title: Decyzja Rady 2013/320/WPZiB z dnia 24 czerwca 2013 r. dotycząca wspierania działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w celu ograniczenia ryzyka nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką (BSiL) oraz amunicją do tych rodzajów broni w Libii i regionie

text:
               26.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 173/54

         DECYZJA RADY 2013/320/WPZiB
   z dnia 24 czerwca 2013 r.
   dotycząca wspierania działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w celu ograniczenia ryzyka nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką (BSiL) oraz amunicją do tych rodzajów broni w Libii i regionie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Po powstaniu w Libii w lutym 2011 roku i konflikcie zbrojnym będącym jego następstwem Libia musi zmierzyć się z problemem ogromnych zapasów broni konwencjonalnej i amunicji, w tym dużej liczby niezdatnych do użytku i niebezpiecznych produktów. Niekontrolowane rozprzestrzenianie broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji przyczynia się do poczucia braku bezpieczeństwa w Libii, państwach sąsiadujących i całym regionie, pogłębiając konflikt i utrudniając pokonfliktowe budowanie pokoju, a co za tym idzie – stwarzając poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa.

               (2)

               W ramach kontynuacji wsparcia udzielanego ludności libijskiej podczas konfliktu i po jego zakończeniu Unia zdecydowana jest prowadzić dalszą współpracę z Libią w wielu dziedzinach, w tym w kwestiach związanych z bezpieczeństwem, i wspierać proces przechodzenia do demokracji, trwałego pokoju i bezpieczeństwa.

               (3)

               W dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi. W strategii tej uznano, że mnogość zasobów BSiL i amunicji powoduje, że staje się ona łatwo dostępna cywilom, przestępcom, terrorystom i walczącym, oraz podkreślono potrzebę działań prewencyjnych, które będą dotyczyć nielegalnego popytu i podaży w odniesieniu do broni konwencjonalnej. W strategii tej wskazano też, że Afryka pozostaje kontynentem najbardziej narażonym na negatywny wpływ konfliktów wewnętrznych, które są zaostrzane przez destabilizujący napływ BSiL.

               (4)

               W dniu 23 maja 2012 r. Libia, Sudan, Republika Środkowoafrykańska, Czad i Demokratyczna Republika Konga podpisały deklarację z Chartumu w sprawie kontroli broni strzeleckiej i lekkiej w państwach sąsiadujących z zachodnim Sudanem. W deklaracji tej Libia i inne państwa sygnatariusze zobowiązały się m.in. do wzmocnienia krajowych zdolności i instytucji w celu opracowania i wdrożenia kompleksowych strategii na rzecz kontroli BSiL, krajowych planów działania i interwencji, w tym w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami BSiL i amunicji będących w posiadaniu państwa, zgodnie ze standardami międzynarodowymi.

               (5)

               Deklaracja z Chartumu wzywa organizacje regionalne i międzynarodowe do udzielania wsparcia technicznego i finansowego na rzecz koordynacji działań ze społecznością międzynarodową w celu wprowadzenia w życie wyników konferencji, która odbyła się w Chartumie w dniach 22 i 23 maja 2012 r., oraz na rzecz wszystkich działań i inicjatyw podejmowanych w jej następstwie w celu rozwiązania kwestii BSiL w każdym z państw.

               (6)

               W dniu 18 czerwca 2004 r. Libia ratyfikowała Protokół przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniający Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej.

               (7)

               Niemiecka Agencja Współpracy Międzynarodowej (Deutsche Gesellschaft für internationale Zusammenarbeit (GIZ) GmbH („GIZ”)) jest w trakcie tworzenia projektu w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej w Libii. W dniu 2 maja 2012 r. GIZ i Libijskie Centrum Działań na rzecz Rozminowywania jako część Ministerstwa Obrony uzgodniły zarys programu działań na rzecz rozminowywania i kontroli broni konwencjonalnej. Ogólny Program kontroli broni konwencjonalnej w Libii (zwany dalej „programem”) składa się z dwóch szczegółowych modułów i jest współfinansowany przez Unię oraz federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych Niemiec.

               (8)

               Konieczne jest zapewnienie, w możliwie największym stopniu, odpowiedzialności Libii za realizację działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, zgodnie z podstawowymi zasadami odpowiedzialności krajowej i skutecznego upodmiotowienia partnerów lokalnych. W związku z tym celem programu jest zaangażowanie w działania w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami odpowiednich zainteresowanych stron w Libii, w tym, stosownie do potrzeb, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Ministerstwa Obrony, Sił Zbrojnych i innych stosownych podmiotów. GIZ udzieli wsparcia operacyjnego i zapewni doradztwo techniczne głównym partnerom programu.

               (9)

               Program uwzględnia aktualnie zachodzące zmiany w Libii oraz konieczność zaangażowania od samego początku wszystkich zainteresowanych stron i potencjalnych partnerów krajowych. Jego celem jest ustanowienie partnerstwa z wyspecjalizowanymi w dziedzinie rozminowywania oraz bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami międzynarodowymi organizacjami pozarządowymi, które już wykazały się zdolnościami operacyjnymi w Libii. Program kładzie także nacisk na promowanie współpracy regionalnej z państwami sąsiadującymi. Unia uważa, że pomoc finansowa dla GIZ pomogłaby w ograniczeniu ryzyka związanego z potencjalnym nielegalnym rozprzestrzenianiem broni konwencjonalnej i amunicji w Libii i z jej terytorium, jak i w całym regionie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Unia kontynuuje propagowanie pokoju i bezpieczeństwa w Libii i całym regionie poprzez wspieranie działań zmierzających do zapewnienia należytego bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w libijskich arsenałach przez libijskie instytucje państwowe w celu ograniczania ryzyka, jakie stwarzają dla pokoju i bezpieczeństwa nielegalne rozprzestrzenianie i nadmierne gromadzenie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni, w tym poprzez promowanie w tym kontekście skutecznego multilateralizmu na szczeblu regionalnym.
   2.   Działania, które będzie wspierać Unia, mają następujące konkretne cele:

               —

               pomoc libijskim instytucjom państwowym w opracowaniu krajowej strategii i standardowych procedur operacyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

               —

               wspieranie libijskich instytucji państwowych w ustanowieniu ram szkoleniowych w dziedzinie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

               —

               wspieranie rewitalizacji składów amunicji i zarządzanie ich bezpieczeństwem zgodnie ze standardami krajowymi;

               —

               zapewnianie tymczasowych magazynów na zapasy broni konwencjonalnej i amunicji;

               —

               wspieranie przenoszenia magazynów amunicji z miejsc zaludnionych;

               —

               przeprowadzenie studium wykonalności możliwych sposobów zmniejszenia dostępnych zapasów amunicji poprzez recykling;

               —

               promowanie współpracy regionalnej z państwami sąsiadującymi w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

               —

               ustanowienie odpornego systemu zarządzania ryzykiem, aby zapewnić realizację programu w szybko zmieniających się warunkach.

         3.   Aby osiągnąć cel, o którym mowa w ust. 1, Unia dąży do wspierania libijskich instytucji państwowych w rewitalizacji niezabezpieczonych magazynów amunicji, które zostały zniszczone podczas konfliktu, oraz w zapewnianiu należytego bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania arsenałami. Projekt realizowany jest zgodnie z zasadą odpowiedzialności krajowej w celu zapewnienia długoterminowej stabilności. W związku z tym wszystkie działania koordynowane są z właściwymi libijskimi instytucjami państwowymi i innymi stosownymi podmiotami. Ponadto projekt prowadzony jest zgodnie z podejściem polegającym na niewyrządzaniu szkody w kontekście uwrażliwienia na konflikty.
   Szczegółowy opis projektu znajduje się w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („WP”).
   2.   Techniczną realizację projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 3, prowadzi Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit (GIZ) GmbH („GIZ”).
   3.   GIZ wykonuje swoje zadania pod kierownictwem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych uzgodnień z GIZ.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektu, o którym mowa w art. 1, wynosi 5 000 000 EUR. Ogólny szacunkowy budżet całego projektu wynosi 6 600 000 EUR; kwota ta zostaje zapewniona w drodze współfinansowania prowadzonego wspólnie z federalnym Ministerstwem Spraw Zagranicznych Niemiec.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.
   3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera konieczną umowę z GIZ. Umowa ta będzie zawierać zobowiązanie GIZ do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja podejmuje starania w celu zwarcia umowy, o której mowa w ust. 3, jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy.
   Artykuł 4
   1.   WP składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań GIZ. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do przeprowadzenia oceny.
   2.   Komisja składa sprawozdania z aspektów finansowych projektu, o którym mowa w art. 1.
   Artykuł 5
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja podlega przeglądowi i zmianom w świetle sytuacji politycznej w Libii nie później niż 24 miesiące po dniu zawarcia umowy, o której mowa w art. 3 ust. 3.
   2.   Niniejsza decyzja wygasa 60 miesięcy po dniu zawarcia umowy, o której mowa w art. 3 ust. 3, chyba że postanowiono inaczej w wyniku przeglądu dokonanego na mocy ust. 2. Niezależnie od tego, niniejsza decyzja wygasa sześć miesięcy po dacie wejścia w życie, jeśli umowa nie zostanie zawarta w tym okresie.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 czerwca 2013 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK

         Program kontroli broni konwencjonalnej w Libii

      1.   KONTEKST I UZASADNIENIE

      1.1   Kontekst

      W trakcie rewolucji w Libii w 2011 r. reżim Kaddafiego utracił kontrolę nad dużą częścią swojego arsenału broni konwencjonalnej. W związku z tym bojownicy opozycji, cywile i żołnierze, uzyskali dostęp do magazynów broni. Od zakończenia walki nie uzyskano pełnej, centralnej kontroli nad arsenałem broni, a coraz powszechniejszy handel bronią wywiera wpływ na konflikty w państwach sąsiadujących. Ponadto broń konwencjonalna znalazła się w domach cywilów, co doprowadziło w społeczeństwie libijskim do tego, że duży odsetek ludności cywilnej wszedł w posiadanie broni konwencjonalnej. Co więcej, wybuchowe pozostałości wojenne (ERW) zalegają na obszarach wokół magazynów broni i amunicji, ziem rolnych i miejsc publicznych.
      Wedle danych libijskich instytucji rządowych istnieje pilna potrzeba wzmocnionej i bardziej zcentralizowanej kontroli broni konwencjonalnej i amunicji w całej Libii. Aby skutecznie sprawować tę kontrolę, libijskie instytucje rządowe określiły potrzeby związane z przekazywaniem wiedzy, ze sprzętem i z potencjałem technicznym. Ponadto organizacje społeczeństwa obywatelskiego w Libii działające na tym obszarze nie mają środków finansowych i muszą ulepszyć swój potencjał techniczny. W odpowiedzi na te wyzwania Deutsche Gesellschaft für internationale Zusammenarbeit (GIZ) GmbH („GIZ”) i kierownictwo Libijskiego Centrum Działań na rzecz Rozminowywania („LMAC”), pod auspicjami Ministerstwa Obrony Libii, osiągnęły porozumienie co do programu wsparcia w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej, w tym w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.
      Na podstawie projektu przedłożonego przez GIZ, w październiku 2012 r. federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych Niemiec („federalne MSZ”) zleciło GIZ realizację Programu kontroli broni konwencjonalnej w Libii („programu”). Czas trwania projektu wynosi 5 lat (60 miesięcy), podzielonych na 4 fazy. Ogólny szacunkowy budżet całego projektu wynosi 6 600 000 EUR; kwota ta zostanie zapewniona w drodze współfinansowania prowadzonego wspólnie przez federalne MSZ i Unię. Wkład federalnego MSZ wynosi 1 600 000 EUR, a wkład Unii – maksymalnie 5 000 000 EUR. Odpowiedzialna za realizację nadal będzie GIZ.
      Działania realizacyjne rozpoczęły się dnia 1 listopada 2012 r., a zakończą się dnia 31 października 2017 r. Federalne MSZ pokryje koszty modułu służącemu rozwojowi potencjału, jak również wszelkie koszty modułu bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, określone jako nie kwalifikujące się przez Unię.
      Libijscy partnerzy otrzymają wsparcie w formie transferu wiedzy przez zatrudnionych na długi i krótki okres ekspertów organizujących i prowadzących wyspecjalizowane szkolenia, dostarczenia materiału i sprzętu oraz pewnych wkładów finansowych – w tym grantów – na wdrożenie środków za pośrednictwem instytucji rządowych i wyspecjalizowanych agencji.
      Ustalenia w zakresie współpracy między GIZ a federalnym MSZ zostały wyszczególnione w umowie ramowej podpisanej przez GIZ i federalne MSZ w 2005 r.
      Ustalenia dotyczące współpracy między GIZ a Komisją zostaną wyszczególnione w umowie podpisanej przez GIZ i Komisją.
      1.2   Uzasadnienie wsparcia, widoczności i trwałości WPZiB

      Niekontrolowane rozprzestrzenianie broni konwencjonalnej i amunicji w Libii w następstwie wydarzeń, które rozpoczęły się w lutym 2011 r., jak również w okresie późniejszym, przyczynia się do poczucia braku bezpieczeństwa w Libii, państwach sąsiadujących i całym regionie, pogłębiając konflikt i utrudniając pokonfliktowe budowanie pokoju, a co za tym idzie – stwarzając poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa. W strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi wskazano ponadto, że Afryka pozostaje kontynentem najbardziej narażonym na negatywny wpływ konfliktów wewnętrznych, które są zaostrzane przez destabilizujący napływ broni strzeleckiej i lekkiej („BSiL”). Unijne wsparcie programu ma wyjść naprzeciw tym zagrożeniom. Zapewnia również spójność unijnej polityki bezpieczeństwa i rozwoju. W ramach kontynuacji wsparcia Unii udzielanego ludności libijskiej podczas konfliktu i po jego zakończeniu, w szczególności wsparcia w ramach krótkoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności przeznaczonego na działania Duńskiej Rady Uchodźców (Danish Refugee Council), Duńskiej Pomocy Kościoła (DanishChurchAid) oraz Grupy Doradczej ds. Min (Mines Advisory Group) na rzecz usuwania niewybuchów, i zwiększenia wśród ludności cywilnej świadomości ryzyka związanego z BSiL i ERW, Unia zdecydowana jest prowadzić dalszą współpracę z Libią w wielu dziedzinach, w tym w kwestiach związanych z bezpieczeństwem.
      Aby w pełni wykorzystać wszystkie środki dostępne Unii, wewnątrz Unii oraz w ramach unijnych stosunków dwustronnych, Unia będzie wspierać program przez wspólne współfinansowanie, aby skutecznie zapewnić wsparcie przez rozpowszechnianie systemów i potencjału w zakresie techniki i zarządzania oraz aby zachęcić do korzystania ze wspólnego monitorowania, wspólnej oceny oraz wspólnych procedur księgowania.
      Długoletnie doświadczenie GIZ – jako jednej z wiodących organizacji w dziedzinie usług międzynarodowej współpracy na rzecz zrównoważonego rozwoju – zapewnia widoczność działań, zarówno jej własnych, jak i jej partnerów. W tym celu GIZ posiada swój własny departament komunikacji wraz z pozostającymi do jego dyspozycji wyspecjalizowanymi narzędziami komunikacji zewnętrznej. A zatem widoczność działań Unii zostanie zapewniona przez odpowiednio wyeksponowane logo i działania promocyjne, podkreślanie roli odgrywanej przez Unię, zapewnianie przejrzystości unijnych działań i podnoszenie świadomości konkretnych i ogólnych grup docelowych co do powodów programu, jak również jego wspierania przez Unię oraz rezultatów tego wsparcia. Działania promocyjne mogą przybrać formę publikacji i sprawozdań, imprez, zdjęć, dokumentacji wideo itd. Na materiałach wyprodukowanych w wyniku tego projektu w widocznym miejscu zostanie umieszczona flaga Unii zgodnie z unijnymi wytycznymi dotyczącymi prawidłowego wykorzystywania i reprodukcji flagi.
      Projekt ma osiągnąć trwałość przewidywanych środków przez jego szczególną strukturę i wielopoziomowe podejście. Jest on zaprojektowany jako projekt średnioterminowy, trwający pięć lat, a zatem zapełniający lukę między krótkoterminowymi operacjami w sytuacjach nadzwyczajnych a długoterminowymi projektami na rzecz pobudzania trwałego rozwoju. Od samego początku libijscy partnerzy będą zaangażowani w planowanie projektu, zapewniające w jak największym stopniu odpowiedzialność na szczeblu krajowym; z kolei na końcu, w trakcie sześciomiesięcznej fazy przekazywania obowiązków, zostaną oni przygotowani do przejęcia pełnej odpowiedzialności po pięciu latach. Ponadto GIZ będzie działać na różnych szczeblach, współpracując z instytucjami państwowymi, organizacjami pozarządowymi i społeczeństwem obywatelskim, jak również z darczyńcami międzynarodowymi. Aby zapewnić kontynuację działań w tak niestabilnym państwie jak Libia, projekt został wyposażony w komponent zarządzania ryzykiem. Trwałość środków po czasie trwania projektu jest konkretnie umacniana przez integrację elementów rozwoju potencjału ludzkiego, rozwoju instytucjonalnego i kontaktów regionalnych z celami projektu. Oznacza to, że potencjał zostanie zwiększony w celu zapewnienia, aby libijskie instytucje państwowe mogły w przyszłości zgodnie z wymogami podejmować konieczne inicjatywy pokrewne.
      2.   CELE

      2.1   Cel ogólny

      Ogólnym celem programu jest wspieranie państwowych instytucji libijskich w sprawowaniu skutecznej kontroli krajowej nad ich bronią konwencjonalną i amunicją, ograniczenie ryzyka nielegalnego rozprzestrzeniania broni konwencjonalnej i amunicji oraz zarządzanie skutkami konfliktu zbrojnego w Libii związanymi z bezpieczeństwem. Projekt ma w szczególności wzmocnić libijskie instytucje państwowe i organizacje pozarządowe w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i amunicji. Projekt będzie także zmierzał do umocnienia współpracy regionalnej.
      2.2   Cele szczegółowe

                  (i)

                  wesprzeć libijskie instytucje państwowe mające za zadanie nadzór i koordynację w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i rozminowywania (LMAC) w wypełnianiu obowiązków;

                  (ii)

                  wzmocnić libijskie organizacje pozarządowe, aktywne w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i rozminowywania, w zakresie ich zadań związanych z popieraniem, zwiększaniem świadomości, jak również w zakresie zadań technicznych;

                  (iii)

                  wesprzeć libijskie instytucje państwowe mające za zadanie nadzór i koordynację w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w opracowaniu, koordynacji i realizacji środków dotyczących bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

                  (iv)

                  bezpośrednio wspierać realizację działań związanych z zarządzaniem zapasami, w tym przenoszenie magazynów z miejsc zaludnionych, odbudowę magazynów amunicji w celu dostosowania ich do standardów krajowych oraz zapewnienie i zainstalowanie tymczasowych magazynów amunicji;

                  (v)

                  pobudzać współpracę regionalną, dzielenie się wiedzą i partnerską wymianę doświadczeń w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami oraz rozprzestrzeniania i nielegalnego gromadzenia broni konwencjonalnej.

            3.   MODUŁY PROJEKTU I OCZEKIWANE REZULTATY

      Niniejszy projekt składa się z dwóch szczególnych modułów:

                  3.1.

                  Rozwój potencjału (finansowany przez federalne MSZ); oraz

                  3.2.

                  Bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami ( (finansowane przez Unię)

            3.1   Rozwój potencjału (finansowany przez federalne MSZ)

      Moduł ten ma wzmocnić potencjał libijskich instytucji państwowych mających za zadanie nadzór i koordynację w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i rozminowywania, jak również potencjał libijskich organizacji pozarządowych zaangażowanych w kontrolę broni i rozminowywanie. Obejmuje to propagowanie rozwoju organizacyjnego, poprawę zarządzania finansowego i zarządzania jakościowego, jak również rozwój umiejętności technicznych.
      Zgodnie z celami ogólnymi programu, moduł ten wdraża zasadę odpowiedzialności na szczeblu krajowym i ma na celu wzmocnić libijskie instytucje i potencjał w celu zapewnienia długoterminowej stabilności. Działania na rzecz rozwoju zdolności będą dwojakiego rodzaju. Główna uwaga poświęcona zostanie krajowemu organowi zajmującemu się rozminowywaniem w Libii, LMAC, wchodzącemu w skład Ministerstwa Obrony. Działania zostaną również skierowane do libijskich organizacji społeczeństwa obywatelskiego zaangażowanych w rozminowywanie i podnoszenie świadomości.
      Rezultat 1: Zostaną określone i sklasyfikowane potrzeby w zakresie szkoleń i sprzętu LMAC, któremu Ministerstwo Spraw Zagranicznych Libii powierzyło za zadanie nadzór i koordynację w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i rozminowywania. LMAC opracuje m.in. strategie wzmacniania potencjału instytucjonalnego w dziedzinie rozwoju organizacyjnego oraz zarządzania finansowego i jakościowego.

                  Działanie 1

                  :

                  Określenie i przeanalizowanie oceny potrzeb w zakresie potencjału instytucjonalnego;

                  Działanie 2

                  :

                  Opracowanie planu biznesowego i systemu zarządzania jakością;

                  Działanie 3

                  :

                  Ustanowienie ram programu edukacyjnego i szkoleniowego dla osób zatrudnionych w magazynach broni i amunicji;

                  Działanie 4

                  :

                  Wspieranie zainstalowania biur koordynacyjnych instytucji partnerskiej, (LMAC).

            Wyniki:

                  —

                  Przeprowadzenie i udokumentowanie przed końcem 18. miesiąca projektu analizy potrzeb w zakresie rozwoju potencjału instytucjonalnego LMAC;

                  —

                  Opracowanie przez tę instytucję (LMAC) planu biznesowego i procesu zarządzania jakością przed końcem 30. miesiąca projektu;

                  —

                  Odpowiednie wyposażenie tej instytucji (LMAC) przed końcem 30. miesiąca projektu;

                  —

                  Opracowanie ram szkoleniowych we współpracy z instytucją partnerską (LMAC).

            Kolejny wynik lub wyniki tych działań zostaną określone we współpracy z LMAC przed końcem 6. miesiąca projektu. Biorąc pod uwagę niedawne mianowanie instytucji partnerskiej przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Libii, odnośne wskaźniki zostaną określone w najszybszym możliwym terminie.
      Rezultat 2: Zostaną określone i sklasyfikowane potrzeby w zakresie szkoleń i sprzętu libijskich organizacji pozarządowych odpowiedzialnych za nadzór i koordynację w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i rozminowywania. Zostanie wzmocniony potencjał tych organizacji pozarządowych, w szczególności w zakresie zarządzania, zarządzania finansowego i umiejętności technicznych.

                  Działanie 1

                  :

                  Szkolenie w zakresie zarządzania i finansowego zarządzania;

                  Działanie 2

                  :

                  Techniczne środki szkoleniowe w dziedzinie rozminowywania.

            Wyniki:

                  —

                  Zrealizowanie trzech szkoleń rocznie w zakresie zarządzania przeznaczonych dla organizacji pozarządowych w latach 2013, 2014 i 2015.

            3.2   Bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami (finansowane przez Unię)

                  Działanie 1

                  :

                  Opracowanie krajowej strategii i standardowych procedur operacyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

                  Działanie 2

                  :

                  Ustanowienie ram szkoleniowych dotyczących kwestii bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

                  Działanie 3

                  :

                  Rewitalizacja składów amunicji oraz zarządzanie ich bezpieczeństwem;

                  Działanie 4

                  :

                  Zapewnienie tymczasowych magazynów;

                  Działanie 5

                  :

                  Przenoszenie składów amunicji;

                  Działanie 6

                  :

                  Możliwości recyklingu zapasów amunicji;

                  Działanie 7

                  :

                  Współpraca regionalna dotycząca kwestii bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

                  Działanie 8

                  :

                  Ustanowienie odpornego systemu zarządzania ryzykiem.

            3.2.1   Opracowanie krajowej strategii i standardowych procedur operacyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami

      Cele:
      Działanie to wzmocni koordynację między instytucjami libijskimi zaangażowanymi w zarządzanie zapasami i poprawi jakość wdrażania procedur zarządzania zapasami, zwiększając w ten sposób bezpieczeństwo i ochronę zapasów broni konwencjonalnej i amunicji. Libijskie instytucje państwowe mające za zadanie nadzór i koordynację w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami (będą mogły opracować, koordynować i realizować środki dotyczące bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.
      Opis:

                  —

                  Analiza i przegląd istniejących krajowych strategii i standardowych procedur operacyjnych w dziedzinach związanych z bezpieczeństwem fizycznym i zarządzaniem zapasami oraz przygotowanie wdrożonych doświadczeń i wniosków w celu opracowania nowej krajowej strategii i zmienionych standardowych procedur operacyjnych;

                  —

                  Rozpowszechnienie i omówienie doświadczeń i wniosków oraz ogólnego zarysu krajowej strategii w ramach otwartych konsultacji z udziałem wszystkich odpowiednich zainteresowanych podmiotów, w tym np. Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Ministerstwa Obrony, Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Libijskich Sił Zbrojnych, Straży Narodowej i krajowych organizacji pozarządowych;

                  —

                  Udzielenie wsparcia organizacyjnego i doradztwa technicznego władzom libijskim odpowiedzialnym za opracowanie krajowej strategii i standardowych procedur operacyjnych;

                  —

                  Wsparcie właściwej instytucji krajowej w kierowaniu procesem przeglądu strategii i wypracowania konsensusu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami w celu sfinalizowania prac nad krajową strategią i standardowymi procedurami operacyjnymi w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.

            Wyniki:

                  —

                  Opracowanie krajowej strategii w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

                  —

                  Opracowanie standardowych procedur operacyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.

            3.2.2   Ustanowienie ram szkoleniowych dotyczących kwestii bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami

      Cele:
      Wynikiem tego działania będzie lepsze wyszkolenie personelu zatrudnionego w magazynach broni i amunicji, a co za tym idzie – większe bezpieczeństwo tych miejsc.
      Opis:

                  —

                  Przegląd ocen istniejących potrzeb szkoleniowych w dziedzinach związanych z bezpieczeństwem fizycznym i zarządzaniem zapasami oraz przygotowanie doświadczeń i wniosków w celu opracowania nowych ram szkoleniowych;

                  —

                  Przeprowadzenie ankiety wśród istniejących i planowanych jednostek partnerskich i instytucji szkoleniowych pod kątem kursów szkoleniowych w dziedzinie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

                  —

                  Ułatwienie procesu konsultacji z zainteresowanymi stronami w celu opracowania ogólnego zarysu i głównych celów przyszłych krajowych ram szkoleniowych w dziedzinie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

                  —

                  Ułatwienie procesu opracowania ram szkoleniowych przez zespół ekspertów, w tym ekspertów libijskich i międzynarodowych. Ramy szkoleniowe powinny obejmować ustalenie grupy docelowej, strategię dotarcia do grupy docelowej i strategię jej wyboru, opracowanie programu szkolenia, ustalenie metod szkoleniowych, określenie ram czasowych, koncepcję dotyczącą personelu, skalkulowanie kosztów, a także opracowanie systemu dokumentowania i oceniania.

            Wyniki:

                  —

                  Przeprowadzenie warsztatów służących konsultacjom z zainteresowanymi stronami oraz procesu opracowania ram szkoleniowych;

                  —

                  Opracowanie ram szkoleniowych.

            3.2.3   Rewitalizacja składów amunicji oraz zarządzanie ich bezpieczeństwem

      Cele:
      Znaczne ograniczenie ryzyka kradzieży i szabrownictwa na terenie składów broni konwencjonalnej i amunicji oraz nieuprawnionego wstępu na ten teren.
      Opis:

                  —

                  Przegląd istniejących badań dotyczących składów amunicji i przegląd sprawozdań wspólnotowych dotyczących składów broni i amunicji na obszarach zamieszkanych, a także opracowanie szczegółowego sprawozdania z wyników przeglądu;

                  —

                  Ułatwienie procesu ustalania priorytetów przez odpowiednie instytucje libijskie w zakresie wyboru składów amunicji, które będą objęte rewitalizacją w ramach projektu pilotażowego;

                  —

                  Zlecenie studium wykonalności technicznej oraz utworzenie zespołów do nadzoru budowlanego, z myślą o opracowaniu opłacalnych możliwości rewitalizacji;

                  —

                  Ułatwienie osiągnięcia konsensusu co do wyboru składów amunicji, które zostaną poddane rewitalizacji. W procesie decyzyjnym uwzględniane będą następujące kryteria: krajowe priorytety selekcyjne, zagrożenie bezpieczeństwa miejscowej ludności, zapewnienie dostępu przez odnośne podmioty z dziedziny bezpieczeństwa (rady wojskowe, itd.), ograniczenia operacyjne i finansowe oraz preferencje wspólnotowe;

                  —

                  Ułatwienie outsourcingu badań technicznych i ułatwienie opracowania zakresu zadań, a także pomoc w postępowaniu o udzielenie zamówienia na poszczególne projekty rewitalizacji;

                  —

                  Ułatwienie wspólnego monitorowania i wspólnej oceny jakości;

                  —

                  Ułatwienie opracowania koncepcji bezpieczeństwa i ochrony na potrzeby pilotażowego projektu rewitalizacji składów amunicji;

                  —

                  Dostarczenie sprzętu służącego do ochrony na potrzeby pilotażowego projektu rewitalizacji składów amunicji;

                  —

                  Zapewnienie szkolenia potencjalnemu personelowi magazynów.

            Wyniki:

                  —

                  Rewitalizacja konkretnej liczby tymczasowych składów amunicji (liczba ta zostanie określona pod koniec fazy 1).

            3.2.4   Zapewnienie tymczasowych magazynów

      Cele:
      Wynikiem tego działania będzie lepsza kontrola na wybranymi libijskimi arsenałami broni konwencjonalnej, zmniejszenie ryzyka kradzieży oraz lepsza ochrona ludności cywilnej przed niekontrolowanymi wybuchami.
      Opis:

                  —

                  Zlecenie badania potencjalnych lokalizacji tymczasowych magazynów amunicji oraz studium wykonalności opłacalnych możliwości wdrożenia tymczasowych magazynów. Wyniki badania zostaną szczegółowo przedstawione w sprawozdaniu dotyczącym lokalizacji i specyfikacji technicznej tymczasowych magazynów;

                  —

                  Ułatwienie wypracowania konsensusu co do miejsca utworzenia tymczasowych magazynów. W procesie decyzyjnym uwzględniane będą następujące kryteria: krajowe priorytety, zagrożenie bezpieczeństwa miejscowej ludności, zapewnienie dostępu przez odnośne podmioty z dziedziny bezpieczeństwa (rady wojskowe, itd.), ograniczenia operacyjne i finansowe oraz preferencje wspólnotowe;

                  —

                  Ułatwienie outsourcingu badań technicznych i ułatwienie opracowania zakresu zadań, a także pomoc w postępowaniu o udzielenie zamówienia na poszczególne projekty rewitalizacjii;

                  —

                  Ułatwienie wspólnego monitorowania i wspólnej oceny jakości;

                  —

                  Ułatwienie opracowania koncepcji bezpieczeństwa i ochrony na potrzeby każdego tymczasowego składu amunicji;

                  —

                  Dostarczenie sprzętu ochronnego na potrzeby wybranych tymczasowych magazynów;

                  —

                  Zapewnienie szkolenia potencjalnemu personelowi magazynów.

            Wyniki:

                  —

                  Stworzenie konkretnej liczby tymczasowych składów amunicji (liczba ta zostanie określona pod koniec fazy 1).

            3.2.5.   Przenoszenie składów amunicji

      Cele:
      Realizacja tego działania przełoży się na zwiększone bezpieczeństwo magazynów i poprawę bezpieczeństwa na obszarach gęsto zaludnionych.
      Opis:

                  —

                  Zlecenie badania miejsc w Libii, z których konieczne jest przeniesienie składu;

                  —

                  Zlecenie studium wykonalności (i odnośnego sprawozdania) opłacalnych możliwości transportu/przeniesienia oraz możliwych lokalizacji do celów przeniesienia składów amunicji;

                  —

                  Ułatwienie wypracowania konsensusu co do wyboru składów amunicji, które mają zostać przeniesione. W procesie decyzyjnym uwzględniane będą następujące kryteria: krajowe priorytety, zagrożenie bezpieczeństwa miejscowej ludności, zapewnienie dostępu przez odnośne podmioty z dziedziny bezpieczeństwa (rady wojskowe, itd.), ograniczenia operacyjne i finansowe oraz preferencje wspólnoty;

                  —

                  Ułatwienie outsourcingu badań technicznych i ułatwienie opracowania zakresu zadań, a także pomoc w postępowaniu o udzielenie zamówienia na poszczególne projekty dotyczące przeniesienia/transportu;

                  —

                  Ułatwienie wspólnego monitorowania i wspólnej oceny jakości.

            Wyniki:

                  —

                  Przeniesienie konkretnej liczby składów amunicji (liczba ta zostanie określona pod koniec fazy 1).

            3.2.6   Możliwości recyklingu zapasów amunicji

      Cele:
      Zakończenie studium wykonalności możliwości zmniejszenia dostępnych zapasów amunicji poprzez recycling oraz stworzenie w ten sposób zachęty do zniszczenia zapasów broni konwencjonalnej.
      Opis:

                  —

                  Opracowanie zakresu zadań wraz z odnośnymi libijskimi organami;

                  —

                  Ułatwienie międzynarodowego postępowania o udzielenie zamówienia oraz procesu wyboru;

                  —

                  Zlecenie studium wykonalności;

                  —

                  Ułatwienie wspólnej kontroli jakości studium wykonalności;

                  —

                  Rozpowszechnienie wyników studium wykonalności wśród zainteresowanych podmiotów libijskich;

                  —

                  Ułatwienie przetłumaczenia i druku studium.

            Wyniki:

                  —

                  Sporządzenie studium wykonalności możliwych sposobów zmniejszenia dostępnych zapasów amunicji poprzez recykling;

                  —

                  Warsztaty służące rozpowszechnieniu wyników studium.

            3.2.7   Współpraca regionalna dotycząca kwestii bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami

      Cele:
      Działanie to wzmocni współpracę i koordynację regionalną, dzięki czemu wzrosną wiedza fachowa i potencjał odnośnych instytucji państwowych i organizacji pozarządowych zaangażowanych w kontrolę broni konwencjonalnej i zarządzanie zapasami w regionie.
      Opis:

                  —

                  Udzielenie wsparcia w zorganizowaniu maksymalnie dwóch dwudniowych konferencji regionalnych, które posłużą jako forum dialogu regionalnego, informacji, wymiany wiedzy, partnerskiego uczenia się, w oparciu o podejście trójtorowe: (i) osoby zajmujące eksponowane stanowiska w instytucjach państwowych; (ii) osoby odpowiedzialne za realizację techniczną w dziedzinie zarządzania zapasami; oraz (iii) organizacje pozarządowe; przy organizowaniu szeregu prezentacji i warsztatów;

                  —

                  Ułatwienie procesu decyzyjnego w odniesieniu do zagadnień będących tematem prezentacji i warsztatów;

                  —

                  Ułatwienie wskazania potencjalnych uczestników oraz prelegentów z pomocą Unii, partnerów z Libii i państw sąsiadujących;

                  —

                  Ułatwienie opracowania zakresu zadań i ułatwienie postępowania o udzielenie zamówienia przedsiębiorstwu, które zajmie się zarządzaniem konferencją, komunikowaniem się ze społeczeństwem oraz dokumentacją.

            Wyniki:

                  —

                  Maksymalnie dwie dwudniowe konferencje w ramach czasowych wynoszących 2,5 roku, z udziałem maksymalnie 45 uczestników.

            3.2.8   Ustanowienie odpornego systemu zarządzania ryzykiem

      Cele:
      Wsparcie pomyślnego i uwzględniającego sytuację konfliktu wdrażania działań w ramach projektu, w warunkach charakteryzujących się licznymi wyzwaniami związanymi z ryzykiem – w tym przy niestabilnym bezpieczeństwie publicznym, istnieniu wielu uzbrojonych ugrupowań i nieprzewidywalnej sytuacji pod względem zagrożeń dla bezpieczeństwa.
      Opis:

                  —

                  Opracowanie projektu wytycznych dotyczących programowania uwzględniającego sytuację konfliktu, zgodnego z podejściem polegającym na niewyrządzaniu szkody, odnoszącym się do realizowania działań w ramach projektu w taki sposób, by ograniczyć do minimum wystąpienie niezamierzonych skutków negatywnych;

                  —

                  Przeprowadzenie analizy ryzyka i zagrożenia oraz opracowanie koncepcji bezpieczeństwa obejmującej standardowe procedury działania na potrzeby programu z myślą o zapewnieniu maksymalnego bezpieczeństwa personelu i zasobów projektu;

                  —

                  Stałe monitorowanie ryzyka i zagrożenia na miejscu oraz usługi doradcze dotyczące ryzyka świadczone na miejscu na potrzeby personelu projektu i działań projektu;

                  —

                  Sprzęt do ochrony personelu projektu i zasobów projektu;

                  —

                  Opracowanie elastycznego narzędzia zarządzania projektem, dzięki któremu projekt będzie realizowany w przypadku pogorszenia się warunków bezpieczeństwa, w szczególności opracowanie potencjału zapewniającego zdalne zarządzanie.

            Wyniki:

                  —

                  Zapewnienie koncepcji bezpieczeństwa projektu na miejscu;

                  —

                  Opracowanie wytycznych dotyczących programowania uwzględniającego sytuację konfliktu;

                  —

                  Zapewnienie obecności na miejscu doradcy w dziedzinie zarządzania ryzykiem.

            4.   REALIZACJA

      4.1   Warunki ogólne

      Na podstawie projektu przedłożonego przez GIZ federalnemu MSZ, w październiku 2012 r. federalne MSZ zleciło GIZ realizację modułu dotyczącego rozwoju potencjału Programu kontroli broni konwencjonalnej w Libii. Działania realizacyjne rozpoczęły się dnia 1 listopada 2012 r., a zakończą się dnia 31 października 2017 r. Wkład Unii przyczyni się do przedłużenia tego projektu dzięki wsparciu dodatkowego modułu w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami. Moduł w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami będzie realizowany wraz z modułem dotyczącym rozwoju potencjału; działania rozpoczną się w 2013 r. i będą trwać do października 2017 r.
      GIZ będzie realizować oba moduły dotyczące rozwoju potencjału i bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, zatrudniając na długi i krótki okres ekspertów, jak również współpracując z partnerami międzynarodowymi i krajowymi, częściowo stosując ustalenia wiążące się podwykonawstwem.
      Najważniejszym partnerem GIZ w realizacji modułu dotyczącego rozwoju potencjału jest LMAC. W nocie werbalnej z 17 grudnia 2012 r., adresowanej do ambasady Republiki Federalnej Niemiec w Trypolisie, Ministerstwo Spraw Zagranicznych Libii potwierdziło, że to właśnie LMAC jest libijską instytucją krajową odpowiedzialną za nadzór i koordynację w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i rozminowywania oraz wyraziło zadowolenie z tego, że program ma być realizowany przez GIZ.
      GIZ została wybrana na agencję wykonawczą do tego projektu z powodu jej konkretnej wiedzy fachowej i doświadczenia na całym świecie, jak również jej prezentacji na forum Grupy Roboczej ds. Powszechnego Rozbrojenia i Kontroli Zbrojeń (CODUN) dotyczącej misji oceniającej w Libii prowadzonej przez GIZ oraz jej zaleceń i sugerowanej strategii działania, w szczególności zapewnienia uczestnictwa i odpowiedzialności wszystkich odnośnych podmiotów oraz położenia nacisku na trwały wpływ.
      4.2   Partnerzy

      Działania programowe w Libii dotyczące obu modułów będą realizowane we współpracy z partnerami międzynarodowymi. GIZ będzie współpracować lub już współpracuje z kilkoma partnerami: misja ONZ w Libii (UNSMIL) wspiera libijskie agencje, m.in. udzielając konsultacji strategicznych i technicznych w dziedzinie bezpieczeństwa i kontroli zbrojeń. Misja UNSMIL otrzymała mandat na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2040 z dnia 12 marca 2012 r. w zakresie rozminowywania oraz zarządzania amunicją i bronią. GIZ współpracuje z innymi darczyńcami w dziedzinie kontroli uzbrojenia i rozminowywania w Libii, w szczególności ze Stanami Zjednoczonymi i Zjednoczonym Królestwem.
      Choć GIZ nadal będzie odpowiadać za ogólne zarządzanie programem, stworzone zostaną również ramy dla partnerstwa z międzynarodowymi organizacjami pozarządowymi wyspecjalizowanymi w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami oraz w rozminowywaniu, aby zgromadzić więcej wyspecjalizowanej wiedzy fachowej dotyczącej dwóch odnośnych modułów oraz zrealizować działania oczyszczające teren. W związku z modułowym charakterem programu w program zaangażowanych zostanie kilka organizacji pozarządowych, które zostaną wybrane z uwzględnieniem ich obecności w regionie, ich silnych i słabych stron oraz poprzednich doświadczeń i zdolności operacyjnych w Libii.
      4.3   Zarządzanie działaniami

      Projekt programu: charakter platformy modułowej
      Program został zaprojektowany tak, by można było dodawać lub usuwać konkretne moduły w trakcie jego trwania, aby możliwe było dostosowywanie się do zmieniających się warunków w sposób elastyczny i uwzględniający otoczenie konfliktu. Struktura ta umożliwia różnym darczyńcom finansowanie części programu; wkład każdego darczyńcy zostanie odpowiednio uwidoczniony. Do programu wprowadzono również strukturę stwarzającą potencjał do wiarygodnego zarządzania ryzykiem i odpowiedniego zarządzania projektem. A zatem GIZ zapewnia platformę projektu gwarantującą zarządzanie programem i realizującą oba moduły projektu:.
      Strategia programu: cztery fazy przez pięć lat
      Program został zaprojektowany, by zapełnić lukę między dobiegającymi końca w Libii operacjami w sytuacjach nadzwyczajnych a krajowymi strategiami i programami rozwoju, które zgodnie z oczekiwaniami rząd libijski ma rozpocząć i realizować w najbliższych latach.
      A zatem opiera się on na pięcioletniej strategii średnioterminowej, która jest dłuższa od typowych cyklów planowania w sytuacjach nadzwyczajnych. Zwłaszcza moduł dotyczący rozwoju potencjału będzie wymagał czasu i wiarygodnego partnerstwa między programem a partnerami krajowymi, aby otrzymać namacalne rezultaty i zapewnić, aby pod koniec fazy 4 zakres odpowiedzialności na szczeblu krajowym był dopasowany do krajowego potencjału.
      Podejście czterofazowe gwarantuje, że moduły programu mogą być dostosowywane w trakcie jego trwania, co może być spowodowane różnymi potrzebami ze strony partnerów lub zmienionymi realiami finansowymi. Umożliwi to również zawarcie w programie dodatkowych modułów w fazie 3, o ile warunki w tym czasie będą bardziej sprzyjające dla tych dziedzin zaangażowania niż obecnie.
      Ustalenia dotyczące darczyńców:
      Program jest projektem przewidującym wielu darczyńców, współfinansowanym przez Unię i federalne MSZ.
      Federalne MSZ, stosując określone procedury własne, będzie regularnie monitorować cały projekt realizowany przez GIZ, w tym zarówno komponent rozwoju potencjału, jak i komponent bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.
      Czas trwania programu i fazy:


title: Decyzja Rady 2013/134/WPZiB z dnia 18 marca 2013 r. zmieniająca decyzję 2011/173/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Bośni i Hercegowinie

text:
               19.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 75/33

         DECYZJA RADY 2013/134/WPZiB
   z dnia 18 marca 2013 r.
   zmieniająca decyzję 2011/173/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Bośni i Hercegowinie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 marca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/173/WPZiB (1).

               (2)

               Jak wynika z przeglądu decyzji 2011/173/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 22 marca 2014 r.

               (3)

               Należy odpowiednio zmienić decyzję 2011/173/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 6 akapit drugi decyzji 2011/173/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 22 marca 2014 r.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2013 r.

            W imieniu Rady

         S. COVENEY

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 76 z 22.3.2011, s. 68.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/597 z dnia 18 kwietnia 2016 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Procesu Pokojowego na Bliskim Wschodzie

text:
               19.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 103/29

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/597
   z dnia 18 kwietnia 2016 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Procesu Pokojowego na Bliskim Wschodzie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 i art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 kwietnia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/599 (1) w sprawie mianowania Fernanda GENTILINIEGO Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) ds. Procesu Pokojowego na Bliskim Wschodzie. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 30 kwietnia 2016 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 10 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii, określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Fernanda GENTILINIEGO jako SPUE ds. Procesu Pokojowego na Bliskim Wschodzie zostaje niniejszym przedłużony do dnia 28 lutego 2017 r. Rada może zadecydować, że mandat SPUE zostanie zakończony wcześniej, w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   1.   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii w odniesieniu do procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie.
   2.   Ogólnym celem jest osiągnięcie kompleksowego pokoju wypracowanego w oparciu o rozwiązanie dwupaństwowe, w którym Izrael oraz demokratyczne, integralne terytorialnie, samodzielne, pokojowe i suwerenne państwo palestyńskie współistnieją w bezpiecznych i uznanych granicach, utrzymując normalne stosunki ze swoimi sąsiadami zgodnie z odpowiednimi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), zasadami madryckimi, w tym zasadą „ziemia za pokój”, harmonogramem działań, porozumieniami osiągniętymi dotychczas przez strony oraz arabską inicjatywą pokojową. W świetle różnych aspektów stosunków izraelsko-arabskich wymiar regionalny ma zasadnicze znaczenie dla kompleksowego pokoju.
   3.   W ramach realizacji tego celu politycznymi priorytetami są utrzymanie rozwiązania dwupaństwowego oraz wznowienie i wspieranie procesu pokojowego. Jasne parametry definiujące podstawę negocjacji są kluczowymi elementami pomyślnego wyniku. Unia określiła swe stanowisko odnośnie do tych parametrów w konkluzjach Rady z grudnia 2009 r., grudnia 2010 r. oraz z lipca 2014 r. i będzie je nadal aktywnie promować.
   4.   Unia zobowiązała się do współpracy ze stronami i z partnerami w ramach społeczności międzynarodowej, w tym także poprzez uczestnictwo w kwartecie bliskowschodnim (zwanym dalej „kwartetem”), oraz do czynnego angażowania się na rzecz inicjatyw międzynarodowych mających na celu nadanie negocjacjom nowej dynamiki.
   Artykuł 3
   Mandat
   1.   Aby zrealizować cele polityki, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               wnoszenie przez Unię aktywnego i skutecznego wkładu w działania i inicjatywy prowadzące do ostatecznego rozstrzygnięcia konfliktu izraelsko-palestyńskiego w oparciu o rozwiązanie dwupaństwowe oraz zgodnie z parametrami określonymi przez Unię;

               b)

               ułatwianie i utrzymywanie ścisłych kontaktów ze wszystkimi stronami procesu pokojowego, stosownymi podmiotami politycznymi, innymi krajami tego regionu, członkami kwartetu i innymi właściwymi krajami, a także z ONZ i innymi właściwymi organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Liga Państw Arabskich, z myślą o współpracy we wzmacnianiu procesu pokojowego;

               c)

               podejmowanie stosownych działań na rzecz promowania i tworzenia ewentualnych nowych ram negocjacyjnych w konsultacji ze wszystkimi kluczowymi zainteresowanymi stronami oraz państwami członkowskimi Unii;

               d)

               aktywne wspieranie negocjacji pokojowych między stronami i wnoszenie w nie wkładu, w tym także przedstawianie w imieniu Unii propozycji dotyczących tych negocjacji;

               e)

               zapewnianie stałej obecności Unii na odpowiednich forach międzynarodowych;

               f)

               wnoszenie wkładu w zarządzanie kryzysowe i zapobieganie kryzysom, w tym w odniesieniu do Strefy Gazy;

               g)

               w odpowiedzi na prośby, przyczynianie się do wprowadzania w życie porozumień międzynarodowych osiągniętych przez strony oraz podejmowanie działań dyplomatycznych w przypadku nieprzestrzegania warunków tych porozumień;

               h)

               wnoszenie wkładu w wysiłki polityczne mające na celu spowodowanie zasadniczej zmiany prowadzącej do trwałego rozwiązania w sprawie Strefy Gazy, która jest integralną częścią przyszłego państwa palestyńskiego i powinna być omawiana podczas negocjacji;

               i)

               zwracanie szczególnej uwagi na czynniki mające wpływ na regionalny wymiar procesu pokojowego, na angażowanie partnerów arabskich oraz na wdrażanie arabskiej inicjatywy pokojowej;

               j)

               podejmowanie konstruktywnych działań z sygnatariuszami porozumień w ramach procesu pokojowego, mających na celu wsparcie przestrzegania podstawowych zasad demokracji, w tym poszanowania międzynarodowego prawa humanitarnego, praw człowieka oraz praworządności;

               k)

               składanie wniosków dotyczących możliwości interwencji Unii w procesie pokojowym i najlepszego sposobu realizacji inicjatyw Unii oraz prowadzonych przez Unię aktualnie działań związanych z procesem pokojowym, takich jak wkład Unii w reformy palestyńskie, wraz z aspektami politycznymi odpowiednich przedsięwzięć Unii w zakresie rozwoju;

               l)

               przyczynianie się do powstrzymywania stron od jednostronnych działań zagrażających trwałości rozwiązania dwupaństwowego;

               m)

               składanie – w charakterze emisariusza ds. kontaktów z kwartetem – sprawozdań na temat postępów i przebiegu negocjacji oraz przyczynianie się do przygotowywania posiedzeń kwartetu w oparciu o stanowiska Unii i w koordynacji z innymi członkami kwartetu;

               n)

               przyczynianie się do realizacji polityki Unii w zakresie praw człowieka we współpracy ze Specjalnym Przedstawicielem UE ds. Praw Człowieka, w tym wytycznych Unii dotyczących praw człowieka, zwłaszcza wytycznych Unii w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych oraz dotyczących przemocy wobec kobiet i dziewcząt, zwalczania wszelkich form dyskryminacji wobec nich, jak również polityki Unii dotyczącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 1325 (2000) dotyczącej kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, także przez nadzorowanie i składanie sprawozdań na temat wydarzeń oraz formułowanie zaleceń w tym zakresie;

               o)

               przyczynianie się do lepszego zrozumienia roli Unii wśród podmiotów mających wpływ na opinię publiczną w regionie.

         2.   SPUE wspiera działania WP oraz śledzi wszystkie działania Unii Europejskiej w regionie związane z procesem pokojowym na Bliskim Wschodzie.
   Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. Z zastrzeżeniem uprawnień WP, KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania SPUE prowadzone w ramach mandatu.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej właściwych działów.
   4.   SPUE ściśle współpracuje z biurem przedstawiciela Unii w Jerozolimie, delegaturą Unii w Tel Awiwie, a także ze wszystkimi innymi właściwymi delegaturami Unii w regionie.
   5.   SPUE stacjonuje przede wszystkim w regionie, zapewniając jednocześnie regularną obecność w siedzibie ESDZ.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 maja 2016 r. do dnia 28 lutego 2017 r. wynosi 1 250 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach mandatu SPUE i odpowiednich udostępnionych środków finansowych, SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. W skład zespołu wchodzą członkowie dysponujący wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych, zgodnie z wymogami związanymi z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy z SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ mogą być również oddelegowani do SPUE. Członkowie personelu międzynarodowego zatrudniani na podstawie umów muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, danej wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ, przy czym personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i personelu SPUE
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonywania i sprawnego działania misji SPUE i członków personelu SPUE ustala się odpowiednio z państwami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2013/488/UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja, ESDZ i Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii w regionie lub państwa członkowskie zapewniają w razie potrzeby wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie racjonalnie zasadne środki, zgodnie z mandatem SPUE oraz stanem bezpieczeństwa na obszarze, za który odpowiada, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi podlegającemu bezpośrednio SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza szczegółowy plan bezpieczeństwa, obejmujący konkretne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, regulujący zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu na obszar i w obrębie obszaru, za który SPUE odpowiada, jak również przygotowanie do zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu, oraz obejmujący plan awaryjny i ewakuacyjny;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze, za który odpowiada;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem lub niezwłocznie po przyjeździe na obszar, za który SPUE odpowiada, odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, opracowane na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla tego obszaru przez ESDZ;

               d)

               zapewnia wprowadzanie w życie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, WP i Komisji, w ramach sprawozdań z postępu prac i z wykonywania mandatu, pisemne sprawozdania na temat realizacji tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie składa WP i ESDZ sprawozdania ustne i pisemne. Oprócz minimalnych wymogów w zakresie sprawozdawczości i określania celów, zawartych w wytycznych dotyczących mianowania, mandatu i finansowania specjalnych przedstawicieli Unii, SPUE składa regularne sprawozdania KPiB. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane poprzez sieć COREU. SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu, SPUE może uczestniczyć w informowaniu Parlamentu Europejskiego.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i skuteczności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich dla osiągnięcia celów polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   W terenie utrzymywane są bliskie kontakty z szefami misji państw członkowskich, szefami delegatur Unii oraz szefami misji WPBiO. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE, w ścisłej współpracy z szefem delegatury Unii w Tel Awiwie i z biurem przedstawiciela Unii w Jerozolimie, zapewnia szefom Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) oraz Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) wskazówki na temat lokalnej sytuacji politycznej. SPUE działa także w porozumieniu z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Do końca sierpnia 2016 r. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a do końca listopada 2016 r. – kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 18 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/599 z dnia 15 kwietnia 2015 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Procesu Pokojowego na Bliskim Wschodzie (Dz.U. L 99 z 16.4.2015, s. 29).

      (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).


title: Decyzja rady z dnia 16 października 2001 r. dotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu Narodów Zjednoczonych w sprawie nielegalnej produkcji i handlu bronią palną, jej częściami, elementami i amunicją, załączonego do Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0748

Dziennik Urzędowy L 280 , 24/10/2001 P. 0005 - 0005

		Decyzja Radyz dnia 16 października 2001 r.dotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu Narodów Zjednoczonych w sprawie nielegalnej produkcji i handlu bronią palną, jej częściami, elementami i amunicją, załączonego do Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej(2001/748/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95 i 133, czytane w połączeniu z jego art. 300 ust. 2 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Części Protokołu w sprawie nielegalnej produkcji i handlu bronią palną, jej częściami, elementami i amunicją, które leżą w kompetencjach Wspólnoty, były wynegocjowane przez Komisję, za zgodą Rady, w imieniu Wspólnoty.(2) Rada poinstruowała Komisję w celu wynegocjowania przystąpienia Wspólnoty do danej umowy międzynarodowej.(3) Negocjacje zostały pomyślnie zakończone i wynikający z nich dokument będzie otwarty do podpisu przez Państwa i w ramach ich kompetencji, przez regionalne organizacje integracji gospodarczej.(4) Państwa Członkowskie wyraziły zamiar, że gotowe są podpisać dokument możliwie najszybciej i że może go również podpisać Wspólnota Europejska,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł1. Przewodniczący Rady ma prawo do desygnowania osób, które są upoważnione, w imieniu Wspólnoty, do podpisania Protokołu w sprawie nielegalnej produkcji i handlu bronią palną, jej częściami, elementami i amunicją, załączonego do Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko Międzynarodowej Przestępczości Zorganizowanej.2. Tekst Protokołu, który został przyjęty przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w rezolucji nr 55/255 z dnia 8 czerwca 2001 r., zostaje opublikowany w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich po jego zatwierdzeniu przez Wspólnotę.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 października 2001 r.W imieniu RadyD. ReyndersPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie zawarcia umowy ramowej między Wspólnotą Europejską a Europejską Agencją Kosmiczną

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0578

2004/578/WE: Decyzja Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie zawarcia Umowy ramowej między Wspólnotą Europejską a Europejską Agencją Kosmiczną

Dziennik Urzędowy L 261 , 06/08/2004 P. 0063 - 0063

		Decyzja Radyz dnia 29 kwietnia 2004 r.w sprawie zawarcia umowy ramowej między Wspólnotą Europejską a Europejską Agencją Kosmiczną(2004/578/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 170, w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) W imieniu Wspólnot Komisja wynegocjowała umowę z Europejską Agencją Kosmiczną.(2) Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia 25 listopada 2003 r. pod warunkiem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie.(3) Umowa ta powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty niniejszym zatwierdza się umowę między Wspólnotą Europejską a Europejską Agencją KosmicznąTekst umowy załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady upoważniony jest do wyznaczenia osoby umocowanej do złożenia w imieniu Wspólnoty aktu zatwierdzenia, określonego w art. 12 ust. 1 umowy ramowej, w celu wyrażenia zgody Wspólnoty na to, aby stała się ona dla niej wiążąca.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 2004 r.W imieniu RadyM. McDowellPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 20 kwietnia 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1337 z dnia 31 lipca 2015 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               1.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 206/68

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/1337
   z dnia 31 lipca 2015 r.
   zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających wobec Iranu.

               (2)

               Decyzja 2010/413/WPZiB umożliwia, między innymi, wykonanie zobowiązań przewidzianych w umowach zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r. lub w umowach dodatkowych niezbędnych do wykonania takich zobowiązań, w przypadku gdy dostarczanie irańskiej ropy naftowej i produktów ropopochodnych lub dochody pochodzące z dostarczania tych produktów służą spłacie zaległych kwot w odniesieniu do umów zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r. należnych osobom lub podmiotom na terytoriach państw członkowskich lub podlegających ich jurysdykcji, w przypadku gdy umowy te specjalnie przewidują takie spłaty.

               (3)

               Decyzja 2010/413/WPZiB przewiduje ponadto, że środki polegające na zamrożeniu aktywów, o których mowa w tej decyzji, nie mają zastosowania do działań i transakcji dokonywanych w odniesieniu do podmiotów wymienionych w załączniku II do tej decyzji w zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonania, do dnia 30 czerwca 2015 r., przedmiotowych zobowiązań.

               (4)

               Rada uważa, że obowiązywanie takiego wyłączenia należy przedłużyć do dnia 14 stycznia 2016 r.

               (5)

               Wdrożenie środków przewidzianych w niniejszej decyzji wymaga dalszego działania Unii.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2010/413/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Artykuł 20 ust. 14 decyzji 2010/413/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „14.   Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do działań i transakcji dokonywanych w odniesieniu do podmiotów wymienionych w załączniku II w zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonania, do dnia 14 stycznia 2016 r., zobowiązań, o których mowa w art. 3c ust. 2, pod warunkiem że dane państwo członkowskie uprzednio, na podstawie indywidualnej oceny, zezwoliło na te działania i transakcje. Dane państwo członkowskie powiadamia pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o zamiarze udzielenia zezwolenia.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 lipca 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. ASSELBORN

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylająca wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39).


title: Decyzja Rady 2013/307/WPZiB z dnia 24 czerwca 2013 r. zmieniająca i przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w południowym regionie Morza Śródziemnego

text:
               25.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 172/28

         DECYZJA RADY 2013/307/WPZiB
   z dnia 24 czerwca 2013 r.
   zmieniająca i przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w południowym regionie Morza Śródziemnego
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 18 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/424/WPZiB (1) w sprawie mianowania Bernardina LEÓNA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w południowym regionie Morza Śródziemnego. Mandat SPUE wygasa w dniu 30 czerwca 2012 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 12 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Bernardina LEÓNA jako SPUE w południowym regionie Morza Śródziemnego zostaje niniejszym przedłużony do dnia 30 czerwca 2014 r. Mandat SPUE może zostać skrócony, jeżeli Rada podejmie taką decyzję, na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii wobec krajów będących południowymi sąsiadami Unii, określonych w deklaracjach Rady Europejskiej z dnia 4 lutego i 11 marca 2011 r., w konkluzjach Rady Europejskiej z 24 i 25 marca 2011 r. oraz w konkluzjach Rady z dnia 21 lutego i 20 czerwca 2011 r.; uwzględnia również wnioski WP i Komisji zawarte w ich komunikatach z dnia 8 marca i 25 maja 2011 r.
   Cele te obejmują:

               a)

               ożywienie dialogu politycznego Unii, przyczynienie się do partnerstwa i rozszerzenia stosunków z krajami południowego regionu Morza Śródziemnego, w szczególności z tymi, w których prowadzone są reformy polityczne i w których trwają przemiany na drodze do demokracji;

               b)

               udział w reakcji Unii na wydarzenia w krajach południowego regionu Morza Śródziemnego, w szczególności tych, w których prowadzone są reformy polityczne i w których trwają przemiany na drodze do demokracji, zwłaszcza poprzez umocnienie demokracji i rozwój instytucjonalny, praworządność, dobre sprawowanie władzy, poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności, oraz współpracę pokojową i regionalną, w tym za pośrednictwem europejskiej polityki sąsiedztwa i Unii dla Śródziemnomorza;

               c)

               umocnienie skuteczności, obecności i widoczności Unii w regionie oraz na właściwych forach międzynarodowych;

               d)

               ustanowienie ścisłej koordynacji z odpowiednimi partnerami lokalnymi oraz z organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi, takimi jak Unia Afrykańska, Rada Współpracy Państw Zatoki, Organizacja Współpracy Islamskiej, Liga Państw Arabskich, Unia Maghrebu Arabskiego, odnośne międzynarodowe instytucje finansowe, Organizacja Narodów Zjednoczonych i sektor prywatny.

         Artykuł 3
   Mandat
   Aby możliwa była realizacja celów polityki, o których mowa w art. 2, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               umacnianie ogólnej roli politycznej Unii w odniesieniu do krajów południowego regionu Morza Śródziemnego, w szczególności tych, w których prowadzone są reformy polityczne i w których trwają przemiany na drodze do demokracji, zwłaszcza poprzez wzmożenie dialogu z rządami i z organizacjami międzynarodowymi, a także ze społeczeństwem obywatelskim i innymi właściwymi podmiotami, oraz promowanie wśród partnerów świadomości na temat podejścia Unii;

               b)

               utrzymywanie ścisłego kontaktu ze wszystkimi stronami zaangażowanymi w proces demokratycznej transformacji w regionie, promowanie stabilizacji i pojednania przy pełnym poszanowaniu lokalnej odpowiedzialności oraz przyczynianie się do zarządzania kryzysowego i zapobiegania konfliktom;

               c)

               przyczynianie się do lepszej spójności, konsekwencji i koordynacji polityk i działań Unii i państw członkowskich na rzecz regionu;

               d)

               przyczynianie się do promowania koordynacji z partnerami międzynarodowymi i z organizacjami międzynarodowymi oraz do wspierania współpracy regionalnej. Wspieranie WP, przy współpracy z Komisją i państwami członkowskimi, poprzez wkład w prace grupy zadaniowej oraz dalsze posiedzenia dla południowego regionu Morza Śródziemnego;

               e)

               przyczynianie się do wdrażania w regionie polityki Unii w dziedzinie praw człowieka, we współpracy ze SPUE ds. Praw Człowieka, w tym wytycznych UE w sprawie praw człowieka, w szczególności wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, jak również wytycznych UE w sprawie aktów przemocy wobec kobiet i zwalczania wszelkich form dyskryminacji kobiet, oraz polityki Unii w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, w tym poprzez monitorowanie i przygotowywanie sprawozdań na temat rozwoju sytuacji, jak również formułowanie zaleceń w tym zakresie.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle współpracuje z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej właściwymi działami.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. wynosi 945 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i przepisami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach swojego mandatu SPUE i odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zgodnie z wymogami mandatu. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane, odpowiednio, przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być oddelegowani do SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   4.   Personel SPUE ulokowany jest w tym samym miejscu co właściwe działy ESDZ lub delegatury Unii, by przyczynić się do spójności i zgodności ich działań.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i personelu SPUE
   Przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do realizacji i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się, stosownie do przypadku, z państwami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii i państwa członkowskie, w zależności od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE przyjmuje wszelkie uzasadnione, możliwe do realizacji środki zgodne z mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:

               a)

               sporządza, na podstawie wytycznych z ESDZ, dostosowany do potrzeb misji plan bezpieczeństwa, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dostosowane do potrzeb misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu na obszar misji i w jego obrębie oraz kontrolowanie zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu, a także przewidujący plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym personel miejscowy zatrudniony na podstawie umów, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych przez ESDZ dla obszaru prowadzenia misji;

               d)

               zapewnia wprowadzanie w życie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz – w ramach sprawozdania śródokresowego oraz sprawozdania z wykonania mandatu – dostarcza WP, Radzie i Komisji pisemne sprawozdania dotyczące realizacji tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.

         Artykuł 11
   Składanie sprawozdań
   SPUE regularnie składa KPiB i WP sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane poprzez sieć COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu, SPUE może być włączony w informowanie Parlamentu Europejskiego.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i efektywności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich, aby osiągnąć cele polityki Unii. SPUE działa w pełnej współpracy z państwami członkowskimi i Komisją, jak również z innymi specjalnymi przedstawicielami Unii Europejskiej działającymi w regionie, w zależności od przypadku. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Utrzymywana jest ścisła współpraca w terenie z szefami delegatur Unii i szefami misji państw członkowskich; szefowie delegatur Unii i szefowie misji państw członkowskich dokładają wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnego przeglądu. Do końca grudnia 2013 roku SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2013 r.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 czerwca 2013 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 188 z 19.7.2011, s. 24.

      (2)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.


title: Decyzja Rady 2013/89/WPZiB z dnia 18 lutego 2013 r. zmieniająca decyzję 2011/101/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Zimbabwe

text:
               19.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/37

         DECYZJA RADY 2013/89/WPZiB
   z dnia 18 lutego 2013 r.
   zmieniająca decyzję 2011/101/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Zimbabwe
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 lutego 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/101/WPZiB (1).

               (2)

               Jak wynika z przeglądu decyzji 2011/101/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 20 lutego 2014 r.

               (3)

               Utrzymanie pewnych osób i podmiotów w wykazie osób i podmiotów, do których zastosowanie mają środki ograniczające przewidziane w decyzji 2011/101/WPZiB, przestało być jednak uzasadnione.

               (4)

               Aby ułatwić dialog między Unią a rządem Zimbabwe, należy utrzymać zawieszenie zakazu podróży, którym objęto dwóch członków zespołu ds. odbudowy relacji z ramienia rządu Zimbabwe wymienionych w decyzji 2011/101/WPZiB. Ponadto zawieszenie zakazu podróży powinno dotyczyć sześciu innych członków rządu Zimbabwe.

               (5)

               Decyzję 2011/101/WPZiB należy odpowiednio zmienić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2011/101/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:
   Art. 10 otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 10
      1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
      2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 20 lutego 2014 r.
      3.   Środki, o których mowa w art. 4 ust. 1, o ile odnoszą się one do osób wymienionych w załączniku II, zostają zawieszone do dnia 20 lutego 2014 r.
      4.   Niniejsza decyzja podlega stałemu przeglądowi; jest ona odpowiednio przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”.

   Artykuł 2
   Załączniki I i II do decyzji 2011/101/WPZiB zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lutego 2013 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 42 z 16.2.2011, s. 6.

      ZAŁĄCZNIK
      W załącznikach I i II do decyzji 2011/101/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  Następujące osoby i podmioty zostają usunięte z wykazu w załączniku I

                              a)

                              Osoby

                                          Chapfika, David

                                          Chigudu, Tinaye Elisha Nzirasha

                                          Chipanga, Tongesai Shadreck

                                          Kwenda, R.

                                          Mahofa, Shuvai Ben

                                          Mashava, G.

                                          Moyo, Gilbert

                                          Mpabanga, S.

                                          Msipa, Cephas George

                                          Muchono, C.

                                          Mudenge, Isack Stanislaus Gorerazvo

                                          Mudonhi, Columbus

                                          Mugariri, Bothwell

                                          Mumba, Isaac

                                          Mutsvunguma, S.

                                          Nkomo, John Landa

                                          Nyambuya, Michael Reuben

                                          Parirenyatwa, David Pagwese

                                          Rangwani, Dani

                                          Ruwodo, Richard

                                          Zhuwao, Patrick

                              b)

                              Podmioty
                              Divine Homes (PVT) Ltd

                  2)

                  Do ZAŁĄCZNIKA II dodaje się następujące wpisy dotyczące osób wymienionych w ZAŁĄCZNIKU I do decyzji 2011/101/WPZiB:

                              Murerwa, Herbet Muchemwa

                              Mzembi, Walter

                              Nguni, Sylvester Robert

                              Nhema, Francis Chenayimoyo Dunstan

                              Nyoni, Sithembiso Gile Glad

                              Shamu, Webster Kotiwani


title: Decyzja Rady z dnia 28 listopada 2016 r. w sprawie powołania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy pochodzących z Danii, Francji, Włoch i Malty

text:
               1.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 447/7

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 listopada 2016 r.
   w sprawie powołania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy pochodzących z Danii, Francji, Włoch i Malty
   (2016/C 447/04)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (1), w szczególności jego art. 8,
   uwzględniając listy kandydatów przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich oraz przez organizacje pracowników i organizacje pracodawców,
   uwzględniając listy członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 17 października 2016 r. (2) Rada powołała członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres od dnia 8 listopada 2016 r. do dnia 7 listopada 2019 r.

               (2)

               Włoski rząd przedstawił kolejne kandydatury na dwa nieobsadzone stanowiska.

               (3)

               Organizacja pracowników ETUC i organizacja pracodawców BUSINESSEUROPE przedstawiły kandydatury dotyczące części stanowisk, które należy obsadzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby powołuje się na stanowiska członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres do dnia 7 listopada 2019 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Państwo

               Członek

               Zastępca członka

               Włochy

               Romolo De CAMILLIS

               Alessandra PERA

   II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

               Państwo

               Członek

               Zastępca członka

               Francja

               Abderrafik ZAIGOUCHE

               Edina LAMOUREUX

               Włochy

               Cinzia FRASCHERI

               Marco LUPI

   III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Państwo

               Członek

               Zastępca członka

               Dania

               Henrik BACH MORTENSEN

               Lena SØBY

               Francja

               Patrick LEVY

               Nathalie BUET

               Włochy

               Fabiola LEUZZI

               Malta

               Lawrence MIZZI

               Brian ZAHRA

         Artykuł 2
   Członków oraz zastępców członków, których kandydatury nie zostały dotąd przedstawione, Rada powoła w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 listopada 2016 r.

            W imieniu Rady

         P. ŽIGA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 17 października 2016 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (Dz.U. C 386 z 20.10.2016, s. 3).