title: Decyzja Rady 2011/860/WPZiB z dnia 19 grudnia 2011 r. dotycząca zmiany decyzji 2010/800/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

text:
               21.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 338/56

         DECYZJA RADY 2011/860/WPZiB
   z dnia 19 grudnia 2011 r.
   dotycząca zmiany decyzji 2010/800/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając decyzję Rady 2010/800/WPZiB z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (1), w szczególności jej art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 3.,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/800/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej.

               (2)

               Rada dokonała pełnego przeglądu wykazów osób i podmiotów w załącznikach II i III do decyzji 2010/800/WPZiB, do których to osób i podmiotów mają zastosowanie art. 4 ust. 1 lit. b) i c) i art. 5 ust. 1 lit. b) i c) tej decyzji.

               (3)

               Rada uznała, że osoby i podmioty wymienione w załącznikach II i III do decyzji 2010/800/WPZiB nadal powinny być objęte szczegółowymi środkami ograniczającymi przewidzianymi w tej decyzji.

               (4)

               Rada stwierdziła również, że wpis dotyczący jednego z podmiotów w załączniku II do decyzji 2010/800/WPZiB należy zmienić.

               (5)

               Rada ponadto postanowiła o umieszczeniu dodatkowych osób i podmiotów w wykazach osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi w załącznikach II i III do decyzji 2010/800/WPZiB.

               (6)

               Należy odpowiednio zaktualizować wykaz osób i podmiotów zawarty w załącznikach II i IIII decyzji Rady 2010/800/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W załącznikach II i III do decyzji 2010/800/WPZiB wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. KOROLEC

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 341 z 23.12.2010, s. 32.

      ZAŁĄCZNIK
      W decyzji 2010/800/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              następujące osoby dodaje się w lit. A i następujące podmioty dodaje się w lit. B:
                              A.   Wykaz osób, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) i art. 5 ust. 1 lit. b)

                                          Imię i nazwisko
                                          (oraz ewentualne pseudonimy)

                                          Dane identyfikacyjne

                                          Uzasadnienie

                                          1.

                                          Generał broni Kim Yong Chol
                                          (alias: Kim Yong-Chol; Kim Young-Chol; Kim Young-Cheol; Kim Young-Chul)

                                          Data urodzenia: 1946 r.
                                          Miejsce: Pyongan-Pukto, Korea Północna

                                          Kim Yong Chol jest szefem Biura ds. Rozpoznania Ogólnego (Reconnaissance General Bureau (RGB).

                                          2.

                                          Pak To-Chun

                                          Data urodzenia: 9 marca 1944 r.
                                          Miejsce urodzenia: Jagang, Rangrim

                                          Członek Krajowej Rady Bezpieczeństwa.
                                          Jest odpowiedzialny za przemysł zbrojeniowy. Według doniesień zarządza biurem ds. energii jądrowej. Instytucja ta ma kluczowe znaczenie dla programu jądrowego i programu w zakresie wyrzutni rakietowych realizowanych przez KRLD.

                                    B.   Wykaz podmiotów, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. b)

                                          Nazwa
                                          (i ewentualne inne nazwy)

                                          Dane identyfikacyjne

                                          Uzasadnienie

                                          1.

                                          Hesong Trading Corporation

                                          Pjongjang, KRLD

                                          Firma kontrolowana przez Korea Mining Development Corporation (KOMID) (przedsiębiorstwo wskazane przez Komitet Sankcji na mocy rezolucji RB ONZ 1718 w kwietniu 2009 r.): jedno z głównych przedsiębiorstw handlujących bronią i największy eksporter towarów i sprzętu związanego z pociskami balistycznymi i bronią konwencjonalną.
                                          Zaangażowana w dostawy towarów, które mogą być wykorzystywane w programie związanym z pociskami balistycznymi.

                                          2.

                                          Tosong Technology Trading Corporation

                                          Pjongjang, KRLD

                                          Firma kontrolowana przez Korea Mining Development Corporation (KOMID) (przedsiębiorstwo wskazane przez Komitet Sankcji na mocy rezolucji RB ONZ 1718 w kwietniu 2009 r.): jedno z głównych przedsiębiorstw handlujących bronią i największy eksporter towarów i sprzętu związanego z pociskami balistycznymi i bronią konwencjonalną

                                          3.

                                          Korea Complex Equipment Import Corporation

                                          Rakwon-dong, Pothonggang District, Pjongjang, KRLD

                                          Firma kontrolowana przez Korea Ryonbong General Corporation (przedsiębiorstwo wskazane przez Komitet Sankcji na mocy rezolucji RB ONZ 1718 w kwietniu 2009 r.): konglomerat obronny specjalizujący się w nabywaniu materiałów i sprzętu dla przedsiębiorstw koreańskiego sektora obronnego oraz wspieraniu prowadzonej przez ten kraj sprzedaży materiałów i sprzętu związanych z sektorem wojskowym.

                                          4.

                                          Korea International Chemical Joint Venture Company
                                          (alias: Choson International Chemicals Joint Operation Company; Chosun International Chemicals Joint Operation Company; International Chemical Joint Venture Corporation)

                                          Hamhung, South Hamgyong Province, KRLD; Man gyongdae-kuyok, Pjongjang, KRLD; Mangyungdae-gu, Pjongjang, KRLD

                                          Firma kontrolowana przez Korea Ryonbong General Corporation (przedsiębiorstwo wskazane przez Komitet Sankcji na mocy rezolucji RB ONZ 1718 w kwietniu 2009 r.): konglomerat obronny specjalizujący się w nabywaniu materiałów i sprzętu dla przedsiębiorstw północnokoreańskiego sektora obronnego oraz wspieraniu prowadzonej przez ten kraj sprzedaży materiałów i sprzętu związanych z sektorem wojskowym.

                                          5.

                                          Korea Kwangsong Trading Corporation

                                          Rakwon-dong, Pothonggang District, Pjongjang, KRLD

                                          Firma kontrolowana przez Korea Ryonbong General Corporation (przedsiębiorstwo wskazane przez Komitet Sankcji na mocy rezolucji RB ONZ 1718 w kwietniu 2009 r.): konglomerat obronny specjalizujący się w nabywaniu materiałów i sprzętu dla przedsiębiorstw pólnocnokoreańskiego sektora obronnego oraz wspieraniu prowadzonej przez ten kraj sprzedaży materiałów i sprzętu związanych z sektorem wojskowym.

                                          6.

                                          Korea Ryonha Machinery Joint Venture Corporation
                                          (alias: Chosun Yunha Machinery Joint Operation Company; Korea Ryenha Machinery J/V Corporation; Ryonha Machinery Joint Venture Corporation)

                                          Central District, Pjongjang, KRLD; Mangungdae-gu, Pjongjang, KRLD; Mangyongdae District, Pjongjang, KRLD

                                          Firma kontrolowana przez Korea Ryonbong General Corporation (przedsiębiorstwo wskazane przez Komitet Sankcji na mocy rezolucji RB ONZ 1718 w kwietniu 2009 r.): konglomerat obronny specjalizujący się w nabywaniu materiałów i sprzętu dla przedsiębiorstw północnokoreańskiego sektora obronnego oraz wspieraniu prowadzonej przez ten kraj sprzedaży materiałów i sprzętu związanych z sektorem wojskowym.
                                          Ostatnio fabryki zmodernizowano; są częściowo przystosowane do przetwarzania materiałów związanych z produkcją z wykorzystaniem energii jądrowej.

                                          7.

                                          Munitions Industry Department
                                          (alias: Military Supplies Industry Department)

                                          Pyongyang, DPRK

                                          Firma odpowiedzialna za nadzorowanie działalności przedsiębiorstw sektora wojskowego w Korei Północnej, w tym Drugi Komitet Ekonomiczny (Second Economic Committee (SEC)) i KOMID. Obejmuje to nadzorowanie rozwoju programu w zakresie pocisków balistycznych i programu jądrowego realizowanych przez Koreę Północną.
                                          Do niedawna szefem tej firmy był Jon Pyong Ho. Z informacji może wynikać, że dyrektorem Minitions Industry Department (MID) jest obecnie Chu Kyu-ch’ang (Ju Gyu-chang), były pierwszy wicedyrektor tego przedsiębiorstwa, które oficjalnie nazywane jest Wydziałem Sektora Budowy Maszyn (Machine Building Industry Department). Chu pracował jako osoba sprawująca ogólny nadzór nad opracowywaniem pocisków w Korei Północnej, w tym nadzór nad odpaleniem 5 kwietnia 2009 r. pocisku Taepo Dong-2 (TD-2) oraz nieudane odpalenie TD-2 w lipcu 2006 r.

                                          8.

                                          Reconnaissance General Bureau (Biuro ds. Rozpoznania Ogólnego) (RGB)
                                          (alias: Chongch’al Ch’ongguk; RGB; KPA Unit 586)

                                          Hyongjesan-Guyok, Pyongyang, North Korea; Nungrado, Pyongyang, North Korea.

                                          Reconnaissance General Bureau (RGB) jest główną organizacją wywiadowczą Korei Północnej; powstała na początku 2009 r. w wyniku połączenia istniejących organizacji wywiadowczych w ramach Koreańskiej Partii Robotniczej – Wydziału Operacyjnego i Biura 35 oraz Biura Rozpoznawczego Koreańskiej Armii Ludowej. Podlega bezpośrednio Ministerstwu Obrony i jest odpowiedzialna przede wszystkim za gromadzenie wojskowych informacji wywiadowczych. RGB handluje bronią konwencjonalną i kontroluje wskazane przez UE północnokoreańskie przedsiębiorstwo działające w sektorze broni konwencjonalnej, Green Pine Associated Corporation (Green Pine).

                              b)

                              w lit. B wpis dotyczący Green Pine Associated Corporation zastępuje się następującym wpisem:

                                          Nazwa

                                          Dane identyfikacyjne

                                          Uzasadnienie

                                          1.

                                          Green Pine Associated Corporation (alias: Chongsong Yonhap; Ch’o’ngsong Yo’nhap; Saengpil Associated Company; General Precious Metal Complex (GPM); Myong Dae Company; Twin Dragon Trading (TDT))

                                          c/o Reconnaissance General Bureau Headquarters, Hyongjesan-Guyok, Pyongyang/Nungrado, Pyongyang

                                          Na Ch’o’ngsong Yo’nhap nałożono sankcje za wywóz broni lub materiałów pokrewnych z Korei Północnej. Green Pine specjalizuje się w produkcji okrętów i uzbrojenia dla marynarki wojennej, np. łodzi podwodnych, łodzi wojskowych i systemów rakietowych; podmiot ten dostarczał torpedy i pomoc techniczną irańskim przedsiębiorstwom związanym z obronnością. Green Pine odpowiada za mniej więcej połowę broni i materiałów pokrewnych eksportowanych przez Koreę Północną; podmiot ten przejął wiele działań KOMID-u, po tym jak RB ONZ nałożyła na niego sankcje.

                  2)

                  w załączniku III następujące osoby dodaje się w lit. A i następujące podmioty dodaje się w lit. B:
                  A.   Wykaz osób, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c) i art. 5 ust. 1 lit. c).

                              Imię i nazwisko
                              (oraz ewentualne pseudonimy)

                              Informacje identyfikacyjne

                              Uzasadnienie

                              1.

                              Kim Tong-Myo'ng
                              (alias: Kim Chin-so'k)

                              Data urodzenia: 1964 r., obywatelstwo: Północnej Korei.

                              Kim Tong-Myo'ng działa w imieniu Tanchon Commercial Bank (wskazany przez Komitet Sankcji na mocy rezolucji RB ONZ 1718 w kwietniu 2009 r.)
                              Kim Dong Myong pełni różne funkcje w Tanchon przynajmniej od 2002 r. i jest obecnie prezesem Tanchon. Pod pseudonimem Kim Chin-so'k odgrywał także pewną rolę w zarządzaniu sprawami firmy Amroggang (będącej własnością Tanchon Commercial Bank i kontrolowaną przez ten bank).

                        B.   Wykaz podmiotów o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c).

                              Nazwa
                              (i ewentualne inne nazwy)

                              Informacje identyfikacyjne

                              Uzasadnienie

                              1.

                              Korea Kwangson Banking Corp. (KKBC)
                              (alias: Korea Kwangson Banking Corp; KKBC)

                              Jungson-dong, Sungri Street, Central District, Pyongyang, DPRK

                              Firma podległa działająca w imieniu Korea Ryonbong General Corporation (przedsiębiorstwo wskazane przez Komitet Sankcji na mocy rezolucji RB ONZ 1718 w kwietniu 2009 r.) lub pod kierownictwem tej firmy, będąca jej własnością lub przez nią kontrolowana.
                              Świadczy usługi na rzecz zarówno Tanchon Commercial Bank (przedsiębiorstwo wskazane przez Komitet Sankcji na mocy rezolucji RB ONZ 1718 w kwietniu 2009 r.) i Korea Hyoksin Trading Corporation (przedsiębiorstwo wskazane przez Komitet Sankcji na mocy rezolucji RB ONZ 1718 w lipcu 2009 r.).
                              Od 2008 r. Tanchon wykorzystuje KKBC do ułatwiania przekazywania środków finansowych, które mogą wynosić miliony dolarów, w tym przekazy dotyczące Korea Mining Development Trading Corporation (KOMID) (przedsiębiorstwo wskazane przez Komitet Sankcji na mocy rezolucji RB ONZ 1718 w kwietniu 2009 r.) z Birmy do Chin w 2009 r.
                              Ponadto Hyoksin, przedsiębiorstwo, które wg ONZ jest zaangażowane w opracowywanie broni masowej zagłady, starało się skorzystać z usług KKBC w związku z zakupem w 2008 r. sprzętu podwójnego zastosowania. KKBC ma przynajmniej jeden zagraniczny oddział w Dandong w Chinach.

                              2.

                              Amroggang Development Banking Corporation
                              (alias: Amroggang Development Bank; Amnokkang Development Bank)

                              Tongan-dong, Pjongjang, KRLD, w posiadaniu i pod kontrolą Tanchon Commercial Bank (przedsiębiorstwo wskazane przez Komitet Sankcji na mocy rezolucji RB ONZ 1718 w kwietniu 2009 r.).

                              Firma utworzona w 2006 r. Amroggang jest zarządzana przez urzędników Tanchon. Tanchon odgrywa pewną rolę w finansowaniu prowadzonej przez KOMID (przedsiębiorstwo wskazane przez Komitet Sankcji na mocy rezolucji RB ONZ 1718 w kwietniu 2009 r.) sprzedaży pocisków balistycznych z KOMID irańskiej firmie Shahid Hemmat Industrial Group (SHIG), była także zaangażowana w transakcje między tymi instytucjami dotyczące pocisków balistycznych.

                              3.

                              Bank of East Land
                              (alias: Dongbang Bank; Tongbang U’nhaeng; Tongbang Bank)

                              PO Box 32, BEL Building, Jonseung-Dung, Moranbong District, Pjongjang, KRLD.

                              Północnokoreańska instytucja finansowa, Bank of East Land (alias Dongbang Bank), ułatwia transakcje związane z bronią na rzecz wskazanego producenta i eksportera uzbrojenia Green Pine Associated Corporation (Green Pine), zapewnia tej firmie także inne formy wsparcia. Bank of East Land aktywnie współpracował z Green Pine w celu przekazywania środków finansowych, tak aby obejść sankcje.
                              W latach 2007 i 2008 Bank of East Land ułatwiał transakcje z udziałem Green Pine oraz wskazanych instytucji finansowych z Iranu, w tym Bank Melli i Bank Sepah. Bank of East Land ułatwiał także transakcje finansowe na rzecz programu zbrojeniowego realizowanego przez północnokoreańskie Biuro ds. Rozpoznania Ogólnego (Reconnaissance General Bureau’s) (RGB).

                              4.

                              Office 39 (Biuro 39) Koreańskiej Partii Robotniczej
                              (alias: Office #39; Office No. 39; Bureau 39; Central Committee; Third Floor Division 39.)

                              2. KWP Government Building (koreański: Ch’o’ngsa), Chungso’ng, Urban Tower (Korean’Dong), Chung Ward, Pjongjang, KRLD; Chung-Guyok (Central District), Sosong Street, Kyongrim-Dong, Pjongjang, KRLD; Changgwang Street, Pjongjang, KRLD.

                              Office 39 (Biuro 39) Koreańskiej Partii Robotniczej angażuje się w nielegalną działalność gospodarczą na rzecz rządu Korei Północnej. Ma oddziały w całym kraju gromadzące środki finansowe i zarządzające nimi; jest odpowiedzialne za pozyskiwanie obcej waluty dla najwyższego kierownictwa Koreańskiej Partii Robotniczej poprzez nielegalną działalność, taką jak handel narkotykami. Office 39 kontroluje szereg podmiotów w Korei Północnej i za granicą, za pośrednictwem których prowadzi wiele nielegalnych działań, w tym produkcję, przemyt i rozpowszechnianie narkotyków. Office 39 było także zaangażowane w próbę zdobycia i przekazania do Korei Północnej towarów luksusowych.
                              Office 39 figuruje wśród najważniejszych organizacji, którym zlecono nabywanie waluty i towarów. Uważa się, że jest ono pod bezpośrednim kierownictwem KIM Jong-ila.
                              Kontroluje kilka przedsiębiorstw handlowych prowadzących nielegalną działalność, m.in. Daesong General Bureau, część grupy Daesong, największej grupy przedsiębiorstw w kraju. Według niektórych źródeł Office 39 ma swoje przedstawicielstwa w Rzymie, Bangkoku, Singapurze, Hongkongu i Dubaju. Poza granicami kraju Office 39 regularnie zmienia nazwę i wizerunek firmy. Dyrektor Office 39, JON il-chun, został już umieszczony w wykazie UE osób objętych środkami ograniczającymi.
                              Office 39 produkowało metamfetaminę w Sangwon, prowincja South Pyongan, było także zaangażowane w przekazywanie tego narkotyku drobnym północnokoreańskim przemytnikom w celu rozprowadzania metamfetaminy w Chinach i Korei Południowej. Office 39 prowadzi także uprawy maku w prowincji North Hamkyo’ng i North Pyongan, produkuje również opium i heroinę w miastach Hamhu’ng i Nachin.
                              W 2009 r. Office 39 było zaangażowane w nieudaną próbę zakupu i wywozu do Korei Północnej przez Chiny dwóch włoskich luksusowych jachtów wartych ponad 15 mln USD. Próba wywozu jachtów przeznaczonych dla Kim Jong-ila, udaremniona przez władze włoskie, stanowiła pogwałcenie sankcji nałożonych na Koreę Północną na mocy rezolucji RB ONZ 1718, która szczegółowo nakazuje państwom członkowskim, by nie dopuszczały do dostarczania, zakupu lub przekazywania do Korei Północnej towarów luksusowych.
                              Office 39 korzystało poprzednio z usług Banco Delta Asia w celu prania nielegalnych dochodów. Banco Delta Asia został we wrześniu 2005 r. zidentyfikowany przez Departament Skarbu jako jedno z głównych przedsiębiorstw zaangażowanych w pranie pieniędzy na mocy Sekcji 311 amerykańskiego Patriot Act, ponieważ stanowił niedopuszczalne zagrożenie związane z praniem pieniędzy i innymi przestępstwami finansowymi.


title: 2009/71/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 19 stycznia 2009 r. dotycząca mianowania członka z Hiszpanii do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

text:
               28.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 24/14

      DECYZJA RADY

   z dnia 19 stycznia 2009 r.
   dotycząca mianowania członka z Hiszpanii do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
   (2009/71/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
   uwzględniając decyzję 2006/524/WE, Euratom z dnia 11 lipca 2006 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Republiki Czeskiej, Niemiec, Estonii, Hiszpanii, Francji, Włoch, Łotwy, Litwy, Luksemburga, Węgier, Malty, Austrii, Słowenii i Słowacji (1),
   uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Hiszpanii,
   uwzględniając opinię Komisji,
   a także mając na uwadze, że stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z rezygnacją pana Francisca CEBALLA HERRERA,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Carlos TRÍAS PINTÓ, Asociación General de Consumidores (ASGECO), zostaje mianowany członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres bieżącej kadencji, to jest do dnia 20 września 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 stycznia 2009 r.

            W imieniu Rady

         P. GANDALOVIČ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 207 z 28.7.2006, s. 30.


title: Decyzja Rady 2003/432/WPZiB z dnia 12 czerwca 2003 r. w sprawie rozpoczęcia operacji wojskowej Unii Europejskiej w Demokratycznej Republice Konga

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0432

Dziennik Urzędowy L 147 , 14/06/2003 P. 0042 - 0042

		Decyzja Rady 2003/432/WPZiBz dnia 12 czerwca 2003 r.w sprawie rozpoczęcia operacji wojskowej Unii Europejskiej w Demokratycznej Republice KongaRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 17 ust. 2 i art. 25,uwzględniając wspólne działanie Rady 2003/423/WPZiB z dnia 5 czerwca 2003 r. w sprawie Operacji Wojskowej Unii Europejskiej w Demokratycznej Republice Konga [1], w szczególności jego art. 6,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W dniu 30 maja 2003 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych jednogłośnie przyjęła rezolucję 1484 (2003) upoważniającą, na mocy rozdziału VII Karty ONZ, do tymczasowego rozmieszczenia interwencyjnych wielonarodowych sił szybkiego reagowania w Bunii, w Demokratycznej Republice Konga.(2) W następstwie wniosku Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych Unia Europejska zadecydowała o zapewnieniu tymczasowych sił stabilizacyjnych w regionie Ituri w wykonywaniu mandatu przewidzianego w rezolucji Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych 1484 (2003) z dnia 30 maja 2003 r.(3) Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podjęcia właściwych decyzji dotyczących kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego operacji.(4) Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonywaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływy na kwestie obronne. Dania nie uczestniczy w finansowaniu operacji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zatwierdza się Plan operacji.Artykuł 2Zatwierdza się upoważnienie dotyczące Zasad zaangażowania.Artykuł 3Operacja wojskowa UE w Demokratycznej Republice Konga rozpoczyna się dnia 12 czerwca 2003 r.Artykuł 4Dowódca operacji zostaje niniejszym upoważniony, ze skutkiem natychmiastowym, do wydania rozkazu aktywującego (Actord) w celu dokonania rozmieszczenia sił, przed przeniesieniem władzy następującym po ich przybyciu na teren operacji, oraz do rozpoczęcia realizacji misji.Artykuł 5Bez uszczerbku dla art. 15 wspólnego działania 2003/423/WPZiB, niniejsza decyzja pozostanie skuteczna tak długo, aż siły zaangażowane w operację w Bunii nie zostaną ponownie rozmieszczone.Artykuł 6Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 12 czerwca 2003 r.W imieniu RadyG. DrysPrzewodniczący[1] Dz.U. L 143 z 11.6.2003, str. 50.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/321 z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta) oraz uchylająca decyzję (WPZiB) 2016/940 (ATALANTA/1/2017)

text:
               24.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 47/11

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2017/321
   z dnia 21 lutego 2017 r.
   w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta) oraz uchylająca decyzję (WPZiB) 2016/940 (ATALANTA/1/2017)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1), w szczególności jego art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 6 ust. 1 wspólnego działania 2008/851/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (zwanego dalej „dowódcą sił UE”).

               (2)

               W dniu 9 czerwca 2016 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2016/940 (2) w sprawie mianowania kontradmirała Renégo LUYCKXA dowódcą sił UE.

               (3)

               Dowódca operacji UE zalecił mianowanie z dniem 24 lutego 2017 r. wiceadmirała Rafaela FERNÁNDEZA-PINTADO MUÑOZA-ROJASA nowym dowódcą sił UE jako następcę komandora Renégo LUYCKXA.

               (4)

               W dniu 19 stycznia 2017 r. Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie.

               (5)

               Należy w związku z tym uchylić decyzję (WPZiB) 2016/940.

               (6)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wiceadmirał Rafael FERNÁNDEZ-PINTADO MUÑOZ-ROJAS zostaje mianowany dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta) z dniem 24 lutego 2017 r.
   Artykuł 2
   Uchyla się decyzję (WPZiB) 2016/940.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 24 lutego 2017 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 lutego 2017 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/940 z dnia 9 czerwca 2016 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta) oraz uchylająca decyzję (WPZiB) 2016/395 (ATALANTA/3/2016) (Dz.U. L 155 z 14.6.2016, s. 27).


title: 2012/487/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUAVSEC-South Sudan/1/2012 z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO dotyczącej ochrony lotnictwa w Sudanie Południowym (EUAVSEC-South Sudan)

text:
               24.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 229/25

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUAVSEC-SOUTH SUDAN/1/2012
   z dnia 10 sierpnia 2012 r.
   w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO dotyczącej ochrony lotnictwa w Sudanie Południowym (EUAVSEC-South Sudan)
   (2012/487/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2012/312/WPZiB z dnia 18 czerwca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO dotyczącej ochrony lotnictwa w Sudanie Południowym (1), w szczególności jej art. 9 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 9 ust. 1 decyzji 2012/312/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego w odniesieniu do misji EUAVSEC-South Sudan, w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

               (2)

               Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby szefem misji EUAVSEC–South Sudan do dnia 18 stycznia 2014 r. został mianowany Lasse ROSENKRANDS CHRISTENSEN,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Lasse ROSENKRANDS CHRISTENSEN zostaje niniejszym mianowany szefem misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO dotyczącej ochrony lotnictwa w Sudanie Południowym (EUAVSEC–South Sudan) do dnia 18 stycznia 2014 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 sierpnia 2012 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 158 z 19.6.2012, s. 17.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/733 z dnia 9 października 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu dodatkowego do Umowy o handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               8.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 117/1

         DECYZJA RADY (UE) 2015/733
   z dnia 9 października 2014 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu dodatkowego do Umowy o handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając Akt przystąpienia Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z Republiką Południowej Afryki, w imieniu Unii i jej państw członkowskich oraz Republiki Chorwacji, w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Umowy o handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony (1), w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Protokołem”).

               (2)

               Negocjacje w tej sprawie zakończono pomyślnie w dniu 19 maja 2014 r.

               (3)

               Protokół należy podpisać w imieniu Unii i jej państw członkowskich, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (4)

               Protokół powinien być stosowany tymczasowo,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, do podpisania Protokołu dodatkowego do Umowy o handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tego Protokołu.
   Tekst Protokołu jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu w imieniu Unii i jej państw członkowskich.
   Artykuł 3
   Protokół stosuje się tymczasowo zgodnie z jego art. 6 ust. 3.
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby umocowanej do dokonania powiadomienia, o którym mowa w art. 6 ust. 3 Protokołu.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 października 2014 r.

            W imieniu Rady

         A. ALFANO

            Przewodniczący

      (1)  Tekst Umowy został opublikowany w Dz.U. L 311 z 4.12.1999, s. 3.