title: 2005/551/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003

text:
               27.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/144

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 12 kwietnia 2005 r.
   w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003
   (2005/551/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6863/2005 – C6-0064/2005),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1643/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (3), w szczególności jego art. 49,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0074/2005),

               1.

               udziela absolutorium Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;

               2.

               zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 9.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 7.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      zawierająca uwagi dołączone do decyzji w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003
      PARLAMENT EUROPEJSKI,
      uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
      uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6863/2005 – C6-0064/2005),
      uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1643/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1592/2005 w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (3), w szczególności jego art. 49,
      uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
      uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
      uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0074/2005),

                  A.

                  zważywszy, że Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) stwierdził w swoim wyżej wspomnianym sprawozdaniu szczegółowym, iż uzyskał zasadną pewność, że roczne sprawozdania finansowe za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2003 r. są wiarygodne oraz że transakcje będące ich podstawą były, w ujęciu całościowym, zgodne z prawem i prawidłowe,

                  B.

                  zważywszy, że Parlament Europejski, zgodnie z art. 185 rozporządzenia finansowego, po raz pierwszy wykonuje swoje uprawnienie do udzielenia absolutorium dyrektorowi Agencji w odniesieniu do wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2003,

                  C.

                  zważywszy, że inaugurując te stosunki z agencją Parlament wyraża zadowolenie, iż jego właściwa komisja otrzymała wymagane informacje od agencji i oczekuje nawiązania ścisłej współpracy pomiędzy jego właściwymi komisjami a Agencją,

            1.   odnotowuje następujące dane liczbowe w rocznych sprawozdaniach finansowych Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego za rok budżetowy 2003;
      Zestawienie dochodów i wydatków za rok budżetowy 2003

                  (in EUR 1000)

                  2003

                  Revenue

                  Commission subsidies

                  3 725

                  Total revenue (a)

                  3 725

                  Expenditure

                  Staff — Title I of the budget

                  Payments

                  680

                  Appropriations carried over

                  27

                  Administration — Title II of the budget

                  Payments

                  153

                  Appropriations carried over

                  396

                  Operating expenditure — Title III of the budget

                  Payments

                  197

                  Appropriations carried over

                  2 486

                  Total expenditure (b)

                  3 939

                  Outturn for the financial year (a – b)

                  – 214

                     Source: Data from the Agency.

            2.   odnotowuje obserwacje ETO dotyczące napotkanych problemów w zakresie przestrzegania rozporządzenia finansowego (na przykład, braku rozdziału obowiązków pomiędzy aktorów finansowych lub opóźnień autoryzacji systemów dla dostarczania informacji rachunkowych); odnotowuje również ustalenia ETO dotyczące niedociągnięć w stosowaniu przepisów dotyczących określania wynagrodzenia i świadczeń dla rekrutowanego personelu;
      3.   odnotowuje odpowiedzi Agencji, w których wskazano środki podjęte w celu zastosowania się do obserwacji Trybunału;
      4.   jest zdania, że takie niedociągnięcia wiążą się głównie z faktem, że Agencja znajdowała się na etapie rozruchu; zachęca Agencję do podejmowania dalszych działań naprawczych w odpowiednich sytuacjach tak, aby w pełni zastosować się do obserwacji Trybunału;
      5.   wyraża żal z powodu braku planu w zakresie równości i oczekuje, że Agencja wkrótce opracuje taki plan, aby stać się pracodawcą oferującym równe szanse; oczekuje, że Agencja nie tylko będzie brać pod uwagę kwestie równości na etapie rekrutacji, ale także podejmie aktywne i długofalowe działania w celu wspierania równości płci;
      6.   odnotowuje sytuację występującą na początku istnienia Agencji oraz trudności, jakie napotkał dyrektor w zakresie przestrzegania zasady równości płci w procesie zatrudniania; zwraca się do Agencji o opracowanie i wdrożenie przez końcem 2005 r. Planu Działań Pozytywnych na wzór tego, który jest realizowany przez instytucje unijne oraz do dokonania specjalnych wysiłków w zakresie informacji i komunikacji, by zachęcić kobiety do ubiegania się o stanowiska pracy w Agencji;
      7.   z zadowoleniem przyjmuje plany Agencji w zakresie poprawy jej strategii komunikacji z obywatelami i ma nadzieję, że pojawią się dalsze środki w tym kierunku w nadchodzącym roku;
      8.   oczekuje, że Agencja zda w pełni sprawozdanie z poczynionych postępów w rocznym sprawozdaniu z działalności za rok budżetowy 2004;
      Uwagi ogólne skierowane do Komisji i agencji

                  9.

                  przypomina swoje stanowisko, zgodnie z którym wspiera wysiłki Komisji zmierzające do ustanowienia ograniczonej liczby modeli, przynajmniej dla przyszłych agencji „regulacyjnych”, jednak jest zdania, że struktura obecnych i przyszłych agencji wymaga pogłębionego rozważenia na szczeblu międzyinstytucjonalnym; podkreśla również, że zanim Komisja określi warunki ramowe wykorzystywania agencji regulacyjnych, należy sformułować wspólne wytyczne w porozumieniu międzyinstytucjonalnym; powinno to nastąpić przed określeniem zharmonizowanych ram dla struktur agencji;

                  10.

                  odnotowuje stanowisko Komisji (5) dotyczące delegowania odpowiedzialności za wykonanie zadań do instytucji, w tym agencji, innych niż podstawowa administracja Komisji; jest zdania, że nie stanowi to odpowiedzi na wezwanie Parlamentu do pogłębionego rozważenia na szczeblu międzyinstytucjonalnym struktury istniejących agencji; zachęca zatem Komisję, aby przedstawiła wyjaśnienie na temat tej kwestii i na temat przyszłego całościowego porozumienia międzyinstytucjonalnego dotyczącego nowych rozwiązań, jakie mają zostać wprowadzone w ramach Perspektywy Finansowej lub równolegle z nią (6);

                  11.

                  zachęca Komisję do organizowania i wykonywania w średnim terminie, np. w standardowym cyklu trzyletnim, analizy przekrojowej ocen dotyczących poszczególnych agencji w celu:

                              a)

                              sformułowania wniosków dotyczących spójności działalności danej agencji z politykami UE w ogólności, a także istniejących lub przyszłych synergii pomiędzy agencjami i wydziałami Komisji, tak aby uniknąć częściowego pokrywania się ich kompetencji;

                              b)

                              dokonania oceny, w szerszym europejskim kontekście, wartości dodanej wyników agencji w ich odpowiednich obszarach działalności, a także odpowiedniości, sprawności i skuteczności modelu agencji w zakresie realizacji lub wspomagania polityk UE;

                              c)

                              określenia i wzmocnienia oddziaływania działalności agencji w kategoriach bliskości, dostępności i dostrzegalności UE dla jej obywateli;

                  12.

                  oczekuje, że taka całościowa analiza będzie dostępna na koniec 2005 r. tak, aby obejmowała trzyletni okres od czasu wprowadzenia nowego rozporządzenia finansowego i w konsekwencji nowych ram dla systemu agencji;

                  13.

                  zachęca agencje do aktywnego udziału w takim procesie oraz do współpracy z Komisją, poprzez przedstawianie niezbędnych informacji na temat kwestii, które ich zdaniem są istotne dla ich funkcjonowania, roli, zakresu kompetencji i potrzeb, a także na temat wszelkich kwestii, które mogą pomóc w udoskonaleniu całej procedury absolutorium, w celu zapewnienia powodzenia takiego procesu oraz wzmocnienia odpowiedzialności i przejrzystości w agencjach; zachęca agencje do przedstawienia takich informacji również właściwym dla nich komisjom;

                  14.

                  wzywa Komisję, aby równolegle z tym działaniem przedstawiła najpóźniej z końcem 2005 r. propozycje zmian w dotychczasowych aktach założycielskich agencji z myślą między innymi o optymalizacji swoich stosunków z agencjami; propozycje takie powinny zmierzać do:

                              a)

                              zwiększenia zakresu komunikacji pomiędzy Komisją a agencjami,

                              b)

                              nawiązania lub poszerzenia współpracy przy określaniu potrzeb do zaspokojenia, celów, wyników do osiągnięcia oraz strategii ich realizacji, a także przy wyznaczaniu standardów monitorowania i oceny,

                              c)

                              wsparcia działań uzupełniających, lepszej organizacji środków i ich efektywnej alokacji dla osiągania wyników, a także opracowania strategii komunikacji dla upowszechniania tych wyników;

                  15.

                  kładzie nacisk na fakt, że zanim zostanie podjęta jakakolwiek decyzja co do propozycji utworzenia nowej agencji, Komisja musi przeprowadzić bardzo szczegółową ocenę potrzeb i wartości dodanej związanych z przyszłą działalnością takiej agencji, biorąc pod uwagę istniejące już struktury, zasadę pomocniczości, skrupulatne planowanie i efektywne wykorzystanie budżetu oraz uproszczenie procedur;

                  16.

                  oczekuje, że przed zakończeniem procedury budżetowej w 2005 r. Komisja przekaże niezwłocznie wytyczne dotyczące polityki kadrowej agencji, o które wnioskował do chwili obecnej Parlament Europejski;

            Uwagi ogólne skierowane do agencji

                  17.

                  oczekuje, że odtąd będzie otrzymywał od każdej z agencji sprawozdanie z podsumowaniem informacji na temat audytów przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego, sformułowanych zaleceń oraz działań podjętych na podstawie tych zaleceń zgodnie z art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) 2343/2002;

                  18.

                  zachęca agencje do podejmowania dalszych starań w celu poprawnego stosowania regulaminów pracowniczych oraz przepisów obowiązujących innych urzędników publicznych a dotyczących ich personelu (procedury rekrutacji i odpowiednie podejmowane decyzje, akta personalne, obliczanie wynagrodzenia i innych świadczeń, polityka rozwoju kariery, odsetek wolnych stanowisk, limity wyznaczane dla zachowania równouprawnienia płci itp.);

                  19.

                  zauważa, że na ogół odpowiedni odsetek mężczyzn i kobiet wśród ogółu pracowników agencji wskazuje, iż występuje nierównowaga pomiędzy mężczyznami a kobietami; wyraża żal, że mężczyźni stanowią około jedną trzecią personelu i mają przewagę liczebną na wysokich stanowiskach, podczas gdy kobiety mają przewagę liczebną na niskich stanowiskach; oczekuje, że agencje podejmą natychmiastowe, skuteczne działania w celu zaradzenia tej sytuacji;

                  20.

                  wzywa wszystkie agencje do zapewnienia, by wszystkie odnośne postanowienia dyrektywy 2002/73/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. zmieniającej dyrektywę Rady 76/207/EWG w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy zostały wcielone do polityki kadrowej każdej z nich (7);

                  21.

                  oczekuje, że agencje w reakcji na odpowiednie obserwacje ETO będą w pełni przestrzegały zasad budżetowych określonych w rozporządzeniu finansowym, a zwłaszcza zasad jednolitości i rzetelności budżetowej; wzywa agencje, które jeszcze tego nie uczyniły, do realizacji wymagań rozporządzenia finansowego dotyczących kwestii rachunkowych oraz do dalszego usprawnienia swoich procedur wewnętrznego zarządzania i kontroli, w celu wzmocnienia odpowiedzialności, przejrzystości oraz wartości dodanej na płaszczyźnie europejskiej;

                  22.

                  zachęca agencje, w szczególności te, których działalność ma wspólne elementy z działalnością lub misją innych agencji, aby nasiliły wzajemną współpracę, stwarzając tym samym możliwości rozwoju synergii; zachęca je do formalizacji w odpowiednich sytuacjach takiej współpracy poprzez specjalne porozumienia (wspólne deklaracje, listy intencyjne, decyzje o wspólnym planowaniu i wspólnych działaniach/programach zawierających elementy komplementarne) tak, aby uniknąć powielania prac oraz zapewnić, że wkład każdej agencji będzie wyraźnie określony, zaś wyniki wspólnych wysiłków będą maksymalizować wartość dodaną i oddziaływanie ich prac; oczekuje, że będzie regularnie informowany w tej kwestii;

                  23.

                  wzywa agencje, aby ze szczególną uwagą podchodziły do procedur zawierania kontraktów i zarządzania nimi; zachęca je do podejmowania wszelkich odpowiednich środków odnośnie do ich struktur administracyjnych w celu wzmocnienia swoich wewnętrznych procedur, kanałów i zarządzania w zakresie kontroli; jest zdania, że środki takie mogą obejmować, gdy jest to konieczne lub wykonalne, utworzenie specjalistycznych zespołów, którym powierza się zadanie doradzania – na podstawie analizy zagrożeń – na temat najlepszych sposobów przygotowania procedur zawierania kontraktów, zapewnienia monitorowania i realizacji działań uzupełniających, zależnie od wymagań; w kwestii tej wzywa Komisję i ETO do zintensyfikowania współpracy z agencjami;

                  24.

                  zauważa trudności, o których wspominali niektórzy dyrektorzy, szczególnie w przypadku „nowych agencji”, w zakresie dotrzymywania przez agencje kalendarza i terminów sprawozdań określonych w rozporządzeniu finansowym; zachęca dyrektorów agencji, aby w kontekście zbliżającego się przeglądu rozporządzenia finansowego w 2005 r. poinformowali Komisję Budżetową i Komisję Kontroli Budżetowej PE o napotykanych dotąd trudnościach tak, aby można było je rozpatrzyć w ramach przeglądu; oczekuje, że dyrektorzy przedstawią konkretne propozycje rozwiązań alternatywnych dotyczące terminów, które najlepiej odpowiadałyby wymaganiom funkcjonalnym, przy jednoczesnym przestrzeganiu obowiązków agencji w zakresie sprawozdawczości przewidzianych w rozporządzeniu finansowym;

                  25.

                  zauważa pozytywną reakcję dyrektorów agencji na wezwanie parlamentarnej komisji odpowiedzialnej za przygotowanie absolutorium do ustanowienia bardziej precyzyjnego systemu komunikacji, zwłaszcza w zakresie przekazywania przez agencje do tej komisji dokumentów dotyczących obowiązków sprawozdawczych agencji; jest zdania, że lepsza organizacja takiej komunikacji wzmocni jego współpracę z agencjami i poprawi kontrolę demokratyczną;

                  26.

                  zachęca dyrektorów agencji, aby odtąd do swojego rocznego sprawozdania z działalności, które jest przedstawiane razem z informacjami finansowymi i na temat zarządzania, dołączali oświadczenie o wiarygodności dotyczące zgodności z prawem i prawidłowości operacji, podobne do oświadczeń podpisywanych przez dyrektorów generalnych Komisji;

                  27.

                  zachęca agencje do opracowania całościowej strategii komunikacji w odpowiedzi na potrzebę udostępniania w odpowiedniej formie wyników ich prac opinii publicznej, oprócz prezentacji takich wyników instytucjom, właściwym służbom Państw Członkowskich, specjalistom, partnerom czy konkretnym beneficjentom; z uwagi na opracowywanie takiej strategii wzywa agencje do zintensyfikowania wzajemnej współpracy i wymiany informacji na temat najlepszej praktyki dla osiągnięcia tego celu; oczekuje, że przed kolejną procedurą absolutorium jego właściwe komisje zostaną należycie poinformowane przez agencje o postępach w opracowywaniu takiej strategii, w celu zapewnienia efektywnego i regularnego nadzorowania ich działalności;

            Uwagi ogólne skierowane do ETO i agencji

                  28.

                  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę ETO, aby do jego szczegółowych sprawozdań na temat agencji dołączyć tabelę prezentującą sumaryczne informacje na temat kompetencji, zarządzania, dostępnych środków oraz produktów/wyników poszczególnych agencji; jest zdania, że poprawi to jasność i przejrzystość prac tych instytucji wspólnotowych, przy jednoczesnym zapewnieniu w odpowiednich sytuacjach użytecznej podstawy do porównań, z myślą o ułatwieniu określenia zharmonizowanych ram dla agencji, do czego wzywał Parlament;

                  29.

                  zachęca ETO i agencje do wzmocnienia wzajemnej współpracy w celu wsparcia procedur i narzędzi technicznych zmierzających do poprawy należytego zarządzania we wszystkich kwestiach budżetowych i finansowych, z myślą o wprowadzeniu metodologii, która od początku tego procesu przygotowuje grunt dla pozytywnego przebiegu procedury absolutorium; oczekuje, że będzie regularnie informowany o poczynionych postępach i wprowadzaniu najlepszych praktyk;

                  30.

                  wzywa ETO i agencje do zwiększenia przejrzystości procedury kontradyktoryjnej przed ostatecznym sprawozdaniem ETO w sprawie absolutorium tak, aby unikać wszelkich sprzeczności lub dwuznaczności, które mogą narazić na szwank wiarygodność całej procedury; w tym kontekście zachęca ETO i Komisję, aby zaproponowały wykonalny sposób aktualizacji informacji na temat wprowadzonych ulepszeń i/lub wykrytych problemów w okresie od pierwszych dyskusji na temat sprawozdania przygotowawczego ETO do momentu podjęcia decyzji w sprawie udzielenia absolutorium w celu zapewnienia jak najbardziej rzetelnego obrazu sytuacji w agencjach.

         (1)  Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 9.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

         (3)  Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 7.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.

         (5)  Zgodnie z załącznikiem 1 do komunikatu Komisji do rady i Parlamentu Euopejskiego „Budowanie naszej wspólnej przyszłości: wyzwania polityki i środki budżetowe poszerzonej Unii 2007–2013” (COM(2004) 0101, str. 38).

         (6)  Patrz załącznik do sprawozdania uzupełniającego Komisji z absolutorium za 2002 r. (COM(2004) 0648, str. 108).

         (7)  Dz.U. L 269 z 5.10.2002, str. 15.


title: Decyzja Rady 2014/384/WPZiB z dnia 23 czerwca 2014 r. zmieniająca decyzję 2011/426/WPZiB w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               24.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 183/65

         DECYZJA RADY 2014/384/WPZiB
   z dnia 23 czerwca 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2011/426/WPZiB w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 18 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/426/WPZiB (1) w sprawie mianowania Petera SØRENSENA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Bośni i Hercegowinie. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 30 czerwca 2015 r.

               (2)

               Decyzja 2011/426/WPZiB ostatnio zmieniona decyzją 2013/351/WPZiB (2) przewidywała dla SPUE finansowe kwoty odniesienia obejmujące okres od dnia 1 września 2011 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. Należy określić nową finansową kwotę odniesienia na okres od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2011/426/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2011/426/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 5 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. wynosi 5 250 000 EUR”;

               2)

               w art. 13 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Szczegółowe sprawozdanie końcowe z wykonania mandatu zostanie przedłożone do marca 2015 r.”.

         Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2014 r.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 czerwca 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 188 z 19.7.2011, s. 30.

      (2)  Dz.U. L 185 z 4.7.2013, s. 7.


title: 2013/139/UE: Decyzja Rady z dnia 18 marca 2013 r. określająca stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Międzynarodowej Rady ds. Cukru, w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r.

text:
               20.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 77/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 18 marca 2013 r.
   określająca stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Międzynarodowej Rady ds. Cukru, w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r.
   (2013/139/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Międzynarodowa umowa w sprawie cukru z 1992 r. została zawarta decyzją Rady 92/580/EWG (1) i weszła w życie w dniu 1 stycznia 1993 r. na okres trzech lat, do dnia 31 grudnia 1995 r. Od tego czasu była ona regularnie przedłużana na kolejne, dwuletnie okresy. Okres obowiązywania umowy przedłużono ostatnio w czerwcu 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. decyzją Międzynarodowej Rady ds. Cukru. Dalsze przedłużenie umowy leży w interesie Unii. W związku z tym Komisja, reprezentująca Unię w Międzynarodowej Radzie ds. Cukru, powinna zostać upoważniona do głosowania za takim przedłużeniem obowiązywania umowy,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii w ramach Międzynarodowej Rady ds. Cukru, polega na głosowaniu za przedłużeniem obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r. na kolejny okres maksymalnie 2 lat.
   Niniejszym upoważnia się Komisję do wyrażenia takiego stanowiska w ramach Międzynarodowej Rady ds. Cukru.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

            W imieniu Rady

         S. COVENEY

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 379 z 23.12.1992, s. 15.


title: 2012/338/UE: Decyzja Rady z dnia 23 kwietnia 2012 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, zmieniającego załączniki do protokołów 1 i 2 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony

text:
               27.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 166/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 kwietnia 2012 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, zmieniającego załączniki do protokołów 1 i 2 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony
   (2012/338/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 20 listopada 1995 r. podpisany został Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem eurośródziemnomorskim”).

               (2)

               W dniu 14 listopada 2005 r. Rada upoważniła Komisję do przeprowadzenia negocjacji prowadzących do dalszej liberalizacji handlu produktami rolnymi, przetworzonymi produktami rolnymi oraz rybami i produktami rybołówstwa z niektórymi państwami śródziemnomorskimi. Negocjacje z Izraelem zakończono pomyślnie w dniu 18 lipca 2008 r. Wyniki tych negocjacji zawarto w Porozumieniu w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącym wzajemnych środków liberalizacji w odniesieniu do produktów rolnych, przetworzonych produktów rolnych oraz ryb i produktów rybołówstwa, zastąpienia protokołów 1 i 2 oraz załączników do nich, jak również zmian do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony (2) (zwanym dalej „Porozumieniem z 2010 r.”), które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2010 r.

               (3)

               Po wejściu w życie Porozumienia z 2010 r. Komisja Europejska i Izrael odbyły szereg posiedzeń technicznych związanych z jego wdrożeniem. Podczas tych posiedzeń okazało się, że konieczne jest wprowadzenie pewnych korekt technicznych do Układu eurośródziemnomorskiego, aby wypełnić zobowiązania wynikające z poprzednich porozumień między Wspólnotami Europejskimi a Państwem Izrael, które weszły w życie w latach 2000 i 2006. W dniu 19 września 2011 r. Komisja i Izrael zakończyły negocjowanie niezbędnych korekt technicznych, które zawarto w nowym Porozumieniu w formie wymiany listów między Unią Europejską, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, zmieniającym załączniki do protokołów 1 i 2 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony (zwanym dalej „Porozumieniem”).

               (4)

               Porozumienie powinno zostać podpisane w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, zmieniającego załączniki do protokołów 1 i 2 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, z zastrzeżeniem zawarcia wspomnianego Porozumienia (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Porozumienia w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 kwietnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 147 z 21.6.2000, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 313 z 28.11.2009, s. 83.

      (3)  Tekst Porozumienia zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jego zawarcia.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/1194 z dnia 12 lipca 2016 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (EU BAM Rafah/1/2016)

text:
               22.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 197/3

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2016/1194
   z dnia 12 lipca 2016 r.
   w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (EU BAM Rafah/1/2016)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2005/889/WPZiB z dnia 25 listopada 2005 r. ustanawiające Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (1), w szczególności jej art. 10 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 10 ust. 1 wspólnego działania 2005/889/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania odpowiednich decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad Misją Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

               (2)

               W dniu 7 lipca 2015 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 1/2015 (2) w sprawie mianowania Nataliny CEA szefem misji EUPOL COPPS od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 czerwca 2016 r.

               (3)

               W dniu 7 lipca 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/1107 (3) w sprawie przedłużenia mandatu EU BAM Rafah od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 30 czerwca 2017 r.

               (4)

               Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował przedłużenie mandatu Nataliny CEA jako szefa misji EUBAM Rafah od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 30 czerwca 2017 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedłuża się mandat Nataliny CEA jako szefa misji EUBAM Rafah na okres od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 30 czerwca 2017 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2016 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2016 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 327 z 14.12.2005, s. 28.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2015/1128 z dnia 7 lipca 2015 r. w sprawie mianowania szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (EU BAM Rafah/1/2015) (Dz.U. L 184 z 11.7.2015, s. 16).

      (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/1107 z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie zmiany wspólnego działania 2005/889/WPZiB ustanawiającego Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (Dz.U. L 183 z 8.7.2016, s. 64).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1692 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/271

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1692
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0062/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 526/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 460/2004 (4), w szczególności jego art. 21,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0115/2017),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2015;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 138.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 41.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie rozwoju Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0886

Dziennik Urzędowy L 328 , 13/12/2001 P. 0001 - 0003

		Decyzja Radyz dnia 6 grudnia 2001 r.w sprawie rozwoju Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)(2001/886/WSiSW)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 ust. 1 lit. a) i b), art. 31 lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2 lit. c),uwzględniając inicjatywę Królestwa Belgii i Królestwa Szwecji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) System Informacyjny Schengen, ustanowiony na mocy przepisów tytułu IV Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach z 1990 r., zwanej dalej "Konwencją z Schengen z 1990 r.", stanowi niezbędny instrument do stosowania przepisów dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej.(2) W swojej obecnej formie System Informacyjny Schengen posiada zdolność objęcia nie więcej niż 18 uczestniczących w nim państw. W chwili obecnej działa on w 13 Państwach Członkowskich i 2 innych państwach (Islandii i Norwegii), a w dającej się przewidzieć przyszłości będzie działał w Zjednoczonym Królestwie oraz Irlandii. Jednakże nie został on zaprojektowany do objęcia zwiększonej liczby Państw Członkowskich Unii Europejskiej po jej rozszerzeniu.(3) Z tego powodu, a także aby skorzystać z najnowszych osiągnięć w obszarze technologii informatycznych oraz aby umożliwić wprowadzenie nowych funkcji, konieczne jest opracowanie nowej, drugiej generacji Systemu Informacyjnego Schengen (SIS II), zgodnie z tym, co zostało już potwierdzone w decyzji SCH/Com-ex (97) 24 Komitetu Wykonawczego z dnia 7 października 1997 r. [3].(4) Wydatki związane z opracowaniem SIS II są pokrywane z budżetu Unii Europejskiej zgodnie z odnośnymi konkluzjami Rady z dnia 29 maja 2001 r. Niniejsza decyzja ustanawia, łącznie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2424/2001 z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie rozwoju Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) [4], podstawy prawne wymagane do ujęcia w budżecie Unii niezbędnych środków przyznanych na utworzenie SIS II oraz do realizacji tej części budżetu.(5) Podstawę prawną stanowią dwa akty: niniejsza decyzja oparta na art. 30 ust. 1 lit. a) i b), art. 31 lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2 lit. c) Traktatu o Unii Europejskiej oraz rozporządzenie Rady oparte na art. 66 (…) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Wynika to z faktu, że zgodnie z art. 92 Konwencji z Schengen z 1990 r. System Informacyjny Schengen ma, dzięki zastosowaniu zautomatyzowanej procedury wyszukiwania danych, umożliwić wyznaczonym przez Państwa Członkowskie władzom dostęp do informacji o osobach i przedmiotach, służących do celów kontroli granicznej oraz innych kontroli policyjnych i celnych przeprowadzanych wewnątrz kraju zgodnie z prawem krajowym, jak również do celów wydawania wiz, dokumentów pobytowych i zarządzania regulacjami dotyczącymi cudzoziemców w kontekście stosowania odnoszących się do przepływu osób przepisów dorobku Schengen.(6) Fakt, że podstawa prawna niezbędna do finansowania SIS II ze środków pochodzących z budżetu Unii składa się z dwóch osobnych instrumentów, nie narusza zasady, że System Informacyjny Schengen stanowi i będzie nadal stanowić jeden, zintegrowany system informacyjny oraz, że SIS II musi być rozwijany w taki sposób, aby spełnić te wymagania.(7) Niniejsza decyzja nie narusza przyszłego przyjęcia niezbędnych przepisów szczegółowo opisujących działanie i wykorzystanie SIS II, w szczególności: zasad określania kategorii danych wprowadzanych do systemu, celów, dla których dane te należy wprowadzać oraz kryteriów ich wprowadzania, zasad dotyczących zawartości wpisów SIS, w tym odpowiedzialności za ich prawidłowość, zasad dotyczących czasu trwania informacji, wzajemnego przekazywania informacji i zasad ich zgodności, zasad dostępu do danych SIS oraz zasad ochrony danych osobowych i ich kontroli.(8) Niniejsza decyzja ustanawia procedury podejmowania środków niezbędnych do jej wdrożenia, które odzwierciedlają odpowiednie przepisy rozporządzenia (WE) nr 2424/2001, tak aby zapewnić jednolitość procedury wdrożeniowej dla rozwoju SIS II jako całości.(9) Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, należącego do obszaru określonego w art. 1 lit. g) decyzji Rady nr 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego między Radą Unii Europejskiej a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen [5] oraz art. 8 ust. 2 decyzji Rady nr 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen [6].(10) Konieczne jest uzgodnienie pozwalające na udział przedstawicieli Islandii i Norwegii w pracach komitetów wspierających Komisję w wykonywaniu jej uprawnień wykonawczych. Uzgodnienie takie było przedmiotem rozważań w formie wymiany listów między Wspólnotą a Islandią i Norwegią, załączonych do wyżej wymienionego Układu Stowarzyszeniowego.(11) Niniejsza decyzja nie narusza porozumień w sprawie częściowego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w dorobku Schengen, zdefiniowanych w decyzji Rady nr 2000/365/WE,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1System Informacyjny Schengen ustanowiony na mocy przepisów tytułu IV Konwencji z Schengen z 1990 r., zastępuje się nowym systemem, Systemem Informacyjnym Schengen II (SIS II), który umożliwi zintegrowanie w tym systemie nowych Państw Członkowskich.Artykuł 2SIS II zostanie utworzony przez Komisję jako jeden zintegrowany system, zgodnie z procedurami wymienionymi w niniejszej decyzji.Artykuł 3Instrumenty niezbędne do rozwoju SIS II, w odniesieniu do zagadnień innych niż wymienione w art. 4, zostaną przyjęte zgodnie z procedurą zarządzania, określoną w art. 5.Artykuł 4Instrumenty niezbędne do rozwoju SIS II, w odniesieniu do zagadnień wymienionych poniżej, zostaną przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną określoną w art. 6:a) zaprojektowanie fizycznej architektury systemu, w tym sieci komunikacyjnych;b) aspekty techniczne mające wpływ na ochronę danych osobowych;c) aspekty techniczne niosące poważne następstwa finansowe dla budżetów Państw Członkowskich lub niosące poważne skutki techniczne dla systemów krajowych Państw Członkowskich;d) rozwój wymagań z zakresu bezpieczeństwa.Artykuł 51. W przypadku odniesień do niniejszego artykułu Komisja jest wspierana przez składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich Komitet Zarządzający, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.2. Komitet uchwala swój regulamin na podstawie propozycji przewodniczącego, przygotowanej na podstawie regulaminu standardowego, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.3. Przedstawiciel Komisji przedstawia Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet przedstawia swoją opinię o projekcie w czasie, który może zostać określony przez przewodniczącego, w zależności od pilności sprawy. Opinię przyjmuje się większością określoną w art. 205 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską dla decyzji, które przyjmuje Rada na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w Komitecie są ważone w sposób wymieniony w niniejszym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.4. Komisja podejmuje środki, które stosuje się natychmiast. Jednakże jeżeli środki te nie są zgodne z opinią Komitetu, Komisja bezzwłocznie informuje o nich Radę. W takiej sytuacji Komisja może, na okres dwóch miesięcy od daty przekazania takiej informacji, odroczyć stosowanie środków, o których stosowaniu zadecydowała.5. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może w okresie wskazanym w ust. 4 podjąć inną decyzję.Artykuł 61. W przypadku odniesień do niniejszego artykułu Komisja jest wspierana przez Komitet Regulacyjny składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.2. Komitet uchwala swój regulamin na podstawie propozycji przewodniczącego, przygotowanej na podstawie regulaminu standardowego, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.3. Przedstawiciel Komisji przedstawia Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet przedstawia swoją opinię o projekcie w czasie, który może zostać określony przez przewodniczącego, w zależności od pilności sprawy. Opinię przyjmuje się większością określoną w art. 205 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską dla decyzji, które przyjmuje Rada na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w Komitecie oblicza się w sposób wymieniony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.4. Komisja przyjmuje zamierzone środki, jeżeli są one zgodne z opinią Komitetu.5. Jeżeli zamierzone środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub opinia nie zostanie przedstawiona, Komisja niezwłocznie przedstawia Radzie propozycję w sprawie środków, które mają zostać podjęte i informuje Parlament Europejski.6. Rada może podjąć kwalifikowaną większością głosów decyzję w sprawie propozycji, w terminie dwóch miesięcy od daty jej przedstawienia Radzie.Jeżeli w tym terminie Rada kwalifikowaną większością głosów wyraziła sprzeciw wobec propozycji, Komisja ponownie ją zbada. Komisja może przedstawić Radzie zmieniony projekt, ponownie przedstawić swoją propozycję lub przedstawić projekt aktu prawnego.Jeżeli po upływie wskazanego terminu Rada ani nie przyjęła proponowanego aktu wykonawczego, ani nie wyraziła swojego sprzeciwu wobec propozycji środków wykonawczych, proponowany akt wykonawczy jest przyjmowany przez Komisję.Artykuł 7Niniejsza decyzja staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejsza decyzja traci moc dnia 31 grudnia 2006 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 6 grudnia 2001 r.W imieniu RadyM. VerwilghenPrzewodniczący[1] Dz.U. C 183 z 29.6.2001, str. 14.[2] Opinia wydana dnia 23 października 2001 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 442.[4] Dz.U. L 328 z 13.12.2001, str. 4.[5] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 31.[6] Dz.U. L 131 z 1.6.2000, str. 43.--------------------------------------------------


title: 2010/773/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie procedury akredytacji jakości mającej zastosowanie do producentów banknotów euro (EBC/2010/22)

text:
               15.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/14

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 25 listopada 2010 r.
   w sprawie procedury akredytacji jakości mającej zastosowanie do producentów banknotów euro
   (EBC/2010/22)
   (2010/773/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 128 ust. 1,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwany dalej „Statutem ESBC”), w szczególności art. 16 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 128 ust. 1 Traktatu oraz art. 16 Statutu ESBC stanowią, że Europejski Bank Centralny (EBC) ma wyłączne prawo wydawania upoważnienia do emisji banknotów w Unii. Prawo to obejmuje kompetencję do podejmowania działań mających na celu ochronę wiarygodności banknotów euro jako środka płatniczego.

               (2)

               Produkcja banknotów euro oraz surowców do ich produkcji według identycznych standardów jakościowych ma pierwszorzędne znaczenie dla zagwarantowania ich jakości, bez względu na miejsce ich produkcji.

               (3)

               Należy zatem ustanowić procedurę akredytacji mającą na celu zapewnienie, aby akredytację do produkcji banknotów euro i surowców do ich produkcji otrzymywali jedynie producenci przestrzegający minimalnych wymogów jakościowych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   DZIAŁ I

      POSTANOWIENIA OGÓLNE

   Artykuł 1
   Definicje
   Użyte w niniejszej decyzji określenia oznaczają:

               a)

               „akredytacja jakości” – status, którego zakres określa art. 3 i 4, przyznany przez EBC producentowi na potwierdzenie przestrzegania przez niego wymogów jakościowych;

               b)

               „działalność w zakresie produkcji banknotów euro” – produkcję banknotów euro lub dowolnych surowców do ich produkcji;

               c)

               „producent” – dowolny podmiot, który prowadzi albo zamierza prowadzić działalność w zakresie produkcji banknotów euro;

               d)

               „zakład produkcyjny” – dowolne miejsce, które producent wykorzystuje albo zamierza wykorzystywać do prowadzenia działalności w zakresie produkcji banknotów euro;

               e)

               „wymogi jakościowe” – zasady materialne, których ma obowiązek przestrzegać producent ubiegający się o akredytację jakości, ustanowione odrębnie przez EBC;

               f)

               „program zapewnienia jakości” – działania podjęte przez producenta w zakładzie produkcyjnym zmierzające do zapewnienia przestrzegania wymogów jakościowych;

               g)

               „organ certyfikacyjny” – niezależny organ certyfikacyjny oceniający systemy zarządzania jakością producentów, uprawniony do poświadczenia wypełniania przez producenta wymogów norm serii ISO 9001;

               h)

               „surowce do produkcji banknotów euro” – papier, farbę drukarską, folię i paski zabezpieczające wykorzystywane do produkcji banknotów euro;

               i)

               terminy „zabezpieczone elementy banknotów euro” oraz „zabezpieczona działalność związana z euro” mają znaczenie nadane im w decyzji EBC/2008/3 z dnia 15 maja 2008 r. w sprawie procedur akredytacji bezpieczeństwa dla producentów zabezpieczonych elementów banknotów euro (1);

               j)

               „dzień roboczy EBC” – dni od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem dni wolnych od pracy w EBC;

               k)

               „KBC” – krajowy bank centralny państwa członkowskiego, którego walutą jest euro;

               l)

               „kwestionariusz przedaudytowy” – formularz wykorzystywany przez zespół audytu jakości do zbierania od producentów informacji dotyczących specyfiki zakładów produkcyjnych oraz wszelkich zmian, jakie zostały wprowadzony do programu zapewnienia jakości od ostatniego audytu jakości.

         Artykuł 2
   Zasady ogólne
   1.   Producent wnioskuje o akredytację jakości i taką akredytację od EBC otrzymuje przed rozpoczęciem lub kontynuowaniem działalności w zakresie produkcji banknotów euro.
   2.   Akredytowany producent może prowadzić działalność w zakresie produkcji banknotów euro wyłącznie w zakładach produkcyjnych, w odniesieniu do których otrzymał akredytację jakości na podstawie niniejszej decyzji.
   3.   Wymogi EBC w zakresie akredytacji jakości są wymogami minimum. Producenci mogą przyjmować i wdrażać bardziej restrykcyjne normy jakości, które określają w swoich programach zapewnienia jakości, zgodnie ze wskazaniami wymogów jakościowych.
   4.   Zarząd podejmuje wszelkie decyzje dotyczące akredytacji jakości producentów, uwzględniając opinię Komitetu ds. Banknotów, i informuje o nich Radę Prezesów.
   5.   Wszelkie koszty i wynikające z nich straty ponoszone przez producenta w związku ze stosowaniem niniejszej decyzji obciążają producenta.
   6.   Postanowienia niniejszej decyzji pozostają bez uszczerbku dla pełnych lub tymczasowych akredytacji jakości przyznanych przed jej wejściem w życie.
   Artykuł 3
   Pełna akredytacja jakości
   1.   Producent może prowadzić działalność w zakresie produkcji banknotów euro wyłącznie po otrzymaniu pełnej akredytacji jakości w odniesieniu do takiej działalności.
   2.   Producentowi przyznaje się pełną akredytację jakości w odniesieniu do działalności w zakresie produkcji banknotów euro, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

               a)

               jeżeli na przestrzeni 24 miesięcy poprzedzających wniosek o pełną akredytację jakości prowadził działalność w zakresie produkcji banknotów euro lub otrzymał tymczasową akredytację jakości zgodnie z art. 4 i rozpoczął działalność w zakresie produkcji banknotów euro zgodnie z art. 10 ust. 3;

               b)

               jeżeli przestrzega norm zarządzania jakością serii ISO 9001 w danym zakładzie produkcyjnym dotyczących danego rodzaju działalności w zakresie produkcji banknotów euro, na poświadczenie czego organ certyfikacyjny wydał certyfikat;

               c)

               jeżeli we wspomnianym zakładzie produkcyjnym w odniesieniu do wspomnianego rodzaju działalności w zakresie produkcji banknotów euro przestrzega wymogów jakościowych;

               d)

               w odniesieniu do producentów zabezpieczonych elementów banknotów euro – jeżeli we wspomnianym zakładzie produkcyjnym w odniesieniu do wspomnianej zabezpieczonej działalności związanej z euro posiada pełną akredytację bezpieczeństwa zgodnie z decyzją EBC/2008/3;

               e)

               w odniesieniu do zakładów drukarskich – jeżeli jego zakład produkcyjny znajduje się w państwie członkowskim; oraz

               f)

               w odniesieniu do podmiotów innych niż zakłady drukarskie – jeżeli jego zakład produkcyjny znajduje się w państwie członkowskim lub w państwie członkowskim Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA).

         3.   W indywidualnych przypadkach Zarząd, uwzględniając opinię Komitetu ds. Banknotów, może wyłączyć stosowanie wymogów dotyczących lokalizacji określonych w lit. e) i f). O decyzji wyłączającej stosowanie wymogów dotyczących lokalizacji Zarząd niezwłocznie informuje Radę Prezesów. Decyzja Rady Prezesów w tym zakresie jest dla Zarządu wiążąca.
   4.   Z zastrzeżeniem decyzji podejmowanych w trybie art. 15, 16 bądź 17, pełną akredytację jakości przyznaje się producentowi na okres 24 miesięcy. Pełna akredytacja jakości może być odnawiana co 24 miesiące.
   5.   Do zlecenia przez akredytowanego producenta produkcji banknotów euro lub surowców do ich produkcji innemu zakładowi produkcyjnemu lub podmiotowi trzeciemu, w tym spółkom zależnym i powiązanym producenta, wymagana jest uprzednia pisemna zgoda EBC.
   Artykuł 4
   Tymczasowa akredytacja jakości
   1.   Producentowi, który na przestrzeni 24 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o pełną akredytację jakości nie prowadził działalności w zakresie produkcji banknotów euro w sposób opisany w art. 3 ust. 2 lit. a), można przyznać tymczasową akredytację jakości w odniesieniu do planowanej działalności w zakresie produkcji banknotów euro.
   2.   Producentowi przyznaje się tymczasową akredytację jakości w odniesieniu do planowanej działalności w zakresie produkcji banknotów euro, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

               a)

               przestrzega norm zarządzania jakością serii ISO 9001 w danym zakładzie produkcyjnym dotyczących planowanego rodzaju działalności w zakresie produkcji banknotów euro, na poświadczenie czego organ certyfikacyjny wydał certyfikat;

               b)

               wprowadził procedury i infrastrukturę zapewniające przestrzeganie wymogów jakościowych we wspomnianym zakładzie produkcyjnym w odniesieniu do wspomnianego rodzaju działalności w zakresie produkcji banknotów euro;

               c)

               w odniesieniu do producenta planującego produkcję zabezpieczonego elementu banknotów euro – jeżeli we wspomnianym zakładzie produkcyjnym w odniesieniu do planowanej zabezpieczonej działalności związanej z euro otrzymał akredytację bezpieczeństwa zgodnie z decyzją EBC/2008/3;

               d)

               w odniesieniu do zakładów drukarskich – jeżeli jego zakład produkcyjny znajduje się w państwie członkowskim; oraz

               e)

               w odniesieniu do podmiotów innych niż zakłady drukarskie – jeżeli jego zakład produkcyjny znajduje się w państwie członkowskim lub w państwie członkowskim EFTA.

         3.   Z zastrzeżeniem decyzji podejmowanych w trybie art. 15, 16 bądź 17, tymczasową akredytację jakości przyznaje się producentowi na okres jednego roku. Jeżeli we wspomnianym okresie producent weźmie udział w procedurze przetargowej na prowadzenie działalności w zakresie produkcji banknotów lub prowadzenie takiej działalności zostanie mu zlecone, tymczasową akredytację jakości można odpowiednio przedłużyć do czasu podjęcia przez EBC decyzji w przedmiocie przyznania pełnej akredytacji jakości.
   DZIAŁ II

      PROCEDURA PEŁNEJ AKREDYTACJI JAKOŚCI

   Artykuł 5
   Wniosek o wszczęcie procedury i wyznaczenie zespołu audytu jakości
   1.   Producent posiadający tymczasową akredytację jakości na prowadzenie planowanej działalności w zakresie produkcji banknotów euro, który zamierza tę działalność prowadzić lub który na przestrzeni ostatnich 24 miesięcy prowadził działalność w zakresie produkcji banknotów euro i zamierza jej prowadzenie kontynuować, składa do EBC pisemny wniosek o wszczęcie procedury pełnej akredytacji. Wniosek ten obejmuje:

               a)

               specyfikację zakładu produkcyjnego i jego lokalizacji oraz działalności w zakresie produkcji banknotów euro, na prowadzenie której producent ubiega się o pełną akredytację jakości;

               b)

               informacje o wykonywanej działalności w zakresie produkcji banknotów euro;

               c)

               kopię certyfikatu, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. b).

         2.   EBC ocenia zgodność z wymogami określonymi w ust. 1 i informuje producenta o wyniku tej oceny w ciągu 30 dni roboczych EBC od daty przyjęcia wniosku o wszczęcie procedury. EBC może jednokrotnie przedłużyć ten termin, informując o tym producenta na piśmie. Dokonując wspomnianej oceny, EBC może zażądać od producenta dodatkowych informacji dotyczących wymogów określonych w ust. 1. W przypadku zażądania dodatkowych informacji EBC zawiadamia producenta o wyniku oceny w terminie 20 dni roboczych EBC od dnia otrzymania dodatkowych informacji. W porozumieniu z producentem EBC może przedłużyć terminy, o których mowa w niniejszym ustępie.
   3.   W przypadku pozytywnej oceny EBC informuje producenta o tym, że w zakładzie producenta zostanie przeprowadzony audyt jakości. EBC wyznacza zespół audytu jakości złożony z ekspertów z EBC i KBC. Wyznaczając członków zespołu należy unikać konfliktu interesów. Jeżeli konflikt interesów powstanie po wyznaczeniu członka zespołu, EBC niezwłocznie zastępuje danego eksperta ekspertem niedotkniętym konfliktem interesów.
   4.   W przypadku zaistnienia którejkolwiek z poniższych okoliczności EBC odrzuca wniosek o wszczęcie procedury i informuje o tym producenta na piśmie wraz z uzasadnieniem:

               a)

               producent nie przedstawił informacji wymaganych zgodnie z ust. 1;

               b)

               w rozsądnym terminie uzgodnionym przez obydwie strony producent nie przedstawił informacji dodatkowych, przedstawienia których EBC zażądał zgodnie z ust. 2;

               c)

               EBC uchylił pełną akredytację jakości producenta i nie upłynął jeszcze wskazany w decyzji uchylającej okres, w którym producent nie może ponownie ubiegać się o akredytację;

               d)

               lokalizacja zakładu produkcyjnego nie spełnia wymogów określonych w art. 3 ust. 2 lit. e) lub f);

               e)

               w odniesieniu do producentów zabezpieczonych elementów banknotów euro – EBC nie przyznał producentowi akredytacji bezpieczeństwa, o której mowa w art. 3 ust. 2 lit. d).

         5.   Jeżeli akredytowany producent, który ubiega się o odnowienie swej akredytacji jakości, złożył ponowny wiosek o przyznanie pełnej akredytacji jakości przed upływem terminu ustalonego zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. c), jego akredytacja jakości zachowuje ważność do momentu podjęcia przez EBC decyzji w trybie art. 7 ust. 1.
   Artykuł 6
   Audyt jakości
   1.   Audyt jakości rozpoczyna się w terminie uzgodnionym wspólnie przez producenta i EBC. W przypadku zakładów drukarskich audyt jakości przeprowadza się w trakcie trwania produkcji banknotów euro.
   2.   Najpóźniej dwa tygodnie przed audytem jakości EBC przesyła producentowi kwestionariusz przedaudytowy, który producent wypełnia i odsyła do EBC przynajmniej tydzień przed audytem jakości.
   3.   Audyt jakości przeprowadza się w zakładzie produkcyjnym, w odniesieniu do którego producent ubiega się o akredytację jakości.
   4.   Zespół audytu jakości ocenia, czy program zapewnienia jakości producenta jest zgodny z wymogami jakościowymi. W sytuacji gdy producent proponuje usprawnienia zmierzające do osiągnięcia zgodności z wymogami jakościowymi, akredytacji jakości nie udziela się do czasu wdrożenia takich usprawnień. Przed przedstawieniem producentowi projektu sprawozdania z audytu, o którym mowa w ust. 6, zespół audytu jakości może przeprowadzić uzupełniający audyt jakości w celu sprawdzenia, czy po wprowadzeniu wspomnianych usprawnień program zapewnienia jakości producenta jest zgodny z wymogami jakościowymi.
   5.   Po zakończeniu audytu jakości oraz, ewentualnie, uzupełniającego audytu jakości, a przed opuszczeniem zakładu produkcyjnego, zespół audytu jakości przedstawia swe ustalenia, w tym niezgodności z wymogami jakościowymi oraz proponowane producentowi usprawnienia, we wstępnym podsumowaniu, które podlega uzgodnieniu i podpisaniu przez zespół audytu jakości i producenta.
   6.   Na podstawie wstępnego podsumowania zespół audytu jakości przygotowuje projekt sprawozdania z audytu. Sprawozdanie takie zawiera w szczególności szczegółowe informacje o:

               a)

               programie zapewnienia jakości wdrożonym w zakładzie produkcyjnym zgodnym z wymogami jakościowymi;

               b)

               stwierdzonych przez zespół audytu jakości przypadkach nieprzestrzegania wymogów jakościowych;

               c)

               działaniach podjętych przez producenta w trakcie trwania audytu jakości;

               d)

               usprawnieniach zaproponowanych przez producenta, a w przypadku przeprowadzenia uzupełniającego audytu jakości – ocenie wdrożenia tych usprawnień przez zespół audytu jakości;

               e)

               ocenie przez zespół audytu jakości tego, czy producentowi należy przyznać pełną akredytację jakości.

         7.   W ciągu 30 dni roboczych EBC od dnia zakończenia audytu jakości lub, ewentualnie, uzupełniającego audytu jakości, producentowi przesyła się projekt sprawozdania z audytu. W ciągu 30 dni roboczych EBC od dnia otrzymania projektu sprawozdania producent może zgłaszać uwagi do projektu. Przed podjęciem decyzji w trybie art. 7 EBC finalizuje projekt sprawozdania z audytu, uwzględniając uwagi zgłoszone przez producenta. W porozumieniu z producentem EBC może przedłużyć terminy, o których mowa w niniejszym ustępie.
   8.   Niezależnie od postanowień niniejszego artykułu, w przypadku wystąpienia problemów z jakością banknotów euro lub surowców do ich produkcji, EBC może zorganizować jednorazowy audyt jakości mający na celu zbadanie sprawy. Postanowienia ust. 5–7 stosuje się odpowiednio.
   Artykuł 7
   Decyzja w przedmiocie pełnej akredytacji jakości
   1.   W ciągu 30 dni roboczych EBC od dnia otrzymania uwag producenta do projektu sprawozdania z audytu lub upłynięcia terminu na przedstawienie takich uwag EBC powiadamia producenta na piśmie o decyzji podjętej w przedmiocie wniosku o pełną akredytację jakości.
   2.   W przypadku wydania decyzji pozytywnej EBC przyznaje producentowi pełną akredytację jakości. Decyzja w sposób jednoznaczny określa:

               a)

               producenta;

               b)

               rodzaj działalności w zakresie produkcji banknotów euro oraz zakład produkcyjny, w odniesieniu do których przyznaje się pełną akredytację jakości;

               c)

               datę wygaśnięcia pełnej akredytacji jakości;

               d)

               ewentualne warunki szczegółowe dotyczące lit. a)–c).

         Podstawą decyzji są informacje zawarte w ostatecznym sprawozdaniu z audytu, który załącza się do decyzji.
   3.   W przypadku odmowy przyznania producentowi pełnej akredytacji jakości EBC wskazuje przyczyny odmowy, a producent ma prawo wszczęcia procedury odwoławczej, o której mowa w art. 18.
   DZIAŁ III

      PROCEDURA TYMCZASOWEJ AKREDYTACJI JAKOŚCI

   Artykuł 8
   Wniosek o wszczęcie procedury i wyznaczenie zespołu wstępnego audytu jakości
   1.   Producent, który:

               (i)

               na przestrzeni 24 miesięcy poprzedzających wniosek o tymczasową akredytację jakości nie prowadził działalności w zakresie produkcji banknotów euro; lub

               (ii)

               nie prowadził działalności w zakresie produkcji banknotów euro, ale został poproszony przez KBC lub zakład drukarski o rozpoczęcie prowadzenia takiej działalności –

         składa do EBC pisemny wniosek o wszczęcie procedury tymczasowej akredytacji jakości.
   Wniosek ten obejmuje:

               a)

               specyfikację zakładu produkcyjnego i jego lokalizacji oraz działalności w zakresie produkcji banknotów euro, na prowadzenie której producent ubiega się o tymczasową akredytację jakości;

               b)

               informacje o działalności w zakresie produkcji banknotów euro, która ma być wykonywana;

               c)

               kopię certyfikatu, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. a).

         2.   Producent, którego tymczasowa akredytacja jakości wygasła, może ubiegać się o nową tymczasową akredytację jakości. Poza informacjami wymaganymi zgodnie z ust. 1 producent wskazuje w pisemnym wniosku do EBC przyczyny tego, że a) nie brał udziału w procedurze przetargowej na prowadzenie działalności w zakresie produkcji banknotów, oraz b) prowadzenie takiej działalności nie zostało mu zlecone, zgodnie z art. 4 ust. 3.
   3.   EBC ocenia zgodność z wymogami określonymi w ust. 1 i 2 i informuje producenta o wyniku tej oceny w ciągu 30 dni roboczych EBC od daty przyjęcia wniosku o wszczęcie procedury. EBC może jednokrotnie przedłużyć ten termin, informując o tym producenta na piśmie. Dokonując wspomnianej oceny, EBC może zażądać od producenta dodatkowych informacji dotyczących wymogów określonych w ust. 1 i 2. W przypadku zażądania dodatkowych informacji EBC zawiadamia producenta o wyniku oceny w terminie 20 dni roboczych EBC od dnia otrzymania dodatkowych informacji. W porozumieniu z producentem EBC może przedłużyć terminy, o których mowa w niniejszym ustępie.
   4.   W przypadku pozytywnej oceny EBC informuje producenta o tym, że w zakładzie producenta zostanie przeprowadzony wstępny audyt jakości. Zespół wstępnego audytu jakości wyznacza się w sposób określony w art. 5 ust. 3.
   5.   W przypadku zaistnienia którejkolwiek z poniższych okoliczności EBC odrzuca wniosek o wszczęcie procedury i informuje o tym na piśmie producenta wraz z uzasadnieniem:

               a)

               producent nie przedstawił informacji wymaganych zgodnie z ust. 1 i 2;

               b)

               w rozsądnym terminie uzgodnionym przez obydwie strony producent nie przedstawił informacji dodatkowych, przedstawienia których EBC zażądał zgodnie z ust. 3;

               c)

               EBC uchylił tymczasową lub pełną akredytację jakości producenta i nie upłynął jeszcze wskazany w decyzji uchylającej okres, w którym producent nie może ponownie ubiegać się o akredytację;

               d)

               lokalizacja zakładu produkcyjnego nie spełnia wymogów określonych w art. 4 ust. 2 lit. d) i e);

               e)

               w odniesieniu do producentów zamierzających produkować zabezpieczone elementy banknotów euro – EBC nie przyznał producentowi akredytacji bezpieczeństwa, o której mowa w art. 4 ust. 2 lit. c).

         6.   Z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli akredytowany producent, który ubiega się o odnowienie swej akredytacji jakości, złożył ponowny wiosek o przyznanie tymczasowej akredytacji jakości przed upływem terminu ustalonego zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. c), jego akredytacja jakości zachowuje ważność do momentu podjęcia przez EBC decyzji w trybie art. 10 ust. 1.
   Artykuł 9
   Wstępny audyt jakości
   1.   Wstępny audyt jakości rozpoczyna się w terminie uzgodnionym wspólnie przez producenta i EBC.
   2.   Wstępny audyt jakości przeprowadza się w zakładzie produkcyjnym, w odniesieniu do którego producent ubiega się o akredytację jakości.
   3.   Zespół wstępnego audytu jakości ocenia, czy po rozpoczęciu przez producenta działalności w zakresie produkcji banknotów euro jego program zapewnienia jakości będzie zgodny z wymogami jakościowymi.
   4.   Zespół wstępnego audytu jakości przedstawia swe ustalenia w projekcie sprawozdania z audytu wstępnego. Sprawozdanie takie zawiera w szczególności szczegółowe informacje o wszystkich następujących elementach:

               a)

               elementach programu zapewnienia jakości już wdrożonych w zakładzie produkcyjnym, które są zgodne z wymogami jakościowymi;

               b)

               elementach programu zapewnienia jakości, które producent musi jeszcze wdrożyć w celu osiągnięcia zgodności z wymogami jakościowymi;

               c)

               ocenie przez zespół audytu jakości tego, czy producentowi należy przyznać tymczasową akredytację jakości.

         5.   W ciągu 30 dni roboczych EBC od dnia zakończenia wstępnego audytu jakości producentowi przesyła się projekt sprawozdania z audytu wstępnego. W ciągu 30 dni roboczych EBC od dnia otrzymania projektu sprawozdania z audytu wstępnego producent może zgłaszać uwagi do projektu. Przed podjęciem decyzji w trybie art. 10 EBC finalizuje projekt sprawozdania z audytu wstępnego, uwzględniając uwagi zgłoszone przez producenta. W porozumieniu z producentem EBC może przedłużyć terminy, o których mowa w niniejszym ustępie.
   Artykuł 10
   Decyzja w przedmiocie wstępnej akredytacji jakości
   1.   W ciągu 30 dni roboczych EBC od dnia otrzymania uwag producenta do projektu sprawozdania z audytu wstępnego lub upłynięcia terminu na przedstawienie takich uwag EBC powiadamia producenta na piśmie o decyzji podjętej w przedmiocie wniosku o tymczasową akredytację jakości.
   2.   W przypadku wydania decyzji pozytywnej EBC przyznaje producentowi tymczasową akredytację jakości. Decyzja EBC w sposób jednoznaczny określa:

               a)

               producenta;

               b)

               rodzaj działalności w zakresie produkcji banknotów euro oraz zakład produkcyjny, w odniesieniu do których przyznaje się tymczasową akredytację jakości;

               c)

               datę wygaśnięcia tymczasowej akredytacji jakości;

               d)

               ewentualne warunki szczegółowe dotyczące lit. a)–c).

         Podstawą decyzji są informacje zawarte w ostatecznym sprawozdaniu z audytu wstępnego, o którym mowa w art. 9 ust. 5; sprawozdanie to załącza się do decyzji.
   3.   Producent, który otrzymał tymczasową akredytację jakości, może uczestniczyć w procedurze przetargowej na prowadzenie działalności z zakresu produkcji banknotów euro lub otrzymać zlecenie na prowadzenie takiej działalności. Niezwłocznie po rozpoczęciu działalności w zakresie produkcji banknotów euro producent składa do EBC pisemny wniosek o wszczęcie procedury pełnej akredytacji jakości zgodnie z przepisami działu II. Audyt jakości, o którym mowa w art. 6, rozpoczyna się nie później niż 12 miesięcy od dnia, w którym producent otrzymał tymczasową akredytację jakości.
   4.   W przypadku odmowy przyznania tymczasowej pełnej akredytacji jakości EBC wskazuje przyczyny odmowy. Producent ma prawo wszczęcia procedury odwoławczej, o której mowa w art. 18.
   DZIAŁ IV

      OBOWIĄZKI W ZAKRESIE ZACHOWANIA CIĄGŁOŚCI

   Artykuł 11
   Obowiązki w zakresie zachowania ciągłości spoczywające na producentach dysponujących akredytacją jakości oraz EBC
   1.   Akredytowany producent przedstawia EBC, w odniesieniu do danego zakładu produkcyjnego, kopię certyfikatu systemu zarządzania jakością każdorazowo w momencie odnawiania pierwotnego certyfikatu, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. b) oraz art. 4 ust. 2 lit. a).
   2.   Akredytowany producent bezzwłocznie informuje EBC na piśmie o:

               a)

               wszczęciu wobec niego postępowania likwidacyjnego lub naprawczego albo innego podobnego postępowania;

               b)

               wyznaczeniu likwidatora, syndyka, zarządcy lub innej osoby wykonującej podobne czynności;

               c)

               zamiarze zaangażowania w działalność w zakresie produkcji banknotów euro osób trzecich, w szczególności w drodze podzlecenia;

               d)

               zmianach wprowadzonych po przyznaniu akredytacji jakości, mających lub mogących mieć wpływ na wypełnienie wymogów dotyczących akredytacji jakości;

               e)

               zmianach podmiotów sprawujących kontrolę nad producentem wynikających ze zmian w strukturze własnościowej lub innych przyczyn.

         3.   Akredytowany producent jest zobowiązany do zachowania poufności wymogów jakościowych.
   4.   EBC informuje akredytowanych producentów o uaktualnieniach wymogów jakościowych.
   DZIAŁ V

      SKUTKI NARUSZENIA WYMOGÓW I OBOWIĄZKÓW

   Artykuł 12
   Procedura podejmowania decyzji
   1.   Przedstawiając uwagi lub podejmując decyzje w trybie art. 14–17, EBC:

               a)

               ocenia dane naruszenie, uwzględniając sprawozdanie z audytu (wstępnego); oraz

               b)

               informuje producenta na piśmie o przedstawionych uwagach lub podjętej decyzji w ciągu 30 dni roboczych EBC od dnia otrzymania uwag producenta do sprawozdania z audytu (wstępnego), wskazując: (i) naruszenie; (ii) zakład produkcyjny oraz działalność w zakresie produkcji banknotów euro, do których odnoszą się uwagi lub decyzja; (iii) datę zgłoszenia uwag lub datę, w której decyzja nabiera mocy, oraz (iv) uzasadnienie przedstawionych uwag lub podjętej decyzji.

         2.   Wszelkie uwagi przedstawiane oraz decyzje podejmowane w trybie art. 14–17 powinny być proporcjonalne do wagi naruszenia. EBC informuje KBC oraz wszystkich producentów o przedstawionej uwadze bądź podjętej decyzji, jej zakresie i czasie trwania. Decyzja taka wskazuje także, że KBC informuje się o zmianach w statusie producenta, który dopuścił się naruszenia.
   Artykuł 13
   Klasyfikacja naruszeń
   1.   Zespół (wstępnego) audytu jakości przypisuje przypadki naruszeń przez producentów wymogów jakościowych, pozostałych wymogów dotyczących akredytacji jakości lub obowiązków określonych w art. 11 do jednej z kategorii wyszczególnionych w ust. 2–5.
   2.   Naruszenie, które zespół (wstępnego) audytu jakości uzna za mające natychmiastowy i poważny wpływ na jakość wytwarzania przez producenta banknotów euro lub surowców do ich produkcji, uznaje się za naruszenie poważne; w takim przypadku EBC podejmuje decyzję w trybie art. 16.
   3.   Naruszenie, które zespół (wstępnego) audytu jakości uzna za niemające natychmiastowego i poważnego wpływu na jakość wytwarzania przez producenta banknotów euro lub surowców do ich produkcji, ale które może mieć bezpośredni niekorzystny wpływ na jakość tej produkcji, uznaje się za naruszenie zwykłe; w takim przypadku EBC podejmuje decyzję w trybie art. 15.
   4.   Naruszenie, które zespół (wstępnego) audytu jakości uzna za niemające bezpośredniego i niekorzystnego wpływu na jakość wytwarzania przez producenta banknotów euro lub surowców do ich produkcji, ale które musi zostać usunięte przed kolejnym audytem jakości, wskazuje się w sprawozdaniu z audytu (wstępnego) jako „uwagę”; w takim przypadku EBC przedstawia uwagę pisemną w trybie art. 14.
   5.   Naruszenie, które nie należy do żadnej z kategorii określonych w ust. 2–4, wskazuje się w sprawozdaniu z audytu (wstępnego) jako „adnotację”; naruszenie takie nie powoduje konieczności podjęcia działań zgodnie z art. 14–17.
   Artykuł 14
   Uwagi pisemne
   1.   EBC przedstawia producentowi uwagę pisemną w przypadku wystąpienia naruszenia, o którym mowa w art. 13 ust. 4; uwagę taką można dodać do sprawozdania z audytu (wstępnego).
   2.   W takiej uwadze pisemnej wskazuje się, że jeżeli naruszenie nie zostanie usunięte przed kolejnym (wstępnym) audytem jakości, EBC podejmie decyzję w trybie art. 15.
   Artykuł 15
   Środki korygujące i zawieszenie akredytacji jakości w odniesieniu do nowych zamówień
   Jeżeli zostanie ujawnione naruszenie, o którym mowa w art. 13 ust. 3, ale producent przedstawi rozsądny plan jego usunięcia, EBC podejmuje decyzję:

               a)

               określającą, w porozumieniu z producentem, termin usunięcia naruszenia;

               b)

               stwierdzającą, że – jeżeli naruszenie nie zostanie usunięte w terminie wskazanym w lit. a) – producent nie może przyjmować nowych zamówień na prowadzoną działalność w zakresie produkcji banknotów euro, w tym nie może uczestniczyć w odpowiednich procedurach przetargowych.

         Artykuł 16
   Zawieszenie działalności w zakresie produkcji banknotów euro
   1.   Jeżeli zostanie ujawnione naruszenie, o którym mowa w art. 13 ust. 2, zespół (wstępnego) audytu jakości może zalecić EBC zawieszenie możliwości prowadzenia działalności w zakresie produkcji banknotów euro ze skutkiem natychmiastowym, do czasu usunięcia naruszenia. Producent przekazuje zespołowi (wstępnego) audytu jakości informacje o innych producentach, którzy – jako klienci lub dostawcy – mogą być dotknięci przez takie zawieszenie.
   2.   Niezwłocznie po tym, jak zawieszenie nabierze skuteczności zgodnie z ust. 1, zespół (wstępnego) audytu jakości ocenia w uzupełniającym audycie jakości, czy naruszenie zostało usunięte. Jeżeli zespół (wstępnego) audytu jakości uzna, że naruszenie zostało usunięte, EBC uchyla zawieszenie. Jeżeli producent nie usunie naruszenia, EBC podejmuje decyzję w trybie art. 17.
   Artykuł 17
   Uchylenie akredytacji jakości
   1.   EBC uchyla akredytację jakości producenta, jeżeli ten nie jest w stanie usunąć naruszenia, o którym mowa w art. 13 ust. 2.
   2.   W decyzji uchylającej akredytację EBC określa termin, w którym producent może ponownie wystąpić o udzielenie akredytacji jakości.
   Artykuł 18
   Procedura odwoławcza
   1.   Jeżeli EBC:

               a)

               podejmie decyzję o odrzuceniu wniosku o wszczęcie procedury pełnej lub tymczasowej akredytacji jakości;

               b)

               podejmie decyzję o nieprzyznaniu pełnej lub tymczasowej akredytacji jakości;

               c)

               podejmie decyzję w trybie art. 14–17,

         producent może w ciągu 30 dni roboczych EBC od zawiadomienia o takiej decyzji złożyć do Rady Prezesów pisemny wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Producent uzasadnia swój wniosek oraz załącza wszelkie informacje na jego poparcie.
   2.   Jeżeli producent wyraźnie o to wnosi i taką prośbę uzasadni, Rada Prezesów może zawiesić wykonanie decyzji będącej przedmiotem procedury odwoławczej.
   3.   Rada Prezesów rozpatruje ponownie sprawę i przekazuje producentowi na piśmie podjętą decyzję wraz z jej uzasadnieniem w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania odpowiedniego wniosku.
   4.   Postanowienia ust. 1–3 stosuje się bez uszczerbku dla praw przysługujących na podstawie art. 263 i art. 265 Traktatu.
   DZIAŁ VI

      PRZEPISY KOŃCOWE

   Artykuł 19
   Rejestr akredytacji jakości prowadzony przez EBC
   1.   EBC prowadzi rejestr akredytacji jakości, w którym:

               a)

               rejestruje się producentów, którym przyznano pełną lub tymczasową akredytację jakości, oraz ich zakłady produkcyjne;

               b)

               wskazuje się, dla danego zakładu produkcyjnego, rodzaj działalności w zakresie produkcji banknotów euro, w odniesieniu do której przyznano akredytację jakości;

               c)

               zapisuje się termin wygaśnięcia akredytacji jakości.

         2.   W przypadku podjęcia przez EBC decyzji w trybie art. 16 w rejestrze zapisuje się czas trwania zawieszenia.
   3.   W przypadku podjęcia decyzji w trybie art. 17 EBC usuwa nazwę producenta z rejestru.
   4.   EBC udostępnia KBC i akredytowanym producentom listę wszystkich producentów wpisanych do rejestru i jej aktualizacje.
   Artykuł 20
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Decyzję stosuje się od dnia 1 maja 2011 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 25 listopada 2010 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 140 z 30.5.2008, s. 26.


title: 2010/204/: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 marca 2010 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami

text:
               8.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/17

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 25 marca 2010 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
   (2010/204/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia zwolnionym pracownikom ponoszącym konsekwencje istotnych zmian w strukturze światowego handlu oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Zakres zastosowania EFG został rozszerzony w odniesieniu do wniosków przedłożonych po dniu 1 maja 2009 r. i obejmuje również pomoc dla pracowników zwolnionych na skutek globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pozwala uruchomić EFG w ramach rocznego pułapu 500 mln EUR.

               (4)

               W dniu 23 września 2009 r. Litwa złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w sektorze odzieżowym. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego, a zatem Komisja wnosi o uruchomienie kwoty 523 481 EUR.

               (5)

               Należy zatem uruchomić EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Litwę.

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ogólnym budżecie Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 należy uruchomić środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 523 481 EUR w formie środków na zobowiązania i płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 marca 2010 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         D. LÓPEZ GARRIDO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.


title: 2009/386/WE: Decyzja Komisji z dnia 15 maja 2009 r. w sprawie powołania trzech członków Grupy Kontrolującej Opinie Dotyczące Standardów Rachunkowości utworzonej na mocy decyzji 2006/505/WE powołującej Grupę Kontrolującą Opinie Dotyczące Standardów Rachunkowości z zadaniem doradzania Komisji w kwestii obiektywizmu i neutralności opinii Europejskiej Grupy Doradczej ds. Sprawozdawczości Finansowej (EFRAG)

text:
               16.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 122/45

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 15 maja 2009 r.
   w sprawie powołania trzech członków Grupy Kontrolującej Opinie Dotyczące Standardów Rachunkowości utworzonej na mocy decyzji 2006/505/WE powołującej Grupę Kontrolującą Opinie Dotyczące Standardów Rachunkowości z zadaniem doradzania Komisji w kwestii obiektywizmu i neutralności opinii Europejskiej Grupy Doradczej ds. Sprawozdawczości Finansowej (EFRAG)
   (2009/386/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Komisji 2006/505/WE z dnia 14 lipca 2006 r. powołującą Grupę Kontrolującą Opinie Dotyczące Standardów Rachunkowości z zadaniem doradzania Komisji w kwestii obiektywizmu i neutralności opinii Europejskiej Grupy Doradczej ds. Sprawozdawczości Finansowej (EFRAG) (1), w szczególności jej art. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 3 decyzji 2006/505/WE, Komisja powołuje nie więcej niż siedmiu członków Grupy Kontrolującej Opinie Dotyczące Standardów Rachunkowości spośród niezależnych ekspertów, którzy posiadają uznaną na szczeblu Wspólnoty wiedzę fachową i doświadczenie w dziedzinie rachunkowości, a zwłaszcza w obszarze sprawozdawczości finansowej.

               (2)

               Decyzją 2007/73/WE (2) w dniu 8 lutego 2007 r. Komisja powołała siedmiu członków Grupy Kontrolującej Opinie Dotyczące Standardów Rachunkowości na trzyletnią kadencję, z możliwością ponownego powołania. W celu umożliwienia odpowiedniej rotacji członków grupy, grupa może podjąć decyzję o zastąpieniu dwóch lub trzech członków grupy nowymi członkami. Grupa zadecydowała o zastąpieniu trzech członków w 2009 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Komisja powołuje niniejszym trzech członków Grupy Kontrolującej Opinie Dotyczące Standardów Rachunkowości, których nazwiska zamieszczono w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 15 maja 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Charlie McCREEVY

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 199 z 21.7.2006, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 32 z 6.2.2007, s. 181.

      ZAŁĄCZNIK

         WYKAZ CZŁONKÓW GRUPY

                  Rien VAN HOEPEN

                  Bernard RAFFOURNIER

                  Mari PAANANEN


title: Decyzja Komisji (UE) 2015/2418 z dnia 18 grudnia 2015 r. zmieniająca decyzję 1999/352/WE, EWWiS, Euratom ustanawiającą Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)

text:
               19.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 333/148

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/2418
   z dnia 18 grudnia 2015 r.
   zmieniająca decyzję 1999/352/WE, EWWiS, Euratom ustanawiającą Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 249,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 65 i 197,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 65 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 Komisja jest odpowiedzialna za wyznaczenie pracowników, na których deleguje swoje obowiązki, zakresu delegowanych uprawnień oraz granic delegowania ustanowionych dla urzędników zatwierdzających. Podejmując takie działania, Komisja powinna należycie uwzględnić swoją ogólną odpowiedzialność polityczną za zarządzanie budżetem Unii.

               (2)

               Zgodnie z art. 15 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (2) sekretariat Komitetu Nadzoru powinien nadać być prowadzony przez OLAF w ścisłym porozumieniu z Komitetem Nadzoru, a dyrektor generalny OLAF-u powinien nadal sprawować funkcję delegowanego urzędnika zatwierdzającego w odniesieniu do wszystkich środków budżetowych z nimi związanych. Dyrektor generalny OLAF-u może przekazać te uprawnienia pracownikom, którzy podlegają przepisom regulaminu pracowniczego lub warunkom zatrudnienia innych pracowników Unii.

               (3)

               W obliczu konieczności zapewnienia skutecznego systemu kontroli wewnętrznej, zgodnie z art. 32 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i aby uniknąć pojawienia się możliwej ingerencji Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych w obowiązki członków jego Komitetu Nadzoru, należy ustanowić właściwe ramy wykorzystania środków budżetowych odnoszących się do członków Komitetu Nadzoru. W szczególności proces delegowania uprawnień urzędnika zatwierdzającego związanych z członkami należy zorganizować w taki sposób, aby uniknąć pojawienia się możliwych ingerencji.

               (4)

               Niniejsza decyzja powinna obowiązywać od dnia 1 stycznia 2016 r., wraz z nowym załącznikiem I do przepisów wewnętrznych. Dlatego też powinna ona wejść w życie jak najszybciej.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom (3),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 6 ust. 3 decyzji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom otrzymuje brzmienie:

      „3.   Z wyjątkiem wykorzystania środków budżetowych odnoszących się do członków Komitetu Nadzoru dyrektor generalny działa jako urzędnik zatwierdzający odpowiedzialny za wykorzystanie środków budżetowych zapisanych w załączniku dotyczącym Urzędu w sekcji ogólnego budżetu Unii Europejskiej dotyczącej Komisji oraz za wykorzystanie środków z linii budżetowych przeznaczonych na zwalczanie nadużyć finansowych, odnośnie do których otrzymuje on uprawnienia zgodnie z przepisami wewnętrznymi dotyczącymi wykonania budżetu ogólnego. Dyrektor może przekazać te uprawnienia pracownikom, którzy podlegają przepisom regulaminu pracowniczego lub warunkom zatrudnienia innych pracowników Unii, zgodnie z tymi przepisami wewnętrznymi.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).

      (3)  Decyzja Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom z dnia 28 kwietnia 1999 r. ustanawiająca Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 20).


title: Decyzja Rady z dnia 26 lutego 1996 r. dotycząca zawarcia Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Kanadą

text:
Ważna informacja prawna

|

31996D0219

Dziennik Urzędowy L 074 , 22/03/1996 P. 0025 - 0025

		Decyzja Radyz dnia 26 lutego 1996 r.dotycząca zawarcia Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Kanadą(96/219/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130m, w połączeniu z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:Wspólnota Europejska i Kanada prowadzą specjalistyczne programy badawcze w dziedzinach wspólnego zainteresowania;na podstawie poprzednich doświadczeń w ramach Umowy ramowej o współpracy handlowej i gospodarczej między Wspólnotami Europejskimi a Kanadą [3] obydwie strony wyraziły pragnienie ustanowienia bardziej formalnych ram prowadzenia współpracy w dziedzinie nauki i technologii;swoją decyzją z dnia 19 kwietnia 1993 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania Umowy o współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Kanadą;swoją decyzją z dnia 15 czerwca 1995 r. Rada upoważniła Komisję do podpisania Umowy w imieniu Wspólnoty Europejskiej;Umowa została podpisania 17 czerwca 1995 r.;Umowa o współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Kanadą powinna zostać zatwierdzona,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się Umowę w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Kanadą.Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 3Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, notyfikacji przewidzianej w art. 12 Umowy.Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lutego 1996 r.W imieniu RadyS. AgnelliPrzewodniczący[1] Dz.U. C 317 z 28.11.1995, str. 7.[2] Dz.U. C 17 z 22.1.1996.[3] Dz.U. L 260 z 24.8.1976, str. 2.--------------------------------------------------


Ważna informacja prawna

|

52007BP0120(01)

1. Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków na rok budżetowy 2005 (C6-0394/2006 - 2006/2161(DEC))

Dziennik Urzędowy 074 E , 20/03/2008 P. 0227 - 0227

		1.Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków na rok budżetowy 2005 (C6-0394/2006 — 2006/2161(DEC))Parlament Europejski,- uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Leków na rok budżetowy 2005 [1],- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2005, wraz z odpowiedziami Agencji [2],- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 - C6-0080/2007),- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,- uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [3], a w szczególności jego art. 185,- uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków [4], a w szczególności jego art. 68,- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 [5], a w szczególności jego art. 94,- uwzględniając art. 71 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0099/2007),1. udziela Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków absolutorium z wykonania budżetu Agencji w roku budżetowym 2005;2. przedstawia swoje obserwacje w poniższej rezolucji;3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia ich publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).[1] Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 4.[2] Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 12.[3] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).[4] Dz.U. L 136 z 30.4.2004, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1901/2006 (Dz.U. L 378 z 27.12.2006, str. 1).[5] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.--------------------------------------------------