title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2019/1475 z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2017

text:
               27.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 249/217

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2019/1475
      z dnia 26 marca 2019 r.
      w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2017
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2017,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedzią Urzędu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05825/2019 – C8-0080/2019),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (4), w szczególności jego art. 70,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (5), w szczególności jego art. 44,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0128/2019),

         1.

            zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2017;

         2.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi zarządzającemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Antonio TAJANI

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 132.

         (2)  Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 132.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2019/1476 z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) na rok budżetowy 2017

text:
               27.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 249/218

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2019/1476
      z dnia 26 marca 2019 r.
      w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) na rok budżetowy 2017
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie finansowe Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2017,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedzią Instytutu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia Instytutowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05825/2019 – C8-0091/2019),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (4), w szczególności jego art. 70,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1922/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (5), w szczególności jego art. 15,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0150/2019),

         1.

            udziela dyrektorowi Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn absolutorium z wykonania budżetu Instytutu za rok budżetowy 2017;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Antonio TAJANI

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 136.

         (2)  Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 136.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 403 z 30.12.2006, s. 9.

         (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2019/1482 z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii (EIT) za rok budżetowy 2017

text:
               27.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 249/228

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2019/1482
      z dnia 26 marca 2019 r.
      w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii (EIT) za rok budżetowy 2017
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii za rok budżetowy 2017,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedziami Instytutu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia Instytutowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05825/2019 – C8-0097/2019),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (4), w szczególności jego art. 70,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 294/2008 z dnia 11 marca 2008 r. ustanawiające Europejski Instytut Innowacji i Technologii (5), w szczególności jego art. 21,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0152/2019),

         1.

            udziela dyrektorowi tymczasowemu Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii absolutorium z wykonania budżetu Instytutu za rok budżetowy 2017;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi tymczasowemu Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Antonio TAJANI

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 64.

         (2)  Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 64.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 97 z 9.4.2008, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2019/1484 z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii za rok budżetowy 2017

text:
               27.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 249/232

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2019/1484
      z dnia 26 marca 2019 r.
      w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii za rok budżetowy 2017
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii za rok budżetowy 2017,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedziami Instytutu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie udzielenia Instytutowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 (05825/2019 – C8-0097/2019),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (4), w szczególności jego art. 70,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 294/2008 z dnia 11 marca 2008 r. ustanawiające Europejski Instytut Innowacji i Technologii (5), w szczególności jego art. 21,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0152/2019),

         1.

            zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii za rok budżetowy 2017;

         2.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi tymczasowemu Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Antonio TAJANI

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 64.

         (2)  Dz.U. C 434 z 30.11.2018, s. 64.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 97 z 9.4.2008, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Trybunału Sprawiedliwości z dnia 1 października 2019 r. w sprawie ustanowienia wewnętrznego mechanizmu kontroli w zakresie przetwarzania danych osobowych w związku z wykonywaniem przez Trybunał Sprawiedliwości władzy sądowniczej

text:
                  11.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 383/2

         DECYZJA TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI
         z dnia 1 października 2019 r.
         w sprawie ustanowienia wewnętrznego mechanizmu kontroli w zakresie przetwarzania danych osobowych w związku z wykonywaniem przez Trybunał Sprawiedliwości władzy sądowniczej
         (2019/C 383/02)
         TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a w szczególności jego art. 19,
         mając na uwadze, że w myśl art. 8 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą praw podstawowych”) „[k]ażdy ma prawo do ochrony danych osobowych, które go dotyczą”,
         mając na uwadze, że w myśl art. 8 ust. 3 karty praw podstawowych „[p]rzestrzeganie […] zasad [w dziedzinie ochrony danych osobowych] podlega kontroli niezależnego organu”,
         mając na uwadze, że zgodnie z art. 57 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE, zadania kontrolne Europejskiego Inspektora Ochrony Danych nie obejmują przetwarzania danych osobowych przez Trybunał Sprawiedliwości działający jako władza sądownicza,
         mając na uwadze, że w odniesieniu do tego rodzaju przetwarzania danych prawodawca Unii, odwołując się do art. 8 ust. 3 karty praw podstawowych, w motywie 74 rozporządzenia (UE) 2018/1725 zalecił ustanowienie niezależnej kontroli, na przykład w formie mechanizmu wewnętrznego,
         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   Jeżeli osoba fizyczna zwróci się do sekretarza Trybunału Sprawiedliwości z wnioskiem o to, by wydał decyzję jako administrator danych osobowych w związku z wykonywaniem przez Trybunał Sprawiedliwości władzy sądowniczej, sekretarz doręcza decyzję zainteresowanemu w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku. Brak odpowiedzi w tym terminie uznaje się za dorozumianą decyzję odmowną.

               2.   Na decyzję wydaną przez sekretarza Trybunału Sprawiedliwości działającego w charakterze administratora danych osobowych w związku z wykonywaniem przez Trybunał Sprawiedliwości władzy sądowniczej, na wniosek w rozumieniu ust. 1 lub z własnej inicjatywy, przysługuje zażalenie do komisji, o której mowa w art. 2 (zwanej dalej „komisją”) na warunkach określonych w art. 3.

            Artykuł 2

               1.   Komisja składa się z przewodniczącego i dwóch członków, wybranych spośród sędziów i rzeczników generalnych Trybunału Sprawiedliwości.

               2.   Przewodniczący i członkowie komisji mianowani są przez Trybunał Sprawiedliwości na wniosek Prezesa Trybunału na czas trwania jego kadencji.

               3.   Na wniosek Prezesa Trybunał Sprawiedliwości mianuje również zastępców członków, którzy zasiadają w komisji, jeżeli w odniesieniu do członka lub członków komisji wystąpi przeszkoda w pełnieniu obowiązków. Zastępcy członków zastępują członków, w odniesieniu do których wystąpiła przeszkoda w pełnieniu obowiązków, zgodnie z porządkiem pierwszeństwa.

               4.   Jeżeli przeszkoda w pełnieniu obowiązków wystąpi w odniesieniu do przewodniczącego komisji, przewodniczy jej jeden z członków lub zastępców członków, zgodnie z porządkiem pierwszeństwa.

               5.   Komisję zwołuje przewodniczący. Sporządza on porządek obrad oraz protokół z posiedzeń.

               6.   Działanie komisji wspiera doradca prawny do spraw administracyjnych Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

            Artykuł 3

               1.   Zażalenie składa osoba fizyczna, której dotyczy decyzja, o której mowa w art. 1 ust. 2, lub jej przedstawiciel, w terminie dwóch miesięcy od doręczenia decyzji, lub, w stosownym przypadku, od dnia powzięcia przez tę osobę wiadomości o decyzji.

               2.   Zażalenie składa się w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej.

            Artykuł 4

               1.   Jeżeli zażalenie spełnia warunki określone w art. 3, komisja przeprowadza ponowne badanie okoliczności faktycznych i prawnych stanowiących podstawę wydania decyzji, o której mowa w art. 1 ust. 2.

               2.   Komisja może wysłuchać każdej osoby, której wysłuchanie uzna za użyteczne.

               3.   Decyzję, o której mowa w art. 1 ust. 2, Komisja może uchylić, oraz, w takim przypadku również zastąpić, albo utrzymać ją w mocy. Decyzja komisji zastępuje w stosunku do wnoszącego zażalenie decyzję, o której mowa w art. 1 ust. 2.

               4.   Komisja doręcza wnoszącemu zażalenie swoją decyzję, którą wydaje w terminie czterech miesięcy od złożenia zażalenia. Brak wyraźnej decyzji komisji w tym terminie uznaje się za utrzymanie w mocy decyzji, o której mowa w art. 1 ust. 2.

               5.   Zaskarżenie przez wnoszącego zażalenie decyzji, o której mowa w art. 1 ust. 2, do sądu powoduje utratę właściwości komisji do rozpatrzenia złożonego do niej zażalenia.

            Artykuł 5
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 października 2019 r.

                  Sekretarz

               A. CALOT ESCOBAR

                  Prezes

               K. LENAERTS


title: Decyzja Sądu z dnia 16 października 2019 r. w sprawie ustanowienia wewnętrznego mechanizmu kontroli w zakresie przetwarzania danych osobowych w związku z wykonywaniem przez Sąd władzy sądowniczej

text:
                  11.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 383/4

         DECYZJA SĄDU
         z dnia 16 października 2019 r.
         w sprawie ustanowienia wewnętrznego mechanizmu kontroli w zakresie przetwarzania danych osobowych w związku z wykonywaniem przez Sąd władzy sądowniczej
         (2019/C 383/03)
         SĄD,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a w szczególności jego art. 19”
         mając na uwadze, że w myśl art. 8 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą praw podstawowych”) „[k]ażdy ma prawo do ochrony danych osobowych, które go dotyczą”,
         mając na uwadze, że w myśl art. 8 ust. 3 karty praw podstawowych „[p]rzestrzeganie […] zasad [w dziedzinie ochrony danych osobowych] podlega kontroli niezależnego organu”,
         mając na uwadze, że zgodnie z art. 57 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE, zadania kontrolne Europejskiego Inspektora Ochrony Danych nie obejmują przetwarzania danych osobowych przez Sąd działający jako władza sądownicza,
         mając na uwadze, że w odniesieniu do tego rodzaju przetwarzania danych prawodawca Unii, odwołując się do art. 8 ust. 3 karty praw podstawowych, w motywie 74 rozporządzenia (UE) 2018/1725 zalecił ustanowienie niezależnej kontroli, na przykład w formie mechanizmu wewnętrznego,
         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   Jeżeli osoba fizyczna zwróci się do sekretarza Sądu z wnioskiem o to, by wydał decyzję jako administrator danych osobowych w związku z wykonywaniem przez Sąd władzy sądowniczej, sekretarz doręcza decyzję zainteresowanemu w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku. Brak odpowiedzi w tym terminie uznaje się za dorozumianą decyzję odmowną.

               2.   Na decyzję wydaną przez sekretarza Sądu działającego w charakterze administratora danych osobowych w związku z wykonywaniem przez Sąd władzy sądowniczej, na wniosek w rozumieniu ust. 1 lub z własnej inicjatywy, przysługuje zażalenie do komisji, o której mowa w art. 2 (zwanej dalej „komisją”) na warunkach określonych w art. 3.

            Artykuł 2

               1.   Komisja składa się z przewodniczącego i dwóch członków, wybranych spośród sędziów Sądu.

               2.   Przewodniczący i członkowie komisji mianowani są przez Sąd na wniosek Prezesa Sądu na czas trwania jego kadencji.

               3.   Na wniosek Prezesa Sąd mianuje również zastępców członków, którzy zasiadają w komisji, jeżeli w odniesieniu do członka lub członków komisji wystąpi przeszkoda w pełnieniu obowiązków. Zastępcy członków zastępują członków, w odniesieniu do których wystąpiła przeszkoda w pełnieniu obowiązków, zgodnie z porządkiem pierwszeństwa.

               4.   Jeżeli przeszkoda w pełnieniu obowiązków wystąpi w odniesieniu do przewodniczącego komisji, przewodniczy jej jeden z członków lub zastępców członków, zgodnie z porządkiem pierwszeństwa.

               5.   Komisję zwołuje przewodniczący. Sporządza on porządek obrad oraz protokół z posiedzeń.

               6.   Działanie komisji wspiera doradca prawny do spraw administracyjnych Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

            Artykuł 3

               1.   Zażalenie składa osoba fizyczna, której dotyczy decyzja, o której mowa w art. 1 ust. 2, lub jej przedstawiciel, w terminie dwóch miesięcy od doręczenia decyzji, lub, w stosownym przypadku, od dnia powzięcia przez tę osobę wiadomości o decyzji.

               2.   Zażalenie składa się w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej.

            Artykuł 4

               1.   Jeżeli zażalenie spełnia warunki określone w art. 3, komisja przeprowadza ponowne badanie okoliczności faktycznych i prawnych stanowiących podstawę wydania decyzji, o której mowa w art. 1 ust. 2.

               2.   Komisja może wysłuchać każdej osoby, której wysłuchanie uzna za użyteczne.

               3.   Decyzję, o której mowa w art. 1 ust. 2, Komisja może uchylić, oraz, w takim przypadku również zastąpić, albo utrzymać ją w mocy. Decyzja komisji zastępuje w stosunku do wnoszącego zażalenie decyzję, o której mowa w art. 1 ust. 2.

               4.   Komisja doręcza wnoszącemu zażalenie swoją decyzję, którą wydaje w terminie czterech miesięcy od złożenia zażalenia. Brak wyraźnej decyzji komisji w tym terminie uznaje się za utrzymanie w mocy decyzji, o której mowa w art. 1 ust. 2.

               5.   Zaskarżenie przez wnoszącego zażalenie decyzji, o której mowa w art. 1 ust. 2, do sądu powoduje utratę właściwości komisji do rozpatrzenia złożonego do niej zażalenia.

            Artykuł 5
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 16 października 2019 r.

                  Sekretarz

               E. COULON

               Prezes
               M. VAN DER WOUDE


Decyzja Komisji z dnia 26/06/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9319 - DP WORLD / P&O GROUP) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 09/10/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9394 - ECHOSTAR / MUBADALA / HPE JV) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 29/10/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9563 - PIC / SKC / SKCCD) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Rady (UE) 2019/1986 z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie mianowania pięciu członków i jednego zastępcy członka Komitetu Regionówzaproponowanych przez Rzeczpospolitą Polską

text:
                  29.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 308/94

         DECYZJA RADY (UE) 2019/1986
         z dnia 25 listopada 2019 r.
         w sprawie mianowania pięciu członków i jednego zastępcy członka Komitetu Regionówzaproponowanych przez Rzeczpospolitą Polską
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
         uwzględniając propozycję rządu Polski,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

                     (2)

                     Pięć stanowisk członków Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Pawła ADAMOWICZA, Lecha JAWORSKIEGO, Zbigniewa PODRAZY, Dariusza Zygmunta WRÓBLA i Stanisława SZWABSKIEGO.

                     (3)

                     Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Hanny ZDANOWSKIEJ członkiem Komitetu Regionów,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

                        a)

                        na stanowiska członka:

                                    —

                                    Mariusz Rafał FRANKOWSKI, radny miasta stołecznego Warszawy,

                                    —

                                    Krzysztof MATYJASZCZYK, prezydent Częstochowy,

                                    —

                                    Rafał Kazimierz TRZASKOWSKI, prezydent miasta stołecznego Warszawy,

                                    —

                                    Artur Michał TUSIŃSKI, burmistrz Podkowy Leśnej,

                                    —

                                    Hanna ZDANOWSKA, prezydent miasta Łodzi;

                  oraz

                        b)

                        na stanowisko zastępcy członka:

                                    —

                                    Aleksandra DULKIEWICZ, prezydent miasta Gdańska.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2019 r. r.

                  W imieniu Rady

                  F. MOGHERINI

               Przewodniczący

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/1987 z dnia 25 listopada 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek w odniesieniu do norm handlowych mających zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek

text:
                  29.11.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 308/95

         DECYZJA RADY (UE) 2019/1987
         z dnia 25 listopada 2019 r.
         w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek w odniesieniu do norm handlowych mających zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Umowa międzynarodowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (zwana dalej „Umową”) została podpisana w imieniu Unii zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/1892 (1) z dnia 18 listopada 2016 r. w siedzibie głównej ONZ w Nowym Jorku, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. Umowa weszła w życie tymczasowo w dniu 1 stycznia 2017 r. zgodnie z jej art. 31 ust. 2.

                     (2)

                     Umowa została zawarta w dniu 17 maja 2019 r. w drodze decyzji Rady (UE) 2019/848 (2).

                     (3)

                     Zgodnie z art. 7 ust. 1 Umowy Rada Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (zwana dalej „Radą Członków”) ma przyjąć decyzje zmieniające normy handlowe mające zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek.

                     (4)

                     Rada Członków podczas swojego 110. posiedzenia, które odbędzie się w dniach 25–29 listopada 2019 r., ma przyjąć decyzję zmieniającą normy handlowe mające zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek (zwaną dalej „decyzją zmieniającą”).

                     (5)

                     Należy zatem określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Radzie Członków, ponieważ decyzja zmieniająca, która ma zostać przyjęta, wywoła skutki prawne dla Unii w odniesieniu do handlu międzynarodowego z pozostałymi członkami Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (IOC) i będzie mogła mieć decydujący wpływ na treść przepisów prawa Unii, a mianowicie na normy handlowe dotyczące oliwy z oliwek przyjęte przez Komisję na podstawie art. 75 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (3).

                     (6)

                     Decyzja zmieniająca, która ma zostać przyjęta przez Radę Członków, dotyczy korekty błędów redakcyjnych w sekcjach dotyczących kryteriów czystości i kryteriów jakości oraz wprowadzenia nowego schematu podejmowania decyzji odnoszącego się do oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia typu lampante. Decyzja zmieniająca została szczegółowo omówiona przez naukowców i ekspertów technicznych ds. oliwy z oliwek reprezentujących Komisję i państwa członkowskie. Przyczyni się ona do międzynarodowej harmonizacji norm dotyczących oliwy z oliwek oraz ustanowi uregulowania, które zapewnią uczciwą konkurencję w handlu produktami sektora oliwy z oliwek. Z tego powodu decyzję tę należy poprzeć i związku z tym wymagane będą zmiany w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2568/91 (4).

                     (7)

                     Gdyby przyjęcie niniejszej decyzji zmieniającej przez Radę Członków podczas jej 110. posiedzenia zostało odroczone z powodu braku możliwości zaakceptowania jej przez niektórych członków, stanowisko zamieszczone w załączniku do niniejszej decyzji należy zająć w imieniu Unii w ramach ewentualnej procedury przyjęcia przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji, zgodnie z art. 10 ust. 6 Umowy. Procedurę przyjęcia w drodze wymiany korespondencji należy rozpocząć, zanim odbędzie się kolejne posiedzenie zwyczajne Rady Członków w czerwcu 2020 r.

                     (8)

                     W celu ochrony interesów Unii przedstawiciele Unii w Radzie Członków powinni mieć możliwość zwrócenia się o odroczenie przyjęcia decyzji zmieniającej podczas 110. posiedzenia Rady Członków, jeżeli na zasadność stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii, mogłyby mieć wpływ nowe informacje naukowe lub techniczne przedstawione przed tym posiedzeniem lub w czasie jego trwania,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum Rady Członków podczas jej 110. posiedzenia w dniach 25–29 listopada 2019 r. lub w ramach procedury przyjęcia decyzji przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji, która to procedura ma się rozpocząć przed kolejnym posiedzeniem zwyczajnym Rady Członków w czerwcu 2020 r., w odniesieniu do norm handlowych mających zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek, określono w załączniku.

            Artykuł 2
            Jeżeli nowe informacje o charakterze naukowym lub technicznym przedstawione przed 110. posiedzeniem Rady Członków lub w czasie jego trwania mogą spowodować zmianę stanowiska, o którym mowa w art. 1, Unia występuje z wnioskiem o odroczenie przyjęcia decyzji Rady Członków zmieniającej normy handlowe mające zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek do czasu uzgodnienia przez Unię stanowiska w oparciu o te nowe informacje.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2019 r.

                  W imieniu Rady

                  F. MOGHERINI

               Przewodniczący

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2016/1892 z dnia 10 października 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (Dz.U. L 293 z 28.10.2016, s. 2).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2019/848 z dnia 17 maja 2019 r. dotycząca zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (Dz.U. L 139 z 27.5.2019, s. 1).

            (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).

            (4)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2568/91 z dnia 11 lipca 1991 r. w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy (Dz.U. L 248 z 5.9.1991, s. 1).

            ZAŁĄCZNIK
            Unia poprze przegląd normy handlowej COI/T.15/NC nr 3/Rev. 13 mającej zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek na 110. posiedzeniu Rady Członków w dniach 25–29 listopada 2019 r. lub w ramach procedury przyjęcia decyzji przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji, która to procedura ma się rozpocząć przed następnym posiedzeniem zwyczajnym Rady Członków w czerwcu 2020 r. W ramach tego przeglądu skorygowane zostaną błędy redakcyjne w sekcjach dotyczących kryteriów czystości i kryteriów jakości oraz wprowadzony zostanie nowy schemat podejmowania decyzji odnoszący się do oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia typu lampante.
            Przedstawiciele Unii w Radzie Członków mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgadniać dostosowania techniczne do innych metod lub dokumentów IOC wynikające z przeglądu, o którym mowa w akapicie pierwszym.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/2008 z dnia 28 listopada 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Organizacji Morskiej podczas 31. sesji jej zgromadzenia odnośnie do przyjęcia poprawek do rezolucji A.658(16) w sprawie stosowania i umieszczania materiałów odblaskowych na środkach ratunkowych oraz przyjęcia rezolucji w sprawie wytycznych w sprawie przeglądów zgodnie ze zharmonizowanym systemem nadzoru i certyfikacji (HSSC)

text:
                  3.12.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 312/40

         DECYZJA RADY (UE) 2019/2008
         z dnia 28 listopada 2019 r.
         w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Organizacji Morskiej podczas 31. sesji jej zgromadzenia odnośnie do przyjęcia poprawek do rezolucji A.658(16) w sprawie stosowania i umieszczania materiałów odblaskowych na środkach ratunkowych oraz przyjęcia rezolucji w sprawie wytycznych w sprawie przeglądów zgodnie ze zharmonizowanym systemem nadzoru i certyfikacji (HSSC)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2, w związku z jego art. 218 ust. 9,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Działanie Unii w sektorze transportu morskiego powinno mieć na celu ochronę środowiska morskiego i poprawę bezpieczeństwa morskiego.

                     (2)

                     W trakcie swojej 31. sesji, która odbędzie się w dniach 25 listopada – 4 grudnia 2019 r. (zwanej dalej „sesją A 31”), Zgromadzenie Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) ma przyjąć zmiany do rezolucji A.658(16) w sprawie stosowania i umieszczania materiałów odblaskowych na środkach ratunkowych (zwanej dalej „rezolucją A.658(16)”) oraz przyjąć rezolucję dotyczącą wytycznych w sprawie przeglądów zgodnie ze zharmonizowanym systemem nadzoru i certyfikacji (HSSC) (zwanych dalej „wytycznymi w sprawie przeglądów”).

                     (3)

                     Należy określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii podczas sesji A 31, ponieważ poprawki do rezolucji A.658(16) oraz rezolucja dotycząca wytycznych w sprawie przeglądów mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść prawa Unii, a mianowicie na dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE (1), rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2019/1397 (2) i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 (3).

                     (4)

                     Na 101. sesji Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu (MSC 101), która odbyła się w Londynie w dniach 5–14 czerwca 2019 r., przypomniano, że na swojej poprzedniej sesji, uwzględniwszy dokument IMO MSC 100/19/4, w którym zaproponowano poprawki do rezolucji A.658(16), Komitet Bezpieczeństwa na Morzu wyraził zgodę na skreślenie słów „łukowa lampa węglowa” w pkt 4.10 tej rezolucji i zwrócił się do Sekretariatu IMO o przygotowanie odpowiedniego projektu rezolucji Zgromadzenia IMO do zatwierdzenia na sesji MSC 101, z myślą o przedłożeniu go do przyjęcia na sesji A 31 (MSC 100/20, pkt 19.14 i 19.15). Następnie na sesji MSC 101 zatwierdzono projekt rezolucji Zgromadzenia IMO w sprawie poprawek do rezolucji A.658(16).

                     (5)

                     Stany Zjednoczone i Międzynarodowe Stowarzyszenie Towarzystw Klasyfikacyjnych przedłożyły na sesję A 31 alternatywny wniosek dotyczący zmian pkt 4.10 rezolucji A 658(16) (dokument IMO A 31/10/4).

                     (6)

                     Podkomitet ds. implementacji instrumentów IMO (zwany dalej „Podkomitetem”) na swojej 5. sesji przypomniał, że na swojej poprzedniej sesji ustanowił grupę korespondencyjną ds. rewizji wytycznych dotyczących nadzoru na podstawie HSSC oraz niewyczerpujący wykaz obowiązków w ramach instrumentów mających znaczenie dla Kodeksu Implementacji Instrumentów IMO (kodeks III), aby kontynuować aktualizację wytycznych w sprawie przeglądów w celu uwzględnienia wymogów wynikających z poprawek do odpowiednich instrumentów IMO wchodzących w życie do dnia 31 grudnia 2019 r. włącznie, mając na względzie przedłożenie do przyjęcia na sesji A 31 projektu zmienionych wytycznych w sprawie przeglądów. Na sesji MSC 101 upoważniono Podkomitet do przekazania wyników swoich prac bezpośrednio do przyjęcia na sesji A 31. Na swojej 6. sesji Podkomitet uzgodnił przekazanie projektu poprawek do wytycznych w sprawie przeglądów do rozpatrzenia i przyjęcia na sesji A 31.

                     (7)

                     Unia nie jest członkiem IMO ani umawiającą się stroną odnośnych konwencji i kodeksów. W związku z tym Rada powinna upoważnić państwa członkowskie do wyrażenia stanowiska Unii na sesji A 31 i wyrażenia ich zgody na związanie się poprawkami oraz rezolucją, która ma zostać przyjęta na sesji A 31, w zakresie, w jakim zmiany te oraz ta rezolucją dotyczą kwestii należących do wyłącznych kompetencji Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na 31. sesji Zgromadzenia Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), polega na wyrażeniu zgody na:

                        a)

                        przyjęcie poprawek do rezolucji A.658(16) w sprawie stosowania i umieszczania materiałów odblaskowych na środkach ratunkowych, jak określono w załączniku 27 do dokumentu IMO MSC 101/24/Add. 1, lub – alternatywnie – przyjęcie poprawek zaproponowanych w dokumencie IMO A 31/10/4; oraz

                        b)

                        przyjęcie rezolucji dotyczącej wytycznych w sprawie przeglądów zgodnie ze zharmonizowanym systemem nadzoru i certyfikacji (HSSC) i odwołanie rezolucji A.1120(30), jak określono w załączniku 11 do dokumentu IMO III 6/15/Add. 1.

            Artykuł 2

               1.   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii, określone w art. 1, jest wyrażane przez państwa członkowskie – z których wszystkie są członkami IMO – działające wspólnie w interesie Unii.

               2.   Drobne zmiany stanowiska określonego w art. 1 mogą zostać uzgodnione bez konieczności przyjęcia kolejnej decyzji przez Radę.

            Artykuł 3
            Niniejszym upoważnia się państwa członkowskie do wyrażenia zgody na związanie się, w interesie Unii, zmianami, o których mowa w art. 1 lit. a), oraz rezolucją, o której mowa w art. 1 lit. b), w zakresie, w jakim zmiany te oraz ta rezolucja dotyczą kwestii należących do wyłącznych kompetencji Unii.

            Artykuł 4
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 28 listopada 2019 r.

                  W imieniu Rady

               T. HARAKKA
               Przewodniczący

            (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie wyposażenia morskiego i uchylająca dyrektywę Rady 96/98/WE (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 146).

            (2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1397 z dnia 6 sierpnia 2019 r. w sprawie wymogów w zakresie projektu, budowy i działania oraz norm dotyczących badań dla wyposażenia morskiego i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/773 (Dz.U. L 237 z 13.9.2019, s. 1).

            (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 11).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/2135 z dnia 21 listopada 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte, w imieniu Unii Europejskiej, na trzecim posiedzeniu Konferencji Stron Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci w odniesieniu do przyjęcia decyzji dotyczącej stopniowego zaprzestania stosowania amalgamatu stomatologicznego i zmiany załącznika A do tej konwencji

text:
                  13.12.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 324/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/2135
         z dnia 21 listopada 2019 r.
         w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte, w imieniu Unii Europejskiej, na trzecim posiedzeniu Konferencji Stron Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci w odniesieniu do przyjęcia decyzji dotyczącej stopniowego zaprzestania stosowania amalgamatu stomatologicznego i zmiany załącznika A do tej konwencji
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Konwencja z Minamaty w sprawie rtęci (1) (zwana dalej „konwencją”) została zawarta przez Unię decyzją Rady (UE) 2017/939 (2) i weszła w życie w dniu 16 sierpnia 2017 r.

                     (2)

                     Zgodnie z decyzją MC-1/1 dotyczącą regulaminu, przyjętą przez Konferencję Stron konwencji na jej pierwszym posiedzeniu, Strony dokładają wszelkich starań, aby osiągać porozumienie we wszystkich kwestiach merytorycznych w drodze konsensusu.

                     (3)

                     Oczekuje się, że Konferencja Stron konwencji przyjmie podczas swojego trzeciego posiedzenia w dniach 25–29 listopada 2019 r. (COP3) decyzję (zwaną dalej „zaproponowaną decyzją”) dotyczącą stopniowego zaprzestania stosowania amalgamatu stomatologicznego i zmiany załącznika A do konwencji.

                     (4)

                     Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte, w imieniu Unii, na COP3, ponieważ zaproponowana decyzja, jeżeli zostanie przyjęta, będzie miała skutki prawne, ponieważ Strony konwencji będą musiały przyjąć środki w celu jej wdrożenia na poziomie krajowym lub regionalnym.

                     (5)

                     Zaproponowana decyzja ustanawia od 2022 r. zakaz produkcji, przywozu i wywozu amalgamatu stomatologicznego stosowanego w leczeniu zębów mlecznych, w leczeniu stomatologicznym dzieci w wieku poniżej 15 lat oraz kobiet ciężarnych lub karmiących. Zaproponowana decyzja przewiduje również rozszerzenie tego zakazu od 2025 r. na produkcję, przywóz i wywóz amalgamatu stomatologicznego do wszystkich innych zastosowań, z wyjątkiem przypadków, w których nie są dostępne alternatywne rozwiązania bezrtęciowe. Zaproponowana decyzja przewiduje zmianę załącznika A do konwencji w celu wprowadzenia do konwencji tych zakazów.

                     (6)

                     Art. 10 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/852 (3) w sprawie rtęci zakazuje, od dnia 1 lipca 2018 r., stosowania amalgamatu stomatologicznego w Unii w leczeniu zębów mlecznych, w leczeniu stomatologicznym dzieci w wieku poniżej 15 lat oraz kobiet ciężarnych lub karmiących, natomiast art. 19 tego rozporządzenia stanowi, że do dnia 30 czerwca 2020 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wyników swojej oceny dotyczącej wykonalności stopniowego zaprzestania stosowania amalgamatu stomatologicznego w Unii w perspektywie długoterminowej, najlepiej do 2030 r.

                     (7)

                     Ponadto art. 10 ust. 1, 4 i 6 rozporządzenia (UE) 2017/852 zawierają wymogi, by amalgamat stomatologiczny stosowany był w Unii wyłącznie w formie kapsułkowanej w odmierzonej dawce, by gabinety stomatologiczne, w których stosowany jest amalgamat stomatologiczny lub w których usuwane są wypełnienia z amalgamatu stomatologicznego lub zęby zawierające takie wypełnienia, były wyposażone w separatory amalgamatu oraz by lekarze dentyści zapewniali, aby ich odpadami amalgamatu, w tym również pozostałościami amalgamatu, jego cząstkami, wypełnieniami oraz zębami, lub ich częściami, zanieczyszczonymi amalgamatem stomatologicznym, zajmował się i dokonywał ich zbiórki upoważniony do tego zakład lub przedsiębiorstwo specjalizujące się w gospodarowaniu odpadami.

                     (8)

                     Unia powinna poprzeć przyjęcie na COP3 jedynie takiej decyzji, która jest zgodna z dorobkiem prawnym Unii. W związku z tym zaproponowaną decyzję należy poprzeć jedynie w takim zakresie, w jakim dotyczy ona postanowień odnoszących się do stopniowego zaprzestania stosowania amalgamatu stomatologicznego w leczeniu zębów mlecznych, w leczeniu stomatologicznym dzieci w wieku poniżej 15 lat oraz kobiet ciężarnych lub karmiących,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Stanowisko, jakie ma być zajęte, w imieniu Unii, na trzecim posiedzeniu Konferencji Stron Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci (COP3), polega na poparciu przyjęcia decyzji w sprawie stopniowego zaprzestania stosowania amalgamatu stomatologicznego, która będzie zgodna z dorobkiem prawnym Unii.

            Artykuł 2
            W zależności od rozwoju sytuacji podczas COP3 przedstawiciele Unii mogą, po konsultacji z państwami członkowskimi podczas organizowanych na miejscu posiedzeń koordynacyjnych, doprecyzowywać – w zakresie, w jakim jest to zgodne z dorobkiem prawnym Unii – stanowisko, o którym mowa w art. 1, bez konieczności przyjęcia przez Radę kolejnej decyzji.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 21 listopada 2019 r.

                  W imieniu Rady

                  Przewodniczący

               H. KOSONEN

            (1)  Dz.U. L 142 z 2.6.2017, s. 6.

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2017/939 z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci (Dz.U. L 142 z 2.6.2017, s. 4).

            (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/852 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie rtęci oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1102/2008 (Dz.U. L 137 z 24.5.2017, s. 1).


title: Decyzja Komisji (UE) 2019/2140 z dnia 21 października 2019 r. w sprawie pomocy państwa SA.52194 - 2019/C (ex 2018/FC) – Republika Słowacka - Podatek obrotowy od sprzedaży detalicznej na Słowacji (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 7474) (Jedynie tekst w języku słowackim jest autentyczny) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
                  13.12.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 324/11

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2019/2140
         z dnia 21 października 2019 r.
         w sprawie pomocy państwa SA.52194 - 2019/C (ex 2018/FC) – Republika Słowacka - Podatek obrotowy od sprzedaży detalicznej na Słowacji

               (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 7474)

         (Jedynie tekst w języku słowackim jest autentyczny)
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,
         a także mając na uwadze, co następuje:
         1.   PROCEDURA

                     (1)

                     W dniu 13 grudnia 2018 r. Rada Narodowa Republiki Słowackiej przyjęła ustawę o podatku specjalnym od sieci sprzedaży detalicznej (zwaną dalej „ustawą o podatku od sprzedaży detalicznej”) (1), która wprowadza podatek od obrotów sprzedawców detalicznych sprzedających żywność konsumentom końcowym (zwany dalej „podatkiem od sprzedaży detalicznej”). Ustawa o podatku od sprzedaży detalicznej weszła w życie 1 stycznia 2019 r. Pierwszym okresem naliczania podatku był okres od stycznia do marca 2019 r., z płatnością podatku do końca kwietnia 2019 r.

                     (2)

                     Komisja uzyskała wiedzę o podatku od sprzedaży detalicznej w oparciu o informacje rynkowe, które otrzymywała od października 2018 r. W dniu 21 grudnia 2018 r. Komisja otrzymała skargę, według której zwolnienia z tego podatku na mocy ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej stanowią pomoc państwa na rzecz niektórych sprzedawców detalicznych.

                     (3)

                     W dniu 11 stycznia 2019 r. służby Komisji przesłały do Republiki Słowackiej pismo, w którym zwróciły się o informacje na temat podatku od sprzedaży detalicznej. W dniu 22 stycznia 2019 r. służby Komisji przekazały otrzymaną skargę Republiki Słowackiej w celu uzyskania ewentualnych uwag.

                     (4)

                     W dniu 7 lutego 2019 r. Komisja otrzymała od Republiki Słowackiej odpowiedź na swoje pismo z dnia 11 stycznia 2019 r. oraz uwagi dotyczące skargi.

                     (5)

                     W dniu 13 lutego 2019 r. służby Komisji przesłały do Republiki Słowackiej pismo, w którym przedstawiły swoje wstępne stanowisko w przedmiotowej sprawie wraz z informacją, że Komisja rozważa wydanie nakazu zawieszenia zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 (2), dając Republice Słowackiej możliwość przedstawienia uwag.

                     (6)

                     W dniu 5 marca 2019 r. Republika Słowacka nadesłała odpowiedź na pismo Komisji z dnia 13 lutego 2019 r.

                     (7)

                     Pismem z dnia 2 kwietnia 2019 r. Komisja poinformowała Republikę Słowacką, że podjęła decyzję o wszczęciu postępowania określonego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) w odniesieniu do wyżej wspomnianego środka wprowadzonego ustawą o podatku od sprzedaży detalicznej („decyzja o wszczęciu postępowania”). Komisja nakazała także natychmiastowe zawieszenie środka zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589.

                     (8)

                     Decyzja o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3). Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o zgłaszanie uwag na temat środka pomocy.

                     (9)

                     Pismem z dnia 13 maja 2019 r. Republika Słowacka przekazała swoje uwagi dotyczące decyzji o wszczęciu postępowania i poinformowała Komisję, że ustawa o podatku od sprzedaży detalicznej została uchylona.

                     (10)

                     Na podstawie informacji przekazanych przez Republikę Słowacką w dniu 13 maja 2019 r., służby Komisji w dniu 29 maja 2019 r. przesłały do Republiki Słowackiej pismo, w którym zwróciły się o dodatkowe informacje na temat statusu prawnego ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej. Republika Słowacka nadesłała odpowiedź na pismo Komisji w dniu 10 czerwca 2019 r.

                     (11)

                     Komisja nie otrzymała od zainteresowanych stron żadnych uwag dotyczących decyzji o wszczęciu postępowania.

               2.   OPIS ŚRODKA

                     (12)

                     Ustawą o podatku od sprzedaży detalicznej wprowadzono podatek mający następujące główne cechy:

                                 a)

                                 podatek w wysokości 2,5 % jest płatny od całkowitego obrotu sprzedawców detalicznych sprzedających żywność (w tym obrotu niepochodzącego ze sprzedaży żywności);

                                 b)

                                 o ile co najmniej 25 % ich obrotu pochodzi ze sprzedaży żywności konsumentom końcowym;

                                 c)

                                 o ile działają oni w co najmniej 15 % wszystkich powiatów Słowacji;

                                 d)

                                 na potrzeby spełnienia warunków zastosowania podatku od sprzedaży detalicznej podmioty mające powiązania majątkowe lub osobiste z sojuszami handlowymi lub sieciami handlowymi są traktowane jako odrębni podatnicy;

                                 e)

                                 obowiązek zapłaty podatku od sprzedaży detalicznej nie obejmuje następujących kategorii sprzedawców detalicznych:

                                             1)

                                             małe i średnie przedsiębiorstwa w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 651/2014 (4);

                                             2)

                                             zakłady żywienia zbiorowego;

                                             3)

                                             sprzedawcy detaliczni, którzy są producentami żywności (lub są powiązani majątkowo z producentami żywności) i prowadzą sprzedaż żywności konsumentom końcowym, uzyskując ze sprzedaży produkowanej przez siebie żywności co najmniej 80 % obrotów netto;

                                             4)

                                             sprzedawcy detaliczni uzyskujący co najmniej 80 % obrotów ze sprzedaży żywności jednej klasy;

                                             5)

                                             sprzedawcy detaliczni, w przypadku których wysokość należnego podatku od sprzedaży detalicznej za kwartał kalendarzowy nie przekracza 5 000 EUR;

                                 f)

                                 do podstawy opodatkowania nie wlicza się obrotu netto punktów sprzedaży detalicznej:

                                             1)

                                             znajdujących się w najmniej rozwiniętych powiatach Słowacji i zatrudniających maksymalnie 10 pracowników;

                                             2)

                                             znajdujących się w gminach, w których znajdują się nie więcej niż trzy punkty sprzedaży detalicznej sprzedające żywność konsumentom końcowym.

                     (13)

                     Zgodnie z przepisami ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej Ministerstwo Rolnictwa wykorzystuje wpływy netto z podatku od sprzedaży detalicznej, w szczególności na wsparcie rolnictwa i sektora spożywczego. Wpływy netto stanowią różnicę między a) całkowitymi wpływami z podatku od sprzedaży detalicznej a b) łączną kwotą obniżki podatku dochodowego z tytułu zapłaty podatku od sprzedaży detalicznej.

               3.   UCHYLENIE ŚRODKA

                     (14)

                     Pismem z dnia 13 maja 2019 r. Republika Słowacka poinformowała Komisję, że ustawa o podatku od sprzedaży detalicznej została uchylona ustawą nr 88/2019 z dnia 9 kwietnia 2019 r. („ustawa o uchyleniu ustawy nr 385/2018”). W związku z tym Republika Słowacka wyraziła stanowisko, że formalne postępowanie wyjaśniające wszczęte przez Komisję stało się bezprzedmiotowe.

                     (15)

                     W odpowiedzi na prośbę o udzielenie bardziej szczegółowych informacji Republika Słowacka poinformowała Komisję pismem z dnia 10 czerwca 2019 r., że ustawa o podatku od sprzedaży detalicznej nie została uchylona z mocą wsteczną, ponieważ jedna z podstawowych zasad państwa prawa w Republice Słowackiej zakazuje stosowania przepisów podatkowych z mocą wsteczną. Ustawa o uchyleniu ustawy nr 385/2018 weszła w życie w dniu 9 kwietnia 2019 r. i z tą też datą utraciła moc ustawa o podatku od sprzedaży detalicznej.

                     (16)

                     Ponadto na wniosek służb Komisji Republika Słowacka poinformowała, że podmioty, do których miała zastosowanie ustawa o podatku od sprzedaży detalicznej w okresie swojego obowiązywania, nie były zobowiązane do zapłaty podatku od sprzedaży detalicznej oraz że Republika Słowacka nie ma tytułu prawnego do wymagania zapłaty tego podatku. Republika Słowacka potwierdziła, że żaden z podmiotów nie dokonał zapłaty podatku od sprzedaży detalicznej.

                     (17)

                     Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Republikę Słowacką, ustawa o podatku od sprzedaży detalicznej została zatem uchylona i nie dokonano żadnych płatności podatków ani nie doszło do powstania zobowiązań podatkowych za okres, w którym ustawa ta obowiązywała.

                     (18)

                     W związku z uchyleniem ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej przez Republikę Słowacką formalne postępowanie wyjaśniające wszczęte w odniesieniu do środka pomocy przewidzianego tym aktem stało się bezprzedmiotowe.

               4.   WNIOSEK

                     (19)

                     Postępowanie na mocy art. 108 ust. 2 TFUE stało się bezprzedmiotowe ze względu na uchylenie przez Republikę Słowacką ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej i powinno zostać zamknięte,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Ze względu na uchylenie ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej przez Republikę Słowacką formalne postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, wszczęte w dniu 2 kwietnia 2019 r. w odniesieniu do środka pomocy przewidzianego ustawą o podatku od sprzedaży detalicznej, stało się bezprzedmiotowe i zostaje zamknięte.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Słowackiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 21 października 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Margrethe VESTAGER

                  Członek Komisji

            (1)  Ustawa nr 385/2018 z dnia 13 grudnia 2018 r. w sprawie podatku specjalnego od sieci sprzedaży detalicznej oraz zmieniająca ustawę nr 595/2003 w sprawie podatku dochodowego, z późniejszymi zmianami.

            (2)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 9).

            (3)  Dz.U. C 194 z 7.6.2019, s. 11.

            (4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U. L 187 z 26.6.2014, s. 1).


title: Decyzja Rady (UE, Euratom) 2019/2139 z dnia 10 grudnia 2019 r. w sprawie wyznaczenia dwóch członków komitetu niezależnych wybitnych osobistości zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych

text:
                  13.12.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 324/9

         DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2019/2139
         z dnia 10 grudnia 2019 r.
         w sprawie wyznaczenia dwóch członków komitetu niezależnych wybitnych osobistości zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych (1), w szczególności jego art. 11 ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014 ustanowiony został komitet niezależnych wybitnych osobistości (zwany dalej „komitetem”).

                     (2)

                     Art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014 przewiduje, że komitet ten składa się z sześciu członków, przy czym Parlament Europejski, Rada i Komisja wyznaczają po dwóch z nich. Skład komitetu jest odnawiany w terminie sześciu miesięcy od zakończenia pierwszej po wyborach sesji Parlamentu Europejskiego. Mandat członków nie jest odnawialny,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   Na członków komitetu niezależnych wybitnych osobistości na okres kadencji tego komitetu zostają niniejszym wyznaczeni:

                           —

                           Algis KRUPAVIČIUS,

                           —

                           Christian WALDHOFF.

               2.   Warunkiem wyznaczenia jest podpisanie przez każdego z desygnowanych członków załączonego do niniejszej decyzji oświadczenia o niezależności i braku konfliktu interesów.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               T. TUPPURAINEN

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 317 z 4.11.2014, s. 1.

            ZAŁĄCZNIK

               OŚWIADCZENIE O NIEZALEŻNOŚCI I BRAKU KONFLIKTU INTERESÓW

            Ja, niżej podpisany(-na), ...................................., oświadczam, że zapoznałem(-łam) się z treścią art. 11 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych i że będę pełnić obowiązki członka komitetu niezależnych wybitnych osobistości w pełni niezależnie i z pełnym poszanowaniem przepisów tego rozporządzenia.
            Nie będę zwracać się o instrukcje do żadnej instytucji, rządu ani innego organu czy jednostki organizacyjnej ani przyjmować od nich takich instrukcji. Powstrzymam się od wszelkich czynności niezgodnych z charakterem pełnionych przeze mnie obowiązków.
            Oświadczam, że zgodnie z moją wiedzą nie znajduję się w sytuacji konfliktu interesów. Konflikt interesów istnieje wówczas, gdy bezstronne i obiektywne pełnienie obowiązków członka komitetu niezależnych wybitnych osobistości jest zagrożone ze względu na kwestie rodzinne lub osobiste, sympatie polityczne, przynależność państwową, światopogląd, przekonania religijne, interes ekonomiczny lub wszelkie inne interesy wspólne z beneficjentem.
            W szczególności oświadczam, że nie jestem członkiem Parlamentu Europejskiego, Rady ani Komisji. Nie sprawuję żadnego mandatu wyborczego. Nie jestem urzędnikiem ani innym pracownikiem Unii Europejskiej. Nie jestem obecnym ani byłym pracownikiem europejskiej partii politycznej ani europejskiej fundacji politycznej.

               Sporządzono w …

                     [DATA + PODPIS

                     osoby desygnowanej na członka

                     komitetu

                     niezależnych wybitnych osobistości]


title: Decyzja Rady (UE) 2019/2136 z dnia 5 grudnia 2019 r. upoważniająca do podjęcia rokowań w sprawie zmiany Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r.

text:
                  13.12.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 324/3

         DECYZJA RADY (UE) 2019/2136
         z dnia 5 grudnia 2019 r.
         upoważniająca do podjęcia rokowań w sprawie zmiany Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r.
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku art. 218 ust. 3 i 4,
         uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Decyzją Rady 92/580/EWG (1) Unia została stroną Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r. (2) („ISA”) oraz członkiem Międzynarodowej Organizacji Cukru („ISO”).

                     (2)

                     Od 1995 r. Unia zatwierdzała przedłużenie ISA na dwuletnie okresy. Dnia 19 lipca 2019 r. na 55. sesji Międzynarodowej Rady ds. Cukru („ISC”) Komisja, na podstawie upoważnienia Rady (3), opowiedziała się za dalszym przedłużeniem ISA na okres do dwóch lat, kończący się dnia 31 grudnia 2021 r.

                     (3)

                     W dniu 19 lipca 2019 r. ISC podjęła decyzję o przedłużeniu ISA o dwa lata, do dnia 31 grudnia 2021 r.

                     (4)

                     Zgodnie z art. 8 ISA ISC jest organem wykonującym lub prowadzącym do wykonania wszystkich funkcji niezbędnych do realizacji postanowień ISA. Zgodnie z art. 13 ISA wszystkie decyzje ISC mają być podejmowane zasadniczo w drodze konsensusu. W przypadku braku konsensusu decyzje są podejmowane zwykłą większością głosów, chyba że w ISA przewidziano głosowanie specjalne.

                     (5)

                     Zgodnie z art. 25 ISA członkowie ISO posiadają łącznie 2 000 głosów. Każdy z członków ISO posiada określoną liczbę głosów, która jest corocznie korygowana według kryteriów ustanowionych w ISA.

                     (6)

                     Uczestnictwo w międzynarodowej umowie w sprawie cukru leży w interesie Unii, biorąc pod uwagę znaczenie tego sektora dla pewnej liczby państw członkowskich i dla gospodarki europejskiego sektora cukru.

                     (7)

                     Instytucjonalne ramy umowy ISA, w szczególności podział głosów wśród członków ISO, który również określa wkład finansowy każdego członka na rzecz ISO, nie odzwierciedlają już jednak realiów światowego rynku cukru.

                     (8)

                     Zgodnie z zasadami ISA dotyczącymi wkładów finansowych na rzecz ISO udział wkładu finansowego Unii pozostał taki sam od 1992 r., chociaż światowy rynek cukru, a w szczególności względna pozycja Unii na nim, znacznie zmienił się od tego czasu. W związku z tym Unia ponosiła nieproporcjonalnie dużą część kosztów budżetowych i odpowiedzialności w ISO w ostatnich latach.

                     (9)

                     Decyzją Rady (UE) 2017/2242 (4) Komisja została upoważniona przez Radę do podjęcia rokowań z pozostałymi stronami ISA w obrębie ISC w celu zmodernizowania ISA, a w szczególności w celu wyeliminowania obecnych rozbieżności pomiędzy podziałem głosów i wkładem finansowym członków ISO, a ich względną pozycją na światowym rynku cukru. To upoważnienie jest ważne do dnia 31 grudnia 2019 r.

                     (10)

                     Na podstawie upoważnienia udzielonego decyzją (UE) 2017/2242 Komisja podjęła rokowania z państwami członkowskimi ISO i przedstawiła wnioski dotyczące zmian w art. 25 ISA. Dnia 19 lipca 2019 r. ISC podjęła decyzję o podjęciu rokowań pod kierunkiem Konferencji Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju (UNCTAD) przed swoim posiedzeniem w listopadzie 2019 r. W odpowiedzi na wnioski licznych państw członkowskich ISO Międzynarodowa Rada ds. Cukru postanowiła, że poza zmianą art. 25 ISA zajmie się przeglądem innych części ISA, mianowicie obejmujących cele i program prac ISO. Zgodnie z decyzją ISC rokowania zostaną zakończone nie później niż dnia 31 grudnia 2021 r.

                     (11)

                     Konieczne jest zatem otrzymanie od Rady nowego upoważnienia, które obejmie poszerzony zakres rokowań i przedłużony termin.

                     (12)

                     Wszelkie poprawki uzgodnione podczas rokowań muszą być przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 44 umowy. Zgodnie z tym artykułem ISC może, w drodze głosowania specjalnego, zalecić członkom ISO zmianę do umowy ISA. Unia, jako członek ISC, zgodnie z art. 7 ISA powinna mieć możliwość uczestniczenia w rokowaniach w celu zmiany ram instytucjonalnych ISA.

                     (13)

                     Dlatego też należy upoważnić Komisję do podjęcia rokowań w ramach ISC celem zmiany ISA, ustanowienia wytycznych negocjacyjnych. Podczas prowadzenia negocjacji Komisja powinna dalej konsultować się z tym samym specjalnym komitetem, powołanym decyzją (UE) 2017/2242,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   Niniejszym upoważnia się Komisję do podjęcia rokowań celem wprowadzenia zmian do Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r.

               2.   Rokowania są prowadzone na podstawie wytycznych negocjacyjnych Rady określonych w addendum do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Rokowania należy prowadzić w konsultacji z Grupą Roboczą ds. Grup Towarowych.

            Artykuł 3
            Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2021 r.

            Artykuł 4
            Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

            Sporządzono w Brukseli dnia 5 grudnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

                  Przewodniczący

               M. LINTILÄ

            (1)  Decyzja Rady 92/580/EWG z dnia 13 listopada 1992 r. dotycząca podpisania i zawarcia międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r. (Dz.U. L 379 z 23.12.1992, s. 15).

            (2)  Międzynarodowa umowa w sprawie cukru z 1992 r. (Dz.U. L 379 z 23.12.1992, s. 16).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2019/1251 z dnia 15 lipca 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Międzynarodowej Rady ds. Cukru w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r. (Dz.U. L 195 z 23.7.2019, s. 18).

            (4)  Decyzja Rady (UE) 2017/2242 z dnia 30 listopada 2017 r. upoważniająca do rozpoczęcia negocjacji w sprawie zmiany Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r. (Dz.U. L 322 z 7.12.2017, s. 29).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/2137 z dnia 5 grudnia 2019 r. stwierdzająca, że Rumunia nie podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 14 czerwca 2019 r.

text:
                  13.12.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 324/5

         DECYZJA RADY (UE) 2019/2137
         z dnia 5 grudnia 2019 r.
         stwierdzająca, że Rumunia nie podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 14 czerwca 2019 r.
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 10 ust. 2 akapit czwarty,
         uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W czerwcu 2017 r. i w czerwcu 2018 r. Rada stwierdziła, zgodnie z art. 121 ust. 4 Traktatu, że odpowiednio w 2016 i 2017 r. odnotowano znaczne odchylenie od średniookresowego celu budżetowego Rumunii lub od ścieżki dostosowania prowadzącej do tego celu. W związku z tymi stwierdzonymi znacznymi odchyleniami Rada wydała zalecenia w dniu 16 czerwca 2017 r. (2) i 22 czerwca 2018 r. (3) zalecające Rumunii zastosowanie środków niezbędnych do skorygowania tych odchyleń. Rada stwierdziła następnie, że Rumunia nie podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na te zalecenia, i wydała zmienione zalecenia odpowiednio w dniu 5 grudnia 2017 r. (4) i 4 grudnia 2018 r. (5) Rada stwierdziła następnie, że w odpowiedzi na zmienione zalecenia Rumunia nie podjęła skutecznych działań.

                     (2)

                     W dniu 14 czerwca 2019 r. Rada stwierdziła, że w 2018 r. odnotowano w Rumunii znaczne odchylenie od ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego. Na tej podstawie Rada wydała zalecenie (6) skierowane do Rumunii dotyczące przyjęcia koniecznych środków w celu zapewnienia, by stopa wzrostu nominalnego publicznych wydatków pierwotnych netto (7) nie przekroczyła 4,5 % w 2019 r. i 5,1 % w 2020 r., co odpowiadałoby rocznej korekcie strukturalnej wynoszącej 1,0 % produktu krajowego brutto (PKB) w 2019 r. i 0,75 % PKB w 2020 r. Rada zaleciła również Rumunii, aby wszelkie nieoczekiwane zyski przeznaczyła na zmniejszenie deficytuoraz że środki konsolidacji budżetowej powinny zapewnić trwałą poprawę ogólnego salda sektora instytucji rządowych i samorządowych w sposób sprzyjający wzrostowi. Rada wyznaczyła Rumunii termin 15 października 2019 r. na przedstawienie sprawozdania na temat działań podjętych w odpowiedzi na to zalecenie z dnia 14 czerwca 2019 r.

                     (3)

                     W dniu 25 września 2019 r. Komisja przeprowadziła w Rumunii misję wzmocnionego nadzoru w celu monitorowania sytuacji na miejscu, zgodnie z art. -11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1466/97. Po przekazaniu wstępnych ustaleń władzom rumuńskim z prośbą o ustosunkowanie się do nich Komisja przedstawiła w dniu 20 listopada 2019 r. swoje ustalenia Radzie. Ustalenia te zostały podane do wiadomości publicznej. W sprawozdaniu Komisji stwierdzono, że władze rumuńskie planują podjąć korektę strukturalną dopiero począwszy od 2022 r. i w związku z tym nie zamierzają podjąć działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 14 czerwca 2019 r.

                     (4)

                     W dniu 15 października 2019 r. władze rumuńskie przekazały sprawozdanie z działań podjętych w związku z zaleceniem Rady z dnia 14 czerwca 2019 r. Sprawozdanie nie zawiera kompleksowej prognozy poszczególnych kategorii budżetowych ani nie przedstawia wpływu na budżet każdego z wymienionych środków. W związku z czym sprawozdanie nie spełnia wymogów sprawozdawczości zalecanych przez Radę. W sprawozdaniu władze Rumunii powtórzyły, że ich celem na 2019 r. pozostaje deficyt nominalny wynoszący 2,8 % PKB, czyli ten sam cel co w programie konwergencji z 2019 r. Jeżeli osiągnięto by taki docelowy deficyt nominalny, stanowiłby on jedynie niewielką redukcję deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych w porównaniu z 2018 r. pomimo faktu, że Rumunia odnotowuje wysoki wzrost gospodarczy. Na 2020 r. władze Rumunii dążą do osiągnięcia deficytu nominalnego wynoszącego 2,9 % PKB, czyli powyżej celu określonego w programie konwergencji z 2019 r. na poziomie 2,7 % PKB. Ogólnie rzecz biorąc, skutki budżetowe środków, o których poinformowała Rumunia, nie spełniają wymogów określonych w zaleceniu Rady z dnia 14 czerwca 2019 r.

                     (5)

                     Według prognozy Komisji z jesieni 2019 r. wzrost publicznych wydatków pierwotnych netto w 2019 r. wyniesie 12,8 %, czyli znacznie powyżej zalecanej wartości równej 4,5 % (odchylenie o 2,5 % PKB). Saldo strukturalne ma się pogorszyć o 0,8 % PKB w odniesieniu do zalecanej poprawy wynoszącej 1,0 % PKB (co oznacza odchylenie o 1,8 % PKB). Oba filary świadczą zatem o odchyleniu od zalecanej korekty. W ocenie ogólnej potwierdzono odchylenie od zalecanej korekty w 2019 r.

                     (6)

                     Według prognozy Komisji z jesieni 2019 r. wzrost publicznych wydatków pierwotnych netto w 2020 r. wyniesie 11,1 %, czyli znacznie powyżej zalecanej wartości na poziomie 5,1 % (odchylenie o 1,8 % PKB). Saldo strukturalne ma się pogorszyć o 0,8 % PKB w odniesieniu do zalecanej poprawy wynoszącej 0,75 % PKB (odchylenie o 1,6 % PKB). W związku z tym sytuacja w obu filarach wskazuje na ryzyko wystąpienia odchylenia od wymaganej korekty o zbliżonej wartości. W ocenie ogólnej potwierdzono odchylenie od zalecanej korekty w 2020 r.

                     (7)

                     W prognozie Komisji z jesieni 2019 r. przewiduje się ponadto, że w 2019 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniesie 3,6 %, a w 2020 r. osiągnie on poziom 4,4 %, czyli powyżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB.

                     (8)

                     Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że działania podjęte przez Rumunię w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 14 czerwca 2019 r. są niewystarczające,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Rumunia nie podjęła skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 14 czerwca 2019 r.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja skierowana jest do Rumunii.

            Sporządzono w Brukseli dnia 5 grudnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

                  Przewodniczący

               M. LINTILÄ

            (1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

            (2)  Zalecenie Rady z dnia 16 czerwca 2017 r. mające na celu skorygowanie odnotowanego znaczącego odstępstwa od ścieżki dostosowawczej prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego w Rumunii (Dz.U. C 216 z 6.7.2017, s. 1).

            (3)  Zalecenie Rady z dnia 22 czerwca 2018 r. mające na celu skorygowanie znaczącego odnotowanego odstępstwa od ścieżki dostosowawczej prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego w Rumunii (Dz.U. C 223 z 27.6.2018, s. 3).

            (4)  Zalecenie Rady z dnia 5 grudnia 2017 r. mające na celu skorygowanie znaczącego odnotowanego odchylenia od ścieżki dostosowawczej prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego w Rumunii (Dz.U. C 439 z 20.12.2017, s. 1).

            (5)  Zalecenie Rady z dnia 4 grudnia 2018 r. mające na celu skorygowanie odnotowanego znacznego odstępstwa od ścieżki dostosowawczej prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego w Rumunii (Dz.U. C 460 z 21.12.2018, s. 1).

            (6)  Zalecenie Rady z dnia 14 czerwca 2019 r. mające na celu skorygowanie znaczącego odnotowanego odstępstwa od ścieżki dostosowawczej prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego w Rumunii (Dz.U. C 210 z 21.6.2019, s. 1).

            (7)  Publiczne wydatki pierwotne netto to wydatki publiczne ogółem z wyłączeniem wydatków z tytułu odsetek, wydatków na programy unijne w pełni równoważonych dochodami z funduszy unijnych oraz niedyskrecjonalnych zmian w wydatkach na świadczenia dla bezrobotnych. Nakłady brutto na środki trwałe finansowane z zasobów krajowych rozkłada się na okres czterech lat. Uwzględnia się działania dyskrecjonalne po stronie dochodów lub prawnie przewidziany wzrost dochodów. Działania jednorazowe, zarówno po stronie dochodów, jak i wydatków, są saldowane.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/2172 z dnia 5 grudnia 2019 r. stwierdzająca, że Węgry nie podjęły skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 14 czerwca 2019 r.

text:
                  19.12.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 329/91

         DECYZJA RADY (UE) 2019/2172
         z dnia 5 grudnia 2019 r.
         stwierdzająca, że Węgry nie podjęły skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 14 czerwca 2019 r.
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 10 ust. 2 akapit czwarty,
         uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Dnia 22 czerwca 2018 r. Rada stwierdziła, zgodnie z art. 121 ust. 4 Traktatu, że w 2017 r. odnotowano na Węgrzech znaczne odchylenie od średniookresowego celu budżetowego. W związku z tym stwierdzonym znacznym odchyleniem, w dniu 22 czerwca 2018 r. Rada wydała zalecenie (2), aby Węgry zastosowały niezbędne środki mające na celu zaradzenie temu odchyleniu. Rada stwierdziła następnie, że Węgry nie podjęły skutecznych działań w odpowiedzi na to zalecenie i w dniu 4 grudnia 2018 r. wydała zmienione zalecenie (3). Rada stwierdziła następnie, że także w odpowiedzi na to zmienione zalecenie Węgry nie podjęły skutecznych działań.

                     (2)

                     W dniu 14 czerwca 2019 r. Rada stwierdziła, że w 2018 r. ponownie odnotowano na Węgrzech znaczne odchylenie od ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego. Na tej podstawie Rada wydała zalecenie (4) dla Węgier dotyczące zastosowania niezbędnych środków w celu zapewnienia, by stopa wzrostu nominalnego publicznych wydatków pierwotnych netto (5) nie przekroczyła 3,3 % w 2019 r. i 4,7 % w 2020 r., co odpowiadałoby rocznej korekcie strukturalnej wynoszącej 1,0 % produktu krajowego brutto (PKB) w 2019 r. i 0,75 % PKB w 2020 r.. Wysiłek fiskalny zalecany na 2020 r. uznano za odpowiedni pod warunkiem zgodności z wymaganą korektą w 2019 r. Rada zaleciła także Węgrom, aby wszelkie nieoczekiwane zyski przeznaczyły na zmniejszenie deficytu,oraz że środki konsolidacji budżetowej powinny zabezpieczyć trwałą poprawę ogólnego salda strukturalnego sektora instytucji rządowych i samorządowych w sposób sprzyjający wzrostowi. Rada wyznaczyła Węgrom termin 15 października 2019 r. na przedstawienie sprawozdania na temat działań podjętych w odpowiedzi na jej zalecenie z dnia 14 czerwca 2019 r.

                     (3)

                     W dniu 26 września 2019 r. Komisja przeprowadziła na Węgrzech misję wzmocnionego nadzoru w celu monitorowania sytuacji na miejscu, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 1466/97/WE. Po przekazaniu wstępnych ustaleń władzom węgierskim z prośbą o ustosunkowanie się do nich Komisja przedstawiła w dniu 20 listopada 2019 r. swoje ustalenia Radzie. Ustalenia te zostały podane do wiadomości publicznej. W sprawozdaniu Komisji stwierdzono, że władze węgierskie zamierzają utrzymać docelowy deficyt nominalny na 2019 r. na poziomie 1,8 % PKB zgodnie z programem konwergencji na 2019 r. W odniesieniu do 2020 r. władze Węgier skorygowały docelowy deficyt do 1 % PKB, co sprawia, że jest on bardziej ambitny niż docelowy deficyt na poziomie 1,5 % PKB określony w programie konwergencji na 2019 r. W związku z tym władze węgierskie planują podjąć działania w odpowiedzi na zalecenie z dnia 14 czerwca 2019 r. tylko w odniesieniu do 2020 r.

                     (4)

                     W dniu 15 października 2019 r. władze węgierskie przekazały sprawozdanie z działań podjętych w związku z zaleceniem Rady z dnia 14 czerwca 2019 r. Pomimo bardziej korzystnego rozwoju sytuacji makroekonomicznej i budżetowej w 2019 r., władze Węgier utrzymują w sprawozdaniu docelowy poziom deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych z programu konwergencji na 2019 r. w wysokości 1,8 % PKB w 2019 r. W odniesieniu do 2020 r. władze Węgier potwierdzają docelowy deficyt nominalny na poziomie 1,0 % PKB, zgodnie z budżetem na 2020 r., który jest o 0,5 % lepszy niż docelowy poziom określony w programie konwergencji na 2019 r. W sprawozdaniu przypomina się o wysokiej rezerwie (1 % PKB) uwzględnionej w docelowym deficycie na 2020 r., która ma na celu zarządzanie ryzykiem zewnętrznym i która mogłaby zostać wykorzystana tylko wtedy, gdyby przewidywano osiągnięcie docelowego poziomu deficytu. W sprawozdaniu wymieniono środki zwiększające deficyt ujęte w „Planie działania w zakresie ochrony gospodarczej” przyjętym przez rząd Węgier w dniu 30 maja 2019 r., którego celem jest utrzymanie wzrostu w nadchodzących latach na poziomie wyższym o 2 punkty procentowe od średniej unijnej. Wymienione w sprawozdaniu liczne programy gospodarcze w dużej mierze nie zostały ujęte ilościowo; sprawozdanie nie zawiera też żadnych prognoz budżetowych na 2019 r. ani 2020 r. Sprawozdanie nie spełnia zatem wymogów Rady w zakresie sprawozdawczości.

                     (5)

                     W 2019 r., na podstawie prognozy Komisji z jesieni 2019 r., przewiduje się, że wzrost publicznych wydatków pierwotnych netto wyniesie 6,8 %, czyli znacznie powyżej zalecanego poziomu 3,3 % (odchylenie o 1,3 % PKB). Saldo strukturalne ma się poprawić o 0,5 % PKB w odniesieniu do zalecanej poprawy wynoszącej 1,0 % (co oznacza odchylenie o 0,5 % PKB). Oba filary świadczą zatem o odchyleniu od zalecanej korekty. Na wartość odniesienia dotyczącą wydatków negatywnie wpływa zastosowanie niższego deflatora PKB wykorzystywanego do obliczenia tej wartości w porównaniu z obecnymi szacunkami. Dodatkowo nieznaczny i negatywny wpływ na interpretację wartości odniesienia dotyczącej wydatków ma również ujednolicony profil inwestycji finansowanych ze środków krajowych. Pozytywny wpływ na saldo strukturalne mają z kolei wyższe szacunki dotyczące potencjalnego wzrostu wykorzystywanego do obliczenia tego wskaźnika, negatywny wpływ mają natomiast spadki dochodów. Po uwzględnieniu tych czynników ocena ogólna potwierdza odchylenie w 2019 r. od zalecanej korekty.

                     (6)

                     W 2020 r., na podstawie prognozy Komisji z jesieni 2019 r., przewiduje się, że wzrost publicznych wydatków pierwotnych netto wyniesie 7,5 %, czyli znacznie powyżej zalecanego poziomu 4,7 % (odchylenie o 1,0 % PKB). Przewiduje się, że saldo strukturalne poprawi się o 1,2 % PKB, czyli o 0,4 punktów procentowych powyżej zalecanego przez Radę wysiłku fiskalnego na poziomie 0,75 % PKB. W związku z tym wartość odniesienia dotycząca wydatków wskazuje na ryzyko odchylenia od wymaganej korekty, a saldo strukturalne — na zgodność, przy czym rozbieżność jest stosunkowo duża. W ostatnich latach inwestycje publiczne stale rosły, osiągając poziom 6,4 % PKB w 2019 r., zdecydowanie najwyższy w Unii. W tym kontekście planowane ograniczenie w 2020 r. jest postrzegane jako długotrwała normalizacja wskaźnika inwestycji publicznych. O ile zmiana salda strukturalnego w pełni odzwierciedla ograniczenie inwestycji, o tyle ujednolicony profil inwestycji w wartości odniesienia dotyczącej wydatków skutkuje nadmiernie ujemnym wskazaniem wysiłku fiskalnego ukazanego w wartości odniesienia dotyczącej wydatków. Na wartość odniesienia dotyczącą wydatków negatywnie wpływa także zastosowanie niższego deflatora PKB w porównaniu z obecnymi szacunkami. Biorąc pod uwagę wspomniane czynniki, wartość odniesienia dotycząca wydatków wskazywałaby na spełnienie wymogu. Jednocześnie pozytywny wpływ na saldo strukturalne ma wyższe oszacowanie punktowe wzrostu potencjalnego PKB stosowanego do obliczenia salda strukturalnego, w stosunku do średniookresowej średniej wykorzystywanej do obliczenia wartości odniesienia dotyczącej wydatków. Po uwzględnieniu tych uwag w ocenie ogólnej stwierdza się, że w 2020 r. Węgry przeprowadzą zalecaną korektę.

                     (7)

                     Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że działania podjęte przez Węgry w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 14 czerwca 2019 r. nie są wystarczające. Wysiłek fiskalny nie wystarcza do zapewnienia, aby stopa wzrostu nominalnego publicznych wydatków pierwotnych netto w 2019 r. nie przekroczyła 3,3 %, co odpowiada rocznej korekcie strukturalnej wynoszącej 1,0 % PKB, natomiast w 2020 r. planowany wysiłek fiskalny jest, ogólnie rzecz biorąc, zgodny z zalecaną korektą,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Węgry nie podjęły skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 14 czerwca 2019 r.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja skierowana jest do Węgier.

            Sporządzono w Brukseli dnia 5 grudnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

                  Przewodniczący

               M. LINTILÄ

            (1)  Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

            (2)  Zalecenie Rady z dnia 22 czerwca 2018 r. mające na celu skorygowanie znaczącego odnotowanego odstępstwa od ścieżki dostosowawczej prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego na Węgrzech (Dz.U. C 223 z 27.6.2018, s. 1).

            (3)  Zalecenie Rady z dnia 4 grudnia 2018 r. mające na celu skorygowanie odnotowanego znacznego odstępstwa od ścieżki dostosowawczej prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego na Węgrzech (Dz.U. C 460 z 21.12.2018, s. 4).

            (4)  Zalecenie Rady z dnia 14 czerwca 2019 r. mające na celu skorygowanie znaczącego odnotowanego odstępstwa od ścieżki dostosowania prowadzącej do średniookresowego celu budżetowego na Węgrzech (Dz.U. C 210 z 21.6.2019, s. 4).

            (5)  Publiczne wydatki pierwotne netto to wydatki publiczne ogółem z wyłączeniem wydatków z tytułu odsetek, wydatków na programy unijne w pełni równoważonych dochodami z funduszy unijnych oraz niedyskrecjonalnych zmian w wydatkach na świadczenia dla bezrobotnych. Nakłady brutto na środki trwałe finansowane z zasobów krajowych rozkłada się na okres czterech lat. Uwzględnia się działania dyskrecjonalne po stronie dochodów lub prawnie przewidziany wzrost dochodów. Działania jednorazowe, zarówno po stronie dochodów, jak i wydatków, są saldowane.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/2173 z dnia 16 grudnia 2019 r. w sprawie mianowania pięciu członków Trybunału Obrachunkowego

text:
                  19.12.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 329/94

         DECYZJA RADY (UE) 2019/2173
         z dnia 16 grudnia 2019 r.
         w sprawie mianowania pięciu członków Trybunału Obrachunkowego
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 286 ust. 2,
         uwzględniając propozycje Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Greckiej, Republiki Francuskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga i Królestwa Niderlandów,
         uwzględniając opinie Parlamentu Europejskiego (1),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Kadencje Nikolaosa MILIONISA, Danièle LAMARQUE, Henriego GRETHENA i Aleksa BRENNINKMEIJERA zakończą się w dniu 31 grudnia 2019 r.

                     (2)

                     Kadencja Klausa-Heinera LEHNEGO zakończy się w dniu 29 lutego 2020 r.

                     (3)

                     Należy w związku z tym mianować pięciu członków Trybunału Obrachunkowego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Członkami Trybunału Obrachunkowego zostają niniejszym mianowani:

                        a)

                        na okres od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2025 r.:

                                    —

                                    Nikolaos MILIONIS,

                                    —

                                    François-Roger CAZALA,

                                    —

                                    Joëlle ELVINGER,

                                    —

                                    Alex BRENNINKMEIJER;

                        b)

                        na okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 28 lutego 2026 r.:

                                    —

                                    Klaus-Heiner LEHNE.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

                  Przewodniczący

               J. LEPPÄ

            (1)  Opinie z dnia 26 listopada 2019 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).