title: 2009/40/WE: Decyzja Rady z dnia 19 stycznia 2009 r. w sprawie mianowania jednego członka i dwóch zastępców członków z Danii do Komitetu Regionów

text:
               21.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 16/11

      DECYZJA RADY

   z dnia 19 stycznia 2009 r.
   w sprawie mianowania jednego członka i dwóch zastępców członków z Danii do Komitetu Regionów
   (2009/40/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Danii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               W następstwie rezygnacji pani Evy NEJSTGAARD zwolniło się stanowisko członka Komitetu Regionów. W następstwie rezygnacji pana Bjørna DAHLA i wygaśnięcia mandatu pani Anny Margrethe KAALUND zwolniły się dwa stanowiska zastępców członków,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., na stanowiska w Komitecie Regionów zostają mianowane następujące osoby:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           pan Jens Jørgen NYGAARD, 1. Viceborgmester, Egedal Kommune;

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           —

                           pani Anna Margrethe KAALUND, Byrådsmedlem, Viborg Kommune (zmiana mandatu),

                           —

                           pan Jens STENBÆK, Viceborgmester, Holbæk Kommune.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 stycznia 2009 r.

            W imieniu Rady

         P. GANDALOVIČ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: 2014/877/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2014/007 IE/Andersen Ireland, złożony przez Irlandię)

text:
               6.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 350/9

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 26 listopada 2014 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2014/007 IE/Andersen Ireland, złożony przez Irlandię)

      (2014/877/UE)

   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (2), w szczególności jego art. 12,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (3), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku spowodowanych globalizacją poważnych zmian w strukturze światowego handlu lub w wyniku utrzymywania się światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 546/2009 (4), lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.).

               (3)

               W dniu 16 maja 2014 r. Irlandia przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Andersen Ireland Limited w Irlandii i uzupełniła go dodatkowymi informacjami zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określania wkładu finansowego z EFG.

               (4)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 Irlandia zdecydowała się na świadczenie zindywidualizowanych usług współfinansowanych przez EFG także na rzecz młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się.

               (5)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy w wysokości 1 501 200 EUR dla wniosku złożonego przez Irlandię,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 501 200 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 26 listopada 2014 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

      (3)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 167 z 29.6.2009, s. 26.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1719 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Policji (Europol) za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/318

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1719
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Policji (Europol) za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Policji za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Policji za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Urzędu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0070/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiającą Europejski Urząd Policji (Europol) (4), w szczególności jej art. 43,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0107/2017),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Policji za rok budżetowy 2015;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Urzędu Policji, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 198.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2014/878/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2014/008 FI/STX Rauma z Finlandii)

text:
               6.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 350/11

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 26 listopada 2014 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2014/008 FI/STX Rauma z Finlandii)

      (2014/878/UE)

   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (2), w szczególności jego art. 12,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (3), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku poważnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 546/2009 (4), lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 EFG nie może przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.).

               (3)

               Dnia 27 maja 2014 r. Finlandia złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w STX Finland Oy w Raumie w Finlandii i uzupełniła go o dodatkowe informacje zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 1 426 800 EUR dla wniosku złożonego przez Finlandię,

         PRZYMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 426 800 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 26 listopada 2014 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

      (3)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 167 z 29.6.2009, s. 26.


title: 2005/553/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z 12 kwietnia 2005 r. w sprawie zamknięcia sprawozdań finansowych szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003

text:
               27.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/152

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z 12 kwietnia 2005 r.
   w sprawie zamknięcia sprawozdań finansowych szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003
   (2005/553/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając sprawozdanie uzupełniające w sprawie absolutorium za rok 2002 (COM(2004) 0648 – C6-0126/2004),
   uwzględniając bilanse i sprawozdania finansowe szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003 (COM(2004) 0667 – C6-0165/2004),
   uwzględniając sprawozdanie z zarządzania finansowego szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za 2003 r. (SEC(2004) 1271),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego na temat działań szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju dotyczących roku budżetowego 2003 wraz z odpowiedziami instytucji (1),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności Trybunału Obrachunkowego dotyczące Europejskich Funduszy Rozwoju (2),
   uwzględniając zalecenia Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6865/2005 – C6-0078/2005, 6866/2005 – C6-0079/2005, 6867/2005 – C6-0080/2005, 6868/2005 – C6-0081/2005),
   uwzględniając art. 33 umowy wewnętrznej z dnia 20 grudnia 1995 r. między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania i zarządzania pomocą Wspólnoty na mocy drugiego protokołu finansowego do czwartej Konwencji AKP-WE (3),
   uwzględniając art. 32 umowy wewnętrznej z dnia 18 września 2000 r. między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowana i zarządzania pomocą Wspólnoty na mocy Protokołu Finansowego do Umowy o Partnerstwie między Państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi podpisanej w Kotonu (Benin) w dniu 23 czerwca 2000 r. oraz w sprawie przyznania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się Część Czwartą Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 74 rozporządzenia finansowego z dnia 16 czerwca 1998 r. dotyczącego rozwoju współpracy finansowej w ramach czwartej Konwencji AKP-WE (5),
   uwzględniając art. 119 rozporządzenia finansowego z dnia 27 marca 2003 r. mającego zastosowanie do dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (6),
   uwzględniając art. 70, 71 (tiret trzeci) i załącznik V do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Rozwoju (A6-0069/2005),

               1.

               stwierdza, że sytuacja finansowa szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju na dzień 31 grudnia 2003 r. przedstawiała się następująco:
               Skumulowane wykorzystanie środków Europejskiego Funduszu Rozwoju na dzień 31 grudnia 2003 r.

                           (w mln euro)

                              Stan na koniec 2002 r.

                              Wykonanie budżetu w roku budżetowym 2003

                              Stan na koniec 2003 r.

                           Łączna kwota

                           Stopień wykonania % (9)

                           6 EFR

                           7 EFR

                           8 EFR (10)

                           9 EFR (11)

                           Łączna kwota (11)

                           6 EFR

                           7 EFR

                           8 EFR (10)

                           9 EFR (11)

                           Łączna kwota (11)

                           Stopień wykonania % (9)

                              A – ZASOBY
                               (7)

                              32 840,4

                           – 357,5

                           – 585,6

                           – 1 736,7

                           15 493,1

                              12 813,3

                              7 471,6

                              10 926,1

                              11 762,9

                              15 493,1

                              45 653,7

                           B – WYKORZYSTANIE

                                          1.

                                       Zobowiązania finansowe

                              29 921,2

                              91,1

                              – 13,1

                              – 2,6

                              255,1

                              3 522,4

                              3 761,8

                              7 471,6

                              10 926,1

                              11 762,9

                              3 522,4

                              33 683,0

                              73,8

                                          2.

                                       Indywidualne zobowiązania prawne

                              24 824,2

                              75,6

                              30,7

                              311,7

                              1 406,6

                              1 133,7

                              2 882,7

                              7 349,6

                              10 297,1

                              8 926,5

                              1 133,7

                              27 706,9

                              60,7

                                          3.

                                       Płatności
                                        (8)

                              21 536,4

                              65,6

                              47,0

                              486,2

                              1 559,6

                              281,7

                              2 374,5

                              7 282,1

                              9 718,6

                              6 628,5

                              281,7

                              23 910,9

                              52,4

                              C – Płatności do wykonania (B1–B3)

                              8 384,8

                              25,5

                              189,5

                              1 207,5

                              5 134,4

                              3 240,7

                              9 772,1

                              21,4

                              D – Dostępne środki (A–B1)

                              2 919,2

                              8,9

                              0,0

                              0,0

                              0,0

                              11 970,7

                              11 970,7

                              26,2

                              Źródło: Trybunał Obrachunkowy, sprawozdanie roczne za rok budżetowy 2003, str. 403.

               2.

               zatwierdza zamknięcie sprawozdań finansowych szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Komisji, Radzie, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu oraz do opublikowania ich w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 315.

      (2)  Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 327.

      (3)  Dz.U. L 156 z 29.5.1998, str. 108.

      (4)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 355.

      (5)  Dz.U. L 191 z 7.7.1998, str. 53.

      (6)  Dz.U. L 83 z 1.4.2003, str. 1.

      (7)  Wstępne środki szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego EFR, odsetki, inne środki i przeniesienia środków z poprzednich EFR.

      (8)  W tym transfery Stabex (siódmy EFR: 104 mln EUR, ósmy EFR: 87 mln EUR, łącznie 191 mln EUR).

      (9)  Jako procent środków.

      (10)  W tym 732,9 mln EUR na zobowiązania finansowe, 347,4 mln EUR na indywidualne zobowiązania prawne oraz 97,7 mln EUR na płatności w ramach wcześniejszego wdrożenia Umowy z Kotonu.

      (11)  NB: dla ułatwienia porównań z poprzednimi latami, liczby te obejmują operacje zarządzane aktualnie autonomicznie przez EBI (przeznaczone: 2 245 mln EUR, zobowiązania finansowe: 366 mln EUR, indywidualne zobowiązania prawne: 140 mln EUR, płatności: 4 mln EUR).

      Źródło: Trybunał Obrachunkowy, sprawozdanie roczne za rok budżetowy 2003, str. 403.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003
      PARLAMENT EUROPEJSKI,
      uwzględniając sprawozdanie uzupełniające w sprawie absolutorium za rok 2002 (COM(2004) 0648 – C6-0126/2004),
      uwzględniając bilanse i sprawozdania finansowe szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003 (COM(2004) 0667 – C6-0165/2004),
      uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego na temat działań szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju dotyczących roku budżetowego 2003 wraz z odpowiedziami instytucji (1),
      uwzględniając oświadczenie o wiarygodności Trybunału Obrachunkowego dotyczące Europejskich Funduszy Rozwoju (2),
      uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 marca 2001 r. w sprawie komunikatu Komisji skierowanego do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie Polityki Rozwoju Wspólnoty Europejskiej (3),
      uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie komunikatu Komisji skierowanego do Rady i Parlamentu Europejskiego „Budowanie naszej wspólnej przyszłości”; wyzwania polityczne i środki budżetowe rozszerzonej Unii 2007–2013 (4),
      uwzględniając roczne sprawozdanie z działalności Biura Współpracy EuropeAid za 2003 r.,
      uwzględniając raport roczny Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczący polityki rozwoju i pomocy zewnętrznej Wspólnoty Europejskiej za 2004 r. (COM(2004) 0536),
      uwzględniając zalecenia Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6865/2005 – C6-0078/2005, 6866/2005 – C6-0079/2005, 6867/2005 – C6-0080/2005, 6868/2005 – C6-0081/2005),
      uwzględniając art. 33 umowy wewnętrznej z dnia 20 grudnia 1995 r. między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania i zarządzania pomocą Wspólnoty na mocy drugiego protokołu finansowego do czwartej Konwencji AKP-WE (5),
      uwzględniając art. 32 umowy wewnętrznej z dnia 18 września 2000 r. między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowana i zarządzania pomocą Wspólnoty na mocy Protokołu Finansowego do Umowy o Partnerstwie między Państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi podpisanej w Kotonu (Benin) w dniu 23 czerwca 2000 r. oraz w sprawie przyznania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się Część Czwartą Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (6),
      uwzględniając art. 74 rozporządzenia finansowego z dnia 16 czerwca 1998 r. dotyczącego rozwoju współpracy finansowej w ramach czwartej Konwencji AKP-WE (7),
      uwzględniając art. 119 i 120 rozporządzenia finansowego z dnia 27 marca 2003 r. mającego zastosowanie do dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (8),
      uwzględniając art. 70, 71 (tiret trzeci) i Załącznik V do Regulaminu,
      uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Rozwoju (A6-0069/2005),

                  A.

                  mając na uwadze, że zgodnie z art. 119 rozporządzenia finansowego z dnia 27 marca 2003 r. Komisja zobowiązana jest do podjęcia wszelkich właściwych działań w celu uwzględnienia uwag zawartych w decyzji Parlamentu Europejskiego w sprawie udzielenia absolutorium oraz objaśnień załączonych do zaleceń Rady w sprawie udzielenia absolutorium,

                  B.

                  mając na uwadze, że reforma zarządzania pomocą zewnętrzną WE została rozpoczęta w maju 2000 r. (9), a reforma polityki rozwoju WE w listopadzie 2000 r. (10),

                  C.

                  mając na uwadze, że Umowa o Partnerstwie między członkami Grupy Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z drugiej strony, podpisana w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (Umowa z Kotonu) (11), weszła w życie w dniu 1 kwietnia 2003 r.,

            1.   jest zdania, że polityka rozwoju jest istotnym elementem działań zewnętrznych Unii, których celem jest zwalczanie ubóstwa poprzez rozbudowę infrastruktur społecznych, edukacji i ochrony zdrowia, zwiększenie możliwości produkcyjnych społeczeństw żyjących w ubóstwie i wsparcie krajów, których dotyczy ten problem, w zwiększeniu ich rozwoju i własnego potencjału; podkreśla, że osiągnięcie Milenijnych Celów Rozwoju byłoby ważnym krokiem w kierunku osiągnięcia tego celu; ocenia, że EFR jest ważnym instrumentem realizacji tej polityki w krajach AKP oraz że jego skuteczność powinna zostać zwiększona przez skupienie się na działaniach mających na celu zwalczanie ubóstwa i ich szybsze wdrożenie przy zapewnieniu lepszej przejrzystości i odpowiedzialności oraz poszanowania zasad dobrego zarządzania finansowego;
      2.   docenia wysiłki Komisji zmierzające do skoncentrowania działań rozwojowych na osiągnięciu Milenijnych Celów Rozwoju, w tym na określeniu 10 kluczowych wskaźników; przyjmuje z zadowoleniem wykorzystanie tych kluczowych wskaźników w średnioterminowych ocenach EFR dokonanych w celu oceny postępów w likwidacji ubóstwa; zwraca się do Komisji o zwiększenie jej wysiłków w tym kierunku i zaleca przeznaczenie na osiągnięcie Milenijnych Celów Rozwoju 35 % wydatków Unii Europejskiej na współpracę rozwojową;
      3.   dostrzega problemy związane z oceną wpływu pomocy Wspólnoty udzielonej w ramach osiągania Milenijnych Celów Rozwoju na działania, w których uczestniczy wielu ofiarodawców; ubolewa nad faktem, że Komisja nie podjęła wysiłku zmierzającego do opracowania odpowiedniego mechanizmu pozwalającego ocenić taki wpływ i w związku z tym ogranicza się jedynie do oceny postępu krajów rozwijających się w osiąganiu Milenijnych Celów Rozwoju; ubolewa nad faktem, że odpowiedzi Komisji na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisji Rozwoju są szczególnie niejasne w zakresie wykonania Milenijnych Celów Rozwoju w ramach środków rozwojowych Komisji;
      4.   przyjmuje z zadowoleniem poprawę systemu sprawozdawczości Komisji i dostrzega poprawę jakości Raportu Rocznego za 2004 dotyczącego polityki rozwoju i pomocy zewnętrznej WE (COM(2004) 0536 i SEC(2004) 1027);
      5.   postanawia przeprowadzać coroczną debatę plenarną nad raportem rocznym Komisji dotyczącym polityki rozwoju i pomocy zewnętrznej;
      6.   przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w 2003 r. z łącznego finansowania państw AKP (EFR i budżet ogólny UE) w wysokości 4 079 mln EUR, 33 % (1 346 mln EUR) zostało przeznaczone na infrastrukturę społeczną i usługi; ubolewa nad faktem, że tylko 62 mln EUR (1,5 %) zostało przeznaczone na edukację podstawową, a 212 mln EUR (5,2 %) na podstawową opiekę zdrowotną; nalega, aby Komisja zwiększyła finansowanie w tych sektorach i zwraca się o przeznaczenie 20 % wydatków Unii Europejskiej na współpracę rozwojową na edukację podstawową i podstawową opiekę zdrowotną w krajach rozwijających się;
      Sprawozdania finansowe

                  7.

                  zwraca uwagę, że bilanse i sprawozdania finansowe zostały złożone późno; stwierdza, że modernizacja kont EFR ma być gotowa w ustalonych terminach; oczekuje raportu Księgowego Komisji na temat kont Komisji, w tym kont EFR według stanu na dzień 1 stycznia 2005 r.; zwraca się z prośbą o informowanie o postępach w modernizacji nowego zintegrowanego systemu informatycznego (ABAC-FED);

                  8.

                  zwraca uwagę, że chociaż środki EFR zarządzane przez EBI nie były przedmiotem kontroli Trybunału Obrachunkowego ani kontroli Parlamentu w ramach procedury udzielania absolutorium, to są one konsolidowane w sprawozdaniach finansowych EFR; uważa, że większą przejrzystość zapewniłoby przekazanie informacji na temat tych środków organowi udzielającemu absolutorium, odpowiadającemu za akceptację sprawozdań finansowych EFR;

            Oświadczenie o wiarygodności

                  9.

                  zwraca uwagę, że z wyjątkiem problemów związanych z kwestiami przedstawionymi poniżej (12), Trybunał Obrachunkowy jest zdania, że sprawozdania finansowe rzetelnie oddają dochody i wydatki szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego EFR:

                              a)

                              niezapłacone należności EFR niewłączone do bilansu na dzień 31 grudnia 2003 r. (27,5 mln EUR);

                              b)

                              zaliczki (400 mln EUR);

                              c)

                              środki Stabex;

                              d)

                              środki przekazane do EBI i niewykorzystane (209 mln EUR);

                  10.

                  odnotowuje opinię Trybunału, że Dyrektor Generalny Biura Współpracy EuropeAid powinien w rocznym sprawozdaniu z działalności oraz w oświadczeniu zgłosić zastrzeżenia dotyczące wierzytelności, które nadal należy ustanowić, oraz właściwego wykorzystania środków Stabex, gdyż nie dysponował on na daną chwilę informacjami wystarczającymi do wyciągnięcia zasadnych wniosków;

                  11.

                  zwraca uwagę, że w odniesieniu do badanych transakcji, Trybunał Obrachunkowy jest zdania, że dochody zawarte w sprawozdaniach finansowych oraz środki przyznane poszczególnym EFR, a także środki przeznaczone na zobowiązania i płatności za dany rok budżetowy są w ujęciu całościowym zgodne z prawem i prawidłowe; zwraca uwagę, że Trybunał Obrachunkowy przyjął swoją opinię na podstawie analizy systemów nadzoru i kontroli, kontroli wielu transakcji i analizie rocznego sprawozdania z działalności oraz oświadczenia Dyrektora Generalnego Biura Współpracy EuropeAid;

                  12.

                  nalega, aby Komisja zajęła się następującymi brakami stwierdzonymi przez Trybunał Obrachunkowy, dotyczącymi systemów nadzoru i kontroli:

                              a)

                              rezultaty wdrożenia standardów kontroli wewnętrznej są ograniczone, ponieważ ich wdrożenie w delegacjach jest związane z procesem przenoszenia, który nie został zakończony przed końcem 2004 r.,

                              b)

                              plany działania należy kontynuować i wdrażać pełniej, szczególnie na poziomie delegacji, w celu zapewnienia skutecznych przyszłych ram systemów kontroli i nadzoru,

                              c)

                              mimo że systemy kontroli i nadzoru obejmujące kontrakty i płatności zostały ogólnie dobrze zaplanowane, ich wdrażanie powinno zostać poprawione;

            Sprawozdanie z zarządzania finansowego

                  13.

                  zwraca uwagę, że sprawozdanie z zarządzania finansowego zostało przekazane późno; docenia ilość i jakość informacji zawartych w sprawozdaniu z zarządzania finansowego, w tym informacji, o które szczególnie wnioskował Parlament Europejski w swoich zaleceniach dotyczących udzielenia absolutorium za 2002 r.; zwraca się do Komisji o dalsze poszerzenie tego sprawozdania w przyszłości, w szczególności w celu umożliwienia porównania kwot przyznanych projektom, wsparcia budżetowego i niemożliwej do zaplanowania pomocy w ramach dziewiątego EFR z poprzednimi EFR, oraz o zezwolenie na dokonanie przeglądu kosztów administracyjnych EFR;

            Odpowiedzialność

                  14.

                  zwraca uwagę, że Komisarz ds. Rozwoju i Pomocy Humanitarnej jest odpowiedzialny za politykę EFR, Komisarz ds. Stosunków Zewnętrznych i Europejskiej Polityki Sąsiedztwa jest odpowiedzialny za ogólne kwestie polityki i zarządzania dotyczące funkcjonowania Biura Współpracy EuropeAid, które wdraża EFR; zwraca uwagę, że w ramach kompetencji Komisarza ds. Rozwoju i Pomocy Humanitarnej mieści się podejmowanie decyzji dotyczących EFR i szczególnych linii budżetowych, za które jest odpowiedzialny; zastanawia się, czy kompetencje te pozwolą Komisarzowi ds. Rozwoju i Pomocy Humanitarnej na wzięcie pełnej politycznej odpowiedzialności za wdrożenie programów finansowanych przez EFR i Politykę Rozwoju poprzez Biuro Współpracy EuropeAid, które odpowiada przed Komisarzem ds. Stosunków Zewnętrznych i Europejskiej Polityki Sąsiedztwa; wyraża obawę, że brak przejrzystości w zakresie odpowiedzialności może prowadzić do powstania niejasności w zakresie odpowiedzialności za EFR;

            Wykonanie i RAL

                  15.

                  z zadowoleniem przyjmuje odnotowane w 2003 r. lepsze wykonanie budżetu; niemniej jednak zwraca uwagę, że wraz z wprowadzeniem dziewiątego EFR i szybkim związaniem nowych środków poziom niewykorzystanych zasobów („reste à liquider” lub RAL) wzrósł o ponad 1 mld EUR z 8 385 mld EUR na koniec 2002 r. do 9 410 mld EUR na koniec 2003 r.; uznaje, że tak wysoki poziom jest niemożliwy do zaakceptowania i nalega, aby Komisja przyspieszyła wykorzystywanie środków pomocowych EFR;

                  16.

                  podkreśla, że szybsze wdrożenie, mimo iż pożądane, nie wystarcza, aby stwierdzić, że wykonanie EFR poprawiło się, gdyż wymagana jest też lepsza realizacja celów; stwierdza, że Sprawozdanie dotyczące zarządzania finansowego zawiera porównanie pomiędzy wytyczonymi celami a osiągniętymi rezultatami, jednak wzywa Komisję o zwiększenia wysiłków przy określaniu wymiernych celów, zgodnie z rozporządzeniem finansowym;

                  17.

                  zauważa, że kilka Państw Członkowskich nie uiściło pełnych składek w 2003 r., co w połączeniu z płatnością na rzecz Światowego Funduszu Zdrowia sprawiło, że Komisji zabrakło pieniędzy, w związku z czym musiała odroczyć płatności; wzywa Państwa Członkowskie do przestrzegania prawnych zobowiązań dotyczących płacenia składek na EFR;

            Wsparcie budżetowe

                  18.

                  zwraca uwagę na coraz większe znaczenie wsparcia budżetowego w wysokości 390 mln EUR wypłaconych w 19 państwach AKP w 2003 r.; przyznaje, że wsparcie budżetowe może skutecznie przyczyniać się do realizacji celów: zmniejszenia ubóstwa i poprawy zarządzania finansami publicznymi w krajach beneficjentach, szczególnie poprzez wzmocnienie ich poczucia odpowiedzialności; podkreśla wagę koncepcji „zmiennych transz”; nalega, aby Komisja poprawiła instrumenty oceny reform gospodarczych i jakości zarządzania finansami publicznymi jako warunków prawa do wsparcia budżetowego;

                  19.

                  wychodzi z założenia, że środki wsparcia budżetowego dla Państw AKP po ich udostępnieniu są wykorzystywane i kontrolowane zgodnie z krajowymi procedurami kontrolnymi, a nie procedurami kontroli EFR; jest świadomy, że oznacza to konieczność zmiany następczej procedury Komisji w taki sposób, aby stan zarządzania finansami publicznymi był oceniany na podstawie monitoringu informacji i wskaźników wykonania, które zastąpiłyby tradycyjne systemy kontroli i kontrolę transakcji;

                  20.

                  zwraca jednak uwagę, że Trybunał ponownie stwierdza, że kryteria udostępniania środków wsparcia budżetowego w dużej mierze obejmują wskaźniki makroekonomiczne, które dają ograniczoną informację na temat zarządzania finansami publicznymi; przypomina wniosek zawarty w sprawozdaniu z udzielania absolutorium za 2002 r. o ocenę zakresu, w jakim wszystkie trzy warunki zawarte w art. 61 ust. 2 Umowy z Kotonu (13) zostały spełnione; zgadza się Trybunałem, że ocena ta powinna być sformalizowana w odniesieniu do spełnienia każdego z tych kryteriów;

                  21.

                  zwraca uwagę, że inni ofiarodawcy również zwiększają wykorzystanie wsparcia budżetowego i że Komisja współpracuje z tymi ofiarodawcami, zwłaszcza z Bankiem Światowym, nad opracowaniem wskaźników oceny zarządzania finansami publicznymi; zwraca uwagę na informacje przekazane przez Komisję w odpowiedzi na zawarty w sprawozdaniu z udzielania absolutorium za 2002 r. wniosek o przedłożenie raportu na temat stanu prac w ramach projektu „Wydatki Publiczne i Odpowiedzialność Finansowa” nad określeniem wskaźników zarządzania finansami publicznymi; odnotowuje informację Komisji, zgodnie z którą wstępne ramy zostały uzgodnione na początku 2004 r., rozpoczęcie testowania opracowanego instrumentu było zaplanowane na koniec 2004 r., a decyzja o ostatecznym określeniu ram analitycznych powinna być podjęta do czerwca 2005 r.; zwraca się z prośbą o przedstawienie mu aktualnych informacji na temat prac w ramach tego projektu do 1 września 2005 r.;

            Najwyższe Organy Kontroli

                  22.

                  przypomina wagę, jaką przywiązuje Parlament, Rada i Trybunał Obrachunkowy do włączenia Najwyższych Organów Kontroli państw AKP w kontrolę EFR (14);

                  23.

                  zwraca uwagę na informacje przekazane przez Komisję w Sprawozdaniu z zarządzania finansowego na temat środków wykorzystanych na projekty obejmujące Najwyższe Organy Kontroli w roku budżetowym 2003, zgodnie z wnioskiem Parlamentu złożonym w sprawozdaniu z udzielania absolutorium za 2002 r.;

                  24.

                  zwraca uwagę, że Komisja rozważa różne formy wspierania i promowania roli Najwyższych Organów Kontroli w państwach AKP; zwraca się z prośbą o terminowe przedłożenie mu oceny różnych rozważanych opcji przed udzieleniem następnego absolutorium;

            Włączenie do budżetu

                  25.

                  uważa, że włączenie do budżetu EFR rozwiąże wiele trudności i problemów związanych z wdrażaniem kolejnych EFR, pomoże przyspieszyć wykorzystywanie środków i wyeliminuje obecny deficyt demokratyczny; uważa, że kwestia ta powinna zostać podjęta w ramach dyskusji nad nowymi Perspektywami Finansowymi;

            Przenoszenie zarządzania środkami pomocowymi i wsparcia

                  26.

                  popiera realizowane przez Komisję przenoszenie środków i kompetencji decyzyjnych na delegacje Komisji; oczekuje, że nowa struktura organizacyjna przyczyni się do jeszcze wyższego poziomu wykonania zobowiązań i płatności niż poziom osiągnięty przez Komisję w 2003 r.;

                  27.

                  rozumie jednakże, że nowa struktura oferuje korzyści, ale też stanowi ryzyko; uznaje za użyteczny dokument roboczy Komisji „Ryzyko związane z pomocą zewnętrzną”;

                  28.

                  zwraca uwagę na sprawozdanie Komisji na temat ewaluacji procesu przenoszenia (15); jest świadomy, że proces decentralizacji jest bliski zakończenia; oczekuje zapewnienia, aby procesowi przenoszenia środków i kompetencji decyzyjnych na delegacje towarzyszyła odpowiednia kontrola; zwraca się z prośbą o terminowe sporządzenie sprawozdania niezbędnego do następnego udzielenia absolutorium, na temat aktualnego stanu procesu przenoszenia, opisującego oczekiwane korzyści z podaniem wymiernych wskaźników oraz przedstawiającego korzyści dotychczas osiągnięte, a także dokładnie opisującego struktury kontroli stosowane w delegacjach, w tym stan wdrożenia standardów kontroli wewnętrznej;

                  29.

                  zwraca uwagę na oświadczenie Komisji, że posiada ona w delegacjach wystarczającą liczbę personelu dostatecznie wykwalifikowanego i wyszkolonego w zakresie zarządzania finansowego; stwierdza jednak, że Komisja zajmuje jedno z końcowych miejsc wśród innych głównych ofiarodawców pod względem liczby osób zarządzających kwotą 10 mln EUR;

                  30.

                  zwraca uwagę na ryzyka, jakie niesie ze sobą proces przenoszenia delegacji Komisji w państwach AKP, takie jak trudności związane ze znalezieniem odpowiedniego personelu i możliwości rozbieżnej interpretacji przepisów przez poszczególne delegacje Komisji; podkreśla potrzebę poprawy przepisów i znalezienia równowagi między wzmocnionymi mechanizmami kontroli i potrzebą sprawozdawczości z jednej strony oraz skutecznym i szybkim podejmowaniem decyzji z drugiej strony, oddającego w ręce delegacji podejmowanie głównych decyzji w sprawie projektów;

            Środki Stabex

                  31.

                  zwraca uwagę, że Komisja przeprowadziła inwentaryzację środków Stabex w 2003 r., która wykazała, że około 700 mln EUR pozostaje do objęcia na lokalnych kontach krajów beneficjentów; zauważa, że mimo iż środki na tych kontach zostały przekazane do krajów beneficjenów i formalnie opuściły konta EFR, Komisja w dalszym ciągu jest za nie współodpowiedzialna i zachowuje kontrolę nad ich właściwym wykorzystaniem; odnotowuje uwagę Trybunału, że ze względu na brak odpowiedniego monitoringu Komisja nie może kontrolować wykorzystania środków; zwraca uwagę, że Komisja zamierza wprowadzić lepsze procedury kontroli do końca 2004 r., które stałyby się w pełni operacyjne w 2005 r.; nalega, aby Komisja podjęła działania wraz z krajami beneficjentami w celu udoskonalenia kontroli i zapewnienia, aby niewykorzystane środki zostały jak najszybciej wykorzystane;

            Ocena

                  32.

                  z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji zmierzające do tego, aby kontrola wewnętrzna spełniała większość norm; wyraża jednak niepokój dotyczący tego, że Komisja z powodu ograniczonych możliwości nie jest w stanie wypełnić normy 23 kontroli wewnętrznej dotyczącej oceny; zwraca się do Komisji z prośbą o przedstawienie sprawozdania na temat tego, w jaki sposób zamierza ona zapewnić, aby ocena była realizowana właściwie, oraz o poinformowanie go, od kiedy będzie ona w stanie wypełnić tę normę;

            Terminy

                  33.

                  zachęca Komisję do przedłożenia – a Radę do przyjęcia – następującego projektu zmiany pierwszego zdania art. 119 ust. 1 rozporządzenia finansowego:
                  „1. Do dnia 30 czerwca roku N +2 Parlament Europejski, po otrzymaniu zalecenia Rady, która podejmuje decyzję kwalifikowaną większością głosów, udziela Komisji absolutorium z wykonania środków EFR za rok budżetowy N, którymi zarządza zgodnie z art. 1 ust. 2”.

         (1)  Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 315.

         (2)  Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 327.

         (3)  Dz.U. C 277 z 1.10.2001, str. 130.

         (4)  Teksty Przyjęte P5-TA(2004) 0367.

         (5)  Dz.U. L 156 z 29.5.1998, str. 108.

         (6)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 355.

         (7)  Dz.U. L 191 z 7.7.1998, str. 53.

         (8)  Dz.U. L 83 z 1.4.2003, str. 1.

         (9)  Komunikat do Komisji w sprawie reformy zarządzania pomocą zewnętrzną, przyjęty przez Komisję w dniu 16 maja 2000 r.

         (10)  Oświadczenie Rady i Komisji w sprawie polityki rozwoju Wspólnoty Europejskiej, przyjęte przez Radę do Spraw Ogólnych (Rozwoju) w dniu 10 listopada 2000 r.

         (11)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.

         (12)  Trybunał Obrachunkowy, sprawozdanie roczne za rok budżetowy 2003, str. 387.

         (13)  Bezpośrednia pomoc budżetowa wspierająca reformy makroekonomiczne lub sektorowe będzie przyznawana jeżeli:

                  a)

                  zarządzanie wydatkami publicznymi będzie wystarczająco przejrzyste, odpowiedzialne i skuteczne;

                  b)

                  będzie istnieć dobrze określona polityka makroekonomiczna lub sektorowa ustanowiona przez dany kraj, uzgodniona z głównymi ofiarodawcami; oraz

                  c)

                  procedury zamówień publicznych będą otwarte i przejrzyste.

         (14)  Patrz: punkty 21 do 24 rezolucji z uwagami towarzyszącymi decyzji w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2002 (Dz.U. L 330 z 4.11.2004, str. 128).

         (15)  SEC(2004) 0561 z 6.5.2004.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/35 z dnia 14 stycznia 2016 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               15.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 10/15

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/35
   z dnia 14 stycznia 2016 r.
   zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających wobec Iranu.

               (2)

               W dniu 24 listopada 2013 r. Chiny, Francja, Niemcy, Federacja Rosyjska, Zjednoczone Królestwo i Stany Zjednoczone, przy wsparciu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, osiągnęły porozumienie z Iranem w sprawie wspólnego planu działania; plan ten przedstawia podejście służące wypracowaniu długoterminowego kompleksowego rozwiązania kwestii jądrowej w Iranie. Ustalono, że pierwszym etapem procesu prowadzącego do wypracowania takiego kompleksowego rozwiązania będą obopólnie uzgodnione środki początkowe, które obie strony mają stosować przez okres sześciu miesięcy i które mogą być przedłużane za obopólną zgodą.

               (3)

               W dniu 14 lipca 2015 r. Chiny, Francja, Niemcy, Federacja Rosyjska, Zjednoczone Królestwo i Stany Zjednoczone, przy wsparciu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, osiągnęły porozumienie w sprawie długofalowego kompleksowego rozwiązania irańskiej kwestii jądrowej. Pomyślne wdrożenie Wspólnego kompleksowego planu działania (zwanego dalej „JCPOA”) zapewni wyłącznie pokojowy charakter irańskiego programu jądrowego i pozwoli na całościowe zniesienie wszystkich sankcji związanych z polityką jądrową.

               (4)

               W dniu 14 lipca 2015 r. Chiny, Francja, Niemcy, Federacja Rosyjska, Zjednoczone Królestwo i Stany Zjednoczone, przy wsparciu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, uzgodniły z Iranem przedłużenie wdrażania środków określonych we wspólnym planie działania, aby umożliwić dokonanie niezbędnych ustaleń i przygotowań w celu wdrożenia JCPOA.

               (5)

               W dniu 14 lipca 2015 r., decyzją (WPZiB) 2015/1148 (2), Rada zdecydowała przedłużyć do dnia 14 stycznia 2016 r. wdrażanie środków określonych we wspólnym planie działania.

               (6)

               Aby dać wystarczający czas do dokonania niezbędnych uzgodnień i przygotowań dotyczących wdrożenia JCPOA, należy przedłużyć zawieszenie unijnych środków ograniczających określonych we wspólnym planie działania do dnia 28 stycznia 2016 r. Do tej daty będą musiały zostać wykonane odpowiednie umowy.

               (7)

               Należy w związku z tym wprowadzić odpowiednie zmiany w decyzji 2010/413/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Artykuł 26a decyzji 2010/413/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 26a
      1.   Zakaz określony w art. 3a ust. 1 zawiesza się do dnia 28 stycznia 2016 r. w zakresie, w jakim zakaz ten dotyczy transportu irańskiej ropy naftowej.
      2.   Zakaz określony w art. 3a ust. 2 zawiesza się do dnia 28 stycznia 2016 r. w zakresie, w jakim zakaz ten dotyczy zapewniania ubezpieczenia i reasekuracji mających związek z importem, kupnem lub transportem irańskiej ropy naftowej.
      3.   Zakaz określony w art. 3b zawiesza się do dnia 28 stycznia 2016 r.
      4.   Zakaz określony w art. 4c zawiesza się do dnia 28 stycznia 2016 r. w zakresie, w jakim zakaz ten dotyczy złota i metali szlachetnych.
      5.   W art. 10 ust. 3 lit. a), b) i c) zastępuje się do dnia 28 stycznia 2016 r. literami w brzmieniu:

                  »a)

                  przekazy związane z transakcjami dotyczącymi żywności, opieki zdrowotnej, sprzętu medycznego lub służące celom rolnym lub humanitarnym na kwoty poniżej 1 000 000 EUR, a także osobiste przekazy pieniężne na kwoty poniżej 400 000 EUR nie wymagają uprzedniego zezwolenia. Przekaz jest zgłaszany właściwemu organowi danego państwa członkowskiego, jeśli przekracza kwotę 10 000 EUR;

                  b)

                  przekazy związane z transakcjami dotyczącymi żywności, opieki zdrowotnej, sprzętu medycznego lub służące celom rolnym lub humanitarnym na kwoty powyżej 1 000 000 EUR, a także osobiste przekazy pieniężne na kwoty powyżej 400 000 EUR wymagają uprzedniego zezwolenia właściwego organu danego państwa członkowskiego. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich udzielonych zezwoleniach;

                  c)

                  wszelkie inne przekazy na kwoty powyżej 100 000 EUR wymagają uprzedniego zezwolenia właściwego organu danego państwa członkowskiego. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich udzielonych zezwoleniach.«.

            6.   W art. 10 ust. 4 lit. b) i c) zastępuje się do dnia 28 stycznia 2016 r. następującymi literami:

                  »b)

                  wszelkie inne przekazy na kwoty poniżej 400 000 EUR nie wymagają uprzedniego zezwolenia. Przekaz jest zgłaszany właściwemu organowi danego państwa członkowskiego, jeśli przekracza kwotę 10 000 EUR;

                  c)

                  wszelkie inne przekazy na kwoty powyżej 400 000 EUR wymagają uprzedniego zezwolenia właściwego organu danego państwa członkowskiego. Zezwolenie uznaje się za udzielone w terminie czterech tygodni, o ile właściwy organ danego państwa członkowskiego nie zgłosił sprzeciwu w tym terminie. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich odmowach udzielenia zezwolenia.«.

            7.   Zakazy określone w art. 18b zawiesza się do dnia 28 stycznia 2016 r.
      8.   Zakazy określone w art. 20 ust. 1 lit. b) i c) oraz w art. 20 ust. 2 w odniesieniu do Ministerstwa ds. Ropy Naftowej, które wymieniono w wykazie zamieszczonym w załączniku II, zawiesza się do dnia 28 stycznia 2016 r. w zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonywania, do dnia 28 stycznia 2016 r., umów dotyczących importu lub kupna irańskich produktów petrochemicznych.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 stycznia 2016 r.

            W imieniu Rady

         A.G. KOENDERS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylająca wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1148 z dnia 14 lipca 2015 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 186 z 14.7.2015, s. 2).


title: Decyzja Rady z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniająca decyzję Rady 2000/604/WE w sprawie składu i Statutu Komitetu Polityki Gospodarczej

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0475

Dziennik Urzędowy L 158 , 27/06/2003 P. 0055 - 0057

		Decyzja Radyz dnia 18 czerwca 2003 r.zmieniająca decyzję Rady 2000/604/WE w sprawie składu i Statutu Komitetu Polityki Gospodarczej(2003/475/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 209,uwzględniając opinię Komisji [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komitet Polityki Gospodarczej jest przewidziany w art. 272 Traktatu.(2) Dnia 29 września 2000 r. Rada przyjęła decyzję 2000/604/WE w sprawie składu i Statutu Komitetu Polityki Gospodarczej [2].(3) Statut ten dotychczas umożliwiał właściwe funkcjonowanie Komitetu.(4) Zgodnie z decyzją podjętą przez szefów państw lub rządów podczas spotkania Rady Europejskiej w Kopenhadze w grudniu 2002 r., dziesięciu nowych członków podpisało dnia 16 kwietnia 2003 r. Traktat o Przystąpieniu do Unii Europejskiej i powinno stać się jej członkami dnia 1 maja 2004 r.(5) Komitet Polityki Gospodarczej powinien kontynuować skuteczną pracę po rozszerzeniu.(6) Skład i Statut Komitetu Polityki Gospodarczej powinny zostać odpowiednio zrewidowane,(14) Państwa Członkowskie, Komisja i Europejski Bank Centralny powinny być odpowiednio reprezentowane w Komitecie. Każde z nich powinno wyznaczyć dwóch członków.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W decyzji 2000/604/WE wprowadza się następujące zmiany:a) motyw 14 otrzymuje brzmienie:"(14) Państwa Członkowskie, Komisja i Europejski Bank Centralny powinny być odpowiednio reprezentowane w Komitecie. Każde z nich powinno wyznaczyć dwóch członków.";b) Załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2003 r.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 18 czerwca 2003 r.W imieniu RadyG. DrysPrzewodniczący[1] Dz.U. C 127 z 29.5.2003, str. 33.[2] Dz.U. L 257 z 11.10.2000, str. 28.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK"ZAŁĄCZNIKSTATUT KOMITETU POLITYKI GOSPODARCZEJCZĘŚĆ I ZADANIA KOMITETUArtykuł 11. Bez uszczerbku dla postanowień art. 114 i 207 Traktatu, Komitet Polityki Gospodarczej (zwany dalej Komitetem) przyczynia się do przygotowania prac Rady, koordynując polityki gospodarcze Państw Członkowskich i Wspólnoty, oraz udziela porad Komisji i Radzie.2. Komitet przyczynia się do przygotowania prac Rady, dostarczając analiz ekonomicznych, opinii dotyczących metodologii i projektów dotyczących zaleceń w sprawie polityki, w szczególności w sprawie polityki strukturalnej mającej na celu poprawę potencjału wzrostu i zatrudnienia we Wspólnocie. W tym kontekście Komitet koncentruje się w szczególności na:a) funkcjonowaniu rynków towarów, kapitałów, usług i pracy, włącznie z płacami, produktywnością, rozwojem zatrudnienia i konkurencyjności;b) roli i efektywności sektora publicznego oraz długoterminowej stabilności finansów publicznych;c) ogólnogospodarczych implikacjach poszczególnych polityk, takich jak polityki odnoszące się do środowiska naturalnego, badania i rozwoju oraz spójności społecznej.3. W wyżej wymienionych obszarach Komitet, bez uszczerbku dla postanowień art. 114 i 207 Traktatu, wspiera prace Rady, w szczególności w zakresie formułowania ogólnych wytycznych dotyczących polityki gospodarczej, i wnosi wkład w procedurę nadzoru wielostronnego określoną w art. 99 ust. 3 Traktatu. W tym kontekście Komitet prowadzi regularne przeglądy krajowe skupiające się w szczególności na reformach strukturalnych w Państwach Członkowskich.4. Bez uszczerbku dla postanowień art. 130 i 207 Traktatu, Komitet wnosi wkład w prace Rady zgodnie z tytułem Traktatu dotyczącym zatrudnienia.5. Komitet wspiera Komitet Ekonomiczno-Finansowy, w szczególności poprzez dokonywanie stałych przeglądów krótko- i średnioterminowego rozwoju gospodarczego w Państwach Członkowskich i we Wspólnocie poprzez dostarczanie analiz i opinii dotyczących głównie kwestii metodologicznych odnoszących się do wzajemnych oddziaływań między politykami strukturalnymi i makroekonomicznymi oraz dotyczących kształtowania się płac w Państwach Członkowskich i we Wspólnocie.6. Komitet określa ramy, w których odbywa się dialog makroekonomiczny na szczeblu technicznym, z udziałem przedstawicieli Komitetu (w tym Europejskiego Banku Centralnego), Komitetu Ekonomiczno-Finansowego, Komitetu Zatrudnienia, Komisji oraz partnerów społecznych.7. Komisja zasięga opinii Komitetu w sprawie maksymalnej stopy wzrostu wydatków nieobowiązkowych z budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich przewidzianego w art. 272 Traktatu.Artykuł 2Komitet wydaje opinie na wniosek Rady, Komisji lub Komitetu Ekonomiczno-Finansowego, lub z własnej inicjatywy.Artykuł 3Przy wykonywaniu swoich zadań Komitet działa w ścisłej współpracy z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, gdy składa Radzie sprawozdania. Wnosząc wkład w przygotowywanie ogólnych wytycznych polityki gospodarczej, Komitet składa sprawozdanie Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu. Koordynuje on swoje prace z Komitetem Zatrudnienia i innymi komitetami oraz grupami roboczymi przygotowującymi prace Rady w obszarach, w których te komitety lub grupy robocze są właściwe.CZEŚĆ II SKŁADArtykuł 41. Państwa Członkowskie, Komisja oraz Europejski Bank Centralny powołują po dwóch członków Komitetu.2. Członkowie Komitetu są wybierani spośród wyższych urzędników posiadających wybitną wiedzę w dziedzinie określania polityki gospodarczej i finansowej.Artykuł 5Członkowie Komitetu, wykonując swoje obowiązki, kierują się ogólnym interesem Wspólnoty.CZĘŚĆ III PRZEWODNICZĄCY I SEKRETARIATArtykuł 61. Komitet wybiera spośród swoich członków, głosami większości członków, przewodniczącego i do trzech wiceprzewodniczących na okres dwóch lat. Zasadą jest, że kadencja dwuletnia nie jest odnawialna.2. Przewodniczący przekazuje prawo głosu innemu członkowi swojej delegacji.Artykuł 7W przypadku niezdolności do wykonywania swoich obowiązków przewodniczący zastępowany jest przez jednego z wiceprzewodniczących Komitetu.Artykuł 81. Komitet jest wspomagany przez sekretariat, działający pod kierownictwem sekretarza. Sekretarz i personel sekretariatu niezbędny do wykonywania zadań sekretariatu zapewniany jest przez Komisję. Sekretarz mianowany jest przez Komisję po zasięgnięciu opinii Komitetu. Sekretarz oraz jego personel podczas wykonywania zadań Komitetu działa zgodnie z zaleceniami Komitetu.2. Wydatki Komitetu są uwzględniane w preliminarzu Komisji.CZĘŚĆ IV POSTĘPOWANIEArtykuł 9Opinie lub sprawozdania przyjmuje się głosami większości członków, jeżeli wymagane jest głosowanie. Każdy członek posiada jeden głos. Każdy członek Komitetu posiada jeden głos. Jednakże kiedy wydawana jest porada lub opinia w kwestiach, w odniesieniu do których Rada może podjąć decyzję, członkowie banków centralnych i Komisji mogą w pełni uczestniczyć w dyskusjach, lecz nie biorą udziału w głosowaniu. Komitet zawiera również w sprawozdaniu poglądy mniejszości lub głosy odrębne wyrażone w toku dyskusji.Artykuł 10Zasadą jest, że jedynie członkowie mogą zabierać głos podczas posiedzeń Komitetu. W wyjątkowych okolicznościach przewodniczący może zgodzić się na inne ustalenia.Artykuł 11Komitet może zlecić zbadanie poszczególnych kwestii podkomitetom lub grupom roboczym. Przewodniczy takim grupom członek Komitetu mianowany przez Komitet.Artykuł 12Komitet, podkomitety lub grupy robocze mogą być wspierane przez ekspertów.Artykuł 13Komitet jest zwoływany przez przewodniczącego z jego inicjatywy albo na wniosek Rady, Komisji lub co najmniej pięciu członków Komitetu.Artykuł 141. Zasadą jest, że przewodniczący reprezentuje Komitet; w szczególności przewodniczący może być upoważniony przez Komitet do składania sprawozdań z dyskusji oraz wydawania ustnych komentarzy w sprawie opinii i sprawozdań przygotowywanych przez Komitet.2. Przewodniczący Komitetu jest odpowiedzialny za utrzymywanie stosunków Komitetu z Parlamentem Europejskim, który, gdzie właściwe, jest stale informowany o pracach Komitetu.Artykuł 151. Jeżeli nie zostanie podjęta inna decyzja, prace Komitetu są poufne. Ta sama zasada stosuje się do prac podkomitetów lub grup roboczych.2. Sprawozdania lub opinie przygotowywane przez Komitet są dostępne publicznie po ich przekazaniu adresatowi, o ile nie zachodzą uzasadnione podstawy do utrzymania ich poufności.Artykuł 16Komitet przyjmuje swój regulamin."--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 18 czerwca 1986 r. przyjmująca w imieniu Wspólnoty zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 16 czerwca 1982 r. dotyczące stosowania kodu dla przedstawiania środków transportu

text:
Ważna informacja prawna

|

31986D0257

Dziennik Urzędowy L 167 , 24/06/1986 P. 0032 - 0033 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 2 Tom 4 P. 0121  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 2 Tom 4 P. 0121

		Decyzja Radyz dnia 18 czerwca 1986 r.przyjmująca w imieniu Wspólnoty zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 16 czerwca 1982 r. dotyczące stosowania kodu dla przedstawiania środków transportu(86/257/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:z zastrzeżeniem niektórych warunków stosowania zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 16 czerwca 1982 r. dotyczące stosowania kodu do przedstawienia środków transportu może zostać przyjęte przez Wspólnotę,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 16 czerwca 1982 r. dotyczące stosowania kodu do przedstawienia środków transportu zostaje niniejszym przyjęte w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem niektórych warunków stosowania.Tekst zalecenia, jak również warunki stosowania załączone są do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady powiadamia Sekretariat Rady Współpracy Celnej o przyjęciu przez Wspólnotę, z zastrzeżeniem niektórych warunków stosowania, zalecenia określonego w art. 1.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 18 czerwca 1986 r.W imieniu RadyN. Smit-kroesPrzewodniczący--------------------------------------------------Zalecenie Rady wspóŁpracy celnejz dnia 16 czerwca 1982 r.dotyczące stosowania kodu do przedstawienia środków transportuRADA WSPÓŁPRACY CELNEJ,ułatwić międzynarodową wymianę danych między administracjami celnymi oraz między administracjami celnymi i operatorami handlu międzynarodowego,BIORĄC POD UWAGĘże jest pożądane, aby uzgodniony na poziomie międzynarodowym oraz powszechnie stosowany kod był wykorzystywany do przedstawienia środków transportu w takiej międzynarodowej wymianie danych,że struktura kodu zawarta w wyżej wymienionym zaleceniu EKG przewiduje odpowiednie podstawy do przedstawienia rodzajów transportu w międzynarodowej wymianie danych,państwa, bez względu na to, czy są członkami Rady, oraz unie celne lub gospodarcze, które przyjmują niniejsze zalecenie, do powiadomienia Sekretarza Generalnego o jego przyjęciu, o dniu, z którym będą stosować zalecenie, oraz o warunkach jego stosowania. Sekretarz Generalny przekaże te informacje administracjom celnym wszystkich członków. Przekaże je również wszelkim administracjom celnym, które nie są członkami, lub wszelkim uniom celnym bądź gospodarczym, które przyjęły niniejsze zalecenie.zalecenie nr 19 przyjęte w marcu 1981 r. przez Grupę Roboczą ds. Ułatwienia Procedur Handlu Międzynarodowego Europejskiej Komisji Gospodarczej (EKG), które zaleca stosowanie jednocyfrowej numerycznej struktury kodu do przedstawienia środków transportu do celów handlu międzynarodowego,BIORĄC POD UWAGĘże jest pożądane, aby uzgodniony na poziomie międzynarodowym oraz powszechnie stosowany kod był wykorzystywany do przedstawienia środków transportu w takiej międzynarodowej wymianie danych,że struktura kodu zawarta w wyżej wymienionym zaleceniu EKG przewiduje odpowiednie podstawy do przedstawienia rodzajów transportu w międzynarodowej wymianie danych,państwa, bez względu na to, czy są członkami Rady, oraz unie celne lub gospodarcze, które przyjmują niniejsze zalecenie, do powiadomienia Sekretarza Generalnego o jego przyjęciu, o dniu, z którym będą stosować zalecenie, oraz o warunkach jego stosowania. Sekretarz Generalny przekaże te informacje administracjom celnym wszystkich członków. Przekaże je również wszelkim administracjom celnym, które nie są członkami, lub wszelkim uniom celnym bądź gospodarczym, które przyjęły niniejsze zalecenie.aby państwa, bez względu na to, czy są członkami Rady, oraz unie celne lub gospodarcze stosowały jednocyfrową numeryczną strukturę kodu zawartą w wyżej wymienionym zaleceniu EKG oraz zmienionych w przyszłości wersji tego kodu do przedstawienia rodzajów transportu w międzynarodowej wymianie danych między administracjami celnymi oraz między administracjami celnymi i operatorami handlu międzynarodowego w każdym przypadku, gdy istnieje potrzeba stosowania oznaczeń kodowanych,WZYWAże jest pożądane, aby uzgodniony na poziomie międzynarodowym oraz powszechnie stosowany kod był wykorzystywany do przedstawienia środków transportu w takiej międzynarodowej wymianie danych,że struktura kodu zawarta w wyżej wymienionym zaleceniu EKG przewiduje odpowiednie podstawy do przedstawienia rodzajów transportu w międzynarodowej wymianie danych,państwa, bez względu na to, czy są członkami Rady, oraz unie celne lub gospodarcze, które przyjmują niniejsze zalecenie, do powiadomienia Sekretarza Generalnego o jego przyjęciu, o dniu, z którym będą stosować zalecenie, oraz o warunkach jego stosowania. Sekretarz Generalny przekaże te informacje administracjom celnym wszystkich członków. Przekaże je również wszelkim administracjom celnym, które nie są członkami, lub wszelkim uniom celnym bądź gospodarczym, które przyjęły niniejsze zalecenie.Warunki stosowania1. Zalecenie stosuje się we Wspólnocie od dnia 1 stycznia 1988 r.2. Kod nr 6 (transport multimodalny) nie będzie stosowany przez Wspólnotę, która nie uznaje transportu multimodalnego za sam w sobie środek transportu.3. Kod nr 9 (nieznany) stosuje się w celu objęcia transportu z użyciem napędu własnego.--------------------------------------------------


title: 2009/785/WE: Decyzja Komisji z dnia 26 października 2009 r. zmieniająca decyzję 2008/359/WE ustanawiającą Grupę Wysokiego Szczebla ds. Konkurencyjności Przemysłu Rolno-Spożywczego w celu przedłużenia jej stosowania

text:
               27.10.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 280/56

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 26 października 2009 r.
   zmieniająca decyzję 2008/359/WE ustanawiającą Grupę Wysokiego Szczebla ds. Konkurencyjności Przemysłu Rolno-Spożywczego w celu przedłużenia jej stosowania
   (2009/785/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Komisji 2008/359/WE z dnia 28 kwietnia 2008 r. ustanawiająca Grupę Wysokiego Szczebla ds. Konkurencyjności Przemysłu Rolno-Spożywczego (1) obowiązuje przez ograniczony czas.

               (2)

               Grupa Wysokiego Szczebla przyczyniła się do konkurencyjności przemysłu rolno-spożywczego Wspólnoty poprzez sporządzenie sprawozdania dotyczącego konkurencyjności europejskiego przemysłu rolno-spożywczego (2), 30 zaleceń oraz „mapy drogowej” kluczowych inicjatyw, zawierającej plan wdrożenia działań. Powyższe inicjatywy powinny zostać kontynuowane.

               (3)

               Działalność Grupy Wysokiego Szczebla ds. Konkurencyjności Przemysłu Rolno-Spożywczego powinna być kontynuowana według tych samych reguł, które zostały ustanowione tą decyzją.

               (4)

               Decyzja 2008/359/WE powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Artykuł 6 decyzji 2008/359/WE otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 6
      Termin wygaśnięcia
      Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2010 r.”.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 października 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Günter VERHEUGEN

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 120 z 7.5.2008, s. 15.

      (2)  http://ec.europa.eu/enterprise/sectors/food/files/high_level_group_2008/documents_hlg/final_report_hlg_17_03_09_en.pdf


title: 2006/516/WE: Decyzja Rady z dnia  27 czerwca 2006 r.  w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu w sprawie ochrony gleby, Protokołu w sprawie energii i Protokołu w sprawie turystyki do Konwencji Alpejskiej - Deklaracje

text:
               25.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 201/31

      DECYZJA RADY

   z dnia 27 czerwca 2006 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu w sprawie ochrony gleby, Protokołu w sprawie energii i Protokołu w sprawie turystyki do Konwencji Alpejskiej
   (2006/516/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Konwencja w sprawie ochrony Alp (zwana dalej „Konwencją Alpejską”) została zawarta w imieniu Wspólnoty Europejskiej na podstawie decyzji Rady 96/191/WE (2).

               (2)

               Komisja podjęła decyzję o podpisaniu, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu w sprawie ochrony gleby, Protokołu w sprawie energii i Protokołu w sprawie turystyki do Konwencji Alpejskiej (zwanych dalej „protokołami”) na podstawie decyzji Rady 2005/923/WE (3).

               (3)

               Protokoły stanowią ważny etap we wdrażaniu Konwencji Alpejskiej, a Wspólnota Europejska zobowiązała się do realizacji celów tej Konwencji.

               (4)

               Transgraniczne problemy gospodarcze, społeczne i ekologiczne Alp pozostają zasadniczym wyzwaniem, którym należy się zająć w tym bardzo wrażliwym obszarze.

               (5)

               Polityki Wspólnoty, szczególnie obszary priorytetowe zdefiniowane w decyzji nr 1600/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiającej szósty program działań w zakresie ochrony środowiska (4), powinny być promowane i nasilane w regionie Alp.

               (6)

               Jednym z głównych celów Protokołu w sprawie ochrony gleby jest zapewnienie wielofunkcyjnej roli gleby w oparciu o koncepcję zrównoważonego rozwoju. Zrównoważona produktywność gleby musi być zapewniona w jej naturalnej funkcji, jako archiwum jej historii naturalnej i historii kulturowej oraz w celu zagwarantowania jej wykorzystania w rolnictwie i leśnictwie, urbanistyce i turystyce, w innych zastosowaniach gospodarczych, transporcie i infrastrukturze oraz jako źródła zasobów naturalnych.

               (7)

               Każde podejście do ochrony gleby powinno uwzględniać znaczną różnorodność warunków regionalnych i lokalnych, które istnieją w regionie Alp. Protokół w sprawie ochrony gleby mógłby pomóc we wdrażaniu właściwych środków na poziomie krajowym i regionalnym.

               (8)

               Wymogi protokołu takie jak monitorowanie gleby, określanie stref zagrożonych erozją gleby, powodziami i obsunięciami ziemi, spis miejsc skażonych oraz utworzenie zharmonizowanych baz danych, mogłyby stanowić ważne elementy polityki Wspólnoty w zakresie ochrony gleby, czego dowodem są, między innymi, dyrektywa Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (5), dyrektywa Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. sprawie ochrony środowiska, w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie (6), dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (7), dyrektywa Rady 99/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (8), rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (9) oraz dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (10).

               (9)

               Protokół w sprawie energii wymaga podjęcia właściwych działań w obszarze oszczędności energii, wytwarzania energii, w tym również promowania energii odnawialnej, transportu energii, dostarczania i wykorzystania energii w celu tworzenia warunków dla zrównoważonego rozwoju.

               (10)

               Postanowienia Protokołu w sprawie energii są zgodnie z Szóstym programem działań w zakresie ochrony środowiska w obszarze zwalczania zmian klimatycznych, jak również promowania zrównoważonego zarządzania i wykorzystania zasobów naturalnych. Postanowienia Protokołu są również zgodnie z polityką Wspólnoty w dziedzinie energii, określoną w „Białej księdze na rzecz strategii i planu działania Wspólnoty”, Zielonej Księdze „W kierunku strategii europejskiej bezpieczeństwa dostaw energii”, dyrektywie 2001/77/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (11), dyrektywie 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (12) oraz decyzji nr 1230/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. przyjmującej wieloletni program działania w dziedzinie energii: „Inteligentna Energia – Europa” (2003–2006) (13).

               (11)

               Ratyfikacja Protokołu w sprawie energii wzmocniłaby współpracę transgraniczną ze Szwajcarią, Lichtensteinem i Monako. Pomogłoby to w zapewnieniu, że cele Wspólnoty Europejskiej są wspólne z celami partnerów regionalnych i że inicjatywy takie obejmują cały eko-region Alp.

               (12)

               Transeuropejskie sieci energetyczne (TEN-E) powinny być traktowane priorytetowo a środki koordynacji i wdrażania przewidziane w wytycznych TEN-E w decyzji nr 1229/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. ustanawiającej szereg wytycznych dla transeuropejskich sieci energetycznych (14) powinny być stosowane przy budowie nowych połączeń transgranicznych, w szczególności linii wysokiego napięcia.

               (13)

               Wspólnota Europejska, jej państwa członkowskie, Szwajcaria, Lichtenstein i Monako są stronami Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) oraz Protokołu z Kioto. UNFCCC oraz Protokół z Kioto zobowiązują strony do sformułowania, wdrażania, publikowania i systematycznej aktualizacji krajowych i regionalnych programów zawierających środki mające na celu łagodzenie zmian klimatu poprzez badanie emisji antropogenicznych ze źródeł i usuwanie przez pochłaniacze wszystkich gazów cieplarnianych nie objętych Protokołem montrealskim.

               (14)

               Protokół w sprawie energii przyczynia się do wypełniania wymogów UNFCCC w zakresie podejmowania środków ułatwiających właściwe dostosowanie do zmian klimatu.

               (15)

               Turystyka jest bardzo ważnym pod względem gospodarczym sektorem w przeważającej części Alp i jest ona ściśle związana z oddziaływaniami środowiska naturalnego i społecznymi i od nich zależna.

               (16)

               Ponieważ region górski jest wyjątkowy i ekologicznie bardzo wrażliwy, niezwykle istotna dla zrównoważonego rozwoju regionu jest równowaga interesów gospodarczych, potrzeb lokalnej ludności i względów ochrony środowiska.

               (17)

               Turystyka jest w coraz większym stopniu zjawiskiem globalnym, lecz jednocześnie pozostaje sferą odpowiedzialności głównie na poziomie lokalnym i regionalnym. W odniesieniu do Wspólnoty istotne w tym kontekście są, między innymi, dyrektywa 85/337/EWG, dyrektywa 92/43/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie programu przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego (15), rozporządzenie (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. dopuszczające dobrowolny udział organizacji w systemie zarządzania środowiskiem i audytu środowiskowego we Wspólnocie (EMAS) (16) oraz rezolucja Rady z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie przyszłości turystyki europejskiej (17). Konwencja Alpejska i jej Protokół w sprawie turystyki wraz z pozostałymi protokołami, które mogą mieć wpływ na sektor turystyki, powinny stanowić instrument ramowy stymulowania i koordynacji udziału zainteresowanych stron na poziomie regionalnym i lokalnym w celu uczynienia zrównoważonego rozwoju główną siłą napędową poprawy jakości oferty turystycznej regionu Alp.

               (18)

               Ogólnym celem Protokołu w sprawie turystyki jest promowanie zrównoważonej turystyki, szczególnie poprzez zapewnienie rozwoju i zarządzania, które biorą pod uwagę jej oddziaływanie na środowisko. W tym celu przewiduje on specjalne środki i zalecenia, które mogą być wykorzystane jako instrumenty wzmocnienia środowiskowych aspektów innowacji i badań, monitorowania i szkolenia, jako narzędzie zarządzania i strategii, procedur planowania i zezwoleń związanych z turystyką, a w szczególności z jej rozwojem jakościowym.

               (19)

               Umawiające się Strony trzech protokołów powinny wspierać odpowiednią edukację i szkolenie, a ponadto powinny wspierać publiczne rozpowszechnianie informacji w zakresie celów, środków i wdrażania każdego z tych trzech protokołów.

               (20)

               Właściwe jest zatwierdzenie przez Wspólnotę Europejską tych protokołów,

         PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym przyjmuje się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokół w sprawie ochrony gleby (18), Protokół w sprawie energii (19) oraz Protokół w sprawie turystyki (20) do Konwencji Alpejskiej podpisane w dniu 7 listopada 1991 r. w Salzburgu.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Radę do wyznaczenia osoby (osób) upoważnionej do złożenia Republice Austrii, w imieniu Wspólnoty, dokumentów przyjęcia zgodnie z art. 27 Protokołu w sprawie ochrony gleby, art. 21 Protokołu w sprawie energii oraz art. 28 Protokołu w sprawie turystyki.
   Jednocześnie wyznaczona osoba (osoby) składa deklaracje związane z protokołami.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 27 czerwca 2006 r.

            W imieniu Rady

         J. PRÖLL

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 13 czerwca 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 61 z 12.3.1996, str. 31.

      (3)  Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 27.

      (4)  Dz.U. L 242 z 10.9.2002, str. 1.

      (5)  Dz.U. L 175 z 5.7.1985, str. 40. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 156 z 25.6.2003, str. 17).

      (6)  Dz.U. L 181 z 4.7.1986, str. 6. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 807/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 36).

      (7)  Dz.U. L 206 z 22.7.1992, str. 7. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

      (8)  Dz.U. L 182 z 16.7.1999, str. 1. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003.

      (9)  Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 80. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem nr 2223/2004 (Dz.U. L 379 z 24.12.2004, str. 1).

      (10)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją nr 2455/2001/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2001, str. 1).

      (11)  Dz.U. L 283 z 27.10.2001, str. 33. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzj Wspólnego Komitetu EOG nr 102/2005 (Dz.U. L 306 z 24.11.2005, str. 34).

      (12)  Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 65.

      (13)  Dz.U. L 176 z 15.7.2003, str. 29. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją nr 787/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 12).

      (14)  Dz.U. L 176 z 15.7.2003, str. 11.

      (15)  Dz.U. L 237 z 21.9.2000, str. 1.

      (16)  Dz.U. L 114 z 24.4.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 196/2006 (Dz.U. L 32 z 4.2.2006, str. 4).

      (17)  Dz.U. C 135 z 6.6.2002, str. 1.

      (18)  Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 29.

      (19)  Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 36.

      (20)  Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 43.