansowania, które może zostać zapewnione przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) i Bank Światowy, pozostaje do pokrycia luka finansowa w wysokości 50 mln USD w 1995 r. aby udzielić wsparcia celom politycznym związanym z wysiłkami reformatorskimi rządu Mołdawii;Mołdawia uzgodniła z MFW porozumienie w sprawie promesy kredytowej w ramach wsparcia programu gospodarczego tego państwa; porozumienie to zostało zatwierdzone przez Radę MFW w dniu 22 marca 1995 r.;decyzją 94/346/WE [3], Rada zatwierdziła makroekonomiczną pomoc finansową dla Mołdawii, w wysokości 45 mln ecu; niezbędna jest jednakże dalsza oficjalna pomoc celem wspierania bilansu płatniczego, umocnienia pozycji rezerwowej oraz zapewnienia koniecznych dostosowań strukturalnych tego państwa;dodatkowy instrument kredytowy Wspólnoty dla Mołdawii jest właściwym środkiem pomagającym w zmniejszeniu zewnętrznych ograniczeń finansowych;instrument kredytowy Wspólnot powinien być zarządzany przez Komisję;do celów przyjęcia niniejszej decyzji Traktat nie przewiduje środków innych poza ustanowionymi w jego art. 235,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Wspólnota udostępnia Mołdawii długoterminowy instrument kredytowy w maksymalnej sumie głównej 15 milionów ECU na okres nie dłuższy niż 10 lat, celem zapewnienia zrównoważonego bilansu płatniczego, wzmocnienia pozycji rezerwowej tego państwa oraz umożliwienia wdrożenia niezbędnych reform strukturalnych.2. W tym celu, Komisja jest upoważniona do przekazania Mołdawii w imieniu Wspólnoty, niezbędnych środków, które zostaną udostępnione Mołdawii w formie kredytu.3. Kredytem zarządza Komisja przy ścisłej konsultacji z Komitetem Walutowym w sposób zgodny z każdym porozumieniem zawartym między MFW a Mołdawią.Artykuł 21. Komisja jest uprawniona do dokonania uzgodnień z władzami Mołdawii, po konsultacji z Komitetem Walutowym, w odniesieniu do warunków polityki gospodarczej, związanych z udzieleniem kredytu. Te warunki są zgodne z porozumieniem wymienionym w art. 1 ust. 3.2. Komisja, w regularnych odstępach czasu oraz przy współpracy z Komitetem Walutowym i ścisłym współdziałaniu z MFW, przeprowadza weryfikacje, celem stwierdzenia, że polityka gospodarcza Mołdawii jest zgodna z celami tego kredytu, oraz że jego warunki są wypełniane.Artykuł 31. Kredyt udostępnia się Mołdawii w jednej transzy, która zostaje zwolniona z zastrzeżeniem przestrzegania przepisów art. 2 oraz zadowalającego postępu Mołdawii w wykonaniu porozumienia w sprawie promesy kredytowej uzgodnionego z MFW.2. Środki są wypłacane na rzecz Narodowego Banku Mołdawii.Artykuł 41. Operacje zaciągania i udzielania kredytów wymienione w art. 1 są dokonywane według wartości w dniu ich dokonania i nie mogą pociągać za sobą konieczności angażowania się Wspólnoty w zmianę okresu trwania kredytu, w ryzyko walutowe, ryzyko stopy procentowej, ani w inne ryzyko handlowe.2. Komisja, na wniosek Mołdawii, podejmuje niezbędne czynności celem zapewnienia, że do warunków umowy kredytowej zostanie włączona klauzula dotycząca wcześniejszej spłaty zadłużenia, oraz że będzie możliwe jej zastosowanie.3. Na wniosek Mołdawii, oraz jeśli okoliczności pozwolą na poprawę stopy procentowej od kredytów, Komisja może refinansować całość lub część początkowej kwoty kredytu lub dokonać restrukturyzacji jego odpowiednich warunków finansowych. Operacje refinansowania lub restrukturyzacji są dokonywane zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 i nie wywierają skutku w postaci wydłużenia średniego okresu trwania kredytu, o którym mowa, ani zwiększenia, według aktualnego kursu walutowego, kwoty pozostającej do spłaty w dniu refinansowania lub restrukturyzacji.4. Wszelkie związane koszty poniesione przez Wspólnotę w związku z zawarciem umów i dokonywaniem operacji przewidzianych w niniejszej decyzji są pokrywane przez Mołdawię.5. Komitet Walutowy przynajmniej raz w roku jest informowany postępie działań, o określonych w ust. 2 i 3.Artykuł 5Przynajmniej raz do roku, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, które zawiera ocenę stosowania niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli, dnia 25 marca 1996 r.W imieniu RadyS. AgnelliPrzewodniczący[1] Dz.U. C 15 z 20.1.1996, str. 11.[2] Dz.U. C 65 z 4.3.1996.[3] Dz.U. L 155 z 22.6.1994, str. 27.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji z dnia 28 września 2011 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. korupcji

text:
               30.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 286/4

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 28 września 2011 r.
   ustanawiająca grupę ekspertów ds. korupcji
   2011/C 286/03
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W art. 67 ust. 3 Traktatu powierzono Unii Europejskiej zadanie polegające na zapewnieniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa w obszarze wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. By osiągnąć ten cel, konieczne jest zapobieganie i zwalczanie przestępczości, zorganizowanej i innej, w tym korupcji.

               (2)

               W „Programie Sztokholmskim – Otwarta i bezpieczna Europa w służbie obywateli” (1), przyjętym przez Radę Europejską w dniach 10–11 grudnia 2009 r., wzywa się Komisję do opracowania wskaźników – na podstawie istniejących systemów i wspólnych kryteriów – służących ocenie wysiłków na rzecz zwalczania korupcji, w szczególności w obszarach wspólnotowego dorobku prawnego (zamówienia publiczne, kontrola finansowa itp.).

               (3)

               W komunikacie skierowanym przez Komisję do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 listopada 2010 r. w sprawie „Strategii bezpieczeństwa wewnętrznego UE w działaniu: pięć kroków w kierunku bezpieczniejszej Europy” (2) podkreślono, że zasadnicze znaczenie ma niewzruszona wola polityczna do walki z korupcją oraz że niezbędne są działania na poziomie UE, jak również wymiana najlepszych praktyk. W komunikacie zapowiedziano, że w 2011 r. Komisja przedłoży wniosek dotyczący metod wspierania antykorupcyjnych działań państw członkowskich oraz ich monitorowania.

               (4)

               Decyzja Komisji z dnia 6 czerwca 2011 r. ustanawiająca mechanizm sprawozdawczy UE w obszarze walki z korupcją do celów oceny okresowej („sprawozdanie o zwalczaniu korupcji w UE”) (3) ustanawia cele oraz niezbędne elementy do przedkładania sprawozdania o zwalczaniu korupcji w UE. Zgodnie z tą decyzją sprawozdanie to będzie publikowane co dwa lata, począwszy od 2013 r. Za zarządzanie sprawozdaniem będzie odpowiadać Komisja, przy wsparciu grupy ekspertów powołanych przez Komisję w drodze procedury otwartego zaproszenia do składania kandydatur. Członkowie grupy ekspertów muszą posiadać niekwestionowaną wiedzę specjalistyczną, wyróżniać się wysokim poziomem etyki zawodowej oraz dobrą opinią w dziedzinie walki z korupcją.

               (5)

               Komunikat skierowany przez Komisję do Parlamentu Europejskiego, Rady i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 6 czerwca 2011 r. w sprawie „Walki z korupcją w UE” (4) głosi, że eksperci, którzy będą wspierać Komisję w jej pracach nad sprawozdaniem o zwalczaniu korupcji w UE, mogą reprezentować różne środowiska, takie jak organy ścigania, prewencja, społeczeństwo obywatelskie oraz muszą zobowiązać się do działania w ramach swoich obowiązków zawodowych.

               (6)

               W związku z powyższym konieczne jest powołanie grupy ekspertów w dziedzinie walki z korupcją oraz określenie jej struktury i zakresu zadań.

               (7)

               Taka grupa powinna wspierać Komisję w jej pracach nad sprawozdaniem o zwalczaniu korupcji w UE oraz kształtem przyszłych polityk UE opracowywanych na podstawie tego sprawozdania. W szczególności grupa będzie doradzać w takich kwestiach jak: ustalanie zagadnień przekrojowych i specyficznych dla danego państwa, które mają zostać omówione w każdym sprawozdaniu, opracowywanie wskaźników, ocena wyników państw członkowskich, określanie najlepszych praktyk, ustalanie tendencji panujących w UE, formułowanie zaleceń i proponowanie środków unijnych w stosownych przypadkach.

               (8)

               Grupa powinna liczyć 17 członków, a jej skład powinien zapewnić równowagę w zakresie reprezentowanych instytucji, środowisk zawodowych i regionów geograficznych.

               (9)

               Należy ustanowić przepisy dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy.

               (10)

               Dane osobowe członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (5).

               (11)

               Kadencja członków powinna wynosić cztery lata i być odnawialna,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejszym powołuje się grupę ekspertów ds. korupcji (zwaną dalej „grupą”).
   Artykuł 2
   Zadania
   Do zadań grupy należy:

               a)

               doradzanie Komisji w sprawach związanych ze sprawozdaniem o zwalczaniu korupcji w UE, w tym metodologii pracy, a także w sprawach dotyczących unijnej polityki antykorupcyjnej poprzez wydawanie, w stosownych przypadkach i po uzgodnieniu z Komisją, opinii ustnych i pisemnych;

               b)

               wspieranie Komisji w ocenie rozwoju polityk antykorupcyjnych na poziomie krajowym, unijnym i międzynarodowym oraz w ustalaniu tendencji w dziedzinie korupcji w UE;

               c)

               wspieranie Komisji w określaniu stosownych standardów walki z korupcją, a także wymiernych wskaźników, na podstawie których można dokonać ocen sprawozdania o zwalczaniu korupcji w UE;

               d)

               wspieranie Komisji w określaniu sposobów upraszczania istotnych informacji na temat rodzaju, zakresu i przyczyn korupcji w państwach członkowskich, a także skuteczności wysiłków na rzecz zwalczania korupcji;

               e)

               wspieranie Komisji w określaniu zagadnień przekrojowych i specyficznych dla danego kraju z dziedziny zwalczania korupcji, istotnych dla Unii i państw członkowskich, a także formułowaniu ewentualnych zaleceń w sprawozdaniu o zwalczaniu korupcji w UE;

               f)

               doradzanie Komisji w kwestii rozwoju metodologii oceny wysiłków na rzecz walki z korupcją w 27 państwach członkowskich;

               g)

               wspieranie Komisji w ustalaniu i określaniu ewentualnych właściwych środków i działań na poziomie unijnym i krajowym w ramach różnych polityk antykorupcyjnych;

               h)

               wspieranie Komisji w ustalaniu najlepszych praktyk i sposobów wymiany doświadczeń oraz partnerskiego uczenia się, które można dalej rozwijać na poziomie unijnym.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   Komisja może konsultować z grupą wszelkie kwestie dotyczące sprawozdania o zwalczaniu korupcji w UE oraz unijnej polityki antykorupcyjnej.
   Artykuł 4
   Skład i powoływanie
   1.   Grupa składa się z 17 członków.
   2.   Członkowie powinni posiadać udokumentowaną wiedzę i doświadczenie w dziedzinie zapobiegania i zwalczania korupcji w sektorze publicznym i prywatnym oraz monitorowania lub oceny polityk i praktyk antykorupcyjnych.
   3.   Skład grupy powinien odzwierciedlać potrzebną równowagę w zakresie wymaganej wiedzy na temat zwalczania korupcji oraz związanych z tym różnych aspektów, takich jak egzekwowanie prawa, sądownictwo, prewencja, kształtowanie polityk, monitoring lub nadzór, badania tendencji, polityk lub wskaźników, sektor publiczny i prywatny, prawo karne oraz aspekty/skutki gospodarcze i społeczne itp.
   4.   Członkowie są obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
   5.   Członkowie są powoływani przez Dyrektora Generalnego Dyrekcji Generalnej do Spraw Wewnętrznych w Komisji spośród osób, które odpowiedziały na zaproszenie do składania kandydatur (zob. załącznik do niniejszej decyzji).
   6.   Na podstawie zaproszenia do składania kandydatur nazwiska kandydatów, których uznano za odpowiednich, ale których nie powołano, zostaną za ich zgodą umieszczone na liście rezerwowej. Komisja będzie korzystać z listy w celu powołania zastępców dla członków, jeśli zaistnieje taka potrzeba. W przypadku gdy Komisja uzna listę rezerwową za niewystarczającą, może ponownie opublikować zaproszenie do składania kandydatur w celu utworzenia nowej listy.
   7.   Członkowie są mianowani osobiście na okres czterech lat. Członkowie działają niezależnie i w interesie publicznym. Pełnią oni swoje funkcje do czasu zastąpienia lub do końca swojej kadencji. Kadencja jest odnawialna.
   8.   Członkowie, którzy utracą zdolność skutecznego przyczyniania się do prac grupy, złożą rezygnację lub nie spełniają warunków określonych w niniejszym artykule lub w art. 339 Traktatu, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do końca ich kadencji.
   9.   Imiona i nazwiska członków grupy są publikowane w rejestrze grup ekspertów Komisji i podobnych zespołów („rejestr”) (6) i na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej do Spraw Wewnętrznych.
   10.   Dane osobowe są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (7).
   Artykuł 5
   Funkcjonowanie
   1.   Grupie przewodniczy przedstawiciel Komisji.
   2.   W porozumieniu z Komisją grupa może ustanowić podgrupy celem zbadania szczegółowych kwestii, zgodnie z zakresem obowiązków ustalonym przez grupę. Podgrupy są rozwiązywane niezwłocznie po wypełnieniu swojego mandatu.
   3.   W trybie doraźnym przedstawiciel Komisji może zaprosić do udziału w pracach grupy lub podgrupy zewnętrznych ekspertów posiadających szczególne kompetencje w dziedzinie, którą zajmuje się grupa lub podgrupa.
   4.   Komisja może przyznać przedstawicielom organizacji międzynarodowych, międzyrządowych lub pozarządowych status obserwatora.
   5.   Priorytety działań grupy odzwierciedlają potrzebę stworzenia skoordynowanej, wielodyscyplinarnej oraz spójnej polityki stanowiącej odpowiedź na wszelkie aspekty korupcji.
   6.   Członkowie grupy, a także zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej ustanowionym w Traktatach i ich przepisach wykonawczych, a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (8). W przypadku nieprzestrzegania przez nich powyższych zobowiązań Komisja może podjąć stosowne środki.
   7.   Komisja zapewnia obsługę sekretariatu.
   8.   Grupa przedstawia Komisji swoje opinie i sprawozdania. Komisja może ustalić termin, w którym grupa powinna dostarczyć opinię lub sprawozdanie.
   9.   Grupa może przyjąć swój regulamin wewnętrzny sporządzony na podstawie standardowego regulaminu wewnętrznego grup ekspertów.
   10.   Komisja publikuje stosowne informacje na temat działań podejmowanych przez grupę, umieszczając je w rejestrze lub zapewniając do nich dostęp poprzez link w rejestrze do strony internetowej DG do Spraw Wewnętrznych.
   Artykuł 6
   Koszty posiedzeń
   1.   Osoby uczestniczące w pracach grupy nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.
   2.   Wydatki na podróże służbowe i koszty utrzymania ponoszone przez osoby uczestniczące w pracach grupy są zwracane przez Komisję zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji.
   3.   Zwrot kosztów następuje w granicach dostępnych środków przyznanych w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.
   Artykuł 7
   Wejście w życie i zakres stosowania
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i obowiązuje przez 8 lat.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 115 z 4.5.2010, s. 1.

      (2)  COM(2010) 673 wersja ostateczna.

      (3)  C(2011) 3673 wersja ostateczna.

      (4)  COM(2011) 308 wersja ostateczna. Zob. dokument Rady 11580/11.

      (5)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      (6)  Członkowie, którzy nie życzą sobie ujawniania ich nazwiska, mogą złożyć wniosek o wyłączenie ich z powyższej zasady. Wniosek o nieujawnianie nazwiska członka grupy ekspertów uznaje się za uzasadniony, w przypadku gdy opublikowanie nazwiska mogłoby zagrozić jego bezpieczeństwu lub nietykalności osobistej bądź stanowić nieuzasadnione naruszenie prywatności.

      (7)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych. Porównaj: przypis 5.

      (8)  Decyzja Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny (Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

         Zaproszenie do składania kandydatur w procedurze naboru ekspertów mianowanych ad personam

      Decyzją (2011/C 286/03) z dnia 28 września 2011 r. (1) Komisja powołała grupę ekspertów ds. korupcji. Komisja będzie przewodniczyć grupie i może konsultować z grupą wszelkie kwestie dotyczące sprawozdania o zwalczaniu korupcji w UE oraz unijnej polityki antykorupcyjnej.
      Do zadań grupy ekspertów należy:

                  a)

                  doradzanie Komisji w sprawach związanych ze sprawozdaniem o zwalczaniu korupcji w UE, w tym metodologia pracy, a także w sprawach dotyczących polityki antykorupcyjnej w UE poprzez wydawanie, w stosownych przypadkach i po uzgodnieniu z Komisją, opinii ustnych i pisemnych;

                  b)

                  wspieranie Komisji w ocenie rozwoju polityk antykorupcyjnych na poziomie krajowym, unijnym i międzynarodowym oraz w określaniu tendencji w dziedzinie korupcji w UE;

                  c)

                  wspieranie Komisji w określaniu stosownych standardów walki z korupcją, a także wymiernych wskaźników, na podstawie których można dokonać ocen sprawozdania o zwalczaniu korupcji w UE;

                  d)

                  wspieranie Komisji w określaniu sposobów upraszczania stosownych informacji na temat rodzaju, zakresu i przyczyn korupcji w państwach członkowskich, a także skuteczności wysiłków na rzecz zwalczania korupcji;

                  e)

                  wspieranie Komisji w określaniu zagadnień przekrojowych i specyficznych dla danego kraju, istotnych dla Unii i państw członkowskich, a także formułowaniu ewentualnych zaleceń w sprawozdaniu o zwalczaniu korupcji w UE;

                  f)

                  doradzanie Komisji w kwestii rozwoju metodyk oceny wysiłków na rzecz walki z korupcją w 27 państwach członkowskich;

                  g)

                  wspieranie Komisji w ustalaniu i określaniu ewentualnych właściwych środków i działań na poziomie unijnym i krajowym w ramach różnych polityk w zakresie zwalczania korupcji;

                  h)

                  wspieranie Komisji w wyznaczaniu najlepszych praktyk i sposobów wymiany doświadczeń oraz partnerskiego uczenia się, które można dalej rozwijać na poziomie unijnym.

            W celu naboru członków grupy ekspertów Komisja zaprasza do zgłaszania kandydatur.
      Zgodnie z art. 4 powyższej decyzji grupa ekspertów składa się z 17 członków mianowanych ad personam.
      Komisja powołuje członków ad personam na czteroletnią, odnawialną kadencję. Przedstawiają oni Komisji niezależne opinie wolne od wpływów zewnętrznych oraz przestrzegają zasad poufności wymienionych w art. 5 decyzji Komisji ustanawiającej grupę ekspertów. Członkowie działają niezależnie i w interesie publicznym. Przy ocenie kandydatur Komisja będzie brać pod uwagę następujące kryteria:

                  a)

                  udokumentowane kompetencje, osiągnięcia zawodowe na wysokim poziomie oraz doświadczenie (co najmniej pięcioletnie), w tym na szczeblu europejskim lub międzynarodowym, w zakresie działań związanych z zapobieganiem i zwalczaniem korupcji lub w powiązanych dziedzinach;

                  b)

                  gruntowna wiedza na temat dorobku prawnego i polityk UE w dziedzinie zwalczania korupcji, a także na temat obowiązujących instrumentów prawnych służących walce z korupcją i mechanizmów monitoringu i oceny w tej dziedzinie na poziomie unijnym i międzynarodowym;

                  c)

                  potwierdzona umiejętność pracy w języku angielskim;

                  d)

                  konieczność zapewnienia równowagi w grupie ekspertów pod względem instytucji, środowiska zawodowego, płci i pochodzenia geograficznego (2);

                  e)

                  Skład grupy odzwierciedla potrzebną równowagę w zakresie wymaganej wiedzy na temat zwalczania korupcji oraz związanych z tym różnych zagadnień, takich jak między innymi egzekwowanie prawa, sądownictwo, prewencja, kształtowanie polityk, monitoring lub nadzór, badanie tendencji, polityk lub wskaźników, sektor prywatny i publiczny, prawo karne oraz aspekty/skutki gospodarcze i społeczne;

                  f)

                  członkowie muszą posiadać obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

            Kryteria te zostaną ocenione na podstawie wypełnionych formularzy życiorysu i zgłoszenia.
      Kandydatury można składać jedynie poprzez wypełnienie wzoru formularza zgłoszenia kandydatury (załącznik II) i wzoru życiorysu (3). Kandydaci proszeni są o wyraźne wskazanie w zgłoszeniu dziedziny działań antykorupcyjnych, w której posiadają szczególną wiedzę.
      Należycie podpisane zgłoszenia należy przesłać drogą elektroniczną lub pocztą w terminie 20 dni roboczych od daty publikacji zaproszenia do składania kandydatur w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej na poniższy adres sekretariatu działu A2 Dyrekcji Generalnej do Spraw Wewnętrznych:

                  European Commission

                  Directorate-General for Home Affairs

                  Unit A2 Secretariat

                  LX 46 3/131

                  1049 Bruxelles/Brussel

                  BELGIQUE/BELGIË

                  HOME-CORRUPTION@ec.europa.eu

            W przypadku przesłania kandydatury drogą elektroniczną decyduje data wysłania e-maila. W przypadku przesłania zgłoszenia pocztą decyduje data stempla pocztowego.
      Komisja zwraca koszty podróży i utrzymania ponoszone w związku z działalnością grupy ekspertów zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji, w ramach dostępnych środków budżetowych. Za pełnienie swoich obowiązków członkowie nie będą otrzymywać żadnego wynagrodzenia.
      Imiona i nazwiska członków grupy zostaną opublikowane w rejestrze grup ekspertów Komisji i podobnych podmiotów („rejestr”) (4) i na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej do Spraw Wewnętrznych.
      Dane osobowe będą gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (5).
      Dodatkowych informacji udziela pani Raluca STEFANUC, tel. +32 22953152, e-mail: raluca.stefanuc@ec.europa.eu
      Informacje dotyczące wyników selekcji zostaną opublikowane na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej do Spraw Wewnętrznych oraz, w stosownych przypadkach, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         (1)  Dz.U. C 286 z 30.9.2011, s. 4.

         (2)  Decyzja Komisji 2000/407/WE z dnia 19 czerwca 2000 r. dotycząca zapewnienia równowagi płci w powołanych przez nią komitetach i grupach ekspertów (Dz.U. L 154 z 27.6.2000, s. 34).

         (3)  Życiorysy należy składać w formacie europejskim: http://www.cedefop.eu.int/transparency/cv.asp

         (4)  Członkowie, którzy nie życzą sobie, aby ujawniono ich nazwisko, mogą złożyć wniosek o wyłączenie ich z powyższej zasady. Wniosek o nieujawnianie nazwiska członka grupy ekspertów uznaje się za uzasadniony, w przypadku gdy opublikowanie nazwiska mogłoby zagrozić jego bezpieczeństwu lub nietykalności osobistej bądź stanowić nieuzasadnione naruszenie prywatności.

         (5)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

         Dodatek


title: 2013/405/UE: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 24 lipca 2013 r. w sprawie mianowania sędziego Sądu

text:
               30.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 203/14

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   z dnia 24 lipca 2013 r.
   w sprawie mianowania sędziego Sądu
   (2013/405/UE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 254 i 255,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Mandaty trzynastu sędziów Sądu wygasają z dniem 31 sierpnia 2013 r. Należy dokonać nowych mianowań na okres od dnia 1 września 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2019 r.

               (2)

               Na zwolnione stanowisko sędziego Sądu zaproponowano kandydaturę Egidijusa BIELIŪNASA.

               (3)

               Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował kandydaturę Egidijusa BIELIŪNASA na stanowisko sędziego Sądu,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Sędzią Sądu na okres od dnia 1 września 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2019 r. zostaje niniejszym mianowany Egidijus BIELIŪNAS.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2013 r.

         R. KAROBLIS

            Przewodniczący


title: 2011/41/UE: Decyzja Rady z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów trzech członków z Niderlandów i sześciu zastępców członków z Niderlandów

text:
               22.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 19/17

         DECYZJA RADY
   z dnia 18 stycznia 2011 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów trzech członków z Niderlandów i sześciu zastępców członków z Niderlandów
   (2011/41/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Niderlandów,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE i 2010/29/UE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. (1).

               (2)

               Trzy stanowiska członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Annemarie JORRITSMA-LEBBINK, Luzette WAGENAAR-KROON i Roba BATSA.

               (3)

               Cztery stanowiska zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Ellie FRANSSEN, Joba COHENA, Rindy DEN BESTEN i Hendrikusa DE LANGEGO.

               (4)

               Dwa stanowiska zastępców członków zwolnią się w związku z mianowaniem Hansa KOKA i Henka KOOLA na członków Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowiska członków:

                           —

                           H.A.J. (Hans) KOK, Burgemeester (burmistrz ’t Hof van Twente)

                           —

                           H.P.M (Henk) KOOL, Wethouder (członek zarządu gminy Haga)

                           —

                           S.B. (Sipke) SWIERSTRA, Gedeputeerde (członek zarządu) prowincji Drenthe

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           H.A.J. (Henk) AALDERINK, Burgemeester (burmistrz Bronckhorst)

                           —

                           J.P. (Jean Paul) GEBBEN, Burgemeester (burmistrz Renkum)

                           —

                           J.P.W. (Jan Willem) GROOT, Wethouder (członek zarządu gminy Amstelveen)

                           —

                           L.W.C.M. (Loes) van der MEIJS, Wethouder (członek zarządu gminy Doetinchem)

                           —

                           N.A. (André) van de NADORT, Burgemeester (burmistrz Ten Boer)

                           —

                           F. (Frank) de VRIES, Wethouder (członek zarządu gminy Groningen)

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 stycznia 2011 r.

            W imieniu Rady

         Gy. MATOLCSY

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22 oraz Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/82 z dnia 16 stycznia 2017 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

text:
               17.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 12/90

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/82
   z dnia 16 stycznia 2017 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/849 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylającą decyzję 2013/183/WPZiB (1), w szczególności jej art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 maja 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/849.

               (2)

               W dniu 17 grudnia 2016 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, ustanowiony na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1718 (2006), skreślił nazwy pięciu statków z wykazu osób i podmiotów podlegających środkom ograniczającym.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do decyzji (WPZiB) 2016/849,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W załączniku I do decyzji (WPZiB) 2016/849 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 stycznia 2017 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 79.

      ZAŁĄCZNIK
      Statki o wymienionych poniżej numerach IMO skreśla się z wykazu zamieszczonego we wpisie nr 20 w części B (Podmioty) załącznika I do decyzji (WPZiB) 2016/849:

                  d)

                  Dawnlight 9110236

                  e)

                  Ever Bright 88 (J Star) 8914934

                  f)

                  Gold Star 3 (benevolence) 8405402

                  o)

                  Orion Star (Richocean) 9333589

                  w)

                  South Hill 5 9138680


title: 2006/1008/WE: Decyzja Rady z dnia 21 grudnia 2006 r. wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu

text:
               28.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 379/123

      DECYZJA RADY

   z dnia 21 grudnia 2006 r.
   wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu
   (2006/1008/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 29 maja 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/379/WE wykonującą art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylającą decyzję 2005/930/WE (2); oraz określającą wykaz osób i podmiotów, do których ma zastosowanie to rozporządzenie.

               (2)

               Rada ustaliła, że pewne kolejne osoby, grupy i podmioty spełniają warunki ustanowione w art. 2 ust. 3 rozporządzenia i w związku z tym powinny również zostać umieszczone w wykazie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Do wykazu osób, grup i podmiotów, do których ma zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 2580/2001, dodaje się osoby, grupy i podmioty wymienione w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 2006 r.

            W imieniu Rady

         J. KORKEAOJA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 70. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1461/2006 (Dz.U. L 272 z 3.10.2006, str. 11).

      (2)  Dz.U. L 144 z 31.5.2006, str. 21.

      ZAŁĄCZNIK
      Rada ustaliła, że wymienione poniżej osoby, grupy i podmioty uczestniczą w aktach terrorystycznych w rozumieniu art. 1 ust. 2 i 3 wspólnego stanowiska Rady 2001/931/WPZiB z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (1), że została w stosunku do nich podjęta decyzja przez właściwy organ krajowy w rozumieniu art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska, i że w związku z tym powinny one zostać umieszczone w wykazie osób, grup i podmiotów, do których ma zastosowanie rozporządzenie Rady (WE) 2580/2001.
      I.   OSOBY

                  1.

                  AKHNIKH, Ismail (alias SUHAIB; alias SOHAIB), ur. 22.10.1982 w Amsterdamie (Niderlandy), nr paszportu (holenderskiego) NB0322935
                  (członek grupy „Hofstadgroep”)

                  2.

                  AOURAGHE, Zine Labidine (alias Halifi Laarbi MOHAMED; alias Abed; alias Abid; alias Abu ISMAIL), ur. 18.7.1978 w Nador (Maroko), nr paszportu (hiszpańskiego) ESPP278036
                  (członek grupy „Hofstadgroep”)

                  3.

                  BOUGHABA, Mohamed Fahmi (alias Mohammed Fahmi BOURABA; alias Mohammed Fahmi BURADA; alias Abu MOSAB), ur. 6.12.1981 w Al Hoceimie (Maroko)
                  (członek grupy „Hofstadgroep”)

                  4.

                  BOUYERI, Mohammed (alias Abu ZUBAIR; alias SOBIAR; alias Abu ZOUBAIR), ur. 8.3.1978 w Amsterdamie (Niderlandy)
                  (członek grupy „Hofstadgroep”)

                  5.

                  EL FATMI, Nouredine (alias Nouriddin EL FATMI; alias Nouriddine EL FATMI, alias Noureddine EL FATMI, alias Abu AL KA'E KA'E; alias Abu QAE QAE; alias FOUAD; alias FZAD; alias Nabil EL FATMI; alias Ben MOHAMMED; alias Ben Mohand BEN LARBI; alias Ben Driss Muhand IBN LARBI; alias Abu TAHAR; alias EGGIE), ur. 15.8.1982 w Midarze (Maroko), nr paszportu (marokańskiego) N829139
                  (członek grupy „Hofstadgroep”)

                  6.

                  EL MORABIT, Mohamed, ur. 24.1.1981 w Al Hoceimie (Maroko), nr paszportu (marokańskiego) K789742
                  (członek grupy „Hofstadgroep”)

                  7.

                  ETTOUMI, Youssef (alias Youssef TOUMI), ur. 20.10.1977 w Amsterdamie (Niderlandy), nr dowodu tożsamości (holenderskiego) LNB4576246
                  (członek grupy „Hofstadgroep”)

                  8.

                  HAMDI, Ahmed (alias Abu IBRAHIM), ur. 5.9.1978 w Beni Said (Maroko), nr paszportu (marokańskiego) K728658
                  (członek grupy „Hofstadgroep”)

                  9.

                  WALTERS, Jason Theodore James (alias Abdullah; alias David), ur. 6.3.1985 w Amersfoort (Niderlandy), nr paszportu (holenderskiego) NE8146378
                  (członek grupy „Hofstadgroep”)

            II.   GRUPY I PODMIOTY

                  1.

                  Hofstadgroep

                  2.

                  TAK – Teyrbazen Azadiya Kurdistan, alias Sokoły Wolności Kurdystanu, Jastrzębie Wolności Kurdystanu

         (1)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 93.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/668 z dnia 27 czerwca 2016 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu dodatkowego do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               8.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 97/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/668
   z dnia 27 czerwca 2016 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu dodatkowego do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91, art. 100 ust. 2 i art. 207 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/1277 (2) Protokół dodatkowy do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwany dalej „protokołem dodatkowym”) został podpisany, z zastrzeżeniem zawarcia tego protokołu.

               (2)

               Protokół dodatkowy powinien zostać zatwierdzony,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Protokół dodatkowy do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii i jej państw członkowskich (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do dokonania powiadomienia przewidzianego w art. 12 ust. 2 protokołu dodatkowego.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 czerwca 2016 r.

            W imieniu Rady

         M. VAN DAM

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 7 czerwca 2016 r.

      (2)  Dz.U. L 204 z 31.7.2015, s. 1.

      (3)  Tekst protokołu dodatkowego zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jego podpisania.


title: Decyzja Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o wzajemnym uznawaniu certyfikatów zgodności dla wyposażenia statków

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0425

Dziennik Urzędowy L 150 , 30/04/2004 P. 0042 - 0045

		Decyzja Radyz dnia 21 kwietnia 2004 r.w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o wzajemnym uznawaniu certyfikatów zgodności dla wyposażenia statków(2004/425/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy, zdanie pierwsze, ust. 3 akapit pierwszy, zdanie pierwsze i ust. 4,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Umowa między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o wzajemnym uznawaniu certyfikatów zgodności dla wyposażenia statków (Umowa) została podpisana w imieniu Wspólnoty w dniu 27 lutego 2004 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia.(2) Należy ustanowić odpowiednie procedury wewnętrzne dla zapewnienia dobrego funkcjonowania Umowy; dlatego konieczne jest nadanie uprawnień Komisji w celu podjęcia pewnych decyzji dla jej wykonania.(3) Umowa ta powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Umowa między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o wzajemnym uznawaniu certyfikatów zgodności dla wyposażenia statków zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej (umocowanych) do przekazania w imieniu Wspólnoty, noty przewidzianej w art. 21 ust. 1 Umowy.Artykuł 31. Komisja, wspierana przez specjalny komitet powołany przez Radę, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie przewidzianym w art. 7 Umowy oraz we wszelkich grupach roboczych, które mogą zostać utworzone zgodnie z art. 7 ust. 4 Umowy. Komisja, po przeprowadzeniu konsultacji ze specjalnym komitetem, podejmuje dalsze działania w odniesieniu do notyfikacji, wymiany informacji i wniosków o informacje, określonych w Umowie.2. Stanowisko Wspólnoty w odniesieniu do decyzji, które mają być podjęte przez Wspólny Komitet, określa Komisja, po zasięgnięciu opinii specjalnego komitetu.3. Decyzję dotyczącą rozwiązania Umowy, zgodnie z jej art. 21 ust. 3. podejmuje Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 21 kwietnia 2004 r.W imieniu RadyJ. WalshPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2008/784/WE: Decyzja Rady z dnia 2 października 2008 r. ustanawiająca odrębną odpowiedzialność Czarnogóry i zmniejszająca proporcjonalnie odpowiedzialność Serbii w odniesieniu do pożyczek długoterminowych przyznanych przez Wspólnotę Federacji Serbii i Czarnogóry (byłej Federalnej Republice Jugosławii – FRJ) zgodnie z decyzjami Rady 2001/549/WE i 2002/882/WE

text:
               10.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 269/8

      DECYZJA RADY

   z dnia 2 października 2008 r.
   ustanawiająca odrębną odpowiedzialność Czarnogóry i zmniejszająca proporcjonalnie odpowiedzialność Serbii w odniesieniu do pożyczek długoterminowych przyznanych przez Wspólnotę Federacji Serbii i Czarnogóry (byłej Federalnej Republice Jugosławii – FRJ) zgodnie z decyzjami Rady 2001/549/WE i 2002/882/WE
   (2008/784/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 2001/549/WE z dnia 16 lipca 2001 r. przyznającą pomoc makrofinansową Federalnej Republice Jugosławii (2) Wspólnota przyznała Federalnej Republice Jugosławii pożyczkę długoterminową do wysokości 225 mln EUR w celu zapewnienia zrównoważonego bilansu płatniczego oraz wzmocnienia pozycji kraju w zakresie rezerw. Pożyczka została wypłacona przez Komisję w pełnej wysokości, w jednej transzy w październiku 2001 r.

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady 2002/882/WE z dnia 5 listopada 2002 r. przewidującą dalszą makroekonomiczną pomoc finansową na rzecz Federalnej Republiki Jugosławii (3) Wspólnota przyznała Federalnej Republice Jugosławii pożyczkę do wysokości 55 mln EUR w celu zapewnienia zrównoważonego bilansu płatniczego oraz wzmocnienia pozycji kraju w zakresie rezerw. Pożyczka została wypłacona przez Komisję w pełnej wysokości, w trzech transzach, odpowiednio: 10 mln EUR w lutym 2003 r., 30 mln EUR we wrześniu 2003 r. i 15 mln EUR w kwietniu 2005 r.

               (3)

               Zgodnie z Kartą konstytucyjną Federacji Serbii i Czarnogóry przyjętą w dniu 4 lutego 2003 r. Federalna Republika Jugosławii przekształciła się w Federację Serbii i Czarnogóry.

               (4)

               W dniu 3 czerwca 2006 r., na podstawie art. 60 Karty konstytucyjnej Federacji Serbii i Czarnogóry oraz w następstwie czarnogórskiego referendum z dnia 21 maja 2006 r., parlament Czarnogóry przyjął deklarację niepodległości kraju, która stanowiła, że Czarnogóra jest niepodległym państwem posiadającym pełną osobowość prawną prawa międzynarodowego.

               (5)

               W dniu 5 czerwca 2006 r. parlament Serbii przyjął decyzję określającą Serbię jako państwo sukcesora Federacji Serbii i Czarnogóry.

               (6)

               W swoich konkluzjach z dnia 12 czerwca 2006 r. Rada przyjęła do wiadomości deklarację parlamentu Czarnogóry i decyzję parlamentu Serbii oraz oświadczyła, że Unia Europejska i jej państwa członkowskie postanowiły rozwijać dalsze stosunki z Czarnogórą jako suwerennym i niepodległym państwem.

               (7)

               Dnia 10 lipca 2006 r. Czarnogóra i Serbia zawarły umowę w sprawie uregulowania członkostwa w międzynarodowych organizacjach finansowych oraz podziału aktywów i pasywów finansowych, zgodnie z którą umową pożyczki udzielone Federalnej Republice Jugosławii lub Federacji Serbii i Czarnogóry w ramach pomocy makrofinansowej powinny być nadal obsługiwane w 90 % przez Serbię i 10 % przez Czarnogórę, chyba że zgodnie z zasadą beneficjenta końcowego należy zastosować inny podział procentowy.

               (8)

               Za pośrednictwem Centralnego Banku Czarnogóry i Narodowego Banku Serbii, Czarnogóra i Serbia wypełniają nadal w całości obowiązki związane z obsługą długu wynikającego z operacji pożyczkowych Wspólnoty.

               (9)

               Zgodnie z dodatkiem 4 do umowy między Czarnogórą i Serbią z dnia 10 lipca 2006 r. Czarnogórze przypisany został dług w łącznej wysokości 6 703 388,62 EUR wynikający z pożyczek w ramach pomocy makrofinansowej.

               (10)

               Obydwa kraje wypełniają obowiązki związane z obsługą długu zgodnie z uzgodnionym pomiędzy sobą podziałem: 90:10, z wyjątkiem jednej operacji, która jest obsługiwana zgodnie z zasadą beneficjenta końcowego (obsługa w 99,47 % przez Serbię i w 0,53 % przez Czarnogórę).

               (11)

               Zważywszy na stosunki łączące Unię Europejską i Czarnogórę jako niepodległe państwo, w szczególności partnerstwo europejskie ustanowione decyzją Rady 2007/49/WE w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie europejskim z Czarnogórą (4), oraz długoterminowy charakter spłaty, należy upoważnić Komisję do podjęcia odpowiednich działań w celu zapewnienia, by zobowiązania wynikające z pożyczek udzielonych na mocy decyzji 2001/549/WE i 2002/882/WE zostały podzielone pomiędzy Czarnogórę i Serbię w proporcji wynikającej z dwustronnych uzgodnień między tymi krajami.

               (12)

               Niniejsza decyzja nie uprawnia Czarnogóry ani Serbii do jakiejkolwiek dodatkowej wypłaty pomocy makrofinansowej.

               (13)

               Przed przekazaniem swojego wniosku Komisja zasięgnęła opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego.

               (14)

               Traktat nie określa dla przyjęcia niniejszej decyzji innych kompetencji niż wynikające z art. 308,

         STANOWI CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Czarnogóra przyjmuje na siebie odrębną odpowiedzialność za spłatę kapitału i odsetek, jak również wszystkich pozostałych kosztów i wydatków odnoszących się do obsługi kwoty 6 703 388,62 EUR stanowiącej część długoterminowej pożyczki w wysokości 280 mln EUR wypłaconej Federacji Serbii i Czarnogóry (byłej Federalnej Republice Jugosławii) zgodnie z decyzjami 2001/549/WE i 2002/882/WE.
   2.   W tym celu Komisja zostaje upoważniona, po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, do podpisania z władzami Czarnogóry odrębnej umowy pożyczki na kwotę przypisaną Czarnogórze, zasadniczo na warunkach przewidzianych w następujących dokumentach:

               —

               Umowa pożyczki z dnia 17 września 2001 r. między Wspólnotą Europejską a Federalną Republiką Jugosławii,

               —

               Umowa pożyczki z dnia 13 grudnia 2002 r. między Wspólnotą Europejską a Federalną Republiką Jugosławii,

               —

               Uzupełniająca umowa pożyczki z dnia 25 lipca 2003 r. między Wspólnotą Europejską a Federacją Serbii i Czarnogóry, oraz

               —

               Uzupełniająca umowa pożyczki z dnia 7 kwietnia 2005 r. między Wspólnotą Europejską a Federacją Serbii i Czarnogóry.

         W szczególności stopa oprocentowania i wymagane terminy płatności odsetek oraz spłaty kapitału pozostaną takie same jak te ustalone w umowach pożyczki załączonych do umów, o których mowa w niniejszym paragrafie.
   3.   Niniejsza decyzja nie upoważnia Czarnogóry do jakichkolwiek dodatkowych wypłat w ramach pomocy makrofinansowej ze strony Wspólnoty.
   Artykuł 2
   1.   Po podpisaniu między Wspólnotą a Czarnogórą odrębnej umowy pożyczki, o której mowa w art. 1 ust. 2, zobowiązania, które ma wobec Wspólnoty Serbia jako państwo sukcesor Federacji Serbii i Czarnogóry, zostaną odpowiednio zmniejszone.
   2.   Komisja jest upoważniona do zawierania uzgodnień z Serbią w celu dokonania zmian istniejących umów pożyczki, o których mowa w art. 1 ust. 2.
   3.   Niniejsza decyzja nie upoważnia Serbii do jakichkolwiek dodatkowych wypłat w ramach pomocy makrofinansowej ze strony Wspólnoty.
   Artykuł 3
   1.   Wszystkie koszty i wydatki poniesione przez Wspólnotę w związku z zawarciem i wykonaniem uzgodnień określonych w art. 1, ponosi Czarnogóra.
   2.   Wszystkie koszty i wydatki poniesione przez Wspólnotę w związku z zawarciem i wykonaniem uzgodnień określonych w art. 2, ponosi Serbia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 2 października 2008 r.

            W imieniu Rady

         X. BERTRAND

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 2 września 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 197 z 21.7.2001, s. 38.

      (3)  Dz.U. L 308 z 9.11.2002, s. 25.

      (4)  Dz.U. L 20 z 27.1.2007, s. 16.


title: Decyzja Rady z dnia 16 czerwca 2016 r. w sprawie odnowienia kadencji zastępcy przewodniczącego Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin

text:
               21.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 223/5

         DECYZJA RADY
   z dnia 16 czerwca 2016 r.
   w sprawie odnowienia kadencji zastępcy przewodniczącego Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin
   (2016/C 223/06)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (1), w szczególności jego art. 47 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 12 lipca 2011 r. (2) Rada mianowała Sari Kaarinę HAUKKĘ zastępcą przewodniczącego Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin (zwanego dalej „Urzędem”).

               (2)

               Kadencja Sari Kaariny HAUKKI wygasa w dniu 14 października 2016 r.

               (3)

               W dniu 4 maja 2016 r., po otrzymaniu pozytywnej opinii Rady Administracyjnej Urzędu, Komisja złożyła wniosek w sprawie powołania Sari Kaariny HAUKKI na kolejną kadencję,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Sari Kaarina HAUKKA zostaje niniejszym powołana na kolejną pięcioletnią kadencję zastępcy przewodniczącego Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin ze skutkiem od dnia 15 października 2016 r.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady Administracyjnej Urzędu upoważniony jest do dokonania wszelkich ustaleń niezbędnych do wdrożenia art. 1.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 16 czerwca 2016 r.

            W imieniu Rady

         L. F. ASSCHER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 227 z 1.9.1994, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie mianowania zastępcy przewodniczącego Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin (Dz.U. C 209 z 15.7.2011, s. 17).