title: Decyzja Rady (UE) 2016/833 z dnia 17 maja 2016 r. określająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na 54. posiedzeniu Komisji Ekspertów ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych powołanej przez Międzyrządową Organizację Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF) w odniesieniu do niektórych zmian w dodatku C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami

text:
               27.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 140/12

         DECYZJA RADY (UE) 2016/833
   z dnia 17 maja 2016 r.
   określająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na 54. posiedzeniu Komisji Ekspertów ds. Przewozu Towarów Niebezpiecznych powołanej przez Międzyrządową Organizację Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF) w odniesieniu do niektórych zmian w dodatku C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 w związku z jego art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia przystąpiła do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami z dnia 9 maja 1980 r. zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. (zwanej dalej „Konwencją COTIF”) na mocy decyzji Rady 2013/103/UE (1).

               (2)

               Wszystkie państwa członkowskie, z wyjątkiem Cypru i Malty, są umawiającymi się stronami Konwencji COTIF i stosują ją.

               (3)

               Dyrektywą 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanowiono wymagania dotyczące drogowego, kolejowego lub śródlądowego transportu towarów niebezpiecznych w obrębie państw członkowskich lub między nimi. Dyrektywa odnosi się między innymi do Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych, który występuje jako dodatek C do Konwencji COTIF (zwany dalej „RID”). Ponadto art. 4 wspomnianej dyrektywy 2008/68/WE stanowi, że „Transport towarów niebezpiecznych pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi jest dozwolony pod warunkiem zgodności z przepisami RID, o ile nie zastrzeżono inaczej w załącznikach”.

               (4)

               Oczekuje się, że podczas 54. posiedzenia, które ma się odbyć w dniu 25 maja 2016 r., Komisja Ekspertów do Spraw Przewozu Towarów Niebezpiecznych (zwanej dalej „Komisją Ekspertów RID”), powołana zgodnie z art. 13 § 1 lit. d) Konwencji COTIF, zdecyduje o pewnych zmianach w załączniku RID. Celem tych zmian, które dotyczą norm technicznych lub ujednoliconych przepisów technicznych, jest zapewnienie bezpiecznego i wydajnego transportu towarów niebezpiecznych przy jednoczesnym uwzględnieniu postępu naukowego i technicznego w tym sektorze, a także opracowywanie nowych substancji i artykułów stwarzających zagrożenie podczas transportu takich towarów.

               (5)

               Komitet ds. transportu towarów niebezpiecznych ustanowiony na mocy dyrektywy 2008/68/WE omówił wstępnie proponowane zmiany.

               (6)

               Wszystkie proponowane zmiany są uzasadnione i korzystne, a Unia powinna je zatem poprzeć,

               (7)

               Stanowisko Unii na 54. posiedzeniu Komitetu Ekspertów RID powinno zatem opierać się na załączniku do niniejszej decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na 54. posiedzeniu Komisji Ekspertów RIDw ramach Konwencji COTIF jest zgodne z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   2.   Nieznaczne zmiany do dokumentów, o których mowa w załączniku do niniejszej decyzji, mogą zostać uzgodnione przez przedstawicieli Unii w ramach Komisji Ekspertów RID bez kolejnej decyzji Rady.
   Artykuł 2
   Decyzja Komisji Ekspertów RID, po jej przyjęciu, jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ze wskazaniem daty jej wejścia w życie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 maja 2016 r.

            W imieniu Rady

         M.H.P. VAN DAM

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/103/UE z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Międzyrządową Organizacją Międzynarodowych Przewozów Kolejami w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) z dnia 9 maja 1980 r. zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r. (Dz.U. L 51 z 23.2.2013, s. 1).

      (2)  Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).

      ZAŁĄCZNIK

                  Wniosek

                  Dokument źródłowy

                  Przedmiot

                  Uwagi

                  Stanowisko Unii

                  1

                  OTIF/RID/CE/GTP/2015/2
                  OTIF/RID/CE/GTP/INF.14
                  OTIF/RID/CE/GTP/INF.15

                  Włączenie do RID obowiązków dla podmiotów odpowiedzialnych za utrzymanie (ECM)

                  Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF dotyczące przyjęcia tekstu w zmienionym brzmieniu

                  Zgoda na zmiany w wersji ustalonej w ramach stałej grupy roboczej

                  2

                  OTIF/RID/CE/GTP/2015/3

                  Zmiana przepisu szczególnego TU 16 w RID/ADR/ADN rozdział 4.3

                  Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                  Zgoda na zmiany w wersji ustalonej w ramach stałej grupy roboczej

                  3

                  OTIF/RID/CE/GTP/2015/5

                  Obowiązek przewoźnika w zakresie informowania maszynisty o umiejscowieniu towarów niebezpiecznych w pociągu

                  Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                  Zgoda na zmiany w wersji ustalonej w ramach stałej grupy roboczej

                  4

                  OTIF/RID/CE/GTP/2015/6

                  Opakowania zbiorcze giętkie

                  Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                  Zgoda na brzmienie tekstu dotyczącego opakowań zbiorczych giętkich w OTIF/RID/CE/GTP/2015/12

                  5

                  OTIF/RID/CE/GTP/2015/7

                  Definicje „ładunku całkowitego”/„wagonu ładownego”

                  Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                  Zgoda na zmiany

                  6

                  OTIF/RID/CE/GTP/2015/12
                  OTIF/RID/CE/GTP/2015/INF.2
                  OTIF/RID/CE/GTP/2015/INF.3

                  Różne skonsolidowane zmiany uzgodnione przez stałą grupę roboczą

                  Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                  Zgoda na zmiany

                  7

                  Tamże

                  Zmiany do dalszego zbadania przez stałą grupę roboczą

                  —

                  —

                  8

                  Tamże

                  Zmiany wymagające przyjęcia jednolitej opinii na wspólnym posiedzeniu EKG-ONZ – OTIF

                  Należy wspierać wydajny transport multimodalny

                  Zgoda na zmiany zgodnie z zaleceniami wspólnego posiedzenia

                  9

                  OTIF/RID/CE/GTP/2015/14

                  Zgłoszenia zdarzeń z udziałem towarów niebezpiecznych zgodnie z RID 1.8.5; Hamburg-Billwerder, 3 lipca 2013 r.

                  Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                  Zgoda na zmiany w wersji ustalonej w ramach stałej grupy roboczej

                  10

                  OTIF/RID/CE/GTP/2015/INF.4

                  Odległości ochronne dla pojazdów drogowych

                  Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach stałej grupy roboczej OTIF

                  Zgoda na zmiany


title: Decyzja Zarządu Europolu z dnia 18 lipca 2007 r. dotycząca wyrażenia zgody na warunki i procedury określone przez Europol przyjmujące kwoty, o których mowa w załączniku do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. w sprawie opodatkowania poborów i wynagrodzeń wypłacanych pracownikom Europolu na rzecz Europolu

text:
               28.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/49

      DECYZJA ZARZĄDU EUROPOLU

   z dnia 18 lipca 2007 r.
   dotycząca wyrażenia zgody na warunki i procedury określone przez Europol przyjmujące kwoty, o których mowa w załączniku do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. w sprawie opodatkowania poborów i wynagrodzeń wypłacanych pracownikom Europolu na rzecz Europolu
   (2007/538/WE)
   ZARZĄD EUROPOLU,
   uwzględniając protokół sporządzony na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 41 ust. 3 Konwencji o Europolu, w sprawie przywilejów i immunitetów Europolu, członków jego organów, zastępców dyrektorów oraz pracowników Europolu (1), a w szczególności jego art. 10;
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 czerwca 2007 r. Rada podjęła decyzję w sprawie waloryzacji poborów i wynagrodzeń urzędników Europolu o 1,5 % z mocą wsteczną od dnia 1 lipca 2006 r.

               (2)

               W dniu 18 lipca 2007 r. Zarząd podjął decyzję w sprawie wprowadzenia w życie podwyżki kwot, o których mowa w art. 4 załącznika do decyzji Zarządu z dnia 16 listopada 1999 r. (2) o taki sam procent i z tym samym dniem, jak określono decyzją Rady z dnia 12 czerwca 2007 r., o której mowa w pkt 1.

               (3)

               Zgodnie z tą samą decyzją Zarządu z dnia 18 lipca 2007 r., wartości ustalone w niniejszy sposób zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Z mocą od dnia 1 lipca 2006 r.:

               1)

               Wartość, o której mowa w pierwszym zdaniu art. 4 załącznika do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r., zastępuje się kwotą 113,68 EUR.

               2)

               Wartości w walucie euro podane w tabeli zawartej w art. 4 załącznika do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. zastępuje się następująco:

                           8 % dla kwot od 113,68 EUR do 2 002,41 EUR

                           10 % dla kwot od 2 002,42 EUR do 2 758,01 EUR

                           12,5 % dla kwot od 2 758,02 EUR do 3 160,83 EUR

                           15 % dla kwot od 3 160,84 EUR do 3 589,60 EUR

                           17,5 % dla kwot od 3 589,61 EUR do 3 992,45 EUR

                           20 % dla kwot od 3 992,46 EUR do 4 382,91 EUR

                           22,5 % dla kwot od 4 382,92 EUR do 4 785,73 EUR

                           25 % dla kwot od 4 785,74 EUR do 5 176,21 EUR

                           27,5 % dla kwot od 5 176,22 EUR do 5 579,03 EUR

                           30 % dla kwot od 5 579,04 EUR do 5 969,51 EUR

                           32,5 % dla kwot od 5 969,52 EUR do 6 372,33 EUR

                           35 % dla kwot od 6 372,34 EUR do 6 763,42 EUR

                           40 % dla kwot od 6 763,43 EUR do 7 166,26 EUR

                           45 % dla kwot powyżej 7 166,27 EUR.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Hadze, dnia 18 lipca 2007 r.

         Jaime FERNANDES

            Przewodniczący Zarządu

      (1)  Dz.U. C 221 z 19.7.1997, str. 2

      (2)  Dz.U. C 65 z 28.2.2001, str. 8.


title: Decyzja Rady z dnia 10 maja 2010 r. w sprawie powołania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów

text:
               13.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 125/6

         DECYZJA RADY
   z dnia 10 maja 2010 r.
   w sprawie powołania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów
   2010/C 125/04
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) oraz utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (1), w szczególności jego art. 79,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 79 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 stanowi, że Rada powinna powołać na stanowiska członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego.

               (2)

               Decyzją z dnia 7 czerwca 2007 r. (2) Rada powołała 27 członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów.

               (3)

               Rząd Bułgarii poinformował Radę o zamiarze zastąpienia obecnego przedstawiciela Bułgarii w zarządzie inną osobą i zgłosił kandydaturę nowego przedstawiciela, który powinien zostać powołany na okres do dnia 31 maja 2011 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Boyko Marinov MALINOV, obywatel Bułgarii, ur. dnia 30 sierpnia 1964 r., zostaje powołany na członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów w miejsce Ekaterina Spasova GECHEVA-ZAHARIEVA, na okres od dnia 14 maja 2010 r. do dnia 31 maja 2011 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 maja 2010 r.

            W imieniu Rady

         Á. GONZÁLEZ-SINDE REIG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 134 z 16.6.2007, s. 6.


title: Decyzja Komisji z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie dni wolnych od pracy w roku 2017 w instytucjach Unii Europejskiej

text:
               2.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 400/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 30 listopada 2015 r.
   w sprawie dni wolnych od pracy w roku 2017 w instytucjach Unii Europejskiej
   (2015/C 400/03)

      DNI WOLNE OD PRACY W ROKU 2017

               2 stycznia

               poniedziałek, dzień po Nowym Roku

               13 kwietnia

               Wielki Czwartek

               14 kwietnia

               Wielki Piątek

               17 kwietnia

               Poniedziałek Wielkanocny

               1 maja

               poniedziałek, Święto Pracy

               9 maja

               wtorek, rocznica deklaracji przewodniczącego Roberta Schumana z 1950 r.

               25 maja

               czwartek, Wniebowstąpienie

               26 maja

               piątek, dzień po Wniebowstąpieniu

               5 czerwca

               poniedziałek, Zielone Świątki

               21 lipca

               piątek, święto narodowe w Belgii

               15 sierpnia

               wtorek, Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny

               1 listopada

               środa, Wszystkich Świętych

               2 listopada

               czwartek, Dzień Zaduszny

               25 grudnia
               do
               29 grudnia

               poniedziałek,
               5 dni, koniec roku
               piątek

               OGÓŁEM

               18 dni

         Luksemburg: te same dni, co w Brukseli, z wyjątkiem piątku 21 lipca, który zastępuje się piątkiem 23 czerwca (święto narodowe w Luksemburgu).
   Praca rozpoczyna się w poniedziałek 3 stycznia 2018 r.
   Nie przesądzając o ostatecznym rozkładzie dni wolnych od pracy w roku 2018, poniedziałek 1 stycznia 2018 r. i wtorek 2 stycznia 2018 r. uważa się za dni wolne od pracy.
   Komisja zastrzega sobie prawo do zmiany tych ustaleń w zależności od potrzeb służby.


               15.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 468/282

         P7_TA(2013)0561
   Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego (Henri Grethen – Luksemburg)
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie powołania Henriego Grethena na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0309/2013 – 2013/0807(NLE))
   (Konsultacja)
   (2016/C 468/62)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7–0309/2013),

               —

               uwzględniając art.108 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7–0439/2013),

               A.

               mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2013 r. Komisja Kontroli Budżetowej przeprowadziła przesłuchanie kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

               B.

               mając na uwadze, że Henri Grethen spełnia warunki określone w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

               1.

               wydaje opinię pozytywną w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Henriego Grethena na członka Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


title: 2006/248/WE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia  13 marca 2006 r.  zmieniająca decyzję EBC/2002/11 w sprawie rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Banku Centralnego  (EBC/2006/3)

text:
               28.3.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 89/56

      DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

   z dnia 13 marca 2006 r.
   zmieniająca decyzję EBC/2002/11 w sprawie rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Banku Centralnego
   (EBC/2006/3)
   (2006/248/WE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 26 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   W celu zwiększenia przejrzystości regulacji niezbędne jest bardziej czytelne ujęcie programu emerytalnego Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w ramach rocznych sprawozdań finansowych EBC. Załącznik II do decyzji EBC/2002/11 z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Banku Centralnego (1) powinien zatem zostać zmieniony w celu uwzględnienia tej pozycji po stronie pasywów bilansu EBC w ramach ogólnej pozycji bilansowej 12 „Pozostałe zobowiązania”,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zmiany w przepisach
   Załącznik II do decyzji EBC/2002/11 zostaje zmieniony w sposób wskazany w Załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 13 marca 2006 r.

            Prezes EBC

         Jean-Claude TRICHET

      (1)  Dz.U. L 58 z 3.3.2003, str. 38. Decyzja zmieniona decyzją EBC/2005/12 (Dz.U. L 311 z 26.11.2005, str. 43).

      ZAŁĄCZNIK
      Zmiany w załączniku II do decyzji EBC/2002/11: Układ zasad i wyceny bilansowej
      W załączniku II do decyzji EBC/2002/11 wprowadza się następujące zmiany:

                  1.

                  W pozycji bilansowej „Aktywa, pozycja 11.3 Inne aktywa finansowe”, w kolumnie „Klasyfikacja składników pozycji bilansu” usuwa się następujące zdanie:
                  „Portfele inwestycyjne związane z funduszami emerytalnymi i planami odpraw”.

                  2.

                  W pierwszym wierszu pozycji bilansowej „Pasywa, pozycja 12.3 Pozostałe”, w kolumnie „Klasyfikacja składników pozycji bilansu” dodaje się następujące zdanie:
                  „Zobowiązania emerytalne netto”.

                  3.

                  W pozycji bilansowej „Pasywa, pozycja 13 Rezerwy”, w kolumnie „Klasyfikacja składników pozycji bilansu” usuwa się następujące wyrażenie:
                  „Na emerytury”.


title: Decyzja Rady z dnia 22 stycznia 2001 r. ustanawiająca Komitet Wojskowy Unii Europejskiej

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0079

Dziennik Urzędowy L 027 , 30/01/2001 P. 0004 - 0006

		Decyzja Radyz dnia 22 stycznia 2001 r.ustanawiająca Komitet Wojskowy Unii Europejskiej(2001/79/WPZiB)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207,przywołując art. 25 Traktatu o Unii Europejskiej,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W ramach wzmocnienia Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (WPZiB), w szczególności Wspólnej Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony, przewidzianej w art. 17 Traktatu o Unii Europejskiej, Rada Europejska obradująca w Nicei w dniach 7-11 grudnia 2000 r. osiągnęła porozumienie w sprawie utworzenia Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej, określające jego misję i funkcje, w tym również misję i funkcje jego przewodniczącego.(2) Zgodnie z wytycznymi Rady Europejskiej, Komitet ten powinien być gotowy do rozpoczęcia swojej pracy,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Tworzy się Komitet Wojskowy Unii Europejskiej (EUMC) (zwany dalej "Komitetem") złożony z Szefów Obrony Państw Członkowskich, reprezentowanych przez ich przedstawicieli wojskowych.Komitet będzie zbierał się na szczeblu Szefów Obrony, jeżeli i kiedy to niezbędne.Artykuł 2Misja oraz funkcje Komitetu są określone w załączniku IV do sprawozdania Prezydencji, zatwierdzonego przez Radę Europejską w Nicei, który jest podany w Załączniku do niniejszej decyzji.Artykuł 31. Przewodniczący Komitetu (zwany dalej "Przewodniczącym") jest powoływany przez Radę, zgodnie z zaleceniem Komitetu obradującego na szczeblu Szefów Obrony.2. Kadencja Przewodniczącego trwa trzy lata, chyba że Rada postanowi inaczej. Jego misja oraz funkcje są również określone w wyżej wymienionym załączniku.Artykuł 4Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia.Artykuł 51. Bez uszczerbku dla przepisów art. 3 ust. 1, niniejszą decyzję stosuje się od dnia mianowania pierwszego Przewodniczącego, nie później niż od dnia zastosowania decyzji o utworzeniu Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej [1] i zasadniczo przed końcem czerwca 2001 r.2. Tymczasowy Organ Wojskowy utworzony na mocy decyzji 2000/144/WPZiB [2] będzie nadal wykonywał swoje zadania do czasu zastosowania niniejszej decyzji.Artykuł 6Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 stycznia 2001 r.W imieniu RadyA. LindhPrzewodniczący[1] Decyzja Rady 2001/80/WPZiB (Dz.U. L 27 z 30.1.2001, str. 7).[2] Decyzja Rady 2000/144/WPZiB z dnia 14 lutego 2000 r. ustanawiająca Tymczasowy Organ Wojskowy (Dz.U. L 49 z 22.2.2000, str. 2).--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKKOMITET WOJSKOWY UNII EUROPEJSKIEJ (EUMC)1. WprowadzenieW Helsinkach Rada Europejska postanowiła utworzyć w ramach Rady nowe stałe organy polityczne i wojskowe umożliwiające UE przejęcie swoich obowiązków dotyczących pełnego zakresu zadań związanych z zapobieganiem konfliktom oraz zarządzaniem kryzysami, określonych w Traktacie o Unii Europejskiej, zwanych misjami petersbergskimi.Jak przewidziano w raporcie z Helsinek, Komitet Wojskowy Unii Europejskiej (EUMC), "utworzony w ramach Rady", składa się z Szefów Obrony (CHOD) reprezentowanych przez ich wojskowych przedstawicieli (MILREP). EUMC zbiera się na szczeblu Szefów Obrony, jeżeli i kiedy to niezbędne. Komitet zapewnia doradztwo wojskowe i przedstawia zalecenia Komitetowi Politycznemu i Bezpieczeństwa (PSC), jak również zapewnia kierownictwo wojskowe Sztabowi Wojskowemu Unii Europejskiej (EUMS). Przewodniczący EUMC (CEUMC) uczestniczy w posiedzeniach Rady, w przypadku gdy mają być podejmowane decyzje mające wpływ na kwestie obronne.EUMC jest najwyższym organem wojskowym utworzonym w ramach Rady.W tym celu zakres uprawnień EUMC określa się następująco:2. MisjaEUMC jest odpowiedzialny za zapewnienie PSC doradztwa wojskowego i przedstawianie zaleceń we wszystkich kwestiach wojskowych w ramach UE. Sprawuje kierownictwo wojskowe we wszystkich działaniach wojskowych w ramach UE.3. FunkcjeJest źródłem doradztwa wojskowego opartego na konsensusie.Stanowi forum dla konsultacji wojskowych i współpracy między Państwami Członkowskimi UE w dziedzinie zapobiegania konfliktom i zarządzania kryzysami.Zapewnia doradztwo wojskowe i przedstawia zalecenia PSC, na wniosek tego ostatniego lub z własnej inicjatywy, działając zgodnie z wytycznymi przekazanymi przez PSC, szczególnie w odniesieniu do:- rozwoju ogólnego pojęcia zarządzania kryzysami w jego wojskowych aspektach,- aspektów wojskowych odnoszących się do kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad operacjami zarządzania kryzysami i sytuacjami,- oceny ryzyka potencjalnych kryzysów,- wojskowego wymiaru sytuacji kryzysowej i kwestii powiązanych, w szczególności podczas późniejszego zarządzania; w tym celu otrzymuje on dane wyjściowe z Centrum Sytuacyjnego,- szczegółowego opracowania, oceny i przeglądu możliwości, zgodnie z uzgodnionymi procedurami,- stosunków wojskowych UE z nienależącymi do UE europejskimi członkami NATO, innymi kandydatami do przystąpienia do UE, innymi państwami i innymi organizacjami, w tym NATO,- szacunkowej oceny finansowej działań i ćwiczeń.a) W sytuacjach zarządzania kryzysamiNa wniosek PCS wydaje on dyrektywę wstępną dla Dyrektora Generalnego EUMS (DGEUMS) w celu sporządzenia i przedstawienia strategicznych opcji wojskowych.Ocenia on strategiczne opcje wojskowe opracowane przez EUMS i przekazuje je PSC wraz ze swoją oceną oraz wojskową poradą.Na podstawie opcji wojskowej wybranej przez Radę, zatwierdza wstępną dyrektywę planowania dla dowódcy operacji.Na podstawie oceny EUMS dostarcza on PSC poradę oraz zalecenie:- w sprawie koncepcji operacji (CONOPS) opracowanej przez dowódcę operacji,- w sprawie projektu planu operacyjnego (OPLAN) sporządzonego przez dowódcę operacji.Doradza on PSC w sprawie opcji zakończenia operacji.b) Podczas operacjiEUMC monitoruje właściwą realizację operacji wojskowych, za które odpowiedzialny jest dowódca operacji.Członkowie EUMC zasiadają lub są reprezentowani w komitecie uczestników.4. Przewodniczący EUMC (CEUMC)EUMC ma stałego Przewodniczącego, którego obowiązki są opisane poniżej.Przewodniczący EUMC posiada stanowisko czterogwiazdkowego oficera w momencie powołania, najlepiej gdyby był to były Szef Obrony Państwa Członkowskiego UE.Jest on wybierany przez Szefów Obrony Państw Członkowskich zgodnie z zatwierdzonymi procedurami i powoływany przez Radę zgodnie z zaleceniem EUMC obradującego na szczeblu Szefów Obrony.Jego kadencja trwa w zasadzie trzy lata, z zastrzeżeniem wyjątkowych okoliczności.Jego władza pochodzi od EUMC, przed którym jest odpowiedzialny. Działając w obszarze międzynarodowym, Przewodniczący EUMC reprezentuje EUMC odpowiednio w PSC oraz Radzie.Jako Przewodniczący EUMC:- przewodniczy posiedzeniom EUMC na szczeblach wojskowych przedstawicieli i Szefów Obrony,- jest rzecznikiem EUMC i jako rzecznik:- uczestniczy, odpowiednio, w PSC z prawem udziału w dyskusji oraz uczestniczy w posiedzeniach Rady, w przypadku gdy podejmowane są decyzje, które mają wpływ na kwestie obronne, oraz- wykonuje funkcję doradcy wojskowego Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela we wszystkich kwestiach wojskowych, w szczególności w celu zapewnienia spójności w ramach struktury UE zarządzania kryzysami,- prowadzi prace EUMC bezstronnie i tak, aby odzwierciedlać konsensus,- działa w imieniu EUMC w wydawaniu dyrektyw i wskazówek dla Dyrektora Generalnego EUMS,- działa jako pierwszy punkt kontaktowy (POC) z dowódcą operacji podczas operacji wojskowych UE,- działa wraz z Prezydencją w kwestii rozwijania i wykonywania swojego programu pracy.Przewodniczący EUMC jest wspierany przez swój osobisty personel oraz wspomagany przez EUMS, szczególnie w odniesieniu do wsparcia administracyjnego w ramach Sekretariatu Generalnego Rady.Podczas nieobecności Przewodniczący EUMC jest zastępowany przez jedną z poniższych osób:- stałego Zastępcę Przewodniczącego EUMC (DCEUMC), jeżeli zdecydowano o utworzeniu i obsadzeniu takiego stanowiska,- przedstawiciela Prezydencji, lub- dziekana.5. Przepisy różneStosunki, które mają zostać ustanowione między EUMC oraz władzami wojskowymi NATO, są określone w dokumencie w sprawie stałych uzgodnień UE/NATO. Stosunki między EUMC oraz europejskimi członkami NATO nienależącymi do UE oraz innymi państwami, które są kandydatami do przystąpienia do UE, są określone w dokumencie w sprawie stosunków UE z państwami trzecimi.EUMC jest wspierany odpowiednio przez wojskową grupę roboczą (EUMCWG), przez EUMS oraz przez inne wydziały i służby.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2005/671/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wymiany informacji i współpracy dotyczącej przestępstw terrorystycznych

text:
               29.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 253/22

      DECYZJA RADY 2005/671/WSiSW
   z dnia 20 września 2005 r.
   w sprawie wymiany informacji i współpracy dotyczącej przestępstw terrorystycznych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29, art. 30 ust. 1, art. 31 oraz art. 34 ust. 2 lit. c),
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na nadzwyczajnym posiedzeniu dnia 21 września 2001 r. Rada Europejska oświadczyła, że terroryzm jest rzeczywistym wyzwaniem dla świata i Europy oraz że walka z terroryzmem będzie priorytetowym celem Unii Europejskiej.

               (2)

               Dnia 19 października 2001 r. Rada Europejska oświadczyła, że jest zdecydowana na walkę z terroryzmem w każdej postaci na całym świecie i że będzie kontynuować swoje wysiłki w celu umacniania koalicji wspólnoty międzynarodowej do walki z terroryzmem w każdej formie i postaci, na przykład poprzez zwiększenie współpracy między służbami operacyjnymi odpowiedzialnymi za walkę z terroryzmem, takimi jak: Europol, Eurojust, służby wywiadowcze, siły policyjne i organy sądowe.

               (3)

               W walce z terroryzmem kluczowe znaczenie ma posiadanie przez odpowiednie służby najszerszych i najbardziej aktualnych informacji w odpowiednich dziedzinach. Wyspecjalizowane służby krajowe i organy sądownicze Państw Członkowskich oraz odpowiednie organy Unii Europejskiej, takie jak Europol i Eurojust, bezwzględnie potrzebują informacji, aby realizować swoje zadania.

               (4)

               Decyzja Rady 2003/48/WSiSW z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzania w życie szczególnych środków w odniesieniu do współpracy policyjnej i sądowej w celu zwalczania terroryzmu zgodnie z art. 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB (2) stanowi ważny krok naprzód. Trwałe zagrożenie terrorystyczne i złożoność tego problemu sprawiły, że istnieje potrzeba większej wymiany informacji. Zakres wymiany informacji powinien zostać rozszerzony na wszystkie etapy postępowania karnego, z uwzględnieniem skazań, oraz na wszystkie osoby fizyczne, grupy lub podmioty, które są przedmiotem dochodzenia, przeciw którym wniesiono oskarżenie lub które zostały skazane za przestępstwa terrorystyczne.

               (5)

               Jako że cele wnioskowanej decyzji nie mogą zostać osiągnięte w zadawalający sposób przez Państwa Członkowskie działające indywidualnie i mogą ze względu na potrzebę wzajemności być lepiej osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości, przewidzianą w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności przewidzianą w tym artykule, niniejsza decyzja nie powinna wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

               (6)

               Przy wymianie informacji, niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla kluczowych interesów bezpieczeństwa krajowego, i nie powinna stanowić zagrożenia dla bezpieczeństwa osób, dla właściwego przebiegu trwającego dochodzenia oraz dla określonych działań wywiadowczych w dziedzinie bezpieczeństwa państwa.

               (7)

               Niniejsza decyzja szanuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

               a)

               „przestępstwa terrorystyczne” przestępstwa określone w art. 1, 2, 3 decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie zwalczania terroryzmu (3);

               b)

               „Konwencja o Europolu”: Konwencja z dnia 26 lipca 1995 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (4);

               c)

               „decyzja Eurojust”: decyzja Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiająca Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (5);

               d)

               „grupa lub podmiot”: „grupy terrorystyczne” w rozumieniu art. 2 decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW oraz grupy i podmioty wymienione w Załączniku do Wspólnego Stanowiska Rady 2001/931/WPZiB z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (6).

         Artykuł 2
   Dostarczanie informacji dotyczących przestępstw terrorystycznych Eurojustowi, Europolowi oraz Państwom Członkowskim
   1.   Każde Państwo Członkowskie wyznacza wyspecjalizowaną służbę w ramach swoich służb policyjnych lub innych organów ścigania, która, zgodnie z prawem krajowym, będzie miała dostęp do wszystkich istotnych informacji dotyczących i wynikających z dochodzeń w sprawach karnych, prowadzonych przez organy ścigania tego Państwa, odnoszących się do przestępstw terrorystycznych, i będzie je gromadzić oraz będzie przesyłać je Europolowi zgodnie z ust. 3 i 4.
   2.   Każde Państwo Członkowskie wyznaczy jeden lub, jeżeli jego system prawny to przewiduje, więcej niż jeden organ działający jako korespondent krajowy Eurojustu ds. zagadnień związanych z terroryzmem, lub odpowiedni organ sądowy, lub inny właściwy organ, który zgodnie z prawem krajowym ma dostęp do wszystkich istotnych informacji dotyczących ścigania sądowego i skazań za przestępstwa terrorystyczne oraz może je gromadzić i przesyłać Eurojustowi zgodnie z ust. 5.
   3.   Każde Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia, że przynajmniej informacje dotyczące dochodzenia karnego, o których mowa w ust. 4, i informacje dotyczące ścigania sądowego i skazań za przestępstwa terrorystyczne, o których mowa w ust. 5, które mają lub mogą mieć wpływ na dwa lub więcej Państw Członkowskich, gromadzone przez właściwe władze, są przekazywane do:

               a)

               Europolu, zgodnie z prawem krajowym i postanowieniami Konwencji o Europolu, w celu ich przetwarzania; i

               b)

               Eurojustu, zgodnie z prawem krajowym i tam, gdzie przepisy decyzji Eurojust na to zezwalają, w celu umożliwienia Eurojustowi realizacji swoich zadań.

         4.   Informacje, które mają być przekazywane Europolowi zgodnie z ust. 3, obejmują:

               a)

               dane określające tożsamość osoby, grupy lub podmiotu;

               b)

               działania objęte dochodzeniem i ich szczególne okoliczności;

               c)

               rodzaj przestępstwa;

               d)

               powiązania z innymi odpowiednimi sprawami;

               e)

               wykorzystanie technologii komunikacyjnych;

               f)

               zagrożenie związane z posiadaniem broni masowego rażenia.

         5.   Informacje, które mają być przekazywane Eurojustowi zgodnie z ust. 3, obejmują:

               a)

               dane określające tożsamość osoby, grupy lub podmiotu, która jest przedmiotem dochodzenia w sprawach karnych lub ścigania sądowego;

               b)

               rodzaj przestępstwa i jego szczególne okoliczności;

               c)

               informacje dotyczące prawomocnych wyroków za przestępstwa terrorystyczne i szczególnych okoliczności towarzyszących tym przestępstwom;

               d)

               powiązania z innymi odpowiednimi sprawami;

               e)

               wnioski o pomoc prawną, z uwzględnieniem oficjalnych wniosków o udzielenie pomocy prawnej skierowanych do innego Państwa Członkowskiego, lub przez inne Państwo Członkowskie, oraz odpowiedzi na nie;

         6.   Każde Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia, że wszelkie istotne informacje zawarte w dokumentach, aktach, informacjach, przedmiotach lub innych elementach dowodowych, zajętych lub skonfiskowanych w trakcie dochodzenia karnego lub postępowania karnego w związku z przestępstwami terrorystycznymi, będą mogły być udostępniane możliwie jak najszybciej, uwzględniając konieczność zapewnienia właściwego zakończenia trwających postępowań, władzom innych zainteresowanych Państw Członkowskich, zgodnie z prawem krajowym i odpowiednimi międzynarodowymi instrumentami prawnymi, w przypadku gdy są prowadzone lub mogą zostać wszczęte dochodzenia, lub ma miejsce ściganie sądowe w związku z przestępstwami terrorystycznymi.
   Artykuł 3
   Wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze
   W odpowiednich przypadkach, Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu ustanowienia wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych, które będą prowadzić dochodzenia w sprawach karnych dotyczących przestępstw terrorystycznych.
   Artykuł 4
   Wnioski o pomoc sądową i wykonywanie orzeczeń sądowych
   Każde Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia, aby wnioski ze strony innych Państw Członkowskich w sprawie wzajemnej pomocy prawnej oraz uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w związku z przestępstwami terrorystycznymi były rozstrzygane jako sprawy niecierpiące zwłoki i traktowane w sposób priorytetowy.
   Artykuł 5
   Uchylenie istniejących przepisów
   Decyzja 2003/48/WSiSW zostaje niniejszym uchylona.
   Artykuł 6
   Wprowadzenie w życie
   Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu przestrzegania przepisów niniejszej decyzji najpóźniej do dnia 30 czerwca 2006 r.
   Artykuł 7
   Terytorialny zakres stosowania
   Niniejsza decyzja ma zastosowanie do Gibraltaru.
   Artykuł 8
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2005 r.

            W imieniu Rady

         M. BECKETT

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 7 czerwca 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 16 z 22.1.2003, str. 68.

      (3)  Dz.U. L 164 z 22.6.2002, str. 3.

      (4)  Dz.U. L 316 z 27.11.1995, str. 2. Konwencja ostatnio zmieniona protokołem z dnia 27.11.2003 r. (Dz.U. C 2 z 6.1.2004, str. 3).

      (5)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją Rady 2003/659/WSiSW (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 44).

      (6)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 93. Wspólne stanowisko ostatnio zmienione wspólnym stanowiskiem 2005/220/WPZiB (Dz.U. L 69 z 16.3.2005, str. 59).


title: Decyzja Rady z dnia 8 października 2002 r. zmieniająca decyzję 1999/78/WE w sprawie zawarcia Umowy o wzajemnym uznawaniu między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0803

Dziennik Urzędowy L 278 , 16/10/2002 P. 0022 - 0022

		Decyzja Radyz dnia 8 października 2002 r.zmieniająca decyzję 1999/78/WE w sprawie zawarcia Umowy o wzajemnym uznawaniu między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki(2002/803/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z jego art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy zdanie pierwsze i ust. 4,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W celu zapewnienia skutecznego funkcjonowania Umowy o wzajemnym uznawaniu między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki [1] (zwanej dalej "Umową") konieczna jest zmiana decyzji 1999/78/WE [2] w celu upoważnienia Komisji do podejmowania wszelkich niezbędnych środków dla funkcjonowania Umowy.(2) Rada powinna zachować prawo do podejmowania decyzji w sprawie zmiany głównego tekstu Umowy,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułArtykuł 3 decyzji 1999/78/WE otrzymuje brzmienie:"Artykuł 31. Komisja reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie, przewidzianym w art. 14 Umowy i we wspólnych komitetach sektorowych, ustanowionych w załącznikach sektorowych, wspomagana przez Komitet specjalny, wyznaczony przez Radę. Komisja postanawia po konsultacji ze specjalnym Komitetem o mianowaniach, notyfikacjach, wymianie informacji oraz wnioskach o informacje.2. Stanowisko Wspólnoty w odniesieniu do decyzji podejmowanych przez Wspólny Komitet określone jest w odniesieniu do zmian głównego tekstu Umowy zgodnie z art. 14 ust. 4 lit. g) i art. 21 ust. 2 przez Radę stanowiącą kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji.3. Stanowisko Wspólnoty we Wspólnym Komitecie lub we wspólnych komitetach sektorowych we wszystkich innych przypadkach określane jest przez Komisję po konsultacji ze specjalnym Komitetem określonym w ust. 1."Sporządzono w Luksemburgu, dnia 8 października 2002 r.W imieniu RadyT. PedersenPrzewodniczący[1] Dz.U. L 31 z 4.2.1999, str. 3.[2] Dz.U. L 31 z 4.2.1999, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2011/305/UE: Decyzja Rady z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Konfederacją Szwajcarską oraz Księstwem Liechtensteinu w sprawie przepisów uzupełniających mających zastosowanie do Funduszu Granic Zewnętrznych ustanowionego na lata 2007–2013

text:
               25.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 137/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 21 marca 2011 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Konfederacją Szwajcarską oraz Księstwem Liechtensteinu w sprawie przepisów uzupełniających mających zastosowanie do Funduszu Granic Zewnętrznych ustanowionego na lata 2007–2013
   (2011/305/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. d) w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 11 decyzji nr 574/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. ustanawiającej Fundusz Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” (1) państwa trzecie włączone we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen uczestniczą w funduszu zgodnie z przepisami tej decyzji; należy ponadto dokonać ustaleń, które sprecyzują przepisy uzupełniające niezbędne do uregulowania kwestii takiego uczestnictwa w funduszu, w tym przepisy zapewniające ochronę interesów finansowych Wspólnoty oraz uprawnienia kontrolne Trybunału Obrachunkowego.

               (2)

               Po uzyskaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. przez Komisję upoważnienia, zakończono negocjacje z Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Konfederacją Szwajcarską oraz Księstwem Liechtensteinu w dniu 30 czerwca 2009 r.

               (3)

               Zgodnie z decyzją Rady 2010/374/WE z dnia 30 listopada 2009 r. (2) Umowa między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Konfederacją Szwajcarską oraz Księstwem Liechtensteinu w sprawie przepisów uzupełniających mających zastosowanie do Funduszu Granic Zewnętrznych ustanowionego na lata 2007–2013 (zwana dalej „Umową”) została podpisana w dniu 19 marca 2010 r. w imieniu Unii i jest stosowana tymczasowo w oczekiwaniu na jej zawarcie w późniejszym terminie.

               (4)

               W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony dnia 1 grudnia 2009 r., przy podpisaniu Umowy Strony uzgoniły i załączyły do Umowy Wspólną deklarację Unii Europejskiej i Republiki Islandii, Królestwa Norwegii, Konfederacji Szwajcarskiej i Księstwa Liechtensteinu w sprawie Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Lichtensteinu w sprawie przepisów uzupełniających mających zastosowanie do Funduszu Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013, w której stwierdza się, że Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana, ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja jest oparta na dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu, Dania podejmuje, w okresie sześciu miesięcy od przyjęcia niniejszej decyzji przez Radę, decyzję dotyczącą wprowadzenia niniejszego aktu do swojego prawa krajowego.

               (6)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania wobec Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (3). W związku z tym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane, ani jej nie stosuje.

               (7)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania wobec Irlandii, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (4). W związku z tym Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana, ani jej nie stosuje.

               (8)

               Umowa powinna zostać zawarta,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Konfederacją Szwajcarską oraz Księstwem Liechtensteinu w sprawie przepisów uzupełniających mających zastosowanie do Funduszu Granic Zewnętrznych ustanowionego na lata 2007–2013 (zwaną dalej „Umową”) (5) wraz z załączonymi do niej deklaracjami.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do złożenia w imieniu Unii Europejskiej dokumentu zatwierdzającego, o którym mowa w art. 13 ust. 2 Umowy, w celu wyrażenia zgody Unii na związanie się postanowieniami Umowy.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2011 r.

            W imieniu Rady

         MARTONYI J.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 169 z 3.7.2010, s. 22.

      (3)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

      (4)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

      (5)  Umowa została opublikowana w Dz.U. L 169 z 3.7.2010, s. 24, wraz z decyzją o jej podpisaniu.


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie zaświadczenia przewidzianego w art. 75 do celów przewożenia środków odurzających i substancji psychotropowych (SCH/Com-ex (94) 28 rev.)

text:
Ważna informacja prawna

|

41994D0028

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0463 - 0468

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 22 grudnia 1994 r.w sprawie zaświadczenia przewidzianego w art. 75 do celów przewożenia środków odurzających i substancji psychotropowych(SCH/Com-ex (94) 28 rev.)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 75 wymienionej Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Przyjmuje się załączony do niniejszej decyzji dokument SCH/Stup (94) 21 rev. 2, określający formularz zaświadczenia uprawniającego do przewozu środków odurzających oraz substancji psychotropowych do celów leczenia medycznego.Sporządzono w Bonn, dnia 22 grudnia 1994 r.PrzewodniczącyBernd Schmidbauer--------------------------------------------------SCH/Stup (94) 21 rev. 2Formularz zaświadczenia uprawniającego do przewozu środków odurzających oraz substancji psychotropowych do celów leczenia medycznego zgodnie z art. 75 Konwencji wykonawczej1. Zgodnie z art. 75 Konwencji wykonawczej państwa Schengen przyjęły formularz zaświadczenia określony w załączniku 1. Formularz jest stosowany jednolicie we wszystkich państwach Schengen i jest sporządzony w wersji przetłumaczonej na język urzędowy każdego z nich. Tłumaczenie na język angielski i francuski rubryk formularza zaświadczenia zamieszczono na jego odwrocie.2. Zaświadczenie wydawane jest przez właściwe władze osobom przebywającym na terytorium danego państwa będącego członkiem Układu z Schengen, które zamierzają udać się do innego państwa Schengen w okresie, w którym zgodnie z receptą lekarską muszą zażywać środki odurzające i/lub substancje psychotropowe. Maksymalny okres ważności zaświadczenia wynosi 30 dni.3. Zaświadczenie wystawiają lub uwierzytelniają właściwe władze, w oparciu o receptę lekarską. Dla każdego z przepisanych środków odurzających lub substancji psychotropowych wymagane jest odrębne zaświadczenie. Właściwe władze zatrzymują kopię zaświadczenia.4. Lekarze mogą przepisywać środki odurzające na potrzeby podróży, której czas nie przekracza 30 dni. Podróż może trwać krócej niż wyżej wymieniony okres.5. Każde Państwo Członkowskie ustanowiło placówki centralne odpowiedzialne za wyjaśnianie wszelkich powstających problemów (patrz załącznik 2). Jedynie w Belgii, Luksemburgu oraz Niderlandach placówki centralne są identyczne z właściwymi władzami dla wydawania bądź uwierzytelniania zaświadczeń.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK I+++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IIORGANY CENTRALNE, DO KTÓRYCH NALEŻY SIĘ ZWRÓCIĆ W RAZIE PROBLEMÓW(art. 75 Konwencji)BELGIA:Ministère de la Santé publiqueInspection générale de la PharmacieQuartier Vésale - Cité administrative de l'EtatB-1010 BruxellesTél: 32 2 210 49 28Fax: 32 2 210 63 70NIEMCY:Ministerium für Arbeit, Gesundheit und Soziales des Landes Nordrhein-WestfalenPharmaziedezernatHorionplatz 1 — LandeshausD-40213 DüsseldorfTel.: 49 211 837 3591Fax: 49 211 837 3662GRECJA:Ministry of HealthMedicines DepartmentNarcotic Drugs DivisionAristotelous Street 17AthensTel: 5225301HISZPANIA:Servicio de Restricción de EstupefacientesDirección Gral. de Farmacia y Productos SanitariosMinisterio de Sanidad y ConsumoE-Calle Principe de Vergara, 5428006-28006-MadridChef du service: D. LUIS DOMINGUEZ ARQUEStel.: 34-1-575 27 63Fax: 34-1-578 12 31FRANCJA:Ministère de la santéDirection Générale de la Santé1, place de FontenoyF-75350 Paris CEDEX 07 SPTel.: 33-1-40 56 47 16 lub 40 56 43 41Fax: 33-1-40 56 40 54WŁOCHY:Ministero SanitàDirezione Generale Servizio FarmaceuticoUfficio centrale StupefacentiVia della Civiltà Romana 7I-00144 RomaTél.: (39-06) 59 94 31 77Fax:.: (39-06) 59 94 33 65LUKSEMBURG:Ministère de la santéDirection de la SantéL - 2935 LuxembourgTel.: (352) 478 55 50Fax: (352) 48 49 03NIDERLANDY:Hoofdinspectie voor de geneesmiddelen van het Staatstoezicht op de VolksgezondheidP.O. Box 54062280 HK RijswijkTel.: 31.70.3406423AUSTRIA:Bundesministerium für Gesundheit, Sport und KonsumentenschutzAbteilung II/C/18Radetzkysstraße 2A-1030 WienTel.: 711 72 4734fax: 713 86 14PORTUGALIA:Instituto nacional da Farmacia e do (INFARMED)Parque de SaúdeAv. do Brazil, 53P-1700 LISBOAFax: 351 1 795 91 16 [1][1] Podlega zatwierdzeniu przez wyższe władze.--------------------------------------------------


title: 2004/538/WE, Euratom:Decyzja Rady z dnia 29 czerwca 2004 r. w sprawie mianowania Zastępcy Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej

text:
               7.7.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 236/17

      DECYZJA RADY

   z dnia 29 czerwca 2004 r.
   w sprawie mianowania Zastępcy Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej
   (2004/538/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 121 ust. 2,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pan Pierre DE BOISSIEU jest niniejszym mianowany Zastępcą Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej na okres pięciu lat z dniem 18 października 2004 r.
   Artykuł 2
   Pan Pierre DE BOISSIEU zostaje powiadomiony o niniejszej decyzji przez Przewodniczącego Rady.
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 29 czerwca 2004 r.

            W imieniu Rady

         B. AHERN

            Przewodniczący


title: 2009/57/WE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 12 grudnia 2008 r. określająca środki niezbędne do uzupełnienia całkowitej wartości kapitałowej Europejskiego Banku Centralnego oraz do dostosowania poziomu wierzytelności krajowych banków centralnych równoważnych przekazanym rezerwom walutowym (EBC/2008/27)

text:
               24.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 21/77

      DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

   z dnia 12 grudnia 2008 r.
   określająca środki niezbędne do uzupełnienia całkowitej wartości kapitałowej Europejskiego Banku Centralnego oraz do dostosowania poziomu wierzytelności krajowych banków centralnych równoważnych przekazanym rezerwom walutowym
   (EBC/2008/27)
   (2009/57/WE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwany dalej „Statutem EBC”), w szczególności jego art. 30,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja EBC/2008/23 z dnia 12 grudnia 2008 r. dotycząca procentowego udziału krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (1) wprowadza korektę klucza subskrypcji kapitału EBC (zwanego dalej „kluczem kapitałowym”) zgodnie z art. 29 ust. 3 Statutu ESBC oraz ustanawia nowe wagi skorygowanego klucza kapitałowego (zwane dalej „wagami klucza kapitałowego”) przypisane do poszczególnych KBC z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 2009 r.

               (2)

               W związku ze zmianami w wagach klucza kapitałowego oraz związanymi z nimi zmianami w udziałach KBC w subskrybowanym kapitale EBC niezbędna jest korekta wierzytelności przyznanych przez EBC zgodnie z art. 30 ust. 3 Statutu na rzecz krajowych banków centralnych państw członkowskich, które przyjęły euro (zwanych dalej „uczestniczącymi KBC”), równoważnych rezerwom walutowym przekazywanym przez uczestniczące KBC na rzecz EBC (zwanych dalej „wierzytelnościami”).

               (3)

               Te z uczestniczących KBC, których udział procentowy w zmienionym kluczu kapitałowym zwiększa się w związku z korektą klucza subskrypcji kapitału EBC powinny w związku z tym dokonać wyrównawczego przekazania środków na rzecz EBC, podczas gdy EBC powinien dokonać wyrównawczego przekazania środków na rzecz tych uczestniczących KBC, których udział procentowy w zmienionym kluczu kapitałowym zmniejsza się.

               (4)

               Zgodnie z realizowanymi przez Statut ogólnymi zasadami słuszności, równego traktowania oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań te uczestniczące KBC, których stosunkowy udział w całkowitej wartości kapitałowej EBC w wyniku wskazanej powyżej korekty wzrasta, powinny również dokonać wyrównawczego przekazania środków na rzecz tych uczestniczących KBC, których stosunkowy udział ulega zmniejszeniu.

               (5)

               W celu dostosowania wartości udziału każdego z uczestniczących KBC w całkowitej wartości kapitałowej EBC odpowiednie wagi klucza kapitałowego przyporządkowane każdemu z uczestniczących KBC z mocą od dnia 1 stycznia 2009 r. powinny zostać wyrażone jako procentowy udział kapitału subskrybowanego przez poszczególne uczestniczące KBC w całkowitej wartości kapitałowej EBC.

               (6)

               Dlatego też niezbędne stało się przyjęcie nowej decyzji EBC uchylającej decyzję EBC/2006/24 z dnia 15 grudnia 2006 r. określającą środki niezbędne do uzupełnienia całkowitej wartości kapitałowej Europejskiego Banku Centralnego oraz do dostosowania poziomu wierzytelności krajowych banków centralnych równoważnych przekazanym rezerwom walutowym (2).

               (7)

               Na podstawie art. 1 decyzji Rady 2008/608/WE z dnia 8 lipca 2008 r. wydanej na podstawie art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia wspólnej waluty przez Słowację z dniem 1 stycznia 2009 r. (3) derogacja na rzecz Słowacji wskazana w art. 4 Aktu Przystąpienia z 2003 r. (4) podlega zniesieniu z dniem 1 stycznia 2009 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Dla celów niniejszej decyzji:

               a)

               „całkowita wartość kapitałowa” oznacza sumę rezerw EBC, rezerw rewaluacyjnych oraz odpisów równoważnych rezerwom, obliczonych przez EBC na dzień 31 grudnia 2008 r. Rezerwy EBC oraz wskazane odpisy równoważne rezerwom obejmują, bez naruszenia ogólnego znaczenia terminu „całkowita wartość kapitałowa”, ogólny fundusz rezerwowy oraz odpisy równoważne rezerwom związane z ryzykiem kursów walutowych, stóp procentowych oraz cen złota;

               b)

               „data przekazania” oznacza drugi dzień roboczy następujący po zatwierdzeniu przez Radę Prezesów sprawozdań finansowych EBC za rok obrachunkowy 2008.

         Artykuł 2
   Uzupełnienie rezerw oraz odpisów EBC
   1.   Jeżeli udział uczestniczącego KBC w całkowitej wartości kapitałowej zwiększy się w związku ze wzrostem przypisanej mu od dnia 1 stycznia 2009 r. wagi klucza kapitałowego, taki uczestniczący KBC przekaże na rzecz EBC w dacie przekazania kwotę określoną zgodnie z ust. 3.
   2.   Jeżeli udział uczestniczącego KBC w całkowitej wartości kapitałowej zmaleje w związku z obniżeniem przypisanej mu od dnia 1 stycznia 2009 r. wagi klucza kapitałowego, taki uczestniczący KBC otrzyma od EBC w dacie przekazania kwotę określoną zgodnie z ust. 3.
   3.   EBC dokona – najpóźniej w dniu, w którym Rada Prezesów zatwierdzi sprawozdania finansowe EBC za rok obrachunkowy 2008 – obliczenia i potwierdzenia każdemu z uczestniczących KBC kwoty podlegającej przekazaniu przez taki KBC na rzecz EBC – jeżeli zastosowanie ma ust. 1, bądź też kwoty podlegającej przekazaniu przez EBC na rzecz takiego krajowego banku centralnego – zastosowanie ma ust. 2. Z uwzględnieniem odpowiednich zaokrągleń, każda przekazywana lub otrzymywana kwota zostanie wyliczona jako iloczyn całkowitej wartości kapitałowej oraz wyrażonej w liczbach bezwzględnych różnicy pomiędzy wagą klucza kapitałowego każdego z uczestniczących KBC obowiązującą w dniu 31 grudnia 2008 r. oraz przysługującą takiemu bankowi wagą klucza kapitałowego obowiązującą od dnia 1 stycznia 2009 r., dzieląc wynik takiej operacji przez 100.
   4.   Każda kwota opisana w ust. 3 będzie wymagalna w euro na dzień 1 stycznia 2009 r., jednakże zostanie faktycznie przekazana w dacie przekazania.
   5.   W dacie przekazania uczestniczący KBC lub EBC, zobowiązany do przekazania kwoty ustalonej zgodnie z ust. 1 lub ust. 2, dokona także przekazania odsetek naliczonych za okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do daty przekazania, odpowiednio w odniesieniu do każdej z kwot należnych od takiego uczestniczącego KBC lub EBC. Podmioty przekazujące i otrzymujące powyższe odsetki będą tożsame z podmiotami przekazującymi i otrzymującymi kwoty, w stosunku do których odsetki zostały naliczone.
   6.   Jeżeli całkowita wartość kapitałowa jest mniejsza niż zero, kwoty, które mają zostać przekazane lub otrzymane zgodnie z ust. 3 i 5, podlegają rozliczeniu w sposób odwrotny od wskazanego w ust. 3 i 5.
   Artykuł 3
   Korekta wierzytelności równoważnych przekazanym rezerwom walutowym
   1.   Biorąc pod uwagę, iż korekta wierzytelności równoważnych przekazanym aktywom rezerwy walutowej zostanie w odniesieniu do Národná banka Slovenska uregulowana decyzją EBC/2008/33 z dnia 31 grudnia 2008 r. w sprawie dokonania przez Národná banka Slovenska wpłat na poczet kapitału, przekazania aktywów rezerwy walutowej oraz wniesienia wkładów na poczet rezerw i odpisów Europejskiego Banku Centralnego (5), niniejszy artykuł reguluje korektę wierzytelności równoważnych aktywom rezerwy walutowej przekazanym przez inne uczestniczące KBC.
   2.   Wierzytelności uczestniczących KBC zostaną skorygowane na dzień 1 stycznia 2009 r. zgodnie z odpowiednio skorygowanymi wagami klucza kapitałowego. Wartość wierzytelności uczestniczących KBC obowiązująca od dnia 1 stycznia 2009 r. jest wskazana w trzeciej kolumnie tabeli zawartej w załączniku do niniejszej decyzji.
   3.   Wobec każdego uczestniczącego krajowego banku centralnego – na mocy postanowień niniejszego ustępu i bez konieczności spełniania dalszych wymogów formalnych lub wydawania dalszych aktów – przyjmuje się, że z dniem 1 stycznia 2009 r. dokonane zostało przekazanie lub przyjęcie wyrażonej w liczbach bezwzględnych wartości wierzytelności (w euro) wskazanej obok nazwy odpowiedniego banku w czwartej kolumnie tabeli zawartej w załączniku do niniejszej decyzji, przy czym znak „–” odnosi się do wierzytelności przekazanej przez KBC na rzecz EBC, a znak „+” do wierzytelności przekazanej przez EBC na rzecz KBC.
   4.   W pierwszym dniu operacyjnym transeuropejskiego zautomatyzowanego błyskawicznego systemu rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym („TARGET2”) następującym po dniu 1 stycznia 2009 r. każdy uczestniczący KBC przekaże albo otrzyma wyrażoną w liczbach bezwzględnych wartość kwoty (w euro) wskazanej obok nazwy takiego banku w czwartej kolumnie tabeli zawartej w załączniku do niniejszej decyzji, przy czym znak „+” odnosić się będzie do wierzytelności przekazywanej przez KBC na rzecz EBC, a znak „–” do wierzytelności przekazanej przez EBC na rzecz KBC.
   5.   W pierwszym dniu operacyjnym systemu TARGET2 następującym po dniu 1 stycznia 2009 r. EBC oraz uczestniczące KBC podlegające obowiązkowi przekazania odpowiednich kwot zgodnie z ust. 4 dokonają, niezależnie od powyższego, przekazania odsetek naliczonych za okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia takiego przekazania w odniesieniu do odpowiednich kwot należnych od EBC lub odpowiednich uczestniczących KBC. Podmioty przekazujące i otrzymujące powyższe odsetki będą tożsame z podmiotami przekazującymi i otrzymującymi kwoty, w stosunku do których odsetki zostały naliczone.
   Artykuł 4
   Postanowienia ogólne
   1.   Odsetki naliczane zgodnie z art. 2 ust. 5 oraz art. 3 ust. 5 zostaną naliczone w oparciu o okresy dzienne, przy użyciu metody naliczania przyjmującej 360-dniowy rok oraz przy zastosowaniu stopy procentowej równej krańcowej stopie procentowej zastosowanej przez Eurosystem w ostatniej przeprowadzonej podstawowej operacji refinansującej.
   2.   Każde przekazanie środków dokonane zgodnie z art. 2 ust. 1, 2 i 5 oraz art. 3 ust. 4 i 5 zostanie dokonane osobno, za pośrednictwem systemu TARGET2.
   3.   EBC oraz uczestniczące KBC podlegające obowiązkowi przekazania odpowiednich kwot zgodnie z ust. 2 wydadzą, przy zastosowaniu odpowiednich procedur, wszelkie instrukcje niezbędne dla prawidłowego i terminowego przekazania odpowiednich środków.
   Artykuł 5
   Postanowienia końcowe
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.
   2.   Decyzja EBC/2006/24 zostaje niniejszym uchylona z dniem 1 stycznia 2009 r.
   3.   Odesłania do decyzji EBC/2006/24 należy rozumieć jako odesłania do niniejszej decyzji.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 12 grudnia 2008 r.

            Prezes EBC

         Jean-Claude TRICHET

      (1)  Zob. s. 66 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (2)  Dz.U. L 24 z 31.1.2007, s. 9.

      (3)  Dz.U. L 195 z 24.7.2008, s. 24.

      (4)  Akt dotyczący warunków przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33).

      (5)  Zob. s. 83 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      ZAŁĄCZNIK
      WIERZYTELNOŚCI RÓWNOWAŻNE PRZEKAZANYM DO EBC REZERWOM WALUTOWYM

                  Uczestniczący KBC

                  Wierzytelność równoważna przekazanym do EBC rezerwom walutowym, stan na dzień 31 grudnia 2008 r.
                  (EUR)

                  Wierzytelność równoważna przekazanym do EBC rezerwom walutowym, stan na dzień 1 stycznia 2009 r.
                  (EUR)

                  Kwota przekazywana
                  (EUR)

                  Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique

                  1 423 341 995,63

                  1 397 303 846,77

                  –26 038 148,86

                  Deutsche Bundesbank

                  11 821 492 401,85

                  10 909 120 274,33

                  – 912 372 127,52

                  Central Bank and Financial Services Authority of Ireland

                  511 833 965,97

                  639 835 662,35

                  + 128 001 696,38

                  Bank of Greece

                  1 046 595 328,50

                  1 131 910 590,58

                  +85 315 262,08

                  Banco de España

                  4 349 177 350,90

                  4 783 645 755,10

                  + 434 468 404,20

                  Banque de France

                  8 288 138 644,21

                  8 192 338 994,75

                  –95 799 649,46

                  Banca d’Italia

                  7 217 924 640,86

                  7 198 856 881,40

                  –19 067 759,46

                  Central Bank of Cyprus

                  71 950 548,51

                  78 863 331,39

                  +6 912 782,88

                  Banque centrale du Luxembourg

                  90 730 275,34

                  100 638 597,47

                  +9 908 322,13

                  Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta

                  35 831 257,94

                  36 407 323,18

                  + 576 065,24

                  De Nederlandsche Bank

                  2 243 025 225,99

                  2 297 463 391,20

                  +54 438 165,21

                  Oesterreichische Nationalbank

                  1 161 289 917,84

                  1 118 545 877,01

                  –42 744 040,83

                  Banco de Portugal

                  987 203 002,23

                  1 008 344 596,55

                  +21 141 594,32

                  Banka Slovenije

                  183 995 237,74

                  189 410 251,00

                  +5 415 013,26

                  Národná banka Slovenska

                  0

                  399 443 637,59 (1)

                  + 399 443 637,59

                  Suomen Pankki

                  717 086 011,07

                  722 328 204,76

                  +5 242 193,69

                  Suma (2)

                  40 149 615 804,58

                  40 204 457 215,43

                  54 841 410,85

         (1)  Podlegające przekazaniu w datach wskazanych w decyzji EBC/2008/33.

         (2)  W związku z zaokrągleniami wskazane kwoty mogą nie sumować się do kwoty podanej w rubryce „Suma”.


title: Decyzja Rady z dnia  21 listopada 2005 r.  dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Islandii w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych

text:
               6.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 184/34

         DECYZJA RADY
   z dnia 21 listopada 2005 r.
   dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Islandii w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych
   (2006/467/WPZiB)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24 i 38,
   uwzględniając zalecenie Prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na posiedzeniu w dniach 27 i 28 listopada 2003 r. Rada postanowiła upoważnić Prezydencję, przy wsparciu Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (SG/WP), do podjęcia rokowań zgodnie z art. 24 i 38 Traktatu o Unii Europejskiej z niektórymi państwami trzecimi, tak aby Unia Europejska zawarła z każdym z nich Umowę w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych.

               (2)

               Po otrzymaniu upoważnienia do podjęcia rokowań, Prezydencja, przy wsparciu Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, wynegocjowała Umowę z Republiką Islandii w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych.

               (3)

               Umowę tę należy zatwierdzić,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Republiką Islandii w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych jest niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej.
   Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby/osób uprawnionych do podpisania Umowy, tak aby stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         J. STRAW

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               6.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 184/35

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Republiką Islandii a Unią Europejską w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych
   REPUBLIKA ISLANDII,
   z jednej strony, oraz
   Unia Europejska, zwana dalej „UE”, reprezentowana przez Prezydencję Rady Unii Europejskiej,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „Stronami”,
   ZWAŻYWSZY, że Republika Islandii i UE posiadają wspólne cele wzmocnienia wszelkimi sposobami własnego bezpieczeństwa i zapewnienia swoim obywatelom wysokiego poziomu ochrony w sferze bezpieczeństwa,
   ZWAŻYWSZY, że Republika Islandii i UE zgadzają się, że należy rozwinąć konsultacje i współpracę między nimi w kwestiach związanych z bezpieczeństwem, stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania,
   ZWAŻYWSZY, że w tym kontekście istnieje zatem stała potrzeba wymiany informacji niejawnych między Republiką Islandii a UE,
   UZNAJĄC, że pełne i skuteczne konsultacje oraz współpraca mogą wymagać zarówno dostępu do informacji i materiałów niejawnych Republiki Islandii i UE, jak i wymiany informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów między Republiką Islandii a UE,
   ŚWIADOME, że taki dostęp i wymiana informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów wymagają odpowiednich środków bezpieczeństwa,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Do osiągnięcia celów wzmocnienia wszelkimi sposobami bezpieczeństwa każdej ze Stron niniejszą Umowę stosuje się do informacji lub materiałów niejawnych we wszelkiej postaci, przekazywanych lub wymienianych między Stronami.
   Artykuł 2
   Do celów niniejszej Umowy informacje niejawne określa się jako wszelkie informacje (tj. wiedzę, która może być przekazywana w dowolnej formie) lub materiały wymagające ochrony przed nieupoważnionym ujawnieniem i które zostały oznaczone klauzulą tajności (zwane dalej „informacjami niejawnymi”).
   Artykuł 3
   Dla celów niniejszej Umowy „UE” oznacza Radę Unii Europejskiej (zwaną dalej „Radą”), Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela i Sekretariat Generalny Rady oraz Komisję Wspólnot Europejskich (zwaną dalej „Komisją Europejską”).
   Artykuł 4
   Każda Strona:

               a)

               chroni i zabezpiecza informacje niejawne będące przedmiotem niniejszej Umowy, przekazane lub wymienione przez drugą Stronę;

               b)

               zapewnia, że informacje niejawne będące przedmiotem niniejszej Umowy przekazane lub wymienione nadal zachowują klauzulę tajności przyznaną im przez Stronę przekazującą. Strona otrzymująca chroni i zabezpiecza informacje niejawne zgodnie z procedurami ustalonymi w jej własnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa informacji lub materiałów objętych równorzędną klauzulą tajności, zgodnie z uzgodnieniami dotyczącymi bezpieczeństwa, które mają być ustanowione stosownie do art. 11 i 12;

               c)

               nie używa takich informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy do celów innych niż przewidziane przez wytwórcę oraz celów innych niż te, w jakich informacja jest przekazywana lub wymieniana;

               d)

               nie ujawnia informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy osobom trzecim ani żadnej instytucji UE lub podmiotowi niewymienionemu w art. 3, bez uprzedniej zgody wytwórcy.

         Artykuł 5
   1.   Informacje niejawne mogą być ujawnione lub udostępnione zgodnie z zasadą kontroli wytwórcy przez jedną Stronę, „Stronę przekazującą”, drugiej Stronie, „Stronie otrzymującej”.
   2.   W celu udostępnienia informacji innym odbiorcom niż Strony niniejszej Umowy decyzja o ujawnieniu lub udostępnieniu informacji niejawnych zostaje podjęta przez Stronę otrzymującą po uzyskaniu zgody Strony przekazującej, zgodnie z zasadą kontroli wytwórcy określoną w jej przepisach dotyczących bezpieczeństwa.
   3.   Podczas wykonywania ust. 1 i 2 nie jest możliwe żadne ogólne udostępnianie, chyba że Strony ustanowiły i uzgodniły procedury odnośnie do niektórych kategorii informacji, istotnych z punktu widzenia ich efektywności działania.
   Artykuł 6
   Jak określono w art. 3, każda ze Stron i jej podmioty posiadają organizację bezpieczeństwa i programy bezpieczeństwa oparte na podstawowych zasadach i minimalnych standardach bezpieczeństwa, wdrażanych do systemów bezpieczeństwa Stron, ustanawianych stosownie do art. 11 i 12, w celu zagwarantowania równoważnego poziomu ochrony informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy.
   Artykuł 7
   1.   Strony zapewniają, że wszystkie osoby, które przy wykonywaniu swoich urzędowych obowiązków wymagają dostępu do informacji niejawnych albo których obowiązki lub funkcje mogą dawać dostęp do takich informacji niejawnych, przekazanych lub wymienionych na mocy niniejszej Umowy, zostaną odpowiednio sprawdzone pod względem bezpieczeństwa przed uzyskaniem dostępu do tych informacji.
   2.   Określa się procedury sprawdzające dotyczące bezpieczeństwa w celu stwierdzenia, czy osoba, uwzględniając jej lojalność, wiarygodność i solidność, może mieć dostęp do informacji niejawnych.
   Artykuł 8
   Strony zapewniają wzajemną pomoc w odniesieniu do bezpieczeństwa informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy oraz kwestii związanych z bezpieczeństwem, stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania. Organy określone w art. 11 przeprowadzają wzajemne konsultacje i inspekcje w celu oceny skuteczności uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa w ramach ich odpowiedniego zakresu obowiązków, który ma być ustalony stosownie do art. 11 i 12.
   Artykuł 9
   1.   Dla celów niniejszej Umowy:

               a)

               w odniesieniu do UE:
               wszelka korespondencja wysyłana jest do Rady na następujący adres:

                           Council of the European Union

                           Chief Registry Officer

                           Rue de la Loi/Wetstraat, 175

                           B-1048 Brussels

                     .
               Wszelka korespondencja przekazywana jest za pośrednictwem dyrektora Kancelarii Głównej Rady państwom członkowskim i Komisji Europejskiej, z zastrzeżeniem ust. 2;

               b)

               w odniesieniu do Republiki Islandii:
               wszelka korespondencja adresowana jest do dyrektora Departamentu Politycznego Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Islandii i przekazywana, w stosownych przypadkach, za pośrednictwem Przedstawicielstwa Islandii przy Unii Europejskiej na następujący adres:

                           Mission of Iceland to the European Union

                           Registry Officer

                           Rond Point Schuman 11

                           B-1040 Brussels

                     .

         2.   Wyjątkowo korespondencja jednej Strony, która dostępna jest tylko dla określonej grupy urzędników, organów lub służb tej Strony, może, ze względów operacyjnych, być adresowana i dostępna tylko dla tej określonej grupy urzędników, organów lub służb drugiej Strony konkretnie wyznaczonych jako odbiorcy, uwzględniając ich uprawnienia i zgodnie z zasadą wiedzy koniecznej. W przypadku Unii Europejskiej taka korespondencja jest przekazywana za pośrednictwem dyrektora Kancelarii Głównej Rady.
   Artykuł 10
   Stały Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Republiki Islandii oraz Sekretarze Generalni Rady i Komisji Europejskiej sprawują nadzór nad wykonaniem niniejszej Umowy.
   Artykuł 11
   W celu wykonania niniejszej Umowy:

               1)

               Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Islandii, działając w imieniu rządu Republiki Islandii i pod jego zwierzchnictwem, jest odpowiedzialne za opracowanie uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa dla ochrony i zabezpieczenia informacji niejawnych przekazywanych Republice Islandii na mocy niniejszej Umowy.

               2)

               Biuro Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady UE (zwane dalej „Biurem Bezpieczeństwa SG Rady”) pod kierownictwem i w imieniu Sekretarza Generalnego Rady, działając w imieniu Rady i pod jej zwierzchnictwem, jest odpowiedzialne za opracowanie uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony i zabezpieczenie informacji niejawnych przekazywanych UE na mocy niniejszej Umowy.

               3)

               Dyrekcja Bezpieczeństwa Komisji Europejskiej, działając w imieniu Komisji Europejskiej i pod jej zwierzchnictwem, jest odpowiedzialna za opracowanie uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych w ramach niniejszej Umowy w obrębie Komisji Europejskiej i na jej terenie.

         Artykuł 12
   Uzgodnienia dotyczące bezpieczeństwa, które mają być ustanowione stosownie do art. 11 w porozumieniu pomiędzy trzema zainteresowanymi organami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo, będą określały standardy wzajemnej ochrony bezpieczeństwa informacji niejawnych podlegających niniejszej Umowie. Dla UE standardy te podlegają zatwierdzeniu przez Komitet Bezpieczeństwa Rady.
   Artykuł 13
   Organy odpowiedzialne za bezpieczeństwo określone w art. 11 ustanawiają procedury, które mają być stosowane w przypadku udowodnionego lub podejrzewanego naruszenia bezpieczeństwa informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy.
   Artykuł 14
   Przed przekazaniem informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy między Stronami organy odpowiedzialne za bezpieczeństwo określone w art. 11 muszą być zgodne co do tego, że Strona otrzymująca jest zdolna do ochrony i zabezpieczenia informacji będących przedmiotem niniejszego Porozumienia w sposób zgodny z uzgodnieniami, które mają być ustanowione na mocy art. 11 i 12.
   Artykuł 15
   Niniejsza Umowa w żaden sposób nie uniemożliwia Stronom zawierania innych umów odnoszących się do przekazywania lub wymiany informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy, pod warunkiem że nie stoją one w sprzeczności z postanowieniami niniejszej Umowy.
   Artykuł 16
   Wszelkie różnice stanowisk między Unią Europejską a Republiką Islandii, powstałe w wyniku interpretacji lub zastosowania niniejszej Umowy, są rozwiązywane w drodze negocjacji między Stronami.
   Artykuł 17
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca po dokonaniu przez Strony wzajemnych notyfikacji o zakończeniu niezbędnych procedur wewnętrznych.
   2.   Niniejsza Umowa może być poddana przeglądowi w celu rozważenia możliwych zmian na wniosek którejkolwiek ze Stron.
   3.   Wszelkie zmiany niniejszej Umowy dokonywane są wyłącznie na piśmie oraz za obopólną zgodą Stron. Zmiany wchodzą w życie po dokonaniu wzajemnej notyfikacji przewidzianej w ust. 1.
   Artykuł 18
   Niniejsza Umowa może zostać wypowiedziana przez każdą ze Stron w formie pisemnego zawiadomienia przekazanego drugiej Stronie. Wypowiedzenie takie staje się skuteczne sześć miesięcy po otrzymaniu zawiadomienia przez drugą Stronę, ale nie ma wpływu na zobowiązania podjęte wcześniej na mocy postanowień niniejszej Umowy. W szczególności wszelkie informacje niejawne przekazane lub wymienione stosownie do niniejszej Umowy będą nadal chronione zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

      W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, odpowiednio należycie umocowani, podpisali niniejszą Umowę.
      Sporządzono w Luksemburgu, dnia dwunastego czerwca dwa tysiące szóstego roku, w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.

            W imieniu Republiki Islandii

            W imieniu Unii Europejskiej