title: 2014/546/UE, Euratom: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/104

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) za rok budżetowy 2012
   (2014/546/UE, Euratom)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012 (COM(2013) 570 – C7-0273/2013) (2),

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Konkurencyjności i Innowacyjności za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2011 (COM(2013) 668) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2013) 348 i SWD(2013) 349),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji dotyczące oceny finansów Unii opartej na uzyskanych wynikach (COM(2013) 461) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2013) 228 i SWD(2013) 229),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2012 r. (COM(2013) 606) i dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2013) 314),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Konkurencyjności i Innowacyjności za rok budżetowy 2012, wraz z odpowiedziami Agencji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności rachunków (4), jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2012 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2012 (05850/2014 – C7-0049/2014),

               —

               uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 55, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (7), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych (8), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

               —

               uwzględniając decyzję Komisji 2004/20/WE z dnia 23 grudnia 2003 r. ustanawiającą agencję wykonawczą, „Agencję Wykonawczą ds. Inteligentnej Energii”, w celu zarządzania działaniami wspólnotowymi w dziedzinie energii na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 (9),

               —

               uwzględniając decyzję Komisji 2007/372/WE z dnia 31 maja 2007 r. w sprawie zmiany decyzji 2004/20/WE mającej na celu przekształcenie Agencji Wykonawczej ds. Inteligentnej Energii w Agencję Wykonawczą ds. Konkurencyjności i Innowacyjności (10),

               —

               uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/771/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającą Agencję Wykonawczą ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw oraz uchylającą decyzje 2004/20/WE i 2007/372/WE (11),

               —

               uwzględniając art. 76 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej i opinie pozostałych zainteresowanych komisji (A7-0242/2014),

               A.

               mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, zaś na mocy art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dokonuje tego we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

               1.

               udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacyjności) absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z decyzją w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012, sekcja III – Komisja, a także rezolucji, która stanowi integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia ich publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 56 z 29.2.2012.

      (2)  Dz.U. C 334 z 15.11.2013, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 49.

      (4)  Dz.U. C 331 z 14.11.2013, s. 10.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

      (8)  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

      (9)  Dz.U. L 5 z 9.1.2004, s. 85.

      (10)  Dz.U. L 140 z 1.6.2007, s. 52.

      (11)  Dz.U. L 341 z 18.12.2013, s. 73.


title: 2014/172/UE: Decyzja Rady z dnia 22 października 2013 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               28.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 93/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 października 2013 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
   (2014/172/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 5 oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi,
   uwzględniając Akt przystąpienia Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 24 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich oraz Republiki Chorwacji, negocjacji z Czarnogórą w sprawie zawarcia Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „protokołem”).

               (2)

               Negocjacje te zostały pomyślnie zakończone w drodze parafowania protokołu dnia 16 maja 2013 r.

               (3)

               Protokół powinien zostać podpisany w imieniu Unii i jej państw członkowskich, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (4)

               Zawarcie protokołu jest przedmiotem odrębnej procedury w odniesieniu do kwestii podlegających kompetencjom Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

               (5)

               Ze względu na przystąpienie Chorwacji do Unii dnia 1 lipca 2013 r., protokół powinien być tymczasowo stosowany od tego dnia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii i jej państw członkowskich do podpisania Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tego protokołu.
   Tekst protokołu jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii i jej państw członkowskich.
   Artykuł 3
   Protokół stosuje się tymczasowo, zgodnie z jego art. 12, od dnia 1 lipca 2013 r., do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 października 2013 r.

            W imieniu Rady

         L. LINKEVIČIUS

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1562 z dnia 14 września 2017 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

text:
               15.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 237/86

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/1562
   z dnia 14 września 2017 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/849 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, uchylającą decyzję 2013/183/WPZiB (1),
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 maja 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (zwanej dalej „KRLD”).

               (2)

               W dniu 5 sierpnia 2017 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwana dalej „RB ONZ”) przyjęła rezolucję nr 2371 (2017) (zwaną dalej „rezolucją RB ONZ nr 2371 (2017)”), w której wyraziła poważne zaniepokojenie z powodu prób z rakietowymi pociskami balistycznymi przeprowadzonych przez KRLD w dniach 3 i 28 lipca 2017 r. oraz stwierdziła, że wszystkie takie działania przyczyniają się do opracowywania przez KRLD systemów przenoszenia broni jądrowej, a także zwiększają napięcie w regionie i poza nim.

               (3)

               Rezolucja RB ONZ nr 2371 (2017) rozszerza zakaz o przywóz niektórych towarów z KRLD, ograniczenia dotyczące transakcji finansowych oraz ograniczenia dotyczące statków KRLD.

               (4)

               Rezolucja RB ONZ nr 2371 (2017) ogranicza również liczbę pozwoleń na pracę, które mogą zostać wydane obywatelom KRLD.

               (5)

               Niezbędne jest podjęcie przez Unię dalszych działań w celu wprowadzenia w życie niektórych środków na mocy niniejszej decyzji.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2016/849,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji (WPZiB) 2016/849 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 7 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 7
               1.   Zakazane jest nabywanie od KRLD przez obywateli państw członkowskich – lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych – węgla, żelaza i rudy żelaza, bez względu na to, czy pochodzą one z terytorium KRLD, czy nie.
               2.   Unia przyjmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które mają zostać objęte ust. 1.
               3.   Ust. 1 nie ma zastosowania do nabywania węgla, co do którego państwo członkowskie potwierdzi na podstawie wiarygodnych informacji, że pochodzi spoza KRLD i był transportowany przez terytorium KRLD wyłącznie w celu wywozu z portu Rason, pod warunkiem że dane państwo członkowskie powiadomi wcześniej Komitet Sankcji, a transakcje takie nie mają związku z generowaniem dochodów na rzecz programów KRLD dotyczących broni jądrowej lub rakietowych pocisków balistycznych lub innych działań zakazanych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016) lub 2356 (2017) lub niniejszej decyzji.
               4.   Zakazane jest nabywanie od KRLD przez obywateli państw członkowskich – lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych – ołowiu i rudy ołowiu, bez względu na to, czy pochodzą one z terytorium KRLD, czy nie.
               5.   Unia przyjmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które mają zostać objęte ust. 4.”;

               2)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 9a
               1.   Zakazane jest nabywanie od KRLD przez obywateli państw członkowskich – lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych – produktów rybołówstwa, bez względu na to, czy pochodzą one z terytorium KRLD, czy nie.
               2.   Unia podejmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które mają zostać objęte ust. 1, i które obejmują ryby, skorupiaki, mięczaki i inne bezkręgowce wodne we wszystkich formach.”;

               3)

               art. 11 ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

                           „c)

                           otwierania nowych spółek joint venture lub podmiotów spółdzielczych z podmiotami lub osobami z KRLD, lub rozbudowy istniejących spółek joint venture poprzez dodatkowe inwestycje, niezależnie od tego, czy działają one na rzecz lub w imieniu rządu KRLD, chyba że takie spółki joint venture lub podmioty spółdzielcze zostały zatwierdzone przez Komitet Sankcji indywidualnie dla każdego przypadku.”;

               4)

               art. 13 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

                           „1)

                           Nie przekazuje się ani nie rozlicza środków pieniężnych z KRLD lub do KRLD, z wyjątkiem transakcji, które wchodzą w zakres stosowania pkt 3 oraz wydano na nie zezwolenie zgodnie z pkt 4.”;

               5)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 13a
               Państwa członkowskie uznają przedsiębiorstwa świadczące usługi finansowe współmierne do usług świadczonych przez banki za instytucje finansowe do celów wykonywania art. 13, 14 i 24a.”;

               6)

               art. 16 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
               „6.   Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zajęcia i usunięcia, na przykład przez zniszczenie, uniemożliwienie obsługiwania lub użytkowania, składowanie lub transfer w celu usunięcia do państwa innego niż państwo pochodzenia lub przeznaczenia, produkty, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016) lub 2371 (2017) i które zostały zidentyfikowane w trakcie kontroli, w sposób, który jest zgodny z ich zobowiązaniami w ramach mających zastosowanie przepisów prawa międzynarodowego.”;

               7)

               w art. 18a dodaje się ustępy w brzmieniu:
               „6.   Państwa członkowskie zakazują, jeżeli Komitet Sankcji tak postanowi, zawinięcia do ich portów statku umieszczonego w wykazie przez Komitet Sankcji, z wyjątkiem sytuacji nadzwyczajnych lub powrotu tego statku do portu macierzystego, lub jeżeli Komitet Sankcji stwierdzi wcześniej, że takie zawinięcie do portu jest konieczne ze względów humanitarnych lub ze wszelkich innych względów zgodnych z celami rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017) lub 2371 (2017).
               7.   W załączniku VI wskazane są statki, o których mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, umieszczone w wykazie na mocy decyzji Komitetu Sankcji zgodnie z pkt 6 rezolucji RB ONZ nr 2371 (2017).”;

               8)

               art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Zakazane są: rejestrowanie statków w KRLD, uzyskiwanie zezwolenia na wykorzystywanie przez dany statek bandery KRLD, posiadanie, leasingowanie, obsługa lub świadczenie wszelkich usług w zakresie klasyfikacji, certyfikacji statków lub powiązanych usług, lub ubezpieczanie jakichkolwiek statków pływających pod banderą KRLD, w tym czarterowanie takich statków.”;

               9)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 26a
               1.   Państwa członkowskie nie mogą przekroczyć w jakimkolwiek dniu po dniu 5 sierpnia 2017 r. całkowitej liczby pozwoleń na pracę dla obywateli KRLD przewidzianej w ich jurysdykcjach oraz ważnych na dzień 5 sierpnia 2017 r.
               2.   Ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy Komitet Sankcji zatwierdził wcześniej indywidualnie dla każdego przypadku, że zatrudnienie dodatkowych obywateli KRLD, oprócz liczby pozwoleń na pracę przewidzianej w jurysdykcji danego państwa członkowskiego na dzień 5 sierpnia 2017 r., jest wymagane na potrzeby dostarczenia pomocy humanitarnej, denuklearyzacji lub wszelkich innych względów zgodnych z celami rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017) lub 2371 (2017).”;

               10)

               art. 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Rada wprowadza zmiany do załączników I, IV i VI na podstawie ustaleń Rady Bezpieczeństwa ONZ lub Komitetu Sankcji.”;

               11)

               nagłówek załącznika IV otrzymuje brzmienie:
               „Wykaz statków, o których mowa w art. 18a ust. 5”;

               12)

               dodaje się załącznik w brzmieniu:„
                  ZAŁĄCZNIK VI
                  Wykaz statków, o których mowa w art. 18a ust. 7
               ”.
         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 września 2017 r.

            W imieniu Rady

         A. ANVELT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 79.


title: 2010/282/: Decyzja Rady z dnia 19 stycznia 2010 r. w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Austrii

text:
               21.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 125/32

         DECYZJA RADY
   z dnia 19 stycznia 2010 r.
   w sprawie istnienia nadmiernego deficytu w Austrii
   (2010/282/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 126 ust. 6 w związku z art. 126 ust. 13 i art. 136,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając uwagi przedstawione przez Austrię,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 126 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej państwa członkowskie unikają nadmiernego deficytu budżetowego.

               (2)

               Pakt na rzecz stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy.

               (3)

               Procedura nadmiernego deficytu określona w art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1), które jest częścią Paktu na rzecz stabilności i wzrostu, przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Rozporządzenie (WE) nr 1467/97 zawiera też przepisy dotyczące wdrożenia art. 104 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Załączony do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Protokół w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu zawiera dalsze postanowienia dotyczące wdrażania procedury nadmiernego deficytu. Szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania postanowień tego protokołu określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2009 (2).

               (4)

               Przeprowadzona w 2005 r. reforma Paktu na rzecz stabilności i wzrostu miała na celu wzmocnienie jego skuteczności i podstaw gospodarczych oraz ochronę stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej. W szczególności jej celem było, by na wszystkich etapach procedury nadmiernego deficytu w pełni uwzględniono kontekst gospodarczy i budżetowy. W związku z powyższym Pakt na rzecz stabilności i wzrostu zawiera ramy wspierające realizację polityki rządu mającej na celu szybkie przywrócenie dobrego stanu finansów publicznych z uwzględnieniem sytuacji gospodarczej.

               (5)

               Postanowienia art. 104 ust. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, nakładają na Komisję obowiązek skierowania opinii do Rady w przypadku uznania przez Komisję, że w państwie członkowskim istnieje nadmierny deficyt lub że taki deficyt może wystąpić. Uwzględniwszy swoje sprawozdanie opracowane zgodnie z art. 104 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego wydaną zgodnie z art. 104 ust. 4 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który stał się art. 126 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Komisja stwierdziła, że w Austrii istnieje nadmierny deficyt. W związku z tym dnia 11 listopada 2009 r. Komisja przedstawiła Radzie stosowną opinię w sprawie Austrii (3).

               (6)

               Art. 126 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowi, że Rada po dokonaniu ogólnej oceny, a przed podjęciem decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu, zobowiązana jest rozważyć ewentualne uwagi zgłaszane przez dane państwo członkowskie. W przypadku Austrii ogólna ocena prowadzi do wniosków zawartych w niniejszej decyzji.

               (7)

               Zgodnie z danymi przekazanymi przez władze Austrii w październiku 2009 r., planuje się, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2009 r. wyniesie 3,9 % PKB, a zatem przekroczy wartość referencyjną ustaloną na poziomie 3 % PKB i nie osiągnie bliskiego jej poziomu. Na podstawie prognozy służb Komisji z jesieni 2009 r. planowane przekroczenie wartości referencyjnej może zostać uznane za przekroczenie mające charakter wyjątkowy w rozumieniu postanowień Traktatu i Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Wynika ono w szczególności ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej w rozumieniu Traktatu oraz Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Zgodnie z prognozą służb Komisji z jesieni 2009 r. przewiduje się, że w 2009 r. realny PKB w Austrii gwałtownie spadnie (o 3,7 %). Recesja odzwierciedla gwałtowny spadek inwestycji prywatnych i handlu zagranicznego w zorientowanym na eksport sektorze produkcyjnym, na skutek kryzysu finansowego i spowolnienia gospodarczego na świecie, w szczególności znacznego pogorszenia perspektyw wzrostu głównych partnerów handlowych (strefa euro, Europa Środkowo-Wschodnia). Ponadto nie można uznać, że planowane przekroczenie wartości referencyjnej ma charakter tymczasowy. Według prognozy służb Komisji z jesieni 2009 r., w której uwzględniono środki budżetowe przyjęte w bieżącym roku, przy założeniu niezmiennego kursu polityki deficyt w 2010 r. zwiększy się do poziomu 5,5 %, a w roku 2011 wyniesie 5,3 % PKB. Przewidziane w Traktacie kryterium dotyczące deficytu nie jest spełnione.

               (8)

               Zgodnie z danymi przekazanymi przez władze Austrii w październiku 2009 r., od 2008 r. dług brutto sektora instytucji rządowych i samorządowych kształtuje się powyżej wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB, i planuje się, że jego wysokość w 2009 r. wyniesie 68,2 % PKB. W prognozie służb Komisji z jesieni 2009 r. przewiduje się dalszy wzrost relacji długu do PKB do poziomu 73,9 % w 2010 r. i 77 % PKB w roku 2011. Nie można uznać, że relacja długu do PKB zmniejsza się dostatecznie i zbliża się do wartości referencyjnej w zadowalającym tempie w rozumieniu Traktatu i Paktu na rzecz stabilności i wzrostu. Przewidziane w Traktacie kryterium dotyczące długu nie jest spełnione.

               (9)

               Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 „istotne czynniki” mogą zostać uwzględnione w procesie podejmowania decyzji Rady w sprawie istnienia nadmiernego deficytu zgodnie z art. 126 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wyłącznie wtedy, gdy spełniony jest podwójny warunek: deficyt zbliża się do wartości referencyjnej oraz przekroczenie przez niego tej wartości ma charakter tymczasowy. W przypadku Austrii ten podwójny warunek nie jest spełniony. Dlatego też istotne czynniki nie zostały uwzględnione w procesie podejmowania niniejszej decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Z ogólnej oceny wynika, że w Austrii istnieje nadmierny deficyt.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Austrii.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 stycznia 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. SALGADO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 1.

      (3)  Wszystkie dokumenty związane z procedurą nadmiernego deficytu dotyczącą Austrii dostępne są na następującej stronie internetowej: http://ec.europa.eu/economy_finance/netstartsearch/pdfsearch/pdf.cfm?mode =_m2


title: 2006/281/WE,Euratom: Decyzja przedstawicieli Rządów Państw Członkowskich z dnia  6 kwietnia 2006 r.  w sprawie mianowania sędziów i rzeczników generalnych Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

text:
               13.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 104/39

      DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

   z dnia 6 kwietnia 2006 r.
   w sprawie mianowania sędziów i rzeczników generalnych Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich
   (2006/281/WE, Euratom)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 223,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 139,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Mandaty panów Petera JANNA, Christiaana TIMMERMANSA, Konrada SCHIEMANNA, Jiříego MALENOVSKÝ’EGO, Jeana-Pierre’a PUISSOCHETA, pani Ninon COLNERIC oraz panów Stiga VON BAHRA, Antonia TIZZANA, José Narcisa DA CUNHI RODRIGUESA, Pranasa KŪRISA, George’a ARESTISA, Anthony’ego BORGA BARTHETA, Egilsa LEVITSA, sędziów, jak również mandaty pani Christine STIX-HACKL i panów Philippe’a LÉGERA, Leenderta GEELHOEDA i Paola MENGOZZIEGO, rzeczników generalnych Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, wygasają z dniem 6 października 2006 r.

               (2)

               Należy częściowo odnowić skład Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na okres od dnia 7 października 2006 r. do dnia 6 października 2012 r. Jednak, ze względu na brak propozycji, mianowanie jednego z sędziów będzie możliwe dopiero w późniejszym terminie,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Następujące osoby mianuje się sędziami Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na okres od dnia 7 października 2006 r. do dnia 6 października 2012 r.:

               pan George ARESTIS

               pan Jean-Claude BONICHOT

               pan Anthony BORG BARTHET

               pan José Narciso DA CUNHA RODRIGUES

               pan Peter JANN

               pan Pranas KŪRIS

               pan Egils LEVITS

               pani Pernilla LINDH

               pan Jiří MALENOVSKÝ

               pan Christiaan TIMMERMANS

               pan Antonio TIZZANO

               pan Konrad SCHIEMANN.

         2.   Następujące osoby mianuje się rzecznikami generalnymi Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na okres od dnia 7 października 2006 r. do dnia 6 października 2012 r.:

               pan Yves BOT

               pan Ján MAZÁK

               pan Paolo MENGOZZI

               pani Verica TRSTENJAK.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 6 kwietnia 2006 r.

         G. WOSCHNAGG

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1289 z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie nałożenia na Hiszpanię grzywny za manipulowanie danymi dotyczącymi deficytu we Wspólnocie Autonomicznej Walencji

text:
               28.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 198/19

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1289
   z dnia 13 lipca 2015 r.
   w sprawie nałożenia na Hiszpanię grzywny za manipulowanie danymi dotyczącymi deficytu we Wspólnocie Autonomicznej Walencji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1173/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie skutecznego egzekwowania nadzoru budżetowego w strefie euro (1), w szczególności jego art. 8 ust. 1,
   uwzględniając decyzję delegowaną Komisji 2012/678/UE z dnia 29 czerwca 2012 r. w sprawie postępowań wyjaśniających i grzywien związanych z manipulowaniem danymi statystycznymi, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1173/2011 (2),
   uwzględniając sprawozdanie Komisji, przyjęte dnia 7 maja 2015 r., w sprawie przeprowadzonego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1173/2011 postępowania wyjaśniającego dotyczącego manipulowania danymi statystycznymi w Hiszpanii,
   uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 126 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) państwa członkowskie unikają nadmiernego deficytu budżetowego. Dane dotyczące deficytu i długu publicznego mające znaczenie dla stosowania art. 121 i 126 TFUE lub stosowania Protokołu nr 12 w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu, załączonego do Traktatów, mają podstawowe znaczenie dla koordynacji polityki gospodarczej w Unii.

               (2)

               Na potrzeby wzmocnienia wykonywania nadzoru budżetowego w strefie euro oraz aby zapobiec umyślnemu lub wynikającemu z poważnego zaniedbania wprowadzaniu w błąd w odniesieniu do danych dotyczących deficytu oraz długu publicznego, Rada, działając na zalecenie Komisji, może podjąć decyzję o nałożeniu grzywny na odpowiedzialne państwo członkowskie.

               (3)

               W dniu 11 lipca 2014 r. Komisja wszczęła zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1173/2011 postępowanie wyjaśniające dotyczące manipulowania danymi statystycznymi w Hiszpanii. Ustalenia wstępne z postępowania wyjaśniającego zostały przesłane Hiszpanii w dniu 19 lutego 2015 r. w celu przedstawienia przez nią uwag, zgodnie z wymogiem zawartym w decyzji delegowanej 2012/678/UE. Hiszpania przedstawiła w terminie uwagi na piśmie dotyczące ustaleń wstępnych.

               (4)

               W dniu 7 maja 2015 r. Komisja przyjęła sprawozdanie w sprawie przeprowadzonego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1173/2011 postępowania wyjaśniającego dotyczącego manipulowania danymi statystycznymi w Hiszpanii, uwzględniając uwagi przekazane przez Hiszpanię.

               (5)

               W sprawozdaniu Komisja stwierdziła, że podmiot wchodzący w skład sektora instytucji rządowych i samorządowych Hiszpanii – Regionalna Izba Kontroli Autonomicznej Wspólnoty Walencji – dopuścił się poważnego zaniedbania dotyczącego nieksięgowania wydatków na ochronę zdrowia i nieprzestrzegania zasady memoriałowej w odniesieniu do rachunków narodowych, co doprowadziło do zgłoszenia Komisji (Eurostatowi) w marcu 2012 r. nieprawidłowych danych dotyczących deficytu publicznego Hiszpanii. W oparciu o ustalenia Komisji zasadne jest stwierdzenie, że wprowadzenie w błąd w odniesieniu do danych dotyczących deficytu w wyniku poważnego zaniedbania miało miejsce wówczas, gdy Hiszpania zgłosiła Eurostatowi w marcu 2012 r. nieprawidłowe dane. Powyższe informacje uzasadniają nałożenie grzywny.

               (6)

               Kwota grzywny nie powinna przekraczać 0,2 % produktu krajowego brutto Hiszpanii w 2014 r.

               (7)

               Kwota odniesienia w stosunku do grzywny, jaką należy nałożyć, powinna być równa 5 % wartości większego wpływu wprowadzenia w błąd na poziomie deficytu instytucji rządowych i samorządowych w Hiszpanii za odpowiednie lata objęte notyfikacją w kontekście procedury nadmiernego deficytu. Korekta wydatków zgłoszona przez Hiszpanię w notyfikacji z kwietnia 2012 r. w ramach procedury nadmiernego deficytu wyniosła 1,893 mld EUR. W związku z tym kwota odniesienia powinna wynosić 94,65 mln EUR.

               (8)

               Biorąc pod uwagę kryteria określone w art. 14 ust. 3 lit. a) decyzji delegowanej 2012/678/UE, Komisja stwierdziła w swoim sprawozdaniu, że podanie nieprawdziwych danych nie miało znaczącego wpływu na funkcjonowanie wzmocnionego zarządzania gospodarczego Unii, ze względu na ograniczony wpływ na deficyt Hiszpanii w ujęciu całościowym. Stwierdza się w nim ponadto, że zgłoszenie poprawionych danych nastąpiło wkrótce po opublikowaniu nieprawidłowych danych dotyczących deficytu dla Hiszpanii w kwietniu 2012 r., co umożliwiło dokonanie korekty danych dotyczących deficytu dla Hiszpanii jeszcze w 2012 r. Okoliczności te uzasadniają zmniejszenie kwoty grzywny.

               (9)

               Biorąc pod uwagę kryteria określone w art. 14 ust. 3 lit. b) decyzji delegowanej 2012/678/UE, Komisja w swoim sprawozdaniu stwierdziła, że wprowadzenie w błąd wynikało z poważnego zaniedbania. W tym względzie nie powinno się stosować modulacji kwoty grzywny.

               (10)

               Biorąc pod uwagę kryteria określone w art. 14 ust. 3 lit. c) decyzji delegowanej 2012/678/UE, Komisja w swoim sprawozdaniu stwierdziła, że podanie nieprawdziwych danych dotyczyło głównie działania jednego podmiotu w sektorze instytucji rządowych i samorządowych Hiszpanii. Okoliczności te uzasadniają zmniejszenie kwoty grzywny.

               (11)

               Biorąc pod uwagę kryteria określone w art. 14 ust. 3 lit. d) decyzji delegowanej 2012/678/UE, Komisja w swoim sprawozdaniu stwierdziła, że odpowiednie działania państwa członkowskiego, na które może zostać nałożona grzywna, miały miejsce w okresie od dnia 13 grudnia 2011 r., kiedy weszło w życie rozporządzenie (UE) nr 1173/2011, do momentu wszczęcia postępowania wyjaśniającego, tj. do dnia 11 lipca 2014 r. Stwierdziła ona również, że niewłaściwie zgłaszane dane dotyczące deficytu zostały poprawione w związku ze zmianą w październiku 2012 r. notyfikacji w ramach procedury nadmiernego deficytu. Ze względu na czas trwania wprowadzenia w błąd nie powinno się stosować modulacji kwoty grzywny.

               (12)

               Biorąc pod uwagę kryteria określone w art. 14 ust. 3 lit. e) decyzji delegowanej 2012/678/UE, Komisja w swoim sprawozdaniu stwierdziła, że hiszpańskie organy statystyczne i wszystkie uczestniczące podmioty wykazały wysoki poziom współpracy w toku postępowania wyjaśniającego. Okoliczności te uzasadniają zmniejszenie kwoty grzywny.

               (13)

               W tych okolicznościach kwota grzywny, która zostanie nałożona na Hiszpanię, powinna wynosić 18,93 mln EUR,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na Hiszpanię nakłada się grzywnę w wysokości 18,93 mln EUR za wprowadzenie w błąd, w wyniku poważnego zaniedbania, w odniesieniu do danych dotyczących deficytu publicznego, które zostało przedstawione w sprawozdaniu Komisji Europejskiej w sprawie przeprowadzonego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1173/2011 postępowania wyjaśniającego dotyczącego manipulowania danymi statystycznymi w Hiszpanii.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. ETGEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 306 z 6.11.2012, s. 21.


title: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich (UE, Euratom) 2017/620 z dnia 29 marca 2017 r. w sprawie mianowania sędziego Sądu

text:
               1.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 89/9

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH (UE, Euratom) 2017/620
   z dnia 29 marca 2017 r.
   w sprawie mianowania sędziego Sądu
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 254 i 255,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 48 Protokołu nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2015/2422 (1) przewiduje, że w skład Sądu od dnia 1 września 2016 r. wchodzi 47 sędziów. Art. 2 lit. b) tego rozporządzenia określa długość kadencji siedmiu dodatkowych sędziów w taki sposób, aby skorelować koniec tej kadencji z częściowymi odnowieniami składu Sądu, które będą miały miejsce w dniu 1 września 2019 r. i w dniu 1 września 2022 r.

               (2)

               W tym kontekście na stanowisko dodatkowego sędziego Sądu przedstawiono kandydaturę Colma MAC EOCHAIDHA.

               (3)

               Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował kandydaturę Colma MAC EOCHAIDHA na stanowisko sędziego Sądu.

               (4)

               Należy dokonać mianowania Colma MAC EOCHAIDHA na okres od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji do dnia 31 sierpnia 2019 r.,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Colm MAC EOCHAIDH zostaje mianowany sędzią Sądu na okres od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji do dnia 31 sierpnia 2019 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 marca 2017 r.

         M. BONNICI

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2015/2422 z dnia 16 grudnia 2015 r. zmieniające Protokół nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Dz.U. L 341 z 24.12.2015, s. 14).


title: Decyzja Rady (UE) 2016/946 z dnia 9 czerwca 2016 r. ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Szwecji zgodnie z art. 9 decyzji (UE) 2015/1523 oraz art. 9 decyzji (UE) 2015/1601 ustanawiającymi środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji

text:
               15.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 157/23

         DECYZJA RADY (UE) 2016/946
   z dnia 9 czerwca 2016 r.
   ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Szwecji zgodnie z art. 9 decyzji (UE) 2015/1523 oraz art. 9 decyzji (UE) 2015/1601 ustanawiającymi środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 78 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 78 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w przypadku gdy co najmniej jedno państwo członkowskie znajdzie się w nadzwyczajnej sytuacji charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich, Rada, na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przyjąć środki tymczasowe na rzecz zainteresowanego państwa członkowskiego lub państw członkowskich.

               (2)

               Zgodnie z art. 80 TFUE polityki Unii dotyczące kontroli granicznej, azylu i imigracji oraz ich wprowadzanie w życie podlegają zasadzie solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności między państwami członkowskimi, a akty Unii przyjęte w tym obszarze zawierają odpowiednie środki w celu zastosowania tej zasady.

               (3)

               Na podstawie art. 78 ust. 3 TFUE Rada przyjęła dwie decyzje ustanawiające środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji. Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/1523 (2)40 000 osób ubiegających się o ochronę międzynarodową ma zostać relokowanych z Włoch i z Grecji do innych państw członkowskich. Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/1601 (3)120 000 osób ubiegających się o ochronę międzynarodową ma zostać relokowanych z Włoch i z Grecji do innych państw członkowskich.

               (4)

               W art. 9 decyzji (UE) 2015/1523 i art. 9 decyzji (UE) 2015/1601 postanowiono, że w przypadku wystąpienia w państwie członkowskim sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich Rada, na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przyjąć środki tymczasowe na rzecz zainteresowanego państwa członkowskiego, zgodnie z art. 78 ust. 3 TFUE. Środki takie mogą obejmować, w stosownych przypadkach, zawieszenie przewidzianego w przedmiotowych decyzjach udziału tego państwa członkowskiego w relokacji, a także ewentualne środki wyrównawcze dla Włoch i Grecji.

               (5)

               Szwecja stoi w obliczu sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich na jej terytorium, spowodowanej gwałtowną zmianą przepływów migracyjnych. W dniu 8 grudnia 2015 r. Szwecja zwróciła się z formalnym wnioskiem o zawieszenie jej obowiązków wynikających z decyzji (UE) 2015/1523 i (UE) 2015/1601.

               (6)

               Znaczny wzrost liczby przypadków nielegalnego wjazdu do Unii i wtórnych przepływów w Unii spowodował w Szwecji gwałtowny wzrost liczby wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej, pochodzących głównie od osób, które wjechały na terytorium Unii przez Włochy i Grecję.

               (7)

               Dane Eurostatu potwierdzają, że w Szwecji doszło do gwałtownego wzrostu liczby osób ubiegających się ochronę międzynarodową. Liczba osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wzrosła o ponad 60 %, z 68 245 wnioskodawców w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 października 2014 r. do 112 040 wnioskodawców w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 października 2015 r.

               (8)

               Liczba osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w skali miesiąca osiągnęła niedawno jeszcze wyższy poziom: liczba ta wzrosła dwukrotnie między sierpniem (11 735) a wrześniem (24 261), zaś w październiku 2015 r. wyniosła 39 055 (wzrost o 61 % od września).

               (9)

               W 2015 r. Szwecja miała zdecydowanie największy w Unii odsetek osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w przeliczeniu na mieszkańca – 11 503 wnioskodawców na milion mieszkańców.

               (10)

               Szwecja znajduje się także w trudnej sytuacji ze względu na odnotowany niedawno znaczny wzrost liczby osób małoletnich bez opieki – jeden na czterech wnioskodawców deklaruje, że jest małoletnim bez opieki.

               (11)

               Aktualna sytuacja bardzo wyraźnie obciążyła szwedzki system azylowy i system migracyjny, co ma poważne konsekwencje praktyczne w odniesieniu do warunków przyjmowania i zdolności systemu azylowego i systemu migracyjnego do rozpatrywania wniosków. Aby zmniejszyć znaczną presję, w obliczu której stoi Szwecja, należy zawiesić na okres jednego roku obowiązki Szwecji jako państwa członkowskiego relokacji na mocy decyzji (UE) 2015/1523 i (UE) 2015/1601.

               (12)

               Zawieszeniu obowiązków Szwecji powinny towarzyszyć, w stosownych przypadkach, środki wsparcia operacyjnego, koordynowane przez Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) i inne właściwe agencje.

               (13)

               Szwecja powinna przedstawić Radzie i Komisji plan działania określający środki, jakie podejmie ona w celu zapewnienia skuteczności swojego systemu azylowego i systemu migracyjnego oraz podjęcia na nowo wypełniania swoich obowiązków na mocy decyzji (UE) 2015/1523 i (UE) 2015/1601.

               (14)

               Ponieważ cele niniejszej decyzji nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na skalę i skutki działań możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

               (15)

               Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

               (16)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do TUE i do TFUE, bez uszczerbku dla art. 4 tego Protokołu, Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (17)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (18)

               Zważywszy na pilny charakter sytuacji, niniejsza decyzja powinna wejść w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejsza decyzja ustanawia środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Szwecji w celu wsparcia tego państwa członkowskiego w bardziej skutecznym rozwiązywaniu sytuacji nadzwyczajnej charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich.
   Artykuł 2
   Zawieszenie obowiązków wynikających z decyzji (UE) 2015/1523 i (UE) 2015/1601
   Obowiązki Szwecji jako państwa członkowskiego relokacji wynikające z decyzji (UE) 2015/1523 i decyzji (UE) 2015/1601 zawiesza się do dnia 16 czerwca 2017 r.
   Artykuł 3
   Wsparcie operacyjne na rzecz Szwecji
   Szwecji udziela się wsparcia operacyjnego – w stosownych przypadkach, w postaci odpowiednich działań koordynowanych przez EASO oraz przez inne właściwe agencje – aby umożliwić jej bardziej skuteczne rozwiązanie sytuacji wyjątkowej presji na jej system azylowy i system migracyjny.
   Artykuł 4
   Środki uzupełniające, jakie ma podjąć Szwecja
   Do dnia 16 lipca 2016 r. Szwecja przedstawi Radzie i Komisji plan działania określający środki, jakie podejmie ona w celu zapewnienia skuteczności swojego systemu azylowego i systemu migracyjnego oraz podjęcia na nowo, po ustaniu zawieszenia, o którym mowa w art. 2, wypełniania swoich obowiązków wynikających z decyzji (UE) 2015/1523 i (UE) 2015/1601.
   Artykuł 5
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 czerwca 2016 r.

            W imieniu Rady

         G.A. VAN DER STEUR

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 26 maja 2016 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/1523 z dnia 14 września 2015 r. ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji (Dz.U. L 239 z 15.9.2015, s. 146).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r. ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 80.)


title: 2014/494/UE: Decyzja Rady z dnia 16 czerwca 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony

text:
               30.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 261/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 16 czerwca 2014 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony
   (2014/494/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37 i art. 31 ust. 1, w związku z art. 218 ust. 5 oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217, w związku z art. 218 ust. 5 i art. 218 ust. 8 akapit drugi, a także jego art. 218 ust. 7,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 10 maja 2010 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Gruzją w sprawie zawarcia nowej umowy między Unią a Gruzją, mającej zastąpić umowę o partnerstwie i współpracy (1).

               (2)

               Biorąc pod uwagę bliskie więzi historyczne oraz stale zacieśniające się stosunki między stronami, a także ich dążenie do wzmocnienia i poszerzenia zakresu współpracy w ambitny i innowacyjny sposób, negocjacje w sprawie układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony („Układ”), zakończyły się pomyślnie parafowaniem Układu w dniu 29 listopada 2013 r.

               (3)

               Należy podpisać Układ w imieniu Unii i tymczasowo stosować jego część przed jego wejściem w życie, zgodnie z art. 431 Układu do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.

               (4)

               Tymczasowe stosowanie części Układu nie zmienia zgodnego z Traktatami podziału kompetencji między Unią a jej państwami członkowskimi.

               (5)

               Zgodnie z art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada powinna upoważnić Komisję do zatwierdzania zmian do Układu, które mają być przyjmowane przez Komitet Stowarzyszenia obradujący w składzie zajmującym się kwestiami dotyczącymi handlu, jak określono w art. 408 ust. 4 Układu, zaproponowanych przez podkomitet ds. oznaczeń geograficznych zgodnie z art. 179 Układu.

               (6)

               Należy określić stosowne procedury dotyczące ochrony oznaczeń geograficznych, które mają zapewnioną ochronę na podstawie Układu.

               (7)

               Układu nie należy interpretować jako przyznającego prawa lub nakładającego obowiązki, na które można bezpośrednio powoływać się w sądach i trybunałach Unii lub państw członkowskich,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   2.   Tekst Układu dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Układu w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   1.   Do czasu wejścia w życie Układu, zgodnie z jego art. 431 oraz z zastrzeżeniem przewidzianych w nim powiadomień, następujące jego części stosuje się tymczasowo między Unią a Gruzją, ale tylko w zakresie, w jakim obejmują one kwestie objęte zakresem kompetencji Unii, w tym kwestie objęte zakresem kompetencji Unii do określania i realizowania wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa:

               a)

               tytuł I;

               b)

               tytuł II: art. 3 i 4 oraz art. 7–9;

               c)

               tytuł III: art. 13 i 16;

               d)

               tytuł IV (z wyjątkiem art. 151, w zakresie, w jakim dotyczy on egzekwowania w zakresie prawa karnego praw własności intelektualnej; oraz, z wyjątkiem art. 223 i 224, w zakresie, w jakim postanowienia te mają zastosowanie do postępowania administracyjnego oraz przeglądu i odwołania na poziomie państwa członkowskiego);

               e)

               tytuł V: art. 285 i 291;

               f)

               tytuł VI: rozdział 1 (z wyjątkiem art. 293 lit. a) i e), art. 294 ust. 2) lit. a) i b)), rozdział 2 (z wyjątkiem art. 298 lit. k)), rozdział 3 (z wyjątkiem art. 302 ust. 1), rozdziały 7 i 10 (z wyjątkiem art. 333 lit. i)), rozdział 11 (z wyjątkiem art. 338 lit. b) i art. 339), rozdziały 13, 20 i 23 oraz art. 312, 319, 327, 354 i 357;

               g)

               tytuł VII;

               h)

               tytuł VIII (z wyjątkiem art. 423 ust. 1, w zakresie, w jakim postanowienia tego tytułu ograniczają się do celu, jakim jest zapewnienie tymczasowego stosowania Układu, przewidzianego w niniejszym ustępie);

               i)

               załączniki II–XXXI oraz XXXIV, a także protokoły I–IV.

         2.   Data, od której Układ będzie tymczasowo stosowany, zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   Do celów art. 179 Układu, zmiany Układu w drodze decyzji podkomitetu ds. oznaczeń geograficznych są zatwierdzane przez Komisję w imieniu Unii. W przypadku gdy zainteresowane Strony nie mogą osiągnąć porozumienia w następstwie zastrzeżeń dotyczących oznaczenia geograficznego, Komisja przyjmuje stanowisko na podstawie procedury określonej w art. 57 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady (2).
   Artykuł 5
   1.   Nazwa chroniona na mocy podsekcji 3 „Oznaczenia geograficzne” w tytule IV rozdział 9 Układu może być wykorzystywana przez każdy podmiot wprowadzający do obrotu produkty rolne, środki spożywcze, wina, wina aromatyzowane lub napoje spirytusowe, które zgodne są z odpowiadającymi im specyfikacjami.
   2.   Zgodnie z art. 175 Układu państwa członkowskie oraz instytucje Unii egzekwują ochronę przewidzianą w art. 170–174 Układu, w tym również na wniosek zainteresowanej strony.
   Artykuł 6
   Układu nie można interpretować jako przyznającego prawa lub nakładającego obowiązki, na które można bezpośrednio powoływać się w sądach i trybunałach Unii lub państw członkowskich.
   Artykuł 7
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 16 czerwca 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. KARASMANIS

            Przewodniczący

      (1)  Umowa o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony (Dz.U. L 205 z 4.8.1999, s. 3).

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1).


title: Decyzja Komisji z dnia 17 grudnia 2009 r. zatwierdzająca przedstawiony przez Bułgarię krajowy program na rzecz kontroli i monitorowania warunków transportu żywego bydła wywożonego z Unii przez port Burgas oraz zatwierdzająca wkład finansowy Unii na 2010 r. (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 10004)

text:
               18.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 336/52

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 17 grudnia 2009 r.
   zatwierdzająca przedstawiony przez Bułgarię krajowy program na rzecz kontroli i monitorowania warunków transportu żywego bydła wywożonego z Unii przez port Burgas oraz zatwierdzająca wkład finansowy Unii na 2010 r.
   (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 10004)
   (Jedynie tekst w języku bułgarskim jest autentyczny)
   (2009/979/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2009/470/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 37,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2) (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym”), w szczególności jego art. 75,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3) (zwane dalej „przepisami wykonawczymi”), w szczególności jego art. 90,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W decyzji 2009/470/WE ustanowiono procedury regulujące wkład finansowy Wspólnoty na rzecz wydatków w dziedzinie weterynarii.

               (2)

               W szczególności art. 37 ust. 1 decyzji 2009/470/WE stanowi, że gdyby państwo członkowskie napotkało, z punktu widzenia strukturalnego albo geograficznego, problemy kadrowe albo infrastrukturalne przy wdrażaniu strategii kontroli, spowodowane funkcjonowaniem rynku wewnętrznego żywych zwierząt, to może ono uzyskać na okres przejściowy pomoc finansową Wspólnoty. Ponadto art. 37 ust. 2 decyzji 2009/470/WE stanowi, że zainteresowane państwo członkowskie przedkłada Komisji krajowy program wraz ze wszelkimi właściwymi informacjami finansowymi, opracowany w celu poprawienia systemu kontroli.

               (3)

               Funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga zharmonizowanego systemu kontroli żywych zwierząt, w tym zwierząt wywożonych do państw trzecich. Należy ułatwić wprowadzenie w życie tej strategii przez zapewnienie wkładu finansowego Unii na rzecz jej wdrożenia.

               (4)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 639/2003 z dnia 9 kwietnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 w odniesieniu do wymagań dotyczących przyznania refundacji wywozowych związanych z ochroną żywego bydła w czasie transportu (4) stanowi, że wywóz zwierząt poza obszar celny Unii może odbywać się przez miejsce wyjazdu, w którym urzędowy lekarz weterynarii sprawdza, w odniesieniu do tych zwierząt, na które przyjęto zgłoszenie wywozowe, czy wymogi ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniające dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 (5) zostały spełnione od miejsca wysyłki aż do miejsca wyjazdu oraz czy warunki transportu w pozostałym czasie podróży są zgodne z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1/2005.

               (5)

               Rozporządzenie (WE) nr 1/2005 stanowi, że gdy zwierzęta znajdują się w punktach wyjścia, urzędowi lekarze weterynarii państw członkowskich sprawdzają, czy zwierzęta są transportowane zgodnie z tym rozporządzeniem. Jeśli właściwe władze uznają zwierzęta za niezdolne do ukończenia podróży, zostaną one rozładowane, napojone, nakarmione i zostanie im zapewniony odpoczynek w punkcie kontroli.

               (6)

               W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1255/97 z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczącym kryteriów wspólnotowych dla punktów kontroli oraz zmieniającym plan trasy określony w załączniku do dyrektywy 91/628/EWG (6) ustanowiono kryteria stosowane w całej Wspólnocie, jakie powinny spełniać punkty kontroli, tak aby zapewnić optymalne warunki dobrostanu zwierząt przez nie przejeżdżających, a także aby przewidzieć pewne przypadkowe problemy zdrowotne zwierząt.

               (7)

               Bułgaria napotkała problemy kadrowe i infrastrukturalne w punkcie wyjazdu w porcie Burgas przy wdrażaniu kontroli weterynaryjnych, wymaganych we Wspólnocie zgodnie z art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1/2005 i art. 2 rozporządzenia (WE) nr 639/2003, w odniesieniu do żywego bydła wywożonego przez ten port. W szczególności brak jest obiektów, w których urzędowi lekarze weterynarii mogliby przeprowadzać kontrole żywego bydła, a w bliskiej odległości od portu nie ma zatwierdzonego punktu kontroli, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1255/97, gdzie zwierzęta można rozładować, napoić, nakarmić i zapewnić im odpoczynek, jeśli są niezdolne do kontynuowania podróży lub jeśli nie mogą zostać przetransportowane w czasie podróży określonym w rozporządzeniu (WE) nr 1/2005.

               (8)

               W dniu 17 września 2009 r. Bułgaria przekazała Komisji program na rzecz kontroli i monitorowania warunków transportu żywego bydła wywożonego z Unii przez port Burgas na 2010 r., w ramach którego państwo to chciałoby otrzymać wkład finansowy Unii.

               (9)

               Komisja dokonała oceny programu na 2010 r. przekazanego przez Bułgarię, zarówno z weterynaryjnego, jak i finansowego punktu widzenia. Uznano, że program ten jest zgodny ze stosownym prawodawstwem unijnym w dziedzinie weterynarii, a w szczególności z kryteriami określonymi w art. 21 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 oraz w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1255/97.

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się, na okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., przedstawiony przez Bułgarię w dniu 17 września 2009 r. krajowy program na rzecz kontroli i monitorowania warunków transportu żywego bydła wywożonego z Unii przez port Burgas na 2010 r. Niniejsza decyzja stanowi decyzję w sprawie finansowania w rozumieniu art. 75 rozporządzenia finansowego.
   Artykuł 2
   Wkład finansowy Unii stanowi 80 % poniesionych przez Bułgarię kosztów projektu i budowy obiektów do prowadzenia kontroli oraz punktu kontroli w porcie Burgas mogącego pomieścić od 120 do 140 sztuk bydła.
   Wkład finansowy nie przekracza 152 000 EUR i zostanie sfinansowany z następującej pozycji w budżecie ogólnym Unii Europejskiej na 2010 r., z zastrzeżeniem jego przyjęcia:

               —

               pozycja budżetowa 17 04 02.

         Artykuł 3
   1.   Wydatki przedstawione przez Bułgarię do zwrotu w ramach wkładu finansowego Unii są wyrażane w euro i nie obejmują podatku od wartości dodanej ani innych podatków.
   2.   Jeśli wydatki Bułgarii wyrażone są w innej walucie niż euro, państwo to dokonuje przeliczenia na euro, stosując ostatni kurs wymiany walut ustalony przez Europejski Bank Centralny przed pierwszym dniem miesiąca, w którym składa ono wniosek o płatność.
   Artykuł 4
   1.   Wkład finansowy Unii w krajowy program, o którym mowa w art. 1, zostanie przyznany pod warunkiem, że Bułgaria:

               a)

               zrealizuje program zgodnie ze stosownymi przepisami prawa unijnego, w tym z zasadami konkurencji i udzielania zamówień publicznych;

               b)

               przekaże Komisji najpóźniej do dnia 31 lipca 2010 r. okresowe sprawozdania techniczne i finansowe w sprawie programu, o którym mowa w art. 1, zgodnie z art. 27 ust. 7 lit. a) decyzji 2009/470/WE;

               c)

               przekaże Komisji, zgodnie z art. 27 ust. 7 lit. b) decyzji 2009/470/WE, najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2011 r. końcowe szczegółowe sprawozdanie techniczne zawierające ocenę osiągniętych wyników i szczegółowe zestawienie poniesionych wydatków w okresie od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2010 r.;

               d)

               przekaże Komisji, zgodnie z art. 27 ust. 8 decyzji 2009/470/WE, najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2011 r. wniosek o płatność w odniesieniu do wydatków poniesionych w związku z programem przekazanym w dniu 17 września 2009 r.;

               e)

               w przypadku programu, o którym mowa w art. 1, nie przedłoży kolejnych wniosków o inne rodzaje wkładu Unii na rzecz wspomnianych środków i nie przedkładała takich wniosków w terminie wcześniejszym.

         2.   W przypadku złożenia wniosków o płatność po terminie zastosowanie ma obniżenie wkładu finansowego przewidziane w art. 27 ust. 8 decyzji 2009/470/WE.
   Artykuł 5
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r.
   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Bułgarii.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Androulla VASSILIOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 155 z 18.6.2009, s. 30.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 93 z 10.4.2003, s. 10.

      (5)  Dz.U. L 3 z 5.1.2005, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 174 z 2.7.1997, s. 1.


title: 2005/534/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja V – Trybunał Obrachunkowy

text:
               27.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/46

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 12 kwietnia 2005 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
   (2005/534/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003 (1),
   uwzględniając zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans dotyczący roku budżetowego 2003 (C6-0018/2005),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2003 oraz odpowiedzi instytucji (2),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (3),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 50, art. 86 ust. 4 oraz art. 145, 146 i 147,
   uwzględniając rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),
   uwzględniając art. 71 oraz załącznik V do Regulaminu PE,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0066/2005),

               1.

               działając jako intendent, udziela Trybunałowi Obrachunkowemu absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2003;

               2.

               zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz towarzyszącej jej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i Rzecznikowi Praw Obywatelskich, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 54 z 28.2.2003, str. 1.

      (2)  Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99.

      (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (5)  Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
      PARLAMENT EUROPEJSKI,
      uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003 (1),
      uwzględniając zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans dotyczący roku budżetowego 2003 (C6-0018/2005),
      uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2003 oraz odpowiedzi instytucji (2),
      uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (3),
      uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 275 i 276 Traktatu WE,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 50, art. 86 ust. 4 oraz art. 145, 146 i 147,
      uwzględniając rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),
      uwzględniając art. 71 oraz załącznik V do Regulaminu PE,
      uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0066/2005),
      Sprawozdanie roczne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego

                  1.

                  zauważa, że Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) administrował budżetem w wysokości 77 076 689 EUR, z czego rozdzielono 96,83 % środków (74 634 579,94 EUR), zaś 89,58 % (69 045 709,53 EUR) wydano do dnia 31 grudnia 2003 r.;

                  2.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ETO po raz pierwszy dokonał oceny środowiska kontroli indywidualnie dla każdej instytucji i opublikował odnośne obserwacje w osobnej części;

                  3.

                  zauważa, że ETO przygotował karty szczegółowo opisujące zadania, prawa i obowiązki podmiotów działających w sferze finansów, oraz że w grudniu 2003 r. przyjęto minimalne standardy kontroli;

                  4.

                  odnotowuje ustalenia audytu zewnętrznego ETO przeprowadzonego przez KPMG: „Naszym zdaniem (…) dane księgowe i sprawozdania finansowe dają prawdziwy i rzetelny obraz, zgodnie z rozporządzeniem finansowym, przepisami wykonawczymi, ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości oraz Regulaminem Wewnętrznym Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, aktywów i sytuacji finansowej Trybunału Obrachunkowego na dzień 31 grudnia 2003 r., a także wyniku ekonomicznego oraz dochodów i wydatków za zakończony z tym dniem rok budżetowy”;

                  5.

                  zwraca się o przekazanie mu kopii sprawozdania oceniającego politykę budowlaną Trybunału, kiedy zostanie ono ukończone;

            Kontynuacja procedury udzielenia absolutorium za 2002 r.

                  6.

                  przypomina, że sprawozdania w sprawie absolutorium za 2002 r. zawierało również obserwacje dotyczące oświadczenia o wiarygodności i systemu audytu; kwestie, których dotyczą te obserwacje, będą nadal śledzone w sprawozdaniu Komisji w sprawie absolutorium za 2003 r.;

                  7.

                  wskazuje, że dochodzenie w sprawie Eurostatu prowadzone przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) nie zostało jeszcze zakończone; nalega, aby ETO zaplanował całościowy audyt funkcjonujących systemów kontroli i nadzoru z chwilą, gdy OLAF zakończy dochodzenie;

                  8.

                  ponawia swoje zalecenie w ust. 21 i 22 swojej rezolucji z dnia 21 kwietnia 2004 r. (6) w sprawie udzielenia absolutorium za rok 2002 mając na względzie, że wobec rozszerzenia Trybunału każdy z jego 25 członków powinien przyjąć szczególny obowiązek przeprowadzenia audytu w co najmniej jednej dyrekcji generalnej Komisji, w celu wczesnego rozpoznania i zapobieżenia wystąpieniu niepożądanych zdarzeń, takich jak w przypadku Eurostatu;

                  9.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zgodnie z planem prac na rok 2005 ETO przeprowadzi audyt inwentarza europejskiego systemu rachunków, DNB i jakości DNB;

                  10.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał zbadał nowy statut dla członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego; zauważa, że przepisy statutu same w sobie nie zawierają bezpośrednich implikacji finansowych; został zapewniony, że Trybunał podejmie tę kwestię w ramach audytu 2004;

                  11.

                  zauważa, że Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny przyjął szczegółowe informacje i procedury dotyczące spisu inwentarza w październiku 2003 r.; wzywa zatem Trybunał do przeprowadzenia audytu spisu inwentarza podczas przygotowywania sprawozdania rocznego za 2004 r.;

                  12.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ETO przekazał swoje decyzje z dnia 16 grudnia 2004 r. w sprawie uzgodnień o współpracy (dotyczącej członków, personelu, dostępu do informacji związanych z audytem) z Europejskim Biurem ds. Walki z Przestępstwami Finansowymi; wyraża żal, że decyzje te były podejmowane raczej zbyt późno;

                  13.

                  z zadowoleniem przyjmuje środki podjęte przez ETO w odniesieniu do korzystania z samochodów służbowych przez członków, zgodnie z decyzją administracyjną z dnia 15 czerwca 2004 r.; uznaje, że nowe przepisy są przejrzyste i wskazują na polepszenie sytuacji; zauważa, że mając na względzie zmniejszenie obciążeń administracyjnych, Trybunał także pokrywa koszty przejazdu 15 000 km, oprócz podróży zatwierdzonych na mocy polecenia wyjazdu służbowego, oraz że korzystanie z samochodu do celów służbowych odnotowywane jest w dzienniku kierowcy;

                  14.

                  zauważa, że art. 5 wyżej wymienionej decyzji stanowi, że: „W przypadkach, gdy członkowie korzystają z samochodów służbowych do celów podróży innych niż podróże określone w art. 4 (tj. podróży podejmowanych w celach pełnienia obowiązków służbowych objętych harmonogramem podróży lub odbywanych w ramach limitu 15 000 km/rok), pokrywają oni wszelkie związane z tym koszty (opłaty drogowe, paliwo oraz wszelkie dodatkowe koszty związane z opłatą za wynajem samochodu wynikające z przekroczenia całkowitego przebiegu 45 000 km rocznie ustalonego w umowie ramowej)”; jest zdania, że prywatne korzystanie z samochodu służbowego stanowi ukryte dodatkowe wynagrodzenie, co Parlament uznaje za niewłaściwe;

            Sprawozdanie roczne z działalności intendenta oraz sprawozdanie roczne audytora wewnętrznego

                  15.

                  uznaje, że ETO przesłał Komisji Kontroli Budżetowej jednostronicowe sprawozdanie (zgodnie z art. 86 ust. 4 rozporządzenia finansowego); oczekuje, że takie sprawozdanie powinno zawierać wyraźny obraz aktualnego środowiska kontroli oraz ulepszeń, jakie należy wprowadzić w roku następnym;

                  16.

                  domaga się, aby sprawozdanie roczne intendenta zawierało podpisane oświadczenie o wiarygodności;

                  17.

                  pragnie otrzymać kopię sprawozdania rocznego audytora wewnętrznego; ma świadomość faktu, że ETO uważa je za dokument wewnętrzny; wskazuje jednak, że sprawozdanie audytora wewnętrznego umożliwia zwykle organowi udzielającemu absolutorium uzyskanie bardziej przejrzystego obrazu środowiska kontroli oraz ulepszeń zaplanowanych na następny rok; podkreśla, że większość pozostałych instytucji ma zaufanie do Komisji Kontroli Budżetowej w zakresie odpowiedzialnego posługiwania się tym dokumentem;

                  18.

                  zauważa, że ETO wprowadził komputerowy system wspomagania audytu, który ma ułatwiać i ulepszać planowanie i standaryzację procesu audytu, kontrolę jakości na każdym etapie tego procesu, dokumentację, prezentację wyników i przygotowywanie sprawozdań, pracę w odległych lokalizacjach oraz dostarczanie informacji w zakresie zarządzania;

                  19.

                  zauważa, że w 2003 r. wykorzystano tylko 50 % środków finansowych przeznaczonych na wymianę urzędników i ekspertów, ponieważ nastąpiła zmiana mających zastosowanie przepisów finansowych; dlatego też rok 2003 można uznać za rok przejściowy;

                  20.

                  należy rozważyć, czy potrzebna byłaby analiza bieżącej struktury i funkcjonowania „żelaznego” Europejskiego Trybunału Obrachunkowego pod kątem reformy; przypomina, że obecnie Trybunał Obrachunkowy zatrudnia 736 pracowników, z czego 325 to zawodowi audytorzy (kategorii A i B), 275 (kategorii A i B) pracuje w grupach audytowych i 50 (kategorii A) w gabinetach członków;

                  21.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał przekazał sprawozdanie za wrzesień 2003 na temat polityki ETO dotyczącej budynków do Komisji Kontroli Budżetowej; życzy sobie być informowany o postępach poczynionych w kontekście procedury udzielania absolutorium za 2004 r.;

            Inne uwagi

                  22.

                  wyraża pochwałę dla ETO za stworzenie sieci w porozumieniu z instytucjami kontrolnymi w Państwach Członkowskich i krajach kandydujących (w ramach przygotowań do rozszerzenia); zwraca się do ETO o zdanie sprawozdania właściwej komisji parlamentarnej, w związku z procedurą absolutorium za 2004 r. z postępów osiągniętych w zakresie:

                              —

                              tworzenia lepszego systemu podziału zadań pomiędzy ETO a narodowymi instytucjami kontroli, w szczególności w kwestii dostępu do krajowych dokumentacji kontrolnych; oraz

                              —

                              ujednolicenia podejścia kontrolnego, zwłaszcza w odniesieniu do krajowych oświadczeń o wiarygodności i systemów kontroli, z myślą o osiągnięciu większej zgodności; oraz

                              —

                              poprawy efektywności kontroli poprzez dogłębne przeglądy ilościowe i jakościowe planowanych kontroli;

                  23.

                  z zadowoleniem przyjmuje gotowość ETO do przekazania pisemnych odpowiedzi na pytania w terminie umożliwiającym uwzględnienie ich w absolutorium za 2003 r.;

                  24.

                  wzywa ETO, aby przekazał Przewodniczącemu Komisji Kontroli Budżetowej oraz sprawozdawcy ds. absolutorium Komisji – w razie konieczności poufne – wstępne egzemplarze sprawozdania rocznego; ponadto, pragnie dowiedzieć się we wczesnym terminie, jakich sprawozdań specjalnych może się spodziewać w ciągu roku, aby móc poświęcić im należytą uwagę;

                  25.

                  zwraca się do ETO, aby ocenił skutki nowego rozporządzenia finansowego dla jego pracy administracyjnej przed rozpoczęciem przeglądu rozporządzenia w 2005/2006 r.;

                  26.

                  zachęca Trybunał Obrachunkowy do włączenia informacji z rocznego sprawozdania z działalności Trybunału dotyczących jego zdolności do uwzględniania celów produkcyjnych, jednostek kosztów, istotnych dziedzin rozwoju i innych właściwych czynników związanych z działalnością instytucji; zauważa, że takie sprawozdanie z działalności byłoby także najlepszą metodą publikacji informacji dotyczących modernizacji DAS i innych wydarzeń związanych z działaniami Trybunału w zakresie audytu.

         (1)  Dz.U. L 54 z 28.2.2003, str. 1.

         (2)  Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1.

         (3)  Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99.

         (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

         (5)  Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1.

         (6)  Dz.U. L 330 z 4.11.2004, str. 144.


title: 2013/223/UE: Decyzja Komisji z dnia 24 kwietnia 2013 r. zmieniająca decyzję 2000/745/WE przyjmującą zobowiązania zaproponowane w związku z postępowaniem antydumpingowym i antysubsydyjnym, które dotyczą przywozu politereftalanu etylenu (PET) pochodzącego z Indii, Indonezji, Malezji, Republiki Korei, Tajwanu i Tajlandii

text:
               22.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 135/19

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 24 kwietnia 2013 r.
   zmieniająca decyzję 2000/745/WE przyjmującą zobowiązania zaproponowane w związku z postępowaniem antydumpingowym i antysubsydyjnym, które dotyczą przywozu politereftalanu etylenu (PET) pochodzącego z Indii, Indonezji, Malezji, Republiki Korei, Tajwanu i Tajlandii
   (2013/223/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”), w szczególności jego art. 8 i 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

               (1)

               Rada, rozporządzeniem (WE) nr 192/2007 (2), nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych politereftalanów etylenu („PET”) pochodzących z Indii, Indonezji, Malezji, Republiki Korei, Tajlandii i Tajwanu w następstwie przeglądu wygaśnięcia oraz częściowego przeglądu okresowego. Środki zostały pierwotnie wprowadzone w sierpniu 2000 r. (3). Środki są obecnie przedmiotem kolejnego przeglądu wygaśnięcia (4).

               (2)

               Komisja przyjęła, decyzją 2000/745/WE (5) („decyzja”), zobowiązanie cenowe („zobowiązanie”), m.in. od indonezyjskiego przedsiębiorstwa P.T. Polypet Karyapersada („Polypet”). Po ustaleniach i wnioskach dotyczących przeglądu pod kątem „nowego eksportera” (6) Komisja, decyzją 2002/232/WE (7) zmieniającą decyzję 2000/745/WE, przyjęła zobowiązanie zaproponowane przez indyjskie przedsiębiorstwo Futura Polyesters Limited („Futura”).

         B.   OBOWIĄZKI WYNIKAJĄCE Z ZOBOWIĄZANIA

               (3)

               Jednym z podstawowych obowiązków wynikających z zobowiązania jest składanie kwartalnego sprawozdania ze sprzedaży, które umożliwia Komisji skuteczne monitorowanie zobowiązania. Obowiązek sprawozdawczości dotyczy również sytuacji, kiedy w danym kwartale nie było sprzedaży (tzw. „zawiadomienie o braku sprzedaży”.)

               (4)

               Producenci eksportujący muszą ponadto bezzwłocznie powiadomić Komisję o wszelkich zmianach w korporacyjnej strukturze przedsiębiorstwa, które mogłyby wystąpić w trakcie obowiązywania zobowiązania.

               (5)

               Przepisy zobowiązania stanowią, że brak współpracy z Komisją w tych dziedzinach uważany jest za naruszenie zobowiązania. Wydany niedawno wyrok Trybunału Sprawiedliwości (8) potwierdził również, że składanie sprawozdania musi być traktowane jako zasadniczy obowiązek, konieczny dla prawidłowego funkcjonowania zobowiązania.

         C.   NARUSZENIA ZOBOWIĄZANIA

               (6)

               Pomimo kolejnych upomnień przedsiębiorstwo Polypet nie nadesłało żadnego sprawozdania ze sprzedaży za trzeci kwartał 2012 r. Ponadto, wbrew przepisom podjętego przez siebie zobowiązania, przedsiębiorstwo Polypet nie poinformowało bezzwłocznie Komisji o sprzedaży swoich aktywów innemu indonezyjskiemu przedsiębiorstwu w sierpniu 2012 r. Nie otrzymano również sprawozdania za czwarty kwartał 2012 r.

               (7)

               Pomimo kolejnych upomnień przedsiębiorstwo Futura nie nadesłało żadnego sprawozdania za trzeci i czwarty kwartał 2012 r.

               (8)

               To niewywiązanie się z dostarczenia sprawozdań oraz zawiadomień o zmianach w strukturze przedsiębiorstwa stanowi konsekwentny brak współpracy, jest więc naruszeniem przepisów zobowiązań. Uzasadnia to wycofanie przyjęcia obu zobowiązań.

         D.   OŚWIADCZENIA PISEMNE

               (9)

               Obu przedsiębiorstwom zagwarantowano możliwość przedstawienia swojego stanowiska i złożenia pisemnych oświadczeń. Nie otrzymano żadnych oświadczeń pisemnych od przedsiębiorstw.

         E.   ZMIANA DECYZJI 2000/745/WE

               (10)

               W związku z tym, zgodnie z art. 8 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego oraz zgodnie z odpowiednimi klauzulami zobowiązań, które upoważniają Komisję do ich wycofania, Komisja uznała, że przyjęcie zobowiązań zaproponowanych przez przedsiębiorstwa Polypet i Futura powinno zostać wycofane, a decyzja 2000/745/WE, zmieniona decyzją 2002/232/WE powinna zostać zmieniona. W związku z tym ostateczne cła antydumpingowe nałożone art. 1 rozporządzenia (WE) nr 192/2007 powinny automatycznie mieć zastosowanie do przywozu politereftalanu etylenu (PET) produkowanego przez przedsiębiorstwa Polypet i Futura (dodatkowy kod TARIC A193 dla przedsiębiorstwa Polypet i dodatkowy kod TARIC A184 dla przedsiębiorstwa Futura),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym wycofane zostaje przyjęcie zobowiązań w odniesieniu do spółek Polypet Karyapersada, Indonezja (dodatkowy kod TARIC A193) i Futura Polyesters Limited, Indie (dodatkowy kod TARIC A184).
   Artykuł 2
   Tabela w art. 1 decyzji 2000/745/WE otrzymuje brzmienie:

                  „Państwo

                  Przedsiębiorstwa

                  Dodatkowy kod TARIC

                  Indie

                  Reliance Industries Limited

                  A181

                  Indie

                  Pearl Engineering Polymers Limited

                  A182

                  Indie

                  Dhunseri Petrochem & Tea Limited

                  A585”

   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 kwietnia 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 59 z 27.2.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 199 z 5.8.2000, s. 48.

      (4)  Dz.U. C 55 z 24.2.2012, s. 4.

      (5)  Dz.U. L 301 z 30.11.2000, s. 88.

      (6)  Dz.U. L 78 z 21.3.2002, s. 4.

      (7)  Dz.U. L 78 z 21.3.2002, s. 12., Dz.U. C 116 z 15.5.2003, s. 2.

      (8)  Sprawa C-552/10 P, http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=130244&pageIndex=0&doclang=pl&mode=req&dir=&occ=first&part=1&cid=825501


title: 2012/3/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności

text:
               7.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 4/10

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 13 grudnia 2011 r.
   w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności
   (2012/3/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 27 akapit piąty,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   mając na uwadze:
   że po zbadaniu wszystkich możliwości realokacji środków w ramach poddziału 1a i działu 4 obydwa organy władzy budżetowej postanowiły uruchomić instrument elastyczności w celu uzupełnienia środków w budżecie na rok 2012 poza pułapem środków w ramach poddziału 1a, w wysokości 50 mln EUR przeznaczonych na finansowanie strategii „Europa 2020”, oraz poza pułapem środków w ramach działu 4, w wysokości 150 mln EUR przeznaczonych na finansowanie Europejskiej Polityki Sąsiedztwa,
   PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012 (zwanego dalej „budżetem na rok 2012”) korzysta się z instrumentu elastyczności w celu uwolnienia kwoty 50 mln EUR w środkach na zobowiązania w ramach działu 1a oraz kwoty 150 mln EUR w środkach na zobowiązania w ramach działu 4.
   Powyższa kwota zostanie wykorzystana jako uzupełnienie finansowania:

               —

               50 mln EUR na rzecz finansowania strategii „Europa 2020” w ramach działu 1a,

               —

               150 mln EUR na rzecz finansowania Europejskiej Polityki Sąsiedztwa w ramach działu 4.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 13 grudnia 2011 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         M. SZPUNAR

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE, Euratom) 2016/1468 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej) za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/130

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE, EURATOM) 2016/1468
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej) za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za 2014 r. (COM(2015) 377 – C8-0199/2015) (2),

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej) za rok budżetowy 2014 (3),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2013 (COM(2015) 505) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2015) 194 i SWD(2015)0195),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2014 r. (COM(2015) 441) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2015) 170),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej) za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Agencji (4),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (5) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05585/2016 – C8-0040/2016),

               —

               uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (7), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych (8), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

               —

               uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/801/UE z dnia 23 grudnia 2013 r. ustanawiającą Agencję Wykonawczą ds. Innowacyjności i Sieci oraz uchylającą decyzje 2007/60/WE i 2008/593/WE (9),

               —

               uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0140/2016),

               A.

               mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

               1.

               udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej) absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2014 (10);

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014, sekcja III – Komisja, a także rezolucji, która stanowi integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Innowacyjności i Sieci (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej), Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 51 z 20.2.2014.

      (2)  Dz.U. C 377 z 13.11.2015, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 367 z 5.11.2015, s. 10.

      (4)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 362.

      (5)  Dz.U. C 377 z 13.11.2015, s. 146.

      (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

      (8)  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

      (9)  Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 65.

      (10)  Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA(2016)0148 (zob. s. 91 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: Decyzja Rady (UE) 2015/333 z dnia 2 marca 2015 r. dotycząca mianowania członka z Włoch do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

text:
               3.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 58/74

         DECYZJA RADY (UE) 2015/333
   z dnia 2 marca 2015 r.
   dotycząca mianowania członka z Włoch do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając propozycję rządu Włoch,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku ze śmiercią Corrada ROSSITTO,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Flora GOLINI, Vicepresidente nonché membro della Giunta esecutiva confederale della CIU (Confederazione Italiana di Unione delle professioni), zostaje mianowana na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2015 r.

            W imieniu Rady

         D. REIZNIECE-OZOLA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.