title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1717 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Policji (Europol) za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/313

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1717
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Policji (Europol) za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Policji za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Policji za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Urzędu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0070/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiającą Europejski Urząd Policji (Europol) (4), w szczególności jej art. 43,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0107/2017),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Urzędu Policji absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2015;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Urzędu Policji, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 198.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2051 z dnia 16 listopada 2015 r. w sprawie zmiany decyzji 2013/730/WPZiB wspierającej działania SEESAC w zakresie rozbrojenia i kontroli zbrojeń w Europie Południowo-Wschodniej w ramach strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi

text:
               17.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/19

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/2051
   z dnia 16 listopada 2015 r.
   w sprawie zmiany decyzji 2013/730/WPZiB wspierającej działania SEESAC w zakresie rozbrojenia i kontroli zbrojeń w Europie Południowo-Wschodniej w ramach strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Rady 2013/730/WPZiB (1) przewiduje, że Unia dokonuje wkładu w projekt Centrum Kontroli BSiL dla Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej (SEESAC) dotyczący zmniejszania zagrożenia nielegalnego rozprzestrzeniania broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi w Europie Południowo-Wschodniej.

               (2)

               Projekt wspierany przez decyzję 2013/730/WPZiB ma na celu, między innymi, zwiększenie bezpieczeństwa zarządzania dostawami i zapasami w przypadku składowania broni konwencjonalnej i amunicji (komponent bezpieczeństwa składowania).

               (3)

               W pkt 3.1 załącznika do decyzji 2013/730/WPZiB Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Kosowo (2), była jugosłowiańska republika Macedonii, Republika Mołdawii i Serbia są wskazane jako beneficjenci wyżej wymienionego komponentu bezpieczeństwa składowania; wśród beneficjentów nie wymieniono jednak Albanii.

               (4)

               Według agencji wykonawczej SEESAC – oraz za zgodą władz Albanii – istnieje potrzeba, by Albania mogła korzystać z komponentu bezpieczeństwa składowania, oraz dostępne są środki finansowe zgodnie z decyzją 2013/730/WPZiB.

               (5)

               Należy zatem zmienić decyzję 2013/730/WPZiB, aby włączyć Albanię do grona beneficjentów komponentu bezpieczeństwa składowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pkt 3.1 załącznika do decyzji 2013/730/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „3.1.   Zwiększenie bezpieczeństwa zapasów dzięki ulepszeniu infrastruktury i rozwojowi zdolności

      Cel
      Działania te zmniejszą zagrożenie, jakie stanowi rozprzestrzenianie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz handel nimi, dzięki poprawie przepisów dotyczących bezpieczeństwa oraz zarządzania dostawami i zapasami w przypadku składowania broni konwencjonalnej i amunicji w Albanii, Bośni i Hercegowinie, Czarnogórze, Kosowie (*), FYROM, Republice Mołdawii i Serbii.
      Opis
      Skuteczna realizacja decyzji Rady 2010/179/WPZiB przy zastosowaniu podejścia dwutorowego: (1) zwiększeniu bezpieczeństwa składów w trzech państwach (3) oraz (2) zbudowaniu zdolności personelu, któremu zlecono zarządzanie zapasami (4), znacząco poprawiła przepisy dotyczące bezpieczeństwa i zmniejszyła ryzyko niepożądanego rozprzestrzeniania zapasów BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Wychodząc od tych osiągnięć, podczas drugiej fazy projektu będzie się nadal poprawiać bezpieczeństwo składów broni i amunicji w Europie Południowo-Wschodniej, dzięki dalszemu zapewnianiu konkretnej pomocy technicznej i w zakresie infrastruktury zgodnie z najlepszymi międzynarodowymi praktykami i standardami. Działania w ramach projektu zapewnią wsparcie ministerstwom obrony Albanii, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, FYROM i Republiki Mołdawii oraz ministerstwom spraw wewnętrznych Republiki Serbii, FYROM i Kosowa, poprzez pozyskanie i instalowanie sprzętu koniecznego do zabezpieczania zapasów broni i amunicji. Ponadto w stosownych przypadkach wyszkolony zostanie personel zarządzający zapasami. Składy, których bezpieczeństwo ma zostać zwiększone, będą wybierane na podstawie oceny priorytetów i związanego z nimi ryzyka.
      W projekcie przewidziano następujące działania:

                  —

                  Albania: zwiększenie bezpieczeństwa w składach amunicji i broni konwencjonalnej podległych Ministerstwu Obrony (maksymalnie dwa składy), w tym dzięki instalowaniu lub remontowi ogrodzeń i oświetlenia, systemów alarmowych, telewizji przemysłowej i urządzeń telekomunikacyjnych.

                  —

                  Bośnia i Hercegowina: zwiększenie bezpieczeństwa w składach amunicji i broni konwencjonalnej podległych Ministerstwu Obrony, w tym dzięki instalowaniu lub remontowi ogrodzeń i oświetlenia, systemów alarmowych, telewizji przemysłowej i urządzeń telekomunikacyjnych, jako uzupełnienie dokonywanych przez UNDP i OBWE prac związanych z bezpieczeństwem zapasów.

                  —

                  Kosowo (*): zwiększenie zdolności policji w zakresie zarządzania zapasami poprzez szkolenia i ocenę stanu obecnego. Remont jednego niewielkiego lokalnego składu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni.

                  —

                  FYROM: zwiększenie bezpieczeństwa centralnego składu podlegającego Ministerstwu Spraw Wewnętrznych (Orman) dzięki pozyskiwaniu wyposażenia związanego z bezpieczeństwem oraz ulepszaniu infrastruktury, w tym remontowi ogrodzenia; telewizji przemysłowej i oświetlenia oraz nowym drzwiom ochronnym w budynkach składu. Zwiększenie bezpieczeństwa centralnego składu sił zbrojnych FYROM dzięki pozyskaniu i zainstalowaniu nadzoru wideo i poprawie bezpieczeństwa terenu i budynku poprzez odnowienie ogrodzenia, zainstalowanie nowych bram oraz remont ochronnych drzwi do magazynu.

                  —

                  Republika Mołdawii: zwiększenie bezpieczeństwa centralnego składu broni i amunicji (CAMD) podległego Ministerstwu Spraw Wewnętrznych, w tym zainstalowanie bezpiecznych ogrodzeń, systemów kontroli osób wchodzących i utworzenie elektronicznego rejestru broni.

                  —

                  Czarnogóra: konkretne usprawnienia w składzie amunicji w Brezoviku, w tym ogólne usprawnienia infrastruktury bezpieczeństwa składowania. Przygotowanie centralnego rejestru składowanej broni i amunicji.

                  —

                  Serbia: zwiększenie bezpieczeństwa głównego składu BSiL podległego Ministerstwu Spraw Wewnętrznych, w tym nadzór wideo i kontrola dostępu.

                  —

                  Regionalne szkolenia na temat zarządzania zapasami będą przeprowadzane zarówno na szczeblu regionalnym (corocznie), jak i krajowym (w razie potrzeby).

            Wyniki i wskaźniki realizacji projektu:
      Celem projektu jest poprawa bezpieczeństwa w Europie Południowo-Wschodniej dzięki zmniejszeniu ryzyka nielegalnego handlu poprzez:

                  —

                  zwiększenie bezpieczeństwa składów BSiL w Albanii (maksymalnie 2), Bośni i Hercegowinie (4), Czarnogórze (1), Kosowie (*) (1), Republice Mołdawii (2), Serbii (1) i FYROM (2) dzięki wymiernym ulepszeniom infrastruktury dotyczącym bezpieczeństwa.

                  —

                  zwiększenie zdolności personelu w zakresie zabezpieczania zapasów dzięki wyszkoleniu przynajmniej 60 osób z państw beneficjentów podczas trzech warsztatów i dzięki zapewnieniu ukierunkowanych szkoleń na szczeblu krajowym.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/730/WPZiB z dnia 9 grudnia 2013 r. wspierająca działania SEESAC w zakresie rozbrojenia i kontroli zbrojeń w Europie Południowo-Wschodniej w ramach strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (Dz.U. L 332 z 11.12.2013, s. 19).

      (2)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją RB ONZ nr 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości na temat ogłoszenia przez Kosowo niepodległości.

      (3)  W Chorwacji zwiększono bezpieczeństwo centralnego składu broni podległego Ministerstwu Spraw Wewnętrznych »MURAT« dzięki zainstalowaniu nadzoru wideo; w Bośni i Hercegowinie zainstalowano 41 par drzwi ochronnych i poprawiono bezpieczeństwo czterech podległych Ministerstwu Obrony składów BSiL i amunicji do tych rodzajów broni; poziom bezpieczeństwa w podległym Ministerstwu Obrony składzie amunicji »TARAS« w Czarnogórze został dostosowany do międzynarodowych standardów bezpieczeństwa.

      (4)  Przygotowano kurs na temat zarządzania zapasami; w zakresie zarządzania zapasami przeszkolono 58 funkcjonariuszy poziomu operacyjnego z ministerstw obrony, sił zbrojnych i ministerstw spraw wewnętrznych Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Czarnogóry, FYROM oraz Serbii.


title: Decyzja Rady 2011/423/WPZiB z dnia 18 lipca 2011 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko Sudanowi i Sudanowi Południowemu i uchylająca wspólne stanowisko 2005/411/WPZiB

text:
               19.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 188/20

         DECYZJA RADY 2011/423/WPZiB
   z dnia 18 lipca 2011 r.
   dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko Sudanowi i Sudanowi Południowemu i uchylająca wspólne stanowisko 2005/411/WPZiB
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 30 maja 2005 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2005/411/WPZiB (1) dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Sudanowi. We wspólnym stanowisku 2005/411/WPZiB połączono w jednym akcie prawnym środki nałożone na mocy wspólnego stanowiska 2004/31/WPZiB (2) oraz środki, które miały zostać nałożone zgodnie z rezolucją nr 1591 (2005) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („rezolucja RB ONZ nr 1591 (2005)”).

               (2)

               Należy dostosować zakres stosowania środków ograniczających nałożonych na mocy wspólnego stanowiska 2005/411/WPZiB, a wspomniane wspólne stanowisko należy zastąpić.

               (3)

               Procedura wprowadzania zmian do załącznika do niniejszej decyzji Rady powinna zawierać wymóg przekazania wskazanym osobom i podmiotom sformułowanego przez Komitet Sankcji, ustanowiony na mocy rezolucji RB ONZ nr 1591 (2005), uzasadnienia umieszczenia ich w wykazie, tak aby dać tym osobom i podmiotom możliwość przedstawienia uwag. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada powinna dokonać przeglądu swojej decyzji na podstawie tych uwag i odpowiednio poinformować daną osobę lub podmiot.

               (4)

               Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza z prawem do skutecznego środka prawnego i do rzetelnego procesu sądowego, prawem własności i prawem do ochrony danych osobowych. Niniejsza decyzja powinna być stosowana zgodnie z tymi prawami i zasadami.

               (5)

               Niniejsza decyzja jest także w pełni zgodna ze zobowiązaniami państw członkowskich wynikającymi z Karty Narodów Zjednoczonych oraz z prawnie wiążącym charakterem rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.

               (6)

               Unijne środki wykonawcze zawarte są w rozporządzeniu Rady (WE) nr 131/2004 z dnia 26 stycznia 2004 r. dotyczącym niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Sudanu (3) i w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1184/2005 z dnia 18 lipca 2005 r. nakładającym pewne szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom utrudniającym proces pokojowy i łamiącym prawo międzynarodowe w konflikcie w regionie Darfur w Sudanie (4),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) nr 1591 (2005) środki ograniczające określone w art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 niniejszej decyzji nakłada się na osoby wskazane przez Komitet Sankcji ustanowiony na mocy ust. 3 rezolucji RB ONZ nr 1591 (2005) („Komitet Sankcji”), które stanowią przeszkodę dla procesu pokojowego, stanowią zagrożenie dla stabilności w Darfurze i w regionie, naruszają międzynarodowe prawo humanitarne lub prawa człowieka lub dopuszczają się innych okrucieństw, łamią embargo na broń i/lub są odpowiedzialne za ataki z wojskowych statków powietrznych w regionie i nad regionem Darfuru.
   Wykaz osób, których to dotyczy, znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   1.   Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do uniemożliwienia wjazdu na ich terytoria lub tranzytu przez te terytoria osób, o których mowa w art. 1.
   2.   Ustęp 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy wjazdu własnym obywatelom na swoje terytorium.
   3.   Ustęp 1 nie ma zastosowania w przypadkach, gdy Komitet Sankcji stwierdzi, że podróż jest uzasadniona względami humanitarnymi, włączając w to obowiązki o charakterze religijnym, lub w przypadkach, gdy Komitet Sankcji dojdzie do wniosku, że wyłączenie wsparłoby cele określone w rezolucjach Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczących budowania pokoju i stabilizacji w Sudanie i w regionie.
   4.   W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub na tranzyt przez to terytorium osób wskazanych przez Komitet Sankcji, zezwolenie ograniczone jest do celu, w jakim zostało udzielone, oraz do osób, których dotyczy.
   Artykuł 3
   1.   Zamraża się wszystkie fundusze, inne aktywa finansowe i zasoby gospodarcze, które stanowią własność lub są kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez osoby, o których mowa w art. 1, lub będące w posiadaniu podmiotów należących do tych osób lub do jakichkolwiek osób działających w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub do podmiotów kontrolowanych bezpośrednio lub pośrednio przez te osoby lub przez jakiekolwiek osoby działające w ich imieniu lub pod ich kierownictwem.
   2.   Nie udostępnia się bezpośrednio ani pośrednio funduszy, aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych tym osobom lub podmiotom ani też na rzecz tych osób lub podmiotów.
   3.   Wyjątki od tego zakazu mogą dotyczyć funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych, które są:

               a)

               konieczne do pokrycia podstawowych wydatków, w tym płatności za środki żywnościowe, czynszu lub kredytu hipotecznego, płatności za lekarstwa i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych i opłat na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej;

               b)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie rozsądnych kosztów honorariów oraz zwrotów wydatków poniesionych w związku ze świadczeniem usług prawniczych;

               c)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi związane z rutynowym przechowywaniem lub utrzymaniem zamrożonych funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych zgodnie z przepisami krajowymi,
               po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie o zamiarze udzielenia, w stosownych przypadkach, zezwolenia na dostęp do tych funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych oraz w przypadku braku, w terminie dwóch dni roboczych od takiego powiadomienia, odmownej decyzji Komitetu Sankcji;

               d)

               konieczne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, po powiadomieniu przez zainteresowane państwo członkowskie Komitetu Sankcji i po uzyskaniu jego zgody;

               e)

               przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego lub orzeczenia, w którym to przypadku fundusze, inne środki finansowe i zasoby gospodarcze, po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie, mogą być wykorzystane do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub do wykonania orzeczenia, pod warunkiem że zastaw ten został ustanowiony lub orzeczenie zostało wydane przed datą przyjęcia rezolucji RB ONZ nr 1591 (2005) i zastaw ten nie został ustanowiony ani orzeczenie nie zostało wydane na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w niniejszym artykule.

         4.   Ustępu 2 nie stosuje się do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach:

               a)

               odsetek lub innych dochodów należnych na tych rachunkach; lub

               b)

               płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed dniem, w którym rachunki te zaczęły podlegać środkom ograniczającym,

         pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1.
   Artykuł 4
   1.   Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub eksport do Sudanu lub do Sudanu Południowego uzbrojenia oraz wszelkiego rodzaju sprzętu pokrewnego, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i wyposażeniem, wyposażeniem paramilitarnym i częściami zamiennymi do wyżej wymienionych, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub używając samolotów lub statków ich bander, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich czy też nie.
   2.   Zabrania się również:

               a)

               dostarczania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Sudanie lub w Sudanie Południowym lub w celu wykorzystania w Sudanie lub w Sudanie Południowym;

               b)

               zapewniania finansowania lub udzielania pomocy finansowej, bezpośrednio lub pośrednio, w związku z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności przyznawania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do świadczenia związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Sudanie lub w Sudanie Południowym lub w celu wykorzystania w Sudanie lub w Sudanie Południowym;

               c)

               świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).

         Artykuł 5
   1.   Artykułu 4 nie stosuje się do:

               a)

               sprzedaży, dostawy, przekazania lub eksportu nieśmiercionośnego wyposażenia wojskowego przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych, nadzorowania przestrzegania praw człowieka lub do celów ochronnych, lub na rzecz programów Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), Unii Afrykańskiej, Unii Europejskiej dotyczących budowy instytucji, lub sprzętu przeznaczonego do operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską, ONZ i Unię Afrykańską;

               b)

               sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania do celów ochronnych przez personel Unii Europejskiej i jej państw członkowskich w Sudanie lub w Sudanie Południowym;

               c)

               dostarczania pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;

               d)

               finansowania ani dostarczania pomocy finansowej w związku z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;

               e)

               sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu wyposażenia i sprzętu przeznaczonego do użycia w ramach operacji rozminowywania;

               f)

               dostarczania pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług i pomocy finansowej oraz sprzedaży, dostaw, przekazywania lub eksportu jako wsparcia dla realizacji całościowego porozumienia pokojowego;

               g)

               sprzedaży, dostaw, przekazywania lub eksportu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego przeznaczonego wyłącznie do celów wspierania procesu reformy sektora bezpieczeństwa w Sudanie Południowym, jak również finansowania ani dostarczania pomocy finansowej lub technicznej w związku z takim sprzętem,

         pod warunkiem że takie dostawy zostały uprzednio zatwierdzone przez właściwy organ danego państwa członkowskiego.
   2.   Artykułu 4 nie stosuje się ponadto do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonej do Sudanu lub do Sudanu Południowego przez personel Organizacji Narodów Zjednoczonych, personel Unii Europejskiej lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów, pracowników organizacji humanitarnych i organizacji działających na rzecz rozwoju oraz personel pomocniczy, wyłącznie do ich osobistego użytku.
   3.   Państwa członkowskie analizują indywidualnie każdy przypadek dostaw objętych niniejszym artykułem, uwzględniając przy tym w pełni kryteria określone we wspólnym stanowisku 2008/944/WPZiB z dnia 8 grudnia 2008 r. określającym wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego (5). Państwa członkowskie wymagają odpowiednich zabezpieczeń przeciwko nadużyciu zezwoleń przyznanych na mocy niniejszego artykułu i, w odpowiednich przypadkach, zapewniają powrót wyposażenia.
   Artykuł 6
   Rada ustala wykaz zawarty w załączniku i wprowadza w życie wszelkie zmiany w tym załączniku, dokonane na podstawie ustaleń dokonanych przez Komitet Sankcji.
   Artykuł 7
   1.   W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub Komitet Sankcji umieści osobę lub podmiot w wykazie, Rada umieszcza taką osobę lub taki podmiot w załączniku. Rada przekazuje bezpośrednio, jeżeli adres jest znany, albo w drodze opublikowania ogłoszenia, swoją decyzję wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie danej osobie lub podmiotowi, umożliwiając takiej osobie lub takiemu podmiotowi przedstawienie uwag.
   2.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę lub podmiot.
   Artykuł 8
   1.   Załącznik zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie osób lub podmiotów, przekazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji.
   2.   W załączniku zamieszczane są także w miarę dostępności informacje przekazane przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji niezbędne do identyfikacji danych osób lub podmiotów. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres – o ile jest znany – oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. W załączniku umieszczana jest także data wskazania osoby lub podmiotu przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.
   Artykuł 9
   1.   Środki, o których mowa w art. 2 i 3, podlegają przeglądowi do dnia 19 lipca 2012 r. w świetle ustaleń Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych co do sytuacji w Sudanie.
   2.   Środki, o których mowa w art. 4, podlegają przeglądowi do dnia, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, a następnie co 12 miesięcy. Podlegają one uchyleniu, jeżeli Rada uzna, że ich cele zostały zrealizowane.
   Artykuł 10
   Niniejszym uchyla się wspólne stanowisko 2005/411/WPZiB.
   Artykuł 11
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 139 z 2.6.2005, s. 25.

      (2)  Dz.U. L 6 z 10.1.2004, s. 55.

      (3)  Dz.U. L 21 z 28.1.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 193 z 23.7.2005, s. 9.

      (5)  Dz.U. L 335 z 13.12.2008, s. 99.

      ZAŁĄCZNIK

         WYKAZ OSÓB I PODMIOTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 I 3

                  1.

                  Nazwisko, imię (imiona): ELHASSAN Gaffar Mohamed
                  Inne informacje: generał dywizji i dowódca zachodniego regionu wojskowego sudańskich sił zbrojnych
                  Data wskazania przez ONZ: 25 kwietnia 2006 r.

                  2.

                  Nazwisko, imię (imiona): HILAL Sheikh Musa
                  Inne informacje: przywódca plemienia Jalul w Północnym Darfurze
                  Data wskazania przez ONZ: 25 kwietnia 2006 r.

                  3.

                  Nazwisko, imię (imiona): SHANT Adam Yacub
                  Inne informacje: dowódca Sudańskiej Armii Wyzwolenia (SLA)
                  Data wskazania przez ONZ: 25 kwietnia 2006 r.

                  4.

                  Nazwisko, imię (imiona): BADRI Gabril Abdul Kareem
                  Inne informacje: dowódca polowy Krajowego Ruchu na rzecz Reform i Rozwoju (National Movement for Reform and Development – NMRD)
                  Data wskazania przez ONZ: 25 kwietnia 2006 r.


title: Decyzja Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego dostosowującego handlowe aspekty Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony, w celu uwzględnienia wyników negocjacji między stronami w sprawie wzajemnych preferencyjnych koncesji na niektóre wina, wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win jak również wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0917

Dziennik Urzędowy L 342 , 27/12/2001 P. 0024 - 0026

		Decyzja Radyz dnia 3 grudnia 2001 r.w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego dostosowującego handlowe aspekty Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony, w celu uwzględnienia wyników negocjacji między stronami w sprawie wzajemnych preferencyjnych koncesji na niektóre wina, wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win jak również wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych(2001/917/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 4,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony, zwany dalej "Układem o Stabilizacji i Stowarzyszeniu", został parafowany dnia 24 listopada 2000 r. i podpisany w drodze wymiany listów dnia 9 kwietnia 2001 r. w Luksemburgu. Artykuł 27 ust. 4 Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu stanowi, że porozumienia handlowe mające zastosowanie do win i wyrobów spirytusowych pozostają do sprecyzowania.(2) Umowa przejściowa zapewniająca rozwój więzi handlowych poprzez ustanowienie stosunku umownego i wprowadzająca w życie postanowienia Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem, weszła w życie z dniem 1 czerwca 2001 r. Zobowiązanie do zawarcia oddzielnej Umowy w sprawie wina i wyrobów spirytusowych zostało powtórzone w art. 14 ust. 4 Umowy przejściowej,(3) Zgodnie z dyrektywami przyjętymi przez Radę dnia 11 marca 1998 r., Komisja i Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, w dniu 20 czerwca 2001 r. osiągnęły porozumienie w sprawie nowych wzajemnych koncesji na niektóre wina oraz w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win i oznaczeń wyrobów spirytusowych. W celu zapewnienia spójności całego procesu stabilizacji, wyniki przedmiotowych negocjacji powinny zostać włączone w ramy Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu w formie Protokołu dodatkowego.(4) Komisja, wspomagana przez Komitet Kodeksu Celnego powołany na mocy art. 248a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [1], powinna podjąć postanowienia w celu przyjęcia rozporządzeń wykonawczych w sprawie preferencyjnych koncesji przewidzianych dla niektórych win, bez względu na przepisy art. 62 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [2]. Komisja wprowadza niezbędne zmiany i dostosowania techniczne do rozporządzeń wykonawczych, które mogą wynikać z umów preferencyjnych, protokołów, wymiany listów albo innych aktów zawartych między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, lub które są niezbędne w wyniku zmian Nomenklatury Scalonej i kodów Taric.(5) W celu ułatwienia wykonania niektórych postanowień Protokołu, Komisja powinna zostać upoważniona do zatwierdzania, w imieniu Wspólnoty, decyzji zmieniających wykazy i Protokoły do Umowy w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win (załącznik II do Protokołu) oraz do Umowy o wzajemnym uznawaniu, ochronie i kontroli oznaczeń napojów spirytusowych i napojów aromatyzowanych (załącznik III do Protokołu). Przy przyjmowaniu tych aktów, z jednej strony Komisję powinien wspierać Komitet Zarządzający ds. Wina, utworzony na mocy art. 74 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, oraz Komitet Wykonawczy ds. Napojów Spirytusowych, utworzony na mocy art. 13 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r. ustanawiającego ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych [3] i Komitet Wykonawczy ds. Win Aromatyzowanych, utworzony na mocy art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1601/1991 z dnia 10 czerwca 1991 r. określającego ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych [4], z drugiej strony.(6) Środki niezbędne dla wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [5],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Protokół dodatkowy dostosowujący handlowe aspekty Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony, w celu uwzględnienia wyników negocjacji między stronami w sprawie wzajemnych preferencyjnych koncesji na niektóre wina, wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win jak również wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych (zwany dalej "Protokołem").Tekst Protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 21. Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Protokołu w imieniu Wspólnoty, w celu wyrażenia wiążącej zgody Wspólnoty.2. Przewodniczący Rady notyfikuje w imieniu Wspólnoty zatwierdzenie przewidziane w art. 3 Protokołu.Artykuł 3Przepisy w zakresie zastosowania kontyngentów taryfowych na niektóre wina przewidzianych w załączniku I do Protokołu, oraz zmiany i dostosowania techniczne do rozporządzeń wykonawczych, niezbędne w następstwie zmian kodów Nomenklatury Scalonej oraz działów Taric bądź wskutek zawarcia nowych umów, protokołów, wymiany listów albo innych aktów między Wspólnotą a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, Komisja przyjmuje zgodnie z procedurą określoną w art. 4 ust. 2 niniejszej decyzji, bez względu na przepisy art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999.Artykuł 41. Komisja jest wspomagana przez Komitet Kodeksu Celnego powołany na mocy art. 248a rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.3. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 51. Do celów decyzji Rady Współpracy, dotyczących ustanowienia wykazów nazw chronionych przewidzianych w art. 4 ust. 7 oraz w art. 14 ust. 2 lit. a) Umowy o wzajemnym uznawaniu, ochronie i kontroli nazw win, stanowisko Wspólnoty określa Rada stanowiąca kwalifikowaną większością na wniosek Komisji.2. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1, do celów art. 13 i 14 Umowy o wzajemnym uznawaniu, ochronie i kontroli nazw win, Komisja zawiera niezbędne akty zmieniające wykazy oraz Protokół do Umowy zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 6 ust. 2 niniejszej decyzji. Komisja określa i przedstawia stanowisko Wspólnoty we wszystkich innych przypadkach wynikających z przepisów wymienionych powyżej artykułów.Artykuł 61. Komisja jest wspomagana przez Komitet Zarządzający ds. Wina, utworzony na mocy art. 74 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999.2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.3. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 71. Do celów decyzji Rady Współpracy, dotyczących oznaczeń chronionych przewidzianych w art. 4 ust. 5 oraz w art. 14 ust. 2 lit. a) Umowy o wzajemnym uznawaniu, ochronie i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych, stanowisko Wspólnoty określa Rada stanowiąca kwalifikowaną większością na wniosek Komisji.2. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1, do celów art. 13 i 14 Umowy o wzajemnym uznawaniu, ochronie i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych, Komisja zawiera niezbędne akty zmieniające wykazy oraz Protokół do Umowy zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 8 ust. 2 niniejszej decyzji. Komisja określa i przedstawia stanowisko Wspólnoty we wszystkich innych przypadkach wynikających z przepisów wymienionych powyżej artykułów.Artykuł 81. Komisja jest wspomagana przez Komitet Wdrażający ds. Napojów Spirytusowych, powołany na mocy art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89, oraz przez Komitet Wykonawczy ds. Win Aromatyzowanych, Aromatyzowanych Napojów na Bazie Win i Aromatyzowanych Koktajli Winopodobnych, utworzony na mocy art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 1601/91.2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.3. Komitety uchwalają swoje regulaminy wewnętrzne.Artykuł 9Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 3 grudnia 2001 r.W imieniu RadyF. VandenbrouckePrzewodniczący[1] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 (Dz.U. L 311 z 12.12.2000, str. 17).[2] Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2826/2000 (Dz.U. L 328 z 23.12.2000, str. 2).[3] Dz.U. L 160 z 12.6.1989, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3378/94 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 366 z 31.12.1994, str. 1).[4] Dz.U. L 149 z 14.6.1991, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2061/96 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 277 z 30.10.1996, str. 1).[5] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.--------------------------------------------------


title: 2008/624/WE: Decyzja Rady z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie mianowania czterech członków oraz czterech zastępców członków Komitetu Regionów z Francji

text:
               30.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 201/68

      DECYZJA RADY

   z dnia 8 lipca 2008 r.
   w sprawie mianowania czterech członków oraz czterech zastępców członków Komitetu Regionów z Francji
   (2008/624/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Francji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               W związku ze śmiercią pana Raymonda FORNIEGO zwolniło się jedno stanowisko członka. W związku z wygaśnięciem mandatu pana Jeana PUECHA, pani Juliette SOULABAILLE oraz pana Michela THIERSA zwolniły się trzy stanowiska członka. W związku z wygaśnięciem mandatu pani Caroli JORDA-DEDIEU i pana Jeana-Pierre’a TEISSEIRE’A zwolniły się dwa stanowiska zastępcy członka Komitetu Regionów. W związku z mianowaniem pana Pierre’a HUGONA i pana Christophe’a ROUILLONA na członków Komitetu Regionów zwolniły się dwa stanowiska zastępcy członka Komitetu Regionów,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W Komitecie Regionów, na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., następujące osoby zostają niniejszym mianowane:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           pan Pierre HUGON, Vice-président du Conseil général de la Lozère (zmiana mandatu)

                           —

                           pan Pierre MAILLE, Président du Conseil général du Finistère,

                           —

                           pan René SOUCHON, Président du Conseil régional d’Auvergne,

                           —

                           pan Christophe ROUILLON, Maire de Coulaines (zmiana mandatu);
                           oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           pan Jean-Michel DACLIN, Adjoint au Maire de Lyon,

                           —

                           pani Rose-Marie FALQUE, Maire d’Azerailles,

                           —

                           pani Rachel PAILLARD, Maire de Bouzy,

                           —

                           pan Jean-Louis TOURENNE, Président du Conseil général d’Ille et Vilaine.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 8 lipca 2008 r.

            W imieniu Rady

         C. LAGARDE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: 2004/521/WE:Decyzja Rady z dnia 21 czerwca 2004 r. zmieniająca decyzję 2003/893/WE w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi między Wspólnotą Europejską a Ukrainą

text:
               26.6.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 227/35

      DECYZJA RADY

   z dnia 21 czerwca 2004 r.
   zmieniająca decyzję 2003/893/WE w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi między Wspólnotą Europejską a Ukrainą
   (2004/521/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Od dnia 1 maja 2004 r. Unia Europejska liczy 10 nowych Państw Członkowskich: Cypr, Estonię, Łotwę, Litwę, Maltę, Polskę, Słowację, Słowenię, Republikę Czeską i Węgry. Artykuł 6 ust. 8 Aktu Przystąpienia z 2003 r. stanowi, że limity ilościowe stosowane przez Wspólnotę w przywozie wyrobów stalowych zostaną dostosowane na podstawie przywozu dokonywanego w ostatnich latach przez nowe Państwa Członkowskie.

               (2)

               Decyzją nr 2003/893/WE (1), Rada wprowadziła limity ilościowe w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty niektórych wyrobów stalowych pochodzących z Ukrainy.

               (3)

               Ponieważ nie zostały zakończone negocjacje w sprawie zawarcia dwustronnej umowy w dziedzinie stali, i zgodnie z art. 6 ust. 8 trzeci akapit Aktu Przystąpienia z 2003 r., należy przewidzieć zwiększenie aktualnie obowiązujących limitów ilościowych, tak aby tradycyjna wymiana handlowa została utrzymana po rozszerzeniu UE. Przy zwiększeniu przyjmuje się jako podstawę średnią wartość przywozu wyrobów stalowych dokonywanego przez nowe Państwa Członkowskie w latach 2000, 2001 i 2002, dostosowaną pro rata temporis po rozszerzeniu z dniem 1 maja 2004 r. i dostosowaną następnie przy zastosowaniu 30 % wskaźnika redukcji, już stosowanego w odniesieniu do limitów ilościowych, przyjętego w wyniku narzuconych przez Ukrainę przeszkód w wywozie złomu żelaznego. Następnie, po zawarciu umowy, te limity ilościowe zostaną odpowiednio zmienione.

               (4)

               Dlatego należy zmienić Załącznik II do decyzji Rady 2003/893/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Załącznik II do decyzji 2003/893/WE zastępuje się Załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 21 czerwca 2004 r.

            W imieniu Rady

         J. WALSH

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 333 z 20.12.2003, str. 84.

      ZAŁĄCZNIK
      „
            ZAŁĄCZNIK II
            LIMITY ILOŚCIOWE – UKRAINA

                        (tony)

                        Rok
                        Wyroby

                        2004

                        SA Wyroby płaskie

                        SA1 Kręgi

                        62 037

                        SA2 Grube płyty

                        200 104

                        SA3 Inne wyroby płaskie

                        66 608

                        SB Wyroby długie

                        SB1 Belki

                        12 481

                        SB2 Walcówki

                        66 828

                        SB3 Inne wyroby długie

                        122 170

                  ”


title: Decyzja Rady 2012/225/WPZiB z dnia 26 kwietnia 2012 r. dotycząca zmiany decyzji 2010/232/WPZiB w sprawie odnowienia środków ograniczających skierowanych przeciwko Birmie/Związkowi Myanmar

text:
               27.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 115/25

         DECYZJA RADY 2012/225/WPZiB
   z dnia 26 kwietnia 2012 r.
   dotycząca zmiany decyzji 2010/232/WPZiB w sprawie odnowienia środków ograniczających skierowanych przeciwko Birmie/Związkowi Myanmar
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 26 kwietnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/232/WPZiB (1).

               (2)

               W ciągu ostatniego roku Unia z szacunkiem i uznaniem śledziła historyczne zmiany w Birmie/Związku Myanmar i zachęcała do tego, by szeroko zakrojone reformy były kontynuowane w ramach rozwijającego się partnerstwa z podmiotami z kręgów politycznych i społeczeństwa obywatelskiego. Unia z zadowoleniem przyjęła podjęcie konkretnych kroków w tym kierunku.

               (3)

               W obliczu tych zmian, a także aby uhonorować proces reform i zachęcać do niego, należy zawiesić środki ograniczające, z wyłączeniem embarga na uzbrojenie i embarga na sprzęt, który mógłby być wykorzystany do represji wewnętrznych; te embarga należy utrzymać.

               (4)

               Decyzję 2010/232/WPZiB należy odpowiednio zmienić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 15 decyzji 2010/232/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 15
      1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
      2.   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 30 kwietnia 2013 r.
      3.   Środki, o których mowa w art. 3-13a zostają zawieszone do dnia 30 kwietnia 2013 r.”

   Artykuł 2
   Osoby wymienione w załączniku wykreśla się z listy zawartej w części J załącznika II do decyzji 2010/232/WPZiB.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 kwietnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. BØDSKOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 105 z 27.4.2010, s. 22.

      ZAŁĄCZNIK

         Osoby, o których mowa w art. 2

                  1.

                  Thidar Zaw

                  2.

                  Pye Phyo Tay Za

                  3.

                  Ohn

                  4.

                  Shwe Shwe Lin

                  5.

                  Nan Than Htwe a.k.a Nan Than Htay

                  6.

                  Nang Lang Kham a.k.a. Nan Lan Khan

                  7.

                  Lo Hsing-han

                  8.

                  San San Kywe

                  9.

                  Nandar Hlaing

                  10.

                  Aye Aye Maw

                  11.

                  Nan Mauk Loung Sai a.k.a. Nang Mauk Lao Hsai

                  12.

                  Than Than Nwe

                  13.

                  Nay Soe

                  14.

                  Theint Theint Soe

                  15.

                  Sabai Myaing

                  16.

                  Htin Htut

                  17.

                  Htay Htay Khine (Khaing)

                  18.

                  Sandar Tun

                  19.

                  Aung Zaw Naing

                  20.

                  Mi Mi Khaing

                  21.

                  Moe Mya Mya

                  22.

                  Thurane Aung vel Christopher Aung, Thurein Aung

                  23.

                  Khin Phyone

                  24.

                  Nyunt Nyunt Oo

                  25.

                  Myint Myint Aye

                  26.

                  Min Thein vel Ko Pauk

                  27.

                  Tin Tin Latt

                  28.

                  Wut Yi Oo

                  29.

                  Capitain Htun Zaw Win

                  30.

                  Yin Thu Aye

                  31.

                  Yi Phone Zaw


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/2144 z dnia 6 grudnia 2016 r. zmieniająca decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii

text:
               7.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/22

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/2144
   z dnia 6 grudnia 2016 r.
   zmieniająca decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (1),
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 maja 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/255/WPZiB.

               (2)

               Z uwagi na trwający kryzys humanitarny w Syrii oraz kluczową rolę podmiotów unijnych w zaspokajaniu potrzeb humanitarnych obywateli Syrii ważne jest, by nadal świadczyć pomoc humanitarną i cywilną wewnątrz tego kraju. Zakup paliwa jest wymogiem operacyjnym dla niesienia pomocy humanitarnej w Syrii lub pomocy dla cywilnej ludności w Syrii. Rozwój wydarzeń w trakcie sytuacji operacyjnej w Syrii wykazał, że bieżący system dotyczący zezwoleń na zakup paliwa w Syrii nie jest dostatecznie praktyczny.

               (3)

               Konieczne jest zatem dokonanie zmian w dotyczących pomocy humanitarnej i cywilnej odstępstwach od ograniczeń na zakup lub transport produktów ropopochodnych w Syrii, by zapewnić system zezwoleń lepiej uwzględniający warunki operacyjne.

               (4)

               Oprócz tego, i w tym samym celu, konieczne jest także dokonanie zmian odstępstwa humanitarnego od ograniczeń polegających na zamrożeniu funduszy i zasobów gospodarczych.

               (5)

               Zmiany te w żaden sposób nie wpływają na zgodność z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2580/2001 (2), rozporządzeniem Rady (WE) nr 881/2002 (3) ani rozporządzeniem Rady (UE) 2016/1686 (4).

               (6)

               Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki.

               (7)

               Należy odpowiednio zmienić decyzję 2013/255/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2013/255/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 5 dodaje się akapity w brzmieniu:
               „3.   Zakazy ustanowione w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do zakupu ani transportu w Syrii produktów ropopochodnych ani do związanego z tymi zakupami lub transportem finansowania lub pomocy finansowej przez organy publiczne lub przez osoby prawne, podmioty lub organy, które otrzymują finansowanie z funduszy publicznych Unii lub państw członkowskich do celów udzielania pomocy humanitarnej w Syrii lub dla udzielania pomocy dla cywilnej ludności Syrii, w sytuacji gdy produkty takie są kupowane lub transportowane wyłącznie w celu udzielenia pomocy humanitarnej w Syrii lub udzielenia pomocy ludności cywilnej w Syrii.
               4.   Zakazy ustanowione w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do zakupu ani transportu produktów ropopochodnych przez misje dyplomatyczne lub konsularne, o ile takie produkty są nabywane lub transportowane na oficjalne potrzeby misji.”;

               2)

               art. 6 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 6
               1.   By pomóc cywilnej ludności w Syrii w przypadkach nieobjętych art. 5 ust. 3 i na zasadzie odstępstwa od art. 5 ust. 1 i 2, właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić, na warunkach ogólnych i szczegółowych, jakie uznają za właściwe, na zakup lub transport w Syrii produktów ropopochodnych oraz na zapewnienie związanego z tym finansowania lub pomocy finansowej, jeżeli spełnione są następujące warunki:

                           a)

                           jedynym celem działań jest dostarczanie pomocy humanitarnej w Syrii lub pomocy ludności cywilnej w Syrii; oraz

                           b)

                           dane działania nie naruszają żadnych zakazów nałożonych niniejszą decyzją.

                     2.   Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu przyznanym na podstawie niniejszego artykułu w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia. W przypadku zezwolenia udzielonego na mocy ust. 1 powiadomienie zawiera szczegóły dotyczące beneficjenta i jego działań humanitarnych w Syrii.”;

               3)

               w art. 28 ust. 6 skreśla się lit. e);

               4)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 28a
               1.   Zakaz ustanowiony w art. 28 ust. 5 nie ma zastosowania do funduszy ani zasobów gospodarczych udostępnianych osobom fizycznym lub prawnym oraz podmiotom wymienionym w załącznikach I i II przez organy publiczne lub przez osoby prawne, podmioty lub organy, które otrzymują finansowanie z funduszy publicznych na rzecz udzielenia pomocy humanitarnej w Syrii lub pomocy ludności cywilnej w Syrii, w przypadku gdy zapewnienie takich funduszy lub zasobów gospodarczych jest zgodne z art. 5 ust. 3.
               2.   W przypadkach nieobjętych ust. 1 niniejszego artykułu oraz na zasadzie odstępstwa od art. 28 ust. 5 właściwe organy danego państwa członkowskiego mogą zezwolić na udostępnienie niektórych funduszy lub zasobów gospodarczych, na warunkach ogólnych i szczegółowych, jakie uznają za właściwe, po ustaleniu, że udostępnienie funduszy lub zasobów gospodarczych jest niezbędne do wyłącznego celu dostarczania pomocy humanitarnej w Syrii lub pomocy cywilnej ludności w Syrii.
               3.   Zakaz ustanowiony w art. 28 ust. 5 nie ma zastosowania do funduszy ani zasobów gospodarczych udostępnionych osobom fizycznym lub prawnym lub podmiotom wymienionym w załącznikach I i II przez misje dyplomatyczne lub konsularne, w przypadku gdy zapewnienie takich funduszy lub zasobów gospodarczych jest zgodne z art. 5 ust. 4.
               4.   W drodze odstępstwa od art. 28 ust. 1 i 2 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na uwolnienie określonych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach ogólnych i szczegółowych, które uznają za stosowne, po ustaleniu, że odnośne środki finansowe lub zasoby gospodarcze są niezbędne do wyłącznego celu dostarczania pomocy humanitarnej w Syrii lub pomocy cywilnej ludności w Syrii. Fundusze i zasoby te są wydawane ONZ do celów dostarczania lub ułatwiania dostarczania w Syrii pomocy zgodnie z planem pomocy humanitarnej dla Syrii lub każdym kolejnym planem działania koordynowanym przez ONZ.
               5.   Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu przyznanym na podstawie ust. 2 i 4 w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 grudnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         P. KAŽIMÍR

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 147 z 1.6.2013, s. 14.

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 70).

      (3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami (Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9).

      (4)  Rozporządzenie Rady (UE) 2016/1686 z dnia 20 września 2016 r. nakładające dodatkowe środki ograniczające przeciwko ISIL (Daisz) i Al-Kaidzie oraz osobom fizycznym i prawnym, podmiotom lub organom z nimi związanymi (Dz.U. L 255 z 21.9.2016, s. 1).


title: Decyzja Rady z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Ukrainą, zmieniającego Umowę między Wspólnotą Europejską a Ukrainą w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0871

Dziennik Urzędowy L 337 , 30/12/1999 P. 0043 - 0043

		Decyzja Radyz dnia 21 grudnia 1999 r.w sprawie tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Ukrainą, zmieniającego Umowę między Wspólnotą Europejską a Ukrainą w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi(1999/871/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 wraz z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Ukrainą, zmieniające Umowę między Wspólnotą Europejską a Ukrainą w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi.(2) Uwzględniając przepisy w sprawie podwyższenia kontyngentów w roku 1999, niniejsze Porozumienie w formie wymiany listów należy stosować tymczasowo, do chwili zakończenia procedur koniecznych w celu jego zawarcia, z zastrzeżeniem jego wzajemnego, tymczasowego stosowania przez Ukrainę,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Ukrainą, zmieniające Umowę między Wspólnotą Europejską a Ukrainą w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, stosuje się tymczasowo, do chwili jego formalnego zawarcia oraz z zastrzeżeniem jego wzajemnego, tymczasowego stosowania przez Ukrainę [1].Tekst Porozumienia załączono do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym.Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 1999 r.W imieniu RadyT. HalonenPrzewodniczący[1] Data, od której skutkuje tymczasowe stosowanie, zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, seria C.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/476 z dnia 31 marca 2016 r. zmieniająca decyzję 2013/183/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

text:
               1.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 85/38

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/476
   z dnia 31 marca 2016 r.
   zmieniająca decyzję 2013/183/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 kwietnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/183/WPZiB (1), wdrażającą między innymi rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwanej dalej „RB ONZ”) nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013) i 2094 (2013).

               (2)

               W dniu 2 marca 2016 r. RB ONZ przyjęła rezolucję RB ONZ nr 2270 (2016), w której dała wyraz najgłębszemu zaniepokojeniu w związku z próbą jądrową przeprowadzoną przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (zwaną dalej „KRLD”) w dniu 6 stycznia 2016 r. z naruszeniem odnośnych rezolucji RB ONZ; potępiła także wystrzelenie pocisku przez KRLD w dniu 7 lutego 2016 r. z wykorzystaniem technologii rakietowych pocisków balistycznych, co stanowiło poważne naruszenie odnośnych rezolucji RB ONZ; oraz stwierdziła, że nadal istnieje wyraźne zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa w regionie i poza nim.

               (3)

               W rezolucji RB ONZ nr 2270 (2016) wyrażono głęboki niepokój z powodu tego, że sprzedaż broni przez KRLD wygenerowała dochody, które są wykorzystywane do celów uzyskiwania broni jądrowej i pocisków balistycznych, a jednocześnie postanowiono, że ograniczenia dotyczące broni powinny obejmować wszystkie rodzaje broni i powiązany sprzęt, w tym broń strzelecką i lekką oraz powiązany sprzęt. W rezolucji RB ONZ nr 2270 (2016) przedłużono dalej zakazy na przekazywanie i nabywanie wszelkich produktów, które mogłyby przyczynić się do rozwoju zdolności operacyjnych sił zbrojnych KRLD lub do wywozu, który wspiera lub zwiększa zdolności operacyjne sił zbrojnych innego państwa członkowskiego poza KRLD.

               (4)

               Rezolucja RB ONZ nr 2270 (2016) określa, że zakaz nabywania pomocy technicznej związanej z bronią zakazuje państwom członkowskim angażowania się w przyjmowanie szkoleniowców, doradców lub innych urzędników w celu prowadzenia szkoleń wojskowych, paramilitarnych lub policyjnych.

               (5)

               Rezolucja RB ONZ nr 2270 (2016) potwierdza, że zakazy przekazywania, nabywania i świadczenia powiązanej pomocy technicznej odnoszącej się do niektórych towarów mają również zastosowanie do wysyłki towarów do KRLD lub z tego państwa do celów naprawy, czynności obsługowych, odnawiania, testowania, inżynierii odwrotnej i wprowadzania do obrotu, bez względu na to, czy dochodzi do przeniesienia własności lub kontroli; podkreśla też, że zakaz wydawania wiz ma również zastosowanie do wszystkich osób podróżujących w wyżej wymienionych celach.

               (6)

               Rezolucja RB ONZ nr 2270 (2016) rozszerza wykaz osób i podmiotów objętych zamrożeniem aktywów i zakazem wydawania wiz oraz postanawia, że zamrożenie aktywów ma zastosowanie w odniesieniu do podmiotów rządu KRLD lub Partii Pracy Korei, jeżeli dane państwo członkowskie stwierdzi, że podmioty te są powiązane z programami pocisków balistycznych lub jądrowych KRLD lub innymi działaniami zabronionymi na mocy odpowiednich rezolucji RB ONZ.

               (7)

               W rezolucji RB ONZ nr 2270 (2016) wyrażono obawę, że KRLD nadużywa przywilejów i immunitetów przyznanych na mocy Konwencji wiedeńskich o stosunkach dyplomatycznych i konsularnych; postanowiono ponadto o zastosowaniu dodatkowych środków mających na celu uniemożliwienie dyplomatom z KRLD lub przedstawicielom rządu tego państwa lub osobom z państw trzecich działania w imieniu lub pod kierunkiem wskazanych osób lub podmiotów lub prowadzenia zakazanych działań.

               (8)

               W rezolucji RB ONZ nr 2270 (2016) doprecyzowano zakres nałożonego na państwa członkowskie obowiązku uniemożliwiania odbywania przez obywateli KRLD specjalistycznych szkoleń w niektórych wrażliwych dziedzinach.

               (9)

               Rezolucja RB ONZ nr 2270 (2016) rozszerza także zakres środków mających zastosowanie do sektora transportu i sektora finansowego.

               (10)

               Rezolucja RB ONZ nr 2270 (2016) zakazuje nabywania niektórych minerałów i wywozu paliwa lotniczego.

               (11)

               Ponadto rezolucja RB ONZ nr 2270 (2016) rozszerza zakazy, tak by obejmowały one udzielanie wsparcia finansowego na rzecz wymiany handlowej z KRLD.

               (12)

               W rezolucji RB ONZ nr 2270 (2016) przypomina się, że Grupa Specjalna ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF) wezwała państwa do stosowania wzmocnionych środków należytej staranności i skutecznych środków przeciwdziałania w celu ochrony swoich jurysdykcji przed nielegalną działalnością finansową KRLD; wzywa się także państwa członkowskie do stosowania 7. zalecenia FATF, uwagi interpretacyjnej do niego oraz odnośnych wytycznych, tak aby można było skutecznie wdrażać ukierunkowane sankcje finansowe związane z proliferacją.

               (13)

               W rezolucji RB ONZ nr 2270 (2016) podkreśla się również, że celem nałożonych na jej mocy środków nie jest powodowanie negatywnych skutków humanitarnych dla ludności cywilnej KRLD ani wywieranie negatywnego wpływu na działania, które nie są zabronione odpowiednimi rezolucjami RB ONZ, ani też na prace organizacji międzynarodowych i organizacji pozarządowych prowadzących działalność w zakresie pomocy i doraźnego wsparcia w KRLD na rzecz ludności cywilnej tego kraju.

               (14)

               W rezolucji RB ONZ nr 2270 (2016) wyraża się również zaangażowanie na rzecz wypracowania pokojowego, dyplomatycznego i politycznego rozwiązania sytuacji; potwierdza się także poparcie dla rozmów sześciostronnych i wzywa do ich wznowienia.

               (15)

               Rezolucja RB ONZ nr 2270 (2016) potwierdza, że działania KRLD będą przedmiotem stałej weryfikacji oraz że RB ONZ jest gotowa wzmocnić, zmienić, zawiesić lub znieść środki, które mogą być potrzebne w świetle przestrzegania przez KRLD odnośnych postanowień, a także jest zdecydowana zastosować dalsze istotne środki w razie dalszych prób jądrowych lub wystrzeleń pocisków dokonywanych przez KRLD.

               (16)

               Potrzebne są dalsze działania Unii w celu wdrożenia niektórych środków przewidzianych w niniejszej decyzji.

               (17)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2013/183/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2013/183/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:

                           „e)

                           wszelkich innych produktów, które mogłyby posłużyć do realizacji programów pocisków jądrowych lub balistycznych lub innych programów w zakresie broni masowego rażenia realizowanych przez KRLD, do działań zabronionych rezolucjami RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016) lub niniejszą decyzją lub do uniknięcia środków nałożonych przez te rezolucje RB ONZ lub niniejszą decyzję. Unia podejmuje działania niezbędne do określenia odpowiednich produktów, które mają być objęte niniejszym przepisem.”;

               2)

               w art. 1 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

                           „f)

                           wszelkich innych produktów, z wyjątkiem żywności lub leków, jeśli państwo członkowskie stwierdzi, że dany produkt mógłby przyczynić się bezpośrednio do rozwoju zdolności operacyjnych sił zbrojnych KRLD lub do wywozu, który wspiera lub zwiększa zdolności operacyjne sił zbrojnych innego państwa poza KRLD.”;

               3)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 1a
               1.   Środki nałożone na mocy art. 1 ust. 1 lit. f) nie mają zastosowania do dostarczania, sprzedaży ani przekazywania danego produktu ani jego nabycia, jeżeli:

                           a)

                           państwo członkowskie stwierdzi, że działalność taka prowadzona jest wyłącznie w celach humanitarnych lub służy wyłącznie zapewnieniu środków utrzymania, że działalność ta nie zostanie wykorzystana przez osoby lub podmioty z KRLD do generowania dochodu, a także nie jest związana z żadną działalnością zakazaną na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013), 2270 (2016) lub niniejszej decyzji, pod warunkiem że dane państwo członkowskie powiadomi wcześniej Komitet Sankcji o takim ustaleniu oraz poinformuje także Komitet Sankcji o środkach podjętych w celu uniemożliwienia wykorzystywania danego produktu do takich innych celów; lub

                           b)

                           Komitet Sankcji stwierdził w poszczególnych przypadkach, że dane dostarczanie, sprzedaż lub przekazanie nie byłoby sprzeczne z celami rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016).”;

               4)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 2a
               Zakazuje się nabywania od KRLD przez obywateli państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych, złota, rudy tytanu, rudy wanadu oraz pierwiastków ziem rzadkich, bez względu na to, czy pochodzą one z terytorium KRLD czy nie. Unia podejmuje działania niezbędne do określenia odpowiednich produktów, które mają być objęte niniejszym przepisem.”;

               5)

               dodaje się artykuły w brzmieniu:
               „Artykuł 4a
               1.   Zakazuje się nabywania od KRLD przez obywateli państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych, węgla, żelaza i rudy żelaza, bez względu na to, czy pochodzą one z terytorium KRLD czy nie. Unia podejmuje działania niezbędne do określenia odpowiednich produktów, które mają być objęte niniejszym przepisem.
               2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania w odniesieniu do węgla, co do którego państwo członkowskie potwierdzi na podstawie wiarygodnych informacji, że pochodzi spoza KRLD i był transportowany przez KRLD wyłącznie w celu wywozu z portu Rason, pod warunkiem że dane państwo członkowskie powiadomi wcześniej Komitet Sankcji, a transakcje takie nie mają związku z generowaniem dochodów na rzecz programów jądrowych lub balistycznych KRLD lub innych działań zakazanych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016), lub niniejszej decyzji.
               3.   Ustęp 1 nie ma zastosowania w odniesieniu do transakcji, co do których stwierdzono, że są przeprowadzane wyłącznie w celu zapewnienia środków utrzymania i nie mają związku z generowaniem dochodów na rzecz programów jądrowych lub balistycznych KRLD lub innych działań zakazanych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016), lub niniejszej decyzji.
               Artykuł 4b
               1.   Zakazuje się sprzedaży lub dostarczania do KRLD paliwa lotniczego, w tym benzyny lotniczej, paliwa typu benzynowego do silników odrzutowych, paliwa typu nafty do silników odrzutowych oraz paliwa typu nafty do silników rakietowych, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych, bez względu na to, czy pochodzą one z terytorium państw członkowskich czy nie.
               2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania, jeżeli Komitet Sankcji zatwierdził wcześniej w poszczególnych przypadkach i na zasadzie wyjątku przekazywanie do KRLD takich produktów w celu zaspokojenia zweryfikowanych podstawowych potrzeb humanitarnych oraz z zastrzeżeniem szczegółowych ustaleń w zakresie skutecznego monitorowania dostawy i wykorzystania.
               3.   Ustęp 1 nie ma zastosowania w odniesieniu do sprzedaży lub dostarczania paliwa lotniczego dla cywilnych pasażerskich statków powietrznych poza KRLD wyłącznie do wykorzystania podczas ich lotu do KRLD i lotu powrotnego.”;

               6)

               art. 5 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 5
               Państwa członkowskie nie udzielają publicznego ani prywatnego wsparcia finansowego na rzecz wymiany handlowej z KRLD, w tym kredytów eksportowych, gwarancji lub ubezpieczeń, własnym obywatelom lub podmiotom prowadzącym taką wymianę handlową w przypadkach, gdy takie wsparcie finansowe mogłoby posłużyć do realizacji programów lub działań KRLD dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia lub innych działań zakazanych rezolucjami RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016), lub niniejszą decyzją lub do unikania środków nałożonych tymi rezolucjami RB ONZ lub niniejszą decyzją.”;

               7)

               art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Aby uniemożliwić świadczenie usług finansowych lub przekazywanie na terytorium państw członkowskich, poprzez nie lub z tego terytorium, lub na rzecz lub przez ich obywateli lub podmiotów utworzonych na mocy ich prawa krajowego, lub osób lub instytucji finansowych objętych ich jurysdykcją, jakichkolwiek aktywów lub zasobów finansowych, w tym wielkich ilości gotówki, lub innych, które mogłyby posłużyć do realizacji programów lub działań KRLD dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych i innej broni masowego rażenia lub innych działań zabronionych rezolucjami RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016), lub niniejszą decyzją, lub do unikania środków nałożonych tymi rezolucjami RB ONZ lub niniejszą decyzją, państwa członkowskie prowadzą wzmożone monitorowanie – zgodnie z ich organami i przepisami krajowymi – działań instytucji finansowych podlegających ich jurysdykcji prowadzonych z:

                           a)

                           bankami mającymi siedzibę w KRLD;

                           b)

                           podlegającymi jurysdykcji państw członkowskich oddziałami i jednostkami zależnymi banków mających siedzibę w KRLD, wymienionymi w załączniku IV;

                           c)

                           niepodlegającymi jurysdykcji państw członkowskich oddziałami i jednostkami zależnymi banków mających siedzibę w KRLD, wymienionymi w załączniku V; oraz

                           d)

                           podmiotami finansowymi niemającymi siedziby w KRLD ani niepodlegającymi jurysdykcji państw członkowskich, ale kontrolowanymi przez osoby i podmioty mające siedzibę w KRLD wymienione w załączniku V,

                     aby uniknąć sytuacji, gdy działania takie służą programom lub działaniom KRLD dotyczącym broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia.”;

               8)

               art. 8 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 8
               1.   Zakazane jest otwieranie oddziałów, jednostek zależnych lub biur przedstawicielskich banków KRLD, w tym banku centralnego KRLD, jego oddziałów i jednostek zależnych oraz innych podmiotów finansowych, o których mowa w art. 7 ust. 1, na terytorium państw członkowskich.
               2.   Istniejące oddziały, jednostki zależne i biura przedstawicielskie zamyka się w ciągu dziewięćdziesięciu dni od przyjęcia rezolucji RB ONZ nr 2270 (2016).
               3.   Zakazane jest, aby banki KRLD, w tym bank centralny KRLD, jego oddziały i jednostki zależne oraz inne podmioty finansowe, o których mowa w art. 7 ust. 1:

                           a)

                           zakładały nowe wspólne przedsięwzięcia z bankami podlegającymi jurysdykcji państw członkowskich;

                           b)

                           obejmowały udziały własnościowe w bankach podlegających jurysdykcji państw członkowskich;

                           c)

                           nawiązywały lub utrzymywały stosunki korespondenckie z bankami podlegającymi jurysdykcji państw członkowskich,

                     chyba że transakcje, o których mowa w lit. a), b) i c) powyżej, zostały wcześniej zatwierdzone przez Komitet Sankcji.
               4.   Istniejące wspólne przedsięwzięcia, udziały własnościowe i stosunki korespondenckie z bankami KRLD zostają zakończone w ciągu dziewięćdziesięciu dni od przyjęcia rezolucji RB ONZ nr 2270 (2016).
               5.   Instytucje finansowe na terytorium państw członkowskich lub podlegające ich jurysdykcji nie mogą otwierać biur przedstawicielskich, jednostek zależnych, oddziałów ani rachunków bankowych w KRLD.
               6.   Istniejące biura przedstawicielskie, jednostki zależne lub rachunki bankowe w KRLD zamyka się w ciągu dziewięćdziesięciu dni od przyjęcia rezolucji RB ONZ nr 2270 (2016), jeżeli dane państwo jest w posiadaniu wiarygodnych informacji dających uzasadnione podstawy, by domniemywać, że takie usługi finansowe mogłyby posłużyć do realizacji programów pocisków jądrowych lub balistycznych KRLD lub innych działań zakazanych rezolucjami RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016).
               7.   Ustęp 6 nie ma zastosowania, jeżeli Komitet Sankcji stwierdzi w poszczególnych przypadkach, że takie biura, jednostki zależne lub rachunki są wymagane w celu dostarczenia pomocy humanitarnej lub do działalności misji dyplomatycznych w KRLD zgodnie z Konwencją wiedeńską o stosunkach dyplomatycznych lub działalności Organizacji Narodów Zjednoczonych lub wyspecjalizowanych agencji ONZ, lub powiązanych organizacji, lub w jakichkolwiek innych celach zgodnie z rezolucją RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016).”;

               9)

               art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Państwa członkowskie – w porozumieniu ze swoimi organami krajowymi i zgodnie ze swoimi przepisami krajowym oraz prawem międzynarodowym, w tym Konwencjami wiedeńskimi o stosunkach dyplomatycznych i konsularnych – dokonują kontroli wszelkich ładunków wysyłanych do KRLD i przysyłanych z tego państwa na ich terytorium lub przemieszczanych tranzytem przez ich terytorium, w tym w ich portach lotniczych i morskich oraz wolnych obszarach celnych, lub ładunków, w odniesieniu do których jako pośrednicy lub organizatorzy występowali: KRLD lub obywatele KRLD lub osoby bądź podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub podmioty będące w ich posiadaniu lub pod ich kontrolą, lub osoby lub podmioty wymienione w załączniku I, lub ładunków transportowanych na statkach pływających pod banderą KRLD lub statkach powietrznych tego kraju, w celu zapewnienia, by żadne produkty nie były przekazywane z naruszeniem rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) i 2270 (2016).”;

               10)

               w art. 10 dodaje się ustęp w brzmieniu:
               „1a.   Państwa członkowskie – w porozumieniu ze swoimi organami krajowymi i zgodnie ze swoimi przepisami krajowym oraz prawem międzynarodowym, w tym Konwencjami wiedeńskimi o stosunkach dyplomatycznych i konsularnych – dokonują kontroli wszelkich ładunków wysyłanych do KRLD i przysyłanych z tego państwa na ich terytorium lub przemieszczanych tranzytem przez ich terytorium lub ładunków, w odniesieniu do których jako pośrednicy lub organizatorzy występowali: KRLD lub obywatele KRLD lub osoby bądź podmioty działające w ich imieniu, w tym w portach lotniczych i morskich, jeżeli te państwa członkowskie są w posiadaniu informacji dających uzasadnione podstawy, by domniemywać, że dany ładunek zawiera produkty, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy niniejszej decyzji.”;

               11)

               art. 11 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 11
               1.   Państwa członkowskie odmawiają wszelkim statkom powietrznym prawa startu ze swojego terytorium, lądowania na nim lub przelotu nad nim, w przypadku gdy państwa te są w posiadaniu informacji dających uzasadnione podstawy, by domniemywać, że ładunek zawiera produkty, których dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zabronione na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016), lub na mocy niniejszej decyzji.
               2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania w przypadku lądowania awaryjnego lub pod warunkiem dokonania lądowania w celu przejścia kontroli.”;

               12)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 11a
               1.   Państwa członkowskie zakazują wejścia do swoich portów wszelkim statkom, jeżeli są w posiadaniu informacji dających uzasadnione podstawy, by domniemywać, że statek jest własnością lub pod kontrolą, bezpośrednio lub pośrednio, osób lub podmiotów wymienionych w załączniku I lub zawiera ładunek, którego dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016).
               2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania w sytuacji nagłej lub w przypadku powrotu danego statku do portu macierzystego lub do celów kontroli lub jeżeli Komitet Sankcji stwierdzi wcześniej, że takie wejście do portu jest konieczne w celach humanitarnych lub wszelkich innych celach zgodnych z celami rezolucji RB ONZ 2270 (2016).”;

               13)

               dodaje się artykuły w brzmieniu:
               „Artykuł 12a
               1.   Zakazuje się leasingu lub czarteru statków powietrznych lub statków pływających pod banderą lub świadczenia usług załogowych KRLD wszelkim osobom lub podmiotom wymienionym w załączniku I, wszelkim innym osobom lub podmiotom, co do których państwo członkowskie stwierdziło, że pomagały w uniknięciu sankcji lub naruszeniu postanowień rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016), wszelkim osobom lub podmiotom działającym w imieniu lub pod kierownictwem wyżej wymienionych osób lub podmiotów oraz wszelkim podmiotom będących własnością wyżej wymienionych osób lub podmiotów lub przez nie kontrolowanych.
               2.   Ustępu 1 nie stosuje się do leasingu, czarteru ani świadczenia usług załogowych, pod warunkiem że dane państwo członkowskie powiadomiło wcześniej w poszczególnych przypadkach Komitet Sankcji oraz przekazało mu informacje wskazujące na to, że takie działania służą wyłącznie zapewnieniu środków utrzymania, że działania te nie zostaną wykorzystane przez osoby lub podmioty z KRLD do generowania dochodów, a także informacje dotyczące środków zastosowanych w celu uniemożliwienia, by takie działania przyczyniały się do naruszenia postanowień rezolucji RB ONZ 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016).
               Artykuł 12b
               Państwa członkowskie wyrejestrowują każdy statek, który jest własnością KRLD, jest obsługiwany przez to państwo lub któremu KRLD zapewnia załogę, oraz nie rejestrują żadnego statku, który został wyrejestrowany przez inne państwo zgodnie z pkt 19 rezolucji RB ONZ nr 2270 (2016).
               Artykuł 12c
               1.   Zakazuje się rejestrowania statków w KRLD, uzyskiwania zezwolenia na wykorzystywanie przez dany statek bandery KRLD lub posiadana, leasingowania, obsługi lub świadczenia wszelkich usług w zakresie klasyfikacji, certyfikacji statków lub powiązanych usług, lub ubezpieczania wszelkich statków pływających pod banderą przez KRLD.
               2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania do działań zgłoszonych wcześniej, w poszczególnych przypadkach przez Komitet Sankcji, pod warunkiem że odnośne państwo członkowskie przekazało Komitetowi Sankcji szczegółowe informacje na temat tych działań, w tym nazwiska osób i nazwy podmiotów uczestniczących w nich, informacje wskazujące na to, że takie działania służą wyłącznie zapewnieniu środków utrzymania, że działanie te nie zostaną wykorzystane przez osoby lub podmioty z KRLD do generowania dochodów, a także informacje dotyczące środków zastosowanych w celu uniemożliwienia, by takie działania przyczyniały się do naruszenia rezolucji RB ONZ 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016).”;

               14)

               art. 13 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie
               „1.   Państwa członkowskie stosują niezbędne środki, by uniemożliwić wjazd na ich terytorium lub przejazd przez nie:

                           a)

                           osób wskazanych przez Komitet Sankcji lub przez Radę Bezpieczeństwa jako odpowiedzialne za politykę KRLD – także przez jej wspieranie lub promowanie – w odniesieniu do programów dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych lub innej broni masowego rażenia, a także członków rodzin tych osób, lub osób działających w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, wymienionych w załączniku I;

                           b)

                           osób nieobjętych załącznikiem I, wymienionych w załączniku II:

                                       (i)

                                       odpowiedzialnych, w tym poprzez wspieranie lub promowanie, za programy pocisków balistycznych lub jądrowych KRLD lub jej inne programy związane z bronią masowego rażenia lub osób działających w ich imieniu lub pod ich kierunkiem;

                                       (ii)

                                       zaangażowanych w świadczenie usług finansowych lub przekazywanie na terytorium państw członkowskich, przez nie lub z tego terytorium, z udziałem obywateli państw członkowskich lub podmiotów utworzonych na mocy ich prawa krajowego, osób lub instytucji finansowych działających na ich terytorium, jakichkolwiek aktywów lub zasobów finansowych lub innych, które mogą posłużyć do realizacji programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakiet balistycznych i innej broni masowego rażenia;

                                       (iii)

                                       zaangażowanych, w tym przez świadczenie usług finansowych, w dostarczanie do lub z KRLD broni i wszystkich rodzajów materiałów z nią związanych lub dostarczanie do KRLD produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii, które mogłyby przyczyniać się do dalszego prowadzenia przez KRLD programów dotyczących broni jądrowej, pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia;

                           c)

                           osób nieobjętych załącznikiem I lub załącznikiem II działających w imieniu lub pod kierunkiem osoby wymienionej lub podmiotu wymienionego w załączniku I lub załączniku II, lub osób pomagających w uniknięciu sankcji lub naruszających postanowienia rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016), lub niniejszej decyzji, wymienionych w załączniku III do niniejszej decyzji.

                     2.   Ustęp 1 lit. a) nie ma zastosowania, jeżeli Komitet Sankcji stwierdzi w poszczególnych przypadkach, że taka podróż jest uzasadniona potrzebą humanitarną, w tym obowiązkami religijnymi, lub jeżeli Komitet Sankcji dojdzie do wniosku, że odstępstwo przybliży w inny sposób realizację celów wyznaczonych przez rezolucję RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009)), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016).”;

               15)

               dodaje się artykuły w brzmieniu:
               „Artykuł 14a
               1.   Państwa członkowskie wydalają ze swoich terytoriów dyplomatów KRLD, przedstawicieli rządu lub innych obywateli KRLD działających z upoważnienia rządu, co do których stwierdzą, że działają w imieniu lub pod kierunkiem osoby lub podmiotu wymienionych w załączniku I, lub osoby lub podmiotów pomagających w uniknięciu sankcji lub naruszających postanowienia rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016); wydalenie to ma na celu repatriację odnośnych osób do KRLD, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa krajowego i międzynarodowego.
               2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania w przypadku tranzytu przedstawicieli rządu KRLD do siedziby głównej ONZ lub innych obiektów ONZ w celach związanych z działalnością ONZ.
               3.   Ustęp 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy obecność danej osoby jest niezbędna do spełnienia wymogów procesu sądowego lub wyłącznie z powodów medycznych, bezpieczeństwa lub innych powodów humanitarnych. lub jeżeli Komitet Sankcji stwierdził w poszczególnych przypadkach, że wydalenie danej osoby byłoby sprzeczne z celami rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) i 2270 (2016).
               Artykuł 14b
               1.   Państwa członkowskie wydalają ze swoich terytoriów obywateli państw trzecich, co do których stwierdzą, że działają w imieniu lub pod kierunkiem osoby lub podmiotu wymienionych w załączniku I lub pomagają w uniknięciu sankcji, lub naruszają postanowienia rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016); wydalenie to ma na celu repatriację odnośnych osób do państwa, którego są obywatelami, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa krajowego i międzynarodowego.
               2.   Ustęp 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy obecność danej osoby jest niezbędna do spełnienia wymogów procesu sądowego lub wyłącznie z powodów medycznych, bezpieczeństwa lub innych powodów humanitarnych, lub jeżeli Komitet Sankcji stwierdził w poszczególnych przypadkach, że wydalenie danej osoby byłoby sprzeczne z celami rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) i 2270 (2016).
               3.   Ustęp 1 nie ma zastosowania w przypadku tranzytu przedstawicieli rządu KRLD do siedziby głównej ONZ lub innych obiektów ONZ w celach związanych z działalnością ONZ.”;

               16)

               art. 15 ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

                           „c)

                           osób i podmiotów nieobjętych załącznikiem I ani załącznikiem II działających w imieniu lub pod kierunkiem osoby lub podmiotu wymienionych w załączniku I lub załączniku II, lub osób pomagających w uniknięciu sankcji lub naruszających postanowienia rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016), lub niniejszej decyzji, wymienionych w załączniku III do niniejszej decyzji.”;

               17)

               w art. 15 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

                           „d)

                           podmiotów rządu KRLD lub Partii Pracy Korei, lub osób lub podmiotów działających w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmiotów będących ich własnością lub kontrolowanych przez nie, jeśli państwo członkowskie stwierdzi, że są związane z programami pocisków jądrowych lub balistycznych KRLD lub innymi działaniami zakazanymi rezolucjami RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) lub 2270 (2016) zostają zamrożone.”;

               18)

               dodaje się artykuły w brzmieniu:
               „Artykuł 15a
               Artykuł 15 ust. 1 lit. d) nie ma zastosowania w odniesieniu do środków finansowych, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych, które są wymagane do prowadzenia działalności misji KRLD przy Organizacji Narodów Zjednoczonych i jej organizacji wyspecjalizowanych oraz powiązanych organizacji lub innych misji dyplomatycznych i konsularnych KRLD, a także do wszelkich środków finansowych, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych, co do których Komitet Sankcji stwierdzi wcześniej w poszczególnych przypadkach, że są wymagane do dostarczania pomocy humanitarnej, denuklearyzacji lub wszelkich innych celów zgodnych z założeniami rezolucji RB ONZ nr 2270 (2016).
               Artykuł 15b
               1.   Zamyka się biura przedstawicielskie podmiotów wymienionych w załączniku I.
               2.   Zakazuje się bezpośredniego lub pośredniego udziału we wspólnych przedsięwzięciach lub wszelkich innych porozumieniach handlowych przez podmioty wymienione w załączniku I, a także osoby lub podmioty działające na ich rzecz lub w ich imieniu.”;

               19)

               art. 16 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 16
               Państwa członkowskie stosują wszelkie niezbędne środki w celu zachowania czujności i uniemożliwiania specjalistycznego kształcenia lub szkolenia obywateli KRLD – na swoich terytoriach lub przez swoich obywateli – w dziedzinach, które mogą wesprzeć działania KRLD w dziedzinie jądrowej wrażliwe z punktu widzenia proliferacji oraz opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej, w tym nauczania lub szkolenia w zakresie zaawansowanej fizyki, zaawansowanych symulacji komputerowych i powiązanych dziedzin informatyki, nawigacji przestrzennej, inżynierii jądrowej, inżynierii kosmicznej, inżynierii lotniczej oraz w powiązanych dyscyplinach.”;

               20)

               art. 17 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 17
               Państwa członkowskie, zgodnie z prawem międzynarodowym, zachowują wzmożoną czujność wobec personelu dyplomatycznego KRLD, aby uniemożliwić takim osobom przyczynianie się do programów pocisków balistycznych lub jądrowych KRLD lub innych działań zabronionych na mocy rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) i 2270 (2016) lub niniejszej decyzji, lub do uniknięcia środków nałożonych przez rezolucje RB ONZ lub niniejszą decyzję.”;

               21)

               art. 18 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 18
               Żadne roszczenia, w tym o odszkodowanie lub rekompensata ani inne tego rodzaju uprawnienia, takie jak prawo do potrącenia, roszczenie o zapłatę kary lub roszczenia z tytułu gwarancji, roszczenia o odroczenie lub o zapłatę zobowiązania, gwarancji finansowej, w tym roszczenia wynikające z akredytyw i innych podobnych instrumentów w związku z umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, całkowicie lub częściowo, z powodu środków ustanowionych na podstawie rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) i 2270 (2016), w tym środków przyjętych przez Unię lub którekolwiek z jej państw członkowskich zgodnie lub w związku z realizacją odnośnych decyzji Rady Bezpieczeństwa lub środków objętych niniejszą decyzją, nie przysługują wskazanym osobom ani podmiotom wymienionym w załącznikach I, II lub III, ani żadnej innej osobie ani podmiotowi w KRLD, w tym rządowi KRLD, jej organom publicznym, korporacjom i agencjom, ani żadnej osobie ani podmiotowi zgłaszającemu roszczenie za pośrednictwem takiej osoby lub podmiotu lub na ich rzecz.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 marca 2016 r.

            W imieniu Rady

         A.G. KOENDERS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/183/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylająca decyzję 2010/800/WPZiB (Dz.U. L 111 z 23.4.2013, s. 52).


title: 2008/990/WE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 11 grudnia 2008 r. dotycząca zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2009 r. (EBC/2008/20)

text:
               31.12.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 352/58

      DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

   z dnia 11 grudnia 2008 r.
   dotycząca zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2009 r.
   (EBC/2008/20)
   (2008/990/WE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 106 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/608/WE z dnia 8 lipca 2008 r. wydaną na podstawie art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia wspólnej waluty przez Słowację w dniu 1 stycznia 2009 r. (1), w szczególności jej art. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Od dnia 1 stycznia 1999 r. Europejski Bank Centralny (EBC) dysponuje wyłącznym prawem do zatwierdzania wielkości emisji monet przez państwa członkowskie, które wprowadziły walutę euro (zwane dalej „uczestniczącymi państwami członkowskimi”).

               (2)

               Wyłączenie przyznane Słowacji, wskazane w art. 4 Aktu Przystąpienia z 2003 r., zostało zniesione z dniem 1 stycznia 2009 r.

               (3)

               Piętnaście obecnych uczestniczących państw członkowskich oraz Słowacja przedstawiło EBC do zatwierdzenia własne szacunki wielkości emisji monet euro w 2009 r., wraz z odpowiednimi wyjaśnieniami dotyczącymi stosowanej metodologii prognozowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zatwierdzenie wielkości emisji monet euro w 2009 r.
   EBC niniejszym zatwierdza wielkość emisji monet przez uczestniczące państwa członkowskie w 2009 r., zgodnie z następującą tabelą:

               (w milionach EUR)

               Emisja monet przeznaczonych do obiegu oraz emisja monet kolekcjonerskich (nieprzeznaczonych do obiegu) w 2009 r.

               Belgia

               105,4

               Niemcy

               632,0

               Irlandia

               65,5

               Grecja

               85,7

               Hiszpania

               390,0

               Francja

               252,5

               Włochy

               234,3

               Cypr

               22,5

               Luksemburg

               42,0

               Malta

               15,4

               Niderlandy

               68,5

               Austria

               216,0

               Portugalia

               50,0

               Słowenia

               27,0

               Słowacja

               131,0

               Finlandia

               60,0

         Artykuł 2
   Przepis końcowy
   Niniejsza decyzja skierowana jest do uczestniczących państw członkowskich.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 11 grudnia 2008 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 195 z 24.7.2008, s. 24.