title: 2011/735/CFSP: Decyzja Rady 2011/735/WPZiB z dnia 14 listopada 2011 r. zmieniająca decyzję 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii

text:
               15.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 296/53

         DECYZJA RADY 2011/735/WPZiB
   z dnia 14 listopada 2011 r.
   zmieniająca decyzję 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 9 maja 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (1).

               (2)

               W dniu 23 października Rada Europejska oświadczyła, że UE nałoży dalsze środki ograniczające na reżim syryjski, jeżeli kontynuowane będą represje wobec ludności cywilnej.

               (3)

               Mając na uwadze powagę sytuacji w Syrii, Rada uważa, że konieczne jest nałożenie dodatkowych środków ograniczających.

               (4)

               Europejski Bank Inwestycyjny powinien zawiesić wypłaty lub inne płatności w ramach istniejących umów pożyczki z Syrią lub w związku z tymi umowami, jak również istniejące kontrakty dotyczące usług pomocy technicznej dla państwowych projektów zlokalizowanych w Syrii.

               (5)

               Należy ponadto uaktualnić informacje dotyczące jednej osoby znajdującej się w wykazie w załączniku I do decyzji 2011/273/WPZiB.

               (6)

               Należy odpowiednio zmienić decyzję 2011/273/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2011/273/WPZiB dodaje się artykuł w brzmieniu:

      „Artykuł 2e
      Zabrania się:

                  a)

                  jakichkolwiek wypłat lub płatności Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) w ramach jakichkolwiek istniejących umów pożyczki zawartych między Syrią a EBI, lub w związku z tymi umowami;

                  b)

                  kontynuowania przez EBI jakichkolwiek istniejących kontraktów dotyczących usług pomocy technicznej dla państwowych projektów zlokalizowanych w Syrii.”.

   Artykuł 2
   W załączniku I do decyzji 2011/273/WPZiB wpis dotyczący Nizara AL-ASSAADA zastępuje się wpisem zawartym w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 listopada 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 121 z 10.5.2011, s. 11.

      ZAŁĄCZNIK

         Osoba, o której mowa w art. 2

                  Imię i nazwisko

                  Dane osobowe

                  Powody

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Nizar Al-Assad
                  ()

                  Kuzyn Bashara Al-Assada; przedtem szef przedsiębiorstwa „Nizar Oilfield Supplies”.

                  Blisko związany z najważniejszymi urzędnikami państwowymi. Finansowanie bojówek Szabiha w prowincji Latakia.

                  23.08.2011


title: Decyzja Rady z dnia 20 stycznia 1986 r. przyjmująca w imieniu Wspólnoty zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 16 czerwca 1982 r. dotyczące wystawiania zgłoszeń towarowych za pomocą komputera lub innych drukarek automatycznych

text:
Ważna informacja prawna

|

31986D0006

Dziennik Urzędowy L 018 , 24/01/1986 P. 0039 - 0039 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 11 P. 0240  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 11 P. 0240

		Decyzja Radyz dnia 20 stycznia 1986 r.przyjmująca w imieniu Wspólnoty zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 16 czerwca 1982 r. dotyczące wystawiania zgłoszeń towarowych za pomocą komputera lub innych drukarek automatycznych(86/6/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 16 czerwca 1982 r. dotyczące wystawiania zgłoszeń towarowych za pomocą komputera lub innych drukarek automatycznych może zostać przyjęte przez Wspólnotę ze skutkiem natychmiastowym,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 16 czerwca 1982 r. dotyczące wystawiania zgłoszeń towarowych za pomocą komputera lub innych drukarek automatycznych zostaje niniejszym przyjęte w imieniu Wspólnoty ze skutkiem natychmiastowym.Treść zalecenia załączona jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady upoważniony jest do wyznaczenia osoby umocowanej do powiadomienia Sekretarza Generalnego Rady Współpracy Celnej o przyjęciu przez Wspólnotę, ze skutkiem natychmiastowym, zalecenia określonego w art. 1.Sporządzono w Brukseli, dnia 20 stycznia 1986 r.W imieniu RadyG. BraksPrzewodniczący--------------------------------------------------ZALECENIE RADY WSPÓłPRACY CELNEJz dnia 16 czerwca 1982 r.dotyczące wystawiania zgłoszeń towarowych za pomocą komputera lub innych drukarek automatycznychRADA WSPÓŁPRACY CELNEJ,pragnąc ułatwiać dokonywanie formalności w handlu międzynarodowym przez stworzenie zgłaszającym możliwości jak najlepszego wykorzystania nowoczesnych metod wystawiania dokumentów w handlu międzynarodowym,uwzględniając, że techniki automatycznego przetwarzania danych umożliwiają zgłaszającym wystawianie zgłoszeń towarowych za pomocą komputera lub innych drukarek automatycznych, na formularzach wstępnie nadrukowanych lub na czystym papierze, które zasadniczo odpowiadają urzędowemu wzorcowi określonemu przez organ celny lub inne właściwe władze,zaleca, aby państwa, bez względu na to, czy są czy nie są członkami Rady, oraz unie celne lub gospodarcze, zezwalały zgłaszającym, na warunkach ustanowionych przez organy celne lub inne właściwe władze, na wystawianie swoich zgłoszeń towarowych za pomocą komputera lub innych drukarek automatycznych, na formularzach wstępnie nadrukowanych lub na czystym papierze. Takie zezwolenie może w szczególności zależeć od tego, że zgłoszenia wystawione w ten sposób zasadniczo odpowiadają urzędowemu wzorcowi określonemu przez organ celny lub inne właściwe władze,wzywa państwa, bez względu na to, czy są czy nie są członkami Rady, oraz unie celne lub gospodarcze, które przyjmują niniejsze zalecenie, do powiadomienia Sekretarza Generalnego o jego przyjęciu, o dniu, z którym będą stosować zalecenie, oraz o warunkach jego stosowania. Sekretarz Generalny przekaże te informacje do administracji celnych wszystkich członków. Przekaże je również wszelkim administracjom celnym państw niebędących członkami lub wszelkim uniom celnym lub gospodarczym, które przyjęły niniejsze zalecenie.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2012/420/WPZiB z dnia 23 lipca 2012 r. zmieniająca decyzję 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii

text:
               24.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/59

         DECYZJA RADY 2012/420/WPZiB
   z dnia 23 lipca 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 1 grudnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/782/WPZiB (1).

               (2)

               Aby dalej wzmacniać egzekwowanie środków określonych w decyzji 2011/782/WPZiB, państwa członkowskie powinny dokonywać w swoich portach morskich i lotniczych, oraz na swoim morzu terytorialnym, inspekcji wszystkich statków wodnych i statków powietrznych zmierzających do Syrii, za zgodą państwa bandery gdy jest to niezbędne zgodnie z prawem międzynarodowym, jeżeli mają one informacje dające uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że ładunek takich statków wodnych i statków powietrznych zawiera broń lub sprzęt, towary lub technologię, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, a których dostawa, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zabronione lub wymagają zezwolenia na mocy decyzji 2011/782/WPZiB.

               (3)

               Ponadto należy wprowadzić odstępstwo od zamrażania środków finansowych i zasobów gospodarczych w odniesieniu do transferu środków finansowych należnych w związku z udzielaniem wsparcia finansowego obywatelom Syrii, którzy się kształcą, biorą udział w szkoleniu zawodowym lub prowadzą badania naukowe w Unii.

               (4)

               Do decyzji 2011/782/WPZiB należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2011/782/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 17b
               1.   Jeżeli państwa członkowskie posiadają informacje dające uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że ładunek statków wodnych lub powietrznych zmierzających do Syrii zawiera przedmioty, których dostawa, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy art. 1 lub wymagają zezwolenia na mocy art. 1a, dokonują one, w porozumieniu ze swoimi organami krajowymi oraz zgodnie z prawem krajowym i z prawem międzynarodowym, w szczególności z prawem morza oraz ze stosownymi umowami międzynarodowymi dotyczącymi lotnictwa cywilnego i z umowami międzynarodowymi dotyczącymi transportu morskiego, inspekcji takich statków wodnych i statków powietrznych w swoich portach morskich i lotniczych, a także na swoim morzu terytorialnym, zgodnie z decyzjami i możliwościami swoich właściwych organów oraz za zgodą państwa bandery gdy jest to niezbędne zgodnie z prawem międzynarodowym w odniesieniu do morza terytorialnego.
               2.   Po ich odkryciu, państwa członkowskie zajmują i usuwają przedmioty, których dostawa, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy art. 1 lub 1a, zgodnie ze swoimi przepisami krajowymi i z prawem międzynarodowym.
               3.   Państwa członkowskie, zgodnie ze swoim przepisami krajowymi, współpracują przy przeprowadzaniu inspekcji i czynności służących usunięciu dokonywanych na mocy ust. 1 i 2.
               4.   Statki powietrzne i statki wodne przewożące ładunki do Syrii podlegają wymogowi przedstawienia dodatkowej informacji przed ich przybyciem lub przed ich odlotem/odpłynięciem o wszystkich towarach przywożonych do państwa członkowskiego lub z niego wywożonych.”;

               2)

               w art. 19 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „10.   Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do transferu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych dokonywanego przez finansowy podmiot gospodarczy wymieniony w załączniku I lub II, lub za pośrednictwem takiego podmiotu, w przypadku gdy transfer ten jest związany z płatnością dokonywaną przez osobę lub podmiot niewymienione w załączniku I lub II w związku z udzielaniem wsparcia finansowego obywatelom Syrii, którzy się kształcą, biorą udział w szkoleniach zawodowych lub prowadzą badania naukowe w Unii, pod warunkiem że dane państwo członkowskie ustaliło w każdym indywidualnym przypadku, że płatność ta nie jest bezpośrednio lub pośrednio odbierana przez osobę lub podmiot, o których mowa w ust. 1.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 319 z 2.12.2011, s. 56.


Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 2007 r. w sprawie nominacji Huberta Webera na członka Trybunału Obrachunkowego (C6-0310/2007 - 2007/0819(CNS))


title: 2009/30/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie mianowania Europejskiego Inspektora Ochrony Danych i jego zastępcy

text:
               16.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 11/83

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 14 stycznia 2009 r.
   w sprawie mianowania Europejskiego Inspektora Ochrony Danych i jego zastępcy
   (2009/30/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (1), w szczególności jego art. 42 ust.1,
   uwzględniając sporządzony w dniu 21 października 2008 r. przez Komisję, zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, wniosek zawierający wykaz kandydatów po ogłoszeniu publicznego naboru kandydatów na stanowiska Europejskiego Inspektora Ochrony Danych i jego zastępcy,
   mając na uwadze, że należy przystąpić do mianowania Europejskiego Inspektora Ochrony Danych i jego zastępcy, w drodze wspólnego porozumienia między Parlamentem Europejskim a Radą, na okres pięciu lat, począwszy od dnia 17 stycznia 2009 r.,
   STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się na okres od dnia 17 stycznia 2009 r. do dnia 16 stycznia 2014 r. następujące osoby:

               —

               Europejski Inspektor Ochrony Danych: pan Peter HUSTINX,

               —

               zastępca inspektora: pan Giovanni BUTTARELLI.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 stycznia 2009 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         H.-G. PÖTTERING

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         A. VONDRA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.


title: 2011/831/UE: Decyzja Rady z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie ustaleń praktycznych i proceduralnych dotyczących mianowania przez Radę czterech członków panelu europejskiego utworzonego na potrzeby działania Unii Europejskiej na rzecz Znaku Dziedzictwa Europejskiego

text:
               14.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/23

         DECYZJA RADY
   z dnia 1 grudnia 2011 r.
   w sprawie ustaleń praktycznych i proceduralnych dotyczących mianowania przez Radę czterech członków panelu europejskiego utworzonego na potrzeby działania Unii Europejskiej na rzecz Znaku Dziedzictwa Europejskiego
   (2011/831/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1194/2011/UE z dnia 16 listopada 2011 r. ustanawiającą działanie Unii Europejskiej na rzecz Znaku Dziedzictwa Europejskiego (1), w szczególności jej art. 8,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 8 decyzji nr 1194/2011/UE stanowi, że należy utworzyć europejski panel niezależnych ekspertów („panel europejski”), że w jego skład ma wchodzić trzynastu członków mianowanych przez instytucje i organy europejskie oraz że czterech z nich ma mianować Rada na trzyletnią kadencję.

               (2)

               Każda instytucja i każdy organ powinny dążyć do tego, by kompetencje mianowanych przez nie członków panelu europejskiego uzupełniały się w możliwie największym stopniu.

               (3)

               W momencie zgłaszania kandydatur na stanowiska członków panelu europejskiego państwo członkowskie, którego obywatel lub obywatele są członkami tego panelu, mianowanymi przez instytucje lub organ inny niż Rada, są zachęcane, by uwzględnić zwiększenie równowagi geograficznej i płciowej w panelu przy decydowaniu o udziale w tym procesie.

               (4)

               Rada powinna podjąć decyzję w sprawie ustaleń praktycznych i proceduralnych dotyczących mianowania wyznaczanych przez nią czterech członków panelu europejskiego.

               (5)

               Ustalenia te powinny być sprawiedliwe, łatwe do realizacji, niedyskryminujące, przejrzyste, a także powinny gwarantować należyte spełnianie obowiązków przez członków mianowanych do panelu europejskiego,

               (6)

               W razie konieczności ustalenia te powinny być dostosowane w zależności od rezultatów ocen działania na rzecz Znaku Dziedzictwa Europejskiego, o którym mowa w art. 18 decyzji nr 1194/2011/UE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Rada podejmuje decyzję w sprawie mianowania czterech członków panelu europejskiego zgodnie z ustaleniami praktycznymi i proceduralnymi określonymi w art. 2.
   Artykuł 2
   1.   Państwa członkowskie są zapraszane do zgłaszania kandydatur na stanowiska członków panelu europejskiego. Uczestnictwo państwa członkowskiego w tym procesie jest dobrowolne. Każde państwo członkowskie ma prawo do zgłoszenia wyłącznie jednego kandydata. Aby zagwarantować zrównoważoną reprezentację geograficzną, z uczestnictwa wyłączone zostają państwa członkowskie, z których pochodzą eksperci mianowani na poprzednią kadencję przez Radę.
   2.   Podania składa się pisemnie i należy w nich wyraźnie udowodnić, że dany kandydat jest niezależnym ekspertem posiadającym znaczące doświadczenie i wiedzę fachową z dziedzin odnoszących się do celów działania i że będzie zaangażowany w prace panelu europejskiego zgodnie z wymogami określonymi w części 1 załącznika. Podania muszą zawierać również odpowiednio podpisane oświadczenie przedstawione w części 2 załącznika.
   3.   Spośród przedstawionych poniżej kategorii określa się w podaniach jedną, główną kategorię wiedzy fachowej, którą dysponuje dany kandydat:

               —

               historia i kultury Europy,

               —

               edukacja i młodzież,

               —

               zarządzanie kulturą, w tym w wymiarze dziedzictwa kulturowego,

               —

               komunikacja i turystyka.

         4.   Podania zatwierdzone przez właściwy organ przygotowawczy Rady biorą udział w losowaniu, które ma wyłonić jednego kandydata w każdej z czterech kategorii, o których mowa w ust. 3. Pierwsze nazwisko wylosowane w każdej kategorii zostaje uznane za wybrane. Następnie wybór ten zostaje zatwierdzony przez Radę.
   5.   Jeśli w jednej kategorii lub w kilku kategoriach nie zgłoszono kandydatów, jeden kandydat lub więcej dodatkowych kandydatów zostaje wylosowanych w kategoriach, w których kandydatów jest najwięcej. Jeśli w danej kategorii jest tylko jeden kandydat, jest on wybierany bez losowania.
   6.   W przypadku gdy członek panelu europejskiego nie jest w stanie realizować swojego mandatu, państwo członkowskie, które mianowało tego członka, jak najszybciej mianuje jego następcę. Mianowanie to powinno spełniać wymogi przedstawione w części 1 i 2 załącznika i będzie dotyczyło okresu pozostającego do końca kadencji danego członka.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         W. KOSINIAK-KAMYSZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 303 z 22.11.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         LISTA WYMOGÓW, KTÓRE MUSZĄ SPEŁNIAĆ KANDYDACI

      CZĘŚĆ 1
      KAŻDE PISEMNE ZGŁOSZENIE ZAWIERA:

                  —

                  opis wykształcenia, doświadczenia zawodowego i szczególnych osiągnięć kandydata związanych z celami działania oraz kryteriami, które muszą spełniać obiekty,

                  —

                  wybór konkretnej kategorii wiedzy fachowej wraz z uzasadnieniem tego wyboru.

            CZĘŚĆ 2
      KAŻDE ZGŁOSZENIE ZAWIERA PONIŻSZE PISEMNE OŚWIADCZENIE:
      „Jestem świadoma/świadomy:

                  —

                  że z przedmiotowym stanowiskiem związane są określone obowiązki i jestem w stanie poświęcić pracy na rzecz panelu europejskiego odpowiednią liczbę dni roboczych w ciągu roku,

                  —

                  że członkostwo w panelu europejskim nie jest funkcją honorową i że za tę pracę otrzymam wynagrodzenie, a Komisja pokryje koszty podróży i zakwaterowania,

                  —

                  że obowiązki członka panelu wymagają niezależności i że będę zobowiązana/zobowiązany do podpisywania co roku oświadczenia o braku faktycznego lub potencjalnego konfliktu interesów, zgodnie z art. 8 ust. 5 decyzji nr 1194/2011/UE.”.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/741 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie uruchomienia środków z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Zjednoczonemu Królestwu, Cyprowi i Portugalii

text:
               28.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 111/6

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2017/741
   z dnia 5 kwietnia 2017 r.
   w sprawie uruchomienia środków z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu udzielenia pomocy Zjednoczonemu Królestwu, Cyprowi i Portugalii
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 4 ust. 3,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (2), w szczególności jego pkt 11,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („fundusz”) ma na celu umożliwienie szybkiej, skutecznej i elastycznej reakcji Unii w sytuacjach nadzwyczajnych w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte klęskami żywiołowymi.

               (2)

               Środki funduszu nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 500 000 000 EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 10 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (3).

               (3)

               W dniu 26 lutego 2016 r. Zjednoczone Królestwo przedłożyło wniosek o uruchomienie środków z funduszu w następstwie powodzi, które nawiedziły 11 regionów w okresie od grudnia 2015 r. do stycznia 2016 r. W swoim wniosku władze Zjednoczonego Królestwa podkreśliły, że ocena szkody była niepełna i że odpowiednie dane miały jedynie charakter tymczasowy. Ostateczny wniosek został uzupełniony w dniu 22 września 2016 r.

               (4)

               W dniu 5 września 2016 r. Cypr złożył wniosek o uruchomienie środków z funduszu w związku z konsekwencjami dotkliwej suszy, które narosły od października 2015 r., i pożarami pochodzenia naturalnego w dniach 18 i 19 czerwca 2016 r.

               (5)

               W dniu 21 września 2016 r. Portugalia złożyła wniosek o uruchomienie środków z funduszu w związku z pożarami pochodzenia naturalnego na Maderze w dniach 8–13 sierpnia 2016 r.

               (6)

               Wnioski Zjednoczonego Królestwa, Cypru i Portugalii spełniają warunki przyznania wkładu finansowego z funduszu ustanowione w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2012/2002.

               (7)

               W związku z tym należy uruchomić środki z funduszu, aby zapewnić wkład finansowy dla Zjednoczonego Królestwa, Cypru i Portugalii.

               (8)

               Aby skrócić do minimum czas potrzebny na uruchomienie środków z funduszu, niniejsza decyzja powinna wejść w życie z dniem jej przyjęcia,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017 uruchamia się środki z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej, aby udostępnić następujące kwoty w formie środków na zobowiązania i środków na płatności:

               a)

               60 301 050 EUR dla Zjednoczonego Królestwa;

               b)

               7 298 760 EUR dla Cypru;

               c)

               3 925 000 EUR dla Portugalii.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 5 kwietnia 2017 r.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 5 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         A. TAJANI

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         I. BORG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3.

      (2)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


title: Decyzja Rady z dnia 12 czerwca 2014 r. w sprawie mianowania i zmiany na stanowiskach członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

text:
               13.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 180/3

         DECYZJA RADY
   z dnia 12 czerwca 2014 r.
   w sprawie mianowania i zmiany na stanowiskach członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego
   (2014/C 180/04)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, w szczególności jego art. 4 (1),
   uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Francji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 16 lipca 2012 r. (2) Rada mianowała członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2012 r. do dnia 17 września 2015 r.

               (2)

               W następstwie rezygnacji Jeana-Marca HUARTA zwolniło się jedno stanowisko członka Rady Zarządzającej w kategorii przedstawiciele rządów i przysługuje ono Francji.

               (3)

               Członków Rady Zarządzającej należy mianować na pozostały okres bieżącej kadencji, czyli do dnia 17 września 2015 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Członkiem Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na pozostały okres bieżącej kadencji, czyli do dnia 17 września 2015 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               FRANCJA

               Brigitte DORIATH

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 czerwca 2014 r.

            W imieniu Rady

         Y. MANIATIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 228 z 31.7.2012, s. 3.


title: 2014/242/UE: Decyzja Rady z dnia 14 kwietnia 2014 r. dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz

text:
               30.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 128/47

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 kwietnia 2014 r.
   dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz

      (2014/242/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 2013/695/UE (1) Umowa między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz (zwaną dalej „Umową”) została podpisana w dniu 29 listopada 2013 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               (2)

               Umowę należy zatwierdzić.

               (3)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa, zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (2); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (4)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (3); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz.
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii zawiadomienia, o którym mowa w art. 14 ust. 1 Umowy (4).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         A. TSAFTARIS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/695/UE z dnia 25 listopada 2013 r. dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz (Dz.U. L 320 z 30.11.2013, s. 7).

      (2)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (3)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (4)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady 2012/206/WPZiB z dnia 23 kwietnia 2012 r. zmieniająca decyzję 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii

text:
               24.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 110/36

         DECYZJA RADY 2012/206/WPZiB
   z dnia 23 kwietnia 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 1 grudnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/782/WPZiB (1).

               (2)

               W związku z powagą sytuacji w Syrii, Rada uważa, że konieczne jest nałożenie dodatkowych środków ograniczających wobec reżimu syryjskiego.

               (3)

               W tym kontekście należy zabronić sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu dalszych towarów i technologii, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, lub poddać je wymogowi uzyskania zezwolenia.

               (4)

               Należy ponadto zabronić sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu towarów luksusowych do Syrii.

               (5)

               Decyzję 2011/782/WPZiB należy odpowiednio zmienić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2011/782/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 1
               1.   Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz do Syrii uzbrojenia i materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym i częściami zamiennymi do wyżej wymienionych, jak również sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich.
               2.   Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz do Syrii niektórych innych: sprzętu, towarów i technologii, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, lub do produkcji i konserwacji produktów, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich.
               Unia podejmuje działania konieczne do określenia odpowiednich przedmiotów, które mają być objęte zakresem niniejszego ustępu.
               3.   Zabronione jest:

                           a)

                           dostarczanie, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1 i 2, lub związanych z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Syrii lub w celu wykorzystania na terytorium Syrii;

                           b)

                           zapewnianie, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanej z przedmiotami, o których mowa w ust. 1 i 2, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do udzielania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Syrii lub w celu wykorzystania na terytorium Syrii.”;

               2)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 1a
               1.   Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz do Syrii niektórych: sprzętu, towarów i technologii innych niż te, o których mowa w art. 1 ust. 2, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, lub do produkcji i konserwacji produktów, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, wymagają zezwolenia wydawanego po rozpatrzeniu każdego indywidualnego przypadku przez właściwe organy państwa członkowskiego wywozu.
               Unia podejmuje działania konieczne do określenia odpowiednich przedmiotów, które mają być objęte zakresem niniejszego ustępu.
               2.   Zapewnianie:

                           a)

                           pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z zaopatrzeniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Syrii lub w celu wykorzystania na terytorium Syrii;

                           b)

                           finansowania lub udzielania pomocy finansowej związanej z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do udzielania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Syrii lub w celu wykorzystania na terytorium Syrii;

                     wymaga również zezwolenia wydawanego przez właściwy organ państwa członkowskiego wywozu.”;

               3)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 8b
               Zabrania się sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu towarów luksusowych do Syrii przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich.
               Unia podejmuje działania konieczne do określenia odpowiednich przedmiotów, które mają być objęte zakresem niniejszego artykułu.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 kwietnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 319 z 2.12.2011, s. 56.


title: Decyzja Rady 2013/730/WPZiB z dnia 9 grudnia 2013 r. wspierająca działania SEESAC w zakresie rozbrojenia i kontroli zbrojeń w Europie Południowo-Wschodniej w ramach strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi

text:
               11.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/19

         DECYZJA RADY 2013/730/WPZiB
   z dnia 9 grudnia 2013 r.
   wspierająca działania SEESAC w zakresie rozbrojenia i kontroli zbrojeń w Europie Południowo-Wschodniej w ramach strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa określającą pięć kluczowych wyzwań, z którymi ma się zmierzyć Unia: terroryzm, rozprzestrzenianie broni masowego rażenia, konflikty regionalne, upadek państwa i przestępczość zorganizowana. Skutki nielegalnej produkcji i transferu broni konwencjonalnej, w tym broni strzeleckiej i lekkiej (dalej zwanej „BSiL”) oraz obrotu tą bronią, a także jej nadmierne gromadzenie i niekontrolowane rozprzestrzenianie stanowią podstawowe elementy czterech z pięciu powyższych wyzwań. Zwiększają one poczucie braku bezpieczeństwa w Europie Południowo-Wschodniej, w regionach sąsiednich i w wielu innych regionach świata, pogłębiając konflikty i podkopując proces budowania pokoju po zakończeniu konfliktu, tym samym stanowiąc poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa.

               (2)

               W dniach 15–16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (dalej zwaną „strategią”), która przedstawia wytyczne działań Unii w dziedzinie BSiL. W strategii wskazano na Bałkany oraz Europę Południowo-Wschodnią jako regiony szczególnie dotknięte nadmiernym gromadzeniem i rozprzestrzenianiem BSiL. W strategii stwierdzono również, że Unia będzie priorytetowo traktowała Europę Środkową i Wschodnią, oraz podkreślono w przypadku Bałkanów, że wspieranie skutecznej wielostronności i właściwe inicjatywy regionalne będą stanowiły skuteczny instrument realizacji tej strategii. W dokumencie w sposób specjalny wyróżnia się także potrzebę uczestnictwa w działaniach mających zmniejszać nadwyżkę BSiL pozostałą w Europie Wschodniej po zimnej wojnie.

               (3)

               W 2012 roku, na drugiej konferencji przeglądowej Programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach (dalej zwanego „programem działania ONZ”), który został przyjęty 20 lipca 2001 r., wszystkie państwa członkowskie ONZ potwierdziły swoje zaangażowanie w zapobieganie nielegalnemu handlowi BSiL oraz zachęciły do stosowania środków dalszego wzmacniania skutecznej roli, jaką organizacje regionalne i subregionalne mogą odegrać we wdrażaniu programu działania ONZ i międzynarodowego instrumentu umożliwiającego państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej (dalej zwanego „międzynarodowym instrumentem umożliwiającym śledzenie”).

               (4)

               Centrum kontroli BSiL dla Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej (SEESAC), ustanowione w 2002 roku w Belgradzie i działające na mocy wspólnego mandatu Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP) i Rady Współpracy Regionalnej (następcy paktu stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej), pomaga podmiotom krajowym i regionalnym kontrolować rozprzestrzenianie i niewłaściwe wykorzystywanie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni, a także pomaga redukować te zjawiska, przyczyniając się do większej stabilności, bezpieczeństwa i rozwoju Europy Południowo-Wschodniej i Wschodniej. SEESAC kładzie szczególny nacisk na opracowywanie przedsięwzięć regionalnych służących rozwiązywaniu problemu transgranicznych przepływów broni.

               (5)

               Unia poprzednio wspierała SEESAC decyzją Rady 2002/842/WPZiB, następnie przedłużoną i zmienioną decyzjami 2003/807/WPZiB (1) oraz 2004/791/WPZiB (2). Ostatnio Unia poparła działania SEESAC w zakresie kontroli zbrojeń za pośrednictwem decyzji Rady 2010/179/WPZiB (3).

               (6)

               Unia zamierza sfinansować kolejny projekt SEESAC: projekt dotyczący zmniejszania zagrożenia nielegalnego rozprzestrzeniania broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi w Europie Południowo-Wschodniej, aby nadal przyczyniać się do zmniejszania ryzyka nielegalnego handlu nimi, co ma pomóc osiągnąć cele opisane powyżej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   W związku z wdrożeniem strategii UE zwalczania nielegalnego gromadzenia i handlu ręczną bronią strzelecką i bronią lekką (BSiL) oraz amunicją do niej, oraz propagowaniem pokoju i bezpieczeństwa, działania w ramach projektu dotyczącego zmniejszania zagrożenia nielegalnego rozprzestrzeniania BSiL i amunicji do niej w Europie Południowo-Wschodniej, które mają być wspierane przez Unię, służą realizacji następujących celów szczegółowych:

               —

               zwiększeniu bezpieczeństwa zapasów BSiL oraz amunicji do tych rodzajów broni w Europie Południowo-Wschodniej,

               —

               zmniejszeniu w Europie Południowo-Wschodniej dostępnych zapasów BSiL oraz amunicji do tych rodzajów broni poprzez niszczenie ich,

               —

               ulepszeniu znakowania i śledzenia dzięki świadczeniu w Europie Południowo-Wschodniej pomocy na rzecz ustanowienia elektronicznych systemów rejestracji i ewidencji broni lub usprawnienia systemów już istniejących,

               —

               usprawnieniu kontroli BSiL i amunicji do tych rodzajów broni dzięki propagowaniu upowszechniania wiedzy, wymiany informacji i zwiększaniu świadomości zagrożeń, oraz dzięki ułatwianiu takich działań, poprzez ściślejszą współpracę regionalną w Europie Południowo-Wschodniej,

               —

               wspieraniu zbierania nielegalnej BSiL, urządzeń wybuchowych, wyposażenia i amunicji prowadzone przez ludność państw Europy Południowo-Wschodniej.

         Unia finansuje projekt; jego szczegółowy opis przedstawiono w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („WP”).
   2.   Techniczne wykonanie projektu, o którym mowa w art. 1, przeprowadza SEESAC.
   3.   Wykonuje on swoje zadanie pod kierownictwem WP. Do tego celu WP dokonuje niezbędnych ustaleń z UNDP, działającym w imieniu SEESAC.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację finansowanego przez Unię projektu, o którym mowa w art. 1, wynosi 5 127 650 EUR. Ogólny szacunkowy budżet całego programu wynosi 14 335 403 EUR. Program jest współfinansowany przez Unię, Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Norwegii i beneficjenta.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty odniesienia określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.
   3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. Do tego celu zawiera konieczną umowę z UNDP działającym w imieniu SEESAC. Umowa ta zawiera zobowiązanie SEESAC do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja podejmuje starania w celu zawarcia umowy, o której mowa w ust. 3, jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy.
   Artykuł 4
   1.   WP składa Radzie sprawozdania z wdrażania niniejszej decyzji na podstawie sprawozdań przygotowywanych regularnie, co kwartał, przez SEESAC. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do przeprowadzenia oceny.
   2.   Komisja składa sprawozdania z aspektów finansowych projektu, o którym mowa w art. 1.
   Artykuł 5
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej przyjęcia.
   2.   Niniejsza decyzja wygasa 36 miesięcy od daty zawarcia umowy, o której mowa w art. 3 ust. 3. Niezależnie od tego, niniejsza decyzja wygasa sześć miesięcy po dacie wejścia w życie, jeśli umowa nie zostanie zawarta w tym okresie.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 grudnia 2013 r.

            W imieniu Rady

         A. PABEDINSKIENĖ

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2003/807/WPZiB z dnia 17 listopada 2003 r. rozszerzająca i zmieniająca decyzję 2002/842/WPZiB dotyczącą wykonania wspólnego działania 2002/589/WPZiB w celu wniesienia wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w Europie Południowo-Wschodniej (Dz.U. L 302 z 20.11.2003, s. 39).

      (2)  Decyzja Rady 2004/791/WPZiB z dnia 22 listopada 2004 r. rozszerzająca i zmieniająca decyzję 2002/842/WPZiB dotyczącą wykonania wspólnego działania 2002/589/WPZiB w celu wniesienia wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w Europie Południowo-Wschodniej (Dz.U. L 348 z 24.11.2004, s. 46).

      (3)  2010/179/CFSP: Decyzja Rady 2010/179/WPZIB z dnia 11 marca 2010 r. wspierająca kontrolę uzbrojenia SEESAC na Bałkanach Zachodnich w ramach strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (Dz.U. L 80 z 26.3.2010, s. 48).

      ZAŁĄCZNIK

         Wkład Unii Europejskiej w projekt SEESAC dotyczący zmniejszania rozprzestrzeniania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) oraz amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nią w Europie Południowo-Wschodniej

      1.   Wprowadzenie i cele

      Przypadki gromadzenia na dużą skalę w Europie Południowo-Wschodniej zapasów broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni, niewystarczająca liczba bezpiecznych składów i ciągły brak wystarczających zdolności w zakresie ich pełnego zabezpieczania uczyniły z państw tego regionu przedmiot szczególnych obaw oraz ważne wyzwanie w ramach strategii Unii Europejskiej w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi. Z tego względu dalsze udzielanie zapewnianego wcześniej unijnego wsparcia na rzecz zwalczania zagrożeń związanych z rozprzestrzenianiem i nielegalnym handlem BSiL w Europie Południowo-Wschodniej i z jej obszaru stanowi istotną część działań zmierzających do wypełniania celów strategii UE dotyczącej BSiL.
      Ogólnym celem projektu jest propagowanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa dzięki stałemu wspieraniu działań zmierzających do zmniejszenia zagrożeń, jakie niesie ze sobą gromadzenie na szeroką skalę BSiL oraz amunicji do tych rodzajów broni i nielegalny handel nimi w Europie Południowo-Wschodniej. Projekt zmniejszy przed wszystkim dostępność nadwyżki BSiL i amunicji do tych rodzajów broni, zwiększy bezpieczeństwo jej składowania, ulepszy śledzenie broni dzięki lepszej rejestracji i znakowaniu, a także zwiększy przekazywanie informacji i wiedzy oraz świadomość zagrożeń związanych z BSiL. Ponadto program przyczyni się do stabilności w Europie Południowo-Wschodniej, dzięki pracom w ramach Rady Współpracy Regionalnej.
      Wykorzystując w szczególności skuteczną realizację decyzji Rady 2010/179/WPZiB i zgodnie ze strategią UE dotyczącą BSiL, ten projekt zakładający kontynuację działań zmierza do dalszego wzmocnienia krajowych systemów kontroli i dalszego wspierania wielostronności, przy opracowaniu regionalnych mechanizmów zwalczania dostaw i destabilizującego rozprzestrzeniania BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Ponadto w celu zapewnienia bardziej kompleksowego wymiaru regionalnego ten projekt zakładający kontynuację działań obejmie również regionalne procesy w Republice Mołdawii i w Kosowie (1) dotyczące kontroli BSiL, tak aby zapewnić absolutnie całościowe, regionalne podejście oraz długoterminowe i zrównoważone skutki.
      2.   Wybór agencji wykonawczej i koordynacja działań z innymi właściwymi inicjatywami dotyczącymi finansowania

      SEESAC jest wspólną inicjatywą Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju i Rady Współpracy Regionalnej (następcy paktu stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej) i jako taka jest centralnym punktem w zakresie działań związanych z BSiL w Europie Południowo-Wschodniej. Jako agencja wykonawcza regionalnego planu wdrożeniowego w Europie Południowo-Wschodniej dotyczącego zwalczania rozprzestrzeniania broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL), SEESAC ponad jedenaście lat współpracował z podmiotami krajowymi w Europie Południowo-Wschodniej nad wdrożeniem całościowego podejścia do kontroli BSiL dzięki prowadzeniu szerokiego zakresu działań obejmujących: kampanie informacyjne i kampanie zbierania BSiL, zarządzanie zapasami, zmniejszanie nadwyżek, zwiększanie zdolności w zakresie znakowania i śledzenia oraz zwiększanie kontroli eksportu broni. W ten sposób SEESAC zdobył wyjątkowe zdolności i doświadczenie w prowadzeniu na poziomie regionalnym działań obejmujących wiele podmiotów, z wykorzystaniem wspólnego zaplecza politycznego i gospodarczego państw regionu, zapewniając odpowiedzialność podmiotów na poziomie krajowym i regionalnym oraz długoterminową stabilność działań oraz kreując się na podstawowy organ w regionie w zakresie kontroli BSiL.
      SEESAC stworzył dwustronne i wielostronne kanały komunikacji ze wszystkimi właściwymi podmiotami i organizacjami. Prowadzi również Sekretariat Regionalnej Grupy Sterującej Europy Południowo-Wschodniej ds. Broni Strzeleckiej i Lekkiej (RSG). Ponadto SEESAC jest członkiem i byłym przewodniczącym Komitetu Sterującego Inicjatywy Regionalnego Podejścia do Zmniejszania Zapasów (RASR). Jest regularnie zapraszany do udziału we wszystkich właściwych forach regionalnych, takich jak coroczne spotkania ministrów sprawiedliwości i spraw wewnętrznych UE–Bałkany Zachodnie, organizowany przez NATO proces wymiany informacji strukturalnych na temat BSiL, proces współpracy ministrów obrony Europy Południowo-Wschodniej (SEDM). SEESAC ma szeroką sieć formalnych i nieformalnych partnerstw z organizacjami takimi jak RACVIAC (Regionalne Centrum Wspierania Weryfikacji i Wdrażania Kontroli Zbrojeń) – Centrum Współpracy w zakresie Bezpieczeństwa, Forum OBWE ds. Współpracy w zakresie Bezpieczeństwa (FSC). Dzięki działaniom koordynacyjnym ONZ w zakresie broni strzeleckiej (CASA) i innym mechanizmom odbywają się regularne spotkania koordynacyjne z innymi agendami ONZ, takimi jak UNODC i UNODA. SEESAC rozwinął się i stał się regionalnym punktem koordynującym szerokie spektrum działań związanych z reformą sektora bezpieczeństwa, koncentrującym się szczególnie na kontroli BSiL oraz zarządzaniu zapasami broni. SEESAC z siedzibą w Belgradzie działa obecnie w całej Europie Południowo-Wschodniej: Albanii, Bośni i Hercegowinie, Chorwacji, Czarnogórze, Republice Mołdawii, Serbii i byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii (FYROM). Odpowiedzialność regionu za działania zapewnia Rada Współpracy Regionalnej oraz Regionalna Grupa Sterująca ds. BSiL, na forach których wszystkie państwa Europy Południowo-Wschodniej przedstawiają wytyczne strategiczne, inicjatywy i wnioski o działania SEESAC.
      Radzenie sobie ze wspólnymi problemami dzięki inicjatywom regionalnym okazało się korzystne dla Europy Południowo-Wschodniej nie tylko z powodu wynikłego z tego dzielenia się kluczowymi informacjami i propagowania zdrowego współzawodnictwa regionalnego, ale także z uwagi na fakt, że pomaga osiągać stałe i dające się łatwo zmierzyć rezultaty dzięki całościowemu wdrożeniu. Udział SEESAC we wszystkich właściwych procesach i inicjatywach regionalnych (takich jak SEDM, RASR i RACVIAC) zapewnia terminową i uczciwą wymianę informacji, dobrą znajomość sytuacji i perspektywę konieczne, by umożliwić wdrożenie działań bez ich powielania, zgodnie z obecnymi potrzebami rządów i regionów oraz z rozwijającymi się tendencjami.
      SEESAC opiera wszystkie swoje działania na zebranych danych podstawowych, zapewnia zatwierdzanie działań i polityczne poparcie przez podmioty krajowe jako warunek wstępny działań. Wdrażał on bardzo skutecznie poprzednie projekty finansowane przez UE, zapewniając zrównoważone wyniki dzięki rozwijaniu krajowej odpowiedzialności za projekty i działania oraz zachęcaniu do niej, dzięki propagowaniu koordynacji regionalnej, wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk oraz badań regionalnych. Jego wiedza na temat BSiL oraz pogłębiona znajomość kwestii regionalnych i właściwych podmiotów czyni z SEESAC najlepszego partnera w realizacji tego konkretnego działania.
      Projekt uzupełnia również równoległą inicjatywę SEESAC dotyczącą kontroli transferu broni, której celem jest zwiększenie zdolności w zakresie kontroli handlu bronią dzięki zwiększonej przejrzystości i współpracy regionalnej (2). Ponadto, jeżeli chodzi o Bośnię i Hercegowinę, projekt uzupełnia dwa inne projekty:

                  —

                  projekt EXPLODE – finansowany z krótkoterminowego komponentu unijnego Instrumentu na rzecz Stabilności i realizowany przez biuro UNDP w Sarajewie we współpracy z misją OBWE w Bośni i Hercegowinie – na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa ludności Bośni i Hercegowiny poprzez zmniejszenie zagrażających stabilności zapasów amunicji i zwiększenie bezpieczeństwa składowania;

                  —

                  projekt SECUP w Bośni i Hercegowinie, którego celem są usprawnienia w składach amunicji i broni, realizowany wspólnie przez misję OBWE w Bośni i Hercegowinie oraz Ministerstwo Obrony Bośni i Hercegowiny, i w przypadku którego EUFOR zapewnia doradztwo techniczne i monitoruje aspekty realizacji projektu związane z bezpieczeństwem i ochroną, SEESAC będzie regularnie współpracował z EUFOR Althea, misją OBWE w Bośni i Hercegowinie oraz biurem UNDP w Sarajewie, aby zapewnić stałą koordynację i komplementarność z tymi projektami oraz z prowadzonymi obecnie przez społeczność międzynarodową działaniami dotyczącymi kwestii nadwyżek zapasów amunicji do broni konwencjonalnej przetrzymywanymi przez Ministerstwo Obrony Bośni i Hercegowiny oraz z uwagi na ewentualne przyszłe plany kampanii na rzecz zbierania nielegalnej broni konwencjonalnej w Bośni i Hercegowinie.

            Jeżeli chodzi o inne państwa objęte projektem, SEESAC będzie koordynował prace z następującymi międzynarodowymi działaniami pomocowymi:

                  —

                  projekt MONDEM w Czarnogórze, zarządzany przez Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju we współpracy z OBWE, zmierzający do zmniejszania ryzyka proliferacji dzięki rozwijaniu bezpiecznej i zapewniającej ochronę infrastruktury związanej ze składowaniem amunicji do broni konwencjonalnej i systemami zarządzania, zmniejszaniu ryzyka wybuchów, jakie zagraża ludności, poprzez demilitaryzację mało szkodliwą dla środowiska, zniszczenie toksycznych odpadów niebezpiecznych (ciekłe paliwo rakietowe) oraz wsparcie reformy sektora bezpieczeństwa dzięki zniszczeniu ograniczonej liczby systemów broni ciężkiej wskazanych przez Ministerstwo Obrony Czarnogóry;

                  —

                  projekt KOSSAC w Kosowie (1), zaplanowany początkowo w celu zmniejszenia w Kosowie (1) skali przemocy z użyciem broni i zwiększenia bezpieczeństwa ludności, z czasem stał się jednak kompleksowym projektem zapobiegania przemocy z użyciem broni, skoncentrowanym na reformie sektora bezpieczeństwa i rozwijaniu zdolności;

                  —

                  projekt CASM w Serbii, finansowany przez Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju i Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa i ochrony w uprzednio wskazanych składach amunicji do broni konwencjonalnej oraz unieszkodliwienie określonych nadwyżek amunicji.

            SEESAC współpracuje również regularnie z OBWE, NATO i norweską organizacją Norwegian People's Aid oraz innymi właściwymi podmiotami, by zapewnić komplementarność działań, terminowość prac i oszczędne wykorzystanie zasobów.
      3.   Opis projektu

      Realizacja projektu będzie skutkować zwiększeniem bezpieczeństwa i stabilności w Europie Południowo-Wschodniej i poza tym obszarem, poprzez zwalczanie rozprzestrzeniania BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi. Projekt bezpośrednio przyczyni się do realizacji strategii bezpieczeństwa UE, strategii UE dotyczącej BSiL, planu działania ONZ, międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie, protokołu ONZ dotyczącego broni palnej oraz w szczególności nasili regionalną współpracę na rzecz zwalczania zagrożeń związanych z rozprzestrzenianiem BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Szczegółowe cele projektu to:

                  —

                  zwiększone bezpieczeństwo i lepsze zarządzanie zapasami BSiL dzięki ulepszeniu składów;

                  —

                  zmniejszenie nadwyżki i skonfiskowanych zapasów BSiL oraz amunicji do tych rodzajów broni dzięki niszczeniu zasobów;

                  —

                  większe zdolności w zakresie znakowania, śledzenia i rejestrowania BSiL;

                  —

                  zwiększenie współpracy regionalnej i wymiany informacji;

                  —

                  zmniejszenie – dzięki realizacji kampanii informacyjnych i kampanii zbierania broni – liczby nielegalnych sztuk broni przetrzymywanej przez ludność.

            Zakres geograficzny projektu obejmuje Europę Południowo-Wschodnią, a jego bezpośredni beneficjenci to Albania, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Kosowo (1), Republika Mołdawii, Serbia i FYROM.
      3.1.   Zwiększenie bezpieczeństwa zapasów dzięki ulepszeniu infrastruktury i rozwojowi zdolności

      Cel
      Działania te zmniejszą zagrożenie, jakie stanowi rozprzestrzenianie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz handel nimi, dzięki zwiększeniu bezpieczeństwa zarządzania dostawami i zapasami w przypadku składowania broni konwencjonalnej i amunicji w Bośni i Hercegowinie, Kosowie (1), Republice Mołdawii, Czarnogórze, Serbii i FYROM.
      Opis
      Skuteczna realizacja decyzji Rady 2010/179/WPZiB przy zastosowaniu podejścia dwutorowego: (1) zwiększeniu bezpieczeństwa składów w trzech państwach (3) oraz (2) zbudowaniu zdolności personelu, któremu zlecono zarządzanie zapasami (4), znacząco poprawiła przepisy dotyczące bezpieczeństwa i zmniejszyła ryzyko niepożądanego rozprzestrzeniania zapasów BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Wychodząc od tych osiągnięć, podczas drugiej fazy projektu będzie się nadal poprawiać bezpieczeństwo składów broni i amunicji w Europie Południowo-Wschodniej, dzięki dalszemu zapewnianiu konkretnej pomocy technicznej i w zakresie infrastruktury zgodnie z najlepszymi międzynarodowymi praktykami i standardami. Działania w ramach projektu zapewnią wsparcie ministerstwom obrony Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Republiki Mołdawii i FYROM oraz ministerstwom spraw wewnętrznych Republiki Serbii, FYROM i Kosowa (1), poprzez pozyskanie i instalowanie sprzętu koniecznego do zabezpieczania zapasów broni i amunicji. Ponadto w stosownych przypadkach wyszkolony zostanie personel zarządzający zapasami. Składy, których bezpieczeństwo ma zostać zwiększone, będą wybierane na podstawie oceny priorytetów i ryzyka, jakie stanowią.
      W projekcie przewidziano następujące działania:

                  —

                  Bośnia i Hercegowina: zwiększenie bezpieczeństwa w składach amunicji i broni konwencjonalnej podległych Ministerstwu Obrony, w tym dzięki instalowaniu lub odnowieniu ogrodzeń i oświetlenia, systemów alarmowych, telewizji przemysłowej i urządzeń telekomunikacyjnych, jako uzupełnienie dokonywanych przez UNDP i OBWE prac związanych z bezpieczeństwem zapasów;

                  —

                  Kosowo (1): zwiększenie zdolności policji w zakresie zarządzania zapasami poprzez szkolenia i ocenę stanu obecnego. Odnowienie jednego niewielkiego lokalnego składu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni;

                  —

                  FYROM: zwiększenie bezpieczeństwa centralnego składu podlegającego Ministerstwu Spraw Wewnętrznych (Orman) dzięki pozyskiwaniu wyposażenia związanego z bezpieczeństwem oraz ulepszaniu infrastruktury, w tym odnowieniu ogrodzenia; telewizji przemysłowej i oświetlenia oraz nowym drzwiom ochronnym w budynkach składu. Zwiększenie bezpieczeństwa centralnego składu sił zbrojnych FYROM dzięki pozyskaniu i zainstalowaniu nadzoru wideo i ulepszeniu bezpieczeństwa terenu i budynku poprzez odnowienie ogrodzenia, zainstalowanie nowych bram oraz remont ochronnych drzwi do magazynu;

                  —

                  Republika Mołdawii: zwiększenie bezpieczeństwa centralnego składu broni i amunicji (CAMD) podległego Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, w tym zainstalowanie bezpiecznych ogrodzeń, systemów kontroli osób wchodzących i pozyskanie elektronicznego rejestru broni;

                  —

                  Czarnogóra: konkretne usprawnienia w składzie amunicji w Brezoviku, w tym ogólne usprawnienia infrastruktury składu związanej z bezpieczeństwem. Przygotowanie centralnego rejestru składowanej broni i amunicji;

                  —

                  Serbia: zwiększenie bezpieczeństwa głównego składu BSiL podległego Ministerstwu Spraw Wewnętrznych, w tym nadzór wideo i kontrola dostępu;

                  —

                  regionalne szkolenia na temat zarządzania zapasami: będą przeprowadzane zarówno na szczeblu regionalnym (corocznie), jak i krajowym (w razie potrzeby).

            Wyniki i wskaźniki realizacji projektu:
      Celem projektu jest poprawa bezpieczeństwa w Europie Południowo-Wschodniej dzięki zmniejszeniu ryzyka nielegalnego handlu poprzez:

                  —

                  zwiększenie bezpieczeństwa składów BSiL w Bośni i Hercegowinie (4), Czarnogórze (1), Kosowie (1) (1), Republice Mołdawii (2), Serbii (1) i FYROM (2) dzięki wymiernym ulepszeniom infrastruktury dotyczącym bezpieczeństwa;

                  —

                  zwiększenie zdolności personelu w zakresie zabezpieczania zapasów dzięki wyszkoleniu przynajmniej 60 osób z państw beneficjentów podczas trzech warsztatów i dzięki zapewnieniu ukierunkowanych szkoleń na szczeblu krajowym.

            3.2.   Zmniejszanie zapasów poprzez niszczenie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni

      Cel
      Zwiększenie bezpieczeństwa i zmniejszenie ryzyka proliferacji poprzez znaczne zmniejszenie w składach nadwyżki broni konwencjonalnej i amunicji do niej.
      Opis
      Wykorzystując powodzenie poprzedniej fazy, podczas której zniszczono łącznie 78 366 sztuk broni (45 275 w Serbii i 33 091 w Chorwacji), a także aby dalej zmniejszać nadwyżkę BSiL przetrzymywanej przez instytucje państwowe i cywilów, co ma zmniejszać ryzyko przekierowania tej broni na drogę nielegalnego handlu i ryzyko takiego handlu, w ramach projektu zniszczone zostanie do 165 000 sztuk BSiL w ciągu kilku działań obejmujących niszczenie broni w:

                  —

                  Albanii (do 120 000 sztuk);

                  —

                  Bośnia i Hercegowina (do 4 500 sztuk);

                  —

                  Kosowie (1) (do 2 500 sztuk);

                  —

                  FYROM (do 1 500 sztuk);

                  —

                  Republice Mołdawii (do 2 500 sztuk);

                  —

                  Czarnogórze (do 4 000 sztuk);

                  —

                  Serbii (do 30 000 sztuk).

            W przypadku Albanii korzyści ze zniszczenia nadwyżki amunicji przetrzymywanej przez Ministerstwo Obrony powinny zostać uzupełnione o zniszczenie BSiL, w szczególności z uwagi na rozmiar nadwyżki zapasów i wyzwanie, jakie stanowi ich zabezpieczenie. Jeżeli chodzi o Serbię, korzyści na mocy decyzji Rady 2010/179/WPZiB powinny zostać uzupełnione o dalsze niszczenie nadwyżki i skonfiskowanej broni, z uwzględnieniem faktu, że kluczowe jest zapoczątkowanie takich działań w innych państwach, tak aby znacznie zmniejszyć ryzyko rozprzestrzeniania nadwyżek broni i nielegalnego handlu nimi. Ponadto projekt przewiduje zniszczenie nadwyżek broni oraz skonfiskowanych materiałów wybuchowych i amunicji do BSiL przetrzymywanych przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Ministerstwo Obrony.
      Wyniki/wskaźniki realizacji projektu:
      Celem projektu jest znaczne zmniejszenie podatności na rozprzestrzenianie BSiL dzięki zmniejszeniu nadwyżek broni i liczby skonfiskowanej broni strzeleckiej i lekkiej, materiałów wybuchowych i amunicji przechowywanych w składach w Albanii, Bośni i Hercegowinie, Czarnogórze, Kosowie (1), Republice Mołdawii, Serbii i FYROM:

                  —

                  zniszczenie łącznie do 165 000 sztuk broni konwencjonalnej;

                  —

                  zdemilitaryzowanie i zniszczenie łącznie do 12 442 sztuk amunicji i materiałów wybuchowych, które inaczej mogłyby zostać wykorzystane.

            3.3.   Lepsze znakowanie, śledzenie i rejestracja BSiL

      Cel
      Zwiększenie zdolności w zakresie znakowania i śledzenia dzięki świadczeniu w Europie Południowo-Wschodniej pomocy na rzecz ustanowienia elektronicznych systemów rejestracji i ewidencji broni lub usprawnienia systemów już istniejących.
      Opis
      Ta część projektu to wsparcie dla wzmocnienia skutecznej praworządności, jak również dla ograniczenia, rejestrowania i mierzenia liczby BSiL i zapotrzebowania na te rodzaje broni. Projekt został przygotowany zgodnie z programem działania ONZ, międzynarodowym instrumentem umożliwiającym śledzenie, protokołem ONZ dotyczącym broni palnej i dyrektywą Rady 91/477/EWG oraz wspólnym stanowiskiem 2008/944/WPZiB, ułatwi w związku z tym realizację tych instrumentów dzięki zwiększeniu zdolności państw Europy Południowo-Wschodniej w zakresie znakowania, śledzenia i rejestrowania broni, koncentrując się w szczególności na zdolnościach organów krajowych w zakresie rejestrów broni legalnie posiadanej przez cywilów poprzez wsparcie ulepszenia i digitalizacji takich systemów. Jednocześnie zwiększone zostaną zdolności znakowania, śledzenia i analizy balistycznej broni.
      Podczas realizacji projektu uwzględnione zostanie zapewnianie spójności i komplementarności z działaniami ONZ i UE w ramach programów krajowych, regionalnych i tematycznych, a wszystkie działania w ramach tego celu zapewnią wysoki poziom synergii i komplementarności z inicjatywami Interpolu (iARMS) i Europolu w tym obszarze.
      Projekt ułatwi zwiększanie zdolności w zakresie znakowania, śledzenia i rejestrowania BSiL w Europie Południowo-Wschodniej dzięki połączeniu szkoleń i pomocy technicznej, uzupełnionej analizą normatywną i instytucjonalną:

                  —

                  Albania: wsparcie dla albańskiej policji państwowej w przygotowywaniu i wdrażaniu centralnego, elektronicznego rejestru poprzez projektowanie systemu, nabywanie i instalowanie koniecznego sprzętu komputerowego oraz zapewnianie szkolenia personelu;

                  —

                  Bośnia i Hercegowina: wsparcie krajowej agencji dochodzeniowej i ochrony w jej dalszych działaniach i wynikach w zakresie wysiłków na rzecz nierozprzestrzeniania BSiL poprzez zwiększenie technicznych zdolności dochodzeniowych i w dziedzinie realizacji kontroli BSiL;

                  —

                  FYROM: współpraca z organami krajowymi w celu dalszego usprawniania istniejącego systemu rejestracji broni dzięki unowocześnianiu oprogramowania, tak aby objąć broń będącą w posiadaniu sił zbrojnych, i dzięki dalszemu szkoleniu personelu, by prowadził rejestry broni w sposób zgodny z przepisami;

                  —

                  Kosowo (1): współpraca z kosowską (1) policją nad przygotowywaniem standardowych procedur operacyjnych i zapewnianiem szkoleń z ich realizacji. Jednocześnie w ramach projektu prowadzone będą prace nad określeniem struktury nielegalnego handlu BSiL we współpracy z odpowiednimi organami i w celu wskazania kluczowych obszarów ryzyka;

                  —

                  Serbia: wsparcie zwiększenia zdolności technicznych, usprawnień w laboratorium balistycznym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, ulepszenia znakowania i śledzenia broni i amunicji poprzez pozyskiwanie specjalistycznego sprzętu i zapewnianie szkoleń.

            Na szczeblu regionalnym:

                  —

                  projekt wesprze ustanowienie w Europie Południowo-Wschodniej sieci regionalnych ekspertów ds. broni i zorganizowanie sześciu regionalnych warsztatów mających nasilić wymianę wiedzy;

                  —

                  sieć będzie wspierana przez platformę on-line, która ma ułatwiać wymianę wiedzy i informacji;

                  —

                  SEESAC będzie ściśle współpracować z firmą Conflict Armament Research (CAR), by ułatwiać wymianę informacji na temat nielegalnej broni dokonywaną między SEESAC, regionalną siecią ekspertów ds. broni palnej i prowadzonym przez CAR projektem iTrace;

                  —

                  przygotowane zostanie studium wykonalności określające prawne i techniczne możliwości ściślejszego i bardziej zinstytucjonalizowanego śledzenia oraz wymiany danych balistycznych.

            Wyniki/wskaźniki realizacji projektu:

                  —

                  w Albanii wprowadzono scentralizowany elektroniczny rejestr broni;

                  —

                  w Bośni i Hercegowinie zwiększono zdolności techniczne krajowej agencji dochodzeniowej i ochrony w zakresie śledzenia i dochodzeń w przypadku BSiL i amunicji do tych rodzajów broni;

                  —

                  w FYROM udoskonalono elektroniczny rejestr broni, by objąć nim broń będącą w posiadaniu sił bezpieczeństwa; przynajmniej 25 osób przeszkolono w zakresie nowych przepisów;

                  —

                  przygotowano standardowe procedury operacyjne w zakresie znakowania, śledzenia i rejestrowania BSiL dla kosowskiej (1) policji; zakończono analizę struktury nielegalnego handlu;

                  —

                  zwiększono zdolności techniczne laboratorium balistycznego serbskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w zakresie śledzenia broni i amunicji;

                  —

                  ustanowiono regionalną sieć ekspertów w zakresie broni palnej, sieć rozpoczęła funkcjonowanie; przeprowadzono sześć warsztatów;

                  —

                  ustanowiono platformę on-line ułatwiającą wymianę wiedzy i informacji w ramach utworzonej regionalnej sieci ekspertów ds. broni palnej;

                  —

                  zintensyfikowano wymianę informacji między SEESAC, regionalną siecią ekspertów ds. broni palnej i prowadzonym przez CAR projektem iTrace;

                  —

                  zakończono studium wykonalności dotyczące połączenia systemów rejestracji.

            3.4.   Współpraca regionalna na rzecz informowania, dzielenia się informacjami i transferu wiedzy

      Cel
      Aby nadal zwiększać zdolności w zakresie zwalczania zagrożenia, jakie stanowi dla Europy Południowo-Wschodniej BSiL i amunicja do tych rodzajów broni, poprzez propagowanie i ułatwianie rozprzestrzeniania wiedzy, wymiany informacji i poprzez działania informacyjne dzięki bliższej współpracy regionalnej.
      Opis
      Projekt zwiększy zdolności krajowej komisji ds. BSiL i właściwych instytucji zaangażowanych w kontrolę broni dzięki zapewnieniu im pomocy technicznej i rozwijaniu ich zdolności, ułatwiając jednocześnie wymianę informacji. Działania w ramach projektu będą prowadzone w ścisłej współpracy z instytucjami w celu określenia ich potrzeb i przygotowania koniecznych narzędzi wsparcia, tak aby umożliwić instytucjom dalsze zwiększanie ich zdolności w zakresie kontroli broni konwencjonalnej i amunicji do tego rodzaju broni. Jednocześnie w ramach projektu ustanowiony zostanie – i będzie ułatwiany – proces regionalnej wymiany informacji, który ma łączyć przedstawicieli krajowej komisji ds. BSiL oraz instytucji zaangażowanych w kontrolę broni, tak aby nasilać współpracę regionalną i wymianę wiedzy. Proces regionalnej wymiany informacji będzie obejmował:

                  —

                  formalne regionalne spotkania krajowej komisji ds. BSiL dwa razy do roku;

                  —

                  sformalizowane zbieranie doświadczeń na temat kontroli BSiL w Europie Południowo-Wschodniej;

                  —

                  przygotowywanie kompendium na temat obowiązujących w Europie Południowo-Wschodniej przepisów dotyczących BSiL; noty i inne nośniki wiedzy konieczne do skutecznego wdrażania kontroli BSiL;

                  —

                  przygotowanie regionalnego studium na temat wpływu BSiL na przemoc domową i na przemoc uwarunkowaną płcią;

                  —

                  przygotowanie platformy on-line do wymiany informacji i portalu internetowego, które umożliwią regularną wymianę wiedzy i doświadczeń w zakresie projektów, działań i prac związanych z kontrolą BSiL;

                  —

                  ułatwianie dwustronnej wymiany informacji dzięki organizowaniu wizyt studyjnych i wymian ekspertów.

            Sformalizowane zbieranie doświadczeń i utworzenie bazy wiedzy jeszcze bardziej zwiększy zdolności państw Europy Południowo-Wschodniej w zakresie projektowania, konceptualizacji i realizacji działań dotyczących kontroli BSiL, umożliwiając tym państwom jednocześnie eksportowanie wiedzy do innych regionów. Znaczne doświadczenia zebrane w ten sposób w Europie Południowo-Wschodniej będą w ten sposób wykorzystywane także w innych częściach świata.
      Wyniki/wskaźniki realizacji projektu:
      zwiększona współpraca regionalna w zakresie zwalczania zagrożenia, jakie stanowi rozpowszechnione gromadzenie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalny handel takimi zasobami poprzez:

                  —

                  zorganizowanie maksymalnie sześciu formalnych spotkań komisji ds. BSiL;

                  —

                  ułatwianie dwustronnej wymiany wiedzy i informacji;

                  —

                  przygotowanie, w stosownych przypadkach, krajowych strategii dotyczących BSiL;

                  —

                  zapewnianie na szczeblu krajowym szkoleń i budowanie zdolności w oparciu o ocenę potrzeb;

                  —

                  zwiększanie wiedzy na temat wpływu BSiL na przemoc domową i na przemoc uwarunkowaną płcią dzięki przygotowywaniu i propagowaniu analizy regionalnej.

            Zwiększenie zdolności komisji ds. BSiL i innych instytucji zaangażowanych w kontrolę broni poprzez:

                  —

                  ustanowienie platformy wymiany wiedzy;

                  —

                  opublikowanie kompendium dotyczącego przepisów w zakresie kontroli broni i sformalizowane zebranie doświadczeń w sprawie kontroli BSiL w Europie Południowo-Wschodniej;

                  —

                  zapewnienie doradztwa technicznego.

            3.5.   Kampanie zbierania broni i kampanie informacyjne

      Cel
      Zwiększenie bezpieczeństwa i zmniejszenie zagrożenia nielegalnym handlem BSiL i amunicją do tych rodzajów broni poprzez:

                  —

                  wspieranie zbierania nielegalnej i niechcianej broni, urządzeń wybuchowych, wyposażenia i amunicji prowadzone przez ludność państw Europy Południowo-Wschodniej;

                  —

                  wspieranie legalizacji broni posiadanej przez cywilów poprzez jej rejestrację;

                  —

                  informowanie o niebezpieczeństwach, jakie niesie ze sobą posiadanie nielegalnej broni.

            Opis
      Podczas pierwszej fazy projektu (decyzja Rady 2010/179/WPZiB) przeprowadzono w Chorwacji półtoraroczną kampanię zbierania broni i kampanię informacyjną, zakończone zgromadzeniem 1 753 sztuk broni, 16 368 sztuk nielegalnej niekompletnej broni, 818 153 sztuk amunicji i 620 kg materiałów wybuchowych, a także znacznym uwrażliwieniem ludności na problemy związane z nielegalną bronią. W Serbii nowoczesna kampania informacyjna z wykorzystaniem platformy on-line pomogła SEESAC zebrać bezcenne informacje dotyczące typowego podejścia ludności do problemu i dotyczące obecności BSiL. Dzięki doświadczeniom zebranym podczas tych kampanii drugą fazę projektu będzie można skoncentrować na trzech wzajemnie się wzmacniających działaniach:

                  —

                  planowaniu i realizowaniu kampanii zbierania broni, które będą oparte na ukierunkowanych działaniach informacyjnych, aby właściwie rozpropagować wiedzę o szczegółach dotyczących przepisów oraz dobrowolnego zdawania nielegalnej broni palnej;

                  —

                  przygotowywaniu i realizowaniu działań informacyjnych dotyczących niebezpieczeństw, jakie niesie ze sobą posiadanie nielegalnej broni palnej, amunicji i materiałów wybuchowych;

                  —

                  wykorzystywaniu innowacyjnych narzędzi, takich jak wiedza społecznościowa, do określania rozkładu nielegalnego posiadania broni palnej oraz do informowania ludności o zagrożeniu, jakie stanowi nielegalna broń.

            Wyniki/wskaźniki realizacji projektu:
      Projekt zwiększy bezpieczeństwo w Europie Południowo-Wschodniej, zmniejszając liczbę broni nielegalnie posiadanej przez ludność:

                  —

                  zmniejszając liczbę sztuk broni, wyposażenia, amunicji i urządzeń wybuchowych będących w posiadaniu cywilów;

                  —

                  zwiększając wiedzę dzięki planowaniu i realizowaniu kampanii w przynajmniej sześciu państwach.

            4.   Beneficjenci

      Bezpośrednimi beneficjentami projektu będą instytucje krajowe odpowiedzialne za kontrolę BSiL w Europie Południowo-Wschodniej. Jeżeli chodzi o zarządzanie zapasami, ministerstwa obrony Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Republiki Mołdawii, FYROM oraz ministerstwa spraw wewnętrznych Kosowa (1), Republiki Mołdawii, Serbii i FYROM zwiększą swoje zdolności i ulepszą infrastrukturę składów. Bezpośrednimi beneficjentami zmniejszenia zapasów będą ministerstwa spraw wewnętrznych Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Kosowa (1), Republiki Mołdawii, Serbii i FYROM oraz ministerstwa obrony Albanii, Bośni i Hercegowiny, FYROM i Republiki Mołdawii. Bezpośrednimi beneficjantami zwiększenia zdolności w zakresie znakowania, śledzenia i rejestrowania BSiL będą ministerstwa spraw wewnętrznych Albanii, FYROM, Kosowa (1) i Serbii oraz krajowa agencja dochodzeniowa i ochrony w Bośni i Hercegowiny, podczas gdy pozostałe ministerstwa spraw wewnętrznych odniosą korzyści ze współpracy w ramach regionalnej sieci ekspertów ds. broni palnej. Ponadto krajowe komisje ds. BSiL i inne instytucje odpowiedzialne za kontrolę broni strzeleckiej i lekkiej w Europie Południowo-Wschodniej odniosą korzyści ze szkoleń i wymiany informacji oraz ze współpracy regionalnej.
      Proponowane działania są w pełni zgodne z krajowymi priorytetami w zakresie kontroli BSiL i zostały wsparte przez właściwe krajowe organy kontroli BSiL, które wykazały swoje poparcie i zaangażowanie w osiąganie celów projektu.
      Ludność państw Europy Południowo-Wschodniej, zagrożona rozprzestrzenianiem BSiL na szeroką skalę, odniesie pośrednie korzyści z projektu wraz ze zmniejszaniem się ryzyka.
      5.   Wyeksponowanie działań UE

      SEESAC podejmuje wszystkie działania konieczne do upublicznienia faktu, że program został sfinansowany przez Unię Europejską. Takie działania będą prowadzone zgodnie z komunikatem Komisji oraz Podręcznikiem dotyczącym komunikacji i widoczności w ramach działań zewnętrznych Unii Europejskiej przygotowanym i opublikowanym przez Komisję Europejską. SEESAC zapewni zatem wyeksponowanie wkładu UE przez stosowne logo i działania promocyjne, podkreślanie roli odgrywanej przez Unię, zapewnianie przejrzystości swoich działań i podnoszenie świadomości co do przyczyn przyjęcia niniejszej decyzji oraz powodów wspierania tej decyzji przez UE, a także rezultatów tego wsparcia. Na materiałach wyprodukowanych w wyniku tego projektu w widocznym miejscu zostanie umieszczona flaga UE zgodnie z unijnymi wytycznymi dotyczącymi prawidłowego wykorzystywania i reprodukcji flagi.
      Z uwagi na fakt, że planowane działania znacznie różnią się zakresem i charakterem, zastosowany zostanie zestaw narzędzi promocyjnych, obejmujących: tradycyjne media, stronę internetową, media społecznościowe, materiały informacyjne i promocyjne, w tym infografiki, ulotki, biuletyny, komunikaty prasowe i – w stosowych przypadkach – inne materiały. Odpowiednio oznaczone zostaną publikacje, wydarzenia w przestrzeni publicznej, kampanie, wyposażenie i obiekty budowlane nabywane w ramach projektu. Aby jeszcze bardziej zwiększyć wpływ projektu poprzez lepsze informowanie różnych rządów krajowych i społeczeństwa, społeczności międzynarodowej, mediów lokalnych i międzynarodowych, każda z grup, do której projekt ma dotrzeć, będzie informowana we właściwym języku.
      6.   Czas trwania

      W oparciu o doświadczenia z realizacji decyzji Rady 2010/179/WPZiB oraz z uwzględnieniem regionalnego zakresu projektu, liczby beneficjentów, a także liczby i stopnia skomplikowania planowanych działań, czas realizacji projektu wyznaczono na 36 miesięcy.
      7.   Warunki ogólne

      Techniczna realizacja niniejszego działania została powierzona SEESAC, regionalnej inicjatywie działającej na mocy mandatu Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju i Rady Współpracy Regionalnej, następcy paktu stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej. SEESAC jest agencją wykonawczą regionalnego planu wdrożeniowego w Europie Południowo-Wschodniej dotyczącego zwalczania rozprzestrzeniania broni strzeleckiej i broni lekkiej (BSiL) i jako taka jest centralnym punktem w zakresie kwestii związanych z BSiL w Europie Południowo-Wschodniej.
      SEESAC będzie ogólnie odpowiedzialny za realizowanie działań projektu i za jego wdrożenie. Czas trwania projektu przewidziano na trzy lata (36 miesięcy), a ogólny szacunkowy budżet projektu to 14 335 403 EUR, wraz z zabezpieczonym współfinansowaniem zapewnionym przez Norwegię.
      8.   Partnerzy

      SEESAC będzie bezpośrednio prowadził działania w ścisłej współpracy z ministerstwami obrony Albanii, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Republiki Mołdawii, FYROM, z ministerstwami spraw wewnętrznych Albanii, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Kosowa (1), Republiki Mołdawii, Serbii, FYROM i z krajową agencją dochodzeniową i ochrony w Bośni i Hercegowiny, a także z krajowymi komisjami ds. BSiL w Albanii, Bośni i Hercegowinie, Czarnogórze, Kosowie (1), Republice Mołdawii, Serbii i FYROM.
      Działanie to jest częścią szerszego programu kontroli broni na Bałkanach Zachodnich i jest uzupełniane projektem dotyczącym kontroli eksportu broni, finansowanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Norwegii i z programu rozwijania zdolności w zakresie zarządzania zapasami amunicji prowadzonego w Republice Serbii (CASM). Ogólny szacunkowy budżet projektu to 14 335 403 EUR, a wkład Unii wynosi maksymalnie 5 127 650 EUR, czyli maksymalnie 35,77 % szacunkowego budżetu ogólnego. Wkład Norwegii wynosi 411 689 EUR (3 140 000,00 NOK – według operacyjnego kursu wymiany ONZ za czerwiec 2013 r.), czyli 2,87 % całkowitego budżetu programu. Wkłady beneficjentów stanowią 61,36 % całkowitego budżetu programu.
      9.   Sprawozdawczość

      Sprawozdania, opisowe i finansowe, powinny obejmować całość działania opisanego w odpowiedniej umowie dotyczącej konkretnego wkładu oraz w załączonym do niej budżecie, niezależnie do tego, czy to działanie jest w całości finansowane przez Komisję, czy też jest przez nią współfinansowane.
      Co kwartał należy przedstawiać opisowe sprawozdanie z postępów prac, by rejestrować i monitorować postępy w osiąganiu kluczowych wyników.
      10.   Szacunkowy budżet

      Całkowity szacunkowy koszt projektu finansowanego przez UE to 5 127 650 EUR.

         (1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją RB ONZ nr 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości na temat ogłoszenia przez Kosowo niepodległości.

         (2)  Część dotycząca kontroli transferu broni jest finansowa przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Norwegii i realizowana przez SEESAC.

         (3)  W Chorwacji zwiększono bezpieczeństwo centralnego składu broni podległego Ministerstwu Spraw Wewnętrznych „MURAT” dzięki zainstalowaniu nadzoru wideo, w Bośni i Hercegowinie zainstalowano 41 par drzwi ochronnych i poprawiono bezpieczeństwo czterech podległych Ministerstwu Obrony składów BSiL i amunicji do tych rodzajów broni; poziom bezpieczeństwa w podległym Ministerstwu Obrony składzie amunicji „TARAS” w Czarnogórze został dostosowany do międzynarodowych standardów bezpieczeństwa.

         (4)  Przygotowano kurs na temat zarządzania zapasami, w zakresie zarządzania zapasami przeszkolono 58 funkcjonariuszy poziomu operacyjnego z ministerstw obrony, sił zbrojnych i ministerstw spraw wewnętrznych Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Czarnogóry, FYROM oraz Serbii.


Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Vurala Ögera (2006/2198(IMM))


title: Decyzja Rady z dnia 11 czerwca 2012 r. w sprawie przyjęcia stanowiska Rady dotyczącego projektu budżetu korygującego nr 3 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012

text:
               13.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 167/15

         DECYZJA RADY
   z dnia 11 czerwca 2012 r.
   w sprawie przyjęcia stanowiska Rady dotyczącego projektu budżetu korygującego nr 3 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012
   2012/C 167/04
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1), ostatnio zmienione rozporządzeniem nr 1081/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) z dnia 24 listopada 2010 r. (2), w szczególności jego art. 37,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               —

               budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012 został ostatecznie przyjęty w dniu 1 grudnia 2011 r. (3),

               —

               w dniu 16 kwietnia 2012 r. Komisja przedstawiła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 3 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2012,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 3 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012 zostało przyjęte w dniu 11 czerwca 2012 r.
   Z pełnym tekstem można się zapoznać lub pobrać go na stronie internetowej Rady: http://www.consilium.europa.eu/

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 11 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         I. AUKEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1, wraz ze sprostowaniami w Dz.U. L 25 z 30.1.2003, s. 43, i w Dz.U. L 99 z 14.4.2007, s. 18.

      (2)  Dz.U. L 311 z 26.11.2010, s. 9.

      (3)  Dz.U. L 56 z 29.2.2012, wraz ze sprostowaniem w Dz.U. L 79 z 19.3.2012.


title: 2012/436/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUCAP SAHEL Niger/1/2012 z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP SAHEL Niger)

text:
               27.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 200/17

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUCAP SAHEL NIGER/1/2012
   z dnia 17 lipca 2012 r.
   w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP SAHEL Niger)
   (2012/436/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2012/392/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (1) (EUCAP SAHEL Niger), w szczególności jej art. 9 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 9 ust. 1 decyzji 2012/392/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa, na podstawie art. 38 Traktatu, do podejmowania odpowiednich decyzji, aby sprawować kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją EUCAP SAHEL Niger, w tym decyzji o mianowaniu szefa misji.

               (2)

               Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, by szefem misji EUCAP SAHEL Niger mianować pułkownika Francisco ESPINOSA NAVAS,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pułkownik Francisco ESPINOSA NAVAS zostaje niniejszym mianowany szefem misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP SAHEL Niger) na okres 12 miesięcy.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2012 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 48.