title: 2004/771/WE: Decyzja Rady z dnia 4 października 2004 r. w sprawie mianowania członka oraz zastępcy członka Komitetu Regionów z Estonii

text:
               17.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 341/26

      DECYZJA RADY

   z dnia 4 października 2004 r.
   w sprawie mianowania członka oraz zastępcy członka Komitetu Regionów z Estonii
   (2004/771/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Estonii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. (1) Rada przyjęła decyzję w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów,

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Pana Tönisa KÕIVA, o czym Rada została poinformowana w dniu 12 lipca 2004 r., oraz jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Pana Margusa LEPIKA członkiem Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Niniejszym mianowany zostaje:

               a)

               członkiem Komitetu Regionów:

                           Pan Margus LEPIK,
                           Burmistrz Valgi,
                           na miejsce Pana Tönisa KÕIVA;

               b)

               zastępcą członka Komitetu Regionów:

                           Pan Väino HALLIKMÄGI
                           Burmistrz Parnawy,
                           na miejsce Pana Margusa LEPIKA

         na czas pozostający do końca kadencji, czyli do 25 stycznia 2006 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 4 października 2004 r.

            W imieniu Rady

         A. J. DE GEUS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


title: 2009/352/WE: Decyzja Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Niemiec

text:
               30.4.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 109/40

      DECYZJA RADY

   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Niemiec
   (2009/352/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Niemiec,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu pana Volkera HOFFA,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka w Komitecie Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., zostaje mianowana:
   pani Nicola BEER, Staatssekretärin für Europa, Hessisches Ministerium der Justiz, für Integration und Europa.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 23 kwietnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         P. GANDALOVIČ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: 2011/885/UE: Decyzja Rady z dnia 14 listopada 2011 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz tymczasowego stosowania Protokołu uzgodnionego między Unią Europejską a Republiką Gwinei Bissau ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej Strony umowie o partnerstwie w sprawie połowów

text:
               28.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 344/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 listopada 2011 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz tymczasowego stosowania Protokołu uzgodnionego między Unią Europejską a Republiką Gwinei Bissau ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej Strony umowie o partnerstwie w sprawie połowów
   (2011/885/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 17 marca 2008 r. Rada przyjęła rozporządzenie Rady (WE) 241/2008 w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau (1) (zwanej dalej „Umową o partnerstwie”).

               (2)

               Protokół ustalający uprawnienia do połowów i wkład finansowy przewidziane w wymienionym porozumieniu o partnerstwie stracił moc z dniem 15 czerwca 2011 r.

               (3)

               Unia wynegocjowała z Republiką Gwinei Bissau (zwaną dalej „Gwineą Bissau”) nowy protokół przyznający statkom UE uprawnienia do połowów na wodach objętych zwierzchnictwem i jurysdykcją Republiki Gwinei Bissau w zakresie rybołówstwa (zwany dalej „Protokołem”).

               (4)

               W wyniku negocjacji Protokół został parafowany dnia 15 czerwca 2011 r.

               (5)

               Aby statki UE mogły kontynuować działalność połowową, art. 14 Protokołu przewiduje jego tymczasowe stosowanie od dnia 16 czerwca 2011 r.

               (6)

               Należy podpisać Protokół i stosować go tymczasowo, w oczekiwaniu na zakończenie odpowiednich procedur wymaganych do jej formalnego zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii Europejskiej do podpisania Protokołu uzgodnionego między Unią Europejską a Republiką Gwinei Bissau ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej między Stronami Umowie o partnerstwie w sprawie połowów (zwanego dalej „Protokołem”), z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Tekst Protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Protokół stosuje się tymczasowo od dnia 16 czerwca 2011 r. do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 listopada 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. SAWICKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 75 z 18.3.2008, s. 49.
    ---documentbreak---

               28.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 344/3

         PROTOKÓŁ
   uzgodniony pomiędzy Unią Europejską a Republiką Gwinei Bissau ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej Strony umowie o partnerstwie w sprawie połowów
   Artykuł 1
   Okres stosowania i uprawnienia do połowów
   1.   Począwszy od dnia 16 czerwca 2011 r. i na okres jednego roku, uprawienia do połowów przyznane na podstawie art. 5 i 6 umowy są następujące:

               —

               skorupiaki i gatunki przydenne:

                           a)

                           trawlery krewetkowe zamrażalnie: 4 400 GT rocznie;

                           b)

                           trawlery zamrażalnie, trawlery do połowów ryb i głowonogów: 4 400 GT rocznie;

               —

               gatunki daleko migrujące (gatunki wymienione w załączniku 1 do Konwencji Narodów Zjednoczonych z 1982 r.):

                           c)

                           sejnery zamrażalnie do połowów tuńczyka i taklowce: 23 statki;

                           d)

                           klipry tuńczykowe: 14 statków.

         2.   Ust. 1 stosuje się z zastrzeżeniem art. 5 i 6 niniejszego protokołu.
   3.   Na mocy art. 6 umowy statki pływające pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej mogą prowadzić działalność połowową na obszarach połowowych Gwinei Bissau tylko pod warunkiem posiadania licencji połowowej wydanej w ramach niniejszego protokołu i na warunkach opisanych w załącznikach do niniejszego protokołu.
   Artykuł 2
   Rekompensata finansowa i wkład szczególny – warunki wypłaty
   1.   Rekompensatę finansową, o której mowa w art. 7 umowy, ustala się na okres, o którym mowa w art. 1 protokołu, na kwotę 7 mln EUR rocznie.
   2.   Jednakże w przypadku zwiększenia wykorzystania przez statki UE uprawnień do połowów przewidzianych w art. 1 ust. 1 lit. a) i b) niniejszego protokołu Unia przekazuje Gwinei Bissau dodatkową kwotę pieniężną proporcjonalną do takiego zwiększenia, w granicach uprawnień do połowów ustalonych w niniejszym protokole, do maksymalnej wysokości 1 mln EUR rocznie. Strony uzgadniają, że okres odniesienia, wskaźnik bazowy oraz szczegółowe mechanizmy wypłaty zostaną przez nie określone w ramach wspólnego komitetu, najpóźniej w terminie trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszego protokołu.
   3.   Ust. 1 stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 5, 6, 7, 8, 9, 11 i 12 niniejszego protokołu.
   4.   Rekompensata finansowa ustalona w ust. 1 jest wypłacana przez Unię do dnia 15 marca 2012 r.
   5.   Z zastrzeżeniem postanowień art. 8 niniejszego protokołu, przeznaczenie budżetowe rekompensaty jest określone w ramach ustawy budżetowej Gwinei Bissau i w związku z tym należy do wyłącznych kompetencji Gwinei Bissau.
   6.   Do kwoty, o której mowa w ust. 1, dodaje się szczególny wkład Unii w wysokości 500 000 EUR rocznie przeznaczony na wprowadzenie systemu sanitarnego i fitosanitarnego dotyczącego produktów rybołówstwa. Strony mogą jednak w razie potrzeby zdecydować o przeznaczeniu części tego wkładu szczególnego również na cele wzmacniania systemu monitorowania, kontroli i nadzoru na obszarach połowowych Gwinei Bissau. Wkładem tym zarządza się zgodnie z postanowieniami art. 3 niniejszego protokołu.
   7.   Nie naruszając postanowień art. 3 niniejszego protokołu, wkład szczególny, o którym mowa w ust. 6, jest wypłacany najpóźniej dnia 15 marca 2012 r.
   8.   Płatności przewidziane w niniejszym artykule są przelewane na odrębny rachunek skarbu państwa otwarty w banku centralnym Gwinei Bissau. Dane dotyczące rachunku są przekazywane corocznie przez Ministerstwo.
   Artykuł 3
   Wkład szczególny na cele poprawy warunków sanitarnych i fitosanitarnych produktów rybołówstwa oraz na cele systemu monitorowania, kontroli i nadzoru połowów
   1.   Wkład szczególny Unii, o którym mowa w art. 2 ust. 6 niniejszego protokołu, przeznacza się w szczególności na cele dostosowania do norm sanitarnych sektora gospodarki rybnej i, jeżeli zachodzi taka konieczność, na cele polityki monitorowania, kontroli i nadzoru prowadzonej przez Gwineę Bissau.
   2.   Zarządzanie tą kwotą należy do odpowiedzialności Gwinei Bissau i opiera się na określeniu przez Strony, za obopólną zgodą, środków do realizacji oraz wiążącego się z tymi środkami programowania rocznego.
   3.   Bez uszczerbku dla określenia przez Strony celów oraz zgodnie z postanowieniami art. 8 i 9 niniejszego protokołu Strony postanawiają skoncentrować swoje wysiłki na:

               a)

               wszelkich działaniach mających na celu poprawę warunków sanitarnych i fitosanitarnych produktów rybołówstwa, w tym wzmocnienie roli właściwych organów, dostosowanie do standardów CIPA (ISO 9000), szkolenie urzędników oraz dostosowywanie niezbędnych ram prawnych; oraz, tam gdzie to konieczne:

               b)

               wszelkich działaniach mających na celu monitorowanie, kontrolę i nadzór połowów, w tym nadzór na wodach Gwinei Bissau prowadzony na morzu lub nadzór powietrzny, wdrażanie satelitarnego systemu monitorowania statków (VMS) rybackich, poprawę ram prawnych oraz ich stosowanie w zakresie dotyczącym naruszeń.

         4.   Szczegółowe sprawozdanie roczne jest przedkładane do zatwierdzenia wspólnemu komitetowi przewidzianemu w art. 10 umowy.
   5.   Unia zastrzega sobie jednak prawo do wstrzymania wypłaty wkładu szczególnego przewidzianego w art. 2 ust. 6 niniejszego protokołu już w pierwszym roku obowiązywania protokołu, w przypadku rozbieżności zdań w kwestii programowania działań lub gdy osiągnięte wyniki (z wyjątkiem okoliczności nadzwyczajnych) nie są zgodne z programowaniem.
   Artykuł 4
   Współpraca naukowa
   1.   Strony podejmują działania mające na celu wspieranie odpowiedzialnego rybołówstwa w obszarze połowowym Gwinei Bissau w oparciu o zasady zrównoważonego i odpowiedzialnego zarządzania, przede wszystkim poprzez wspieranie współpracy na poziomie podregionów w zakresie odpowiedzialnego rybołówstwa, w szczególności w ramach Podregionalnej Komisji ds. Rybołówstwa (CSRP).
   2.   W okresie obowiązywania niniejszego protokołu Strony prowadzą współpracę mającą na celu pogłębienie określonych zagadnień związanych ze zmianą stanu zasobów na obszarach połowowych Gwinei Bissau. W tym celu, zgodnie z art. 4 ust. 1 umowy, przynajmniej raz w roku zwoływane jest spotkanie komitetu naukowego. Na wniosek jednej ze Stron i jeśli zaistnieje taka konieczność w związku z niniejszym protokołem, inne posiedzenia tego komitetu naukowego również mogą być zwoływane.
   3.   Strony, w oparciu o wnioski ze wspólnego corocznego posiedzenia naukowego oraz zalecenia i uchwały przyjęte przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) oraz Komitet ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF) oraz przez inne organizacje regionalne lub międzynarodowe z tego sektora, których członkami są Strony lub w których są reprezentowane, przeprowadzają konsultacje w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 10 umowy w celu podjęcia, w razie potrzeby i za obopólną zgodą, środków mających na celu zrównoważone zarządzanie zasobami rybackimi.
   Artykuł 5
   Zmiana uprawnień do połowów
   1.   Uprawnienia do połowów ustalone w art. 1 mogą zostać zwiększone za obopólną zgodą Stron, jeżeli na podstawie wniosków wspólnego corocznego posiedzenia naukowego, o którym mowa w art. 4 ust. 2 umowy, zwiększenie takie nie naruszy zrównoważonego zarządzania zasobami Gwinei Bissau. W takim przypadku rekompensata finansowa ustalona w art. 2 ust. 1, zostaje zwiększona proporcjonalnie i pro rata temporis. Całkowita kwota rekompensaty finansowej wypłacana przez Unię Europejską nie może jednak przekroczyć dwukrotności kwoty wskazanej w art. 2 ust. 1.
   2.   W przypadku natomiast gdy Strony uzgodnią przyjęcie środków, o których mowa w art. 4 ust. 2 umowy, co pociąga za sobą zmniejszenie uprawnień do połowów ustalonych w art. 1, rekompensata finansowa zostaje zmniejszona proporcjonalnie i pro rata temporis. Bez uszczerbku dla art. 8 niniejszego protokołu rekompensata finansowa mogłaby być zawieszona przez Unię Europejską w przypadku, gdy żadne z uprawnień do połowów określonych w tym protokole nie mogłoby być wykorzystane w całości.
   3.   Uprawnienia do połowów przydzielone różnym kategoriom statków również mogą ulegać zmianie za obopólną zgodą Stroni, pod warunkiem że zmiany te są zgodne z ewentualnymi zaleceniami wydanymi na wspólnym corocznym posiedzeniu komitetu naukowego dotyczącymi zarządzania zasobami, na które taka zmiana przydziałów może mieć wpływ. Strony uzgadniają, że wysokość rekompensaty finansowej zostanie odpowiednio dostosowana, jeżeli będzie to uzasadnione zmianą przydziału uprawnień do połowów.
   4.   Zmiany uprawnień do połowów przewidziane w ust. 1, 2 i 3 powyżej są przyjmowane za obopólną zgodą Stron w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 10 umowy.
   Artykuł 6
   Nowe uprawnienia do połowów i zwiady rybackie
   1.   Jeżeli statki UE byłyby zainteresowane prowadzeniem działalności połowowej, która nie została wymieniona w art. 1 niniejszego protokołu, Unia występuje do Gwinei Bissau o ewentualne pozwolenie dotyczące tej nowej działalności. W stosownych przypadkach Strony uzgadniają warunki stosowane dla tych nowych uprawnień do połowów i, w razie konieczności, wnoszą zmiany do niniejszego protokołu i załącznika do niego.
   2.   Po wydaniu opinii przez komitet naukowy, zgodnie z art. 4 umowy, Strony mogą przeprowadzać kampanie zwiadu rybackiego na obszarach połowowych Gwinei Bissau. W tym celu Strony przeprowadzają konsultacje na wniosek jednej z nich oraz określają, oddzielnie dla każdego przypadku, nowe zasoby, warunki i inne istotne parametry.
   3.   Pozwolenia na zwiady rybackie są wydawane tytułem próby na okres nie dłuższy niż sześć miesięcy.
   4.   Po stwierdzeniu przez Strony, że kampanie zwiadu rybackiego przyniosły pozytywne wyniki, przestrzegając zasad ochrony ekosystemów i zachowania żywych zasobów morskich, statkom UE mogłyby zostać przyznane nowe uprawnienia do połowów, zgodnie z procedurą konsultacji przewidzianą w art. 5 niniejszego protokołu, do momentu wygaśnięcia protokołu, w zależności od dopuszczalnego nakładu. Rekompensata finansowa zostanie podwyższona zgodnie z postanowieniami art. 5 niniejszego protokołu.
   5.   Połowy dokonane podczas zwiadów rybackich stanowią własność armatora. Zabrania się dokonywania połowów gatunków o nieprzepisowej wielkości oraz gatunków, których połów, przechowywanie na statku i sprzedaż są zakazane przez ustawodawstwo Gwinei Bissau.
   Artykuł 7
   Zawieszenie i zmiana płatności rekompensaty finansowej w razie zaistnienia nieprzewidzianych okoliczności
   1.   Unia Europejska może wstrzymać wypłatę rekompensaty finansowej oraz wkładu szczególnego, o których mowa w art. 2 niniejszego protokołu, w następujących przypadkach:

               a)

               w razie zaistnienia nieprzewidzianych okoliczności, z wyjątkiem zjawisk naturalnych, uniemożliwiających prowadzenie działalności połowowej w wyłącznej strefie ekonomicznej (WSE) Gwinei Bissau; lub

               b)

               Unia Europejska stwierdza w Gwinei Bissau naruszenie zasadniczych i podstawowych elementów praw człowieka i zasad demokratycznych, o których mowa w art. 9 umowy z Kotonu.

         Decyzja o wstrzymaniu wypłaty jest podejmowana po przeprowadzeniu konsultacji przez Strony w terminie dwóch miesięcy od przedstawienia wniosku przez jedną ze Stron i pod warunkiem że Unia Europejska wypłaciła wszystkie kwoty należne na chwilę wstrzymania wypłaty.
   2.   Wypłatę rekompensaty finansowej i wkładu szczególnego, o których mowa w art. 2 niniejszego protokołu, wznawia się w chwili, gdy Strony stwierdzą za obopólną zgodą, po przeprowadzeniu wspólnych konsultacji, że okoliczności, które spowodowały wstrzymanie działalności połowowej, już nie występują i/lub gdy okoliczności pozwalają na ponowne podjęcie działalności połowowej.
   3.   Upoważnienia do połowów przyznane statkom UE mogą zostać zawieszone wraz ze wstrzymaniem wypłaty rekompensaty finansowej na mocy art. 2. W razie wznowienia wypłaty ważność upoważnień do połowów przedłuża się o czas odpowiadający okresowi zawieszenia działalności połowowej.
   Artykuł 8
   Znaczenie umowy o partnerstwie dla wdrożenia sektorowej polityki rybołówstwa Gwinei Bissau
   1.   Rekompensatę finansową w wysokości 35 % określoną w art. 2 ust. 1, tj. kwotę 2 450 000 EUR, przeznacza się na rozwój i wdrażanie sektorowej polityki rybołówstwa Gwinei Bissau w celu wprowadzenia na jej wodach zrównoważonego i odpowiedzialnego rybołówstwa.
   2.   Za zarządzanie tą kwotą odpowiada Gwinea Bissau i opiera się ono na określeniu przez Strony, za obopólną zgodą, środków do realizacji oraz wiążącego się z tymi środkami programowania rocznego i wieloletniego, w szczególności w odniesieniu do należytego zarządzania zasobami rybnymi, rozwoju badań naukowych, umocnienia kompetencji kontrolnych organów Gwinei Bissau oraz poprawy warunków wytwarzania produktów rybołówstwa.
   3.   Bez uszczerbku dla określenia tych celów przez Strony oraz zgodnie z priorytetami Strategii zrównoważonego rozwoju sektora gospodarki rybnej w Gwinei Bissau, a także w celu zapewnienia zrównoważonego i odpowiedzialnego zarządzania sektorem, Strony postanawiają skoncentrować swoje wysiłki na następujących obszarach interwencji: monitorowanie, kontrola i nadzór działalności połowowej, badania naukowe, zarządzanie łowiskami oraz ich zagospodarowanie.
   Artykuł 9
   Warunki uruchomienia wsparcia na rzecz sektorowej polityki rybołówstwa Gwinei Bissau
   1.   Nie naruszając postanowień art. 8 ust. 3, Unia Europejska i Ministerstwo, w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 10 umowy, uzgadniają od momentu wejścia w życie niniejszego protokołu:

               a)

               roczne wytyczne kierujące wprowadzaniem priorytetów polityki rybołówstwa Gwinei Bissau, których celem jest ustanowienie zrównoważonego i odpowiedzialnego rybołówstwa, w szczególności wytyczne, o których mowa w art. 8 ust. 2;

               b)

               cele, które należy zrealizować w skali rocznej, oraz kryteria i wskaźniki, których wykorzystanie pozwoli na ocenę wyników, również w skali rocznej. W załączniku III wymieniono podstawowe cechy charakteryzujące cele i wskaźniki realizacji, które uwzględnia się w ramach protokołu.

         2.   Wszelkie zmiany tych wytycznych i celów oraz kryteriów i wskaźników oceny muszą zostać zatwierdzone przez Strony w ramach wspólnego komitetu.
   3.   Informacja o przeznaczeniu przez Gwineę Bissau wsparcia finansowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 niniejszego protokołu, jest przekazywana Unii Europejskiej z chwilą zatwierdzenia przez wspólny komitet wytycznych, celów, kryteriów i wskaźników oceny.
   4.   Ministerstwo przekazuje tę informację Unii Europejskiej najpóźniej w terminie czterech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego protokołu.
   5.   Sprawozdanie roczne dotyczące wykonania zaplanowanych i sfinansowanych działań, osiągniętych wyników oraz napotkanych ewentualnych trudności jest przedkładane do zatwierdzenia wspólnemu komitetowi przewidzianemu w art. 10 umowy.
   6.   Unia Europejska zastrzega sobie jednak prawo do dostosowania kwoty ustalonej w art. 8 ust. 1 protokołu lub wstrzymania jej wypłaty w przypadku, gdy jest to w danym czasie uzasadnione w świetle rocznej oceny wyników wdrażania polityki rybołówstwa, oraz po konsultacji w ramach wspólnego komitetu.
   Artykuł 10
   Integracja gospodarcza podmiotów Unii z sektorem gospodarki rybnej w Gwinei Bissau
   1.   Strony zobowiązują się do wspierania integracji gospodarczej podmiotów Unii z całym sektorem gospodarki rybnej w Gwinei Bissau.
   2.   Strony zobowiązują się zwłaszcza wspierać tworzenie tymczasowych stowarzyszeń między podmiotami unijnymi a podmiotami z Gwinei Bissau, mających na celu wspólne wykorzystywanie zasobów rybnych w wyłącznej strefie ekonomicznej Gwinei Bissau.
   3.   Tymczasowe stowarzyszenie przedsiębiorstw oznacza każde stowarzyszenie utworzone na podstawie umowy zawartej na czas określony pomiędzy armatorami Unii a osobami fizycznymi lub prawnymi z Gwinei Bissau w celu prowadzenia połowów lub w celu wspólnego wykorzystania kwot Gwinei Bissau przy pomocy jednego lub więcej statków pływających pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz w celu dzielenia zysków lub strat, z uwzględnieniem kosztów wspólnie prowadzonej działalności gospodarczej.
   4.   Gwinea Bissau udziela pozwolenia koniecznego, aby tymczasowe stowarzyszenia przedsiębiorstw utworzone w celu wykorzystania morskich zasobów rybnych mogły działać na jej obszarach połowowych.
   5.   Statki UE, które postanowiły utworzyć, w ramach obowiązującego protokołu, tymczasowe stowarzyszenia przedsiębiorstw dla kategorii połowów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a) i b) niniejszego protokołu, zostają zwolnione z opłat za licencje. Ponadto od trzeciego roku obowiązywania protokołu Gwinea Bissau udostępnia wsparcie finansowe dla tworzenia tymczasowych stowarzyszeń przedsiębiorstw. Łączna kwota tego wsparcia nie przekracza 20 % łącznej kwoty opłat wnoszonych przez armatorów w ramach niniejszego protokołu.
   6.   Wspólny komitet określa warunki finansowe i techniczne umożliwiające realizowanie tego wsparcia oraz wspieranie tymczasowych stowarzyszeń przedsiębiorstw w ramach obowiązującego protokołu.
   Artykuł 11
   Spory – Zawieszenie stosowania protokołu
   1.   Stosowanie protokołu może zostać zawieszone z inicjatywy jednej ze Stron, po konsultacji w ramach wspólnego komitetu, w przypadku naruszenia przez jedną ze Stron zasadniczych i podstawowych elementów praw człowieka i zasad demokratycznych, o których mowa w art. 9 umowy z Kotonu.
   2.   Ponadto wszelkie spory między Stronami dotyczące interpretacji i stosowania postanowień niniejszego protokołu i załączników do niego są przedmiotem konsultacji między Stronami w ramach wspólnego komitetu, w razie konieczności zwołanego w trybie nadzwyczajnym.
   3.   Stosowanie protokołu może zostać zawieszone z inicjatywy jednej ze Stron, gdy spór, który poróżnił Strony, uznaje się za poważny i gdy konsultacje przeprowadzone w ramach Wspólnego Komitetu, zgodnie z ust. 1 powyżej, nie pozwalają na polubowne zakończenie sporu.
   4.   Zawieszenie stosowania niniejszego protokołu podlega wymogowi pisemnego powiadomienia przez Stronę zainteresowaną o jej zamiarze, co najmniej trzy miesiące przed datą, z którą zawieszenie to wchodzi w życie.
   5.   W przypadku zawieszenia Strony nadal prowadzą konsultacje, poszukując polubownego rozwiązania sporu, który je poróżnił. Z chwilą znalezienia takiego rozwiązania wznawiane jest stosowanie protokołu, a kwota wkładu finansowego jest zmniejszana proporcjonalnie i pro rata temporis, w zależności od okresu, w którym stosowanie protokołu było zawieszone.
   Artykuł 12
   Zawieszenie stosowania protokołu w przypadku niewywiązania się Gwinei Bissau z jej zobowiązań dotyczących odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa
   Z zastrzeżeniem postanowień art. 4 niniejszego protokołu, stosowanie niniejszego protokołu może zostać zawieszone zgodnie z postanowieniami art. 11 ust. 3 i 4, w przypadku gdy Gwinea Bissau nie wywiązuje się ze swojego zobowiązania do przyczynienia się do odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa, szczególnie w drodze przestrzegania rocznych planów zarządzania połowami ustalonych przez rząd Gwinei Bissau.
   Artykuł 13
   Zawieszenie stosowania niniejszego protokołu ze względu na niedokonanie płatności
   Z zastrzeżeniem postanowień art. 4, w przypadku gdy Unia Europejska nie dokona płatności przewidzianych w art. 2, stosowanie niniejszego protokołu może zostać zawieszone pod następującymi warunkami:

               a)

               właściwe organy Gwinei Bissau powiadamiają Komisję Europejską o braku płatności. Komisja Europejska sprawdza, czy zarzut jest słuszny i, w razie konieczności, przelewa zaległą kwotę najpóźniej w ciągu 30 dni roboczych od daty otrzymania tego powiadomienia;

               b)

               w przypadku niedokonania płatności lub niedostarczenia odpowiedniego uzasadnienia niedokonania płatności w terminie przewidzianym w lit. a) właściwe organy Gwinei Bissau mają prawo zawiesić stosowanie niniejszego protokołu. O zawieszeniu informują niezwłocznie Komisję Europejską.

         Stosowanie niniejszego protokołu wznawia się z chwilą dokonania przedmiotowych płatności.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   1.   Niniejszy protokół i załączniki do niego wchodzą w życie z dniem, w którym Strony poinformują się nawzajem o dopełnieniu procedur niezbędnych dla tego celu.
   2.   Niniejszy protokół i załączniki do niego stosuje się od dnia 16 czerwca 2011 r.
   3.   Niniejszy protokół i załączniki do niego stosuje się przez okres jednego roku, począwszy od dnia rozpoczęcia tymczasowego stosowania protokołu. Strony zobowiązują się do rozpoczęcia niezwłocznie konsultacji w celu zawarcia nowego protokołu, który zastąpi niniejszy protokół z dniem jego wygaśnięcia. Strony podejmą wysiłki, aby zakończyć negocjacje w terminie maksymalnie 9 miesięcy, tj. najpóźniej dnia 15 marca 2012 r.

      Съставено в Брюксел на двадесети декември две хиляди и единадесета година.
      Hecho en Bruselas, el veinte de diciembre de dos mil once.
      V Bruselu dne dvacátého prosince dva tisíce jedenáct.
      Udfærdiget i Bruxelles den tyvende december to tusind og elleve.
      Geschehen zu Brüssel am zwanzigsten Dezember zweitausendelf.
      Kahe tuhande üheteistkümnenda aasta detsembrikuu kahekümnendal päeval Brüsselis.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες έντεκα.
      Done at Brussels on the twentieth day of December in the year two thousand and eleven.
      Fait à Bruxelles, le vingt décembre deux mille onze.
      Fatto a Bruxelles, addì venti dicembre duemilaundici.
      Briselē, divi tūkstoši vienpadsmitā gada divdesmitajā decembrī.
      Priimta du tūkstančiai vienuoliktų metų gruodžio dvidešimtą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenegyedik év december havának huszadik napján.
      Magħmul fi Brussell, fl-għoxrin jum ta’ Diċembru tas-sena elfejn u ħdax.
      Gedaan te Brussel, de twintigste december tweeduizend elf.
      Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego grudnia roku dwa tysiące jedenastego.
      Feito em Bruxelas, em vinte de Dezembro de dois mil e onze.
      Întocmit la Bruxelles la douăzeci decembrie două mii unsprezece.
      V Bruseli dňa dvadsiateho decembra dvetisícjedenásť.
      V Bruslju, dne dvajsetega decembra leta dva tisoč enajst.
      Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenä päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattayksitoista.
      Som skedde i Bryssel den tjugonde december tjugohundraelva.

         За Европейския съюз
         Por la Unión Europea
         Za Evropskou unii
         For Den Europæiske Union
         Für die Europäische Union
         Euroopa Liidu nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
         For the European Union
         Pour l'Union européenne
         Per l'Unione europea
         Eiropas Savienības vārdā –
         Europos Sąjungos vardu
         Az Európai Unió részéről
         Għall-Unjoni Ewropea
         Voor de Europese Unie
         W imieniu Unii Europejskiej
         Pela União Europeia
         Pentru Uniunea Europeană
         Za Európsku úniu
         Za Evropsko unijo
         Euroopan unionin puolesta
         För Europeiska unionen

         За Република Гвинея Бисау
         Por la República de Guinea-Bissau
         Za Republiku Guinea-Bissau
         For Republikken Guinea-Bissau
         Für die Republik Guinea-Bissau
         Guinea-Bissau Vabariigi nimel
         Για την Δημοκρατία της Γουινέας-Μπισσάου
         For the Republic of Guinea-Bissau
         Pour la République de Guinée-Bissau
         Per la Repubblica di Guinea-Bissau
         Gvinejas-Bisavas Republikas vārdā –
         Bisau Gvinėjos Respublikos vardu
         A Bissau-guineai Köztársaság részéről
         Għar-Repubblika tal-Ginea Bissaw
         Voor de Republiek Guinee-Bissau
         W imieniu Republiki Gwinei Bissau
         Pela República da Guiné-Bissau
         Pentru Republica Guineea-Bissau
         Za Guinejsko-bissauskú republiku
         Za Republiko Gvinejo Bissau
         Guinea-Bissaun tasavallan puolesta
         För Republiken Guinea-Bissau

   ZAŁĄCZNIK I

      WARUNKI DOKONYWANIA POŁOWÓW NA OBSZARZE POŁOWOWYM GWINEI BISSAU PRZEZ STATKI UE

   ROZDZIAŁ I

      FORMALNOŚCI OBOWIĄZUJĄCE PRZY SKŁADANIU WNIOSKÓW I WYDAWANIU LICENCJI

      SEKCJA 1

         Postanowienia ogólne stosujące się do wszystkich statków

   1.   Licencję na prowadzenie połowów w obszarze połowowym Gwinei Bissau mogą otrzymać tylko kwalifikujące się statki.
   2.   Aby statek kwalifikował się do otrzymania licencji, w odniesieniu do armatora, kapitana i samego statku nie może obowiązywać zakaz prowadzenia działalności połowowej w Gwinei Bissau. Ich sytuacja w stosunku do administracji Gwinei Bissau musi być zgodna z przepisami w tym znaczeniu, że muszą wywiązać się ze wszystkich wcześniejszych zobowiązań wynikających z prowadzenia przez nich działalności połowowej w Gwinei Bissau w ramach umów w sprawie połowów zawartych z Unią.
   3.   Każdy statek UE zwracający się z wnioskiem o licencję połowową może być reprezentowany przez agenta zamieszkałego w Gwinei Bissau. Nazwisko i adres tego przedstawiciela są podawane we wniosku o licencję.
   4.   W terminie co najmniej dwudziestu dni przed dniem rozpoczęcia wnioskowanego okresu ważności licencji właściwe organy Unii przedkładają Ministerstwu, za pośrednictwem Delegatury Unii Europejskiej w Gwinei Bissau, wniosek dla każdego statku, który chce prowadzić połowy na mocy umowy.
   5.   Wnioski są składane do Ministerstwa na formularzach, których wzór jest zamieszczony w dodatku 1, przewidzianych w tym celu przez rząd Gwinei Bissau. Organy Gwinei Bissau stosują wszelkie niezbędne środki, aby informacje otrzymane w ramach wniosku o wydanie licencji były traktowane poufnie. Informacje te będą wykorzystywane wyłącznie w ramach realizacji umowy w sprawie połowów.
   6.   Wnioski o wydanie licencji składa się wraz z następującymi dokumentami:

               —

               dowodem wniesienia opłaty za okres ważności licencji oraz dowodem wpłaty kwoty przewidzianej w rozdziale VII pkt 13,

               —

               wszystkimi innymi dokumentami lub zaświadczeniami wymaganymi zgodnie z przepisami szczególnymi dotyczącymi danego typu statku, określonymi w niniejszym protokole.

         7.   Opłata jest wnoszona na rachunek wskazany przez organy Gwinei Bissau.
   8.   Obejmuje ona wszystkie podatki krajowe i lokalne, z wyjątkiem podatków portowych i kosztów świadczonych usług.
   9.   Licencje dla każdego ze statków są wydawane przez Ministerstwo armatorom lub ich przedstawicielom, za pośrednictwem Delegatury Unii Europejskiej w Gwinei Bissau, w terminie dwudziestu dni od daty otrzymania wszystkich dokumentów, o których mowa w pkt 6 powyżej.
   10.   W przypadku gdy w chwili podpisania licencji biura Delegatury Unii Europejskiej są zamknięte, licencja jest przekazywana bezpośrednio agentowi statku, z kopią dla delegatury Unii Europejskiej.
   11.   Licencje są wydawane dla konkretnego statku i nie podlegają przeniesieniu.
   12.   Na wniosek Unii Europejskiej i w przypadku udowodnionego działania siły wyższej licencja statku jest zastępowana nową licencją wystawioną na inny statek o charakterystyce podobnej do statku, który jest zastępowany, bez konieczności wnoszenia nowej opłaty. Jeśli jednak pojemność brutto (GT) statku zastępującego jest większa niż pojemność brutto statku zastępowanego, wnosi się różnicę w opłacie pro rata temporis.
   13.   Armator statku, którego licencja ma być zastąpiona, lub jego przedstawiciel zwraca unieważnioną licencję Ministerstwu za pośrednictwem Delegatury Unii Europejskiej.
   14.   Nowa licencja wchodzi w życie z dniem, w którym armator zwróci unieważnioną licencję do Ministerstwa. Delegatura Unii Europejskiej w Gwinei Bissau zostaje poinformowana o przeniesieniu licencji.
   15.   Nie naruszając postanowień rozdziału I sekcja 2 pkt 1, licencja musi stale znajdować się na statku.
   16.   Strony zgadzają się, aby promować wprowadzanie systemu licencji opartego wyłącznie na elektronicznej wymianie informacji i dokumentów, jak to opisano powyżej. Strony zgadzają się wspierać szybkie zastąpienie licencji w formie papierowej jej odpowiednikiem w formie elektronicznej, takim jak wykaz statków upoważnionych do dokonywania połowów w obszarze połowowym Gwinei Bissau.
   17.   Strony uzgadniają, w ramach wspólnego komitetu, zastąpienie w niniejszym protokole wszelkich odniesień do GT odniesieniami do GT i odpowiednie dostosowanie wszystkich postanowień, których ta zmiana dotyczy. Zastąpienie to jest poprzedzane odpowiednimi konsultacjami technicznymi między Stronami.

      SEKCJA 2

         Postanowienia szczególne stosujące się do tuńczykowców oraz taklowców powierzchniowych

   1.   Licencja musi stale znajdować się na statku. Unia Europejska posiada aktualny wykaz statków, dla których wnioskowano o licencję połowową zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu. Projekt tego wykazu jest przedstawiany organom Gwinei Bissau w chwili jego powstania, a następnie przy każdej jego aktualizacji. Po otrzymaniu projektu wykazu oraz powiadomieniu organów Gwinei Bissau przez Komisję o wpłacie zaliczki, statek zostaje wpisany przez właściwy organ Gwinei Bissau do wykazu statków upoważnionych do dokonywania połowów, który jest następnie przekazywany organom odpowiedzialnym za kontrolę połowów oraz Delegaturze Unii Europejskiej w Gwinei Bissau. W takim przypadku jeden uwierzytelniony odpis tego wykazu jest przesyłany armatorowi przez Delegaturę Unii Europejskiej i znajduje się na statku w miejsce licencji połowowej, aż do chwili jej wydania przez właściwy organ Gwinei Bissau.
   2.   Okres ważności licencji wynosi jeden rok.
   3.   Opłaty są obliczane dla każdego statku na podstawie rocznych stawek określonych w zestawieniach danych technicznych, zawartych w protokole. W przypadku licencji kwartalnych lub semestralnych opłaty są obliczane pro rata temporis i powiększane odpowiednio o 3 % lub 2 %, aby pokryć koszty poniesione przy wydawaniu licencji.
   4.   Licencje są wydawane po wpłaceniu, na rzecz właściwych organów krajowych, kwot ryczałtowych zgodnych z odpowiednim zestawieniem danych połowowych.
   5.   Końcowe rozliczenie opłat za bieżący rok zostaje zamknięte przez Komisję Europejską najpóźniej do dnia 15 czerwca roku następnego, na podstawie deklaracji połowowych sporządzonych przez każdego armatora statku i potwierdzonych przez instytuty naukowe odpowiedzialne za sprawdzanie danych połowowych w państwach członkowskich, takie jak IRD (Institut de Recherche pour le Développement), IEO (Instituto Español de Oceanografia) oraz IPIMAR (Instituto Português de Investigação Marítima), za pośrednictwem Delegatury Unii Europejskiej.
   6.   Rozliczenie to jest przedstawiane równocześnie Ministerstwu oraz armatorom.
   7.   Wszelkie ewentualne dodatkowe opłaty są uiszczane przez armatorów statków na rzecz właściwych organów Gwinei Bissau najpóźniej dnia 31 lipca 2012 r., na rachunek, o którym mowa w ust. 7 sekcji 1.
   8.   Jeśli jednak kwota końcowego rozliczenia jest niższa niż zaliczka ustalona w pkt 3, różnica nie jest zwracana armatorowi.

      SEKCJA 3

         Postanowienia szczególne dotyczące trawlerów

   1.   Oprócz dokumentów wymienionych w sekcji 1 pkt 6 niniejszego rozdziału do wszystkich wniosków o licencję dla statków, o których mowa w niniejszej sekcji, załącza się następujące dokumenty:

               —

               uwierzytelnioną kopię dokumentu wystawionego przez państwo członkowskie, potwierdzającego pojemność statku w GT, oraz

               —

               zaświadczenie zgodności wydane przez Ministerstwo po inspekcji technicznej statku przeprowadzonej zgodnie z rozdziałem VIII pkt 3.2.

         2.   W przypadku gdy wniosek o wydanie nowej licencji jest składany w odniesieniu do statku, który posiadał już licencję wydaną zgodnie z niniejszym protokołem i charakterystyka techniczna tego statku pozostaje niezmieniona, do wniosku przedstawianego Ministerstwu, za pośrednictwem Delegatury Unii Europejskiej w Bissau, załącza się tylko dowód wniesienia opłaty za dane okresy oraz kwoty przewidzianej w rozdziale VII pkt 13. Ministerstwo zatwierdza nową licencję, zamieszczając wzmiankę o pierwszym wniosku o wydanie licencji złożonym zgodnie z obowiązującym protokołem.
   3.   Do określania terminów ważności licencji służą poniższe okresy roczne:

               —

               :

               pierwszy okres

               :

               od dnia 16 czerwca 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.

               —

               :

               drugi okres

               :

               od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 15 czerwca 2012 r.

         4.   Okres ważności licencji nie może zaczynać się w czasie jednego rocznego okresu i upływać w czasie następnego okresu rocznego.
   5.   Kwartał odpowiada jednemu z trzymiesięcznych okresów rozpoczynających się albo dnia 1 stycznia, albo dnia 1 kwietnia, albo dnia 1 lipca, albo dnia 1 października, z wyjątkiem pierwszego i ostatniego okresu protokołu, które trwają odpowiednio od dnia 16 czerwca 2011 r. do dnia 30 września 2011 r. i od dnia 1 kwietnia 2012 r. do dnia 15 czerwca 2012 r.
   6.   Licencje są ważne przez okres jednego roku, sześciu miesięcy lub trzech miesięcy. Licencje są odnawialne.
   7.   Licencja musi zawsze znajdować się na statku.
   8.   Opłaty są obliczane dla każdego statku na podstawie rocznych stawek określonych w zestawieniach danych technicznych, zawartych w protokole. W przypadku licencji kwartalnych lub semestralnych opłaty są obliczane pro rata temporis i powiększane odpowiednio o 3 % lub 2 %, aby pokryć koszty poniesione przy wydawaniu licencji.
   ROZDZIAŁ II

      OBSZARY POŁOWOWE

   Statki UE, o których mowa w art. 1 niniejszego protokołu, są upoważnione do prowadzenia działalności połowowej na wodach poza obszarem 12 mil morskich od linii podstawowej.
   ROZDZIAŁ III

      SYSTEM SPRAWOZDAWCZOŚCI POŁOWOWEJ DLA STATKÓW UPOWAŻNIONYCH DO DOKONYWANIA POŁOWÓW W WODACH GWINEI BISSAU

   1.   Do celów niniejszego załącznika czas trwania rejsu statku UE określa się w następujący sposób:

               —

               jako okres pomiędzy wejściem na obszar połowowy Gwinei Bissau a wyjściem z niego,

               —

               lub jako okres pomiędzy wejściem na obszar połowowy Gwinei Bissau a przeładunkiem,

               —

               lub jako okres pomiędzy wejściem na obszar połowowy Gwinei Bissau a wyładunkiem w Gwinei Bissau.

         2.   Wszystkie statki upoważnione do połowów w wodach Gwinei Bissau w ramach umowy są zobowiązane do przekazywania Ministerstwu informacji o swoich połowach zgodnie z następującymi szczegółowymi zasadami:

               2.1.

               Deklaracje obejmują połowy dokonane przez dany statek podczas każdego rejsu połowowego. Deklaracje te są przesyłane do Ministerstwa faksem, pocztą lub pocztą elektroniczną z kopią do Komisji Europejskiej – za pośrednictwem Delegatury Unii w Gwinei Bissau, na końcu każdego rejsu, a w każdym wypadku przed opuszczeniem przez statek obszaru połowowego Gwinei Bissau. W przypadku gdy deklaracje są przesyłane pocztą elektroniczną, obaj adresaci wysyłają bezzwłocznie, drogą elektroniczną, potwierdzenia odbioru tych deklaracji na statek, a także przesyłają sobie wzajemnie ich kopie. W przypadku statków do połowów tuńczyka deklaracje te są wysyłane na koniec każdego okresu połowowego.

               2.2.

               Sporządzone na papierze oryginały deklaracji połowowych, przesyłanych faksem lub pocztą elektroniczną podczas rocznego okresu obowiązywania licencji w rozumieniu postanowień rozdziału I sekcja 2 pkt 2 dla tuńczykowców lub sekcji 3 pkt 3 dla trawlerów, są przekazywane do Ministerstwa w terminie 45 dni od zakończenia ostatniego rejsu odbytego we wspomnianym okresie. Kopie deklaracji w formie papierowej są przesyłane Delegaturze Unii w Gwinei Bissau.

               2.3.

               Tuńczykowce i taklowce powierzchniowe deklarują swoje połowy na formularzu zgodnym z dziennikiem połowowym, którego wzór znajduje się w dodatku 2. Dla okresów, podczas których statek nie znajdował się na wodach Gwinei Bissau, zamieszcza się w dzienniku połowowym wzmiankę „Poza WSE Gwinei Bissau”.

               2.4.

               Trawlery deklarują swoje połowy na formularzu zgodnym ze wzorem, który znajduje się w dodatku 3, podając całkowitą wielkość połowów w rozbiciu na gatunki i na miesiąc kalendarzowy lub część miesiąca kalendarzowego.

               2.5.

               Formularze są wypełniane czytelnie i podpisywane przez kapitana statku.

         3.   W przypadku nieprzestrzegania postanowień niniejszego rozdziału rząd Gwinei Bissau zastrzega sobie prawo do zawieszenia licencji danego statku do czasu dopełnienia formalności i prawo do nałożenia na armatora statku kary przewidzianej w ustawodawstwie obowiązującym w Gwinei Bissau, a w przypadku powtórnego wykroczenia – prawo do nieodnowienia licencji. O fakcie tym informowana jest Komisja Europejska.
   Strony zgadzają się stworzyć elektroniczny system służący do wymiany tych informacji.
   ROZDZIAŁ IV

      PRZYŁOWY

   Poziom przyłowów dla każdego z łowisk przewidzianych w niniejszym protokole jest ustalany zgodnie z ustawodawstwem Gwinei Bissau i określany szczegółowo w zestawieniu danych połowowych dotyczącym poszczególnych kategorii.
   ROZDZIAŁ V

      OKRĘTOWANIE MARYNARZY

   Armatorzy, którym wydano licencje połowowe przewidziane w umowie, wnoszą wkład w praktyczne szkolenia zawodowe obywateli Gwinei Bissau oraz w poprawę rynku pracy, na następujących warunkach i w następujących granicach:

               1.

               Każdy armator trawlera zobowiązuje się do zatrudnienia:

                           —

                           trzech marynarzy/rybaków na statkach o pojemności mniejszej niż 250 GT,

                           —

                           czterech marynarzy/rybaków na statkach o pojemności od 250 do 400 GT,

                           —

                           pięciu marynarzy/rybaków na statkach o pojemności od 400 do 650 GT,

                           —

                           sześciu marynarzy/rybaków na statkach o pojemności większej niż 650 GT.

               2.

               Armatorzy podejmują wysiłki w celu zatrudnienia dodatkowych marynarzy pochodzących z Gwinei Bissau.

               3.

               Armatorzy mają możliwość dokonywania, za pośrednictwem swoich przedstawicieli, swobodnego wyboru marynarzy, których zatrudnią na statkach.

               4.

               Armator lub jego przedstawiciel przekazuje Ministerstwu nazwiska marynarzy z Gwinei Bissau zatrudnionych na danym statku, z podaniem pełnionych przez nich funkcji.

               5.

               Do marynarzy zatrudnionych na statkach UE stosuje się z mocy prawa deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i rzeczywistego uznawania prawa do negocjacji zbiorowych pracowników oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.

               6.

               Umowy o pracę marynarzy z Gwinei Bissau są zawierane między przedstawicielem (przedstawicielami) armatorów a marynarzami i/lub ich związkami zawodowymi albo ich przedstawicielami związanymi z Ministerstwem. Podpisujące strony otrzymują jeden egzemplarz umowy. Umowy o pracę zapewniają marynarzom korzystanie z systemu zabezpieczeń społecznych, który jest dla nich obowiązujący, w tym ubezpieczenie na wypadek śmierci, ubezpieczenie zdrowotne i od nieszczęśliwych wypadków.

               7.

               Koszt wynagrodzenia marynarzy z Gwinei Bissau pokrywają armatorzy. Jego wysokość jest ustalana przed wydaniem licencji, pomiędzy armatorami lub ich przedstawicielami a organami Gwinei Bissau, za ich obopólną zgodą. Warunki wynagrodzenia marynarzy z Gwinei Bissau nie mogą być jednak gorsze od warunków wynagrodzenia stosowanych dla załóg w Gwinei Bissau, a w żadnym razie nie mogą być gorsze od norm przewidzianych przez MOP.

               8.

               Każdy marynarz zatrudniony przez statek UE stawia się u kapitana określonego statku w przeddzień zaokrętowania. Jeżeli marynarz nie stawi się w terminie i o godzinie przewidzianej na zaokrętowanie, armator zostaje automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania tego marynarza.

               9.

               W przypadku niezaokrętowania marynarzy z Gwinei Bissau z przyczyn innych niż te, o których mowa w poprzednim punkcie, armatorzy statków UE, których to dotyczy, są zobowiązani zapłacić za dany okres połowowy ryczałtową kwotę odpowiadającą wynagrodzeniu niezaokrętowanych marynarzy w jak najszybszym terminie.

               10.

               Kwota ta jest wpłacana na specjalny rachunek, wskazany wcześniej przez właściwe organy Gwinei Bissau i umożliwia finansowanie publicznych struktur kształcenia zawodowego w dziedzinie rybołówstwa.

         ROZDZIAŁ VI

      ŚRODKI TECHNICZNE

   1.   Statki poławiające gatunki daleko migrujące przestrzegają środków i zaleceń przyjętych przez ICCAT w odniesieniu do narzędzi połowowych, ich specyfikacji technicznych oraz wszelkich innych środków technicznych mających zastosowanie do ich działalności połowowej.
   2.   Środki szczególne dotyczące trawlerów są wymienione w każdym odpowiednim zestawieniu danych połowowych.
   3.   Gwinea Bissau stosuje zamykanie połowów lub pojedynczych łowisk z powodu okresu ochronnego w sposób niedyskryminujący wobec wszystkich statków, które uczestniczą w takich połowach, niezależnie od tego, czy są to statki krajowe, statki UE czy też statki pływające pod banderą państwa trzeciego.
   4.   Na podstawie oceny skutków – w razie takiej konieczności – Strony uzgadniają w ramach wspólnego komitetu stosowanie ewentualnych środków naprawczych dotyczących okresów ochronnych.
   5.   W przypadku gdy Gwinea Bissau będzie zmuszona podjąć środki nadzwyczajne pociągające za sobą zamknięcie połowów inne niż te, o których jest mowa w pkt 3 powyżej, lub przedłużyć okres zamknięcia przewidziany w tym punkcie, zwoływane jest posiedzenie wspólnego komitetu w celu dokonania oceny skutków zastosowania takich środków w odniesieniu do statków UE.
   6.   Jeżeli stosowanie powyższych punktów 4 i 5 pociąga za sobą przedłużenie okresu(-ów) zamknięcia połowów, Strony konsultują się w ramach wspólnego komitetu w celu dostosowania wysokości rekompensaty finansowej w związku ze zmniejszeniem uprawnień do połowów dla Unii, które następuje w wyniku tych środków.
   ROZDZIAŁ VII

      OBSERWATORZY NA TRAWLERACH

   1.   Statki upoważnione do dokonywania połowów w wodach Gwinei Bissau w ramach umowy zabierają na pokład obserwatorów wyznaczonych przez Gwineę Bissau zgodnie z zasadami przedstawionymi poniżej.
   1.1.   Każdy trawler przyjmuje na pokład jednego obserwatora wskazanego przez Ministerstwo Rybołówstwa. W takich przypadkach port wejścia na pokład ustala się za obopólną zgodą Ministerstwa Rybołówstwa i armatorów lub ich przedstawicieli.
   1.2.   Ministerstwo sporządza wykaz statków, które zostały wyznaczone do zabrania na pokład obserwatorów, a także wykaz obserwatorów wyznaczonych do zabrania na statki. Wykazy te są stale uaktualniane. Wykazy te przekazywane są Komisji Europejskiej z chwilą sporządzenia, a następnie co trzy miesiące z chwilą ich ewentualnego uaktualnienia.
   1.3.   W chwili wydania licencji Ministerstwo przekazuje zainteresowanym armatorom lub ich przedstawicielom nazwisko obserwatora, który został wyznaczony do zabrania go na statek.
   2.   Okres obecności obserwatora na statku jest ustalany przez Ministerstwo i zasadniczo nie jest dłuższy niż to konieczne do wykonania zadań obserwatora. Ministerstwo informuje armatora lub jego przedstawiciela o okresie obecności obserwatora równocześnie z przekazaniem nazwiska obserwatora wyznaczonego do wejścia na pokład danego statku.
   3.   Warunki zabrania obserwatora na statek są ustalane za obopólną zgodą przez armatora lub jego przedstawiciela i przez organy Gwinei Bissau.
   4.   Na początku pierwszego rejsu obserwator wchodzi na pokład w porcie w Gwinei Bissau, a w przypadku odnowienia licencji – w porcie wybranym przez armatora.
   5.   Odpowiedni armatorzy wskazują dni i porty, w których obserwatorzy zostaną zabrani na pokład, w terminie dwóch tygodni i z dziesięciodniowym wyprzedzeniem.
   6.   W przypadku gdy obserwator wchodzi na statek za granicą, koszty podróży obserwatora pokrywa armator. Jeżeli statek z obserwatorem z Gwinei Bissau na pokładzie opuści obszar połowowy Gwinei Bissau, podejmowane są wszelkie środki mające na celu jak najszybszy powrót obserwatora do kraju, na koszt armatora.
   7.   W przypadku nieobecności obserwatora w uzgodnionym miejscu i czasie oraz w ciągu następnych dwunastu godzin armator zostaje automatycznie zwolniony z obowiązku zabrania na pokład tego obserwatora.
   8.   Obserwator jest traktowany na pokładzie tak jak oficer. Gdy statek prowadzi działalność na wodach Gwinei Bissau, obserwator wykonuje następujące zadania:

               8.1.

               obserwuje działalność połowową prowadzoną przez statki;

               8.2.

               sprawdza pozycje statków biorących udział w połowach;

               8.3.

               pobiera próbki biologiczne w ramach programów naukowych;

               8.4.

               sporządza wykaz używanych narzędzi połowowych;

               8.5.

               sprawdza dane dotyczące połowów dokonanych w obszarach połowowych Gwinei Bissau, zamieszczone w dzienniku połowowym;

               8.6.

               sprawdza procentowy udział przyłowów i szacuje połowy odrzucone;

               8.7.

               co najmniej raz w tygodniu przekazuje drogą radiową dane połowowe, z podaniem wielkości połowów i przyłowów znajdujących się na statku.

         9.   Kapitan podejmuje wszelkie możliwe działania w celu zapewnienia obserwatorowi bezpieczeństwa fizycznego i komfortu psychicznego przy wykonywaniu jego obowiązków.
   10.   Obserwatorowi udostępnia się wszelkie udogodnienia niezbędne do wypełniania jego obowiązków. Kapitan zapewnia mu dostęp do środków łączności niezbędnych do wypełniania jego zadań, do dokumentów związanych bezpośrednio z prowadzeniem działalności połowowej przez statek, a w szczególności do dziennika połowowego i do dziennika nawigacyjnego, a także do niezbędnych części statku w celu ułatwienia mu wykonywania jego zadań.
   11.   Podczas pobytu na statku obserwator:

               11.1.

               podejmuje wszelkie odpowiednie działania, aby warunki jego wejścia i przebywania na statku nie zakłócały ani nie utrudniały prowadzenia połowów;

               11.2.

               traktuje z właściwą uwagą mienie i sprzęt znajdujący się na statku oraz przestrzega poufności wszelkich dokumentów statku;

               11.3.

               przygotowuje sprawozdanie z działalności, które zostaje przekazane do właściwych organów Gwinei Bissau. Po zanalizowaniu sprawozdania, w terminie jednego tygodnia, organy te przesyłają kopię sprawozdania do Delegatury Unii Europejskiej w Bissau.

         12.   Po zakończeniu okresu obserwacji, a przed opuszczeniem statku, obserwator sporządza sprawozdanie z działalności, które przekazywane jest właściwym organom Gwinei Bissau, z kopią dla Komisji Europejskiej. Podpisuje je w obecności kapitana, który może dodać do sprawozdania wszelkie uwagi, które uzna za stosowne, lub polecić ich dodanie, po czym sam podpisuje sprawozdanie. Kapitan statku otrzymuje kopię sprawozdania w chwili opuszczenia statku przez obserwatora.
   13.   Armator ponosi koszty zakwaterowania i wyżywienia obserwatorów na zasadach stosowanych wobec oficerów, z uwzględnieniem możliwości technicznych statku.
   Tytułem udziału w kosztach związanych z pobytem obserwatora na statku, jednocześnie z wniesieniem opłaty za licencję armator wpłaca na rzecz organów Gwinei Bissau kwotę 12 EUR/GT rocznie, pro rata temporis, za każdy statek prowadzący działalność połowową w wodach Gwinei Bissau.
   14.   Koszt wynagrodzenia i składek na ubezpieczenie społeczne pokrywa Ministerstwo.
   ROZDZIAŁ VIII

      OBSERWATORZY NA POKŁADZIE TUŃCZYKOWCÓW

   Strony konsultują się niezwłocznie z zainteresowanymi państwami w sprawie ustalenia systemu obserwatorów regionalnych oraz wyboru właściwej regionalnej organizacji ds. rybołówstwa.
   ROZDZIAŁ IX

      KONTROLA

   1.   Zgodnie z rozdziałem I sekcja 2 pkt 1 Unia Europejska posiada aktualny wykaz statków, którym została wydana licencja połowowa zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu. Wykaz ten jest przekazywany organom Gwinei Bissau odpowiedzialnym za kontrolę połowów w chwili jego sporządzenia, a następnie przy każdej aktualizacji.
   2.   Statki poławiające gatunki daleko migrujące są wpisywane do wykazu wspomnianego w poprzednim punkcie z chwilą otrzymania informacji o wpłacie zaliczki, o której mowa w rozdziale I sekcja 2 pkt 3 niniejszego załącznika. W takim przypadku jeden uwierzytelniony odpis wykazu statków do połowów tuńczyka jest przesyłany armatorowi i znajduje się na statku w miejsce licencji połowowej, aż do chwili jej wydania przez właściwy organ Gwinei Bissau.
   3.   Inspekcje techniczne w przypadku trawlerów
   3.1.   Raz w roku oraz po każdej zmianie tonażu statku lub po zmianie kategorii połowów wiążącej się z wykorzystywaniem innego rodzaju narzędzi połowowych trawlery UE muszą przybyć do portu w Gwinei Bissau w celu poddania się inspekcjom wymaganym na mocy obowiązującego ustawodawstwa. Kontrole takie muszą zostać przeprowadzone w ciągu 48 godzin od wejścia statku do portu.
   3.2.   Po pomyślnym zakończeniu inspekcji kapitan statku otrzymuje zaświadczenie posiadające taki sam okres ważności jak licencja i które jest przedłużane automatycznie w przypadku odnowienia licencji dla statku w ciągu jednego roku. Maksymalny okres ważności nie może jednak przekraczać jednego roku. Przedmiotowe zaświadczenie musi być zawsze przechowywane na statku.
   3.3.   Inspekcja techniczna służy sprawdzeniu zgodności cech technicznych statku i narzędzi połowowych oraz zapewnieniu przestrzegania postanowień dotyczących jego załogi.
   3.4.   Koszty inspekcji są ponoszone przez armatorów według stawek określonych w ustawodawstwie Gwinei Bissau. Nie mogą one być większe niż kwoty zazwyczaj płacone przez inne statki za te same usługi.
   3.5.   Nieprzestrzeganie postanowień przewidzianych w pkt 3.1 i 3.2 powyżej powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej do czasu wywiązania się z tych zobowiązań przez armatora.
   4.   Wejście na obszar połowowy i wyjście z niego:

               Wszystkie statki UE dokonujące połowów w obszarze połowowym Gwinei Bissau zgodnie z umową zgłaszają Ministerstwu Rybołówstwa, drogą radiową, datę, godzinę i swoją pozycję przy każdym wejściu do obszaru połowowego Gwinei Bissau i przy jego opuszczeniu.

               W chwili wydania licencji Ministerstwo Rybołówstwa informuje armatorów o sygnale wywoławczym, częstotliwości oraz godzinach pracy stacji.

               W przypadku gdy nie jest możliwe przekazanie informacji drogą radiową, statki mogą korzystać z innych środków łączności, takich jak teleks, faks (nr 20-11-57, nr 20-19-57, nr 20-69-50) lub telegram.

         4.1.   Statki UE powiadamiają Ministerstwo o zamiarze wpłynięcia na obszar połowowy Gwinei Bissau lub zamiarze jego opuszczenia z co najmniej 24-godzinnym wyprzedzeniem. W przypadku statków do połowów tuńczyka termin ten wynosi sześć godzin.
   4.2.   Powiadamiając o opuszczeniu obszaru połowowego, każdy statek przekazuje również informacje o swojej pozycji oraz o ilości i gatunkach połowów znajdujących się na pokładzie. Informacje te wysyłane są przede wszystkim faksem, a w przypadku statków niewyposażonych w faks – drogą radiową lub pocztą elektroniczną.
   4.3.   Statek przyłapany na prowadzeniu połowów bez uprzedniego powiadomienia Ministerstwa zostaje uznany za statek nieposiadający licencji połowowej.
   4.4.   Numery faksu, telefonu oraz adres poczty elektronicznej podawane są również w chwili wydawania licencji połowowej.
   5.   Procedury kontrolne
   5.1.   Kapitanowie statków UE prowadzących działalność połowową w wodach połowowych Gwinei Bissau umożliwiają i ułatwiają wejście na statek i przeprowadzenie zadań wszystkim urzędnikom Gwinei Bissau odpowiedzialnym za inspekcję i kontrolę działalności połowowej.
   5.2.   Urzędnicy nie przebywają na statku dłużej niż wymagają tego czynności służbowe.
   5.3.   Po zakończeniu każdej inspekcji i kontroli kapitan statku otrzymuje zaświadczenie.
   6.   Zatrzymanie
   6.1.   Najpóźniej w ciągu 48 godzin Ministerstwo informuje Komisję Europejską, za pośrednictwem swojego Delegatury w Gwinei Bissau, o każdym zatrzymaniu oraz o każdym zastosowaniu sankcji wobec statku UE, które ma miejsce w wodach połowowych Gwinei Bissau.
   6.2.   Komisja Europejska otrzymuje równocześnie krótkie sprawozdanie na temat okoliczności i przyczyn, które doprowadziły do zatrzymania.
   7.   Protokół z zatrzymania statku
   7.1.   Po wprowadzeniu opisu stanu faktycznego do protokołu sporządzonego przez właściwe organy państwa nadbrzeżnego, kapitan statku obowiązany jest podpisać ten dokument.
   7.2.   Podpis ten nie przesądza o prawach i środkach obrony, jakie przysługują kapitanowi w celu obrony przed zarzutem naruszenia.
   7.3.   Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa kapitan może zostać wezwany do skierowania statku do portu wskazanego przez właściwe organy.
   8.   Spotkanie informacyjne w przypadku zatrzymania
   8.1.   Przed rozważeniem ewentualnego podjęcia środków przeciwko kapitanowi lub załodze statku albo jakiegokolwiek innego działania przeciwko ładunkowi lub wyposażeniu statku, z wyjątkiem działań mających na celu zabezpieczenie dowodów w sprawie domniemanego naruszenia, na żądanie strony unijnej przeprowadza się spotkanie informacyjne między Komisją Europejską a Ministerstwem, z ewentualnym uczestnictwem przedstawiciela zainteresowanego państwa członkowskiego.
   8.2.   Podczas spotkania strony wymieniają dokumenty dotyczące sprawy oraz informacje, które mogą pomóc w wyjaśnieniu okoliczności stwierdzonych zdarzeń. Armator lub jego przedstawiciel są informowani o wynikach spotkania oraz krokach, które mogą zostać podjęte w związku z zatrzymaniem.
   9.   Rozstrzygnięcie zatrzymania
   9.1.   Przed wszczęciem postępowania sądowego podejmowane są próby rozstrzygnięcia kwestii podejrzewanego naruszenia na drodze postępowania ugodowego. Postępowanie ugodowe kończy się najpóźniej w terminie czterech dni roboczych od zatrzymania.
   9.2.   W przypadku postępowania ugodowego kwota kary jest określana zgodnie z ustawodawstwem Gwinei Bissau.
   9.3.   W przypadku gdy sprawa nie może zostać rozstrzygnięta w drodze postępowania ugodowego i gdy jest kontynuowana przed właściwym organem sądowym, armator składa w banku wyznaczonym przez Ministerstwo gwarancję bankową, której wysokość jest ustalana z uwzględnieniem kosztów związanych z zatrzymaniem, a także kar oraz odszkodowań płatnych przez osoby, które dopuściły się naruszenia.
   9.4.   Gwarancja bankowa nie podlega zwrotowi przed zakończeniem postępowania sądowego. Gwarancja bankowa zostaje zwolniona w przypadku zakończenia postępowania sądowego bez orzeczenia skazującego. Podobnie, w przypadku wyroku zasądzającego karę niższą od kwoty wniesionej gwarancji bankowej Ministerstwo zwalnia różnicę.
   9.5.   Statek zostaje zwolniony, a jego załodze zezwala się na opuszczenie portu:

               —

               po wywiązaniu się z obowiązków wynikających z postępowania ugodowego,

               —

               albo po wniesieniu gwarancji bankowej wymienionej w pkt 9.3 powyżej i po jej przyjęciu przez Ministerstwo, w oczekiwaniu na zakończenie postępowania sądowego.

         10.   Przestrzeganie przepisów
   Wszystkie informacje związane z naruszeniami popełnionymi przez statki Unii są regularnie przekazywane Komisji, za pośrednictwem Delegatury Unii Europejskiej.
   11.   Przeładunki
   11.1.   Każdy statek UE zamierzający dokonać przeładunku połowów dokonanych w wodach Gwinei Bissau przeprowadza tę czynność na redzie portu w Gwinei Bissau.
   11.2.   Armatorzy tych statków przekazują Ministerstwu, z co najmniej 24-godzinnym wyprzedzeniem, następujące informacje:

               —

               nazwy statków rybackich, których dotyczy przeładunek,

               —

               nazwa przewoźnika ładunku,

               —

               pojemność brutto w rozbiciu na gatunki do przeładunku,

               —

               dzień przeładunku.

         11.3.   Przeładunek jest uważany za wyjście z obszaru połowowego Gwinei Bissau. W związku z tym statki muszą przedstawić właściwym organom deklaracje połowowe i poinformować, czy zamierzają kontynuować połowy czy opuścić obszar połowowy Gwinei Bissau.
   11.4.   Na obszarze połowowym Gwinei Bissau zabronione jest dokonywanie innych przeładunków połowów niż przewidziano w powyższych punktach. Za nieprzestrzeganie tego postanowienia grożą sankcje przewidziane w ustawodawstwie obowiązującym w Gwinei Bissau.
   12.   Kapitanowie statków UE, którzy uczestniczą w wyładunku lub przeładunku w porcie w Gwinei Bissau, umożliwiają i ułatwiają inspektorom Gwinei Bissau kontrolowanie tych czynności. Po zakończeniu każdej inspekcji lub kontroli w porcie kapitanowi statku wydawane jest zaświadczenie.
   ROZDZIAŁ X

      MONITOROWANIE SATELITARNE STATKÓW RYBACKICH

   Strony uzgadniają, w ramach wspólnego komitetu, zasady monitorowania satelitarnego statków rybackich UE prowadzących połowy w ramach umowy, od chwili gdy zaistnieją ku temu warunki techniczne.
   ZAŁĄCZNIK II
   ARKUSZ DANYCH NR 1 – KATEGORIA POŁOWÓW 1:   TRAWLERY ZAMRAŻALNIE DO POŁOWÓW RYB I GŁOWONOGÓW
   1.   Obszar połowowy

               Wody poza obszarem 12 mil morskich mierzonym od linii podstawowej, w tym obszar wspólnie zarządzany przez Gwineę Bissau i Senegal, leżące na północy, do azymutu 268°.

         2.   Dopuszczalne narzędzia połowowe

               Dopuszcza się klasyczny włok rozpornicowy oraz inne selektywne narzędzia połowowe.
               Dopuszcza się wytyki.
               W przypadku wszystkich rodzajów narzędzi połowowych zabrania się stosowania środków lub narzędzi powodujących zatykanie oczek sieci lub mających na celu zmniejszenie selektywnego działania sieci. Jednakże w celu ochrony przed zużyciem i rozrywaniem dozwolone jest mocowanie – wyłącznie do dolnej ściany worka włoka dennego – fartuchów ochronnych z sieci lub innego materiału. Fartuchy te są mocowane tylko wzdłuż przednich i bocznych krawędzi worka włoka. Na górnej ścianie włoka można korzystać z urządzeń ochronnych, pod warunkiem że składają się one tylko z jednego kawałka sieci, z takiego samego materiału jak worek, o wielkości oczek w zwarciu równej co najmniej trzysta milimetrów.
               Zakazane jest podwajanie włókien (pojedynczych czy też wielokrotnych) tworzących worek włoków.

         3.   Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek

               70 mm

         4.   Okres ochronny

               Zgodnie z ustawodawstwem Gwinei Bissau.
               W przypadku braku odpowiednich przepisów w ustawodawstwie Gwinei Bissau Strony uzgadniają najwłaściwszy okres ochronny w ramach wspólnego komitetu i w oparciu o najlepsze dostępne opinie naukowe, które zostały zatwierdzone w ramach wspólnego posiedzenia naukowego.

         5.   Przyłowy

               Zgodnie z ustawodawstwem Gwinei Bissau:
               Na koniec rejsu, zgodnie z definicją tego terminu zawartą w rozdziale III załącznika do niniejszego protokołu, na trawlerach do połowów ryb nie może znajdować się więcej niż 9 % skorupiaków lub 9 % głowonogów w stosunku do ich całego połowu w obszarze połowowym Gwinei Bissau.
               Na koniec rejsu, zgodnie z definicją tego terminu zawartą w rozdziale III załącznika do niniejszego protokołu, na trawlerach do połowów głowonogów nie może znajdować się więcej niż 9 % skorupiaków w stosunku do ich całego połowu dokonanego w obszarze połowowym Gwinei Bissau.
               W przypadku przekroczenia dopuszczonych procentowych uprawnień do przyłowów nakłada się kary zgodnie z ustawodawstwem Gwinei Bissau.
               Strony konsultują się w ramach wspólnego komitetu w celu ewentualnego dostosowania uprawnień do połowów.

         6.   Dopuszczalna pojemność/Opłaty

               Dopuszczalna pojemność (GT) rocznie

               4 400

               Roczna opłata (EUR/GT)

               229 EUR/GT na rok
               W przypadku licencji kwartalnych lub semestralnych opłaty są obliczane pro rata temporis i powiększane odpowiednio o 3 % lub 2 %, aby pokryć koszty poniesione przy wydawaniu licencji.

         7.   Uwagi

               Warunki dotyczące działalności statków są określone w załączniku do protokołu.

   ARKUSZ DANYCH NR 2 – KATEGORIA POŁOWÓW 2:   TRAWLERY DO POŁOWÓW KREWETEK
   1.   Obszar połowowy

               Wody poza obszarem 12 mil morskich mierzonym od linii podstawowej, w tym obszar wspólnie zarządzany przez Gwineę Bissau i Senegal, leżące na północy, do azymutu 268°.

         2.   Dopuszczalne narzędzia połowowe

               Dopuszcza się klasyczny włok rozpornicowy oraz inne selektywne narzędzia połowowe.
               Dopuszcza się wytyki.
               W przypadku wszystkich rodzajów narzędzi połowowych zabrania się stosowania środków lub narzędzi powodujących zatykanie oczek sieci lub mających na celu zmniejszenie selektywnego działania sieci. Jednakże w celu ochrony przed zużyciem i rozrywaniem dozwolone jest mocowanie – wyłącznie do dolnej ściany worka włoka dennego – fartuchów ochronnych z sieci lub innego materiału. Fartuchy te są mocowane tylko wzdłuż przednich i bocznych krawędzi worka włoka. Na górnej ścianie włoka można korzystać z urządzeń ochronnych, pod warunkiem że składają się one tylko z jednego kawałka sieci, z takiego samego materiału jak worek, o wielkości oczek w zwarciu równej co najmniej trzysta milimetrów.
               Zakazane jest podwajanie włókien (pojedynczych czy też wielokrotnych) tworzących worek włoków.

         3.   Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek

               40 mm
               Gwinea Bissau zobowiązuje się zmienić swoje ustawodawstwo najpóźniej 12 miesięcy po wejściu w życie niniejszego protokołu w celu zastosowania rozmiaru oczek 50 mm, zgodnego z ustawodawstwem obowiązującym w tym podregionie, który będzie obowiązywać całą flotę poławiającą skorupiaki i działającą na obszarze połowowym Gwinei Bissau.

         4.   Okres ochronny

               Zgodnie z ustawodawstwem Gwinei Bissau.
               W przypadku braku odpowiednich przepisów w ustawodawstwie Gwinei Bissau Strony uzgadniają najwłaściwszy okres ochronny w ramach wspólnego komitetu i w oparciu o najlepsze dostępne opinie naukowe, które zostały zatwierdzone w ramach wspólnego posiedzenia naukowego.

         5.   Przyłowy

               Zgodnie z ustawodawstwem Gwinei Bissau:
               Na koniec rejsu, zgodnie z definicją tego terminu zawartą w rozdziale III załącznika do niniejszego protokołu, na pokładzie trawlerów do połowów krewetek nie może znajdować się więcej niż 50 % głowonogów i ryb, w stosunku do ich całego połowu dokonanego w obszarze połowowym Gwinei Bissau.
               W przypadku przekroczenia dopuszczonych procentowych uprawnień do przyłowów nakłada się kary zgodnie z ustawodawstwem Gwinei Bissau.

         6.   Dopuszczalna pojemność/Opłaty

               Dopuszczalna pojemność(GT) rocznie

               4 400

               Roczna opłata (EUR/GT)

               307 EUR/GT na rok
               W przypadku licencji kwartalnych lub semestralnych, opłaty są obliczane pro rata temporis i powiększane odpowiednio o 3 % lub 2 %, aby pokryć koszty poniesione przy wydawaniu licencji.

         7.   Uwagi

               Warunki dotyczące działalności statków są określone w załączniku do protokołu.

   ARKUSZ DANYCH NR 3 – KATEGORIA POŁOWÓW 3:   KLIPRY TUŃCZYKOWE
   1.   Obszar połowowy

               Wody poza obszarem 12 mil morskich mierzonym od linii podstawowej, w tym obszar wspólnie zarządzany przez Gwineę Bissau i Senegal, leżące na północy, do azymutu 268°.
               Klipry tuńczykowe są upoważnione do połowów z wykorzystaniem żywej przynęty, mając na względzie dokonywanie połowów na obszarze połowowym Gwinei Bissau.

         2.   Dopuszczalne narzędzia połowowe i środki techniczne

               Wędziska.
               Okrężnice z żywą przynętą: 16 mm.
               Statki poławiające gatunki daleko migrujące przestrzegają środków i zaleceń przyjętych przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) w odniesieniu do narzędzi połowowych, ich specyfikacji technicznych oraz do wszelkich innych środków technicznych mających zastosowanie do prowadzenia przez nie działalności połowowej.

         3.   Przyłowy

               Zgodnie z odpowiednimi zaleceniami ICCAT i FAO połowy rekina olbrzymiego (Cetorhinus maximus), żarłacza białego (Carcharodon carcharias), piaskowego rekina tygrysiego (Carcharias taurus) oraz żarłacza szarego (Galeorhinus galeus) są zakazane.

         4.   Dopuszczalna pojemność/Opłaty

               Opłata za złowioną tonę

               25 EUR za tonę

               Ryczałtowa opłata roczna:

               500 EUR za 20 ton

               Liczba statków upoważnionych do połowów

               14

         5.   Uwagi

               Warunki dotyczące działalności statków są określone w załączniku do protokołu.

   ARKUSZ DANYCH NR 4 – KATEGORIA POŁOWÓW 4:   SEJNERY ZAMRAŻALNIE DO POŁOWÓW TUŃCZYKA I TAKLOWCE
   1.   Obszar połowowy

               Wody poza obszarem 12 mil morskich mierzonym od linii podstawowej, w tym obszar wspólnie zarządzany przez Gwineę Bissau i Senegal, leżące na północy, do azymutu 268°.

         2.   Dopuszczalne narzędzia połowowe i środki techniczne

               Niewód i powierzchniowe sznury haczykowe.
               Statki poławiające gatunki daleko migrujące przestrzegają środków i zaleceń przyjętych przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) w odniesieniu do narzędzi połowowych, ich specyfikacji technicznych oraz do wszelkich innych środków technicznych mających zastosowanie do prowadzenia przez nie działalności połowowej.

         3.   Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek

               Zalecany standard ICCAT.

         4.   Przyłowy

               Zgodnie z odpowiednimi zaleceniami ICCAT i FAO połowy rekina olbrzymiego (Cetorhinus maximus), żarłacza białego (Carcharodon carcharias), piaskowego rekina tygrysiego (Carcharias taurus) oraz żarłacza szarego (Galeorhinus galeus) są zakazane.

         5.   Dopuszczalna pojemność/Opłaty

               Opłata za złowioną tonę

               35 EUR za tonę

               Ryczałtowa opłata roczna:

               3 150 EUR za 90 ton

               Liczba statków upoważnionych do połowów

               23

         6.   Uwagi

               Warunki dotyczące działalności statków są określone w załączniku do protokołu.

         ZAŁĄCZNIK III

      Podstawowe elementy celów i wskaźników realizacji, które mają zostać osiągnięte w ramach art. 3, 8 i 9 protokołu

               Osie strategiczne i cele

               Wskaźniki

         1.   Poprawa warunków sanitarnych w celu rozwoju sektora gospodarki rybackiej.

               Przygotowania celem uzyskania zgody na wywóz.

               Opracowanie przez parlament i wdrożenie przepisów dotyczących minimalnych wymogów w zakresie higieny i zdrowia stosujących się do statków przemysłowych, pirog oraz zakładów rybnych
               Właściwy organ na miejscu
               Dostosowanie do standardów CIPA (ISO 9000)
               Wyposażenie laboratorium w sprzęt umożliwiający dokonywanie analiz mikrobiologicznych i chemicznych
               Przyjęcie i wdrożenie do ustawodawstwa planu nadzoru i analiz dotyczących krewetek (PNVAR 2008)
               Liczba wykwalifikowanych inspektorów sanitarnych
               Liczba pracowników sanitarnych oraz urzędników w Ministerstwie ds. Rybołówstwa, przeszkolonych w standardach higieny
               Uzyskanie zgody na wywóz do UE

                           1.1.

                           Modernizacja floty prowadzącej połowy paszowe i tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego oraz zapewnienie standardów sanitarnych.

               Liczba statków prowadzących połowy paszowe dostosowanych do standardów
               Liczba drewnianych pirog zastąpionych pirogami z dostosowanych materiałów (jako wartość bezwzględna i w %)
               Liczba pirog wyposażonych w chłodnie
               Wzrost liczby punktów rozładunku
               Liczba statków tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego oraz statków łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego dostosowanych do standardów sanitarnych (wartość bezwzględna i w %)

                           1.2.

                           Rozwój infrastruktury, zwłaszcza infrastruktury portowej.

               Modernizacja i rozbudowa portu rybackiego w Bissau
               Dostosowanie targu rybnego portu w Bissau do standardów dotyczących wyładunku produktów połowów prowadzonych metodą tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i połowów paszowych
               Dostosowanie portu w Bissau do standardów międzynarodowych (ratyfikowanie konwencji SOLAS)
               Usunięcie wraków z portu

                           1.3.

                           Promowanie produktów rybołówstwa (warunki sanitarne i fitosanitarne produktów wyładowywanych i przetwarzanych).

               Dostosowany i działający system kontroli produktów rybołówstwa
               Uwrażliwienie podmiotów na wymogi w zakresie higieny (liczba zorganizowanych szkoleń i liczba przeszkolonych osób)
               Funkcjonujące laboratorium analityczne
               Liczba miejsc dostosowanych do rozładunku i przetwarzania połowów dokonywanych metodą tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego
               Promowanie partnerstwa technicznego i handlowego z prywatnymi operatorami zagranicznymi
               Wprowadzenie systemu oznakowania ekologicznego dla produktów z Gwinei Bissau

         2.   Poprawa w zakresie monitorowania i kontroli obszaru połowowego oraz nadzór nad nim.

               Poprawa otoczenia prawnego.

               Zawarcie umowy między Ministerstwem ds. rybołówstwa i Ministerstwem ds. obrony w sprawie nadzoru i kontroli
               Przyjęcie i wdrożenie krajowego planu monitorowania, kontroli i nadzoru

                           2.1.

                           Usprawnienie działań związanych z monitorowaniem, kontrolą i nadzorem.

               Funkcjonująca kadra przysięgłych, niezależnych inspektorów (liczba zatrudnionych i przeszkolonych osób) oraz odpowiedni przydział środków w ustawodawstwie budżetowym
               Liczba dni nadzoru na morzu: 250 dni rocznie na końcu okresu obowiązywania protokołu
               Liczba inspekcji w porcie i na morzu
               Liczba inspekcji powietrznych
               Liczba opublikowanych biuletynów statystycznych
               Stopień pokrycia radarem
               Stopień pokrycia całej floty satelitarnym systemem monitorowania statków (VMS)
               Program szkoleń dostosowany do wprowadzonych technik nadzoru (liczba godzin szkoleń, liczba przeszkolonych techników itp.)

                           2.2.

                           Monitorowanie zatrzymania statków.

               Poprawa przejrzystości systemu zatrzymania, sankcji i płacenia kar
               Udoskonalenie przepisów dotyczących płacenia kar oraz wprowadzenie zakazu nakładania kar innych niż pieniężne
               Poprawa systemu ściągania kar
               Coroczna publikacja danych statystycznych dotyczących ściągniętych kar
               Ustanowienie „czarnej listy” ukaranych statków
               Coroczne opracowanie i publikacja danych statystycznych dotyczących sankcji
               Publikacja rocznego raportu FISCAP

         3.   Poprawa zarządzania połowami.

               Zarządzanie nakładami połowowymi dotyczącymi krewetek i głowonogów.

               Przestrzeganie w 2007 r. obowiązujących umów zawartych z państwami trzecimi i Unią Europejską. W przypadku niewykorzystania uprawnień do połowów przyznanych państwom trzecim do dnia 1 stycznia 2007 r., uprawnienia te nie mogą jednak zostać przeniesione na 2008 r. ani kolejne lata.
               Żadne uprawnienia do połowów nie zostaną przyznane w odniesieniu do czarterowania.
               Ostateczne odwołanie i formalne rozwiązanie, w terminie trzydziestu dni od daty wejścia w życie niniejszego protokołu, wszelkich umów zawartych ze spółkami, stowarzyszeniami lub przedsiębiorstwami europejskimi.

                           3.1.

                           Modernizacja i intensyfikacja badań morskich.

               Wzmocnienie potencjału badawczego centrum badawczego CIPA

                           3.2.

                           Poprawa wiedzy w zakresie zasobów rybnych.

               Wykonanie rocznego planu trałowania
               Liczba ocenionych stad
               Liczba programów badawczych
               Liczna wydanych i monitorowanych zaleceń dotyczących stanu głównych zasobów (zwłaszcza wstrzymanie połowów i ochrona zbyt eksploatowanych stad)
               Ocena rocznych nakładów połowowych dla gatunków będących przedmiotem planu zagospodarowania
               Narzędzie do operacyjnego zarządzania nakładem połowowym (utworzenie bazy danych, instrumenty monitorowania statystycznego, utworzenie sieci usług zarządzania flotą, publikacja biuletynów statystycznych itp.)

                           3.3.

                           Kontrolowany rozwój rybołówstwa.

               Przyjęcie rocznego planu zarządzania połowami paszowymi przed początkiem danego roku
               Przyjęcie i realizacja planu gospodarowania zasobami nadmiernie eksploatowanymi
               Prowadzenie rejestru statków w WSE, w tym statków floty tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego
               Liczba opracowanych, wprowadzonych w życie i ocenionych planów zagospodarowania

                           3.4.

                           Poprawa skuteczności usług technicznych Ministerstwa Rybołówstwa i Gospodarki Morskiej oraz usług objętych zarządzaniem sektora.

               Wzmocnienie zdolności administracyjnych
               Opracowanie i stosowanie programu szkoleń i przekwalifikowania (liczba przeszkolonych urzędników, liczba godzin szkoleń itp.)
               Wzmocnienie mechanizmów koordynacji, zgodności i współpracy z partnerami
               Wzmocnienie systemu zbierania danych oraz monitorowania statystycznego działalności połowowej

                           3.5.

                           Wzmocnienie systemu zarządzania licencjami oraz monitorowania statków.

               Liczba godzin szkoleń techników
               Liczba przeszkolonych techników
               Utworzenie sieci usług i danych statystycznych


title: 2013/546/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/122

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
   (2013/546/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011 (COM(2012) 436 – C7-0228/2012) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego w sprawie wykonania budżetu za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2011 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 164, 165 i 166,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0092/2013),

               1.

               udziela sekretarzowi generalnemu Trybunału Obrachunkowego absolutorium z wykonania budżetu Trybunału Obrachunkowego na rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 68 z 15.3.2011.

      (2)  Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 344 z 12.11.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 130.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 (1),

                  —

                  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011 (COM(2012) 436 – C7-0228/2012) (2),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego w sprawie wykonania budżetu za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2011 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 164, 165 i 166,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0092/2013),

                  1.

                  przyjmuje do wiadomości, że kontroli rocznego sprawozdania finansowego Trybunału Obrachunkowego dokonuje niezależny audytor zewnętrzny – PricewaterhouseCoopers SARL – w celu zastosowania tych samych zasad przejrzystości i rozliczalności, które stosuje on do jednostek przez siebie kontrolowanych; przyjmuje do wiadomości opinię audytora, że oświadczenie finansowe prawidłowo i rzetelnie przedstawia sytuację finansową Trybunału;

                  2.

                  podkreśla, że w roku 2011 Trybunał Obrachunkowy dysponował kwotą środków na zobowiązania w wysokości 134 337 000 EUR (148 600 000 EUR w 2010 r.) oraz że wskaźnik wykonania tych środków wyniósł w zeszłym roku 93 %; zauważa, że budżet Trybunału Obrachunkowego ma charakter czysto administracyjny;

                  3.

                  zachęca Trybunał Obrachunkowy do dalszej oceny jakości i oddziaływania swojej pracy; wzywa, aby zwrócić szczególną uwagę na przeprowadzone przez zewnętrznych ekspertów przeglądy treści i formy sprawozdań Trybunału Obrachunkowego; odnotowuje, że stopień zadowolenia zewnętrznych ekspertów spadł w 2011 r., i wzywa Trybunał Obrachunkowy do wyjaśnienia przyczyn tego stanu rzeczy;

                  4.

                  gratuluje Trybunałowi Obrachunkowemu poprawy jego zarządzania finansowego, w szczególności dzięki wprowadzeniu systematycznego monitorowania wdrażania zaleceń przez kontrolowane podmioty; uważa, że uzyskana ocena jest bardzo pozytywnym wynikiem, i chciałby poznać średni czas, jaki upływa pomiędzy wydaniem tych ocen a otrzymaniem odpowiedzi kontrolowanych podmiotów;

                  5.

                  przypomina Trybunałowi Obrachunkowemu o konieczności przestrzegania harmonogramów, nawet w sytuacji braku terminu, jak w przypadku sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego; uważa, że należy zwiększyć liczbę sprawozdań przyjmowanych w terminie;

                  6.

                  wzywa Trybunał Obrachunkowy do opatrywania wszystkich sprawozdań specjalnych uwagami informującymi o chronologii poszczególnych etapów sporządzania sprawozdania (począwszy od pierwszych przygotowań, aż po publikację);

                  7.

                  zgadza się z Trybunałem Obrachunkowym co do wagi, jaką ten przywiązuje do zawiadomienia o wstępnych ustaleniach kontroli; wzywa Trybunał Obrachunkowy, aby z tego względu podjął skuteczne działania na rzecz zwiększenia odsetka zawiadomień wydawanych w terminie dwóch miesięcy;

                  8.

                  przyjmuje z zadowoleniem wzmocnienie stanowisk kontrolnych w 2011 r. w porównaniu z liczbą pracowników innych służb; wyraża uznanie dla ciągłego zaangażowania Trybunału Obrachunkowego w poszukiwanie większej wydajności w służbach pomocniczych; ubolewa jednak, że pod koniec 2011 r. liczba nieobsadzonych stanowisk kontrolnych była nadal wysoka (25 wakatów), choć znacznie niższa niż w poprzednim roku (44 w 2010 r.); wzywa Trybunał Obrachunkowy do przyspieszenia rekrutacji nowego personelu w celu obsadzenia wolnych stanowisk kontrolnych;

                  9.

                  zwraca uwagę na znaczny brak równowagi geograficznej w odniesieniu do obsady stanowisk dyrektorskich: cztery osoby z Wielkiej Brytanii oraz po jednej z Francji, Hiszpanii, Belgii, Danii, Grecji, Irlandii i Włoch;

                  10.

                  uważa, że równowaga płci na szczeblu dyrektorów i kierowników działów jest nadal w znacznym stopniu niezachowana (72 % mężczyzn i 28 % kobiet); odnotowuje z zadowoleniem rosnący udział kobiet na szczeblu AD; zwraca jednak uwagę na znaczenie równowagi geograficznej na wszystkich szczeblach zatrudnienia; zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, aby dokonał również podziału według narodowości;

                  11.

                  apeluje do Trybunału Obrachunkowego o utrzymanie w przyszłości możliwie jak najlepszych warunków pracy swoich pracowników i członków; zachęca Trybunał Obrachunkowy do wyciągnięcia wniosków z ujawnionego niedawno przypadku mobbingu oraz do zbadania, czy procedura zastosowana przez Trybunał Obrachunkowy w trakcie dochodzenia była w pełni zgodna z jego regulaminem;

                  12.

                  domaga się prewencyjnych środków ochrony przed mobbingiem w miejscu pracy oraz przedstawienia wszystkich środków podjętych z myślą o pracownikach zatrudnionych w gabinetach członków Trybunału Obrachunkowego;

                  13.

                  gratuluje Trybunałowi Obrachunkowemu bardzo wydajnej pracy jego Dyrekcji ds. Tłumaczeń Pisemnych oraz ukończenia budynku K3 w terminie i w granicach budżetu;

                  14.

                  domaga się informacji na temat przyczyn niewdrożenia nowego systemu informatycznego Trybunału Obrachunkowego o nazwie „Assist” oraz na temat problemów, jakie wystąpiły; domaga się zestawienia powstałych dotychczas kosztów, informacji na temat kosztów, jakich należy się spodziewać w przyszłości, oraz podania terminu, w jakim można liczyć na wdrożenie programu;

                  15.

                  odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy przeprowadził w 2011 r. 379 wizyt kontrolnych – 343 w państwach członkowskich i 36 w państwach trzecich; wzywa Trybunał Obrachunkowy do zwiększenia zarówno liczby wizyt kontrolnych na miejscu, jak i ich skuteczności;

                  16.

                  przyjmuje do wiadomości, że w 2011 r. Trybunał Obrachunkowy zgłosił do Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) ogółem siedem przypadków podejrzeń nadużycia wynikających z prac kontrolnych Trybunału; zauważa, że OLAF postanowił wszcząć dochodzenie w dwóch spośród tych przypadków, a dochodzenia są nadal w toku; wzywa Trybunał Obrachunkowy, by wyjaśnił, czy liczba spraw przekazanych OLAF i liczba spraw, w których wszczęto dochodzenie, odpowiada rzeczywistym poziomom korupcji w odniesieniu do wykorzystania funduszy unijnych, a jeżeli tak nie jest, to by podał, co proponuje w celu podniesienia obu tych liczb;

                  17.

                  zauważa ponadto, że w 2011 r. Trybunał Obrachunkowy skierował do OLAF 17 przypadków podejrzeń możliwości nadużycia wynikających z denuncjacji otrzymanych przez Trybunał Obrachunkowy; popiera stałą bliską współpracę Trybunału z OLAF i wzywa Trybunał Obrachunkowy, by ocenił, czy i jak można podnieść wspomnianą liczbę, w odniesieniu do ogólnego wizerunku, działania i skuteczności Trybunału Obrachunkowego w tej dziedzinie;

                  18.

                  przyjmuje z zadowoleniem współpracę między Trybunałem Obrachunkowym a Komisją Kontroli Budżetowej Parlamentu, jasne działania następcze wynikające z rezolucji w sprawie absolutorium z poprzedniego roku oraz regularne udzielanie informacji na żądanie Parlamentu;

                  19.

                  przyjmuje do wiadomości weryfikację pokontrolną dokonaną przez służby audytu wewnętrznego, w której stwierdzono postępy w zakresie już istniejących kontroli wewnętrznych oraz wysiłki kontrolowanych służb na rzecz wdrażania uzgodnionych planów działania; zwraca się z prośbą o informowanie go o wdrożonych środkach oraz wynikach osiągniętych przez te służby;

                  20.

                  przyjmuje z zadowoleniem opublikowanie sprawozdania specjalnego nr 19/2012 dotyczącego działań następczych związanych ze sprawozdaniami specjalnymi Trybunału Obrachunkowego;

                  21.

                  oczekuje, że otrzyma podsumowanie głównych wniosków z monitoringu weryfikacji ex post służb audytu wewnętrznego oraz wyniki oddziaływania tych zmian na wewnętrzną kontrolę Trybunału Obrachunkowego w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2012 r.;

                  22.

                  uznaje, że w przeglądzie śródokresowym głównych założeń strategii Trybunału Obrachunkowego na lata 2009–2013 stwierdzono, iż główne procesy podlegają monitoringowi, a dotychczas poczynione postępy są dokładnie odzwierciedlone w sprawozdaniach;

                  23.

                  z zainteresowaniem oczekuje drugiej wzajemnej oceny, którą Trybunał Obrachunkowy rozpoczyna w roku 2013 i która skupi się w szczególności na kontroli wykonywania zadań w Trybunale Obrachunkowym; domaga się informacji o wdrożeniu wniosków z pierwszej wstępnej oceny wzajemnej z roku 2012;

                  24.

                  zgadza się z zaleceniami służby audytu wewnętrznego w zakresie utworzenia nowego zestawu kluczowych wskaźników wydajności po to, aby oszacować realizację tej strategii.

         (1)  Dz.U. L 68 z 15.3.2011.

         (2)  Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 344 z 12.11.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 130.

         (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.