title: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 1999 r. o udzieleniu gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami udzielonymi na potrzeby projektów prowadzonych poza obszarem Wspólnoty (Europa Środkowa i Wschodnia, kraje basenu Morza Śródziemnego, Ameryka Łacińska i Azja oraz Republika Południowej Afryki)

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0024

Dziennik Urzędowy L 009 , 13/01/2000 P. 0024 - 0026

		Decyzja Radyz dnia 22 grudnia 1999 r.o udzieleniu gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami udzielonymi na potrzeby projektów prowadzonych poza obszarem Wspólnoty (Europa Środkowa i Wschodnia, kraje basenu Morza Śródziemnego, Ameryka Łacińska i Azja oraz Republika Południowej Afryki)(2000/24/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Podczas posiedzenia Rady Europejskiej w Madrycie w dniach 15 i 16 grudnia 1995 r., potwierdzono znaczenie Europejskiego Banku Inwestycyjnego, zwanego dalej "EBI", jako instrumentu współpracy między Wspólnotą a krajami Ameryki Łacińskiej oraz wezwała EBI do zintensyfikowania działań w tym regionie; projekty te powinny leżeć w sferze zainteresowań zarówno Wspólnoty jak i krajów, których one dotyczą.(2) Podczas posiedzenia we Florencji w dniach 21 i 22 czerwca 1996 r. Rada Europejska przyjęła z zadowoleniem wyniki spotkania na szczycie państw azjatyckich i europejskich, które stanowiło punkt zwrotny w stosunkach między tymi dwoma kontynentami.(3) Podczas posiedzenia w Amsterdamie w dniach 16 i 17 czerwca 1997 r. Rada Europejska przyjęła z zadowoleniem postanowienia przyjęte na Drugiej Konferencji Państw Śródziemnomorskich, która odbyła się w La Valletta na Malcie w dniach 15 i 16 kwietnia 1997 r., a która potwierdziła zasady i cele uzgodnione na konferencji w Barcelonie w 1995 r.(4) Podczas posiedzenia w Luksemburgu w dniach 12 i 13 grudnia 1997 r. Rada Europejska uchwaliła rozpoczęcie procesu poszerzenia o kraje Europy Środkowej i Wschodniej oraz Cypr.(5) Podczas posiedzenia w Cardiff w dniach 15 i 16 czerwca 1998 r. Rada Europejska odnotowała z zadowoleniem wysiłki podejmowane prze Republikę Południowej Afryki w celu unowocześnienia gospodarki tego kraju oraz włączenia jej do światowego systemu handlu.(6) EBI wywiązuje się z obecnych programów dotyczących pożyczek dla krajów Europy Środkowej i Wschodniej, rejonu Morza Śródziemnego, Azji i Ameryki Łacińskiej oraz Republiki Południowej Afryki, zgodnie z decyzją 97/256/WE [3], jak również z pożyczek i kredytów udzielanych zgodnie z protokołem dotyczącym współpracy finansowej z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, zgodnie z decyzją Rady 98/348/WE [4].(7) Rada zaprosiła EBI do rozpoczęcia działalności w Bośni i Hercegowinie, która to działalność może być kontynuowana, pod warunkiem przedstawienia pozytywnego raportu, sporządzonego zgodnie z zapisem zawartym w decyzji 98/729/WE [5].(8) Mimo że Bośnia i Hercegowina oraz Była Jugosłowiańska Republika Macedonii zostały włączone do regionu Europy Środkowej i Wschodniej w związku z przyjęciem decyzji 97/256/WE, całkowite zaangażowanie EBI w udzielanie pożyczek i kredytów państwom kandydującym z tego regionu powinno wzrosnąć, zważywszy znaczenie rozwiązań przedakcesyjnych, jakie EBI planuje utworzyć na potrzeby pożyczek i kredytów z EBI, przeznaczonych na finansowanie projektów w tych krajach, bez uzyskania gwarancji z budżetu Wspólnoty lub Państw Członkowskich.(9) Zważywszy na powyższe okoliczności, EBI powinien zapewnić, aby z pożyczek i kredytów objętych gwarancjami w ramach upoważnień dotyczących pożyczek i kredytów dla państw Europy Środkowej i Wschodniej finansowane były w szczególności projekty na obszarze tych państw, które prowadzą mniejszą liczbę projektów spełniających wymogi finansowania z kredytów przedakcesyjnych lub projekty prowadzone w państwach nieubiegających się o członkostwo.(10) Umowy o współpracy między Wspólnotą Europejską a Nepalem, między Wspólnotą Europejską a Laotańską Republiką Ludowo-Demokratyczną, a także między Wspólnotą Europejską a Jemenem weszły w życie odpowiednio z dniem 1 czerwca 1996 r., 1 grudnia 1997 r. oraz 1 lipca 1998 r.; Umowa o współpracy między Wspólnotą Europejską a Koreą Południową została podpisana dnia 28 października 1996 r.; Nepal, Jemen, Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna oraz Korea Południowa powinny stać się beneficjantami finansowania z funduszy EBI w ramach upoważnienia EBI dotyczącego pożyczek i kredytów dla państw azjatyckich i latynoamerykańskich.(11) Należy dokonać pewnych poprawek w ramach programów działalności w odniesieniu do okresu ich trwania i obejmowania poszczególnych państw; należy dostosować stopę ogólnej gwarancji oraz część pożyczki, dla których EBI ma pokryć ryzyko kredytowe z gwarancji niepaństwowych.(12) Rada wzywa EBI do kontynuowania działalności wspierającej projekty inwestycyjne prowadzone we wspominanych krajach, zapewniając mu gwarancję określoną w niniejszej decyzji.(13) W czerwcu 1996 r. Komisja, działając w porozumieniu z EBI, przedstawiła Radzie propozycję nowego systemu gwarancyjnego dla pożyczek i kredytów udzielanych przez EBI państwom trzecim.(14) Dnia 2 grudnia 1996 r. Rada zatwierdziła wnioski w sprawie udzielenia nowych gwarancji związanych z działalnością EBI w dziedzinie udzielania pożyczek i kredytów państwom trzecim, zgodnie z którymi stosuje się globalne podejście do gwarancji, bez rozbicia na poszczególne regiony i projekty oraz przyjmuje się system podziału ryzyka; zgodnie z systemem podziału ryzyka EBI ma zapewnić odpowiednie gwarancje niepaństwowe zabezpieczające ryzyko kredytowe ze strony osób trzecich, gdzie gwarancja budżetowa obejmowałaby w tym przypadku jedynie ryzyko polityczne wynikające z zakłóceń w przepływie pieniądza, wywłaszczenia, wojen lub niepokojów społecznych.(15) Zawarcie umów gwarancyjnych nie powinno mieć negatywnego wpływu na doskonałą zdolność kredytową EBI.(16) Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1149/99 [6] zrewidowało docelową wartość i stopę objęcia gwarancją Pożyczkowego Funduszu Gwarancyjnego ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2728/94 [7].(17) Prognoza budżetowa na okres 2000 do 2006, zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 6 maja 1999 r., zawartym między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i usprawnienia procedury budżetowej [8], zakłada pułap rezerw na gwarancje związane z pożyczkami, w wysokości 200 milionów EUR rocznie.(18) Finansowanie projektów w państwach spełniających określone kryteria ze środków EBI powinno być zarządzane, zgodnie z odpowiednimi kryteriami i procedurami przyjętymi przez EBI, w tym odpowiednimi procedurami kontrolnymi, jak również z mającymi zastosowanie zasadami i procedurami przyjętymi przez Trybunał Obrachunkowy i Europejski Urząd ds. Zwalczania Oszustw (OLAF), w taki sposób, aby zapewnić wspieranie polityki Wspólnoty i wzmocnić koordynację z pozostałymi instrumentami finansowymi Wspólnoty; EBI i Komisja regularnie konsultują się, w celu zapewnienia koordynacji priorytetów i działalności na obszarze wspomnianych krajów, a także badanie postępów w osiąganiu stosownych celów polityki wspólnotowej; za ustalanie i dokonywanie okresowego przeglądu celów operacyjnych oraz za monitorowanie stopnia ich osiągnięcia odpowiedzialny jest Zarząd EBI; finansowanie projektów w państwach kandydujących, ze środków EBI powinno w szczególności odzwierciedlać priorytety określone w porozumieniach o partnerstwie akcesyjnym zawartych pomiędzy Wspólnotą a tymi krajami; tym samym, przejrzystość zasad przyznawania pożyczek przez EBI zgodnie z niniejszą decyzją powinna ulec znacznemu zwiększeniu.(19) Począwszy od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, gwarancja wspólnotowa dla zabezpieczenia specjalnej pożyczki związanej z trzęsieniem ziemi, udzielonej Turcji na mocy decyzji 1999/786/WE [9] przyjmuje formę rozszerzenia gwarancji globalnej wynikającej z niniejszej decyzji.(20) EBI i Komisja przyjmują procedury niezbędne do przyznania wspomnianej gwarancji.(21) Dla potrzeb przyjęcia niniejszej decyzji, jako jedyne kompetencje przewidziane w Traktacie przyjmuje się te, określone w art. 308 Traktatu,PRZYJMUJE NINIEJSZA DECYZJĘ:Artykuł 11. Wspólnota udziela EBI gwarancji globalnej w związku z wszelkimi płatnościami nieotrzymanymi a należnymi i wymagalnymi, wynikającymi z kredytów udzielonych zgodnie z obowiązującymi kryteriami i w ramach wspierania stosownych celów polityki zewnętrznej Wspólnoty, na realizację projektów inwestycyjnych w Europie Środkowej i Wschodniej, krajach basenu Morza Śródziemnego, Ameryce Łacińskiej i Azji oraz w Republice Południowej Afryki.Gwarancja jest ograniczona do 65 % łącznej sumy przyznanych kredytów, powiększonej o wszelkie kwoty z nimi związane. Całkowity pułap przyznanych kredytów będzie odpowiadał kwocie 18410 milionów EUR, w następującym rozbiciu n a regiony:- Europa Środkowa i Wschodnia:8680 milionów EUR,- kraje basenu Morza Śródziemnego:6425 milionów EUR,- Ameryka Łacińska i Azja:2480 milionów EUR,- Republika Południowej Afryki:825 milionów EUR;i będzie obowiązywał przez okres siedmiu lat, począwszy od dnia 1 lutego 2000 r. w przypadku krajów Europy Środkowej i Wschodniej, basenu Morza Śródziemnego, Ameryki Łacińskiej i Azji, oraz począwszy od dnia 1 lipca 2000 r. w przypadku Republiki Południowej Afryki i zakończy się dla wszystkich regionów z dniem 31 stycznia 2007 r.Komisja przedstawi sprawozdanie ze stosowania niniejszej decyzji najpóźniej do dnia 31 stycznia 2004 r. lub na sześć miesięcy przed wejściem w życie nowych traktatów o przystąpieniu, i przedłoży propozycje zmian do niniejszej decyzji, stosownie do potrzeb. Rada omówi wszelkie propozycje i podejmie związane z nimi działania, które będą miały zastosowanie od dnia 1 sierpnia 2004 r. bądź od daty wejścia w życie nowych traktatów o przystąpieniu.Jeśli do dnia 31 stycznia 2007 r., w którym upływa okres przyznawania pożyczek objętych gwarancją, suma pożyczek przyznanych przez EBI nie osiągnie łącznych kwot wymienionych w akapicie drugim, okres ten ulega automatycznemu przedłużeniu o sześć miesięcy.2. Kraje ujęte w ust. 1 to:- Europa Środkowa i Wschodnia: Albania, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, Czechy, Estonia, Litwa, Łotwa, Polska, Rumunia, Słowacja, Słowenia i Węgry;- kraje basenu Morza Śródziemnego: Algieria, Cypr, Egipt, Izrael, Jordania, Liban, Malta, Maroko, Syria, Tunezja, Turcja oraz strefa Gazy i Zachodni Brzeg Jordanu;- Ameryka Łacińska: Argentyna, Boliwia, Brazylia, Chile, Ekwador, Gwatemala, Honduras, Kolumbia, Kostaryka, Meksyk, Nikaragua, Panama, Paragwaj, Peru, Salwador, Urugwaj oraz Wenezuela;- Azja: Bangladesz, Brunei, Chiny, Filipiny, Indie, Indonezja, Jemen, Korea Południowa, Laos, Makau, Malezja, Mongolia, Nepal, Pakistan, Singapur, Sri Lanka, Tajlandia oraz Wietnam;- Republika Południowej Afryki.3. Niniejszym wzywa się EBI do podjęcia działań mających na celu zabezpieczenie przed ryzykiem kredytowym poprzez objęcie 30 % udzielonych przez niego kredytów i pożyczek na mocy tej decyzji gwarancjami niepaństwowymi w stopniu najwyższym z możliwych, w ramach upoważnień odnoszących się do poszczególnych regionów. Ten współczynnik procentowy zostanie zwiększony, o ile zezwoli na to sytuacja rynkowa.Artykuł 2Komisja poinformuje Parlament Europejski i Radę w każdym roku obowiązywania decyzji o operacjach związanych z udzielaniem pożyczek i postępów dokonanych w dziedzinie podziału ryzyka, na mocy art. 1 ust. 3 i przedstawi jednocześnie ocenę funkcjonowania systemu oraz koordynacji prac pomiędzy instytucjami finansowymi działającymi na danym obszarze. Informacja przedstawiona przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie ma zawierać ocenę wkładu udzielanych pożyczek i kredytów w realizację stosownych celów polityki zewnętrznej Wspólnoty, biorąc pod uwagę cele operacyjne i odpowiednie sposoby oceny ich realizacji, opracowane przez EBI dla celów związanych z udzielaniem pożyczek i kredytów zgodnie z niniejszą decyzją.Do celów określonych w pierwszym akapicie EBI przekaże Komisji odpowiednie informacje.Artykuł 3EBI i Komisja określą warunki udzielenia gwarancji.Artykuł 4Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 1999 r.W imieniu RadyK. HemiläPrzewodniczący[1] Dz.U. C 145 z 26.5.1999, str. 10.[2] Opinia przedstawiona dnia 19 listopada 1999 r. (dotychczas niepublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 102 z 19.4.1997, str. 33. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 98/729/WE (Dz.U. L 346 z 22.12.1998, str. 54).[4] Dz.U. L 155 z 29.5.1998, str. 53.[5] Dz.U. L 346 z 22.12.1998, str. 54.[6] Dz.U. L 139 z 2.6.1999, str. 1.[7] Dz.U. L 293 z 12.11.1994, str. 1.[8] Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1.[9] Dz.U. L 308 z 3.12.1999, str. 35.--------------------------------------------------


title: 2011/773/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2010/020 IE/Construction 43 z Irlandii)

text:
               30.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 317/31

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 16 listopada 2011 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2010/020 IE/Construction 43 z Irlandii)
   (2011/773/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Zakres zastosowania EFG został rozszerzony w odniesieniu do wniosków przedłożonych po dniu 1 maja 2009 r. i obejmuje również pomoc dla pracowników zwolnionych na skutek globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pozwala uruchomić środki z EFG w ramach rocznego pułapu 500 mln EUR.

               (4)

               W dniu 9 czerwca 2010 r. Irlandia złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w 1 560 przedsiębiorstwach prowadzących działalność w dziale 43 wg NACE Rev. 2 („Roboty budowlane specjalistyczne”) w regionach Border, Midland and Western (IE01) oraz Southern and Eastern (IE02) na poziomie NUTS II, a następnie uzupełniła go dodatkowymi informacjami do dnia 17 czerwca 2011 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego. Komisja wnosi zatem o uruchomienie kwoty 21 664 148 EUR.

               (5)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla powyższego wniosku złożonego przez Irlandię,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ogólnym budżecie Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 uruchamia się środki Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 21 664 148 EUR w formie środków na zobowiązania i na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 16 listopada 2011 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         W. SZCZUKA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.


title: Decyzja Komisji z dnia 14 grudnia 2009 r. zmieniająca załączniki I i II do decyzji 2006/766/WE ustanawiającej wykazy państw i terytoriów trzecich, z których dopuszczony jest przywóz małży, szkarłupni, osłonic, ślimaków morskich i produktów rybołówstwa (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 9870) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               15.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 328/70

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 14 grudnia 2009 r.
   zmieniająca załączniki I i II do decyzji 2006/766/WE ustanawiającej wykazy państw i terytoriów trzecich, z których dopuszczony jest przywóz małży, szkarłupni, osłonic, ślimaków morskich i produktów rybołówstwa
   (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 9870)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2009/951/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jego art. 11 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 stanowi, że produkty pochodzenia zwierzęcego przywozi się jedynie z państwa trzeciego lub części państwa trzeciego znajdującego się w wykazie sporządzonym zgodnie z tym rozporządzeniem. Ustanawia ono także specjalne warunki przywozu małży, osłonic, szkarłupni i ślimaków morskich oraz produktów rybołówstwa z państw trzecich.

               (2)

               Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 stanowi, że przy sporządzaniu oraz aktualizowaniu takich wykazów należy brać pod uwagę kontrole unijne w państwach trzecich oraz gwarancje właściwych organów państw trzecich w odniesieniu do zgodności lub równoważności z unijnym prawem paszowym i żywnościowym oraz przepisami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (2).

               (3)

               Decyzja Komisji 2006/766/WE z dnia 6 listopada 2006 r. ustanawiająca wykazy państw i terytoriów trzecich, z których dopuszczony jest przywóz małży, szkarłupni, osłonic, ślimaków morskich i produktów rybołówstwa (3), wymienia te państwa trzecie, które spełniają kryteria określone w art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 854/2004, oraz które w związku z tym są w stanie zagwarantować, że wymienione produkty wywożone do Unii Europejskiej spełniają warunki sanitarne ustanowione w prawodawstwie unijnym dla ochrony zdrowia konsumentów. Załącznik I do tej decyzji zawiera wykaz państw trzecich, z których dopuszczony jest przywóz małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich w każdej postaci przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a załącznik II do niej zawiera wykaz państw i terytoriów trzecich, z których dopuszczony jest przywóz produktów rybołówstwa w każdej postaci, przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

               (4)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2076/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiające środki przejściowe do celów wdrożenia rozporządzeń (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawia środki przejściowe na okres upływający dnia 31 grudnia 2009 r. Środki te obejmują odstępstwo od art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 854/2004, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą zezwolić na przywóz małży i produktów rybołówstwa z państw wymienionych odpowiednio w załączniku I i II do tego rozporządzenia, między innymi pod warunkiem że właściwe organy państw i terytoriów trzecich przedstawiły danemu państwu członkowskiemu gwarancje, że dane produkty zostały uzyskane w warunkach co najmniej równoważnych warunkom regulującym produkcję i wprowadzanie do obrotu produktów unijnych.

               (5)

               Kanada jest obecnie wymieniona w wykazie w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2076/2005. Kontrole unijne w Kanadzie mające na celu ocenę istniejącego systemu kontroli regulującego produkcję małży przeznaczonych do wywozu do Unii Europejskiej, z których ostatnia miała miejsce w 2009 r., razem z zaleceniami Wspólnego Komitetu Zarządzającego ustanowionego Porozumieniem między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady w sprawie środków sanitarnych dla ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi (5) z dnia 17 grudnia 1998 r., które dotyczy wzajemnej równoważności kanadyjskich i unijnych norm dla żywych małży, wskazują, że warunki mające w Kanadzie zastosowanie do małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich przeznaczonych do wywozu do Unii Europejskiej są równoważne warunkom ustanowionym w odpowiednim prawodawstwie UE.

               (6)

               Grenlandia jest obecnie wymieniona w wykazie w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2076/2005. Kontrole unijne w Grenlandii mające na celu ocenę istniejącego systemu kontroli regulującego produkcję małży przeznaczonych do wywozu do Unii Europejskiej, z których ostatnia miała miejsce w 2009 r., razem z gwarancjami przedstawionymi przez właściwy organ Grenlandii, wskazują, że warunki mające w tym państwie trzecim zastosowanie do małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich przeznaczonych do wywozu do Unii Europejskiej są równoważne warunkom ustanowionym w odpowiednim prawodawstwie UE. W związku z powyższym Grenlandia powinna zostać włączona do wykazu w załączniku I do decyzji 2006/766/WE.

               (7)

               Kontrole unijne w Stanach Zjednoczonych mające na celu ocenę istniejącego systemu kontroli regulującego produkcję małży przeznaczonych do wywozu do Unii Europejskiej, z których ostatnia miała miejsce w 2009 r., wskazały na różnice między amerykańskimi i unijnymi normami dla żywych małży, lecz nie wykazały poważnego zagrożenia dla zdrowia ludzi, z wyjątkiem obszaru zbioru w Zatoce Meksykańskiej. Stany Zjednoczone i Unia Europejska zgodziły się na zbadanie wzajemnej równoważności między normami dla żywych małży w USA i UE. Należy zatem tymczasowo zezwolić na przywóz do Unii Europejskiej małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich ze Stanów Zjednoczonych, z wyłączeniem małży zebranych w Zatoce Meksykańskiej. To tymczasowe zezwolenie powinno zostać odnowione sześć miesięcy po jego wejściu w życie, przy uwzględnieniu wyników badania równoważności między normami dla żywych małży w USA i UE.

               (8)

               Angola, Azerbejdżan, Benin, Birma, Erytrea, Izrael, Republika Konga, Święta Helena, Togo i Wyspy Salomona są obecnie wymienione w wykazie w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2076/2005. Kontrole unijne mające na celu ocenę istniejącego systemu kontroli regulującego produkcję produktów rybołówstwa przeznaczonych do wywozu do Unii Europejskiej, z których ostatnia miała miejsce: w Angoli w 2007 r., w Azerbejdżanie w 2007 r., w Beninie w 2009 r., w Birmie w 2009 r., w Erytrei w 2008 r., w Izraelu w 2009 r., w Republice Konga w 2009 r., na Świętej Helenie w 2003 r., w Togo w 2009 r. i na Wyspach Salomona w 2007 r., razem z gwarancjami przedstawionymi przez właściwe organy Angoli, Azerbejdżanu (wyłącznie dla kawioru), Beninu, Birmy (wyłącznie dla mrożonych dziko odławianych produktów rybołówstwa), Erytrei, Izraela, Republiki Konga (wyłącznie dla produktów rybołówstwa złowionych, wypatroszonych (w stosownych przypadkach), mrożonych i pakowanych ostatecznie na morzu), Świętej Heleny, Togo (wyłącznie dla żywych homarów) i Wysp Salomona wskazują, że warunki mające w tych państwach trzecich zastosowanie do produktów rybołówstwa przeznaczonych do wywozu do Unii Europejskiej są równoważne warunkom ustanowionym w odpowiednim prawodawstwie UE. W związku z powyższym te państwa trzecie powinny zostać włączone do wykazu w załączniku II do decyzji 2006/766/WE.

               (9)

               Ponadto w celu uwzględnienia różnic w gwarancjach przedstawionych przez te państwa trzecie należy ustanowić pewne ograniczenia w wykazach w załącznikach I i II do decyzji 2006/766/WE.

               (10)

               Święta Helena, Tristan da Cunha i Wyspa Wniebowstąpienia stanowią jedno terytorium zamorskie. Wyspy te są jednak oddalone od siebie i w praktyce zarządzane osobno, dlatego też zdecydowały się na ustanowienie oddzielnych właściwych organów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo produktów rybołówstwa. Dlatego też włączenie Świętej Heleny jako państwa trzeciego, z którego dopuszczony jest przywóz produktów rybołówstwa, nie powinien obejmować wyspy Tristan da Cunha i Wyspy Wniebowstąpienia.

               (11)

               W celu doprecyzowania prawodawstwa unijnego tytuły załączników I i II do decyzji 2006/766/WE powinny zostać zmienione. Tytuł załącznika I powinien wyraźnie precyzować, że przywóz żywych, mrożonych lub przetworzonych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich przeznaczonych do spożycia przez ludzi dopuszczony jest wyłącznie z państw trzecich włączonych do tego załącznika. Tytuł załącznika II powinien wyraźnie precyzować, że załącznik ten obejmuje przywóz produktów rybołówstwa zgodnych z definicją w pkt 3.1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (6), z wyjątkiem produktów rybołówstwa objętych załącznikiem I do niniejszej decyzji. Rozdzielenie to jest niezbędne, ponieważ wymogi unijne mające zastosowanie do tych dwóch grup produktów są różne.

               (12)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2006/766/WE.

               (13)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2006/766/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           tytuł załącznika I otrzymuje brzmienie:

                              „ZAŁĄCZNIK I

                                 Wykaz państw trzecich, z których dopuszczony jest przywóz żywych, mrożonych lub przetworzonych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich przeznaczonych do spożycia przez ludzi
                                  (7)

                           b)

                           po pozycji dotyczącej Australii dodaje się pozycję dotyczącą Kanady w brzmieniu:

                                       „CA

                                       KANADA”

                           c)

                           po pozycji dotyczącej Chile dodaje się pozycję dotyczącą Grenlandii w brzmieniu:

                                       „GL

                                       GRENLANDIA”

                           d)

                           po pozycji dotyczącej Turcji dodaje się pozycję dotyczącą Stanów Zjednoczonych w brzmieniu:

                                       „US

                                       STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI

                                       Wyłącznie do dnia 1 lipca 2010 r.
                                       oraz
                                       z wyłączeniem przywozu małży zebranych w stanach: Floryda, Teksas, Mississippi, Alabama i Luizjana.”

               2)

               załącznik II do decyzji 2006/766/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli 14 grudnia 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Androulla VASSILIOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206.

      (2)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 320 z 18.11.2006, s. 53.

      (4)  Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 83.

      (5)  Dz.U. L 71 z 18.3.1999, s. 3.

      (6)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55. Załącznik I: „3.1. »Produkty rybołówstwa« oznaczają wszystkie zwierzęta morskie i słodkowodne (z wykluczeniem żywych małży, szkarłupni, osłonic i ślimaków morskich, w także wszystkich ssaków, gadów i żab), dzikie i hodowlane, oraz wszystkie ich jadalne formy, części i pochodzące z nich produkty”.

      (7)  W tym objęte definicją produktów rybołówstwa w załączniku I pkt 3.1 do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55).”;

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK II

               Wykaz państw i terytoriów trzecich, z których dopuszczony jest przywóz produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi, innych niż objęte załącznikiem I do niniejszej decyzji

            (Państwa i terytoria, o których mowa w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 854/2004)

                        Kod ISO

                        Państwa

                        Ograniczenia

                        AE

                        ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE

                        AG

                        ANTIGUA I BARBUDA

                        Tylko żywe homary

                        AL

                        ALBANIA

                        AM

                        ARMENIA

                        Tylko żywe dzikie raki, raki nieutrzymywane przez człowieka poddane obróbce termicznej lub mrożone.

                        AN

                        ANTYLE NIDERLANDZKIE

                        AO

                        ANGOLA

                        AR

                        ARGENTYNA

                        AU

                        AUSTRALIA

                        AZ

                        AZERBEJDŻAN

                        Tylko kawior

                        BA

                        BOŚNIA i HERCEGOWINA

                        BD

                        BANGLADESZ

                        BJ

                        BENIN

                        BR

                        BRAZYLIA

                        BS

                        BAHAMY

                        BY

                        BIAŁORUŚ

                        BZ

                        BELIZE

                        CA

                        KANADA

                        CG

                        REPUBLIKA KONGA

                        Tylko produkty rybołówstwa złowione, wypatroszone (w stosownych przypadkach), mrożone i pakowane ostatecznie na morzu

                        CH

                        SZWAJCARIA

                        CI

                        WYBRZEŻE KOŚCI SŁONIOWEJ

                        CL

                        CHILE

                        CN

                        CHINY

                        CO

                        KOLUMBIA

                        CR

                        KOSTARYKA

                        CU

                        KUBA

                        CV

                        REPUBLIKA ZIELONEGO PRZYLĄDKA

                        DZ

                        ALGIERIA

                        EC

                        EKWADOR

                        EG

                        EGIPT

                        ER

                        ERYTREA

                        FK

                        FALKLANDY

                        GA

                        GABON

                        GD

                        GRENADA

                        GH

                        GHANA

                        GL

                        GRENLANDIA

                        GM

                        GAMBIA

                        GN

                        GWINEA

                        Tylko ryby niepoddane żadnym procesom przygotowania ani przetwarzania, innym niż odgławianie, patroszenie, chłodzenie lub mrożenie. Nie stosuje się zmniejszonej częstotliwości bezpośrednich kontroli, przewidzianej w decyzji Komisji 94/360/WE (Dz.U. L 158 z 25.6.1994, s. 41).

                        GT

                        GWATEMALA

                        GY

                        GUJANA

                        HK

                        HONGKONG

                        HN

                        HONDURAS

                        HR

                        CHORWACJA

                        ID

                        INDONEZJA

                        IL

                        IZRAEL

                        IN

                        INDIE

                        IR

                        IRAN

                        JM

                        JAMAJKA

                        JP

                        JAPONIA

                        KE

                        KENIA

                        KR

                        KOREA POŁUDNIOWA

                        KZ

                        KAZACHSTAN

                        LK

                        SRI LANKA

                        MA

                        MAROKO

                        ME

                        CZARNOGÓRA

                        MG

                        MADAGASKAR

                        MM

                        BIRMA

                        Tylko mrożone dziko odławiane produkty rybołówstwa (ryby słodkowodne i morskie, krewetki)

                        MR

                        MAURETANIA

                        MU

                        MAURITIUS

                        MV

                        MALEDIWY

                        MX

                        MEKSYK

                        MY

                        MALEZJA

                        MZ

                        MOZAMBIK

                        NA

                        NAMIBIA

                        NC

                        NOWA KALEDONIA

                        NG

                        NIGERIA

                        NI

                        NIKARAGUA

                        NZ

                        NOWA ZELANDIA

                        OM

                        OMAN

                        PA

                        PANAMA

                        PE

                        PERU

                        PF

                        POLINEZJA FRANCUSKA

                        PG

                        PAPUA NOWA GWINEA

                        PH

                        FILIPINY

                        PM

                        SAINT PIERRE I MIQUELON

                        PK

                        PAKISTAN

                        RS

                        SERBIA
                        Z wyjątkiem Kosowa zgodnie z jego definicją w rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 z dnia 10 czerwca 1999 r.

                        Tylko całe świeże ryby z połowów morskich

                        RU

                        ROSJA

                        SA

                        ARABIA SAUDYJSKA

                        SB

                        WYSPY SALOMONA

                        SC

                        SESZELE

                        SG

                        SINGAPUR

                        SH

                        ŚWIĘTA HELENA
                        Z wyjątkiem wyspy Tristan da Cunha i Wyspy Wniebowstąpienia

                        SN

                        SENEGAL

                        SR

                        SURINAM

                        SV

                        SALWADOR

                        TG

                        TOGO

                        Tylko żywe homary

                        TH

                        TAJLANDIA

                        TN

                        TUNEZJA

                        TR

                        TURCJA

                        TW

                        TAJWAN

                        TZ

                        TANZANIA

                        UA

                        UKRAINA

                        UG

                        UGANDA

                        US

                        STANY ZJEDNOCZONE

                        UY

                        URUGWAJ

                        VE

                        WENEZUELA

                        VN

                        WIETNAM

                        YE

                        JEMEN

                        YT

                        MAJOTTA

                        ZA

                        REPUBLIKA POŁUDNIOWEJ AFRYKI

                        ZW

                        ZIMBABWE”


title: Decyzja Rady (UE) 2017/743 z dnia 25 kwietnia 2017 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Austrii

text:
               28.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 111/10

         DECYZJA RADY (UE) 2017/743
   z dnia 25 kwietnia 2017 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Austrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Austrii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Erwina PRÖLLA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Johanna MIKL-LEITNER, Mitglied der niederösterreichischen Landesregierung.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         I. BORG

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/1176 z dnia 26 czerwca 2017 r. w sprawie mianowania dowódcy sił misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (EUTM Mali/1/2017)

text:
               1.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 170/94

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2017/1176
   z dnia 26 czerwca 2017 r.
   w sprawie mianowania dowódcy sił misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (EUTM Mali/1/2017)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/34/WPZiB z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (1), w szczególności jej art. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W myśl art. 5 ust. 1 decyzji 2013/34/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa KPiB), zgodnie z art. 38 Traktatu o Unii Europejskiej, do podejmowania stosownych decyzji dotyczących sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego w odniesieniu do EUTM Mali, w tym decyzji w sprawie mianowania kolejnych dowódców misji UE.

               (2)

               W dniu 7 grudnia 2016 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2016/2352 (2) w sprawie mianowania generała brygady Petera DEVOGELAERE dowódcą misji UE dla EUTM Mali.

               (3)

               Decyzją Rady (UE) 2017/971 (3) zmieniono strukturę dowodzenia misji EUTM Mali. W rezultacie uchylono decyzję (WPZiB) 2016/2352, a generał brygady Peter DEVOGELAERE został mianowany dowódcą sił misji UE dla EUTM Mali.

               (4)

               W dniu 10 kwietnia 2017 r. Belgia zaproponowała mianowanie generała brygady Barta LAURENTA dowódcą sił misji UE dla EUTM Mali po zakończeniu kadencji generała brygady Petera DEVOGELAERE.

               (5)

               W dniu 29 maja 2017 r. Komitet Wojskowy UE zalecił, by KPiB mianował generała brygady Barta LAURENTA dowódcą sił misji UE dla EUTM Mali po zakończeniu kadencji generała brygady Petera DEVOGELAERE od dnia 12 lipca 2017 r.

               (6)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjmowaniu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Generał brygady Bart LAURENT zostaje niniejszym mianowany z dniem 12 lipca 2017 r. dowódcą sił misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 czerwca 2017 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 14 z 18.1.2013, s. 19.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/2352 z dnia 7 grudnia 2016 r. w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) oraz uchylająca decyzję (WPZiB) 2016/939 (EUTM Mali/2/2016) (Dz.U. L 348 z 21.12.2016, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2017/971 z dnia 8 czerwca 2017 r. określająca uzgodnienia dotyczące planowania i prowadzenia misji wojskowych UE w dziedzinie WPBIO bez mandatu wykonawczego oraz zmieniająca decyzje 2010/96/WPZIB w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa, 2013/34/WPZiB w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) i (WPZiB) 2016/610 w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (Dz.U. L 146 z 9.6.2017, s. 133).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/564 z dnia 11 kwietnia 2016 r. zmieniająca decyzję 2013/798/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej

text:
               12.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 96/38

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/564
   z dnia 11 kwietnia 2016 r.
   zmieniająca decyzję 2013/798/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/798/WPZiB (1), w związku z przyjęciem rezolucji 2127 (2013) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.

               (2)

               W dniu 27 stycznia 2016 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję 2262 (2016), która przedłuża embargo na broń, zakaz podróżowania i zamrożenie aktywów wobec Republiki Środkowoafrykańskiej do dnia 31 stycznia 2017 r. i przewiduje pewne zmiany dotyczące zwolnienia z embarga na broń oraz kryteriów umieszczania w wykazie.

               (3)

               Unia musi podjąć dalsze działania, aby wdrożyć te środki.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2013/798/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2013/798/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

                                       „c)

                                       sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu broni strzeleckiej i lekkiej oraz sprzętu z nią związanego, przeznaczonych wyłącznie do użytku międzynarodowych patroli zapewniających bezpieczeństwo w obszarze chronionym nad rzeką Sangha obejmującym terytoria wchodzące w skład trzech państw w celu obrony przed kłusownictwem, przemytem kości słoniowej i uzbrojenia oraz innymi działaniami sprzecznymi z prawem krajowym Republiki Środkowoafrykańskiej lub międzynarodowymi zobowiązaniami prawnymi tego państwa, zgodnie z powiadomieniem przekazanym wcześniej komitetowi;”;

                           b)

                           dodaje się ust. 1 lit. d) w brzmieniu:

                                       „d)

                                       sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu nieśmiercionośnego sprzętu oraz zapewnienia pomocy, w tym operacyjnego i nieoperacyjnego szkolenia przeznaczonego dla sił bezpieczeństwa Republiki Środkowoafrykańskiej wyłącznie do celów wsparcia w Republice Środkowoafrykańskiej procesu reformy sektora bezpieczeństwa, we współpracy z MINUSCA, zgodnie z powiadomieniem przekazanym wcześniej komitetowi.”;

                           c)

                           ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                                       „a)

                                       sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego, przeznaczonego wyłącznie do użytku w celach humanitarnych lub ochronnych oraz powiązanej pomocy technicznej lub szkoleń;”;

               2)

               art. 2a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Państwa członkowskie podejmują konieczne środki, aby na ich terytorium nie mogły wjechać ani przez ich terytorium nie mogły przejechać osoby wskazane przez komitet ustanowiony na mocy pkt 57 rezolucji RB ONZ 2127 (2013) (zwany dalej »komitetem«) jako osoby, które:

                           a)

                           przeprowadzają lub wspierają akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej, w tym działania narażające na szwank lub utrudniające proces transformacji politycznej lub proces stabilizacji i pojednania, lub akty podsycające przemoc;

                           b)

                           naruszają embargo na broń ustanowione w pkt 54 rezolucji RB ONZ 2127 (2013) i w art. 1 niniejszej decyzji, lub które bezpośrednio lub pośrednio sprzedawały, dostarczały lub przekazywały ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym w Republice Środkowoafrykańskiej, lub same otrzymywały uzbrojenie lub materiały z nim związane, jakiekolwiek porady techniczne, szkolenie techniczne lub pomoc techniczną, w tym finansowanie i pomoc finansową, w związku z działaniami z użyciem przemocy prowadzonymi przez ugrupowania zbrojne lub sieci przestępcze w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           c)

                           uczestniczą w planowaniu, kierowaniu lub popełnianiu czynów naruszających międzynarodowe przepisy o prawach człowieka lub międzynarodowe przepisy humanitarne, zależnie od tego, które mają zastosowanie, lub stanowiących naruszenie lub łamanie praw człowieka w Republice Środkowoafrykańskiej, w tym czynów związanych z przemocą seksualną, atakowaniem ludności cywilnej, zamachami na tle etnicznym czy religijnym, zamachami na szkoły i szpitale oraz uprowadzaniem i przymusowym wysiedlaniem;

                           d)

                           rekrutują dzieci lub angażują je w konflikt zbrojny w Republice Środkowoafrykańskiej, z naruszeniem mającego zastosowanie prawa międzynarodowego;

                           e)

                           udzielają wsparcia ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, złota, dzikiej fauny i flory oraz produktów od nich pochodnych, lub handel nimi, w Republice Środkowoafrykańskiej lub z terytorium tego kraju;

                           f)

                           utrudniają dostarczanie pomocy humanitarnej do Republiki Środkowoafrykańskiej, dostęp do tej pomocy lub jej dystrybucję w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           g)

                           uczestniczą w planowaniu, kierowaniu, sponsorowaniu lub przeprowadzaniu zamachów na misje ONZ lub międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym misję MINUSCA, misje Unii i operacje francuskie, które je wspierają;

                           h)

                           stoją na czele podmiotów wskazanych przez komitet lub które udzielały wsparcia osobom lub podmiotom wskazanym przez komitet, lub działały na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub które stoją na czele podmiotów będących własnością lub kontrolowanych przez osoby lub podmioty wskazane przez komitet, udzielały im wsparcia lub działały na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem;

                     zgodnie z wykazem w załączniku do niniejszej decyzji.”;

               3)

               art. 2b ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze będące własnością osób lub podmiotów lub kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez osoby i podmioty wskazane przez komitet jako:

                           a)

                           przeprowadzające lub wspierające akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej, w tym akty narażające na szwank lub utrudniające proces przemian politycznych lub proces stabilizacji i pojednania, akty podsycające przemoc;

                           b)

                           naruszające embargo na broń ustanowione w pkt 54 rezolucji RB ONZ 2127 (2013) i w art. 1 niniejszej decyzji, lub które bezpośrednio lub pośrednio sprzedawały, dostarczały lub przekazywały ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym w Republice Środkowoafrykańskiej, lub same otrzymywały uzbrojenie lub materiały z nim związane, jakiekolwiek porady techniczne, szkolenie techniczne lub pomoc techniczną, w tym finansowanie i pomoc finansową, w związku z działaniami z użyciem przemocy prowadzonymi przez ugrupowania zbrojne lub sieci przestępcze w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           c)

                           uczestniczące w planowaniu, kierowaniu lub popełnianiu czynów naruszających międzynarodowe przepisy o prawach człowieka lub międzynarodowe przepisy humanitarne, zależnie od tego, które przepisy mają zastosowanie, lub stanowiących naruszenie lub łamanie praw człowieka w Republice Środkowoafrykańskiej, w tym czynów związanych z przemocą seksualną, atakowaniem ludności cywilnej, zamachami na tle etnicznym czy religijnym, zamachami na szkoły i szpitale oraz uprowadzaniem i przymusowym wysiedlaniem;

                           d)

                           rekrutujące dzieci lub angażujące je w konflikt zbrojny w Republice Środkowoafrykańskiej, z naruszeniem mającego zastosowanie prawa międzynarodowego;

                           e)

                           udzielające wsparcia ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, złota, dzikiej fauny i flory oraz produktów od nich pochodnych, lub handel nimi, w Republice Środkowoafrykańskiej lub z terytorium tego kraju;

                           f)

                           utrudniające dostarczanie pomocy humanitarnej do Republiki Środkowoafrykańskiej, dostęp do tej pomocy lub jej dystrybucję w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           g)

                           uczestniczące w planowaniu, kierowaniu, sponsorowaniu lub przeprowadzaniu zamachów na misje ONZ lub międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym misję MINUSCA, misje Unii i operacje francuskie, które je wspierają;

                           h)

                           stojące na czele podmiotów wskazanych przez komitet, lub które udzielały wsparcia osobom lub podmiotom wskazanym przez komitet, lub działały na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub które stoją na czele podmiotów będących własnością lub kontrolowanych przez osoby lub podmioty wskazane przez komitet, udzielały im wsparcia lub działały na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem;

                     zostają zamrożone.
               Osoby i podmioty, o których mowa w niniejszym ustępie, wymieniono w załączniku do niniejszej decyzji.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 11 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         M.H.P. VAN DAM

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/798/WPZiB z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej (Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 51).


title: 2008/190/WE: Decyzja Rady z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Mołdowy dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               5.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 60/24

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 lutego 2008 r.
   w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Mołdowy dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych
   (2008/190/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Republiką Mołdowy dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w załączniku do decyzji z dnia 5 czerwca 2003 r.

               (3)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2006/345/WE (2).

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Umowa między Wspólnotą Europejską a Republiką Mołdowy dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych zostaje zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) uprawnionej(-ych) do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 16 maja 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 126 z 13.5.2006, s. 23.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/235 z dnia 7 lutego 2017 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Wyspami Salomona dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               11.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 36/7

         DECYZJA RADY (UE) 2017/235
   z dnia 7 lutego 2017 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Wyspami Salomona dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Unii umowę z Wyspami Salomona w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (zwaną dalej „Umową”).

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/1888 (2) Umowa została podpisana i jest tymczasowo stosowana od dnia 8 października 2016 r.

               (3)

               Umowa ustanawia wspólny komitet ekspertów ds. zarządzania Umową. Unia będzie reprezentowana w ramach tego wspólnego komitetu przez Komisję, która powinna być wspierana przez przedstawicieli państw członkowskich.

               (4)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (5)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (6)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Wyspami Salomona dotycząca zniesienia wiz krótkoterminowych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 8 ust. 1 Umowy (5).
   Artykuł 3
   Komisja, przy wsparciu przedstawicieli państw członkowskich, reprezentuje Unię w ramach wspólnego komitetu ekspertów ustanowionego na mocy art. 6 Umowy.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 lutego 2017 r.

            W imieniu Rady

         L. GRECH

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda udzielona dnia 1 grudnia 2016 r..

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2016/1888 z dnia 24 czerwca 2016 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Wyspami Salomona dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych (Dz.U. L 292 z 27.10.2016, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (5)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/997 z dnia 16 czerwca 2008 r. w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony

text:
               30.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 164/1

         DECYZJA RADY (UE) 2015/997
   z dnia 16 czerwca 2008 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Negocjacje z Bośnią i Hercegowiną w sprawie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, zostały zakończone.

               (2)

               Postanowienia handlowe zawarte w tym układzie mają charakter wyjątkowy, związany z polityką realizowaną w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia oraz nie będą stanowiły dla Unii Europejskiej precedensu w polityce handlowej Wspólnoty wobec państw trzecich innych niż państwa Bałkanów Zachodnich.

               (3)

               Układ powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty z zastrzeżeniem jego zawarcia w terminie późniejszym,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Tekst układu jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania układu w imieniu Wspólnoty z zastrzeżeniem jego zawarcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 16 czerwca 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie zawarcia między Wspólnotą Europejską a Australią Porozumienia w sprawie wzajemnego uznawania oceny, certyfikatów i oznakowania zgodności

text:
Ważna informacja prawna

|

31998D0508

Dziennik Urzędowy L 229 , 17/08/1998 P. 0001 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 18 czerwca 1998 r.w sprawie zawarcia między Wspólnotą Europejską a Australią Porozumienia w sprawie wzajemnego uznawania oceny, certyfikatów i oznakowania zgodności(98/508/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 228 ust. 3 akapit pierwszy oraz jego art. 228 ust. 4,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Porozumienie między Wspólnotą Europejską a Australią w sprawie wzajemnego uznawania oceny, certyfikatów i oznakowania zgodności zostało wynegocjowane i parafowane dnia 19 lipca 1996 r. i powinno zostać zatwierdzone;niektóre zagadnienia w zakresie wykonywania zostały powierzone Wspólnemu Komitetowi ustanowionemu Porozumieniem, w szczególności uprawnienia do zmiany niektórych aspektów załączników sektorowych;należy ustanowić właściwe procedury wewnętrzne niezbędne do zapewnienia sprawnego funkcjonowania Porozumienia oraz konieczne jest upoważnienie Komisji do przeprowadzenia niektórych technicznych zmian w zakresie Porozumienia i do podejmowania niektórych rodzajów decyzji dotyczących jego wykonywania,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie między Wspólnotą Europejską a Australią w sprawie wzajemnego uznawania oceny, certyfikatów i oznakowania zgodności oraz załączniki i wspólne deklaracje załączone do tego Porozumienia.Tekst Porozumienia, załączników i wspólnych deklaracji załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Porozumienia, aby stało się ono wiążące dla Wspólnoty oraz do przekazania w imieniu Wspólnoty noty przewidzianej w art. 14 Porozumienia [1].Artykuł 31. Komisja, wspierana przez Komitet specjalny, wyznaczony przez Radę, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie przewidzianym w art. 12 Porozumienia. Komisja po konsultacji z komitetem specjalnym podejmuje działania w zakresie wyznaczania, powiadamiania, wymiany informacji i wniosków dotyczących weryfikacji, które określone są w art. 8 ust. 2 i w art. 12 ust. 4 lit. c), d) i e) Porozumienia.2. Stanowisko Wspólnoty w odniesieniu do decyzji, które mają zostać podjęte przez WspólnyKomitet, ustalane jest w odniesie niu do zmian w sekcjach I–IV załączników sektorowych (art. 12 ust. 4 lit. a) i b) i art. 12 ust. 6 Porozumienia) oraz weryfikacji zgodności, zgodnie z art. 8 i 12 ust. 6 lit. d) Porozumienia przez Komisję po konsultacji ze specjalnym komitetem określonym w ust. 1 niniejszego artykułu.3. We wszystkich pozostałych kwestiach stanowisko Wspólnoty w ramach Wspólnego Komitetu jest ustalane przez Radę stanowiącą większością kwalifikowaną na wniosek Komisji.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 18 czerwca 1998 r.W imieniu RadyG. StrangPrzewodniczący[1] Data wejścia w życie Porozumienia zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.--------------------------------------------------


title: 2009/5/WE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 18 grudnia 2008 r. dotycząca opóźnienia rozpoczęcia stosowania systemu rotacyjnego w Radzie Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2008/29)

text:
               7.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 3/4

      DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

   z dnia 18 grudnia 2008 r.
   dotycząca opóźnienia rozpoczęcia stosowania systemu rotacyjnego w Radzie Prezesów Europejskiego Banku Centralnego
   (EBC/2008/29)
   (2009/5/WE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwany dalej „Statutem ESBC”), w szczególności jego art. 10 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 2008/608/WE z dnia 8 lipca 2008 r. wydaną na podstawie art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia wspólnej waluty przez Słowację w dniu 1 stycznia 2009 r. (1) Słowacja spełnia niezbędne warunki przyjęcia waluty euro, a przysługujące jej wyłączenie przyznane na podstawie art. 4 Aktu przystąpienia (2) zostanie zniesione z dniem 1 stycznia 2009 r.

               (2)

               Po przyjęciu euro przez Słowację liczba członków Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (EBC) przekroczy 21. Zgodnie z art. 10 ust. 2 Statutu ESBC od dnia, w którym liczba członków Rady Prezesów przekroczy 21, każdy członek Zarządu będzie miał jeden głos, a liczba prezesów z prawem do głosowania wynosić będzie 15. Przepis ten określa także zasady rotacji prawa do głosowania. Zgodnie z szóstym tiret art. 10 ust. 2 Rada Prezesów, stanowiąc większością dwóch trzecich głosów wszystkich jej członków mających oraz niemających prawa do głosowania, może podjąć decyzję o opóźnieniu rozpoczęcia stosowania systemu rotacji do dnia, w którym liczba prezesów przekroczy 18.

               (3)

               Motyw 6 zalecenia EBC/2003/1 z dnia 3 lutego 2003 r. dotyczącego decyzji Rady w sprawie zmiany art. 10 ust. 2 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (3) oraz motyw 6 decyzji Rady zebranej w składzie szefów państw lub rządów z dnia 21 marca 2003 r. w sprawie zmiany art. 10 ust. 2 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (4) przewidują możliwość wydania decyzji opóźniającej rozpoczęcie stosowania systemu rotacyjnego w celu uniknięcia sytuacji, w której częstotliwość głosowania prezesów należących do którejś z grup będzie wynosić 100 %. Rozpoczęcie stosowania systemu rotacyjnego w momencie, gdy liczba prezesów przekroczy 15, wymagałoby wprowadzenia nadzwyczajnych rozwiązań, tak aby pierwsza grupa prezesów nie miała niższej częstotliwości głosowania niż grupa druga. Jednym z możliwych rozwiązań tej sytuacji jest przydzielenie pierwszej grupie pięciu głosów. Jednak rezultatem tego rozwiązania byłaby 100 % częstotliwość głosowania członków pierwszej grupy, co byłoby sprzeczne z zasadą, zgodnie z którą wszyscy prezesi powinni podlegać systemowi rotacyjnemu. Zastosowanie alternatywnego rozwiązania umożliwiającego uniknięcie 100 % częstotliwości głosowania pierwszej grupy w znacznym stopniu skomplikowałoby system rotacyjny.

               (4)

               Po dokładnej analizie sytuacji Rada Prezesów ustaliła, że korzyści opóźnienia rozpoczęcia stosowania systemu do czasu, gdy liczba prezesów przekroczy 18, przeważają nad korzyściami wprowadzenia tego systemu w momencie, gdy liczba ta przekroczy 15, co pozwoli uniknąć dodatkowego komplikowania przejściowego systemu podziału na dwie grupy. Dlatego za właściwe należy uznać opóźnienie rozpoczęcia stosowania systemu rotacyjnego do czasu, gdy liczba prezesów przekroczy 18,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Rozpoczęcie stosowania systemu rotacyjnego, o którym mowa w art. 10 ust. 2 Statutu ESBC, opóźnia się do czasu, gdy liczba prezesów w Radzie Prezesów EBC przekroczy 18.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 18 grudnia 2008 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 195 z 24.7.2008, s. 24.

      (2)  Akt dotyczący warunków przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33).

      (3)  Dz.U. C 29 z 7.2.2003, s. 6.

      (4)  Dz.U. L 83 z 1.4.2003, s. 66.


title: 2005/532/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja II – Rada

text:
               27.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/39

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 12 kwietnia 2005 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja II – Rada
   (2005/532/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003 (1),
   uwzględniając zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans dotyczący roku budżetowego 2003 (C6-0016/2005),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2003 oraz odpowiedzi instytucji (2),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (3),
   uwzględniając sprawozdanie Rady z wewnętrznego audytu za 2003 r.,
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 50, art. 86 ust. 4 oraz art. 145, 146 i 147,
   uwzględniając rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),
   uwzględniając art. 71 oraz załącznik V do Regulaminu PE,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0066/2005),

               1.

               udziela Sekretarzowi Generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2003;

               2.

               zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz towarzyszącej jej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i Rzecznikowi Praw Obywatelskich, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 54 z 28.2.2003, str. 1.

      (2)  Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99.

      (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (5)  Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003, Sekcja II – Rada
      PARLAMENT EUROPEJSKI,
      uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2003 (1),
      uwzględniając zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans dotyczący roku budżetowego 2003 (C6-0016/2005),
      uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2003 oraz odpowiedzi instytucji (2),
      uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, złożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (3),
      uwzględniając sprawozdanie Rady z wewnętrznego audytu za 2003 r.,
      uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 275 i 276 Traktatu WE,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 50, art. 86 ust. 4 oraz art. 145, 146 i 147,
      uwzględniając rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),
      uwzględniając art. 71 i załącznik V do Regulaminu PE,
      uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0066/2005),

                  1.

                  z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie w sprawozdaniu rocznym Trybunału Obrachunkowego za 2003 r. oddzielnej sekcji dotyczącej Rady; odnotowuje sporządzone przez Radę podsumowanie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2003 r.; z zadowoleniem przyjmuje poprawę w zakresie wymiany informacji pomiędzy Radą a Parlamentem w drodze nieoficjalnego dialogu, jaki odbywa się pomiędzy tymi instytucjami w ramach procedury udzielenia absolutorium; uznaje, że elementy te pomogły w zwiększeniu przejrzystości w odniesieniu do absolutorium z wykonania budżetu Rady;

                  2.

                  odnotowuje po stronie Rady zamiar dostarczenia dokumentacji i podjęcia pozostałych działań potrzebnych do wypełnienia wymagań nowego rozporządzenia finansowego – zgodnie ze sprawozdaniem rocznym Trybunału Obrachunkowego – do końca 2004 r. oraz zwraca się do Rady o przedłożenie listy problemów związanych z wykonaniem Rozporządzenia Finansowego;

                  3.

                  odnotowuje uwagę Trybunału, że zawarto umowę na obsługę prawną Rady z pominięciem procedury przetargowej, chociaż jej wartość przekraczała próg, powyżej którego wymagana jest procedura przetargowa; zauważa, że Rada w pełni przyjmuje tę uwagę i wszczęła procedurę przetargową w celu wprowadzenia umowy ramowej dla usług prawnych wspomnianego rodzaju; podkreśla znaczenie przestrzegania przepisów dotyczących zamówień określonych w rozporządzeniu finansowym;

                  4.

                  zwraca się do Rady, aby udostępniła organom udzielającym absolutorium, podobnie jak uczyniły to wszystkie inne instytucje łącznie z Parlamentem Europejskim, roczne sprawozdanie z działalności, o którym mowa w art. 60 ust. 7 rozporządzenia finansowego z dnia 25 czerwca 2002 r.;

                  5.

                  stwierdza, że większa jasność w odniesieniu do wydatków na prowadzenie Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (WPZB) w Radzie sprzyjałaby przejrzystości; nalega, aby Rada oddzielnie wyszczególniła w budżecie koszty przygotowawcze WPZiB, jak to zalecił Trybunał Obrachunkowy w sprawozdaniu specjalnym nr 13/2001; podkreśla potrzebę jasnego określenia roli Komisji w realizacji WPZiB, jak to zalecił Trybunał Obrachunkowy w sprawozdaniu specjalnym nr 13/2001; zaleca, aby w nowym porozumieniu międzyinstytucjonalnym dotyczącym budżetu zamieszczono jasne zasady i rozwiązania operacyjne dotyczące roli Komisji w realizacji WPZiB;

                  6.

                  wyraża żal, że z powodu ograniczeń czasowych nie jest w stanie poświęcić należytej uwagi zaleceniu dotyczącemu absolutorium Rady i zachęca Komisję do przedstawienia – zaś Radę do przyjęcia – następującej propozycji zmiany art. 145 ust. 1 rozporządzenia finansowego:
                  „Parlament Europejski, na zalecenie Rady przyjęte większością kwalifikowaną, udziela Komisji absolutorium z wykonania budżetu za rok n w terminie do dnia 30 czerwca roku n +2.”.

         (1)  Dz.U. L 54 z 28.2.2003, str. 1.

         (2)  Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 1.

         (3)  Dz.U. C 294 z 30.11.2004, str. 99.

         (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

         (5)  Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1.


title: 2008/459/WE: Decyzja Rady z dnia 6 czerwca 2008 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka ze Zjednoczonego Królestwa

text:
               19.6.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 160/30

      DECYZJA RADY

   z dnia 6 czerwca 2008 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka ze Zjednoczonego Królestwa
   (2008/459/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Zjednoczonego Królestwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Conora MURPHY’EGO,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Roger KNOX, Member of East Lothian Council, zostaje mianowany członkiem Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 6 czerwca 2008 r.

            W imieniu Rady

         A. VIZJAK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: Decyzja Rady z dnia 18 lipca 1988 r. dotycząca zawarcia porozumienia o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej badań i rozwoju w zakresie drewna, z korkiem włącznie, jako surowca odnawialnego

text:
Ważna informacja prawna

|

31988D0404

Dziennik Urzędowy L 195 , 23/07/1988 P. 0074 - 0074

		Decyzja Radyz dnia 18 lipca 1988 r.dotycząca zawarcia porozumienia o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej badań i rozwoju w zakresie drewna, z korkiem włącznie, jako surowca odnawialnego(88/404/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 235,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:decyzją 86/235/EWG [2] Rada przyjęła program badań nad materiałami (surowce, materiały ulepszone), (1986–1989 r.), który obejmuje podprogram dotyczący drewna, z korkiem włącznie, jako surowca odnawialnego; artykuł 6 tej decyzji upoważnia Komisję do negocjowania umów z państwami trzecimi, w szczególności zaś z tymi, które uczestniczą we współpracy europejskiej w zakresie badań naukowych i technicznych (COST), mając na uwadze pełne lub częściowe stowarzyszenie ich w tym programie;decyzją 87/177/EWG [3] Rada przyjęła w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej zbiorowe porozumienie ramowe o współpracy naukowej między Wspólnotami Europejskimi a, między innymi, Konfederacją Szwajcarską;porozumienie to powinno zostać zatwierdzone;Traktat nie przewiduje niezbędnych uprawnień innych niż te określone w art. 235,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty Europejskiej niniejszym zatwierdza się porozumienie o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą badań i rozwoju w zakresie drewna, z korkiem włącznie, jako surowca odnawialnego.Tekst umowy załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji zgodnie z art. 9 umowy [4].Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lipca 1988 r.W imieniu RadyY. PottakisPrzewodniczący[1] Dz.U. C 167 z 27.6.1988.[2] Dz.U. L 159, z 14.6.1986, str. 36.[3] Dz.U. L 71 z 14.3.1987, str. 29.[4] Dzień wejścia w życie umowy zostanie opublikowany przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.--------------------------------------------------