title: Decyzja Rady (UE) 2017/2284 z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie zapewnienia wsparcia państwom w regionach Afryki, Azji i Pacyfiku oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów w ich udziale w procesie konsultacji przygotowawczej grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. traktatu o zakazie produkcji materiałów rozszczepialnych

text:
               12.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 328/32

         DECYZJA RADY (UE) 2017/2284
   z dnia 11 grudnia 2017 r.
   w sprawie zapewnienia wsparcia państwom w regionach Afryki, Azji i Pacyfiku oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów w ich udziale w procesie konsultacji przygotowawczej grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. traktatu o zakazie produkcji materiałów rozszczepialnych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią”), której rozdział II zawiera wykaz środków, do stosowania których należy dążyć w celu uzyskania skutecznego multilateralizmu, który stanowi podstawę europejskiej strategii przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia. Przewiduje ona między innymi, że „UE zaangażowana jest na rzecz systemu wielostronnego traktatu, który stanowi podstawę prawną i normatywną dla wszystkich starań z zakresu nieproliferacji” oraz że „polityka UE zakłada dążenie do zawarcia umowy międzynarodowej o zakazie produkcji materiałów rozszczepialnych do broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych”.

               (2)

               UE aktywnie wdraża strategię oraz wprowadza w życie środki wymienione w jej rozdziale III, w szczególności poprzez przeznaczanie zasobów finansowych na wspieranie określonych projektów mających na celu wzmocnienie wielostronnego systemu nieproliferacji oraz wielostronnych środków budowy zaufania.

               (3)

               W dniu 8 grudnia 2008 r. Rada przyjęła konkluzje oraz dokument zatytułowany „Nowe kierunki działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia”. Dokument ten przewiduje między innymi, że UE zobowiązuje się do dalszego prowadzenia oraz intensyfikacji działań „na rzecz rozpoczęcia negocjacji na temat FMCT”.

               (4)

               UE stale apelowała o bezzwłoczne rozpoczęcie oraz szybkie zakończenie negocjacji dotyczących traktatu o zakazie produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych, na podstawie dokumentu CD/1299 i zawartego w nim mandatu. W tym samym duchu UE zachęcała wszystkich członków Konferencji Rozbrojeniowej do dokładania wszelkich starań w celu przełamania impasu w ramach tej konferencji oraz przyjęcia kompleksowego i wyważonego programu prac obejmującego niezwłoczne rozpoczęcie negocjacji w sprawie traktatu o zakazie produkcji materiałów rozszczepialnych (FMCT).

               (5)

               W 2013 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję, na mocy której utworzono grupę ekspertów rządowych wyłonioną z 25 państw w celu przedstawienia zaleceń dotyczących ewentualnych aspektów, które mogłyby stanowić wkład do traktatu o zakazie produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych, ale która nie będzie negocjować tego traktatu. Grupa ekspertów rządowych przedstawiła pierwszemu komitetowi Zgromadzenia Ogólnego (ds. rozbrojenia) swoje sprawozdanie w 2015 r.

               (6)

               W 2016 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 71/259 zatytułowaną „Traktat zakazujący produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych”. Rezolucja 71/259 wzywa sekretarza generalnego do utworzenia przygotowawczej grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. traktatu o zakazie produkcji materiałów rozszczepialnych w celu rozważenia istotnych elementów przyszłego niedyskryminującego, wielostronnego oraz weryfikowalnego skutecznie i na szczeblu międzynarodowym traktatu zakazującego produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych, oraz w celu przedstawienia zaleceń dotyczących tych istotnych elementów. Przygotowawcza grupa ekspertów wysokiego szczebla ds. FMCT będzie się składała z członków z 25 państw i przeprowadzi dwa nieformalne spotkania konsultacyjne otwarte dla wszystkich państw członkowskich ONZ w celu umożliwienia udziału wszystkich państw w procesie opracowywania FMCT. Oczekuje się, że prace grupy przygotowawczej doprowadzą do negocjacji w tej ważnej kwestii, aby poczynić dalsze postępy na drodze do rozbrojenia jądrowego i nieproliferacji.

               (7)

               Wszystkie państwa członkowskie UE głosowały za rezolucją 71/259 Zgromadzenia Ogólnego ONZ dotyczącą FMCT, która została przedstawiona przez Kanadę, Niemcy i Niderlandy. Rezolucja ta uruchamia sprzyjający włączeniu proces poprzez organizowanie nieformalnych spotkań konsultacyjnych z udziałem wszystkich państw członkowskich ONZ oraz przewodniczącego przygotowawczej grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. FMCT.Szereg państw członkowskich UE będzie uczestniczyć w pracach tej przygotowawczej grupy ekspertów wysokiego szczebla, której mandat polega na wydaniu zaleceń dotyczących istotnych elementów przyszłego traktatu, bez uszczerbku dla stanowisk krajowych w przyszłych negocjacjach.

               (8)

               Przygotowawcza grupa ekspertów wysokiego szczebla ds. FMCT wniesie praktyczny wkład w starania na rzecz rozbrojenia jądrowego i nieproliferacji. Grupa ekspertów rządowych (1) oraz dwa sprawozdania sekretarza generalnego na ten temat (2) wskazały na złożony charakter tej kwestii, a także zagadnienia zasługujące na głębszą analizę i rozważenie przez państwa członkowskie ONZ. Przygotowawcza grupa ekspertów wysokiego szczebla ds. FMCT złoży sprawozdanie Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ na jego 73. sesji (w 2018 r.).

               (9)

               W ujęciu bardziej ogólnym, materiał rozszczepialny (taki jak wysoko wzbogacony uran lub pluton), który może spowodować powstanie wybuchowej rozszczepieniowej reakcji łańcuchowej, stanowi istotny element broni jądrowej. Niezwłoczne rozpoczęcie i szybkie zakończenie negocjacji – w ramach Konferencji Rozbrojeniowej – dotyczących traktatu zakazującego produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych.

               (10)

               Traktat zakazujący produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych stanowiłby istotny krok w kierunku stworzenia warunków do zaistnienia świata bez broni jądrowej. FMCT jest uważany za wielostronny instrument, który należy negocjować w ramach rozbrojenia jądrowego jako uzupełnienie Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) oraz Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBT),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Zgodnie ze strategią UE, w której ustala się cel polegający na podtrzymywaniu, wdrażaniu i wzmacnianiu wielostronnych traktatów i układów o rozbrojeniu i nieproliferacji, Unia zapewnia wsparcie państwom w regionach Afryki, Azji i Pacyfiku oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów w ich udziale w procesie konsultacji przygotowawczej grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. traktatu o zakazie produkcji materiałów rozszczepialnych.
   2.   Na projekty zapewniające wsparcie państwom w regionach Afryki, Azji i Pacyfiku oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów w ich udziale w procesie konsultacji przygotowawczej grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. FMCT, odpowiadające środkom zgodnym ze strategią UE, składają się warsztaty subregionalne, spotkania ekspertów, merytoryczne działania wspierające przeznaczone dla państw członkowskich ONZ oraz utworzenie repozytorium odpowiednich informacji i publikacji.
   3.   Celem projektów jest:

               —

               ułatwianie dialogu na szczeblu regionalnym między państwami w regionach Afryki, Azji i Pacyfiku oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów,

               —

               wytworzenie poczucia odpowiedzialności za tę kwestię w państwach w tych regionach,

               —

               określenie krajowych potrzeb i priorytetów polityki państw w tych regionach,

               —

               udział odpowiednich organizacji regionalnych w rozmowach na temat traktatu zakazującego produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych, który ma zostać wynegocjowany w ramach Konferencji Rozbrojeniowej,

               —

               ocena konsekwencji tego procesu na szczeblu regionalnym oraz roli, którą w tym procesie mogą odegrać odpowiednie organizacje regionalne i międzynarodowe,

               —

               analiza porównawcza konsekwencji tego procesu dla każdego regionu,

               —

               ułatwianie przekazywania wiedzy odnoszącej się do materiałów rozszczepialnych między środowiskami akademickimi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i państwami członkowskimi.

         4.   Szczegółowy opis projektów znajduje się w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel (zwany dalej „WP”).
   2.   Techniczną realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, przeprowadzi Biuro ONZ ds. rozbrojenia (UNODA) za pośrednictwem swojego oddziału w Genewie i regionalnego oddziału ds. rozbrojenia, trzech regionalnych ośrodków na rzecz pokoju i rozbrojenia w Afryce (UNREC) oraz w rejonie Azji i Pacyfiku (UNRCPD) i w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (UNLIREC). UNODA wykonuje to zadanie pod kierownictwem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych ustaleń z UNODA.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 1 220 880,51 EUR.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Komisja nadzoruje należyte zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu po przyjęciu niniejszej decyzji Rady Komisja zawiera z UNODA umowę w sprawie finansowania w wysokości kwoty odniesienia. Umowa ta musi przewidywać zapewnienie przez UNODA wyeksponowania wkładu Unii stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja dąży do zawarcia umowy w sprawie finansowania, o której mowa w ust. 3, w możliwie najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Poinformuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy w sprawie finansowania.
   Artykuł 4
   1.   WP składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez UNODA. Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje oceny.
   2.   Komisja przedstawia informacje na temat aspektów finansowych projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.
   Artykuł 5
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   Niniejsza decyzja wygasa 36 miesięcy po dniu zawarcia umowy w sprawie finansowania, o której mowa w art. 3 ust. 3. Wygasa ona jednak sześć miesięcy po jej wejściu w życie, jeżeli do tego czasu nie zostanie zawarta umowa w sprawie finansowania.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 grudnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  A/70/81 – sprawozdanie grupy ekspertów rządowych, która ma przedstawić zalecenia dotyczące ewentualnych aspektów, które mogłyby stanowić wkład do traktatu zakazującego produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych, ale która nie będzie negocjować tego traktatu.

      (2)  A/68/154, A/68/154/Add.1, A/71/140/Rev.1 i A/71/140/Rev.1/Add.1

      ZAŁĄCZNIK
      1.   CEL
      Istnieje potrzeba, aby państwa na wczesnym etapie procesu w pełni pojęły konsekwencje przyszłego traktatu i jego związek z regionalnymi instrumentami dotyczącym stref wolnych od broni jądrowej, z Układem o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) oraz innymi instrumentami. Zatem ogólnym celem nowej decyzji Rady powinno być zapewnienie funduszy przeznaczonych na stworzenie w społeczności międzynarodowej szerokiej bazy wiedzy dotyczącej traktatu zakazującego produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych w celu zapewnienia, aby wszystkie państwa członkowskie ONZ były w stanie w pełni zaangażować się w proces konsultacji, a także w przyszłe negocjacje takiego traktatu w ramach Konferencji Rozbrojeniowej.
      Zaangażowanie państw członkowskich ONZ na szczeblu regionalnym uzupełni nieformalne spotkania konsultacyjne, które będą prowadzone w Nowym Jorku przez przewodniczącego przygotowawczej grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. FMCT, a tym samym zwiększy ilościowy i jakościowy udział państw oraz wzmocni włączający charakter przyszłych negocjacji takiego traktatu w ramach Konferencji Rozbrojeniowej.
      Zorganizowanie serii warsztatów (sub)regionalnych umożliwi wymianę wiedzy i informacji w obrębie regionów, a także pomiędzy nimi. Warsztaty będą obejmowały szeroki wachlarz informacyjnych sesji technicznych i dyskusji na temat konsekwencji i znaczenia tych przyszłych traktatów dla istniejących uzgodnień regionalnych. Techniczne sesje informacyjne prowadzone przez odpowiednich ekspertów skupią się na kwestiach merytorycznych związanych z FMCT, natomiast w trakcie dyskusji uczestnicy rozważą regionalne konsekwencje i znaczenie ostatecznego traktatu.
      Przygotowawcza grupa ekspertów wysokiego szczebla ds. FMCT złoży sprawozdanie Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ na jego 73. sesji (w roku 2018). Zgromadzenie Ogólne może postanowić o podjęciu dalszych działań w tej kwestii. Aby wspierać udział państw członkowskich ONZ w dyskusjach na ten temat, projekt ten będzie kontynuowany do końca regularnej sesji 74. sesji Zgromadzenia Ogólnego (grudzień 2019 r.).
      Biuro ONZ ds. rozbrojenia (UNODA), za pośrednictwem swojego oddziału w Genewie oraz regionalnego oddziału ds. rozbrojenia, co obejmuje regionalny ośrodek ONZ ds. pokoju i rozbrojenia (UNREC) w Lomé (Togo), regionalny ośrodek ONZ ds. pokoju, rozbrojenia i rozwoju w rejonie Azji i Pacyfiku (UNRPCD) w Katmandu (Nepal) oraz regionalny ośrodek ONZ ds. pokoju, rozbrojenia i rozwoju w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (UNLIREC) w Limie (Peru), wszystkie posiadają długoletnie doświadczenie w udzielaniu wsparcia państwom i wspierania dialogu w poszczególnych regionach na temat kwestii dotyczących rozbrojenia jądrowego i nieproliferacji.
      Eksperci zostaną wyłonieni z szeregu krajów, z uwzględnieniem szerokiego zasięgu geograficznego, z rządów i organizacji regionalnych, a także organizacji społeczeństwa obywatelskiego, takich jak Międzynarodowy Panel ds. Materiałów Rozszczepialnych (IPFM), Ośrodek Weryfikacji Badań, Szkoleń i Informacji (VERTIC), Instytut Studiów nad Bezpieczeństwem (ISS), oraz środowiska akademickie.
      W punkcie 16.8 celów zrównoważonego rozwoju ONZ uznaje się potrzebę: „rozszerzenia i wzmocnienia udziału krajów rozwijających się w światowych instytucjach międzynarodowego porządku prawnego”. Zatem działania przewidziane w ramach tego projektu mogłyby stanowić wkład w realizację tego celu.
      2.   DZIAŁANIA
      2.1.   Cele działań

                  —

                  Ułatwianie dialogu na szczeblu regionalnym między państwami w regionach Afryki, Azji i Pacyfiku oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów,

                  —

                  zapewnianie udziału odpowiednich organizacji regionalnych w dyskusjach na temat FMCT,

                  —

                  wytworzenie poczucia odpowiedzialności wśród wszystkich państw za przyszły FMCT,

                  —

                  ułatwianie przekazywania między środowiskami akademickimi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i państwami członkowskimi wiedzy dotyczącej kwestii istotnych dla zakazu produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych oraz stosowania tej wiedzy.

            2.2.   Opis działań
      Wszystkie działania będą organizowane przez UNODA za pośrednictwem jego oddziału w Genewie oraz regionalnego oddziału ds. rozbrojenia, obejmującego UNREC) w Lomé (Togo), UNRPCD w Katmandu (Nepal) oraz UNLIREC w Limie (Peru).

                  a)

                  Warsztaty subregionalne w Afryce, Azji i rejonie Pacyfiku oraz w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach
                  UNODA zorganizuje nie więcej niż sześć seminariów subregionalnych w regionach Afryki, Azji i Pacyfiku oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów. UNODA zorganizuje jeden lub dwa seminaria subregionalne w każdym z regionów Afryki, Azji i Pacyfiku oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów. Seminaria subregionalne skupią się na swoich odnośnych regionach.
                  W seminariach udział wezmą eksperci ze stolic odnośnych subregionów oraz z przygotowawczej grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. FMCT, eksperci z Unii Europejskiej, a także ze społeczeństwa obywatelskiego i środowisk akademickich.
                  Seminaria te uzupełnią otwarte nieformalne spotkania konsultacyjne prowadzone przez przewodniczącego przygotowawczej grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. FMCT w Nowym Jorku zgodnie z rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ 71/259 oraz ułatwią udział ekspertów z państw członkowskich ONZ w przyszłych negocjacjach w sprawie FMCT, które odbędą się w stolicach.

                  b)

                  Spotkania eksperckie z ekspertami z organizacji regionalnych
                  UNODA zorganizuje trzy spotkania eksperckie z odpowiednimi organizacjami regionalnymi w regionach Afryki, Azji i Pacyfiku oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów, w tym z ABACC, AFCONE, OPANAL oraz z forum regionalnym ASEAN, aby zgromadzić członków przygotowawczej grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. FMCT, ekspertów z organizacji regionalnych i z organizacji społeczeństwa obywatelskiego, w tym Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji, VERTIC, IPFM oraz ISS, w celu przygotowania przyszłych negocjacji w sprawie FMCT oraz ułatwienia pozyskania regionalnej wiedzy fachowej i doświadczenia dla tych negocjacji.

                  c)

                  Wsparcie merytoryczne dla państw członkowskich
                  W następstwie warsztatów UNODA odpowie na nie więcej niż sześć wniosków o wsparcie merytoryczne od państw członkowskich w regionach Afryki, Azji i Pacyfiku oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów, uwzględniając równowagę geograficzną.

                  d)

                  Repozytorium zasobów i publikacja wyników
                  Na czas trwania projektu UNODA stworzy i będzie utrzymywać specjalną stronę internetową zawierającą odpowiednie materiały źródłowe, aby pomóc państwom w przygotowaniach do przyszłego FMCT oraz aby służyła ona jako repozytorium zasobów dla państw, organizacji regionalnych, organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz naukowców, a także aby ułatwiała komunikację między regionami.
                  UNODA opublikuje nie więcej niż dwa dokumenty nieregularne UNODA dotyczące wyników warsztatów regionalnych oraz spotkań eksperckich z organizacjami regionalnymi.

            2.3.   Wpływ działań

                  —

                  Ułatwiony zostanie udział państw z regionów Afryki, Azji, Pacyfiku oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów w przyszłych negocjacjach w sprawie FMCT.

                  —

                  Do negocjacji w sprawie przyszłego FMCT włączy się istniejącą regionalną wiedzę oraz wiedzę fachową na temat zakazu produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych.

                  —

                  Odpowiednie materiały źródłowe zostaną udostępnione przyszłym negocjatorom i ekspertom z państw, organizacji regionalnych, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i ze środowisk akademickich.

            3.   PARTNERZY REALIZUJĄCY ŚRODKI

                  —

                  System ONZ: UNODA za pośrednictwem swojego oddziału w Genewie i regionalnego oddziału ds. rozbrojenia, co obejmuje trzy regionalne ośrodki ds. pokoju i rozbrojenia w Afryce (UNREC), w Azji i rejonie Pacyfiku (UNRCPD) oraz w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (UNLIREC),

                  —

                  organizacje regionalne i subregionalne: ABACC, AFCONE, OPANAL, forum regionalne ASEAN,

                  —

                  organizacje pozarządowe: Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji, VERTIC, IPFM, ISS.

            4.   WZAJEMNE ODDZIAŁYWANIE Z WYSIŁKAMI UNII
      Na podstawie regularnych informacji zwrotnych od UNODA na temat jego działań, Unia może postanowić o uzupełnieniu tych wysiłków poprzez ukierunkowane działania dyplomatyczne mające na celu podnoszenie świadomości znaczenia, jakie ma przezwyciężenie długotrwałego impasu w Konferencji Rozbrojeniowej, oraz znaczenia niezwłocznego rozpoczęcia i szybkiego zakończenia w ramach Konferencji Rozbrojeniowej negocjacji w sprawie traktatu zakazującego produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej lub innych jądrowych urządzeń wybuchowych (FMCT) na podstawie dokumentu CD/1299 i zawartego w nim mandatu.
      5.   BENEFICJENCI DZIAŁAŃ

                  —

                  Państwa w regionach Afryki, Azji i Pacyfiku oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów,

                  —

                  członkowie przygotowawczej grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. FMCT,

                  —

                  grupa ekspertów rządowych ds. weryfikacji rozbrojenia jądrowego,

                  —

                  organizacje społeczeństwa obywatelskiego w regionach Afryki, Azji i Pacyfiku oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów działające na rzecz rozbrojenia jądrowego i nieproliferacji.

            6.   MIEJSCE
      Seminaria subregionalne będą organizowane w pomieszczeniach ośrodków regionalnych albo w pomieszczeniach przy biurze regionalnym ONZ w danym subregionie, aby ułatwiać udział ekspertów krajowych przyjeżdżających ze stolic.
      Spotkania ekspertów będą odbywać się w pomieszczeniach organizacji regionalnych lub ośrodków regionalnych.
      W stolicach państwom członkowskim zostanie zapewnione wsparcie merytoryczne.
      7.   CZAS TRWANIA
      Planowany całkowity czas trwania projektu wynosi 36 miesięcy.


title: Decyzja

text:
               15.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 432/1

         DECYZJA
   (2017/C 432/01)
   SEKRETARZ GENERALNY PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,

               —

               UWZGLĘDNIAJĄC rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1) zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 723/2004 (2), a ostatnio rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1023/2013 z dnia 22 października 2013 r. zmieniającym regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (3), w szczególności art. 30 tego regulaminu,

               —

               UWZGLĘDNIAJĄC decyzję Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 13 stycznia 2014 r. w sprawie przekazania uprawnień organu powołującego i organu uprawnionego do zawierania umów o pracę,

               —

               UWZGLĘDNIAJĄC datę wygaśnięcia (31 grudnia 2017 r.) ważności następujących list rezerwowych Parlamentu Europejskiego:
               AD/1/12, AD/1/13, AD/5/13, PE/179/S, PE/165/S, PE/168/S, PE/171/S, AST/4/11, AST/1/13,

               —

               mając na uwadze, że Wspólny Komitet ma wydać opinię w terminie 15 dni roboczych zgodnie z art. 10a regulaminu pracowniczego,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Termin ważności następujących list rezerwowych:

               AD/1/13, PE/179/S, PE/168/S, PE/171/S, AST/1/13, AST/4/11,

         zostaje przedłużony do dnia 31 grudnia 2018 r.
   Artykuł 2
   Termin ważności następujących list rezerwowych:

               AD/1/12, AD/5/13, PE/165/S (T)

         nie zostaje przedłużony.

      Luksemburg, dnia 15 listopada 2017 r.

         Klaus WELLE

            Sekretarz generalny

      (1)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 124 z 27.4.2004, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 15.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/2322 z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Kanadą a Unią Europejską w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych

text:
               15.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 333/1

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/2322
   z dnia 29 maja 2017 r.
   w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Kanadą a Unią Europejską w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, w związku z art. 218 ust. 5 i ust. 6 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na posiedzeniach w dniach 27 i 28 listopada 2003 r. Rada postanowiła upoważnić prezydencję, przy wsparciu Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, do otwarcia negocjacji w celu zawarcia umowy o bezpieczeństwie informacji między Unią Europejską a Kanadą.

               (2)

               Na mocy tego upoważnienia prezydencja wynegocjowała z Kanadą umowę w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych.

               (3)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę między Kanadą a Unią Europejską w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (zwaną dalej „Umową”).
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w celu związania nią Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 maja 2017 r.

            W imieniu Rady

         C. CARDONA

            Przewodniczący


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/2439 z dnia 19 grudnia 2017 r. w sprawie mianowania dowódcy sił misji UE dla szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (EUTM RCA/4/2017)

text:
               23.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 344/40

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2017/2439
   z dnia 19 grudnia 2017 r.
   w sprawie mianowania dowódcy sił misji UE dla szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (EUTM RCA/4/2017)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/610 z dnia 19 kwietnia 2016 r. w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (1), w szczególności jej art. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją (WPZiB) 2016/610 Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB), zgodnie z art. 38 Traktatu o Unii Europejskie, do podejmowania stosownych decyzji dotyczących sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego w odniesieniu do EUTM RCA, w tym decyzji w sprawie mianowania kolejnych dowódców sił misji UE.

               (2)

               W dniu 26 czerwca 2017 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2017/1177 (2) w sprawie mianowania generała brygady Fernanda GARCÍI BLÁZQUEZA sił dowódcą misji UE dla EUTM RCA.

               (3)

               W dniu 20 listopada 2017 r. Komitet Wojskowy Unii Europejskiej zalecił zatwierdzenie mianowania z dniem 11 stycznia 2018 r. generała brygady Hermínia TEODORA MAIA dowódcą sił misji UE dla EUTM RCA w miejsce generała brygady Fernanda GARCÍI BLÁZQUEZA.

               (4)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu ani wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Generał brygady Hermínio TEODORO MAIO zostaje niniejszym mianowany z dniem 11 stycznia 2018 r. dowódcą sił misji UE dla szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2017 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 104 z 20.4.2016, s. 21.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/1177 z dnia 26 czerwca 2017 r. w sprawie mianowania dowódcy sił misji UE dla szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (EUTM RCA/2/2017) (Dz.U. L 170 z 1.7.2017, s. 96).


title: Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 11 grudnia 2017 r. zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego

text:
               28.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 445/8

         DECYZJA PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 11 grudnia 2017 r.
   zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego
   (2017/C 445/02)
   PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 223 ust. 2,
   uwzględniając Statut posła do Parlamentu Europejskiego (1),
   uwzględniając art. 25 Regulaminu Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 69 ust. 1 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (2) Prezydium może dokonać corocznie waloryzacji kwoty dodatku z tytułu kosztów podróży, diety dziennej i dodatku z tytułu kosztów ogólnych do maksymalnej wysokości rocznej stopy inflacji w Unii Europejskiej, odnotowanej w październiku poprzedniego roku i opublikowanej przez Eurostat.

               (2)

               Zgodnie z informacją podaną przez Eurostat dnia 16 listopada 2017 r. stopa inflacji w Unii Europejskiej w okresie od 1 listopada 2016 r. do 31 października 2017 r. wyniosła 1,7 %. Nowe kwoty wynikające z dostosowania niezbędnego w celu uwzględnienia stopy inflacji powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2018 r., w związku z czym należy odpowiednio zmienić przepisy wykonawcze.

               (3)

               Zgodnie z art. 69 ust. 2 przepisów wykonawczych maksymalna wysokość kosztów pomocy parlamentarnej pokrywanych z tytułu korzystania z usług osobistych współpracowników, o których mowa w art. 33 ust. 4 przepisów wykonawczych, podlega w stosownych przypadkach rocznej waloryzacji w oparciu o dane zebrane zgodnie z art. 65 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej, ustanowionego na mocy rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (3).

               (4)

               W związku z tym Komisja ustaliła, że na rok 2017 współczynnik waloryzacji wynosi 1,5 %. Zgodnie z powyższym maksymalną miesięczną kwotę przeznaczoną na pokrycie kosztów pomocy parlamentarnej należy podwyższyć do 24 526 EUR ze skutkiem od dnia 1 lipca 2017 r.

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W przepisach wykonawczych wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 20 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           litera a) otrzymuje brzmienie:

                                       „a)

                                       za część trasy od 0 do 50 km: 23,12 EUR;”;

                           b)

                           lit. b) otrzymuje brzmienie:

                                       „b)

                                       za część trasy od 51 do 250 km: 0,13 EUR/km;”;

               2)

               artykuł 22 otrzymuje brzmienie:

                           a)

                           ust. 1 otrzymuje brzmienie:

                                       „1.

                                       Maksymalna kwota rocznego zwrotu z tytułu kosztów podróży poniesionych w przypadkach przewidzianych w art. 10 ust. 1 lit. b) wynosi 4 358 EUR.”;

                           b)

                           ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                           „Maksymalna kwota rocznego zwrotu z tytułu kosztów podróży rzeczywiście poniesionych w związku z podróżami przewodniczących komisji lub podkomisji w celu uczestniczenia w konferencjach lub wydarzeniach o wymiarze parlamentarnym, dotyczących tematu o charakterze europejskim, wchodzącego w zakres kompetencji komisji lub podkomisji, której przewodniczą, wynosi 4 358 EUR. Uczestnictwo wymaga uprzedniego zezwolenia przewodniczącego Parlamentu po sprawdzeniu dostępności środków w granicach wyżej wymienionej maksymalnej kwoty.”;

               3)

               art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                           „2.

                           Jeżeli działalność oficjalna ma miejsce na terytorium Unii, poseł pobiera zryczałtowaną kwotę w wysokości 313 EUR.”;

               4)

               art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                           „2.

                           Wysokość diety przysługująca w ciągu miesiąca z tytułu art. 25 wynosi 4 416 EUR.”;

               5)

               art. 33 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

                           „4.

                           Maksymalna pokrywana kwota przysługująca w ciągu miesiąca z tytułu korzystania z pomocy wszystkich współpracowników wymienionych w art. 34 wynosi 24 526 EUR.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r., z wyjątkiem art. 1 ust. 5, który ma zastosowanie od dnia 1 lipca 2017 r.

      (1)  Decyzja Parlamentu Europejskiego 2005/684/WE, Euratom z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. L 262 z 7.10.2005, s. 1).

      (2)  Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja i 9 lipca 2008 r. dotycząca przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. C 159 z 13.7.2009, s. 1).

      (3)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/2444 z dnia 8 grudnia 2017 r. zmieniająca decyzję (UE) 2015/2332 w sprawie ram proceduralnych dotyczących zatwierdzania wielkości emisji monet euro (EBC/2017/41)

text:
               23.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 344/63

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/2444
   z dnia 8 grudnia 2017 r.
   zmieniająca decyzję (UE) 2015/2332 w sprawie ram proceduralnych dotyczących zatwierdzania wielkości emisji monet euro (EBC/2017/41)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 128 ust. 2,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 12 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/2332 (EBC/2015/43) (1) ustanawia ramy proceduralne dotyczące zatwierdzania wielkości emisji monet euro.

               (2)

               Rada Prezesów uważa, że – w sytuacji, w której nie jest wymagana modyfikacja wnioskowanej wielkości emisji monet – uprawnienie do przyjmowania decyzji dotyczących zatwierdzania doraźnych i rocznych wniosków o zatwierdzenie wielkości emisji monet składanych przez państwa członkowskie, których walutą jest euro, powinno być przekazane Zarządowi.

               (3)

               Jeżeli Zarząd uzna, że wielkość emisji monet wnioskowana przez jedno lub większą liczbę państw członkowskich, których walutą jest euro, powinna zostać zmodyfikowana, przedkłada odpowiednią propozycję wraz z uzasadnieniem niezbędnych modyfikacji Radzie Prezesów, która zachowuje uprawnienie do podjęcia decyzji w takiej sytuacji.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2015/2332 (EBC/2015/43),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zmiany
   W decyzji (UE) 2015/2332 (EBC/2015/43) wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 9 otrzymuje brzmienie:
                           „9.   Jeżeli Zarząd ustali, że roczne wnioski o zgodę nie wymagają modyfikacji rocznej wielkości emisji monet wnioskowanej przez poszczególne państwa członkowskie strefy euro, przyjmuje decyzję w sprawie zgody dotyczącej wielkości emisji monet w strefie euro przed końcem roku kalendarzowego poprzedzającego rok, którego dotyczą wnioski o zgodę.”;

                           b)

                           dodaje się ust. 10 w brzmieniu:
                           „10.   Jeżeli Zarząd ustali, że wielkość emisji monet wnioskowana przez jedno lub większą liczbę państw członkowskich strefy euro wymaga modyfikacji, po zasięgnięciu opinii danego państwa członkowskiego przedkłada propozycję wyjaśniającą niezbędne modyfikacje wraz z uzasadnieniem Radzie Prezesów. W takich przypadkach Rada Prezesów bez zbędnej zwłoki przyjmuje decyzję w przedmiocie zatwierdzenia rocznej wielkości emisji monet w strefie euro.”;

               2)

               w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 7 otrzymuje brzmienie:
                           „7.   Jeżeli Zarząd ustali, że dodatkowa wielkość emisji monet wnioskowana przez państwo członkowskie strefy euro zgodnie z ust. 5 nie wymaga modyfikacji, bez zbędnej zwłoki przyjmuje indywidualną decyzję w przedmiocie doraźnego wniosku o zgodę.”;

                           b)

                           dodaje się ust. 8 w brzmieniu:
                           „8.   Jeżeli Zarząd ustali, że dodatkowa wielkość emisji monet wnioskowana przez państwo członkowskie strefy euro wymaga modyfikacji, przedkłada propozycję wyjaśniającą niezbędne modyfikacje wraz z uzasadnieniem Radzie Prezesów. W takich przypadkach Rada Prezesów bez zbędnej zwłoki przyjmuje indywidualną decyzję w przedmiocie doraźnego wniosku o zgodę.”.

         Artykuł 2
   Skuteczność
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem zawiadomienia o niej adresatów.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.
   Artykuł 3
   Adresaci
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich strefy euro.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 8 grudnia 2017 r.

            W imieniu Rady Prezesów EBC

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/2332 z dnia 4 grudnia 2015 r. w sprawie ram proceduralnych dotyczących zatwierdzania wielkości emisji monet euro (EBC/2015/43) (Dz.U. L 328 z 12.12.2015, s. 123).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/6 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku Grecji nr EGF/2017/003 GR/Attica retail

text:
               6.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 3/1

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/6
   z dnia 12 grudnia 2017 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku Grecji nr EGF/2017/003 GR/Attica retail
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (2), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek, w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (3).

               (3)

               W dniu 13 kwietnia 2017 r. Grecja przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w 9 przedsiębiorstwach prowadzących działalność w sektorze handlu detalicznego w następujących regionach: Attyka, Macedonia Wschodnia, Tracja, Macedonia Środkowa, Macedonia Zachodnia, Tesalia, Epir, Grecja Zachodnia, Grecja Środkowa, Peloponez, Wyspy Egejskie Południowe oraz Kreta w Grecji. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje dostarczone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG, ustanowione w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

               (4)

               Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 wniosek Grecji uznaje się za dopuszczalny, ponieważ zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową.

               (5)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 2 949 150 EUR dla wniosku złożonego przez Grecję.

               (6)

               W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia środków z EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 2 949 150 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 12 grudnia 2017 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2017 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         A. TAJANI

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         K. SIMSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (2)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/9 z dnia 12 grudnia 2017 r. zmieniająca decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/344 z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki w 2017 r.

text:
               6.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 3/7

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/9
   z dnia 12 grudnia 2017 r.
   zmieniająca decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/344 z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki w 2017 r.
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 14 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W art. 13 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (2) określającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 ustanowiono margines na nieprzewidziane wydatki w wysokości do 0,03 % dochodu narodowego brutto Unii.

               (2)

               Zgodnie z art. 6 tego rozporządzenia Komisja obliczyła bezwzględną kwotę marginesu na nieprzewidziane wydatki na rok 2017 (3).

               (3)

               Parlament Europejski i Rada uruchomiły margines na nieprzewidziane wydatki w 2017 r., aby umożliwić finansowanie powyżej pułapów środków na zobowiązania w kwocie 1 906 150 960 EUR, z czego 1 176 030 960 EUR w dziale 3 (Bezpieczeństwo i obywatelstwo).

               (4)

               Budżet na 2018 r. wymaga zwiększenia elastyczności, w związku z tym kompensacja marginesu na nieprzewidziane wydatki uruchomionego w 2017 r. zostaje dostosowana poprzez zmniejszenie kwoty kompensacji w dziale 5 w 2018 r. i wprowadzenie odpowiedniej kompensacji w dziale 5 w 2020 r.,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W art. 2 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/344 z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki w 2017 r. (4) wprowadza się następujące zmiany:

               a)

               w akapicie pierwszym rok „2019” zastępuje się rokiem „2020”;

               b)

               lit. b) otrzymuje brzmienie:

                           „b)

                           2018: dział 5 (Administracja): 318 000 000 EUR;”;

               c)

               dodaje się lit. d) w brzmieniu:

                           „d)

                           2020: dział 5 (Administracja): 252 000 000 EUR.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2017 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         A. TAJANI

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         K. SIMSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

      (3)  Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 30 czerwca 2016 r. – Dostosowanie techniczne ram finansowych na rok 2017 do zmian DNB (COM(2016) 311).

      (4)  Dz.U. L 50, 28.2.2017, p. 57.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/8 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności na sfinansowanie natychmiastowych środków budżetowych służących do rozwiązywania bieżących problemów wynikających z migracji, napływu uchodźców i zagrożeń bezpieczeństwa

text:
               6.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 3/5

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/8
   z dnia 12 grudnia 2017 r.
   w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności na sfinansowanie natychmiastowych środków budżetowych służących do rozwiązywania bieżących problemów wynikających z migracji, napływu uchodźców i zagrożeń bezpieczeństwa
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 12,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Instrument elastyczności ma umożliwiać finansowanie jednoznacznie określonych wydatków, które nie mogą zostać pokryte w ramach pułapów dostępnych dla co najmniej jednego działu.

               (2)

               Pułap rocznej kwoty dostępnej na instrument elastyczności wynosi 600 000 000 EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (2).

               (3)

               Aby umożliwić rozwiązywanie bieżących problemów wynikających z migracji, napływu uchodźców i zagrożeń bezpieczeństwa, konieczne jest uruchomienie znaczących dodatkowych kwot, które pozwoliłyby na finansowanie takich działań w trybie pilnym.

               (4)

               Po zbadaniu wszystkich możliwości realokacji środków w ramach pułapu wydatków w dziale 3 (Bezpieczeństwo i obywatelstwo) konieczne jest uruchomienie instrumentu elastyczności w celu uzupełnienia środków finansowych dostępnych w budżecie ogólnym Unii na rok budżetowy 2018 powyżej pułapu w dziale 3 o kwotę 837 241 199 EUR w celu sfinansowania środków w dziedzinie migracji, uchodźców i bezpieczeństwa. Zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 kwota ta obejmuje niewykorzystane kwoty z lat poprzednich pochodzące z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej oraz Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, które są udostępniane na rzecz instrumentu elastyczności zgodnie z art. 11 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013.

               (5)

               W oparciu o spodziewany profil płatności środki na płatności odpowiadające uruchomieniu instrumentu elastyczności powinny zostać rozłożone na kilka lat budżetowych.

               (6)

               W celu umożliwienia szybkiego wykorzystania środków, niniejszą decyzję należy stosować od początku roku budżetowego 2018,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Na potrzeby budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018 uruchamia się instrument elastyczności, aby udostępnić kwotę 837 241 199 EUR w postaci środków na zobowiązania w dziale 3 (Bezpieczeństwo i obywatelstwo).
   Kwota, o której mowa w akapicie pierwszym, zostanie wykorzystana na finansowanie środków służących do rozwiązywania bieżących problemów wynikających z migracji, napływu uchodźców i zagrożeń bezpieczeństwa.
   2.   W oparciu o spodziewany profil płatności, podział środków na płatności odpowiadających uruchomieniu instrumentu elastyczności szacowany jest w następujący sposób:

               a)

               464 039 631 EUR w 2018 r.;

               b)

               212 683 883 EUR w 2019 r.;

               c)

               126 354 910 EUR w 2020 r.;

               d)

               34 162 775 EUR w 2021 r.

         Konkretne kwoty w środkach na płatności na każdy rok budżetowy zostaną zatwierdzone zgodnie z roczną procedurą budżetową.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2017 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         A. TAJANI

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         K. SIMSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).