title: Decyzja Rady z dnia 9 lipca 2013 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 3 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013

text:
               13.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 201/4

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 lipca 2013 r.
   dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 3 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013
   2013/C 201/05
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 41,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               —

               budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013 został ostatecznie przyjęty w dniu 12 grudnia 2012 r. (2),

               —

               w dniu 15 kwietnia 2013 r. Komisja przedstawiła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 3 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2013,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 3 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013 zostało przyjęte w dniu 9 lipca 2013 r.
   Z pełnym tekstem można się zapoznać lub pobrać go na stronie internetowej Rady: http://www.consilium.europa.eu/

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2013 r.

            W imieniu Rady

         R. ŠADŽIUS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 66 z 8.3.2013, s. 1, wraz ze sprostowaniem w Dz.U. L 134 z 18.5.2013, s. 21.


title: 2010/779/UE: Decyzja Rady z dnia 14 grudnia 2010 r. w sprawie wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen dotyczących ustanowienia europejskiej agencji ds. zarządzania operacyjnego wielkoskalowymi systemami informatycznymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości

text:
               17.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 333/58

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 grudnia 2010 r.
   w sprawie wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen dotyczących ustanowienia europejskiej agencji ds. zarządzania operacyjnego wielkoskalowymi systemami informatycznymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości
   (2010/779/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając art. 4 Protokołu (nr 19) włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „protokołem Schengen”),
   uwzględniając wniosek Rządu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej złożony w piśmie do przewodniczącego Rady z dnia 5 października 2010 r. dotyczący stosowania niektórych przepisów dorobku Schengen, jak określono w tym piśmie,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją 2000/365/WE (1) Rada upoważniła Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej do stosowania niektórych przepisów dorobku Schengen zgodnie z warunkami określonymi w tej decyzji.

               (2)

               Dnia 24 czerwca 2009 r. Komisja Europejska przedstawiła wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego europejską agencję ds. zarządzania operacyjnego wielkoskalowymi systemami informatycznymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (zwanego dalej „proponowanym rozporządzeniem”).

               (3)

               Zgodnie z postulowanym rozporządzeniem europejskiej agencji ds. zarządzania operacyjnego wielkoskalowymi systemami informatycznymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (zwanej dalej „agencją”) ma zostać powierzona odpowiedzialność za zarządzanie operacyjne systemem informacyjnym Schengen drugiej generacji (SIS II), wizowym systemem informacyjnym (VIS) i systemem Eurodac, a także może ona być odpowiedzialna za przygotowywanie i rozwijanie innych wielkoskalowych systemów informatycznych w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz za zarządzanie operacyjne tymi systemami, na podstawie stosownych instrumentów ustawodawczych, w oparciu o tytuł V trzeciej części Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (4)

               SIS II stanowi część dorobku Schengen. Utworzenie i funkcjonowanie SIS II reguluje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1987/2006 (2) oraz decyzja Rady 2007/533/WSiSW (3). Zjednoczone Królestwo uczestniczyło jednak tylko w przyjęciu decyzji 2007/533/WSiSW, która rozwija przepisy dorobku Schengen, o których mowa w art. 1 lit. a) ppkt (ii) decyzji 2000/365/WE.

               (5)

               System VIS jest również częścią dorobku Schengen. Zjednoczone Królestwo nie uczestniczyło w przyjęciu decyzji 2004/512/WE (4), rozporządzenia (WE) nr 767/2008 (5) oraz decyzji 2008/633/WSiSW (6) regulujących ustanowienie, funkcjonowanie lub użytkowanie systemu VIS, ani nie jest związane tymi aktami.

               (6)

               Eurodac nie stanowi części dorobku Schengen. Zjednoczone Królestwo uczestniczyło w przyjęciu rozporządzenia (WE) nr 2725/2000 (7) regulującego ustanowienie, funkcjonowanie i użytkowanie systemu Eurodac i jest związane tym rozporządzeniem.

               (7)

               Zważywszy na udział w systemie Eurodac oraz częściowy udział w systemie SIS II, Zjednoczone Królestwo ma prawo uczestniczyć w działalności agencji w takim zakresie, w jakim agencja będzie odpowiedzialna za zarządzanie operacyjne – zgodnie z decyzją 2007/533/WSiSW – systemem SIS II oraz systemem Eurodac.

               (8)

               Proponowana agencja powinna być pojedynczą osobą prawną oraz posiadać jednolitą strukturę organizacyjną i finansową. W tym celu agencja powinna zostać powołana na podstawie pojedynczego aktu prawnego, którego przyjęcie wymaga głosowania Rady w pełnym składzie. Ponadto gdy proponowane rozporządzenie zostanie przyjęte, powinno ono mieć zastosowanie w całości w państwach członkowskich nim związanych. Wyklucza to możliwość częściowego stosowania tego aktu w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa.

               (9)

               Aby zapewnić zgodność z Traktatami i mającymi zastosowanie protokołami, a jednocześnie zadbać o jednolitość i spójność proponowanego rozporządzenia, Zjednoczone Królestwo złożyło wniosek o objęcie go przepisami proponowanego rozporządzenia na mocy art. 4 Protokołu Schengen, w zakresie w jakim agencja będzie odpowiedzialna za zarządzanie operacyjne systemem SIS II, zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1987/2006, oraz systemem VIS.

               (10)

               Rada uznaje prawo Zjednoczonego Królestwa do złożenia – zgodnie z art. 4 protokołu Schengen – wniosku o objęcie go przepisami proponowanego rozporządzenia w zakresie, w jakim Zjednoczone Królestwo nie zostanie objęte przepisami proponowanego rozporządzenia z innych powodów.

               (11)

               Uczestnictwo Zjednoczonego Królestwa w proponowanym rozporządzeniu pozostałoby bez uszczerbku dla faktu, że aktualnie Zjednoczone Królestwo nie jest i nie może być objęte przepisami dorobku Schengen odnoszącymi się do swobodnego przemieszczania się obywateli państw trzecich, polityki wizowej i przekraczania przez osoby zewnętrznych granic państw członkowskich. Sytuacja ta uzasadniałaby włączenie do proponowanego rozporządzenia przepisów szczególnych odzwierciedlających tę szczególną sytuację Zjednoczonego Królestwa, w szczególności w odniesieniu do ograniczonych praw głosu w zarządzie agencji.

               (12)

               Komitet Mieszany, ustanowiony na podstawie art. 3 Umowy zawartej między Radą Unii Europejskiej i Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii w sprawie włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), został poinformowany o przygotowaniu niniejszej decyzji, zgodnie z art. 5 tej umowy.

               (13)

               Komitet Mieszany, ustanowiony na podstawie art. 3 Umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), został poinformowany o przygotowaniu niniejszej decyzji, zgodnie z art. 5 tej umowy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W związku z decyzją Rady 2000/365/WE Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej uczestniczy w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającym europejską agencję ds. zarządzania operacyjnego wielkoskalowymi systemami informatycznymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w zakresie, w jakim odnosi się ono do zarządzania operacyjnego Wizowym Systemem Informacyjnym (VIS) i częściami systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II), w którego realizacji Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         S. VANACKERE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

      (2)  Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 4.

      (3)  Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63.

      (4)  Decyzja Rady z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie ustanowienia Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) (Dz.U. L 213 z 15.6.2004, s. 5).

      (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 60).

      (6)  Decyzja Rady (WE) nr 2008/633/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie dostępu wyznaczonych organów państw członkowskich i Europolu do Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) do celów jego przeglądania, w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i ścigania (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 129).

      (7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2725/2000 z dnia 11 grudnia 2000 r. dotyczące ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania konwencji dublińskiej (Dz.U. L 316 z 15.12.2000, s. 1).

      (8)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

      (9)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.


title: 2013/777/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego I Bezpieczeństwa EUTM Somalia/1/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia)

text:
               20.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 346/53

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUTM SOMALIA/1/2013
   z dnia 17 grudnia 2013 r.
   w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia)
   (2013/777/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając decyzję Rady 2010/96/WPZiB z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (1), w szczególności jej art. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 5 ust. 1 decyzji 2010/96/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania decyzji w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia).

               (2)

               W dniu 22 stycznia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/44/WPZiB (2) dotyczącą zmiany i przedłużenia obowiązywania decyzji 2010/96/WPZiB oraz mianowania generała brygady Geralda AHERNE'A dowódcą misji UE.

               (3)

               Republika Włoska wystąpiła z wnioskiem o mianowanie generała brygady Massimo MINGIARDIEGO nowym dowódcą misji UE na miejsce generała brygady Geralda AHERNE'A.

               (4)

               Komitet Wojskowy UE popiera ten wniosek.

               (5)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjmowaniu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Generał brygady Massimo MINGIARDI zostaje niniejszym mianowany dowódcą misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia), od dnia 15 lutego 2014 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 15 lutego 2014 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2013 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 44 z 19.2.2010, s. 16.

      (2)  Decyzja Rady 2013/44/WPZiB z dnia 22 stycznia 2013 r. dotycząca zmiany oraz przedłużenia obowiązywania decyzji 2010/96/WPZiB w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (Dz.U. L 20 z 23.1.2013, s. 57).


title: Decyzja Komisji z dnia 28 września 2010 r. w sprawie mianowania członków grupy ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej i ustanowienia listy rezerwowej

text:
               29.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 262/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 28 września 2010 r.
   w sprawie mianowania członków grupy ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej i ustanowienia listy rezerwowej
   2010/C 262/03
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Komisji 2009/427/WE z dnia 3 czerwca 2009 r. ustanawiającą grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej (1), w szczególności jej art. 4 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją 2009/427/WE Komisja ustanowiła grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej.

               (2)

               Zgodnie z art. 4 ust. 2 decyzji 2009/427/WE Komisja ogłosiła zaproszenie do zgłaszania kandydatur 2009/C 308/10 (2). W zaproszeniu tym określono również kryteria wyboru oraz procedurę selekcji służącej sporządzeniu listy odpowiednich kandydatów.

               (3)

               Ażeby dopełnić procedury selekcji, Komisja musi jeszcze mianować członków grupy oraz sporządzić listę rezerwową,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE
   Artykuł 1
   Wykazy w postaci załączników do niniejszej decyzji zawierają nazwiska członków grupy i ekspertów umieszczonych na liście rezerwowej. Są to:

               a)

               lista 13 ekspertów wymienionych w załączniku I do niniejszej decyzji mianowanych na stałych członków grupy;

               b)

               sporządzona jednocześnie lista rezerwowa, zawierająca nazwiska 62 ekspertów wymienionych w załączniku II do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia i stosuje się ją do dnia 31 grudnia 2013 r. Komisja zadecyduje o ewentualnym zaktualizowaniu lub przedłużeniu jej stosowania przed tą datą.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2010 r.

            W imieniu Komisji

         Dacian CIOLOŞ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 139 z 5.6.2009, s. 29.

      (2)  Dz.U. C 308 z 18.12.2009, s. 22.

      ZAŁĄCZNIK I

         Lista ekspertów mianowanych stałymi członkami grupy (w porządku alfabetycznym)

                  —

                  Alexander Beck

                  —

                  Jacques Cabaret

                  —

                  Niels Halberg

                  —

                  Sonya Ivanova-Peneva

                  —

                  Lizzie Melby Jespersen

                  —

                  Ursula Kretzschmar

                  —

                  Nicolas Lampkin

                  —

                  Giuseppe Lembo

                  —

                  Mariane Monod

                  —

                  Robin Frederik Alexander Moritz

                  —

                  José Luis de la Plaza Pérez

                  —

                  Bernhard Speiser

                  —

                  Fabio Tittarelli

      ZAŁĄCZNIK II

         Lista rezerwowa ekspertów (w porządku alfabetycznym)

                  —

                  Simó Alegre Castellví

                  —

                  David Arney

                  —

                  Keith Ball

                  —

                  Stéphane Bellon

                  —

                  Francis Blake

                  —

                  Michel Bouilhol

                  —

                  Stefano Canali

                  —

                  Philippe Darriet

                  —

                  Jans Didier

                  —

                  Karl-Jan Erstad

                  —

                  Alicia Estevez

                  —

                  Juan Fernando Gallardo Lancho

                  —

                  Roberto García Ruiz

                  —

                  Elisabetta Giuffra

                  —

                  Aase Solvej Hansen

                  —

                  Roger Michael Hitchings

                  —

                  Uwe Hofmann

                  —

                  Jiri Harazim

                  —

                  Henning Høgh Jensen

                  —

                  Niels Finn Johansen

                  —

                  Monique Jonis

                  —

                  Maria Concepción Jorda Gutiérrez

                  —

                  Herve Juin

                  —

                  Emmanouil Kampourakis

                  —

                  Géza Kovács

                  —

                  Michael Kügler

                  —

                  Markus Kelderer

                  —

                  Sybille Kyed

                  —

                  Jascha Iri Leenhouwers

                  —

                  Carlo Leifert

                  —

                  Margareta Lennartsson Turner

                  —

                  Mariusz Maciejczak

                  —

                  Giovanna Martelli

                  —

                  Juan Rodriguez Martin

                  —

                  Avraam Mavridis

                  —

                  Cristina Micheloni

                  —

                  Bent Egberg Mikkelsen

                  —

                  Diego Omar Minnicelli

                  —

                  Susanne Padel

                  —

                  Leonidas Panomitros

                  —

                  Bruce Denholm Pearce

                  —

                  Mariana Petkova

                  —

                  Carlo Ponzio

                  —

                  Katia Radeva

                  —

                  Gerold Rahmann

                  —

                  Eckhard Reiners

                  —

                  José Raul Alves Ribeiro

                  —

                  Carlos Palacios Riocerezo

                  —

                  Denis Rusjan

                  —

                  Bernhard Schulz

                  —

                  Pentti Seuri

                  —

                  Snezhka Simeonova Delcheva

                  —

                  Evangelia Nikolaos Sossidou

                  —

                  Jens Soth

                  —

                  Christopher George Starrett

                  —

                  Wijnand Sukkel

                  —

                  Juan José Triana Marrero

                  —

                  Rob van den Broek

                  —

                  Boudewijn van Elzakker

                  —

                  Vivian Vilich

                  —

                  François Warlop

                  —

                  Simon Wright


title: Decyzja Rady z dnia 7 listopada 2006 r. w sprawie stanowiska, jakie zajmie Wspólnota w ramach Międzynarodowej Rady ds. Drewna Tropikalnego odnośnie do przedłużenia obowiązywania Międzynarodowej umowy dotyczącej drewna tropikalnego z 1994 r.

text:
               8.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 298/1

      DECYZJA RADY

   z dnia 7 listopada 2006 r.
   w sprawie stanowiska, jakie zajmie Wspólnota w ramach Międzynarodowej Rady ds. Drewna Tropikalnego odnośnie do przedłużenia obowiązywania Międzynarodowej umowy dotyczącej drewna tropikalnego z 1994 r.
   (2006/C 298/01)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Międzynarodowa umowa dotycząca drewna tropikalnego z 1994 r. była podpisana i tymczasowo stosowana przez Wspólnotę na mocy decyzji Rady 96/493/WE (2).

               (2)

               Umowa zastępująca Międzynarodową umowę dotyczącą drewna tropikalnego z 1994 r. została zawarta w ramach Konferencji ONZ ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD) w styczniu 2006 r.

               (3)

               Międzynarodowa umowa dotycząca drewna tropikalnego z 1994 r. pozostaje w mocy do dnia 31 grudnia 2006 r., chyba że zgodnie z postanowieniami art. 46 ust. 3 jej obowiązywanie zostanie przedłużone decyzją Międzynarodowej Rady ds. Drewna Tropikalnego do czasu wejścia w życie umowy, która ją zastąpi.

               (4)

               Przedłużenie obowiązywania umowy leży w interesie Wspólnoty.

               (5)

               Należy określić stanowisko, jakie Wspólnota Europejska zajmie w ramach Międzynarodowej Rady ds. Drewna Tropikalnego,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Wspólnota Europejska w ramach Międzynarodowej Rady ds. Drewna Tropikalnego będzie głosować za przedłużeniem obowiązywania Międzynarodowej umowy dotyczącej drewna tropikalnego z 1994 r. do czasu tymczasowego lub ostatecznego wejścia w życie umowy z 2006 r., która ją zastąpi.
   Artykuł 2
   Wspólnota Europejska będzie dążyć do podjęcia przez Międzynarodową Radę ds. Drewna Tropikalnego decyzji służącej ograniczeniu przedłużonego obowiązywania Międzynarodowej umowy dotyczącej drewna tropikalnego z 1994 r. lub ustaleniu klauzuli rewizyjnej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 7 listopada 2006 r.

            W imieniu Rady

         E. HEINÄLUOMA

            Przewodniczący

      (1)  Dok. 12953/06 — COM(2006)469 wersja ostateczna

      (2)  Dz.U. L 208 z 17.8.1996, str. 1.


title: 2012/483/UE: Decyzja Komisji z dnia 20 sierpnia 2012 r. ustanawiająca nowy termin składania dokumentacji dotyczącej niektórych substancji, które mają zostać zbadane w ramach 14-letniego programu pracy, o którym mowa w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 5787)  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               22.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 226/6

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 20 sierpnia 2012 r.
   ustanawiająca nowy termin składania dokumentacji dotyczącej niektórych substancji, które mają zostać zbadane w ramach 14-letniego programu pracy, o którym mowa w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
   (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 5787)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2012/483/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (1), w szczególności jej art. 16 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (2) ustanawia wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE.

               (2)

               We wspomnianym wykazie wymieniono szereg kombinacji substancji i typów produktów, w przypadku których albo wszyscy uczestnicy wycofali się z uczestnictwa w programie przeglądu, albo państwo członkowskie wyznaczone jako sprawozdawca w zakresie oceny nie otrzymało w terminie określonym w art. 9 i art. 12 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 kompletnej dokumentacji.

               (3)

               W związku z tym zgodnie z art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 1 i art. 13 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007 Komisja dokonała stosownego powiadomienia państw członkowskich. Dnia 17 stycznia 2011 r. informacja ta została również podana do wiadomości publicznej w formie elektronicznej.

               (4)

               W ciągu trzech miesięcy od ogłoszenia tej informacji w formie elektronicznej niektóre przedsiębiorstwa wyraziły zainteresowanie przejęciem roli uczestnika w odniesieniu do niektórych substancji i typów produktów zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1451/2007.

               (5)

               Należy zatem ustanowić nowy termin składania dokumentacji dotyczącej wspomnianych substancji i typów produktów zgodnie z art. 12 ust. 3 akapit drugi wymienionego rozporządzenia.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Nowy termin składania dokumentacji dotyczącej substancji i typów produktów wymienionych w załączniku upływa dnia 30 września 2013 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 sierpnia 2012 r.

            W imieniu Komisji

         Janez POTOČNIK

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3.

      ZAŁĄCZNIK

         Substancje i rodzaje produktów, dla których nowy termin składania dokumentacji upływa dnia 30 września 2013 r.

                  Nazwa

                  Numer EC

                  Numer CAS

                  Typ produktu

                  RPC

                  Triklosan

                  222-182-2

                  3380-34-5

                  2

                  DK

                  Triklosan

                  222-182-2

                  3380-34-5

                  7

                  DK

                  Triklosan

                  222-182-2

                  3380-34-5

                  9

                  DK

                  2-fenoksyetanol

                  204-589-7

                  122-99-6

                  3

                  UK


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/253 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności na potrzeby natychmiastowych środków budżetowych w celu zażegnania kryzysu uchodźczego

text:
               24.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 47/6

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/253
   z dnia 25 listopada 2015 r.
   w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności na potrzeby natychmiastowych środków budżetowych w celu zażegnania kryzysu uchodźczego
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 12,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 11 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (2) pozwala na uruchomienie instrumentu elastyczności w ramach rocznego pułapu w wysokości 471 mln EUR (w cenach z 2011 r.) w celu umożliwienia finansowania precyzyjnie określonych wydatków, których nie można było pokryć w ramach pułapów dostępnych w ramach co najmniej jednego innego działu.

               (2)

               Z uwagi na pilne potrzeby konieczne jest uruchomienie znacznej dodatkowej kwoty na sfinansowanie środków w celu opanowania kryzysu migracyjnego i uchodźczego.

               (3)

               Po zbadaniu wszystkich możliwości realokacji środków w ramach pułapów wydatków w dziale 3 (Bezpieczeństwo i obywatelstwo) i dziale 4 (Globalny wymiar Europy) stwierdzono, że zachodzi konieczność uruchomienia instrumentu elastyczności w celu uzupełnienia środków finansowych w budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016 ponad pułapy wydatków w dziale 3 o kwotę 1 506 mln EUR i w dziale 4 o kwotę 24 mln EUR w celu sfinansowania środków w dziedzinie migracji i uchodźców. Do uruchamianych środków należy włączyć niewykorzystane kwoty roczne udostępnione w ramach instrumentów elastyczności w latach budżetowych 2014 i 2015.

               (4)

               W oparciu o spodziewany profil płatności środki na płatności odpowiadające uruchomieniu instrumentu elastyczności powinny zostać rozłożone na kilka lat budżetowych i szacuje się je na kwotę: 734,2 mln EUR w 2016 r., 654,2 mln EUR w 2017 r., 83,0 mln EUR w 2018 r. oraz 58,6 mln EUR w 2019 r.,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016 uruchamia się instrument elastyczności w celu uwzględnienia kwoty 1 506 mln EUR w środkach na zobowiązania w dziale 3 (Bezpieczeństwo i obywatelstwo) oraz kwoty 24 mln EUR w środkach na zobowiązania w dziale 4 (Globalny wymiar Europy).
   Kwoty te zostaną wykorzystane do sfinansowania środków służących zarządzaniu kryzysem uchodźczym.
   2.   W oparciu o spodziewany profil płatności środki na płatności odpowiadające uruchomieniu instrumentu elastyczności wyniosą:

               a)

               734,2 mln EUR w 2016 r.;

               b)

               654,2 mln EUR w 2017 r.;

               c)

               83,0 mln EUR w 2018 r.;

               d)

               58,6 mln EUR w 2019 r.

         Konkretne kwoty w każdym roku budżetowym zostaną zatwierdzone zgodnie z roczną procedurą budżetową.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 25 listopada 2015 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         N. SCHMIT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


title: 2008/144/WE: Decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia Protokołu zmieniającego Umowę o transporcie morskim między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Chińską Republiką Ludową, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej

text:
               21.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/37

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 stycznia 2008 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu zmieniającego Umowę o transporcie morskim między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Chińską Republiką Ludową, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej
   (2008/144/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa o transporcie morskim między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Chińską Republiką Ludową, z drugiej strony (zwana dalej „umową”) została podpisana w dniu 6 grudnia 2002 r., w Brukseli.

               (2)

               Protokół zmieniający umowę w celu uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej został podpisany w dniu 5 września 2005 r. w Pekinie.

               (3)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r. Bułgaria i Rumunia mają przystąpić do umowy przez zawarcie protokołu pomiędzy Radą a Chińską Republiką Ludową.

               (4)

               Niezbędne procedury konstytucyjne i instytucjonalne zostały zakończone, należy zatem zatwierdzić umowę,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   1.   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Protokół zmieniający Umowę o transporcie morskim między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Chińską Republiką Ludową, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej.
   Tekst protokołu (2) załączony jest do niniejszej decyzji.
   2.   W imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 3 protokołu.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 stycznia 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 5 lipca 2005 r. (Dz.U. C 157 E z 6.7.2006, s. 53).

      (2)  Zob. s. 38 niniejszego Dziennika Urzędowego.
    ---documentbreak---

               21.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/38

         PROTOKÓŁ
   zmieniający Umowę o transporcie morskim między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, z drugiej strony
   KRÓLESTWO BELGII,
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   zwane dalej „państwami członkowskimi”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej, oraz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”, reprezentowana przez Radę Unii Europejskiej,
   z jednej strony, oraz
   RZĄD CHIŃSKIEJ REPUBLIKI LUDOWEJ,
   z drugiej strony,
   UWZGLĘDNIAJĄC przystąpienie Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, a tym samym do Wspólnoty, w dniu 1 maja 2004 r.,
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Republika Czeska, Republika Estońska, Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Węgierska, Republika Malty, Rzeczpospolita Polska, Republika Słowenii i Republika Słowacka stają się Stronami Umowy o transporcie morskim między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Chińską Republiką Ludową, z drugiej strony, podpisanej w Brukseli dnia 6 grudnia 2002 r. (zwanej dalej „Umową”).
   Artykuł 2
   Teksty Umowy w językach czeskim, estońskim, łotewskim, litewskim, węgierskim, maltańskim, polskim, słoweńskim i słowackim załączone do niniejszego Protokołu są autentyczne na tych samych warunkach, jak inne wersje językowe sporządzone zgodnie z art. 14 niniejszej Umowy.
   Artykuł 3
   Niniejszy Protokół jest zatwierdzany przez umawiające się strony zgodnie z ich własnymi procedurami. Protokół wchodzi w życie w dniu wejścia w życie Umowy. W przypadku zatwierdzenia niniejszego Protokołu przez Umawiające się Strony po dacie wejścia w życie Umowy, Protokół wchodzi w życie z dniem wzajemnego notyfikowania przez strony zakończenia wewnętrznych procedur zatwierdzenia.
   Artykuł 4
   Niniejszy Protokół sporządzono w Pekinie dnia piątego września roku dwa tysiące piątego, w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz chińskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne.

         Por los Estados miembros
         Za členské státy
         For medlemsstaterne
         Für die Mitgliedstaaten
         Liikmesriikide nimel
         Για τα κράτη μέλη
         For the Member States
         Pour les États membres
         Per gli Stati membri
         Dalībvalstu vārdā
         Valstybių narių vardu
         A tagállamok részéről
         Għall-Istati Membri
         Voor de lidstaten
         W imieniu państw członkowskich
         Pelos Estados-Membros
         Za členské štáty
         Za države članice
         Jäsenvaltioiden puolesta
         På medlemsstaternas vägnar

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Communidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Por el Gobierno de la República Popular China
         Za vládu Čínské lidové republiky
         For Folkerepublikken Kinas regering
         Im Namen der Regierung der Volksrepublik China
         Hiina Rahvavabariigi valitsuse nimel
         Για την κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
         For the Government of the People's Republic of China
         Pour le gouvernement de la République populaire de Chine
         Per il Governo della Repubblica popolare cinese
         Kīnas Tautas Republikas vārdā
         Kinijos Liaudies Respublikos Vyriausybės vardu
         A Kínai Népköztársaság kormánya részéről
         Għall-Gvern tar-Repubblika tal-Poplu taċ-Ċina
         Voor de regering van de Volksrepubliek China
         W imieniu rządu Chińskiej Republiki Ludowej
         Pelo Governo da República Popular da China
         Za vládu Čínskej l'udovej republiky
         Za Vlado Ljudske republike Kitajske
         Kiinan kansantasavallan hallituksen puolesta
         På Folkrepubliken Kinas regerings vägnar


title: Decyzja Komisji (UE) 2015/810 z dnia 23 stycznia 2015 r. w sprawie programu pomocy SA.20326 (2013/C) (ex 2012/NN) wdrożonego przez Belgię (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 130) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               23.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 128/21

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/810
   z dnia 23 stycznia 2015 r.
   w sprawie programu pomocy SA.20326 (2013/C) (ex 2012/NN) wdrożonego przez Belgię

         (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 130)

   (Jedynie teksty w języku francuskim i niderlandzkim są autentyczne)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy (1),
   uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),
   po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (2) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

               (1)

               Pismem z dnia 7 października 2011 r. Komisja Europejska poinformowała władze belgijskie o wszczęciu kontroli programu N 649/2005 – Środki na rzecz B&R polegające na częściowym zwolnieniu pracodawców z odprowadzanych składek (zwanego dalej „programem”).

               (2)

               Pismami z dnia 7 października 2011 r., z dnia 2 lutego 2012 r. i z dnia 6 stycznia 2013 r. Komisja zwróciła się o udzielenie dodatkowych informacji na temat wdrażania programu. W szczególności Komisja wezwała władze belgijskie do przekazania jej wykazu przedsiębiorstw, które były beneficjantami pomocy w kwocie przekraczającej 200 000 EUR w latach 2009 i 2010. Władze belgijskie odpowiedziały pismami z dnia 17 listopada 2011 r., z dnia 2 maja i z dnia 4 czerwca 2012 r. oraz z dnia 23 maja 2013 r.

               (3)

               Dnia 13 czerwca 2013 r. odbyło się spotkanie z udziałem służb Komisji i władz belgijskich.

               (4)

               Pismem z dnia 4 grudnia 2013 r. Komisja poinformowała Belgię o swojej decyzji (zwanej dalej „decyzją o wszczęciu postępowania”) (3) o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 TFUE (zwanego dalej „formalnym postępowaniem wyjaśniającym”).

               (5)

               Władze belgijskie przedstawiły swoje uwagi i odpowiedzi na pytania zawarte w decyzji o wszczęciu postępowania pismami z dnia 3 marca, 1 kwietnia oraz z 4 i 27 lipca 2014 r. Uzupełniły te informacje pismami z dnia 17 września, z dnia 17 października i z dnia 21 listopada 2014 r. W dniu 21 listopada 2014 r. Komisja dysponowała wszystkimi informacjami niezbędnymi do przeprowadzenia badania zgodności programu z rynkiem wewnętrznym.

               (6)

               Dnia 9 kwietnia 2014 r. przedsiębiorstwo D39S SPRL przedstawiło swoje uwagi. Pismem z dnia 16 maja 2014 r. Komisja przekazała te uwagi władzom belgijskim. Władze belgijskie nie ustosunkowały się do nich.

         2.   OPIS ŚRODKA

   2.1.   Cel środka

               (7)

               Program zatwierdzono decyzją Komisji C(2006) 2941 final z dnia 4 lipca 2006 r. (4) (zwaną dalej „decyzją”).

               (8)

               W ramach programu przewidziano wdrożenie trzech następujących środków:

                           a)

                           zwolnienie z tytułu zatrudnienia badaczy przydzielonych do projektów badawczych realizowanych w partnerstwie z uniwersytetami lub szkołami wyższymi (zwane dalej „środkiem 1”) polegające na zmniejszeniu składek odprowadzanych przez pracodawców (fr. précompte professionnel) o 50 % na rzecz przedsiębiorstw wypłacających wynagrodzenie badaczom przydzielonym do projektów badawczych realizowanych na podstawie umów o partnerstwie zawartych z uniwersytetami lub szkołami wyższymi mającymi siedzibę w Europejskim Obszarze Gospodarczym (5). Budżet środka 1 oszacowano na kwotę 34 mln EUR;

                           b)

                           zwolnienie z tytułu zatrudnienia badaczy legitymujących się określonymi dyplomami (zwane dalej „środkiem 2”) polegające na zmniejszeniu składek odprowadzanych przez pracodawców o 25 % na rzecz przedsiębiorstw wypłacających wynagrodzenie badaczom, którzy legitymują się określonymi dyplomami naukowymi (6). Budżet środka 2 oszacowano na kwotę 62 mln EUR;

                           c)

                           zwolnienie na rzecz Young Innovative Companies (zwane dalej „środkiem 3”) polegające na zmniejszeniu składek odprowadzanych przez pracodawców o 50 % na rzecz przedsiębiorstw należących do kategorii „Young Innovative Companies” (7) i wypłacających wynagrodzenie swoim pracownikom naukowym. Budżet środka 3 oszacowano na kwotę 20 mln EUR.

               (9)

               Składki odprowadzane przez pracodawców stanowią podatek u źródła pobierany przez wszystkich pracodawców od wynagrodzenia pracowników i przekazywany państwu. W ramach trzech środków wymienionych w motywie 8 przedsiębiorstwa zwalnia się z przekazywania części składek odprowadzanych przez pracodawców od wynagrodzeń badaczy określonych w motywie 8 lit. a) i b) oraz pracowników naukowych określonych w motywie 8 lit. c).

               (10)

               Komisja uznała w swojej decyzji, że środek 1 i środek 2 są środkami ogólnymi, a więc nie stanowią pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

               (11)

               Środek 3 zakwalifikowano natomiast jako pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE i po zbadaniu sprawy uznano za zgodny z rynkiem wewnętrznym w świetle kryteriów określonych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 70/2001 (8).

               (12)

               Art. 5a rozporządzenia (WE) nr 70/2001 określa szczegółowe przepisy mające zastosowanie do pomocy na badania i rozwój. Środek 3 zakwalifikowano jako pomoc na projekty badawczo-rozwojowe, w przypadku których kosztami kwalifikowalnymi są wydatki związane z pracownikami zatrudnionymi w ramach projektu badawczego (9). Przyjęty poziom intensywności pomocy wynoszący 35 % ma zastosowanie do projektów realizowanych w ramach rozwoju przedkonkurencyjnego (10).

         2.2.   Powody wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego

               (13)

               W ramach dochodzenia ujawniono nieprawidłowości dotyczące belgijskich przepisów krajowych, na mocy których przyjęto i wdrożono środek 3. W związku z tym Komisja wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające, mając na uwadze następujące elementy:

                           a)

                           Belgia nie przyjęła niezbędnych środków w celu dostosowania swoich przepisów do prawa Unii. Stosowne przepisy prawa krajowego nie odnosiły się w żaden sposób do kategorii badań przewidzianych w przepisach Unii. Przepisy te dostosowano dopiero w czerwcu 2013 r. (11);

                           b)

                           Belgia do dnia 1 stycznia 2008 r. nie dostosowała programu do odpowiednich środków zaproponowanych przez Komisję i zaakceptowanych przez Belgię (12);

                           c)

                           Belgia nie zgłosiła Komisji zmian ani przedłużenia programu, a tym samym wdrożyła pomoc niezgodną z prawem (13); oraz

                           d)

                           w ramach procesu monitorowania Belgia nie dostarczyła wystarczającej ilości informacji dotyczących pomocy udzielonej indywidualnie.

               (14)

               Komisja w decyzji o wszczęciu postępowania rozważyła również kwestię podstawy prawnej mającej zastosowanie do analizy zgodności z rynkiem wewnętrznym pomocy przyznanej w sposób niezgodny z prawem w ramach programu. Stwierdziła ona w motywie 40 wspomnianej decyzji, że analizę pomocy należy przeprowadzić w świetle wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną (zwanych dalej „zasadami ramowymi dotyczącymi B+R+I” (14)).

         3.   UWAGI WŁADZ BELGIJSKICH

               (15)

               Należy przypomnieć, że w trakcie procesu monitorowania władze belgijskie przyznały, że nie zmieniły obowiązujących przepisów w celu wprowadzenia odniesienia do kategorii badań wspomnianych w motywie 13 lit. a), nie zgłosiły zmian wprowadzonych do programu (biorąc pod uwagę, że zmiany te zostały wprowadzone w myśl decyzji) ani nie zgłosiły przedłużenia programu na okres po dniu 4 lipca 2011 r.

               (16)

               Pismami z dnia 3 marca i 1 kwietnia 2014 r. władze belgijskie przekazały wykaz przedsiębiorstw, które skorzystały ze zwolnienia w zakresie składek odprowadzanych przez pracodawców w latach 2006–2013 (ostatnie dostępne dane podatkowe). Przez cały ten okres z programu skorzystało 231 przedsiębiorstw.

               (17)

               Władze belgijskie w piśmie z dnia 3 marca 2014 r. wskazały również, że badały zgodność programu z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 651/2014 (15), w szczególności z art. 25 dotyczącym pomocy na projekty badawczo-rozwojowe. Władze belgijskie nie przekazały jednak Komisji wyniku tego badania.

         4.   UWAGI ZAINTERESOWANYCH OSÓB TRZECICH

               (18)

               Przedsiębiorstwo D39S, centrum badań i rozwoju działające w sektorze elektroniki i telekomunikacji, wskazało, że zwolnienie w zakresie składek odprowadzanych przez pracodawców stanowi istotne wsparcie pozwalające młodym innowacyjnym przedsiębiorstwom na zatrudnienie dodatkowych pracowników. Korzystanie z tego zwolnienia pozwoliło mu na wzmocnienie jego działalności badawczo-rozwojowej przy jednoczesnym zachowaniu możliwości szybkiej reakcji na wymogi rynku.

         5.   OCENA POMOCY

   5.1.   Istnienie pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE

               (19)

               Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE „wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi”.

               (20)

               Kwalifikacja środka krajowego jako pomocy państwa zakłada zatem łączne wystąpienie następujących warunków: (i) odnośny środek stanowi przyznanie korzyści gospodarczej jego beneficjentowi; (ii) wspomniana korzyść pochodzi z zasobów państwowych; (iii) korzyść ta jest selektywna; oraz (iv) przedmiotowy środek zakłóca konkurencję lub grozi jej zakłóceniem i może wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

               (21)

               W niniejszym przypadku zwolnienie w zakresie składek odprowadzanych przez pracodawców przysługujące Young Innovative Companies stanowi środek podatkowy finansowany z zasobów państwowych. Środek jest skierowany wyłącznie do przedsiębiorstw odpowiadających definicji Young Innovative Company, jest więc selektywny. Przyczyniając się do finansowania wydatków na badania i rozwój tych przedsiębiorstw, środek przynosi im korzyść gospodarczą. Ponadto w przypadku przedsiębiorstw będących beneficjentami środka, prowadzących działalność na rynkach otwartych na handel wewnątrzunijny, może on wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

               (22)

               Program zakwalifikowano w decyzji jako pomoc państwa (16). W ramach procesu monitorowania władze belgijskie nie zakwestionowały takiej kwalifikacji.

         5.2.   Zgodność pomocy z prawem

               (23)

               W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że nie zgłaszając zwiększenia stopy zwolnienia pracodawców z odprowadzanych składek (wzrost z 50 % do 75 % na mocy ustawy z dnia 27 marca 2009 r. w sprawie ożywienia gospodarczego i z 75 % do 80 % na mocy ustawy z dnia 17 czerwca 2013 r. w sprawie przepisów podatkowych i finansowych oraz przepisów dotyczących zrównoważonego rozwoju) oraz przedłużenia programu po dniu 4 lipca 2011 r. (przewidziany w decyzji pierwotny okres trwania programu wynosił pięć lat), Belgia wdrożyła pomoc niezgodną z prawem. Belgia nie zakwestionowała tej oceny i podczas formalnego postępowania wyjaśniającego dostarczyła dane, które dotyczyły pomocy otrzymanej przez przedsiębiorstwa będące beneficjentami programu i które były niezbędne dla Komisji do przeprowadzenia analizy zgodności.

         5.3.   Analiza zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym

               (24)

               W motywie 40 decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że badanie zgodności programu powinno odbywać się w świetle zasad ramowych dotyczących B+R+I, pozostawiając otwartą kwestię określenia konkretnych, mających zastosowanie przepisów: przepisów dotyczących pomocy na realizację projektów B+R+I (pkt 5.1 zasad ramowych dotyczących B+R+I) lub przepisów dotyczących pomocy dla młodych innowacyjnych przedsiębiorstw (pkt 5.4 zasad ramowych dotyczących B+R+I), biorąc pod uwagę, że program jest skierowany, jak się wydaje, do tej konkretnej kategorii przedsiębiorstw.

         5.3.1.   Metodyka

               (25)

               Jak wspomniano w motywie 16 wyżej, władze belgijskie wskazały, że przez cały rozpatrywany okres z programu skorzystało 231 przedsiębiorstw. Analiza danych pozwoliła na dokonanie następujących ustaleń:

                           a)

                           183 przedsiębiorstwa skorzystały z pomocy w kwocie niższej niż 200 000 EUR przez okres trzech lat podczas całego rozpatrywanego okresu. Pomoc tę wyłączono z zakresu analizy, gdyż wchodzi ona w zakres stosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 de minimis
                               (17);

                           b)

                           w odniesieniu do pozostałych 48 przedsiębiorstw, które skorzystały z kwoty pomocy wyższej niż 200 000 EUR, przeprowadzono szczegółową analizę. W odniesieniu do tych przedsiębiorstw władze belgijskie określiły:

                                       —

                                       kategorie badań, do których należały projekty realizowane przez przedsiębiorstwa będące beneficjentami (do celów weryfikacji przestrzegania warunków określonych w pkt 5.1 zasad ramowych dotyczących B+R+I),

                                       —

                                       metodę obliczania intensywności pomocy wraz z przykładami (do celów weryfikacji przestrzegania warunków określonych w pkt 5.1 zasad ramowych dotyczących B+R+I),

                                       —

                                       datę utworzenia każdego przedsiębiorstwa (do celów weryfikacji przestrzegania 1. warunku określonego w pkt 5.4 zasad ramowych dotyczących B+R+I),

                                       —

                                       odsetek wydatków przeznaczonych na badania i rozwój (do celów weryfikacji przestrzegania 2. warunku określonego w pkt 5.4 zasad ramowych dotyczących B+R+I),

                                       —

                                       w całkowitej kwocie otrzymanej przez każde przedsiębiorstwo – część objętą zakresem środka 3 (a więc zakwalifikowaną jako pomoc państwa) i część objętą zakresem środka 1 i środka 2 (do celów weryfikacji przestrzegania 3. warunku określonego w pkt 5.4 zasad ramowych dotyczących B+R+I).

               (26)

               Dzięki analizie ostatniej pozycji danych (udziału części objętej zakresem środka 3 w całkowitej otrzymanej kwocie) można było ograniczyć zakres analizy, gdyż kwota pomocy otrzymana w ramach środka 3 była w konsekwencji niższa od całkowitej kwoty przekazanej przez władze belgijskie (otrzymanej z tytułu całego programu). Spośród 48 przedsiębiorstw wspomnianych w motywie 25 lit. b) 14 przedsiębiorstw skorzystało, w ramach środka 3, z kwoty pomocy wyższej niż 200 000 EUR podczas całego rozpatrywanego okresu.

         5.3.2.   Analiza w świetle przepisów dotyczących pomocy na realizację projektów B+R+I (pkt 5.1 zasad ramowych dotyczących B+R+I)

               (27)

               W punkcie 5.1 zasad ramowych dotyczących B+R+I określono kryteria, które muszą zostać spełnione, aby pomoc na rzecz projektów badawczo-rozwojowych można było uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym:

                           a)

                           w pkt 5.1.1 określono, że „część projektu badawczego objęta pomocą państwa musi w pełni wpisywać się w jedną lub kilka spośród następujących kategorii badań: badania podstawowe, badania przemysłowe, eksperymentalne prace rozwojowe”.
                           Dekret królewski z dnia 23 marca 2014 r. (18) stanowi obecnie, że federalna służba publiczna ds. programowania polityki naukowej jest odpowiedzialna w ramach rozpatrywania wniosków za weryfikację „opisu projektów lub programów badawczych lub rozwojowych, które są przedmiotem wniosku o wydanie opinii” oraz za weryfikację, czy projekty należą do jednej z kategorii badań przewidzianych w zasadach ramowych dotyczących B+R+I i w przepisach prawa. W odniesieniu do 48 przedsiębiorstw objętych szczegółowym badaniem władze belgijskie dostarczyły opis realizowanej działalności badawczo-rozwojowej oraz wskazały kategorię badań, do której należą te projekty. Komisja mogła stwierdzić, że realizowane projekty należą do jednej z trzech kategorii przewidzianych w zasadach ramowych dotyczących B+R+I i uznała, że warunek określony w pkt 5.1.1 tych zasad ramowych został spełniony;

                           b)

                           w pkt 5.1.2 zasad ramowych dotyczących B+R+I przedstawiono podstawowe poziomy intensywności pomocy (25 % w przypadku eksperymentalnych prac rozwojowych), które można w niektórych przypadkach zwiększyć, szczególnie jeśli pomoc ma zostać udzielona dla MŚP (pkt 5.1.3 a) zasad ramowych dotyczących B+R+I).
                           Pismem z dnia 3 marca 2014 r. władze belgijskie dostarczyły dodatkowe informacje dotyczące dwóch przypadków zwiększenia stopy zwolnienia w zakresie składek, w wyniku których mające zastosowanie odliczenie zwiększono do 80 %, szczególnie w kontekście przestrzegania poziomów intensywności pomocy przewidzianych w decyzji. Stosując metodę obliczania, którą Komisja przyjęła w decyzji, władze belgijskie mogły wykazać, że wzrost stopy zwolnienia w zakresie składek odprowadzanych przez pracodawców do 80 % doprowadził do maksymalnej intensywności wynoszącej 28,28 %. Dostarczyły one również szczegółowych informacji na temat współczynnika intensywności w odniesieniu do przedsiębiorstw objętych szczegółową kontrolą. Komisja stwierdziła, że współczynnik ten jest zgodny z pkt 5.1.3 zasad ramowych dotyczących B+R+I, w którym przewidziano, że w przypadku eksperymentalnych prac rozwojowych maksymalna intensywność pomocy wynosi 35 % w odniesieniu do średnich przedsiębiorstw i 45 % w odniesieniu do małych przedsiębiorstw. Wspomniane współczynniki intensywności pomocy ulegają zwiększeniu w przypadku badań przemysłowych lub podstawowych;

                           c)

                           w pkt 5.1.4 zasad ramowych dotyczących B+R+I wyszczególniono koszty kwalifikowalne. W motywie 16 decyzji o wszczęciu postępowania Komisja zauważyła, że we właściwych przepisach prawa krajowego wymienia się kategorie pracowników, w odniesieniu do których można przyznać zwolnienie, ale nie określa się w nich zasad weryfikacji przez organy podatkowe przydziału pracowników do danego projektu badawczo-rozwojowego.
                           Dekret królewski z dnia 23 marca 2014 r. stanowi obecnie, że federalna służba publiczna ds. programowania polityki naukowej jest odpowiedzialna w ramach rozpatrywania wniosków za weryfikację „dowodów na to, że pracownik będzie zatrudniony w ramach projektów lub programów badawczo-rozwojowych” na podstawie informacji dostarczonych przez wnioskujące przedsiębiorstwa. Komisja stwierdziła, że właściwe przepisy krajowe oraz ich zastosowanie przez władze belgijskie są zgodne z przepisami pkt 5.1.4 zasad ramowych dotyczących B+R+I.
                           W odniesieniu do 48 przedsiębiorstw objętych szczegółowym badaniem władze belgijskie opisały projekty realizowane przez te przedsiębiorstwa i wskazały liczbę i rodzaje pracowników, w odniesieniu do których przyznano zwolnienie.

               (28)

               W związku z powyższym Komisja stwierdza, że pomoc przyznana w ramach środka 3. jest zgodna z pkt 5.1 zasad ramowych dotyczących B+R+I.

         5.3.3.   Analiza w świetle przepisów dotyczących pomocy na rzecz młodych innowacyjnych przedsiębiorstw (pkt 5.4 zasad ramowych dotyczących B+R+I)

               (29)

               W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wskazała, że „ze względu na fakt, iż program dotyczy pomocy wdrażanej na rzecz Young Innovative Companies, rozważano również przeprowadzenie oceny jego zgodności na podstawie pkt 5.4 zasad ramowych dotyczących B+R+I odnoszącego się do pomocy dla młodych przedsiębiorstw innowacyjnych” (motyw 46). Komisja wyraziła jednak wątpliwości dotyczące przestrzegania przez przedsiębiorstwa będące beneficjentami programu wszystkich warunków określonych w pkt 5.4 (kwalifikacji jako małych przedsiębiorstw, wieku, odsetka wydatków przeznaczonych na badania i rozwój, kwoty pomocy).

               (30)

               Analiza danych przekazanych przez władze belgijskie wykazała, że na koniec 2013 r. tylko dwa przedsiębiorstwa spełniały wszystkie warunki określone w pkt 5.4 zasad ramowych dotyczących B+R+I (spełniając jednocześnie warunki określone w pkt 5.1).

               (31)

               Na tej podstawie Komisja stwierdza zatem, że pkt 5.1 zasad ramowych dotyczących B+R+I odnoszący się do pomocy na realizację projektów B+R+I stanowi mającą zastosowanie podstawę prawną.

         5.3.4.   Zgodność programu od dnia 1 lipca 2014 r.

               (32)

               Termin obowiązywania zasad ramowych dotyczących B+R+I, które stanowią podstawę analizy zgodności programu, upłynął dnia 30 czerwca 2014 r.

               (33)

               Od dnia 1 lipca 2014 r. program mógłby zostać objęty wyłączeniem na mocy ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w rozdz. 1 i przestrzegania warunków określonych w art. 25 (pomoc na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną). Wzywa się władze belgijskie do poinformowania Komisji o wynikach przeprowadzonej przez nie analizy i w stosownym przypadku zgłoszenia przedłużenia programu.

         6.   WNIOSEK

               (34)

               Komisja stwierdza, że Belgia wdrożyła program z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE. W świetle powyższej analizy Komisja uznaje jednak, że dalsze stosowanie programu przez władze belgijskie po dniu 4 lipca 2011 r. oraz wprowadzone do niego zmiany są do dnia 30 czerwca 2014 r. zgodne z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wdrożony przez Belgię środek na rzecz Young Innovative Companies, polegający na częściowym zwolnieniu w zakresie składek odprowadzanych przez pracodawców, jest zgodny z rynkiem wewnętrznym do dnia 30 czerwca 2014 r. na mocy art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja jest skierowana do Królestwa Belgii.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 stycznia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Margrethe VESTAGER

            Członek Komisji

      (1)  Ze skutkiem od dnia 1 grudnia 2009 r. art. 87 i 88 Traktatu WE stały się odpowiednio art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). Treść tych dwóch przepisów pozostała zasadniczo identyczna. Do celów niniejszej decyzji odniesienia do art. 107 i 108 TFUE należy rozumieć, w stosownych przypadkach, jako odniesienia odpowiednio do art. 87 i 88 Traktatu WE. W TFUE wprowadzono także pewne zmiany terminologii, na przykład termin „Wspólnota” zastąpiono terminem „Unia”, „wspólny rynek” terminem „rynek wewnętrzny”, a „Sąd Pierwszej Instancji” terminem „Sąd”. W niniejszej decyzji stosowana jest terminologia TFUE.

      (2)  Dz.U. C 69 z 7.3.2014, s. 122.

      (3)  Zob. przypis 2.

      (4)  Dz.U. C 209 z 31.8.2006, s. 10.

      (5)  Zob. motyw 5 decyzji z dnia 4 lipca 2006 r.

      (6)  Zob. motyw 8 decyzji z dnia 4 lipca 2006 r.

      (7)  Zob. motyw 12 decyzji z dnia 4 lipca 2006 r.

      (8)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 10 z 13.1.2001, s. 33).

      (9)  Zob. motyw 26 wspomnianej wyżej decyzji.

      (10)  Zob. art. 5a ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 70/2001, z późniejszymi zmianami wprowadzonymi przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 70/2001 i rozszerzające jego zakres w celu włączenia pomocy dla badań i rozwoju (Dz.U. L 63 z 28.2.2004, s. 22).

      (11)  Zob. motyw 17 i nast. decyzji o wszczęciu postępowania.

      (12)  Pismo rządu regionu stołecznego Brukseli z dnia 22 lutego 2008 r., pismo rządu regionu Walonii z dnia 17 marca 2008 r. i pismo rządu regionu Flandrii z dnia 3 lipca 2007 r.

      (13)  Zob. motywy 22–27 decyzji o wszczęciu postępowania.

      (14)  Dz.U. C 323 z 30.12.2006, s. 1

      (15)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U. L 187 z 26.6.2014, s. 1).

      (16)  Zob. motyw 21 decyzji z dnia 4 lipca 2006 r.

      (17)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz.U. L 379 z 28.12.2006, s. 5).

      (18)  Dekret królewski z dnia 23 marca 2014 r. zmieniający, w zakresie zwolnienia z płatności z tytułu składek odprowadzanych przez pracodawców, dekret AR/CIR 92 na podstawie art. 275 ust. 2 i 3 kodeksu podatków dochodowych z 1992 r. Moniteur Belge z 31.3.2014.


title: 2014/811/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 października 2014 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2013/002 BE/Carsid z Belgii)

text:
               20.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 333/9

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 22 października 2014 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2013/002 BE/Carsid z Belgii)

      (2014/811/UE)

   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1927/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (1), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (2), w szczególności jego art. 23 akapit drugi,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (3), w szczególności jego art. 12,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (4), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Środki EFG nie przekraczają maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), jak określono w art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013.

               (3)

               W dniu 2 kwietnia 2013 r. Belgia złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Carsid SA oraz uzupełniła go o dodatkowe informacje do dnia 4 lipca 2014 r. Wniosek ten jest zgodny z wymogami określania wkładów finansowych zawartymi w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Komisja wnioskuje zatem o uruchomienie środków w wysokości 911 934 EUR.

               (4)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Belgię,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 911 934 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 22 października 2014 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         B. DELLA VEDOVA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (3)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

      (4)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.


title: Decyzja Komisji z dnia 23 maja 2001 r. w sprawie zakresu uprawnień funkcjonariuszy ds. przesłuchań w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (notyfikowana jako dokument nr C(2001) 1461)Tekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0462

Dziennik Urzędowy L 162 , 19/06/2001 P. 0021 - 0024

		Decyzja Komisjiz dnia 23 maja 2001 r.w sprawie zakresu uprawnień funkcjonariuszy ds. przesłuchań w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji(notyfikowana jako dokument nr C(2001) 1461)(Tekst mający znaczenie dla EOG)(2001/462/WE, EWWiS)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali,uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym,uwzględniając regulamin wewnętrzny Komisji [1], w szczególności jego art. 20,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Prawo zainteresowanych stron i stron trzecich do bycia wysłuchanym przed podjęciem końcowej decyzji, mającej wpływ na ich interesy, jest fundamentalną zasadą prawa Wspólnoty. To prawo jest także wymienione w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 4064/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw [2], ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1310/97 [3], rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2842/98 z dnia 22 grudnia 1998 r. w sprawie przesłuchania stron w niektórych postępowaniach na mocy art. 85 i 86 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską [4] i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 447/98 z dnia 1 marca 1998 r. w sprawie zgłoszeń, terminów i przesłuchań przewidzianych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw [5].(2) Obowiązkiem Komisji jest zapewnienie, aby prawo to było zagwarantowane w jej postępowaniach z zakresu konkurencji, mając na względzie w szczególności Kartę Praw Podstawowych Unii Europejskiej [6].(3) W związku z tym prowadzenie postępowania administracyjnego powinno być powierzane osobie niezależnej, doświadczonej w sprawach polityki konkurencji i cechującej się uczciwością niezbędną dla zagwarantowania obiektywizmu, przejrzystości i efektywności tych postępowań.(4) W tym celu Komisja stworzyła w 1982 r. stanowisko funkcjonariusza ds. przesłuchań, a ostatnio ustanowiła zakres uprawnień dla tego stanowiska decyzją Komisji 94/810/EWWiS, WE z dnia 12 grudnia 1994 r. w sprawie zakresu uprawnień funkcjonariuszy ds. przesłuchań w postępowaniach z zakresu konkurencji prowadzonych przed Komisją [7].(5) Niezbędne jest dalsze wzmacnianie roli funkcjonariuszy ds. przesłuchań oraz przystosowywanie i łączenie tych zakresów uprawnień w świetle rozwoju prawa konkurencji.(6) W celu zapewnienia niezależności funkcjonariuszy ds. przesłuchań powinien on być przydzielany, w celach administracyjnych, do członka Komisji specjalnie odpowiedzialnego za konkurencję. Należy zwiększyć stopień przejrzystości w zakresie mianowania, zakończenia kadencji i przenoszenia funkcjonariuszy ds. przesłuchań.(7) Funkcjonariusze ds. przesłuchań powinni być mianowani zgodnie z zasadami ustanowionymi w regulaminie pracowniczym urzędników i w warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich. Zgodnie z tymi zasadami można uwzględniać tych kandydatów, którzy nie są urzędnikami Komisji.(8) Zakres uprawnień funkcjonariuszy ds. przesłuchań w postępowaniach z zakresu konkurencji powinien zostać określony w taki sposób, by zapewnić prawo do bycia wysłuchanym podczas całego postępowania.(9) Przy ujawnianiu informacji na temat osób fizycznych należy w szczególności uwzględniać przepisy rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych [8].(10) Niniejsza decyzja nie narusza ogólnych zasad przyznających lub wykluczających dostęp do dokumentów Komisji.(11) Decyzja 94/810/EWWiS, WE powinna zostać uchylona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Komisja mianuje jednego lub więcej niż jednego funkcjonariusza ds. przesłuchań (zwanego dalej "funkcjonariuszem ds. przesłuchań"), którego obowiązkiem jest zapewnienie skutecznego egzekwowania prawa do bycia wysłuchanym w postępowaniach z zakresu konkurencji prowadzonych przed Komisją na podstawie art. 81 i 82 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, art. 65 i 66 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali oraz rozporządzenia (EWG) nr 4064/89.Artykuł 21. Nominację funkcjonariusza ds. przesłuchań publikuje się w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Wszelkie przerwanie, zakończenie kadencji lub przeniesienie, niezależnie od procedury, następuje na podstawie uzasadnionej decyzji Komisji. Decyzję tę publikuje się w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.2. Funkcjonariusz ds. przesłuchań jest przydzielany, w celach administracyjnych, do członka Komisji specjalnie odpowiedzialnego za konkurencję (zwanego dalej "upoważnionym członkiem Komisji").3. W przypadku gdy funkcjonariusz ds. przesłuchań nie jest zdolny do działania, upoważniony członek Komisji, w odpowiednich sytuacjach i po konsultacji z funkcjonariuszem ds. przesłuchań, mianuje innego funkcjonariusza, który nie jest zaangażowany w daną sprawę, do kontynuowania obowiązków funkcjonariusza ds. przesłuchań.Artykuł 31. W wykonywaniu swych obowiązków funkcjonariusz ds. przesłuchań bierze pod uwagę konieczność skutecznego stosowania zasad konkurencji zgodnie z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi oraz zasad ustanowionych przez Trybunał Sprawiedliwości i Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich.2. Funkcjonariusz ds. przesłuchań jest informowany przez dyrektora odpowiedzialnego za prowadzenie śledztwa w danej sprawie (zwanego dalej "dyrektorem odpowiedzialnym") o rozwoju postępowania aż do etapu projektu decyzji, którą przekazuje się upoważnionemu członkowi Komisji.3. Funkcjonariusz ds. przesłuchań ma prawo przedstawiać swoje uwagi w każdej kwestii, wynikającej z każdego postępowania Komisji z zakresu konkurencji, upoważnionemu członkowi Komisji.Artykuł 41. Funkcjonariusz ds. przesłuchań organizuje i prowadzi przesłuchania przewidziane w przepisach wdrażających art. 81 i 82 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, art. 65 i 66 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali i rozporządzenia (EWG) nr 4064/89, zgodnie z art. 5-13 niniejszej decyzji.2. Przepisami określonymi w ust. 1 są:a) artykuł 36 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali;b) rozporządzenie (WE) nr 2842/98;c) rozporządzenie (WE) nr 447/98.Artykuł 5Obowiązkiem funkcjonariusza ds. przesłuchań jest zagwarantowanie, aby przesłuchanie było prowadzone prawidłowo, i zadbanie o obiektywizm samego przesłuchania oraz wszelkich decyzji podejmowanych w jego wyniku. Funkcjonariusz ds. przesłuchań stara się w szczególności zapewnić, aby podczas przygotowania projektu decyzji Komisji należycie uwzględniano fakty, niezależnie od tego, czy przemawiają one na korzyść, czy przeciw zainteresowanym stronom, łącznie z elementami faktów związanych z ciężarem wszelkich naruszeń.Artykuł 61. Wnioski o bycie wysłuchanym składane przez strony trzecie, niezależnie od tego, czy są nimi osoby, przedsiębiorstwa czy stowarzyszenia, składa się w formie pisemnej wraz z oświadczeniem na piśmie wyjaśniającym powody zainteresowania wnioskodawcy wynikiem postępowania.2. Decyzje odnośnie do tego, czy strony trzecie zostaną wysłuchane, podejmuje się po konsultacji z dyrektorem odpowiedzialnym.3. W przypadku gdy okazuje się, że we wniosku nie wykazano uzasadnionego interesu do bycia wysłuchanym, wnioskodawcę informuje się na piśmie o powodach takiego stwierdzenia. Dodatkowo ustala się termin, w którym wnioskodawca może złożyć wszelkie dalsze uwagi na piśmie.Artykuł 71. Wnioski o przesłuchanie ustne składa wnioskodawca w swoich pisemnych uwagach nanoszonych na piśmie, które skierowała do niego Komisja.2. Pismami określonymi w ust. 1 są następujące pisma:a) zawiadamiające o stwierdzeniu zarzutów;b) zapraszające do składania pisemnych uwag strony trzeciej, która wykazała swój uzasadniony interes odnośnie do przesłuchania;c) informujące powoda, że w ocenie Komisji nie ma wystarczających powodów do stwierdzenia naruszenia i zaproszenie go do złożenia dalszych pisemnych uwag.3. Decyzje o tym, czy wnioskodawcy będą przesłuchiwani ustnie, podejmuje się po konsultacji z dyrektorem odpowiedzialnym.Artykuł 81. W przypadku gdy osoba, przedsiębiorstwo lub stowarzyszenie osób lub przedsiębiorstw otrzymały jedno lub więcej pism wymienionych w art. 7 ust. 2 i mają powody, by sądzić, że Komisja jest w posiadaniu dokumentów, które nie zostały im ujawnione, oraz że dokumenty te są niezbędne do należytego skorzystania z prawa do bycia wysłuchanym, mają one prawo domagać się udostępnienia tych dokumentów w drodze uzasadnionego żądania.2. Uzasadnioną decyzję w sprawie każdego takiego żądania przekazuje się osobie, przedsiębiorstwu lub stowarzyszeniu, które złożyło dane żądanie, oraz każdej innej osobie, przedsiębiorstwu lub stowarzyszaniu, których dotyczy dane postępowanie.Artykuł 9W przypadku zamiaru ujawnienia informacji, które mogą stanowić tajemnicę handlową przedsiębiorstwa, przedsiębiorstwo to informuje się pisemnie o takim zamiarze i jego powodach, a także ustala się termin, w którym dane przedsiębiorstwo może dostarczyć wszelkie uwagi na piśmie.W przypadku gdy dane przedsiębiorstwo sprzeciwia się ujawnieniu informacji, ale okazuje się, że informacja nie jest chroniona i dlatego może zostać ujawniona, stwierdza się to w uzasadnionej decyzji, o której powiadamia się to przedsiębiorstwo. Decyzja określa termin, po którym te informacje zostaną ujawnione. Ten termin nie może być krótszy niż jeden tydzień od daty powiadomienia.Pierwszy i drugi ustęp stosuje się mutatis mutandis do ujawnienia informacji przez jej opublikowanie w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Artykuł 10W przypadku gdy osoba, przedsiębiorstwo albo stowarzyszanie osób lub przedsiębiorstw uważają, że nałożony termin udzielenia odpowiedzi na pismo, określone w art. 7 ust. 2 jest zbyt krótki, mogą, w pierwotnym terminie, ubiegać się o jego przedłużenie w drodze uzasadnionego wniosku. Wnioskodawcę informuje się pisemnie, czy jego wniosek został uwzględniony.Artykuł 11W odpowiednich sytuacjach, wobec konieczności zapewnienia, że przesłuchanie jest prawidłowo przygotowane oraz, w szczególności, że kwestie faktów są wyjaśnione, najlepiej jak to możliwe, funkcjonariusz ds. przesłuchań może, po konsultacji dyrektorem odpowiedzialnym, dostarczyć wcześniej stronom zaproszonym na przesłuchanie listę spraw, co do których chciałby poznać ich opinie.W tym celu po konsultacji z dyrektorem odpowiedzialnym funkcjonariusz ds. przesłuchań może przeprowadzić spotkanie ze stronami zaproszonymi na przesłuchanie oraz, w odpowiednich sytuacjach, z personelem Komisji, by samemu przygotować się do przesłuchania.Funkcjonariusz ds. przesłuchań może także poprosić o wcześniejsze pisemne powiadomienie o podstawowej treści przygotowywanych oświadczeń osób, którym strony zaproszone na przesłuchanie zaproponowały udział w przesłuchaniu.Artykuł 121. Po konsultacji z dyrektorem odpowiedzialnym funkcjonariusz ds. przesłuchań ustala termin, czas trwania i miejsce przesłuchania. W przypadku wniosku o przesunięcie terminu funkcjonariusz ds. przesłuchań decyduje, czy przychylić się do niego, czy nie.2. Funkcjonariusz ds. przesłuchań jest w pełni odpowiedzialny za przebieg przesłuchania.3. Funkcjonariusz ds. przesłuchań decyduje o tym, czy nowe dokumenty powinny zostać dopuszczone w trakcie przesłuchania, które osoby powinny zostać przesłuchane w imieniu strony i czy osoby te powinny zostać przesłuchane osobno, czy w obecności innych osób uczestniczących w przesłuchaniu.4. W odpowiednich sytuacjach, wobec konieczności zapewnienia prawa do bycia wysłuchanym, funkcjonariusz ds. przesłuchań może, po konsultacji z dyrektorem odpowiedzialnym, przyznać przedsiębiorstwom i stowarzyszeniom osób lub przedsiębiorstw możliwość przekazania dalszych pisemnych uwag po przesłuchaniu ustnym. Funkcjonariusz ds. przesłuchań ustala termin, do którego można dokonać takiego przekazania. Komisja nie ma obowiązku uwzględniać pisemnych uwag otrzymanych po upływie tego terminu.Artykuł 131. Funkcjonariusz ds. przesłuchań składa raport upoważnionemu członkowi Komisji w sprawie przesłuchania oraz wyciąganych z niego wniosków, z uwzględnieniem przestrzegania prawa do bycia wysłuchanym. Uwagi w tym raporcie dotyczą spraw proceduralnych, włączając ujawnienie dokumentów i dostęp do dokumentacji, terminy na odpowiedź na oświadczenie o zastrzeżeniach i właściwe przeprowadzenie przesłuchania ustnego.Egzemplarze raportu otrzymują: dyrektor generalny do spraw konkurencji i dyrektor odpowiedzialny.2. Dodatkowo do raportu określonego w ust. 1 funkcjonariusz ds. przesłuchań może poczynić uwagi w sprawie dalszego rozwoju postępowania. Uwagi te mogą się odnosić między innymi do potrzeby otrzymania dalszych informacji, wycofania niektórych zastrzeżeń lub sformułowania innych.Artykuł 14W odpowiednich sytuacjach funkcjonariusz ds. przesłuchań ma prawo złożyć raport w sprawie obiektywności każdego dochodzenia prowadzonego w celu oceny wpływu na konkurencję zobowiązań zaproponowanych w związku z wszelkimi postępowaniami zainicjowanymi przez Komisję w zastosowaniu przepisów wymienionych w art. 1. Raport obejmuje w szczególności wybór respondentów i wykorzystywaną metodologię.Artykuł 15Funkcjonariusz ds. przesłuchań przygotowuje, na bazie projektu decyzji przekazywanej do Komitetu Doradczego w danej sprawie, na piśmie raport końcowy w sprawie wykonania prawa do bycia wysłuchanym wymienionego w art. 13 ust. 1. Raport ten uwzględnia także, czy projekt decyzji zajmie się tylko zastrzeżeniami, w których kontekście strony dostały możliwość przedstawienia swoich opinii i, gdzie stosowne, obiektywnością każdego postępowania w rozumieniu art. 14.Raport końcowy przekazuje się upoważnionemu członkowi Komisji, dyrektorowi generalnemu do spraw konkurencji i dyrektorowi odpowiedzialnemu. Jego treść podaje się do wiadomości właściwym władzom Państw Członkowskich i, zgodnie z przepisami w sprawie współpracy ustanowionymi w protokole 23 i protokole 24 Porozumienia EOG, Urzędowi Nadzoru EFTA.Artykuł 161. Raport końcowy funkcjonariusza ds. przesłuchań dołącza się do projektu decyzji dostarczonej Komisji, co ma na celu zapewnienie, że, podejmując decyzję w konkretnej sprawie, Komisja będzie miała pełną znajomość istotnych informacji dotyczących przebiegu procedury i przestrzegania prawa do bycia wysłuchanym.2. Raport końcowy może zostać zmieniony przez funkcjonariusza ds. przesłuchań stosownie do wszelkich poprawek do projektu decyzji, do czasu podjęcia decyzji przez Komisję.3. Komisja przekazuje raport końcowy funkcjonariusza ds. przesłuchań adresatowi wraz z decyzją. Komisja publikuje raport końcowy w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich wraz z decyzją, uwzględniając słuszny interes przedsiębiorstw do ochrony ich tajemnic handlowych.Artykuł 17Decyzja 94/810/EWWiS, WE traci moc.Kroki proceduralne już podjęte na podstawie tej decyzji zachowują moc obowiązującą.Sporządzono w Brukseli, dnia 23 maja 2001 r.W imieniu KomisjiMario MontiCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 308 z 8.12.2000, str. 26.[2] Dz.U. L 395 z 30.12.1989, str. 1 (wersja poprawiona w Dz.U. L 257 z 21.9.1990, str. 13).[3] Dz.U. L 180 z 9.7.1997, str. 1.[4] Dz.U. L 354 z 30.12.1998, str. 18.[5] Dz.U. L 61 z 2.3.1998, str. 1.[6] Dz.U. C 364 z 18.12.2000, str. 1.[7] Dz.U. L 330 z 21.12.1994, str. 67.[8] Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.--------------------------------------------------