title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1540 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/295

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1540
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0072/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego (4), w szczególności jego art. 19,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A8-0102/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi zarządzającemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi zarządzającemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 216.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Komisji z dnia 9 lipca 2001 r. w sprawie utworzenia Komitetu do spraw Dodatkowego Zabezpieczenia Emerytalnego (notyfikowana jako dokument nr C(2001) 1775)Tekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0548

Dziennik Urzędowy L 196 , 20/07/2001 P. 0026 - 0027

		Decyzja Komisjiz dnia 9 lipca 2001 r.w sprawie utworzenia Komitetu do spraw Dodatkowego Zabezpieczenia Emerytalnego(notyfikowana jako dokument nr C(2001) 1775)(Tekst mający znaczenie dla EOG)(2001/548/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 138 i 140,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W swojej Agendzie Polityki Społecznej z dnia 28 czerwca 2000 r. Komisja Europejska zaproponowała utworzenie forum emerytalnego w celu zajęcia się sprawą emerytur i mobilności ze wszystkimi odpowiednimi podmiotami poprzez wydanie oświadczenia.(2) W swoim oświadczeniu zatytułowanym "W stronę jednolitego rynku emerytur uzupełniających" z dnia 11 maja 1999 r. (COM (1999) 134 wersja ostateczna) Komisja Europejska poparła ideę powołania forum emerytalnego, przedstawioną przez Zespół na Wysokim Szczeblu ds. Swobodnego Przepływu, i wobec tego postanowiła, że forum to będzie zwoływane przynajmniej dwa razy do roku, a w jego skład wejdą przedstawiciele rządów, partnerów społecznych, funduszy emerytalnych i ewentualnie innych instytucji działających w tym obszarze.(3) Parlament Europejski przychylił się do oświadczenia Komisji i powołania Komitetu w swojej uchwale dotyczącej oświadczenia Komisji zatytułowanego "W stronę jednolitego rynku emerytur uzupełniających",PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Ustanawia się Komitet ds. Dodatkowego Zabezpieczenia Emerytalnego (forum emerytalne) działający przy Komisji.2. W skład forum emerytalnego wchodzą przedstawiciele rządów Państw Członkowskich, partnerów społecznych i programów emerytur uzupełniających.Artykuł 21. Komisja może konsultować się z forum emerytalnym w kwestii jakichkolwiek problemów i zmian na poziomie wspólnotowym dotyczących emerytur uzupełniających.Forum emerytalne pomaga Komisji w szczególności w poszukiwaniu rozwiązań problemów i usuwaniu przeszkód związanych z transgraniczną mobilnością pracowników w zakresie emerytur uzupełniających.2. Forum emerytalne współpracuje z wszelkimi innymi odpowiednimi organami lub komitetami zajmującymi się polityką społeczną i gospodarczą.Artykuł 31. W skład forum emerytalnego wchodzi 45 członków.2. Podział miejsc jest następujący:- po jednym miejscu dla każdego Państwa Członkowskiego,- cztery miejsca da pozostałych krajów należących do EOG (jedno miejsce dla biura łącznikowego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu oraz po jednym miejscu dla danego kraju),- 14 miejsc dla partnerów społecznych reprezentowanych na poziomie wspólnotowym,- 12 miejsc dla funduszy emerytalnych i innych organów działających w tym obszarze:- trzy miejsca dla EFRP (Europejskiej Federacji Funduszy Emerytalnych),- po jednym miejscu dla każdego z następujących organów:- FEFSI (Europejska Federacja Towarzystw i Funduszy Inwestycyjnych)- ACME (Stowarzyszenie Europejskich Towarzystw Ubezpieczeń Spółdzielczych i Wzajemnych)- AIM (Międzynarodowe Stowarzyszenie Pomocy Wzajemnej)- CEA (Europejski Komitet Ubezpieczeń)- AEIP (Europejskie Stowarzyszenie Instytucji Równościowych)- EAPSPI (Europejskie Stowarzyszenie Instytucji Emerytalnych Sektora Publicznego)- GCAACE (Groupe Consultatif des Associations d'actuaires des pays de la CE/Grupa Doradcza Stowarzyszeń Aktuariuszy z Państw Członkowskich Wspólnot Europejskich)- FBE (Federacja Banków Unii Europejskiej)- AGE (europejska platforma osób starszych).Artykuł 4Członków forum emerytalnego mianuje Komisja na podstawie nominacji Państw Członkowskich, pozostałych krajów tworzących EOG, partnerów społecznych reprezentowanych na poziomie Wspólnoty oraz innych jednostek wymienionych w art. 3. Komisja podejmuje wszelkie konieczne środki w celu zapewnienia równej reprezentacji płci.Artykuł 5Kadencja członków forum emerytalnego wynosi dwa lata i może być odnawiana.Po upływie kadencji członkowie forum emerytalnego pełnią swoje funkcje do momentu zastąpienia lub ponownego powołania.Kadencja członka kończy się przed upływem okresu trzech lat w przypadku rezygnacji lub śmierci. Kadencja członka może również ulec wcześniejszemu zakończeniu, jeżeli organ, który przedstawił jego kandydaturę, zażąda zastąpienia tego członka.Członek zostanie zastąpiony na okres pozostający do zakończenia kadencji.Członkowie nie otrzymują wynagrodzenia za swoją pracę.Artykuł 6Komisja opublikuje listę członków, w celach informacyjnych, w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Artykuł 7Forum emerytalne wybiera jednego przewodniczącego i dwóch zastępców na okres dwóch lat. Są oni wybierani większością dwóch trzecich głosów obecnych członków. Do momentu wyboru przewodniczącego forum emerytalnemu przewodniczy przedstawiciel odpowiednich służb Dyrekcji Generalnej ds. Zatrudnienia i Spraw Społecznych.Artykuł 8Forum emerytalne może zaprosić jakąkolwiek osobę posiadającą szczególne kompetencje w kwestii włączonej do porządku dziennego do wzięcia udziału w obradach w charakterze eksperta.Eksperci uczestniczą w obradach jedynie w odniesieniu do kwestii, w związku z którą zostali zaproszeni.Artykuł 9Forum emerytalne może powoływać grupy robocze.Artykuł 101. Forum emerytalne jest zwoływane przez Komisję i zbiera się w jej siedzibie.2. Przedstawiciele odpowiednich służb Komisji uczestniczą w posiedzeniach forum emerytalnego oraz grup roboczych.3. Sekretariat dla forum emerytalnego i zespołów roboczych zapewniany jest przez Komisję.Artykuł 11Forum emerytalne bierze pod rozwagę kwestie, w zakresie których Komisja zwróci się o wyrażenie opinii. Nie przeprowadza się głosowań.Komisja może, zwracając się o opinię do forum emerytalnego, ustalić termin, do którego taka opinia powinna zostać przedstawiona.Stanowiska przyjęte przez reprezentowane kategorie ekonomiczne zostają zapisane w protokole, który jest przekazywany Komisji.Komisja udostępnia wyniki debat wszystkim uczestnikom na ich życzenie.Artykuł 12Bez uszczerbku dla postanowień art. 287 Traktatu, członkowie forum emerytalnego są zobowiązani do nieujawniania informacji, w których posiadanie weszli w czasie prac forum emerytalnego lub zespołów roboczych, w przypadku gdy Komisja powiadomi ich, że opinia, o którą się zwróciła, lub podnoszona kwestia mają charakter poufny.W takich przypadkach, w posiedzeniach uczestniczą jedynie członkowie forum emerytalnego oraz przedstawiciele Komisji.Artykuł 13Komisja oceni pracę i użyteczność forum emerytalnego w okresie dwóch lat od wejścia w życie niniejszej decyzji.Artykuł 14Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.Sporządzono w Brukseli, dnia 9 lipca 2001 r.W imieniu KomisjiAnna DiamantopoulouCzłonek Komisji--------------------------------------------------


title: Decyzja 2004/833/WPZiB Rady z dnia 2 grudnia 2004 r. dotycząca wykonania wspólnego działania 2002/589/WPZiB w celu wniesienia wkładu Unii Europejskiej do CEDEAO w ramach moratorium dotyczącego ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej

text:
               4.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 359/65

      DECYZJA 2004/833/WPZiB RADY

   z dnia 2 grudnia 2004 r.
   dotycząca wykonania wspólnego działania 2002/589/WPZiB w celu wniesienia wkładu Unii Europejskiej do CEDEAO w ramach moratorium dotyczącego ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2002/589/WPZiB z dnia 12 lipca 2002 r. w celu wniesienia wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej (1), a w szczególności jego art. 3 w powiązaniu z art. 23 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Nadmierne i niekontrolowane gromadzenie oraz rozpowszechnianie ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej stanowią zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa oraz zmniejszają perspektywy trwałego rozwoju; dotyczy to w szczególności Afryki Zachodniej;

               (2)

               W dążeniu do celów określonych w art. 1 wspólnego działania 2002/589/WPZiB Unia Europejska zamierza działać w ramach właściwych organizacji międzynarodowych, aby wspierać środki służące budowaniu zaufania. W tym znaczeniu, niniejsza decyzja przeznaczona jest do wykonania tego wspólnego działania;

               (3)

               Unia Europejska uważa, że wkład finansowy oraz pomoc techniczna przyczyniłyby się do skonsolidowania inicjatywy Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (CEDEAO) w zakresie ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej,

               (4)

               Unia Europejska ma w związku z tym zamiar udzielić pomocy finansowej i technicznej Wspólnocie Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej zgodnie z tytułem II wspólnego działania 2002/589/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Unia Europejska wnosi wkład do realizacji projektów w ramach moratorium Wspólnoty CEDEAO dotyczącego przywozu, wywozu i produkcji ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej.
   2.   W tym celu Unia Europejska wnosi wkład finansowy i udziela pomocy technicznej, aby stworzyć jednostkę ds. ręcznej broni strzeleckiej w ramach sekretariatu technicznego CEDEAO oraz aby przekształcić moratorium w konwencję o ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej między członkami CEDEAO. Sposoby udzielenia tej pomocy są określone w Załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Aby zrealizować cele określone w art. 1, Prezydencja wyznaczy kierownika projektu, który będzie pracował w Abudży w Nigerii.
   2.   Kierownik projektu będzie wykonywać swoje obowiązki pod kierownictwem Prezydencji.
   3.   Kierownik projektu będzie przekazywał regularnie sprawozdania Radzie lub instytucjom wyznaczonym za pośrednictwem Prezydencji zwspomaganej przez Sekretarza Generalnego/ Wysokiego Przedstawiciela ds. WPZiB.
   4.   W ramach wykonywania swoich obowiązków kierownik projektu będzie współpracował w zależności od potrzeb z misjami Państw Członkowskich i Komisji znajdującymi się na miejscu.
   Artykuł 3
   Wykonanie niniejszej decyzji pod względem finansowym zostaje powierzone Komisji. W tym celu zawiera ona umowę dotyczącą finansowania z CEDEAO odnoszącą się do warunków wykorzystania wkładu Unii Europejskiej, który przyjmie formę bezzwrotnej pomocy. Pomoc ta będzie wykorzystana między innymi do pokrycia w okresie dwunastu miesięcy wynagrodzeń, kosztów podróży, wyposażenia i sprzętu niezbędnego do stworzenia jednostki ds. ręcznej broni strzeleckiej w ramach sekretariatu technicznego CEDEAO, a także do przekształcenia moratorium w konwencję o ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej między członkami CEDEAO. Umowa dotycząca finansowania, która zostanie zawarta, określać będzie, że CEDEAO zadba o to, by wkład Unii Europejskiej do projektu był wykorzystany w przejrzysty, odpowiadający jego znaczeniu sposób.
   Artykuł 4
   1.   Finansowa kwota referencyjna do celów określonych w art. 1 wynosi 515 000 EUR.
   2.   Prezydencja i Komisja przedstawiają właściwym organom Rady okresowe sprawozdania dotyczące spójności działań Unii Europejskiej w dziedzinie ręcznej broni strzeleckiej broni lekkiej uwzględniając w szczególności polityki w zakresie rozwoju zgodnie z art. 9 ust. 1 wspólnego działania 2002/589/WPZiB. Komisja przedstawia bardziej szczegółowe sprawozdanie dotyczące aspektów, o których mowa w art. 3 zdanie pierwsze. Informacje te powinny być między innymi oparte na regularnych sprawozdaniach przekazywanych przez CEDEAO w ramach stosunku umownego z Komisją.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia. Niniejsza decyzja wygasa 31 grudnia 2005 r.
   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja zostaje poddana przeglądowi w terminie sześciu miesięcy od dnia jej przyjęcia.
   Artykuł 7
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 2 grudnia 2004 r.

            W imieniu Rady

         J. P. H. DONNER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 191 z 19.7.2002, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      PROJEKT POMOCY UE DLA CEDEAO
      Cel projektu: przekształcenie moratorium CEDEAO dotyczącego przywozu, wywozu i produkcji ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w regionalną konwencję wiążącą prawnie w grudniu 2005 r. w perspektywie wkładu operacyjnego Afryki Zachodniej do konferencji przeglądowej dotyczącej programu działań Narodów Zjednoczonych w 2006 r.
      Harmonogram i realizacja projektu: przedstawienie w grudniu 2005 r. projektu regionalnej konwencji o ręcznej broni strzeleckiej szefom państw należących do CEDEAO.

                  —

                  Styczeń–czerwiec 2005 r.: ocena systemu ustawodawczego i regulacji w zakresie ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w 15 państwach należących do CEDEAO.

                              —

                              Wykorzystanie doświadczenia zdobytego w ramach planu działań dotyczącego uruchomienia programu współpracy i pomocy na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju (PECASED marzec 1999 r. - listopad 2004 r.) w tym zakresie podczas tworzenia krajowych komisji z pomocą społeczeństwa obywatelskiego.

                              —

                              Wyznaczenie eksperta z Afryki odpowiedzialnego za ocenę projektu, posiadającego doświadczenie w zakresie ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w strefie CEDEAO (będącego uczestnikiem PECASED), podlegającego kontroli sekretarza wykonawczego CEDEAO. Tygodniowa wizyta w każdym państwie należącym do CEDEAO w celu określenia podejścia poszczególnych państw do problematyki ręcznej broni strzeleckiej.

                              —

                              Uwzględnienie doświadczeń w tej dziedzinie przez inne regionalne organizacje Afryki (Wspólnota Rozwoju Afryki Południowej – SADC/Afryka Wschodnia):

                                          —

                                          Protokół SADC w sprawie broni palnej (2001)

                                          —

                                          Program działań ukierunkowany na problematykę rozprzestrzeniania ręcznej broni strzeleckiej z Nairobi (2004)

                              —

                              Spotkanie przygotowawcze w ramach jednostki ds. ręcznej broni strzeleckiej CEDEAO w celu organizacji seminarium/sesji negocjacyjnej (Abudża). Przedstawienie jednostce ds. ręcznej broni strzeleckiej przez eksperta PECASED wyników oceny regionalnej.

                  —

                  Lipiec–wrzesień 2005 r.:

                              —

                              Opracowanie projektu regionalnej konwencji przez jednostkę ds. ręcznej broni strzeleckiej

                              —

                              Promowanie projektu konwencji w państwach należących do CEDEAO przez sekretariat wykonawczy CEDEAO

                  —

                  Październik–listopad 2005 r.:

                              —

                              Organizacja seminarium/sesji negocjacyjnej w Abudży, w której uczestniczyć będą przedstawiciele państw i eksperci krajowi 15 państw należących do CEDEAO.

                              —

                              Sfinalizowanie projektu regionalnej konwencji przez jednostkę ds. ręcznej broni strzeleckiej.

                  —

                  Grudzień 2005 r.:

                              —

                              Przedstawienie szefom państw należących do CEDEAO projektu końcowego konwencji podczas zwyczajnego szczytu CEDEAO oraz rozpoczęcie procedury przyjęcia konwencji.


title: Decyzja Rady z dnia 13 maja 1996 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

31996D0365

Dziennik Urzędowy L 147 , 20/06/1996 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 13 maja 1996 r.w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony(96/365/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:w oczekiwaniu na wejście w życie Umowy o partnerstwie i współpracy podpisanej dnia 23 stycznia 1995 r. w Brukseli, konieczne jest zatwierdzenie Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony.Teksty te załączone są do niniejszej Decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 33 Umowy przejściowej, w imieniu Wspólnoty Europejskiej [2].Sporządzono w Brukseli, dnia 13 maja 1996 r.W imieniu RadyS. AgnelliPrzewodniczący[1] Dz.U. C 141 z 13.5.1996.[2] Data wejścia w życie Umowy przejściowej zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 7 kwietnia 1987 r. dotycząca zawarcia Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz Protokołu zmian do tej Konwencji

text:
Ważna informacja prawna

|

31987D0369

Dziennik Urzędowy L 198 , 20/07/1987 P. 0001 - 0002 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 12 P. 0003  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 12 P. 0003

		Decyzja Radyz dnia 7 kwietnia 1987 r.dotycząca zawarcia Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz Protokołu zmian do tej Konwencji(87/369/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 28, 113 i 235,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:Rada Współpracy Celnej na posiedzeniu plenarnym w czerwcu 1983 r. przyjęła Międzynarodową Konwencję w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów;celem tej Konwencji jest ułatwianie handlu międzynarodowego oraz zbieranie, porównywanie i analizowanie statystyk tego handlu;Konwencja, jako międzynarodowa podstawa dla taryf celnych i nomenklatur statystycznych, ma na celu zastąpienie Konwencji w sprawie Nomenklatury podpisanej w Brukseli dnia 15 grudnia 1950 r., która jest w chwili obecnej wykorzystywana jako podstawa Wspólnej Taryfy Celnej oraz nomenklatury NIMEXE;Konwencja ta została podpisana w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem przyjęcia w dniu 10 czerwca 1985 r.; Protokół zmian do tej Konwencji został przyjęty przez Radę Współpracy Celnej w dniu 24 czerwca 1986 r.; pożądane jest, aby dokument przyjęcia Protokołu został złożony w tym samym czasie co dokument przyjęcia Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu;Wspólnota proponuje stosowanie Zharmonizowanego Systemu od dnia 1 stycznia 1988 r.;zasadniczym interesem Wspólnoty jest przystąpienie do przedmiotowej Konwencji wraz z najważniejszymi krajami uczestniczącymi w handlu międzynarodowym,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Międzynarodowa Konwencja w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzona w Brukseli, dnia 14 czerwca 1983 r., oraz Protokół zmian do tej Konwencji, sporządzony w Brukseli, dnia 24 czerwca 1986 r., zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.Teksty Konwencji i Protokołu zmian do tej Konwencji są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejsza decyzja nie stanowi w żaden sposób uszczerbku dla stanowiska Wspólnoty w negocjacjach dotyczących przyjęcia zmienionego harmonogramu koncesji taryfowych opartego na Zharmonizowanym Systemie. Te negocjacje są nadal prowadzone w ścisłej zgodzie z określonymi wytycznymi, które zostały uzgodnione przez GATT w celu zabezpieczenia neutralności w transpozycji harmonogramów taryfowych.Artykuł 3Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do złożenia dokumentów przyjęcia w imieniu Wspólnoty [3].Sporządzono w Luksemburgu, dnia 7 kwietnia 1987 r.W imieniu RadyPh. MaystadtPrzewodniczący[1] Dz.U. C 120 z 4.5.1984, str. 2.[2] Dz.U. C 300 z 12.11.1984, str. 53.[3] Data wejścia w życie Konwencji oraz Protokołu zmian do tej Konwencji zostaną opublikowane przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.--------------------------------------------------


title: 2010/411/: Decyzja Rady z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu z Unii Europejskiej do Stanów Zjednoczonych danych z komunikatów finansowych do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów

text:
               27.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 195/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 czerwca 2010 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu z Unii Europejskiej do Stanów Zjednoczonych danych z komunikatów finansowych do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów
   (2010/411/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 87 ust. 2 lit. a) oraz art. 88 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 11 maja 2010 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia w imieniu Unii Europejskiej negocjacji między Unią a Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczących udostępniania Departamentowi Skarbu USA danych z komunikatów finansowych w celu zapobiegania terroryzmowi, walki z nim i jego finansowaniem. Negocjacje zakończyły się powodzeniem poprzez parafowanie Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu z Unii Europejskiej do Stanów Zjednoczonych danych z komunikatów finansowych do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów („Umowa”).

               (2)

               Umowa powinna zostać podpisana, z zastrzeżeniem zawarcia jej w późniejszym terminie.

               (3)

               Umowa respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, zwłaszcza prawa do życia prywatnego i rodzinnego, uznanego w art. 7 Karty, prawa do ochrony danych osobowych, uznanego w art. 8 Karty oraz prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, uznanego w art. 47 Karty. Umowa powinna być stosowana zgodnie z tymi prawami i zasadami.

               (4)

               Zgodnie z art. 3 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo powiadomiło o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje, bez uszczerbku dla jej praw wynikających z Protokołu w związku z decyzją o zawarciu Umowy.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii, podpisanie Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu z Unii Europejskiej do Stanów Zjednoczonych danych z komunikatów finansowych do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów (1) („Umowa”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady wyznacza osobę(-y) uprawnioną(-ne) do podpisania Umowy w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         M. Á. MORATINOS

            Przewodniczący

      (1)  Zob. s. 5 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: Decyzja Rady 2011/298/WPZiB z dnia 23 maja 2011 r. zmieniająca decyzję 2010/279/WPZiB w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN)

text:
               24.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 136/64

         DECYZJA RADY 2011/298/WPZiB
   z dnia 23 maja 2011 r.
   zmieniająca decyzję 2010/279/WPZiB w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i art. 43 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 30 maja 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/369/WPZiB (1) w sprawie utworzenia misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN).

               (2)

               W dniu 18 maja 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/279/WPZiB (2), która przedłużyła misję EUPOL AFGANISTAN do dnia 31 maja 2013 r.

               (3)

               Finansowa kwota odniesienia, o której mowa w decyzji 2010/279/WPZiB i która przewidziana jest na pokrycie wydatków związanych z misją EUPOL AFGANISTAN do dnia 31 maja 2011 r., powinna objąć okres do dnia 31 lipca 2011 r.

               (4)

               Decyzja 2010/279/WPZiB powinna zostać odpowiednio zmieniona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Artykuł 13 ust. 1 decyzji 2010/279/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją EUPOL AFGANISTAN do dnia 31 lipca 2011 r. wynosi 54 600 000 EUR”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 maja 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 139 z 31.5.2007, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 123 z 19.5.2010, s. 4.


title: 2013/618/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/345

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2011
   (2013/618/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05755/2013 – C7-0040/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 72/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo ENIAC (4), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0105/2013),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 6 z 10.1.2013, s. 18.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 21.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC na rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05755/2013 – C7-0040/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 72/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo ENIAC (4), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0105/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że wspólne przedsiębiorstwo ENIAC („wspólne przedsiębiorstwo”) zostało utworzone w dniu 20 grudnia 2007 r. na okres 10 lat, aby zdefiniować i zrealizować program badań na rzecz rozwoju kluczowych kompetencji w zakresie nanoelektroniki w różnych obszarach zastosowań,

                  B.

                  mając na uwadze, że wspólnemu przedsiębiorstwu przyznano niezależność finansową w lipcu 2010 r.,

                  C.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa za rok budżetowy 2011 jest wiarygodne,

                  D.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy wydał opinię z zastrzeżeniami co do legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa,

                  E.

                  mając na uwadze, że maksymalny wkład Unii na rzecz wspólnego przedsiębiorstwa przez okres 10 lat wynosi 450 000 000 EUR, a kwota ta ma zostać wypłacona z budżetu siódmego programu ramowego badań,

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  stwierdza, że budżet wspólnego przedsiębiorstwa na rok 2011 obejmował środki na zobowiązania i środki na płatności w kwotach odpowiednio 66 000 000 EUR i 35 000 000 EUR oraz że wskaźniki wykorzystania środków na zobowiązania i środków na płatności wynosiły odpowiednio 97 % i 48 %; zauważa też, że z kwoty w wysokości 63,6 mln EUR środków na zobowiązania dostępnych na działania operacyjne 20,1 mln EUR zostało zrealizowanych jako zobowiązanie globalne w ramach pierwszego zaproszenia do składania wniosków z 2011 r., a 42,2 mln EUR zostało zrealizowanych jako zobowiązanie globalne w ramach drugiego zaproszenia do składania wniosków z 2011 r.; domaga się przedłożenia Parlamentowi Europejskiemu wyczerpującego sprawozdania z postępów dotyczącego wspomnianych niedociągnięć wraz z konkretnymi propozycjami stopniowej poprawy wskaźników wykorzystania;

                  2.

                  ubolewa nad faktem, że środki wspólnego przedsiębiorstwa, które należało wdrożyć do końca 2010 r., jak i środki, które należało wdrożyć do końca 2011 r., zostały umorzone w styczniu 2012 r., a także nad tym, że niewykorzystane zobowiązanie globalne w wysokości 2,8 mln EUR z linii budżetowej na działania operacyjne na 2010 r. z ostatecznym terminem wdrożenia wyznaczonym na dzień 31 grudnia 2011 r. nie zostało umorzone; przyjmuje do wiadomości, że wspólne przedsiębiorstwo podejmowało działania prowadzące do uniknięcia powtórzenia się takich sytuacji w przyszłości poprzez określenie szczegółowej procedury zarządzania rozliczeniami z końcem roku oraz ustanawiając surowe terminy;

                  3.

                  jest zaniepokojony tym, że Trybunał Obrachunkowy wydał opinię z zastrzeżeniami co do legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa, uzasadniając to tym, że wspólne przedsiębiorstwo nie było w stanie ocenić, czy strategia kontroli ex post daje wystarczającą pewność dotyczącą legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw; przypomina, że wspólne przedsiębiorstwo powinno bez zwłoki podnieść jakość swoich kontroli ex ante, w szczególności tych dotyczących zarządzania dotacjami, oraz domaga się informowania organu udzielającego absolutorium o wynikach kolejnych procesów kontroli ex post przeprowadzonych przez wspólne przedsiębiorstwo; oczekuje, że dzięki niezależnym kontrolom Trybunał będzie w stanie przedstawić organowi udzielającemu absolutorium własną opinię na temat skuteczności strategii kontroli ex post wspólnego przedsiębiorstwa;

                  4.

                  przypomina, że w 2010 r. wspólne przedsiębiorstwo przyjęło strategię kontroli ex post, która jest kluczowym narzędziem oceny legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw, oraz że jej wdrażanie rozpoczęło się w 2011 r.; zauważa, że kontrola zestawień poniesionych wydatków projektowych została przekazana krajowym organom finansującym (KOF) państw członkowskich, mimo że porozumienia administracyjne podpisane z KOF nie obejmują praktycznej strony wykonania takich kontroli; zauważa też, że wspólne przedsiębiorstwo nie otrzymało wystarczających informacji dotyczących strategii kontroli od KOF; ubolewa nad faktem, że krajowe organy finansujące nie przeprowadziły kontroli ex post dotacji wypłaconych do końca 2011 r. i zwraca się do wspólnego przedsiębiorstwa o poinformowanie organu udzielającego absolutorium o podjętych działaniach;

         Zaproszenia do składania wniosków

                  5.

                  stwierdza, że wynikiem zaproszeń do składania wniosków ogłoszonych w latach 2008, 2009 i 2010 było podpisanie umów o dotację na łączną kwotę 107,9 mln EUR, co stanowi 25 % maksymalnego wkładu UE na pokrycie kosztów działalności badawczej wspólnego przedsiębiorstwa, a w 2011 r. ogłoszono dwa zaproszenia do składania wniosków na łączną kwotę 62,3 mln EUR; stwierdza, że w 2012 r. ogłoszono kolejne dwa zaproszenia do składania wniosków na łączną kwotę 84,5 mln EUR oraz że w 2013 r. konieczne będzie ogłoszenie zaproszeń do składania wniosków na łączną kwotę 185,3 mln EUR (42 %), aby w pełni wykorzystać dostępny wkład Unii wynoszący 440 000 000 EUR; wzywa wspólne przedsiębiorstwo do jak najlepszego wykorzystania zasobów przewidzianych na wdrożenie wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie nanoelektroniki;

         Systemy kontroli wewnętrznej

                  6.

                  ponownie wzywa wspólne przedsiębiorstwo do pełnego wdrożenia systemów kontroli wewnętrznej i informacji finansowej; zauważa, że konsekwencją tego niepełnego wdrożenia były poważne błędy i opóźnienia w sprawozdaniach finansowych, które poprawiono przed przyjęciem ostatecznego sprawozdania finansowego;

                  7.

                  przyjmuje do wiadomości, że księgowy wspólnego przedsiębiorstwa zatwierdził systemy finansowe i księgowe (ABAC i SAP); zauważa jednak, że nie zatwierdzono leżących u ich podstaw procedur operacyjnych, a zwłaszcza nie zatwierdzono w 2011 r. procedury zapewniania informacji finansowej o zatwierdzaniu i regulowaniu zestawień poniesionych wydatków otrzymywanych od władz krajowych; zwraca się do wspólnego przedsiębiorstwa o informowanie organu udzielającego absolutorium o sytuacji w zakresie zatwierdzania odnośnych procedur operacyjnych;

         Audyt wewnętrzny

                  8.

                  przyjmuje do wiadomości, że nie zmieniono jeszcze przepisów finansowych mających zastosowanie do wspólnego przedsiębiorstwa w celu uwzględnienia przepisów rozporządzenia ramowego dotyczących uprawnień audytora wewnętrznego Komisji; zauważa jednak, że w 2011 r. Służba Audytu Wewnętrznego Komisji przeprowadziła ocenę ryzyka i w oparciu o wyniki tej oceny Radzie Zarządzającej przedstawiono strategiczny plan audytu na lata 2012–2014 w celu jego zatwierdzenia w dniu 22 listopada 2011 r.; przypomina, że z końcem 2011 r. wspólne przedsiębiorstwo nie powołało jeszcze swojej jednostki audytu wewnętrznego (IAC), natomiast w 2012 r. postanowiło wyznaczyć członka własnego personelu na stanowisko IAC;

         Wkład państw członkowskich ENIAC

                  9.

                  stwierdza, że w przypadku pięciu pierwszych zaproszeń do składania wniosków wkład finansowy państw członkowskich ENIAC wyniósł 1,55 raza więcej niż wkład finansowy Unii, co jest sprzeczne z podstawową zasadą, według której wkład finansowy państw członkowskich ENIAC ma wynosić przynajmniej 1,8 raza więcej niż wkład finansowy Unii, przy jednoczesnym ograniczeniu dotacji wspólnego przedsiębiorstwa do maksymalnej wysokości 16,7 % sumy kwalifikowalnych kosztów projektów;

                  10.

                  potępia fakt, że Grecja wykorzystuje fundusze strukturalne UE, by sfinansować swój krajowy wkład na rzecz greckich beneficjentów projektów ENIAC, zamiast udostępnić w tym celu środki krajowe, potępia też fakt, że wspólne przedsiębiorstwo przyjęło do wiadomości dalsze uczestnictwo Grecji w projektach ENIAC, jednak nie udostępnia ono żadnych środków greckim beneficjentom, ponieważ wydatki współfinansowane z funduszy strukturalnych UE nie mogą otrzymywać wsparcia finansowego pochodzącego z innego instrumentu finansowego Unii zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1083/2006 (6); domaga się, by Komisja Europejska jak najprędzej poinformowała organ udzielający absolutorium o aspekcie legalności takiej sytuacji;

         Roczne sprawozdanie z działalności

                  11.

                  przyjmuje do wiadomości, że roczne sprawozdanie z działalności przedstawia informacje dotyczące wyników działań wspólnego przedsiębiorstwa, nie zawiera ono jednak oceny wydajności i skuteczności systemów kontroli wewnętrznej, a także przejawia następujące słabe strony:

                              —

                              brak informacji dotyczących wdrożenia strategii kontroli ex post, które nie są wystarczające, aby stwierdzić, czy ten kluczowy mechanizm kontroli funkcjonuje skutecznie, co powinno skutkować zastrzeżeniem,

                              —

                              brak informacji dotyczących częściowego zatwierdzenia systemów finansowych i księgowych przez księgowego,

                              —

                              wykryte uchybienia mechanizmów kontroli w odniesieniu do sprawozdań rachunkowych i finansowych nie doprowadziły do zastrzeżenia w rocznym sprawozdaniu z działalności;

         Inne kwestie dotyczące zarządzania

                  12.

                  zauważa, że w 2011 r. wspólne przedsiębiorstwo opracowało plan ciągłości działania i poczyniło postępy w zakresie formalizacji polityki bezpieczeństwa IT, jednak konieczne są dalsze prace, by sfinalizować plan przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej;

                  13.

                  przychylnie odnosi się do faktu, że umowa z państwem przyjmującym między wspólnym przedsiębiorstwem a władzami belgijskimi w sprawie pomieszczeń biurowych, przywilejów i immunitetów oraz pozostałego wsparcia, które ma zostać udzielone, została podpisana dnia 3 lutego 2012 r.;

         Inne kwestie

         Ewentualne połączenie z Artemis

                  14.

                  uważa, że należy dokonać analizy kosztów i korzyści połączenia z Artemis oraz powiadomić Parlament o wynikach tej analizy. Sprawozdanie to powinno przedstawiać ewentualne wady i zalety takiego połączenia;

                  15.

                  ponownie zachęca Trybunał Obrachunkowy do przekazania Parlamentowi Europejskiemu w rozsądnym terminie specjalnego sprawozdania na temat wspólnych kwestii, które wynikają z charakteru wspólnych przedsiębiorstw i którymi wspólne przedsiębiorstwa powinny się zająć wraz ze swoimi partnerami, aby zapewnić ich wartość dodaną oraz skuteczne wykonywanie unijnych programów badawczych, programów rozwoju technologicznego i programów demonstracyjnych; odnotowuje ponadto, że w sprawozdaniu tym należy zawrzeć ocenę efektywności procesu tworzenia i struktury wspólnych przedsiębiorstw.

         (1)  Dz.U. C 6 z 10.1.2013, s. 18.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 21.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25.


title: Decyzja 1419/1999/WE Parlamentu Europejskiego I Rady z dnia 25 maja 1999 r. ustanawiająca działanie Wspólnoty na rzecz obchodów Europejskiej Stolicy Kultury w latach 2005-2019

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D1419

Dziennik Urzędowy L 166 , 01/07/1999 P. 0001 - 0005

		Decyzja 1419/1999/WE Parlamentu Europejskiego I Radyz dnia 25 maja 1999 r.ustanawiająca działanie Wspólnoty na rzecz obchodów "Europejskiej Stolicy Kultury" w latach 2005-2019PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 151,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Komitetu Regionów [2],działając zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) W całej swojej historii Europa była miejscem wyjątkowo płodnej i różnorodnej działalności artystycznej; życie miejskie odgrywało główną rolę w rozwoju i wpływie na kultury europejskie.(2) Artykuł 151 Traktatu nadaje Wspólnocie uprawnienia w dziedzinie kultury, wszystkie działania Wspólnoty w celu wspierania działalności kulturalnej powinny z tego względu być podejmowane na tej podstawie prawnej, zgodnie z celami i środkami przyznanymi Wspólnocie Traktatem.(3) Dnia 13 czerwca 1985 r. ministrowie właściwi do spraw kultury zebrani w Radzie, przyjęli uchwałę dotyczącą dorocznych obchodów "Europejskiego Miasta Kultury" [4], których głównym celem jest otwarcie dla społeczeństwa europejskiego szczególnych aspektów kultury odnośnego miasta, regionu lub kraju. Obchody finansowo wspierane są przez Wspólnotę.(4) Badania przeprowadzone w celu określenia efektów obchodów Europejskich Miast Kultury pokazały, że miały one korzystny wpływ jeśli chodzi o oddźwięk w mediach, rozwój kultury i turystyki oraz uznanie przez mieszkańców znaczenia faktu wyboru ich miasta.(5) Mimo to korzystny wpływ nie zawsze dawał efekty trwające dłużej niż sam projekt i władze publiczne wybranych miast, których kompetencje do decydowania o treści swojego projektu są uznawane, powinny zwrócić uwagę na potrzebę włączenia projektu kulturalnego w dynamiczny proces średniookresowy.(6) Inicjatywa ta ma znaczenie zarówno dla wzmocnienia lokalnej i regionalnej tożsamości, jak i dla kultywowania integracji europejskiej.(7) W dyskusjach prowadzących do wydania opinii Parlamentu Europejskiego z dnia 7 kwietnia 1995 r. [5] w sprawie programu Kalejdoskop ustanowionego decyzją nr 719/96/WE [6], na podstawie art. 151 Traktatu zwrócono się do Komisji o przedstawienie programu szczegółowego w sprawie Europejskiego Miasta Kultury po roku 2000.(8) Znaczenie i oddziaływanie wydarzenia określanego nazwą "Miasto Kultury" wymaga utworzenia rotacyjnego systemu desygnowania, który zapewni, że w każdym Państwie Członkowskim, w regularnych odstępach czasu, będzie wybrane jedno z miast; przewidywalny, jednorodny i przejrzysty system rotacyjny najlepiej uzyskuje się poprzez pojedynczą decyzję ustalającą kolejność, według której Państwa Członkowskie będą gospodarzami obchodów.(9) Właściwe jest, aby z uwagi na wielkie znaczenie symboliczne takiego desygnowania w Państwach Członkowskich "stolice kultury" desygnowała Rada.(10) Każda inicjatywa Wspólnoty w celu wspierania Europejskiego Miasta Kultury musi spełniać wcześniej określone warunki i wykorzystywać źródła przewidziane przez Traktat.(11) W przeszłości Wspólnota przyczyniła się do organizowanych w ramach programu Kalejdoskop, który kończy się w 1999 r., wydarzeń Europejskie Miasto Kultury i Europejski Miesiąc Kultury.(12) Dnia 22 września 1997 r. Rada przyjęła decyzję w sprawie przyszłości europejskich działań kulturalnych [7], w której zwróciła się do Komisji, zgodnie z art. 208 Traktatu, o przedstawienie w terminie do maja 1998 do dyskusji, wraz z zasadami finansowania, propozycji wspólnego programu na rzecz kultury, w który włączone będą działania Europejskiej Stolicy Kultury.(13) Komisja przedłożyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie komunikat w sprawie pierwszego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej wspierającego kulturę, włącznie z propozycją decyzji ustanawiającej wspólny instrument finansowania i programowania na rzecz współpracy kulturalnej,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Ustanawia się działanie Wspólnoty zatytułowane "Europejska Stolica Kultury". Jego celem jest podkreślenie bogactwa i zróżnicowania kultur europejskich oraz ich wspólnych cech, jak również wspieranie szerszych kontaktów między obywatelami europejskimi.Artykuł 21. Jedno miasto Państwa Członkowskiego wyznacza się na Europejską Stolicę Kultury, według kolejności określonej w załączniku I. Kolejność chronologiczna, określona w załączniku I, może być zmieniona przez wspólne porozumienie między zainteresowanymi Państwami Członkowskimi. Odnośne Państwo Członkowskie zgłasza nominację jednego lub więcej miast Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Komitetowi Regionów, w miarę możliwości z dołączoną rekomendacją od tego ostatniego, nie później niż na cztery lata przed rozpoczęciem odnośnych obchodów.2. Każdego roku Komisja tworzy komisję selekcyjną, która sporządza sprawozdanie z wyznaczenia miasta bądź miast ocenione na podstawie celów i cech tego działania. Komisja selekcyjna składa się z siedmiu niezależnych osób, które są ekspertami w dziedzinie kultury, z których dwie mianuje Parlament Europejski, dwie Rada, dwie Komisja i jeden Komitet Regionów. Komisja selekcyjna przedkłada swoje sprawozdanie Komisji, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.3. Parlament Europejski może przesłać do Komisji opinię w sprawie wyznaczenia w terminie nieprzekraczającym trzech miesięcy od daty otrzymania sprawozdania. Rada, działając na podstawie zalecenia Komisji sporządzonego w świetle opinii Parlamentu Europejskiego i sprawozdania komisji selekcyjnej, oficjalnie wyznacza odnośne miasto na Europejską Stolicę Kultury na rok, na który zostało wcześniej wyznaczone.Artykuł 3Wyznaczenie obejmuje wydarzenie kulturalne o wymiarze europejskim, z zasady oparte na współpracy kulturalnej, zgodnie z celami i działaniami określonymi w art. 151 Traktatu.Wniosek ściśle określa, w jaki sposób nominowane miasto zamierza:- podkreślić wspólne dla Europejczyków ruchy i style artystyczne, które zainspirowało lub do których znacząco się przyczyniło,- wspierać wydarzenia angażujące działaczy kultury z innych miast w Państwach Członkowskich i prowadzące do trwałej współpracy kulturalnej i do kultywowania ich ruchu w Unii Europejskiej,- wspierać i rozwijać prace twórcze, które są istotnym elementem każdej polityki kulturalnej,- zapewnić mobilizację i udział dużych części populacji i w konsekwencji, wpływ społeczny działania i jego trwanie poza rok wydarzenia,- zachęcać do przyjmowania obywateli Unii i możliwie najszerszego rozpowszechniania różnych wydarzeń przez zastosowanie wszelkich form multimedialnych,- promować dialog między kulturami europejskimi i kulturami z innych części świata oraz w tym duchu optymalizować otwarcie na innych i ich rozumienie, co stanowi fundamentalne wartości kulturalne,- wykorzystywać dziedzictwo historyczne, architekturę miejską i jakość życia w mieście.Artykuł 4Państwa europejskie niebędące członkami Unii mogą uczestniczyć w tym działaniu. Każde takie państwo może wyznaczać jedno miasto na Europejską Stolicę Kultury i powinno zgłosić swoją nominację do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji i Komitetu Regionów. Rada, działając jednogłośnie na podstawie zalecenia Komisji, oficjalnie wyznacza jedno z nominowanych miast na Europejską Stolicę Kultury na każdy rok, mając na uwadze celowość czteroletniego okresu przygotowawczego.Artykuł 5Każde miasto organizuje program imprez kulturalnych, podkreślających własną kulturę i dziedzictwo kulturowe miasta, jak również jego miejsce we wspólnym dziedzictwie kulturowym i angażujących ludzi zainteresowanych działalnością kulturalną z innych krajów europejskich z zamiarem utworzenia trwałej współpracy. Oprócz powyższego, wyznaczone miasto przy planowaniu swojego programu powinno, w możliwie najszerszym zakresie, wziąć pod uwagę wykaz określający kryteria planowania i oceny zamieszczony w załączniku II. Co do zasady, program ten powinien trwać jeden rok, ale w drodze wyjątku wyznaczone miasta mogą wybrać skrócenie tego okresu. Miasta mogą zdecydować się na zaangażowanie do swojego programu otaczających je regionów. Programy wyznaczonych miast na ten sam rok powinny być ze sobą powiązane.Artykuł 6Każdego roku Komisja przedstawia sprawozdanie oceniające wyniki obchodów z poprzedniego roku, włącznie z analizą jego organizatorów. To sprawozdanie przedstawia się Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komitetowi Regionów. Komisja może również przedstawić wszelkie propozycje zmian do niniejszej decyzji, które uzna za konieczne dla sprawnego prowadzenia tego działania i w szczególności mając na uwadze przyszłe rozszerzenie Unii.Sporządzono w Brukseli, dnia 25 maja 1999 r.W imieniu Parlamentu EuropejskiegoJ. M. Gil-roblesPrzewodniczącyPrzewodniczący W imieniu RadyH. EichelPrzewodniczący[1] Dz.U. C 362 z 28.11.1997, str. 12.[2] Dz.U. C 180 z 11.6.1998, str. 70.[3] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 30 kwietnia 1998 r. (Dz.U. C 152 z 18.5.1998, str. 55), wspólne stanowisko Rady z dnia 24 czerwca 1998 r. (Dz.U. C 285 z 14.9.1998, str. 5) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 11 marca 1999 r. (Dz.U. C 175 z 21.6.1999), decyzja Rady z dnia 10 maja 1999 r.[4] Dz.U. C 153 z 22.6.1985, str. 2.[5] Dz.U. C 109 z 1.5.1995, str. 281.[6] Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady 719/96/WE z dnia 29 marca 1996 r. ustanawiająca program wspierania działalności artystycznej i kulturalnej o wymiarze europejskim (Kalejdoskop) (Dz.U. L 99 z 20.4.1996, str. 20).[7] Dz.U. C 305 z 7.10.1997, str. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IKOLEJNOŚĆ PRAWA DO NOMINOWANIA EUROPEJSKIEJ STOLICY KULTURY2005 | Irlandia |2006 | Niderlandy |2007 | Luksemburg |2008 | Zjednoczone Królestwo |2009 | Austria |2010 | Niemcy |2011 | Finlandia |2012 | Portugalia |2013 | Francja |2014 | Szwecja |2015 | Belgia |2016 | Hiszpania |2017 | Dania |2018 | Grecja |2019 | Włochy |--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IIWYKAZ WSKAZUJĄCY KRYTERIA PLANOWANIA I OCENYMożliwe elementy programów wyznaczonych miast:- promocja wspólnych ruchów i stylów artystycznych, w których rozwoju miasto odegrało szczególną rolę,- organizacja imprez artystycznych (muzyka, taniec, teatr, widowiska, kino itp.) i poprawa wspierania i zarządzania sztuką,- promocja postaci i wydarzeń, które zaznaczyły się w historii i kulturze miasta, w europejskiej świadomości publicznej,- organizacja szczególnych działań mających na celu zachęcanie do innowacji artystycznych i tworzenie nowych form działań i dialogu kulturowego,- organizacja środków mających na celu ułatwienie dostępu i wspieranie wiedzy o stałych i okazjonalnych wydarzeniach i przedsięwzięciach charakterystycznych dla miasta,- organizacja szczególnych przedsięwzięć kulturalnych mających na celu przyciągnięcie młodzieży do sztuki,- organizacja szczególnych przedsięwzięć kulturalnych mających na celu zwiększenie spójności społecznej,- kierowanie planowanej działalności do szerszej publiczności, w szczególności przez wykorzystanie multimediów i środków audiowizualnych oraz podejścia wielojęzycznego,- wkład w rozwój działalności gospodarczej, w szczególności z punktu widzenia zatrudnienia i turystyki,- potrzeba rozwoju wysokiej jakości i innowacyjnej turystyki kulturalnej, w związku z tym z uwzględnieniem znaczenia zarządzania dziedzictwem kulturowym na trwałej podstawie i pogodzenia życzeń odwiedzających z życzeniami ludności miejscowej,- organizacja projektów w celu zachęcania do rozwoju powiązań dziedzictwa architektonicznego i strategii nowego rozwoju miejskiego,- wspólna organizacja inicjatyw mających na celu promocję dialogu między kulturami Europy i kulturami innych części świata.--------------------------------------------------


title: 2013/773/UE: Decyzja Rady z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Niemiec

text:
               19.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 343/41

         DECYZJA RADY
   z dnia 17 grudnia 2013 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Niemiec
   (2013/773/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Niemiec,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Emilii MÜLLER,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               —

               Beate MERK, Bayerische Staatsministerin für Europaangelegenheiten und regionale Beziehungen.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2013 r.

            W imieniu Rady

         L. LINKEVIČIUS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady z dnia 29 listopada 2004 r. dotycząca mianowania członka Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu

text:
               9.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 305/1

      DECYZJA RADY

   z dnia 29 listopada 2004 r.
   dotycząca mianowania członka Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu
   (2004/C 305/01)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 54 akapity drugi i trzeci,
   uwzględniając art. X Statutu Agencji Dostaw Euratomu (1), ostatnio zmienionego decyzją 95/1/WE, Euratom, EWWiS z dnia 1 stycznia 1995 r. (2),
   uwzględniając decyzję Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącą mianowania członków Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu (3),
   uwzględniając opinię Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Jedno stanowisko członka Komitetu, o którym mowa powyżej, zwolniło się w związku z rezygnacją Pana Georgiosa KOUTZOUKOSA, o czym Rada została poinformowana 18 czerwca 2004 r.

               (2)

               W związku z tym wolne stanowisko powinno zostać obsadzone.

               (3)

               Rząd Grecji przedstawił kandydata 18 czerwca 2004 r.,

         PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Pan Nicolas KATSAROS zostaje niniejszym mianowany członkiem Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu na czas pozostający do końca kadencji Komitetu, czyli do 28 marca 2005 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 29 listopada 2004 r.

            W imieniu Rady

         L.J. BRINKHORST

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. 27 z 6.12.1958, str. 534/58.

      (2)  Dz.U. L 1 z 1.1.1995, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 232 z 27.9.2003, str. 1.


title: Decyzja Rady i Komisji z dnia 23 września 1997 r.w sprawie zawarcia przez Wspólnoty Europejskie Traktatu w sprawie Karty Energetycznej i Protokołu do Karty Energetycznej, w sprawie efektywności energetycznej i związanych z nią aspektów środowiskowych

text:
Ważna informacja prawna

|

31998D0181

Dziennik Urzędowy L 069 , 09/03/1998 P. 0001 - 0116

		Decyzja Rady i Komisjiz dnia 23 września 1997 r.w sprawie zawarcia przez Wspólnoty Europejskie Traktatu w sprawie Karty Energetycznej i Protokołu do Karty Energetycznej, w sprawie efektywności energetycznej i związanych z nią aspektów środowiskowych[1](98/181/WE, EWWiS, Euratom)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 95,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 54 ust. 2, art. 57 ust. 2 zdanie ostatnie, art. 66, art. 73c ust. 2, art. 87, 99, 100a, 113, art. 130s ust. 1 i art. 235 wraz z art. 228 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 2,uwzględniając opinię Komitetu Doradczego ustanowionego na mocy Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając jednomyślną zgodę Rady na podstawie art. 95 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali,uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [2],uwzględniając zgodę udzieloną przez Radę na podstawie art. 101 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,a także mając na uwadze, co następuje:Europejska Karta Energetyczna została podpisana przez Wspólnoty Europejskie i ich Państwa Członkowskie dnia 17 grudnia 1991 r.;dnia 17 grudnia 1991 r. Wspólnoty Europejskie i ich Państwa Członkowskie podpisały Traktat w sprawie Karty Energetycznej i Protokół do Karty Energetycznej w sprawie efektywności energetycznej i związanych aspektów środowiskowych w celu zapewnienia bezpiecznych i wiążących międzynarodowych ram prawnych dla zasad i celów określonych w Karcie;Wspólnoty Europejskie i ich Państwa Członkowskie tymczasowo stosują Traktat w sprawie Karty Energetycznej na mocy decyzji Rady 94/998/WE [3] i 94/1067/Euratom [4] od dnia jego podpisania;zasady i cele Traktatu w sprawie Karty Energetycznej mają fundamentalne znaczenie dla przyszłości Europy, pozwalając członkom Wspólnoty Niepodległych Państw i krajom Europy Środkowej i Wschodniej rozwinąć swój potencjał energetyczny, jednocześnie pomagając poprawić bezpieczeństwo dostaw;zasady i cele Protokołu do Karty Energetycznej pomogą zapewnić lepszą ochronę środowiska, szczególnie wspierając efektywność energetyczną;konieczna jest konsolidacja inicjatywy i centralnej roli Wspólnot Europejskich, przez umożliwienie im pełnego udziału we wdrażaniu Traktatu w sprawie Karty Energetycznej i Protokołu do Karty Energetycznej;zawarcie Traktatu w sprawie Karty Energetycznej i Protokołu do Karty Energetycznej pomoże osiągnąć cele Wspólnot Europejskich;artykuł 73c ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską musi być stosowany jako podstawa prawna niniejszej decyzji, ponieważ Traktat Karty Energetycznej nakłada na Wspólnoty Europejskie pewne obowiązki dotyczące ruchu kapitału i płatności między Wspólnotami a państwami trzecimi będącymi stronami układającymi się Traktatu w sprawie Karty Energetycznej;Traktat w sprawie Karty Energetycznej może wpłynąć na akty ustawodawcze oparte na art. 235 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską; ten drugi Traktat nie dał do realizacji obowiązków dotyczących współpracy w dziedzinie energii, nałożonych przez tamten Traktat innych uprawnień niż wynikające z art. 235;Traktat w sprawie Karty Energetycznej i Protokół do Karty Energetycznej muszą zostać zatwierdzone przez Wspólnoty Europejskie;w celu zapewnienia jednolitej reprezentacji Wspólnot Europejskich na zewnątrz, zarówno w procedurze zawierania, jak i realizacji zobowiązań wprowadzonych przez Wspólnoty Europejskie i Państwa Członkowskie, powinny zostać utworzone odpowiednie procedury koordynacji; w tym celu powinno się wprowadzić postanowienie złożenia niniejszej decyzji przy rządzie Republiki Portugalskiej jednocześnie z dokumentami ratyfikacyjnymi Państw Członkowskich; z tego samego powodu stanowisko przyjęte przez Wspólnoty Europejskie i Państwa Członkowskie musi być skoordynowane odnośnie do decyzji, które mają zostać przyjęte przez Konferencję w sprawie Karty Energetycznej powołaną przez Traktat w sprawie Karty Energetycznej w dziedzinach, w których mają wspólną odpowiedzialność;Konferencja w sprawie Karty Energetycznej ma uprawnienia do samodzielnego podejmowania decyzji; w konsekwencji należy przewidzieć odpowiednie procedury ustanawiające pozycję Wspólnot Europejskich w ramach Konferencji w sprawie Karty Energetycznej;procedury te powinny mieć uproszczoną naturę, w celu pozwolenia na efektywny udział Wspólnot Europejskich w Konferencji;w odniesieniu do decyzji wyżej wymienionej Konferencji, wymagających przyjęcia lub modyfikacji ustawodawstwa Wspólnoty, Rada i Komisja działają zgodnie z zasadami określonymi w art. 228 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;jeżeli decyzje, które mają zostać przyjęte przez Konferencję w sprawie Karty Energetycznej, dotyczą dziedzin o mieszanych kompetencjach, Wspólnoty Europejskie i Państwa Członkowskie powinny współpracować w celu osiągnięcia wspólnego stanowiska, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, Wspólnoty Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej niniejszym zatwierdza się Traktat w sprawie Karty Energetycznej i Protokół do Karty Energetycznej w sprawie efektywności energetycznej i związanych aspektów środowiskowych (zwany dalej "Protokołem do Karty Energetycznej").Teksty Traktatu w sprawie Karty Energetycznej i Protokołu do Karty Energetycznej są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, złoży dokument zatwierdzający Traktat w sprawie Karty Energetycznej i Protokół do Karty Energetycznej przy rządzie Republiki Portugalskiej, zgodnie z art. 39 i 49 Traktatu w sprawie Karty Energetycznej i art. 15 i 21 Protokołu do Karty Energetycznej. Na tych samych warunkach przewodniczący Komisji złoży dokumenty zatwierdzające w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.Przewodniczący Rady i przewodniczący Komisji, działając odpowiednio w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, przeprowadzą konsultacje z Państwami Członkowskimi w celu zapewnienia, w miarę możliwości, jednoczesnego złożenia ich dokumentów zatwierdzających.Artykuł 31. Rada, działając zgodnie z odpowiednimi przepisami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, przyjmuje stanowisko, którego przyjęcie może być wymagane od Wspólnoty Europejskiej w ramach Konferencji w sprawie Karty Energetycznej, w związku z decyzją Konferencji wymagającą wprowadzenia lub zmiany przepisów wspólnotowych, z zastrzeżeniem ust. 3.Rada stanowi kwalifikowaną większość głosów. Jednakże Rada musi działać jednomyślnie, jeżeli decyzja, która ma być przyjęta przez Konferencję, obejmuje dziedzinę, w której jednomyślność jest wymagana dla przyjęcia przepisów wewnętrznych Wspólnoty.2. W pozostałych przypadkach stanowisko, które ma być przyjęte przez Wspólnotę Europejską, przyjmuje Rada.3. Rada i Komisja będą wyczerpująco i regularnie informować Parlament Europejski o sprawach podlegających ust. 1 i umożliwią Parlamentowi Europejskiemu wyrażenie swoich poglądów w sprawie stanowiska przyjętego przez Wspólnotę na Konferencji, określonych w ust. 1.W przypadku decyzji Konferencji w wykonaniu art. 34 ust. 7 Traktatu w sprawie Karty Energetycznej Rada, na warunkach określonych w art. 228 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zasięgnie opinii lub uzyska zgodę Parlamentu Europejskiego przed przyjęciem decyzji.4. Stanowisko, które ma być przyjęte w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, przyjmuje Komisja za zgodą Rady, działając kwalifikowaną większością głosów lub jednomyślnie w zależności od przedmiotu.5. Stanowisko, które ma być przyjęte w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, przyjmuje Komisja za zgodą Rady, działając kwalifikowaną większością głosów.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 23 września 1997 r.W imieniu RadyH. WijersPrzewodniczącyW imieniu KomisjiJ. SanterPrzewodniczący[1] Decyzja w sprawie zawarcia Traktatu Karty Energetycznej w imieniu Wspólnoty Europejskiej została przyjęta przez Radę w dniu 27 maja 1997 r.[2] Dz.U. C 85 z 17.3.1997.[3] Dz.U. L 380 z 31.12.1994, str. 1.[4] Dz.U. L 380 z 31.12.1994, str. 113.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie zastąpienia zastępcy członka Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

text:
               8.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 298/2

      DECYZJA RADY

   z dnia 28 listopada 2006 r.
   w sprawie zastąpienia zastępcy członka Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy
   (2006/C 298/02)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (1), w szczególności jego art. 8,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               na mocy decyzji z dnia 3 czerwca 2002 r. (2) i z dnia 29 kwietnia 2004 r. (3), Rada mianowała członków oraz zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres do dnia 2 czerwca 2005 r.; okres ten został przedłużony na mocy art. 1 ust. 5 rozporządzenia nr 1112/2005;

               (2)

               jedno stanowisko zastępcy członka w kategorii przedstawicieli rządów w Radzie Zarządzającej zwolniło się wskutek rezygnacji pana Bo BARREFELTA;

               (3)

               rząd Szwecji zaproponował kandydata na stanowisko, które się zwolniło,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Pani Anna-Lena HULTGÅRD SANCINI zostaje mianowana zastępcą członka Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na miejsce pana Bo BARREFELTA na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia powołania nowej Rady Zarządzającej, zgodnie z art. 1 ust. 5 rozporządzenia nr 1112/2005.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2006 r.

            W imieniu Rady

         E. HEINÄLUOMA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994 r., str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1643/95 (Dz.U. L 156 z 7.7.1995, str. 1) i rozporządzeniem (WE) nr 1112/2005 (Dz.U. L 184 z 15.7.2005, str. 5).

      (2)  Dz.U. C 161 z 5.7.2002, str. 5.

      (3)  Dz.U. C 116 z 30.4.2004, str. 16.


title: Decyzja Rady 2014/326/WPZiB z dnia 28 stycznia 2014 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Korei ustanawiającej ramy udziału Republiki Korei w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską

text:
               5.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 166/1

         DECYZJA RADY 2014/326/WPZiB
   z dnia 28 stycznia 2014 r.
   w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Korei ustanawiającej ramy udziału Republiki Korei w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, w związku z art. 218 ust. 5 i 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Warunki udziału państw trzecich w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską powinny zostać określone w umowie ustanawiającej ramy takiego ewentualnego przyszłego udziału, a nie być określane oddzielnie dla każdej operacji.

               (2)

               Po przyjęciu przez Radę w dniu 13 listopada 2012 r. decyzji upoważniającej do rozpoczęcia negocjacji Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa wynegocjował Umowę między Unią Europejską a Republiką Korei ustanawiającą ramy udziału Republiki Korei w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską (zwaną dalej „Umową”).

               (3)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Republiką Korei ustanawiająca ramy udziału Republiki Korei w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii notyfikacji przewidzianej w art. 16 ust. 1 Umowy (1).
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 stycznia 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. STOURNARAS

            Przewodniczący

      (1)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: 2010/98/: Decyzja Rady z dnia 16 lutego 2010 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

text:
               20.2.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 45/5

         DECYZJA RADY
   z dnia 16 lutego 2010 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy
   (2010/98/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2003/C 218/01 z dnia 22 lipca 2003 r. ustanawiającą Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (1), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając listy kandydatur przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, że członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy mianuje się na okres trzech lat,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane członkami i zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres od dnia 1 marca 2010 r. do dnia 28 lutego 2013 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               pan Christian DENEVE

               pan Willy IMBRECHTS
               pan Xavier LEBICHOT

               Bułgaria

               pani Waska SEMERDJIEWA

               pani Darina KONOWA
               pan Atanas KOŁCZAKOW

               Republika Czeska

               pani Daniela KUBÍČKOVÁ

               pani Anežka SIXTOVÁ
               pan Jaroslav HLAVIN

               Dania

               pani Charlotte SKJOLDAGER

               pani Tove LOFT
               pani Annemarie KNUDSEN

               Niemcy

               pan Michael KOLL

               pan Ulrich RIESE
               pan Kai SCHÄFER

               Estonia

               pan Ivar RAIK

               pan Tiit KAADU
               pani Pille STRAUSS-RAATS

               Irlandia

               pani Mary DORGAN

               pani Paula GOUGH
               pan Daniel KELLY

               Grecja

               pani Elissavet GALANOPOULOU

               pan Antonios CHRISTODOULOU
               pan Trifon GINALAS

               Hiszpania

               pani Concepción PASCUAL-LIZANA

               pan Mario GRAU RÍOS
               pani Pilar CASLA-BENITO

               Francja

               pani Mireille JARRY

               pan Hervé LANOUZIÈRE
               pan Laurent GRANGERET

               Włochy

               Cypr

               pan Leandros NICOLAIDES

               pan Marios KOURTELLIS
               pan Anastasios YIANNAKI

               Łotwa

               pani Inta LAGANOVSKA-DĪRIŅA

               pan Renārs LŪSIS
               pani Jolanta GEDUŠA

               Litwa

               pani Aldona SABAITIENĖ

               pani Aušra STANKIUVIENĖ
               pani Vilija KONDROTIENĖ

               Luksemburg

               Węgry

               pan András BÉKÉS

               pani Mária GROSZMANN
               pan János GÁDOR

               Malta

               pan Mark GAUCI

               pan David SALIBA
               pan Vince ATTARD

               Niderlandy

               pan Martin P. FLIER

               pan M.G. DEN HELD
               pan H.C.J. GOUDSMIT

               Austria

               pani Eva-Elisabeth SZYMANSKI

               pani Gertrud BREINDL
               pani Gerlinde ZINIEL

               Polska

               pani Danuta KORADECKA

               pani Magdalena KLIMCZAK-NOWACKA
               pan Daniel Andrzej PODGÓRSKI

               Portugalia

               pan Luís Nascimento LOPES

               pan José Manuel SANTOS
               pani Alice RODRIGUES

               Rumunia

               pani Livia COJOCARU

               pani Daniela MARINESCU
               pan Marian TÃNASE

               Słowenia

               pani Tatjana PETRIČEK

               pan Jože HAUKO

               Słowacja

               pani Elena PALIKOVÁ

               pani Eleonóra FABIÁNOVÁ
               pani Laurencia JANČUROVÁ

               Finlandia

               pan Leo SUOMAA

               pan Erkki YRJÄNHEIKKI
               pani Kristiina MUKALA

               Szwecja

               pan Bertil REMAEUS

               pan Stefan HULT
               pan Mikael SJÖBERG

               Zjednoczone Królestwo

               pan Stuart BRISTOW

               pan Clive FLEMING
               pan Stephen TAYLOR

   II.   PRZEDSTAWICIELE ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               pan François PHILIPS

               pan Herman FONCK
               pan Stéphane LEPOUTRE

               Bułgaria

               pan Iwan KOKAŁOW

               pani Emilia DIMITROWA
               pan Aleksander ZAGOROW

               Republika Czeska

               pan Jaroslav ZAVADIL

               pan Miroslav KOSINA
               pan Vlastimil ALTNER

               Dania

               pani Lone JACOBSEN

               pan Jan KAHR FREDERIKSEN

               Niemcy

               pani Marina SCHRÖDER

               pan Thomas VEIT
               pan Horst RIESENBERG-MORDEJA

               Estonia

               pan Argo SOON

               pan Ülo KRISTJUHAN
               pan Peeter ROSS

               Irlandia

               pan Sylvester CRONIN

               pani Esther LYNCH
               pani Dessie ROBINSON

               Grecja

               pan Ioannis ADAMAKIS

               pan Ioannis KONSTANTINIDIS
               pan Ioannis VASSILOPOULOS

               Hiszpania

               pan Dionis OÑA

               pan Pedro J. LINARES
               pani Marisa RUFINO

               Francja

               pan Gilles SEITZ

               pan Henri FOREST
               pan Marc-Antoine MARCANTONI

               Włochy

               Cypr

               pan Nicos ANDREOU

               pani Maria THEOCHARIDOU
               pan Stelios CHRISTODOULOU

               Łotwa

               pan Ziedonis ANTAPSONS

               pan Mārtiņš PUŽULS
               pan Vladimirs NOVIKOVS

               Litwa

               pan Rimantas KUMPIS

               pan Vitalius JARMONTOVIČIUS
               pan Gediminas MOZŪRA

               Luksemburg

               Węgry

               pan Károly GYÖRGY

               pani Erika KOLLER
               pani Szilvia BORBÉLY

               Malta

               Niderlandy

               pan W. VAN VEELEN

               pan H. VAN STEENBERGEN
               pani S. BALJEU

               Austria

               pani Ingrid REIFINGER

               pani Julia NEDJELIK-LISCHKA
               pan Alexander HEIDER

               Polska

               Portugalia

               pan José Manuel DA LUZ CORDEIRO

               pani Maria DA CONCEIÇÃO RACHA MEIRO VIEIRA
               pan Fernando José GOMES

               Rumunia

               pan Cornel CONSTANTINOAIA

               pani Lavinia IONITA
               pan Liviu APOSTOIU

               Słowenia

               pan Lučka BÖHM

               pani Andreja MRAK
               pan Bojan GOLJEVŠČEK

               Słowacja

               pan Alexander ŤAŽÍK

               pan Jaroslav BOBELA
               pan Bohuslav BENDÍK

               Finlandia

               pani Raili PERIMÄKI

               pani Paula ILVESKIVI
               pan Erkki AUVINEN

               Szwecja

               pani Christina JÄRNSTEDT

               pani Karin KARLSTRÖM
               pan Börje SJÖHOLM

               Zjednoczone Królestwo

               pan Hugh ROBERTSON

               pani Liz SNAPE

   III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               pan Kris DE MEESTER

               pan Thierry VANMOL
               pan André PELEGRIN

               Bułgaria

               pan Georgi STOJEW

               pan Ewgienij EWGIENIEW
               pani Petia GEOREWA

               Republika Czeska

               pan Karel PETRŽELKA

               pan Martin RÖHRICH
               pan Jan BRÁDLER

               Dania

               pan Thomas PHILBERT NIELSEN

               pani Christina SODE HASLUND
               pan Sven-Peter NYGAARD

               Niemcy

               pan Eckhard METZE

               pan Walter HERMÜLHEIM
               pan Herbert BENDER

               Estonia

               pan Marek SEPP

               pani Veronika KAIDIS
               pani Kristi JÕEORG

               Irlandia

               pan Kevin ENRIGHT

               pani Theresa DOYLE

               Grecja

               Hiszpania

               pan Pere TEIXIDÓ CAMPAS

               pani Pilar IGLESIAS VALCARCE
               pani Laura CASTRILLO NÚÑEZ

               Francja

               pani Nathalie BUET

               pan Patrick LÉVY
               pan Franck GAMBELLI

               Włochy

               Cypr

               pan Polyvios POLYVIOU

               pan Lefteris KARYDIS
               pani Lena PANAGIOTOU

               Łotwa

               pani Liene VANCĀNE

               pan Aleksandrs GRIGORJEVS
               pan Pēteris DRUĶIS

               Litwa

               pan Vaidotas LEVICKIS

               pan Jonas GUZAVIČIUS
               pani Nadežda FILIPOVA

               Luksemburg

               Węgry

               pan Géza BOMBERA

               pan Dezső SZEIFERT
               pan István MANDRIK

               Malta

               Niderlandy

               pan W.M.J.M. VAN MIERLO

               pan G.O.H. MEIJER
               pan J.J.H. KONING

               Austria

               pani Alexandra SCHÖNGRUNDNER

               pani Christa SCHWENG
               pani Ruth LIST

               Polska

               Portugalia

               pan Luís HENRIQUE

               pan Manuel Marcelino PENA COSTA
               pan Luís Miguel CORREIA MIRA

               Rumunia

               pan Adrian IZVORANU

               pan Ovidiu NICOLESCU
               pan Ion BERCIU

               Słowenia

               pan Igor ANTAUER

               pani Maja SKORUPAN
               pani Tatjana ČERIN

               Słowacja

               pan Róbert MAJTNER

               pan Štefan PETKANIČ
               pan Juraj UHEREK

               Finlandia

               pan Jyrki HOLLMÉN

               pani Katja LEPPÄNEN
               pan Rauno TOIVONEN

               Szwecja

               pani Bodil MELLBLOM

               pan Ned CARTER
               pani Cecilia ANDERSSON

               Zjednoczone Królestwo

               pan Neil CARBERRY

               pan Robert CUMMINGS
               pan Keith SEXTON

         Artykuł 2
   Rada przystąpi w późniejszym terminie do mianowania członków oraz zastępców członków, którzy jak dotąd nie zostali wyznaczeni.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje do celów informacyjnych opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 lutego 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. SALGADO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 218 z 13.9.2003, s. 1.


title: 2006/37/WE: Decyzja Komisji z dnia  5 grudnia 2005 r.  przyjmująca zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym i antysubsydyjnym, które dotyczą przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii

text:
               26.1.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 22/52

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 5 grudnia 2005 r.
   przyjmująca zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym i antysubsydyjnym, które dotyczą przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii
   (2006/37/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”), w szczególności jego art. 8,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (2) („podstawowe rozporządzenie antysubsydyjne”), w szczególności jego art. 13,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   POSTĘPOWANIE

               (1)

               W czerwcu 2002 r. rozporządzeniem (WE) nr 1338/2002 (3) Rada nałożyła ostateczne cła wyrównawcze na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii. Tego samego dnia Rada nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 1339/2002 (4) ostateczne cła antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej i Indii.

               (2)

               W ramach tych postępowań Komisja decyzją 2002/611/WE (5) przyjęła zobowiązanie cenowe złożone przez indyjskie przedsiębiorstwo, tj. Kokan Synthetics & Chemicals Pvt Ltd. („przedsiębiorstwo”).

               (3)

               W grudniu 2003 r. przedsiębiorstwo poinformowało Komisję o zamiarze dobrowolnego wycofania swojego zobowiązania. Tym samym decyzja Komisji w sprawie przyjęcia zobowiązania została uchylona decyzją Komisji 2004/225/WE (6).

               (4)

               W lutym 2004 r. dochodzenie w sprawie absorpcji dotyczące przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chin zostało zakończone rozporządzeniem Rady (WE) nr 236/2004 (7), na mocy którego zwiększono stawkę ostatecznego cła antydumpingowego w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej z 21 % do 33,7 %.

         B.   WNIOSEK O PRZEPROWADZENIE PRZEGLĄDU

               (5)

               W grudniu 2004 r. przedsiębiorstwo złożyło wniosek dotyczący częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i art. 19 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, którego zakres ograniczony byłby do zbadania możliwości przywrócenia jego zobowiązania.

               (6)

               Wniosek ten zawierał wystarczające dowody na zaistnienie znaczącej zmiany w okolicznościach, które wystąpiły od momentu gdy przedsiębiorstwo dobrowolnie wycofało swoje zobowiązanie. Dlatego też przedsiębiorstwo wyraziło wolę ponownego złożenia pierwotnego zobowiązania i stwierdziło, że z uwagi na zmiany okoliczności takie zobowiązanie będzie skuteczne i wykonalne.

               (7)

               Zawiadomienie o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (8).

         C.   PRZYJĘCIE ZOBOWIĄZANIA

               (8)

               Szczegóły dotyczące aspektów proceduralnych i ustaleń wynikających z dochodzenia przeglądowego są wskazane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 123/2006 (9) zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1338/2002 nakładające ostateczne cło wyrównawcze oraz rozporządzenie (WE) nr 1339/2002 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego m.in. z Indii.

               (9)

               Wnioski dochodzenia wskazują, że złożone zmienione zobowiązanie może zostać przyjęte, ponieważ przyczynia się do usunięcia szkodliwego wpływu dumpingu i subsydiowania.

               (10)

               W wymienionym zmienionym zobowiązaniu przedsiębiorstwo zgadza się na indeksowanie ceny minimalnej pierwotnie zawartej w zobowiązaniu, tak aby odzwierciedlić cykliczny charakter cen jednego z głównych składników używanych w produkcji kwasu sulfanilowego.

               (11)

               Wymienione przedsiębiorstwo będzie również regularnie dostarczać Komisji szczegółowych informacji dotyczących swojego wywozu do Wspólnoty, co pozwoli na skuteczne monitorowanie zobowiązania przez Komisję. Co więcej, struktura sprzedaży tego przedsiębiorstwa jest taka, że Komisja uznaje, iż ryzyko obejścia przyjętego zobowiązania jest ograniczone.

               (12)

               W związku z powyższym wymienione zobowiązanie może zostać przyjęte.

               (13)

               Aby Komisja mogła skutecznie monitorować przestrzeganie zobowiązania, zwolnienie z cła będzie uzależnione od przedstawienia faktury handlowej zawierającej przynajmniej te elementy, które zostały wymienione w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 123/2006, w chwili złożenia wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu odpowiednim organom celnym. Informacje te są również niezbędne, aby umożliwić organom celnym stwierdzenie z wystarczającą dokładnością, że ładunek jest zgodny z dokumentami handlowymi. W przypadku gdy takiej faktury nie przedstawiono lub gdy faktura nie dotyczy produktu przedstawionego organom celnym, należna będzie odpowiednia stawka cła wyrównawczego i antydumpingowego.

               (14)

               Aby zagwarantować skuteczne przestrzeganie zobowiązania, importerzy zostali poinformowani na mocy wyżej wymienionego rozporządzenia Rady, że naruszenie zobowiązania może prowadzić do zastosowania z mocą wsteczną cła antydumpingowego i wyrównawczego w odniesieniu do odpowiednich transakcji.

               (15)

               W przypadku naruszenia zobowiązania lub wycofania się z niego lub w przypadku wycofania przyjęcia tego zobowiązania przez Komisję, automatycznie stosowane są, zgodnie z art. 8 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i art. 13 ust. 9 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, cła antydumpingowe i wyrównawcze nałożone na mocy art. 9 ust. 4 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i art. 15 ust. 1 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W związku z postępowaniem antydumpingowym i antysubsydyjnym dotyczącymi przywozu kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii, przyjmuje się zobowiązanie złożone przez wymienionego poniżej producenta eksportującego.

               Kraj

               Przedsiębiorstwo

               Dodatkowy kod Taric

               Indie

               Kokan Synthetics & Chemicals Pvt Ltd, 14 Guruprasad, Gokhale Road (N), Dadar (W), Mumbai 400 028

               A398

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

      (2)  Dz.U. L 288 z 21.10.1997, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004.

      (3)  Dz.U. L 196 z 25.7.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 492/2004 (Dz.U. L 80 z 18.3.2004, str. 6).

      (4)  Dz.U. L 196 z 25.7.2002, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 492/2004.

      (5)  Dz.U. L 196 z 25.7.2002, str. 36.

      (6)  Dz.U. L 80 z 18.3.2004, str. 29.

      (7)  Dz.U. L 40 z 12.2.2004, str. 17.

      (8)  Dz.U. C 101 z 27.4.2005, str. 34.

      (9)  Patrz: str. 5 niniejszego Dziennika Urzędowego.