title: Decyzja Rady z dnia 6 czerwca 1978 r. przyjmująca w imieniu Wspólnoty trzy załączniki do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego

text:
Ważna informacja prawna

|

31978D0528

Dziennik Urzędowy L 160 , 17/06/1978 P. 0013 - 0024 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 2 Tom 2 P. 0114  Specjalne wydanie greckie: Rozdział 02 Tom 6 P. 0162  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 2 Tom 2 P. 0114  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 02 Tom 4 P. 0266  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 02 Tom 4 P. 0266

		Decyzja Radyz dnia 6 czerwca 1978 r.przyjmująca w imieniu Wspólnoty trzy załączniki do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego(78/528/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,uwzględniając zalecenie Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:na mocy decyzji 75/199/EWG [1]. Wspólnota zawarła Międzynarodową konwencję dotyczącą uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego oraz przyjęła załącznik do niej dotyczący składów celnych;załączniki do tej konwencji dotyczące formalności celnych poprzedzających złożenie zgłoszenia celnego, czasowego przechowywania towarów oraz wolnych obszarów celnych mogą zostać przyjęte przez Wspólnotę;niemniej jednak wskazane jest, aby przyjęcie tych załączników było uzależnione od pewnych zastrzeżeń, w celu uwzględnienia szczególnych wymogów unii celnej,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Następujące załączniki do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego zostają niniejszym przyjęte w imieniu Wspólnoty:- załącznik A.1 dotyczący formalności celnych poprzedzających złożenie zgłoszenia celnego, z zastrzeżeniami odnośnie do norm 11 oraz 21;- załącznik A.2 dotyczący czasowego przechowywania towarów, z zastrzeżeniami odnośnie do zaleceń praktycznych 10, 13 oraz 21;- załącznik F.1 dotyczący wolnych obszarów celnych, z zastrzeżeniem odnośnie do normy 21.Teksty wyżej wymienionych załączników są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Komisja informuje Sekretariat Generalny Rady Współpracy Celnej o przyjęciu załączników, określonych w art. 1, z zastrzeżeniami podanymi w tym artykule.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 6 czerwca 1978 r.W imieniu RadyK. B. AndersenPrzewodniczący[1] Dz.U. L 100 z 21.4.1975, str. 1--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKMIĘDZYNARODOWA KONWENCJA DOTYCZĄCA UPROSZCZENIA I HARMONIZACJI POSTĘPOWANIA CELNEGOZałączniki A.1, A.2 oraz F.1ZAŁĄCZNIK A.1ZAŁĄCZNIK DOTYCZĄCY FORMALNOŚCI CELNYCH POPRZEDZAJĄCYCH ZŁOŻENIE ZGŁOSZENIA CELNEGOWSTĘPTowary mogą być przywożone do kraju różnymi rodzajami transportu. W celu ochrony interesów skarbu państwa i zapewnienia zgodności z ustawodawstwem krajowym przewoźnik przywożący towary na obszar celny zobowiązany jest do możliwie szybkiego zgłoszenia ich i środków transportu, którymi są przewożone, władzom celnym. Środki niezbędne do kontroli przywozu towarów na obszar celny zależą w znacznym stopniu od położenia geograficznego kraju i innych okoliczności, takich jak główne rodzaje transportu, którymi towary są przywożone do danego kraju.W wielu wypadkach urząd celny, w którym towary powinny być zgłoszone do odprawy celnej i powinno być złożone zgłoszenie celne, znajduje się w miejscu, w którym towary są wprowadzane na obszar celny, jednakże w wielu innych wypadkach właściwy urząd celny mieści się w znacznej odległości od tego miejsca. Jest rzecz istotną, aby władze celne były w stanie kontrolować przekazywanie towarów do właściwego urzędu celnego, w którym towary mają być zgłoszone do odprawy.Interesy władz celnych mogą być zabezpieczone przez nałożenie na przewoźnika określonych obowiązków bądź też przez fizyczny nadzór nad środkami transportu, którymi towary są przywożone na obszar celny.Istotne jest, aby środki te powodowały możliwie najmniejsze niedogodności dla handlu międzynarodowego. Mając to na uwadze, wszelkie formalności, jakie powinien spełnić przewoźnik, powinny być możliwie proste, a informacje ich dotyczące powinny być dostępne dla wszystkich zainteresowanych osób.Niniejszy załącznik nie dotyczy towarów, które są przywożone w ramach postępowania celnego, np. międzynarodowego tranzytu celnego, towarów dostarczanych przez pocztę lub przywożonych w bagażu podróżnych lub też czasowo składowanych; nie dotyczy on również niektórych innych formalności, które mogą mieć zastosowanie w wypadku określonych rodzajów transportu, np. przedstawiania manifestu po przybyciu statku.DEFINICJEW rozumieniu niniejszego załącznika:a) określenie "formalności celne poprzedzające złożenie zgłoszenia celnego" oznacza wszelkie czynności, jakie muszą być dokonane przez osobę, której to dotyczy, oraz przez władze celne w czasie od wprowadzenia towarów na obszar celny do poddania towarów określonemu postępowaniu celnemu;Uwaga:Czasowe składowanie towarów może być uważane za rodzaj postępowania celnego.b) określenie "obszar celny" oznacza obszar, na którym ma pełne zastosowanie prawo celne danego kraju;c) określenie "przewoźnik" oznacza osobę dokonującą przewozu towarów lub odpowiedzialną za dokonywanie operacji transportowych;d) określenie "cła przywozowe i podatki" oznacza cła i wszelkie inne opłaty, podatki, akcyzy lub inne należności pobierane od przywozu lub w związku z przywozem towarów z zagranicy, z wyjątkiem opłat i należności, których wysokość jest ograniczona do przybliżonych kosztów świadczonych usług;e) określenie "zgłoszenie celne" oznacza oświadczenie złożone w formie ustalonej przez władze celne, w którym zainteresowana osoba wskazuje postępowanie celne mające zastosowanie do towarów i podaje informacje, jakich wymagają władze celne do zastosowania tego postępowania;f) określenie "kontrola celna" oznacza środki przyjmowane w celu zapewnienia przestrzegania ustaw i zarządzeń, za których przestrzeganie odpowiedzialna jest administracja celna;g) określenie "osoba" oznacza zarówno osobę fizyczną, jak i prawną, chyba że z kontekstu wynika inaczej.ZASADY1. NormaFormalności celne poprzedzające złożenie zgłoszenia celnego regulowane są przez postanowienia niniejszego załącznika.2. NormaUstawodawstwo krajowe określa warunki, jakie powinny być spełnione oraz formalności, jakich należy dopełnić w odniesieniu do towarów, które są wprowadzane na obszar celny.3. NormaWszelkie towary wprowadzone na obszar celny, niezależnie od tego, czy podlegają cłu przywozowemu i podatkom, podlegają kontroli celnej.4. NormaFormalności celne poprzedzające złożenie zgłoszenia celnego powinny być sprowadzone do minimum niezbędnego do zapewnienia przestrzegania ustaw i zarządzeń, za których przestrzeganie odpowiedzialna jest administracja celna.5. NormaFormalności celne poprzedzające złożenie zgłoszenia celnego powinny być stosowane w jednakowy sposób, niezależnie od kraju pochodzenia towarów lub kraju, z którego zostały przywiezione.WPROWADZENIE TOWARÓW NA OBSZAR CELNYMiejsca, w których towary mogą być wprowadzane na obszar celny6. NormaUstawodawstwo krajowe określa miejsca, w których towary mogą być wprowadzane na obszar celny. Przy określaniu takich miejsc należy uwzględniać wymagania handlu, przemysłu i transportu.Uwaga:Kraje mogą w takim celu ustanowić trasy celne, to znaczy drogi lądowe, trasy kolejowe, szlaki wodne i wszelkie inne drogi (rurociągi itp.), które mogą być używane do przywozu towarów.Obowiązki przewoźnika7. NormaWprowadzenie towarów na obszar celny nakłada na przewoźnika obowiązek dostarczenia ich do właściwego urzędu celnego lub innego miejsca uzgodnionego z administracją celną w stanie nienaruszonym, łącznie z opakowaniami.8. NormaW razie gdy przewóz towarów z miejsca ich wprowadzenia na obszar celny do właściwego urzędu celnego lub innego wyznaczonego miejsca jest zakłócony przez wypadek lub działanie siły wyższej, przewoźnik zobowiązany jest do przyjęcia środków mających na celu niedopuszczenie, aby towary znalazły się w nielegalnym obrocie, i poinformowania władz celnych i innych właściwych władz o rodzaju wypadku i innych okolicznościach, które doprowadziły do przerwania przewozu.Kontrola celna9. NormaKontrola celna przywożonych towarów powinna być sprowadzana do minimum.Uwagi:1. Kontrola celna może objąć przeszukanie środków transportu.2. Władze celne mają prawo do przyjęcia specjalnych środków kontrolnych, stosowanych wyłącznie w określonych strefach, na przykład w strefie przygranicznej.3. Z zasady nie jest konieczne przyjmowanie środków kontrolnych, wymagających wyładunku towarów, nakładania plomb lub znaków rozpoznawczych na środkach transportu lub towarach, lub konwojowanie towarów przez organy celne. Jednakże gdy władze celne uważają, że takie środki kontrolne są niezbędne, powinny stosować je w sposób najmniej uciążliwy dla przewoźnika i władz celnych, z zachowaniemodpowiednich środków zabezpieczających. Plomby celne i inne znaki rozpoznawcze nakładane przez zagraniczne władze celne powinny być w normalnych warunkach uważane za wystarczające, chyba że budzą wątpliwości.ZGŁASZANIE TOWARÓW WŁADZOM CELNYMDokumentacja10. Zalecenie praktyczneW razie gdy właściwy urząd celny, w którym towary mają być zgłoszone, nie znajduje się w miejscu, w którym towary zostały wprowadzone na obszar celny, władze celne nie powinny wymagać przedstawiania jakichkolwiek dokumentów przy wprowadzaniu towarów na obszar celny.Uwaga:W celu ustalenia tożsamości towarów władze celne mogą wymagać przedstawienia dokumentów handlowych, transportowych lub innych dokumentów towarzyszących towarom.11. NormaW razie gdy władze celne wymagają przedstawiania dokumentów przy zgłaszaniu towarów władzom celnym, wymaganie to powinno być ograniczone do informacji niezbędnej do ustalenia tożsamości towarów i środków transportu.Uwaga:Informacje takie można zazwyczaj uzyskać z dokumentów handlowych i transportowych, które mogą się różnić w zależności od rodzaju transportu. Władze celne nie powinny w normalnych warunkach domagać się przedstawiania informacji wykraczającej poza opis towarów i opakowań (oznakowanie i numery, ilość i rodzaj) oraz tożsamości środków transportu. Niektóre umowy międzynarodowe ustalają maksimum informacji, jaka może być wymagana (np. kraj może być umawiającą się stroną załącznika nr 9 do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym lub Konwencji o ułatwieniu międzynarodowego transportu morskiego).12. Zalecenie praktyczneGdy dokumenty przedstawione władzom celnym sporządzone są w języku, który nie jest zazwyczaj używany w tym celu, lub w języku, który nie jest językiem kraju przywozu, nie należy w zasadzie domagać się tłumaczenia szczegółowych danych zawartych w tych dokumentach.Właściwość i godziny urzędowania urzędów celnych13. NormaWładze celne powinny określić urzędy celne, w których towary mogą być zgłaszane do odprawy celnej. Przy określaniu właściwości takich urzędów i ich godzin urzędowania należy uwzględniać wymagania handlu, przemysłu i transportu.Uwagi:1. W niektórych krajach właściwość urzędów jest ustalana w zależności od trasy celnej i jej znaczenia.2. Tam gdzie jest to niezbędne, właściwość urzędu celnego może być ograniczona do pewnych rodzajów transportu lub pewnych kategorii towarów lub też miejsca przeznaczenia towarów (np. strefa przygraniczna lub strefa przemysłowa).14. Zalecenie praktyczneGdy odpowiednie urzędy celne znajdują się na wspólnej granicy, władze celne obu krajów powinny skorelować godziny urzędowania i właściwość tych urzędów.Uwaga:W niektórych wypadkach na wspólnej granicy organizowana jest wspólna kontrola celna, a urzędy celne obu krajów są zlokalizowane w tym samym miejscu lub w tym samym budynku.Przybycie towarów poza godzinami urzędowania15. NormaWładze celne powinny ustalić, jakie środki powinny być przyjęte przez przewoźnika, aby uniemożliwić dopuszczenie towarów do nielegalnego obrotu na obszarze celnym, gdy towary zostały przywiezione do urzędu poza godzinami urzędowania.Uwaga:Można domagać się od przewoźnika, aby złożył towary w określonym miejscu w urzędzie celnym lub w jego sąsiedztwie.16. Zalecenie praktyczneNa wniosek przewoźnika i z przyczyn uznanych za ważne przez władze celne należy zezwalać, aby formalności poprzedzające złożenie zgłoszenia celnego były, w miarę możności, dopełniane poza godzinami urzędowania urzędu celnego, z tym, że wszelkimi kosztami powstałymi z tego tytułu można obciążyć przewoźnika.WYŁADUNEKMiejsce wyładunku17. NormaUstawodawstwo krajowe określa miejsca właściwe do wyładunku.18. Zalecenie praktyczneNa wniosek osoby zainteresowanej i z przyczyn uznanych za ważne przez władze celne powinny one zezwolić na wyładunek towarów w innym miejscu niż miejsce ustalone do wyładunku; wszelkimi kosztami z tym związanymi można obciążyć osobę zainteresowaną.Uwaga:Towary mogą być wyładowywane, w zależności od okoliczności, w siedzibie osoby zainteresowanej, w miejscu wyposażonym w odpowiednie urządzenia lub w jakimkolwiek miejscu będącym pod dozorem celnym.Początek wyładunku19. Zalecenie praktyczneNależy zezwalać na rozpoczęcie wyładunku natychmiast po przybyciu środka transportu na miejsce wyładunku.20. Zalecenie praktyczneNa wniosek osoby zainteresowanej i z przyczyn uznanych za ważne przez władze celne powinny one w miarę możliwości zezwalać, aby rozładunek odbywał się poza godzinami urzędowania urzędu celnego; wszelkimi kosztami z tym związanymi można obciążyć osobę zainteresowaną.TOWARY USZKODZONE, ZNISZCZONE LUB UTRACONE21. NormaNależy udzielać pełnego lub częściowego zwolnienia od cła przywozowego i podatków w odniesieniu do towarów uszkodzonych, zniszczonych lub utraconych na skutek wypadku lub działania siły wyższej w trakcie załatwiania formalności celnych poprzedzających złożenie zgłoszenia celnego, pod warunkiem że fakty zostały przedstawione w sposób zadowalający władze celne.Uwaga:Na wniosek osoby zainteresowanej pozostałości towarów, o których mowa w niniejszej normie, mogą być:a) odprawione ostatecznie w stanie, w jakim aktualnie się znajdują, lubb) powrotnie wywiezione, lubc) pozbawione wartości handlowej pod kontrolą celną bez obciążenia skarbu państwa jakimikolwiek kosztami, lubd) za zgodą władz celnych przekazane na rzecz skarbu państwa bez obciążenia skarbu państwa jakimikolwiek kosztami.ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA PŁATNOŚĆ CŁA PRZYWOZOWEGO I PODATKÓW22. NormaUstawodawstwo krajowe określa osobę lub osoby odpowiedzialne za płatność cła przywozowego i podatków w odniesieniu do towarów wprowadzonych na obszar celny, które nie zostały zgłoszone władzom celnym zgodnie z warunkami i formalnościami poprzedzającymi złożenie zgłoszenia celnego.INFORMACJE DOTYCZĄCE FORMALNOŚCI CELNYCH POPRZEDZAJĄCYCH ZŁOŻENIE ZGŁOSZENIA CELNEGO23. NormaWładze celne zapewniają, aby odpowiednie informacje dotyczące formalności celnych poprzedzających złożenie zgłoszenia celnego były powszechnie dostępne dla wszystkich zainteresowanych osób.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK A.2ZAŁĄCZNIK DOTYCZĄCY CZASOWEGO PRZECHOWYWANIA TOWARÓWWSTĘPIstotne jest, aby towary przywiezione z zagranicy mogły być rozładowane ze środka transportu w możliwie najkrótszym czasie. Uznając ten fakt władze celne wprowadziły ustalenia, zgodnie z którymi rozładunek towarów może rozpocząć się w możliwie najkrótszym czasie po przywiezieniu, przy spełnieniu minimum formalności, pod warunkiem że zabezpieczone są interesy skarbu państwa.Pomiędzy przywozem towarów z zagranicy a złożeniem stosownego zgłoszenia celnego może upłynąć, z różnych przyczyn, pewien czas. W takich sytuacjach władze celne stawiają wymóg, aby towary pozostawały pod kontrolą celną i w tym celu były zazwyczaj składowane, do czasu złożenia zgłoszenia celnego, w wyznaczonych miejscach. Miejsca te określane są jako magazyny celne i mogą to być budynki bądź zamknięte lub otwarte obszary.Postanowień niniejszego załącznika nie stosuje się do towarów złożonych w składach celnych lub wolnych obszarach celnych.DEFINICJEDo celów niniejszego załącznika:a) określenie "czasowe przechowywanie towarów" oznacza przechowywanie towarów pod kontrolą celną do czasu złożenia zgłoszenia celnego w pomieszczeniach oraz na wyznaczonych przez organy celne zamkniętych lub otwartych obszarach (zwanych dalej magazynami celnymi);b) określenie "cła i podatki przywozowe" oznacza cła i wszelkie inne płatności, podatki, opłaty lub inne należności pobierane od przywozu towarów lub w związku z przywozem towarów, z wyjątkiem opłat i należności, których wysokość jest ograniczona do przybliżonych kosztów świadczonych usług;c) określenie "zgłoszenie celne" oznacza oświadczenie złożone w formie ustalonej przez organy celne, poprzez które zainteresowane osoby wskazują procedurę celną jaka ma być zastosowana do towarów i podają informacje, jakich wymagają organy celne dla zastosowania tej procedury;d) określenie "kontrola celna" oznacza środki stosowane w celu zapewnienia zgodności z prawem i przepisami, za przestrzeganie których odpowiedzialne są organy celne;e) określenie "zabezpieczenie" oznacza środki, które zapewniają wypełnienie zobowiązań wobec organów celnych i są przez te organy uznane. Zabezpieczenie określane jest jako "generalne", gdy gwarantuje wypełnienie zobowiązań wynikających z szeregu operacji;f) określenie "osoba" oznacza zarówno osobę fizyczną, jak i prawną, chyba że z kontekstu wynika inaczej.ZASADY1. NormaPrzepisy niniejszego załącznika regulują czasowe przechowywanie towarów.2. NormaUstawodawstwo krajowe określa warunki i formalności, jakie mają być spełnione w odniesieniu do towarów złożonych w magazynie celnym.ZAKRES STOSOWANIA3. NormaWładze celne zezwalają na tworzenie magazynów celnych, gdy uznają, że jest to konieczne ze względu na potrzeby handlu i przemysłu.Uwagi:1. Zgodnie z postanowieniami ustawodawstwa krajowego magazyny mogą być prowadzone przez władze celne, przez inne władze albo przez osoby fizyczne lub prawne.2. Magazyny celne mogą być dostępne dla wszystkich importerów i innych osób uprawnionych do dysponowania towarami przywiezionymi z zagranicy lub korzystanie z nich może być zastrzeżone dla określonych osób.4. NormaCzasowe przechowywanie towarów określone jest w odniesieniu do wszystkich rodzajów towarów, bez względu na ilość, kraj pochodzenia czy kraj, z którego towary zostały przywiezione. Towary stanowiące zagrożenie, które mogą oddziaływać na inne towary lub wymagają odpowiednich urządzeń, mogą być jednak złożone tylko w magazynach celnych specjalnie przystosowanych do ich przechowywania.5. NormaJedynym dokumentem wymaganym przy umieszczaniu towarów w magazynie celnym jest dokument stosowany do opisu towarów przy okazywaniu ich organom celnym.PROWADZENIE MAGAZYNÓW6. NormaWładze celne określają wymogi dotyczące budowy, rozmieszczenia i prowadzenia magazynów celnych, a także zasady składowania towarów, prowadzenia ewidencji i księgowości oraz sprawowania kontroli celnej.Uwagi:1. W celu kontroli organy celne mogą w szczególności:- prowadzić lub domagać się prowadzenia ewidencji towarów znajdujących się w magazynach (przez prowadzenie specjalnych rejestrów lub odpowiedniej dokumentacji);- sprawować dozór nad magazynami celnymi na stałe lub sporadycznie;- wymagać, aby magazyny były zabezpieczone podwójnymi zamknięciami (zamknięciem przez zainteresowaną osobę oraz zamknięciem celnym);- przeprowadzać od czasu do czasu spisy kontrolne towarów znajdujących się w magazynie celnym.2. Zazwyczaj wymagane jest, aby towary były przechowywane w pomieszczeniach zamkniętych. Jednakże towary przestrzenne lub ciężkie oraz towary obciążone niskim cłem i przez to stanowiące niewielkie ryzyko dla skarbu państwa są często składowane na obszarach otwartych, pozostających pod dozorem celnym.7. NormaUstawodawstwo krajowe określa osobę lub osoby odpowiedzialne za płatność wszelkich ceł i podatków przywozowych ciążących na towarach umieszczonych w magazynie celnym, które nie są rozliczone zgodnie z wymogami władz celnych.8. NormaGdy od władz lub osoby prowadzącej magazyn celny wymagane jest zabezpieczenie, władze celne przyjmują zabezpieczenie generalne.9. Zalecenie praktyczneWysokość zabezpieczenia powinna być możliwie niska i uwzględniać cło i podatki przywozowe, którymi mogą być obciążone towary.10. Zalecenie praktyczneWładze celne nie powinny domagać się składania zabezpieczenia w przypadku gdy magazyn celny znajduje się pod odpowiednim dozorem celnym, a zwłaszcza gdy ma zamknięcie celne.DOZWOLONE CZYNNOŚCI11. NormaW celu sporządzenia zgłoszenia celnego zezwala się każdej osobie uprawnionej do dysponowania towarami znajdującymi się w magazynie celnym na:a) sprawdzanie towarów;b) ważenie;c) pobieranie próbek po opłaceniu za nie cła i podatku przywozowego, o ile są one wymagane.12. NormaTowary przechowywane w magazynach celnych są poddawane zwykłym czynnościom niezbędnym do zachowania ich w niezmienionym stanie.Uwaga:Zwykłe czynności, niezbędne do zachowania towaru w niezmienionym stanie, mogą obejmować czyszczenie, trzepanie, odkurzanie, sortowanie, naprawę lub zmianę uszkodzonych opakowań.13. Zalecenie praktyczneZgodnie z warunkami określonymi przez władze celne powinno się zezwalać na to, aby towary przechowywane w magazynie celnym mogły być poddane zwykłym czynnościom ułatwiającym podjęcie ich z magazynu i ich dalszy przewóz.Uwaga:Czynności te mogą obejmować sortowanie, grupowanie, ważenie, znakowanie, metkowanie. Mogą również polegać na łączeniu różnych przesyłek towarów przeznaczonych do dalszego przewozu z zastosowaniem jednego dokumentu przewozowego i/lub jednego dokumentu celnego (zbiorczego).OKRES CZASOWEGO PRZECHOWYWANIA TOWARÓW14. NormaOkreślony w ustawodawstwie krajowym okres przechowywania towarów jest wystarczająco długi, aby importer mógł dopełnić niezbędnych formalności przy umieszczeniu towarów pod procedurą celną.Uwaga:Okres ten może być różny, w zależności od wykorzystywanego środka transportu, a w przypadku towarów przywożonych drogą morską może być znacznej długości.15. Zalecenie praktyczneNa wniosek zainteresowanej osoby i z przyczyn uznanych przez władze celne za ważne powinny one przedłużyć pierwotnie ustalony okres.ZEPSUCIE SIĘ, USZKODZENIE, UTRATA, ZNISZCZENIE LUB ZRZECZENIE SIĘ TOWARÓW16. NormaW przypadku zepsucia się, uszkodzenia lub zniszczenia towarów na skutek wypadku lub działania siły wyższej przed podjęciem ich z magazynu celnego, zezwala się na ich odprawę celną tak jak gdyby zostały przywiezione w stanie zepsutym, uszkodzonym lub zniszczonym.17. NormaTowary znajdujące się w magazynie celnym, które uległy zniszczeniu lub zostały bezpowrotnie stracone na skutek wypadku lub działania siły wyższej, nie podlegają cłu i podatkom przywozowym, jeżeli zniszczenie lub utrata zostały stwierdzone w należyty sposób, zgodnie z wymogami władz celnych.W razie odprawy celnej ostatecznej w przywozie wszelkie resztki lub odpady pozostałe po zniszczeniu podlegają cłu i podatkom przywozowym, jakie byłyby zastosowane do takich resztek i odpadów przywiezionych w tym stanie.18. NormaNa wniosek osoby uprawnionej do dysponowania towarami przechowywanymi w magazynie celnym zezwala się na zrzeczenie się ich, w całości lub częściowo, na rzecz skarbu państwa lub na to, aby były one zniszczone albo pozbawione wartości handlowej pod kontrolą celną, w zależności od decyzji władz celnych. Tego rodzaju zrzeczenie się lub zniszczenie nie obciąża skarbu państwa żadnymi kosztami.W razie odprawy celnej ostatecznej w przywozie wszelkie resztki lub odpady pozostałe po zniszczeniu podlegają cłu i podatkom przywozowym, jakie byłyby zastosowane do takich resztek i odpadów przywiezionych w tym stanie.PODEJMOWANIE TOWARÓW Z MAGAZYNU CELNEGO19. NormaZezwala się każdej osobie uprawnionej do dysponowania towarami na podejmowanie ich z magazynu celnego, pod warunkiem zastosowania się w każdym przypadku do wymogów i formalności.Uwaga:Władze celne mogą żądać od zainteresowanej osoby udokumentowania jej prawa do dysponowania towarami.TOWARY NIEPODJĘTE Z MAGAZYNU CELNEGO20. NormaUstawodawstwo krajowe określa tryb postępowania, jaki stosuje się, gdy towary nie zostaną podjęte w wyznaczonym terminie.21. Zalecenie praktyczneW przypadku gdy towary niepodjęte z magazynu celnego są sprzedawane przez organy celne, wpływy z takiej sprzedaży, po potrąceniu należnego cła i podatku przywozowego oraz wszelkich innych należności i poniesionych kosztów, powinny być – o ile jest to możliwe – przekazane osobie lub osobom upoważnionym do ich otrzymania lub zachowane do ich dyspozycji przez określony czas.INFORMACJE DOTYCZĄCE CZASOWEGO PRZECHOWYWANIA TOWARÓW22. NormaWładze celne zapewniają, aby wszelkie stosowne informacje dotyczące czasowego przechowywania towarów były łatwo dostępne dla zainteresowanych osób.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK F.1ZAŁĄCZNIK DOTYCZĄCY WOLNYCH OBSZARÓW CELNYCHWSTĘPWiele państw dawno uznało za konieczne wspieranie rozwoju swojego handlu zagranicznego, jak również wymiany międzynarodowej w ogóle, poprzez nieograniczone zwolnienie od ceł i podatków przywozowych towarów wprowadzanych na tę część ich terytorium, gdzie powszechnie uznaje się je za znajdujące się poza obszarem celnym. Towary te nie podlegają zwyczajowej kontroli celnej.W niniejszym załączniku ta część terytorium określana jest jako "wolny obszar celny", choć w niektórych krajach znana jest również pod innymi nazwami, np. "wolny port", "skład wolnocłowy".Można dokonać rozróżnienia między handlowym i przemysłowym wolnym obszarem celnym. W handlowych wolnych obszarach celnych dozwolone czynności są zwykle ograniczone do czynności niezbędnych dla zabezpieczenia towarów oraz zwykłych rodzajów działań, przeprowadzanych w celu poprawy opakowania lub wartości handlowej towaru lub w celu przygotowania ich do transportu. W przemysłowych wolnych obszarach celnych dozwolone są czynności przetwórcze.Jakkolwiek towary wprowadzone do wolnego obszaru celnego uważane są powszechnie, jeśli chodzi o cła i podatki przywozowe, za znajdujące się poza obszarem celnym, to pewne postanowienia ustanowione przez dane państwo mogą nadal mieć zastosowanie, np. zakazy i ograniczenia wynikające z ustawodawstwa krajowego. Organy celne przeprowadzają również określone kontrole w wolnych obszarach celnych w celu zapewnienia, aby czynności podejmowane w tych wolnych obszarach celnych zgodne były z określonymi wymogami.Towary wprowadzane do wolnego obszaru celnego z obszaru celnego kwalifikują się zazwyczaj do zwolnienia od cła lub zwrotu ceł i podatków przywozowych, a także opłat i podatków wewnętrznych, udzielanych w wywozie.Jeżeli zezwala się, aby towary, które nie zostały przetworzone w wolnym obszarze celnym, były wprowadzane na obszar celny w celu dokonania odprawy ostatecznej, to towary podlegają wówczas cłom i podatkom przywozowym tak jakby były przywiezione bezpośrednio z zagranicy. Jednakże w przypadku towarów pochodzenia zagranicznego, przetworzonych w wolnym obszarze celnym, oraz w przypadku wykorzystania towarów pochodzenia krajowego, a także w przypadku towarów przywiezionych z zagranicy po uiszczeniu ceł i podatków przywozowych, w odniesieniu do których zostało udzielone zwolnienie lub zwrot ceł i podatków przywozowych w momencie ich wprowadzania do strefy wolnocłowej, stosuje się specjalne zasady wymiaru cła, określone ustawodawstwem krajowym.W niektórych krajach ułatwienia celne, porównywalne do tych, które są charakterystyczne dla wolnych obszarów celnych, są przyznawane na całym ich terytorium, w związku ze stosowaniem innych procedur celnych, takich jak skład celny, zwrot cła, odprawa czasowa w celu przetworzenia w kraju przywozu czy tranzyt celny.DEFINICJEW rozumieniu niniejszego załącznika:a) określenie "wolny obszar celny" oznacza tę część terytorium państwa, gdzie wszelkie wprowadzane towary uważane są powszechnie, jeśli chodzi o cło i podatki przywozowe, za znajdujące się poza obszarem celnym i niepodlegające zwyczajowej kontroli celnej.Uwaga:Można dokonać rozróżnienia między handlowym i przemysłowym wolnym obszarem celnym. W handlowym wolnym obszarze celnym przechowywane są towary oczekujące dalszego nimi rozporządzania i wszelkie przetworzenie lub produkcja są zwykle zakazane. Towary znajdujące się w przemysłowym wolnym obszarze celnym mogą podlegać dozwolonym czynnościom przetwórczym;b) określenie "obszar celny" oznacza terytorium, na którym w pełni mają zastosowanie przepisy prawa celnego danego państwa;c) określenie "cła i podatki przywozowe" oznacza cła i wszelkie inne płatności, podatki, opłaty lub inne należności pobierane od przywozu towarów lub w związku z przywozem towarów, z wyjątkiem opłat i należności, których wysokość jest ograniczona do przybliżonych kosztów świadczonych usług;d) określenie "kontrola celna" oznacza środki przyjmowane w celu zapewnienia zgodności z prawem i przepisami, za przestrzeganie których odpowiedzialne są organy celne;e) określenie "osoba" oznacza zarówno osobę fizyczną, jak i prawną, chyba że z kontekstu wynika inaczej.ZASADA1. NormaPostanowienia niniejszego załącznika regulują przepisy celne stosowane w wolnych obszarach celnych.USTANOWIENIE WOLNYCH OBSZARÓW CELNYCH2. NormaUstawodawstwo krajowe określa wymogi dotyczące ustanawiania wolnych obszarów celnych, rodzaju towarów, które mogą być wprowadzone na taki obszar, a także rodzaje czynności, którym mogą być poddane towary w nich się znajdujące.Uwagi:1. Zazwyczaj wolne obszary celne ustanawiane są w portach morskich, rzecznych i lotniczych oraz miejscach posiadających podobne zalety geograficzne.2. Zgodnie z postanowieniami ustawodawstwa krajowego wolne obszary celne mogą być zarządzane przez władze celne, inne władze lub przez osoby fizyczne lub prawne.3. NormaWładze celne ustalają wymogi dotyczące budowy i rozmieszczenia wolnych obszarów celnych oraz zasady kontroli celnej.Uwagi:1. Władze celne mogą wymagać, aby wolne obszary celne były zamknięte. Mogą też wprowadzać ograniczenia w sposobach dostępu do nich oraz ustalać godziny urzędowania.2. Do celów kontroli władze celne mogą w szczególności:- utrzymywać dostęp do wolnych obszarów celnych pod stałym lub przejściowym nadzorem;- wymagać od osób wprowadzających towary do wolnego obszaru celnego, aby prowadziły ewidencję umożliwiającą kontrolę obiegu towarów;- dokonywać kontroli przechowywanych towarów w celu zapewnienia, aby były one poddane tylko dozwolonym czynnościom i aby nie dokonano wprowadzenia towarów niedozwolonych.4. NormaWładze celne mają prawo przeprowadzić w każdej chwili kontrolę towarów składowanych w pomieszczeniach osób wprowadzających towary do wolnego obszaru celnego.5. Zalecenie praktyczneDopuszczenie do wolnego obszaru celnego nie powinno by uwarunkowane wprowadzeniem do niego lub składowaniem w nim określonej ilości towarów.6. NormaZezwala się na wprowadzanie do wolnego obszaru celnego nie tylko towarów bezpośrednio przywożonych z zagranicy, ale również towarów wprowadzanych z obszaru celnego danego państwa.Uwaga:Towary wprowadzane z obszaru celnego danego państwa mogą być zarówno towarami dopuszczonymi do wolnego obrotu, jak również towarami objętymi czasowym zwolnieniem od ceł i podatków przywozowych lub towarami poddanymi przetworzeniu.7. NormaTowary dopuszczone do wolnego obszaru celnego, uprawnione do zwolnienia od ceł i podatków przywozowych lub ich zwrotu w przypadku wywozu, kwalifikuje się do takiego zwolnienia lub zwrotu natychmiast po wprowadzeniu ich do wolnego obszaru celnego.8. NormaTowary dopuszczone do wolnego obszaru celnego, uprawnione do zwolnienia od opłat i podatków wewnętrznych lub ich zwrotu w przypadku wywozu, kwalifikuje się do takiego zwolnienia lub zwrotu po wprowadzeniu ich do wolnego obszaru celnego.Uwaga:Zwolnienie lub zwrot zazwyczaj przyznawane są natychmiast po wprowadzeniu towarów do wolnego obszaru celnego. W szczególnych przypadkach zwolnienie lub zwrot mogą być uwarunkowane wywozem towarów z terytorium państwa. Wyjątkowo może być również wymagany dowód przybycia towarów do kraju przeznaczenia.9. NormaKraj pochodzenia towarów, kraj, z którego towary przybyły lub kraj przeznaczenia nie stanowi wyłącznej przyczyny odmowy dopuszczenia do wolnego obszaru celnego.10. NormaFakt, iż towary podlegają ograniczeniom i zakazom innym niż te, które nałożone zostały z powodu moralności lub porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego, ochrony zdrowia lub higieny, przepisów weterynaryjnych lub fitosanitarnych czy ochrony praw patentowych, znaków handlowych oraz praw autorskich, nie stanowi wyłącznej przyczyny odmowy dopuszczenia towarów przywożonych z zagranicy do wolnego obszaru celnego.11. Zalecenie praktyczneTowary stanowiące zagrożenie, które mogą oddziaływać na inne towary, lub które wymagają specjalnych urządzeń, powinny być dopuszczane jedynie do wolnych obszarów celnych specjalnie do tego przystosowanych.WPROWADZENIE DO WOLNEGO OBSZARU CELNEGO12. NormaJeżeli organom celnym musi być przedłożony dokument dotyczący towarów wprowadzanych do wolnego obszaru celnego bezpośrednio z zagranicy, bez przekraczania obszaru celnego danego państwa, władze celne nie wymagają dokumentów innych niż handlowe lub oficjalne (faktura handlowa, list przewozowy, zlecenie spedycyjne itp.), zawierające podstawowe dane dotyczące tych towarów.13. Zalecenie praktyczneDopuszczenie do wolnego obszaru celnego towarów wprowadzonych z obszaru celnego danego państwa lub będących w tranzycie nie powinno pociągać za sobą wypełniania innego dokumentu niż zgłoszenie celne, zwykle wymagane na danym obszarze, obejmujące wywóz, powrotny wywóz lub tranzyt towarów.14. NormaPrzy dopuszczaniu towarów do wolnego obszaru celnego władze celne nie wymagają zabezpieczenia.15. NormaPrzy przeprowadzaniu kontroli towarów przeznaczonych do wprowadzenia do wolnego obszaru celnego, władze celne podejmują tylko takie działania, jakie są niezbędne do zapewnienia zgodności z prawem i przepisami, za przestrzeganie których odpowiedzialne są organy celne.Uwaga:Organy celne mogą zwłaszcza upewniać się, że dane towary mogą być wprowadzane do wolnego obszaru celnego oraz, że zastosowano się do wszelkich zakazów i ograniczeń.CZYNNOŚCI DOZWOLONE16. NormaPoza załadunkiem, rozładunkiem, przeładunkiem lub składowaniem, towary dopuszczone do handlowego wolnego obszaru celnego mogą podlegać czynnościom niezbędnym do ich zabezpieczenia, a także zwyczajowym czynnościom mającym na celu poprawę ich opakowania, jakości handlowej lub przygotowania ich do transportu, jak np. dzielenie towarów masowych, segregowanie sztuk ładunku, sortowanie i klasyfikowanie oraz przepakowywanie.17. NormaCzynności przetwarzania, którym mogą być poddane towary dopuszczone do przemysłowego wolnego obszaru celnego, ustalane są przez odpowiednie władze w sposób ogólny i/lub szczegółowo w regulaminie mającym zastosowanie na terenie całego wolnego obszaru celnego lub w pozwoleniach przyznawanych danemu przedsiębiorstwu, które wykonuje te czynności.Uwaga:Prawo do wykonywania czynności przetwarzania może być uwarunkowane uznaniem przez właściwe władze, że proponowane czynności są korzystne dla gospodarki kraju.TOWARY ZUŻYWANE W WOLNYM OBSZARZE CELNYM18. NormaUstawodawstwo krajowe określa przypadki, w których towary, które mają być zużyte w wolnym obszarze celnym, mogą być zwolnione od ceł i podatków oraz ustala wymogi, jakie muszą być spełnione.Uwagi:1. Towary te mogą być zwolnione nie tylko od ceł i podatków przywozowych, ale również od opłat i podatków wewnętrznych.2. Od cła i podatków może być także zwolniony sprzęt wykorzystywany wyłącznie w wolnym obszarze celnym do transportu, składowania lub przetwarzania towarów.PRZENIESIENIE PRAWA WŁASNOŚCI19. NormaZezwala się na przeniesienie praw własności na towary wprowadzone do wolnego obszaru celnego.Uwagi:1. Sprzedaż detaliczna w ramach wolnego obszaru celnego może być zabroniona.2. Towary wprowadzone do wolnego obszaru celnego mogą być wykorzystane do zaopatrzenia samolotów i statków.ZNISZCZENIE20. NormaZezwala się na zniszczenie lub pozbawienie wartości handlowej pod kontrolą celną towarów wprowadzonych do wolnego obszaru celnego.OKRES POZOSTAWANIA TOWARÓW W WOLNYM OBSZARZE CELNYM21. NormaOkres pozostawania towarów w wolnym obszarze celnym nie jest ograniczony.WYPROWADZENIE Z WOLNEGO OBSZARU CELNEGO22. NormaJeżeli organom celnym musi być przedłożony dokument dotyczący towarów, które po ich wyprowadzeniu z wolnego obszaru celnego są wysłane bezpośrednio za granicę bez przekraczania obszaru celnego danego państwa, władze celne nie wymagają innych dokumentów poza dokumentami handlowymi lub oficjalnymi (np. faktura handlowa, list przewozowy, zlecenie spedycyjne itp.), zawierającymi podstawowe dane dotyczące tych towarów.23. NormaJedynym zgłoszeniem wymaganym w stosunku do towarów wyprowadzanych z wolnego obszaru celnego i wprowadzanych do obszaru celnego danego państwa jest zgłoszenie celne, zwyczajowo wymagane dla procedury celnej, do której przeznaczone są dane towary.24. Zalecenie praktyczneWobec towarów wyprowadzonych z wolnego obszaru celnego do obszaru celnego danego państwa powinno być możliwe zastosowanie warunkowego zwolnienia lub obowiązujących procedur przetwarzania na warunkach określonych dla towarów bezpośrednio przywożonych z zagranicy.25. NormaUstawodawstwo krajowe określa datę, jaką należy przyjąć przy ustalaniu wartości i ilości towarów wyprowadzanych z wolnego obszaru celnego w celu dokonania odprawy ostatecznej, oraz określa stawki cła i podatków przywozowych, mających do nich zastosowanie.26. NormaUstawodawstwo krajowe określa zasady stosowane przy wymierzaniu cła i podatków przywozowych, pobieranych od towarów wyprowadzonych w celu dokonania odprawy ostatecznej po poddaniu ich czynnościom lub przetworzeniu w wolnym obszarze celnym.Uwagi:1. Wysokość ceł i podatków przywozowych, pobieranych od towarów przeznaczonych do odprawy ostatecznej po przetworzeniu w wolnym obszarze celnym, może być ograniczona do kwoty ceł i podatków przywozowych nakładanych na zużytkowane towary pochodzenia zagranicznego, według stanu, w jakim były one wprowadzone do wolnego obszaru celnego. W przypadku wykorzystania towarów pochodzenia krajowego lub towarów przywiezionych z zagranicy po uiszczeniu ceł i podatków przywozowych, kwota ta powiększana jest o sumę wszelkich zwolnień lub zwrotów wewnętrznych opłat i podatków lub ceł i podatków przywozowych, przyznanych w momencie wprowadzenia tych towarów do wolnego obszaru celnego.2. W stosunku do urządzeń, które były wykorzystywane do przetworzenia towarów w wolnym obszarze celnym, a które zostały zwolnione od ceł i podatków przywozowych, może być ustanowiona specjalna procedura wymiaru cła lub podatków.ZNIESIENIE WOLNEGO OBSZARU CELNEGO27. NormaW przypadku zniesienia wolnego obszaru celnego wyznacza się odpowiednio wystarczający czas, aby zainteresowane osoby mogły zadyspo nować swoim towarem.INFORMACJA DOTYCZĄCA WOLNEGO OBSZARU CELNEGO28. NormaWładze celne zapewniają, aby wszelkie stosowne informacje dotyczące przepisów celnych, mających zastosowanie wobec wolnych obszarów celnych, były łatwo dostępne dla zainteresowanych osób.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2015/900 z dnia 8 czerwca 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (EaSI)

text:
                  12.6.2015

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 147/19

            DECYZJA RADY (UE) 2015/900
      z dnia 8 czerwca 2015 r.
      w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (EaSI)
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 lit. d), art. 149, art. 153 ust. 2 lit. a), art. 175 akapit trzeci i art. 218 ust. 9,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

                  (2)

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

                  (3)

                  Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

                  (4)

                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013 (3) zostało włączone do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 151/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. (4).

                  (5)

                  Ograniczony udział Norwegii w programie należy rozszerzyć na oś Progress.

                  (6)

                  Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie tej rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2015 r.

                  (7)

                  Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 czerwca 2015 r.

               W imieniu Rady

            D. REIZNIECE-OZOLA

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

         (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

         (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych („EaSI”) i zmieniające decyzję nr 283/2010/UE ustanawiającą Europejski instrument mikrofinansowy na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 238).

         (4)  Dz.U. L 342 z 27.11.2014, s. 61.

         PROJEKT
         DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2015
         z dnia
         zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
         WSPÓLNY KOMITET EOG,
         uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych („EaSI”) i zmieniające decyzję nr 283/2010/UE ustanawiającą Europejski instrument mikrofinansowy na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego (1) zostało włączone do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 151/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. (2).

                     (2)

                     Ograniczony udział Norwegii w programie należy rozszerzyć na oś Progress.

                     (3)

                     Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie tej rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2015 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         W art. 15 ust. 8 protokołu 31 do Porozumienia EOG słowa „osi EURES” zastępuje się słowami „osiach Progress i EURES”.
         Artykuł 2
         Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*).
         Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
         Artykuł 3
         Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  Sekretarze

                  Wspólnego Komitetu EOG

            (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 238.

            (2)  Dz.U. L 342 z 27.11.2014, s. 61.

            (*)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: 2006/519/WE: Decyzja Rady z dnia  24 lipca 2006 r.  zmieniająca art. 35 dodatku 6 regulaminu pracowniczego mającego zastosowanie do pracowników Europolu

text:
               26.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 203/10

      DECYZJA RADY

   z dnia 24 lipca 2006 r.
   zmieniająca art. 35 dodatku 6 regulaminu pracowniczego mającego zastosowanie do pracowników Europolu
   (2006/519/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając dodatek 6 regulaminu pracowniczego mającego zastosowanie do pracowników Europolu, przewidziany w Akcie Rady z dnia 3 grudnia 1998 r. (1), w szczególności dotyczący programu emerytalnego,
   a także mając na uwadze, że ponowna ocena, o której mowa w art. 35 ust. 2 wspomnianego dodatku 6, okazała się zbędna, natomiast procedura obliczania wartości ubezpieczeń przewidziana w art. 35 ust. 1 wspomnianego dodatku 6 powinna być kontynuowana,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Artykuł 35 ust. 2 i 3 dodatku 6 regulaminu pracowniczego mającego zastosowanie do pracowników Europolu uchyla się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2004 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia i zostaje opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lipca 2006 r.

            W imieniu Rady

         K. RAJAMÄKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 26 z 30.1.1999, str. 23. Akt ostatnio zmieniony Aktem Zarządu Europolu z dnia 29 września 2005 r. (Dz.U. C 68 z 21.3.2006, str. 1).


title: Decyzja dyrektora Europolu z dnia 29 marca 2016 r. w sprawie wykonania decyzji zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. w sprawie przyjęcia warunków i procedur określonych przez Europol w odniesieniu do opodatkowania poborów i wynagrodzeń wypłacanych pracownikom Europolu na rzecz Europolu

text:
               4.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/3

         DECYZJA DYREKTORA EUROPOLU
   z dnia 29 marca 2016 r.
   w sprawie wykonania decyzji zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. w sprawie przyjęcia warunków i procedur określonych przez Europol w odniesieniu do opodatkowania poborów i wynagrodzeń wypłacanych pracownikom Europolu na rzecz Europolu
   (2016/C 282/03)
   DYREKTOR EUROPOLU,
   uwzględniając decyzję Rady z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiającą Europejski Urząd Policji („Europol”) (1) (zwaną dalej „decyzją o Europolu”), w szczególności jej art. 57 ust. 5, art. 62 i 63,
   uwzględniając protokół sporządzony na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 41 ust. 3 Konwencji o Europolu w sprawie przywilejów i immunitetów Europolu, członków jego organów, zastępców dyrektorów oraz pracowników (2), w szczególności jego art. 10,
   uwzględniając decyzję zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. w sprawie przyjęcia warunków i procedur określonych przez Europol w odniesieniu do opodatkowania poborów i wynagrodzeń wypłacanych pracownikom Europolu na rzecz Europolu (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               1.

               Zgodnie z art. 57 ust. 5 decyzji o Europolu regulamin pracowniczy Europolu (4) i inne stosowne akty prawne nadal mają zastosowanie do pracowników, którzy nie zostali zatrudnieni zgodnie z art. 57 ust. 2 decyzji o Europolu.

               2.

               Artykuł 57 ust. 5 decyzji o Europolu stanowi, że w drodze odstępstwa od przepisów rozdziału 5 regulaminu pracowniczego Europolu do pracowników Europolu ma zastosowanie wskaźnik procentowy rocznego dostosowania wysokości wynagrodzeń ustalony przez Radę zgodnie z art. 65 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (5).

               3.

               Artykuł 57 ust. 5 decyzji Europolu dotyczy jedynie tych elementów wynagrodzenia pracowników, o których mowa w rozdziale 5 (art. 43–55) regulaminu pracowniczego Europolu, i nie obejmuje opodatkowania poborów i wynagrodzeń wypłacanych pracownikom Europolu podlegających regulaminowi pracowniczemu Europolu na rzecz Europolu.

               4.

               W świetle zmienionej procedury, o której mowa w art. 57 ust. 5 decyzji o Europolu, dotyczącej dostosowania wysokości wynagrodzeń, art. 3a załącznika do wymienionej wyżej decyzji zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. upoważnia dyrektora Europolu do dostosowania – ze skutkiem od dnia 1 lipca 2010 r., a następnie co roku – wartości podanych w art. 4 cytowanego załącznika, o taki sam procent, jaki zastosowano zgodnie z art. 57 ust. 5 decyzji o Europolu.

               5.

               Roczne dostosowanie wynagrodzenia, o którym mowa w art. 57 ust. 5 decyzji o Europolu, zostało przeprowadzone przez Europol z mocą wsteczną od dnia 1 lipca 2011 r. (6) w oparciu o dane liczbowe określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 422/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. dostosowującym ze skutkiem od dnia 1 lipca 2011 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (7).

               6.

               Roczne dostosowanie wynagrodzenia, o którym mowa w art. 57 ust. 5 decyzji o Europolu, zostało przeprowadzone przez Europol z mocą wsteczną od dnia 1 lipca 2012 r. (8) w oparciu o dane liczbowe określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 423/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. dostosowującym ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (9).

               7.

               Roczne dostosowanie wynagrodzenia, o którym mowa w art. 57 ust. 5 decyzji o Europolu, zostało przeprowadzone przez Europol z mocą wsteczną od dnia 1 lipca 2013 r. (10) w oparciu o dane liczbowe określone w rozporządzeniu Rady (UE) nr 1416/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie dostosowania ze skutkiem od dnia 1 lipca 2013 r. współczynników korygujących mających zastosowanie do wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej (11).

               8.

               Roczne dostosowanie wynagrodzenia, o którym mowa w art. 57 ust. 5 decyzji o Europolu, zostało przeprowadzone przez Europol z mocą wsteczną od dnia 1 lipca 2014 r. w oparciu o dane liczbowe określone w rocznej aktualizacji współczynników korygujących mających zastosowanie do wynagrodzeń i emerytur urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej z dnia 12 grudnia 2014 r. (12).

               9.

               Stawka opodatkowania mająca zastosowanie do pracowników Europolu podlegających regulaminowi pracowniczemu Europolu powinna zostać zmieniona, aby odzwierciedlić dostosowanie wysokości wynagrodzeń zgodnie z art. 57 ust. 5 decyzji o Europolu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Z mocą od dnia 1 lipca 2011 r.:

               —

               zastosowanie mają wartości, o których mowa w art. 4 załącznika do decyzji zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. w wersji zaktualizowanej decyzją dyrektora Europolu z dnia 18 kwietnia 2014 r. w sprawie wykonania decyzji zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. (13).

         Artykuł 2
   Z mocą od dnia 1 lipca 2012 r.:

               —

               wartość, o której mowa w pierwszym zdaniu art. 4 załącznika do decyzji zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r., zastępuje się kwotą 121,45 EUR;

               —

               wartości w walucie euro podane w tabeli zawartej w art. 4 załącznika do decyzji zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. zastępuje się następująco:

                           —

                           8 % dla kwot od 122,42 EUR do 2 156,39 EUR

                           —

                           10 % dla kwot od 2 156,40 EUR do 2 970,10 EUR

                           —

                           12,5 % dla kwot od 2 970,11 EUR do 3 403,88 EUR

                           —

                           15 % dla kwot od 3 403,89 EUR do 3 865,63 EUR

                           —

                           17,5 % dla kwot od 3 865,64 EUR do 4 299,45 EUR

                           —

                           20 % dla kwot od 4 299,46 EUR do 4 719,95 EUR

                           —

                           22,5 % dla kwot od 4 719,96 EUR do 5 153,75 EUR

                           —

                           25 % dla kwot od 5 153,76 EUR do 5 574,25 EUR

                           —

                           27,5 % dla kwot od 5 574,26 EUR do 6 008,04 EUR

                           —

                           30 % dla kwot od 6 008,05 EUR do 6 428,55 EUR

                           —

                           32,5 % dla kwot od 6 428,56 EUR do 6 862,35 EUR

                           —

                           35 % dla kwot od 6 862,36 EUR do 7 283,52 EUR

                           —

                           40 % dla kwot od 7 283,53 EUR do 7 717,35 EUR

                           —

                           45 % dla kwot powyżej 7 717,36 EUR

         Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu przez dyrektora.

      Sporządzono w Hadze dnia 29 marca 2016 r.

         Rob WAINWRIGHT

            Dyrektor Europolu

      (1)  Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37.

      (2)  Dz.U. C 221 z 19.7.1997, s. 2.

      (3)  Dz.U. C 65 z 28.2.2001, s. 6.

      (4)  Akt Rady z dnia 3 grudnia 1998 r. ustanawiający regulamin pracowniczy mający zastosowanie do pracowników Europolu (Dz.U. C 26 z 30.1.1999, s. 23).

      (5)  Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1).

      (6)  Zawiadomienie o dostosowaniu wynagrodzeń podstawowych i dodatków pracowników Europolu podlegających regulaminowi pracowniczemu Europolu zgodnie z art. 57 ust. 5 [decyzji] Rady ze skutkiem od dnia 1 lipca 2011 r., 1 lipca 2012 r., 1 lipca 2013 r. i 1 lipca 2014 r. (Dz.U. C 282 z 4.8.2016, s. 6.).

      (7)  Dz.U. L 129 z 30.4.2014, s. 5.

      (8)  Zob. przypis 6.

      (9)  Dz.U. L 129 z 30.4.2014, s. 12.

      (10)  Zob. przypis 6.

      (11)  Dz.U. L 353 z 28.12.2013, s. 24.

      (12)  Dz.U. C 444 z 12.12.2014, s. 10.

      (13)  Dz.U. C 211 z 5.7.2014, s. 13.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1988 z dnia 22 października 2015 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem, z drugiej strony

text:
               6.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 290/4

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1988
   z dnia 22 października 2015 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (1), z drugiej strony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, w związku z art. 31 ust. 1,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217, w związku z art. 218 ust. 5 i art. 218 ust. 8 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 czerwca 2013 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Kosowem w sprawie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu (zwanego dalej „Układem”). Negocjacje zakończyły się pomyślnie parafowaniem Układu w dniu 25 lipca 2014 r.

               (2)

               Między Unią a Kosowem istnieją silne więzi i podzielane wspólnie wartości oraz wola zacieśnienia tych więzi i ustanowienia bliskich i długotrwałych stosunków opartych na zasadzie wzajemności i wspólnoty interesów; powinny one umożliwić Kosowu dalsze zacieśnienie i zintensyfikowanie relacji z Unią.

               (3)

               „Pierwsze porozumienie w sprawie zasad normalizacji stosunków” zostało osiągnięte w dniu 19 kwietnia 2013 r. w ramach wspieranego przez UE dialogu.

               (4)

               Układ przewiduje utworzenie stowarzyszenia między Unią a Kosowem charakteryzującego się wzajemnością praw i obowiązków, wspólnymi działaniami i szczególnymi procedurami. Zawiera on także przepisy wchodzące w zakres stosowania tytułu V rozdział 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) dotyczącego wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii. Decyzja o podpisaniu Układu powinna zatem zostać oparta na podstawie prawnej przewidującej utworzenie stowarzyszenia, która umożliwia Unii podejmowanie zobowiązań we wszystkich dziedzinach objętych Traktatami, oraz na podstawie prawnej dotyczącej umów w obszarach objętych tytułem V rozdział 2 TUE.

               (5)

               Układ jest podpisywany i zawierany wyłącznie w imieniu UE. Zobowiązania i współpraca, które ma podjąć Unia na podstawie tego Układu, dotyczą wyłącznie obszarów objętych dorobkiem prawnym UE lub istniejącymi politykami Unii. Podpisanie i zawarcie tego Układu wyłącznie w imieniu UE nie narusza charakteru ani zakresu stosowania jakichkolwiek podobnych układów, które mogą zostać wynegocjowane w przyszłości. Nie wpływa także na uprawnienia instytucji UE powierzone im na mocy Traktatów ani na stanowiska instytucji UE i państw członkowskich w sprawie kompetencji. Układ zakłada szeroko zakrojoną współpracę w różnych obszarach polityki, w tym w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych.

               (6)

               Podpisanie Układu nie wpływa na stanowiska państw członkowskich w sprawie statusu Kosowa, odnośnie czego podejmą one decyzje zgodnie ze swoją praktyką krajową i prawem międzynarodowym.

               (7)

               Ponadto żaden termin, żadne sformułowanie ani żadna definicja użyte w niniejszej decyzji i w Układzie, ani odwołanie się do koniecznych podstaw prawnych podpisania Układu nie stanowią uznania przez Unię Kosowa za niepodległe państwo ani nie stanowią uznania Kosowa za taki podmiot przez poszczególne państwa członkowskie, chyba że dokonały tego kroku wcześniej. W związku z tym Unia powinna złożyć deklarację w tym zakresie w momencie podpisania niniejszego Układu.

               (8)

               Podpisanie Układu w odniesieniu do kwestii wchodzących w zakres kompetencji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej podlega odrębnej procedurze.

               (9)

               Należy podpisać Układ,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii, Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Kosowem w odniesieniu do części objętych TEU oraz Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tego Układu (2).
   Artykuł 2
   Niniejszym zatwierdza się, w imieniu Unii, deklarację w imieniu Unii dołączoną do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja nie wpływa na stanowiska państw członkowskich ani stanowisko Unii w sprawie statusu Kosowa.
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Układu w imieniu Unii.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. ETGEN

            Przewodniczący

      (1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

      (2)  Tekst Układu zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jego zawarcia.

      Deklaracja w imieniu Unii

         „Decyzja o podpisaniu Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie, w tym podstawy prawne wykorzystane na potrzeby zawarcia Układu, nie wpływa na stanowiska państw członkowskich w sprawie statusu Kosowa ani nie stanowi uznania Kosowa (1) przez Unię za niepodległe państwo, ani nie stanowi uznania Kosowa za taki podmiot przez poszczególne państwa członkowskie, chyba że dokonały tego kroku wcześniej.”

         (1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.


title: 2014/694/UE: Decyzja Rady z dnia 29 września 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów trzech członków i dwóch zastępców członków z Francji

text:
               3.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 289/22

         DECYZJA RADY
   z dnia 29 września 2014 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów trzech członków i dwóch zastępców członków z Francji

      (2014/694/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rząduFrancji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Trzy stanowiska członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Brunona BOURGA-BROCA, Michela DELEBARRE'A i Jeana-Louisa JOSEPHA.

               (3)

               Dwa stanowiska zastępcy członka zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Jeana-Michela DACLINA i Claudine LEDOUX,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowiska członka:

                           —

                           Bruno BOURG-BROC, Conseiller municipal de Châlons-en-Champagne (zmiana mandatu),

                           —

                           Michel DELEBARRE, Conseiller municipal de Dunkerque (zmiana mandatu),

                           —

                           Françoise MESNARD, Maire de Saint-Jean d'Angély;

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępcy członka:

                           —

                           Karine DOGNIN-SAUZE, Adjointe au Maire de Lyon,

                           —

                           Dominique LEVEQUE, Maire d'Aÿ.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli 29 września 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: 2014/719/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUTM MALI/3/2014 z dnia 9 października 2014 r. w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) oraz uchylająca decyzję EUTM MALI/1/2014

text:
               18.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/49

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUTM MALI/3/2014
   z dnia 9 października 2014 r.
   w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) oraz uchylająca decyzję EUTM MALI/1/2014

      (2014/719/WPZiB)

   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/34/WPZiB z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (1), a w szczególności jej art. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W myśl art. 5 ust. 1 decyzji 2013/34/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB), zgodnie z art. 38 Traktatu o Unii Europejskiej, do podejmowania stosownych decyzji dotyczących sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego w odniesieniu do EUTM Mali, w tym decyzji w sprawie mianowania kolejnych dowódców misji UE.

               (2)

               W dniu 18 marca 2014 r. KPiB przyjął decyzję EUTM MALI/1/2014 (2) w sprawie mianowania generała brygady Marca RUDKIEWICZA dowódcą misji UE dla EUTM Mali.

               (3)

               W dniu 26 września 2014 r. Hiszpania wskazała generała brygady Alfonsa GARCÍĘ-VAQUERO PRADALA jako kandydata na nowego dowódcę misji UE dla EUTM Mali w miejsce generała brygady Marca RUDKIEWICZA.

               (4)

               W dniu 30 września 2014 r. Komitet Wojskowy UE zalecił mianowanie przez KPiB generała brygady Alfonsa GARCÍI-VAQUERO PRADALA dowódcą misji UE dla EUTM Mali w miejsce generała brygady Marca RUDKIEWICZA.

               (5)

               Należy uchylić decyzję EUTM MALI/1/2014.

               (6)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu ani we wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Generał brygady Alfonso GARCÍA-VAQUERO PRADAL zostaje niniejszym mianowany od dnia 24 października 2014 r. dowódcą misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali).
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się decyzję EUTM MALI/1/2014.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 października 2014 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 14 z 18.1.2013, s. 19.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUTM Mali/1/2014 z dnia 18 marca 2014 r. w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (Dz.U. L 95 z 29.3.2014, s. 30).