title: Decyzja Rady z dnia 30 października 2013 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 9 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013

text:
               1.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 318/3

         DECYZJA RADY
   z dnia 30 października 2013 r.
   dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 9 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013
   2013/C 318/03
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 41,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               —

               budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013 został ostatecznie przyjęty w dniu 12 grudnia 2012 r. (2),

               —

               w dniu 3 października 2013 r. Komisja przedstawiła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 9 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2013,

               —

               z uwagi na fakt, że projekt budżetu korygującego nr 9 do budżetu ogólnego na rok 2013 musi zostać bezzwłocznie przyjęty, uzasadnione jest skrócenie, zgodnie z art. 3 ust. 3 regulaminu wewnętrznego Rady, ośmiotygodniowego okresu na poinformowanie parlamentów narodowych, a także dziesięciodniowego okresu przewidzianego na wpisanie danego punktu do wstępnego porządku obrad Rady ustanowionych w art. 4 protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 9 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013 zostało przyjęte w dniu 30 października 2013 r.
   Z pełnym tekstem można się zapoznać lub pobrać go na stronie internetowej Rady: http://www.consilium.europa.eu/

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2013 r.

            W imieniu Rady

         L. LINKEVIČIUS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 66 z 8.3.2013, s. 1, wraz ze sprostowaniem w Dz.U. L 134 z 18.5.2013, s. 21.


title: Decyzja Komisji (UE) 2017/451 z dnia 14 marca 2017 r. zatwierdzająca, w imieniu Unii Europejskiej, niektóre zmiany do Protokołu ustalającego wielkości dopuszczalne połowów i rekompensatę finansową, przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską

text:
                  15.3.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 69/34

            DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/451
      z dnia 14 marca 2017 r.
      zatwierdzająca, w imieniu Unii Europejskiej, niektóre zmiany do Protokołu ustalającego wielkości dopuszczalne połowów i rekompensatę finansową, przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      Uwzględniając decyzję Rady (UE) 2016/870 z dnia 24 maja 2016 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu ustalającego na okres czterech lat uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską (1), w szczególności jej art. 3,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W art. 10 Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską (2), zwanej dalej „umową”, zatwierdzonej rozporządzeniem Rady (WE) nr 1801/2006 (3), ustanowiono wspólny komitet odpowiedzialny za kontrolę stosowania przedmiotowej umowy, w szczególności za nadzór nad jej wykonaniem, interpretacją i sprawnym stosowaniem oraz, w stosownych przypadkach, za ponowną ocenę uprawnień do połowów i – co za tym idzie – rekompensaty finansowej.

                  (2)

                  W art. 1 ust. 1 Protokołu ustalającego na okres czterech lat uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską, zwanego dalej „protokołem”, zatwierdzonego decyzją (UE) 2016/870, ustanowiono uprawnienia do połowów w ramach przedmiotowej umowy na okres czterech lat, począwszy od dnia 16 listopada 2015 r., a w art. 2 ust. 1 protokołu ustanowiono roczną rekompensatę finansową dotyczącą dostępu statków Unii do mauretańskiego obszaru połowowego.

                  (3)

                  W tabeli, o której mowa w art. 1 ust. 1 protokołu, określono uprawnienia do połowów oraz przewidziano, że na podstawie dostępnych opinii naukowych obie strony będą mogły na forum wspólnego komitetu osiągnąć porozumienie w sprawie przyznania uprawnień do połowów dla trawlerów zamrażalni poławiających gatunki denne, w przypadku których stwierdzono istnienie nadwyżki.

                  (4)

                  Wspólny komitet miał zebrać się w Nawakszut w dniach 15 i 16 listopada 2016 r. na posiedzeniu nadzwyczajnym, aby przyjąć zmianę uprawnień do połowów i stosowane warunki prowadzenia połowów, jak również rekompensatę finansową, uwzględniając wniosek Unii dotyczący stworzenia nowej kategorii połowów dla trawlerów zamrażalni poławiających morszczuka „czarnego” (morszczuka senegalskiego i morszczuka angolańskiego).

                  (5)

                  Przed odnośnym spotkaniem w ramach wspólnego komitetu Komisja przekazała Radzie dokument przygotowawczy, w którym wyszczególniono konkretne elementy planowanego stanowiska Unii.

                  (6)

                  Zgodnie z pkt 3 załącznika do decyzji (UE) 2016/870 Rada zatwierdziła planowane stanowisko Unii.

                  (7)

                  Przyjęte zmiany, tj. wprowadzenie nowej kategorii połowów dla trawlerów zamrażalni poławiających morszczuka „czarnego” (morszczuka senegalskiego i morszczuka angolańskiego), warunki prowadzenia połowów stosowane do tej nowej kategorii oraz zwiększenie rekompensaty finansowej dotyczącej dostępu, zapisano w załączniku 5 do protokołu wspomnianego posiedzenia wspólnego komitetu, jakie odbyło się w dniach 15 i 16 listopada 2016 r.

                  (8)

                  Zmiany te należy zatwierdzić w imieniu Unii,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii zmiany Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską, przyjęte przez wspólny komitet ustanowiony na podstawie art. 10 wspomnianej umowy na jego posiedzeniu w dniach 15 i 16 listopada 2016 r. i wynikające z załącznika 5 do protokołu posiedzenia.
      Tekst załącznika 5 do protokołu posiedzenia wspólnego komitetu z dnia 15 i 16 listopada 2016 r. załączono do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2017 r.

               W imieniu Komisji

            Jean-Claude JUNCKER

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 145 z 2.6.2016, s. 1.

         (2)  Dz.U. L 343 z 8.12.2006, s. 4.

         (3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1801/2006 z dnia 30 listopada 2006 r. dotyczące zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską (Dz.U. L 343 z 8.12.2006, s. 1).

         ZAŁĄCZNIK
         Protokół, art. 2 ustępy:

                     1.

                     Roczną rekompensatę finansową z tytułu dostępu statków Unii Europejskiej do obszaru połowowego Mauretanii, o której mowa w art. 7 umowy, ustala się na pięćdziesiąt siedem mln pięćset tysięcy euro (57 500 000 EUR). Niniejszy ustęp stosuje się z zastrzeżeniem przepisów art. 5–10 i art. 16 niniejszego protokołu.

                     3.

                     Całkowity dopuszczalny połów (kategorie 1, 2, 2a, 3, 6, 7 i 8) i pojemności referencyjne (kategorie 4 i 5) określone są w arkuszach technicznych zawartych w załączniku 1 do niniejszego protokołu. Są one ustalane w oparciu o rok kalendarzowy, od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia danego roku. W przypadku gdy pierwszy i ostatni okres stosowania protokołu nie odnoszą się do roku kalendarzowego, całkowity dopuszczalny połów ustala się pro rata temporis i z uwzględnieniem, według kategorii połowów, tendencji dystrybucji połowów w poprzednim roku.

                     7.

                     W przypadku kategorii połowów 4 i 5, jeżeli wielkość połowów dokonanych przez sejnery tuńczykowe Unii Europejskiej w obszarze połowowym Mauretanii przekroczy pojemność referencyjną przewidzianą dla każdej z tych kategorii, kwota rekompensaty finansowej w wysokości pięćdziesiąt siedem mln pięćset tysięcy euro (57 500 000 EUR) zostanie zwiększona, za każdą dodatkową złowioną tonę, o opłatę określoną w odpowiednich arkuszach technicznych dla danego roku. Niemniej kwota płacona przez Unię Europejską z tytułu przekroczenia nie może być wyższa od kwoty odpowiadającej dwukrotności pojemności referencyjnej. W przypadku gdy ilość ryb złowionych przez statki Unii Europejskiej przekroczy ilość odpowiadającą dwukrotności odpowiedniej pojemności referencyjnej, kwota należna za ilość przekraczającą ten limit zostanie wypłacona w roku następnym.

               Tabela kategorii połowów, o której mowa w art. 1 ust. 1:

                     Kategoria połowów

                     Całkowite dopuszczalne połowy i pojemności referencyjne

                     1

                     Statki wyspecjalizowane w połowach skorupiaków, z wyjątkiem langusty i kraba

                     5 000  ton

                     2

                     Trawlery (niebędące zamrażalniami) i taklowce głębinowe do połowów morszczuka „czarnego” (morszczuka senegalskiego i angolańskiego)

                     6 000  ton

                     2a

                     Trawlery i taklowce poławiające morszczuka „czarnego” (morszczuka senegalskiego i angolańskiego):

                     morszczuk „czarny” (morszczuk senegalski i angolański) 3 500  ton
                     kalmary 1 450  ton
                     mątwa 600 ton

                     3

                     Statki poławiające gatunki głębinowe inne niż morszczuk „czarny” (morszczuk senegalski i angolański), z użyciem narzędzi innych niż włoki

                     3 000  ton

                     4

                     Sejnery tuńczykowe

                     12 500  ton
                     (pojemność referencyjna)

                     5

                     Klipry do połowów tuńczyka i taklowce powierzchniowe

                     7 500  ton
                     (pojemność referencyjna)

                     6

                     Trawlery zamrażalnie do połowów pelagicznych

                     225 000  ton (*1)

                     7

                     Statki rybackie do połowów pelagicznych ryb świeżych

                     15 000  ton (*2)

                     8

                     Głowonogi

                     [pm] ton

               Załącznik, dodatek 1 „Arkusze techniczne”, nowy arkusz 2a:

                     KATEGORIA POŁOWOWA 2a:
                     TRAWLERY (ZAMRAŻALNIE) POŁAWIAJĄCE MORSZCZUKA „CZARNEGO” (MORSZCZUKA SENEGALSKIEGO I ANGOLAŃSKIEGO):

               1.   Obszar połowowy

                                 a)

                                 Na północ od równoleżnika 19°15′60″N: na zachód od linii łączącej następujące punkty:

                                                20°46′30″N

                                                17°03′00″W

                                                20°36′00″N

                                                17°11′00″W

                                                20°36′00″N

                                                17°36′00″W

                                                20°03′00″N

                                                17°36′00″W

                                                19°45′70″N

                                                17°03′00″W

                                                19°29′00″N

                                                16°51′50″W

                                                19°15′60″N

                                                16°51′50″W

                                                19°15′60″N

                                                16°49′60″W

                                 b)

                                 Na południe od równoleżnika 19°15′60″N do równoleżnika 17°50′00″N: na zachód od linii 18 mil morskich liczonych od najniższego stanu wody.

                                 c)

                                 Na południe od równoleżnika 17°50′00″N: na zachód od linii 12 mil morskich liczonych od najniższego stanu wody.

                           Dla obszarów obliczanych od najniższego stanu wody wspólny komitet może zastąpić linie wyznaczające obszary serią współrzędnych geograficznych.

                     Dopuszczalne narzędzia połowowe

                                 —

                                 Włok denny do połowów morszczuka.

                                 —

                                 Zabrania się podwajania worka włoka

                                 —

                                 Zabrania się podwajania przędzy tworzącej worek włoka.

                     Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek

                     70 mm (włok)

                     Minimalne rozmiary

                     W odniesieniu do ryb ich minimalny rozmiar należy mierzyć od czubka pyska do najdalszego końca płetwy ogonowej (długość całkowita) (zob. dodatek 7).

                     Wspólny komitet może określić minimalny rozmiar dla gatunków tu niewymienionych.

                     Przyłowy

                     Dopuszczone

                     Zakazane

                     25 % ryb przydennych (innych niż morszczuk „czarny”)

                     Głowonogi (inne niż kalmary i mątwa) i skorupiaki

                     Wspólny komitet może określić odsetek przyłowów dla gatunków tu niewymienionych.

                     Uprawnienia do połowów/Opłaty

                     Okres

                     Rok

                     Całkowite dopuszczalne połowy (w tonach)

                     3 500

                     Morszczuk „czarny” (morszczuk senegalski i angolański) (główny gatunek docelowy)

                     1 450

                     Kalmary (drugorzędny gatunek docelowy)

                     600

                     Mątwa (drugorzędny gatunek docelowy)

                     Opłata

                     70 EUR/t za morszczuka „czarnego” (morszczuka senegalskiego i angolańskiego)

                     575 EUR/t za kalmary

                     250 EUR/t za mątwę

                     90 EUR/t za przyłowy

                     Opłatę oblicza się po zakończeniu każdego trzymiesięcznego okresu, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów, uwzględniając połowy dokonane podczas tego okresu.
                     Przyznanie licencji będzie uzależnione od uiszczenia zaliczki wynoszącej 1 000  EUR na statek, która zostanie odliczona od ogólnej kwoty opłaty oraz która zostanie wpłacona na początku każdego z trzymiesięcznych okresów, w odniesieniu do którego statek otrzyma upoważnienie do połowów.
                     Liczba statków upoważnionych jednocześnie do połowów wynosi maksymalnie 6 statków.

                     Okres ochronny

                     W razie potrzeby wspólny komitet może zarządzić okres ochronny w oparciu o opinię naukową wspólnego komitetu naukowego.

                     Obserwatorzy naukowi

                     W drodze odstępstwa od zasady ustalonej w pkt 2 rozdział X załącznika statki będą okrętować na pokład mauretańskiego obserwatora naukowego podczas każdego rejsu.

                     Uwagi

                     Opłaty są ustalone dla całego okresu obowiązywania protokołu.

            (*1)  Z dozwolonym przekroczeniem o 10 % bez wpływu na rekompensatę finansową wypłacaną przez Unię Europejską z tytułu dostępu.

            (*2)  Jeżeli te uprawnienia do połowów zostaną wykorzystane, należy je odliczyć od całkowitego dopuszczalnego połowu przewidzianego dla kategorii 6.


title: Decyzja Komisji z dnia 2 czerwca 1999 r. dotycząca zasad i warunków dochodzeń wewnętrznych w odniesieniu do przeciwdziałania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim nielegalnym działaniom godzącym w interesy Wspólnoty (notyfikowana jako dokument numer SEC(1999) 802)

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0396

Dziennik Urzędowy L 149 , 16/06/1999 P. 0057 - 0059

		Decyzja Komisjiz dnia 2 czerwca 1999 r.dotycząca zasad i warunków dochodzeń wewnętrznych w odniesieniu do przeciwdziałania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim nielegalnym działaniom godzącym w interesy Wspólnoty(notyfikowana jako dokument numer SEC(1999) 802)(1999/396/WE, EWWiS, Euratom)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 16,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady [1] i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 [2] dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Przeciwdziałania Nadużyciom Finansowym (zwany dalej "Urzędem") przewiduje, że Urząd wszczyna i prowadzi dochodzenia administracyjne w obrębie instytucji, organów, i urzędów oraz agencji ustanowionych przez Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską lub Traktat ustanawiający Euratom, lub na ich podstawie.(2) Obowiązki Urzędu, ustanowione przez Komisję, wykraczają poza ochronę finansowych interesów, obejmując wszystkie działania odnoszące się do potrzeby uchronienia interesów Wspólnoty przed nieprawidłowymi działaniami podlegającymi wszczęciu postępowania administracyjnego lub karnego.(3) Zakres walki z nadużyciami finansowymi powinien zostać rozszerzony a jej skuteczność poprawiona poprzez wykorzystanie istniejącego doświadczenia w dziedzinie dochodzeń administracyjnych.(4) Zatem, na mocy swojej autonomii administracyjnej, Komisja powinna powierzyć Urzędowi zadanie prowadzenia wewnętrznych dochodzeń administracyjnych, zmierzających do wydobycia na światło poważnych sytuacji odnoszących się do wykonywania obowiązków zawodowych, które mogą stanowić niedopełnienie obowiązków urzędników lub pracowników Wspólnot określonych w art. 11, 12 ust. 2 i 3, art. 13, 14, 16 i 17 ust. 1 regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot (zwane dalej "regulaminem pracowniczym"), godzące w interesy tych Wspólnot, i podlegające wszczęciu postępowania dyscyplinarnego lub, w stosownych przypadkach, postępowania karnego, lub poważne przewinienie określone w art. 22 regulaminu pracowniczego, lub niedopełnienie analogicznych obowiązków członków, kierowników lub pracowników instytucji, organów, urzędów i agencji Wspólnot nieobjętych działaniem regulaminu pracowniczego, lub też niedopełnienie obowiązków nałożonych przez prawo wspólnotowe na członków Komisji lub pracowników Komisji nie podlegających regulacjom regulaminu pracowniczego.(5) Dochodzenia takie powinny być przeprowadzane w sposób w pełni zgodny z odnośnymi przepisami Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie, w szczególności z Protokołem w sprawie przywilejów i immunitetów, tekstami go wprowadzającymi oraz regulaminem pracowniczym.(6) Dochodzenia takie powinny być przeprowadzane w jednakowych warunkach we wszystkich instytucjach, organach, oraz urzędach i agencjach; powierzenie tego zadania Biuru nie powinno wpłynąć na zakres zadań tych instytucji, organów, urzędów lub agencji i nie powinno w żaden sposób obniżać poziomu ochrony prawnej zainteresowanych osób.(7) W oczekiwaniu na zmiany w regulaminie pracowniczym, należy ustanowić praktyczne rozwiązania, ustalające w jaki sposób członkowie Komisji oraz jej urzędnicy i pracownicy mają współpracować na rzecz niezakłóconego prowadzenia dochodzeń wewnętrznych.(8) Decyzja Komisji z dnia 14 lipca 1998 r. dotycząca dochodzeń prowadzonych przez Grupę Roboczą "Koordynacja walki z przestępczością gospodarczą" wraz z jej przepisami wykonawczymi z 9 grudnia 1998 r. powinna zostać uchylona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Obowiązek współpracy z UrzędemSekretarz generalny, służby oraz każdy funkcjonariusz lub urzędnik Komisji, są zobowiązani współpracować w pełni z agentami Urzędu i udzielać wszelkiej pomocy wymaganej w dochodzeniu. Mając ten cel na względzie mają oni udzielać agentom Urzędu wszelkich użytecznych informacji i wyjaśnień.Bez uszczerbku dla odnośnych przepisów Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie, w szczególności Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów oraz tekstów je wprowadzających, członkowie Komisji mają w pełni współpracować z Urzędem.Artykuł 2Obowiązek udzielania informacjiKażdy urzędnik lub pracownik Komisji, który powziął wiedzę o dowodach, nasuwających przypuszczenie zaistnienia możliwych przypadków nadużyć finansowych, korupcji lub innego nielegalnego działania godzącego w interesy Wspólnot, lub o poważnych sytuacjach odnoszących się do wykonywania zawodowych obowiązków, które mogą stanowić niedopełnienie powinności urzędników lub pracowników Wspólnot podlegających wszczęciu postępowania dyscyplinarnego lub, w stosownych przypadkach, postępowania karnego, lub do niedopełnienia analogicznych obowiązków członków Komisji lub pracowników Komisji nie podlegających regulaminowi pracowniczemu, poinformuje niezwłocznie szefa swojej służby lub dyrektora generalnego lub, jeżeli uzna to za użyteczne, bezpośrednio sekretarza generalnego Komisji lub Urząd.Sekretarz generalny, dyrektorzy generalni i szefowie służb Komisji bezzwłocznie przekazują Urzędowi wszelkie dowody, o których powzięli wiedzę, nasuwające przypuszczenie zaistnienia nieprawidłowości określonych ust. 1.Urzędnicy lub pracownicy Komisji nie mogą być w żadnym przypadku poddawani niesprawiedliwemu lub dyskryminacyjnemu traktowaniu w wyniku przekazania przez nich informacji określonych w ust. 1 i 2.Członkowie Komisji, którzy powzięli wiedzę o faktach określonych w ust. 1, poinformują o tym przewodniczącego Komisji lub, jeżeli uznają to za użyteczne, bezpośrednio Urząd.Artykuł 3Pomoc ze strony Urzędu ds. BezpieczeństwaNa wniosek dyrektora Urzędu, Urząd ds. Bezpieczeństwa Komisji pomaga Urzędowi w praktycznym przeprowadzeniu dochodzeń.Artykuł 4Poinformowanie strony zainteresowanejJeżeli wystąpi możliwość, że zamieszany jest osobiście członek Komisji, urzędnik lub pracownik Komisji, zainteresowana strona zostaje natychmiast powiadomiona, pod warunkiem że nie zagrozi to dochodzeniu. W każdym przypadku wnioski odnoszące się do jakiegokolwiek członka Komisji, jej urzędnika lub pracownika, z podaniem nazwiska, nie mogą zostać sformułowane po ukończeniu dochodzenia, dopóki zainteresowana strona nie miała możliwości wyrażenia poglądów w odniesieniu do wszystkich faktów jej dotyczących.W przypadkach, w których konieczne jest zachowanie absolutnej tajemnicy ze względu na dochodzenie i wymagających procedur dochodzeniowych, przynależących do krajowego organu sądowego, obowiązek zwrócenia się do wezwania członka Komisji, jej urzędnika lub pracownika o przedstawienie swoich poglądów może zostać przesunięty po uzgodnieniu z przewodniczącym Komisji lub, w stosownych przypadkach, sekretarzem generalnym.Artykuł 5Informacja o zamknięciu dochodzenia bez podejmowania dalszych działańJeżeli w następstwie dochodzenia wewnętrznego nie można wytoczyć sprawy przeciw członkowi Komisji, jej urzędnikowi lub pracownikowi, wobec którego postawiono zarzuty, dochodzenie wewnętrzne przeciw niemu zostaje zamknięte bez podejmowania dalszych działań, decyzją dyrektora Urzędu, który informuje o tym zainteresowaną stronę na piśmie.Artykuł 6Uchylenie immunitetuJakikolwiek wniosek policji krajowej lub organu sądowego o uchylenie immunitetu względem postępowania sądowego, jakiegokolwiek urzędnika lub pracownika Komisji, związany z możliwym przypadkiem nadużycia finansowego, korupcji lub jakiegokolwiek innego nielegalnego działania, zostaje przekazany dyrektorowi Urzędu do zaopiniowania. Jeżeli wniosek o uchylenie immunitetu odnosi się do członka Rady lub jednego z jej organów, Urząd zostaje o tym poinformowany.Artykuł 7UchylenieDecyzja Komisji z dnia 14 lipca 1998 r. dotycząca dochodzeń prowadzonych przez Grupę Roboczą "Koordynacja walki z przestępczością gospodarczą" wraz z jej przepisami wykonawczymi z dnia 9 grudnia 1998 r. traci moc.Artykuł 8Termin wejścia w życieNiniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 1999 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 2 czerwca 1999 r.W imieniu KomisjiJacques SanterPrzewodniczący[1] Dz.U. 136 z 31.5.1999, str. 1.[2] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 8.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (WPZIB) 2016/411 z dnia 18 marca 2016 r. zmieniająca decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie

text:
               19.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 74/40

         DECYZJA RADY (WPZIB) 2016/411
   z dnia 18 marca 2016 r.
   zmieniająca decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 marca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/172/WPZiB (1) dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie.

               (2)

               Jak wynika z przeglądu decyzji 2011/172/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 22 marca 2017 r.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2011/72/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W art. 5 decyzji 2011/172/WPZiB akapit drugi otrzymuje brzmienie:

      „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 22 marca 2017 r.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2016 r.

            W imieniu Rady

         A.G. KOENDERS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2011/172/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie (Dz.U. L 76 z 22.3.2011, s. 63).


title: 2010/202/: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 2010 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami

text:
               8.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/15

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 9 marca 2010 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
   (2010/202/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia zwolnionym pracownikom ponoszącym konsekwencje istotnych zmian w strukturze światowego handlu oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Zakres zastosowania EFG został rozszerzony w odniesieniu do wniosków przedłożonych po dniu 1 maja 2009 r., aby obejmować również pomoc dla pracowników zwolnionych na skutek globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pozwala uruchomić EFG w ramach rocznego pułapu 500 mln EUR.

               (4)

               W dniu 23 lipca 2009 r. Litwa złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie „Snaigė” plc i u dwóch jego dostawców. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego, a zatem Komisja wnosi o uruchomienie kwoty 258 163 EUR.

               (5)

               Należy zatem uruchomić EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Litwę,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ogólnym budżecie Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 należy uruchomić środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 258 163 EUR w formie środków na zobowiązania i na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 9 marca 2010 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         M. Á. MORATINOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.