title: Decyzja Komisji z dnia 19 lipca 2010 r. dotycząca finansowania w 2010 r. działań w dziedzinie weterynarii związanych z polityką informacyjną Unii Europejskiej, wsparciem organizacji międzynarodowych, zgłaszaniem chorób i komputeryzacji procedur weterynaryjnych

text:
               21.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 199/1

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 19 lipca 2010 r.
   dotycząca finansowania w 2010 r. działań w dziedzinie weterynarii związanych z polityką informacyjną Unii Europejskiej, wsparciem organizacji międzynarodowych, zgłaszaniem chorób i komputeryzacji procedur weterynaryjnych
   2010/C 199/01
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2009/470/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 20, 23, 35 ust. 2 i 36 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 75 rozporządzenia finansowego i art. 90 ust. 1 przepisów wykonawczych zaciągnięcie zobowiązań z budżetu Unii Europejskiej powinno być poprzedzone decyzją w sprawie finansowania, określającą istotne składniki działania powodujące wydatki oraz przyjętą przez instytucję lub organ, któremu instytucja ta przekaże uprawnienia.

               (2)

               Zgodnie z art. 110 rozporządzenia finansowego należy przyjąć roczny program prac dotyczący dotacji.

               (3)

               Należy ustanowić program prac w zakresie działań Unii Europejskiej w dziedzinie weterynarii związanych z polityką informacyjną, wsparciem organizacji międzynarodowych, zgłaszaniem chorób i komputeryzacją procedur weterynaryjnych. Ze względu na to, że program prac w załącznikach zapewnia dostatecznie szczegółową podstawę działań w rozumieniu art. 90 ust. 2 i 3 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2) (zwanego dalej „przepisami wykonawczymi”), niniejsza decyzja stanowi decyzję w sprawie finansowania wydatków przewidzianych w programie prac dotyczącym dotacji i udzielania zamówień.

               (4)

               Artykuł 19 decyzji 2009/470/WE przewiduje, że Unia udziela finansowego wsparcia dla ustanowienia polityki informacyjnej w dziedzinie zdrowia zwierząt, ich dobrostanu oraz bezpieczeństwa żywności pochodzenia zwierzęcego, w tym wykonywania badań potrzebnych do przygotowania i opracowania prawodawstwa w dziedzinie dobrostanu zwierząt.

               (5)

               Komisja zobowiązała się do przedstawienia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdań na temat różnych metod ogłuszania drobiu (art. 27 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1099/2009 z dnia 24 września 2009 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania (3)), dobrostanu zwierząt podczas transportu oraz handlowego przepływu żywych zwierząt w obrębie rozszerzonej Unii (art. 32 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniającego dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 (4)), oraz wpływu parametrów genetycznych na stwierdzone nieprawidłowości prowadzące do niskiego poziomu dobrostanu kurcząt (art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 2007/43/WE z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie ustanowienia minimalnych zasad dotyczących ochrony kurcząt utrzymywanych z przeznaczeniem na produkcję mięsa (5)).

               (6)

               Komisja zobowiązała się do poprawienia stanu wiedzy zainteresowanych stron i ogółu społeczeństwa o standardach dobrostanu zwierząt zgodnie ze Wspólnotowym planem działań przyjętym w 2006 r. (6).

               (7)

               Komisja zobowiązała się, że do końca 2010 r. przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie o klonowaniu w celu produkcji żywności. Sprawozdanie to uwzględni wszystkie aspekty klonowania w celu produkcji żywności w kontekście obowiązującego prawodawstwa i wskaże ewentualne alternatywy. Potrzebne są dane dotyczące obecnego stanu wykorzystania technologii i jej wpływu na zdrowie i dobrostan zwierząt.

               (8)

               Unia powinna wykorzystać Światowy Rok Weterynarii 2011 do propagowania swojej polityki w zakresie zdrowia zwierząt i szczególnej wagi zawodu lekarza weterynarii w ochronie zdrowia publicznego oraz zdrowia i dobrostanu zwierząt.

               (9)

               Artykuł 19 lit. a) ppkt (i) decyzji 2009/470/WE stanowi, że Unia udziela wsparcia finansowego dla zbierania i przechowywania wszelkich informacji dotyczących prawodawstwa unijnego w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz bezpieczeństwa żywności pochodzenia zwierzęcego.

               (10)

               Wsparcie finansowe jest niezbędne aby stworzyć interaktywną bazę danych prawodawstwa w dziedzinie weterynarii (Vetlex), dostępną dla wszystkich państw członkowskich, utworzoną przez DG ds. Rozszerzenia dla krajów kandydujących, potencjalnych krajów kandydujących i krajów objętych inicjatywą europejskiej polityki sąsiedztwa.

               (11)

               Na mocy art. 22 decyzji 2009/470/WE Unia może podejmować lub wspierać państwa członkowskie lub organizacje międzynarodowe w podejmowaniu działań technicznych i naukowych koniecznych do opracowania unijnego prawodawstwa w dziedzinie weterynarii oraz do rozwoju kształcenia lub szkoleń w dziedzinie weterynarii.

               (12)

               Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE) jest organizacją międzyrządową odpowiedzialną za dążenie do poprawy zdrowia zwierząt na świecie. OIE zorganizuje światową konferencję poświęconą prawodawstwu w dziedzinie weterynarii w dniach 6–8 grudnia 2010 r. OIE dokonało pierwszego opracowania prawodawstwa w dziedzinie weterynarii i ma zamiar, podczas światowej konferencji, rozszerzyć dyskusję na wszystkie państwa członkowskie. Istotne jest, aby wszystkie państwa członkowskie OIE były poinformowane o podejściu UE do kwestii prawodawstwa w dziedzinie weterynarii, oraz by UE aktywnie wspierała wspomnianą konferencję w celu propagowania przy tej okazji swojej polityki w zakresie zdrowia zwierząt.

               (13)

               Zgodnie z art. 168 ust. 1 lit. c) przepisów wykonawczych dotacje mogą być przyznane bez zaproszenia do składania wniosków w przypadku podmiotów posiadających faktyczny monopol. Zatem ze względu na to, że OIE – jako organ normalizacyjny zgodnie z Porozumieniem WTO SPS i organizacja międzyrządowa odpowiedzialna za dążenie do poprawy w zakresie zdrowia zwierząt na świecie – posiada faktyczny monopol w tym sektorze, nie jest wymagane zaproszenie do składania wniosków aby UE wsparła organizację światowej konferencji poświęconej prawodawstwu w dziedzinie weterynarii.

               (14)

               Artykuł 35 ust. 1 decyzji 2009/470/WE przewiduje pomoc finansową Unii przy wprowadzeniu systemów identyfikacji zwierząt i zgłaszania chorób.

               (15)

               Należy zatem przyznać wsparcie finansowe Unii na zarządzanie i ulepszanie systemu zgłaszania chorób zwierzęcych (ADNS), w oparciu o decyzję Komisji 2005/176/WE z dnia 1 marca 2005 r. w sprawie ustanowienia skodyfikowanej formy i kodów zgłaszania chorób zwierząt zgodnie z dyrektywą Rady 82/894/EWG (7).

               (16)

               Komisja zobowiązała się do poprawy gotowości UE wobec głównych zagrożeń dla zdrowia zwierząt, w tym wzmocnienia unijnej sieci szybkiego reagowania, w komunikacie Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie nowej strategii UE w zakresie zdrowia zwierząt (2007–2013).

               (17)

               Artykuł 36 decyzji 2009/470/WE przewiduje unijne wsparcie finansowe dla niektórych systemów skomputeryzowanych wykorzystywanych w handlu i przywozie w granicach Unii.

               (18)

               Należy nadal zapewniać wsparcie finansowe z przeznaczeniem na hosting, zarządzanie i utrzymanie zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego TRACES (eksperckiego systemu kontroli handlu) wprowadzonego decyzją Komisji 2003/24/WE z dnia 30 grudnia 2002 r. dotyczącą opracowania zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (8).

               (19)

               Niniejsza decyzja w sprawie finansowania może również obejmować płatność odsetek od nieterminowych płatności na podstawie art. 83 rozporządzenia finansowego i art. 106 ust. 5 przepisów wykonawczych.

               (20)

               Do celów stosowania niniejszej decyzji należy zdefiniować termin „istotna zmiana” w rozumieniu art. 90 ust. 4 przepisów wykonawczych.

               (21)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym przyjmuje się roczny program prac w celu wdrożenia art. 20, 23, 35 ust. 2 i 36 ust. 2 decyzji Rady 2009/470/WE, w wersji określonej w załącznikach I i II.
   Program prac stanowi decyzję w sprawie finansowania w rozumieniu art. 75 rozporządzenia finansowego.
   Artykuł 2
   Maksymalny wkład zatwierdzony niniejszą decyzją na realizację programu ustala się na poziomie 4 935 000 EUR i zostanie on sfinansowany z następujących pozycji w budżecie ogólnym Unii Europejskiej na 2010 r.:

               —

               pozycja w budżecie 17 04 02 01: 4 935 000 EUR.

         Środki te mogą również obejmować odsetki od nieterminowych płatności.
   Artykuł 3
   1.   Intendent może, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami i proporcjonalności, przyjąć wszelkie zmiany do niniejszej decyzji, które nie stanowią istotnych zmian w rozumieniu art. 90 ust. 4 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002.
   2.   Zmian, które dotyczą przydziału środków finansowych na działania w ramach programu prac, a które łącznie nie przekraczają 10 % maksymalnego wkładu przewidzianego w art. 2 niniejszej decyzji, nie uznaje się za istotne zmiany w rozumieniu art. 90 ust. 4 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002, jeżeli nie wywierają one znaczącego wpływu na naturę i cel programu prac.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 lipca 2010 r.

            W imieniu Komisji

         John DALLI

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 155 z 18.6.2009, s. 30.

      (2)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 303 z 18.11.2009, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 3 z 5.1.2005, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 182 z 12.7.2007, s. 19.

      (6)  COM(2006) 13 wersja ostateczna.

      (7)  Dz.U. L 59 z 5.3.2005, s. 40.

      (8)  Dz.U. L 8 z 14.1.2003, s. 44.

      ZAŁĄCZNIK I

         Decyzja Rady 2009/470/WE w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii, w szczególności jej art. 20, 23, 35 ust. 2 i 36 ust. 2 – program prac na 2010 r.

      1.1.   Wprowadzenie

      Program ten obejmuje 8 środków wykonawczych na 2010 r. Na podstawie celów określonych w decyzji Rady 2009/470/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii, podział budżetu i główne działania przedstawiają się następująco:

                  —

                  na dotacje (wykonanie w formie bezpośredniego zarządzania scentralizowanego) (1.2):

                              —

                              wsparcie finansowe Unii z przeznaczeniem na organizację światowej konferencji poświęconej prawu weterynaryjnemu, która zostanie zorganizowana przez OIE w dniach 6–8 grudnia 2010 r., na kwotę 200 000 EUR stanowiącą współfinansowanie Unii maksymalnie do 80 % łącznych kosztów kwalifikowalnych,

                  —

                  na zamówienia publiczne (wykonanie w formie bezpośredniego zarządzania scentralizowanego) (1.3):

                              —

                              wykorzystanie umowy ramowej do opracowania narzędzi służących propagowania kwestii zdrowia zwierząt i zasad strategii w zakresie zdrowia zwierząt w ramach kampanii informacyjnej Światowego Roku Weterynarii 2011 maksymalnie do kwoty 1 100 000 EUR,

                              —

                              realizacja wzajemnego subdelegowania przez DG ds. Zdrowia i Konsumentów oraz DG ds. Rozszerzenia w drodze pisemnego porozumienia pomiędzy tymi dwoma dyrekcjami zgodnie z art. 7 przepisów wewnętrznych, dotyczącego wkładu w celu umożliwienia administratorom państw członkowskich dostępu do bazy danych Vetlex maksymalnie do kwoty 75 000 EUR,

                              —

                              wykorzystanie umowy ramowej do badania mającego na celu zgromadzenie dostępnych informacji dotyczących wpływu klonowania na zdrowie i dobrostan zwierząt gospodarskich maksymalnie do kwoty 50 000 EUR,

                              —

                              wykorzystanie umów ramowych do hostingu, utrzymania i rozwoju zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego TRACES (eksperckiego systemu kontroli handlu) maksymalnie do kwoty 2 210 000 EUR,

                              —

                              wykorzystanie umowy ramowej do badań, publikacji i rozpowszechniania informacji w celu wsparcia strategii w dziedzinie dobrostanu zwierząt maksymalnie do kwoty 600 000 EUR,

                              —

                              wykorzystanie umowy ramowej do badania mającego na celu ocenę gotowości UE wobec głównych zagrożeń dla zdrowia zwierząt i wzmocnienia unijnej sieci szybkiego reagowania w tym obszarze maksymalnie do kwoty 200 000 EUR,

                              —

                              wykorzystanie umowy ramowej do aktualizacji systemu zgłaszania chorób zwierzęcych (ADNS) wraz z niezbędnymi ulepszeniami technicznymi maksymalnie do kwoty 500 000 EUR.

            1.2.   Dotacje

      1.2.1.   Wsparcie finansowe Unii przeznaczone na finansowanie światowej konferencji poświęconej prawu weterynaryjnemu, która zostanie zorganizowana przez OIE w dniach 6–8 grudnia 2010 r.

      Dotacje będą objęte pisemną umową.
      PODSTAWA PRAWNA
      Artykuł 23 decyzji Rady 2009/470/WE.
      POZYCJA W BUDŻECIE
      17 04 02 01
      CELE DO OSIĄGNIĘCIA ORAZ PRZEWIDYWANE WYNIKI
      OIE zorganizuje światową konferencję poświęconą prawodawstwu w dziedzinie weterynarii w dniach 6–8 grudnia 2010 r.
      Mając na uwadze, że Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE) dokonała pierwszej analizy prawodawstwa w dziedzinie weterynarii i ma zamiar rozszerzyć dyskusję podczas światowej konferencji na wszystkie państwa członkowskie, istotne jest, aby podejście UE do kwestii prawa weterynaryjnego zostało przedstawione wszystkim państwom członkowskim OIE, oraz by UE aktywnie wspierała światową konferencję.
      OPIS I CELE ŚRODKA WYKONAWCZEGO
      Wsparcie finansowe Unii przeznaczone na finansowanie światowej konferencji poświęconej prawu weterynaryjnemu.
      REALIZACJA
      Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane.
      BEZPOŚREDNIE UDZIELANIE ZAMÓWIEŃ: ART. 168 UST. 1 LIT. C)
      ORIENTACYJNA KWOTA DOTACJI
      200 000 EUR
      MAKSYMALNA STOPA WSPÓŁFINANSOWANIA
      Maksymalnie 80 % łącznych kosztów kwalifikowalnych związanych z organizacją wspomnianej konferencji światowej.
      1.3.   Udzielanie zamówień

      Całkowity budżet przeznaczony w 2010 r. na zamówienia publiczne wynosi 4 735 000 EUR.
      1.3.1.   Kampania informacyjna propagująca Światowy Rok Weterynarii 2011

      PODSTAWA PRAWNA
      Artykuł 20 decyzji Rady 2009/470/WE.
      POZYCJA W BUDŻECIE
      17 04 02 01
      ORIENTACYJNA LICZBA I RODZAJ PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
      Maksymalnie cztery zamówienia na usługi.
      PRZEDMIOT PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
      Opracowanie kampanii informacyjnej Światowego Roku Weterynarii 2011 w celu propagowania w tym roku unijnej polityki w zakresie zdrowia zwierząt przy wykorzystaniu różnych działań i narzędzi w zakresie komunikacji. Informacje szczegółowe zawarto w załączniku II.
      REALIZACJA
      Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane.
      ORIENTACYJNY HARMONOGRAM PROCEDURY UDZIELENIA ZAMÓWIEŃ
      —
      ZAMÓWIENIE SZCZEGÓŁOWE
      Udzielenie co najmniej czterech szczegółowych zamówień na usługi (w drugim kwartale 2010 r.) w ramach umowy ramowej o nr ref. XXX (Numer ref. zostanie wprowadzony przed przyjęciem).
      1.3.2.   Dostępność Vetlex dla jednostek administracyjnych we wszystkich państwach członkowskich

      PODSTAWA PRAWNA
      Artykuł 20 decyzji Rady 2009/470/WE.
      POZYCJA W BUDŻECIE
      17 04 02 01
      ORIENTACYJNA LICZBA I RODZAJ PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
      Zrealizowane w formie wzajemnego subdelegowania przez DG ds. Zdrowia i Konsumentów oraz DG ds. Rozszerzenia, w drodze pisemnego porozumienia pomiędzy tymi dwoma dyrekcjami zgodnie z art. 7 przepisów wewnętrznych.
      PRZEDMIOT PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ (JEŻELI JEST TO MOŻLIWE)
      Vetlex jest interaktywną bazą danych prawodawstwa w dziedzinie weterynarii, która jest obecnie dostępna dla państw kandydujących, potencjalnych państw kandydujących i krajów objętych inicjatywą europejskiej polityki sąsiedztwa. Baza ta jest aktualizowana w ciągu 24 godzin po opublikowaniu nowego prawodawstwa i zawiera jego skonsolidowane wersje. Zarządza nią jednostka zewnętrzna na mocy umowy podpisanej z DG ds. Rozszerzenia.
      Fundusze do pokrycia tego wydatku w chwili obecnej pochodzą z budżetu DG ds. Rozszerzenia, zatem nie jest możliwe udostępnienie bazy danych Vetlex państwom członkowskim.
      Przewidziany wkład umożliwi administratorom państw członkowskich szerszy dostęp do Vetlex.
      REALIZACJA
      —
      ORIENTACYJNY HARMONOGRAM PROCEDURY UDZIELENIA ZAMÓWIEŃ
      Po przyjęciu niniejszej decyzji.
      ORIENTACYJNA KWOTA OBJĘTA ZAPROSZENIAMI DO SKŁADANIA OFERT
      75 000 EUR
      ZAMÓWIENIE SZCZEGÓŁOWE
      Pisemne porozumienie pomiędzy DG SANCO i DG ELARG.
      1.3.3.   Badanie dotyczące wpływu klonowania na zdrowie i dobrostan zwierząt gospodarskich

      PODSTAWA PRAWNA
      Artykuł 23 decyzji Rady 2009/470/WE.
      POZYCJA W BUDŻECIE
      17 04 02 01
      ORIENTACYJNA LICZBA I RODZAJ PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
      Jedno zamówienie na usługi (z wykorzystaniem istniejących umów ramowych).
      PRZEDMIOT PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ (JEŻELI JEST TO MOŻLIWE)
      Gromadzone dane będą dotyczyły niepożądanego wpływu tej technologii na klonowane zwierzęta i ich zastępcze matki. Przeprowadzone zostanie porównanie z innymi technologiami i analiza potencjalnego ulepszenia tej techniki.
      Przedmiotem badań będzie również wpływ klonowania na różnorodność biologiczną, programy hodowli i bezpieczeństwo biologiczne.
      REALIZACJA
      Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane.
      ORIENTACYJNY HARMONOGRAM PROCEDURY UDZIELENIA ZAMÓWIEŃ
      Pierwsza połowa 2010 r.
      ORIENTACYJNA KWOTA OBJĘTA ZAPROSZENIAMI DO SKŁADANIA OFERT
      50 000 EUR
      ZAMÓWIENIE SZCZEGÓŁOWE
      Udzielenie jednego szczegółowego zamówienia na usługi (w drugim kwartale 2010 r.) w ramach umowy ramowej o nr ref. XXX (Numer ref. zostanie wprowadzony przed przyjęciem).
      1.3.4.   Hosting, zarządzanie, utrzymanie i dalszy rozwój zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego TRACES (ekspercki system kontroli handlu)

      PODSTAWA PRAWNA
      Artykuł 36 ust. 2 decyzji Komisji 2009/470/WE.
      POZYCJA W BUDŻECIE
      17 04 02 01
      ORIENTACYJNA LICZBA I RODZAJ PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
      Kilka zamówień na usługi (z wykorzystaniem istniejących umów ramowych).
      PRZEDMIOT PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ (JEŻELI JEST TO MOŻLIWE)

                  —

                  1 935 000 EUR z przeznaczeniem na hosting, zarządzanie i utrzymanie zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego TRACES (eksperckiego systemu kontroli handlu), wsparcie logistyczne użytkowników TRACES, wkład w usługi centralne, komunikację, stronę internetową, bezpieczeństwo oraz zakup (utrzymanie i wsparcie) licencji na oprogramowanie komputerowe,

                  —

                  150 000 EUR z przeznaczeniem na rozwój i realizację platformy informatycznej służącej do wymiany informacji pomiędzy krajowymi bazami danych dotyczących bydła, w połączeniu z certyfikacją TRACES,

                  —

                  125 000 EUR z przeznaczeniem na analizę wymogów technicznych niezbędnych do wdrożenia certyfikacji elektronicznej poprzez TRACES oraz analizę istniejących rozwiązań dotyczących podpisów elektronicznych w państwach członkowskich.

            REALIZACJA
      Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane.
      ORIENTACYJNY HARMONOGRAM PROCEDURY UDZIELENIA ZAMÓWIEŃ
      —
      ORIENTACYJNA KWOTA OBJĘTA ZAPROSZENIAMI DO SKŁADANIA OFERT
      2 210 000 EUR (część kwoty w wys. 140 mln EUR przeznaczona na ESP DESIS I & II (informatyczne usługi rozwojowe DIGIT))
      ZAMÓWIENIE SZCZEGÓŁOWE
      Udzielenie kilku szczegółowych zamówień na usługi (w trzecim kwartale 2010 r.) w ramach umowy ramowej o nr ref. DIGIT 05650, 05710, 05711, 05716, 06210, 06350.
      Zaproszenie do wyrażenia zainteresowania objęte kodami 4-12 opublikowane z nr ref. 2005/S 208-204587 (w trzecim kwartale 2010 r.).
      1.3.5.   Badania, publikacje i rozpowszechnianie informacji w celu wsparcia strategii w zakresie dobrostanu zwierząt

      PODSTAWA PRAWNA
      Artykuł 20 decyzji 2009/470/WE.
      POZYCJA W BUDŻECIE
      17 04 02 01
      ORIENTACYJNA LICZBA I RODZAJ PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
      Maksymalnie siedem zamówień na usługi (z wykorzystaniem istniejących umów ramowych).
      PRZEDMIOT PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ (JEŻELI JEST TO MOŻLIWE)

                  —

                  badanie wpływu ewentualnych środków na rzecz strategii UE w zakresie dobrostanu zwierząt,

                  —

                  badanie mające na celu ocenę społeczno-ekonomicznych i środowiskowych skutków stopniowego znoszenia niektórych metod ogłuszania drobiu takich jak ogłuszanie w kąpieli wodnej dla wielu ptaków jednocześnie,

                  —

                  sprawozdanie dotyczące skutków rozporządzenia (WE) nr 1/2005 w sprawie dobrostanu zwierząt, uwzględniając zarówno wykonanie wymogów dotyczących systemów nawigacji, jak również oddziaływanie społeczno-gospodarcze, w tym aspekty regionalne,

                  —

                  organizacja międzynarodowej konferencji na temat kształcenia w zakresie dobrostanu zwierząt, mająca na celu dalsze informowanie obywateli w tym zakresie i podniesienie poziomu świadomości co do szczególnej roli, jaką odgrywa kształcenie w zakresie właściwego traktowania zwierząt,

                  —

                  badanie mające na celu ocenę społeczno-ekonomicznych i środowiskowych skutków ewentualnych środków minimalizowania problemów dobrostanu w przypadku brojlerów z hodowli komercyjnych związanych z selekcją genetyczną oraz minimalizowanie problemów dobrostanu wywodzących się ze sposobu hodowli stad z wcześniejszych pokoleń.

            REALIZACJA
      Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane.
      ORIENTACYJNY HARMONOGRAM PROCEDURY UDZIELENIA ZAMÓWIEŃ
      —
      ORIENTACYJNA KWOTA OBJĘTA ZAPROSZENIAMI DO SKŁADANIA OFERT
      600 000 EUR
      ZAMÓWIENIE SZCZEGÓŁOWE
      Udzielenie maksymalnie siedmiu szczegółowych zamówień na usługi (w pierwszej połowie 2010 r.) na mocy oceny umowy ramowej, oceny skutków i usług powiązanych, część 3, łańcuch żywnościowy, numer zamówienia SANCO/2008/01/055. Wyjątek stanowi organizacja międzynarodowej konferencji na temat kształcenia w dziedzinie dobrostanu zwierząt, gdzie udzieli się szczegółowych zamówień na usługi lub zawarte zostaną umowy o poziomie usług.
      1.3.6.   Ocena unijnej sieci szybkiego reagowania, zarządzanie kryzysowe i zdolności komunikacyjne w odniesieniu do niektórych chorób zakaźnych zwierzą

      PODSTAWA PRAWNA
      Artykuł 23 decyzji Rady 2009/470/WE.
      POZYCJA W BUDŻECIE
      17 04 02 01
      ORIENTACYJNA LICZBA I RODZAJ PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
      Jedno zamówienie na usługi (z wykorzystaniem istniejących umów ramowych).
      PRZEDMIOT PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ (JEŻELI JEST TO MOŻLIWE)
      Badanie oceny unijnej sieci szybkiego reagowania, zarządzanie kryzysowe i zdolności komunikacyjne w odniesieniu do niektórych chorób zakaźnych zwierząt.
      REALIZACJA
      Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane.
      ORIENTACYJNY HARMONOGRAM PROCEDURY UDZIELENIA ZAMÓWIEŃ
      Pierwsza połowa 2010 r.
      ORIENTACYJNA KWOTA OBJĘTA ZAPROSZENIAMI DO SKŁADANIA OFERT
      200 000 EUR
      ZAMÓWIENIE SZCZEGÓŁOWE
      Ramowa umowa dotycząca oceny DG SANCO 2009–2013 część 3 (łańcuch żywnościowy), numer zamówienia SANCO/2008/01/055.
      1.3.7.   System zgłaszania chorób zwierzęcych (ADNS)

      PODSTAWA PRAWNA
      Artykuł 35 ust. 2 decyzji Rady 2009/470/WE.
      POZYCJA W BUDŻECIE
      17 04 02 01
      ORIENTACYJNA LICZBA I RODZAJ PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
      Maksymalnie trzy zamówienia na usługi (z wykorzystaniem istniejących umów ramowych).
      PRZEDMIOT PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ (JEŻELI JEST TO MOŻLIWE)
      Celem niniejszego zamówienia publicznego jest:

                  —

                  150 000 EUR na prowadzenie prac nad systemem ADNS,

                  —

                  150 000 EUR na przygotowanie ADNS do wykorzystania usług internetowych w celu wysyłania i odbierania wiadomości oraz zapewnienie zgodności ADNS z system zgłaszania OIE,

                  —

                  50 000 EUR na stworzenie map: dodanie katalogu map (web mapper) do ADNS i umieszczenie go na stronie internetowej SANCO,

                  —

                  50 000 EUR na stworzenie map: poprawa funkcjonowania poprzez ArcMAP,

                  —

                  100 000 EUR na licencje i wsparcie.

            REALIZACJA
      Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane
      ORIENTACYJNY HARMONOGRAM PROCEDURY UDZIELENIA ZAMÓWIEŃ
      W realizacji przez DIGIT.
      ORIENTACYJNA KWOTA OBJĘTA ZAPROSZENIAMI DO SKŁADANIA OFERT
      500 000 EUR
      ZAMÓWIENIE SZCZEGÓŁOWE
      Udzielenie maksymalnie trzech szczegółowych zamówień na usługi (w 2010 r.) w ramach umowy ramowej o nr ref. DI 5710-5750.

      ZAŁĄCZNIK II

         Dokument programowy, który zawiera szczegółowe dane co do połączonych działań w zakresie komunikacji, jak określono w protokole ustaleń między Komisją Europejską i Światową Organizacją Zdrowia Zwierząt (OIE), dotyczący wspólnych działań w zakresie komunikacji na rok 2011
          (1)

      1.   Produkcja nagrań wideo

      Wykonawca wskazany przez Komisję przygotuje sześć (6) krótkich filmów dotyczących kwestii zdrowia zwierząt np. codziennej pracy lekarza weterynarii z dużymi zwierzętami w gospodarstwach, handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi, bezpieczeństwa żywności, dobrostanu zwierząt, zwalczania chorób odzwierzęcych, zarządzania kryzysowego i bezpieczeństwa żywnościowego.
      Komisja sfinansuje nagranie i rozpowszechnienie tych filmów na portalach internetowych takich jak EU tube, a także prawdopodobnie w kanałach telewizyjnych w państwach członkowskich UE.
      OIE zapewni natomiast nieodpłatny dostęp do długotrwałego przekazu informacyjnego do wykorzystania przez wykonawcę wyznaczonego przez Komisję wyłącznie do produkcji wspomnianych sześciu filmów. OIE może ostatecznie rozpowszechniać odnośne filmy poprzez swoje kanały w każdym z państw członkowskich OIE.
      Ustala się, że obaj partnerzy będą nadzorowali każdy poszczególny etap tworzenia spotów.
      Komisja będzie właścicielem praw autorskich do wersji ostatecznej filmów, ale będzie występowała o zgodę OIE na dalsze powielanie, modyfikację i ponowne wykorzystanie części lub całości materiału wyprodukowanego przez wykonawcę.
      Komisja zezwoli OIE na swobodne wykorzystanie filmów, jednak OIE będzie zobowiązane przedstawić Komisji informacje dotyczące rozpowszechniania filmów.
      2.   Europejski Tydzień Weterynarii 2011 r. i projekt banerów reklamowych

      W kilku powiązanych narzędziach komunikacyjnych wykorzystany zostanie specjalnie opracowany symbol wizualny Europejskiego Tygodnia Weterynarii 2011 r., który będzie zawierał elementy kampanii informacyjnej Światowego Roku Weterynarii 2011 (Vet2011).
      Ustala się, że wspomniany symbol wizualny zintegruje lub przystosuje elementy obecnie istniejącego projektu wzoru Vet2011. Każdą istotną modyfikację istniejącego logo Vet2011 będzie zatwierdzał dyrektor generalny OIE, dr Bernard Vallat oraz przewodniczący komitetu ds. animacji i koordynacji Vet2011, prof. Jean-François Chary.
      W ramach Vet2011 Komisja ma zamiar wykorzystać symbol wizualny opracowany w celu przygotowania banerów, włącznie z logo UE i OIE. Jeden z tych banerów będzie umieszczony na budynku Berlaymont w dniach 17–24 stycznia 2011 r. Ponadto ten sam baner w mniejszym formacie, opracowany i wyprodukowany przez Komisję, zostanie umieszczony na budynku siedziby OIE podkreślając tym samym rozpoczęcie Światowego Roku Weterynarii. OIE zapewni montaż i demontaż banera w wybranym miejscu. Z wyjątkiem terenu Berlaymont Komisja nie będzie pokrywać kosztów związanych z montażem i demontażem banerów. Umieszczenie banerów w kilku lokalizacjach zwiększy rozpoznawalność działań Komisji i OIE.
      3.   Internetowy konkurs fotograficzny

      W ramach kampanii informacyjnej Światowego Roku Weterynarii 2011 planowane jest przygotowanie internetowego konkursu fotograficznego. Odnośna strona internetowa powinna pozwolić ogółowi społeczeństwa w UE i na świecie na wzięcie udziału w konkursie fotograficznym poprzez zamieszczanie swoich zdjęć i danych kontaktowych na serwerze. Przewiduje się, że w konkursie fotograficznym wyodrębnione zostaną różne kategorie z podziałem na grupy uczestników oraz tematykę fotografii. Powyższe powinno zostać uwzględnione przy projektowaniu strony internetowej, której projekt powinien również objąć symbol wizualny opracowany na potrzeby kampanii informacyjnej, a także logo UE i OIE.
      Odnośny projekt będzie finansowany przez Komisję. Planuje się również, że ogłoszenie zakwalifikowanych fotografii nastąpi podczas Europejskiego Tygodnia Weterynarii 2011 r., który ma się odbyć w dniach 16–22 maja 2011 r. Natomiast zadaniem OIE będzie promocja konkursu i aktywny udział w wyborze zwycięskich fotografii, oraz ich opublikowanie na stoiskach zewnętrznych, w szczególności w Paryżu przy siedzibach 79. Zgromadzenia Ogólnego i OIE.
      4.   Stoiska podczas Zielonego Tygodnia (Berlin)/Targów Rolniczych (Paryż)

      Komisja i OIE zgadzają się, że obchody Vet2011 powinny odbywać się jako punkt kulminacyjny dwóch największych europejskich targów zwierzęcych i żywnościowych w Niemczech i Francji odbywających się odpowiednio w styczniu i lutym 2011 r.
      Ustala się, że Komisja sfinansuje wykonanie stelaża stoiska i druku odnośnych materiałów informacyjnych i ulotek. Natomiast OIE zgadza się na przeprowadzenie negocjacji z właściwymi organami co do nieodpłatnego wynajmu stoisk/miejsc na targach. Ustala się, że przedstawiciele Komisji i OIE będą obecni przy wspólnym stoisku podczas tych targów.

         (1)  C(2010) 3526.


title: 2004/744/WE:Decyzja Rady z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów z Hiszpanii

text:
               30.10.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 328/99

      DECYZJA RADY

   z dnia 12 lipca 2004 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów z Hiszpanii
   (2004/744/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. (1) Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od 26 stycznia 2002 r. do 25 stycznia 2006 r.

               (2)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Pana Joaquina RIVASA RUBIALESA, o czym Rada została poinformowana w dniu 24 czerwca 2004 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pan Pedro MOYA MILANES, Secretario General de Acción Exterior, Consejería de Presidencia, Gobierno de la Comunidad Autónoma de Andalucía zostaje mianowany zastępcą członka Komitetu Regionów na miejsce Pana Joaquina RIVASA RUBIALESA na czas pozostający do końca kadencji, czyli do 25 stycznia 2006 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lipca 2004 r.

            W imieniu Rady

         B. R. BOT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


title: Decyzja Rady z dnia 19 grudnia 2000 r. w sprawie podpisania Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Ukrainą, dotyczącego rozszerzenia zakresu i wprowadzenia zmiany do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Ukrainą w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, parafowanej w dniu 5 maja 1993 r., ostatnio zmienionej Porozumieniem w formie wymiany listów parafowanym w dniu 15 października 1999 r., i upoważniającego do jej tymczasowego stosowania

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0033

Dziennik Urzędowy L 016 , 18/01/2001 P. 0001 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 19 grudnia 2000 r.w sprawie podpisania Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Ukrainą, dotyczącego rozszerzenia zakresu i wprowadzenia zmiany do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Ukrainą w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, parafowanej w dniu 5 maja 1993 r., ostatnio zmienionej Porozumieniem w formie wymiany listów parafowanym w dniu 15 października 1999 r., i upoważniającego do jej tymczasowego stosowania(2001/33/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty dwustronne Porozumienie w formie wymiany listów w celu rozszerzenia zakresu i wprowadzenia zmiany do istniejącej Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Ukrainą w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi [1] i protokołów do tej Umowy.(2) Porozumienie w formie wymiany listów zostało parafowane dnia 2 października 2000 r.(3) Porozumienie w formie wymiany listów powinno być podpisane w imieniu Wspólnoty.(4) Niniejsze Porozumienie w formie wymiany listów powinno – biorąc pod uwagę przepisy w sprawie zwiększenia kontyngentów na 2000 r. – być możliwie jak najszybciej tymczasowo stosowane przed końcem roku 2000, do czasu zakończenia odpowiednich procedur związanych z jego formalnym zawarciem, z zastrzeżeniem przestrzegania zasady wzajemności,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Podpisanie Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Ukrainą, dotyczącego rozszerzenia zakresu i wprowadzenia zmiany do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarcza a Ukrainą w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, parafowanej w dniu 5 maja 1993 r., ostatnio zmienionej Porozumieniem w formie wymiany listów parafowanym w dniu 15 października 1999 r., niniejszym zostaje zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej, pod warunkiem podjęcia decyzji przez Rady dotyczącej zawarcia wspomnianego Porozumienia.Tekst Porozumienia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej(-ych) do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów w imieniu Wspólnoty, pod warunkiem że zostanie ono zawarte.Artykuł 3Porozumienie w formie wymiany listów jest tymczasowo stosowane począwszy od dnia 1 listopada 2000 r. do czasu jego formalnego zawarcia i z zastrzeżeniem drugostronnego tymczasowego stosowania wymiany listów przez Ukrainę.Artykuł 41. Komisja, zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3030/93 z dnia 12 października 1993 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich [2], może, po konsultacji z Ukrainą, zawiesić stosowanie systemu podwójnej kontroli niektórych wyrobów, na mocy art. 2 ust. 1, ostatni akapit Umowy w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, zmienionej pkt 3.4 niniejszego Porozumienie w formie wymiany listów.2. Komisja, zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3030/93, przyjmuje środki przewidziane w pkt 6 niniejszego Porozumienie w formie wymiany listów, polegające na przywróceniu systemu kontyngentów na rok 2000, gdyby Ukraina nie stosowała stawek celnych opisanych w ust. 4 niniejszego Porozumienia w formie wymiany listów.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 2000 r.W imieniu RadyJ. GlavanyPrzewodniczący[1] Dz.U. L 123 z 17.5.1994, str. 718.[2] Dz.U. L 275 z 8.11.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1987/2000 (Dz.U. L 237 z 21.9.2000, str. 24).--------------------------------------------------


title: 2012/180/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 21 marca 2012 r. zmieniająca decyzję EBC/2011/25 w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń (EBC/2012/4)

text:
               29.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 91/27

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 21 marca 2012 r.
   zmieniająca decyzję EBC/2011/25 w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń
   (EBC/2012/4)
   (2012/180/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwany dalej „Statutem ESBC”), w szczególności art. 3 ust. 1 i art. 18 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 18 ust. 1 Statutu ESBC Europejski Bank Centralny (EBC) i krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro (zwane dalej „KBC”), mogą dokonywać właściwie zabezpieczonych operacji kredytowych z instytucjami kredytowymi oraz innymi uczestnikami rynku. Kryteria kwalifikowania zabezpieczeń na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu zostały określone w załączniku I do wytycznych EBC/2011/14 z dnia 20 września 2011 r. w sprawie instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (1) (zwanym dalej „dokumentacją ogólną”).

               (2)

               KBC nie powinny być zobowiązane do przyjmowania jako zabezpieczenia operacji kredytowych Eurosystemu kwalifikowanych obligacji bankowych gwarantowanych przez państwo członkowskie w ramach programu Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego lub przez państwo członkowskie, którego ocena kredytowa nie jest zgodna z wartością referencyjną określającą minimalne wymogi Eurosystemu w zakresie wysokiej jakości kredytowej.

               (3)

               Środek taki może być stosowany tymczasowo. Powinien on zatem zostać wprowadzony w drodze zmiany decyzji EBC/2011/25 z dnia 14 grudnia 2011 r. w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń (2),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zmiana decyzji EBC/2011/25
   W decyzji EBC/2011/25 dodaje się art. 4a w brzmieniu:

      „Artykuł 4a
      Przyjmowanie określonych obligacji bankowych gwarantowanych przez państwo jako zabezpieczenia
      1.   KBC nie są zobowiązane do przyjmowania jako zabezpieczenia operacji kredytowych Eurosystemu kwalifikowanych obligacji bankowych gwarantowanych przez państwo członkowskie w ramach programu Unii Europejskiej/Międzynarodowego Funduszu Walutowego lub przez państwo członkowskie, którego ocena kredytowa nie jest zgodna z wartością referencyjną określającą minimalne wymogi Eurosystemu w zakresie wysokiej jakości kredytowej w odniesieniu do emitentów i gwarantów aktywów rynkowych zgodnie z pkt 6.3.1 i 6.3.2 dokumentacji ogólnej.
      2.   KBC informują Radę Prezesów o każdym przypadku nieprzyjęcia papierów wartościowych opisanych w ust. 1 jako zabezpieczenia.”.

   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 23 marca 2012 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 21 marca 2012 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 331 z 14.12.2011, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 341 z 22.12.2011, s. 65.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1728 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/335

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1728
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0066/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 912/2010 z dnia 22 września 2010 r. ustanawiające Agencję Europejskiego GNSS, uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi i zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 (4), w szczególności jego art. 14,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0148/2017),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2015;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Agencji Europejskiego GNSS, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 214.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 11.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1775 z dnia 28 września 2017 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Mali

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 251/23

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/1775
   z dnia 28 września 2017 r.
   w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Mali
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 września 2017 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwana dalej „RB ONZ”) przyjęła rezolucję 2374 (2017), przywołując swoje rezolucje 2364 (2017) i 2359 (2017) oraz ponownie wyrażając swoje silne zaangażowanie na rzecz suwerenności, jedności i nienaruszalności terytorialnej Mali.

               (2)

               Rezolucja RB ONZ nr 2374 (2017) stanowi, że na osoby umieszczone w wykazie przygotowanym przez komitet ustanowiony na mocy pkt 9 rezolucji RB ONZ nr 2374 (2017) (zwany dalej „Komitetem Sankcji”) należy nałożyć ograniczenia podróżowania oraz że należy zamrozić środki finansowe i aktywa osób lub podmiotów, które zostaną wskazane przez Komitet Sankcji.

               (3)

               Do wprowadzenia w życie niektórych środków niezbędne są działania Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do uniemożliwienia wjazdu na ich terytoria lub przejazdu przez nie osób wskazanych przez Komitet Sankcji jako bezpośrednio bądź pośrednio realizujące albo jako odpowiedzialne lub współodpowiedzialne za następujące działania lub polityki, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mali:

               a)

               udział w walkach z naruszeniem Porozumienia na rzecz pokoju i pojednania w Mali (zwanego dalej „Porozumieniem”);

               b)

               działania, które utrudniają lub poprzez długotrwałe opóźnienia blokują realizację Porozumienia albo jej zagrażają;

               c)

               działania na rzecz, w imieniu lub pod kierownictwem osób i podmiotów, których dotyczą lit. a) i b), lub w inny sposób wspierające lub finansujące te osoby i podmioty, w tym z dochodów z przestępczości zorganizowanej, takiej jak produkcja narkotyków i ich prekursorów oraz handel narkotykami i ich prekursorami pochodzącymi z lub przewożonymi przez Mali, handel ludźmi i przemyt migrantów, przemyt broni i handel nią oraz nielegalny handel dobrami kultury;

               d)

               udział w planowaniu, sponsorowaniu, przeprowadzaniu zamachów lub kierowaniu zamachami na:

                           (i)

                           różne podmioty wymienione w Porozumieniu, w tym instytucje lokalne, regionalne i państwowe, wspólne patrole i malijskie siły bezpieczeństwa i obrony;

                           (ii)

                           uczestników Wszechstronnej Zintegrowanej Misji Stabilizacyjnej ONZ w Mali (MINUSMA) i personel ONZ oraz personel współdziałający, łącznie z członkami panelu ekspertów;

                           (iii)

                           międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym Wspólne Siły Państw Grupy Pięciu na rzecz Sahelu (FC-G5S), misje Unii Europejskiej i siły francuskie;

               e)

               utrudnianie dostarczania pomocy humanitarnej do Mali albo dostępu do tej pomocy lub jej dystrybucji w Mali;

               f)

               planowanie lub popełnianie czynów lub kierowanie czynami w Mali naruszającymi prawo międzynarodowe dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, stosownie do przypadku, lub stanowiących pogwałcenie lub naruszenie praw człowieka, w tym czynów obejmujących atakowanie ludności cywilnej, również kobiet i dzieci, poprzez popełnianie aktów przemocy (w tym zabójstw, okaleczeń, tortur, gwałtów lub innego rodzaju przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenia lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia;

               g)

               wykorzystywanie lub rekrutacja dzieci przez ugrupowania zbrojne lub siły zbrojne w związku z konfliktem zbrojnym w Mali, co stanowi naruszenie obowiązującego prawa międzynarodowego;

               h)

               świadoma pomoc w odbyciu przez wskazaną osobę podróży z naruszeniem ograniczeń podróżowania.

         Wskazane osoby, o których mowa w niniejszym ustępie, wymieniono w załączniku.
   2.   Przepisy ust. 1 nie zobowiązują państwa członkowskiego do odmowy wjazdu na swoje terytorium własnym obywatelom.
   3.   Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania, jeżeli wjazd lub przejazd jest konieczny w związku z uczestnictwem w postępowaniu sądowym.
   4.   Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania, jeżeli w indywidualnych przypadkach Komitet Sankcji stwierdzi, że:

               a)

               wjazd lub przejazd jest uzasadniony potrzebą humanitarną, w tym obowiązkami religijnymi;

               b)

               zwolnienie przyczyniłoby się do osiągnięcia celów związanych z pokojem i pojednaniem narodowym w Mali oraz stabilnością w regionie.

         5.   W przypadkach w których zgodnie z ust. 3 lub 4 państwo członkowskie zezwala na wjazd na lub przejazd przez swoje terytorium osobom wymienionym w załączniku, zezwolenie to jest ograniczone do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których ono dotyczy.
   Artykuł 2
   1.   Zamrożone zostają wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze będące własnością osób lub podmiotów lub kontrolowane przez osoby lub podmioty wskazane przez Komitet Sankcji jako bezpośrednio bądź pośrednio realizujące albo jako odpowiedzialne lub współodpowiedzialne za następujące działania lub polityki, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mali oraz osób bądź podmiotów działających w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, albo podmiotów będących ich własnością lub przez nie kontrolowanych:

               a)

               udział w walkach z naruszeniem Porozumienia;

               b)

               działania, które utrudniają lub poprzez długotrwałe opóźnienia blokują realizację Porozumienia albo jej zagrażają;

               c)

               działania na rzecz, w imieniu lub pod kierownictwem osób i podmiotów, których dotyczą lit. a) i b), lub w inny sposób wspierające lub finansujące te osoby i podmioty, w tym z dochodów z przestępczości zorganizowanej, takiej jak produkcja narkotyków i ich prekursorów oraz handel narkotykami i ich prekursorami pochodzącymi z lub przewożonymi przez Mali, handel ludźmi i przemyt migrantów, przemyt broni i handel nią oraz nielegalny handel dobrami kultury;

               d)

               udział w planowaniu, sponsorowaniu, przeprowadzaniu zamachów lub kierowaniu zamachami na:

                           (i)

                           różne podmioty wymienione w Porozumieniu, w tym instytucje lokalne, regionalne i państwowe, wspólne patrole i malijskie siły bezpieczeństwa i obrony;

                           (ii)

                           uczestników MINUSMA i personel ONZ oraz personel współdziałający, łącznie z członkami panelu ekspertów;

                           (iii)

                           międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym FC-G5S, misje Unii Europejskiej i siły francuskie;

               e)

               utrudnianie dostarczania pomocy humanitarnej do Mali albo dostępu do tej pomocy lub jej dystrybucji w Mali;

               f)

               planowanie lub popełnianie czynów lub kierowanie czynami w Mali naruszającymi prawo międzynarodowe dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, stosownie do przypadku, lub stanowiących pogwałcenie lub naruszenie praw człowieka, w tym czynów obejmujących atakowanie ludności cywilnej, również kobiet i dzieci, poprzez popełnianie aktów przemocy (w tym zabójstw, okaleczeń, tortur, gwałtów lub innego rodzaju przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenia lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia;

               g)

               wykorzystywanie lub rekrutacja dzieci przez ugrupowania zbrojne lub siły zbrojne w związku z konfliktem zbrojnym w Mali, co stanowi naruszenie obowiązującego prawa międzynarodowego;

               h)

               świadoma pomoc w odbyciu przez wskazaną osobę podróży z naruszeniem ograniczeń podróżowania.

         Wskazane osoby lub podmioty, o których mowa w niniejszym ustępie, wymieniono w załączniku do niniejszej decyzji.
   2.   Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych osobom bądź podmiotom wymienionym w załączniku, ani też na ich rzecz tych osób bądź podmiotów.
   3.   Środki, o których mowa w ust. 1 i 2, nie mają zastosowania do środków finansowych i zasobów gospodarczych, w odniesieniu do których odpowiednie państwo członkowskie stwierdziło, że są:

               a)

               niezbędne do pokrycia podstawowych wydatków, w tym opłat za żywność, czynszu lub spłaty kredytu hipotecznego, kosztów lekarstw i leczenia, podatków, składek ubezpieczeniowych i opłat za usługi użyteczności publicznej;

               b)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrot wydatków związanych z usługami prawniczymi; lub

               c)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;

         po tym jak odpowiednie państwo członkowskie powiadomi Komitet Sankcji o zamiarze udzielenia, w stosownych przypadkach, zezwolenia na dostęp do takich funduszy lub zasobów gospodarczych, a Komitet Sankcji nie wyda decyzji odmownej w terminie pięciu dni roboczych od takiego powiadomienia.
   4.   Środki, o których mowa w ust. 1 i 2, nie mają zastosowania do środków finansowych lub zasobów gospodarczych, w odniesieniu do których odpowiednie państwo członkowskie stwierdziło, że są:

               a)

               niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że państwo członkowskie powiadomiło o takim ustaleniu Komitet Sankcji, a Komitet Sankcji je zaakceptował;

               b)

               przedmiotem zastawu albo orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego, w którym to przypadku środki i zasoby gospodarcze mogą zostać wykorzystane do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub do wykonania tego orzeczenia, z zastrzeżeniem że zastaw został ustanowiony lub orzeczenie zostało wydane przed datą umieszczenia danej osoby lub podmiotu w załączniku i że zastaw ani orzeczenie nie zostały ustanowione ani wydane na rzecz osoby ani podmiotu, o których mowa w ust. 1 – po tym jak dane państwo członkowskie powiadomi o tym Komitet Sankcji.

         5.   Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli Komitet Sankcji stwierdzi w indywidualnych przypadkach, że zwolnienie przyczyniłoby się do osiągnięcia celów związanych z pokojem i pojednaniem narodowym w Mali i stabilnością w regionie.
   6.   Przepisy ust. 1 nie uniemożliwiają wskazanej osobie ani wskazanemu podmiotowi dokonywania płatności należnych zgodnie z umową zawartą przed umieszczeniem takiej osoby lub podmiotu w wykazie, pod warunkiem ustalenia przez odpowiednie państwo członkowskie, że płatność nie jest bezpośrednio lub pośrednio dokonywana na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w ust. 1, oraz po tym, jak właściwe państwo członkowskie w terminie dziesięciu dni roboczych przed udzieleniem takiego zezwolenia powiadomi Komitet Sankcji o zamiarze dokonania lub otrzymania takich płatności lub zezwolenia na odmrożenie do tego celu środków finansowych lub zasobów gospodarczych.
   7.   Przepisów ust. 2 nie stosuje się do księgowania na zamrożonych rachunkach:

               a)

               odsetek ani innych dochodów na tych rachunkach; ani

               b)

               płatności należnych na podstawie umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami ograniczającymi przewidzianymi w niniejszej decyzji;

         pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają przepisom ust. 1.
   Artykuł 3
   Rada ustanawia wykaz zawarty w załączniku i wprowadza w nim zmiany zgodnie z ustaleniami Rady Bezpieczeństwa lub Komitetu Sankcji.
   Artykuł 4
   1.   Jeżeli Rada Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji dokona wskazania osoby lub podmiotu, Rada dodaje tę osobę lub ten podmiot do załącznika. O swojej decyzji, w tym o powodach umieszczenia w wykazie, Rada informuje daną osobę lub dany podmiot bezpośrednio – gdy adres jest znany – albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając tej osobie lub temu podmiotowi zgłoszenie uwag.
   2.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i informuje o tym daną osobę lub dany podmiot.
   Artykuł 5
   1.   W załączniku określa się powody umieszczenia w wykazie osób i podmiotów przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.
   2.   W załączniku umieszcza się także informacje, o ile są one dostępne, dostarczone przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji, niezbędne do identyfikacji danych osób lub podmiotów. W przypadku osób informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres – o ile jest znany – oraz funkcję lub zawód. W przypadku podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę wpisu do rejestru, numer w rejestrze i miejsce prowadzenia działalności.
   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja jest zmieniana lub zostaje uchylona w miarę potrzeby zgodnie z ustaleniami dokonanymi przez Radę Bezpieczeństwa.
   Artykuł 7
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2017 r.

            W imieniu Rady

         M. MAASIKAS

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK

         Wykaz osób, o których mowa w art. 1 ust. 1, oraz osób i podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1


title: 2008/318/WE: Decyzja Rady z dnia 7 kwietnia 2008 r. upoważniająca Włochy do stosowania na określonych obszarach geograficznych obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE

text:
               19.4.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 109/27

      DECYZJA RADY

   z dnia 7 kwietnia 2008 r.
   upoważniająca Włochy do stosowania na określonych obszarach geograficznych obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE
   (Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)
   (2008/318/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając dyrektywę Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (1), w szczególności jej art. 19 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 18 ust. 1 dyrektywy 2003/96/WE w związku z jej załącznikiem II, Włochy zostały upoważnione do stosowania w niektórych „szczególnie upośledzonych obszarach” obniżonych stawek podatku akcyzowego na oleje krajowe oraz gaz płynny używane w celach grzewczych. Odstępstwo to miało zastosowanie do dnia 31 grudnia 2006 r.

               (2)

               Pismem z dnia 17 października 2006 r. władze włoskie wystąpiły z wnioskiem o pozwolenie, zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE, na stosowanie obniżonej stawki opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych na tych samych obszarach geograficznych. Po dniu 31 grudnia 2006 r. Włochy chciałyby kontynuować krajową praktykę prowadzoną zgodnie z wyżej wymienionym odstępstwem. Wniosek o aktualne zezwolenie na odstępstwo obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.

               (3)

               Włochy, których klimat i warunki geograficzne są bardzo zmienne, mają niezwykle zróżnicowane terytorium. W roku 1999 w ramach reformy swojego systemu podatkowego Włochy podniosły ogólny poziom podatków akcyzowych. W tym samym czasie, mając na uwadze szczególne cechy swojego terytorium, Włochy wprowadziły obniżone stawki opodatkowania na gaz płynny i olej gazowy w celu częściowej kompensacji zbyt wysokich kosztów ogrzewania ponoszonych przez mieszkańców niektórych obszarów geograficznych.

               (4)

               Zróżnicowanie podatkowe ma na celu zapewnienie ludności kwalifikujących się obszarów stopy życiowej porównywalnej ze stopą życiową reszty ludności Włoch, za pomocą zmniejszenia zbyt wysokich kosztów ogrzewania. W celu zidentyfikowania obszarów kwalifikujących się do przyznania obniżki Włochy opierają się na obiektywnych kryteriach, dotyczących warunków klimatycznych na danych obszarach, jak również dostępu do sieci gazu ziemnego. To ostatnie kryterium odzwierciedla stopień możliwości wyboru między paliwami dostępnymi dla ludności danego regionu.

               (5)

               Obniżka podatku obowiązuje na obszarach geograficznych (gminach) spełniających następujące, alternatywne kryteria: (i) gminy znajdujące się w strefie F, zgodnie z definicją podaną w dekrecie prezydenckim nr 412 z 1993 r. (2), czyli gminy na terenie, których liczba „stopniodni” przewyższa 3 000; (ii) gminy znajdujące się w strefie E, zgodnie z definicją podaną w dekrecie prezydenckim nr 412 z 1993 r., czyli gminy na terenie, których liczba „stopniodni” kształtuje się w przedziale od 2 100 do 3 000 (3); oraz (iii) Sardynia i małe wyspy (wszystkie wyspy włoskie z wyjątkiem Sycylii). W związku z tym, że rozwój sieci gazu ziemnego zmniejszyłby w istotny sposób dodatkowe koszty ogrzewania, a w szczególności zwiększyłby możliwość wyboru pomiędzy paliwami dostępnymi dla konsumentów, obniżka nie będzie już stosowana w gminach należących do drugiego i trzeciego z wymienionych obszarów, gdy w gminach tych ukończona zostanie sieć gazu ziemnego.

               (6)

               Wspólną cechą tych gmin są dodatkowe koszty związane z ogrzewaniem w porównaniu z resztą Włoch. Dla stref klimatycznych E i F obniżka podatku jest równa średnio 11–12 % ceny oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych. W związku z warunkami klimatycznymi średnie koszty ogrzewania są wyższe o 90 % niż średnia krajowa w strefie klimatycznej E oraz o 170 % niż średnia krajowa w strefie klimatycznej F. W przypadku wysp, w porównaniu z Włochami kontynentalnymi, dodatkowe koszty ogrzewania są związane ze szczególnymi cechami geograficznymi wysp, ograniczoną dostawą paliw i dodatkowymi kosztami transportu, a w konsekwencji wyższymi cenami paliw w porównaniu z Włochami kontynentalnymi.

               (7)

               We wszystkich przypadkach obniżka podatku pozostaje poniżej poziomu dodatkowych kosztów ogrzewania ponoszonych przez ludność danego obszaru, dzięki czemu nadmierna kompensacja nie ma miejsca w danym przypadku. Władze włoskie oświadczyły w szczególności, że obniżka podatkowa nie przewyższa dodatkowych kosztów ponoszonych w strefach E i F w związku z zimnym klimatem. Ponadto władze włoskie stwierdziły, że w przypadku wysp obniżka podatku nie pociąga za sobą obniżki cen paliw objętych wnioskiem poniżej ceny tego samego paliwa na kontynencie.

               (8)

               Zarówno w przypadku oleju gazowego, jak i gazu płynnego obniżona stawka opodatkowania pozostaje wyższa niż minimalne poziomy Wspólnoty przewidziane w dyrektywie 2003/96/WE.

               (9)

               Środek ma zastosowanie jedynie do ogrzewania pomieszczeń (zarówno osób prywatnych, jak i podmiotów gospodarczych). Nie ma on zastosowania w przypadku innych form zastosowania gospodarczego wyżej wymienionych produktów.

               (10)

               Uznano, że środek nie narusza zasad konkurencji ani nie ogranicza funkcjonowania rynku wewnętrznego i został on uznany za niezgodny z polityką wspólnotową w dziedzinach ochrony środowiska, energii i transportu.

               (11)

               Zgodnie z art. 19 ust. 2 dyrektywy 2003/96/WE należy zatem przyznać Włochom pozwolenie do stosowania obniżonej stawki opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych na niektórych obszarach geograficznych do dnia 31 grudnia 2012 r., zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

               (12)

               Należy zapewnić, by Włochy mogły stosować specjalne obniżki, do których odnosi się niniejsza decyzja, z zachowaniem ciągłości w stosunku do przepisów stosowanych przed dniem 1 stycznia 2007 r. na podstawie art. 18 dyrektywy 2003/96/WE w związku z jej załącznikiem II. Należy zatem udzielić wnioskowanego pozwolenia ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się Włochy do stosowania obniżonych stawek opodatkowania oleju gazowego i gazu płynnego używanych do celów grzewczych na niektórych obszarach geograficznych charakteryzujących się wysokim poziomem kosztów ogrzewania, zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   W celu uniknięcia nadmiernej kompensacji obniżka nie może wykroczyć poza dodatkowe koszty ogrzewania ponoszone na danych obszarach.
   Obniżona stawka jest zgodna z wymogami dyrektywy 2003/96/WE, w szczególności z minimalnymi poziomami stawek określonymi w jej art. 9.
   Artykuł 2
   Zużycie w gminach znajdujących się na obszarach wymienionych w pkt 2 lub 3 załącznika do niniejszej decyzji będzie kwalifikować się do obniżki tak długo, jak dane gminy nie będą posiadać sieci gazu ziemnego.
   Artykuł 3
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 7 kwietnia 2008 r.

            W imieniu Rady

         R. ŽERJAV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 283 z 31.10.2003, s. 51. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2004/75/WE (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, s. 100).

      (2)  Dekret ten dzieli terytorium Włoch na sześć stref klimatycznych (od A do F). Klasyfikacja bazuje na liczbie „stopniodni”, która dla każdego konwencjonalnego okresu grzewczego jest równa sumie różnic między optymalnym progiem 20 °C a średnimi temperaturami dobowymi. Im wyższa jest liczba przypisana do danej gminy, tym niższa średnia temperatura zewnętrzna na tym obszarze podczas okresu grzewczego.

      (3)  Pozostałe strefy klimatyczne zostały zdefiniowane pod kątem liczby „stopniodni” w następujący sposób: Strefa A (poniżej 600), Strefa B (powyżej 600, lecz nie więcej niż 900), Strefa C (powyżej 900, lecz nie więcej niż 1 400) i Strefa D (powyżej 1 400, lecz nie więcej niż 2 100).

      ZAŁĄCZNIK
      Obszary geograficzne, których dotyczy niniejsza decyzja:

                  —

                  gminy znajdujące się w strefie F zgodnie z dekretem prezydenckim nr 412 z dnia 26 sierpnia 1993 r.,

                  —

                  gminy znajdujące się w strefie E zgodnie z dekretem prezydenckim nr 412 z dnia 26 sierpnia 1993 r.,

                  —

                  gminy Sardynii i małych wysp (wszystkie włoskie wyspy z wyjątkiem Sycylii).


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1163 z dnia 20 czerwca 2017 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               1.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 170/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1163
   z dnia 20 czerwca 2017 r.
   w sprawie zawarcia, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (i) oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi,
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2017/75 (2) w dniu 15 grudnia 2016 r. podpisano Protokół do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwany dalej „Protokołem”), z zastrzeżeniem jego zawarcia.

               (2)

               Zawarcie Protokołu podlega odrębnej procedurze w odniesieniu do kwestii wchodzących w zakres kompetencji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

               (3)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, Protokół do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby umocowane do złożenia, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, aktu zatwierdzenia przewidzianego w art. 7 Protokołu (4).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 czerwca 2017 r.

            W imieniu Rady

         H. DALLI

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 16 maja 2017 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2017/75 z dnia 21 listopada 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (Dz.U. L 12 z 17.1.2017, s. 1).

      (3)  Tekst Protokołu został opublikowany w Dz.U. L 12 z 17 stycznia 2017 r. wraz z decyzją o jego podpisaniu.

      (4)  Data wejścia w życie Protokołu zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.


title: Decyzja Rady 2011/17/WPZiB z dnia 11 stycznia 2011 r. zmieniająca decyzję Rady 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

text:
               15.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 11/31

         DECYZJA RADY 2011/17/WPZiB
   z dnia 11 stycznia 2011 r.
   zmieniająca decyzję Rady 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 29 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (1).

               (2)

               W dniu 22 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/801/WPZiB (2) zmieniającą decyzję 2010/656/WPZiB w celu wprowadzenia zakazu wydawania wiz wobec osób, które utrudniają proces pokojowy i pojednanie narodowe, a zwłaszcza które zagrażają prawidłowemu przebiegowi wyborów.

               (3)

               Zważywszy na powagę sytuacji panującej w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, do wykazu osób objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku II do decyzji 2010/656/WPZiB należy dodać inne osoby,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Osoby wskazane w załączniku do niniejszej decyzji zostają umieszczone w wykazie zawartym w załączniku II do decyzji 2010/656/WPZiB.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 stycznia 2011 r.

            W imieniu Rady

         J. MARTONYI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 285 z 30.10.2010, s. 28.

      (2)  Dz.U. L 341 z 23.12.2010, s. 45.

      ZAŁĄCZNIK

         Osoby, o których mowa w art. 1

                  Nazwisko
                  (i ewent. pseudonimy)

                  Informacje identyfikujące

                  Powody umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Yanon Yapo

                  Uzurpujący stanowisko strażnika pieczęci, ministra sprawiedliwości i praw człowieka.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  2.

                  Dogou Alain

                  Uzurpujący stanowisko ministra obrony i służby obywatelskiej.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  3.

                  Emile Guiriéoulou

                  Uzurpujący stanowisko ministra spraw wewnętrznych.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  4.

                  Charles Désiré Noël Laurent Dallo

                  Uzurpujący stanowisko ministra gospodarki i finansów.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  5.

                  Augustin Kouadio Komoé

                  Uzurpujący stanowisko ministra górnictwa i energii.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  6.

                  Christine Adjobi Nebout

                  Uzurpująca stanowisko ministra zdrowia i walki z AIDS.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  7.

                  Yapo Atsé Benjamin

                  Uzurpujący stanowisko ministra budownictwa i urbanistyki.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  8.

                  Coulibaly Issa Malick

                  Uzurpujący stanowisko ministra rolnictwa.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  9.

                  Ahoua Don Mello

                  Uzurpujący stanowisko ministra ds. zaopatrzenia i melioracji.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  10.

                  N'Goua Abi Blaise

                  Uzurpujący stanowisko ministra transportu.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  11.

                  Anne Jacqueline Lohouès Oble

                  Uzurpująca stanowisko ministra edukacji narodowej.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  12.

                  Angèle Gnonsoa

                  Uzurpująca stanowisko ministra ds. kształcenia technicznego.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  13.

                  Koffi Koffi Lazare

                  Uzurpujący stanowisko ministra środowiska, zasobów wodnych i leśnictwa.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  14.

                  Elisabeth Badjo Djékouri
                  (nazwisko męża:
                  Dagbo Jeannie)

                  Uzurpująca stanowisko ministra służby cywilnej.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  15.

                  Charles Blé Goudé

                  Uzurpujący stanowisko ministra ds. młodzieży, szkolenia zawodowego i zatrudnienia; przewodniczący Panafrykańskiego Kongresu Młodzieży i Patriotów (COJEP).
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo. P.m.: od 2005 roku podlega sankcjom Rady Bezpieczeństwa ONZ.

                  16.

                  Philippe Attey

                  Uzurpujący stanowisko ministra przemysłu i rozwoju sektora prywatnego.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  17.

                  Danièle Boni Claverie (obywatelka Francji i RWK)

                  Uzurpująca stanowisko ministra ds. kobiet, rodziny i dzieci.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  18.

                  Ettien Amoikon

                  Uzurpujący stanowisko ministra ds. technologii informacyjno-komunikacyjnych.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  19.

                  Ouattara Gnonzié

                  Uzurpujący stanowisko ministra łączności.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  20.

                  Alphonse Voho Sahi

                  Uzurpujący stanowisko ministra kultury.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  21.

                  Kata Kéké

                  Uzurpujący stanowisko ministra badań naukowych.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  22.

                  Franck Guéi

                  Uzurpujący stanowisko ministra sportu.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  23.

                  Touré Amara

                  Uzurpujący stanowisko ministra handlu.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  24.

                  Kouamé Sécré Richard

                  Uzurpujący stanowisko ministra turystyki i rzemiosła.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  25.

                  Anne Gnahouret Tatret

                  Uzurpująca stanowisko ministra solidarności, odbudowy i spójności społecznej.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  26.

                  Nyamien Messou

                  Uzurpujący stanowisko ministra pracy.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  27.

                  Koné Katina Justin

                  Uzurpujący stanowisko ministra ds. budżetu.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  28.

                  N’guessan Yao Thomas

                  Uzurpujący stanowisko ministra ds. szkolnictwa wyższego przy Ministrze Edukacji Narodowej.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  29.

                  Lago Daléba Loan Odette

                  Uzurpująca stanowisko sekretarza stanu ds. uczniów i studentów.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  30.

                  Georges Armand Alexis Ouégnin

                  Uzurpujący stanowisko sekretarza stanu ds. powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  31.

                  Dogo Djéréké Raphaël

                  Uzurpujący stanowisko sekretarza stanu ds. osób niepełnosprawnych.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  32.

                  Dosso Charles Radel Durando

                  Uzurpujący stanowisko sekretarza stanu ds. ofiar wojny.
                  Członek nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  33.

                  Timothée Ahoua N'Guetta

                  Członek Rady Konstytucyjnej.
                  Uczestniczył w zatwierdzeniu sfałszowanych wyników wyborów.

                  34.

                  Jacques André Daligou Monoko

                  Członek Rady Konstytucyjnej.
                  Uczestniczył w zatwierdzeniu sfałszowanych wyników wyborów.

                  35.

                  Bruno Walé Ekpo

                  Członek Rady Konstytucyjnej.
                  Uczestniczył w zatwierdzeniu sfałszowanych wyników wyborów.

                  36.

                  Félix Tano Kouakou

                  Członek Rady Konstytucyjnej.
                  Uczestniczył w zatwierdzeniu sfałszowanych wyników wyborów.

                  37.

                  Hortense Kouassi Angoran

                  Członek Rady Konstytucyjnej.
                  Uczestniczyła w zatwierdzeniu sfałszowanych wyników wyborów.

                  38.

                  Joséphine Suzanne Touré

                  Członek Rady Konstytucyjnej.
                  Uczestniczyła w zatwierdzeniu sfałszowanych wyników wyborów.

                  39.

                  Konaté Navigué

                  Przewodniczący młodzieżowej frakcji Front Populaire Ivorien (FPI) (Ludowy Front Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej).
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  40.

                  Patrice Bailly

                  Doradca ds. bezpieczeństwa byłego prezydenta Gbagbo.

                  41.

                  Marcel Gossio

                  Dyrektor generalny Autonomicznego Portu Abidżan.
                  Wnosi wkład w finansowanie kas publicznych pozostających pod kontrolą byłego prezydenta.

                  42.

                  Alphonse Mangly

                  Dyrektor generalny służby celnej.
                  Wnosi wkład w finansowanie kas publicznych pozostających pod kontrolą byłego prezydenta.

                  43.

                  Marc Gnatoa

                  Szef Front de sécurisation du Centre-Ouest (FSCO) (Front Bezpieczeństwa Środkowego Zachodu).
                  Szef oddziałów milicji; akty przemocy.

                  44.

                  Moussa Touré Zéguen

                  Sekretarz generalny Groupement des Patriotes pour la Paix (GPP) (Ugrupowanie Patriotów na rzecz Pokoju).
                  Szef oddziałów milicji; akty przemocy.

                  45.

                  Bro Grébé Geneviève

                  Przewodnicząca organizacji Femmes patriotiques de Côte d'Ivoire (Patriotki Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej).
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  46.

                  Lorougnon Marie Odette

                  Sekretarz krajowa kobiecej frakcji FPI.
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  47.

                  Felix Nanihio

                  Sekretarz Generalny Conseil National de la Communication Audio Visuel (CNCA) (Krajowa Rada Komunikacji Audiowizualnej).
                  Aktywny udział w kampanii dezinformacyjnej.

                  48.

                  Stéphane Kipré

                  Dyrektor wydawniczy dziennika Le Quotidien d'Abidjan.
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  49.

                  Lahoua Souanga Etienne vel César Etou

                  Dyrektor wydawniczy i redaktor naczelny dziennika Notre Voie.
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  50.

                  Jean Baptiste Akrou

                  Dyrektor generalny dziennika Fraternité Matin.
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  51.

                  Generał broni Philippe Mangou

                  Szef sztabu wojskowego.
                  Stanowisko polityczne przychylne wobec
                  Laurenta Gbagbo. Represje wobec ruchów ludowych.
                  Wyraźne udzielenie poparcia prezydentowi Gbagbo podczas ceremonii zaprzysiężenia.

                  52.

                  Pułkownik Affro (żandarmeria)

                  Zastępca dowódcy żandarmerii
                  Represje wobec ruchów ludowych w lutym, listopadzie i grudniu 2010 roku.

                  53.

                  Laurent Ottro Zirignon

                  Prezes zarządu Société Ivoirienne de Raffinage (SIR).
                  Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  54.

                  Abdoulaye Diallo

                  Prezes Société Générale d'Importation et d'Exportation de Côte d'Ivoire (SOGIEX SA).
                  Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  55.

                  Kassoum Fadika

                  Dyrektor PETROCI.
                  Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  56.

                  Djédjé Mama Simone

                  Dyrektor generalna Skarbu Państwa.
                  Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  57.

                  Feh Kessé Lambert

                  Dyrektor generalny ds. podatków.
                  Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  58.

                  Frédéric Lafont (obywatel Francji)

                  Przedsiębiorca.
                  Osoba prawdopodobnie naruszająca embargo.

                  59.

                  żona Frédérica Lafonta, nazwisko panieńskie Louise Esme Kado (obywatelka Francji)

                  Przedsiębiorca.
                  Osoba prawdopodobnie naruszająca embargo.


title: 2013/593/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/281

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2011
   (2013/593/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Kolejową (Rozporządzenie w sprawie Agencji) (4), w szczególności jego art. 39,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0103/2013),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2011;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Kolejowej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 145.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1513 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/230

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1513
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0082/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (4), w szczególności jego art. 97,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0118/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Chemikaliów absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Chemikaliów, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 131.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.