title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1763 z dnia 1 października 2015 r. dotycząca środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi

text:
               2.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 257/37

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/1763
   z dnia 1 października 2015 r.
   dotycząca środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 16 marca 2015 r. Unia Europejska podtrzymała stanowisko, które zajęła na początku kryzysu w Burundi, że jedynie dialog prowadzący do zgody, z poszanowaniem porozumienia z Aruszy na rzecz pokoju i pojednania z 2000 r. i konstytucji Burundi, umożliwi znalezienie trwałego rozwiązania politycznego w interesie bezpieczeństwa i demokracji dla wszystkich Burundyjczyków.

               (2)

               W dniu 18 maja 2015 r. Rada potępiła próbę zamachu stanu w Burundi, a także wszelkie akty przemocy lub naruszenia porządku konstytucyjnego, niezależnie od tego, kim są sprawcy, a także wyraziła głębokie zaniepokojenie sytuacją w Burundi. Rada wyraziła również determinację do podjęcia wszystkich koniecznych środków wobec burundyjskich podmiotów, których działania utrwalają przemoc i utrudniają poszukiwanie rozwiązania politycznego.

               (3)

               W dniu 22 czerwca 2015 r. Rada wyraziła głębokie zaniepokojenie z powodu liczby ofiar oraz przypadków poważnych naruszeń praw człowieka od początku kryzysu, w szczególności nadużyć, których miały się dopuścić siły bezpieczeństwa i członkowie ugrupowania Imbonerakure. Rada podkreśliła również, że razie potrzeby jest zdecydowana przyjąć ukierunkowane środki ograniczające wobec osób, których działania mogą – w przeszłości lub obecnie – doprowadzić do aktów przemocy i represji oraz do poważnych naruszeń praw człowieka lub utrudniać poszukiwanie rozwiązania politycznego w ramach zaproponowanych przez Unię Afrykańską i Wspólnotę Wschodnioafrykańską.

               (4)

               W dniu 23 lipca 2015 r. Unia Europejska wyraziła ubolewanie, że rząd Burundi nie wdrożył w pełni stosownych decyzji Unii Afrykańskiej i Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej, które otworzyłyby drogę do przeprowadzenia wiarygodnych i pluralistycznych wyborów.

               (5)

               Rada nadal pozostaje poważnie zaniepokojona sytuacją w Burundi. W obecnych okolicznościach, a także zgodnie z decyzją Rady z czerwca 2015 r., należy wprowadzić ograniczenia podróżowania i zamrożenie aktywów wobec osób, podmiotów lub organów podważających demokrację lub utrudniających poszukiwanie rozwiązania politycznego w Burundi, między innymi przez akty przemocy, represje lub podżeganie do przemocy, wobec osób, podmiotów lub organów biorących udział w planowaniu czynów naruszających międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, stosownie do przypadku, lub stanowiących poważne złamanie praw człowieka, kierujących popełnianiem takich czynów lub dopuszczających się popełnienia takich czynów w Burundi, jak również powiązanych z nimi osób, podmiotów lub organów.

               (6)

               Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do uniemożliwienia wjazdu na ich terytoria lub tranzytu przez te terytoria:

               a)

               osób fizycznych podważających demokrację lub utrudniających poszukiwanie rozwiązania politycznego w Burundi, między innymi przez akty przemocy, represje lub podżeganie do przemocy;

               b)

               osób fizycznych biorących udział w planowaniu czynów naruszających międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, stosownie do przypadku, lub stanowiących poważne złamanie praw człowieka, kierujących popełnianiem takich czynów lub dopuszczających się popełnienia takich czynów, w Burundi; oraz

               c)

               osób fizycznych powiązanych z osobami, o których mowa w lit. a) i b),

         wymienionych w wykazie w załączniku.
   2.   Ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy swoim obywatelom wjazdu na jego terytorium.
   3.   Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane zobowiązaniami z zakresu prawa międzynarodowego, a mianowicie:

               a)

               jest państwem goszczącym międzynarodową organizację międzyrządową;

               b)

               jest państwem goszczącym międzynarodową konferencję zwołaną przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub odbywającą się pod jej auspicjami;

               c)

               na mocy umowy wielostronnej przyznającej przywileje i immunitety; lub

               d)

               na podstawie Traktatu pojednawczego (Traktat laterański) z 1929 r. zawartego między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

         4.   Uznaje się, że ust. 3 ma również zastosowanie w przypadkach, w których państwo członkowskie jest krajem goszczącym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
   5.   Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie zwolnienia na podstawie ust. 3 lub 4.
   6.   Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na podstawie ust. 1, w przypadkach gdy podróż jest uzasadniona pilnymi względami humanitarnymi lub koniecznością wzięcia udziału w posiedzeniach międzyrządowych i posiedzeniach, które Unia Europejska wspiera lub których jest gospodarzem, lub posiedzeniach, których gospodarzem jest państwo członkowskie przewodniczące pracom OBWE, podczas których prowadzony jest dialog polityczny propagujący w sposób bezpośredni cele polityczne środków ograniczających, w tym demokrację, prawa człowieka i praworządność w Burundi.
   7.   Państwo członkowskie, które zamierza przyznać zwolnienia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uznaje się za przyznane, o ile jeden lub większa liczba członków Rady nie wniesie pisemnego sprzeciwu w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. Jeżeli jeden lub większa liczba członków Rady wniesie sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu zaproponowanego wyłączenia.
   8.   W przypadkach, gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 lub 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub tranzyt przez to terytorium osób wymienionych w wykazie w załączniku, zezwolenie bezwzględnie ogranicza się do celu, w jakim zostało udzielone, i do osób, których bezpośrednio dotyczy.
   Artykuł 2
   1.   Zamraża się wszystkie środki pieniężne i zasoby gospodarcze należące do, będące własnością, w posiadaniu lub znajdujące się pod kontrolą:

               a)

               osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, podważających demokrację lub utrudniających poszukiwanie rozwiązania politycznego w Burundi, między innymi przez akty przemocy, represje lub podżeganie do przemocy;

               b)

               osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów biorących udział w planowaniu czynów naruszających międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, stosownie do przypadku, lub stanowiących poważne złamanie praw człowieka, kierujących popełnianiem takich czynów lub dopuszczających się popełnienia takich czynów, w Burundi; oraz

               c)

               osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów powiązanych z osobami, podmiotami lub organami, o których mowa w lit. a) i b),

         wymienionych w wykazie w załączniku.
   2.   Nie udostępnia się osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w wykazie w załączniku, ani też na ich rzecz, bezpośrednio lub pośrednio, żadnych środków pieniężnych ani zasobów gospodarczych.
   3.   Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na zwolnienie niektórych zamrożonych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych bądź na udostępnienie ich na warunkach, jakie uzna za stosowne, po ustaleniu, że dane środki pieniężne lub zasoby gospodarcze są:

               a)

               niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, wymienionych w wykazie w załączniku oraz członków rodzin takich osób fizycznych pozostających na ich utrzymaniu, w tym do zapłacenia za żywność, leki i leczenie oraz uiszczenia podatków, składek ubezpieczeniowych, opłat z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego i opłat za usługi użyteczności publicznej;

               b)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrot poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;

               c)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych; lub

               d)

               niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ powiadomił właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję, co najmniej dwa tygodnie przed wydaniem zezwolenia, o powodach, dla których uważa, że należy wydać specjalne zezwolenie.

         Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na podstawie niniejszego ustępu.
   4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na zwolnienie niektórych zamrożonych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:

               a)

               środki pieniężne lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed datą umieszczenia w wykazie w załączniku osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w ust. 1, lub orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii, lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim, przed tą datą lub po tej dacie;

               b)

               środki pieniężne lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub decyzją lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu lub decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób, którym takie roszczenia przysługują;

               c)

               orzeczenie lub decyzja nie zostały wydane na korzyść osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w wykazie w załączniku; oraz

               d)

               uznanie orzeczenia lub decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

         Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu.
   5.   Ust. 1 nie uniemożliwia osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi, umieszczonym w wykazie w załączniku, dokonywania płatności należnej z tytułu umowy zawartej przed dniem umieszczenia takiej osoby fizycznej lub prawnej, takiego podmiotu lub takiego organu w tym wykazie, pod warunkiem że dane państwo członkowskie ustaliło, że płatność nie jest bezpośrednio lub pośrednio dokonywana na rzecz osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w ust. 1.
   6.   Ust. 2 nie ma zastosowania do księgowania na zamrożonych rachunkach:

               a)

               odsetek lub innych dochodów na tych rachunkach;

               b)

               płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami przewidzianymi w ust. 1 i 2; lub

               c)

               płatności należnych z tytułu orzeczeń sądowych, decyzji administracyjnych lub orzeczeń arbitrażowych wydanych w Unii lub wykonalnych w danym państwie członkowskim,

         pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają środkom przewidzianym w ust. 1.
   Artykuł 3
   1.   Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, sporządza i dokonuje zmian wykazu znajdującego się w załączniku.
   2.   Rada przekazuje decyzję, o której mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, danej osobie fizycznej lub prawnej, danemu podmiotowi lub danemu organowi bezpośrednio – jeżeli adres jest znany – albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie, takiemu podmiotowi lub takiemu organowi przedstawienie uwag.
   3.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu decyzji, o której mowa w ust. 1, i informuje o tym daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub dany organ.
   Artykuł 4
   1.   Załącznik zawiera powody umieszczenia w wykazie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 1 ust. 1 i art. 2 ust. 1.
   2.   Załącznik zawiera również, w przypadku gdy są dostępne, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów. W przypadku osób fizycznych informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres – jeśli jest znany – oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do osób prawnych, podmiotów lub organów, informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.
   Artykuł 5
   W celu maksymalizacji oddziaływania środków przewidzianych w niniejszej decyzji, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do tych przewidzianych w niniejszej decyzji.
   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 3 października 2016 r.
   Niniejsza decyzja jest przedmiotem stałych przeglądów. Może ona być przedłużana lub zmieniana, w stosownych przypadkach, jeżeli Rada uzna, że cele niniejszej decyzji nie zostały osiągnięte.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 1 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. SCHNEIDER

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK

         Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 1 i 2

                  Nazwisko

                  Informacje identyfikacyjne

                  Powody umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Godefroid BIZIMANA

                  Data urodzenia: 23.4.1968 r.
                  Miejsce urodzenia: NYAGASEKE, MABAYI, CIBITOKE
                  Obywatelstwo Burundi. Nr paszportu: DP0001520

                  Zastępca dyrektora generalnego policji państwowej, odpowiedzialny za podważanie demokracji przez podejmowanie decyzji operacyjnych, które doprowadziły do nieproporcjonalnego użycia siły oraz aktów brutalnego tłumienia pokojowych demonstracji, które rozpoczęły się dnia 26 kwietnia 2015 r., po ogłoszeniu kandydatury Pierre'a Nkurunzizy na urząd prezydenta.

                  2.

                  Gervais NDIRAKOBUCA alias NDAKUGARIKA

                  Data urodzenia: 1.8.1970 r.
                  Obywatelstwo Burundi. Nr paszportu: DP0000761

                  Dyrektor Biura Administracji Prezydenta (Présidence) odpowiedzialny za kwestie związane z policją państwową. Odpowiedzialny za utrudnianie poszukiwania rozwiązania politycznego w Burundi; czynił to, wydając instrukcje, które doprowadziły do nieproporcjonalnego użycia siły, aktów przemocy, aktów represji i naruszeń międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka wobec osób protestujących, które rozpoczęły demonstracje od dnia 26 kwietnia 2015 r., po ogłoszeniu kandydatury Pierre'a Nkurunzizy na urząd prezydenta, w tym 26, 27 i 28 kwietnia w dzielnicach Nyakabiga i Musaga w Bużumburze.

                  3.

                  Mathias/Joseph NIYONZIMA alias KAZUNGU

                  Numer rejestracji (SNR): O/00064
                  Obywatelstwo Burundi. Nr paszportu: OP0053090

                  Urzędnik państwowych służb wywiadowczych. Odpowiedzialny za utrudnianie poszukiwania rozwiązania politycznego w Burundi, czynił to, podżegając do przemocy i aktów represji podczas demonstracji, które rozpoczęły się dnia 26 kwietnia 2015 r., po ogłoszeniu kandydatury Pierre'a Nkurunzizy na urząd prezydenta. Odpowiedzialny za wspomaganie szkolenia, koordynowania i uzbrojenia bojówek paramilitarnych Imbonerakure – również poza Burundi – które są odpowiedzialne za akty przemocy, represji i poważne łamanie praw człowieka w Burundi.

                  4.

                  Léonard NGENDAKUMANA

                  Data urodzenia: 24.11.1968 r.
                  Obywatelstwo Burundi. Nr paszportu: DP0000885

                  Były „Chargé de Missions de la Présidence” i były generał wojskowy. Odpowiedzialny za utrudnianie poszukiwania rozwiązania politycznego w Burundi; czynił to, uczestnicząc w próbie zamachu stanu dnia 13 maja 2015 r. w celu obalenia rządu Burundi. Odpowiedzialny za akty przemocy – ataki z użyciem granatów – popełniane w Burundi, jak również za podżeganie do przemocy. Generał Léonard Ngendakumana publicznie wspierał przemoc jako sposób na osiągniecie celów politycznych.


               15.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 468/273

         P7_TA(2013)0551
   Decyzja o niewyrażeniu sprzeciwu wobec aktu delegowanego: warunki udostępniania deklaracji właściwości użytkowych wyrobów budowlanych na stronach internetowych
   Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego z dnia 30 października 2013 r. w sprawie warunków udostępniania deklaracji właściwości użytkowych wyrobów budowlanych na stronach internetowych (C(2013)7086 – 2013/2928(DEA))
   (2016/C 468/53)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2013)7086),

               —

               uwzględniając pismo Komisji z dnia 14 listopada 2013 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyrazi on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

               —

               uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiające zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG (1) (CPR), a w szczególności jego art. 7 ust. 3 i art. 63 ust. 1,

               —

               uwzględniając art. 87a ust. 6 Regulaminu,

               —

               uwzględniając fakt, iż nie wyrażono żadnego sprzeciwu w terminie określonym w art. 87a ust. 6 tiret trzecie i czwarte Regulaminu, który to termin upłynął z dniem 10 grudnia 2013 r.,

               A.

               mając na uwadze, że należy zadbać o to, by rozporządzenie delegowane w sprawie e-zamówień weszło w życie jak najszybciej, zważywszy że istotne przepisy podstawowego aktu ustawodawczego, w tym przepisy dotyczące deklaracji właściwości użytkowych, są stosowane od dnia 1 lipca 2013 r.;

               B.

               mając na uwadze, że możliwość udostępniania tych deklaracji w internecie, zgodnie z wolą prawodawcy, umożliwiłaby producentom wyrobów budowlanych zmniejszenie kosztów oraz poprawę elastyczności w sektorze budowlanym jako takim;

               C.

               mając na uwadze, że rozporządzenie delegowane powinno było zostać przygotowane przez Komisję wcześniej, aby uniknąć godnych pożałowania opóźnień w wydawaniu pozwoleń na odstępstwo od obowiązku dostarczenia przez producentów elektronicznych wersji deklaracji właściwości użytkowych dla każdego wyrobu wprowadzanego do obrotu;

               D.

               mając na uwadze, że szczególnie ważne jest, by zarówno Parlament, jak i Rada mogły skorzystać z określonych w traktatach praw, które czynią z nich współprawodawców, w tym z prawa do orzekania o tym, jakie elementy będą delegowane Komisji w przyszłych podstawowych aktach ustawodawczych, a także to, by Parlament mógł uczestniczyć, wraz z ekspertami państw członkowskich i innymi zainteresowanymi podmiotami, w prowadzonych w przejrzysty sposób konsultacjach poprzedzających przyjęcie aktu delegowanego;

               1.

               oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

      (1)  Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 5.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1686 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Eurojustu za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/340

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1686
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Eurojustu za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Eurojustu za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Eurojustu za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Eurojustu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Eurojustowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając decyzję Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (5), w szczególności jej art. 36,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0091/2015),

         1.

            stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Eurojustu zostało przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

         2.

            zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Eurojustu za rok budżetowy 2013;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 282.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2004/822/WPZiB: Decyzja BiH/5/2004 Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa z dnia 3 listopada 2004 r. zmieniająca decyzję BiH/1/2004 w sprawie dopuszczenia wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz decyzję BiH/3/2004 w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               2.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 357/39

      DECYZJA BiH/5/2004 KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA

   z dnia 3 listopada 2004 r.
   zmieniająca decyzję BiH/1/2004 w sprawie dopuszczenia wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz decyzję BiH/3/2004 w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   (2004/822/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając decyzję BiH/1/2004 Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa z dnia 21 września 2004 r. w sprawie dopuszczenia wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1) oraz decyzję BiH/3/2004 Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa z dnia 29 września 2004 r. w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W następstwie zalecenia dowódcy operacji UE dotyczącego wkładu Albanii, Komitet Wojskowy Unii Europejskiej wyraził zgodę na zalecenie Komitetowi Politycznemu i Bezpieczeństwa dopuszczenia wkładu Albanii.

               (2)

               Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonywaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne. W związku z powyższym, Dania nie uczestniczy w finansowaniu operacji.

               (3)

               W dniach 12–13 grudnia 2002 r. Rada Europejska na szczycie w Kopenhadze przyjęła deklarację stwierdzającą, że porozumienia „Berlin plus” i ich realizacja dotyczy tylko tych Państw Członkowskich UE, które są członkami NATO lub stronami „Partnerstwa dla Pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne porozumienia w sprawie bezpieczeństwa,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Załącznik do decyzji BiH/1/2004 otrzymuje następujące brzmienie:

         „ZAŁĄCZNIK
         WYKAZ PAŃSTW TRZECICH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1

                     —

                     Albania

                     —

                     Argentyna

                     —

                     Bułgaria

                     —

                     Chile

                     —

                     Kanada

                     —

                     Maroko

                     —

                     Norwegia

                     —

                     Nowa Zelandia

                     —

                     Rumunia

                     —

                     Szwajcaria

                     —

                     Turcja”.

   Artykuł 2
   Załącznik do decyzji BiH/3/2004 otrzymuje brzmienie:

         „ZAŁĄCZNIK
         WYKAZ PAŃSTW TRZECICH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3 UST. 1

                     —

                     Albania

                     —

                     Argentyna

                     —

                     Bułgaria

                     —

                     Chile

                     —

                     Kanada

                     —

                     Maroko

                     —

                     Norwegia

                     —

                     Nowa Zelandia

                     —

                     Rumunia

                     —

                     Szwajcaria

                     —

                     Turcja”.

   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 3 listopada 2004 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         A. HAMER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 324 z 27.10.2004, str. 20.

      (2)  Dz.U. L 325 z 28.10.2004, str. 64.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1614 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja I – Parlament Europejski

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/1

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1614
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja I – Parlament Europejski
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013 (1),

                  —

                  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013 (COM(2014) 510 – C8-0147/2014) (2),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie w sprawie zarządzania budżetem i finansami za rok budżetowy 2013, sekcja I – Parlament Europejski (3),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne audytora wewnętrznego za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami instytucji (4),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (5) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając art. 314 ust. 10 i art. 318 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (7), w szczególności jego art. 164, 165 i 166,

                  —

                  uwzględniając decyzję Prezydium z dnia 27 kwietnia 2005 r. w sprawie przepisów wewnętrznych dotyczących wykonania budżetu Parlamentu Europejskiego (8), w szczególności jej art. 13,

                  —

                  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie wytycznych dotyczących procedury budżetowej 2013 – sekcje I, II, IV, V, VI, VII, VIII, IX i X (9),

                  —

                  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 marca 2012 r. w sprawie preliminarza dochodów i wydatków Parlamentu Europejskiego w roku budżetowym 2013 (10),

                  —

                  uwzględniając art. 94 i art. 98 ust. 3 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0082/2015),

                  A.

                  mając na uwadze, że przewodniczący przyjął sprawozdanie finansowe Parlamentu za rok 2013 w dniu 25 czerwca 2014 r.;

                  B.

                  mając na uwadze, że sekretarz generalny, jako główny delegowany urzędnik zatwierdzający, potwierdził w dniu 6 listopada 2014 r., iż uzyskał wystarczającą pewność, że zasoby przeznaczone na budżet Parlamentu zostały wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem oraz zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami;

                  C.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził podczas kontroli, iż w odniesieniu do wydatków administracyjnych w 2013 r. wszystkie instytucje wprowadziły satysfakcjonujące systemy nadzoru i kontroli, wymagane na mocy rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012;

                  D.

                  mając na uwadze, że na mocy art. 166 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 każda instytucja unijna musi podjąć wszelkie właściwe działania w celu uwzględnienia uwag towarzyszących decyzji Parlamentu Europejskiego o udzieleniu absolutorium;

         1.

            udziela swojemu przewodniczącemu absolutorium z wykonania budżetu Parlamentu Europejskiego za rok budżetowy 2013;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. L 66 z 8.3.2013.

         (2)  Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 201 z 30.6.2014, s. 1.

         (4)  Dz.U. C 398 z 12.11.2014, s. 1.

         (5)  Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 128.

         (6)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (7)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (8)  PE 349.540/Bur/ann/def.

         (9)  Dz.U. C 249 E z 30.8.2013, s. 18.

         (10)  Dz.U. C 257 E z 6.9.2013, s. 104.


title: Decyzja Rady z dnia 13 lipca 1987 r. dotycząca zawarcia porozumienia w formie wymiany listów zmieniającego umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską w odniesieniu do niektórych serów

text:
Ważna informacja prawna

|

31987D0505

Dziennik Urzędowy L 289 , 13/10/1987 P. 0032 - 0032 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 13 P. 0034  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 13 P. 0034

		Decyzja Radyz dnia 13 lipca 1987 r.dotycząca zawarcia porozumienia w formie wymiany listów zmieniającego umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską w odniesieniu do niektórych serów(87/505/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,uwzględniając zalecenie Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Umowa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską dotycząca niektórych serów, negocjowana na mocy z art. XXVIII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu (GATT) oraz przyjęta przez Radę decyzją 69/352/EWG [1], ustanawia między innymi limity wagowe w odniesieniu do wszystkich serów, których one dotyczą; podczas dwustronnych konsultacji zostało przyjęte, iż w świetle doświadczeń wskazana jest zmiana limitów wagowych dla sera Sbrinz, gdyż okazały się one zbyt restrykcyjne;Porozumienie w formie wymiany listów zmieniające wyżej wspomnianą umowę powinno być zatwierdzone,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty przyjmuje się porozumienie w formie wymiany listów zmieniające Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską w odniesieniu do niektórych serów.Tekst porozumienia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Umowy tak, aby stała się wiążąca dla Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lipca 1987 r.W imieniu RadyP. SimonsenPrzewodniczący[1] Dz.U. L 257 z 13.10.1969, str. 3.--------------------------------------------------


title: 2008/879/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 października 2008 r. w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności UE zgodnie z pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. zawartego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami

text:
               25.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 314/13

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 22 października 2008 r.
   w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności UE zgodnie z pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. zawartego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
   (2008/879/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 26,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (2),
   uwzględniając wniosek Komisji,
   mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska ustanowiła Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („fundusz”) w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte klęskami.

               (2)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. dopuszcza możliwość uruchomienia funduszu w granicach rocznego pułapu wynoszącego 1 mld EUR.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 2012/2002 zawiera przepisy umożliwiające uruchomienie funduszu.

               (4)

               Francja złożyła wniosek o uruchomienie funduszu w związku z katastrofą naturalną spowodowaną przez huragan Dean w sierpniu 2007 r.,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008 uruchamia się Fundusz Solidarności Unii Europejskiej w celu udostępnienia kwoty 12 780 000 EUR w środkach na zobowiązania i środkach na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 22 października 2008 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         H.-G. PÖTTERING

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         J.-P. JOUYET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3.


title: 2014/595/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/247

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2012
   (2014/595/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 – C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego (4), w szczególności jego art. 19,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE, Euratom) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0196/2014),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 165.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1662 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/261

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1662
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (5), w szczególności jego art. 64,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0096/2015),

         1.

            stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych zostało przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

         2.

            zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2013;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 174.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2009/213/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/159

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska za rok budżetowy 2006
   (2009/213/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności art. 185 tego rozporządzenia,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (4), w szczególności jego art. 13,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności art. 94 tego rozporządzenia,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0122/2008),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2006;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 4.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 24.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 120 z 11.5.1990, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/160

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska na rok budżetowy 2006
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności art. 185 tego rozporządzenia,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (4), w szczególności jego art. 13,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności art. 94 tego rozporządzenia,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0122/2008),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2006 r. jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u podstaw sprawozdania zostały przeprowadzone legalnie i prawidłowo,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 24 kwietnia 2007 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2005 (6), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi

                           —

                           zauważył, że poziom przeniesień (ponad 30 %) na zobowiązania z tytułu działalności operacyjnej (tytuł III) jest wysoki; zachęcił Agencję do redukcji przeniesień,

                           —

                           zwrócił się do Agencji o rozwiązanie problemu braku opisu systemów kontroli wewnętrznej,

                           —

                           zwrócił się do Agencji o zareagowanie na uwagi Trybunału, który stwierdził wciąż obecne niedociągnięcia w rocznym sprawozdaniu z działalności urzędnika zatwierdzającego, które nie zawiera właściwych informacji na temat wyników działań w danym roku w odniesieniu do obranych celów, na temat powiązanego z nimi ryzyka, wykorzystania zasobów oraz funkcjonowania systemów kontroli wewnętrznej,

                           —

                           domagał się, aby do dnia 1 stycznia 2010 r., a następnie co pięć lat, Agencja zlecała przeprowadzenie niezależnej zewnętrznej oceny własnych osiągnięć w oparciu o rozporządzenie ustanawiające Agencję oraz program prac, co do którego decyzje podejmuje zarząd;

   Kwestie ogólne, które odnoszą się do zagadnień horyzontalnych dotyczących agencji UE, a tym samym mają znaczenie także dla procedur udzielania absolutorium poszczególnym agencjom

               1.

               zauważa, że w 2006 r. budżety 24 agencji i innych organów zdecentralizowanych skontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy wyniosły ogółem 1 080,5 mln EUR (największym budżetem, w wysokości 271 mln EUR, dysponowała Europejska Agencja Odbudowy, a budżetem najmniejszym, wynoszącym 5 mln EUR – Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL));

               2.

               zaznacza, że do zewnętrznych organów UE podlegających procedurze kontroli i udzielania absolutorium należą obecnie nie tylko tradycyjne agencje regulacyjne, lecz również agencje wykonawcze utworzone w celu realizacji konkretnych programów, a w najbliższej przyszłości będą to także wspólne przedsięwzięcia ustanowione w formie partnerstw publiczno-prywatnych (wspólne inicjatywy technologiczne);

               3.

               zauważa, że w przypadku Parlamentu liczba agencji podlegających procedurze udzielania absolutorium zmieniała się w sposób następujący: rok budżetowy 2000: 8; 2001: 10; 2002: 11; 2003: 14; 2004: 14; 2005: 16; 2006: 20 agencji regulacyjnych i 2 agencje wykonawcze (nie licząc 2 agencji kontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy, lecz podlegających wewnętrznej procedurze udzielania absolutorium);

               4.

               stwierdza zatem, że proces kontroli/udzielania absolutorium stał się uciążliwy i nieproporcjonalny, biorąc pod uwagę względną wysokość budżetów agencji/organów zdecentralizowanych; zobowiązuje właściwą komisję parlamentarną do przeprowadzenia szeroko zakrojonego przeglądu procesu udzielania absolutorium agencjom i organom zdecentralizowanym z myślą o opracowaniu prostszego i bardziej racjonalnego podejścia, uwzględniając fakt, że w przyszłych latach trzeba będzie sporządzać oddzielne sprawozdania z udzielenia absolutorium coraz większej liczbie organów;

         Rozważania podstawowe

               5.

               zwraca się do Komisji, aby przed utworzeniem nowej agencji lub reformą agencji istniejącej przedstawiała jednoznaczne informacje dotyczące następujących aspektów: rodzaj agencji, cele agencji, wewnętrzna struktura zarządzania, produkty, usługi, główne procedury, grupa docelowa, klienci agencji i zainteresowane strony, oficjalne stosunki z podmiotami zewnętrznymi, odpowiedzialność za budżet, planowanie finansowe oraz polityka kadrowa;

               6.

               nalega, aby prace każdej agencji regulowane były sporządzaną przez agencję i właściwą DG roczną umową dotyczącą działalności, która powinna zawierać główne cele na nadchodzący rok, ramy finansowe oraz jasne wskaźniki umożliwiające pomiar wyników;

               7.

               nalega, aby działalność agencji podlegała regularnej kontroli (oraz kontroli ad hoc) Trybunału Obrachunkowego lub innego niezależnego audytora; uważa, że kontrole te nie powinny ograniczać się do tradycyjnych elementów zarządzania finansami i właściwego wykorzystania finansów publicznych, lecz powinny dotyczyć również efektywności i skuteczności administracji oraz obejmować ocenę każdej agencji pod kątem zarządzania finansami;

               8.

               jest zdania, że w przypadku agencji, które stale zawyżają swe potrzeby budżetowe, należy zastosować potrącenia techniczne w oparciu o liczbę nieobsadzonych stanowisk; wyraża opinię, że w perspektywie długoterminowej doprowadzi to do zmniejszenia dochodów przeznaczonych dla agencji, a więc również obniżenia kosztów administracyjnych;

               9.

               za poważny problem uznaje fakt, że niektóre agencje są krytykowane za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących zamówień publicznych, rozporządzenia finansowego, regulaminu pracowniczego itd.; za główną przyczynę tego uważa fakt, że większość przepisów i rozporządzenie finansowe wprowadzono z myślą o większych instytucjach, a większość mniejszych agencji nie dysponuje masą krytyczną umożliwiającą spełnienie tych wymogów regulacyjnych; dlatego zwraca się do Komisji o szybkie znalezienie rozwiązania w celu poprawy efektywności poprzez połączenie funkcji administracyjnych rozmaitych agencji, co pozwoli osiągnąć masę krytyczną (przy uwzględnieniu niezbędnych zmian podstawowych przepisów regulujących działalność agencji i ich budżetową niezależność) lub o pilne opracowanie szczegółowych przepisów dla agencji (w szczególności przepisów wykonawczych), które umożliwią agencjom pełną zgodność z wymogami;

               10.

               nalega, aby podczas opracowywania wstępnego projektu budżetu Komisja uwzględniała wyniki wykonania budżetu przez poszczególne agencje w poprzednich latach, zwłaszcza w roku n-1, oraz dokonywała odpowiedniej rewizji budżetu wnioskowanego przez poszczególne agencje; zwraca się do właściwej komisji o respektowanie tej rewizji, a jeśli Komisja jej nie dokona, o wprowadzenie zmian w danym budżecie, tak aby odpowiadał on realistycznej kwocie dostosowanej do możliwości wykorzystania budżetu przez daną agencję;

               11.

               przypomina o swojej decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2005, w której zwrócił się do Komisji z prośbą o przedstawianie co pięć lat analizy wartości dodanej każdej działającej agencji; zachęca wszystkie właściwe instytucje, aby w przypadku negatywnej oceny wartości dodanej agencji podejmowały niezbędne kroki, zmieniając mandat tej agencji lub likwidując ją; zwraca uwagę, że w 2007 r. Komisja nie przeprowadziła ani jednej oceny; nalega, aby Komisja przedstawiła co najmniej pięć takich ocen przed podjęciem decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2007, zaczynając od najstarszych agencji;

               12.

               uważa, że należy szybko wprowadzić zalecenia Trybunału Obrachunkowego, a poziom subsydiów wypłacanych agencjom dostosować do ich faktycznych potrzeb finansowych; uważa ponadto że poprawki do ogólnego rozporządzenia finansowego należy włączyć do ramowego rozporządzenia finansowego agencji i szczegółowych rozporządzeń finansowych poszczególnych agencji;

         Sposób przedstawienia danych sprawozdawczych

               13.

               zauważa, że agencje nie stosują jednego standardowego podejścia, jeśli chodzi o sposób przedstawienia ich działalności w przedmiotowym roku budżetowym oraz ich rachunków i sprawozdań w sprawie zarządzania budżetem i finansami, ani jeśli chodzi o wskazanie, czy dyrektor agencji powinien sporządzić poświadczenie wiarygodności; zauważa, że nie wszystkie agencje dokonują wyraźnego rozróżnienia pomiędzy przedstawieniem pracy agencji społeczeństwu a sprawozdaniami technicznymi z zarządzania budżetem i finansami;

               14.

               zauważa, że chociaż stałe instrukcje Komisji dotyczące przygotowywania sprawozdań z działalności nie wymagają jednoznacznie od agencji sporządzenia poświadczenia wiarygodności, wielu dyrektorów poświadczenia takie sporządziło w odniesieniu do roku 2006, a w jednym przypadku zostało wniesione istotne zastrzeżenie;

               15.

               przypomina ust. 26 swojej rezolucji z dnia 12 kwietnia 2005 r. (7), w którym PE zachęcał dyrektorów agencji, aby odtąd do swojego rocznego sprawozdania z działalności, które jest przedstawiane razem z informacjami finansowymi i na temat zarządzania, dołączali poświadczenie wiarygodności dotyczące zgodności z prawem i prawidłowości operacji, podobnie do oświadczeń podpisywanych przez dyrektorów generalnych Komisji;

               16.

               zwraca się do Komisji o wprowadzenie odpowiednich zmian do jej stałych instrukcji dla agencji;

               17.

               proponuje ponadto, aby Komisja podjęła współpracę z agencjami w celu sporządzenia zharmonizowanego modelu, który obowiązywałby wszystkie agencje i organy zdecentralizowane i zawierał wyraźne rozróżnienie pomiędzy

                           —

                           przeznaczonym dla ogółu czytelników sprawozdaniem rocznym z działalności, pracy i osiągnięć danego organu,

                           —

                           sprawozdaniami finansowymi i sprawozdaniem z wykonania budżetu,

                           —

                           sprawozdaniem z działalności podobnym do sprawozdań z działalności dyrektorów generalnych Komisji,

                           —

                           poświadczeniem wiarygodności podpisywanym przez dyrektora organu, wraz z ewentualnymi zastrzeżeniami lub uwagami, które dyrektor uzna za warte uwzględnienia przez organ udzielający absolutorium;

         Ogólne ustalenia Trybunału Obrachunkowego

               18.

               zwraca uwagę na ustalenie Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 10.29 (8), zgodnie z którym transfer środków na subsydia dokonywany przez Komisję z budżetu wspólnotowego nie jest oparty na wystarczająco uzasadnionych oszacowaniach potrzeb finansowych agencji oraz że fakt ten w połączeniu z wysokością środków przeniesionych prowadzi do dysponowania przez agencje znacznymi zasobami finansowymi; ponadto zwraca uwagę na zalecenie Trybunału, aby poziom subsydiów wypłacanych agencjom był zgodny z ich faktycznymi potrzebami;

               19.

               zauważa, że na koniec 2006 r. 14 agencji wciąż nie wprowadziło systemu księgowego ABAC (sprawozdanie roczne, przypis do pkt 10.31);

               20.

               odnotowuje uwagę Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 1.25) dotyczącą rozliczeń międzyokresowych biernych za niewykorzystane urlopy, które są uwzględniane przez niektóre agencje; zaznacza, że w poświadczeniu wiarygodności Trybunał zgłosił zastrzeżenia w przypadku trzech agencji (Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (CEDEFOP), CEPOL i Europejska Agencja Kolejowa) w odniesieniu do roku 2006 (2005 r.: CEDEFOP, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, Europejska Agencja Odbudowy);

         Kontrola wewnętrzna

               21.

               przypomina, że zgodnie z art. 185 ust. 3 rozporządzenia finansowego audytor wewnętrzny Komisji jest również audytorem wewnętrznym agencji regulacyjnych, które otrzymują dotacje pokrywane z budżetu UE; zaznacza, że audytor wewnętrzny podlega zarządowi i dyrektorowi danej agencji;

               22.

               zwraca uwagę na zastrzeżenie zawarte w rocznym sprawozdaniu z działalności audytora wewnętrznego za 2006 r. o następującej treści:
               „Audytor wewnętrzny Komisji nie może właściwie wypełnić określonych w art. 185 rozporządzenia finansowego obowiązków wewnętrznego audytora organów wspólnotowych z powodu braku zasobów kadrowych”;

               23.

               przyjmuje jednak do wiadomości uwagę audytora wewnętrznego, który w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2006 r. stwierdza, że od 2007 r. wszystkie agencje regulacyjne będą corocznie podlegały kontroli wewnętrznej przeprowadzanej przez Służbę Audytu Wewnętrznego (IAS) dysponującą dodatkowymi zasobami kadrowymi przyznanymi przez Komisję;

               24.

               zwraca uwagę na coraz większą liczbę agencji regulacyjnych i wykonawczych oraz wspólnych przedsięwzięć, które na mocy art. 185 rozporządzenia finansowego podlegają kontroli przeprowadzanej przez IAS; zwraca się do Komisji o poinformowanie właściwej komisji parlamentarnej, czy zasoby kadrowe, którymi dysponuje IAS, będą wystarczające do przeprowadzania corocznych kontroli wszystkich takich organów w przyszłych latach;

               25.

               zauważa, że zgodnie z wymogiem określonym w art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 każdego roku każda agencja przesyła organowi udzielającemu absolutorium oraz Komisji sprawozdanie sporządzone przez dyrektora, podsumowujące liczbę i rodzaj kontroli wewnętrznych przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego oraz zalecenia i działania podjęte zgodnie z tymi zaleceniami; zwraca się do agencji o sprecyzowanie, czy wymaganie to jest spełniane, a jeśli tak – to w jaki sposób;

               26.

               w odniesieniu do zdolności do przeprowadzania kontroli wewnętrznych – zwłaszcza w mniejszych agencjach – zwraca uwagę na propozycję, którą w dniu 14 września 2006 r. audytor wewnętrzny przedstawił właściwej komisji parlamentarnej, a która dotyczy zezwolenia mniejszym agencjom na zakup usług z zakresu kontroli wewnętrznej od sektora prywatnego;

         Ocena agencji

               27.

               przypomina wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji (9) uzgodnione na posiedzeniu pojednawczym przed posiedzeniem Rady ECOFIN ds. budżetu w dniu 13 lipca 2007 r., w którym apelowano o spis agencji, które Komisja zamierza ocenić, oraz spis już ocenionych agencji wraz z podsumowaniem najważniejszych ustaleń;

         Procedury dyscyplinarne

               28.

               zauważa, że ze względu na swoją wielkość poszczególne agencje mają trudności z tworzeniem rad dyscyplinarnych ad hoc złożonych z pracowników znajdujących się na odpowiednim szczeblu hierarchii zawodowej oraz że IDOC (Biuro Dochodzeń i Postępowań Dyscyplinarnych) Komisji nie jest organem właściwym dla agencji; wzywa agencje do rozważenia możliwości utworzenia międzyagencyjnej rady dyscyplinarnej;

         Projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego

               29.

               przypomina projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie utworzenia ram prawnych dla europejskich agencji regulacyjnych przedstawiony przez Komisję (COM(2005) 59), którego celem było ustanowienie horyzontalnych ram dla tworzenia, struktury, funkcjonowania, oceny i kontroli europejskich agencji regulacyjnych; zauważa, że projekt ten stanowi pożyteczną inicjatywę w ramach wysiłków zmierzających do racjonalizacji tworzenia i działania agencji; zwraca uwagę na stwierdzenie Komisji zawarte w sprawozdaniu podsumowującym za 2006 r. (pkt 3.1, COM(2007) 274), że chociaż po opublikowaniu projektu postępy w negocjacjach utknęły w martwym punkcie, pod koniec 2006 r. ponownie podjęto merytoryczną dyskusję, tym razem na forum Rady; wyraża ubolewanie w związku z faktem, że dalsze postępy w kierunku przyjęcia projektu nie były możliwe;

               30.

               w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do przedstawienia komunikatu w sprawie przyszłości agencji regulacyjnych w roku 2008;

         Agencje samofinansujące się

               31.

               przypomina, że w przypadku dwóch agencji samofinansujących się absolutorium dyrektorowi udziela rada administracyjna; zauważa, że obydwie agencje odnotowują wysokie skumulowane nadwyżki z przychodów z opłat przeniesionych z lat ubiegłych:

                           —

                           Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 281 mln EUR (10),

                           —

                           Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 18 mln EUR (11);

         Uwagi szczegółowe

               32.

               uważa, że poziom wykonania operacyjnych i administracyjnych linii budżetowych Agencji jest zadowalający;

               33.

               uznaje Agencję za źródło ważnych informacji w dziedzinie ochrony środowiska dla wszystkich instytucji UE i dla określania jej polityki; odnotowuje z zadowoleniem, że agencji udało się przekształcić niektóre ze skomplikowanych danych w jasne wnioski i przedstawić je opinii publicznej, jak na przykład oświadczenie na temat środowiska naturalnego na 2006 r. lub szczegółowe sprawozdania na temat bioenergii oraz tendencji i przewidywań w zakresie emisji gazów cieplarnianych w Europie;

               34.

               odnotowuje jednak przeniesienie na rok budżetowy 2007 znacznych kwot środków budżetowych przeznaczonych na działania operacyjne po części w związku z późnym otrzymaniem przez Agencję środków finansowych na aktualizację bazy danych Corine Land Cover, która ma służyć wdrożeniu Globalnego monitoringu środowiska i bezpieczeństwa (GMES);

               35.

               przypomina sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rocznych sprawozdań finansowych Agencji za rok budżetowy 2006 oraz odpowiedzi agencji i wzywa Agencję do rozwijania budżetowej zasady jednoroczności;

               36.

               zwraca ponadto uwagę, że Trybunał stwierdził, iż wbrew zasadzie rozdziału obowiązków ten sam subdelegowany urzędnik zatwierdzający nie tylko prowadził kontrole ex ante, lecz także kontrolował prawa dostępu do informatycznego systemu rachunkowości budżetowej;

               37.

               zaznacza, że według stanu na dzień 31 grudnia 2006 r. środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych Agencji wynosiły 6 097 252,79 EUR, a skumulowana nadwyżka wynosiła 4 241 797,28 EUR;

               38.

               zwraca uwagę na stwierdzenie zawarte w sprawozdaniu Agencji w sprawie zarządzania budżetem i finansami, że ma ona prawo otrzymać od Komisji kwotę 3,3 mln EUR stanowiącą odpowiednik niewypłaconych subsydiów za lata 1994–2005;

               39.

               na podstawie sprawozdania rocznego zauważa, że jedna trzecia pracowników posiada takie samo obywatelstwo, a celem Agencji (podanym w sprawozdaniu rocznym) jest zwiększenie równowagi i różnorodności personelu;

               40.

               uważa, że w dążeniu do większej przejrzystości i lepszej sprawozdawczości inne agencje powinny iść za przykładem tej Agencji i wykorzystać „zrównoważoną kartę wyników”, stanowiącą załącznik do jej sprawozdania rocznego, która zawiera wskaźniki wyników odnoszące się do zasobów agencji, okresów płatności, punktu widzenia klientów i nastawienia pracowników i która ma na celu kompleksowe przedstawienie postępów w zakresie realizacji strategicznych celów Agencji;

               41.

               zwraca uwagę na złożoną strukturę Agencji obejmującą członków zarządu, komitetu naukowego, krajowych centrów koordynacji i europejskich centrów tematycznych;

               42.

               przypomina, że w dniu 1 marca 2006 r. Agencja przejęła rolę koordynatora dyrektorów agencji regulacyjnych.

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 4.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 24.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 120 z 11.5.1990, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 187 z 15.7.2008, s. 106.

      (7)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego zawierająca uwagi dołączone do decyzji w sprawie absolutorium dla dyrektora wykonawczego Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (Dz.U. L 196 z 27.7.2005, s. 81).

      (8)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (9)  Dokument Rady DS 605/1/07 Rev1.

      (10)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 141).

      (11)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 135).


title: Decyzja Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy z dnia 11 lutego 2000 r. ustanawiająca kodeks dobrego postępowania administracyjnego

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0791

Dziennik Urzędowy L 316 , 15/12/2000 P. 0069 - 0073

		Decyzja europejskiej fundacji na rzecz poprawy warunków życia i pracyz dnia 11 lutego 2000 r.ustanawiająca kodeks dobrego postępowania administracyjnego(2000/791/WE)EUROPEJSKA FUNDACJA NA RZECZ POPRAWY WARUNKÓW ŻYCIA I PRACY,uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy i zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 1947/93,uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1860/76 z dnia 29 czerwca 1976 r. ustanawiające warunki zatrudnienia pracowników Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy i zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 680/87, (EWG) nr 1238/80 oraz (EWG) nr 510/82,uwzględniając przepisy w sprawie otwartości Traktatu z Amsterdamu, w szczególności art. 1 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 21 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,uwzględniając sprawozdanie Komitetu ds. Petycji Parlamentu Europejskiego w sprawie jego własnej działalności w latach 1996 i 1997 [1], wzywające do ustanowienia kodeksu dobrego postępowania administracyjnego,uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lipca 1998 r. w sprawie sprawozdania rocznego z działalności Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w 1997 r. (C4–0270/98) [2],uwzględniając inicjatywę własną Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie przeprowadzenia rozpoznania w odniesieniu do istnienia i powszechnej dostępności, w różnych instytucjach i organach wspólnotowych, kodeksu dobrego postępowania administracyjnego urzędników regulującego ich relacje ze społeczeństwem,uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 15 kwietnia 1999 r. w sprawie sprawozdania rocznego z działalności Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w 1998 r. (C4–0138/99),uwzględniając istniejący kodeks postępowania dotyczący publicznego dostępu do dokumentów fundacji, zawarty w decyzji zarządu z dnia 21 listopada 1997 [3],a także mając na uwadze, co następuje:Traktat z Amsterdamu jednoznacznie wprowadził pojęcie otwartości do Traktatu o Unii Europejskiej, stwierdzając, że wyznacza ona nowy etap w procesie tworzenia coraz ściślejszego związku, w którym decyzje podejmowane są z możliwie najwyższym poszanowaniem zasady otwartości i jak najbliżej obywateli;w celu przybliżenia administracji obywatelom i zagwarantowania lepszej jakości administracji, należy przyjąć kodeks zawierający podstawowe zasady dobrego postępowania administracyjnego, którymi kierować się będą urzędnicy w kontaktach ze społeczeństwem;taki kodeks jest użyteczny zarówno dla pracowników, gdyż informuje ich w sposób szczegółowy o zasadach, jakimi powinni kierować się w kontaktach ze społeczeństwem, jak i dla obywateli, gdyż dostarcza im informacji o normach postępowania, jakich mają prawo oczekiwać załatwiając sprawy w urzędach administracji Wspólnoty;kodeks taki może być skuteczny jedynie wówczas, gdy stanie się dokumentem powszechnie dostępnym dla obywateli, a zatem powinien zostać opublikowany w formie decyzji podobnie jak wyżej wspomniana decyzja w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Fundacji;w rezolucjach C4–0270/98 i C4–0138/99 Parlament z zadowoleniem przyjął inicjatywę ustanowienia kodeksu dobrego postępowania administracyjnego instytucji i organów europejskich, podkreślając pilną potrzebę opracowania takiego kodeksu jak najszybciej;jednakowo Parlament podkreślił, iż kodeksowi należy nadać, w miarę możliwości, jednolitą postać dla wszystkich instytucji i organów europejskich, aby umożliwić dostęp do niego wszystkim obywatelom Europy, oraz opublikować go w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich;uznając dlatego za pożądane ustanowienie kodeksu zasad dobrego postępowania administracyjnego, których pracownicy powinni przestrzegać w swoich relacjach ze społeczeństwem oraz publiczne udostępnienie tego kodeksu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Przepisy ogólneW swoich relacjach ze społeczeństwem pracownicy Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy przestrzegają zasad ustanowionych w niniejszej decyzji, stanowiących kodeks dobrego postępowania administracyjnego, zwany dalej "kodeksem".Artykuł 2Podmiotowy zakres stosowania1. Kodeks stosuje się do wszystkich pracowników, do których ma zastosowanie regulamin pracowniczy, w ich relacjach ze społeczeństwem.2. Fundacja podejmie środki niezbędne do zapewnienia, aby przepisy zawarte w niniejszym kodeksie miały zastosowanie również wobec innych osób, takich jak osoby zatrudnione na podstawie umów prawa prywatnego, ekspertów oddelegowywanych z krajowych służb cywilnych i praktykantów.3. Poprzez "społeczeństwo" określa się osoby fizyczne i prawne, bez względu na to, czy zamieszkują terytorium Państwa Członkowskiego lub posiadają zarejestrowaną siedzibę w Państwie Członkowskim, czy nie.Artykuł 3Przedmiotowy zakres stosowania1. Niniejszy kodeks zawiera ogólne zasady dobrego postępowania administracyjnego, które stosuje się do wszystkich relacji pracowników Fundacji ze społeczeństwem, o ile relacji tych nie regulują przepisy szczególne.2. Zasad zawartych w niniejszym kodeksie nie stosuje się do relacji między Fundacją a jej pracownikami. Relacje te reguluje regulamin pracowniczy.Artykuł 4LegalnośćPracownik działa zgodnie z prawem i stosuje zasady, przepisy i procedury przewidziane w prawodawstwie wspólnotowym. W szczególności pracownik ma obowiązek zadbać, aby decyzje, które wpływają na prawa lub interesy obywateli, miały podstawę prawną i aby ich treść była zgodna z prawem.Artykuł 5Brak dyskryminacji1. Rozpatrując wnioski społeczeństwa i podejmując decyzje, pracownik zapewnia poszanowanie zasady równego traktowania. Członkowie społeczeństwa traktowani są w podobny sposób w odniesieniu do podobnych spraw.2. W przypadku różnic w traktowaniu pracownik zapewnia, aby były one uzasadnione obiektywnymi odnośnymi cechami charakterystycznymi dla poszczególnego przypadku.3. Pracownik unika w szczególności nieuzasadnionej dyskryminacji członków społeczeństwa ze względu na obywatelstwo, płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.Artykuł 6Proporcjonalność1. Podejmując decyzje pracownik zapewnia, aby podejmowane środki były proporcjonalne w stosunku do realizowanego celu. Pracownik unika w szczególności ograniczania praw obywateli lub nakładania na nich opłat, w przypadku gdy te ograniczenia lub opłaty nie wiążą się w racjonalnie uzasadniony sposób z celem podejmowanych działań.2. Podejmując decyzje, pracownik zachowuje odpowiednią równowagę między interesami osób prywatnych a ogólnym interesem publicznym.Artykuł 7Nienadużywanie władzyKompetencje są wykonywane jedynie w celach, w których zostały przyznane na mocy odpowiednich przepisów. Pracownik unika w szczególności wykorzystywania tych kompetencji do celów, które nie mają podstawy prawnej lub nie są uzasadnione interesem publicznym.Artykuł 8Bezstronność i niezależność1. Pracownik jest bezstronny i niezależny. Pracownik powstrzymuje się od wszelkich działań o charakterze arbitralnym przynoszących negatywne skutki dla członków społeczeństwa, jak również od preferencyjnego traktowania na jakiejkolwiek podstawie.2. Pracownik działa niezależnie od jakichkolwiek zewnętrznych wpływów, włącznie z wpływami politycznymi, lub od interesów osobistych.3. Pracownik nie angażuje się w podejmowanie decyzji w sprawach dotyczących jego własnych interesów lub interesów członków rodziny, krewnych, przyjaciół i znajomych.Artykuł 9ObiektywizmPodejmując decyzję, pracownik bierze pod uwagę związane z nią czynniki i nadaje każdemu z nich odpowiednią wagę, wykluczając elementy, które nie mają związku ze sprawą.Artykuł 10Oczekiwania w odniesieniu do legalności oraz spójność1. Pracownik jest konsekwentny we własnym postępowaniu, jak również w działaniach administracyjnych Fundacji. Pracownik przestrzega normalnych praktyk administracyjnych Fundacji, o ile nie ma uzasadnionych podstaw odstąpienia od tych praktyk w indywidualnym przypadku.2. Pracownik szanuje słuszne i uzasadnione oczekiwania członków społeczeństwa w świetle tego, w jaki sposób Fundacja działała w przeszłości.Artykuł 11UczciwośćPracownik działa uczciwie i rozsądnie.Artykuł 12Uprzejmość1. W kontaktach ze społeczeństwem pracownik jest usłużny, dokładny, uprzejmy i dostępny. Odpowiadając na korespondencję, odbierając telefony i pocztę elektroniczną, pracownik dokłada wszelkich starań, aby być pomocnym i odpowiadać na zadawane pytania.2. W przypadku gdy dana sprawa nie leży w zakresie odpowiedzialności danego pracownika, kieruje on obywatela do właściwego pracownika.3. W przypadku popełnienia błędu wywołującego negatywne skutki dla praw lub interesów członka społeczeństwa, pracownik przeprasza za błąd.Artykuł 13Odpowiedź na listy w języku obywatelaPracownik uznaje prawo każdego obywatela Unii i każdego członka społeczeństwa, który zwraca się do Fundacji w jednym z języków Traktatu, do otrzymania odpowiedzi w tym samym języku.Artykuł 14Potwierdzenie otrzymania korespondencji i wskazanie właściwego pracownika1. Na każdy list lub skargę skierowaną do Fundacji wysłane jest potwierdzenie odbioru w terminie dwóch tygodni od otrzymania listu lub skargi, z wyjątkiem przypadków, gdy możliwe jest wysłanie w tym terminie odpowiedzi merytorycznej.2. W odpowiedzi lub potwierdzeniu odbioru korespondencji należy wskazać nazwisko i numer telefonu pracownika, który prowadzi daną sprawę, jak również rodzaj służb, do których ten pracownik należy.3. Nie wysyła się potwierdzenia odbioru ani odpowiedzi w przypadku, gdy listy lub skargi mają obraźliwy charakter, z uwagi na ich nadmierną ilość, zbędne powtórzenia tej samej treści lub bezcelowy charakter.Artykuł 15Obowiązek przekazania do właściwych służb Fundacji1. W przypadku gdy list lub skarga do Fundacji zostały zaadresowane lub przekazane do służb, które nie mają kompetencji do zajmowania się tą sprawą, pracownicy tej służby zapewniają, aby dokumenty te zostały niezwłocznie przekazane właściwym służbom Fundacji.2. Służby, które pierwotnie otrzymały list lub skargę, powiadamiają autora o przesłaniu korespondencji do właściwych służb, ze wskazaniem nazwiska i numeru telefonu pracownika, któremu przekazano dokumentację.Artykuł 16Prawo do bycia wysłuchanym i do składania oświadczeń1. W przypadku gdy sprawa dotyczy praw lub interesów obywateli pracownik zapewnia, aby na każdym etapie procedury podejmowania decyzji przestrzegano prawa do obrony.2. Każdy członek społeczeństwa ma prawo, w przypadku gdy ma zostać podjęta decyzja wpływająca na jego prawa lub interesy, przedłożyć uwagi na piśmie oraz, w miarę potrzeb, przedstawić uwagi ustne przed podjęciem decyzji.Artykuł 17Podjęcie decyzji w rozsądnym terminie1. Pracownik zapewnia, aby decyzję w sprawie każdego wniosku lub skargi złożonej do Fundacji podjęto w rozsądnym terminie, bezzwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania wniosku lub skargi. Tę samą zasadę stosuje się w przypadku odpowiedzi na listy od członków społeczeństwa.2. W przypadku gdy niemożliwe jest podjęcie decyzji w sprawie wniosku lub skargi do Fundacji we wspomnianym wyżej terminie z uwagi na złożoność poruszonej sprawy, pracownik informuje autora o tym fakcie jak najszybciej. W takim przypadku ostateczną decyzję należy przekazać autorowi w jak najkrótszym terminie.Artykuł 18Obowiązek uzasadnienia decyzji1. W przypadku każdej decyzji Fundacji, która może naruszać prawa lub interesy osoby prywatnej, należy przedstawić uzasadnienie, wskazując wyraźnie stan faktyczny i podstawę prawną decyzji.2. Pracownik unika podejmowania decyzji, które oparte są na niekompletnych lub niejasnych podstawach lub nie zawierają indywidualnego uzasadnienia.3. W przypadku gdy ze względu na dużą liczbę osób, których dotyczą podobne decyzje, niemożliwe jest przedstawienie szczegółowego uzasadnienia decyzji i w związku z tym udziela się normalnych odpowiedzi, pracownik gwarantuje, że w późniejszym terminie dostarczy szczegółowe uzasadnienie danemu obywatelowi, na jego wyraźne żądanie.Artykuł 19Wskazanie możliwości odwołania się1. Decyzja Fundacji, która może naruszać prawa lub interesy osoby prywatnej, wskazuje możliwości odwołania w przypadku jej zakwestionowania. W szczególności decyzja określa charakter środków odwoławczych, organy, przed którymi mogą być one wykonane, jak również terminy ich wykonania.2. Decyzje wskazują w szczególności na możliwość wszczęcia postępowania sądowego i wniesienia skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich zgodnie z warunkami określonymi, odpowiednio, w art. 230 i 195 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.Artykuł 20Powiadomienie o wydaniu decyzji1. Pracownik zapewnia, aby powiadomienia o decyzjach wpływających na prawa lub interesy jednostki były przekazywane osobom zainteresowanym w formie pisemnej, niezwłocznie po ich podjęciu.2. Pracownik powstrzymuje się od podawania decyzji do wiadomości innym źródłom, dopóki nie zostaną o niej poinformowane osoby zainteresowane.Artykuł 21Ochrona danych1. Pracownik, który posiada dostęp do danych osobowych dotyczących obywatela, przestrzega zasad ustanowionych w dyrektywie 95/46/WE w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych.2. Pracownik unika w szczególności przetwarzania danych osobowych w celach prawnie niedozwolonych lub przekazywania ich osobom nieupoważnionym.Artykuł 22Żądanie informacji1. W przypadku gdy pracownik odpowiada za prowadzenie danej sprawy, udziela on członkom społeczeństwa, na ich żądanie, wymaganych informacji. Pracownik dba o to, aby przekazywane informacje były jasne i zrozumiałe.2. Jeśli ustny wniosek o udzielenie informacji okaże się zbyt skomplikowany lub zbyt obszerny, aby go przyjąć, pracownik zaleca osobie zainteresowanej sformułowanie swojego żądania na piśmie.3. W przypadku gdy pracownikowi nie wolno ujawnić żądanej informacji ze względu na jej poufny charakter, może on, zgodnie z art. 18 niniejszego kodeksu, wskazać osobie zainteresowanej powody, dla których nie może przekazać jej informacji.4. W przypadku wniosków o udzielenie informacji w sprawach, za które pracownik nie ponosi odpowiedzialności, kieruje on osobę składającą wniosek do osoby właściwej podając jej nazwisko i numer telefonu. W przypadku wniosków o udzielenie informacji dotyczących innych instytucji lub organów Wspólnoty, pracownik kieruje osobę zgłaszającą żądanie do tej instytucji lub organu.5. W odpowiednim przypadku pracownik, w zależności od przedmiotu wniosku, kieruje osobę poszukującą informacji do służb Fundacji odpowiedzialnych za informowanie społeczeństwa.Artykuł 23Żądania publicznego dostępu do dokumentów1. Po otrzymaniu wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów Fundacji pracownik udostępnia te dokumenty zgodnie z decyzją Fundacji dotyczącą publicznego dostępu do dokumentów Fundacji [4].2. Jeżeli pracownik nie może przyjąć ustnego wniosku o dostęp do dokumentów, zaleca obywatelowi sformułowanie go na piśmie.Artykuł 24Prowadzenie rejestruSłużby Fundacji prowadzą odpowiednie zapisy dotyczące korespondencji przychodzącej i wychodzącej, otrzymywanych dokumentów i podejmowanych środków.Artykuł 25Publiczny dostęp do kodeksu1. Fundacja podejmie środki niezbędne do zapewnienia jak najszerszego upowszechnienia niniejszego kodeksu wśród obywateli.2. Fundacja dostarczy obywatelom, na ich prośbę, egzemplarze niniejszego kodeksu.Artykuł 26Prawo wnoszenia skarg do Europejskiego Rzecznika Praw ObywatelskichWszelkie przypadki naruszenia przez pracownika zasad ustanowionych w niniejszym kodeksie mogą być przedmiotem skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zgodnie z art. 195 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz Statutem Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich [5].Artykuł 27PrzeglądPrzegląd niniejszej decyzji zostanie przeprowadzony po dwóch latach jej stosowania. W 2002 r., przygotowując przegląd, dyrektor Fundacji przekaże zarządowi sprawozdanie w sprawie wykonania niniejszej decyzji za okres od dnia 12 lutego 2000 r. do dnia 11 lutego 2002 r.Artykuł 28Wejście w życieNiniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 12 lutego 2000 r. Zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 11 lutego 2000 r.W imieniu BiuraMarc BosnielWiceprzewodniczący[1] A4–0190/97.[2] Dz.U. C 292 z 21.9.1998, str. 168.[3] Dz.U. L 296 z 17.11.1999, str. 25.[4] Dz.U. L 296 z 17.11.1999, str. 25.[5] Decyzja 94/262/EWWiS, WE, Euratom Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 1994 r. w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich (Dz.U. L 113 z 4.5.1994, str. 15).--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1576 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/375

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1576
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0079/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (4), w szczególności jego art. 30,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0115/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 342.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz. U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.