title: 2012/799/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2012 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010, sekcja 2 – Rada

text:
               20.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 350/69

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 października 2012 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010, sekcja 2 – Rada
   (2012/799/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 (1),

               —

               uwzględniając roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010 (COM(2011) 473 — C7-0258/2011) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2010 r.,

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie (4) wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy w odniesieniu do roku 2010 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając decyzję z dnia 10 maja 2012 r. (5) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2010, jak również załączoną do niej rezolucję,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając decyzję nr 31/2008 Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa dotyczącą zwrotu kosztów podróży delegatom członków Rady (7),

               —

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (8),

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0301/2012),

               1.

               odmawia udzielenia Sekretarzowi Generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu Rady na rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 64 z 12.3.2010.

      (2)  Dz.U. C 332 z 14.11.2011, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 326 z 10.11.2011, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 332 z 14.11.2011, s. 134.

      (5)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012. s. 22.

      (6)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (7)  Decyzja oparta na Regulaminie Rady z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz.U. L 230 z 28.8.2002, s. 7).

      (8)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.
    ---documentbreak---

               20.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 350/71

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 października 2012 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010, sekcja 2 – Rada
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 (1),

               —

               uwzględniając roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010 (COM(2011) 473 – C7-0258/2011) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2010 r.,

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie (4) wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy w odniesieniu do roku 2010 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając decyzję z dnia 10 maja 2012 r. (5) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2010, jak również załączoną do niej rezolucję,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając decyzję nr 31/2008 Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa dotyczącą zwrotu kosztów podróży delegatom członków Rady (7),

               —

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (8),

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0301/2012),

               A.

               mając na uwadze, że „obywatele mają prawo wiedzieć, jak wydawane są ich podatki i jak sprawowana jest władza powierzona organom politycznym” (9);

               B.

               mając na uwadze, że Rada jako instytucja unijna powinna ponosić demokratyczną odpowiedzialność przed obywatelami Unii Europejskiej w zakresie wdrażania funduszy unijnych;

               C.

               mając na uwadze, że Parlament jest jedynym organem spośród instytucji unijnych wyłonionym w wyborach bezpośrednich oraz że odpowiada za udzielenie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej;

               1.

               podkreśla rolę, jaką Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskie powierza Parlamentowi w zakresie udzielania absolutorium z wykonania budżetu;

               2.

               przypomina, że w myśl art. 335 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej „Unia jest […] reprezentowana przez każdą z instytucji, z tytułu ich autonomii administracyjnej, w sprawach związanych z funkcjonowaniem każdej z nich”, co oznacza, przy uwzględnieniu art. 50 rozporządzenia finansowego, że każda z instytucji jest odpowiedzialna za wykonanie własnego budżetu;

               3.

               przypomina, że zgodnie z art. 77 Regulaminu Parlamentu „[p]ostanowienia dotyczące procedury stosowanej przy podejmowaniu decyzji w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu stosuje się również do procedury udzielania absolutorium: […]

                           —

                           osobom odpowiedzialnym za wykonanie budżetów innych instytucji i organów Unii Europejskiej, takich jak Rada (w zakresie funkcji wykonawczych), Trybunał Sprawiedliwości, Trybunał Obrachunkowy, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny i Komitet Regionów”;

      Opinia Trybunału Obrachunkowego na temat Rady zawarta w oświadczeniu wiarygodności na rok 2010

               4.

               podkreśla, że w swoim rocznym sprawozdaniu za 2010 r. Trybunał Obrachunkowy skrytykował finansowanie projektu budowlanego „Residence Palace” z powodu dokonanych płatności zaliczkowych (pkt 7.19); zwraca uwagę, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż w okresie 2008–2010 łączna kwota płatności zaliczkowych dokonanych przez Radę wyniosła 235 000 000 EUR; stwierdza, że wypłacone kwoty pochodziły z nie w pełni wykorzystanych linii budżetowych; podkreśla, że termin „niewykorzystany w pełni” jest politycznie poprawnym określeniem na „przeszacowanie środków”; podkreśla, że w 2010 r. Rada zwiększyła środki w linii budżetowej „Nabywanie nieruchomości” o 40 000 000 EUR;

               5.

               odnotowuje wyjaśnienia Rady dotyczące tego, że środki udostępniono w drodze przesunięć budżetowych zatwierdzonych przez władzę budżetową zgodnie z procedurami przewidzianymi w art. 22 i 24 rozporządzenia finansowego;

               6.

               podziela zdanie Trybunału Obrachunkowego, że taka procedura stoi w sprzeczności z zasadą rzetelności budżetowej, pomimo oszczędności uzyskanych w zakresie opłat za czynsz;

               7.

               odnotowuje odpowiedź Rady, że kwoty zapisane w pozycjach budżetowych na tłumaczenie ustne i na pokrycie kosztów podróży delegacji powinny być bardziej zbieżne z kwotami faktycznie wykorzystywanymi i domaga się poprawy planowania budżetowego, tak aby uniknąć w przyszłości praktyk stosowanych obecnie;

               8.

               przypomina Trybunałowi Obrachunkowemu o propozycji Parlamentu dotyczącej dokonania dogłębnej oceny systemów nadzoru i kontroli, jakimi dysponuje Rada, na wzór ocen, jakie Trybunał przeprowadził w odniesieniu do Trybunału Sprawiedliwości, Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych podczas przygotowywania sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego dotyczącego roku budżetowego 2010;

               9.

               przypomina, że skuteczny nadzór nad wykonaniem budżetu wiąże się z ogromną odpowiedzialnością, a jego pełnienie opiera się w całości na niczym nieograniczonej współpracy międzyinstytucjonalnej między Radą a Parlamentem;

      Kwestie nierozstrzygnięte

               10.

               wyraża ubolewanie z powodu dalszych trudności napotkanych we współpracy z Radą w ramach procedur udzielania absolutorium za lata 2007, 2008 i 2009, które spowodowane były niechęcią Rady do otwartego i formalnego dialogu z Komisją Kontroli Budżetowej oraz do udzielenia odpowiedzi na pytania komisji; przypomina, że Parlament odmówił udzielenia Sekretarzowi Generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu Rady na rok budżetowy 2009 z powodów przedstawionych w rezolucjach z dni 10 maja 2011 r. (10) oraz 25 października 2011 r. (11);

               11.

               potwierdza otrzymanie szeregu dokumentów dotyczących procedury udzielania absolutorium za 2010 r. (ostateczne oświadczenia finansowe za 2010 r., w tym rozliczenia, sprawozdanie z działalności finansowej oraz podsumowanie kontroli wewnętrznych przeprowadzonych w roku 2010); nadal oczekuje wszystkich dokumentów niezbędnych do udzielenia absolutorium (w tym dokumentów dotyczących pełnego wewnętrznego audytu przeprowadzonego w 2010 r.);

               12.

               przypomina, że dnia 31 stycznia 2012 r. przewodniczący Komisji Kontroli Budżetowej wystosował pismo (12) do obecnej prezydencji Rady, zwracając się o udzielenie przez Radę odpowiedzi na pytania załączone do tego pisma w ramach procedury udzielania absolutorium;

               13.

               przypomina, że w rezolucji zawierającej uwagi, które stanowią integralną część wyżej wspomnianej decyzji z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010, sekcja 2 – Rada, Parlament zadał dwadzieścia sześć dodatkowych pytań związanych z procedurą udzielenia absolutorium;

               14.

               wyraża ubolewanie, że Rada odmawia udzielenia odpowiedzi na te pytania;

               15.

               przypomina także, że Rada nie przyjęła zaproszenia Parlamentu do udziału w posiedzeniu, podczas którego Komisja Kontroli Budżetowej debatowała nad absolutorium dla Rady za rok 2010;

               16.

               wyraża ubolewanie wobec faktu, że postawa Rady utrudnia sprawowanie demokratycznej kontroli, a także zachowanie przejrzystości i odpowiedzialności przed unijnymi podatnikami;

               17.

               wyraża jednak zadowolenie, że urzędująca prezydencja Rady przyjęła zaproszenie Parlamentu do udziału w debatach dotyczących sprawozdań w sprawie absolutorium za rok 2010 toczących się na posiedzeniu plenarnym w dniu 10 maja 2012 r.; podziela zadanie prezydencji, iż pożądane jest, by Parlament i Rada osiągnęły jak najszybciej porozumienie co do metody przygotowania absolutorium;

               18.

               pragnie podziękować prezydencji duńskiej za konstruktywny wkład wniesiony w całym okresie trwania procedury udzielania absolutorium za rok 2010; wyraża jednak żal, że prezydencja duńska nie zdołała utrzymać dorobku prezydencji hiszpańskiej i szwedzkiej;

      Udzielenie absolutorium: prawo Parlamentu

               19.

               podkreśla, że Parlament jest uprawniony do udzielania absolutorium, jak wynika to z postanowień art. 316, 317 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, które należy interpretować zgodnie z ich kontekstem i celem, jakim jest poddanie całego bez wyjątku budżetu Unii Europejskiej kontroli i nadzorowi parlamentarnemu oraz udzielenie absolutorium w sposób niezależny, nie tylko mając na względzie sekcję budżetu wykonanego przez Komisję, ale również biorąc pod uwagę sekcje budżetu wykonanego przez inne instytucje, zgodnie z art. 1 rozporządzenia finansowego;

               20.

               stwierdza, że w swojej odpowiedzi z dnia 25 listopada 2011 r. na pismo przewodniczącego Komisji Kontroli Budżetowej, Komisja wyraża życzenie, by Parlament kontynuował udzielanie, odraczanie lub odmawianie udzielenia absolutorium innym instytucjom, jak to miało miejsce do tej pory, w związku z czym jeszcze trudniej jest zrozumieć to wyjątkowe stanowisko Rady;

               21.

               uważa, że należy w każdym razie dokonać oceny zarządzania przez Radę jako instytucję unijną w okresie badanego roku, co jest zgodne z prerogatywami Parlamentu, a zwłaszcza z powinnością zapewnienia odpowiedzialności demokratycznej przed obywatelami Unii;

               22.

               przypomina, że wydatki Rady należy kontrolować w taki sam sposób, jak wydatki pozostałych instytucji unijnych, oraz że do podstawowych elementów takiej kontroli powinno w szczególności należeć:

                           a)

                           formalne posiedzenie, zorganizowane w oparciu o pisemny kwestionariusz, między przedstawicielami Rady i komisji Parlamentu odpowiedzialnej za procedurę udzielenia absolutorium w celu udzielenia odpowiedzi na pytania członków tej komisji;

                           b)

                           jak wskazano w rezolucji Parlamentu z dnia 16 czerwca 2010 r. (13) dotyczącej procedury udzielenia absolutorium Radzie za rok 2008, absolutorium powinno opierać się na następujących dokumentach pisemnych przedłożonych przez wszystkie instytucje:

                                       —

                                       sprawozdaniach finansowych z poprzedniego roku finansowego odnoszących się do wykonania budżetu,

                                       —

                                       bilansie finansowym przedstawiającym aktywa i pasywa instytucji,

                                       —

                                       rocznym sprawozdaniu z działalności zarządzania budżetem i finansami,

                                       —

                                       rocznym sprawozdaniu audytora wewnętrznego,

                                       —

                                       opublikowanych wewnętrznych decyzjach Rady dotyczących budżetu;

               23.

               wyraża ubolewanie, że podczas negocjacji dotyczących zmienionego rozporządzenia finansowego nie osiągnięto porozumienia co do sposobu udoskonalenia procedury udzielania absolutorium;

               24.

               wyraża zadowolenie ze zorganizowania przez Komisję Kontroli Budżetowej seminarium na temat różnych ról Parlamentu i Rady w procedurze udzielania absolutorium, w ramach którego można by rozważyć między innymi następujące elementy:

                           —

                           fakt, że artykuł 13 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej wzywa instytucje do lojalnej wzajemnej współpracy,

                           —

                           artykuł 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej określa rolę Rady i Parlamentu Europejskiego w procedurze udzielania absolutorium:

                                       (i)

                                       rolą Rady jest przedstawienie Parlamentowi Europejskiemu zalecenia dotyczącego udzielenia absolutorium w odniesieniu do wszystkich instytucji i organów Unii;

                                       (ii)

                                       rolą Parlamentu Europejskiego jest podjęcie decyzji o udzieleniu absolutorium w odniesieniu do wszystkich instytucji i organów Unii,

                           —

                           administracyjną autonomię każdej z instytucji Unii w sprawach dotyczących ich działań,

                           —

                           artykuły rozporządzenia finansowego (art. 145–147) dotyczące absolutorium,

                           —

                           podstawową demokratyczną zasadę przejrzystości i odpowiedzialności,

                           —

                           cel dalszej poprawy skuteczności, efektywności i gospodarności w wykonaniu budżetu,

                           —

                           w celu całkowitego wypełnienia przez Parlament i Radę powierzonych im ról Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz rozporządzenie finansowe precyzują, że konieczne jest przekazanie szeregu dokumentów do dyspozycji władzy budżetowej:

                                       (i)

                                       sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego wraz z odpowiedziami kontrolowanych instytucji na uwagi Trybunału Obrachunkowego, w tym z poświadczeniem wiarygodności oraz wszelkimi odpowiednimi sprawozdaniami specjalnymi Trybunału Obrachunkowego;

                                       (ii)

                                       rocznego sprawozdania z działalności opartego na wynikach, w szczególności w odniesieniu do wytycznych przekazanych przez Parlament Europejski i Radę zgodnie z art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

                                       (iii)

                                       sprawozdań finansowych z poprzedniego roku finansowego odnoszących się do wykonania budżetu;

                                       (iv)

                                       sprawozdania finansowego przedstawiającego aktywa i pasywa;

                                       (v)

                                       sprawozdania dotyczącego zarządzania budżetem i finansami;

                                       (vi)

                                       sprawozdania podsumowującego liczbę i rodzaj przeprowadzonych kontroli wewnętrznych, przedstawione zalecenia i podjęte w związku z nimi działania,

                           —

                           Rada powinna przedkładać Parlamentowi, jako organowi decyzyjnemu władzy budżetowej, wszelkie informacje związane z udzieleniem absolutorium, o jakie Parlament się zwróci,

                           —

                           Rada odpowiada pisemnie na pytania Parlamentu związane z procedurą absolutorium,

                           —

                           wszystkie instytucje i organy unijne powinny być traktowane w ten sam sposób podczas przygotowywania przez Radę zalecenia dotyczącego udzielenia absolutorium,

                           —

                           przed końcem stycznia 2013 r. zorganizowane zostanie posiedzenie między Parlamentem i Radą, poświęcone zagadnieniom związanym z absolutorium i odnoszące się do powyższych kwestii,

                           —

                           prezydencja Rady powinna aktywnie uczestniczyć w prezentacji sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego oraz w debacie podczas sesji plenarnej Parlamentu poświęconej absolutorium.

      (1)  Dz.U L 64 z 12.3.2010 r.

      (2)  Dz.U. C 332 z 14.11.2011, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 326 z 10.11.2011, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 332 z 14.11.2011, s. 134.

      (5)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 22.

      (6)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (7)  Decyzja oparta na Regulaminie Rady z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz.U. L 230 z 28.8.2002, s. 7).

      (8)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (9)  Europejska inicjatywa na rzecz przejrzystości.

      (10)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 25.

      (11)  Dz.U. L 313 z 26.11.2011, s. 13.

      (12)  Pismo nr 301653 z dnia 31 stycznia 2012 r.

      (13)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 24.


title: 2006/336/WE: Decyzja Komisji z dnia  10 maja 2006 r.  zmieniająca decyzję 2005/380/WE ustanawiającą grupę ekspertów pozarządowych do spraw ładu korporacyjnego i prawa spółek

text:
               11.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 124/29

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 10 maja 2006 r.
   zmieniająca decyzję 2005/380/WE ustanawiającą grupę ekspertów pozarządowych do spraw ładu korporacyjnego i prawa spółek
   (2006/336/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Komisji 2005/380/WE z dnia 28 kwietnia 2005 r. ustanawiającą grupę ekspertów pozarządowych do spraw ładu korporacyjnego i prawa spółek (1), w szczególności jej art. 3 i 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Jeden z członków grupy złożył rezygnację w czasie trwania kadencji. Komisja powinna zatem wyznaczyć nowego członka grupy,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym powołuje się pana Lajosa Váradi na członka grupy ekspertów pozarządowych do spraw ładu korporacyjnego i prawa spółek, który zastępuje tym samym pana Józefa Okolskiego.
   Artykuł 2
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 27 kwietnia 2008 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 10 maja 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Charlie McCREEVY

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 40.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1087 z dnia 19 czerwca 2017 r. zmieniająca decyzję 2014/386/WPZiB w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola

text:
               20.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/24

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/1087
   z dnia 19 czerwca 2017 r.
   zmieniająca decyzję 2014/386/WPZiB w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 czerwca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/386/WPZiB (1).

               (2)

               Rada nie uznaje i nie przestaje potępiać bezprawnego przyłączenia Krymu i Sewastopola przez Federację Rosyjską oraz jest zdecydowana nadal w pełni realizować swoją politykę nieuznawania tego przyłączenia.

               (3)

               Na podstawie przeglądu decyzji 2014/386/WPZiB należy przedłużyć obowiązywanie środków ograniczających do dnia 23 czerwca 2018 r.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2014/386/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 5 akapit drugi decyzji 2014/386/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 23 czerwca 2018 r.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 czerwca 2017 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2014/386/WPZiB z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola (Dz.U. L 183 z 24.6.2014, s. 70).


title: 2007/42/WE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 15 grudnia 2006 r. dotycząca procentowych udziałów krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego ( EBC/2006/21 )

text:
               31.1.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 24/1

      DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

   z dnia 15 grudnia 2006 r.
   dotycząca procentowych udziałów krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego
   (EBC/2006/21)
   (2007/42/WE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 29 ust. 4 oraz art. 49 ust. 3,
   uwzględniając uwagi Rady Ogólnej Europejskiego Banku Centralnego (EBC) przedłożone zgodnie z czwartym tiret art. 47 ust. 2 Statutu,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja EBC/2004/5 z dnia 22 kwietnia 2004 r. dotycząca procentowych udziałów krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (1) ustaliła z mocą obowiązującą od dnia 1 maja 2004 r. wagi w kluczu subskrypcji kapitału EBC przyporządkowane tym krajowym bankom centralnym, które były członkami Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) w dniu 1 maja 2004 r. (poniżej określane, odpowiednio, jako „wagi klucza kapitałowego” oraz „klucz kapitałowy”).

               (2)

               W związku z następującym w dniu 1 stycznia 2007 r. przystąpieniem Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej oraz rozpoczęciem uczestnictwa krajowych banków centralnych tych państw w Europejskim Systemie Banków Centralnych (ESBC), subskrybowany kapitał EBC powinien ulec automatycznemu zwiększeniu zgodnie z art. 49 ust. 3 Statutu. Wskazane zwiększenie wymaga obliczenia wagi klucza kapitałowego dla każdego krajowego banku centralnego, który będzie członkiem ESBC w dniu 1 stycznia 2007 r., analogicznie do zasad określonych w art. 29 ust. 1 oraz w zgodności z art. 29 ust. 2 Statutu. Rozszerzony klucz kapitałowy EBC oraz każda z wag klucza kapitałowego przypisanych krajowym bankom centralnym będą miały zastosowanie z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 2007 r. Decyzja EBC/2004/5 powinna w związku z tym zostać uchylona i zastąpiona nową decyzją uwzględniającą zmieniony stan faktyczny.

               (3)

               Zgodnie z decyzją Rady 2003/517/WE z dnia 15 lipca 2003 r. dotyczącą danych statystycznych, które mają być wykorzystywane do dostosowania klucza subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (2), Komisja Europejska przekazała na rzecz EBC dane statystyczne wykorzystywane dla ustalenia rozszerzonego klucza kapitałowego.

               (4)

               Uwzględniając art. 3 ust. 5 oraz art. 6 ust. 6 Regulaminu Rady Ogólnej Europejskiego Banku Centralnego oraz uwzględniając wkład Rady Ogólnej w przyjęcie niniejszej decyzji, Prezesi Bulgarian National Bank oraz Banca Naţională a României uzyskali możliwość przedłożenia uwag dotyczących niniejszej decyzji, przed jej przyjęciem,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zaokrąglenia
   W przypadku gdy Komisja Europejska przekazuje zweryfikowane dane statystyczne wykorzystywane do rozszerzenia klucza kapitałowego, przy czym odpowiednie wielkości nie sumują się do 100 %, różnica zostanie wyrównana w następujący sposób: i) jeżeli suma wynosi poniżej 100 %, wyrównanie nastąpi poprzez dodanie 0,0001 punktu procentowego do każdego kolejnego najniższego udziału procentowego, w porządku rosnącym, aż do osiągnięcia wielkości wynoszącej dokładnie 100 %, bądź też ii) jeżeli suma wynosi powyżej 100 %, wyrównanie nastąpi poprzez odjęcie 0,0001 punktu procentowego od każdego kolejnego najwyższego udziału procentowego, w porządku malejącym, aż do osiągnięcia wielkości wynoszącej dokładnie 100 %.
   Artykuł 2
   Wagi klucza kapitałowego
   Wagi klucza kapitałowego przypisane każdemu krajowemu bankowi centralnemu, określone w art. 29 Statutu, przyjmą następujące wartości z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 2007 r.:

                           —

                           Nationale Bank van België/Banque nationale de Belgique

               2,4708 %

                           —

                           Bulgarian National Bank

               0,8833 %

                           —

                           Česká národní banka

               1,3880 %

                           —

                           Danmarks Nationalbank

               1,5138 %

                           —

                           Deutsche Bundesbank

               20,5211 %

                           —

                           Eesti Pank

               0,1703 %

                           —

                           Bank of Greece

               1,8168 %

                           —

                           Banco de España

               7,5498 %

                           —

                           Banque de France

               14,3875 %

                           —

                           Central Bank and Financial Services Authority of Ireland

               0,8885 %

                           —

                           Banca d'Italia

               12,5297 %

                           —

                           Central Bank of Cyprus

               0,1249 %

                           —

                           Latvijas Banka

               0,2813 %

                           —

                           Lietuvos bankas

               0,4178 %

                           —

                           Banque centrale du Luxembourg

               0,1575 %

                           —

                           Magyar Nemzeti Bank

               1,3141 %

                           —

                           Bank Ċentrali ta' Malta/Central Bank of Malta

               0,0622 %

                           —

                           De Nederlandsche Bank

               3,8937 %

                           —

                           Oesterreichische Nationalbank

               2,0159 %

                           —

                           Narodowy Bank Polski

               4,8748 %

                           —

                           Banco de Portugal

               1,7137 %

                           —

                           Banca Naţională a României

               2,5188 %

                           —

                           Banka Slovenije

               0,3194 %

                           —

                           Národná banka Slovenska

               0,6765 %

                           —

                           Suomen Pankki

               1,2448 %

                           —

                           Sveriges riksbank

               2,3313 %

                           —

                           Bank of England

               13,9337 %

         Artykuł 3
   Postanowienia końcowe
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.
   2.   Decyzja EBC/2004/5 zostaje niniejszym uchylona z dniem 1 stycznia 2007 r.
   3.   Odesłania do decyzji EBC/2004/5 powinny być rozumiane jako odesłania do niniejszej decyzji.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 15 grudnia 2006 r.

            Prezes EBC

         Jean-Claude TRICHET

      (1)  Dz.U. L 205 z 9.6.2004, str. 5.

      (2)  Dz.U. L 181 z 19.7.2003, str. 43.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/994 z dnia 20 czerwca 2016 r. uchylająca wspólne stanowisko 2008/109/WPZiB dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Liberii

text:
               21.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 162/21

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/994
   z dnia 20 czerwca 2016 r.
   uchylająca wspólne stanowisko 2008/109/WPZiB dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Liberii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               12 lutego 2008 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2008/109/WPZiB (1) dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Liberii, w którym przewidziano embargo na broń.

               (2)

               25 maja 2016 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję RB ONZ nr 2288 (2016) odnoszącą się do Liberii, która kończy, ze skutkiem natychmiastowym, obowiązywanie środków dotyczących broni, poprzednio określonych w pkt 2 rezolucji RB ONZ nr 1521 (2003) i zmienionych na mocy pkt 1 i 2 rezolucji RB ONZ nr 1683 (2006), pkt 1 lit. b) rezolucji RB ONZ nr 1731 (2006), pkt 3, 4, 5 i 6 rezolucji RB ONZ nr 1903 (2009), pkt 3 rezolucji RB ONZ nr 1961 (2010) i pkt 2 lit. b) rezolucji RB ONZ nr 2128 (2013).

               (3)

               Należy zatem uchylić wspólne stanowisko 2008/109/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Uchyla się wspólne stanowisko 2008/109/WPZiB.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 czerwca 2016 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne stanowisko Rady 2008/109/WPZiB z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Liberii (Dz.U. L 38 z 13.2.2008, s. 26).


title: Decyzja Rady 2012/324/WPZiB z dnia 25 czerwca 2012 r. w sprawie zmiany i przedłużenia obowiązywania decyzji 2010/784/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS)

text:
               26.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 165/48

         DECYZJA RADY 2012/324/WPZiB
   z dnia 25 czerwca 2012 r.
   w sprawie zmiany i przedłużenia obowiązywania decyzji 2010/784/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 14 listopada 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/797/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (1) (EUPOL COPPS), którego obowiązywanie zostało po raz ostatni przedłużone decyzją Rady 2009/955/WPZiB (2) i które wygasło w dniu 31 grudnia 2010 r.

               (2)

               W dniu 17 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/784/WPZiB (3) w sprawie kontynuowania EUPOL COPPS od dnia 1 stycznia 2011 r., która została po raz ostatni zmieniona decyzją 2011/858/WPZiB (4). Decyzja 2010/784/WPZiB wygasa w dniu 30 czerwca 2012 r.

               (3)

               W dniu 4 maja 2012 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) zalecił przedłużenie EUPOL COPPS do dnia 30 czerwca 2013 r.

               (4)

               EUPOL COPPS powinna być przedłużona od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. na podstawie jej aktualnego mandatu.

               (5)

               Należy również ustalić finansową kwotę odniesienia na pokrycie wydatków związanych z EUPOL COPPS w okresie od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r.

               (6)

               EUPOL COPPS będzie prowadzona w kontekście sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/784/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 13 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Finansowa kwota odniesienia na pokrycie wydatków związanych z EUPOL COPPS w okresie od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. wynosi 9 330 000 EUR”;

               2)

               w art. 16 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
               „Niniejsza decyzja wygasa z dniem 30 czerwca 2013 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2012 r.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 300 z 17.11.2005, s. 65.

      (2)  Dz.U. L 330 z 16.12.2009, s. 76.

      (3)  Dz.U. L 335 z 18.12.2010, s. 60.

      (4)  Dz.U. L 338 z 21.12.2011, s. 54.


title: 2009/891/WE: Decyzja Rady z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Bośni i Hercegowinie

text:
               5.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 320/6

      DECYZJA RADY

   z dnia 30 listopada 2009 r.
   w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Bośni i Hercegowinie
   (2009/891/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Stosunki między Bośnią i Hercegowiną a Unią Europejską (UE) rozwijają się w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia oraz partnerstwa europejskiego. W dniu 16 czerwca 2008 r. Bośnia i Hercegowina oraz Komisja podpisały układ o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem.

               (2)

               Od czwartego kwartału 2008 r. gospodarka Bośni i Hercegowiny odczuwa w coraz większym stopniu negatywne skutki międzynarodowego kryzysu gospodarczego i finansowego, czego przejawem jest zmniejszenie PKB i obrotów handlowych oraz spadek dochodów budżetowych.

               (3)

               Stabilizacja gospodarcza Bośni i Hercegowiny i ożywienie jej gospodarki są wspierane pomocą finansową Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW). W maju 2009 r. władze Bośni i Hercegowiny uzgodniły z MFW nowy program wypłat w kwocie 1,15 mld EUR na okres trzech lat, zatwierdzony przez Radę Wykonawczą MFW w lipcu 2009 r.

               (4)

               W związku z pogorszeniem sytuacji gospodarczej i perspektyw gospodarczych, Bośnia i Hercegowina wystąpiła o dodatkową pomoc makrofinansową Wspólnoty.

               (5)

               Biorąc pod uwagę, że zgodnie z założeniami MFW w 2010 r. w bilansie płatniczym Bośni i Hercegowiny utrzymywać się będzie rezydualna luka finansowa, pomoc makrofinansowa jest w obecnych nadzwyczajnych okolicznościach właściwą odpowiedzią na wniosek tego kraju, mającą na celu wsparcie jego stabilizacji gospodarczej w powiązaniu z bieżącym programem MFW. Przewiduje się, że niniejsza pomoc finansowa przyczyni się również do zmniejszenia potrzeb w zakresie finansowania budżetu.

               (6)

               W celu zagwarantowania skutecznej ochrony interesów finansowych Wspólnoty związanych z niniejszą pomocą finansową konieczne jest, aby Bośnia i Hercegowina zapewniła odpowiednie środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji oraz wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z tą pomocą i w zakresie ich zwalczania, oraz by zapewniona została możliwość przeprowadzania kontroli przez Komisję oraz Trybunał Obrachunkowy.

               (7)

               Udostępnienie pomocy finansowej Wspólnoty nie narusza uprawnień władzy budżetowej.

               (8)

               Niniejsza pomoc powinna być zarządzana przez Komisję w porozumieniu z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym.

               (9)

               Traktat nie określa dla przyjęcia niniejszej decyzji innych kompetencji niż wynikające z art. 308,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Wspólnota udostępnia Bośni i Hercegowinie pomoc makrofinansową w postaci instrumentu pożyczkowego w maksymalnej kwocie głównej 100 mln EUR, o maksymalnej średniej wymagalności 15 lat, aby wesprzeć stabilizację gospodarczą Bośni i Hercegowiny oraz ulżyć jej potrzebom budżetowym i w zakresie bilansu płatniczego określonym w aktualnym programie MFW.
   2.   Komisję upoważnia się w tym celu do pożyczenia w imieniu Wspólnoty niezbędnych środków.
   3.   Udostępnianiem wspólnotowej pomocy finansowej zarządza Komisja we ścisłej współpracy z Komitetem Ekonomiczno - Finansowym, w sposób spójny z umowami lub ustaleniami zawartymi między Bośnią i Hercegowiną i MFW.
   4.   Pomoc finansowa Wspólnoty udostępniana jest na okres dwóch lat począwszy od pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń, o którym mowa w art. 2 ust. 1. Jednakże jeżeli wymagają tego okoliczności, Komisja, po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, może podjąć decyzję o przedłużeniu okresu dostępności pomocy o maksymalnie jeden rok.
   Artykuł 2
   1.   Komisja jest upoważniona do uzgodnienia z władzami Bośni i Hercegowiny, po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, warunków dotyczących polityki gospodarczej, którym podlega wspólnotowa pomoc makrofinansowa, a które określone zostaną w protokole ustaleń. Warunki te są spójne z umowami i ustaleniami zawartymi między Bośnią i Hercegowiną i MFW. Szczegółowe warunki finansowe pomocy określa umowa pożyczki do uzgodnienia między Komisją a władzami Bośni i Hercegowiny.
   2.   W okresie realizacji wspólnotowej pomocy finansowej Komisja monitoruje prawidłowość regulacji finansowych Bośni i Hercegowiny, procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli, które są istotne z punktu widzenia takiej pomocy.
   3.   W regularnych odstępach czasu Komisja ocenia, czy polityka gospodarcza Bośni i Hercegowiny jest zgodna z celami wspólnotowej pomocy oraz czy uzgodnione warunki dotyczące polityki gospodarczej są przestrzegane w zadowalający sposób. Komisja działa w ścisłej współpracy z MFW i Bankiem Światowym oraz, jeżeli jest to wymagane, z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym.
   Artykuł 3
   1.   Wspólnotowa pomoc finansowa jest udostępniana Bośni i Hercegowinie przez Komisję w dwóch transzach, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w ust. 2. Wysokość obydwu transzy pożyczki zostanie określona w protokole ustaleń.
   2.   O wypłacie transzy decyduje Komisja, przy czym warunkiem wypłaty jest zadowalająca realizacja warunków dotyczących polityki gospodarczej, które zostały uzgodnione w protokole ustaleń. Wypłata drugiej transzy następuje nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od wypłaty pierwszej transzy.
   3.   Środki Wspólnoty są wypłacane Narodowemu Bankowi Bośni i Hercegowiny. Ich równowartość w walucie lokalnej może zostać przelana na rzecz skarbu państwa Bośni i Hercegowiny oraz odnośnych podmiotów jako beneficjentów końcowych, z zastrzeżeniem postanowień określonych w protokole ustaleń, w tym potwierdzenia budżetowych potrzeb finansowych pozostających do zaspokojenia.
   Artykuł 4
   1.   Wspólnotowe operacje zaciągania i udzielania pożyczek, o których mowa w niniejszej decyzji, przeprowadzane są w euro z tą samą datą waluty i nie wiążą się dla Wspólnoty ze zmianą terminów wymagalności, ani z ryzykiem walutowym, ryzykiem stopy procentowej lub innym ryzykiem handlowym.
   2.   Na wniosek Bośni i Hercegowiny Komisja podejmuje niezbędne kroki w celu dopilnowania, aby w warunkach pożyczki uwzględniona została klauzula wcześniejszej spłaty i, aby odpowiadała ona odpowiedniej klauzuli warunków operacji zaciągania pożyczek.
   3.   Na wniosek Bośni i Hercegowiny oraz jeśli okoliczności pozwolą na poprawę oprocentowania pożyczki, Komisja może refinansować całość lub część pierwotnej pożyczki lub zmienić odpowiednie warunki finansowe. Operacje refinansowania lub zmiany warunków pożyczki przeprowadzane są zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 i nie skutkują przedłużeniem średniego terminu wymagalności pożyczki ani zwiększeniem kwoty kapitału pozostającego do spłaty na dzień refinansowania lub zmiany warunków pożyczki.
   4.   Wszystkie koszty poniesione przez Wspólnotę w związku z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek na podstawie niniejszej decyzji są pokrywane przez Bośnię i Hercegowinę.
   5.   Komitet Ekonomiczno-Finansowy jest na bieżąco informowany o rozwoju sytuacji w zakresie operacji określonych w ust. 2 i 3.
   Artykuł 5
   Wspólnotowa pomoc finansowa jest realizowana zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1) oraz przepisów wykonawczych (2) do tego rozporządzenia. Protokół ustaleń i umowa pożyczki do uzgodnienia z władzami Bośni i Hercegowiny przewidują w szczególności podjęcie przez Bośnię i Hercegowinę stosownych środków w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji oraz wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z pomocą i zwalczania ich. Protokół i umowa przewidują także kontrole Komisji, w tym Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), w tym prawo przeprowadzania inspekcji i kontroli na miejscu, a także – w stosownych przypadkach – kontrole Trybunału Obrachunkowego przeprowadzane na miejscu.
   Artykuł 6
   Do dnia 31 sierpnia każdego roku Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, które zawiera ocenę wykonania niniejszej decyzji za rok poprzedzający. Sprawozdanie zawiera informacje o związku pomiędzy warunkami dotyczącymi polityki określonymi w protokole ustaleń zgodnie z art. 2 ust. 1 oraz bieżącymi wynikami gospodarczymi i budżetowymi Bośni i Hercegowiny a decyzją Komisji dotyczącą wypłacenia transzy pomocy.
   Artykuł 7
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2009 r.

            W imieniu Rady

         B. ASK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 (Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1).


title: 2005/549/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003

text:
               27.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/132

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 12 kwietnia 2005 r.
   w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003
   (2005/549/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Urzędu (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6857/2005 – C6-0066/2005),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1642/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 178/2002 ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (3), w szczególności jego art. 44,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0074/2005),

               1.

               udziela absolutorium Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;

               2.

               zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 39.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 4.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      zawierająca uwagi dołączone do decyzji w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003
      PARLAMENT EUROPEJSKI,
      uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Urzędu (1),
      uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6857/2005 – C6-0066/2005),
      uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1642/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 178/2002 ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (3), w szczególności jego art. 44,
      uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
      uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
      uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0074/2005),

                  A.

                  zważywszy, że Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) stwierdził w swoim wyżej wspomnianym sprawozdaniu szczegółowym, iż uzyskał zasadną pewność, że roczne sprawozdania finansowe za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2003 r. są wiarygodne oraz że transakcje będące ich podstawą były, w ujęciu całościowym, zgodne z prawem i prawidłowe;

                  B.

                  zważywszy, że Parlament Europejski, zgodnie z art. 185 rozporządzenia finansowego, po raz pierwszy wykonuje swoje uprawnienie do udzielenia absolutorium dyrektorowi Urzędu w odniesieniu do wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2003;

                  C.

                  zważywszy, że inaugurując te stosunki z Urzędem Parlament wyraża zadowolenie, iż jego właściwa komisja otrzymała wymagane informacje od Urzędu i oczekuje nawiązania ścisłej współpracy pomiędzy jego właściwymi komisjami a Urzędem;

                  D.

                  zważywszy, że zwiększenie zaufania konsumentów do środków spożywczych w ogólności jest jednym z głównych celów Urzędu;

            1.   odnotowuje następujące dane liczbowe w rocznych sprawozdaniach finansowych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EUBŻ) za rok budżetowy 2003;
      Zestawienie dochodów i wydatków za rok budżetowy 2003

                  (in EUR 1000)

                  2003

                  Revenue

                  Commission subsidies

                  10 284

                  Other revenue

                  33

                  Total revenue (a)

                  10 317

                  Expenditure

                  Staff — Title I of the budget

                  Payments

                  3 567

                  Appropriations carried over

                  149

                  Administration — Title II of the budget

                  Payments

                  1 092

                  Appropriations carried over

                  1 189

                  Operating expediture — Title III of the budget

                  Payments

                  1 278

                  Appropriations carried over

                  2 895

                  Total expenditure (b)

                  10 171

                  Outturn for the financial year (a – b)

                  146

                  Exchange rate difference

                  0

                  Balance for the financial year

                  146

                     NB: The totals may include differences due to rounding.

                     Source: information supplied by the Authority.

            2.   odnotowuje obserwacje ETO dotyczące napotkanych problemów w zakresie przestrzegania rozporządzenia finansowego (na przykład, braku rozdziału obowiązków pomiędzy aktorów finansowych lub opóźnień autoryzacji systemów dla dostarczania informacji rachunkowych); odnotowuje również ustalenia ETO dotyczące niedociągnięć w stosowaniu przepisów dotyczących określania wynagrodzenia i świadczeń dla rekrutowanego personelu;
      3.   odnotowuje odpowiedzi Urzędu, w których wskazano środki podjęte w celu zastosowania się do obserwacji Trybunału;
      4.   jest zdania, że takie niedociągnięcia wiążą się głównie z faktem, że Urząd znajdował się na etapie rozruchu; zachęca Urząd do podejmowania dalszych działań naprawczych w odpowiednich sytuacjach tak, aby w pełni zastosować się do obserwacji Trybunału;
      5.   wyraża żal z powodu braku planu w zakresie równości i oczekuje, że Urząd wkrótce opracuje taki plan, aby stać się pracodawcą oferującym równe szanse; oczekuje, że Urząd tylko będzie brać pod uwagę kwestie równości na etapie rekrutacji, ale także podejmie aktywne i długofalowe działania w celu wspierania równości płci;
      6.   oczekuje, że EUBŻ będzie stosować tę samą filozofię odnośnie do udostępniania wyników testów na zwierzętach, jaką proponuje się w REACH, aby unikać zadawania cierpienia zwierzętom;
      7.   oczekuje, że Urząd będzie interpretował sformułowanie „nadrzędny interes publiczny” występujące w art. 1 lit. a) oraz art. 4 ust. 2 i art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) w sprawie publicznego dostępu do dokumentów w sposób jak najszerszy podczas rozpatrywania wniosków o udzielenie informacji, aby zadbać o to, że konsumenci będą posiadali wszystkie możliwe informacje niezbędne do dokonywania wyborów konsumenckich;
      8.   z zadowoleniem przyjmuje zaangażowanie Urzędu w kwestii komunikacji z głównymi grupami docelowymi, ale ma nadzieję, że pojawią się dalsze środki zmierzające do rozwoju i umocnienia tej strategii, zwłaszcza dotyczące informacji i komunikacji z obywatelami;
      9.   oczekuje, że Urząd zda w pełni sprawę z poczynionych postępów w rocznym sprawozdaniu z działalności za rok budżetowy 2004;
      Uwagi ogólne skierowane do Komisji i agencji

                  10.

                  przypomina swoje stanowisko, zgodnie z którym wspiera wysiłki Komisji zmierzające do ustanowienia ograniczonej liczby modeli, przynajmniej dla przyszłych agencji „regulacyjnych”, jednak jest zdania, że struktura obecnych i przyszłych agencji wymaga pogłębionego rozważenia na szczeblu międzyinstytucjonalnym; podkreśla również, że zanim Komisja określi warunki ramowe wykorzystywania agencji regulacyjnych, należy sformułować wspólne wytyczne w porozumieniu międzyinstytucjonalnym; powinno to nastąpić przed określeniem zharmonizowanych ram dla struktur agencji;

                  11.

                  odnotowuje stanowisko Komisji (6) dotyczące delegowania odpowiedzialności za wykonanie zadań do instytucji, w tym agencji, innych niż podstawowa administracja Komisji; jest zdania, że nie stanowi to odpowiedzi na wezwanie Parlamentu do pogłębionego rozważenia na szczeblu międzyinstytucjonalnym struktury istniejących agencji; zachęca zatem Komisję, aby przedstawiła wyjaśnienie na temat tej kwestii i na temat przyszłego całościowego porozumienia międzyinstytucjonalnego dotyczącego nowych rozwiązań, jakie mają zostać wprowadzone w ramach Perspektywy Finansowej lub równolegle z nią (7);

                  12.

                  zachęca Komisję do organizowania i wykonywania w średnim terminie, np. w standardowym cyklu trzyletnim, analizy przekrojowej ocen dotyczących poszczególnych agencji w celu:

                              a)

                              sformułowania wniosków dotyczących spójności działalności danej agencji z politykami UE w ogólności, a także istniejących lub przyszłych synergii pomiędzy agencjami i wydziałami Komisji tak aby uniknąć częściowego pokrywania się ich kompetencji;

                              b)

                              dokonania oceny, w szerszym europejskim kontekście, wartości dodanej wyników agencji w ich odpowiednich obszarach działalności, a także odpowiedniości, sprawności i skuteczności modelu agencji w zakresie realizacji lub wspomagania polityk UE;

                              c)

                              określenia i wzmocnienia oddziaływania działalności agencji w kategoriach bliskości, dostępności i dostrzegalności UE dla jej obywateli;

                  13.

                  oczekuje, że taka całościowa analiza będzie dostępna na koniec 2005 r. tak, aby obejmowała trzyletni okres od czasu wprowadzenia nowego rozporządzenia finansowego i w konsekwencji nowych ram dla systemu agencji;

                  14.

                  zachęca agencje do aktywnego udziału w takim procesie oraz do współpracy z Komisją, poprzez przedstawianie niezbędnych informacji na temat kwestii, które ich zdaniem są istotne dla ich funkcjonowania, roli, zakresu kompetencji i potrzeb, a także na temat wszelkich kwestii, które mogą pomóc w udoskonaleniu całej procedury absolutorium, w celu zapewnienia powodzenia takiego procesu oraz wzmocnienia odpowiedzialności i przejrzystości w agencjach; zachęca agencje do przedstawienia takich informacji również właściwym dla nich komisjom;

                  15.

                  wzywa Komisję, aby równolegle z tym działaniem przedstawiła najpóźniej z końcem 2005 r. propozycje zmian w dotychczasowych aktach założycielskich agencji z myślą między innymi o optymalizacji swoich stosunków z agencjami; propozycje takie powinny zmierzać do:

                              a)

                              zwiększenia zakresu komunikacji pomiędzy Komisją a agencjami,

                              b)

                              nawiązania lub poszerzenia współpracy przy określaniu potrzeb do zaspokojenia, celów, wyników do osiągnięcia oraz strategii ich realizacji, a także przy wyznaczaniu standardów monitorowania i oceny,

                              c)

                              wsparcia działań uzupełniających, lepszej organizacji środków i ich efektywnej alokacji dla osiągania wyników, a także opracowania strategii komunikacji dla upowszechniania tych wyników;

                  16.

                  kładzie nacisk na fakt, że zanim zostanie podjęta jakakolwiek decyzja co do propozycji utworzenia nowej agencji, Komisja musi przeprowadzić bardzo szczegółową ocenę potrzeb i wartości dodanej związanych z przyszłą działalnością takiej agencji, biorąc pod uwagę istniejące już struktury, zasadę pomocniczości, skrupulatne planowanie i efektywne wykorzystanie budżetu oraz uproszczenie procedur;

                  17.

                  oczekuje, że przed zakończeniem procedury budżetowej w 2005 r. Komisja przekaże niezwłocznie wytyczne dotyczące polityki kadrowej agencji, o które wnioskował Parlament Europejski;

            Uwagi ogólne skierowane do agencji

                  18.

                  oczekuje, że odtąd będzie otrzymywał od każdej z agencji sprawozdanie z podsumowaniem informacji na temat audytów przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego, sformułowanych zaleceń oraz działań podjętych na podstawie tych zaleceń zgodnie z art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002;

                  19.

                  zachęca agencje do podejmowania dalszych starań w celu poprawnego stosowania regulaminów pracowniczych oraz przepisów obowiązujących innych urzędników publicznych a dotyczących ich personelu (procedury rekrutacji i odpowiednie podejmowane decyzje, akta personalne, obliczanie wynagrodzenia i innych świadczeń, polityka rozwoju kariery, odsetek wolnych stanowisk, limity wyznaczane dla zachowania równouprawnienia płci itp.);

                  20.

                  zauważa, że na ogół odpowiedni odsetek mężczyzn i kobiet wśród ogółu pracowników agencji wskazuje, iż występuje nierównowaga pomiędzy mężczyznami a kobietami; wyraża żal, że mężczyźni stanowią około jedną trzecią personelu i mają przewagę liczebną na wysokich stanowiskach, podczas gdy kobiety mają przewagę liczebną na niskich stanowiskach; oczekuje, że agencje podejmą natychmiastowe, skuteczne działania w celu zaradzenia tej sytuacji;

                  21.

                  wzywa wszystkie agencje do zapewnienia, by wszystkie odnośne postanowienia dyrektywy 2002/73/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. zmieniającej dyrektywę Rady 76/207/EWG w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy zostały wcielone do polityki kadrowej każdej z nich (8);

                  22.

                  oczekuje, że agencje w reakcji na odpowiednie obserwacje ETO będą w pełni przestrzegały zasad budżetowych określonych w rozporządzeniu finansowym, a zwłaszcza zasad jednolitości i rzetelności budżetowej; wzywa agencje, które jeszcze tego nie uczyniły, do realizacji wymagań rozporządzenia finansowego dotyczących kwestii rachunkowych oraz do dalszego usprawnienia swoich procedur wewnętrznego zarządzania i kontroli, w celu wzmocnienia odpowiedzialności, przejrzystości oraz wartości dodanej na płaszczyźnie europejskiej;

                  23.

                  zachęca agencje, w szczególności te, których działalność ma wspólne elementy z działalnością lub misją innych agencji, aby nasiliły wzajemną współpracę, stwarzając tym samym możliwości rozwoju synergii; zachęca je do formalizacji w odpowiednich sytuacjach takiej współpracy poprzez specjalne porozumienia (wspólne deklaracje, listy intencyjne, decyzje o wspólnym planowaniu i wspólnych działaniach/programach zawierających elementy komplementarne) tak, aby uniknąć powielania prac oraz zapewnić, że wkład każdej agencji będzie wyraźnie określony, zaś wyniki wspólnych wysiłków będą maksymalizować wartość dodaną i oddziaływanie ich prac; oczekuje, że będzie regularnie informowany w tej kwestii;

                  24.

                  wzywa agencje, aby ze szczególną uwagą podchodziły do procedur zawierania kontraktów i zarządzania nimi; zachęca je do podejmowania wszelkich odpowiednich środków odnośnie do ich struktur administracyjnych w celu wzmocnienia swoich wewnętrznych procedur, kanałów i zarządzania w zakresie kontroli; jest zdania, że środki takie mogą obejmować, gdy jest to konieczne lub wykonalne, utworzenie specjalistycznych zespołów, którym powierza się zadanie doradzania – na podstawie analizy zagrożeń – na temat najlepszych sposobów przygotowania procedur zawierania kontraktów, zapewnienia monitorowania i realizacji działań uzupełniających, zależnie od wymagań; w kwestii tej wzywa Komisję i ETO do zintensyfikowania współpracy z agencjami;

                  25.

                  zauważa trudności, o których wspominali niektórzy dyrektorzy, szczególnie w przypadku „nowych agencji”, w zakresie dotrzymywania przez agencje kalendarza i terminów sprawozdań określonych w rozporządzeniu finansowym; zachęca dyrektorów agencji, aby w kontekście zbliżającego się przeglądu rozporządzenia finansowego w 2005 r. poinformowali Komisję Budżetową i Komisję Kontroli Budżetowej PE o napotykanych dotąd trudnościach tak, aby można było je rozpatrzyć w ramach przeglądu; oczekuje, że dyrektorzy przedstawią konkretne propozycje rozwiązań alternatywnych dotyczące terminów, które najlepiej odpowiadałyby wymaganiom funkcjonalnym, przy jednoczesnym przestrzeganiu obowiązków agencji w zakresie sprawozdawczości przewidzianych w rozporządzeniu finansowym;

                  26.

                  zauważa pozytywną reakcję dyrektorów agencji na wezwanie parlamentarnej komisji odpowiedzialnej za przygotowanie absolutorium do ustanowienia bardziej precyzyjnego systemu komunikacji, zwłaszcza w zakresie przekazywania przez agencje do tej komisji dokumentów dotyczących obowiązków sprawozdawczych agencji; jest zdania, że lepsza organizacja takiej komunikacji wzmocni jego współpracę z agencjami i poprawi kontrolę demokratyczną;

                  27.

                  zachęca dyrektorów agencji, aby odtąd do swojego rocznego sprawozdania z działalności, które jest przedstawiane razem z informacjami finansowymi i na temat zarządzania, dołączali oświadczenie o wiarygodności dotyczące zgodności z prawem i prawidłowości operacji, podobne do oświadczeń podpisywanych przez dyrektorów generalnych Komisji;

                  28.

                  zachęca agencje do opracowania całościowej strategii komunikacji w odpowiedzi na potrzebę udostępniania w odpowiedniej formie wyników ich prac opinii publicznej, oprócz prezentacji takich wyników instytucjom, właściwym służbom Państw Członkowskich, specjalistom, partnerom czy konkretnym beneficjentom; z uwagi na opracowywanie takiej strategii wzywa agencje do zintensyfikowania wzajemnej współpracy i wymiany informacji na temat najlepszej praktyki dla osiągnięcia tego celu; oczekuje, że przed kolejną procedurą absolutorium jego właściwe komisje zostaną należycie poinformowane przez agencje o postępach w opracowywaniu takiej strategii, w celu zapewnienia efektywnego i regularnego nadzorowania ich działalności;

            Uwagi ogólne skierowane do ETO i agencji

                  29.

                  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę ETO, aby do jego szczegółowych sprawozdań na temat agencji dołączyć tabelę prezentującą sumaryczne informacje na temat kompetencji, zarządzania, dostępnych środków oraz produktów/wyników poszczególnych agencji; jest zdania, że poprawi to jasność i przejrzystość prac tych instytucji wspólnotowych, przy jednoczesnym zapewnieniu w odpowiednich sytuacjach użytecznej podstawy do porównań, z myślą o ułatwieniu określenia zharmonizowanych ram dla agencji, do czego wzywał Parlament;

                  30.

                  zachęca ETO i agencje do wzmocnienia wzajemnej współpracy w celu wsparcia procedur i narzędzi technicznych zmierzających do poprawy należytego zarządzania we wszystkich kwestiach budżetowych i finansowych, z myślą o wprowadzeniu metodologii, która od początku tego procesu przygotowuje grunt dla pozytywnego przebiegu procedury absolutorium; oczekuje, że będzie regularnie informowany o poczynionych postępach i wprowadzaniu najlepszych praktyk;

                  31.

                  wzywa ETO i agencje do zwiększenia przejrzystości procedury kontradyktoryjnej przed ostatecznym sprawozdaniem ETO w sprawie absolutorium tak, aby unikać wszelkich sprzeczności lub dwuznaczności, które mogą narazić na szwank wiarygodność całej procedury; w tym kontekście zachęca ETO i Komisję, aby zaproponowały wykonalny sposób aktualizacji informacji na temat wprowadzonych ulepszeń i/lub wykrytych problemów w okresie od pierwszych dyskusji na temat sprawozdania przygotowawczego ETO do momentu podjęcia decyzji w sprawie udzielenia absolutorium w celu zapewnienia jak najbardziej rzetelnego obrazu sytuacji w agencjach.

         (1)  Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 39.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

         (3)  Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 4.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.

         (5)  Dz.U. L 145 z 31.05.2001, str. 43.

         (6)  Zgodnie z załącznikiem 1 do komunikatu Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Budowanie naszej wspólnej przyszłości: wyzwania polityki i środki budżetowe poszerzonej Unii 2007–2013” (COM(2004) 0101, str. 38).

         (7)  Patrz: załącznik do sprawozdania uzupełniającego Komisji z absolutorium za 2002 r. (COM(2004) 0648, str. 108).

         (8)  Dz.U. L 269 z 5.10.2002, str. 15.


title: 2013/682/UE: Decyzja Rady z dnia 19 listopada 2013 r. w sprawie mianowania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów

text:
               27.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 316/43

         DECYZJA RADY
   z dnia 19 listopada 2013 r.
   w sprawie mianowania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów
   (2013/682/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (1), w szczególności jego art. 79,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 stanowi, że Rada ma mianować na stanowiska członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów (zwanego dalej „zarządem”) po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego.

               (2)

               Decyzją z dnia 17 maja 2011 r. (2) Rada mianowała 15 członków zarządu.

               (3)

               Rząd Rumunii poinformował Radę, że zamierza zmienić przedstawiciela Rumunii w zarządzie, i zgłosił kandydaturę nowego przedstawiciela, który powinien zostać powołany na okres do dnia 31 maja 2015 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Liliana Luminița TÎRCHILĂ, obywatelka Rumunii, ur. dnia 1 lutego 1960 r., zostaje mianowana członkiem zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów na miejsce Ionuța GEORGESCU na okres od dnia 19 listopada 2013 r. do dnia 31 maja 2015 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 listopada 2013 r.

            W imieniu Rady

         L. LINKEVIČIUS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 151 z 21.5.2011, s. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 28 listopada 1997 r. dotycząca wniosku w imieniu Wspólnoty Europejskiej, zgodnie jej kompetencjami, dotyczącego wyników negocjacji w ramach WTO w sprawie podstawowych usług telekomunikacyjnych

text:
Ważna informacja prawna

|

31997D0838

Dziennik Urzędowy L 347 , 18/12/1997 P. 0045 - 0058

		Decyzja Radyz dnia 28 listopada 1997 r.dotycząca wniosku w imieniu Wspólnoty Europejskiej, zgodnie jej kompetencjami, dotyczącego wyników negocjacji w ramach WTO w sprawie podstawowych usług telekomunikacyjnych(97/838/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 57, 66, 90, 99, 100, 100a i 113, wraz z art. 228 ust. 2 i art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:Porozumienie z Marrakeszu ustanawiające Światową Organizację Handlu i związane z nim umowy, ministerialne decyzje i deklaracje, między innymi decyzja ministerialna w sprawie negocjacji w sprawie telekomunikacji podstawowej, jak również Załącznik w sprawie negocjacji w sprawie telekomunikacji podstawowej zostały zatwierdzone decyzją Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. [3];ogólne zobowiązania w zakresie podstawowych usług telekomunikacyjnych negocjowane przez Komisję w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich stanowią zadowalający i zrównoważony wynik;dnia 30 kwietnia 1996 r. Rada upoważniła Komisję do zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich decyzji Grupy Negocjacyjnej do spraw Telekomunikacji Podstawowej i Rady WTO do spraw Handlu Usługami przyjmującej Czwarty protokół do Układu ogólnego w sprawie handlu usługami i decyzji Rady do spraw Handlu Usługami w sprawie zobowiązań w zakresie telekomunikacji podstawowej;dnia 14 lutego 1997 r. Rada upoważniła Komisję do przedłożenia WTO w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich ostatecznego wykazu zobowiązań;właściwość Wspólnoty do zawierania umów międzynarodowych nie pochodzi wyłącznie z jawnego nadania przez Traktat, ale można też wyprowadzić ją z innych postanowień Traktatu i z aktów przyjętych przez instytucje Wspólnoty zgodnie z tymi postanowieniami;w przypadku gdy w celu osiągnięcia celów Traktatu przyjęto wspólnotowe przepisy, Państwom Członkowskim nie wolno przyjmować zobowiązań naruszających te przepisy lub zmieniających ich zakres;niektóre zobowiązania w dziedzinie podstawowych usług telekomunikacyjnych znajdują się we właściwości Wspólnoty na mocy art. 113 Traktatu; ponadto inne zobowiązania w dziedzinie podstawowych usług telekomunikacyjnych wpływają na wspólnotowe przepisy przyjęte na podstawie art. 57, 66, 90, 99, 100 i 100a i dlatego mogą być wprowadzone tylko przez Wspólnotę;zastosowanie art. 100 Traktatu jako podstawy prawnej dla niniejszej decyzji uzasadnione jest także tym, że wcześniej określone zobowiązania w dziedzinie podstawowych usług telekomunikacyjnych prawdopodobnie wpływają na dyrektywę Rady 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania dotyczącego fuzji, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, które dotyczą spółek w różnych Państwach Członkowskich [4], i na dyrektywę Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych w różnych Państwach Członkowskich [5], które oparte są na art. 100 Traktatu;z uwagi na swój charakter Porozumienie ustanawiające Światową Organizacją Handlu i protokoły do Układu ogólnego w sprawie handlu usługami nie kwalifikują się do bezpośredniego odwoływania się w sądach Wspólnoty lub Państw Członkowskich,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł1. Czwarty protokół do Układu ogólnego w sprawie handlu usługami dotyczący podstawowych usług telekomunikacyjnych jest niniejszym zatwierdzony w imieniu Wspólnoty Europejskiej w odniesieniu do tej części, która leży we właściwości Wspólnoty.2. Do niniejszej decyzji załącza się tekst Czwartego protokołu, a także następujące akty:- listę szczególnych zobowiązań Wspólnoty i Państw Członkowskich, stanowiącą część całościowego pakietu zobowiązań uzyskanych w ramach WTO dnia 15 lutego 1997 r.,- decyzję Rady do spraw Handlu Usługami w sprawie zobowiązań w zakresie podstawowych usług telekomunikacyjnych, i- raport z dnia 15 lutego 1997 r. opracowany przez Grupę do spraw Telekomunikacji Podstawowej dla Rady do spraw Handlu Usługami.3. Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do mianowania osoby (osób) umocowanej(-ych) do podpisania Czwartego protokołu do Układu ogólnego w sprawie handlu usługami w celu przyjęcia przez Wspólnotę zobowiązania w odniesieniu do tej części Protokołu, która jest zgodna z jej kompetencjami..Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 1997 r.W imieniu RadyG. WohlfartPrzewodniczący[1] Dz.U. C 267 z 3.9.1997, str. 80.[2] Dz.U. C 339 z 10.11.1997.[3] Dz.U. L 336 z 23.12.1994, str. 1.[4] Dz.U. L 225 z 20.8.1990, str. 1.[5] Dz.U. L 225 z 20.8.1990, str. 6.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 3 kwietnia 2017 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 1 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

text:
               7.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 109/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 3 kwietnia 2017 r.
   dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 1 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017
   (2017/C 109/02)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 41,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               —

               budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017 został ostatecznie przyjęty w dniu 1 grudnia 2016 r. (2),

               —

               w dniu 26 stycznia 2017 r. Komisja przedstawiła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 1 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2017,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 1 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017 zostało przyjęte w dniu 3 kwietnia 2017 r.
   Z pełnym tekstem można się zapoznać na stronie internetowej Rady: http://www.consilium.europa.eu/.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         R. GALDES

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 51 z 28.2.2017, s. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 13 lipca 1998 r. dotycząca Umowy międzynarodowej w formie uzgodnionego protokołu zawartej między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie norm odłowu humanitarnego

text:
Ważna informacja prawna

|

31998D0487

Dziennik Urzędowy L 219 , 07/08/1998 P. 0024 - 0025

		Decyzja Radyz dnia 13 lipca 1998 r.dotycząca Umowy międzynarodowej w formie uzgodnionego protokołu zawartej między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie norm odłowu humanitarnego(98/487/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 oraz 100a, wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze oraz art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],uwzględniając decyzję Rady z czerwca 1996 r. ustanawiającą dyrektywy negocjacyjne oraz upoważniającą Komisję do negocjowania umów w sprawie norm odłowu humanitarnego z Kanadą, Federacją Rosyjską, Stanami Zjednoczonymi Ameryki Północnej oraz z każdym innym zainteresowanym krajem,uwzględniając decyzję Rady z dnia 22 lipca 1997 r. zatwierdzającą Umowę w sprawie międzynarodowych norm odłowu humanitarnego między Wspólnotą Europejską, Kanadą i Federacją Rosyjską i wzywającą Komisję do wzmożenia wysiłków mających na celu zawarcie umowy ze Stanami Zjednoczonymi, równoważnej tej zawartej z Kanadą i Federacją Rosyjską,a także mając na uwadze, co następuje:rozporządzenie (EWG) nr 3254/91 [3], w szczególności jego art. 3 ust. 1 akapit drugi, dotyczy uzgodnionych na arenie międzynarodowej norm humanitarnego odłowu, z którymi muszą pozostawać w zgodności metody odłowu stosowane przez państwa trzecie nie zakazujące używania potrzasków, w celu umożliwienia tym krajom wywozu skór oraz wyrobów wykonanych z niektórych gatunków zwierząt do Wspólnoty;głównym celem Umowy jest określenie zharmonizowanych norm technicznych zapewniających wystarczający poziom ochrony oraz dobra chwytanych zwierząt oraz regulujących produkcję i stosowanie pułapek, a także ułatwienie prowadzonego przez strony handlu pułapkami, skórami oraz produktami wytwarzanymi z gatunków zwierząt objętych Umową;wykonanie Umowy wymaga ustanowienia harmonogramu testowania i certyfikacji zgodności pułapek z ustanowionymi normami oraz zastąpienia nie zatwierdzonych pułapek;Umowa w formie uzgodnionego protokołu załączonego do niniejszej decyzji jest zgodna z dyrektywami negocjacyjnymi, o których mowa powyżej; tym samym jest ona zgodna z koncepcją norm uzgodnionych na płaszczyźnie międzynarodowej dotyczących humanitarnego odłowu, określonych w art. 3 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 3254/91;Umowa międzynarodowa w formie uzgodnionego protokołu między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie norm odłowu humanitarnego powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się Umowę międzynarodową w formie uzgodnionego protokołu między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie norm odłowu humanitarnego.Treść Umowy załączona jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady notyfikuje Stanom Zjednoczonym Ameryki dokument związania się Umową [4].Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lipca 1998 r.W imieniu RadyW. SchüsselPrzewodniczący[1] Dz.U. C 32 z 30.1.1998, str. 8.[2] Dz.U. C 210 z 6.7.1998.[3] Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3254/91 z dnia 4 listopada 1991 r., zakazujące używania potrzasków we Wspólnocie oraz wprowadzania do Wspólnoty skór i innych towarów wytwarzanych z niektórych gatunków dzikich zwierząt, pochodzących z państw, w których chwyta się je przy pomocy potrzasków lub metod odłowu niespełniających międzynarodowych norm odłowu humanitarnego (Dz.U. L 308 z 9.11.1991, str. 1).[4] Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.--------------------------------------------------


title: 2006/275/WE: Decyzja Komisji z dnia  10 kwietnia 2006 r.  zmieniająca decyzję 95/320/WE ustanawiającą Komitet Naukowy ds. Dopuszczalnych Norm Zawodowego Narażenia na Oddziaływanie Czynników Chemicznych w Pracy

text:
               11.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 101/4

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 10 kwietnia 2006 r.
   zmieniająca decyzję 95/320/WE ustanawiającą Komitet Naukowy ds. Dopuszczalnych Norm Zawodowego Narażenia na Oddziaływanie Czynników Chemicznych w Pracy
   (2006/275/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Komisji 95/320/WE (1) ustanawia Komitet Naukowy ds. Dopuszczalnych Norm Zawodowego Narażenia na Oddziaływanie Czynników Chemicznych w Pracy, zwany dalej „Komitetem”.

               (2)

               W następstwie przystąpienia nowych państw członkowskich do UE w 2004 r. przepisy decyzji 95/320/WE dotyczące składu Komitetu nie są już właściwe.

               (3)

               W celu zagwarantowania, że Komitet wydaje wysokiej jakości bezstronne opinie naukowe, ważne jest, aby jego członkowie byli niezależni i wysoko wykwalifikowani. Konieczne jest również utrzymanie wysokiego poziomu wydajności Komitetu.

               (4)

               Komitet powinien zatem składać się maksymalnie z 21 mianowanych przez Komisję członków, wybranych na podstawie przedstawionych przez państwa członkowskie odpowiednich kandydatur.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 95/320/WE,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   W art. 3 decyzji 95/320/WE ust. 1 i 2 otrzymują następujące brzmienie:

      „1.   Komitet składa się z nie więcej niż 21 członków, wybranych spośród właściwych kandydatur złożonych przez państwa członkowskie, posiadających wiedzę naukową niezbędną do spełnienia wymogów określonych w art. 2, zwłaszcza w dziedzinie chemii, toksykologii, epidemiologii, medycyny pracy, higieny w przemyśle i ogólne kwalifikacje do wyznaczania dopuszczalnych norm zawodowego zagrożenia zdrowia.
      2.   Komisja mianuje członków Komitetu na podstawie ich udowodnionej wiedzy fachowej i doświadczenia naukowego, biorąc pod uwagę potrzebę uwzględnienia poszczególnych dziedzin.”.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 10 kwietnia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Vladimír ŠPIDLA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 188 z 9.8.1995, str. 14.


title: 2006/573/WE: Decyzja Komisji z dnia 18 sierpnia 2006 r. w sprawie powołania członków Komitetu Naukowego ds. Dopuszczalnych Norm Zawodowego Narażenia na Oddziaływanie Czynników Chemicznych w Pracy na nową kadencję

text:
               22.8.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 228/22

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 18 sierpnia 2006 r.
   w sprawie powołania członków Komitetu Naukowego ds. Dopuszczalnych Norm Zawodowego Narażenia na Oddziaływanie Czynników Chemicznych w Pracy na nową kadencję
   (2006/573/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając decyzję Komisji 95/320/WE z dnia 12 lipca 1995 r. ustanawiającą Komitet Naukowy ds. Dopuszczalnych Norm Zawodowego Narażenia na Oddziaływanie Czynników Chemicznych w Pracy (1), zwany dalej „Komitetem”, w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając listę kandydatów przedstawioną przez państwa członkowskie,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 3 ust. 1 decyzji 95/320/WE stanowi, że Komitet składa się z nie więcej niż dwudziestu jeden członków wybranych spośród odpowiednich kandydatów zaproponowanych przez państwa członkowskie, posiadających wiedzę naukową niezbędną do wypełnienia obowiązków Komitetu.

               (2)

               Artykuł 3 ust. 2 decyzji 95/320/WE stanowi, że Komisja powołuje członków Komitetu na podstawie ich udowodnionej wiedzy fachowej i doświadczenia naukowego, biorąc pod uwagę potrzebę uwzględnienia poszczególnych dziedzin.

               (3)

               Artykuł 3 ust. 4 decyzji 95/320/WE stanowi, że kadencja członków Komitetu trwa trzy lata i jest odnawialna. Po upływie trzech lat członkowie Komitetu pełnią swoje funkcje do czasu zastąpienia ich albo odnowienia kadencji.

               (4)

               Na mocy decyzji Komisji z dnia 2 października 2002 r. powołano członków Komitetu Naukowego ds. Dopuszczalnych Norm Zawodowego Narażenia na Oddziaływanie Czynników Chemicznych w Pracy na trzecią kadencję trwającą od dnia 1 kwietnia 2002 do dnia 31 marca 2005 r. (2).

               (5)

               Należy zatem powołać członków tego Komitetu na czwartą kadencję (od dnia 1 lipca 2006 r. do dnia 30 czerwca 2009 r.).

               (6)

               Komisja skonsultowała się z państwami członkowskimi zgodnie z zaleceniem art. 3 ust. 2 decyzji 95/320/WE,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Komisja powołuje następujących członków Komitetu Naukowego ds. Dopuszczalnych Norm Zawodowego Narażenia na Oddziaływanie Czynników Chemicznych w Pracy na kadencję trwającą od dnia 1 lipca 2006 r. do dnia 30 czerwca 2009 r.:

               Bertazzi, prof. Pier Alberto

               Włochy

               Bolt, prof. Hermann

               Niemcy

               Dominique, dr Lison

               Belgia

               Fabiánová, dr Eleonóra

               Słowacja

               Foà, prof. Vito

               Włochy

               González, dr Enrique

               Hiszpania

               Greim, prof. Helmut

               Niemcy

               Hartwig, prof. Andrea

               Niemcy

               Hay, prof. Alastair

               Zjednoczone Królestwo

               Hudak, dr Aranka

               Węgry

               Johansson, prof. Gunnar

               Szwecja

               Levy, prof. Leonard

               Zjednoczone Królestwo

               Masschelein, prof. Raphaël

               Belgia

               Meldrum, Maureen

               Zjednoczone Królestwo

               Nielsen, prof. Gunnar

               Dania

               Nordman, prof. Hendrik

               Finlandia

               Pospischil, dr Erich

               Austria

               Pratt, dr Iona

               Irlandia

               Skowron, dr Jolanta

               Polska

               Stuecker, dr Isabelle

               Francja

               Woutersen, dr Ruud A.

               Niderlandy

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 sierpnia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Vladimír ŠPIDLA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 188 z 9.8.1995, str. 14. Decyzja zmieniona decyzją 2006/275/WE (Dz.U. L 101 z 11.4.2006, str. 4).

      (2)  Dz.U. C 245 z 11.10.2002, str. 5.


title: Decyzja Rady z dnia 11 listopada 1985 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską w sprawie zasad handlu dla zup, sosów i przypraw

text:
Ważna informacja prawna

|

31985D0504

Dziennik Urzędowy L 309 , 21/11/1985 P. 0022 - 0022 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 11 P. 0235  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 11 Tom 23 P. 0007  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 11 P. 0235  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 11 Tom 23 P. 0007

		Decyzja Radyz dnia 11 listopada 1985 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską w sprawie zasad handlu dla zup, sosów i przypraw(85/504/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:na mocy Umowy zawartej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską dnia 22 lipca 1972 r. obie Umawiające się Strony podejmują się wspierania rozwoju wzajemnego handlu;w interesie Wspólnoty z jednej strony i Konfederacji Szwajcarskiej z drugiej strony, leży wspieranie handlu zupami, sosami i przyprawami drogą wzajemnych koncesji celnych;Komisja prowadziła w tej sprawie rokowania z Konfederacją Szwajcarską i w wyniku tych rokowań zawarto Porozumienie,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty niniejszym przyjmuje się Porozumienie w formie wymiany listów między Konfederacją Szwajcarską a Europejską Wspólnotą Gospodarczą w sprawie zasad handlu dla zup, sosów i przypraw.Teks Porozumienia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Porozumienia określonego w art. 1 tak, aby stało się ono wiążące dla Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 11 listopada 1985 r.W imieniu RadyM. SchlechterPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 5 października 1992 r. w sprawie zawarcia Umowy międzynarodowej w sprawie juty i produktów z juty z 1989 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

31992D0489

Dziennik Urzędowy L 293 , 09/10/1992 P. 0018 - 0018 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 20 P. 0022  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 20 P. 0022

		Decyzja Radyz dnia 5 października 1992 r.w sprawie zawarcia Umowy międzynarodowej w sprawie juty i produktów z juty z 1989 r.(92/489/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113 i 116,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:na podstawie decyzji 91/51/EWG [1],Wspólnota i jej Państwa Członkowskie podpisały w 1989 r. Umowę międzynarodową w sprawie juty i produktów z juty i, z wyjątkiem Portugalii, notyfikowały o jej tymczasowym stosowaniu, do czasu zakończenia procedur wewnętrznych wymaganych do jej zatwierdzenia;wymagana liczba rządów i udział w przywozie netto, określony w art. 40 ust. 1, niezbędne do ostatecznego wejścia w życie Umowy, zostały obecnie przekroczone;Państwa Członkowskie wyraziły swój zamiar zatwierdzenia Umowy;należy obecnie zatwierdzić Umowę, a Wspólnota oraz jej Państwa Członkowskie powinny, działając równocześnie, notyfikować Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych zatwierdzenie przez nich Umowy,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę międzynarodową w sprawie juty i produktów z juty z 1989 r.Działając równocześnie, Wspólnota i jej Państwa Członkowskie, po zakończeniu wymaganych procedur wewnętrznych, notyfikują Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych zatwierdzenie przez nie, jako importerów, Umowę międzynarodową w sprawie juty i produktów z juty z 1989 r., zgodnie z art. 37 Umowy.Tekst Umowy jest załączony do decyzji 91/51/EWG.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do złożenia dokumentu zatwierdzającego w imieniu Wspólnoty.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 5 października 1992 r.W imieniu RadyT. Garel-JonesPrzewodniczący[1] Dz.U. L 29 z 4.2.1991, str. 1.--------------------------------------------------


               21.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 224/34

         P8_TA(2014)0001
   Skład liczbowy komisji
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lipca 2014 r. w sprawie składu liczbowego komisji (2014/2702(RSO))
   (2016/C 224/09)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając propozycję Konferencji Przewodniczących,

               —

               uwzględniając swoją decyzję z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień stałych komisji parlamentarnych (1),

               —

               uwzględniając art. 196 Regulaminu,

               1.

               podejmuje decyzję o następującym składzie liczbowym komisji:

                           I.

                           Komisja Spraw Zagranicznych: 71 członków,

                           II.

                           Komisja Rozwoju: 28 członków,

                           III.

                           Komisja Handlu Międzynarodowego: 41 członków,

                           IV.

                           Komisja Budżetowa: 41 członków,

                           V.

                           Komisja Kontroli Budżetowej: 30 członków,

                           VI.

                           Komisja Gospodarcza i Monetarna: 61 członków,

                           VII.

                           Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych: 55 członków,

                           VIII.

                           Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności: 69 członków,

                           IX.

                           Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii: 67 członków,

                           X.

                           Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów: 40 członków,

                           XI.

                           Komisja Transportu i Turystyki: 49 członków,

                           XII.

                           Komisja Rozwoju Regionalnego: 43 członków,

                           XIII.

                           Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi: 45 członków,

                           XIV.

                           Komisja Rybołówstwa: 25 członków,

                           XV.

                           Komisja Kultury i Edukacji: 31 członków,

                           XVI.

                           Komisja Prawna: 25 członków,

                           XVII.

                           Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych: 60 członków,

                           XVIII.

                           Komisja Spraw Konstytucyjnych: 25 członków,

                           XIX.

                           Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia: 35 członków,

                           XX.

                           Komisja Petycji: 35 członków,

                     Podkomisja Praw Człowieka: 30 członków,
               Podkomisja Bezpieczeństwa i Obrony: 30 członków;

               2.

               postanawia, odnosząc się do decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 26 czerwca 2014 r. dotyczącej składu prezydiów komisji, że prezydia komisji mogą składać się z co najwyżej czterech wiceprzewodniczących;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji do wiadomości Radzie i Komisji.

      (1)  Teksty przyjęte w tym dniu, P7_TA(2014)0018.