title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Organu Nadzoru Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/218

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Organu Nadzoru Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2008
   (2010/550/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Organu Nadzoru Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Organu Nadzoru GNSS za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Organu (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE i art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi (3), w szczególności jego art. 12,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0073/2010),

               1.

               udziela Dyrektorowi Wykonawczemu Organu Nadzoru Europejskiego GNSS absolutorium z wykonania budżetu Organu za rok budżetowy 2008;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Dyrektorowi Wykonawczemu Organu Nadzoru Europejskiego GNSS, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 100.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 246 z 20.7.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/219

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Organu Nadzoru Europejskiego GNSS na rok budżetowy 2008
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Organu Nadzoru Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Organu Nadzoru GNSS za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Organu (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE i art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi (3), w szczególności jego art. 12,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0073/2010),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy zgłosił zastrzeżenie co do wiarygodności rocznego sprawozdania finansowego za rok 2008, jak i legalności i prawidłowości transakcji leżących u jego podstaw,

               B.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy w swoim sprawozdaniu dotyczącym rocznego sprawozdania finansowego Organu za 2006 r. wydał pozytywne poświadczenie wiarygodności,

               C.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, że nie jest w stanie wydać opinii na temat sprawozdania finansowego Organu Nadzoru Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2007, i zaznaczył, że cała struktura projektu Galileo została w 2007 r. poddana przeglądowi oraz że sprawozdanie finansowe Organu przygotowano w niestabilnym kontekście prawnym,

               D.

               mając na uwadze, że Organ zyskał autonomię finansową w 2006 r.,

               E.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 23 kwietnia 2009 r. Parlament Europejski udzielił Dyrektorowi Wykonawczemu Organu Nadzoru Europejskiego GNSS absolutorium z wykonania budżetu Organu za rok budżetowy 2007 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                           —

                           zauważył, że środki faktycznie udostępnione Organowi (210 000 000 EUR) były zdecydowanie niższe niż przewidziane w budżecie z powodu opóźnień w programie Galileo,

                           —

                           wyraził zaniepokojenie w związku z następującymi wykazanymi przez Trybunał Obrachunkowy słabymi punktami wykonania budżetu: niskim poziomem wykorzystania środków na zobowiązania i płatności w odniesieniu do działań operacyjnych (63 % na zobowiązania i 51 % na płatności); brakiem wyraźnego związku między programem prac Organu a budżetem; nieuzasadnionymi i nieudokumentowanymi przesunięciami; wielokrotnymi spóźnieniami w rejestrowaniu nakazów odzyskania środków; niespójną prezentacją wykonania budżetu,

                           —

                           przyjął do wiadomości zarzuty Trybunału Obrachunkowego w odniesieniu do aktywów projektu Galileo, zgodnie z którymi Organ nie był w stanie przedstawić wystarczających informacji w odniesieniu do swoich sprawozdań finansowych, ponieważ do końca 2007 r. nie sporządzono żadnego wykazu aktywów znajdujących się w posiadaniu Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA);

      Zarządzanie budżetem i finansami

               1.

               wyraża ubolewanie, że Trybunał Obrachunkowy zgłosił zastrzeżenie co do wiarygodności rocznego sprawozdania finansowego za rok 2008, jak i legalności i prawidłowości transakcji leżących u jego podstaw;

               2.

               stwierdza, że Organ zdecydował o przedstawieniu rezultatów swoich działań bez uwzględnienia faktu, że zarządzanie przezeń programami Galileo i EGNOS ustanie po zakończeniu przekazywania Komisji aktywów i środków, co było przewidziane na koniec pierwszego kwartału 2008 r.;

               3.

               odnotowuje fakt, że rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. (6) weszło w życie w dniu 25 lipca 2008 r., a pomimo przeniesienia na Komisję odpowiedzialności za zarządzanie programami Galileo i EGNOS Komisja przekazała w dniu 24 grudnia 2008 r.95 000 000 EUR na rachunek bankowy Organu; ubolewa, że nie przyjęto stosownego budżetu korygującego;

               4.

               stwierdza, że w wyniku wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 683/2008 w 2008 r. przyjęto bardzo znaczącą redukcję budżetu Organu (z 436 500 000 EUR w 2007 r. do 22 700 000 EUR);

               5.

               wyraża zaniepokojenie faktem, że chociaż na mocy rozporządzenia (WE) nr 683/2008 z dniem 1 stycznia 2009 r. Komisja stała się odpowiedzialna za zarządzanie środkami europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) i realizację tych programów, do końca 2008 r. nie przekazano Komisji żadnych działań ani aktywów, a nowy podział kompetencji między Komisją i Organem nie został odzwierciedlony w ich rocznych sprawozdaniach finansowych; dowiaduje się za pośrednictwem Trybunału Obrachunkowego, że Organ powinien był ująć kwotę 58 400 000 EUR jako dług wobec Komisji, nie zaś jako prefinansowanie otrzymane od Komisji; stwierdza ponadto że sprawozdanie finansowe nie powinno było obejmować kwoty 55 600 000 EUR zobowiązań wobec Europejskiej Agencji Kosmicznej z uwagi na fakt, że kwota ta wynikała z wkładów Wspólnot Europejskich do programów Galileo i EGNOS i stanowiła odpowiedzialność Komisji;

               6.

               przyjmuje jednak do wiadomości odpowiedź Organu, który usprawiedliwia się twierdzeniem, że Komisja oficjalnie potwierdziła przyjęcie przekazanych aktywów dopiero z dniem 31 lipca 2009 r., ponieważ przed końcem czerwca 2009 r. nie można było uzgodnić z Komisją warunków przekazania;

               7.

               odsyła do zaleceń sprawozdania specjalnego nr 7/2009 Trybunału Obrachunkowego skierowanych do Komisji jako nowego zarządzającego programem Galileo;

      Audyt wewnętrzny

               8.

               uznaje, że Służba Audytu Wewnętrznego (IAS) przeprowadziła audyt wewnętrzny w listopadzie 2007 r. i audyty uzupełniające w październiku 2008 r. i grudniu 2009 r.; zauważa, że dwa pozostające do wdrożenia ważne zalecenia IAS odnoszą się do kluczowych stanowisk i do opisów stanowisk;

               9.

               jeżeli chodzi o inne uwagi towarzyszące decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 5 maja 2010 r. (7) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 100.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 246 z 20.7.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 255 z 26.9.2009, s. 162.

      (6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie dalszej realizacji europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) (Dz.U. L 196 z 24.7.2008, s. 1).

      (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0139 (zob. s. 241 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: 2004/518/WE:Decyzja Rady z dnia 14 czerwca 2004 r. w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie europejskim z Jugosłowiańską Republiką Macedonii

text:
               23.6.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 222/20

      DECYZJA RADY

   z dnia 14 czerwca 2004 r.
   w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie europejskim z Jugosłowiańską Republiką Macedonii
   (2004/518/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 553/2004 z dnia 22 marca 2004 r., w sprawie ustanowienia partnerstw europejskich w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia (1), w szczególności jego art. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rada Europejska w Salonikach w dniach 19–20 czerwca 2003 r. udzieliła poparcia dla „Agendy z Salonik dla Bałkanów Zachodnich: w kierunku integracji europejskiej”, w której sporządzanie partnerstw europejskich wymienione jest jako jeden ze środków w celu wzmocnienia procesu stabilizacji i stowarzyszenia.

               (2)

               Rozporządzenie (WE) nr 533/2004 określa, że Rada ma podejmować decyzje w sprawie zasad priorytetów i warunków zawartych w partnerstwach europejskich oraz we wszelkich następnych dostosowaniach, większością kwalifikowaną i na wniosek Komisji; również stwierdza, że działania uzupełniające realizowane po wprowadzeniu w życie partnerstw europejskich zostaną zapewnione poprzez mechanizmy ustanowione w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia, w szczególności poprzez sprawozdania roczne.

               (3)

               Sprawozdanie roczne Komisji z roku 2004 przedstawia analizę przygotowań Albanii do dalszej integracji z Unią Europejską oraz określa dziedziny priorytetowe dla dalszych prac.

               (4)

               W celu przygotowania dalszej integracji z Unią Europejską, była Jugosłowiańska Republika Macedonii powinna przygotować plan wraz z harmonogramem i szczegółowymi warunkami dotyczącymi środków, jakie była Jugosłowiańska Republika Macedonii zamierza podjąć w tym celu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zgodnie z art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 533/2004, zasady, priorytety i warunki zawarte w partnerstwie europejskim z Jugosłowiańską Republiką Macedonii są określone w Załączniku do niniejszej decyzji, który stanowi jej integralną część.
   Artykuł 2
   Wprowadzenie w życie partnerstwa europejskiego jest sprawdzane za pomocą mechanizmów ustanowionych w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 czerwca 2004 r.

            W imieniu Rady

         B. COWEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 86 z 24.3.2004, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      1.   WPROWADZENIE
      Agenda z Salonik określa sposoby i środki służące wzmocnieniu procesu stabilizacji i stowarzyszenia, m.in. poprzez wprowadzenie partnerstw europejskich.
      Na podstawie sprawozdania rocznego Komisji, celem partnerstwa europejskiego z Jugosłowiańską Republiką Macedonii jest określenie priorytetów dla działań wspierających wysiłki na rzecz zbliżenia do Unii Europejskiej w spójnych ramach. Priorytety te są dostosowane do szczególnych potrzeb i etapu przygotowania Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oraz będą aktualizowane w miarę potrzeb. Partnerstwo europejskie przewiduje także wskazówki dotyczące pomocy finansowej dla Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.
      Oczekuje się, że była Jugosłowiańska Republika Macedonii przyjmie plan zawierający harmonogram i szczegółowe informacje dotyczące sposobu, w jaki zamierza zajmować się priorytetami zawartymi w partnerstwie europejskim. Plan ten powinien również wskazywać sposoby realizacji Agendy z Salonik, priorytety w walce z przestępczością zorganizowaną i korupcją określone podczas Konferencji w Londynie w 2002 r. i na posiedzeniu na poziomie ministerialnym odbywającym się 28 listopada 2003 r. w Brukseli w ramach Forum UE-Bałkany Zachodnie oraz środki przedstawione przez każde z państw Bałkanów Zachodnich podczas spotkania w Belgradzie w 2003 r., jako uzupełnienie Konferencji w Ohridzie dotyczącej zintegrowanego zarządzania granicami.
      2.   ZASADY
      Proces stabilizacji i stowarzyszenia nadal stanowi ramy dla orientacji europejskiej państw Bałkanów Zachodnich aż do ich przyszłego przystąpienia.
      Główne priorytety określone dla Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii są związane z jej możliwościami dotyczącymi spełnienia kryteriów ustalonych przez Radę Europejską w Kopenhadze w 1993 r. oraz warunków ustalonych dla procesu stabilizacji i stowarzyszenia, w szczególności warunków określonych przez Radę w jej konkluzjach z 29 kwietnia 1997 r. i 21–22 czerwca 1999 r., oraz treści ostatecznego oświadczenia szczytu w Zagrzebiu z 24 listopada 2000 r. i Agendy z Salonik.
      3.   PRIORYTETY
      Sprawozdanie roczne Komisji dokonuje oceny poczynionych dotychczas postępów i wskazuje dziedziny, w których dane państwo powinno zwiększyć swoje wysiłki. Priorytety wymienione w niniejszym partnerstwie europejskim zostały wybrane w oparciu o przekonanie, że ich realizacja lub osiągnięcie znaczących postępów w tych dziedzinach w najbliższych latach jest możliwe. Priorytety zostały podzielone na krótkoterminowe, których realizacja powinna nastąpić w ciągu jednego do dwóch lat, oraz średnioterminowe, których realizacja powinna nastąpić w ciągu trzech-czterech lat.
      Partnerstwo europejskie wskazuje główne dziedziny priorytetowe dla przygotowań Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii do dalszej integracji z Unią Europejską, w oparciu o analizę zawartą w sprawozdaniu rocznym z 2004 r. Należy przypomnieć, że w przypadku ustawodawstwa nie wystarczy tylko włączyć dorobek UE do ustawodawstwa; należy także przygotować jego pełne wprowadzenie w życie.
      3.1.   KRÓTKOTERMINOWE
      Sytuacja polityczna
      Demokracja i państwo prawne
      Zapewnienie sprawnych instytucji państwowych na terenie całego kraju.
      Wykonanie Umowy ramowej z Ohridu– Należy wprowadzić w życie już przyjęte przepisy wykonawcze do Umowy ramowej (UR). Należy przyjąć pozostałe przepisy przewidziane w Umowie ramowej, w szczególności należy przyjąć i wprowadzić w życie ustawy w sprawie podziału terytorialnego, finansów gminnych i miasta Skopje. Należy osiągnąć szybkie postępy we wdrażaniu procesu decentralizacji, aby umożliwić prawidłowe przeprowadzenie wyborów do władz lokalnych w ustalonym terminie, a w szczególności wzmocnić możliwości gmin w zakresie zarządzania finansami oraz zarządzania przeniesionymi kompetencjami i aktywami poprzez szkolenia, konsultacje oraz dostarczenie wyposażenia. Jednocześnie należy wzmocnić zdolności administracyjne w zakresie nadzoru i usprawniania procesu decentralizacji, także na poziomie centralnym, zwłaszcza zdolności Ministerstwa ds. Samorządów Lokalnych oraz Ministerstwa Finansów w zakresie decentralizacji budżetowej, a także zdolności poszczególnych ministerstw w ramach ich kompetencji. Należy zapewnić, by przydzielono odpowiednie środki budżetowe, umożliwiające płynne przeniesienie kompetencji. Należy przyjąć średnioterminowy plan strategiczny w celu zapewnienia równej reprezentacji mniejszości, wraz z odpowiednimi środkami budżetowymi, oraz zapewnić jego szybką realizację. Należy podjąć dalsze środki, aby zapewnić wykonanie przepisów Umowy ramowej dotyczących stosowania języków i symboli społeczności. Należy wzmocnić możliwości monitorowania i oceny rządu centralnego. Należy zwiększyć wysiłki w celu ożywienia gospodarczego dawnych stref kryzysowych.
      Poprawa działania administracji publicznej– Należy wprowadzić w życie ustawę w sprawie urzędników służby cywilnej. Należy wspierać rozwój Agencji Urzędników Służby Cywilnej. Należy zapewnić odpowiednie planowanie strategiczne oraz związany z nim podział zasobów we wszystkich ministerstwach oraz na poziomie rządu. Należy wdrożyć Plan Rozwoju Strategicznego Sekretariatu Generalnego. Należy zakończyć rozpoczęte analizy działania przeprowadzane we wszystkich organach publicznych oraz podjąć środki w celu wykonania zaleceń zawartych w tych analizach, z uwzględnieniem procesu decentralizacji. Należy zwiększyć przejrzystość działań administracji oraz przyjąć ustawę w sprawie publicznego dostępu do informacji. Należy zmienić ustawy w sprawie procedur i sporów administracyjnych, aby zapewnić lepsze przestrzeganie praw obywateli. Należy wprowadzić w życie ustawę z 2003 r. w sprawie Rzecznika Praw Obywatelskich oraz doprowadzić do końca reformę biura Rzecznika Praw Obywatelskich. Należy zapewnić, by zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich były wypełniane. Należy wspierać rozwój społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacji zrzeszających partnerów społecznych i ich czynny udział w procesie decyzyjnym.
      Wzmocnienie systemu sądowego– Należy przygotować szeroko zakrojoną reformę wymiaru sprawiedliwości. Należy poddać obecny system, rekrutacji, mianowania i awansowania sędziów i prokuratorów przeglądowi mającemu na celu zapewnienie niezależności politycznej i nieusuwalności sędziów oraz zapewnienie rozwoju ich kariery zawodowej w oparciu o osiągnięcia zawodowe. Należy przygotować niezbędne poprawki do konstytucji i innych przepisów, by zagwarantować niezależność organu odpowiedzialnego za wybór sędziów i rozwój ich kariery zawodowej. Należy uprościć procedury sądowe. Należy polepszyć wykonywanie wyroków sądów. Należy wprowadzić alternatywne mechanizmy rozwiązywania sporów, włącznie z arbitrażem i mediacją w sprawach kryminalnych. Należy zapewnić odpowiednie przestrzeganie praw własności i wykonanie orzeczeń sądu w sprawach cywilnych. Należy wzmocnić zdolność instytucjonalną w zakresie szkolenia sędziów i prokuratorów oraz przygotować utworzenie Narodowej Szkoły Sędziów. Należy zapewnić odpowiednie systemy szkolenia wstępnego i zawodowego.
      Usprawnienie walki z korupcją– Należy wdrożyć strategię dotyczącą walki z korupcją. Należy zwiększyć zdolności instytucjonalne w zakresie przeprowadzania dochodzeń i ścigania korupcji. Należy usprawnić koordynację i zapewnić współpracę między organami ścigania i Państwową Komisją ds. Zapobiegania Korupcji. Należy usprawnić wymianę informacji w sprawach związanych z korupcją między służbami zajmującymi się rozpoznaniem, prowadzeniem dochodzeń i ściganiem w stwierdzonych przypadkach korupcji. Należy wzmocnić i wdrożyć zasady mające zastosowanie do deklaracji majątkowych urzędników, konfliktu interesów i przejrzystości w dziedzinie zamówień publicznych oraz zewnętrznej i wewnętrznej kontroli administracji. Należy przyjąć odpowiednie przepisy dotyczące finansowania partii politycznych.
      Prawa człowieka i ochrona mniejszości
      Usprawnienie przestrzegania praw człowieka przez organy ścigania– Należy zapewnić pełną zgodność z Europejską Konwencją o Ochronie Praw Człowieka, Konwencją o Zapobieganiu Torturom oraz Nieludzkiemu i Poniżającemu Traktowaniu albo Karaniu i innymi odpowiednimi konwencjami międzynarodowymi. Należy wprowadzić w życie Kodeks Etyki i zapewnić, by wszystkie naruszenia były objęte ściganiem. Należy odpowiednio ścigać wszystkie wcześniejsze przypadki dotyczące złego traktowania. Należy wzmocnić kontrole wewnętrzne oraz wdrożenie norm zawodowych we wszystkich organach ścigania oraz administracjach sądowych i więziennych. Należy przestrzegać zasad aresztu przed rozpoczęciem procesu. Należy zwiększyć świadomość obowiązków policji, sędziów, prokuratorów i innych organów ścigania w zakresie praw człowieka oraz zapewnić, by je wykonywali zgodnie z wymogami międzynarodowymi.
      Wspieranie wolności słowa i mediów– Należy poddać przeglądowi ramy prawne dotyczące nadawania radiowo-telewizyjnego, aby zapobiec wpływom politycznym. Należy podjąć konkretne kroki w celu zapewnienia niezależności organów regulacyjnych ds. mediów. Należy poddać przeglądowi przepisy prawne dotyczące zniesławienia, tak by odzwierciedlały normy europejskie oraz orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
      Zapewnienie przestrzegania praw mniejszości– Należy zapewnić, by proces tworzenia trzeciego uniwersytetu publicznego w Tetowie został zakończony w sposób umożliwiający stworzenie synergii z Uniwersytetem Europy Południowo-Wschodniej oraz zapewnienie zgodności norm akademickich z Deklaracją Bolońską.
      Współpraca regionalna i międzynarodowa
      Wspieranie współpracy regionalnej– Należy spełnić wymogi procesu stabilizacji i stowarzyszenia i wypełnić zobowiązania z Salonik w dziedzinie współpracy regionalnej. Należy zapewnić wykonanie wszystkich regionalnych umów o wolnym handlu. Należy dążyć do zawarcia porozumień z państwami sąsiadującymi, także w dziedzinie współpracy przygranicznej, dotyczących walki z przestępczością zorganizowaną, nielegalnego handlu i przemytu, współpracy sądowej, zarządzania granicami, środowiska i energii, oraz zapewnić ich skuteczne wykonanie.
      Zapewnienie właściwego wykonania Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu (USS) w dziedzinie współpracy regionalnej– Należy zakończyć rokowania z Chorwacją w sprawie dwustronnej konwencji w sprawie współpracy regionalnej.
      Przyjęcie odpowiednich ram prawnych w sprawie współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii.
      Realizacja umów międzynarodowych zawartych przez Jugosłowiańską Republikę Macedonii– Należy zagwarantować poszanowanie zobowiązań podjętych przez Jugosłowiańską Republikę Macedonii w ramach jej stosunków z UE.
      Sytuacja gospodarcza
      Wolny rynek i reformy strukturalne
      Zapewnienie trwałej stabilności makroekonomicznej– Należy zachować stabilne ramy makroekonomiczne w kontekście programu Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Należy zawrzeć porozumienie w sprawie programu dotyczącego działań uzupełniających.
      Kontynuacja reform gospodarczych– Należy wprowadzić szeroko zakrojone reformy prorynkowe mające na celu ograniczenie roli państwa w gospodarce i ustanowić jednakowe warunki działania dla wszystkich uczestników życia gospodarczego umożliwiające działanie w stabilnym i przewidywalnym środowisku. Należy jasno określić i wprowadzić w życie prawa własności, także w kontekście prywatyzacji.
      Poprawa środowiska gospodarczego– Należy przyjąć i wprowadzić w życie ulepszone ramy prawne dotyczące prawa spółek. Należy usprawnić system administracyjny i sądowy oraz procedury związane z upadłością. Należy przygotować program mający na celu uproszczenie i ograniczenie procedur dotyczących przyznawania licencji oraz zwiększyć przejrzystość wszystkich procedur administracyjnych mających wpływ na przedsiębiorstwa.
      Polityka zatrudnienia– Należy przygotować i wprowadzić w życie wszechstronną strategię mającą na celu promocję zatrudnienia i redukcję bezrobocia, w szczególności w odniesieniu do szkolenia zawodowego i reform rynku pracy, z udziałem wszystkich zainteresowanych podmiotów we wszystkich społecznościach etnicznych. Należy przestrzegać podstawowych norm pracy i skutecznie je stosować (w tym wolność zrzeszania się w związki zawodowe i prawo do układów zbiorowych, zasadę niedyskryminacji odnośnie zatrudniania lub zawodu).
      Zarządzanie finansami publicznymi
      Poprawa zarządzania finansami publicznymi– Należy przeprowadzić decentralizację budżetową. Należy wprowadzić w życie rozszerzony system wynagrodzeń służby cywilnej. Należy wzmocnić w Ministerstwie Finansów możliwości w zakresie kontroli wewnętrznej i audytu oraz poszerzyć kontrole przeprowadzane w administracji publicznej jako całości. Należy poddać ustawę w sprawie audytu państwowego przeglądowi i dostosować ją do norm UE oraz wzmocnić Państwowy Urząd ds. Audytu jako niezależną instytucję państwową dysponującą niezależnym budżetem. Należy wzmocnić kontrolę i nadzór nad wydatkami z funduszy pozabudżetowych. Należy ustanowić sprawnie działający rynek bonów i obligacji skarbowych.
      Normy UE
      Rynek i handel wewnętrzny
      Należy właściwie wdrożyć protokół w sprawie dostosowania uss w celu uwzględnienia rozszerzenia UE.
      Przepływ towarów– Należy osiągnąć dalsze postępy w przyjmowaniu europejskich norm technicznych i norm europejskich. Należy wprowadzić w życie przepisy z 2002 r. dotyczące certyfikacji, metrologii i oceny zgodności, w tym przyjęcie przepisów prawa wtórnego oraz wzmocnienie zdolności administracyjnej, aby zapewnić ich wykonanie. Należy osiągnąć postępy w stosowaniu Nomenklatury Scalonej.
      Usługi finansowe– Należy polepszyć ostrożnościowe ramy regulacyjne i nadzór nad tym sektorem.
      Ochrona danych osobowych– Należy zmienić przepisy dotyczące ochrony danych osobowych zgodnie z normami UE i ustanowić niezależny organ odpowiedzialny za nadzór nad wykonaniem tych przepisów.
      Cła– Należy usprawnić walkę z oszustwami, przemytem i nielegalnym handlem. Należy wzmocnić administrację celną i zapewnić jej właściwe działanie, by osiągnąć normy UE. Należy kontynuować reformy i zapewnić właściwą realizację Planu strategicznego na lata 2004–2008. W szczególności należy zapewnić właściwe działanie nowopowstałej jednostki ds. norm zawodowych i ścigać przypadki korupcji w służbach celnych. Należy wzmocnić współpracę administracyjną w sektorze celnym. Należy wzmocnić służby zajmujące się wykonaniem umów handlowych, zwłaszcza w odniesieniu do kontroli preferencyjnych reguł pochodzenia.
      Opodatkowanie– Należy rozpocząć przegląd obecnych przepisów podatkowych i procedur administracyjnych, w celu zapewnienia, by przepisy podatkowe były wprowadzone w życie w sposób skuteczny i niedyskryminujący. Należy znieść różne stawki podatku akcyzowego dla produktów tytoniowych w zależności od pochodzenia towarów (towary krajowe lub importowane). Należy kontynuować rozpoczętą reformę administracji podatkowej, a w szczególności wzmocnić jej możliwości na poziomie lokalnym dotyczące pobierania należnego podatku i jego kontroli. Należy zająć się problemem wzrastającego poziomu zaległości w zwrocie VAT. Należy zobowiązać się do przestrzegania zasad kodeksu postępowania w dziedzinie opodatkowania przedsiębiorstw i zapewnić, by nowe środki fiskalne były zgodne z tymi zasadami.
      Konkurencja i pomoc państwa– Należy przyjąć przepisy znoszące ograniczenia konkurencji. Należy przydzielić organowi ds. konkurencji skuteczne środki pozwalające na bezpośrednie wprowadzenie w życie przepisów prawa i nakładanie sankcji. Należy wspierać przejrzystość i wprowadzenie w życie podstawowych zasad dotyczących pomocy państwa. Należy wspierać politykę konkurencji poprzez popieranie liberalizacji, usprawnienie praktyk dotyczących zamówień publicznych i zapewnienie pozytywnego prokonkurencyjnego nastawienia sprzyjającego prywatyzacji. Należy przyjąć przepisy prawa wtórnego dotyczące pomocy państwa i wzmocnić zdolność administracyjną do wprowadzania w życie ram prawnych.
      Zamówienia publiczne– Należy polepszyć obecne ramy prawne dotyczące zamówień publicznych i dostosować je do dorobku WE oraz utworzyć Agencję Zamówień Publicznych, która zapewni wprowadzenie w życie tych ram prawnych.
      Prawa własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej– Należy przyjąć przepisy prawa wtórnego dotyczące ustawy w sprawie własności przemysłowej i wprowadzić tę ustawę w życie. Należy kontynuować prace nad polepszaniem przepisów dotyczących prawa autorskiego i praw pokrewnych.
      Polityki sektorowe
      Przemysł i MSP– Należy przyjąć program restrukturyzacji i przekształcenia hutnictwa żelaza i stali zgodnie z dorobkiem UE odnoszącym się do konkurencji, tak by utworzyć wydajne i konkurencyjne przedsiębiorstwa. Należy wprowadzić w życie zasady Europejskiej Karty Małych Przedsiębiorstw i wykonać cele ustalone na rok 2004. Polepszyć dostęp małych i średnich przedsiębiorstw do usług finansowych i niefinansowych. Należy kontynuować prace nad przygotowaniem narodowego funduszu gwarancyjnego.
      Energia– Należy rozwijać nowo ustanowioną Komisję ds. Regulacji Energii w celu wypełnienia wytycznych UE oraz przeciwdziałać powstawaniu monopoli w sektorze energii. Należy zmienić ustawę w sprawie energii w celu ustanowienia operatora systemu przesyłania i zaangażowania się w wypełnianie zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych.
      Telekomunikacja– Należy zapewnić, by sektor komunikacji elektronicznej został skutecznie zliberalizowany, wraz ze wzmocnieniem organów regulacyjnych i przyjęciem odpowiednich przepisów i polityk dla tego sektora.
      Środowisko– Należy przyjąć ustawę w sprawie środowiska, gospodarki odpadami, gospodarki wodnej, ochrony zasobów naturalnych i jakości powietrza, zgodnie z normami UE. Należy rozwinąć krajową strategię dla trwałego rozwoju, zgodnie z dorobkiem, wraz z wszechstronnym planem wprowadzenia w życie zaleceń zawartych w konkluzjach Światowego Szczytu Narodów Zjednoczonych w sprawie trwałego rozwoju, który miał miejsce w 2002 r. w Johannesburgu.
      Współpraca w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych
      Zarządzanie granicami– Jako działanie uzupełniające po konferencji regionalnej w sprawie bezpieczeństwa granic i zarządzania nimi, która odbyła się w maju 2003 r. w Ohridzie, należy wprowadzić w życie środki krótkoterminowe, jakie zostały przyjęte przez rząd i przedstawione na posiedzeniu ministrów odpowiedzialnych za wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne w ramach Forum UE-Bałkany Zachodnie w listopadzie 2003 r. Należy przygotować Strategię Zintegrowanego Zarządzania Granicami, przyjętą w grudniu 2003 r. we współpracy między zainteresowanymi agencjami. Należy usprawnić koordynację między Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Ministerstwem Obrony w celu ułatwienia przeniesienia kompetencji dotyczących kontroli granic na policję graniczną oraz zapewnić rozwój instytucjonalny służb kontroli granic.
      Polityka dotycząca migracji i azylu– Należy wprowadzić w życie ustawę w sprawie azylu z 2003 r. Należy ustanowić niezależny i działający w sposób przejrzysty komitet apelacyjny i rewizyjny zajmujący się sprawami osób ubiegających się o azyl. Należy przyjąć odpowiednie regulaminy w celu wprowadzenia w życie oraz rozwinięcia polityk i struktur dotyczących przyjmowania uchodźców. Należy poddać przeglądowi przepisy dotyczące migracji, w szczególności przepisy dotyczące imigracji legalnej i nielegalnej oraz nielegalnego handlu ludźmi. Należy ustanowić wspólną strategię przeciwdziałania nielegalnej imigracji i nielegalnemu handlowi ludźmi, także w wymiarze regionalnym. Należy przyjąć nową ustawę w sprawie cudzoziemców.
      Policja– Należy zapewnić, by służby policyjne, zwłaszcza specjalne siły policyjne, działały zgodnie z normami i praktykami międzynarodowymi. Należy określić zadania Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Ministerstwa Obrony w zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi, zgodnie z praktykami UE. Należy przyjąć i wprowadzić w życie plan działań na rzecz reformy policji, z uwzględnieniem równej reprezentacji na wszystkich poziomach, a także zaplanować zasoby niezbędne do jego wykonania. Należy niezwłocznie podjąć środki mające na celu reformę zarządzania zasobami ludzkimi. Należy usprawnić współpracę z wymiarem sprawiedliwości. Należy zwiększyć możliwości przeprowadzania szkoleń i zapewnić właściwe działanie Akademii Policyjnej, w tym odpowiedni przydział zasobów budżetowych. Należy ograniczyć korupcję i nieprawidłowości w strukturach policyjnych. Należy wspierać współpracę z Interpolem i innymi międzynarodowymi organizacjami odpowiedzialnymi za stosowanie tych przepisów, zwłaszcza poprzez lepsze wykorzystanie ich baz danych.
      Przestępczość zorganizowana, nielegalny handel, narkotyki, pranie brudnych pieniędzy i terroryzm– Należy wprowadzić w życie środki przeciwko przestępczości zorganizowanej, jakie zostały przyjęte przez rząd i przedstawione podczas posiedzenia ministrów odpowiedzialnych za wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne UE-Bałkany Zachodnie, które odbyło się w listopadzie 2003 r. Należy zakończyć ratyfikację Konwencji Narodów Zjednoczonych z 2002 r. o przestępczości zorganizowanej i protokołów z nią związanych w sprawie broni krótkiej, nielegalnego handlu ludźmi i przemytu migrantów, oraz zapewnić wprowadzenie w życie. Należy usprawnić koordynację między organami ścigania zaangażowanymi w zwalczanie przestępczości zorganizowanej. Należy polepszyć analizę informacji i ryzyka oraz ustanowić centralną jednostkę wywiadu kryminalnego, działającą we współpracy z wszystkimi agencjami zajmującymi się ściganiem. Należy przyjąć zmiany przepisów niezbędne, aby umożliwić użycie specjalnych środków śledczych. Należy przygotować programy ochrony świadka. Należy zwiększyć możliwości zwalczania nielegalnego handlu narkotyków. Należy przygotować narodową strategię w sprawie narkotyków, zgodnie ze Strategią i Planem Działań UE w sprawie Narkotyków. Należy określić zadania Dyrekcji ds. Prania Brudnych Pieniędzy (DPBP) i policji finansowej oraz usprawnić działanie DPBP, tak by osiągnęła poziom jednostki wywiadu finansowego, zgodnie z normami UEi. Należy podjąć niezbędne kroki w celu przygotowania do zawarcia porozumienia z Europolem. Należy zwiększyć współpracę międzynarodową i wprowadzić w życie odpowiednie międzynarodowe konwencje w sprawie terroryzmu. Należy usprawnić współpracę i wymianę informacji między policją a służbami wywiadowczymi w kraju i w innych państwach. Należy zapobiegać finansowaniu i przygotowywaniu aktów terroryzmu.
      3.2.   ŚREDNIOTERMINOWE
      Sytuacja polityczna
      Demokracja i państwo prawne
      Wykonanie UR– Należy wdrożyć plan strategiczny dotyczący równej reprezentacji mniejszości. Należy zapewnić właściwe działanie administracji zdecentralizowanej. Należy nadal prowadzić działania w celu ożywienia gospodarczego dawnych stref kryzysowych.
      Dalsze usprawnienie działania administracji– Należy nadal wspierać niezależność administracji, przejrzystość procedur rekrutacji i rozwój kariery oparty na osiągnięciach zawodowych, profesjonalizmie i równej reprezentacji wszystkich społeczności. Należy kontynuować reformę administracji publicznej, w szczególności uwzględniając wyniki analizy działania. Należy nadal rozwijać możliwości ministerstw w zakresie wykonywania wielu wspólnych działań niezbędnych do wspierania koordynującej roli Sekretariatu Generalnego i innych agencji centralnych (rozwój policji, planowanie strategiczne, zarządzanie finansami, zarządzanie personelem, technologie informatyczne). Należy zapewnić, by sektory administracji odpowiedzialne za wprowadzenie w życie przepisów USS, były odpowiednio wyposażone do wypełniania swoich obowiązków. Należy dalej wspierać rozwój społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacji zrzeszających partnerów społecznych, i ich czynny udział w procesie decyzyjnym.
      Dalsze wzmocnienie systemu sądowego– Należy wdrożyć szeroko zakrojoną reformę systemu sądowego, w tym wprowadzić niezbędne zmiany do Konstytucji i innych przepisów prawnych, oraz wzmocnić ogólną skuteczność systemu sądowego. Należy zapewnić skuteczne działanie Narodowej Szkoły Sędziów. Należy zwiększyć ilość szkoleń dotyczących prawodawstwa UE, współpracy przygranicznej w sprawach kryminalnych. Należy zmniejszyć zaległości w rozpatrywaniu spraw we wszystkich sądach. Należy zapewnić odpowiednie wyposażenie i dobrze wyszkolony, wyspecjalizowany personel administracyjny posiadający odpowiedni status. Należy zapewnić wystarczające środki budżetowe w celu zagwarantowania dostępu do wymiaru sprawiedliwości i pomocy prawnej. Należy zwiększyć wynagrodzenia.
      Dalsze usprawnienie walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną– Należy osiągnąć znaczące, wymierne wyniki w walce z korupcją na wszystkich poziomach, poprzez odpowiednie przepisy prawne i właściwe wdrożenie narodowego programu przeciw korupcji. Należy ułatwić umieszczenie urzędników łącznikowych, wspieranych przez Państwa Członkowskie UE w odpowiednich organach państwowych odpowiedzialnych za walkę z przestępczością zorganizowaną. Należy dostarczać sześciomiesięczne sprawozdania w sprawie rzeczywistych rezultatów osiągniętych w sądowym ściganiu działalności związanej z przestępczością zorganizowaną na warunkach Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie transnarodowej przestępczości zorganizowanej, znanej jako Konwencja z Palermo.
      Prawa człowieka i ochrona mniejszości
      Zapewnienie przestrzegania praw człowieka przez organy ścigania– Należy zapewnić, by policja, sędziowie, prokuratorzy i inne organy ścigania byli w pełni świadomi swoich obowiązków i je wykonywali. Należy zapewnić przestrzeganie godności ludzkiej w aresztach i zakładach karnych.
      Dalsze wspieranie wolności słowa i mediów– Należy zapewnić, by przepisy w dziedzinie mediów były zgodne z normami UE i były właściwie wdrażane.
      Dalsze wspieranie zasady niedyskryminacji i równej reprezentacji– Należy zwiększać możliwości zatrudnienia dla wszystkich społeczności etnicznych oraz ułatwiać im dostęp do kształcenia. Należy zwiększać dostęp mniejszości do szkolnictwa wyższego i zapewnić, by zajęcia w języku albańskim prowadzone na wyższych uczelniach spełniały normy UE określone w Deklaracji Bolońskiej.
      Współpraca regionalna i międzynarodowa
      Dalsze wspieranie współpracy regionalnej– Należy utrzymać konstruktywną i zrównoważoną politykę regionalną wspierającą dialog, stabilność, zasady dobrosąsiedzkie i współpracę. Należy wprowadzić w życie Protokół Ustaleń Głównych Sieci Transportowych Europy Południowo-Wschodniej (EPW). Należy wypełnić zobowiązania podjęte w ramach Protokołu Ustaleń z Aten z 2003 r. w sprawie regionalnego rynku energii w EPW i przygotować utworzenie tego zintegrowanego regionalnego rynku energii.
      Realizacja umów międzynarodowych zawartych przez Jugosłowiańską Republikę Macedonii– Należy w pełni wdrożyć międzynarodowe porozumienia i konwencje ratyfikowane przez Jugosłowiańską Republikę Macedonii, w szczególności konwencje w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, praw człowieka i praw mniejszości oraz handlu.
      Sytuacja gospodarcza
      Wolny rynek i reformy strukturalne
      Zapewnienie trwałości reform gospodarczych.
      Dalsza poprawa środowiska gospodarczego– Należy zapewnić skuteczne wypełnianie głównych norm międzynarodowych i UE dotyczących prawa spółek, rachunkowości oraz audytu. Należy usprawnić system administracyjny i sądowy, w pełni wdrożyć program w sprawie uproszczenia i zmniejszenia procedur dotyczących przyznawania licencji oraz zwiększyć przejrzystość wszystkich procedur administracyjnych mających wpływ na przedsiębiorstwa. Należy zapewnić wykonanie praw wierzycieli w ramach przejrzystych ram prawnych i poprzez reformę podatku katastralnego. Należy wspierać wdrożenie kodeksu w sprawie zarządzania przedsiębiorstwami.
      Zatrudnienie i polityka społeczna– Należy opracować politykę społeczną mającą na celu wspieranie spójności społecznej i skuteczny system ochrony socjalnej, polepszyć normy społeczne oraz zająć się kwestiami ubóstwa i wyłączenia społecznego. Należy dalej rozwijać politykę zatrudnienia, przy udziale wszystkich zainteresowanych stron.
      Zarządzanie finansami publicznymi
      Dalsza poprawa zarządzania finansami publicznymi– Należy usprawnić wewnętrzną i zewnętrzną kontrolę finansów publicznych. Należy usunąć główne przeszkody dla rozwoju drugiego filara systemu emerytalnego, w szczególności poprzez finansowanie przejścia z systemu solidarności społecznej do obowiązkowego systemu akumulacji.
      Oszustwa– Należy ustanowić skuteczne procedury wykrywania i ścigania przypadków (podejrzewanego) oszustwa i innych nieprawidłowości mających wpływ na fundusze krajowe i międzynarodowe oraz procedury dotyczące działań uzupełniających.
      Normy UE
      Rynek i handel wewnętrzny
      Przepływ towarów– Należy wzmocnić zdolności rządu do wykonania USS, w szczególności poprzez zwiększenie wewnętrznych kompetencji umożliwiających dokonanie oceny, czy projekty przepisów są zgodne z dorobkiem UE.
      Usługi finansowe– Należy zapewnić skuteczne ustanowienie niezależnych i dobrze wyszkolonych organów nadzorczych, zgodnie z normami uznanymi na poziomie międzynarodowym.
      Ochrona danych osobowych– Należy nadal wzmacniać zdolność instytucjonalną organu zajmującego się ochroną danych osobowych, zgodnie z normami i praktykami UE.
      Cła– Należy jeszcze bardziej wzmocnić administrację celną i zapewnić jej właściwe działanie w celu spełnienia norm UE. Należy wdrożyć Plan strategiczny na lata 2004-2008.
      Opodatkowanie– Należy nadal wzmacniać administrację podatkową, w szczególności w dziedzinie pobierania podatków i jego kontroli oraz zapewnić jego właściwe działanie w celu spełnienia norm UE. Należy rozwijać strategię dotyczącą audytu i odpowiednie systemy technologii informacyjnych.
      Konkurencja i pomoc państwa– Należy wprowadzić w życie przepisy znoszące ograniczenia konkurencji. Należy dalej wzmocnić organ zajmujący się sprawami konkurencji poprzez nadanie mu uprawnień do wykonywania przepisów i nakładanie sankcji. Należy nadal wspierać przejrzystość pomocy państwa.
      Zamówienia publiczne– Należy ustanowić w pełni sprawne struktury zajmujące się zamówieniami publicznymi, które zapewnią, by procedury zamówień publicznych były przeprowadzane zgodnie z przepisami prawa i zasadami zawartymi w USS.
      Prawa własności intelektualnej– Należy zapewnić wprowadzenie w życie przepisów dotyczących własności intelektualnej i przemysłowej.
      Polityki sektorowe
      Przemysł i MSP– Należy wdrożyć program restrukturyzacji i przekształcenia hutnictwa żelaza i stali. Należy zakończyć wdrażanie strategii dotyczącej realizacji Europejskiej Karty Małych Przedsiębiorstw. Należy wspierać dostęp MSP do kredytów. Należy zwiększać doświadczenie w zakresie niefinansowych mechanizmów wsparcia MSP (tj. klastry i parki technologiczne) Należy wdrożyć plan działań FIAS w sprawie zmniejszenia barier dla inwestycji.
      Telekomunikacja– Należy przenieść i wprowadzić w życie nowe ramy prawne UE dla komunikacji elektronicznej.
      Rolnictwo– Należy przyjąć i wdrożyć reformy strukturalne w rolnictwie. Należy przyjąć i wdrożyć szeroko zakrojoną reformę obejmującą inspekcje wewnętrzne i inspekcje na granicach oraz praktyki stosowane w sektorze weterynaryjnym i fitosanitarnym, analizę polityk, sektorowe systemy informacji oraz statystyki, a także funkcje koordynacyjne instytucji i służb działających w sektorze prywatnym i publicznym.
      Środowisko– Należy nadal zbliżać przepisy prawa do norm UE. Należy wprowadzić w życie przyjęte przepisy. Należy zwiększyć monitorowanie pod względem ochrony środowiska i zwiększyć zdolność administracyjną. Należy włączyć kwestie ochrony środowiska do różnych polityk, w szczególności poprzez przygotowywanie ocen wpływu na środowisko zgodnie z normami UE.
      Współpraca w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych
      Zarządzanie granicami– Należy zakończyć wdrażanie strategii zintegrowanego zarządzania granicami dzięki współpracy między właściwymi agencjami.
      Polityka dotycząca migracji i azylu– Należy wzmocnić ustanawianie narodowych struktur ds. azylu, zgodnie z normami międzynarodowymi i europejskimi, tak by były one w stanie zapewnić odpowiednią ochronę i pomoc dla osób ubiegających się o azyl i uchodźców. Należy wdrożyć strategię przeciwdziałania nielegalnej imigracji i nielegalnemu handlowi ludźmi.
      Policja– Należy zakończyć przeprowadzanie reformy policji. Należy zwiększyć ilość szkoleń w zakresie nowych form działalności przestępczej, w tym przestępczości komputerowej i transgranicznej. Należy usprawnić systemy informacji policyjnej.
      Przestępczość zorganizowana, nielegalny handel, narkotyki i pranie brudnych pieniędzy– Należy usprawnić walkę z przestępczością zorganizowaną. Należy zapewnić wykonanie instrumentów NZ dotyczących zwalczania przestępczości zorganizowanej. Należy zwiększyć możliwości państwa w zakresie zapobiegania i zwalczania przestępczości, poprzez koordynację działań między organami ścigania a wymiarem sprawiedliwości, zwiększone możliwości analizy informacji dotyczących przestępstw i przeprowadzanie dalszych szkoleń w zakresie nowych form przestępczości. Należy zmniejszyć ilość nielegalnej broni krótkiej i broni lekkiej. Należy zapewnić sprawne działanie jednostki wywiadu finansowego zgodnie z normami UE. Należy wdrożyć narodową strategię w sprawie narkotyków. Należy wzmocnić zwalczanie przestępstw gospodarczych i finansowych (w tym prania pieniędzy i fałszowania walut) oraz oszustw, a także polepszyć przepisy krajowe w tym zakresie.
      4.   PROGRAMOWANIE
      Pomoc wspólnotowa dla Bałkanów Zachodnich w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia zostanie zapewniona za pomocą odpowiednich instrumentów finansowych, a w szczególności przez rozporządzenie Rady (WE) nr 2666/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r., w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Republiki Federalnej Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (1), w związku z tym, niniejsza decyzja nie będzie wiązała się z żadnymi wydatkami. Ponadto była Jugosłowiańska Republika Macedonii będzie miała dostęp do funduszy z programów obejmujących wiele krajów i programów horyzontalnych. Komisja współpracuje z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym i międzynarodowymi instytucjami finansowymi, w szczególności z Europejskim Bankiem Odbudowy i Rozwoju oraz Bankiem Światowym, mając na celu ułatwienie współfinansowania projektów odnoszących się do procesu stabilizacji i stowarzyszenia.
      5.   PRZEPISY WARUNKOWE
      Pomoc wspólnotowa dla państw Bałkanów Zachodnich w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia jest uzależniona od dalszych postępów tych krajów w spełnianiu politycznych kryteriów kopenhaskich. Niewypełnienie tych ogólnych warunków może prowadzić do podjęcia przez Radę odpowiednich środków na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2666/2000.
      Pomoc wspólnotowa może być także uzależniona od spełnienia warunków określonych przez Radę w jej konkluzjach z 29 kwietnia 1997 r., w szczególności dotyczy to zobowiązania beneficjentów do przeprowadzenia reform demokratycznych, gospodarczych i instytucjonalnych, uwzględniając priorytety przewidziane w partnerstwie europejskim.
      6.   MONITOROWANIE
      Działania uzupełniające partnerstwo europejskie są zapewnione poprzez mechanizmy ustanowione w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia, w szczególności poprzez sprawozdanie roczne w sprawie procesu stabilizacji i stowarzyszenia.

         (1)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) Nr 2415/2001 (Dz.U. L 327 z 12.12.2001, str. 3).


title: Decyzja Rady z dnia 19 kwietnia 2004 r. dotycząca zawarcia Umowy w sprawie współpracy naukowo-technicznej pomiędzy Wspólnotą Europejską i Państwem Izrael

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0576

2004/576/WE: Decyzja Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotycząca zawarcia Umowy w sprawie współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael

Dziennik Urzędowy L 261 , 06/08/2004 P. 0047 - 0047

		Decyzja Radyz dnia 19 kwietnia 2004 r.dotycząca zawarcia Umowy w sprawie współpracy naukowo-technicznej pomiędzy Wspólnotą Europejską i Państwem Izrael(2004/576/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 170, wraz z art. 300 ust. 2 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komisja wynegocjowała, w imieniu Wspólnoty, Umowę w sprawie współpracy naukowo-technicznej z Państwem Izrael (dalej nazywaną "Umową").(2) Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty w dniu 10 czerwca 2003 r. w Brukseli, z zastrzeżeniem jej zawarcia.(3) Umowa powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Umowa w sprawie współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.Tekst Umowy został już opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [2].Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Wspólnoty notyfikacji przewidzianej w art. 5 Umowy.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 2004 r.W imieniu RadyM. McDowellPrzewodniczący[1] Opinia wydana w dniu 11 marca 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Dz.U. L 154 z 21.6.2003, str. 80.--------------------------------------------------


title: 2014/505/UE: Decyzja Rady z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji

text:
               30.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 224/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 lipca 2014 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji

      (2014/505/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninach Skagerrak i Kattegat (zwana dalej „Umową z 1966 r.”) między Danią, Norwegią i Szwecją została podpisana w dniu 19 grudnia 1966 r. i weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1967 r.

               (2)

               Umowa z 1966 r. pozwalała na wzajemny dostęp między Danią, Norwegią i Szwecją do łowisk na obszarze do 4 mil morskich od ich linii podstawowych w cieśninach Skagerrak i Kattegat. Stanowiła ona też, że do celów tego rodzaju połowów przedmiotowy obszar zostaje uznany za morze pełne, i w związku z tym w kwestiach takich jak kontrola obowiązuje jurysdykcja państwa bandery.

               (3)

               Wraz z przystąpieniem Danii i Szwecji do Unii, odpowiednio w 1973 r. i 1995 r., Unia stała się odpowiedzialna za zarządzanie Umową z 1966 r. w imieniu tych dwóch państw członkowskich.

               (4)

               W dniu 29 lipca 2009 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Norwegii poinformowało Danię, będącą depozytariuszem Umowy z 1966 r., o zamiarze wypowiedzenia przez Norwegię Umowy z 1966 r. w drodze formalnego wypowiedzenia zgodnie z tą umową i w związku z tym Umowa z 1966 r. wygasła w dniu 7 sierpnia 2012 r.

               (5)

               Rada upoważniła Komisję do wynegocjowania z Królestwem Norwegii, w imieniu Unii Europejskiej, nowej umowy w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninach Skagerrak i Kattegat.

               (6)

               W wyniku tych rokowań dnia 24 października 2013 r. parafowano Umowę między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji (zwaną dalej „Umową”).

               (7)

               Umowa powinna zostać podpisana.

               (8)

               W celu zagwarantowania ciągłości dostępu statków Unii do prowadzenia działalności połowowej do czasu wejścia w życie Umowy należy ją stosować tymczasowo przez okres do dwóch lat od dnia jej podpisania w oczekiwaniu na jej wejście w życie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie wzajemnego dostępu do łowisk w cieśninie Skagerrak dla statków pływających pod banderą Danii, Norwegii i Szwecji, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Umowę, do czasu jej wejścia w życie, stosuje się tymczasowo przez okres do dwóch lat od dnia jej podpisania w oczekiwaniu na jej wejście w życie (1).
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Data podpisania Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady 2009/969/WPZiB z dnia 15 grudnia 2009 r. przedłużająca obowiązywanie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi określonych we wspólnym stanowisku 2006/276/WPZiB i uchylająca wspólne stanowisko 2009/314/WPZiB

text:
               17.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/76

      DECYZJA RADY 2009/969/WPZiB
   z dnia 15 grudnia 2009 r.
   przedłużająca obowiązywanie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi określonych we wspólnym stanowisku 2006/276/WPZiB i uchylająca wspólne stanowisko 2009/314/WPZiB
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 10 kwietnia 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2006/276/WPZiB dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi (1).

               (2)

               Wspólnym stanowiskiem 2009/314/WPZiB z dnia 6 kwietnia 2009 r. zmieniającym wspólne stanowisko 2006/276/WPZiB (2) przedłużono do dnia 15 marca 2010 r. obowiązywanie środków ograniczających. Jednakże zakazy pobytu nałożone na niektórych przywódców z Białorusi, z wyjątkiem zakazów dotyczących osób zamieszanych w przypadki zniknięć, które miały miejsce w latach 1999 i 2000, oraz przewodniczącej Centralnej Komisji Wyborczej zostały zawieszone do dnia 15 grudnia 2009 r.

               (3)

               W dniu 17 listopada 2009 r. Rada uzgodniła, że w związku z brakiem wyraźnych postępów w obszarach określonych w konkluzjach Rady z dnia 13 października 2008 r., należy przedłużyć obowiązywanie środków ograniczających przewidzianych we wspólnym stanowisku 2006/276/WPZiB do października 2010 r., natomiast zawieszenie zakazów pobytu nałożonych na niektórych przywódców z Białorusi, z wyjątkiem zakazów dotyczących osób zamieszanych w przypadki zniknięć, które miały miejsce w latach 1999 i 2000, oraz przewodniczącej Centralnej Komisji Wyborczej, także należy przedłużyć do października 2010 r. Pod koniec tego okresu Rada dokona przeglądu środków ograniczających w kontekście sytuacji na Białorusi. Rada może podjąć decyzję o ponownym zastosowaniu lub zniesieniu – w każdej chwili – zakazów pobytu w świetle działań władz Białorusi w dziedzinie demokracji i praw człowieka.

               (4)

               Wspólne stanowisko 2009/314/WPZiB powinno w związku z tym zostać uchylone,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym przedłuża się do dnia 31 października 2010 r. obowiązywanie środków ograniczających przewidzianych we wspólnym stanowisku 2006/276/WPZiB.
   Artykuł 2
   1.   Obowiązywanie środków, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. b) wspólnego stanowiska 2006/276/WPZiB, w zakresie, w jakim mają zastosowanie do Jurija Nikołajewicza Podobieda, zawiesza się niniejszym do dnia 31 października 2010 r.
   2.   Obowiązywanie środków, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) wspólnego stanowiska 2006/276/WPZiB, zawiesza się niniejszym do dnia 31 października 2010 r.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje ponownie zbadana przed dniem 31 października 2010 r. w świetle sytuacji na Białorusi.
   Artykuł 4
   Niniejszym uchyla się wspólne stanowisko 2009/314/WPZiB.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej przyjęcia.
   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         E. ERLANDSSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 101 z 11.4.2006, s. 5.

      (2)  Dz.U. L 93 z 7.4.2009, s. 21.


title: 2005/473/WE: Decyzja Rady z dnia 30 maja 2005 r. dotycząca mianowania przedstawiciela Austrii zastępcą członka Komitetu Regionów

text:
               29.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 167/16

      DECYZJA RADY

   z dnia 30 maja 2005 r.
   dotycząca mianowania przedstawiciela Austrii zastępcą członka Komitetu Regionów
   (2005/473/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Austrii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję nr 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów (1) na okres od dnia 26 stycznia 2002 r. do dnia 25 stycznia 2006 r.

               (2)

               Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zostało zwolnione w wyniku rezygnacji Edmunda FREIBAUERA (Edmund FREIBAUER), o czym Rada została powiadomiona dnia 8 lutego 2005 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym Johanna MIKL-LEITNER, „Landesrätin”, członek rządu kraju związkowego Dolnej Austrii, zostaje mianowana zastępcą członka Komitetu Regionów na miejsce Edmunda FREIBAUERA na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2006 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 30 maja 2005 r.

            W imieniu Rady

         F. BODEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/643 z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską

text:
               23.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 108/35

         DECYZJA RADY (UE) 2016/643
   z dnia 21 kwietnia 2016 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Włoch,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu, na podstawie którego zaproponowano kandydaturę Maura D'ATTISA (Consigliere comunale di Brindisi),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Sig. Mauro D'ATTIS, Assessore del Comune di Roccafiorita (ME) (zmiana mandatu).

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         G.A. VAN DER STEUR

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: 2006/491/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia  27 czerwca 2006 r.  określająca dla Sekretariatu Generalnego Rady organ powołujący i organ właściwy do zawierania umów o pracę

text:
               14.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 194/29

      DECYZJA RADY

   z dnia 27 czerwca 2006 r.
   określająca dla Sekretariatu Generalnego Rady organ powołujący i organ właściwy do zawierania umów o pracę
   (2006/491/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudniania innych pracowników Wspólnot, ustanowione rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1), w szczególności art. 2 powyższego regulaminu pracowniczego oraz art. 6 powyższych warunków,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 207 ust. 2 akapit pierwszy traktatu WE i art. 121 ust. 2 akapit pierwszy Traktatu Euratom Sekretariat Generalny Rady działa pod kierunkiem Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela do spraw Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (zwanego dalej „Sekretarzem Generalnym”), którego wspiera zastępca Sekretarza Generalnego odpowiedzialny za zarządzanie Sekretariatem Generalnym.

               (2)

               Na mocy art. 28 i 41 Traktatu UE, postanowienia art. 207 Traktatu WE mają zastosowanie do postanowień dotyczących dziedzin, o których mowa odpowiednio w tytułach V i VI Traktatu UE.

               (3)

               W następstwie wejścia w życie rozporządzenia (WE, Euratom) nr 723/2004 z dnia 22 marca 2004 r. zmieniającego Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (2), które, m.in. zmieniło strukturę kariery urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, należy przyjąć nową decyzję określającą dla Sekretariatu Generalnego Rady organ powołujący (zwany dalej „AIPN”) i organ właściwy do zawierania umów o pracę oraz uchylić decyzję Rady 1999/692/WE, EWWiS, Euratom z dnia 20 października 1999 r. określającą organ powołujący dla Sekretariatu Generalnego Rady (3),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Uprawnienia przyznane na mocy regulaminu pracowniczego urzędników AIPN oraz na mocy warunków zatrudniania innych pracowników organowi właściwemu do zawierania umów o pracę, w odniesieniu do Sekretariatu Generalnego Rady, są wykonywane przez:

               a)

               Radę w odniesieniu do Sekretarza Generalnego oraz zastępcy Sekretarza Generalnego;

               b)

               Radę, na wniosek Sekretarza Generalnego, w celu zastosowania w odniesieniu do dyrektorów generalnych art. 1a, 30, 34, 41, 49, 50 oraz 51 statutu; Sekretarz Generalny jest upoważniony do przekazania zastępcy Sekretarza Generalnego swoich uprawnień w zakresie wniosku;

               c)

               Sekretarza Generalnego w pozostałych przypadkach; Sekretarz Generalny jest upoważniony do przekazania swoich uprawnień zastępcy Sekretarza Generalnego.
               Zastępca Sekretarza Generalnego jest upoważniony do przekazania dyrektorowi generalnemu ds. administracyjnych jakichkolwiek uprawnień, w całości lub w części, przekazanych mu przez Sekretarza Generalnego w celu zastosowania warunków zatrudniania innych pracowników oraz zastosowania regulaminu pracowniczego w odniesieniu do urzędników grupy funkcyjnej AST. Uprawnienia takie nie mogą wykraczać poza uprawnienia przekazane mu w odniesieniu do mianowania i zakończenia służby urzędników oraz zatrudniania innych pracowników.

         Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się decyzję 1999/692/WE, EWWiS, Euratom.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 27 czerwca 2006 r.

            W imieniu Rady

         J. PRÖLL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 2104/2005 (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 7).

      (2)  Dz.U. L 124 z 27.4.2004, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 273 z 23.10.1999, str. 12.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2007 z dnia 10 listopada 2015 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               11.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 294/64

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/2007
   z dnia 10 listopada 2015 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 i art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 19 stycznia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/77 (1) w sprawie mianowania Larsa-Gunnara WIGEMARKA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (zwanym dalej „SPUE”) w Bośni i Hercegowinie. Mandat SPUE wygaśnie 31 października 2015 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 16 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Larsa-Gunnara WIGEMARKA jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (zwanego dalej „SPUE”) w Bośni i Hercegowinie zostaje niniejszym przedłużony do dnia 28 lutego 2017 r. Rada może zadecydować, że mandat SPUE zostanie zakończony wcześniej, w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (zwany dalej „KPiB”) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Podstawą mandatu SPUE są następujące cele polityki Unii w Bośni i Hercegowinie (zwanej dalej „BiH”): ciągły postęp w procesie stabilizacji i stowarzyszenia, którego celem jest stabilna, wiarygodna, pokojowa oraz wieloetniczna i zjednoczona BiH, pokojowo współpracująca z sąsiadami oraz konsekwentnie podążająca ścieżką do członkostwa w Unii. Unia będzie także dalej wspierać realizację Ogólnej umowy na rzecz pokoju w BiH.
   Artykuł 3
   Mandat
   Mandat SPUE, dla realizacji celów polityki, obejmuje:

               a)

               doradztwo ze strony Unii i ułatwianie procesu politycznego;

               b)

               zapewnienie konsekwencji i spójności działań Unii;

               c)

               ułatwianie postępu w realizacji priorytetów politycznych, gospodarczych i europejskich;

               d)

               monitorowanie i doradzanie organom wykonawczym i ustawodawczym na wszystkich szczeblach administracji rządowej BiH oraz komunikacja z władzami i partiami politycznymi w BiH;

               e)

               zapewnienie realizacji działań Unii w całym zakresie prac w obszarze praworządności i reformy sektora bezpieczeństwa, działanie na rzecz ogólnej koordynacji przez Unię – wraz z wytyczaniem kierunku miejscowej polityki – unijnych starań w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej i korupcji, a także, w tym kontekście, zapewnianie WP i Komisji niezbędnych analiz i doradztwa;

               f)

               zapewnianie wsparcia na rzecz wzmocnienia i zwiększenia skuteczności kontaktów pomiędzy karnym wymiarem sprawiedliwości a policją w BiH;

               g)

               z zastrzeżeniem wojskowej struktury dowodzenia, oferowanie dowódcy sił UE wskazówek politycznych dotyczących kwestii wojskowych o lokalnym wymiarze politycznym, w szczególności dotyczących operacji newralgicznych, stosunków z władzami lokalnymi oraz z lokalnymi mediami; konsultacje z dowódcą sił UE przed podjęciem działań politycznych mogących mieć wpływ na sytuację w dziedzinie bezpieczeństwa;

               h)

               koordynowanie i realizacja starań Unii podejmowanych celem informowania opinii publicznej BiH o kwestiach unijnych;

               i)

               działanie na rzecz procesu integracji UE poprzez ukierunkowaną dyplomację publiczną i działania informacyjne Unii przygotowane z myślą o zapewnieniu lepszego zrozumienia i wsparcia przez opinię publiczną BiH kwestii związanych z UE, także poprzez angażowanie lokalnych podmiotów ze społeczeństwa obywatelskiego;

               j)

               przyczynianie się do rozwoju i umocnienia poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w BiH, zgodnie z polityką Unii dotyczącą praw człowieka oraz wytycznymi Unii w sprawie praw człowieka;

               k)

               działanie z właściwymi organami BiH na rzecz pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii (zwanym dalej „MTKJ”);

               l)

               doradzanie, wspomaganie, ułatwianie i monitorowanie – zgodnie z procesem integracji z Unią – dialogu politycznego w sprawie koniecznych zmian konstytucyjnych;

               m)

               utrzymywanie ścisłych kontaktów z Wysokim Przedstawicielem w BiH oraz innymi odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi działającymi w tym państwie, a także zasięganie ich opinii;

               n)

               zapewnianie WP niezbędnego doradztwa dotyczącego osób fizycznych lub prawnych, na które mogą zostać nałożone środki ograniczające w związku z sytuacją w BiH;

               o)

               z zastrzeżeniem obowiązujących struktur dowodzenia, pomoc w zapewnianiu spójnego stosowania wszystkich instrumentów Unii w terenie dla realizacji celów polityki Unii.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. Z zastrzeżeniem uprawnień WP, KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania SPUE prowadzone w ramach mandatu.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (zwanej dalej „ESDZ”) i jej właściwych działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 listopada 2015 r. do dnia 28 lutego 2017 r. wynosi 7 600 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii. Nie stosuje się ograniczeń udziału osób fizycznych i prawnych w przetargach ogłaszanych przez SPUE. Nie stosuje się ponadto reguły pochodzenia towarów nabywanych przez SPUE.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   Do pomocy SPUE w wykonywaniu mandatu i do ogólnego wspomagania spójności, widoczności i skuteczności działań Unii w BiH przydziela się specjalny personel. W granicach mandatu i odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE jest odpowiedzialny za powołanie takiego zespołu. W skład zespołu wchodzą członkowie dysponujący wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych, zgodnie z wymogami związanymi z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub ESDZ mogą być również oddelegowani do SPUE. Członkowie personelu międzynarodowego zatrudniani na podstawie umów muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ, przy czym personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE oraz personelu SPUE
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i personelu SPUE ustala się odpowiednio ze stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2013/488/UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja i Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii lub państwa członkowskie zapewniają w razie potrzeby wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie racjonalnie zasadne środki, zgodnie z mandatem SPUE oraz stanem bezpieczeństwa na obszarze, za który odpowiada, służące zapewnieniu bezpieczeństwa personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza szczegółowy plan bezpieczeństwa oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący konkretne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, regulujący zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu na obszar i w obrębie obszaru, za który SPUE odpowiada, jak również przygotowanie do zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu, oraz obejmujący plan awaryjny i ewakuacyjny;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze, za który odpowiada;

               c)

               zapewnia, by wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem lub niezwłocznie po przyjeździe na obszar, za który SPUE odpowiada, odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla tego obszaru przez ESDZ;

               d)

               zapewnia wprowadzanie w życie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, WP i Komisji, w ramach sprawozdań z postępu prac i z wykonywania mandatu, pisemne sprawozdania na temat realizacji tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie składa WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane poprzez sieć COREU. SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu SPUE może uczestniczyć w przedstawianiu informacji Parlamentowi Europejskiemu.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i skuteczności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich dla osiągnięcia celów polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, a w razie potrzeby także z działaniami innych SPUE obecnych w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Należy utrzymywać bliską współpracę w terenie z szefami delegatur Unii w regionie i szefami misji państw członkowskich. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE działa także w porozumieniu z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi w terenie, w szczególności ściśle koordynuje działania z Wysokim Przedstawicielem w BiH.
   3.   Wspierając operacje zarządzania kryzysowego Unii, SPUE, wraz z pozostałymi podmiotami unijnymi obecnymi w terenie, usprawnia rozpowszechnianie i wzajemne przekazywanie informacji pomiędzy takimi podmiotami Unii celem uzyskania wysokiego stopnia wspólnego rozpoznania sytuacji i jej oceny.
   Artykuł 13
   Wsparcie w odniesieniu do roszczeń
   SPUE i personel SPUE udzielają wsparcia w celu przygotowania odpowiedzi na wszelkie roszczenia i zobowiązania wynikające z mandatów wcześniejszych SPUE w BiH oraz udzielają w tej mierze pomocy administracyjnej i udostępniają odpowiednie dokumenty.
   Artykuł 14
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Przed końcem czerwca 2016 r. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a przed końcem listopada 2016 r. kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 listopada 2015 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2015 r.

            W imieniu Rady

         P. GRAMEGNA

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/77 z dnia 19 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (Dz.U. L 13 z 20.1.2015, s. 7).

      (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).