title: 2011/505/UE: Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 2010 r. w sprawie stanowiska Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu utworzonego Umową między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w odniesieniu do zastąpienia załącznika II tej umowy dotyczącego koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

text:
               17.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 209/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 6 grudnia 2010 r.
   w sprawie stanowiska Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu utworzonego Umową między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w odniesieniu do zastąpienia załącznika II tej umowy dotyczącego koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
   (2011/505/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 79 ust. 2 lit. b) w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając decyzję 2002/309/WE Rady i – w odniesieniu do Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej – Komisji z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską (1), w szczególności jej art. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (2) (zwana dalej „Umową”) weszła w życie w dniu 1 czerwca 2002 r.

               (2)

               Artykuł 18 Umowy stanowi, że Wspólny Komitet może, w drodze decyzji, przyjmować zmiany do Umowy, w tym do załącznika II do Umowy dotyczącego koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

               (3)

               W celu zapewnienia spójnego i właściwego stosowania aktów prawnych Unii oraz uniknięcia trudności administracyjnych i ewentualnych problemów prawnych należy zmienić załącznik II do Umowy, tak aby włączyć do niego akty prawne Unii, do których Umowa w dotychczasowym brzmieniu się nie odnosi.

               (4)

               Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy ujednolicić załącznik II do Umowy i protokół załączony do tego załącznika.

               (5)

               Do niniejszej decyzji zastosowanie ma Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Protokół w sprawie stanowiska Danii załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej ma również zastosowanie do niniejszej decyzji.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji, nie są nią związane, ani jej nie stosują. Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana, ani jej nie stosuje.

               (7)

               Zobowiązania zawarte w Umowie, które objęte są zakresem stosowania postanowień części trzeciej tytułu V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej nie są wiążące dla Danii, Irlandii i Zjednoczonego Królestwa jako zobowiązania na podstawie prawa unijnego, ale mają one zastosowanie jako zobowiązania wynikające z uzgodnień pomiędzy tymi państwami członkowskimi a Konfederacją Szwajcarską,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy art. 14 Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób jest oparte na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu zamieszczonym w załączniku I do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym zatwierdza się deklarację zamieszczoną w załączniku II do niniejszej decyzji, która zostanie złożona w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu podczas przyjmowania przez Wspólny Komitet decyzji, o której mowa w art. 1.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 grudnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         J. MILQUET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 6.

      ZAŁĄCZNIK I

         PROJEKT
         DECYZJI NR …/2010 WSPÓLNEGO KOMITETU
         ustanowionego na mocy art. 14 Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób
         z dnia …
         zastępującej załącznik II tej umowy dotyczący koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
         WSPÓLNY KOMITET,
         uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (zwaną dalej „Umową”), w szczególności jej art. 18,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Umowa została podpisana w dniu 21 czerwca 1999 r. i weszła w życie w dniu 1 czerwca 2002 r.

                     (2)

                     Załącznik II do Umowy dotyczący koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego został ostatnio zmieniony decyzją nr 1/2006 z dnia 6 lipca 2006 r. (1) i powinien obecnie zostać zaktualizowany w celu uwzględnienia nowych aktów prawnych Unii Europejskiej, które weszły w życie od tego czasu, w szczególności rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (2) i środków przyjętych w celu wdrożenia tego rozporządzenia.

                     (3)

                     Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 zastąpiło rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (3).

                     (4)

                     Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy ujednolicić w formie wiążącego prawnie tekstu załącznik II do Umowy i protokół załączony do tego załącznika.

                     (5)

                     Załącznik II do Umowy należy dostosowywać do zmian w odpowiednich aktach prawnych Unii Europejskiej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         Załącznik II do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób zastępuje się tekstem zawartym w załączniku do niniejszej decyzji.
         Artykuł 2
         Niniejszą decyzję sporządzono w języku: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim oraz włoskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne.
         Artykuł 3
         Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

            Sporządzono w … dnia …

                  W imieniu Wspólnego Komitetu

                  Przewodniczący

                  Sekretarze

         ZAŁĄCZNIK

               „ZAŁĄCZNIK II

                  KOORDYNACJA SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO

               Artykuł 1
               1)   Umawiające się strony zgadzają się, w odniesieniu do koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, na stosowanie między sobą aktów prawnych Unii Europejskiej, do których odnosi się i które zmienia sekcja A niniejszego załącznika, lub równoważnych im zasad.
               2)   Określenie »państwo(-a) członkowskie« zawarte w aktach prawnych, o których mowa w sekcji A niniejszego załącznika, oprócz państw objętych odpowiednimi aktami prawnymi Unii Europejskiej obejmuje również Szwajcarię.
               Artykuł 2
               1)   Na użytek stosowania postanowień niniejszego załącznika umawiające się strony należycie uwzględniają akty prawne Unii Europejskiej, o których mowa w sekcji B niniejszego załącznika.
               2)   Na użytek stosowania postanowień niniejszego załącznika umawiające się strony biorą pod uwagę akty prawne Unii Europejskiej, o których mowa w sekcji C niniejszego załącznika.
               Artykuł 3
               1)   Przepisy szczególne dotyczące ustaleń przejściowych w odniesieniu do ubezpieczenia od utraty pracy dla obywateli niektórych państw członkowskich Unii Europejskiej posiadających zezwolenie na pobyt w Szwajcarii ważne przez okres krótszy niż jeden rok, dotyczące szwajcarskich zasiłków pielęgnacyjnych oraz świadczeń w ramach planów świadczeń pracowniczych w zakresie emerytur, rent rodzinnych i rent inwalidzkich określono w protokole do niniejszego załącznika.
               2)   Protokół stanowi integralną część niniejszego załącznika.
               SEKCJA A:   AKTY PRAWNE STANOWIĄCE PRZEDMIOT ODNIESIENIA

                           1.

                           Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (4 35) zmienione rozporządzeniem (WE) nr 988/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz określającym treść załączników (5 36).

                              Do celów niniejszej Umowy rozporządzenie (WE) nr 883/2004 dostosowuje się w następujący sposób:

                                       a)

                                       w sekcji I załącznika I dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       »Szwajcaria

                                       Przepisy kantonalne dotyczące zaliczek z tytułu świadczeń alimentacyjnych na podstawie art. 131 ust. 2 i art. 293 ust. 2 federalnego Kodeksu cywilnego.«;

                                       b)

                                       w sekcji II załącznika I dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       »Szwajcaria

                                       Zasiłki z tytułu urodzenia się dziecka i zasiłki z tytułu adopcji zgodnie z obowiązującymi przepisami kantonalnymi na podstawie art. 3 ust. 2 federalnej ustawy o dodatkach rodzinnych.«;

                                       c)

                                       w załączniku II dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       »Niemcy-Szwajcaria

                                                   a)

                                                   Konwencja o zabezpieczeniu społecznym z dnia 25 lutego 1964 r. zmieniona konwencjami uzupełniającymi nr 1 z dnia 9 września 1975 r. i nr 2 z dnia 2 marca 1989 r.:

                                                               (i)

                                                               ust. 9b pkt 1 nr 1–4 protokołu końcowego (mające zastosowanie ustawodawstwo i uprawnienia do rzeczowych świadczeń chorobowych dla mieszkańców niemieckiej eksklawy Büsingen);

                                                               (ii)

                                                               ust. 9e pkt 1 lit. b) zdanie pierwsze, drugie i czwarte protokołu końcowego (dostęp do dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego w Niemczech poprzez zmianę miejsca zamieszkania w Niemczech);

                                                   b)

                                                   Konwencja o ubezpieczeniu od utraty pracy z dnia 20 października 1982 r. zmieniona protokołem dodatkowym z dnia 22 grudnia 1992 r.:

                                                               (i)

                                                               art. 8 ust. 5, Niemcy (gmina Büsingen) przeznaczają kwotę równoważną kwocie wkładu wypłacanego przez kanton na mocy przepisów prawa szwajcarskiego na pokrycie kosztów udziału pracowników objętych tym postanowieniem w środkach na rzecz promowania zatrudnienia.

                                          Hiszpania-Szwajcaria

                                       Punkt 17 do protokołu końcowego konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 13 października 1969 r. zmienionej konwencją uzupełniającą z dnia 11 czerwca 1982 r.; na mocy tego przepisu osoby ubezpieczone w ramach systemu hiszpańskiego są zwolnione z wymogu przystąpienia do szwajcarskiego systemu ubezpieczeń zdrowotnych.

                                          Włochy-Szwajcaria

                                       Artykuł 9 ust. 1 konwencji o zabezpieczeniu społecznym z dnia 14 grudnia 1962 r. zmienionej konwencją uzupełniającą nr 1 z dnia 18 grudnia 1963 r., umową uzupełniającą z dnia 4 lipca 1969 r., protokołem dodatkowym z dnia 25 lutego 1974 r. oraz umową uzupełniającą nr 2 z dnia 2 kwietnia 1980 r.«;

                                       d)

                                       w załączniku IV dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       »Szwajcaria«;

                                       e)

                                       w części 1 załącznika VIII dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       »Szwajcaria

                                       Wszelkie wnioski o emerytury, renty rodzinne i renty inwalidzkie w ramach systemu podstawowego (ustawa federalna o emeryturach i rentach rodzinnych oraz ustawa federalna o ubezpieczeniach na wypadek inwalidztwa) oraz emerytury w ramach planów ustawowych świadczeń pracowniczych (ustawa federalna o planach świadczeń pracowniczych w ramach ubezpieczeń emerytalnych, rodzinnych i na wypadek inwalidztwa).«;

                                       f)

                                       w części 2 załącznika VIII dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       »Szwajcaria

                                       Emerytury, renty rodzinne i renty inwalidzkie w ramach ustawowych planów świadczeń pracowniczych (ustawa federalna o planach świadczeń pracowniczych w ramach ubezpieczeń emerytalnych, rodzinnych i na wypadek inwalidztwa).«;

                                       g)

                                       w części II załącznika IX dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       »Szwajcaria

                                       Renty rodzinne i renty inwalidzkie w ramach ustawowych planów świadczeń pracowniczych (ustawa federalna o planach świadczeń pracowniczych w ramach ubezpieczeń emerytalnych, rodzinnych i na wypadek inwalidztwa).«;

                                       h)

                                       w załączniku X dodaje się tekst w brzmieniu:

                                                   »1.

                                                   Świadczenia uzupełniające (ustawa federalna o świadczeniach uzupełniających z dnia 19 marca 1965 r.) oraz podobne świadczenia przewidziane w przepisach kantonalnych.

                                                   2.

                                                   Renty z tytułu ubóstwa przyznawane w ramach ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa (art. 28 ust. 1a ustawy federalnej o ubezpieczeniu na wypadek inwalidztwa z dnia 19 czerwca 1959 r., zmienionej w dniu 7 października 1994 r.).

                                                   3.

                                                   Nieskładkowe świadczenia o charakterze mieszanym na wypadek bezrobocia przewidziane w przepisach kantonalnych.

                                                   4.

                                                   Nieskładkowe nadzwyczajne renty inwalidzkie dla osób niepełnosprawnych (art. 39 ustawy federalnej o ubezpieczeniu na wypadek inwalidztwa z dnia 19 czerwca 1959 r.), które przed okresem niezdolności do pracy nie podlegały przepisom szwajcarskiego ustawodawstwa na podstawie pracy jako pracownik najemny lub jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek.«;

                                       i)

                                       w załączniku XI dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       »Szwajcaria

                                                   1.

                                                   Artykuł 2 ustawy federalnej o ubezpieczeniu emerytalnym i rentach rodzinnych oraz art. 1 ustawy federalnej o ubezpieczeniu na wypadek inwalidztwa, które regulują dobrowolne ubezpieczenie w tych kategoriach ubezpieczeń dla obywateli Szwajcarii zamieszkałych w państwach nieobjętych niniejszą Umową, mają zastosowanie do osób mieszkających poza terytorium Szwajcarii, które są obywatelami innych państw, do których niniejsza Umowa ma zastosowanie, oraz do uchodźców i bezpaństwowców przebywających na terytorium tych państw, w przypadku gdy osoby te przystępują do systemu ubezpieczenia dobrowolnego nie później niż w ciągu jednego roku od dnia, w którym wygasa ich ubezpieczenie emerytalne, rodzinne i na wypadek inwalidztwa po co najmniej pięcioletnim nieprzerwanym okresie ubezpieczenia.

                                                   2.

                                                   W przypadku wygaśnięcia ubezpieczenia emerytalnego, rodzinnego i na wypadek inwalidztwa danej osoby po co najmniej pięcioletnim nieprzerwanym okresie ubezpieczenia, osobie takiej nadal przysługuje ubezpieczenie za zgodą pracodawcy, jeżeli pracuje ona w państwie, do którego niniejsza Umowa nie ma zastosowania, na rzecz pracodawcy posiadającego siedzibę w Szwajcarii oraz jeżeli złoży ona stosowny wniosek w terminie sześciu miesięcy od dnia wygaśnięcia ubezpieczenia.

                                                   3.

                                                   Ubezpieczenie obowiązkowe w ramach szwajcarskiego ubezpieczenia zdrowotnego i ewentualne wyłączenia

                                                               a)

                                                               przepisy prawa szwajcarskiego regulujące obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne mają zastosowanie do następujących osób, które nie mają miejsca zamieszkania w Szwajcarii:

                                                                           (i)

                                                                           osoby podlegające przepisom prawa szwajcarskiego na mocy tytułu II rozporządzenia;

                                                                           (ii)

                                                                           osoby, w odniesieniu do których Szwajcaria ponosi koszty świadczeń, zgodnie z art. 24, 25, 26 rozporządzenia;

                                                                           (iii)

                                                                           osoby otrzymujące świadczenia w ramach szwajcarskiego ubezpieczenia od utraty pracy;

                                                                           (iv)

                                                                           członkowie rodziny osób, o których mowa w ppkt (i) oraz (iii), lub osoby będącej pracownikiem najemnym lub prowadzącej działalność na własny rachunek zamieszkałej w Szwajcarii, która jest ubezpieczona w ramach szwajcarskiego systemu ubezpieczenia zdrowotnego, chyba że tacy członkowie rodziny mają miejsce zamieszkania w jednym z następujących państw: Danii, Hiszpanii, na Węgrzech, w Portugalii, Szwecji lub Zjednoczonym Królestwie;

                                                                           (v)

                                                                           członkowie rodziny osób, o których mowa w ppkt (ii), lub emeryta mającego miejsce zamieszkania w Szwajcarii, który jest ubezpieczony w ramach szwajcarskiego systemu ubezpieczenia zdrowotnego, chyba że tacy członkowie rodziny mają miejsce zamieszkania w jednym z następujących państw: Danii, Portugalii, Szwecji lub Zjednoczonym Królestwie.

                                                                     Za członków rodziny uznaje się te osoby, które zgodnie z prawodawstwem państwa zamieszkania są określone jako członkowie rodziny;

                                                               b)

                                                               osoby, o których mowa w lit. a), mogą na swój wniosek zostać wyłączone z ubezpieczenia obowiązkowego, jeżeli i dopóki mają miejsce zamieszkania w jednym z następujących państw: Niemczech, Francji, we Włoszech, w Austrii oraz, w przypadku osób, o których mowa w lit. a) ppkt (iv) i (v), w Finlandii, a także, w przypadku osób, o których mowa w lit. a) ppkt (ii), w Portugalii, i mogą udowodnić, że kwalifikują się do ubezpieczenia na wypadek choroby.
                                                               Taki wniosek

                                                                           aa)

                                                                           musi zostać złożony w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym skuteczny staje się obowiązek ubezpieczenia w Szwajcarii; w uzasadnionych przypadkach, jeżeli wniosek zostanie złożony po tym terminie, wyłączenie staje się skuteczne z dniem rozpoczęcia zobowiązań ubezpieczeniowych;

                                                                           bb)

                                                                           musi dotyczyć wszystkich członków rodziny mających miejsce zamieszkania w tym samym państwie.

                                                   4.

                                                   Jeżeli osoba podlegająca przepisom prawa szwajcarskiego na mocy tytułu II rozporządzenia podlega do celów ubezpieczenia zdrowotnego, w wyniku zastosowania postanowień ust. 3 lit. b), przepisom prawa innego państwa objętego niniejszą Umową, koszty takich świadczeń rzeczowych w związku z wypadkami niezwiązanymi z pracą są ponoszone w równej mierze przez ubezpieczyciela szwajcarskiego zapewniającego ubezpieczenie od wypadków przy pracy i niezwiązanych z pracą oraz od chorób zawodowych oraz przez właściwą instytucję ubezpieczenia zdrowotnego, jeżeli osoba taka jest uprawniona do otrzymania świadczeń rzeczowych od obydwu instytucji. Ubezpieczyciel szwajcarski udzielający ubezpieczenia od wypadków przy pracy i niezwiązanych z pracą oraz od chorób zawodowych pokrywa całość kosztów w przypadku wypadków przy pracy, wypadków w drodze do pracy i chorób zawodowych, nawet jeżeli dana osoba jest uprawniona do otrzymania świadczeń od instytucji ubezpieczenia zdrowotnego w kraju zamieszkania.

                                                   5.

                                                   Osoby, które pracują, ale nie mają miejsca zamieszkania w Szwajcarii i które są objęte ustawowym ubezpieczeniem w swoim państwie zamieszkania zgodnie z ust. 3 lit. b) oraz członkowie ich rodziny podlegają podczas pobytu w Szwajcarii przepisom art. 19 rozporządzenia.

                                                   6.

                                                   Do celów stosowania art. 18, 19, 20, 27 rozporządzenia w Szwajcarii właściwy ubezpieczyciel pokrywa wszystkie zafakturowane koszty.

                                                   7.

                                                   Ukończone okresy otrzymywania zasiłku dziennego w ramach systemu ubezpieczeń innego państwa, do którego niniejsza Umowa ma zastosowanie, są brane pod uwagę w celu zmniejszenia lub podniesienia ewentualnej rezerwy w zakresie ubezpieczenia z tytułu zasiłku dziennego w przypadku macierzyństwa lub choroby, jeżeli dana osoba ubezpieczy się u ubezpieczyciela szwajcarskiego w terminie trzech miesięcy od wygaśnięcia ubezpieczenia w innym kraju.

                                                   8.

                                                   Osoba, która wykonywała pracę zarobkową lub prowadziła zarobkową działalność na własny rachunek w Szwajcarii i która zaspokajała swoje potrzeby życiowe, a następnie musiała zaprzestać działalności z powodu wypadku lub choroby i nie podlega już ustawodawstwu szwajcarskiemu w zakresie ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa, jest uznawana za objętą tego rodzaju ubezpieczeniem do celów zakwalifikowania jej do środków rehabilitacyjnych do momentu wypłaty renty inwalidzkiej i przez cały okres korzystania z takich środków, pod warunkiem że nie podjęła ona nowej działalności poza terytorium Szwajcarii.«.

                           2.

                           Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (6).

                              Na użytek niniejszej Umowy rozporządzenie (WE) nr 987/2009 dostosowuje się w następujący sposób:

                                       a)

                                       w załączniku 1 dodaje się tekst w brzmieniu:
                                       »Umowa między Szwajcarią a Francją z dnia 26 października 2004 r. ustanawiająca specjalne procedury w zakresie zwrotu kosztów świadczeń z tytułu opieki zdrowotnej.
                                       Umowa między Szwajcarią a Włochami z dnia 20 grudnia 2005 r. ustanawiająca specjalne procedury w zakresie zwrotu kosztów świadczeń z tytułu opieki zdrowotnej.«.

                           3.

                           Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. dotyczące stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób pracujących na własny rachunek oraz członków ich rodzin, przemieszczających się we Wspólnocie (7), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 592/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca 2008 r. (8), w brzmieniu mającym zastosowanie między Szwajcarią a państwami członkowskimi przed wejściem w życie niniejszej decyzji, oraz w przypadku odniesień zawartych w rozporządzeniach (WE) nr 883/2004 i (WE) nr 987/2009, a także w odniesieniu do przypadków, które wystąpiły w przeszłości.

                           4.

                           Rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin, przemieszczających się we Wspólnocie (9), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 120/2009 z dnia 9 lutego 2009 r. (10), w brzmieniu mającym zastosowanie między Szwajcarią a państwami członkowskimi przed wejściem w życie niniejszej decyzji, oraz przypadku odniesień zawartych w rozporządzeniach (WE) nr 883/2004 i nr 987/2009, a także w odniesieniu do przypadków, które wystąpiły w przeszłości.

                           5.

                           Dyrektywa Rady 98/49/WE z dnia 29 czerwca 1998 r. w sprawie ochrony uprawnień do dodatkowych świadczeń emerytalnych lub rentowych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek przemieszczających się we Wspólnocie (11).

                     SEKCJA B:   AKTY PRAWNE NALEŻYCIE UWZGLĘDNIANE PRZEZ UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY

                           1)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr A1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie ustanowienia procedury dialogu i koncyliacji w zakresie ważności dokumentów, określenia ustawodawstwa właściwego oraz udzielania świadczeń na mocy rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (12).

                           2)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr A2 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca wykładni art. 12 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustawodawstwa mającego zastosowanie do pracowników delegowanych i osób wykonujących pracę na własny rachunek, tymczasowo pracujących poza państwem właściwym (13).

                           3)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr A3 z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie sumowania nieprzerwanych okresów delegowania ukończonych na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 i rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (14).

                           4)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr E1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie praktycznych porozumień dotyczących okresu przejściowego dla wymiany danych drogą elektroniczną, o której mowa w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (15).

                           5)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr F1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca wykładni art. 68 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącego się do zasad pierwszeństwa w przypadku zbiegu praw do świadczeń rodzinnych (16).

                           6)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr H1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca zasad przechodzenia od rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 do rozporządzeń (WE) nr 883/2004 i (WE) nr 987/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz stosowania decyzji i zaleceń Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (17).

                           7)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr H2 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie sposobu działania i składu Komisji Technicznej ds. Przetwarzania Danych przy Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (18).

                           8)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr H3 z dnia 15 października 2009 r. dotycząca daty, którą bierze się pod uwagę przy ustalaniu kursu wymiany, o którym mowa w art. 90 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (19).

                           9)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr H4 z dnia 22 grudnia 2009 r. dotycząca składu i metod działania Komisji Obrachunkowej przy Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (20).

                           10)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr H5 z dnia 18 marca 2010 r. dotycząca współpracy w zwalczaniu nadużyć finansowych i błędów w ramach rozporządzenia Rady (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 987/2009 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (21).

                           11)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr P1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie wykładni art. 50 ust. 4, art. 58 i art. 87 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przyznawania świadczeń z tytułu inwalidztwa, starości oraz rent rodzinnych (22).

                           12)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego (23).

                           13)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S2 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca specyfikacji technicznych europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego (24).

                           14)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S3 z dnia 12 czerwca 2009 r. określająca świadczenia objęte zakresem art. 19 ust. 1 i art. 27 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz art. 25 lit. A) ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (25).

                           15)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S4 z dnia 2 października 2009 r. dotycząca procedur zwrotów kosztów w celu wykonywania art. 35 i 41 rozporządzenia (WE) (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (26).

                           16)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S5 z dnia 2 października 2009 r. w sprawie wykładni pojęcia »świadczenia rzeczowe«, o którym mowa w art. 1 lit. va) rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, w przypadku choroby lub macierzyństwa zgodnie z art. 17, 19, 20, 22, art. 24 ust. 1, art. 25, 26, art. 27 ust. 1, 3, 4 i 5, art. 28, 34 oraz art. 36 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz dla celów kalkulacji kwot podlegających zwrotowi na mocy art. 62, 63 i 64 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (27).

                           17)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S6 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie rejestracji w państwie członkowskim zamieszkania zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 oraz tworzenia rejestrów zgodnie z art. 64 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 (28).

                           18)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr S7 z dnia 22 grudnia 2009 r. dotycząca przejścia od rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 i nr 574/72 do rozporządzeń (WE) nr 883/2004 i (WE) nr 987/2009 oraz stosowania procedur zwrotu kosztów (29).

                           19)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr U1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca art. 54 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 odnoszącego się do zwiększeń zasiłku dla bezrobotnych dla członków rodziny pozostających na utrzymaniu (30).

                           20)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr U2 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie zakresu art. 65 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego uprawnienia do zasiłków dla bezrobotnych osób całkowicie bezrobotnych innych niż pracownicy przygraniczni, które, w okresie ich ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, miały miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego innego niż właściwe państwo członkowskie (31).

                           21)

                           Decyzja Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr U3 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie zakresu pojęcia »bezrobocie częściowe« mającego zastosowanie do osób bezrobotnych, o których mowa w art. 65 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (32).

                     SEKCJA C:   AKTY PRAWNE, KTÓRE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY BIORĄ POD UWAGĘ

                           1.

                           Zalecenie Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr U1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczące ustawodawstwa mającego zastosowanie do osób bezrobotnych prowadzących działalność zawodową lub handlową w niepełnym wymiarze w państwie członkowskim innym niż państwo miejsca zamieszkania (33).

                           2.

                           Zalecenie Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego nr U2 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczące stosowania art. 64 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady do bezrobotnych towarzyszących swym małżonkom lub partnerom wykonującym działalność zawodową lub handlową w państwie członkowskim innym niż państwo właściwe (34).

               PROTOKÓŁ
               do załącznika II do Umowy
               I.   Ubezpieczenie od utraty pracy

               Następujące ustalenia stosuje się do pracowników będących obywatelami Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do dnia 30 kwietnia 2011 r. i do pracowników będących obywatelami Republiki Bułgarii i Rumunii do dnia 31 maja 2016 r.

                           1.

                           Następujące zasady mają zastosowanie w odniesieniu do ubezpieczenia od utraty pracy dla pracowników posiadających zezwolenie na pobyt, którego okres ważności jest krótszy niż jeden rok:

                                       1.1.

                                       Jedynie pracownicy, którzy uiszczali składki w Szwajcarii przez minimalny okres wymagany na mocy federalnej ustawy o ubezpieczeniach od utraty pracy i zasiłkach w przypadku niewypłacalności (loi fédérale sur l’assurance-chômage obligatoire et l’indemnité en cas d’insolvabilité – LACI) (4 35) i którzy spełniają również inne warunki kwalifikowalności do zasiłków dla bezrobotnych, są uprawnieni do takiego zasiłku zapewnianego przez ubezpieczenie od utraty pracy na warunkach ustanowionych przez prawo.

                                       1.2.

                                       Część składek pobieranych w przypadku pracowników, których okres składkowy jest zbyt krótki, aby uprawniał ich do zasiłku dla bezrobotnych w Szwajcarii na mocy pkt 1.1, zwraca się ich państwom pochodzenia zgodnie z przepisami zawartymi w pkt 1.3 w celu pokrycia kosztów zasiłków udzielanych tym pracownikom w przypadku całkowitego bezrobocia; pracownicy ci nie są zatem uprawnieni do zasiłku w przypadku całkowitego bezrobocia w Szwajcarii. Są jednak uprawnieni do zasiłków związanych ze złymi warunkami pogodowymi i w przypadku niewypłacalności pracodawcy. Zasiłki w przypadku całkowitego bezrobocia wypłaca państwo pochodzenia, pod warunkiem że zainteresowani pracownicy są gotowi do podjęcia pracy. Okresy ubezpieczenia ukończone w Szwajcarii są uwzględniane w ten sam sposób, w jaki byłyby uwzględniane, gdyby zostały ukończone w państwie pochodzenia.

                                       1.3.

                                       Część składek pobieranych w przypadku pracowników, o których mowa w pkt 1.2, zwraca się co roku zgodnie z następującymi przepisami:

                                                   a)

                                                   całość składek tych pracowników oblicza się, dla danego kraju, na podstawie rocznej liczby zatrudnionych pracowników i średnich rocznych składek płaconych w odniesieniu do każdego pracownika (składek pracodawcy i pracownika);

                                                   b)

                                                   część obliczonej w ten sposób kwoty odpowiadającą względnej części, jaką stanowi zasiłek dla bezrobotnych jako odsetek wszystkich zasiłków, o których mowa w pkt 1.2, zwraca się państwu pochodzenia pracowników oraz część tej kwoty zatrzymuje Szwajcaria jako rezerwę na kolejne zasiłki (5 36);

                                                   c)

                                                   co roku Szwajcaria składa oświadczenie przedstawiające zwrócone składki. Na wniosek państw pochodzenia w oświadczeniu wskazuje się podstawy obliczeń i zwrócone kwoty. Państwa pochodzenia co roku zawiadamiają Szwajcarię o liczbie osób otrzymujących zasiłek dla bezrobotnych, o którym mowa w pkt 1.2.

                           2.

                           Jeżeli państwo członkowskie, którego dotyczy przedmiotowe ustalenie, ma trudności z zakończeniem ustaleń dotyczących zwrotu składek lub jeżeli Szwajcaria ma trudności z ustaleniami dotyczącymi sumowania, każda z umawiających się stron może skierować sprawę do Wspólnego Komitetu.

                     II.   Zasiłki pielęgnacyjne

               Zasiłki pielęgnacyjne przyznawane na mocy szwajcarskiej ustawy federalnej z dnia 19 czerwca 1959 r. o ubezpieczeniach na wypadek inwalidztwa (LAI) i ustawy federalnej z dnia 20 grudnia 1946 r. o emeryturach i rentach rodzinnych (LAVS) zmienionej w dniu 8 października 1999 r. przyznaje się wyłącznie, jeżeli zainteresowana osoba posiada miejsce zamieszkania w Szwajcarii.
               III.   Plany świadczeń pracowniczych w zakresie emerytur, rent rodzinnych i rent inwalidzkich

               Niezależnie od przepisów art. 10 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 nabyte świadczenia przewidziane na mocy ustawy federalnej o swobodzie przenoszenia się w ramach planów świadczeń pracowniczych w zakresie emerytur, rent rodzinnych i rent inwalidzkich (Loi fédérale sur le libre passage dans la prévoyance professionnelle vieillesse, survivants et invalidité) z dnia 17 grudnia 1993 r. wypłaca się na wniosek osoby będącej pracownikiem najemnym lub wykonującej pracę na własny rachunek, która zamierza wyjechać ze Szwajcarii na stałe i która, w ramach tytułu II rozporządzenia, nie podlega ustawodawstwu szwajcarskiemu, pod warunkiem że opuszcza Szwajcarię w ciągu pięciu lat od wejścia w życie niniejszej Umowy”.

         (1)  Dz.U. L 270 z 29.9.2006, s. 67.

         (2)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 149 z 5.7.1971, s. 2.

         (4)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 43.

         (6)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.

         (7)  Dz.U. L 149 z 5.7.1971, s. 2.

         (8)  Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 1.

         (9)  Dz.U. L 74 z 27.3.1972, s. 1.

         (10)  Dz.U. L 39 z 10.2.2009, s. 29.

         (11)  Dz.U. L 209 z 25.7.1998, s. 46.

         (12)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 1.

         (13)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 5.

         (14)  Dz.U. C 149 z 8.6.2010, s. 3.

         (15)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 9.

         (16)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 11.

         (17)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 13.

         (18)  Dz.U. L 106 z 24.4.2010, s. 17.

         (19)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 56.

         (20)  Dz.U. C 107 z 27.4.2010, s. 3.

         (21)  Dz.U. C 149 z 8.6.2010, s. 5.

         (22)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 21.

         (23)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 23.

         (24)  Dz.U. L 106 z 24.4.2010, s. 26.

         (25)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 40.

         (26)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 52.

         (27)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 54.

         (28)  Dz.U. C 107 z 27.4.2010, s. 6.

         (29)  Dz.U. C 107 z 27.4.2010, s. 8.

         (30)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 42.

         (31)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 43.

         (32)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 45.

         (33)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 49.

         (34)  Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 51.

         (35)  Obecnie 12 miesięcy.

         (36)  Zwracane składki w przypadku pracowników, którzy skorzystają ze swojego prawa do zasiłku dla bezrobotnych w Szwajcarii po płaceniu składek przez co najmniej 12 miesięcy w ciągu kilku okresów zamieszkania – w okresie dwóch lat.

      ZAŁĄCZNIK II

         DEKLARACJA

         dotycząca deklaracji w sprawie uczestnictwa Szwajcarii w komitetach

      Komisja Administracyjna ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących, o której mowa w tiret drugim deklaracji w sprawie uczestnictwa Szwajcarii w komitetach (Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 72) została przemianowana na Komisję Administracyjną ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego w art. 71 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady.


title: 2006/70/WE,Euratom: Decyzja Komisji z dnia  31 stycznia 2006 r.  zmieniająca decyzję 2001/844/WE, EWWiS, Euratom

text:
               7.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 34/32

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 31 stycznia 2006 r.
   zmieniająca decyzję 2001/844/WE, EWWiS, Euratom
   (2006/70/WE, Euratom)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218 ust. 2,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 21 ust. 1 i art. 41 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Przepisy Komisji dotyczące zasad bezpieczeństwa zawarte są w Załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniającej jej regulamin wewnętrzny (1).

               (2)

               Komisja zdecydowała o pewnych zmianach w przydziale obowiązków i w wyznaczaniu departamentów i służb.

               (3)

               Definicje w Załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom powinny być zgodne ze stosownymi przepisami zawartymi w tekście.

               (4)

               Należy odpowiednio zmienić tekst zasad bezpieczeństwa,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W zasadach bezpieczeństwa określonych w Załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w sekcji 4.2 lit. e) wyrażenie „przewodniczącego Komisji” zastępuje się wyrażeniem „dyrektora Dyrekcji ds. Bezpieczeństwa Komisji ”;

               2)

               sekcja 13 otrzymuje następujące brzmienie:
               „13)   RADA BEZPIECZEŃSTWA KOMISJI
               Ustanawia się Radę Bezpieczeństwa Komisji. Tworzą ją dyrektor generalny ds. administracji i personelu, pełniący funkcję przewodniczącego, członek gabinetu komisarza odpowiedzialnego za sprawy bezpieczeństwa, członek gabinetu przewodniczącego, zastępca sekretarza generalnego, pełniący funkcję przewodniczącego grupy Komisji ds. zarządzania kryzysami, dyrektorzy generalni służby prawnej, ds. stosunków międzynarodowych, sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa, Wspólnego Centrum Badawczego, informatyki i służby audytu wewnętrznego oraz dyrektor Dyrekcji ds. Bezpieczeństwa Komisji lub ich przedstawiciele. Do udziału w pracach Rady mogą być zapraszani inni urzędnicy Komisji. W zakresie właściwości Rady pozostaje dokonywanie oceny środków bezpieczeństwa stosowanych w ramach Komisji oraz przedstawianie odpowiednich zaleceń członkowi Komisji odpowiedzialnemu za kwestie bezpieczeństwa.”;

               3)

               w dodatku 2 słowo „przewodniczący” zastępuje się wyrażeniem „członek Komisji odpowiedzialny za kwestie bezpieczeństwa”;

               4)

               w pkt. 10 lit. c) dodatku 4 słowo „przewodniczącego” zastępuje się wyrażeniem „członka Komisji odpowiedzialnego za kwestie bezpieczeństwa”;

               5)

               w dodatku 5 pkt 7 słowo „przewodniczący” zastępuje się wyrażeniem „członek Komisji odpowiedzialny za kwestie bezpieczeństwa”;

               6)

               w całym tekście zasad bezpieczeństwa oraz w dodatkach do nich:

                           a)

                           wyrażenia „Biuro Bezpieczeństwa Komisji” i „służby bezpieczeństwa Komisji” zastępuje się wyrażeniem: „Dyrekcja ds. Bezpieczeństwa Komisji”;

                           b)

                           wyrażenie „dyrektor Biura Bezpieczeństwa Komisji” zastępuje się wyrażeniem „dyrektor Dyrekcji ds. Bezpieczeństwa Komisji”;

               7)

               dodaje się nowy motyw po motywie 7 Załącznika w następującym brzmieniu: „Niniejsze przepisy nie naruszają art. 286 Traktatu i rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy Wspólnoty i o swobodnym przepływie takich danych.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 31 stycznia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Siim KALLAS

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/94/WE, Euratom (Dz.U. L 31 z 4.2.2005, str. 66).


title: 2012/471/UE: Decyzja Rady z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską o wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera oraz przekazywaniu takich danych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych

text:
               11.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 215/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 grudnia 2011 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską o wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera oraz przekazywaniu takich danych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych
   (2012/471/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 1 lit. d) oraz art. 87 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 2 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do rozpoczęcia negocjacji między Unią a Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczących przekazywania i wykorzystywania danych dotyczących przelotu pasażera („dane PNR”) w celu zapobiegania terroryzmowi i innej poważnej przestępczości międzynarodowej oraz walki z nimi, a także wytyczne negocjacyjne w tej sprawie.

               (2)

               Negocjacje zostały pomyślnie zakończone parafowaniem Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską o wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera oraz przekazywaniu takich danych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych („umowa”).

               (3)

               Umowa nie narusza praw podstawowych i zasad uznanych w szczególności przez Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, zwłaszcza prawa do życia prywatnego i rodzinnego, uznanego w jej art. 7, prawa do ochrony danych osobowych, uznanego w jej art. 8, oraz prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, uznanego w jej art. 47. Umowa powinna być stosowana zgodnie z tymi prawami i zasadami.

               (4)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te dwa państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i nie są nią związane, ani jej nie stosują.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest związana umową, ani jej nie stosuje.

               (6)

               Należy podpisać umowę, z zastrzeżeniem jej zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską o wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera oraz przekazywaniu takich danych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejszym zatwierdza się deklarację Unii w sprawie umowy, dotyczącą jej zobowiązań wynikających z art. 17 i 23 umowy.
   Tekst deklaracji załącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. CICHOCKI

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK

         Deklaracja Unii w sprawie Umowy o wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera oraz przekazywaniu takich danych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych („umowa”), dotycząca jej zobowiązań wynikających z art. 17 i 23 umowy

                     1.

                     W kontekście mechanizmu wspólnego przeglądu i wspólnej oceny ustanowionego w art. 23 umowy oraz bez uszczerbku dla innych kwestii, które mogą wyniknąć w ramach tego mechanizmu, Unia zwróci się w stosownych przypadkach do Stanów Zjednoczonych o informacje na temat wymiany informacji dotyczących przekazywania danych PNR obywateli i rezydentów Unii organom państw trzecich zgodnie z art. 17 umowy.

                     2.

                     W kontekście mechanizmu wspólnego przeglądu i wspólnej oceny, o którym mowa w pkt 1 niniejszej deklaracji, Unia zażąda od Stanów Zjednoczonych wszystkich stosownych informacji na temat wprowadzania w życie warunków regulujących takie przekazywanie danych zgodnie z art. 17 umowy.

                     3.

                     W kontekście mechanizmu wspólnego przeglądu i wspólnej oceny, o którym mowa w pkt 1 niniejszej deklaracji, Unia będzie zwracać szczególną uwagę na przestrzeganie wszystkich zabezpieczeń związanych z wprowadzaniem w życie art. 17 ust. 2 umowy, tak aby upewnić się, że państwa trzecie otrzymujące takie dane zgodziły się na objęcie danych ochroną prywatności porównywalną do ochrony zapewnianej przez DHS w odniesieniu do danych PNR na mocy umowy.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/817 z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Światowej Organizacji Handlu w sprawie zmiany pkt C ppkt (ii) załącznika 3 do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO) w odniesieniu do częstotliwości przeglądów polityki handlowej WTO, oraz regulaminu Organu ds. Przeglądu Polityki Handlowej

text:
               13.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 122/71

         DECYZJA RADY (UE) 2017/817
   z dnia 11 maja 2017 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Światowej Organizacji Handlu w sprawie zmiany pkt C ppkt (ii) załącznika 3 do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO) w odniesieniu do częstotliwości przeglądów polityki handlowej WTO, oraz regulaminu Organu ds. Przeglądu Polityki Handlowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W punkcie C ppkt (ii) załącznika 3 do Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwanego dalej „Porozumieniem ustanawiającym WTO”) określono częstotliwość przeglądów polityki handlowej i praktyk handlowych członków WTO. Częstotliwość przeglądów polityki handlowej każdego członka zależy od jego udziału w światowym handlu. Polityka handlowa czterech członków osiągających najwyższe obroty handlowe poddawana jest przeglądowi co dwa lata. Przeglądy polityki handlowej kolejnych szesnastu członków odbywają się co cztery lata, a w przypadku pozostałych członków przeglądy następują obecnie co sześć lat.

               (2)

               Od 1995 r. rozszerzyło się grono członków WTO, w związku z czym wzrosła również liczba przeglądów, które trzeba przeprowadzić, aby spełnić wymogi załącznika 3 do Porozumienia ustanawiającego WTO, co zwiększa obciążenie pracą członków i Sekretariatu WTO. Aby zapewnić skuteczność systemu przeglądu Organ WTO ds. Przeglądu Polityki Handlowej proponuje wydłużenie obecnych cykli o jeden rok. W efekcie przeglądy polityki handlowej członków WTO odbywałyby się co trzy lata, pięć lub siedem lat, w zależności od ich udziału w światowym handlu.

               (3)

               Zgodnie z art. X ust. 8 Porozumienia ustanawiającego WTO decyzje o zatwierdzeniu zmian załącznika 3 do Porozumienia ustanawiającego WTO podejmowane są w drodze porozumienia przez konferencję ministerialną lub, zgodnie z art. IV ust. 2 Porozumienia ustanawiającego WTO, przez Radę Generalną w przerwach między sesjami konferencji ministerialnej i stają się skuteczne dla wszystkich członków WTO po ich zatwierdzeniu.

               (4)

               Aby zachować skuteczność systemu przeglądów Organ WTO ds. Przeglądu Polityki Handlowej zalecił także zmianę swojego regulaminu przez wprowadzenie niewielkich modyfikacji, które mają ułatwić przeprowadzanie przeglądów, takich jak wydłużenie z trzech tygodni do czterech terminu na udzielenie odpowiedzi na wcześniejsze pytania przez członków, których polityka podlega przeglądowi, kiedy stosują oni alternatywny harmonogram. Inne zmiany regulaminu dotyczą na przykład możliwości przedstawienia przez członka WTO znaczących zmian w polityce handlowej na posiedzeniu Organu WTO ds. Przeglądu Polityki Handlowej między dwoma przeglądami polityki handlowej lub możliwości zapewnienia, na wniosek danego członka, bardziej interaktywnego przebiegu drugiego dnia przeglądu, z wykorzystaniem dyskusji panelowych lub przygotowaniem przez Sekretariat WTO listy mówców, którzy będą występować w imieniu członków WTO w pierwszym dniu przeglądu. Zgodnie z art. IV ust. 4 Porozumienia ustanawiającego WTO Organ WTO ds. Przeglądu Polityki Handlowej może podjąć decyzję o zmianie swojego regulaminu.

               (5)

               W interesie Unii Europejskiej leży zapewnienie dobrze funkcjonującego mechanizmu przeglądu polityki handlowej, tak by polityka handlowa wszystkich członków WTO była w dalszym ciągu regularnie poddawana przeglądowi oraz aby posiedzenia Organu WTO ds. Przeglądu Polityki Handlowej odbywały się jak najsprawniej i były jak najlepiej przygotowane.

               (6)

               W związku z tym należy określić, że stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej na forum WTO, obejmuje poparcie wydłużenia obecnych cykli przeglądu polityki handlowej członków WTO o rok oraz zmian regulaminu Organu WTO ds. Przeglądu Polityki Handlowej w celu ułatwienia przeprowadzania przeglądów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii na forum Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu, polega na przystąpieniu do porozumienia w sprawie zmiany pkt C ppkt (ii) załącznika 3 do Porozumienia ustanawiającego WTO w celu wydłużenia obecnych cykli przeglądu polityki handlowej członków WTO o rok. Częstotliwość przeglądów określona w pkt C ppkt (ii) załącznika 3 do Porozumienia ustanawiającego WTO jest uzależniona od udziału poszczególnych członków w światowym handlu i wynosi obecnie dwa lub cztery lata lub sześć lat. Po zmianie będzie ona wynosić odpowiednio trzy lata, pięć lub siedem lat.
   Komisja przedstawi to stanowisko na najbliższym posiedzeniu Rady Generalnej.
   Artykuł 2
   Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii na forum Organu ds. Przeglądu Polityki Handlowej, polega na przystąpieniu do porozumienia w sprawie zmian regulaminu Organu WTO ds. Przeglądu Polityki Handlowej przewidzianych w dokumencie WT/RD/TPR/745.
   Komisja przedstawi to stanowisko na najbliższym posiedzeniu Organu WTO ds. Przeglądu Polityki Handlowej.
   Artykuł 3
   Po jej przyjęciu zmiana pkt C ppkt (ii) załącznika 3 do Porozumienia ustanawiającego WTO, w brzmieniu notyfikowanym przez WTO, zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2017 r.

            W imieniu Rady

         C. CARDONA

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady 2007/665/WPZiB z dnia 28 września 2007 r. w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN)

text:
               13.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 270/27

         DECYZJA RADY 2007/665/WPZiB
   z dnia 28 września 2007 r.
   w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
   uwzględniając zalecenie Prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 30 maja 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/369/WPZiB w sprawie utworzenia misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN) (1).

               (2)

               Artykuł 12 ust. 5 wspólnego działania 2007/369/WPZiB przewiduje, że szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umowy, zgodnie z art. 24 Traktatu.

               (3)

               W dniu 13 września 2004 r. Rada upoważniła Prezydencję, wspieraną w razie potrzeby przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, by w przypadku przyszłych cywilnych operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE podjęła z państwami trzecimi negocjacje zmierzające do zawarcia umowy na podstawie wzoru umowy między Unią Europejską a państwem trzecim w sprawie udziału państwa trzeciego w cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez Unię Europejską. Na tej podstawie Prezydencja wynegocjowała umowę z Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN).

               (4)

               Umowę tę należy zatwierdzić,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN).
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w celu związania nią Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 września 2007 r.

            W imieniu Rady

         M. PINHO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 139 z 31.5.2007, str. 33.
    ---documentbreak---

               13.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 270/28

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN)
   UNIA EUROPEJSKA (UE),
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA CHORWACJI,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „Stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC:

               —

               przyjęcie przez Radę Unii Europejskiej dnia 30 maja 2007 r. wspólnego działania 2007/369/WPZiB w sprawie ustanowienia misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN) (1),

               —

               zaproszenie Republiki Chorwacji do udziału w EUPOL AFGANISTAN,

               —

               decyzję Republiki Chorwacji o udziale w EUPOL AFGANISTAN,

               —

               decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa w sprawie przyjęcia wkładu Republiki Chorwacji do EUPOL AFGANISTAN,

         UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Udział w operacji
   1.   Republika Chorwacji przystępuje do wspólnego działania 2007/369/WPZiB oraz do wszelkich wspólnych działań lub decyzji, w których drodze Rada Unii Europejskiej decyduje o rozszerzeniu EUPOL AFGANISTAN, zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy i wszelkich koniecznych uzgodnień wykonawczych.
   2.   Wkład Republiki Chorwacji do EUPOL AFGANISTAN nie narusza autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską.
   3.   Republika Chorwacji gwarantuje, że personel uczestniczący w EUPOL AFGANISTAN prowadzi swoją misję zgodnie z:

               —

               wspólnym działaniem 2007/369/WPZiB wraz ewentualnymi późniejszymi zmianami,

               —

               planem operacji,

               —

               środkami wykonawczymi.

         4.   Personel oddelegowany do udziału w EUPOL AFGANISTAN przez Republikę Chorwacji wykonuje swoje obowiązki i postępuję mając na uwadze wyłącznie interes EUPOL AFGANISTAN.
   5.   Republika Chorwacji informuje w odpowiednim czasie dowódcę misji EUPOL AFGANISTAN i Sekretariat Generalny Rady Unii Europejskiej o wszelkich zmianach związanych z udziałem tego państwa w misji.
   6.   Personel oddelegowany do udziału w EUPOL AFGANISTAN poddawany jest badaniom lekarskim oraz szczepieniom i uzyskuje od właściwego organu w Republice Chorwacji zaświadczenie lekarskie o zdolności do służby. Personel oddelegowany do udziału w EUPOL AFGANISTAN okazuje kopię tego zaświadczenia.
   Artykuł 2
   Status personelu
   1.   Status personelu oddelegowanego przez Republikę Chorwacji do EUPOL AFGANISTAN jest regulowany umową w sprawie statusu misji zawartą między Unią Europejską a Islamską Republiką Afganistanu.
   2.   Nie naruszając umowy, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, Republika Chorwacji sprawuje jurysdykcję nad swoim personelem uczestniczącym w EUPOL AFGANISTAN.
   3.   Republika Chorwacji jest odpowiedzialna za zaspokojenie wszelkich roszczeń członków personelu lub ich dotyczących, związanych z ich uczestniczeniem w EUPOL AFGANISTAN. Republika Chorwacji jest odpowiedzialna za wszczynanie wszelkich postępowań, w szczególności sądowych lub dyscyplinarnych, przeciwko członkom swojego personelu, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.
   4.   Republika Chorwacji zobowiązuje się do wydania oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń w stosunku do któregokolwiek z państw biorących udział w EUPOL AFGANISTAN oraz do uczynienia tego w momencie podpisania niniejszej umowy. Wzór takiego oświadczenia jest załączony do niniejszej umowy.
   5.   Unia Europejska zapewnia wydanie przez jej państwa członkowskie oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń odnoszących się do udziału Republiki Chorwacji w EUPOL AFGANISTAN oraz by nastąpiło to w momencie podpisania niniejszej umowy.
   Artykuł 3
   Informacje niejawne
   1.   Republika Chorwacji podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia ochrony informacji niejawnych UE zgodnie z przepisami Rady Unii Europejskiej dotyczącymi bezpieczeństwa, zawartymi w Decyzji Rady 2001/264/WE (2) oraz zgodnie z dalszymi wytycznymi wydanymi przez właściwe organy, w tym szefa misji EUPOL AFGANISTAN.
   2.   W kontekście EUPOL AFGANISTAN zastosowanie mają postanowienia umowy między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych UE (3) z dnia 10 kwietnia 2006 r.
   Artykuł 4
   Układ podporządkowania
   1.   Cały personel biorący udział w EUPOL AFGANISTAN podlega w pełni dowództwu swoich organów krajowych.
   2.   Organy krajowe dokonują przeniesienia kontroli operacyjnej na szefa misji EUPOL AFGANISTAN, który sprawuje dowództwo poprzez hierarchiczną strukturę dowodzenia i kontroli.
   3.   Szef misji dowodzi/stoi na czele EUPOL AFGANISTAN i odpowiada za bieżące zarządzanie.
   4.   Republika Chorwacji ma takie same prawa i obowiązki w zakresie bieżącego zarządzania operacją jak państwa członkowskie Unii Europejskiej biorące udział w operacji, zgodnie z instrumentami prawnymi, o których mowa w art. 1 ust. 1 niniejszej umowy.
   5.   Szef misji EUPOL AFGANISTAN jest odpowiedzialny za nadzór dyscyplinarny nad personelem EUPOL AFGANISTAN. W razie konieczności, postępowanie dyscyplinarne podejmowane jest przez odpowiednie organy krajowe.
   6.   Republika Chorwacji wyznacza punkt kontaktowy kontyngentu narodowego (NPC) w celu reprezentowania swojego kontyngentu narodowego w EUPOL AFGANISTAN. W sprawach krajowych NPC podlega szefowi misji EUPOL AFGANISTAN oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
   7.   Decyzja o zakończeniu operacji jest podejmowana przez Unię Europejską, po przeprowadzeniu konsultacji z Republiką Chorwacji, pod warunkiem że Republika Chorwacji nadal uczestniczy w EUPOL AFGANISTAN w momencie zakończenia tej operacji.
   Artykuł 5
   Aspekty finansowe
   1.   Republika Chorwacji ponosi wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji, pominąwszy koszty objęte wspólnym finansowaniem UE, jak jest to wyszczególnione w budżecie operacyjnym operacji.
   2.   W przypadku śmierci, obrażeń ciała, straty lub szkód poniesionych przez osoby fizyczne lub prawne z Afganistanu, Republika Chorwacji, po ustaleniu jej odpowiedzialności, wypłaca odszkodowanie zgodnie z warunkami przewidzianymi w umowie w sprawie statusu misji, o której mowa w art. 2 ust. 1 niniejszej umowy, jeżeli taka umowa istnieje.
   Artykuł 6
   Wkład do budżetu operacyjnego
   Z uwagi na fakt, że udział Republiki Chorwacji stanowi duży wkład o kluczowym znaczeniu dla operacji, Republika Chorwacji jest zwolniona z wnoszenia wkładu do budżetu operacyjnego EUPOL AFGANISTAN.
   Artykuł 7
   Porozumienia wykonawcze do niniejszej umowy
   Wszelkie niezbędne porozumienia techniczne i administracyjne służące wykonaniu niniejszej umowy zawierane są między Sekretarzem Generalnym/Wysokim Przedstawicielem a odpowiednimi władzami Republiki Chorwacji.
   Artykuł 8
   Nieprzestrzeganie obowiązków
   Jeżeli jedna ze stron nie przestrzega swoich obowiązków wyszczególnionych w niniejszej umowie, druga strona ma prawo do rozwiązania niniejszej umowy w drodze pisemnego powiadomienia poprzez kanały dyplomatyczne z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia.
   Artykuł 9
   Rozstrzyganie sporów
   Spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej umowy są rozstrzygane na drodze dyplomatycznej pomiędzy stronami.
   Artykuł 10
   Wejście w życie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca po wzajemnej notyfikacji stron z wykorzystaniem kanałów dyplomatycznych o zakończeniu wewnętrznych procedur niezbędnych do tego celu.
   2.   Niniejsza umowa jest stosowana tymczasowo od dnia podpisania.
   3.   Niniejsza umowa pozostaje w mocy przez okres, w jakim Republika Chorwacji wnosi wkład w operację.

      Sporządzono w Brdo pri Kranju dnia czwartego października dwa tysiące siódmego roku w języku angielskim w dwóch egzemplarzach.

            W imieniu Unii Europejskiej

            W imieniu Republiki Chorwacji

      (1)  Dz.U. L 139 z 31.5.2007, str. 33.

      (2)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/438/WE (Dz.U. L 164 z 26.6.2007, str. 24).

      (3)  Dz.U. L 116 z 29.4.2006, str. 74.
   ZAŁĄCZNIK
   Oświadczenia
   o których mowa w art. 2 ust. 4 i 5
   OŚWIADCZENIE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UE:
   „Państwa członkowskie UE stosujące wspólne działanie 2007/369/WPZiB z dnia 30 maja 2007 r. w sprawie ustanowienia misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN) dołożą starań, w stopniu w jakim zezwalają na to ich krajowe systemy prawne, by w zakresie, w jakim jest to możliwe, odstąpić od roszczeń w stosunku do Republiki Chorwacji powstałych na skutek odniesionych obrażeń ciała, śmierci członka personelu, uszkodzenia lub utraty wszelkich własnych składników majątku używanych w EUPOL AFGANISTAN, jeżeli takie obrażenia ciała, śmierć, uszkodzenie lub utrata:

               —

               zostały spowodowane przez pochodzący z Republiki Chorwacji personel podczas wykonywania obowiązków związanych z EUPOL AFGANISTAN, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego,

               —

               lub wynikły z użycia jakichkolwiek składników majątku należących do Republiki Chorwacji, pod warunkiem że zostały one użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub umyślnego działania personelu EUPOL AFGANISTAN pochodzącego z Republiki Chorwacji i używającego tych składników majątku”.

         OŚWIADCZENIE REPUBLIKI CHORWACJI:
   „Republika Chorwacji stosująca wspólne działanie 2007/369/WPZiB z dnia 30 maja 2007 r. w sprawie ustanowienia misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUROPOL AFGANISTAN) dołoży starań, w stopniu w jakim zezwala na to jej krajowy system prawny, by w zakresie, w jakim jest to możliwe, odstąpić od roszczeń w stosunku do któregokolwiek innego państwa członkowskiego biorącego udział w EUPOL AFGANISTAN dotyczących obrażeń ciała, śmierci członka personelu, uszkodzenia lub utraty wszelkich własnych składników majątku używanych w EUPOL AFGANISTAN, jeżeli takie obrażenia ciała, śmierć, uszkodzenie lub utrata:

               —

               zostały spowodowane przez personel podczas wykonywania obowiązków związanych z EUPOL AFGANISTAN z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego,

               —

               lub wynikły z użycia jakichkolwiek składników majątku należących do państwa uczestniczącego w EUPOL AFGANISTAN, pod warunkiem że zostały one użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub umyślnego działania personelu EUPOL AFGANISTAN używającego tych składników majątku”.


title: Decyzja Rady 2007/845/WSiSW z dnia 6 grudnia 2007 r. dotycząca współpracy pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia w państwach członkowskich w dziedzinie wykrywania i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstwa lub innego mienia związanego z przestępstwem

text:
               18.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/103

      DECYZJA RADY 2007/845/WSiSW
   z dnia 6 grudnia 2007 r.
   dotycząca współpracy pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia w państwach członkowskich w dziedzinie wykrywania i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstwa lub innego mienia związanego z przestępstwem
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2 lit. c),
   uwzględniając inicjatywę Królestwa Belgii, Republiki Austrii i Republiki Finlandii,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Główny motyw transgranicznej przestępczości zorganizowanej stanowi uzyskanie korzyści majątkowej. Korzyść ta jest bodźcem do popełniania dalszych przestępstw w celu uzyskania jeszcze większych zysków. W związku z powyższym organy ścigania powinny posiadać umiejętności niezbędne do wykrywania i analizowania finansowych śladów działalności przestępczej. W celu skutecznego zwalczania przestępczości zorganizowanej informacje mogące prowadzić do wykrywania i zajmowania korzyści pochodzących z przestępstwa oraz innego mienia należącego do przestępców muszą być szybko wymieniane pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej.

               (2)

               Rada przyjęła decyzję ramową 2003/577/WSiSW z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie wykonania w Unii Europejskiej postanowień o zabezpieczeniu mienia i środków dowodowych (2) oraz decyzję ramową 2005/212/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie konfiskaty korzyści, narzędzi i mienia pochodzących z przestępstwa (3), które dotyczą pewnych aspektów współpracy sądowej w sprawach karnych w zakresie zabezpieczania i konfiskaty korzyści pochodzących z przestępstwa, narzędzi przestępstwa i innego mienia związanego z przestępstwem.

               (3)

               Konieczna jest bliska współpraca między odpowiednimi organami państw członkowskich biorącymi udział w wykrywaniu nielegalnie uzyskanych korzyści i innego mienia, które może podlegać konfiskacie, a także powinna zostać stworzona możliwość bezpośredniej komunikacji między tymi organami.

               (4)

               W tym celu państwa członkowskie powinny dysponować krajowymi biurami ds. odzyskiwania mienia posiadającymi kompetencje w tym zakresie oraz powinny zapewnić możliwość szybkiej wymiany informacji między tymi biurami.

               (5)

               Międzyagencyjna Sieć Odzyskiwania Mienia Camden (CARIN), ustanowiona w Hadze w dniach 22–23 września 2004 r. przez Austrię, Belgię, Niemcy, Irlandię, Niderlandy i Zjednoczone Królestwo, stanowi już globalną sieć praktyków i ekspertów służącą poszerzaniu wzajemnej wiedzy na temat metod i technik w dziedzinie transgranicznej identyfikacji, zabezpieczania, zajmowania i konfiskaty korzyści pochodzących z przestępstwa i innego mienia związanego z przestępstwem. Niniejsza decyzja powinna uzupełniać sieć CARIN, zapewniając podstawę prawną wymiany informacji pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia we wszystkich państwach członkowskich.

               (6)

               Komisja w swoim komunikacie skierowanym do Rady i Parlamentu Europejskiego – „Program haski: dziesięć priorytetów na najbliższe pięć lat” – opowiedziała się także za wzmocnieniem narzędzi zwalczania finansowych aspektów przestępczości zorganizowanej, między innymi poprzez zachęcanie do tworzenia w państwach członkowskich jednostek wywiadowczych ds. mienia pochodzącego z działalności przestępczej.

               (7)

               Współpraca pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia oraz pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia a innymi organami zajmującymi się ułatwianiem wykrywania i identyfikacji korzyści z przestępstwa powinna odbywać się z zastosowaniem procedur i terminów określonych w decyzji ramowej Rady 2006/960/WSiSW z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie uproszczenia wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej (4), w tym wymienionych w tej decyzji podstaw do odmowy.

               (8)

               Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla porozumień o współpracy na podstawie decyzji Rady 2000/642/WSiSW z dnia 17 października 2000 r. dotyczącej uzgodnień w sprawie współpracy pomiędzy jednostkami wywiadu finansowego państw członkowskich w odniesieniu do wymiany informacji (5) oraz bez uszczerbku dla istniejących uzgodnień dotyczących współpracy policyjnej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Biura ds. odzyskiwania mienia
   1.   Każde państwo członkowskie tworzy lub wyznacza krajowe biuro ds. odzyskiwania mienia w celu ułatwienia wykrywania i identyfikacji korzyści z przestępstwa oraz innego mienia związanego z przestępstwem, które mogą być objęte wydanym przez właściwy organ sądowy nakazem zabezpieczenia lub zajęcia lub nakazem konfiskaty w trakcie postępowania karnego lub też, w miarę możliwości określanych przez prawo krajowe danego państwa członkowskiego, postępowania cywilnego.
   2.   Bez uszczerbku dla ust. 1 państwo członkowskie może ustanowić lub wyznaczyć zgodnie ze swoim prawem krajowym dwa biura ds. odzyskiwania mienia. Jeżeli państwo członkowskie posiada więcej niż dwa organy, których zadaniem jest ułatwianie wykrywania i identyfikacji korzyści z przestępstwa, wyznacza ono co najwyżej dwa spośród swoich biur ds. odzyskiwania mienia jako punkt kontaktowy lub punkty kontaktowe.
   3.   Każde państwo członkowskie wskazuje organy będące krajowymi biurami ds. odzyskiwania mienia w rozumieniu niniejszego artykułu. Państwa członkowskie przekazują te informacje i wszelkie późniejsze zmiany Sekretariatowi Generalnemu Rady w formie pisemnej. Nie uniemożliwia to innym organom, których zadaniem jest ułatwianie wykrywania i identyfikacji korzyści z przestępstwa, wymiany informacji, zgodnie z art. 3 i 4, z biurem ds. odzyskiwania mienia innego państwa członkowskiego.
   Artykuł 2
   Współpraca między biurami ds. odzyskiwania mienia
   1.   Państwa członkowskie zapewniają współpracę między biurami ds. odzyskiwania mienia do celów określonych w art. 1 ust. 1 poprzez wymianę informacji i wzorców postępowania, zarówno na żądanie, jak i spontanicznie.
   2.   Pastwa członkowskie zapewniają, by współpracy tej nie zakłócał status biur ds. odzyskiwania mienia wynikający z prawa krajowego, bez względu na to, czy są one umieszczone w strukturze organów administracji, organów ścigania czy organów sądowniczych.
   Artykuł 3
   Wymiana informacji pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia na wniosek
   1.   Biuro ds. odzyskiwania mienia w państwie członkowskim lub inny organ w państwie członkowskim, którego zadaniem jest ułatwianie wykrywania i identyfikacji korzyści z przestępstwa, może zwrócić się do biura ds. odzyskiwania mienia w innym państwie członkowskim z wnioskiem o przekazanie informacji w celach określonych w art. 1 ust. 1. W tym celu biuro ds. odzyskiwania mienia korzysta z decyzji ramowej 2006/960/WSiSW oraz z przepisów przyjętych w celu jej wdrożenia.
   2.   Podczas wypełniania formularza określonego w decyzji ramowej 2006/960/WSiSW biuro ds. odzyskiwania mienia składające wniosek wyszczególnia w nim jego cel i powody jego złożenia oraz charakter postępowania. Podaje także dokładne informacje na temat mienia będącego przedmiotem zainteresowania biura lub poszukiwanego przez biuro (rachunki bankowe, nieruchomości, pojazdy, jachty i inne dobra o dużej wartości) lub na temat osób fizycznych lub prawnych, które uważa się za związane z tym mieniem (np. nazwiska, adresy, daty i miejsca urodzenia, data zarejestrowania, akcjonariusze, siedziba). Informacje te powinny być możliwie jak najdokładniejsze.
   Artykuł 4
   Spontaniczna wymiana informacji pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia
   1.   Biura ds. odzyskiwania mienia lub inne organy, których zadaniem jest ułatwianie wykrywania i identyfikacji korzyści z przestępstwa, mogą, w granicach określonych w mających zastosowanie przepisach krajowych oraz bez otrzymania wniosku w tej sprawie, wymieniać informacje, które uważają za niezbędne dla innego biura ds. odzyskiwania mienia do wykonywania jego zadań w dążeniu do realizacji celów określonych w art. 1 ust. 1.
   2.   Artykuł 3 stosuje się odpowiednio do przekazywania informacji na podstawie niniejszego artykułu.
   Artykuł 5
   Ochrona danych
   1.   Każde państwo członkowskie zapewnia stosowanie ustalonych przepisów dotyczących ochrony danych, również w ramach procedury wymiany informacji ustanowionej niniejszą decyzją.
   2.   Wykorzystanie informacji uzyskanych w ramach wymiany bezpośredniej lub dwustronnej na podstawie niniejszej decyzji, podlega krajowym przepisom o ochronie danych otrzymującego państwa członkowskiego, w którym te informacje podlegają takim samym przepisom o ochronie danych, jak gdyby zostały uzyskane w otrzymującym państwie członkowskim. Dane osobowe przetwarzane w ramach stosowania niniejszej decyzji są chronione zgodnie z Konwencją Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych oraz zgodnie z Protokołem dodatkowym do tej konwencji z dnia 8 listopada 2001 r. dotyczącym organów nadzorczych i transgranicznych przepływów danych w odniesieniu do państw członkowskich, które ten protokół ratyfikowały. W przypadku przetwarzania przez organy ścigania danych osobowych uzyskanych na mocy niniejszej decyzji uwzględnia się również zasady zawarte w zaleceniu nr R(87) 15 Rady Europy w sprawie wykorzystania danych osobowych przez policję.
   Artykuł 6
   Wymiana najlepszych praktyk
   Państwa członkowskie zapewniają wymianę przez biura ds. odzyskiwania mienia najlepszych praktyk dotyczących sposobów poprawy skuteczności starań państw członkowskich w zakresie wykrywania i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstwa i innego mienia związanego z przestępstwem, które mogą być objęte wydanym przez właściwy organ sądowy nakazem zabezpieczenia, zajęcia lub konfiskaty.
   Artykuł 7
   Związek z istniejącymi uzgodnieniami w zakresie współpracy
   Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla zobowiązań wynikających z aktów prawnych Unii Europejskiej dotyczących wzajemnej pomocy prawnej lub wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach karnych, z dwustronnych lub wielostronnych porozumień lub uzgodnień pomiędzy państwami członkowskimi a państwami trzecimi w zakresie wzajemnej pomocy prawnej oraz dla zobowiązań wynikających z decyzji ramowej 2000/642/WSiSW oraz decyzji ramowej 2006/960/WSiSW.
   Artykuł 8
   Wdrożenie
   1.   Państwa członkowskie zapewniają możliwość podjęcia pełnej współpracy zgodnie z przepisami niniejszej decyzji najpóźniej od dnia 18 grudnia 2008 r. W tym samym terminie państwa członkowskie przekazują Sekretariatowi Generalnemu Rady oraz Komisji teksty wszelkich przepisów ich prawa krajowego umożliwiające im przestrzeganie zobowiązań nałożonych na nie na mocy niniejszej decyzji.
   2.   Do momentu wdrożenia przez państwa członkowskie decyzji ramowej 2006/960/WSiSW, odesłania do tej decyzji ramowej w niniejszej decyzji są traktowane jako odesłania do mających zastosowanie aktów prawnych dotyczących współpracy policyjnej pomiędzy państwami członkowskimi.
   3.   Na podstawie sprawozdania sporządzonego przez Komisję Rada oceni przestrzeganie przez państwa członkowskie przepisów niniejszej decyzji w terminie do dnia 18 grudnia 2010 r.
   Artykuł 9
   Stosowanie
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 6 grudnia 2007 r.

            W imieniu Rady

         A. COSTA

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 12 grudnia 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 196 z 2.8.2003, str. 45.

      (3)  Dz.U. L 68 z 15.3.2005, str. 49.

      (4)  Dz.U. L 386 z 29.12.2006, str. 89.

      (5)  Dz.U. L 271 z 24.10.2000, str. 4.


title: 2013/454/UE: Decyzja Rady z dnia 22 lipca 2013 r. zmieniająca decyzję 2000/125/WE dotyczącą zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych ( „Porozumienie Równoległe” )

text:
               14.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 245/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 lipca 2013 r.
   zmieniająca decyzję 2000/125/WE dotyczącą zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”)
   (2013/454/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”) (1) Unia przystąpiła do Porozumienia Równoległego w ramach Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ).

               (2)

               Zmiany w traktatach, na których opiera się Unia, zostały wprowadzone po przyjęciu decyzji 2000/125/WE. Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej spowodował daleko idące zmiany procedury przewidzianej przy zawieraniu umów między Unią a organizacjami międzynarodowymi, co powoduje konieczność dostosowania decyzji 2000/125/WE do nowych procedur.

               (3)

               Procedura ustalenia stanowiska dotyczącego przyjęcia uregulowań EKG ONZ lub zmian do nich, które to stanowisko należy przyjąć w imieniu Unii w ONZ, powinna zostać dostosowana do nowych procedur określonych w art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (4)

               Właściwe jest zatem, by procedura przyjmowania zmian do Porozumienia Równoległego proponowanych przez Unię oraz decyzja o ewentualnym wyrażeniu sprzeciwu wobec proponowanej zmiany, była taka sama jak procedura przystępowania do porozumień międzynarodowych.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2000/125/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2000/125/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                           „1.   Unia głosuje za ustanawianiem wszelkich projektów ogólnych przepisów technicznych lub projektów zmian do takich przepisów, jeżeli projekt przepisu technicznego został zatwierdzony zgodnie z procedurą określoną w art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).”;

                           b)

                           ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                           „3.   Stanowisko Unii w odniesieniu do zamieszczania i potwierdzenia zamieszczenia w kompendium propozycji przepisów technicznych, jak również w odniesieniu do rozstrzygnięcia sporu między Umawiającymi się Stronami, ustalane jest zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 218 ust. 9 TFUE.”;

               2)

               art. 6 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 6
               1.   Unia głosuje za proponowaną zmianą do Porozumienia Równoległego, w przypadku gdy proponowana zmiana została zatwierdzona zgodnie z procedurą określoną w art. 218 ust. 6 lit. a) TFUE.
               W przypadku niezakończenia tej procedury we właściwym czasie przed głosowaniem, Unia będzie głosować przeciwko danej zmianie.
               2.   Decyzja o ewentualnym wyrażeniu sprzeciwu wobec zmiany do Porozumienia Równoległego proponowanej przez inną Umawiającą się Stronę podejmowana jest zgodnie z procedurą określoną w art. 218 ust. 6 lit. a) TFUE.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2013 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 35 z 10.2.2000, s. 12.


title: Wniosek Umberto Bossiego o skorzystanie z immunitetu poselskiego Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2009 r. w sprawie wniosku Umberta Bossiego o skorzystanie z immunitetu (2009/2020(IMM))

text:
               5.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 212/125

         Wtorek, 5 maja 2009 r.Wniosek Umberto Bossiego o skorzystanie z immunitetu poselskiego
   P6_TA(2009)0338
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2009 r. w sprawie wniosku Umberta Bossiego o skorzystanie z immunitetu (2009/2020(IMM))
   2010/C 212 E/22

      Parlament Europejski,

   uwzględniając ogłoszony na sesji plenarnej w dniu 9 marca 2009 r. wniosek Umberta Bossiego z dnia 19 lutego 2009 r. o skorzystanie z immunitetu w związku z dochodzeniem prowadzonym obecnie przez prokuraturę przy sądzie okręgowym w Verbanii,
   uwzględniając art. 9 i 10 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r. oraz art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,
   uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r. i 21 października 2008 r. (1),
   uwzględniając art. 6 ust. 3 oraz art. 7 Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6-0269/2009),

               1.

               wyraża zgodę na skorzystanie przez Umberta Bossiego z immunitetu i przywilejów;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji do właściwych władz Republiki Włoskiej.

      (1)  Sprawa 101/63, Wagner/Fohrmann i Krier, Zbiór Orzeczeń 1964, s. 195, sprawa 149/85, Wybot/Faure i inni, Zbiór Orzeczeń 1986, s. 2391 i sprawy połączone C-200/07 i C-201/07, Marra/De Gregorio i Clemente, dotychczas nie wprowadzone do Zbioru Orzeczeń.