title: Decyzja Prezydium z dnia  29 marca 2004 r.  postanowienia wykonawcze do Rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zasad funkcjonowania i finansowania partii politycznych na poziomie europejskim

text:
               28.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 150/9

      DECYZJA PREZYDIUM

   z dnia 29 marca 2004 r. (1)

   postanowienia wykonawcze do Rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zasad funkcjonowania i finansowania partii politycznych na poziomie europejskim
   (2006/C 150/02)
   PREZYDIUM,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności art. 191,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zasad funkcjonowania i finansowania partii politycznych na poziomie europejskim (2)

   uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3) (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym”), rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2342/2002 Komisji z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające zasady wykonywania rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4) (zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie zasad wykonywania”), jak również rozporządzenie Komisji (WE) nr 643/2005 z dnia 27 kwietnia 2005 r. uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2909/2000 w sprawie zarządzania rachunkowością niefinansowych środków trwałych Wspólnot Europejskich (5),
   uwzględniając art. 22 ust. 10 Regulaminu Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, iż

               1)

               należy określić zasady przyznawania i obsługi dotacji przeznaczonych na dofinansowanie partii politycznych na poziomie europejskim,

               2)

               pomoc finansowa udzielana partiom politycznym na poziomie europejskim jest dotacją w rozumieniu art. 108 i kolejnych rozporządzenia finansowego,

         PODEJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Cel
   Niniejsze przepisy ustalają zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zasad funkcjonowania i finansowania partii politycznych na poziomie europejskim (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2004/2003”).
   Artykuł 1a
   Z początkiem każdej kadencji Prezydium przyjmuje w odniesieniu do finansowania partii politycznych na poziomie europejskim szacunkowe wieloletnie ramy finansowe oparte na wartościach referencyjnych związanych z kwotami podstawowymi przyznanymi partiom oraz kwotą dodatkową określoną na podstawie liczby posłów PE będących członkami danej partii. Ramy te będą stanowić główny punkt odniesienia dla władz budżetowych Parlamentu Europejskiego w ramach corocznej procedury budżetowej, przy czym nie będą one miały wpływu na uprawnienia władz budżetowych określone w Traktacie.
   Artykuł 2
   Zaproszenie do składania wniosków
   Parlament Europejski ogłasza co roku, przed końcem pierwszego semestru, zaproszenie do składania wniosków o przyznanie dotacji na finansowanie działalności partii politycznych na poziomie europejskim. W ogłoszeniu określone są kryteria uprawniające do otrzymania dofinansowania, wspólnotowe zasady finansowania oraz daty przewidywane na przeprowadzenie procedury przyznania dotacji.
   Artykuł 3
   Wniosek o dofinansowanie
   1.   Dla celów art. 4 rozporządzenia nr 2004/2003 uznaje się, że każda partia polityczna na poziomie europejskim, która chciałaby skorzystać z dotacji z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, przedstawia w tym celu pisemny wniosek adresowany do Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego przed dniem 15 listopada roku poprzedzającego rok budżetowy, na który dotacja miałaby zostać przyznana. Warunki określone w art. 3 wspomnianego rozporządzenia muszą być w dniu złożenia wniosku spełnione.
   2.   Formularz wniosku o przyznanie dotacji jest załączony do niniejszych przepisów (zob. załącznik 1). Jest on także dostępny na stronach internetowych Parlamentu.
   3.   Wszelkie notyfikacje w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 2004/2003 przesyłane są na ręce Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego.
   Artykuł 4
   Decyzje w sprawie wniosków o dofinansowanie
   1.   Na wniosek Sekretarza Generalnego, Prezydium rozpatruje wnioski o dofinansowanie, zgodnie z kryteriami ustalonymi w art. 3 i 4 rozporządzenia nr 2004/2003, w celu wyłonienia tych, na podstawie których może być przyznane dofinansowanie. Prezydium bądź, w ramach procedury przygotowywania decyzji, Sekretarz Generalny mogą zwrócić się do partii politycznej składającej wniosek o uzupełnienie lub objaśnienie w ustalonym terminie dokumentów załączonych do wniosku.
   2.   Przed dniem 15 lutego roku budżetowego, na który ma być przyznana dotacja, Prezydium ustala listę partii politycznych, które ją otrzymują oraz jej wysokość. W przypadku nieprzyznania wnioskowanej dotacji, Prezydium wymienia w tej samej decyzji powody odrzucenia wniosku, szczególnie w odniesieniu do kryteriów ustalonych w art. 3 i 4 rozporządzenia nr 2004/2003.
   Prezydium przyjmuje decyzję na podstawie procedury oceny przewidzianej w ust. 1. W ocenie tej bierze się pod uwagę — na podstawie informacji otrzymanych w myśl art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 2004/2003 oraz powszechnie znanych zmian — ewentualne zmiany, jakie mogły nastąpić od czasu złożenia wniosku.
   W przypadku, gdyby w wyniku zwiększenia się liczby partii wnioskujących o finansowanie lub liczby posłów należących do wnioskującej o dotację partii, kwoty referencyjne dla wnioskodawców różniły się znacznie od kwot przewidzianych na mocy art. 1a, Sekretarz Generalny bezzwłocznie informuje o fakcie Prezydium. Prezydium może zwrócić się do Przewodniczącego o złożenie wniosku do właściwej komisji w celu dostosowania kwoty dostępnych środków.
   3.   Przewodniczący powiadamia na piśmie partię polityczną składającą wniosek o decyzji podjętej w sprawie. W razie przyznania dotacji, do zawiadomienia załączony jest projekt umowy dotacji do podpisania przez beneficjenta. W razie nieprzyznania wnioskowanej dotacji Przewodniczący informuje o powodach odrzucenia wniosku przez Prezydium. Zawiadomienie wnioskodawców, których wniosek został odrzucony przez Prezydium następuje w ciągu piętnastu dni kalendarzowych od chwili przekazania beneficjentom decyzji o przyznaniu dotacji.
   Artykuł 5
   Umowa dotacji
   Przyznanie dotacji partii politycznej na poziomie europejskim jest przedmiotem pisemnej umowy pomiędzy Parlamentem Europejskim, reprezentowanym przez Przewodniczącego lub jego pełnomocnika, i beneficjentem. Tekst umowy dotacji załączony jest do niniejszych przepisów (zob. załącznik 2); umowa ta musi zostać właściwie wypełniona i podpisana przez obie strony w ciągu trzydziestu dni od daty wydania przez Prezydium decyzji, o której mowa w art. 4. Brzmienie tekstu umowy dotacji nie podlega zmianom.
   Artykuł 6
   Wypłata
   1.   Z zastrzeżeniem innej decyzji Prezydium dotacje wypłaca się europejskim partiom politycznym w ciągu 15 dni od momentu podpisania umowy jako zaliczkę w jednej racie stanowiacej 80 % maksymalnej kwoty dotacji określonej w art. I.3 ust. 2 umowy o przyznaniu dotacji.
   2.   Rozliczenie salda następuje po upływie okresu, w którym partia polityczna upoważniona jest do otrzymywania dofinansowania wspólnotowego na podstawie rzeczywiście poniesionych kosztów realizacji programu prac. Jeżeli łączna kwota poprzednich wypłat jest wyższa niż ustalona końcowa kwota dotacji, Parlament Europejski występuje o zwrot nienależnej sumy.
   3.   Do 15 maja, a najpóźniej w dniu 30 czerwca po zakończeniu roku budżetowego, beneficjent składa następujące dokumenty w celu umożliwienia Parlamentowi wypłaty pozostałej sumy dotacji:

               —

               końcowe sprawozdanie z realizacji programu prac;

               —

               końcowe rozliczenie finansowe rzeczywiście poniesionych kosztów kwalifikowalnych, zgodne ze strukturą planowanego budżetu;

               —

               pełne zestawienie dochodów i wydatków odpowiadających zapisom księgowym beneficjenta w okresie, w którym miał on prawo do otrzymywania dotacji na mocy umowy dotacji;

               —

               raport z zewnętrznego audytu księgowości beneficjenta przeprowadzonego przez instytucję lub niezależnego eksperta posiadającego na mocy ustawodawstwa krajowego stosowne uprawnienia upoważniające go do przeprowadzania kontroli księgowej.

         4.   Audyt zewnętrzny ma na celu potwierdzenie zgodności przedstawionych Parlamentowi przez beneficjenta dokumentów finansowych z zapisami finansowymi umowy dotacji, prawdziwości zadeklarowanych kosztów i kompletności zadeklarowanych przychodów oraz przestrzegania zobowiązań określonych w art. 6, 7, 8 oraz 10 ust. 2 rozporządzenia nr 2004/2003.
   5.   Po otrzymaniu dokumentów wymienionych w ust. 3, w terminie dwóch miesięcy od tej daty, Prezydium zatwierdza — na wniosek Sekretarza Generalnego — końcowe sprawozdanie z realizacji programu prac oraz końcowe rozliczenie finansowe.
   Prezydium może zwrócić się do beneficjenta o przedstawienie dokumentów lub wszelkich informacji uzupełniających uznanych za niezbędne w procedurze zatwierdzenia sprawozdania oraz końcowego rozliczenia finansowego. Beneficjent przedstawia wspomniane dokumenty w ciągu dwóch tygodni.
   Po wysłuchaniu przedstawicieli danej partii politycznej, Prezydium może odrzucić sprawozdanie końcowe oraz końcowe rozliczenie finansowe i zwrócić się o sporządzenie nowego sprawozdania oraz nowego rozliczenia. Beneficjent przedstawia nowe sprawozdanie i nowe rozliczenie w ciągu dwóch tygodni.
   Jeżeli we wspomnianym terminie Parlament nie zwróci się do beneficjenta na piśmie o uzupełnienie dokumentacji, sprawozdanie i końcowe rozliczenie finansowe uważane są za zatwierdzone.
   6.   Beneficjent informuje Parlament o wysokości ewentualnych odsetek lub równoważnych im zysków uzyskanych dzięki kwotom finansowania wstępnego, otrzymanego ze strony Parlamentu. Informacja ta musi wpłynąć wraz z wnioskiem o wypłatę salda zamykającego całą sumę przyznanego dofinansowania. Odsetki te zwracane są na mocy polecenia inkasa wystawianego przez Sekretarza Generalnego lub jego pełnomocnika.
   Artykuł 7
   Wyliczenie końcowej kwoty dotacji
   1.   Bez szkody dla informacji otrzymanych wcześniej w ramach kontroli i audytu, Prezydium zatwierdza wysokość końcowej kwoty dotacji przyznanej beneficjentowi na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 6, przyjętych przez Prezydium, po wysłuchaniu przedstawicieli danej partii politycznej składającej wniosek.
   2.   W żadnym wypadku całkowita kwota dotacji przekazana przez Parlament beneficjentowi nie może przekroczyć:

               —

               maksymalnej wysokości dotacji określonej w art. I.3 ust. 2 umowy dotacji;

               —

               75 % rzeczywistych kosztów kwalifikowalnych do objęcia dofinansowaniem.

         3.   Dotacja ogranicza się do kwoty niezbędnej do zrównoważenia wpływów i wydatków kwalifikowalnych w budżecie na działalność beneficjenta; kwota ta pozwala na realizację programu prac i w żadnym wypadku nie może dostarczać korzyści w rozumieniu art. 165 rozporządzenia w sprawie zasad wykonania. Wszelka nadwyżka jest podstawą do odpowiedniego odliczenia z kwoty dotacji.
   4.   Na podstawie ustalonej w ten sposób końcowej kwoty dotacji oraz łącznej wysokości wypłat już wcześniej przekazanych na mocy umowy dotacji, Prezydium zatwierdza kwotę wypłaty na poziomie pozostających kwot należnych beneficjentowi. Jeżeli łączna wysokość wypłat dokonanych uprzednio przekracza wysokość końcowej kwoty dotacji, Sekretarz Generalny lub jego pełnomocnik wydaje polecenie inkasa na kwotę nadwyżki.
   Artykuł 8
   Zawieszenie i zmniejszenie dotacji
   Na wniosek Sekretarza Generalnego, Prezydium zawiesza wypłaty i zmniejsza dotację oraz — w odnośnym przypadku — rozwiązuje umowę dotacji zwracając się do beneficjenta o ewentualny zwrot odpowiedniej kwoty w przypadku:

               a)

               wykorzystania dotacji na wydatki, na które nie zezwala rozporządzenie nr 2004/2003;

               b)

               braku notyfikacji w myśl art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 2004/2003;

               c)

               niestosowania się do warunków i obowiązków określonych, odpowiednio, w art. 3 i 6 rozporządzenia nr 2004/2003;

               d)

               zaistnienia jednej z okoliczności, o których mowa w art. 93 bądź 94 rozporządzenia finansowego.

         Przed podjęciem decyzji Prezydium umożliwia beneficjentowi zajęcie stanowiska w sprawie stwierdzonych nieprawidłowości.
   Artykuł 9
   Procedura ściągania należności
   1.   W przypadku, gdy beneficjentowi przekazane zostały kwoty nienależne lub jeżeli procedura ściągania należności jest uzasadniona zgodnie z warunkami umowy dotacji, beneficjent przekazuje Parlamentowi kwoty, o których mowa, na warunkach i w terminie ustalonym przez Parlament.
   2.   W przypadku niedokonania przez beneficjenta zwrotu w terminie ustalonym przez Parlament, ten ostatni powiększa należną sumę o odsetki za zwłokę w wysokości określonej w art. II.14 ust. 3 umowy dotacji. Odsetki za zwłokę naliczane są za okres od następnego dnia po wyznaczonym terminie zwrotu do dnia otrzymania przez Parlament całej nienależnej beneficjentowi sumy włącznie.
   Artykuł 10
   Kontrole i audyt
   1.   Regularna kontrola w myśl art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 2004/2003 przeprowadzana jest przez Sekretarza Generalnego.
   2.   Beneficjent dostarcza wszelkich szczegółowych danych, o jakie zwraca się do niego Parlament, jak również każdy inny organ zewnętrzny upoważniony do tego przez Parlament, tak aby ten ostatni mógł upewnić się co do właściwego wykonywania programu prac i postanowień umowy dotacji.
   3.   Beneficjent zachowuje do dyspozycji Parlamentu, przez okres pięciu lat od dnia wypłacenia należnego salda, o którym mowa w art. I.4 umowy dotacji, wszystkie dokumenty oryginalne, szczególnie księgowe, bankowe i podatkowe, lub — w przypadkach szczególnych właściwie uzasadnionych — kopie poświadczone za zgodność z dokumentami oryginalnymi dotyczącymi umowy dotacji.
   4.   Beneficjent ułatwia Parlamentowi przeprowadzenie — bądź bezpośrednio przez pracowników Parlamentu, bądź przez inny, upoważniony do tego organ zewnętrzny — audytu wykorzystania dotacji. Procedura audytowa może mieć miejsce w okresie obowiązywania umowy dotacji do momentu wypłaty salda, jak również w okresie pięciu lat począwszy od daty wypłaty salda. W odnośnym przypadku wyniki audytu mogą pociągnąć za sobą wydanie przez Prezydium decyzji o ściągnięciu należności.
   5.   W tym celu każda umowa dotacji przewiduje dla Parlamentu Europejskiego i Trybunału Obrachunkowego uprawnienia do przeprowadzenia — na podstawie dowodów i na miejscu — kontroli partii politycznej na poziomie europejskim, której przyznana została dotacja z budżetu Unii Europejskiej.
   6.   Na mocy rozporządzenia nr 1073/1999 (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady z 25 maja 1999 r. dotyczącego dochodzeń przeprowadzanych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (6), urząd ten może również przeprowadzać kontrole i weryfikacje na miejscu, zgodnie z procedurami przewidzianymi przez prawodawstwo wspólnotowe w zakresie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami i innymi nieprawidłowościami. W odnośnym przypadku wyniki kontroli mogą pociągnąć za sobą wydanie przez Prezydium decyzji o ściągnięciu należności.
   Artykuł 11
   Pomoc techniczna
   1.   Na wniosek Sekretarza Generalnego, Prezydium może przyznać partiom politycznym na poziomie europejskim pomoc techniczną zgodnie z decyzją Prezydium z dnia 14 marca 2000 r. regulującą użytkowanie pomieszczeń Parlamentu Europejskiego przez użytkowników z zewnątrz, oraz wszelką inna pomoc techniczną przewidzianą w późniejszych przepisach. Prezydium może przekazać do kompetencji Sekretarza Generalnego podjęcie niektórych decyzji związanych z przyznaniem pomocy technicznej.
   2.   Co roku, w okresie do trzech miesięcy po zakończeniu roku budżetowego, Sekretarz Generalny poddaje pod ocenę Prezydium sprawozdanie szczegółowo przedstawiające zakres pomocy technicznej udzielonej przez Parlament Europejski każdej partii politycznej na poziomie europejskim. Sprawozdanie jest następnie udostępniane na stronach internetowych Parlamentu.
   Artykuł 12
   Publikacja
   Informacje o wszelkich dotacjach przyznanych przez Parlament Europejski partiom politycznym na poziomie europejskim w danym roku budżetowym publikowane są w pierwszym semestrze roku następnego na stronach internetowych Parlamentu Europejskiego; wymienione są tam:

               —

               nazwa i adres beneficjenta;

               —

               cel dotacji;

               —

               przyznana kwota oraz pokrywana przez nią część (procentowo) całkowitego budżetu przeznaczonego na działalność partii-beneficjenta.

         Artykuł 13
   Prawo do odwołania
   Decyzje podjęte na mocy niniejszych przepisów mogą być przedmiotem odwołania do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich i Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich na warunkach przewidzianych przez Traktat.
   Artykuł 14
   Normy przejściowe na rok budżetowy 2004
   1.   Data wymieniona w art. 3 ust. 1 niniejszych przepisów zastąpiona została datą 23 lipca 2004 r., a data wymieniona w art. 4 ust. 2 datą 16 września 2004 r.
   2.   W odstępstwie od art. 6 ust. 1 niniejszych przepisów, jedyna transza finansowania wstępnego w wysokości 80 % maksymalnej kwoty dotacji ustalonej w art. I.3 ust. 2 umowy dotacji przekazywana jest w terminie do dwóch tygodni od dnia podpisania umowy dotacji.
   Artykuł 15
   Aktualizacja przepisów
   Przed dniem 30 września 2005 r. Sekretarz Generalny Parlamentu Europejskiego przedstawia Prezydium sprawozdanie z wprowadzenia w życie niniejszych przepisów. Jeżeli zachodzi taka potrzeba, w sprawozdaniu zawarte są ewentualne poprawki do wniesienia do przewidzianych w rozporządzeniu WE nr 2004/2003 przepisów i systemu finansowania europejskich partii politycznych.
   Artykuł 16
   Wejście w życie
   Niniejsze przepisy wchodzą w życie dzień po ich opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      (1)  Zmiany wprowadzone decyzją Prezydium z dnia 1 lutego 2006 r.

      (2)  Dz.U. L 297 z 15.11.2003, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1.

      (5)  Dz.U. L 107 z 28.4.2005, str. 17.

      (6)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1

      ZAŁĄCZNIK 1

      ZAŁĄCZNIK 2


title: Decyzja Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 21 września 2011 r. w sprawie przekazywania i zbierania informacji dotyczących nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym w Unii (ERRS/2011/6)

text:
               13.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 302/3

         DECYZJA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO
   z dnia 21 września 2011 r.
   w sprawie przekazywania i zbierania informacji dotyczących nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym w Unii
   (ERRS/2011/6)
   2011/C 302/04
   RADA GENERALNA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (1), w szczególności art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 2, art. 8 ust. 2 oraz art. 15,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1096/2010 z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie powierzenia Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególnych zadań w zakresie funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (2), w szczególności art. 5 i art. 6 ust. 4,
   uwzględniając decyzję Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2011/1 z dnia 20 stycznia 2011 r. ustanawiającą regulamin Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (3), w szczególności art. 28 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010 stanowi, że Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) identyfikuje lub gromadzi oraz analizuje wszystkie informacje istotne i niezbędne dla wykonywania nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym w Unii w celu przyczyniania się do przeciwdziałania ryzykom systemowym dla stabilności finansowej w Unii, które pojawiają się w związku z wydarzeniami w obrębie systemu finansowego, lub ograniczania tych ryzyk, z uwzględnieniem zmian natury makroekonomicznej, tak aby zapobiegać okresom rozpowszechnionego występowania trudności finansowych.

               (2)

               Artykuł 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010 stanowi, że Europejskie Urzędy Nadzoru, Europejski System Banków Centralnych (ESBC), Komisja, krajowe organy nadzoru i krajowe organy statystyczne współpracują ściśle z ERRS i dostarczają jej wszelkich informacji koniecznych do realizacji zadań ERRS zgodnie z przepisami unijnymi.

               (3)

               Zgodnie z art. 15 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010 ERRS może zażądać od Europejskich Urzędów Nadzoru informacji zasadniczo w postaci skróconej lub zbiorczej, która uniemożliwia zidentyfikowanie poszczególnych instytucji finansowych.

               (4)

               Motyw 10 rozporządzenia (UE) nr 1096/2010 stanowi: „EBC należy powierzyć zadanie zapewniania ERRS wsparcia w zakresie statystyki (…)”, zgodnie z motywem 9 tego rozporządzenia.

               (5)

               Niniejsza decyzja nie narusza prawa EBC do wykorzystywania dla własnych celów informacji zbieranych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczącego zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (4).

               (6)

               Treść informacji zagregowanych niezbędnych dla działalności ERRS w krótkim terminie została zdefiniowana we współpracy z EBC oraz Europejskimi Organami Nadzoru na bazie wspólnego raportu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zakres
   Niniejsza decyzja wskazuje informacje zagregowane niezbędne dla ERRS w związku z wykonywaniem powierzonych jej zadań oraz określa szczegółowe zasady przekazywania i zbierania takich informacji.
   Artykuł 2
   Regularne przekazywanie informacji zagregowanych
   1.   Regularne przekazywanie informacji zagregowanych niezbędnych dla ERRS w związku z wykonywaniem powierzonych jej zadań odbywa się w sposób określony w załączniku I i II.
   2.   Informacje zagregowane określone w załączniku I przekazuje EBC.
   3.   Informacje zagregowane określone w załączniku II przekazują odpowiednie Europejskie Organy Nadzoru.
   4.   Sekretariat ERRS:

               a)

               określa, tam, gdzie to konieczne, specyfikacje techniczne dotyczące informacji, o których mowa w ust. 1, po zasięgnięciu opinii EBC lub Europejskich Organów Nadzoru; oraz

               b)

               zbiera informacje, o których mowa w ust. 1, oraz współpracuje z EBC i Europejskimi Organami Nadzoru w tym zakresie.

         Artykuł 3
   Doraźne przekazywanie informacji zagregowanych
   Procedury stosowane przez Sekretariat ERRS do realizacji żądań doraźnego przekazania informacji zagregowanych określa załącznik III.
   Artykuł 4
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 15 października 2011 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 21 września 2011 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Przewodniczący ERRS

      (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 162.

      (3)  Dz.U. C 58 z 24.2.2011, s. 4.

      (4)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.

      ZAŁĄCZNIK I

         Regularne przekazywanie informacji zagregowanych przez Europejski Bank Centralny

      Europejski Bank Centralny (EBC) przekazuje zbiory danych, publikowanych i niepublikowanych, dotyczących państw członkowskich, których walutą jest euro, w dziedzinie statystyk monetarnych i finansowych, których treść oraz częstotliwość i terminy przekazywania podlegają wskazanym poniżej aktom prawnym lub zwyczajowo ustalonym zasadom. EBC przekazuje również dane dotyczące państw członkowskich, których walutą nie jest euro, w zakresie, w jakim dane te są udostępniane dobrowolnie za zgodą odpowiednich krajowych banków centralnych.

                  1.

                  Dane dotyczące bilansu monetarnych instytucji finansowych (MIF) określone w rozporządzeniu EBC/2008/32 z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie bilansu skonsolidowanego sektora monetarnych instytucji finansowych (wersja przekształcona) (1).

                  2.

                  Dane statystyczne w zakresie stóp procentowych MIF określone w rozporządzeniu EBC/2001/18 z dnia 20 grudnia 2001 r. w sprawie statystyki dotyczącej stóp procentowych stosowanych przez monetarne instytucje finansowe w odniesieniu do depozytów i kredytów dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw (2).

                  3.

                  Dane statystyczne funduszy inwestycyjnych określone w rozporządzeniu EBC/2007/8 z dnia 27 lipca 2007 r. dotyczącym danych statystycznych w zakresie aktywów i zobowiązań funduszy inwestycyjnych (3).

                  4.

                  Dane statystyczne dotyczące sekurytyzacji określone w rozporządzeniu EBC/2008/30 z dnia 19 grudnia 2008 r. dotyczącym danych statystycznych w zakresie aktywów i pasywów podmiotów sekurytyzacyjnych (4).

                  5.

                  Wybrane dane dotyczące statystyki pieniężnej oraz instytucji i rynków finansowych określone w wytycznych EBC/2007/9 z dnia 1 sierpnia 2007 r. w sprawie statystyki pieniężnej oraz instytucji i rynków finansowych (wersja przekształcona) (5).

                  6.

                  Skonsolidowane dane banków, zatwierdzone przez Radę Prezesów i Radę Ogólną EBC, obejmujące zagregowane dane dotyczące bilansu, rachunku zysków i strat oraz wypłacalności grup bankowych.

         (1)  Dz.U. L 15 z 20.1.2009, s. 14.

         (2)  Dz.U. L 10 z 12.1.2002, s. 24.

         (3)  Dz.U. L 211 z 14.8.2007, s. 8.

         (4)  Dz.U. L 15 z 20.1.2009, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 341 z 27.12.2007, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK II

         Regularne przekazywanie informacji zagregowanych przez Europejskie Organy Nadzoru

         ZASADY OGÓLNE

      Zagregowane informacje przekazywane przez Europejskie Organy Nadzoru obejmują dane dotyczące co najmniej trzech osób prawnych, z których żadna nie stanowi 85 % lub więcej odpowiedniego rynku, niezależnie od tego, czy na rynek ten składa się jedno państwo członkowskie, większa liczba państw członkowskich lub Unia jako całość. Jeżeli jednak oprócz informacji zagregowanych przekazuje się również miary dyspersji, informacje zagregowane obejmują dane dotyczące co najmniej pięciu osób prawnych w przypadku danych dostępnych publicznie, oraz dane dotyczące co najmniej sześciu osób prawnych jeżeli istnieje potrzeba ochrony poufnych danych na poziomie przedsiębiorstw.
      A.   Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EBA)

      EBA przekazuje następujące zbiory danych dla próbki dużych grup bankowych uzgodnionej pomiędzy ERRS a EBA:
      A1.   Zbiór danych: dane kwartalne z formularzy COREP i FINREP
          (1)

      W zakresie, w jakim odpowiednie informacje zostały zebrane we współpracy z krajowymi organami nadzoru, EBA przekazuje ERRS dane niezbędne do opracowania wskaźników wymienionych poniżej, które są również przekazywane przez EBA, jak również korelacji pomiędzy tymi wskaźnikami a następującymi miarami dyspersji: minimum, pierwszy (dolny) i trzeci (górny) kwartyl, mediana, średnia, maksimum. EBA przekazuje te informacje z częstotliwością kwartalną, pięć dni roboczych po otrzymaniu danych od krajowych organów nadzoru, co ma miejsce 90 dni po dacie odniesienia. Data pierwszej transmisji informacji jest uzgadniana pomiędzy ERRS a EBA. Należy również przekazywać spójne dane wsteczne za poprzednie pięć do ośmiu kwartałów, jeżeli są one dostępne przy zachowaniu należytej staranności.
      Przekazaniu podlegają następujące wskaźniki:

                  a)

                  wskaźniki wypłacalności:
                  współczynnik wypłacalności na bazie kapitałów podstawowych (tier 1); współczynnik wypłacalności; współczynnik wypłacalności na bazie kapitałów podstawowych (tier 1) (z wyłączeniem instrumentów hybrydowych); udział wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka kredytowego w całkowitych wymogach kapitałowych; udział wymogów kapitałowych według metody standardowej w całkowitych wymogach kapitałowych; udział wymogów kapitałowych z tytułu sekurytyzacji w całkowitych wymogach kapitałowych; udział wymogów kapitałowych według metody ratingów wewnętrznych w całkowitych wymogach kapitałowych; udział wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego w całkowitych wymogach kapitałowych; udział wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka operacyjnego w całkowitych wymogach kapitałowych; udział wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka rozliczenia i ryzyka dostawy w całkowitych wymogach kapitałowych; udział pozostałych wymogów kapitałowych w całkowitych wymogach kapitałowych;

                  b)

                  wskaźniki dotyczące ryzyka kredytowego i jakości aktywów:
                  udział kredytów przeterminowanych (> 90 dni) w kredytach i pożyczkach ogółem; udział kredytów ze stwierdzoną utratą wartości w kredytach ogółem; współczynnik pokrycia odpisami (stosunek odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości kredytów do kredytów ze stwierdzoną utratą wartości brutto ogółem); udział przeterminowanych (> 90 dni) kredytów i instrumentów dłużnych w kredytach i instrumentach dłużnych ogółem; współczynnik pokrycia odpisami (stosunek odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości kredytów i instrumentów dłużnych do kredytów i instrumentów dłużnych ze stwierdzoną utratą wartości brutto ogółem); współczynnik pokrycia odpisami (stosunek wszystkich odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości kredytów i instrumentów dłużnych do kredytów i instrumentów dłużnych ze stwierdzoną utratą wartości brutto ogółem); udział aktywów finansowych ze stwierdzoną utratą wartości w aktywach ogółem; udział instrumentów dłużnych ze stwierdzoną utratą wartości w instrumentach dłużnych ogółem; udział skumulowanych odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości aktywów finansowych w aktywach (brutto) ogółem;

                  c)

                  wskaźniki ryzyka dla wyniku finansowego:
                  zwrot z kapitału; zwrot z wymogów kapitałowych; wskaźnik kosztów do przychodów; zwrot z aktywów; udział przychodów netto z tytułu odsetek w przychodach operacyjnych ogółem; udział przychodów netto z tytułu prowizji w przychodach operacyjnych ogółem; udział przychodów z tytułu dywidendy w przychodach operacyjnych ogółem; udział zrealizowanych zysków (strat) netto z aktywów i zobowiązań finansowych, których wycena według wartości godziwej nie jest odnoszona do rachunku zysków i strat, w przychodach operacyjnych ogółem; udział zysku netto z aktywów i zobowiązań finansowych przeznaczonych do obrotu w przychodach operacyjnych ogółem; udział zysku netto z aktywów i zobowiązań finansowych, których wycena według wartości godziwej jest odnoszona do rachunku zysków i strat, w przychodach operacyjnych ogółem; udział pozostałych przychodów operacyjnych w przychodach operacyjnych ogółem; udział przychodów netto w przychodach operacyjnych ogółem; udział odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości aktywów finansowych w przychodach operacyjnych ogółem;

                  d)

                  struktura bilansu:
                  relacja kredytów do depozytów; udział depozytów klientów w pasywach ogółem; wskaźnik dźwigni finansowej (udział bazy kapitałów podstawowych (tier 1) w (aktywa ogółem – aktywa niematerialne ogółem)); udział dłużnych papierów wartościowych w pasywach ogółem; udział depozytów instytucji kredytowych w pasywach ogółem; udział kapitałów własnych w sumie bilansowej; udział gotówki i aktywów przeznaczonych do obrotu w aktywach ogółem; udział gotówki, aktywów przeznaczonych do obrotu i aktywów dostępnych do sprzedaży w aktywach ogółem; udział aktywów finansowych przeznaczonych do obrotu w aktywach ogółem; udział zobowiązań finansowych przeznaczonych do obrotu w sumie bilansowej; udział kredytów i pożyczek (z wyłączeniem księgi handlowej) w aktywach ogółem; wskaźnik zadłużenia do kapitału własnego; udział pozycji pozabilansowych w aktywach ogółem;

                  e)

                  roczne tempo wzrostu (%):
                  aktywa ogółem; kredyty ogółem; depozyty klientów ogółem; przychody operacyjne ogółem; odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości aktywów finansowych; kredyty i instrumenty dłużne przeterminowane (> 90 dni); kredyty i instrumenty dłużne ze stwierdzoną utratą wartości brutto ogółem; aktywa ważone ryzykiem.

            A2.   Zbiór danych: dane kwartalne o płynności

      EBA przekazuje ERRS dane niezbędne do opracowania wskaźników wymienionych poniżej, które są również przekazywane przez EBA, jak również następujące miary dyspersji: minimum, pierwszy (dolny) i trzeci (górny) kwartyl, mediana, średnia, maksimum. Informacje te są przekazywane z częstotliwością kwartalną, pięć dni roboczych po otrzymaniu przez EBA danych od krajowych organów nadzoru, co ma miejsce 90 dni po dacie odniesienia. Informacje przekazywane w ramach pierwszej transmisji odnoszą się do stanu w połowie roku 2013, w zależności od ostatecznych zmian przepisów dotyczących sprawozdawczości zawartych w dyrektywie 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (wersja przekształcona) (2) oraz dyrektywie 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie adekwatności kapitałowej firm inwestycyjnych i instytucji kredytowych (wersja przekształcona) (3). Data pierwszej transmisji informacji jest uzgadniana pomiędzy ERRS a EBA. Nie ma obowiązku przekazywania danych historycznych.
      Przekazaniu podlegają następujące wskaźniki: przybliżona wartość krótkoterminowego wskaźnika płynności (LCR) i współczynnika pokrycia aktywów stabilnymi źródłami finansowania (NSFR) na podstawie dostępnych danych.
      A3.   Zbiór danych: dane kwartalne z formularzy sprawozdawczych EBA dotyczących dużych ekspozycji
          (4)

      W zakresie, w jakim odpowiednie informacje zostały zebrane we współpracy z krajowymi organami nadzoru, oraz zgodnie z zasadami ogólnymi dotyczącymi informacji zagregowanych, EBA przekazuje ERRS dane niezbędne do opracowania wskaźników wymienionych poniżej, które są również przekazywane przez EBA, jak również miary dyspersji uzgodnione pomiędzy ERRS a EBA. Informacje te są przekazywane z częstotliwością kwartalną, pięć dni roboczych po otrzymaniu przez EBA danych od krajowych organów nadzoru, co ma miejsce 90 dni po dacie odniesienia. Informacje przekazywane w ramach pierwszej transmisji odnoszą się do stanu na koniec grudnia 2011 r. Data pierwszej transmisji informacji jest uzgadniana pomiędzy ERRS a EBA. Nie ma obowiązku przekazywania danych historycznych.
      Przekazaniu podlegają następujące wskaźniki: liczba dużych ekspozycji dużych grup bankowych w Unii; kwoty dużych ekspozycji w rozbiciu na kraj i sektor kontrahenta (sektor instytucji rządowych i samorządowych; pozostałe duże grupy bankowe w Unii; pozostałe banki; pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego; przedsiębiorstwa; klienci detaliczni); kwota (ekspozycja przed uwzględnieniem metod redukcji ryzyka kredytowego) dużych ekspozycji dużych grup bankowych w Unii w rozbiciu na instrumenty (aktywa, instrumenty pochodne; pozabilansowe; ekspozycje pośrednie) oraz udział środków własnych; kwoty (ekspozycja po uwzględnieniu metod redukcji ryzyka kredytowego, w tym księga bankowa) dużych ekspozycji dużych grup bankowych w Unii oraz udział środków własnych.
      B.   Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA)

      EIOPA przekazuje następujące zbiory danych. Zbiór danych B1 odnosi się do dużych unijnych towarzystw ubezpieczeniowych wskazanych przez EIOPA. Zbiór danych B2 odnosi się do wszystkich unijnych towarzystw ubezpieczeniowych, przy czym informacje zagregowane zbiera się w postaci nieskonsolidowanej.
      B1.   Zbiór danych: roczna sprawozdawczość przyspieszona (fast-track reporting)

      W zakresie, w jakim odpowiednie informacje zostały zebrane we współpracy z krajowymi organami nadzoru, oraz zgodnie z zasadami ogólnymi dotyczącymi informacji zagregowanych, EIOPA przekazuje ERRS dane niezbędne do opracowania wskaźników wymienionych poniżej, które są również przekazywane przez EIOPA, w formie kwot całkowitych lub następujących miar dyspersji: średnia prosta, średnia ważona składką brutto, mediana, pierwszy kwartyl, trzeci kwartyl, minimum, maksimum. Informacje przekazuje się z częstotliwością roczną, w przybliżeniu 80 dni kalendarzowych po zakończeniu roku sprawozdawczego. Data pierwszej transmisji informacji jest uzgadniana pomiędzy ERRS a EIOPA.
      Przekazaniu podlegają następujące wskaźniki:

                  a)

                  kwoty ogółem (sumy):

                              (i)

                              ubezpieczenia ogółem (na życie, osobowe i majątkowe): składka przypisana brutto; składka zarobiona netto; odszkodowania i świadczenia netto; koszty operacyjne netto; dostępny kapitał wypłacalności, wymagany kapitał wypłacalności;

                              (ii)

                              ubezpieczenia majątkowe i osobowe: składka przypisana brutto w rozbiciu na grupy ubezpieczeń (ubezpieczenia następstw wypadków i choroby; ubezpieczenia komunikacyjne; ubezpieczenia komunikacyjne odpowiedzialności cywilnej; pozostałe grupy ubezpieczeń komunikacyjnych; ubezpieczenia morskie, lotnicze i transportowe; ubezpieczenie od ognia i innych szkód majątkowych; ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej; ubezpieczenia kredytu i gwarancje ubezpieczeniowe; pozostałe ubezpieczenia majątkowe i osobowe); składka zarobiona netto; odszkodowania i świadczenia netto; koszty operacyjne netto; dostępny kapitał wypłacalności, wymagany kapitał wypłacalności;

                              (iii)

                              ubezpieczenia na życie: składka przypisana brutto w rozbiciu na grupy ubezpieczeń (powiązane ubezpieczenia na życie; niepowiązane ubezpieczenia na życie; ubezpieczenia spłaty kapitału; grupowe ubezpieczenia emerytalne; pozostałe ubezpieczenia na życie); składka zarobiona netto; odszkodowania i świadczenia netto; koszty operacyjne netto; dostępny kapitał wypłacalności, wymagany kapitał wypłacalności;

                  b)

                  miary dyspersji:

                              (i)

                              ubezpieczenia ogółem (na życie, osobowe i majątkowe): tempo wzrostu składki przypisanej brutto; zwrot z kapitału; zwrot z aktywów; wskaźnik wypłacalności;

                              (ii)

                              ubezpieczenia majątkowe i osobowe: tempo wzrostu składki przypisanej brutto w rozbiciu na grupy ubezpieczeń (ubezpieczenia następstw wypadków i choroby; ubezpieczenia komunikacyjne; ubezpieczenia komunikacyjne odpowiedzialności cywilnej; pozostałe grupy ubezpieczeń; ubezpieczenia morskie, lotnicze i transportowe; ubezpieczenie od ognia i innych szkód majątkowych; ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej; ubezpieczenia kredytu i gwarancje ubezpieczeniowe; pozostałe ubezpieczenia majątkowe i osobowe); współczynnik szkodowości; wskaźnik wydatków operacyjnych; wskaźnik szkodowo-kosztowy; zwrot z kapitału; zwrot z aktywów; wskaźnik wypłacalności;

                              (iii)

                              ubezpieczenia na życie: tempo wzrostu składki przypisanej brutto w rozbiciu na grupy ubezpieczeń (powiązane ubezpieczenia na życie; niepowiązane ubezpieczenia na życie; ubezpieczenia spłaty kapitału; grupowe ubezpieczenia emerytalne; pozostałe ubezpieczenia na życie); zwrot z kapitału; zwrot z aktywów; wskaźnik wypłacalności.

            B2.   Zbiór danych: roczna sprawozdawczość zwykła

      W zakresie, w jakim odpowiednie informacje zostały zebrane we współpracy z krajowymi organami nadzoru, oraz zgodnie z zasadami ogólnymi dotyczącymi informacji zagregowanych, EIOPA przekazuje ERRS dane niezbędne do opracowania wskaźników wymienionych poniżej, które są również przekazywane przez EIOPA, w formie kwot całkowitych: średnia prosta, średnia ważona składką brutto, wskaźniki dużych unijnych towarzystw ubezpieczeniowych, mediana, pierwszy kwartyl, trzeci kwartyl, minimum, maksimum. Informacje przekazuje się z częstotliwością roczną, w przybliżeniu 270 dni kalendarzowych po zakończeniu roku sprawozdawczego. Data pierwszej transmisji danych jest uzgadniana pomiędzy ERRS a EIOPA. Przekazuje się dane historyczne za okres od roku 2003.
      Przekazaniu podlegają następujące wskaźniki:

                  a)

                  ubezpieczenia ogółem (na życie, osobowe i majątkowe): składka przypisana brutto; składka zarobiona netto; odszkodowania i świadczenia netto; koszty operacyjne netto; dostępny kapitał wypłacalności, wymagany kapitał wypłacalności;

                  b)

                  ubezpieczenia majątkowe i osobowe: składka przypisana brutto w rozbiciu na grupy ubezpieczeń (ubezpieczenia następstw wypadków i choroby; ubezpieczenia komunikacyjne; ubezpieczenia komunikacyjne odpowiedzialności cywilnej; pozostałe grupy ubezpieczeń; ubezpieczenia morskie, lotnicze i transportowe; ubezpieczenie od ognia i innych szkód majątkowych; ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej; ubezpieczenia kredytu i gwarancje ubezpieczeniowe; pozostałe ubezpieczenia majątkowe i osobowe); składka zarobiona netto; odszkodowania i świadczenia netto; koszty operacyjne netto; dostępny kapitał wypłacalności, wymagany kapitał wypłacalności;

                  c)

                  ubezpieczenia na życie: składka przypisana brutto w rozbiciu na grupy ubezpieczeń (powiązane ubezpieczenia na życie; niepowiązane ubezpieczenia na życie; ubezpieczenia spłaty kapitału; grupowe ubezpieczenia emerytalne; pozostałe ubezpieczenia na życie); składka zarobiona netto; odszkodowania i świadczenia netto; koszty operacyjne netto; dostępny kapitał wypłacalności, wymagany kapitał wypłacalności.

            C.   Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA)

      ESMA przekazuje następujące zbiory danych.
      C1.   Zbiór danych: Baza danych prowadzona na podstawie dyrektywy w sprawie rynków instrumentów finansowych
          (5)

      ESMA przekazuje ERRS dane, zebrane we współpracy z krajowymi organami nadzoru, niezbędne do opracowania wskaźników wymienionych poniżej, które są również przekazywane przez ESMA. Informacje przekazuje się z częstotliwością kwartalną, pięć dni po zakończeniu okresu sprawozdawczego. Data pierwszej transmisji informacji jest uzgadniana pomiędzy ERRS a ESMA. Dane historyczne przekazuje się za okres od listopada 2007 r.
      Przekazaniu podlegają następujące wskaźniki: nazwa oraz oznaczenie państwa członkowskiego właściwego organu, który wydał zezwolenie na działanie podmiotów systematycznie internalizujących transakcje (systematic internalisers); nazwa oraz oznaczenie państwa członkowskiego właściwego organu, który wydał zezwolenie na działanie wielostronnych systemów obrotu; nazwa oraz oznaczenie państwa członkowskiego właściwego organu, który wydał zezwolenie na działanie rynku regulowanego; nazwa oraz oznaczenie państwa członkowskiego właściwego organu, który wydał zezwolenie na działanie partnerów centralnych.
      C2.   Zbiór danych: baza danych systemu danych referencyjnych

      ESMA przekazuje ERRS dane, zebrane we współpracy z krajowymi organami nadzoru, niezbędne do opracowania wskaźników wymienionych poniżej, które są również przekazywane przez ESMA, jak również miary dyspersji uzgodnione pomiędzy ERRS a ESMA. Informacje przekazuje się z częstotliwością kwartalną, pięć dni po zakończeniu okresu sprawozdawczego. Data pierwszej transmisji informacji jest uzgadniana pomiędzy ERRS a ESMA. Dane historyczne przekazuje się za okres od czerwca 2009 r.
      Przekazaniu podlegają następujące wskaźniki: rozbicie instrumentów finansowych dopuszczonych do obrotu na rynkach Europejskiego Obszaru Gospodarczego, których kod w ramach klasyfikacji instrumentów finansowych to ES (akcje zwykłe); liczba instrumentów w poszczególnych państwach członkowskich; liczba instrumentów dopuszczonych do obrotu na poszczególnych rynkach; liczba nowych instrumentów wyemitowanych na poszczególnych rynkach; liczba nowych instrumentów wyemitowanych w poszczególnych państwach członkowskich.

         (1)  Formularze COREP i FINREP w brzmieniu obowiązującym w terminie składania sprawozdania, w formie wytycznych EBA opublikowanych na stronie internetowej EBA pod adresem http://www.eba.europa.eu lub w formie standardów technicznych stworzonych przez EBA i przyjętych przez Komisję na podstawie art. 74 ust. 2 dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1).

         (2)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 201.

         (4)  Formularze dotyczące dużych ekspozycji, w brzmieniu obowiązującym w terminie składania sprawozdania, w formie wytycznych EBA opublikowanych na stronie internetowej EBA pod adresem http://www.eba.europa.eu lub w formie standardów technicznych (część pakietu COREP) stworzonych przez EBA i przyjętych przez Komisję na podstawie art. 110 dyrektywy 2006/48/WE.

         (5)  Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK III

         Żądanie ERRS doraźnego przekazania informacji zagregowanych

      A.   CHARAKTERYSTYKA OGÓLNA

      1.   Określenie potrzeby badania ad hoc

      1.1.   Europejska Rada Ryzyka Systemowego (ERRS) może zażądać doraźnego przekazania informacji zagregowanych. Żądanie takie można spełnić: a) przekazując informacje udostępnione już przez Europejski System Banków Centralnych (ESBC), Europejskie Organy Nadzoru, komercyjne podmioty dostarczające dane lub bazy danych organizacji międzynarodowych, np. Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS); lub b) przeprowadzając badanie ad hoc.
      1.2.   W związku z powyższym wstępne żądanie struktur ERRS o doraźne przekazanie informacji zagregowanych zasadniczo skutkuje rozpoczęciem analizy wstępnej, której celem jest zweryfikowanie potrzeby przeprowadzenia badania ad hoc. W ramach analizy wstępnej w szczególności ocenia się dostępność danych ilościowych i jakościowych oraz ich ewentualną przydatność. Jeżeli dostępne dane okażą się nieprzydatne i powstanie potrzeba zebrania danych od podmiotów sprawozdających w badaniu ad hoc, już w ramach analizy wstępnej można określić właściwą populację sprawozdawczą oraz implikacje w zakresie kosztów przeprowadzenia badania ad hoc przez podmioty sprawozdające. W wyniku analizy może nastąpić przyjęcie decyzji Rady Generalnej ERRS o zebraniu informacji zagregowanych w badaniu ad hoc.
      1.3.   ERRS i Europejskie Organy Nadzoru lub jeden z tych organów mogą – z uwagi na wspólne zainteresowanie danym tematem – rozpocząć wspólne badanie ad hoc, w którym to przypadku analiza wstępna nie jest potrzebna.
      2.   Rodzaje badań ad hoc

      2.1.   Można przeprowadzać dwa rodzaje badań ad hoc:

                  a)

                  badania pierwszego rodzaju skupiają się na określonych kwestiach, np. adekwatnej ocenie ekspozycji, i mają zwykle na celu przedstawienie danych zebranych w ramach regularnego przekazywania danych w rozbiciu na bardziej szczegółowe pozycje, np. w pozycjach „w tym”. Badania pierwszego rodzaju mogą również dotyczyć zbiorów danych skutkujących (regularnym) zbieraniem danych w innym kontekście lub przez inną organizację, taką jak np. Międzynarodowy Fundusz Walutowy lub BIS, w odniesieniu do którego ustalone ramy metodologiczne już istnieją;

                  b)

                  badania drugiego rodzaju dotyczą zjawisk, które nie były wcześniej analizowane i dla których nie istnieją ramy metodologiczne oraz nie przeprowadza się regularnego zbierania danych. Badania drugiego rodzaju są znacznie bardziej pracochłonne niż badania pierwszego rodzaju i nie posiadają wzorców odniesienia. Informacje uzyskane w ramach badań drugiego rodzaju mogą być trudniejsze do zinterpretowania. Konieczność ustalenia odpowiedniej grupy podmiotów sprawozdających oraz określenia ram metodologicznych może spowodować, że zebranie danych zabierze znaczną ilość czasu.

            2.2.   Radę Generalną ERRS informuje się o prawdopodobnych kosztach oraz harmonogramie przeprowadzenia badania ad hoc. Podejmując decyzję w przedmiocie przeprowadzenia takiego badania Rada Generalna bierze te informacje pod uwagę.
      B.   ZASADY I PROCEDURY DOTYCZĄCE ŻĄDAŃ DORAŹNEGO PRZEKAZANIA INFORMACJI

      3.   Zasady

      Realizując żądania ERRS doraźnego przekazania informacji Sekretariat ERRS, Europejski Bank Centralny (EBC) oraz Europejskie Organy Nadzoru (zwane dalej „stronami”) stosują następujące zasady:

                  a)

                  należy przestrzegać uzgodnionych kroków proceduralnych, wykonywanych w przejrzysty sposób;

                  b)

                  należy unikać nadmiernych kontaktów z podmiotami sprawozdającymi;

                  c)

                  do celów analitycznych i operacyjnych należy w maksymalny sposób wykorzystywać informacje istniejące, przestrzegając jednocześnie niezbędnych ograniczeń prawnych i środków ochrony poufności;

                  d)

                  w możliwie szerokim zakresie należy stosować istniejące (o ile to możliwe zharmonizowane) metodologie i zbiory danych;

                  e)

                  należy tworzyć dobre praktyki przeprowadzania badań ad hoc, wprowadzając mechanizmy przekazywania informacji zwrotnych oraz wymieniając się informacjami dotyczącymi metodologii z wszystkimi zaangażowanymi stronami.

            4.   Procedura

      4.1   Analiza wstępna

                  4.1.1

                  Struktury ERRS przekazują początkowe żądanie doraźnego zabrania informacji zagregowanych Sekretariatowi ERRS, który następnie organizuje analizę wstępną z pomocą EBC, podejmując działania opisane poniżej. Początkowe żądanie przekazania informacji przekształca się w rzeczywiste zapotrzebowanie na dane, a dostępność i jakość odpowiednich informacji ocenia się we właściwych organizacjach. Europejskie Organy Nadzoru oraz Wspólny Komitet Europejskich Organów Nadzoru informuje się o treści początkowego żądania przekazania informacji oraz zaprasza do współpracy z EBC przy ocenie dostępnych informacji, mając na uwadze maksymalne wykorzystanie uprzednio zebranych informacji oraz ograniczenie obciążeń sprawozdawczych. W ramach analizy wstępnej można także korzystać ze wsparcia ESBC, w tym Komitetu ESBC ds. Statystyki (STC) i Komitetu ESBC ds. Stabilności Finansowej (FSC), innych źródeł w ramach Europejskiego Systemu Statystycznego, komercyjnych podmiotów dostarczających dane oraz organizacji międzynarodowych, np. BIS.

                  4.1.2

                  Jeżeli analiza wstępna wykaże, że: a) dostępne istniejące dane, których przydatność została potwierdzona, lub dane przybliżone, są dostatecznej jakości; oraz b) uzyskano zgodę właściciela na wykorzystanie danych, które nie są w pełni dostępne publicznie, dane te przekazuje się za pośrednictwem Sekretariatu ERRS odpowiedniej strukturze ERRS, która o nie wystąpiła, wraz z wymaganą oceną jakości i informacjami dotyczącymi kosztów danych uzyskanych ze źródeł komercyjnych.

                  4.1.3

                  W pozostałych przypadkach, w szczególności gdy: a) dane przybliżone są dostępne, ale są one nieznanej lub niedostatecznej jakości; b) dane i dane przybliżone nie są dostępne; c) nie uzyskano zgody właściciela na wykorzystanie danych, które nie są w pełni dostępne publicznie, EBC informuje ERRS o wyniku oceny dostępności informacji oraz proponuje możliwe źródła oraz metodologię badania ad hoc, w tym: (i) kategorie i liczbę podmiotów sprawozdających; (ii) kanały sprawozdawcze, np. STC, FSC lub Europejskie Organy Nadzoru; (iii) przybliżone oszacowanie kosztów i harmonogram; (iv) przewidywane trudności.

            4.2   Zbieranie danych

                  4.2.1.

                  Po otrzymaniu rezultatów analizy wstępnej Sekretariat ERRS przedkłada do zatwierdzenia Radzie Generalnej ERRS, za pośrednictwem Komitetu Sterującego ERRS, propozycję działań następczych wraz z przybliżonym oszacowaniem korzyści i kosztów. Rada Generalna ERRS podejmuje decyzję przedmiocie przeprowadzenia badania ad hoc, które może uwzględniać udział podmiotów sprawozdawczych. Decyzja Rady Generalnej może określać w szczególności: a) stopień uszczegółowienia wymaganych informacji na poziomie instytucjonalnym i na poziomie poszczególnych pozycji; b) mające zastosowanie zasady poufności, w szczególności co do tego, kto może mieć dostęp do jakich danych oraz w jaki sposób dane te będą przechowywane i transmitowane; c) granice czasowe przekazywania informacji.

                  4.2.2.

                  Jeżeli badanie ad hoc jest przeprowadzane przez jeden z Europejskich Organów Nadzoru, Sekretariat ERRS kontaktuje się z tym organem oraz Wspólnym Komitetem. Dane mogą być przekazywane za pośrednictwem EBC, w sposób w pełni zgodny z art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (1).

                  4.2.3.

                  Jeżeli badanie ad hoc przeprowadza ESBC, Sekretariat ERRS kontaktuje się z EBC, który z kolei nawiązuje kontakt z potencjalnymi podmiotami sprawozdającymi za pośrednictwem właściwych organów krajowych, wykorzystując odpowiednie komitety ESBC oraz przestrzegając mających zastosowanie ograniczeń w zakresie poufności.

                  4.2.4.

                  Mając na uwadze poprawę efektywności i skuteczności przyszłych badań, po zakończeniu danego badania ad hoc strony wymieniają się informacjami dotyczącymi przeprowadzenia badania, w szczególności dotyczącymi zastosowanej metodologii, środków kontroli jakości i napotkanych trudności.

         (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1.


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 7 listopada 2003 r. dotycząca administrowania operacjami zaciągania i udzielania pożyczek, zawartymi przez Wspólnotę Europejską w ramach instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej (EBC/2003/14)

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0014(01)

Dziennik Urzędowy L 297 , 15/11/2003 P. 0035 - 0036

		Decyzja Europejskiego Banku Centralnegoz dnia 7 listopada 2003 r.dotycząca administrowania operacjami zaciągania i udzielania pożyczek, zawartymi przez Wspólnotę Europejską w ramach instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej(EBC/2003/14)(2003/797/WE)RADA OGÓLNA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 119 i art. 123 ust. 2,uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 21.2, art. 44 i art. 47.1 tiret pierwsze,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych Państw Członkowskich [1], w szczególności jego art. 9,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z art. 123 ust. 2 Traktatu i art. 44 akapit pierwszy Statutu, i w zastosowaniu art. 1 ust. 1 decyzji EBC/1998/NP2 z dnia 23 czerwca 1998 r. dotyczącej wykonywania przez Europejski Bank Centralny niektórych zadań przejętych od Europejskiego Instytutu Walutowego, Europejski Bank Centralny (EBC) przejął zadania Europejskiego Instytutu Walutowego (EIW) określone w art. 117 ust. 2 tiret piąte Traktatu, art. 4.1 tiret piąte i art. 6.1 tiret trzecie Statutu EIW, nie później niż w dniu bezpośrednio poprzedzającym pierwszy dzień trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej (trzeci etap).(2) W zastosowaniu decyzji EBC/1998/NP15 z dnia 1 grudnia 1998 r. dotyczącej wykonywania przez EBC niektórych funkcji odnoszących się do średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych Państw Członkowskich [2], decyzja EIW nr 8/95 z dnia 2 maja 1995 r. dotycząca administrowania operacjami udzielania i zaciągania pożyczek zawartymi przez Wspólnotę Europejską w ramach mechanizmu średnioterminowej pomocy finansowej pozostała ważna i jest nadal stosowana z pierwszym dniem trzeciego etapu.(3) Funkcje wymienione w akapicie 2 były wykonywane na podstawie art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1969/88 z dnia 24 czerwca 1988 r. ustanawiającego jednorazowy mechanizm średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych Państw Członkowskich [3].(4) Rozporządzenie (WE) nr 332/2002, które weszło w życie dnia 24 lutego 2002 r., uchyliło rozporządzenie (EWG) nr 1969/88.(5) Zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 332/2002, EBC musi dokonać koniecznych uzgodnień dotyczących administrowania pożyczkami w ramach mechanizmu średnioterminowej pomocy finansowej ustanowionej na mocy niniejszego rozporządzenia.(6) Niniejsza decyzja wdrażająca art. 9 rozporządzenia (WE) nr 332/2002 uchyli decyzję EBC/1998/NP15. Z uwagi na fakt, iż inne zadania i decyzje EIW określone w decyzji EBC/1998/NP2 nie są już dłużej ważne lub nie są stosowane w trzecim etapie, decyzja EBC/1998/NP2 może być, w celu zachowania jasności, również uchylona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1EBC wykonuje zadania ustanowione w art. 9 rozporządzenia (WE) nr 332/2002, w sposób określony w art. 2-8 poniżej.Artykuł 2Płatności związane z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek Wspólnoty Europejskiej są dokonywane poprzez rachunki, które EBC otwiera w imieniu EBC.Artykuł 31. Fundusze otrzymane przez EBC na rachunek Wspólnoty Europejskiej, w ramach porozumień dotyczących zaciągania pożyczek, które zostały przez nią zawarte, są przekazywane w dniu odpowiadającym tej samej dacie waluty na rachunek określony przez krajowy bank centralny Państwa Członkowskiego otrzymującego odpowiednią pożyczkę.2. Fundusze otrzymane przez EBC, na rachunek Wspólnoty Europejskiej, w odniesieniu do płatności odsetek lub spłaty kwoty głównej przez Państwo Członkowskie, które otrzymało pożyczkę, zostają przekazane w dniu odpowiadającym tej samej dacie waluty na rachunki określone przez wierzycieli w ramach porozumień dotyczących zaciągania pożyczek zawartych przez Wspólnotę Europejską.Artykuł 4W przypadku każdej operacji zaciągania i udzielania pożyczek, EBC otwiera w swoich księgach następujące rachunki w EUR:a) rachunek nostro o nazwie "Salda w EUR w imieniu…" odnoszący się do funduszy otrzymanych na rachunek Wspólnoty Europejskiej;b) rachunek po stronie pasyw odpowiadający rachunkowi określonemu w lit. a);c) konto memoriałowe o nazwie "Zobowiązania Wspólnoty Europejskiej w odniesieniu do operacji zaciągania pożyczek Wspólnoty Europejskiej", podzielone, w stosownym przypadku, na subkonta odnoszące się do indywidualnych wierzycieli w odniesieniu do porozumień dotyczących zaciągania pożyczek;d) konto memoriałowe o nazwie "Wierzytelności Wspólnoty Europejskiej w odniesieniu do operacji pożyczkowych Wspólnoty Europejskiej".Artykuł 5EBC księguje operacje finansowe opisane w art. 3 w dniu dopowiadającym dacie waluty obciążając rachunki lub zapisując na dobro rachunków wymienionych w art. 4.Artykuł 61. EBC sprawdza terminy płatności odsetek i spłaty kwoty głównej ustanowione w porozumieniach dotyczących zaciągania i udzielania pożyczek.2. Co najmniej 15 dni kalendarzowych przed każdym terminem płatności EBC powiadamia krajowy bank centralny Państwa Członkowskiego, które jest zadłużone w stosunku do Wspólnoty Europejskiej.Artykuł 7EBC niezwłocznie informuje na piśmie Komisję Europejską o każdej operacji, którą przeprowadził na rachunku Wspólnoty Europejskiej. EBC przekazuje takie komunikaty do wiadomości Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej ds. Ekonomicznych i Finansowych.Artykuł 8Z końcem każdego roku kalendarzowego, EBC przygotowuje sprawozdanie w celu powiadomienia Komisji Europejskiej o operacjach finansowych, które przeprowadził w ciągu roku w związku z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek. Sprawozdanie to zawiera stan wierzytelności i zobowiązań Wspólnoty Europejskiej wynikających z operacji udzielania i zaciągania pożyczek.Artykuł 9Decyzja EBC/1998/NP2 i decyzja EBC/1998/NP15 tracą moc.Artykuł 10Zarząd EBC podejmuje wszystkie środki niezbędne w celu nadania mocy prawnej niniejszej decyzji.Artykuł 11Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 7 listopada 2003 r.Jean-Claude TrichetPrezes EBC[1] Dz.U. L 53 z 23.2.2002, str. 1.[2] Opublikowano jako załącznik V do decyzji EBC/2000/12 z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie publikacji niektórych aktów prawnych oraz instrumentów Europejskiego Banku Centralnego (Dz.U. L 55 z 24.2.2001, str. 76).[3] Dz.U. L 178 z 8.7.1988, str. 1; rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 1994 r.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2015/155 z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Handlu Towarami ustanowionego Umową o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia przepisów dotyczących zarządzania kontyngentami taryfowymi

text:
               31.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 26/22

         DECYZJA RADY (UE) 2015/155
   z dnia 27 stycznia 2015 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Handlu Towarami ustanowionego Umową o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia przepisów dotyczących zarządzania kontyngentami taryfowymi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 6 października 2010 r. podpisano Umowę o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (1) (zwaną dalej „umową”).

               (2)

               Na podstawie art. 15.10 ust. 5 umowy stosuje się ją tymczasowo od dnia 1 lipca 2011 r. w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jej zawarcia.

               (3)

               W art. 15.1 umowy ustanawia się Komitet ds. Handlu, który między innymi ma za zadanie zapewnić właściwe funkcjonowanie umowy i nadzorować pracę wszystkich specjalnych komitetów.

               (4)

               Zgodnie z art. 15.2 umowy specjalne komitety zostały powołane pod auspicjami Komitetu ds. Handlu. Zgodnie z art. 2.16 umowy Komitet ds. Handlu Towarami jest jednym z tych specjalnych komitetów.

               (5)

               Zgodnie z pkt 2 dodatku 2-A-1 do umowy Korea może stosować system aukcji w celu zarządzania kontyngentami taryfowymi stosowanymi przez Koreę na podstawie umowy w odniesieniu do mleka i śmietany, masła, miodu i pomarańczy pochodzących z Unii i w celu wdrażania tych kontyngentów. Warunki systemu aukcji mają być wspólnie ustalane przez strony w ramach Komitetu ds. Handlu Towarami.

               (6)

               Zgodnie z pkt 3 dodatku 2-A-1 do umowy Korea może stosować system licencjonowania w celu zarządzania niektórymi kontyngentami taryfowymi i wdrażania ich. Strony mają uzgadniać w ramach Komitetu ds. Handlu Towarami politykę i procedury dotyczące systemu licencjonowania, włącznie z kwalifikowaniem się do otrzymania ilości w ramach kontyngentów taryfowych, oraz wprowadzanie jakichkolwiek zmian do nich.

               (7)

               Konieczne jest ustalenie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu ds. Handlu Towarami w odniesieniu do przepisów dotyczących zarządzania kontyngentami taryfowymi.

               (8)

               Wspólna decyzja zostanie podjęta poprzez wymianę not między Unią a Koreą i ma zostać podpisana przez przedstawiciela Komisji w imieniu Unii.

               (9)

               Stanowisko Unii w ramach Komitetu ds. Handlu Towarami powinno zatem opierać się na projekcie decyzji Komitetu ds. Handlu Towarami dołączonym do niniejszej decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu ds. Handlu Towarami ustanowionego Umową o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia przepisów dotyczących zarządzania kontyngentami taryfowymi, opiera się na projekcie decyzji Komitetu ds. Handlu Towarami dołączonym do niniejszej decyzji.
   Przedstawiciele Unii w Komitecie ds. Handlu Towarami mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę nowej decyzji, uzgodnić nieznaczne poprawki techniczne do projektu decyzji Komitetu ds. Handlu Towarami.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. REIRS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 127 z 14.5.2011, s. 6.

      PROJEKT
      DECYZJA NR 1 KOMITETU DS. HANDLU TOWARAMI UE-KOREA
      z dnia …
      w sprawie przyjęcia przepisów dotyczących zarządzania kontyngentami taryfowymi i wdrażania ich
      KOMITET DS. HANDLU TOWARAMI,
      uwzględniając Umowę o wolnym handlu między Republiką Korei („Korea”), z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimia, z drugiej strony („strony” oraz „umowa”), w szczególności jej art. 2.16, 15.2 ust. 1 oraz pkt 2 i 3 dodatku 2-A-1 do niej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W art. 15.1 umowy ustanawia się Komitet ds. Handlu, który, między innymi, zapewnia właściwe funkcjonowanie umowy i nadzoruje pracę wszystkich specjalnych komitetów.

                  (2)

                  Zgodnie z art. 15.2 umowy specjalne komitety zostały powołane pod auspicjami Komitetu ds. Handlu. Zgodnie z art. 2.16 umowy Komitet ds. Handlu Towarami jest jednym z tych specjalnych komitetów.

                  (3)

                  Zgodnie z pkt 2 dodatku 2-A-1 do umowy Korea może stosować system aukcji w celu zarządzania kontyngentami taryfowymi („TRQs”) stosowanymi przez Koreę na podstawie umowy w odniesieniu do niektórych towarów pochodzących z Unii Europejskiej i w celu wdrażania tych kontyngentów. Warunki systemu aukcji muszą być wspólnie ustalane przez strony umowy w drodze decyzji Komitetu ds. Handlu Towarami.

                  (4)

                  Zgodnie z pkt 3 dodatku 2-A-1 do umowy Korea może stosować system licencjonowania w celu zarządzania niektórymi kontyngentami taryfowymi i wdrażania ich. Strony uzgadniają w ramach Komitetu ds. Handlu Towarami politykę i procedury dotyczące systemu licencjonowania, włącznie z kwalifikowaniem się do otrzymania ilości w ramach kontyngentów taryfowych, oraz wprowadzanie jakichkolwiek zmian do nich,

            STANOWI, CO NASTĘPUJE:

                  1.

                  Korea będzie zarządzać kontyngentami taryfowymi stosowanymi przez Koreę w odniesieniu do niektórych towarów pochodzących z Unii Europejskiej na podstawie Umowy o wolnym handlu między Republiką Korei, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, oraz wdrażać je, zgodnie z przepisami ustanowionymi w załączniku do niniejszej decyzji.

                  2.

                  Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia … r.

         Sporządzono w … dnia … r.

               W imieniu Komitetu ds. Handlu Towarami

            Mauro PETRICCIONE

               Dyrektor

               Dyrekcja Generalna ds. Handlu Komisji Europejskiej

            Hak-Do KIM

               Dyrektor Generalny ds. polityki dotyczącej umów o wolnym handlu

               Ministerstwo Handlu, Przemysłu i Energii Republiki Korei

         ZAŁĄCZNIK

            PRZEPISY DOTYCZĄCE ZARZĄDZANIA KONTYNGENTAMI TARYFOWYMI I WDRAŻANIA ICH

         Artykuł 1
         Terminy aukcji i składania wniosków o wydanie pozwolenia
         1.   Aukcje dotyczące odtłuszczonego mleka w proszku, mleka pełnego w proszku, mleka zagęszczonego i miodu naturalnego poprzedzają okres przywozu, tj. mają miejsce w czerwcu w odniesieniu do kontyngentów otwieranych w lipcu.
         2.   Szczegółowe wytyczne opracowane przez koreańskie przedsiębiorstwo handlowe sektora rolnictwa i rybołówstwa oraz żywności (Korea Agro-Fisheries & Food Trade Corporation) będą stanowić, że ogłoszenia o aukcjach będą publikowane na osiem dni kalendarzowych przed terminem składania wniosków o udział w aukcji.
         3.   W odniesieniu do produktów, dla których w umowie o wolnym handlu Korea-UE nie określono terminu składania wniosków o pozwolenie, szczegółowe wytyczne agencji wyznaczonych do zarządzania kontyngentami taryfowymi (TRQs) (zwanych dalej „agencjami wydającymi zalecenia”) określą okres składania wniosków o pozwolenie wynoszący co najmniej siedem dni kalendarzowych od pierwszego roboczego dnia roku realizacji, o którym mowa w załączniku 2-A pkt 5 umowy o wolnym handlu Korea-UE.
         Artykuł 2
         Depozyt i opłaty
         1.   Nie będzie kosztów administracyjnych ani pobieranych opłat oprócz depozytu — kwoty wpłacanej przez oferentów składających wniosek o udział w aukcji — w odniesieniu do usług związanych z wnioskiem o przyznanie kontyngentu taryfowego w drodze aukcji.
         2.   Ogólne wskazówki dla oferentów dotyczące każdej aukcji będą stanowić, iż depozyt należy zwrócić oferentom tak szybko, jak to umożliwiają zwykłe procedury administracyjne po zakończeniu aukcji.
         3.   Od składających wniosek o wydanie pozwolenia nie będzie wymagać się gwarancji ani depozytu.
         Artykuł 3
         Wydanie zalecenia i jego okres ważności
         1.   Agencje wydające zalecenia opublikują na podstawie umowy o wolnym handlu Korea-UE zalecenie dotyczące przywozowych kontyngentów taryfowych (zwane dalej „zaleceniem”) po złożeniu wniosku o udział w aukcji lub wniosku o wydanie pozwolenia.
         2.   Zalecenia dla wnioskodawców wydawane są w terminie dwóch dni kalendarzowych, o ile złożony wniosek o wydanie zalecenia dotyczącego kontyngentów taryfowych spełnia wymogi zalecenia.
         3.   Zalecenie dotyczące przywozowych kontyngentów taryfowych będzie ważne przez 90 dni. Okres ważności może zostać przedłużony o kolejne 30 dni, lecz nie może przekraczać ostatniego dnia roku realizacji, o którym mowa w załączniku 2-A pkt 5 umowy o wolnym handlu Korea-UE.
         Artykuł 4
         Publikowanie informacji o zarządzaniu kontyngentami taryfowymi
         1.   Wytyczne Ministerstwa Żywności, Rolnictwa i Wsi Korei (zwanego dalej „ministerstwem”) oraz szczegółowe wytyczne agencji wydających zalecenia będą publikowane na ich stronach internetowych.
         2.   Agencje wydające zalecenia będą regularnie publikować na swoich stronach internetowych informacje zawierające ogłoszenia o wydawaniu pozwoleń i aukcjach, terminach przyznawania pozwoleń i aukcji, przyznanych ilościach, dostępnych ilościach w ramach każdego kontyngentu taryfowego oraz planowanej dacie kolejnej aukcji/wydawania pozwoleń.
         3.   Szczegółowe wytyczne opracowane przez koreańskie przedsiębiorstwo handlowe sektora rolnictwa i rybołówstwa oraz żywności lub ogólne wskazówki dla oferentów dotyczące każdej aukcji będą zawierać podstawowe kryteria dotyczące aukcji, w tym kwalifikowania się, płatności oraz zwrotu depozytu, dat aukcji, kodu aukcji i informowania.
         Artykuł 5
         Przepisy dotyczące przydziału kontyngentów taryfowych
         Wytyczne ministerstwa umożliwiają rozłożenie wielkości rocznego kontyngentu taryfowego w ciągu roku poprzez podział wielkości rocznego kontyngentu taryfowego na kilka podwielkości, których suma równa się wielkości rocznego kontyngentu taryfowego. Całkowita wielkość kontyngentu taryfowego dla każdego roku realizacji, jak ustanowiono w umowie o wolnym handlu Korea-UE, nie zostaje zmniejszona.

            Zarządzanie kontyngentami taryfowymi: Słowniczek

                     Agencje wydające zalecenia

                     koreańskie agencje wyznaczone do zarządzania kontyngentami taryfowymi: koreańskie stowarzyszenie przemysłu mleczarskiego (Korea Dairy Industries Association), koreańskie przedsiębiorstwo handlowe sektora rolnictwa i rybołówstwa (Korea Agro-Fisheries & Food Trade Corporation), koreańskie stowarzyszenie ds. składników pasz (Korea Feed Ingredients Association) oraz koreańskie stowarzyszenie ds. pasz mlekozastępczych (Korea Feed Milk Replacer Association)
                     Strony internetowe:

                                 koreańskie stowarzyszenie przemysłu mleczarskiego (Korea Dairy Industries Association) (dostępna jedynie wersja w języku koreańskim):
                                 http://www.koreadia.or.kr/

                                 koreańskie przedsiębiorstwo handlowe ds. rolnictwa i rybołówstwa (Korea Agro-Fisheries & Food Trade Corporation):
                                 http://www.at.or.kr/home/apen000000/index.action

                                 koreańskie stowarzyszenie ds. składników pasz (Korea Feed Ingredients Association) (dostępna jedynie wersja w języku koreańskim):
                                 http://www.kfeedia.org/main.html

                                 koreańskie stowarzyszenie ds. pasz mlekozastępczych (Korea Feed Milk Replacer Association) (dostępna jedynie wersja w języku koreańskim):
                                 http://milkreplacer.or.kr/

                     Depozyt

                     kwota wpłacana przez oferentów składających wniosek o wzięcie udziału w aukcji. Depozyt jest zwracany każdemu oferentowi natychmiast po wydaniu zalecenia dotyczącego kontyngentu.

                     Zalecenie

                     wydanie przywozowego kontyngentu taryfowego po złożeniu wniosku o udział w aukcji lub o wydanie pozwolenia.

                     Okres ważności

                     okres, w którym zalecenie dotyczące przywozowego kontyngentu taryfowego jest ważne.

                     Rok realizacji

                     12-miesięczny okres między kolejnymi rocznicami wejścia w życie umowy o wolnym handlu (1 lipca), w odniesieniu do którego wielkość rocznego kontyngentu taryfowego jest określona w umowie o wolnym handlu Korea-UE.


title: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich (UE, Euratom) 2016/847 z dnia 24 maja 2016 r. w sprawie mianowania sędziego Sądu

text:
               28.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 141/77

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH (UE, Euratom) 2016/847
   z dnia 24 maja 2016 r.
   w sprawie mianowania sędziego Sądu
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 254 i 255,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Mandaty czternastu sędziów Sądu wygasają z dniem 31 sierpnia 2016 r. Należy dokonać nowych mianowań na okres od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r.

               (2)

               Zaproponowano kandydaturę Lauriego MADISE na kolejną kadencję.

               (3)

               Komitet utworzony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował Lauriego MADISE jako kandydata zdolnego do sprawowania funkcji sędziego Sądu,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Lauri MADISE zostaje niniejszym mianowany na stanowisko sędziego Sądu na okres od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 maja 2016 r.

         P. DE GOOIJER

            Przewodniczący


title: 2013/699/UE: Decyzja Rady z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i dwóch zastępców członków z Łotwy

text:
               30.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 320/43

         DECYZJA RADY
   z dnia 25 listopada 2013 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i dwóch zastępców członków z Łotwy
   (2013/699/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Łotwy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Guntarsa KRIEVIŅŠA.

               (3)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Viktorsa GLUHOVSA. Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolni się w związku z mianowaniem Jānisa VĪTOLIŅŠA na członka Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Jānis VĪTOLIŅŠ, First Deputy Chairman of Ventspils City Council

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           —

                           Gunārs ANSIŅŠ, Deputy Chairman of Liepāja City Council,

                           —

                           Olga VEIDIŅA, Chairman of the Social Issues Committee of Rīga City Council.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2013 r.

            W imieniu Rady

         D. PAVALKIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Europejski Bank Inwestycyjny – Decyzja Rady gubernatorów z dnia 30 marca 2009 r. dotycząca zwiększenia kapitału Europejskiego Banku Inwestycyjnego

text:
               15.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 10/19

         EUROPEJSKI BANK INWESTYCYJNY
   DECYZJA RADY GUBERNATORÓW
   z dnia 30 marca 2009 r.
   dotycząca zwiększenia kapitału Europejskiego Banku Inwestycyjnego
   RADA GUBERNATORÓW EUROPEJSKIEGO BANKU INWESTYCYJNEGO,
   UWZGLĘDNIAJĄC art. 4 ust. 3 i art. 5 ust. 2 Statutu,
   MAJĄC NA UWADZE, że misja Banku została określona w artykule 267 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit drugi Statutu Banku jego jednostką rozliczeniową jest euro,
   MAJĄC NA UWADZE, że ostatnie wydarzenia w działalności kredytowej Banku i prawdopodobny kierunek, jaki obierze ona w przyszłości, zwłaszcza w odpowiedzi na wezwania Rady Europejskiej i Rady Ecofin, wymagają zwiększenia jego wsparcia dla szerokiego zakresu działań, w szczególności w związku z prognozą rozwoju sytuacji gospodarczej w UE w najbliższych latach,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z decyzją Rady Dyrektorów dotyczącą potrzeb kapitałowych Banku podjętą na posiedzeniu 16 grudnia 2008 r. jego subskrybowany kapitał należy zwiększyć do 232 392 989 000 EUR, część wpłacona tego kapitału (finansowana w całości przez Bank z jego dodatkowych rezerw) powinna wynosić 5 % i należy stopniowo utworzyć fundusz rezerwowy w wysokości 10 % subskrybowanego kapitału, jak wymaga tego Statut,
   JEDNOMYŚLNIE POSTANAWIA 30 marca 2009 r., na podstawie procedury pisemnej określonej w artykule 5 regulaminu wewnętrznego Banku i na wniosek Rady Dyrektorów, zgodnie z art. 4 ust. 3 Statutu EBI, że:

               1.

               rezerwy dodatkowe Banku w wysokości 5 379 241 000 EUR będą uważane za wolne rezerwy;

               2.

               kwota 2 000 000 000 EUR zostanie przeniesiona z wolnych rezerw do rezerw celowych przeznaczonych na wspieranie IFS (instrumentu finansowania strukturalnego) i innych podobnych przedsięwzięć;

               3.

               począwszy od dnia 1 kwietnia 2009 r., kapitał Banku zostanie zwiększony w następujący sposób:

                           3.1.

                           kapitał subskrybowany przez państwa członkowskie zostanie zwiększony pro rata, z 164 808 169 000 EUR do 232 392 989 000 EUR, w następujący sposób:

                                       Niemcy

                                       37 578 019 000

                                       Francja

                                       37 578 019 000

                                       Włochy

                                       37 578 019 000

                                       Zjednoczone Królestwo

                                       37 578 019 000

                                       Hiszpania

                                       22 546 811 500

                                       Belgia

                                       10 416 365 500

                                       Niderlandy

                                       10 416 365 500

                                       Szwecja

                                       6 910 226 000

                                       Dania

                                       5 274 105 000

                                       Austria

                                       5 170 732 500

                                       Polska

                                       4 810 160 500

                                       Finlandia

                                       2 970 783 000

                                       Grecja

                                       2 825 416 500

                                       Portugalia

                                       1 820 820 000

                                       Republika Czeska

                                       1 774 990 500

                                       Węgry

                                       1 679 222 000

                                       Irlanda

                                       1 318 525 000

                                       Rumunia

                                       1 217 626 000

                                       Słowacja

                                       604 206 500

                                       Słowenia

                                       560 951 500

                                       Bułgaria

                                       410 217 500

                                       Litwa

                                       351 981 000

                                       Luksemburg

                                       263 707 000

                                       Cypr

                                       258 583 500

                                       Łotwa

                                       214 805 000

                                       Estonia

                                       165 882 000

                                       Malta

                                       98 429 500

                           3.2.

                           kwota 3 379 241 000 EUR z wolnych rezerw zostanie przekształcona w kapitał wpłacony w drodze przeniesienia z dodatkowych rezerw Banku do jego kapitału;

                           3.3.

                           ten kapitał będzie uważany za część kapitału subskrybowanego i wpłaconego, przez co wysokość kapitału wpłaconego Banku zwiększy się z 8 240 408 450 EUR do 11 619 649 450 EUR;

         W KONSEKWENCJI

               3.4.

               w Statucie Banku wprowadza się zmiany. Z dniem 1 kwietnia 2009 r. art. 4 ust. 1 akapit pierwszy Statutu otrzymuje brzmienie:
               „Kapitał Banku wynosi 232 392 989 000 EUR i jest objęty przez państwa członkowskie w następujący sposób:

                           Niemcy

                           37 578 019 000

                           Francja

                           37 578 019 000

                           Włochy

                           37 578 019 000

                           Zjednoczone Królestwo

                           37 578 019 000

                           Hiszpania

                           22 546 811 500

                           Belgia

                           10 416 365 500

                           Niderlandy

                           10 416 365 500

                           Szwecja

                           6 910 226 000

                           Dania

                           5 274 105 000

                           Austria

                           5 170 732 500

                           Polska

                           4 810 160 500

                           Finlandia

                           2 970 783 000

                           Grecja

                           2 825 416 500

                           Portugalia

                           1 820 820 000

                           Republika Czeska

                           1 774 990 500

                           Węgry

                           1 679 222 000

                           Irlanda

                           1 318 525 000

                           Rumunia

                           1 217 626 000

                           Słowacja

                           604 206 500

                           Słowenia

                           560 951 500

                           Bułgaria

                           410 217 500

                           Litwa

                           351 981 000

                           Luksemburg

                           263 707 000

                           Cypr

                           258 583 500

                           Łotwa

                           214 805 000

                           Estonia

                           165 882 000

                           Malta

                           98 429 500”

               4.

               niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            W imieniu Rady Gubernatorów

         C. STAVRAKIS

            Przewodniczący

         A. QUEREJETA

            Sekretarz