title: 2013/244/UE: Decyzja Komisji z dnia 7 maja 2013 r. dostosowująca co miesiąc od dnia 1 sierpnia 2011 r. do dnia 1 czerwca 2012 r. wskaźniki korygujące wynagrodzenia urzędników, personelu zatrudnionego na czas określony i personelu kontraktowego Unii Europejskiej pracujących w państwach trzecich

text:
               29.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 142/5

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 7 maja 2013 r.
   dostosowująca co miesiąc od dnia 1 sierpnia 2011 r. do dnia 1 czerwca 2012 r. wskaźniki korygujące wynagrodzenia urzędników, personelu zatrudnionego na czas określony i personelu kontraktowego Unii Europejskiej pracujących w państwach trzecich
   (2013/244/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 336,
   uwzględniając regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, określony rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1), w szczególności art. 13 akapit drugi załącznika X do tego regulaminu,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Statystyki, którymi dysponuje Komisja, pokazują, że w niektórych państwach trzecich zmiana kosztów utrzymania mierzona na podstawie wskaźnika korygującego oraz odpowiedniego kursu wymiany przekroczyła 5 % od czasu ostatniego ustanowienia wskaźników stosowanych do wynagrodzenia urzędników, personelu zatrudnionego na czas określony i personelu kontraktowego Unii Europejskiej pracujących w państwach trzecich, wypłacanego w walucie państwa, w którym są zatrudnieni,

               (2)

               Zgodnie z art. 13 akapit drugi załącznika X do regulaminu pracowniczego, w takim przypadku wskaźniki te należy dostosowywać co miesiąc ze skutkiem od dnia 1 sierpnia, 1 września, 1 października, 1 listopada i 1 grudnia 2011 r. oraz 1 stycznia, 1 lutego, 1 marca, 1 kwietnia, 1 maja i 1 czerwca 2012 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wskaźniki korygujące stosowane do wypłacanych w walucie państwa zatrudnienia wynagrodzeń urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony oraz pracowników kontraktowych Unii Europejskiej, pełniących służbę w państwach trzecich, dostosowane zostają w przypadku państw wskazanych w załączniku. Zawiera on jedenaście tabel miesięcznych, w których określono, o jakie kraje chodzi i jakie są kolejne terminy stosowania w przypadku każdego z nich.
   Kursy walutowe wykorzystywane do naliczenia tych wynagrodzeń są ustalane zgodnie z zasadami wykonania rozporządzenia finansowego (2) i odpowiadają poszczególnym datom określonym w akapicie pierwszym.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 maja 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Sierpień 2011 r.

                  MIEJSCE ZATRUDNIENIA

                  Parytety gospodarcze
                  sierpień 2011 r.

                  Kurs wymiany
                  sierpień 2011 r. (1)

                  Wskaźnik korygujący
                  sierpień 2011 r. (2)

                  Białoruś

                  3 838

                  7 116,11

                  53,9

                  Benin

                  639,0

                  655,957

                  97,4

                  Czad

                  756,5

                  655,957

                  115,3

                  Gruzja

                  1,561

                  2,36590

                  66,0

                  Indie

                  44,31

                  62,8840

                  70,5

                  Kenia

                  83,54

                  129,752

                  64,4

                  Liberia

                  1,467

                  1,42600

                  102,9

                  Malawi

                  169,9

                  217,528

                  78,1

                  Mauritius

                  31,10

                  40,5968

                  76,6

                  Mozambik

                  30,25

                  38,5900

                  78,4

                  Nikaragua

                  16,76

                  32,1014

                  52,2

                  Sri Lanka

                  111,7

                  157,915

                  70,7

                  Sudan

                  3,610

                  3,99934

                  90,3

                  Syria

                  48,30

                  68,7600

                  70,2

                  Tanzania

                  1 277

                  2 238,61

                  57,0

                  Trynidad i Tobago

                  6,634

                  9,08750

                  73,0

                  Urugwaj

                  23,84

                  26,4790

                  90,0

                  Wenezuela

                  5,027

                  6,12417

                  82,1

                  Wietnam

                  14 308

                  29 354,2

                  48,7

         Wrzesień 2011 r.

                  MIEJSCE ZATRUDNIENIA

                  Parytety gospodarcze
                  wrzesień 2011 r.

                  Kurs wymiany
                  wrzesień 2011 r. (3)

                  Wskaźnik korygujący
                  wrzesień 2011 r. (4)

                  Albania

                  81,44

                  140,420

                  58,0

                  Białoruś

                  4 171

                  7 268,69

                  57,4

         Październik 2011 r.

                  MIEJSCE ZATRUDNIENIA

                  Parytety gospodarcze
                  październik 2011 r.

                  Kurs wymiany
                  październik 2011 r. (5)

                  Wskaźnik korygujący
                  październik 2011 r. (6)

                  Bangladesz

                  55,17

                  101,524

                  54,3

                  Białoruś

                  4 735

                  7 491,43

                  63,2

                  Jemen

                  228,2

                  291,089

                  78,4

                  Sierra Leone

                  6 007

                  5 998,80

                  100,1

                  Uganda

                  2 199

                  3 815,54

                  57,6

         Listopad 2011 r.

                  MIEJSCE ZATRUDNIENIA

                  Parytety gospodarcze
                  listopad 2011 r.

                  Kurs wymiany
                  listopad 2011 r. (7)

                  Wskaźnik korygujący
                  listopad 2011 r. (8)

                  Białoruś

                  5 108

                  11 830,0

                  43,2

                  Senegal

                  625,1

                  655,957

                  95,3

                  Togo

                  542,5

                  655,957

                  82,7

         Grudzień 2011 r.

                  MIEJSCE ZATRUDNIENIA

                  Parytety gospodarcze
                  grudzień 2011 r.

                  Kurs wymiany
                  grudzień 2011 r. (9)

                  Wskaźnik korygujący
                  grudzień 2011 r. (10)

                  Białoruś

                  5 507

                  11 670,0

                  47,2

                  Była jugosłowiańska republika Macedonii

                  35,27

                  61,5050

                  57,3

                  Turcja

                  2,072

                  2,46920

                  83,9

         Styczeń 2012 r.

                  MIEJSCE ZATRUDNIENIA

                  Parytety gospodarcze
                  styczeń 2012 r.

                  Kurs wymiany
                  styczeń 2012 r. (11)

                  Wskaźnik korygujący
                  styczeń 2012 r. (12)

                  Białoruś

                  5 834

                  10 930,0

                  53,4

                  Gwinea

                  6 191

                  9 155,86

                  67,6

                  Kenia

                  88,45

                  109,362

                  80,9

         Luty 2012 r.

                  MIEJSCE ZATRUDNIENIA

                  Parytety gospodarcze
                  luty 2012 r.

                  Kurs wymiany
                  luty 2012 r. (13)

                  Wskaźnik korygujący
                  luty 2012 r. (14)

                  Ghana

                  1,791

                  2,11115

                  84,8

                  Erytrea

                  22,99

                  19,8798

                  115,6

                  Malawi

                  192,3

                  217,304

                  88,5

                  Republika Zielonego Przylądka

                  77,80

                  110,265

                  70,6

                  Syria

                  52,75

                  75,1350

                  70,2

                  Tajlandia

                  32,29

                  40,9030

                  78,9

                  Wenezuela

                  5,464

                  5,63029

                  97,0

         Marzec 2012 r.

                  MIEJSCE ZATRUDNIENIA

                  Parytety gospodarcze
                  marzec 2012 r.

                  Kurs wymiany
                  marzec 2012 r. (15)

                  Wskaźnik korygujący
                  marzec 2012 r. (16)

                  Liberia

                  1,557

                  1,34540

                  115,7

                  Sudan

                  3,824

                  3,77329

                  101,3

                  Tanzania

                  1 359

                  2 088,03

                  65,1

         Kwiecień 2012 r.

                  MIEJSCE ZATRUDNIENIA

                  Parytety gospodarcze
                  kwiecień 2012 r.

                  Kurs wymiany
                  kwiecień 2012 r. (17)

                  Wskaźnik korygujący
                  kwiecień 2012 r. (18)

                  Maroko

                  7,934

                  11,1375

                  71,2

                  Nigeria

                  200,4

                  205,899

                  97,3

                  Syria

                  56,30

                  79,3900

                  70,9

         Maj 2012 r.

                  MIEJSCE ZATRUDNIENIA

                  Parytety gospodarcze
                  maj 2012 r.

                  Kurs wymiany
                  maj 2012 r. (19)

                  Wskaźnik korygujący
                  maj 2012 r. (20)

                  Sri Lanka

                  117,5

                  173,829

                  67,6

                  Sudan

                  4,082

                  3,71019

                  110,0

                  Republika Środkowoafrykańska

                  707,5

                  655,957

                  107,9

                  Uganda

                  2 317

                  3 317,44

                  69,8

         Czerwiec 2012 r.

                  MIEJSCE ZATRUDNIENIA

                  Parytety gospodarcze
                  czerwiec 2012 r.

                  Kurs wymiany
                  czerwiec 2012 r. (21)

                  Wskaźnik korygujący
                  czerwiec 2012 r. (22)

                  Algieria

                  75,30

                  100,391

                  75,0

                  Angola

                  158,2

                  120,712

                  131,1

                  Etiopia

                  20,54

                  22,2818

                  92,2

                  Ghana

                  1,894

                  2,32615

                  81,4

                  Indie

                  46,58

                  69,9420

                  66,6

                  Mali

                  669,2

                  655,957

                  102,0

                  Sierra Leone

                  6 350

                  5 403,82

                  117,5

                  Zambia

                  6 442

                  6 625,66

                  97,2

         (1)  1 EURO = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

         (2)  Bruksela = 100.

         (3)  1 EURO = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

         (4)  Bruksela = 100.

         (5)  1 EURO = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

         (6)  Bruksela = 100.

         (7)  1 EURO = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

         (8)  Bruksela = 100.

         (9)  1 EURO = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

         (10)  Bruksela = 100.

         (11)  1 EURO = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

         (12)  Bruksela = 100.

         (13)  1 EURO = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

         (14)  Bruksela = 100.

         (15)  1 EURO = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

         (16)  Bruksela = 100.

         (17)  1 EURO = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

         (18)  Bruksela = 100.

         (19)  1 EURO = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

         (20)  Bruksela = 100.

         (21)  1 EURO = x jednostek w walucie krajowej, z wyjątkiem Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, D. R. Konga, Timoru Wschodniego, gdzie stosuje się USD.

         (22)  Bruksela = 100.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/332 z dnia 23 lutego 2016 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz uchylenia decyzji BiH/22/2014 (BiH/23/2016)

text:
               9.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 62/14

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2016/332
   z dnia 23 lutego 2016 r.
   w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz uchylenia decyzji BiH/22/2014 (BiH/23/2016)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 6 ust. 1 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania odpowiednich decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (zwanego dalej „dowódcą sił UE”).

               (2)

               W dniu 4 grudnia 2014 r. KPiB przyjął decyzję BiH/22/2014 (2) w sprawie mianowania generała dywizji Johanna LUIFA dowódcą sił UE.

               (3)

               Dowódca operacji UE zalecił w dniu 22 stycznia 2016 r. mianowanie generała dywizji Friedricha SCHRÖTTERA nowym dowódcą sił UE na miejsce generała dywizji Johanna LUIFA od dnia 24 marca 2016 r.

               (4)

               W dniu 29 stycznia 2016 r. Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie.

               (5)

               Należy zatem uchylić decyzję BiH/22/2014.

               (6)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne.

               (7)

               W dniach 12 i 13 grudnia 2002 r. Rada Europejska na posiedzeniu w Kopenhadze przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin plus” i ich wykonanie będą miały zastosowanie tylko do tych państw członkowskich Unii, które są również członkami NATO albo stronami „Partnerstwa dla Pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Generał dywizji Friedrich SCHRÖTTER zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie od dnia 24 marca 2016 r.
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się decyzję BiH/22/2014.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 24 marca 2016 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 lutego 2016 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 252 z 28.7.2004, s. 10.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/22/2014 z dnia 4 grudnia 2014 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie i uchylenia decyzji BiH/19/2012 (Dz.U. L 358 z 13.12.2014, s. 17).


title: 2014/411/UE: Decyzja Rady z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Belgii

text:
               28.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 190/82

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 czerwca 2014 r.
   w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Belgii

      (2014/411/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając wniosek rządu Belgii,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Bérengère DUPUIS,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r., zostaje mianowany Alessandro GRUMELLI, Conseiller au service d'études de la Confédération des syndicats chrétiens.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 czerwca 2014 r.

            W imieniu Rady

         E. VENIZELOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.


title: 2009/542/WE,Euratom: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 8 lipca 2009 r. w sprawie mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

text:
               14.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 181/26

      DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

   z dnia 8 lipca 2009 r.
   w sprawie mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich
   (2009/542/WE, Euratom)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 223,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 139,
   a także mając na uwadze, że na mocy art. 5 i 7 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości oraz w wyniku rezygnacji Petera JANNA należy mianować sędziego Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na okres pozostający do końca kadencji Petera JANNA, czyli do dnia 6 października 2012 r.,
   STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Maria BERGER zostaje mianowana sędzią Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na okres od dnia 7 października 2009 r. do dnia 6 października 2012 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2009 r.

         C. DANIELSSON

            Przewodniczący


title: 2010/752/: Decyzja Rady z dnia 2 grudnia 2010 r. w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Niderlandów

text:
               7.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 320/7

         DECYZJA RADY
   z dnia 2 grudnia 2010 r.
   w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Niderlandów
   (2010/752/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając wniosek przedstawiony przez rząd Niderlandów,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z końcem kadencji Melanie BOUWKNEGT,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Leon MEIJER, senior beleidsadviseur Europese Zaken, zostaje mianowany członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 grudnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         M. WATHELET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.


title: 2014/839/UE, Euratom: Decyzja Komisji z dnia 25 listopada 2014 r. w sprawie publikowania informacji dotyczących spotkań odbywających się między członkami Komisji a organizacjami lub osobami samozatrudnionymi

text:
               28.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 343/22

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 25 listopada 2014 r.
   w sprawie publikowania informacji dotyczących spotkań odbywających się między członkami Komisji a organizacjami lub osobami samozatrudnionymi

      (2014/839/UE, Euratom)

   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 249,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) instytucje mają obowiązek za pomocą odpowiednich środków umożliwić obywatelom i stowarzyszeniom przedstawicielskim wypowiadanie się i publiczną wymianę poglądów we wszystkich dziedzinach działania Unii. Są one również zobowiązane utrzymywać otwarty, przejrzysty i regularny dialog ze stowarzyszeniami przedstawicielskimi i społeczeństwem obywatelskim. Ponadto, zgodnie z art. 2 Protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności oraz z art. 11 ust. 3 TUE, przed zgłoszeniem wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego Komisja ma obowiązek prowadzić szerokie konsultacje.

               (2)

               W tym celu, aby dowiedzieć się o trudnościach, jakie napotykają organizacje i osoby samozatrudnione, i poznać ich poglądy dotyczące polityki oraz przepisów prawnych Unii, członkowie Komisji oraz członkowie ich gabinetów regularnie się z nimi spotykają.

               (3)

               Zgodnie z art. 10 ust. 3 TUE, aby ułatwić obywatelom europejskim udział w demokratycznym życiu Unii oraz zagwarantować, że decyzje podejmowane będą w sposób możliwie jak najbardziej otwarty, ważne jest umożliwienie obywatelom zdobycie wiedzy o kontaktach, jakie członkowie Komisji oraz członkowie ich gabinetów mają z organizacjami lub osobami samozatrudnionymi.

               (4)

               Obywatele mają już prawo dostępu do dokumentów instytucji na mocy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (1). Niniejsza decyzja nie dotyczy dostępu do dokumentów ani stosowania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

               (5)

               Zgodnie z Wytycznymi politycznymi przedstawionymi w dniu 15 lipca 2014 r. przez przewodniczącego Komisji, Komisja zobowiązana jest wspierać jawność w kontaktach z zainteresowanymi stronami i lobbystami.

               (6)

               Podczas gdy nie istnieje już potrzeba podejmowania dalszych działań odnośnie do udziału członków Komisji oraz członków ich gabinetów w wydarzeniach o charakterze publicznym, jako że takie informacje podawane są już do wiadomości publicznej, publikowanie informacji o spotkaniach przeprowadzanych z organizacjami lub osobami samozatrudnionymi poprawiłoby jeszcze bardziej przejrzystość działań Komisji.

               (7)

               Dlatego członkowie Komisji powinni podawać do wiadomości publicznej informacje dotyczące odbywanych przez nich samych lub przez członków ich gabinetów spotkań z organizacjami lub osobami samozatrudnionymi, dotyczących kwestii związanych z opracowaniem i realizacją polityki Unii.

               (8)

               Spotkania z przedstawicielami innych instytucji lub organów unijnych, wynikające ze zwykłego trybu kontaktów między instytucjami, nie są objęte zakresem niniejszej decyzji. Spotkania z przedstawicielami organów publicznych państw członkowskich nie są objęte zakresem niniejszej decyzji, jako że organy te działają w interesie publicznym i uczestniczą w pracach Komisji na zasadzie lojalnej współpracy. W celu ochrony stosunków międzynarodowych Unii, spotkania z przedstawicielami organów publicznych państw trzecich i organizacji międzynarodowych nie są objęte zakresem niniejszej decyzji. Niniejsza decyzja nie dotyczy Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa/wiceprzewodniczącego Komisji odnośnie do spotkań odbywanych przez niego w charakterze Wysokiego Przedstawiciela.

               (9)

               W celu uszanowania specyficznego charakteru dialogu z partnerami społecznymi, o którym mowa w art. 154 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), jak również specyficznego charakteru dialogu z kościołami oraz organizacjami światopoglądowymi i niewyznaniowymi, o którym mowa w art. 17 ust. 3 TFUE, spotkania odbywające się w tym kontekście nie są objęte zakresem niniejszej decyzji.

               (10)

               Ze względu na specyficzną rolę partii politycznych, uznaną w art. 10 ust. 4 TUE, oraz na fakt, że porozumienie międzyinstytucjonalne między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie rejestru służącego przejrzystości, dotyczącego organizacji i osób samozatrudnionych zaangażowanych w opracowanie i realizację polityki Unii Europejskiej (2) stanowi, że rejestr nie ma zastosowania do partii politycznych, spotkania z przedstawicielami partii politycznych również nie są objęte zakresem niniejszej decyzji.

               (11)

               Jako że w niektórych specjalnych przypadkach opublikowanie informacji dotyczących spotkań może zaszkodzić ochronie życia, prywatności lub godności osób, finansowej, monetarnej lub gospodarczej polityce Unii, równowadze rynku, poufnemu charakterowi informacji handlowych lub właściwemu przebiegowi postępowań sądowych, inspekcji, dochodzeń, audytów i innych procedur administracyjnych; lub ochronie innego ważnego interesu publicznego uznanego na szczeblu unijnym, informacje te nie powinny być w takich przypadkach publikowane.

               (12)

               Zgodnie z art. 5 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) nazwiska członków Komisji, jak również członków ich gabinetów, którzy uczestniczą w spotkaniach z organizacjami lub osobami samozatrudnionymi, mogą być podawane do wiadomości publicznej; inne osoby muszą jednoznacznie wyrazić na to zgodę.

               (13)

               Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla wymogów zwiększonej przejrzystości, zobowiązań wynikających z przepisów prawa unijnego lub zawartych przez Unię umów międzynarodowych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Członkowie Komisji podają do wiadomości publicznej informacje dotyczące odbywanych przez nich samych lub przez członków ich gabinetów spotkań z organizacjami lub osobami samozatrudnionymi, dotyczących kwestii związanych z opracowaniem i realizacją polityki Unii, zgodnie z przepisami niniejszej decyzji.
   2.   Informacja podawana do wiadomości publicznej obejmuje datę spotkania, miejsce, nazwisko członka Komisji i/lub członka gabinetu, nazwę organizacji lub nazwisko osoby samozatrudnionej oraz temat spotkania.
   Artykuł 2
   Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

               a)

               „spotkanie” oznacza dwustronne spotkanie z inicjatywy organizacji lub osoby samozatrudnionej lub członka Komisji i/lub członka jego gabinetu w celu przedyskutowania kwestii związanej z opracowaniem i realizacją polityki Unii. Spotkania mające miejsce w związku z procedurą administracyjną ustanowioną w Traktatach lub w aktach prawnych Unii, będące w zakresie bezpośrednich kompetencji członka Komisji, jak również spotkania o czysto osobistym lub towarzyskim charakterze czy przypadkowe spotkania, są wyłączone z tej definicji;

               b)

               „organizacja lub osoba samozatrudniona” oznacza każdą organizację bądź osobę, bez względu na jej status prawny, zaangażowaną w działania mające na celu wywieranie bezpośredniego lub pośredniego wpływu na procesy opracowywania lub realizacji polityki oraz podejmowania decyzji przez instytucje Unii, bez względu na miejsce prowadzenia takich działań bądź używane środki lub kanały komunikacyjne.
               Pojęcie to nie obejmuje przedstawicieli innych instytucji bądź organów unijnych, krajowych, regionalnych i lokalnych władz z państw członkowskich i państw trzecich lub organizacji międzynarodowych. Obejmuje ono jednak każde stowarzyszenie lub sieć, utworzone w celu wspólnego reprezentowania regionów lub innych krajowych władz publicznych szczebla niższego niż ogólnokrajowy.

         Artykuł 3
   1.   Niniejsza decyzja nie ma zastosowania do spotkań odbywanych z partnerami społecznymi na szczeblu unijnym w ramach dialogu społecznego ani do spotkań odbywanych w związku z dialogiem z kościołami, stowarzyszeniami lub społecznościami religijnymi, jak również z organizacjami światopoglądowymi i niewyznaniowymi.
   2.   Niniejsza decyzja nie ma zastosowania do spotkań odbywanych z przedstawicielami partii politycznych.
   Artykuł 4
   1.   Informacje, o których mowa w art. 1 ust. 2, publikuje się w standardowym formacie na stronach internetowych członków Komisji w terminie dwóch tygodni od przedmiotowego spotkania.
   2.   Informacje nie są publikowane w przypadku, gdy takie podanie do wiadomości publicznej mogłoby zaszkodzić ochronie interesów, o których mowa w art. 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, w szczególności ochronie życia, prywatności lub godności osób, finansowej, monetarnej lub gospodarczej polityki Unii, równowagi rynku, poufnego charakteru informacji handlowych lub właściwego przebiegu postępowań sądowych, inspekcji, dochodzeń, audytów i innych procedur administracyjnych; lub ochronie innego ważnego interesu publicznego uznanego na szczeblu unijnym.
   Artykuł 5
   Nazwisk uczestniczących w spotkaniach osób (działających na rzecz organizacji lub osób samozatrudnionych) lub urzędników Komisji (innych niż członkowie gabinetów) nie podaje się do wiadomości publicznej, o ile osoby te nie wyraziły na to jednoznacznie swojej zgody.
   Artykuł 6
   Organizacje i osoby samozatrudnione informowane są o fakcie, że informacje, o których mowa w art. 1 ust. 2 będą podane do wiadomości publicznej.
   Artykuł 7
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 grudnia 2014 r.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 25 listopada 2014 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

      (2)  Dz.U. L 277 z 19.9.2014, s. 11.

      (3)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).


title: Decyzja Rady z dnia 8 maja 2007 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Edukacji i Szkolenia w Dziedzinie Architektury

text:
               17.5.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 111/5

      DECYZJA RADY

   z dnia 8 maja 2007 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Edukacji i Szkolenia w Dziedzinie Architektury
   (2007/C 111/04)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając akt przystąpienia z 2005 r., w szczególności jego art. 51 ust. 1,
   uwzględniając decyzję Rady 85/385/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r. ustanawiającą Komitet Doradczy ds. Edukacji i Szkolenia w Dziedzinie Architektury (1), w szczególności jej art. 3 i 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   zgodnie z art. 3 powyższej decyzji, Komitet, o którym mowa powyżej, składa się z trzech ekspertów z każdego państwa członkowskiego i zastępców każdego z tych ekspertów; zgodnie z art. 4 tej samej decyzji, kadencja ekspertów i ich zastępców trwa trzy lata oraz kończy się przed upływem okresu trzech lat z powodu rezygnacji lub śmierci, lub przez zastąpienie przez inną osobę; wówczas nowy członek mianowany jest na okres pozostający do zakończenia kadencji;
   na mocy decyzji z dnia 9 marca 2006 r. (2) Rada mianowała członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Edukacji i Szkolenia w Dziedzinie Architektury na okres trzech lat od daty decyzji;
   eksperci z Bułgarii i z Rumunii muszą zostać mianowani przed zakończeniem kadencji członków, którzy sprawują swoją funkcję w chwili przystąpienia tych krajów; kandydaci zostali wyznaczeni przez te państwa członkowskie;
   rządy dwóch pozostałych państw członkowskich przedstawiły kandydatów z myślą o mianowaniu lub zastąpieniu członków i zastępców członków,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Następujące osoby zostają mianowane członkami i zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Edukacji i Szkolenia w Dziedzinie Architektury na okres od daty niniejszej decyzji do dnia 9 marca 2009 r.:
   A.   Eksperci wykonujący zawód

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Bułgaria

               pan Petko JOWCZEW

               pan Bojko STOLINCZEW

               Francja

               pan Philippe-Charles DUBOIS

               pani Nicole ROUX-LOUPIAC

               Rumunia

               prof. Emil Barbu POPESCU

               pan Vlad GAIVORONSCHI

         B.   Eksperci wywodzący się z uniwersytetu lub równoważnej instutucji szkoleniowej w dziedzinie architektury

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Bułgaria

               prof. dr Weselina Rusewa TROJEWA

               prof. dr Jordan RADEW

               Francja

               pan Jean-Pierre BOBENRIETHER

               pan Jean-Michel KNOP

               Rumunia

               prof. Stefan SCAFA UDRISTE

               prof. Virgil ONOFREI

         C.   Eksperci wywodzący się z właściwych organów państwa członkowskiego

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Bułgaria

               pani Iwana RADONOWA

               pani Zara DOBREWA

               Francja

               pani Laurence CASSEGRAIN

               pani Claudie VIATTE

               Irlandia

               pan Chris O'GRADY

               Rumunia

               prof. Sanda Marina BADULESCU

               pani Oana Mihaela SALOMIA

      Sporządzono w Brukseli, dnia 8 maja 2007 r.

            W imieniu Rady

         P. STEINBRÜCK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 223 z 21.8.1985, str. 26.

      (2)  Dz.U. C 68 z 21.3.2006, str. 6.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1980 z dnia 8 listopada 2016 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską

text:
               12.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 305/28

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1980
   z dnia 8 listopada 2016 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Włoch,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Alessandra PASTACCIEGO,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Giuseppe RINALDI, Presidente della Provincia di Rieti.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2016 r.

            W imieniu Rady

         P. KAŽIMÍR

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: 2009/793/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 29 października 2009 r. w sprawie mianowania Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej, Wysokiego Przedstawiciela do spraw Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, na okres od dnia 1 listopada 2009 r. do dnia 31 grudnia 2009 r.

text:
               30.10.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 283/57

      DECYZJA RADY

   z dnia 29 października 2009 r.
   w sprawie mianowania Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej, Wysokiego Przedstawiciela do spraw Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, na okres od dnia 1 listopada 2009 r. do dnia 31 grudnia 2009 r.
   (2009/793/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 121 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kadencja Javiera SOLANY MADARIAGI, Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej, Wysokiego Przedstawiciela do spraw Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, upływa dnia 31 października 2009 r. (1)

               (2)

               Kadencja ta powinna zostać przedłużona do dnia 31 grudnia 2009 r. albo do dnia wejścia w życie Traktatu z Lizbony, w zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.

               (3)

               Przypomina się, że art. 6 Protokołu w sprawie postanowień przejściowych, który na mocy Traktatu z Lizbony zostanie załączony do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, stanowi, że kadencja Sekretarza Generalnego Rady, Wysokiego Przedstawiciela do spraw Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa kończy się w dniu wejścia w życie Traktatu z Lizbony,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Javier SOLANA MADARIAGA zostaje niniejszym mianowany Sekretarzem Generalnym Rady Unii Europejskiej, Wysokim Przedstawicielem do spraw Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, na okres od dnia 1 listopada 2009 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. albo do dnia wejścia w życie Traktatu z Lizbony, w zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.
   Artykuł 2
   Javier SOLANA MADARIAGA zostanie powiadomiony o niniejszej decyzji przez przewodniczącego Rady.
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2009 r.

            W imieniu Rady

         C. BILDT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 277 z 22.10.2009, s. 19.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/211

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008
   (2010/548/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (3), w szczególności jego art. 30,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0085/2010),

               1.

               udziela Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2008;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 38.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/213

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (3), w szczególności jego art. 30,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0085/2010),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, że uzyskał wystarczającą pewność, iż sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2008 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u jego podstaw zostały przeprowadzone zgodnie z prawem,

               B.

               mając na uwadze, że w dniu 23 kwietnia 2009 r. Parlament udzielił Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2007 (5), a także mając na uwadze, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                           —

                           wyraził ubolewanie, że w sprawozdaniu rocznym za rok 2007 Trybunał Obrachunkowy zauważył kilka nieprawidłowości, które zostały już wskazane w jego sprawozdaniu za rok 2006, w szczególności wysoki poziom przeniesienia i anulowania środków (blisko 70 % środków dostępnych w 2007 r. nie zostało wykorzystanych),

                           —

                           stwierdził, że budżet Agencji na rok 2007 (42 100 000 EUR) został podwyższony ponad dwukrotnie w porównaniu z budżetem na rok 2006 (19 200 000 EUR),

                           —

                           zwrócił się do Agencji, aby ulepszyła zarządzanie finansami, szczególnie jeśli chodzi o zwiększenie jej budżetu w latach budżetowych 2007 i 2008,

               C.

               mając na uwadze, że rok 2008 był trzecim pełnym rokiem funkcjonowania Agencji,

               1.

               z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał Obrachunkowy był w stanie uzyskać racjonalną pewność, że roczne sprawozdanie finansowe agencji za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2008 r. jest we wszystkich istotnych aspektach wiarygodne i że transakcje leżące u podstaw rozliczeń są, jako całość, legalne i prawidłowe;

               2.

               stwierdza, że w ostatnich trzech latach budżet agencji znacznie wzrósł; odnotowuje, że w roku budżetowym 2008 budżet ten wzrósł o 29 000 000 EUR, tj. niemal o 69 % w porównaniu z poprzednim rokiem budżetowym, oraz że w 2007 r. wyniósł on już ponad dwukrotnie więcej (42 100 000 EUR) niż w 2006 r. (19 200 000 EUR);

      Problemy powracające od roku budżetowego 2006

               3.

               z zaniepokojeniem zauważa, że Trybunał Obrachunkowy zauważył nieprawidłowości, które zostały już wskazane w jego sprawozdaniach rocznych za lata 2006 i 2007; w szczególności wyraża niezadowolenie z powodu:

                           —

                           wysokiego poziomu środków przeniesionych i anulowanych (w roku budżetowym 2008 nie wydano 49 % środków dostępnych na ten rok, w 2007 r. odsetek ten wyniósł około 69 %, a w 2006 r. – 55 %),

                           —

                           faktu, że zobowiązania prawne zaciągnięto przed odpowiadającymi im zobowiązaniami budżetowymi,

                           —

                           stwierdzonej przez Trybunał Obrachunkowy niezgodności procedur naboru z przepisami, w szczególności w zakresie przejrzystości i niedyskryminacyjnego charakteru tych procedur;

               4.

               odnotowuje, że 30 300 000 EUR ze środków na ten rok budżetowy przeniesiono, zaś 13 000 000 EUR z dostępnych środków anulowano; podkreśla również, że z 26 800 000 EUR przeniesionych środków przeznaczonych na wydatki operacyjne (tytuł III) 850 000 EUR dotyczyło zakończonych działań i środki te należało umorzyć; w związku z tym zwraca jednak uwagę na odpowiedź agencji, która deklaruje, że wniosła poprawki do ostatecznego rocznego zestawienia dochodów i wydatków oraz zapewnia, że wprowadzi dodatkowe środki w celu wzmocnienia kontroli zobowiązań budżetowych;

               5.

               podkreśla natomiast, że wysoki poziom środków przeniesionych i anulowanych wskazuje na niezdolność Agencji do zarządzania znacznie zwiększonym budżetem; pomimo dokonanych przez Agencję znacznych postępów w wykorzystaniu środków w 2009 r. sugeruje, że w celu zapewnienia większej odpowiedzialności organy budżetowe mogłyby w przyszłości ostrożniej działać przy podejmowaniu decyzji o zwiększeniu budżetu Agencji, uwzględniając czas niezbędny do realizacji nowych zadań; dlatego zwraca się do Agencji o przedstawienie mu bardziej szczegółowych informacji na temat wykonalności przyszłych zobowiązań;

               6.

               uważa również za konieczne, by agencja wprowadziła:

                           —

                           skuteczny system planowania i kontroli stałych terminów umownych,

                           —

                           procedurę oceny ryzyka związanego z prowadzoną przez nią działalnością, umożliwiającą w rezultacie dokładną kontrolę tej działalności,

                           —

                           system środków zróżnicowanych w przyszłych budżetach przeznaczonych na subwencje, aby uniknąć anulowania środków w kolejnych latach budżetowych;

               7.

               z zaniepokojeniem zauważa, że Trybunał Obrachunkowy skrytykował Agencję za to, iż wypłaciła 17 000 000 EUR na podstawie jednostronnych, podpisanych wyłącznie przez samą agencję decyzji o przyznaniu subwencji, podczas gdy obowiązujące przepisy nie przewidują instrumentu tego rodzaju; ponadto wyraża niepokój, iż w ocenie Trybunału Obrachunkowego Agencja często podpisywała te decyzje już po podjęciu, a nawet zakończeniu działań; odnotowuje jednak odpowiedź Agencji, która zapewnia, że obecnie podpisane zostały nowe umowy ramowe z wszystkimi odpowiedzialnymi za nadzór granic organami, które wezmą udział we wspólnych operacjach koordynowanych przez Agencję;

               8.

               z zaniepokojeniem zauważa, że Trybunał Obrachunkowy ponownie stwierdził, iż zobowiązania prawne zaciągnięto przed odpowiadającymi im zobowiązaniami budżetowymi; ponadto stwierdza, że na koniec roku budżetowego 2008 w wykazie wyjątków zapisano 49 zobowiązań ex post (na łączną kwotę ponad 1 000 000 EUR); podkreśla również, że chociaż w maju 2009 r. Agencja zapewniała, że liczba wyjątków zmniejszyła się już o 50 % w stosunku do analogicznego okresu w poprzednim roku, to jednak wysoka liczba wyjątków świadczy o powracającym problemie w systemie zobowiązań agencji; dlatego zwraca się do agencji o podjęcie skuteczniejszych działań w celu rozwiązania tego problemu;

               9.

               gratuluje Agencji wprowadzenia polityki pieniężnej;

               10.

               przyjmuje do wiadomości, że w 2008 r. Agencja zaksięgowała dochody z odsetek w wysokości 474 116,65 EUR; ze sprawozdania finansowego i wysokości odsetek wnioskuje, że agencja stale dysponuje wysoką kwotą środków pieniężnych w kasie; przyjmuje do wiadomości, że na dzień 31 grudnia 2008 r. środki pieniężne w kasie agencji wynosiły 28 604 623,67 EUR; zwraca się do Komisji, żeby zbadała, jakie są możliwości pełnej realizacji nakierowanego na potrzeby zagospodarowania środków pieniężnych w kasie zgodnie z art. 15 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 oraz jakie koncepcyjne zmiany są potrzebne, żeby środki w kasie Agencji utrzymywać trwale na możliwie najniższym poziomie;

               11.

               wzywa Agencję do pełnego wykonywania swych funkcji oraz do dalszej poprawy zarządzania finansowego, szczególnie w odniesieniu do wzrostu jej budżetu w latach 2009 i 2010;

      Zasoby ludzkie

               12.

               stwierdza z niepokojem, że Trybunał Obrachunkowy ponownie uznał, iż procedury naboru nie są zgodne w przepisami i nie gwarantują przejrzystości oraz braku dyskryminacji wobec kandydatów;

      Poziom działalności

               13.

               odnotowuje, że w czerwcu 2009 r. zarząd Agencji przyjął wieloletni plan na lata 2010 -2013, chociaż nie było to przewidziane w rozporządzeniu ustanawiającym Agencję; podkreśla znaczenie tego wieloletniego planu, który umożliwi Agencji lepsze planowanie działalności i ocenę związanego z nią ryzyka; zwraca się jednak do Agencji o jak najszybsze powiązanie programu pracy z prognozami finansowymi;

               14.

               zachęca dyrektora do przedstawienia zarządowi danych dotyczących skutków podejmowanych działań;

               15.

               zwraca się do Agencji o przedstawienie, w tabeli załączonej do przyszłego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego, porównania celów zrealizowanych podczas omawianego roku, którego dotyczy absolutorium, oraz tych zrealizowanych w roku poprzednim, tak aby umożliwić organowi udzielającemu absolutorium lepszą ocenę wyników Agencji na przestrzeni dwóch lat;

               16.

               zwraca uwagę, że w nadchodzących latach absolutorium z realizacji budżetu Agencji powinno w jeszcze większym stopniu opierać się na wynikach pracy Agencji w ciągu roku;

      Przejrzystość

               17.

               odnotowuje, że Agencja nie publikuje informacji o zarządzie na swoich stronach internetowych; dlatego zaleca, by dla zwiększenia przejrzystości umieścić na tych stronach spis członków zarządu zawierający pełne dane kontaktowe wszystkich członków zarządu;

      Współpraca z państwami członkowskimi

               18.

               stwierdza, że wykorzystanie i wykonanie budżetu zależy częściowo od udziału państw członkowskich; dlatego zachęca Agencję do pogłębienia dialogu z państwami członkowskimi w celu zwiększenia ich udziału;

               19.

               zwraca się do Agencji, aby ulepszyła zarządzanie finansami w zakresie zwrotu kosztów zakontraktowanych przez państwa członkowskie, identyfikując wraz z państwami członkowskimi przyczyny wystąpienia problemu, co pozwoli na wspólne zastosowanie odpowiednich rozwiązań;

      Audyt wewnętrzny

               20.

               stwierdza, że z 23 zaleceń przedstawionych w wyniku wstępnego audytu przeprowadzonego w 2007 r. przez służbę audytu wewnętrznego, 4 odpowiednio i skutecznie zrealizowano, 15 jest w trakcie wdrażania, zaś w przypadku 4 zaleceń działania nie zostały jeszcze podjęte; podkreśla, że zalecenia uznane za bardzo ważne są związane z ukończeniem opisu stanowisk i wyznaczeniem celów dla pracowników Agencji, ze zwiększeniem bezpieczeństwa, z poprawą rejestru korespondencji, z udoskonaleniem procedury przyznawania subwencji oraz z zapewnieniem zgodności z postanowieniami rozporządzenia finansowego;

               21.

               wyraża uznanie dla Agencji, że pod koniec 2008 r. zatrudniła koordynatora kontroli wewnętrznej/administratora ds. jakości; podkreśla, że to nowe stanowisko pomoże agencji w zapewnieniu lepiej usystematyzowanego, zgodnego z przepisami i spójnego podejścia do realizacji zaleceń służby audytu wewnętrznego;

               22.

               jeżeli chodzi o inne uwagi towarzyszące decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 5 maja 2010 r. (6) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 38.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 255 z 26.9.2009, s. 126.

      (6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0139 (zob. s. 241 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: 2007/650/WE: Decyzja Rady z dnia 1 października 2007 r. w sprawie mianowania członka z Austrii do Komitetu Regionów

text:
               9.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 262/28

      DECYZJA RADY

   z dnia 1 października 2007 r.
   w sprawie mianowania członka z Austrii do Komitetu Regionów
   (2007/650/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Austrii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r.

               (2)

               Stanowisko członka zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu dr Seppa RIEDERA,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pani Renate BRAUNER, Vizebürgermeisterin der Stadt Wien und stellvertretende Landeshauptfrau, zastępując pana Seppa RIEDERA, zostaje mianowana członkiem Komitetu Regionów na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 1 października 2007 r.

            W imieniu Rady

         M. LINO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, str. 75.


               15.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 304/7

         Decyzja Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
   z dnia 15 czerwca 2011 r.
   w sprawie przepisów bezpieczeństwa mających zastosowanie do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych
   2011/C 304/05
   WYSOKI PRZEDSTAWICIEL,
   uwzględniając decyzję Rady 2010/427/UE określającą organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych („ESDZ”), w szczególności jej art. 10,
   uwzględniając opinię komitetu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 wyżej wymienionej decyzji Rady,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               ESDZ jako autonomiczny funkcjonalnie organ Unii Europejskiej powinna dysponować przepisami bezpieczeństwa, o których mowa w art. 10 ust. 1 decyzji Rady 2010/427/UE.

               (2)

               Wysoki Przedstawiciel powinien podjąć decyzję w sprawie przepisów bezpieczeństwa mających zastosowanie do ESDZ, które obejmują wszystkie aspekty bezpieczeństwa, tak by ESDZ mogła skutecznie zarządzać ryzykiem dla bezpieczeństwa swojego personelu, majątku i informacji oraz wypełniać w tym względzie swoje zadanie wynikające z obowiązku dochowania należytej staranności.

               (3)

               Przyjęcie przepisów bezpieczeństwa mających zastosowanie do ESDZ powinno przyczynić się do stworzenia w Unii Europejskiej bardziej spójnych i kompleksowych ogólnych ram ochrony informacji niejawnych, w oparciu o przepisy Rady dotyczące bezpieczeństwa oraz przepisy Komisji w tym zakresie.

               (4)

               W szczególności w odniesieniu do personelu, majątku i informacji ESDZ należy zagwarantować poziom ochrony, który będzie zgodny z najlepszą praktyką w Radzie, Komisji Europejskiej, państwach członkowskich oraz, w stosownych przypadkach, w organizacjach międzynarodowych.

               (5)

               Podstawowe zasady i minimalne standardy ochrony informacji niejawnych stosowane w ESDZ powinny być równoważne zasadom i standardom stosowanym w Radzie i Komisji Europejskiej.

               (6)

               Konieczne jest określenie zasad organizacji bezpieczeństwa w ESDZ oraz przydzielenie zadań w zakresie bezpieczeństwa w ramach struktur ESDZ.

               (7)

               Wysoki Przedstawiciel powinien podjąć wszelkie niezbędne środki w celu wprowadzenia w życie tych przepisów przy wsparciu państw członkowskich, Sekretariatu Generalnego Rady i Komisji Europejskiej.

               (8)

               Wysoki Przedstawiciel powinien korzystać w miarę potrzeby z odpowiedniej wiedzy fachowej, jaką dysponują państwa członkowskie, Sekretariat Generalny Rady oraz Komisja Europejska, m.in. poprzez odpowiednie struktury bezpieczeństwa,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot i zakres stosowania
   1.   W niniejszej decyzji ustanawia się przepisy dotyczące ochrony i bezpieczeństwa Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (dalej zwane „przepisami bezpieczeństwa ESDZ”). Decyzja ta tworzy ogólne ramy regulacyjne do celów skutecznego zarządzania ryzykiem dla bezpieczeństwa personelu, majątku i informacji oraz wypełniania w tym względzie przez ESDZ swoich zadań wynikających z obowiązku dochowania należytej staranności.
   2.   Przepisy bezpieczeństwa ESDZ mają zastosowanie do wszystkich członków personelu ESDZ (tj. urzędników i innych pracowników, oddelegowanych ekspertów krajowych oraz pracowników miejscowych), a także do wszystkich członków personelu delegatur Unii, bez względu na ich status administracyjny czy pochodzenie (dalej zwanych „personelem”).
   3.   Wysoki Przedstawiciel podejmuje wszelkie środki niezbędne do wprowadzenia tych przepisów w życie w ESDZ oraz stworzenia niezbędnego potencjału obejmującego wszystkie aspekty bezpieczeństwa ze wsparciem odpowiednich służb państw członkowskich, Sekretariatu Generalnego Rady i Komisji.
   4.   Od wejścia w życie niniejszej decyzji w razie potrzeby mogą być stosowane rozwiązania przejściowe z wykorzystaniem porozumień o gwarantowanym poziomie usług z odpowiednimi służbami Sekretariatu Generalnego Rady i Komisji.
   5.   Wysoki Przedstawiciel poddaje te przepisy bezpieczeństwa przeglądowi. Wysoki Przedstawiciel zapewnia ogólną spójność stosowania niniejszej decyzji.
   6.   W razie potrzeby Wysoki Przedstawiciel na zalecenie komitetu, o którym mowa w art. 9 ust. 6, zatwierdza strategie w zakresie bezpieczeństwa, w których określa się środki służące wykonaniu niniejszej decyzji. Komitet może na swoim poziomie uzgodnić wytyczne dotyczące bezpieczeństwa w celu uzupełnienia lub wsparcia wykonania niniejszej decyzji.
   7.   Wykonując przepisy ust. 6, komitet w pełni uwzględnia strategie i wytyczne dotyczące bezpieczeństwa obowiązujące w Radzie i Komisji Europejskiej, aby zachować spójność pomiędzy odpowiednimi środkami bezpieczeństwa w ESDZ, Radzie i Komisji.
   Artykuł 2
   Zarządzanie ryzykiem dla bezpieczeństwa
   1.   W celu określenia swoich potrzeb w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa ESDZ stosuje metodę kompleksowego szacowania ryzyka dla bezpieczeństwa w porozumieniu z Biurem Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady oraz dyrekcją ds. bezpieczeństwa Komisji Europejskiej. W sprawie jej stosowania w ESDZ zasięga się opinii komitetu, o którym mowa w art. 9 ust. 6.
   2.   Zarządzanie ryzykiem dla bezpieczeństwa personelu, majątku i informacji przyjmuje formę zarządzania procesem. Celem tego procesu jest ustalenie znanych rodzajów ryzyka dla bezpieczeństwa, określenie środków bezpieczeństwa mających ograniczać to ryzyko do dopuszczalnego poziomu oraz stosowanie środków zgodnie z koncepcją ochrony w głąb. Skuteczność takich środków podlega ciągłej ocenie.
   3.   Role, obowiązki i zadania określone w niniejszej decyzji pozostają bez uszczerbku dla obowiązku kierowania się zdrowym rozsądkiem i właściwą oceną sytuacji w odniesieniu do własnego bezpieczeństwa, jaki spoczywa na każdym członku personelu ESDZ, oraz obowiązku przestrzegania przez personel odpowiednich reguł, przepisów, procedur i instrukcji dotyczących bezpieczeństwa.
   4.   Na podstawie art. 1 ust. 3 ESDZ podejmuje wszelkie uzasadnione środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony personelu, majątku i informacji oraz uniknięcia możliwej do przewidzenia szkody, jaka może im zostać wyrządzona.
   5.   Środki bezpieczeństwa w ESDZ dotyczące ochrony informacji niejawnych przez cały okres ich użyteczności są odpowiednie w szczególności do ich klasyfikacji pod względem bezpieczeństwa, formy i ilości informacji lub materiału, lokalizacji i konstrukcji obiektów, w których przechowywane są informacje niejawne, oraz zagrożenia, w tym oszacowanego na poziomie lokalnym zagrożenia działaniami podejmowanymi w złych zamiarach lub działalnością przestępczą, taką jak działalność szpiegowska, sabotażowa lub terrorystyczna.
   Artykuł 3
   Ochrona informacji
   1.   Wysoki Przedstawiciel, po zasięgnięciu opinii komitetu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 decyzji Rady 2010/427/UE określającej organizację i zasady funkcjonowania ESDZ, podejmuje decyzję w sprawie przepisów dotyczących ochrony informacji niejawnych równoważnych przepisom określonym w decyzji Rady 2011/292/UE w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (1) (dalej zwanych „informacjami niejawnymi UE”). W oczekiwaniu na przyjęcie tych przepisów ESDZ stosuje wyżej wspomniane przepisy bezpieczeństwa Rady z uwzględnieniem niezbędnych zmian. Na podstawie art. 1 ust. 3 Wysoki Przedstawiciel podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu wprowadzenia w życie tych przepisów w ESDZ.
   2.   Jeżeli państwo członkowskie wprowadza do struktur lub sieci ESDZ informacje niejawne opatrzone krajowym oznaczeniem towarzyszącym klauzuli tajności, ESDZ obejmuje te informacje ochroną zgodnie z wymogami, które mają zastosowanie do informacji niejawnych UE mających klauzulę o równoważnym poziomie, jak określono w obowiązujących przepisach na podstawie art. 3 ust. 1.
   3.   Jeżeli chodzi o ochronę informacji jawnych szczególnie chronionych, środki bezpieczeństwa w ESDZ są odpowiednie do charakteru tych informacji lub wpływu ich nieuprawnionego ujawnienia na interesy UE.
   Artykuł 4
   Bezpieczeństwo fizyczne
   1.   Odpowiednie środki bezpieczeństwa fizycznego, w tym rozwiązania w zakresie kontroli dostępu, stosuje się we wszystkich obiektach, budynkach, biurach, pomieszczeniach i innych miejscach w ESDZ, jak również w miejscach, w których znajdują się systemy komunikacyjno-informacyjne do przetwarzania tych informacji. Takie środki uwzględnia się przy projektowaniu i planowaniu budynków.
   2.   W razie potrzeby stosuje się środki bezpieczeństwa fizycznego służące ochronie członków personelu i osób od nich zależnych.
   3.   Środki, o których mowa w ust. 1 i 2, są odpowiednie do oszacowanego ryzyka dla bezpieczeństwa personelu i osób odwiedzających, majątku i informacji.
   4.   W miejscach, w których w ESDZ przechowuje się informacje o klauzuli tajności „CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL” lub wyższej, bądź klauzuli jej równoważnej, tworzy się strefy zabezpieczone zgodnie z przepisami na podstawie art. 3 ust. 1, a strefy te zatwierdza właściwy organ ds. bezpieczeństwa ESDZ.
   Artykuł 5
   Poświadczenie bezpieczeństwa osobowego
   1.   Dostęp do informacji niejawnych oraz procedury poświadczania bezpieczeństwa osobowego podlegają wymogom określonym w przepisach na podstawie art. 3 ust. 1.
   2.   Wszyscy członkowie personelu, których obowiązki mogą wiązać się z koniecznością dostępu do informacji o klauzuli tajności „CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL” lub wyższej, bądź klauzuli jej równoważnej, muszą uzyskać poświadczenie bezpieczeństwa osobowego na odpowiednim poziomie, zanim uzyskają dostęp do takich informacji niejawnych. Pracownikom miejscowym nie udziela się jednak dostępu do informacji niejawnych UE z wyjątkiem sytuacji oraz na warunkach określonych w przepisach na podstawie art. 3 ust. 1.
   3.   Procedury poświadczania bezpieczeństwa osobowego w odniesieniu do personelu ESDZ określa się w przepisach na podstawie art. 3 ust. 1. Procedury te zapewniają poziom pewności równoważny z poziomem przewidzianym w procedurach stosowanych w Komisji Europejskiej oraz Sekretariacie Generalnym Rady.
   Artykuł 6
   Bezpieczeństwo systemów komunikacyjno-informacyjnych
   1.   ESDZ chroni informacje przetwarzane w systemach komunikacyjno-informacyjnych (dalej zwanych „SKI”) przed zagrożeniami dla ich poufności, integralności, dostępności, autentyczności i niezaprzeczalności.
   2.   Wszystkie SKI, w których przetwarza się informacje niejawne, przechodzą proces akredytacji. ESDZ stosuje system zarządzania akredytacją bezpieczeństwa w porozumieniu z Sekretariatem Generalnym Rady oraz Komisją Europejską.
   3.   Jeżeli informacje niejawne UE podlegają ochronie przy użyciu produktów kryptograficznych, produkty te są zatwierdzane przez organ ds. zatwierdzania produktów kryptograficznych ESDZ na zalecenie komitetu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 decyzji Rady 2010/427/UE określającej organizację i zasady funkcjonowania ESDZ, zgodnie z art. 10 decyzji Rady 2011/292/UE w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE.
   4.   Na podstawie art. 3 ust. 1 Wysoki Przedstawiciel ustanawia, w zakresie, w jakim jest to niezbędne, następujące funkcje w zakresie zabezpieczania informacji:

               a)

               organ ds. zabezpieczania informacji;

               b)

               organ ds. TEMPEST;

               c)

               organ ds. zatwierdzania produktów kryptograficznych;

               d)

               organ ds. dystrybucji produktów kryptograficznych.

         5.   Na podstawie art. 3 ust. 1 Wysoki Przedstawiciel ustanawia dla każdego systemu następujące funkcje:

               a)

               organ ds. akredytacji bezpieczeństwa;

               b)

               organ operacyjny ds. zabezpieczania informacji.

         Artykuł 7
   Świadomość w kwestiach związanych z bezpieczeństwem i szkolenie
   1.   Wysoki Przedstawiciel zapewnia opracowanie i wdrożenie w ESDZ odpowiednich programów podnoszenia świadomości i szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa oraz dba o to, by członkowie personelu, a w stosownych przypadkach osoby od nich zależne, otrzymali niezbędne instrukcje i szkolenia w zakresie bezpieczeństwa, odpowiednie do ryzyka w ich miejscu przebywania.
   2.   Przed uzyskaniem dostępu do informacji niejawnych, a po jego uzyskaniu – w regularnych odstępach czasu – członkowie personelu informowani są o obowiązku ochrony informacji niejawnych UE zgodnie z przepisami na podstawie art. 3 ust. 1 i potwierdzają przyjęcie tego obowiązku do wiadomości.
   Artykuł 8
   Naruszenia zasad bezpieczeństwa oraz narażenie na szwank informacji niejawnych
   1.   O wszelkich przypadkach lub podejrzeniach naruszenia zasad bezpieczeństwa powiadamia się niezwłocznie Dyrekcję ds. Bezpieczeństwa ESDZ, która informuje w razie potrzeby właściwe organy w Komisji, Sekretariat Generalny Rady lub państwa członkowskie.
   2.   Jeżeli wiadomo lub jeżeli istnieją uzasadnione przesłanki, by podejrzewać, że bezpieczeństwo informacji niejawnych UE zostało narażone na szwank lub że informacje takie zostały utracone, Dyrekcja ds. Bezpieczeństwa ESDZ informuje w stosownych przypadkach dyrekcję ds. bezpieczeństwa Komisji Europejskiej, Sekretariat Generalny Rady lub państwa członkowskie oraz podejmuje wszelkie stosowne środki zgodnie z przepisami na podstawie art. 3 ust. 1.
   3.   Każdy członek personelu odpowiedzialny za naruszenie przepisów bezpieczeństwa określonych w niniejszej decyzji może podlegać postępowaniu dyscyplinarnemu zgodnie z mającymi zastosowanie zasadami i przepisami. Każda osoba odpowiedzialna za narażenie na szwank bezpieczeństwa informacji niejawnych UE lub za ich utratę podlega postępowaniu dyscyplinarnemu lub sądowemu zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi, zasadami i przepisami wykonawczymi.
   Artykuł 9
   Organizacja bezpieczeństwa w ESDZ
   1.   Organem ds. bezpieczeństwa ESDZ jest Wysoki Przedstawiciel. Działając w tym charakterze, Wysoki Przedstawiciel dba w szczególności o to, by:

               a)

               środki bezpieczeństwa koordynowano w razie potrzeby z właściwymi organami państw członkowskich, Sekretariatu Generalnego Rady i Komisji Europejskiej oraz, w stosownych przypadkach, państw trzecich lub organizacji międzynarodowych w odniesieniu do wszelkich kwestii związanych z bezpieczeństwem, które są istotne dla działań ESDZ, w tym charakteru zagrożeń dla bezpieczeństwa personelu, majątku i informacji oraz sposobów ochrony przed tymi zagrożeniami;

               b)

               we wszystkich działaniach ESDZ od samego początku w pełni uwzględniano aspekty bezpieczeństwa;

               c)

               członkowie personelu ESDZ otrzymywali poświadczenie bezpieczeństwa osobowego UE zgodnie z art. 5 ust. 2, zanim będą mogli uzyskać dostęp do informacji o klauzuli tajności „CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL” lub wyższej, bądź klauzuli jej równoważnej;

               d)

               utworzono w ESDZ system ewidencji do celów bezpieczeństwa, który zapewni przetwarzanie informacji niejawnych zgodnie z przepisami na podstawie art. 3 ust. 1, oraz by prowadzono rejestr wszystkich informacji niejawnych przekazanych przez ESDZ państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym oraz wszelkich informacji niejawnych otrzymanych od państw trzecich i organizacji międzynarodowych;

               e)

               przeprowadzano inspekcje bezpieczeństwa, o których mowa w art. 11;

               f)

               w sprawie wszelkich przypadków lub podejrzeń naruszenia zasad bezpieczeństwa, w tym naruszenia na szwank informacji niejawnych będących w posiadaniu lub pochodzących z ESDZ bądź ich utraty, przeprowadzano postępowanie wyjaśniające oraz by o pomoc w takich dochodzeniach zwracano się do odpowiednich organów ds. bezpieczeństwa;

               g)

               opracowano i wprowadzono w życie odpowiednie plany i mechanizmy postępowania w przypadku incydentów oraz radzenia sobie z ich konsekwencjami, by zapewnić szybkie i skuteczne reagowanie na incydenty związane z bezpieczeństwem;

               h)

               podejmowano odpowiednie środki w razie nieprzestrzegania przez personel przepisów niniejszej decyzji.

         2.   Wysoki Przedstawiciel może w razie potrzeby zawrzeć porozumienia administracyjne, szczególnie w odniesieniu do wymiany informacji niejawnych z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi, bez uszczerbku dla postanowień art. 218 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przed ich zawarciem zasięga się opinii komitetu, o którym mowa w art. 9 ust. 6.
   3.   Wykonawczy sekretarz generalny dba o to, by stosowano odpowiednie środki fizyczne i organizacyjne w celu zapewnienia bezpieczeństwa personelu i osób odwiedzających, majątku oraz informacji we wszystkich obiektach ESDZ. W wykonywaniu tego zadania wykonawczego sekretarza generalnego wspiera dyrektor ds. operacyjnych oraz Dyrekcja ds. Bezpieczeństwa ESDZ.
   4.   W ESDZ utworzona zostanie Dyrekcja ds. Bezpieczeństwa, która będzie odpowiedzialna za kwestie bezpieczeństwa w ESDZ i która będzie do dyspozycji Wysokiego Przedstawiciela, a w razie potrzeby może składać mu sprawozdania zgodnie ze swoim zakresem odpowiedzialności. Zgodnie z art. 10 ust. 3 decyzji Rady 2010/427/UE określającej organizację i zasady funkcjonowania ESDZ Dyrekcja ds. Bezpieczeństwa jest wspierana przez właściwe służby państw członkowskich.
   5.   Szef każdej delegatury Unii jest odpowiedzialny za wprowadzenie w życie wszystkich środków dotyczących bezpieczeństwa tej delegatury i zarządza bezpieczeństwem i ochroną personelu delegatury oraz osób ją odwiedzających, a także majątku i informacji delegatury. W wykonywaniu tego zadania jest on wspierany przez Dyrekcję ds. Bezpieczeństwa ESDZ, personel delegatury wypełniający specjalne zadania i funkcje oraz specjalnych pracowników ochrony rozmieszczonych tam, gdzie jest to konieczne.
   6.   Niniejszym ustanawia się Komitet ds. Bezpieczeństwa. Wysoki Przedstawiciel zasięga opinii Komitetu ds. Bezpieczeństwa, który bada i ocenia daną kwestię bezpieczeństwa wchodzącą w zakres przepisów niniejszej decyzji, i w stosownych przypadkach wydaje zalecenia. Komitet ds. Bezpieczeństwa składa się z odpowiednich ekspertów w dziedzinie bezpieczeństwa reprezentujących każde państwo członkowskie, Sekretariat Generalny Rady oraz dyrekcję ds. bezpieczeństwa Komisji Europejskiej. Komitetowi przewodniczy Wysoki Przedstawiciel lub wyznaczona przez niego osoba, a zbiera się on na polecenie Wysokiego Przedstawiciela lub na wniosek jednego z członków. Komitet ds. Bezpieczeństwa organizuje swoją pracę w taki sposób, by mógł wydawać zalecenia w każdej z dziedzin bezpieczeństwa wchodzących w zakres niniejszej decyzji.
   7.   Szef Dyrekcji ds. Bezpieczeństwa ESDZ odbywa spotkania z dyrektorem ds. bezpieczeństwa z Sekretariatu Generalnego Rady oraz dyrektorem dyrekcji ds. bezpieczeństwa Komisji Europejskiej regularnie i zawsze wtedy, gdy jest to konieczne, by naradzać się w kwestiach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo misji w ramach WPBiO oraz SPUE
   Zakres odpowiedzialności każdego szefa misji lub specjalnego przedstawiciela UE (SPUE) w odniesieniu do bezpieczeństwa misji lub zespołu jest określony w decyzji Rady, w której ustanawia się misję lub wyznacza SPUE. Każdy szef misji lub SPUE może otrzymać wsparcie ze strony Dyrekcji ds. Bezpieczeństwa ESDZ w działaniach służących zapewnieniu należytego wprowadzenia w życie zatwierdzonej przez Radę polityki dotyczącej bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium UE w ramach zadań operacyjnych na podstawie tytułu V rozdział 2 Traktatu o Unii Europejskiej. W tym celu ustanowione zostaną odpowiednie mechanizmy łącznikowe.
   Artykuł 11
   Inspekcje w zakresie bezpieczeństwa
   1.   Wysoki Przedstawiciel dba o przeprowadzanie inspekcji w zakresie bezpieczeństwa w celu weryfikacji przestrzegania zasad i przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony personelu, majątku oraz informacji w ramach ESDZ oraz misji ustanowionych na podstawie tytułu V rozdział 2 TUE.
   2.   ESDZ może w razie potrzeby korzystać z wiedzy fachowej w państwach członkowskich, Sekretariacie Generalnym Rady oraz Komisji Europejskiej.
   3.   Wysoki Przedstawiciel przyjmuje roczny program inspekcji w zakresie bezpieczeństwa.
   Artykuł 12
   Planowanie ciągłości działania
   W ramach ogólnego planowania ciągłości działania ESDZ Dyrekcja ds. Bezpieczeństwa ESDZ wspiera wykonawczego sekretarza generalnego w zarządzaniu aspektami procesów biznesowych ESDZ związanymi z bezpieczeństwem.
   Artykuł 13
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej podpisania.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2011 r.

            Wysoki Przedstawiciel

         C. ASHTON

      (1)  Decyzja Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17).


title: 2004/864/WE: Decyzja Komisji z dnia 16 grudnia 2004 r. zmieniająca decyzję 1999/478/WE odnawiającą Komitet Doradczy ds. Rybołówstwa i Akwakultury

text:
               17.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 370/91

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 16 grudnia 2004 r.
   zmieniająca decyzję 1999/478/WE odnawiającą Komitet Doradczy ds. Rybołówstwa i Akwakultury
   (2004/864/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dla Komisji istotne jest, aby uzyskać opinie grup interesów w sprawie kwestii wynikających z ustanowienia wspólnej polityki rybołówstwa (CFP). Komitet Doradczy ds. Rybołówstwa (ACF) został utworzony w sektorze rybołówstwa na mocy decyzji Komisji 71/128/EWG (1), która została zastąpiona decyzją Komisji 1999/478/WE z dnia 14 lipca 1999 r. odnawiającą Komitet Doradczy ds. Rybołówstwa i Akwakultury (ACFA) (2). Skład Komitetu Doradczego ds. Rybołówstwa i Akwakultury został określony w art. 3 decyzji Komisji nr 1999/478/WE.

               (2)

               Na mocy decyzji Komisji 1999/478/WE powołano cztery grupy robocze w celu przygotowania opinii Komitetu; grupa robocza nr 2 jest odpowiedzialna za akwakulturę.

               (3)

               Zważywszy na szybki rozwój akwakultury w Europie w ostatnich latach, właściwe jest, aby interesy tego sektora były lepiej reprezentowane w ramach Komitetu Doradczego ds. Rybołówstwa i Akwakultury. Należy zatem powiększyć skład tego Komitetu w celu włączenia do niego wiceprzewodniczącego grupy roboczej nr 2, a decyzję 1999/478/WE odpowiednio zmienić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W art. 3 decyzji Komisji 1999/478/WE wprowadza się następujące zmiany:

               a)

               pierwsze zdanie otrzymuje brzmienie:
               „Komitet składa się z 21 członków, zwanych dalej »członkami«.”;

               b)

               ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Miejscem w Komitecie dysponują również przewodniczący i wiceprzewodniczący Komitetu ds. Dialogu Sektorowego w Sprawie Rybołówstwa oraz przewodniczący i wiceprzewodniczący grup roboczych 1, 2, 3 i 4 określonych w art. 7.”.

         Artykuł 2
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 16 grudnia 2004 r.

            W imieniu Komisji

         Joe BORG

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 68 z 22.3.1971, str. 18.

      (2)  Dz.U. L 187 z 20.7.1999, str. 70.