title: Partnerski proces komunikowania na temat Europy Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 9 października 2008 r. dotycząca zatwierdzenia wspólnej deklaracji w sprawie partnerskiego procesu komunikowania na temat Europy (2007/2222(ACI))#ZAŁĄCZNIK PARTNERSKI PROCES KOMUNIKACJI POŚWIĘCONEJ EUROPIE

text:
               15.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 9/65

         Czwartek, 9 października 2008 r.Partnerski proces komunikowania na temat Europy
   P6_TA(2008)0463
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 9 października 2008 r. dotycząca zatwierdzenia wspólnej deklaracji w sprawie partnerskiego procesu komunikowania na temat Europy (2007/2222(ACI))
   2010/C 9 E/11

      Parlament Europejski,
   uwzględniając art. 255 traktatu WE,
   uwzględniając rezolucję z dnia 13 marca 2002 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego nowych ram współpracy przy działaniach w zakresie polityki informacyjnej i komunikacyjnej Unii Europejskiej (1),
   uwzględniając rezolucję z dnia 10 kwietnia 2003 r. w sprawie strategii informacyjnej i komunikacyjnej dla Unii Europejskiej (2),
   uwzględniając rezolucję z dnia 12 maja 2005 r. w sprawie wdrożenia strategii informacyjnej i komunikacyjnej Unii Europejskiej (3),
   uwzględniając rezolucję z dnia 16 listopada 2006 r. dotyczącą białej księgi w sprawie europejskiej polityki komunikacyjnej (4),
   uwzględniając decyzję Konferencji Przewodniczących z dnia 25 września 2008 r.,
   uwzględniając proponowaną wspólną deklarację w sprawie partnerskiego procesu komunikowania na temat Europy,
   uwzględniając art. 120 ust. 1 oraz art. 43 ust. 1 Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A6-0372/2008),

               A.

               mając na uwadze, ze komunikacja jest istotnym elementem zarówno demokracji pośredniej, jak i demokracji uczestniczącej,

               B.

               mając na uwadze, że jedna z mocnych stron demokratycznych składników UE wiąże się ze strukturami komunikacyjnymi na poziomie europejskim, które łączą instytucje z obywatelami,

               C.

               mając na uwadze, że doświadczenia zgromadzone w wyniku minionych europejskich wyborów i referendów sugerują, iż osoby świadome zagadnień europejskich i zainteresowane nimi są bardziej skłonne do uczestnictwa, zaś prawdopodobieństwo to jest mniejsze w przypadku osób gorzej poinformowanych; mając na uwadze, że fakt ten po raz kolejny potwierdziły badania przeprowadzone w następstwie referendum w Irlandii,

               D.

               mając na uwadze, że informowanie o Unii Europejskiej wymaga politycznego zaangażowania instytucji UE i państw członkowskich na wszystkich szczeblach,

               1.

               zatwierdza wspólną deklarację w sprawie partnerskiego procesu komunikowania na temat Europy załączoną do niniejszej decyzji i postanawia załączyć deklarację do Regulaminu; wzywa do opublikowania deklaracji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

               2.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji i załącznika do niej Radzie i Komisji.

      (1)  Dz.U. C 47 E z 27.2.2003, s. 400.

      (2)  Dz.U. C 64 E z 12.3.2004, s. 591.

      (3)  Dz.U. C 92 E z 20.4.2006, s. 403.

      (4)  Dz.U. C 314 E z 21.12.2006, s. 369.

      Czwartek, 9 października 2008 r.ZAŁĄCZNIK
      PARTNERSKI PROCES KOMUNIKACJI POŚWIĘCONEJ EUROPIE

         Cele i założenia

                  1.

                  Dla Parlamentu Europejskiego, Rady oraz Komisji Europejskiej sprawą najwyższej wagi jest lepsza komunikacja w sprawach UE, tak by obywatele Europy mogli korzystać z przysługującego im prawa do uczestnictwa w jej demokratycznym życiu, w którym decyzje podejmowane są w sposób maksymalnie jawny, na szczeblu maksymalnie bliskim dla obywateli i zgodnie z zasadami pluralizmu, partycypacji, otwartości i przejrzystości.

                  2.

                  Wspomniane trzy instytucje pragną stymulować zbliżanie stanowisk w kwestii priorytetów komunikacyjnych Unii Europejskiej jako całości, propagować zalety unijnego podejścia do komunikacji w sprawach UE, ułatwiać wymianę informacji i sprawdzonych rozwiązań, rozwijać wspólnie synergię swoich działań komunikacyjnych objętych wspomnianymi priorytetami, a także — w razie potrzeby — ułatwiać współpracę instytucji UE i państw członkowskich.

                  3.

                  Wspomniane trzy instytucje uznają, że komunikacja w sprawach Unii Europejskiej wymaga politycznego zaangażowania instytucji UE i państw członkowskich oraz że na samych państwach członkowskich też spoczywa część odpowiedzialności za komunikację z obywatelami w sprawach UE.

                  4.

                  Wspomniane trzy instytucje są zdania, że działania informacyjno-komunikacyjne poświęcone sprawom europejskim powinny umożliwiać powszechny dostęp do adekwatnych, zróżnicowanych informacji o Unii Europejskiej oraz pozwalać obywatelom korzystać z przysługującego im prawa do wyrażania własnych poglądów i do aktywnego uczestnictwa w publicznej dyskusji nad sprawami Unii Europejskiej.

                  5.

                  Wspomniane trzy instytucje, podejmując działania informacyjno-komunikacyjne, propagują poszanowanie wielojęzyczności i różnorodności kulturowej.

                  6.

                  Wspomniane trzy instytucje podejmują polityczne zobowiązanie, by dążyć do osiągnięcia powyższych celów. Zachęcają pozostałe instytucje i organy UE do wsparcia tych wysiłków i włączenia się, jeżeli mają taką wolę, w te działania.

         Podejście partnerskie

                  7.

                  Wspomniane trzy instytucje są świadome, jak ważne jest podjęcie wyzwania, którym jest komunikacja w sprawach UE, w partnerstwie między państwami członkowskimi a instytucjami UE, tak by faktycznie nawiązać komunikację z maksymalnie szerokimi rzeszami społeczeństwa na odpowiednim szczeblu oraz zapewnić im obiektywne informacje.
                  Wspomniane trzy instytucje pragną rozwijać synergię między swoimi działaniami a działaniami organów krajowych, regionalnych i lokalnych, a także działaniami przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego.
                  W tym celu pragną stosować pragmatyczne, partnerskie podejście.

                  8.

                  Przypominają przy okazji kluczową rolę międzyinstytucjonalnej grupy ds. informacji (IGI), która stanowi dla instytucji forum wysokiego szczebla stymulujące polityczną dyskusję o działaniach informacyjno-komunikacyjnych poświęconych UE i pozwala przez to propagować synergię i komplementarność tych działań. W tym celu grupa IGI zbiera się zasadniczo dwa razy do roku pod wspólnym przewodnictwem przedstawicieli Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji Europejskiej, a w jej obradach uczestniczą jako obserwatorzy Komitet Regionów oraz Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny.

         Ramy współpracy

      Wspomniane trzy instytucje zamierzają współpracować na następujących zasadach:

                  9.

                  Wszystkie trzy instytucje szanują indywidualną odpowiedzialność każdej z instytucji UE oraz każdego z jej państw członkowskich za swoją strategię komunikacyjną i swoje priorytety komunikacyjne, pragną jednak na forum IGI co roku uzgadniać określoną liczbę wspólnych priorytetów komunikacyjnych.

                  10.

                  Priorytety te opierać się będą na priorytetach komunikacyjnych, które zostaną wyłonione przez instytucje i organy UE w ramach własnych procedur wewnętrznych, oraz będą w stosownych przypadkach uzupełniać strategiczne zamierzenia i starania państw członkowskich w tej dziedzinie odpowiednio do oczekiwań obywateli.

                  11.

                  Wspomniane trzy instytucje oraz państwa członkowskie będą się starały propagować odpowiednie wsparcie na rzecz informowania o uzgodnionych priorytetach.

                  12.

                  Służby odpowiedzialne za działania komunikacyjne w państwach członkowskich i instytucjach UE powinny nawiązać wzajemne kontakty — w razie potrzeby w ramach odpowiednich rozwiązań administracyjnych — tak by wspólne priorytety komunikacyjne i inne działania związane z komunikacją w sprawach UE były z powodzeniem realizowane.

                  13.

                  Zachęca się instytucje i państwa członkowskie, aby się nawzajem powiadamiały o innych działaniach komunikacyjnych dotyczących UE, a zwłaszcza o sektorowych działaniach komunikacyjnych planowanych przez instytucje i organy, jeżeli wynikiem tych działań są kampanie informacyjne w państwach członkowskich.

                  14.

                  Komisja proszona jest o składanie pozostałym instytucjom UE na początku każdego roku sprawozdań na temat najważniejszych osiągnięć w realizacji wspólnych priorytetów komunikacyjnych za poprzedni rok.

                  15.

                  Niniejsza deklaracja polityczna została podpisana w dniu [data].


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1098/2008/WE z dnia 22 października 2008 r. w sprawie Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym (2010) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               7.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 298/20

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 1098/2008/WE
   z dnia 22 października 2008 r.
   w sprawie Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym (2010)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 137 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
   uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
   stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Walka z ubóstwem i wykluczeniem społecznym jest jednym z głównych zobowiązań Unii Europejskiej i jej państw członkowskich.

               (2)

               Traktat amsterdamski z 1997 r. dodał nowe przepisy w zakresie walki z wykluczeniem społecznym do istniejących obszarów działań objętych przepisami polityki społecznej Traktatu WE, zwłaszcza art. 136 i 137, i dostarczył nowych ram prawnych i podstawy dla nowego zaangażowania politycznego w tej dziedzinie.

               (3)

               Rada Europejska obradująca w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. uznała, że zakres ubóstwa i wykluczenia społecznego jest nie do zaakceptowania. W związku z tym tworzenie Unii Europejskiej, która bardziej sprzyja integracji, zostało uznane za podstawowy element osiągnięcia celu strategicznego Unii na kolejne dziesięciolecie, a dotyczącego wzrostu gospodarczego, tworzenia lepszych i liczniejszych miejsc pracy oraz większej spójności społecznej.

               (4)

               Rada Europejska obradująca w Lizbonie zwróciła się do państw członkowskich i Komisji o podjęcie działań, które w „zdecydowany sposób przyczyniłyby się do wyeliminowania problemu ubóstwa do 2010 r.”. Na posiedzeniu w Lizbonie Rada Europejska wyraziła zgodę na przyjęcie otwartej metody koordynacji w tej dziedzinie.

               (5)

               Od samego początku otwarta metoda koordynacji na rzecz ochrony socjalnej i integracji społecznej stała się ważnym narzędziem wspierającym polityczne zaangażowanie w tej kwestii i wzmacniającym zdolność UE do wspierania państw członkowskich w ich dążeniu do większej spójności społecznej w Europie.

               (6)

               Otwarta metoda koordynacji przyczynia się do wzrostu wzajemnego zrozumienia i zwiększa świadomość wieloaspektowego charakteru wykluczenia i ubóstwa. Otwarta metoda koordynacji stwarza warunki do wywierania większego wpływu na poziomie obywateli i coraz bardziej uwidacznia obywatelom przywiązanie Unii Europejskiej do wartości społecznych.

               (7)

               Pomimo tych osiągnięć znaczna część mieszkańców wciąż cierpi na skutek niedostatku lub ograniczonego i nierównego dostępu do usług lub jest wykluczona ze społeczeństwa. Wspólne sprawozdanie w sprawie ochrony socjalnej i integracji społecznej z 2008 r. podkreśla, że 78 mln osób w Unii Europejskiej zagrożonych jest ubóstwem, z czego 19 mln to dzieci. Różnica między kobietami i mężczyznami wynosi około dwa punkty procentowe.

               (8)

               Ponadto nierówności pod względem zamożności i skrajne ubóstwo są przedmiotem coraz większej troski w Unii.

               (9)

               W interesie spójności społecznej i gospodarczej istnieje potrzeba udzielania wsparcia regionom o niekorzystnych warunkach gospodarowania, obszarom charakteryzującym się stałymi niekorzystnymi warunkami strukturalnymi, regionom najbardziej oddalonym, niektórym terytoriom wyspiarskim i wyspiarskim państwom członkowskim oraz obszarom dotkniętym zanikiem procesu industrializacji lub procesami restrukturyzacyjnymi.

               (10)

               Wykluczenie społeczne zagraża pomyślności obywateli, ograniczając ich możliwość wyrażania poglądów i aktywnego udziału w życiu społecznym. W Europejskim Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym (zwanym dalej „Europejskim Rokiem”) kwestii tej należy nadać odpowiednią widoczność.

               (11)

               W rezolucji z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie oceny realiów społecznych Parlament Europejski podkreślił, że wzmocnienie spójności społecznej oraz wyeliminowanie problemu ubóstwa i wykluczenia społecznego musi stać się politycznym priorytetem Unii Europejskiej.

               (12)

               Walkę z ubóstwem i wykluczeniem społecznym prowadzi się zarówno w Unii Europejskiej, jak i poza jej granicami, zgodnie z milenijnymi celami rozwoju ONZ, do których osiągnięcia zobowiązała się Unia Europejska i jej państwa członkowskie.

               (13)

               Problem ubóstwa i wykluczenia społecznego ma szerokie, różnorodne i wieloaspektowe formy. Jest on związany z wieloma czynnikami, takimi jak dochody i poziom życia, możliwości kształcenia się i odpowiedniego zatrudnienia, skuteczne systemy opieki socjalnej, warunki mieszkaniowe, dostęp do dobrych jakościowo usług zdrowotnych i innych usług oraz aktywne obywatelstwo. Należy zatem zaangażować zainteresowane strony we wszystkich odnośnych obszarach polityki.

               (14)

               W konsekwencji zapobieganie ubóstwu i walka z tym zjawiskiem wymaga wielowymiarowych strategii politycznych na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, które powinny utrzymywać równowagę pomiędzy politycznymi strategiami gospodarczymi i społecznymi oraz bardziej szczegółowo ukierunkowanymi strategiami na rzecz grup lub osób w szczególnie trudnej sytuacji. Europejski Rok może zatem wspierać tworzenie takich wielowymiarowych strategii politycznych oraz dalsze opracowywanie odpowiednich wskaźników.

               (15)

               Agenda społeczna 2005–2010, która uzupełnia i wspomaga strategię lizbońską, odgrywa kluczową rolę w propagowaniu społecznego wymiaru wzrostu gospodarczego i aktywnego udziału obywateli w życiu społeczeństwa oraz na rynku pracy. Jednym z priorytetów agendy społecznej jest propagowanie równych możliwości dla wszystkich jako czynnika solidarności społecznej i międzypokoleniowej oraz elementu tworzącego społeczeństwo nieznające ubóstwa i bardziej zintegrowane.

               (16)

               W krajowych programach działań na rzecz integracji społecznej wiele państw członkowskich podkreśla wysokie zagrożenie ubóstwem lub wykluczeniem społecznym szczególnych grup, w tym dzieci, osób wcześnie kończących naukę, rodziców samotnie wychowujących dzieci, dużych rodzin, rodzin mających jednego żywiciela, ludzi młodych, zwłaszcza młodych kobiet, osób starszych, migrantów i mniejszości etnicznych, osób niepełnosprawnych i ich opiekunów, bezdomnych, bezrobotnych, a zwłaszcza osób długoterminowo bezrobotnych, więźniów, kobiet i dzieci będących ofiarami przemocy oraz narkomanów. Polityka krajowa i środki wsparcia skierowane do najbardziej wrażliwych grup mogłyby odgrywać znaczącą rolę w zwalczaniu ubóstwa i wykluczenia społecznego.

               (17)

               Odpowiednie zatrudnienie może w znacznej mierze zmniejszyć zagrożenie biedą w przypadku pojedynczych osób. Jednakże zatrudnienie samo w sobie nie jest zawsze wystarczającym warunkiem do wyjścia z ubóstwa, a odsetek osób zagrożonych ubóstwem jest wciąż stosunkowo wysoki, nawet wśród osób pracujących. Ubóstwo osób posiadających pracę związane jest z niską płacą, różnicami w zarobkach mężczyzn i kobiet, niskimi kwalifikacjami, ograniczonymi możliwościami szkolenia zawodowego oraz łączeniem pracy zawodowej z obowiązkami rodzinnymi i niestabilnym zatrudnieniem oraz warunkami pracy, lecz również z trudną sytuacją gospodarstwa domowego. Aby jednostki mogły wyjść z ubóstwa, niezbędne jest zatrudnienie wysokiej jakości oraz wsparcie społeczne i gospodarcze.

               (18)

               Brak podstawowych umiejętności i kwalifikacji dostosowanych do zmiennych potrzeb rynku pracy jest również podstawową przeszkodą dla integracji w społeczeństwie. Rośnie niebezpieczeństwo powstawania nowych podziałów w społeczeństwie, na tych, którzy mają dostęp do uczenia się przez całe życie celem podnoszenia swojej zdolności do zatrudnienia i zdolności dostosowawczych oraz ułatwiania swego rozwoju osobistego i aktywnej postawy obywatelskiej, oraz na tych, którzy pozostają wykluczeni i są w różny sposób dyskryminowani. Osobom posiadającym niewystarczające zdolności jest trudniej wejść na rynek pracy i znaleźć zatrudnienie o wysokiej jakości, większe jest ryzyko pozostawania przez dłuższy okres czasu bez pracy, a jeśli pracują – bardziej prawdopodobne jest, że ich praca będzie niskopłatna.

               (19)

               Umiejętność posługiwania się technologiami informacyjno-komunikacyjnymi i dostęp do nich jest coraz częściej warunkiem wstępnym integracji. Deklaracja ministrów zatwierdzona w Rydze dnia 11 czerwca 2006 r. wzywa do tworzenia społeczeństwa informacyjnego dla wszystkich.

               (20)

               Aby działania wspólnotowe w walce z ubóstwem i wykluczeniem społecznym były skuteczne, niezbędne jest poparcie szerokich kręgów społeczeństwa oraz wsparcie polityczne. Ponadto skuteczne wdrażanie prawodawstwa UE w zakresie równych szans i niedyskryminacji również wspiera cele Europejskiego Roku. Europejski Rok powinien zatem spełniać rolę katalizatora w podnoszeniu świadomości, nadawaniu rozmachu oraz w wymianie najlepszych praktyk między państwami członkowskimi, władzami lokalnymi i regionalnymi oraz organizacjami międzynarodowymi zaangażowanymi w walkę z ubóstwem. Powinien on przyczynić się do skoncentrowania uwagi politycznej i zmobilizowania wszystkich zainteresowanych do dalszego rozwoju i wzmocnienia otwartej metody koordynacji na rzecz ochrony socjalnej i integracji społecznej, jak również do promowania dalszych działań i inicjatyw w tej dziedzinie na poziomie wspólnotowym i krajowym we współpracy z osobami dotkniętymi ubóstwem i ich przedstawicielami.

               (21)

               Europejski Rok powinien pobudzić politykę aktywnej integracji społecznej jako sposobu zapobiegania ubóstwu i wykluczeniu społecznemu oraz wesprzeć propagowanie najlepszych praktyk w tym zakresie w ramach otwartej metody koordynacji.

               (22)

               Różny poziom dokonanych postępów na poziomie krajowym, różnorodne uwarunkowania społeczno-gospodarcze i kulturowe każdego kraju oraz różne sposoby odczuwania wskazują na potrzebę podejmowania przeważającej części działań Europejskiego Roku w sposób zdecentralizowany na poziomie krajowym, poprzez system pośredniego scentralizowanego zarządzania, zgodnie z procedurami określonymi w art. 54 ust. 2 lit. c) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4) i w rozporządzeniu Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5).

               (23)

               Jednakże określanie priorytetów politycznych na poziomie krajowym powinno być monitorowane przez Komisję, tak aby zapewnić ich zgodność z celami strategicznymi uzgodnionymi dla Europejskiego Roku oraz, w końcu, ze wspólnymi celami określonymi dla otwartej metody koordynacji.

               (24)

               Skuteczna koordynacja wszystkich partnerów na poziomie wspólnotowym, krajowym, regionalnym i lokalnym stanowi zasadniczy warunek wstępny zapewnienia skuteczności Europejskiego Roku. Partnerzy lokalni i regionalni mają do odegrania szczególną rolę we wspieraniu interesów osób żyjących w ubóstwie i w warunkach wykluczenia społecznego.

               (25)

               Uczestnictwo w Europejskim Roku powinno być otwarte dla państw członkowskich, państw Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) będących członkami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG), zgodnie z postanowieniami tego porozumienia, dla państw kandydujących korzystających ze strategii przedakcesyjnej i państw z regionu Bałkanów Zachodnich, na warunkach określonych w odpowiednich umowach z tymi państwami, oraz dla państw objętych europejską polityką sąsiedztwa (EPS), zgodnie z postanowieniami strategii z maja 2004 r. oraz krajowych planów działania.

               (26)

               Europejski Rok może przyczynić się do poprawy koordynacji pomiędzy istniejącymi programami i inicjatywami na poziomie wspólnotowym dotyczącymi walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym, w tym otwartej metody koordynacji na rzecz ochrony socjalnej i integracji społecznej.

               (27)

               Powinno zapewnić się spójność i komplementarność z innymi działaniami Wspólnoty, w szczególności z działaniami w ramach programu PROGRESS, funduszy strukturalnych, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFFROW), z działaniami mającymi na celu zwalczanie dyskryminacji oraz propagowanie równości płci i praw podstawowych, z działaniami w dziedzinie kształcenia i szkolenia, kultury i dialogu międzykulturowego, młodzieży, obywatelstwa, imigracji i azylu oraz badań naukowych.

               (28)

               Europejski Rok powinien stanowić kontynuację najlepszych praktyk Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich (2007) i Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego (2008).

               (29)

               Niniejsza decyzja ustanawia pulę środków finansowych na cały czas trwania programu, która ma stanowić główny punkt odniesienia dla władzy budżetowej w rozumieniu pkt 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (6).

               (30)

               Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (7).

               (31)

               Ponieważ cele niniejszej decyzji, między innymi ze względu na potrzebę wielostronnego partnerstwa, ponadnarodowej wymiany informacji i upowszechniania najlepszych wzorców w całej Wspólnocie, nie mogą być w sposób wystarczający osiągnięte na poziomie państw członkowskich, a ze względu na skalę działania mogą być lepiej osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Europejski Rok
   W celu wspierania działań Wspólnoty w walce z wykluczeniem społecznym rok 2010 ogłasza się „Europejskim Rokiem Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym” (zwanym dalej „Europejskim Rokiem”).
   Artykuł 2
   Cele i zasady przewodnie
   1.   Ustala się następujące cele i zasady przewodnie Europejskiego Roku:

               a)

               uznanie praw – uznanie podstawowego prawa osób dotkniętych ubóstwem i wykluczeniem społecznym do godnego życia i do pełnego uczestnictwa w życiu społeczeństwa. Europejski Rok zwiększy świadomość opinii publicznej o sytuacji osób żyjących w ubóstwie, w szczególności grup lub osób znajdujących się w trudnych sytuacjach, i pomoże w propagowaniu ich skutecznego dostępu do praw społecznych, gospodarczych i kulturowych oraz do wystarczających zasobów i usług wysokiej jakości. Europejski Rok będzie również wspierał walkę ze stereotypami i napiętnowaniem społecznym;

               b)

               wspólna odpowiedzialność i uczestnictwo – zwiększanie odpowiedzialności publicznej za politykę i działania w dziedzinie integracji społecznej, podkreślające zarówno zbiorową, jak i indywidualną odpowiedzialność w zwalczaniu ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz znaczenie promowania i wspierania działalności w ramach wolontariatu. Europejski Rok będzie promował zaangażowanie wszystkich podmiotów publicznych i prywatnych, m.in. poprzez aktywne partnerstwo. Zwiększy on poziom świadomości i zaangażowanie oraz stworzy możliwości uczestnictwa dla wszystkich obywateli, w szczególności osób posiadających bezpośrednie lub pośrednie doświadczenia związane z ubóstwem;

               c)

               spójność – propagowanie bardziej spójnego społeczeństwa poprzez uświadamianie korzyści płynących dla całego społeczeństwa, z którego wyeliminowano ubóstwo, wspierającego sprawiedliwy podział i w którym nikt nie żyje na marginesie. Europejski Rok będzie propagował społeczeństwo wspierające i rozwijające jakość życia, w tym wysoką jakość kwalifikacji i zatrudnienia, społeczny dobrobyt, w tym pomyślność dzieci, i równe szanse dla wszystkich. Ponadto zapewni on zrównoważony rozwój i solidarność między- i wewnątrzpokoleniową oraz spójność polityki z działaniami UE na całym świecie;

               d)

               zaangażowanie i konkretne działania – podkreślenie silnego zaangażowania politycznego UE i państw członkowskich na rzecz wywarcia decydującego wpływu na likwidację ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz propagowania tego zaangażowania i działań na wszystkich szczeblach sprawowania władzy. Opierając się na osiągnięciach i potencjale otwartej metody koordynacji na rzecz ochrony socjalnej i integracji społecznej, Europejski Rok będzie umacniał zaangażowanie polityczne poprzez skupienie uwagi polityków i mobilizację wszystkich zainteresowanych stron na rzecz zapobiegania ubóstwu i wykluczeniu społecznemu oraz walki z nimi, a także będzie dawał kolejny impuls do działań państw członkowskich i Unii Europejskiej w tym zakresie.

         2.   Realizując te cele, Wspólnota i państwa członkowskie uwzględniają priorytety określone w części IV załącznika.
   Artykuł 3
   Zakres działań
   1.   Działania na poziomie wspólnotowym i krajowym zmierzające do osiągnięcia celów określonych w art. 2 mogą obejmować w szczególności:

               a)

               spotkania i wydarzenia;

               b)

               kampanie informacyjne, promocyjne i edukacyjne;

               c)

               sondaże i badania w skali wspólnotowej lub krajowej opierające się na danych gromadzonych i klasyfikowanych, w razie potrzeby, według kryterium płci.

         2.   Szczegółowy opis działań określonych w ust. 1 znajduje się w załączniku.
   3.   Wszystkie działania skierowane do szerszego kręgu społeczeństwa muszą być łatwo dostępne dla wszystkich, w tym również dla osób, które doświadczają ubóstwa, oraz osób niepełnosprawnych.
   Artykuł 4
   Uwzględnianie problematyki płci
   Europejski Rok uwzględnia różne rodzaje zagrożenia związanego z ubóstwem i wykluczeniem społecznym, których doświadczają kobiety i mężczyźni. Wspólnota i państwa członkowskie uwzględniają problematykę płci przy realizacji działań w ramach Europejskiego Roku.
   Artykuł 5
   Współpraca i realizacja na poziomie Wspólnoty
   1.   Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2.
   2.   Komisja zapewnia zgodną z postanowieniami załącznika realizację działań Wspólnoty objętych niniejszą decyzją.
   3.   Komisja dokonuje w szczególności niezbędnych uzgodnień w celu zapewnienia spójności i komplementarności działań i inicjatyw Wspólnoty, o których mowa w art. 10, by osiągnąć cele określone w art. 2.
   4.   Komisja prowadzi regularną wymianę informacji z zainteresowanymi stronami, w tym również osobami pracującymi z ludźmi żyjącymi w ubóstwie, w szczególności na poziomie europejskim, w sprawie zaplanowania i realizacji Europejskiego Roku, jego oceny oraz dalszych działań po jego zakończeniu. Komisja udostępnia opinii publicznej wszelkie odpowiednie informacje.
   5.   Komisja ściśle włącza Komitet ds. Ochrony Socjalnej do przygotowań i realizacji działań w ramach Europejskiego Roku oraz, w miarę potrzeby, będzie informować i włączać do przygotowań i działań inne właściwe komitety.
   6.   Komisja w miarę potrzeby współpracuje z innymi instytucjami, organami, urzędami i agencjami UE.
   Artykuł 6
   Współpraca i realizacja na poziomie krajowym
   1.   Każde państwo członkowskie ustanawia „krajowy organ wykonawczy”, odpowiedzialny za organizację uczestnictwa tego państwa w Europejskim Roku i za koordynację działań na poziomie krajowym. Krajowy organ wykonawczy jest odpowiedzialny za określenie krajowego programu oraz priorytetów Europejskiego Roku, a także za wybór poszczególnych działań, które zostaną zgłoszone do finansowania ze środków wspólnotowych. Strategia i priorytety krajowe Europejskiego Roku są określane zgodnie z celami wymienionymi w art. 2.
   2.   Procedura przyznawania funduszy wspólnotowych na działania na poziomie krajowym jest określona w części II załącznika.
   3.   Krajowy organ wykonawczy przy realizacji swoich zadań, zwłaszcza na etapie opracowywania programu krajowego oraz w miarę potrzeby podczas obchodów Europejskiego Roku, prowadzi ścisłe konsultacje i współpracę z szerokim gronem zainteresowanych stron, włącznie z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i z organizacjami broniącymi lub reprezentującymi interesy osób dotkniętych ubóstwem i wykluczeniem społecznym, partnerami społecznymi oraz władzami regionalnymi i lokalnymi.
   Artykuł 7
   Komitet
   1.   Komisję wspomaga komitet, zwany dalej „komitetem”.
   2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
   3.   Przedstawicieli państw członkowskich w komitecie wyznacza się w miarę możliwości spośród osób wchodzących w skład krajowego organu wykonawczego, o którym mowa w art. 6 ust. 1.
   Artykuł 8
   Przepisy finansowe
   1.   Działania mające zasięg wspólnotowy, określone w części I załącznika, mogą być dotowane maksymalnie do 80 % lub stanowić przedmiot zamówienia publicznego finansowanego z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
   2.   Działania o zasięgu krajowym, regionalnym lub lokalnym mogą być współfinansowane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej maksymalnie do 50 % całkowitych kosztów działań, zgodnie z procedurą określoną w części II załącznika.
   Artykuł 9
   Procedura składania i wyboru wniosków
   1.   Decyzje w sprawie finansowania działań określonych w art. 8 ust. 1 podejmuje Komisja, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2.
   2.   Wnioski o pomoc finansową na działania na podstawie art. 8 ust. 2 są przedkładane Komisji przez krajowy organ wykonawczy, zgodnie z procedurą określoną w części II załącznika.
   Artykuł 10
   Spójność i komplementarność
   1.   Komisja, we współpracy z krajami uczestniczącymi, zapewnia zgodność środków przewidzianych w niniejszej decyzji z innymi działaniami i inicjatywami wspólnotowymi, krajowymi regionalnymi i lokalnymi.
   2.   Komisja i kraje uczestniczące zapewniają ponadto, by Europejski Rok w pełni uzupełniał istniejące wspólnotowe, krajowe i regionalne inicjatywy i środki, w przypadku gdy mogą się one przyczynić do osiągnięcia celów Europejskiego Roku.
   Artykuł 11
   Kraje uczestniczące
   Uczestnictwo w Europejskim Roku jest otwarte dla:

               a)

               państw członkowskich;

               b)

               krajów kandydujących, które korzystają ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami i warunkami uczestnictwa tych krajów w programach wspólnotowych, określonymi odpowiednio w umowie ramowej i w decyzjach rad stowarzyszenia;

               c)

               krajów Bałkanów Zachodnich, zgodnie z ogólnymi zasadami uczestnictwa w programach Wspólnoty, które mają być ustalone w ramach porozumień ramowych z tymi krajami;

               d)

               krajów EFTA będących stronami porozumienia o EOG, zgodnie z postanowieniami tego porozumienia;

               e)

               krajów partnerskich w ramach EPS, zgodnie z ogólnymi zasadami i warunkami uczestnictwa tych krajów w programach wspólnotowych, określonymi odpowiednio w strategii z maja 2004 r. i w krajowych planach działania. Każde wsparcie finansowe Wspólnoty przeznaczone na działania w krajach partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa w tym kontekście jest pokrywane w ramach instrumentu EPS zgodnie z priorytetami i procedurami ustanowionymi dla ogólnej współpracy z tymi krajami.

         Artykuł 12
   Budżet
   1.   Pula środków finansowych na realizację działań, o których mowa w niniejszej decyzji, na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. wynosi 17 000 000 EUR, z czego kwota 6 500 000 EUR przeznaczona jest na okres do dnia 31 grudnia 2009 r.
   2.   Roczny przydział środków jest zatwierdzany przez władzę budżetową w granicach określonych w ramach finansowych na lata 2007–2013.
   Artykuł 13
   Współpraca międzynarodowa
   W ramach Europejskiego Roku Komisja może również współpracować z zainteresowanymi organizacjami międzynarodowymi, zwłaszcza z Radą Europy, Międzynarodową Organizacją Pracy i Organizacją Narodów Zjednoczonych.
   Artykuł 14
   Ochrona interesów finansowych Wspólnoty
   Komisja zapewnia ochronę interesów finansowych Wspólnoty przy realizacji działań finansowanych zgodnie z niniejszą decyzją poprzez zastosowanie środków zapobiegających oszustwom, korupcji i innym nielegalnym działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz odzyskiwanie nienależnie wypłaconych kwot, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – poprzez zastosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (8), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (9) oraz z rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (10).
   Artykuł 15
   Monitorowanie i ocena
   1.   Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2011 r., sprawozdanie w sprawie wykonania, wyników i ogólnej oceny działań przewidzianych w niniejszej decyzji.
   2.   Sprawozdanie zawiera również informacje na temat sposobu, w jaki problematyka płci została uwzględniona w działaniach w ramach Europejskiego Roku, oraz korzyści, jakie Europejski Rok przyniósł grupom lub osobom znajdującym się w trudnych sytuacjach.
   Artykuł 16
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 22 października 2008 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         H.-G. PÖTTERING

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         J.-P. JOUYET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 224 z 30.8.2008, s. 106.

      (2)  Opinia z dnia 18 czerwca 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 17 czerwca 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 2 października 2008 r.

      (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

      (8)  Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1.

      (9)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2.

      (10)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Szczegóły działań, o których mowa w art. 3 niniejszej decyzji
      I.   DZIAŁANIA NA POZIOMIE WSPÓLNOTOWYM
      1.   Spotkania i wydarzenia
      Organizowanie spotkań i wydarzeń na poziomie Wspólnoty, mających podnieść poziom świadomości w kwestiach dotyczących Europejskiego Roku, ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz stanowić forum wymiany pomysłów. Zgromadzą one odpowiednie zainteresowane strony i zostaną zaplanowane razem z osobami dotkniętymi ubóstwem oraz reprezentującymi je organizacjami społeczeństwa obywatelskiego. Spotkania i wydarzenia ułatwią opracowanie środków i praktyk służących wzmocnieniu pozycji społecznej wszystkich osób oraz pozwolą zająć się brakami w polityce i uwrażliwianiem odpowiednich podmiotów i instytucji na wielowymiarowy charakter ubóstwa (zwłaszcza wśród kobiet i dzieci), takich jak dostęp do zatrudnienia, warunki mieszkaniowe, ochrona socjalna, wspieranie rodzin oraz usługi zdrowotne i socjalne.
      2.   Kampanie informacyjne i promocyjne obejmujące:

                  —

                  organizację różnych inicjatyw solidarnościowych na rzecz walki z ubóstwem oraz integracji społecznej, tak aby wszyscy obywatele mieli szansę przyczynić się bezpośrednio lub przez swoje organizacje, nawet poprzez niewielki wkład i bez względu na formę. Kampanie medialne na poziomie wspólnotowym i krajowym mogą wspierać działania mające na celu gromadzenie funduszy w ramach Europejskiego Roku,

                  —

                  opracowanie logo, dostępnego w różnych formatach, oraz haseł Europejskiego Roku na użytek wszelkich działań z nim związanych,

                  —

                  kampania informacyjna na skalę wspólnotową realizowana na poziomie krajowym i lokalnym, oparta zarówno na tradycyjnych, jak i nowych kanałach komunikacji i nowych technologiach,

                  —

                  utworzenie narzędzi komunikacyjnych i medialnych dostępnych w całej Wspólnocie w celu wzbudzenia zainteresowania społecznego,

                  —

                  odpowiednie środki i inicjatywy mające na celu udostępnianie informacji, rozpowszechnienie wyników i poprawę widoczności programów wspólnotowych, działań i inicjatyw przyczyniających się do osiągnięcia celów Europejskiego Roku,

                  —

                  odpowiednie inicjatywy placówek oświatowych, organizacji pozarządowych i charytatywnych na poziomie wspólnotowym i krajowym rozpowszechniające informacje o Europejskim Roku i o środkach służących zwalczaniu ubóstwa i wykluczenia społecznego,

                  —

                  organizacja konkursów europejskich podkreślających osiągnięcia i doświadczenia związane z tematyką Europejskiego Roku,

                  —

                  silny związek z organizacjami i sektorami zazwyczaj niezainteresowanymi kwestiami ubóstwa i wykluczenia społecznego (np. sektor sportowy czy artystyczny), w tym z wykorzystaniem doświadczeń i „ambasadorów”,

                  —

                  utworzenie portalu informacyjnego na stronie internetowej Europa.

            3.   Inne działania

                  —

                  Sondaże i badania obejmujące całą Wspólnotę, w miarę potrzeb w oparciu o dane gromadzone i segregowane według kryterium płci, mające ocenić przygotowania, skuteczność oraz natychmiastowy i długofalowy wpływ Europejskiego Roku oraz zdać z nich sprawozdanie. Celem ułatwienia identyfikacji innowacyjnych rozwiązań jeden z takich sondaży obejmie badanie opinii publicznej na temat polityki zapobiegania ubóstwu i wykluczeniu społecznemu oraz walki z nimi, w tym, w odpowiednich przypadkach, systemów ochrony socjalnej, i ewentualnej roli Unii w walce z ubóstwem i wykluczeniem. Sondaż ten zostanie przeprowadzony w 2009 r., tak aby jego wyniki mogły zostać przedstawione na konferencji inaugurującej Europejski Rok,

                  —

                  promowanie badań nad występowaniem zależności między skrajnym ubóstwem a prawami podstawowymi,

                  —

                  współpraca z sektorem prywatnym, z nadawcami i innymi mediami jako partnerami upowszechniającymi informacje o Europejskim Roku oraz działania mające na celu długoterminowy dialog na tematy społeczne,

                  —

                  pomoc techniczna ułatwiająca przekazywanie wiedzy,

                  —

                  sprawozdanie oceniające skuteczność i wpływ Europejskiego Roku.

            Możliwe jest stworzenie szczególnych powiązań pomiędzy organizacją wydarzeń w skali europejskiej i międzynarodowej, w szczególności poprzez wypracowanie synergii pomiędzy Europejskim Rokiem a działaniami prowadzonymi w związku z dorocznym Międzynarodowym Dniem Walki z Ubóstwem, ogłoszonym przez ONZ i obchodzonym dnia 17 października.
      Komisja może skorzystać z pomocy technicznej lub administracyjnej dla obopólnych korzyści Komisji i krajów uczestniczących, na przykład finansując zewnętrzną pomoc specjalistyczną na określony temat.
      4.   Finansowanie
      Z zastrzeżeniem art. 8 i 12 niniejszej decyzji, finansowanie może przybrać formę:

                  —

                  zakupu towarów i usług, w szczególności w dziedzinie komunikacji, w drodze zaproszenia do składania ofert,

                  —

                  zakupu usług doradczych, w drodze zaproszenia do składania ofert,

                  —

                  dotacji przydzielonych na pokrycie wydatków na specjalne wydarzenia organizowane na poziomie wspólnotowym w celu podkreślenia i podniesienia świadomości Europejskiego Roku. Takie finansowanie nie przekracza 80 % kosztów całkowitych poniesionych przez otrzymującego wsparcie.

            II.   WSPÓŁFINANSOWANIE DZIAŁAŃ NA POZIOMIE KRAJOWYM
      Działania te powinny uwzględniać potrzebę dostarczania możliwości finansowania dla organizacji działających w terenie i projektów angażujących najbardziej marginalizowane grupy.
      1)   Działania na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym mogą być objęte finansowaniem z budżetu Wspólnoty w wysokości do 50 % całkowitych kwalifikowalnych kosztów na kraj uczestniczący. Współfinansowanie krajowe, pochodzące ze źródeł publicznych i prywatnych, powinno wynosić przynajmniej 50 %, tak aby uzupełniać finansowanie UE. Przy wyborze działań krajowe organy wykonawcze będą miały swobodę decyzji, czy i na jakim poziomie żądać współfinansowania od organizacji odpowiedzialnej za realizację poszczególnych działań.
      2)   Po przyjęciu niniejszej decyzji Komisja przygotuje strategiczny dokument ramowy, który, zgodnie z celami określonymi w art. 2 niniejszej decyzji, określi kluczowe priorytety realizacji działań Europejskiego Roku, włącznie z minimalnymi standardami dotyczącymi udziału organów i działań krajowych.
      3)   Na podstawie strategicznego dokumentu ramowego każdy krajowy organ wykonawczy, po konsultacji ze społeczeństwem obywatelskim, sporządzi krajowy program realizacji Europejskiego Roku, skoordynowany i spójny z krajowymi strategiami na rzecz ochrony socjalnej i integracji społecznej.
      4)   Każdy krajowy organ wykonawczy przedstawi jeden wniosek o finansowanie wspólnotowe. Ten wniosek o przyznanie dotacji będzie zawierał opis krajowego programu i priorytetów Europejskiego Roku oraz proponowane do finansowania działania. Wniosek ten będzie zawierał szczegółowy budżet określający ogólne koszty proponowanych działań oraz kwotę i źródła współfinansowania. Koszty kwalifikowalne mogą obejmować koszty osobowe i administracyjne poniesione przez krajowy organ wykonawczy.
      5)   Całkowita kwota dotacji zostanie przekazana krajom uczestniczącym w zależności od uwzględnienia w sposób odpowiedni celów określonych w art. 2 niniejszej decyzji i rozwiniętych w strategicznym dokumencie ramowym w krajowym programie realizacji Europejskiego Roku.
      6)   Komisja oceni wnioski o finansowanie wspólnotowe, złożone przez krajowe organy wykonawcze, co obejmować będzie także sprawdzenie ich zgodności z celami określonymi w art. 2 niniejszej decyzji. W razie potrzeby Komisja żąda wprowadzenia zmian we wnioskach.
      7)   Działania objęte powyższym pkt 1 mogą obejmować:

                  a)

                  spotkania i wydarzenia związane z celami Europejskiego Roku, w tym krajowe wydarzenia inauguracyjne i propagujące Europejski Rok, mające efekt stymulujący i oferujące otwarte miejsce do dyskusji na temat konkretnych działań, mających na celu walkę z ubóstwem i wykluczeniem społecznym;

                  b)

                  seminaria na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, umożliwiające wzajemne uczenie się;

                  c)

                  inne wydarzenia związane z przygotowaniem inicjatyw na poziomie wspólnotowym (np. coroczny okrągły stół na temat ubóstwa i wykluczenia społecznego i europejskie spotkanie osób dotkniętych ubóstwem i wykluczeniem społecznym);

                  d)

                  kampanie informacyjne, promocyjne i edukacyjne oraz inne działania w szkołach oraz środki o silnym efekcie powielającym, mające na celu propagowanie zasad i wartości leżących u podstaw obchodzonego Europejskiego Roku na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, włącznie z przyznawaniem nagród i organizacją konkursów;

                  e)

                  sondaże i badania inne niż te wymienione w pkt 3 części I, mające na celu głębszą analizę kluczowych kwestii Europejskiego Roku;

                  f)

                  możliwości szkoleń dla urzędników, partnerów społecznych, mediów, przedstawicieli organizacji pozarządowych i innych podmiotów, aby zwiększyć ich wiedzę o zjawisku ubóstwa i wykluczenia społecznego, o europejskich i krajowych politykach integracji społecznej, różnych dostępnych narzędziach politycznych oraz aby poprawić ich zdolność do radzenia sobie z kwestiami związanymi z ubóstwem i zachęcić ich do odgrywania aktywnej roli w walce z ubóstwem i wykluczeniem społecznym;

                  g)

                  współpraca z mediami;

                  h)

                  rozwój pilotażowych planów działania na rzecz integracji społecznej na poziomie regionalnym i lokalnym.

            III.   WSPARCIE POZAFINANSOWE
      Wspólnota zapewni wsparcie inne niż finansowe, również poprzez pisemne zezwolenie na wykorzystanie logo opracowanego dla Europejskiego Roku i innych materiałów związanych z Europejskim Rokiem, inicjatywom podjętym przez organizacje publiczne lub prywatne, jeżeli organizacje prywatne mogą zagwarantować Komisji – na podstawie szczegółowych kryteriów określonych w strategicznym dokumencie ramowym – że te inicjatywy odbywają się lub będą odbywać w czasie trwania Europejskiego Roku i mogą w istotnym zakresie przyczynić się do realizacji co najmniej jednego z jego celów.
      Inicjatywy organizowane w krajach trzecich w stowarzyszeniu lub współpracy z Europejskim Rokiem mogą również otrzymać wsparcie inne niż finansowe od Wspólnoty i korzystać z logo oraz innych materiałów związanych z Europejskim Rokiem.
      IV.   PRIORYTETY DZIAŁAŃ EUROPEJSKIEGO ROKU
      Biorąc pod uwagę wieloaspektowy charakter ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz w celu włączenia zapobiegania im i walki z nimi do innych dziedzin polityki, działania w ramach Europejskiego Roku powinny być skierowane na stworzenie jasnej wartości dodanej i skuteczne uzupełnienie otwartej metody koordynacji na rzecz ochrony socjalnej i integracji społecznej. Dlatego też działania te powinny skupiać się na ograniczonej liczbie priorytetowych dziedzin.
      Zgodnie z analizą przeprowadzoną we wspólnym sprawozdaniu na temat ochrony socjalnej i integracji społecznej oraz z ustalonymi w nim priorytetami, działania w ramach Europejskiego Roku powinny skupić się na następujących tematach:

                  —

                  promowanie wielowymiarowych, zintegrowanych strategii na rzecz zapobiegania ubóstwu, w szczególności skrajnemu ubóstwu, i jego zmniejszenia oraz metod, które mogłyby zostać włączone w główny nurt wszelkich odnośnych obszarów polityki,

                  —

                  zwalczanie ubóstwa dzieci, w tym międzypokoleniowego przekazywania ubóstwa, jak również ubóstwa w rodzinach, ze szczególnym uwzględnieniem dużych rodzin, osób samotnie wychowujących dzieci i rodzin opiekujących się osobami będącymi na ich utrzymaniu, a także ubóstwa, jakiego doświadczają dzieci w instytucjach opieki,

                  —

                  promowanie rynków pracy sprzyjających integracji, zajęcie się problemem ubóstwa osób pracujących i potrzebą uczynienia pracy opłacalną,

                  —

                  eliminowanie nierówności w kształceniu i szkoleniu, w tym szkoleniu z zakresu umiejętności informatycznych, oraz promowanie równego dostępu dla wszystkich do technologii informacyjno-komunikacyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem specjalnych potrzeb osób niepełnosprawnych,

                  —

                  rozwiązywanie problemów dotyczących tych aspektów ubóstwa, jakimi są wiek i płeć,

                  —

                  zapewnienie równego dostępu do odpowiednich zasobów i usług, w tym do odpowiednich warunków mieszkaniowych, opieki zdrowotnej i ochrony socjalnej,

                  —

                  ułatwienie dostępu do kultury i rekreacji,

                  —

                  zapobieganie dyskryminacji i propagowanie integracji społecznej imigrantów oraz mniejszości etnicznych,

                  —

                  promowanie zintegrowanych strategii na rzecz aktywnej integracji,

                  —

                  odpowiedź na potrzeby osób niepełnosprawnych i ich rodzin, ludzi bezdomnych, a także innych zagrożonych grup lub osób.

            Planując działania w ramach Europejskiego Roku zgodnie z powyższymi priorytetami, kraje uczestniczące dostosują powyższe tematy do sytuacji i wyzwań danego kraju, regionu czy społeczności lokalnej, mając na uwadze spójność terytorialną.
      W świetle celów określonych w art. 2 niniejszej decyzji kwestia uczestnictwa powinna być włączona do wszystkich priorytetów.
      Zgodnie z art. 4 niniejszej decyzji, realizując działania w ramach Europejskiego Roku Komisja i państwa członkowskie uwzględnią różne sposoby doświadczania ubóstwa i wykluczenia społecznego przez kobiety i mężczyzn. W celu propagowania równouprawnienia płci zapewniają również uwzględnianie kwestii płci w priorytetach Europejskiego Roku.


title: 2005/117/WE: Decyzja Komisji z dnia 8 lutego 2005 r. w sprawie kontynuacji w 2005 r. wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego i nasadzeniowego Prunus domestica na mocy dyrektywy Rady 92/34/EWG rozpoczętych w 2003 r.

text:
               9.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 36/11

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 8 lutego 2005 r.
   w sprawie kontynuacji w 2005 r. wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego i nasadzeniowego Prunus domestica na mocy dyrektywy Rady 92/34/EWG rozpoczętych w 2003 r.
   (2005/117/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając dyrektywę Rady 92/34/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. w sprawie obrotu materiałem rozmnożeniowym roślin owocowych oraz roślinami owocowymi przeznaczonymi do produkcji owoców (1),
   uwzględniając decyzję Komisji 2002/745/WE z dnia 5 września 2002 r. określającą warunki wspólnotowych porównawczych prób i analiz materiału rozmnożeniowego i sadzonek roślin sadowniczych na mocy dyrektywy Rady 92/34/EWG (2), w szczególności jej art. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja 2002/745/WE określa warunki porównawczych prób i analiz, które mają zostać przeprowadzone na mocy dyrektywy 92/34/EWG w odniesieniu do Prunus domestica w latach 2003–2007.

               (2)

               Analizy i próby przeprowadzone w latach 2003 i 2004 powinny być kontynuowane w 2005 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Wspólnotowe porównawcze próby i analizy sadzonek i materiału rozmnożeniowego Prunus domestica, rozpoczęte w 2003 r., są kontynuowane w 2005 r. zgodnie z decyzją 2002/745/WE.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 8 lutego 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 157 z 10.6.1992, str. 10. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2003/111/WE (Dz.U. L 311 z 27.11.2003, str. 12).

      (2)  Dz.U. L 240 z 7.9.2002, str. 65.


title: 2010/120/CFSP: Decyzja Rady 2010/120/WPZiB z dnia 25 lutego 2010 r. w sprawie przedłużenia i zmiany mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie i Pakistanie

text:
               26.2.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 49/28

         DECYZJA RADY 2010/120/WPZiB
   z dnia 25 lutego 2010 r.
   w sprawie przedłużenia i zmiany mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie i Pakistanie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 lipca 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/612/WPZiB (1) w sprawie mianowania Ettore F. SEQUI Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Afganistanie na okres od dnia 1 września 2008 r. do dnia 28 lutego 2009 r.

               (2)

               W dniu 16 lutego 2009 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2009/135/WPZiB (2) przedłużające mandat SPUE w Afganistanie do dnia 28 lutego 2010 r.

               (3)

               Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2009/135/WPZiB, Rada przyjęła dnia 15 czerwca 2009 r. wspólne działanie 2009/467/WPZiB (3) rozszerzające mandat SPUE w Afganistanie w taki sposób, by obejmował Pakistan.

               (4)

               Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 31 marca 2010 r.

               (5)

               SPUE w Afganistanie i Pakistanie będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym we wspólnym działaniu 2009/467/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               Art. 1 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 1
               Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
               Ettore F. SEQUI zostaje mianowany Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Afganistanie i Pakistanie do dnia 31 marca 2010 r.”;

               2)

               Art. 2 lit. e) otrzymuje brzmienie:

                           „e)

                           wspiera prace Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) w regionie.”

               3)

               Art. 4 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 4
               Wykonywanie mandatu
               1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
               2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym, bez uszczerbku dla uprawnień WP.”

               4)

               Art. 5 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
               „1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2009 r. do dnia 31 sierpnia 2010 r. wynosi 2 830 000 EUR.”;
               „2.   Wydatki pokrywane w ramach kwoty określonej w ust. 1 kwalifikują się do finansowania od dnia 1 marca 2009 r. Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej.”

               5)

               Art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie własnego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych związanych z mandatem. SPUE bezzwłocznie powiadamia Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.”

               6)

               Art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Przedstawicielstwo Unii lub, zależnie od przypadku, państwa członkowskie zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.”

               7)

               W art. 10 lit. d) otrzymuje brzmienie:

                           „d)

                           zapewnia wdrażanie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydawanych po regularnych ocenach bezpieczeństwa oraz dostarczanie WP, Radzie i Komisji pisemnych sprawozdań o wdrażaniu tych zaleceń i o innych kwestiach związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu.”

               8)

               Art. 11 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 11
               Sprawozdawczość
               SPUE regularnie przedkłada WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane w sieci COREU. Na zalecenie WP lub KPiB, SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.”

               9)

               Art. 12 otrzymuje następujące brzmienie:
               „Artykuł 12
               Koordynacja
               1.   SPUE propaguje ogólną koordynację polityczną Unii. Pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii w terenie, aby realizować cele polityczne Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również z działaniami SPUE w Azji Środkowej. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
               2.   Szefowie delegatur Unii i szefowie misji państw członkowskich utrzymują ścisłą współpracę ze SPUE w terenie. Dokładają wszelkich starań, aby wspierać go w wykonywaniu mandatu. SPUE udziela szefowi misji policyjnej UE w Afganistanie (EUPOL AFGHANISTAN) wskazówek dotyczących lokalnej sytuacji politycznej. W miarę potrzeb SPUE i cywilny dowódca operacji konsultują się wzajemnie. SPUE współpracuje również w terenie z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi.”

         Artykuł 2
   Na zakończenie mandatu SPUE przedstawia WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Stosuje się ją od dnia 1 marca 2010 r.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 lutego 2010 r.

            W imieniu Rady

         A. PÉREZ RUBALCABA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 197 z 25.7.2008, s. 60.

      (2)  Dz.U. L 46 z 17.2.2009, s. 61.

      (3)  Dz.U. L 151 z 16.6.2009, s. 41.


title: Decyzja Rady z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie odnowienia kadencji prezesa Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) oraz mianowania przewodniczącego Izb Odwoławczych Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

text:
               22.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 236/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 czerwca 2014 r.
   w sprawie odnowienia kadencji prezesa Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) oraz mianowania przewodniczącego Izb Odwoławczych Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
   2014/C 236/03
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (1), w szczególności jego art. 125 ust. 1 i 2 oraz art. 136,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 25 maja 2010 r. (2) Rada mianowała António-Serge’a DE PINHO CAMPINOSA prezesem Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) („Urząd”).

               (2)

               W dniu 20 maja 2014 r. Rada Administracyjna Urzędu przedłożyła Radzie swoje wnioski w sprawie przedłużenia kadencji prezesa Urzędu oraz mianowania przewodniczącego Izb Odwoławczych Urzędu.

               (3)

               Kadencja António-Serge’a DE PINHO CAMPINOSA na stanowisku prezesa Urzędu powinna być odnowiona na okres pięciu lat.

               (4)

               Gordon David Thomas HUMPHREYS powinien zostać mianowany na stanowisko przewodniczącego Izb Odwoławczych Urzędu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym kadencja Antonio-Serge’a DE PINHO CAMPINOSA na stanowisku prezesa Urzędu, urodzonego w Poitiers we Francji w dniu 24 października 1968 r., zostaje odnowiona na okres od dnia 1 października 2015 r. do dnia 30 września 2020 r.
   Artykuł 2
   Gordon David Thomas HUMPHREYS, urodzony w Londynie w Zjednoczonym Królestwie w dniu 1 marca 1964 r., zostaje niniejszym mianowany na stanowisko przewodniczącego Izb Odwoławczych Urzędu na okres pięciu lat.
   Datę rozpoczynającą pięcioletni okres, o którym mowa w akapicie pierwszym, ustala Rada Administracyjna Urzędu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 czerwca 2014 r.

            W imieniu Rady

         E. VENIZELOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 78 z 24.3.2009, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 25 maja 2010 r. w sprawie mianowania prezesa, wiceprezesa, prezesa izb odwoławczych oraz trzech przewodniczących izb odwoławczych Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (Znaki Towarowe i Wzory) (Dz.U. C 152 z 11.6.2010, s. 1).


title: Decyzja Rady z dnia 25 lipca 1977 r. ustanawiająca Stały Komitet ds. Zootechniki

text:
Ważna informacja prawna

|

31977D0505

Dziennik Urzędowy L 206 , 12/08/1977 P. 0011 - 0011 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 3 Tom 9 P. 0052  Specjalne wydanie greckie: Rozdział 03 Tom 19 P. 0061  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 3 Tom 9 P. 0052  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 03 Tom 13 P. 0027  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 03 Tom 13 P. 0027

		Decyzja Radyz dnia 25 lipca 1977 r.ustanawiająca Stały Komitet ds. Zootechniki(77/505/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,uwzględniając projekt decyzji przedstawiony przez Komisję,a także mając na uwadze, co następuje:w przypadkach, w których Rada przyznała Komisji kompetencje w dziedzinie zootechnicznej, należy stworzyć komitet złożony z ekspertów Państw Członkowskich, w celu zagwarantowania ścisłej współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją i umożliwienia Komisji konsultowania się z ekspertami;ponadto należy rozciągnąć tą współpracę na wszystkie dziedziny, objęte regulacjami Wspólnoty w tym zakresie; należy w związku z tym upoważnić wymieniony Komitet do zbadania każdej sprawy wchodzącej w zakres tych dziedzin,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Ustanawia się Stały Komitet ds. Zootechniki (dalej zwany "Komitetem"), złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich z przedstawicielem Komisji w roli przewodniczącego.Artykuł 2Komitet wykonuje funkcje, które przypadają mu z tytułu przepisów uchwalanych przez Radę w dziedzinie zootechnicznej, w przypadkach i na warunkach, które są przewidziane przez te przepisy.Poza tym może on badać każdą inną sprawę wchodzącą w zakres tej dziedziny, przedstawioną przez przewodniczącego, bądź z jego inicjatywy, bądź na wniosek Państwa Członkowskiego.Artykuł 3Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lipca 1977 r.W imieniu RadyH. SimonetPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 15 lipca 2003 r. zmieniająca art. 23 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0527

Dziennik Urzędowy L 188 , 26/07/2003 P. 0001 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 15 lipca 2003 r.zmieniająca art. 23 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości(2003/527/WE, Euratom)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 245 ust. 2,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 160 ust. 2,uwzględniając wniosek Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 lutego 2003 r.,uwzględniając opinię Komisji z dnia 17 czerwca 2003 r.,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego z dnia 3 czerwca 2003 r.,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Artykuł 20 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, zmieniony decyzją Rady 2002/653/WE [1], zezwala państwom nienależącym do Wspólnoty na udział w postępowaniach prejudycjalnych toczących się przed Trybunałem Sprawiedliwości, w przypadku gdy porozumienie dotyczące określonej dziedziny, zawarte przez Radę z jednym lub więcej państwami nienależącymi do Wspólnoty, przewiduje taki udział, a sąd Państwa Członkowskiego przedłoży Trybunałowi pytanie prejudycjalne dotyczące dziedziny stosowania umowy.(2) Artykuł 7 Traktatu z Nicei, zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej, Traktaty ustanawiające Wspólnoty Europejskie i niektóre powiązane akty [2], podpisany w Nicei dnia 26 lutego 2001 r. uchyla Protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich i zastępuje go Protokołem w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.(3) Artykuł 23 Statutu Trybunału Sprawiedliwości powtarza postanowienia art. 20 Statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, nie mógł jednak uwzględnić zmiany wprowadzonej przez decyzję 2002/653/WE i dlatego konieczna jest zmiana art. 23 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W art. 23 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości dodaje się następujący akapit:"W przypadku gdy porozumienie dotyczące określonej dziedziny, zawarte przez Radę i jedno lub więcej państw trzecich przewiduje, że państwa te są uprawnione do przedkładania memoriałów lub uwag na piśmie, w przypadku gdy sąd Państwa Członkowskiego kieruje do Trybunału Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne dotyczące dziedziny stosowania porozumienia, o decyzji sądu krajowego zawierającej to pytanie prejudycjalne powiadamia się również zainteresowane państwa trzecie, które terminie dwóch miesięcy od takiego powiadomienia mogą przedłożyć Trybunałowi memoriały lub uwagi na piśmie."Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lipca 2003 r.W imieniu RadyG. TremontiPrzewodniczący[1] Dz.U. L 218 z 13.8.2002, str. 1.[2] Dz.U. C 80 z 10.3.2001, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2014/434/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie bliskiej współpracy z właściwymi organami krajowymi uczestniczących państw członkowskich, których walutą nie jest euro (EBC/2014/5)

text:
               5.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 198/7

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 31 stycznia 2014 r.
   w sprawie bliskiej współpracy z właściwymi organami krajowymi uczestniczących państw członkowskich, których walutą nie jest euro

      (EBC/2014/5)

      (2014/434/UE)

   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności art. 7,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Państwa członkowskie, których walutą nie jest euro, mogą wyrazić gotowość do uczestnictwa w Jednolitym Mechanizmie Nadzorczym. W tym celu mogą zwrócić się do EBC z wnioskiem dotyczącym nawiązania bliskiej współpracy w zakresie wykonywania zadań, o których mowa w art. 4 i art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, w odniesieniu do wszystkich instytucji kredytowych mających siedzibę w danym państwie członkowskim.

               (2)

               Nawiązanie bliskiej współpracy następuje w drodze decyzji EBC, pod warunkiem że spełnione są warunki określone w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

               (3)

               Niezbędne jest określenie aspektów proceduralnych dotyczących: a) składania przez państwa członkowskie, których walutą nie jest euro (dalej zwane „państwami członkowskimi spoza strefy euro”) wniosków dotyczących nawiązania bliskiej współpracy; b) oceny tych wniosków przez EBC; oraz c) decyzji EBC ustanawiającej bliską współpracę z danym państwem członkowskim.

               (4)

               Rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 określa także przypadki, w których bliska współpraca może zostać zawieszona lub zakończona przez EBC. Niezbędne jest określenie aspektów proceduralnych dotyczących możliwego zawieszenia lub zakończenia bliskiej współpracy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   TYTUŁ 1

      PROCEDURA USTANAWIANIA BLISKIEJ WSPÓŁPRACY

   Artykuł 1
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji:

               1)

               „mniej istotny nadzorowany podmiot” oznacza nadzorowany podmiot a) mający siedzibę w państwie członkowskim spoza strefy euro, które jest uczestniczącym państwem członkowskim w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013; oraz b) który nie został uznany za istotny nadzorowany podmiot zgodnie z decyzją EBC wydaną na podstawie art. 6 ust. 4 lub art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;

               2)

               „właściwy organ krajowy” oznacza każdy właściwy organ krajowy w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;

               3)

               „wyznaczony organ krajowy” oznacza wyznaczony organ krajowy w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;

               4)

               „nieuczestniczące państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie, które nie jest uczestniczącym państwem członkowskim w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;

               5)

               „wnioskujące państwo członkowskie” oznacza nieuczestniczące państwo członkowskie, które powiadomiło EBC zgodnie z art. 2 niniejszej decyzji o swoim wniosku dotyczącym nawiązania bliskiej współpracy zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;

               6)

               „istotny nadzorowany podmiot” oznacza nadzorowany podmiot a) mający siedzibę w państwie członkowskim spoza strefy euro, które jest uczestniczącym państwem członkowskim; oraz b) który został uznany za istotny nadzorowany podmiot zgodnie z decyzją EBC wydaną na podstawie art. 6 ust. 4 lub art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;

               7)

               „nadzorowany podmiot” oznacza instytucję kredytową, finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 i mającą siedzibę we wnioskującym państwie członkowskim, a także oddział ustanowiony we wnioskującym państwie członkowskim przez instytucję kredytową mającą siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim.

         Artykuł 2
   Wniosek o nawiązanie bliskiej współpracy
   1.   Nieuczestniczące państwo członkowskie chcące uczestniczyć w Jednolitym Mechanizmie Nadzorczym zwraca się do EBC z wnioskiem dotyczącym nawiązania bliskiej współpracy, korzystając z wzoru przedstawionego w załączniku I.
   2.   Wniosek należy złożyć przynajmniej pięć miesięcy przed datą, w której nieuczestniczące państwo członkowskie zamierza rozpocząć uczestnictwo w Jednolitym Mechanizmie Nadzorczym.
   Artykuł 3
   Treść wniosku o nawiązanie bliskiej współpracy
   1.   Wniosek o nawiązanie bliskiej współpracy zawiera:

               a)

               zobowiązanie wnioskującego państwa członkowskiego do zagwarantowania stosowania się przez jego właściwy i wyznaczony organ krajowy do wszelkich instrukcji, wytycznych lub wniosków wydanych przez EBC od dnia ustanowienia bliskiej współpracy;

               b)

               zobowiązanie wnioskującego państwa członkowskiego do przekazywania wszelkich informacji na temat nadzorowanych podmiotów mających siedzibę w tym państwie członkowskim, które mogą być wymagane przez EBC w celu przeprowadzenia wszechstronnej oceny tych nadzorowanych podmiotów. Wnioskujące państwo członkowskie zapewni, aby wszelkie informacje niezbędne dla oceny istotności oraz dla przeprowadzenia wszechstronnej oceny instytucji kredytowych mających siedzibę w tym państwie członkowskim zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 mogły zostać przekazane niezwłocznie po powiadomieniu EBC o wniosku dotyczącym nawiązania bliskiej współpracy;

               c)

               zobowiązanie do przekazania EBC wszelkich poufnych danych wymaganych przez EBC w celu finalizacji działań przygotowawczych.

         2.   Do wniosku o nawiązanie bliskiej współpracy należy dołączyć:

               a)

               zobowiązanie wnioskującego państwa członkowskiego do przyjęcia stosownego ustawodawstwa krajowego celem zapewnienia, aby akty prawne przyjmowane przez EBC na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 były wiążące i wykonalne we wnioskującym państwie członkowskim, oraz aby właściwy organ krajowy i wyznaczony organ krajowy tego państwa zobowiązane były do przyjęcia wszelkich środków wymaganych przez EBC w odniesieniu do nadzorowanych podmiotów, zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;

               b)

               egzemplarz projektu właściwego ustawodawstwa krajowego, wraz z tłumaczeniem na język angielski oraz wnioskiem o opinię EBC w sprawie tego projektu;

               c)

               zobowiązanie do powiadomienia EBC natychmiast po wejściu w życie właściwego ustawodawstwa krajowego oraz zobowiązanie do przedstawienia potwierdzenia zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 przy użyciu wzoru zamieszczonego w załączniku II do niniejszej decyzji. Potwierdzenie obejmuje opinię prawną zapewniającą EBC, że akty prawne przyjęte przez EBC na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 będą wiążące i wykonalne we wnioskującym państwie członkowskim oraz że właściwe ustawodawstwo krajowe zobowiązuje właściwe organy krajowe i wyznaczone organy krajowe do stosowania się do szczegółowych instrukcji, wytycznych, wniosków i środków EBC w odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów, a także ogólnych instrukcji, wytycznych, wniosków i środków EBC w odniesieniu do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów, we właściwych przypadkach w terminie określonym przez EBC.

         3.   Wnioskujące państwo członkowskie przedstawia EBC wszelką właściwą dokumentację, jaką EBC uzna za istotną dla oceny wniosku. Wnioskujące państwo członkowskie zapewnia także, aby EBC otrzymał wszelką właściwą dokumentację, jaką EBC uzna za istotną dla oceny istotności instytucji kredytowych oraz dla przeprowadzenia wszechstronnej oceny wymaganej na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.
   Artykuł 4
   Ocena wniosku dotyczącego nawiązania bliskiej współpracy przez EBC
   1.   EBC potwierdza na piśmie otrzymanie wniosku dotyczącego nawiązania bliskiej współpracy.
   2.   EBC może zwrócić się o dodatkowe informacje, jakie uzna za potrzebne do dokonania oceny wniosku złożonego przez państwo członkowskie, w tym o informacje na potrzeby oceny istotności instytucji kredytowych oraz przeprowadzenia wszechstronnej oceny.
   Jeżeli wnioskujące państwo członkowskie dokonało już wszechstronnej oceny instytucji kredytowych mających siedziby na terytorium objętym jego jurysdykcją, przedkłada szczegółową informację o jej wynikach. EBC może stwierdzić, że dalsza ocena nie jest konieczna, pod warunkiem że a) jakość i metodologia oceny dokonanej przez organy krajowe odpowiadają standardom EBC; oraz b) EBC uważa, że ocena dokonana przez organy krajowe jest nadal aktualna i że nie zaszła żadna istotna zmiana w sytuacji instytucji kredytowych mających siedziby we wnioskującym państwie członkowskim, która wymagałaby przeprowadzenia dalszej oceny.
   3.   Przy dokonywaniu oceny właściwego ustawodawstwa krajowego EBC bierze także pod uwagę praktyczne wdrożenie tego ustawodawstwa.
   4.   Najpóźniej trzy miesiące po otrzymaniu przez EBC potwierdzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. c) lub, we właściwych przypadkach, dodatkowych informacji, o które EBC zwrócił się na podstawie ust. 2, EBC poinformuje wnioskujące państwo członkowskie o wynikach swojej wstępnej oceny. Wnioskujące państwo członkowskie może przedstawić swoją opinię w terminie 20 dni od chwili otrzymania wstępnej oceny. Korespondencja pomiędzy EBC a wnioskującym państwem członkowskim w tej sprawie jest poufna.
   Artykuł 5
   Decyzja o ustanowieniu bliskiej współpracy
   1.   Jeżeli EBC na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskujące państwo członkowskie stwierdzi, że spełnia ono kryteria określone w art. 7 ust. 2 lit. a) do c) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 dla nawiązania bliskiej współpracy, oraz po zakończeniu wszechstronnej oceny i przedstawieniu potwierdzenia zgodnie z załącznikiem II do niniejszej decyzji, EBC przyjmuje na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, decyzję adresowaną do wnioskującego państwa członkowskiego o ustanowieniu bliskiej współpracy.
   2.   Decyzja, o której mowa w ust. 1, wskazuje zasady przekazania zadań nadzorczych do EBC i datę rozpoczęcia bliskiej współpracy, która we właściwych przypadkach może być uzależniona od postępów wnioskującego państwa członkowskiego we wdrażaniu środków wymaganych w związku z wynikami wszechstronnej oceny.
   3.   W sytuacjach gdy na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskujące państwo członkowskie EBC stwierdzi, że nie spełnia ono kryteriów określonych w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, lub gdy EBC nie otrzyma informacji niezbędnych do przeprowadzenia przez niego oceny w terminie jednego roku od powiadomienia przez państwo członkowskie o wniosku, EBC może przyjąć decyzję adresowaną do wnioskującego państwa członkowskiego o odmowie ustanowienia bliskiej współpracy.
   4.   Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 3 zawierają uzasadnienie.
   5.   Zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 wszystkie decyzje o ustanowieniu bliskiej współpracy publikowane są w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Decyzje te stosuje się po 14 dniach od opublikowania.
   TYTUŁ 2

      ZAWIESZENIE I ZAKOŃCZENIE BLISKIEJ WSPÓŁPRACY

   Artykuł 6
   Zawieszenie i zakończenie bliskiej współpracy
   1.   W przypadku zawieszenia bliskiej współpracy na podstawie art. 7 ust. 5 lub art. 7 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EBC przedstawia uzasadnienie takiej decyzji, w którym określa skutki decyzji o zawieszeniu, wskazuje datę, od której zawieszenie jest skuteczne, oraz okres, przez który stosuje się zawieszenie. Okres ten nie może trwać dłużej niż 6 miesięcy. W wyjątkowych okolicznościach okres zawieszenia może zostać jednokrotnie przedłużony.
   2.   Jeżeli powody zawieszenia określone w art. 7 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 nie zostaną usunięte lub jeżeli EBC postanowi zakończyć bliską współpracę, EBC dokonuje zakończenia bliskiej współpracy poprzez przyjęcie nowej decyzji w tej sprawie.
   3.   W przypadku zakończenia bliskiej współpracy na podstawie art. 7 ust. 5 lub art. 7 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EBC przedstawia stosowne uzasadnienie takiej decyzji, w którym określa skutki decyzji o zakończeniu bliskiej współpracy oraz wskazuje datę, od której zakończenie jest skuteczne.
   4.   Wszelkie decyzje EBC w sprawie zawieszenia lub zakończenia bliskiej współpracy mogą również określać zasady pobierania opłat należnych od nadzorowanych podmiotów zlokalizowanych w danym państwie członkowskim.
   5.   W przypadku gdy państwo członkowskie, z którym na podstawie art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 nawiązano bliską współpracę, zwróci się do EBC o zakończenie bliskiej współpracy z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 7 ust. 6 i art. 7 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, EBC przyjmuje decyzję określającą skutki decyzji o zakończeniu bliskiej współpracy oraz wskazuje datę, od której zakończenie jest skuteczne.
   6.   Decyzje EBC dotyczące nadzorowanych podmiotów w państwie członkowskim, z którym ustanowiona została bliska współpraca, które obowiązywały przed zakończeniem tej bliskiej współpracy, pozostają w mocy pomimo zakończenia bliskiej współpracy.
   7.   Decyzje o zawieszeniu lub zakończeniu bliskiej współpracy publikowane są w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 27 lutego 2014 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 31 stycznia 2014 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.

      ZAŁĄCZNIK I
      WZÓR WNIOSKU O NAWIĄZANIE BLISKIEJ WSPÓŁPRACY NA PODSTAWIE ART. 7 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 1024/2013
      złożony przez
      [wnioskujące państwo członkowskie]

         Powiadomienie EBC o wniosku dotyczącym nawiązania bliskiej współpracy zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013

                  1.

                  [Wnioskujące państwo członkowskie] niniejszym wnosi o nawiązanie bliskiej współpracy z Europejskim Bankiem Centralnym (EBC) na podstawie art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 oraz zgodnie z przepisami decyzji EBC/2014/5 z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie bliskiej współpracy z właściwymi organami krajowymi uczestniczących państw członkowskich, których walutą nie jest euro.

                  2.

                  [Wnioskujące państwo członkowskie] niniejszym zobowiązuje się:

                              a)

                              do zagwarantowania stosowania się przez jego właściwy organ krajowy i wyznaczony organ krajowy do wszelkich instrukcji, wytycznych, środków lub wniosków wydanych przez EBC w odniesieniu do nadzorowanych podmiotów (zgodnie z definicją zawartą w decyzji EBC/2014/5).
                              W szczególności stosowne ustawodawstwo krajowe zobowiąże właściwe organy krajowe i wyznaczone organy krajowe do stosowania się do szczegółowych instrukcji, wytycznych, wniosków i środków EBC w odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów, a także ogólnych instrukcji, wytycznych, wniosków i środków EBC w odniesieniu do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów. W tym względzie wnioskujące państwo członkowskie niniejszym zobowiązuje się:

                                          —

                                          do przyjęcia stosownego ustawodawstwa krajowego celem zapewnienia, aby akty prawne przyjmowane przez EBC na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 były wiążące i wykonalne w [odpowiednie państwo członkowskie], oraz aby właściwy organ krajowy i wyznaczony organ krajowy zobowiązane były do przyjęcia wszelkich środków wymaganych przez EBC w odniesieniu do nadzorowanych podmiotów, zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013,

                                          —

                                          do powiadomienia EBC o dacie wejścia w życie stosownego ustawodawstwa krajowego;

                              b)

                              do przekazania na żądanie EBC, w każdym czasie po powiadomieniu EBC o złożeniu wniosku o nawiązanie bliskiej współpracy i przed ustanowieniem bliskiej współpracy, oraz w każdym czasie po jej ustanowieniu, wszelkich informacji dotyczących nadzorowanych podmiotów mających siedziby w państwie członkowskim, jakie mogą być wymagane przez EBC w celu przeprowadzenia wszechstronnej oceny tych nadzorowanych podmiotów, w tym również informacji poufnych.

                        Informacje przedstawiane EBC obejmują:

                              (i)

                              egzemplarz projektu stosownego ustawodawstwa krajowego;

                              (ii)

                              aktualne informacje dotyczące instytucji mających siedziby we wnioskującym państwie członkowskim, w tym przynajmniej: kompletną listę następujących podmiotów zlokalizowanych w państwie członkowskim:

                                          —

                                          instytucji kredytowych,

                                          —

                                          finansowych spółek holdingowych lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej na najwyższym szczeblu nadzorowanych grup, i

                                          —

                                          transgranicznych oddziałów instytucji kredytowych z innych państw,

                                    w tym kwoty całkowitych aktywów dla każdego podmiotu.
                              W przypadku instytucji kredytowych będących jednostkami zależnymi oraz w przypadku oddziałów należy określić bezpośrednią i ostateczną instytucję dominującą.
                              W przypadku nadzorowanych grup posiadających siedziby główne i nadzorowanych w państwie członkowskim, należy przedstawić informacje dotyczące zagranicznych członków grupy;

                              (iii)

                              osoby kontaktowe we właściwym organie krajowym i wyznaczonym organie krajowym, do których EBC może się zwrócić o dalsze informacje.

            Za państwo członkowskie
      [podpis]
      do wiadomości:

                  (i)

                  Komisja Europejska

                  (ii)

                  Europejski Urząd Nadzoru Bankowego

                  (iii)

                  pozostałe państwa członkowskie

      ZAŁĄCZNIK II
      WZÓR OŚWIADCZENIA NA PODSTAWIE ART. 7 UST. 2 LIT. c) ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 1024/2013
      złożonego przez
      [wnioskujące państwo członkowskie]
      wobec
      Europejskiego Banku Centralnego (EBC)

         Oświadczenie na podstawie art. 7 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 w związku z wnioskiem o nawiązanie bliskiej współpracy na podstawie art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013

      [Wnioskujące państwo członkowskie] niniejszym potwierdza, że przyjęło stosowne ustawodawstwo krajowe celem zapewnienia, aby akty prawne przyjmowane przez EBC na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 były wiążące i wykonalne w [zainteresowane państwo członkowskie], oraz aby właściwy organ krajowy i wyznaczony organ krajowy zobowiązane były do przyjęcia wszelkich środków wymaganych przez EBC w odniesieniu do nadzorowanych podmiotów, zgodnie z art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, oraz że to stosowne ustawodawstwo krajowe weszło w życie w dniu [DATA].
      Ponadto załączamy opinię prawną potwierdzającą, że stosowne ustawodawstwo krajowe zapewnia, że właściwe organy krajowe i wyznaczone organy krajowe zobowiązane będą do stosowania się do szczegółowych instrukcji, wytycznych, wniosków i środków EBC w odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów, a także ogólnych instrukcji, wytycznych, wniosków i środków EBC w odniesieniu do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów.
      za państwo członkowskie
      [podpis]

                  Dodatek

                  :

                  Egzemplarz stosownego ustawodawstwa krajowego przyjętego przez wnioskujące państwo członkowskie celem zapewnienia, aby akty prawne przyjmowane przez EBC na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 były wiążące i wykonalne w [zainteresowane państwo członkowskie], oraz aby właściwy organ krajowy i wyznaczony organ krajowy zobowiązane były do przyjęcia wszelkich środków wymaganych przez EBC w odniesieniu do nadzorowanych podmiotów.