title: 2012/381/UE: Decyzja Rady z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej i granicznej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR)

text:
               14.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 186/3

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 grudnia 2011 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej i granicznej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR)
   (2012/381/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 1 lit. d) oraz art. 87 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 2 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do rozpoczęcia w imieniu Unii negocjacji z Australią w sprawie przekazywania i wykorzystywania danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) w celu zapobiegania terroryzmowi i innym poważnym przestępstwom o charakterze międzynarodowym oraz walki z nimi.

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady 2012/380/UE z dnia (1) Umowa między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej i granicznej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) (zwana dalej „Umową”) została podpisana z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (3)

               Umowa powinna zostać zawarta.

               (4)

               Umowa respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”), zwłaszcza prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, uznanego w art. 7 Karty, prawa do ochrony danych osobowych, uznanego w art. 8 Karty, oraz prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, uznanego w art. 47 Karty. Umowa powinna być stosowana zgodnie z tymi prawami i zasadami.

               (5)

               Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, te dwa państwa członkowskie powiadomiły o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest związana Umową ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej i granicznej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) (zwana dalej „Umową”) zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.
   Tekst Umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do dokonania w imieniu Unii wymiany dokumentów zatwierdzających, przewidzianych w art. 29 Umowy, w celu wyrażenia zgody Unii na związanie się Umową (2).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. CICHOCKI

            Przewodniczący

      (1)  Zob. s. 2 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (2)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
   AKT KOŃCOWY
   Przedstawiciele:
   UNII EUROPEJSKIEJ,
   z jednej strony, oraz
   AUSTRALII,
   z drugiej strony,
   zebrani w Brukseli, w dniu 29 września 2011 r., w celu podpisania Umowy między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej i granicznej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR), przy podpisaniu niniejszej Umowy:

               —

               przyjęli wspólną deklarację dołączoną do niniejszego Aktu końcowego.

      NA DOWÓD CZEGO NIŻEJ wymienieni pełnomocnicy złożyli swoje podpisy pod niniejszym Aktem końcowym.
      Sporządzono w Brukseli dnia 29 września 2011 r.

         W imieniu Unii Europejskiej

         W imieniu Australii

   WSPÓLNA DEKLARACJA UNII EUROPEJSKIEJ I AUSTRALII W SPRAWIE UMOWY O PRZETWARZANIU I PRZEKAZYWANIU PRZEZ PRZEWOŹNIKÓW LOTNICZYCH AUSTRALIJSKIEJ SŁUŻBIE CELNEJ I GRANICZNEJ DANYCH DOTYCZĄCYCH PRZELOTU PASAŻERA (DANYCH PNR)
   W odniesieniu do wykonywania umowy o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej i granicznej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) (zwanej dalej „Umową”) Unia Europejska i Australia osiągnęły porozumienie co do następujących punktów dotyczących zobowiązań spoczywających na nich na mocy art. 19 i 24 Umowy:

               1.

               W ramach mechanizmu wspólnych konsultacji i przeglądu ustanowionego w art. 24 Umowy Australia i Unia Europejska w stosownych przypadkach będą wymieniać się informacjami na temat przekazywania – zgodnie z art. 19 Umowy – organom państw trzecich danych PNR obywateli i rezydentów Unii Europejskiej;

               2.

               W ramach mechanizmu konsultacji i przeglądu ustanowionego w art. 24 Umowy zapewnią, by wszystkie stosowne informacje były dostarczane na warunkach regulujących przekazywanie danych na zasadzie indywidualnej zgodnie z postanowieniami art. 19;

               3.

               Zwrócą szczególną uwagę na zapewnienie wszelkich gwarancji koniecznych do wykonania postanowień art. 19 ust. 1 lit. a), tak by uzyskać pewność, że państwa trzecie otrzymujące przedmiotowe dane zgodziły się objąć te dane gwarancjami prawnymi i praktycznymi przewidzianymi w Umowie;

               4.

               Utworzą specjalne mechanizmy powiadamiania, które stosowane będą między organami państw członkowskich i Australii w przypadkach, gdy na mocy art. 19 ust. 1 lit. f) przekazywane będą dane obywatela lub rezydenta Unii Europejskiej.

          ---documentbreak---

               14.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 186/4

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej i granicznej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR)
   UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej również UE,
   z jednej strony, oraz
   AUSTRALIA,
   z drugiej strony,
   zwane dalej łącznie „Stronami”,
   PRAGNĄC skutecznie zapobiegać terroryzmowi i poważnej przestępczości międzynarodowej oraz skutecznie je zwalczać w celu ochrony własnych społeczeństw demokratycznych i wspólnych wartości,
   DĄŻĄC do wzmocnienia i promowania współpracy pomiędzy Stronami w duchu partnerstwa między UE a Australią,
   UZNAJĄC, że wymiana informacji jest zasadniczym elementem walki z terroryzmem i poważną przestępczością międzynarodową, a wykorzystanie danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) jest podstawowym narzędziem w tym kontekście,
   UZNAJĄC znaczenie zapobiegania terroryzmowi i poważnej przestępczości międzynarodowej, a także ich zwalczania, przy jednoczesnym poszanowaniu podstawowych praw i wolności, a zwłaszcza prywatności i ochrony danych osobowych,
   MAJĄC NA UWADZE art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej, mówiący o poszanowaniu praw podstawowych, prawo do prywatności w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych, określone w art. 16 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zasady proporcjonalności i konieczności odnoszące się do prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, prawa do prywatności i ochrony danych osobowych na mocy art. 8 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, Konwencję nr 108 Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych i protokół dodatkowy nr 181 do tej konwencji oraz art. 7 i 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 17 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych dotyczący prawa do prywatności,
   UZNAJĄC, że w 2008 r. Australia i UE podpisały Umowę między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) pochodzących z Unii Europejskiej, która od chwili podpisania miała tymczasowe zastosowanie, ale nie weszła w życie,
   PRZYJMUJĄC DO WIADOMOŚCI, że Parlament Europejski postanowił w dniu 5 maja 2010 r. odroczyć głosowanie w sprawie wniosku o zgodę na umowę i swoją rezolucją z dnia 11 listopada 2010 r. przychylnie odniósł się do zalecenia Komisji Europejskiej dla Rady Unii Europejskiej w sprawie negocjowania nowej umowy,
   UZNAJĄC właściwe przepisy australijskiej ustawy celnej z 1901 r. (Cth) (Customs Act), w szczególności jej sekcję 64AF, na mocy której wszyscy międzynarodowi przewoźnicy lotniczy obsługujący loty pasażerskie do Australii, z niej lub z międzylądowaniem na jej terenie, są zobowiązani – na wniosek – do dostarczania australijskiej służbie celnej i granicznej danych PNR w zakresie, w jakim są one zbierane i umieszczane – w szczególny sposób i w szczególnej formie – w systemach rezerwacji i odpraw pasażerskich przewoźników lotniczych,
   UZNAJĄC, że australijska ustawa o administracji celnej z 1985 r. (Cth) (Customs Administration Act 1985), ustawa o migracji z 1958 r. (Cth) (Migration Act 1958), ustawa o przestępczości z 1914 r. (Cth) (Crimes Act 1914), ustawa o ochronie prywatności z 1988 r. (Cth) (Privacy Act 1988), ustawa o wolności informacji z 1982 r. (Cth) (Freedom of Information Act 1982), ustawa o audytorze generalnym (Cth) (Auditor-General Act 1997), ustawa o rzeczniku praw obywatelskich z 1976 r. (Cth) (Ombudsman Act 1976) i ustawa o służbie publicznej z 1999 r. (Cth) (Public Service Act 1999) wprowadzają ochronę danych, prawo dostępu i prawa do złożenia skargi, poprawienia i przedstawienia uwag oraz środki zaradcze i kary w przypadku niewłaściwego wykorzystania danych osobowych,
   PRZYJMUJĄC DO WIADOMOŚCI zobowiązanie Australii, zgodnie z którym australijska służba celna i graniczna przetwarza dane PNR wyłącznie do celów zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości międzynarodowej oraz ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie i ich ścigania w ścisłej zgodności z gwarancjami prywatności i ochrony danych osobowych określonymi w niniejszej Umowie,
   PODKREŚLAJĄC znaczenie wymiany analitycznych danych uzyskanych z PNR przez Australię z policją i organami sądowymi państw członkowskich Unii Europejskiej, Europolem i Eurojustem jako środka promowania międzynarodowej współpracy policyjnej i sądowej,
   STWIERDZAJĄC, że niniejsza Umowa nie stanowi precedensu dla jakichkolwiek przyszłych uzgodnień między Australią a Unią Europejską ani między którąkolwiek ze Stron i którymkolwiek państwem w zakresie przetwarzania i przekazywania danych PNR lub wszelkich innych form danych, oraz przyjmując do wiadomości, że w przyszłości może być rozważana konieczność i wykonalność podobnych umów w stosunku do pasażerów morskich,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   ROZDZIAŁ I

      POSTANOWIENIA OGÓLNE

   Artykuł 1
   Cel Umowy
   Niniejsza Umowa ustanawia przekazywanie australijskiej służbie celnej i granicznej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) pochodzących z Unii Europejskiej w celu zapewnienia ochrony i bezpieczeństwa publicznego. Niniejsza Umowa określa warunki, w jakich możliwe jest przekazywanie i wykorzystywanie tych danych, oraz sposób ich ochrony.
   Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszej Umowy:

               a)

               „Umowa” oznacza niniejszą Umowę i załączniki do niej oraz wszelkie zmiany do nich;

               b)

               „dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej: osoba możliwa do zidentyfikowania to osoba, której tożsamość można ustalić bezpośrednio lub pośrednio, szczególnie przez odniesienie się do numeru identyfikacyjnego lub jednego bądź kilku szczególnych czynników określających jej tożsamość fizyczną, fizjologiczną, umysłową, ekonomiczną, kulturową lub społeczną;

               c)

               „przetwarzanie” oznacza wszelkie operacje lub zbiór operacji dokonywanych na danych PNR przy użyciu lub bez użycia środków automatycznych, takich jak gromadzenie, zapisywanie, porządkowanie, zatrzymanie, dostosowywanie lub zmiana, odzyskiwanie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie przez przesyłanie lub przekazywanie, rozpowszechnianie lub udostępnianie w inny sposób, zestawianie lub łączenie, blokowanie, usuwanie lub niszczenie;

               d)

               „przewoźnicy lotniczy” oznaczają przewoźników lotniczych, którzy posiadają systemy rezerwacji lub których dane PNR są przetwarzane na terytorium Unii Europejskiej i którzy obsługują loty pasażerskie w międzynarodowym ruchu lotniczym do Australii, z niej lub z międzylądowaniem na jej terytorium;

               e)

               „systemy rezerwacji” oznaczają systemy rezerwacji i odpraw pasażerskich lub równoważne systemy pełniące takie same funkcje, należące do przewoźnika lotniczego;

               f)

               „dane dotyczące przelotu pasażera” lub „dane PNR” oznaczają informacje przetwarzane w UE przez przewoźników lotniczych na temat wymogów dotyczących podróży każdego pasażera, określonych w załączniku 1, obejmujące informacje niezbędne dla przetwarzania i kontroli rezerwacji przez przewoźników lotniczych dokonujących rezerwacji i uczestniczących w tym procesie;

               g)

               „pasażer” oznacza pasażera lub członka załogi lotniczej, w tym kapitana;

               h)

               „dane szczególnie chronione” oznaczają wszelkie dane osobowe, które ujawniają pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub światopoglądowe bądź przynależność do związków zawodowych oraz dane osobowe dotyczące stanu zdrowia i życia seksualnego.

         Artykuł 3
   Zakres zastosowania
   1.   Australia zapewnia przetwarzanie przez australijską służbę celną i graniczną danych PNR uzyskanych na podstawie niniejszej Umowy wyłącznie do celów zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub poważnej przestępczości międzynarodowej oraz ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie i ich ścigania.
   2.   Przestępstwa terrorystyczne obejmują:

               a)

               działania osób, które wiążą się z przemocą lub w inny sposób zagrażają życiu ludzkiemu lub stwarzają ryzyko powstania szkód materialnych lub zniszczenia infrastruktury, przy czym charakter i okoliczności takich działań pozwalają przypuszczać, że są one podejmowane w celu:

                           (i)

                           zastraszenia danej populacji lub wymuszenia na niej określonych działań;

                           (ii)

                           zastraszenia rządu lub organizacji międzynarodowej, zmuszenia ich do podjęcia lub zaniechania określonego działania lub wymuszenia na nich podjęcia lub zaniechania określonego działania;

                           (iii)

                           poważnej destabilizacji lub zniszczenia podstawowych politycznych, konstytucyjnych, gospodarczych lub społecznych struktur kraju lub organizacji międzynarodowej;

               b)

               działania polegające na pomaganiu w realizacji działań opisanych w lit. a), wspieraniu ich lub dostarczaniu zasobów finansowych, materialnych lub wsparcia technicznego do ich realizacji, lub świadczeniu usług finansowych bądź innych na rzecz takich działań lub w celu ich wsparcia;

               c)

               działania polegające na dostarczaniu lub gromadzeniu funduszy za pomocą jakichkolwiek środków, bezpośrednio lub pośrednio, z zamiarem ich wykorzystania w całości lub częściowo w celu przeprowadzenia którychkolwiek z działań opisanych w lit. a) lub b) bądź z wiedzą o takim ich przeznaczeniu; lub

               d)

               działania polegające na pomaganiu w realizacji działań opisanych w lit. a), b) lub c), podżeganiu do nich lub usiłowaniu ich realizacji.

         3.   Poważna przestępczość międzynarodowa oznacza wszelkie przestępstwa zagrożone w Australii karą pozbawienia wolności lub środkiem zabezpieczającym polegającym na pozbawieniu wolności w maksymalnym wymiarze co najmniej czterech lat lub które podlegają surowszej karze, określone w prawie australijskim, jeśli przestępczość ma charakter międzynarodowy. Przestępstwo uznaje się za przestępstwo o charakterze międzynarodowym, w szczególności jeśli:

               a)

               zostaje popełnione w więcej niż jednym państwie;

               b)

               zostaje popełnione w jednym państwie, lecz istotna część przygotowań do niego, planowania, kierowania lub kontroli nad nim odbywa się w innym państwie;

               c)

               zostaje popełnione w jednym państwie, lecz jest w nie zaangażowana zorganizowana grupa przestępcza prowadząca działalność przestępczą w więcej niż jednym państwie; lub

               d)

               zostaje popełnione w jednym państwie, lecz powoduje istotne skutki w innym państwie.

         4.   W wyjątkowych sytuacjach dane PNR mogą być przetwarzane przez Australię, gdy jest to konieczne dla ochrony żywotnych interesów wszelkiej osoby fizycznej, w szczególności w odniesieniu do ryzyka śmierci, poważnego obrażenia lub zagrożenia zdrowia.
   5.   Ponadto dane PNR mogą być przetwarzane na zasadach indywidualnych do celów nadzoru i odpowiedzialności administracji publicznej oraz ułatwienia złożenia skargi i kar za niewłaściwe wykorzystanie danych, jeżeli takie przetwarzanie jest wyraźnie wymagane na mocy prawa australijskiego.
   Artykuł 4
   Zapewnienie dostarczenia danych PNR
   1.   Przewoźnicy lotniczy dostarczają australijskiej służbie celnej i granicznej dane PNR zawarte w ich systemach rezerwacji. Żadne przepisy prawa którejkolwiek ze Stron nie uniemożliwiają im zastosowania się do właściwych australijskich przepisów, które zobowiązują ich do tego dostarczenia danych.
   2.   Australia nie wymaga od przewoźników lotniczy dostarczenia elementów danych PNR, które nie zostały jeszcze zgromadzone lub nie są dotąd przechowywane w ich systemach rezerwacji.
   3.   Jeśli dane PNR przekazane przez przewoźników lotniczych zawierają dane, które nie zostały wyszczególnione w załączniku 1, australijska służba celna i graniczna usuwa takie dane.
   Artykuł 5
   Odpowiedni poziom ochrony
   Stosowanie się do niniejszej Umowy przez australijską służbę celną i graniczną stanowi, w rozumieniu stosownego unijnego prawa o ochronie danych, odpowiedni poziom ochrony dla danych PNR przekazywanych australijskiej służbie celnej i granicznej do celów niniejszej Umowy.
   Artykuł 6
   Współpraca policyjna i sądowa
   1.   Australijska służba celna i graniczna zapewnia tak szybko, jak to jest możliwe, dostępność właściwych i stosownych informacji analitycznych uzyskanych z danych PNR organom policyjnym i sądowym danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Europolowi lub Eurojustowi, w zakresie ich odpowiednich mandatów oraz zgodnie z porozumieniami lub umowami dotyczącymi egzekwowania prawa lub innej wymiany informacji pomiędzy Australią a – odpowiednio – państwem członkowskim Unii Europejskiej, Europolem lub Eurojustem.
   2.   Organ policyjny lub sądowy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Europol lub Eurojust, w zakresie ich odpowiednich mandatów, mogą zwrócić się o udostępnienie danych PNR lub właściwych i odpowiednich informacji analitycznych uzyskanych z danych PNR, które w określonym przypadku są niezbędne do celów zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub poważnej przestępczości międzynarodowej oraz ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie lub ich ścigania w obrębie Unii Europejskiej. Australijska służba celna i graniczna udostępnia takie informacje zgodnie z porozumieniami lub umowami, o których mowa w ust. 1.
   ROZDZIAŁ II

      GWARANCJE DOTYCZĄCE PRZETWARZANIA DANYCH PNR

   Artykuł 7
   Ochrona danych i niedyskryminacja
   1.   Dane PNR podlegają przepisom australijskiej ustawy o ochronie prywatności z 1988 r. (Cth) (Privacy Act), która reguluje gromadzenie, użytkowanie, przechowywanie, ujawnianie, bezpieczeństwo i zmiany danych osobowych posiadanych przez większość departamentów i agencji australijskiego rządu oraz dostęp do nich.
   2.   Australia zapewnia stosowanie gwarancji dotyczących przetwarzania danych PNR w ramach niniejszej Umowy i właściwych krajowych przepisów do wszystkich pasażerów bez dyskryminacji, w szczególności ze względu na ich obywatelstwo lub państwo pobytu lub fizyczną obecność w Australii.
   Artykuł 8
   Dane szczególnie chronione
   Zakazane jest wszelkie przetwarzanie przez australijską służbę celną i graniczną danych PNR szczególnie chronionych. Australijska służba celna i graniczna usuwa przekazane jej dane PNR pasażera w zakresie, w jakim stanowią one dane szczególnie chronione.
   Artykuł 9
   Bezpieczeństwo i integralność danych
   1.   Aby zapobiec przypadkowemu lub niezgodnemu z prawem zniszczeniu, przypadkowej utracie, zmianie, nieuprawnionemu ujawnieniu danych lub dostępowi do danych bądź jakiejkolwiek formie niezgodnego z prawem przetwarzania:

               a)

               sprzęt do przetwarzania danych PNR jest przechowywany w bezpiecznym środowisku fizycznym i utrzymywany przy zastosowaniu zaawansowanych systemów i fizycznych zabezpieczeń przed intruzami;

               b)

               dane PNR są przechowywane w innym miejscu niż wszelkie inne dane. Do celów porównywania dane mogą przepływać do systemu PNR, ale nie z systemu PNR do innych baz danych. Dostęp do systemu PNR ma ograniczona liczba urzędników w obrębie australijskiej służby celnej i granicznej, którzy posiadają specjalne upoważnienie od dyrektora generalnego australijskiej służby celnej i granicznej do przetwarzania danych PNR do celów niniejszej Umowy. Urzędnicy ci mają dostęp do systemu PNR w bezpiecznych miejscach pracy, które są niedostępne dla nieupoważnionych osób;

               c)

               dostęp urzędników opisanych w lit. b) do systemu PNR jest kontrolowany przez systemy zabezpieczeń dostępu, takie jak kilkupoziomowe logowanie przy pomocy nazwy użytkownika i hasła;

               d)

               dostęp do sieci australijskiej służby celnej i granicznej oraz wszelkich danych zawartych w systemie PNR podlega kontroli. Wygenerowany rejestr kontroli zawiera imię i nazwisko użytkownika, miejsce pracy użytkownika, dzień i godzinę dostępu, treść zapytania i liczbę wyszukanych wyników;

               e)

               wszystkie dane PNR są przekazywane z australijskiej służby celnej i granicznej do innych organów w bezpiecznych sposób;

               f)

               system PNR zapewnia wykrywanie i zgłaszanie błędów;

               g)

               dane PNR są chronione przed wszelkim manipulowaniem, zmienianiem, uzupełnianiem lub zafałszowaniem spowodowanym błędnym działaniem systemu;

               h)

               nie tworzy się żadnych kopii baz danych PNR, z wyjątkiem kopii zapasowych umożliwiających odzyskanie danych w przypadku awarii.

         2.   Wszelkie naruszenie bezpieczeństwa danych, prowadzące w szczególności do przypadkowego lub niezgodnego z prawem zniszczenia lub przypadkowej utraty, zmiany, nieuprawnionego ujawnienia danych lub dostępu do danych bądź jakiejkolwiek formy niezgodnego z prawem przetwarzania, podlega skutecznym i odstraszającym karom.
   3.   Australijska służba celna i graniczna zgłasza wszelkie naruszenia bezpieczeństwa danych do urzędu australijskiego komisarza ds. informacji i powiadamia Komisję Europejską, że takie naruszenie zostało zgłoszone.
   Artykuł 10
   Nadzór i odpowiedzialność
   1.   Przestrzeganie zasad ochrony danych przez australijskie organy rządowe przetwarzające dane PNR podlega nadzorowi australijskiego komisarza ds. informacji, który na mocy przepisów ustawy o ochronie prywatności ma faktyczne uprawnienia do badania stosowania się przez agencje do ustawy o ochronie prywatności oraz monitorowania i badania zakresu, w jakim australijska służba celna i graniczna stosuje się do ustawy o ochronie prywatności.
   2.   Australijska służba celna i graniczna wprowadza ustalenia, na mocy ustawy o ochronie prywatności, umożliwiające przeprowadzanie przez australijskiego komisarza ds. informacji regularnych kontroli urzędowych wszystkich aspektów strategii i procedur wykorzystania, przetwarzania i udostępniania danych PNR pochodzących z UE australijskiej służby celnej i granicznej.
   3.   Australijski komisarz ds. informacji będzie w szczególności rozpatrywać wnioski złożone przez osobę fizyczną, bez względu na jej obywatelstwo lub państwo pobytu, dotyczące ochrony jej praw i wolności w zakresie przetwarzania danych osobowych. Osoba, której dane dotyczą, zostanie powiadomiona o wyniku rozpatrzenia wniosku. Australijski komisarz ds. informacji będzie ponadto wspierać osoby, których dane dotyczą, w odniesieniu do wykonywania ich praw na mocy niniejszej Umowy, w szczególności prawa dostępu, prawa do poprawiania i złożenia skargi.
   4.   Osoby mają również prawo do złożenia skargi do rzecznika praw obywatelskich Związku Australijskiego dotyczącej tego, jak zostali potraktowani przez australijską służbę celną i graniczną.
   Artykuł 11
   Przejrzystość
   1.   Australia zwraca się do przewoźników lotniczych o dostarczenie pasażerom jasnych i istotnych informacji dotyczących gromadzenia, przetwarzania i celu wykorzystywania danych PNR. Najlepiej, jeśli informacje te są podawane w chwili rezerwacji.
   2.   Australia udostępnia publicznie, w szczególności na odpowiednich rządowych stronach internetowych, informacje na temat celu gromadzenia i wykorzystywania danych PNR przez australijską służbę celną i graniczną. Obejmują one informacje na temat zasad wnioskowania o dostęp do danych, poprawę danych i odwołania.
   Artykuł 12
   Prawo dostępu
   1.   Każda osoba fizyczna ma prawo dostępu do swoich danych PNR, po złożeniu wniosku do australijskiej służby celnej i granicznej. Dostęp do danych jest zapewniany bez zbędnych ograniczeń i bez zbędnej zwłoki. Prawo to nadano w australijskiej ustawie o wolności informacji (Cth) (Freedom of Information Act 1982) i ustawie o ochronie prywatności. Prawo dostępu obejmuje również zdolność do ubiegania się o dokumenty przechowywane przez australijską służbę celną i graniczną, określające, czy dane dotyczące tej osoby fizycznej zostały przekazane lub udostępnione oraz informacje na temat odbiorców lub kategorii odbiorców, którym ujawniono te dane, a także zdolność do uzyskania takich dokumentów i informacji.
   2.   Ujawnienie informacji na podstawie ust. 1 może podlegać uzasadnionym ograniczeniom prawnym mającym zastosowanie w prawie australijskim w celu zapewnienia zapobiegania przestępstwom, ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie lub ich ścigania oraz w celu ochrony bezpieczeństwa publicznego lub narodowego, z należytym uwzględnieniem uzasadnionego interesu osoby, której dane dotyczą.
   3.   Wszelkie przypadki odmowy lub ograniczenia dostępu zostają przekazane osobie fizycznej na piśmie w ciągu trzydziestu (30) dni lub w jakimkolwiek ustawowo przedłużonym terminie. Równocześnie przedstawia się jej podstawy faktyczne lub prawne, na których opiera się decyzja. Od ich przedstawienia można odstąpić w przypadku wystąpienia powodu, o którym mowa w ust. 2. We wszystkich tych przypadkach poucza się osoby fizyczne o możliwości złożenia odwołania od decyzji australijskiej służby celnej i granicznej. Odwołanie to zostanie wniesione do australijskiego komisarza ds. informacji. Osoby fizyczne informuje się również o dostępnych w prawie australijskim środkach dochodzenia roszczeń na drodze sądowej lub administracyjnej.
   4.   Jeśli osoba fizyczna składa odwołanie do australijskiego komisarza ds. informacji zgodnie z ust. 3, otrzymuje ona urzędowe powiadomienie o wyniku rozpatrzenia odwołania. Otrzymuje ona co najmniej potwierdzenie wskazujące na to, czy jej prawa ochrony danych były przestrzegane zgodnie z niniejszą Umową.
   5.   Australijska służba celna i graniczna nie ujawnia publicznie danych PNR; ujawnia je jedynie osobom, których dane PNR zostały przetworzone, lub ich przedstawicielom.
   Artykuł 13
   Prawo do poprawiania i usuwania danych
   1.   Każda osoba fizyczna ma prawo ubiegania się o poprawienie jej danych PNR przetwarzanych przez australijską służbę celną i graniczną, jeśli dane te są nieścisłe. Poprawienie może oznaczać konieczność usunięcia danych.
   2.   Wnioski o poprawienie danych PNR posiadanych przez australijską służbę celną i graniczną można składać bezpośrednio do tej służby zgodnie z ustawą o wolności informacji lub ustawą o ochronie prywatności.
   3.   Australijska służba celna i graniczna dokonuje wszelkich niezbędnych weryfikacji w związku z wnioskiem i bez zbędnej zwłoki informuje osobę, czy jej dane PNR zostały poprawione lub usunięte. Powiadomienie to zostaje przekazane osobie fizycznej na piśmie w ciągu trzydziestu (30) dni lub w ustawowo przedłużonym terminie i zawiera informacje o możliwości odwołania się od decyzji australijskiej służby celnej i granicznej do australijskiego komisarza ds. informacji oraz o innych dostępnych w prawie australijskim środkach dochodzenia roszczeń na drodze sądowej lub administracyjnej.
   4.   Jeśli osoba fizyczna składa odwołanie do australijskiego komisarza ds. informacji zgodnie z ust. 3, otrzymuje ona urzędowe powiadomienie o wyniku rozpatrzenia odwołania
   Artykuł 14
   Prawo do dochodzenia roszczeń
   1.   Każda osoba fizyczna ma prawo do dochodzenia roszczeń na drodze sądowej lub administracyjnej w przypadku naruszenia któregokolwiek z jej praw określonych w niniejszej Umowie.
   2.   Każda osoba fizyczna, która poniosła szkodę w wyniku niezgodnej z prawem operacji przetwarzania danych lub jakiegokolwiek działania niezgodnego z prawami, o których mowa w niniejszej Umowie, ma prawo ubiegania się o skuteczne środki odwoławcze, które mogą obejmować rekompensatę od Australii.
   3.   Prawa określone w ust. 1 i 2 przyznaje się osobom fizycznym bez względu na ich obywatelstwo lub państwo pochodzenia, miejsce pobytu lub fizyczną obecność w Australii.
   Artykuł 15
   Zautomatyzowane przetwarzanie danych PNR
   1.   Australijska służba celna i graniczna lub inne organy rządowe wymienione w załączniku 2 nie podejmują żadnej decyzji, która znacząco wpływa lub ma szkodliwe skutki prawne dla pasażera, wyłącznie w oparciu o zautomatyzowane przetwarzanie danych PNR.
   2.   Australijska służba celna i graniczna nie dokonuje zautomatyzowanego przetwarzania danych w oparciu o dane szczególnie chronione.
   Artykuł 16
   Zatrzymanie danych
   1.   Dane PNR są zatrzymywane nie dłużej niż przez pięć i pół roku od daty początkowego uzyskania danych PNR przez australijską służbę celną i graniczną. W tym okresie dane PNR są zatrzymywane w systemie PNR wyłącznie do celów zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub poważnej przestępczości międzynarodowej oraz ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie i ich ścigania, w następujący sposób:

               a)

               od początkowego uzyskania do trzeciego roku po tym fakcie wszystkie dane PNR są dostępne dla ograniczonej liczby urzędników australijskiej służby celnej i granicznej, specjalnie upoważnionych przez dyrektora generalnego australijskiej służby celnej i granicznej do zidentyfikowania pasażerów, którzy mogą być potencjalnie przedmiotem zainteresowania;

               b)

               od trzeciego roku od początkowego uzyskania danych do końca pięcioipółletniego okresu dane PNR są zatrzymywane w systemie PNR, ale wszystkie elementy danych mogące posłużyć do zidentyfikowania pasażerów, których dane PNR dotyczą, są maskowane. Takie zdepersonalizowane dane PNR są dostępne wyłącznie dla ograniczonej liczby urzędników australijskiej służby celnej i granicznej, specjalnie upoważnionych przez dyrektora generalnego australijskiej służby celnej i granicznej do prowadzenia analiz dotyczących przestępstw terrorystycznych lub poważnej przestępczości międzynarodowej. Zezwolenie na pełny dostęp do danych PNR uzyskuje jedynie członek dyrekcji generalnej australijskiej służby celnej i granicznej, jeśli jest to konieczne do przeprowadzenia dochodzeń do celów zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości międzynarodowej, ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie i ich ścigania.

         2.   W celu osiągnięcia depersonalizacji maskowane są następujące elementy PNR:

               a)

               imię (imiona) i nazwisko (nazwiska);

               b)

               inne imiona i nazwiska figurujące w danych PNR, w tym liczba pasażerów figurujących w PNR;

               c)

               wszelkie dostępne dane kontaktowe (w tym informacje na temat jednostki, która stworzyła dane);

               d)

               ogólne uwagi obejmujące inne informacje dodatkowe (OSI), informacje o usługach specjalnych (SSI) i o prośbach o usługi specjalne (SSR) w zakresie, w jakim zawierają one jakiekolwiek informacje, dzięki którym można zidentyfikować osobę fizyczną; oraz

               e)

               wszelkie zgromadzone dane będących rezultatem zaawansowanego przetwarzania informacji o pasażerach (APP) lub zaawansowane informacje o pasażerach (API) w zakresie, w jakim zawierają one jakiekolwiek informacje, dzięki którym można zidentyfikować osobę fizyczną.

         3.   Niezależnie od ust. 1 dane PNR wymagane do określonego dochodzenia, ścigania przestępstw terrorystycznych lub poważnej przestępczości międzynarodowej lub egzekwowania za nie sankcji mogą być przetwarzane do celów tego dochodzenia, ściągania lub egzekwowania sankcji. Dane PNR mogą być zatrzymywane do chwili zamknięcia właściwego dochodzenia lub procesu ścigania bądź wyegzekwowania sankcji.
   4.   Po upływie okresu zatrzymania danych określonego w ust. 1 i 3 dane PNR są usuwane na stałe.
   Artykuł 17
   Rejestrowanie i dokumentowanie danych PNR
   1.   Wszelkie przetwarzanie, w tym ocena i przegląd lub przekazanie danych PNR oraz wnioski o dane PNR do organów Australii lub państw trzecich, nawet w przypadku odmowy, są rejestrowane lub dokumentowane przez australijską służbę celną i graniczną do celów weryfikacji zgodności z prawem w odniesieniu do przetwarzania danych, monitorowania wewnętrznego i zapewniania odpowiedniej integralności danych i bezpieczeństwa przetwarzania danych.
   2.   Rejestry lub dokumentacja przygotowane zgodnie z ust. 1 są wykorzystywane wyłącznie do celu nadzoru i kontroli, w tym dochodzeń i rozstrzygnięć spraw związanych z nieupoważnionym dostępem.
   3.   Rejestry lub dokumentacja przygotowane zgodnie z ust. 1 są na wniosek przekazywane do australijskiego komisarza ds. informacji. Australijski komisarz ds. informacji wykorzystuje te informacje wyłącznie do nadzoru ochrony danych i zapewnienia właściwego przetwarzania danych oraz integralności i bezpieczeństwa danych.
   Artykuł 18
   Udostępnianie danych PNR innym organom rządowym Australii
   1.   Australijska służba celna i graniczna może udostępniać dane PNR tylko tym organom rządowym Australii, które wymieniono w załączniku 2, i z zastrzeżeniem następujących gwarancji:

               a)

               przyjmujące organy rządowe zapewniają w odniesieniu do danych PNR gwarancje określone w niniejszej Umowie;

               b)

               dane są udostępniane wyłącznie do celów określonych w art. 3;

               c)

               dane są udostępniane wyłącznie w indywidualnych przypadkach, chyba że zostały zdepersonalizowane;

               d)

               przed udostępnieniem danych australijska służba celna i graniczna starannie ocenia istotność danych, które mają być udostępnione. Udostępnieniu podlegają tylko te konkretne elementy danych PNR, które wyraźnie okazują się niezbędne w określonych okolicznościach. W każdym razie udostępnieniu podlega możliwie najmniejsza ilość danych;

               e)

               przyjmujące organy rządowe zapewniają, by dane nie były dalej ujawniane bez zezwolenia australijskiej służby celnej i granicznej, którego australijska służba celna i graniczna udziela wyłącznie do celów określonych w art. 3 Umowy.

         2.   Wykaz organów określony w załączniku 2 może być zmieniany na drodze wymiany not dyplomatycznych między Stronami w celu objęcia nim:

               a)

               wszelkich departamentów lub agencji będących następcami tych wymienionych w załączniku 2;

               b)

               wszelkich nowych departamentów i agencji utworzonych po wejściu w życie niniejszej Umowy, których funkcje są bezpośrednio związane z zapobieganiem przestępstwom terrorystycznym lub poważnej przestępczości międzynarodowej, ich wykrywaniem, prowadzeniem dochodzeń w ich sprawie i ich ściganiem; oraz

               c)

               wszelkich istniejących departamentów i agencji, których funkcje stają się bezpośrednio związane z zapobieganiem przestępstwom terrorystycznym lub poważnej przestępczości międzynarodowej, ich wykrywaniem, prowadzeniem dochodzeń w ich sprawie i ich ściganiem.

         3.   Przy przekazywaniu informacji analitycznych zawarających dane PNR uzyskane zgodnie z niniejszą Umową należy przestrzegać gwarancji mających zastosowanie do danych PNR w niniejszym artykule.
   4.   Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie uniemożliwia ujawnienia w razie konieczności danych PNR do celów art. 3 ust. 4 i 5 oraz art. 10.
   Artykuł 19
   Przekazywanie danych do organów państw trzecich
   1.   Australijska służba celna i graniczna może przekazać dane PNR wyłącznie do określonych organów państw trzecich z zastrzeżeniem następujących gwarancji:

               a)

               australijska służba celna i graniczna stwierdza, że przyjmujący organ państwa trzeciego zgodził się zapewnić w odniesieniu do przekazywanych danych te same gwarancje, jak te określone w niniejszej Umowie;

               b)

               tylko organ państwa trzeciego, którego funkcje są bezpośrednio związane z zapobieganiem przestępstwom terrorystycznym lub poważnej przestępczości międzynarodowej, ich wykrywaniem, prowadzeniem dochodzeń w ich sprawie i ich ściganiem, może otrzymać dane PNR;

               c)

               dane są przykazywane wyłącznie w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub poważnej przestępczości międzynarodowej, zgodnie z definicją w art. 3, ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie i ich ścigania;

               d)

               dane są przekazywane wyłącznie na zasadzie indywidualnej;

               e)

               przed przekazaniem australijska służba celna i graniczna starannie ocenia istotność danych, które mają być przekazane. Przekazaniu podlegają tylko te konkretne elementy danych PNR, które wyraźnie okazują się niezbędne w określonych okolicznościach. Wymianie podlega, w każdym razie, możliwie najmniejsza ilość danych;

               f)

               jeśli australijska służba celna i graniczna wie, że dane obywatela lub rezydenta danego państwa członkowskiego są przekazywane, powiadamia ona przy najbliższej stosownej okazji właściwe organy danego państwa członkowskiego;

               g)

               australijska służba celna i graniczna stwierdza, że przyjmujący organ państwa trzeciego zgodził się zatrzymać dane PNR wyłącznie do czasu zakończenia właściwego śledztwa lub procesu ścigania lub wyegzekwowania sankcji bądź do czasu, gdy nie będą one już wymagane do celów określonych w art. 3 ust. 4, a w każdym razie nie dłużej, niż to konieczne;

               h)

               australijska służba celna i graniczna stwierdza, że przyjmujący organ państwa trzeciego zgodził się nie przekazywać dalej danych PNR;

               i)

               australijska służba celna i graniczna zapewnia w stosownych przypadkach, by pasażer został poinformowany o przekazaniu jego danych PNR.

         2.   Przy przekazywaniu informacji analitycznych zawierających dane PNR uzyskane zgodnie z niniejszą Umową należy przestrzegać gwarancji mających zastosowanie do danych PNR w niniejszym artykule.
   3.   Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie uniemożliwia ujawnienia w razie konieczności danych PNR do celów art. 3 ust. 4.
   ROZDZIAŁ III

      TRYBY PRZEKAZYWANIA DANYCH

   Artykuł 20
   Metoda przekazywania danych
   Do celów niniejszej Umowy Strony zapewniają przekazywanie danych PNR przez przewoźników lotniczych do australijskiej służby celnej i granicznej jedynie w oparciu o metodę „push” oraz zgodnie z następującymi procedurami:

               a)

               przewoźnicy lotniczy przekazują dane PNR za pośrednictwem środków elektronicznych, zgodnie z wymogami technicznymi australijskiej służby celnej i granicznej lub, w przypadku awarii technicznej, wszelkimi innymi stosownymi środkami zapewniającymi odpowiedni poziom bezpieczeństwa danych;

               b)

               przewoźnicy lotniczy przekazują dane PNR przy wykorzystaniu uzgodnionego formatu komunikacji;

               c)

               przewoźnicy lotniczy przekazują dane PNR w sposób bezpieczny, korzystając ze wspólnych protokołów wymaganych przez australijską służbę celną i graniczną.

         Artykuł 21
   Częstotliwość przekazywania danych
   1.   Strony zapewniają, by przewoźnicy lotniczy przekazywali australijskiej służbie celnej i granicznej wszystkie wymagane dane PNR pasażerów zgodnie z art. 20 maksymalnie w pięciu przewidzianych punktach czasowych na lot, przy czym pierwszy punkt następuje do 72 godzin przed zaplanowanym odlotem. Australijska służba celna i graniczna przekazuje przewoźnikom lotniczym określone terminy przekazywania danych.
   2.   W szczególnych przypadkach, gdy istnieje wskazanie, że niezbędny jest wczesny dostęp, by odpowiedzieć na konkretne zagrożenie dotyczące przestępstw terrorystycznych lub poważnej przestępczości międzynarodowej, australijska służba celna i graniczna może wymagać od przewoźnika lotniczego dostarczania danych PNR przed pierwszym zaplanowanym przekazaniem danych. Przy wykonywaniu tych uprawnień australijska służba celna i graniczna działa rozważnie i proporcjonalnie oraz korzysta wyłącznie z metody „push”.
   3.   W szczególnych przypadkach, gdy istnieje wskazanie, że niezbędny jest dostęp, by odpowiedzieć na konkretne zagrożenie dotyczące przestępstw terrorystycznych lub poważnej przestępczości międzynarodowej, australijska służba prawa i graniczna może wymagać od przewoźnika lotniczego przekazania danych PNR pomiędzy zwykłymi terminami przekazywania danych, o których mowa w ust. 1, lub po nich. Przy wykonywaniu tych uprawnień australijska służba celna i graniczna działa rozważnie i proporcjonalnie oraz korzysta wyłącznie z metody „push”.
   ROZDZIAŁ IV

      PRZEPISY WYKONAWCZE I PRZEPISY KOŃCOWE

   Artykuł 22
   Brak odstępstw/związek z innymi instrumentami
   1.   Niniejsza Umowa nie tworzy ani nie przyznaje żadnego prawa ani korzyści żadnym osobom lub podmiotom prywatnym lub publicznym. Każda ze Stron zapewnia prawidłowe wykonanie postanowień niniejszej Umowy.
   2.   Żaden z zapisów niniejszej Umowy nie ogranicza praw lub gwarancji wynikających z prawa Australii.
   3.   Żaden z zapisów niniejszej Umowy nie stanowi odstępstwa od istniejących zobowiązań wynikających z jakichkolwiek dwustronnych wzajemnych instrumentów pomocy prawnej pomiędzy Australią i państwami członkowskimi Unii Europejskiej w zakresie pomocy w żądaniu uzyskania danych dla celów dowodowych w postępowaniach karnych dotyczących terroryzmu lub poważnej przestępczości międzynarodowej.
   Artykuł 23
   Rozstrzyganie sporów i zawieszenie Umowy
   1.   Wszelkie spory wynikłe z interpretacji, stosowania lub wykonania niniejszej Umowy i wszelkie sprawy z tym związane są przedmiotem konsultacji między Stronami w celu osiągnięcia wzajemnie akceptowalnego rozwiązania, z uwzględnieniem zapewnienia każdej ze Stron możliwości dostosowania się do ustaleń w rozsądnym czasie.
   2.   W przypadku gdy konsultacje nie doprowadzą do rozstrzygnięcia sporu, każda ze Stron może zawiesić stosowanie niniejszej Umowy po pisemnym powiadomieniu drogą dyplomatyczną, przy czym takie zawieszenie stanie się skuteczne w terminie 120 dni od daty powiadomienia, jeśli nie uzgodniono inaczej.
   3.   Każde zawieszenie zostanie przerwane, jak tylko spór zostanie rozwiązany w sposób zadowalający Australię i UE.
   4.   Niezależnie od zawieszenia niniejszej Umowy wszelkie dane otrzymane przez australijską służbę celną i graniczną zgodnie z niniejszą Umową są w dalszym ciągu przetwarzane w zgodzie z gwarancjami określonymi w niniejszej Umowie, w tym z postanowieniami dotyczącymi zatrzymania i usuwania danych.
   Artykuł 24
   Konsultacje i przegląd
   1.   Strony zawiadamiają się wzajemnie o wszelkich zmianach legislacyjnych lub regulacyjnych, które mogą istotnie wpłynąć na wykonywanie niniejszej Umowy, w stosownych przypadkach przed ich przyjęciem. Uznaje się, że odniesienia w niniejszej Umowie do australijskiego ustawodawstwa odnoszą się również do wszelkiego późniejszego ustawodawstwa.
   2.   Strony dokonują wspólnie przeglądu wykonania niniejszej Umowy i wszelkich spraw z tym związanych w terminie jednego roku po wejściu w życie niniejszej Umowy, a następnie regularnie w okresie obowiązywania niniejszej Umowy i dodatkowo na żądanie każdej ze Stron. Strony zgadzają się, że przegląd powinien w szczególności dotyczyć mechanizmu maskowania danych zgodnie z art. 16 ust. 1 lit. b), wszelkich trudności związanych z operacyjną skutecznością i opłacalnością mechanizmu oraz doświadczeń uzyskanych w odniesieniu do podobnych mechanizmów w przypadku dojrzałych systemów PNR, w tym systemu UE. W przypadku gdy operacyjnie skuteczny i opłacalny mechanizm nie jest dostępny, dostęp do danych będzie zamiast tego ograniczony przez archiwizowanie, a dostęp do nich będzie możliwy wyłącznie w sposób, w jaki udostępniane są zdepersonalizowane dane zgodnie z art. 16.
   3.   Strony przed wspólnym przeglądem uzgadniają jego tryb i przekazują sobie wzajemnie skład swoich odpowiednich zespołów. Do celów wspólnego przeglądu Unia Europejska będzie reprezentowana przez Komisję Europejską, a Australia będzie reprezentowana przez australijską służbę celną i graniczną. W skład zespołów mogą wchodzić eksperci od ochrony danych i egzekwowania prawa. Z zastrzeżeniem mających zastosowanie przepisów, od wszystkich uczestników wspólnego przeglądu wymaga się przestrzegania poufności rozmów i posiadania odpowiedniego poświadczenia bezpieczeństwa osobowego. Do celów wspólnego przeglądu australijska służba celna i graniczna zapewnia dostęp do właściwych dokumentów, systemów i pracowników.
   4.   Strony oceniają Umowę, w szczególności jej skuteczność operacyjną, nie później niż cztery lata od jej wejścia w życie.
   5.   Po wspólnym przeglądzie Komisja Europejska przedstawi sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej. Australii zapewnia się możliwość przedstawienia uwag na piśmie, które zostaną dołączone do sprawozdania.
   6.   Ponieważ ustanowienie systemu PNR UE mogłoby zmienić kontekst niniejszej Umowy, jeśli system PNR UE zostanie przyjęty, po jego przyjęciu Strony konsultują się w celu ustalenia, czy niniejsza Umowa wymaga odpowiednich zmian.
   Artykuł 25
   Wypowiedzenie
   1.   Każda ze Stron może w każdej chwili wypowiedzieć niniejszą Umowę poprzez pisemne powiadomienie drogą dyplomatyczną. Wypowiedzenie staje się skuteczne sto dwadzieścia (120) dni od daty otrzymania powiadomienia o nim lub zgodnie z innymi ustaleniami.
   2.   Niezależnie od jakiegokolwiek wypowiedzenia niniejszej Umowy wszelkie dane otrzymane przez australijską służbę celną i graniczną zgodnie z niniejszą Umową są w dalszym ciągu przetwarzane w zgodzie z gwarancjami określonymi w niniejszej Umowie, w tym z postanowieniami dotyczącymi zatrzymania i usuwania danych.
   Artykuł 26
   Okres obowiązywania
   1.   Z zastrzeżeniem art. 25 niniejsza Umowa pozostanie w mocy przez okres siedmiu lat od daty jej wejścia w życie.
   2.   Po upływie terminu określonego w ust. 1 oraz wszelkich kolejnych okresów przedłużenia zgodnie z niniejszym ustępem Umowa będzie przedłużana na okres kolejnych siedmiu lat, o ile jedna ze Stron nie zawiadomi na piśmie drugiej Strony drogą dyplomatyczną z co najmniej dwunastomiesięcznym wyprzedzeniem o zamiarze nieprzedłużania Umowy.
   3.   Niezależnie od wygaśnięcia niniejszej Umowy wszelkie dane otrzymane przez australijską służbę celną i graniczną zgodnie z niniejszą Umową są w dalszym ciągu przetwarzane w zgodzie z gwarancjami określonymi w niniejszej Umowie, w tym z postanowieniami dotyczącymi zatrzymania i usuwania danych.
   Artykuł 27
   Dane PNR otrzymane przed wejściem w życie niniejszej Umowy
   Wszelkie dane PNR posiadane przez australijską służbę celną i graniczną w chwili wejścia w życie niniejszej Umowy Australia traktuje zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy. Nie wymaga się jednak maskowania żadnych danych przed dniem 1 stycznia 2015 r.
   Artykuł 28
   Terytorialny zakres stosowania
   1.   Z zastrzeżeniem ust. 2 do 4, niniejsza Umowa ma zastosowanie do terytorium, na którym mają zastosowanie Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz do terytorium Australii.
   2.   Niniejsza Umowa będzie miała zastosowanie do Danii, Zjednoczonego Królestwa i Irlandii wyłącznie w przypadku, gdy Komisja Europejska powiadomi Australię na piśmie, że Dania, Zjednoczone Królestwo lub Irlandia podjęły decyzję o związaniu się niniejszą Umową.
   3.   Jeśli Komisja Europejska powiadomi Australię przed wejściem w życie niniejszej Umowy, że będzie ona miała zastosowanie do Danii, Zjednoczonego Królestwa lub Irlandii, niniejsza Umowa będzie miała zastosowanie do terytoriów takich państw z tym samym dniem, jak w przypadku innych państw członkowskich Unii Europejskiej związanych niniejszą Umową.
   4.   Jeśli Komisja Europejska powiadomi Australię po wejściu w życie niniejszej Umowy, że ma ona zastosowanie do Danii, Zjednoczonego Królestwa lub Irlandii, niniejsza Umowa będzie miała zastosowanie do terytoriów takich państw od pierwszego dnia następującego po otrzymaniu powiadomienia przez Australię.
   Artykuł 29
   Postanowienia końcowe
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomiły się nawzajem o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur służących temu celowi.
   2.   Niniejsza umowa zastępuje Umowę między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) pochodzących z Unii Europejskiej sporządzoną w Brukseli w dniu 30 czerwca 2008 r., która przestanie być stosowana z dniem wejścia w życie niniejszej Umowy.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 września 2011 r., w dwóch egzemplarzach w języku angielskim. Umowa zostaje również sporządzona w językach: bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym wszystkie wersje są jednakowo autentyczne. W przypadku rozbieżności między wersjami językowymi wersja angielska ma pierwszeństwo.

         W imieniu Unii Europejskiej

         W imieniu Australii

   ZAŁĄCZNIK 1
   Dane PNR, o których mowa w art. 2 lit. f), które przewoźnicy lotniczy są zobowiązani przekazać australijskiej służbie celnej i granicznej, jednak tylko w takim zakresie, w jakim wcześniej je zgromadzili:

               1.

               numer rezerwacji PNR;

               2.

               data rezerwacji/wystawienia biletu;

               3.

               data(-y) planowanej podróży;

               4.

               imię (imiona) i nazwisko(-a);

               5.

               dostępne informacje dotyczące programów dla stałych klientów (frequent flier) i dotyczące korzyści (np. darmowe bilety, zamiana klasy biletu na wyższą itd.);

               6.

               inne nazwiska podane w danych PNR, w tym liczba podróżnych wynikająca z danych PNR

               7.

               wszelkie dostępne informacje kontaktowe (w tym informacje na temat jednostki, która stworzyła dane);

               8.

               wszelkie dostępne informacje o płatnościach/fakturowaniu (z wyjątkiem innych szczegółów transakcji dotyczących karty kredytowej lub konta i niepowiązanych z transakcją dotyczącą podróży);

               9.

               trasa podróży dla określonych danych PNR;

               10.

               biuro podróży/pracownik biura podróży;

               11.

               informacje o systemie code share;

               12.

               informacje podzielone/rozdzielone;

               13.

               status podróżny (travel status) pasażera (w tym potwierdzenia i zgłoszenie do odprawy);

               14.

               informacje o biletach, w tym numer biletu, informacja o biletach w jedną stronę i ATFQ (Automated Ticket Fare Quote);

               15.

               wszelkie informacje o bagażu;

               16.

               informacje o miejscu, w tym numer miejsca w samolocie;

               17.

               uwagi ogólne, w tym inne informacje dodatkowe (OSI), informacje o usługach specjalnych (SSI) i o prośbach o usługi specjalne (SSR);

               18.

               wszelkie zgromadzone informacje zaawansowanego systemu informacji o pasażerach (APIS);

               19.

               wszelkie dotychczasowe zmiany danych PNR wymienionych w pkt 1–18.

         ZAŁĄCZNIK 2
   Wykaz innych organów rządowych Australii, którym australijska służba celna i graniczna jest upoważniona udostępniać dane dotyczące przelotu pasażera (dane PNR):

               1.

               Australijska Komisja ds. Przestępczości (Australian Crime Commission);

               2.

               Australijska Policja Federalna (Australian Federal Police);

               3.

               Australijska Organizacja Bezpieczeństwa Wywiadowczego (Australian Security Intelligence Organisation);

               4.

               Dyrektor Prokuratury Publicznej Związku Australijskiego (Commonwealth Director of Public Prosecutions);

               5.

               Departament Imigracji i Obywatelstwa (Department of Immigration and Citizenship);

               6.

               Biuro Bezpieczeństwa Transportu, Departament Infrastruktury i Transportu (Office of Transport Security, Department of Infrastructure and Transport).


title: 2007/541/WE,Euratom: Decyzja Rady i Komisji z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy, ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

text:
               1.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 200/44

      DECYZJA RADY I KOMISJI

   z dnia 28 czerwca 2007 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy, ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   (2007/541/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ
   ORAZ KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44 ust. 2, art. 47 ust. 2 ostatnie zdanie oraz art. 55, art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 93, 94, 133 i 181a, w związku z art. 300 ust. 2 zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając Akt Przystąpienia Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   uwzględniając zgodę Rady zgodnie z art. 101 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy, ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej został podpisany w imieniu Wspólnot Europejskich i ich państw członkowskich w dniu 23 kwietnia 2007 r.

               (2)

               Do czasu wejścia protokołu w życie stosuje się go tymczasowo od dnia 23 kwietnia 2007 r.

               (3)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej oraz państw członkowskich Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy, ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.
   Tekst protokołu jest dołączony do niniejszej decyzji (2).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, składa powiadomienie przewidziane w art. 3 protokołu (3). Przewodniczący Komisji równocześnie składa takie powiadomienie w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 28 czerwca 2007 r.

            W imieniu Rady

         S. GABRIEL

            Przewodniczący

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 7 czerwca 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 119 z 9.5.2007, str. 32.

      (3)  Data wejścia w życie protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: 2004/725/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 — Sekcja V — Trybunał Obrachunkowy

text:
               21.4.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/19

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 21 kwietnia 2004 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 — Sekcja V — Trybunał Obrachunkowy
   (2004/725/WE)

    ---documentbreak---

               21.4.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/19

         REZOLUCJA
   Parlamentu Europejskiego zawierająca uwagi odnośnie do udzielenia absolutorium z wykonania ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 — Sekcja V — Trybunał Obrachunkowy


title: 2009/302/WE: Decyzja Rady z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 84/33

         DECYZJA RADY
   z dnia 21 maja 2008 r.
   w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych
   (2009/302/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Pakistanem dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji z 5 czerwca 2003 r. upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w prawie zastąpienia pewnych przepisów istniejących w umowach dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia wspomnianej umowy w późniejszym terminie, wynegocjowana przez Komisję umowa powinna zostać podpisana i być tymczasowo stosowana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych, z zastrzeżeniem decyzji Rady dotyczącej zawarcia tej umowy.
   Tekst umowy załączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia umowy w późniejszym terminie, niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty.
   Artykuł 3
   Do czasu wejścia w życie umowy będzie ona stosowana tymczasowo od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wzajemnie notyfikowały zamknięcie procedur koniecznych do tego celu.
   Artykuł 4
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 2 umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 maja 2008 r.

            W imieniu Rady

         M. ZVER

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 84/34

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   ISLAMSKA REPUBLIKA PAKISTANU (zwana dalej „Pakistanem”),
   z drugiej strony,
   (zwane dalej „stronami”),
   STWIERDZAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Islamską Republiką Pakistanu należy dostosować do wymogów prawa wspólnotowego,
   STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą być włączane do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   STWIERDZAJĄC, że wspólnotowi przewoźnicy lotniczy ustanowieni w państwie członkowskim mają prawo do niedyskryminacyjnego dostępu do tras lotniczych między tym państwem członkowskim a państwami trzecimi na mocy prawa wspólnotowego,
   UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a czterema państwami europejskimi wymienionymi w załączniku III, przewidujące dla obywateli tych państw możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych koncesjonowanych zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   UZNAJĄC, że wszystkie kwestie dotyczące dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Islamską Republiką Pakistanu muszą być zgodne z prawem stron celem ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla wykonywania przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu, a także w celu zachowania ciągłości takich przewozów lotniczych,
   STWIERDZAJĄC, że niniejsza umowa nie musi wpływać na te postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Islamską Republiką Pakistanu, które są zgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej i prawem pakistańskim,
   UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Islamską Republiką Pakistanu, które (i) wymagają zawierania umów pomiędzy przedsiębiorstwami, podejmowania decyzji przez stowarzyszenia przedsiębiorstw lub stosowania uzgodnionych praktyk uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, bądź faworyzują wymienione rozwiązania; lub (ii) wzmacniają skutki wszelkich takich umów, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub (iii) przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za podjęcie środków zapobiegających, ograniczających lub zakłócających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, mogą uniemożliwić skuteczne działanie reguł konkurencji mających zastosowanie do przedsiębiorstw,
   STWIERDZAJĄC, że celem niniejszej umowy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu nie jest zwiększenie ogólnej wielkości przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu ani naruszenie równowagi między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi a przewoźnikami lotniczymi z Islamskiej Republiki Pakistanu, ani też zmiana postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych o komunikacji lotniczej w zakresie praw przewozowych,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   1.   Dla celów niniejszej umowy określenie „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej.
   2.   Zawarte w umowach wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
   3.   Zawarte w umowach wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych pochodzących z państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych bądź przedsiębiorstw lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.
   Artykuł 2
   Wyznaczenie przez państwo członkowskie
   1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu mają pierwszeństwo przed odpowiednimi postanowieniami zawartymi w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz zezwoleń wydanych przez Islamską Republikę Pakistanu oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub zezwoleń wydanych przewoźnikowi lotniczemu.
   2.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej, Islamska Republika Pakistanu wyda właściwe upoważnienia i zezwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

               i)

               przewoźnik lotniczy jest ustanowiony na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, oraz posiada ważną koncesję wydaną przez państwo członkowskie zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej; oraz

               ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu jest wyraźnie określona właściwa władza lotnicza; oraz

               iii)

               przewoźnik lotniczy jest własnością bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy i znajduje się pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych innych państw; oraz

               iv)

               głównym miejscem prowadzenia działalności przez przewoźnika lotniczego jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało mu ważną koncesję.

         3.   Islamska Republika Pakistanu może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, jeżeli:

               i)

               przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, lub nie posiada ważnej koncesji wydanej zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej; lub

               ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje lub nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym, lub w wyznaczeniu nie jest wyraźnie określona właściwa władza lotnicza; lub

               iii)

               przewoźnik lotniczy nie jest własnością, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, i nie znajduje się pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych innych państw; lub

               iv)

               głównym miejscem prowadzenia działalności przez przewoźnika lotniczego nie jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało mu ważną koncesję; lub

               v)

               przewoźnik lotniczy otrzymał już zezwolenie eksploatacyjne zgodnie z umową dwustronną między Islamską Republiką Pakistanu a innym państwem członkowskim, a wykonywanie praw przewozowych zgodnie z niniejszą umową na trasie, która zawiera punkt znajdujący się na terytorium tego innego państwa członkowskiego, byłoby obejściem ograniczeń praw przewozowych nałożonych przez tę inną umowę; lub

               vi)

               wyznaczony przewoźnik lotniczy posiada certyfikat przewoźnika lotniczego i koncesję wydane przez państwo członkowskie, z którym Islamska Republika Pakistanu nie posiada dwustronnej umowy o komunikacji lotniczej, a przewoźnikowi koncesjonowanemu przez Islamską Republikę Pakistanu to państwo członkowskie odmówiło przyznania praw przewozowych lub związanych z nimi możliwości działań komercyjnych.

         4.   Wykonując swoje prawa na mocy ust. 3, Islamska Republika Pakistanu nie stosuje dyskryminacji między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi ze względu na ich przynależność państwową, pod warunkiem że spełnione są powyższe wymogi.
   Artykuł 3
   Bezpieczeństwo
   1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. c).
   2.   Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie, prawa Islamskiej Republiki Pakistanu zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Islamską Republiką Pakistanu będą miały w równym stopniu zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez to inne państwo członkowskie, oraz w stosunku do zezwolenia eksploatacyjnego tego przewoźnika lotniczego.
   Artykuł 4
   Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej
   1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. d).
   2.   Taryfy za przewóz w całości wewnątrz Wspólnoty Europejskiej, pobierane przez przewoźnika lotniczego (przewoźników lotniczych) wyznaczonego (wyznaczonych) przez Islamską Republikę Pakistanu zgodnie z umową wymienioną w załączniku I zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. d), podlegają prawu Wspólnoty Europejskiej. Prawo Wspólnoty Europejskiej jest stosowane w sposób wolny od dyskryminacji.
   Artykuł 5
   Zgodność z regułami konkurencji
   1.   Niezależnie od jakiegokolwiek postanowienia stanowiącego inaczej, żadne postanowienia umów wymienionych w załączniku I nie mogą (i) faworyzować zawierania umów pomiędzy przedsiębiorstwami, decyzji stowarzyszeń przedsiębiorstw lub uzgodnionych praktyk uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję; (ii) wzmacniać skutków wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub (iii) przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję.
   2.   Postanowień zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, które są niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu, nie stosuje się.
   Artykuł 6
   Załączniki do umowy
   Załączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.
   Artykuł 7
   Zmiany lub poprawki
   Zmiany lub poprawki do niniejszej umowy mogą zostać dokonane przez strony w każdej chwili za ich obopólną zgodą. Każda ze stron może w każdej chwili wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji mających na celu zmianę lub wprowadzenie poprawek do niniejszej umowy za obopólną zgodą, a druga strona udzieli odpowiedzi na taki wniosek najpóźniej w ciągu 60 (sześćdziesięciu) dni od złożenia wniosku o przeprowadzenie konsultacji.
   Artykuł 8
   Wejście w życie i tymczasowe stosowanie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie po dokonaniu przez strony wzajemnej pisemnej notyfikacji zakończenia ich wewnętrznych procedur niezbędnych do wejścia w życie umowy.
   2.   Nie naruszając postanowień ust. 1, strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   3.   Umowy oraz inne ustalenia między państwami członkowskimi a Islamską Republiką Pakistanu, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, zostały wymienione w załączniku I lit. b). Niniejszą umowę stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub z dniem rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania.
   Artykuł 9
   Wygaśnięcie
   1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I, jednocześnie wygasają wszystkie postanowienia niniejszej umowy mające zastosowanie do danej umowy wymienionej w załączniku I.
   2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I, jednocześnie wygasa niniejsza umowa.

      W DOWÓD CZEGO niżej podpisani odpowiednio upoważnieni podpisali niniejszą umowę.
      Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w Brukseli dnia dwudziestego czwartego lutego roku dwa tysiące dziewiątego w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За Ислямска република Пакистан
         Por la República Islámica de Pakistán
         Za Pákistánskou islámskou republiku
         For Den Islamiske Republik Pakistan
         Für die Islamische Republik Pakistan
         Pakistani Islamivabariigi nimel
         Για την Ισλαμική Δημοκρατία του Πακιστάν
         For the Islamic Republic of Pakistan
         Pour la République islamique du Pakistan
         Per la Repubblica islamica del Pakistan
         Pakistānas Islāma Republikas vārdā
         Pakistano Islamo Respublikos vardu
         A Pakisztáni Iszlám Köztársaság részéről
         Għar-Repubblika Iżlamika tal-Pakistan
         Voor de Islamitische Republiek Pakistan
         W imieniu Islamskiej Republiki Pakistanu
         Pela República Islâmica do Paquistão
         Pentru Republica Islamică Pakistan
         Za Pakistanskú islamskú republiku
         Za Islamsko republiko Pakistan
         Pakistanin islamilaisen tasavallan puolesta
         För Islamiska republiken Pakistan

   ZAŁĄCZNIK I
   Tymczasowy wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy

               a)

               Umowy o komunikacji lotniczej między Islamską Republiką Pakistanu a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane:

                           —

                           Umowa między rządem federalnym Austrii a rządem Islamskiej Republiki Pakistanu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Rawalpindi dnia 28 maja 1971 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Austria”,
                           ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Islamabadzie dnia 27 września 2006 r., zwanym dalej w załączniku II „protokołem ustaleń Pakistan-Austria”,

                           —

                           Umowa między rządem Ludowej Republiki Bułgarii a rządem Islamskiej Republiki Pakistanu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Islamabadzie dnia 22 października 1969 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Bułgaria”,

                           —

                           Umowa między rządem Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej a rządem Islamskiej Republiki Pakistanu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Pradze dnia 2 września 1969 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Republika Czeska”,

                           —

                           projekt Umowy między rządem Królestwa Danii a rządem Islamskiej Republiki Pakistanu o komunikacji lotniczej parafowany w Oslo dnia 23 marca 1999 r. zwany dalej w załączniku II „projektem umowy Pakistan-Dania”,
                           uzupełniony projektem protokołu ustaleń pomiędzy państwami skandynawskimi a Pakistanem parafowanym w Oslo 23 marca 1999 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Francuskiej a rządem Pakistanu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Karaczi dnia 31 lipca 1950 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Francja”,
                           zmieniona w drodze wymiany not z dnia 29 sierpnia oraz 20 i 31 października 1960 r.,
                           zmieniona w drodze wymiany not z dnia 2 i 9 lipca 1974 r.,

                           —

                           Umowa w sprawie transportu lotniczego między Republiką Federalną Niemiec a Pakistanem, sporządzona w Bonn dnia 20 lipca 1960 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Niemcy”,
                           umowa powinna być odczytywana w zestawieniu z uzgodnionym protokołem sporządzonym w Bonn dnia 12 listopada 1998 r.,

                           —

                           Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Republiki Greckiej a rządem Islamskiej Republiki Pakistanu, sporządzona w Atenach dnia 15 listopada 2005 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Grecja”,

                           —

                           Umowa między rządem Węgierskiej Republiki Ludowej a rządem Islamskiej Republiki Pakistanu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Budapeszcie dnia 11 maja 1977 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Węgry”,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Włoskiej a rządem Islamskiej Republiki Pakistanu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Rzymie dnia 5 października 1957 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Włochy”,
                           zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Rzymie dnia 16 stycznia 1974 r.,
                           ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Rzymie dnia 24 marca 2004 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Republiką Malty a rządem Islamskiej Republiki Pakistanu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Valletcie dnia 25 kwietnia 1975 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Malta”,

                           —

                           Umowa między rządem Królestwa Niderlandów a rządem Pakistanu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Karaczi dnia 17 lipca 1952 r.,
                           zmieniona uzgodnionym protokołem sporządzonym w Hadze dnia 27 kwietnia 1995 r.,
                           zmieniona uzgodnionym protokołem sporządzonym w Hadze dnia 28 czerwca 1995 r.,
                           zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Bhurban dnia 16 listopada 1995 r.,

                           —

                           projekt Umowy o komunikacji lotniczej między rządem Królestwa Niderlandów a rządem Pakistanu sporządzony w Bhurban dnia 16 listopada 1995 r., zwany dalej w załączniku II „projektem umowy Pakistan-Niderlandy”,
                           zmieniony uzgodnionym protokołem sporządzonym w Hadze dnia 25 marca 1997 r.,
                           ostatnio zmieniony poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Karaczi dnia 28 listopada 1998 r.,

                           —

                           Umowa między Rządem Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej a Rządem Islamskiej Republiki Pakistanu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Rawalpindi dnia 30 października 1970 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Polska”,

                           —

                           Umowa między rządem Islamskiej Republiki Pakistanu a rządem Portugalii o komunikacji lotniczej, sporządzona w Karaczi dnia 7 czerwca 1958 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Portugalia”,

                           —

                           Umowa w sprawie transportu lotniczego między rządem Islamskiej Republiki Pakistanu a rządem Królestwa Hiszpanii, sporządzona w Madrycie dnia 19 czerwca 1979 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Hiszpania”,
                           zmieniona w drodze wymiany not z dnia 20 i 29 lipca 1988 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Socjalistycznej Republiki Rumunii a rządem Islamskiej Republiki Pakistanu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Rawalpindi dnia 9 stycznia 1973 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Rumunia”,

                           —

                           projekt Umowy o komunikacji lotniczej między rządem Królestwa Szwecji a rządem Islamskiej Republiki Pakistanu parafowany w Oslo dnia 23 marca 1999 r., zwany dalej w załączniku II „projektem umowy Pakistan-Szwecja”,
                           uzupełniony projektem protokołu ustaleń pomiędzy państwami skandynawskimi a Pakistanem parafowanym w Oslo 23 marca 1999 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a rządem Islamskiej Republiki Pakistanu o komunikacji lotniczej, sporządzona w Karaczi dnia 14 września 1999 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Zjednoczone Królestwo”,
                           zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Londynie dnia 9 lutego 2000 r.

               b)

               Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia parafowane lub podpisane między rządem Islamskiej Republiki Pakistanu a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowane:

                           —

                           Umowa między rządem Islamskiej Republiki Pakistanu a rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga o komunikacji lotniczej, parafowana w Karaczi dnia 14 października 1997 r., zwana dalej w załączniku II „umową Pakistan-Luksemburg”,
                           uzupełniona protokołem ustaleń podpisanym w Karaczi dnia 14 października 1997 r.

         ZAŁĄCZNIK II
   Tymczasowy wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, o których mowa w artykułach od 2 do 4 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           —

                           artykuł 3 umowy Pakistan-Austria oraz art. 2a protokołu ustaleń Pakistan-Austria sporządzonego w Islamabadzie dnia 27 września 2006 r.,

                           —

                           artykuł III umowy Pakistan-Bułgaria,

                           —

                           artykuł III umowy Pakistan-Republika Czeska,

                           —

                           artykuł 3 projektu umowy Pakistan-Dania,

                           —

                           artykuł 2 umowy Pakistan-Francja,

                           —

                           artykuł 3 umowy Pakistan-Niemcy,

                           —

                           artykuł 3 umowy Pakistan-Grecja,

                           —

                           artykuł 3 umowy Pakistan-Węgry,

                           —

                           artykuł II umowy Pakistan-Włochy,

                           —

                           artykuł 3 umowy Pakistan-Malta,

                           —

                           artykuł 4 projektu umowy Pakistan-Niderlandy,

                           —

                           artykuł III umowy Pakistan-Polska,

                           —

                           artykuł II umowy Pakistan-Portugalia,

                           —

                           artykuł III umowy Pakistan-Rumunia,

                           —

                           artykuł 3 umowy Pakistan-Hiszpania,

                           —

                           artykuł 3 projektu umowy Pakistan-Szwecja,

                           —

                           artykuł 4 umowy Pakistan-Zjednoczone Królestwo.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           —

                           artykuł 4 umowy Pakistan-Austria oraz art. 2b protokołu ustaleń Pakistan-Austria,

                           —

                           artykuł IV umowy Pakistan-Bułgaria,

                           —

                           artykuł IV umowy Pakistan-Republika Czeska,

                           —

                           artykuł 4 projektu umowy Pakistan-Dania,

                           —

                           artykuł 2 umowy Pakistan-Francja,

                           —

                           artykuł 4 umowy Pakistan-Niemcy,

                           —

                           artykuł 4 umowy Pakistan-Grecja,

                           —

                           artykuł 4 umowy Pakistan-Węgry,

                           —

                           artykuł VIII umowy Pakistan-Włochy,

                           —

                           artykuł 4 umowy Pakistan-Luksemburg,

                           —

                           artykuł 4 umowy Pakistan-Malta,

                           —

                           artykuł 5 projektu umowy Pakistan-Niderlandy,

                           —

                           artykuł IV umowy Pakistan-Polska,

                           —

                           artykuł VIII umowy Pakistan-Portugalia,

                           —

                           artykuł IV umowy Pakistan-Rumunia,

                           —

                           artykuł 4 umowy Pakistan-Hiszpania,

                           —

                           artykuł 4 projektu umowy Pakistan-Szwecja,

                           —

                           artykuł 5 umowy Pakistan-Zjednoczone Królestwo.

               c)

               Bezpieczeństwo:

                           —

                           załącznik D do protokołu ustaleń Pakistan-Austria,

                           —

                           artykuł V umowy Pakistan-Bułgaria,

                           —

                           artykuł V umowy Pakistan-Republika Czeska,

                           —

                           artykuł 16 projektu umowy Pakistan-Dania,

                           —

                           artykuł 8 umowy Pakistan-Grecja,

                           —

                           artykuł 5 umowy Pakistan-Węgry,

                           —

                           artykuł II umowy Pakistan-Włochy,

                           —

                           artykuł 6 umowy Pakistan-Luksemburg,

                           —

                           artykuł 5 umowy Pakistan-Malta,

                           —

                           dodatek II do uzgodnionego protokołu Pakistan-Niderlandy z dnia 25 marca 1997 r.,

                           —

                           artykuł V umowy Pakistan-Rumunia,

                           —

                           artykuł 5 umowy Pakistan-Hiszpania,

                           —

                           artykuł 16 projektu umowy Pakistan-Szwecja.

               d)

               Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej:

                           —

                           artykuł 9 umowy Pakistan-Austria,

                           —

                           artykuł VIII umowy Pakistan-Bułgaria,

                           —

                           artykuł VIII umowy Pakistan-Republika Czeska,

                           —

                           artykuł 11 projektu umowy Pakistan-Dania,

                           —

                           artykuł 6 umowy Pakistan-Francja,

                           —

                           załącznik 4 do uzgodnionego protokołu sporządzonego w Bonn dnia 12 listopada 1998 r. – stosowanego tymczasowo w ramach umowy Pakistan-Niemcy,

                           —

                           artykuł 13 umowy Pakistan-Grecja,

                           —

                           artykuł 9 umowy Pakistan-Węgry,

                           —

                           artykuł VI umowy Pakistan-Włochy,

                           —

                           artykuł 10 umowy Pakistan-Luksemburg,

                           —

                           artykuł 9 umowy Pakistan-Malta,

                           —

                           artykuł 6 projektu umowy Pakistan-Niderlandy,

                           —

                           artykuł VIII umowy Pakistan-Polska,

                           —

                           artykuł VI umowy Pakistan-Portugalia,

                           —

                           artykuł IX umowy Pakistan-Rumunia,

                           —

                           artykuł 9 umowy Pakistan-Hiszpania,

                           —

                           artykuł 11 projektu umowy Pakistan-Szwecja,

                           —

                           artykuł 7 umowy Pakistan-Zjednoczone Królestwo.

         ZAŁĄCZNIK III
   Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej umowy

               a)

               Republika Islandii (zgodnie z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               b)

               Księstwo Liechtensteinu (zgodnie z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               c)

               Królestwo Norwegii (zgodnie z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               d)

               Konfederacja Szwajcarska (zgodnie z Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską o transporcie lotniczym).


title: Decyzja Rady z dnia 18 stycznia 2010 r. w sprawie powołania dwóch członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów

text:
               22.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 16/5

         DECYZJA RADY
   z dnia 18 stycznia 2010 r.
   w sprawie powołania dwóch członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów
   2010/C 16/03
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (1), w szczególności jego art. 79,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 79 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 stanowi, że Rada powinna powołać na stanowiska członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego.

               (2)

               Decyzją z dnia 7 czerwca 2007 r. (2). Rada powołała 27 członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów.

               (3)

               Decyzją z dnia 15 listopada 2007 r. (3) Rada, na wniosek rządu Belgii, zastąpiła przedstawiciela Belgii w zarządzie.

               (4)

               Rząd Belgii poinformował Radę o zamiarze zastąpienia obecnego przedstawiciela Belgii w zarządzie inną osobą i zgłosił kandydaturę nowego przedstawiciela, który powinien zostać powołany na okres do dnia 31 maja 2011 r.

               (5)

               Rząd Zjednoczonego Królestwa poinformował Radę o zamiarze zastąpienia obecnego przedstawiciela Zjednoczonego Królestwa w zarządzie inną osobą i zgłosił kandydaturę nowego przedstawiciela, który powinien zostać powołany na okres do dnia 31 maja 2011 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Helmut DE VOS, obywatel Belgii, ur. 25 lutego 1978 r., zostaje powołany na okres od dnia 23 stycznia 2010 r. do dnia 31 maja 2011 r. na członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów w miejsce Marca LEEMANSA.
   Artykuł 2
   Arwyn DAVIES, obywatel Wielkiej Brytanii, ur. 17 stycznia 1957 r., zostaje powołany na okres od dnia 23 stycznia 2010 r. do dnia 31 maja 2011 r. na członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów w miejsce Johna ROBERTSA.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzie w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 stycznia 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. ESPINOSA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1. Wersja poprawiona w Dz.U. L 136 z 29.5.2007, s. 3.

      (2)  Dz.U. C 134 z 16.6.2007, s. 6.

      (3)  Dz.U. C 280 z 23.11.2007, s. 2.


Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 2007 r. w sprawie nominacji Michela Cretina na członka Trybunału Obrachunkowego (C6-0305/2007 - 2007/0814(CNS))