title: Decyzja Rady 2014/499/WPZiB z dnia 25 lipca 2014 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi

text:
               25.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 221/15

         DECYZJA RADY 2014/499/WPZiB
   z dnia 25 lipca 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 17 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/145/WPZiB (1).

               (2)

               Ze względu na powagę sytuacji na Ukrainie ograniczenia wjazdu oraz zamrożenie środków finansowych i zasobów ekonomicznych powinny mieć również zastosowanie wobec osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów, które aktywnie dostarczają wsparcia materialnego lub finansowego rosyjskim decydentom odpowiedzialnym za aneksję Krymu lub destabilizację wschodniej Ukrainy lub też czerpią korzyści od tych decydentów.

               (3)

               Ponadto Rada uważa, że do wykazu osób, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi, który zamieszczono w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB, należy dodać kolejne osoby fizyczne i prawne.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2014/145/WPZiB.

               (5)

               Unia musi podjąć dalsze działania, aby wdrożyć te środki,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2014/145/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Państwa członkowskie stosują niezbędne środki, by uniemożliwić wjazd na swoje terytoria oraz przejazd przez nie:

                           a)

                           osobom fizycznym, które aktywnie wspierają lub aktywnie realizują działania lub polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub stabilność lub bezpieczeństwo na Ukrainie lub im zagrażają, które ponoszą odpowiedzialność za takie działania lub polityki lub które utrudniają czynności organizacji międzynarodowych na Ukrainie oraz osobom fizycznym z nimi powiązanymi; lub

                           b)

                           osobom fizycznym, które aktywnie dostarczają wsparcia materialnego lub finansowego rosyjskim decydentom odpowiedzialnym za aneksję Krymu lub destabilizację wschodniej Ukrainy lub też czerpią korzyści od tych decydentów,

                     zgodnie z wykazem zamieszczonym w załączniku.”;

               2)

               art.2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Zamraża się wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze stanowiące własność lub będące w posiadaniu lub pod kontrolą:

                           a)

                           osób fizycznych, które aktywnie wspierają lub aktywnie realizują działania lub polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub stabilność lub bezpieczeństwo na Ukrainie lub im zagrażają, które ponoszą odpowiedzialność za takie działania lub polityki lub które utrudniają czynności organizacji międzynarodowych na Ukrainie, a także osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów z nimi powiązanych;

                           b)

                           osób prawnych, podmiotów lub organów, które materialnie lub finansowo wspierają działania podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażają;

                           c)

                           osób prawnych, podmiotów lub organów na Krymie lub w Sewastopolu, których własność została przeniesiona w sposób sprzeczny z prawem ukraińskim, lub osób prawnych, podmiotów lub organów, które odniosły korzyści w związku z takim przeniesieniem własności; lub

                           d)

                           osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, które aktywnie dostarczają wsparcia materialnego lub finansowego rosyjskim decydentom odpowiedzialnym za aneksję Krymu lub destabilizację wschodniej Ukrainy lub też czerpią korzyści od tych decydentów,

                     zgodnie z wykazem zamieszczonym w załączniku.”.
         Artykuł 2
   Osoby i podmioty wymienione w załączniku do niniejszej decyzji zostają dodane do wykazu zawartego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2014/145/WPZiB z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. L 78 z 17.3.2014, s. 16).

      ZAŁĄCZNIK
      WYKAZ OSÓB I PODMIOTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2
      I.   Osoby

                  Imię i nazwisko

                  Dane identyfikacyjne

                  Uzasadnienie

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Mikhail Efimovich FRADKOV
                  Михаил Ефимович Фрадков

                  ur.: 1.9.1950 w Kurumoch, region Kuibyshev

                  Stały członek Rady Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej; dyrektor Służby Wywiadu Zagranicznego Federacji Rosyjskiej. Jako członek Rady Bezpieczeństwa, która doradza w sprawie kwestii bezpieczeństwa narodowego i koordynuje je, brał udział w kształtowaniu polityki rządu rosyjskiego zagrażającej integralności terytorialnej, suwerenności i niezależności Ukrainy.

                  25.7.2014

                  2.

                  Nikolai Platonovich PATRUSHEV
                  Николай Платонович Патрушев

                  ur.: 11.7.1951 w Leningradzie (Sankt Petersburg)

                  Stały członek i sekretarz Rady Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej. Jako członek Rady Bezpieczeństwa, która doradza w sprawie kwestii bezpieczeństwa narodowego i koordynuje je, brał udział w kształtowaniu polityki rządu rosyjskiego zagrażającej integralności terytorialnej, suwerenności i niezależności Ukrainy.

                  25.7.2014

                  3.

                  Aleksandr Vasilievich BORTNIKOV
                  Александр Васильевич Бортников

                  ur.: 15.11.1951 w Permie

                  Stały członek Rady Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej; dyrektor Federalnej Służby Bezpieczeństwa (FSB). Jako członek Rady Bezpieczeństwa, która doradza w sprawie kwestii bezpieczeństwa narodowego i koordynuje je, brał udział w kształtowaniu polityki rządu rosyjskiego zagrażającej integralności terytorialnej, suwerenności i niezależności Ukrainy.

                  25.7.2014

                  4.

                  Rashid Gumarovich NURGALIEV
                  Рашид Гумарович Нургалиев

                  ur.: 8.10.1956 w Zhetikara, Kazachska Socjalistyczna Republika Radziecka

                  Stały członek i zastępca sekretarza Rady Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej. Jako członek Rady Bezpieczeństwa, która doradza w sprawie kwestii bezpieczeństwa narodowego i koordynuje je, brał udział w kształtowaniu polityki rządu rosyjskiego zagrażającej integralności terytorialnej, suwerenności i niezależności Ukrainy.

                  25.7.2014

                  5.

                  Boris Vyacheslavovich GRYZLOV
                  Борис Вячеславович Грызлов

                  ur.: 15.12.1950 we Władywostoku

                  Stały członek Rady Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej. Jako członek Rady Bezpieczeństwa, która doradza w sprawie kwestii bezpieczeństwa narodowego i koordynuje je, brał udział w kształtowaniu polityki rządu rosyjskiego zagrażającej integralności terytorialnej, suwerenności i niezależności Ukrainy.

                  25.7.2014

                  6.

                  Sergei Orestovoch BESEDA
                  Сергей Орестович Беседа

                  1954

                  Dowódca piątego departamentu Federalnej Służby Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej (FSB).
                  Jako wyższy oficer FSB kieruje departamentem, który odpowiada za nadzorowanie operacji wywiadowczych i działalności międzynarodowej.

                  25.7.2014

                  7.

                  Mikhail Vladimirovich DEGTYAREV
                  Михаил Владимирович Дегтярёв

                  ur.: 10.7.1981 w Kuibyshev (Samara)

                  Deputowany do Dumy Państwowej.
                  23.05.2014 ogłosił inaugurację w Moskwie „faktycznej ambasady” nieuznawanej tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”, przyczynia się do podważania lub zagrażaniaintegralności terytorialnej, suwerenności i niezależności Ukrainy

                  25.7.2014

                  8.

                  Ramzan Akhmadovitch KADYROV
                  Рамзан Ахматович Кадыров

                  ur.: 5.10.1976 w Tsentaroy

                  Prezydent Republiki Czeczeńskiej. Kadyrov skadał oświadczenia popierające bezprawną aneksję Krymu i zbrojną rebelię na Ukrainie. 14 czerwca 2014 r. stwierdził między innymi, że „zrobi wszystko, by pomóc wskrzesić Krym”. W związku z tym został odznaczony medalem „za wyzwolenie Krymu” przez tymczasowego przywódcę Autonomicznej Republiki Krymu w uznaniu za wsparcie udzielone bezprawnej aneksji Krymu. Ponadto 1 czerwca 2014 r. wyraził gotowość wysłania na Ukrainę 74 tys. ochotników czeczeńskich, jeżeli zostanie o to poproszony.

                  25.7.2014

                  9.

                  Alexander Nikolayevich TKACHYOV
                  АЛЕКСАНДР НИКОЛАЕВИЧ Ткачёв

                  ur. 23.12.1960 Vyselki

                  Gubernator Kraju Krasnodarskiego.
                  Został odznaczony medalem „za wyzwolenie Krymu” przez tymczasowego przywódcę Autonomicznej Republiki Krymu w uznaniu za wsparcie udzielone bezprawnej aneksji Krymu. Przy tej okazji tymczasowy przywódca Autonomicznej Republiki Krymu stwierdził, że Tkachyov jako jeden z pierwszych wyraził poparcie dla nowego „przywództwa” Krymu.

                  25.7.2014

                  10.

                  Pavel GUBAREV
                  Павел Юрьевич Губарев

                  ur. 10.2.1983 Sievierodonetsk

                  Jeden z samozwańczych przywódców tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”. Zwrócił się o interwencję rosyjską we wschodniej Ukrainie, m.in. poprzez rozmieszczenie rosyjskich sił pokojowych. Jest powiązany z Igorem Strelkowem/Girkinem, odpowiedzialnym za działania podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażające. Gubarew jest odpowiedzialny za werbowanie członków sił zbrojnych separatystów.
                  Odpowiedzialny za zajęcie wraz z siłami prorosyjskimi budynku rządu regionalnego w Doniecku; proklamował się „gubernatorem ludowym”.
                  Pomimo tego, że został aresztowany za zagrażanie integralności terytorialnej Ukrainy, a następnie uwolniony, nadal odgrywa eksponowaną rolę w działalności separatystów, podważając tym samym integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.

                  25.7.2014

                  11.

                  Ekaterina GUBAREVA
                  Екатерина Юрьевна Губарева

                  ur.: 5.7.1983 Kakhovka

                  Jako tzw. „minister spraw zagranicznych” odpowiada za obronę tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”, podważając tym samym integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.
                  Ponadto jej rachunek bankowy jest wykorzystywany do finansowania nielegalnych separatystycznych ugrupowań zbrojnych.
                  Przyjmując i pełniąc tę funkcję, wspiera zatem działania i politykę podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.

                  25.7.2014

                  12.

                  Fedor BEREZIN
                  Фёдор Дмитриевич Березин

                  ur.: 7.2.1960 w Doniecku

                  Tzw. „wiceminister obrony” tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”. Jest powiązany z Igorem Strelkowem/Girkinem, tzw. „ministrem obrony” tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej” odpowiedzialnym za działania podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażające. Przyjmując i pełniąc tę funkcję, Berezin wspiera zatem działania i politykę podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.

                  25.7.2014

                  13.

                  Valery Vladimirovich KAUROV
                  Валерий Владимирович Кауров

                  ur.: 2.4.1956 w Odessie

                  Samozwańczy „prezydent” tzw. „Republiki Noworosji”, który zwrócił się do Rosji o rozmieszczenie oddziałów na Ukrainie. Przyjmując i pełniąc tę funkcję, wspiera zatem działania i politykę podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.

                  25.7.2014

                  14.

                  Serhii Anatoliyovych ZDRILIUK
                  Сергей Анатольевич Здрылюкv

                  ur.: 23.6.1972 w regionie Vinnytsia

                  Starszy doradca Igora Strelkowa/Girkina odpowiedzialny za działania podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażające. Przyjmując i pełniąc tę funkcję, Zdriliuk wspiera zatem działania i politykę podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.

                  25.7.2014

                  15.

                  Vladimir ANTYUFEYEV
                  Владимир Антюфеев
                  (alias Vladimir SHEVTSOV, Vladimir Iurievici ANTIUFEEV, Vladimir Gheorghievici ALEXANDROV, Vadim Gheorghievici SHEVTSOV)

                  ur.: 19.2. 1951 w Nowosybirsku

                  Były „minister bezpieczeństwa państwowego” w separatystycznym regionie Naddniestrza. Od 9 lipca 2014 r. pełni urząd pierwszego wicepremiera tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”, odpowiedzialnego za bezpieczeństwo i egzekwowanie prawa. Pełniąc tę funkcję, jest odpowiedzialny za separatystyczne działania „rządowe” tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”.

                  25.7.2014

      II.   Podmioty podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy

                  Nazwa

                  Dane identyfikacyjne

                  Uzasadnienie

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Tzw. „Ługańska Republika Ludowa” („Lugansk People's Republic”)
                  „Луганская народная республика”
                  „Luganskaya narodnaya respublika”

                  Oficjalna strona internetowa:
                  http://lugansk-online.info
                  Tel.:
                  +38-099-160-74-14

                  Tzw. „Ługańska Republika Ludowa” została ustanowiona 27 kwietnia 2014.
                  Odpowiedzialna za zorganizowanie nielegalnego referendum 11 maja 2014 r. Deklarację niepodległości ogłoszono 12 maja 2014.
                  22 maja 2014 r. tzw. „Doniecka Republika Ludowa” i „Ługańska Republika Ludowa” utworzyły tzw. „Federalne Państwo Noworossiji”.
                  Stanowi to naruszenie ukraińskiego prawa konstytucyjnego, a co za tym idzie, prawa międzynarodowego, i podważa integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.
                  Bierze udział w werbowaniu do separatystycznej „Armii Południowego Wschodu” i do innych nielegalnych separatystycznych ugrupowań zbrojnych, podważając tym samym stabilność lub bezpieczeństwo Ukrainy.

                  25.7.2014

                  2.

                  Tzw. „Doniecka Republika Ludowa” („Donetsk People's Republic”)
                  „Донецкая народная республика”
                  „Donétskaya naródnaya respúblika”

                  Oficjalne informacje, w tym konstytucja Donieckiej Republiki Ludowej i skład Rady Najwyższej:
                  http://dnr-news.com/
                  Media społecznościowe:
                  https://twitter.com/dnrpress
                  http://vk.com/dnrnews

                  Tzw. „Doniecka Republika Ludowa” została proklamowana 7 kwietnia 2014.
                  Odpowiedzialna za zorganizowanie nielegalnego referendum 11 maja 2014 r. Deklarację niepodległości ogłoszono 12 maja 2014.
                  24 maja 2014 r. tzw. „Doniecka Republika Ludowa” i „Ługańska Republika Ludowa” podpisały umowę w sprawie ustanowienia tzw. „Federalnego Państwa Noworosji”.
                  Stanowi to naruszenie ukraińskiego prawa konstytucyjnego, a co za tym idzie, prawa międzynarodowego, i podważa integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.
                  Bierze udział w werbowaniu do separatystycznej do nielegalnych separatystycznych ugrupowań zbrojnych, zagrażając tym samym stabilności lub bezpieczeństwu Ukrainy.

                  25.7.2014

                  3.

                  Tzw. „Federalne Państwo Noworosja” („Federal State of Novorossiya”)
                  „Федеративное государство Новороссия”
                  „Federativnoye Gosudarstvo Novorossiya”

                  Oficjalne komunikaty prasowe:
                  http://novorossia.su/official

                  24 maja 2014 r. tzw. „Doniecka Republika Ludowa” i „Ługańska Republika Ludowa” podpisały umowę w sprawie ustanowienia tzw. „Federalnego Państwa Noworosji”.
                  Stanowi to naruszenie ukraińskiego prawa konstytucyjnego, a co za tym idzie, prawa międzynarodowego, i podważa integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.

                  25.7.2014

                  4.

                  Międzynarodowy Związek Stowarzyszeń Publicznych „Wielka Armia Dońska” (International Union of Public Associations „Great Don Army”)
                  Международный Союз Общественных Объединений
                  „Всевеликое Войско Донское”

                  Oficjalna strona internetowa:
                  http://vvd2003.narod.ru/
                  Tel.:
                  +7-8-908-178-65-57
                  Media społecznościowe:
                  Cossack National Guard
                  http://vk.com/kazak_nac_guard
                  Adres: 346465 Russia Rostov Region. October (C) District. St Zaplavskaya. Str Shosseynaya 1

                  „Wielka Armia Dońska” ustanowiła „Kozacką Gwardię Narodową”, odpowiedzialną za prowadzenie walk z ukraińskimi siłami rządowymi we wschodniej Ukranie, tym samym podważając integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy oraz zagrażając stabilności lub bezpieczeństwu Ukrainy.
                  Podmiot powiązany z Nikołajem KOZITSYNEM, który jest dowódcą sił kozackich i odpowiada za dowodzenie separatystami we wschodniej Ukranie prowadzącymi walki z ukraińskimi siłami rządowymi.

                  25.7.2014

                  5.

                  „Sobol”
                  „СОБОЛЬ”

                  Oficjalna strona internetowa:
                  http://soboli.net
                  Media społecznościowe:
                  http://vk.com/sobolipress
                  Tel.:
                  (0652) 60-23-93.
                  Email: SoboliPress@gmail.com
                  Adres: Crimea, Simferopol, str. Kiev, 4 (area bus station „Central”).

                  Radykalna organizacja paramilitarna, odpowiedzialna za jawne wspieranie użycia siły, aby położyć kres kontrolowaniu Krymu przez Ukrainę, przez co podważa integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.
                  Podmiot odpowiedzialny za szkolenie separatystów do walki z ukraińskimi siłami rządowymi we wschodniej Ukranie, przez co zagraża stabilności lub bezpieczeństwu Ukrainy.

                  25.7.2014

                  6.

                  Tzw. Gwardia Ługańska („Lugansk Guard”)
                  „Луганская гвардия”

                  Media społecznościowe:
                  https://vk.com/luguard
                  http://vk.com/club68692201

                  Bojówka samoobronna z Ługańska, odpowiedzialna za szkolenie separatystów do walki z ukraińskimi siłami rządowymi we wschodniej Ukranie, przez co zagraża stabilności lub bezpieczeństwu Ukrainy.
                  Powiązana z Germanem PROPOKIWEM, aktywnym przywódcą odpowiedzialnym za udział w zajęciu budynku regionalnego biura Ukraińskiej Służby Bezpieczeństwa w Ługańsku oraz za nagranie w okupowanym budynku filmu wideo z przesłaniem do prezydenta Putina i Rosji.

                  25.7.2014

                  7.

                  Tzw. „Armia Południowego Wschodu” („Army of the Southeast”)
                  „Армии Юго-Востока”

                  Werbunek:
                  http://lugansk-online.info/statements
                  Media społecznościowe:
                  http://vk.com/lugansksbu

                  Nielegalne separatystyczne ugrupowanie zbrojne uważane za jedno z najważniejszych we wschodniej Ukrainie.
                  Odpowiedzialne za okupowanie budynku Służby Bezpieczeństwa w regionie Ługańska. Oficer w stanie spoczynku.
                  Podmiot powiązany z Walerijem BOŁOTOWEM, wymienionym jako jeden z przywódców ugrupowania.
                  Podmiot powiązany z Wasylem NIKITINEM, odpowiedzialnym za separatystyczne działania „rządowe” tzw. „rządu Ługańskiej Republiki Ludowej”.

                  25.7.2014

                  8.

                  Tzw. „Donbaska Bojówka Ludowa” („Donbass People's Militia”)
                  „Нарóдное ополчéние Донбáсса”

                  Media społecznościowe:
                  http://vk.com/polkdonbassa
                  +38-099-445-63-78;
                  +38-063-688-60-01;
                  +38-067-145-14-99;
                  +38-094-912-96-60;
                  +38-062-213-26-60
                  Email: voenkom.dnr@mail.ru
                  mobilisation@novorossia.co
                  Telefon dla ochotników w Rosji:
                  +7 (926) 428-99-51
                  +7 (967) 171-27-09
                  lub email novoross24@mail.ru
                  Adres: Donetsk. Prospect Zasyadko.13

                  Nielegalne separatystyczne ugrupowanie zbrojne odpowiedzialne za prowadzenie walk z ukraińskimi siłami rządowymi we wschodniej Ukranie, przez co zagraża stabilności lub bezpieczeństwu Ukrainy.
                  Bojówka przejęła m.in. kontrolę nad kilkoma budynkami rządowymi we wschodniej Ukranie na początku kwietnia 2014 r., tym samym podważając integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.
                  Jej były przywódca Paweł
                  Gubarew jest odpowiedzialny za zajęcie wraz z siłami prorosyjskimi budynku rządu regionalnego w Doniecku i proklamowanie się „gubernatorem ludowym”.

                  25.7.2014

                  9.

                  Batalion Wostok („Vostok battalion”)
                  „батальоны Восток”

                  Media społecznościowe:
                  http://vk.com/patriotic_forces_of_donbas

                  Nielegalne separatystyczne ugrupowanie zbrojne uważane za jedno z najważniejszych we wschodniej Ukrainie.
                  Odpowiedzialne za prowadzenie walk z ukraińskimi siłami rządowymi we wschodniej Ukranie, przez co zagraża stabilności lub bezpieczeństwu Ukrainy.
                  Usiłowało zająć lotnisko w Doniecku.

                  25.7.2014

      III.   Podmioty, których własność została przeniesiona niezgodnie z prawem ukraińskim

                  Nazwa

                  Dane identyfikacyjne

                  Uzasadnienie

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Państwowe przedsiębiorstwo promowe „Kerch ferry” (State ferry enterprise „Kerch ferry”)
                  Государственная судоходная компания „Керченская паромная переправа”
                  Gosudarstvenoye predpriyatiye
                  Kerchenskaya paromnaya pereprava

                  16 Tselibernaya Street, 98307 Kerch
                  (Автономная Республика Крым, г. Керчь, ул. Целимберная, 16)
                  kod: 14333981

                  Własność podmiotu została przeniesiona niezgodnie z prawem ukraińskim. „Parlament Krymu” przyjął 17.3.2014 rezolucję nr 1757-6/14„w sprawie nacjonalizacji niektórych przedsiębiorstw należących do ukraińskich ministerstw infrastruktury i rolnictwa”, a „Prezydium Parlamentu Krymu” przyjęło 24.3.2014 decyzję nr 1802-6/14 w sprawie państwowego przedsiębiorstwa promowego ogłaszającą przywłaszczenie aktywów należących do przedsiębiorstwa promowego „Kerch Ferry” w imieniu „Republiki Krymu”. Przedsiębiorstwo zostało zatem faktycznie skonfiskowane przez „władze” Krymu.

                  25.7.2014

                  2.

                  Państwowe przedsiębiorstwo „Morski port handlowy w Sewastopolu” (State enterprise „Sevastopol commercial seaport”)
                  Государственное предприятие „Севастопольский морской торговый порт”
                  Gosudarstvenoye predpriyatiye
                  Sevastopolski morskoy torgovy port

                  3 Place Nakhimova, 99011 Sevastopol
                  (99011, г. Севастополь, пл. Нахимова, 3)
                  kod: 01125548

                  Własność podmiotu została przeniesiona niezgodnie z prawem ukraińskim. „Parlament Krymu” przyjął 17.3.2014 rezolucję nr 1757-6/14„w sprawie nacjonalizacji niektórych przedsiębiorstw należących do ukraińskich ministerstw infrastruktury i rolnictwa” ogłaszającą przywłaszczenie aktywów należących do państwowego przedsiębiorstwa „Morski port handlowy w Sewastopolu” w imieniu „Republiki Krymu”. Przedsiębiorstwo zostało zatem faktycznie skonfiskowane przez „władze” Krymu. Pod względem obrotu handlowego jest to największy morski port handlowy Krymu.

                  25.7.2014

                  3.

                  Państwowe przedsiębiorstwo „Morski port handlowy w Kerczu” (State enterprise „Kerch commercial sea port”)
                  Государственное предприятие „Керченский морской торговый порт”
                  Gosudarstvenoye predpriyatiye
                  Kerchenski morskoy torgovy port

                  28 Kirova Str., 98312, Kerch, Autonomous Republic of Crimea,
                  (98312, Автономная Республика Крым, г. Керчь, ул. Кирова, 28)
                  kod: 01125554

                  Własność podmiotu została przeniesiona niezgodnie z prawem ukraińskim. „Parlament Krymu” przyjął 17.3.2014 rezolucję nr 1757-6/14„w sprawie nacjonalizacji niektórych przedsiębiorstw należących do ukraińskich ministerstw infrastruktury i rolnictwa” oraz 26.3.2014 rezolucję nr 1865-6/14„w sprawie państwowego przedsiębiorstwa »Krymskie Porty Morskie«” („О Государственном предприятии »Крымские морские порты«”) ogłaszającą przywłaszczenie aktywów należących do państwowego przedsiębiorstwa „Morski port handlowy w Kerczu” w imieniu „Republiki Krymu”. Przedsiębiorstwo zostało zatem faktycznie skonfiskowane przez „władze” Krymu. Pod względem obrotu handlowego jest to drugi największy morski port handlowy Krymu.

                  25.7.2014

                  4.

                  Państwowe przedsiębiorstwo Universal -Avia (State enterprise Universal -Avia)
                  Государственном предприятии „Универсал-Авиа”
                  Gosudarstvenoye predpriyatiye
                  „Universal-Avia”

                  5, Aeroflotskaya street, 95024 Simferopol
                  (Аэрофлотская улица, 5, Симферополь г.)

                  Własność podmiotu została przeniesiona niezgodnie z prawem ukraińskim. „Prezydium Parlamentu Krymu” przyjęło 24.3.2014 decyzję nr 1794-6/14„w sprawie państwowego przedsiębiorstwa »Gosudarstvenoye predpriyatiye Universal-Avia«” („О Государственном предприятии »Универсал-Авиа«)” ogłaszającą przywłaszczenie aktywów należących do państwowego przedsiębiorstwa „Universal-Avia” w imieniu „Republiki Krymu”. Przedsiębiorstwo zostało zatem faktycznie skonfiskowane przez „władze” Krymu.

                  25.7.2014

                  5.

                  Ośrodek Nizhnyaya Oreanda (Resort „Nizhnyaya Oreanda”)
                  Санаторий „Нижняя Ореанда”

                  Resort „Nizhnyaya Oreanda”, 08655, Yalta, Oreanda
                  (08655, г.Ялта, пгт. Ореанда, Санаторий „Нижняя Ореанда”)

                  Własność podmiotu została przeniesiona niezgodnie z prawem ukraińskim. „Prezydium Parlamentu Krymu” przyjęło 21 marca decyzję nr 1767-6/14„w sprawie utworzenia Stowarzyszenia Sanatoriów i Ośrodków” ogłaszającą przywłaszczenie aktywów należących do ośrodka „Nizhnyaya Oreanda” w imieniu „Republiki Krymu”. Przedsiębiorstwo zostało zatem faktycznie skonfiskowane przez „władze” Krymu.

                  25.7.2014

                  6.

                  Przedsiębiorstwo krymskie „Gorzelnia Azow” (Crimean enterprise „Azov distillery plant”)
                  Крымское республиканское предприятие „Азовский ликероводочный Завод”
                  Azovsky likerovodochny zavod

                  40 Zeleznodorozhnaya str., 96178 town of Azov, Jankoysky district
                  Джанкойский район, пгт Азовское, ул. Железнодорожная, 40)
                  Kod: 01271681

                  Własność podmiotu została przeniesiona niezgodnie z prawem ukraińskim. „Prezydium Parlamentu Krymu” przyjęło 9 kwietnia decyzję nr 1991-6/14„w sprawie zmian do rezolucji nr 1836-6/14 Rady Państowej Republiki Krymu z 26 marca 2014 r.” w sprawie nacjonalizacji własności przedsiębiorstw, instytucji i organizacji kompleksu agro-przemysłowego znajdującego się na terytorium „Republiki Krymu”, ogłaszając przywłaszczenie aktywów należących do „Azovskiego likerovodochnego zavodu” w imieniu „Republiki Krymu”. Przedsiębiorstwo zostało zatem faktycznie skonfiskowane przez „władze” Krymu.

                  25.7.2014

                  7.

                  Koncern państwowy „Krajowe Stowarzyszenie Producentów »Massandra«” (State concern „National Association of producers »Massandra«”)
                  Национальное производственно-аграрное объединение „Массандра”
                  Nacionalnoye proizvodstvenno agrarnoye obyedinenye Massandra

                  6, str. Mira, Massandra 98600 city of Yalta
                  (98600, г. Ялта, пгт Массандра, ул. Мира, д. 6)
                  Kod: 00411890

                  Własność podmiotu została przeniesiona niezgodnie z prawem ukraińskim. „Prezydium Parlamentu Krymu” przyjęło 9 kwietnia decyzję nr 1991-6/14 14 „w sprawie zmian do rezolucji nr 1836-6/14 Rady Państowej Republiki Krymu z 26 marca 2014 r.” w sprawie nacjonalizacji własności przedsiębiorstw, instytucji i organizacji kompleksu agro-przemysłowego znajdującego się na terytorium „Republiki Krymu”, ogłaszając przywłaszczenie aktywów należących do koncernu państwowego „Krajowe Stowarzyszenie Producentów »Massandra«” w imieniu „Republiki Krymu”. Przedsiębiorstwo zostało zatem faktycznie skonfiskowane przez „władze” Krymu.

                  25.7.2014

                  8.

                  Przedsiębiorstwo państwowe Magaracz krajowego instytutu wina („State enterprise Magarach of the national institute of wine”)
                  Государственное предприятие Агрофирма „Магарач” Национального института винограда и вина „Магарач”
                  Gosudarstvenoye predpriyatiye „Agrofirma Magarach” nacionalnogo instituta vinograda i vina „Magarach”

                  9 Chapayeva str., 98433 Vilino, Bakhchisarayski district,
                  (98433, Автономная Республика Крым, Бахчисарайский район, с. Вилино, ул. Чапаева, д. 9)
                  Kod: 31332064

                  Własność podmiotu została przeniesiona niezgodnie z prawem ukraińskim. „Prezydium Parlamentu Krymu” przyjęło 9 kwietnia decyzję nr 1991-6/14 14 „w sprawie zmian do rezolucji nr 1836-6/14 Rady Państowej Republiki Krymu z 26 marca 2014 r. w sprawie nacjonalizacji własności przedsiębiorstw, instytucji i organizacji kompleksu agro-przemysłowego znajdującego się na terytorium Republiki Krymu”, ogłaszając przywłaszczenie aktywów należących do przedsiębiorstwa państwowego „Gosudarstvenoye predpriyatiye »Agrofirma Magarach« nacionalnogo instituta vinograda i vina »Magarach«” w imieniu „Republiki Krymu”. Przedsiębiorstwo zostało zatem faktycznie skonfiskowane przez „władze” Krymu.

                  25.7.2014

                  9.

                  Przedsiębiorstwo państwowe „Fabryka wina musującego Novy Svet” (State enterprise „Factory of sparkling wine Novy Svet”)
                  Государственное предприятиеЗавод шампанских вин „Новый свет”
                  Gosudarstvenoye predpriyatiye „Zavod shampanskykh vin Novy Svet”

                  1 Shalyapina str., 98032 Sudak, Novy Svet
                  (98032, г. Судак, пгт Новый Свет, ул. Шаляпина, д. 1)
                  Kod: 00412665

                  Własność podmiotu została przeniesiona niezgodnie z prawem ukraińskim. „Prezydium Parlamentu Krymu” przyjęło 9 kwietnia decyzję nr 1991-6/14 14 „w sprawie zmian do rezolucji nr 1836-6/14 Rady Państowej Republiki Krymu z 26 marca 2014 r. w sprawie nacjonalizacji własności przedsiębiorstw, instytucji i organizacji kompleksu agro-przemysłowego znajdującego się na terytorium »Republiki Krymu«”, ogłaszając przywłaszczenie aktywów należących do przedsiębiorstwa państwowego „Zavod shampanskykh vin Novy Svet” w imieniu „Republiki Krymu”. Przedsiębiorstwo zostało zatem faktycznie skonfiskowane przez „władze” Krymu.

                  25.7.2014


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE, Euratom) 2017/1611 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/105

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE, Euratom) 2017/1611
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2015 (COM(2016) 475 – C8-0269/2016) (2),

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności za rok budżetowy 2015 (3),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie absolutorium za rok budżetowy 2014 (COM(2016) 674) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2016) 338, SWD(2016) 339),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium na temat audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2015 r. (COM(2016) 628) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2016) 322),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedziami Agencji (4),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (5) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05874/2017 – C8-0038/2017),

               —

               uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (7), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych (8), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

               —

               uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/770/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia i Żywności oraz uchylenia decyzji 2004/858/WE (9),

               —

               uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2014/927/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. zmieniającą decyzję wykonawczą 2013/770/UE w celu przekształcenia „Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia i Żywności” w „Agencję Wykonawczą ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności” (10),

               —

               uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0150/2017),

               A.

               mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

               1.

               udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2015;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2015 (11);

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015, sekcja III – Komisja, a także rezolucji, która stanowi integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Konsumentów, Zdrowia, Rolnictwa i Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z13.3.2015.

      (2)  Dz.U. C 380 z 14.10.2016, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 417 z 11.11.2016, s. 2.

      (4)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 41.

      (5)  Dz.U. C 380 z 14.10.2016, s. 147.

      (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

      (8)  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

      (9)  Dz.U. L 341 z18.12.2013, s. 69.

      (10)  Dz.U. L 363 z 18.12.2014, s. 183.

      (11)  Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA(2017)0144 (zob. s. 66 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1722 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/323

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1722
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0050/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (4), w szczególności jego art. 21,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0146/2017),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 203.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Orzeczenie Trybunału w sprawie wnoszenia pism procesowych i ich doręczania za pośrednictwem aplikacji e-EFTACourt

text:
               9.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 73/18

         ORZECZENIE TRYBUNAŁU
   w sprawie wnoszenia pism procesowych i ich doręczania za pośrednictwem aplikacji e-EFTACourt
   (2017/C 73/09)
   TRYBUNAŁ,
   uwzględniając regulamin wewnętrzny, w szczególności jego art. 32 ust. 5 akapit drugi,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   […] Trybunał określa, w drodze decyzji, zasady, na jakich pismo procesowe przekazane do sekretariatu drogą elektroniczną zostaje uznane za oryginał tego pisma. […],
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Aplikacja technologii informacyjnej znana jako e-EFTACourt umożliwia wnoszenie pism procesowych i ich doręczanie drogą elektroniczną na warunkach określonych w niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Do korzystania z aplikacji wymagane będą: osobista identyfikacja użytkownika i hasło.
   Artykuł 3
   Wnoszone za pośrednictwem aplikacji e-EFTACourt pismo procesowe uznaje się za oryginał tego pisma w rozumieniu art. 32 ust. 1 akapit pierwszy regulaminu wewnętrznego, jeśli do wniesienia dokumentu użyte zostały identyfikacja użytkownika i hasło przedstawiciela. Taka identyfikacja stanowi podpis na przedmiotowym dokumencie.
   Artykuł 4
   Dokumentowi wniesionemu za pośrednictwem aplikacji e-EFTACourt muszą towarzyszyć wymienione w nim załączniki i ich wykaz.
   Nie jest konieczne wnoszenie poświadczonych kopii wniesionego za pośrednictwem aplikacji e-EFTACourt dokumentu ani jego załączników.
   Artykuł 5
   Pismo procesowe uznaje się za wniesione w rozumieniu art. 32 ust. 2 regulaminu wewnętrznego, gdy przedstawiciel dokona walidacji wniesienia dokumentu.
   Stosowanym czasem jest czas obowiązujący w Wielkim Księstwie Luksemburga.
   Artykuł 6
   Pisma procesowe, w tym wyroki i postanowienia doręczane są przedstawicielom stron za pośrednictwem aplikacji e-EFTACourt, jeśli jednoznacznie wyrazili oni zgodę na stosowanie tej metody doręczania lub, w kontekście danej sprawy, wyrazili swoją zgodę na stosowanie tej metody doręczania poprzez wniesienie pisma procesowego za pośrednictwem aplikacji e-EFTACourt.
   Pisma procesowe są również doręczane za pośrednictwem aplikacji e-EFTACourt państwom będącym stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Urzędowi Nadzoru EFTA oraz instytucjom, organom, urzędom i agencjom unijnym, o ile zaakceptowały one tę metodę doręczania.
   Artykuł 7
   Adresaci, dla których przeznaczone są doręczane dokumenty, o których mowa w art. 6, powiadamiani są pocztą elektroniczną o każdym dokumencie, który jest im doręczany za pośrednictwem aplikacji e-EFTACourt.
   Pismo procesowe doręczane jest w momencie, w którym adresat, dla którego jest ono przeznaczone (przedstawiciel lub jego asystent), składa wniosek o dostęp do danego dokumentu. W przypadku braku wniosku o dostęp dokument uważa się za doręczony po upływie siedmiu dni od dnia, w którym wysłany został powiadamiający e-mail.
   Jeśli strona reprezentowana jest przez więcej niż jednego pełnomocnika lub prawnika, momentem, od którego naliczany jest ten okres, jest moment złożenia pierwszego wniosku o dostęp.
   Stosowanym czasem jest czas obowiązujący w Wielkim Księstwie Luksemburga.
   Artykuł 8
   Podmiot rejestrujący określa warunki korzystania z aplikacji e-EFTACourt i dopilnowuje ich przestrzegania. Wszelkie korzystanie z aplikacji e-EFTACourt niezgodne z tymi warunkami może spowodować zamknięcie danego konta.
   Trybunał podejmuje niezbędne kroki, aby chronić aplikację e-EFTACourt przed wszelkimi nadużyciami i wykorzystaniem w złej wierze.
   Użytkownicy powiadamiani są pocztą elektroniczną o każdym działaniu podjętym na podstawie niniejszego artykułu, które uniemożliwiłoby im korzystanie ze swojego konta.
   Artykuł 9
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

      Luksemburg, dnia 12 grudnia 2016 r.


title: 2006/137/WE: Decyzja Rady z dnia  14 lutego 2006 r.  w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Republiką Chile dotyczącego zmian w Umowie w sprawie handlu napojami spirytusowymi i napojami aromatyzowanymi załączonej do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony

text:
               24.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 54/28

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 lutego 2006 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Republiką Chile dotyczącego zmian w Umowie w sprawie handlu napojami spirytusowymi i napojami aromatyzowanymi załączonej do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony
   (2006/137/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Układ ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony (1) (zwany dalej Układem o stowarzyszeniu), został podpisany w dniu 18 listopada 2002 r. i wszedł w życie w dniu 1 marca 2005 r. (2).

               (2)

               W dniu 24 listopada 2005 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z Republiką Chile w celu wprowadzenia zmian w Umowie w sprawie handlu napojami spirytusowymi i napojami aromatyzowanymi załączonej jako załącznik VI (3) (zwanej dalej załącznikiem VI) do Układu o stowarzyszeniu. Negocjacje te zakończyły się pomyślnie.

               (3)

               Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Republiką Chile dotyczące zmian w załączniku VI powinno zostać zatwierdzone,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Republiką Chile dotyczące zmian w Umowie w sprawie handlu napojami spirytusowymi i napojami aromatyzowanymi załączonej do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony.
   Tekst porozumienia w formie wymiany listów stanowi Załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Komisarza ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich do podpisania porozumienia w formie wymiany listów ze skutkiem wiążącym dla Wspólnoty.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lutego 2006 r.

            W imieniu Rady

         K.-H. GRASSER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 352 z 30.12.2002, str. 3.

      (2)  Dz.U. L 84 z 2.4.2005, str. 21.

      (3)  Dz.U. L 352 z 30.12.2002, str. 1198.
    ---documentbreak---

               24.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 54/29

         POROZUMIENIE
   w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Republiką Chile dotyczące zmian w Umowie w sprawie handlu napojami spirytusowymi i napojami aromatyzowanymi załączonej do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony
   Bruksela,
   Szanowny Panie,
   Mam zaszczyt odnieść się do posiedzeń Wspólnego Komitetu ustanowionego zgodnie z artykułem 17 załącznika VI do Układu o stowarzyszeniu (Umowy w sprawie handlu napojami spirytusowymi i napojami aromatyzowanymi). Wspólny Komitet zalecił dokonanie modyfikacji w Umowie w sprawie handlu napojami spirytusowymi i napojami aromatyzowanymi (zwanej dalej załącznikiem VI) w celu uwzględnienia rozwoju prawodawstwa, który nastąpił od momentu jej przyjęcia.
   Podczas ostatniego posiedzenia Wspólnego Komitetu, które odbyło się w Madrycie w dniach 13–14 czerwca 2005 roku, osiągnięto porozumienie co do konieczności wprowadzenia zmian nie tylko do dodatków, ale i do tekstu umowy w celu jej zaktualizowania. Mam zaszczyt zaproponować, aby załącznik VI został zmieniony zgodnie z dodatkiem załączonym do niniejszego listu ze skutkiem od daty podpisania.
   Będę wdzięczna za potwierdzenie, że reprezentowany przez Pana Rząd zgadza się z treścią niniejszego listu.
   Proszę przyjąć wyrazy najwyższego szacunku.

         W imieniu Wspólnoty Europejskiej

      Dodatek
      W załączniku VI wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  artykuł 5 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:
                  „2.   Nazwy określone w artykule 6 są zarezerwowane wyłącznie dla produktów pochodzących z terytorium Strony, do której mają one zastosowanie.”;

                  2)

                  w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie:
                              „2.   Na podstawie rejestru znaków towarowych Chile, ustanowionego dnia 10 czerwca 2002 roku, znaki towarowe wymienione w dodatku II A zostają anulowane w ciągu 12 lat na rynku wewnętrznym i w ciągu 5 lat w przypadku wywozu od daty wejścia w życie niniejszej Umowy.”;

                              b)

                              dodaje się następujący ust. 2a:
                              „2a.   Na podstawie rejestru znaków towarowych Chile, ustanowionego dnia 10 czerwca 2002 roku, znaki towarowe wymienione w dodatku II B mogą być stosowane pod warunkami określonymi w tym dodatku i wyłącznie na rynku wewnętrznym oraz zostają anulowane w ciągu 12 lat od daty wejścia w życie niniejszej Umowy.”;

                  3)

                  w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ustęp 1 otrzymuje następujące brzmienie:
                              „1.   Strony nie mają informacji, na podstawie rejestru znaków towarowych Chile ustanowionego dnia 10 czerwca 2002 roku, o istnieniu żadnych znaków towarowych innych niż te wymienione w artykule 7 ustępy 2 i 2a, które są identyczne, podobne lub zawierają chronione oznaczenia określone w artykule 6.”;

                              b)

                              ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie:
                              „2.   Na podstawie ustępu 1 Strony nie odmawiają prawa do wykorzystywania znaku towarowego zawartego w rejestrze znaków towarowych Chile ustanowionym dnia 10 czerwca 2002 roku innego niż znaki określone w artykule 7 ustępy 2 i 2a na podstawie faktu, że taki znak towarowy jest identyczny, podobny lub zawiera chronione oznaczenie wymienione w dodatku I.”;

                  4)

                  artykuł 17 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                  „3.   W szczególności Wspólny Komitet może formułować zalecenia dla wsparcia celów niniejszej Umowy. Działa on zgodnie z regulaminem wewnętrznym specjalnych komitetów.”.

   Santiago de Chile/Bruksela,
   Szanowna Pani,
   Mam zaszczyt potwierdzić odbiór Pani listu z dnia dzisiejszego, o następującej treści:

      „Mam zaszczyt odnieść się do posiedzeń Wspólnego Komitetu ustanowionego zgodnie z artykuł 17 załącznika VI do Układu o stowarzyszeniu (Umowy w sprawie handlu napojami spirytusowymi i napojami aromatyzowanymi). Wspólny Komitet zalecił dokonanie modyfikacji w Umowie w sprawie handlu napojami spirytusowymi i napojami aromatyzowanymi (zwanej dalej załącznikiem VI) w celu uwzględnienia rozwoju prawodawstwa, który nastąpił od momentu jej przyjęcia.
      Podczas ostatniego posiedzenia Wspólnego Komitetu, które odbyło się w Madrycie w dniach 13–14 czerwca 2005 roku, osiągnięto porozumienie co do konieczności wprowadzenia zmian nie tylko do dodatków, ale i do tekstu umowy w celu jej zaktualizowania. Mam zaszczyt zaproponować, aby załącznik VI został zmieniony zgodnie z dodatkiem załączonym do niniejszego listu ze skutkiem od daty podpisania.
      Będę wdzięczna za potwierdzenie, że reprezentowany przez Pana Rząd zgadza się z treścią niniejszego listu.”.

   Mam zaszczyt poinformować Panią, że Republika Chile zgadza się z treścią tego listu.
   Proszę przyjąć wyrazy najwyższego szacunku.

         W imieniu Republiki Chile


title: 2014/481/UE: Decyzja Rady z dnia 14 lipca 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do uczestnictwa w Komitecie Konsultacyjnym CARIFORUM-UE przewidzianym w Umowie o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

text:
               22.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 216/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 lipca 2014 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do uczestnictwa w Komitecie Konsultacyjnym CARIFORUM-UE przewidzianym w Umowie o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

      (2014/481/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowę o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (1) („Umowa”), podpisano dnia 15 października 2008 r. i jest ona stosowana tymczasowo od dnia 29 grudnia 2008 r.

               (2)

               Art. 232 ust. 2 Umowy przewiduje, że o uczestnictwie społeczeństwa obywatelskiego w Komitecie Konsultacyjnym CARIFORUM-UE decyduje ustanowiona Umową Wspólna Rada, aby zapewnić szeroką reprezentację wszystkich zainteresowanych stron.

               (3)

               Istotne jest utworzenie wszystkich instytucji przewidzianych w Umowie, zwłaszcza Komitetu Konsultacyjnego CARIFORUM-UE, który nie został jeszcze utworzony mimo jego roli w promowaniu dialogu, współpracy i monitorowania w ramach Umowy.

               (4)

               Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wyraził chęć pomocy Komitetowi Konsultacyjnemu CARIFORUM-UE poprzez zorganizowanie naboru europejskich przedstawicieli do tego komitetu oraz poprzez podjęcie się prowadzenia sekretariatu tego komitetu w początkowym okresie po jego utworzeniu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii w odniesieniu do przyjęcia decyzji Wspólnej Rady CARIFORUM-UE przewidzianej w Umowie o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, w sprawie Komitetu Konsultacyjnego CARIFORUM-UE oparte jest na projekcie decyzji Wspólnej Rady dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         M. MARTINA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 289 z 30.10.2008, s. 3.

      PROJEKT
      DECYZJI NR …/2014 WSPÓLNEJ RADY CARIFORUM-UE
      z dnia
      ustanowionej Umową o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, dotyczącej uczestnictwa w Komitecie Konsultacyjnym CARIFORUM-UE
      WSPÓLNA RADA CARIFORUM-UE,
      uwzględniając Umowę o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony („Umowa”), w szczególności jej art. 232 ust. 2,
      mając na uwadze, że w świetle celów ustanowionych w art. 1 Umowy oraz zobowiązania do jej monitorowania przewidzianego w art. 5 Umowy, należy określić skład Komitetu Konsultacyjnego CARIFORUM-UE,
      PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      1.   Komitet Konsultacyjny CARIFORUM-UE („Komitet”) składa się z nie więcej niż następujących czterdziestu (40) stałych przedstawicieli organizacji społeczeństwa obywatelskiego:

                  a)

                  dwudziestu pięciu (25) przedstawicieli organizacji znajdujących się w państwach CARIFORUM; oraz

                  b)

                  piętnastu (15) przedstawicieli organizacji znajdujących się w Unii Europejskiej.

            2.   W obu wspomnianych powyżej grupach przedstawicieli zapewnia się zrównoważoną reprezentację:

                  a)

                  organizacji pracodawców;

                  b)

                  związków zawodowych;

                  c)

                  innych organizacji gospodarczych, społecznych i pozarządowych, w tym organizacji zajmujących się rozwojem i ochroną środowiska; oraz

                  d)

                  społeczności akademickich.

            3.   Stali przedstawiciele sprawują swoje funkcje przez dwa lata. Zapewnia się odpowiednią wiedzę fachową i szeroką reprezentację poszczególnych regionów geograficznych i sektorów.
      4.   Do celów niniejszej decyzji „organizacje społeczeństwa obywatelskiego” obejmują instytucje, stowarzyszenia, fundacje, grupy wsparcia i inne podmioty pozarządowe, których celem nie jest osiąganie zysku, i które są w stanie udzielać porad lub specjalistycznych informacji w sprawach objętych Umową, a także przedstawicieli społeczności akademickich.
      5.   Organizację uważa się za znajdującą się na terytorium państwa CARIFORUM lub Unii Europejskiej, jeśli ma ona swą siedzibę statutową, siedzibę głównego zarządu i kontroli odpowiednio na terytorium państwa CARIFORUM lub Unii Europejskiej.
      Artykuł 2
      1.   Wspólna Rada CARIFORUM-UE określa skład Komitetu, który obejmuje przedstawicieli organizacji społeczeństwa obywatelskiego wybranych zgodnie z art. 1 odpowiednio przez Unię Europejską i państwa CARIFORUM.
      2.   Wspólna Rada CARIFORUM-UE może również w razie konieczności zmienić listę członków.
      3.   Jakikolwiek wakat na stanowisku członka Komitetu nie unieważnia składu Komitetu ani nie narusza prawa pozostałych członków do działania.
      4.   Większość członków wybranych przez Unię Europejską i większość członków wybranych przez państwa CARIFORUM stanowi kworum Komitetu.
      Artykuł 3
      Stali członkowie mogą otrzymywać pomoc finansową w związku z pełnieniem obowiązków w Komitecie.
      Artykuł 4
      Każda organizacja spełniająca wymogi art. 232 ust. 1 Umowy może uczestniczyć w posiedzeniach Komitetu w charakterze obserwatora.
      Artykuł 5
      Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny pełni rolę sekretariatu Komitetu w początkowym okresie kończącym się w dniu 31 grudnia 2014 r. Następnie organizacja lub podmiot wybrany przez państwa CARIFORUM, a później organizacja lub podmiot wybrany przez Unię Europejską pełnią na przemian, przez okres 12 miesięcy, rolę sekretariatu Komitetu.
      Artykuł 6
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] r.

         Sporządzono w

               W imieniu Wspólnej Rady CARIFORUM-UE


title: 2005/675/WE: Decyzja Rady z dnia 20 września 2005 r. w sprawie mianowania trzech członków oraz pięciu zastępców członków Komitetu Regionów

text:
               1.10.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 256/51

      DECYZJA RADY

   z dnia 20 września 2005 r.
   w sprawie mianowania trzech członków oraz pięciu zastępców członków Komitetu Regionów
   (2005/675/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Włoch,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2002 r. do dnia 25 stycznia 2006 r.

               (2)

               Zwolniły się trzy stanowiska członków Komitetu Regionów w związku z wygaśnięciem mandatów panów Francesca STORACEGO (Francesco STORACE), Vita d’AMBROSIA (Vito d’AMBROSIO) oraz Raffaele FITTA (Raffaele FITTO). Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją pana Giuseppe CHIARAVALLOTIEGO (Giuseppe CHIARAVALLOTI), a cztery stanowiska zastępców członków zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów panów Giovanniego PACEGO (Giovanni PACE), Filippa BUBBICA (Filippo BUBBICO), Giandomenica BARCIEGO (Giandomenico BARCI) i Enza GHIGA (Enzo GHIGO),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się następujące osoby członkami Komitetu Regionów na okres pozostały do końca kadencji, to znaczy do dnia 25 stycznia 2006 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           Pana Piero MARRAZZO
                           Presidente della Regione Lazio
                           (Przewodniczący Regionu Lacjum)
                           na miejsce pana Francesca STORACE

                           Pana Gian Mario SPACCA
                           Presidente della Regione Marche
                           (Przewodniczący Regionu Marche)
                           na miejsce pana Vita d’AMBROSIO

                           Pana Nichi VENDOLA
                           Presidente della Regione Puglia
                           (Przewodniczący Regionu Apulia)
                           na miejsce pana Raffaele FITTO;

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           Panią Mercedes BRESSO
                           Presidente della Regione Piemonte
                           (Przewodnicząca Regionu Piemont)
                           na miejsce pana Enza GHIGO

                           Pana Claudio BURLANDO
                           Presidente della Regione Liguria
                           (Przewodniczący Regionu Liguria)
                           na miejsce pana Giandomenica BARCI

                           Pana Vito DE FILIPPO
                           Presidente della Regione Basilicata
                           (Przewodniczący Regionu Basilicata)
                           na miejsce pana Filippa BUBBICO

                           Pana Ottaviano DEL TURCO
                           Presidente della Regione Abruzzo
                           (Przewodniczący Regionu Abruzzo)
                           na miejsce pana Giovanniego PACE

                           Pana Agazio LOIERO
                           Presidente della Regione Calabria
                           (Przewodniczący Regionu Kalabria)
                           na miejsce pana Giuseppe CHIARAVALLOTI.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2005 r.

            W imieniu Rady

         M. BECKETT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


				|

		52014PC0539

			Wniosek DECYZJA RADY ustalająca stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie wycofania sprzeciwu Unii wobec wycofania trzech podmiotów z załącznika 3 oferty przedstawionej przez Japonię w dodatku I do Porozumienia w sprawie zamówień rządowych /* COM/2014/0539 final - 2014/0249 (NLE) */

			   	UZASADNIENIE
1.           KONTEKST WNIOSKU
W 2001 r. Japonia zawiadomiła Sekretariat
GPA o swoim zamiarze wycofania z zakresu obowiązywania Porozumienia WTO w
sprawie zamówień rządowych (GPA) trzech japońskich
przedsiębiorstw kolejowych na wyspie Honsiu – East Japan Railway Company,
Central Japan Railway Company i West Japan Railway Company, w których
wcześniej większościowym akcjonariuszem był rząd
Japonii.
W tym czasie UE i inne strony porozumienia
zgłosiły sprzeciw wobec wycofania z wykazu tych przedsiębiorstw,
który jednak został wycofany w latach 2002-2006.
Pomiędzy UE a Japonią przeprowadzono
szereg konsultacji, jednakże po stronie UE pozostały
wątpliwości, podczas gdy wszystkie inne strony GPA wycofały swój
sprzeciw. Biorąc pod uwagę tę sytuację, w załączniku
3 oferty przedstawionej przez Japonię w ramach zrewidowanego GPA nie
wymieniono tych trzech przedsiębiorstw, ale zawarto uwagę, że
przedsiębiorstwa te uznaje się za nadal objęte GPA do czasu
wycofania przez UE sprzeciwu wobec wycofania tych przedsiębiorstw z
wykazu.
Podczas analizy zakresu w odniesieniu do umowy
o wolnym handlu między UE a Japonią UE wyraziła
gotowość do wycofania sprzeciwu wobec wycofania tych
przedsiębiorstw z wykazu, w kontekście negocjacji w sprawie umowy o
wolnym handlu w odniesieniu do zamówień rządowych. Takie
podejście przyjęła Rada w planie działania w zakresie kolei
i transportu miejskiego, przyjętym wraz z wytycznymi negocjacyjnymi.
W świetle korzystnego rozwoju negocjacji
w sprawie umowy o wolnym handlu w odniesieniu do zamówień rządowych
dotyczących kolei, w szczególności potwierdzenia przez Japonię
jej zamiaru wprowadzenia znacznych zmian w warunkach stosowania jej
zastrzeżenia dotyczącego kolei w ramach GPA („klauzula
bezpieczeństwa eksploatacyjnego”, o której mowa w uwadze 4 w
załączniku 2 oferty przedstawionej przez Japonię i w uwadze 3
lit. a) w załączniku 3 oferty przedstawionej przez Japonię),
oraz w celu wspierania przejrzystych i niedyskryminacyjnych praktyk udzielania
zamówień przez trzy przedsiębiorstwa na wyspie Honsiu, Unia
Europejska może wycofać swój sprzeciw wobec wycofania tych
przedsiębiorstw z zakresu GPA w odniesieniu do Japonii.
2.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU
Zarówno w GPA z 1994 r., jak i w zrewidowanym GPA[1] ustanowiono uproszczone
procedury podejmowania decyzji w sprawie zmiany wykazów podmiotów każdej z
umawiających się stron („wycofanie z wykazu”). Modyfikacje te są
przeprowadzane za pośrednictwem Komitetu ds. Zamówień Rządowych
(Komitet), jako organu odpowiedzialnego za funkcjonowanie GPA. W przypadku
niezgłoszenia do Komitetu sprzeciwu wobec proponowanej modyfikacji, zmiany
w wykazach stron GPA zostają zaakceptowane.  Niniejsza decyzja będzie
miała skutki prawne dla umawiających się stron GPA,
ponieważ zmienia powstałe na mocy porozumienia prawa i obowiązki
stron.
W przypadku proponowanego przez Japonię „wycofania z wykazu”
trzech przedsiębiorstw kolejowych wszystkie umawiające się
strony zaakceptowały modyfikację poprzez powstrzymanie się od
zgłoszenia sprzeciwu do Komitetu, z wyjątkiem dwóch stron GPA, które
następnie wycofały swój sprzeciw w drodze powiadomień.
Z powyższego wynika, że wszystkie umawiające się
strony z wyjątkiem UE przyjęły pozytywne stanowisko w zakresie
powiadomienia Komitetu (poprzez powstrzymanie się od zgłoszenia
sprzeciwu albo poprzez wycofanie sprzeciwu). Sprowadza się to do
przyjęcia modyfikacji proponowanej przez Japonię. Niemniej jednak,
ponieważ UE utrzymuje swój sprzeciw, nie można uznać, że
Komitet jako taki zaakceptował zmiany. Aby osiągnąć ten
cel, UE musi przyjąć pozytywne stanowisko w zakresie powiadomienia
Komitetu, ponieważ pozostałe umawiające się strony już
tak uczyniły.
Zrewidowane GPA zawiera postanowienie przejściowe w celu
rozwiązania tej kwestii w ramach Komitetu. Taki zapis znajduje się w
uwadze 5 w załączniku 3 oferty przedstawionej przez Japonię w
dodatku I do GPA. Zgodnie z tą uwagą przedmiotowe trzy
przedsiębiorstwa kolejowe uznaje się za tymczasowo objęte
zakresem GPA. Uwaga ta przestanie jednak obowiązywać, jak tylko UE
powiadomi Komitet o wycofaniu swojego sprzeciwu. W związku z tym istnieje
ciągłość w postępowaniu w ramach Komitetu przed
wejściem w życie zrewidowanego GPA i w okresie późniejszym.
Niezgłoszenie sprzeciwu przez inne umawiające się strony
zostało zresztą potwierdzone poprzez przyjęcie przez nie
zrewidowanego pakietu GPA przyjętego przez Komitet.
Ewentualne powiadomienie Komitetu o wycofaniu sprzeciwu powinno zatem
być traktowane jako zmiana stanowiska UE (która dotychczas
zgłaszała sprzeciw wobec modyfikacji zaproponowanej przez
Japonię) w ramach Komitetu. Powiadomienie ze strony UE stanowi ostatni
wymóg zakończenia procedury w ramach Komitetu i zbiorowego przyjęcia
modyfikacji zaproponowanej przez Japonię, co będzie miało skutki
prawne dla wszystkich umawiających się stron GPA, nie tylko dla UE.
Po otrzymaniu powiadomienia ze strony UE sprawa zostanie wprowadzona do
porządku obrad posiedzenia Komitetu. Przewiduje się, że podczas
tego posiedzenia Komitet podejmie działania w celu odzwierciedlenia faktu,
że w świetle zmiany stanowiska UE w odniesieniu do
przedsiębiorstw kolejowych uwaga 5 w załączniku 3 oferty
przedstawionej przez Japonię przestaje wywoływać skutki prawne,
oraz w celu stwierdzenia zakończenia procedury „wycofywania z wykazu”.
Przewiduje się, że następnie Komitet otrzyma z Sekretariatu GPA
oryginał i poświadczoną kopię załącznika 3 oferty
przedstawionej przez Japonię, który będzie odzwierciedlał
nową sytuację.
Artykuł 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE)
stanowi, że gdy w ramach organu utworzonego przez umowę
międzynarodową należy podjąć decyzję
mającą skutki prawne, Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje
decyzję ustalającą stanowisko, które ma być zajęte w
imieniu Unii. W związku z powyższym wycofanie sprzeciwu Unii wobec
wycofania przedmiotowych trzech podmiotów z załącznika 3 oferty
przedstawionej przez Japonię w dodatku I do Porozumienia w sprawie
zamówień rządowych jest objęte tym przepisem, jako że
decyzja podejmowana jest przez organ utworzony przez umowę
międzynarodową, mającą wpływ na prawa i obowiązki
UE.
2014/0249 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
ustalająca stanowisko, które ma być
zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień
Rządowych w sprawie wycofania sprzeciwu Unii wobec wycofania trzech
podmiotów z załącznika 3 oferty przedstawionej przez Japonię w
dodatku I do Porozumienia w sprawie zamówień rządowych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4
akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej,
a także mając na uwadze, co
następuje:
(1)       W dniu 29 sierpnia 2001 r. do
umawiających się stron Porozumienia w sprawie zamówień
rządowych („GPA”) zostało rozesłane powiadomienie Japonii na
podstawie art. XXIV ust. 6 lit. b) GPA z 1994 r. o wycofaniu
przedsiębiorstw East Japan Railway Company, Central Japan Railway Company
i West Japan Railway Company z zakresu obowiązywania załącznika
3 oferty przedstawionej przez Japonię w dodatku I.
(2)       W dniu 1 października
2001 r. Unia Europejska zgłosiła sprzeciw zgodnie z art. XXIV ust. 6
lit. b) GPA z 1994 r. wobec proponowanej modyfikacji zgłoszonej przez
Japonię w celu dokładnego przeanalizowania przyczyn zamierzonego
wycofania z wykazu tych podmiotów, ponieważ pojawiły się
wstępne wątpliwości.
(3)       Pomimo szeregu konsultacji,
które miały miejsce między Unią a Japonią, Unia nie
wycofała swojego sprzeciwu w odróżnieniu od wszystkich
pozostałych stron, które uprzednio zgłosiły sprzeciw.
(4)       Podczas przeglądu GPA z
1994 r. uwzględniono tę sytuację. Japonia nie
umieściła przedmiotowych trzech przedsiębiorstw w
załączniku 3, ale zamieściła uwagę, że
przedsiębiorstwa te są objęte załącznikiem 3 do czasu
wycofania przez Unię Europejską sprzeciwu wobec wycofania tych
przedsiębiorstw z wykazu.
(5)       W ramach analizy zakresu
umowy o wolnym handlu między UE a Japonią i zgodnie z podejściem
przyjętym przez Radę w planie działania w zakresie kolei i
transportu miejskiego, oraz bez uszczerbku dla oceny poziomu konkurencji na
japońskim rynku kolejowym, Unia wyraziła gotowość do
wycofania swojego sprzeciwu wobec wycofania przedmiotowych trzech
przedsiębiorstw japońskich, w kontekście negocjacji w sprawie
umowy o wolnym handlu w odniesieniu do zamówień rządowych.
(6)       W świetle potwierdzenia
przez Japonię jej zamiaru wprowadzenia znacznych zmian w warunkach
stosowania klauzuli bezpieczeństwa eksploatacyjnego, o której mowa w
uwadze 4 w załączniku 2 oferty przedstawionej przez Japonię i w uwadze
3 lit. a) w załączniku 3 oferty przedstawionej przez Japonię w
dodatku I, oraz w celu wspierania przejrzystych i niedyskryminacyjnych praktyk
udzielania zamówień przez przedmiotowe trzy przedsiębiorstwa kolejowe
Unia Europejska powinna wycofać swój sprzeciw wobec wycofania tych
przedsiębiorstw.
(7)       Wycofanie sprzeciwu powinno
pozostać bez uszczerbku dla stanowiska Unii w ramach Komitetu w sprawie
decyzji dotyczącej orientacyjnych kryteriów, które wskazują na
faktyczną eliminację kontroli ze strony państwa nad udzielanymi
przez podmiot zamówieniami objętymi GPA lub jego wpływu na te
zamówienia, zgodnie z art. XIX ust. 8 zrewidowanego GPA, w szczególności w
odniesieniu do tego, czy kontrola lub wpływ ze strony państwa
zostały skutecznie wyeliminowane, w przypadku gdy przedmiotowe podmioty
nie działają w konkurencyjnym środowisku.
(8)       Właściwe jest
zatem, aby określić stanowisko, jakie ma zająć Unia w
ramach Komitetu odnośnie do wycofania swojego sprzeciwu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Stanowisko, jakie Unia Europejska ma
zająć w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych
Światowej Organizacji Handlu, jest takie, że Unia Europejska wycofuje
swój sprzeciw wobec wycofania przedsiębiorstw East Japan Railway Company,
Central Japan Railway Company i West Japan Railway Company z zakresu
obowiązywania załącznika 3 oferty przedstawionej przez
Japonię w dodatku I do Porozumienia w sprawie zamówień
rządowych.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem
jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
                                                                       W
imieniu Rady
                                                                       Przewodniczący
[1]               2014/115/UE: Decyzja Rady z dnia 2 grudnia
2013 r. dotycząca zawarcia Protokołu zmieniającego
Porozumienie w sprawie zamówień rządowych, Dz.U. L 68 z
7.3.2014, s. 1.