title: 2006/558/WE: Decyzja Komisji z dnia  2 sierpnia 2006 r.  dotycząca aktualizacji załączników do układu monetarnego zawartego w imieniu Wspólnoty Europejskiej przez rząd Republiki Francuskiej z rządem Jego Najjaśniejszej Wysokości Księcia Monako

text:
               10.8.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 219/23

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 2 sierpnia 2006 r.
   dotycząca aktualizacji załączników do układu monetarnego zawartego w imieniu Wspólnoty Europejskiej przez rząd Republiki Francuskiej z rządem Jego Najjaśniejszej Wysokości Księcia Monako
   (2006/558/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 111 ust. 3,
   uwzględniając układ monetarny z dnia 24 grudnia 2001 r. zawarty w imieniu Wspólnoty Europejskiej przez rząd Republiki Francuskiej z rządem Jego Najjaśniejszej Wysokości Księcia Monako (1), w szczególności jego art. 11 ust. 3 i art. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 11 ust. 2 układu monetarnego zawartego w imieniu Wspólnoty Europejskiej przez rząd Republiki Francuskiej z rządem Jego Najjaśniejszej Wysokości Księcia Monako (zwanego dalej „układem monetarnym”) nakłada na Księstwo Monako obowiązek stosowania przepisów prawa uchwalonych przez Francję celem wykonania wspólnotowych aktów prawnych dotyczących działalności instytucji kredytowych i sprawowania nadzoru ostrożnościowego nad nimi oraz zapobiegania ryzyku systemowemu właściwemu dla systemów płatności i systemów rozrachunku papierów wartościowych. Akty te są wymienione w załączniku A do układu monetarnego. Wiele z nich zostało zmienionych, w związku z czym zmieniające akty prawne powinny zostać uwzględnione w tym załączniku. Ponadto przyjęto szereg nowych wspólnotowych aktów prawnych wchodzących w zakres art. 11 ust. 2 układu monetarnego, które również powinny zostać uwzględnione w załączniku A.

               (2)

               Dyrektywa 2001/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. zmieniająca dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG oraz 86/635/EWG w zakresie zasad oceny rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, a także banków oraz innych instytucji finansowych (2) dotyczy działalności instytucji kredytowych i sprawowania nadzoru nad nimi oraz zmienia dyrektywę Rady 86/635/EWG (3), która jest już wymieniona w załączniku A. W związku z tym wchodzi ona w zakres art. 11 ust. 2 układu monetarnego i powinna zostać uwzględniona w załączniku A.

               (3)

               Dyrektywa 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniająca dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG, 86/635/EWG oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, banków i innych instytucji finansowych oraz zakładów ubezpieczeń (4) dotyczy działalności instytucji kredytowych i sprawowania nadzoru nad nimi oraz również zmienia dyrektywę 86/635/EWG. W związku z tym wchodzi ona w zakres art. 11 ust. 2 układu monetarnego i powinna zostać uwzględniona w załączniku A.

               (4)

               Dyrektywa 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych (5) dotyczy zapobiegania ryzyku systemowemu właściwemu dla systemów rozrachunku papierów wartościowych. W związku z tym wchodzi ona w zakres art. 11 ust. 2 układu monetarnego i powinna zostać uwzględniona w załączniku A.

               (5)

               Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6) dotyczy działalności instytucji kredytowych i sprawowania nadzoru nad nimi. W związku z tym wchodzi ona w zakres art. 11 ust. 2 układu monetarnego i powinna zostać uwzględniona w załączniku A.

               (6)

               Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywy Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (7) dotyczy działalności instytucji kredytowych i sprawowania nadzoru nad nimi. W związku z tym wchodzi ona w zakres art. 11 ust. 2 układu monetarnego i powinna zostać uwzględniona w załączniku A.

               (7)

               Dyrektywa 2006/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. zmieniająca dyrektywę 2004/39/WE w sprawie rynków instrumentów finansowych w odniesieniu do niektórych terminów (8) zmienia dyrektywę 2004/39/WE. W związku z tym powinna ona również zostać uwzględniona w załączniku A.

               (8)

               Jeden z aktów prawnych wymienionych obecnie w załączniku A powinien zostać z niego usunięty. Dyrektywa 97/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. w sprawie transgranicznych przelewów bankowych (9) dotyczy głównie kwestii ochrony konsumentów i w związku z tym nie wchodzi w zakres art. 11 ust. 2 układu monetarnego.

               (9)

               Artykuł 11 ust. 4 układu monetarnego nakłada na Księstwo Monako obowiązek uchwalenia środków równoważnych środkom, które państwa członkowskie uchwaliły celem stosowania wspólnotowych aktów prawnych koniecznych do realizacji układu monetarnego. Akty te są wymienione w załączniku B do układu monetarnego. Decyzja ramowa Rady 2001/413/WSiSW z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi (10) ma na celu uzupełnienie przepisów służących ochronie wszystkich środków płatniczych denominowanych w euro oraz zapewnienie spójności tych przepisów. Wchodzi ona w zakres art. 9 układu monetarnego, który dotyczy walki z fałszowaniem i oszustwami, zwłaszcza w nowoczesnych systemach bankowych. Przepisy ochronne wspomnianej w art. 9 układu monetarnego decyzji ramowej Rady 2000/383/WSiSW z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie zwiększenia ochrony poprzez sankcje karne i inne sankcje za fałszowanie w związku z wprowadzeniem euro (11) muszą zostać uzupełnione przepisami decyzji ramowej 2001/413/WSiSW. Ta druga decyzja jest więc konieczna do realizacji układu monetarnego i powinna zostać uwzględniona w załączniku B do układu.

               (10)

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 2182/2004 z dnia 6 grudnia 2004 r. dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro (12) ma zapobiec wykorzystywaniu medali i żetonów jako środka płatniczego zamiast euro i wchodzi w zakres art. 9 układu monetarnego. W związku z tym jest ono konieczne do realizacji układu monetarnego i powinno również zostać uwzględnione w załączniku B do układu.

               (11)

               W związku z powyższym załączniki do układu monetarnego powinny zostać odpowiednio zmienione. Dla przejrzystości załączniki należy zastąpić w całości.

               (12)

               Władze Księstwa Monako nie złożyły zgodnie z art. 11 ust. 5 układu monetarnego wniosku o zwołanie w terminie dwóch tygodni od przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 2182/2004 posiedzenia wspólnego komitetu, ustanowionego na mocy art. 14 układu monetarnego, celem aktualizacji załącznika B do tego układu. W związku z powyższym załączniki A i B do układu monetarnego muszą zostać zmienione przez Komisję.

               (13)

               Na posiedzeniach wspólnego komitetu w dniach 17 czerwca 2004 r. oraz 16 czerwca 2005 r. Komisja zgłaszała konieczność aktualizacji załączników A i B do układu monetarnego. Wspólny komitet przyjął do wiadomości stanowisko Komisji,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Załączniki do układu monetarnego zawartego w imieniu Wspólnoty Europejskiej przez rząd Republiki Francuskiej z rządem Jego Najjaśniejszej Wysokości Księcia Monako otrzymują brzmienie załączników do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 2 sierpnia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Joaquín ALMUNIA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 142 z 31.5.2002, str. 59.

      (2)  Dz.U. L 283 z 27.10.2001, str. 28.

      (3)  Dz.U. L 372 z 31.12.1986, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 178 z 17.7.2003, str. 16.

      (5)  Dz.U. L 168 z 27.6.2002, str. 43.

      (6)  Dz.U. L 35 z 11.2.2003, str. 1.

      (7)  Dz.U. L 145 z 30.4.2004, str. 1.

      (8)  Dz.U. L 114 z 27.4.2006, str. 60.

      (9)  Dz.U. L 43 z 14.2.1997, str. 25.

      (10)  Dz.U. L 149 z 2.6.2001, str. 1.

      (11)  Dz.U. L 140 z 14.6.2000, str. 1.

      (12)  Dz.U. L 373 z 21.12.2004, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK A
      1.   86/635/EWG
      Dyrektywa Rady z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (w zakresie przepisów mających zastosowanie do instytucji kredytowych)

         (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, str. 1)

      zmieniona przez:
      2001/65/WE
      dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. zmieniającą dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG oraz 86/635/EWG w zakresie zasad oceny rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, a także banków oraz innych instytucji finansowych

         (Dz.U. L 283 z 27.10.2001, str. 28)

      2003/51/WE
      dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniającą dyrektywy Rady 78/660/EWG, 83/349/EWG, 86/635/EWG i 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, banków i innych instytucji finansowych oraz zakładów ubezpieczeń

         (Dz.U. L 178 z 17.7.2003, str. 16)

      2.   89/117/EWG
      Dyrektywa Rady z dnia 13 lutego 1989 r. w sprawie obowiązków w zakresie publikacji odnoszących się do rocznych sprawozdań finansowych oddziałów, utworzonych w państwie członkowskim, instytucji kredytowych i instytucji finansowych mających swoją siedzibę poza tym państwem członkowskim

         (Dz.U. L 44 z 16.2.1989, str. 40)

      3.   93/6/EWG
      Dyrektywa Rady z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (w zakresie przepisów mających zastosowanie do instytucji kredytowych)

         (Dz.U. L 141 z 11.6.1993, str. 1)

      zmieniona przez:
      2002/87/WE
      dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniającą dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

         (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, str. 1)

      2004/39/WE
      dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniającą dyrektywy Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającą dyrektywę Rady 93/22/EWG

         (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, str. 1
         )
      4.   93/22/EWG
      Dyrektywa Rady z dnia 10 maja 1993 r. w sprawie usług inwestycyjnych w zakresie papierów wartościowych (w zakresie przepisów mających zastosowanie do instytucji kredytowych) z wyjątkiem tytułów III i IV – dyrektywa uchylona z mocą od dnia 1 listopada 2007 r. przez dyrektywę 2004/39/WE, zmienioną dyrektywą 2006/31/WE (patrz poniżej)

         (Dz.U. L 141 z 11.6.1993, str. 27)

      5.   94/19/WE
      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów

         (Dz.U. L 135 z 31.5.1994, str. 5)

      6.   98/26/WE
      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych

         (Dz.U. L 166 z 11.6.1998, str. 45)

      7.   2000/12/WE
      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. odnosząca się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe – z wyjątkiem tytułów III i IV

         (Dz.U. L 126 z 26.5.2000, str. 1)

      zmieniona przez:
      2000/28/WE
      dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. zmieniającą dyrektywę 2000/12/WE odnoszącą się do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej przez instytucje kredytowe

         (Dz.U. L 275 z 27.10.2000, str. 37)

      2000/46/WE
      dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością

         (Dz.U. L 275 z 27.10.2000, str. 39)

      2002/87/WE
      dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniającą dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

         (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, str. 1)

      2004/39/WE
      dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniającą dyrektywy Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającą dyrektywę Rady 93/22/EWG

         (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, str. 1)

      8.   2001/24/WE
      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych

         (Dz.U. L 125 z 5.5.2001, str. 15)

      9.   2002/47/WE
      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych

         (Dz.U. L 168 z 27.6.2002, str. 43)

      10.   2002/87/WE
      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

         (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, str. 1)

      11.   2004/39/WE
      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywy Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG – w zakresie przepisów mających zastosowanie do instytucji kredytowych oraz z wyjątkiem art. 15 i art. 31 do 33 oraz tytułu III

         (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, str. 1)

      zmieniona przez:
      2006/31/WE
      dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. zmieniającą dyrektywę 2004/39/WE w sprawie rynków instrumentów finansowych w odniesieniu do niektórych terminów

         (Dz.U. L 114 z 27.4.2006, str. 60)

      ZAŁĄCZNIK B
      1.   97/9/WE
      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemów rekompensat dla inwestorów

         (Dz.U. L 84 z 26.3.1997, str. 22)

      2.   2001/413/WSiSW
      Decyzja ramowa Rady z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi

         (Dz.U. L 149 z 2.6.2001, str. 1)

      3.   2182/2004/WE
      Rozporządzenie Rady z dnia 6 grudnia 2004 r. dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro

         (Dz.U. L 373 z 21.12.2004, str. 1)


title: Decyzja Rady z dnia 23 kwietnia 1990 r. zmieniająca decyzję 77/271/Euratom w sprawie wykonania decyzji 77/270/Euratom upoważniającej Komisję do emisji pożyczek w ramach Euratom w celu udziału w finansowaniu elektrowni jądrowych

text:
Ważna informacja prawna

|

31990D0212

Dziennik Urzędowy L 112 , 03/05/1990 P. 0026 - 0026 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 10 Tom 1 P. 0063  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 10 Tom 1 P. 0063

		Decyzja Radyz dnia 23 kwietnia 1990 r.zmieniająca decyzję 77/271/Euratom w sprawie wykonania decyzji 77/270/Euratom upoważniającej Komisję do emisji pożyczek w ramach Euratom w celu udziału w finansowaniu elektrowni jądrowych(90/212/Euratom)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,uwzględniając decyzję Rady 77/270/Euratom z dnia 29 marca 1977 r., upoważniającą Komisję do emisji pożyczek w ramach Euratom w celu udziału w finansowaniu elektrowni jądrowych [1], w szczególności jej art. 1,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:całkowita wartość dokonanych operacji pożyczkowych osiągnęła kwotę 2800 milionów ECU, przewidzianą w decyzji 77/271/Euratom [2], ostatnio zmienioną decyzją 85/537/Euratomu [3];energia jądrowa stanowi główną część wszystkich dostaw energii Wspólnoty i należy poczynić znaczne inwestycje w tym sektorze, zarówno na etapie produkcji, ze względu na wymogi bezpieczeństwa zabezpieczeń, jak i na etapie przetwórczo-produkcyjnym, w szczególności w odniesieniu do ponownego przetwarzania i składowania odpadów;doświadczenie wskazuje, że jest pożądane podwyższyć o sumę 1000 milionów ECU całkowitą kwotę pożyczek, do zaciągnięcia których Komisja jest upoważniona w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej;w związku z powyższym decyzja 77/271 powinna zostać zmieniona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł jedynyArtykuł decyzji 77/271/Euratom otrzymuje brzmienie:"Artykuł jedynyPożyczki przewidziane w art. 1 decyzji 77/270/Euratom można zaciągnąć na kwotę, której główna suma nie przekracza równowartości 4000 milionów ECU.Gdy całkowita wartość dokonanych operacji pożyczkowych wyniesie 3800 milionów ECU, Komisja powiadomi Radę, która stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, możliwie jak najszybciej podejmie decyzję w sprawie ustalenia nowej kwoty.".Sporządzono w Luksemburgu, dnia 23 kwietnia 1990 r.W imieniu RadyA. ReynoldsPrzewodniczący[1] Dz.U. L 88 z 6.4.1977, str. 9.[2] Dz.U. L 88 z 6.4.1977, str. 11.[3] Dz.U. L 334 z 12.12.1985, str. 23.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 29 czerwca 1998 r. w sprawie przyjęcia Umowy przejściowej dotyczącej handlu i spraw związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

31998D0504

Dziennik Urzędowy L 226 , 13/08/1998 P. 0024 - 0024

		Decyzja Radyz dnia 29 czerwca 1998 r.w sprawie przyjęcia Umowy przejściowej dotyczącej handlu i spraw związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony(98/504/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 57 ust. 2 zdanie ostatnie, art. 66 i 113 wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 228 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:do czasu wejścia w życie Umowy o partnerstwie gospodarczym, koordynacji politycznej i współpracy podpisanej w Brukseli dnia 8 grudnia 1997 r., powinna zostać zatwierdzona Umowa przejściowa dotycząca handlu i spraw związanych z handlem między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi z drugiej strony, podpisana w Brukseli dnia 8 grudnia 1997 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Umowa przejściowa dotycząca handlu i spraw związanych z handlem między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi z drugiej strony, wraz z deklaracjami złożonymi przez Wspólnotę jednostronnie lub wspólnie z drugą Stroną, zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Teksty załączone są do niniejszej decyzji.Artykuł 2W imieniu Wspólnoty Europejskiej przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 19 Umowy.Artykuł 31. Stanowisko, które ma zostać przyjęte przez Wspólnotę na forum Wspólnej Rady i Wspólnego Komitetu ustanowionych na mocy Umowy jest określane przez Radę na wniosek Komisji, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.2. Przewodniczący Rady zgodnie z art. 8 Umowy, przewodniczy Wspólnej Radzie i przedstawia stanowisko Wspólnoty. Zgodnie z art. 10 Umowy, przedstawiciel Komisji, wspomagany przez przedstawicieli Państw Członkowskich, przewodniczy Wspólnemu Komitetowi i przedstawia stanowisko Wspólnoty.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 czerwca 1998 r.W imieniu RadyR. CookPrzewodniczący[1] Dz.U. C 356 z 22.11.1997, str. 28.[2] Dz.U. C 167 z 1.6.1998.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 23 listopada 1993 r. dotycząca zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw win

text:
Ważna informacja prawna

|

31993D0722

Dziennik Urzędowy L 337 , 31/12/1993 P. 0011 - 0011 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 3 Tom 54 P. 0214  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 3 Tom 54 P. 0214

		Decyzja Radyz dnia 23 listopada 1993 r.dotycząca zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw win(93/722/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Umowa wynegocjowana między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw win, pozwoli na podjęcie skuteczniejszych środków w celu wyeliminowania nieuczciwej konkurencji w handlu, na zapewnienie wyższego stopnia ochrony konsumentów i na wspieranie handlu winem między Umawiającymi się Stronami; dlatego jest rzeczą pożądaną zatwierdzić niniejszą Umowę;w celu ułatwienia wykonania niektórych postanowień Umowy, Komisja powinna zostać upoważniona do wprowadzenia niezbędnych dostosowań technicznych, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 83 rozporządzenia Rady (EWG) nr 822/87 z dnia 16 marca 1987 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [1];ponieważ postanowienia Umowy są bezpośrednio powiązane ze środkami objętymi wspólną polityką handlową i rolną, niniejsza Umowa musi zostać zawarta na poziomie wspólnotowym,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Bułgarii w sprawie wzajemnej ochrony i kontroli nazw win oraz załączony do niej Protokół.Tekst aktów określonych w ust. 1 jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym uprawniony do wyznaczenia osoby upoważnionej do podpisania Umowy i do złożenia dokumentów zatwierdzających przez Wspólnotę.Przewodniczący Rady dokonuje powiadomienia określonego w art. 19 ust. 1 Umowy.Artykuł 3Do celów stosowania art. 13 Umowy niniejszym upoważnia się Komisję do przyjmowania, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 83 rozporządzenia (EWG) nr 822/87, niezbędnych aktów zmieniających Umowę.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 23 listopada 1993 r.W imieniu RadyM. SmetPrzewodniczący[1] Dz.U. L 84 z 27.3.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr L 154 z 25.6.1993, str. 39.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2012/159/WPZiB z dnia 19 marca 2012 r. zmieniająca decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie

text:
               20.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 80/18

         DECYZJA RADY 2012/159/WPZiB
   z dnia 19 marca 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 marca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/172/WPZiB (1).

               (2)

               Jak wynika z przeglądu decyzji 2011/172/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 22 marca 2013 r.

               (3)

               Decyzja 2011/172/WPZiB powinna zostać odpowiednio zmieniona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 5 decyzji 2011/172/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 5
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
      Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 22 marca 2013 r.
      Niniejsza decyzja jest przedmiotem ciągłego przeglądu. Jest ona odpowiednio przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. GJERSKOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 76 z 22.3.2011, s. 63.


title: 2005/682/WE, Euratom:Decyzja Rady z dnia 20 września 2005 r. przekazująca zastępcy Sekretarza Generalnego uprawnienia do wydawania urzędnikom Sekretariatu Generalnego Rady laisser-passer

text:
               4.10.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 258/4

      DECYZJA RADY

   z dnia 20 września 2005 r.
   przekazująca zastępcy Sekretarza Generalnego uprawnienia do wydawania urzędnikom Sekretariatu Generalnego Rady laisser-passer

   (2005/682/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 2 akapit drugi,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,
   uwzględniając Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r., w szczególności jego art. 7 ust. 1,
   uwzględniając Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich oraz Warunki zatrudnienia innych pracowników tych Wspólnot, ustalony rozporządzeniem (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1) i ostatnio zmieniony rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 723/2004 (2), w szczególności art. 23 tego Regulaminu jak również artykuł 11 tych Warunków,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 7 ust. 1 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich to Przewodniczący Rady wydaje laisser-passer urzędnikom i innym pracownikom Sekretariatu Generalnego Rady, na warunkach przewidzianych w art. 23 Regulaminu.

               (2)

               Przewodniczący Rady powinien przekazać to uprawnienie zastępcy Sekretarza Generalnego Rady,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Uprawnienia nadane Przewodniczącemu Rady na mocy art. 7 ust. 1 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich i dotyczące wydawania urzędnikom i innym pracownikom Sekretariatu Generalnego Rady laisser-passer, są wykonywane przez zastępcę Sekretarza Generalnego Rady.
   Zastępca Sekretarza Generalnego Rady jest upoważniony do przekazania tych uprawnień Dyrektorowi Generalnemu ds. Administracyjnych.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2005 r.

            W imieniu Rady

         M. BECKETT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 124 z 27.4.2004, str. 1.


title: 2009/915/WE: Decyzja Rady z dnia 30 listopada 2009 r. zmieniająca decyzję Rady 2000/265/WE z dnia 27 marca 2000 r. w sprawie ustanowienia rozporządzenia finansowego regulującego aspekty budżetowe zarządzania, przez Zastępcę Sekretarza Generalnego Rady, umowami zawartymi przez niego, w imieniu niektórych państw członkowskich, dotyczącymi zainstalowania i funkcjonowania infrastruktury łączności dla środowiska Schengen, SISNET

text:
               10.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 323/9

      DECYZJA RADY

   z dnia 30 listopada 2009 r.
   zmieniająca decyzję Rady 2000/265/WE z dnia 27 marca 2000 r. w sprawie ustanowienia rozporządzenia finansowego regulującego aspekty budżetowe zarządzania, przez Zastępcę Sekretarza Generalnego Rady, umowami zawartymi przez niego, w imieniu niektórych państw członkowskich, dotyczącymi zainstalowania i funkcjonowania infrastruktury łączności dla środowiska Schengen, SISNET
   (2009/915/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając art. 2 ust. 1 akapit drugi zdanie pierwsze protokołu, który dołączono do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i który włącza dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji 1999/870/WE (1) i decyzji 2007/149/WE (2) Zastępca Sekretarza Generalnego Rady został upoważniony do tego, by w związku z włączaniem dorobku Schengen w ramy Unii Europejskiej reprezentować niektóre państwa członkowskie podczas zawierania umów w sprawie instalowania i funkcjonowania infrastruktury łączności dla środowiska Schengen („SISNET”) oraz zarządzać tymi umowami do czasu zakończenia migracji do infrastruktury łączności utrzymywanej przez Wspólnotę Europejską.

               (2)

               Zobowiązania finansowe wynikające z tych umów są pokrywane z wyodrębnionego budżetu (zwanego dalej „budżetem SISNET”), z którego finansowana jest infrastruktura łączności określona w tych decyzjach Rady.

               (3)

               Państwa członkowskie, które przystąpiły do Unii Europejskiej na mocy Aktu przystąpienia z 2005 roku, mają zostać objęte systemem informacji Schengen pierwszej generacji (SIS 1+) z dniem, który Rada określi zgodnie z art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 roku. Od tego dnia wspomniane państwa członkowskie powinny wnosić wkład do tego budżetu.

               (4)

               Liechtenstein ma uczestniczyć w stosowaniu przepisów dorobku Schengen związanych z systemem informacyjnym Schengen od dnia określonego przez Radę zgodnie z art. 10 Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen. Od tego dnia Liechtenstein powinien wnosić wkład do tego budżetu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2000/265/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 25 dodaje się ustępy w brzmieniu:
               „1a.   Z dniem 1 stycznia 2010 r. wykaz państw, o których mowa w ust. 1, uzupełnia się o Bułgarię i Rumunię.
               1b.   Z dniem 1 stycznia 2010 r. wykaz państw, o których mowa w ust. 1, uzupełnia się o Liechtenstein.”;

               2)

               skreśla się art. 26 akapit trzeci;

               3)

               w art. 28 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                           „1.   Państwa, o których mowa w art. 25, mają obowiązek wpłacić 70 % swojego wkładu w terminie do dnia 1 kwietnia, a 30 % – w terminie do dnia 1 października.”;

                           b)

                           skreśla się ust. 1a;

                           c)

                           ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                           „3.   W drodze odstępstwa od ust. 1 i bez uszczerbku dla art. 49 Bułgaria i Rumunia wpłacają swoje odpowiednie wkłady za 2010 rok w całości do dnia 31 grudnia 2010 r. Liechtenstein wpłaca swój odpowiedni wkład za rok 2010 w całości do dnia 31 grudnia 2010.”;

                           d)

                           skreśla się ust. 4;

               4)

               art. 37 akapit piąty otrzymuje brzmienie:
               „Komitet doradczy dąży do przyjmowania opinii na zasadzie konsensusu. Jeśli taki konsensus nie jest możliwy do osiągnięcia, komitet doradczy przyjmuje opinie zwykłą większością głosów swoich przedstawicieli. Wymagane dla ważności głosowania kworum wynosi 19 przedstawicieli. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego. Od dnia, o którym mowa w art. 25 ust. 1a, wymagane kworum wynosi 21 przedstawicieli.”;

               5.

               art. 49 lit. c) otrzymuje brzmienie:

                           „c)

                           dostosowanie wkładów państw, o których mowa w art. 25, w celu ustalenia, jaki udział we wcześniejszych kosztach instalacji SISNET ma mieć inne państwo. Udział ten oblicza się na podstawie stosunku środków z tytułu VAT wpłaconych przez inne państwo do całkowitych środków Wspólnot Europejskich z tytułu VAT za poprzedni rok budżetowy. Jeżeli dane o środkach z tytułu VAT nie są dostępne, dostosowanie wkładów oblicza się na podstawie udziału każdego z zainteresowanych państw członkowskich w łącznym PKB wszystkich państw członkowskich, o których mowa w art. 25. Wkład ten jest przedmiotem „noty uznaniowej” na rzecz państw, o których mowa w art. 25, w wysokości proporcjonalnej do ich udziału obliczonego zgodnie z art. 26.”.

         Artykuł 2
   W odniesieniu do Liechtensteinu zmiany, o których mowa w art. 1, zaczynają obowiązywać po wejściu w życie Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2009 r.

            W imieniu Rady

         B. ASK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 337 z 30.12.1999, s. 41.

      (2)  Dz.U. L 66 z 6.3.2007, s. 19.


title: 2011/492/UE: Decyzja Rady z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Republiką Gwinei Bissau na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

text:
               6.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 203/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 18 lipca 2011 r.
   w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Republiką Gwinei Bissau na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony
   (2011/492/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1) i zmienioną po raz drugi w Wagadugu dnia 22 czerwca 2010 r. (2) (zwaną dalej „Umową o partnerstwie AKP-UE”), w szczególności jej art. 96,
   uwzględniając umowę wewnętrzną w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania Umowy o partnerstwie AKP-WE (3), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   w porozumieniu z Wysokim Przedstawicielem Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zasadnicze elementy Umowy o partnerstwie AKP-UE, o których mowa w art. 9 Umowy o partnerstwie AKP-UE, zostały naruszone.

               (2)

               Zgodnie z art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-UE w dniu 29 marca 2011 r. rozpoczęto konsultacje z Republiką Gwinei Bissau, w obecności przedstawicieli grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, w tym Unii Afrykańskiej, Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) oraz Wspólnoty Państw Portugalskojęzycznych (CPLP), w trakcie których to konsultacji przedstawiciele rządu Gwinei Bissau przedłożyli zadowalające propozycje zobowiązań.

               (3)

               Należy w związku z tym podjąć decyzję o zakończeniu konsultacji prowadzonych na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-UE i przyjąć właściwe środki umożliwiające realizację wspomnianych zobowiązań,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Konsultacje podjęte z Republiką Gwinei Bissau zgodnie z art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-UE zostają niniejszym zakończone.
   Artykuł 2
   Środki wyszczególnione w liście znajdującym się w załączniku przyjmuje się jako właściwe środki zgodnie z art. 96 ust. 2 lit. c) Umowy o partnerstwie AKP-UE.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja wygasa dnia 19 lipca 2012 r.
   Niniejsza decyzja podlega regularnemu przeglądowi co najmniej co 6 miesięcy, o ile to możliwe na podstawie wspólnych misji monitorujących Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, przy udziale Komisji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376.

      ZAŁĄCZNIK

         PROJEKT LISTU
         Szanowny Panie Prezydencie!
         Szanowny Panie Premierze!
         Unia Europejska uważa, że przewrót z dnia 1 kwietnia 2010 r. oraz mianowanie jednego z jego głównych inicjatorów na wysokie stanowisko w dowództwie sił zbrojnych stanowi szczególnie ciężkie i oczywiste naruszenie zasadniczych elementów określonych w art. 9 Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (zwanej dalej „Umową o partnerstwie AKP-UE”). Unia Europejska wielokrotnie dawała wyraz swemu zaniepokojeniu w związku z brakiem poszanowania w Gwinei Bissau zasady prymatu władzy cywilnej oraz dobrych i demokratycznych rządów.
         Zgodnie z art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-UE Unia podjęła dialog polityczny z rządem Gwinei Bissau w celu zbadania obecnej sytuacji w tym kraju i możliwych rozwiązań. W dniu 29 marca 2011 r. w Brukseli, w następstwie wyrażonej przez rząd Gwinei Bissau zgody, rozpoczęto konsultacje.
         W trakcie posiedzenia strony przedyskutowały środki niezbędne w celu zapewnienia prymatu rządów cywilnych, poprawy demokratycznych rządów, zapewnienia poszanowania porządku konstytucyjnego i państwa prawa, jak również środki umożliwiające walkę z bezkarnością i przestępczością zorganizowaną. W ramach przygotowań do konsultacji Gwinea Bissau przedłożyła memorandum, w którym ujęła propozycje mające usunąć zastrzeżenia przedstawione w zaproszeniu do podjęcia konsultacji przekazanym przez Unię Europejską.
         Unia Europejska odnotowała zobowiązania podjęte przez Gwineę Bissau podczas konsultacji, a w szczególności:

                     —

                     przeprowadzenie i zakończenie – w sposób całkowicie niezależny i przy zachowaniu odpowiednich istotnych warunków i warunków bezpieczeństwa – dochodzeń i postępowań sądowych dotyczących zabójstw z marca i czerwca 2009 r.,

                     —

                     wdrożenie skutecznej reformy sektora bezpieczeństwa w oparciu o strategię przyjętą przez parlament krajowy oraz pakiet legislacyjny przygotowany przy wsparciu unijnej misji WPBiO,

                     —

                     zmianę dowództwa sił zbrojnych w celu zagwarantowania mianowania na stanowiska dowódcze osób, które nie są zaangażowane w działalność antykonstytucyjną, niezgodną z prawem lub w akty przemocy, zgodnie z konkluzjami i zaleceniami planu działania na rzecz reformy sektora bezpieczeństwa przyjętego przez Wspólnotę Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej,

                     —

                     zaakceptowanie misji ekspertów wspierającej reformę sektora bezpieczeństwa oraz działania na rzecz bezpieczeństwa uczestników życia politycznego, utworzonej przy wsparciu Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej, Wspólnoty Państw Portugalskojęzycznych lub innych partnerów, oraz umożliwienie jej działania,

                     —

                     opracowanie, przyjęcie oraz wdrożenie skutecznych krajowych planów operacyjnych mających na celu wdrożenie reformy sektora bezpieczeństwa oraz walkę z przemytem narkotyków,

                     —

                     poprawa zarządzania administracyjnego i finansowego personelem cywilnym i wojskowym, jak również zwiększenie skuteczności środków podejmowanych w celu zwalczania zjawiska prania pieniędzy.

               W swoich konkluzjach dotyczących negocjacji Unia Europejska wezwała również przedstawicieli Republiki Gwinei Bissau do natychmiastowego rozpoczęcia dochodzeń i postępowań sądowych dotyczących wydarzeń z dnia 1 kwietnia 2010 r. w celu nasilenia walki z bezkarnością oraz do przedstawienia szczegółowego harmonogramu realizacji powziętych zobowiązań, umożliwiającego dotrzymanie terminów określonych w planie działania Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej.
         Strona europejska uznaje zobowiązania podjęte przez Gwineę Bissau za ogólnie obiecujące. W związku z tym zdecydowała o zakończeniu konsultacji i przyjęciu, na mocy art. 96 ust. 2 lit. c) Umowy o partnerstwie AKP-UE, właściwych środków.
         Stopniowe wznowienie współpracy, mające na celu wsparcie procesu przywrócenia poszanowania zasadniczych elementów Umowy o partnerstwie AKP-UE, obejmować będzie następujące etapy, przedstawione w załączniku I (tabeli zobowiązań):

                     1.

                     Obecnie Unia Europejska nadal finansuje umowy w trakcie realizacji oraz działania o charakterze pomocy humanitarnej i nadzwyczajnej, działania na rzecz bezpośredniego wsparcia ludności, działania na rzecz walki z przestępczością międzynarodową oraz działania na rzecz wzmocnienia demokracji. Gwinea Bissau kwalifikuje się do otrzymania pomocy z Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) w ramach inicjatywy MCR. Przyznanie środków na finansowanie projektów regionalnych obejmujących Gwineę Bissau oraz innych przedsięwzięć wspieranych przez EFR (dot. zaopatrzenia w wodę, energię itp.), jak również rozpoczęcie działań przygotowawczych pod kątem realizacji przyszłych projektów, w tym przygotowania i wdrożenia przyszłych operacji Europejskiego Banku Inwestycyjnego, będzie każdorazowo przedmiotem indywidualnej oceny.

                     2.

                     Zawieszenie projektów i programów w ramach sektora kluczowego „Zapobieganie konfliktom” (z wyjątkiem programów PROJUST, PARACEM oraz wypłacania składek do funduszy emerytalnych RSB w ramach programu PARSS), sektora kluczowego „Woda i energia” (projekt elektryfikacji Bissau) oraz spoza sektorów kluczowych (projekt wsparcia zrównoważonego zarządzania transportem drogowym oraz program wsparcia sektora prywatnego) zostanie zniesione po spełnieniu następujących warunków:

                                 (i)

                                 przedstawienie szczegółowego harmonogramu realizacji zobowiązań w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa (RSB), zgodnie z planem działania Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej;

                                 (ii)

                                 zakończenie, przyjęcie, ogłoszenie i opublikowanie legislacji stanowiącej ramy reformy sektora bezpieczeństwa, przygotowanej przy wsparciu unijnej misji WPBiO (UE RSB);

                                 (iii)

                                 zaakceptowanie misji ekspertów wspierającej reformę sektora bezpieczeństwa oraz działania na rzecz bezpieczeństwa uczestników życia politycznego, utworzonej przy wsparciu Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej, Wspólnoty Państw Portugalskojęzycznych lub innych partnerów, oraz umożliwienie jej działania; oraz

                                 (iv)

                                 opracowanie, przyjęcie oraz rozpoczęcie wdrażania skutecznych krajowych planów operacyjnych mających na celu reformę sektora bezpieczeństwa oraz walkę z przemytem narkotyków i praniem pieniędzy.

                     3.

                     Wpłatę pierwszej składki EFR do funduszu emerytalnego umożliwiającego przejście na emeryturę nadwyżek starszego personelu sektora bezpieczeństwa (program PARSS, 9. EFR), pod warunkiem że wpłaty dokonają również rząd i Wspólnota Gospodarcza Państw Afryki Zachodniej, uzależnia się od:

                                 (i)

                                 przeprowadzenia i zamknięcia – w sposób całkowicie niezależny i przy zachowaniu odpowiednich istotnych warunków i warunków bezpieczeństwa – dochodzeń i postępowań sądowych dotyczących zabójstw z marca i czerwca 2009 r.; oraz

                                 (ii)

                                 usprawnienia zarządzania administracyjnego i finansowego personelem publicznym, cywilnym i wojskowym Gwinei Bissau.

                     4.

                     Unia Europejska rozważy możliwość udzielania wsparcia budżetowego, uruchomienia nowego programu wsparcia dla sektora sądownictwa (PROJUST, sektor kluczowy „Zapobieganie konfliktom”) oraz opracowania nowego programu wsparcia na rzecz reform cywilnych i wojskowych (PARACEM, sektor kluczowy „Zapobieganie konfliktom”), jeśli:

                                 (i)

                                 kontynuowane będzie wdrażanie skutecznych krajowych planów operacyjnych mających na celu reformę sektora bezpieczeństwa oraz walkę z przemytem narkotyków i praniem pieniędzy;

                                 (ii)

                                 otwarte zostaną dochodzenia i postępowania sądowe dotyczące wydarzeń z dnia 1 kwietnia 2010 r.; oraz

                                 (iii)

                                 dojdzie do zmiany dowództwa sił zbrojnych, która zagwarantuje mianowanie na stanowiska dowódcze sił zbrojnych osób, które nie są zaangażowane w działalność antykonstytucyjną, niezgodną z prawem lub w akty przemocy, zgodnie z konkluzjami i zaleceniami planu działania na rzecz reformy sektora bezpieczeństwa, przyjętego przez Wspólnotę Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej.

               Unia Europejska zastrzega sobie prawo zmiany podjętych przez nią środków w zależności od zmian sytuacji politycznej i postępów w realizacji zobowiązań.
         W ramach procedury na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-UE Unia Europejska będzie szczegółowo śledzić sytuację w Gwinei Bissau przez okres 12 miesięcy. W tym okresie utrzymany zostanie z rządem Gwinei Bissau pogłębiony dialog na mocy art. 8 Umowy o partnerstwie AKP-UE, mający na celu wsparcie procesu przywracania poszanowania zasadniczych elementów umowy z Kotonu. Unia Europejska będzie regularnie dokonywać przeglądu bieżącej sytuacji; pierwsza misja obserwacyjna odbędzie się zasadniczo w ciągu kolejnych sześciu miesięcy.
         Obie strony zobowiązują się do kontynuacji regularnego dialogu politycznego, zgodnie z art. 8 Umowy o partnerstwie AKP-UE, dotyczącego reform w dziedzinie polityki, sądownictwa i gospodarki, kładąc szczególny nacisk na reformę sektora bezpieczeństwa, walkę z bezkarnością i ze zjawiskiem przestępczości zorganizowanej, a w szczególności z przemytem narkotyków.
         Łączymy wyrazy szczerego szacunku

                  W imieniu Rady

               C. ASHTON

                  Przewodniczący

                  W imieniu Komisji

               A. PIEBALGS

                  Komisarz

         ZAŁĄCZNIK I: TABELA ZOBOWIĄZAŃ

                     Zobowiązania stron

                     Zobowiązania Gwinei Bissau

                     Zobowiązania Unii Europejskiej

                     OBECNA SYTUACJA

                     Kontynuacja finansowania umów w trakcie realizacji oraz działań o charakterze pomocy humanitarnej i nadzwyczajnej, działań na rzecz bezpośredniego wsparcia ludności, działań na rzecz walki z przestępczością międzynarodową oraz działań na rzecz wzmocnienia demokracji. Programy i działania będące przedmiotem właściwych środków zostały zawieszone. Gwinea Bissau kwalifikuje się do otrzymania pomocy w ramach inicjatywy MCR. Przyznanie środków na finansowanie projektów regionalnych obejmujących Gwineę Bissau oraz innych przedsięwzięć wspieranych z EFR (dot. zaopatrzenia w wodę, energię itp.), jak również rozpoczęcie działań przygotowawczych pod kątem realizacji przyszłych projektów, w tym przygotowania i wdrożenia możliwych operacji Europejskiego Banku Inwestycyjnego, będzie każdorazowo przedmiotem indywidualnej oceny właściwych służb Unii Europejskiej.

                     Wdrożenie następujących przedsięwzięć:

                                 —

                                 Przedstawienie szczegółowego harmonogramu realizacji zobowiązań w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa, zgodnie z planem działania Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej

                                 —

                                 Zakończenie, przyjęcie, ogłoszenie i opublikowanie ram prawnych (1) reformy sektora bezpieczeństwa, przygotowanych przy wsparciu unijnej misji WPBiO

                                 —

                                 Zaakceptowanie misji ekspertów wspierającej reformę sektora bezpieczeństwa oraz działania na rzecz bezpieczeństwa uczestników życia politycznego, utworzonej przy wsparciu Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej, Wspólnoty Państw Portugalskojęzycznych lub innych partnerów, oraz umożliwienie jej działania

                                 —

                                 Opracowanie, przyjęcie oraz rozpoczęcie wdrażania skutecznych krajowych planów operacyjnych mających na celu reformę sektora bezpieczeństwa oraz walkę z przemytem narkotyków i praniem pieniędzy

                     Ponowne uruchomienie projektów i programów:

                                 —

                                 sektora kluczowego „Zapobieganie konfliktom” (z wyjątkiem programów PROJUST, PARACEM oraz wypłacenia składek do funduszu emerytalnego RSB w ramach programu PARSS)

                                 —

                                 sektora kluczowego „Woda i energia” (projekt elektryfikacji Bissau)

                                 —

                                 projektów spoza sektorów kluczowych (projekt wsparcia zrównoważonego zarządzania transportem drogowym oraz program wsparcia sektora prywatnego)

                        (aktualna finansowa kwota odniesienia: 23,2 miliona EUR)

                     Wdrożenie następujących przedsięwzięć:

                                 —

                                 Przeprowadzenie i zakończenie – w sposób całkowicie niezależny i przy zachowaniu odpowiednich istotnych warunków i warunków bezpieczeństwa – dochodzeń i postępowań sądowych dotyczących zabójstw z marca i czerwca 2009 r.

                                 —

                                 Poprawa zarządzania administracyjnego i finansowego personelem publicznym, cywilnym i wojskowym Gwinei Bissau

                                 —

                                 Wpłata składki do funduszu emerytalnego w celu umożliwienia przejścia na emeryturę nadwyżek starszego personelu sektora bezpieczeństwa – PARSS (sektor kluczowy „Zapobieganie konfliktom”), pod warunkiem że wpłaty dokona również rząd i Wspólnota Gospodarcza Państw Afryki Zachodniej

                        (aktualna finansowa kwota odniesienia: 3 miliony EUR)

                     Wdrożenie następujących przedsięwzięć:

                                 —

                                 Wdrożenie skutecznych krajowych planów operacyjnych mających na celu reformę sektora bezpieczeństwa oraz walkę z przemytem narkotyków i praniem pieniędzy

                                 —

                                 Rozpoczęcie dochodzeń i postępowań sądowych dotyczących wydarzeń z dnia 1 kwietnia 2010 r.

                                 —

                                 Zmiana dowództwa wojskowego, która zagwarantuje mianowanie na wysokie stanowiska dowódcze w siłach zbrojnych osób, które nie są zaangażowane w działalność antykonstytucyjną, niezgodną z prawem lub w akty przemocy, zgodnie z konkluzjami i zaleceniami planu działania na rzecz reformy sektora bezpieczeństwa, przyjętego przez Wspólnotę Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej

                     Uruchomienie programów:

                                 —

                                 wsparcia dla sektora sądownictwa – PROJUST (sektor kluczowy „Zapobieganie konfliktom”)

                                 —

                                 wsparcia na rzecz reform administracji cywilnej i wojskowej – PARACEM (sektor kluczowy „Zapobieganie konfliktom”)

                                 —

                                 wsparcia budżetowego

                        (aktualna finansowa kwota odniesienia: 46 milionów EUR)

         (1)  Ramy prawne reformy sektora bezpieczeństwa (wykaz orientacyjny): narodowa strategia obrony, ustawa organiczna o obronie narodowej, ustawa organiczna o organizacji sił zbrojnych, ustawa organiczna o sztabie generalnym sił zbrojnych, ustawa organiczna o siłach lądowych, ustawa organiczna o marynarce, ustawa organiczna o siłach powietrznych, ustawa organiczna o Ministerstwie Obrony Narodowej, ustawa o statusie wojskowym (zmiana ustawy nr 3/99), ustawa o służbie wojskowej (zmiana ustawy nr 4/99), ustawa organiczna o Ministerstwie Spraw Wewnętrznych).


title: Decyzja Komisji z dnia 2 listopada 2010 r. ustanawiająca europejskie wielostronne forum na temat fakturowania elektronicznego (e-fakturowania)

text:
               3.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 326/13

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 2 listopada 2010 r.
   ustanawiająca europejskie wielostronne forum na temat fakturowania elektronicznego (e-fakturowania)
   2010/C 326/07
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Strategia „Europa 2020” określona w komunikacie Komisji zatytułowanym „Europa 2020 – Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” przedstawia wizję społecznej gospodarki rynkowej w Europie w XXI w. w pełni korzystającej z ekonomicznych i społecznych korzyści społeczeństwa cyfrowego.

               (2)

               Jedna ze sztandarowych inicjatyw strategii Europa 2020, określonych w komunikacie Komisji zatytułowanym „Europejska agenda cyfrowa” (1), przypisuje istotne znaczenie osiągnięciu jednolitego rynku cyfrowego poprzez usunięcie barier prawnych i technicznych, które uniemożliwiają obywatelom czerpanie pełnych korzyści z tego rynku.

               (3)

               Ze względu na bliskie powiązania między fakturowaniem i procesami płatności utworzenie jednolitego obszaru płatności w euro (SEPA) stanowi punkt wyjścia dla europejskich interoperacyjnych systemów e-fakturowania. Systemy te mogą przynieść korzyści przedsiębiorstwom i podmiotom świadczącym usługi finansowe dzięki poprawie wydajności i automatyzacji łańcuchów dostaw.

               (4)

               Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2) nakłada na państwa członkowskie, począwszy od dnia 1 stycznia 2013 r., obowiązek stosowania zasady równego traktowania faktur w formie papierowej i elektronicznej.

               (5)

               Komunikat Komisji zatytułowany „Czerpanie korzyści z fakturowania elektronicznego w Europie” (3) proponuje ustanowienie europejskiego wielostronnego forum w celu wsparcia Komisji przy koordynacji działań na poziomie państw członkowskich i określaniu środków na poziomie Unii, aby ułatwić masowe wprowadzenie e-fakturowania.

               (6)

               Należy zatem ustanowić grupę ekspertów w dziedzinie e-fakturowania i określić jej zadania oraz strukturę.

               (7)

               Głównym zadaniem grupy będzie monitorowanie wprowadzania e-fakturowania oraz pomoc w rozwoju rynku e-fakturowania w państwach członkowskich. Powinna ona współpracować z krajowymi wielostronnymi forami i zwracać szczególną uwagę na transgraniczne aspekty e-fakturowania i stosowanie e-fakturowania przez małe i średnie przedsiębiorstwa.

               (8)

               Europejskie wielostronne forum e-fakturowania powinno składać się z członków reprezentujących fora krajowe i przedstawicieli europejskich stowarzyszeń reprezentujących społeczność użytkowników, Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN), Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i grupy roboczej art. 29.

               (9)

               Bez uszczerbku dla przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (4), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków forum.

               (10)

               Dane osobowe powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (5).

               (11)

               Należy ustalić okres stosowania niniejszej decyzji. W odpowiednim czasie Komisja rozważy celowość przedłużenia tego okresu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejszym ustanawia się europejskie wielostronne forum na temat fakturowania elektronicznego (e-fakturowania), zwane dalej „forum”.
   Artykuł 2
   Zadania
   1.   Zadaniem forum jest:

               a)

               wspieranie Komisji w zakresie monitorowania rozwoju rynku e-fakturowania oraz poziomu wprowadzenia e-fakturowania w sektorach przemysłu i usług w państwach członkowskich;

               b)

               doprowadzenie do wymiany doświadczeń i dobrych praktyk ułatwiających powstawanie interoperacyjnych rozwiązań w zakresie e-fakturowania;

               c)

               zwrócenie uwagi na problemy pojawiające się w szczególności w odniesieniu do transakcji transgranicznych i proponowanie właściwych rozwiązań;

               d)

               wspieranie i monitorowanie prac prowadzących do przyjęcia standardowego modelu danych dla e-faktury.

         2.   Wykonując swoje zadania, forum uwzględnia wyniki dotychczasowych działań, wykonane prace i rozwiązania, w szczególności w zakresie otoczenia prawnego, wymogów biznesowych i norm technicznych, w dziedzinie e-fakturowania w sektorze publicznym i prywatnym.
   Artykuł 3
   Konsultacje
   Komisja może konsultować się z grupą w każdej kwestii związanej z:

               a)

               innymi inicjatywami ustawodawczymi, które powinny być podejmowane na szczeblu Unii w celu przezwyciężenia pozostałych barier utrudniających rozpowszechnienie e-fakturowania;

               b)

               procesami gospodarczymi dotyczącymi finansowych aspektów łańcucha dostaw, które mogłyby ułatwić rozwijanie e-fakturowania, w szczególności w dziedzinie płatności oraz jednolitego obszaru płatności w euro (SEPA);

               c)

               krajowymi i europejskimi działaniami wspierającymi przyjęcie e-fakturowania, w szczególności przez małe i średnie przedsiębiorstwa.

         Artykuł 4
   Skład
   W skład forum wchodzi 63 członków:

               a)

               po dwóch członków z poszczególnych krajowych wielostronnych forów;

               b)

               sześciu członków europejskich stowarzyszeń reprezentujących konsumentów, małe i średnie przedsiębiorstwa oraz duże korporacje;

               c)

               po jednym przedstawicielu z Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN), Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i grupy roboczej art. 29 (6).

         Artykuł 5
   Członkostwo – powoływanie
   1.   Komisja powołuje członków forum zgodnie z następującymi zasadami:

               1)

               Członkowie, o których mowa w art. 4 lit. a), są powoływani na podstawie propozycji państw członkowskich. Członkowie ci są powoływani jako reprezentanci krajowego wielostronnego forum.

               2)

               Członkowie, o których mowa w art. 4 lit. b), są powoływani do reprezentowania organizacji wymienionych w art. 4 lit. b). Służby Komisji zapewniają zrównoważoną reprezentację wymienionych grup zainteresowanych stron.

               3)

               Przedstawiciele, o których mowa w art. 4 lit. c), są powoływani na podstawie odpowiednich propozycji CEN, EBC i grupy roboczej art. 29.

         2.   Okres kadencji członków wynosi trzy lata.
   3.   Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, złożą rezygnację lub nie spełniają warunków określonych w ust. 1 niniejszego artykułu lub w art. 339 Traktatu, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich kadencji.
   4.   Nazwiska członków grupy, o których mowa w art. 4, są publikowane w rejestrze grup ekspertów Komisji i podobnych zespołów.
   5.   Dane osobowe są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 6
   Funkcjonowanie
   1.   Forum przewodniczy przedstawiciel Komisji.
   2.   W trybie doraźnym przedstawiciel Komisji może zaprosić do udziału w pracach forum zewnętrznych ekspertów posiadających określone kompetencje w dziedzinie, którą zajmuje się forum. Ponadto przedstawiciel Komisji może nadawać osobom fizycznym i organizacjom status obserwatora zgodnie z przepisem 8 ust. 3 zasad horyzontalnych dotyczących grup ekspertów i krajów kandydujących.
   3.   Członkowie forum oraz zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w traktatach i ich przepisach wykonawczych, a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom. W przypadku nieprzestrzegania przez nich powyższych zobowiązań Komisja może podjąć wszelkie stosowne środki.
   4.   Spotkania forum odbywają się w siedzibie Komisji. Komisja zapewnia grupie obsługę sekretariatu. W posiedzeniach forum mogą uczestniczyć inni zainteresowani urzędnicy Komisji.
   5.   Forum przyjmuje wszelkie niezbędne regulaminy wewnętrzne na podstawie standardowego regulaminu przyjętego przez Komisję.
   6.   Komisja publikuje stosowne informacje na temat działalności forum w rejestrze lub na specjalnej stronie internetowej dostępnej poprzez link umieszczony w rejestrze.
   7.   Pod koniec kadencji forum, Komisja przygotowuje sprawozdanie z postępów osiągniętych przez forum. Sprawozdanie to udostępnia się do wiadomości publicznej.
   Artykuł 7
   Koszty posiedzeń
   1.   Osoby uczestniczące w pracach forum nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.
   2.   Wydatki na podróże służbowe i koszty utrzymania ponoszone przez osoby uczestniczące w pracach forum są zwracane przez Komisję zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji.
   3.   Zwrot kosztów odbywa się w granicach dostępnych środków przyznanych w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.
   Artykuł 8
   Stosowanie
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2013 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 listopada 2010 r.

            W imieniu Komisji

         Michel BARNIER

            Członek Komisji

      (1)  COM(2010) 45.

      (2)  Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.

      (3)  COM(2010) 712.

      (4)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      (6)  Dyrektywa 95/46/WE, Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.