title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 93/16/COL z dnia 11 maja 2016 r. Zalecenie Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie właściwych rynków produktów i usług w sektorze łączności elektronicznej podlegających regulacji ex ante zgodnie z aktem przywołanym w pkt 5cl załącznika XI do Porozumienia EOG (dyrektywa 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej), wraz z dostosowaniami wprowadzonymi w protokole 1 do tego porozumienia oraz dostosowaniami sektorowymi zawartymi w załączniku XI do tego porozumienia [2017/608]

text:
               30.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 84/7

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 93/16/COL
   z dnia 11 maja 2016 r.
   Zalecenie Urzędu Nadzoru EFTA w sprawie właściwych rynków produktów i usług w sektorze łączności elektronicznej podlegających regulacji ex ante zgodnie z aktem przywołanym w pkt 5cl załącznika XI do Porozumienia EOG (dyrektywa 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej), wraz z dostosowaniami wprowadzonymi w protokole 1 do tego porozumienia oraz dostosowaniami sektorowymi zawartymi w załączniku XI do tego porozumienia [2017/608]
   URZĄD NADZORU EFTA (1),
   uwzględniając akt prawny przywołany w pkt 5cl załącznika XI do Porozumienia EOG, dyrektywę 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej
       (2) (zwaną dalej dyrektywą ramową), wraz z dostosowaniami wprowadzonymi w protokole 1 do tego porozumienia oraz dostosowaniami sektorowymi zawartymi w załączniku XI do tego porozumienia, w szczególności jego art. 15 ust. 1,
   uwzględniając zalecenie Urzędu z dnia 5 listopada 2008 r. w sprawie właściwych rynków produktów i usług w sektorze łączności elektronicznej podlegających regulacji ex ante
       (3) (zwane dalej zaleceniem Urzędu z 2008 r.), jak również wytyczne Urzędu dotyczące analizy rynku i oceny znaczącej pozycji rynkowej (4),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 9 października 2014 r. Komisja Europejska (zwana dalej „Komisją”) wydała zalecenie 2014/710/UE (5) w sprawie rynków właściwych w zakresie produktów i usług telekomunikacyjnych w sektorze łączności elektronicznej podlegających regulacji ex ante zgodnie z dyrektywą ramową.

               (2)

               Punktem wyjścia dla przeglądu zalecenia Urzędu w sprawie właściwych rynków jest zalecenie 2014/710/UE. W trakcie przeglądu Urząd przyjął założenie, że porównanie rozwoju sytuacji rynkowej należy przeprowadzić, przyjmując za punkt odniesienia rynek EOG, a nie tylko sytuację rynkową w poszczególnych państwach EFTA.

               (3)

               Zmiany sytuacji rynkowej w państwach EFTA zdają się wskazywać, że zasadniczo funkcjonowanie rynków łączności elektronicznej w trzech państwach EFTA prawdopodobnie nie odbiega w większym stopniu (niż ma to miejsce w poszczególnych państwach członkowskich UE) od przeciętnego funkcjonowania rynków w Unii Europejskiej lub w całym EOG.

               (4)

               Porozumienie EOG ma na celu ustanowienie dynamicznego i jednorodnego Europejskiego Obszaru Gospodarczego opartego na wspólnych zasadach i równych warunkach konkurencji (6). W związku z tym celem oraz w świetle powyższych rozważań Urząd przyjmuje zalecenie dostosowane do zalecenia 2014/710/UE, aby zapewnić jednolite stosowanie wspólnych ram prawnych i pewność prawa zainteresowanym podmiotom na rynkach łączności elektronicznej w EOG.

               (5)

               W dyrektywie ramowej ustanowiono ramy legislacyjne dla sektora łączności elektronicznej, które – między innymi – stanowią próbę odpowiedzi na tendencje do konwergencji poprzez uwzględnienie w ich zakresie wszystkich sieci i usług łączności elektronicznej. Celem ram regulacyjnych jest między innymi stopniowe zmniejszanie zakresu szczególnych regulacji sektorowych ex ante w miarę rozwoju konkurencji na rynku, tak aby doprowadzić do stanu, w którym łączność elektroniczna będzie podlegała wyłącznie prawu konkurencji

               (6)

               Art. 15 dyrektywy ramowej przewiduje, że Urząd, po przeprowadzeniu konsultacji publicznych i zasięgnięciu opinii krajowych organów regulacyjnych w państwach EFTA, wydaje zalecenie w sprawie rynków właściwych w zakresie produktów i usług.

               (7)

               Zgodnie z powyższym celem niniejsze zalecenie służy określeniu tych rynków produktów i usług, na których regulację ex ante można uznać za uzasadnioną zgodnie z art. 15 ust. 1 dyrektywy ramowej. Każda interwencja regulacyjna ex ante ma w ostatecznym rozrachunku – poprzez trwałe zapewnienie skutecznej konkurencji na rynkach detalicznych – przynieść korzyści użytkownikom. Prawdopodobnie krajowe organy regulacyjne będą coraz częściej w stanie stwierdzić, że istnieją rynki detaliczne, na których konkurencja panuje również w przypadku braku regulacji rynku hurtowego, zwłaszcza jeśli uwzględnić oczekiwany postęp pod względem innowacji i konkurencji.

               (8)

               Definicja właściwych rynków może z czasem ulegać zmianom wraz ze zmianami cech produktów i usług oraz zmianami w zakresie substytucyjności po stronie popytu i podaży. Z racji tego, że zalecenie Urzędu z 2008 r. obowiązuje od ponad siedmiu lat, stosowne jest dokonanie jego przeglądu w świetle zmian na rynku, jakie nastąpiły od chwili jego przyjęcia. Niniejsze zalecenie zastępuje zatem zalecenie Urzędu z 2008 r. i przedstawia wytyczne dla krajowych organów regulacyjnych na potrzeby przyszłych przeglądów rynku.

               (9)

               Art. 15 ust. 1 dyrektywy ramowej zobowiązuje Urząd do określenia tych rynków w obrębie sektora łączności elektronicznej, których cechy mogą uzasadniać nałożenie wymogów regulacyjnych zgodnie z zasadami prawa konkurencji. W związku z tym w niniejszym zaleceniu wykorzystano zasady prawa konkurencji celem zdefiniowania rynków produktów w sektorze łączności elektronicznej.

               (10)

               Zgodnie z art. 15 ust. 3 dyrektywy ramowej to krajowe organy regulacyjne definiują – zgodnie z zasadami prawa konkurencji oraz uwzględniając w jak największym stopniu treść niniejszego zalecenia – właściwe rynki stosownie do okoliczności krajowych, a w szczególności właściwe rynki geograficzne na swoim terytorium.

               (11)

               Zgodnie z art. 16 ust. 3 dyrektywy ramowej obowiązki regulacyjne ex ante nakładane są jedynie na rynkach, na których nie istnieje skuteczna konkurencja. Jak wyjaśniono w motywie 27 dyrektywy, są to rynki, na których działa jedno przedsiębiorstwo lub więcej przedsiębiorstw o znaczącej pozycji rynkowej i w przypadku których środki podejmowane na mocy przepisów EOG w zakresie konkurencji lub na mocy krajowego prawa konkurencji okazały się niewystarczające dla rozwiązania problemu stwierdzonego w obszarze konkurencji. Ponadto analiza dotycząca skutecznej konkurencji winna zawierać analizę perspektyw rozwoju konkurencji na danym rynku, a tym samym wskazywać, czy brak skutecznej konkurencji ma charakter trwały.

               (12)

               Zarówno dla Urzędu, jak i dla krajowych organów regulacyjnych punktem wyjścia dla określenia rynków hurtowych, które miałyby podlegać regulacji ex ante, jest analiza odpowiadających im rynków detalicznych. Analizy tej dokonuje się poprzez rozpatrzenie, w ujęciu prognostycznym i dla danego horyzontu czasowego, substytucyjności po stronie popytu oraz, w stosownych przypadkach, po stronie podaży. Definiując rynki właściwe zgodnie z art. 15 ust. 3 dyrektywy ramowej, krajowe organy regulacyjne powinny określić obszar geograficzny, na którym warunki konkurencji są podobne lub wystarczająco jednorodne i który można wyróżnić spośród sąsiednich obszarów, na których istniejące warunki konkurencji są znacząco odmienne; powinny one przy tym zwrócić szczególną uwagę na to, czy potencjalny operator o znaczącej pozycji rynkowej działa w sposób jednolity na całym obszarze objętym jego siecią, czy też napotyka znacząco odmienne warunki konkurencji w stopniu powodującym, że jego działalność podlega ograniczeniom na niektórych częściach tego obszaru.

               (13)

               Należy ocenić, czy – w ujęciu prognostycznym przy braku regulacji opartych na stwierdzeniu znaczącej pozycji rynkowej – na rynkach detalicznych istnieje skuteczna konkurencja. Z drugiej strony, analiza powinna uwzględniać skutki innych rodzajów regulacji mających zastosowanie do właściwego rynku detalicznego i powiązanych rynków hurtowych w całym stosownym okresie.

               (14)

               W przypadku analizy rynku przeprowadzanej zgodnie z art. 16 dyrektywy ramowej oceny rynku należy dokonać w ujęciu prognostycznym, biorąc za punkt wyjścia istniejące warunki rynkowe. W ramach analizy należy ocenić, czy w przyszłości na rynku będzie panowała konkurencja i czy jakikolwiek brak konkurencji ma charakter trwały, przy czym należy wziąć pod uwagę oczekiwane lub dające się przewidzieć zmiany na rynku (7).

               (15)

               Jeżeli na danym rynku detalicznym nie istnieje – w ujęciu prognostycznym przy braku regulacji ex ante – skuteczna konkurencja, należy dokonać oceny powiązanych rynków hurtowych, które miałyby podlegać regulacji ex ante zgodnie z art. 16 dyrektywy ramowej. Analizując granice i pozycję rynkową w obrębie powiązanych właściwych rynków hurtowych celem określenia, czy istnieje na nich skuteczna konkurencja, należy uwzględnić bezpośrednią i pośrednią presję konkurencyjną, niezależnie od tego, czy jej źródłem są sieci łączności elektronicznej, usługi łączności elektronicznej bądź inne rodzaje usług lub zastosowań, które mają porównywalny charakter z punktu widzenia użytkowników (8). Z kolei, jeżeli na danym rynku detalicznym istnieje – w ujęciu prognostycznym przy braku regulacji ex ante na powiązanych właściwych rynkach hurtowych – skuteczna konkurencja, powinno to skłonić krajowe organy regulacyjne do wniosku, że regulacja na poziomie hurtowym nie jest już wymagana. W takim przypadku powiązane właściwe rynki hurtowe powinny zostać poddane ocenie pod kątem wycofania regulacji ex ante. Jeżeli rynki hurtowe są powiązane wertykalnie w ramach łańcucha dostaw, w pierwszej kolejności należy dokonać analizy rynku hurtowego, który jest rynkiem najwyższego szczebla w stosunku do danego rynku detalicznego.

               (16)

               Cechy rynków hurtowych wymienionych w załączniku mogą uzasadniać regulację ex ante, jeżeli ogólnie spełniają one wymienione poniżej trzy łączne kryteria, które były również wykorzystywane na potrzeby określania rynków podlegających regulacji ex ante w poprzednich wersjach zalecenia. Pierwszym kryterium jest obecność trudnych do przezwyciężenia i trwałych barier w dostępie do rynku. Zważywszy jednak na dynamiczny charakter i sposób funkcjonowania rynków łączności elektronicznej, w toku prognostycznej analizy służącej określeniu rynków właściwych, które mogłyby podlegać regulacji ex ante, należy również uwzględnić możliwości likwidacji barier w dostępie do rynku w odpowiednim horyzoncie czasowym. Drugie kryterium dotyczy tego, czy struktura rynku sprzyja osiągnięciu skutecznej konkurencji w odpowiednim horyzoncie czasowym. Zastosowanie tego kryterium wymaga zbadania stanu konkurencji infrastrukturalnej i innych rodzajów konkurencji w sytuacji istnienia barier w dostępie do rynku. Trzecie kryterium polega na tym, iż zastosowanie wyłącznie przepisów prawa konkurencji jest niewystarczające, by wyeliminować konkretne nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku. Główne wskaźniki, którymi należy się posłużyć przy ocenie według kryterium pierwszego i drugiego, są podobne do wskaźników rozpatrywanych w toku analizy rynku w ujęciu prognostycznym mającej na celu stwierdzenie istnienia podmiotów o znaczącej pozycji rynkowej. W szczególności są to wskaźniki: istnienia barier w dostępie do rynku w sytuacji braku regulacji (w tym skali kosztów utopionych), struktury rynku, wydajności rynku i dynamiki rynku, w tym wskaźniki takie jak udziały w rynku i bieżące tendencje w tym względzie, ceny rynkowe i bieżące tendencje w tym względzie oraz zakres i stopień pokrycia konkurencyjnych sieci lub infrastruktur.

               (17)

               Jeśli chodzi o pierwsze kryterium, na potrzeby niniejszego zalecenia istotne są dwa rodzaje barier w dostępie do rynku: bariery strukturalne oraz bariery prawno-regulacyjne. Strukturalne bariery w dostępie do rynku wynikają z początkowej sytuacji po stronie kosztów lub początkowych warunków po stronie popytu, prowadzących do asymetrycznych warunków dla operatorów zasiedziałych i dla nowych podmiotów, utrudniając lub uniemożliwiając tym ostatnim dostęp do rynku. Istnienie trudnych do przezwyciężenia barier strukturalnych można na przykład stwierdzić, jeżeli na rynku występują takie zjawiska, jak przewaga w zakresie kosztów bezwzględnych, znaczne korzyści skali lub zakresu, ograniczenia przepustowości i wysokie koszty utopione. Powiązana bariera strukturalna może także występować tam, gdzie świadczenie usługi wymaga elementu sieci, który nie może zostać technicznie powielony albo może zostać powielony wyłącznie po poniesieniu kosztów sprawiających, że staje się to nieopłacalne dla konkurentów.

               (18)

               Bariery prawno-regulacyjne nie są uwarunkowane ekonomicznie, ale są wynikiem środków legislacyjnych lub administracyjnych bądź innych środków, które mają bezpośredni wpływ na warunki dostępu do rynku lub na pozycję operatorów na rynku właściwym. Przykładem bariery prawno-regulacyjnej utrudniającej lub uniemożliwiającej dostęp do rynku jest ograniczenie liczby przedsiębiorstw mających dostęp do częstotliwości na potrzeby świadczenia podstawowych usług. Inne przykłady barier prawno-regulacyjnych to kontrole cen lub inne środki związane z cenami, nakładane na przedsiębiorstwa, które mają wpływ nie tylko na warunki dostępu do rynku, lecz także na pozycję przedsiębiorstw na rynku. Barier prawno-regulacyjnych, które prawdopodobnie zostaną usunięte w odpowiednim horyzoncie czasowym, nie powinno się normalnie uznawać za stanowiące barierę w dostępie do rynku spełniającą pierwsze kryterium.

               (19)

               Bariery w dostępie do rynku mogą również mieć mniejsze znaczenie w przypadku rynków innowacyjnych, charakteryzujących się ciągłym postępem technicznym. Na takich rynkach presja konkurencyjna wynika często z możliwości wprowadzenia innowacji przez potencjalnych konkurentów, którzy aktualnie nie działają na danym rynku. Na rynkach innowacyjnych dynamiczna lub długoterminowa konkurencja może istnieć pomiędzy przedsiębiorstwami, które niekoniecznie są konkurentami na istniejącym rynku „statycznym”. W niniejszym zaleceniu określono rynki, na których w dającym się przewidzieć okresie oczekiwać można utrzymania się barier w dostępie do rynku. Podczas oceny, czy bariery w dostępie do rynku mogą utrzymać się przy braku regulacji, należy zbadać, czy w danej branży odnotowywano częste przypadki udanego wejścia na rynek i czy wejścia na rynek były lub mogą być w przyszłości na tyle szybkie i trwałe, by ograniczyć pozycję rynkową zasiedziałych operatorów. Znaczenie barier w dostępie do rynku będzie zależeć między innymi od minimalnego wolumenu świadczonych usług niezbędnego dla wydajnego prowadzenia działalności oraz od wysokości kosztów utopionych.

               (20)

               Nawet jeżeli rynek charakteryzuje się trudnymi do przezwyciężenia barierami w dostępie do niego, to pozostałe czynniki strukturalne na tym rynku mogą jednak przesądzać o tym, że mimo wszystko sprzyja on osiągnięciu skutecznej konkurencji w odpowiednim horyzoncie czasowym. Sprzyjanie osiągnięciu skutecznej konkurencji, zgodnie z drugim kryterium, oznacza, że rynek albo osiągnie status rynku o skutecznej konkurencji przy braku regulacji ex ante w okresie objętym analizą, albo osiągnie ten status później, pod warunkiem że dostępne są wyraźne dowody na pozytywny rozwój rynku w okresie objętym analizą. Przyczyną rozwoju rynku może być na przykład postęp techniczny lub konwergencja produktów i rynków, która może prowadzić do presji konkurencyjnej między operatorami działającymi na różnych rynkach produktów. Może tak być również w przypadku rynków o ograniczonej – lecz wystarczającej – liczbie przedsiębiorstw posiadających odmienne struktury kosztów oraz mających do czynienia z elastycznym cenowo popytem. Na rynku może również wystąpić nadwyżka przepustowości, co w normalnych warunkach umożliwiłoby konkurującym przedsiębiorstwom bardzo szybkie zwiększenie podaży w odpowiedzi na wzrost cen. Na takich rynkach udziały rynkowe mogą z czasem ulec zmianie lub zaobserwować można spadek cen.

               (21)

               Trzecie kryterium służy ocenie adekwatności środków naprawczych, które mogą zostać nałożone zgodnie z prawem konkurencji w celu zlikwidowania stwierdzonych i utrzymujących się nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, w szczególności zważywszy na fakt, że obowiązki wynikające z regulacji ex ante mogą skutecznie zapobiec naruszeniom prawa konkurencji. Interwencje na mocy prawa konkurencji mogą być niewystarczające, jeżeli na przykład zlikwidowanie utrzymujących się nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku wymaga podjęcia rozbudowanych środków korygujących lub jeżeli niezbędne są częste lub szybkie interwencje. W związku z tym regulację ex ante należy uznawać za właściwe uzupełnienie prawa konkurencji, jeżeli zastosowanie wyłącznie prawa konkurencji nie jest wystarczające do zlikwidowania stwierdzonych i utrzymujących się nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku.

               (22)

               Zastosowanie powyższych trzech łącznych kryteriów powinno ograniczyć liczbę rynków w sektorze łączności elektronicznej, na których nakładane są obowiązki w ramach regulacji ex ante, a tym samym przyczynić się do osiągnięcia jednego z celów ram regulacyjnych, a mianowicie stopniowego znoszenia szczególnych regulacji sektorowych ex ante w miarę nasilenia konkurencji na rynku. Niespełnienie któregokolwiek z tych trzech kryteriów wskazuje, że rynek nie powinien zostać określony jako podlegający regulacji ex ante.

               (23)

               Regulację ex ante wprowadzoną na poziomie hurtowym należy uznawać za wystarczającą do zlikwidowania ewentualnych problemów w zakresie konkurencji na powiązanych rynkach niższego szczebla. Rynek niższego szczebla powinien zostać objęty regulacją ex ante jedynie, jeżeli sytuacja na tym rynku pod względem konkurencji ciągle wskazuje na istnienie znaczącej pozycji rynkowej mimo regulacji ex ante na powiązanych rynkach hurtowych wyższego szczebla. Z uwagi na zwiększenie konkurencji, jakie osiągnięto dzięki regulacji, w niniejszym zaleceniu określono jedynie rynki właściwe na poziomie hurtowym. Istnieje przekonanie, że regulacja tych rynków może zaradzić brakowi skutecznej konkurencji na poziomie hurtowym, który z kolei jest przyczyną stwierdzonych nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku na powiązanych rynkach detalicznych. Jeżeli jednak krajowy organ regulacyjny wykaże niepowodzenie interwencji na rynku hurtowym, właściwy rynek detaliczny może zostać poddany regulacji ex ante, o ile krajowy organ regulacyjny stwierdził, że spełnione są trzy kryteria wskazane w niniejszym zaleceniu.

               (24)

               Rynki wymienione w załączniku określono na podstawie powyższych trzech łącznych kryteriów. Krajowe organy regulacyjne powinny wychodzić z założenia, że – w przypadku tych rynków – te trzy kryteria są spełnione. Jeżeli jednak krajowy organ regulacyjny stwierdzi, że – przy braku regulacji na poziomie hurtowym – na odpowiednio zdefiniowanych rynkach detalicznych istnieje trwała konkurencja, powinien również stwierdzić, że regulacja ex ante na poziomie hurtowym nie jest już konieczna.

               (25)

               W przypadku rynków wymienionych w załączniku krajowy organ regulacyjny może w dalszym ciągu uznać, że – w związku ze szczególnymi okolicznościami krajowymi – właściwe jest przeprowadzenie własnej oceny spełnienia wspomnianych trzech kryteriów. Krajowy organ regulacyjny może przy tym stwierdzić, że w danych okolicznościach krajowych te trzy kryteria są lub nie są spełnione. Jeżeli w przypadku konkretnego rynku wymienionego w zaleceniu te trzy kryteria nie są spełnione, krajowy organ regulacyjny nie powinien nakładać obowiązków regulacyjnych w odniesieniu do tego rynku.

               (26)

               Krajowe organy regulacyjne mogą określić rynki inne niż te wymienione w zaleceniu i dokonać oceny trzech kryteriów w odniesieniu do tych rynków. W szczególności jeżeli krajowe organy regulacyjne, stwierdziwszy brak skutecznej konkurencji na danym rynku detalicznym przy braku regulacji ex ante, zamierzają objąć regulacją powiązane rynki hurtowe, które nie są wymienione w zaleceniu, powinny one zawsze dokonać oceny wspomnianych trzech kryteriów. W takim przypadku w pierwszej kolejności należy dokonać analizy rynku hurtowego, który jest rynkiem najwyższego szczebla w stosunku do danego rynku detalicznego w wertykalnym łańcuchu dostaw. Krajowy organ regulacyjny powinien przeprowadzić analizę kolejnych – aż do rynku detalicznego – rynków, które stanowią rynki niższego szczebla w stosunku do objętego regulacją rynku wyższego szczebla, tak by określić, czy istniałaby na nich skuteczna konkurencja w przypadku regulacji na wyższym szczeblu.

               (27)

               Krajowe organy regulacyjne powinny również przeprowadzać ocenę spełnienia wspomnianych trzech kryteriów w odniesieniu do tych rynków wymienionych w załączniku do zalecenia Urzędu z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie właściwych rynków produktów i usług w sektorze łączności elektronicznej podlegających regulacji ex ante
                   (9) oraz zalecenia Urzędu z 2008 r., które nie są już wymienione w załączniku do niniejszego zalecenia, jeżeli rynki te są obecnie objęte regulacją w związku z okolicznościami krajowymi, tak by ocenić, czy – w świetle danych okoliczności krajowych – rynki te nadal powinny podlegać regulacji ex ante.

               (28)

               Zgodnie z dyrektywą ramową nowo powstające rynki nie powinny być objęte nieadekwatnymi obowiązkami nakładanymi w ramach regulacji ex ante, nawet jeśli występuje przewaga wynikająca z pozycji pioniera na rynku. Za nowo powstające rynki uznaje się rynki produktów lub usług, w których przypadku – z uwagi na ich nowatorski charakter – bardzo trudno jest prognozować warunki po stronie popytu lub warunki dostępu do rynku i warunki po stronie podaży, a tym samym trudno jest zastosować powyższe trzy kryteria. Celem rezygnacji z objęcia nowo powstających rynków nieadekwatnymi obowiązkami nakładanymi w ramach regulacji ex ante jest wspieranie innowacji w myśl art. 8 dyrektywy ramowej; jednocześnie należy zapobiec zamknięciu dostępu do takich rynków przez przedsiębiorstwa zajmujące na nich wiodącą pozycję, jak zaznaczono również w wytycznych Urzędu w sprawie analizy rynku i oceny znaczącej pozycji rynkowej (10). Stopniowa modernizacja istniejącej infrastruktury sieciowej rzadko prowadzi do powstania lub wyłaniania się nowego rynku. Brak substytucyjności produktu należy określić z punktu widzenia zarówno popytu, jak i podaży, zanim będzie można stwierdzić, iż produkt ten nie stanowi części istniejącego już rynku. Powstanie nowych usług detalicznych może prowadzić do powstania nowego, pochodnego rynku hurtowego w takim zakresie, w jakim świadczenie takich usług detalicznych nie jest możliwe z użyciem już istniejących produktów hurtowych.

               (29)

               Krajowe organy regulacyjne udostępniają Urzędowi i pozostałym krajowym organom regulacyjnym EOG wyniki ocen spełnienia trzech kryteriów dokonywanych zgodnie z niniejszym zaleceniem i objętych zakresem art. 7 ust. 3 dyrektywy ramowej. Niezgłoszenie projektu środka, który ma wpływ na wymianę handlową między państwami EFTA, jak określono w motywie 38 dyrektywy ramowej, może prowadzić do wszczęcia przeciwko danemu państwu EFTA postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom.

               (30)

               Wykaz rynków w załączniku do zalecenia nie obejmuje już dwóch rynków wymienionych w zaleceniu Urzędu z 2008 r. (rynki 1 i 2), gdyż nie spełniają już one wszystkich trzech kryteriów. Ponieważ między państwami EFTA mogą występować różnice pod względem tempa oczekiwanego lub dającego się przewidzieć rozwoju rynku, które stanowi podstawę powyższego ustalenia w odniesieniu do całego EOG, szczególne okoliczności krajowe mogą uzasadniać stwierdzenie przez krajowy organ regulacyjny, że na rynku 1 według zalecenia Urzędu z 2008 r. lub na innych rynkach detalicznych powiązanych z rynkiem 2 według zalecenia Urzędu z 2008 r. nie występuje jeszcze skuteczna konkurencja w ujęciu prognostycznym i przy braku odpowiednich i proporcjonalnych środków naprawczych na poziomie hurtowym. Krajowe organy regulacyjne mogą zatem uzasadnić kontynuowanie interwencji w ramach regulacji ex ante na poziomie hurtowym, pod warunkiem że w danych okolicznościach krajowych wspomniane trzy kryteria są spełnione w odniesieniu do kolejnego okresu podlegającego ocenie. W przypadku pozostałych rynków wymienionych w zaleceniu Urzędu z 2008 r. uzasadnione jest utrzymanie regulacji ex ante, aczkolwiek na nowo określono granice rynków 4, 5 i 6 według zalecenia Urzędu z 2008 r. Wyznaczając granice tych rynków, krajowe organy regulacyjne uwzględniają okoliczności krajowe.

               (31)

               Niniejsze zalecenie było przedmiotem konsultacji publicznych oraz konsultacji z krajowymi organami regulacyjnymi oraz innymi organami krajowymi w państwach EFTA (11),

         NINIEJSZYM ZALECA:

               1.

               Definiując rynki właściwe stosownie do okoliczności krajowych zgodnie z art. 15 ust. 3 dyrektywy ramowej, krajowe organy regulacyjne powinny poddać analizie rynki produktów i usług określone w załączniku.

               2.

               Określając rynki inne niż wymienione w załączniku, krajowe organy regulacyjne powinny wykazać – co Urząd następnie zweryfikuje – że spełnione zostały łącznie następujące trzy kryteria:

                           a)

                           występują trudne do przezwyciężenia i niemające przejściowego charakteru bariery strukturalne lub prawno-regulacyjne w dostępie do rynku;

                           b)

                           istnieje struktura rynku, która nie sprzyja osiągnięciu skutecznej konkurencji w odpowiednim horyzoncie czasowym, przy uwzględnieniu stanu konkurencji infrastrukturalnej i innych rodzajów konkurencji z pominięciem barier w dostępie do rynku;

                           c)

                           przepisy wyłącznie prawa konkurencji są niewystarczające do odpowiedniego zaradzenia stwierdzonym nieprawidłowościom w funkcjonowaniu rynku.

               3.

               Jeżeli krajowe organy regulacyjne są zdania, że którykolwiek z rynków określonych w załączniku nie powinien podlegać regulacji ex ante w związku ze szczególnymi okolicznościami krajowymi, powinny one wykazać – co Urząd następnie zweryfikuje – że co najmniej jedno z trzech kryteriów określonych w pkt 2 nie jest spełnione.

               4.

               Krajowe organy regulacyjne powinny uwzględnić wszystkie stosowne rodzaje presji konkurencyjnej, niezależnie od tego, czy jej źródłem są sieci łączności elektronicznej, usługi łączności elektronicznej bądź inne rodzaje usług lub zastosowań, które mają porównywalny charakter z punktu widzenia użytkowników.

               5.

               Niniejsze zalecenie pozostaje bez uszczerbku dla definicji rynku, wyników analiz rynku i obowiązków regulacyjnych przyjętych przez krajowe organy regulacyjne zgodnie z art. 15 ust. 3 i art. 16 dyrektywy ramowej przed datą przyjęcia niniejszego zalecenia.

               6.

               Niniejsze zalecenie skierowane jest do państw EFTA.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2016 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Sven Erik SVEDMAN

            Przewodniczący

         Frank BÜCHEL

            Członek kolegium

      (1)  Zwany dalej „Urzędem”.

      (2)  Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 33.

      (3)  Zalecenie Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 5 listopada 2008 r. w sprawie właściwych rynków produktów i usług w sektorze łączności elektronicznej podlegających regulacji ex ante zgodnie z aktem przywołanym w pkt 5cl załącznika XI do Porozumienia EOG (dyrektywa 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej), wraz ze zmianami wprowadzonymi w protokole 1 do tego porozumienia oraz zmianami sektorowymi zawartymi w załączniku XI do tego porozumienia (Dz.U. C 156 z 9.7.2009, s. 18 oraz Suplement EOG nr 36 z 9.7.2009, s. 1).

      (4)  Wytyczne Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie analizy rynku i oceny znaczącej pozycji rynkowej w związku z ramami regulacyjnymi sieci i usług łączności elektronicznej, o których mowa w załączniku XI Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Dz.U. C 101 z 27.4.2006, s. 1 oraz Suplement EOG nr 21 z 27.4.2006, s. 1), zwane dalej „wytycznymi Urzędu w sprawie analizy rynku i oceny znaczącej pozycji rynkowej”.

      (5)  Zalecenie Komisji z dnia 9 października 2014 r. w sprawie rynków właściwych w zakresie produktów i usług telekomunikacyjnych w sektorze łączności elektronicznej podlegających regulacji ex ante zgodnie z dyrektywą 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 79).

      (6)  Czwarty motyw preambuły Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

      (7)  Pkt 20 wytycznych Urzędu w sprawie analizy rynku i oceny znaczącej pozycji rynkowej. Zob. przypis 4 powyżej.

      (8)  Takie jak np. usługi OTT (z ang. over-the-top), które wprawdzie obecnie nie mogą być uznawane za bezpośrednie substytuty usług świadczonych przez dostawców usług łączności elektronicznej, ale które wraz z postępem techniki będą prawdopodobnie w nadchodzących latach odgrywać coraz większą rolę.

      (9)  Zalecenie Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie właściwych rynków produktów i usług w sektorze łączności elektronicznej podlegających regulacji ex ante zgodnie z aktem przywołanym w pkt 5cl załącznika XI do Porozumienia EOG (dyrektywa 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej), uwzględnione w Porozumieniu o Europejskim Obszarze Gospodarczym, przyjęte decyzją 194/04/COL.

      (10)  Zob. przypis 4 powyżej.

      (11)  Konsultacje te odbyły się od dnia 4 lutego do dnia 18 marca 2016 r.

      ZAŁĄCZNIK

                  Rynek 1

                  :

                  Hurtowy rynek usługi zakańczania połączeń w poszczególnych publicznych sieciach telefonicznych w stałej lokalizacji

                  Rynek 2

                  :

                  Hurtowy rynek usługi zakańczania połączeń głosowych w poszczególnych sieciach telefonii komórkowej

                  Rynek 3

                  :

                              a)

                              Hurtowy rynek usługi lokalnego dostępu w stałej lokalizacji

                              b)

                              Hurtowy rynek usługi centralnego dostępu w stałej lokalizacji dla produktów rynku masowego

                  Rynek 4

                  :

                  Hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUJUST LEX/1/2006 z dnia  13 czerwca 2006 r.  przedłużająca mandat szefa zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX

text:
               30.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 176/111

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUJUST LEX/1/2006
   z dnia 13 czerwca 2006 r.
   przedłużająca mandat szefa zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX
   (2006/449/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2005/190/WPZiB z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX (1), w szczególności jego art. 11 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 9 ust. 1 wspólnego działania 2005/190/WPZiB stanowi, że Rada upoważnia Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podejmowania stosownych decyzji zgodnie z art. 25 traktatu; upoważnienie to obejmuje prawo do mianowania szefa misji na wniosek Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela.

               (2)

               W dniu 8 marca 2005 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa przyjął decyzję EUJUST LEX 1/2005 (2) dotyczącą mianowania pana Stephena WHITE’A szefem zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX. Decyzja ta wygasa w dniu 30 czerwca 2006 r.

               (3)

               W dniu 12 czerwca 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/413/WPZiB przedłużające zintegrowaną misję Unii Europejskiej w Iraku dotyczącą państwa prawnego, EUJUST LEX o kolejne 18 miesięcy.

               (4)

               Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel zaproponował przedłużenie mandatu pana Stephena WHITE’A jako szefa zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX, do chwili zakończenia misji.

               (5)

               Mandat Pana Stephena WHITE’A jako szefa zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX, powinien zatem zostać przedłużony do chwili zakończenia misji,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Mandat pana Stephena WHITE’A jako szefa zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX, zostaje niniejszym przedłużony do chwili zakończenia misji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Stosuje się ją do chwili zakończenia zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 13 czerwca 2006 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         F. J. KUGLITSCH

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 37. Wspólne działanie zmienione i przedłużone wspólnym działaniem 2006/413/WPZiB (Dz.U. L 163 z 15.6.2006, str. 17).

      (2)  Dz.U. L 72 z 18.3.2005, str. 29.


title: Decyzja Rady z dnia 19 lipca 1999 r. zmieniająca wspólne stanowisko 96/184/WPZiB dotyczące wywozu broni do byłej Jugosławii

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0481

Dziennik Urzędowy L 188 , 21/07/1999 P. 0003 - 0003

		Decyzja Radyz dnia 19 lipca 1999 r.zmieniająca wspólne stanowisko 96/184/WPZiB dotyczące wywozu broni do byłej Jugosławii(1999/481/WPZiB)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 26 lutego 1996 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 96/184/WPZiB dotyczące wywozu broni do byłej Jugosławii [1], zmienione decyzją Rady 98/498/WPZiB [2].(2) To wspólne stanowisko zostaje uaktualnione w świetle zmian związanych z międzynarodową obecnością wojskową w Bośni, w szczególności zwiększeniem Sił Stabilizujących (SFOR).(3) W celu kontynuowania polityki pokojowej i stabilizacji w Bośni i Hercegowinie przekazywanie broni małokalibrowej siłom policyjnym nie jest przedmiotem embarga,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1We wspólnym stanowisku 96/184/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:1) W pkt 2 lit. i) otrzymuje brzmienie:"i) w okresie zwiększania sił SFOR, a także innych działań, włączając IPTF, utrzymuje się embargo UE na broń, amunicję i sprzęt wojskowy [3] w stosunku do Bośni i Hercegowiny, Chorwacji i Federalnej Republiki Jugosławii.W zakres tego embarga nie wchodzi sprzęt niezbędny do rozminowywania oraz przekazywanie broni małokalibrowej siłom policyjnym w Bośni i Hercegowinie. Poszczególne państwa informują Radę o tego rodzaju transferach;"2) Punkt 3 otrzymuje brzmienie:"3. Niniejsze wspólne stanowisko zostanie rozpatrzone ponownie po zakończeniu zwiększania sił SFOR."Artykuł 2Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lipca 1999 r.W imieniu RadyT. HalonenPrzewodniczący[1] Dz.U. L 58 z 7.3.1996, str. 1.[2] Dz.U. L 225 z 12.8.1998, str. 1.[3] W zakres wymienionego powyżej embarga wchodzi broń przeznaczona do zabijania oraz amunicja do niej, platformy do transportu broni oraz inne platformy, wyposażenie pomocnicze wymienione w wykazie embarga WE z dnia 8 i 9 lipca 1991 r. Embargo obejmuje również części zamienne, naprawy, transfer technologii wojskowej i umowy zawarte przed jego nałożeniem.--------------------------------------------------


title: 2012/606/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo” za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/313

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo” za rok budżetowy 2010
   (2012/606/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo” za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat końcowego rocznego sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo” za rok budżetowy 2010 r., wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06086/2012 – C7–0050/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 71/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo „Czyste niebo” (3), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

               —

               uwzględniając regulamin finansowy wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo”, przyjęty decyzją jego zarządu w dniu 7 listopada 2008 r.,

               —

               uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego nr 2/2011 z dnia 8 lutego 2011 r. w sprawie regulaminu finansowego wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo”,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0115/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo” absolutorium z wykonania budżetu przedsiębiorstwa za rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo”, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 368 z 16.12.2011, s. 8.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/314

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo” za rok budżetowy 2010
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo” za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat końcowego rocznego sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo” za rok budżetowy 2010 r., wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06086/2012 – C7-0050/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 71/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo „Czyste niebo” (3), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

               —

               uwzględniając regulamin finansowy wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo”, przyjęty decyzją jego zarządu w dniu 7 listopada 2008 r.,

               —

               uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego nr 2/2011 z dnia 8 lutego 2011 r. w sprawie regulaminu finansowego wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo”,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0115/2012),

               A.

               mając na uwadze, że wspólne przedsiębiorstwo „Czyste niebo” („wspólne przedsiębiorstwo”) powstało w grudniu 2007 r. na okres 10 lat, aby przyspieszyć rozwój, uprawomocnienie i demonstrację w UE czystych technologii transportu lotniczego w celu ich jak najszybszego zastosowania,

               B.

               mając na uwadze, że wspólne przedsiębiorstwo rozpoczęło autonomiczną działalność w listopadzie 2009 r.,

               C.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe wspólnego przedsięwzięcia za rok budżetowy 2010 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u jego podstaw zostały przeprowadzone zgodnie z prawem,

               D.

               mając na uwadze, że maksymalny wkład ze strony Unii na rzecz funkcjonowania wspólnego przedsiębiorstwa przez okres 10 lat wynosi 800 000 000 EUR, a kwota ta ma zostać wypłacona z budżetu siódmego programu ramowego w zakresie badań,

               E.

               mając na uwadze, że budżet wspólnego przedsiębiorstwa na rok budżetowy 2010 wynosił 168 553 053 EUR,

      Zarządzanie budżetem i finansami

               1.

               zauważa, że struktura i prezentacja budżetu wspólnego przedsiębiorstwa na rok 2010 były niezgodne z wymogami określonymi w ustanawiającym je rozporządzeniu (WE) nr 71/2008, ani też z jego regulaminem finansowym; rozumie – na podstawie informacji uzyskanych od wspólnego przedsiębiorstwa – że struktura i prezentacja budżetu zostały odpowiednio zmienione w budżecie na 2011 r.; wzywa Trybunał Obrachunkowy do potwierdzenia organowi udzielającemu absolutorium, że struktura i prezentacja budżetu wspólnego przedsiębiorstwa w pełni odpowiadają obecnie rozporządzeniu (WE) nr 71/2008 ustanawiającemu to przedsiębiorstwo i jego regulaminowi finansowemu;

               2.

               zwraca uwagę, że ostateczny budżet wspólnego przedsiębiorstwa przewidywał łączną kwotę środków na zobowiązania wynoszącą 168 000 000 EUR oraz kwotę środków na płatności w wysokości 129 000 000 EUR;

               3.

               zwraca uwagę – na podstawie końcowego rocznego sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa – że choć wskaźnik wykorzystania środków na zobowiązania sięgnął 96 %, to poziom wykorzystania środków na płatności wyniósł zaledwie 58 %; z zaniepokojeniem zauważa, że oznacza to znaczne opóźnienia w realizacji działań w porównaniu do pierwotnego planu;

               4.

               wyraża zaniepokojenie niskim poziomem wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa w roku budżetowym 2010 i ubolewa nad środkami pieniężnymi w kasie w wysokości 53 000 000 EUR pod koniec roku, co odpowiada 41 % dostępnych środków na płatności;

      Systemy kontroli wewnętrznej

               5.

               zauważa na podstawie informacji Trybunału Obrachunkowego, że wspólne przedsiębiorstwo nie w pełni wdrożyło w 2010 r. systemy kontroli wewnętrznej i informacji finansowej oraz że konieczne są dalsze działania w odniesieniu do procedur kontrolnych ex ante, stosowanych do zatwierdzania zestawień poniesionych wydatków; wzywa wspólne przedsiębiorstwo do wdrożenia niezbędnych działań służących finalizacji systemów kontroli wewnętrznej i informacji finansowej;

               6.

               stwierdza na podstawie rocznego sprawozdania z działalności za 2010 r., że wspólne przedsiębiorstwo opracowało listę kontrolną dla zintegrowanych demonstratorów technologii w celu poprawy jakości przedkładanych zestawień poniesionych wydatków oraz wyjaśnienia potrzeb sprawozdawczości w odniesieniu do niektórych aspektów zestawień;

               7.

               uznaje, że wspólne przedsiębiorstwo odrzuciło zestawienia poniesionych wydatków w przypadkach, gdy członek lub współpracownik nie przedłożył wymaganego poświadczenia z kontroli, zgodnie z warunkami ogólnymi umowy w sprawie dotacji; zauważa w szczególności na podstawie końcowego sprawozdania rocznego, że w 2010 r. wspólne przedsiębiorstwo zatwierdziło przedkładane przez członków zestawienia poniesionych wydatków za wykonanie projektów w 2008 r. i 2009 r., a ocena kwalifikowalności niektórych kosztów spowodowała odrzucenie około 11 % wydatków; zauważa z zadowoleniem, że wspólnemu przedsiębiorstwu udało się odzyskać nadpłacone płatności zaliczkowe;

               8.

               zauważa stwierdzenie Trybunału Obrachunkowego, że przy zatwierdzaniu zestawień poniesionych wydatków wspólne przedsiębiorstwo w czterech przypadkach nie wzięło pod uwagę wyjątków zawartych w poświadczeniach z kontroli; z tego względu wzywa wspólne przedsiębiorstwo do należytego uwzględnienia wyjątków ujętych w poświadczeniach z kontroli przy zatwierdzaniu przedkładanych zestawień poniesionych wydatków;

               9.

               stwierdza na podstawie rocznego sprawozdania z działalności, że wspólne przedsiębiorstwo opracowało strategię kontroli ex post, przyjętą w grudniu 2010 r.; wzywa wspólne przedsiębiorstwo do powiadomienia organu udzielającego absolutorium o poziomie realizacji strategii i osiągniętych wynikach; zwraca się ponadto do Trybunału Obrachunkowego o przeprowadzenie oceny strategii i powiadomienie organu udzielającego absolutorium o wnioskach z niej;

               10.

               stwierdza na podstawie rocznego sprawozdania z działalności, że wspólne przedsiębiorstwo, wraz ze wspólnymi przedsiębiorstwami „Inicjatywa w zakresie leków innowacyjnych” oraz „Ogniwa paliwowe i technologie wodorowe” wszczęły procedurę zamówienia na usługi kontroli ex post świadczone przez przedsiębiorstwa zewnętrzne; zauważa, że pierwsze kontrole ex post mają się odbyć w drugim kwartale 2011 r., po podpisaniu umów ze zwycięzcami przetargów;

               11.

               odnotowuje stwierdzenie Trybunału Obrachunkowego, że wspólne przedsiębiorstwo dysponuje odpowiednim dla swojej wielkości i misji poziomem zarządzania i praktyki w zakresie IT; podkreśla jednak, że opóźniają się procedury formalizacji polityki i procedur w cyklu strategicznego planowania i monitorowania w dziedzinie IT, polityki i zasad bezpieczeństwa, zarządzania ryzykiem w dziedzinie IT, planu ciągłości działania oraz planu naprawczego; wzywa wspólne przedsiębiorstwo do naprawienia tej sytuacji i przedstawienia organowi udzielającemu absolutorium aktualnego sprawozdania w tej sprawie;

               12.

               przyjmuje do wiadomości, że księgowy wspólnego przedsiębiorstwa zatwierdził systemy finansowe i rachunkowości (ABAC i SAP); zauważa jednak, że procedury, które stanowią podstawę systemu, nie zostały zatwierdzone, w szczególności system dostarczający informacji finansowych na temat zatwierdzania zestawień poniesionych wydatków; wzywa wspólne przedsiębiorstwo do naprawienia tej sytuacji i przedstawienia organowi udzielającemu absolutorium aktualnego sprawozdania w tej sprawie;

               13.

               z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wspólne przedsiębiorstwo przyjęło kompleksowy strategiczny plan kontroli wewnętrznej na okres 2010–2012; ubolewa jednak, że nie planowano rozpoczęcia niektórych kluczowych procedur przed 2011 r., na przykład procedur dotyczących zatwierdzania ex ante zestawień poniesionych wydatków oraz kontroli ex post;

      Zaproszenie do składania wniosków i negocjacje dotyczące projektów

               14.

               przyjmuje do wiadomości informacje uzyskane od wspólnego przedsiębiorstwa, że w 2010 r. ogłosiło 5 zaproszeń do składania wniosków; odnotowuje, że w rocznym sprawozdaniu z działalności brakuje statystyki odnoszącej się do tych zaproszeń, która powinna być zawarta w załączniku 6; wzywa wspólne przedsiębiorstwo do jej opublikowania;

               15.

               przyjmuje do wiadomości, na podstawie rocznego sprawozdania z działalności, że w 2010 r. wspólne przedsiębiorstwo zaprosiło trzech różnych obserwatorów w celu zapewnienia przejrzystości procesu oceny; przyjmuje do wiadomości informacje uzyskane od wspólnego przedsiębiorstwa, że każdy z nich miał pełen dostęp do wszystkich etapów procesu oceny i spotkań uzgodnieniowych;

               16.

               wzywa wspólne przedsiębiorstwo do powiadomienia organu udzielającego absolutorium o mechanizmach weryfikacji, jakie stosuje w celu zapewnienia pełnej niezależności ekspertów i obserwatorów, a dzięki temu w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia konfliktu interesów w trakcie oceny wniosków;

               17.

               podkreśla, że w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności wspólne przedsiębiorstwo wspomniało, iż sprawozdania obserwatorów z oceny są dostępne na jego stronie internetowej; ubolewa jednak nad tym, że tak nie jest, i z tego względu wzywa wspólne przedsiębiorstwo do niezwłocznego opublikowania tych sprawozdań;

      Ochrona własności intelektualnej

               18.

               zwraca uwagę, że na koniec 2010 r. wspólne przedsiębiorstwo nie ukończyło jeszcze opracowywania procedur wewnętrznych służących nadzorowi nad stosowaniem postanowień umowy konsorcjum i umowy w sprawie dotacji w zakresie ochrony, wykorzystywania i rozpowszechniania wyników badań naukowych;

      Wyniki

               19.

               zauważa, że pod koniec 2010 r. Komisja przeprowadziła pierwszą tymczasową ocenę wspólnego przedsiębiorstwa; uznaje, że w tymczasowej ocenie stwierdzono następujące problemy:

                           —

                           nagromadzenie się znacznych opóźnień w porównaniu do pierwotnych planów, wynikające z trudności przy opracowywaniu wewnętrznych procedur i przepisów wspólnego przedsiębiorstwa oraz przy tworzeniu zespołów,

                           —

                           opóźnienia o charakterze technicznym, stwierdzone w „oddolnym” planie pracy w czerwcu 2010 r.,

                           —

                           brak gotowości, zarówno na szczeblu administracyjnym, jak i technicznym, w chwili rozpoczęcia działalności przez wspólne przedsiębiorstwo;

               20.

               zauważa, że w pierwszej tymczasowej ocenie opracowano listę 34 zaleceń dla wspólnego przedsiębiorstwa oraz 8 zaleceń dla jego zarządu; zwraca się do wspólnego przedsiębiorstwa o powiadomienie organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych na skutek rezultatów tej pierwszej tymczasowej oceny;

      Audyt wewnętrzny

               21.

               przyjmuje do wiadomości, że jeszcze nie przeprowadzono zmiany regulaminu finansowego wspólnego przedsiębiorstwa celem uwzględnienia przepisu odnoszącego się do uprawnień audytora wewnętrznego Komisji w zakresie całego budżetu ogólnego;

               22.

               zauważa jednak, że Komisja i wspólne przedsiębiorstwo podjęły działania w celu wyraźnego zdefiniowania zadań operacyjnych służby audytu wewnętrznego Komisji oraz funkcji audytu wewnętrznego wspólnego przedsiębiorstwa;

      Brak umowy z państwem przyjmującym

               23.

               ponownie stwierdza, że wspólne przedsiębiorstwo powinno szybko zawrzeć umowę w sprawie siedziby z Belgią dotyczącą lokalizacji biura, przywilejów i immunitetów oraz innego wsparcia, które Belgia udzieli wspólnemu przedsiębiorstwu zgodnie z rozporządzeniem ustanawiającym (WE) nr 71/2008; zwraca uwagę na odpowiedź wspólnego przedsiębiorstwa, że umowa w sprawie siedziby została przesłana rządowi Belgii do zatwierdzenia;

      Uwagi ogólne dotyczące wspólnych przedsiębiorstw

               24.

               podkreśla, że do tej pory Komisja ustanowiła siedem wspólnych przedsiębiorstw na mocy artykułu 187 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; odnotowuje, że sześć wspólnych przedsiębiorstw (IMI, ARTEMIS, ENIAC, „Czyste niebo”, wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (FCH) oraz Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej (F-4E)) działa w obszarze badań i podlega DG RTD i DG INFSO Komisji, jedno zaś odpowiada za opracowanie nowego systemu zarządzania ruchem lotniczym (SESAR) w obszarze transportu, a jego działania nadzoruje DG MOVE;

               25.

               odnotowuje, że całkowite szacunkowe środki, które wydają się niezbędne do funkcjonowania wspólnych przedsiębiorstw przez cały okres ich istnienia, wynoszą 21 793 000 000 EUR;

               26.

               odnotowuje, że całkowity wkład Unii, który wydaje się niezbędny do funkcjonowania wspólnych przedsiębiorstw przez cały okres ich istnienia, wynosi 11 489 000 000 EUR;

               27.

               odnotowuje, że w roku budżetowym 2010 ogólny wkład Unii do budżetu wspólnego przedsiębiorstwa wynosił 505 000 000 EUR;

               28.

               wzywa Komisję do corocznego przekazywania organowi udzielającemu absolutorium skonsolidowanych informacji na temat całkowitego rocznego finansowania na rzecz poszczególnych wspólnych przedsiębiorstw przekazywanego z budżetu ogólnego Unii, tak aby zapewnić przejrzystość i jasność w kwestii wykorzystania funduszy unijnych i przywrócić zaufanie europejskich podatników;

               29.

               z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę ARTEMIS dotyczącą uwzględniania w rocznym sprawozdaniu z działalności informacji na temat monitorowania i przeglądu realizowanych projektów; uważa, że jest to praktyka, którą powinny też stosować pozostałe wspólne przedsiębiorstwa;

               30.

               przypomina, że wspólne przedsiębiorstwa to partnerstwa publiczno-prywatne oraz że w rezultacie splatają się w nich interesy sektora publicznego i prywatnego; uważa, że w tych okolicznościach nie należy wykluczać ewentualności wystąpienia konfliktu interesów, lecz odpowiednio podejść do tej kwestii; wzywa zatem wspólne przedsiębiorstwa do informowania organu udzielającego absolutorium o mechanizmach weryfikacji funkcjonujących w ich odnośnych strukturach, tak aby umożliwić odpowiednie zarządzanie i zapobieganie konfliktom interesów;

               31.

               odnotowuje, że z wyjątkiem Wspólnego Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej, wspólne przedsiębiorstwa to stosunkowo niewielkie i skoncentrowane geograficznie struktury; uważa w związku z tym, że tam, gdzie to możliwe, powinny one łączyć zasoby;

               32.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przekazania organowi udzielającemu absolutorium informacji o działaniach następczych podjętych w związku z uwagami sformułowanymi w odniesieniu do poszczególnych wspólnych przedsiębiorstw w odnośnych sprawozdaniach dotyczących rocznych sprawozdań finansowych za rok budżetowy 2011;

               33.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przekazania Parlamentowi Europejskiemu w rozsądnym terminie sprawozdania specjalnego na temat wartości dodanej związanej z tworzeniem wspólnych przedsiębiorstw w zakresie skutecznego prowadzenia unijnych badań, rozwoju technologicznego i programów demonstracyjnych; odnotowuje ponadto, że w tym samym sprawozdaniu należy uwzględnić ocenę skuteczności procesu tworzenia wspólnych przedsiębiorstw.

      (1)  Dz.U. C 368 z 16.12.2011, s. 8.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2014/682/UE: Decyzja Rady z dnia 25 września 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Bułgarii

text:
               30.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 284/47

         DECYZJA RADY
   z dnia 25 września 2014 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Bułgarii

      (2014/682/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Bułgarii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. W dniu 10 lipca 2012 r. decyzją 2012/403/UE (3) Kornelia MARINOVA została mianowana na stanowisko zastępcy członka na okres do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Kornelii MARINOVEJ,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko zastępcy członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               —

               Madlena BOYADZHIEVA, Chair of the Municipal Council of the Municipality of Teteven.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 września 2014 r.

            W imieniu Rady

         F. GUIDI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.

      (3)  Dz.U. L 188 z 18.7.2012, s. 16.


title: 2014/816/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 października 2014 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2014/004 ES/Comunidad Valenciana metal z Hiszpanii)

text:
               20.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 333/19

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 22 października 2014 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2014/004 ES/Comunidad Valenciana metal z Hiszpanii)

      (2014/816/UE)

   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (2), w szczególności jego art. 12,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (3), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku spowodowanych globalizacją poważnych zmian strukturalnych w kierunkach światowego handlu lub w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 546/2009 (4), lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Zgodnie z art. 12 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.).

               (3)

               W dniu 25 marca 2014 r. Hiszpania przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w 142 przedsiębiorstwach prowadzących działalność w dziale 25 według klasyfikacji NACE Rev. 2 („Produkcja metalowych wyrobów gotowych, z wyłączeniem maszyn i urządzeń”) w regionie Wspólnoty Walenckiej (ES52) objętym klasyfikacją NUTS II i uzupełniła go dodatkowymi informacjami zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy w kwocie 1 019 184 EUR dla wniosku złożonego przez Hiszpanię,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 019 184 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 22 października 2014 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         B. DELLA VEDOVA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

      (3)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 167 z 29.6.2009, s. 26.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1001 z dnia 20 czerwca 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia UE–Ameryka Środkowa w odniesieniu do not wyjaśniających do art. 15 załącznika II do Umowy ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony

text:
               22.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 164/15

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1001
   z dnia 20 czerwca 2016 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia UE–Ameryka Środkowa w odniesieniu do not wyjaśniających do art. 15 załącznika II do Umowy ustanawiającej stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa ustanawiająca stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony (1) (zwana dalej „umową”), została parafowana w dniu 22 marca 2011 r. i podpisana w dniu 29 czerwca 2012 r. Zgodnie z art. 353 ust. 4 umowy, jej część IV jest tymczasowo stosowana od dnia 1 sierpnia 2013 r. między Unią, Nikaraguą, Hondurasem i Panamą, od dnia 1 października 2013 r. między tymi stronami a Salwadorem i Kostaryką, a od dnia 1 grudnia 2013 r. między Unią, Nikaraguą, Hondurasem, Panamą, Salwadorem i Kostaryką, z jednej strony, oraz Gwatemalą, z drugiej strony.

               (2)

               Art. 37 załącznika II do umowy stanowi, że strony umowy uzgadniają w ramach Podkomitetu ds. Ceł, Ułatwień w Handlu i Reguł Pochodzenia ustanowionego zgodnie z art. 123 umowy (zwanego dalej „podkomitetem”) „noty wyjaśniające” dotyczące interpretacji i stosowania załącznika II oraz administrowania nim, a także zalecają ich zatwierdzenie przez Radę Stowarzyszenia.

               (3)

               Podkomitet odbył posiedzenie w dniach 1 i 2 czerwca 2015 r. i osiągnął porozumienie w sprawie not wyjaśniających do art. 15 załącznika II do umowy dotyczących wypełniania i drukowania świadectwa przewozowego EUR.1 (zwanych dalej „notami wyjaśniającymi”).

               (4)

               Ponieważ świadectwo przewozowe EUR.1, określone w dodatku 3 do załącznika II do umowy, jest jedynie wzorem, mogą wystąpić niewielkie różnice w formularzach drukowanych przez różne organy. W celu zapewnienia, aby różnice takie nie powodowały trudności w odniesieniu do akceptacji świadectw przewozowych EUR.1, oraz w celu zapewnienia zharmonizowanej interpretacji przez właściwe organy publiczne Stron należy opracować wytyczne dotyczące wymaganej treści oraz drukowania świadectwa przewozowego EUR.1. Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii w ramach Rady Stowarzyszenia, powinno być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii w ramach Rady Stowarzyszenia w odniesieniu do not wyjaśniających do art. 15 załącznika II do umowy, dotyczących świadectw przewozowych EUR.1, oparte jest na projekcie decyzji Rady Stowarzyszenia dołączonym do niniejszej decyzji.
   2.   Przedstawiciele Unii w Radzie Stowarzyszenia mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić niewielkie poprawki techniczne do projektu decyzji Rady Stowarzyszenia.
   Artykuł 2
   Decyzja Rady Stowarzyszenia zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 czerwca 2016 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 346 z 15.12.2012, s. 3.

      PROJEKT
      DECYZJA NR XX/2016 RADY STOWARZYSZENIA UE-AMERYKA ŚRODKOWA
      z dnia
      wprowadzająca noty wyjaśniające do art. 15 załącznika II (dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej) do umowy, dotyczące świadectwa przewozowego EUR.1
      RADA STOWARZYSZENIA UE-AMERYKA ŚRODKOWA,
      uwzględniając Umowę ustanawiającą stowarzyszenie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ameryką Środkową, z drugiej strony (zwaną dalej „umową”), w szczególności art. 37 załącznika II do tej umowy,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Załącznik II do umowy dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej.

                  (2)

                  Zgodnie z art. 37 załącznika II do umowy Strony uzgadniają w ramach Podkomitetu ds. Ceł, Ułatwień w Handlu i Reguł Pochodzenia „noty wyjaśniające” dotyczące interpretacji i stosowania załącznika II oraz administrowania nim, a także zalecają ich zatwierdzenie przez Radę Stowarzyszenia.

                  (3)

                  Ponieważ świadectwo przewozowe EUR.1, określone w dodatku 3 do załącznika II do umowy, jest jedynie wzorem, mogą wystąpić niewielkie różnice w formularzach drukowanych przez różne organy. Należy wyjaśnić, że różnice takie nie powinny powodować odrzucania świadectw.

                  (4)

                  Ponadto w celu zapewnienia, aby takie niewielkie różnice nie powodowały trudności w odniesieniu do akceptacji świadectw przewozowych EUR.1, oraz w celu zapewnienia zharmonizowanej interpretacji przez właściwe organy publiczne Stron, należy opracować wytyczne dotyczące wymaganej treści świadectwa przewozowego EUR.1,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł
      Noty wyjaśniające dotyczące świadectwa przewozowego EUR.1 do załącznika II (dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej) do umowy zawarte w załączniku do niniejszej decyzji zostają zatwierdzone.
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

         Sporządzono w …

               W imieniu Rady Stowarzyszenia

               W imieniu Strony AŚ

               W imieniu Strony UE

      ZAŁĄCZNIK

         NOTY WYJAŚNIAJĄCE

         Art. 15 – Świadectwo przewozowe EUR.1: formularze i instrukcje dotyczące ich wypełniania

         Numer seryjny EUR.1

      Świadectwo przewozowe EUR.1 musi być opatrzone numerem seryjnym w celu ułatwienia identyfikacji. Numer seryjny składa się zwykle z liter(-y) i cyfr.

         Formularze świadectwa przewozowego EUR.1

      Świadectwo przewozowe EUR.1, którego brzmienie może być różne w zależności od wydającego je właściwego organu publicznego, w odniesieniu do wzoru zawartego w dodatku 3 (Wzory świadectwa przewozowego EUR.1 i wniosku o wydanie świadectwa przewozowego EUR.1) do załącznika II (dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej) do umowy, może być akceptowane jako dowód pochodzenia, jeżeli:

                  a)

                  występujące różnice nie zmieniają informacji, których podanie jest wymagane w każdym polu; oraz

                  b)

                  właściwe organy publiczne Stron przekazały sobie nawzajem za pośrednictwem Komisji Europejskiej różne wzory świadectwa i powiadomiły o nich koordynatorów części IV umowy.

         Pole 1: Eksporter

      Podaje się szczegółowe informacje dotyczące eksportera towarów (imię i nazwisko lub nazwę, pełny aktualny adres oraz kraj, z którego pochodzi wywóz).

         Pole 2: Świadectwo jest stosowane w preferencyjnym handlu między

      W tym celu wskazuje się:
      Ameryka Środkowa; Unia Europejska lub UE (1); Ceuta; Melilla; Andora lub AD; San Marino lub SM.

         Pole 3: Odbiorca

      Wypełnianie tego pola jest fakultatywne. Jeżeli pole to jest wypełniane, muszą zostać podane szczegółowe informacje dotyczące odbiorcy: imię i nazwisko lub nazwa, pełny aktualny adres oraz kraj przeznaczenia towarów.

         Pole 4: Kraj, grupa krajów lub terytorium, z którego produkty są uważane za pochodzące

      Wskazuje się kraj, grupę krajów lub terytorium pochodzenia towarów:
      Ameryka Środkowa; Unia Europejska lub UE (1); Ceuta; Melilla; Andora lub AD; San Marino lub SM.

         Pole 5: Kraj, grupa krajów lub terytorium przeznaczenia

      Wskazuje się kraj, grupę krajów lub terytorium Strony dokonującej przywozu, do której produkty mają zostać dostarczone:
      Ameryka Środkowa; Unia Europejska lub UE (1); Ceuta; Melilla; Andora lub AD; San Marino lub SM.

         Pole 6: Szczegóły dotyczące transportu

      Wypełnianie tego pola jest fakultatywne. Jeżeli pole to jest wypełniane, należy wskazać środek transportu oraz numer lotniczego listu przewozowego lub konosamentu, wraz nazwami poszczególnych przedsiębiorstw transportowych.

         Pole 7: Uwagi

      Pole to należy wypełnić w następujących przypadkach:

                  1.

                  W przypadku gdy świadectwo jest wystawiane po wywozie towarów na podstawie art. 16 załącznika II do umowy – wówczas w polu tym wpisuje się w jednym z języków określonych w umowie adnotację: „WYSTAWIONE RETROSPEKTYWNIE”. Ponadto w przypadku, o którym mowa w art. 16 ust. 1 lit. b) załącznika II, w polu tym wskazuje się numer świadectwa przewozowego EUR.1, które nie zostało z przyczyn technicznych przyjęte przy przywozie: „EUR.1 Nr …”.

                  2.

                  W przypadku duplikatu świadectwa wystawianego na podstawie art. 17 załącznika II do umowy w polu tym musi zostać wpisana w jednym z języków określonych w umowie adnotacja: „DUPLIKAT” oraz data wystawienia oryginalnego świadectwa przewozowego EUR.1.

                  3.

                  W przypadku kumulacji pochodzenia z Boliwią, Kolumbią, Ekwadorem, Peru lub Wenezuelą w polu tym musi zostać wpisana adnotacja „kumulacja z (nazwa kraju)” zgodnie z art. 3 załącznika II.

                  4.

                  W przypadku gdy produkt jest objęty regułą pochodzenia podlegającą kontyngentom, w polu tym musi zostać wpisana adnotacja: „Produkt pochodzący zgodnie z załącznikiem II dodatek 2 A (dotyczącym definicji pojęcia »produkty pochodzące« oraz metod współpracy administracyjnej)”.

                  5.

                  W innych przypadkach, w których sprecyzowanie informacji zawartych w świadectwie przewozowym EUR.1 można uznać za przydatne.

         Pole 8: Liczba porządkowa; znaki i numery; liczba i rodzaj opakowań; opis towarów

      Zamieszcza się opis towarów zgodnie z opisem zawartym w fakturze (liczba porządkowa; znaki i numery; ilość i rodzaj opakowań – palety, skrzynki, worki, rolki, beczki, torebki itp.). Można podać ogólny opis towarów, o ile dotyczy on szczegółowego opisu na fakturze i jeżeli istnieje jednoznaczny związek między dokumentem importowym a świadectwem przewozowym EUR.1. W tym przypadku w polu tym podaje się numer faktury. W każdym przypadku klasyfikacja taryfowa powinna być podana przynajmniej na poziomie pozycji (kod czterocyfrowy) w ramach Systemu Zharmonizowanego.
      Jeśli towary nie są zapakowane, wskazuje się, w zależności od przypadku, liczbę artykułów lub wpisuje „luzem”.
      Opis towarów musi być poprzedzony liczbą porządkową, bez pozostawiania pustych wierszy lub miejsc; nie należy także pozostawiać pustych wierszy lub miejsc między produktami wyszczególnionymi na świadectwie. Jeżeli pole to nie jest wypełnione w całości, poniżej ostatniego wiersza opisu musi zostać nakreślona linia pozioma, a puste miejsce musi zostać przekreślone, tak aby późniejsze dopiski stały się niemożliwe.

         Pole 9: Masa brutto (w kg) lub inna jednostka miary (litry, m3 itp.)

      Podaje się masę brutto (w kg) lub ilość w innej jednostce miary (w litrach, m3 itp.) wszystkich towarów wymienionych w polu 8 lub odrębnie dla każdej pozycji (pozycja HS).

         Pole 10: Faktury

      Wypełnianie tego pola jest fakultatywne. Jeżeli pole to jest wypełniane, podaje się datę i numer(-y) faktur(-y).

         Pole 11: Potwierdzenie właściwego organu publicznego lub organu celnego

      Pole to jest wypełniane wyłącznie przez właściwy organ administracji publicznej lub organ celny, który wystawia świadectwo, w zależności od sytuacji w danym kraju.

         Pole 12: Oświadczenie eksportera

      Pole to jest wypełniane wyłącznie przez eksportera lub jego upoważnionego przedstawiciela. Musi ono zawierać miejsce i datę sporządzenia świadectwa oraz być podpisane przez eksportera lub jego upoważnionego przedstawiciela.
      Eksporter lub jego upoważniony przedstawiciel może złożyć podpis fizycznie lub Strona może umożliwić mu podpisanie świadectwa EUR.1 cyfrowo.

         Pole 13: Wniosek o weryfikację i Pole 14: Wynik weryfikacji

      Pola te służą do celów weryfikacji i są wypełniane wyłącznie przez organ celny lub właściwy organ publiczny w każdym z państw, w zależności od danego przypadku.

         (1)  Zob. załącznik do świadectwa przewozowego EUR.1 – instrukcja dotycząca wypełniania.

      ZAŁĄCZNIK DO ŚWIADECTWA PRZEWOZOWEGO EUR.1 – INSTRUKCJA DOTYCZĄCA WYPEŁNIANIA

         OKREŚLENIA ODNOSZĄCE SIĘ JEDNOZNACZNIE DO UNII

                  Język

                  UE

                  Unia Europejska (UE)

                  BG

                  EC

                  Европейски съюз (ЕС)

                  CS

                  EU

                  Evropská unie

                  DA

                  EU

                  Den Europæiske Union

                  DE

                  EU

                  Europäische Union

                  EL

                  EE

                  Ευρωπαϊκή Ένωση

                  EN

                  EU

                  European Union

                  ES

                  UE

                  Unión Europea

                  ET

                  EL

                  Euroopa Liit

                  FI

                  EU

                  Euroopan unioni

                  FR

                  UE

                  Union européenne

                  HR

                  EU

                  Europska unija

                  HU

                  EU

                  Európai Unió

                  IT

                  UE

                  Unione europea

                  LT

                  ES

                  Europos Sąjunga

                  LV

                  ES

                  Eiropas Savienība

                  MT

                  UE

                  Unjoni Ewropea

                  NL

                  EU

                  Europese Unie

                  PL

                  UE

                  Unia Europejska

                  PT

                  UE

                  União Europeia

                  RO

                  UE

                  Uniunea Europeană

                  SK

                  EÚ

                  Európska únia

                  SL

                  EU

                  Evropska unija

                  SV

                  EU

                  Europeiska unionen