title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/833 z dnia 4 czerwca 2018 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               6.6.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 140/87

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/833
   z dnia 4 czerwca 2018 r.
   zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając decyzję Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającą wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (1), w szczególności jej art. 23 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB.

               (2)

               Zgodnie z art. 26 ust. 3 decyzji 2010/413/WPZiB Rada przeprowadziła przegląd wykazu wskazanych osób i podmiotów, zamieszczonego w załączniku II do tej decyzji.

               (3)

               Rada stwierdziła, że wpisy dotyczące niektórych osób i podmiotów zamieszczone w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB należy zaktualizować.

               (4)

               Decyzję 2010/413/WPZiB należy zatem odpowiednio zmienić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 4 czerwca 2018 r.

            W imieniu Rady

         T. TSACHEVA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39.

      ZAŁĄCZNIK
      W załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w pozycji „I. Osoby i podmioty zaangażowane w działania na rzecz broni jądrowej lub pocisków balistycznych oraz osoby i podmioty popierające rząd Iranu” następujące wpisy zastępują odpowiadające wpisy w wykazie określonym w podpozycji „B. Podmioty”

                              Nazwa

                              Informacje identyfikacyjne

                              Uzasadnienie

                              Data umieszczenia w wykazie

                              „42.lit. g)

                              Shetab Gaman (alias Taamin Gostaran Pishgaman Azar)

                              Adres: Norouzi Alley, No. 2, Larestan Street, Motahari Avenue, Teheran

                              Działa w imieniu Yasa Part.

                              26.7.2010

                              49.

                              Noavaran Pooyamoj (alias Noavaran Tejarat Paya, Bastan Tejerat Mabna, Behdis Tejarat (lub Bazarganis Behdis Tejarat Alborz Company lub Behdis Tejarat General Trading Company), Fanavaran Mojpooya, Faramoj Company (lub Tosee Danesh Fanavari Faramoj), Green Emirate Paya, Mehbang Sana, Mohandesi Hedayat Control Paya, Pooya Wave Company, Towsee Fanavari Boshra)

                              Zaangażowane w nabywanie materiałów, które są kontrolowane i mają bezpośrednie zastosowanie w wytwarzaniu wirówek na potrzeby irańskiego programu wzbogacania uranu.

                              23.5.2011

                              55.

                              Ashtian Tablo

                              Ashtian Tablo – No 67, Ghods mirheydari St, Yoosefabad, Tehran

                              Zaangażowane w produkowanie i dostarczanie specjalistycznego sprzętu elektrycznego i materiałów mających bezpośrednie zastosowanie w irańskim sektorze jądrowym.

                              23.5.2011”

                  2)

                  w pozycji „II. Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (Islamic Revolutionary Guard Corps) (IRGC)”, następujące wpisy zastępują odpowiadające wpisy w wykazie określonym w podpozycji „A. Osoby fizyczne”:

                              Nazwa

                              Informacje identyfikacyjne

                              Uzasadnienie

                              Data umieszczenia w wykazie

                              „1.

                              Generał brygady IRGC Javad DARVISH-VAND

                              Były zastępca ds. inspekcji w MODAFL; odpowiada za wszystkie obiekty i instalacje MODAFL. Jest nadal powiązany z MODAFL i IRGC, także z racji świadczenia usług na ich rzecz.

                              23.6.2008

                              8.

                              Generał brygady IRGC Mohammad Reza NAQDI

                              Urodzony w 1953 r. w Nadżafie (Irak)

                              Zastępca dowódcy IRGC ds. kultury i socjalnych. Były dowódca sił oporu Basij.

                              26.7.2010

                              10.

                              Rostam QASEMI (alias Rostam GHASEMI)

                              Urodzony w 1961 r.

                              Były dowódca Khatam al-Anbiya.

                              26.7.2010

                              19.

                              Generał brygady IRGC Amir Ali Haji ZADEH (alias Amir Ali HAJIZADEH)

                              Dowódca lotnictwa IRGC.

                              23.1.2012”


               13.6.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 204/215

         P8_TA(2016)0329
   Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego – João Figueiredo
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 września 2016 r. w sprawie powołania João Alexandre’a Tavaresa Gonçalvesa de Figueiredo na członka Trybunału Obrachunkowego (C8-0260/2016 – 2016/0809(NLE))
   (Konsultacja)
   (2018/C 204/30)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0260/2016),

               —

               uwzględniając art. 121 swojego Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0259/2016),

               A.

               mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

               B.

               mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 5 września 2016 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

               1.

               wydaje pozytywną opinię w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania João Alexandre’a Tavaresa Gonçalvesa de Figueiredo na członka Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wglądu Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również pozostałym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


               13.6.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 204/225

         P8_TA(2016)0348
   Mianowanie nowego Komisarza
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 września 2016 r. w sprawie zatwierdzenia mianowania Juliana Kinga na członka Komisji (C8-0339/2016 – 2016/0812(NLE))
   (2018/C 204/39)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając art. 246 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

               —

               uwzględniając pkt 6 Porozumienia ramowego w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską (1),

               —

               uwzględniając złożoną dnia 25 czerwca 2016 r. rezygnację Jonathana Hilla ze stanowiska członka Komisji,

               —

               uwzględniając pismo Rady z dnia 15 lipca 2016 r., zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem w sprawie decyzji dotyczącej mianowania Juliana Kinga członkiem Komisji, która ma zostać przyjęta za wspólnym porozumieniem z przewodniczącym Komisji (C8-0339/2016),

               —

               uwzględniając wysłuchanie Juliana Kinga przeprowadzone przed Komisją Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, które odbyło się dnia 12 września 2016 r., oraz oświadczenie w sprawie oceny wydane po przeprowadzeniu wysłuchania,

               —

               uwzględniając art. 118 i załącznik XVI do Regulaminu,

               1.

               zatwierdza mianowanie Juliana Kinga na członka Komisji;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji i rządom państw członkowskich.

      (1)  Dz.U. L 304 z 20.11.2010, s. 47.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2018/869 z dnia 5 czerwca 2018 r. przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.) (EULEX KOSOWO) (EULEX KOSOVO/1/2018)

text:
                  14.6.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 149/24

            DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2018/869
      z dnia 5 czerwca 2018 r.
      przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (*1) (EULEX KOSOWO) (EULEX KOSOVO/1/2018)
      KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
      uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
      uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/124/WPZiB z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (EULEX KOSOWO) (1), w szczególności jego art. 12 ust. 2,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Na mocy art. 12 ust. 2 wspólnego działania Rady 2008/124/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (zwany dalej „KPiB”) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji do celów sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją Unii Europejskiej w zakresie praworządności (EULEX KOSOWO), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

                  (2)

                  W dniu 8 czerwca 2018 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2018/856 (2) zmieniającą wspólne działanie 2008/124/WPZiB oraz przedłużającą czas trwania misji EULEX KOSOWO do dnia 14 czerwca 2020 r.

                  (3)

                  W dniu 20 lipca 2016 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2016/1207 (3) w sprawie mianowania Alexandry PAPADOPOULOU szefem misji EULEX KOSOWO na okres od dnia 1 września 2016 r. do dnia 14 czerwca 2017 r.

                  (4)

                  W dniu 13 czerwca 2017 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2017/1012 (4) przedłużającą mandat Alexandry PAPADOPOULOU jako szefa misji EULEX KOSOWO na okres od dnia 15 czerwca 2017 r. do dnia 14 czerwca 2018 r.

                  (5)

                  W dniu 31 maja 2018 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował przedłużenie mandatu Alexandry PAPADOPOULOU jako szefa misji EULEX KOSOWO na okres od dnia 15 czerwca 2018 r. do dnia 14 czerwca 2019 r.,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Mandat Alexandry PAPADOPOULOU jako szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (EULEX KOSOWO) zostaje niniejszym przedłużony na okres od dnia 15 czerwca 2018 r. do dnia 14 czerwca 2019 r.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w Brukseli dnia 5 czerwca 2018 r.

               W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

            W. STEVENS

               Przewodniczący

         (*1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

         (1)  Dz.U. L 42 z 16.2.2008, s. 92.

         (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/856 z dnia 8 czerwca 2018 r. zmieniająca wspólne działanie 2008/124/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (EULEX KOSOWO) (Dz.U. L 146 z 11.6.2018, s. 5).

         (3)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/1207 z dnia 20 lipca 2016 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO (EULEX KOSOWO/1/2016) (Dz.U. L 198 z 23.7.2016, s. 49).

         (4)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/1012 z dnia 13 czerwca 2017 r. przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (EULEX KOSOWO) (EULEX KOSOWO/1/2017) (Dz.U. L 153 z 16.6.2017, s. 27).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/853 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/63/WE i 2009/31/WE, jak również dyrektywy Rady 86/278/EWG i 87/217/EWG, w odniesieniu do przepisów proceduralnych w zakresie sprawozdawczości w dziedzinie środowiska oraz uchylająca dyrektywę Rady 91/692/EWG

text:
                  14.6.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 150/155

            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/853
      z dnia 30 maja 2018 r.
      zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/63/WE i 2009/31/WE, jak również dyrektywy Rady 86/278/EWG i 87/217/EWG, w odniesieniu do przepisów proceduralnych w zakresie sprawozdawczości w dziedzinie środowiska oraz uchylająca dyrektywę Rady 91/692/EWG
      PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
      uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
      po konsultacji z Komitetem Regionów,
      stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Dyrektywy Rady 86/278/EWG (3) i 87/217/EWG (4) opierają się na art. 100 i 235 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą, obecnie art. 115 i 352 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Zawarte w niniejszej decyzji zmiany w tych dyrektywach są związane z polityką Unii w zakresie ochrony środowiska oraz wynikają bezpośrednio z uchylenia dyrektywy Rady 91/692/EWG (5) na podstawie art. 192 ust. 1 TFUE. Podstawą prawną tych zmian powinien być zatem art. 192 ust. 1 TFUE.

                  (2)

                  Dyrektywa 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6) opiera się na art. 100a Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, obecnie art. 114 TFUE. Zawarte w niniejszej decyzji zmiany w tej dyrektywie są związane z polityką Unii w zakresie ochrony środowiska oraz wynikają bezpośrednio z uchylenia dyrektywy 91/692/EWG na podstawie art. 192 ust. 1 TFUE. Podstawą prawną tych zmian powinien być zatem art. 192 ust. 1 TFUE.

                  (3)

                  Dyrektywę 91/692/EWG przyjęto w celu racjonalizacji i poprawy, według podstawy sektorowej, przepisów w sprawie przepływu informacji i publikacji sprawozdań dotyczących niektórych dyrektyw odnoszących się do ochrony środowiska. Aby osiągnąć ten cel, dyrektywą 91/692/EWG zmieniono kilka dyrektyw poprzez wprowadzenie jednolitych wymogów w zakresie sprawozdawczości.

                  (4)

                  Wdrażanie wymogów w zakresie sprawozdawczości wprowadzonych dyrektywą 91/692/EWG stało się uciążliwe i nieefektywne. Ponadto wiele aktów unijnych zmienionych dyrektywą 91/692/EWG zostało zastąpionych i nie zawierają już wymogów w zakresie sprawozdawczości wprowadzonych na mocy tej dyrektywy. Na przykład dyrektywą 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7) uchylono siedem aktów unijnych w dziedzinie polityki wodnej i nie włączono do niej systemu sprawozdawczości wprowadzonego dyrektywą 91/692/EWG. Z kolei w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (8) nie zawarto żadnych odesłań do dyrektywy 91/692/EWG, a zamiast tego przewidziano odrębny system sprawozdawczości.

                  (5)

                  W dyrektywie 91/692/EWG nie przewidziano wykorzystania narzędzi elektronicznych. Wraz z pomyślnym rozwojem platformy Reportnet Europejskiej Agencji Środowiska i inicjatyw sektorowych dotyczących usprawniania sprawozdawczości, takich jak Europejski System Informacji Wodnej, w coraz większym stopniu kwestionowano potrzebę i skuteczność horyzontalnego instrumentu w zakresie sprawozdawczości. Wreszcie, w wyniku przyjęcia dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9) oraz związanego z tym rozwoju wspólnego systemu informacji o środowisku wprowadzono bardziej nowoczesne i skuteczne podejście horyzontalne do zarządzania informacjami i sprawozdawczości związanej z unijną polityką ochrony środowiska.

                  (6)

                  Dyrektywę 91/692/EWG należy zatem uchylić.

                  (7)

                  Większość dyrektyw zmienionych dyrektywą 91/692/EWG przestała obowiązywać. Nadal obowiązują jednak dyrektywy 86/278/EWG i 87/217/EWG.

                  (8)

                  Zgodnie z dyrektywą 86/278/EWG państwa członkowskie są zobowiązane do przedstawienia sprawozdania z wykonania wspomnianej dyrektywy na podstawie kwestionariusza lub konspektu opracowanego przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w dyrektywie 91/692/EWG. W celu uniknięcia próżni prawnej w związku z uchyleniem dyrektywy 91/692/EWG konieczne jest zastąpienie odesłania do dyrektywy 91/692/EWG odesłaniem do procedury, o której mowa w dyrektywie 86/278/EWG.

                  (9)

                  Składanie przez państwa członkowskie sprawozdań na podstawie dyrektywy 87/217/EWG nie jest już konieczne po przyjęciu rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (10), w którym przewiduje się odchodzenie od produkcji i stosowania w Unii surowego azbestu i produktów zawierających azbest. Należy zatem usunąć te wymogi w zakresie sprawozdawczości ustanowione w tej dyrektywie.

                  (10)

                  Po wejściu w życie dyrektywy 91/692/EWG następujące rozporządzenia i dyrektywy zawierały odesłanie do tej dyrektywy: dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (11), dyrektywa 94/63/WE, dyrektywa Rady 1999/31/WE (12), dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE (13), dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (14), dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (15), dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE (16) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 (17).

                  (11)

                  W ramach planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym Komisja zaproponowała zmianę dyrektyw 94/62/WE, 1999/31/WE, 2000/53/WE i 2008/98/WE w celu zastąpienia odesłania do dyrektywy 91/692/EWG.

                  (12)

                  W celu zapewnienia aktualności niektórych przepisów zawartych w załącznikach do dyrektywy 86/278/EWG należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dostosowywania tych przepisów do postępu naukowo-technicznego. Podobnie, w celu zapewnienia aktualności załączników do dyrektywy 2009/31/WE należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dostosowywania tych załączników do postępu naukowo-technicznego. Dostosowanie załączników do dyrektywy 2009/31/WE nie powinno skutkować obniżeniem poziomu bezpieczeństwa ani osłabieniem zasad monitorowania przewidzianych na podstawie kryteriów zawartych w tych załącznikach. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (18). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

                  (13)

                  Art. 21 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1257/2013 odsyła do dyrektywy 91/692/EWG, która ma zostać uchylona. Na mocy tego przepisu pierwsze działanie sprawozdawcze ma się rozpocząć od daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 1257/2013. Dnia 19 grudnia 2016 r., w drodze decyzji wykonawczej (UE) 2016/2323 (19), Komisja ustaliła pierwszą wersję europejskiego wykazu zakładów recyklingu statków (zwanego dalej „europejskim wykazem”). Zgodnie z art. 26 rozporządzenia (UE) nr 1257/2013 państwa członkowskie mogą, przed datą rozpoczęcia stosowania tego rozporządzenia, wydawać zezwolenia na prowadzenie recyklingu statków w zakładach recyklingu statków znajdujących się w europejskim wykazie. W takiej sytuacji rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (20) nie ma zastosowania. Aby uniknąć przerwy, podczas której informacje nie są gromadzone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1013/2006 lub rozporządzeniem (UE) nr 1257/2013, należy wprowadzić przejściowy okres sprawozdawczy od daty pierwszego przewidywanego zezwolenia na podstawie art. 26 rozporządzenia (UE) nr 1257/2013 w danym państwie członkowskim do daty rozpoczęcia stosowania tego rozporządzenia do każdego państwa członkowskiego, które zdecyduje się skorzystać z okresu przejściowego określonego w tym artykule. W celu ograniczenia związanych z tym obciążeń administracyjnych dla poszczególnych państw członkowskich nie jest konieczne, aby informacje zebrane podczas okresu przejściowego stanowiły podstawę odrębnego sprawozdania. Wystarczy, aby takie informacje zostały włączone do pierwszego regularnego sprawozdania obejmującego okres trzech lat od daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 1257/2013 lub stanowiły część tego sprawozdania.

                  (14)

                  Wymóg w zakresie sprawozdawczości określony w dyrektywie 94/63/WE nie jest już niezbędny do monitorowania procesu wykonania tej dyrektywy. Należy zatem usunąć odpowiedni przepis.

                  (15)

                  Ponieważ cel niniejszej decyzji, a mianowicie zmiana lub uchylenie aktów prawnych Unii w zakresie sprawozdawczości w dziedzinie środowiska, które nie mają już zastosowania bądź są nieistotne, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego naturę możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

                  (16)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1257/2013 oraz dyrektywy 94/63/WE, 2009/31/WE, 86/278/EWG i 87/217/EWG,

            PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Zmiany dyrektywy 2009/31/WE
      W dyrektywie 2009/31/WE wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                  „1.   Co trzy lata państwa członkowskie przedstawiają Komisji sprawozdanie z wprowadzania w życie niniejszej dyrektywy, w tym rejestr, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lit. b). Pierwsze sprawozdanie jest przesyłane Komisji do dnia 30 czerwca 2011 r. Sprawozdanie sporządzane jest na podstawie kwestionariusza lub konspektu przyjętego przez Komisję w formie aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 30 ust. 2. Kwestionariusz lub konspekt przesyłany jest państwom członkowskim przynajmniej sześć miesięcy przed terminem przedstawienia sprawozdania.”;

                  2)

                  art. 29 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 29
                  Zmiany załączników
                  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 29a zmieniających załączniki w celu dostosowania ich do postępu naukowo-technicznego. Takie dostosowanie nie może skutkować obniżeniem poziomu bezpieczeństwa przewidzianego na podstawie kryteriów zawartych w załączniku I ani osłabieniem zasad monitorowania zawartych w załączniku II.”;

                  3)

                  dodaje się artykuł w brzmieniu:
                  „Artykuł 29a
                  Wykonywanie przekazanych uprawnień
                  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
                  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 29, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 4 lipca 2018 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Sprawozdanie to jest przekazywane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
                  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 29, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.
                  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*1).
                  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
                  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 29 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

                     (*1)  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

                  4)

                  art. 30 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 30
                  Procedura komitetowa
                  1.   Komisję wspomaga Komitet ds. Zmian Klimatu ustanowiony na mocy art. 26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (*2). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (*3).
                  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

                     (*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, mających znaczenie dla zmiany klimatu, oraz uchylające decyzję nr 280/2004/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 13)."

                     (*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”."

            Artykuł 2
      Zmiany dyrektywy 86/278/EWG
      W dyrektywie 86/278/EWG wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  art. 13 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 13
                  Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 15a zmieniających załączniki w celu dostosowania ich do postępu naukowo-technicznego.
                  Akapitu pierwszego nie stosuje się do parametrów i wartości wymienionych w załącznikach I A, I B i I C, jakichkolwiek czynników mogących mieć wpływ na ocenę tych wartości oraz parametrów analizy, o których mowa w załącznikach II A i II B.”;

                  2)

                  uchyla się art. 14;

                  3)

                  art. 15 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 15
                  1.   Komisję wspomaga komitet ustanowiony na mocy art. 39 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (*4). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (*5).
                  2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

                     (*4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3)."

                     (*5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”;"

                  4)

                  dodaje się artykuł w brzmieniu:
                  „Artykuł 15a
                  1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
                  2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 13, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 4 lipca 2018 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Sprawozdanie to jest przekazywane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
                  3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 13, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.
                  4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (*6).
                  5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
                  6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 13 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

                     (*6)  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.”;"

                  5)

                  art. 17 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                  „Co trzy lata państwa członkowskie przesyłają Komisji informacje dotyczące wykonania niniejszej dyrektywy w formie sprawozdania sektorowego, które obejmuje również inne stosowne dyrektywy wspólnotowe. Sprawozdania sektorowe sporządzane są na podstawie kwestionariusza lub konspektu przyjętego przez Komisję w formie aktu wykonawczego. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2. Kwestionariusz lub konspekt jest przesyłany Państwom Członkowskim sześć miesięcy przed rozpoczęciem się okresu objętego sprawozdaniem. Sprawozdanie jest przesyłane do Komisji w ciągu dziewięciu miesięcy od zakończenia trzyletniego okresu objętego sprawozdaniem.”.

            Artykuł 3
      Zmiana dyrektywy 87/217/EWG
      W art. 13 dyrektywy 87/217/EWG uchyla się ust. 1.
      Artykuł 4
      Zmiana rozporządzenia (UE) nr 1257/2013
      Art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1257/2013 otrzymuje brzmienie:

         „2.   Każde sprawozdanie obejmuje okres trzech lat i jest przekazywane Komisji drogą elektroniczną nie później niż dziewięć miesięcy od zakończenia objętego nim trzyletniego okresu.
         Pierwsze sprawozdanie elektroniczne obejmuje trzyletni okres rozpoczynający się od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 32 ust. 1. Jeżeli państwo członkowskie wydaje – przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia – zezwolenia na prowadzenie recyklingu statków w zakładach recyklingu statków znajdujących się w europejskim wykazie zgodnie z art. 26, pierwsze elektroniczne sprawozdanie tego państwa członkowskiego obejmuje również okres od daty wydania takiego zezwolenia do daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.
         Komisja publikuje sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszego rozporządzenia nie później niż dziewięć miesięcy od otrzymania sprawozdań od państw członkowskich.”.

      Artykuł 5
      Zmiany dyrektywy 94/63/WE
      W dyrektywie 94/63/WE wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  art. 4 ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
                  „Państwa członkowskie informują Komisję o terminalach, których dotyczy powyższe odstępstwo.”;

                  2)

                  art. 6 ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
                  „Państwa członkowskie przekazują Komisji dane szczegółowe dotyczące obszarów, na których zamierzają zezwolić na takie odstępstwa, a następnie informują o wszelkich zmianach na tych obszarach.”;

                  3)

                  art. 9 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 9
                  Monitorowanie i sprawozdania
                  Komisja jest proszona o przedkładanie wraz z jej sprawozdaniami, w stosownych przypadkach, wniosków dotyczących zmian niniejszej dyrektywy, obejmujących w szczególności kwestie poszerzania zakresu w celu włączenia systemów kontroli oparów i systemów przeznaczonych do ich odzyskiwania dla urządzeń do załadunku i statków.”.

            Artykuł 6
      Uchylenie dyrektywy 91/692/EWG
      Dyrektywa 91/692/EWG traci moc.
      Artykuł 7
      Wejście w życie
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Strasburgu dnia 30 maja 2018 r.

               W imieniu Parlamentu Europejskiego

            A. TAJANI

               Przewodniczący

               W imieniu Rady

            L. PAVLOVA

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. C 173 z 31.5.2017, s. 82.

         (2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 18 kwietnia 2018 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 14 maja 2018 r.

         (3)  Dyrektywa Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska, w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie (Dz.U. L 181 z 4.7.1986, s. 6).

         (4)  Dyrektywa Rady 87/217/EWG z dnia 19 marca 1987 r. w sprawie ograniczania zanieczyszczenia środowiska azbestem i zapobiegania temu zanieczyszczeniu (Dz.U. L 85 z 28.3.1987, s. 40).

         (5)  Dyrektywa Rady 91/692/EWG z dnia 23 grudnia 1991 r. normalizująca i racjonalizująca sprawozdania w sprawie wykonywania niektórych dyrektyw odnoszących się do środowiska (Dz.U. L 377 z 31.12.1991, s. 48).

         (6)  Dyrektywa 94/63/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie kontroli emisji lotnych związków organicznych (LZO) wynikających ze składowania paliwa i jego dystrybucji z terminali do stacji paliw (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 24).

         (7)  Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1).

         (8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17).

         (9)  Dyrektywa 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiająca infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (Dz.U. L 108 z 25.4.2007, s. 1).

         (10)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

         (11)  Dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 10).

         (12)  Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz.U. L 182 z 16.7.1999, s. 1).

         (13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. L 269 z 21.10.2000, s. 34).

         (14)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).

         (15)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).

         (16)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniająca dyrektywę Rady 85/337/EWG, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE, 2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 114).

         (17)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie recyklingu statków oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 i dyrektywę 2009/16/WE (Dz.U. L 330 z 10.12.2013, s. 1).

         (18)  Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

         (19)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/2323 z dnia 19 grudnia 2016 r. ustanawiająca europejski wykaz zakładów recyklingu statków zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 w sprawie recyklingu statków (Dz.U. L 345 z 20.12.2016, s. 119).

         (20)  Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz.U. L 190 z 12.7.2006, s. 1).


Decyzja Komisji z dnia 04/06/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8906 - Goodyear / Bridgestone) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Rady z dnia 13 lipca 2018 r. w sprawie mianowania zastępcy członka zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn z Grecji

text:
               18.7.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 251/5

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 lipca 2018 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn z Grecji
   (2018/C 251/04)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1922/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (1), w szczególności jego art. 10,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 26 maja 2016 r. (2) Rada mianowała 18 członków i 17 zastępców członków zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn na okres od dnia 1 czerwca 2016 r. do dnia 31 maja 2019 r.

               (2)

               Rząd Grecji przedstawił jedną kandydaturę na nieobsadzone stanowisko zastępcy członka,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko zastępcy członka zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn z Grecji do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 31 maja 2019 r. zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Kraj

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Grecja

               Dimitrios PLATIS

         Artykuł 2
   Członków oraz zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2018 r.

            W imieniu Rady

         H. LÖGER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 403 z 30.12.2006, s. 9.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (Dz.U. C 199 z 4.6.2016, s. 5).


title: Decyzja Komisji z dnia 17 lipca 2018 r. powołująca grupę ekspertów Komisji „Grupa Sterująca ds. Promocji Zdrowia, Profilaktyki Chorób i Zarządzania Chorobami Niezakaźnymi” oraz uchylająca decyzję w sprawie powołania grupy ekspertów Komisji ds. chorób rzadkich oraz decyzję ustanawiającą grupę ekspertów Komisji ds. walki z rakiem (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
               18.7.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 251/9

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 17 lipca 2018 r.
   powołująca grupę ekspertów Komisji „Grupa Sterująca ds. Promocji Zdrowia, Profilaktyki Chorób i Zarządzania Chorobami Niezakaźnymi” oraz uchylająca decyzję w sprawie powołania grupy ekspertów Komisji ds. chorób rzadkich oraz decyzję ustanawiającą grupę ekspertów Komisji ds. walki z rakiem
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2018/C 251/07)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 168 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej państwa członkowskie, w porozumieniu z Komisją, mają obowiązek koordynacji swoich strategii i programów w obszarach, o których mowa w ust. 1 tego artykułu. Komisja może podjąć, w ścisłym kontakcie z państwami członkowskimi, każdą użyteczną inicjatywę w celu wsparcia tej koordynacji, w szczególności inicjatywy mające na celu określenie wytycznych i wskaźników, organizowanie wymiany najlepszych praktyk i przygotowanie elementów niezbędnych do prowadzenia okresowego nadzoru i oceny.

               (2)

               W dniu 7 grudnia 2010 r. Rada przyjęła konkluzje „Innowacyjne podejścia do chorób przewlekłych w systemach zdrowia publicznego i opieki zdrowotnej” (1), w których wezwała państwa członkowskie, by identyfikowały i wymieniały dobre praktyki w zakresie chorób przewlekłych.

               (3)

               W dniu 4 kwietnia 2014 r. Komisja przyjęła komunikat w sprawie skutecznych, dostępnych i odpornych systemów opieki zdrowotnej (2), który stanowi, że inicjatywy, za pomocą których Unia może wspierać osoby odpowiedzialne za wyznaczanie kierunków polityki w państwach członkowskich, będą koncentrować się na metodach i narzędziach umożliwiających państwom członkowskim osiągnięcie większej skuteczności, dostępności i odporności ich systemów opieki zdrowotnej.

               (4)

               W dniu 22 listopada 2016 r. Komisja przyjęła komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Kolejne kroki w kierunku zrównoważonej przyszłości Europy: Europejskie działania na rzecz zrównoważonego rozwoju” (3), w którym stwierdzono, że Unia w pełni angażuje się we wdrażanie agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i jej celów w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętych w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych. W szczególności w odniesieniu do celu zrównoważonego rozwoju nr 3 „Zapewnić wszystkim ludziom w każdym wieku zdrowe życie oraz promować dobrobyt” Unia uzupełnia działania państw członkowskich poprzez prawodawstwo i inne inicjatywy w dziedzinie zdrowia publicznego, systemów opieki zdrowotnej i problemów zdrowotnych związanych ze środowiskiem. Komisja pomoże państwom członkowskim osiągnąć cele w ramach tego celu zrównoważonego rozwoju, w szczególności zmniejszenie umieralności spowodowanej chorobami przewlekłymi.

               (5)

               Rozporządzenie (UE) nr 282/2014 Parlamentu Europejskiego i Rady (4), którym ustanowiono Trzeci Program działań Unii w dziedzinie zdrowia (2014–2020), stanowi, że jednym z priorytetów tematycznych programu jest promowanie zdrowia, zapobieganie chorobom i wspieranie środowiska sprzyjającego zdrowemu trybowi życia. Działania w ramach tego priorytetu obejmują: wsparcie współpracy i tworzenia sieci w Unii w odniesieniu do profilaktyki oraz poprawy reagowania na choroby przewlekłe, w tym raka, choroby związane z wiekiem oraz choroby neurodegeneracyjne, poprzez wzajemne udostępnianie wiedzy i dobrych praktyk oraz opracowywanie wspólnych działań w zakresie profilaktyki, wczesnego wykrywania chorób niezakaźnych i zarządzania nimi.

               (6)

               Z uwagi na te zobowiązania i obowiązki w obszarze zdrowia publicznego konieczne jest powołanie grupy ekspertów w dziedzinie promocji zdrowia, profilaktyki chorób niezakaźnych i zarządzania nimi oraz określenie jej zadań i struktury.

               (7)

               W decyzji Komisji C(2016) 3301 (5) określono zmieniony zestaw przepisów dotyczących wszystkich grup ekspertów Komisji. Nowe przepisy mają na celu zwiększenie jasności i przejrzystości w odniesieniu do składu grup ekspertów. W związku z tym zadania i strukturę grupy ekspertów ds. promocji zdrowia, profilaktyki chorób i zarządzania chorobami niezakaźnymi należy określić zgodnie z tą decyzją.

               (8)

               Grupa ekspertów powinna zapewniać Komisji doradztwo i wiedzę fachową przy formułowaniu i realizacji działań Unii w dziedzinie promocji zdrowia, profilaktyki chorób i zarządzania chorobami niezakaźnymi oraz wspierać wymianę odpowiednich doświadczeń, polityk i praktyk między państwami członkowskimi i różnymi zaangażowanymi stronami.

               (9)

               Grupa ekspertów powinna doradzać Komisji przy wyborze dobrych i najlepszych praktyk w celu wspierania ich przekazywania i stosowania na szeroką skalę w państwach członkowskich poprzez wykorzystanie unijnego programu w dziedzinie zdrowia lub innych instrumentów finansowych Unii.

               (10)

               Grupa ekspertów powinna pomóc państwom członkowskim w osiągnięciu celu zrównoważonego rozwoju nr 3, w szczególności zmniejszeniu przedwczesnej umieralności z powodu chorób niezakaźnych.

               (11)

               Grupa ekspertów powinna doradzać Komisji w jej staraniach na rzecz koordynacji działań, które przyczyniają się do ograniczenia przedwczesnej umieralności z powodu chorób niezakaźnych.

               (12)

               Grupa ekspertów powinna doradzać Komisji w zakresie upowszechniania wyników badań w dziedzinie promocji zdrowia, profilaktyki chorób i zarządzania chorobami niezakaźnymi.

               (13)

               Grupa ekspertów powinna koordynować swoje działania z grupą ekspertów ds. informacji dotyczących zdrowia (EGHI), która doradza Komisji w zakresie potrzeb w dziedzinie informacji dotyczących zdrowia, rozwiązań technicznych i priorytetów w zakresie kształtowania opartej na dowodach polityki zdrowotnej. W szczególności grupa ekspertów powinna wykorzystać wiedzę EGHI przy ocenie procesu i wyników przekazywania i wdrażania najlepszych praktyk.

               (14)

               W celu zapewnienia skutecznego przekazywania i wdrażania najlepszych praktyk oraz interwencji politycznych między państwami grupa ekspertów powinna składać się z organów państw członkowskich.

               (15)

               Należy określić zasady ujawniania informacji przez członków grupy ekspertów.

               (16)

               Dane osobowe powinny być przetwarzane przez grupę ekspertów zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (6).

               (17)

               Ponieważ grupa ekspertów Komisji „Grupa Sterująca ds. Promocji Zdrowia, Profilaktyki Chorób i Zarządzania Chorobami Niezakaźnymi” będzie zajmowała się kwestiami obecnie objętymi mandatem grupy ekspertów ds. chorób rzadkich, powołanej decyzją Komisji z dnia 30 lipca 2013 r. w sprawie powołania grupy ekspertów Komisji ds. chorób rzadkich oraz uchylenia decyzji 2009/872/WE („decyzja w sprawie powołania grupy ekspertów Komisji ds. chorób rzadkich”) (7) oraz grupy ekspertów ds. walki z rakiem, ustanowionej decyzją Komisji z dnia 3 czerwca 2014 r. ustanawiającą grupę ekspertów Komisji ds. walki z rakiem oraz uchylającą decyzję 96/469/WE („decyzja ustanawiająca grupę ekspertów Komisji ds. walki z rakiem”) (8), decyzje te należy uchylić.

               (18)

               Należy ustalić okres stosowania niniejszej decyzji. W odpowiednim czasie Komisja rozważy celowość przedłużenia tego okresu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Powołuje się grupę ekspertów „Grupa Sterująca ds. Promocji Zdrowia, Profilaktyki Chorób i Zarządzania Chorobami Niezakaźnymi” („grupa”).
   Artykuł 2
   Zadania
   Do zadań grupy należy:

               a)

               pomoc i doradzanie Komisji przy podejmowaniu inicjatyw wspierających koordynację między państwami członkowskimi w celu rozwiązywania problemów związanych z chorobami niezakaźnymi w Unii;

               b)

               doradzanie Komisji przy wyborze najlepszych praktyk w celu wspierania państw członkowskich w przekazywaniu i dalszego wdrażania najlepszych praktyk w dziedzinie promocji zdrowia, profilaktyki chorób i zarządzania chorobami niezakaźnymi poprzez wykorzystanie unijnego programu w dziedzinie zdrowia lub innych instrumentów finansowych Unii;

               c)

               wspieranie Komisji w monitorowaniu postępu na drodze do osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju nr 3 w ramach agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 „Zapewnić wszystkim ludziom w każdym wieku zdrowe życie oraz promować dobrobyt”, w szczególności w odniesieniu do ograniczenia umieralności z powodu chorób niezakaźnych;

               d)

               doradzanie Komisji w jej staraniach na rzecz koordynacji działań, które przyczyniają się do ograniczenia przedwczesnej umieralności z powodu chorób niezakaźnych;

               e)

               doradzanie Komisji w zakresie upowszechniania wyników badań w dziedzinie promocji zdrowia, profilaktyki chorób i zarządzania chorobami niezakaźnymi;

               f)

               ocena wyników przekazywania i wdrażania najlepszych praktyk we współpracy z grupą ekspertów ds. informacji dotyczących zdrowia, która będzie doradzać w sprawie istotnych danych dotyczących zdrowia w dziedzinie promocji zdrowia, profilaktyki chorób i zarządzania chorobami niezakaźnymi.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   Komisja może konsultować się z grupą w każdej sprawie, o której mowa w art. 2.
   Artykuł 4
   Członkostwo
   1.   W skład grupy wchodzi jeden członek z każdego państwa członkowskiego. Państwo członkowskie informuje Komisję o organie, który wyznaczyło na członka grupy ekspertów.
   2.   Członkowie wyznaczają swojego stałego przedstawiciela i jednego zastępcę, którzy są urzędnikami państwowymi lub pracownikami administracji publicznej. Członkowie przekazują te informacje Komisji i odpowiadają za wyznaczenie przedstawicieli posiadających wiedzę specjalistyczną na wysokim poziomie.
   3.   Członkowie mogą również powoływać przedstawicieli na zasadzie doraźnej, w zależności od porządku obrad grupy.
   Artykuł 5
   Przewodniczący
   Grupie przewodniczy przedstawiciel Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności Komisji.
   Artykuł 6
   Tryb pracy
   1.   Grupa działa na wniosek Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności lub innych służb Komisji, jeżeli zostało to uzgodnione z Dyrekcją Generalną ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności, zgodnie z przepisami horyzontalnymi.
   2.   Posiedzenia grupy odbywają się co do zasady w pomieszczeniach Komisji.
   3.   Obsługę sekretariatu zapewnia Dyrekcja Generalna ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności. Urzędnicy z pozostałych departamentów Komisji zainteresowani określonymi pracami grupy mogą uczestniczyć w posiedzeniach grupy i jej podgrup.
   4.   W porozumieniu z Dyrekcją Generalną ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności grupa może zwykłą większością głosów swoich członków podjąć decyzję o otwarciu obrad dla publiczności.
   5.   Protokoły z dyskusji nad poszczególnymi punktami porządku obrad oraz opinie przedstawione przez grupę formułuje się w sposób konstruktywny i wyczerpujący. Protokoły sporządza sekretariat pod nadzorem przewodniczącego.
   6.   Grupa przyjmuje swoje opinie, zalecenia lub sprawozdania w drodze konsensusu. Jeżeli odbywa się głosowanie, jego wynik rozstrzygany jest zwykłą większością głosów członków. Członkowie, którzy zagłosowali przeciwko, mają prawo do załączenia do opinii, zaleceń lub sprawozdań dokumentu uzasadniającego ich stanowisko.
   Artykuł 7
   Podgrupy
   1.   Dyrekcja Generalna ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności Komisji może powoływać podgrupy celem zbadania szczegółowych kwestii, w oparciu o zakres zadań ustalony przez Komisję. Podgrupy działają zgodnie z przepisami horyzontalnymi i składają sprawozdania grupie. Po wypełnieniu swojego mandatu podgrupy są rozwiązywane.
   2.   Członkowie mogą wyznaczać na swoich przedstawicieli w podgrupach urzędników lub pracowników służby cywilnej, którzy nie są ich stałymi przedstawicielami w grupie ekspertów.
   Artykuł 8
   Zaproszeni eksperci
   Dyrekcja Generalna ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności może zapraszać ekspertów posiadających szczególne kompetencje w zakresie tematu wprowadzonego do porządku obrad do wzięcia doraźnego udziału w pracach grupy lub podgrup.
   Artykuł 9
   Obserwatorzy
   1.   Przedstawiciele państw EFTA będących stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym mogą uczestniczyć w posiedzeniach grupy w charakterze obserwatorów.
   2.   Przewodniczący może przyznać status obserwatora krajom kandydującym i innym państwom trzecim, w przypadku gdy w interesie Unii leży to, aby taki kraj zaangażowany był w prace grupy ekspertów, w szczególności na podstawie umowy międzynarodowej, porozumienia administracyjnego lub prawodawstwa Unii. Podmioty publiczne posiadające status obserwatora wyznaczają swoich przedstawicieli.
   3.   Przewodniczący może zezwolić obserwatorom i ich przedstawicielom na wzięcie udziału w dyskusjach grupy i udostępnienie swojej wiedzy fachowej. Nie mają oni jednak prawa głosu i nie uczestniczą w formułowaniu zaleceń ani porad grupy.
   Artykuł 10
   Regulamin wewnętrzny
   Na wniosek Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności i w porozumieniu z nią grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny zwykłą większością głosów członków na podstawie standardowego regulaminu wewnętrznego grup ekspertów, zgodnie z przepisami horyzontalnymi.
   Artykuł 11
   Tajemnica służbowa i przetwarzanie informacji niejawnych
   Członkowie grupy i podgrup oraz zaproszeni eksperci podlegają wymogowi zachowania tajemnicy służbowej – który na mocy traktatów i przepisów wykonawczych do nich dotyczy wszystkich członków instytucji i ich pracowników – a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w decyzjach Komisji (UE, Euratom) 2015/443 (9) i (UE, Euratom) 2015/444 (10). W przypadku naruszenia przez nich powyższych obowiązków Komisja może zastosować wszelkie właściwe środki.
   Artykuł 12
   Przejrzystość
   1.   Grupa oraz jej podgrupy zostają wpisane do rejestru grup ekspertów Komisji.
   2.   W odniesieniu do składu grupy (grupy ekspertów i jej podgrup) w Rejestrze grup ekspertów publikowane są następujące dane:

               a)

               nazwy organów państw członkowskich;

               b)

               nazwy podmiotów publicznych działających w charakterze obserwatorów.

         3.   Wszelkie odnośne dokumenty, takie jak porządki obrad, protokoły i opinie uczestników, udostępnia się w Rejestrze grup ekspertów albo za pomocą wskazanego we wspomnianym Rejestrze łącza do strony internetowej, na której można znaleźć odpowiednie informacje. Dostęp do stron internetowych poświęconych tej tematyce nie wymaga rejestrowania się przez użytkowników ani nie podlega innym ograniczeniom. W szczególności porządek obrad oraz inne istotne dokumenty referencyjne publikuje się w odpowiednim czasie przed posiedzeniem, a protokoły – terminowo po posiedzeniu. Od zasady publikowania przewiduje się wyjątki tylko w przypadkach, gdy ujawnienie dokumentu naruszyłoby ochronę interesu publicznego lub prywatnego w rozumieniu art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (11).
   Artykuł 13
   Koszty związane z posiedzeniami
   1.   Osoby uczestniczące w pracach grupy i jej podgrup nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.
   2.   Koszty podróży służbowych i pobytu ponoszone przez osoby uczestniczące w pracach grupy i jej podgrup są zwracane przez Komisję. Zwrot kosztów następuje zgodnie z obowiązującymi przepisami Komisji oraz w granicach dostępnych środków przyznanych departamentom Komisji w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.
   Artykuł 14
   Uchylenie
   Decyzja w sprawie powołania grupy ekspertów Komisji ds. chorób rzadkich oraz decyzja ustanawiająca grupę ekspertów Komisji ds. walki z rakiem tracą moc.
   Artykuł 15
   Stosowanie
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2023 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Vytenis ANDRIUKAITIS

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. C 74 z 8.3.2011, s. 4.

      (2)  COM(2014) 215 final z 4.4.2014.

      (3)  COM(2016) 739 final z 22.11.2016.

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 282/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie ustanowienia Trzeciego Programu działań Unii w dziedzinie zdrowia (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1350/2007/WE (Dz.U. L 86 z 21.3.2014, s. 1).

      (5)  Decyzja Komisji C(2016) 3301 final z 30.5.2016 ustanawiająca przepisy horyzontalne dotyczące tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji.

      (6)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

      (7)  Decyzja Komisji z dnia 30 lipca 2013 r. w sprawie powołania grupy ekspertów Komisji ds. chorób rzadkich oraz uchylenia decyzji 2009/872/WE (Dz.U. C 219 z 31.7.2013, s. 4).

      (8)  Decyzja Komisji z dnia 3 czerwca 2014 r. ustanawiająca grupę ekspertów Komisji ds. walki z rakiem oraz uchylająca decyzję 96/469/WE (Dz.U. C 167 z 4.6.2014, s. 4).

      (9)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/443 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie bezpieczeństwa w Komisji (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 41).

      (10)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/444 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 53).

      (11)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).


title: Decyzja Rady (UE, Euratom) 2018/1014 z dnia 13 lipca 2018 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Austrii

text:
               18.7.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 181/84

         DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2018/1014
   z dnia 13 lipca 2018 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Austrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając propozycję rządu Austrii,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Thomasa DELAPINY,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2020 r., zostaje niniejszym mianowana Judith VORBACH, EU-Referentin der Arbeiterkammer Oberösterreich,
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2018 r.

            W imieniu Rady

         H. LÖGER

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 53).

      (2)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1790 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 23).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1087 z dnia 30 lipca 2018 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

text:
                  31.7.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 194/152

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/1087
         z dnia 30 lipca 2018 r.
         zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 27 maja 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/849 (1) w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 36 ust. 2 decyzji (WPZiB) 2016/849 Rada przeprowadziła przegląd wykazu wskazanych osób i podmiotów, zamieszczonego w załącznikach II, III, V i VI do tej decyzji.

                     (3)

                     Rada stwierdziła, że należy zaktualizować decyzję (WPZiB) 2016/849, w tym wpisy dotyczące osób i podmiotów zamieszczone w załącznikach II i III do tej decyzji.

                     (4)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2016/849,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W decyzji (WPZiB) 2016/849 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w art. 23 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

                           „Artykuł 23

                              1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na ich terytorium lub przejazd przez nie:

                                          a)

                                          osób umieszczonych w wykazie przez Komitet Sankcji lub przez Radę Bezpieczeństwa ONZ jako odpowiedzialne za politykę KRLD – w tym przez jej wspieranie lub promowanie – w odniesieniu do programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia, a także członków rodzin tych osób, lub osób działających w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, wymienionych w załączniku I;

                                          b)

                                          osób nieobjętych załącznikiem I, wymienionych w załączniku II:

                                                      (i)

                                                      odpowiedzialnych – w tym poprzez wspieranie lub promowanie – za programy KRLD dotyczące broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia, lub osób działających w ich imieniu lub pod ich kierunkiem;

                                                      (ii)

                                                      świadczących usługi finansowe lub przekazujących na terytorium państw członkowskich, poprzez to terytorium lub z tego terytorium, lub z udziałem obywateli państw członkowskich lub podmiotów utworzonych na mocy ich przepisów, lub osób lub instytucji finansowych na ich terytorium, wszelkie aktywa lub zasoby finansowe lub inne, które mogłyby posłużyć do realizacji programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia;

                                                      (iii)

                                                      zaangażowanych – w tym poprzez świadczenie usług finansowych – w dostarczanie do KRLD lub z KRLD uzbrojenia i wszelkiego rodzaju związanego z nim sprzętu, lub dostarczanie do KRLD produktów, materiałów, wyposażenia, towarów i technologii, które mogłyby posłużyć do realizacji programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia;

                                          c)

                                          osób nieobjętych załącznikiem I lub załącznikiem II działających w imieniu lub pod kierunkiem osoby lub podmiotu wymienionych w załączniku I lub załączniku II lub osób pomagających w uniknięciu sankcji lub naruszających postanowienia rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2371 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017) lub niniejszej decyzji, wymienionych w załączniku III do niniejszej decyzji;

                                          d)

                                          osób działających w imieniu podmiotów rządu KRLD lub Partii Pracy Korei lub pod ich kierunkiem, jeśli Rada stwierdzi, że są one związane z programami KRLD dotyczącymi rakietowych pocisków balistycznych lub broni jądrowej lub innymi działaniami zakazanymi na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2371 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017), nieobjętych załącznikiem I, II lub III, wymienionych w załączniku V do niniejszej decyzji.

                              2.   Ustęp 1 lit. a) nie ma zastosowania w przypadku gdy Komitet Sankcji stwierdzi w poszczególnych przypadkach, że taka podróż jest uzasadniona potrzebą humanitarną, w tym obowiązkami religijnymi, lub w przypadku gdy Komitet Sankcji dojdzie do wniosku, że wyłączenie przybliżyłoby w inny sposób realizację celów określonych w rezolucjach RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2371 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017).”;

                        2)

                        art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

                           „1.   Wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do, będące własnością, będące w posiadaniu lub będące pod kontrolą – bezpośrednio lub pośrednio – następujących osób i podmiotów zostają zamrożone:

                                       a)

                                       osób i podmiotów umieszczonych w wykazie przez Komitet Sankcji lub Radę Bezpieczeństwa ONZ ze względu na ich zaangażowanie w programy KRLD dotyczące broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia lub wspieranie przez nie takich programów – w tym przez stosowanie niedozwolonych środków – lub osób lub podmiotów działających w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmiotów będących ich własnością lub przez nie kontrolowanych – w tym przez stosowanie niedozwolonych środków – które wymienione są w załączniku I;

                                       b)

                                       osób i podmiotów nieobjętych załącznikiem I, wymienionych w załączniku II:

                                                   (i)

                                                   odpowiedzialnych – w tym poprzez wspieranie lub promowanie – za programy KRLD dotyczące broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia, lub osób działających w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmiotów będących ich własnością lub przez nie kontrolowanych, w tym przez stosowanie niedozwolonych środków;

                                                   (ii)

                                                   świadczących usługi finansowe lub przekazują na terytorium państw członkowskich, przez to terytorium lub z tego terytorium, lub z udziałem obywateli państw członkowskich lub podmiotów utworzonych na mocy ich przepisów, lub osób lub instytucji finansowych na ich terytorium, wszelkie aktywa lub zasoby finansowe lub inne, które mogłyby posłużyć do realizacji programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia, lub osób lub podmiotów działających w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmiotów będących ich własnością lub przez nie kontrolowanych;

                                                   (iii)

                                                   zaangażowanych – w tym poprzez świadczenie usług finansowych – w dostarczanie do KRLD lub z KRLD uzbrojenia i wszelkiego rodzaju związanego z nim sprzętu lub dostarczanie do KRLD produktów, materiałów, wyposażenia, towarów i technologii, które mogłyby posłużyć do realizacji programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia;

                                       c)

                                       osób i podmiotów nieobjętych załącznikiem I lub załącznikiem II działających w imieniu lub pod kierunkiem osoby lub podmiotu wymienionych w załączniku I lub załączniku II lub osób pomagających w uniknięciu sankcji lub naruszających postanowienia rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2371 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017) lub niniejszej decyzji, wymienionych w załączniku III do niniejszej decyzji;

                                       d)

                                       podmiotów należących do rządu KRLD lub Partii Pracy Korei lub osób lub podmiotów działających w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmiotów będących ich własnością lub przez nie kontrolowanych, jeśli Rada stwierdzi, że są one związane z programami KRLD dotyczącymi rakietowych pocisków balistycznych lub broni jądrowej lub innymi działaniami zakazanymi na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016), 2321 (2016), 2356 (2017), 2371 (2017), 2375 (2017) lub 2397 (2017), nieobjętych załącznikiem I, II lub III, wymienionych w załączniku V do niniejszej decyzji.”;

                        3)

                        art. 34 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                           „2.   W przypadku gdy Rada podejmie decyzję o zastosowaniu wobec danej osoby lub danego podmiotu środków, o których mowa w art. 18b ust. 4 lub 5, w art. 23 ust. 1 lit. b), c) lub d) lub w art. 27 ust. 1 lit. b), c) lub d), odpowiednio zmienia załącznik II, III, V lub VI.”;

                        4)

                        art. 35 otrzymuje brzmienie:

                           „Artykuł 35

                              1.   Załączniki I, II, III, IV, V i VI zawierają uzasadnienie umieszczenia danych osób. podmiotów i statków w wykazie, przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez Komitet Sankcji w odniesieniu do załącznika I i załącznika IV.

                              2.   Załączniki I, II, III, IV, V i VI zawierają również, w miarę dostępności, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób, podmiotów lub statków, przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez Komitet Sankcji w odniesieniu do załącznika I i załącznika IV. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres – o ile jest znany – oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji oraz miejsce prowadzenia działalności. Załącznik I zawiera także datę umieszczenia w wykazie przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez Komitet Sankcji.”;

                        5)

                        art. 36 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                           „2.   Środki, o których mowa w art. 18b ust. 4 i 5, w art. 23 ust. 1 lit. b), c) i d) oraz w art. 27 ust. 1 lit. b), c) i d), poddawane są przeglądom regularnie, co najmniej raz na 12 miesięcy. Przestają one obowiązywać w odniesieniu do danych osób i podmiotów, jeżeli Rada stwierdzi zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 33 ust. 2, że warunki ich stosowania nie są już spełniane.”;

                        6)

                        w załącznikach II i III do decyzji (WPZiB) 2016/849 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2018 r.

                  W imieniu Rady

               G. BLÜMEL

                  Przewodniczący

            (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/849 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, uchylająca decyzję 2013/183/WPZiB (Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 79).

            ZAŁĄCZNIK

               1.
               W załączniku II do decyzji (WPZiB) 2016/849 w tytule „I. Osoby i podmioty odpowiedzialne za północnokoreańskie programy dotyczące broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia, osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmioty będące ich własnością lub przez nie kontrolowane”, podtytuł „A. Osoby” wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           istniejące wpisy otrzymują nowe numery 1–30;

                           b)

                           następujące wpisy otrzymują brzmienie:

                                       Imię i nazwisko

                                       Pseudonim

                                       Informacje identyfikujące

                                       Data umieszczenia w wykazie

                                       Uzasadnienie

                                       „3.

                                       HYON Chol-hae

                                       HYON Chol Hae

                                       data ur.: 1934 r.
                                       miejsce urodzenia: Mandżuria, Chiny

                                       22.12.2009

                                       Marszałek Ludowych Sił Zbrojnych Korei od kwietnia 2016 r. Były wicedyrektor Departamentu Polityki Ogólnej Ludowych Sił Zbrojnych (były doradca wojskowy Kim Dzonga-Ila). Wybrany na członka Komitetu Centralnego Partii Robotniczej Korei w maju 2016 r. na 7. zjeździe Partii Robotniczej Korei, na którym partia ta przyjęła decyzję o dalszym prowadzeniu programu jądrowego KRLD.

                                       6.

                                       PAK Jae-gyong

                                       Chae-Kyong
                                       PAK Jae Gyong

                                       data ur.: 1933 r.
                                       paszport nr: 554410661

                                       22.12.2009

                                       Były Wicedyrektor Departamentu Polityki Ogólnej Ludowych Sił Zbrojnych i były wicedyrektor Biura Logistyki Ludowych Sił Zbrojnych (były doradca wojskowy Kim Dzong Ila). Obecny przy przeprowadzanej przez KIM Jong Una inspekcji dowództwa strategicznych sił rakietowych. Członek Komitetu Centralnego Partii Robotniczej Korei.

                                       16.

                                       KIM Jong-gak

                                       KIM Jong Gak

                                       data ur.: 20.7.1941 r.
                                       miejsce urodzenia: Pjongjang, KRLD

                                       20.5.2016

                                       Były dyrektor Departamentu Polityki Ogólnej Ludowych Sił Zbrojnych Korei. Wicemarszałek Ludowych Sił Zbrojnych Korei, rektor Uniwersytetu Wojskowego im. Kim Il-Sunga, były członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei, która to komisja jest jednym z głównych organów ds. obrony narodowej KRLD. Odpowiada za wspieranie lub promowanie programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                                       18.

                                       KIM Won-hong

                                       KIM Won Hong

                                       data ur.: 7.1.1945 r.
                                       miejsce urodzenia: Pjongjang, KRLD
                                       paszport nr: 745310010

                                       20.5.2016

                                       Generał. Pierwszy wicedyrektor Departamentu Polityki Ogólnej Ludowych Sił Zbrojnych Korei. Były dyrektor Departamentu Bezpieczeństwa Państwowego. Były minister bezpieczeństwa państwowego. Członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei oraz członek Komisji Obrony Narodowej, która była kluczowym organem ds. obrony narodowej w KRLD zanim została przekształcona w Komisję Spraw Państwowych; organy te są głównymi organami ds. obrony narodowej w KRLD. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                                       21.

                                       SON Chol-ju

                                       SON Chol Ju

                                       20.5.2016

                                       Generał pułkownik Ludowych Sił Zbrojnych Korei. Wicedyrektor odpowiedzialny za organizację Ludowych Sił Zbrojnych Korei i były dyrektor polityczny Sił Powietrznych i Przeciwlotniczych, które nadzorują rozwój unowocześnionych rakiet przeciwlotniczych. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.”

               2.

                  W załączniku II do decyzji (WPZiB) 2016/849 w tytule „I. Osoby i podmioty odpowiedzialne za północnokoreańskie programy dotyczące broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia, osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmioty będące ich własnością lub przez nie kontrolowane”, podtytuł „B. Podmioty” istniejące wpisy otrzymują nowe numery 1–5.

               3.
               W załączniku II do decyzji (WPZiB) 2016/849 w tytule „II. Osoby i podmioty świadczące usługi finansowe lub dokonujące transferu aktywów lub zasobów, które mogłyby posłużyć do realizacji północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia”, podtytuł „A. Osoby” wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           następujące wpisy otrzymują brzmienie:

                                       Imię i nazwisko

                                       Pseudonim

                                       Informacje identyfikujące

                                       Data umieszczenia w wykazie

                                       Uzasadnienie

                                       „10.

                                       DJANG Tcheul Hy

                                       JANG Tcheul-hy, JANG Cheul-hy, JANG Chol-hy, DJANG Cheul-hy, DJANG Chol-hy, DJANG Tchoul-hy, KIM Tcheul-hy

                                       Data urodzenia: 11.5.1950 r.
                                       Miejsce urodzenia: Kangwon

                                       20.4.2018

                                       DJANG Tcheul Hy, wraz z małżonkiem KIM Yong Namem, synem KIM Su Gwangiem i synową KIM Kyong Hui, brała udział w nieuczciwych praktykach finansowych, które mogłyby posłużyć do realizacji programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia. Była posiadaczką szeregu rachunków bankowych w Unii, które na jej nazwisko otworzył jej syn KIM Su Gwang. Miała także udział w szeregu przelewach bankowych z rachunków należących do jej synowej KIM Kyong Hui na rachunki poza Unią.

                                       11.

                                       KIM Su Gwang

                                       KIM Sou-Kwang, KIM Sou-Gwang, KIM Son-Kwang, KIM Su-Kwang, KIM Soukwang, KIM Su-gwang, KIM Son-gwang

                                       Data urodzenia: 18.8.1976 r.
                                       Miejsce urodzenia: Pjongjang, KRLD
                                       Dyplomata, ambasada KRLD, Białoruś

                                       20.4.2018

                                       KIM Su Gwang został zidentyfikowany przez zespół ekspertów jako przedstawiciel Reconnaissance General Bureau, podmiotu, który został wyznaczony przez Organizację Narodów Zjednoczonych. On i jego ojciec KIM Yong Nam zostali zidentyfikowani przez zespół ekspertów jako osoby zaangażowanie w nieuczciwe praktyki finansowe, które mogłyby posłużyć do realizacji programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia. KIM Su Gwang otworzył liczne rachunki bankowe w szeregu państwach członkowskich, także na nazwiska członków rodziny. Pracując jako dyplomata, brał udział w dokonywaniu przelewów bankowych dużych sum na rachunki bankowe w Unii lub na rachunki bankowe poza Unią, także na rachunki na nazwisko małżonki, KIM Kyong Hui.”

                           b)

                           wpisy otrzymują nowe numery 1–6.

               4)
               W załączniku III do decyzji (WPZiB) 2016/849 w tytule „Wykaz osób, o których mowa w art. 23 ust. 1 lit. c) oraz w art. 27 ust. 1 lit. c)”, podtytuł „A. Osoby” następujący wpis otrzymuje brzmienie:

                           Imię i nazwisko

                           Informacje identyfikujące

                           Data umieszczenia w wykazie

                           Uzasadnienie

                           „4.

                           JON Chol Young
                           alias JON Chol Yong

                           Paszport nr: 563410192
                           Dyplomata, ambasada KRLD, Angola
                           Data urodzenia: 30.4.1975 r.

                           22.1.2018

                           Przedstawiciel przedsiębiorstwa Green Pine Associated Corporation w Angoli i akredytowany dyplomata KRLD w Angoli.
                           Green Pine umieszczono w wykazie ONZ w związku z działaniami obejmującymi między innymi naruszenie embarga ONZ na broń. Green Pine prowadzi negocjacje w sprawie umów dotyczących remontów angolskich okrętów marynarki wojennej z naruszeniem zakazów nałożonych na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ.”


title: Decyzja Rady (UE) 2018/1069 z dnia 26 lipca 2018 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, oraz tymczasowego stosowania protokołu wykonawczego do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej (lata 2018–2024)

text:
                  31.7.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 194/1

         DECYZJA RADY (UE) 2018/1069
         z dnia 26 lipca 2018 r.
         w sprawie podpisania, w imieniu Unii, oraz tymczasowego stosowania protokołu wykonawczego do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej (lata 2018–2024)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 5,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje,

                     (1)

                     W dniu 17 marca 2008 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 242/2008 (1) w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej a Wspólnotą Europejską (2) (zwanej dalej „umową”). Umowa jest następnie automatycznie przedłużana i pozostaje w mocy.

                     (2)

                     Ostatni protokół do umowy wygasł dnia 30 czerwca 2018 r.

                     (3)

                     Komisja wynegocjowała, w imieniu Unii, nowy protokół w sprawie wykonania umowy (zwany dalej „protokołem”). Projekt protokołu został parafowany w dniu 16 marca 2018 r.

                     (4)

                     Celem protokołu jest umożliwienie Unii i Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (zwanej dalej „Wybrzeżem Kości Słoniowej”) ściślejszej współpracy w celu propagowania zrównoważonej polityki rybołówstwa, rozsądnej eksploatacji zasobów rybnych w wodach Wybrzeża Kości Słoniowej oraz wsparcie wysiłków Wybrzeża Kości Słoniowej na rzecz rozwoju niebieskiej gospodarki.

                     (5)

                     Protokół należy podpisać.

                     (6)

                     Aby zapewnić szybkie rozpoczęcie działalności połowowej statków unijnych, protokół należy stosować tymczasowo od chwili jego podpisania, w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego wejścia w życie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania protokołu wykonawczego do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, z zastrzeżeniem zawarcia tego protokołu.
            Tekst protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii.

            Artykuł 3
            Zgodnie z art. 13 protokołu, protokół stosuje się tymczasowo począwszy od dnia jego podpisania, w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego wejścia w życie.

            Artykuł 4
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 26 lipca 2018 r.

                  W imieniu Rady

               G. BLÜMEL

                  Przewodniczący

            (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 242/2008 z dnia 17 marca 2008 r. w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, z drugiej strony (Dz.U. L 75 z 18.3.2008, s. 51).

            (2)  Dz.U. L 48 z 22.2.2008, s. 41.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1082 z dnia 30 lipca 2018 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/610 w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej

text:
                  31.7.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 194/140

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/1082
         z dnia 30 lipca 2018 r.
         zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/610 w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 19 kwietnia 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/610 (1), która ustanowiła szkoleniową misję wojskową Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA); jej mandat i kwota odniesienia zostały określone na 24 miesiące od momentu uzyskania przez misję pełnej zdolności operacyjnej, tj. do 19 września 2018 r.

                     (2)

                     W następstwie przeglądu strategicznego tej misji Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa zalecił zmianę mandatu misji EUTM RCA i jego przedłużenie do 19 września 2020 r.

                     (3)

                     Należy odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2016/610.

                     (4)

                     Zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani nie ma ona do niej zastosowania oraz nie uczestniczy w finansowaniu przedmiotowej misji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W decyzji (WPZiB) 2016/610 wprowadza się następujące zmiany:

                        a)

                        w art. 1 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                                    „a)

                                    doradztwo strategiczne dla gabinetu prezydenta, Ministerstwa Obrony, Sztabu Wojskowego i sił zbrojnych oraz doradztwo w sprawie współpracy cywilno-wojskowej w tym dla Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Żandarmerii;”;

                        b)

                        art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                           „2.   Finansowa kwota odniesienia dla kosztów wspólnych EUTM RCA na okres do 19 września 2018 r. wynosi 18 180 000 EUR. Odsetek kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2015/528, wynosi 15 %, a procentowa kwota odniesienia, o której mowa w art. 34 ust. 3 tej decyzji, wynosi 60 % w odniesieniu do zobowiązań i 15 % w odniesieniu do dokonywania płatności.

                           3.   Finansowa kwota odniesienia dla kosztów wspólnych EUTM RCA na okres od 20 września 2018 r. do 19 września 2020 r. wynosi 25 439 596 EUR. Odsetek kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2015/528, wynosi 0 %, a procentowa kwota odniesienia, o której mowa w art. 34 ust. 3 tej decyzji, wynosi 30 % w odniesieniu do zobowiązań i 0 % w odniesieniu do dokonywania płatności.”;

                        c)

                        art. 13 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                           „2.   EUTM RCA kończy się 19 września 2020 r.”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2018 r.

                  W imieniu Rady

               G. BLÜMEL

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 104 z 20.4.2016, s. 21.