title: Decyzja Rady z dnia 21 października 2010 r. w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia utworzonej Układem o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

text:
               23.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 306/35

         DECYZJA RADY
   z dnia 21 października 2010 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia utworzonej Układem o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
   (2010/702/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 79 ust. 2 lit. b) w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 47 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony (1) („układ”) stanowi, iż Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje w drodze decyzji odpowiednie przepisy dotyczące realizacji celów określonych w tym artykule.

               (2)

               Zgodnie z art. 1 i 2 protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (3)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji, nie są nią związane ani jej nie stosują,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia utworzonej Układem o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, w sprawie wykonania art. 47 układu opiera się na projekcie decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 października 2010 r.

            W imieniu Rady

         J. MILQUET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 26 z 28.1.2005, s. 3.
    ---documentbreak---

               23.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 306/36

         Projekt
   DECYZJA NR …/… RADY STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA
   utworzonej Układem o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony
   z dnia …
   w sprawie przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zawartych w Układzie o stabilizacji i stowarzyszeniu
   RADA STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA,
   uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Republiką Chorwacji z drugiej strony (1), w szczególności jego art. 47,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 47 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony („układ”) przewiduje koordynację systemu zabezpieczenia społecznego Chorwacji z systemami państw członkowskich i określa zasady takiej koordynacji.

               (2)

               Artykuł 47 układu przewiduje, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje decyzję dotyczącą realizacji celów określonych w tym artykule.

               (3)

               W odniesieniu do stosowania zasady niedyskryminacji niniejsza decyzja nie powinna przyznawać żadnych dodatkowych praw wynikających z niektórych faktów lub zdarzeń, mających miejsce na terytorium drugiej umawiającej się strony, które nie są brane pod uwagę na mocy ustawodawstwa pierwszej umawiającej się strony, innych niż prawo do przeniesienia niektórych świadczeń.

               (4)

               Przy stosowaniu niniejszej decyzji prawo pracowników chorwackich do świadczeń rodzinnych powinno być uwarunkowane legalnym zamieszkiwaniem członków rodziny pracownika wraz z tym pracownikiem w państwie członkowskim, w którym jest on zatrudniony. Niniejsza decyzja nie powinna uprawniać do żadnych świadczeń rodzinnych wobec członków rodziny zamieszkujących w innym państwie, na przykład w Chorwacji.

               (5)

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 859/2003 (2) rozszerza już zakres stosowania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i rozporządzenia (EWG) nr 574/72 na obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi przepisami wyłącznie ze względu na swoje obywatelstwo. Rozporządzenie (WE) nr 859/2003 obejmuje już zasadę sumowania okresów ubezpieczenia nabytych przez pracowników chorwackich w różnych państwach członkowskich w odniesieniu do uprawnienia do niektórych świadczeń, określoną w art. 47 ust. 1 tiret pierwsze układu.

               (6)

               W celu ułatwienia stosowania zasad koordynacji konieczne może się okazać wprowadzenie przepisów szczególnych, które odpowiadają szczególnym cechom ustawodawstwa Chorwacji.

               (7)

               W celu zapewnienia płynnego funkcjonowania koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich i Chorwacji należy przewidzieć szczególne przepisy dotyczące współpracy między państwami członkowskimi a Chorwacją oraz między zainteresowanymi osobami a instytucjami właściwego państwa.

               (8)

               Należy przyjąć przepisy przejściowe w celu ochrony osób objętych niniejszą decyzją oraz w celu zagwarantowania, że w wyniku jej wejścia w życie nie utracą one swoich praw,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   CZĘŚĆ I

      PRZEPISY OGÓLNE

   Artykuł 1
   Definicje
   1.   Do celów niniejszej decyzji:

               a)

               „układ” oznacza Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony;

               b)

               „rozporządzenie” oznacza rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (3) mające zastosowanie w państwach członkowskich Unii Europejskiej;

               c)

               „rozporządzenie wykonawcze” oznacza rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (4);

               d)

               „państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej;

               e)

               „pracownik” oznacza,

                           (i)

                           do celów ustawodawstwa państwa członkowskiego – osobę wykonującą pracę najemną w rozumieniu art. 1 lit. a) rozporządzenia;

                           (ii)

                           do celów ustawodawstwa Chorwacji – osobę wykonującą pracę najemną w rozumieniu tego ustawodawstwa;

               f)

               „członek rodziny” oznacza,

                           (i)

                           do celów ustawodawstwa państwa członkowskiego – członka rodziny w rozumieniu art. 1 lit. i) rozporządzenia;

                           (ii)

                           do celów ustawodawstwa Chorwacji – członka rodziny w rozumieniu tego ustawodawstwa;

               g)

               „ustawodawstwo” oznacza,

                           (i)

                           w odniesieniu do państw członkowskich – ustawodawstwo w rozumieniu art. 1 lit. l) rozporządzenia, obowiązujące w odniesieniu do świadczeń objętych niniejszą decyzją;

                           (ii)

                           w odniesieniu do Chorwacji – ustawodawstwo obowiązujące w Chorwacji dotyczące świadczeń objętych niniejszą decyzją;

               h)

               „świadczenia” oznaczają,

                           —

                           emerytury,

                           —

                           renty rodzinne,

                           —

                           renty z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej,

                           —

                           renty z tytułu inwalidztwa spowodowanego wypadkami przy pracy i chorobami zawodowymi,

                           —

                           zasiłki rodzinne;

               i)

               „świadczenia podlegające przeniesieniu” oznaczają,

                           (i)

                           w odniesieniu do państw członkowskich:

                                       —

                                       emerytury,

                                       —

                                       renty rodzinne,

                                       —

                                       renty z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej,

                                       —

                                       renty z tytułu inwalidztwa spowodowanego wypadkami przy pracy i chorobami zawodowymi,

                                 w rozumieniu rozporządzenia, z wyjątkiem specjalnych świadczeń pieniężnych o charakterze nieskładkowym wymienionych w załączniku X do rozporządzenia;

                           (ii)

                           w odniesieniu do Chorwacji – odpowiednie świadczenia zapewnione ustawodawstwem Chorwacji, z wyjątkiem specjalnych świadczeń pieniężnych o charakterze nieskładkowym, określonych w załączniku I do niniejszej decyzji.

         2.   Pozostałe pojęcia stosowane w niniejszej decyzji mają znaczenie im przypisane:

               a)

               w odniesieniu do państw członkowskich – w rozporządzeniu oraz rozporządzeniu wykonawczym;

               b)

               w odniesieniu do Chorwacji – w odpowiednim ustawodawstwie obowiązującym w Chorwacji.

         Artykuł 2
   Zakres podmiotowy
   Niniejsza decyzja ma zastosowanie do:

               a)

               pracowników, którzy są obywatelami Chorwacji i są lub byli legalnie zatrudnieni na terytorium państwa członkowskiego oraz podlegają lub podlegali ustawodawstwu jednego lub kilku państw członkowskich, a także do osób pozostałych przy życiu;

               b)

               członków rodziny pracowników, o których mowa w lit. a), pod warunkiem że ci członkowie rodziny zamieszkują lub zamieszkiwali legalnie razem z danym pracownikiem w czasie jego zatrudnienia w państwie członkowskim;

               c)

               pracowników, którzy są obywatelami danego państwa członkowskiego i są lub byli legalnie zatrudnieni na terytorium Chorwacji i podlegają lub podlegali ustawodawstwu Chorwacji oraz do osób pozostałych przy życiu; oraz

               d)

               członków rodziny pracowników, o których mowa w lit. c), pod warunkiem że ci członkowie rodziny zamieszkują lub zamieszkiwali legalnie razem z danym pracownikiem w czasie jego zatrudnienia w Chorwacji.

         Artykuł 3
   Zasada równego traktowania
   1.   Pracownicy będący obywatelami Chorwacji legalnie zatrudnieni w państwie członkowskim oraz członkowie ich rodzin legalnie zamieszkujący z nimi są – w odniesieniu do świadczeń w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. h) – traktowani w sposób wolny od wszelkiej dyskryminacji opartej na obywatelstwie w stosunku do obywateli państwa członkowskiego, w którym pracownicy ci są zatrudnieni.
   2.   Pracownicy będący obywatelami państwa członkowskiego i legalnie zatrudnieni w Chorwacji oraz członkowie ich rodzin legalnie zamieszkujący z nimi są – w odniesieniu do świadczeń w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. h) – traktowani w sposób wolny od wszelkiej dyskryminacji opartej na obywatelstwie w stosunku do obywateli Chorwacji.
   CZĘŚĆ II

      STOSUNKI MIĘDZY PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI A CHORWACJĄ

   Artykuł 4
   Uchylenie klauzul zamieszkania
   1.   Świadczenia podlegające przeniesieniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. i), do których uprawnione są osoby, o których mowa w art. 2 lit. a) i c), nie podlegają redukcji, zmianie, zawieszeniu, cofnięciu ani konfiskacie z racji tego, że beneficjent zamieszkuje,

               (i)

               do celów świadczeń podlegających ustawodawstwu państwa członkowskiego – na terytorium Chorwacji; lub

               (ii)

               do celów świadczeń podlegających ustawodawstwu Chorwacji – na terytorium państwa członkowskiego.

         2.   Członkowie rodziny pracownika, o których mowa w art. 2 lit. b), są uprawnieni do świadczeń podlegających przeniesieniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. i) w ten sam sposób jak członkowie rodziny pracownika, który jest obywatelem danego państwa członkowskiego, gdy ci członkowie rodziny zamieszkują na terytorium Chorwacji.
   3.   Członkowie rodziny pracownika, o których mowa w art. 2 lit. d), są uprawnieni do świadczeń podlegających przeniesieniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. i) w ten sam sposób jak członkowie rodziny pracownika, który jest obywatelem Chorwacji, gdy ci członkowie rodziny zamieszkują na terytorium państwa członkowskiego.
   CZĘŚĆ III

      PRZEPISY RÓŻNE

   Artykuł 5
   Współpraca
   1.   Państwa członkowskie i Chorwacja przekazują sobie nawzajem wszelkie informacje o zmianach w ich ustawodawstwie, które mogą wpłynąć na wykonywanie niniejszej decyzji.
   2.   Do celów niniejszej decyzji, organy i instytucje państw członkowskich i Chorwacji świadczą sobie wzajemnie pomoc i działają tak, jak przy wprowadzaniu w życie własnego ustawodawstwa. Pomoc administracyjna tych organów i instytucji jest w zasadzie wolna od opłat. Jednakże właściwe organy państw członkowskich i Chorwacji mogą postanowić o zwrocie niektórych kosztów.
   3.   Do celów niniejszej decyzji, organy i instytucje państw członkowskich i Chorwacji mogą porozumiewać się między sobą bezpośrednio, jak również z osobami zainteresowanymi lub z ich pełnomocnikami.
   4.   Instytucje i osoby objęte niniejszą decyzją mają obowiązek wzajemnego informowania się i współpracy w celu zapewnienia właściwego wykonywania niniejszej decyzji.
   5.   Zainteresowane osoby muszą jak najszybciej informować instytucje właściwego państwa członkowskiego lub Chorwacji, w przypadku gdy jest ona państwem właściwym, oraz państwa członkowskiego zamieszkania lub Chorwacji, w przypadku gdy jest ona państwem zamieszkania, o wszelkich zmianach ich sytuacji osobistej lub rodzinnej, które mają wpływ na ich prawo do świadczeń na mocy niniejszej decyzji.
   6.   Niespełnienie zobowiązań dotyczących informacji, o których mowa w ust. 5, może skutkować zastosowaniem proporcjonalnych środków zgodnie z prawem krajowym. Środki te odpowiadają jednak środkom stosowanym w podobnych sytuacjach zgodnie z prawem krajowym oraz nie uniemożliwiają wnioskodawcom korzystania z praw, które otrzymali na mocy niniejszej decyzji, ani tego korzystania nadmiernie nie utrudniają w praktyce.
   7.   Państwa członkowskie i Chorwacja mogą przewidzieć przepisy krajowe stwarzające warunki do weryfikacji uprawnień do otrzymywania świadczeń, by uwzględnić fakt, że beneficjenci przebywają lub zamieszkują poza terytorium państwa, w którym znajduje się instytucja będąca dłużnikiem. Przepisy te są proporcjonalne, wolne od wszelkiej dyskryminacji ze względu na obywatelstwo i zgodne z zasadami niniejszej decyzji. O przepisach tych powiadamia się Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.
   Artykuł 6
   Kontrole administracyjne i badania lekarskie
   1.   Niniejszy artykuł ma zastosowanie do osób, o których mowa w art. 2, korzystających z podlegających przeniesieniu świadczeń, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. i), jak również do instytucji zajmujących się wykonywaniem niniejszej decyzji.
   2.   W przypadku gdy osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenia lub członek jej rodziny mają miejsce pobytu lub zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w Chorwacji, lub w Chorwacji, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w danym państwie członkowskim, na wniosek tej instytucji badania lekarskie przeprowadza instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania beneficjenta zgodnie z procedurami określonymi w ustawodawstwie stosowanym przez tę instytucję.
   Instytucja będąca dłużnikiem powiadamia instytucję miejsca pobytu lub zamieszkania o wszelkich szczególnych wymogach, które w razie konieczności mają być przestrzegane, a także o elementach, które ma obejmować badanie lekarskie.
   Instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania przekazuje instytucji będącej dłużnikiem, która wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie badania lekarskiego, protokół tego badania.
   Instytucja będąca dłużnikiem zastrzega sobie prawo do zlecenia przeprowadzenia badania beneficjenta przez wybranego przez nią lekarza na terytorium, na którym przebywa lub zamieszkuje osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenia, lub w państwie, w którym znajduje się instytucja będąca dłużnikiem. Beneficjent może jednak zostać poproszony o powrót do państwa instytucji będącej dłużnikiem tylko wtedy, gdy jest on w stanie odbyć taką podróż bez uszczerbku na zdrowiu, a koszty podróży i zakwaterowania ponosi instytucja będąca dłużnikiem.
   3.   W przypadku gdy osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenia lub członek jej rodziny mają miejsce pobytu lub zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w Chorwacji, lub w Chorwacji, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w państwie członkowskim, na wniosek tej instytucji kontrolę administracyjną przeprowadza instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania beneficjenta.
   Instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania przekazuje instytucji będącej dłużnikiem, która wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli administracyjnej, sprawozdanie z tej kontroli.
   Instytucja będąca dłużnikiem zastrzega sobie prawo zlecenia przeprowadzenia badania sytuacji beneficjenta wybranej przez siebie osobie. Beneficjent może jednak zostać poproszony o powrót do państwa instytucji będącej dłużnikiem tylko wtedy, gdy jest on w stanie odbyć taką podróż bez uszczerbku na zdrowiu, a koszty podróży i zakwaterowania ponosi instytucja będąca dłużnikiem.
   4.   Jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba oraz Chorwacja mogą ustalić inne przepisy administracyjne, pod warunkiem że poinformują o tym Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.
   5.   W drodze wyjątku od zasady nieodpłatnej wzajemnej pomocy administracyjnej określonej w art. 5 ust. 2 niniejszej decyzji, rzeczywista kwota wydatków poniesionych na kontrole, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, zwracana jest przez instytucję będącą dłużnikiem, która wystąpiła o przeprowadzenie takich kontroli, instytucji, do której wystąpiono o ich przeprowadzenie.
   Artykuł 7
   Stosowanie art. 120 układu
   Artykuł 120 układu ma zastosowanie w przypadku, gdy którakolwiek ze stron uzna, że druga strona nie wypełniła zobowiązań określonych w art. 5 i 6.
   Artykuł 8
   Szczególne przepisy dotyczące stosowania ustawodawstwa Chorwacji
   Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może, w razie potrzeby, ustanowić w załączniku II szczególne przepisy dotyczące stosowania ustawodawstwa Chorwacji.
   Artykuł 9
   Procedury administracyjne wynikające z istniejących umów dwustronnych
   Procedury administracyjne zawarte w istniejących umowach dwustronnych między państwem członkowskim a Chorwacją mogą nadal obowiązywać, pod warunkiem że procedury te nie wpływają negatywnie na prawa lub obowiązki zainteresowanych osób określone w niniejszej decyzji.
   Artykuł 10
   Umowy uzupełniające procedury wykonania niniejszej decyzji
   Jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba i Chorwacja mogą zawrzeć umowy, których zadaniem jest uzupełnienie procedur administracyjnych służących wykonywaniu niniejszej decyzji, zwłaszcza w odniesieniu do zapobiegania oszustwom i błędom oraz ich zwalczania.
   CZĘŚĆ IV

      PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

   Artykuł 11
   Przepisy przejściowe
   1.   Niniejsza decyzja nie daje podstawy do nabycia żadnych praw w odniesieniu do okresu poprzedzającego datę jej wejścia w życie.
   2.   Z zastrzeżeniem ust. 1, prawo nabywa się na podstawie niniejszej decyzji, nawet jeżeli odnosi się ono do zdarzenia, które nastąpiło przed datą jej wejścia w życie.
   3.   Każde świadczenie, które nie zostało przyznane lub które zostało zawieszone ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej, zostaje, na jej wniosek, przyznane lub wznowione od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, o ile prawa, za które uprzednio zostały przyznane świadczenia, nie zostały spłacone w formie zryczałtowanej.
   4.   Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, zostaje przedłożony w ciągu dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, prawa nabyte zgodnie z niniejszą decyzją stają się skuteczne od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, przy czym przepisy ustawodawstwa państw członkowskich lub Chorwacji dotyczące utraty lub ograniczenia praw nie mogą być stosowane w odniesieniu do zainteresowanych osób.
   5.   Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, zostaje przedłożony po upływie dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, prawa, które nie zostały utracone lub nie przedawniły się, stają się skuteczne od daty przedłożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosuje się korzystniejsze przepisy ustawodawstwa jednego z państw członkowskich lub Chorwacji.
   Artykuł 12
   Załączniki do niniejszej decyzji
   1.   Załączniki do niniejszej decyzji stanowią jej integralną część.
   2.   Na wniosek Chorwacji załączniki mogą zostać zmienione decyzją Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia.
   Artykuł 13
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w …

            W imieniu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 26 z 28.1.2005, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.
   ZAŁĄCZNIK I

      WYKAZ CHORWACKICH SPECJALNYCH ŚWIADCZEŃ PIENIĘŻNYCH O CHARAKTERZE NIESKŁADKOWYM

   …
   ZAŁĄCZNIK II

      SZCZEGÓLNE PRZEPISY DOTYCZĄCE STOSOWANIA USTAWODAWSTWA CHORWACJI

   …


title: 2009/305/WE: Decyzja Rady z dnia 15 września 2008 r. w sprawie podpisania Umowy między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

text:
               2.4.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 90/9

         DECYZJA RADY
   z dnia 15 września 2008 r.
   w sprawie podpisania Umowy między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych
   (2009/305/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Państwem Izrael dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady z dnia 5 czerwca 2003 r. upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia wspomnianej umowy w późniejszym terminie, wynegocjowana przez Komisję umowa powinna zostać podpisana,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych, z zastrzeżeniem decyzji Rady dotyczącej zawarcia tej umowy.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 września 2008 r.

            W imieniu Rady

         B. KOUCHNER

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               2.4.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 90/10

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, i
   PAŃSTWO IZRAEL (zwane dalej „Izraelem”),
   z drugiej strony,
   (zwane dalej „Stronami”),
   po notyfikacji Komisji Europejskiej stwierdzającej, że:
   dwustronne umowy o komunikacji lotniczej zawarte między niektórymi państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Izraelem zawierają postanowienia, które obecnie są sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą być włączone do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi, w tym Izraelem,
   na mocy prawa Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy ustanowieni w państwie członkowskim mają prawo do pozbawionego dyskryminacji dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a krajami trzecimi,
   niektóre postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Izraelem muszą być doprowadzone do zgodności z prawem Wspólnoty Europejskiej celem ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla wykonywania przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Izraelem, a także w celu zachowania ciągłości takich przewozów lotniczych,
   zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy nie mogą zasadniczo zawierać umów, które mogłyby wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej i których celem lub skutkiem byłoby uniemożliwienie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji,
   postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Izraelem, które (i) wymagają zawierania umów pomiędzy przedsiębiorstwami, podejmowania decyzji przez stowarzyszenia przedsiębiorstw lub stosowania uzgodnionych praktyk uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, bądź sprzyjają wymienionym rozwiązaniom; lub (ii) wzmacniają skutki wszelkich takich umów, decyzji lub uzgodnionych praktyk, lub (iii) przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, mogą uniemożliwić skuteczne działanie reguł konkurencji mających zastosowanie do przedsiębiorstw,
   celem Wspólnoty Europejskiej, zgodnie z niniejszą umową, nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu lotniczego między Wspólnotą Europejską a Izraelem ani naruszenie równowagi między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi a przewoźnikami lotniczymi z Izraela, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej dotyczących praw przewozowych,
   STRONY UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   1.   Dla celów niniejszej umowy określenie „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej.
   2.   Zawarte w umowach wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
   3.   Zawarte w umowach wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych pochodzących z państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych bądź przedsiębiorstw lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.
   Artykuł 2
   Wyznaczenie przez państwo członkowskie
   1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia zawarte w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz zezwoleń wydanych przez Izrael oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub zezwoleń wydanych przewoźnikowi lotniczemu.
   2.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie Izrael wyda odpowiednie upoważnienia i zezwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

               (i)

               przewoźnik lotniczy jest ustanowiony na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, oraz posiada ważną koncesję wydaną zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;

               (ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu jest wyraźnie określona właściwa władza lotnicza; oraz

               (iii)

               przewoźnik lotniczy stanowi własność, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, i pozostaje pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III, lub obywateli tych innych państw.

         3.   Izrael może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, jeżeli:

               (i)

               przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską bądź nie posiada ważnej koncesji wydanej zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;

               (ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje lub nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym lub w wyznaczeniu nie jest wyraźnie określona właściwa władza lotnicza; lub

               (iii)

               przewoźnik lotniczy nie stanowi własności, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, lub nie znajduje się pod skuteczną kontrolą, państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III, lub obywateli tych innych państw; lub

               (iv)

               przewoźnik lotniczy otrzymał już zezwolenie eksploatacyjne zgodnie z dwustronną umową między Izraelem a innym państwem członkowskim, a Izrael wykaże, że wykonywanie przez przewoźnika praw przewozowych zgodnie z niniejszą umową na trasie, która obejmuje punkt znajdujący się na terytorium tego innego państwa członkowskiego, byłoby obejściem ograniczeń praw przewozowych, nałożonych przez umowę dwustronną między Izraelem a tym innym państwem członkowskim.

         Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu, Izrael nie stosuje dyskryminacji między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi ze względu na ich przynależność państwową.
   Artykuł 3
   Bezpieczeństwo
   1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. c).
   2.   Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie, prawa Izraela zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Izraelem będą miały w równym stopniu zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez wspomniane inne państwo członkowskie oraz w stosunku do zezwolenia eksploatacyjnego tego przewoźnika lotniczego.
   Artykuł 4
   Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej
   1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia zawarte w artykułach wymienionych w załączniku II lit. d).
   2.   Taryfy za przewóz w całości wewnątrz Wspólnoty Europejskiej, pobierane przez przewoźnika lotniczego (przewoźników lotniczych) wyznaczonego (wyznaczonych) przez Izrael zgodnie z umową wymienioną w załączniku I zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. d), podlegają prawu Wspólnoty Europejskiej.
   Artykuł 5
   Zgodność z regułami konkurencji
   1.   Nie naruszając jakiegokolwiek postanowienia stanowiącego inaczej, żadne postanowienia umów wymienionych w załączniku I nie mogą (i) wymagać ani sprzyjać zawieraniu umów pomiędzy przedsiębiorstwami, podejmowania decyzji przez stowarzyszenia przedsiębiorstw ani stosowania uzgodnionych praktyk uniemożliwiających lub zakłócających konkurencję; (ii) wzmacniać skutków wszelkich takich umów, decyzji lub uzgodnionych praktyk; ani (iii) przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję.
   2.   Postanowień zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, które są niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu, nie stosuje się.
   Artykuł 6
   Załączniki do umowy
   Załączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.
   Artykuł 7
   Zmiany lub poprawki
   Strony mogą w każdej chwili dokonać zmian lub poprawić niniejszą umowę, zgodnie z postanowieniami art. 8, w drodze wzajemnego porozumienia.
   Artykuł 8
   Wejście w życie
   Niniejsza umowa wchodzi w życie po dokonaniu przez Strony wzajemnej pisemnej notyfikacji zakończenia ich wewnętrznych procedur niezbędnych do wejścia w życie umowy.
   Artykuł 9
   Wygaśnięcie
   1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I jednocześnie wygasają wszystkie postanowienia niniejszej umowy mające zastosowanie do danej umowy wymienionej w załączniku I.
   2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I jednocześnie wygasa niniejsza umowa.

      W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, odpowiednio upoważnieni, podpisali niniejszą umowę.
      Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w Brukseli dnia dziewiątego grudnia dwa tysiące ósmego roku, który odpowiada dniowi dwunastego kislewa pięć tysięcy siedemset sześćdziesiątego dziewiątego roku w kalendarzu hebrajskim, w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i hebrajskim.

         За Европейската общнoст
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За държавата Израел
         Por el Estado de Israel
         Za Stát Izrael
         For Staten Israel
         Für den Staat Israel
         Iisraeli Riigi nimel
         Για το Κράτος του Ισραήλ
         For the State of Israel
         Pour l'État d'Israël
         Per lo Stato d'Israele
         Izraēlas Valsts vārdā
         Izraelio Valstybės vardu
         Izrael Állam részéről
         Għall-Istat ta' l-Iżrael
         Voor de Staat Israël
         W imieniu Państwa Izrael
         Pelo Estado de Israel
         Pentru Statul Israel
         Za Izraelský štát
         Za Državo Izrael
         Israelin valtion puolesta
         För Staten Israel

   ZAŁĄCZNIK I

      Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy

   Umowy o komunikacji lotniczej między Izraelem a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej wraz ze zmianami, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane:

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między rządem federalnym Austrii a rządem Państwa Izrael, sporządzona w Jerozolimie dnia 2 sierpnia 1963 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Austria”,

               —

               Umowa między rządem Belgii a rządem Izraela dotycząca komunikacji lotniczej pomiędzy i poza ich terytoriami, sporządzona w Hakirya dnia 30 czerwca 1952 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Belgia”,

               —

               Umowa między rządem Republiki Bułgarii a rządem Państwa Izrael o komunikacji lotniczej pomiędzy i poza ich terytoriami, sporządzona w Sofii dnia 25 marca 1991 r., zwana dalej w załączniku II „umową Bułgaria-Izrael”,

               —

               Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Republiki Cypryjskiej a rządem Państwa Izrael, sporządzona w Jerozolimie dnia 21 grudnia 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Cypr”,

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między rządem Czeskiej i Słowackiej Republiki Federalnej a rządem Państwa Izrael, co do której Republika Czeska zadeklarowała, że uważa jej postanowienia za wiążące dla siebie, sporządzona w Jerozolimie dnia 24 kwietnia 1991 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Republika Czeska”,

               —

               Umowa między rządem Królestwa Danii a rządem Państwa Izrael dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w Jerozolimie dnia 18 kwietnia 1977 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Dania”,

               —

               Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Republiki Finlandii a rządem Państwa Izrael, sporządzona w Helsinkach dnia 24 czerwca 1997 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Finlandia”,

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między rządem Republiki Francuskiej a rządem Państwa Izrael, sporządzona w Tel Awiwie dnia 29 kwietnia 1952 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Francja”,

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między Republiką Federalną Niemiec a Państwem Izrael, sporządzona w Bonn dnia 12 lutego 1971 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Niemcy”,

               —

               Umowa między rządem Królestwa Grecji a rządem Państwa Izrael dotycząca komunikacji lotniczej pomiędzy i poza ich terytoriami, sporządzona w Atenach dnia 15 lipca 1952 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Grecja”,

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między rządem Węgierskiej Republiki Ludowej a rządem Państwa Izrael, sporządzona w Jerozolimie dnia 1 marca 1989 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Węgry”,

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między rządem Państwa Izrael a rządem Irlandii, sporządzona w Jerozolimie dnia 19 października 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Irlandia”,

               —

               Umowa między rządem Republiki Włoskiej a rządem Państwa Izrael dotycząca komunikacji lotniczej pomiędzy ich terytoriami, sporządzona w Rzymie dnia 18 maja 1979 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Włochy”,

               —

               Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Republiki Łotewskiej a rządem Państwa Izrael, sporządzona w Jerozolimie dnia 3 listopada 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Łotwa”,

               —

               Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Państwa Izrael a rządem Republiki Litewskiej, sporządzona w Jerozolimie dnia 20 listopada 1997 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Litwa”,

               —

               Umowa o komunikacji lotniczej między rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga a rządem Państwa Izrael, sporządzona w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Luksemburg”,

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między rządem Państwa Izrael a rządem Malty, sporządzona w Jerozolimie dnia 20 lutego 1995 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Malta”,

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między rządem Niderlandów a rządem Państwa Izrael, sporządzona w Jerozolimie dnia 23 października 1950 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Niderlandy”,

               —

               Umowa między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Państwa Izrael o komunikacji lotniczej, sporządzona w Warszawie dnia 27 lutego 1990 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Polska”,

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między Republiką Portugalską a Państwem Izrael, sporządzona w Lizbonie dnia 8 maja 1997 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Portugalia”,

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między rządem Socjalistycznej Republiki Rumunii a rządem Państwa Izrael, sporządzona w Izraelu dnia 19 grudnia 1967 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Rumunia”,

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między rządem Republiki Słowackiej a rządem Państwa Izrael, sporządzona w Bratysławie dnia 22 sierpnia 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Republika Słowacka”,

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między Republiką Słowenii a Państwem Izrael, sporządzona w Lublanie dnia 16 czerwca 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Słowenia”,

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między Królestwem Hiszpanii a Państwem Izrael, sporządzona w Jerozolimie dnia 31 lipca 1989 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Hiszpania”,

               —

               Umowa między rządem Królestwa Szwecji a rządem Państwa Izrael dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w Sztokholmie dnia 9 listopada 1977 r., zwana dalej w załączniku II „umową Izrael-Szwecja”,

               —

               Umowa między Państwem Izrael a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej dotycząca usług lotniczych, podpisana w Londynie dnia 24 września 1975 r., zwana dalej „umową Izrael-Zjednoczone Królestwo z 1975 r.”,

               —

               Umowa między rządem Państwa Izrael a rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej dotycząca usług lotniczych, podpisana w Tel Awiwie dnia 6 grudnia 2001 r., zwana dalej „umową Izrael-Zjednoczone Królestwo z 2001 r.”.

         ZAŁĄCZNIK II

      Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, o których mowa w artykułach od 2 do 4 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           —

                           artykuł 3 umowy Izrael-Austria,

                           —

                           artykuł 3 umowy Izrael-Belgia,

                           —

                           artykuł III umowy Izrael-Bułgaria,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Cypr,

                           —

                           artykuł III umowy Izrael-Republika Czeska,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Dania,

                           —

                           artykuł 3 umowy Izrael-Finlandia,

                           —

                           artykuł XIII umowy Izrael-Francja,

                           —

                           artykuł 3 umowy Izrael-Niemcy,

                           —

                           artykuł IV umowy Izrael-Grecja,

                           —

                           artykuł III umowy Izrael-Węgry,

                           —

                           artykuł III umowy Izrael-Irlandia,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Włochy,

                           —

                           artykuł 3 umowy Izrael-Łotwa,

                           —

                           artykuł III umowy Izrael-Litwa,

                           —

                           artykuł III umowy Izrael-Luksemburg,

                           —

                           artykuł III umowy Izrael-Malta,

                           —

                           artykuł II umowy Izrael-Niderlandy,

                           —

                           artykuł III umowy Izrael-Polska,

                           —

                           artykuł 3 umowy Izrael-Portugalia,

                           —

                           artykuł 3 umowy Izrael-Rumunia,

                           —

                           artykuł 3 umowy Izrael-Republika Słowacka,

                           —

                           artykuł III umowy Izrael-Słowenia,

                           —

                           artykuł III umowy Izrael-Hiszpania,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Szwecja,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Zjednoczone Królestwo z 1975 r.,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Zjednoczone Królestwo z 2001 r.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           —

                           artykuł 5 umowy Izrael-Austria,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Belgia,

                           —

                           artykuł IV umowy Izrael-Bułgaria,

                           —

                           artykuł 5 umowy Izrael-Cypr,

                           —

                           artykuł IV umowy Izrael-Republika Czeska,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Dania,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Finlandia,

                           —

                           artykuł VIII umowy Izrael-Francja,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Niemcy,

                           —

                           artykuł IV umowy Izrael-Grecja,

                           —

                           artykuł IV umowy Izrael-Węgry,

                           —

                           artykuł IV umowy Izrael-Irlandia,

                           —

                           artykuł 5 umowy Izrael-Włochy,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Łotwa,

                           —

                           artykuł IV umowy Izrael-Litwa,

                           —

                           artykuł IV umowy Izrael-Luksemburg,

                           —

                           artykuł IV umowy Izrael-Malta,

                           —

                           artykuł VI umowy Izrael-Niderlandy,

                           —

                           artykuł IV umowy Izrael-Polska,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Portugalia,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Rumunia,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Republika Słowacka,

                           —

                           artykuł IV umowy Izrael-Słowenia,

                           —

                           artykuł IV umowy Izrael-Hiszpania,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Szwecja,

                           —

                           artykuł 4 umowy Izrael-Zjednoczone Królestwo z 1975 r.,

                           —

                           artykuł 5 umowy Izrael-Zjednoczone Królestwo z 2001 r.

               c)

               Bezpieczeństwo:

                           —

                           artykuł XIV umowy Izrael-Bułgaria,

                           —

                           artykuł 13 umowy Izrael-Cypr,

                           —

                           artykuł IX umowy Izrael-Republika Czeska,

                           —

                           artykuł 8 umowy Izrael-Dania,

                           —

                           artykuł 11 umowy Izrael-Finlandia,

                           —

                           artykuł VIII umowy Izrael-Grecja,

                           —

                           artykuł IX umowy Izrael-Węgry,

                           —

                           artykuł IX umowy Izrael-Irlandia,

                           —

                           artykuł 12 umowy Izrael-Włochy,

                           —

                           artykuł 9 umowy Izrael-Łotwa,

                           —

                           artykuł IX umowy Izrael-Litwa,

                           —

                           artykuł IX umowy Izrael-Luksemburg,

                           —

                           artykuł IX umowy Izrael-Malta,

                           —

                           artykuł IV umowy Izrael-Niderlandy,

                           —

                           artykuł 8 umowy Izrael-Portugalia,

                           —

                           artykuł 9 umowy Izrael-Republika Słowacka,

                           —

                           artykuł IX umowy Izrael-Słowenia,

                           —

                           artykuł X umowy Izrael-Hiszpania,

                           —

                           artykuł 8 umowy Izrael-Szwecja,

                           —

                           artykuł 12 umowy Izrael-Zjednoczone Królestwo z 2001 r.

               d)

               Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej:

                           —

                           artykuł 8 umowy Izrael-Austria,

                           —

                           artykuł 8 umowy Izrael-Belgia,

                           —

                           artykuł IX umowy Izrael-Bułgaria,

                           —

                           artykuł 17 umowy Izrael-Cypr,

                           —

                           artykuł VI umowy Izrael-Republika Czeska,

                           —

                           artykuł 10 umowy Izrael-Dania,

                           —

                           artykuł 10 umowy Izrael-Finlandia,

                           —

                           artykuł XVII umowy Izrael-Francja,

                           —

                           artykuł 9 umowy Izrael-Niemcy,

                           —

                           artykuł VI umowy Izrael-Grecja,

                           —

                           artykuł VI umowy Izrael-Węgry,

                           —

                           artykuł VI umowy Izrael-Irlandia,

                           —

                           artykuł 8 umowy Izrael-Włochy,

                           —

                           artykuł 6 umowy Izrael-Łotwa,

                           —

                           artykuł VI umowy Izrael-Litwa,

                           —

                           artykuł VI umowy Izrael-Luksemburg,

                           —

                           artykuł VI umowy Izrael-Malta,

                           —

                           ustęp 7 załącznika do umowy Izrael-Niderlandy,

                           —

                           artykuł VI umowy Izrael-Polska,

                           —

                           artykuł 16 umowy Izrael-Portugalia,

                           —

                           artykuł 7 umowy Izrael-Rumunia,

                           —

                           artykuł 6 umowy Izrael-Republika Słowacka,

                           —

                           artykuł VI umowy Izrael-Słowenia,

                           —

                           artykuł VI umowy Izrael-Hiszpania,

                           —

                           artykuł 10 umowy Izrael-Szwecja,

                           —

                           artykuł 8 umowy Izrael-Zjednoczone Królestwo z 1975 r.,

                           —

                           artykuł 8 umowy Izrael-Zjednoczone Królestwo z 2001 r.

         ZAŁĄCZNIK III

      Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej umowy

               a)

               Republika Islandii (zgodnie z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               b)

               Księstwo Liechtensteinu (zgodnie z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               c)

               Królestwo Norwegii (zgodnie z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               d)

               Konfederacja Szwajcarska (zgodnie z Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską o transporcie lotniczym).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1339 z dnia 17 lipca 2017 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

text:
               18.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 185/51

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/1339
   z dnia 17 lipca 2017 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/849 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, uchylającą decyzję 2013/183/WPZiB (1), w szczególności jej art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 maja 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/849.

               (2)

               Zgodnie z art. 33 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2016/849 Rada wprowadza zmiany w załączniku I do tej decyzji na podstawie ustaleń poczynionych przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwaną dalej „RB ONZ”) lub przez Komitet Sankcji.

               (3)

               W dniu 5 czerwca 2017 r. komitet RB ONZ, powołany na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1718 (2006), zmienił wpisy dotyczące dwóch podmiotów objętych środkami ograniczającymi.

               (4)

               W dniu 2 czerwca 2017 r. RB ONZ dodała 14 osób i cztery podmioty do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi. Osoby i podmioty te zostały odpowiednio dodane do załącznika I do decyzji (WPZiB) 2016/849 w drodze decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2017/975 (2). Niektóre z tych osób i podmiotów należy zatem usunąć z załącznika II do decyzji (WPZiB) 2016/849, ponieważ obecnie są one umieszczone w wykazie w załączniku I.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki I i II do decyzji (WPZiB) 2016/849,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Załącznik I do decyzji (WPZiB) 2016/849 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem I do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Załącznik II do decyzji (WPZiB) 2016/849 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem II do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2017 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 79.

      (2)  Decyzja wykonawcza Rady (WPZiB) 2017/975 z dnia 8 czerwca 2017 r. dotycząca wykonania decyzji (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (Dz.U. L 146 z 9.6.2017, s. 145).

      ZAŁĄCZNIK I
      W załączniku I do decyzji (WPZiB) 2016/849 wpisy dotyczące osób i podmiotów wymienionych poniżej otrzymują brzmienie:
      A.   Osoby

                     Imię i nazwisko

                     Pseudonim

                     Data urodzenia

                     Data umieszczenia w wykazie ONZ

                     Uzasadnienie

                     „2.

                     Ri Je-Son

                     nazwisko w jęz. koreańskim:

                        ;
                     nazwisko w jęz. chińskim:

                     alias Ri Che Son

                     1938

                     16.7.2009

                     Minister ds. przemysłu jądrowego od kwietnia 2014 r. Były dyrektor Generalnego Biura Energii Atomowej (GBAE), które jest najważniejszym organem kierującym realizacją północnokoreańskiego programu jądrowego; pośredniczył w szeregu działań związanych z energią jądrową, w tym w zarządzaniu – w ramach GBAE – ośrodkiem jądrowym Yongbyon Nuclear Research Centre oraz Namchongang Trading Corporation.”

      B.   Podmioty

                     Nazwa

                     Inne nazwy

                     Lokalizacja

                     Data umieszczenia w wykazie ONZ

                     Inne informacje

                     „4.

                     Namchongang Trading Corporation

                     a) NCG, b) NAMCHONGANG TRADING, c) NAM CHON GANG CORPORATION, d) NOMCHONGANG TRADING CO., e) NAM CHONG GAN TRADING CORPORATION, f) Namhung Trading Corporation, g) Korea Daeryonggang Trading Corporation, h) Korea Tearyonggang Trading Corporation

                     a) Pjongjang, Koreańska Republika Ludowo–Demokratyczna, b) Sengujadong 11-2/(lub Kwangbok-dong), Mangyongdae District, Pjongjang, Koreańska Republika Ludowo–Demokratyczna

                     16.7.2009

                     Namchongang jest północnokoreańską spółką handlową podlegającą General Bureau of Atomic Energy (GBAE – Generalnemu Urzędowi Energii Atomowej). Namchongang brało udział w zamawianiu pochodzących z Japonii pomp próżniowych, które rozpoznano w obiekcie jądrowym w KRLD, a także w związanych z dziedziną jądrową zamówieniach z udziałem obywatela Niemiec. Ponadto od końca lat 90. ubiegłego wieku przedsiębiorstwo to brało udział w zakupie rur aluminiowych i innego wyposażenia szczególnie nadającego się do wykorzystania w programie wzbogacania uranu. Przedstawicielem spółki jest były dyplomata, który reprezentował KRLD w Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (IAEA) w trakcie inspekcji obiektów jądrowych w Jongbjon w 2007 r. Działania przedsiębiorstwa Namchongang z zakresu proliferacji budzą poważny niepokój, z uwagi na działania KRLD w tej dziedzinie w przeszłości. Numery telefonów: +850-2-18111, 18222 (wew. 8573). Numer faksu: +850-2-381-4687.

                     15.

                     Green Pine Associated Corporation

                     a) Cho'ngsong United Trading Company; b) Chongsong Yonhap; c) Ch'o'ngsong Yo'nhap; d) Chosun Chawo'n Kaebal T'uja Hoesa; e) Jindallae; f) Ku'm- haeryong Company LTD; g) Natural Resources Development and Investment Corporation; h) Saeingp'il Company; i) National Resources Development and Investment Corporation; j) Saeng Pil Trading Corporation

                     a) c/o Reconnaissance General Bureau Headquarters, Hyongjesan-Guyok, Pjongjang, Koreańska Republika Ludowo–Demokratyczna; b) Nungrado, Pjongjang, Koreańska Republika Ludowo–Demokratyczna; c) Rakrang No. 1 Rakrang District Pyongyang Korea, Chilgol-1 dong, Mangyongdae District, Pjongjang, Koreańska Republika Ludowo–Demokratyczna

                     2.5.2012

                     Green Pine Associated Corporation (»Green Pine«) przejęło wiele gałęzi działalności przedsiębiorstwa Korea Mining Development Trading Corporation (KOMID). KOMID umieszczono w wykazie na mocy decyzji komitetu w kwietniu 2009 r.; to najważniejsze północnokoreańskie przedsiębiorstwo handlujące bronią oraz główny eksporter towarów i wyposażenia związanych z rakietowymi pociskami balistycznymi i bronią konwencjonalną. Green Pine odpowiada również za mniej więcej połowę północnokoreańskiego eksportu uzbrojenia i związanego z nim sprzętu. Green Pine zostało objęte sankcjami w związku z eksportem broni lub powiązanego sprzętu z Korei Północnej. Green Pine specjalizuje się w produkcji uzbrojenia dla marynarki wojennej takiego jak okręty podwodne, łodzie wojskowe oraz systemy pocisków oraz eksportuje torpedy i wsparcie techniczne dla irańskich firm z sektora obrony. Numery telefonów: +850-2-18111(wew. 8327). Numer faksu: +850-2-3814685 i +850-2-3813372. Adresy poczty elektronicznej: pac@silibank.com oraz kndic@co.chesin.com.

                     46.

                     Strategiczne Siły Rakietowe Koreańskiej Armii Ludowej

                     Strategic Rocket Forces (Strategiczne Siły Rakietowe); Dowództwo Strategicznych Sił Rakietowych Koreańskiej Armii Ludowej; Siła Strategiczna; Siły; Strategiczne

                     Pjongjang, KRLD

                     2.6.2017

                     Strategiczne Siły Rakietowe Koreańskiej Armii Ludowej zajmują się wszystkimi północnokoreańskimi programami dotyczącymi pocisków balistycznych i odpowiadają za wystrzeliwanie pocisków SCUD i NODONG.”

      ZAŁĄCZNIK II
      W załączniku II do decyzji (WPZiB) 2016/849 skreśla się wpisy dotyczące osób i podmiotów wymienionych poniżej:

                  I.

                  Osoby i podmioty odpowiedzialne za północnokoreańskie programy dotyczące broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia, osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmioty będące ich własnością lub przez nie kontrolowane
                  A.   Osoby

                                 „6.

                                 PAEK Se-bong

                                 12.

                                 PAK To-Chun”

                  B.   Podmioty

                                 „7.

                                 Strategic Rocket Forces (Strategiczne Siły Rakietowe)”


title: 2005/570/: Decyzja Rady z dnia 24 czerwca 2005 r. w sprawie mianowania dwóch niemieckich członków oraz dwóch niemieckich zastępców członków Komitetu Regionów

text:
               23.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 193/29

      DECYZJA RADY

   z dnia 24 czerwca 2005 r.
   w sprawie mianowania dwóch niemieckich członków oraz dwóch niemieckich zastępców członków Komitetu Regionów
   (2005/570/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Niemiec,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE (1) dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2002 r. do dnia 25 stycznia 2006 r.

               (2)

               W związku z wygaśnięciem mandatów pana Stanislawa TILLICHA i pani Ulrike RODUST zwolniły się dwa stanowiska członków Komitetu Regionów oraz w związku z wygaśnięciem mandatów pana Volkera SCHIMPFFA i pani Heide SIMONIS zwolniły się dwa stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się następujące osoby członkami lub zastępcami członków Komitetu Regionów na okres pozostały do końca kadencji, to jest do dnia 25 stycznia 2006 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           pan Uwe DÖRING
                           Minister für Justiz, Arbeit und Europa des Landes Schleswig-Holstein
                           na miejsce pani Ulrike RODUST;

                           pan Hermann WINKLER
                           Sächsischer Staatsminister und Chef der Staatskanzlei,
                           Mitglied des Sächsischen Landtages
                           na miejsce pana Stanislawa TILLICHA;

               b)

               na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów:

                           pan Peter Harry CARSTENSEN
                           Ministerpräsident des Landes Schleswig-Holstein
                           na miejsce pani Heide SIMONIS;

                           pan Georg MILBRADT
                           Ministerpräsident des Freistaates Sachsen,
                           Mitglied des Sächsischen Landtages
                           na miejsce pana Volkera SCHIMPFFA.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 24 czerwca 2005 r.

            W imieniu Rady

         L. LUX

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


title: 2014/720/UE: Decyzja Rady z dnia 13 października 2014 r. ustalająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie przystąpienia Czarnogóry do zmienionego Porozumienia w sprawie zamówień rządowych

text:
               18.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/51

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 października 2014 r.
   ustalająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie przystąpienia Czarnogóry do zmienionego Porozumienia w sprawie zamówień rządowych

      (2014/720/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 4 listopada 2013 r. Czarnogóra złożyła wniosek o przystąpienie do zmienionego Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (zwanego dalej „zmienionym GPA”).

               (2)

               Zobowiązania Czarnogóry co do zakresu zastosowania są określone w jej ostatecznej ofercie przedstawionej stronom zmienionego GPA dnia 18 lipca 2014 r.

               (3)

               Ostateczna oferta Czarnogóry odzwierciedla dotyczącą zakresu zastosowania listę Unii w dodatku I do zmienionego GPA. Jest zatem zadowalająca i można ją zaakceptować. Warunki przystąpienia Czarnogóry, określone w załączniku do niniejszej decyzji, zostaną odzwierciedlone w decyzji przyjętej przez Komitet ds. Zamówień Rządowych (zwany dalej „Komitetem GPA”) w sprawie przystąpienia Czarnogóry.

               (4)

               Oczekuje się, że przystąpienie Czarnogóry do zmienionego GPA przyczyni się do szerszego międzynarodowego otwarcia rynków zamówień publicznych.

               (5)

               Zgodnie z art. XXII ust. 2 zmienionego GPA każdy członek WTO może przystąpić do zmienionego GPA na warunkach uzgodnionych między tym członkiem a stronami, przy czym warunki te określane są w decyzji Komitetu GPA.

               (6)

               Należy zatem ustalić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu GPA w sprawie przystąpienia Czarnogóry,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych, jest takie, że należy zatwierdzić przystąpienie Czarnogóry do zmienionego Porozumienia w sprawie zamówień rządowych, z zastrzeżeniem szczególnych warunków przystąpienia określonych w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 13 października 2014 r.

            W imieniu Rady

         M. MARTINA

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK
      WARUNKI UE DOTYCZĄCE PRZYSTĄPIENIA CZARNOGÓRY DO ZMIENIONEGO GPA (1)

      Z chwilą przystąpienia Czarnogóry do zmienionego GPA sekcja 2 pkt 2 („Instytucje zamawiające administracji centralnej państw członkowskich UE”) w załączniku 1 do dodatku I dotyczącego Unii Europejskiej otrzymuje brzmienie:

                     „2.

                     W przypadku towarów, usług, dostawców i usługodawców z Izraela i Czarnogóry zamówienia udzielane przez wymienione poniżej instytucje zamawiające administracji centralnej.”

      Z chwilą przystąpienia Czarnogóry do zmienionego GPA załącznik 6 sekcja 2 otrzymuje brzmienie:

                     „2.

                     Umowy koncesji na roboty budowlane, zawierane przez podmioty uwzględnione w załącznikach 1 i 2, są objęte zasadami traktowania narodowego w przypadku dostawców usług budowlanych z Islandii, Liechtensteinu, Norwegii, Niderlandów w imieniu Aruby, Szwajcarii i Czarnogóry, pod warunkiem że ich wartość wynosi co najmniej 5 000 000 SDR, a w przypadku dostawców usług budowlanych z Korei — pod warunkiem że ich wartość wynosi co najmniej 15 000 000 SDR.”

         (1)  Numeracja dotyczących zakresu zastosowania list stron zmienionego GPA została zmieniona przez sekretariat WTO w porozumieniu ze stronami zmienionego GPA. Numeracja zastosowana w niniejszym załączniku odpowiada numeracji w najnowszej uwierzytelnionej kopii dotyczących zakresu zastosowania list stron zmienionego GPA, która została przekazana stronom zmienionego GPA przez WTO w drodze oficjalnej notyfikacji i dostępna jest na stronie http://www.wto.org/english/tratop_e/gproc_e/gp_app_agree_e.htm#revisedGPA. Numeracja dotyczących zakresu zastosowania list stron zmienionego GPA, opublikowanych w Dz.U. L 68 z 7.3.2014, s. 2, jest nieaktualna.


title: Decyzja Rady z dnia 14 września 2015 r. w sprawie odnowienia składu Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

text:
               16.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 września 2015 r.
   w sprawie odnowienia składu Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego
   (2015/C 305/03)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, w szczególności jego art. 4 (1),
   uwzględniając przedłożone Radzie przez Komisję dwie kandydatury w kategorii przedstawicieli organizacji pracodawców,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 14 lipca 2015 r. (2) Rada mianowała członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2015 r. do dnia 17 września 2018 r. Wspomniana decyzja nie obejmowała jednak wszystkich członków do mianowania,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Członkami Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 17 września 2018 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:
   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW:

               CHORWACJA

               Ivica ZELIĆ

               MALTA

               Mario SPITERI

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w celach informacyjnych.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 września 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. ASSELBORN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 232 z 16.7.2015, s. 2.


title: 2005/688/WE: Decyzja Rady z dnia 3 października 2005 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów

text:
               7.10.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 261/28

      DECYZJA RADY

   z dnia 3 października 2005 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów
   (2005/688/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Niderlandów,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2002 r. do dnia 25 stycznia 2006 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Pana G.B.M. LEERSA,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zostaje mianowany na okres pozostający do końca kadencji, czyli do 25 stycznia 2006 r.:
   na stanowisko zastępcy członka:
   Pan C.H.J. LAMERS
   Burgemeester van Houten
   na miejsce Pana G.B.M. LEERSA.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 3 października 2005 r.

            W imieniu Rady

         D. ALEXANDER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


title: 2014/646/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUFOR RCA/5/2014 z dnia 24 lipca 2014 r. w sprawie akceptacji wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA)

text:
               6.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 267/8

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUFOR RCA/5/2014
   z dnia 24 lipca 2014 r.
   w sprawie akceptacji wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA)

      (2014/646/WPZiB)

   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2014/73/WPZiB z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA) (1), w szczególności jej art. 8 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji 2014/73/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptowania proponowanych wkładów państw trzecich.

               (2)

               Zgodnie z zaleceniami dowódcy operacji EUFOR RCA i z zaleceniami Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej w sprawie wkładu Serbii, wkład ten powinien zostać zaakceptowany.

               (3)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Wkład Serbii w operację wojskową Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA) zostaje zaakceptowany i uznany za znaczny.
   2.   Serbię zwalnia się z wnoszenia wkładów finansowych do budżetu EUFOR RCA.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2014 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 40 z 11.2.2014, s. 59.


title: Decyzja Rady 2013/515/WPZiB z dnia 21 października 2013 r. zmieniająca decyzję 2010/638/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei

text:
               22.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 280/25

         DECYZJA RADY 2013/515/WPZiB
   z dnia 21 października 2013 r.
   zmieniająca decyzję 2010/638/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 25 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/638/WPZiB (1).

               (2)

               Jak wynika z przeglądu decyzji 2010/638/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 27 października 2014 r.

               (3)

               Decyzję 2010/638/WPZiB należy zatem odpowiednio zmienić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W art. 8 decyzji 2010/638/WPZiB ust. 2 otrzymuje brzmienie:

      „2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 27 października 2014 r. Poddaje się ją stałemu przeglądowi. Niniejsza decyzja może być przedłużana lub zmieniana, zależnie od przypadku, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 października 2013 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2010/638/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei (Dz.U. L 280 z 26.10.2010, s. 10).


title: Decyzja Rady z dnia 8 października 2002 r. zmieniająca decyzję 98/509/WE w sprawie zawarcia między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią Porozumienia w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0801

Dziennik Urzędowy L 278 , 16/10/2002 P. 0020 - 0020

		Decyzja Radyz dnia 8 października 2002 r.zmieniająca decyzję 98/509/WE w sprawie zawarcia między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią Porozumienia w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności(2002/801/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz jego art. 300 ust. 4,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:w celu zapewnienia efektywnego funkcjonowania Porozumienia w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią [1] (zwanego dalej "Porozumieniem") konieczna jest zmiana decyzji 98/509/WE [2] w celu upoważnienia Komisji do podejmowania wszelkich środków niezbędnych dla funkcjonowania Porozumienia,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułArtykuł 3 decyzji 98/509/WE otrzymuje brzmienie:"Artykuł 31. Komisja, wspierana przez Komitet specjalny wyznaczony przez Radę, reprezentuje Wspólnotę w ramach Wspólnego Komitetu przewidzianego w art. 12 Porozumienia. Komisja, po konsultacji z Komitetem specjalnym podejmuje działania w zakresie wyznaczania, powiadamiania, wymiany informacji i wniosków o informacje przewidziane w Porozumieniu.2. Stanowisko Wspólnoty w ramach Wspólnego Komitetu jest ustalane przez Komisję, po konsultacjach z Komitetem specjalnym określonym w ust. 1."Sporządzono w Luksemburgu, dnia 8 października 2002 r.W imieniu RadyT. PedersenPrzewodniczący[1] Dz.U. L 229 z 17.8.1998, str. 62.[2] Dz.U. L 229 z 17.8.1998, str. 61.--------------------------------------------------


title: 2010/706/UE: Decyzja Rady z dnia 3 czerwca 2010 r. dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Gruzją o ułatwieniach w wydawaniu wiz

text:
               24.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/1

      DECYZJA RADY

   z dnia 3 czerwca 2010 r.
   dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Gruzją o ułatwieniach w wydawaniu wiz
   (2010/706/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 listopada 2008 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Gruzją w sprawie Umowy między Unią Europejską a Gruzją o ułatwieniach w wydawaniu wiz (zwanej dalej „umową”). Negocjacje zakończyły się pomyślnie i umowa została parafowana dnia 25 listopada 2009 r.

               (2)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (1); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (3)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (2); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (4)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (5)

               Umowa powinna zostać podpisana, z zastrzeżeniem jej zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Umowy między Unią Europejską a Gruzją o ułatwieniach w wydawaniu wiz (zwanej dalej „umową”), z zastrzeżeniem zawarcia tej umowy (3).
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) uprawnionej(-ych) do podpisania umowy w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         A. PÉREZ RUBALCABA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

      (2)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

      (3)  Teksty umowy, protokołu oraz deklaracji zostaną opublikowane wraz z decyzją w sprawie zawarcia umowy.