title: Decyzja Rady z dnia 3 grudnia 2001 r., w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego dostosowującego handlowe aspekty Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Chorwacji z drugiej strony, w celu uwzględnienia wyników negocjacji między stronami w sprawie wzajemnych preferencyjnych koncesji na niektóre wina, wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win a także wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0918

Dziennik Urzędowy L 342 , 27/12/2001 P. 0042 - 0044

		Decyzja Radyz dnia 3 grudnia 2001 r.,w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego dostosowującego handlowe aspekty Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Chorwacji z drugiej strony, w celu uwzględnienia wyników negocjacji między stronami w sprawie wzajemnych preferencyjnych koncesji na niektóre wina, wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win a także wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych(2001/918/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, wraz z art. 300 ust. 4 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 4,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, zwany dalej "Układem o Stabilizacji i Stowarzyszeniu", parafowano dnia 14 maja 2001 r., oraz podpisano dnia 29 października 2001 r. Artykuł 27 ust. 4 Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu przewiduje, że ustalenia handlowe stosowane w odniesieniu do wyrobów spirytusowych nadal wymagają określenia.(2) Zgodnie z dyrektywami przyjętymi przez Radę dnia 13 listopada 2000 r., Komisja i Republika Chorwacji, dnia 20 kwietnia 2001 r., osiągnęły porozumienie w sprawie nowych wzajemnych koncesji handlowych na niektóre wina oraz wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win i oznaczania wyrobów spirytusowych. W celu zapewnienia spójności całego procesu stabilizacji, wyniki tych negocjacji należy włączyć do Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu, w formie Protokołu dodatkowego.(3) Przepisy w celu przyjęcia rozporządzeń wykonawczych w sprawie preferencyjnych koncesji handlowych na niektóre wina powinny być ustanowione przez Komisję, wspomaganą przez Komitet Kodeksu Celnego powołany art. 248a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [1], nie naruszając przepisów art. 62 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [2]. Komisja wprowadza niezbędne zmiany oraz dostosowania techniczne do rozporządzeń wykonawczych, które wynikają z nowych porozumień preferencyjnych, protokołów, wymian listów lub innych aktów zawartych między Wspólnotą Europejską i Republiką Chorwacji, lub koniecznych w następstwie zmian Nomenklatury Scalonej oraz kodów TARIC.(4) Do celów ułatwienia wykonania niektórych postanowień Protokołu, Komisja powinna posiadać uprawnienia do zatwierdzania, w imieniu Wspólnoty, decyzji zmieniających wykazy i protokoły do Umowy w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win (załącznik II do Protokołu) oraz do Umowy w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczania wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych (załącznik III do Protokołu). W zakresie przyjmowania tych aktów, Komisję wspiera Komitet Zarządzający ds. Win, powołany art. 74 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, z jednej strony, oraz Komitet Wdrażający ds. Napojów Spirytusowych, powołany art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r. ustanawiającego ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych [3] oraz Komitet Wdrażający ds. Win Aromatyzowanych, ustanowiony art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1601/1991 z dnia 10 czerwca 1991 r. ustanawiającego ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych [4], z drugiej strony.(5) Środki niezbędne w celu wykonania niniejszej decyzji należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [5],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Protokół dodatkowy dostosowujący handlowe aspekty Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Chorwacji z drugiej strony, w celu uwzględnienia wyników negocjacji między stronami w sprawie wzajemnych preferencyjnych koncesji na niektóre wina, wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win a także wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych (zwany dalej "Protokołem").Tekst Protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 21. Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Protokołu w imieniu Wspólnoty, w celu wyrażenia zgody Wspólnotydo bycia związaną umową.2. Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Wspólnoty, notyfikacji o zatwierdzeniu przewidzianym w art. 3 Protokołu.Artykuł 3Zgodnie z procedurą określoną w art. 4 ust. 2 niniejszej decyzji, bez uszczerbku dla art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, Komisja przyjmuje przepisy dotyczące stosowania kontyngentów taryfowych na niektóre wina, przewidzianych w załączniku I do Protokołu, a także zmiany oraz dostosowania techniczne do rozporządzeń wykonawczych konieczne w wyniku zmian kodów Nomenklatury Scalonej oraz zmian do podpodziałów TARIC, lub wynikających z zawarcia nowych umów, protokołów, wymian listów lub innych aktów między Wspólnotą a Republiką Chorwacji.Artykuł 41. Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego powołany na mocy art. 248a rozporządzenia (EWG) nr 2913/91.2. W przypadku dokonania odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.3. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrznyArtykuł 51. Do celów decyzji Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, dotyczących ustanowienia wykazów nazw chronionych, przewidzianych w art. 4 ust. 7 oraz art. 14 ust. 2 lit. a) Umowy w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win, Rada ustala stanowisko Wspólnoty, działając kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji.2. Bez uszczerbku dla ust. 1, do celów art. 13 i 14 Umowy w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win, Komisja zawiera niezbędne akty zmieniające wykazy oraz Protokół do Umowy, zgodnie z procedurą określoną w art. 6 ust. 2 niniejszej decyzji. We wszystkich przypadkach objętych powyższymi artykułami, Komisja ustala i przedstawia stanowisko Wspólnoty.Artykuł 61. Komisję wspomaga Komitet Zarządzający ds. Win, powołany art. 74 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999.2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.3. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 71. Do celów decyzji Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia dotyczących ustanowienia wykazów chronionych oznaczeń przewidzianych w art. 4 ust. 5 i art. 14 ust. 2 lit. a) Umowy w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych, Rada ustala stanowisko Wspólnoty, działając kwalifikowaną większością głosów, na wniosek Komisji.2. Bez uszczerbku dla ust. 1, do celów art. 13 i 14 Umowy w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych, Komisja zawiera niezbędne akty zmieniające wyszczególnienia i Protokoły do Porozumienia, stosownie do procedury określonej w art. 8 ust. 2 niniejszej decyzji. We wszystkich przypadkach objętych powyższymi artykułami, Komisja ustanawia i przedstawia stanowisko Wspólnoty.Artykuł 81. Komisję wspomaga Komitet Wdrażający ds. Napojów Spirytusowych, powołany art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 oraz Komitet Wdrażający ds. Win Aromatyzowanych, Napojów na bazie Win Aromatyzowanych oraz Aromatyzowanych Koktajli Winopochodnych, powołany art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 1601/91.2. W przypadku dokonania odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.3. Komitety uchwalają swoje regulaminy wewnętrzne.Artykuł 9Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 3 grudnia 2003 r.W imieniu RadyF. VandenbrouckePrzewodniczący[1] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 (Dz.U. L 311 z 12.12.2000, str. 17).[2] Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2826/2000 (Dz.U. L 328 z 23.12.2000, str. 2).[3] Dz.U. L 160 z 12.6.1989, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3378/94 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 366 z 31.12.1994, str. 1).[4] Dz.U. L 149 z 14.6.1991, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2061/96 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 277 z 30.10.1996, str. 1).[5] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 30 listopada 2009 r. zmieniająca decyzję Komitetu Wykonawczego, ustanowionego na mocy konwencji z Schengen z 1990 r., zmieniająca rozporządzenie finansowe w sprawie wydatków instalacyjnych i eksploatacyjnych w celu technicznego wsparcia działania systemu informacyjnego Schengen (C.SIS)

text:
               20.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 14/9

         DECYZJA RADY
   z dnia 30 listopada 2009 r.
   zmieniająca decyzję Komitetu Wykonawczego, ustanowionego na mocy konwencji z Schengen z 1990 r., zmieniająca rozporządzenie finansowe w sprawie wydatków instalacyjnych i eksploatacyjnych w celu technicznego wsparcia działania systemu informacyjnego Schengen (C.SIS)
   (2010/32/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając art. 92, 92 A oraz 119 Konwencji wykonawczej do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (konwencja z Schengen z 1990 r.) (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z Konwencją z Schengen z 1990 r. koszty instalacji i eksploatacji jednostki C.SIS, w tym koszty rozległej sieci – i jej szyfrowania – łączącej krajowe moduły systemu informacyjnego Schengen z jednostką C.SIS, umawiające się strony ponoszą wspólnie.

               (2)

               Zobowiązania finansowe związane z instalacją i eksploatacją C.SIS są regulowane przez szczegółowe rozporządzenie finansowe, zmienione decyzją komitetu wykonawczego Schengen z dnia 15 grudnia 1997 r. zmieniającą rozporządzenie finansowe w sprawie C.SIS (2) (dalej zwane „rozporządzeniem finansowym w sprawie C.SIS”).

               (3)

               Jeżeli chodzi o infrastrukturę łączności dla środowiska Schengen, zastępca Sekretarza Generalnego Rady został na mocy decyzji 1999/870/WE (3) i decyzji 2007/149/WE (4) upoważniony do tego, by w związku z włączaniem dorobku Schengen w ramy Unii Europejskiej reprezentować niektóre państwa członkowskie podczas zawierania umów w sprawie instalowania i funkcjonowania infrastruktury łączności dla środowiska Schengen („SISNET”) oraz zarządzać tymi umowami do czasu zakończenia migracji do infrastruktury łączności utrzymywanej przez Unię Europejską.

               (4)

               Zobowiązania finansowe związane z instalacją i funkcjonowaniem infrastruktury łączności dla środowiska Schengen i wynikające z tych umów są regulowane przez szczegółowe rozporządzenie finansowe ustanowione decyzją Rady 2000/265/WE (5).

               (5)

               Rozporządzenie finansowe w sprawie C.SIS oraz rozporządzenie finansowe w sprawie SISNET mają zastosowanie do Danii, Finlandii i Szwecji oraz do Islandii i Norwegii na mocy decyzji Rady 2000/777/WE (6), a do Republiki Czeskiej, Estonii, Litwy, Łotwy, Malty, Polski, Republiki Słowackiej, Słowenii i Węgier na mocy decyzji Rady 2007/471/WE (7), a także do Szwajcarii na mocy decyzji Rady 2008/421/WE (8). Bułgaria, Rumunia oraz Liechtenstein także uczestniczą w stosowaniu przepisów wspomnianych rozporządzeń finansowych od dat, które mają zostać wyznaczone przez Radę odpowiednio: zgodnie z art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z roku 2005 oraz zgodnie z art. 10 Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.

               (6)

               Fakt, że ten sam podmiot będzie zarządzać funkcją wsparcia technicznego oraz rozległą siecią – w tym szyfrowaniem – łączącą wspomnianą funkcję z krajowymi modułami SIS, w tym wszystkimi zobowiązaniami finansowymi wynikającymi z ich instalacji i eksploatacji, powinien ułatwić działanie, zapewniając synergie i oszczędzając wysiłek.

               (7)

               Funkcja wsparcia technicznego zarządza obecnie szyfrowaniem sieci łączącej moduły krajowe z funkcją wsparcia technicznego.

               (8)

               Zatem budżet przeznaczony na funkcję wsparcia technicznego SIS w Strasburgu powinien – od daty ustalonej jednomyślnie przez przedstawicieli odnośnych państw członkowskich – obejmować budżet przeznaczony na rozległą sieć – w tym szyfrowanie – łączącą moduły krajowe SIS z funkcją wsparcia technicznego.

               (9)

               W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja rozwija – w rozumieniu umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej oraz Republikę Islandii i Królestwo Norwegii o włączeniu tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9) – przepisy dorobku Schengen, które wchodzą w zakres art. 1 pkt G decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy (10).

               (10)

               W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja rozwija – w rozumieniu umowy pomiędzy Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen – przepisy dorobku Schengen (11), które wchodzą w zakres art. 1 pkt G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (12) i art. 3 decyzji Rady 2008/149/WSiSW (13).

               (11)

               W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja rozwija – w rozumieniu Protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do wyżej wspomnianej umowy – przepisy dorobku Schengen, które wchodzą w zakres art. 1 pkt G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/261/WE (14) i art. 3 decyzji Rady 2008/262/WSiSW (15).

               (12)

               Zjednoczone Królestwo uczestniczy w stosowaniu niniejszej decyzji, zgodnie z art. 5 Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (16).

               (13)

               Irlandia uczestniczy w stosowaniu niniejszej decyzji, zgodnie z art. 5 Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz zgodnie z art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (17).

               (14)

               W odniesieniu do Republiki Cypryjskiej niniejsza decyzja jest aktem, który rozwija prawny dorobek Schengen lub jest w inny sposób z tym dorobkiem związany w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z roku 2003.

               (15)

               Niniejsza decyzja jest aktem, który rozwija prawny dorobek Schengen lub jest w inny sposób z tym dorobkiem związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z roku 2005,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W decyzji Komitetu Wykonawczego ustanowionego Konwencją z Schengen z 1990 r., zmieniającej rozporządzenie finansowe w sprawie w sprawie wydatków instalacyjnych i eksploatacyjnych w celu technicznego wsparcia działania systemu informacyjnego Schengen (C.SIS) wprowadza się następujące zmiany:

               a)

               tytuł rozporządzenia finansowego w sprawie C.SIS otrzymuje brzmienie:

               b)

               w tytule I akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
               „Budżet na funkcję technicznego wsparcia systemu informacji Schengen w Strasburgu – w tym na rozległą sieć – w tym szyfrowanie – łączącą moduły krajowe systemu informacyjnego Schengen z funkcją wsparcia technicznego – zwaną dalej »C.SIS«, przewidziany w art. 92, 92 A i 119 układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r., składa się z następujących części:”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Zaczyna obowiązywać od daty, która zostanie ustalona jednomyślnie przez przedstawicieli odnośnych państw członkowskich.
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2009 r.

            W imieniu Rady

         B. ASK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 19.

      (2)  Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 444.

      (3)  Dz.U. L 337 z 30.12.1999, s. 41.

      (4)  Dz.U. L 66 z 6.3.2007, s. 19.

      (5)  Dz.U. L 85 z 6.4.2000, s. 12.

      (6)  Dz.U. L 309 z 9.12.2000, s. 24.

      (7)  Dz.U. L 179 z 7.7.2007, s. 46.

      (8)  Dz.U. L 149 z 7.6.2008, s. 74.

      (9)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

      (10)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.

      (11)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

      (12)  Decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1).

      (13)  Decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 50).

      (14)  Dz.U. L 83 z 26.3.2008, s. 3.

      (15)  Dz.U. L 83 z 26.3.2008, s. 5.

      (16)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

      (17)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.


title: Decyzja Komisji z dnia 30 sierpnia 2017 r. w sprawie mianowania członków grupy ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej i ustanowienia listy rezerwowej

text:
               31.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 287/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 30 sierpnia 2017 r.
   w sprawie mianowania członków grupy ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej i ustanowienia listy rezerwowej
   (2017/C 287/03)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Komisji (WE) nr 2009/427 z dnia 3 czerwca 2009 r. ustanawiającą grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej (1), w szczególności jej art. 4 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją 2009/427/WE Komisja ustanowiła grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej („grupę”).

               (2)

               Zgodnie z art. 4 ust. 2 decyzji 2009/427/WE Komisja przyjęła decyzję 2010/C 262/03 (2) w sprawie mianowania członków grupy i ustanowienia listy rezerwowej kandydatów na okres stosowania tej decyzji do dnia 31 grudnia 2013 r. Okres stosowania wspomnianej decyzji przedłużono do dnia 31 grudnia 2016 r.

               (3)

               Decyzją Komisji 2017/C 273/03 (3) kadencję członków grupy, o której mowa w art. 4 ust. 5 decyzji 2009/427/WE, przedłużono do czterech lat.

               (4)

               Zgodnie z art. 4 ust. 2 decyzji 2009/427/WE oraz zgodnie z polityką Komisji w zakresie przejrzystości zaproszenie do zgłaszania kandydatur ekspertów opublikowano w Rejestrze grup ekspertów Komisji i podobnych zespołów. Oceniono dokumentację przedłożoną przez kandydatów i na jej podstawie dokonano wyboru i sporządzono listę stałych członków i listę rezerwową ekspertów.

               (5)

               Aby dopełnić procedury selekcji, Komisja musi mianować nowych członków grupy na czteroletnią kadencję oraz sporządzić nową listę rezerwową kandydatów,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Nazwiska stałych członków grupy ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej wymieniono w części A załącznika.
   Nazwiska umieszczone na liście rezerwowej kandydatów wymieniono w części B załącznika.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia i stosuje się ją do dnia 15 lipca 2021 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 sierpnia 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 139 z 5.6.2009, s. 29.

      (2)  Decyzja Komisji z dnia 28 września 2010 r. w sprawie mianowania członków grupy ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej i ustanowienia listy rezerwowej (Dz.U. C 262 z 29.9.2010, s. 3).

      (3)  Decyzja Komisji z dnia 16 sierpnia 2017 r. zmieniająca decyzję 2009/427/WE ustanawiającą grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej (Dz.U. C 273 z 18.8.2017, s. 3).

      ZAŁĄCZNIK
      A.   Lista ekspertów mianowanych stałymi członkami grupy (w porządku alfabetycznym)

                  —

                  BAŃKOWSKA Katarzyna Daniela

                  —

                  BESTE Andrea

                  —

                  BLANCO PENEDO María Isabel

                  —

                  BOURIN Marie

                  —

                  CENSKOWSKY Udo

                  —

                  LEMBO Giuseppe

                  —

                  MARCHAND Patrice

                  —

                  MICHELONI Cristina

                  —

                  MINGUITO Pablo

                  —

                  OUDSHOORN Frank Willem

                  —

                  QUINTANA FERNÁNDEZ Paula

                  —

                  SOSSIDOU Evangelia

                  —

                  VOGT-KAUTE Werner

            B.   Lista ekspertów umieszczonych na liście rezerwowej (w porządku alfabetycznym)

                  —

                  BALL Keith Haywood

                  —

                  BECQUET Stéphane

                  —

                  BICKEL Regula

                  —

                  BRUNS Silke Esmeralda

                  —

                  CANNON Nicola

                  —

                  CZUBAK Wawrzyniec Maciej

                  —

                  DAVID Christophe

                  —

                  DE CARA GARCÍA Francisco Miguel

                  —

                  DE MARTINIS Domenico

                  —

                  ECKERT Georg

                  —

                  ESTEVEZ Alicia

                  —

                  FRÜH Barbara

                  —

                  GONZÁLVEZ PÉREZ Victor

                  —

                  HITCHINGS Roger Michael

                  —

                  KABOURAKIS Emmanouil

                  —

                  KELDERER Markus

                  —

                  KOLLER Martin

                  —

                  LEENSTRA Ferry

                  —

                  LISTE RUIZ Maria Guiomar

                  —

                  MALUSÁ Eligio

                  —

                  MARTELLI Giovanna

                  —

                  MASTRORILLI Marcello

                  —

                  MOLTENI Roberto

                  —

                  NAGYOVA Eva

                  —

                  NATSARIDU Pepa

                  —

                  OLIVEIRA ALCOBIA Maria Dulce Crisóstomo

                  —

                  OTT Pierre

                  —

                  PEYREMORTE David

                  —

                  REINERS Eckhard

                  —

                  RIVA Francesco

                  —

                  RODRÍGUEZ FERNÁNDEZ-ALBA Amadeo

                  —

                  ROINSARD Antoine

                  —

                  SPEISER Bernhard

                  —

                  STADTLANDER Timo

                  —

                  TUPASELA Tuomo Markus

                  —

                  UBALDE BAULÓ Josep Miquel

                  —

                  VAN DEN BERGE Paul Hendrik Pieter

                  —

                  VIDAL Rodolphe

                  —

                  VILLAHERMOSA JAÉN Javier


title: 2008/533/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia Europejskiemu Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2005

text:
               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/170

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   w sprawie udzielenia Europejskiemu Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2005
   (2008/533/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2005, wraz z odpowiedziami udzielonymi przez Centrum (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 – C6-0080/2007),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (4), w szczególności jego art. 23,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0119/2007),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób absolutorium z wykonania budżetu centrum za rok budżetowy 2005;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 31.

      (2)  Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 54.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (4)  Dz.U. L 142, z 30.4.2004, str. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.
    ---documentbreak---

               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/171

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   zawierająca spostrzeżenia stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2005
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2005, wraz z odpowiedziami udzielonymi przez Centrum (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 – C6-0080/2007),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (4), w szczególności jego art. 23,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0119/2007),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał uzasadnioną pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy zakończony w dniu 31 grudnia 2005 r. jest wiarygodne oraz że transakcje, których dotyczy sprawozdanie, zostały, jako całość, przeprowadzone legalnie i prawidłowo;

         Uwagi ogólne dotyczące większości agencji UE, do których odnosi się wymóg uzyskania absolutorium

               1.

               uważa, że stale rosnąca liczba agencji wspólnotowych oraz działania niektórych z nich nie wydają się mieścić w ramach ogólnych założeń i że zadania wykonywane przez niektóre agencje nie zawsze odpowiadają rzeczywistym potrzebom Unii i oczekiwaniom jej obywateli, oraz stwierdza, że generalnie agencje nie zawsze cieszą się dobrym wizerunkiem i opinią;

               2.

               zachęca w związku z tym Komisję do określenia ogólnych ramowych założeń dotyczących tworzenia nowych agencji wspólnotowych oraz do przedstawienia analizy kosztów i korzyści przed powołaniem każdej nowej agencji, przy jednoczesnej dbałości o unikanie wszelkiego wzajemnego powielania się działań agencji lub pokrywania się działań agencji z działaniami innych organizacji europejskich;

               3.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przedstawienia opinii w sprawie analizy kosztów i korzyści, zanim Parlament podejmie swoją decyzję;

               4.

               zachęca Komisję do przedstawiania co pięć lat analizy wartości dodanej każdej działającej agencji; zachęca wszystkie właściwe instytucje, aby w przypadku negatywnej oceny wartości dodanej agencji podjęły niezbędne kroki, zmieniając mandat tej agencji lub likwidując ją;

               5.

               zważywszy na rosnącą liczbę agencji regulacyjnych, z żalem przyjmuje fakt, że negocjacje dotyczące projektu porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie zarządzania tymi agencjami nie przyniosły dotąd skutku, i zwraca się do właściwych służb Komisji aby w porozumieniu z Trybunałem Obrachunkowym dołożyła wszelkich starań, aby takie porozumienie zostało szybko osiągnięte;

               6.

               stwierdza, że odpowiedzialność budżetowa Komisji wymaga ściślejszego powiązania agencji z Komisją; wzywa Komisję i Radę do podjęcia wszelkich niezbędnych kroków w celu przyznania Komisji do dnia 31 grudnia 2007 r. mniejszości blokującej w organach nadzorczych agencji regulacyjnych oraz do przewidywania takiej sytuacji z góry w przypadku powoływania nowych agencji;

               7.

               zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, aby w celu uzyskania jaśniejszego obrazu wykorzystywania funduszy UE przez agencje zamieścił w swoim rocznym sprawozdaniu dodatkowy rozdział poświęcony wszystkim agencjom, które muszą uzyskać absolutorium w ramach rozliczeń Komisji;

               8.

               przypomina o zasadzie, zgodnie z którą wszystkie agencje wspólnotowe, dotowane lub nie, podlegają absolutorium Parlamentu, nawet w przypadkach, gdy na mocy ich aktu założycielskiego interweniuje inny organ udzielający absolutorium;

               9.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia audytów należytego zarządzania finansami we wszystkich agencjach oraz do zdania sprawozdania właściwym komisjom Parlamentu, z Komisją Kontroli Budżetowej włącznie;

               10.

               zauważa, że liczba agencji stale rośnie i że zgodnie z odpowiedzialnością polityczną Komisji w zakresie funkcjonowania agencji, daleko wykraczającą poza zwykłe wsparcie logistyczne, istnieje coraz pilniejsza potrzeba, aby dyrektorzy generalni Komisji odpowiedzialni za tworzenie i nadzorowanie agencji wypracowali wspólne podejście do tych organów; struktura podobna do struktury stworzonej z myślą o koordynacji działań zaangażowanych dyrekcji generalnych stanowiłaby pragmatyczne rozwiązanie służące temu celowi;

               11.

               zachęca Komisję do zapewnienia agencjom lepszego wsparcia administracyjnego i technicznego przy uwzględnieniu coraz bardziej skomplikowanych przepisów administracyjnych Wspólnoty i problemów natury technicznej;

               12.

               stwierdza brak organu dyscyplinarnego we wszystkich agencjach wspólnotowych i zwraca się do służb Komisji o przyjęcie niezbędnych środków w celu szybkiego wdrożenia odpowiedniego mechanizmu;

               13.

               z zadowoleniem przyjmuje znaczną poprawę koordynacji pracy agencji UE, co pozwala im opanowywać powtarzające się problemy i współpracować z Komisją i Parlamentem w sposób bardziej skuteczny;

               14.

               uważa, że tworzenie przez kilka agencji wspólnych działów wspierających, zajmujących się harmonizowaniem informatycznych systemów zarządzania finansowego z odpowiednimi systemami Komisji, jest praktyką, która powinna być kontynuowana i szerzej stosowana;

               15.

               wzywa agencje do ściślejszej współpracy i lepszego stosowania kryteriów porównawczych w odniesieniu do podmiotów działających w terenie; zachęca Komisję do przyjmowania środków, które uzna ona za niezbędne do wspomożenia agencji w poprawie ich wizerunku i uwidocznieniu ich działalności;

               16.

               wzywa Komisję, aby przedstawiła propozycję zharmonizowania formatu dorocznych sprawozdań agencji w celu opracowania wskaźników wydajności pozwalających na porównanie efektywności agencji;

               17.

               zachęca agencje do przedstawiania na początku roku wskaźników wydajności służących do ich oceny;

               18.

               zachęca agencje do szerszego stosowania celów SMART, co powinno prowadzić do bardziej realistycznego planowania i wykonywania zadań;

               19.

               zgadza się z Trybunałem Obrachunkowym, że Komisja również ponosi odpowiedzialność za zarządzanie (finansowe) agencjami; w związku z tym wzywa Komisję do nadzorowania, a w razie potrzeby do kierowania zarządzaniem różnych agencji oraz wspomagania go, szczególnie w odniesieniu do właściwego stosowania procedur przetargowych, przejrzystości procedur zatrudnienia, należytego zarządzania finansami (niepełne wykorzystanie środków i przekroczenie budżetu) oraz – co najważniejsze – właściwego stosowania przepisów dotyczących ram kontroli wewnętrznej;

               20.

               uważa, że programy pracy agencji powinny przedstawiać ich wkład pod względem wykonanych zadań i w wymierny sposób oraz że należy zwrócić dostateczną uwagę na standardy kontroli wewnętrznej opracowane przez Komisję;

         Uwagi szczegółowe

               21.

               zauważa, że wykonanie budżetu na rok budżetowy 2005 cechował niski poziom środków na zobowiązania (84 %) i znaczący wskaźnik przeniesienia środków na zobowiązania (całościowo 35 %, a prawie 90 % na wydatki operacyjne); zauważa, że sytuacja ta została częściowo spowodowana problemami ściśle związanymi z okresem rozpoczęcia działalności przez centrum;

               22.

               odnotowuje, że etap tworzenia centrum uzyskał dodatkowy rozmach spowodowany ogólnoświatowym niepokojem związanym z możliwością wybuchu pandemii grypy; gratuluje centrum zdolności do ugruntowania w bardzo krótkim czasie swojej pozycji w dziedzinie nadzoru chorób zakaźnych;

               23.

               zwraca uwagę, że w 2005 r. Komisja (DG ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów) była odpowiedzialna za zarządzanie budżetem centrum;

               24.

               zauważa, że nie wdrożono zarządzania kosztami działań, mimo że w rozporządzeniu finansowym centrum przewidziano jego wprowadzenie, zgodnie z modelem zastosowanym do budżetu ogólnego, z myślą o lepszym monitorowaniu wyników;

               25.

               podkreśla, że wnioski do Komisji w sprawie otrzymywania dotacji muszą być uzasadnione prognozą potrzeb finansowych (6) i wyraża ubolewanie w związku z nieposiadaniem przez centrum takiego systemu sporządzania prognoz;

               26.

               zauważa, że w regulaminie finansowym centrum przewidziano, że właściwy urzędnik zatwierdzający powinien przed podjęciem zobowiązania prawnego wobec stron trzecich podjąć zobowiązanie budżetowe i wyraża ubolewanie, że żadne zobowiązania budżetowe na rok budżetowy 2005 nie zostały podjęte przed tymi zobowiązaniami prawnymi; wyraża ubolewanie, że w tym samym okresie wszystkie płatności centrum zostały przeprowadzone przez księgowego bez wydania polecenia zapłaty przez intendenta (7);

               27.

               zauważa, że przeciwnie do postanowień regulaminu finansowego centrum, w 2005 r. rozliczenia centrum nie były prowadzone zgodnie z zasadą podwójnego księgowania, powodując ryzyko wystąpienia błędów; nalega na jak najszybsze ich sprostowanie;

               28.

               zauważa, że w trakcie procedur rekrutacji pracowników centrum doszło do niedociągnięć (brak formalnych decyzji w sprawie mianowania i składu komisji rekrutacyjnych, brak końcowych sprawozdań z pracy komisji rekrutacyjnych); nalega na ścisłe stosowanie się do procedur rekrutacji.

      (1)  Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 31.

      (2)  Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 54.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (4)  Dz.U. L 142, z 30.4.2004, str. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.

      (6)  Artykuł 50 rozporządzenia finansowego Centrum.

      (7)  Artykuł 66 rozporządzenia finansowego Centrum.


title: Decyzja Rady 2010/800/WPZiB z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylenia wspólnego stanowiska 2006/795/WPZiB

text:
               23.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 341/32

         DECYZJA RADY 2010/800/WPZiB
   z dnia 22 grudnia 2010 r.
   w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylenia wspólnego stanowiska 2006/795/WPZiB
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 20 listopada 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2006/795/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (1) („KRLD”), wdrażające rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („rezolucja RB ONZ”) nr 1718 (2006).

               (2)

               W dniu 27 lipca 2009 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2009/573/WPZiB (2) zmieniające wspólne stanowisko 2006/795/WPZiB i wdrażające rezolucję RB ONZ nr 1874 (2009).

               (3)

               W dniu 22 grudnia 2009 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1002/WPZiB (3) zmieniającą wspólne stanowisko 2006/795/WPZiB.

               (4)

               Zgodnie z art. 7 ust. 2 wspólnego stanowiska 2006/795/WPZiB Rada dokonała kompletnego przeglądu wykazów - przedstawionych w załącznikach II i III do tego wspólnego stanowiska - osób i podmiotów, do których zastosowanie miały art. 3 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 4 ust. 1 lit. b) i c) tego wspólnego stanowiska. Rada stwierdziła, że określone w wykazach osoby i podmioty nadal powinny podlegać środkom ograniczającym.

               (5)

               Rada określiła dodatkowe inne osoby i podmioty, które powinny podlegać środkom ograniczającym.

               (6)

               Procedura zmiany załączników I i II do niniejszej decyzji powinna obejmować informowanie wyznaczonych osób i podmiotów o powodach umieszczenia ich w wykazie, tak aby mogły przedstawić swoje uwagi. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada powinna dokonać weryfikacji swojej decyzji na podstawie tych uwag i w stosowny sposób poinformować daną osobę lub podmiot.

               (7)

               Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza z prawem do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, prawem własności i prawem do ochrony danych osobowych. Niniejsza decyzja powinna być stosowana zgodnie z tymi prawami i zasadami.

               (8)

               Niniejsza decyzja jest także w pełni zgodna ze zobowiązaniami państw członkowskich wynikającymi z Karty Narodów Zjednoczonych oraz z prawnie wiążącym charakterem rezolucji Rady Bezpieczeństwa.

               (9)

               Wspólne stanowisko 2006/795/WPZiB należy uchylić i zastąpić niniejszą decyzją.

               (10)

               Środki wykonawcze Unii określone są w rozporządzeniu Rady (WE) nr 329/2007 z dnia 27 marca 2007 r. dotyczącym środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (4),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Zakazane jest bezpośrednie lub pośrednie dostarczanie, sprzedaż lub przekazywanie KRLD następujących produktów i technologii, w tym oprogramowania, przez obywateli państw członkowskich lub przez terytoria państw członkowskich lub z ich terytoriów lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych – bez względu na to, czy pochodzą one z terytoriów państw członkowskich, czy nie:

               a)

               broni i wszelkiego związanego z nią sprzętu, w tym broni i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wyżej wymienionych produktów, z wyjątkiem pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed rakietami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do ochrony personelu Unii i jej państw członkowskich w KRLD;

               b)

               wszelkich produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii określonych przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet ustanowiony na mocy pkt 12 rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006) (dalej zwany „Komitetem Sankcji”) zgodnie z pkt 8 lit. a) ppkt (ii) rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), które mogłyby posłużyć do programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia;

               c)

               niektórych innych produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii, które mogłyby posłużyć do programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia lub które mogłyby posłużyć jej do działalności wojskowej, w tym wszystkich towarów i technologii podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (5). Unia przyjmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które należy objąć niniejszym przepisem.

         2.   Zakazane jest również:

               a)

               bezpośrednie lub pośrednie zapewnianie szkoleń technicznych, doradztwa, usług, pomocy lub pośrednictwa związanych z produktami i technologią, o których mowa w ust. 1, lub z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i z wykorzystaniem tych produktów – jakiejkolwiek osobie, podmiotowi lub organowi w KRLD lub do użytku na terytorium tego państwa;

               b)

               bezpośrednie lub pośrednie finansowanie lub zapewnianie pomocy finansowej związanej z produktami i technologią, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczenia kredytów eksportowych na wszelkiego rodzaju sprzedaż, dostarczanie, przekazywanie lub wywóz tych produktów i technologii lub też na zapewnianie związanych z powyższymi działaniami szkoleń technicznych, doradztwa, usług, pomocy lub pośrednictwa – jakiejkolwiek osobie, podmiotowi lub organowi w KRLD lub do użytku na terytorium tego państwa;

               c)

               świadome lub celowe uczestniczenie w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w lit. a) i b).

         3.   Nabywanie od KRLD przez obywateli państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych produktów i technologii, o których mowa w ust. 1, oraz zapewnianie przez KRLD obywatelom państw członkowskich szkoleń technicznych, doradztwa, usług, pomocy, finansowania i pomocy finansowej, o których mowa w ust. 2, jest również zakazane – bez względu na to, czy pochodzą one z terytorium KRLD, czy nie.
   Artykuł 2
   1.   Państwa członkowskie nie podejmują wobec KRLD nowych zobowiązań dotyczących dotacji, pomocy finansowej lub pożyczek na zasadach preferencyjnych, w tym przez ich uczestnictwo w międzynarodowych instytucjach finansowych, z wyjątkiem zobowiązań w celach humanitarnych i rozwojowych bezpośrednio związanych z potrzebami ludności cywilnej lub z propagowaniem eliminowania broni jądrowej. Państwa członkowskie zachowują również czujność, dążąc do ograniczenia obecnych zobowiązań i, w miarę możliwości, całkowitego wycofania się z nich.
   2.   Państwa członkowskie nie udzielają publicznego wsparcia finansowego na rzecz wymiany handlowej z KRLD, w tym kredytów eksportowych, gwarancji lub ubezpieczeń, własnym obywatelom lub podmiotom prowadzącym taką wymianę handlową w przypadkach, gdy takie wsparcie finansowe mogłoby posłużyć do programów lub działań KRLD dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia.
   Artykuł 3
   Zakazane jest bezpośrednie lub pośrednie dostarczanie, sprzedaż lub przekazywanie towarów luksusowych do KRLD przez obywateli państw członkowskich, przez terytoria państw członkowskich lub z ich terytoriów lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych – bez względu na to, czy pochodzą one z terytoriów państw członkowskich, czy nie.
   Artykuł 4
   1.   Państwa członkowskie stosują niezbędne środki, by zapobiec wjazdowi na ich terytorium lub przejazdowi przez nie:

               a)

               osób wskazanych przez Komitet Sankcji lub przez Radę Bezpieczeństwa jako odpowiedzialne za politykę KRLD – także przez jej wspieranie lub promowanie – w odniesieniu do programów dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia, a także członków rodzin tych osób, wymienionych w załączniku I;

               b)

               osób nieobjętych załącznikiem I, odpowiedzialnych – także przez ich wspieranie lub promowanie – za programy KRLD dotyczące broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia, wymienionych w załączniku II;

               c)

               osób nieobjętych załącznikiem I ani II, które świadczą usługi finansowe lub przekazują na terytorium państw członkowskich, przez nie lub z tego terytorium, lub z udziałem obywateli państw członkowskich lub podmiotów utworzonych na mocy ich prawa krajowego, lub osób lub instytucji finansowych działających na ich terytorium, jakiekolwiek aktywa lub zasoby finansowe lub inne, które mogłyby posłużyć do programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia, wymienionych w załączniku III.

         2.   Ust. 1 lit. a) nie ma zastosowania, jeżeli Komitet Sankcji stwierdzi w poszczególnych przypadkach, że taka podróż jest uzasadniona potrzebą humanitarną, w tym obowiązkami religijnymi, lub jeżeli Komitet Sankcji dojdzie do wniosku, że odstępstwo przybliży w inny sposób realizację celów wyznaczonych przez rezolucję RB ONZ nr 1718 (2006) lub rezolucję RB ONZ nr 1874 (2009).
   3.   Ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy swoim obywatelom wjazdu na swoje terytorium.
   4.   Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla zobowiązań państwa członkowskiego wynikających z prawa międzynarodowego, w przypadkach gdy:

               a)

               państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;

               b)

               państwo to jest państwem goszczącym międzynarodową konferencję zwołaną przez ONZ lub odbywającą się pod jej auspicjami;

               c)

               zastosowanie ma umowa wielostronna przyznająca przywileje i immunitety;

               d)

               zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 r. (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

         5.   Uznaje się również, że ust. 4 ma zastosowanie w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
   6.   Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie odstępstwa na mocy ust. 4 lub 5.
   7.   Państwa członkowskie mogą zastosować odstępstwa od środków nałożonych na podstawie ust. 1 lit. b) i c) w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniach międzyrządowych, włącznie z posiedzeniami popieranymi przez Unię lub których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE, gdzie prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w KRLD.
   8.   Państwo członkowskie, które zamierza przyznać odstępstwa, o których mowa w ust. 7, powiadamia o tym Radę na piśmie. Odstępstwo uznaje się za przyznane, jeżeli żaden członek Rady nie wniesie pisemnego sprzeciwu w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania informacji o proponowanym odstępstwie. W przypadku gdy jeden lub kilku członków Rady wniesie sprzeciw, Rada może postanowić o przyznaniu proponowanego odstępstwa, stanowiąc większością kwalifikowaną.
   9.   W przypadku gdy zgodnie z ust. 4, 5 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osobom wymienionym w załączniku I, II lub III, zezwolenie ograniczone jest do celu, w którym zostało udzielone i do osób, których dotyczy.
   Artykuł 5
   1.   Zostają zamrożone wszelkie fundusze i zasoby gospodarcze należące do następujących osób i podmiotów lub przez nie posiadane, przechowywane lub kontrolowane, bezpośrednio lub pośrednio:

               a)

               osób i podmiotów wskazanych przez Komitet Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa jako zaangażowane w programy KRLD dotyczące broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia, lub wspierające takie programy, w tym przez stosowanie niedozwolonych środków – wymienionych w załączniku I;

               b)

               osób i podmiotów nieobjętych załącznikiem I, odpowiedzialnych za programy KRLD dotyczące broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia albo osób lub podmiotów działających w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmiotów posiadanych lub kontrolowanych przez nie – wymienionych w załączniku II;

               c)

               osób i podmiotów nieobjętych załącznikiem I ani II, które świadczą usługi finansowe lub przekazują na terytorium państw członkowskich, przez nie lub z tego terytorium, lub z udziałem obywateli państw członkowskich lub podmiotów utworzonych na mocy ich prawa krajowego, lub osób lub instytucji finansowych działających na ich terytorium, jakiekolwiek aktywa lub zasoby finansowe lub inne, które mogłyby posłużyć do programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia albo osób lub podmiotów działających w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmiotów posiadanych lub kontrolowanych przez nie – wymienionych w załączniku III.

         2.   Żadne fundusze ani zasoby gospodarcze nie są udostępniane, bezpośrednio ani pośrednio, osobom i podmiotom, o których mowa w ust. 1, lub na rzecz tych osób i podmiotów.
   3.   Możliwe jest zastosowanie odstępstw w odniesieniu do funduszy i zasobów gospodarczych, które są:

               a)

               konieczne do zaspokojenia podstawowych potrzeb, w tym do opłacenia artykułów spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, leków i leczenia, podatków, składek ubezpieczeniowych i opłat na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej;

               b)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów i zwrot wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych; lub

               c)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi, zgodnie z prawem krajowym, związane z rutynowym przechowywaniem i utrzymaniem zamrożonych funduszy i zasobów gospodarczych,

         po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie o zamiarze udzielenia osobom i podmiotom wymienionym w załączniku I, w stosownych przypadkach, zezwolenia na dostęp do tych funduszy i zasobów gospodarczych oraz niepodjęciu przez Komitet Sankcji decyzji odmownej w terminie pięciu dni roboczych od takiego powiadomienia.
   4.   Możliwe jest również zastosowanie odstępstw w odniesieniu do funduszy i zasobów gospodarczych, które są:

               a)

               konieczne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków osób i podmiotów wymienionych w załączniku I – po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie i po uzyskaniu jego zgody; lub

               b)

               przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego albo orzeczenia, w którym to przypadku fundusze i zasoby gospodarcze mogą być wykorzystane przez osoby i podmioty wymienione w załączniku I do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub do wykonania orzeczenia po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie, pod warunkiem że zastaw ten został ustanowiony lub orzeczenie zostało wydane przed dniem, w którym dana osoba lub dany podmiot, o których mowa w ust. 1, zostały wskazane przez Komitet Sankcji, Radę Bezpieczeństwa lub Radę, i zastaw ten nie został ustanowiony ani orzeczenie nie zostało wydane na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w ust. 1.

         5.   Ust. 2 nie ma zastosowania do dodatkowych środków wpływających na zamrożone rachunki z tytułu:

               a)

               odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; lub

               b)

               należnych wpłat z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań zawartych lub powstałych przed dniem 14 października 2006 r.,

         pod warunkiem, że wszelkie takie odsetki, inne dochody i wpłaty nadal podlegają przepisom ust. 1.
   Artykuł 6
   1.   W celu zapobiegania świadczeniu usług finansowych lub przekazywaniu na terytorium państw członkowskich, przez nie lub z tego terytorium, lub na rzecz lub przez obywateli państw członkowskich lub podmiotów utworzonych na mocy ich prawa krajowego, lub osób lub instytucji finansowych objętych ich jurysdykcją, jakichkolwiek aktywów lub zasobów finansowych lub innych, które mogłyby posłużyć do programów lub działań KRLD dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia, państwa członkowskie prowadzą wzmożone monitorowanie działań instytucji finansowych podlegających ich jurysdykcji prowadzonych z:

               a)

               bankami mającymi siedzibę w KRLD;

               b)

               podlegającymi jurysdykcji państw członkowskich oddziałami i filiami banków mających siedzibę w KRLD, wymienionymi w załączniku IV;

               c)

               niepodlegającymi jurysdykcji państw członkowskich oddziałami i filiami banków mających siedzibę w KRLD, wymienionymi w załączniku V; oraz

               d)

               podmiotami finansowymi niemającymi siedziby w KRLD ani niepodlegającymi jurysdykcji państw członkowskich, ale kontrolowanymi przez osoby i podmioty mające siedzibę w KRLD, wymienionymi w załączniku V,

         aby uniknąć sytuacji, gdy działania takie sprzyjają programom lub działaniom KRLD dotyczącym broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia.
   2.   Z powyższych względów wymaga się od instytucji finansowych, aby podczas swoich działań prowadzonych z bankami i podmiotami finansowymi wymienionymi w ust. 1:

               a)

               stale monitorowały operacje prowadzone na rachunkach, w tym przy pomocy swoich programów dotyczących środków należytej staranności wobec klientów i w ramach swoich zobowiązań odnoszących się do przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu;

               b)

               wymagały wpisywania w rubrykach blankietów zleceń płatniczych wszystkich informacji odnoszących się do zleceniodawcy i beneficjenta danej transakcji oraz aby odmawiały przeprowadzenia transakcji, gdy informacje te nie są dostarczone;

               c)

               zachowywały całą dokumentację dotyczącą transakcji przez okres pięciu lat i udostępniały ją na żądanie organów krajowych;

               d)

               jeżeli podejrzewają lub mają uzasadnione powody, by podejrzewać, że środki finansowe mogłyby posłużyć programom lub działaniom KRLD dotyczącym broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia, niezwłocznie zawiadamiały o swoich podejrzeniach jednostkę analityki finansowej (FIU) lub inny właściwy organ wyznaczony przez dane państwo członkowskie. FIU lub ten inny właściwy organ uzyskuje w odpowiednim terminie bezpośredni lub pośredni dostęp do informacji finansowych, administracyjnych i związanych z egzekwowaniem prawa, które są niezbędne do odpowiedniego wypełniania tego zadania, w tym do analizy zgłoszeń podejrzanych transakcji.

         Artykuł 7
   1.   Państwa członkowskie – w porozumieniu ze swoimi organami krajowymi i zgodnie z przepisami krajowym oraz prawem międzynarodowym – dokonują na swoim terytorium, w tym w portach lotniczych i morskich, inspekcji wszelkich ładunków wysyłanych do KRLD i przysyłanych z tego państwa, jeżeli posiadają informacje dające uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że dany ładunek zawiera produkty, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy niniejszej decyzji.
   2.   Za zgodą państwa bandery państwa członkowskie przeprowadzają inspekcje statków na pełnym morzu, o ile posiadają one informacje dające uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że ładunek takich statków zawiera produkty, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy niniejszej decyzji.
   3.   Państwa członkowskie, zgodnie ze swoimi przepisami krajowymi, współpracują przy przeprowadzaniu inspekcji dokonywanych na mocy ust. 1 i 2.
   4.   Statki powietrzne i statki transportujące ładunki wysyłane do KRLD i przysyłane z tego państwa podlegają wymogowi dodatkowej informacji poprzedzającej przyjazd lub wyjazd w przypadku wszystkich towarów wwożonych do państwa członkowskiego lub z niego wywożonych.
   5.   W przypadku przeprowadzania inspekcji, o których mowa w ust. 1 i 2, państwa członkowskie dokonują zajęcia i zniszczenia towarów, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy niniejszej decyzji zgodnie z pkt 14 rezolucji RB ONZ nr 1874 (2009).
   6.   Zakazuje się świadczenia na rzecz statków KRLD usług bunkrowania lub zaopatrzenia statków lub innego rodzaju usług dla statków, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, o ile posiadają oni informacje dające uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że dane statki przewożą towary, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy niniejszej decyzji, chyba że świadczenie tych usług jest niezbędne do celów humanitarnych lub do momentu przeprowadzenia inspekcji ładunku, a w razie potrzeby jego zajęcia i zniszczenia, zgodnie z ust. 1, 2 i 4.
   Artykuł 8
   Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zachowania czujności i zapobiegania specjalistycznemu kształceniu lub szkoleniu obywateli KRLD – na swoich terytoriach lub przez swoich obywateli – w dziedzinach, które mogą wesprzeć działania KRLD wrażliwe z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych lub opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej.
   Artykuł 9
   1.   Rada przyjmuje zmiany do załącznika I na podstawie ustaleń dokonanych przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.
   2.   Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek państw członkowskich lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, przygotowuje wykazy w załącznikach II i III i przyjmuje do nich zmiany.
   Artykuł 10
   1.   Jeżeli Rada Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji umieszczają jakąś osobę lub podmiot w wykazie, Rada umieszcza taką osobę lub podmiot w załączniku I.
   2.   Jeżeli Rada podejmie decyzję o zastosowaniu wobec danej osoby lub danego podmiotu środków, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 5 ust. 1 lit. b) i c), odpowiednio zmienia załącznik II.
   3.   Rada przekazuje swoją decyzję i uzasadnienie umieszczenia w wykazie osobie lub podmiotowi, o których mowa w ust. 1 i 2, bezpośrednio – gdy adres jest znany – albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając danej osobie lub podmiotowi przedstawienie uwag.
   4.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada weryfikuje swoją decyzję i w stosowny sposób informuje daną osobę lub podmiot.
   Artykuł 11
   1.   Załączniki I i II zawierają uzasadnienie umieszczenia danych osób i podmiotów w wykazie, przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji w odniesieniu do załącznika I.
   2.   Załączniki I i II zawierają również, w stosownych przypadkach, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób lub podmiotów, przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji w odniesieniu do załącznika I. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportów i dokumentów tożsamości, płeć, adres, jeśli jest znany, a także funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. W załączniku I umieszczana jest także data wskazania danej osoby lub podmiotu przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.
   Artykuł 12
   1.   Niniejsza decyzja jest poddawana przeglądowi i w razie potrzeby zmieniana, w szczególności w odniesieniu do kategorii osób, podmiotów lub produktów lub dodatkowych osób, podmiotów lub produktów, które mają zostać objęte środkami ograniczającymi, lub w celu uwzględnienia odpowiednich rezolucji Rady Bezpieczeństwa.
   2.   Środki przewidziane w art. 6 zostaną poddane przeglądowi w terminie sześciu miesięcy od przyjęcia niniejszej decyzji.
   3.   Środki, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 5 ust. 1 lit. b) i c), są regularnie, co najmniej raz na 12 miesięcy, poddawane przeglądom. Przestają one obowiązywać w odniesieniu do danych osób i podmiotów, jeżeli Rada stwierdzi – zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9 ust. 2 – że warunki ich stosowania nie są już spełniane.
   Artykuł 13
   Niniejszym uchyla się wspólne stanowisko 2006/795/WPZiB.
   Artykuł 14
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 grudnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         S. VANACKERE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 322 z 22.11.2006, s. 32.

      (2)  Dz.U. L 197 z 29.7.2009, s. 111.

      (3)  Dz.U. L 346 z 23.12.2009, s. 47.

      (4)  Dz.U. L 88 z 29.3.2007, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 134 z 29.5.2009, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK I
      A.   Wykaz osób, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) i art. 5 ust. 1 lit. a)

                  Nazwisko

                  Pseudonim

                  Data urodzenia

                  Data wskazania

                  Inne informacje

                  1.

                  Yun Ho-jin

                  Yun Ho-chin

                  13.10.1944

                  16.7.2009

                  Dyrektor Namchongang Trading Corporation; osoba nadzorująca import produktów wykorzystywanych w programie wzbogacania uranu.

                  2.

                  Ri Je-son

                  Ri Che-son

                  1938

                  16.7.2009

                  Dyrektor Generalnego Urzędu Energii Atomowej – głównej agencji prowadzącej program jądrowy Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej; osoba ułatwiająca działania związane z energią jądrową, poprzez między innymi zarządzanie w ramach Generalnego Biura Energii Atomowej Ośrodkiem Badań Jądrowych w Jongbjon oraz Namchongang Trading Corporation.

                  3.

                  Hwang Sok-hwa

                  16.7.2009

                  Dyrektor w Generalnym Urzędzie Energii Atomowej (GBAE); bierze udział w programie jądrowym Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej; jako szef biura doradztwa naukowego w Urzędzie był członkiem komisji naukowej we Wspólnym Instytucie Badań Jądrowych.

                  4.

                  Ri Hong-sop

                  1940

                  16.7.2009

                  Były dyrektor Centrum Badań nad Energią Jądrową w Yongbyon; nadzorował trzy główne obiekty wspomagające produkcję plutonu nadającego się do wykorzystania w broni: obiekt produkujący paliwo, reaktor jądrowy oraz zakład powtórnego przetwarzania.

                  5.

                  Han Yu-ro

                  16.7.2009

                  Dyrektor Korea Ryongaksan General Trading Corporation; bierze udział w programie rakiet balistycznych Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej.

      B.   Wykaz podmiotów, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a)

                  Nazwa

                  Inna nazwa

                  Miejsce

                  Data wskazania

                  Inne informacje

                  1.

                  Korea Mining Development Trading Corporation

                  CHANGGWANG SINYONG CORPORATION; EXTERNAL TECHNOLOGY GENERAL CORPORATION; DPRKN MINING DEVELOPMENT TRADING COOPERATION; „KOMID”

                  Centrum, Phenian, KRLD

                  24.4.2009

                  Główny podmiot handlujący bronią i główny eksporter towarów i sprzętu związanego z rakietami balistycznymi oraz bronią konwencjonalną.

                  2.

                  Korea Ryonbong General Corporation

                  KOREA YONBONG GENERAL CORPORATION; LYONGAKSAN GENERAL TRADING CORPORATION

                  Pot’onggang, Phenian, KRLD; Rakwon-dong, Pothonggang, Phenian, KRLD

                  24.4.2009

                  Konglomerat z branży obronnej specjalizujący się w zakupach dla przemysłu obronnego KRLD i wsparciu dla prowadzonej przez nią sprzedaży związanej ze sprzętem wojskowym.

                  3.

                  Tanchon Commercial Bank

                  CHANGGWANG CREDIT BANK; KOREA CHANGGWANG CREDIT BANK

                  Saemul 1-Dong Pyongchon, Phenian, KRLD

                  24.4.2009

                  Główny podmiot finansowy w KRLD zajmujący się sprzedażą broni konwencjonalnej, rakiet balistycznych oraz towarów związanych ze składaniem i produkcją takiej broni.

                  4.

                  Namchongang Trading Corporation

                  NCG; NAMCHONGANG TRADING; NAM CHON GANG CORPORATION; NOMCHONGANG TRADING CO.; NAM CHONG GAN TRADING CORPORATION

                  Phenian, KRLD

                  16.7.2009

                  Namchongang jest przedsiębiorstwem handlowym KRLD podlegającym Generalnemu Urzędowi Energii Atomowej. Namchongang brał udział w zamówieniu pochodzących z Japonii pomp próżniowych, które rozpoznano w obiekcie jądrowym w KRLD, a także w związanych z dziedziną jądrową zamówieniach z udziałem obywatela Niemiec. Ponadto od drugiej połowy lat 90 przedsiębiorstwo to miało udział w zakupie rur aluminiowych i innego sprzętu szczególnie nadającego się do wykorzystania w programie wzbogacania uranu. Przedstawicielem spółki jest były dyplomata, który reprezentował KRLD w Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej w trakcie inspekcji obiektów jądrowych w Jongbjon w 2007 r. Działania przedsiębiorstwa Namchongang z zakresu proliferacji są przedmiotem poważnych obaw, biorąc pod uwagę działania KRLD w tej dziedzinie w przeszłości.

                  5.

                  Hong Kong Electronics

                  HONG KONG ELECTRONICS KISH CO

                  Sanaee St., wyspa Kish, Iran.

                  16.7.2009

                  Jest własnością banku Tanchon Commercial i firmy KOMID, lub jest przez nie kontrolowana lub (rzekomo) działa w ich imieniu. Firma Hong Kong Electronics przekazała wynoszące miliony dolarów fundusze związane z proliferacją w imieniu banku Tanchon Commercial i firmy KOMID (oba podmioty zostały wytypowane przez Komitet w kwietniu 2009 roku). W imieniu KOMID firma Hong Kong Electronics pośredniczyła w przekazywaniu pieniędzy z Iranu do KRLD.

                  6.

                  Korea Hyoksin Trading Corporation

                  KOREA HYOKSIN EXPORT AND IMPORT CORPORATION

                  Rakwon-dong, Pothonggang, Phenian, KRLD

                  16.7.2009

                  Północnokoreańska spółka z siedzibą w Phenianie, która podlega spółce Korea Ryonbong General Corporation (wskazanej przez Komitet w kwietniu 2009 roku) i która jest zaangażowana w rozwój broni masowego rażenia.

                  7.

                  Generalny Urząd Energii Atomowej (GBAE)

                  Generalny Departament Energii Atomowej (GDAE)

                  Haeudong, Pyongchen, Phenian, KRLD

                  16.7.2009

                  Generalny Urząd Energii Atomowej jest odpowiedzialny za program jądrowy KRLD, który obejmuje Centrum Badań nad Energią Jądrową w Yongbyon i jego reaktor do badań produkcji plutonu o mocy 5 MWe mocy elektrycznej (25 MW mocy cieplnej), jak również obiekty produkujące paliwo i zakłady powtórnego przetwarzania. Urząd ten prowadził posiedzenia i rozmowy dotyczące kwestii jądrowych z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej. Urząd jest główną agencją rządu KRLD nadzorującą programy jądrowe, w tym działalność Centrum Badań nad Energią Jądrową w Yongbyon.

                  8.

                  Korean Tangun Trading Corporation

                  Phenian, KRLD

                  16.7.2009

                  Spółka Korea Tangun Trading Corporation jest spółką podległą Drugiej Akademii Nauk Przyrodniczych KRLD i jest odpowiedzialna głównie za zamawianie towarów i technologii wspierających programy badawczo-rozwojowe KRLD z dziedziny obronności, m.in. programów i zamówień dotyczących broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia, w tym materiałów kontrolowanych lub zakazanych na mocy stosownych wielostronnych systemów kontroli.

      ZAŁĄCZNIK II
      A.   Wykaz osób, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) i art. 5 ust. 1 lit. b)

                  #

                  Nazwisko
                  (i możliwe inne nazwiska)

                  Dane identyfikacyjne

                  Uzasadnienie

                  1.

                  CHANG Song-taek (vel JANG Song-Taek)

                  Data urodzenia: 2.2.1946 lub 6.2.1946 lub 23.2.1946 (prowincja Hamgyong Północny)
                  Numer paszportu (dane z 2006 r.): PS 736420617

                  Członek Narodowego Komitetu Obrony. Dyrektor Departamentu Administracji Partii Robotniczej Korei.

                  2.

                  CHON Chi Bu

                  Członek Generalnego Urzędu Energii Atomowej, były dyrektor ds. technicznych ośrodka w Yongbyon.

                  3.

                  CHU Kyu-Chang (vel JU Kyu-Chang)

                  Data urodzenia: między 1928 a 1933

                  Pierwszy wicedyrektor Departamentu Przemysłu Obronnego (program balistyczny), Partia Robotnicza Korei, członek Narodowego Komitetu Obrony.

                  4.

                  HYON Chol-hae

                  Rok urodzenia: 1934 (Mandżuria, Chiny)

                  Wicedyrektor Departamentu Ogólnej Polityki Ludowych Sił Zbrojnych (doradca wojskowy Kim Dzong-ila).

                  5.

                  JON Pyong-ho

                  Rok urodzenia: 1926

                  Sekretarz Komitetu Centralnego Partii Robotniczej Korei, szef Departamentu Zaopatrzenia Wojskowego przy Komitecie Centralnym kontrolującego Drugi Komitet Ekonomiczny Komitetu Centralnego, członek Narodowego Komitetu Obrony.

                  6.

                  KIM Yong-chun (vel Young-chun)

                  Data urodzenia: 04.03.1935Numer paszportu: 554410660

                  Wiceprzewodniczący Narodowego Komitetu Obrony, minister ds. Ludowych Sił Zbrojnych, specjalny doradca Kim Dzong-ila ds. strategii jądrowej.

                  7.

                  O Kuk-Ryol

                  Rok urodzenia: 1931
                  (prowincja Jilin, Chiny)

                  Wiceprzewodniczący Narodowego Komitetu Obrony nadzorujący nabywanie za granicą nowoczesnej technologii na potrzeby programu jądrowego i balistycznego.

                  8.

                  PAEK Se-bong

                  Rok urodzenia: 1946

                  Przewodniczący Drugiego Komitetu Ekonomicznego (odpowiedzialnego za program balistyczny) Komitetu Centralnego Partii Robotniczej Korei. Członek Narodowego Komitetu Obrony.

                  9.

                  PAK Jae-gyong (vel Chae-Kyong)

                  Rok urodzenia: 1933
                  Numer paszportu: 554410661

                  Wicedyrektor Departamentu Ogólnej Polityki Ludowych Sił Zbrojnych i wicedyrektor Biura Logistyki Ludowych Sił Zbrojnych (doradca wojskowy Kim Dzong-ila).

                  10.

                  PYON Yong Rip (vel Yong-Nip)

                  Data urodzenia: 20.09.1929Numer paszportu: 645310121 (wydany 13.9.2005)

                  Prezes Akademii Nauk, która bierze udział w badaniach biologicznych związanych z bronią masowego rażenia.

                  11.

                  RYOM Yong

                  Dyrektor Generalnego Urzędu Energii Atomowej (podmiot, na który ONZ nałożył sankcje), odpowiedzialny za stosunki międzynarodowe.

                  12.

                  SO Sang-kuk

                  Data urodzenia: między 1932 a 1938

                  Szef Wydziału Fizyki Jądrowej Uniwersytetu Kim Il Sunga.

      B.   Wykaz podmiotów, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. b)

                  #

                  Nazwa
                  (i możliwe inne nazwy)

                  Dane identyfikacyjne

                  Uzasadnienie

                  1.

                  Green Pine Associated Corporation (lub: Chongsong Yonhap; Ch’o’ngsong Yo’nhap)

                  Reconnaissance General Bureau Headquarters, Hyongjesan-Guyok, Pjongjang/ Nungrado, Pjongjang

                  Na Ch’o’ngsong Yo’nhap nałożono sankcje za eksport broni lub materiałów pokrewnych z Korei Północnej. Green Pine specjalizuje się w produkcji okrętów i uzbrojenia dla marynarki wojennej, np. łodzi podwodnych, łodzi wojskowych i systemów rakietowych; eksportowało torpedy i pomoc techniczną do irańskich przedsiębiorstw związanych z obronnością. Green Pine odpowiada za mniej więcej połowę uzbrojenia i materiałów pokrewnych eksportowanych przez Koreę Północną i przejęło wiele działań KOMID-u, po tym jak RB ONZ nałożyła na niego sankcje.

                  2.

                  Korea Heungjin Trading Company

                  Miejsce: Pjongjang

                  Zlokalizowany w Pjongjang podmiot wykorzystywany przez Korea Mining Development Trading Corporation (KOMID) do celów handlowych (ONZ nałożył sankcje na KOMID 24.4.2009). Korea Heungjin Trading Company jest także podejrzewane o zaangażowanie w dostawy towarów związanych z pociskami rakietowymi do irańskiego Shahid Hemmat Industrial Group.

                  3.

                  Korea Pugang mining and Machinery Corporation ltd

                  Jednostka zależna Korea Ryongbong General Corporation (ONZ nałożył na niego sankcje 24.4.2009); zarządza fabrykami proszku aluminiowego, który można wykorzystywać w pociskach.

                  4.

                  Korea Taesong Trading Company

                  Miejsce: Pjongjang

                  Zlokalizowany w Pjongjang podmiot wykorzystywany przez Korea Mining Development Trading Corporation (KOMID) do celów handlowych (ONZ nałożył sankcje na KOMID 24.4.2009). Korea Taesong Trading Company działało w imieniu KOMID-u w relacjach z Syrią.

                  5.

                  Korean Ryengwang Trading Corporation

                  Rakwon-dong, Pothonggang District, Pjongjang, Korea Północna

                  Jednostka zależna Korea Ryongbong General Corporation (ONZ nałożył sankcje na ten podmiot 24.4.2009).

                  6.

                  Drugi Komitet Ekonomiczny i Druga Akademia Nauk Przyrodniczych.

                  Drugi Komitet Ekonomiczny jest zaangażowany w główne aspekty programu rakietowego Korei Północnej. Drugi Komitet Ekonomiczny jest odpowiedzialny za nadzorowanie produkcji rakietowych pocisków balistycznych w Korei Północnej. Kieruje również działaniami KOMID-u (ONZ nałożyła sankcje na KOMID 24.4.2009). Jest to struktura na szczeblu krajowym odpowiedzialna za badania i rozwój zaawansowanych systemów uzbrojenia Korei Północnej, w tym pocisków rakietowych i prawdopodobnie broni jądrowej. Wykorzystuje wiele podległych struktur, by zdobywać z zagranicy technologie, sprzęt i informacje; jedną z tych struktur jest Korea Tangun Trading Corporation, dla potrzeb programów Korei Północnej dotyczących pocisków rakietowych i prawdopodobnie broni jądrowej.

                  7.

                  Sobaeku United Corp. (lub Sobaeksu United Corp.)

                  Przedsiębiorstwo państwowe zajmujące się badaniami dotyczącymi produktów i sprzętu szczególnej wagi oraz ich nabywaniem. W jej posiadaniu znajdują się liczne złoża grafitu naturalnego zaopatrujące w surowiec dwie fabryki wytwarzające między innymi bloki grafitowe, które można wykorzystywać w pociskach rakietowych.

                  8.

                  Ośrodek Badań Jądrowych w Yongbyon

                  Ośrodek badawczy, który brał udział w produkcji plutonu do celów wojskowych. Ośrodek podlega Generalnemu Urzędowi Energii Atomowej (ONZ nałożył sankcje na ten podmiot 16.7.2009).

      ZAŁĄCZNIK III
      A.   Wykaz osób, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c) i art. 5 ust. 1 lit. c)

                  #

                  Nazwisko
                  (i możliwe inne nazwiska)

                  Dane identyfikacyjne

                  Uzasadnienie

                  1.

                  JON Il-chun

                  Data urodzenia: 24.8.1941

                  W lutym 2010 roku KIM Tong-un został zwolniony ze stanowiska dyrektora Biura 39, które jest między innymi zaangażowane w finansowanie proliferacji i które jest odpowiedzialne za, między innymi, nabywanie towarów poprzez przedstawicielstwa dyplomatyczne KRLD, w sposób pozwalający na obejście sankcji. Na stanowisku zastąpił go JON Il-chun. JON Il-chun jest także uważany za jedną z głównych postaci Państwowego Banku Rozwoju.

                  2.

                  KIM Tong-un

                  Były dyrektor Biura 39 Komitetu Centralnego Partii Robotniczej Korei uczestniczącego w finansowaniu proliferacji.

      B.   Wykaz podmiotów, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c)

                  #

                  Nazwa
                  (i możliwe inne nazwy)

                  Dane identyfikacyjne

                  Uzasadnienie

                  1.

                  Korea Daesong Bank
                  (lub: Choson Taesong Unhaeng; Taesong Bank)

                  Adres: Segori-dong, Gyongheung St., Potonggang District, Pjongjang.
                  Telefon: 850 2 381 8221
                  Telefon: 850 2 18111 wewn.: 8221
                  Faks: 850 2 381 4576

                  Instytucja finansowa Korei Północnej bezpośrednio podporządkowana Biuru 39 i zaangażowana w ułatwianie Korei Północnej prowadzenia projektów związanych z finansowaniem proliferacji.

                  2.

                  Korea Daesong General Trading Corporation
                  (lub: Daesong Trading; Daesong Trading Company; Korea Daesong Trading Company; Korea Daesong Trading Corporation)

                  Adres: Pulgan Gori Dong 1, Potonggang District, Pjongjang.
                  Telefon: 850 2 18111 wewn.: 8204/8208
                  Telefon: 850 2 381 8208/4188
                  Faks: 850 2 381 4431/4432

                  Przedsiębiorstwo podporządkowane Biuru 39 i wykorzystywane do ułatwiania transakcji zagranicznych w imieniu Biura 39.
                  Dyrektor Biura 39: Kim Tong-un został umieszczony w wykazie w załączniku V do rozporządzenia Rady nr 1283/2009.

      ZAŁĄCZNIK IV
      Wykaz oddziałów i filii, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b)

      ZAŁĄCZNIK V
      Wykaz oddziałów, filii i podmiotów finansowych, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c) i d)


title: Decyzja Rady, podjęta za wspólnym porozumieniem z wybranym Przewodniczącym Komisji, z dnia 4 grudnia 2009 r. w sprawie przyjęcia listy pozostałych osób, które proponuje mianować członkami Komisji

text:
               8.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 321/51

      DECYZJA RADY,
   podjęta za wspólnym porozumieniem z wybranym Przewodniczącym Komisji,
   z dnia 4 grudnia 2009 r.
   w sprawie przyjęcia listy pozostałych osób, które proponuje mianować członkami Komisji
   (2009/903/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 17 ust. 3 i 4 oraz art. 17 ust. 7 akapit drugi,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Okoliczności związane z procesem ratyfikacji traktatu z Lizbony spowodowały, że Komisja mianowana w dniu 22 listopada 2004 r. pozostała na stanowisku po dniu 31 października 2009 r., w oczekiwaniu na zakończenie procesu mianowania nowej Komisji zgodnie z postanowieniami Traktatu o Unii Europejskiej, zmienionymi przez traktat z Lizbony.

               (2)

               Nowa Komisja, w skład której wchodzi jeden obywatel każdego państwa członkowskiego, w tym Przewodniczący Komisji i Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, musi zostać mianowana na okres do dnia 31 października 2014 r.

               (3)

               Rada Europejska wyznaczyła José Manuela DURÃO BARROSO jako osobę proponowaną Parlamentowi Europejskiemu na stanowisko Przewodniczącego Komisji, a Parlament Europejski wybrał tak wyznaczonego kandydata.

               (4)

               Zgodnie z art. 18 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, Rada Europejska, za zgodą Przewodniczącego Komisji, mianuje Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.

               (5)

               Rada musi przyjąć, za wspólnym porozumieniem z wybranym Przewodniczącym Komisji, listę pozostałych osób, które proponuje mianować członkami Komisji na okres do dnia 31 października 2014 r.

               (6)

               Zgodnie z art. 17 ust. 7 akapit trzeci Traktatu o Unii Europejskiej, Przewodniczący, Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa i pozostali członkowie Komisji podlegają kolegialnie zatwierdzeniu w drodze głosowania przez Parlament Europejski,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Za wspólnym porozumieniem z José Manuelem DURÃO BARROSO, wybranym Przewodniczącym Komisji, Rada proponuje, by następujące osoby zostały mianowane członkami Komisji na okres do dnia 31 października 2014 r.:

               Pan Joaquín ALMUNIA AMANN

               Pan László ANDOR

               Pan Michel BARNIER

               Pan Dacian CIOLOȘ

               Pan John DALLI

               Pani Maria DAMANAKI

               Pan Karel DE GUCHT

               Pan Štefan FÜLE

               Pani Máire GEOGHEGAN-QUINN

               Pan Johannes HAHN

               Pani Connie HEDEGAARD

               Pani Rumiana JELEVA

               Pan Siim KALLAS

               Pani Neelie KROES

               Pan Janusz LEWANDOWSKI

               Pani Cecilia MALMSTRÖM

               Pan Günther H. OETTINGER

               Pan Andris PIEBALGS

               Pan Janez POTOČNIK

               Pani Viviane REDING

               Pan Olli REHN

               Pan Maroš ŠEFČOVIČ

               Pan Algirdas Gediminas ŠEMETA

               Pan Antonio TAJANI

               Pani Androulla VASSILIOU

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje przekazana Parlamentowi Europejskiemu.
   Zostaje ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 4 grudnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         E. BJÖRLING

            Przewodniczący


               29.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 285/207

         P7_TA(2014)0115
   Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego – Oskar HERICS (AT)
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie powołania Oskara Hericsa na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0009/2014 – 2014/0802(NLE))
   (Konsultacja)
   (2017/C 285/32)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7–0009/2014),

               —

               uwzględniając art.108 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0128/2014),

               A.

               mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

               B.

               mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 17 lutego 2014 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

               1.

               wydaje opinię pozytywną w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Oskara Hericsa na członka Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.