title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/659 z dnia 16 marca 2015 r. w sprawie podpisania i zawarcia w imieniu Unii Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Środkowoafrykańską w sprawie statusu w Republice Środkowoafrykańskiej wojskowej misji doradczej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUMAM RCA)

text:
               28.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 108/1

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/659
   z dnia 16 marca 2015 r.
   w sprawie podpisania i zawarcia w imieniu Unii Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Środkowoafrykańską w sprawie statusu w Republice Środkowoafrykańskiej wojskowej misji doradczej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUMAM RCA)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, w związku z art. 218 ust. 5 i 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 19 stycznia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/78 (1), która przewiduje, że status jednostek i personelu wojskowej misji doradczej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO – EUMAM RCA, dowodzonych przez Unię, w tym przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do wykonania ich misji i jej sprawnego przebiegu, jest przedmiotem umowy zawartej na mocy art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

               (2)

               W następstwie przyjęcia przez Radę w dniu 19 stycznia 2015 r. decyzji w sprawie upoważnienia do podjęcia negocjacji, Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, zgodnie z art. 37 TUE, wynegocjował porozumienie w formie wymiany listów między Unią a Republiką Środkowoafrykańską w sprawie statusu EUMAM RCA.

               (3)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do TFUE, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. Dania nie uczestniczy we wdrożeniu niniejszej decyzji i w związku z tym nie uczestniczy w finansowaniu przedmiotowej misji.

               (4)

               Porozumienie w formie wymiany listów powinno zostać zatwierdzone,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Środkowoafrykańską w sprawie statusu w Republice Środkowoafrykańskiej wojskowej misji doradczej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUMAM RCA).
   Tekst porozumienia w formie wymiany listów dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania listu, aby stał się on wiążący dla Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 marca 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/78 z dnia 19 stycznia 2015 r. w sprawie wojskowej misji doradczej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUMAM RCA) (Dz.U. L 13 z 20.1.2015, s. 8).


title: 2007/641/WE: Decyzja Rady z dnia 1 października 2007 r. w sprawie zakończenia konsultacji z Republiką Wysp Fidżi na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE oraz art. 37 Instrumentu współpracy na rzecz rozwoju

text:
               5.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 260/15

      DECYZJA RADY

   z dnia 1 października 2007 r.
   w sprawie zakończenia konsultacji z Republiką Wysp Fidżi na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE oraz art. 37 Instrumentu współpracy na rzecz rozwoju
   (2007/641/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku AKP-WE, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1) zmienioną w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (2) (zwana dalej „umową o partnerstwie AKP-WE”), a w szczególności jej art. 96,
   uwzględniając umowę wewnętrzną pomiędzy przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranych w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania umowy o partnerstwie AKP-WE (3), a w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (zwany dalej „instrumentem współpracy na rzecz rozwoju”) (4), w szczególności jego art. 37,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Doszło do pogwałcenia zasadniczych elementów umowy o partnerstwie AKP-WE, o których mowa w jej art. 9.

               (2)

               Doszło do pogwałcenia wartości, o których mowa w art. 3 Instrumentu współpracy na rzecz rozwoju.

               (3)

               Dnia 18 kwietnia 2007 r. na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE i art. 37 Instrumentu współpracy na rzecz rozwoju rozpoczęto formalne konsultacje z krajami AKP oraz Republiką Wysp Fidżi, w czasie których władze Fidżi podjęły konkretne zobowiązania w celu rozwiązania problemów określonych przez Unię Europejską oraz w zakresie realizacji tych zobowiązań.

               (4)

               Podjęto szereg istotnych inicjatyw odnoszących się do niektórych z powyższych zobowiązań; tym niemniej nie zrealizowano jeszcze wielu ważnych zobowiązań w zakresie zasadniczych elementów umowy o partnerstwie AKP-WE i instrumentu współpracy na rzecz rozwoju,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Konsultacje podjęte z Republiką Wysp Fidżi na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE oraz art. 37 Instrumentu współpracy na rzecz rozwoju są niniejszym zakończone.
   Artykuł 2
   Właściwe środki określone w załączonym piśmie przyjmuje się niniejszym jako właściwe środki na mocy art. 96 ust. 2 lit. c) umowy o partnerstwie AKP-WE i art. 37 Instrumentu na rzecz współpracy.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja wygasa 1 października 2009 r. Podlega ona regularnemu przeglądowi, co najmniej co sześć miesięcy.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 1 października 2007 r.

            W imieniu Rady

         M. LINO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.

      (2)  Dz.U. L 287 z 28.10.2005, str. 4.

      (3)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 376.

      (4)  Dz.U. L 378 z 27.12.2006, str. 41.

      ZAŁĄCZNIK

                  Pan Ratu Josefa ILOILO

                  Prezydent Republiki Wysp Fidżi

                  Suva

                  Fidżi

            Szanowny Panie Prezydencie,
      Unia Europejska przykłada wielką wagę do przepisów art. 9 Umowy z Kotonu i art. 3 Instrumentu współpracy na rzecz rozwoju. Partnerstwo AKP-WE zasadza się na przestrzeganiu praw człowieka, zasad demokratycznych i na rządach prawa, które stanowią zasadnicze elementy Umowy z Kotonu i stanowią podstawę naszych stosunków.
      Dnia 11 grudnia 2006 r. Rada Unii Europejskiej potępiła przewrót wojskowy na Fidżi.
      Na mocy art. 96 Umowy z Kotonu oraz zważywszy, że przewrót wojskowy, do którego doszło dnia 5 grudnia 2006 r., stanowił pogwałcenie zasadniczych elementów zawartych w art. 9 Umowy, UE zaprosiła Fidżi na konsultacje, aby zgodnie z zapisami Umowy, dokonać pogłębionej analizy sytuacji i w razie konieczności podjąć kroki mające na celu jej zaradzenie.
      Formalna część konsultacji rozpoczęła się w Brukseli dnia 18 kwietnia 2007 r. Tymczasowy rząd Fidżi przedstawił prezentację, w oparciu o wniosek z dnia 18 kwietnia 2007 r., ukazującą powody przewrotu wojskowego z dnia 5 grudnia 2006 r., zmiany, jakie zaszły w kraju od czasu przewrotu, oraz program rządu tymczasowego dotyczący okresu przejściowego.
      UE zapoznała się z wnioskiem, który rząd tymczasowy przedstawił jej dnia 18 kwietnia 2007 r.
      Unia ze swojej strony z zadowoleniem przyjęła potwierdzenie przez rząd tymczasowy szeregu zobowiązań w zakresie praw człowieka i podstawowych wolności, przestrzegania zasad demokratycznych i rządów prawa, które wymieniono poniżej, oraz zaproponowała podjęcie konstruktywnych kroków w celu ich realizacji. Fidżi zgodziło się również na zacieśnienie współpracy przy monitorowaniu i weryfikacji powyższych zobowiązań.
      Realizacja większości zobowiązań przedstawionych podczas konsultacji będzie przebiegać w perspektywie długoterminowej, tak więc wymaga ona ścisłego monitorowania i weryfikacji. UE podkreśla, że w następstwie wiarygodnych wyborów powszechnych, które odbyły się na Fidżi bardzo niedawno, bo w maju 2006 r., oraz w świetle ustaleń i zaleceń unijnej misji monitorowania przebiegu wyborów, a zwłaszcza końcowego sprawozdania, które sporządził główny obserwator z ramienia UE, europoseł Istvan Szent-Ivanyi, Unia uznała, że ponowne wiarygodne wybory będzie można przeprowadzić przed upływem ustalonego terminu przypadającego 28 lutego 2009 r.
      UE podkreśla znaczenie jak najszybszego osiągnięcia pełnej zgodności z ustalonymi zobowiązaniami wymienionymi w załączniku.
      UE zauważa, że rząd tymczasowy, zgodnie z uzgodnionymi zobowiązaniami zniósł dnia 31 maja 2007 r. zarządzenia w sprawie sytuacji nadzwyczajnej, a 19 czerwca 2007 r. przyjął ustalenia i zalecenia niezależnych specjalistów ds. wyborów z ramienia Forum Wysp Pacyfiku.
      UE jest zaniepokojona brakiem postępu rządu tymczasowego w procesie i w zobowiązaniach, jakie zostały uzgodnione. Rząd tymczasowy zobowiązał się do regularnego dialogu i do podawania do wiadomości UE pełnych informacji w zakresie wszystkich spraw związanych z jego innymi zobowiązaniami. Co do istoty sprawy, EU zauważa w szczególności, że rząd tymczasowy nie wprowadził jeszcze sądu, o którym mowa w sekcji 138 ust. 3 konstytucji, co powinno nastąpić do 15 lipca 2007 r., i oczekuje, aby taka decyzja została jak najszybciej podjęta.
      W duchu partnerstwa, na którym oparta jest Umowa z Kotonu, oraz uwzględniając pozytywny wynik konsultacji, UE wyraziła gotowość do wspierania realizacji zobowiązań Fidżi. UE oczekuje regularnych sprawozdań ze spotkań regularnego dialogu, zgodnie z zobowiązaniem rządu tymczasowego.
      Unia przyjęła następujące właściwe środki na mocy art. 96 ust. 2 lit c) zmienionej Umowy z Kotonu i art. 37 Instrumentu współpracy na rzecz rozwoju:

                  —

                  zezwala się na kontynuację pomocy humanitarnej oraz bezpośredniego wsparcia dla społeczeństwa obywatelskiego,

                  —

                  zezwala się na kontynuację toczących się i/lub przygotowywanych działań w zakresie współpracy, zwłaszcza w ramach 8. i 9. EFR,

                  —

                  zezwala się na kontynuację przeglądu końcowego 9. EFR,

                  —

                  zezwala się na kontynuację działań w zakresie współpracy, które pomogą przywrócić rządy demokratyczne i poprawić zarządzanie, z wyjątkiem wyjątkowych okoliczności,

                  —

                  zezwala się na dalszą realizację środków towarzyszących reformie cukrowej na 2006 r. Fidżi podpisało na szczeblu technicznym umowę w sprawie finansowania dnia 19 czerwca 2007 r. Zwraca się uwagę, że powyższa umowa w sprawie finansowania zawiera klauzulę zawieszającą,

                  —

                  zgodnie z zobowiązaniem nr 1 uzgodnionym dnia 18 kwietnia 2007 r. przez rząd tymczasowy i UE, rząd tymczasowy przyjął dnia 19 czerwca 2007 r. sprawozdanie sporządzone przez niezależnych specjalistów ds. wyborów z ramienia Forum Wysp Pacyfiku datowane na 7 czerwca 2007 r. Tak więc można kontynuować prace przygotowawcze zmierzające do podpisania wieloletniego orientacyjnego programu w sprawie środków towarzyszących reformie cukrowej na lata 2008–2010,

                  —

                  sfinalizowanie, podpisanie na szczeblu technicznym oraz realizacja krajowego dokumentu strategicznego oraz krajowego programu orientacyjnego dotyczącego 10. EFR wraz z orientacyjną pulą środków finansowych, jak również ewentualny przydział rezerwy motywacyjnej, wynoszącej maksymalnie 25 % powyższej kwoty, zależeć będą od spełnienia zobowiązań podjętych w odniesieniu do przestrzegania praw człowieka i rządów prawa; zauważono, że rząd tymczasowy utrzymał w mocy konstytucję; że w pełni zachowano niezależność sądownictwa i że rozporządzenia w sprawie niebezpieczeństwa publicznego, ponownie wprowadzone w dniu 6 września 2007 r., zostały zniesione; że wszystkie doniesienia dotyczące przypadków łamania praw człowieka są badane lub rozpatrywane zgodnie z różnymi procedurami i na różnych forach, na podstawie przepisów obowiązujących na wyspach Fidżi oraz że rząd tymczasowy dokłada wszelkich starań, aby zapobiec oświadczeniom służb bezpieczeństwa, wydawanych w celu zastraszania obywateli,

                  —

                  przydział środków na cukier na 2007 r. wyniesie zero,

                  —

                  przydział środków na cukier na 2008 r. zostanie udostępniony pod warunkiem istnienia dowodów na wiarygodne i terminowe przygotowanie wyborów, zgodnie z uzgodnionymi zobowiązaniami; zwłaszcza w odniesieniu do przeprowadzenia spisu ludności, wyznaczenia granic okręgów wyborczych i reformy prawa wyborczego zgodnie z konstytucją Fidżi; zostaną podjęte działania, aby zagwarantować prawidłowe funkcjonowanie komisji wyborczej, w tym mianowanie Inspektora ds. wyborów do dnia 30 września 2007 r. zgodnie z konstytucją Fidżi,

                  —

                  przydział środków na cukier na 2009 r. zostanie udostępniony pod warunkiem istnienia prawowitego rządu,

                  —

                  przydział środków na cukier na 2010 r. będzie zależeć od postępów w realizacji przydziału na 2009 r. oraz kontynuacji przemian demokratycznych,

                  —

                  dodatkowe wsparcie na przygotowanie i realizację głównych zobowiązań, zwłaszcza w zakresie przygotowania i/lub przeprowadzenia wyborów, może zostać uznane za wykraczające poza zakres pomocy określonej w niniejszym piśmie,

                  —

                  uchwalone środki nie wpływają na współpracę regionalną ani na uczestnictwo Fidżi w tej współpracy,

                  —

                  współpraca z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym i Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości może być kontynuowana pod warunkiem terminowego wywiązywania się z podjętych zobowiązań.

            Analiza zakresu wypełnienia zobowiązań zostanie przeprowadzona zgodnie ze zobowiązaniami w zakresie monitorowania dotyczącymi regularnego dialogu, współpracy z delegacjami oraz sprawozdawczości, zgodnie z załącznikiem.
      Ponadto UE oczekuje od Fidżi pełnej współpracy z Forum Wysp Pacyfiku w zakresie realizacji zaleceń przedstawionych przez grupę wybitnych osobistości, które zostały zatwierdzone przez Ministrów spraw zagranicznych zgromadzonych w ramach Forum podczas posiedzenia w Vanuatu dnia 16 marca 2007 r.
      Unia Europejska będzie nadal śledzić sytuację na Fidżi. Na mocy art. 8 Umowy z Kotonu z władzami Fidżi prowadzony będzie pogłębiony dialog polityczny, aby zapewnić przestrzeganie praw człowieka, przywrócenie demokracji oraz przestrzeganie rządów prawa tak długo, aż obie strony stwierdzą, że pogłębiony charakter dialogu osiągnął zamierzony cel.
      Jeżeli realizacja zobowiązań przez rząd tymczasowy zostanie spowolniona, zatrzymana lub ulegnie uwstecznieniu, UE zastrzega sobie prawo do dostosowania właściwych środków.
      UE podkreśla, że przywileje, które przyznano Fidżi w ramach współpracy z UE zależą od przestrzegania zasadniczych elementów Umowy z Kotonu oraz wartości, o których mowa w Instrumencie współpracy na rzecz rozwoju. Aby przekonać Unię o całkowitej gotowości rządu tymczasowego do realizacji podjętych zobowiązań, konieczne jest dokonanie jak najwcześniejszego, znacznego postępu w realizacji uzgodnionych zobowiązań.
      Z poważaniem,
      Sporządzono w Brukseli,

            W imieniu Komisji

            W imieniu Rady

         Załącznik do załącznika
         ZOBOWIĄZANIA UZGODNIONE Z REPUBLIKĄ WYSP FIDŻI
         A.   Poszanowanie zasad demokratycznych
         Zobowiązanie nr 1
         W ciągu 24 miesięcy od 1 marca 2007 r. odbędą się wolne i sprawiedliwe wybory parlamentarne, które zostaną poddane ocenie przeprowadzonej przez niezależnych obserwatorów wyznaczonych przez sekretariat Forum Wysp Pacyfiku. Proces przygotowywania i sposób przeprowadzenia wyborów będą wspólnie monitorowane, dostosowywane i korygowane w miarę potrzeb na podstawie wspólnie zaakceptowanych standardów. W związku z tym:

                     —

                     do dnia 30 czerwca 2007 r. rząd tymczasowy przyjmie harmonogram, wyznaczający daty ukończenia poszczególnych etapów przygotowania nowych wyborów parlamentarnych,

                     —

                     w harmonogramie zostanie określone, kiedy zostanie przeprowadzony spis ludności, zmiana granic okręgów wyborczych i reforma systemu wyborczego,

                     —

                     wyznaczenie granic okręgów wyborczych i reforma systemu wyborczego zostaną przeprowadzone zgodnie z konstytucją Fidżi,

                     —

                     zostaną podjęte działania w celu zagwarantowania prawidłowego funkcjonowania komisji wyborczej, w tym mianowanie Inspektora ds. wyborów do dnia 30 września 2007 r. zgodnie z konstytucją Fidżi,

                     —

                     mianowanie wiceprezydenta odbędzie się zgodnie z konstytucją Fidżi.

               Zobowiązanie nr 2
         Rząd tymczasowy, podejmując ważne inicjatywy prawne, podatkowe i inne oraz wprowadzając zmiany, weźmie pod uwagę wyniki konsultacji ze społeczeństwem obywatelskim oraz wszystkimi innymi stronami zainteresowanymi.
         B.   Rządy prawa
         Zobowiązanie nr 1
         Rząd tymczasowy dołoży wszelkich starań, aby uniemożliwić składanie przez służby bezpieczeństwa oświadczeń, mających na celu zastraszanie.
         Zobowiązanie nr 2
         Rząd tymczasowy będzie przestrzegał konstytucji z 1997 r. oraz zagwarantuje możliwość normalnego i niezależnego funkcjonowania organów konstytucyjnych takich jak: Komisja Fidżi ds. praw człowieka, Komisja ds. służby publicznej, Komisja ds. biur konstytucyjnych. Zachowana zostanie w zasadniczym stopniu niezależność i możliwość funkcjonowania Wielkiej Rady Wodzów.
         Zobowiązanie nr 3
         Niezależność sądów będzie w pełni poszanowana, będą one mogły swobodnie pracować, a ich orzeczenia będą przestrzegane przez wszystkie strony, a w szczególności:

                     —

                     rząd tymczasowy zobowiązuje się, że trybunał, o którym mowa w sekcji 138 ust. 3 konstytucji, zostanie powołany do dnia 15 lipca 2007 r.,

                     —

                     każda nominacja lub odwołanie sędziego będą odtąd przeprowadzane przy pełnym poszanowaniu postanowień konstytucji i zasad proceduralnych,

                     —

                     nie będą miały miejsca w żadnej formie przypadki ingerencji wojska i policji lub rządu tymczasowego w funkcjonowanie sądów, a prawnicy będą w pełni szanowani.

               Zobowiązanie nr 4
         Wszystkie postępowania karne związane z korupcją będą prowadzone poprzez właściwe organy sądowe, a inne instytucje, które mogą zostać powołane do badania rzekomych przypadków korupcji, będą działały w zakresie wyznaczonym w konstytucji.
         C.   Prawa człowieka i podstawowe wolności
         Zobowiązanie nr 1
         Rząd tymczasowy podejmie wszelkie niezbędne działania, aby zagwarantować, że wszystkie doniesienia o przypadkach łamania praw człowieka są badane lub rozpatrywane zgodnie z różnymi procedurami i na różnych forach na podstawie przepisów obowiązujących na wyspach Fidżi.
         Zobowiązanie nr 2
         Rząd tymczasowy ma zamiar znieść zarządzenia w sprawie sytuacji nadzwyczajnej w maju 2007 r., pod warunkiem że nie dojdzie do przypadków zagrożenia bezpieczeństwa narodowego, porządku publicznego i bezpieczeństwa.
         Zobowiązanie nr 3
         Rząd tymczasowy jest zobowiązany umożliwić Komisji Fidżi ds. praw człowieka funkcjonowanie w pełni niezależne i zgodne z konstytucją.
         Zobowiązanie nr 4
         Wolność słowa i wolność mediów we wszystkich formach będą w pełni szanowane, zgodnie z postanowieniami konstytucji.
         D.   Zobowiązania dotyczące dalszego rozwoju sytuacji
         Zobowiązanie nr 1
         Rząd tymczasowy zobowiązuje się prowadzić regularny dialog umożliwiający sprawdzenie, czy ma miejsce dalszy postęp oraz przyznaje władzom/przedstawicielom UE i WE pełen dostęp do informacji dotyczących wszelkich kwestii związanych z prawami człowieka, pokojowym przywróceniem demokracji i rządów prawa na Fidżi.
         Zobowiązanie nr 2
         Rząd tymczasowy będzie w pełni współpracował z delegacjami, które UE i WE mogą wysłać na Fidżi w celu oceny i monitorowania postępów.
         Zobowiązanie nr 3
         Począwszy od dnia 30 czerwca 2007 r., co trzy (3) miesiące, rząd tymczasowy będzie wysyłał sprawozdania dotyczące postępów w przestrzeganiu zasadniczych elementów określonych w Umowie z Kotonu oraz realizacji niniejszych zobowiązań.
         Niniejszym odnotowuje się, że niektóre problemy można skutecznie rozwiązać jedynie poprzez pragmatyczne podejście, które uwzględnia obecną sytuację i koncentruje się na przyszłości.


title: Decyzja Rady z dnia 12 października 2017 r. w sprawie zmiany decyzji 1999/70/WE dotyczącej zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych, w odniesieniu do zewnętrznych biegłych rewidentów Banco de Portugal

text:
               18.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 350/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 12 października 2017 r.
   w sprawie zmiany decyzji 1999/70/WE dotyczącej zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych, w odniesieniu do zewnętrznych biegłych rewidentów Banco de Portugal
   (2017/C 350/03)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Protokół nr 4 w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 27 ust. 1,
   uwzględniając zalecenie Europejskiego Banku Centralnego z dnia 24 sierpnia 2017 r. udzielone Radzie Unii Europejskiej w sprawie zewnętrznych biegłych rewidentów Banco de Portugal (EBC/2017/24) (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Sprawozdania finansowe Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro, podlegają badaniu prowadzonemu przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów rekomendowanych przez Radę Prezesów EBC i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej.

               (2)

               Mandat obecnych zewnętrznych biegłych rewidentów Banco de Portugal, firmy PricewaterhouseCoopers & Associados – Sociedade de Revisores Oficiais de Contas, Lda., wygasł po przeprowadzeniu badania za rok obrachunkowy 2016. Niezbędne jest zatem wyznaczenie dla Banco de Portugal zewnętrznych biegłych rewidentów na okres od roku obrachunkowego 2017.

               (3)

               Na swoich zewnętrznych biegłych rewidentów na lata obrachunkowe 2017–2021 Banco de Portugal wybrał firmę Deloitte & Associados – Sociedade de Revisores Oficiais de Contas S.A.

               (4)

               Rada Prezesów EBC zaleciła wyznaczenie Deloitte & Associados – Sociedade de Revisores Oficiais de Contas S.A. na zewnętrznych biegłych rewidentów Banco de Portugal na lata obrachunkowe 2017–2021.

               (5)

               Zgodnie z zaleceniem Rady Prezesów EBC należy odpowiednio zmienić decyzję Rady 1999/70/WE (2),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W art. 1 decyzji 1999/70/WE ust. 10 otrzymuje brzmienie:

      „10.   Deloitte & Associados – Sociedade de Revisores Oficiais de Contas S.A. spol. s r.o. zostaje niniejszym zatwierdzona jako zewnętrzny biegły rewident Banco de Portugal na lata obrachunkowe 2017–2021.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej notyfikacji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do EBC.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 października 2017 r.

            W imieniu Rady

         U. REINSALU

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 292 z 2.9.2017, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady 1999/70/WE z 25 stycznia 1999 dotycząca zewnętrznych biegłych rewidentów centralnych banków narodowych (Dz.U. L 22 z 29.1.1999, s. 69).


title: Decyzja nr 626/2004/ Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniająca decyzję nr 508/2000/WE ustanawiającą program Kultura 2000Tekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0626

Dziennik Urzędowy L 099 , 03/04/2004 P. 0003 - 0003

		Decyzja nr 626/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Radyz dnia 31 marca 2004 r.zmieniająca decyzję nr 508/2000/WE ustanawiającą program "Kultura 2000"(Tekst mający znaczenie dla EOG)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 151,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Komitetu Regionów [1],stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Decyzja nr 508/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 lutego 2000 r. ustanawiająca program "Kultura 2000" [3] ustanowiła jednolity instrument finansowania i programowania współpracy kulturalnej na okres od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2004 r.(2) Ważne jest zapewnienie ciągłości wspólnotowego działania w dziedzinie kultury w wykonywaniu obowiązków Wspólnoty na mocy art. 151 Traktatu.(3) Program "Kultura 2000" należy zatem przedłużyć o dwa lata, do dnia 31 grudnia 2006 r.(4) Zmiana perspektywy finansowej w związku z rozszerzeniem przewiduje zwiększony pułap w pozycji 3, który musi być przestrzegany przez organy legislacyjne przy przedłużaniu istniejących programów.(5) Istotne jest, aby Komisja dostarczyła pełne i szczegółowe sprawozdanie oceniające program "Kultura 2000" do dnia 31 grudnia 2005 r., aby umożliwić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie rozważenie wniosku dla nowego programu ramowego dla wspólnotowego działania w dziedzinie kultury, ogłoszonego dla 2004 r. i którego wejście w życie jest planowane na 2007 r.,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W decyzji nr 508/2000/WE wprowadza się następujące zmiany:1) w art. 1 akapit pierwszy, datę 31 grudnia 2004 r. zastępuje się datą 31 grudnia 2006 r.;2. w art. 3 akapit pierwszy, kwotę 167 milionów EUR zastępuje się kwotą 236,5 milionów EUR.Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.Sporządzono w Strasburgu, dnia 31 marca 2004 r.W imieniu Parlamentu EuropejskiegoP. CoxPrzewodniczącyW imieniu RadyD. RochePrzewodniczący[1] Dz.U. C 23 z 27.1.2004, str. 20.[2] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 16 grudnia 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 8 marca 2004 r.[3] Dz.U. L 63 z 10.3.2000, str. 1.--------------------------------------------------


title: Wybór Komisji Europejskiej Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie zatwierdzenia składu Komisji Europejskiej

text:
               16.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 341/79

         Wtorek, 9 lutego 2010 r.Wybór Komisji Europejskiej
   P7_TA(2010)0010
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie zatwierdzenia składu Komisji Europejskiej
   2010/C 341 E/17

      Parlament Europejski,
   uwzględniając art. 17 ust. 7 Traktatu UE oraz art. 106a traktatu Euratom,
   uwzględniając decyzję Rady 2009/532/WE (1) zebranej w składzie szefów państw lub rządów z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie wyznaczenia José Manuela Durão Barroso na przewodniczącego Komisji Europejskiej,
   uwzględniając „Założenia polityczne dla następnej Komisji” przedstawione przez przewodniczącego elekta Komisji w dniu 3 września 2009 r.,
   uwzględniając własną decyzję z dnia 16 września 2009 r. (2) dotyczącą wyboru José Manuela Durão Barroso na przewodniczącego Komisji,
   uwzględniając decyzję Rady Europejskiej 2009/950/UE z dnia 4 grudnia 2009 r. podjętą za zgodą Przewodniczącego Komisji Europejskiej w sprawie mianowania Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (3),
   uwzględniając decyzję Rady 2010/41/EU, Euratom z dnia 22 stycznia 2010 r., podjętą za wspólnym porozumieniem z wybranym przewodniczącym Komisji w sprawie przyjęcia listy pozostałych osób, które proponuje mianować członkami Komisji (4),
   uwzględniając przesłuchania kandydatów na komisarzy, które odbyły się przed właściwymi komisjami parlamentarnymi w dniach od 11 stycznia do 3 lutego 2010 r. oraz uwzględniając oceny kandydatów na komisarzy dokonane po tych przesłuchaniach przez komisje parlamentarne,
   uwzględniając oceny dokonanne przez Konferencję Przewodniczących w dniach od 21 stycznia do 4 lutego 2010 r.,
   uwzględniając oświadczenie nowo wybranego przewodniczącego Komisji wygłoszone na posiedzeniu plenarnym w dniu 9 lutego 2010 r.,
   uwzględniając art. 106 i załącznik XVII do Regulaminu,

               1.

               zatwierdza nominację na przewodniczącego, wiceprzewodniczącego ds. Stosunków Zewnętrznych/Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz pozostałych członków Komisji jako organu na kadencję, która będzie trwała do dnia 31 października 2014 r.

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie Europejskiej i Radzie Ministrów.

      (1)  Dz.U. L 179 z 10.7.2009, s. 61.

      (2)  Protokół z tej daty, P7_PV(2009)09-16, punkt 7.1.

      (3)  Dz.U. L 328 z 15.12.2009, s. 69.

      (4)  Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 5.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/2342 z dnia 12 grudnia 2016 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               21.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 348/1

         DECYZJA RADY (UE) 2016/2342
   z dnia 12 grudnia 2016 r.
   w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 209 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 2014/717/UE (2) Protokół do Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwany dalej „Protokołem”) został podpisany z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (2)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Protokół do Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich.
   Tekst Protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, instrumentu zatwierdzenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 Protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 17 grudnia 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Decyzja Rady 2014/717/UE z dnia 8 października 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (Dz.U. L 300 z 18.10.2014, s. 1).


title: 2012/731/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2012/003 DK/Vestas z Danii)

text:
               28.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 328/19

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 21 listopada 2012 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2012/003 DK/Vestas z Danii)
   (2012/731/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Zgodnie z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 17 maja 2006 r. EFG można uruchomić w ramach rocznego pułapu 500 000 000 EUR.

               (3)

               W dniu 14 maja 2012 r. Dania przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w grupie Vestas i uzupełniła go dodatkowymi informacjami do dnia 10 lipca 2012 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego. Komisja wnosi zatem o uruchomienie kwoty 7 488 000 EUR.

               (4)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Danię,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach ogólnego budżetu Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 7 488 000 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 21 listopada 2012 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.


title: 2013/669/UE: Decyzja Rady z dnia 15 listopada 2013 r. w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Danii

text:
               21.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 312/46

      DECYZJA RADY

   z dnia 15 listopada 2013 r.
   w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Danii
   (2013/669/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając wniosek rządu Danii,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Pedera Muncha HANSENA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r., zostaje mianowany Bernt FALLENKAMP.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 listopada 2013 r.

            W imieniu Rady

         R. ŠADŽIUS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.


title: 2003/197/: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 197/03/COL z dnia  5 listopada 2003 r.  zmieniająca po raz trzydziesty dziewiąty Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie nowego rozdziału 34: Stopy referencyjne, stopy dyskontowe i stopy procentowe stosowane w przypadku zwrotu pomocy państwa niezgodnej z prawem

text:
               10.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 123/33

      DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

   nr 197/03/COL
   z dnia 5 listopada 2003 r.
   zmieniająca po raz trzydziesty dziewiąty Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie nowego rozdziału 34: Stopy referencyjne, stopy dyskontowe i stopy procentowe stosowane w przypadku zwrotu pomocy państwa niezgodnej z prawem
   URZĄD NADZORU EFTA,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 61 do 63 oraz Protokół 26,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (2), w szczególności jego art. 24, art. 5 ust. 2 lit b) i art. 1 w części I Protokołu 3 (3),
   ZGODNIE Z art. 24 Porozumienia o Nadzorze i Trybunale, Urząd Nadzoru EFTA nadaje moc prawną postanowieniom Porozumienia EOG dotyczącym pomocy państwa,
   ZGODNIE Z art. 5 ust. 2 lit. b) Porozumienia o Nadzorze i Trybunale, Urząd Nadzoru EFTA wydaje zawiadomienia oraz wytyczne w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli Porozumienie to lub Porozumienie o Nadzorze i Trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli Urząd Nadzoru EFTA uznaje to za konieczne,
   PRZYWOŁUJĄC Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa (4) przyjęte przez Urząd Nadzoru EFTA (5) dnia 19 stycznia 1994 r.,
   MAJĄC NA UWADZE, że dnia 8 maja 2003 r. Komisja Europejska opublikowała nowy Komunikat w sprawie stosowania oprocentowania w przypadku zwrotu pomocy niezgodnej z prawem (6),
   MAJĄC NA UWADZE, że niniejszy komunikat ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że należy zagwarantować jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa na całym terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG, Urząd Nadzoru EFTA przyjmie, po konsultacji z Komisją, akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję Europejską,
   MAJĄC NA UWADZE, że poprzedni rozdział 33.2 wytycznych w sprawie pomocy państwa dotyczących referencyjnych stóp procentowych również traktuje o stopach procentowych i z tego względu winien stać się częścią tego samego rozdziału, który zawiera postanowienia dotyczące stóp procentowych stosowanych w przypadku zwrotu pomocy państwa niezgodnej z prawem,
   PO KONSULTACJI z Komisją Europejską,
   ODWOŁUJĄC SIĘ DO konsultacji, które Urząd Nadzoru EFTA odbył z państwami EFTA w przedmiotowej sprawie na wielostronnym spotkaniu dnia 20 czerwca 2003 r.,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               1.

               Wytyczne w sprawie pomocy państwa zmienia się, dodając nowy rozdział 34: „Stopy referencyjne, stopy dyskontowe i stopy procentowe stosowane w przypadku zwrotu pomocy niezgodnej z prawem”.

               2.

               Rozdział 33.2 wytycznych w sprawie pomocy państwa staje się rozdziałem 34.1. Usuwa się rozdział 33.2.

               3.

               Tytuł rozdziału 33 „Inne postanowienia” zastępuje się tytułem rozdziału 33.1 i brzmi on obecnie „Przeliczenia pomiędzy walutami krajowymi a euro”. Wszelkie odniesienia w tym rozdziale dotyczące ECU zamienia się na „euro”. Skreśla się tytuł rozdziału 33.1.

               4.

               Nowy rozdział 34 stanowi załącznik do niniejszej decyzji.

               5.

               Państwa EFTA zostają poinformowane pismem zawierającym egzemplarz niniejszej decyzji wraz z Załącznikiem.

               6.

               Komisja Europejska zostaje poinformowana, zgodnie z lit. d) Protokołu 27 do Porozumienia EOG, poprzez przekazanie jej egzemplarza niniejszej decyzji wraz z Załącznikiem.

               7.

               Niniejsza decyzja, wraz z załącznikiem, zostaje opublikowana w Sekcji EOG oraz w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               8.

               Decyzja w języku angielskim jest autentyczna.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 5 listopada 2003 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Einar M. BULL

            Przewodniczący

         Hannes HAFSTEIN

            Członek Kolegium

      (1)  Zwane dalej Porozumieniem EOG.

      (2)  Zwane dalej Porozumieniem o Nadzorze i Trybunale.

      (3)  Protokół 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale zmieniony przez państwa EFTA dnia 10 grudnia 2001 r. Zmiany weszły w życie dnia 28 sierpnia 2003 r.

      (4)  Zwane dalej „wytycznymi w sprawie pomocy państwa”.

      (5)  Pierwotnie opublikowane w Dz.U. L 231 z 3.9.1994 oraz w Suplemencie EOG nr 32 z tego samego dnia, ostatnio zmienione decyzją Kolegium nr 196/03/COL z dnia 5 listopada 2003 r., dotychczas nieopublikowaną.

      (6)  Komunikat Komisji w sprawie stosowania oprocentowania w przypadku zwrotu pomocy niezgodnej z prawem (Dz. U. C 110 z 8.5.2003, str. 21, sprostowanie w Dz. U. C 150 z 27.6.2003, str. 3).

      ZAŁĄCZNIK

         „34.   STOPY REFERENCYJNE, STOPY DYSKONTOWE I STOPY PROCENTOWE STOSOWANE W PRZYPADKU ZWROTU POMOCY NIEZGODNEJ Z PRAWEM
         34.1.   REFERENCYJNE STOPY PROCENTOWE (1)

                     (1)

                     W ramach monitorowania pomocy państwa przewidzianego w Porozumieniu EOG Urząd Nadzoru EFTA posługuje się różnymi parametrami, w tym także stopami referencyjnymi i stopami dyskontowymi.

                     (2)

                     Stopy te służą obliczaniu ekwiwalentu dotacji pomocy wypłacanej w kilku ratach oraz wartości pomocy udzielonej w formie obniżonych odsetek. Stosuje się je również przy wdrażaniu zasady de minimis oraz w przypadku zwrotu pomocy niezgodnej z prawem.

                     (3)

                     Stopy referencyjne mają odzwierciedlać przeciętną wysokość stóp procentowych obowiązujących w różnych państwach EFTA, będących stronami Porozumienia EOG, w odniesieniu do pożyczek średnio- i długoterminowych (pięć do dziesięciu lat) zabezpieczonych w sposób standardowy.

                     (4)

                     Od dnia 1 kwietnia 2000 r. obowiązują stopy referencyjne w następującej wysokości:

                                 —

                                 stopa indykatywna odpowiada stopie rentowności pięcioletnich obligacji skarbu państwa w odpowiedniej walucie powiększonej o premię w wysokości 25 punktów bazowych,

                                 —

                                 stopa referencyjna równa jest średniej stóp indykatywnych odnotowanych w poprzednich miesiącach, tj. wrześniu, październiku i listopadzie,

                                 —

                                 stopa referencyjna ustalana będzie (począwszy od 2001 r.) ze skutkiem od dnia 1 stycznia,

                                 —

                                 stopa referencyjna ponownie podlega dostosowaniu w trakcie roku, o ile różni się o więcej niż 15 % od średniej stóp indykatywnych odnotowanych w ciągu ostatnich trzech miesięcy, za które dostępne są dane.

                           PONADTO NALEŻY ZAUWAŻYĆ, CO NASTĘPUJE:

                                 —

                                 stopa referencyjna określona w powyższy sposób stanowi stopę minimalną, którą można podwyższyć w sytuacjach szczególnego ryzyka (np. wobec przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji lub w przypadku braku zabezpieczenia standardowo wymaganego przez banki).

                                 —

                                 Urząd Nadzoru EFTA zastrzega sobie prawo, o ile jest to niezbędne dla rozpatrzenia konkretnych spraw, stosowania bardziej krótkoterminowej stopy bazowej (np. jednoroczna stopa LIBOR) lub bardziej długoterminowej stopy bazowej (np. stopa obligacji dziesięcioletnich) niż stopa rentowności pięcioletnich obligacji skarbu państwa.

                     (5)

                     Stopy referencyjne publikowane będą przez Urząd Nadzoru EFTA w Internecie pod następującym adresem: www.eftasurv.int

               34.2   STOPY REFERENCYJNE STOSOWANE W PRZYPADKU ZWROTU POMOCY NIEZGODNEJ Z PRAWEM (2)

                     (1)

                     Artykuł 14 w części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale stanowi, że w razie podjęcia decyzji negatywnych w sprawach dotyczących pomocy niezgodnej z prawem Urząd Nadzoru EFTA decyduje o tym, że dane państwo EFTA podejmie niezbędne kroki mające na celu zwrot pomocy przez beneficjenta. Pomoc podlegająca zwrotowi obejmuje odsetki naliczone według właściwej stopy ustalonej przez Urząd Nadzoru EFTA. Odsetki są należne od dnia pozostawienia pomocy niezgodnej z prawem do dyspozycji beneficjenta do dnia zwrotu tej pomocy.

                     (2)

                     W piśmie skierowanym do Państw Członkowskich UE z dnia 22 lutego 1995 r. Komisja Europejska wyraziła pogląd, iż stopy rynkowe stanowią, w związku z przywracaniem status quo, lepszą niż stopy ustawowe miarę korzyści niesłusznie przyznanych beneficjentowi pomocy niezgodnej z prawem. Komisja Europejska poinformowała zatem Państwa Członkowskie UE, że w ramach decyzji dotyczących zwrotu pomocy przyznanej niezgodnie z prawem za podstawę dla stopy rynkowej przyjmować będzie stopę referencyjną wykorzystywaną do obliczania ekwiwalentu dotacji netto dla środków pomocy regionalnej. Stąd też przez wiele lat praktyką przyjętą przez Komisję Europejską było włączanie do decyzji Komisji o zwrocie pomocy klauzuli nakładającej wymóg naliczania odsetek na podstawie stopy referencyjnej stosowanej do obliczania ekwiwalentu dotacji netto dla pomocy regionalnej. Dnia 9 września 1997 r. Komisja Europejska przyjęła obwieszczenie określające dalsze szczegóły w zakresie stóp referencyjnych stosowanych do obliczania spłat pomocy niegodnej z prawem i innych celów (3), włączone częściowo przez Urząd Nadzoru EFTA do wytycznych w sprawie pomocy państwa – zob. obecny rozdział 34.1 (4). Pojawiło się pytanie, czy wspomniane stopy procentowe winny być stosowane w ujęciu prostym czy złożonym (5).

                     (3)

                     Zgodnie z bogatym orzecznictwem sądów wspólnotowych (6) zwrot pomocy stanowi logiczną konsekwencję jej niezgodności z prawem. Celem zwrotu jest przywrócenie poprzedniej sytuacji. W wyniku spłacenia pomocy następuje utrata przez beneficjenta nieuzasadnionej korzyści, którą uzyskał na rynku w stosunku do swoich konkurentów, oraz przywrócenie warunków konkurencji panujących przed wypłaceniem pomocy. W praktyce rynkowej naliczenie odsetek prostych następowałoby zwykle jeżeli beneficjent środków nie skorzysta z kwoty odsetek przed upływem danego okresu, przykładowo wówczas, gdy odsetki są należne wyłącznie na koniec okresu. Odsetki złożone obliczano by zwykle, jeśli można by uznać, że w każdym roku (lub okresie) kwota odsetek została wypłacona beneficjentowi, powiększając odpowiednio pierwotną kwotę kapitału. W takim przypadku beneficjent osiągałby zysk z odsetek od odsetek wypłacanych za każdy okres.

                     (4)

                     W praktyce rodzaj przyznanej pomocy i sytuacja indywidualnego beneficjenta mogą być różne w zależności od przypadku. Jeśli pomoc wiąże się z nadwyżką, korzyść, jaką przedsiębiorstwo odniesie z jej tytułu, można przyrównać do lokaty, z której w normalnej sytuacji otrzymałoby ono odsetki złożone. Jeśli pomoc była pomocą inwestycyjną na określoną kwotę kosztów kwalifikowanych, mogła zastąpić inne źródło finansowania, które również w normalnych okolicznościach przyniosłoby odsetki złożone według stawek rynkowych. Jeśli pomoc stanowiła pomoc operacyjną, miałaby bezpośredni wpływ na rachunek zysków i strat, a tym samym na bilans, skutkując udostępnieniem środków na lokaty. Zatem, pomimo różnych sytuacji, wydaje się, że oddziaływanie pomocy niezgodnej z prawem polega na przekazywaniu beneficjentowi środków na warunkach podobnych do nieoprocentowanych pożyczek średniookresowych. Stosowanie odsetek złożonych wydaje się więc być niezbędne dla zapewnienia pełnej przeciwwagi dla korzyści finansowych wynikających z takiej sytuacji.

                     (5)

                     Urząd Nadzoru EFTA pragnie zatem poinformować państwa EFTA oraz zainteresowane strony, że w podejmowanych w przyszłości decyzjach dotyczących zwrotu pomocy przyznanej niezgodnie z prawem stosować będzie stopę referencyjną wykorzystywaną do obliczania ekwiwalentu dotacji netto dla pomocy regionalnej według wzoru dla odsetek złożonych. Zgodnie z powszechną praktyką rynkową kapitalizacja następować winna co roku. Podobnie Urząd Nadzoru EFTA oczekuje od państw EFTA stosowania odsetek złożonych w ramach realizacji nierozstrzygniętych decyzji dotyczących zwrotu pomocy, chyba że naruszałoby to podstawowe zasady prawa EOG.”

         (1)  Podrozdział odpowiada częściowo obwieszczeniu Komisji w sprawie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz.U. C 273 z 9.9.1997, str. 3), wcześniej rozdział 33.2 wytycznych w sprawie pomocy państwa.

         (2)  Niniejszy rozdział odpowiada komunikatowi Komisji w sprawie stosowania oprocentowania w przypadku zwrotu pomocy niezgodnej z prawem (Dz. U. C 110 z 8.5.2003, str. 21, sprostowanie w Dz. U. C 150 z 27.6.2003, str. 3).

         (3)  Obwieszczenie Komisji w sprawie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych, zob. przypis 1.

         (4)  Kolejne obwieszczenie Komisji w sprawie technicznych zmian w zakresie metody określania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz.U. C 241 z 26.8.1999, str. 9), dotyczyło przejścia do trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej w dniu 1 stycznia 1999 r. i nie miało znaczenia dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

         (5)  Obliczenie odsetek prostych opiera się na wzorze: »odsetki = (kapitał × stopa procentowa × liczba lat)«.
      Odsetki złożone, kapitalizowane w skali roku, oblicza się natomiast na podstawie wzoru: »odsetki = (kapitał (1 + stopa procentowa) liczba lat) – kapitał«.

         (6)  Zob. zwłaszcza sprawa C-24/95 Land Rheinland-Pfalz przeciwko Alcan [1997] ECR I-1591 i sprawa T-459/93 Siemens przeciwko Komisji [1995] ECR II-1675.