title: Komisja Administracyjna ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego Decyzja nr H4 z dnia 22 grudnia 2009 r. dotycząca składu i metod działania Komisji Obrachunkowej przy Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)

text:
               27.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 107/3

         KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO
   DECYZJA NR H4
   z dnia 22 grudnia 2009 r.
   dotycząca składu i metod działania Komisji Obrachunkowej przy Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)
   2010/C 107/03
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO,
   uwzględniając art. 72 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), zgodnie z którym Komisja Administracyjna ustala czynniki, które należy uwzględniać w celu sporządzania rachunków dotyczących kosztów przypadających na instytucje państw członkowskich na podstawie przepisów tego rozporządzenia oraz przyjmowania dorocznych rozliczeń między tymi instytucjami na podstawie sprawozdania Komisji Obrachunkowej, o której mowa w art. 74,
   uwzględniając art. 74 rozporządzenia (WE) nr 883/2004, na mocy którego Komisja Administracyjna określa skład i metody działania Komisji Obrachunkowej, która przedstawia sprawozdania i uzasadnioną opinię przed wydaniem decyzji przez Komisję Administracyjną na mocy art. 72 lit. g),
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Komisja Obrachunkowa ustanowiona na mocy art. 74 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego działa przy Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego.
   2.   Realizując swoje zadania, określone w art. 74 lit. a)–f) rozporządzenia (WE) nr 883/2004, Komisja Obrachunkowa działa pod zwierzchnictwem Komisji Administracyjnej, od której otrzymuje wytyczne. W tym zakresie Komisja Obrachunkowa przedstawia do zatwierdzenia Komisji Administracyjnej długoterminowy program prac.
   Artykuł 2
   1.   Komisja Obrachunkowa, co do zasady, podejmuje decyzje w oparciu o dokumentację. Może zwracać się do właściwych władz z wnioskiem o udzielenie wszelkich informacji i odpowiedzi na pytania, które uzna za niezbędne dla zbadania spraw przedłożonych jej do rozpatrzenia. W razie konieczności Komisja Obrachunkowa może, z zastrzeżeniem uzyskania uprzedniej zgody przewodniczącego Komisji Administracyjnej, oddelegować członka Sekretariatu lub niektórych członków Komisji Obrachunkowej do przeprowadzenia na miejscu wszelkich czynności dochodzeniowych niezbędnych do prowadzenia jej prac. Przewodniczący Komisji Administracyjnej informuje przedstawiciela danego państwa członkowskiego w Komisji Administracyjnej o prowadzeniu takich czynności dochodzeniowych.
   2.   Komisja Obrachunkowa ułatwia ostateczne zamknięcie rachunków w przypadkach, w których osiągnięcie porozumienia nie jest możliwe w terminie określonym w rozporządzeniu (WE) nr 987/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (2). Uzasadniony wniosek o opinię Komisji Obrachunkowej w sprawie sporu, o którym mowa w art. 67 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 987/2009, kieruje do Komisji Obrachunkowej jedna ze stron nie później niż na 25 dni przed datą posiedzenia.
   3.   Komisja Obrachunkowa może ustanowić Zespół Pojednawczy, wspierający ją w zakresie rozpatrywania uzasadnionego wniosku o opinię Komisji Obrachunkowej, składanego przez jedną ze stron zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.
   Szczegółowe informacje na temat składu, kadencji, zakresu zadań, metod działania oraz zasad przewodniczenia Zespołowi Pojednawczemu zawiera mandat ustanowiony przez Komisję Obrachunkową.
   Artykuł 3
   1.   W skład Komisji Obrachunkowej wchodzi po dwóch przedstawicieli z każdego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, powołanych przez właściwe władze danego państwa.
   Członek Komisji Obrachunkowej, który nie może uczestniczyć w jej pracach może być zastępowany przez zastępcę powołanego w tym celu przez właściwe władze.
   2.   Przedstawiciel Komisji Europejskiej lub jego zastępca w Komisji Administracyjnej pełnią w Komisji Obrachunkowej rolę konsultacyjną.
   3.   Komisję Obrachunkową wspomaga niezależny ekspert lub zespół ekspertów, posiadający wykształcenie i doświadczenie zawodowe w sprawach dotyczących funkcjonowania Komisji Obrachunkowej, w szczególności w kwestiach związanych z zadaniami, o których mowa w artykułach 64, 65 i 69 rozporządzenia (WE) nr 987/2009.
   Artykuł 4
   1.   Urząd przewodniczącego Komisji Obrachunkowej sprawuje członek pochodzący z tego państwa członkowskiego, którego przedstawiciel w Komisji Administracyjnej pełni urząd przewodniczącego tej Komisji.
   2.   Przewodniczący Komisji Obrachunkowej może, wspólnie z Sekretariatem, podejmować wszelkie działania niezbędne do niezwłocznego rozstrzygnięcia wszelkich problemów leżących w kompetencji Komisji Obrachunkowej.
   3.   Co do zasady, przewodniczący Komisji Obrachunkowej przewodniczy posiedzeniom grup roboczych powołanych do zbadania kwestii należących do kompetencji Komisji Obrachunkowej; jednakże w przypadku, gdy nie może on przewodniczyć tym posiedzeniom lub gdy przedmiotem badania są specyficzne problemy, przewodniczącego może zastępować inna, wyznaczona przez niego osoba.
   Artykuł 5
   1.   Decyzje są podejmowane zwykłą większością głosów, przy czym każde państwo członkowskie ma jeden głos.
   Opinie wydawane przez Komisję Obrachunkową muszą zawierać informacje o tym, czy zostały podjęte jednomyślnie czy też większością głosów. Muszą również, w odpowiednim przypadku, przedstawiać wnioski lub zastrzeżenia złożone przez mniejszość w głosowaniu.
   Jeżeli opinia nie została przyjęta jednomyślnie, Komisja Obrachunkowa przesyła ją Komisji Administracyjnej wraz ze sprawozdaniem zawierającym w szczególności oświadczenie o przeciwnych opiniach i ich przyczynach.
   Komisja Obrachunkowa powołuje również sprawozdawcę odpowiedzialnego za dostarczanie Komisji Administracyjnej wszelkich informacji, które Komisja Administracyjna uzna za niezbędne, w celu umożliwienia jej rozstrzygnięcia danej kwestii spornej.
   Sprawozdawcy nie wybiera się spośród przedstawicieli państw uczestniczących w sporze.
   2.   Komisja Obrachunkowa może zdecydować o przyjęciu decyzji i uzasadnionych opinii w drodze procedury pisemnej, jeżeli taka procedura została uzgodniona przed posiedzeniem Komisji Obrachunkowej.
   W tym celu przewodniczący przekazuje członkom Komisji Obrachunkowej tekst, który ma zostać przyjęty. W ustalonym terminie, nie krótszym niż 10 dni roboczych, członkowie mają możliwość złożenia oświadczenia o odrzuceniu proponowanego tekstu lub wstrzymaniu się od głosowania. Brak odpowiedzi w określonym terminie uznaje się za głos za przyjęciem.
   Przewodniczący może także zdecydować o rozpoczęciu procedury pisemnej w przypadku, gdy wcześniej nie osiągnięto porozumienia na posiedzeniu Komisji Obrachunkowej. W takim przypadku wyłącznie zgoda na piśmie w sprawie proponowanego tekstu jest uznawana za głos za przyjęciem; należy przewidzieć termin wynoszący co najmniej 15 dni roboczych.
   Po upływie przyjętego terminu przewodniczący informuje członków o wyniku głosowania. Jeżeli decyzja otrzymała wymaganą liczbę głosów za przyjęciem, uważana jest za przyjętą w ostatnim dniu terminu, w którym członkowie mieli udzielić odpowiedzi.
   3.   Jeżeli w trakcie procedury pisemnej jeden z członków Komisji Obrachunkowej zaproponuje poprawki do tekstu, przewodniczący:

               a)

               rozpoczyna ponownie procedurę pisemną, informując członków o zgłoszonej poprawce w trybie określonym w ust. 2; albo

               b)

               odwołuje procedurę pisemną w celu omówienia kwestii na następnym posiedzeniu,

         zależnie od tego, którą procedurę przewodniczący uzna za właściwą w danym przypadku.
   4.   Jeżeli przed upływem terminu składania odpowiedzi jeden z członków Komisji Obrachunkowej złoży wniosek o rozpatrzenie proponowanego tekstu na posiedzeniu Komisji Obrachunkowej, procedura pisemna zostaje odwołana.
   Sprawa zostaje wówczas rozpatrzona na następnym posiedzeniu Komisji Obrachunkowej.
   Artykuł 6
   Komisja Obrachunkowa może ustanowić grupy ad hoc, składające się z ograniczonej liczby osób, które przygotowują wnioski do przyjęcia w konkretnych sprawach i przedstawiają je Komisji Obrachunkowej.
   Komisja Obrachunkowa decyduje dla każdej grupy ad hoc o wyborze sprawozdawcy, zadaniach do wykonania oraz terminie przedstawienia Komisji Obrachunkowej wyników pracy przez grupę. Określa to pisemny mandat ustanowiony przez Komisję Obrachunkową.
   Artykuł 7
   1.   Sekretariat Komisji Administracyjnej przygotowuje i organizuje posiedzenia Komisji Obrachunkowej i sporządza z nich protokoły. Wykonuje on czynności niezbędne dla funkcjonowania Komisji Obrachunkowej. Porządek obrad, data i czas trwania posiedzeń Komisji Obrachunkowej są uzgadniane z przewodniczącym.
   2.   Sekretariat Komisji Administracyjnej przesyła porządek obrad członkom Komisji Obrachunkowej i członkom Komisji Administracyjnej na co najmniej piętnaście dni roboczych przed datą posiedzenia. Dokumenty dotyczące poszczególnych punktów porządku obrad należy udostępnić na co najmniej dziesięć dni roboczych przed datą posiedzenia. Przepis ten nie dotyczy dokumentów zawierających informacje ogólne, które nie wymagają zatwierdzenia.
   3.   Uwagi dotyczące zbliżającego się posiedzenia Komisji Obrachunkowej należy przekazać Sekretariatowi Komisji Administracyjnej na co najmniej dwadzieścia dni roboczych przed datą posiedzenia. Przepis ten nie dotyczy dokumentów zawierających informacje ogólne, które nie wymagają zatwierdzenia.
   Uwagi zawierające dane do zestawienia rozliczeń rocznych, wymaganego na podstawie art. 69 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 987/2009, muszą być zgodne z formatem i zawierać szczegóły określone przez niezależnego eksperta lub zespół ekspertów, o którym mowa w art. 3 ust. 3 niniejszej decyzji. Każda z delegacji przekazuje takie uwagi Sekretariatowi w terminie do dnia 31 lipca roku następującego po danym roku.
   Artykuł 8
   W zakresie, w jakim jest to niezbędne, regulamin Komisji Administracyjnej ma zastosowanie do Komisji Obrachunkowej.
   Artykuł 9
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego.

            Przewodniczący Komisji Administracyjnej

         Lena MALMBERG

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.


title: Decyzja Komisji (UE) 2015/767 z dnia 12 maja 2015 r. zmieniająca załącznik do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Państwem Watykańskim

text:
               13.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 120/58

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/767
   z dnia 12 maja 2015 r.
   zmieniająca załącznik do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Państwem Watykańskim
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Układ monetarny pomiędzy Unią Europejską a Państwem Watykańskim z dnia 17 grudnia 2009 r. (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 8 ust. 1 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Państwem Watykańskim (zwanego dalej „układem monetarnym”) zobowiązuje Państwo Watykańskie do wdrożenia aktów prawnych i przepisów unijnych dotyczących banknotów i monet euro, zapobiegania praniu pieniędzy, oszustwom i fałszowaniu gotówkowych i bezgotówkowych środków płatniczych, medali i żetonów oraz wymogów sprawozdawczości statystycznej. Te akty prawne i przepisy wymieniono w załączniku do układu monetarnego.

               (2)

               Komisja dokonuje zmiany załącznika do układu monetarnego corocznie w celu uwzględnienia odpowiednich nowych aktów prawnych i przepisów unijnych oraz zmian obowiązujących przepisów.

               (3)

               Zmiana załącznika do układu monetarnego powinna również uwzględniać akty prawne i przepisy, które zostały uchylone.

               (4)

               W związku z tym należy odpowiednio zmienić załącznik do układu monetarnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Załącznik do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Państwem Watykańskim zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 maja 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 28 z 4.2.2010, s. 13.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK

                        Przepisy wymagające wdrożenia

                        Termin wdrożenia

                        Zapobieganie praniu pieniędzy

                        1

                           Dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15)
                        zmieniona:

                        31 grudnia 2010 r.

                        2

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/20/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2005/60/WE w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 76 z 19.3.2008, s. 46);
                        uzupełniona:

                        3

                        decyzją ramową Rady 2001/500/WSiSW z dnia 26 czerwca 2001 r. w sprawie prania brudnych pieniędzy oraz identyfikacji, wykrywania, zamrożenia, zajęcia i konfiskaty narzędzi oraz dochodów pochodzących z przestępstwa (Dz.U. L 182 z 5.7.2001, s. 1)

                        4

                        rozporządzeniem (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty (Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 9)

                        5

                        dyrektywą Komisji 2006/70/WE z dnia 1 sierpnia 2006 r. ustanawiającą środki wykonawcze do dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do definicji osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne, jak również w odniesieniu do technicznych kryteriów stosowania uproszczonych zasad należytej staranności wobec klienta oraz wyłączenia z uwagi na działalność finansową prowadzoną w sposób sporadyczny lub w bardzo ograniczonym zakresie (Dz.U. L 214 z 4.8.2006, s. 29);

                        6

                        rozporządzeniem (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym (Dz.U. L 345 z 8.12.2006, s. 1)

                        7

                           Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/42/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zabezpieczenia i konfiskaty narzędzi służących do popełnienia przestępstwa i korzyści pochodzących z przestępstwa w Unii Europejskiej (Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 39)

                        31 grudnia 2016 r. (2)

                        Zapobieganie oszustwom i fałszowaniu pieniędzy

                        8

                           Decyzja ramowa Rady 2001/413/WSiSW z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi (Dz.U. L 149 z 2.6.2001, s. 1)

                        31 grudnia 2010 r.

                        9

                           Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem (Dz.U. L 181 z 4.7.2001, s. 6)
                        zmienione:

                        31 grudnia 2010 r.

                        10

                        rozporządzeniem Rady (WE) nr 44/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1338/2001 ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem (Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 1)

                        11

                           Rozporządzenie Rady (WE) nr 2182/2004 z dnia 6 grudnia 2004 r. dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro (Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 1)
                        zmienione:

                        31 grudnia 2010 r.

                        12

                        rozporządzeniem Rady (WE) nr 46/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2182/2004 dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro (Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 5)

                        13

                           Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/62/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie prawnokarnych środków ochrony euro i innych walut przed fałszowaniem, zastępująca decyzję ramową Rady 2000/383/WSiSW (Dz.U. L 151 z 21.5.2014, s. 1)

                        31 grudnia 2016 r. (2)

                        Przepisy dotyczące banknotów i monet euro

                        14

                           Konkluzje Rady z dnia 23 listopada 1998 r. oraz z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie monet kolekcjonerskich

                        31 grudnia 2010 r.

                        15

                           Konkluzje Rady z dnia 10 maja 1999 r. w sprawie systemu zarządzania jakością w odniesieniu do monet euro

                        31 grudnia 2010 r.

                        16

                           Komunikat Komisji z dnia 22 października 2001 r. w sprawie ochrony praw autorskich do projektów wspólnych stron monet euro (COM(2001) 600 final) (Dz.U. C 318 z 13.11.2001, s. 3)

                        31 grudnia 2010 r.

                        17

                           Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego EBC/2003/5 z dnia 20 marca 2003 r. w sprawie egzekwowania środków przeciwdziałających niedozwolonej reprodukcji banknotów euro oraz w sprawie wymiany i wycofywania z obiegu banknotów euro (Dz.U. L 78 z 25.3.2003, s. 20)
                        zmienione:

                        31 grudnia 2010 r.

                        18

                        wytycznymi EBC/2013/11 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 19 kwietnia 2013 r. zmieniającymi wytyczne EBC/2003/5 w sprawie egzekwowania środków przeciwdziałających niedozwolonej reprodukcji banknotów euro oraz w sprawie wymiany i wycofywania z obiegu banknotów euro (Dz.U. L 118 z 30.4.2013, s. 43)

                        31 grudnia 2014 r. (1)

                        19

                           Decyzja Europejskiego Banku Centralnego EBC/2010/14 z dnia 16 września 2010 r. w sprawie weryfikacji autentyczności i jakości obiegowej oraz powtórnego wprowadzania do obiegu banknotów euro (Dz.U. L 267 z 9.10.2010, s. 1)
                        zmieniona:

                        31 grudnia 2012 r.

                        20

                           decyzją Europejskiego Banku Centralnego EBC/2012/19 z dnia 7 września 2012 r. zmieniająca decyzję EBC/2010/14 w sprawie weryfikacji autentyczności i jakości obiegowej oraz powtórnego wprowadzania do obiegu banknotów euro (Dz.U. L 253 z 20.9.2012, s. 19)

                        31 grudnia 2013 r. (1)

                        21

                           Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1210/2010 z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie weryfikacji autentyczności monet euro oraz postępowania z monetami euro nienadającymi się do obiegu (Dz.U. L 339 z 22.12.2010, s. 1)

                        31 grudnia 2012 r.

                        22

                           Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 651/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie emisji monet euro (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 135)

                        31 grudnia 2013 r. (1)

                        23

                           Decyzja Europejskiego Banku Centralnego EBC/2013/10 z dnia 19 kwietnia 2013 r. w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofywania banknotów euro (Dz.U. L 118 z 30.4.2013, s. 37)

                        31 grudnia 2014 r. (1)

                        24

                           Rozporządzenie Rady (UE) nr 729/2014 z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu (Dz.U. L 194 z 2.7.2014, s. 1)

                        31 grudnia 2013 r. (2)

               Sekcja załącznika do Układu monetarnego zgodnie z doraźnym uzgodnieniem wspólnego komitetu na wniosek Stolicy Apostolskiej oraz Państwa Watykańskiego o włączenie odpowiednich przepisów mających zastosowanie do podmiotów prowadzących profesjonalną działalność finansową

                        Odpowiednie części następujących aktów prawnych

                        Termin wdrożenia

                        25

                           Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1), zmieniona dyrektywą 2001/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. zmieniającą dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG oraz 86/635/EWG w zakresie zasad oceny rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, a także banków oraz innych instytucji finansowych (Dz.U. L 283 z 27.10.2001, s. 28), dyrektywą 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniającą dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG, 86/635/EWG i 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, banków i innych instytucji finansowych oraz zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 178 z 17.7.2003, s. 16) oraz dyrektywą 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. zmieniającą dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, 83/349/EWG w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, 86/635/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 224 z 16.8.2006, s. 1)

                        31 grudnia 2016 r. (2)

                        26

                           Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338)

                        31 grudnia 2017 r. (2)

                        27

                           Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1)

                        31 grudnia 2017 r. (2)

                        Prawodawstwo w dziedzinie gromadzenia informacji statystycznych

                        28

                           Wytyczne EBC/2013/24 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 25 lipca 2013 r. w sprawie wymagań w zakresie sprawozdawczości statystycznej Europejskiego Banku Centralnego w dziedzinie kwartalnych sprawozdań finansowych (Dz.U. L 2 z 7.1.2014, s. 34)

                        31 grudnia 2016 r. (2)

                        29

                           Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1071/2013 z dnia 24 września 2013 r. dotyczące bilansu sektora monetarnych instytucji finansowych (EBC/2013/33) (Dz.U. L 297 z 7.11.2013, s. 1)

                        31 grudnia 2016 r. (2)

                        30

                           Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1072/2013 z dnia 24 września 2013 r. w sprawie statystyki stóp procentowych stosowanych przez monetarne instytucje finansowe (EBC/2013/34) (Dz.U. L 297 z 7.11.2013, s. 51)

                        31 grudnia 2016 r. (2)

                        31

                           Wytyczne EBC/2014/15 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 4 kwietnia 2014 r. w sprawie statystyki monetarnej i finansowej (Dz.U. L 340 z 26.11.2014, s. 1)

                        31 grudnia 2016 r. (2)

         (1)  Terminy te uzgodnił wspólny komitet w 2013 r.

         (2)  Terminy te uzgodnił wspólny komitet w 2014 r.”


title: 2008/871/WE: Decyzja Rady z dnia 20 października 2008 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko do Konwencji EKG ONZ o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym sporządzonej w Espoo w 1991 r.

text:
               19.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/33

         DECYZJA RADY
   z dnia 20 października 2008 r.
   w sprawie zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko do Konwencji EKG ONZ o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym sporządzonej w Espoo w 1991 r.
   (2008/871/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 maja 2003 r., w czasie piątej konferencji ministerialnej „Środowisko dla Europy”, która odbyła się w Kijowie na Ukrainie w dniach 21–23 maja 2003 r., Komisja podpisała w imieniu Wspólnoty Protokół w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko do Konwencji EKG ONZ o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym sporządzonej w Espoo w 1991 r. („Protokół SEA”).

               (2)

               Protokół SEA pomaga chronić środowisko naturalne, ustanawiając ramy oceny ewentualnych skutków dla środowiska naturalnego, w tym zdrowia, wynikających z realizacji planów i programów oraz dokładając starań dla zapewnienia, aby kwestie związane ze środowiskiem naturalnym, w tym zdrowiem, były uwzględniane i włączane, w odpowiednim zakresie, w przygotowywanie wniosków dotyczących polityki i prawodawstwa.

               (3)

               Wspólnota i państwa członkowskie powinny podjąć kroki niezbędne do umożliwienia złożenia, w miarę możliwości jednoczesnego, dokumentów ratyfikacyjnych, zatwierdzających lub przyjmujących.

               (4)

               Protokół SEA powinien zostać zatwierdzony przez Wspólnotę,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Protokół w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko do Konwencji EKG ONZ o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym sporządzonej w Espoo w 1991 r. („Protokół SEA”).
   2.   Tekst Protokołu SEA jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   1.   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia dokumentu zatwierdzającego Protokół SEA na ręce Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, działającego jako depozytariusz, zgodnie z art. 22 tego protokołu.
   2.   Wyznaczona osoba lub osoby składają jednocześnie do depozytu deklarację dotyczącą kompetencji, określoną w załączniku do niniejszej decyzji, zgodnie z art. 23 ust. 5 Protokołu SEA.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 20 października 2008 r.

            W imieniu Rady

         J.-L. BORLOO

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 8 lipca 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
   ZAŁĄCZNIK
   Deklaracja Wspólnoty Europejskiej zgodnie z art. 23 ust. 5 Protokołu w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko do Konwencji EKG ONZ o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym sporządzonej w Espoo w 1991 r.
   Wspólnota Europejska oświadcza, że zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, w szczególności z jego art. 175 ust. 1, posiada kompetencje do zawierania porozumień międzynarodowych oraz realizowania wynikających z nich zobowiązań, które służą osiągnięciu następujących celów:

               —

               zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego,

               —

               ochrony zdrowia ludzkiego,

               —

               rozsądnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych,

               —

               promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów środowiska naturalnego.

         Ponadto Wspólnota Europejska oświadcza, że przyjęła już instrumenty prawne, w tym dyrektywę 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko, wiążące jej państwa członkowskie, obejmujące kwestie regulowane niniejszym protokołem, oraz że będzie przedkładać i aktualizować, w zależności od potrzeb, wykaz tych instrumentów prawnych depozytariuszowi zgodnie z art. 23 ust. 5 protokołu.
   Wspólnota Europejska jest odpowiedzialna za wykonywanie tych zobowiązań wynikających z protokołu, które są objęte obowiązującym prawem wspólnotowym.
   Wykonywanie kompetencji Wspólnoty podlega ze swej natury stałemu rozwojowi.
    ---documentbreak---

               19.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/35

         PROTOKÓŁ
   w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko do Konwencji o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym
   STRONY PROTOKOŁU,
   UZNAJĄC, że ważne jest uwzględnienie aspektów środowiskowych, w tym zdrowotnych, w procesie przygotowania i przyjmowania planów i programów oraz, we właściwym zakresie, polityki i ustawodawstwa,
   ZOBOWIĄZUJĄC SIĘ do promowania zrównoważonego rozwoju i z tego powodu opierając się na wnioskach Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie środowiska i rozwoju (w Rio de Janeiro, w Brazylii, w 1992 r.), w szczególności na zasadach 4 i 10 Deklaracji z Rio w sprawie środowiska i rozwoju i Agendy 21, a także na wynikach Trzeciej Ministerialnej Konferencji w sprawie środowiska i zdrowia (w Londynie w 1999 r.) i Światowego szczytu w sprawie zrównoważonego rozwoju (w Johannesburgu w Republice Południowej Afryki w 2002 r.),
   PAMIĘTAJĄC O Konwencji o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym, sporządzonej w Espoo w Finlandii w dniu 25 lutego 1991 r., i decyzji II/9 jej Stron, podjętej w Sofii w dniach 26 i 27 lutego 2001 r., w której zdecydowano o opracowaniu prawnie wiążącego protokołu w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko,
   UZNAJĄC, że strategiczna ocena oddziaływania na środowisko powinna odgrywać ważną rolę w procesie przygotowania i przyjmowania planów i programów oraz, we właściwym zakresie, polityki i ustawodawstwa oraz że szersze zastosowanie zasad oceny oddziaływania na środowisko do planów, programów, polityki i ustawodawstwa dodatkowo wzmocni systematyczną analizę ich znaczącego wpływu na środowisko,
   UZNAJĄC znaczenie Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, sporządzonej w Aarhus w Danii w dniu 25 czerwca 1998 r., i odnotowując stosowne ustępy deklaracji z Lucca, przyjętej na pierwszym spotkaniu jej Stron,
   Z tego względu ŚWIADOMI wagi zapewnienia udziału społeczeństwa w strategicznej ocenie oddziaływania na środowisko,
   UZNAJĄC korzyści dla zdrowia i dobrobytu obecnego i przyszłych pokoleń, które pojawią się, jeśli potrzeba ochrony i poprawy ludzkiego zdrowia zostanie wzięta pod uwagę jako integralny element strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, a także uznając znaczenie prac, którym przewodzi Światowa Organizacji Zdrowia w tym zakresie,
   POMNI potrzeby i znaczenia wzmocnienia współpracy międzynarodowej w ocenie transgranicznych skutków, w tym zdrowotnych, planowanych planów i programów oraz, we właściwym zakresie, polityki i ustawodawstwa,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel
   Celem niniejszego protokołu jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony środowiska, w tym zdrowia, przez:

               a)

               zapewnienie wszechstronnego uwzględnienia aspektów środowiskowych, w tym zdrowotnych, w procesie opracowania planów i programów;

               b)

               przyczynienie się do rozważenia problemów środowiskowych, w tym zdrowotnych, w procesie przygotowania polityk i ustawodawstwa;

               c)

               ustanowienie jasnych, przejrzystych i efektywnych procedur strategicznej oceny oddziaływania na środowisko;

               d)

               zapewnienie udziału społeczeństwa w strategicznej ocenie oddziaływania na środowisko;

               e)

               uwzględnienie, dzięki powyższym działaniom, zagadnień środowiskowych, w tym zdrowotnych, w działaniach i instrumentach mających na celu dalszy zrównoważony rozwój.

         Artykuł 2
   Definicje
   Dla celów niniejszego protokołu:

               1)

               „konwencja” oznacza Konwencję o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym;

               2)

               „Strona” oznacza, jeśli z tekstu nie wynika inaczej, Umawiającą się Stronę niniejszego protokołu;

               3)

               „Strona pochodzenia” oznacza Umawiającą się Stronę lub Strony niniejszego protokołu, pod których jurysdykcją ma być przygotowany plan lub program;

               4)

               „Strona narażona” oznacza Umawiającą się Stronę lub Strony niniejszego protokołu, które mogą być narażone na transgraniczny wpływ na środowisko, w tym na zdrowie, planu lub programu;

               5)

               „plany i programy” oznaczają plany i programy oraz wszelkie ich modyfikacje:

                           a)

                           wymagane przez przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne;

                           b)

                           przygotowywane lub przyjmowane przez organ lub przygotowywane przez organ do przyjęcia za pośrednictwem procedury ustawodawczej przez parlament lub rząd.

               6)

               „strategiczna ocena oddziaływania na środowisko” oznacza ocenę prawdopodobnego wpływu na środowisko, w tym na zdrowie, na którą składa się ustalenie zakresu sprawozdania dotyczącego środowiska i jego przygotowanie, przeprowadzenie postępowania z udziałem społeczeństwa i konsultacji oraz uwzględnienie sprawozdania dotyczącego środowiska i wyników postępowania z udziałem społeczeństwa i konsultacji w planie i programie;

               7)

               „oddziaływanie na środowisko, w tym na zdrowie” oznacza jakikolwiek skutek dla środowiska, w tym dla zdrowia ludzi, flory, fauny, różnorodności biologicznej, gleby, klimatu, powietrza, wody, krajobrazu, obszarów przyrodniczych, dóbr materialnych, dziedzictwa kulturowego oraz wzajemnych oddziaływań między tymi czynnikami;

               8)

               „społeczeństwo” oznacza jedną lub więcej osób fizycznych lub prawnych oraz, zgodnie z ustawodawstwem lub praktyką krajową, ich stowarzyszenia, organizacje lub grupy.

         Artykuł 3
   Postanowienia ogólne
   1.   Każda ze Stron podejmuje niezbędne działania ustawodawcze, wykonawcze i inne stosowne środki w celu wykonania postanowień niniejszego protokołu w jasnych, przejrzystych ramach.
   2.   Każda ze Stron podejmuje starania, aby zapewnić udzielanie przez urzędników i organy pomocy wskazówek społeczeństwu w sprawach objętych protokołem.
   3.   Każda ze Stron zapewnia odpowiednie uznanie i wsparcie stowarzyszeniom, organizacjom lub grupom działającym na rzecz ochrony środowiska, w tym zdrowia, w kontekście niniejszego protokołu.
   4.   Postanowienia niniejszego protokołu nie wpływają na prawo Strony do utrzymania lub wprowadzenia dodatkowych środków w odniesieniu do zagadnień objętych niniejszym protokołem.
   5.   Każda ze Stron działa na rzecz realizacji celów niniejszego protokołu w ramach odpowiednich międzynarodowych procesów podejmowania decyzji i w ramach właściwych organizacji międzynarodowych.
   6.   Każda ze Stron zapewnia, aby osoby korzystające ze swoich praw zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu nie były ukarane, prześladowane lub nękane w jakikolwiek sposób za swoje zaangażowanie. Niniejsze postanowienie nie wpłynie na uprawnienia sądów krajowych do określenia rozsądnych kosztów w postępowaniu sądowym.
   7.   W zakresie odpowiednich postanowień niniejszego protokołu społeczeństwo ma prawo korzystać ze swoich praw bez dyskryminacji ze względu na obywatelstwo, narodowość lub miejsce zamieszkania oraz w przypadku osoby prawnej bez dyskryminacji ze względu na zarejestrowaną siedzibę lub faktyczne miejsce prowadzenia działalności.
   Artykuł 4
   Zakres stosowania wobec planów i programów
   1.   Każda ze Stron zapewnia przeprowadzenie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko w odniesieniu do określonych w ust. 2, 3 i 4 planów i programów, które potencjalnie mogą powodować znaczący wpływ na środowisko, w tym na zdrowie.
   2.   Strategiczna ocena oddziaływania na środowisko jest przeprowadzana w odniesieniu do planów i programów, które są przygotowane dla rolnictwa, leśnictwa, rybołówstwa, energetyki, przemysłu, w tym górnictwa, transportu, rozwoju regionalnego, gospodarki odpadami, gospodarki wodnej, telekomunikacji, turystyki, planów zagospodarowania przestrzennego lub użytkowania gruntu, i które ustalają ramy dla przyszłego zezwolenia na inwestycję dotyczącego projektów wymienionych w załączniku I i wszelkich innych projektów wymienionych w załączniku II, wymagających oceny oddziaływania na środowisko na podstawie ustawodawstwa krajowego.
   3.   W odniesieniu do innych planów i programów niż podlegające postanowieniom ust. 2, które ustalają ramy dla przyszłego zezwolenia na inwestycję dotyczącego projektów, strategiczna ocena oddziaływania na środowisko jest przeprowadzona, jeśli Strona tak zadecyduje zgodnie z art. 5 ust. 1.
   4.   W odniesieniu do planów i programów, o których mowa w ust. 2, określających użytkowanie małych obszarów na poziomie lokalnym, oraz niewielkich modyfikacji planów i programów, o których mowa w ust. 2, strategiczna ocena oddziaływania na środowisko jest przeprowadzona tylko w przypadku, gdy Strona tak zadecyduje zgodnie z art. 5 ust. 1.
   5.   Następujące plany i programy nie podlegają niniejszemu protokołowi:

               a)

               plany i programy, których jedynym celem jest służenie obronie narodowej lub obronie cywilnej;

               b)

               plany i programy finansowe lub budżetowe.

         Artykuł 5
   Ustalanie obowiązku przeprowadzenia oceny
   1.   Każda ze Stron ustala, czy plany i programy określone w art. 4 ust. 3 i 4 mogą potencjalnie powodować znaczący wpływ na środowisko, w tym na zdrowie, poprzez rozpatrywanie każdej sprawy na zasadzie jednostkowych przypadków lub poprzez wyszczególnienie rodzajów planów i programów lub przez połączenie obu podejść. W tym celu każda ze Stron we wszystkich przypadkach uwzględnia kryteria określone w załączniku III.
   2.   Każda ze Stron zapewnia, aby organy ochrony środowiska i zdrowia, o których mowa w art. 9 ust. 1, były konsultowane w czasie stosowania procedur określonych w ust. 1 powyżej.
   3.   W odpowiednim zakresie każda ze Stron dąży do stworzenia możliwości uczestnictwa zainteresowanego społeczeństwa w procesie ustalania obowiązku przeprowadzania oceny (screening) w odniesieniu do planów i programów na podstawie niniejszego artykułu.
   4.   Każda ze Stron zapewnia we właściwym czasie dostęp społeczeństwa do wniosków wyciągniętych z konsultacji na podstawie ust. 1, w tym uzasadnienia, dlaczego nie jest wymagana strategiczna ocena oddziaływania na środowisko, za pomocą ogłoszenia publicznego lub innych odpowiednich środków, jak np. media elektroniczne.
   Artykuł 6
   Ustalanie zakresu oceny
   1.   Każda ze Stron określa sposób ustalenia odpowiednich informacji, jakie należy uwzględnić w sprawozdaniu dotyczącym środowiska, zgodnie z art. 7 ust. 2.
   2.   Każda ze Stron zapewnia, aby organy ochrony środowiska i zdrowia, o których mowa w art. 9 ust. 1, były konsultowane w czasie ustalenia odpowiednich informacji, jakie należy uwzględnić w sprawozdaniu dotyczącym środowiska.
   3.   W odpowiednim zakresie każda ze Stron dąży do stworzenia możliwości uczestnictwa zainteresowanego społeczeństwa w czasie ustalania odpowiednich informacji, jakie należy uwzględnić w sprawozdaniu dotyczącym środowiska.
   Artykuł 7
   Sprawozdanie dotyczące środowiska
   1.   W odniesieniu do planów i programów podlegających strategicznej ocenie wpływu na środowisko każda ze Stron zapewnia przygotowanie sprawozdania dotyczącego środowiska.
   2.   Zgodnie z ustaleniem zakresu oceny dokonanym na podstawie art. 6 w sprawozdaniu dotyczącym środowiska zostanie zidentyfikowany, opisany i oszacowany potencjalny znaczący wpływ na środowisko, w tym na zdrowie, wynikający z realizacji planu lub programu oraz rozsądne rozwiązania alternatywne. Sprawozdanie zawiera takie informacje określone w załączniku IV, jakich w rozsądny sposób można wymagać, z uwzględnieniem:

               a)

               obecnego stanu wiedzy i metod oceny;

               b)

               zawartości i poziomu szczegółowości planu lub programu oraz jego stadium w procesie podejmowania decyzji;

               c)

               interesu publicznego;

               d)

               potrzeb informacyjnych organu decyzyjnego.

         3.   Każda ze Stron zapewnia, aby jakość sprawozdań dotyczących środowiska była wystarczająca, by spełniać wymagania niniejszego protokołu.
   Artykuł 8
   Udział społeczeństwa
   1.   Każda ze Stron zapewnia możliwości wczesnego, we właściwym czasie i skutecznego udziału społeczeństwa, kiedy wszystkie opcje są jeszcze możliwe, w strategicznej ocenie oddziaływania na środowisko planów i programów.
   2.   Każda ze Stron, stosując media elektroniczne lub inne odpowiednie środki, zapewnia we właściwym czasie dostęp społeczeństwa do projektu planu lub programu oraz sprawozdania dotyczącego środowiska.
   3.   Każda ze Stron zapewnia zidentyfikowanie zainteresowanego społeczeństwa, w tym właściwych organizacji pozarządowych, na potrzeby ust. 1 i 4.
   4.   Każda ze Stron zapewnia, aby społeczeństwo określone w ust. 3 miało możliwość wyrażenia swojej opinii o projekcie planu lub programu i o sprawozdaniu dotyczącym środowiska, w rozsądnych ramach czasowych.
   5.   Każda ze Stron zapewnia, aby szczegółowe rozwiązania służące do informowania społeczeństwa i konsultacji z zainteresowanym społeczeństwem były określone i udostępnione społeczeństwu. W tym celu każda ze Stron w stosownym zakresie uwzględnia elementy wymienione w załączniku V.
   Artykuł 9
   Konsultacje z organami ochrony środowiska i zdrowia
   1.   Każda ze Stron wyznacza organy, które mają być konsultowane, a które ze względu na swoje szczególne obowiązki w dziedzinie środowiska lub zdrowia są potencjalnie zainteresowane wpływem na środowisko, w tym na zdrowie, wynikającym z realizacji planu lub programu.
   2.   Projekt planu lub programu i sprawozdanie dotyczące środowiska są udostępniane organom określonym w ust. 1.
   3.   Każda ze Stron zapewnia, aby organom określonym w ust. 1 stworzono wczesną, we właściwym czasie i skuteczną możliwość wyrażenia swojej opinii o projekcie planu lub programu i sprawozdaniu dotyczącym środowiska.
   4.   Każda ze Stron określa szczegółowo sposób informowania i konsultacji z organami ochrony środowiska i zdrowia, określonymi w ust. 1.
   Artykuł 10
   Konsultacje transgraniczne
   1.   Jeśli Strona pochodzenia uważa, że realizacja planu lub programu potencjalnie spowodować może znaczący transgraniczny wpływ na środowisko, w tym na zdrowie, albo jeśli o to występuje Strona, która potencjalnie może być znacząco zagrożona, Strona pochodzenia powiadamia o tym Stronę narażoną jak najwcześniej przed przyjęciem planu lub programu.
   2.   Powiadomienie zawiera m.in.:

               a)

               projekt planu lub programu i sprawozdanie dotyczące środowiska, włącznie z informacjami dotyczącymi jego potencjalnego transgranicznego wpływu na środowisko, w tym na zdrowie;

               b)

               informacje dotyczące procedury podejmowania decyzji, w tym określenie rozsądnego harmonogramu przekazywania uwag.

         3.   W terminie określonym w powiadomieniu Strona narażona informuje Stronę pochodzenia, czy pragnie podjąć konsultacje przed przyjęciem planu lub programu, i w razie konieczności zainteresowane Strony podejmują konsultacje dotyczące potencjalnego transgranicznego wpływu na środowisko, w tym na zdrowie, wynikającego z realizacji planu lub programu i działań mających na celu zapobieganie, zmniejszenie lub złagodzenie negatywnego wpływu.
   4.   Jeśli takie konsultacje mają miejsce, zainteresowane Strony uzgadniają szczegółowe rozwiązania mające zapewnić poinformowanie zainteresowanego społeczeństwa i organów, określonych w art. 9 ust. 1, w narażonej Stronie i stworzyć im możliwość przekazania swojej opinii o projekcie planu lub programu i sprawozdania dotyczącego środowiska, w rozsądnych ramach czasowych.
   Artykuł 11
   Decyzja
   1.   Każda ze Stron zapewnia, że w przypadku przyjęcia planu lub programu uwzględnione zostają:

               a)

               wnioski sprawozdania dotyczącego środowiska;

               b)

               działania mające na celu zapobieganie, zmniejszenie lub złagodzenie negatywnego wpływu określonego w sprawozdaniu dotyczącym środowiska;

               c)

               uwagi otrzymane zgodnie z art. 8–10.

         2.   Każda ze Stron zapewnia, że w przypadku przyjęcia planu lub programu społeczeństwo, organy określone w art. 9 ust. 1 i Strony konsultowane zgodnie z art. 10 są poinformowane oraz że jest im udostępniony plan lub program, łącznie z oświadczeniem podsumowującym, w jaki sposób wzięto w nim pod uwagę względy środowiskowe, w tym zdrowotne, w jaki sposób uwzględniono uwagi otrzymane zgodnie z art. 8–10, a także z uzasadnieniem dla jego przyjęcia w świetle rozważonych rozsądnych wariantów alternatywnych.
   Artykuł 12
   Monitoring
   1.   Każda z Stron monitoruje znaczący wpływ na środowisko, w tym na zdrowie, wynikający z realizacji planów lub programów, przyjętych zgodnie z art. 11, między innymi w celu zidentyfikowania, we wczesnym stadium, nieprzewidzianego negatywnego wpływu i umożliwienia podjęcia odpowiednich działań naprawczych.
   2.   Wyniki podjętego monitoringu są udostępnione, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, organom określonym w art. 9 ust. 1 i społeczeństwu.
   Artykuł 13
   Polityka i ustawodawstwo
   1.   Każda ze Stron zapewnia rozważenie i, w odpowiednim zakresie, uwzględnienie zagadnień ochrony środowiska, w tym zdrowia, w czasie przygotowania projektów polityki i ustawodawstwa, które potencjalnie mogą mieć znaczący wpływ na środowisko, w tym na zdrowie.
   2.   Stosując postanowienia ust. 1, każda ze Stron uwzględnia odpowiednie zasady i elementy niniejszego protokołu.
   3.   Każda ze Stron określa, jeśli jest to właściwe, praktyczne rozwiązania służące do rozważenia i uwzględnienia zagadnień środowiskowych, w tym zdrowotnych, zgodnie z ust. 1, biorąc pod uwagę potrzebę przejrzystości procesu podejmowania decyzji.
   4.   Każda ze Stron składa sprawozdanie ze spotkaniu Stron konwencji, służącemu jako spotkanie Stron niniejszego protokołu, ze stosowania niniejszego artykułu.
   Artykuł 14
   Spotkanie Stron konwencji służące jako spotkanie Stron protokołu
   1.   Spotkanie Stron konwencji służy jako spotkanie Stron niniejszego protokołu. Pierwsze spotkanie Stron konwencji, służące jako spotkanie Stron niniejszego protokołu, zostaje zwołane nie później niż w ciągu roku od dnia wejścia w życie niniejszego protokołu, w związku ze spotkaniem Stron konwencji, jeśli to ostatnie zostało zaplanowane w tym okresie. Następne spotkania Stron konwencji służące jako spotkanie Stron niniejszego protokołu zostają zorganizowane przy okazji spotkań Stron Konwencji, jeśli spotkanie Stron konwencji służące jako spotkanie Stron niniejszego protokołu nie postanowi inaczej.
   2.   Strony konwencji, które nie są Stronami niniejszego protokołu, mogą uczestniczyć w charakterze obserwatorów w każdej sesji spotkania Stron konwencji służącego jako spotkanie Stron niniejszego protokołu. Jeśli spotkanie Stron konwencji służy jako spotkanie Stron niniejszego protokołu, decyzje na podstawie niniejszego protokołu podejmują tylko Strony niniejszego protokołu.
   3.   Jeśli Spotkania Stron konwencji służyły jako spotkanie Stron niniejszego protokołu, jakikolwiek członek biura spotkania Stron reprezentujący Stronę konwencji, która nie jest w tym czasie Stroną protokołu, zostaje zastąpiony przez innego członka, którego wybiorą spośród siebie Strony niniejszego protokołu.
   4.   Spotkania Stron konwencji, służące jako spotkanie Stron niniejszego protokołu, regularnie dokonują przeglądu wykonania niniejszego protokołu i w tym celu:

               a)

               dokonują przeglądów polityki i podejścia metodologicznego do strategicznej oceny oddziaływania na środowisko stosowanych przez Strony, mając na względzie dalsze doskonalenie procedur przewidzianych w niniejszym protokole;

               b)

               wymieniają informacje dotyczące doświadczeń związanych ze strategiczną oceną wpływu na środowisko i wdrażaniem niniejszego protokołu;

               c)

               korzystają, jeśli to stosowne, z usług i współpracy ze strony właściwych instytucji posiadających wiedzę specjalistyczną istotną dla osiągnięcia celów niniejszego protokołu;

               d)

               ustanawiają takie organy pomocnicze, jakie będą uważały za niezbędne do wdrażania niniejszego protokołu;

               e)

               jeśli to konieczne, rozważają i przyjmują propozycje poprawek do niniejszego protokołu;

               f)

               rozważają i podejmują wszelkie dodatkowe działania, w tym działania wykonywane wspólnie w ramach niniejszego protokołu i konwencji, które mogą być niezbędne do osiągnięcia celów niniejszego protokołu.

         5.   Regulamin spotkania Stron konwencji stosuje się odpowiednio do niniejszego protokołu, jeśli inaczej nie zadecyduje w drodze konsensusu spotkanie Stron konwencji służące jako spotkanie Stron niniejszego protokołu.
   6.   Na swoim pierwszym spotkaniu spotkanie Stron konwencji, służące jako spotkanie Stron niniejszego protokołu, rozważa i przyjmuje sposoby stosowania procedury przeglądu zgodności z niniejszym protokołem.
   7.   Każda ze Stron, w odstępach czasu określonych przez spotkanie Stron konwencji, służące jako spotkanie Stron niniejszego protokołu, składa sprawozdanie na spotkaniu Stron konwencji, służącemu jako spotkanie Stron niniejszego protokołu, dotyczące działań, jakie podjęła w celu wdrożenia niniejszego protokołu.
   Artykuł 15
   Związek z innymi porozumieniami międzynarodowymi
   Odpowiednie postanowienia niniejszego protokołu stosują się bez uszczerbku dla Konwencji EKG ONZ o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym i o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska.
   Artykuł 16
   Prawo głosu
   1.   Z zastrzeżeniem postanowień ust. 2 poniżej, każda ze Stron niniejszego protokołu ma prawo do jednego głosu.
   2.   Regionalne organizacje integracji gospodarczej korzystają ze swego prawa głosu w sprawach, które będą wchodziły w zakres ich kompetencji, dysponując liczbą głosów równą liczbie ich państw członkowskich będących Stronami niniejszego protokołu. Organizacje, o których mowa, nie dysponują prawem głosu, jeśli ich państwa członkowskie skorzystają z przysługującego im prawa głosu, i na odwrót.
   Artykuł 17
   Sekretariat
   Sekretariat ustanowiony na mocy art. 13 konwencji działa jako sekretariat niniejszego protokołu, zaś postanowienia art. 13 lit. a)–c) konwencji dotyczące funkcji sekretariatu stosują się odpowiednio do niniejszego protokołu.
   Artykuł 18
   Załączniki
   Załączniki do niniejszego protokołu stanowią jego integralną część.
   Artykuł 19
   Poprawki do niniejszego protokołu
   1.   Każda ze Stron może proponować poprawki do niniejszego protokołu.
   2.   Z zastrzeżeniem ust. 3, procedura proponowania, przyjmowania i wejścia w życie poprawek do konwencji, określona w art. 14 ust. 2–5 konwencji, stosuje się odpowiednio do poprawek do niniejszego protokołu.
   3.   Dla celów niniejszego protokołu trzy czwarte Stron wymagane, aby poprawka weszła w życie dla Stron, które ją ratyfikowały, zatwierdziły lub przyjęły, jest obliczane na podstawie liczby Stron w chwili przyjęcia poprawki.
   Artykuł 20
   Rozstrzyganie sporów
   Postanowienia art. 15 konwencji dotyczące rozstrzygania sporów stosują się odpowiednio do niniejszego protokołu.
   Artykuł 21
   Podpisanie
   Niniejszy protokół jest otwarty do podpisania w Kijowie (Ukraina) od dnia 21 do 23 maja 2003 r., a następnie w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku do dnia 31 grudnia 2003 r. dla państw członkowskich Europejskiej Komisji Gospodarczej oraz państw posiadających status doradczy Europejskiej Komisji Gospodarczej, zgodnie z ust. 8 i 11 Rezolucji Rady Gospodarczej i Społecznej nr 36 (IV) z dnia 28 marca 1947 r., oraz dla regionalnych organizacji integracji gospodarczej utworzonych przez suwerenne państwa członkowskie Europejskiej Komisji Gospodarczej, którym to organizacjom ich państwa członkowskie przekazały kompetencje w sprawach uregulowanych przez niniejszy protokół, w tym kompetencje do zawierania traktatów w tych sprawach.
   Artykuł 22
   Depozytariusz
   Funkcję depozytariusza niniejszego protokołu pełni Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych.
   Artykuł 23
   Ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie i przystąpienie
   1.   Niniejszy protokół podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu przez państwa sygnatariuszy i regionalne organizacje integracji gospodarczej, o których mowa w art. 21.
   2.   Niniejszy protokół jest otwarty do przystąpienia dla państw i regionalnych organizacji integracji gospodarczej, o których mowa w art. 21, od dnia 1 stycznia 2004 r.
   3.   Każde z innych państw, niewymienione w ust. 2 powyżej, które jest członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych, może przystąpić do protokołu po zatwierdzeniu przez spotkanie Stron konwencji służące jako spotkanie Stron niniejszego protokołu.
   4.   Każda z regionalnych organizacji integracji gospodarczej, o których mowa w art. 21, która jest Stroną niniejszego protokołu, a której żadne z państw członkowskich nie jest Stroną niniejszego protokołu, jest związana wszystkimi zobowiązaniami wynikającymi z niniejszego protokołu. Jeśli jedno lub więcej państw członkowskich takiej organizacji nie jest Stroną niniejszego protokołu, organizacja taka i jej państwa członkowskie decydują o podziale odpowiedzialności związanej z wypełnieniem zobowiązań wynikających z niniejszego protokołu. W takich przypadkach organizacja i jej państwa członkowskie nie korzystają jednocześnie z uprawnień wynikających z niniejszego protokołu.
   5.   Regionalne organizacje integracji gospodarczej, o których mowa w art. 21, deklarują w swoich dokumentach ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia zakres swoich kompetencji w odniesieniu do spraw uregulowanych przez niniejszy protokół. Organizacje te informują także depozytariusza o wszelkich istotnych zmianach zakresu swoich kompetencji.
   Artykuł 24
   Wejście w życie
   1.   Niniejszy protokół wchodzi w życie dziewięćdziesiątego dnia następującego po dniu złożenia szesnastego dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.
   2.   Dla celów określonych w ust. 1 powyżej żaden dokument złożony przez regionalną organizację integracji gospodarczej, o której mowa w art. 21, nie jest uważany za dodatkowy w stosunku do tych, które złożyły państwa członkowskie takiej organizacji.
   3.   Dla każdego państwa lub regionalnej organizacji integracji gospodarczej, o której mowa w art. 21, które ratyfikują, przyjmują lub zatwierdzają niniejszy protokół albo przystępują do niego po złożeniu szesnastego dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, niniejszy protokół wchodzi w życie dziewięćdziesiątego dnia następującego po dniu złożenia przez to państwo lub organizację dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.
   4.   Niniejszy protokół stosuje się do planów, programów, polityki i ustawodawstwa, których pierwsza oficjalna wersja przygotowawcza zostaje przyjęta w dniu następującym po dniu, w którym niniejszy protokół wchodzi w życie. Jeśli Strona, pod której jurysdykcją ma być przygotowany plan, program, polityka lub ustawodawstwo, jest tą Stroną, do której stosuje się ust. 3, niniejszy protokół stosuje się do planów, programów, polityki i ustawodawstwa, których pierwsza oficjalna wersja przygotowawcza zostaje przyjęta w dniu następującym po dniu, w którym niniejszy protokół wchodzi w życie w stosunku do tej Strony.
   Artykuł 25
   Wystąpienie
   W każdej chwili po upływie czterech lat od daty wejścia w życie niniejszego protokołu w stosunku do danej Strony Strona ta może wystąpić z protokołu poprzez złożenie depozytariuszowi powiadomienia w formie pisemnej. Każde takie wystąpienie nabiera mocy dziewięćdziesiątego dnia następującego po dniu otrzymania powiadomienia przez depozytariusza. Każde takie wystąpienie nie wpływa na stosowanie art. 5–9, 11 i 13 niniejszego protokołu wobec strategicznej oceny oddziaływania na środowisko w ramach niniejszego protokołu, która już się rozpoczęła, ani na stosowanie art. 10 w odniesieniu do powiadomienia, jakie wysłano, lub wniosku, jaki już złożono, zanim takie wystąpienie weszło w życie.
   Artykuł 26
   Teksty autentyczne
   Oryginał niniejszego protokołu, którego teksty w językach angielskim, francuskim i rosyjskim są jednakowo autentyczne, składany jest Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.

      NA DOWÓD TEGO niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni, podpisali niniejszy protokół.
      SPORZĄDZONO w Kijowie (Ukraina), w dniu dwudziestym pierwszym maja dwa tysiące trzeciego roku.

   ZAŁĄCZNIK I
   Wykaz projektów, o których mowa w art. 4 ust. 2

               1.

               Rafinerie ropy naftowej (z wyjątkiem instalacji wytwarzających jedynie smary z ropy naftowej) i instalacje do gazyfikacji i upłynniania węgla lub łupków bitumicznych o wydajności 500 ton lub więcej na dobę.

               2.

               Elektrownie cieplne i inne instalacje energetyczne o wyjściowej mocy cieplnej 300 megawatów lub więcej oraz elektrownie jądrowe i inne reaktory jądrowe (z wyjątkiem instalacji badawczych do produkcji i konwersji materiałów rozszczepialnych i paliworodnych, których moc maksymalna nie przekracza 1 kilowata ciągłego obciążenia cieplnego).

               3.

               Instalacje przeznaczone wyłącznie do produkcji lub wzbogacania paliw jądrowych, do przerobu napromieniowanych paliw jądrowych lub do magazynowania, usuwania i przerobu odpadów promieniotwórczych.

               4.

               Duże instalacje do pierwszego wytopu żeliwa i stali oraz do produkcji metali nieżelaznych.

               5.

               Instalacje do wydobywania azbestu oraz do przerobu i przetwarzania azbestu i produktów zawierających azbest; w odniesieniu do produktów azbestowo-cementowych o rocznej produkcji większej niż 20 000 ton produktu końcowego, w odniesieniu do materiałów ściernych o rocznej produkcji większej niż 50 ton produktu końcowego oraz w odniesieniu do innego wykorzystania azbestu w ilości większej niż 200 ton rocznie.

               6.

               Kombinaty chemiczne.

               7.

               Budowa autostrad, dróg szybkiego ruchu (1), tras dla dalekobieżnego ruchu kolejowego oraz portów lotniczych (2) o podstawowej długości pasa startowego 2 100 m lub więcej.

               8.

               Rurociągi ropy naftowej i gazu o dużych przekrojach.

               9.

               Porty handlowe oraz śródlądowe szlaki wodne i porty śródlądowe, które pozwalają na ruch jednostek pływających o wyporności ponad 1 350 ton.

               10.

               Instalacje do usuwania odpadów przez spalanie, obróbkę chemiczną lub składowanie odpadów toksycznych i niebezpiecznych.

               11.

               Wielkie zapory i zbiorniki wodne.

               12.

               Pobór wód podziemnych w przypadkach, gdy roczna objętość wydobywanej wody wynosi 10 milionów metrów sześciennych lub więcej.

               13.

               Wytwarzanie pulpy drzewnej i papieru w ilości 200 ton lub więcej masy powietrzno-suchej na dobę.

               14.

               Wydobywanie na dużą skalę i przerób na miejscu rud metali lub węgla.

               15.

               Produkcja węglowodorów na pełnym morzu.

               16.

               Duże urządzenia do magazynowania ropy naftowej, produktów petrochemicznych i chemicznych.

               17.

               Wyrąb lasów na dużych powierzchniach.

      (1)  Dla celów niniejszego protokołu:

               —

               „autostrada” oznacza drogę specjalnie zaprojektowaną i zbudowaną dla ruchu pojazdów mechanicznych, która nie obsługuje graniczących z nią posiadłości i która:

                           a)

                           jest wyposażona, wyjąwszy szczególne punkty lub sytuacje chwilowe, w oddzielne jezdnie dla dwu kierunków ruchu rozdzielone od siebie pasem nieprzeznaczonym dla ruchu albo wyjątkowo w inny sposób;

                           b)

                           nie krzyżuje się na jednym poziomie z żadną drogą, torami kolejowymi i tramwajowymi lub przejściami dla pieszych;

                           c)

                           jest specjalnie oznakowana jako autostrada.

               —

               „droga szybkiego ruchu” oznacza drogę zarezerwowaną dla ruchu pojazdów mechanicznych, dostępną tylko z rozjazdów lub z regulowanych skrzyżowań, na której zabronione jest w szczególności zatrzymywanie się i parkowanie na jezdniach.

      (2)  Dla celów niniejszego protokołu „port lotniczy” oznacza port lotniczy, który odpowiada definicji określonej w Konwencji chicagowskiej z 1944 roku powołującej Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego (załącznik 14).
   ZAŁĄCZNIK II
   Wszelkie inne projekty, o których mowa w art. 4 ust. 2

               1.

               Projekty mające na celu restrukturyzację nieruchomości gruntowych na obszarach wiejskich.

               2.

               Projekty mające na celu wykorzystanie ugorów lub terenów o charakterze zbliżonym do naturalnego do intensywnego rolnictwa.

               3.

               Przedsięwzięcia gospodarki wodnej dla rolnictwa, w tym nawadnianie i osuszanie.

               4.

               Instalacje do intensywnej produkcji zwierzęcej (w tym drobiu).

               5.

               Początkowe zalesianie i wylesianie w celu zmiany przeznaczenia gruntów.

               6.

               Intensywna hodowla ryb.

               7.

               Elektrownie jądrowe i inne reaktory jądrowe (1), w tym demontaż i likwidacja takich elektrowni jądrowych lub reaktorów (z wyjątkiem instalacji badawczych do produkcji i konwersji materiałów rozszczepialnych i paliworodnych, których moc maksymalna nie przekracza 1 kilowata ciągłego obciążenia cieplnego), w zakresie nieujętym w załączniku I.

               8.

               Budowa napowietrznych linii elektroenergetycznych o napięciu 220 kV i więcej oraz o długości większej niż 15 km oraz inne przedsięwzięcia służące do przesyłu energii elektrycznej kablami napowietrznymi.

               9.

               Instalacje przemysłowe do produkcji energii elektrycznej, pary i gorącej wody.

               10.

               Instalacje przemysłowe do transportu energii elektrycznej, pary i gorącej wody.

               11.

               Naziemne magazynowanie paliw kopalnych i gazu ziemnego.

               12.

               Podziemne magazynowanie gazów palnych.

               13.

               Przemysłowa produkcja brykietów z węgla kamiennego i brunatnego.

               14.

               Instalacje do produkcji energii wodnej.

               15.

               Instalacje do wykorzystania siły wiatru do produkcji energii (farmy wiatrowe).

               16.

               Instalacje nieujęte w załączniku I, służące:

                           —

                           do produkcji lub wzbogacania paliwa jądrowego,

                           —

                           do przerobu napromieniowanego paliwa jądrowego,

                           —

                           do ostatecznego usuwania napromieniowanego paliwa jądrowego,

                           —

                           wyłącznie do ostatecznego usuwania odpadów radioaktywnych,

                           —

                           wyłącznie do magazynowania (planowanego na ponad 10 lat) napromieniowanych paliw jądrowych w innym obiekcie niż zakład produkcyjny,

                           —

                           do przerobu i magazynowania odpadów radioaktywnych.

               17.

               Kamieniołomy, górnictwo odkrywkowe i wydobycie torfu, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               18.

               Górnictwo głębinowe, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               19.

               Wydobycie kopalin przez pogłębiarki z morza lub rzek.

               20.

               Głębokie wiercenia (zwłaszcza w celu wykorzystania wód geotermalnych, wiercenia w celu magazynowania jądrowych materiałów odpadowych, wiercenia w celu poboru wody), z wyjątkiem wierceń służących do zbadania stabilności gruntu.

               21.

               Naziemne instalacje przemysłowe do wydobycia węgla, ropy naftowej, gazu ziemnego i rud oraz łupków bitumicznych.

               22.

               Kombinaty hutnicze dokonujące pierwszego wytopu żeliwa i stali, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               23.

               Instalacje do produkcji surówki żelaza i stali (wytop pierwotny i wtórny), w tym do odlewania ciągłego.

               24.

               Instalacje do przetwarzania metali żelaznych (walcowanie na gorąco, kuźnie z młotami, stosowanie ochronnych stopowych pokryć metalicznych).

               25.

               Odlewnie metali żelaznych.

               26.

               Instalacje do produkcji surowych metali nieżelaznych z rud, koncentratów lub surowców wtórnych w procesach metalurgicznych, chemicznych lub elektrolitycznych, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               27.

               Instalacje do produkcji hutniczej, w tym do wytwarzania stopów, metali nieżelaznych, łącznie z produktami z odzysku (rafinacja, odlewanie itp.), w zakresie nieujętym w załączniku I.

               28.

               Instalacje do powierzchniowej obróbki metali i tworzyw sztucznych z zastosowaniem procesów elektrolitycznych lub chemicznych.

               29.

               Produkcja i montaż pojazdów mechanicznych oraz produkcja silników do pojazdów mechanicznych.

               30.

               Stocznie.

               31.

               Instalacje do budowy i naprawy samolotów.

               32.

               Produkcja urządzeń kolejowych.

               33.

               Kucie za pomocą materiałów wybuchowych.

               34.

               Instalacje do prażenia lub spiekania rud metali.

               35.

               Koksownie (sucha destylacja węgla).

               36.

               Instalacje do produkcji cementu.

               37.

               Instalacje do produkcji szkła, w tym włókien szklanych.

               38.

               Instalacje do topienia substancji mineralnych, w tym do produkcji włókien mineralnych.

               39.

               Wytwarzanie produktów ceramicznych metodą wypalania, w szczególności dachówek, cegieł, cegieł ogniotrwałych, płytek, wyrobów kamionkowych lub porcelany.

               40.

               Instalacje do produkcji substancji chemicznych lub przerobu półproduktów, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               41.

               Produkcja pestycydów i farmaceutyków, farb i lakierów, elastomerów i nadtlenków.

               42.

               Instalacje do przechowywania ropy naftowej, produktów petrochemicznych lub chemicznych, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               43.

               Produkcja olejów i tłuszczów roślinnych i zwierzęcych.

               44.

               Pakowanie i puszkowanie produktów zwierzęcych i roślinnych.

               45.

               Produkcja nabiału.

               46.

               Warzenie piwa i słodowanie.

               47.

               Produkcja wyrobów cukierniczych i syropów.

               48.

               Ubojnie.

               49.

               Przemysłowe instalacje do produkcji skrobi.

               50.

               Zakłady produkcji mączki rybnej i tranu.

               51.

               Cukrownie.

               52.

               Zakłady przemysłowe do produkcji masy celulozowo-papierniczej, papieru i tektury, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               53.

               Zakłady do wstępnego przerobu lub barwienia włókien i tekstyliów.

               54.

               Garbarnie skór, w tym skór surowych.

               55.

               Instalacje do przerobu i produkcji celulozy.

               56.

               Produkcja i obróbka produktów elastomerowych.

               57.

               Instalacje do produkcji sztucznych włókien mineralnych.

               58.

               Instalacje do odzysku lub niszczenia materiałów wybuchowych.

               59.

               Instalacje do produkcji azbestu i wyrobu produktów zawierających azbest, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               60.

               Szroty.

               61.

               Stanowiska do prób silników, turbin lub reaktorów.

               62.

               Stałe tory wyścigowe i testowe dla pojazdów silnikowych.

               63.

               Rurociągi do transportu gazu lub ropy naftowej, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               64.

               Rurociągi do transportu substancji chemicznych o średnicy powyżej 800 mm i długości powyżej 40 km.

               65.

               Budowa torów kolejowych, intermodalnych urządzeń przeładunkowych i terminali intermodalnych, w zakresie nie ujętym w załączniku I.

               66.

               Budowa torów tramwajów, kolei nadziemnej i podziemnej, linii podwieszanych lub podobnych linii szczególnego rodzaju, wykorzystywanych wyłącznie lub głównie do przewozu pasażerów.

               67.

               Budowa dróg, łącznie ze zmianą przebiegu i/lub poszerzeniem wszelkiej istniejącej drogi, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               68.

               Budowa portów i instalacji portowych, w tym portów rybackich, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               69.

               Budowa śródlądowych dróg wodnych i portów dla śródlądowego ruchu wodnego, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               70.

               Porty handlowe, pirsy do załadunku i rozładunku połączone z portami lądowymi i zewnętrznymi, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               71.

               Urządzenia regulacyjne i przeciwpowodziowe.

               72.

               Budowa portów lotniczych (2) i lotnisk, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               73.

               Instalacje do zagospodarowania odpadów (w tym składowiska), w zakresie nieujętym w załączniku I.

               74.

               Instalacje do spalania lub przeróbki chemicznej odpadów innych niż niebezpieczne.

               75.

               Składnice złomu żelaznego, w tym wraków samochodowych.

               76.

               Miejsca deponowania osadów.

               77.

               Pobór wód podziemnych lub sztuczne zasilanie wód podziemnych, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               78.

               Prace związane z przerzutami zasobów wodnych między zlewniami rzecznymi.

               79.

               Oczyszczalnie ścieków.

               80.

               Zapory i inne instalacje służące do powstrzymywania albo długotrwałego lub stałego przechowywania wody, w zakresie nieujętym w załączniku I.

               81.

               Prace przybrzeżne mające na celu ograniczanie erozji i prace na morzu mogące zmienić linię wybrzeża, np. na skutek budowy grobli, mola, falochronu i innych środków ochrony przed działaniem morza, w tym związane z nimi prace konserwacyjne i naprawcze.

               82.

               Instalacje do długodystansowego transportu wody.

               83.

               Trasy narciarskie, wyciągi narciarskie, kolejki linowe i związane z nimi zmiany.

               84.

               Przystanie jachtowe.

               85.

               Wioski wakacyjne i kompleksy hotelowe poza obszarami miejskimi i związane z nimi zmiany.

               86.

               Stałe kampingi i miejsca postoju przyczep turystycznych.

               87.

               Parki tematyczne.

               88.

               Projekty w zakresie budowy stref przemysłowych.

               89.

               Projekty w zakresie rozwoju miast, w tym budowa centrów handlowych i parkingów.

               90.

               Pozyskanie ziemi z morza.

      (1)  Dla celów niniejszego protokołu elektrownie jądrowe i inne reaktory jądrowe przestają być takimi instalacjami z chwilą, gdy całe paliwo jądrowe i inne elementy skażone radioaktywnie zostały na stałe usunięte z terenu instalacji.

      (2)  Dla celów niniejszego protokołu „port lotniczy” oznacza port lotniczy, który odpowiada definicji określonej w Konwencji chicagowskiej z 1944 roku powołującej Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego (załącznik 14).
   ZAŁĄCZNIK III
   Kryteria ustalania potencjalnie znaczącego wpływu na środowisko, w tym na zdrowie, o którym mowa w art. 5 ust. 1

               1.

               Zgodność planu lub programu z uwzględnieniem aspektów środowiskowych, w tym zdrowotnych, zwłaszcza w związku z działaniami na rzecz zrównoważonego rozwoju.

               2.

               Zakres, w jakim plan lub program tworzy ramy dla projektów lub innych rodzajów działalności, pod względem lokalizacji, charakteru, wielkości i warunków eksploatacji oraz przez rozdział zasobów.

               3.

               Zakres, w jakim plan lub program wpływa na inne plany lub programy, między innymi uporządkowane zgodnie z hierarchią.

               4.

               Problemy środowiskowe, w tym zdrowotne, istotne dla planu lub programu.

               5.

               Charakterystyka wpływu na środowisko, w tym na zdrowie, np. prawdopodobieństwo, okres trwania, częstotliwość, odwracalność, skala i zakres (np. powierzchnia obszaru geograficznego lub liczba ludności, która potencjalnie może być narażona).

               6.

               Zagrożenia dla środowiska, w tym dla zdrowia.

               7.

               Transgraniczny charakter wpływu.

               8.

               Zakres, w jakim plan lub program wpłynie na obszary cenne lub wrażliwe, m.in. na krajobraz o uznanym ochronnym statusie krajowym lub międzynarodowym.

         ZAŁĄCZNIK IV
   Informacje, o których mowa w art. 7 ust. 2

               1.

               Zawartość i główne cele planu lub programu oraz jego związek z innymi planami i programami.

               2.

               Istotne aspekty istniejącego stanu środowiska, w tym zdrowia, i ich potencjalne zmiany w przypadku braku realizacji planu lub programu.

               3.

               Charakterystyka środowiska, w tym zdrowia, na obszarach objętych potencjalnym znaczącym zagrożeniem.

               4.

               Problemy dotyczące środowiska, w tym zdrowia, istotne z punktu widzenia planu lub programu.

               5.

               Cele ochrony środowiska, w tym zdrowia, ustanowione na poziomie międzynarodowym, wspólnotowym lub innym, istotne z punktu widzenia planu lub programu, oraz sposób, w jaki cele te i inne aspekty środowiskowe, w tym zdrowotne, zostały uwzględnione w czasie jego przygotowywania.

               6.

               Potencjalny znaczący wpływ (1) na środowisko, w tym na zdrowie, określony w art. 2 ust. 7.

               7.

               Przewidywane środki zapobiegania, redukcji i łagodzenia wszelkiego znaczącego wpływu na środowisko, w tym na zdrowie, jaki może wyniknąć z realizacji planu lub programu.

               8.

               Opis uzasadnienia wyboru przyjętych rozwiązań alternatywnych oraz opis sposobu, w jaki ocena została wykonana, w tym także wskazanie trudności, takich jak niedostatki techniki lub brak wiedzy, napotkanych podczas gromadzenia wymaganych informacji.

               9.

               Środki przewidziane do monitoringu wpływu na środowisko, w tym na zdrowie, wynikającego z realizacji planu lub programu.

               10.

               Potencjalny znaczący wpływ na środowisko, w tym na zdrowie.

               11.

               Nietechniczne streszczenie przedstawionych informacji.

      (1)  Wpływ ten powinien obejmować skutki wtórne, skumulowane, synergiczne, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i tymczasowe, pozytywne i negatywne.
   ZAŁĄCZNIK V
   Informacje, o których mowa w art. 8 ust. 5

               1.

               Projekt planu lub programu i jego charakterystyka.

               2.

               Organ odpowiedzialny za jego przyjęcie.

               3.

               Przewidziana procedura, w tym:

                           a)

                           rozpoczęcie procedury;

                           b)

                           możliwości udziału społeczeństwa;

                           c)

                           czas i miejsce wszelkiego przewidzianego przesłuchania publicznego;

                           d)

                           organ, od którego można uzyskać istotne informacje i w którym złożono informacje do oceny przez społeczeństwo;

                           e)

                           organ, do którego można składać uwagi lub pytania oraz harmonogram przekazywania uwag lub pytań;

                           f)

                           dostępność danych dotyczących środowiska, w tym zdrowia, istotnych dla projektu planu lub programu.

               4.

               Potencjalna możliwość poddania planu lub programu procedurze oceny transgranicznego wpływu.


title: 2006/379/WE: Decyzja Rady z dnia  29 maja 2006 r.  wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylająca decyzję 2005/930/WE

text:
               31.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 144/21

      DECYZJA RADY

   z dnia 29 maja 2006 r.
   wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylająca decyzję 2005/930/WE
   (2006/379/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (1), a w szczególności jego art. 2 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 21 grudnia 2005 r. Rada przyjęła decyzję 2005/930/WE wykonującą art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylającą decyzję 2005/848/WE (2).

               (2)

               Postanowiono o przyjęciu zaktualizowanej listy osób, grup i podmiotów, do których zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 2580/2001,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Lista zawarta w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 otrzymuje następujące brzmienie:

      „1.   Osoby

                  1)

                  ABOU, Rabah Naami (vel Naami Hamza; vel Mihoubi Faycal; vel Fellah Ahmed; vel Dafri Rèmi Lahdi) ur. 1.2.1966 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  2)

                  ABOUD, Maisi (vel szwajcarski Abderrahmane) ur. 17.10.1964 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  3)

                  AL-MUGHASSIL, Ahmad Ibrahim (vel ABU OMRAN; vel AL-MUGHASSIL, Ahmed Ibrahim) ur. 26.6.1967 w Qatif-Bab al Shamal, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

                  4)

                  AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al Ihsa, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

                  5)

                  AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 w Tarut, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

                  6)

                  ARIOUA, Azzedine ur. 20.11.1960 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  7)

                  ARIOUA, Kamel (vel Lamine Kamel) ur. 18.8.1969 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  8)

                  ASLI, Mohamed (vel Dahmane Mohamed) ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  9)

                  ASLI, Rabah ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  10)

                  ATWA, Ali (vel BOUSLIM, Ammar Mansour; vel SALIM, Hassan Rostom), Liban, ur. w 1960 r. w Libanie; obywatel Libanu

                  11)

                  DARIB, Noureddine (vel Carreto; vel Zitoun Mourad) ur. 1.2.1972 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  12)

                  DJABALI, Abderrahmane (vel Touil) ur. 1.6.1970 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  13)

                  EL-HOORIE, Ali Saed Bin Ali (vel AL-HOURI, Ali Saed Bin Ali; vel EL-HOURI, Ali Saed Bin Ali) ur. 10.7.1965 lub 11.7.1965 w El Dibabiya, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

                  14)

                  FAHAS, Sofiane Yacine ur. 10.9.1971 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  15)

                  IZZ-AL-DIN, Hasan (vel GARBAYA, AHMED; vel SA-ID; vel SALWWAN, Samir), Liban, ur. w 1963 r. w Libanie, obywatel libański

                  16)

                  LASSASSI, Saber (vel Mimiche) ur. 30.11.1970 w Constantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  17)

                  MOHAMMED, Khalid Shaikh (vel ALI, Salem; vel BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; vel HENIN, Ashraf Refaat Nabith; vel WADOOD, Khalid Adbul) ur. 14.4.1965 lub 1.3.1964 w Pakistanie, paszport nr 488555

                  18)

                  MOKTARI, Fateh (vel Ferdi Omar) ur. 26.12.1974 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  19)

                  MUGHNIYAH, Imad Fa'iz (vel MUGHNIYAH, Imad Fayiz), wyższy oficer wywiadu HEZBOLLAH, ur. 7.12.1962 w Tayr Dibba, Liban, paszport nr 432298 (Liban)

                  20)

                  NOUARA, Farid ur. 25.11.1973 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  21)

                  RESSOUS, Hoari (vel Hallasa Farid) ur. 11.9.1968 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  22)

                  SEDKAOUI, Noureddine (vel Nounou) ur. 23.6.1963 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  23)

                  SELMANI, Abdelghani (vel Gano) ur. 14.6.1974 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  24)

                  SENOUCI, Sofiane ur. 15.4.1971 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                  25)

                  SISON, Jose Maria (vel Armando Liwanag, vel Joma, przywódca Komunistycznej Partii Filipin, w tym Nowej Armii Ludowej (NPA)) ur. 8.2.1939 w Cabugao, Filipiny

                  26)

                  TINGUALI, Mohammed (vel Mouh di Kouba) ur. 21.4.1964 w Blida (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

            2.   Grupy i podmioty

                  1)

                  Organizacja Abu Nidal (ANO), (vel Rewolucyjna Rada Fatah, Rewolucyjne Brygady Arabskie, Czarny Wrzesień i Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów)

                  2)

                  Brygada Męczenników Al-Aksa

                  3)

                  Al-Aqsa e.V.

                  4)

                  Al-Takfir i Al-Hijra

                  5)

                  Aum Shinrikyo (vel AUM, vel Aum – Najwyższa Prawda, vel Aleph)

                  6)

                  Babbar Khalsa

                  7)

                  Komunistyczna Partia Filipin, w tym Nowa Armia Ludowa (NPA), Filipiny, powiązana z Jose Marią C. Sisonem (vel Armando Liwanag, vel Joma, przywódca Komunistycznej Partii Filipin, w tym NPA)

                  8)

                  Gama'a al.-Islamiyya (Grupa Islamska), (vel Al.-Gama'a al.-Islamiyya, IG)

                  9)

                  Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód (IBDA-C)

                  10)

                  Hamas (w tym Hamas-Izz al.-Din al.-Qassem)

                  11)

                  Hizbul Mudżahedin (HM)

                  12)

                  Fundacja Ziemi Świętej na rzecz Pomocy i Rozwoju (Holy Land Foundation for Relief and Development)

                  13)

                  Międzynarodowa Federacja Młodzieży Sikh (ISYF)

                  14)

                  Kahane Chai (Kach)

                  15)

                  Siły Zindabad Khalistan (Khalistan Zindabad Force) (KZF)

                  16)

                  Partia Pracujących Kurdystanu (PKK), (vel KADEK; vel KONGRA-GEL)

                  17)

                  Tamilskie Tygrysy (Tygrysy Wyzwolenia Tamilskiego Ilamu, LTTE

                  18)

                  Organizacja Mujahedin-e Khalq (MEK lub MKO) (bez Narodowej Rady Oporu Iranu (NCRI)) (vel Narodowa Armia Wyzwolenia Iranu (NLA, zbrojny odłam MEK), Ludowy Mujahidin Iranu (PMOI), Muzułmańskie Stowarzyszenie Studentów Irańskich)

                  19)

                  Narodowa Armia Wyzwolenia (Ejército de Liberación Nacional)

                  20)

                  Palestyński Front Wyzwolenia (PLF)

                  21)

                  Palestyński Dżihad Islamski (PIJ)

                  22)

                  Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (PFLP)

                  23)

                  Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Dowództwo Generalne, (vel PFLP – Dowództwo Generalne, vel PFLP-GC)

                  24)

                  Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii (FARC)

                  25)

                  Partia/Front/Armia Wyzwolenia Ludu Tureckiego (DHKP-C) (vel Devrimci Sol (Lewica Rewolucyjna), Dev Sol)

                  26)

                  Świetlisty Szlak (SL) (Sendero Luminoso)

                  27)

                  Stichting Al. Aqsa (vel Stichting Al. Aqsa Nederland, vel Al. Aqsa Nederland)

                  28)

                  Zjednoczone Siły Samoobrony Kolumbii/Grupa Kolumbijska (AUC) (Autodefensas Unidas de Colombia)”.

   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się decyzję 2005/930/WE.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna w dniu jej opublikowania.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 29 maja 2006 r.

            W imieniu Rady

         M. BARTENSTEIN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 70. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1957/2005 (Dz.U. L 314 z 30.11.2005, str. 16).

      (2)  Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 64.


title: Decyzja Komisji z dnia 28 czerwca 1995 r. w sprawie zawarcia przez Komisję, w imieniu Wspólnoty Porozumienia Wykonawczego między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej reprezentowaną przez Komisję Wspólnot Europejskich oraz Atomic Energy of Canada Limited wyznaczoną przez rząd Kanady jako instytucję odpowiedzialną za realizację uczestnictwa Kanady w udziale Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w działaniach projektowania inżynierskiego (EDA) dla międzynarodowego eksperymentalnego reaktora termojądrowego (ITER)

text:
Ważna informacja prawna

|

31995D0356

Dziennik Urzędowy L 211 , 06/09/1995 P. 0039 - 0039

		Decyzja Komisjiz dnia 28 czerwca 1995 r.w sprawie zawarcia przez Komisję, w imieniu Wspólnoty Porozumienia Wykonawczego między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej reprezentowaną przez Komisję Wspólnot Europejskich oraz Atomic Energy of Canada Limited wyznaczoną przez rząd Kanady jako instytucję odpowiedzialną za realizację uczestnictwa Kanady w udziale Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w działaniach projektowania inżynierskiego (EDA) dla międzynarodowego eksperymentalnego reaktora termojądrowego (ITER)(95/356/Euratom)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 3,a także mając na uwadze, co następuje:Protokół ustaleń w sprawie współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Kanady w dziedzinie kontrolowanej syntezy jądrowej [1], zawartego w dniu 25 lipca 1995 r.;Umowa między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, Rządem Japonii, Rządem Federacji Rosyjskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o współpracy w działaniach projektowania technicznego (EDA) międzynarodowego eksperymentalnego reaktora termojądrowego (ITER) [2], została zawarta w dniu 21 lipca 1992 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJE:Artykuł 1Porozumienie Wykonawcze między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej reprezentowaną przez Komisję Wspólnot Europejskich oraz Atomic Energy of Canada Limited wyznaczoną przez rząd Kanady jako instytucję odpowiedzialną za realizację uczestnictwa Kanady w udziale Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w działaniach projektowania inżynierskiego (EDA) dla międzynarodowego eksperymentalnego reaktora termojądrowego (ITER), zostaje niniejszym zawarte w imieniu Wspólnoty.Tekst Porozumienia Wykonawczego jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Członek Komisji odpowiedzialny za naukę, badania i rozwój lub wyznaczony przez niego przedstawiciel jest upoważniony do podpisania Porozumienia Wykonawczego do celów związania Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.Sporządzono w Brukseli, dnia 28 czerwca 1995 r.W imieniu RadyEdith CressonPrzewodniczący[1] Dz.U. L 211 z 6.9.1995, str. 31.[2] Dz.U. L 244 z 26.8.1992, str. 13.--------------------------------------------------


title: 2010/31/: Decyzja Rady z dnia 18 stycznia 2010 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów trzech członków i dwóch zastępców członków z Belgii

text:
               20.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 14/8

         DECYZJA RADY
   z dnia 18 stycznia 2010 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów trzech członków i dwóch zastępców członków z Belgii
   (2010/31/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Belgii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               Trzy stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Geerta BOURGEOIS, Dirka VAN MECHELENA i Josa CHABERTA. Dwa stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Evelyne HUYTEBROECK i Pascala SMETA,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają ponownie mianowane w Komitecie Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Geert BOURGEOIS, viceminister-president van de Vlaamse Regering en Vlaams Minister van Bestuurszaken, Binnenlands Bestuur, Inburgering, Toerisme en Vlaamse Rand (zmiana mandatu),

                           —

                           Dirk VAN MECHELEN, Vlaams volksvertegenwoordiger (zmiana mandatu),

                           —

                           Jos CHABERT, opvolger in het Brussels Parlement (zmiana mandatu);

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Yaron PESZTAT, Membre du Parlement de la Région de Bruxelles-Capitale,

                           —

                           Jean-Luc VANRAES, Minister van Financiën, Begroting, Openbaar Ambt en Externe Betrekkingen van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 stycznia 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. ESPINOSA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.