title: Decyzja Rady z dnia 22 lipca 1993 r. dotycząca modułów stosowanych w różnych fazach procedur oceny zgodności oraz zasad umieszczania i używania oznakowania zgodności CE, które mają być stosowane w dyrektywach harmonizacji technicznej

text:
Ważna informacja prawna

|

31993D0465

Dziennik Urzędowy L 220 , 30/08/1993 P. 0023 - 0039 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 13 Tom 24 P. 0218  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 13 Tom 24 P. 0218

		Decyzja Radyz dnia 22 lipca 1993 r.dotycząca modułów stosowanych w różnych fazach procedur oceny zgodności oraz zasad umieszczania i używania oznakowania zgodności CE, które mają być stosowane w dyrektywach harmonizacji technicznej(93/465/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a,uwzględniając wniosek Komisji [1],we współpracy z Parlamentem Europejskim [2],uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],a także mając na uwadze, co następuje:decyzja Rady 90/683/EWG z dnia 13 grudnia 1990 r. dotycząca modułów dla różnych faz procedur oceny zgodności przeznaczonych do wykorzystania w dyrektywach harmonizacji technicznej [4] wymaga istotnych zmian w różnych miejscach; w duchu jasności i racjonalności, zachodzi konieczność konsolidacji jej przepisów za pomocą niniejszej decyzji;w dniu 21 grudnia 1989 r. Rada przyjęła rezolucję w sprawie globalnego podejścia do ocen zgodności [5];wprowadzenie zharmonizowanych metod oceny zgodności i przyjęcie wspólnej doktryny w odniesieniu do ich wykonania ma ułatwić przyjęcie dalszych dyrektyw harmonizacji technicznej, dotyczących wprowadzania do obrotu produktów przemysłowych, a tym samym będzie sprzyjało wdrażaniu rynku wewnętrznego;metody takie powinny zagwarantować pełną zgodność produktów z zasadniczymi wymogami ustanowionymi w dyrektywach harmonizacji technicznej, w celu zapewnienia w szczególności ochrony zdrowia i bezpieczeństwa użytkowników i konsumentów;zgodność taką należy zapewnić bez narzucania producentom zbędnych, uciążliwych warunków oraz za pomocą jasnych i zrozumiałych procedur;należy wprowadzić ograniczoną elastyczność w zakresie stosowania dodatkowych modułów lub zróżnicowania modułów, w przypadku gdy gwarantują to szczególne okoliczności w konkretnym sektorze albo dyrektywa, ale nie w stopniu powodującym ograniczenie celu niniejszej decyzji i tylko w sytuacji, gdy jest to wyraźnie uzasadnione;we wspomnianej powyżej rezolucji z dnia 21 grudnia 1986 r., Rada zatwierdziła nadrzędną zasadę polegającą na przyjęciu wspólnych reguł dotyczących stosowania oznakowania CE;w swej decyzji 90/683/EWG, Rada ustanowiła, iż produkty przemysłowe objęte dyrektywami harmonizacji technicznej można wprowadzać do obrotu tylko w przypadku, gdy producent umieści na nich oznakowanie CE;w celu ułatwienia inspektorom przeprowadzania kontroli na rynku wspólnotowym i wyjaśnienia zobowiązań podmiotów gospodarczych w odniesieniu do oznakowania wymaganego na mocy różnych rozporządzeń Wspólnoty, należy stosować jedno oznakowanie CE;celem oznakowania CE jest symbolizowanie zgodności produktu z poziomami ochrony wspólnych interesów, przewidzianych przez dyrektywy dotyczące całkowitej harmonizacji, oraz wskazanie, że podmiot gospodarczy został poddany wszystkim procedurom oceny przewidzianym w prawie wspólnotowym w odniesieniu do swego produktu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Procedury oceny zgodności, które mają być stosowane w dyrektywach harmonizacji technicznej odnoszących się do obrotu produktami przemysłowymi, będą wybierane spośród modułów wymienionych w Załączniku i zgodnie z kryteriami określonymi w niniejszej decyzji oraz w ogólnych wytycznych w Załączniku.Procedury te mogą odbiegać od tych modułów tylko wtedy, gdy uzasadnione są szczególnymi okolicznościami w konkretnym sektorze lub dyrektywą. Takie odstępstwa od modułów muszą być ograniczone oraz muszą być wyraźnie uzasadnione w odpowiedniej dyrektywie.2. Niniejsza decyzja ustanawia zasady umieszczania oznakowań zgodności CE przewidzianych w prawodawstwie wspólnotowym dotyczącym projektowania, wytwarzania, wprowadzania do obrotu, wprowadzania do eksploatacji lub użytkowania produktów przemysłowych.3. Komisja składa okresowe sprawozdanie z funkcjonowania niniejszej decyzji oraz w sprawie tego, czy procedury oceny zgodności i oznakowania CE działają w sposób zadowalający, czy też zachodzi potrzeba ich modyfikacji.Nie później niż do końca okresu przejściowego w 1997 r., lub wcześniej, w przypadku uznania sprawy za pilną, Komisja przedstawi również sprawozdanie w sprawie szczególnych problemów wynikających z włączenia dyrektywy Rady73/23/EWG z dnia 19 lutego 1973 r. odnoszącej się do wyposażenia elektrycznego przewidzianego do stosowania w niektórych granicach napięcia [6], w zakres procedur znakowania CE, w szczególności dotyczących bezpieczeństwa. Sprawozdanie to również zawiera przegląd problemów wynikających z nakładania się dyrektyw Rady oraz określa, czy konieczne jest podjęcie dalszych środków wspólnotowych.Artykuł 21. Decyzja 90/683/EWG traci moc.2. Odniesienia do uchylonej decyzji traktuje się jako odniesienia do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 lipca 1993 r.W imieniu RadyM. Offeciers-van de WielePrzewodniczący[1] Dz.U. C 160 z 20.6.1991, str. 14; orazDz.U. C 28 z 2.2.1993, str. 16.[2] Dz.U. C 125 z 18.5.1992, str. 178;Dz.U. C 115 z 26.4.1993, str. 117; oraz decyzja z dnia 14 lipca 1993 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. C 14 z 20.1.1992, str. 15; oraz Dz.U. C 129 z 10.5.1993, str. 3.[4] Dz.U. L 380 z 31.12.1990, str. 13.[5] Dz.U. C 10 z 16.1.1990, str. 1.[6] Dz.U. L 77 z 26.3.1973, str. 29.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKPROCEDURY OCENY ZGODNOŚCI ORAZ OZNAKOWANIE CE W DYREKTYWACH HARMONIZACJI TECHNICZNEJI. OGÓLNE WYTYCZNEA. Podstawowe wytyczne dotyczące stosowania procedur oceny zgodności w dyrektywach harmonizacji technicznej:a) zasadniczym celem procedury oceny zgodności jest umożliwienie władzom publicznym zapewnienia, aby produkty wprowadzane do obrotu spełniały wymogi określone w przepisach dyrektyw, w szczególności w odniesieniu do ochrony zdrowia i bezpieczeństwa użytkowników oraz konsumentów;b) ocenę zgodności można podzielić na moduły odnoszące się do fazy projektowania produktów oraz do fazy ich produkcji;c) zasadniczo produkt powinien przejść przez obie fazy, przed wprowadzeniem go do obrotu i w przypadku uzyskania pozytywnych wyników [1];d) istnieją różne moduły obejmujące obie te fazy na różne sposoby. Dyrektywy muszą ustalać zakres możliwych wyborów, który może zostać uznany przez Radę jako dający władzom publicznym pożądany wysoki poziom bezpieczeństwa w odniesieniu do danego produktu czy sektora produktów;e) podczas ustalania zakresu możliwych wyborów otwartych dla producenta, dyrektywy powinny w szczególności uwzględniać takie kwestie jak stosowność modułów w odniesieniu do typu produktu, charakter istniejącego ryzyka, infrastrukturę ekonomiczną danego sektora (np. obecność lub brak stron trzecich), rodzaje i znaczenie produkcji, itd. czynniki, jakie zostały uwzględnione, muszą być wyraźnie wskazane przez Komisję w tych dyrektywach;f) podczas ustalania zakresu możliwych modułów dla danego produktu lub sektora produktów, dyrektywy będą dążyły do pozostawiania producentom na tyle szerokiego wyboru, na ile jest to zgodne z zapewnieniem zgodności z wymogami.Dyrektywy będą określać kryteria dotyczące warunków, w których producent wybiera najbardziej właściwe do swojej produkcji moduły, spośród modułów przewidzianych w dyrektywach;g) dyrektywy powinny unikać narzucania zbędnych modułów, które mogłyby być zbyt uciążliwe w odniesieniu do celów danej dyrektywy;h) jednostki notyfikowane powinny być zachęcane do stosowania modułów nieobciążających niepotrzebnie podmiotów gospodarczych. Komisja, we współpracy z Państwami Członkowskimi, musi zapewnić zorganizowanie bliskiej współpracy między jednostkami notyfikowanymi, w celu zagwarantowania spójnego stosowania modułów pod względem technicznym;i) w celu ochrony producentów, dokumentacja techniczna dostarczana jednostkom notyfikowanym musi ograniczać się do dokumentacji wymaganej wyłącznie do celów oceny zgodności. Wymagana jest ochrona prawna informacji poufnych;j) w każdym przypadku, gdy dyrektywy dają producentowi możliwość stosowania modułów opartych na technikach zapewnienia jakości, producent musi również mieć możliwość skorzystania z kombinacji modułów, nie stosując zapewnienia jakości i vice versa, z wyjątkiem sytuacji, w której warunkiem zgodności z ustalonymi w dyrektywie wymogami jest wyłączne stosowanie określonej procedury;k) do celów stosowania modułów, Państwa Członkowskie powinny na własną odpowiedzialność notyfikować jednostki podlegające ich jurysdykcji, które wybrały spośród technicznie właściwych organów spełniających wymagania dyrektyw. Odpowiedzialność ta obejmuje zobowiązanie Państw Członkowskich do zapewnienia, że jednostki notyfikowane stale posiadają kwalifikacje techniczne, wymagane na mocy dyrektyw oraz, że będą stale informowały właściwe organy krajowe o wykonywanych zadaniach. W przypadku wycofania przez Państwo Członkowskie notyfikacji jednostki, musi ono podjąć właściwe działania zapewniające kontynuację prowadzenia jego spraw przez inną jednostkę notyfikowaną;l) ponadto, w odniesieniu do oceny zgodności, podwykonawstwo prac podlega określonym warunkom, które gwarantują:- kompetencje przedsiębiorstwa pełniącego funkcję podwykonawcy, na podstawie zgodności z normami serii EN 45000, oraz zdolność Państwa Członkowskiego, które notyfikowało organ podwykonawczy do zapewnienia skutecznego monitorowania takiej zgodności,- zdolność jednostki notyfikowanej do przyjęcia odpowiedzialności za prace realizowane w ramach podwykonawstwa;m) przyjmuje się, że jednostki notyfikowane, które mogą udowodnić swoją zgodność ze zharmonizowanymi normami (serii EN 45 000) przedkładając certyfikat akredytacji lub inną dokumentację dowodową, spełniają wymogi dyrektyw. Państwa Członkowskie po dokonaniu notyfikacji jednostek, które nie mogą udowodnić swojej zgodności z normami zharmonizowanymi (serii EN 45 000), mogą zostać poproszone o przedstawienie Komisji właściwych dokumentów towarzyszących, na podstawie których dokonano notyfikacji;n) wykaz jednostek notyfikowanych musi być publikowany w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Komisję i stale aktualizowany.B. Podstawowe wytyczne dotyczące umieszczania i stosowania oznakowań CE:a) Oznakowanie CE symbolizuje zgodność ze wszystkimi zobowiązaniami spoczywającymi na producentach w odniesieniu do produktu, na mocy dyrektyw wspólnotowych dotyczących jego umieszczania.W związku z tym, zgodność ta nie ogranicza się tylko do zasadniczych wymogów odnoszących się do bezpieczeństwa, zdrowia publicznego, ochrony konsumenta, itd., ponieważ niektóre dyrektywy mogą nakładać szczególne zobowiązania, niekoniecznie stanowiące część zasadniczych wymogów.b) Oznakowanie CE umieszczane na produktach przemysłowych oznacza, że osoba fizyczna lub prawna, która umieściła lub jest odpowiedzialna za umieszczenie takiego oznakowania, zweryfikowała zgodność danego produktu ze wszystkimi wspólnotowymi przepisami w ramach ogólnej harmonizacji, które mają zastosowanie do danego produktu oraz że produkt został poddany właściwym procedurom oceny zgodności.c) W przypadku gdy produkty przemysłowe są objęte innymi dyrektywami dotyczącymi innych aspektów i także wymagającymi zamieszczania oznakowań CE, oznakowanie takie musi wskazywać, że dane produkty są zgodne również z przepisami tych innych dyrektyw.Jednakże, w przypadku gdy jedna lub kilka takich dyrektyw zezwala producentowi, podczas okresu przejściowego, na wybór regulacji, jaką ma zastosować, oznakowanie CE wskazuje na zgodność produktu z przepisami wyłącznie tych dyrektyw, które producent zastosował. W tej sytuacji, zgodnie z publikacją w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, w dokumentach, uwagach lub instrukcjach towarzyszących produktom lub, w stosownych przypadkach, na tabliczce znamionowej, istnieje obowiązek podania szczegółowych danych dotyczących stosowanych dyrektyw.d) 1. Oznakowanie zgodności CE musi składać się z inicjałów "CE" w następującej formie:+++++ TIFF +++++W razie zmniejszenia lub powiększenia znaku CE, obowiązkowe jest zachowanie podanych wyżej w stopniowanym rysunku proporcji wymiarowych.2. W przypadku gdy dana dyrektywa nie narzuca szczególnych wymiarów, wysokość oznakowania CE musi wynosić przynajmniej 5 mm.3. Oznakowanie CE musi być umieszczane na produkcie lub na jego tabliczce znamionowej. Niemniej jednak, w przypadku gdy nie jest to możliwe lub z uwagi na charakter produktu nie gwarantuje trwałości oznakowania, oznakowanie CE musi zostać umieszczone na opakowaniu, jeżeli występuje, oraz w dokumentach towarzyszących, o ile dana dyrektywa takie przewiduje.4. Oznakowanie CE musi być umieszczone w sposób widoczny, czytelny i trwały.e) Oznakowanie CE musi znajdować się na wszystkich produktach przemysłowych objętych dyrektywami dotyczącymi harmonizacji technicznej, opartymi na zasadach podejścia globalnego, o ile w danym przypadku szczególne dyrektywy nie przewidują inaczej; takie wyjątki nie stanowią odstępstwa od wymogu znakowania, lecz od administracyjnych procedur oceny zgodności, które w niektórych przypadkach mogą zostać uznane za zbyt niewygodne. Każdy taki wyjątek lub odstępstwo od wymogu musi zostać odpowiednio uzasadnione.Oznakowanie CE jest jedynym oznakowaniem świadczącym o tym, że produkty przemysłowe są zgodne z dyrektywami opartymi na zasadach globalnego podejścia.W związku z koniecznością zachowania zgodności ze wszystkimi przepisami zawartymi w dyrektywach dotyczących znakowania CE, Państwa Członkowskie muszą wstrzymać się od wprowadzania do swoich regulacji krajowych odniesień do oznakowania zgodności innego niż oznakowanie CE.f) Oznakowanie CE musi być umieszczone na końcu fazy kontroli produkcji.g) Po oznakowaniu zgodności CE musi być umieszczony numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej w rozumieniu ust. I.A., jeżeli jednostka taka bierze udział w fazie kontroli produkcji w rozumieniu niniejszej decyzji.Takie numery identyfikacyjne muszą być nadawane przez Komisję w ramach notyfikacji danej jednostki. Komisja musi publikować wykazy jednostek notyfikowanych w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich; wykazy takie muszą być regularnie uaktualniane.Jednostka notyfikowana na mocy kilku dyrektyw musi mieć przyznany taki sam numer identyfikacyjny. Komisja musi zapewnić, by każda jednostka notyfikowana otrzymała tylko jeden numer identyfikacyjny, bez względu na ilość dyrektyw, na mocy których została notyfikowana.h) Konieczne jest ustanowienie przepisów dotyczących stosowania niektórych produktów. W takim przypadku, po oznakowaniu CE i numerze identyfikacyjnym jednostki notyfikowanej może znajdować się piktogram lub dowolny inny znak, podający np. kategorię użytkowania.i) Umieszczanie jakichkolwiek innych znaków, które mogłyby wprowadzać w błąd strony trzecie co do znaczenia i postaci oznakowania CE musi być zabronione.j) Na produkcie można umieszczać różne znaki, na przykład znaki wskazujące na zgodność z normami krajowymi lub europejskimi lub z tradycyjnymi dyrektywami opcjonalnymi, z zastrzeżeniem, że znaków tych nie można pomylić z oznakowaniem CE.Dlatego znaki tego typu można umieszczać na produkcie, jego opakowaniu lub w dokumentacji towarzyszącej z zastrzeżeniem, że nie ograniczają one czytelności i widoczności oznakowania CE.k) Oznakowanie CE musi być umieszczane przez producenta lub jego przedstawiciela posiadającego siedzibę we Wspólnocie. W wyjątkowych, odpowiednio uzasadnionych przypadkach, dyrektywy szczególne mogą przewidywać umieszczanie oznakowania przez osobę odpowiedzialną za wprowadzanie danego produktu na rynek wspólnotowy.Numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej musi być umieszczany na jej odpowiedzialność albo przez samą jednostkę albo przez producenta lub jego przedstawiciela posiadającego siedzibę we Wspólnocie.l) Państwa Członkowskie muszą zastosować wszelkie przepisy prawa krajowego, niezbędne w celu wykluczenia jakiejkolwiek możliwości pomyłki oraz zapobieżenia nadużywaniu oznakowania CE.Bez uszczerbku dla zawartych w danej dyrektywie przepisów odnoszących się do stosowania klauzuli ochronnej, w przypadku gdy Państwo Członkowskie stwierdza bezprawne umieszczenie oznakowania CE, producent, jego przedstawiciel lub wyjątkowo, w przypadkach przewidzianych na mocy szczególnych dyrektyw, osoba odpowiedzialna za wprowadzenie danego produktu na rynek wspólnotowy, zobowiązana jest dostosować produkt do wymagań oraz zaniechać naruszeń na warunkach nałożonych przez Państwo Członkowskie. W przypadku dalszego występowania takiego braku zgodności, Państwo Członkowskie musi zastosować wszelkie właściwe środki, mające na celu wstrzymanie lub zakazanie wprowadzania danego produktu na rynek lub zapewnienie jego wycofania z rynku, zgodnie z procedurami ustanowionymi w klauzulach ochronnych.II. MODUŁY OCENY ZGODNOŚCIUwagi wyjaśniająceDyrektywy szczególne mogą zezwalać na umieszczanie oznakowania CE na opakowaniu lub w dokumentacji towarzyszącej, zamiast na samym produkcie.Deklaracja zgodności lub świadectwo zgodności (zależnie od tego, który z tych dokumentów stosowany jest w dyrektywie) muszą obejmować jeden lub kilka produktów i dołącza się je do produktu(-ów) lub są przechowywane przez producenta. Właściwe rozwiązanie zostanie określone w odniesieniu do danej dyrektywy.Odniesienia do artykułów nawiązują do zwykłych ustępów załącznika II.B do rezolucji Rady z dnia 7 maja 1985 r. (Dz.U. nr C 136 z 4.6.1985, str. 1), które w dyrektywach nowego podejścia uzyskały miano artykułów zwykłych.Rozwój skomputeryzowanego przesyłania świadectw i innych dokumentów wydawanych przez jednostki notyfikowane będzie odbywał się w systemie INSIS.Dyrektywy szczególne mogą korzystać z modułów A, C i H, z dodatkowymi zastrzeżeniami zawierającymi wymagania uzupełniające, które znajdują się w okienkach modułów.Moduł C opracowano z myślą o jego stosowaniu w połączeniu z modułem B (badanie typu WE). Zazwyczaj również moduły D, E i F będą stosowane w połączeniu z modułem B; jednakże, w szczególnych przypadkach (np. w odniesieniu do niektórych produktów o bardzo prostym projekcie oraz konstrukcji) można je stosować pojedynczo.Moduł A (wewnętrzna kontrola produkcji)1. W module tym opisano procedurę, zgodnie z którą producent albo jego upoważniony przedstawiciel posiadający siedzibę we Wspólnocie, który realizuje zobowiązania ustanowione w pkt. 2, zapewnia i deklaruje, że dane produkty spełniają wymogi dyrektywy mające do nich zastosowanie. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel posiadający siedzibę we Wspólnocie muszą umieścić oznakowania CE na każdym produkcie oraz opracować pisemną deklarację zgodności.2. Producent musi sporządzić dokumentację techniczną opisaną w ust. 3 i on lub jego upoważniony przedstawiciel posiadający siedzibę we Wspólnocie musi ją przechowywać do dyspozycji właściwych organów krajowych, w celu przeprowadzania przez nie kontroli, przez okres przynajmniej 10 lat [2] od daty wytworzenia ostatniego produktu.W sytuacji, gdy ani producent ani jego upoważniony przedstawiciel nie posiadają siedziby we Wspólnocie, obowiązek przechowywania dostępnej dokumentacji technicznej spoczywa na osobie, która wprowadza produkt na rynek Wspólnoty.Dokumentacja techniczna musi umożliwiać ocenę zgodności produktu z wymogami danej dyrektywy. Dokumentacja ta musi, w stopniu odpowiednim dla takiej oceny, obejmować projekt, produkcję i działanie produktu [3].4. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel musi przechowywać wraz z dokumentacją techniczną kopię deklaracji zgodności.5. Producent musi podjąć wszelkie niezbędne środki, aby proces produkcji zapewniał zgodność wytworzonych produktów z dokumentacją techniczną określoną w pkt. 2 oraz z wymogami dyrektywy, jakie mają do nich zastosowanie.Moduł AaModuł ten składa się z modułu A oraz z następujących wymagań uzupełniających:+++++ TIFF +++++lub:+++++ TIFF +++++Moduł B (badanie typu WE)1. W module tym opisano tę część procedury, za pomocą której jednostka notyfikowana stwierdza i zaświadcza, że próbka (reprezentatywna dla kontrolowanej produkcji) spełnia przepisy dyrektywy mające do niej zastosowanie.2. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel posiadający siedzibę we Wspólnocie musi złożyć wniosek o badanie typu WE do wybranej przez siebie jednostki notyfikującej.Wniosek ten musi zawierać:- nazwę i adres producenta oraz, w przypadku wniosku składanego przez upoważnionego przedstawiciela, dodatkowo jego nazwę i adres,- pisemną deklarację, że ten sam wniosek nie został złożony do żadnej innej jednostki notyfikowanej,- dokumentację techniczną wymienioną w pkt. 3.Wnioskodawca musi przekazać do dyspozycji jednostki notyfikowanej próbkę reprezentatywną dla danej produkcji, określoną dalej jako "typ" [4]. W razie konieczności, jednostka notyfikowana może zażądać dostarczenia kolejnych próbek, w celu realizacji programu badawczego.Dokumentacja techniczna musi umożliwiać ocenę zgodności produktu z wymogami dyrektywy. Dokumentacja ta musi, w zakresie odpowiednim dla takiej oceny, obejmować projekt, produkcję i działanie produktu [5].4. Jednostka notyfikowana musi:4.1. zbadać dokumentację techniczną, zweryfikować, czy dany typ został wyprodukowany zgodnie z dokumentacją techniczną i zidentyfikować elementy zaprojektowane zgodnie z odpowiednimi wymogami norm, określonymi w art. 5, jak również elementy, które zaprojektowano bez przestrzegania odpowiednich wymogów tych norm;4.2. wykonać badania, lub zlecić wykonanie właściwych badań i niezbędnych testów, umożliwiających sprawdzenie, czy w przypadku, gdy nie stosowano norm określonych w art. 5, przyjęte przez producenta rozwiązania spełniają zasadnicze wymogi odnośnej dyrektywy;4.3. wykonać odpowiednie badania i niezbędne testy, lub zlecić ich wykonanie, umożliwiające sprawdzenie, czy w przypadku, gdy producent wybrał odpowiednie normy, rzeczywiście zostały one zastosowane;4.4. uzgodnić z wnioskodawcą miejsce, w którym mają być wykonane badania i niezbędne testy.5. W przypadku, gdy typ spełnia przepisy dyrektywy, jednostka notyfikowana musi wydać wnioskodawcy certyfikat badania typu WE. Certyfikat musi zawierać nazwę i adres producenta, wnioski z badań, warunki jego ważności oraz dane niezbędne do identyfikacji zatwierdzonego typu [6].Do certyfikatu musi być dołączony wykaz odnośnej dokumentacji technicznej, a jednostka notyfikowana przechowuje jego kopię.W przypadku odmowy wydania producentowi certyfikatu typu, jednostka notyfikowana musi szczegółowo uzasadnić swoją odmowę.Konieczne jest ustanowienie przepisów procedury odwoławczej.6. Wnioskodawca musi poinformować jednostkę notyfikowaną, która ma dokumentację techniczną dotyczącą certyfikatu badania typu WE, o wszystkich modyfikacjach zatwierdzonego produktu, które muszą uzyskać dodatkowe zatwierdzenie, w przypadku gdy takie zmiany mogą wpływać na zgodność z zasadniczymi wymogami lub zalecanymi warunkami użytkowania produktu. Takie dodatkowe zatwierdzenie udzielane jest w formie dodatku do oryginalnego certyfikatu badania typu WE.7. Każda jednostka notyfikowana musi przekazywać innym jednostkom notyfikowanym istotne informacje dotyczące udzielonych i wycofanych certyfikatów badania typu WE lub dodatków do tych certyfikatów [7].8. Inne jednostki notyfikowane mogą otrzymać kopie certyfikatów badania typu WE i/lub dodatków. Załączniki do certyfikatów muszą być przechowywane do dyspozycji innych jednostek notyfikowanych.9. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel muszą przechowywać wraz z dokumentacją techniczną, kopie certyfikatów badania typu WE oraz dodatków, przynajmniej przez 10 lat [8] od daty wytworzenia ostatniego produktu.W przypadku gdy ani producent, ani jego upoważniony przedstawiciel nie posiadają siedziby we Wspólnocie, obowiązek przechowywania dostępnej dokumentacji technicznej spoczywa na osobie, która wprowadza produkt na rynek wspólnotowy.Moduł C (zgodność z typem)1. W tym module opisano tę część procedury, według której producent lub jego upoważniony przedstawiciel posiadający siedzibę we Wspólnocie, zapewnia i deklaruje, że dane produkty są zgodne z typem opisanym w certyfikacie badania typu WE i spełniają wymogi dyrektywy mające do nich zastosowanie. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel posiadający siedzibę we Wspólnocie musi umieszczać oznakowanie CE na każdym produkcie oraz przygotowywać pisemną deklarację zgodności.2. Producent musi zastosować wszelkie środki niezbędne w celu zapewnienia, by proces produkcyjny zapewniał zgodność wytworzonych produktów z typem określonym w certyfikacie badania typu WE i z odnoszącymi się do niego wymaganiami dyrektywy.3. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel musi przechowywać kopię deklaracji zgodności przez okres przynajmniej 10 lat [9] od daty wytworzenia ostatniego produktu.W przypadku gdy ani producent, ani jego upoważniony przedstawiciel nie posiadają siedziby we Wspólnocie, obowiązek przechowywania dostępnej dokumentacji technicznej spoczywa na osobie, która wprowadza produkt na rynek Wspólnoty.Możliwe wymagania uzupełniające:+++++ TIFF +++++lub+++++ TIFF +++++Moduł D [10](zapewnienie jakości produkcji)1. W tym module opisano procedurę, według której producent, który wywiązuje się ze zobowiązań przedstawionych w pkt. 2, zapewnia i deklaruje, że dane produkty [są zgodne z typem wyszczególnionym w certyfikacie badania typu WE i] spełniają wymagania dyrektywy, które się do nich odnoszą. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel posiadający siedzibę we Wspólnocie musi umieszczać oznakowania CE na każdym produkcie oraz sporządzić pisemną deklarację zgodności. Oznakowaniu CE musi towarzyszyć symbol indentyfikacyjny jednostki notyfikowanej odpowiedzialnej za monitorowane WE, określony w pkt. 4.2. Producent musi posiadać zatwierdzony system jakości produkcji, kontroli i testowania gotowych produktów, zgodnie z wymogami określonymi w ust. 3, oraz podlega monitorowaniu, określonemu w pkt. 4.3. System jakości3.1. Producent musi złożyć wybranej przez siebie jednostce notyfikowanej wniosek o ocenę jego systemu jakości w odniesieniu do danych produktów.Wniosek ten musi zawierać:- wszystkie informacje istotne dla przewidywanej kategorii produktu,- dokumentację dotyczącą systemu jakości,- w stosownych przypadkach, dokumentację techniczną zatwierdzonego typu oraz kopię certyfikatu badania typu WE.3.2. System jakości musi zapewniać zgodność produktów (z typem wyszczególnionym w certyfikacie badania typu WE i) z wymogami dyrektywy mającymi do nich zastosowanie.Wszystkie elementy, wymagania i przepisy przyjęte przez producenta są systematycznie i w uporządkowany sposób dokumentowane, w formie określonych w piśmie polityk, procedur i instrukcji. Dokumentacja dotycząca systemu jakości musi umożliwiać spójną interpretację programów jakości, planów, instrukcji i rejestrów.Dokumentacja ta musi w szczególności zawierać odpowiedni opis:- celów jakości i struktur organizacyjnych, obowiązków oraz uprawnień kierownictwa w odniesieniu do jakości produktów,- technik, procesów i systematycznych działań w zakresie produkcji, kontroli jakości i zapewnienia jakości, które będą użyte,- badań i testów, które mają być wykonywane przed, podczas i po zakończeniu produkcji oraz ich częstotliwości,- rejestrów jakości, takich jak sprawozdania z kontroli i dane z testów, dane dotyczące kalibrowania, sprawozdania na temat kwalifikacji odpowiedniego personelu itp.,- środków monitorowania osiągania wymaganej jakości produktu oraz skutecznego działania systemu jakości.3.3. Jednostka notyfikowana musi ocenić system jakości, aby ustalić, czy spełnia on wymogi określone w ppkt. 3.2. Jednostka notyfikowana zakłada zgodność z tymi wymogami w odniesieniu do systemów jakości, które stosują właściwą normę zharmonizowaną [11].W skład zespołu audytowego musi wchodzić przynajmniej jedna osoba posiadająca doświadczenie w zakresie oceny technologii danego produktu. Procedura oceny musi obejmować wizytę kontrolną w zakładach producenta.Decyzję należy przekazać producentowi. W powiadomieniu muszą być zawarte wnioski z badania oraz umotywowana decyzja wynikająca z oceny.3.4. Producent musi wywiązać się ze zobowiązań wynikających z zatwierdzonego systemu jakości oraz utrzymać go tak, aby pozostawał adekwatny oraz wydajny.Producent lub jego upoważniony przedstawiciel informuje jednostkę notyfikowaną, która zatwierdziła system jakości, o wszelkich planach aktualizacji systemu jakości.Jednostka notyfikowana musi ocenić proponowane zmiany, oraz zadecydować, czy zmodyfikowany system jakości nadal będzie spełniał wymogi określone w ppkt. 3.2, czy też konieczna jest ponowna jego ocena.Jednostka notyfikowana musi powiadomić producenta o swojej decyzji. W powiadomieniu muszą być zawarte wnioski z badania oraz umotywowana decyzja wynikająca z oceny.4. Nadzór na odpowiedzialność jednostki notyfikowanej4.1. Celem nadzoru jest upewnienie się, czy producent należycie wywiązuje się ze zobowiązań wynikających z zatwierdzonego systemu jakości.4.2. Producent musi umożliwić jednostce notyfikowanej do celów kontroli dostęp do miejsc produkcji, kontroli i testów oraz magazynowania, oraz musi dostarczyć jej wszelkie niezbędne informacje, a zwłaszcza:- dokumentację systemu jakości,- rejestry jakości, takie jak sprawozdania z kontroli i dane z testów, dane dotyczące kalibracji, sprawozdania dotyczące kwalifikacji odpowiedniego personelu, itp.4.3. Jednostka notyfikowana musi przeprowadzać okresowe audyty [12], mające na celu upewnienie się, czy producent utrzymuje i stosuje system jakości, oraz musi dostarczyć producentowi sprawozdanie z audytu.4.4. Jednostka notyfikowana może ponadto składać producentowi wizyty bez zapowiedzi. Podczas takich wizytacji, jednostka notyfikowana może, w razie konieczności, przeprowadzić testy, lub zlecić ich przeprowadzenie, weryfikujące prawidłowość działania systemu jakości. Jednostka notyfikowana musi dostarczyć producentowi sprawozdanie z wizyty oraz, w przypadku przeprowadzenia testów, sprawozdanie z testów.5. Producent musi przechowywać do dyspozycji organów krajowych, przez okres przynajmniej 10 lat [13] od daty wytworzenia ostatniego produktu, następującą dokumentację:- dokumentację określoną w ppkt. 3.1 tiret drugie,- aktualizację określoną w ppkt. 3.4 akapit drugi,- decyzje i sprawozdania jednostki notyfikowanej, określone w ppkt. 3.4. akapit ostatni, ppkt. 4.3 i 4.4.6. Każda jednostka notyfikowana musi przekazywać innym jednostkom notyfikowanym istotne informacje dotyczące wydanych i wycofanych zatwierdzeń systemu jakości [14].Moduł E [15](zapewnienie jakości produktu)1. W tym module opisano procedurę, według której producent, który wywiązuje się ze zobowiązań określonych w pkt. 2, zapewnia i deklaruje, że dane produkty [są zgodne z typem wyszczególnionym w certyfikacie badania typu WE oraz] spełniają wymogi dyrektywy mające do nich zastosowanie. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel posiadający siedzibę we Wspólnocie musi umieszczać oznakowanie CE na każdym produkcie, oraz sporządzić pisemną deklarację zgodności. Oznakowaniu CE musi towarzyszyć znak identyfikacyjny jednostki notyfikowanej odpowiedzialnej za nadzór określony w pkt. 4.2. Producent musi posiadać zatwierdzony system jakości w celu kontrolowania gotowych produktów oraz przeprowadzania testów określonych w pkt. 3 oraz musi podlegać nadzorowi określonemu w pkt. 4.3. System jakości3.1. Producent musi złożyć wybranej przez siebie jednostce notyfikowanej wniosek o ocenę jego systemu jakości w odniesieniu do danych produktów.Wniosek ten musi zawierać:- wszystkie informacje stosowne dla przewidywanej kategorii produktu,- dokumentację dotyczącą systemu jakości,- w stosownych przypadkach, dokumentację techniczną zatwierdzonego typu oraz kopię certyfikatu badania typu WE.3.2. W celu zapewnienia zgodności produktu z odpowiednimi wymogami dyrektywy, każdy produkt w ramach systemu jakości musi być poddany badaniu oraz właściwym testom określonym w odpowiedniej normie lub normach określonych w art. 5, lub przeprowadza się testy równoważne. Wszystkie elementy, wymogi i przepisy przyjęte przez producenta muszą być systematycznie i w sposób uporządkowany dokumentowane w formie przedstawionych w piśmie polityk, procedur i instrukcji. Dokumentacja systemu jakości musi umożliwiać ogólne zrozumienie programów jakości, planów, instrukcji i rejestrów.Dokumentacja ta musi w szczególności zawierać stosowny opis:- celów jakości i struktur organizacyjnych, obowiązków oraz uprawnień kierownictwa w odniesieniu do jakości produktów,- badań i testów, które mają być wykonane po zakończeniu produkcji,- środków monitorowania skuteczności działania systemu jakości,- rejestrów jakości, takich jak sprawozdania z kontroli i dane z testów, dane dotyczące kalibrowania, sprawozdania dotyczące kwalifikacji odpowiedniego personelu, itd.3.3. Jednostka notyfikowana musi ocenić system jakości w celu ustalenia, czy spełnia on wymogi określone w ppkt. 3.2. Jednostka notyfikowana zakłada zgodność z tymi wymogami w odniesieniu do systemów jakości, które stosują właściwą normę zharmonizowaną [16].W skład zespołu audytowego musi wchodzić przynajmniej jedna osoba posiadająca doświadczenie w zakresie oceny technologii danego produktu. Procedura oceny musi uwzględniać wizytę kontrolną w zakładach producenta.Decyzja musi być przekazana producentowi. W powiadomieniu muszą być zawarte wnioski z badania oraz umotywowana decyzja wynikająca z oceny.3.4. Producent musi wywiązać się ze zobowiązań wynikających z zatwierdzonego systemu jakości oraz utrzymywać go na właściwym oraz wydajnym poziomie.Producent lub jego upoważniony przedstawiciel musi stale informować jednostkę notyfikowaną, która zatwierdziła system jakości, o wszelkich planach aktualizacji systemu jakości.Jednostka notyfikowana musi ocenić proponowane zmiany oraz zadecydować, czy zmodyfikowany system jakości nadal spełnia wymogi określone w ppkt. 3.2, czy też konieczna jest ponowna jego ocena.Jednostka notyfikowana musi powiadomić producenta o swojej decyzji. W powiadomieniu muszą być zawarte wnioski z badania oraz umotywowana decyzja wynikająca z oceny.4. Nadzór na odpowiedzialność jednostki notyfikowanej4.1. Celem nadzoru jest upewnienie się, czy producent należycie wywiązuje się ze zobowiązań wynikających z zatwierdzonego systemu jakości.4.2. Producent musi umożliwić jednostce notyfikowanej dostęp do miejsc kontroli, testów oraz magazynowania, w celu przeprowadzenia kontroli, oraz dostarcza jej wszelkie niezbędne informacje, a zwłaszcza:- dokumentację systemu jakości,- dokumentację techniczną,- rejestry jakości, takie jak sprawozdania z kontroli i dane z testów, dane dotyczące kalibracji, sprawozdania dotyczące kwalifikacji odpowiedniego personelu, itp.4.3. Jednostka notyfikowana musi przeprowadzać okresowe audyty [17], mające na celu upewnienie się, czy producent utrzymuje i stosuje system jakości, oraz musi dostarczyć producentowi sprawozdanie z audytu.4.4. Jednostka notyfikowana może ponadto składać producentowi wizyty bez zapowiedzi. Podczas takich wizytacji, jednostka notyfikowana może, w razie konieczności, przeprowadzić badania, lub zlecić ich przeprowadzenie, sprawdzające prawidłowość działania systemu jakości. Jednostka notyfikowana musi dostarczyć producentowi sprawozdanie z wizyty oraz, w przypadku przeprowadzenia testów, sprawozdanie z testów.5. Producent musi przechowywać do dyspozycji organów krajowych, przez okres przynajmniej 10 lat [18] od daty wytworzenia ostatniego produktu, następującą dokumentację:- dokumentację określoną w ppkt. 3.1 tiret drugie,- aktualizację określoną w ppkt. 3.4 akapit drugi,- decyzje i sprawozdania jednostki notyfikowanej, określone w ppkt. 3.4. akapit ostatni, ppkt. 4.3 i 4.4.6. Każda jednostka notyfikowana musi przesyłać innym jednostkom notyfikowanym istotne informacje dotyczące wydanych i wycofanych zatwierdzeń systemów jakości [19].Moduł F [20](weryfikacja produktu)1. W module tym opisano procedurę, według której producent lub jego upoważniony przedstawiciel posiadający siedzibę we Wspólnocie sprawdza i zaświadcza, że produkty z zastrzeżeniem pkt. 3 [są zgodne z typem wyszczególnionym w certyfikacie badania typu WE oraz] spełniają wymogi dyrektywy mające do nich zastosowanie.2. Producent musi podjąć wszelkie środki, niezbędne do tego, aby proces produkcji zapewniał zgodność produktów (z typem wyszczególnionym w certyfikacie badania typu WE i) z wymogami dyrektywy mającymi do nich zastosowanie. Producent umieszcza oznakowanie CE na każdym produkcie i przygotowuje deklarację zgodności.3. Dla sprawdzenia zgodności produktu z wymogami dyrektywy, jednostka notyfikowana musi wykonać właściwe badania i testy, polegające na badaniu i testowaniu każdego produktu, określonym w pkt. 4, lub na statystycznym badaniu i testowaniu produktów, określonym w pkt. 5, według uznania producenta [21].3a. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel musi przechowywać kopię deklaracji zgodności przez okres przynajmniej 10 lat [22] od daty wytworzenia ostatniego produktu.4. Weryfikacja poprzez badanie i testowanie każdego produktu4.1. Wszystkie produkty muszą być pojedynczo poddane badaniom i właściwym testom określonym w odnośnej normie bądź normach, określonych w art. 5, albo równoważnym testom, celem zweryfikowania ich zgodności z [typem wyszczególnionym w certyfikacie badania typu WE i] wymogami dyrektywy mającymi do nich zastosowanie.4.2. Jednostka notyfikowana musi umieścić lub zlecić umieszczenie swego znaku identyfikacyjnego na każdym zatwierdzonym produkcie, oraz opracować pisemne świadectwo zgodności odnoszące się do wykonanych testów.4.3. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel muszą zapewnić, że na żądanie są w stanie przedstawić świadectwa zgodności jednostki notyfikowanej.5. Weryfikacja statystyczna5.1. Producent musi przedstawić swoje produkty w formie jednolitych partii oraz podejmuje wszelkie niezbędne działania gwarantujące, aby proces produkcji zapewniał jednolitość każdej wytworzonej partii produktów.5.2. Do weryfikacji muszą zostać udostępnione wszystkie produkty w formie jednolitych partii. Z każdej partii pobiera się losowo próbkę produktów. W celu zapewnienia zgodności produktów z wymogami dyrektywy mającymi do nich zastosowanie, oraz w celu ustalenia, czy daną partię należy przyjąć czy odrzucić, przeprowadza się indywidualne badania i właściwe testy produktów z próbki określone w odnośnej normie czy normach, określonych w art. 5, albo równoważne testy.5.3. Procedura statystyczna musi zastosować następujące elementy:(W tym miejscu muszą być określone odpowiednie elementy, takie jak np. metoda statystyczna, jaka ma zostać zastosowana, plan pobierania próbek z jego parametrami roboczymi, itd.).5.4. W przypadku partii przyjętych, jednostka notyfikowana musi umieścić lub zlecić umieszczenie swego znaku identyfikacyjnego na każdym produkcie, oraz musi sporządzić pisemne świadectwo zgodności w odniesieniu do przeprowadzonych badań. Na rynek można wprowadzić wszystkie produkty z danej partii, z wyjątkiem produktów z próbki, co do których stwierdzono brak zgodności.W przypadku odrzucenia partii produktów, jednostka notyfikowana lub właściwe organy muszą zastosować właściwe środki, zapobiegające wprowadzeniu danej partii na rynek. W przypadku częstego odrzucania partii produktów, jednostka notyfikowana może zawiesić weryfikację statystyczną.Na odpowiedzialność jednostki notyfikowanej, producent może umieścić jej symbol identyfikacyjny podczas procesu produkcji.5.5. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel musi zapewnić, że na żądanie jest w stanie dostarczyć świadectwo zgodności wystawione przez jednostkę notyfikowaną.Moduł G (weryfikacja jednostkowa)1. W tym module opisano procedurę według której producent zapewnia i deklaruje, że dany produkt, dla którego wystawiono świadectwo określone w pkt. 2, spełnia wymogi dyrektywy mające do niego zastosowanie. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel posiadający siedzibę we Wspólnocie musi umieścić na produkcie oznakowanie CE, oraz przygotować deklarację zgodności.2. W celu zapewnienia zgodności produktu z odpowiednimi wymogami dyrektywy, jednostka notyfikowana musi poddać pojedyncze produkty badaniom, oraz przeprowadzić właściwe testy określone w odnośnej normie czy normach, określonych w art. 5.Jednostka notyfikowana musi umieścić swój numer identyfikacyjny lub zlecić jego umieszczenie na zatwierdzonym produkcie oraz opracować świadectwo zgodności dotyczące wykonanych testów.Dokumentacja techniczna ma umożliwiać ocenę zgodności z wymogami danej dyrektywy oraz zrozumienie projektu, procesu produkcji i działania samego produktu [23].Moduł H (pełne zapewnienie jakości)1. W tym module opisano procedurę, według której producent wywiązujący się ze zobowiązań określonych w ust. 2, zapewnia i deklaruje, że dane produkty spełniają wymogi dyrektywy mające do nich zastosowanie. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel posiadający siedzibę we Wspólnocie musi umieścić oznakowanie CE na każdym produkcie, oraz sporządzić pisemną deklarację zgodności. Oznakowaniu CE musi towarzyszyć znak identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, która jest odpowiedzialna za nadzór określony w pkt. 4.2. Producent musi posiadać zatwierdzony system jakości w odniesieniu do projektu i produkcji oraz do kontroli i testowania gotowych produktów, stosownie do wymogów określonych w pkt. 3, a także podlega nadzorowi określonemu w pkt. 4.3. System jakości3.1. Producent musi złożyć jednostce notyfikowanej wniosek o ocenę jego systemu jakości.Wniosek ten musi zawierać:- wszystkie informacje istotne dla przewidywanej kategorii produktu,- dokumentację dotyczącą systemu jakości,3.2. System jakości musi zapewniać zgodność produktów z wymogami dyrektywy mającymi do nich zastosowanie.Wszystkie elementy, wymogi i przepisy przyjęte przez producenta muszą być systematycznie i w sposób uporządkowany dokumentowane w formie przedstawionych na piśmie polityk, procedur i instrukcji. Dokumentacja systemu jakości ma umożliwiać ogólne zrozumienie polityk jakości i procedur takich jak programy jakości, plany, instrukcje i rejestry.Dokumentacja ta musi w szczególności zawierać stosowny opis:- celów jakości i struktury organizacyjnej, obowiązków oraz uprawnień kierownictwa w odniesieniu do projektu i jakości produktu,- technicznych specyfikacji projektu, w tym norm, jakie mają być stosowane oraz, w przypadku gdy nie planuje się pełnego zastosowania norm określonych w art. 5, środków jakie zostaną podjęte w celu spełnienia zasadniczych wymogów dyrektywy mających zastosowanie do produktów,- kontroli projektu oraz technik jego weryfikacji, procesów i systematycznych działań, jakie będą podejmowane podczas projektowania produktów należących do danej kategorii produktów,- odpowiednich technik produkcyjnych, kontroli jakości oraz technik zapewnienia jakości, procesów i systematycznych działań, jakie będą podejmowane,- badań i testów, które będą prowadzone przed, podczas i po zakończeniu produkcji oraz częstotliwości ich wykonywania,- rejestrów jakości, takich jak sprawozdania z kontroli i dane z testów, dane dotyczące kalibrowania, sprawozdania dotyczące kwalifikacji odpowiedniego personelu, itd.,- środków monitorowania procesu uzyskania wymaganej jakości projektu i produktu oraz skuteczności działania systemu jakości.3.3 Jednostka notyfikowana musi ocenić system jakości celem ustalenia, czy spełnia on wymogi określone w ppkt. 3.2. Przyjmuje się, zgodność z wymogami w odniesieniu do systemów jakości, które stosują właściwą normę zharmonizowaną [24].W skład zespołu audytowego musi wchodzić przynajmniej jedna osoba posiadająca doświadczenie w zakresie oceny technologii danego produktu. W procedurze oceny uwzględnia się wizytę kontrolną w zakładach producenta.Decyzja musi być przekazana producentowi. W powiadomieniu muszą być zawarte wnioski z badania oraz umotywowana decyzja wynikająca z oceny.3.4. Producent musi wywiązać się ze zobowiązań wynikających z zatwierdzonego systemu jakości oraz utrzymać go tak, aby pozostawał adekwatny oraz wydajny.Producent lub jego upoważniony przedstawiciel musi informować jednostkę notyfikowaną, która zatwierdziła system jakości, o wszelkich planach aktualizacji systemu jakości.Jednostka notyfikowana musi ocenić proponowane zmiany, oraz zadecydować, czy zmodyfikowany system jakości nadal spełnia wymogi określone w ppkt. 3.2 lub czy konieczna jest ponowna jego ocena.Jednostka notyfikowana musi powiadomić producenta o swojej decyzji. W powiadomieniu muszą być zawarte wnioski z badania oraz umotywowana decyzja wynikająca z oceny.4. Nadzór WE będący odpowiedzialnością jednostki notyfikowanej4.1. Celem nadzoru jest upewnienie się, czy producent należycie wywiązuje się ze zobowiązań wynikających z zatwierdzonego systemu jakości.4.2. Producent musi umożliwić jednostce notyfikowanej dostęp do miejsc projektowania, produkcji, inspekcji i testowania oraz magazynowania, w celu przeprowadzenia inspekcji, oraz musi dostarczyć jej wszelkie niezbędne informacje, a zwłaszcza:- dokumentację systemu jakości,- rejestry jakości przewidywane przez projektową część systemu jakości, takie jak wyniki analiz, obliczeń i testów, itd.,- rejestry jakości przewidywane przez produkcyjną część systemu jakości, takie jak sprawozdania z kontroli i dane z testów, dane dotyczące kalibrowania, sprawozdania dotyczące kwalifikacji odpowiedniego personelu, itd.4.3. Jednostka notyfikowana musi przeprowadzać okresowe audyty [25], mające na celu upewnienie się, czy producent utrzymuje i stosuje system jakości, oraz dostarczać producentowi sprawozdanie z audytu.4.4. Jednostka notyfikowana może ponadto składać producentowi wizyty bez zapowiedzi. Podczas takich wizytacji, jednostka notyfikowana może, w miarę potrzeby, przeprowadzić badania, lub zlecić ich przeprowadzenie, sprawdzające prawidłowość funkcjonowania systemu jakości. Jednostka notyfikowana musi dostarczyć producentowi sprawozdanie z wizyty oraz, w przypadku przeprowadzenia testów, sprawozdanie z testów.5. Producent musi przechowywać do dyspozycji organów krajowych, przez okres przynajmniej 10 lat [26] od daty wytworzenia ostatniego produktu, następującą dokumentację:- dokumentację określoną w ppkt. 3.1 akapit drugi tiret drugie,- aktualizację określoną w ppkt. 3.4 akapit drugi,- decyzje i sprawozdania jednostki notyfikowanej, określone w ppkt. 3.4 akapit ostatni, ppkt. 4.3 i 4.4.6. Każda jednostka notyfikowana musi przekazywać innym jednostkom notyfikowanym istotne informacje dotyczące wydanych i wycofanych zatwierdzeń systemu jakości [27].Możliwe wymogi dodatkowe:+++++ TIFF +++++PROCEDURY OCENY ZGODNOŚCI W PRAWODAWSTWIE WSPÓLNOTOWYM+++++ TIFF +++++[1] Dyrektywy szczególne mogą przewidywać inne ustalenia.[2] Dyrektywy szczególne mogą zmienić ten okres.[3] Treść dokumentacji technicznej powinna być ustanowiona w każdej dyrektywie, zgodnie z produktami, jakich dotyczy.Na przykład, dokumentacja techniczna powinna zawierać, w zakresie umożliwiającym ocenę:- opis ogólny produktu,- projekt koncepcyjny i rysunki dotyczące produkcji oraz schematy elementów, podzespołów, obwodów, itd.,- opisy i wyjaśnienia, niezbędne do zrozumienia wspomnianych rysunków i schematów oraz działania produktu,- wykaz norm określonych w art. 5, stosowanych w całości lub częściowo, oraz opisy rozwiązań przyjętych w celu spełnienia zasadniczych wymogów dyrektywy, jeżeli normy określone w art. 5 nie zostały zastosowane,- wyniki dokonanych obliczeń konstrukcyjnych, przeprowadzonych badań, itd.,- sprawozdania z testów.[4] Typ może obejmować kilka wersji produktu z zastrzeżeniem, że różnice między poszczególnymi wersjami nie wpływają na poziom bezpieczeństwa i inne wymogi dotyczące działania produktu.[5] Treść dokumentacji technicznej powinna być ustanowiona w każdej dyrektywie, zgodnie z produktami, jakich dotyczy. Na przykład, dokumentacja techniczna powinna zawierać, w zakresie umożliwiającym ocenę:- ogólny opis typu,- projekt koncepcyjny i rysunki dotyczące produkcji oraz schematy elementów, podzespołów, obwodów, itd.,- opisy i wyjaśnienia, niezbędne do zrozumienia wspomnianych rysunków i schematów oraz działania produktu,- wykaz norm określonych w art. 5, stosowanych w całości lub częściowo, oraz opisy rozwiązań przyjętych w celu spełnienia zasadniczych wymogów dyrektywy, jeżeli normy określone w art. 5 nie zostały zastosowane,- wyniki dokonanych obliczeń konstrukcyjnych, przeprowadzonych badań, itd.,- sprawozdania z testów.[6] Dyrektywy szczególne mogą przewidywać okres ważności certyfikatu.[7] Dyrektywy szczególne mogą przewidywać inne ustalenia.[8] Dyrektywy szczególne mogą zmienić ten okres.[9] Dyrektywy szczególne mogą zmienić ten okres.[10] W przypadku stosowania tego modułu bez modułu B:- między pkt. 1 a 2 dodaje się pkt. 2 i 3 modułu A, w celu uwzględnienia potrzeby dokumentacji technicznej,- tekst umieszczony w nawiasach kwadratowych musi zostać skreślony.[11] Tą zharmonizowaną normą będzie EN 29 002, w razie konieczności uzupełniona z uwzględnieniem szczególnego charakteru produktów, dla których jest stosowana.[12] W dyrektywach szczególnych może zostać określona częstotliwość takich audytów.[13] Dyrektywy szczególne mogą zmienić ten okres.[14] Dyrektywy szczególne mogą przewidywać inne ustalenia.[15] W przypadku stosowania tego modułu bez modułu B:- między pkt. 1 a 2 dodaje się pkt. 2 i 3 modułu A, w celu uwzględnienia potrzeby dokumentacji technicznej,- tekst umieszczony w nawiasach kwadratowych musi zostać skreślony.[16] Tą zharmonizowaną normą będzie EN 29 002, w razie konieczności uzupełniona z uwzględnieniem szczególnego charakteru produktów, dla których jest stosowana.[17] W dyrektywach szczególnych może zostać określona częstotliwość takich audytów.[18] Dyrektywy szczególne mogą zmienić ten okres.[19] Dyrektywy szczególne mogą przewidywać inne ustalenia.[20] W przypadku stosowania tego modułu bez modułu B:- między pkt. 1 a 2 dodaje się pkt. 2 i 3 modułu A, w celu uwzględnienia potrzeby dokumentacji technicznej,- tekst umieszczony w nawiasach kwadratowych musi zostać skreślony.[21] W dyrektywach szczególnych może zostać określona częstotliwość takich audytów.[22] Dyrektywy szczególne mogą zmienić ten okres.[23] Treść dokumentacji technicznej powinna być ustanowiona w każdej dyrektywie, zgodnie z produktami, jakich dotyczy. Na przykład, dokumentacja techniczna powinna zawierać, w zakresie umożliwiającym ocenę:- ogólny opis typu,- projekt koncepcyjny i rysunki dotyczące produkcji oraz schematy elementów, podzespołów, obwodów, itd.,- opisy i wyjaśnienia, niezbędne do zrozumienia wspomnianych rysunków i schematów oraz działania produktu,- wykaz norm określonych w art. 5, stosowanych w całości lub częściowo, oraz opisy rozwiązań przyjętych w celu spełnienia zasadniczych wymogów dyrektywy, jeżeli normy określone w art. 5 nie zostały zastosowane,- wyniki dokonanych obliczeń konstrukcyjnych, przeprowadzonych badań, itd.,- sprawozdania z testów.[24] Tą zharmonizowaną normą będzie EN 29 002, w razie konieczności uzupełniona z uwzględnieniem szczególnego charakteru produktów, dla których jest stosowana.[25] W dyrektywach szczególnych może zostać określona częstotliwość takich audytów.[26] Dyrektywy szczególne mogą zmienić ten okres.[27] Dyrektywy szczególne mogą przewidywać inne ustalenia.--------------------------------------------------


title: Decyzja nr 1904/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady 12 grudnia 2006 r. ustanawiającej program Europa dla Obywateli na rzecz promowania aktywnego obywatelstwa europejskiego na lata 2007–2013

text:
               27.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 378/32

      DECYZJA NR 1904/2006/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   12 grudnia 2006 r.
   ustanawiającej program „Europa dla Obywateli” na rzecz promowania aktywnego obywatelstwa europejskiego na lata 2007–2013
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 151 i 308,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
   uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
   stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 Traktatu (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Traktat ustanawia obywatelstwo Unii, które uzupełnia obywatelstwo krajowe poszczególnych państw członkowskich. Jest ono ważnym elementem wzmocnienia i zabezpieczenia procesu integracji europejskiej.

               (2)

               Wspólnota powinna w pełni uświadomić obywatelom ich obywatelstwo europejskie, korzyści płynące z jego posiadania, a także prawa i obowiązki, które powinny być promowane z poszanowaniem zasady pomocniczości i w celu zachowania spójności.

               (3)

               Szczególnie pilne jest pełne uświadomienie obywatelom posiadania przez nich obywatelstwa Unii Europejskiej w kontekście szerokiej refleksji na temat przyszłości Europy zainicjowanej przez Radę Europejską w Brukseli w dniach 16 i 17 czerwca 2005 r. Program „Europa dla Obywateli” powinien zatem uzupełniać inne podjęte w tym kontekście inicjatywy, ale się z nimi nie pokrywać.

               (4)

               Aby obywatele w pełni popierali integrację europejską, należy położyć większy nacisk na wspólne wartości, historię i kulturę, będące kluczowymi elementami uczestnictwa w społeczeństwie zbudowanym w oparciu o zasady wolności, demokracji i poszanowania praw człowieka, różnorodności kulturowej, tolerancji i solidarności, zgodnie z Kartą Praw Podstawowych Unii Europejskiej (4) proklamowaną dnia 7 grudnia 2000 r.

               (5)

               Propagowanie aktywnego obywatelstwa jest kluczowym elementem wzmacniania nie tylko walki z rasizmem, ksenofobią i nietolerancją, ale także spójności i rozwoju demokracji.

               (6)

               W kontekście strategii informacji i komunikacji UE, należy zapewnić szerokie rozpowszechnienie i duży wpływ działań wspieranych przez program.

               (7)

               Aby przybliżyć Europę jej obywatelom i umożliwić im pełne uczestnictwo w budowaniu Europy, która byłaby im coraz bliższa, konieczne jest zwrócenie się do wszystkich obywateli i osób legalnie zamieszkałych w państwach uczestniczących oraz zaangażowanie ich w ponadnarodowe wymiany i współpracę, przyczyniając się do budowania poczucia przynależności do wspólnoty podzielającej te same europejskie ideały.

               (8)

               Parlament Europejski w rezolucji przyjętej w 1988 r. uznał, że należy podjąć znaczne starania w celu rozszerzenia kontaktów pomiędzy obywatelami różnych państw członkowskich oraz oświadczył, iż uzasadnione i pożądane jest szczególne wsparcie ze strony Unii Europejskiej dla rozwoju projektów partnerskich pomiędzy miastami w różnych państwach członkowskich.

               (9)

               Rada Europejska kilkakrotnie uznawała potrzebę przybliżenia Unii Europejskiej i jej instytucji obywatelom państw członkowskich. Zachęcała ona instytucje Unii, aby prowadziły i rozwijały otwarty, przejrzysty i regularny dialog ze zorganizowanym społeczeństwem obywatelskim, propagując w ten sposób uczestnictwo obywateli w życiu publicznym i w procesie podejmowania decyzji oraz kładąc nacisk na podstawowe wartości wspólne dla wszystkich obywateli Europy.

               (10)

               Rada przyjęła decyzją 2004/100/WE z dnia 26 stycznia 2004 r. ustanawiającą wspólnotowy program działań na rzecz promowania aktywnego obywatelstwa europejskiego (udział społeczeństwa obywatelskiego) (5) program działań, który potwierdził potrzebę propagowania trwałego dialogu z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i władzami miejskimi oraz wspierania aktywnego zaangażowania obywateli.

               (11)

               Projekty obywatelskie o wymiarze ponadnarodowym i międzysektorowym są ważnymi narzędziami docierania do obywateli i promowania świadomości europejskiej, spójności społecznej oraz wzajemnego zrozumienia.

               (12)

               Organizacje społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym są ważnymi elementami aktywnego uczestnictwa obywateli w społeczeństwie oraz wspomagają pobudzanie wszystkich aspektów życia publicznego. Są także pośrednikami pomiędzy Europą i jej obywatelami. Dlatego należy je wspierać i zachęcać do ponadnarodowej współpracy.

               (13)

               Organizacje badające europejski porządek publiczny mogą dostarczać idei i refleksji ożywiających debatę na poziomie europejskim. Zalecane jest zatem również wsparcie — jako punktu stycznego łączącego instytucje europejskie i obywateli — działań, które odzwierciedlają ich zobowiązanie do tworzenia europejskiej tożsamości i obywatelstwa, poprzez ustanowienie procedur opartych na przejrzystych kryteriach, w celu wsparcia sieci informacji i wymiany.

               (14)

               Warto również kontynuować działanie rozpoczęte przez Unię Europejską w kontekście decyzji nr 792/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającej wspólnotowy program działań wspierający organy działające na szczeblu europejskim w dziedzinie kultury (6) na rzecz ochrony i upamiętniania najważniejszych miejsc i archiwów związanych z deportacjami. W ten sposób podtrzymywana będzie świadomość pełnego wymiaru i tragicznych konsekwencji drugiej wojny światowej oraz krzewiona będzie powszechna pamięć o przeszłości jako droga do wyjścia poza przeszłość i zbudowania przyszłości.

               (15)

               W przyjętym przez Radę Europejską w Nicei w dniach 7 — 9 grudnia 2000 r. oświadczeniu w sprawie sportu odnotowano, że „mimo braku jakichkolwiek bezpośrednich kompetencji na tym obszarze Wspólnota, na mocy różnych postanowień Traktatu, musi brać w swoim działaniu pod uwagę społeczne, edukacyjne i kulturowe funkcje nieodłącznie związane ze sportem.”

               (16)

               Szczególną uwagę należy zwrócić na zrównoważoną integrację w ponadnarodowych projektach i działaniach obywateli i organizacji społeczeństwa obywatelskiego ze wszystkich państw członkowskich.

               (17)

               Kraje kandydujące oraz kraje EFTA, które są stronami porozumienia EOG, są uznawane za potencjalnych uczestników programów wspólnotowych, zgodnie z porozumieniami zawartymi z tymi krajami.

               (18)

               Rada Europejska, obradująca w dniach 19 i 20 czerwca 2003 r., przyjęła „Agendę z Salonik dla Bałkanów Zachodnich: W kierunku integracji europejskiej”, w której zaprosiła kraje Bałkanów Zachodnich do uczestnictwa we wspólnotowych programach i agencjach. Dlatego kraje Bałkanów Zachodnich należy uznać za potencjalnych uczestników programów wspólnotowych.

               (19)

               Program powinien być regularnie monitorowany i oceniany w sposób niezależny, we współpracy z Komisją i państwami członkowskimi, w celu umożliwienia jego korekt niezbędnych dla należytego wdrażania środków.

               (20)

               Procedury monitorowania i oceny programu powinny opierać się na celach i wskaźnikach, które są konkretne, wymierne, osiągalne, istotne i określone w czasie.

               (21)

               Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (7) (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym”) i rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (8), które zabezpieczają interesy finansowe Wspólnoty, muszą być stosowane z uwzględnieniem zasad prostoty i spójności w wyborze instrumentów budżetowych, ograniczenia liczby przypadków, w których Komisja ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za ich wdrożenie i zarządzanie, a także wymaganej proporcjonalności pomiędzy ilością zasobów i obciążeniem administracyjnym związanym z ich wykorzystaniem.

               (22)

               Należy również przyjąć odpowiednie środki mające na celu zapobieganie nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz odzyskanie utraconych i niewłaściwie wypłaconych lub wykorzystanych środków.

               (23)

               Zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami wdrożenie programu może zostać uproszczone przez odwołanie się do finansowania przy pomocy kwot ryczałtowych, w odniesieniu do wsparcia przyznanego uczestnikom programu lub wsparcia wspólnotowego dla struktur ustanowionych na szczeblu krajowym do zarządzania programem.

               (24)

               Niniejsza decyzja ustanawia kopertę finansową na całkowity czas trwania programu, stanowiącą podstawowe odniesienie dla władzy budżetowej w rozumieniu pkt. 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r., między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (9).

               (25)

               Jako że cele niniejszej decyzji nie mogą zostać w wystarczający sposób osiągnięte przez państwa członkowskie, a ze względu na ponadnarodowy i wielonarodowy charakter działań i środków programu możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

               (26)

               Środki niezbędne dla wdrożenia niniejszej decyzji należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (10).

               (27)

               Środki przejściowe dotyczące monitorowania działań rozpoczętych przed 31 grudnia 2006 r. powinny być przyjęte zgodnie z decyzją 2004/100/WE,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot i zakres programu
   1.   Niniejsza decyzja ustanawia program „Europa dla Obywateli” (zwany dalej „programem”) na okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.
   2.   Program przyczynia się do osiągnięcia następujących celów ogólnych:

               a)

               umożliwienia obywatelom wzajemnych kontaktów i udziału w tworzeniu coraz im bliższej Europy, demokratycznej i otwartej na świat, zjednoczonej w swej różnorodności kulturowej i przez nią wzbogacanej, rozwijając w ten sposób obywatelstwo Unii Europejskiej;

               b)

               rozwijania poczucia tożsamości europejskiej, opartej na wspólnych wartościach, historii i kulturze;

               c)

               umacniania poczucia odpowiedzialności za Unię Europejską wśród jej obywateli;

               d)

               pogłębienia tolerancji i wzajemnego zrozumienia między obywatelami Europy, którzy szanując i promując różnorodność kulturową i językową, wnoszą wkład w dialog międzykulturowy.

         Artykuł 2
   Szczegółowe cele programu
   Program ma następujące cele szczegółowe, zgodne z podstawowymi celami Traktatu, realizowane na szczeblu ponadnarodowym:

               a)

               zbliżanie członków społeczności lokalnych z całej Europy w celu wymiany doświadczeń, opinii i wartości, wyciągania wniosków z historii i budowania przyszłości;

               b)

               wspieranie działań, debat i refleksji związanych z obywatelstwem europejskim i z demokracją, wspólnymi wartościami, wspólną historią i kulturą poprzez współpracę w obrębie organizacji społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu europejskim;

               c)

               przybliżanie Europy obywatelom poprzez propagowanie europejskich wartości i osiągnięć z zachowaniem pamięci o jej przeszłości;

               d)

               zachęcanie obywateli i organizacji społeczeństwa obywatelskiego ze wszystkich krajów uczestniczących do wzajemnych kontaktów przyczyniających się do dialogu międzykulturowego oraz eksponujących zarówno różnorodność, jak i jedność Europy, ze szczególnym uwzględnieniem działań mających na celu zacieśnianie więzi między obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej w składzie z dnia 30 kwietnia 2004 r. i państw członkowskich, które przystąpiły po tej dacie.

         Artykuł 3
   Działania
   1.   Do osiągnięcia celów programu dąży się poprzez wspieranie następujących działań, opisanych szczegółowo w części I załącznika:

               a)

               działanie „Aktywni obywatele dla Europy” obejmujące:

                           —

                           partnerstwo miast;

                           —

                           projekty obywatelskie i środki wsparcia;

               b)

               działanie „Aktywne społeczeństwo obywatelskie w Europie” obejmujące:

                           —

                           wsparcie strukturalne dla organizacji badających europejski porządek publiczny (zespołów ekspertów);

                           —

                           wsparcie strukturalne dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu europejskim;

                           —

                           wsparcie dla projektów inicjowanych przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego;

               c)

               działanie „Razem dla Europy” obejmujące:

                           —

                           wydarzenia medialne, takie jak uroczystości upamiętniające, rozdania nagród, wydarzenia o charakterze artystycznym, konferencje ogólnoeuropejskie;

                           —

                           analizy, ankiety i sondaże opinii publicznej;

                           —

                           narzędzia informowania i rozpowszechniania informacji;

               d)

               działanie „Aktywna pamięć europejska” obejmujące:

                           —

                           zachowanie najważniejszych miejsc i archiwów związanych z deportacjami oraz upamiętnienie ofiar.

         2.   Zrównoważona integracja obywateli i organizacji społeczeństwa obywatelskiego ze wszystkich państw członkowskich może zostać uznana za priorytet w ramach każdego działania, zgodnie ze szczególnym celem określonym w art. 2 lit. d).
   Artykuł 4
   Formy środków wspólnotowych
   1.   Środki wspólnotowe mogą przyjąć formę dotacji lub zamówień publicznych.
   2.   Dotacje wspólnotowe mogą być przekazywane w określonych formach, takich jak dotacje operacyjne, dotacje na działania, stypendia, nagrody.
   3.   Zamówienia publiczne obejmują zakup usług, takich jak organizacja imprez, analizy i badania, narzędzia informowania i rozpowszechniania informacji, monitorowanie i ocena.
   4.   Aby kwalifikować się do dotacji wspólnotowej, beneficjenci muszą spełniać wymogi określone w części II załącznika.
   Artykuł 5
   Udział w programie
   W programie mogą brać udział następujące kraje, zwane dalej „krajami uczestniczącymi”:

               a)

               państwa członkowskie;

               b)

               kraje EFTA będące stronami porozumienia EOG, zgodnie z postanowieniami tego porozumienia;

               c)

               kraje kandydujące objęte strategią przedakcesyjną, zgodnie z ogólnymi zasadami i warunkami określonymi w umowach ramowych zawartych z tymi krajami do celów uczestnictwa tych krajów w programach wspólnotowych;

               d)

               kraje Bałkanów Zachodnich, zgodnie z ustaleniami, które mają być dokonane z tymi krajami na mocy umów ramowych w sprawie ogólnych zasad uczestnictwa tych krajów w programach wspólnotowych.

         Artykuł 6
   Przystąpienie do programu
   W programie mogą brać udział wszystkie zainteresowane strony, które propagują aktywne obywatelstwo europejskie, w szczególności władze i organizacje lokalne, organizacje badające europejski porządek publiczny (zespoły ekspertów), grupy obywateli i inne organizacje społeczeństwa obywatelskiego.
   Artykuł 7
   Współpraca z organizacjami międzynarodowymi
   Program może obejmować wspólne i innowacyjne działania w dziedzinie aktywnego obywatelstwa europejskiego z udziałem odpowiednich organizacji międzynarodowych, takich jak Rada Europy i UNESCO, na zasadzie wspólnych wkładów i zgodnie z rozporządzeniem finansowym i różnymi zasadami danej instytucji lub organizacji.
   Artykuł 8
   Środki wykonawcze
   1.   Komisja przyjmuje środki konieczne do realizacji programu zgodnie z przepisami zawartymi w załączniku.
   2.   Następujące środki są przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9 ust. 2:

               a)

               ustalenia dotyczące wykonania programu, w tym roczny plan prac, kryteria i procedury wyboru;

               b)

               zapewnienie ogólnej równowagi pomiędzy różnymi działaniami w ramach programu;

               c)

               procedury monitorowania i oceny programu;

               d)

               wsparcie finansowe (kwota, czas trwania, dystrybucja i beneficjenci) udzielane przez Wspólnotę w związku z wszelkimi dotacjami operacyjnymi, wieloletnimi umowami o partnerstwie miast w ramach działania 1 oraz wydarzeniami medialnymi w ramach działania 3.

         3.   Wszelkie inne środki konieczne do realizacji programu przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 9 ust. 3.
   4.   W ramach procedury, o której mowa w ust. 2, Komisja może dla każdego z działań wymienionych w załączniku sporządzić wytyczne w celu przystosowania programu do ewentualnych zmian priorytetów w dziedzinie aktywnego obywatelstwa europejskiego.
   Artykuł 9
   Komitet
   1.   Komisja jest wspomagana przez komitet.
   2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
   Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, wynosi dwa miesiące.
   3.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
   4.   Komitet uchwala swój regulamin.
   Artykuł 10
   Spójność z innymi instrumentami Wspólnoty i Unii Europejskiej
   1.   Komisja zapewnia spójność i komplementarność programu z instrumentami w innych obszarach działań Wspólnoty, obejmujących przede wszystkim edukację, kształcenie zawodowe, kulturę, młodzież, sport, środowisko, sektor audiowizualny oraz media, podstawowe prawa i wolności, integrację społeczną, równość płci, zwalczanie wszelkich form dyskryminacji, rasizmu i ksenofobii, badania naukowe, społeczeństwo informacyjne i zewnętrzne działania Wspólnoty, w szczególności na szczeblu europejskiej polityki sąsiedztwa.
   2.   Aby zrealizować działania spełniające cele wspólne dla niniejszego programu i innych instrumentów Wspólnoty i Unii Europejskiej, program oraz wspomniane inne instrumenty mogą korzystać z tych samych zasobów.
   Artykuł 11
   Koperta finansowa
   1.   Kopertę finansową przeznaczoną na realizację programu w okresie, o którym mowa w art. 1, ustala się na 215 milionów EUR.
   2.   Wartość przyznanych rocznych środków jest zatwierdzana przez organ budżetowy w granicach ram finansowych.
   Artykuł 12
   Przepisy finansowe
   1.   Pomoc finansowa przybiera formę dotacji dla osób prawnych. W zależności od charakteru działania i wytyczonego celu dotacje mogą być przyznawane również osobom fizycznym.
   2.   Komisja może przyznawać osobom fizycznym i prawnym nagrody za działania lub projekty zrealizowane w ramach programu.
   3.   Zgodnie z art. 181 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 i w zależności od charakteru działania można zezwolić na finansowanie poprzez stawkę ryczałtową lub stosowanie stawek opartych na kosztach jednostkowych.
   4.   Można zezwolić na współfinansowanie w formie wkładu rzeczowego.
   5.   Komisja może zdecydować, biorąc pod uwagę cechy beneficjentów oraz rodzaj działań, o zwolnieniu beneficjentów z weryfikacji kompetencji i kwalifikacji zawodowych wymaganych do zakończenia proponowanego działania lub programu prac.
   6.   Ilość informacji wymaganych od beneficjenta może zostać ograniczona w przypadku niewielkich dotacji.
   7.   W szczególnych przypadkach, takich jak przyznanie niewielkiej dotacji, nie wymaga się od beneficjenta wykazania finansowej zdolności do przeprowadzenia zaplanowanego projektu lub programu prac.
   8.   Dotacje operacyjne przyznane w ramach o programu organom dążącym do osiągnięcia celu będącego przedmiotem interesu ogólnoeuropejskiego, określonym w art. 162 rozporządzenia nr 2342/2002 (EC, Euratom), nie są automatycznie obniżane w przypadku ich przedłużenia.
   Artykuł 13
   Ochrona interesów finansowych Wspólnoty
   1.   Komisja zapewnia, by podczas realizacji działań finansowanych w ramach niniejszej decyzji, interesy finansowe Wspólnoty były chronione przez zastosowanie środków zapobiegawczych przeciwko nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, przez skuteczny system kontroli, windykację nienależycie wypłaconych kwot oraz, w przypadku wykrycia nieprawidłowości, przez system skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (11), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (12) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/1999 z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (13).
   2.   W odniesieniu do działań wspólnotowych finansowanych w ramach programu, pojęcie nieprawidłowości, o którym mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95, oznacza jakiekolwiek naruszenie przepisów prawa wspólnotowego lub jakiekolwiek naruszenie zobowiązania umownego wynikające z działania lub zaniechania działania ze strony podmiotu gospodarczego, które spowodowało lub mogło spowodować szkody w ogólnym budżecie Wspólnot lub w budżetach, które są zarządzane przez Wspólnoty, w związku z nieuzasadnionym wydatkiem.
   3.   Komisja obniża, zawiesza lub odzyskuje kwotę pomocy finansowej przyznanej na dane działanie, jeżeli stwierdzi nieprawidłowości — w tym niezgodność z przepisami niniejszej decyzji lub decyzji indywidualnej, warunkami kontraktu lub umowy o przyznaniu danego wsparcia finansowego — lub jeżeli okaże się, że działanie zostało zmienione bez uzyskania zgody Komisji w sposób, który jest niezgodny z charakterem lub warunkami wykonania projektu.
   4.   Jeśli nie dotrzymano terminów lub jeśli stan realizacji danego działania uzasadnia jedynie część przydzielonej pomocy finansowej, Komisja zwraca się do beneficjenta o przedstawienie uwag przed upływem określonego terminu. W przypadku gdy beneficjent nie udzieli zadowalającej odpowiedzi, Komisja może anulować pozostałą część pomocy finansowej i zażądać zwrotu wypłaconych kwot.
   5.   Wszelkie bezpodstawnie wypłacone kwoty są zwracane Komisji. Do kwot, które nie zostały zwrócone w odpowiednim czasie, doliczane są odsetki na warunkach określonych w rozporządzeniu finansowym.
   Artykuł 14
   Monitorowanie i ocena
   1.   Komisja zapewnia regularne monitorowanie programu. Wyniki procesu monitorowania i oceny są wykorzystywane podczas realizacji programu. Monitorowanie obejmuje w szczególności sporządzanie sprawozdań, o których mowa w ust. 3 lit. a) i c).
   Szczegółowe cele mogą podlegać przeglądowi zgodnie z art. 251 Traktatu.
   2.   Komisja zapewnia regularną, zewnętrzną i niezależną ocenę programu i regularnie przedstawia sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu.
   3.   Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów:

               a)

               sprawozdanie okresowe z oceny uzyskanych wyników oraz jakościowych i ilościowych aspektów realizacji programu nie później niż w dniu 31 grudnia 2010 r.;

               b)

               komunikat na temat kontynuacji programu nie później niż w dniu 31 grudnia 2011 r.;

               c)

               sprawozdanie z oceny ex-post nie później niż w dniu 31 grudnia 2015 r.

         Artykuł 15
   Przepis przejściowy
   Działania rozpoczęte przed dniem 31 grudnia 2006 r. na mocy decyzji 2004/100/WE podlegają tej decyzji do momentu ich zakończenia.
   Zgodnie z art. 18 rozporządzenia finansowego przyznane środki odpowiadające dochodom przeznaczonym na określone cele, wynikające ze zwrotu środków bezpodstawnie wypłaconych zgodnie z decyzją 2004/100/WE mogą być udostępnione dla potrzeb programu.
   Artykuł 16
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dzień po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 12 grudnia 2006 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         Mauri PEKKARINEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 28 z 3.2.2006, str. 29.

      (2)  Dz.U. C 115 z 16.5.2006, str. 81.

      (3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 5 kwietnia 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowisko Rady z dnia 25 września 2006 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2006 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Rady z dnia 11 grudnia 2006 r.

      (4)  Dz.U. C 364 z 18.12.2000, str.1.

      (5)  Dz.U. L 30 z 4.2.2004, str. 6.

      (6)  Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 40.

      (7)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (8)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 1248/2006 (Dz.U. L 227 z 19.8.2006, str. 3).

      (9)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

      (10)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

      (11)  Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 1.

      (12)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.

      (13)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      I.   OPIS DZIAŁAŃ
      Informacje uzupełniające o dostępie do programu
      Organizacje społeczeństwa obywatelskiego, o których mowa w art. 6, obejmują między innymi związki zawodowe, instytucje edukacyjne i organizacje działające w dziedzinie wolontariatu i sportu amatorskiego.
      DZIAŁANIE 1:   Aktywni obywatele dla Europy
      Działanie to stanowi część programu ukierunkowaną w szczególności na formy aktywności, w których uczestniczą obywatele. Dzielą się one na następujące dwa rodzaje środków:
      Partnerstwo miast
      Środek ten ma na celu działania, które łączą się z bezpośrednią wymianą między obywatelami Europy lub propagują taką wymianę poprzez ich udział w działaniach związanych z partnerstwem miast. Mogą to być działania jednorazowe lub pilotażowe lub też wieloletnie umowy o ustalonej strukturze, uwzględniające kilku partnerów, oparte o planowe podejście i składające się z wielu działań — od spotkań obywateli po specjalistyczne konferencje lub seminaria na tematy będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, wraz z towarzyszącymi im publikacjami — organizowanych w kontekście działań związanych z partnerstwem miast. Środek ten aktywnie przyczyni się do wzmacniania wiedzy i zrozumienia między obywatelami i między kulturami.
      W latach 2007, 2008 i 2009 wsparcie strukturalne może zostać przekazane bezpośrednio Radzie Gmin i Regionów Europy (CEMR), podmiotowi, który realizuje cel będący przedmiotem interesu ogólnoeuropejskiego i działa w dziedzinie partnerstwa miast.
      Projekty obywatelskie i środki wsparcia
      W ramach tego środka wsparcie zostanie udzielone różnym projektom o wymiarze ponadnarodowym i międzysektorowym, w których bezpośredni udział biorą obywatele. Priorytet będą miały projekty nastawione na zachęcanie do uczestniczenia na szczeblu lokalnym. Skala i zakres takich projektów będą zależały od sytuacji społecznej, a ich celem będzie badanie innowacyjnymi metodami możliwych odpowiedzi na zidentyfikowane potrzeby. Propagowane będzie wykorzystanie nowych technologii, w szczególności technologii społeczeństwa informacyjnego (TSI). Projekty te mają umożliwić obywatelom o zróżnicowanych poglądach wspólne działania lub dyskusje dotyczące wspólnych kwestii europejskich, rozwijając przez to wzajemne zrozumienie i zwiększając wiedzę na temat procesu integracji europejskiej.
      Aby poprawić jakość projektów w dziedzinie partnerstwa miast i projektów obywatelskich, należy również stworzyć środki wsparcia, które umożliwią wymianę najlepszych praktyk, gromadzenie doświadczeń na użytek zainteresowanych stron na szczeblu lokalnym i regionalnym, włączając w to władze publiczne, oraz rozwój nowych umiejętności, np. poprzez szkolenia.
      Na realizację tego działania przeznacza się przynajmniej 45 % całkowitej kwoty budżetu niniejszego programu.
      DZIAŁANIE 2:   Aktywne społeczeństwo obywatelskie w Europie
      Wsparcie strukturalne dla organizacji badających europejski porządek publiczny (zespoły ekspertów)
      Organizacje będące źródłem nowych idei i przemyśleń na tematy europejskie są ważnymi instytucjonalnymi partnerami w dyskusji, mogącymi formułować w sposób niezależny strategiczne, międzysektorowe zalecenia dla instytucji UE. Mogą one podejmować działania dające impuls do dyskusji, zwłaszcza w kwestiach obywatelstwa Unii Europejskiej oraz europejskich wartości i kultur. Środek ten ma na celu wzmocnienie możliwości instytucjonalnych tych organizacji, które są reprezentatywne, stwarzają rzeczywistą wartość dodaną na szczeblu europejskim, są w stanie zapewnić znaczący efekt mnożnikowy oraz są zdolne do współpracy z innymi beneficjentami programu. Istotnym elementem w tym obszarze jest wzmocnienie sieci transeuropejskich. Dotacje mogą być przyznawane na podstawie wieloletniego programu pracy, łączącego wiele różnych tematów lub działań.
      W latach 2007, 2008 i 2009 wsparcie strukturalne może zostać udzielone bezpośrednio stowarzyszeniu „Groupement d'études et de recherches Notre Europe” oraz „Institut für Europäische Politik”, podmiotom realizującym cel będący przedmiotem interesu ogólnoeuropejskiego.
      Wsparcie strukturalne dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu europejskim
      Organizacje społeczeństwa obywatelskiego są ważnym elementem obywatelskiego, edukacyjnego, kulturalnego i politycznego zaangażowania społecznego obywateli. Konieczne jest, aby istniały i były zdolne do działania i współpracy na poziomie europejskim. Powinny one także mieć możliwość uczestniczenia w kształtowaniu polityki poprzez konsultacje. Środek ten zapewni im stabilność i zdolność do działania w wymiarze międzysektorowym i horyzontalnym w charakterze ponadnarodowych katalizatorów w stosunku do ich własnych członków oraz społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu europejskim, przyczyniając się w ten sposób do celów programu. Istotnym elementem w tym obszarze działania jest wzmocnienie sieci transeuropejskich i stowarzyszeń europejskich. Dotacje mogą być przyznawane na podstawie wieloletniego programu prac, łączącego wiele różnych tematów lub działań.
      W latach 2007, 2008 i 2009 wsparcie strukturalne może zostać udzielone bezpośrednio trzem podmiotom realizującym cel będący przedmiotem interesu ogólnoeuropejskiego: Platformie Europejskich Społecznych Organizacji Pozarządowych, Ruchowi Europejskiemu oraz Europejskiej Radzie ds. Uchodźców i Wypędzonych.
      Wsparcie dla przedsięwzięć inicjowanych przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego
      Organizacje społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym lub europejskim angażują obywateli lub reprezentują ich interesy poprzez debatę, publikacje, rzecznictwo i inne konkretne projekty ponadnarodowe. Rozpoczęcie lub kontynuowanie działań organizacji społeczeństwa obywatelskiego w wymiarze europejskim pozwoli im na zwiększenie możliwości i dotarcie do szerszego grona odbiorców. Bezpośrednia współpraca organizacji społeczeństwa obywatelskiego z różnych państw członkowskich przyczyni się do wzajemnego zrozumienia różnych kultur i punktów widzenia oraz do określenia wspólnych obaw i wartości. Cel ten może być realizowany w postaci pojedynczych projektów, jednak podejście długofalowe będzie miało trwalszy wpływ i umożliwi powstawanie sieci oraz efektów synergii.
      Na realizację tego działania przeznaczono około 31 % całkowitej kwoty budżetu niniejszego programu.
      DZIAŁANIE 3:   Razem dla Europy
      Wydarzenia medialne
      Środek ten ma na celu wsparcie imprez o znacznej skali i zasięgu organizowanych przez Komisję — w stosownych przypadkach we współpracy z państwami członkowskimi lub innymi stosownymi partnerami — które wywołują oddźwięk wśród ludności Europy, przyczyniają się do zwiększenia poczucia ich przynależności do jednej wspólnoty, zwiększają ich wiedzę na temat historii, osiągnięć i wartości Unii Europejskiej, włączają ich w dialog międzykulturowy i przyczyniają się do rozwoju ich tożsamości europejskiej.
      Wydarzeniami takimi mogą być obchody upamiętniające wydarzenia historyczne, uroczystości związane z europejskimi osiągnięciami, wydarzenia o charakterze artystycznym, akcje mające na celu szerzenie wiedzy na temat konkretnych problemów, konferencje ogólnoeuropejskie oraz przyznawanie nagród za ważne osiągnięcia. Propagowane będzie wykorzystanie nowych technologii, w szczególności TSI.
      Analizy
      Aby lepiej zrozumieć aktywne obywatelstwo na szczeblu europejskim, Komisja będzie sporządzać analizy, ankiety i sondaże opinii publicznej.
      Narzędzia informowania i rozpowszechniania informacji
      Ze względu na skupienie uwagi na obywatelach i różnorodność inicjatyw w dziedzinie aktywnego obywatelstwa, za pomocą portalu internetowego i innych narzędzi należy przekazywać kompleksowe informacje na temat różnych działań w ramach programu, innych działań europejskich związanych z obywatelstwem oraz innych istotnych inicjatyw.
      W latach 2007, 2008 i 2009 wsparcie strukturalne może zostać udzielone bezpośrednio organizacjom „Association Jean Monnet”, „Centre européen Robert Schuman” oraz „Maisons de l'Europe”, zrzeszonym na szczeblu krajowym i europejskim, które realizują cel będący przedmiotem interesu ogólnoeuropejskiego.
      Na realizację tego działania przeznaczono około 10 % całkowitej kwoty budżetu niniejszego programu.
      DZIAŁANIE 4:   Aktywna pamięć europejska
      W ramach niniejszego działania mogą być wspierane następujące rodzaje projektów:

                  —

                  na rzecz ochrony głównych miejsc i pomników mających związek z masowymi deportacjami, byłych obozów koncentracyjnych i innych nazistowskich miejsc męczeństwa i eksterminacji ludności na wielką skalę, jak również archiwów zawierających dokumentację tych wydarzeń, oraz na rzecz zachowania pamięci o ofiarach, a także o osobach, które w ekstremalnych warunkach ratowały innych przed holocaustem;

                  —

                  na rzecz upamiętnienia ofiar masowej eksterminacji i masowych deportacji związanych ze stalinizmem oraz ochrony pomników i archiwów zawierających dokumentację tych wydarzeń.

            Na realizację tego działania przeznaczono około 4 % całkowitej kwoty budżetu niniejszego programu.
      II.   ZARZĄDZANIE PROGRAMEM
      Program będzie realizowany zgodnie z zasadami przejrzystości oraz otwartości na różnego rodzaju organizacje i projekty. Z tego względu wybór projektów i działań będzie się odbywał zasadniczo w drodze otwartych zaproszeń do składania wniosków. Odstępstwa będą możliwe tylko w szczególnych okolicznościach i w pełnej zgodności z art. 168 ust.1 lit. c) i d) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002.
      Niniejszy program będzie rozwijał zasadę wieloletnich programów partnerskich w oparciu o uzgodnione cele i analizę wyników, tak aby zapewnić wzajemne korzyści zarówno dla społeczeństwa obywatelskiego, jak i dla Unii Europejskiej. Maksymalny czas trwania finansowania przydzielonego poprzez pojedynczą umowę o dotację w ramach programu jest ograniczony do 3 lat.
      W przypadku niektórych działań konieczne może być wprowadzenie scentralizowanego zarządzania pośredniego przez agencję wykonawczą lub, szczególnie dla działania 1, przez agencje krajowe.
      Wszystkie działania będą realizowane na szczeblu ponadnarodowym. Będą wspierać mobilność obywateli i przepływ idei w ramach Unii Europejskiej.
      Ważnym elementem będzie tworzenie sieci kontaktów i wykorzystanie efektu mnożnikowego, w tym wykorzystanie technologii informatycznych i komunikacyjnych (TIiK), co znajdzie odzwierciedlenie zarówno w typie działań, jak i w różnorodności uczestniczących w nich organizacji. Propagowany będzie rozwój wzajemnego oddziaływania oraz synergii między różnymi stronami uczestniczącymi w programie.
      Z budżetu programu można również pokrywać wydatki związane z działaniami przygotowawczymi, kontynuującymi, monitorującymi, kontrolnymi i oceniającymi, które są bezpośrednio niezbędne do zarządzania programem i do realizacji jego celów, w szczególności analiz, zebrań, działań informacyjnych i publikacyjnych, wydatki związane z sieciami TIiK, do celów wymiany informacji, jak również wszelkie inne wydatki na wsparcie administracyjne i techniczne, o których może zadecydować Komisja do celów zarządzania programem.
      Ogólne wydatki administracyjne programu powinny być proporcjonalne do zadań przewidzianych w danym programie i powinny wynosić około 10 % całkowitej kwoty budżetu przyznanego na program.
      Komisja może również podejmować odpowiednie działania w zakresie informowania, publikacji i rozpowszechniania informacji, zapewniając w ten sposób szerokie rozpowszechnianie i duży wpływ działań wspieranych przez program.
      III.   KONTROLE I AUDYTY
      Dla projektów wybranych zgodnie z niniejszą decyzją zostanie ustanowiony system audytu z zastosowaniem kontroli wyrywkowej.
      Beneficjent otrzymujący dotację jest zobowiązany do udostępniania Komisji przez okres pięciu lat od daty płatności końcowej wszelkich dokumentów uzupełniających dotyczących wydatków. Beneficjent dotacji musi dopilnować, by w stosownych przypadkach dokumenty uzupełniające będące w posiadaniu partnerów lub członków zostały udostępnione Komisji.
      Komisja może przeprowadzić audyt w zakresie wykorzystania dotacji bezpośrednio przy pomocy własnych pracowników lub za pośrednictwem dowolnego kompetentnego podmiotu zewnętrznego przez nią wybranego. Audyty te mogą być prowadzone przez cały okres umowy, jak również przez okres pięciu lat od daty wypłaty ostatniej części dotacji. W uzasadnionych przypadkach wyniki tych audytów mogą prowadzić do decyzji Komisji w sprawie odzyskania dotacji.
      Personel Komisji i upoważniony przez Komisję personel zewnętrzny musi mieć odpowiedni dostęp do biur beneficjenta oraz do wszelkich informacji, w tym informacji w postaci elektronicznej, niezbędnych do przeprowadzenia takich audytów.
      Trybunał Obrachunkowy oraz Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) korzystają z takich samych praw jak Komisja, szczególnie jeśli chodzi o dostęp.


title: 2010/594/UE: Decyzja Rady Europejskiej z dnia 16 września 2010 r. w sprawie zmiany wykazu składów Rady

text:
               6.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 263/12

         DECYZJA RADY EUROPEJSKIEJ
   z dnia 16 września 2010 r.
   w sprawie zmiany wykazu składów Rady
   (2010/594/UE)
   RADA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 16 ust. 6 akapit pierwszy,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 236 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Aby odzwierciedlić w nazwach składów Rady zmiany odnoszące się do przestrzeni kosmicznej i sportu wprowadzone Traktatem z Lizbony do wcześniejszych Traktatów, należy dostosować nazwę składu „Konkurencyjność (Rynek Wewnętrzny, Przemysł i Badania)” przez dodanie słów „Przestrzeń Kosmiczna”, a nazwę składu „Edukacja, Młodzież i Kultura” – przez dodanie słowa „Sport”.

               (2)

               Należy zatem zmienić wykaz składów Rady, który figuruje w załączniku do decyzji Rady (do Spraw Ogólnych) 2009/878/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. ustanawiającej wykaz składów Rady uzupełniający składy, o których mowa w art. 16 ust. 6 akapity drugi i trzeci Traktatu o Unii Europejskiej (1); wykaz ten został zamieszczony również w załączniku I do regulaminu wewnętrznego Rady (2),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wykaz składów Rady, który figuruje w załączniku do decyzji 2009/878/UE, a w konsekwencji również wykaz składów Rady zamieszczony w załączniku I do regulaminu wewnętrznego Rady, zostaje zmieniony w sposób następujący:

               1)

               pkt 6 „Konkurencyjność (Rynek Wewnętrzny, Przemysł i Badania)” otrzymuje brzmienie:

                           „6.

                           Konkurencyjność (Rynek Wewnętrzny, Przemysł, Badania i Przestrzeń Kosmiczna)”;

               2)

               pkt 10 „Edukacja, Młodzież i Kultura” otrzymuje brzmienie:

                           „10.

                           Edukacja, Młodzież, Kultura i Sport”.

         Brzmienie przypisów nie ulega zmianie.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 września 2010 r.

            W imieniu Rady Europejskiej

         H. VAN ROMPUY

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 315 z 2.12.2009, s. 46.

      (2)  Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35.


title: 2013/715/UE: Decyzja Rady z dnia 2 grudnia 2013 r. określająca stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum konferencji ministerialnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie przystąpienia Republiki Jemenu do Światowej Organizacji Handlu

text:
               6.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 326/44

         DECYZJA RADY
   z dnia 2 grudnia 2013 r.
   określająca stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum konferencji ministerialnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie przystąpienia Republiki Jemenu do Światowej Organizacji Handlu
   (2013/715/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91, art. 100 ust. 2 i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 kwietnia 2000 r. rząd Republiki Jemenu wystąpił o przystąpienie do Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), na podstawie art. XII tego Porozumienia.

               (2)

               W dniu 17 i 19 lipca 2000 r. powołano grupę roboczą ds. przystąpienia Republiki Jemenu w celu wypracowania porozumienia w sprawie warunków przystąpienia, które byłyby możliwe do zaakceptowania dla Republiki Jemenu oraz dla wszystkich członków WTO.

               (3)

               Występując w imieniu Unii, Komisja wynegocjowała wiele kompleksowych zobowiązań dotyczących otwarcia rynku przez Republikę Jemenu, które uwzględniają życzenia Unii.

               (4)

               Zobowiązania te zawarto obecnie w Protokole przystąpienia Republiki Jemenu do WTO.

               (5)

               Przystąpienie do WTO powinno przyczynić się w sposób pozytywny i trwały do postępu reform gospodarczych i zrównoważonego rozwoju Republiki Jemenu.

               (6)

               Z powyższych względów Protokół przystąpienia powinien zostać zatwierdzony.

               (7)

               Zgodnie z art. XII Porozumienia ustanawiającego WTO warunki przystąpienia są uzgadniane między państwem przystępującym a WTO i zatwierdzane ze strony WTO przez konferencję ministerialną WTO.

               (8)

               Należy ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum konferencji ministerialnej WTO w sprawie przystąpienia Republiki Jemenu do WTO,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowiskiem, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum konferencji ministerialnej WTO w sprawie przystąpienia Republiki Jemenu do WTO, jest zatwierdzenie przystąpienia.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 grudnia 2013 r.

            W imieniu Rady

         E. GUSTAS

            Przewodniczący