title: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 2003 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań dla organizacji wspierających wzajemne zrozumienie w stosunkach między Unią Europejską a niektórymi regionami świata (2003/911/WE)

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0911

Dziennik Urzędowy L 342 , 30/12/2003 P. 0053 - 0057

		Decyzja Radyz dnia 22 grudnia 2003 r.ustanawiająca wspólnotowy program działań dla organizacji wspierających wzajemne zrozumienie w stosunkach między Unią Europejską a niektórymi regionami świata(2003/911/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Wspólnota utrzymuje stosunki z niektórymi państwami i regionami, w szczególności udzielając znacznej pomocy na podstawie rozporządzeń ALA [2], MEDA [3], Tacis [4] i CARDS [5].(2) Rada Europejska, przy dwóch ostatnich okazjach [6], podkreśliła wagę, jaką przywiązuje do stosunków między Unią Europejską i jej partnerami.(3) Należy przywiązywać szczególną uwagę do regionalnego wymiaru pomocy wspólnotowej, uwzględniając rozbieżność potrzeb i priorytetów między głównymi regionami objętymi wyżej wspomnianymi rozporządzeniami oraz intensyfikując współpracę regionalną w sposób zrównoważony i skoordynowany.(4) Należy wspierać wzajemną wiedzę i zrozumienie między Unią Europejską i partnerami korzystającymi z jej pomocy.(5) Wzmocnienie wzajemnej wiedzy i zrozumienia między Unią Europejską i jej partnerami wspomoże praca organizacji specjalizujących się w analizie stosunków między Unią Europejską i właściwymi regionami.(6) Przeznaczono kilka linii budżetowych do wspierania instytutów, organizacji lub sieci w celu wzmacniania stosunków między Unią Europejską i innymi regionami świata.(7) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [7], zwane dalej "rozporządzeniem finansowym", wymaga ustanowienia prawnej podstawy istniejących działań wspierania.(8) Zakres geograficzny programu będącego przedmiotem niniejszej decyzji powinien zostać rozszerzony na wszystkie regiony objęte rozporządzeniami ALA, MEDA, Tacis i CARDS oraz na kraje kandydujące.(9) Działania objęte niniejszą decyzją nie są środkami współpracy podlegającymi bezpośrednio politykom współpracy na rzecz rozwoju lub współpracy z innymi państwami trzecimi. Jednak są one niezbędne do osiągnięcia jednego z celów Wspólnoty.(10) Finansowa kwota referencyjna, w rozumieniu pkt 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i usprawnienia procedury budżetowej [8], zostaje włączona do niniejszej decyzji na cały czas trwania programu, tym samym nie naruszając uprawnień organu budżetowego określonych w Traktacie.(11) Traktat nie przewiduje dla przyjęcia niniejszej decyzji uprawnień innych niż ustanowione w jego art. 308,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Cel programu1. Niniejszym ustanawia się wspólnotowy program działań dla wspierania centrów, instytutów i sieci specjalizujących się w analizie stosunków między Unią Europejską i niektórymi regionami.2. Ogólnym celem programu jest zwiększenie zrozumienia i dialogu między Unią Europejską i regionami objętymi rozporządzeniami ALA, MEDA, Tacis i CARDS oraz krajami kandydującymi poprzez wspieranie działań organizacji wymienionych w ust. 1. Działania te składają się z rocznego programu pracy centrum, instytutu lub sieci i wpisują się w działania opisane w Załączniku. Wspierane działania muszą przyczyniać się do wzrostu zrozumienia i dialogu między Unią Europejską i regionami objętymi rozporządzeniami ALA, MEDA, Tacis i CARDS oraz krajami kandydującymi.Artykuł 2Dostęp do programu1. Aby skorzystać z dotacji, organizacja składająca wniosek musi przestrzegać postanowień zawartych w Załączniku i spełniać następujące wymogi:- musi być niezależną osobą prawną o celu niezarobkowym, działającą głównie w zakresie wspierania zrozumienia stosunków między Unią Europejską i danymi regionami, działającą w interesie publicznym;- musi być utworzona zgodnie z prawem na czas dłuższy niż dwa lata i posiadać roczne sprawozdania finansowe za dwa poprzednie lata zatwierdzone przez biegłego rewidenta;- jej działalność musi być zgodna z zasadami leżącymi u podstaw stosunków zewnętrznych Wspólnoty oraz uwzględniać obszary priorytetowe określone w pkt 4 Załącznika.2. W przypadku organizacji działającej na rzecz celu zgodnego z polityką Unii Europejskiej w zakresie stosunków zewnętrznych, do skorzystania z dotacji operacyjnej na podstawie jej rocznego programu pracy niezbędne jest działanie na poziomie europejskim lub w danym regionie, a jej struktura i działania muszą posiadać odpowiednie znaczenie na poziomie Unii Europejskiej i/lub tych regionów.Artykuł 3UczestnictwoUczestnictwo w programie jest otwarte dla organizacji, instytutów i sieci mających siedzibę w:a) Państwach Członkowskich;b) państwach, których przystąpienie do Unii Europejskiej w 2004 r. zatwierdzono na szczycie kopenhaskim w 2002 r.;c) Bułgarii, Rumunii i Turcji;d) państwach lub regionach objętych rozporządzeniami ALA, MEDA, Tacis lub CARDS.Artykuł 4Wybór beneficjentów1. Komisja realizuje program działań wspólnotowych zgodnie z rozporządzeniem finansowym.2. Przyznanie dotacji operacyjnej na podstawie rocznego program pracy organizacji odbywa się zgodnie z ogólnymi kryteriami ustanowionymi w Załączniku.3. Organizacje uprawnione do otrzymania takich dotacji operacyjnych wybiera się po zaproszeniu do składania wniosków obejmującym cały okres trwania programu, w celu ustanowienia partnerstwa między tymi organizacjami i Unią Europejską.Na podstawie zaproszenia do składania wniosków, Komisja przyjmuje listę odbiorców oraz przyznanych kwot zgodnie z art. 116 rozporządzenia finansowego.Artykuł 5Przyznanie dotacji1. Dotacje operacyjne przyznane na podstawie niniejszego programu nie mogą pokrywać wszystkich kwalifikujących się wydatków organizacji za rok kalendarzowy, na który przyznano dotację.2. Kwota przyznanej dotacji operacyjnej nie może przekraczać 70 % kwalifikujących się wydatków organizacji za rok kalendarzowy, na który przyznano dotację.3. Zgodnie z art. 113 ust. 2 rozporządzenia finansowego, przy ponawianiu takich dotacji operacyjnych stopniowo zmniejsza się kwotę dotacji. Przy przyznawaniu dotacji organizacji, która otrzymała dotację operacyjną w poprzednim roku, udział procentowy współfinansowania Wspólnoty, który stanowi nowa dotacja, jest o co najmniej 10 punktów procentowych niższy niż udział procentowy współfinansowania Wspólnoty, który stanowiła dotacja w roku poprzednim.Artykuł 6Ustalenia finansowe1. Niniejszy program rozpoczyna się dnia 1 stycznia 2004 r. i kończy dnia 31 grudnia 2006 r.2. Finansowa kwota referencyjna na realizację tego programu na okres podany w ust. 1 wynosi 4,1 milionów EUR3. Roczne środki są zatwierdzane przez organ budżetowy w ramach limitów wyznaczonych przez perspektywy finansowe.Artykuł 7Monitorowanie i ocenaDo dnia 31 grudnia 2005 r. Komisja przedstawi Radzie sprawozdanie z osiągnięcia celów programu. Sprawozdanie opiera się na wynikach uzyskanych przez beneficjentów i ocenia, w szczególności, ich przydatność, skuteczność i użyteczność w osiąganiu celów przedstawionych w art. 1 i w Załączniku.Artykuł 8Postanowienia przejścioweZasada stopniowego zmniejszania udziału współfinansowania Wspólnoty, przewidziana w art. 5, w przypadku odnowienia dotacji operacyjnej organizacjom, które otrzymały taką dotację na te same działania w roku poprzedzającym rok, w którym niniejsza decyzja wchodzi w życie oraz na dwa poprzednie lata stosuje się tylko od trzeciego roku po wejściu w życie niniejszej decyzji, pod warunkiem że organizacje te spełniły w całości wszystkie wymagania dotyczące racjonalnego zarządzania.Artykuł 9Wejście w życieNiniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2003 r.W imieniu RadyA. MatteoliPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 20 listopada 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Rozporządzenie (EWG) nr 443/92 (Dz.U. L 52 z 27.2.1992, str. 1).[3] Rozporządzenia (WE) nr 1488/96 (Dz.U. L 189 z 30.7.1996, str. 1).[4] Rozporządzenie (WE, Euratom) nr 99/2000 (Dz.U. L 12 z 18.1.2000, str. 1).[5] Rozporządzenie (WE) nr 2666/2000 (Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 1).[6] Rada Europejska w Cannes, 26–27 czerwca 1995 r. i Rada Europejska w Lizbonie, 23–24 marca 2000 r.[7] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.[8] Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1. Porozumienie zmienione decyzją 2003/429/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 25).--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK1. Wspierane działaniaDziałania organizacji, które mogą przyczynić się do wzmocnienia i skuteczności działań Wspólnoty, obejmują, co następuje:- badania i analizę polityk Unii Europejskiej i regionu objętego zaproszeniem do składania wniosków,- opracowywanie dokumentów do dyskusji,- okrągłe stoły,- seminaria tematyczne,- różne publikacje.2. Wdrażanie wspieranych działań2.1. Działania objęte niniejszym programem wykonuje organizacja, której celem jest zwiększenie zrozumienia i wzajemnej wiedzy między Unią Europejską i regionami objętymi rozporządzeniami ALA, MEDA, Tacis lub CARDS.2.2. Program ma zastosowanie do organizacji o celach niezarobkowych, instytutów lub sieci działających w państwach i/lub regionach objętych art. 2 niniejszej decyzji, które wspierają zasady i polityki wpisujące się w cele Traktatów.2.3. Roczną dotację operacyjną można przyznać na wspieranie wdrażania rocznego programu pracy takiej organizacji.3. Wybór beneficjentówOrganizacje uprawnione do otrzymania dotacji operacyjnej wybiera się na podstawie wezwania do składania propozycji, jak przewidziano w rozporządzeniu finansowym. Wezwania do składania propozycji ogłasza się na początku trwania niniejszego programu w celu wybrania partnerów, z którymi Unia Europejska go wdroży.4. Cechy wniosków o dotację, na podstawie, których dokonuje się ich ocenyWnioski o dotację ocenia się na podstawie:- ich komplementarności z celami programu,- jakości działań,- doświadczenia w danym obszarze,- istnienia stabilnych źródeł informacji i kontaktów w danych regionach i w Unii Europejskiej,- proporcjonalności między kosztami i korzyściami proponowanego działania,- geograficznego zakresu działań.Dokładne cechy i kryteria przyznawania dotacji określa się w wezwaniu do składania propozycji.5. Wydatki kwalifikujące się5.1. Jedynymi kosztami, które można uwzględnić przy ustalaniu dotacji operacyjnej, są koszty niezbędne do właściwego prowadzenia normalnych działań danej organizacji, w szczególności koszty osobowe, koszty ogólne (takie jak czynsz, opłaty od nieruchomości, sprzęt, zaopatrzenie biurowe, telekomunikacja i opłaty pocztowe), koszty spotkań wewnętrznych, koszty publikacji, informacji i upowszechniania.5.2. Zainteresowane organizacje korzystają ze współfinansowania ich budżetu ze źródeł innych niż źródła Wspólnoty. Takie współfinansowanie może być częściowo udzielane w naturze, pod warunkiem że wartość tego wkładu nie przekracza kosztów rzeczywiście poniesionych i wykazanych w dokumentach księgowych lub kosztów zasadniczo ponoszonych na odpowiednim rynku i z wyjątkiem wkładu w naturze w postaci nieruchomości.6. Kontrole i audyty6.1. Beneficjent otrzymujący dotację operacyjną udostępnia Komisji wszystkie dokumenty uzupełniające, wliczając zrewidowane sprawozdanie finansowe dotyczące wydatków poniesionych w czasie roku, na który została przyznana dotacja, przez okres pięciu lat następujących po dokonaniu ostatniej płatności. Beneficjent dotacji zapewnia, tam, gdzie ma to zastosowanie, udostępnienie Komisji dokumentów uzupełniających znajdujących się w posiadaniu partnerów lub członków.6.2. Komisja ma prawo przeprowadzić audyt wykorzystania dotacji, wykonywany przez personel Komisji lub przez wybraną, inną wykwalifikowaną organizację. Audyty takie można przeprowadzać podczas trwania umowy lub w okresie pięciu lat od dnia płatności dotacji. Tam, gdzie jest to właściwe, ustalenia audytu mogą prowadzić do podjęcia działań windykacyjnych przez Komisję.6.3. Personel Komisji i osoby zewnętrzne upoważnione przez Komisję posiadają, w celu właściwego przeprowadzenia audytu, prawo dostępu do miejsc i budynków, w których prowadzone są działania, oraz do wszelkich informacji, wraz z informacjami w postaci elektronicznej.6.4. Trybunał Obrachunkowy i Europejskie Biuro ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) korzystają z tych samych praw co Komisja, w szczególności z prawa dostępu.6.5. W celu ochrony interesów finansowych Wspólnoty Europejskiej przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami, Komisja może przeprowadzać kontrole na miejscu oraz inspekcje w oparciu o niniejszy program zgodnie z rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 [1]. W miarę potrzeby, kontrole prowadzi Europejskie Biuro ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/1999 [2].[1] Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.[2] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji z dnia 8 lutego 2016 r. w sprawie zawarcia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               11.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 52/9

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 8 lutego 2016 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
   (2016/C 52/06)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Rady w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Protokołem”),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zawarcie Protokołu podlega odrębnym procedurom w odniesieniu do kwestii objętych Traktatem o Unii Europejskiej i Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, z jednej strony, oraz w odniesieniu do kwestii objętych Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, z drugiej strony.

               (2)

               W dniu 20 lipca 2015 r. Rada przyjęła, zgodnie z art. 218 ust. 6 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Chorwacji, decyzję (UE) 2015/1292 (1) w sprawie zawarcia Protokołu w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich.

               (3)

               W dniu 14 kwietnia 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/518/Euratom (2) zatwierdzającą zawarcie Protokołu przez Komisję Europejską w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

               (4)

               Protokół powinien zostać zawarty również w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w odniesieniu do kwestii objętych Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się zawarcie w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Protokołem”) (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Komisji jest niniejszym upoważniony do podjęcia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej wszelkich niezbędnych kroków w celu wyrażenia zgody Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej na związanie się postanowieniami Protokołu, w szczególności do złożenia notyfikacji przewidzianej w art. 13 Protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 lutego 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/1292 z dnia 20 lipca 2015 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (Dz.U. L 199 z 29.7.2015, s. 1).

      (2)  Decyzja Rady 2014/518/Euratom z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję Europejską, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (Dz.U. L 233 z 6.8.2014, s. 20).

      (3)  Dz.U. L 233 z 6.8.2014, s. 3.


title: Decyzja Komisji z dnia 3 marca 1989 r. ustanawiająca szczegółowe zasady dotyczące ujawnienia dokumentów objętych tajemnicą zawodową lub handlową

text:
Ważna informacja prawna

|

31989D0196

Dziennik Urzędowy L 073 , 17/03/1989 P. 0052 - 0052 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 17 Tom 1 P. 0098  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 17 Tom 1 P. 0098

		Decyzja Komisjiz dnia 3 marca 1989 r.ustanawiająca szczegółowe zasady dotyczące ujawnienia dokumentów objętych tajemnicą zawodową lub handlową(89/196/EWG, Euratom, EWWiS)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 354/83 z dnia 1 lutego 1983 r. dotyczące udostępnienia do wglądu publicznego historycznych materiałów archiwalnych Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej [1], w szczególności jego art. 9,uwzględniając decyzję Komisji nr 359/83/EWWiS z dnia 8 lutego 1983 r. dotyczącą otwarcia do wglądu publicznego archiwów historycznych Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali [2], w szczególności jej art. 9,a także mając na uwadze, co następuje:w ramach zasad dotyczących otwarcia do wglądu publicznego archiwów historycznych Wspólnot, dokumenty i akta objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej i handlowej nie mogą być publicznie udostępnione, chyba że zainteresowana osoba lub przedsiębiorstwo nie zgłasza zastrzeżeń; w związku z tym Komisja musi zawiadamiać o zamiarze publicznego udostępnienia dokumentów i akt;wcześniejsze zawiadomienie zainteresowanej osoby lub przedsiębiorstwa jest często trudne, szczególnie w przypadkach zmiany adresu lub następstwa prawnego;aby zapewnić skuteczne funkcjonowanie procedury otwarcia do wglądu publicznego archiwów historycznych Wspólnot, konieczne jest wprowadzenie przepisu umożliwiającego Komisji informowanie zainteresowanych osób lub przedsiębiorstw poprzez zawiadomienie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. W celu stosowania art. 4 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 354/83 lub art. 4 decyzji Komisji nr 359/83/EWWiS, Komisja zawiadamia pisemnie zainteresowaną osobę lub przedsiębiorstwo o zamiarze udostępnienia dokumentów i akt objętych obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej lub handlowej i wzywa zainteresowaną osobę lub przedsiębiorstwo do zgłaszania wszelkich zastrzeżeń w okresie sześciu tygodni.Jeżeli w tym okresie nie wniesiono zastrzeżeń, dokument lub akta podlegają publicznemu udostępnieniu.2. Jeżeli pisemne wezwanie Komisji nie dotrze do zainteresowanej osoby lub przedsiębiorstwa, Komisja publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich (seria C), ogłaszając swój zamiar publicznego udostępnienia dokumentów i zapisów, o których mowa, jeżeli w czasie sześciu tygodni od publikacji zawiadomienia nie wpłynie jakiekolwiek zastrzeżenie. W zawiadomieniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich wskazana jest zainteresowana osoba lub przedsiębiorstwo oraz charakter określonego dokumentu lub akt.Jeżeli we wskazanym okresie nie wniesiono zastrzeżeń, dokument lub akta podlegają publicznemu udostępnieniu.Artykuł 2Niniejszą decyzję stosuje się z mocą od dnia 3 marca 1989 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 1989 r.W imieniu KomisjiAntónio Cardoso e CunhaCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 43 z 15.2.1983, str. 1.[2] Dz.U. L 43 z 15.2.1983, str. 14.--------------------------------------------------


title: 2011/583/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/172

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2009
   (2011/583/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego na temat rocznych sprawozdań finansowych Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Centrum (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1920/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (3), w szczególności jego art. 15,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0120/2011),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2009;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu, oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 162.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2011/54/UE: Decyzja Rady z dnia 24 stycznia 2011 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Łotwy i zastępcy członka z Łotwy

text:
               28.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 25/30

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 stycznia 2011 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Łotwy i zastępcy członka z Łotwy
   (2011/54/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Łotwy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 grudnia 2009 r. oraz 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE i 2010/29/UE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. (1).

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Ainārsa ŠLESERSA.

               (3)

               Jedno stanowisko zastępcy członka zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Sergejsa DOLGOPOLOVSA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane w Komitetcie Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Dainis TURLAIS, Rīgas domes Drošības, kārtības un korupcijas novēršanas jautājumu komitejas priekšsēdētājs;

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Viktors GLUHOVS, Rīgas domes deputāts, Pilsētas attīstības komitejas loceklis.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 stycznia 2011 r.

            W imieniu Rady

         FAZEKAS S.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22 oraz Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1025/2013/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Republice Kirgiskiej

text:
               25.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 283/1

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 1025/2013/UE
   z dnia 22 października 2013 r.
   w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Republice Kirgiskiej
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
   stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Współpraca między Unią a Republiką Kirgiską oparta jest na Umowie o partnerstwie i współpracy ustanawiająca partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony (2) (UPiW), która weszła w życie w 1999 r. Unia stosuje wobec Republiki Kirgiskiej ogólny system preferencji taryfowych.

               (2)

               Gospodarka kirgiska ucierpiała w 2009 r. na skutek międzynarodowego kryzysu finansowego, a w czerwcu 2010 r. w wyniku przemocy na tle etnicznym. Wydarzenia te zakłóciły działalność gospodarczą, pociągając za sobą znaczne wydatki publiczne konieczne na odbudowę i pomoc społeczną, i w rezultacie doprowadziły do istotnych luk w zakresie finansowania zewnętrznego i luk budżetowych.

               (3)

               Podczas spotkania darczyńców wysokiego szczebla, które odbyło się w Biszkeku dnia 27 lipca 2010 r., społeczność międzynarodowa zobowiązała się do przekazania 1,1 mld USD w ramach nadzwyczajnego wsparcia celem udzielenia pomocy na rzecz ożywienia gospodarczego w Republice Kirgiskiej. Na tym spotkaniu Unia zadeklarowała udzielenie pomocy finansowej w kwocie do 117,9 mln EUR.

               (4)

               Rada, na posiedzeniu w składzie Rady do Spraw Zagranicznych, w swoich konkluzjach z dnia 26 lipca 2010 r. dotyczących Republiki Kirgiskiej z zadowoleniem przyjęła wysiłki nowego rządu kirgiskiego na rzecz ustanowienia demokratycznych ram instytucjonalnych i zwróciła się do Komisji, by nadal zapewniała władzom Republiki Kirgiskiej pomoc, w tym poprzez nowe programy pomocowe, w realizacji programu reform i by przyczyniała się do trwałego wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego kraju.

               (5)

               Polityczne i gospodarcze wsparcie Unii dla powstającej demokracji parlamentarnej w Republice Kirgiskiej stanowiłoby polityczny sygnał silnego wsparcia ze strony Unii dla demokratycznych reform w Azji Środkowej, zgodnie z polityką Unii wobec tego regionu określoną w strategii UE wobec Azji Środkowej (na lata 2007–2013) oraz w konkluzjach Rady w sprawie Azji Środkowej z dnia 25 czerwca 2012 r.

               (6)

               Zgodnie z wspólną deklaracją Parlamentu Europejskiego i Rady przyjętą wraz z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 778/2013/UE (3) pomoc makrofinansowa Unii powinna stanowić instrument finansowy stosowany w sytuacjach wyjątkowych, mający formę niewiązanego i nieukierunkowanego wsparcia bilansu płatniczego, służący przywróceniu trwałego finansowania zewnętrznego beneficjenta; pomoc ta powinna także stanowić podstawę realizacji programu dotyczącego polityki obejmującego solidne środki dostosowawcze i środki w zakresie reformy strukturalnej zmierzające do poprawy pozycji bilansu płatniczego, szczególnie w okresie trwania programu, i do umocnienia wdrażania odpowiednich porozumień i programów z Unią.

               (7)

               Procesom dostosowań i reform gospodarczych w Republice Kirgiskiej służy pomoc finansowa Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW). W czerwcu 2011 r. władze kirgiskie i MFW uzgodniły trzyletni rozszerzony instrument kredytowy MFW niebędący instrumentem ostrożnościowym („program MFW”) w wysokości 66,6 mln SDR (specjalne prawa ciągnienia) w celu udzielenia wsparcia temu krajowi. W czerwcu 2013 r. MFW zatwierdził czwarty przegląd tego programu. Cele programu MFW są zgodne z celem unijnej pomocy makrofinansowej, który zakłada złagodzenie krótkoterminowych trudności dotyczących bilansu płatniczego, oraz z realizacją solidnych środków dostosowawczych zgodnie z celem unijnej pomocy makrofinansowej.

               (8)

               Unia udziela Republice Kirgiskiej sektorowego wsparcia budżetowego w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju w łącznej kwocie 33 mln EUR w latach 2011–2013 w celu wspierania reform w zakresie ochrony socjalnej, edukacji i zarządzania finansami publicznymi.

               (9)

               W 2010 r., w związku z pogarszającą się sytuacją gospodarczą i prognozami gospodarczymi, Republika Kirgiska wystąpiła do Unii z wnioskiem o udzielenie pomocy makrofinansowej.

               (10)

               Zważywszy na strategiczne znaczenie, jakie dla Unii ma Republika Kirgiska, jak również na kluczową rolę, którą państwo to odgrywa w zapewnianiu stabilności w regionie, należy uznać, na zasadzie wyjątku, że Republika Kirgiska kwalifikuje się do otrzymania unijnej pomocy makrofinansowej.

               (11)

               Biorąc pod uwagę fakt, że w bilansie płatniczym Republiki Kirgiskiej utrzymuje się znaczna pozostająca do pokrycia luka w finansowaniu zewnętrznym przekraczająca zasoby udostępnione przez MFW i inne instytucje wielostronne oraz mimo realizacji przez to państwo solidnych programów stabilizacji gospodarczej i reform, unijna pomoc makrofinansowa, która ma zostać udzielona Republice Kirgiskiej („unijna pomoc makrofinansowa”), jest w obecnych nadzwyczajnych okolicznościach uważana za właściwą odpowiedź na wniosek tego państwa o wsparcie stabilizacji gospodarczej w powiązaniu z programem MFW.

               (12)

               Celem unijnej pomocy makrofinansowej powinno być wspieranie przywrócenia Republice Kirgiskiej trwałego finansowania zewnętrznego, a tym samym wsparcie jej gospodarczego i społecznego rozwoju.

               (13)

               Ustalanie kwoty unijnej pomocy makrofinansowej opiera się na kompleksowej ocenie ilościowej pozostających do zaspokojenia potrzeb Republiki Kirgiskiej w zakresie finansowania zewnętrznego oraz uwzględnia zdolność tego państwa do finansowania się z własnych zasobów, w szczególności z rezerw walutowych, którymi dysponuje. Unijna pomoc makrofinansowa powinna uzupełniać programy i zasoby udostępniane przez MFW i Bank Światowy. Przy ustalaniu kwoty udzielanej pomocy uwzględnia się również spodziewane wkłady finansowe ze strony darczyńców będących podmiotami wielostronnymi oraz potrzebę zapewnienia sprawiedliwego podziału obciążeń między Unią a innymi darczyńcami, a także wcześniej uruchomione środki w Republice Kirgiskiej w ramach innych unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego oraz wartość dodaną ogólnego zaangażowania Unii.

               (14)

               Uwzględniając pozostające do zaspokojenia potrzeby Republiki Kirgiskiej w zakresie finansowania zewnętrznego, poziom rozwoju gospodarczego tego państwa mierzony za pomocą wskaźnika dochodu na jednego mieszkańca oraz wskaźnika ubóstwa, zdolność finansowania się Republiki Kirgiskiej za pomocą własnych zasobów, w szczególności z rezerw walutowych, którymi dysponuje, a także jej zdolności do spłaty w oparciu o analizę zdolności obsługi zadłużenia, część środków pomocowych powinna zostać udostępniona w formie dotacji.

               (15)

               Komisja powinna zapewnić zgodność prawną i merytoryczną unijnej pomocy makrofinansowej z głównymi zasadami, celami i środkami podejmowanymi w różnych obszarach działań zewnętrznych oraz z innymi stosownymi politykami Unii.

               (16)

               Celem unijnej pomocy makrofinansowej powinno być wspieranie polityki zewnętrznej Unii wobec Republiki Kirgiskiej. Służby Komisji i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny ściśle współpracować przez cały okres udzielania pomocy makrofinansowej w celu koordynowania zewnętrznej polityki Unii i zapewnienia spójności tej polityki.

               (17)

               Unijna pomoc makrofinansowa powinna wspierać zaangażowanie Republiki Kirgiskiej w przestrzeganie wartości podzielanych przez to państwo i Unię, w tym demokracji, praworządności, dobrych rządów, poszanowania praw człowieka, zrównoważonego rozwoju i ograniczania ubóstwa, a także jej zaangażowanie w przestrzeganie zasady otwartego, opartego na zasadach i uczciwego handlu.

               (18)

               Warunkiem wstępnym przyznania unijnej pomocy makrofinansowej powinno być respektowanie przez Republikę Kirgiską skutecznych mechanizmów demokratycznych, w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego i praworządności oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka. Ponadto cele szczegółowe unijnej pomocy makrofinansowej powinny służyć zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i rozliczalności systemów zarządzania finansami publicznymi w Republice Kirgiskiej. Komisja powinna regularnie monitorować zarówno spełnienie warunku wstępnego, jak i realizację tych celów.

               (19)

               W celu zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Unii, powiązanych z unijną pomocą makrofinansową, Republika Kirgiska powinna podjąć odpowiednie środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z tą pomocą oraz w zakresie zwalczania tych zjawisk. Należy również zapewnić kontrole przeprowadzane przez Komisję i kontrole przeprowadzane przez Trybunał Obrachunkowy.

               (20)

               Przekazanie unijnej pomocy makrofinansowej nie narusza uprawnień Parlamentu Europejskiego i Rady.

               (21)

               Kwoty pomocy makrofinansowej udzielanej w formie dotacji oraz kwoty przeznaczone na pomoc makrofinansową w formie pożyczek powinny odpowiadać środkom budżetowym przewidzianym w wieloletnich ramach finansowych.

               (22)

               Unijną pomocą makrofinansową powinna zarządzać Komisja. Aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie możliwość śledzenia wykonania niniejszej decyzji, Komisja powinna regularnie informować wspomniane instytucje o rozwoju sytuacji w związku z pomocą i udostępniać im odpowiednie dokumenty.

               (23)

               W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszej decyzji należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (4).

               (24)

               Unijna pomoc makrofinansowa powinna podlegać warunkom dotyczącym polityki gospodarczej, które mają zostać określone w protokole ustaleń. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania i ze względu na efektywność Komisja powinna być uprawniona do negocjowania tych warunków z władzami kirgiskimi pod nadzorem komitetu przedstawicieli państw członkowskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. Na mocy tego rozporządzenia procedura doradcza powinna, co do zasady, mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach innych niż te określone we wspomnianym rozporządzeniu. Mając na uwadze potencjalnie duży wpływ pomocy w kwocie większej niż 90 mln EUR, w odniesieniu do takich operacji należy stosować procedurę sprawdzającą. Mając na uwadze kwotę unijnej pomocy makrofinansowej dla Republiki Kirgiskiej, w odniesieniu do przyjęcia protokołu ustaleń oraz do obniżenia, zawieszania lub anulowania pomocy zastosowanie powinna mieć procedura doradcza.

               (25)

               Według MFW Republika Kirgiska należy do kategorii gospodarek wschodzących i rozwijających się; według Banku Światowego Republika Kirgiska należy do grupy gospodarek o niskich dochodach i krajów należących do Międzynarodowego Stowarzyszenia Rozwoju (IDA); według OHRLLS ONZ (5) Republika Kirgiska należy do kategorii „rozwijających się krajów śródlądowych”; według Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD Republika Kirgiska znajduje się na liście innych krajów o niskich dochodach. Dlatego też Republika Kirgiska powinna zostać uznana za kraj rozwijający się, w rozumieniu art. 208 Traktatu, co uzasadnia wybór art. 209 Traktatu jako podstawy prawnej niniejszej decyzji,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Unia udostępnia Republice Kirgiskiej pomoc makrofinansową („unijna pomoc makrofinansowa”) w maksymalnej kwocie 30 mln EUR, z przeznaczeniem na wsparcie stabilizacji gospodarczej Republiki Kirgiskiej oraz pokrycie potrzeb tego państwa w zakresie bilansu płatniczego określonych w bieżącym programie MFW. Z tej maksymalnej kwoty nie więcej niż 15 mln EUR udostępnia się w formie pożyczek i nie więcej niż 15 mln EUR udostępnia się w formie dotacji. Przekazanie unijnej pomocy makrofinansowej następuje pod warunkiem zatwierdzenia przez Parlament Europejski i Radę budżetu Unii na odnośny rok.
   2.   Aby sfinansować pożyczkę stanowiącą część unijnej pomocy makrofinansowej, Komisja jest upoważniona w imieniu Unii do zaciągnięcia pożyczek dla uzyskania niezbędnych zasobów na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych i do udostępnienia tych zasobów Republice Kirgiskiej w postaci pożyczek. Maksymalny termin wymagalności pożyczek wynosi 15 lat.
   3.   Przekazywaniem unijnej pomocy makrofinansowej zarządza Komisja w sposób spójny z umowami lub ustaleniami zawartymi między MFW a Republiką Kirgiską oraz z głównymi zasadami i celami reform gospodarczych określonymi w UPiW oraz w unijnej strategii wobec Azji Środkowej (na lata 2007–2013). Komisja regularnie informuje Parlament Europejski i Radę o rozwoju sytuacji w zakresie unijnej pomocy makrofinansowej, w tym o jej wypłacie, a także w stosownym terminie przekazuje tym instytucjom odpowiednie dokumenty.
   4.   Unijna pomoc makrofinansowa udostępniana jest na okres dwóch lat, począwszy od pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń, o którym mowa w art. 3 ust. 1.
   5.   W sytuacji gdy potrzeby finansowe Republiki Kirgiskiej znacznie się zmniejszą w okresie wypłacania unijnej pomocy makrofinansowej w stosunku do pierwotnych założeń, Komisja – działając zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2 – obniża wysokość takiej pomocy, zawiesza ją lub anuluje.
   Artykuł 2
   Warunkiem wstępnym przyznania unijnej pomocy makrofinansowej jest respektowanie przez Republikę Kirgiską skutecznych mechanizmów demokratycznych, w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego i praworządności oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka. Komisja monitoruje wypełnienie tego warunku wstępnego przez cały czas udzielania unijnej pomocy makrofinansowej. Niniejszy artykuł stosuje się zgodnie z decyzją Rady 2010/427/UE (6).
   Artykuł 3
   1.   Komisja, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2, uzgadnia z władzami kirgiskimi jasno określone warunki dotyczące polityki gospodarczej oraz warunki finansowe – koncentrując się na reformach strukturalnych i zdrowych finansach publicznych – którym to warunkom ma podlegać unijna pomoc makrofinansowa; warunki te mają zostać określone w protokole ustaleń („protokół ustaleń”) zawierającym harmonogram spełnienia tych warunków. Warunki dotyczące polityki gospodarczej oraz warunki finansowe określone w protokole ustaleń muszą być zgodne z umowami lub ustaleniami, o których mowa w art. 1 ust. 3, w tym z programami w zakresie dostosowania makroekonomicznego i reform strukturalnych realizowanymi przez Republikę Kirgiską przy wsparciu MFW.
   2.   Warunki te służą w szczególności zwiększeniu efektywności, przejrzystości i rozliczalności unijnej pomocy makrofinansowej, w tym systemów zarządzania finansami publicznymi w Republice Kirgiskiej. Podczas opracowywania środków politycznych uwzględnia się również należycie postępy we wzajemnym otwieraniu rynku, rozwój opartego na zasadach i uczciwego handlu oraz inne priorytety w kontekście unijnej polityki zewnętrznej. Komisja regularnie monitoruje postępy w osiąganiu tych celów.
   3.   Szczegółowe warunki finansowe unijnej pomocy makrofinansowej określają umowa o dotację i umowa o pożyczkę, które mają zostać uzgodnione między Komisją a władzami kirgiskimi.
   4.   W okresie udzielania unijnej pomocy makrofinansowej Komisja monitoruje prawidłowość regulacji finansowych, procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli Republiki Kirgiskiej, które są istotne z punktu widzenia tej pomocy, jak również przestrzeganie przez Republikę Kirgiską uzgodnionego harmonogramu działań.
   5.   W regularnych odstępach czasu Komisja ocenia, czy warunki określone w art. 4 ust. 3 są nadal spełniane, w tym, czy polityka gospodarcza Republiki Kirgiskiej jest zgodna z celami unijnej pomocy makrofinansowej. Komisja działa w tym zakresie w ścisłej współpracy z MFW i Bankiem Światowym oraz – jeżeli jest to konieczne – z Parlamentem Europejskim i Radą.
   Artykuł 4
   1.   Z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 3, unijna pomoc makrofinansowa jest udostępniana przez Komisję w dwóch transzach, z których każda obejmuje pożyczkę i dotację. Wysokość każdej transzy określa się w protokole ustaleń.
   2.   Kwoty unijnej pomocy makrofinansowej udzielanej w formie pożyczek są zabezpieczane, jeżeli jest to wymagane, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 (7).
   3.   O przekazaniu każdej transzy decyduje Komisja, przy czym jest to uzależnione od spełnienia wszystkich następujących warunków:

               a)

               warunku wstępnego określonego w art. 2;

               b)

               udokumentowania stałych zadowalających postępów we wdrażaniu programu dotyczącego polityki obejmującego solidne środki dostosowawcze oraz środki w zakresie reformy strukturalnej wspierane przez inne niż ostrożnościowe rozwiązania MFW w zakresie kredytowania; oraz

               c)

               spełnienia w określonych ramach czasowych warunków dotyczących polityki gospodarczej uzgodnionych w protokole ustaleń.

         Wypłata drugiej transzy następuje nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od przekazania pierwszej transzy.
   4.   Jeżeli warunki, o których mowa ust. 3, nie zostały spełnione, Komisja tymczasowo zawiesza lub anuluje wypłatę unijnej pomocy makrofinansowej. W takich przypadkach Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o przyczynach zawieszenia lub anulowania.
   5.   Unijna pomoc makrofinansowa wypłacana jest na rzecz Narodowego Banku Republiki Kirgiskiej. Środki unijne mogą zostać przekazane na rzecz skarbu państwa Republiki Kirgiskiej jako beneficjenta końcowego, z zastrzeżeniem postanowień uzgodnionych w protokole ustaleń, w tym potwierdzenia pozostających do zaspokojenia budżetowych potrzeb finansowych.
   Artykuł 5
   1.   Operacje zaciągania i udzielania pożyczek związane z pożyczkami stanowiącymi część unijnej pomocy makrofinansowej przeprowadzane są w euro z tą samą datą waluty i nie wiążą się dla Unii ze zmianą terminów wymagalności ani nie narażają jej na żadne ryzyko walutowe lub ryzyko związane ze stopami procentowymi ani na żadne inne ryzyko handlowe.
   2.   Jeżeli pozwalają na to okoliczności oraz na wniosek Republiki Kirgiskiej Komisja może podjąć kroki niezbędne do zapewnienia, aby w warunkach dotyczących pożyczki uwzględniona została klauzula wcześniejszej spłaty i aby odpowiadała jej odpowiednia klauzula w warunkach dotyczących operacji pożyczki.
   3.   Jeśli okoliczności pozwalają na poprawę oprocentowania udzielonej pożyczki i jeśli Republika Kirgiska złoży stosowny wniosek, Komisja może zdecydować o refinansowaniu całości lub części zaciągniętej pierwotnie pożyczki lub może zmienić odpowiednie warunki finansowe. Operacje refinansowania lub zmiany warunków pożyczki przeprowadzane są zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 i 4 oraz nie skutkują przedłużeniem terminu wymagalności danej pożyczki ani zwiększeniem kwoty kapitału pozostającej do spłaty na dzień refinansowania lub zmiany warunków pożyczki.
   4.   Republika Kirgiska pokrywa wszystkie koszty poniesione przez Unię w związku z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek na mocy niniejszej decyzji.
   5.   Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o rozwoju sytuacji w zakresie operacji, o których mowa w ust. 2 i 3.
   Artykuł 6
   1.   Unijna pomoc makrofinansowa jest udzielana zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (8) oraz z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (9).
   2.   Unijna pomoc makrofinansowa jest udzielana w ramach zarządzania bezpośredniego.
   3.   Protokół ustaleń, umowa o pożyczkę oraz umowa o dotację, które mają zostać uzgodnione z władzami kirgiskimi, zawierają przepisy:

               a)

               zapewniające, aby Republika Kirgiska regularnie sprawdzała, czy środki finansowe pochodzące z budżetu Unii zostały właściwie wykorzystane, podejmowała odpowiednie środki zapobiegające nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz, w razie konieczności, podejmowała działania prawne zmierzające do odzyskania wszelkich środków dostarczonych na mocy niniejszej decyzji, które zostały sprzeniewierzone;

               b)

               zapewniające ochronę interesów finansowych Unii, w szczególności przewidujące podjęcie konkretnych środków związanych z zapobieganiem nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom mającym wpływ na unijną pomoc makrofinansową, oraz ze zwalczaniem takich zjawisk, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 (10), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (11) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (12);

               c)

               wyraźnie upoważniające Komisję, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, lub przedstawicieli tych instytucji, do przeprowadzania kontroli, w tym kontroli na miejscu i inspekcji;

               d)

               wyraźnie upoważniające Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzania – w okresie, na jaki została udostępniona unijna pomoc makroekonomiczna, i po jego upływie – kontroli, w tym kontroli dokumentów i kontroli na miejscu, takich jak ocena operacyjna;

               e)

               zapewniające, aby Unia była uprawniona do otrzymania pełnego zwrotu dotacji lub wcześniejszej spłaty pożyczki, jeżeli stwierdzono, że w związku z zarządzaniem unijną pomocą makrofinansową Republika Kirgiska uczestniczyła w jakiejkolwiek czynności stanowiącej nadużycie finansowe lub korupcję lub w jakiejkolwiek innej nielegalnej działalności naruszającej interesy finansowe Unii.

         4.   W okresie udzielania unijnej pomocy makrofinansowej Komisja monitoruje w drodze ocen operacyjnych prawidłowość stosowanych przez Republikę Kirgiską uregulowań finansowych, procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli, które są istotne dla takiej pomocy.
   Artykuł 7
   1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
   2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
   Artykuł 8
   1.   Do dnia 30 czerwca każdego roku Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wykonania niniejszej decyzji w poprzednim roku, zawierające ocenę takiego wykonania. Sprawozdanie zawiera:

               a)

               analizę postępów poczynionych w udzielaniu unijnej pomocy makrofinansowej;

               b)

               ocenę sytuacji gospodarczej Republiki Kirgiskiej i jej perspektyw gospodarczych, a także ocenę postępów poczynionych we wdrażaniu środków politycznych, o których mowa w art. 3 ust. 1;

               c)

               informacje o związku pomiędzy warunkami dotyczącymi polityki gospodarczej określonymi w protokole ustaleń, bieżącymi wynikami gospodarczymi i budżetowymi Republiki Kirgiskiej a decyzjami Komisji dotyczącymi przekazania poszczególnych transz unijnej pomocy makrofinansowej.

         2.   Nie później niż dwa lata po upływie okresu, na jaki udostępniona została pomoc, o którym mowa w art. 1 ust. 4, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny ex post, zawierające ocenę rezultatów i efektywności ukończonych działań w ramach unijnej pomocy makrofinansowej oraz zakresu, w jakim przyczyniły się one do osiągnięcia celów tej pomocy.
   Artykuł 9
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 22 października 2013 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         V. LEŠKEVIČIUS

            Przewodniczący

      (1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 11 grudnia 2012 r. i stanowisko Rady w pierwszym czytaniu z dnia 23 września 2013 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym). Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 22 października 2013 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 196 z 28.7.1999, s. 48.

      (3)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 778/2013/UE z dnia 12 sierpnia 2013 r. w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Gruzji (Dz.U. L 218 z 14.8.2013, s. 15).

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

      (5)  Biuro Wysokiego Przedstawiciela ONZ ds. Krajów Słabo Rozwiniętych, Krajów Rozwijających się Pozbawionych Dostępu do Morza i Krajów Rozwijających się Położonych na Małych Wyspach.

      (6)  Decyzja Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r. określająca organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30).

      (7)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 z dnia 25 maja 2009 r. ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych (Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 10).

      (8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

      (9)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

      (10)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).

      (11)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).

      (12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).


title: 2014/564/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/168

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012
   (2014/564/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Centrum (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 – C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2965/94 z dnia 28 listopada 1994 r. ustanawiające Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (4), w szczególności jego art. 14,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0205/2014),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 15.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 314 z 7.12.1994, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady z dnia 18 lutego 2003 r. dotycząca ustanowienia Komitetu ds. Usług Finansowych

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0165

Dziennik Urzędowy L 067 , 12/03/2003 P. 0017 - 0017

		Decyzja Radyz dnia 18 lutego 2003 r.dotycząca ustanowienia Komitetu ds. Usług Finansowych(2003/165/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,1. PPRZYPOMINA, że Rada w swoich konkluzjach z dnia 3 grudnia 2002 r. wyraziła gotowość podjęcia decyzji w sprawie ustanowienia nowego komitetu celem zapewnienia doradztwa i nadzoru dla Rady i Komisji w szeregu zagadnień związanych z rynkiem finansowym;2. odpowiednio USTANAWIA Komitet ds. Usług Finansowych (zwany dalej "Komitetem"), mający następujące zadania:- zapewnianie, niezależnie od procesu prawodawczego, ponadsektorowych rozważań strategicznych,- pomoc w określaniu średnio- i długoterminowej strategii dotyczącej zagadnień związanych z usługami finansowymi,- rozważanie wrażliwych zagadnień krótkoterminowych,- ocenę postępu i wykonania,- zapewnianie politycznego doradztwa i nadzoru w zakresie zarówno zagadnień wewnętrznych (np. jednolity rynek, włączając w to wykonywanie planu działania Usług Finansowych) i zagadnień zewnętrznych (np. WTO);3. ZGADZA SIĘ na następujące ustalenia dotyczące składu, przewodnictwa i funkcjonowania Komitetu:- Komisja oraz każdy członek Rady wyznacza jednego wysokiej rangi przedstawiciela i jednego zastępcę przedstawiciela w Komitecie; przedstawiciel Europejskiego Banku Centralnego i przewodniczący odpowiednich wspólnotowych komitetów regulujących posiadać będą status obserwatora,- Komitet ma jednego przewodniczącego i jednego wiceprzewodniczącego, wyznaczanych przez Komitet spośród przedstawicieli Państw Członkowskich; przewodniczący i wiceprzewodniczący pełnią swoje funkcje przez okres dwóch lat; pierwszy przewodniczący jest wyznaczony przez Komitet Ekonomiczno-Finansowy,- Państwo Członkowskie, którego przedstawiciel jest wyznaczony na przewodniczącego, posiada dodatkowego przedstawiciela w Komitecie na okres kadencji przewodniczącego,- Przewodniczący i wiceprzewodniczący, wraz z przedstawicielem Komisji, przedstawicielem Państwa Członkowskiego sprawującego Prezydencję w Radzie w okresie trwania kadencji, przedstawicielem Sekretariatu Generalnego Rady i przedstawicielem Sekretariatu Komitetu Ekonomiczno-Finansowego, ściśle współpracują celem usprawnienia pracy Komitetu,- Komitet składa sprawozdania Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu celem przygotowania porad dla Rady (Ecofin), uwzględniając ustaloną rolę Komitetu Stałych Przedstawicieli (Coreper),- Przewodniczący Komitetu regularnie przeprowadza wymianę poglądów z Komitetem ds. Gospodarczych i Pieniężnych Parlamentu Europejskiego w sprawie rozwoju strategicznego odnoszącego się do rynków finansowych,- Komitet uchwala swój regulamin zgodnie z regulaminem Rady,- obsługę prac zapewnia Sekretariat Generalny Rady;4. ODNOTOWUJE, że działalność Komitetu pozostanie bez uszczerbku dla prawa inicjatywy przysługującego Komisji;5. POSTANAWIA dokonać rewizji niniejszej decyzji w drugiej połowie 2004 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lutego 2003 r.W imieniu RadyN. ChristodoulakisPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2014/515/UE: Decyzja Rady z dnia 30 lipca 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech członków i czterech zastępców członków z Irlandii

text:
               5.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 232/22

         DECYZJA RADY
   z dnia 30 lipca 2014 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech członków i czterech zastępców członków z Irlandii

      (2014/515/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Irlandii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. W dniu 20 września 2011 r. na mocy decyzji Rady 2011/649/UE (3) Des HURLEY został mianowany członkiem, a Catherine YORE — zastępcą członka na okres do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Cztery stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Gerry'ego BREENA, Constance HANNIFFY, Desa HURLEYA i Briana MEANEYA.

               (3)

               Dwa stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Barneya STEELE'A i Catherine YORE.

               (4)

               Dwa stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolnią się w związku z mianowaniem Marii BYRNE i Mary FREEHILL na członków Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowiska członków:

                           —

                           Maria BYRNE, Councillor, Limerick City and County Council,

                           —

                           Eamon DOOLEY, Councillor, Offaly County Council,

                           —

                           Mary FREEHILL, Councillor, Dublin City Council,

                           —

                           Neale RICHMOND, Councillor, Dun Laoghaire Rathdown County Council;

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           —

                           Deirdre FORDE, Councillor, Cork County Council,

                           —

                           Clifford KELLY, Councillor, Cavan County Council,

                           —

                           Michael MURPHY, Councillor, Tipperary County Council,

                           —

                           William PATON, Councillor, Carlow County Council.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.

      (3)  Dz.U. L 261 z 6.10.2011, s. 25.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2015/2413 z dnia 9 grudnia 2015 r. przedłużająca mandat szefa misji dla misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN) (EUPOL Afganistan/2/2015)

text:
               19.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 333/118

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2015/2413
   z dnia 9 grudnia 2015 r.
   przedłużająca mandat szefa misji dla misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN) (EUPOL Afganistan/2/2015)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2010/279/WPZiB z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL Afganistan) (1), w szczególności jej art. 10 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 10 ust. 1 decyzji 2010/279/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją EUPOL Afganistan, w tym w szczególności decyzji o mianowaniu szefa misji.

               (2)

               W dniu 17 grudnia 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/922/WPZiB (2) przedłużającą okres funkcjonowania misji EUPOL Afganistan do dnia 31 grudnia 2016 r.

               (3)

               W dniu 10 lutego 2015 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2015/247 (3) w sprawie mianowania Pii STJERNVALL szefem misji EUPOL Afganistan na okres od dnia 16 lutego 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.

               (4)

               Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby mandat Pii STJERNVALL jako szefa misji EUPOL Afganistan został przedłużony od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Mandat Pii STJERNVALL jako szefa misji EUPOL Afganistan zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 grudnia 2016 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 grudnia 2015 r.

            Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2010/279/WPZiB z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN) (Dz.U. L 123 z 19.5.2010, s. 4).

      (2)  Decyzja Rady 2014/922/WPZiB z dnia 17 grudnia 2014 r. zmieniająca i przedłużająca decyzję 2010/279/WPZiB w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN) (Dz.U. L 363 z 18.12.2014, s. 152).

      (3)  Decyzja komitetu politycznego i bezpieczeństwa (WPZiB) 2015/247 z dnia 10 lutego 2015 r. w sprawie mianowania szefa misji dla misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN) (EUPOL AFGANISTAN/1/2015) (Dz.U. L 41 z 17.2.2015, s. 24).


title: Decyzja Rady z dnia 19 czerwca 1978 r. dotycząca zawarcia Europejskiej Konwencji o ochronie zwierząt hodowlanych i gospodarskich

text:
Ważna informacja prawna

|

31978D0923

Dziennik Urzędowy L 323 , 17/11/1978 P. 0012 - 0013 Specjalne wydanie greckie: Rozdział 03 Tom 23 P. 0040  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 03 Tom 15 P. 0047  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 03 Tom 15 P. 0047

		Decyzja Radyz dnia 19 czerwca 1978 r.dotycząca zawarcia Europejskiej Konwencji o ochronie zwierząt hodowlanych i gospodarskich(78/923/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43 i 100,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],a także mając na uwadze, co następuje:Europejska Konwencja o ochronie zwierząt hodowlanych i gospodarskich (zwana dalej "Konwencją"), sporządzona przez Radę Europy w celu ochrony zwierząt hodowlanych i gospodarskich, w szczególności w nowoczesnych systemach intensywnej produkcji;dyrektywa Rady 70/373/EWG z dnia 20 lipca 1970 r. w sprawie wprowadzenia wspólnotowych metod pobierania próbek i analizy do celów urzędowej kontroli pasz [3], ostatnio zmieniona dyrektywą 76/372/EWG [4], dyrektywa Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotycząca dodatków paszowych [5], ostatnio zmieniona dyrektywą 78/117/EWG [6], oraz dyrektywa Rady 74/63/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów substancji i produktów niepożądanych w paszach [7], ostatnio zmieniona dyrektywą 76/934/EWG [8], wprowadziły wspólne reguły, które mogą być naruszone przez Konwencję, w szczególności przez wprowadzenie w życie jej niektórych przepisów;inne przepisy Konwencji obejmują obszary, w których Wspólnota nie wprowadziła jeszcze wspólnych reguł;ochrona zwierząt nie jest sama w sobie jednym z celów Wspólnoty; jednakże występują różnice w istniejących przepisach prawa krajowego dotyczących ochrony zwierząt hodowlanych i gospodarskich, które mogą spowodować nierówne warunki konkurencji oraz które w następstwie mogą mieć pośredni wpływ na prawidłowe funkcjonowanie wspólnego rynku;Konwencja dotyczy spraw objętych wspólną polityką rolną;z tego względu wydaje się, że udział Wspólnoty w Konwencji jest niezbędny dla osiągnięcia celów Wspólnoty;hodowlana gospodarka rolna zwierząt na Grenlandii jest prowadzona w warunkach, które różnią się zasadniczo od tych istniejących w innych rejonach Wspólnoty, biorąc pod uwagę warunki ogólne, w szczególności klimat, niską gęstość zaludnienia oraz wyjątkową wielkość wyspy; z tego względu Konwencja nie będzie stosowana do Grenlandii,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej zatwierdza się Europejską Konwencję o ochronie zwierząt hodowlanych i gospodarskich.Tekst Konwencji jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady złoży do depozytu dokument zatwierdzający zgodnie z art. 14 Konwencji [9].Podczas składania dokumentu zatwierdzającego Przewodniczący Rady oświadczy zgodnie z art. 16 Konwencji, że Konwencja nie będzie stosowana do Grenlandii.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 19 czerwca 1978 r.W imieniu RadyP. DalsagerPrzewodniczący[1] Dz.U. C 83 z 4.4.1977, str. 43.[2] Dz.U. C 204 z 30.8.1976, str. 26.[3] Dz.U. L 170 z 3.8.1970, str. 2.[4] Dz.U. L 102 z 15.4.1976, str. 8.[5] Dz.U. L 270 z 14.12.1970, str. 1.[6] Dz.U. L 40 z 10.2.1978, str. 19.[7] Dz.U. L 38 z 11.2.1974, str. 31.[8] Dz.U. L 364 z 31.12.1976, str. 20.[9] Data wejścia w życie Konwencji zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.--------------------------------------------------


title: 2014/492/UE: Decyzja Rady z dnia 16 czerwca 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony

text:
                  30.8.2014

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 260/1

         DECYZJA RADY
         z dnia 16 czerwca 2014 r.
         w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony

            (2014/492/UE)

         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37 i art. 31 ust. 1, w związku z art. 218 ust. 5 oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217, w związku z art. 218 ust. 5 i art. 218 ust. 8 akapit drugi, a także jego art. 218 ust. 7,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 15 czerwca 2009 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Mołdawii w sprawie zawarcia nowej umowy między Unią a Republiką Mołdawii, mającej zastąpić umowę o partnerstwie i współpracy (1).

                     (2)

                     Biorąc pod uwagę bliskie więzi historyczne oraz stale zacieśniające się stosunki między stronami, a także ich dążenie do wzmocnienia i poszerzenia zakresu współpracy w ambitny i innowacyjny sposób, negocjacje w sprawie Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony („Układ”), zakończyły się pomyślnie parafowaniem Układu w dniu 29 listopada 2013 r.

                     (3)

                     Należy podpisać Układ w imieniu Unii i tymczasowo stosować jego część przed jego wejściem w życie zgodnie z art. 464 Układu do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.

                     (4)

                     Tymczasowe stosowanie części Układu nie zmienia zgodnego z Traktatami podziału kompetencji między Unią a jej państwami członkowskimi.

                     (5)

                     Zgodnie z art. 218 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada powinna upoważnić Komisję do zatwierdzania zmian do Układu, które mają być przyjmowane przez Komitet Stowarzyszenia obradujący w składzie zajmującym się kwestiami dotyczącymi handlu, jak określono w art. 438 ust. 4 Układu, zaproponowanych przez podkomitet ds. oznaczeń geograficznych zgodnie z art. 306 Układu.

                     (6)

                     Należy określić stosowne procedury dotyczące ochrony oznaczeń geograficznych, które mają zapewnioną ochronę na podstawie Układu.

                     (7)

                     Układu nie należy interpretować jako przyznającego prawa lub nakładającego obowiązki, na które można bezpośrednio powoływać się w sądach i trybunałach Unii lub państw członkowskich,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, z zastrzeżeniem jego zawarcia.

               2.   Tekst Układu dołącza się do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Układu w imieniu Unii

            Artykuł 3

               1.   Do czasu wejścia w życie Układu, zgodnie z jego art. 464 oraz z zastrzeżeniem przewidzianych w nim powiadomień, następujące jego części stosuje się tymczasowo między Unią a Republiką Mołdawii, ale tylko w zakresie, w jakim obejmują one kwestie objęte zakresem kompetencji Unii, w tym kwestie objęte zakresem kompetencji Unii do określania i realizowania wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa:

                           a)

                           tytuł I;

                           b)

                           tytuł II: art. 3, 4, 7 i 8;

                           c)

                           tytuł III: art. 12 i 15;

                           d)

                           tytuł IV: rozdziały 5, 9 i 12 (z wyjątkiem art. 68 lit. h)), rozdział 13 (z wyjątkiem art. 71 w zakresie, w jakim dotyczy on zarządzania obszarami morskimi, oraz z wyjątkiem art. 73 lit. b) i e), oraz art. 74), rozdział 14 (z wyjątkiem art. 77 lit. i)), rozdział 15 (z wyjątkiem art. 81 lit. a) i e) i art. 82 ust. 2), rozdział 16 (z wyjątkiem art. 87, art. 88 lit. c) i art. 89 lit. a) i b), w zakresie, w jakim lit. b) dotyczy ochrony gleb), rozdziały 26 i 28, a także art. 30, 37, 46, 57, 97, 102 i 116;

                           e)

                           tytuł V (z wyjątkiem art. 278, w zakresie, w jakim dotyczy on egzekwowania w zakresie prawa karnego praw własności intelektualnej, oraz art. 359 i 360, w zakresie, w jakim mają zastosowanie do postępowania administracyjnego oraz przeglądu i odwołania na poziomie państwa członkowskiego);

                           f)

                           tytuł VI;

                           g)

                           tytuł VII (z wyjątkiem art. 456 ust. 1, w zakresie, w jakim postanowienia tego tytułu ograniczają się do celu, jakim jest zapewnienie tymczasowego stosowania Układu, przewidzianego w niniejszym ustępie);

                           h)

                           załączniki II–XIII, XV–XXXV, a także protokoły I–IV.

               2.   Data, od której Układ będzie tymczasowo stosowany, zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Artykuł 4
            Do celów art. 306 Układu, zmiany Układu w drodze decyzji podkomitetu ds. oznaczeń geograficznych są zatwierdzane przez Komisję w imieniu Unii. W przypadku gdy zainteresowane Strony nie mogą osiągnąć porozumienia w następstwie zastrzeżeń dotyczących oznaczenia geograficznego, Komisja przyjmuje stanowisko na podstawie procedury określonej w art. 57 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady (2).

            Artykuł 5

               1.   Nazwa chroniona na mocy podsekcji 3 „Oznaczenia geograficzne” w tytule V rozdział 9 Układu może być wykorzystywana przez każdy podmiot wprowadzający do obrotu produkty rolne, środki spożywcze, wina, wina aromatyzowane lub napoje spirytusowe, które zgodne są z odpowiadającymi im specyfikacjami.

               2.   Zgodnie z art. 301 Układu państwa członkowskie oraz instytucje Unii egzekwują ochronę przewidzianą w art. 297–300 Układu, w tym również na wniosek zainteresowanej strony.

            Artykuł 6
            Układu nie można interpretować jako przyznającego prawa lub nakładającego obowiązki, na które można bezpośrednio powoływać się w sądach i trybunałach Unii lub państw członkowskich.

            Artykuł 7
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 16 czerwca 2014 r.

                  W imieniu Rady

               G. KARASMANIS

                  Przewodniczący

            (1)  Umowa o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Republiką Mołdawii (Dz.U. L 181 z 24.6.1998, s. 3).

            (2)  Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1).


title: 2012/470/UE: Decyzja Rady z dnia 7 sierpnia 2012 r. przedłużająca ważność decyzji 2012/96/UE i zawieszająca stosowanie właściwych środków określonych w decyzji 2002/148/WE

text:
               10.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 213/13

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 sierpnia 2012 r.
   przedłużająca ważność decyzji 2012/96/UE i zawieszająca stosowanie właściwych środków określonych w decyzji 2002/148/WE
   (2012/470/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1) i ostatnio zmienioną w Wagadugu (Burkina Faso) dnia 23 czerwca 2010 r. (2), zwaną dalej „umową z Kotonu”, w szczególności jej art. 96,
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania umowy z Kotonu (3), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na podstawie decyzji 2002/148/WE (4) zakończono konsultacje z Republiką Zimbabwe prowadzone na mocy art. 96 ust. 2 lit. c) umowy z Kotonu i przyjęto właściwe środki określone w załączniku do tej decyzji. Od tego czasu środki te dostosowywano, a okres ich stosowania co roku przedłużano.

               (2)

               Na podstawie decyzji 2012/96/UE (5) właściwe środki dostosowano oraz przedłużono okres ich stosowania o sześć miesięcy do dnia 20 sierpnia 2012 r.

               (3)

               Unia uznaje powołanie rządu jedności narodowej w Zimbabwe za sposobność przywrócenia konstruktywnych stosunków między Unią a Zimbabwe oraz wsparcia realizacji programu reform w tym kraju.

               (4)

               Na podstawie decyzji Rady 2012/97/WPZiB z dnia 17 lutego 2012 r. zmieniającej decyzję 2011/101/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Zimbabwe (6) Unia podjęła istotną decyzję o złagodzeniu równoległych sankcji nałożonych w ramach WPZiB na osoby fizyczne, z myślą o pobudzeniu dalszych postępów oraz zademonstrowaniu swojego zdecydowanego zaangażowania na rzecz realizacji ogólnego porozumienia politycznego. Konsultacje na wysokim szczeblu z ministerialnym zespołem z Zimbabwe ds. odbudowy relacji, które odbyły się w Brukseli w maju 2012 roku, są ważnym krokiem w tym procesie odbudowy relacji.

               (5)

               Unia nadal wspiera starania, które podejmuje obecnie rząd jedności narodowej, aby zrealizować ogólne porozumienie polityczne; z aprobatą przyjmuje także postępy czynione w Zimbabwe w celu ustabilizowania gospodarki i przywrócenia usług społecznych. Unia udziela również dalszego wsparcia działaniom kierowanym przez Republikę Południowej Afryki w imieniu Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju.

               (6)

               Aby zademonstrować trwałe zaangażowanie Unii w realizację ogólnego porozumienia politycznego, należy przedłużyć ważność decyzji 2012/96/UE, a jednocześnie zawiesić stosowanie właściwych środków ograniczających współpracę na mocy art. 96 umowy z Kotonu na okres 12 miesięcy.

               (7)

               Jeżeli nastąpiłoby pogorszenie sytuacji w zakresie demokracji, praw człowieka i praworządności w Zimbabwe, Unia mogłaby w każdej chwili przywrócić te właściwe środki lub wprowadzić inne środki,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym przedłuża się do dnia 20 sierpnia 2013 r. ważność decyzji 2012/96/UE i określonych w niej właściwych środków. Niniejszym zawiesza się jednak stosowanie właściwych środków.
   Właściwe środki są przedmiotem stałego przeglądu; zostaną one zastosowane ponownie w przypadku istotnego pogorszenia się sytuacji w Zimbabwe. W każdym razie środki takie podlegają przeglądowi sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszej decyzji.
   Pismo załączone do niniejszej decyzji skierowane jest do prezydenta Zimbabwe Roberta Mugabe z kopią do premiera Morgana Tsvangirai oraz do Welshmana Ncube.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 sierpnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376.

      (4)  Decyzja Rady z dnia 18 lutego 2002 r. w sprawie zakończenia konsultacji z Zimbabwe na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE (Dz.U. L 50 z 21.2.2002, s. 64).

      (5)  Decyzja Rady z dnia 17 lutego 2012 r. w sprawie dostosowania właściwych środków przewidzianych po raz pierwszy w decyzji 2002/148/WE w sprawie zakończenia konsultacji z Zimbabwe na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE oraz przedłużenia okresu ich stosowania (Dz.U. L 47 z 18.2.2012, s. 47).

      (6)  Dz.U. L 47 z 18.2.2012, s. 50.

      ZAŁĄCZNIK

         PISMO DO PREZYDENTA ZIMBABWE

      W piśmie z dnia 19 lutego 2002 r. Unia Europejska poinformowała Pana o decyzji w sprawie zakończenia konsultacji prowadzonych na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE oraz o decyzji w sprawie zastosowania właściwych środków w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. c) wspomnianej umowy. W piśmie z dnia 23 lutego 2012 r. Unia Europejska poinformowała Pana o decyzji dotyczącej dalszego przedłużenia okresu stosowania tych środków do dnia 20 sierpnia 2012 r.
      Unię Europejską napawają nadzieją postępy czynione w realizacji ogólnego porozumienia politycznego przez rząd jedności narodowej w Zimbabwe. Unia Europejska pragnie ponownie podkreślić, że przywiązuje ogromną wagę do dialogu politycznego przewidzianego w art. 8 umowy z Kotonu; dialog ten oficjalnie rozpoczęto na wniosek rządu Zimbabwe na spotkaniu trojki ministerialnej UE-Zimbabwe w czerwcu 2009 roku w Brukseli. Obie strony uzgodniły, że głównym celem dialogu, o którym mowa w art. 8, jest normalizacja stosunków między UE a Zimbabwe oraz jednoczesne wdrożenie reform przewidzianych w ogólnym porozumieniu politycznym, a także utorowanie drogi dla przeprowadzenia pokojowych i wiarygodnych wyborów.
      Unia Europejska z zadowoleniem przyjmuje konstruktywny dialog, który został nawiązany w ramach odbudowy relacji UE ze wszystkimi stronami wchodzącymi w skład rządu jedności narodowej, w tym dzięki majowemu spotkaniu między wysoką przedstawiciel Catherine Ashton a reprezentującymi Zimbabwe członkami ministerialnego komitetu ds. odbudowy relacji. Unia Europejska z zadowoleniem przyjmuje stałe zaangażowanie Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC) na rzecz wsparcia realizacji ogólnego porozumienia politycznego, które SADC wyraziła podczas swojego niedawnego nadzwyczajnego szczytu w Luandzie.
      Działania podjęte przez rząd jedności narodowej, by poprawić sytuację w zakresie wolności i dobrobytu ludności Zimbabwe, uzasadniają niezwłoczne zawieszenie środków dotąd stosowanych na mocy art. 96 umowy z Kotonu. Dzięki temu Unia Europejska będzie mogła bezpośrednio współpracować z rządem jedności narodowej oraz opracowywać nowe programy pomocy na rzecz ludności Zimbabwe, które zostaną uruchomione w ramach kolejnego Europejskiego Funduszu Rozwoju. W tym kontekście oraz zgodnie ze staraniami na rzecz wsparcia odbudowy relacji Zimbabwe z międzynarodowymi instytucjami finansowymi i podpisania tymczasowej umowy o partnerstwie gospodarczym Europejski Bank Inwestycyjny również przewiduje wznowienie współdziałania w zakresie rozwoju z sektorem prywatnym w Zimbabwe.
      Unia Europejska z zadowoleniem przyjmuje wizytę, którą niedawno na zaproszenie rządu jedności narodowej odbył w Zimbabwe Wysoki Komisarz NZ ds. Praw Człowieka. Unia Europejska przywiązuje ogromną wagę do przepisów art. 9 umowy z Kotonu, ponieważ poszanowanie praw człowieka, instytucji demokratycznych i praworządności stanowi główną podstawę stosunków między UE a Zimbabwe; Unia Europejska będzie także nadal bacznie śledzić sytuację w Zimbabwe. Uznaje, że sytuacja w dziedzinie praw człowieka uległa poprawie, choć wciąż istnieją kwestie budzące poważne zaniepokojenie.
      Jak wspomniano w lutym tego roku i zgodnie z przyjętym przez siebie podejściem stopniowym, Unia Europejska będzie nadal dostosowywać swoją politykę, tak by uwzględniać postępy czynione przez strony w Zimbabwe w realizacji planu działania opracowanego przez SADC.
      Unia Europejska potwierdza swoje partnerstwo z ludnością Zimbabwe. Obecna decyzja Unii Europejskiej o zawieszeniu stosowania właściwych środków oraz wznowieniu dalszego dialogu i współpracy z rządem jedności narodowej ma być dodatkowym impulsem w procesie zacieśniania stosunków między UE a Zimbabwe, z myślą o normalizacji stosunków dwustronnych. Unia Europejska apeluje do wszystkich stron, by wykorzystały sprzyjający klimat i zakończyły realizację ogólnego porozumienia politycznego.
      Z wyrazami szacunku

               W imieniu Rady

            C. ASHTON

               W imieniu Komisji

            A. PIEBALGS


title: 2008/401/WE,Euratom: Decyzja Komisji z dnia 30 kwietnia 2008 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny w odniesieniu do szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty

text:
               30.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 140/22

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 30 kwietnia 2008 r.
   zmieniająca jej regulamin wewnętrzny w odniesieniu do szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty
   (2008/401/WE, Euratom)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218 ust. 2,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (1) zawiera przepisy dotyczące stosowania Konwencji z Aarhus do instytucji i organów Wspólnoty w odniesieniu do dostępu do informacji dotyczących środowiska, udziału społeczeństwa w planach i programach dotyczących środowiska oraz przeglądów wewnętrznych i dostępu do sprawiedliwości.

               (2)

               Zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 instytucje lub organy Wspólnoty dostosowują w niezbędnych przypadkach swój regulamin wewnętrzny do przepisów tego rozporządzenia.

               (3)

               Na mocy art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 w przypadku gdy instytucja lub organ Wspólnoty otrzymuje wniosek o uzyskanie dostępu do informacji dotyczących środowiska i w przypadku gdy informacje te nie znajdują się w posiadaniu tej instytucji lub organu Wspólnoty, informuje ona wnioskodawcę, najszybciej jak jest to możliwe, ale nie później niż w ciągu 15 dni roboczych, o instytucji lub organie Wspólnoty lub o organie władzy publicznej, do których, zgodnie z jej wiedzą, można się zwrócić o udzielenie wnioskowanych informacji, lub przekazuje wniosek odpowiedniej instytucji lub organowi Wspólnoty lub odpowiedniemu organowi władzy publicznej i informuje o tym wnioskodawcę. Nie ma takiego przepisu w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (2) ani w szczegółowych zasadach stosowania wspomnianego rozporządzenia określonych w regulaminie wewnętrznym Komisji (3) zmienionym decyzją Komisji 2001/937/WE, EWWiS, Euratom (4). W związku z tym do regulaminu wewnętrznego należy dodać przepis szczegółowy dotyczący wniosków o udzielenie dostępu do informacji dotyczących środowiska, niebędących w posiadaniu Komisji.

               (4)

               W odniesieniu do udziału społeczeństwa art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 wymaga, aby instytucje i organy Wspólnoty zapewniały, poprzez odpowiednie przepisy, wczesne i skuteczne możliwości udziału społeczeństwa w przygotowywaniu, modyfikowaniu lub dokonywaniu przeglądów planów lub programów odnoszących się do środowiska, gdy wszystkie opcje są jeszcze otwarte. Uwarunkowania udziału społeczeństwa określono w ust. 3–5 tego artykułu. W przypadku Komisji przepisy określono w sposób ogólny w komunikacie „Zasady ogólne i minimalne standardy stosowane przez Komisję w trakcie konsultacji z zainteresowanymi stronami” (5). Zasady te powinny być stosowane przez wszystkie departamenty Komisji w odniesieniu do przygotowywania, modyfikowania lub dokonywania przeglądów planów i programów odnoszących się do środowiska.

               (5)

               W tytule IV rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 określono przepisy dotyczące przeglądu wewnętrznego aktów administracyjnych i przypadków zaniechania, której zastosowanie wymaga od Komisji przyjęcia szczegółowych zasad.

               (6)

               W celu nadania skuteczności art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 społeczeństwo należy poinformować o jego prawach na mocy tego rozporządzenia za pomocą praktycznego przewodnika.

               (7)

               Należy zatem odpowiednio zmienić regulamin wewnętrzny.

               (8)

               Zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 niniejszą decyzję należy stosować od dnia 28 czerwca 2007 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Tekst załącznika do niniejszej decyzji dodaje się do regulaminu wewnętrznego.
   Artykuł 2
   Data stosowania
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 28 czerwca 2007 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 30 kwietnia 2008 r.

            W imieniu Komisji

         Stavros DIMAS

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 264 z 25.9.2006, s. 13.

      (2)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.

      (3)  Dz.U. L 308 z 8.12.2000, s. 26.

      (4)  Dz.U. L 345 z 29.12.2001, s. 94.

      (5)  COM(2002) 704 wersja ostateczna z 11.12.2002.

      ZAŁĄCZNIK
      Szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty
      Artykuł 1
      Dostęp do informacji dotyczących środowiska
      Okres 15 dni roboczych, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006, rozpoczyna się w dniu zarejestrowania wniosku przez odpowiednią jednostkę organizacyjną Komisji.
      Artykuł 2
      Udział społeczeństwa
      Dla celów stosowania art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 Komisja zapewnia udział społeczeństwa zgodnie z komunikatem „Zasady ogólne i minimalne standardy stosowane przez Komisję w trakcie konsultacji z zainteresowanymi stronami” (1).
      Artykuł 3
      Wnioski o dokonanie przeglądu wewnętrznego
      Wnioski o dokonanie przeglądu wewnętrznego aktów administracyjnych lub przypadków zaniechania administracyjnego należy wysyłać pocztą, faksem lub pocztą elektroniczną do departamentu odpowiedzialnego za stosowanie przepisu na podstawie którego przyjęto akt administracyjny lub w odniesieniu do którego wystąpił zarzut zaniechania administracyjnego.
      Odpowiednie dane kontaktowe są udostępniane społeczeństwu za pomocą wszelkich stosownych środków.
      Jeżeli wniosek został wysłany do innego departamentu niż departament odpowiedzialny za dokonanie przeglądu, departament ten przekazuje go odpowiedniemu departamentowi.
      W każdym przypadku, jeżeli departament odpowiedzialny za dokonanie przeglądu nie należy do Dyrekcji Generalnej ds. Środowiska, departament ten informuje ją o otrzymaniu wniosku.
      Artykuł 4
      Decyzje dotyczące dopuszczalności wniosków o dokonanie przeglądu wewnętrznego
      1.   Natychmiast po zarejestrowaniu wniosku o dokonanie przeglądu wewnętrznego do wnioskodawcy będącego organizacją pozarządową wysyła się potwierdzenie jego otrzymania, w stosownych przypadkach drogą elektroniczną.
      2.   Odpowiedni departament Komisji określa, czy organizacja pozarządowa ma prawo do złożenia wniosku o dokonanie przeglądu wewnętrznego zgodnie z decyzją Komisji 2008/50/WE (2).
      3.   Zgodnie z art. 14 regulaminu wewnętrznego kompetencje do podejmowania decyzji w sprawie dopuszczalności wniosku o dokonanie przeglądu wewnętrznego przekazuje się odpowiedniemu dyrektorowi generalnemu lub kierownikowi departamentu.
      Decyzja w sprawie dopuszczalności wniosku obejmuje wszelkie decyzje dotyczące uprawnień wnioskodawcy będącego organizacją pozarządową zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, terminowego złożenia wniosku zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 oraz wskazania i uzasadnienia powodów złożenia wniosku zgodnie z art. 1 ust. 2 i 3 decyzji 2008/50/WE.
      4.   W przypadku gdy dyrektor generalny lub kierownik departamentu, o którym mowa w ust. 3, stwierdza, że wniosek o dokonanie przeglądu wewnętrznego jest niedopuszczalny w całości lub w części, wnioskodawca będący organizacją pozarządową jest informowany o tym fakcie z podaniem przyczyn, w stosownych przypadkach drogą elektroniczną.
      Artykuł 5
      Decyzje dotyczące treści wniosków o dokonanie przeglądu wewnętrznego
      1.   Każda decyzja stwierdzająca, że akt administracyjny, którego dotyczy wniosek o dokonanie przeglądu, lub zarzucane zaniechanie administracyjne stanowią naruszenie prawa ochrony środowiska, jest podejmowana przez Komisję.
      2.   Zgodnie z art. 13 regulaminu wewnętrznego członek Komisji odpowiedzialny za stosowanie przepisów, na podstawie których przyjęto dany akt administracyjny lub w odniesieniu do których wystąpił zarzut zaniechania administracyjnego, jest upoważniony do zadecydowania, że akt administracyjny, którego dotyczy wniosek o dokonanie przeglądu, lub zarzucane zaniechanie administracyjne nie stanowią naruszenia prawa ochrony środowiska.
      Oddelegowanie uprawnień przyznanych na mocy ustępu pierwszego jest zabronione.
      3.   Wnioskodawca będący organizacją pozarządową jest pisemnie informowany o wyniku przeglądu z podaniem przyczyn, w stosownych przypadkach drogą elektroniczną.
      Artykuł 6
      Środki odwoławcze
      Wszystkie odpowiedzi informujące organizację pozarządową, że jej wniosek jest niedopuszczalny w całości lub w części, lub że akt administracyjny, którego dotyczy wniosek o dokonanie przeglądu, lub zarzucane zaniechanie administracyjne nie stanowią naruszenia prawa ochrony środowiska pouczają organizację pozarządową o dostępnych jej środkach odwoławczych, mianowicie o wszczęciu postępowania sądowego wobec Komisji lub złożeniu skargi u rzecznika praw obywatelskich, lub dokonaniu obu tych czynności, zgodnie z warunkami ustalonymi odpowiednio w art. 230 i 195 Traktatu WE.
      Artykuł 7
      Informowanie społeczeństwa
      Praktyczny przewodnik zawiera stosowne informacje dla społeczeństwa na temat jego praw zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1367/2006.

         (1)  COM(2002) 704 wersja ostateczna.

         (2)  Dz.U. L 13 z 16.1.2008, s. 24.