title: Decyzja Rady z dnia 9 kwietnia 2014 r. zmieniająca załączniki I, II i III do decyzji 2011/432/UE w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej Konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny

text:
               16.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 113/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 kwietnia 2014 r.
   zmieniająca załączniki I, II i III do decyzji 2011/432/UE w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej Konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny
   (2014/218/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 3 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. b) i art. 218 ust. 8 akapit drugi zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik I do decyzji Rady 2011/432/UE (2) zawiera oświadczenia, które mają być złożone przez Unię w momencie zatwierdzania Konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny (zwanej dalej „konwencją”) zgodnie z art. 63 tej konwencji.

               (2)

               Załącznik II do decyzji 2011/432/UE zawiera zastrzeżenie, które ma być zgłoszone przez Unię w momencie zatwierdzania konwencji zgodnie z art. 62 tej konwencji.

               (3)

               Załącznik III do decyzji 2011/432/UE zawiera oświadczenia, które mają być złożone przez Unię w momencie zatwierdzania konwencji zgodnie z art. 63 tej konwencji.

               (4)

               Konieczna jest zmiana załączników I, II i III do decyzji 2011/432/UE przed złożeniem przez Unię instrumentu zatwierdzenia konwencji, ze względu na przystąpienie Chorwacji do Unii w dniu 1 lipca 2013 r. oraz poinformowanie przez kilka państw członkowskich o zmianach w zakresie zastrzeżenia i oświadczeń ich dotyczących.

               (5)

               Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2011/432/UE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               załącznik I zastępuje się tekstem zamieszczonym w załączniku I do niniejszej decyzji;

               2)

               załącznik II zastępuje się tekstem zamieszczonym w załączniku II do niniejszej decyzji;

               3)

               załącznik III zastępuje się tekstem zamieszczonym w załączniku III do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         D. KOURKOULAS

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 17 kwietnia 2013 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Decyzja Rady z dnia 9 czerwca 2011 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej Konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny (Dz.U. L 192 z 22.7.2011, s. 39).

      ZAŁĄCZNIK I

            „ZAŁĄCZNIK I

               Oświadczenia Unii Europejskiej w momencie zatwierdzania Konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny (zwanej dalej »Konwencją«) zgodnie z art. 63 Konwencji

            A.   OŚWIADCZENIE, O KTÓRYM MOWA W ART. 59 UST. 3 KONWENCJI, DOTYCZĄCE KOMPETENCJI UNII EUROPEJSKIEJ W SPRAWACH UREGULOWANYCH W KONWENCJI

                        1.

                        Unia Europejska oświadcza, że posiada kompetencje we wszystkich sprawach uregulowanych w Konwencji. Państwa członkowskie zostają związane Konwencją na skutek jej zatwierdzenia przez Unię Europejską.

                        2.

                        Do Unii Europejskiej należą obecnie Królestwo Belgii, Republika Bułgarii, Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Irlandia, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Chorwacji, Republika Włoska, Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Węgry, Republika Malty, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska, Rumunia, Republika Słowenii, Republika Słowacka, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

                        3.

                        Niniejsze oświadczenie nie ma jednak zastosowania do Królestwa Danii zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

                        4.

                        Niniejsze oświadczenie nie ma zastosowania do terytoriów państw członkowskich, do których nie ma zastosowania Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zob. art. 355 tego Traktatu), i pozostaje bez uszczerbku dla dokumentów lub stanowisk, które mogą zostać przyjęte na podstawie Konwencji przez zainteresowane państwa członkowskie w imieniu i w interesie tych terytoriów.

                        5.

                        Stosowanie Konwencji we współpracy między organami centralnymi należeć będzie do zadań organów centralnych każdego z państw członkowskich Unii Europejskiej. W związku z powyższym w każdym przypadku, gdy organ centralny jednego z Umawiających się Państw będzie musiał skontaktować się z organem centralnym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, powinien on kontaktować się bezpośrednio z zainteresowanym organem centralnym. Państwa członkowskie Unii Europejskiej będą również uczestniczyć, jeżeli uznają to za stosowne, we wszelkich komisjach specjalnych, które mogą otrzymać zadanie prowadzenia działań następczych w związku ze stosowaniem Konwencji.

                  B.   OŚWIADCZENIE, O KTÓRYM MOWA W ART. 2 UST. 3 KONWENCJI
            Unia Europejska oświadcza, że rozszerzy zakres stosowania rozdziałów II i III Konwencji na zobowiązania alimentacyjne między małżonkami i byłymi małżonkami.”

      ZAŁĄCZNIK II

            „ZAŁĄCZNIK II

               Zastrzeżenie Unii Europejskiej w momencie zatwierdzania Konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny (zwanej dalej »Konwencją«) zgodnie z art. 62 Konwencji

            Unia Europejska składa następujące zastrzeżenie przewidziane w art. 44 ust. 3 Konwencji:
            Republika Czeska, Republika Estońska, Republika Grecka, Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Węgry, Królestwo Niderlandów, Rzeczpospolita Polska, Republika Słowenii, Republika Słowacka, Królestwo Szwecji oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej sprzeciwiają się korzystaniu z języka francuskiego w kontaktach między organami centralnymi.
            Republika Francuska i Wielkie Księstwo Luksemburga sprzeciwiają się korzystaniu z języka angielskiego w kontaktach między organami centralnymi.”

      ZAŁĄCZNIK III

            „ZAŁĄCZNIK III

               Oświadczenia Unii Europejskiej w momencie zatwierdzania Konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny (zwanej dalej »Konwencją«) zgodnie z art. 63 Konwencji

            1.   OŚWIADCZENIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 11 UST. 1 LIT. g) KONWENCJI
            Unia Europejska oświadcza, że w niżej wymienionych państwach członkowskich wniosek inny niż wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. a) oraz w art. 10 ust. 2 lit. a) Konwencji zawiera informacje lub dokumenty określone dla każdego z wymienionych państw członkowskich:

               Królestwo Belgii:

                        —

                        Dla wniosków przewidzianych w art. 10 ust. 1 lit. e) i f) oraz w art. 10 ust. 2 lit. b) i c) — pełny tekst decyzji w formie poświadczonego odpisu (poświadczonych odpisów).

               Republika Czeska:

                        —

                        Pełnomocnictwo udzielone organowi centralnemu przez wnioskodawcę na podstawie art. 42.

               Republika Federalna Niemiec:

                        —

                        Obywatelstwo, zawód wyuczony lub zawód wykonywany wierzyciela, a w stosownych przypadkach także imię, nazwisko i adres jego prawnego przedstawiciela.

                        —

                        Obywatelstwo, zawód wyuczony lub zawód wykonywany dłużnika, o ile są one znane wierzycielowi.

                        —

                        W przypadku wniosku złożonego przez instytucję prawa publicznego wypłacającą świadczenia, która dochodzi należności alimentacyjnych w związku z przeniesieniem uprawnień, imię, nazwisko i dane kontaktowe osoby, której roszczenia zostały przeniesione.

                        —

                        W przypadku indeksacji dotyczącej roszczenia wymagalnego — metodę indeksacji i, jeśli istnieje obowiązek uiszczenia ustawowych odsetek, ich ustawową stawkę oraz datę początku obowiązku ich naliczania.

               Królestwo Hiszpanii:

                        —

                        Obywatelstwo wierzyciela

                        —

                        Obywatelstwo dłużnika

                        —

                        Numer dokumentu tożsamości (dowodu osobistego lub paszportu) zarówno wierzyciela, jak i dłużnika.

               Republika Francuska:

            Do wniosków, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. e) i f) oraz w art. 10 ust. 2 lit. b) i c), dołącza się orzeczenie w sprawie świadczeń alimentacyjnych, o którego zmianę się wnioskuje.

               Republika Chorwacji:

            I.   Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. b)

                        1.

                        Wniosek o wykonanie orzeczenia wydanego lub uznanego w Republice Chorwacji jako w państwie, do którego skierowano wniosek, musi zawierać:

                                    —

                                    szczegóły dotyczące sądu, który wydał to orzeczenie, oraz datę wydania orzeczenia,

                                    —

                                    dane rachunku bankowego wierzyciela (numer rachunku, nazwę banku, numer IBAN).

                        2.

                        Jeżeli wnioskodawca jest osobą nieletnią, wniosek musi być podpisany przez jego pełnomocnika prawnego.
                        Do wniosku o wykonanie orzeczenia wydanego lub uznanego w Republice Chorwacji jako w państwie, do którego skierowano wniosek, muszą być dołączone następujące dokumenty:

                                    —

                                    oryginał nakazu egzekucyjnego lub oryginał orzeczenia sądu, lub poświadczony odpis orzeczenia sądu wraz z poświadczeniem jego wykonalności,

                                    —

                                    szczegółowy wykaz zaległych płatności, o spłatę których się występuje,

                                    —

                                    w przypadkach gdy do wymagalnego wniosku stosuje się indeksację — metoda obliczania tej indeksacji oraz w przypadkach obowiązku uiszczania odsetek ustawowych — wskazanie ustawowej stopy procentowej oraz daty rozpoczęcia naliczania miesięcznych odsetek,

                                    —

                                    dane rachunku bankowego, na który należy przekazywać przyznane środki,

                                    —

                                    oficjalne tłumaczenie wszystkich dokumentów na język chorwacki dokonane przez tłumacza przysięgłego,

                                    —

                                    pełnomocnictwo udzielone organowi centralnemu przez wnioskodawcę na podstawie art. 42 konwencji.

                  II.   Wnioski przewidziane w art. 10 ust. 1 lit. c) i d)

                        1.

                        Wniosek o wydanie orzeczenia w Republice Chorwacji jako w państwie, do którego skierowano wniosek, musi zawierać:

                                    —

                                    wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów,

                                    —

                                    okres, za który żąda się alimentów,

                                    —

                                    informacje o statusie osobistym i społecznym wnioskodawcy (dziecka i rodzica, z którym dziecko mieszka),

                                    —

                                    informacje o statusie osobistym i społecznym dłużnika, tj. rodzica, z którym dziecko nie mieszka, oraz o liczbie osób otrzymujących już alimenty od dłużnika, o ile informacje te są dostępne wnioskodawcy.

                        2.

                        Wniosek musi być osobiście podpisany przez wnioskodawcę lub, jeżeli wnioskodawca jest osobą nieletnią, przez jego pełnomocnika prawnego.
                        Do wniosku o wydanie orzeczenia w Republice Chorwacji jako w państwie, do którego skierowano wniosek, muszą być dołączone następujące dokumenty:

                                    —

                                    dokumenty potwierdzające pokrewieństwo między dzieckiem a rodzicem; stan cywilny lub partnerski wnioskodawcy i dłużnika; akt urodzenia dziecka, jeżeli rodzicielstwo należy ustalić jako kwestię wstępną,

                                    —

                                    zaświadczenie o rozwiązaniu małżeństwa,

                                    —

                                    decyzja odpowiedniego organu o pieczy nad dzieckiem lub orzeczenie o przyznaniu opieki nad dzieckiem,

                                    —

                                    dokument, na podstawie którego obliczono indeksację kwoty alimentów (jeżeli przewidują to przepisy w państwie występującym z wnioskiem),

                                    —

                                    oficjalne tłumaczenie wszystkich dokumentów na język chorwacki dokonane przez tłumacza przysięgłego,

                                    —

                                    pełnomocnictwo udzielone organowi centralnemu przez wnioskodawcę na podstawie art. 42 konwencji.

                  III.   Wnioski na podstawie art. 10 ust. 1 lit. e) i f)

                        1.

                        Wniosek o zmianę orzeczenia musi zawierać:

                                    —

                                    nazwę sądu, który wydał orzeczenie, o zmianę którego składany jest wniosek, lub nazwę organu, przed którym zawarto porozumienie o alimentach,

                                    —

                                    datę wydania orzeczenia lub zawarcia porozumienia oraz numer tego orzeczenia lub porozumienia,

                                    —

                                    imiona i nazwiska stron postępowania oraz ich daty urodzenia,

                                    —

                                    zmiany w sytuacji osoby otrzymującej alimenty, dłużnika, wierzyciela i osoby sprawującej opiekę nad dzieckiem, łącznie z faktem wydania nowego orzeczenia lub zawarcia nowego porozumienia w sprawie opieki nad dzieckiem, zmiany wysokości kosztów utrzymana i inne okoliczności uzasadniające zmianę orzeczenia,

                                    —

                                    wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów,

                                    —

                                    dane rachunku bankowego wierzyciela (numer rachunku, nazwę banku, numer IBAN).

                        2.

                        Wniosek musi być osobiście podpisany przez wnioskodawcę lub, jeżeli wnioskodawca jest osobą nieletnią, przez jego pełnomocnika prawnego.
                        Do wniosku o zmianę orzeczenia muszą być dołączone następujące dokumenty:

                                    —

                                    oryginał nakazu egzekucyjnego lub oryginał orzeczenia sądu, lub poświadczony odpis orzeczenia sądu wraz z poświadczeniem jego wykonalności,

                                    —

                                    dane rachunku bankowego, na który należy przekazywać przyznane środki,

                                    —

                                    oficjalne tłumaczenie wszystkich dokumentów na język chorwacki dokonane przez tłumacza przysięgłego,

                                    —

                                    pełnomocnictwo udzielone organowi centralnemu przez wnioskodawcę na podstawie art. 42 konwencji.

                  IV.   Wnioski wystosowane na podstawie art. 10 ust. 2 lit. b) i c)

                        1.

                        Wniosek o zmianę orzeczenia musi zawierać:

                                    —

                                    nazwę sądu, który wydał orzeczenie, o zmianę którego składany jest wniosek, lub nazwę organu, przed którym zawarto porozumienie o alimentach,

                                    —

                                    datę wydania orzeczenia lub zawarcia porozumienia oraz numer tego orzeczenia lub porozumienia,

                                    —

                                    imiona i nazwiska stron postępowania oraz ich daty urodzenia,

                                    —

                                    zmiany w sytuacji osoby otrzymującej alimenty, dłużnika, wierzyciela i osoby sprawującej opiekę nad dzieckiem, łącznie z faktem wydania nowego orzeczenia lub zawarcia nowego porozumienia w sprawie opieki nad dzieckiem, zmiany wysokości kosztów utrzymana i inne okoliczności uzasadniające zmianę orzeczenia,

                                    —

                                    wskazanie miesięcznej kwoty wypłacanej przed złożeniem wniosku i ubieganiem się o zmianę kwoty.

                        2.

                        Wniosek musi być osobiście podpisany przez wnioskodawcę.
                        Do wniosku o zmianę orzeczenia muszą być dołączone następujące dokumenty:

                                    —

                                    oryginał nakazu egzekucyjnego lub oryginał orzeczenia sądu, lub poświadczony odpis orzeczenia sądu wraz z oświadczeniem o jego wykonalności,

                                    —

                                    oficjalne tłumaczenie wszystkich dokumentów na język chorwacki dokonane przez tłumacza przysięgłego,

                                    —

                                    pełnomocnictwo udzielone organowi centralnemu przez wnioskodawcę na podstawie art. 42 konwencji.

               Republika Łotewska:

                        —

                        Wniosek zawiera informacje określone w odpowiednich formularzach zalecanych i publikowanych przez Haską Konferencję Prawa Prywatnego Międzynarodowego i towarzyszy mu zaświadczenie o zapłaceniu podatku państwowego — w przypadku, gdy wnioskodawca nie jest zwolniony z obowiązku płacenia podatku państwowego ani nie otrzymuje pomocy prawnej — oraz dokumenty potwierdzające informacje zawarte we wniosku.

                        —

                        Wniosek zawiera: numer osobowy wnioskodawcy (jeżeli został przydzielony w Republice Łotewskiej) lub numer identyfikacyjny, jeżeli został on nadany; numer osobowy pozwanego (jeżeli został przydzielony w Republice Łotewskiej) lub numer identyfikacyjny, jeżeli został on nadany; numery osobowe (jeżeli zostały przydzielone w Republice Łotewskiej) lub numery identyfikacyjne, jeżeli zostały one nadane, wszystkich osób, na rzecz których mają zostać przyznane świadczenia alimentacyjne.

                        —

                        Wnioskom, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. a), b), d) i f) oraz w art. 10 ust. 2 lit. a) i c) i które nie dotyczą świadczeń alimentacyjnych na rzecz dzieci (w rozumieniu art. 15), towarzyszy dokument, w którym określa się, w jakim zakresie wnioskodawca uzyskał bezpłatną pomoc prawną w państwie pochodzenia, zawierający informacje na temat rodzaju i kwoty pomocy prawnej, o którą już się zwrócono, i wskazujący, jaka dalsza pomoc prawna będzie potrzebna.

                        —

                        Wnioskom, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. b), towarzyszy dokument wskazujący wybrane przez wnioskodawcę środki egzekucji (postępowania mające na celu zaspokojenie roszczeń z majątku ruchomego, środków finansowych lub nieruchomości dłużnika).

                        —

                        Wnioskom, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. b), towarzyszy dokument zawierający obliczenie długu.

                        —

                        Wnioskom, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. c), d), e) i f) oraz w art. 10 ust. 2 lit. b) i c), towarzyszą dokumenty potwierdzające informacje na temat sytuacji finansowej i wydatków wierzyciela lub dłużnika.

               Republika Malty:

            I.   Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. b)

                        1.

                        Wniosek o wykonanie orzeczenia zawiera:

                                    —

                                    nazwę sądu, który wydał wyrok,

                                    —

                                    datę wydania wyroku,

                                    —

                                    dane dotyczące obywatelstwa wierzyciela i dłużnika, oraz

                                    —

                                    zawód wyuczony lub zawód wykonywany.

                        2.

                        Załącza się następujące dokumenty:

                                    —

                                    uwierzytelnioną kopię wyroku wraz z klauzulą wykonalności,

                                    —

                                    szczegółowy wykaz zaległości, a w przypadku indeksacji dotyczącej roszczenia wymagalnego — metodę indeksacji oraz, jeśli istnieje obowiązek uiszczenia ustawowych odsetek, ich ustawową stawkę oraz datę początku obowiązku ich naliczania,

                                    —

                                    informację o rachunku bankowym, na który należy przekazywać wyegzekwowane środki,

                                    —

                                    odpis wniosku wraz z załącznikami, oraz

                                    —

                                    tłumaczenie wszystkich dokumentów na język maltański sporządzone przez zawodowego tłumacza przysięgłego.

                  II.   Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. c) i d)

            Do wniosku o wydanie orzeczenia przyznającego alimenty na rzecz dzieci dołącza się następujące dokumenty:

                        —

                        miesięczną kwotę alimentów na dziecko w odniesieniu do każdego wierzyciela, oraz

                        —

                        uzasadnienie wniosku o wydanie decyzji, które zawiera informacje dotyczące stosunku łączącego wierzyciela i dłużnika oraz sytuacji finansowej przedstawiciela prawnego wierzyciela, i które zawiera również informacje dotyczące:

                                    (i)

                                    kosztów utrzymania: żywności, opieki zdrowotnej, odzieży, mieszkania i edukacji. (Uwaga: jeżeli występuje się o alimenty dla więcej niż jednego dziecka, należy przedłożyć informacje dotyczące każdego z dzieci);

                                    (ii)

                                    źródeł i wysokości miesięcznych dochodów rodzica sprawującego opiekę nad wierzycielem; oraz

                                    (iii)

                                    miesięcznych wydatków na rzecz wierzyciela ponoszonych przez rodzica sprawującego opiekę nad danym wierzycielem.

                  III.   Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. e) i f)

            Wniosek o zmianę orzeczenia zasądzającego alimenty zawiera:

                        —

                        oznaczenie sądu, który wydał wyrok, datę wyroku oraz dane identyfikacyjne stron postępowania,

                        —

                        wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów na rzecz każdego wierzyciela w miejsce poprzednio zasądzonych alimentów,

                        —

                        wskazanie zmiany okoliczności uzasadniającej żądanie zmiany wysokości alimentów, oraz

                        —

                        dokumenty towarzyszące, które muszą być ujęte w wykazie i dołączone do wniosku (Uwaga: dokumenty te muszą być oryginałami lub kopiami uwierzytelnionymi).

                  IV.   Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 2 lit. b) i c)

            Wniosek o zmianę orzeczenia zasądzającego alimenty zawiera:

                        —

                        oznaczenie sądu, który wydał wyrok, datę wyroku oraz dane identyfikacyjne stron postępowania,

                        —

                        wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów na rzecz każdego wierzyciela w miejsce poprzednio zasądzonych alimentów,

                        —

                        wskazanie zmiany okoliczności uzasadniającej żądanie zmiany wysokości alimentów, oraz

                        —

                        dokumenty towarzyszące, które muszą być ujęte w wykazie i dołączone do wniosku. (Uwaga: dokumenty te muszą być oryginałami lub kopiami uwierzytelnionymi).

               Rzeczpospolita Polska:

            I.   Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. b)

                        1.

                        Wniosek o wykonanie orzeczenia powinien zawierać oznaczenie sądu, który wydał wyrok, datę wyroku, imiona i nazwiska stron postępowania.

                        2.

                        Należy załączyć następujące dokumenty:

                                    —

                                    tytuł wykonawczy w oryginale (to jest uwierzytelniony odpis wyroku wraz z klauzulą wykonalności),

                                    —

                                    szczegółowy wykaz zaległości,

                                    —

                                    informację o rachunku bankowym, na który należy przekazywać wyegzekwowane środki,

                                    —

                                    odpis wniosku wraz z załącznikami,

                                    —

                                    tłumaczenie wszystkich dokumentów na język polski, sporządzone przez tłumacza przysięgłego.

                        3.

                        Wniosek, uzasadnienie wniosku, wykaz zaległości oraz informacja o sytuacji finansowej dłużnika muszą być podpisane własnoręcznie przez wierzyciela (wierzycieli), a w wypadku osoby małoletniej — jej przedstawiciela ustawowego.

                        4.

                        Jeśli wierzyciel nie dysponuje tytułem wykonawczym w oryginale, to we wniosku należy wskazać przyczyny tego stanu rzeczy (np. dokument został zgubiony lub zniszczony, tytuł wykonawczy nie został wydany przez sąd).

                        5.

                        W razie utraty tytułu wykonawczego należy załączyć wniosek o ponowne wydanie tytułu wykonawczego w miejsce utraconego.

                  II.   Wnioski przewidziane w art. 10 ust. 1 lit. c) i d)

                        1.

                        Wniosek o wydanie orzeczenia zasądzającego alimenty powinien zawierać wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów na rzecz każdego wierzyciela.

                        2.

                        Wniosek i uzasadnienie muszą być podpisane własnoręcznie przez wierzyciela (wierzycieli), a w wypadku osoby małoletniej — jej przedstawiciela ustawowego.

                        3.

                        W uzasadnieniu wniosku o wydanie orzeczenia należy wskazać wszystkie fakty uzasadniające żądanie, w szczególności należy podać informacje o:

                                    a)

                                    stosunku łączącym wierzyciela i dłużnika: dziecko (dziecko z małżeństwa/dziecko uznane formalnie przez dłużnika/ojcostwo dłużnika zostało ustalone w postępowaniu sądowym), inny krewny, małżonek, były małżonek, powinowaty;

                                    b)

                                    informacja o sytuacji finansowej wierzyciela powinna zawierać dane o:

                                                —

                                                wieku, stanie zdrowia, wykształceniu wierzyciela,

                                                —

                                                miesięcznych kosztach utrzymania wierzyciela (żywność, odzież, higiena osobista, profilaktyka, leczenie, rehabilitacja, kształcenie, hobby, wydatki nadzwyczajne itp.),

                                                —

                                                (jeżeli żąda się alimentów dla więcej niż jednej osoby uprawnionej — należy podać powyższe dane o każdej z tych osób),

                                                —

                                                wykształceniu rodzica sprawującego opiekę nad małoletnim wierzycielem, zawodzie wyuczonym, zawodzie wykonywanym,

                                                —

                                                źródle i wysokości miesięcznych dochodów rodzica sprawującego opiekę nad wierzycielem,

                                                —

                                                miesięcznych wydatkach rodzica sprawującego opiekę nad małoletnim wierzycielem na utrzymanie siebie oraz innych, poza wierzycielem, osób pozostających na jego utrzymaniu;

                                    c)

                                    informacja o sytuacji finansowej dłużnika powinna zawierać także dane o wykształceniu dłużnika, zawodzie wyuczonym, zawodzie wykonywanym.

                        4.

                        Należy wskazać, które z faktów opisanych w uzasadnieniu mają zostać stwierdzone przez przeprowadzenie dowodów (np. przez odczytanie na rozprawie dokumentu, przesłuchanie świadka (świadków), przesłuchanie wierzyciela lub jego przedstawiciela ustawowego, przesłuchanie dłużnika itp.).

                        5.

                        Należy wskazać każdy wnioskowany dowód i wszystkie dane, które są niezbędne, aby sąd mógł ten dowód przeprowadzić.

                        6.

                        Dokumenty należy opisać i dołączyć do wniosku w oryginale lub w formie poświadczonych odpisów; do dokumentów sporządzonych w języku obcym należy dołączyć uwierzytelnione tłumaczenie na język polski.

                        7.

                        Świadkowie: należy podać imię, nazwisko i adres każdego świadka.

                  III.   Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. e) i f)

                        1.

                        Wniosek o zmianę orzeczenia zasądzającego alimenty powinien zawierać:

                                    a)

                                    oznaczenie sądu, który wydał wyrok, datę wyroku, imiona i nazwiska stron postępowania;

                                    b)

                                    wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów na rzecz każdego wierzyciela w miejsce poprzednio zasądzonych alimentów.

                        2.

                        W uzasadnieniu wniosku należy wskazać zmianę okoliczności uzasadniających żądanie zmiany wysokości alimentów.

                        3.

                        Wniosek i uzasadnienie muszą być podpisane własnoręcznie przez wierzyciela (wierzycieli), a w wypadku osoby małoletniej — jej przedstawiciela ustawowego.

                        4.

                        Należy wskazać, które z faktów opisanych w uzasadnieniu mają zostać stwierdzone przez przeprowadzenie dowodów (np. przez odczytanie na rozprawie dokumentu, przesłuchanie świadka (świadków), przesłuchanie wierzyciela lub jego przedstawiciela ustawowego, przesłuchanie dłużnika itp.).

                        5.

                        Należy wskazać każdy wnioskowany dowód i wszystkie dane, które są niezbędne, aby sąd mógł ten dowód przeprowadzić.

                        6.

                        Dokumenty należy opisać i dołączyć do wniosku w oryginale lub w formie poświadczonych odpisów; do dokumentów sporządzonych w języku obcym należy dołączyć uwierzytelnione tłumaczenie na język polski.

                        7.

                        Świadkowie: należy podać imię, nazwisko i adres każdego świadka.

                  IV.   Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 2 lit. b) i c)

                        1.

                        Wniosek o zmianę orzeczenia zasądzającego alimenty powinien zawierać:

                                    a)

                                    oznaczenie sądu, który wydał wyrok, datę wyroku, imiona i nazwiska stron postępowania;

                                    b)

                                    wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów na rzecz każdego wierzyciela w miejsce poprzednio zasądzonych alimentów.

                        2.

                        W uzasadnieniu wniosku należy wskazać zmianę okoliczności uzasadniających żądanie zmiany wysokości alimentów.

                        3.

                        Wniosek i uzasadnienie muszą być podpisane własnoręcznie przez dłużnika.

                        4.

                        Należy wskazać, które z faktów opisanych w uzasadnieniu mają zostać stwierdzone przez przeprowadzenie dowodów (np. przez odczytanie na rozprawie dokumentu, przesłuchanie świadka (świadków), przesłuchanie wierzyciela lub jego przedstawiciela ustawowego, przesłuchanie dłużnika itp.).

                        5.

                        Należy wskazać każdy wnioskowany dowód i wszystkie dane, które są niezbędne, aby sąd mógł ten dowód przeprowadzić.

                        6.

                        Dokumenty należy opisać i dołączyć do wniosku w oryginale lub w formie poświadczonych odpisów; do dokumentów sporządzonych w języku obcym należy dołączyć uwierzytelnione tłumaczenie na język polski.

                        7.

                        Świadkowie: należy podać imię, nazwisko i adres każdego świadka.

               Republika Portugalska:

            I.   Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. b)

            Wnioskowi o wykonanie orzeczenia, oprócz dokumentów, o których mowa w art. 25, towarzyszy:

                        1)

                        szczegółowy wykaz zaległości oraz — w przypadku indeksacji dotyczącej roszczenia wymagalnego — metoda indeksacji; jeśli istnieje obowiązek uiszczenia ustawowych odsetek, wskazanie ich ustawowej stawki oraz daty powstania obowiązku ich naliczania;

                        2)

                        pełne informacje o rachunku bankowym, na który należy przekazywać środki.

                  II.   Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. c) i d)

            Wnioskowi o wydanie orzeczenia zasądzającego alimenty, w rozumieniu art. 15, towarzyszą następujące wspierające dokumenty:

                        1)

                        wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów na rzecz każdego wierzyciela;

                        2)

                        uzasadnienie wniosku o wydanie orzeczenia, w którym należy podać wszystkie informacje na poparcie wniosku oraz informacje dotyczące:

                                    a)

                                    stosunku łączącym wierzyciela i dłużnika: dziecko (dziecko z małżeństwa/dziecko uznane formalnie przez dłużnika/ojcostwo dłużnika zostało ustalone w postępowaniu sądowym), włącznie z przedłożeniem dokumentu potwierdzającego pochodzenie dziecka/przysposobienie;

                                    b)

                                    sytuacji finansowej przedstawiciela ustawowego wierzyciela (wierzycieli) (rodzica lub opiekuna), które zawierają dane o:

                                                —

                                                miesięcznych kosztach utrzymania: żywności, opieki zdrowotnej, odzieży, mieszkania, edukacji (jeżeli żąda się alimentów dla więcej niż jednej osoby uprawnionej, należy podać powyższe dane o każdej z tych osób),

                                                —

                                                źródłach i wysokości miesięcznych dochodów rodzica sprawującego opiekę nad wierzycielem,

                                                —

                                                miesięcznych wydatkach rodzica sprawującego opiekę nad małoletnim wierzycielem na utrzymanie siebie oraz innych osób, za które jest odpowiedzialny;

                        3)

                        wniosek i uzasadnienie wniosku, podpisane własnoręcznie przez wierzyciela (wierzycieli), a w wypadku osoby małoletniej — jej przedstawiciela ustawowego.

                  III.   Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. e) i f)

            Wniosek o zmianę orzeczenia zasądzającego alimenty zawiera:

                        1)

                        oznaczenie sądu, który wydał wyrok, datę wyroku oraz dane identyfikacyjne stron postępowania;

                        2)

                        wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów na rzecz każdego wierzyciela w miejsce poprzednio zasądzonych alimentów;

                        3)

                        w uzasadnieniu wniosku — wskazanie zmiany okoliczności uzasadniającej żądanie zmiany wysokości alimentów;

                        4)

                        dokumenty potwierdzające, które należy wyliczyć w wykazie i dołączyć do wniosku — oryginały lub poświadczone kopie;

                        5)

                        na wniosku i jego uzasadnieniu — własnoręczny podpis wierzyciela (wierzycieli) lub, w wypadku osoby małoletniej, jej przedstawiciela ustawowego.

                  IV.   Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 2 lit. b) i c)

            Wniosek o zmianę orzeczenia zasądzającego alimenty (składany przez dłużnika) zawiera:

                        1)

                        oznaczenie sądu, który wydał wyrok, datę wyroku oraz dane identyfikacyjne stron postępowania;

                        2)

                        wskazanie kwoty żądanej miesięcznie tytułem alimentów na rzecz każdego wierzyciela w miejsce poprzednio zasądzonych alimentów;

                        3)

                        w uzasadnieniu wniosku — wskazanie zmiany okoliczności uzasadniającej żądanie zmiany wysokości alimentów;

                        4)

                        dokumenty potwierdzające, które należy wyliczyć w wykazie i dołączyć do wniosku — oryginały lub poświadczone kopie;

                        5)

                        na wniosku i jego uzasadnieniu — własnoręczny podpis dłużnika (dłużników).

               Republika Słowacka:

                        —

                        Informacja o obywatelstwie wszystkich stron, których dotyczy postępowanie.

               Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej:

               Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. b)

               Anglia i Walia

            Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia; dokument stwierdzający wykonalność orzeczenia; oświadczenie o świadczeniach zaległych; dokument stwierdzający, że dłużnik był obecny na pierwszej rozprawie, a jeżeli nie był obecny — dokument poświadczający, że dłużnik został powiadomiony o postępowaniu i że doręczono mu wezwanie sądowe lub że został powiadomiony o wydanym orzeczeniu i miał możliwość obrony lub odwołania się; oświadczenie o miejscu pobytu dłużnika — adres domowy i służbowy; oświadczenie dotyczące tożsamości dłużnika; zdjęcie dłużnika — o ile jest dostępne; dokument wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis nakazu lub innego dokumentu stwierdzającego ustanie małżeństwa lub innego związku.

               Szkocja

            Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia; dokument stwierdzający wykonalność orzeczenia; oświadczenie o świadczeniach zaległych; dokument stwierdzający, że dłużnik był obecny na pierwszej rozprawie, a jeżeli nie był obecny — dokument poświadczający, że dłużnik został powiadomiony o postępowaniu lub że został powiadomiony o wydanym orzeczeniu i miał możliwość odwołania się; oświadczenie o miejscu pobytu dłużnika; oświadczenie dotyczące tożsamości dłużnika; zdjęcie dłużnika — o ile jest dostępne; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły.

               Irlandia Północna

            Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia; dokument stwierdzający wykonalność orzeczenia; oświadczenie o świadczeniach zaległych; dokument stwierdzający, że dłużnik był obecny na pierwszej rozprawie, a jeżeli nie był obecny — dokument poświadczający, że dłużnik został powiadomiony o postępowaniu lub że został powiadomiony o wydanym orzeczeniu i miał możliwość odwołania się; oświadczenie o miejscu pobytu dłużnika — adres domowy i służbowy; oświadczenie dotyczące tożsamości dłużnika; zdjęcie dłużnika — o ile jest dostępne; dokument wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa.

               Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. c)

               Anglia i Walia

            Dokumenty dotyczące sytuacji finansowej — dochody/wydatki/składniki majątku; oświadczenie o miejscu pobytu pozwanego — adres domowy i służbowy; oświadczenie dotyczące tożsamości pozwanego; zdjęcie pozwanego — o ile jest dostępne; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis nakazu lub innego dokumentu stwierdzającego ustanie małżeństwa lub innego związku. Odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach — dokumenty potwierdzające pochodzenie dziecka; w stosownych przypadkach — wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.

               Szkocja

            Dokumenty dotyczące sytuacji finansowej — dochody/wydatki/składniki majątku; oświadczenie o miejscu pobytu pozwanego; oświadczenie dotyczące tożsamości pozwanego; zdjęcie pozwanego — o ile jest dostępne; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach — dokumenty potwierdzające pochodzenie dziecka.

               Irlandia Północna

            Dokumenty dotyczące sytuacji finansowej — dochody/wydatki/składniki majątku; oświadczenie o miejscu pobytu pozwanego — adres domowy i służbowy; oświadczenie dotyczące tożsamości pozwanego; zdjęcie pozwanego — o ile jest dostępne; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis decree nisi (tymczasowe orzeczenie rozwodu); odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach — dokumenty potwierdzające pochodzenie dziecka; w stosownych przypadkach — wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.

               Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. d)

               Anglia i Walia

            Uwierzytelniony odpis orzeczenia dotyczącego art. 20 lub art. 22 lit. b) lub e) wraz z dokumentami dotyczącymi wydania tego orzeczenia; dokument wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej — dochody/wydatki/składniki majątku; oświadczenie o miejscu pobytu — adres domowy i służbowy pozwanego; oświadczenie dotyczące tożsamości pozwanego; zdjęcie pozwanego — o ile jest dostępne; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis nakazu lub innego dokumentu stwierdzającego ustanie małżeństwa lub innego związku. Odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; w stosownych przypadkach — dokumenty potwierdzające pochodzenie dziecka; w stosownych przypadkach — wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.

               Szkocja

            Jak dla wniosku na mocy art. 10 ust. 1 lit. c) powyżej.

               Irlandia Północna

            Uwierzytelniony odpis orzeczenia dotyczącego art. 20 lub art. 22 lit. b) lub e) wraz z dokumentami dotyczącymi wydania tego orzeczenia; dokument wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej — dochody/wydatki/składniki majątku; oświadczenie o miejscu pobytu — adres domowy i służbowy pozwanego; oświadczenie dotyczące tożsamości pozwanego; zdjęcie pozwanego — o ile jest dostępne; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis decree nisi (tymczasowe orzeczenie rozwodu); odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; w stosownych przypadkach — dokumenty potwierdzające pochodzenie dziecka; w stosownych przypadkach — wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.

               Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. e)

               Anglia i Walia

            Odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego — dochody/wydatki/składniki majątku; wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — dokumenty dotyczące stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; w stosownych przypadkach — wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3. Pisemne oświadczenie stwierdzające, że obie strony były obecne podczas postępowania, a jeżeli obecny był jedynie wnioskodawca — oryginał lub uwierzytelniony odpis dokumentu stanowiącego dowód doręczenia drugiej stronie powiadomienia o postępowaniu.

               Szkocja

            Odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego — dochody/wydatki/składniki majątku; wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci).

               Irlandia Północna

            Odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego — dochody/wydatki/składniki majątku; wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — dokumenty dotyczące stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; w stosownych przypadkach — wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.

               Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 1 lit. f)

               Anglia i Walia

            Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokument stwierdzający, że dłużnik był obecny na pierwszej rozprawie, a jeżeli nie był obecny — dokument poświadczający, że dłużnik został powiadomiony o postępowaniu lub że został powiadomiony o wydanym orzeczeniu i miał możliwość odwołania się; dokument wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego — dochody/wydatki/składniki majątku; dokument stwierdzający wykonalność orzeczenia; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis nakazu lub innego dokumentu stwierdzającego ustanie małżeństwa lub innego związku; w stosownych przypadkach — dokumenty dotyczące stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; oświadczenie o miejscu pobytu dłużnika — adres domowy i służbowy; oświadczenie dotyczące tożsamości dłużnika; zdjęcie dłużnika — o ile jest dostępne; w stosownych przypadkach — wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3. Pisemne oświadczenie stwierdzające, że obie strony były obecne podczas postępowania, a jeżeli obecny był jedynie wnioskodawca — oryginał lub uwierzytelniony odpis dokumentu stanowiącego dowód doręczenia drugiej stronie powiadomienia o postępowaniu.

               Szkocja

            Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokument poświadczający, że dłużnik został powiadomiony o postępowaniu lub że został powiadomiony o wydanym orzeczeniu i miał możliwość odwołania się; dokument wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego — dochody/wydatki/składniki majątku; dokument stwierdzający wykonalność orzeczenia; w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — dokumenty dotyczące stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego; oświadczenie o miejscu pobytu dłużnika; oświadczenie dotyczące tożsamości dłużnika; zdjęcie dłużnika — o ile jest dostępne.

               Irlandia Północna

            Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokument stwierdzający, że dłużnik był obecny na pierwszej rozprawie, a jeżeli nie był obecny — dokument poświadczający, że dłużnik został powiadomiony o postępowaniu lub że został powiadomiony o wydanym orzeczeniu i miał możliwość odwołania się; dokument wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego — dochody/wydatki/składniki majątku; dokument stwierdzający wykonalność orzeczenia; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis decree nisi (tymczasowe orzeczenie rozwodu); w stosownych przypadkach — dokumenty dotyczące stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; oświadczenie o miejscu pobytu dłużnika — adres domowy i służbowy; oświadczenie dotyczące tożsamości dłużnika; zdjęcie dłużnika — o ile jest dostępne; w stosownych przypadkach — wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.

               Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 2 lit. b)

               Anglia i Walia

            Odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego — dochody/wydatki/składniki majątku; wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — dokumenty dotyczące stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; w stosownych przypadkach — wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.

               Szkocja

            Odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego — dochody/wydatki/składniki majątku; wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci).

               Irlandia Północna

            Odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego — dochody/wydatki/składniki majątku; wniosek o udzielenie pomocy prawnej; w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — dokumenty dotyczące stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; w stosownych przypadkach — wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.

               Wniosek przewidziany w art. 10 ust. 2 lit. c)

               Anglia i Walia

            Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokument stwierdzający wykonalność orzeczenia; dokument wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego — dochody/wydatki/składniki majątku; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis nakazu lub innego dokumentu stwierdzającego ustanie małżeństwa lub innego związku; w stosownych przypadkach — dokumenty dotyczące stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; oświadczenie o miejscu pobytu wierzyciela — adres domowy i służbowy; oświadczenie dotyczące tożsamości wierzyciela; zdjęcie wierzyciela — o ile jest dostępne; w stosownych przypadkach — wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.

               Szkocja

            Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokument wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego — dochody/wydatki/składniki majątku; w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji finansowej wnioskodawcy; oświadczenie o miejscu pobytu wierzyciela; oświadczenie dotyczące tożsamości wierzyciela; zdjęcie wierzyciela — o ile jest dostępne.

               Irlandia Północna

            Oryginał lub uwierzytelniony odpis orzeczenia, które ma zostać zmienione; dokument stwierdzający wykonalność orzeczenia; dokument wskazujący, w jakim zakresie wnioskodawca korzystał z bezpłatnej pomocy prawnej; dokumenty dotyczące sytuacji finansowej wnioskodawcy/pozwanego — dochody/wydatki/składniki majątku; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu urodzenia lub świadectwa przysposobienia dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły; dokumenty dotyczące zmiany sytuacji dziecka (dzieci); w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis aktu małżeństwa; w stosownych przypadkach — uwierzytelniony odpis decree nisi (tymczasowe orzeczenie rozwodu); w stosownych przypadkach — dokumenty dotyczące stanu cywilnego wnioskodawcy/pozwanego; odpis wszelkich stosownych nakazów sądowych; oświadczenie o miejscu pobytu wierzyciela — adres domowy i służbowy; oświadczenie dotyczące tożsamości wierzyciela; zdjęcie wierzyciela — o ile jest dostępne; w stosownych przypadkach — wszelkie inne dokumenty wyszczególnione w art. 16 ust. 3, art. 25 ust. 1 lit. a), b) i d), art. 25 ust. 3 lit. b) oraz art. 30 ust. 3.

               Warunki ogólne

            W przypadku wniosków przewidzianych w art. 10, w tym art. 10 ust. 1 lit. a) oraz art. 10 ust. 2 lit. a), organ centralny Anglii i Walii prosi o dostarczenie trzech kopii każdego dokumentu, wraz z tłumaczeniem (w razie potrzeby) na język angielski.
            W przypadku wniosków przewidzianych w art. 10, w tym art. 10 ust. 1 lit. a) oraz art. 10 ust. 2 lit. a), organ centralny Irlandii Północnej prosi o dostarczenie trzech kopii każdego dokumentu, wraz z tłumaczeniem na język angielski.
            2.   OŚWIADCZENIE, O KTÓRYM MOWA W ART. 44 UST. 1 KONWENCJI
            Unia Europejska oświadcza, że niżej wymienione państwa członkowskie przyjmują wnioski i załączone dokumenty, które są przetłumaczone na języki określone dla każdego z wymienionych państw członkowskich, inne niż ich język urzędowy:

                        Republika Czeska: język słowacki

                        Republika Estońska: język angielski

                        Republika Cypryjska: język angielski

                        Republika Litewska: język angielski

                        Republika Malty: język angielski

                        Republika Słowacka: język czeski

                        Republika Finlandii: język angielski

                  3.   OŚWIADCZENIE, O KTÓRYM MOWA W ART. 44 UST. 2 KONWENCJI
            Unia Europejska oświadcza, że w Królestwie Belgii dokumenty sporządza się w języku francuskim, niderlandzkim lub niemieckim lub tłumaczy na te języki, w zależności od tego, w której części terytorium belgijskiego dokumenty te mają zostać przedłożone.
            Informacje o tym, którego języka należy użyć w danej części terytorium belgijskiego, można znaleźć w podręczniku jednostek przyjmujących sporządzonym na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczącego doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych (doręczanie dokumentów) (1). Dostęp do tego podręcznika można uzyskać na stronie internetowej http://ec.europa.eu/justice_home/judicialatlascivil/html/index_pl.htm
            Kliknąć na:
            »Doręczanie dokumentów (rozporządzenie 1393/2007)«/»Dokumenty«/»Podręcznik«/»Belgia«/»Geographical areas of competence« (s. 13 i nast.)
            lub bezpośrednio pod następującym adresem:
            http://ec.europa.eu/justice_home/judicialatlascivil/html/pdf/manual_sd_bel.pdf
            klikając na »Geographical areas of competence« (s. 13 i nast.).”

         (1)  Dz.U. L 324 z 10.12.2007, s. 79.


title: 2012/743/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/3/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)

text:
               4.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/20

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ATALANTA/3/2012
   z dnia 27 listopada 2012 r.
   w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)
   (2012/743/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1), w szczególności jego art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 6 ust. 1 wspólnego działania 2008/851/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE.

               (2)

               W dniu 3 lipca 2012 r. KPiB przyjął decyzję Atalanta/2/2012 (2) w sprawie mianowania wiceadmirała Enrica CREDENDINA dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta).

               (3)

               Dowódca operacji UE zalecił mianowanie wiceadmirała Pedra Ángela GARCĺI DE PAREDESA PÉREZA DE SEVILLI nowym dowódcą sił UE dla Atalanta na miejsce wiceadmirała Enrica CREDENDINA.

               (4)

               Komitet Wojskowy UE popiera to zalecenie.

               (5)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu ani we wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wiceadmirał Pedro Ángel GARCÍA DE PAREDES PÉREZ DE SEVILLA zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii od dnia 6 grudnia 2012 r.
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się decyzję Atalanta/2/2012.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 6 grudnia 2012 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 listopada 2012 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/2/2012 z dnia 3 czerwca 2012 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta) (Dz.U. L 176 z 6.7.2012, s. 64).


title: 2004/708/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie udzielenia Dyrektorowi Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Higieny Pracy absolutorium z wykonania budżetu za rok finansowy 2002

text:
               21.4.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/2

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 21 kwietnia 2004 r.
   w sprawie udzielenia Dyrektorowi Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Higieny Pracy absolutorium z wykonania budżetu za rok finansowy 2002
   (2004/708/WE)

    ---documentbreak---

               21.4.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/2

         REZOLUCJA
   Parlamentu Europejskiego zawierająca uwagi odnośnie do udzielenia Dyrektorowi Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Higieny Pracy absolutorium z wykonania budżetu za rok finansowy 2002


title: Decyzja Rady 2003/663/WPZiB z dnia 10 grudnia 2002 r. dotycząca zawarcia Umów między Unią Europejską a Bułgarią, Cyprem, Republiką Czeską, Estonią, Węgrami, Islandią, Łotwą, Litwą, Norwegią, Rumunią, Republiką Słowacką, Słowenią, Szwajcarią, Turcją oraz Ukrainą w sprawie uczestnictwa tych państw w Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0663

Dziennik Urzędowy L 239 , 25/09/2003 P. 0001 - 0001

		Decyzja Rady 2003/663/WPZiBz dnia 10 grudnia 2002 r.dotycząca zawarcia Umów między Unią Europejską a Bułgarią, Cyprem, Republiką Czeską, Estonią, Węgrami, Islandią, Łotwą, Litwą, Norwegią, Rumunią, Republiką Słowacką, Słowenią, Szwajcarią, Turcją oraz Ukrainą w sprawie uczestnictwa tych państw w Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i HercegowinieRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,uwzględniając zalecenie Prezydencji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 11 marca 2002 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2000/210/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej [1].(2) Artykuł 8 ust. 3 wspólnego działania 2002/210/WPZiB przewiduje, że szczegółowe uzgodnienia dotyczące uczestnictwa państw trzecich w EUPM są przedmiotem umów na podstawie art. 24 Traktatu o Unii Europejskiej.(3) W następstwie decyzji Rady z dnia 14 października 2002 r. upoważniającej Prezydencję do rozpoczęcia negocjacji, Prezydencja wynegocjowała umowy z Bułgarią, Cyprem, Republiką Czeską, Estonią, Węgrami, Islandią, Łotwą, Litwą, Norwegią, Rumunią, Republiką Słowacką, Słowenią, Szwajcarią, Turcją oraz Ukrainą w sprawie uczestnictwa tych państw w EUPM.(4) Umowy te powinny zostać zatwierdzone,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej umowy między Unią Europejską a Bułgarią, Cyprem, Republiką Czeską, Estonią, Węgrami, Islandią, Łotwą, Litwą, Norwegią, Rumunią, Republiką Słowacką, Słowenią, Szwajcarią, Turcją oraz Ukrainą w sprawie uczestnictwa tych państw w Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie.Teksty Umów są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby(osób) umocowanej(-ych) do podpisania umów tak, by stały się one wiążące dla Unii Europejskiej.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Artykuł 4Niniejsza decyzja staje się skuteczna w dniu jej opublikowania.Sporządzono w Brukseli, dnia 10 grudnia 2002 r.W imieniu RadyP. S. MøllerPrzewodniczący[1] Dz.U. L 70 z 13.3.2002, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2007/171/WE: Decyzja Komisji z dnia 16 marca 2007 r. ustanawiająca wymogi sieciowe dla Systemu Informacyjnego Schengen II (3. filar)

text:
               20.3.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 79/29

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 16 marca 2007 r.
   ustanawiająca wymogi sieciowe dla Systemu Informacyjnego Schengen II (3. filar)
   (2007/171/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2001/886/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie rozwoju Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (1), w szczególności jej art. 4 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Aby opracować SIS II, należy określić specyfikacje techniczne dotyczące sieci informatycznej i jej części składowych oraz konkretne wymogi sieciowe.

               (2)

               Powinno się wprowadzić odpowiednie ustalenia, dotyczące w szczególności cech jednorodnego interfejsu krajowego zlokalizowanego w państwach członkowskich, które obowiązywałyby Komisję i państwa członkowskie.

               (3)

               Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla przyjęcia w przyszłości innych decyzji Komisji odnoszących się do stworzenia SIS II, w szczególności zaś dotyczących dopracowania wymogów bezpieczeństwa.

               (4)

               Rozwój SIS II regulują zarówno przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 2424/2001 (2), jak i decyzji 2001/886/WSiSW. Aby zagwarantować, że tworzenie całego SIS II będzie przebiegać w ramach jednego procesu wdrażania, przepisy niniejszej decyzji powinny stanowić odbicie przepisów decyzji Komisji ustanawiającej wymogi sieciowe dla SIS II, która ma zostać przyjęta na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2424/2001.

               (5)

               Niniejsza decyzja ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z art. 5 Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy prawne Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu UE i Traktatu WE, oraz art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (3).

               (6)

               Niniejsza decyzja ma zastosowanie do Irlandii zgodnie z art. 5 Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy prawne Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu UE i Traktatu WE, oraz art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (4).

               (7)

               W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 lit. G decyzji Rady 1999/437/WE (5) w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.

               (8)

               W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozszerzenie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy podpisanej przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które mieszczą się w obszarze określonym w art. 1 lit. G decyzji Rady 1999/437/WE rozumianym w powiązaniu z art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2004/849/WE (6) w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz tymczasowego stosowania niektórych przepisów tej umowy.

               (9)

               Niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub jest z nim w inny sposób powiązana w rozumieniu art. 3 ust. 1 Aktu Przystąpienia.

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 5 ust. 1 decyzji 2001/886/WSiSW,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W załączniku określa się specyfikacje techniczne odnoszące się do projektu fizycznej architektury infrastruktury komunikacyjnej SIS II.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 16 marca 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Franco FRATTINI

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 328 z 13.12.2001, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 328 z 13.12.2001, str. 4. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1988/2006 (Dz.U. L 411 z 30.12.2006, str. 1).

      (3)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, str. 43. Decyzja zmieniona decyzją 2004/926/WE (Dz.U. L 395 z 31.12.2004, str. 70).

      (4)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, str. 20.

      (5)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 31.

      (6)  Dz.U. L 368 z 15.12.2004, str. 26.

      ZAŁĄCZNIK
      SPIS TREŚCI

                  1.

               Wprowadzenie …

                  1.1.

               Akronimy i skróty …

                  2.

               Informacje ogólne …

                  3.

               Zakres terytorialny …

                  4.

               Usługi sieciowe …

                  4.1.

               Układ sieci …

                  4.2.

               Rodzaj połączenia między głównym CS-SIS a rezerwowym CS-SIS …

                  4.3.

               Szerokość pasma …

                  4.4.

               Kategorie usług …

                  4.5.

               Obsługiwane protokoły …

                  4.6.

               Specyfikacje techniczne …

                  4.6.1.

               Adresowanie IP …

                  4.6.2.

               Obsługa IPv6 …

                  4.6.3.

               Dodanie statycznej trasy …

                  4.6.4.

               Utrzymane przepustowości …

                  4.6.5.

               Inne wymogi …

                  4.7.

               Niezawodność systemu …

                  5.

               Monitoring …

                  6.

               Usługi ogólne …

                  7.

               Dostępność …

                  8.

               Usługi z zakresu bezpieczeństwa …

                  8.1.

               Szyfrowanie sieci …

                  8.2.

               Inne zabezpieczenia …

                  9.

               Dział pomocy technicznej i struktura wsparcia …

                  10.

               Współdziałanie z innymi systemami …
            1.   Wprowadzenie
      W niniejszym dokumencie opisano projekt sieci informatycznej i jej części składowych oraz konkretne wymogi sieciowe.
      1.1.   Akronimy i skróty
      W niniejszej części przedstawiono akronimy, których użyto w dokumencie.

                  Akronimy i skróty

                  Objaśnienie

                  BLNI

                  Rezerwowy lokalny interfejs krajowy

                  CEP

                  Główny punkt końcowy

                  CNI

                  Główny interfejs krajowy

                  CS

                  System główny (ang. Central System)

                  CS-SIS

                  Baza techniczna zawierająca bazę danych SIS II

                  DNS

                  Serwer nazw domen (ang. Domain Name Server)

                  FCIP

                  Technologia Fibre Channel over IP

                  FTP

                  Protokół przesyłania plików (ang. File Transport Protocol)

                  HTTP

                  Protokół przesyłania hipertekstu (ang. Hyper Text Transfer Protocol)

                  IP

                  Protokół IP (ang. Internet Protocol)

                  LAN

                  Lokalna sieć komputerowa (ang. Local Area Network)

                  LNI

                  Lokalny interfejs krajowy

                  Mb/s

                  Megabity na sekundę

                  MDC

                  Główny programista-wykonawca

                  N.SIS II

                  Moduł krajowy w każdym państwie członkowskim

                  NI-SIS

                  Jednorodny interfejs krajowy

                  NTP

                  Protokół synchronizacji czasu (ang. Network Time Protocol)

                  SAN

                  Sieć pamięci masowej (ang. Storage Area Network)

                  SDH

                  Synchroniczna hierarchia cyfrowa (ang. Synchronous Digital Hierarchy)

                  SIS II

                  System Informacyjny Schengen drugiej generacji

                  SMTP

                  Protokół SMTP (ang. Simple Mail Transport Protocol)

                  SNMP

                  Protokół SNMP (ang. Simple Network Management Protocol)

                  s-TESTA

                  Bezpieczne ogólnoeuropejskie usługi telematyczne między administracjami, stanowiące środek przewidziany w ramach programu IDABC (interoperatywne świadczenie ogólnoeuropejskich usług eGovernment dla administracji publicznej, przedsiębiorstw i obywateli. Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/387/WE z 21.4.2004).

                  TCP

                  Protokół kontroli transmisji (ang. Transmission Control Protocol)

                  VIS

                  Wizowy system informacyjny

                  VPN

                  Wirtualna sieć prywatna (ang. Virtual Private Network)

                  WAN

                  Rozległa sieć komputerowa (ang. Wide Area Network)

            2.   Informacje ogólne
      W skład SIS II wchodzą:

                  —

                  system główny (zwany dalej „głównym SIS II”) złożony z:

                              —

                              bazy technicznej (zwanej dalej „CS-SIS”), zawierającej bazę danych SIS II. Główny CS-SIS odpowiada za nadzór techniczny i administrację, natomiast rezerwowy CS-SIS jest w stanie przejąć wszystkie funkcje głównego CS-SIS w przypadku jego awarii,

                              —

                              jednorodnego interfejsu krajowego (zwanego dalej „NI-SIS”),

                  —

                  moduł krajowy (zwany dalej „N.SIS II”) znajdujący się w każdym państwie członkowskim, złożony z krajowych systemów danych, które łączą się z głównym SIS II. N.SIS II może zawierać plik danych (zwany dalej „kopią krajową”), w którym znajduje się pełna lub częściowa kopia bazy danych SIS II,

                  —

                  infrastruktura komunikacyjna pomiędzy CS-SIS a NI-SIS (zwana dalej „infrastrukturą komunikacyjną”), zapewniająca zaszyfrowaną sieć wirtualną przeznaczoną dla danych SIS II oraz umożliwiająca wymianę danych między biurami SIRENE.

            NI-SIS składa się z:

                  —

                  jednego lokalnego interfejsu krajowego (zwanego dalej „LNI”) na każde państwo członkowskie; interfejs ten łączy fizycznie państwo członkowskie z bezpieczną siecią i zawiera urządzenia szyfrujące na użytek SIS II i połączeń między biurami SIRENE. LNI jest umieszczony w obiektach zlokalizowanych na terenie państw członkowskich,

                  —

                  ewentualnie także z rezerwowego lokalnego interfejsu krajowego (zwanego dalej „BLNI”), który składa się z takich samych elementów i pełni taką samą funkcję co LNI.

            LNI i BLNI są przeznaczone wyłącznie na użytek systemu SIS II i do wymiany danych między biurami SIRENE. Konkretna konfiguracja LNI i BLNI zostanie określona i uzgodniona z każdym państwem członkowskim osobno, aby uwzględnić wymogi bezpieczeństwa, fizyczne umiejscowienie i warunki instalacji, w tym świadczenie usług przez dostawcę sieci, co oznacza, że fizyczne połączenie s-TESTA może zawierać wiele tuneli VPN na użytek innych systemów, na przykład VIS i Eurodac,

                  —

                  głównego interfejsu krajowego (zwanego dalej „CNI”), czyli programu zabezpieczającego dostęp do CS-SIS. Każde państwo członkowskie ma osobne punkty dostępu logicznego do CNI poprzez główną zaporę sieciową (ang. firewall).

            Infrastruktura komunikacyjna pomiędzy CS-SIS a NI-SIS składa się z:

                  —

                  sieci na potrzeby bezpiecznych ogólnoeuropejskich usług telematycznych między administracjami (zwanej dalej s-TESTA), zapewniającej zaszyfrowaną prywatną sieć wirtualną przeznaczoną dla danych SIS II oraz umożliwiającą wymianę danych między biurami SIRENE.

            3.   Zakres terytorialny
      Infrastruktura komunikacyjna musi umożliwić świadczenie koniecznych usług na rzecz wszystkich państw członkowskich.
      Dotyczy to wszystkich państw członkowskich UE (Belgia, Francja, Niemcy, Luksemburg, Niderlandy, Włochy, Portugalia, Hiszpania, Grecja, Austria, Dania, Finlandia, Szwecja, Cypr, Republika Czeska, Estonia, Węgry, Łotwa, Litwa, Malta, Polska, Słowacja, Słowenia, Zjednoczone Królestwo i Irlandia), jak również Norwegii, Islandii i Szwajcarii.
      Ponadto zasięg tych usług należy rozszerzyć o kraje przystępujące do UE – Rumunię i Bułgarię.
      Należy również przewidzieć możliwość rozbudowy infrastruktury komunikacyjnej, tak by objęła swym zasięgiem inne kraje lub podmioty przystępujące do głównego SIS II (np. Europol, Eurojust).
      4.   Usługi sieciowe
      Za każdym razem, gdy mowa o danym protokole lub architekturze, należy założyć, że do przyjęcia są również równorzędne im przyszłe technologie, protokoły i architektury.
      4.1.   Układ sieci
      Architektura SIS II korzysta ze scentralizowanych usług, do których można uzyskać dostęp z różnych państw członkowskich. Aby zwiększyć niezawodność systemu, te scentralizowane usługi są kopiowane do dwóch różnych miejsc – Strasburga we Francji oraz St Johann im Pongau w Austrii, czyli odpowiednio jednostki głównej (CU) oraz jednostki rezerwowej (BCU) bazy CS-SIS.
      Dostęp do jednostek centralnych – głównej i rezerwowej – musi być możliwy z różnych państw członkowskich. Kraje uczestniczące mogą mieć liczne punkty dostępu do sieci oraz posiadać LNI i BLNI, aby łączyć swoje systemy krajowe z usługami centralnymi.
      Oprócz swojej podstawowej funkcji, czyli zapewnienia dostępu do usług centralnych, infrastruktura komunikacyjna musi także umożliwiać dwustronną wymianę informacji dodatkowych między biurami SIRENE różnych państw członkowskich.
      4.2.   Rodzaj połączenia między głównym CS-SIS a rezerwowym CS-SIS
      Wymagany rodzaj połączenia między głównym CS-SIS a rezerwowym CS-SIS to pierścień SDH lub jego odpowiednik, co oznacza, że musi on być otwarty także na nowe, przyszłe architektury i technologie. Infrastruktura SDH zostanie wykorzystana do tego, by rozszerzyć sieci lokalne obu jednostek centralnych w celu stworzenia ciągłej, pojedynczej sieci LAN. Powstała w ten sposób sieć LAN zostanie następnie wykorzystana do zapewnienia ciągłej synchronizacji między CU i BCU.
      4.3.   Szerokość pasma
      Wymogiem o zasadniczym znaczeniu dla infrastruktury komunikacyjnej jest część szerokości pasma, jaką można przyznać różnym połączonym ze sobą miejscom, oraz zdolność utrzymania tej szerokości pasma w sieci szkieletowej.
      Szerokość pasma konieczna dla LNI i opcjonalnego BLNI będzie inna dla każdego państwa członkowskiego, głównie w zależności od tego, jakich wyborów dokonano w zakresie korzystania z kopii krajowych, centralnego wyszukiwania i wymiany danych biometrycznych.
      To, jaka dokładnie część szerokości zostanie przyznana w ramach infrastruktury komunikacyjnej, nie ma znaczenia, o ile zaspokojone zostaną minimalne potrzeby każdego państwa członkowskiego.
      Z każdego z wyżej wspomnianych rodzajów miejsc można przesyłać duże ilości danych (alfanumerycznych, biometrycznych i całych dokumentów) w jedną lub w drugą stronę. W związku z tym infrastruktura komunikacyjna musi zapewniać wystarczającą minimalną gwarantowaną prędkość wysyłania i pobierania danych dla każdego połączenia.
      Infrastruktura komunikacyjna musi zapewniać szybkość połączenia w przedziale od 2 Mb/s do 155 Mb/s lub wyższą. Sieć musi zapewniać wystarczającą minimalną gwarantowaną prędkość wysyłania i pobierania danych dla każdego połączenia, a jej przepustowość musi zostać tak dobrana, aby możliwe było obsłużenie całkowitej szerokości pasma punktów dostępu do sieci.
      4.4.   Kategorie usług
      Główny SIS II będzie zapewniał możliwość ustalenia priorytetów dla zapytań i wpisów. Osobnym wymogiem stawianym infrastrukturze komunikacyjnej będzie ustalenie priorytetu dla ruchu sieciowego.
      Przyjmuje się, że sieciowe priorytety transmisji określa główny SIS II w stosunku do wszystkich pakietów, które tego wymagają. Zostanie do tego wykorzystany ważony sprawiedliwy algorytm kolejkowania (ang. Weighted Fair Queuing). Oznacza to, że infrastruktura komunikacyjna musi być w stanie rozpoznać priorytety przypisane pakietom danych w źródłowej sieci LAN oraz zapewnić odpowiednią obsługę tych pakietów w swojej własnej sieci szkieletowej. Ponadto w zdalnie dostępnym miejscu infrastruktura komunikacyjna musi przesłać wysłane pakiety z priorytetem, jaki został ustawiony w źródłowej sieci LAN.
      4.5.   Obsługiwane protokoły
      Główny SIS II będzie korzystał z wielu protokołów transmisji sieciowej. Infrastruktura komunikacyjna powinna zapewniać współpracę z szeroką gamą protokołów transmisji sieciowej. Standardowe protokoły, które powinny być obsługiwane, to HTTP, FTP, NTP, SMTP, SNMP i DNS.
      Poza standardowymi protokołami infrastruktura komunikacyjna musi także być w stanie obsługiwać różne protokoły tunelowania, protokoły replikacji SAN oraz zastrzeżone protokoły połączeń Java-to-Java typu BEA WebLogic. Protokoły tunelowania, np. IPsec w trybie tunelowym, zostaną wykorzystane do przesyłania zaszyfrowanych danych do miejsca przeznaczenia.
      4.6.   Specyfikacje techniczne
      4.6.1.   Adresowanie IP
      Infrastruktura komunikacyjna musi mieć szereg zastrzeżonych adresów IP, z których można korzystać wyłącznie w obrębie tej sieci. Główny SIS II będzie korzystał z wydzielonego zakresu adresów IP, wyodrębnionych spośród wyżej wspomnianego zbioru zastrzeżonych adresów IP, który to zakres nie będzie wykorzystywany nigdzie indziej.
      4.6.2.   Obsługa IPv6
      Można założyć, że protokołem, z którego będą korzystać lokalne sieci państw członkowskich, będzie protokół TCP/IP. Niemniej jednak niektóre miejsca będą bazowały na wersji 4, podczas gdy inne na wersji 6. Punkty dostępu do sieci muszą oferować możliwość pełnienia roli bramy (ang. gateway) i muszą być w stanie działać niezależnie od protokołów sieciowych używanych w głównym SIS II, a także w N.SIS II.
      4.6.3.   Dodanie statycznej trasy
      CU i BCU mogą korzystać z jednego, identycznego adresu IP w celu łączenia się z państwami członkowskimi. W związku z tym infrastruktura komunikacyjna powinna obsługiwać dodanie statycznej trasy (ang. Static Route Injection).
      4.6.4.   Utrzymane przepustowości
      Tak długo jak połączenie CU lub BCU ma obciążenie mniejsze niż 90 %, dane państwo członkowskie musi być w stanie utrzymywać stale 100 % przypisanej mu szerokości pasma.
      4.6.5.   Inne wymogi
      Aby obsługiwać CS-SIS, infrastruktura komunikacyjna musi spełniać przynajmniej minimalne wymogi techniczne.
      Opóźnienie przejścia (ang. transit delay) musi być (włączając godziny największego ruchu) niższe lub równe 150 ms w 95 % pakietów oraz niższe niż 200 ms w 100 % pakietów.
      Prawdopodobieństwo utraty pakietów musi być (włączając godziny największego ruchu) niższe lub równe 10–4 w 95 % pakietów oraz niższe niż 10–3 w 100 % pakietów.
      Wyżej wymienione wymogi należy rozpatrywać osobno dla każdego punktu dostępowego.
      Połączenie pomiędzy CU i BCU musi mieć opóźnienie (ang. Round Trip Delay) niższe lub równe 60 ms.
      4.7.   Niezawodność systemu
      Przy projektowaniu CS-SIS jako wymóg postawiono sobie wysoką dostępność systemu. W związku z tym system jest odporny na wadliwe działanie części składowych dzięki podwojeniu wszystkich elementów wyposażenia.
      Części składowe infrastruktury komunikacyjnej również muszą być odporne na wadliwe działanie poszczególnych elementów. Z punktu widzenia infrastruktury komunikacyjnej oznacza to, że niezawodne muszą być następujące części składowe:

                  —

                  sieć szkieletowa,

                  —

                  urządzenia trasujące,

                  —

                  punkty dostępu do Internetu typu POP (ang. Points of Presence),

                  —

                  podłączenia pętli lokalnej (ang. Local loop connections) (w tym fizycznie redundantne okablowanie),

                  —

                  urządzenia zabezpieczające (urządzenia szyfrujące, zapory itp.),

                  —

                  wszystkie usługi ogólne (DNS, NTP itp.),

                  —

                  LNI/BLNI.

            Mechanizmy przejmowania funkcji w przypadku awarii, przewidziane dla całego sprzętu sieciowego, powinny uruchamiać się bez konieczności interwencji ręcznej.
      5.   Monitoring
      Aby ułatwić monitoring, musi istnieć możliwość zintegrowania monitorujących narzędzi infrastruktury komunikacyjnej z instrumentami monitoringu organu odpowiedzialnego za zarządzanie operacyjne głównym SIS II.
      6.   Usługi ogólne
      Oprócz wyspecjalizowanych usług sieciowych i usług z zakresu bezpieczeństwa infrastruktura komunikacyjna musi także oferować usługi ogólne.
      Usługi wyspecjalizowane muszą być wykonywane w obu jednostkach centralnych, aby uzyskać efekt redundancji.
      Infrastruktura komunikacyjna musi oferować następujące fakultatywne usługi ogólne:

                  Usługa

                  Informacje dodatkowe

                  DNS

                  Obecnie procedura przejmowania funkcji w przypadku awarii, wiążąca się z przełączaniem się z CU na BCU w przypadku awarii sieci, oparta jest na zmianie adresu IP w ogólnym serwerze DNS.

                  Przekazywanie poczty elektronicznej

                  Korzystanie z ogólnej usługi przekazywania poczty elektronicznej może przydać się do normalizowania ustawień poczty elektronicznej dla różnych państw członkowskich oraz, przeciwnie niż ma to miejsce w przypadku serwera wyspecjalizowanego, nie zużywa żadnych zasobów sieciowych z CU/BCU.
                  Wiadomości elektroniczne korzystające z ogólnej usługi przekazywania poczty elektronicznej muszą pozostać zgodne ze swoim szablonem bezpieczeństwa (ang. security template).

                  NTP

                  Usługa ta może być stosowana do synchronizacji zegarów w sprzęcie sieciowym.

            7.   Dostępność
      CS-SIS oraz LNI i BLNI muszą być w stanie zapewnić nieprzerwaną dostępność na poziomie 99,99 % przez okres 28 dni, nie włączając w to dostępności sieci.
      Infrastrukturę komunikacyjną musi cechować dostępność na poziomie 99,99 %.
      8.   Usługi z zakresu bezpieczeństwa
      8.1.   Szyfrowanie sieci
      Główny SIS II nie pozwala na przesył danych o wysokim lub bardzo wysokim poziomie zabezpieczenia poza sieć LAN, jeśli nie zostaną zaszyfrowane. Należy uniemożliwić dostawcy sieci uzyskanie w jakikolwiek sposób dostępu do danych operacyjnych SIS II, a także do powiązanej z nimi wymiany danych między biurami SIRENE.
      Aby utrzymać wysoki poziom bezpieczeństwa, infrastruktura komunikacyjna musi umożliwiać posługiwanie się certyfikatami lub kluczami. Należy umożliwić zarządzanie urządzeniami szyfrującymi na odległość i ich monitorowanie na odległość. Algorytmy szyfrujące muszą spełniać przynajmniej następujące wymogi:

                  —

                  symetryczne algorytmy szyfrujące:

                              —

                              3DES (128 bitów) lub lepsze,

                              —

                              wygenerowanie klucza zależy od wartości losowej, która nie pozwala na redukcję przestrzeni kluczy przy próbie wtargnięcia,

                              —

                              klucze lub informacje szyfrujące, które mogą zostać wykorzystane do przekazania kluczy, są zawsze chronione podczas ich przechowywania w pamięci,

                  —

                  asymetryczne algorytmy szyfrujące:

                              —

                              RSA (moduł 1 024-bitowy) lub lepsze,

                              —

                              wygenerowanie klucza zależy od wartości losowej, która nie pozwala na redukcję przestrzeni kluczy przy próbie wtargnięcia.

            Wykorzystywany będzie protokół Encapsulated Security Payload (ESP, RFC2406) w trybie tunelowym. Ładunek i oryginalny nagłówek protokołu IP i zostaną zaszyfrowane.
      Do wymiany kluczy sesji stosowany będzie protokół wymiany kluczy internetowych IKE (ang. Internet Key Exchange).
      Klucze IKE zachowają ważność nie dłużej niż jeden dzień.
      Klucze sesji zachowają ważność nie dłużej niż jedną godzinę.
      8.2.   Inne zabezpieczenia
      Infrastruktura komunikacyjna musi chronić nie tylko punkty dostępowe SIS II, ale także fakultatywne usługi ogólne. Usługi te muszą spełniać te same wymogi bezpieczeństwa co w CS-SIS. Wszystkie usługi ogólne muszą w związku z tym co najmniej być chronione przez zaporę sieciową, program antywirusowy i system wykrywania włamań IDS (ang. Intrusion Detection System). Ponadto urządzenia przeznaczone do usług ogólnych i ich zabezpieczenia powinny być pod stałym nadzorem zabezpieczającym (rejestracja danych i dalsze działania).
      Aby zachować wysoki poziom bezpieczeństwa, organ odpowiedzialny za zarządzanie operacyjne głównym SIS II musi wiedzieć o wszelkich przypadkach naruszenia zabezpieczeń, które mają miejsce w infrastrukturze komunikacyjnej. W związku z tym infrastruktura komunikacyjna musi umożliwiać bezzwłoczne zgłaszanie takich przypadków organowi odpowiedzialnemu za zarządzanie operacyjne głównym SIS II. Wszystkie tego rodzaju przypadki muszą być zgłaszane regularnie, tzn. raz na miesiąc i w momencie ich stwierdzenia.
      9.   Dział pomocy technicznej i struktura wsparcia
      Operator infrastruktury komunikacyjnej musi zapewniać funkcjonowanie działu pomocy technicznej, który pozostaje w kontakcie z organem odpowiedzialnym za zarządzanie operacyjne głównym SIS II.
      10.   Współdziałanie z innymi systemami
      Infrastruktura komunikacyjna musi zapobiegać wydostawaniu się informacji z przypisanych im kanałów komunikacyjnych. Z punktu widzenia realizacji technicznej oznacza to, że:

                  —

                  wszelki nieupoważniony lub niekontrolowany dostęp do innych sieci jest ściśle zabroniony; dotyczy to również połączeń z Internetem,

                  —

                  nie może mieć miejsca przeciek danych do innych systemów w sieci; np. niedozwolone jest łączenie różnych IP VPN.

            Oprócz wymienionych ograniczeń technicznych ma to również wpływ na działalność działu pomocy technicznej infrastruktury komunikacyjnej. Dział pomocy technicznej nie może ujawniać żadnych informacji odnoszących się do głównego SIS II żadnej stronie oprócz strony odpowiedzialnej za zarządzanie operacyjne głównym SIS II.


title: 2011/250/UE: Decyzja Rady z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozserzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych

text:
               27.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 106/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 31 stycznia 2011 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozserzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych
   (2011/250/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 9 czerwca 2010 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Uzbekistanu w celu wprowadzenia zmian do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony (1) (zwanej dalej „umową”), tak aby zapewnić oficjalne rozszerzenie zasad mających zastosowanie do handlu innymi towarami również na handel wyrobami włókienniczymi. Negocjacje te zostały pomyślnie zakończone, a Protokół zmieniający umowę przez skreślenie art. 16 i wszystkich odesłań do niego został parafowany w dniu 1 lipca 2010 r.

               (2)

               W ramach negocjacji obie Strony uzgodniły, że podejmą się uporządkowania i skreślenia nieaktualnych postanowień o charakterze technicznym, które wygasły w 1998 r., i odnośnego załącznika, który się do nich odwołuje.

               (3)

               W wyniku wejścia w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. Traktatu z Lizbony Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym.

               (4)

               Należy podpisać w imieniu Unii protokół zmieniający umowę, z zastrzeżeniem jego zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się podpisanie w imieniu Unii Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozserzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych (zwanego dalej „protokołem”), z zastrzeżeniem zawarcia wspomnianego protokołu (2).
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia, oraz do złożenia następującej deklaracji:

      „W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r. Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym, w związku z czym od tej daty wykonuje wszystkie prawa i podejmuje wszystkie obowiązki Wspólnoty Europejskiej. Z tego względu odniesienia do »WspólnotyEuropejskiej« w tekście umowy należy traktować, w stosownych przypadkach, jako odniesienia do »Unii Europejskiej«.”

   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 stycznia 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 229 z 31.8.1999, s. 3.

      (2)  Tekst protokołu zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jego zawarcia.