title: 2014/649/UE: Decyzja Rady z dnia 8 września 2014 r. w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Niemiec

text:
               9.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 268/7

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 września 2014 r.
   w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Niemiec

      (2014/649/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając wniosek rządu Niemiec,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Armina DUTTINE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r., zostaje mianowana Tanja BUZEK, Gewerkschaftssekretärin, EU-Verbindungsbüro der Vereinigten Dienstleistungsgewerkschaft — ver.di.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 września 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.


title: Decyzja Rady z dnia 27 marca 2000 r. upoważniająca dyrektora Europolu do rozpoczęcia rokowań w sprawie umów z państwami trzecimi oraz instytucjami niepowiązanymi z UE (2000/C 106/01)

text:
170                   PL                           Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej                                            19/t. 1

42000Y0413(01)

13.4.2000                                 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH                                               C 106/1

                                                     DECYZJA RADY
                                                  z dnia 27 marca 2000 r.
              upoważniająca dyrektora Europolu do rozpoczęcia rokowań w sprawie umów z państwami trzecimi
                                          oraz instytucjami niepowiązanymi z UE

                                                              (2000/C 106/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,                                                         Europolu, zgodnie z którą Europol powinien na zasadzie
                                                                                priorytetu ustanowić stosunki z właściwymi organami
uwzględniając art. 42 ust. 2, art. 10 ust. 4 i art. 18 Konwencji                powyższych państw, z którymi Wspólnoty Europejskie
w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwen-                    oraz ich Państwa Członkowskie ustanowiły dialog struk-
cja o Europolu) (1),                                                            turalny.

uwzględniając akt Rady z dnia 3 listopada 1998 r. ustanawiający
zasady regulujące stosunki zewnętrzne Europolu z państwami              (5)     Dyrektor może rozpocząć rokowania dotyczące przekazy-
trzecimi i instytucjami trzecimi niepowiązanymi z Unią Europej-                 wania danych osobowych tylko wtedy, gdy Rada stwierdzi
ską, w szczególności art. 2 tych zasad (2),                                     brak przeszkód dotyczących rozpoczęcia takich rokowań,
                                                                                uwzględniając przepisy prawne i praktykę postępowania
                                                                                administracyjnego w zakresie ochrony danych w pań-
uwzględniając akt Rady z dnia 3 listopada 1998 r. ustanawiający                 stwach trzecich oraz zainteresowanych instytucjach niepo-
zasady regulujące przyjmowanie przez Europol informacji od                      wiązanych z Unią Europejską,
państw i instytucji trzecich, w szczególności art. 2 tych zasad (3),

uwzględniając akt Rady z dnia 12 marca 1999 r. przyjmujący
zasady regulujące przekazywanie przez Europol danych osobo-
wych państwom i instytucjom trzecim, w szczególności art. 2 i 3
tych zasad (4),                                                         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

a także mając na uwadze, co następuje:
                                                                                Artykuł 1

(1)     Skuteczność zwalczania zorganizowanych form przestęp-
                                                                        1. Na mocy warunków ustanowionych w niniejszej decyzji
        czości może być dalej zwiększona przez ustanowienie wła-
                                                                        dyrektor Europolu jest upoważniony do rozpoczęcia rokowań z
        ściwych stosunków między Europolem a państwami
                                                                        wymienionymi w art. 2 państwami trzecimi i instytucjami niepo-
        i instytucjami trzecimi.
                                                                        wiązanymi z Unią Europejską.

(2)     Niniejsza decyzja upoważnia dyrektora Europolu do roz-          2. W zakresie, w jakim zamierza się dokonywać wymiany danych
        poczęcia rokowań z pierwszą grupą państw trzecich               osobowych, umowy będące przedmiotem negocjacji zawierają
        i instytucjami niepowiązanymi z Unią Europejską, które          przepisy dotyczące przyjmowania danych przez Europol, rodzaju
        zostały wybrane zgodnie z wymogami operacyjnymi oraz            przekazywanych danych, celu przekazywania lub wykorzystania
        potrzebą zwalczania przez Europol, w sposób skuteczny,          tych danych oraz muszą zapewnić pełną zgodność z odpowied-
        zorganizowanych form przestępczości.                            nimi postanowieniami Konwencji o Europolu, a także z jej rozpo-
                                                                        rządzeniami wykonawczymi w tym zakresie.
(3)     Niniejsza decyzja nie stanowi przeszkody dla Rady w przy-
        łączeniu w kolejnej decyzji innych państw trzecich i insty-     3. W zakresie, w jakim zamierza się dokonywać wymiany danych
        tucji niepowiązanych z Unią Europejską.                         osobowych zgodnie z wymogami poufności, umowy zawierają
                                                                        postanowienia dotyczące poufności zgodnie z art. 18 ust. 6 Kon-
(4)     Rada opracowała deklarację dotyczącą art. 42 Konwencji o        wencji o Europolu.

(1)   Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 2.                                 4. Umowy mogą zawierać przepisy dotyczące delegowania do
(2)   Dz.U. C 26 z 30.1.1999, str. 19.                                  Europolu oficerów łącznikowych z państw trzecich i instytucji
(3)   Dz.U. C 26 z 30.1.1999, str. 17.                                  trzecich, a także, w miarę potrzeby, przepisy dotyczące delego-
(4)   Dz.U. C 88 z 30.3.1999, str. 1.                                   wania z Europolu oficerów łącznikowych.
 ---pagebreak--- 19/t. 1             PL                            Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej                                              171

5. Jednakże w przypadku gdy przewiduje się zawarcie umowy             — Słowenia
obejmującej przekazywanie przez Europol danych osobowych do
państw trzecich i instytucji niepowiązanych z Unią Europejską,        — Stany Zjednoczone Ameryki
dyrektor Europolu może rozpocząć rokowania tylko po otrzyma-
niu stosownej jednomyślnej decyzji Rady podjętej na podstawie         — Szwajcaria
sprawozdania przedstawionego przez zarząd Europolu, stwier-           — Turcja
dzającej brak jakichkolwiek przeszkód do rozpoczęcia powyż-
szych rokowań. Zarząd zasięga opinii wspólnego organu nadzor-         — Węgry.
czego w tym zakresie. W celu wypracowania decyzji dotyczącej
rozpoczęcia rokowań Rada uwzględnia przepisy zawarte w art. 2         Instytucje niepowiązane z Unią Europejską (w porządku alfabetycz-
ust. 2 i art. 3 ust. 3 zasad regulujących przekazywanie przez Euro-   nym):
pol danych osobowych do państw i organizacji trzecich niepo-
wiązanych z Unią Europejską.                                          — CIPO-Interpol
                                                                      — Światowa Organizacja Celna (WCO)
                            Artykuł 2
                                                                      — UNDCP (Program Narodów Zjednoczonych w zakresie Kon-
1. Z zastrzeżeniem dysponowania przez Europol odpowiednimi              troli Narkotyków).
zasobami ludzkimi i środkami finansowymi, zostają rozpoczęte
rokowania z następującymi państwami trzecimi i instytucjami           2. Rozpatrując na mocy art. 3 ust. 1 niniejszej decyzji swoje sta-
niepowiązanymi z Unią Europejską:                                     nowisko, zarząd podejmuje decyzję dotyczącą wyznaczenia prio-
                                                                      rytetów w zakresie prowadzonych rokowań, uwzględniając dekla-
Państwa trzecie (w porządku alfabetycznym):                           rację Rady w sprawie art. 42 Konwencji o Europolu.
— Boliwia
                                                                                Artykuł 3
— Bułgaria
— Cypr                                                                1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 1 ust. 5 Europol rozpo-
                                                                      czyna rokowania przewidziane na mocy niniejszej decyzji, jak
— Estonia                                                             tylko zarząd stwierdzi prawidłowe przygotowanie tych rokowań.
                                                                      Zarząd przedstawia dyrektorowi Europolu wszelkie dalsze
— Federacja Rosyjska                                                  wytyczne dotyczące powyższych rokowań, jeśli uzna to za nie-
— Islandia                                                            zbędne.

— Kanada                                                              2. Zarząd jest stale informowany o przebiegu rokowań. Spra-
                                                                      wozdanie okresowe jest przedkładane zarządowi, co sześć mie-
— Kolumbia                                                            sięcy, pierwsze sprawozdanie należy przedstawić przed dniem
                                                                      1 stycznia 2001 r.
— Litwa
— Łotwa
                                                                                Artykuł 4
— Malta
                                                                      1. Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędo-
— Maroko                                                              wym.
— Norwegia                                                            2. Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej
                                                                      przyjęciu.
— Peru
— Polska
                                                                      Sporządzono w Brukseli, dnia 27 marca 2000 r.
— Republika Czeska
                                                                                W imieniu Rady
— Rumunia
                                                                                F. GOMES
— Słowacja
                                                                                Przewodniczący


title: 2009/196/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006, sekcja IX – Europejski Inspektor Ochrony Danych

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/90

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006, sekcja IX – Europejski Inspektor Ochrony Danych
   (2009/196/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2006 – tom I (C6-0370/2007) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Europejskiego Inspektora Ochrony Danych dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2006 r.,
   uwzględniając roczne sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie wykonania budżetu za rok budżetowy 2006 oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego wraz z odpowiedziami udzielonymi przez kontrolowane instytucje (3),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0094/2008),

               1.

               udziela Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2006;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. L 78 z 15.3.2006.

      (2)  Dz.U. C 274 z 15.11.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 274 z 15.11.2007, s. 130.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.
    ---documentbreak---

               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/91

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006, sekcja IX – Europejski Inspektor Ochrony Danych
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2006 – tom I (C6-0370/2007) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Europejskiego Inspektora Ochrony Danych dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2006 r.,
   uwzględniając roczne sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie wykonania budżetu za rok budżetowy 2006 oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego wraz z odpowiedziami udzielonymi przez kontrolowane instytucje (3),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0094/2008),

               1.

               zwraca uwagę, że Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD) dysponował w 2006 r. środkami na zobowiązania wynoszącymi ogółem 4 138 378 EUR (w 2005 r: 2 840 733 EUR), z czego wykorzystano 93,3 %;

               2.

               odnotowuje, że Europejski Trybunał Obrachunkowy nie dopatrzył się żadnych istotnych uchybień podczas kontrolowania EIOD; zauważa, że po wprowadzeniu rachunkowości memoriałowej ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2005 r. sprawozdanie finansowe EIOD wykazuje negatywny wynik ekonomiczny za 2006 rok (1 402 513 EUR) oraz identyczne kwoty po stronie aktywów i pasywów (23 517 EUR);

               3.

               odnotowuje, że dnia 7 grudnia 2006 r. sekretarze generalni Komisji, Parlamentu i Rady wraz z EIOD podpisali porozumienie o współpracy administracyjnej, które zostało przedłużone o kolejne 3 lata ze skutkiem od dnia 16 stycznia 2007 r.;

               4.

               odnotowuje, że w oparciu o powyższe porozumienie o współpracy Urząd Administrowania i Wypłacania Należności Indywidualnych zapewnia obsługę administracyjną wszystkich misji EIOD oraz te same przepisy wewnętrzne mają zastosowanie do zwrotu kosztów zakwaterowania poniesionych w czasie delegacji dla obu kategorii pracowników EOID: dla inspektora i jego zastępcy oraz dla personelu;

               5.

               zauważa z satysfakcją, że procedury wcześniejszej kontroli ex post i wydawania ostatecznych opinii przez EIOD są dosyć zaawansowane oraz że narzucony przez EIOD termin wyznaczony na wiosnę 2007 r. spowodował nasilenie starań instytucji i organów w kierunku wypełnienia obowiązku powiadomienia;

               6.

               odnotowuje, że decyzją z dnia 7 listopada 2006 r. EIOD postanowił powołać strukturę kontroli wewnętrznej adekwatną do jego działalności i wymogów;

               7.

               z zadowoleniem przyjmuje coroczną publikację przez EIOD i jego zastępcę oświadczenia o powiązaniach finansowych w formie podobnej do tej, jaka jest corocznie publikowana przez posłów do Parlamentu Europejskiego, zawierającej istotne informacje o kwestiach takich jak podlegająca opodatkowaniu działalność zawodowa oraz piastowanie stanowisk lub działalność, za którą pobierają wynagrodzenie;

               8.

               gratuluje EIOD decyzji z dnia 12 września 2007 r. o przystąpieniu do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. zawartego między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie wewnętrznego dochodzenia prowadzonego przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (6) podczas stosowania systemu ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 (7).

      (1)  Dz.U. L 78 z 15.3.2006.

      (2)  Dz.U. C 274 z 15.11.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 274 z 15.11.2007, s. 130.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 15.

      (7)  Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1).


title: Decyzja Rady 2011/357/WPZiB z dnia 20 czerwca 2011 r. zmieniająca decyzję 2010/639/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi

text:
               21.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 161/25

         DECYZJA RADY 2011/357/WPZiB
   z dnia 20 czerwca 2011 r.
   zmieniająca decyzję 2010/639/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 25 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/639/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi (1).

               (2)

               Z uwagi na poważną sytuację na Białorusi, należy nałożyć dodatkowe środki ograniczające.

               (3)

               Ponadto do zawartego w załączniku IIIA do decyzji 2010/639/WPZiB wykazu osób objętych środkami ograniczającymi należy dodać kolejne osoby podmioty.

               (4)

               Należy odpowiednio zmienić decyzję 2010/639/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/639/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               tytuł decyzji 2010/639/WPZiB otrzymuje brzmienie:

               2)

               dodaje się następujące artykuły:
               „Artykuł 3a
               1.   Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub eksport na Białoruś wszystkich typów uzbrojenia i materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym i częściami zamiennymi do wyżej wymienionych, jak również sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do wewnętrznych represji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów tych państw członkowskich.
               2.   Zabrania się:

                           a)

                           świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i używaniem takich przedmiotów, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi na Białorusi lub w celu wykorzystania w tym państwie;

                           b)

                           zapewniania finansowania lub udzielania pomocy finansowej, bezpośrednio lub pośrednio, w związku z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności przyznawania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do świadczenia związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi na Białorusi lub w celu wykorzystania w tym państwie;

                           c)

                           świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).

                     Artykuł 3b
               1.   Artykuł 1 nie ma zastosowania do:

                           a)

                           sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego lub sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do wewnętrznych represji, przeznaczonego wyłącznie do użytku w celach humanitarnych lub ochronnych, lub do wykorzystania w ramach programów rozwoju instytucjonalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i Unii lub w ramach prowadzonych przez UE i ONZ operacji zarządzania kryzysowego;

                           b)

                           sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu pojazdów niebojowych, które zostały wytworzone z materiałów zapewniających ochronę przed pociskami balistycznymi lub wyposażone w takie materiały i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania na Białorusi do celów ochronnych przez personel Unii i jej państw członkowskich;

                           c)

                           świadczenia pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;

                           d)

                           zapewniania finansowania i świadczenia pomocy finansowej w związku z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami,

                     pod warunkiem uprzedniego zatwierdzenia takiego eksportu i pomocy przez stosowny właściwy organ.
               2.   Artykuł 3a nie ma zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo eksportowanych na Białoruś wyłącznie do ich użytku osobistego personelu ONZ, personelu Unii lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów, pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych oraz personelu pomocniczego.”.

         Artykuł 2
   Osoby i podmioty wymienione w załączniku do niniejszej decyzji zostają dodane do wykazu zawartego w załączniku IIIA do decyzji 2010/639/WPZiB.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 czerwca 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 280 z 26.10.2010, s. 18.

      ZAŁĄCZNIK

         Osoby i podmioty, o których mowa w art. 2

      A.   Osoby

                  Imiona
                  i nazwiska – transkrypcja pisowni białoruskiej
                  Transkrypcja pisowni rosyjskiej

                  Imię i nazwisko
                  (pisownia białoruska)

                  Imię i nazwisko
                  (pisownia rosyjska)

                  Miejsce i data urodzenia, inne informacje identyfikujące
                  (nr paszportu, …)

                  Uzasadnienie

                  1

                  Andrey Kazheunikau (pl. Andrej Każeunikau)
                  Andrey Kozhevnikov (pl. Andriej Kożewnikow)

                  Андрэй Кажэўнiкаў

                  Андрей Кожевников

                  Prokurator publiczny w sprawie przeciwko byłym kandydatom na prezydenta – Władymirowi Nekliajewowi i Witalijowi Rimaszewskiemu, członkom komitetu wyborczego Władymira Niekliajewa – Andriejowi Dmitriewowi, Aleksandrowi Feducie i Siergiejowi Wozniakowi, a także wiceprzewodniczącej Młodego Frontu – Anastasii Położance. Przedstawione przez niego oskarżenie jest w sposób wyraźny dyktowane względami politycznymi i jawnie sprzeczne z kodeksem postępowania karnego. Opiera się na błędnej klasyfikacji wydarzeń z dnia 19 grudnia 2010 r. i nie ma poparcia w materiale dowodowym, dowodach ani zeznaniach świadków.

                  2

                  (pl. Graczowa Ludmiła)
                  (Grachova, Ludmila; Grachova Lyudmila)
                  (pl. Graczewa Ludmiła)
                  (Gracheva Lyudmila; Grachiova Ludmila)

                  Грачова Людмiла

                  Грачева Людмила

                  Sędzia Sądu Dzielnicy Leninskij w Mińsku. Zajmowała się sprawą byłych kandydatów na prezydenta – Nikołaja Statkiewicza i Dmitrija Ussa, jak również działaczami politycznymi i społeczeństwa obywatelskiego – Andrieja Pozniaka, Aleksandra Kłaskowskiego, Aleksandra Kwietkiewicza, Artioma Gribkowa i Dmitrija Bułanowa. Jej sposób prowadzenia procesu jest wyraźnie sprzeczny z kodeksem postępowania karnego. Zezwoliła na wykorzystanie przeciwko oskarżonym materiału dowodowego i zeznań nie mających z nimi związku.

                  3

                  (pl. Czubkawiets Kirył)
                  (pl. Czubkowiets Kirył)

                  Чубкавец Кiрыл

                  Чубковец Кирилл

                  Prokurator publiczny w sprawie przeciwko byłym kandydatom na prezydenta – Nikołajowi Statkiewiczowi i Dmitrijowi Ussie, jak również działaczom społeczeństwa obywatelskiego – Andriejowi Pozniakowi, Aleksandrowi Kłaskowskiemu, Aleksandrowi Kwietkiewiczowi, Artiomowi Gribkowowi i Dmitrijowi Bułanowowi. Przedstawione przez niego oskarżenie jest w sposób wyraźny dyktowane względami politycznymi i jawnie sprzeczne z kodeksem postępowania karnego. Opiera się na błędnej klasyfikacji wydarzeń z dnia 19 grudnia 2010 r. i nie ma poparcia w materiale dowodowym, dowodach ani zeznaniach świadków.

                  4

                  (pl. Piefcieu Uładzimir Pauławicz)
                  (pl. Pieftiew Władimir Pawłowicz)

                  Пефцiеў Уладзiмiр Паўлавiч

                  Пефтиев Владимир Павлович

                  Urodzony 1 lipca 1957 r. w Berdiańsku, Zaporożskaja Obłast, Ukraina
                  Aktualny nr paszportu: MP2405942

                  Osoba związana z prezydentem Łukaszenką i jego rodziną. Główny doradca gospodarczy prezydenta Łukaszenki oraz kluczowy finansowy sponsor reżimu Łukaszenki. Przewodniczący Rady Udziałowców firmy Beltechexport, największego przedsiębiorstwa eksportującego i importującego produkty obronne w Białorusi.

      B.   Podmioty

                  Nazwy
                  – transkrypcja pisowni białoruskiej
                  Transkrypcja pisowni rosyjskiej

                  Nazwy
                  (pisownia białoruska)

                  Nazwy
                  (pisownia rosyjska)

                  Informacje identyfikujące

                  Uzasadnienie

                  1

                  Beltechexport

                  ЗАО «Белтехэкспорт»

                              Republika Białorusi,

                              220012, Mińsk, Ul.

                              Niezawisimost, 86-B,

                              tel.: (+375 17) 263-63-83,

                              Fax: (+375 17) 263-90-12

                  Podmiot kontrolowany przez Władimira Pieftiewa.

                  2

                  Sport-Pari
                  (Operator spółki Loteria Republikańska)

                  ЗАО «Спорт-пари» (оператор республиканской лотереи)

                  Podmiot kontrolowany przez Władimira Pieftiewa.

                  3

                  Prywatne Jednolite Przedsiębiorstwo BT Telekomunikacja

                  частное унитарное предприятие ЧУП «БТ Телекоммуникации»

                  [Podmiot kontrolowany przez Władimira Pieftiewa]


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1478 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014, sekcja VII – Komitet Regionów

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/151

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1478
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014, sekcja VII – Komitet Regionów
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za 2014 r. (COM(2015) 377 – C8-0205/2015) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 55, 99, 164, 165 i 166,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0132/2016),

               1.

               udziela sekretarzowi generalnemu Komitetu Regionów absolutorium z wykonania budżetu Komitetu Regionów za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, a także Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 51 z 20.2.2014.

      (2)  Dz.U. C 377 z 13.11.2015, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 373 z 10.11.2015, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 377 z 13.11.2015, s. 146.

      (5)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.


title: Decyzja Komisji z dnia 5 grudnia 2003 r. powierzająca zarządzanie środkami pomocowymi agencjom wdrażającym działania przedakcesyjne w dziedzinie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w Rumunii w okresie przedakcesyjnym (2003/846/WE)

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0846

Dziennik Urzędowy L 321 , 06/12/2003 P. 0062 - 0063

		Decyzja Komisjiz dnia 5 grudnia 2003 r.powierzająca zarządzanie środkami pomocowymi agencjom wdrażającym działania przedakcesyjne w dziedzinie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w Rumunii w okresie przedakcesyjnym(2003/846/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1266/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie koordynacji pomocy dla państw ubiegających się o członkostwo w ramach strategii przedakcesyjnej oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 3906/89 [1], w szczególności jego art. 12 ust. 2,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1268/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie wspólnotowych środków pomocowych na rzecz działań przedakcesyjnych w dziedzinie rolnictwa oraz rozwoju obszarów wiejskich w państwach Europy Środkowej i Wschodniej ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w okresie przedakcesyjnym [2], w szczególności jego art. 4 ust. 5 i 6,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Specjalny program dotyczący rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich dla Rumunii (dalej zwany SAPARD) zatwierdzono decyzją Komisji z dnia 12 grudnia 2000 r. [3], ostatnio zmienioną decyzją Komisji z dnia 1 sierpnia 2003 r. zgodnie z przepisami art. 4 ust. 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1268/1999.(2) Stanowiąc w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Rząd Rumunii i Komisja podpisały dnia 2 lutego 2001 r. wieloletnią umowę finansową ustanawiającą ramy techniczne, prawne i administracyjne dotyczące realizacji SAPARD, ostatnio zmienioną roczną umową finansową na rok 2002 podpisaną dnia 1 kwietnia 2003 r., która ostatecznie weszła w życie dnia 12 maja 2003 r.(3) Właściwy organ Rumunii ds. wykonywania niektórych środków określonych w SAPARD powołał Agencję SAPARD, instytucję publiczną o statusie prawnym podlegającą kompetencjom Ministerstwa Rolnictwa, Lasów, Wód i Środowiska. W Ministerstwie Finansów Publicznych powołano Departament Funduszu Narodowego ds. finansowych, które ma obowiązek sprawować w ramach realizacji SAPARD.(4) Na podstawie analizy poszczególnych przypadków krajowej i sektorowej zdolności zarządzania programem/projektem, procedur kontroli finansowej i struktur dotyczących finansów publicznych, jak przewidziano w art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1266/1999, Komisja przyjęła decyzję 2002/638/WE z dnia 31 lipca 2002 r. powierzającą zarządzanie środkami pomocowymi agencjom wdrażającym działania przedakcesyjne w dziedzinie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w Rumunii w okresie przedakcesyjnym [4] w odniesieniu do niektórych środków przewidzianych w SAPARD.(5) Zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1266/1999, Komisja przeprowadziła dalszą analizę w odniesieniu do środka 3.1 "Inwestowanie w gospodarstwa rolne", środka 3.4 "Rozwój oraz różnicowanie działalności gospodarczej, różnorodne działania, alternatywne źródła dochodu" oraz środka 4.1 "Doskonalenie kształcenia zawodowego" przewidzianych w SAPARD. Komisja uważa, że także w odniesieniu tych środków, Rumunia wypełnia przepisy art. 4–6 Załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2222/2000 z dnia 7 czerwca 2000 r. ustanawiającego zasady finansowe dotyczące stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1268/1999 w sprawie wspólnotowych środków pomocowych na rzecz działań przedakcesyjnych w dziedzinie rolnictwa oraz rozwoju obszarów wiejskich w państwach Europy Środkowej i Wschodniej ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w okresie przedakcesyjnym [5] oraz minimalne warunki ustalone w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1266/1999.(6) Dlatego też, za właściwe uznaje się odstąpienie od wymagań zatwierdzania ex ante określonych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1266/1999 oraz przyznanie Agencji SAPARD oraz Ministerstwu Finansów Publicznych i Funduszowi Narodowemu Rumunii, zarządzania środkami pomocowymi w odniesieniu do środków 3.1, 3.4 i 4.1 w oparciu o zdecentralizowane zasady.(7) Jednakże ponieważ weryfikacje przeprowadzone przez Komisję w zakresie środka 3.1, 3.4 i 4.1 opierają się na systemie, który jeszcze nie w pełni funkcjonuje w odniesieniu do wszystkich właściwych elementów, zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2222/2000, za właściwe uznaje się przyznanie tymczasowego zarządzania programem SAPARD Agencji oraz Ministerstwu Finansów Publicznych i Funduszowi Narodowemu.(8) Pełne przekazanie zarządzania programem SAPARD przewiduje się po przeprowadzeniu dalszych weryfikacji mających na celu zapewnienie, że system funkcjonuje prawidłowo oraz po przekazaniu przez Komisję wszelkich zaleceń odnoszących się do przekazania zarządzania środkami pomocowymi Agencji SAPARD w ramach kompetencji Ministerstwa Rolnictwa, Lasów, Wód i Środowiska oraz Ministerstwa Finansów Publicznych i Funduszu Narodowego.(9) Dnia 22 lipca 2003 r. organy Rumunii zaproponowały zasady kwalifikowania wydatków zgodnie z sekcją B art. 4 ust. 1 wieloletniej umowy finansowej. Wykaz zasad został częściowo zmieniony listem z dnia 22 września 2003 r. Komisję wzywa się do podjęcia decyzji w tym zakresie,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym, odstępuje się od wymagań ex ante zatwierdzania przez Komisję doboru projektu oraz kontraktowania środka 3.1, 3.4 i 4.1 przez Rumunię, przewidzianych w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1266/1999.Artykuł 2Tymczasowe zarządzanie Programem SAPARD przyznaje się na zasadzie tymczasowości:1. Agencji SAPARD podlegającej Ministerstwu Rolnictwa, Lasów, Wód i Środowiska Rumunii, ulica Negustori 1 B, Sektor 2, Bukareszt, w odniesieniu do wykonywania środka 3.1 "Inwestowanie w gospodarstwa rolne", środka 3.4 "Rozwój oraz różnicowanie działalności gospodarczej, różnorodne działania, alternatywne źródła dochodu" oraz środka 4.1 "Doskonalenie kształcenia zawodowego", jak określono w programie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich zatwierdzonym decyzją Komisji C(2000) 3742 w wersji ostatecznej z dnia 12 grudnia 2000 r., ostatnio zmienioną decyzją Komisji przyjętą dnia 1 sierpnia 2003 r.2. Funduszowi Narodowemu podlegającemu Ministerstwu Finansów Publicznych, ulica Apolodor 17, Sektor 5, RO 70663 Bukareszt, w odniesieniu do funkcji finansowych, które ma obowiązek wykonywać w ramach realizacji programu SAPARD w zakresie środka 3.1, 3.4 i 4.1 dla Rumunii.Artykuł 3Wydatki zgodne z niniejszą decyzją kwalifikuje się do współfinansowania przez Wspólnotę jedynie wtedy, gdy zostały poniesione przez beneficjentów od daty wydania niniejszej decyzji lub, jeśli później, to po dacie dokumentu czyniącego ich beneficjentami danego projektu, co jednak nie dotyczy studiów wykonalności i innych badań z nimi związanych, gdzie datą tą jest dzień 12 grudnia 2000 r. z zastrzeżeniem, że we wszystkich przypadkach nie zostały pokryte przez Agencję SAPARD przed datą wydania niniejszej decyzji.Artykuł 4Bez uszczerbku dla którejkolwiek z decyzji, przyznanie środków pomocowych z programu SAPARD beneficjentom indywidualnym, stosuje się zasady kwalifikowania wydatków proponowane przez Rumunię listem nr 1015 z dnia 22 lipca 2003 r. i zarejestrowanym przez Komisję pod numerem 19976., zmienionym listem nr 11012 z dnia 22 września 2003 r. i zarejestrowanym przez Komisję pod numerem 26843.Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 2003 r.W imieniu KomisjiFranz FischlerCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 161 z 26.6.1999, str. 68.[2] Dz.U. L 161 z 26.6.1999, str. 87. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 696/2003 (Dz.U. L 99 z 17.4.2003, str. 24).[3] C(2000) 3742 wersja ostateczna.[4] Dz.U. L 206 z 3.8.2002, str. 31.[5] Dz.U. L 253 z 7.10.2000, str. 5. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 188/2003 (Dz.U. L 27 z 1.2.2003, str. 14).--------------------------------------------------


title: 2010/441/CFSP: Decyzja Rady 2010/441/WPZiB z dnia 11 sierpnia 2010 r. w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej przy Unii Afrykańskiej

text:
               12.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 211/23

         DECYZJA RADY 2010/441/WPZiB
   z dnia 11 sierpnia 2010 r.
   w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej przy Unii Afrykańskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 6 grudnia 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/805/WPZiB (1) w sprawie mianowania Koena VERVAEKEGO Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (zwanym dalej „SPUE”) przy Unii Afrykańskiej (UA).

               (2)

               W dniu 1 grudnia 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/898/WPZiB (2) przedłużające mandat SPUE do dnia 28 lutego 2010 r.

               (3)

               W dniu 25 lutego 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/119/WPZiB (3) zmieniającą mandat SPUE i przedłużającą go do dnia 31 sierpnia 2010 r.

               (4)

               Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 31 sierpnia 2011 r. Mandat SPUE może jednak wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”) w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych.

               (5)

               SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Koena VERVAEKEGO jako SPUE przy Unii Afrykańskiej (UA) zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 sierpnia 2011 r. Mandat SPUE może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek WP w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych.
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Podstawą mandatu SPUE są wszechstronne cele polityki UE wspierające wysiłki Afryki na rzecz budowy pokojowej, demokratycznej i dostatniej przyszłości, przedstawione w strategii UE dotyczącej Afryki. Cele te obejmują:

               a)

               ożywienie dialogu politycznego UE i rozszerzenie stosunków z UA;

               b)

               wzmocnienie partnerstwa UE-UA we wszystkich obszarach przedstawionych w strategii UE dotyczącej Afryki, co przyczyni się do rozwoju i wdrożenia strategii UE dotyczącej Afryki we współpracy partnerskiej z UA, z poszanowaniem zasady samodzielnej odpowiedzialności Afryki, przy ściślejszej współpracy z przedstawicielami Afryki na forach wielostronnych i koordynacji z partnerami wielostronnymi;

               c)

               współpracę z UA i udzielanie jej wsparcia poprzez pomoc w rozwoju instytucjonalnym oraz wzmacnianie stosunków między instytucjami UE a instytucjami UA, w tym poprzez pomoc w zakresie rozwoju, aby propagować:
               —   pokój i bezpieczeństwo: przewidywanie konfliktów, zapobieganie im, zarządzanie nimi i mediacje w ich rozwiązywaniu, wspieranie wysiłków na rzecz pokoju i stabilności, wspieranie odbudowy po konflikcie,
               —   prawa człowieka i dobre rządy: propagowanie i ochronę praw człowieka; propagowanie podstawowych wolności i poszanowanie praworządności; wspieranie – poprzez dialog polityczny oraz pomoc finansową i techniczną – wysiłków Afryki zmierzających do monitorowania i ulepszania dobrych rządów; wspieranie rozwoju demokracji uczestniczącej i zwiększenia odpowiedzialności; wspieranie walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną oraz dalsze propagowanie wysiłków zmierzających do rozwiązania wszystkich problemów związanych z kwestią dzieci w konflikcie zbrojnym,
               —   stały rozwój, integrację regionalną i handel regionalny: wspieranie wysiłków zmierzających do łączności i ułatwienia dostępu ludności do wody i urządzeń sanitarnych, energii i technologii informacyjnych; propagowanie stabilnych, skutecznych i zharmonizowanych ram prawnych dla przedsiębiorstw; pomoc w zintegrowaniu Afryki ze światowym systemem handlu, pomoc krajom afrykańskim w spełnianiu zasad i standardów UE; wspieranie Afryki w procesie przeciwdziałania skutkom zmiany klimatu,
               —   inwestowanie w ludzi: wspieranie wysiłków w kwestiach równości płci, zdrowia, bezpieczeństwa żywnościowego i edukacji, promowanie programów wymiany, sieci uczelni wyższych i centrów doskonałości, zajęcie się pierwotnymi przyczynami migracji.

         Ponadto UE będzie kluczowym podmiotem wdrażającym wspólną strategię UE-Afryka, której celem jest rozwinięcie i scalenie partnerstwa strategicznego Afryki i UE.
   Artykuł 3
   Mandat
   Mandat SPUE, służący osiągnięciu celów związanych ze wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa (WPZiB)/wspólną polityką bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), o których mowa w art. 2, obejmuje:

               a)

               zwiększenie ogólnego wpływu UE na prowadzony w Addis Abebie dialog z UA i jej Komisją, jak również koordynację tego dialogu, obejmującego cały zakres kwestii związanych z WPZiB/WPBiO w ramach stosunków UE-UA;

               b)

               zapewnienie odpowiedniego poziomu przedstawicielstwa politycznego, odzwierciedlającego znaczenie UE jako politycznego, finansowego i instytucjonalnego partnera UA, jak również zasadnicze zmiany charakteru tego partnerstwa, uzasadnione coraz większą wagą polityczną UA na scenie światowej;

               c)

               reprezentowanie, o ile Rada tak zadecyduje, stanowisk i polityk UE w sytuacjach kryzysowych, w których główną rolę odgrywa UA, w odniesieniu do których nie został mianowany SPUE;

               d)

               pomoc w osiąganiu większej spójności, konsekwencji i koordynacji polityk i działań UE wobec UA oraz wkład we wzmocnienie koordynacji poszerzonej grupy partnerów oraz jej stosunki z UA;

               e)

               bliskie śledzenie wszystkich istotnych wydarzeń na szczeblu UA i składanie sprawozdań na ich temat;

               f)

               utrzymywanie bliskich kontaktów z Komisją UA, innymi organami UA, misjami subregionalnych organizacji afrykańskich przy UA i misjami państw członkowskich UA przy UA;

               g)

               ułatwianie stosunków i współpracy między UA a subregionalnymi organizacjami afrykańskimi, zwłaszcza w obszarach, w których UE zapewnia wsparcie;

               h)

               doradzanie i zapewnianie pomocy na żądanie UA w obszarach określonych w strategii UE dotyczącej Afryki;

               i)

               doradzanie i zapewnianie pomocy w budowie zdolności UA w zakresie zarządzania kryzysowego;

               j)

               koordynację i wspieranie działań specjalnych przedstawicieli UE, których mandaty dotyczą państw członkowskich/regionów UA, na podstawie jasnego podziału zadań; oraz

               k)

               utrzymywanie bliskich kontaktów i promowanie koordynacji z kluczowymi partnerami międzynarodowymi UA obecnymi w Addis Abebie, zwłaszcza z Organizacją Narodów Zjednoczonych, ale również z podmiotami niepaństwowymi, w całym zakresie kwestii dotyczących WPZiB/WPBiO i związanych ze stosunkami UE-UA.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (zwany dalej „KPiB”) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z wykonywaniem mandatu SPUE w okresie od dnia 1 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2011 r. wynosi 1 280 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych związanych z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie i instytucje UE mogą zaproponować oddelegowanie pracowników do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie pracowników oddelegowanych przez państwo członkowskie lub instytucję UE do współpracy ze SPUE jest wypłacane odpowiednio przez to państwo członkowskie lub instytucję UE. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do Sekretariatu Generalnego Rady mogą być również zatrudnieni przez SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu lub wysyłającej instytucji Unii; wypełnia on obowiązki i działa w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (4), w szczególności w odniesieniu do informacji niejawnych UE.
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii lub, zależnie od przypadku, państwa członkowskie zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii Europejskiej, dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE przyjmuje wszystkie uzasadnione, możliwe do realizacji środki zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa wszystkim członkom personelu bezpośrednio mu podlegającego, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa misji oparty na wytycznych Sekretariatu Generalnego Rady, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dostosowane do potrzeb misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu na obszar misji i w jego obrębie, jak również zarządzanie zdarzeniami zagrażającymi bezpieczeństwu oraz plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze prowadzenia misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu rozmieszczani poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa w oparciu o wskaźniki ryzyka określone przez Sekretariat Generalny Rady dla obszaru prowadzenia misji;

               d)

               zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych po regularnych ocenach bezpieczeństwa oraz dostarczanie WP, Radzie i Komisji pisemnych sprawozdań z wdrażania tych zaleceń i sprawozdań dotyczących innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie przedstawia WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane w sieci COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE wspiera całościową koordynację polityczną ze strony Unii. Pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii w terenie, aby zrealizować cele polityczne Unii. SPUE koordynuje zatem swoje działania z działaniami Komisji, jak również – w stosownych przypadkach – z działaniami innych SPUE aktywnych w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Szefowie delegatur Unii w regionie i szefowie misji państw członkowskich utrzymują ścisłą współpracę ze SPUE w terenie i dokładają wszelkich starań, aby wspierać go w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnego przeglądu. Pod koniec lutego 2011 r. SPUE przedstawia WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 sierpnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         S. VANACKERE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 323 z 8.12.2007, s. 45.

      (2)  Dz.U. L 322 z 2.12.2008, s. 50.

      (3)  Dz.U. L 49 z 26.2.2010, s. 26.

      (4)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.


title: 2012/567/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/167

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2010
   (2012/567/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Kolegium (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2005/681/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. ustanawiającą Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) (3), w szczególności jej art. 16,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając decyzję Komisji C(2011) 4680 z dnia 30 czerwca 2011 r., w której udzielono zgody na wniosek Europejskiego Kolegium Policyjnego w sprawie odstępstwa od rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego z dnia 12 lipca 2010 r. dotyczące zwrotu wydatków prywatnych (10/0257/KA),

               —

               uwzględniając zlecony przez Europejskie Kolegium Policyjne audyt zewnętrzny (umowa nr CEPOL/2010/001) dotyczący zwrotu wydatków prywatnych,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie z pięcioletniej zewnętrznej oceny Europejskiego Kolegium Policyjnego (umowa nr CEPOL/CT/2010/002),

               —

               uwzględniając roczne sprawozdanie z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa za rok 2009,

               —

               uwzględniając sporządzone przez Europejskie Kolegium Policyjne czwarte sprawozdanie z postępów dotyczące wdrożenia wieloletniego planu działania na lata 2010–2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące wdrożenia wieloletniego planu działania Europejskiego Kolegium Policyjnego na lata 2010–2014,

               —

               uwzględniając komunikat Służby Audytu Wewnętrznego (IAS) z dnia 4 lipca 2011 r. (nr ref. Ares (2011) 722479) w sprawie trzeciego sprawozdania z postępów dotyczącego wdrożenia wieloletniego planu działania Europejskiego Kolegium Policyjnego na lata 2010–2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego dotyczące wykonania rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok 2009 oraz załączniki do tego sprawozdania,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego dotyczące realizacji planu zamówień w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 1 lipca 2011 r. oraz załącznik do tego sprawozdania,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0119/2012),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2010;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Kolegium Policyjnego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 134

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 63.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Projekt decyzji w sprawie wzmocnienia i zwiększenia liczby członków delegacji do komisji parlamentarnej CARIFORUM-WE Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 czerwca 2010 r. w sprawie powołania i składu liczbowego delegacji do komisji parlamentarnej CARIFORUM-UE

text:
               12.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 236/159

         Wtorek, 15 czerwca 2010 r.Projekt decyzji w sprawie wzmocnienia i zwiększenia liczby członków delegacji do komisji parlamentarnej CARIFORUM-WE
   P7_TA(2010)0211
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 czerwca 2010 r. w sprawie powołania i składu liczbowego delegacji do komisji parlamentarnej CARIFORUM-UE
   2011/C 236 E/30

      Parlament Europejski,
   uwzględniając Akt ustanawiający komisję parlamentarną CARIFORUM-UE z dnia 29 grudnia 2008 r.,
   uwzględniając art. 198 swojego Regulaminu,

               1.

               podejmuje decyzję o powołaniu delegacji do komisji parlamentarnej CARIFORUM-UE;

               2.

               podejmuje decyzję o przyjęciu składu liczbowego delegacji w liczbie 15 członków;

               3.

               postanawia o wyłonieniu dziewięciu posłów z Komisji Handlu Międzynarodowego i sześciu z Komisji Rozwoju;

               4.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji tytułem informacji.


title: Powołanie członka Trybunału Obrachunkowego Ladislava Balko Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 marca 2010 r. w sprawie nominacji Ladislava Balka na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0023/2010 – 2010/0811(NLE))

text:
               7.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 4/68

         Czwartek, 25 marca 2010 r.Powołanie członka Trybunału Obrachunkowego Ladislava Balko
   P7_TA(2010)0079
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 marca 2010 r. w sprawie nominacji Ladislava Balka na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0023/2010 – 2010/0811(NLE))
   2011/C 4 E/18
   (Konsultacja)

      Parlament Europejski,
   uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7–0023/2010),
   uwzględniając fakt, że na posiedzeniu w dniu 15 marca 2010 r. Komisja Kontroli Budżetowej wysłuchała kandydata desygnowanego przez Radę na członka Trybunału Obrachunkowego,
   uwzględniając art. 108 Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0037/2010),

               A.

               mając na uwadze, że Ladislav Balko spełnia warunki określone w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu UE,

               1.

               wydaje opinię pozytywną w sprawie powołania Ladislava Balka na członka Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wglądu Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


title: 2006/344/WE: Decyzja Rady z dnia  14 marca 2006 r.  o wezwaniu Niemiec – zgodnie z art. 104 ust. 9 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską – do zastosowania środków zmierzających do takiego ograniczenia deficytu budżetowego, jakie zostanie uznane za niezbędne w celu zaradzenia sytuacji

text:
               13.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 126/20

      DECYZJA RADY

   z dnia 14 marca 2006 r.
   o wezwaniu Niemiec – zgodnie z art. 104 ust. 9 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską – do zastosowania środków zmierzających do takiego ograniczenia deficytu budżetowego, jakie zostanie uznane za niezbędne w celu zaradzenia sytuacji
   (2006/344/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 104 ust. 9,
   uwzględniając zalecenie Komisji zgodne z art. 104 ust. 9,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 104 ust. 1 Traktatu państwa członkowskie są zobowiązane unikać nadmiernego deficytu budżetowego.

               (2)

               Celem Paktu na rzecz stabilności i wzrostu jest stabilność finansów publicznych służąca poprawie warunków do zapewnienia stabilności cen i trwałego, silnego wzrostu sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Pakt na rzecz stabilności i wzrostu obejmuje rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1).

               (3)

               W rezolucji dotyczącej Paktu na rzecz stabilności i wzrostu (2), przyjętej w dniu 17 czerwca 1997 r. w ramach Rady Europejskiej w Amsterdamie, Rada Europejska uroczyście wezwała wszystkie strony, a mianowicie państwa członkowskie, Radę i Komisję, do wprowadzania w życie paktu w sposób ścisły i terminowy.

               (4)

               W decyzji 2003/89/WE (3) Rada stwierdziła – zgodnie z art. 104 ust. 6 traktatu – że w Niemczech istnieje nadmierny deficyt.

               (5)

               Zgodnie z art. 104 ust. 7 traktatu oraz art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 Rada w dniu 21 stycznia 2003 r. skierowała do Niemiec zalecenie, wzywając to państwo do zlikwidowania nadmiernego deficytu w możliwie szybkim terminie – najpóźniej do roku 2004. Zalecenie to zostało podane do wiadomości publicznej. Jak stwierdzono w komunikacie Komisji z dnia 14 grudnia 2004 r., z którego treścią w dniu 18 stycznia 2005 r. zgodziła się Rada: w świetle szczególnych okoliczności, o których mowa w konkluzjach Rady z dnia 25 listopada 2003 r., oraz z uwagi na wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 13 lipca 2004 r. za ostateczny termin ograniczenia nadmiernego deficytu należy uznać rok 2005.

               (6)

               Od 2002 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w Niemczech znacznie przekracza zapisaną w traktacie wartość referencyjną wynoszącą 3 % PKB. Stosunek zadłużenia do PKB wzrósł z poziomu niższego od zapisanej w traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 60 % PKB w 2001 r. do prognozowanego poziomu 69 % PKB w 2006 r.

               (7)

               Według danych Eurostatu deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w Niemczech osiągnął w 2005 roku poziom 3,3 % PKB. Dane te, podlegające dalszej ocenie pod względem jakościowym, oparte są na przekazanym Komisji w dniu 24 lutego 2006 r. wstępnym zgłoszeniu zgodnym z rozporządzeniem Rady (WE) nr 3605/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie stosowania Protokołu w sprawie procedury dla nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (4). Ponadto, jak wynika z obecnie dostępnych informacji oraz z planów budżetowych przyjętych do tej pory przez rząd niemiecki, również w 2006 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych będzie się utrzymywał na poziomie wyższym niż wartość referencyjna zapisana w traktacie, co dowodzi, że nadmierny budżet nie został skorygowany.

               (8)

               Zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1467/97, jeżeli stan faktyczny zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 3605/93 wskazuje, że nadmierny deficyt nie został skorygowany w wyniku działania Państwa Członkowskiego w terminie określonym w zaleceniu wydanym na mocy art. 104 ust. 7 Traktatu, Rada niezwłocznie podejmuje decyzję na mocy art. 104 ust. 9 Traktatu, wzywającą dane państwo członkowskie do przyjęcia w wyznaczonym terminie środków zmierzających do takiego ograniczenia deficytu, jakie zostanie uznane przez Radę za niezbędne do zaradzenia sytuacji.

               (9)

               Prognoza służb Komisji z jesieni 2005 r. przewidywała, że w 2005 r. deficyt wyniesie 3,9 % PKB (5). Zakładając brak zmian w kierunkach polityki, służby Komisji w swojej prognozie szacowały poziom deficytu na 3,7 % i 3,3 % PKB odpowiednio w latach 2006 i 2007. Przewidywano, że realny wzrost PKB wyniesie 0,8 % w 2005 roku, 1,2 % w 2006 roku i 1,6 % w 2007 roku, przy czym luka produktowa w objętym prognozą okresie nie domknie się całkowicie. W obliczu tych faktów oraz z uwagi na wciąż niestabilną sytuację gospodarczą rząd niemiecki wyłoniony po wyborach z dnia 18 września 2005 r. przyjął strategię ukierunkowaną na obniżenie do 2007 roku deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych do poziomu poniżej zapisanej w traktacie wartości referencyjnej. Rząd niemiecki rozpoczął wdrażanie wspomnianej strategii konsolidacji już w grudniu 2005 r., przyjmując kilka spośród przewidzianych w niej środków. W dniu 22 lutego 2006 r. rząd przyjął projekt budżetu federalnego na 2006 r. oraz – co istotne – projekt nowej ustawy dotyczącej podniesienia podstawowej stawki VAT z 16 % do 19 % z dniem 1 stycznia 2007 r.

               (10)

               W dniu 22 lutego 2006 r. Federalny Urząd Statystyczny opublikował dane liczbowe dotyczące wzrostu PKB i deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2005 r., wynoszące odpowiednio 0,9 % i 3,3 % PKB. Różnica w stosunku do jesiennej prognozy służb Komisji w dużym stopniu wynika z wyższych niż spodziewane przychodów pod koniec 2005 r. Okresowa prognoza służb Komisji z dnia 21 lutego 2006 r. przewiduje wzrost realnego PKB o 1,5 % w 2006 r., co stanowi poziom nieco powyżej niskiej stopy potencjalnego wzrostu. Należy zaznaczyć, że prognoza ta jest nieco zawyżona w związku ze spodziewaną przyspieszoną reakcją popytu wewnętrznego na planowaną podwyżkę stawki VAT. Biorąc pod uwagę skutki dla gospodarki, jakie spowodować może ta podwyżka, obecnie przewiduje się, że w 2007 r. wzrost PKB wyniesie w przybliżeniu 1 %. Zgodnie z powyższą prognozą makroekonomiczną deficyt nominalny ma pozostać na poziomie nieznacznie powyżej 3 % PKB w 2006 r., by w 2007 r. zmniejszyć się do poziomu zdecydowanie poniżej wartości referencyjnej. Deficyt strukturalny (tj. deficyt dostosowywany cyklicznie, bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych), rozumiany jako wartość procentowa PKB, po zmniejszeniu się o nieco poniżej 0,5 % pomiędzy 2004 a 2005 r., pozostanie – według obecnych prognoz służb Komisji – w dużym stopniu niezmieniony między 2005 a 2006 r., natomiast w 2007 r. zmniejszy się o co najmniej 1 % PKB.

               (11)

               Przy wyznaczaniu ostatecznego terminu, w którym ma zostać dokonana korekta nadmiernego deficytu, należy uwzględnić kilka czynników. Po pierwsze, dokonywana korekta budżetowa stanowi część szerszej strategii, w ramach której przyjmowanie zaplanowanych środków jest już na zaawansowanym etapie, co zmniejsza niepewność związaną ze skutecznością konsolidacji. Środki te mają charakter strukturalny i nie obejmują środków jednorazowych. Po drugie, ograniczone skutki towarzyszące procesowi redukcji deficytu strukturalnego, których można się spodziewać w 2006 r., przynajmniej częściowo dają się wytłumaczyć faktem, że niektóre spośród już wdrożonych środków przyniosą rezultaty dopiero po pewnym czasie. Po trzecie, planowana przez rząd niemiecki korekta strukturalna na poziomie przynajmniej 1 % w latach 2006 i 2007 może być uważana za zgodną z postanowieniami paktu, w tym z wymogiem dotyczącym rocznej poprawy salda dostosowywanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych co najmniej o 0,5 % PKB – jako wartości odniesienia. Jak wynika z ogólnej prognozy makroekonomicznej przedstawionej w motywie 10, korekta taka – która musi być wdrażana rygorystycznie – byłaby wystarczająca do obniżenia nadmiernego deficytu w sposób trwały i możliwy do utrzymania.

               (12)

               Ze względu na wyżej wymienione czynniki wydaje się, że nadmierny deficyt powinien zostać skorygowany najpóźniej do 2007 r. Wartość odniesienia na poziomie 0,5 % PKB rocznej poprawy salda strukturalnego powinna zostać osiągnięta łącznie w latach 2006 i 2007.

               (13)

               Zgodnie z art. 104 ust. 9 akapit drugi traktatu Rada może zażądać od Niemiec przedstawiania sprawozdań, według precyzyjnego harmonogramu, tak by mogła ocenić działania dostosowawcze podjęte w celu zastosowania się do przepisów niniejszej decyzji. Najpóźniej do dnia 14 lipca 2006 r. Niemcy powinny przedłożyć Komisji sprawozdanie przedstawiające przedsięwzięte oraz planowane środki służące zastosowaniu się do przepisów niniejszej decyzji. Sprawozdanie to powinno zawierać przede wszystkim ocenę wpływu na budżet środków zastosowanych w celu obniżenia nadmiernego deficytu, wyrażającą ilościowo ich wpływ na wyniki budżetowe w 2006 r. i w 2007 r., oraz analizę potencjalnych zagrożeń związanych z prognozowanym scenariuszem makroekonomicznym. Komisja oceni to sprawozdanie pod kątem postępów w zakresie korekty nadmiernego deficytu. Niemcy powinny dostarczać kolejne sprawozdania, dotrzymując wyznaczonych ostatecznych terminów zgłaszania deficytu budżetowego oraz długu określonych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 3605/93.

               (14)

               Środki dostosowawcze powinny zapewnić trwałą poprawę salda w sektorze instytucji rządowych i samorządowych. Aby zapewnić zrównoważoną konsolidację budżetu w kontekście średnioterminowego celu, jakim jest osiągnięcie w Niemczech długotrwałej strukturalnej równowagi budżetowej, po dokonaniu korekty nadmiernego deficytu konieczna jest redukcja deficytu strukturalnego co najmniej o 0,5 % PKB rocznie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Niemcy muszą zlikwidować nadmierny deficyt w możliwie szybkim terminie – najpóźniej do 2007 r.
   2.   W latach 2006 i 2007 Niemcy zapewniają łączną poprawę salda dostosowywanego cyklicznie bez uwzględnienia środków jednorazowych i tymczasowych przynajmniej o jeden punkt procentowy.
   Artykuł 2
   1.   Najpóźniej do dnia 14 lipca 2006 r. Niemcy przedkładają Komisji sprawozdanie przedstawiające środki przedsięwzięte w celu zastosowania się do przepisów niniejszej decyzji. Komisja oceni to sprawozdanie pod kątem postępów w zakresie korekty nadmiernego deficytu.
   2.   Do dnia 1 października 2006 r., 1 kwietnia 2007 r., 1 października 2007 r. i 1 kwietnia 2008 r. Niemcy przedkładają Komisji kolejne sprawozdania na temat postępów w stosowaniu się do przepisów niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niemcy stosują konieczne środki, aby zapewnić trwałą konsolidację budżetu w kontekście średnioterminowego celu, jakim jest osiągnięcie długotrwałej strukturalnej równowagi budżetowej poprzez redukcję deficytu strukturalnego co najmniej o 0,5 % PKB rocznie po dokonaniu korekty nadmiernego deficytu.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 marca 2006 r.

            W imieniu Rady

         K.-H. GRASSER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 6. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1056/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 5).

      (2)  Dz.U. C 236 z 2.8.1997, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 34 z 11.2.2003, str. 16.

      (4)  Dz.U. L 332 z 31.12.1993, str. 7. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2103/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 1).

      (5)  Wartość ta w dużej mierze odpowiada wartości zgłoszonej przez władze niemieckie w dniu 1 września 2005 r. (3,7 % PKB); podstawowa różnica wynika w pierwszej kolejności z sekurytyzacji przeprowadzonej przez kasę emerytalną dla byłych urzędników pocztowych, co w prognozie jesiennej nie zostało potraktowane jako czynnik obniżający deficyt.


title: 2012/378/UE: Decyzja Rady z dnia 10 lipca 2012 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii

text:
               13.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 182/41

         DECYZJA RADY
   z dnia 10 lipca 2012 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii
   (2012/378/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               W związku z wygaśnięciem mandatu Franciska DE LA TORRE PRADY zwolniło się jedno stanowisko zastępcy członka,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko zastępcy członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               —

               Fernando MARTÍNEZ MAILLO, Presidente de la Diputación de Zamora.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         V. SHIARLY

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Komisji z dnia 20 maja 2003 r. w sprawie zawieszenia procedury kontrolnej dotyczącej przeszkód w handlu polegających na praktykach handlowych stosowanych przez Republikę Kolumbii w odniesieniu do przywozu pojazdów silnikowych

text:
298                 PL                           Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej                                          11/t. 46

32003D0421

11.6.2003                                   DZIENNIK URZĘDOWY UNII EUROPEJSKIEJ                                              L 143/33

                                                    DECYZJA KOMISJI
                                                   z dnia 20 maja 2003 r.
             w sprawie zawieszenia procedury kontrolnej dotyczącej przeszkód w handlu polegających na praktykach
             handlowych stosowanych przez Republikę Kolumbii w odniesieniu do przywozu pojazdów silnikowych

                                                            (2003/421/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,                                       (5)    Badanie dostarczyło wystarczające dowody dla ocenienia, że:

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
                                                                            — Republika Kolumbii narusza swoje obowiązki wynika-
                                                                              jące z art. III.2 GATT z 1994 r. Dlatego zaskarżone
                                                                              przez skarżącego praktyki mające być przeszkodami
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 z dnia                      w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia
22 grudnia 1994 r. ustanawiające procedury wspólnotowe                        w sprawie przeszkód w handlu,
w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia
wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu mię-
dzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod
auspicjami Światowej Organizacji Handlu (1), zmienione rozpo-               — powyżej opisany dyskryminacyjny system nakładania
rządzeniem (WE) nr 356/95 (2), w szczególności jego art. 11                   podatku VAT przez Kolumbię na przywóz samocho-
ust. 2,                                                                       dów powoduje negatywne skutki w handlu w rozumie-
                                                                              niu art. 2 ust. 4 rozporządzenie w sprawie przeszkód
                                                                              w handlu.
a także mając na uwadze, co następuje:

(1)    Dnia 7 lipca 2000 r. Volkswagen AG wniósł skargę na
       podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 3286/94 (zwa-
       nego dalej „rozporządzeniem”).                                (6)    W wyniku procedury kontrolnej ustalono, że działanie
                                                                            było konieczne, w interesie Wspólnoty, w celu usunięcia
                                                                            negatywnych skutków w handlu wynikających z prze-
(2)    Volkswagen AG twierdził, że wywóz ze Wspólnoty pojaz-                szkód w handlu stosowanych przez Kolumbię.
       dów silnikowych do Republiki Kolumbii jest utrudniony
       przez przeszkody w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 tego
       rozporządzenia.

(3)    Rzekome przeszkody w handlu zostały ustanowione przez         (7)    W celu zagwarantowania wykonywania praw Wspólnoty
       ogólne kolumbijskie prawo podatkowe z 1996 r. (ze zmia-              zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, wydaje się
       nami) (Estatuto Tributario), które przewiduje rozróżnienie           racjonalne znalezienie ze strony Kolumbii możliwości ugo-
       między pojazdami montowanymi lub produkowanymi                       dowego rozwiązania, również przez wzgląd na trudną
       w Kolumbii, a tymi produkowanymi i montowanymi poza                  polityczną i gospodarczą sytuację Kolumbii.
       Kolumbią do celów zastosowania podatku VAT. Prawo to
       przewiduje, że pojazdy w kategorii do 1 400 cm3 produ-
       kowane lub montowane Kolumbii objęte są stawką
       podatku VAT w wysokości 20 % w porównaniu ze stawką
       podatku VAT w wysokości 35 % na samochody przywo-
       żone.
                                                                     (8)    W grudniu 2001 r., Komisja Europejska i Kolumbia osią-
                                                                            gnęły porozumienie stosownie do którego Kolumbia zobo-
(4)    Komisja decyduje, po konsultacji z Komitetem Doradczym               wiązała się nie zwiększać obecnego zróżnicowania
       ustanowionym rozporządzeniem, czy skarga zawiera                     podatku w stosunku do przywożonych samochodów sil-
       wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie procedury               nikowych do 1 400 cm3 oraz usunąć wyżej wspomniane
       kontrolnej. W konsekwencji, procedura kontrolna została              zróżnicowanie podatku VAT przed dniem 1 lipca 2005 r.
       wszczęta dnia 18 sierpnia 2000 r. (3).                               Zgodnie z tymi warunkami, Komisja zobowiązała się do
                                                                            niewszczynania procedur rozstrzygania sporów WTO
                                                                            w zakresie środków objętych badaniem rozporządzenia
(1) Dz.U. L 349 z 31.12.1994, str. 71.                                      w sprawie przeszkód w handlu. Porozumienie określiło, że
(2) Dz.U. L 41 z 23.2.1995, str. 3.                                         pozostaje bez uszczerbku dla stanu prawnego Wspólnoty
(3) Dz.U. C 236 z 18.8.2000, str. 4.                                        Europejskiej i Kolumbii.
 ---pagebreak--- 11/t. 46           PL                            Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej                                            299

(9)    Porozumienie ustalało, że Komisja zawiesiłaby procedurę       PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
       kontrolną w tej sprawie jak tylko zostałoby przyjęte przez
       Parlament Kolumbii ustawodawstwo wprowadzające                                           Artykuł
       w życie umowę.
                                                                     Niniejszym zawiesza się procedurę kontrolną wszczętą w dniu
(10)   Projekt aktu prawnego przewidujący stopniowe zniesienie       18 sierpnia 2000 r., dotyczącą przeszkód w handlu, polegających
       zróżnicowania podatku VAT differential został przedsta-       na praktykach handlowych stosowanych przez Kolumbię
       wiony przez Rząd Kolumbii parlamentowi Kolumbii dnia          w odniesieniu do przywozu pojazdów silnikowych.
       20 maja 2002 r. i został przyjęty dnia 27 grudnia 2002 r.
                                                                     Sporządzono w Brukseli, dnia 20 maja 2003 r.
(11)   Dlatego należy zawiesić procedurę kontrolną.
                                                                                W imieniu Komisji
(12)   Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opi-
                                                                                Pascal LAMY
       nią Komitetu Doradczego ustanowionego rozporządze-
       niem,                                                                                Członek Komisji