title: 2012/792/UE: Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. oraz Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r.#Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r.#Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r.

text:
               20.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 351/47

         DECYZJA RADY
   z dnia 6 grudnia 2012 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. oraz Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r.
   (2012/792/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 25 maja 2009 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji na mocy art. XXVIII GATT z 1994 r. w celu renegocjowania koncesji w odniesieniu do linii taryfowych dotyczących mięsa drobiowego zgodnie z rozdziałem 16 Nomenklatury scalonej przewidzianej w art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1) („CN”).

               (2)

               Negocjacje te zakończyły się zawarciem porozumień w formie wymiany listów parafowanych z Tajlandią w dniu 22 listopada 2011 r. i z Brazylią w dniu 7 grudnia 2011 r. (zwanych dalej „porozumieniami”).

               (3)

               Zgodnie z decyzją Rady 2012/231/UE z dnia 23 kwietnia 2012 r. (2) porozumienia zostały podpisane w imieniu Unii w dniu 26 czerwca 2012 r. z Brazylią oraz w dniu 18 czerwca 2012 r. z Tajlandią.

               (4)

               Porozumienia należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. oraz Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Unii.
   Teksty porozumień dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do dokonania w imieniu Unii powiadomień przewidzianych w porozumieniach.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 grudnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         S. CHARALAMBOUS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 117 z 1.5.2012, s. 1.

      POROZUMIENIE
      w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r.
      Genewa, 26 czerwca 2012 r.
      Szanowny Panie Ambasadorze!
      W wyniku negocjacji przeprowadzonych zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT z 1994 r.), dotyczących zmiany koncesji UE w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego, mam zaszczyt zaproponować, co następuje:

                  1.

                  Unia Europejska wprowadza do swojej listy koncesyjnej następujące zmiany:

                              Skonsolidowana stawka celna dla produktów objętych kodami 1602 3211, 1602 3230 i 1602 3290 wynosi 2 765 EUR za tonę.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3211 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 16 140 ton, z których 15 800 ton przyznaje się Brazylii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 630 EUR za tonę.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3230 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 79 705 ton, z których 62 905 ton przyznaje się Brazylii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3290 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 2 865 ton, z których 295 ton przyznaje się Brazylii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                  2.

                  Przywóz w ramach kontyngentów taryfowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie świadectw pochodzenia wystawionych w sposób niedyskryminujący przez właściwe organy Brazylii.

                  3.

                  W dowolnym momencie i na wniosek którejkolwiek ze stron mogą się odbyć konsultacje dotyczące każdej z powyższych kwestii.

            Byłbym zobowiązany, gdyby mógł Pan potwierdzić, że Rząd Pana kraju zgadza się z treścią niniejszego listu. Jeżeli tak jest w istocie, to niniejszy list oraz Pana potwierdzenie stanowić będą porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią.
      Unia Europejska i Brazylia powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur dotyczących wejścia w życie niniejszego porozumienia. Niniejsze porozumienie wchodzi w życie 14 (czternaście) dni po dniu ostatniego powiadomienia.
      Z wyrazami szacunku
      Съставено в Женева на
      Hecho en Ginebra, el
      V Ženevě dne
      Udfærdiget i Geneve, den
      Geschehen zu Genf am
      Genf,
      Έγινε στη Γενεύη, στις
      Done at Geneva,
      Fait à Genève, le
      Fatto a Ginevra, addì
      Ženēvā,
      Priimta Ženevoje,
      Kelt Genfben,
      Magħmul f’Ġinevra,
      Gedaan te Genève,
      Sporządzono w Genewie dnia
      Feito em Genebra,
      Întocmit la Geneva, la
      V Ženeve
      V Ženevi,
      Tehty Genevessä,
      Utfärdat i Genève den

         За Европейския съюз
         Por la Unión Europea
         Za Evropskou unii
         For Den Europæiske Union
         Für die Europäische Union
         Euroopa Liidu nimel
         Гια την Ευρωπαϊκή Ένωση
         For the European Union
         Pour l’Union européenne
         Per l’Unione europea
         Eiropas Savienības vārdā –
         Europos Sąjungos vardu
         Az Európai Unió részéről
         Għall-Unjoni Ewropea
         Voor de Europese Unie
         W imieniu Unii Europejskiej
         Pela União Europeia
         Pentru Uniunea Europeană
         Za Európsku úniu
         Za Evropsko unijo
         Euroopan unionin puolesta
         För Europeiska unionen

      Genewa, 26 czerwca 2012 r.
      Szanowny Panie Ambasadorze!
      Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego listu z dnia 26 czerwca 2012 r. o następującej treści:
      „W wyniku negocjacji przeprowadzonych zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT z 1994 r.), dotyczących zmiany koncesji UE w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego, mam zaszczyt zaproponować, co następuje:

                  1.

                  Unia Europejska wprowadza do swojej listy koncesyjnej następujące zmiany:

                              Skonsolidowana stawka celna dla produktów objętych kodami 1602 3211, 1602 3230 i 1602 3290 wynosi 2 765 EUR za tonę.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3211 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 16 140 ton, z których 15 800 ton przyznaje się Brazylii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 630 EUR za tonę.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3230 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 79 705 ton, z których 62 905 ton przyznaje się Brazylii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3290 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 2 865 ton, z których 295 ton przyznaje się Brazylii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                  2.

                  Przywóz w ramach kontyngentów taryfowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie świadectw pochodzenia wystawionych w sposób niedyskryminujący przez właściwe organy Brazylii.

                  3.

                  W dowolnym momencie i na wniosek którejkolwiek ze stron mogą się odbyć konsultacje dotyczące każdej z powyższych kwestii.

            Byłbym zobowiązany, gdyby mógł Pan potwierdzić, że Rząd Pana kraju zgadza się z treścią niniejszego listu. Jeżeli tak jest w istocie, to niniejszy list oraz Pana potwierdzenie stanowić będą porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią.
      Unia Europejska i Brazylia powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur dotyczących wejścia w życie niniejszego porozumienia. Niniejsze porozumienie wchodzi w życie 14 (czternaście) dni po dniu ostatniego powiadomienia.”.
      Niniejszym mam zaszczyt potwierdzić, że Rząd mojego kraju zgadza się z treścią powyższego listu.
      Feito em Genebra,
      Съставено в Женева на
      Hecho en Ginebra, el
      V Ženevě dne
      Udfærdiget i Geneve, den
      Geschehen zu Genf am
      Genf,
      Έγινε στη Γενεύη, στις
      Done at Geneva,
      Fait à Genève, le
      Fatto a Ginevra, addì
      Ženēvā,
      Priimta Ženevoje,
      Kelt Genfben,
      Magħmul f’Ġinevra,
      Gedaan te Genève,
      Sporządzono w Genewie dnia
      Întocmit la Geneva, la
      V Ženeve
      V Ženevi,
      Tehty Genevessä,
      Utfärdat i Genève den

         Pelo Brasil
         За Бразилия
         Por Brasil
         Za Brazílii
         For Brasilien
         Für Brasilien
         Brasiilia nimel
         Για τη Βραζιλία
         For Brazil
         Pour le Brésil
         Per il Brasile
         Brazīlijas vārdā –
         Brazilijos vardu
         Brazília részéről
         Għall-Brażil
         Voor Brazilië
         W imieniu Brazylii
         Pentru Brazilia
         Za Brazíliu
         Za Brazilijo
         Brasilian puolesta
         För Brasilien

      TŁUMACZENIE
      POROZUMIENIE
      w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r.
      Bruksela, dnia 18 czerwca 2012 r.
      Szanowny Panie Ambasadorze!
      W wyniku negocjacji przeprowadzonych zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT z 1994 r.), dotyczących zmiany koncesji UE w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego, mam zaszczyt zaproponować Panu, co następuje:

                  1.

                  Unia Europejska wprowadza do swojej listy koncesyjnej następujące zmiany:

                              Skonsolidowana stawka celna dla produktów objętych kodami 1602 3230, 1602 3290 i 1602 39 wynosi 2 765 EUR za tonę.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3230 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 79 705 ton, z których 14 000 ton przyznaje się Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3290 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 2 865 ton, z których 2 100 ton przyznaje się Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                              Dla produktu objętego kodem 1602 3921 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 10 ton przyznanych Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 630 EUR za tonę.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3929 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 13 720 ton, z których 13 500 ton przyznaje się Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3940 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 748 ton, z których 600 ton przyznaje się Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3980 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 725 ton, z których 600 ton przyznaje się Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                  2.

                  Przywóz w ramach kontyngentów taryfowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie świadectw pochodzenia wystawionych w sposób niedyskryminujący przez właściwe organy Tajlandii.

                  3.

                  W dowolnym momencie i na wniosek którejkolwiek ze stron mogą się odbyć konsultacje dotyczące każdej z powyższych kwestii.

            Byłbym zobowiązany, gdyby mógł Pan potwierdzić, że Rząd Pana kraju zgadza się z treścią niniejszego listu. Jeżeli tak jest w istocie, to niniejszy list oraz Pana potwierdzenie stanowić będą porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią.
      Unia Europejska i Tajlandia powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur dotyczących wejścia w życie niniejszego porozumienia. Niniejsze porozumienie wchodzi w życie 14 (czternaście) dni po dniu ostatniego powiadomienia.
      Z wyrazami szacunku

            W imieniu Unii Europejskiej

      Bruksela, dnia 18 czerwca 2012 r.
      Szanowny Panie Ambasadorze!
      Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego listu z dnia 18 czerwca 2012 r. o następującej treści:
      „W wyniku negocjacji przeprowadzonych zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT z 1994 r.), dotyczących zmiany koncesji UE w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego, mam zaszczyt zaproponować Panu, co następuje:

                  1.

                  Unia Europejska wprowadza do swojej listy koncesyjnej następujące zmiany:

                              Skonsolidowana stawka celna dla produktów objętych kodami 1602 3230, 1602 3290 i 1602 39 wynosi 2 765 EUR za tonę.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3230 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 79 705 ton, z których 14 000 ton przyznaje się Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3290 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 2 865 ton, z których 2 100 ton przyznaje się Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                              Dla produktu objętego kodem 1602 3921 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 10 ton przyznanych Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 630 EUR za tonę.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3929 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 13 720 ton, z których 13 500 ton przyznaje się Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3940 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 748 ton, z których 600 ton przyznaje się Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                              Dla produktów objętych kodem 1602 3980 otwiera się kontyngent taryfowy w wysokości 725 ton, z których 600 ton przyznaje się Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 10,9 %.

                  2.

                  Przywóz w ramach kontyngentów taryfowych, o których mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie świadectw pochodzenia wystawionych w sposób niedyskryminujący przez właściwe organy Tajlandii.

                  3.

                  W dowolnym momencie i na wniosek którejkolwiek ze stron mogą się odbyć konsultacje dotyczące każdej z powyższych kwestii.

            Byłbym zobowiązany, gdyby mógł Pan potwierdzić, że Rząd Pana kraju zgadza się z treścią niniejszego listu. Jeżeli tak jest w istocie, to niniejszy list oraz Pana potwierdzenie stanowić będą porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią.
      Unia Europejska i Tajlandia powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur dotyczących wejścia w życie niniejszego porozumienia. Niniejsze porozumienie wchodzi w życie 14 (czternaście) dni po dniu ostatniego powiadomienia.”.
      Niniejszym mam zaszczyt potwierdzić, że Rząd mojego kraju zgadza się z treścią powyższego listu.

            W imieniu Królestwa Tajlandii


title: 2011/574/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2009#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/145

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2009
   (2011/574/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Centrum (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (3), w szczególności jego art. 23,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0107/2011),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu, oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 124.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 142 z 30.4.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2011 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2009
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2009,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Centrum (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

                  —

                  uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (3), w szczególności jego art. 23,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0107/2011),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdania roczne za rok finansowy 2009 są wiarygodne, a transakcje leżące u ich podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

                  B.

                  mając na uwadze fakt, że w dniu 5 maja 2010 r. Parlament udzielił dyrektorowi Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2008 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji w sprawie absolutorium Parlament:

                              —

                              odnotował, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, że kwota ponad 16 200 000 EUR (co stanowi 40 % budżetu ogólnego Centrum) musiała zostać przesunięta,

                              —

                              był zaniepokojony faktem, że do dnia 31 grudnia 2008 r. Centrum nie zawarło jeszcze z rządem szwedzkim porozumienia w sprawie siedziby Centrum,

                              —

                              podkreślił, że w planowaniu procedur rekrutacyjnych wciąż jeszcze występują słabe punkty,

                              —

                              wyraził ubolewanie, że Centrum nie w pełni wywiązało się z obowiązku przesłania organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania sporządzonego przez dyrektora Centrum i podsumowującego audyty wewnętrzne przeprowadzone przez audytora wewnętrznego zgodnie z art. 72 ust. 5 ramowego rozporządzenia finansowego,

                  C.

                  mając na uwadze, że budżet Centrum na rok 2009 wynosił 51 000 000 EUR, tzn. o 25,3 % więcej w porównaniu z rokiem budżetowym 2008,

                  1.

                  zauważa, że budżet Centrum wzrósł z 17 100 000 EUR w 2006 r. do 51 000 000 EUR w 2009 r.;

                  2.

                  zauważa, że w 2009 r. Centrum udostępniono środki w wysokości 51 000 000 EUR, z czego 48 100 000 EUR stanowiły dotacje z budżetu UE;

                  3.

                  podkreśla, że wykorzystanie środków na płatności poprawiło się nieco, by osiągnąć 91 %, co odpowiada kwocie niewykorzystanych środków w wysokości 4 800 000 EUR; zauważa jednak, że to niepełne wykonanie jest związane z faktem, że Centrum ograniczyło swoje wnioski o środki na płatności w celu zmniejszenia ilości gotówki na rachunku bankowym pod koniec roku, jak zażądały Trybunał Obrachunkowy i Komisja;

         Wyniki

                  4.

                  zwraca się ponownie do Centrum o przedstawienie, w tabeli załączonej do przyszłego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego, porównania działań zrealizowanych podczas roku, którego dotyczy udzielenie absolutorium, oraz tych zrealizowanych w roku poprzednim, tak aby pozwolić władzy budżetowej na lepszą ocenę wyników Centrum z roku na rok;

                  5.

                  uznaje jednak, że Centrum jest instytucją, która może odegrać ważną rolę we wzmacnianiu i rozwijaniu wspólnotowego nadzoru nad chorobami, jak również w szacowaniu i informowaniu o dotychczasowych i nowo pojawiających się zagrożeniach dla zdrowia ludzkiego, jakie niosą ze sobą choroby zakaźne;

                  6.

                  wskazuje na znaczny wkład Centrum w działania na rzecz zwalczania pandemii grypy H1N1 w 2009 r., m.in. poprzez wytyczne zawarte w tymczasowym dokumencie w sprawie stosowania szczególnych szczepionek przeciwko grypie pandemicznej podczas pandemii wirusa H1N1 w 2009 r.;

                  7.

                  jest zdania, że należy zwiększyć uprawnienia Centrum, aby Unia dysponowała możliwością dokonania samodzielnej oceny powagi zagrożenia infekcją i mogła usprawnić koordynację między państwami członkowskimi;

                  8.

                  odnotowuje, że Centrum było w stanie opracować w 2009 r. znaczną ilość produktów i usług dotyczących epidemiologii, nadzoru, zapobiegania chorobom zakaźnym i ich kontroli, jak również opublikowało szereg sprawozdań naukowych;

                  9.

                  zwraca się do Trybunału Obrachunkowego o przeprowadzanie kontroli wyników działalności Centrum;

         Przeniesienie środków

                  10.

                  jest zaniepokojony faktem, ze już w 2006 r. Trybunał Obrachunkowy zauważył wysoki poziom środków przeniesionych, co ma negatywny wpływ na wykonanie budżetu i jest naruszeniem zasady jednoroczności; odnotowuje zwłaszcza, że środki przeniesione z roku 2008, wynoszące 2 200 000 EUR, musiały zostać zanulowane, a w roku 2009 środki przeniesione stanowiły 42 % tytułu II – Wydatki administracyjne i 63 % tytułu III – Wydatki operacyjne; wzywa w związku z tym Centrum do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w celu naprawienia tego niedociągnięcia;

         Siedziba Centrum

                  11.

                  przyjmuje z zadowoleniem fakt, że w końcu w dniu 30 czerwca 2010 r. podpisane zostało między zarządem Centrum a szwedzkim ministrem zdrowia publicznego i opieki nad osobami starszymi porozumienie w sprawie siedziby Centrum, a także dokonane zostały stosowne zmiany w prawie umożliwiające umieszczenie pracowników Centrum i ich rodzin w szwedzkim rejestrze ludności;

         Audyt wewnętrzny

                  12.

                  jest zaniepokojony faktem, że Centrum po raz kolejny nie w pełni wywiązało się z obowiązku przesłania organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania sporządzonego przez dyrektora Centrum i podsumowującego treść zalecenia działu audytu wewnętrznego (IAS), jak mowa o tym w art. 72 ust. 5 ramowego rozporządzenia finansowego; jest zaniepokojony w szczególności faktem, że w odniesieniu do działań następczych po wcześniejszych zaleceniach Centrum otrzymało od IAS jedno zalecenie „bardzo ważne” i siedem „ważnych”, ale nie ma informacji o ich treści; nawołuje w związku z tym dyrektora Centrum do podania tych informacji;

                  13.

                  przyjmuje do wiadomości, że IAS przeprowadził także kontrolę zarządzania finansami w roku 2009, której ogólnym celem było uzyskanie wystarczającej pewności co do stosowności procedur wspomagających kontrole wewnętrzne w zakresie zarządzania finansami, planowania przetargów, wykonania budżetu, a także sprawozdawczości, monitorowania i kontroli zarządzania; podkreśla, że zalecenia IAS dotyczą konieczności aktualizowania i zaostrzania procedur finansowych dotyczących środków na zobowiązania i środków na płatności, aby dokładniej określać i zapisywać przeprowadzone kontrole;

                  14.

                  w odniesieniu do innych uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2011 r. (6) w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 124.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 142 z 30.4.2004, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (5)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 141.

         (6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0163. Zob. s. 269 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2013/620/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/351

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011
   (2013/620/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05755/2013 – C7-0040/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 521/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (4), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1183/2011 z dnia 14 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 521/2008 ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0084/2013),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 6 z 10.1.2013, s. 56.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 153 z 12.6.2008, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 302 z 19.11.2011, s. 3.

      (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05755/2013 – C7-0040/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 521/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (4), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1183/2011 z dnia 14 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 521/2008 ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (5),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0084/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych („wspólne przedsiębiorstwo”) zostało utworzone na mocy rozporządzenia (WE) nr 521/2008 w maju 2008 r. jako partnerstwo publiczno-prywatne na okres do dnia 31 grudnia 2017 r., a jego zadaniem jest skupienie się na opracowaniu aplikacji rynkowych i tym samym ułatwienie dodatkowych działań przemysłu zmierzających do szybkiego wdrożenia technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych,

                  B.

                  mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 521/2008 zostało zmienione rozporządzeniem (UE) nr 1183/2011,

                  C.

                  mając na uwadze, że wspólne przedsiębiorstwo posiada niezależność finansową dopiero od listopada 2010 r., a w 2011 r. sporządziło pierwsze roczne sprawozdanie finansowe za pełny rok budżetowy,

                  D.

                  mając na uwadze, że członkami wspólnego przedsiębiorstwa są Unia Europejska, reprezentowana przez Komisję, oraz zrzeszenie przemysłowe New Energy World (NEW-IG) i stowarzyszenie badawcze (N.ERGHY),

                  E.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa za rok budżetowy 2011 jest rzetelne,

                  F.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy wydał opinię z zastrzeżeniami co do legalności i prawidłowości transakcji, na których opiera się sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa,

                  G.

                  mając na uwadze, że maksymalny wkład Unii na rzecz wspólnego przedsiębiorstwa na cały okres wynosi 470 000 000 EUR, a kwota ta ma zostać wypłacona z budżetu siódmego programu ramowego w dziedzinie badań naukowych, przy czym część tej kwoty przeznaczona na koszty operacyjne nie może przekroczyć 20 000 000 EUR,

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w opinii Trybunału Obrachunkowego roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa rzetelnie przedstawia, we wszystkich istotnych aspektach, jego sytuację finansową na dzień 31 grudnia 2011 r. oraz wyniki jego transakcji i przepływy pieniężne za kończący się tego dnia rok, zgodnie z przepisami jego regulaminu finansowego;

                  2.

                  jest zaniepokojony tym, że w sprawie legalności i prawidłowości transakcji, na których opiera się roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa, Trybunał Obrachunkowy wydał opinię z zastrzeżeniami dotyczącymi tego, że do września 2012 r. zakończono zaledwie osiem z 12 audytów ex post, o których mowa w strategii dotyczącej audytów ex post przyjętej przez Radę Zarządzającą wspólnego przedsiębiorstwa w styczniu 2011 r., na kwotę 4 800 000 EUR (27 % wszystkich otrzymanych przez wspólne przedsiębiorstwo w 2011 r. zestawień poniesionych wydatków), przy czym w wyniku dwóch audytów wykryto poważne błędy, z których ten większy (na kwotę 764 000 EUR) naprawiono w następnym roku;

                  3.

                  zauważa, że poza kwestiami opisanymi w tych dwóch audytach transakcje, na których opiera się roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa za rok 2011, są legalne i prawidłowe we wszystkich istotnych aspektach;

                  4.

                  stwierdza ponadto, że ostateczny budżet wspólnego przedsiębiorstwa na rok 2011 obejmował środki na zobowiązania i na płatności w kwotach odpowiednio 117 000 000 EUR i 60 000 000 EUR oraz że wskaźniki wykorzystania dostępnych środków na zobowiązania i na płatności wyniosły odpowiednio 99,8 % i 87,9 %; zauważa, że kwotę 112 000 000 EUR stanowiącą środki na zobowiązania dostępne na działalność operacyjną (tytuł III budżetu) wykorzystano jako zobowiązanie globalne związane z ogłoszonym w 2011 r. zaproszeniem do składania wniosków;

                  5.

                  zauważa z zaniepokojeniem, że nie zastosowano się do procedury budżetowej określonej w regulaminie finansowym wspólnego przedsiębiorstwa, ponieważ przyznanie przez Komisję odstępstwa umożliwiającego włączenie anulowanych środków do preliminarza dochodów i wydatków na kolejne trzy lata zostało błędnie zinterpretowane; zwraca uwagę, że konsekwencją interpretacji procedury budżetowej przez wspólne przedsiębiorstwo jest błędny wynik budżetowy za rok 2011, jako że środki na płatności w wysokości 6 300 000 EUR przeniesione z 2011 r. na 2012 r. nie zostały uwzględnione w obliczeniach, a rachunek wyniku budżetowego za rok 2010 nie uwzględnia środków na płatności w kwocie 3 300 000 EUR przeniesionych z 2010 r. na 2011 r.;

                  6.

                  jest zaniepokojony, że niewykorzystane zobowiązania globalne z 2010 r. w wysokości 10 400 000 EUR, z ostatecznym terminem realizacji przypadającym na dzień 31 grudnia 2011 r., nie zostały anulowane do końca 2011 r., ale w styczniu 2012 r.;

                  7.

                  przyznaje, że wynikiem zaproszeń do składania wniosków ogłoszonych w latach 2008, 2009 i 2010 było podpisanie umów o dotacje na łączną kwotę 183 400 000 EUR, a w 2011 r. ogłoszono czwarte zaproszenie do składania wniosków na łączną kwotę 111 600 000 EUR, przy czym kwoty te stanowią odpowiednio 41 % i 25 % maksymalnego wkładu UE na pokrycie kosztów działalności badawczej wspólnego przedsiębiorstwa; zauważa ponadto, że w styczniu 2012 r. ogłoszono piąte zaproszenie do składania wniosków na łączną kwotę 79 000 000 EUR, czyli kolejne 18 % maksymalnego wkładu UE; zwraca uwagę na postępy w wykonaniu budżetu;

         Systemy nadzoru i kontroli

                  8.

                  zauważa, że na koniec 2011 r. księgowy zatwierdził podstawowe procedury operacyjne, czego wymaga regulamin finansowy wspólnego przedsiębiorstwa, i wskazano pewne uchybienia; zauważa, że wspólne przedsiębiorstwo określiło plan działania w celu zmierzenia się ze stwierdzonymi problemami i że według wspólnego przedsiębiorstwa zrealizowano większość działań;

         Roczna ocena poziomu wkładu rzeczowego

                  9.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że metoda oceny poziomu wkładu rzeczowego została sfinalizowana i poddana w kwietniu 2012 r. wspólnej ocenie Służby Audytu Wewnętrznego Komisji i jednostki audytu wewnętrznego wspólnego przedsiębiorstwa;

                  10.

                  zwraca szczególnie uwagę na fakt, że łączny poziom wkładów rzeczowych zatwierdzonych przez urzędnika zatwierdzającego na dzień 8 lutego 2012 r. wyniósł 347 600 000 EUR, a w sprawozdaniu z oceny stwierdzono, że kwotę tę należy zmniejszyć o 930 000 EUR, ponieważ niektórzy uczestnicy w celu obliczenia kosztów pośrednich przedstawili swoje koszty szacowane w budżecie w oparciu o 60-procentowy system ryczałtowy zamiast zastosować 20-procentowy ryczałt, który ma zastosowanie do wspólnego przedsiębiorstwa; zauważa, że błąd ten został naprawiony;

         Zarządzanie finansami

                  11.

                  podkreśla fakt, że na koniec grudnia 2011 r. bilans na rachunku bankowym wspólnego przedsiębiorstwa wyniósł 9 200 000 EUR, a między sierpniem i grudniem 2011 r. bilans środków pieniężnych wspólnego przedsiębiorstwa wahał się mniej więcej od 30 000 000 EUR do 60 000 000 EUR; wzywa wspólne przedsiębiorstwo do realizacji wraz z Komisją wszelkich niezbędnych działań służących obniżeniu bilansów pieniężnych na rachunku bankowym do wymaganych poziomów w granicach ustanowionych w umowach finansowych z Komisją;

         Inne kwestie dotyczące zarządzania

                  12.

                  przyznaje, że w 2011 r. wspólne przedsiębiorstwo opracowało plan ciągłości działania i poczyniło postępy w zakresie formalizacji polityki bezpieczeństwa IT, przy czym plan ciągłości działania zawiera plan przywrócenia zdolności do działania po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej przyjęty w czerwcu 2012 r.;

                  13.

                  zwraca uwagę, że w regulaminie finansowym wspólnego przedsiębiorstwa nie wprowadzono jeszcze zmian polegających na włączeniu do niego przepisu dotyczącego uprawnień audytora wewnętrznego Komisji; zauważa jednak, że odpowiednie zadania Służby Audytu Wewnętrznego i jednostki audytu wewnętrznego zostały określone i zatwierdzone przez Radę Zarządzającą w marcu 2011 r.;

                  14.

                  przychylnie odnosi się do faktu, że umowa z państwem przyjmującym między wspólnym przedsiębiorstwem a władzami belgijskimi w sprawie pomieszczeń biurowych, przywilejów i immunitetów oraz pozostałego wsparcia została podpisana 3 lutego 2012 r.;

         Inne kwestie

                  15.

                  ponownie zachęca Trybunał Obrachunkowy do przekazania Parlamentowi Europejskiemu w rozsądnym terminie specjalnego sprawozdania na temat wspólnych kwestii, które wynikają z charakteru wspólnych przedsiębiorstw i którymi wspólne przedsiębiorstwa powinny się zająć wraz ze swoimi partnerami, aby zapewnić ich wartość dodaną oraz skuteczne wykonywanie unijnych programów badawczych, programów rozwoju technologicznego i programów demonstracyjnych; odnotowuje ponadto, że w sprawozdaniu tym należy zawrzeć ocenę efektywności procesu tworzenia i struktury wspólnych przedsiębiorstw.

         (1)  Dz.U. C 6 z 10.1.2013, s. 56.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 153 z 12.6.2008, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 302 z 19.11.2011, s. 3.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2013/564/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2011#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/189

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2011
   (2013/564/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 216/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) w sprawie utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, w szczególności jego art. 60,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0075/2013),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 53.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 216/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) w sprawie utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, w szczególności jego art. 60,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0075/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego („Agencji”) za rok budżetowy 2011 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

                  B.

                  mając na uwadze to, że w dniu 10 maja 2012 r. Parlament udzielił dyrektorowi wykonawczemu Agencji absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2010 (6), a w swojej rezolucji dołączonej do decyzji w sprawie absolutorium między innymi:

                              —

                              wezwał Agencję, żeby podejmowała odpowiednie działania w celu uniknięcia uchybień, które zagrażają przejrzystości procesu udzielania zamówień oraz zasadzie należytego zarządzania finansami,

                              —

                              wezwał Komisję do zadbania o to, aby Agencja poprawnie stosowała przepisy Unii; podkreślił znaczenie przejrzystości procedur udzielania zamówień publicznych i naboru pracowników,

                              —

                              wezwał Agencję do należytego uwzględniania doświadczenia zawodowego członków swojego personelu w celu zapobiegania konfliktom interesów; wyraził opinię, że w polityce Agencji w dziedzinie konfliktu interesów należy określić, w jakim zakresie i na jakich warunkach pracownik Agencji może być zaangażowany w certyfikację samolotu, nad którym pracował przed podjęciem pracy w Agencji,

                              —

                              wezwał Agencję do stosowania skutecznych procedur, dzięki którym będą należycie rozwiązywane możliwe zarzuty dotyczące konfliktu interesów w łonie Agencji; ponadto wezwał Agencję, żeby publikowała na swojej stronie internetowej deklaracje interesów i doświadczenie zawodowe swoich ekspertów, kadry kierowniczej, członków zarządu i innych osób, których działalność jest związana z procesem certyfikacji; zauważył, że Agencja powinna stosować się do wytycznych Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w dziedzinie konfliktu interesów,

                              —

                              wezwał Agencję do dalszego wprowadzania istniejącej zadaniowej struktury budżetu operacyjnego, aby wyraźnie powiązać program prac z prognozami finansowymi i jeszcze bardziej poprawić monitorowanie wyników oraz związaną z tym sprawozdawczość,

                              —

                              wezwał Agencję do dalszego doskonalenia dokumentacji w zakresie planowania i programowania inspekcji; przypomniał Agencji o znaczeniu dokumentowania oceny ryzyka i kryteriów stosowanych w czasie planowania inspekcji w celu uzasadnienia swoich wewnętrznych procesów decyzyjnych w przypadkach, w których wykryto znaczne uchybienia wpływające na bezpieczeństwo obywateli Unii,

                              —

                              wezwał ponadto Agencję do dalszego zwiększenia swojej skuteczności w zakresie zarządzania kwestiami mającymi kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa poprzez:

                                          —

                                          monitorowanie informacji,

                                          —

                                          skrócenie długości sprawozdań i okresu wdrażania zaleceń,

                                          —

                                          dokumentowanie procesu decyzyjnego, w który zaangażowana jest Agencja i Komisja,

                                          —

                                          odpowiednie ograniczanie ryzyka wystąpienia potencjalnych przypadków konfliktu interesów,

                  C.

                  mając na uwadze, że Agencja finansowana jest w około 75 % z opłat, honorariów i innych przychodów oraz w około 25 % z wkładu finansowego z budżetu Unii,

                  D.

                  mając na uwadze, że według Trybunału Obrachunkowego budżet Agencji na 2011 r. wyniósł 138 700 000 EUR w porównaniu z kwotą 137 200 000 EUR w 2010 r., co stanowi wzrost o 1,09 %,

                  E.

                  mając na uwadze, że według Trybunału Obrachunkowego wkład Unii do budżetu Agencji na 2011 r. wyniósł 34 400 000 EUR w porównaniu z kwotą 34 197 000 EUR w 2010 r., co stanowi wzrost o 0,59 %,

                  1.

                  podkreśla istotny wkład Agencji w utrzymanie wysokiego i jednolitego poziomu bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego w Europie;

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  2.

                  zauważa w oparciu o sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego, że wkład Unii na rzecz Agencji w 2011 r. wyniósł 34,4 mln EUR w porównaniu z kwotą 34,2 mln EUR w 2010 r.;

                  3.

                  odnotowuje w oparciu o sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego, że całkowity budżet w wysokości 138 700 000 EUR obejmował:

                              —

                              kwotę 34,4 mln EUR, stanowiącą dotację Unii (24,8 %),

                              —

                              kwotę 75,2 mln EUR, stanowiącą dochód własny Agencji (54,2 %),

                              —

                              kwotę 1,7 mln EUR, stanowiącą wkład z państw trzecich (1,2 %),

                              —

                              kwotę 24,7 mln EUR, stanowiącą dochód pochodzący z opłat i honorariów przeznaczony na określony cel (17,8 %),

                              —

                              kwotę 1,4 mln EUR, stanowiącą inne dochody Agencji (1 %),

                              —

                              kwotę 1,2 mln EUR, stanowiącą inne dotacje (1 %);

                  4.

                  odnotowuje, że wysiłki w zakresie monitorowania budżetu w roku budżetowym przyczyniły się do wysokiego poziomu wykonania budżetu (98,80 %);

         Zobowiązania i przeniesienia

                  5.

                  stwierdza w oparciu o roczne sprawozdanie finansowe Agencji za 2011 r., że w 2011 r. Agencja wykorzystała tylko środki niezróżnicowane;

                  6.

                  odnotowuje w oparciu o sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego, że obniżenie w czerwcu 2010 r. współczynnika korygującego dla Niemiec doprowadziło do powstania znacznej nadwyżki w środkach Agencji w ramach tytułu I (koszty osobowe) na 2011 r. i że około 3 mln EUR (7 % środków) przesunięto z tytułu I do różnych pozycji budżetu w tytule III (wydatki operacyjne) pomimo ich niskiego wskaźnika wykonania pod względem płatności; zauważa ponadto, że to duże przesunięcie środków między tytułami, które znacznie zmieniło strukturę budżetu, nie zostało przedstawione do zatwierdzenia zarządowi Agencji; wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o podjętych działaniach, ponieważ sytuacja ta stanowi naruszenie budżetowej zasady specyfikacji;

                  7.

                  przyjmuje do wiadomości, że w wyniku przesunięcia środki w ramach tytułu III zwiększyły się do 13,7 mln EUR i że pod koniec 2011 r. kwotę 7,8 mln EUR przeniesiono na 2012 r., a także że przeniesiona kwota stanowi 56,9 % zwiększonej kwoty; domaga się od Agencji poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w celu ograniczenia wysokiego poziomu przeniesień, ponieważ sytuacja ta stanowi naruszenie budżetowej zasady jednoroczności;

                  8.

                  zauważa w oparciu o roczne sprawozdanie finansowe, że całkowite wykorzystanie środków na zobowiązania wyniosło 148 450 344,53 EUR, z czego 121 966 394,59 EUR zaangażowano, a 26 483 949,94 EUR w środkach na zobowiązania z dochodów przeznaczonych na określony cel automatycznie przeniesiono zgodnie z art. 10 rozporządzenia finansowego Agencji; zauważa, że przeniesienie to stanowi 17,8 % całości; wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w celu ograniczenia wysokiego poziomu przeniesień, ponieważ sytuacja ta stanowi naruszenie budżetowej zasady jednoroczności, zwraca się do Komisji, by jak najprędzej przedstawiła wniosek w celu zaradzenia sprzeczności między zasadą jednoroczności i potrzebą finansowania wieloletnich projektów certyfikacyjnych;

         Systemy nadzoru i kontroli

                  9.

                  odnotowuje w oparciu o sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego, że Agencja musi poprawić zarządzanie środkami trwałymi; wzywa Agencję do pilnego poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w celu udoskonalenia systemu spisu i zarządzania finansowego kosztami wewnętrznych projektów informatycznych;

                  10.

                  zauważa z zaniepokojeniem, że na koniec 2011 r. Agencja posiadała środki w wysokości 55 mln EUR (2010: 49 mln EUR) w całości zgromadzone na rachunkach prowadzonych w jednym banku; przyjmuje do wiadomości, że Agencja ma zamiar otworzyć rachunki w co najmniej dwóch bankach, zgodnie z zaleceniem Trybunału Obrachunkowego; przyjmuje do wiadomości, że w tym celu planuje ona rozpocząć na początku 2013 r. konkurencyjną procedurę negocjacyjną; wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o ukończeniu działań podjętych w celu ograniczenia swojego ryzyka finansowego;

         Konflikt interesów i przejrzystość

                  11.

                  przyjmuje z zadowoleniem fakt, że Trybunał Obrachunkowy przeprowadził kontrolę mającą na celu ocenę polityki i procedur zarządzania sytuacjami konfliktu interesów w czterech agencjach europejskich, w tym w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, i przedstawił wyniki tej kontroli w sprawozdaniu specjalnym Trybunału Obrachunkowego nr 15/2012;

                  12.

                  ubolewa, że według ustaleń Trybunału Obrachunkowego w chwili ukończenia prac w terenie (październik 2011 r.) Agencja nie zarządzała w odpowiedni sposób konfliktami interesów; ubolewa ponadto, że Agencja nie dysponowała żadną polityką zarządzania konfliktami interesów;

                  13.

                  ponownie stwierdza, że swojemu pracownikowi, który wcześniej pracował u producenta statku lotniczego, Agencja nie powinna powierzać zadania certyfikacji statku powietrznego, nad którym pracownik ten pracował, będąc zatrudniony przez tego producenta, jako że w takiej sytuacji istnieje możliwość wystąpienia konfliktu interesów; zauważa, że taka sytuacja wystąpiła w co najmniej jednym przypadku certyfikacji; zaznacza, że zasada kolegialności w odniesieniu do technicznej oceny i procesu decyzyjnego sama w sobie nie zapobiega ryzyku konfliktu interesów;

                  14.

                  odnotowuje, że Agencja podjęła szereg kroków w następstwie kontroli Trybunału Obrachunkowego i opublikowania sprawozdania specjalnego nr 15/2012, a w szczególności:

                              —

                              w dniu 1 sierpnia 2012 r. Agencja przyjęła zmieniony kodeks postępowania pracowników EASA, w tym politykę w sprawie prezentów i gościnności wraz z polityką ukierunkowaną na zapobieganie konfliktom interesów i ich łagodzenie, odpowiadającą zaleceniom Trybunału Obrachunkowego i wytycznym OECD; zauważa, że polityka dotycząca konfliktu interesów wymaga od całej kadry zarządzającej, członków komitetu wykonawczego i pracowników na wrażliwych stanowiskach oraz zewnętrznych ekspertów zaangażowanych w podstawową działalność Agencji, by wypełnili deklarację o braku konfliktu interesów; żąda, by oprócz deklaracji o braku konfliktu interesów pracowników na stronie internetowej EASA upubliczniono również deklaracje kadry zarządzającej i ekspertów zewnętrznych,

                              —

                              w dniu 1 sierpnia 2012 r. Agencja powołała komisję etyki w celu zagwarantowania niezależnej, bezstronnej i obiektywnej oceny deklaracji o braku konfliktu interesów składanych przez pracowników Agencji, wspierania kadry zarządzającej w ocenie wypełnionych formularzy deklaracji interesów oraz zajmowania się wszelkimi powiązanymi kwestiami przedstawionymi komisji etyki; komisja etyki jest teraz w pełni operacyjna po przyjęciu swojego regulaminu, m.in. szczegółowych kryteriów rozpatrywania i oceny deklaracji o braku konfliktu interesów składanych przez pracowników Agencji; zauważa, że członkowie zarządu nie są skłonni do podpisania deklaracji interesów; wzywa do podjęcia działań w tej sprawie i nalega na przewodniczącego zarządu, aby złożył organowi udzielającemu absolutorium wyjaśnienia na temat tej sytuacji,

                              —

                              aktualnie (styczeń 2013 r.) Agencja wdraża politykę dotyczącą konfliktu interesów, w tym obowiązkowe szkolenia prowadzone przez zewnętrznego konsultanta dla wszystkich pracowników Agencji, a także regularne szkolenia wprowadzające dla nowych pracowników Agencji,

                              —

                              w dniu 1 sierpnia 2012 r. ogłoszono podobny kodeks postępowania dla komisji odwoławczej, zaś do końca lutego 2013 r. zewnętrzny konsultant przeprowadzi szkolenia dla członków komisji odwoławczej,

                              —

                              w czerwcu 2012 r. Agencja ogłosiła propozycję kodeksu postępowania dla swojego zarządu; następnie Komisja, przy wsparciu Agencji, przejęła inicjatywę w sprawie przyjęcia tego kodeksu postępowania przez zarząd;

                        domaga się od Agencji kontynuowania działań zgodnie z zaleceniami Trybunału Obrachunkowego, aby uniknąć jakichkolwiek konfliktów interesów w jej poszczególnych strukturach zarządzających i operacyjnych, oraz złożenia organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania z wdrażania wyżej wymienionych strategii i procedur, a także dotyczącego wszelkich innych zmian związanych z zarządzaniem konfliktami interesów;

                  15.

                  wzywa Agencję do ujęcia w każdym z jej rocznych sprawozdań z działalności specjalnej sekcji, w której opisane zostaną działania podjęte na rzecz zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi i która zawierać będzie m.in. następujące informacje:

                              —

                              liczbę poddanych kontroli przypadków konfliktu interesów,

                              —

                              liczbę przypadków tzw. syndromu drzwi obrotowych,

                              —

                              środki podjęte w każdej kategorii przypadków,

                              —

                              liczbę wszczętych postępowań dotyczących przypadków nadużycia zaufania i ich wyniki,

                              —

                              nałożone sankcje;

                  16.

                  stwierdza, że życiorys dyrektora wykonawczego Agencji i czterech innych dyrektorów jest teraz dostępny na stronie internetowej Agencji wraz z odpowiednimi deklaracjami o braku konfliktu interesów; dostrzega wysiłki Agencji zmierzające ku większej przejrzystości, ale ciągle jest zdania, że przepisy te powinno się stosować także do wszystkich ekspertów/pracowników uczestniczących w procesie certyfikacji statków powietrznych, jak wskazano na to w procedurze udzielenia absolutorium za rok 2010; wzywa Agencję do jak najszybszego poinformowania organu udzielającego absolutorium o postępach w tym zakresie;

                  17.

                  ubolewa, że ani życiorys (obejmujący przynajmniej kwalifikacje zawodowe), ani deklaracje o braku konfliktu interesów członków zarządu i obserwatorów nie są dostępne publicznie na stronie internetowej Agencji, jak tego zażądano w poprzedniej procedurze udzielenia absolutorium; wzywa Agencję i jej zarząd, by podjęły natychmiastowe środki w celu zaradzenia tej sytuacji;

         Audyt wewnętrzny

                  18.

                  odnotowuje w oparciu o roczne sprawozdanie z kontroli wewnętrznej za 2011 r., że w 2011 r. służba audytu wewnętrznego dokonała oceny postępów Agencji w realizacji jej zaleceń wydanych w wyniku kontroli w 2006 r. dotyczącej wdrażania norm kontroli wewnętrznej Komisji, późniejszej weryfikacji w 2007 r., kontroli dochodów i kosztów bezpośrednich w 2008 r. oraz kontroli zarządzania zasobami ludzkimi w 2009 r.; zauważa ponadto, że służba audytu wewnętrznego potwierdziła, iż 16 z 18 zaleceń wdrożono w odpowiedni i skuteczny sposób; wzywa Agencję, by powiadamiała organ udzielający absolutorium o działaniach podejmowanych w celu wypełnienia dwóch pozostałych zaleceń;

         Procedury rekrutacyjne

                  19.

                  na podstawie rocznego sprawozdania z działalności dostrzega, że w 2011 r. Agencja zawarła 85 nowych umów o pracę i pod koniec roku zatrudniała ogółem 642 pracowników;

                  20.

                  odnotowuje w oparciu o sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego, że Agencja powinna jeszcze poprawić przejrzystość procedur naboru pracowników; wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w celu udoskonalenia procedur rekrutacyjnych;

                  21.

                  przypomina Agencji o znaczeniu zapewnienia odpowiednich kryteriów wyszkolenia i kwalifikacji w odniesieniu do zespołów przeprowadzających inspekcje i ich liderów; wzywa Agencję, aby kontynuowała wysiłki w tym zakresie;

                  22.

                  jeżeli chodzi o inne uwagi dołączone do decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 17 kwietnia 2013 r. (7) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 53.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 175.

         (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0134 (zob. s. 374 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: 2011/853/UE: Decyzja Rady z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Europejskiej konwencji o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym#Europejska konwencja o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym

text:
               20.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 336/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 29 listopada 2011 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Europejskiej konwencji o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym
   (2011/853/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 16 lipca 1999 r. Rada upoważniła Komisję, aby ta w imieniu Wspólnoty Europejskiej prowadziła na forum Rady Europy negocjacje w sprawie konwencji o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym.

               (2)

               Rada Europy przyjęła Europejską konwencję o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym („konwencję”) w dniu 24 stycznia 2001 r.

               (3)

               Konwencja ustanawia ramy regulacyjne, które są prawie identyczne z tymi, które zawiera dyrektywa 98/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 listopada 1998 r. w sprawie prawnej ochrony usług opartych lub polegających na warunkowym dostępie (1).

               (4)

               Konwencja weszła w życie w dniu 1 lipca 2003 r. i jest otwarta do podpisu dla Unii i jej państw członkowskich.

               (5)

               Dzięki podpisaniu konwencji łatwiej byłoby rozszerzyć poza granice Unii stosowanie przepisów, które są podobne do przepisów dyrektywy 98/84/WE, oraz ustanowić prawo o usługach opartych na dostępie warunkowym, które miałoby zastosowanie na całym kontynencie europejskim.

               (6)

               Przyjmując dyrektywę 98/84/WE, Unia skorzystała ze swoich kompetencji wewnętrznych w dziedzinach objętych zakresem konwencji, z wyjątkiem jej art. 6 i 8 w zakresie, w jakim art. 8 odnosi się do środków na mocy art. 6. Konwencja powinna zatem zostać podpisana zarówno przez Unię, jak i jej państwa członkowskie.

               (7)

               Konwencja powinna zostać podpisana w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania Europejskiej konwencji o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym, z zastrzeżeniem zawarcia konwencji.
   Tekst konwencji dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania konwencji w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2011 r.

            W imieniu Rady

         K. SZUMILAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 320 z 28.11.1998, s. 54.

      TŁUMACZENIE
      EUROPEJSKA KONWENCJA O PRAWNEJ OCHRONIE USŁUG OPARTYCH LUB POLEGAJĄCYCH NA DOSTĘPIE WARUNKOWYM
      PREAMBUŁA
      Państwa członkowskie Rady Europy, pozostałe państwa oraz Wspólnota Europejska, sygnatariusze niniejszej konwencji,
      zważywszy, że celem Rady Europy jest osiągnięcie większej jedności jej członków;
      mając na uwadze zalecenie nr R (91) 14 Komitetu Ministrów w sprawie ochrony prawnej kodowanych usług telewizyjnych;
      zważywszy, że piractwo dekoderów kodowanych usług telewizyjnych nadal stanowi problem w całej Europie;
      biorąc pod uwagę, że od dnia przyjęcia wspomnianego wyżej zalecenia pojawiły się nowe rodzaje usług i urządzeń opartych lub polegających na dostępie warunkowym oraz nowe formy nielegalnego dostępu do nich;
      biorąc pod uwagę duże różnice istniejące pomiędzy państwami europejskimi w zakresie ustawodawstwa regulującego ochronę usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym;
      biorąc pod uwagę, że nielegalny dostęp zagraża efektywności ekonomicznej instytucji zapewniających usługi radiofonii i usługi społeczeństwa informacyjnego i, w konsekwencji, może mieć negatywny wpływ na różnorodność programów i usług oferowanych ogółowi społeczeństwa;
      przekonane o konieczności realizacji wspólnej strategii, której celem jest ochrona usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym;
      przekonane, że sankcje karne, administracyjne lub inne mogą odgrywać skuteczną rolę w zapobieganiu nielegalnym działaniom przeciw usługom opartym na warunkowym dostępie;
      uznając, że szczególną uwagę należy zwrócić na nielegalne działania prowadzone w celach handlowych;
      uwzględniając istniejące instrumenty międzynarodowe, które zawierają przepisy dotyczące ochrony usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym,
      UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      SEKCJA I

         POSTANOWIENIA OGÓLNE

      Artykuł 1
      Przedmiot i cel
      Niniejsza konwencja dotyczy usług społeczeństwa informacyjnego i usług radiofonii dostarczanych za opłatą i opartych lub polegających na dostępie warunkowym. Celem niniejszej konwencji jest doprowadzenie do uznania za niezgodne z prawem na terytorium Stron pewnej liczby działań umożliwiających uzyskanie nieuprawnionego dostępu do usług chronionych i zbliżenie ustawodawstw Stron w tej dziedzinie.
      Artykuł 2
      Definicje
      Na użytek niniejszej konwencji:

                  a)

                  „usługa chroniona” oznacza każdą z następujących usług, świadczoną za opłatą i na podstawie dostępu warunkowego:

                              —

                              telewizyjne usługi programowe określone w art. 2 zmienionej Europejskiej konwencji o telewizji ponadgranicznej,

                              —

                              usługi transmisji radiowej, oznaczające programy radiowe skierowane do odbioru publicznego transmitowane drogą kablową lub bezprzewodową, w tym przez satelitę,

                              —

                              usługi społeczeństwa informacyjnego, rozumiane jako usługi świadczone drogą elektroniczną, na odległość i na indywidualne zamówienie odbiorcy,

                        lub świadczenie warunkowego dostępu do powyższych usług, uznane za usługę samą w sobie;

                  b)

                  „warunkowy dostęp” oznacza wszelkie środki lub urządzenia techniczne, zapewniające dostęp w zrozumiałej formie, uwarunkowany wcześniejszym indywidualnym zezwoleniem, do usług, o których mowa w lit. a) niniejszego artykułu;

                  c)

                  „urządzenia dostępu warunkowego” oznaczają wszelki sprzęt, oprogramowanie lub urządzenie zaprojektowane lub przystosowane do udostępniania w zrozumiałej formie jednej z usług, o których mowa w lit. a) niniejszego artykułu;

                  d)

                  „urządzenie nielegalne” oznacza wszelki sprzęt, oprogramowanie lub urządzenie zaprojektowane lub przystosowane do udostępniania w zrozumiałej formie jednej z usług, o których mowa w lit. a) niniejszego artykułu, bez zezwolenia usługodawcy.

            Artykuł 3
      Beneficjenci
      Niniejsza konwencja ma zastosowanie do każdej osoby fizycznej lub prawnej oferującej usługę chronioną określoną w art. 2 lit. a) powyżej, bez względu na jej przynależność państwową i podleganie lub niepodleganie kompetencji jednej ze Stron.
      SEKCJA II

         DZIAŁANIA NIEZGODNE Z PRAWEM

      Artykuł 4
      Naruszenia prawa
      Za niezgodne z prawem uznaje się następujące działania na terytorium jednej ze Stron:

                  a)

                  wytwarzanie lub produkcja urządzeń nielegalnych w celach handlowych;

                  b)

                  przywóz urządzeń nielegalnych w celach handlowych;

                  c)

                  dystrybucja urządzeń nielegalnych w celach handlowych;

                  d)

                  sprzedaż lub wynajem urządzeń nielegalnych w celach handlowych;

                  e)

                  posiadanie urządzeń nielegalnych w celach handlowych;

                  f)

                  instalacja, serwis lub wymiana urządzeń nielegalnych w celach handlowych;

                  g)

                  promocja handlowa, marketing lub reklama na rzecz urządzeń nielegalnych.

            Każda ze Stron może, w każdej chwili, w oświadczeniu skierowanym do Sekretarza Generalnego Rady Europy oświadczyć, że doprowadzi do uznania za niezgodne z prawem również działania inne niż te, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu.
      SEKCJA III

         SANKCJE I ŚRODKI PRAWNE

      Artykuł 5
      Sankcje w odniesieniu do działań niezgodnych z prawem
      Strony przyjmują środki, aby działania niezgodne z prawem określone w art. 4 powyżej podlegały sankcjom karnym, administracyjnym lub innym. Środki te muszą być skuteczne, odstraszające i proporcjonalne do potencjalnego wpływu działań niezgodnych z prawem.
      Artykuł 6
      Zajęcie, konfiskata, przepadek
      Strony przyjmują takie odpowiednie środki, które mogą być konieczne do zajęcia i konfiskaty urządzeń nielegalnych lub sprzętu do promocji, marketingu lub reklamy wykorzystywanego do naruszania prawa, jak również przepadku wszelkich korzyści lub zysków finansowych wynikających z działań niezgodnych z prawem.
      Artykuł 7
      Postępowanie cywilne
      Strony przyjmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby podmioty świadczące usługi chronione, których interes doznał uszczerbku w wyniku określonych w art. 4 działań niezgodnych z prawem, miały dostęp do odpowiednich środków prawnych, włączając w to wystąpienie z roszczeniem o odszkodowanie i uzyskanie nakazu sądowego lub innego środka zapobiegawczego oraz, gdy ma to zastosowanie, złożenie wniosków o wycofanie z obiegu handlowego urządzeń nielegalnych.
      SEKCJA IV

         WDROŻENIE I ZMIANY

      Artykuł 8
      Współpraca międzynarodowa
      Strony zobowiązują się do wzajemnej pomocy we wdrażaniu niniejszej konwencji. Zgodnie z postanowieniami stosownych instrumentów międzynarodowych w zakresie współpracy międzynarodowej w dziedzinie prawa karnego lub administracyjnego oraz przepisów prawa krajowego, Strony zapewniają sobie wzajemnie wsparcie za pomocą jak najszerzej pojętych środków współpracy w dochodzeniach i postępowaniach sądowych dotyczących naruszeń prawa o charakterze karnym lub administracyjnym, określonych zgodnie z niniejszą konwencją.
      Artykuł 9
      Konsultacje wielostronne
      1.   W terminie dwóch lat od wejścia w życie niniejszej konwencji, a następnie co dwa lata, a także w każdym przypadku na wniosek jednej ze Stron, Strony przeprowadzają konsultacje wielostronne w ramach Rady Europy w celu analizy stosowania niniejszej konwencji oraz możliwości jej zmiany lub rozszerzenia stosowania któregokolwiek z jej postanowień, w szczególności w odniesieniu do definicji określonych w art. 2. Konsultacje te będą odbywać się podczas spotkań zwołanych przez Sekretarza Generalnego Rady Europy.
      2.   Każda ze Stron może być reprezentowana podczas konsultacji wielostronnych przez jednego lub kilku przedstawicieli. Każda ze Stron dysponuje prawem do jednego głosu. Każdemu państwu będącemu stroną niniejszej konwencji przysługuje jeden głos. W kwestiach z zakresu kompetencji Wspólnoty Europejskiej korzysta ona ze swojego prawa głosu i dysponuje liczbą głosów równą liczbie państw członkowskich będących Stronami niniejszej konwencji. Wspólnota Europejska nie głosuje, jeżeli głosowanie dotyczy kwestii niewchodzącej w zakres jej kompetencji.
      3.   Każde państwo, o którym mowa w art. 12 ust. 1, lub Wspólnota Europejska niebędąca Stroną niniejszej konwencji może być reprezentowana podczas spotkań konsultacyjnych przez obserwatora.
      4.   Po każdej konsultacji Strony przekazują Komitetowi Ministrów Rady Europy sprawozdanie dotyczące konsultacji i funkcjonowania konwencji, w tym – jeżeli Strony uznają to za konieczne – propozycje zmian konwencji.
      5.   Z zastrzeżeniem postanowień niniejszej konwencji, Strony ustanawiają regulamin wewnętrzny spotkań konsultacyjnych.
      Artykuł 10
      Zmiany
      1.   Każda Strona może proponować zmiany w niniejszej konwencji.
      2.   Wszystkie propozycje zmian zgłasza się Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, który przekazuje je państwom członkowskim Rady Europy, innym państwom będącym Stronami Europejskiej konwencji kulturalnej, Wspólnocie Europejskiej i każdemu państwu niebędącemu członkiem, które przystąpiło lub zostało zaproszone do przystąpienia do niniejszej konwencji zgodnie z postanowieniami art. 13.
      3.   Każda zmiana zaproponowana zgodnie z postanowieniami poprzedniego ustępu zostanie rozpatrzona w terminie sześciu miesięcy od daty jej przekazania przez Sekretarza Generalnego podczas wielostronnego spotkania konsultacyjnego, w trakcie którego zmiana może zostać przyjęta większością dwóch trzecich głosów państw, które ratyfikowały konwencję.
      4.   Tekst przyjęty podczas wielostronnego spotkania konsultacyjnego przedstawia się do zatwierdzenia Komitetu Ministrów. Po zatwierdzeniu przez Komitet, tekst zmiany przekazuje się Stronom do akceptacji.
      5.   Wszystkie zmiany wchodzą w życie w trzydziestym dniu po poinformowaniu Sekretarza Generalnego przez wszystkie Strony o jej przyjęciu.
      6.   Komitet Ministrów może, na podstawie zalecenia wydanego przez uczestników wielostronnego spotkania konsultacyjnego, zdecydować – większością głosów określoną w art. 20 lit. d Statutu Rady Europy i jednomyślną decyzją przedstawicieli Stron umocowanych do zasiadania w Komitecie – że dana zmiana wejdzie w życie po upływie dwóch lat od daty jej przekazania do przyjęcia, o ile jedna ze Stron nie zgłosiła Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy sprzeciwu w odniesieniu do jej wejścia w życie. W przypadku zgłoszenia takiego sprzeciwu zmiana wejdzie w życie w pierwszym dniu miesiąca po dniu, w którym Strona konwencji zgłaszająca sprzeciw złoży Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy akt przyjęcia.
      7.   Jeżeli Komitet Ministrów zatwierdził zmianę, ale nie weszła ona jeszcze w życie zgodnie z postanowieniami ust. 5 lub 6 powyżej, dane państwo lub Wspólnota Europejska nie mogą wyrazić zgody na przystąpienie do niniejszej konwencji bez jednoczesnego przyjęcia tej zmiany.
      Artykuł 11
      Stosunek do innych konwencji lub umów
      1.   Niniejsza konwencja nie narusza praw i obowiązków wynikających z wielostronnych konwencji międzynarodowych dotyczących szczególnych kwestii.
      2.   Strony konwencji mogą zawierać między sobą umowy dwustronne lub wielostronne dotyczące kwestii regulowanych niniejszą konwencją w celu uzupełnienia lub wzmocnienia jej postanowień lub ułatwienia stosowania zasad w niej zawartych.
      3.   Jeżeli dwie lub więcej Stron zawarły już umowę lub traktat na temat objęty zakresem niniejszej konwencji lub jeżeli ustanowiły one już w inny sposób wzajemne stosunki w tej dziedzinie, są one uprawnione do stosowania tej umowy lub traktatu lub do odpowiedniego uregulowania tych stosunków, zamiast niniejszej konwencji, jeżeli ułatwia to współpracę międzynarodową.
      4.   We wzajemnych stosunkach Stron będących członkami Wspólnoty Europejskiej mają zastosowanie przepisy Wspólnoty, a przepisy wynikające z niniejszej konwencji mają zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy brak przepisów wspólnotowych regulujących dany obszar.
      SEKCJA V

         POSTANOWIENIA KOŃCOWE

      Artykuł 12
      Podpisanie i wejście w życie
      1.   Niniejsza konwencja jest otwarta do podpisu dla państw członkowskich Rady Europy i innych państw będących stronami Europejskiej konwencji kulturalnej oraz dla Wspólnoty Europejskiej. Państwa te i Wspólnota Europejska mogą wyrazić zgodę na przystąpienie do niniejszej konwencji:

                  a)

                  przez jej podpisanie bez zastrzeżenia ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia; lub

                  b)

                  przez jej podpisanie z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, a następnie przez ratyfikację, przyjęcie lub zatwierdzenie.

            2.   Dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia lub zatwierdzające zostaną złożone Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.
      3.   Niniejsza konwencja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie okresu trzech miesięcy od daty, w której trzy państwa członkowskie Rady Europy wyraziły swoją zgodę na przystąpienie do niniejszej konwencji zgodnie z postanowieniami poprzedniego ustępu.
      4.   W odniesieniu do każdego państwa sygnatariusza lub Wspólnoty Europejskiej, które później wyrażą swoją zgodę na przystąpienie do konwencji, wchodzi ona w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty wyrażenia zgody na przystąpienie do konwencji zgodnie z postanowieniami ust. 1.
      Artykuł 13
      Przystąpienie do konwencji państw niebędących jej członkami
      1.   Po wejściu w życie niniejszej konwencji Komitet Ministrów Rady Europy może, po zasięgnięciu opinii Stron konwencji, zaprosić każde państwo niewymienione w art. 12 ust. 1 do przystąpienia do niniejszej konwencji, podejmując decyzję większością przewidzianą w art. 20 lit. d Statutu Rady Europy i jednomyślną decyzją przedstawicieli umawiających się Stron, upoważnionych do zasiadania w Komitecie.
      2.   W odniesieniu do każdego państwa przystępującego konwencja wchodzi w życie w pierwszym dniu miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty złożenia dokumentu przystąpienia Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.
      Artykuł 14
      Terytorialny zakres stosowania
      1.   Przy podpisywaniu lub składaniu swego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzającego lub akcesyjnego każde państwo lub Wspólnota Europejska mogą określić terytorium lub terytoria, do których stosuje się niniejsza konwencja.
      2.   Każde państwo lub Wspólnota Europejska mogą następnie, w każdej chwili w późniejszym terminie, za pośrednictwem oświadczenia skierowanego do Sekretarza Generalnego Rady Europy, rozszerzyć stosowanie niniejszej konwencji na każde inne terytorium określone w tym oświadczeniu. W odniesieniu do takiego terytorium konwencja wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty przyjęcia oświadczenia przez Sekretarza Generalnego.
      3.   Każde oświadczenie złożone na mocy dwóch ustępów poprzedzających może w odniesieniu do każdego terytorium określonego w takim oświadczeniu zostać wycofane w drodze powiadomienia skierowanego do Sekretarza Generalnego Rady Europy. Wycofanie staje się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty przyjęcia powiadomienia przez Sekretarza Generalnego.
      Artykuł 15
      Zastrzeżenia
      Do niniejszej konwencji nie można wnosić zastrzeżeń.
      Artykuł 16
      Rozstrzyganie sporów
      W przypadku jakiegokolwiek sporu między Stronami w odniesieniu do interpretacji lub stosowania niniejszej konwencji Strony zobowiązują się do osiągnięcia polubownego rozstrzygnięcia sporu w drodze negocjacji lub w inny wybrany przez siebie pokojowy sposób, w tym przedłożenie sporu trybunałowi arbitrażowemu, który podejmie wiążące Strony sporu decyzje.
      Artykuł 17
      Wypowiedzenie
      1.   Każda ze Stron może, w każdej chwili, wypowiedzieć niniejszą konwencję w drodze powiadomienia skierowanego do Sekretarza Generalnego Rady Europy.
      2.   Wypowiedzenie takie staje się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty otrzymania powiadomienia przez Sekretarza Generalnego.
      Artykuł 18
      Powiadomienia
      Sekretarz Generalny Rady Europy powiadamia państwa członkowskie Rady Europy, inne państwa będące Stronami Europejskiej konwencji kulturalnej, Wspólnotę Europejską oraz państwa, które przystąpiły do niniejszej konwencji, o:

                  a)

                  wszelkim jej podpisaniu zgodnie z art. 12;

                  b)

                  złożeniu wszelkich dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia, zatwierdzających i akcesyjnych zgodnie z art. 12 i 13;

                  c)

                  każdej dacie wejścia w życie niniejszej konwencji zgodnie z art. 12 i 13;

                  d)

                  każdym oświadczeniu złożonym zgodnie z art. 4;

                  e)

                  każdej propozycji zmiany złożonej zgodnie z art. 10;

                  f)

                  wszelkich innych działaniach, powiadomieniach lub komunikatach odnoszących się do niniejszej konwencji.

         Na dowód czego niżej podpisani, będąc należycie do tego umocowani, podpisali niniejszą konwencję.
         Sporządzono w Strasburgu dnia dwudziestego czwartego stycznia dwa tysiące pierwszego roku w językach francuskim i angielskim, przy czym oba teksty są na równi autentyczne, w jednym egzemplarzu, który zostaje złożony w archiwum Rady Europy. Sekretarz Generalny Rady Europy przekaże jego uwierzytelniony odpis każdemu państwu członkowskiemu Rady Europy, innym państwom będącym Stronami Europejskiej konwencji kulturalnej, Wspólnocie Europejskiej oraz każdemu państwu zaproszonemu do przystąpienia do niniejszej konwencji.