title: Decyzja Rady (UE) 2016/769 z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie przyjęcia zmian do Protokołu z 1998 r. do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych

text:
               18.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 127/21

         DECYZJA RADY (UE) 2016/769
   z dnia 21 kwietnia 2016 r.
   w sprawie przyjęcia zmian do Protokołu z 1998 r. do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z jego art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia jest Stroną Konwencji Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości z 1979 r. (zwanej dalej „Konwencją”) od czasu jej zatwierdzenia w 1981 r. (1).

               (2)

               Unia jest Stroną Protokołu z 1998 r. do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych (dalej zwanego „Protokołem dotyczącym trwałych zanieczyszczeń organicznych”) od czasu jego zatwierdzenia w dniu 19 lutego 2004 r. (2).

               (3)

               Strony Protokołu dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych rozpoczęły w 2007 r. negocjacje z myślą o dalszej poprawie ochrony zdrowia człowieka i środowiska, w tym poprzez aktualizację wykazu substancji oraz dopuszczalnych wartości emisji mających zastosowanie do niektórych spalarni odpadów.

               (4)

               W roku 2009 strony obecne na 27. posiedzeniu Organu Wykonawczego Konwencji przyjęły w drodze konsensusu decyzje 2009/1, 2009/2 i 2009/3 zmieniające Protokół dotyczący trwałych zanieczyszczeń organicznych.

               (5)

               Zmiany określone w decyzji 2009/3 weszły w życie i stały się skuteczne w trybie przyspieszonym przewidzianym w art. 14 ust. 4 Protokołu dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych.

               (6)

               Zmiany określone w decyzjach 2009/1 i 2009/2 wymagają przyjęcia przez Strony Protokołu dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych zgodnie z jego art. 14 ust. 3.

               (7)

               Unia przyjęła już akty prawne dotyczące kwestii objętych zmianami do Protokołu dotyczącego metali ciężkich, w tym rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3).

               (8)

               Należy zatem przyjąć w imieniu Unii zmiany do Protokołu dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych określone w decyzjach 2009/1 i 2009/2,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym przyjmuje się w imieniu Unii zmiany do Protokołu z 1998 r. do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych (zwanego dalej „Protokołem dotyczącym trwałych zanieczyszczeń organicznych”).
   Teksty zmian do Protokołu dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych określone w art. 1 decyzji 2009/1 i art. 1 decyzji 2009/2 Organu Wykonawczego Konwencji są dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby uprawnione do złożenia, w imieniu Unii Europejskiej, w odniesieniu do kwestii wchodzących w zakres kompetencji Unii, dokumentu przyjęcia przewidzianego w art. 14 ust. 3 Protokołu dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych (4).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu z dnia 21 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         G.A. VAN DER STEUR

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 171 z 27.6.1981, s. 11.

      (2)  Dz.U. L 81 z 19.3.2004, s. 35.

      (3)  Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniające dyrektywę 79/117/EWG (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 7).

      (4)  Data wejścia w życie zmian do Protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady Unii Europejskiej.

      ZMIANY PROTOKOŁU
      dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych określone w art. 1 decyzji 2009/1 Organu Wykonawczego Konwencji
      A.   Artykuł 1
      Pkt 12 otrzymuje brzmienie:
      „»nowe źródło stacjonarne« oznacza jakiekolwiek źródło stacjonarne, którego budowa lub istotna modyfikacja została rozpoczęta po upływie dwóch lat od daty wejścia w życie w stosunku do danej Strony:

                  a)

                  niniejszego Protokołu; lub

                  b)

                  zmiany do niniejszego Protokołu, która, w odniesieniu do danego źródła stacjonarnego, albo wprowadza nowe dopuszczalne wielkości w części II załącznika IV, albo wprowadza kategorię w załączniku VIII, która obejmuje to źródło.

            W gestii kompetentnych władz krajowych leżeć będzie decyzja, czy dana modyfikacja jest istotna czy nie, biorąc pod uwagę takie czynniki jak korzyści z danej modyfikacji dla środowiska”.
      B.   Artykuł 3

                  1.

                  W art. 3 ust. 5 lit. b) ppkt (i) i ust. 5 lit. b) ppkt (iii) słowa:
                  „dla których załącznik V określa najlepsze dostępne techniki”
                  zastępuje się słowami:
                  „dla których wytyczne przyjęte przez Strony na posiedzeniu Organu Wykonawczego określają najlepsze dostępne techniki”.

                  2.

                  W ust. 5 lit. b) ppkt (iv) średnik zastępuje się kropką.

                  3.

                  Skreśla się ust. 5 lit. b) ppkt (v).

            C.   Artykuł 13
      Słowa „Załączniki V i VII mają” zastępuje się słowami „załącznik V ma”.
      D.   Artykuł 14

                  1.

                  Ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                  „3.   Zmiany do niniejszego Protokołu oraz do załączników I do IV, VI i VIII są przyjmowane w drodze konsensusu Stron obecnych na posiedzeniu Organu Wykonawczego, oraz wchodzą w życie dla tych Stron, które je zaakceptowały, w 90. dniu od daty złożenia depozytariuszowi przez dwie trzecie Stron, które były Stronami w momencie przyjęcia tych zmian, dokumentów ich przyjęcia. Dla każdej innej Strony zmiany wchodzą w życie 90. dnia po dniu, w którym ta Strona złożyła swój dokument przyjęcia. Niniejszy ustęp stosuje się z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b poniżej.”.

                  2.

                  W ust. 4 słowa „załączników V i VII” zastępuje się słowami „załącznika V”, a słowa „każdego takiego załącznika” zastępuje się słowami „załącznika V”.

                  3.

                  W ust. 5 słowa „załączników V i VII” zastępuje się słowami „załącznika V”, a słowa „takiego załącznika” zastępuje się słowami „załącznika V”.

                  4.

                  Po ust. 5 dodaje się nowe ustępy w brzmieniu:
                  „5a.   W odniesieniu do tych Stron, które ją przyjęły, procedura określona w ust. 5b poniżej zastępuje procedurę określoną w ust. 3 powyżej, w odniesieniu do zmian do załączników I do IV, VI i VIII.

                              5b.

                                          a)

                                          Zmiany do załączników I do IV, VI i VIII przyjmowane są w drodze konsensusu Stron obecnych na posiedzeniu Organu Wykonawczego. Po upływie roku od daty poinformowania o nich pozostałych Stron przez Sekretarza Wykonawczego Komisji, zmiana do każdego takiego załącznika staje się skuteczna dla tych Stron, które nie złożyły depozytariuszowi notyfikacji zgodnie z postanowieniami lit. b) poniżej;

                                          b)

                                          każda ze Stron, która nie jest w stanie zatwierdzić zmiany do załączników I do IV, VI lub VIII, zawiadamia o tym pisemnie depozytariusza w ciągu roku od daty powiadomienia o przyjęciu zmiany. Depozytariusz powiadamia bezzwłocznie wszystkie Strony o każdym takim otrzymanym powiadomieniu. Strona może w każdej chwili zastąpić swoją uprzednią notyfikację przyjęciem zmiany oraz, po złożeniu dokumentu przyjęcia u depozytariusza, zmiana do takiego załącznika staje się obowiązująca dla tej Strony;

                                          c)

                                          żadna zmiana do załączników I do IV, VI i VIII nie wchodzi w życie, jeżeli łącznie 16 lub więcej Stron:

                                                      (i)

                                                      przedłożyło notyfikacje zgodnie z postanowieniami lit. b) powyżej; lub

                                                      (ii)

                                                      nie przyjęło procedury określonej w niniejszym ustępie ani dotychczas nie złożyło dokumentu przyjęcia zgodnie z postanowieniami ust. 3 powyżej.”.

            E.   Artykuł 16
      Po ust. 2 dodaje się nowy ustęp w brzmieniu:

         „3.   Jeżeli państwo lub regionalna organizacja integracji gospodarczej nie zamierza być związane(-a) procedurami określonymi w art. 14 ust. 5b w odniesieniu do zmian do załączników I do IV, VI i VIII, musi to oświadczyć w swoim dokumencie ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia.”.

      F.   Załącznik I

                  1.

                  W wykazie w odniesieniu do substancji DDT skreśla się warunki (o numerach 1 i 2) dotyczące zakończenia produkcji i zastępuje je słowem „Brak”, a w warunkach dotyczących zakończenia wykorzystania skreśla się słowa „poza tymi wymienionymi w załączniku II”.

                  2.

                  W wykazie w odniesieniu do substancji heptachlor skreśla się warunki dotyczące zakończenia wykorzystania i zastępuje je słowem „Brak”.

                  3.

                  W wykazie w odniesieniu do substancji heksachlorobenzen skreśla się warunki dotyczące zakończenia produkcji i wykorzystania i zastępuje je w obu przypadkach słowem „Brak”.

                  4.

                  Do wykazu dodaje się następujące substancje poprzez włączenie wierszy w odpowiednim porządku alfabetycznym:

                              „Heksachlorobutadien
                              CAS: 87-68-3

                              Produkcji

                              Brak

                              Wykorzystania

                              Brak

                              Heksachlorocykloheksany (CAS: 608-731), w tym lindan (CAS:58-89-9

                              Produkcji

                              Brak

                              Wykorzystania

                              Brak, z wyjątkiem izomeru gamma heksachlorocykloheksanu (lindanu), do stosowania miejscowego jako środek owadobójczy do celów ochrony zdrowia publicznego. Takie zastosowania należy poddać ponownej ocenie w ramach niniejszego Protokołu w 2012 r. lub po upływie roku od wejścia zmiany w życie, w zależności od tego, która data jest późniejsza.

                              Eter heksabromodifenylu (a) oraz eter heptabromodifenylu (a)

                              Produkcji

                              Brak

                              Wykorzystania

                                          1.

                                          Strona może umożliwić recykling wyrobów, które zawierają lub mogą zawierać którąś z wymienionych substancji, oraz stosowanie i ostateczne unieszkodliwianie wyrobów wyprodukowanych z materiałów poddanych recyklingowi, które zawierają lub mogą zawierać którąś z wymienionych substancji, pod warunkiem że recykling i trwałe składowanie odbywa się w sposób przyjazny dla środowiska i nie prowadzi do odzyskania żadnej z tych substancji w celu ich ponownego wykorzystania.

                                          2.

                                          Począwszy od 2013 r. i następnie co cztery lata do momentu zniesienia powyższego warunku lub jego wygaśnięcia w inny sposób, Organ Wykonawczy dokonuje oceny postępów w osiąganiu przez Strony ich nadrzędnego celu, jakim jest eliminacja tych substancji zawartych w wyrobach, oraz dokonuje przeglądu potrzeby utrzymywania warunku, który w każdym przypadku traci moc najpóźniej w 2030 r.

                              Eter tetrabromodifenylu (b) oraz eter pentabromodifenylu (b)

                              Produkcji

                              Brak

                              Wykorzystania

                                          1.

                                          Strona może umożliwić recykling wyrobów, które zawierają lub mogą zawierać którąś z wymienionych substancji, oraz stosowanie i trwałe składowanie wyrobów wyprodukowanych z materiałów poddanych recyklingowi, które zawierają lub mogą zawierać którąś z wymienionych substancji, pod warunkiem że recykling i trwałe składowanie odbywa się w sposób przyjazny dla środowiska i nie prowadzi do odzyskania żadnej z tych substancji w celu ich ponownego wykorzystania.

                                          2.

                                          Począwszy od 2013 r. i następnie co cztery lata do momentu zniesienia powyższego warunku lub jego wygaśnięcia w inny sposób, Organ Wykonawczy dokonuje oceny postępów w osiąganiu przez Strony ich nadrzędnego celu, jakim jest eliminacja tych substancji zawartych w wyrobach, oraz dokonuje przeglądu potrzeby utrzymywania warunku, który w każdym przypadku traci moc najpóźniej w 2030 r.

                              Pentachlorobenzen
                              CAS: 608-93-5

                              Produkcji

                              Brak

                              Wykorzystania

                              Brak

                              Perfluorooktanosulfonian (c)

                              Produkcji

                              Brak, z wyjątkiem produkcji do zastosowań określonych w lit. a)–c) poniżej, oraz w lit. a)–e) w załączniku II

                              Wykorzystania

                              Brak, z wyjątkiem następujących zastosowań i zastosowań określonych w lit. a)–e) w załączniku II:

                                          a)

                                          chromowanie elektrolityczne, anodyzowanie chromem i wytrawianie zwrotne do 2014 r.;

                                          b)

                                          chemiczne powlekanie niklowo-teflonowe (PTFE) do 2014 r.;

                                          c)

                                          trawienie plastikowych części przed ich metalizacją do 2014 r.;

                                          d)

                                          piany przeciwpożarowe, o ile zostały wyprodukowane lub były stosowane do dnia 18 grudnia 2009 r.

                                    W odniesieniu do pian przeciwpożarowych:

                                          (i)

                                          Strony powinny dążyć do wyeliminowania do 2014 r. pian przeciwpożarowych zawierających perfluorooktanosulfonian, które zostały wyprodukowane lub były stosowane do dnia 18 grudnia 2009 r., oraz złożyć Organowi Wykonwczemu sprawozdanie z postępów w 2014 r.;

                                          (ii)

                                          na podstawie sprawozdań Stron oraz ppkt (i) Organ Wykonawczy dokona w 2015 r. oceny, czy stosowanie pian przeciwpożarowych zawierających perfluorooktanosulfonian, które zostały wyprodukowane lub były stosowane do dnia 18 grudnia 2009 r., powinno podlegać dodatkowym ograniczeniom.”

                  5.

                  W wykazie skreśla się wiersz w odniesieniu do substancji PCB i zastępuje go wierszem w brzmieniu:

                              „Polichlorowane bifenyle (PCB) (d)

                              Produkcji

                              Brak

                              Wykorzystania

                              Brak. W odniesieniu do PCB użytkowanych przed datą wdrożenia, Strony:

                                          1)

                                          podejmują stanowcze kroki mające doprowadzić do:

                                                      a)

                                                      wyeliminowania użytkowania możliwych do zidentyfikowania PCB w urządzeniach (np. w transformatorach, kondensatorach i innych zbiornikach zawierających PCB w postaci cieczy) zawierających PCB w ilości większej niż 5 dm3 i o stężeniu 0,05 % lub większym, tak szybko, jak to możliwe, ale nie później niż w dniu 31 grudnia 2010 r. lub w dniu 31 grudnia 2015 r. dla państw, których gospodarka znajduje się w okresie transformacji;

                                                      b)

                                                      zniszczenia lub dekonataminacji w sposób przyjazny dla środowiska:

                                                                  —

                                                                  wszystkich PCB w postaci cieczy, o których mowa w lit. a), oraz innych PCB w postaci cieczy nieznajdujących się w urządzeniach, zawierających ponad 0,005 % PCB, tak szybko, jak to możliwe, ale nie później niż w dniu 31 grudnia 2015 r. lub w dniu 31 grudnia 2020 r. dla państw, których gospodarka znajduje się w okresie transformacji,

                                                                  —

                                                                  wszystkich PCB w postaci cieczy, o których mowa w ust. 2 lit. a), nie później niż do dnia 31 grudnia 2029 r.;

                                                      c)

                                                      dekontaminacji lub unieszkodliwienia urządzeń, o których mowa w pkt 1 lit. a) i pkt 2 lit. a) w sposób bezpieczny dla środowiska;

                                          2)

                                          dokładają wszelkich starań, aby:

                                                      a)

                                                      zidentyfikować i wycofać z użytkowania urządzenia (np. transformatory, kondensatory lub inne zbiorniki zawierające PCB w postaci cieczy) zawierające więcej niż 0,005 % PCB i w ilości większej niż 0,05 dm3, tak szybko, jak to możliwe, ale nie później niż w dniu 31 grudnia 2025 r.;

                                                      b)

                                                      zidentyfikować inne wyroby zawierające powyżej 0,005 % PCB (np. powłoki ochronne kabli, utwardzana spoina uszczelniająca i przedmioty pomalowane) i gospodarować nimi zgodnie z art. 3 ust. 3;

                                          3)

                                          zapewniają, aby urządzenia opisane w pkt 1 lit. a) i pkt 2 lit. a) nie były wywożone lub przywożone do celów innych niż gospodarowanie odpadami w sposób przyjazny dla środowiska;

                                          4)

                                          propagują następujące środki zmniejszenia narażenia i ryzyka w ramach kontrolowania użytkowania PCB:

                                                      a)

                                                      użytkowanie PCB wyłącznie w nienaruszonych i szczelnych urządzeniach i tylko na terenie, na którym ryzyko uwolnienia do środowiska można ograniczyć do minimum i szybko wyeliminować;

                                                      b)

                                                      nieużytkowanie PCB w urządzeniach na terenie związanym z produkcją lub przetwórstwem żywności lub pasz.

                                                W razie użytkowania na terenach zamieszkałych, w tym w szkołach i szpitalach, podjęcie wszystkich rozsądnych środków ochrony przed awarią instalacji elektrycznej, mogącą spowodować pożar, oraz prowadzenie regularnych kontroli urządzeń w celu sprawdzenia ich szczelności”

                  6.

                  Skreśla się przypis (a) na końcu załącznika I.

                  7.

                  Na końcu załącznika I dodaje się przypisy w brzmieniu:

                              „(a)

                              »Eter heksabromodifenylu i eter heptabromodifenylu« oznacza, 2,2′,4,4′,5,5′-eter heksabromodifenylu (BDE-153, nr CAS: 68631-49-2), 2,2′, 4,4′, 5,6′-eter heksabromodifenylu (BDE- 154, nr CAS: 207122-15-4), 2,2′, 3,3′, 4,5′6-eter heptabromodifenylu (BDE- 175, nr CAS: 446255-22-7), 2,2′,3,4,4′,5′,6- eter heptabromodifenylu (BDE-183, CAS No: 207122-16-5) oraz inne etery heksa- i heptabromodifenylu obecne w przemysłowym eterze oktabromodifenylu.

                              (b)

                              »Eter tetrabromodifenylu i eter pentabromodifenylu« oznacza 2,2 ′, 4,4′-eter tetrabromodifenylu (BDE- 47, nr CAS: 40088-47-9) oraz 2,2′,4,4′,5-eter pentabromodifenylu (BDE-99, nr CAS: 32534-81-9) oraz inne etery tetra i pentabromodifenylu obecne w przemysłowym eterze pentabromodifenylu.

                              (с)

                              Perfluorooktanosulfonian oznacza substancje zdefiniowane przez wzór cząsteczkowy C8F17SO2X, gdzie X = OH, sole metali, halogenek, amid i inne pochodne, w tym polimery.

                              (d)

                              »Polichlorowane bifenyle« oznaczają związki aromatyczne tworzące się w taki sposób, że atomy wodoru w cząstce bifenylu (dwa pierścienie benzenu związane jednym wiązaniem węgiel-węgiel) mogą być zastąpione przez do dziesięciu atomów chloru.”.

            G.   Załącznik II

                  1.

                  W tabeli przedstawionej po pierwszym akapicie załącznika II z wykazu skreśla się wiersze odnoszące się do substancji DDT, HCH oraz PCB.

                  2.

                  Do wykazu dodaje się następujące substancje poprzez włączenie wierszy w odpowiednim porządku alfabetycznym:

                              „Substancja

                              Wymagania dotyczące wprowadzenia w życie

                              Ograniczone do zastosowań

                              Warunki

                              Perfluorooktanosulfonian (PFOS) (1)

                                          a)

                                          powłoki fotolitograficzne lub antyrefleksyjne stosowane w procesach fotolitograficznych;

                                          b)

                                          powłoki fotograficzne stosowane do filmów, papieru lub płyt drukowych;

                                          c)

                                          filtry mgły olejowej stosowane w niedekoracyjnym twardym chromowaniu (VI) galwanicznym oraz środki zwilżające stosowane w kontrolowanych systemach galwanizacji;

                                          d)

                                          ciecze hydrauliczne na potrzeby lotnictwa;

                                          e)

                                          niektóre wyroby medyczne (takie jak warstwy kopolimeru etyleno-tetrafluoroetylenowego (ETFE) i produkcja ETFE nieprzepuszczalnego dla promieni rentgenowskich, wyroby medyczne do diagnostyki in vitro oraz filtry barwne CCD).

                              Strony podejmują działania mające na celu wyeliminowanie tych zastosowań, gdy dostępne stają się odpowiednie rozwiązania alternatywne.
                              Najpóźniej w 2015 r., a następnie co cztery lata, każda ze Stron użytkujących te substancje przedkłada sprawozdanie z postępów poczynionych w celu ich wyeliminowania oraz przedstawia informacje na temat tych postępów Organowi Wykonawczemu. Na podstawie tych sprawozdań poddaje się ponownej ocenie przedmiotowe ograniczone zastosowania.

            H.   Załącznik III

                  1.

                  Skreśla się tekst w kolumnie „Rok referencyjny” w odniesieniu do każdej z substancji wymienionych w załączniku III i zastępuje go tekstem w brzmieniu:
                  „1990; lub inny rok w okresie od 1985 do 1995 roku włącznie, lub dla państw, których gospodarka znajduje się w okresie transformacji, inny rok w okresie od 1985 r. do roku wejścia w życie Protokołu w stosunku do danej Strony, określony przez tę Stronę w momencie ratyfikacji, akceptacji, zatwierdzenia lub akcesji.”.

                  2.

                  W wykazie w odniesieniu do substancji heksachlorobenzen pod nazwą substancji dodaje się następujący tekst: „CAS: 118-74-1”.

                  3.

                  Dodaje się wpis w odniesieniu do substancji PCB poprzez dodanie na końcu wykazu wiersza w brzmieniu:

                              „PCB (c)

                              2005; lub inny rok w okresie od 1995 do 2010 roku włącznie, lub dla państw, których gospodarka znajduje się w okresie transformacji, inny rok w okresie od 1995 r. do roku wejścia w życie Protokołu w stosunku do danej Strony, określony przez tę Stronę w momencie ratyfikacji, akceptacji, zatwierdzenia lub akcesji.”

                  4.

                  Po przypisie (b) dodaje się nowy przypis w brzmieniu:

                              „(c)

                              Polichlorowane bifenyle, zgodnie z definicją w załączniku I, jeśli tworzą się one i są uwalniane w sposób niezamierzony ze źródeł antropogenicznych.”.

            I.   Załącznik IV

                  1.

                  W pkt 2 w nawiasie skreśla się słowo „oraz” i dodaje na końcu słowa „oraz przy danej zawartości tlenu”.

                  2.

                  Pkt 3 otrzymuje brzmienie:

                              „3.

                              Wartości dopuszczalne odnoszą się do normalnej sytuacji roboczej. Dla operacji wsadowych, wartości dopuszczalne odnoszą się do średnich poziomów zarejestrowanych podczas operacji wsadowej, w tym na przykład ogrzewania wstępnego, ogrzewania i chłodzenia.”.

                  3.

                  W pkt 4 przed słowem „normami” dodaje się słowo„obowiązującymi”, a przed słowem „Europejski” dodaje się słowa „na przykład”.

                  4.

                  Pkt 6 otrzymuje brzmienie:

                              „6.

                              Emisje PCDD/F podane są w równoważnikach toksyczności (TEQ) (1). Wartości równoważników toksyczności stosowanych do celów niniejszego Protokołu odpowiadają obowiązującym normom międzynarodowym, w tym wartościom równoważników toksyczności PCDD/F dla ssaków przyjętym przez Światową Organizację Zdrowia w 2005 r.

                     (1)  Równoważnik toksyczności (TEQ) jest obliczany jako suma iloczynów stężeń poszczególnych związków i ich współczynników toksyczności (TEF) oraz wyraża całkowitą toksyczność mieszaniny związków w odniesieniu do 2,3,7,8-TCDD. Równoważnik toksyczności wyrażano wcześniej skrótem TE.”."

                  5.

                  Pkt 7 otrzymuje brzmienie:

                              „7.

                              Następujące wartości dopuszczalne odnoszące się do 11 % stężenia O2 w gazach spalinowych dotyczą następujących rodzajów pieców do spopielania:

                                          komunalne odpady stałe (istniejące źródło stacjonarne o spalaniu ponad 3 ton na godzinę oraz każde nowe źródło stacjonarne)
                                          0,1 ng TEQ/m3

                                          medyczne odpady stałe (istniejące źródło stacjonarne o spalaniu ponad 1 tonę na godzinę oraz każde nowe źródło stacjonarne)

                                                      nowe źródło stacjonarne:

                                                      0,1 ng TEQ/m3

                                                      istniejące źródło stacjonarne:

                                                      0,5 ng TEQ/m3

                                          odpady niebezpieczne (istniejące źródło stacjonarne o spalaniu ponad 1 tonę na godzinę oraz każde nowe źródło stacjonarne)

                                                      nowe źródło stacjonarne:

                                                      0,1 ng TEQ/m3

                                                      istniejące źródło stacjonarne:

                                                      0,2 ng TEQ/m3

                                          odpady przemysłowe inne niż niebezpieczne (2)
                                              (3)

                                                      nowe źródło stacjonarne:

                                                      0,1 ng TEQ/m3

                                                      istniejące źródło stacjonarne:

                                                      0,5 ng TEQ/m3

                     (2)  W tym spalarnie przetwarzające odpady z biomasy, które mogą zawierać związki chloroorganiczne lub metale ciężkie w wyniku zastosowania środków do konserwacji lub powlekania drewna i które obejmują w szczególności odpady z biomasy pochodzące z prac budowlanych lub rozbiórkowych, ale z wyjątkiem spalarni przetwarzających wyłącznie inne odpady z biomasy."

                     (3)  Państwa, których gospodarka znajduje się w okresie transformacji, mogą wyłączyć współspalanie odpadów przemysłowych innych niż niebezpieczne w procesach przemysłowych, jeżeli takie odpady są wykorzystywane jako paliwa dodatkowe pokrywające do 10 % energii.”."

                  6.

                  Po pkt 7 dodaje się następujące nowe punkty w brzmieniu:

                              „8.

                              Następująca wartość dopuszczalna odnosząca się do 16 % stężenia O2 w gazach spalinowych dotyczy spiekarni:
                              0,5 ng TEQ/m3

                              9.

                              Następująca wartość dopuszczalna odnosząca się do faktycznego stężenia O2 w gazach spalinowych dotyczy następujących źródeł:
                              Wtórna produkcja stali – Elektryczne piece łukowe o zdolności do produkcji ponad 2,5 ton stopionej stali do dalszego przetwarzania na godzinę:
                              0,5 ng TEQ/m3”.

            J.   Załącznik VI

                  1.

                  Istniejący tekst załącznika zostaje oznaczony jako pkt 1.

                  2.

                  W lit. a) po słowach „niniejszego Protokołu” dodaje się słowa „w stosunku do danej Strony”.

                  3.

                  Lit. b) otrzymuje brzmienie:
                  „dla istniejących źródeł stacjonarnych:

                              (i)

                              osiem lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu w stosunku do danej Strony. Jeśli to konieczne, okres ten może zostać wydłużony dla konkretnych istniejących źródeł stacjonarnych zgodnie z okresem odroczenia przewidzianym przez ustawodawstwo krajowe; lub

                              (ii)

                              w przypadku Strony będącej państwem, którego gospodarka znajduje się w okresie transformacji, do piętnastu lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu w stosunku do tej Strony.”.

                  4.

                  Na końcu załącznika dodaje się nowy punkt w brzmieniu:

                              „2.

                              Terminy dla wprowadzenia wartości dopuszczalnych i najlepszych dostępnych technik, które zostały uaktualnione lub wprowadzone w wyniku zmiany do niniejszego Protokołu, wynoszą:

                                          a)

                                          dla nowych źródeł stacjonarnych, dwa lata od daty wejścia w życie odpowiedniej zmiany w stosunku do danej Strony;

                                          b)

                                          dla istniejących źródeł stacjonarnych:

                                                      (i)

                                                      osiem lat od daty wejścia w życie odpowiedniej zmiany w stosunku do danej Strony; lub

                                                      (ii)

                                                      w przypadku Strony będącej państwem, którego gospodarka znajduje się w okresie transformacji, do piętnastu lat od daty wejścia w życie odpowiedniej zmiany w stosunku do tej Strony.”.

            K.   Załącznik VIII

                  1.

                  W drugim zdaniu w części I przed słowami „załączniku V” dodaje się słowa „wytycznych, o których mowa w”.

                  2.

                  W tabeli w części II opis kategorii 1 zostaje skreślony i zastąpiony tekstem w brzmieniu: „spalarnie odpadów, w tym spalarnie współspalające odpady komunalne, niebezpieczne, inne niż niebezpieczne lub medyczne oraz osady ściekowe.”.

                  3.

                  W tabeli w części II dodaje się następujące nowe kategorie:

                              „13

                              Procesy produkcji danych substancji chemicznych uwalniające powstałe w sposób niezamierzony trwałe zanieczyszczenia organiczne, zwłaszcza produkcji chlorofenoli i chloranilu.

                              14

                              Procesy termiczne w przemyśle metalurgicznym, procesy w oparciu o chlor.”

         (1)  Perfluorooktanosulfonian oznacza substancje zdefiniowane przez wzór cząsteczkowy C8F17SO2X gdzie X = OH, sole metali, halogenek, amid i inne pochodne, w tym polimery”.

      ZMIANY DO PROTOKOŁU
      dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych określone w art. 1 decyzji 2009/2 Organu Wykonawczego Konwencji
      A.   Załącznik I

                  1.

                  Do wykazu dodaje się następujące substancje poprzez włączenie wierszy w odpowiednim porządku alfabetycznym:

                              „Polichlorowane naftaleny (PCN)

                              Produkcji

                              Brak

                              Wykorzystania

                              Brak

                              Krótkołańcuchowe chlorowane parafiny (d)

                              Produkcji

                              Brak, z wyjątkiem produkcji do zastosowań określonych w załączniku II

                              Wykorzystania

                              Brak, z wyjątkiem zastosowań określonych w załączniku II”

                  2.

                  Na końcu załącznika I dodaje się przypis w brzmieniu:

                              „(d)

                              Krótkołańcuchowe chlorowane parafiny oznaczają chlorowane alkany o długości łańcucha od 10 do 13 atomów węgla i zawartości chloru nie mniejszej niż 48 % wagowo.”.

            B.   Załącznik II

                  1.

                  Do wykazu dodaje się następujące substancje poprzez włączenie wierszy w odpowiednim porządku alfabetycznym:

                              „Krótkołańcuchowe chlorowane parafiny (b)

                                          a)

                                          produkty hamujące palność w gumie stosowanej w przenośnikach taśmowych w górnictwie;

                              Strony podejmują działania mające na celu wyeliminowanie tych zastosowań, gdy dostępne stają się odpowiednie rozwiązania alternatywne.

                                          b)

                                          produkty hamujące palność w szczeliwach używanych przy wałach i zaporach.

                              Najpóźniej w 2015 r., a następnie co cztery lata, każda ze Stron użytkujących te substancje przedkłada sprawozdanie z postępów poczynionych w celu ich wyeliminowania oraz przedstawia informacje na temat tych postępów Organowi Wykonawczemu. Na podstawie tych sprawozdań poddaje się ponownej ocenie przedmiotowe ograniczone zastosowania.”

                  2.

                  Na końcu załącznika II dodaje się przypis w brzmieniu:

                              „(b)

                              Krótkołańcuchowe chlorowane parafiny oznaczają chlorowane alkany o długości łańcucha od 10 do 13 atomów węgla i zawartości chloru nie mniejszej niż 48 % wagowo.”.


title: Decyzja Komisji z dnia 14 grudnia 2009 r. zmieniająca decyzję 2004/407/WE w odniesieniu do zezwolenia na przywóz żelatyny fotograficznej do Republiki Czeskiej (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 9899)

text:
               16.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/82

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 14 grudnia 2009 r.
   zmieniająca decyzję 2004/407/WE w odniesieniu do zezwolenia na przywóz żelatyny fotograficznej do Republiki Czeskiej
   (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 9899)
   (Jedynie teksty w języku czeskim, niderlandzkim, angielskim, francuskim i niemieckim są autentyczne)
   (2009/960/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jego art. 4 ust. 4 i art. 32 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 zakazuje przywozu do Unii i tranzytu przez jej terytorium produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz produktów przetworzonych, chyba że jest to dozwolone zgodnie z tym rozporządzeniem.

               (2)

               Decyzja Komisji 2004/407/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie przejściowych zasad sanitarnych i certyfikacji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przywozu żelatyny fotograficznej z niektórych krajów trzecich (2) stanowi, że Belgia, Luksemburg, Niderlandy i Zjednoczone Królestwo zezwalają na przywóz żelatyny z wyłącznym przeznaczeniem dla przemysłu fotograficznego (żelatyny fotograficznej) zgodnie z tą decyzją.

               (3)

               Decyzja 2004/407/WE stanowi, że przywóz żelatyny fotograficznej jest dozwolony wyłącznie z krajów trzecich wymienionych w załączniku do tej decyzji, a mianowicie Japonii i Stanów Zjednoczonych Ameryki. Zgodnie z tą decyzją przywożone przesyłki muszą być przewiezione do zakładu przeznaczenia przy zapewnieniu pełnej szczelności dystrybucji, aby uniknąć potencjalnych zagrożeń dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt.

               (4)

               Republika Czeska przedłożyła wniosek w sprawie zezwolenia na przywóz żelatyny fotograficznej z tych krajów trzecich do przedsiębiorstwa na jej terytorium. Republika Czeska potwierdziła, że zgodnie z decyzją 2004/407/WE zastosowany zostanie ścisły nadzór szczelności dystrybucji, aby zapobiec potencjalnym zagrożeniom dla zdrowia.

               (5)

               W związku z tym, do czasu przeglądu wymagań technicznych dotyczących przywozu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego na mocy zmienionego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 (3) o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego, Republika Czeska powinna otrzymać pozwolenie na udzielenie zezwolenia na przywóz żelatyny fotograficznej zgodnie z warunkami określonymi w decyzji 2004/407/WE. Jednak ze względów geograficznych przywóz ten może się odbywać przez terytorium Niemiec.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2004/407/WE.

               (7)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2004/407/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 1
               Odstępstwo dotyczące przywozu żelatyny fotograficznej
               W drodze odstępstwa od art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Belgia, Republika Czeska, Luksemburg, Niderlandy i Zjednoczone Królestwo zezwalają na przywóz żelatyny produkowanej z surowców zawierających kręgosłup bydlęcy, zaklasyfikowanych jako surowiec kategorii 1 zgodnie z tym rozporządzeniem, z wyłącznym przeznaczeniem dla przemysłu fotograficznego (żelatyna fotograficzna) zgodnie z niniejszą decyzją.”;

               2)

               art. 9 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 9
               Adresaci
               Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Republiki Czeskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.”;

               3)

               w załącznikach I i III wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Republiki Czeskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Królestwa Niderlandów oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

      Sporządzono w Brukseli 14 grudnia 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Androulla VASSILIOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 273 z 10.10.2002, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 151 z 30.4.2004, s. 11.

      (3)  Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      W załącznikach I i III wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  załącznik I otrzymuje następujące brzmienie:

                     „ZAŁĄCZNIK I

                        Kraje trzecie pochodzenia i zakłady produkcyjne pochodzenia, państwa członkowskie przeznaczenia, punkty kontroli granicznej, przez które przesyłka po raz pierwszy została wprowadzona do Unii oraz zatwierdzone wytwórnie materiałów fotograficznych

                                 Kraj trzeci pochodzenia

                                 Zakłady produkcyjne pochodzenia

                                 Państwo członkowskie przeznaczenia

                                 Punkt kontroli granicznej, przez który przesyłka po raz pierwszy została wprowadzona do Unii

                                 Zatwierdzone wytwórnie materiałów fotograficznych

                                 Japonia

                                             Nitta Gelatin Inc.

                                             2-22 Futamata

                                             Yao-City, Osaka

                                             581 – 0024 Japonia

                                             Jellie Co. ltd.

                                             7-1, Wakabayashi 2-Chome,

                                             Wakabayashi-ku,

                                             Sendai-city, Miyagi,

                                             982 Japonia

                                             NIPPI Inc. Gelatin Division

                                             1 Yumizawa-Cho

                                             Fujinomiya City Shizuoka

                                             418 – 0073 Japonia

                                 Niderlandy

                                 Rotterdam

                                             FUJIFILM Europe B.V.,

                                             Oudenstaart 1

                                             5047 TK Tilburg,

                                             Niderlandy

                                             Nitta Gelatin Inc.

                                             2-22 Futamata

                                             Yao-City, Osaka

                                             581 – 0024, Japonia

                                 Zjednoczone Królestwo

                                 Liverpool Felixstowe

                                             Kodak Ltd Headstone Drive, Harrow, MIDDX

                                             HA4 4TY,

                                             Zjednoczone Królestwo

                                 Republika Czeska

                                 Hamburg

                                             FOMA BOHEMIA spol. s r.o.

                                             Jana Krušinky 1604

                                             501 04 Hradec Králove,

                                             Republika Czeska

                                 Stany Zjednoczone Ameryki

                                             Eastman Gelatine Corporation,

                                             227 Washington Street,

                                             Peabody, MA, 01960 USA

                                             Gelita North America,

                                             2445 Port Neal Industrial Road Sergeant Bluff, Iowa, 51054 USA

                                 Luksemburg

                                 Antwerpia
                                 Zaventem
                                 Luksemburg

                                             DuPont Teijin

                                             Luxembourg SA

                                             PO Box 1681

                                             L-1016

                                             Luksemburg

                                 Zjednoczone Królestwo

                                 Liverpool
                                 Felixstowe

                                             Kodak Ltd

                                             Headstone Drive,

                                             Harrow, MIDDX HA4 4TY,

                                             Zjednoczone Królestwo

                                             Eastman Gelatine Corporation, 227 Washington Street,

                                             Peabody, MA, 01960 USA

                                 Republika Czeska

                                 Hamburg

                                             FOMA BOHEMIA spol. s r.o.

                                             Jana Krušinky 1604

                                             501 04 Hradec Králove,

                                             Republika Czeska”

                  2)

                  załącznik III otrzymuje brzmienie:

                     „ZAŁĄCZNIK III

                        WZORY ŚWIADECTW ZDROWIA DLA PRZYWOZU Z KRAJÓW TRZECICH ŻELATYNY TECHNICZNEJ STOSOWANEJ W PRZEMYŚLE FOTOGRAFICZNYM

                        Uwagi

                                 a)

                                 Świadectwa weterynaryjne dla przywozu żelatyny technicznej stosowanej w przemyśle fotograficznym wystawiane są przez kraj wywozu na podstawie wzoru zamieszczonego w załączniku III. Zawierają one zaświadczenia wymagane w przypadku każdego kraju trzeciego oraz, zależnie od sytuacji, gwarancje uzupełniające wymagane w przypadku eksportującego kraju trzeciego lub jego części.

                                 b)

                                 Oryginał każdego świadectwa musi składać się z jednej strony, obu stron kartki lub, w przypadku dłuższego tekstu, musi mieć formę zapewniającą, że wszystkie niezbędne strony stanowią integralną i niepodzielną całość.

                                 c)

                                 Świadectwo musi być sporządzone przynajmniej w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego UE, w którym w punkcie kontroli granicznej ma być przeprowadzona kontrola, oraz państwa członkowskiego UE przeznaczenia. Jednakże w razie konieczności państwa członkowskie mogą zezwolić na użycie innych języków, jeżeli towarzyszy im oficjalne tłumaczenie.

                                 d)

                                 Jeśli do celów identyfikacji poszczególnych pozycji przesyłki do świadectwa dołączone zostaną dodatkowe kartki, traktuje się je jako część oryginału tego świadectwa pod warunkiem złożenia na każdej z nich podpisu i pieczęci przez urzędowego lekarza weterynarii.

                                 e)

                                 W przypadku gdy świadectwo, wraz z dodatkowymi załącznikami, o których mowa w lit. d), zawiera więcej niż jedną stronę, należy ponumerować każdą stronę – (numer strony) z (całkowitej liczby stron) – na dole oraz wstawić na górze każdej strony numer kodu świadectwa wskazany przez właściwy organ.

                                 f)

                                 Oryginał świadectwa musi być wypełniony i podpisany przez urzędowego lekarza weterynarii. W ten sposób właściwe władze kraju wysyłającego zapewniają zgodność zasad wystawiania świadectwa z przepisami dyrektywy Rady 96/93/WE.

                                 g)

                                 Kolor podpisu powinien być inny niż koloru druku. Ta sama zasada dotyczy także pieczęci innych niż pieczęci tłoczone lub znaki wodne.

                                 h)

                                 Oryginał świadectwa musi być dołączony do przesyłki w punkcie kontroli granicznej UE aż do momentu dotarcia do wytwórni materiałów fotograficznych przeznaczenia.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 397/09/COL z dnia 14 października 2009 r. zmieniająca po raz siedemdziesiąty drugi zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie nowego rozdziału w sprawie pomocy państwa na rzecz podmiotów zarządzających statkami

text:
               1.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 318/51

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 397/09/COL
   z dnia 14 października 2009 r.
   zmieniająca po raz siedemdziesiąty drugi zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie nowego rozdziału w sprawie pomocy państwa na rzecz podmiotów zarządzających statkami
   URZĄD NADZORU EFTA (1),
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2), w szczególności jego art. 61–63 oraz protokół 26 do tego porozumienia,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (3), w szczególności jego art. 24 i art. 5 ust. 2 lit. b),
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 24 porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wprowadza w życie postanowienia Porozumienia EOG dotyczące pomocy państwa,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wydaje zawiadomienia oraz wskazówki w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeżeli porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i Trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli Urząd uznaje to za konieczne,
   PRZYWOŁUJĄC zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa przyjęte przez Urząd w dniu 19 stycznia 1994 r. (4),
   MAJĄC NA UWADZE, że dnia 10 czerwca 2009 r. Komisja Wspólnot Europejskich (dalej zwana „Komisją WE”) przyjęła komunikat przedstawiający wytyczne w sprawie pomocy państwa na rzecz podmiotów zarządzających statkami (5),
   MAJĄC NA UWADZE, że wyżej wymieniony komunikat ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że należy zapewnić jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa na całym terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG Urząd przyjmuje, po konsultacji z Komisją, akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję Europejską,
   PO konsultacji z Komisją Europejską,
   PO konsultacjach z państwami EFTA zainicjowanych pismem z dnia 31 sierpnia 2009 r. (nr ref. 526393, 526395 i 526367),
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wytyczne dotyczące pomocy państwa zmienia się poprzez dodanie nowego rozdziału zawierającego wytyczne w sprawie pomocy państwa na rzecz podmiotów zarządzających statkami. Nowy rozdział stanowi załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Jedynie wersja w języku angielskim jest autentyczna.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 października 2009 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Per SANDERUD

            Przewodniczący

         Kristján Andri STEFÁNSSON

            Członek Kolegium

      (1)  Zwany dalej „Urzędem”.

      (2)  Zwane dalej „Porozumieniem EOG”.

      (3)  Zwane dalej „porozumieniem o nadzorze i Trybunale”.

      (4)  Wytyczne dotyczące zastosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG oraz art. 1 protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale, przyjęte i wydane przez Urząd w dniu 19 stycznia 1994 r., opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (zwanym dalej Dz.U.) L 231 z 3.9.1994, s. 1 oraz w Suplemencie EOG nr 32 z 3.9.1994, s. 1, w dalszej części zwane „wytycznymi dotyczącymi pomocy państwa”. Zaktualizowana wersja wytycznych dotyczących pomocy państwa jest opublikowana na stronie internetowej Urzędu: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/

      (5)  Dz.U. C 132 z 11.6.2009, s. 6.

      ZAŁĄCZNIK

         WYTYCZNE W SPRAWIE POMOCY PAŃSTWA NA RZECZ PODMIOTÓW ZARZĄDZAJĄCYCH STATKAMI

      1.   Zakres stosowania

      Niniejszy rozdział dotyczy kwalifikowalności podmiotów świadczących usługi zarządzania załogą i zarządzania technicznego do obniżenia podatku od osób prawnych lub stosowania podatku tonażowego na mocy sekcji 3.1 rozdziału w sprawie pomocy państwa na rzecz transportu morskiego (1) (dalej zwanego „wytycznymi w sprawie transportu morskiego”). Nie dotyczy natomiast pomocy państwa na rzecz podmiotów świadczących usługi w zakresie zarządzania komercyjnego. Niniejszy rozdział ma zastosowanie do zarządzania załogą i zarządzania technicznego niezależnie od tego, czy usługi te świadczone są osobno czy łącznie na rzecz tego samego statku.
      2.   Wprowadzenie

      2.1.   Kontekst ogólny

      W ramach wytycznych przewiduje się możliwość kwalifikowania podmiotów zarządzających statkami do podatku tonażowego lub innych procedur podatkowych stosowanych wobec przedsiębiorstw żeglugowych (sekcja 3.1). Kwalifikowalność ogranicza się jednakże do łącznego świadczenia usług zarządzania technicznego i zarządzania załogą dla tego samego statku („pełna obsługa”). Usługi te nie kwalifikują się do podatku tonażowego ani innych procedur podatkowych w przypadku osobnego ich świadczenia.
      W wytycznych w sprawie transportu morskiego zapisano, że Urząd Nadzoru EFTA (dalej zwany „Urzędem”) przeanalizuje ich wpływ na zarządzanie statkami po upływie trzech lat (2). W niniejszym rozdziale przedstawiono wyniki dokonanej właśnie oceny oraz wnioski dotyczące kwalifikowalności podmiotów zarządzających statkami do pomocy państwa.
      2.2.   Zarządzanie statkami

      Podmioty zarządzające statkami to podmioty świadczące różne usługi na rzecz armatorów, takie jak przeglądy techniczne, rekrutacja i szkolenie załogi, zarządzanie załogą i użytkowanie statku. Istnieją trzy główne kategorie usług w zakresie zarządzania statkami: zarządzanie załogą, zarządzanie techniczne i zarządzanie komercyjne.
      Zarządzanie załogą polega w szczególności na obsłudze wszelkich kwestii związanych z załogą, takich jak selekcja i zatrudnianie odpowiednio wykwalifikowanych marynarzy, przygotowywanie listy płac, zapewnianie właściwej obsady na statkach, sprawdzanie dokumentów potwierdzających kwalifikacje marynarzy, zapewnienie marynarzom ochrony ubezpieczeniowej od nieszczęśliwych wypadków i na wypadek inwalidztwa, organizowanie podróży i wiz, obsługa rozliczeń w ramach opieki medycznej, ocena pracy marynarzy oraz, w niektórych przypadkach, ich szkolenie. Na całym świecie zarządzanie załogą jest bezsprzecznie największą gałęzią branży zarządzania statkami.
      Zarządzanie techniczne polega na zapewnieniu zdatności danej jednostki do żeglugi i jej pełnej zgodności z wymaganiami w zakresie stanu technicznego, bezpieczeństwa i ochrony. W szczególności podmiot świadczący usługi zarządzania technicznego odpowiada za podejmowanie decyzji o przeprowadzaniu remontów i konserwacji statku. Zarządzanie techniczne ma znaczący udział w branży zarządzania statkami, jednak znacznie mniejszy niż zarządzanie załogą.
      Zarządzanie komercyjne polega na zdobywaniu rynku i zapewnianiu sprzedaży pojemności ładunkowej statku poprzez czarterowanie statków, przyjmowanie rezerwacji na ładunek lub pasażerów, dbanie o obrót i wyznaczanie agentów. Zarządzanie komercyjne ma bardzo niewielki udział w branży zarządzania statkami. Obecnie Urząd nie dysponuje pełnymi informacjami na temat tego rodzaju zarządzania, w związku z tym nie zostało ono uwzględnione w niniejszym rozdziale.
      Podobnie jak inne rodzaje działalności w sektorze morskim, zarządzanie statkami ma charakter globalny. Ze względu na brak przepisów międzynarodowych regulujących kwestię zarządzania statkami przez osoby trzecie normy w tym obszarze zostały ustanowione w ramach umów prawa prywatnego (3).
      W EOG działalność polegającą na zarządzaniu statkami prowadzi się głównie na Cyprze. Podmioty zarządzające statkami znajdują się jednak również w Zjednoczonym Królestwie, Niemczech, Danii, Belgii i Niderlandach. Poza granicami EOG podmioty zarządzające mają siedziby głównie w Hongkongu, Singapurze, Indiach, Zjednoczonych Emiratach Arabskich oraz w Stanach Zjednoczonych.
      2.3.   Przegląd warunków kwalifikowalności podmiotów zarządzających statkami

      Od przyjęcia wytycznych w sprawie transportu morskiego w marciu 2004 r. do EOG przystąpiło kilka krajów nadmorskich, w tym Cypr, który jest siedzibą największej branży zarządzania statkami na świecie.
      Przystąpienie Cypru i wstępne prace podjęte w celu zapewnienia zgodności z wytycznymi, a także badania przeprowadzone przez konsorcjum dla organów administracyjnych tego państwa EOG (4) umożliwiły pełniejsze zrozumienie tego rodzaju działalności i jej rozwoju. Poziom wiedzy zwiększył się w szczególności w odniesieniu do związku pomiędzy zarządzaniem technicznym i zarządzaniem załogą z jednej strony, a żeglugą handlową z drugiej strony, a także co do tego, w jakim stopniu podmioty świadczące usługi zarządzania załogą lub zarządzania technicznego mogą przyczynić się do realizacji celów wytycznych w sprawie transportu morskiego.
      3.   Ocena kwalifikowalności podmiotów zarządzających statkami

      W przeciwieństwie do innych usług sektora morskiego, zarządzanie statkami jest zazwyczaj częścią podstawowej działalności przewoźników morskich, prowadzoną zwykle we własnym zakresie. Zarządzanie statkami stanowi jedną z najbardziej typowych działalności operatorów statków. Obecnie wykonanie tej usługi zleca się jednak w niektórych przypadkach podmiotom zarządzającym statkami jako osoby trzecie. Właśnie ze względu na związek pomiędzy zarządzaniem statkami i żeglugą handlową podmioty zarządzające statkami jako osoby trzecie, mimo podziału stosownie do swojej specjalizacji, są profesjonalnymi podmiotami wywodzącymi się z tego samego środowiska co armatorzy i funkcjonującymi w tym samym otoczeniu biznesowym. Armatorzy są jedynymi klientami podmiotów zarządzających statkami.
      W tym kontekście Urząd uważa, iż zlecanie usług zarządzania statkami na zewnątrz nie powinno podlegać surowszym zasadom opodatkowania niż zarządzanie statkami prowadzone we własnym zakresie, pod warunkiem że podmioty zarządzające statkami spełniają te same wymagania, które obowiązują armatorów, oraz że przyznanie im pomocy przyczyni się do osiągnięcia celów wytycznych w sprawie transportu morskiego w taki sam sposób, jak przyznanie pomocy armatorom.
      W szczególności Urząd uważa, iż właśnie ze względu na ich specjalizację oraz charakter podstawowej działalności podmioty zarządzające statkami mogą w znaczący sposób przyczynić się do osiągnięcia celów wytycznych w sprawie transportu morskiego, w szczególności do wypracowania „wydajnego, bezpiecznego i przyjaznego środowisku transportu morskiego” oraz do „konsolidacji klastera morskiego ustanowionego w państwach EOG” (5).
      4.   Rozszerzenie kwalifikowalności do pomocy państwa na podmioty zarządzające statkami

      W oparciu o przesłanki opisane w pkt 3 powyżej Urząd zezwoli, na mocy art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG, na obniżenie podatku dla podmiotów zarządzających statkami, o których mowa w sekcji 3.1 wytycznych w sprawie transportu morskiego, w odniesieniu do usług zarządzania załogą statku i zarządzania technicznego statkami świadczonych łącznie lub osobno, pod warunkiem spełnienia wymagań określonych w pkt 5 i 6 niniejszego rozdziału.
      5.   Warunki kwalifikowalności obowiązujące zarówno podmioty świadczące usługi zarządzania załogą, jak i podmioty świadczące usługi zarządzania technicznego

      W celu zakwalifikowania się do pomocy podmioty zarządzające statkami powinny wykazać istnienie jasnego związku z EOG i jego gospodarką, zgodnie z sekcją 3.1 wytycznych w sprawie transportu morskiego. Ponadto powinny one wnosić wkład w realizację celów wytycznych w sprawie transportu morskiego, takich jak cele ustanowione w sekcji 2.2 wytycznych. Podmioty świadczące usługi zarządzania załogą i podmioty świadczące usługi zarządzania technicznego kwalifikują się do pomocy państwa pod warunkiem, że statki, którymi zarządzają, spełniają wszystkie wymagania określone w pkt 5.1–5.4 niniejszego rozdziału. Kwalifikowalna działalność musi być w całości prowadzona z terytorium EOG.
      5.1.   Wkład na rzecz gospodarki i zatrudnienia w EOG

      Związek z gospodarką EOG udowadnia się poprzez fakt prowadzenia zarządzania statkami na terytorium jednego lub kilku państw EOG oraz wykazanie, iż do działań wykonywanych na lądzie lub na statkach zatrudniani są głównie obywatele państw EOG.
      5.2.   Związek gospodarczy pomiędzy zarządzanymi statkami a EOG

      Podmioty zarządzające statkami mogą korzystać z pomocy państwa w odniesieniu do statków w całości zarządzanych z terytorium EOG, niezależnie od tego, czy zarządzanie to odbywa się we własnym zakresie, czy też usługi w tym zakresie zleca się na zewnątrz w całości lub w części jednemu podmiotowi zarządzającemu statkami lub kilku takim podmiotom.
      Jednakże ponieważ podmioty zarządzające statkami nie mają możliwości sprawowania pełnej kontroli nad swoimi klientami, powyższe wymaganie uważa się za spełnione, jeżeli przynajmniej dwie trzecie pojemności zarządzanych statków zarządzane jest z terytorium EOG. Pojemność wykraczająca poza tę wartość procentową, która nie jest zarządzana w całości z terytorium EOG, nie kwalifikuje się do pomocy (6).
      5.3.   Zgodność z normami międzynarodowymi i wspólnotowymi

      Podmioty zarządzające statkami kwalifikują się do pomocy, jeżeli wszystkie statki i załogi, którymi zarządzają, spełniają normy międzynarodowe oraz jeżeli spełnione zostały wymagania prawa wspólnotowego, w szczególności w zakresie ochrony, bezpieczeństwa, szkolenia i certyfikacji marynarzy, efektywności środowiskowej i warunków pracy na pokładzie.
      5.4.   Wymaganie dotyczące udziału bander wspólnotowych (związek z banderą)

      Wymaganie dotyczące udziału bander wspólnotowych ustanowione w sekcji 3.1 akapit ósmy wytycznych w sprawie transportu morskiego stosuje się do podmiotów zarządzających statkami. Za wartość odniesienia przyjmuje się udział bander państw EOG na dzień przyjęcia niniejszego rozdziału. W przypadku nowych podmiotów wartość odniesienia oblicza się po upływie okresu jednego roku od daty rozpoczęcia działalności.
      6.   Dodatkowe wymagania dotyczące podmiotów świadczących usługi zarządzania załogą

      6.1.   Szkolenie marynarzy

      Podmioty zarządzające załogą kwalifikują się do pomocy państwa pod warunkiem, że wszyscy marynarze pracujący na pokładzie zarządzanych statków zostali wykształceni, wyszkoleni oraz posiadają świadectwa kompetencji zgodnie ze zmienioną konwencją Międzynarodowej Organizacji Morskiej o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht (Konwencja STCW) z 1978 r., a także pomyślnie ukończyli szkolenie w zakresie bezpieczeństwa osób na pokładzie statku. Ponadto zarządzający załogą kwalifikują się do pomocy, jeżeli spełniają wymagania konwencji STCW i prawa wspólnotowego dotyczące obowiązków przedsiębiorstw.
      6.2.   Warunki socjalne

      W celu zakwalifikowania się do pomocy państwa podmioty zarządzające załogą muszą zapewnić na wszystkich zarządzanych statkach pełne wdrożenie przez pracodawcę marynarzy, niezależnie czy jest to armator czy podmiot zarządzający statkiem, przepisów Konwencji o pracy na morzu z 2006 r. Międzynarodowej Organizacji Pracy (7). Podmioty zarządzające statkami muszą zapewnić w szczególności właściwe stosowanie przepisów Konwencji o pracy na morzu z 2006 r. dotyczących umowy o pracę zawieranej z marynarzami (8), zaginięcia lub zatonięcia statku (9), opieki medycznej (10), odpowiedzialności armatorów, w tym wypłaty wynagrodzenia w przypadku wypadku lub choroby (11), oraz repatriacji (12).
      Podmioty zarządzające załogą muszą również zapewnić ścisłe przestrzeganie międzynarodowych norm dotyczących godzin pracy i wypoczynku przewidzianych w Konwencji o pracy na morzu.
      Wreszcie w celu zakwalifikowania się do pomocy podmioty zarządzające załogą zobowiązane są zapewnić zabezpieczenie finansowe na odszkodowanie należne z tytułu śmierci lub długoterminowej niepełnosprawności marynarza w wyniku obrażeń, choroby lub ryzyka związanych z wykonywaną pracą.
      7.   Obliczanie podatku

      W odniesieniu do podmiotów zarządzających statkami Urząd zastosuje zasadę, o której mowa w wytycznych w sprawie transportu morskiego, zgodnie z którą, w celu uniknięcia zakłóceń rynku, Urząd zatwierdzi jedynie te programy, które skutkują jednolitym obciążeniem podatkowym w państwach EOG w zakresie tej samej działalności lub tej samej pojemności. Oznacza to, iż całkowite zwolnienia lub równoznaczne programy nie zostaną zatwierdzone (13).
      Podstawa opodatkowania stosowana w odniesieniu do podmiotów zarządzających statkami z oczywistych przyczyn nie może być taka sama jak podstawa stosowana w przypadku armatorów, ponieważ w odniesieniu do danego statku obroty podmiotów zarządzających są znacznie niższe niż obroty armatora. Zgodnie z badaniem, o którym mowa w pkt 2.3, a także z informacjami otrzymywanymi w przeszłości, podstawa opodatkowania stosowana wobec podmiotów zarządzających statkami powinna wynosić ok. 25 % (w odniesieniu do pojemności lub zysku hipotetycznego) stawki stosowanej wobec armatorów w stosunku do tego samego statku lub tej samej pojemności. W związku z tym Urząd wymaga, aby stawka opodatkowania zarządzania statkami w ramach systemów podatku tonażowego wynosiła nie mniej niż 25 % (14).
      W przypadku gdy podmioty zarządzające statkami prowadzą działalność, która nie kwalifikuje się do pomocy państwa na mocy niniejszego rozdziału, zobowiązane są one do prowadzenia osobnych rachunków księgowych w ramach tej działalności.
      W przypadku gdy podmioty zarządzające statkami podzlecają część swojej działalności na rzecz osób trzecich, osoby te nie kwalifikują się do pomocy państwa.
      8.   Stosowanie i przegląd

      Urząd będzie stosować wytyczne przedstawione w niniejszym rozdziale od daty jego przyjęcia.
      Pomoc państwa na rzecz podmiotów zarządzających statkami zostanie włączona do ogólnego przeglądu wytycznych w sprawie transportu morskiego, o którym mowa w ich sekcji 13.

         (1)  Dostępnego na stronie internetowej Urzędu Nadzoru EFTA: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/

         (2)  Zob. przypis 20 wytycznych w sprawie transportu morskiego.

         (3)  Przykładem jest wzór umowy „BIMCO’s Standard Ship Management Agreement SHIPMAN 98”, który jest często wykorzystywany w stosunkach między podmiotami zarządzającymi statkami a armatorami.

         (4)  Badanie pod tytułem „Study on Ship Management in Cyprus and in the European Union” z dnia 31 maja 2008 r. przeprowadzone dla rządu cypryjskiego przez konsorcjum pod kierownictwem Vienna University of Economics and Business Administration.

         (5)  Sekcja 2.2 wytycznych w sprawie transportu morskiego.

         (6)  Przy czym fakt niespełnienia kryterium reguły dwóch trzecich nie wpływa na kwalifikowalność samego podmiotu zarządzającego statkami.

         (7)  Należy przypomnieć, iż europejscy partnerzy społeczni przyjęli umowę uwzględniającą istotną część Konwencji o pracy na morzu z 2006 r., która została ujęta w prawie wspólnotowym na mocy dyrektywy Rady 2009/13/WE z dnia 16 lutego 2009 r. w sprawie wdrożenia Umowy zawartej między Stowarzyszeniem Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie Konwencji o pracy na morzu z 2006 r., oraz w sprawie zmiany dyrektywy 1999/63/WE (Dz.U. L 124 z 20.5.2009, s. 30). Uwzględnianie dyrektywy 2009/13/WE w Porozumieniu EOG jest w toku.

         (8)  Prawidło 2.1 i norma A2.1 (Umowa o pracę zawierana z marynarzami), tytuł 2 Konwencji o pracy na morzu.

         (9)  Ibid. Prawidło 2.6 i norma A2.6 (Odszkodowanie dla marynarza w przypadku zaginięcia lub zatonięcia statku), tytuł 2.

         (10)  Ibid. Prawidło 4.1 i norma A4.1 (Opieka medyczna na statku i na lądzie, Odpowiedzialność armatorów); Prawidło 4.3 i A4.3 (Ochrona zdrowia i bezpieczeństwa oraz zapobieganie wypadkom); Prawidło 4.4 (Dostęp do udogodnień socjalnych na lądzie), tytuł 4.

         (11)  Ibid. Prawidło 4.2 i norma A4.2 (Odpowiedzialność armatorów), tytuł 4.

         (12)  Ibid. Prawidło 2.5 i norma A2.5 (Repatriacja), tytuł 2.

         (13)  Korzystając z okazji, Urząd pragnie podkreślić w niniejszym rozdziale wytycznych, iż sam mechanizm stosowany do obliczania należnego podatku od podmiotów zarządzających statkami lub armatorów nie ma znaczenia; w szczególności nie ma znaczenia, czy stosuje się system oparty na zyskach hipotetycznych.

         (14)  Armator kwalifikujący się do podatku tonażowego pozostaje zobowiązany do zapłaty całości tego podatku.


title: 2012/580/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/213

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2010
   (2012/580/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu (3), w szczególności jego art. 19,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0137/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu absolutorium z wykonania budżetu agencji na rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 52.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
   ZAŁĄCZNIK

      ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO Z MINIONYCH LAT

               Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu

               2006

               2007

               2008

               2009

               Wyniki

               nie dotyczy

                           —

                           Nieprawidłowa prezentacja budżetu

                           —

                           Agencja nie przygotowała wieloletniego programu prac, a jej roczny program prac nie był związany z jej budżetem środków na zobowiązania.

                           —

                           Wzywa Agencję do ustanowienia celów SMART oraz wskaźników RACER, a także do stworzenia schematu Ganita → promującego podejście zorientowane na wyniki.

                           —

                           Wzywa Agencję do opracowania diachronicznej analizy operacji przeprowadzonych w tym roku i w poprzednich latach.

                           —

                           Wzywa Agencję, aby schemat Gannta stanowił element programowania dla każdego z działań operacyjnych.

                           —

                           Wzywa Agencję do przygotowania porównania działań, które zostały przeprowadzone w ciągu roku, za który ma zostać udzielone absolutorium, i w ciągu poprzedniego roku budżetowego.

               Zarządzanie budżetem i finansami

               – Procedury ustalania budżetu i planu zatrudnienia nie były wystarczająco rygorystyczne → niewłaściwe planowanie rekrutacji pracowników oraz nieprawidłowa prezentacja budżetu.

                           —

                           Zasada dokładności budżetu nie była ściśle przestrzegana.

                           —

                           Niektóre umowy dopuszczały 100 % prefinansowania: praktyka ta jest niezgodna z zasadami należytego zarządzania finansami.

                           —

                           Nieprawidłowa prezentacja budżetu: w przypadku środków zróżnicowanych budżet nie obejmował harmonogramu płatności należnych w kolejnych latach budżetowych na pokrycie zobowiązań budżetowych zaciągniętych w poprzednim roku budżetowym.

                           —

                           Zobowiązania prawne podjęto przed odpowiadającymi im zobowiązaniami budżetowymi.

                           —

                           Procedury ustalania budżetu nie były wystarczająco rygorystyczne → znaczna liczba przesunięć środków budżetowych (32 w 2007 r.).

                           —

                           Niedociągnięcia w planowaniu i monitorowaniu środków na płatności przeznaczonych na działania operacyjne (7 500 000 EUR anulowano).

                           —

                           Wzywa Agencję do nasilenia wysiłków z zakresu szkolenia i komunikacji, aby nie dopuścić do powtórzenia się sytuacji, w której zobowiązania prawne są podejmowane przed podjęciem odpowiadających im zobowiązań budżetowych.

                           —

                           Wzywa Komisję do sprawdzenia, jakie są możliwości pełnej realizacji gospodarowania środkami pieniężnymi w oparciu o aktualne potrzeby.

                           —

                           Trybunał Obrachunkowy odnotował znaczną liczbę przesunięć budżetowych w 2009 r.; wzywa Agencję do poprawy planowania i monitorowania w celu zmniejszenia liczby przesunięć budżetowych.

                           —

                           Nalega, aby Agencja poprawnie stosowała procedury udzielania zamówień.

               Zasoby ludzkie

               nie dotyczy

                           —

                           Kwestie przejrzystości w procedurach rekrutacyjnych: w przypadku skontrolowanych procedur rekrutacyjnych kryteria selekcji i limit punktów konieczny do dopuszczenia do następnego etapu konkursów nie zostały określone przed rozpoczęciem procesu oceny.

                           —

                           Wzywa do ulepszenia strategii dotyczącej zasobów ludzkich → kwestie przejrzystości (zob. audyt wewnętrzny).

                           —

                           Zauważa niedociągnięcia w procedurach doboru personelu; wzywa Agencję do zaradzenia obecnym niedociągnięciom.

               Audyt wewnętrzny

               nie dotyczy

               nie dotyczy

                           —

                           Wzywa Agencję do wypełnienia 7 z 32 zaleceń określonych przez Służbę Audytu Wewnętrznego → tj. do przyjęcia przepisów wykonawczych do regulaminu pracowniczego dotyczących rekrutacji pracowników czasowych zgodnie z regulaminem pracowniczym; do opracowania mechanizmów kontroli w procedurach doboru w celu zapewnienia większej przejrzystości i równego traktowania kandydatów; do opracowania strategii planowania kariery.

                           —

                           Wzywa Agencję do niezwłocznego wdrożenia zaleceń IAS, określonych mianem „bardzo ważne”, w szczególności podkreśla potrzebę:

                                       —

                                       dokonania planowania strategicznego i monitorowania podmiotów związanych z Agencją, włącznie z przeglądem pozostałego ryzyka w zakresie zanieczyszczenia ropą,

                                       —

                                       przestrzegania procedur administracyjnych,

                                       —

                                       przeanalizowania możliwych opcji dotyczących zarządzania sprzętem i oceny ich skutków finansowych i operacyjnych,

                                       —

                                       udokumentowania decyzji o korzystaniu ze statków.

                           —

                           Zauważa, że zalecenia IAS, które muszą jeszcze zostać wdrożone przez Agencję, obejmują ustanowienie:

                                       —

                                       wewnętrznej oceny ryzyka,

                                       —

                                       spisu istniejących procedur wewnętrznych,

                                       —

                                       planu działania dotyczącego opracowania i wdrożenia pozostałych procedur,

                                       —

                                       wykazu procedur dotyczących wyjątków, oraz

                                       —

                                       przeglądu kontroli wewnętrznej.

          ---documentbreak---

               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/214

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2010
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu (3), w szczególności jego art. 19,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0137/2012),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu (zwanej dalej „Agencją”) za rok finansowy 2010 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

               B.

               mając na uwadze to, że w dniu 10 maja 2011 r. Parlament udzielił dyrektorowi wykonawczemu Agencji absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2009 (5), a w swojej rezolucji dołączonej do decyzji w sprawie absolutorium między innymi:

                           —

                           zachęcał Agencję do wprowadzenia wykresu Gantta do programowania każdego ze swych działań operacyjnych, aby szybko określić ilość czasu, jaką każdy pracownik poświęcił danemu projektowi oraz by wzmocnić ukierunkowanie na osiąganie rezultatów; dlatego też wzywa Agencję do poinformowania władzy udzielającej absolutorium o działaniach podjętych przez Agencję w tym zakresie,

                           —

                           nalegał, aby Agencja poprawnie stosowała procedury udzielania zamówień publicznych, lecz zadowoleniem odnotował fakt, że Agencja dołączyła do sprawozdania rocznego z działalności za 2009 r. specjalny załącznik w sprawie procedur negocjacyjnych, celem powiadomienia władzy budżetowej,

               C.

               mając na uwadze, że budżet Agencji na rok finansowy 2010 wynosił 54 400 000 EUR w porównaniu z 53 300 000 EUR w 2009 r., co stanowi wzrost o 6,1 %; mając na uwadze, że wkład Unii Europejskiej do budżetu Agencji na 2010 r. wyniósł 31 949 360 EUR w porównaniu z 24 435 000 EUR w 2009 r. (6), co stanowi wzrost o 30,75 %;

      Zarządzanie budżetem i finansami

               1.

               przyjmuje do wiadomości oświadczenie Agencji, że otrzymała ona 54 400 000 EUR środków na zobowiązania i 50 600 000 EUR środków na płatności; wraca uwagę, że stanowi to wzrost środków na zobowiązania o 11,21 %, lecz obniżenie środków na płatności o 5,33 % w porównaniu z 2009 r.;

               2.

               na podstawie sprawozdania z zarządzania budżetem i finansami Agencji odnotowuje, że w 2010 r. wskaźnik wykonania budżetu Agencji wyniósł 98 %, jeśli chodzi o środki na podjęte zobowiązania, oraz 89 %, jeśli chodzi o środki na płatności; odnotowuje również, że w porównaniu z 2009 r. wskaźniki wykonania budżetu Agencji zwiększyły się zarówno w przypadku środków na zobowiązania (+ 4 %), jak i w przypadku środków na płatności (+ 8 %); wzywa Agencję do podjęcia niezbędnych działań w celu ulepszenia wykonania budżetu i regularnego informowania organu udzielającego absolutorium o tej sprawie;

      Środki przeniesione

               3.

               na podstawie sprawozdania z zarządzania budżetem i finansami Agencji odnotowuje, że kwota środków przeniesionych z roku 2010 na rok 2011 w celu pokrycia niezapłaconych zobowiązań na koniec roku wyniosła 1 214 272,92 EUR; z informacji przedstawionych przez Agencję wnioskuje, że ten poziom środków przeniesionych jest o 43 % niższy niż w 2009 r.; wzywa jednak Agencję do podjęcia dalszych działań w celu obniżenia kwoty środków przenoszonych i poszanowania zasady jednoroczności;

               4.

               ubolewa, że Trybunał Obrachunkowy nie wspomniał o przeniesionych i anulowanych środkach Agencji w swoim sprawozdaniu dotyczącym rocznego sprawozdania finansowego Agencji za rok budżetowy 2010;

      Zobowiązania „a posteriori”

               5.

               uznaje, że na wniosek Parlamentu Agencja uwzględniła w sprawozdaniu rocznym z działalności szczegółowe informacje na temat zobowiązań „a posteriori” (tj. zobowiązań prawnych podjętych przed podjęciem odpowiadających im zobowiązań budżetowych); odnotowuje wysiłki Agencji na rzecz zmniejszenia zobowiązań „a posteriori” (z ponad 20 w 2007 r. do 5 w 2010 r.); jest jednak zaniepokojony, że zobowiązania takie stanowią naruszenie art. 62 ust. 1 ramowego rozporządzenia finansowego oraz że Agencja utrwala tę nieprawidłowość od 2006 r.;

      Procedura udzielania zamówień

               6.

               na podstawie sprawozdania rocznego z działalności Agencji stwierdza, że wydział prawny i finansowy przeprowadził w 2010 r. ogółem 54 procedury udzielania zamówień;

               7.

               wzywa Agencję do prawidłowego stosowania procedur udzielania zamówień oraz zapewnienia odpowiednich danych dotyczących planowanych zamówień publicznych w rocznym programie prac; w szczególności uważa, że powodem do obaw jest brak wyraźnego ujawnienia w tym programie wszystkich informacji, o których mowa w rozporządzeniu finansowym i przepisach wykonawczych; przypomina Agencji, że jeżeli decyzja finansowa dotycząca planowanych zamówień operacyjnych nie jest odpowiednio potwierdzona danymi leżącymi u jej podstaw, może to narazić na szwank ważność decyzji Agencji; na podstawie informacji Agencji odnotowuje, że od 2011 r. w ostatecznym programie prac wprowadzono specjalny załącznik wskazujący ogólną kopertę budżetową zarezerwowaną na zamówienia w ciągu roku, liczbę zamówień oraz orientacyjne ramy czasowe pogrupowane według poszczególnych działań;

               8.

               wzywa agencję do zapewnienia Zarządowi dokładnych i terminowych informacji na temat procedur negocjacyjnych; uznaje w istocie, że informacje o procedurach negocjacyjnych Agencji, które powinny być stosowane w ściśle określonych warunkach, nie są koniecznie przekazywane Zarządowi;

      Zasoby ludzkie

               9.

               jest zaniepokojony, że podobno w 2010 r. zagrożona była niezależność księgowego Agencji; zwraca uwagę, że:

                           —

                           na początku roku księgowy Agencji nadal był powołany „tymczasowo”,

                           —

                           jego obowiązki nie zostały oficjalnie określone, oraz

                           —

                           ocena wykonania jego obowiązków została przeprowadzona przez dyrektora wykonawczego Agencji bez udziału Zarządu;

               10.

               z zadowoleniem przyjmuje decyzję Zarządu Agencji z dnia 14 czerwca 2010 r. dotyczącą sformalizowania powołania księgowego Agencji; odnotowuje decyzję Zarządu z dnia 10 listopada 2011 r. zmieniającą ogólne zasady wykonywania art. 43 regulaminu pracowniczego, który precyzuje rolę Zarządu wobec księgowego;

               11.

               podkreśla jednak, że w przypadku księgowego nadal występują niedociągnięcia, dotyczące przede wszystkim definicji zadań i oceny wykonywania jego obowiązków; zauważa, że Agencja podjęła działania w celu naprawienia wcześniej odnotowanej sytuacji;

      Wyniki

               12.

               wyraża zadowolenie, że Agencja przyjęła w marcu 2010 r. pięcioletni program prac; odnotowuje również, że w sprawozdaniu rocznym Agencji za 2010 r. podano informacje na temat wkładu i rezultatów każdego działania operacyjnego, a także – dla porównania – w każdym wpisie podano również planowany wkład i rezultat, zgodnie z programem prac na 2010 r.;

               13.

               ubolewa, że w sprawozdaniu rocznym za 2010 Trybunał Obrachunkowy nie wspomniał o przesunięciach środków budżetowych Agencji; uważa, że znaczna liczba przesunięć środków budżetowych w Agencji była dla Parlamentu powodem do obaw w latach poprzednich (49 w 2009 r., 52 w 2008 r. i 32 w 2007 r.); zwraca się zatem do Trybunału Obrachunkowego o niezwłoczne poinformowanie organu udzielającego absolutorium o sytuacji w zakresie przesunięć w 2010 r.;

               14.

               ponownie wzywa Agencję do rozważenia wprowadzenia wykresu Gantta do programowania wszystkich działań operacyjnych, aby w zwięzły sposób określić czas, jaki każdy pracownik poświęca danemu projektowi oraz aby wzmocnić ukierunkowanie na osiąganie rezultatów; wzywa zatem Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o podjętych w tym kierunku działaniach;

               15.

               zwraca uwagę na nowe zadania przydzielone Agencji we wniosku w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 1406/2002 ustanawiającego tę Agencję; występuje do Komisji o zwiększenie środków przyznanych Agencji i zachęca tę ostatnią do zapewnienia właściwego i efektywnego zarządzania nimi w celu odpowiedniego wywiązania się z nowych zadań nałożonych na nią na mocy tego rozporządzenia;

      Audyt wewnętrzny

               16.

               stwierdza, że Agencja nadal nie wykonała 15 „bardzo ważnych” zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego; jest zaniepokojony, że wykonanie 8 z tych zaleceń opóźniło się o 6–12 miesięcy, natomiast jedno zostało odrzucone; zwraca uwagę, że pierwsze 11 „bardzo ważnych” zaleceń dotyczy procesu podejmowania decyzji prawnych i finansowych, zarządzania zasobami ludzkimi i norm kontroli wewnętrznej; odnotowuje również, że odrzucone zalecenie dotyczy odpowiedzialności za prowadzenie oceny księgowego; wzywa zatem Agencję do wyjaśnienia organowi udzielającemu absolutorium powodów jego odrzucenia i wzywa Agencję do podjęcia działań w związku z zaleceniami, których wykonanie się opóźnia;

               17.

               odnotowuje inicjatywę Agencji dotyczącą podziału funkcji audytu wewnętrznego (jednostki audytu wewnętrznego – IAC) ze Wspólnotową Agencją Kontroli Rybołówstwa;

               18.

               uznaje w szczególności, że IAC przeprowadziła konsultacje wewnętrzne na temat zagadnień kontroli wewnętrznej, takich jak:

                           —

                           opracowanie planu na rzecz ciągłości działalności w sektorach gospodarki morskiej,

                           —

                           opracowanie planu na rzecz ciągłości działalności w przypadku działań wspierających,

                           —

                           procedura rejestracji wyjątków;

                     odnotowuje oświadczenie Agencji, że przyjęto plan na rzecz ciągłości działalności w sektorach gospodarki morskiej, plan na rzecz ciągłości działalności w przypadku działań wspierających, a także procedurę rejestracji wyjątków;

               19.

               zwraca uwagę na zalecenia zawarte w poprzednich sprawozdaniach w sprawie absolutorium, o których mowa w załączniku do niniejszej rezolucji;

               20.

               zwraca uwagę Agencji na rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie absolutorium za rok 2009: wyniki, zarządzanie finansami i kontrola agencji UE i wzywa do zastosowania się do jej postanowień (7);

               21.

               w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2012 r. (8) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 52.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 181.

      (6)  Dz.U. L 64 z 12.3.2010, s. 615.

      (7)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 269.

      (8)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0164. (Zob. s. 388 niniejszego Dziennika Urzędowego).