title: Decyzja Komisji (UE) 2017/2337 z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie kwot przeznaczonych na zapewnianie wsparcia technicznego w sektorze rolnictwa oraz na produkcję i wprowadzanie do obrotu produktów rolnych wysokiej jakości zgodnie z ustawą w sprawie mleka i tłuszczu w ramach pomocy państwa SA.35484 (2013/C) (ex SA.35484 (2012/NN)) (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 3487)

text:
               19.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 339/50

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/2337
   z dnia 29 maja 2017 r.
   w sprawie kwot przeznaczonych na zapewnianie wsparcia technicznego w sektorze rolnictwa oraz na produkcję i wprowadzanie do obrotu produktów rolnych wysokiej jakości zgodnie z ustawą w sprawie mleka i tłuszczu w ramach pomocy państwa SA.35484 (2013/C) (ex SA.35484 (2012/NN))

         (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 3487)

   (Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy (1),
   po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanym artykułem i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

               (1)

               Pismami z dnia 28 listopada 2011 r. i z dnia 27 lutego 2012 r. Komisja Europejska (zwana dalej „Komisją”) zwróciła się do Niemiec o udzielenie dodatkowych informacji dotyczących sprawozdania rocznego za 2010 r. w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym, które Niemcy złożyły zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (2), obecnie art. 26 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 (3). Niemcy odpowiedziały na pytania Komisji w pismach z dnia 16 stycznia 2012 r. i z dnia 27 kwietnia 2012 r. Z odpowiedzi Niemiec wynika, że Niemcy przyznały wsparcie finansowe na rzecz niemieckiego sektora mleczarskiego na podstawie ustawy w sprawie mleka i tłuszczu z 1952 r. (Gesetz über den Verkehr mit Milch, Milcherzeugnissen und Fetten, zwanej dalej „MFG”).

               (2)

               Pismem z dnia 2 października 2012 r. Komisja poinformowała Niemcy, że przedmiotową pomoc zarejestrowano jako pomoc niezgłoszoną pod numerem SA.35484 (2012/NN). W pismach z dnia 16 listopada 2012 r., z dni 7, 8, 11, 13, 14, 15 i 19 lutego, z dnia 21 marca, z dnia 8 kwietnia, z dnia 28 maja, z dni 10 i 25 czerwca oraz z dnia 2 lipca 2013 r. Niemcy przekazały dalsze informacje.

               (3)

               Pismem z dnia 17 lipca 2013 r. (C(2013) 4457 final) Komisja poinformowała Niemcy o swojej decyzji o wszczęciu postępowania zgodnie z art. 108 ust. 2 TFUE w odniesieniu do tej pomocy. Aby zbadać przedmiotowe podśrodki pod kątem ich zgodności z rynkiem wewnętrznym, Komisja wprowadziła rozróżnienie dwóch oddzielnych okresów:

                           1)

                           okres od dnia 28 listopada 2001 r. do dnia 31 grudnia 2006 r.;

                           2)

                           okres od dnia 1 stycznia 2007 r.

               (4)

               W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła w odniesieniu do niektórych podśrodków wdrożonych na podstawie MFG, że albo nie stanowią one pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, albo stanowią taką pomoc, ale nie podlegają zasadom pomocy państwa.

               (5)

               W odniesieniu do innych podśrodków Komisja stwierdziła, że były one zgodne z rynkiem wewnętrznym w okresie od dnia 28 listopada 2001 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., albo w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r., albo w obu okresach.

               (6)

               W odniesieniu do wszystkich pozostałych podśrodków, w tym do podśrodków, które są przedmiotem niniejszej decyzji dotyczącej zapewniania wsparcia technicznego w sektorze rolnictwa oraz pomocy państwa przyznanej na produkcję i wprowadzanie do obrotu produktów rolnych wysokiej jakości, Komisja w decyzji o wszczęciu postępowania wyraziła wątpliwości co do ich zgodności z rynkiem wewnętrznym.

               (7)

               Po wykryciu szeregu błędów w decyzji o wszczęciu postępowania pismem z dnia 16 grudnia 2013 r. przesłano korektę do władz niemieckich.

               (8)

               Poprawiona decyzja o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (4). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w terminie jednego miesiąca.

               (9)

               W piśmie z dnia 20 września 2013 r. Niemcy ustosunkowały się do decyzji o wszczęciu postępowania.

               (10)

               Komisja otrzymała łącznie 19 uwag od zainteresowanych stron. Jedna z tych zainteresowanych stron zwróciła się do Komisji o nieujawnianie jej tożsamości z ważnych powodów. Łącznie dziesięć uwag – jednak nie znajdowały się wśród nich uwagi, o których mowa w poprzednim zdaniu – dotyczyło przedmiotowych podśrodków, które służą zapewnianiu wsparcia technicznego w sektorze rolnictwa oraz pomocy państwa przyznanej na produkcję i wprowadzanie do obrotu produktów rolnych wysokiej jakości.

               (11)

               Otrzymane uwagi przekazano Niemcom pismami z dni 27 lutego, 3 marca i 3 października 2014 r.

               (12)

               Pismem z dnia 21 marca 2014 r. Niemcy poinformowały Komisję, że nie udzielą odpowiedzi na wspomniane wyżej uwagi złożone przez zainteresowane strony.

               (13)

               Pismem z dnia 31 marca 2014 r. Niemcy przekazały Komisji uwagę Bawarii dotyczącą uwagi złożonej przez stronę, której tożsamości nie ujawniono (zob. motyw 10).

               (14)

               Niemcy ustosunkowały się najpierw do uwag przekazanych przez zainteresowane strony w lutym 2014 r. Do uwagi dodatkowej z dnia 8 lipca 2014 r. Niemcy ustosunkowały się w piśmie z dnia 3 grudnia 2014 r.

               (15)

               Pismem z dnia 13 listopada 2014 r. Komisja wezwała Niemcy do przekazania dodatkowych informacji. Niemcy odpowiedziały na pytania Komisji pismem z dnia 27 lutego 2015 r.

               (16)

               W dniu 30 czerwca 2016 r. Federalne Ministerstwo Żywności i Rolnictwa przekazało dodatkowe informacje na temat podśrodka RP 2.

               (17)

               Pismem z dnia 15 listopada 2016 r. Komisja ponownie wezwała Niemcy do przekazania dodatkowych informacji. Po wystąpieniu o przedłużenie wyznaczonego przez Komisję terminu na udzielenie odpowiedzi na wspomniane pismo Niemcy odpowiedziały na pytania Komisji w piśmie z dnia 13 stycznia 2017 r.

         2.   OPIS ŚRODKÓW I UWAGI WŁADZ NIEMIECKICH

               (18)

               W poniższym opisie omówione zostaną podśrodki w ramach pomocy przyznanej na zapewnianie wsparcia technicznego w sektorze rolnictwa oraz pomocy państwa przeznaczonej na produkcję i wprowadzanie do obrotu produktów rolnych wysokiej jakości zgodnie z MFG, w odniesieniu do których Komisja wyraziła wątpliwości w zakresie ich zgodności z rynkiem wewnętrznymi. W szczególności omówiono następujące podśrodki (odniesienia do poszczególnych podśrodków w poniższym tekście są zgodne z klasyfikacją w załączniku do decyzji o wszczęciu postępowania): BY 3, BY 10, BW 4, BB 1, BB 3, HE 2, HE 3, HE 9, NI 5, NI 6, NI 7, NW 4, NW 5, NW 6, RP 1, RP 5, SL 2, SL 5, TH 3, TH 4, TH 9, TH 10 (wsparcie techniczne w okresie 2001–2006); RP 2 (wsparcie techniczne od 2007 r.); BW 10, BW 11, NI 1 i TH5 (środki dotyczące produktów wysokiej jakości w okresie 2001–2006).

      Podstawa prawna

               (19)

               MFG jest ustawą federalną, która weszła w życie w 1952 r. i została od tego czasu kilkukrotnie zmieniona (5). Jest to ustawa, na podstawie której wdrożono przedmiotowe środki pomocy, a jej obowiązywanie jest bezterminowe.

               (20)

               W sekcji 22 ust. 1 MFG niemieckim krajom związkowym (zwanym dalej „krajami związkowymi”) nadaje się uprawnienie do nakładania na mleczarnie opłaty za mleko w oparciu o ilości dostarczanego do nich mleka. Zgodnie z informacjami udostępnionymi przez Niemcy dziewięć (z szesnastu) krajów związkowych korzysta z tego upoważnienia, a mianowicie Badenia-Wirtembergia, Bawaria, Brandenburgia, Dolna Saksonia, Hesja, Nadrenia-Palatynat, Nadrenia Północna-Westfalia, Saara i Turyngia. Opłaty pobierane przez kraje związkowe sięgają do 0,0015 EUR za kg mleka.

               (21)

               Niemcy wykazały, że opłata za mleko nie ma zastosowania do produktów przywożonych. Natomiast produkty wywożone mogą podlegać opłacie za mleko.

               (22)

               Sekcja 22 ust. 2 MFG stanowi, że dochody uzyskane z opłaty za mleko można wykorzystywać wyłącznie w celu:

                           1.

                           poprawy i utrzymania jakości produktów na podstawie określonych przepisów wykonawczych;

                           2.

                           poprawy higieny podczas udoju i dostarczania, przetwarzania i dystrybucji mleka i przetworów mlecznych;

                           3.

                           rejestrowania wydajności mlecznej;

                           4.

                           doradzania przedsiębiorcom w sprawach dotyczących przemysłu mleczarskiego i doskonalenia zawodowego młodych pracowników;

                           5.

                           reklamy mającej na celu zwiększenie spożycia mleka i przetworów mlecznych;

                           6.

                           realizacji zadań nałożonych przez MFG.

               (23)

               § 22 ust. 2a ustawy w sprawie mleka i tłuszczu przewiduje, że bez względu na ust. 2 środki podlegające ust. 1 mogą być również wykorzystywane w celu:

                           1.

                           zmniejszenia uwarunkowanych strukturalnie, coraz wyższych kosztów ewidencji ponoszonych podczas transportu mleka i śmietany od producenta do mleczarni;

                           2.

                           zmniejszenia coraz wyższych kosztów transportu ponoszonych podczas przewożenia mleka między mleczarniami, o ile taki przewóz jest konieczny w celu zapewnienia zaopatrzenia obszaru zbytu danych mleczarni w mleko pitne; oraz

                           3.

                           promowania jakości w ramach centralnego zbytu produktów mlecznych.

               (24)

               § 22 ust. 4 MFG przewiduje, że składki i opłaty przekazywane przez mleczarnie lub ich związki w celach wymienionych w ust. 2 na rzecz zakładów w sektorze mleczarskim mogą być kompensowane w całości lub częściowo z dochodów z tytułu opłaty za mleko.

               (25)

               Chociaż MFG stanowi ramy, rzeczywistą podstawą prawną przedmiotowych środków są przepisy wykonawcze, które przyjmują poszczególne kraje związkowe na podstawie MFG.

      Finansowanie

               (26)

               Pismem z dnia 13 stycznia 2017 r. władze niemieckie potwierdziły, że środki, o których mowa w niniejszej decyzji, były finansowane wyłącznie z opłaty za mleko i że nie wykorzystano żadnych dodatkowych środków z budżetów krajów związkowych.

         2.1.   Zapewnianie wsparcia technicznego w sektorze rolnictwa

               (27)

               W latach 2001–2006 Badenia-Wirtembergia, Bawaria, Brandenburgia, Dolna Saksonia, Nadrenia Północna-Westfalia, Nadrenia-Palatynat, Saara i Turyngia przyznały wsparcie finansowe na rzecz środków, które były ukierunkowane na zapewnianie wsparcia technicznego w sektorze rolnictwa (podśrodki BY 3, BY 10, BW 4, BB 1, BB 3, HE 2, HE 3, HE 9, NI 5, NI 6, NI 7, NW 4, NW 5, NW 6, RP 1, RP 5, SL 2, SL 5, TH 3, TH 4, TH 9 i TH 10).

               (28)

               Od 2007 r. Nadrenia-Palatynat przyznawała wsparcie finansowe na rzecz jednego środka, który był ukierunkowany na zapewnianie wsparcia technicznego w sektorze rolnictwa (RP 2).

               (29)

               W latach 2001–2011 wszystkie kraje związkowe przeznaczyły na ten cel łącznie 23,7 mln EUR.

               (30)

               Wsparcie finansowe jest udzielane na rzecz środków związanych z rozpowszechnianiem informacji ogólnych, z których korzystają wszystkie podmioty w sektorze mleczarskim. Środki te dotyczą ogólnego wykorzystania mleka i produktów mlecznych, są ograniczone do przekazywania informacji na temat obiektywnych cech mleka, nie dotyczą subiektywnych opinii na temat korzyści płynących z korzystania z niektórych produktów jednego lub kilku przedsiębiorstw i nie stanowią środków reklamowych. Finansowano jedynie ogólne środki, które przynosiły takie same korzyści wszystkim producentom z sektora mleczarskiego. Nie podano nazw poszczególnych producentów lub miejsc pochodzenia mleka. Nie wykonano żadnych płatności bezpośrednich na rzecz przedsiębiorstw działających w sektorze przetwórstwa i wprowadzania do obrotu (z wyjątkiem środka RP 2).

               (31)

               Intensywność pomocy w ramach środków wynosi do 100 % kosztów kwalifikowalnych, chyba że wskazano inaczej.

      Wsparcie techniczne w okresie 2001–2006

      BY 3

               (32)

               Bawaria przyznała wsparcie finansowe na gromadzenie ogólnych informacji merytorycznych i technicznych na temat produkcji mleka oraz na publikację i przekazywanie informacji ogólnych związanych z tematyką mleczarską (np. produkcją mleka w gospodarstwach rolnych). Subsydiowano również koszty związane z rozpowszechnianiem wiedzy naukowej w powszechnie zrozumiały sposób (poprzez publikacje i prezentacje) oraz z przygotowaniem informacji merytorycznych na temat systemów jakości, które udostępniono producentom mleka w Bawarii i zainteresowanej opinii publicznej. Środki wdrożyło Stowarzyszenie Producentów Mleka (Verband der Milcherzeuger e.V. — VMB).

               (33)

               W komunikacie z dnia 20 września 2013 r. (6) Niemcy stwierdziły, po dokonaniu kolejnej weryfikacji, że środek BY 3 nie stanowi pomocy państwa, ponieważ nie zapewnia szczególnych korzyści na rzecz konkretnych przedsiębiorstw. Nawet gdyby uznać go za formę pomocy, istniejącą pomoc chroniłaby zasada praw nabytych. Stwierdzono, że taka ewentualna pomoc byłaby zgodna z rynkiem wewnętrznym.

               (34)

               Ponadto przedmiotowe środki były zgodne z rynkiem wewnętrznym bez względu na dowody, które wskazywały, że środki przeznaczono na rozpowszechnianie nowych metod. Wymóg ten uchylono w art. 15 ust. 2 lit. e) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 (7) oraz w wytycznych na lata 2007–2013 (8) (rozpowszechnianie nowych metod). Zamiast tego czynnikiem decydującym jest rozpowszechnianie ustaleń naukowych. Dotyczy to również lat 2000–2006, ponieważ w tym czasie nie istniały żadne okoliczności, które mogłyby uzasadnić zastosowanie bardziej rygorystycznych kryteriów.

               (35)

               Niemcy twierdziły, że środek nie ograniczał się do konkretnej grupy, ale wspierano w sposób ogólny cały sektor mleczarski, a w ciągu trzech lat nie przeznaczono więcej niż 100 000 EUR na beneficjenta.

               (36)

               Zdaniem władz niemieckich beneficjentami tego środka byli „rolnicy, grupy producentów, ogół społeczeństwa i MŚP”.

               (37)

               Zgodnie z komunikatem wydanym przez władze niemieckie w dniu 27 lutego 2015 r. roczne wydatki na działania na rzecz środków BY 3 i BY 10 w okresie 2001–2006 mieściły się w zakresie 471 986–518 057 EUR. Biorąc pod uwagę liczbę producentów mleka i zakładów mleczarskich w tym okresie (47 287–56 755), corocznie wydawano kwotę 9,13–10,46 EUR na beneficjenta (dostawców mleka i mleczarnie).

      BY 10

               (38)

               Bawaria przyznała stowarzyszeniu Milchwirtschaftliche Untersuchungs- und Versuchsanstalt (MUVA) Kempten wsparcie finansowe na rzecz wymiany informacji na temat mleka jako surowca między różnymi podmiotami (instytutami badawczymi i władzami).

               (39)

               W komunikacie z dnia 20 września 2013 r. Niemcy stwierdziły (9), że środek BY 10 nie stanowił pomocy państwa, ponieważ jego celem nie było przekazanie informacji z MUVA do producentów mleka lub zakładów mleczarskich. Nawet gdyby uznać go jednak za formę pomocy, istniejącą pomoc chroniłaby zasada praw nabytych. Stwierdzono, że taka ewentualna pomoc byłaby zgodna z rynkiem wewnętrznym.

               (40)

               W tym samym komunikacie (10) Niemcy stwierdziły, że „beneficjentami” środka były przede wszystkim władze.

               (41)

               W uwagach z dnia 27 lutego 2015 r. Niemcy oszacowały, że łączne roczne wydatki związane ze środkami BY 3 i BY 10 wynosiły 471 986–518 057 EUR (zob. motyw 37).

      BW 4

               (42)

               Badenia-Wirtembergia przyznała wsparcie finansowe na rzecz działań ogólnych w zakresie public relations i informacji dla konsumentów na temat mleka i przetworów mlecznych. Środek ten dotyczył m.in.:

                           a)

                           informacji dla konsumentów na temat wartości odżywczej i ogólnych właściwości produktów mlecznych;

                           b)

                           ogólnych informacji na temat zasad etykietowania lub kryteriów jakości mleka i przetworów mlecznych;

                           c)

                           zapewnienia prelegentów lub stoisk informacyjnych podczas wydarzeń (np. podczas Światowego Dnia Mleka) dla konsumentów w odniesieniu do tematów wspomnianych powyżej);

                           d)

                           organizacji konferencji szkoleniowych i naukowych na temat dietetycznego mleka i produktów mlecznych lub uczestnictwa w takich konferencjach;

                           e)

                           organizacji wydarzeń i kompleksowej prezentacji sektora mleczarskiego na targach (Landwirtschaftliches Hauptfest).

               (43)

               Środek koordynowało stowarzyszenie Milchwirtschaftlicher Verein Baden-Württemberg (MVBW). Techniczne wdrożenie środka przeprowadziło samo stowarzyszenie MVBW lub osoby trzecie na zlecenie stowarzyszenia.

               (44)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (11) Niemcy podtrzymały swoje stanowisko, że środek nie stanowił pomocy państwa, ponieważ nie sprzyjał żadnym konkretnym przedsiębiorstwom ani gałęziom produkcji.

               (45)

               Niemcy utrzymywały natomiast (12), że środki były zasadniczo zgodne z wymogami wytycznych wspólnotowych mających wówczas zastosowanie i że w gruncie rzeczy można by je uznać za formę zapewnienia wsparcia technicznego zgodnie z pkt 14.1 wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym (13) (zwanych dalej „wytycznymi na lata 2000–2006”). Przedmiotowe środki służą ogólnemu i szerokiemu rozpowszechnianiu aktualnej wiedzy naukowej na temat właściwości mleka i produktów mlecznych.

               (46)

               Zdaniem Niemiec środki działania ogólne w zakresie public relations (Allgemeine Öffentlichkeitsarbeit) nie były ograniczone do konkretnej grupy, lecz wspierały cały sektor mleczarski w sposób ogólny. Warunki określone w pkt 14.2 wytycznych zostały zatem spełnione. W pkt 14.3 wytycznych na lata 2000–2006 stwierdzono, że pomoc państwa może pokrywać do 100 % kosztów. Poziom pomocy był niższy niż określony w pkt 14.3 limit wynoszący 100 000 EUR na beneficjenta na okres trzech lat.

      BB 1

               (47)

               Brandenburgia pokryła koszty szkolenia i kształcenia w ramach środka „poprawa higieny”. Zakres, na którym się skupiono, obejmował zdrowie zwierząt, poprawę higieny procesów pozyskiwania, przetwarzania i dystrybucji, poprawę jakości mleka surowego oraz analizę kwestii związanych z osiąganymi wynikami. Przedmiotowy środek wdrożyło stowarzyszenie Landeskontrollverband Brandenburg (LKVB). Maksymalny poziom dofinansowania nie przekroczył 60 % kosztów kwalifikowalnych.

               (48)

               W komunikacie z dnia 20 września 2013 r. Niemcy stwierdziły (14), że środek „poprawa higieny” (Verbesserung der Hygiene) w okresie 2001–2006 był zgodny z rynkiem wewnętrznym. Oferowane usługi doradcze nie ograniczały się do konkretnej grupy, lecz zostały udostępnione wszystkim producentom mleka w Brandenburgii. Nie sprzyjano poszczególnym przedsiębiorstwom. Stwierdzono, że środek był zgodny z postanowieniami pkt 13.2 wytycznych na lata 2000–2006, tj. postanowieniami dotyczącymi kosztów przeszkolenia personelu w zakresie stosowania systemów zapewniania jakości.

               (49)

               W komunikacie z dnia 27 lutego 2015 r. władze niemieckie potwierdziły, że – co do zasady – wszyscy producenci mleka w kraju związkowym mieli dostęp do przedmiotowych usług w zakresie (kompleksowego i szczególnego doradztwa). Niemcy stwierdziły, że kwoty dotacji przeznaczonych na finansowane częściowe były stałe i wynosiły 161,19 EUR na gospodarstwo w przypadku kompleksowego doradztwa lub 144,62 EUR na gospodarstwo w przypadku specjalnego doradztwa. Górny pułap wynoszący 100 000 EUR na przedsiębiorstwo w okresie trzech lat nie mógł zatem zostać przekroczony. Zdaniem władz niemieckich powyższe kwoty obliczono dla 2006 r., ale kwoty w innych latach były podobnego rzędu. Niemcy stwierdziły również, że końcowymi beneficjentami były MŚP (zakłady mleczarskie i producenci mleka).

      BB 3

               (50)

               Do końca 2007 r. Brandenburgia sfinansowała działania w zakresie przekazywania informacji na tematy gospodarcze oraz rozpowszechnienia niedawno uzyskanych informacji i wiedzy w kwestiach sektorowych związanych z ustawą w sprawie mleka, polityką mleczarską, produkcją mleka i jakością mleka, żywieniem i utrzymywaniem zwierząt, promocją, ochroną przed chorobami zwierząt itd. Nie zapewniano żadnych porad ani szkoleń osobom fizycznym. Środek przekazano stowarzyszeniom Landesvereinigung der Milchwirtschaft Brandenburg-Berlin e. V. (LVMB) i Landesbauernverband Brandenburg e.V. (LBV).

               (51)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (15) Niemcy stwierdziły, że wspomniany wyżej środek był zgodny z rynkiem wewnętrznym. Środek zrealizowano zgodnie z wytycznymi na lata 2000–2006 jako formę pomocy technicznej zgodnie z pkt 14.1. Celem środka było zwiększenie efektywności i profesjonalizmu rolnictwa we Wspólnocie, aby przyczynić się w ten sposób do długofalowej rentowności tego sektora.

               (52)

               LVMB zorganizowało ogólnopaństwowe zawody w dojeniu i konkursy jakości zgodnie z pkt 14.1 akapit czwarty w ramach środka o nazwie „organizowanie konkursów” (Veranstaltung von Wettbewerben).

               (53)

               W uwagach z dnia 27 lutego 2015 r. Niemcy stwierdziły, że przedsiębiorstwa z Brandenburgii, które wygrały zawody podczas Międzynarodowego Zielonego Tygodnia, zostały wyróżnione, dzięki czemu poznała je szersza opinia publiczna. W tym celu w 2006 r. wydano około 463 EUR, które LVMB uzyskało z opłat za mleko (16).

               (54)

               W ramach projektu „Milcherzeugerberatung” (doradztwo dla producentów mleka) LBV organizowało usługi doradcze za pośrednictwem swoich konsultantów w zakresie mleka, a z ich pomocy mogły korzystać wszystkie zainteresowane strony z sektora mlecznego. Środki finansowe zapewniano w formie współfinansowania z opłat mlecznych w ramach puli środków finansowych na rzecz projektu. Zgodnie z przekazanymi dokumentami w 2006 r. LBV otrzymało w tym celu dotację samorządową w wysokości 20 000 EUR. Zdaniem władz niemieckich procedury stosowane w poprzednich latach były podobne.

               (55)

               Pomoc państwa nie była ograniczona do wybranych grup. Wszystkie osoby z danej gałęzi sektora mleczarskiego, których dotyczył środek, miały równe szanse na uczestnictwo w konkursach branżowych. Warunki określone w pkt 14.2 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      HE 2

               (56)

               Hesja przyznała stowarzyszeniu Landesvereinigung für Milch und Milcherzeugnisse Hessen e.V. (LVMH) wsparcie finansowe na realizację środka „Fortbildung für Erzeuger durch das Innovationsteam” (Szkolenie producentów przez zespół ds. innowacyjności). W ramach tego środka zespół ds. innowacji LVMH przygotował informacje naukowe w kontekście specjalistycznych artykułów i szkoleń. Obejmowały one gromadzenie i łączenie informacji oraz dzielenie się wiedzą poprzez artykuły naukowe, a także szkolenia dla rolników i pracowników gospodarstw.

               (57)

               Zdaniem Niemiec wpływ na konkurencję był niewielki (17). W związku z tym pomoc mogła zostać przyznana w maksymalnej wysokości 100 % na pokrycie kosztów dokładnie opisanych działań, w szczególności szkolenia i kształcenia. Koszty kwalifikowalne mogły obejmować faktyczne koszty organizacji programu szkoleniowego, koszty podróży i utrzymania oraz koszty świadczenia usług zastępowania rolników podczas nieobecności rolnika lub pracownika gospodarstwa. Przypadek ten dotyczy szkolenia rolników w zakresie wyżej wymienionych tematów, a zatem wymogi określone w pkt 14.1 wytycznych na lata 2000–2006 były spełnione.

               (58)

               Wymogi określone w pkt 14.2 również były spełnione, ponieważ wszystkie osoby fizyczne i prawne na danym obszarze miały zasadniczo możliwość uczestniczenia w szkoleniu na podstawie obiektywnie określonych kryteriów. Maksymalna dopuszczalna kwota 100 000 EUR nie została przekroczona, ponieważ w okresie trzech lat wypłacono pomoc w wysokości około 125 EUR na beneficjenta zgodnie z kryteriami określonymi w pkt 14.3.

      HE 3

               (59)

               Hesja przyznała wsparcie finansowe na działania w zakresie public relations mające na celu edukowanie konsumentów na temat mleka i przetworów mlecznych, w tym ich wartości odżywczej i zastosowań. Zespół ds. żywienia LVMH rozpowszechniał wiedzę naukową w ogólnie zrozumiałej formie, organizował wydarzenia i kampanie informacyjne (nieukierunkowane na konkretne przedsiębiorstwa) oraz prowadził działania w zakresie public relations w postaci ulotek, broszur, materiałów informacyjnych, przepisów kulinarnych lub plakatów związanych z produkcją, obróbką i przetwórstwem mleka i produktów mlecznych.

               (60)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (18) Niemcy stwierdziły, że środek HE 3 nie stanowił pomocy państwa, ponieważ nie sprzyjał żadnym konkretnym przedsiębiorstwom ani gałęziom produkcji. Środek ten stanowił „czystą edukację konsumentów”. Niemcy twierdziły, że alternatywnie pomoc ta byłaby zgodna z rynkiem wewnętrznym.

               (61)

               Gdyby przedmiotowy środek został uznany za pomoc państwa, wbrew opinii Niemiec, byłby on w każdym razie zgodny z obowiązującą wówczas praktyką decyzyjną i w związku z tym zostałby uznany za uzasadniony pod względem materialnym. Środek ten nie był ograniczony do konkretnej grupy, lecz wspierał cały sektor mleczarski w sposób ogólny. Warunki określone w pkt 14.2 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione. W pkt 14.3 wytycznych na lata 2000–2006 stwierdzono, że pomoc państwa może pokrywać do 100 % kosztów. Faktyczna kwota dotacji była znacznie niższa od mającego zastosowanie progu wynoszącego 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat (pkt 14.3 wytycznych na lata 2000–2006). W latach 2001–2006 w Hesji działalność prowadziło około 6 000 producentów mleka, co dało średnią dotację w wysokości około 170 EUR na beneficjenta w przedmiotowym okresie.

      HE 9

               (62)

               Hesja przyznała LVMH pomoc finansową na środek „Szkolenie młodych producentów mleka”. Celem tego środka było podniesienie poziomu umiejętności młodych producentów mleka. Koszty kwalifikowalne obejmowały faktyczne koszty organizacji programu szkoleniowego, koszty podróży i utrzymania oraz koszty świadczenia usług zastępowania rolników podczas nieobecności rolnika lub pracownika gospodarstwa.

               (63)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (19) Niemcy stwierdziły, że wpływ na konkurencję był niewielki. W związku z tym taka pomoc mogła zostać przyznana w maksymalnej wysokości 100 % na pokrycie kosztów dokładnie opisanych działań, w szczególności szkolenia i kształcenia. Opisany środek można było sklasyfikować w ramach pkt 14.1 wytycznych na lata 2000–2006, ponieważ ostatecznie stanowił on opisaną w tym punkcie pomoc na kształcenie i szkolenie.

               (64)

               Przedmiotowy środek obejmował klasyczne szkolenie w sektorze mleczarskim, które zasadniczo było dostępne dla wszystkich producentów, spełniając tym samym wymogi określone w pkt 14.2 wytycznych na lata 2000–2006. W tych przypadkach dozwolona jest zatem pomoc pokrywająca do 100 % kosztów. Całkowita kwota pomocy przyznanej w okresie 2001–2006 wynosiła około 35 000 EUR, nie przekraczając górnego progu 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat (zob. pkt 14.3 wytycznych na lata 2000–2006).

      NI 5

               (65)

               Dolna Saksonia przyznała stowarzyszeniu Landesvereinigung der Milchwirtschaft Niedersachsen e.V. (LVMN) wsparcie finansowe na udział w targach i wystawach oraz na opracowanie informacji naukowych w łatwo zrozumiałej formie. W tym kontekście koszty subsydiowane obejmowały wynajem i wyposażenie pomieszczeń wystawowych, jak również koszty publikacji informacji merytorycznych (broszur, przepisów kulinarnych itp.) na temat mleka i produktów mlecznych, w tym ich wartości odżywczej i zastosowań, oraz na temat produkcji mleka w Dolnej Saksonii. Przedmiotowy środek był koordynowany przez LVMN. Techniczne wdrożenie środka przeprowadziło samo stowarzyszenie lub osoby trzecie na zlecenie stowarzyszenia.

               (66)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (20) Niemcy stwierdziły, że przedmiotowy środek był regulowany przepisami pkt 14.1 tiret czwarte (organizowanie konkursów, wystaw i targów) wytycznych na lata 2000–2006. Głównym elementem środka było subsydiowanie stoiska wystawowego LVMN. Pod tym względem zdaniem Niemiec środek pomocy był uznany za dopuszczalny i zgodny z prawem UE, jeżeli dodatkowo spełniał wymogi zawarte w pkt 14.2 i 14.3.

               (67)

               Dolna Saksonia wyraziła pogląd, że odpowiednie wymogi były spełnione, ponieważ wszystkie gospodarstwa mleczarskie skorzystały z przedmiotowego środka (średnia w latach 2001–2006: około 17 500 gospodarstw). Osiągnięto to z jednej strony poprzez zapewnienie wszystkim gospodarstwom mleczarskim dostępu do tego środka (pkt 14.2 wytycznych na lata 2000–2006) oraz poprzez zapewnienie, aby pomoc nie przekroczyła 100 000 EUR na beneficjenta w okresie 3 lat (pkt 14.3 wytycznych na lata 2000–2006).

      NI 6 (2001–2003)

               (68)

               Dolna Saksonia przyznała również wsparcie finansowe na udział przedsiębiorstw przetwórczych w targach. Niemcy twierdziły, że pomoc przyznana w latach 2001–2006 była zgodna z wymogami określonymi w pkt 14.1 wytycznych na lata 2000–2006. Od dnia 26 listopada 2003 r. przedmiotowy środek był oparty na zatwierdzonej pomocy państwa nr 200/2003, która obowiązywała do dnia 31 grudnia 2008 r., przy maksymalnej intensywności pomocy wynoszącej 50 % lub maksymalnej kwocie pomocy wynoszącej 70 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat.

               (69)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (21) Niemcy stwierdziły, że przedmiotowy środek zapewniał pomoc wyłącznie dla przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z przetwórstwem i wprowadzaniem do obrotu (zakładów mleczarskich) na potrzeby udziału w targach i wystawach. W związku z tym ocena tego środka nie podlegała przepisom pkt 14.1 tiret piąte (jak założono w decyzji Komisji o wszczęciu postępowania), lecz przepisom pkt 14.1 tiret czwarte. Na tej podstawie pomoc przyznana w latach 2001–2003 była uznawana za zgodną z rynkiem wewnętrznym.

               (70)

               W uwagach z dnia 27 lutego 2015 r. władze niemieckie zapewniają, że środek NI 6 był dostępny dla wszystkich przedsiębiorstw prowadzących działalność w zakresie przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów mlecznych w odnośnym okresie (od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 26 listopada 2003 r. (22)), a pomoc przyznawano zgodnie z obiektywnymi kryteriami. Ponadto środek ten nie był zależny od członkostwa w organizacjach producentów lub innych organizacjach rolniczych.

               (71)

               Zgodnie z tymi samymi uwagami maksymalna intensywność pomocy w odniesieniu do przedmiotowego środka wynosiła 48 %. Tylko jedno przedsiębiorstwo (Nordmilch eG) otrzymało w ramach tego środka całkowitą kwotę pomocy przekraczającą 100 000 EUR w przedmiotowym okresie. Według władz niemieckich Nordmilch eG nie mieściło się w definicji MŚP. W związku z tym badały one kwestię odzyskania tej pomocy indywidualnej.

      NI 7

               (72)

               Dolna Saksonia przyznała wsparcie finansowe na ogólne kampanie informacyjne dla konsumentów na temat wykorzystywania mleka jako produktu spożywczego. Beneficjentem było stowarzyszenie LVMN, w którego imieniu opracowano materiał informacyjny.

               (73)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (23) Niemcy stwierdziły, że środek „działania ogólne w zakresie public relations” nie stanowił pomocy państwa, ponieważ nie sprzyjał żadnym konkretnym przedsiębiorstwom ani gałęziom produkcji.

               (74)

               Niemcy utrzymywały (24), że przedmiotowy środek był zasadniczo zgodny z wymogami wytycznych mających wówczas zastosowanie i że w gruncie rzeczy można byłoby uznać go za zapewnienie pomocy technicznej zgodnie z pkt 14.1 wytycznych na lata 2000–2006, ponieważ jego celem było ogólne rozpowszechnianie wiedzy naukowej i informacji na temat właściwości mleka i produktów mlecznych.

               (75)

               Zdaniem Niemiec środek ten nie był ograniczony do konkretnej grupy, lecz wspierał cały sektor mleczarski w sposób ogólny. W związku z tym warunki określone w pkt 14.2 wytycznych na lata 2000–2006 zostały spełnione.

               (76)

               Według Niemiec kwota przyznanej pomocy była znacznie niższa od górnego progu wynoszącego 100 000 EUR na beneficjenta w ciągu trzech lat, określonego w pkt 14.3. Biorąc pod uwagę średnią wynoszącą około 17 500 producentów mleka w Dolnej Saksonii w wyżej określonym okresie oraz łączną kwotę około 6,9 mln EUR przeznaczoną na środek NI 7 w całym okresie, wysokość pomocy wypłaconej na jednego beneficjenta wynosiła około 395 EUR.

      NW 4 i NW 5

               (77)

               Nadrenia Północna-Westfalia przyznała wsparcie finansowe na wydarzenia i środki informacyjne mające na celu zwiększenie ogólnej świadomości konsumentów, jak również na środki dotyczące wykorzystywania mleka i produktów mlecznych oraz ich ogólnych cech (podśrodek NW 4). Beneficjentami dotacji były Landesvereinigung der Milchwirtschaft Nordrhein-Westfalen e.V. (LVMNRW) i Landwirtschaftsverbände Rheinland und Westfalen-Lippe.

               (78)

               Nadrenia Północna-Westfalia przyznała dalsze wsparcie finansowe na wydarzenia związane z wymianą wiedzy między producentami mleka na temat problematyki przemysłu mleczarskiego (podśrodek NW 5).

               (79)

               Koszty organizacji wydarzeń i zarządzania nimi, konsultacji, kształcenia i szkolenia w zakresie problematyki przemysłu mleczarskiego były subsydiowane. Intensywność pomocy wyniosła do 30 %.

               (80)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (25) Niemcy utrzymywały, że w ramach środków NW 4 i NW 5 nie sprzyjano żadnym konkretnym przedsiębiorstwom ani sektorom, ponieważ środki te były skierowane do ogółu społeczeństwa. W związku z tym środków tych nie można uznać za formę pomocy technicznej. Ponadto potencjalne korzyści wynikające z obu tych środków były pozbawione selektywności przedmiotowej i geograficznej.

               (81)

               W uwagach z dnia 27 lutego 2015 r. władze niemieckie szacują, że całkowite roczne wydatki w ramach środka NW 4 w okresie 2001–2006 wyniosły 335 200–497 800 EUR. Biorąc pod uwagę fakt, że liczba przedsiębiorstw hodujących bydło mleczne w tym samym okresie wynosiła około 10 000, na jednego beneficjenta przypadała rocznie kwota 33,52–49,78 EUR. Roczne wydatki w ramach środka NW 5 wynosiły 14 000 EUR, co daje około 1,4 EUR na beneficjenta rocznie.

      NW 6

               (82)

               Nadrenia Północna-Westfalia przyznała wsparcie finansowe na gromadzenie istotnych danych, które przyczyniły się do zwiększenia przejrzystości rynku. Koszty poniesione przez Vereinigung der Milchindustrie LVMNRW podczas gromadzenia, analizowania i publikowania istotnych danych związanych z rynkiem mleczarskim kwalifikowały się do finansowania. Wyniki upubliczniono w formie ogłoszeń i raportów rynkowych i były one bezpłatnie dostępne dla wszystkich. Przyczyniły się one do zwiększenia przejrzystości rynku i sprzyjały wymianie informacji merytorycznych i wiedzy naukowej między różnymi przedsiębiorstwami w sektorze mleczarskim.

               (83)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (26) Niemcy stwierdziły, że środek ten nie jest selektywny pod względem przedmiotowym ani geograficznym. Ponadto Niemcy utrzymywały, że wymogi wytycznych dotyczące zgodności były spełnione.

               (84)

               Beneficjentami byli rolnicy, grupy producentów i wszystkie zainteresowane strony w sektorze mleczarskim (27).

               (85)

               W uwagach z dnia 27 lutego 2015 r. Niemcy szacują, że całkowite roczne wydatki w ramach środka NW 6 w okresie 2001–2006 wyniosły 139 400–155 900 EUR. Biorąc pod uwagę fakt, że liczba przedsiębiorstw hodujących bydło mleczne w tym samym okresie wynosiła około 10 000, na jednego beneficjenta przypadała rocznie kwota 13,94–15,59 EUR.

      RP 1 i SL 2

               (86)

               Nadrenia-Palatynat i Saara przyznały wsparcie finansowe na rozpowszechnianie informacji dla konsumentów, w tym wiedzy naukowej w ogólnie zrozumiałej formie, ogólnych informacji merytorycznych na temat produktów, ich wartości odżywczej i sugerowanych zastosowań. Do finansowania kwalifikowały się koszty uczestnictwa w targach i wystawach, koszty podróży, koszty publikacji, wynajem powierzchni wystawienniczych, symboliczne nagrody o wartości do 250 EUR na nagrodę i na zwycięzcę.

               (87)

               Z finansowania wyłączone były działania promocyjne (28) lub środki dotyczące produktów konkretnych przedsiębiorstw. Koordynacją i technicznym wdrożeniem przedmiotowego środka zajęły się Milchwirtschaftliche Arbeitsgemeinschaft Rheinland-Pfalz e.V. (MILAG) oraz Landesvereinigung der Milchwirtschaft des Saarlandes e.V. (LVMS).

               (88)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (29) Niemcy stwierdziły, że środki te nie stanowiły pomocy państwa, ponieważ nie sprzyjały żadnym konkretnym przedsiębiorstwom ani gałęziom produkcji. Zgodnie ze stanowiskiem Niemiec środki te stanowią „czystą edukację konsumentów”. Niemcy twierdziły, że alternatywnie pomoc ta byłaby zgodna z rynkiem wewnętrznym. W pkt 8 wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na reklamę produktów rolniczych określono środki, które uznano za formę pomocy technicznej w sektorze rolnym w rozumieniu pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006.

               (89)

               Praktyka decyzyjna Komisji w latach 2000–2006 w odniesieniu do szeregu obszarów produktów i państw członkowskich świadczyła o tym, że wprowadzenie środków porównywalnych ze środkami, o których mowa w niniejszej decyzji, było uznawane przez Komisję w wyżej wspomnianym okresie za zasadniczo legalne i możliwe do zaakceptowania.

               (90)

               Niemcy dodały, że nawet gdyby wbrew opinii Niemiec uznać środki RP 1 i SL 2 za pomoc państwa, to były one przynajmniej zgodne z wcześniejszą praktyką decyzyjną, a zatem można byłoby je uznać za zasadniczo zgodne z prawem. Zdaniem Niemiec środki „działania ogólne w zakresie public relations” nie były ograniczone do konkretnej grupy, lecz wspierały cały sektor mleczarski w sposób ogólny. W związku z tym warunki określone w pkt 14.2 wytycznych na lata 2000–2006 były spełnione. Zgodnie z pkt 14.3 pomoc państwa mogła subsydiować do 100 % kosztów.

               (91)

               W komunikacie z dnia 27 lutego 2015 r. Niemcy utrzymywały, że pomoc państwa przyznana w okresie trzech lat w ramach pułapu 100 000 EUR na beneficjenta wynosiła 46–73 EUR rocznie na beneficjenta (30).

      RP 5 i SL 5

               (92)

               Nadrenia-Palatynat i Saara przyznały wsparcie finansowe na programy doradztwa i szkolenia dla producentów mleka mające na celu poprawę stanu higieny urządzeń do udoju i jakości dostarczanego mleka (podśrodki RP 5 i SL 5). Udokumentowane koszty doradztwa były objęte subsydiowaniem w wysokości do 75 000 EUR rocznie w Nadrenii-Palatynacie i do 15 000 EUR rocznie w Saarze. Stałe usługi doradcze były wyłączone z subsydiowania. Koordynacją i technicznym wdrożeniem tych środków zajęły się Landeskontrollverband Rheinland-Pfalz e.V. (LKVRP) i LVMS.

               (93)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (31) Niemcy stwierdziły, że specjalne doradztwo w zakresie technologii dojenia i środki na rzecz poprawy jakości mleka surowego w Nadrenii-Palatynacie i Saarze były zgodne z rynkiem wewnętrznym w latach 2001–2006.

               (94)

               Celem przedmiotowych środków było zaoferowanie specjalistycznego doradztwa w dziedzinie technologii produkcji mleka oraz zapewnienie związanych z tym porad i szkoleń doraźnie wybranym producentom mleka – w następstwie zidentyfikowania problemów (takich jak wzrost liczby komórek somatycznych) w kontekście kontroli jakości dostarczanego mleka – przy udziale lekarzy weterynarii, aby poprawić stan zdrowia wymion, a tym samym poprawić jakość mleka surowego. Każdy producent mleka w Nadrenii-Palatynacie lub Saarze mógł skorzystać z tej oferty. Członkostwo w LKVRP lub LVMS nie było wymagane. Usługi doradcze świadczone w sposób stały lub regularny (takie jak doradztwo podatkowe i prawne lub w zakresie reklamy) nie kwalifikowały się do finansowania.

               (95)

               Niemcy utrzymują, że stanowi to zatem usługę subsydiowaną. Rolnicy nie otrzymali żadnych płatności bezpośrednich.

               (96)

               Zgodnie z poglądami wyrażonymi przez Nadrenię-Palatynat pomoc na doradztwo zgodnie z pkt 14.1 tiret trzecie wytycznych na lata 2000–2006 nie jest zależna od upowszechniania nowych metod. Obowiązek taki bezsprzecznie ma zastosowanie do promowania „innych działań na rzecz upowszechniania nowych metod” zgodnie z pkt 14.1 tiret piąte wytycznych na lata 2000–2006. Ponadto usługi doradcze świadczone w sposób stały lub regularny były wyraźnie wyłączone z finansowania w ramach tego środka.

               (97)

               Zgodnie z opinią Niemiec warunki określone w pkt 14.2 i 14.3 wytycznych na lata 2000–2006 były spełnione, ponieważ członkostwo w LKVRP lub w przedsiębiorstwie usługodawcy nie było konieczne.

               (98)

               Niemcy zapewniły, że całkowita kwota pomocy wynosząca 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat nie została przekroczona. W Nadrenii-Palatynacie z usług doradczych korzystało rocznie około 300 producentów mleka, a w Saarze około 100. Biorąc pod uwagę roczny przydział wynoszący w Nadrenii-Palatynacie około 59 000 EUR, a w Saarze około 13 000 EUR, średnia kwota finansowania na beneficjenta wynosi około 197 EUR w Nadrenii-Palatynacie i 130 EUR w Saarze.

               (99)

               Beneficjentami byli rolnicy (MŚP) i stowarzyszenia producentów.

      TH 3 i TH 4

               (100)

               Turyngia przyznała Landesvereinigung Thüringer Milch e.V. (LVTM) wsparcie finansowe na udział w wystawach handlowych i konsumenckich (Grüne Tage Thüringen) oraz na organizowanie konferencji w celu rozpowszechniania informacji naukowych (Thüringer Milchtag) (podśrodek TH 3).

               (101)

               Ponadto subsydiowano również publikację informacji merytorycznych na temat producentów z tego regionu (działania ogólne w zakresie public relations, Międzynarodowy Dzień Mleka i Thüringer Milchkönigin) (podśrodek TH 4).

               (102)

               Do pomocy kwalifikowały się zarówno koszty rzeczowe, jak i osobowe. Beneficjentem było stowarzyszenie LVTM.

               (103)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (32) Niemcy stwierdziły, że środek TH 3 należy uznać za zgodny z rynkiem wewnętrznym (pkt 14.1 wytycznych na lata 2000–2006). Jego celem było zwiększenie efektywności i profesjonalizmu rolnictwa we Wspólnocie, aby przyczynić się w ten sposób do długofalowej rentowności tego sektora.

               (104)

               Organizowanie konferencji w celu rozpowszechniania informacji naukowych (np. Thüringer Milchtag) jest regulowane przepisami pkt 14.1 tiret trzecie – „Opłaty za usługi doradcze” – wytycznych na lata 2000–2006. Udział w targach handlowych i wystawach konsumenckich dla przemysłu mleczarskiego w Turyngii (np. Grüne Tage Thüringen) jest regulowany przepisami pkt 14.1 tiret czwarte – „Organizowanie konkursów, wystaw i targów”.

               (105)

               Niemcy argumentowały, że przedmiotowy środek nie był ograniczony do konkretnej grupy, lecz służył wsparciu całego sektora mleczarskiego w sposób ogólny (zob. pkt 14.2 wytycznych na lata 2000–2006). Wysokość pomocy przeznaczonej na ten cel nie przekroczyła 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat.

               (106)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (33) Niemcy stwierdziły również, że środek TH 4 koncentrował się na „działaniach ogólnych w zakresie public relations”. Jego celem było rozpowszechnienie na szeroką skalę aktualnych ustaleń naukowych dotyczących właściwości mleka i produktów mlecznych, a zatem stanowił on formę pomocy technicznej w rozumieniu pkt 14.1 wytycznych na lata 2000–2006. Działalność Landesvereinigung Thüringer Milch e.V. można zaklasyfikować do opłat z tytułu usług doradczych zgodnie z pkt 14.1 tiret trzecie wytycznych na lata 2000–2006.

               (107)

               Wydatki na stoiska wystawowe i kampanie dla konsumentów na targach handlowych można byłoby przyporządkować do pkt 14.1 tiret czwarte (organizowanie konkursów, wystaw i targów) wytycznych na lata 2000–2006. Wydarzenia o efekcie mnożnikowym służące upowszechnianiu nowych metod i ustaleń można byłoby przyporządkować do tiret piątego (inne działania w zakresie upowszechniania nowych metod).

               (108)

               Środek jako całość nie był ograniczony do konkretnej grupy, lecz przynosił korzyści całemu sektorowi mleczarskiemu w sposób ogólny (pkt 14.2 wytycznych na lata 2000–2006).

               (109)

               Kwota przyznanej pomocy nie przekroczyła 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat.

      TH 9 i TH 10

               (110)

               Turyngia przyznała wsparcie finansowe na szkolenia pracowników gospodarstw mleczarskich (podśrodek TH 9) oraz na promocję konkursów zawodowych (podśrodek TH 10).

               (111)

               Kursy szkoleniowe były skierowane do pracowników gospodarstw mleczarskich i miały na celu doskonalenie umiejętności pracowników rolnych (świadectwo kompetencji w zakresie dojenia). Przedmiotowy środek był koordynowany przez Verein Landvolksbildung Thüringen (VLT).

               (112)

               W ramach drugiego środka sfinansowano organizowanie konkursów zawodowych w dziedzinie hodowli i dojenia. Konkursy te zorganizowały stowarzyszenia Thüringer Landjugendverband e.V. (TLJV) i Thüringer Melkergemeinschaft e.V. (TMG). W ramach przedmiotowego środka subsydiowano przygotowanie i prowadzenie konkursów oraz uczestnictwo w konkursach transregionalnych.

               (113)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (34) Niemcy stwierdziły, że szkolenie w ramach podśrodka TH 9 było skierowane do pracowników zatrudnionych w gospodarstwach zajmujących się hodowlą krów mlecznych. Szkolenia przeprowadziło stowarzyszenie Verein Landvolkbildung Thüringen. Płatności miały być sklasyfikowane jako opłaty za usługi uiszczane na rzecz stowarzyszenia w zamian za faktycznie świadczone usługi, przy czym płatności te miały być obliczone i zwrócone po stawkach rynkowych.

               (114)

               W związku z tym Niemcy podtrzymały swoją opinię, że warunki dotyczące pomocy państwa na podstawie art. 107 TFUE nie zostały spełnione. Podobnie warunki dotyczące pomocy państwa na podstawie art. 107 TFUE nie zostały spełnione również w przypadku oferty szkolenia dla pracowników, ponieważ płatności nie dotyczyły konkretnego przedsiębiorstwa.

               (115)

               Ponadto utrzymywano, że w odniesieniu do tego środka spełnione zostały wymogi określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006. Przypadek ten dotyczy szkolenia rolników w zakresie wyżej wymienionych tematów, a zatem wymogi określone w pkt 14.1 tiret pierwsze były spełnione. Wszystkie osoby, które prowadziły działalność na danym obszarze, miały możliwość uczestniczenia w dalszym szkoleniu w rodzaju opisanego powyżej na podstawie obiektywnie określonych kryteriów. Warunki określone w pkt 14.2 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione. Maksymalna dopuszczalna kwota 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat nie została przekroczona (pkt 14.3). Skumulowana kwota pomocy w ramach tego podśrodka nie przekroczyła 100 000 EUR w ciągu trzech lat.

               (116)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (35) Niemcy również utrzymywały w odniesieniu do podśrodka TH 10, że w ramach tego środka sfinansowano organizację i przeprowadzenie konkursów zawodowych w dziedzinie hodowli zwierząt i produkcji mleka. Konkursy te zostały zorganizowane przez stowarzyszenia TLJV i TMG. Organizatorzy otrzymali standardowe opłaty rynkowe za zorganizowanie i przeprowadzenie wydarzeń transregionalnych lub udział w nich.

               (117)

               Ponieważ płatności uznaje się za opłaty za usługi, które należy kompensować równoważnymi wydatkami, nie doszło do korzystnego traktowania, a zatem nie istniało znaczenie prawne w odniesieniu do pomocy państwa.

               (118)

               Ponadto utrzymywano, że w odniesieniu do tego środka spełnione zostały wymogi określone w pkt 14 tiret czwarte wytycznych na lata 2000–2006. Pomoc państwa nie była ograniczona do wybranych grup. Wszystkie osoby, które prowadziły działalność na danym obszarze, miały możliwość uczestniczenia w konkursach zawodowych w rodzaju opisanych powyżej na podstawie obiektywnie określonych kryteriów. Warunki określone w pkt 14.2 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione. Maksymalna dopuszczalna kwota 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat określona w pkt 14.3 wytycznych nie została przekroczona. Skumulowana kwota pomocy w ramach tego podśrodka nie przekroczyła 100 000 EUR w ciągu trzech lat.

      Pomoc techniczna począwszy od 2007 r.

      RP 2

               (119)

               Nadrenia-Palatynat przyznała przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie przetwórstwa i wprowadzania do obrotu wsparcie finansowe na uczestnictwo w wydarzeniach mających na celu dzielenie się wiedzą między przedsiębiorstwami, a także w konkursach, wystawach i targach (podśrodek RP 2). Wsparcie to nie ograniczało się do pierwszego uczestnictwa przedsiębiorstwa w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie. Intensywność pomocy była ograniczona do 10 % udokumentowanych kosztów, ale nie przekraczała kwoty 5 200 EUR na jedno przedsiębiorstwo i wydarzenie.

               (120)

               Zgodnie z pkt 105 wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 (36) (zwanych dalej „wytycznymi na lata 2007–2013”) pomoc państwa na zapewnienie wsparcia technicznego przyznana przedsiębiorstwom zajmującym się przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych musi spełniać wszystkie warunki określone w art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 (37), zastąpionym później art. 27 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 (38). Zgodnie z tymi przepisami intensywność pomocy nie może przekraczać 50 % kosztów kwalifikowalnych. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty wynajmu, budowy i obsługi stoiska wystawowego podczas pierwszego uczestnictwa przedsiębiorstwa w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie. Punkt 106 wytycznych na lata 2007–2013 stanowi, że pomocy państwa na pokrycie kosztów objętych zakresem pkt 104 i 105 nie można przyznawać dużym przedsiębiorstwom.

               (121)

               Ponieważ Niemcy nie udowodniły, że którykolwiek z powyższych warunków określonych dla pomocy technicznej został spełniony w odniesieniu do przedmiotowego środka, w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności tego środka z rynkiem wewnętrznym. W decyzji o wszczęciu postępowania zwrócono się do Niemiec o przedstawienie pełnej oceny odpowiednich środków w świetle powyższych kryteriów oraz o dostarczenie odpowiedniej dokumentacji uzasadniającej udzielone odpowiedzi (39).

               (122)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (40) Niemcy wyjaśniły, że Nadrenia-Palatynat uwzględni obawy Komisji i zmieni zasady kwalifikowalności w odniesieniu do przyszłych subsydiów w taki sposób, że subsydiować będzie można tylko pierwsze uczestnictwo przedsiębiorstwa w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie. Niemcy utrzymywały, że wymogi określone w sekcji IV.K wytycznych na lata 2007–2013 w związku z art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006 (41) zostały zatem spełnione.

               (123)

               Władze niemieckie dokonały ponownej oceny finansowanych projektów z uwzględnieniem tego dodatkowego wymogu. W poszczególnych latach dokonano następujących płatności w związku z powtarzanym uczestnictwem przedsiębiorstwa w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie.

                           Rok

                           2003

                           2004

                           2005

                           2006

                           2007

                           2008

                           2009

                           2010

                           2011

                           2012

                           Numer

                           2

                           2

                           1

                           1

                           2

                           1

                           2

                           3

                           3

                           6

                           Kwota w EUR

                           5 113

                           5 113

                           10 226

                           5 113

                           10 226

                           5 113

                           10 226

                           5 113

                           2 500

                           1 764

               (124)

               W dniu 30 czerwca 2016 r. Federalne Ministerstwo Żywności i Rolnictwa poinformowało Komisję (zob. motyw 16), że w okresie od 2007 r. środek RP 2 nie był ograniczony do MŚP. Dwa przedsiębiorstwa – Hochwald Foods GmbH i MUH Arla eG – również otrzymały pomoc w ramach tego środka.

               (125)

               W uwagach z dnia 13 stycznia 2017 r. Niemcy stwierdziły, że koszty kwalifikowalne przedmiotowego podśrodka w okresie od 2007 r. dotyczyły wyłącznie budowy stoiska wystawowego. W okresie tym żadne dodatkowe koszty nie były subsydiowane.

         2.2.   Pomoc państwa na rzecz poprawy jakości dostarczanego mleka (2001–2006)

               (126)

               Badenia-Wirtembergia, Dolna Saksonia i Turyngia (w ramach podśrodków BW 10, BW 11, NI 1 i TH 5) przyznały wsparcie finansowe na poprawę jakości dostarczanego mleka poprzez doradztwo i szkolenia producentów mleka, gromadzenie i aktualizowanie baz danych oraz kontrole producentów mleka, równolegle z wprowadzeniem systemów zapewniania jakości „Zarządzanie jakością mleka” (QM-Milch) (42). Celem tych środków była poprawa jakości dostarczanego mleka. Ani szkolenie inspektorów w celu uzyskania przez nich wiedzy specjalistycznej, ani akredytacja zatwierdzonych laboratoriów nie były subsydiowane.

               (127)

               Końcowymi beneficjentami tych podśrodków były MŚP rolne produkujące mleko w sektorze pierwotnym. Według Niemiec pomoc była dostępna dla wszystkich rolników na danym obszarze, którzy kwalifikowali się do pomocy na podstawie obiektywnie określonych warunków (43).

               (128)

               W latach 2001–2011 wydatkowany budżet (wszystkie kraje związkowe łącznie) wyniósł 3,3 mln EUR.

               (129)

               Zgodnie z informacjami przekazanymi przez władze niemieckie intensywność pomocy w latach 2001–2011 wynosiła maksymalnie 100 % kosztów kwalifikowalnych. Władze niemieckie stwierdziły, że finansowanie środka wygasło w dniu 31 grudnia 2012 r. w Badenii-Wirtembergii i było ograniczone do dnia 31 grudnia 2014 r. w Dolnej Saksonii i Turyngii.

               (130)

               W decyzji o wszczęciu postępowania zwrócono się do Niemiec o przedstawienie szczegółowej oceny zgodnie z wytycznymi na lata 2000–2006 (w szczególności pkt 13.2: maksymalnie 50 % kosztów kwalifikowalnych lub 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat, w zależności od tego, która kwota jest większa) (44).

      BW 10 i BW 11

               (131)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (45) Niemcy stwierdziły, że środki te zostały wdrożone przez Milchprüfring Baden-Württemberg (BW 10) i Milchwirtschaftlichen Verein Baden-Württemberg (BW 11).

               (132)

               Według Niemiec beneficjentami przedmiotowego działania były gospodarstwa produkujące mleko (producenci mleka), które uczestniczyły w systemie zapewniania jakości QM-Milch.

               (133)

               W przypadku środka BW 10 subsydiowano przeprowadzenie audytów w gospodarstwach mleczarskich (46) oraz koszty początkowej certyfikacji (audyt wstępny w gospodarstwach i ewentualnie audyt sprawdzający) przez uznaną jednostkę certyfikującą.

               (134)

               W przypadku środka BW 11 sfinansowano funkcje informacyjną i doradczą w związku z wprowadzeniem systemów zapewniania jakości (47). Zdaniem Niemiec płatności te są proporcjonalnie zależne od liczby producentów mleka przystępujących do systemu zarządzania jakością (QM-Milch).

               (135)

               Według Niemiec całkowite wydatki wyniosły 478 575 EUR. Finansowaniem objęto 4 500 producentów mleka w związku z początkową certyfikacją na potrzeby przystąpienia do systemu zapewniania jakości. Wydatki wynosiły zatem 106 EUR na beneficjenta.

      NI 1

               (136)

               Dolna Saksonia przyznała wsparcie finansowe na wdrożenie systemu zapewniania jakości dla producentów mleka (nie dla przedsiębiorstw prowadzących działalność w zakresie przetwórstwa i wprowadzania do obrotu). Przedmiotowy środek został powierzony LVMN.

               (137)

               Zgodnie z uwagami Niemiec z dnia 20 września 2013 r. (48) działania przygotowawcze na potrzeby wdrożenia systemu zapewniania jakości QM-Milch (głównie usługi doradcze dla rolników, którzy chcieli wprowadzić system QM-Milch) były finansowane w latach 2001–2005, a następnie od 2003 r. finansowane były audyty gospodarstw rolnych prowadzone w ramach tego systemu zapewniania jakości. Od 2003 r. finansowane były również koszty koordynacji systemu zapewniania jakości i tworzenia bazy danych.

               (138)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. (49) Niemcy utrzymywały, że pomoc przyznana na usługi doradcze wynosiła 50 % kosztów i była równa 12,78 EUR w każdym przypadku na każdego rolnika, nie przekraczając górnego progu określonego w pkt 13.2 wytycznych na lata 2000–2006. W przypadku audytów gospodarstw rolnych przeprowadzanych od 2003 r. intensywność pomocy wynosiła 50 % kosztów i była równa 35 EUR na rolnika w okresie trzech lat.

               (139)

               Niemcy potwierdziły, że kontrole w zakresie audytów gospodarstw rolnych zostały przeprowadzone przez osoby trzecie lub w ich imieniu. Funkcję niezależnej instytucji audytowej powierzono Landeskontrollverband Niedersachsen.

      TH 5

               (140)

               Przedmiotowy środek został wprowadzony w 2004 r. (50). Środek ten został zrealizowany przez Thüringer Verband für Leistungs- und Qualitätsprüfungen in der Tierzucht (TVLEV).

               (141)

               Według Niemiec koszty początkowej certyfikacji, koniecznego audytu przeglądowego po trzech latach oraz utworzenia i utrzymania baz danych zostały sfinansowane z opłaty. W latach 2004–2006 producenci otrzymywali subsydia jedynie w odniesieniu do początkowej certyfikacji. Średnia pomoc przyznana producentom indywidualnym wynosiła około 83 EUR.

               (142)

               Beneficjentami tego środka byli producenci mleka.

         3.   POWODY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

               (143)

               W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że spełnione zostały wszystkie warunki istnienia pomocy państwa (51).

               (144)

               Komisja wszczęła postępowanie na mocy art. 108 ust. 2 TFUE, ponieważ na podstawie dostępnych wówczas informacji Komisja miała wątpliwości co do zgodności niektórych podśrodków z rynkiem wewnętrznym (zob. motyw 18).

         4.   UWAGI NIEMIEC DOTYCZĄCE WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

               (145)

               Władze niemieckie przekazały Komisji swoje uwagi w dniach 20 września 2013 r., 27 lutego 2015 r. i 13 stycznia 2017 r. Streszczenie uwag władz niemieckich na temat poszczególnych środków znajduje się w powyższych opisach środków (zob. pkt 2: Opis środków i uwagi władz niemieckich).

         5.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON DOTYCZĄCE WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

               (146)

               W dniach 6–18 lutego 2014 r. Komisja otrzymała od zainteresowanych stron dziesięć zestawów uwag dotyczących środków będących przedmiotem niniejszej decyzji (52).

               (147)

               W uwagach z dnia 6 lutego 2014 r., które Komisja otrzymała w dniu 13 lutego 2014 r., stowarzyszenie Verband der Milcherzeuger Bayern e.V. (VMB) wyraziło zaskoczenie w odniesieniu do środka BY 3 w związku z faktem, że w decyzji o wszczęciu postępowania zakwestionowano środki wdrożone przez VMB do 2006 r. z punktu widzenia pomocy państwa, podczas gdy odnośnie do środków wdrożonych od 2007 r. nie wniesiono żadnej skargi. W tym względzie VMB przypomniało, że priorytety w zakresie jego zadań i sposób prowadzenia jego działalności nie zmieniły się od 1954 r., a VMB od 1957 r. otrzymywało środki finansowe z tytułu „opłat za mleko”. W swoich uwagach VMB zauważyło ponadto, że oferowane przez nie usługi nie stanowią konkretnej „pomocy technicznej” dla indywidualnych przedsiębiorstw, lecz raczej polegają na ogólnym dostarczaniu informacji technicznych i merytorycznych, dostępnych w jednakowym stopniu dla wszystkich zainteresowanych stron.

               (148)

               W uwagach z dnia 4 lutego 2014 r., które wpłynęły do Komisji w dniu 6 lutego, stowarzyszenie Milchwirtschaftliche Verein Allgäu-Schwaben e.V. (MV) stwierdziło w odniesieniu do środka BY 10, że celem tego środka jest rozpowszechnianie know-how i wiedzy na temat kwestii związanych z mleczarstwem (np. prawa żywnościowego) wśród władz i innych instytucji. W tym celu pracownicy MUVA otrzymują dostęp do informacji istotnych dla sektora, a następnie przetwarzają je i przekazują (w formie opinii, wykładów i publikacji, w szczególności zainteresowanym władzom). Oprócz biuletynów MUVA dołączanych do niemieckiej gazety Deutsche Molkereizeitung (gazeta niemieckiego sektora mleczarskiego) rozpowszechniane są również istotne informacje na temat zapewniania jakości (higieny, bezpieczeństwa produkcji). Według MV stanowi to nadrzędną działalność stowarzyszenia, której rezultaty nie przynoszą korzyści poszczególnym gospodarstwom rolnym, lecz raczej są przedstawiane konkretnym władzom na potrzeby dalszego szkolenia.

               (149)

               W piśmie z dnia 4 lutego 2014 r., które wpłynęło do Komisji w dniu 11 lutego 2014 r., stowarzyszenie Landesvereinigung für Milch und Milcherzeugnisse Hessen e.V. (LVMH) wypowiedziało się na temat wdrażanych przez nie środków HE 2, HE 3 i HE 9. Po pierwsze, zwróciło ono uwagę, że wbrew oświadczeniu załączonemu do decyzji Komisji o wszczęciu postępowania przedmiotowe środki nie przyniosły korzyści wyłącznie zakładom mleczarskim, lecz całemu przemysłowi mleczarskiemu. Jeżeli chodzi o treść środków, LVMH zapewniło, że w ramach środka HE 3 głównym przedmiotem działań w zakresie public relations było informowanie i edukowanie konsumentów, przy czym edukację konsumentów przeprowadzono na poziomie neutralnym, niezależnie od zakładów mleczarskich.
               W odniesieniu do środka HE 2, „Fortbildung für Erzeuger durch das Innovationsteam” (Szkolenie producentów przez zespół ds. innowacji), LVMH zauważyło, że nacisk położono na transfer wiedzy. Aktualne informacje i wyniki badań zostały zebrane, przetworzone na potrzeby wykorzystywania przez rolników i udostępnione m.in. w formie wykładów, konferencji i szkoleń.
               Środki HE 2 i HE 9 dotyczyły promowania specjalnych wydarzeń w dziedzinie kształcenia i szkolenia dla młodych profesjonalistów, rolników i pracowników rolnych, podczas których wszyscy rolnicy i pracownicy rolni mieli możliwość uczestniczenia w szkoleniu na jednakowych warunkach.

               (150)

               W pismach z dnia 6 lutego 2014 r., które wpłynęły do Komisji w dniach 10 i 11 lutego 2014 r., odpowiednio stowarzyszenia Landeskontrollverband Nordrhein-Westfalen e.V. i Landesvereinigung der Milchwirtschaft Nordrhein-Westfalen e.V. w pełni poparły uwagi Niemiec z dnia 20 września 2013 r. dotyczące środków podjętych w Nadrenii Północnej-Westfalii.

               (151)

               We wspólnym piśmie z dnia 6 lutego 2014 r., które wpłynęło do Komisji w dniu 11 lutego 2014 r., stowarzyszenia Rheinische Landwirtschafts-Verband e.V. i Westfälisch-Lippische Landwirtschaftsverband e.V. podobnie poparły uwagi Niemiec z dnia 20 września 2013 r. dotyczące środka NW 5.

               (152)

               W piśmie z dnia 6 lutego 2014 r., które wpłynęło do Komisji w dniu 11 lutego 2014 r., stowarzyszenie Landesvereinigung Thüringer Milch e.V. w pełni poparło uwagi Niemiec z dnia 20 września 2013 r. dotyczące środków podjętych w Turyngii.

               (153)

               W uwagach z dnia 10 lutego 2014 r., które wpłynęły do Komisji w dniu 14 lutego 2014 r., stowarzyszenie Milchwirtschaftliche Arbeitsgemeinschaft Rheinland-Pfalz e.V. (MILAG) wskazało w odniesieniu do środka RP 1, że miał on charakter ogólny. Środek ten dotyczył ogólnych informacji na temat mleka jako produktu spożywczego; nie miał on na celu zniechęcania konsumentów do zakupu przetworów mlecznych z innych państw członkowskich. Ponadto nie prowadzono promocji poszczególnych marek ani produktów wybranych przedsiębiorstw/indywidualnych producentów. Stowarzyszenie MILAG nie uważało zatem, aby środek tenstanowił formę pomocy państwa. Ponadto w swoich uwagach stowarzyszenie MILAG stwierdziło w odniesieniu do tego samego środka, że w każdym razie zasadniczo spełniał on wymogi wytycznych mających wówczas zastosowanie i można uznać go za udzielenie pomocy technicznej zgodnie z pkt 14.1 wytycznych na lata 2000–2006. W szczególności środek ten był dostępny w zasadzie dla wszystkich konsumentów, a zatem również dla uczestników rynku w sektorze mleczarskim. Środek ten obejmował wyłącznie edukację konsumentów i nie stanowił żadnego wsparcia dla przedsiębiorstw zajmujących się przetwarzaniem mleka, lecz raczej miał na celu dostarczanie ogólnych informacji dla konsumentów.
               W odniesieniu do środka RP 2 stowarzyszenie MILAG uważa, że dodatkowy wymóg dotyczący finansowania, zgodnie z którym tylko pierwsze uczestnictwo przedsiębiorstwa w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie może być subsydiowane, spełnia odpowiednie warunki określone w przepisach dotyczących pomocy państwa.
               W odniesieniu do środka RP 5 stowarzyszenie MILAG stwierdziło, że środek ten polegał na doraźnym oferowaniu zainteresowanym producentom mleka specjalnego doradztwa w zakresie technologii dojenia. Oferta ta była dostępna dla wszystkich producentów mleka w Nadrenii-Palatynacie, ponieważ członkostwo w Landeskontrollverband, tj. organie oferującym doradztwo, nie było wymagane. Usługi doradcze świadczone w sposób stały lub regularny nie kwalifikowały się do finansowania i rolnicy nie otrzymali żadnych płatności bezpośrednich związanych z takimi usługami. W związku z tym przedmiotowy środek był również zgodny z wymogami dotyczącymi pomocy państwa w okresie od dnia 28 listopada 2001 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. Ponadto stowarzyszenie MILAG uznało, że pomoc na doradztwo zgodnie z pkt 14.1 tiret trzecie wytycznych na lata 2000–2006 nie była uzależniona od upowszechniania nowych metod. Stowarzyszenie MILAG zapewniło również, że całkowita kwota przyznanej pomocy nie przekroczyła 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat. Średnia kwota finansowania wynosiła 197 EUR na beneficjenta rocznie.

               (154)

               W uwagach z dnia 6 lutego 2014 r., zarejestrowanych przez Komisję jako otrzymane w dniu 18 lutego 2014 r., stowarzyszenie Milchprüfring Baden-Württemberg e.V. (MPBW) uznało, że środek BW 10 nie stanowi pomocy państwa lub przynajmniej nie stanowi korzyści.

               (155)

               Stowarzyszenie Milchwirtschaftliche Verein Baden Württemberg e.V. (MVBW) potwierdziło w piśmie z dnia 6 lutego 2014 r., które wpłynęło do Komisji w dniu 7 lutego 2014 r., uwagi Milchprüfring Baden-Württemberg e.V. w odniesieniu do środków BW 4 i BW 11, uznając, że te dwa środki nie stanowiły pomocy państwa lub przynajmniej nie stanowiły korzyści.

         6.   OCENA ŚRODKÓW POMOCY

   6.1.   Istnienie pomocy państwa – stosowanie art. 107 ust. 1 TFUE

               (156)

               Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

         6.1.1.   Pomoc przyznawana przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych

               (157)

               Władze niemieckie potwierdziły, że środki, o których mowa w niniejszej decyzji, były finansowane wyłącznie z opłaty za mleko (zob. motyw 26).

               (158)

               Środki finansowe pochodzące z opłaty za mleko są uznawane za zasoby państwowe w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

               (159)

               Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem niedopuszczalne jest rozróżnianie, czy pomocy udziela bezpośrednio państwo, czy organ publiczny lub prywatny, który został w tym celu wyznaczony lub ustanowiony przez państwo (53). Aby przyznane korzyści można było uznać za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, po pierwsze muszą one być przyznawane bezpośrednio lub pośrednio z zasobów państwowych, a po drugie musi istnieć możliwość ich przypisania państwu (54).

               (160)

               W odniesieniu do wyżej opisanych środków oczywiste jest, że wsparcie przyznaje się na podstawie ustawy federalnej, MFG, w związku z zastosowaniem przepisów prawnych krajów związkowych.

               (161)

               W szczególności sekcja 22 ust. 1 MFG stanowi, że rządy krajów związkowych, które działają w porozumieniu ze stowarzyszeniami lokalnymi lub organizacjami zawodowymi, mogą wspólnie pobierać opłaty od mleczarni, punktów skupu mleka i punktów wyrobu śmietany w celu promowania przemysłu mleczarskiego.

               (162)

               Zgodnie z sekcją 22 ust. 1 zdanie drugie MFG rządy krajów związkowych mogą, na wniosek stowarzyszenia lub organizacji zawodowej, pobierać wspólne opłaty w wysokości do 0,2 centa za kilogram dostarczonego mleka. Pobieranie opłat jest zatem bez wątpienia obowiązkiem rządów krajów związkowych.

               (163)

               Podstawę prawną pobierania opłaty za mleko w poszczególnych krajach związkowych stanowią odpowiednie rozporządzenia tych krajów, które szczegółowo regulują pobieranie opłaty, m.in. jej wysokość. W rezultacie pobieranie opłaty za mleko jest regulowane przez rządy krajów związkowych, tj. przez państwo. Na wniosek ten nie wpływa fakt, że wspomniane rozporządzenia wydawane są w porozumieniu z odpowiednimi stowarzyszeniami lokalnymi poszczególnych krajów związkowych, które reprezentują przemysł mleczarski (55).

               (164)

               W niniejszym przypadku opłatę pobiera się od przedsiębiorstw prywatnych (mleczarni, punktów skupu mleka, punktów wyrobu śmietany). Dochód z tej opłaty wpływa do budżetów odpowiednich krajów związkowych, zanim zostanie wykorzystany do finansowania różnych środków wsparcia. W związku z tym uznaje się, że jest on objęty kontrolą publiczną (56).

               (165)

               Wynika z tego, że środki finansowane z funduszy pochodzących z opłaty za mleko są przyznawane z zasobów państwowych oraz że można je przypisać państwu.

         6.1.2.   Selektywna korzyść/przedsiębiorstwa

               (166)

               Koszty, takie jak koszty szkoleń, doradztwa, materiałów informacyjnych do celów public relations lub opłaty za uczestnictwo w targach handlowych i konkursach, są kosztami, które przedsiębiorstwo musi ponosić w ramach swojej zwykłej działalności gospodarczej. To samo dotyczy wydatków związanych z produkcją i wprowadzaniem do obrotu produktów wysokiej jakości. Jeżeli niektóre przedsiębiorstwa są całkowicie lub częściowo zwolnione z ponoszenia tych kosztów, to zostają one postawione w korzystnej sytuacji.

               (167)

               Komisja jest zdania, że omawiane podśrodki przynoszą korzyść producentom mleka i mleczarniom.

               (168)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. Niemcy początkowo utrzymywały, że niektóre ze środków będących przedmiotem decyzji o wszczęciu postępowania nie stanowiły pomocy, ponieważ nie przynosiły one żadnej konkretnej korzyści jednemu przedsiębiorstwu (zob. motyw 33 w odniesieniu do środka BY 3) lub nie miały na celu transferu wiedzy na rzecz producentów mleka lub zakładów mleczarskich (zob. motyw 39 w odniesieniu do środka BY 10), lub też nie sprzyjały niektórym przedsiębiorstwom lub sektorom (zob. motywy 44, 60, 73, 80 i 88 w odniesieniu do środków BW 4, HE 3, NI 7, NW 4, NW 5, RP 1 i SL 2), lub potencjalne korzyści wynikające z obu tych środków były pozbawione selektywności przedmiotowej lub geograficznej (zob. motywy 80 i 83 w odniesieniu do odpowiednio do środków NW 4, NW 5 i NW 6).

               (169)

               Ponadto MPBW i MVBW w uwagach z dnia 6 lutego 2014 r. utrzymywały, że środki BW 10, BW 4 i BW 11 nie przyniosły selektywnej korzyści (zob. odpowiednio motyw 154 i 155).

               (170)

               Komisja jest jednak zdania, że wyżej wymienione środki ostatecznie przynoszą korzyści również sektorowi mleczarskiemu i jako takie przynoszą korzyść producentom mleka i zakładom mleczarskim, które należy uznać za przedsiębiorstwa.

               (171)

               W przypadku środka BY 3 Komisja zakłada, że nawet jeżeli środek ten był skierowany do ogółu społeczeństwa, ostatecznie przyniósł on korzyść sektorowi mlecznemu, ponieważ można założyć, że miałby on pozytywny wpływ na spożycie mleka.

               (172)

               W odniesieniu do środka BY 10 stowarzyszenie Milchwirtschaftliche Verein Allgäu-Schwaben wspomniało w uwagach z dnia 4 lutego 2014 r., że biuletyn MUVA jest załączany do „Deutsche Molkerei Zeitung”, a ponadto że rozpowszechniane będą odpowiednie artykuły zawierające informacje na temat zapewniania jakości (zob. motyw 148). Komisja uważa zatem, że za beneficjenta środka BY 10 należy również uznać cały sektor mleczarski (producentów mleka i zakłady mleczarskie).

               (173)

               W odniesieniu do środków BW 4, HE 3, NI 7, NW 4, NW 5, RP 1 i SL 2 Komisja jest zdania, że za pomoc techniczną, która przyniosła korzyści całemu sektorowi mleczarskiemu, należy również uznać rozpowszechnianie aktualnej wiedzy naukowej na temat właściwości mleka i produktów mlecznych, organizowanie kampanii, wydarzeń informacyjnych i środków mających na celu zwiększenie ogólnej świadomości konsumentów, wydarzeń służących wymianie wiedzy między producentami oraz ogólnych kampanii informacyjnych dla konsumentów na temat mleka.

               (174)

               W odniesieniu do środków BW 10 i BW 11 Komisja jest również zdania, że przyniosły one korzyści gospodarstwom mleczarskim, które uczestniczyły w systemie zapewniania jakości QM-Milch.

               (175)

               Ponadto przedmiotowe środki były selektywne, ponieważ przyniosły korzyści tylko jednemu sektorowi gospodarki (tj. przemysłowi mleczarskiemu).

         6.1.3.   Zakłócenie konkurencji i wpływ na wymianę handlową

               (176)

               Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości wzmocnienie pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstwa w następstwie przyznania pomocy państwa stanowi zasadniczo zakłócenie konkurencji w stosunku do przedsiębiorstw konkurencyjnych, które nie skorzystały z tej pomocy (57). Pomoc na rzecz przedsiębiorstwa, które prowadzi działalność na rynku otwartym na handel wewnątrzunijny, może mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi (58). W latach 2001–2012 odnotowano znaczną wewnątrzunijną wymianę handlową w zakresie produktów rolnych. Na przykład wewnątrzwspólnotowy przywóz do Niemiec i wywóz z Niemiec produktów, które podlegają pozycji 0401 Nomenklatury scalonej (mleko i śmietana, niezagęszczone ani niezawierające dodatku cukru lub innego środka słodzącego) (59), w 2011 r. wyniosły, odpowiednio, 1,2 mld EUR i 957 mln EUR (60).

               (177)

               Środki oceniane w niniejszej decyzji przynoszą korzyści producentom mleka i gospodarstwom mleczarskim, a tym samym wzmacniają ich pozycję konkurencyjną. Jak opisano w motywie 176 powyżej, handel produktami pochodzącymi od mleczarni i producentów mleka odbywa się na terytorium Unii. W związku z tym Komisja uważa, że przedmiotowe środki mogły zakłócać konkurencję lub grozić zakłóceniem konkurencji lub wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

               (178)

               W świetle powyższego warunki określone w art. 107 ust. 1 TFUE zostały spełnione. Można zatem stwierdzić, że rozpatrywane programy stanowią pomoc państwa w rozumieniu tego artykułu.

         6.2.   Zgodność pomocy z prawem

               (179)

               Zgodnie z art. 108 ust. 1 TFUE Komisja musi na bieżąco badać istniejącą pomoc we współpracy z państwami członkowskimi. W tym celu Komisja może zażądać od państw członkowskich wszelkich informacji wymaganych do weryfikacji istniejących systemów pomocy i, w razie potrzeby, może zalecić odpowiednie środki.

               (180)

               W art. 1 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia (UE) 2015/1589 definiuje się termin „istniejąca pomoc” jako wszelką pomoc istniejącą przed wejściem w życie TFUE w poszczególnych państwach członkowskich, która będzie nadal stosowana po wejściu tego Traktatu w życie.

               (181)

               Jednak zgodnie z art. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2015/1589 każda zmiana istniejącej pomocy sprawia, że pomoc ta staje się „nową pomocą”. Zgodnie z art. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (61) zmiana istniejącej pomocy oznacza „jakąkolwiek zmianę inną niż modyfikacje o czysto administracyjnym lub formalnym charakterze, która nie może wpłynąć na ocenę zgodności danego środka pomocowego ze wspólnym rynkiem”.

               (182)

               Zgodnie z orzecznictwem (62) pierwotny system zostaje przekształcony w nowy system pomocy wtedy, gdy zmiana dotyczy istoty pierwotnego systemu; tego rodzaju istotna zmiana nie występuje jednak w sytuacji, gdy nowy element można jednoznacznie wyodrębnić od pierwotnego systemu.

               (183)

               Zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE każdą nową pomoc należy zgłosić Komisji i nie wolno jej wdrożyć, dopóki Komisja jej nie zatwierdzi (zakaz wprowadzenia w życie).

               (184)

               Zgodnie z art. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) 2015/1589 nowa pomoc, która została wprowadzona w życie z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE, jest bezprawna.

               (185)

               Na podstawie MFG i w kontekście przyznanych im uprawnień niemieckie kraje związkowe przyjęły środki wykonawcze, które stanowią podstawę prawną środków ocenianych w niniejszej decyzji. Chociaż ustawa w sprawie mleka i tłuszczu, która stanowi ramy przedmiotowych programów pomocy, weszła w życie w 1952 r. (63), poszczególne programy zostały wprowadzone na mocy odpowiednich przepisów wykonawczych krajów związkowych dopiero po 1958 r. (64).

               (186)

               Środki, których dotyczy niniejsza decyzja, stanowią zatem nową pomoc w rozumieniu art. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2015/1589.

               (187)

               Niemcy nigdy nie zgłosiły przedmiotowych programów pomocy zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE. Programy te są zatem niezgodne z prawem.

         6.3.   Zgodność pomocy z rynkiem wewnętrznym

               (188)

               Na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE pomoc przeznaczoną na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych można uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

               (189)

               Zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie ustalania zasad stosowanych do oceny pomocy państwa niezgodnej z prawem (65) środki należy oceniać zgodnie z wytycznymi obowiązującymi w momencie przyznania pomocy.

               (190)

               Od dnia 1 stycznia 2000 r. obowiązują specjalne wytyczne dla sektora rolnego. Pomoc przyznaną w okresie od dnia 28 listopada 2001 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. (zwanym dalej „okresem 2001–2006”) ocenia się w świetle wytycznych na lata 2000–2006.

               (191)

               Pomoc przyznaną po dniu 1 stycznia 2007 r. (zwanym dalej „okresem od 2007 r.”) ocenia się w świetle wytycznych na lata 2007–2013.

               (192)

               Okres od dnia 28 listopada 2001 r. zwany jest dalej „okresem objętym postępowaniem wyjaśniającym”.

               (193)

               Na podstawie skutku zawieszającego formalnej procedury na mocy art. 108 ust. 3 TFUE Komisja bada środki będące przedmiotem niniejszej decyzji do dnia 17 lipca 2013 r., tj. do dnia, w którym Komisja powiadomiła Niemcy o swojej decyzji o wszczęciu postępowania na mocy art. 108 ust. 2 TFUE (zob. motyw 3).

         6.3.1.   Zapewnienie wsparcia technicznego w sektorze rolnym w okresie 2001–2006

               (194)

               Środki podejmowane w latach 2001–2006 w celu zapewnienia wsparcia technicznego w sektorze rolnym muszą być zgodne z warunkami określonymi w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006.

               (195)

               Zgodnie z pkt 14.1 koszty kwalifikowalne obejmowały koszty poniesione w ramach programów kształcenia i szkolenia, świadczenia usług związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, opłat za usługi doradcze, organizowania konkursów, wystaw i targów handlowych (lub uczestnictwa w nich), a także innych działań na rzecz rozpowszechniania wiedzy na temat nowych technik (66). Zgodnie z pkt 14.1 wytycznych na lata 2000–2006 pomoc taka może zostać przyznana w wysokości do 100 % kosztów.

               (196)

               Zgodnie z pkt 14.2 pomoc ma być dostępna dla wszystkich kwalifikujących się osób fizycznych i prawnych na danym obszarze na podstawie obiektywnie określonych kryteriów.

               (197)

               Zgodnie z pkt 14.3 całkowita kwota przyznanego wsparcia nie powinna przekraczać 100 000 EUR na beneficjenta w dowolnym trzyletnim okresie lub, w przypadku pomocy przyznanej MŚP, 50 % kosztów kwalifikowalnych, w zależności od tego, która z tych kwot jest większa. Do celów obliczania kwoty pomocy za beneficjenta uważa się osobę otrzymującą usługi.

               (198)

               Komisja jest zdania, że w odniesieniu do środków wspomnianych poniżej przepisy pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 mają w równym stopniu zastosowanie do pomocy przyznawanej na rzecz działalności związanej z produkcją [pierwotną] oraz z przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych. Wynika to z brzmienia pkt 2.1 wytycznych na lata 2000–2006 oraz z faktu, że w samym pkt 14 nie przewidziano żadnych ograniczeń w tym zakresie.

               (199)

               Komisja zakłada, że takie środki przyczyniają się do długoterminowej rentowności danego sektora, natomiast na konkurencję wpływają tylko w bardzo małym stopniu (pkt 14.1 zdanie drugie wytycznych na lata 2000–2006).

               (200)

               W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości co do zgodności niektórych środków z rynkiem wewnętrznym w odnośnym okresie (67).

      BY 3

               (201)

               Stowarzyszenie Verband der Milcherzeuger e.V. (VMB) otrzymało finansowanie na gromadzenie ogólnych informacji merytorycznych i technicznych, jak również na publikację i przekazywanie ogólnych informacji o tematyce związanej z przemysłem mleczarskim. Do przyznanej pomocy zastosowanie mają przepisy dotyczące zapewniania pomocy technicznej.

               (202)

               Koszty subsydiowane (rozpowszechnianie wiedzy naukowej i dostarczanie informacji merytorycznych na temat systemów jakości – motyw 32 niniejszej decyzji) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym określonym w pkt 14.1.

               (203)

               Przedmiotowy środek był dostępny dla wszystkich kwalifikujących się osób fizycznych i prawnych na danym obszarze, a dotacje nie przekraczały 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat (motyw 35 w związku z motywem 37 niniejszej decyzji). Wymogi określone w pkt 14.2 i 14.3 zostały spełnione.

               (204)

               Warunki określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      BY 10

               (205)

               Przepisy dotyczące zapewniania pomocy technicznej mają zastosowanie do pomocy przyznanej na wymianę wiedzy fachowej na tematy związane z mlekiem.

               (206)

               Koszty subsydiowane poniesione w związku z przekazywaniem informacji w formie uwag, wykładów i publikacji (zob. motyw 148) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym określonym w pkt 14.1 wytycznych na lata 2000–2006.

               (207)

               Przedmiotowy środek stanowi ogólny środek informacyjny, który był skierowany do przemysłu mleczarskiego i dostępny dla wszystkich kwalifikujących się osób fizycznych i prawnych na danym obszarze. Całkowite roczne wydatki przewidziane przez władze niemieckie w odniesieniu do środków BY 3 i BY 10 (zob. motyw 41) wskazują na to, że subsydia w żadnym wypadku nie przekroczyły 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat. Warunki określone w pkt 14.2 i 14.3 zostały zatem spełnione.

               (208)

               Warunki określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      BW 4

               (209)

               Przedmiotowe środki służą ogólnemu i szerokiemu rozpowszechnianiu aktualnej wiedzy naukowej na temat właściwości mleka i produktów mlecznych. Należy je uznać za pomoc techniczną, która przyniosła korzyść całemu sektorowi mleczarskiemu. Koszty subsydiowane (zob. motyw 42) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym zgodnie z pkt 14.1.

               (210)

               Środki nie były ograniczone do konkretnej grupy; zostały udostępnione wszystkim kwalifikującym się osobom fizycznym i prawnym na danym obszarze na podstawie obiektywnie określonych kryteriów (motyw 46). Warunki określone w pkt 14.2 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione. Poziom pomocy był niższy niż określony w pkt 14.3 limit wynoszący 100 000 EUR na beneficjenta na okres trzech lat (motyw 46). Warunki określone w pkt 14.3 zostały spełnione.

               (211)

               Warunki określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      BB 1

               (212)

               W okresie 2001–2006 Brandenburgia finansowała opłaty za konsultacje w ramach środka pod nazwą „poprawa higieny”. Zakres, na którym się skupiono, obejmował zdrowie zwierząt, poprawę higieny procesów pozyskiwania, przetwarzania i dystrybucji, poprawę jakości mleka surowego oraz analizę kwestii związanych z osiąganymi wynikami.

               (213)

               Środek ten mieści się zatem w zakresie pkt 14 (Udzielanie pomocy technicznej) wytycznych na lata 2000–2006. Koszty subsydiowane (opłaty za konsultacje) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym zgodnie z pkt 14.1.

               (214)

               W komunikacie z dnia 27 lutego 2015 r. władze niemieckie potwierdziły, że – co do zasady – wszyscy producenci mleka w kraju związkowym mieli dostęp do tych usług w zakresie doradztwa (kompleksowych i szczególnych konsultacji – zob. motyw 49). Co więcej, w ramach tych tym samym komunikacie Niemcy wyjaśniły, że w ramach środka BB 1 nie przekroczono progu 100 000 EUR na przedsiębiorstwo na okres trzech lat (zob. motyw 49). W związku z tym środek jest zgodny z warunkami określonymi w pkt 14.2 i 14.3.

               (215)

               Warunki określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      BB 3

               (216)

               Stowarzyszenia Landesvereinigung der Milchwirtschaft Brandenburg-Berlin e. V. (LVMB) i Landesbauernverband Brandenburg e.V. (LBV) przeprowadziły działania związane z przekazaniem informacji na temat kwestii gospodarczych oraz rozpowszechnieniem nowo uzyskanych informacji i wiedzy dotyczących kwestii w zakresie produkcji mleczarskiej. Oprócz tego zorganizowano konkursy. Działania te stanowią pomoc techniczną.

               (217)

               Koszty subsydiowane (przekazywanie informacji i organizowanie konkursów – motyw 50) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym określonym w pkt 14.1 wytycznych na lata 2000–2006.

               (218)

               Pomocy nie ograniczono do wybranych grup. Warunki określone w pkt 14.2 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

               (219)

               W 2006 r. LVMB przyznało pochodzącą z opłat za mleko kwotę 463 EUR na rzecz wyróżniających się przedsiębiorstw z Brandenburgii (zob. motyw 53). Co więcej, w 2006 r. LBV otrzymało dotację w wysokości 20 000 EUR z funduszy państwowych na rzecz zapewnienia producentom mleka usług w zakresie doradztwa (zob. motyw 54). Według Niemiec procedury w innych, poprzednich latach były podobne (zob. motyw 54). Z powyższych faktów Komisja wnioskuje, że w okresie 2001–2006 nie mógł zostać przekroczony górny próg 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat w ramach tych dwóch środków. Warunki określone w pkt 14.3 wytycznych zostały zatem spełnione.

               (220)

               Środek BB 3 spełnia zatem wymogi określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006.

      HE 2

               (221)

               Hesja przyznała stowarzyszeniu Landesvereinigung für Milch und Milcherzeugnisse Hessen e.V. (LVMH) wsparcie finansowe na realizację środka „Fortbildung für Erzeuger durch das Innovationsteam” (Szkolenie producentów przez zespół ds. innowacyjności). W ramach tego środka LVMH przekazało informacje w formie artykułów oraz zorganizowało szkolenia dla rolników i pracowników gospodarstw rolnych. Działania te uznaje się za pomoc techniczną.

               (222)

               Koszty kwalifikowalne (motyw 57) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym określonym w pkt 14.1 tiret pierwsze wytycznych na lata 2000–2006.

               (223)

               Pomocy nie ograniczono do wybranych grup (motyw 57). Potwierdziło to również stowarzyszenie LVMH w uwagach z dnia 4 lutego 2014 r., zgodnie z którymi każdy rolnik lub pracownik rolny miał możliwość wzięcia udziału w szkoleniu na takich samych warunkach (zob. motyw 149). W związku z tym spełniono wymogi określone w pkt 14.2 wytycznych.

               (224)

               Kwota przyznanej pomocy wynosiła mniej niż 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat (zob. motyw 57). Warunki określone w pkt 14.3 wytycznych również zostały zatem spełnione.

               (225)

               Środek HE 2 spełnia zatem wymogi określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006.

      HE 3

               (226)

               Zespół ds. żywienia LVMH rozpowszechniał wiedzę naukową w ogólnie zrozumiałej formie, organizował wydarzenia i kampanie informacyjne oraz prowadził działania w zakresie public relations (które nie były ukierunkowane na konkretne przedsiębiorstwa) związane z produkcją, obróbką i przetwórstwem mleka i produktów mlecznych.

               (227)

               W uwagach z dnia 4 lutego 2014 r. LVMH wskazało, że głównym celem tych środków było zapewnienie konsumentom informacji i kształcenia, przy czym kształcenie konsumentów zapewniono na poziomie neutralnym i niezależnym od zakładów mleczarskich. Komisja przyjmuje jednak stanowisko, że środki promujące rozpowszechnianie wiedzy naukowej i organizowanie kampanii informacyjnych należy uznać za pomoc techniczną, z której korzyść czerpie cały sektor mleczarski (zob. motyw 173).

               (228)

               Koszty subsydiowane (motyw 59) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym zgodnie z pkt 14.1.

               (229)

               Środki nie były ograniczone do wybranej grupy (motyw 61). Warunki określone w pkt 14.2 zostały spełnione.

               (230)

               Kwoty dotacji były mniejsze niż górny próg określony w pkt 14.3 (zob. motyw 61).

               (231)

               W przypadku środka HE 3 warunki określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      HE 9

               (232)

               Hesja przyznała LVMH pomoc finansową na środek „Szkolenie młodych producentów mleka” (zob. motyw 62). Szkolenie młodych producentów mleka należy uznać za pomoc techniczną.

               (233)

               Koszty kwalifikowalne (motyw 62) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym określonym w pkt 14.1 tiret pierwsze wytycznych na lata 2000–2006.

               (234)

               Kursy szkoleniowe są dostępne dla wszystkich producentów (motyw 64). Potwierdziło to również stowarzyszenie LVMH w uwagach z dnia 4 lutego 2014 r., zgodnie z którymi każdy rolnik lub pracownik rolny miał możliwość wzięcia udziału w szkoleniu na takich samych warunkach (zob. motyw 149). W związku z tym środek jest również zgodny z wymogami określonymi w pkt 14.2.

               (235)

               Całkowite wydatki w odniesieniu do środka HE 9 w okresie 2001–2006 wynosiły około 35 000 EUR (zob. motyw 64). Górny pułap wynoszący 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat nie mógł zatem zostać przekroczony (pkt 14.3).

               (236)

               W przypadku środka HE 9 warunki określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      NI 5

               (237)

               Dolna Saksonia przyznała stowarzyszeniu Landesvereinigung der Milchwirtschaft Niedersachsen e.V. (LVMN) wsparcie finansowe na udział w targach i wystawach oraz na opracowanie informacji naukowych w łatwo zrozumiałej formie (zob. motyw 65). Udział w targach i wystawach oraz opracowanie informacji naukowych należy uznać za pomoc techniczną.

               (238)

               Koszty wynajmu i wyposażenia sal wystawowych oraz koszty opublikowania informacji merytorycznych zgodnie z pkt 14.1 (tiret pierwsze) stanowią koszty kwalifikowalne.

               (239)

               Zdaniem władz niemieckich środek skupiał się na opłaceniu stoiska wystawowego LVMN (zob. motyw 66), przynosząc korzyść na rzecz wszystkich zakładów mleczarskich w Dolnej Saksonii (średnio około 17 500 przedsiębiorstw w okresie 2001–2006) (zob. motyw 67). W związku z tym środek był otwarty dla wszystkich zakładów mleczarskich, a warunki określone w pkt 14.2 zostały spełnione.

               (240)

               Chociaż Niemcy w swoich uwagach nie potwierdziły, że środek ograniczono do maksymalnej wartości 100 000 EUR na beneficjenta w okresie trzech lat, Komisja uważa, że ten górny pułap nie mógł zostać przekroczony w przypadku promowania stoiska wystawowego na rzecz wszystkich zakładów mleczarskich w Dolnej Saksonii. Warunki określone w pkt 14.3 zostały zatem spełnione.

               (241)

               Środek NI 5 spełnia zatem wymogi określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006.

      NI 6 (2002–2003)

               (242)

               Dolna Saksonia przyznała wsparcie finansowe na udział przedsiębiorstw przetwórczych (mleczarni) w targach. Finansowanie udziału przedsiębiorstw w targach należy uznać za formę pomocy technicznej.

               (243)

               Władze niemieckie zapewniły, że w 2001 r., tj. w głównym okresie podlegającym badaniu, nie podjęto wobec beneficjentów żadnych prawnie wiążących zobowiązań (68). Wskazały one również, że od dnia 26 listopada 2003 r. przedmiotowy środek był oparty na zatwierdzonej pomocy państwa nr 200/2003 (zob. motyw 68). W związku z tym ocena przedmiotowego środka obejmuje jedynie okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 26 listopada 2003 r.

               (244)

               Koszty kwalifikowalne (motyw 68) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym określonym w pkt 14.1 tiret pierwsze wytycznych na lata 2000–2006.

               (245)

               Władze niemieckie zapewniły, że środek NI 6 był dostępny dla wszystkich przedsiębiorstw prowadzących działalność w zakresie przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów mlecznych, a pomoc przyznawano zgodnie z obiektywnymi kryteriami. Ponadto środek ten nie był zależny od członkostwa w organizacjach producentów lub innych organizacjach rolniczych (zob. motyw 70). Warunki określone w pkt 14.2 wytycznych na lata 2000–2006 są zatem spełnione.

               (246)

               Maksymalna intensywność pomocy dla przedmiotowego środka w odnośnym okresie wynosiła 48 % (zob. motyw 71). Według władz niemieckich jedno przedsiębiorstwo (Nordmilch eG) otrzymało całkowitą kwotę pomocy przekraczającą 100 000 EUR. Według tych władz Nordmilch eG nie wchodzi w zakres definicji MŚP. W związku z tym z wyjątkiem pomocy przyznanej Nordmilch eG wymogi określone w pkt 14.3 zostały spełnione.

               (247)

               Nordmilch eG, który zatrudniał około 2 500 pracowników i którego obrót wynosił około 1,9 mld EUR, był jednym z największych przedsiębiorstw mleczarskich w Niemczech (69). Biorąc pod uwagę te liczby, Komisja uznała, że przedsiębiorstwo to nie wchodzi w zakres jej definicji małego i średniego przedsiębiorstwa przedstawionej w pkt 14.3 (70). Zgodnie z pkt 14.3 wytycznych na lata 2000–2006 powinno ono zatem otrzymać pomoc, której całkowita kwota nie przekracza 100 000 EUR w okresie trzech lat. Pomoc przyznana Nordmilch eG nie spełnia zatem wymogów określonych w pkt 14.3 (71).

               (248)

               Środek NI 6 zasadniczo spełnia zatem wymogi określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006.

               (249)

               W przypadku pomocy przyznanej Nordmilch eG w latach 2002–2003 środek NI 6 nie spełnia wymogów określonych w pkt 14 wytycznych.

      NI 7

               (250)

               Dolna Saksonia przyznała pomoc finansową na działalność podjętą przez LVMN w ramach ogólnych kampanii informacyjnych dla konsumentów na temat wykorzystywania mleka jako produktu spożywczego. Ogólne kampanie informacyjne na temat mleka stanowią pomoc, z której korzyść czerpie cały sektor mleczarski (zob. motyw 173). Zastosowanie mają postanowienia dotyczące zapewnienia pomocy technicznej zgodnie z pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006.

               (251)

               Koszty subsydiowane (motyw 72) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym zgodnie z pkt 14.1.

               (252)

               Środek ten nie był ograniczony do konkretnej grupy, lecz wspierał cały sektor mleczarski w sposób ogólny (motyw 75). W związku z tym środek był również zgodny z wymogami określonymi w pkt 14.2.

               (253)

               Według władz niemieckich każdemu beneficjentowi środka NI 7 przyznano w tym okresie pomoc o średniej wartości 395 EUR (zob. motyw 76). Poziom pomocy był zatem znacząco niższy niż limit określony w pkt 14.3.

               (254)

               W przypadku środka NI 7 warunki określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      NW 4 i NW 5

               (255)

               Nadrenia Północna-Westfalia przyznała wsparcie finansowe na rzecz Landesvereinigung der Milchwirtschaft Nordrhein-Westfalen e.V. (LVMNRW) i Landwirtschaftsverbände Rheinland und Westfalen-Lippe na potrzeby wydarzeń informacyjnych i działań związanych ze wspieraniem konsumenta, a także działań dotyczących wykorzystania mleka i produktów mlecznych oraz ich ogólnych cech charakterystycznych (podśrodek NW 4). Nadrenia Północna-Westfalia przyznała dalsze wsparcie finansowe na wydarzenia związane z wymianą wiedzy między producentami mleka na temat problematyki przemysłu mleczarskiego (podśrodek NW 5).

               (256)

               Wydarzenia informacyjne i informacje dla konsumentów (NW 4) oraz wydarzenia organizowane w celu wymiany wiedzy między producentami (NW 5) stanowią formę pomocy państwa, z której korzyść czerpie cały sektor mleczarski (zob. motyw 173). Co więcej, taką pomoc należy uznać za selektywną, ponieważ przynosi ona korzyści wyłącznie jednemu sektorowi (tj. sektorowi mleczarskiemu) (zob. motyw 175). Przedmiotowe środki te uznaje się za pomoc techniczną.

               (257)

               Koszty subsydiowane organizacji wydarzeń i zarządzania nimi, konsultacji, kształcenia i szkolenia w zakresie problematyki przemysłu mleczarskiego (zob. motyw 79) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym określonym w pkt 14.1.

               (258)

               Środki były ukierunkowane na wszystkie gospodarstwa mleczarskie hodujące bydło (zob. motyw 81), tym samym spełniając warunki określone w pkt 14.2.

               (259)

               Mając na uwadze całkowite wydatki przeznaczone na te dwa środki w okresie objętym dochodzeniem oraz przeciętną liczbę gospodarstw mleczarskich w Nadrenii Północnej-Westfalii, kwoty pomocy przyznanej na beneficjenta były znacznie niższe niż limity określone w pkt 14.3 (zob. motyw 81).

               (260)

               W przypadku środków NW 4 i NW 5 warunki określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      NW 6

               (261)

               Nadrenia Północna-Westfalia przyznała wsparcie finansowe na rzecz Vereinigung der Milchindustrie LVMNRW na potrzeby gromadzenia, analizowania i publikowania (w postaci komunikatów i raportów rynkowych) istotnych danych związanych z rynkiem mleczarskim.

               (262)

               Publikowanie informacji merytorycznych i naukowych w formie komunikatów i raportów rynkowych stanowi pomoc techniczną, w związku z czym ma zastosowanie pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006.

               (263)

               Koszty subsydiowane (motyw 82) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym zgodnie z pkt 14.1.

               (264)

               Publikacje oferowano wszystkim bezpłatnie, tym samym spełniając warunki określone w pkt 14.2.

               (265)

               Mając na uwadze całkowite wydatki przeznaczone na środek NW 6 w okresie objętym dochodzeniem oraz przeciętną liczbę gospodarstw mleczarskich w Nadrenii Północnej-Westfalii, kwoty pomocy przyznanej na beneficjenta były znacznie niższe niż limity określone w pkt 14.3 (zob. motyw 85).

               (266)

               W przypadku środka NW 6 warunki określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      RP 1 i SL 2

               (267)

               Nadrenii-Palatynatu i Saary przyznały wsparcie finansowe odpowiednio na rzecz Milchwirtschaftliche Arbeitsgemeinschaft Rheinland-Pfalz e.V. (MILAG) i Landesvereinigung der Milchwirtschaft des Saarlandes e.V. (LVMS) na rozpowszechnianie informacji dla konsumentów, w tym wiedzy naukowej, ogólnych informacji merytorycznych na temat produktów, ich wartości odżywczej i sugerowanych zastosowań.

               (268)

               Ogólne kampanie informacyjne na temat mleka stanowią pomoc, z której korzyść czerpie cały sektor mleczarski (zob. motyw 173). Zastosowanie mają postanowienia dotyczące zapewnienia pomocy technicznej zgodnie z pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006.

               (269)

               Koszty subsydiowane w ramach podśrodka (zob. motyw 86) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym zgodnie z pkt 14.1.

               (270)

               Według władz niemieckich środek ten nie był ograniczony do konkretnej grupy, lecz wspierał cały sektor mleczarski w sposób ogólny (zob. motyw 90). Potwierdził to również MILAG w uwagach z dnia 10 lutego 2014 r. (zob. motyw 153). Warunki określone w pkt 14.2 zostały zatem spełnione.

               (271)

               Niemcy utrzymywały również, że całkowita kwota pomocy przyznanej w okresie trzech lat była znacznie niższa od górnego progu wynoszącego 100 000 EUR na beneficjenta (zob. motyw 91), co spełnia warunki określone w pkt 14.3.

               (272)

               Warunki określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      RP 5 i SL 5

               (273)

               Nadrenia-Palatynat i Saara przyznały wsparcie finansowe odpowiednio na rzecz Landeskontrollverband Rheinland-Pfalz e.V. (LKVRP) i LVMS na programy doradztwa i szkolenia dla producentów mleka mające na celu poprawę stanu higieny urządzeń do udoju i jakości dostarczanego mleka. Finansowaniem nie objęto bieżących usług w zakresie doradztwa (zob. motyw 92). Doradztwo i szkolenia skierowane do producentów mleka mieszczą się w zakresie pkt 14 (Udzielanie pomocy technicznej) wytycznych na lata 2000–2006.

               (274)

               Koszty subsydiowane (zob. motywy 92 i 94) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym zgodnie z pkt 14.1.

               (275)

               Według władz niemieckich oferta usług w zakresie doradztwa/szkolenia była dostępna dla wszystkich producentów mleka w Nadrenii-Palatynacie/Saarze, ponieważ nie wymagano członkostwa w odpowiednio LKVRP/LVMS (zob. motyw 94) (72). Wymogi określone w pkt 14.2 zostały zatem spełnione.

               (276)

               Średnia kwota finansowania na rok wynosiła około 197 EUR (73) w Nadrenii-Palatynacie i około 130 EUR w Saarze (zob. motyw 98). Górny próg określony w pkt 14.3 nie mógł zatem zostać przekroczony.

               (277)

               W przypadku przedmiotowego środka warunki określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      TH 3 i TH 4

               (278)

               Turyngia przyznała Landesvereinigung Thüringer Milch e.V. (LVTM) wsparcie finansowe na udział w wystawach handlowych i konsumenckich oraz na organizowanie konferencji w celu rozpowszechniania informacji naukowych (podśrodek TH 3, zob. motyw 100). Ponadto dotowano publikację informacji merytorycznych na temat producentów z tego regionu (podśrodek TH 4, zob. motyw 101). Udział w wystawach, organizowanie konferencji i publikowanie informacji merytorycznych stanowi pomoc techniczną w rozumieniu pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006.

               (279)

               Koszty subsydiowane (zob. motywy 100 i 101) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym zgodnie z pkt 14.1.

               (280)

               Zdaniem Niemiec te dwa podśrodki nie były ograniczone do konkretnej grupy, lecz wspierały cały sektor mleczarski w sposób ogólny (zob. motywy 105 i 108). Wymogi określone w pkt 14.2 zostały zatem spełnione.

               (281)

               Co więcej, władze niemieckie potwierdziły również, że kwoty przyznane jako pomoc nie przekroczyły górnego progu określonego w pkt 14.3 (zob. motywy 105 i 109).

               (282)

               W przypadku przedmiotowego środka warunki określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      TH 9 i TH 10

               (283)

               Verein Landvolksbildung Thüringen (VLT) otrzymał od Turyngii wsparcie finansowe na szkolenia pracowników gospodarstw mleczarskich (podśrodek TH 9). Co więcej, Thüringer Landjugendverband e.V. (TLJV) i Thüringer Melkergemeinschaft e.V. (TMG) otrzymali od Turyngii wsparcie finansowe na promocję konkursów zawodowych (podśrodek TH 10) (zob. motyw 110).

               (284)

               Początkowo Niemcy utrzymywały, że te dwa podśrodki nie stanowiły pomocy państwa, ponieważ płatności na rzecz VLT (TH 9), TLJV i TMG (TH 10) należy uznać za opłaty za usługi, które należy kompensować równoważnymi wydatkami, w związku z czym nie powstaje jakakolwiek korzyść (zob. motywy 114 i 117). Komisja jest jednak zdania, że nawet jeżeli na rzecz usługodawcy nie powstała korzyść, środki z zakresu szkoleń w gospodarstwach mleczarskich i organizowania konkursów zawodowych przynoszą korzyści gospodarstwom mleczarskim i zgodnie z pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 stanowią formę pomocy technicznej.

               (285)

               Koszty subsydiowane (zob. motywy 111 i 112) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym zgodnie z postanowieniami określonymi w pkt 14.1.

               (286)

               Według Niemiec wszystkie zainteresowane strony działające na danym obszarze miały taką samą możliwość uczestniczenia w szkoleniach i konkursach zawodowych na podstawie obiektywnie określonych kryteriów (zob. motywy 115 i 118). Warunki określone w pkt 14.2 zostały zatem spełnione.

               (287)

               Niemcy stwierdziły, że skumulowana kwota pomocy w ramach tych dwóch podśrodków nie przekroczyła 100 000 EUR w ciągu trzech lat (zob. motyw 118). Górny próg określony w pkt 14.3 nie mógł zatem zostać przekroczony.

               (288)

               W przypadku przedmiotowego środka warunki określone w pkt 14 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

               (289)

               Komisja stwierdza, że środki BY 3, BY 10, BW 4, BB 1, BB 3, HE 2, HE 3, HE 9, NI 5, NI 6, NI 7, NW 4, NW 5, NW 6, RP 1, RP 5, SL 2, SL 5, TH 3, TH 4, TH 9 i TH 10 – z wyjątkiem pomocy na rzecz Nordmilch eG przyznanej w ramach środka NI 6 (zob. motyw 290) – spełniły odnośne wymogi określone w wytycznych na lata 2000–2006, w związku z czym były zgodne z rynkiem wewnętrznym w okresie 2001–2006.

               (290)

               Komisja stwierdza również, że pomoc na rzecz Nordmilch eG przyznana w ramach środka NI 6 w latach 2002–2003 nie spełniła odpowiednich warunków określonych w wytycznych na lata 2000–2006, w związku z czym była niezgodna z rynkiem wewnętrznym w okresie 2001–2006.

         6.3.2.   Udzielanie wsparcia technicznego w sektorze rolnictwa w okresie po 2007 r.

               (291)

               W okresie po 2007 r. zmieniły się przepisy dotyczące zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy na rzecz zapewnienia wsparcia technicznego.

               (292)

               Zapewnienie wsparcia technicznego reguluje rozdział IV.K wytycznych na lata 2007–2013.

               (293)

               Zgodnie z pkt 105 wytycznych na lata 2007–2013 Komisja może uznać pomoc państwa na rzecz wsparcia technicznego przedsiębiorstw w zakresie przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych za zgodną z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu (74), jeżeli spełnia ona wszystkie warunki określone w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 70/2001. Zgodnie z pkt 106 tych wytycznych nie zatwierdza się żadnej pomocy państwa na rzecz dużych przedsiębiorstw.

               (294)

               Art. 5 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 70/2001 stanowi, że w przypadku udziału w targach i wystawach wielkość pomocy brutto nie może przekroczyć 50 % wartości dodatkowych kosztów poniesionych na wynajem, ustawienie i prowadzenie stoiska. Wyłączenie pomocy na te cele stosuje się tylko w przypadku pierwszego uczestnictwa przedsiębiorstwa w określonych targach czy wystawie.

               (295)

               W dniu 29 sierpnia 2008 r. rozporządzenie (WE) nr 70/2001 zostało zastąpione rozporządzeniem (WE) nr 800/2008 (75). Art. 27 rozporządzenia (WE) nr 800/2008 stanowi, że pomoc na udział MŚP w targach jest zgodna ze wspólnym rynkiem, jeżeli intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych oraz jeżeli koszty kwalifikowalne obejmują jedynie koszty wynajmu, budowy i obsługi stoiska wystawowego podczas pierwszego uczestnictwa przedsiębiorstwa w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie.

               (296)

               Zgodnie z pkt 106 wytycznych na lata 2007–2013 w ramach pomocy technicznej nie zatwierdzono jakiejkolwiek pomocy państwa na rzecz dużych przedsiębiorstw.

               (297)

               W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące zgodności środka (RP 2) z rynkiem wewnętrznym w odnośnym terminie (76).

      Środek RP 2

               (298)

               W ramach środka RP 2 Nadrenia-Palatynat przyznała przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie przetwórstwa i wprowadzania do obrotu wsparcie finansowe na uczestnictwo na forach mających na celu dzielenie się wiedzą między przedsiębiorstwami, konkursach, wystawach i targach. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty poniesione w związku z budową stoiska wystawowego (zob. motyw 125). Wsparcie to nie ograniczało się do pierwszego uczestnictwa przedsiębiorstwa w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie. Intensywność pomocy była ograniczona do 10 % udokumentowanych kosztów, ale nie przekraczała kwoty 5 200 EUR na jedno przedsiębiorstwo i wydarzenie (zob. motyw 119).

               (299)

               Intensywność pomocy wynosząca 10 % w ramach środka RP 2 nie przekracza maksymalnej wartości intensywności pomocy równej 50 %, jak określono w art. 5 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 70/2001 i art. 27 rozporządzenia (WE) nr 800/2008.

               (300)

               Koszty subsydiowane (koszty związane z budową stoiska wystawowego) odpowiadają kosztom kwalifikowalnym zgodnie z art. 5 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 70/2001 i art. 27 rozporządzenia (WE) nr 800/2008, które stanowią, że wynajem, budowa i obsługa stoiska kwalifikują się do objęcia pomocą (zob. motyw 294 i 295). Przepisy te określają jednak, że pomocą można objąć jedynie pierwsze uczestnictwo przedsiębiorstwa w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie.

               (301)

               W uwagach z dnia 20 września 2013 r. Niemcy przedstawiły tabelę zawierającą liczbę przedsiębiorstw, którym w latach 2003–2012 przyznano dotacje na wielokrotne uczestnictwo w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie wraz z odpowiednimi kwotami przyznanej pomocy (zob. motyw 123). Z tabeli tej wynika, że średnie kwoty przyznane w ciągu roku na wielokrotne uczestnictwo w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie na subsydiowane przedsiębiorstwo w latach 2007–2012 wynosiły od 294 EUR do 5 113 EUR.

               (302)

               W uwagach z dnia 13 stycznia 2017 r. Niemcy stwierdziły również, że dwa przedsiębiorstwa – Hochwald Foods GmbH i MUH Arla eG – otrzymały pomoc w ramach tego podśrodka (zob. motyw 124).

               (303)

               MUH Arla powstała w 2012 r. w wyniku połączenia Milch-Union Hocheifel (MUH) i skandynawskiego konglomeratu mleczarskiego Arla Foods. W 2011 r. MUH zatrudniał około 800 pracowników, a jego obrót wynosił około 693 mln EUR (77).

               (304)

               Grupa Hochwald zatrudnia ponad 1 900 pracowników i w 2015 r. osiągnęła obrót wynoszący około 1,44 mld EUR (78).

               (305)

               Biorąc pod uwagę te liczby, ani MUH Arla eG, ani Hochwald Foods GmbH nie mieściły się w zakresie definicji małego i średniego przedsiębiorstwa (MŚP) określonej w rozdziale II pkt 9 wytycznych na lata 2007–2013 (79). Zgodnie z pkt 106 wytycznych na lata 2007–2013 nie powinny one zatem otrzymać żadnej pomocy (zob. motyw 296).

               (306)

               Wymogi określone w rozdziale IV.K wytycznych na lata 2007–2013 w związku z odpowiednio art. 5 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 70/2001 i art. 27 rozporządzenia (WE) nr 800/2008 są zatem spełnione jedynie w przypadkach, w których przedsiębiorstwa prowadzące działalność w zakresie przetwórstwa i wprowadzania do obrotu objęte definicją MŚP w ramach środka RP 2 otrzymały pomoc na pierwsze uczestnictwo w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie.

               (307)

               Wymogi określone w rozdziale IV.K wytycznych na lata 2007–2013 w związku z odpowiednio art. 5 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 70/2001 i art. 27 rozporządzenia (WE) nr 800/2008 nie są zatem spełnione w przypadku pomocy przyznanej w ramach środka RP 2 przedsiębiorstwom nieobjętym definicją MŚP, w szczególności pomocy przyznanej przedsiębiorstwom MUH Arla eG i Hochwald Foods GmbH (zob. motyw 305).

               (308)

               Wymogi określone w rozdziale IV.K wytycznych na lata 2007–2013 w związku z odpowiednio art. 5 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 70/2001 i art. 27 rozporządzenia (WE) nr 800/2008 nie są zatem spełnione także w przypadku pomocy przyznanej w ramach środka RP 2 w odniesieniu do wielokrotnego uczestnictwa w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie (zob. motyw 301).

               (309)

               Komisja stwierdza, że pomoc w ramach środka RP 2 spełniała odpowiednie warunki określone w wytycznych na lata 2007–2013 i w związku z tym była zgodna z rynkiem wewnętrznym w okresie po 2007 r. wyłącznie w przypadkach, o których mowa w motywie 306.

               (310)

               W przypadkach, o których mowa w motywach 307 i 308, środek pomocy RP 2 nie spełniał odpowiednich warunków określonych w wytycznych na lata 2007–2013, w związku z czym nie był zgodny z rynkiem wewnętrznym w okresie po 2007 r.

         6.3.3.   Pomoc państwa w zakresie produktów wysokiej jakości w okresie 2001–2006

               (311)

               Wdrożone w latach 2001–2006 środki wspierające produkcję i wprowadzanie do obrotu wysokiej jakości produktów rolnych muszą spełniać warunki określone w pkt 13 wytycznych na lata 2000–2006.

               (312)

               W pkt 13.2 przedstawiono niewyczerpujący wykaz kwalifikowalnych działań w tym zakresie. Pomoc można przyznać na usługi doradcze i podobne usługi, w tym badania techniczne, studia wykonalności i studia projektowe oraz badania rynku, które należy świadczyć w odniesieniu do działań związanych z podnoszeniem jakości produktów rolnych, w tym na:

                           —

                           wprowadzenie systemów zapewnienia jakości, takich jak normy serii ISO 9000 lub ISO 14000, programów opartych na analizie zagrożeń i krytycznych punktów kontroli lub audytów środowiskowych;

                           —

                           koszty szkolenia personelu w celu zastosowania programów zapewnienia jakości i analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli.

                     Pomoc można również przyznać na pokrycie kosztów opłat pobieranych przez uznane organy certyfikujące za początkową certyfikację zapewnienia jakości i podobne systemy.

               (313)

               Punkty 3, 4 i 5 pkt 13 wytycznych na lata 2000–2006 przewidują szczególne warunki i ograniczenia. Komisja przyjmuje stanowisko, że pomocy nie należy przyznawać w odniesieniu do rutynowych procesów kontroli jakości i rutynowych kontroli produktów przeprowadzanych przez producenta, niezależnie od tego, czy prowadzone są dobrowolnie czy obowiązkowo w ramach analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli lub podobnych systemów. Pomoc należy przyznawać jedynie w odniesieniu do kontroli przeprowadzonych przez osoby trzecie lub w imieniu osób trzecich takich jak właściwe organy regulacyjne lub przez jednostki działające w ich imieniu lub niezależne jednostki odpowiedzialne za kontrolę i nadzór wykorzystania nazw pochodzenia, oznakowania ekologicznego lub znaków jakości.

               (314)

               Całkowita kwota pomocy, którą można przyznać MŚP w ramach tej sekcji nie może przekraczać 50 % kosztów kwalifikowalnych ani kwoty 100 000 EUR na beneficjenta przez okres trzech lat, w zależności od tego, która z tych kwot jest wyższa (zob. pkt 13.2).

               (315)

               Badenia-Wirtembergia, Dolna Saksonia i Turyngia (w ramach podśrodków BW 10, BW 11, NI 1 i TH 5) przyznały wsparcie finansowe na poprawę jakości dostarczanego mleka poprzez doradztwo i szkolenia producentów mleka, gromadzenie i aktualizowanie baz danych oraz kontrole producentów mleka, równolegle z wprowadzeniem systemów zapewniania jakości „Zarządzanie jakością mleka” (QM-Milch) (zob. motyw 126).

               (316)

               Według władz niemieckich intensywność pomocy wynosiła maksymalnie 100 % kosztów kwalifikowalnych (zob. motyw 129).

               (317)

               W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące zgodności wyżej wspomnianych podśrodków z rynkiem wewnętrznym w odnośnym terminie (80).

      BW 10 i BW 11

               (318)

               Te dwa podśrodki zostały zrealizowane przez Milchprüfring Baden-Württemberg (BW 10) i Milchwirtschaftlicher Verein Baden-Württemberg (BW 11) na rzecz przedsiębiorstw rolniczych produkujących mleko, które uczestniczyły w systemie zapewniania jakości „QM-Milch” (zob. motywy 131 i 132).

               (319)

               Pokryto koszty przeprowadzenia audytów w gospodarstwach mleczarskich oraz koszty początkowej certyfikacji przez uznaną jednostkę certyfikującą (BW 10), a także koszty doradztwa w związku z wprowadzeniem systemu zapewniania jakości (BW 11) (zob. motywy 133 i 134). Koszty subsydiowane odpowiadają zatem kosztom kwalifikowalnym określonym w pkt 13.2 wytycznych na lata 2000–2006.

               (320)

               Wsparcia nie udzielono na rzecz kontroli jakości ani kontroli produktów przeprowadzanych rutynowo przez producentów podczas procesu produkcji, ponieważ zgodnie z pkt 13.3 są one wykluczone.

               (321)

               Według władz niemieckich średnie wydatki wynosiły 106 EUR na beneficjenta (zob. motyw 135) – o wiele mniej niż określona w pkt 13.2 maksymalna dopuszczalna kwota wynosząca 100 000 EUR na beneficjenta na przestrzeni trzech lat.

               (322)

               W przypadku podśrodków BW 10 i BW 11 warunki określone w pkt 13 wytycznych na lata 2000–2006 zostały zatem spełnione.

      NI 1

               (323)

               Dolna Saksonia przyznała LVMN wsparcie finansowe na wdrożenie systemu zapewniania jakości dla producentów mleka („QM-Milch”). Punkt 13 wytycznych na lata 2000–2006 ma zatem zastosowanie.

               (324)

               Subsydiowano koszty środków przygotowawczych do wdrożenia systemu QM-Milch (usług doradczych) oraz koszty koordynacji systemu QM-Milch i utworzenia bazy danych (zob. motyw 137). Koszty subsydiowane odpowiadają zatem kosztom kwalifikowalnym określonym w pkt 13.2 wytycznych na lata 2000–2006.

               (325)

               We wszystkich przypadkach kwota finansowania wynosiła 12,78 EUR na usługi doradcze i 35 EUR na rolnika na przestrzeni 3 lat na audyty gospodarstw (zob. motyw 138), co jest kwotą znacznie niższą niż górny pułap określony w pkt 13.2 wytycznych na lata 2000–2006.

               (326)

               Niemcy potwierdziły, że kontrole w zakresie audytów gospodarstw rolnych zostały przeprowadzone przez osoby trzecie lub w ich imieniu, przy czym Landeskontrollverband Niedersachsen działa jako niezależna instytucja nadzorcza (zob. motyw 139). Jest to spełnienie wymogów określonych w pkt 13.3.

               (327)

               Przedmiotowy środek spełnia zatem wymogi określone w pkt 13 wytycznych na lata 2000–2006.

      TH 5

               (328)

               Thüringer Verband für Leistungs- und Qualitätsprüfungen in der Tierzucht (TVLEV) otrzymał od Turyngii wsparcie finansowe na wprowadzenie systemu zapewniania jakości dla producentów mleka (zob. motyw 140). Punkt 13 wytycznych na lata 2000–2006 ma zatem zastosowanie.

               (329)

               Według władz niemieckich środek wprowadzono w 2004 r. (zob. motyw 140).

               (330)

               Według Niemiec w latach 2004–2006 producenci otrzymywali dotacje jedynie w odniesieniu do początkowej certyfikacji. Średnia pomoc przyznana producentom indywidualnym wynosiła około 83 EUR (zob. motyw 141).

               (331)

               Subsydiowane koszty odpowiadają kosztom kwalifikowalnym określonym w pkt 13.2, przy czym kwota pomocy jest znacznie niższa niż pułap określony w tym samym punkcie.

               (332)

               Środek TH 5 spełnia zatem wymogi określone w pkt 13 wytycznych na lata 2000–2006.

               (333)

               Komisja stwierdza, że pomoc poddana ocenie powyżej (BW 10, BW 11, NI 1 i TH 5) spełniła odpowiednie warunki określone w wytycznych na lata 2000–2006, w związku z czym była zgodna z rynkiem wewnętrznym w okresie 2001–2006.

         6.4.   Odzyskanie środków

               (334)

               Art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/1589 stanowi, że uprawnienia Komisji w zakresie windykacji pomocy podlegają 10-letniemu okresowi przedawnienia. Zgodnie z art. 17 ust. 2 tego samego rozporządzenia jakiekolwiek działanie podejmowane przez Komisję w odniesieniu do pomocy niezgodnej z prawem powoduje przerwanie okresu przedawnienia.

               (335)

               Po tym, jak Niemcy przedłożyły sprawozdanie roczne za 2010 r. na temat pomocy państwa w sektorze rolnictwa, pismem z dnia 28 listopada 2011 r. Komisja zwróciła się do Niemiec o przedstawienie dodatkowych informacji na temat odnośnego systemu. Tym samym Komisja przerwała okres przedawnienia. W związku z tym niniejsza decyzja – zgodnie z okresem przedawnienia wynoszącym dziesięć lat, o którym mowa w motywie 334 – odnosi się do okresu od dnia 28 listopada 2001 r.

               (336)

               Komisja stwierdza, że pomoc przyznana przedsiębiorstwu Nordmilch eG w latach 2002–2003 w ramach środka NI 6 (zob. motyw 289) nie jest zgodna z rynkiem wewnętrznym. Pomoc tę należy odzyskać.

               (337)

               Komisja stwierdza również, że pomoc przyznana w ramach środka RP 2 przedsiębiorstwom nieobjętym definicją MŚP, w szczególności pomoc przyznana przedsiębiorstwom MUH Arla eG i Hochwald Foods GmbH (zob. motyw 307) oraz pomoc przyznana w odniesieniu do wielokrotnego uczestnictwa w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie (zob. motyw 308) nie są zgodne z rynkiem wewnętrznym. Pomoc tę należy odzyskać.

               (338)

               Na podstawie skutku zawieszającego formalnej procedury na mocy art. 108 ust. 3 TFUE Komisja bada stosowanie środka RP 2 w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 17 lipca 2013 r., tj. do dnia, w którym Komisja powiadomiła Niemcy o swojej decyzji o wszczęciu postępowania na mocy art. 108 ust. 2 TFUE.

         7.   WNIOSKI

               (339)

               Komisja stwierdza, że Niemcy wdrożyły przedmiotowe systemy pomocy w sposób niezgodny z prawem i z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Pomoc ta – z wyjątkiem przypadków pomocy wspomnianych w kolejnym motywie – jest zgodna z rynkiem wewnętrznym (zob. motywy 289, 309 i 333).

               (340)

               Komisja stwierdza, że pomoc przyznana w ramach środka NI 6 przedsiębiorstwu Nordmilch eG i pomoc przyznana w ramach środka RP 2 przedsiębiorstwom MUH Arla eG i Hochwald Foods GmbH, a także pomoc przyznana w ramach środka RP 2 w odniesieniu do wielokrotnego uczestnictwa w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie (zob. motywy 290 i 310) są niezgodne z rynkiem wewnętrznym. Pomoc tę należy odzyskać.

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pomoc państwa, która została w sposób niezgodny z prawem przyznana przez Niemcy od dnia 28 listopada 2001 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. (środki BY 3, BY 10, BW 4, BB 1, BB 3, HE 2, HE 3, HE 9, NI 5, NI 6, NI 7, NW 4, NW 5, NW 6, RP 1, RP 5, SL 2, SL 5, TH 3, TH 4, TH 9, TH 10, BW 10, BW 11, NI 1 i TH 5) lub od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 17 lipca 2013 r. (środek RP 2) z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym, z wyjątkiem pomocy, o której mowa w art. 2.
   Artykuł 2
   Pomoc państwa, która została przyznana przez Niemcy w latach 2002 i 2003 na rzecz przedsiębiorstwa Nordmilch eG w ramach środka NI 6 z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.
   Środki pomocy, które zostały przyznana przez Niemcy od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 17 lipca 2013 r. w ramach środka RP 2 przedsiębiorstwom nieobjętym definicją MŚP, w szczególności przedsiębiorstwom MUH Arla eG i Hochwald Foods GmbH, z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE, nie są zgodne z rynkiem wewnętrznym.
   Pomoc państwa, która została przyznana przez Niemcy od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 17 lipca 2013 r. w ramach środka RP 2 z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE w odniesieniu do wielokrotnego uczestnictwa w jakichkolwiek targach lub jakiejkolwiek wystawie, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.
   Artykuł 3
   Pomoc indywidualna przyznana w ramach systemu, o którym mowa w art. 2, nie stanowi pomocy, jeśli w czasie, kiedy została przyznana, spełniała warunki określone w rozporządzeniu przyjętym zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1588 (81), które obowiązywały w czasie, kiedy pomoc została przyznana.
   Artykuł 4
   Pomoc indywidualna przyznana w ramach systemu, o którym mowa w art. 2, która w momencie przyznania spełnia warunki ustanowione w rozporządzeniu przyjętym zgodnie z art. 1 rozporządzenia (UE) 2015/1588 lub w innym zatwierdzonym systemie pomocy, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym do poziomu maksymalnej intensywności pomocy mającej zastosowanie do tego rodzaju pomocy.
   Artykuł 5
   1.   Federalna Republika Niemiec odzyskuje od beneficjentów pomoc niezgodną z rynkiem wewnętrznym, która została przyznana w związku z systemami pomocy, o których mowa w art. 2.
   2.   Do kwot podlegających zwrotowi dolicza się odsetki za cały okres począwszy od dnia, w którym pomoc została przekazana do dyspozycji beneficjentom, do dnia jej faktycznego odzyskania.
   3.   Odsetki nalicza się narastająco zgodnie z przepisami rozdziału V rozporządzenia (WE) nr 794/2004 oraz przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 271/2008 (82) zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 794/2004.
   4.   Niemcy anulują wszystkie dotychczas niezrealizowane wypłaty pomocy w ramach systemów, o których mowa w art. 2, ze skutkiem od daty przyjęcia niniejszej decyzji.
   Artykuł 6
   1.   Odzyskanie pomocy przyznanej w ramach systemów, o których mowa w art. 2, odbywa się w sposób bezzwłoczny i skuteczny.
   2.   Niemcy zapewniają wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.
   Artykuł 7
   1.   W terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Niemcy przekazują Komisji następujące informacje:

               a)

               wykaz beneficjentów, którzy otrzymali pomoc w ramach programów określonych w art. 2, oraz łączną kwotę pomocy otrzymanej przez każdego z tych beneficjentów w ramach programów;

               b)

               łączną kwotę (kwota główna i odsetki od zwracanej pomocy), do odzyskania od każdego beneficjenta;

               c)

               szczegółowy opis środków już podjętych lub środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;

               d)

               dokumenty potwierdzające, że beneficjentom nakazano zwrot pomocy.

         2.   Do momentu całkowitego odzyskania pomocy udzielonej w ramach programów, o których mowa w art. 2, Niemcy na bieżąco informują Komisję o kolejnych środkach podejmowanych na szczeblu krajowym w celu wykonania niniejszej decyzji. Na wniosek Komisji Niemcy bezzwłocznie przedstawiają informacje o środkach już podjętych lub środkach planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji. Niemcy dostarczają również szczegółowe informacje o kwocie pomocy oraz odsetkach już odzyskanych od beneficjentów.
   Artykuł 8
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Federalnej Republiki Niemiec.
   Niemcy zobowiązują się niezwłocznie przekazać beneficjentom kopię niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 maja 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Ze skutkiem od dnia 1 grudnia 2009 r. art. 87 i 88 Traktatu WE stały się odpowiednio art. 107 i 108 TFUE. Treść tych dwóch grup artykułów jest zasadniczo identyczna. Do celów niniejszej decyzji odniesienia do art. 107 i 108 TFUE należy rozumieć, tam gdzie to stosowne, jako odniesienia odpowiednio do art. 87 i 88 Traktatu WE.

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkconowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 9). Z dniem 14 listopada 2015 r. to rozporządzenie Rady uchyla rozporządzenie (WE) nr 659/1999 i zastępuje te zasady. Zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) 2015/1589 odesłania do uchylonego rozporządzenia rozumiane są jako odesłania do rozporządzenia (UE) 2015/1589 i należy je odczytywać zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II do tego rozporządzenia.

      (4)  Zob. przypis 3.

      (5)  Ostatnio zmieniona przez art. 397 rozporządzenia z dnia 31 sierpnia 2015 r. (BGBl. I, s. 1474).

      (6)  S. 34–36.

      (7)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1857/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 70/2001 (Dz.U. L 358 z 16.12.2006, s. 3).

      (8)  Wytyczne Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007–2013 (Dz.U. C 319 z 27.12.2006, s. 1).

      (9)  S. 37–39.

      (10)  S. 38.

      (11)  S. 43.

      (12)  S. 47.

      (13)  Dz.U. C 28 z 1.2.2000, s. 2.

      (14)  S. 39–40.

      (15)  S. 40–41.

      (16)  Komunikat z dnia 27 lutego 2015 r., s. 47.

      (17)  Komunikat z września 2013 r., s. 41–42.

      (18)  S. 43–47.

      (19)  S. 43–47.

      (20)  S. 55.

      (21)  S. 56.

      (22)  W tym względzie władze niemieckie zapewniły, że w 2001 r. (w okresie mającym znaczenie dla badania) nie podjęto wobec beneficjentów żadnych prawnie wiążących zobowiązań.

      (23)  S. 43.

      (24)  S. 58–59.

      (25)  S. 70–74.

      (26)  S. 76.

      (27)  Komunikat z lutego 2013 r.

      (28)  Podstawa prawna działań promocyjnych w Nadrenii-Palatynacie jest określona w decyzji nr 381/2009 w sprawie pomocy państwa „Agrarmarketingmaßnahmen in Rheinland-Pfalz”.

      (29)  S. 43.

      (30)  Komunikat z dnia 27 lutego 2015 r., s. 48.

      (31)  S. 80.

      (32)  S. 82.

      (33)  S. 83.

      (34)  S. 84.

      (35)  S. 85.

      (36)  Dz.U. C 319 z 27.12.2006, s. 1.

      (37)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 10 z 13.1.2001, s. 33).

      (38)  W dniu 1 lipca 2014 r. rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz.U. L 214 z 9.8.2008, s. 3) zostało uchylone rozporządzeniem Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U. L 187 z 26.6.2014, s. 1).

      (39)  Motyw 244 decyzji o wszczęciu postępowania.

      (40)  S. 77.

      (41)  Rozporządzenie to zostało uchylone w dniu 1 lipca 2014 r. rozporządzeniem Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającym niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 193 z 1.7.2014, s. 1).

      (42)  System zarządzania jakością mleka QM-Milch jest ogólnokrajowym standardem dla przedsiębiorstw w zakresie produkcji mleka, ustanowionym dla producentów mleka i zakładów mleczarskich, który został uznany za podstawę badań certyfikacyjnych.

      (43)  Motyw 66 decyzji o wszczęciu postępowania.

      (44)  Motyw 253 decyzji o wszczęciu postępowania.

      (45)  S. 11.

      (46)  Uwagi z dnia 20 września 2013 r., s. 12.

      (47)  Uwagi z dnia 20 września 2013 r., s. 12.

      (48)  Uwagi z września 2013 r., s. 50.

      (49)  S. 50.

      (50)  Uwagi z dnia 20 września 2013 r., s. 83–84.

      (51)  Sekcja 3.3.

      (52)  Komisja otrzymała uwagi od Landesvereinigung der Milchwirtschaft Niedersachsen e.V. dotyczące ogólnie wszystkich środków finansowanych poprzez opłatę za mleko, a nie tylko podśrodków, których dotyczy niniejsza sprawa. Stowarzyszenie twierdziło, że nie doszło do udzielenia pomocy. Pełny opis tych uwag znajduje się w decyzji Komisji (UE) 2015/2432 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie pomocy państwa udzielonej przez Niemcy na rzecz kontroli jakości mleka w ramach ustawy w sprawie mleka i tłuszczu SA.35484 (2013/C) (ex SA.35484 (2012/NN)) (Dz.U. L 334 z 22.12.2015, s. 23).

      (53)  Wyrok Trybunału z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie C-126/01 Ministère de l'Économie, des Finances et de l'Industrie przeciwko GEMO, UE C 2003:622, pkt 23.

      (54)  Wyrok Trybunału z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie C-126/01 Ministère de l'Économie, des Finances et de l'Industrie przeciwko GEMO, UE C 2003:622, I-13769, pkt 24.

      (55)  Na przykład w Dolnej Saksonii: rozporządzenie dotyczące pobierania opłaty na rzecz branży mleczarskiej z dnia 26 listopada 2004 r. (Dolnosaksoński Dziennik Ustaw i Rozporządzeń nr 36/2004, s. 519), zmienione art. 6 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2005 r. (Dolnosaksoński Dziennik Ustaw i Rozporządzeń nr 31/2005, s. 475).

      (56)  Wyrok Trybunału z dnia 30 maja 2013 r. w sprawie C-677/11 Doux Élevage SNC i Coopérative agricole UKL-ARREE przeciwko Ministère de l'Agriculture, EU:C:2013:348, pkt 32, 35 i 38.

      (57)  Wyrok Trybunału z dnia 17 września 1980 r. w sprawie C-730/79 Philip Morris Holland BV przeciwko Komisji, EU:C:1980:209, pkt 11 i 12.

      (58)  Zob. w szczególności wyrok z dnia 13 lipca 1988 r. w sprawie Republika Francuska przeciwko Komisji, C-102/87, ECLI:EU:C:1988:391, pkt 19.

      (59)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 927/2012 z dnia 9 października 2012 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 304 z 31.10.2012, s. 1).

      (60)

      Źródło: Eurostat.

      (61)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1).

      (62)  Wyrok Sądu z dnia 30 kwietnia 2002 r. w sprawach T-195/01 i T-207/01 Gibraltar przeciwko Komisji, ECLI:EU:T:2002:111, pkt 111.

      (63)  Zob. motyw 17.

      (64)  Bawaria: Verordnung über eine Umlage für Milch (rozporządzenie dotyczące opłaty za mleko) z dnia 30 czerwca 1983 r. (Dziennik Ustaw i Rozporządzeń [GVBL.], s. 547); Badenia-Wirtembergia: Verordnung über die Erhebung von milchwirtschaftlichen Umlagen (rozporządzenie dotyczące pobierania opłat w branży mleczarskiej) z dnia 18 maja 2004 r. (Dziennik Ustaw [GBl.], s. 350, 355); Nadrenia Północna-Westfalia: Verordnung über Umlagen zur Förderung der Milchwirtschaft (rozporządzenie dotyczące opłat służących finansowaniu branży mleczarskiej) z dnia 30 listopada 1965 r. (Dziennik Ustaw [GV. NW. z 1965, s. 349); np. Nadrenia-Palatynat: Landesverordnung zur Durchführung des Milch- und Fettgesetzes (rozporządzenie kraju związkowego wprowadzające w życie ustawę w sprawie mleka i tłuszczu) z dnia 16 sierpnia 1960 r. (Dziennik Ustaw [GVBl.], s. 218, BS 7842-2); Brandenburgia: Verordnung zur Übertragung der Ermächtigungen zum Erlass von Rechtsverordnungen nach dem Milch- und Fettgesetz (rozporządzenie wprowadzające przekazane uprawnienia na podstawie ustawy w sprawie mleka i tłuszczu – ÜErmVO) z dnia 5 grudnia 1992 r. (Dziennik Ustaw [GVBl.] II/92, [nr 72], s. 764); Hesja: Verordnung über die Erhebung einer Umlage zur Förderung der Milchwirtschaft (rozporządzenie dotyczące pobierania opłaty służącej finansowaniu branży mleczarskiej) z dnia 1 grudnia 1981 r. (Dziennik Ustaw [GVBl.] I 1981, s. 427); Saara: Verordnung über die Erhebung einer Umlage auf dem Gebiet der Milchwirtschaft (rozporządzenie dotyczące pobierania opłaty na rzecz branży mleczarskiej) z dnia 9 grudnia 1982 r. (Dziennik Ustaw z 1982, s. 1007); Turyngia:Thüringer Verordnung über die Erhebung einer Umlage zur Förderung der Milchwirtschaft (turyńskie rozporządzenie dotyczące pobierania opłaty służącej finansowaniu branży mleczarskiej) z dnia 27 listopada 2001 r. (Dziennik Ustaw [GVBl.] z 2000, s. 20). W Dolnej Saksonii opłatę za mleko wprowadzono rozporządzeniem dotyczącym pobierania opłaty na rzecz branży mleczarskiej z dnia 6 lipca 1951 r., w wersji rozporządzenia z dnia 25 marca 1952 r. (Dolnosaksoński Dziennik Ustaw i Rozporządzeń, Sb. I, s. 689). Pobieranie opłaty w odnośnym okresie do celów pomocy państwa opierało się jednak na rozporządzeniu dotyczącym pobierania opłaty na rzecz branży mleczarskiej z dnia 22 maja 1973 r. (Dolnosaksoński Dziennik Ustaw i Rozporządzeń, s. 179), a wykorzystanie środków pochodzących z tej opłaty było uregulowane w wytycznych kraju związkowego dotyczących przyznawania dotacji na rzecz branży mleczarskiej w Dolnej Saksonii zgodnie z sekcją 22 ust. 2 ustawy o mleku i tłuszczu z dnia 8 listopada 1985 r. (Ministerialny Dziennik Ustaw i Rozporządzeń Dolnej Saksonii nr 43/1985).

      (65)  Dz.U. C 119 z 22.5.2002, s. 22.

      (66)  Niemiecka wersja językowa wytycznych na lata 2000–2006 zawiera wyczerpujący wykaz kosztów kwalifikowalnych. W wersji w języku angielskim, w którym pierwotnie sporządzono te wytyczne, przytacza się jednak te same koszty kwalifikowalne jako przykłady, a nie jako wyczerpujący wykaz. To samo dotyczy wersji w języku francuskim.

      (67)  Decyzja o wszczęciu postępowania, motywy 235 i 236. W tym celu w motywie 236 decyzji o wszczęciu postępowania Komisja odniosła się do niemieckiej wersji wytycznych na lata 2000–2006 i uznała, że zgodnie z pkt 14.1 pomoc może zostać przyznana wyłącznie na upowszechnianie nowych metod (zob. przypis 72).

      (68)  Zob. przypis 24 w niniejszej decyzji.

      (69)  Dane liczbowe: 2009 r.; źródło: http://www.nordmilch.de/unternehmen/geschichte/. W kwietniu 2011 r. Nordmilch GmbH i Humana Milchindustrie GmbH połączyli się i utworzyli DMK Deutsches Milchkontor GmbH.

      (70)  Dz.U. L 107 z 30.4.1996, s. 4.

      (71)  W komunikacie z dnia 27 lutego 2015 r. Niemcy stwierdziły, że zbadano już możliwość odzyskania tej pomocy (zob. motyw 68).

      (72)  Potwierdził to MILAG w uwagach z dnia 10 lutego, nawiązując również do środka RP 5 (zob. motyw 153).

      (73)  Zob. przypis 79.

      (74)  Obecnie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE.

      (75)  W dniu 1 lipca 2014 r. rozporządzenie (WE) nr 800/2008 zostało uchylone rozporządzeniem (UE) nr 651/2014

      (76)  Decyzja o wszczęciu postępowania, motyw 244.

      (77)

      Źródło: http://www.arlafoods.de/ubersicht/presse/2012/pressrelease/eu-genehmigt-fusion-der-milch-union-hocheifel-und-arla-836614/

      (78)

      Źródło: https://www.hochwald.de/de/unternehmen/zahlen-fakten.html

      (79)  Pkt 9 wytycznych na lata 2007–2013 w tym kontekście odnosi się do załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 70/2001, który w dniu 29 sierpnia 2008 r. zastąpiono załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 800/2008.

      (80)  Decyzja o wszczęciu postępowania, pkt 253.

      (81)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1588 z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 1).

      (82)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 271/2008 z dnia 30 stycznia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 794/2004 w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 82 z 25.3.2008, s. 1).