title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 221/15/COL z dnia 3 czerwca 2015 r. zmieniająca decyzję Urzędu Nadzoru EFTA nr 83/15/COL dotyczącą spójności niektórych parametrów docelowych zawartych w planach krajowych lub planach dotyczących funkcjonalnych bloków przestrzeni powietrznej przedłożonych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z ustalonymi na drugi okres odniesienia ogólnounijnymi parametrami docelowymi skuteczności działania [2016/1420]

text:
               25.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 230/56

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 221/15/COL
   z dnia 3 czerwca 2015 r.
   zmieniająca decyzję Urzędu Nadzoru EFTA nr 83/15/COL dotyczącą spójności niektórych parametrów docelowych zawartych w planach krajowych lub planach dotyczących funkcjonalnych bloków przestrzeni powietrznej przedłożonych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z ustalonymi na drugi okres odniesienia ogólnounijnymi parametrami docelowymi skuteczności działania [2016/1420]
   URZĄD NADZORU EFTA,
   uwzględniając akt wspomniany w pkt 66t załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Rozporządzenie ramowe) (1)) dostosowany do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego porozumienia, a w szczególności art. 11 ust. 3 lit. c) tego aktu,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   w załączniku do decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 83/15/COL z dnia 18 marca 2015 r. w tabeli przedstawiającej dane z zakresu kluczowego obszaru skuteczności działania dotyczącego bezpieczeństwa odkryto błędne dane dotyczące Królestwa Norwegii, które należy poprawić,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Część załącznika do decyzji kolegium nr 83/15/CO dotycząca kluczowego obszaru skuteczności działania dotyczącego bezpieczeństwa otrzymuje brzmienie:

      „KLUCZOWY OBSZAR SKUTECZNOŚCI DZIAŁANIA DOTYCZĄCY BEZPIECZEŃSTWA
      Efektywność zarządzania bezpieczeństwem (ang. Effectiveness of Safety Management, EOSM) oraz zastosowanie klasyfikacji dotkliwości w oparciu o metodologię narzędzia analizy ryzyka (ang. Risk Analysis Tool, RAT)

                  Państwo EFTA

                  FAB

                  EOSM

                  RAT na ziemi (w %)

                  RAT ogółem (w %)

                  Na poziomie państwa

                  Na poziomie instytucji zapewniającej służby żeglugi powietrznej

                  2017

                  2019

                  2017

                  2019

                  SC

                  Inne MO

                  SMI

                  RI

                  ATMS

                  SMI

                  RI

                  ATMS

                  SMI

                  RI

                  ATMS

                  SMI

                  RI

                  ATMS

                  Norwegia

                  NEFAB

                  C

                  C

                  D

                  95

                  95

                  85

                  100

                  100

                  100

                  90

                  90

                  85

                  100

                  100

                  100”

                  [Finlandia]

                  [Łotwa]

                  [Estonia]

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja jest skierowana do Królestwa Norwegii.

      Sporządzono w Brukseli dnia 3 czerwca 2015 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Oda Helen SLETNES

            Przewodniczący

         Helga JÓNSDÓTTIR

            Członek Kolegium

      (1)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 1.


title: 2012/23/UE: Decyzja Rady z dnia 12 grudnia 2011 r. dotycząca przystąpienia Unii Europejskiej do Protokołu z 2002 r. do Konwencji ateńskiej z 1974 r. w sprawie przewozu morzem pasażerów i ich bagażu, w odniesieniu do jego artykułów 10 i 11

text:
               12.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 8/13

         DECYZJA RADY
   z dnia 12 grudnia 2011 r.
   dotycząca przystąpienia Unii Europejskiej do Protokołu z 2002 r. do Konwencji ateńskiej z 1974 r. w sprawie przewozu morzem pasażerów i ich bagażu, w odniesieniu do jego artykułów 10 i 11
   (2012/23/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 1 i art. 81 ust. 2 lit. a) i c) w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) i art. 218 ust. 8 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół z 2002 r. do Konwencji ateńskiej z 1974 r. w sprawie przewozu morzem pasażerów i ich bagażu (zwany dalej „protokołem ateńskim”) stanowi istotną poprawę przepisów regulujących odpowiedzialność przewoźników i kwestie odszkodowania dla pasażerów przewożonych drogą morską.

               (2)

               Protokół ateński zmienia Konwencję ateńską z 1974 r. w sprawie przewozu morzem pasażerów i ich bagażu oraz stanowi w art. 15, że strony protokołu ateńskiego odczytują i interpretują te dwa dokumenty jako jednolity dokument.

               (3)

               Art. 10 i 11 protokołu ateńskiego mają wpływ na rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1). Unia Europejska ma zatem wyłączne kompetencje, jeśli chodzi o art. 10 i 11 protokołu ateńskiego.

               (4)

               Po przystąpieniu Unii do protokołu ateńskiego zasady jurysdykcji określone w jego art. 10 powinny mieć pierwszeństwo przed odpowiednimi przepisami Unii.

               (5)

               Jednak zasady uznawania oraz wykonywania orzeczeń sądowych określone w art. 11 protokołu ateńskiego nie powinny mieć pierwszeństwa ani przed odpowiednimi przepisami Unii, obejmującymi także Danię na podstawie umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (2), ani postanowieniami Konwencji z Lugano z 16 września 1988 r. o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych (3), ani Konwencji z Lugano z 30 października 2007 r. o jurysdykcji i uznawaniu oraz wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych (4), gdyż skutkiem stosowania tych zasad jest zapewnienie uznawania i wykonywania orzeczeń przynajmniej w takim samym zakresie jak na podstawie postanowień protokołu ateńskiego.

               (6)

               Protokół ateński jest otwarty do ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia do niego przez państwa oraz przez regionalne organizacje integracji gospodarczej, powołane przez suwerenne państwa, które przekazały tym organizacjom kompetencje w pewnych sprawach regulowanych protokołem ateńskim.

               (7)

               Zgodnie z art. 17 ust. 2 lit. b) i art. 19 protokołu ateńskiego regionalne organizacje integracji gospodarczej mogą zawrzeć ten protokół.

               (8)

               Zjednoczone Królestwo i Irlandia, do których ma zastosowanie Protokół (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, będą związane – w ramach Unii Europejskiej – postanowieniami artykułów 10 i 11 protokołu ateńskiego.

               (9)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, który jest załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie bierze udziału w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana, ani jej nie stosuje w odniesieniu do art. 10 i 11 protokołu ateńskiego. Dania będzie związana tymi artykułami tylko jako odrębna Umawiająca się Strona.

               (10)

               Większość postanowień protokołu ateńskiego została włączona do prawa unijnego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morskich drogach wodnych z tytułu wypadków (5). Dlatego też Unia wykonywała kompetencje w sprawach regulowanych przez to rozporządzenie. W odniesieniu do tych przepisów przyjmowana jest obecnie odrębna decyzja, przyjmowana równolegle z niniejszą decyzją.

               (11)

               Państwa członkowskie, które mają ratyfikować protokół ateński lub do niego przystąpić, powinny – w miarę możliwości – uczynić to równocześnie. Dlatego też państwa członkowskie powinny wymieniać informacje na temat przebiegu procedur ratyfikacji lub przystępowania w celu przygotowania, tak dalece jak to możliwe, równoczesnego złożenia swoich dokumentów ratyfikacyjnych lub dokumentów przystąpienia. Ratyfikując protokół ateński lub do niego przystępując, państwa członkowskie powinny dokonać zastrzeżenia, o którym mowa w wytycznych IMO,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej przystąpienie Unii Europejskiej do Protokołu z 2002 r. do Konwencji ateńskiej z 1974 r. w sprawie przewozu morzem pasażerów i ich bagażu (zwanego dalej „protokołem ateńskim”) w odniesieniu do art. 10 i 11 protokołu ateńskiego.
   Tekst tych artykułów zamieszczono w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia dokumentu przystąpienia Unii do protokołu ateńskiego w odniesieniu do jego art. 10 i 11 zgodnie z art. 17 ust. 2 lit. c), art. 17 ust. 3 i art. 19 tego protokołu.
   2.   W momencie składania dokumentu przystąpienia Unia składa następującą deklarację o kompetencjach:

      „Jeżeli chodzi o sprawy objęte art. 10 i 11 Protokołu ateńskiego z 2002 r. do Konwencji ateńskiej z 1974 r. w sprawie przewozu morzem pasażerów i ich bagażu, które podlegają art. 81 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, państwa członkowskie Unii Europejskiej, z wyjątkiem Królestwa Danii, zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, powierzyły kompetencje Unii. Unia wykonała te kompetencje przyjmując rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych.”.

   3.   W momencie składania dokumentu przystąpienia Unia składa następujące oświadczenie w odniesieniu do art. 17a ust. 3 Konwencji ateńskiej z 1974 r. w sprawie przewozu morzem pasażerów i ich bagażu zmienionego art. 11 protokołu ateńskiego:

                  „1.

                  Orzeczenia w sprawach objętych Protokołem ateńskim z 2002 r. do Konwencji ateńskiej z 1974 r. w sprawie przewozu morzem pasażerów i ich bagażu wydane przez sąd Królestwa Belgii, Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Irlandii, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Republiki Węgierskiej, Malty, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Rumunii, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej są uznawane i wykonywane w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie ze stosownymi przepisami Unii Europejskiej w tym zakresie.

                  2.

                  Orzeczenia w sprawach objętych protokołem ateńskim wydane przez sąd Królestwa Danii są uznawane i wykonywane w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z umową pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych.

                  3.

                  Orzeczenia w sprawach objętych protokołem ateńskim wydane przez sąd państwa trzeciego

                              a)

                              związanego Konwencją z Lugano z 30 października 2007 r. o jurysdykcji i uznawaniu oraz wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych są uznawane i wykonywane w tych państwach członkowskich Unii Europejskiej zgodnie z tą konwencją;

                              b)

                              związanego Konwencją z Lugano z 16 września 1988 r. o jurysdykcji i uznawaniu oraz wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych są uznawane i wykonywane w tych państwach członkowskich Unii Europejskiej zgodnie z tą konwencją”.

   4.   Osoba lub osoby wyznaczone na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu dokonują zastrzeżenia, o którym mowa w wytycznych IMO, w momencie składania dokumentu przystąpienia Unii do protokołu ateńskiego w odniesieniu do jego art. 10 i 11..
   Artykuł 3
   Unia składa dokument przystąpienia do protokołu ateńskiego w odniesieniu do jego art. 10 i 11 do dnia 31 grudnia 2011 r.
   Artykuł 4
   Państwa członkowskie podejmują konieczne kroki w celu złożenia dokumentów ratyfikacji protokołu ateńskiego lub przystąpienia do niego w odniesieniu do jego art. 10 i 11 w rozsądnym terminie, i, o ile to możliwe, do 31 grudnia 2011 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         S. NOWAK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 299 z 16.11.2005, s. 62.

      (3)  Dz.U. L 319 z 25.11.1988, s. 9.

      (4)  Dz.U. L 339 z 21.12.2007, s. 3.

      (5)  Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 24.

      ZAŁĄCZNIK
      TŁUMACZENIE

         ARTYKUŁY 10 i 11 PROTOKOŁU Z 2002 R. DO KONWENCJI ATEŃSKIEJ Z 1974 R. W SPRAWIE PRZEWOZU MORZEM PASAŻERÓW i ICH BAGAŻU

      Artykuł 10
      Artykuł 17 Konwencji otrzymuje brzmienie:

         „Artykuł 17
         Sąd właściwy
         1.   Powództwo wynikające z art. 3 i 4 niniejszej Konwencji jest z wyboru powoda wnoszone do jednego z niżej wymienionych sądów pod warunkiem, że sąd ten ma siedzibę w Państwie Stronie niniejszej Konwencji, oraz z zastrzeżeniem przepisów krajowych każdego z Państw Stron dotyczących właściwości miejscowej w państwach gdzie istnieje kilka możliwości wyboru:

                     a)

                     sąd w państwie miejsca stałego pobytu lub głównego miejsca prowadzenia działalności pozwanego, lub

                     b)

                     sąd w państwie miejsca wyjazdu lub miejsca przeznaczenia zgodnie z umową przewozu, lub

                     c)

                     sąd w państwie zamieszkania lub stałego pobytu powoda, jeżeli pozwany prowadzi w tym państwie działalność gospodarczą i podlega jurysdykcji tego państwa, lub

                     d)

                     sąd w państwie, w którym zawarta została umowa przewozu, jeżeli pozwany prowadzi w tym państwie działalność gospodarczą i podlega jurysdykcji tego państwa.

               2.   Powództwa wynikające z art. 4a niniejszej Konwencji są, z wyboru powoda, wnoszone do jednego z sądów, do których możliwe jest wniesienie powództwa przeciw przewoźnikowi lub wykonującemu przewóz zgodnie z ust. 1.
         3.   Po dojściu do incydentu, który spowodował szkodę, strony mogą uzgodnić, że roszczenie o odszkodowanie zostanie wniesione do dowolnego sądu lub będzie poddane arbitrażowi.”.

      Artykuł 11
      Dodany zostaje art. 17a Konwencji w brzmieniu:

         „Artykuł 17a
         Uznawanie i wykonywanie
         1.   Każde Państwo Strona uznaje każde orzeczenie sądu właściwego zgodnie z art. 17, które jest wykonalne w państwie wydania i nie podlega już zwyczajnym formom rewizji, chyba że

                     a)

                     orzeczenie takie zostało uzyskane w wyniku oszustwa; lub

                     b)

                     pozwanego nie powiadomiono odpowiednio wcześnie i nie zapewniono mu godziwej możliwości przedstawienia swoich racji.

               2.   Orzeczenie uznane zgodnie z ust. 1 jest wykonalne w każdym Państwie Stronie od momentu spełnienia wszystkich formalności wymaganych w tym państwie. Formalności te nie mogą uzasadniać ponownego otwarcia sprawy z przyczyn merytorycznych.
         3.   Państwo Strona niniejszego Protokołu może stosować inne zasady uznawania i wykonywania orzeczeń, o ile skutkują one tym, że orzeczenia są uznawane i wykonywane w co najmniej takim samym stopniu, jak wskazano w ust. 1 i 2.”.


title: 2010/553/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/226

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2008
   (2010/553/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy kończący się dnia 31 grudnia 2008 r., wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsięwzięcia (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5829/2010 – C7-0060/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE i art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając decyzję Rady 2007/198/Euratom z dnia 27 marca 2007 r. powołującą Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej oraz przyznającą mu określone korzyści (3), w szczególności jej art. 5,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0094/2010),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2008;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Dyrektorowi Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 310 z 18.12.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 58.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2006/882/WE: Decyzja Rady z dnia 13 listopada 2006 r. w sprawie zawarcia Protokołu zmieniającego Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, dotyczącego kontyngentów taryfowych na cukier i produkty cukrownicze pochodzące z Chorwacji lub ze Wspólnoty

text:
               7.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 341/31

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 listopada 2006 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu zmieniającego Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, dotyczącego kontyngentów taryfowych na cukier i produkty cukrownicze pochodzące z Chorwacji lub ze Wspólnoty
   (2006/882/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając projekt Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 28 lutego 2005 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z Republiką Chorwacji w celu wprowadzenia zmian do uregulowań preferencyjnych w zakresie przywozu do Wspólnoty cukru pochodzącego z Republiki Chorwacji w ramach Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony (1), zatwierdzonego decyzją Rady i Komisji 2005/40/WE, Euratom (2).

               (2)

               Komisja zakończyła negocjacje w sprawie Protokołu zmieniającego Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu. Należy zatem zatwierdzić ten Protokół.

               (3)

               Komisja powinna przyjąć środki niezbędne do wprowadzenia w życie Protokołu zgodnie z taką samą procedurą jak w przypadku wprowadzania w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (3),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Protokół zmieniający Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, dotyczący kontyngentów taryfowych na cukier i produkty cukrownicze pochodzące z Chorwacji lub ze Wspólnoty.
   Tekst Protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do podpisania Protokołu w celu wyrażenia zgody Wspólnoty na to, aby Protokół był dla niej wiążący.
   Artykuł 3
   Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy wykonawcze dla Protokołu zgodnie z procedurą określoną w art. 39 rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 13 listopada 2006 r.

            W imieniu Rady

         E. TUOMIOJA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 26 z 28.1.2005, str. 3.

      (2)  Dz.U. L 26 z 28.1.2005, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1.
    ---documentbreak---

               7.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 341/33

         PROTOKÓŁ
   zmieniający Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, dotyczący kontyngentów taryfowych na cukier i produkty cukrownicze pochodzące z Chorwacji lub ze Wspólnoty
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA CHORWACJI, zwana dalej „Chorwacją”,
   z drugiej strony,
   MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:

               (1)

               Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony (zwany dalej „USS”), został podpisany w Luksemburgu dnia 29 października 2001 r. i wszedł w życie dnia 1 lutego 2005 r.

               (2)

               W celu zmiany uregulowań preferencyjnych w USS zostały przeprowadzone negocjacje w zakresie cukru i produktów cukrowniczych pochodzących z Chorwacji lub ze Wspólnoty.

               (3)

               Należy przyjąć odpowiednie zmiany do USS,

         UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W USS wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                           „1.   Wspólnota znosi należności celne i opłaty o skutku równoważnym w odniesieniu do przywozu produktów rolnych pochodzących z Chorwacji z wyjątkiem produktów objętych pozycjami Nomenklatury Scalonej nr 0102, 0201, 0202, 1701, 1702 oraz 2204.”;

                           b)

                           dodaje się ust. 5 w następującym brzmieniu:
                           „5.   Niektóre uzgodnienia handlowe mające zastosowanie do cukru i produktów cukrowniczych objętych pozycjami Nomenklatury Scalonej nr 1701 oraz 1702 są określone w załączniku IV h).”;

               2)

               w załączniku IV, tekst załącznika do niniejszej decyzji dodaje się jako załącznik IV h);

               3)

               w tabeli w załączniku I do Protokołu 3 skreśla się następujące pozycje:
               „1702 50 00 — Fruktoza chemicznie czysta”,
               „1702 90 10 — Maltoza chemicznie czysta”.

         Artykuł 2
   W drugiej połowie 2008 r. Strony spotykają się w celu dokonania przeglądu skutków niniejszego Protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejszy Protokół stanowi integralną część USS.
   Artykuł 4
   Niniejszy Protokół wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.
   Artykuł 5
   Niniejszy Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz chorwackim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

      Hecho en Zagreb, el veintiocho de noviembre de dos mil seis.
      V Záhřebu dne dvacátého osmého listopadu dva tisíce šest.
      Udfærdiget i Zagreb den otteogtyvende november to tusind og seks.
      Geschehen zu Zagreb am achtundzwanzigsten November zweitausendundsechs.
      Koostatud kahekümne kaheksandal novembril kahe tuhande kuuendal aastal Zagrebis.
      Έγινε στο Ζάγκρεμπ στις είκοσι οκτώ Νοεμβρίου δύο χιλιάδες έξι.
      Done at Zagreb on the twenty-eighth day of November in the year two thousand and six.
      Fait à Zagreb, le vingt-huit novembre deux mille six.
      Fatto a Zagabria, addì ventotto novembre duemilasei.
      Zagrebā, divi tūkstoši sestā gada divdesmit astotajā novembrī.
      Priimta Zagrebe, du tūkstančiai šeštų metų lapkričio dvidešimt aštuntą dieną.
      Kelt Zágrábban, a kétezer-hatodik év november havának huszonnyolcadik napján.
      Magħmul f'Żagreb fit-tmienja u għoxrin jum ta' Novembru fis-sena elfejn u sitta.
      Gedaan te Zagreb, de achtentwintigste november tweeduizend en zes.
      Sporządzono w Zagrzebiu dnia dwudziestego ósmego listopada dwa tysiące szóstego roku.
      Feito em Zagrebe, aos vinte e oito dias do mês de Novembro do ano de dois mil e seis.
      V Záhrebe dvadsiateho ôsmeho novembra dvetisícšesť.
      V Zagrebu, dne osemindvajsetega novembra, leta dva tisoč šest.
      Tehty Zagrebissa kahdentenakymmenentenäkahdeksantena päivänä marraskuuta vuonna kaksituhattakuusi
      Utfärdat i Zagreb den tjuguåttonde november år tvåtusensex.
      Sastavljeno u Zagrebu dana dvadesetosmog studenoga dvije tisuće i šeste godine.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunitá Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen
         Za Europsku zajednicu

         Por la República de Croacia
         Za Chorvatskou republiku
         For Republikken Kroatien
         Für die Republik Kroatien
         Horvaatia Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία της Κροατίας
         For the Republic of Croatia
         Pour la République de Croatie
         Per la Repubblica di Croazia
         Horvātijas Republikas vārdā
         Kroatijos Respublikos vardu
         A Horvát Köztársaság részéről
         Għar-Repubblika tal-Kroazja
         Voor de Republiek Kroatië
         W imieniu Republiki Chorwacji
         Pela República da Croácia
         Za Chorvátsku republiku
         Za Republiko Hrvaško
         Kroatian tasavallan puolesta
         För Republiken Kroatien
         Za Republiku Hrvatsku

   ZAŁĄCZNIK

         „ZAŁĄCZNIK IV h)
         o którym mowa w art. 27 ust. 5

                     1.

                     Wspólnota stosuje bezcłowy dostęp do przywozu do Wspólnoty produktów pochodzących z Chorwacji objętych pozycjami Nomenklatury Scalonej nr 1701 oraz 1702 w granicach rocznej ilości wynoszącej 180 000 ton (wagi netto).

                     2.

                     Chorwacja stosuje dostęp przy obniżonej stawce celnej do przywozu do Chorwacji produktów pochodzących ze Wspólnoty, objętych pozycjami Nomenklatury Scalonej nr 1701, w granicach rocznej ilości wynoszącej 80 000 ton (wagi netto), stosowany jedynie, jeśli przywóz z Chorwacji do Wspólnoty produktów objętych pozycjami Nomenklatury Scalonej nr 1701 oraz 1702 osiąga roczną ilość wynoszącą 80 000 ton (wagi netto). W odniesieniu do tych produktów Chorwacja obniży stawki celne w następujący sposób:

                                 —

                                 w dniu 1 stycznia 2007 r. stawki celne obniża się do 75 % podstawowej stawki celnej,

                                 —

                                 w dniu 1 stycznia 2008 r. stawki celne obniża się do 70 % podstawowej stawki celnej,

                                 —

                                 w dniu 1 stycznia 2009 r. stawki celne obniża się do 50 % podstawowej stawki celnej.

                     3.

                     Wspólnota zobowiązuje się nie wypłacać refundacji wywozowych z budżetu wspólnotowego na cukier, syrop i inne produkty cukrownicze objęte pozycjami Nomenklatury Scalonej nr 1701 i 1702, jeśli są one eksportowane do Chorwacji w stanie naturalnym. Chorwacja zobowiązuje się nie wypłacać refundacji wywozowych na wywóz cukru do Wspólnoty.”


title: Decyzja Rady (UE) 2016/203 z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie zmiany załącznika XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG (statystyki wydatków na ochronę zdrowia)

text:
               16.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 39/36

         DECYZJA RADY (UE) 2016/203
   z dnia 12 lutego 2016 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie zmiany załącznika XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG (statystyki wydatków na ochronę zdrowia)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 338 ust. 1, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie w dniu 1 stycznia 1994 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG.

               (3)

               Do Porozumienia EOG należy włączyć rozporządzenie Komisji (UE) 2015/359 (3). Informacje na temat opieki dziennej i schematów finansowania przez przedsiębiorstwa, jak również opieki dziennej ambulatoryjnej nie są dostępne w Liechtensteinie. Z tego powodu Liechtenstein powinien zostać zwolniony z obowiązku przekazywania tych danych.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG,

               (5)

               Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG odnośnie proponowanej zmiany załącznika XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 lutego 2016 r.

            W imieniu Rady

         J.R.V.A. DIJSSELBLOEM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      (3)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/359 z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1338/2008 w odniesieniu do statystyk w zakresie wydatków na ochronę zdrowia i jej finansowania (Dz.U. L 62 z 6.3.2015, s. 6).

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2016
      z dnia …
      zmieniająca załącznik XXI (Statystyka) do Porozumienia EOG
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) 2015/359 z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1338/2008 w odniesieniu do statystyk w zakresie wydatków na ochronę zdrowia i jej finansowania (1).

                  (2)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XXI do Porozumienia EOG,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Po pkt 18z5 (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 205/2014) załącznika XXI do Porozumienia EOG dodaje się punkt w brzmieniu:

                     „18z6.

                        32015 R 0359: rozporządzenie Komisji (UE) 2015/359 z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1338/2008 w odniesieniu do statystyk w zakresie wydatków na ochronę zdrowia i jej finansowania (Dz.U. L 62 z 6.3.2015, s. 6.).
                     Do celów niniejszego Porozumienia przepisy rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                                 a)

                                 Liechtenstein jest zwolniony z przekazywania odrębnych danych w zakresie leczenia »jednego dnia« (HC.1.2), rehabilitacji dziennej (HC.2.2) i dziennej opieki długoterminowej (zdrowotnej) (HC.3.2), które są uwzględniane w danych przekazywanych odpowiednio na temat leczenia ambulatoryjnego (HC 1.3), rehabilitacji ambulatoryjnej (HC 2.3) i ambulatoryjnej opieki długoterminowej (zdrowotnej) (HC 3.3);

                                 b)

                                 Liechtenstein jest zwolniony z przekazywania danych na temat schematów finansowania przez przedsiębiorstwa (HF.2.3). Niniejsze zwolnienie podlega przeglądowi przez Wspólny Komitet EOG, ilekroć dane liczbowe dostarczone przez Liechtenstein wykażą, że wydatki na schematy finansowania przez przedsiębiorstwa w Liechtensteinie nie są już nieznaczne.”.

      Artykuł 2
      Teksty rozporządzenia (UE) 2015/359 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (2).
      Artykuł 4
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

            […]

               Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

            […]

         (1)  Dz.U. L 62 z 6.3.2015, s. 6.

         (2)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2052 z dnia 16 listopada 2015 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie

text:
               17.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/22

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/2052
   z dnia 16 listopada 2015 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie (1)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 oraz art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 25 stycznia 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/39/WPZiB (2) w sprawie mianowania Samuela ŽBOGARA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Kosowie. Mandat SPUE został ostatnio zmieniony decyzją Rady 2014/400/ WPZiB (3). Mandat SPUE wygaśnie w dniu 31 października 2015 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 16 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej.

               (4)

               Wszelkie ewentualne zmiany zadań i celów misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (EULEX KOSOVO), które mają wpływ na zadania i cele SPUE, powinny w stosownym czasie być odpowiednio rozważone pod kątem mandatu SPUE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Niniejszym przedłuża się do dnia 28 lutego 2017 r. mandat Samuela ŽBOGARA jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w Kosowie. Rada może zadecydować o wcześniejszym zakończeniu mandatu SPUE w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Podstawą mandatu SPUE są cele polityki Unii wobec Kosowa. Cele te obejmują: odgrywanie przewodniej roli w promowaniu stabilnego, samodzielnego, pokojowego, demokratycznego i wieloetnicznego Kosowa; wzmacnianie stabilności w regionie i przyczynianie się do współpracy regionalnej i stosunków dobrosąsiedzkich na Bałkanach Zachodnich; promowanie Kosowa zaangażowanego na rzecz praworządności oraz ochrony mniejszości i dziedzictwa kulturowego oraz religijnego; wspieranie europejskiej perspektywy Kosowa i zbliżenia z Unią zgodnie z perspektywą dla regionu oraz zgodnie z Umową o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz decyzją Rady o jej podpisaniu, a także stosownie do odpowiednich konkluzji Rady.
   Artykuł 3
   Mandat
   Aby zrealizować cele polityki mandat SPUE obejmuje następujące elementy:

               a)

               doradztwo i pomoc Unii w procesie politycznym;

               b)

               wspieranie ogólnej koordynacji politycznej Unii w Kosowie;

               c)

               wzmacnianie obecności Unii w Kosowie i zapewnianie spójności i skuteczności jej działań;

               d)

               udzielanie szefowi misji EULEX KOSOVO wskazówek dotyczących miejscowej sytuacji politycznej, w tym również na temat politycznych aspektów kwestii związanych z zakresem jego odpowiedzialności;

               e)

               zapewnienie konsekwencji i spójności działań Unii w Kosowie, w tym również w zakresie lokalnego ukierunkowywania przekształcania misji EULEX;

               f)

               wspieranie europejskiej perspektywy Kosowa i zbliżenia z Unią zgodnie z perspektywą dla regionu oraz zgodnie z Umową o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz decyzją Rady o jej podpisaniu, a także stosownie do odpowiednich konkluzji Rady, za pośrednictwem ukierunkowanego przekazu społecznego i szeroko zakrojonych działań Unii, które mają zapewnić szersze zrozumienie i poparcie ze strony społeczeństwa Kosowa, jeśli chodzi o kwestie związane z Unią, w tym działania misji EULEX;

               g)

               monitorowanie, wspomaganie i ułatwianie postępów w realizacji priorytetów politycznych, gospodarczych i europejskich, zgodnie z odpowiednimi kompetencjami i obowiązkami instytucjonalnymi;

               h)

               przyczynianie się do zwiększenia i umocnienia poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Kosowie — w tym w odniesieniu do kobiet i dzieci — oraz ochrony mniejszości, zgodnie z polityką Unii dotyczącą praw człowieka i unijnymi wytycznymi dotyczącymi praw człowieka;

               i)

               wspomaganie wdrażania dialogu na osi Belgrad–Prisztina ułatwianego przez Unię.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania prowadzone przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej właściwych działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 listopada 2015 r. do dnia 28 lutego 2017 r. wynosi 3 135 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii. Osoby fizyczne i prawne mogą uczestniczyć w przetargach ogłaszanych przez SPUE bez ograniczeń. Nie stosuje się ponadto reguły pochodzenia w odniesieniu do towarów nabywanych przez SPUE
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   Do pomocy SPUE w wykonywaniu mandatu i do ogólnego wspomagania spójności, widoczności i skuteczności działań Unii w Kosowie przydziela się specjalny personel. W granicach swojego mandatu i odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE jest odpowiedzialny za powołanie swojego zespołu. Zespół musi dysponować wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych związanych z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudniani do współpracy ze SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio ze stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   1.   SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2013/488/UE (4).
   2.   WP jest upoważniony do udostępniania NATO/KFOR informacji i dokumentów niejawnych UE, sporządzonych do celów odnośnego działania, objętych klauzulą tajności do poziomu „CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL”, zgodnie z przepisami bezpieczeństwa dotyczącymi ochrony informacji niejawnych UE.
   3.   WP jest upoważniony do udostępniania Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) oraz Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) — zgodnie z potrzebami operacyjnymi SPUE — informacji i dokumentów niejawnych UE sporządzonych do celów odnośnego działania, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z przepisami bezpieczeństwa dotyczącymi ochrony informacji niejawnych UE. W tym celu dokonuje się uzgodnień lokalnych.
   4.   WP jest upoważniony do udostępniania stronom trzecim powiązanym z niniejszą decyzją dokumentów jawnych UE odnoszących się do treści obrad Rady dotyczących odnośnego działania, które są objęte tajemnicą zawodową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (5).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatura Unii lub państwa członkowskie, w zależności od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy tytułu V Traktatu SPUE podejmuje wszystkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z mandatem SPUE oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza szczegółowy plan bezpieczeństwa oparty na wskazówkach z ESDZ, obejmujący konkretne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, regulujący zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do odnośnego obszaru, za który jest on odpowiedzialny, i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa oraz plan awaryjny i ewakuacyjny biura;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na odnośnym obszarze, za który jest on odpowiedzialny;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na odnośny obszar, za który jest on odpowiedzialny, lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla tego obszaru przez ESDZ;

               d)

               zapewnia wprowadzanie w życie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania na temat realizacji tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie przedstawia WP i KPiB sprawozdania. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane poprzez sieć COREU. SPUE może przedstawiać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu SPUE może uczestniczyć w informowaniu Parlamentu Europejskiego.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i efektywności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich, aby osiągnąć cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również — w stosownych przypadkach — z działaniami innych SPUE działających w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   W terenie utrzymywane są bliskie kontakty z szefami misji państw członkowskich oraz z szefami delegatur Unii w regionie. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu jego mandatu. SPUE udziela szefowi EULEX KOSOVO wskazówek i informacji dotyczących miejscowej sytuacji politycznej, w tym na temat politycznych aspektów kwestii związanych z jego obowiązkami. SPUE i cywilny dowódca operacji konsultują się ze sobą stosownie do potrzeb.
   3.   SPUE nawiązuje także kontakty z właściwymi podmiotami lokalnymi oraz innymi podmiotami regionalnymi i międzynarodowymi obecnymi w terenie.
   4.   SPUE wraz z innymi podmiotami Unii obecnymi w terenie zapewnia rozpowszechnianie i przekazywanie sobie wzajemnie informacji przez podmioty Unii obecne w terenie, tak by osiągnąć wysoki stopień zbieżności pod względem wiedzy na temat sytuacji oraz pod względem jej oceny.
   Artykuł 13
   Wsparcie w odniesieniu do roszczeń
   SPUE i personel SPUE udzielają wsparcia w celu przygotowania odpowiedzi na wszelkie roszczenia i zobowiązania wynikające z mandatów wcześniejszych SPUE w Kosowie oraz udzielają w tym celu pomocy administracyjnej i udostępniają odpowiednie dokumenty.
   Artykuł 14
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Przed końcem czerwca 2016 r. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a przed końcem listopada 2016 r. – kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 listopada 2015 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

      (2)  Decyzja Rady 2012/39/WPZiB z dnia 25 stycznia 2012 r. w sprawie mianowania specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie (Dz.U. L 23 z 26.1.2012, s. 5).

      (3)  Decyzja Rady 2014/400/WPZiB z dnia 26 czerwca 2014 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie (Dz.U. L 188 z 27.6.2014, s. 68).

      (4)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).

      (5)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).


title: 2006/456/WE: Decyzja Rady z dnia  26 kwietnia 2004 r.  w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

text:
               6.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 185/16

         DECYZJA RADY
   z dnia 26 kwietnia 2004 r.
   w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   (2006/456/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44 ust. 2, ostatnie zdanie art. 47 ust. 2, art. 55, art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 93, 94, 133 i 181a, w powiązaniu z jego art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając Traktat o Przystąpieniu z dnia 16 kwietnia 2003 r., w szczególności jego art. 2 ust. 3,
   uwzględniając Akt załączony do Traktatu o Przystąpieniu, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 8 grudnia 2003 r. Rada, w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich, upoważniła Komisję do podjęcia rokowań z Federacją Rosyjską w sprawie Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, oraz zapewnienia pewnych dostosowań technicznych związanych ze zmianami instytucjonalnymi i prawnymi w Unii Europejskiej.

               (2)

               W związku z tym, że możliwe jest zawarcie Protokołu w terminie późniejszym, rokowania dotyczące jego treści zostały przeprowadzone między Stronami i należy złożyć podpisy pod tym Protokołem w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich.

               (3)

               Protokół należy stosować tymczasowo od dnia przystąpienia do czasu zakończenia odpowiednich procedur umożliwiających jego formalne zawarcie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia jednej lub więcej osób uprawnionych do podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, z możliwością jego zawarcia w terminie późniejszym.
   Tekst Protokołu załącza się do niniejszej decyzji (1).
   Artykuł 2
   Do momentu jego wejścia w życie Protokół stosuje się tymczasowo od dnia przystąpienia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 26 kwietnia 2004 r.

            W imieniu Rady

         U. PLASSNIK

            Przewodniczący

      (1)  Patrz: str. 17 niniejszego Dziennika Urzędowego.
    ---documentbreak---

               6.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 185/17

         PROTOKÓŁ
   do umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   KRÓLESTWO BELGII,
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   zwane dalej „Państwami Członkowskimi” reprezentowanymi przez Radę Unii Europejskiej oraz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA ORAZ EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ,
   zwane dalej „Wspólnotami” reprezentowanymi przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską,
   z jednej strony,
   i FEDERACJA ROSYJSKA,
   z drugiej strony,
   UWZGLĘDNIAJĄC przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 roku,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Malta, Polska, Słowenia i Słowacja są Stronami Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, podpisanej na Korfu w dniu 24 czerwca 1994 roku (zwanej dalej „Umową”) i odpowiednio przyjmują oraz biorą pod uwagę w ten sam sposób, jak pozostałe Państwa Członkowskie Wspólnoty, teksty Umowy, jak również teksty wspólnych deklaracji, wymian listów i deklaracji Federacji Rosyjskiej załączonych do Aktu końcowego podpisanego w tym samym dniu oraz Protokołu do Umowy z dnia 21 maja 1997 roku, który wszedł w życie w dniu 12 października 2000 roku.
   Artykuł 2
   W celu uwzględnienia ostatnich zmian instytucjonalnych w Unii Europejskiej Strony Umowy zgadzają się, że po wygaśnięciu Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali istniejące w Umowie postanowienia odnoszące się do Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali odnoszą się do Wspólnoty Europejskiej, która przejęła wszelkie prawa i obowiązki przyjęte przez Europejską Wspólnotę Węgla i Stali.
   Artykuł 3
   Niniejszy Protokół jest integralną częścią Umowy.
   Artykuł 4
   1.   Niniejszy Protokół zostaje zatwierdzony przez Wspólnoty, Radę Unii Europejskiej w imieniu Państw Członkowskich i przez Federację Rosyjską zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.
   2.   Strony dokonują wzajemnej notyfikacji po zakończeniu procedur, określonych w poprzednim ustępie. Dokumenty uzgodnień zostaną złożone w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.
   Artykuł 5
   1.   Niniejszy Protokół wchodzi w życie dnia 1 maja 2004 roku, pod warunkiem że wszystkie dokumenty uzgodnień niniejszego Protokołu zostaną złożone przed tą datą.
   2.   Jeżeli nie wszystkie dokumenty uzgodnień niniejszego Protokołu zostaną złożone przed tą datą, Protokół ten wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym złożono ostatni dokument uzgodnień.
   3.   Jeżeli nie wszystkie dokumenty uzgodnień niniejszego Protokołu zostaną złożone przed dniem 1 maja 2004 roku, Protokół ten zacznie obowiązywać tymczasowo od dnia 1 maja 2004 roku.
   Artykuł 6
   Teksty Umowy, Aktu końcowego i wszystkich dokumentów załączonych do niej, jak również Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy z dnia 21 maja 1997 roku sporządzono w językach czeskim, estońskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, polskim, słowackim, słoweńskim i węgierskim.
   Zostają one załączone do Protokołu (1), a każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny z tekstami w innych językach w których zostały sporządzone Umowa, Akt końcowy i dokumenty do niej załączone, jak również Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy z dnia 21 maja 1997 roku.
   Artykuł 7
   Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i rosyjskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

      Hecho en Luxemburgo, el veintisiete de abril de dos mil cuatro.
      V Lucemburku dne dvacátého sedmého dubna dva tisíce čtyři.
      Udfærdiget i Luxembourg den syvogtyvende april to tusind og fire.
      Geschehen zu Luxemburg am siebenundzwanzigsten April zweitausendundvier.
      Kahe tuhande neljanda aasta kahekümne seitsmendal aprillil Luxembourgis.
      Έγινε στo Λουξεμβούργο, στις είκοσι επτά Απριλίου δύο χιλιάδες τέσσερα.
      Done at Luxembourg on the twenty-seventh day of April in the year two thousand and four.
      Fait à Luxembourg, le vingt-sept avril deux mille quatre.
      Fatto a Lussemburgo, addì ventisette aprile duemilaquattro.
      Luksemburgā, divi tūkstoši ceturtā gada divdesmit septītajā aprīlī.
      Priimta du tūkstančiai ketvirtų metų balandžio dvidešimt septintą dieną Liuksemburge.
      Kelt Luxembourgban, a kétezer-negyedik év április havának huszonhetedik napján.
      Magħmul fil-Lussemburgu fis-sebgħa u għoxrin jum ta' April tas-sena elfejn u erbgħa.
      Gedaan te Luxemburg, de zevenentwintigste april tweeduizend vier.
      Sporządzono w Luksemburgu, dnia dwudziestego siódmego kwietnia roku dwa tysiące czwartego.
      Feito no Luxemburgo, em vinte e sete de Abril de dois mil e quatro.
      V Luxemburgu dvadsiateho siedmeho apríla dvetisícštyri.
      V Luxembourgu, dne sedemindvajsetega aprila leta dva tisoč štiri.
      Tehty Luxemburgissa kahdentenakymmenentenäseitsemäntenä päivänä huhtikuuta vuonna kaksituhattaneljä.
      Som skedde i Luxemburg den tjugosjunde april tjugohundrafyra.
      Совершенно в Люксембурге двацати седьмого апреля 2004 г.

         Por los Estados miembros
         Za členské státy
         For medlemsstaterne
         Für die Mitgliedstaaten
         Liikmesriikide nimel
         Για τα κράτη μέλη
         For the Member States
         Pour les États membres
         Per gli Stati membri
         Dalībvalstu vārdā
         Valstybių narių vardu
         A tagállamok részéről
         Għall-Istati Membri
         Voor de lidstaten
         W imieniu Państw Członkowskich
         Pelos Estados-Membros
         Za členské štáty
         Za države članice
         Jäsenvaltioiden puolesta
         På medlemsstaternas vägnar
         Аъзо Давлатлар Номидан

         Por las Comunidades Europeas
         Za Evropská společenství
         For De Europæiske Fællesskaber
         Für die Europäischen Gemeinschaften
         Euroopa ühenduste nimel
         Για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες
         For the European Communities
         Pour les Communautés européennes
         Per le Comunità europee
         Eiropas Kopienu vārdā
         Europos Bendrijų vardu
         Az Európai Közösségek részéről
         Għall-Komunitajiet Ewropej
         Voor de Europese Gemeenschappen
         W imieniu Wspólnot Europejskich
         Pelas Comunidades Europeias
         Za Európske spoločenstvá
         Za Evropske skupnosti
         Euroopan yhteisöjen puolesta
         På europeiska gemenskapernas vägnar
         Европа Xамжамиятлари Номидан

         Por la Federación de Rusia
         Za Ruskou federaci
         For Den Russiske Føderation
         Für die Russische Föderation
         Venemaa Föderatsiooni nimel
         Για τη Ρωσική Ομοσπονδία
         For the Russian Federation
         Pour la Fédération de Russie
         Per la Federazione russa
         Krievijas Federācijas vārdā
         Rusijos Federacijos vardu
         Az Orosz Föderáció részéről
         Għall-Federazzjoni Russa
         Voor de Russische Federatie
         W imieniu Federacji Rosyjskiej
         Pela Federação da Rússia
         Za Ruskú federáciu
         Za Rusko federacijo
         Venäjän federaation puolesta
         På ryska federationen vägnar
         Ўзбекистон Республикаси Номидан

      (1)  Wersje językowe: czeska, estońska, łotewska, litewska, węgierska, maltańska, polska, słowacka i słoweńska Porozumienia zostaną opublikowane w wydaniu specjalnym Dziennika Urzędowego w późniejszym terminie.


title: 2006/166/WE: Decyzja Rady z dnia  21 grudnia 2005 r.  w sprawie zawarcia protokołu dodatkowego do Umowy w sprawie handlu, rozwoju i współpracy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

text:
               28.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 57/13

      DECYZJA RADY

   z dnia 21 grudnia 2005 r.
   w sprawie zawarcia protokołu dodatkowego do Umowy w sprawie handlu, rozwoju i współpracy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   (2006/166/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit drugi,
   uwzględniając Akt przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół dodatkowy do Umowy w sprawie handlu, rozwoju i współpracy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia nowych Państw Członkowskich do Unii Europejskiej został podpisany w imieniu Wspólnoty i Państw Członkowskich w dniu 25 czerwca 2005 r. zgodnie z decyzją Rady 2005/206/WE (2).

               (2)

               Do czasu wejścia w życie wymieniony protokół dodatkowy stosuje się tymczasowo od dnia 1 maja 2004 r.

               (3)

               Należy zawrzeć powyższy protokół dodatkowy,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich protokół dodatkowy do Umowy w sprawie handlu, rozwoju i współpracy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.
   Tekst protokołu dodatkowego (3) jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 2 protokołu dodatkowego.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 2005 r.

            W imieniu Rady

         B. BRADSHAW

            Przewodniczący

      (1)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

      (2)  Dz.U. L 68 z 15.3.2005, str. 32.

      (3)  Dz.U. L 68 z 15.3.2005, str. 33.


title: 2011/241/UE: Decyzja Komisji z dnia 14 kwietnia 2011 r. przedłużająca okres przejściowy dotyczący nabywania gruntów rolnych na Słowacji  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               15.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 101/124

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 14 kwietnia 2011 r.
   przedłużająca okres przejściowy dotyczący nabywania gruntów rolnych na Słowacji
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2011/241/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności rozdział 3 załącznika XIV,
   uwzględniając wniosek złożony przez Słowację,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W Akcie przystąpienia z 2003 r. przewidziano, że Słowacja może utrzymać w mocy – na warunkach określonych w przedmiotowym akcie – przez okres siedmiu lat od daty przystąpienia do UE, który wygasa z dniem 30 kwietnia 2011 r., zakazy w zakresie nabywania gruntów rolnych przez osoby fizyczne i prawne z innych państw członkowskich UE niemające siedziby, niezarejestrowane ani nieposiadające oddziałów czy agencji na Słowacji. Jest to tymczasowy wyjątek od zasady swobodnego przepływu kapitału gwarantowanej art. 63–66 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przedmiotowy okres przejściowy może zostać przedłużony tylko raz, najwyżej o trzy lata.

               (2)

               Dnia 20 stycznia 2011 r. Słowacja złożyła wniosek o przedłużenie okresu przejściowego dotyczącego nabywania gruntów rolnych o trzy lata.

               (3)

               Główną przesłanką dla okresu przejściowego była potrzeba chronienia warunków społeczno-ekonomicznych prowadzenia działalności rolniczej po wprowadzeniu jednolitego rynku i przejściu na zasady wspólnej polityki rolnej na Słowacji. Jego celem było w szczególności zażegnanie obaw dotyczących możliwego wpływu na sektor rolny liberalizacji praw do nabywania gruntów rolnych, które wynikały ze znacznej początkowo rozbieżności w cenach gruntów i w dochodach w porównaniu z Austrią, Belgią, Danią, Finlandią, Francją, Grecją, Hiszpanią, Irlandią, Luksemburgiem, Niderlandami, Niemcami, Portugalią, Szwecją, Włochami i Zjednoczonym Królestwem (zwanymi dalej „UE-15”). Okres przejściowy miał również na celu ułatwienie restytucji majątków i prywatyzacji gruntów rolnych. W sprawozdaniu z dnia 16 lipca 2008 r. w sprawie „Przeglądu środków przejściowych dotyczących nabywania nieruchomości rolnych przewidzianych w traktacie o przystąpieniu z 2003 r.” (zwanym dalej „przeglądem śródokresowym”) Komisja podkreśliła wagę realizacji wspomnianej reformy rolnej do końca przewidzianego okresu przejściowego (1).

               (4)

               Według danych, jakimi dysponuje Eurostat, ceny gruntów rolnych na Słowacji są niższe niż w innych krajach UE. Co prawda, całkowitej konwergencji cen gruntów rolnych ani nie przewidywano, ani nie uznawano za konieczny warunek wstępny zakończenia okresu przejściowego. Niemniej widoczne różnice w cenach gruntów rolnych na Słowacji i w krajach UE-15 mogą stać na przeszkodzie w płynnej ewolucji w kierunku konwergencji cen. Ryzyko działalności spekulacyjnej w odniesieniu do nisko wycenianych gruntów jest niebagatelne.

               (5)

               Podobnie jak w przypadku różnic poziomów cen gruntów dane Eurostatu wskazują, że utrzymuje się nadal rozbieżność w przeciętnym PKB na głowę obliczonym zgodnie ze standardem siły nabywczej dla Słowacji i UE-15. Tym samym obecne ceny gruntów rolnych są wysokie w stosunku do wskaźników siły nabywczej na Słowacji.

               (6)

               Według Eurostatu struktura własności nieruchomości ziemskich na Słowacji charakteryzuje się dominacją małych gospodarstw rodzinnych o powierzchni poniżej 2 ha, które w większości nie są producentami zorientowanymi rynkowo. Proces scalania rozproszonej w małych gospodarstwach własności przebiega bardzo wolno, a przeciętna wielkość uprawianych przez każde gospodarstwo do 2 ha gruntów w latach 2001–2007 wzrosła nieznacznie, z 0,5 ha do 0,6 ha. Chociaż w rolnictwie znajduje zatrudnienie tylko 4,56 % całkowitej liczby pracujących Słowaków, na terenach wiejskich zamieszkuje niemal połowa populacji. Zdaniem słowackich władz w rękach prywatnych znajduje się znaczna ilość gruntów rolnych, które nie są obecnie uprawiane.

               (7)

               Konsolidowanie własności gruntów rolnych powstrzymywane jest również przez niezakończony proces przywracania praw własności w związku z nierozstrzygniętymi dotychczas roszczeniami. Co więcej, ponad 360 000 ha prywatnych gruntów rolnych zostało zabezpieczone przez Słowacki Fundusz Gruntów – do czasu ustalenia ich prawnych właścicieli. Około 130 000 ha gruntów rolnych należących do państwa pozostaje również pod opieką Słowackiego Funduszu Gruntów. Ziemie te, łącznie z wszystkimi innymi gruntami o niewyjaśnionym statusie prawnym, stanowią łącznie niemal jedną czwartą całkowitej powierzchni gruntów rolnych na terytorium Republiki Słowackiej. Niewyjaśnione kwestie związane z prawem własności w oczywisty sposób stoją na przeszkodzie w transakcjach i konsolidacji majątków rolnych. Rozdrobnienie gruntów z kolei przyczynia się do obniżenia konkurencyjności i tym bardziej utrudnia gospodarstwom działalność o charakterze rynkowym.

               (8)

               W tej sytuacji można przewidzieć – zgodnie ze stanowiskiem władz słowackich – że zniesienie istniejących ograniczeń z dniem 1 maja 2011 r. miałoby znaczący wpływ na ceny gruntów na Słowacji. Dlatego też istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia poważnych zakłóceń na słowackim rynku gruntów rolnych wraz z wygaśnięciem okresu przejściowego.

               (9)

               Należy zatem zapewnić przedłużenie okresu przejściowego, o którym mowa w rozdziale 3 załącznika XIV do Aktu przystąpienia z 2003 r., o trzy lata.

               (10)

               Aby w pełni przygotować rynek do procesu liberalizacji, w dalszym ciągu jest rzeczą niezwykłej wagi – nawet w obliczu niekorzystnych okoliczności gospodarczych – aby wspierać poprawę takich czynników jak mechanizmy kredytowe i ubezpieczeniowe dla rolników oraz ukończenie reform rolnych w okresie przejściowym, co podkreślono już wcześniej w przeglądzie śródokresowym.

               (11)

               Zważywszy, że otwarty i jednolity rynek był zawsze istotny dla dobrobytu całej Europy, zwiększony napływ kapitału zagranicznego na słowacki rynek gruntów rolnych niesie ze sobą także potencjalne korzyści dla tego rynku. Jak podkreślono w przeglądzie śródokresowym z 2008 r., inwestycje zagraniczne w sektorze rolnym mogą również wnieść długoterminowy wkład w zapewnienie kapitału i wiedzy fachowej oraz w funkcjonowanie rynków gruntów i wydajność produkcji rolnej. Stopniowe rozluźnianie ograniczeń dotyczących praw własności dla zagranicznych podmiotów jeszcze w trakcie obowiązywania okresu przejściowego pomogłoby przygotować rynek na pełną liberalizację.

               (12)

               W trosce o pewność prawną i w celu zapobieżenia zaistnieniu próżni prawnej w słowackim systemie prawnym własności gruntów rolnych wraz z wygaśnięciem bieżącego okresu przejściowego niniejsza decyzja powinna wejść w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Okres przejściowy dotyczący nabywania gruntów rolnych na Słowacji, o którym mowa w rozdziale 3 załącznika XIV do Aktu przystąpienia z 2003 r., zostaje przedłużony do dnia 30 kwietnia 2014 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 kwietnia 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  COM(2008) 461 wersja ostateczna z dnia 16 lipca 2008 r.


title: Decyzja Rady z dnia 17 października 2000 r. zawierajaca sprostowanie dorobku Schengen zawartego w dokumencie Komitetu Wykonawczego Schengen SCH/Com-ex (94)15 rev.

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0645

Dziennik Urzędowy L 272 , 25/10/2000 P. 0024 - 0025

		Decyzja Radyz dnia 17 października 2000 r.zawierajaca sprostowanie dorobku Schengen zawartego w dokumencie Komitetu Wykonawczego Schengen SCH/Com-ex (94)15 rev.(2000/645/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając art. 2 ust. 1 akapit drugi zdanie pierwsze Protokołu, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej (dalej zwanego "Protokołem z Schengen"),a także mając na uwadze, co następuje:(1) Decyzja SCH/Com-ex (94)15 rev. [1] Komitetu Wykonawczego Schengen została określona jako część dorobku Schengen w załączniku A do decyzji Rady 1999/435/WE z dnia 20 maja 1999 r. dotyczącej definicji dorobku Schengen, do celów określenia, zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej, podstawy prawnej dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen [2].(2) Decyzja SCH/Com-ex (94)15 rev. w celu wydawaniu wiz wprowadziła skomputeryzowaną procedurę konsultowania z władzami centralnymi, o których mowa w art. 17 ust. 2 Konwencji, podpisanej w Schengen w dniu 19 czerwca 1990 r. przez Królestwo Belgii, Republikę Federalną Niemiec, Republikę Francuską, Wielkie Księstwo Luksemburga i Królestwo Niderlandów, wykonującej Układ z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej, o stopniowym znoszeniu kontroli na wspólnych granicach.(3) Decyzja SCH/Com-ex (94)15 rev. przewiduje, że przywołana powyżej skomputeryzowana procedura powinna być stosowana zgodnie z zasadami określonymi w słowniku danych załączonym do decyzji (zawartym w dokumencie SCH-II-Vision (93) 20 rev. 3, zatytułowanym "Sieć konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne)").(4) Dokument SCH/II–Vision (93)20 rev. 3 został zastąpiony dokumentem SCH/II–Vision (99)5 (również zatytułowanym "Sieć konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne)"). Dokument ten został zatwierdzony przez podgrupę Vision grupy roboczej II, zajmującej się przemieszczaniem się osób, w dniu 31 marca 1999 r., jednakże przez przeoczenie, decyzja SCH/Com-ex (94)15 rev. Komitetu Wykonawczego Schengen nie została uaktualniona przez Komitet Wykonawczy w drodze uwzględnienia tego zatwierdzenia przed włączeniem dorobku Schengen w ramy Unii Europejskiej.(5) Przeoczenie to należy obecnie sprostować zastępując w decyzji SCH/Com-ex (94)15 rev. odesłania do dokumentu SCH/II–Vision (93)20 rev. 3 odesłaniami do dokumentu SCH/II–Vision (99)5, tak aby obecnie stosowana wersja sieci konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne) została formalnie zatwierdzona przez Radę, która zastąpiła Komitet Wykonawczy, zgodnie z art. 2 ust. 1 akapit pierwszy zdanie drugie Protokołu z Schengen.(6) Ponieważ celem niniejszej decyzji jest naprawienie niedopatrzenia Komitetu Wykonawczego, jakim było nieuznanie wersji sieci konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne), zawartej w SCH/II-Vision (99)5, za część dorobku Schengen przed włączeniem tego dorobku w ramy Unii Europejskiej i potwierdzenie jego włączenia, nie zaś wprowadzenie jakichkolwiek zmian w samym dokumencie, art. 2 ust. 1 Protokołu Schengen stanowi odpowiednią podstawę prawną do potwierdzenia. Należy rozumieć, że jakiekolwiek dalsze zmiany w SCH/II–Vision (99)5 będą musiały być dokonane zgodnie z odpowiednimi przepisami Traktatów.(7) Komitet Mieszany, ustanowiony na podstawie art. 3 Porozumienia, zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii, dotyczącego przystąpienia tych dwóch państw do wdrażania, stosowania i rozwijania dorobku Schengen, zajmuje się tą sprawą, zgodnie z art. 4 Porozumienia.(8) Dokument SCH/II–Vision (99)5 zawiera szczegółowe praktyczne i techniczne informacje o zasadach, jakie powinny stosować odpowiednie władze konsularne przy wzajemnym komunikowaniu się za pomocą skomputeryzowanej procedury konsultacji, wprowadzonej decyzją SCH/Com-ex (94)15 rev. Dokument SCH/II–Vision (99)5 traktuje się zatem jako dokument poufny,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1W decyzji SCH/Com-ex (94)15 rev. odesłanie do dokumentu SCH/II–Vision (93)20 rev. 3 zastępuje się odesłaniem do dokumentu SCH/II–Vision (99)5.Artykuł 2Dokument SCH/II–Vision (99)5 zostaje zaklasyfikowany jako poufny.Artykuł 3Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej opublikowania.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 17 października 2000 r.W imieniu RadyÉ. GuigouPrzewodniczący[1] Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 165.[2] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2013/621/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie zamknięcia ksiąg wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/356

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011
   (2013/621/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05755/2013 – C7-0040/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 521/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (4), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1183/2011 z dnia 14 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 521/2008 ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0084/2013),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 6 z 10.1.2013, s. 56.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 153 z 12.6.2008, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 302 z 19.11.2011, s. 3.

      (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2014/681/UE, Euratom: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 24 września 2014 r. w sprawie mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości

text:
               30.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 284/46

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   z dnia 24 września 2014 r.
   w sprawie mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości

      (2014/681/UE, Euratom)

   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 253 i 255,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 5 i 7 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz w wyniku rezygnacji George'a ARESTISA, która staje się skuteczna dnia 6 października 2014 r., należy mianować sędziego Trybunału Sprawiedliwości na okres pozostający do końca kadencji George'a ARESTISA, czyli do dnia 6 października 2018 r.

               (2)

               Zaproponowano, aby zwolnione w ten sposób stanowisko objął Constantinos LYCOURGOS.

               (3)

               Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował kandydaturę Constantinosa LYCOURGOSA do wykonywania funkcji sędziego Trybunału Sprawiedliwości,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Constantinos LYCOURGOS zostaje niniejszym mianowany sędzią Trybunału Sprawiedliwości na okres od dnia 7 października 2014 r. do dnia 6 października 2018 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2014 r.

         S. SANNINO

            Przewodniczący


               27.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 353/110

         P8_TA(2015)0193
   Wniosek o uchylenie immunitetu parlamentarnego Janusza Korwin-Mikkego
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja 2015 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Janusza Korwin-Mikkego (2015/2049(IMM))
   (2016/C 353/18)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Janusza Korwin-Mikkego przekazany w dniu 29 grudnia 2014 r. przez Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w związku z dochodzeniem w sprawie o sygn. V Ds 223/14, prowadzonym przez prokuraturę okręgową w Warszawie, i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 28 stycznia 2015 r.,

               —

               po wysłuchaniu wyjaśnień J. Krowin-Mikkego, zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

               —

               uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r. (1),

               —

               uwzględniając art. 105 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 7b ust. 1 i art. 7c ust. 1 polskiej ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora,

               —

               uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0150/2015),

               A.

               mając na uwadze, że Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej przekazał wniosek prokuratury okręgowej w Warszawie o zezwolenie na wszczęcie postępowania karnego przeciwko posłowi do Parlamentu Europejskiego Januszowi Korwin-Mikkemu w związku z przestępstwem z art. 222 § 1 polskiego kodeksu karnego; mając na uwadze, że postępowanie dotyczy w szczególności zarzucanego naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego;

               B.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej wobec posłów do Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych;

               C.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu o przywilejach i immunitetach Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych posłom do parlamentu ich państwa;

               D.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 105 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poseł nie może być pociągnięty bez zgody Sejmu do odpowiedzialności karnej;

               E.

               mając na uwadze, że tylko Parlament może podjąć decyzję o uchyleniu lub odmowie uchylenia immunitetu w danym przypadku; mając na uwadze, że Parlament może w uzasadnionym stopniu wziąć pod uwagę stanowisko danego posła przy podejmowaniu decyzji o uchyleniu lub odmowie uchylenia jego immunitetu (2);

               F.

               mając na uwadze, że zarzucany czyn nie ma bezpośredniego lub oczywistego związku z wykonywaniem przez J. Korwin-Mikkego mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, co zresztą poseł potwierdził na wysłuchaniu, ani nie stanowi opinii lub stanowiska zajętego przezeń w głosowaniu w czasie wykonywania obowiązków służbowych posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

               G.

               mając na uwadze, że w przedmiotowej sprawie Parlament nie znalazł dowodów wskazujących na zaistnienie fumus persecutionis, czyli wystarczająco poważnego i precyzyjnego podejrzenia, że sprawę wniesiono z zamiarem zaszkodzenia politycznej działalności danego posła;

               1.

               podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Janusza Korwin-Mikkego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do bezzwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji właściwemu organowi Rzeczypospolitej Polskiej oraz Januszowi Korwin-Mikkemu.

      (1)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.

      (2)  Sprawa T-345/05 Mote przeciwko Parlamentowi (przywołana powyżej), pkt 28.


               29.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 285/161

         P7_TA(2014)0110
   Wniosek o uchylenie immunitetu poselskiego Tadeusza Cymańskiego
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Tadeusza Cymańskiego (2013/2278(IMM))
   (2017/C 285/24)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Tadeusza Cymańskiego, złożony przez Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 23 października 2013 r. i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 18 listopada 2013 r.,

               —

               po wysłuchaniu wyjaśnień Tadeusza Cymańskiego, zgodnie z art. 7 ust. 5 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 2 Aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyboru przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich,

               —

               uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dni: 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r. oraz 6 września 2011 r. (1),

               —

               uwzględniając art. 105 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

               —

               uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 7 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0099/2014),

               A.

               mając na uwadze, że Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej zwrócił się o uchylenie immunitetu parlamentarnego Tadeusza Cymańskiego w związku z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego przeciw posłowi do Parlamentu Europejskiego złożonym przez Główny Inspektorat Transportu Drogowego ze względu na wykroczenie określone w art. 96 § 3 polskiego Kodeksu wykroczeń;

               B.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej wobec członków Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych;

               C.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych posłom do parlamentu ich państwa;

               D.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 105 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej „poseł nie może być pociągnięty do odpowiedzialności za swoją działalność wchodzącą w zakres sprawowania mandatu poselskiego ani w czasie jego trwania, ani po jego wygaśnięciu. Za taką działalność poseł odpowiada wyłącznie przed Sejmem, a w przypadku naruszenia praw osób trzecich może być pociągnięty do odpowiedzialności sądowej tylko za zgodą Sejmu”;

               E.

               mając na uwadze, że jedynie do Parlamentu Europejskiego należy podjęcie decyzji o ewentualnym uchyleniu immunitetu w tym przypadku; mając na uwadze, że Parlament może rozsądnie uwzględnić stanowisko posła przy podejmowaniu decyzji dotyczącej uchylenia immunitetu poselskiego (2);

               F.

               mając na uwadze, że zarzucane wykroczenie nie jest bezpośrednio lub w oczywisty sposób związane z wykonywaniem przez Tadeusza Cymańskiego obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego ani też z opinią lub stanowiskiem zajętym przez niego w głosowaniu w czasie wykonywania przez niego obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego, o czym mowa w art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

               G.

               mając zatem na uwadze, że postępowanie karne, które zostałoby wszczęte przeciw Tadeuszowi Cymańskiemu, nie jest w żaden sposób powiązane ze sprawowanym przez niego mandatem posła do Parlamentu Europejskiego;

               H.

               mając na uwadze, że w tym przypadku Parlament nie znalazł dowodów wskazujących na zaistnienie fumus persecutionis, czyli wystarczająco poważnego i precyzyjnego podejrzenia, że sprawę wniesiono z zamiarem zaszkodzenia politycznej działalności rzeczonego posła;

               I.

               mając na uwadze, że wniosek wpłynął w wyniku złożenia przez Tadeusza Cymańskiego oświadczenia pisemnego, w którym odmówił on wskazania osoby, której powierzył pojazd wymieniony w zgłoszeniu Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego, oraz zgodził się uiścić karę w wysokości 500 PLN za wykroczenie określone w art. 96 § 3 polskiego Kodeksu wykroczeń;

               1.

               postanawia uchylić immunitet Tadeusza Cymańskiego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sporządzonego przez właściwą komisję sprawozdania właściwemu organowi Rzeczypospolitej Polskiej oraz Tadeuszowi Cymańskiemu.

      (1)  Wyrok z dnia 12 maja 1964 r. w sprawie 101/63 Wagner vs Fohrmann i Krier, Zb. Orz. 1964, s. 195, wyrok z dnia 10 lipca 1986 r. sprawie 149/85 Wybot vs Faure i inni, Zb. Orz. 1986, s. 2391, wyrok z dnia 15 października 2008 r. w sprawie T-345/05 Mote vs Parlament, Zb. Orz.2008, s. II-2849, wyrok z dnia 21 października 2008 r. w sprawach połączonych C-200/07 i C-201/07 Marra vs De Gregorio i Clemente, Zb. Orz. 2008, s. I-7929, wyrok z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie T-42/06 Gollnisch vs Parlament, Zb. Orz. 2010, s. II-01135 i wyrok z dnia 6 września 2011 r. w sprawie C-163/10 Patriciello, Zb. Orz. 2011, s. I-07565.

      (2)  Sprawa T-345/05 Mote vs Parlament, cyt. powyżej, ust. 28.


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie budżetu na 1999 r. dla Help Desk (SCH/Com-ex (99) 3)

text:
Ważna informacja prawna

|

41999D0003

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0453 - 0453

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 28 kwietnia 1999 r.w sprawie budżetu na 1999 r. dla Help Desk(SCH/Com-ex (99) 3)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen, zwanej dalej "Konwencją z Schengen",uwzględniając art. 119 wspomnianej Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:1. Projekt budżetu na 1999 r. przewiduje dla Help Desk kwotę 1880000 franków belgijskich.2. Wkłady Umawiających się Stron zostaną wyliczone według klucza przydziału ustanowionego w art. 119 Konwencji z Schengen oraz na podstawie decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 7 października 1997 r. (dokument SCH/Com-ex (97) 18).3. Niniejsza decyzja stanowi upoważnienie dla Unii Gospodarczej Beneluksu, będącej Stroną tej umowy, do wezwania do wpłacania składek przez Umawiające się Strony.Luksemburg, dnia 28 kwietnia 1999 r.C. H. SchapperPrzewodniczący--------------------------------------------------