title: 2005/663/WE: Decyzja Rady z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, Protokołu do Porozumienia w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Republiką San Marino, dotyczącego włączenia w charakterze Stron Porozumienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej

text:
               27.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 251/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 18 stycznia 2005 r.
   w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, Protokołu do Porozumienia w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Republiką San Marino, dotyczącego włączenia w charakterze Stron Porozumienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej
   (2005/663/EB)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 i 308, w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając Traktat o Przystąpieniu z 2003 r., w szczególności jego art. 2 ust. 3,
   uwzględniając Akt Przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na podstawie upoważnienia przyznanego Komisji dnia 23 lutego 2004 r. przeprowadzono negocjacje z Republiką San Marino odnośnie do Protokołu do Porozumienia w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Republiką San Marino, dotyczącego włączenia w charakterze Stron Porozumienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych Państw do Unii Europejskiej.

               (2)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu Przystąpienia z 2003 r., projekt Protokołu został przedłożony Radzie przez Komisję.

               (3)

               Protokół powinien zostać zawarty,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Protokół do Porozumienia w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Republiką San Marino, dotyczący włączenia w charakterze Stron Porozumienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych Państw do Unii Europejskiej, zostaje niniejszym przyjęty w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich.
   Tekst Protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Protokołu w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady przekaże w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich dokumenty uzgodnień przewidziane w art. 3 Protokołu.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 stycznia 2005 r.

            W imieniu Rady

         J.-C. JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 14 grudnia 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
   DEKLARACJA WSPÓLNOTY
   W przypadku gdy uzasadnia to wysokość obrotów handlowych, Wspólnota jest gotowa do podjęcia negocjacji w imieniu i na rzecz Republiki San Marino z państwami, z którymi San Marino zawarło umowy preferencyjne dotyczące odpowiednich form uznawania równego traktowania produktów pochodzących z San Marino oraz produktów pochodzących ze Wspólnoty.
   DEKLARACJA WSPÓLNOTY
   w sprawie transportu
   W odpowiednim momencie i biorąc pod uwagę postęp w opracowywaniu wspólnotowej polityki transportowej, Wspólnota rozpatrzy kwestię dostępu San Marino do rynku międzynarodowego transportu drogowego pasażerów i towarów.
   DEKLARACJA WSPÓLNOTY
   w sprawie programu Erasmus
   Wspólnota w odpowiednim czasie przychylnie zbada możliwość udziału San Marino, gdy sytuacja do tego dojrzeje, w programie wymiany studentów i nauczycieli w ramach programu Erasmus.
   DEKLARACJA WSPÓLNOTY
   w sprawie niektórych spraw, które mogą być poruszane w Komitecie ds. Współpracy
   Wspólnota jest gotowa do zbadania w ramach swych kompetencji i Komitetu ds. Współpracy każdego problemu, który może powstać pomiędzy San Marino i Wspólnotą, w szczególności w dziedzinach:

               —

               handlu usługami,

               —

               własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej,

               —

               uznawania kwalifikacji,

               —

               oceny zgodności produktów z przepisami technicznymi.

         DEKLARACJA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   dotycząca protokołu z negocjacji
   Państwa Członkowskie będą z przychylnością rozpatrywać wnioski San Marino dotyczące dopuszczenia do transportu drogowego pasażerów lub frachtu.
   WSPÓLNA DEKLARACJA
   Rada Unii Europejskiej i przedstawiciele rządów Państw Członkowskich, spotykający się w ramach Rady, oraz Republika San Marino biorą pod uwagę, że Porozumienie o współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino z dnia 16 grudnia 1991 roku zostało podpisane przed ostatnim rozszerzeniem Unii Europejskiej oraz że w wyniku tego niezbędne stało się negocjowanie Protokołu Dostosowania, umożliwiającego rozszerzenie Porozumienia na nowe Państwa Członkowskie, który został dzisiaj podpisany. Do czasu wejścia w życie niniejszego Protokołu Wspólnota Europejska i jej Państwa Członkowskie oraz Republika San Marino będą stosować go tymczasowo lub ostatecznie, od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Wspólnota Europejska i jej Państwa Członkowskie, z jednej strony, i Republika San Marino, z drugiej strony, powiadomią się wzajemnie o spełnieniu niezbędnych procedur wewnętrznych. Rada i Państwa Członkowskie podejmą niezbędne środki celem zapewnienia, że wyżej wymienione Porozumienie o współpracy i unii celnej wejdzie w życie w tym samym czasie.
    ---documentbreak---

               27.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 251/3

         PROTOKÓŁ
   do Porozumienia w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Republiką San Marino, dotyczący włączenia w charakterze Stron Porozumienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej
   KRÓLESTWO BELGII,
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   („PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE”), REPREZENTOWANE PRZEZ RADĘ UNII EUROPEJSKIEJ, oraz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, również reprezentowana przez Radę Unii Europejskiej,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA SAN MARINO,
   z drugiej strony,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino z dnia 16 grudnia 1991 roku (zwane dalej „Porozumieniem”), które weszło w życie dnia 1 kwietnia 2002 r.;
   UWZGLĘDNIAJĄC przystąpienie Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej (zwanych dalej „nowymi Państwami Członkowskimi”) do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r.;
   MAJĄC NA UWADZE to, iż nowe Państwa Członkowskie muszą przystąpić do Porozumienia;
   ZWAŻYWSZY, że Traktat o Przystąpieniu przyznaje Radzie Unii Europejskiej kompetencje w zakresie przyjęcia, w imieniu aktualnych oraz nowych Państw Członkowskich, protokołu dotyczącego przystąpienia nowych Państw Członkowskich do Porozumienia;
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Nowe Państwa Członkowskie przystępują niniejszym do Porozumienia. Przyjmują one oraz przestrzegają zarówno Porozumienie, jak i załączone do niego deklaracje w taki sam sposób, jak obecne Państwa Członkowskie.
   Artykuł 2
   Niniejszy Protokół stanowi integralną część Porozumienia.
   Artykuł 3
   1.   Niniejszy Protokół podlega zatwierdzeniu przez Radę Unii Europejskiej w imieniu Państw Członkowskich i Wspólnoty Europejskiej oraz przez Republikę San Marino, zgodnie z ich własnymi procedurami.
   2.   Umawiające się strony notyfikują sobie wzajemnie zakończenie tych procedur. Dokumenty uzgodnień zostaną złożone w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po złożeniu ostatniego dokumentu uzgodnień.
   Artykuł 5
   Teksty Porozumienia oraz załączonych do niego deklaracji zostały sporządzone w językach: czeskim, estońskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, polskim, słowackim, słoweńskim oraz węgierskim.
   Teksty Porozumienia załączone są do niniejszego Protokołu. Są one na równi autentyczne z tekstami w innych językach (1), w których sporządzone zostało Porozumienie oraz załączone do niego deklaracje.
   Artykuł 6
   Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach, w językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim oraz włoskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne.

      Hecho en Bruselas, el cuatro de mayo de dos mil cinco.
      V Bruselu dne čtvrtého května dva tisíce pět.
      Udfærdiget i Bruxelles den fjerde maj to tusind og fem.
      Geschehen zu Brüssel am vierten Mai zweitausendfünf.
      Kahe tuhande viienda aasta maikuu neljandal päeval Brüsselis.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις τέσσερις Μαΐου δύο χιλιάδες πέντε.
      Done at Brussels on the fourth day of May in the year two thousand and five.
      Fait à Bruxelles, le quatre mai deux mille cinq.
      Fatto a Bruxelles, addi' quattro maggio duemilacinque.
      Briselē, divtūkstoš piektā gada ceturtajā maijā.
      Priimta du tūkstančiai penktų metų gegužės ketvirtą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kettőezer-ötödik év május havának negyedik napján.
      Magħmul fi Brussel, fl-erbgħa jum ta' Mejju tas-sena elfejn u ħamsa.
      Gedaan te Brussel, de vierde mei tweeduizend vijf.
      Sporządzono w Brukseli dnia czwartego maja roku dwatysiące piątego.
      Feito em Bruxelas, em quatro de Maio de dois mil e cinco.
      V Bruslju, četrtega maja leta dva tisoč pet.
      V Bruseli dňa štvrtého mája dvetisícpäť.
      Tehty Brysselissä neljäntenä päivänä toukokuuta vuonna kaksituhattaviisi.
      Som skedde i Bryssel den fjärde maj tjugohundrafem.

         Por los Estados miembros
         Za členské státy
         For medlemsstaterne
         Für die Mitgliedstaaten
         Liikmesriikide nimel
         Για τα κράτη μέλη
         For the Member States
         Pour les États membres
         Per gli Stati membri
         Dalībvalstu vārdā
         Valstybių narių vardu
         A tagállamok részéről
         Ghall-Istati Membri
         Voor de lidstaten
         W imieniu Państw Członkowskich
         Pelos Estados-Membros
         Za členské štáty
         Za države članice
         Jäsenvaltioiden puolesta
         På medlemsstaternas vägnar

         Por las Comunidades Europeas
         Za Evropská společenstvi
         For De Europæiske Fællesskaber
         Für die Europäischen Gemeinschaften
         Euroopa ühenduste nimel
         Για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες
         For the European Communities
         Pour les Communautés européennes
         Per le Comunità europee
         Eiropas Kopienu vārdā
         Europos Bendrijų vardu
         Az Európai Közösségek részéről
         Ghall-Komunitajiet Ewropej
         Voor de Europese Gemeenschappen
         W imieniu Wspólnot Europejskich
         Pelas Comunidades Europeias
         Za Európske spoločenstvá
         Za Evropske skupnosti
         Euroopan yhteisöjen puolesta
         På Europeiska gemenskapernas vägnar

         Por la República de San Marino
         Za Republiku San Marino
         For Republikken San Marino
         Im Namen der Republik San Marino
         San Marino Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου
         For the Republic of San Marino
         Pour la République de Saint-Marin
         Per la Repubblica di San Marino
         Sanmarīno Republikas vārdā
         San Marino Respublikos vardu
         A San Marino Köztársaság részéről
         Għar-Repubblika ta' San Marino
         Voor de Republiek San Marino
         W imieniu Republiki San Marino
         Pela República de São Marino
         Za Sanmarínsku republiku
         Za Republiko San Marino
         San Marinon tasavallan puolesta
         På Republiken San Marinos vägnar

      (1)  Tekst umowy sporządzony w 11 językach urzędowych Unii Europejskiej (hiszpańskim, duńskim, niemieckim, greckim, angielskim, francuskim, włoskim, niderlandzkim, portugalskim, fińskim, szwedzkim) został opublikowany w Dz.U. L 84 z 28.3.2002, str. 43. Wersje czeska, estońska, łotewska, litewska, węgierska, maltańska, polska, słowacka i słoweńska zostały opublikowane w niniejszym Dzienniku Urzędowym.
 ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               27.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 251/7

         POROZUMIENIE
   w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Republiką San Marino
   JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL BELGÓW,
   JEJ WYSOKOŚĆ KRÓLOWA DANII,
   PREZYDENT REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC,
   PREZYDENT REPUBLIKI GRECKIEJ,
   JEGO WYSOKOŚĆ KRÓL HISZPANII,
   PREZYDENT REPUBLIKI FRANCUSKIEJ,
   PREZYDENT IRLANDII,
   PREZYDENT REPUBLIKI WŁOSKIEJ,
   JEGO KRÓLEWSKA WYSOKOŚĆ WIELKI KSIĄŻĘ LUKSEMBURGA,
   JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA NIDERLANDÓW,
   PREZYDENT REPUBLIKI PORTUGALSKIEJ,
   JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   których Państwa są Stronami Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, oraz
   RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA SAN MARINO,
   z drugiej strony,
   ZDECYDOWANI, by wzmacniać i poszerzać bliskie stosunki istniejące pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Republiką San Marino,
   ZWAŻYWSZY, że istniejące więzi pomiędzy obydwiema Stronami, w szczególności w dziedzinach handlowych, gospodarczych, społecznych i kulturalnych, powinny być wzmacniane poprzez ustanawianie współpracy pomiędzy San Marino i Europejską Wspólnotą Gospodarczą w zakresie wszystkich spraw będących przedmiotem wspólnego zainteresowania,
   ZWAŻYWSZY, że w związku z sytuacją San Marino i jej aktualnym statusem w ramach obszaru celnego Wspólnoty należy ustanowić unię celną pomiędzy Republiką San Marino i Europejską Wspólnotą Gospodarczą,
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Celem niniejszego Porozumienia pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Republiką San Marino jest ustanowienie unii celnej pomiędzy obydwiema Stronami oraz wspieranie szerokiej współpracy pomiędzy nimi w celu przyczyniania się do rozwoju społecznego i gospodarczego Republiki San Marino oraz wzmocnienia stosunków pomiędzy Umawiającymi się Stronami.
   TYTUŁ I
   UNIA CELNA
   Artykuł 2
   Niniejszym ustanawia się unię celną pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Republiką San Marino dla produktów objętych rozdziałami od 1 do 97 Wspólnej Taryfy Celnej, z wyjątkiem produktów wchodzących w zakres Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali.
   Artykuł 3
   1.   Przepisy niniejszego tytułu stosuje się do:

               a)

               towarów wyprodukowanych we Wspólnocie lub Republice San Marino, włącznie z towarami uzyskanymi całkowicie lub w części z produktów pochodzących z państw trzecich i będących przedmiotem swobodnego obrotu we Wspólnocie lub w San Marino;

               b)

               towarów pochodzących z państw trzecich i będących w swobodnym obrocie we Wspólnocie oraz w Republice San Marino

         2.   Produkty pochodzące z państw trzecich są uważane za będące w swobodnym obrocie we Wspólnocie oraz w Republice San Marino, jeżeli dokonano formalności wwozowych, a cło lub opłaty o równoważnych skutkach, które są wymagalne, zostały pobrane oraz nie nastąpił całkowity lub częściowy zwrot cła lub opłat dotyczących produktów, o których mowa.
   Artykuł 4
   Przepisy niniejszego tytułu stosuje się również do towarów uzyskanych lub wyprodukowanych we Wspólnocie lub w Republice San Marino, w wytworzeniu których użyto produktów pochodzących z państw trzecich i niebędących w swobodnym obrocie we Wspólnocie lub w San Marino. Niniejsze przepisy stosuje się do tych towarów tylko w przypadku gdy Umawiająca się Strona, dokonująca wywozu, pobiera cło nałożone we Wspólnocie na produkty z państw trzecich użyte do wytworzenia tych towarów.
   Artykuł 5
   1.   Umawiające się Strony powstrzymują się przed wprowadzaniem między sobą jakichkolwiek nowych ceł przywozowych lub wywozowych lub opłat o podobnych skutkach.
   2.   Republika San Marino zobowiązuje się powstrzymać od dokonywania zmian w odniesieniu do ceł określonych w ustępie 1 stosowanych na towary przywożone ze Wspólnoty dnia 1 stycznia 1991 r., nie naruszając istniejących zobowiązań pomiędzy San Marino i Włochami wprowadzonych na mocy wymiany listów z dnia 21 grudnia 1972 r.
   Artykuł 6
   1.   Wymiana handlowa pomiędzy Wspólnotą i Republiką San Marino jest zwolniona z wszelkich ceł wwozowych i ceł wywozowych oraz opłat o podobnych skutkach, z zastrzeżeniem postanowień ustępów 2 i 3.
   2.   W celu umożliwienia zniesienia opłat o równoważnych skutkach na towary przywożone ze Wspólnoty z dniem 1 stycznia 1996 r., Republika San Marino podejmie działania mające na celu wprowadzenie, w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego Porozumienia, uzupełniającego podatku odpowiadającego opłatom obecnie nakładanym na towary przywożone, który będzie obciążał produkty krajowe przeznaczone na rynek wewnętrzny. Podatek uzupełniający będzie stosowany w całości od wyżej wymienionej daty. Podatek uzupełniający jest stosowany jako środek o charakterze wyrównawczym i jest obliczany na podstawie wartości dodanej produktu krajowego przy stawkach równych stawkom stosowanym do towarów przywożonych podobnego rodzaju.

               3.

                           a)

                           Od chwili wejścia niniejszego Porozumienia w życie Wspólnota, z wyjątkiem Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej, dopuszcza do bezcłowego przywozu towarów z Republiki San Marino,

                           b)

                           od chwili wejścia niniejszego Porozumienia w życie Królestwo Hiszpanii oraz Republika Portugalska stosują w odniesieniu do Republiki San Marino takie samo cło, jakie stosują w odniesieniu do Wspólnoty w jej kształcie z dnia 31 grudnia 1985 r.

         4.   W zakresie handlu produktami rolnymi pomiędzy Wspólnotą i San Marino, Republika San Marino podejmie działania mające na celu przyjęcie przepisów Wspólnotowych, odnoszących się do kwestii weterynaryjnych, zdrowia roślin i jakości, tam gdzie to konieczne dla sprawnego funkcjonowania Porozumienia.
   Artykuł 7
   1.   Od chwili wejścia w życie niniejszego Porozumienia Republika San Marino w odniesieniu do państw niebędących członkami Wspólnoty stosuje:

               —

               Wspólną Taryfę Celną,

               —

               przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne stosowane w kwestiach celnych we Wspólnocie i konieczne do sprawnego funkcjonowania unii celnej,

               —

               wspólną politykę handlową Wspólnoty,

               —

               przepisy Wspólnoty w sprawie handlu produktami rolnymi wymienionymi w załączniku II do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, z wyjątkiem przepisów dotyczących refundacji i kwot wyrównawczych dotyczących wywozu,

               —

               wspólnotowe przepisy weterynaryjne, dotyczące zdrowia roślin i jakości, jeśli to konieczne dla sprawnego funkcjonowania Porozumienia.

         Przez przepisy określone w niniejszym ustępie rozumie się przepisy stosowane aktualnie we Wspólnocie.
   2.   Przepisy określone w ustępie 1 tiret od drugiego do piątego zostają ustalone szczegółowo przez Komitet ds. Współpracy.
   3.   W ramach wyjątku od ustępu 1 tiret pierwsze, publikacje, dzieła sztuki, materiały naukowe i edukacyjne oraz urządzenia lub pomoce medyczne, przekazywane Rządowi San Marino, a także insygnia, medale, znaczki, materiały drukowane i inne podobne przedmioty lub materiały papierowe przeznaczone dla użytku Rządu, są zwolnione z opłat celnych.
   Artykuł 8

               1.

                           a)

                           Przez okres pięciu lat od chwili wejścia w życie niniejszego Porozumienia oraz przez dalszy okres, jeżeli nie zostanie osiągnięte porozumienie zgodnie z ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu, Republika San Marino upoważnia Wspólnotę, która będzie działać w imieniu i na rzecz Republiki San Marino, do dokonywania formalności celnych związanych z odprawą celną, w szczególności dotyczących dopuszczenia do swobodnego obrotu produktów wysyłanych do San Marino z państw trzecich. Formalności, o których mowa, będą dokonywane przez wspólnotowe władze celne;

                           b)

                           z upływem tego okresu i zgodnie z artykułem 26 Republika San Marino może sama dokonywać formalności celnych, po zawarciu porozumienia między Umawiającymi się Stronami.

         2.   W przypadku wymagalności ceł przywozowych na towary na mocy ustępu 1 cła pobierane są w imieniu Republiki San Marino. San Marino zobowiązuje się nie refundować kwot pobranych bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanym stronom, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 4.
   3.   Komitet ds. Współpracy podejmuje decyzje dotyczące:

               a)

               możliwych zmian w wykazie urzędów celnych właściwych w zakresie odprawy celnej towarów określonych w ustępie 1 oraz procedury spedycji towarów, o których mowa, do Republiki San Marino;

               b)

               postanowień odnoszących się do przekazywania Ministerstwu Finansów Republiki San Marino kwot zebranych na mocy artykułu 2 oraz udziału procentowego odprowadzanego przez Europejską Wspólnotę Gospodarczą na pokrycie kosztów administracyjnych zgodnie z określonymi przepisami obowiązującymi we Wspólnocie;

               c)

               jakichkolwiek innych uzgodnień koniecznych do prawidłowego stosowania niniejszego artykułu.

         4.   Podatki i opłaty nakładane na przywożone produkty rolne mogą być przeznaczane przez San Marino na wsparcie produkcji lub wywozu. San Marino zobowiązuje się nie wprowadzać refundacji wywozowych oraz kwot wyrównawczych wyższych niż te, które wprowadziła Europejska Wspólnota Gospodarcza na wywóz do państw trzecich.
   Artykuł 9
   Od chwili wejścia w życie niniejszego Porozumienia nie są dozwolone jakiekolwiek ilościowe ograniczenia przywozowe i wywozowe oraz wszelkie środki o równoważnym skutku pomiędzy Wspólnotą i Republiką San Marino.
   Artykuł 10
   Porozumienie nie stanowi przeszkody w stosowaniu zakazów lub ograniczeń przywozowych, wywozowych lub nakładanych na towary w tranzycie, uzasadnionych względami moralności publicznej, porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi, zwierząt i roślin, ochroną dóbr narodowych o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej, ochroną własności przemysłowej lub handlowej, lub kontroli odnoszących się do złota i srebra. Zakazy i ograniczenia, o których mowa, nie stanowią środka arbitralnej dyskryminacji lub ukrytych ograniczeń w handlu pomiędzy Umawiającymi się Stronami.
   Artykuł 11
   Umawiające się Strony powstrzymują się od nakładania wewnętrznych środków o charakterze podatkowym lub praktyk prowadzących bezpośrednio lub pośrednio do dyskryminacji produktów jednej Umawiającej się Strony wobec podobnych produktów drugiej Umawiającej się Strony.
   Nie dokonuje się zwrotu opłat wewnętrznych, które są wyższe niż opłaty pobrane bezpośrednio lub pośrednio od produktów przesyłanych na terytorium jednej z Umawiających się Stron.
   Artykuł 12
   1.   Jeśli w jakimkolwiek sektorze gospodarki jednej z Umawiających się Stron wystąpią poważne zakłócenia, Umawiająca się Strona, której dotyczą zakłócenia, może podjąć konieczne środki ochronne zgodnie z procedurą i warunkami przewidzianymi w poniższych ustępach.
   2.   W przypadku, o którym mowa w ustępie 1, przed powzięciem środków w nim przewidzianych lub w przypadkach przewidzianych w ustępie 3, Umawiająca się Strona niezwłocznie dostarcza Komitetowi ds. Współpracy wszystkie stosowne informacje konieczne do szczegółowego przeanalizowania sytuacji w celu znalezienia rozwiązania, które będzie do przyjęcia przez Umawiające się Strony. Na wniosek drugiej Umawiającej się Strony w ramach Komitetu ds. Współpracy odbywają się konsultacje, zanim Umawiająca się Strona, o której mowa, podejmie odpowiednie środki.
   3.   W przypadku gdy wyjątkowe okoliczności wymagają podjęcia natychmiastowych działań, w związku z czym nie ma możliwości przeprowadzenia szczegółowej analizy, Umawiająca się Strona, o której mowa, może bezzwłocznie zastosować środki ostrożności, które są bezwzględnie konieczne do opanowania zaistniałej sytuacji.
   4.   Przy podejmowaniu decyzji dotyczącej rodzaju środków w pierwszej kolejności należy stosować te środki, które w najmniejszym stopniu zakłócają funkcjonowanie Porozumienia. Środki, o których mowa, nie mogą wykraczać poza działania bezwzględnie konieczne dla przeciwdziałania zaistniałym trudnościom.
   Podjęcie środków ochronnych musi zostać niezwłocznie zgłoszone Komitetowi ds. Współpracy, który odbywa regularne konsultacje w ich sprawie, w szczególności w związku z ich likwidacją, tak szybko jak pozwolą na to okoliczności.
   Artykuł 13
   1.   Oprócz współpracy przewidzianej w artykule 23 ustęp 8, władze administracyjne Umawiających się Stron, odpowiedzialne za wprowadzanie w życie przepisów niniejszego Porozumienia, współpracują ze sobą w innych kwestiach w celu zapewnienia stosowania przepisów Porozumienia.
   2.   Procedura dotycząca zastosowania ustępu 1 jest ustalana przez Komitet ds. Współpracy.
   TYTUŁ II
   Współpraca
   Artykuł 14
   Wspólnota i Republika San Marino ustanawiają współpracę mającą na celu wzmocnienie istniejących pomiędzy nimi więzi dla obopólnych korzyści w najszerszym możliwym zakresie, biorąc pod uwagę ich właściwe kompetencje. Współpraca jest skierowana w szczególności na obszary określone w artykułach 15–18 niniejszego tytułu.
   Artykuł 15
   Umawiające się Strony podejmą działania mające na celu zachęcanie do wzrostu i zróżnicowania sektora przemysłowego i usługowego gospodarki San Marino, biorąc pod uwagę w szczególności działania dotyczące współpracy w dziedzinie małych i średnich przedsiębiorstw.
   Artykuł 16
   Umawiające się Strony podejmą działania mające na celu współpracę w zakresie ochrony środowiska i jego poprawy w celu rozwiązania problemów spowodowanych przez zatrucie wody, gleby i powietrza, erozje i trzebienie lasów. Umawiające się Strony zwrócą szczególną uwagę na problemy zanieczyszczenia Adriatyku.
   Artykuł 17
   Zgodnie z prawem Umawiających się Stron, wspierają one współpracę w sektorze turystycznym poprzez działania, takie jak wymiana urzędników i specjalistów zajmujących się turystyką, wymiana informacji i danych statystycznych dotyczących turystyki oraz kształcenie w zakresie zarządzania i administracji hoteli. W powyższym zakresie Umawiające się Strony przykładają szczególną wagę do promowania turystyki pozasezonowej w San Marino.
   Artykuł 18
   Umawiające się Strony postanawiają podjąć wspólne działania w dziedzinie komunikacji, informacji oraz kultury, mające na celu zacieśnienie istniejących więzi pomiędzy nimi.
   Działania powyższe mogą przyjąć następujące formy:

               —

               wymiany informacji w sprawach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania w dziedzinie kultury i informacji,

               —

               wydarzeń kulturalnych,

               —

               wymiany kulturalnej,

               —

               wymiany akademickiej.

         Artykuł 19
   Umawiające się Strony mogą rozszerzyć zakres niniejszego Porozumienia za obopólną zgodą w celu uzupełnienia obszarów współpracy przez zawarcie porozumień dotyczących poszczególnych sektorów lub działalności.
   TYTUŁ III
   Postanowienia dotyczące zagadnień społecznych
   Artykuł 20
   Państwa Członkowskie zapewniają pracownikom o przynależności państwowej San Marino, zatrudnionym na ich terytorium, traktowanie wolne od dyskryminacji ze względu na przynależność państwową w porównaniu ze swoimi obywatelami w odniesieniu do warunków pracy i wynagrodzenia.
   Republika San Marino zapewnia takie samo traktowanie pracownikom będącym obywatelami Państw Członkowskich, zatrudnionym na jej terytorium.
   Artykuł 21
   1.   Z zastrzeżeniem przepisów poniższych ustępów, pracownicy o przynależności państwowej San Marino oraz osoby pozostające z nimi we wspólnocie domowej korzystają w zakresie ubezpieczeń społecznych z traktowania wolnego od dyskryminacji ze względu na przynależność państwową w porównaniu z obywatelami Państw Członkowskich, w których są zatrudnieni.
   2.   Wszystkie okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pobytu naliczane pracownikom, o których mowa, w różnych Państwach Członkowskich są dodawane dla celów emerytur i rent przyznawanych ze względu na wiek, śmierć lub inwalidztwo, a także dla celów opieki medycznej pracowników i członków ich rodzin przebywających we Wspólnocie.
   3.   Pracownicy, o których mowa, otrzymają zasiłki rodzinne dla członków ich rodzin przebywających we Wspólnocie.
   4.   Pracownicy, o których mowa, mogą swobodnie przekazywać do San Marino, na warunkach określonych przez prawo określonego Państwa Członkowskiego lub Państw Członkowskich, od których są należne, emerytury lub renty związane z niepełnosprawnością, wiekiem, śmiercią, wypadkami przy pracy lub chorobą zawodową.
   5.   Republika San Marino przyznaje pracownikom będącym obywatelami Państwa Członkowskiego, zatrudnionym na jego terytorium, oraz członkom ich rodzin traktowanie podobne do określonego w ustępach 1, 3 i 4.
   Artykuł 22
   1.   Przed upływem pierwszego roku po wejściu w życie niniejszego Porozumienia Komitet ds. Współpracy przyjmuje przepisy mające na celu wprowadzenie w życie zasad określonych w artykule 21.
   2.   Komitet ds. Współpracy przyjmuje szczegółowe zasady współpracy administracyjnej, określając niezbędne gwarancje zarządzania i kontroli dla stosowania przepisów określonych w ustępie 1.
   3.   Przepisy przyjęte przez Komitet ds. Współpracy nie mają wpływu na prawa i zobowiązania wynikające z dwustronnych porozumień pomiędzy San Marino i Państwami Członkowskimi Wspólnoty, w przypadku gdy porozumienia te przewidują bardziej preferencyjne traktowanie obywateli San Marino albo Państwa Członkowskiego.
   TYTUŁ IV
   Postanowienia ogólne i końcowe
   Artykuł 23
   1.   Niniejszym powołuje się Komitet ds. Współpracy, do którego zadań należy realizacja Porozumienia i zapewnienie, że jest właściwie stosowane. W tym celu Komitet formułuje zalecenia. W przypadkach przewidzianych w Porozumieniu Komitet podejmuje decyzje. Wykonanie decyzji następuje przez Umawiające się Strony zgodnie z ich przepisami.
   2.   W związku z właściwym stosowaniem Porozumienia Umawiające się Strony prowadzą wymianę informacji oraz, na wniosek drugiej Strony, dokonują konsultacji w ramach Komitetu ds. Współpracy.
   3.   Komitet ds. Współpracy opracowuje swój regulamin wewnętrzny.
   4.   W skład Komitetu ds. Współpracy wchodzą, z jednej strony, przedstawiciele Komisji, którym towarzyszą delegaci Państw Członkowskich, a z drugiej strony, przedstawiciele Republiki San Marino.
   5.   Komitet ds. Współpracy podejmuje decyzje w drodze wspólnego porozumienia.
   6.   Komitetowi ds. Współpracy przewodniczą rotacyjnie przedstawiciele Umawiających się Stron zgodnie z mającymi zostać ustalonymi postanowieniami regulaminu wewnętrznego.
   7.   Komitet ds. Współpracy zbiera się na wniosek każdej z Umawiających się Stron, który zostaje przedłożony co najmniej miesiąc przed datą przewidywanego spotkania. W przypadku gdy Komitet zwoływany jest na podstawie artykułu 12, zbiera się ona w ciągu ośmiu dni pracujących od dnia, w którym przedłożono wniosek.
   8.   Zgodnie z procedurą określoną w ustępie 1 Komitet ds. Współpracy ustala metody współpracy administracyjnej dla celów stosowania art. 3 i 4, biorąc jako podstawę metody przyjęte przez Wspólnotę odnoszące się do handlu pomiędzy Państwami Członkowskimi.
   Artykuł 24
   1.   Jakiekolwiek spory, powstałe pomiędzy Umawiającymi się Stronami, dotyczące interpretacji postanowień Porozumienia, zostają przedstawione Komitetowi ds. Współpracy.
   2.   Jeśli Komitetowi ds. Współpracy nie uda się rozstrzygnąć sporu na kolejnym posiedzeniu, każda ze Stron może powiadomić drugą Stronę o wyborze arbitra, druga Strona ma wtedy obowiązek wyboru drugiego arbitra w terminie dwóch miesięcy.
   Komitet ds. Współpracy wybiera trzeciego arbitra.
   Decyzja arbitrów podejmowana jest większością głosów.
   Każda ze Stron jest zobowiązana do podjęcia środków koniecznych do zapewnienia stosowania decyzji arbitrów.
   Artykuł 25
   W sprawach handlu przewidzianych przez Porozumienie:

               —

               postanowienia stosowane przez Republikę San Marino w odniesieniu do Wspólnoty nie mogą powodować żadnej dyskryminacji pomiędzy Państwami Członkowskimi, ich obywatelami lub przedsiębiorstwami,

               —

               postanowienia stosowane przez Wspólnotę w odniesieniu do San Marino nie mogą powodować żadnej dyskryminacji pomiędzy przedsiębiorstwami oraz obywatelami San Marino.

         Artykuł 26
   Porozumienie niniejsze zostało zawarte na czas nieokreślony. W ciągu nie więcej niż pięciu lat po wejściu w życie Porozumienia obydwie strony rozpoczynają konsultacje mające na celu analizę wyników stosowania Porozumienia oraz, jeśli okaże się to konieczne, rozpoczną negocjacje w sprawie wprowadzenia poprawek, biorąc pod uwagę wyniki przeprowadzonej analizy.
   Artykuł 27
   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejsze Porozumienie w drodze pisemnej notyfikacji. W tym przypadku Porozumienie traci moc po upływie sześciu miesięcy od dnia takiej notyfikacji.
   Artykuł 28
   Porozumienie niniejsze zastępuje porozumienia zawarte pomiędzy Państwami Członkowskim Wspólnoty i Republiką San Marino, które są sprzeczne albo identyczne z niniejszym Porozumieniem.
   Artykuł 29
   Porozumienie niniejsze stosuje się, z jednej strony, do terytoriów, do których stosuje się Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą i na warunkach określonych w Traktacie, oraz do terytorium Republiki San Marino, z drugiej strony.
   Artykuł 30
   Porozumienie niniejsze podlega przyjęciu zgodnie z procedurami każdej Umawiającej się Strony.
   Porozumienie niniejsze wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po powiadomieniu, że procedury określone w akapicie pierwszym zostały spełnione.
   Artykuł 31
   Załącznik do Porozumienia stanowi jego integralną część.
   Artykuł 32
   Niniejsze Porozumienie sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, duńskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim i włoskim. Wszystkie teksty są jednakowo autentyczne.

      Hecho en Bruselas, el dieciséis de diciembre de mil novecientos noventa y uno.
      Udfærdiget i Bruxelles, den sekstende december nitten hundrede og enoghalvfems.
      Geschehen zu Brüssel am sechzehnten Dezember neunzehnhunderteinundneunzig.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα έξι Δεκεμβρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα ένα.
      Done at Brussels on the sixteenth day of December in the year one thousand nine hundred and ninety-one.
      Fait à Bruxelles, le seize décembre mil neuf cent quatre-vingt-onze.
      Fatto a Bruxelles, addì sedici dicembre millenovecentonovantuno.
      Gedaan te Brussel, de zestiende december negentienhonderd eenennegentig.
      Feito em Bruxelas, em dezasseis de Dezembro de mil novecentos e noventa e um.

         Pour Sa Majesté le Roi des Belges
         Voor Zijne Majesteit de Koning der Belgen

         For Hendes Majestæt Danmarks Dronning

         Für den Präsidenten der Bundesrepublik Deutschland

         Για τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας

         Por Su Majestad el Rey de España

         Pour le Président de la République française

         For the President of Ireland
         Thar ceann Uachtarán na hEireann

         Per il presidente della Repubblica italiana

         Pour Son Altesse Royale le Grand-Duc de Luxembourg

         Voor Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden

         Pelo Presidente da República Portuguesa

         For Her Majesty the Queen of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

         Por el Consejo de las Comunidades Europeas
         For Rådet for De Europæiske Fællesskaber
         Für den Rat der Europäischen Gemeinschaften
         Για το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
         For the Council of the European Communities
         Pour le Conseil des Communautés européennes
         Per il Consiglio delle Comunità europee
         Voor de Raad van de Europese Gemeenschappen
         Pelo Conselho das Comunidades Europeias

         Per la Repubblica di San Marino

   ZAŁĄCZNIK
   Lista urzędów celnych określonych w artykule 8 ustęp 1 litera a)

               Livorno

               Ravenna

               Rimini

               Trieste

          ---documentbreak--- NA ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               27.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 251/17

         PROTOKÓŁ
   do Porozumienia w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Republiką San Marino, wynikający z przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Austrii, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji
   JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL BELGÓW,
   JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA DANII,
   PREZYDENT REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC,
   PREZYDENT REPUBLIKI GRECKIEJ,
   JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL HISZPANII,
   PREZYDENT REPUBLIKI FRANCUSKIEJ,
   PREZYDENT IRLANDII,
   PREZYDENT REPUBLIKI WŁOSKIEJ,
   JEGO KRÓLEWSKA WYSOKOŚĆ WIELKI KSIĄŻĘ LUKSEMBURGA,
   JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA NIDERLANDÓW,
   PREZYDENT FEDERALNEJ REPUBLIKI AUSTRII,
   PREZYDENT REPUBLIKI PORTUGALSKIEJ,
   PREZYDENT REPUBLIKI FINLANDII,
   RZĄD KRÓLESTWA SZWECJI,
   JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY TRAKTATU USTANAWIAJĄCEGO WSPOLNOTĘ EUROPEJSKĄ, oraz
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   z jednej strony, oraz
   RZĄD REPUBLIKI SAN MARINO,
   z drugiej strony,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino, podpisane w Brukseli dnia 16 grudnia 1991 roku, zwane dalej „Porozumieniem”,
   A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE : Republika Austrii, Republika Finlandii oraz Królestwo Szwecji przystąpiły do Unii Europejskiej dnia 1 stycznia 1995 roku,
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Republika Austrii, Republika Finlandii oraz Królestwo Szwecji niniejszym stają się Stronami Porozumienia.
   Artykuł 2
   Teksty Porozumienia w języku fińskim i szwedzkim są na równi autentyczne z tekstem oryginalnym i są załączone do niniejszego Protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejszy Protokół zostaje przyjęty przez Umawiające się Strony zgodnie z ich własnymi procedurami. Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po powiadomieniu przez Umawiające się Strony, że spełnione zostały te procedury.
   Artykuł 4
   Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, duńskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim, szwedzkim i włoskim i każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.

      Hecho en Bruselas, el treinta de octubre de mil novecientos noventa y siete.
      Udfærdiget i Bruxelles, den tredivte oktober nitten hundrede og syvoghalvfems.
      Geschehen zu Brüssel am dreißigsten Oktober neunzehnhundertsiebenundneunzig.
      Έγινε στις Вρυξέλλες, στις τριάντα Οκτωβρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα επτά.
      Done at Brussels on the thirtieth day of October in the year one thousand nine hundred and ninety-seven.
      Fait à Bruxelles, le trente octobre mil neuf cent quatre-vingt-dix-sept.
      Fatto a Bruxelles, addì trenta ottobre millenovecentonovantasette.
      Gedaan te Brussel, de dertigste oktober negentienhonderd zevenennegentig.
      Feito em Bruxelas, em trinta de Outubro de mil novecentos e noventa e sete
      Tehty Brysselissä kolmantenakymmenentenä päivänä lokakuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäseitsemän.
      Som skedde i Bryssel den trettionde oktober nittonhundranittiosju.

         Pour le Royaume de Belgique
         Voor het Koninkrijk België
         Für das Königreich Belgien

         Cette signature engage également la Communauté française, la Communauté flamande, la Communauté germanophone, la Région wallonne, la Région flamande et la Région de Bruxelles-Capitale.
         Deze handtekening verbindt eveneens de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschap, de Duitstalige Gemeenschap, het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
         Diese Unterschrift bindet zugleich die Deutschsprachige Gemeinschaft, die Flämische Gemeinschaft, die Französische Gemeinschaft, die Wallonische Region, die Flämische Region und die Region Brüssel-Hauptstadt.

         På Kongeriget Danmarks vegne

         Für die Bundesrepublik Deutschland

         Για την Ελληνική Δημοκρατία

         Por el Reino de España

         Pour la République française

         Thar ceann na hÉireann
         For Ireland

         Per la Repubblica italiana

         Pour le Grand-Duché de Luxembourg

         Voor het Koninkrijk der Nederlanden

         Für die Republik Österreich

         Pela República Portuguesa

         Suomen tasavallan puolesta
         För Republiken Finland

         För Konungariket Sverige

         For the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

         Por la Comunidad Europea
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Voor de Europese Gemeenschap
         Pela Comunidade Europeia
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Per la Repubblica di San Marino

 ---documentbreak--- NA ---documentbreak--- NA ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               27.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 251/24

         AKT KOŃCOWY
   Pełnomocnicy:
   KRÓLESTWA BELGII,
   KRÓLESTWA DANII,
   REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC,
   REPUBLIKI GRECKIEJ,
   KRÓLESTWA HISZPANII,
   REPUBLIKI FRANCUSKIEJ,
   IRLANDII,
   REPUBLIKI WŁOSKIEJ,
   WIELKIEGO KSIĘSTWA LUKSEMBURGA,
   KRÓLESTWA NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKI AUSTRII,
   REPUBLIKI PORTUGALSKIEJ,
   REPUBLIKI FINLANDII,
   KRÓLESTWA SZWECJI,
   ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   Umawiających się Stron Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,
   zwanych dalej „PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI”, i
   WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
   z jednej strony,
   oraz PEŁNOMOCNIK REPUBLIKI SAN MARINO, zwanej dalej „San Marino”,

   z drugiej strony,
   spotykający się w Brukseli dnia trzydziestego października tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego siódmego roku celem podpisania Protokołu do Porozumienia o współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino, wynikającego z przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Austrii, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji, przyjęli wyżej wymieniony Protokół.
   Pełnomocnicy Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej i pełnomocnik San Marino przyjęli Wspólną Deklarację, załączoną do niniejszego Aktu Końcowego.

      Hecho en Bruselas, el treinta de octubre de mil novecientos noventa y siete.
      Udfærdiget i Bruxelles, den tredivte oktober nitten hundrede og syvoghalvfems.
      Geschehen zu Brüssel am dreißigsten Oktober neunzehnhundertsiebenundneunzig.
      Έγινε στις Вρυξέλλες, στις τριάντα Οκτωβρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα επτά.
      Done at Brussels on the thirtieth day of October in the year one thousand nine hundred and ninety-seven.
      Fait à Bruxelles, le trente octobre mil neuf cent quatre-vingt-dix-sept.
      Fatto a Bruxelles, addì trenta ottobre millenovecentonovantasette.
      Gedaan te Brussel, de dertigste oktober negentienhonderd zevenennegentig.
      Feito em Bruxelas, em trinta de Outubro de mil novecentos e noventa e sete.
      Tehty Brysselissä kolmantenakymmenentenä päivänä lokakuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäseitsemän.

         Som skedde i Bryssel den trettionde oktober nittonhundranittiosju.
         Pour le Royaume de Belgique
         Voor het Koninkrijk België
         Für das Königreich Belgien

         Cette signature engage également la Communauté française, la Communauté flamande, la Communauté germanophone, la Région wallonne, la Région flamande et la Région de Bruxelles-Capitale.
         Deze handtekening verbindt eveneens de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschap, de Duitstalige Gemeenschap, het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest.
         Diese Unterschrift bindet zugleich die Deutschsprachige Gemeinschaft, die Flämische Gemeinschaft, die Französische Gemeinschaft, die Wallonische Region, die Flämische Region und die Region Brüssel-Hauptstadt.
         På Kongeriget Danmarks vegne

         Für die Bundesrepublik Deutschland

         Για την Ελληνική Δημοκρατία

         Por el Reino de España

         Pour la République française

         Thar ceann na hÉireann
         For Ireland

         Per la Repubblica italiana

         Pour le Grand-Duché de Luxembourg

         Voor het Koninkrijk der Nederlanden

         Für die Republik Österreich

         Pela República Portuguesa

         Suomen tasavallan puolesta
         För Republiken Finland

         För Konungariket Sverige

         For the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

         Por la Comunidad Europea
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Voor de Europese Gemeenschap
         Pela Comunidade Europeia
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Per la Repubblica di San Marino

 ---documentbreak--- NA ---documentbreak--- NA ---documentbreak--- NA ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               27.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 251/31

         Informacja dotycząca wejścia w życie Porozumienia o współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino oraz Protokołu do Porozumienia o współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino, wynikającego z przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Austrii, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji
   Niniejsze Porozumienie i niniejszy Protokół wejdą w życie dnia 1 kwietnia 2002 roku, zgodnie z artykułem 30 Porozumienia i artykułem 3 Protokołu do niego, jeżeli wymiana dokumentów stanowiących powiadomienie o spełnieniu procedur niezbędnych do wprowadzenia w życie Porozumienia o unii celnej i współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino, podpisanego w Brukseli dnia 16 grudnia 1991 roku, miała miejsce dnia 28 lutego 2002 roku, oraz Protokołu do Porozumienia o współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino, wynikającego z przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji, podpisanego w Brukseli dnia 30 października 1997 roku, miała miejsce dnia 1 marca 2002 roku.


title: Decyzja Komisji z dnia 1 sierpnia 2017 r. w sprawie przyjęcia zmian protokołów 1 i 2 do Umowy między Republiką Francuską, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (MAEA) dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach

text:
               2.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 251/2

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 1 sierpnia 2017 r.
   w sprawie przyjęcia zmian protokołów 1 i 2 do Umowy między Republiką Francuską, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (MAEA) dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach
   (2017/C 251/02)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając zgodę Rady,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Należy przyjąć zmiany protokołów 1 i 2 do Umowy między Republiką Francuską, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (MAEA) dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej zmiany protokołów 1 i 2 do Umowy między Republiką Francuską, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (MAEA) dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach. Tekst powyższych zmian załączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się komisarza ds. działań w dziedzinie klimatu i polityki energetycznej lub dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Energii, bądź jego wyznaczonego przedstawiciela, do podpisania zmian oraz do wykonania wszystkich działań niezbędnych w celu wprowadzenia w życie przedmiotowych zmian, które zostaną przyjęte w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 sierpnia 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Miguel ARIAS CAÑETE

            Członek Komisji

      ZAŁĄCZNIK
      Ust. I protokołu 1 do Umowy między Republiką Francuską, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (MAEA) dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (zwaną dalej „umową w sprawie zabezpieczeń”) otrzymuje brzmienie:

                  „I.

                              A)

                              Do czasu, gdy:

                                          1)

                                          francuskie terytoria objęte protokołem I dysponują, w ramach pokojowego prowadzenia działań jądrowych, ilościami materiałów jądrowych przekraczającymi limity określone dla danego rodzaju materiału w art. 35 Umowy między Republiką Francuską, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (MAEA) dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (zwanej dalej »umową«); lub

                                          2)

                                          zostanie podjęta decyzja o budowie lub pozwoleniu na budowę obiektu określonego w definicjach na francuskich terytoriach objętych protokołem I;
                                          wykonanie postanowień części II umowy ulega zawieszeniu, z wyjątkiem art. 31–37, 39, 47, 48, 58, 60, 66, 67, 69, 71–75, 81, 83–89, 93 i 94.

                              B)

                              Informacje, które mają być przekazywane zgodnie z art. 32 lit. a) i b) umowy, można konsolidować i przedkładać w ramach sprawozdania rocznego; analogicznie sprawozdanie roczne przedkłada się, w odpowiednich przypadkach, w odniesieniu do przywozu i wywozu materiału jądrowego opisanego w art. 32 lit. c).

                              C)

                              W celu umożliwienia terminowego zawarcia ustaleń uzupełniających przewidzianych w art. 37 umowy Wspólnota:

                                          1)

                                          powiadamia z odpowiednim wyprzedzeniem Agencję o posiadaniu materiału jądrowego w ramach pokojowego prowadzenia działań jądrowych na francuskich terytoriach objętych protokołem I w ilościach przekraczających limity, o których mowa w sekcji (A) niniejszej umowy; lub

                                          2)

                                          powiadamia Agencję bezzwłocznie po podjęciu decyzji o budowie lub pozwoleniu na budowę obiektu na francuskich terytoriach objętych protokołem I;
                                          w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. W takim momencie Francja, Wspólnota i Agencja uzgadniają, w razie potrzeby, procedury dotyczące współpracy w zakresie stosowania zabezpieczeń przewidzianych w umowie.”.

            Ust. I protokołu 2 do umowy w sprawie zabezpieczeń otrzymuje brzmienie:

                  „I.

                  W momencie powiadomienia Agencji przez Wspólnotę zgodnie z sekcją I lit. C) protokołu 1 do niniejszej umowy, że w ramach pokojowego prowadzenia działań jądrowych na francuskich terytoriach objętych protokołem I występuje materiał jądrowy w ilościach przekraczających limity, o których mowa w sekcji 1 lit. A) pkt 1 protokołu I do niniejszej umowy lub podjęcia decyzji o budowie lub pozwoleniu na budowę obiektu określonego w definicjach na francuskich terytoriach objętych protokołem I, o których mowa w sekcji I lit. A) pkt 2 protokołu 1 niniejszej umowy, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej, Francja, Wspólnota i Agencja uzgadniają protokół dotyczący procedur współpracy w zakresie stosowania zabezpieczeń przewidzianych na mocy umowy. Takie procedury wzmacniają niektóre postanowienia umowy, w szczególności określają warunki i środki, zgodnie z którymi prowadzona jest współpraca, o której mowa powyżej, w sposób umożliwiający unikanie zbędnego powielania działań w zakresie zabezpieczeń. W możliwym zakresie procedury opierają się na procedurach obowiązujących w danym momencie na mocy protokołów i ustaleń uzupełniających do innych umów o zabezpieczeniach między państwami członkowskimi Wspólnoty, Wspólnotą i Agencją, w tym na mocy powiązanych specjalnych porozumień uzgodnionych przez Wspólnotę i Agencję.”.


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 18 grudnia 2003 r. określająca warunki przekazywania przez krajowe banki centralne udziałów kapitałowych w Europejskim Banku Centralnym oraz sposób dostosowania opłaconego kapitału (EBC/2003/20)

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0020(01)

Dziennik Urzędowy L 009 , 15/01/2004 P. 0032 - 0035

		Decyzja Europejskiego Banku Centralnegoz dnia 18 grudnia 2003 r.określająca warunki przekazywania przez krajowe banki centralne udziałów kapitałowych w Europejskim Banku Bentralnym oraz sposób dostosowania opłaconego kapitału(EBC/2003/20)(2004/46/ES)RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności artykuł 28 ustęp 5,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W związku z dostosowaniem wag przypisanych krajowym bankom centralnym w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (EBC) (poniżej określane, odpowiednio, jako "wagi klucza kapitałowego" oraz "klucz kapitałowy"), zgodnie z decyzją EBC/2003/17 z dnia 18 grudnia 2003 r. dotyczącą procentowych udziałów krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego [1], niezbędne jest przyjęcie przez Radę Prezesów warunków przekazywania udziałów kapitałowych przez krajowe banki centralne, w celu zapewnienia zgodności pomiędzy opłaconymi udziałami a dokonanymi dostosowaniami.(2) Decyzja EBC/2003/18 z dnia 18 grudnia 2003 r. określająca środki niezbędne do opłacenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego przez uczestniczące krajowe banki centralne [2] określiła w jaki sposób i do jakiego poziomu krajowe banki centralne Państw Członkowskich, które wprowadziły walutę EUR (poniżej określane jako "uczestniczące krajowe banki centralne") powinny dokonać opłacenia kapitału EBC w związku z dostosowaniem klucza kapitałowego. Decyzja ECB/2003/19 z dnia 18 grudnia 2003 r. określająca środki niezbędne do opłacenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego przez nieuczestniczące krajowe banki centralne [3] określiła w jaki sposób i do jakiego poziomu krajowe banki centralne Państw Członkowskich, które nie wprowadziły waluty EUR (poniżej określane jako "nieuczestniczące krajowe banki centralne") powinny dokonać wpłat na poczet kapitału EBC w związku z dostosowaniem klucza kapitałowego.(3) Uczestniczące krajowe banki centralne opłaciły przypadające na nie udziały w subskrybowanym kapitale EBC zgodnie z decyzją EBC/1998/2 [4] oraz, w przypadku Banku Grecji, zgodnie z artykułem 2 decyzji EBC/2000/14 [5] oraz decyzji EBC/1998/14 [6]. Biorąc pod uwagę powyższe, artykuł 2 decyzji EBC/2003/18 nakazuje, aby dany uczestniczący krajowy bank centralny dokonał przekazania dodatkowych kwot na rzecz EBC albo też, odpowiednio, aby EBC dokonał zwrotnego przekazania odpowiednich kwot na rzecz danego uczestniczącego krajowego banku centralnego — w celu osiągnięcia kwot wskazanych w tabeli zawartej w artykule 1 decyzji EBC/2003/18. Podobnie, nieuczestniczące krajowe banki centralne opłaciły przypadające na nie udziały w subskrybowanym kapitale EBC zgodnie z decyzją EBC/1998/14. Biorąc pod uwagę powyższe, artykuł 2 decyzji EBC/2003/19 nakazuje, aby dany nieuczestniczący krajowy bank centralny dokonał przekazania dodatkowych kwot na rzecz EBC albo też, odpowiednio, aby EBC dokonał zwrotnego przekazania określonych kwot na rzecz danego nieuczestniczącego krajowego banku centralnego — w celu osiągnięcia kwot wskazanych w tabeli zawartej w artykule 1 decyzji EBC/2003/19,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Przekazanie udziałów kapitałowychUwzględniając udział w kapitale EBC, subskrybowany przez każdy z krajowych banków centralnych na dzień 31 grudnia 2003 r., jak również udział w kapitale EBC, subskrybowany przez każdy z krajowych banków centralnych od dnia 1 stycznia 2004 r. w wyniku dostosowania wag klucza kapitałowego opisanych w artykule 2 decyzji EBC/2003/17, krajowe banki centralne dokonają samodzielnie odpowiedniego przekazania udziałów kapitałowych w drodze przekazów do EBC bądź z EBC — aby zapewnić zgodność pomiędzy opłaconymi udziałami na dzień 1 stycznia 2004 r. a dostosowanymi wagami. W tym celu, każdy z krajowych banków centralnych, na mocy przepisów niniejszego artykułu i bez konieczności spełniania dalszych wymagań formalnych lub wydawania dalszych aktów, przekaże lub otrzyma 1 stycznia 2004 r. udział w subskrybowanym kapitale EBC, wskazany obok nazwy odpowiedniego banku w czwartej kolumnie tabeli zawartej w Załączniku 1 do niniejszej decyzji, przy czym znak "+" odnosi się do udziału kapitałowego przekazywanego przez EBC na rzecz danego krajowego banku centralnego, a znak "−" do udziału kapitałowego przekazywanego przez dany krajowy bank centralny na rzecz EBC.Artykuł 2Dostosowanie opłaconego kapitału1. Uwzględniając wysokość kapitału EBC opłaconego przez każdy krajowy bank centralny oraz wysokość kapitału EBC, którą każdy krajowy bank centralny opłaci na dzień 1 stycznia 2004 r., wskazane, odpowiednio, w artykule 1 decyzji EBC/2003/18 w odniesieniu do uczestniczących krajowych banków centralnych oraz w artykule 1 decyzji EBC/2003/19 w odniesieniu do nieuczestniczących krajowych banków centralnych, każdy krajowy bank centralny w dniu 2 stycznia 2004 r. przekaże lub otrzyma kwotę (w EUR) wskazaną obok nazwy danego banku w czwartej kolumnie tabeli zawartej w Załączniku II do niniejszej decyzji, przy czym znak "+" odnosi się do kwoty przekazywanej przez krajowy bank centralny na rzecz EBC, a znak "−" do kwoty przekazywanej przez EBC na rzecz krajowego banku centralnego.2. W dniu 2 stycznia 2004 r., EBC oraz krajowe banki centralne podlegające obowiązkowi przekazania odpowiednich kwot zgodnie z ustępem 1 powyżej, dokonają także, niezależnie od powyższego, przekazania naliczonych odsetek za okres od 1 stycznia 2004 r. do 2 stycznia 2004 r. w odniesieniu do odpowiednich kwot należnych od EBC oraz od krajowych banków centralnych, zgodnie z ustępem 1 niniejszego artykułu. Podmioty przekazujące i otrzymujące odsetki będą identyczne z podmiotami przekazującymi i otrzymującymi w stosunku do których te odsetki zostały naliczone.Artykuł 3Przepisy ogólne1. Każde przekazanie środków określone w artykule 2 powyżej dokonane zostanie za pomocą Transeuropejskiego Automatycznego Systemu Ekspresowych Rozliczeń Międzybankowych w Czasie Rzeczywistym (TARGET).2. Wszystkie odsetki naliczane zgodnie z artykułem 2 ustęp 2 obliczone zostaną w stosunku dziennym, przy założeniu 360-dniowej metody kalkulacji, w oparciu o stopę procentową odpowiadającą stopie referencyjnej równej ostatniej stopie przy której Europejski System Banków Centralnych przeprowadził główną operację refinansującą.3. EBC oraz krajowe banki centralne podlegające obowiązkowi przekazania odpowiednich kwot zgodnie z artykułem 2 niniejszej decyzji wydadzą, przy zastosowaniu odpowiednich procedur, wszelkie instrukcje niezbędne dla prawidłowego przekazania odpowiednich środków w sposób terminowy.Artykuł 4Przepisy końcowe1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 19 grudnia 2003 r.2. Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Frankfurt nad Menem, dnia 18 grudnia 2003 r.Jean-Claude TrichetPrezes EBC[1] Dz.U. L 9 z 15.1.2004, str. 27.[2] Dz.U. L 9 z 15.1.2004, str. 29.[3] Dz.U. L 9 z 15.1.2004, str. 31.[4] Dz.U. L 8 z 14.01.1999, str. 33.[5] Dz.U. L 336 z 30.12.2000, str. 110.[6] Dz.U. L 110 z 28.04.1999, str. 33.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IKAPITAŁ SUBSKRYBOWANY PRZEZ KRAJOWE BANKI CENTRALNEKrajowy bank centralny | Udziały subskrybowane na dzień 31 grudnia 2003 r. (EUR) | Udziały subskrybowane od dnia 1 stycznia 2004 r. (EUR) | Udziały podlegające przekazaniu (EUR) |Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique | 143290000 | 141485000 | - 1805000 |Deutsche Bundesbank | 1224675000 | 1170200000 | - 54475000 |Bank Grecji | 102820000 | 108070000 | + 5250000 |Banco de España | 444675000 | 439005000 | - 5670000 |Banque de France | 841685000 | 825875000 | - 15810000 |Central Bank and Financial Services Authority of Ireland | 42480000 | 51270000 | + 8790000 |Banca d'Italia | 744750000 | 728630000 | - 16120000 |Banque centrale du Luxembourg | 7460000 | 8540000 | + 1080000 |De Nederlandsche Bank | 213900000 | 221615000 | + 7715000 |Österreichische Nationalbank | 117970000 | 115095000 | - 2875000 |Banco de Portugal | 96160000 | 100645000 | + 4485000 |Suomen Pankki | 69850000 | 71490000 | + 1640000 |Danmarks Nationalbank | 83545000 | 86080000 | + 2535000 |Sveriges Riksbank | 132685000 | 133180000 | + 495000 |Bank of England | 734055000 | 798820000 | + 64765000 |Suma: | 5000000000 | 5000000000 | 0 |--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IIKAPITAŁ OPŁACONY PRZEZ KRAJOWE BANKI CENTRALNEKrajowy bank centralny | Udziały opłacone na dzień 31 grudnia 2003 r. (EUR) | Udziały opłacone od dnia 1 stycznia 2004 r. (EUR) | Kwota przekazywanej płatności (EUR) |Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique | 143290000 | 141485000 | - 1805000 |Deutsche Bundesbank | 1224675000 | 1170200000 | - 54475000 |Bank Grecji | 102820000 | 108070000 | + 5250000 |Banco de España | 444675000 | 439005000 | - 5670000 |Banque de France | 841685000 | 825875000 | - 15810000 |Central Bank and Financial Services Authority of Ireland | 42480000 | 51270000 | + 8790000 |Banca d'Italia | 744750000 | 728630000 | - 16120000 |Banque centrale du Luxembourg | 7460000 | 8540000 | + 1080000 |De Nederlandsche Bank | 213900000 | 221615000 | + 7715000 |Österreichische Nationalbank | 117970000 | 115095000 | - 2875000 |Banco de Portugal | 96160000 | 100645000 | + 4485000 |Suomen Pankki | 69850000 | 71490000 | + 1640000 |Danmarks Nationalbank | 4177250 | 4304000 | + 126750 |Sveriges Riksbank | 6634250 | 6659000 | + 24750 |Bank of England | 36702750 | 39941000 | + 3238250 |Suma: | 4097229250 | 4032824000 | - 64405250 |--------------------------------------------------


title: 2014/419/UE: Decyzja Rady z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

text:
               3.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/4

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 czerwca 2014 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

      (2014/419/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół 3 („protokół 3”) do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską (1) („umowa”) dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej.

               (2)

               Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) („konwencja”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami.

               (3)

               Unia i Szwajcaria podpisały konwencję w dniu 15 czerwca 2011 r.

               (4)

               Unia i Szwajcaria złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 28 listopada 2011 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii i Szwajcarii odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i w dniu 1 stycznia 2012 r.

               (5)

               Artykuł 6 konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron ma podjąć odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Wspólny Komitet ustanowiony umową powinien przyjąć decyzję o zastąpieniu protokołu 3 nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji.

               (6)

               Stanowisko Unii na forum Wspólnego Komitetu powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską w odniesieniu do zastąpienia protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, opiera się na załączonym do niniejszej decyzji projekcie decyzji Wspólnego Komitetu.
   Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić niewielkie zmiany w projekcie decyzji.
   Artykuł 2
   Decyzja Wspólnego Komitetu zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 czerwca 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 300 z 31.12.1972, s. 189.

      (2)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU UE-SZWAJCARIA NR
      z dnia
      w sprawie zmiany Protokołu 3 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej
      WSPÓLNY KOMITET,
      uwzględniając Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską podpisaną w Brukseli dnia 22 lipca 1972 r. (1) („umowa”), w szczególności jej art. 11,
      uwzględniając Protokół nr 3 do umowy dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej ( „protokół 3”),
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Artykuł 11 umowy odwołuje się do protokołu 3, który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy UE, Szwajcarią (w tym również Liechtensteinem), Islandią, Norwegią, Turcją, Wyspami Owczymi i uczestnikami procesu barcelońskiego (2).

                  (2)

                  Artykuł 39 protokołu 3 stanowi, że Wspólny Komitet, o którym mowa w art. 29 umowy, może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu.

                  (3)

                  Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (3) („konwencja”) ma na celu zastąpienie protokołów dotyczących reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym.

                  (4)

                  UE i Szwajcaria podpisały konwencję w dniu 15 czerwca 2011 r.

                  (5)

                  UE i Szwajcaria złożyły swe instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i 28 listopada 2011 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do UE i Szwajcarii odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i 1 stycznia 2012 r.

                  (6)

                  Konwencja włączyła uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia do paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji pochodzenia.

                  (7)

                  Jeżeli przejście do konwencji nie odbywa się jednocześnie w odniesieniu do wszystkich umawiających się stron w ramach obszaru kumulacji, nie powinno to prowadzić do mniej korzystnej sytuacji niż wcześniej w ramach protokołu.

                  (8)

                  Protokół 3 do umowy powinien zatem zostać zmieniony w celu wprowadzenia odniesienia do konwencji.

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Protokół 3 do umowy, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
      Niniejszą decyzję stosuje się od ….

         Sporządzono w

               W imieniu Wspólnego Komitetu

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 300 z 31.12.1972, s. 189.

         (2)  Algieria, Egipt, Izrael, Jordania, Liban, Maroko, Palestyna, Syria i Tunezja.

         (3)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

         ZAŁĄCZNIK

            Protokół 3

            dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

         Artykuł 1
         Obowiązujące reguły pochodzenia
         Do celów wykonania niniejszej umowy stosuje się dodatek I i odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (1) („konwencja”).
         Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia interpretowane są jako odniesienia do niniejszej umowy.
         Artykuł 2
         Rozstrzyganie sporów
         Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji, przekazuje się Wspólnemu Komitetowi.
         We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.
         Artykuł 3
         Zmiany w protokole
         Wspólny Komitet może zdecydować o wprowadzeniu zmian do niniejszego protokołu.
         Artykuł 4
         Wystąpienie z konwencji
         1.   Jeżeli UE lub Szwajcaria zawiadomi na piśmie depozytariusza konwencji o zamiarze wystąpienia z konwencji zgodnie z jej art. 9, UE i Szwajcaria niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszej umowy.
         2.   Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszej umowy nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia, reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji należy interpretować w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między UE a Szwajcarią.
         Artykuł 5
         Postanowienia przejściowe — kumulacja
         1.   Bez uszczerbku dla art. 3 dodatku I do konwencji przepisy dotyczące kumulacji, o których mowa w art. 3 i 4 protokołu 3 do niniejszej umowy, zmienionego decyzją nr 3/2005 Wspólnego Komitetu UE-Szwajcaria z dnia 15 grudnia 2005 r. (2), nadal mają zastosowanie między UE a Szwajcarią do czasu wejścia w życie konwencji w odniesieniu do wszystkich Umawiających się Stron, wymienionych w art. 3 i 4 protokołu 3 do umowy.
         2.   Bez uszczerbku dla art. 16 ust. 5 i art. 21 ust. 3 dodatku I do konwencji, w przypadku gdy kumulacja obejmuje tylko państwa EFTA, Wyspy Owcze, UE, Turcję i uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia, dowodem pochodzenia może być świadectwo przewozowe EUR.1 lub deklaracja pochodzenia.

            (1)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

            (2)  Dz.U. L 45 z 15.2.2006, s. 2.


title: Decyzja Komisji (UE) 2015/894 z dnia 10 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki

text:
               11.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 146/29

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/894
   z dnia 10 czerwca 2015 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 234/2008/WE z dnia 11 marca 2008 r. ustanawiającą Europejski Komitet Doradczy ds. Statystyki i uchylającą decyzję Rady 91/116/EWG (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W skład Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki (ESAC) wchodzi 24 członków.

               (2)

               Zgodnie z art. 4 ust. 1 decyzji nr 234/2008/WE Komisja mianuje 12 członków Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki.

               (3)

               Decyzją Komisji nr 2014/C 138/02 z dnia 5 maja 2014 r. Komisja mianowała 8 członków Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki i ustanowiła listę rezerwową, z której należy korzystać w przypadku rezygnacji lub niespodziewanej niedostępności mianowanego członka.

               (4)

               Ponieważ jeden z członków mianowanych decyzją nr 2014/C 138/02 złożył rezygnację, Komisja powinna powołać nowego członka ESAC z listy rezerwowej na okres upływający w tym samym dniu, co kadencje członków powołanych decyzją nr 2014/C 138/02.

               (5)

               Przy wyborze kandydatów z listy rezerwowej należy dołożyć starań, by zachować równowagę pomiędzy grupami użytkowników,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Asta MANNINEN zostaje niniejszym mianowana na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki na okres do dnia 8 maja 2019 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 czerwca 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 73 z 15.3.2008, s. 13.