title: Przepisy dotyczące publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego – Decyzja Prezydium z dnia 28 listopada 2001 r.

text:
               22.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 216/19

         PRZEPISY DOTYCZĄCE PUBLICZNEGO DOSTĘPU DO DOKUMENTÓW PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   Decyzja Prezydium z dnia 28 listopada 2001 r. (1)
       (2)
       (3)
       (4)

   2011/C 216/07
   PREZYDIUM,
   uwzględniając art. 15 ust. 3 TFUE,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. dotyczące publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, w szczególności art. 11, 12 i 18,
   uwzględniając art. 23 ust. 2 i 12, art. 103 ust. 1 oraz art. 104 Regulaminu,
   mając na uwadze, że ogólne zasady dostępu do dokumentów zostały ustalone zgodnie z art. 15 ust. 3 TFUE w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001 z dnia 30 maja 2001 r.,
   mając na uwadze, że zgodnie z dawnym art. 255 ust. 3 traktatu WE i art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, Parlament Europejski, decyzją z dnia 13 listopada 2001 r., przystąpił do wprowadzenia zmian w swoim Regulaminie,
   mając na uwadze, że art. 104 ust. 2, 3 i 4 Regulaminu Parlamentu zleca Prezydium ustalenie przepisów mających na celu sporządzenie rejestru dokumentów oraz zasad ich udostępniania, oraz wyznaczenie organów odpowiedzialnych za postępowanie z wnioskami o dostęp,
   mając na uwadze, że system opłat za dostarczanie dokumentów powinien zostać dostosowany do przepisów art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w celu uściślenia dodatkowych opłat ponoszonych przez wnioskodawcę w przypadku dostarczania mu obszernych dokumentów,
   mając na uwadze, że słuszne jest określenie w jednej decyzji środków dotyczących funkcjonowania rejestru dokumentów Parlamentu Europejskiego, w celu większej jawności wobec obywateli,
   mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 nie pozwala uwzględnić kategorii wnioskodawcy i że decyzje przyjęte w świetle tego rozporządzenia pociągają za sobą skutek erga omnes; posłowie i personel instytucji posiadają jednak specjalne prawo dostępu ustanowione przez Regulamin Parlamentu, rozporządzenie finansowe, rozporządzenie (WE) nr 45/2001 i regulamin pracowniczy, z którego mogą oni korzystać, zamiast powoływać się na rozporządzenie (WE) nr 1049/2001,
   mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 i niniejsza decyzja nie regulują także dostępu do dokumentów i ich przekazywania pomiędzy instytucjami, które podlegają porozumieniom międzyinstytucjonalnym,
   mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 dotyczy dostępu do dokumentów istniejących i że wnioski o udzielenie informacji powinny być rozpatrywane w oparciu o inne przepisy,
   mając na uwadze, że Prezydium decyzją z dnia 8 marca 2010 r. przyjęło nowy wykaz kategorii bezpośrednio dostępnych dokumentów Parlamentu Europejskiego,
   mając na uwadze, że należy wprowadzić zmiany techniczne w świetle doświadczeń uzyskanych w ostatnich latach w obrębie instytucji oraz rozwoju strony internetowej Parlamentu,
   PRZYMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   TYTUŁ I

      ELEKTRONICZNY REJESTR NUMERÓW REFERENCYJNYCH (RER)

   Artykuł 1
   Sporządzenie
   1.   Elektroniczny rejestr numerów referencyjnych (RER) zostaje sporządzony dla dokumentów Parlamentu Europejskiego.
   2.   Sporządzony w ten sposób rejestr numerów referencyjnych zawiera numery referencyjne dokumentów sporządzonych lub otrzymanych (z zastrzeżeniem ustępu następnego) przez Parlament począwszy od daty wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (5).
   3.   Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 nie ma konieczności udostępniania w RER dokumentów innych instytucji otrzymanych przez Parlament Europejski, które są już łatwo dostępne w rejestrze elektronicznym danej instytucji. RER podaje link odsyłający do rejestru instytucji będącej autorem dokumentu.
   4.   Numery referencyjne stanowią „dowód tożsamości dokumentu”, który zawiera oprócz danych określonych w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, jeżeli jest to możliwe, także dane umożliwiające identyfikację instancji wydającej każdy dokument, dostępne wersje językowe, status i kategorię dokumentu oraz miejsce jego przechowywania.
   Artykuł 2
   Cele
   Struktura RER powinna pozwalać na:

               —

               identyfikację dokumentów za pomocą jednolitego systemu numerów referencyjnych,

               —

               bezpośredni dostęp do dokumentów, zwłaszcza legislacyjnych,

               —

               informację w przypadku dokumentów, które nie są bezpośrednio dostępne elektronicznie, w świetle art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

         Artykuł 3
   Funkcjonowanie
   Do zadań działu „Przejrzystość – publiczny dostęp do dokumentów i stosunki z grupami interesu” (dalej zwanego właściwymi służbami) należą:

               —

               kontrola rejestracji w RER dokumentów sporządzonych lub otrzymanych przez Parlament Europejski,

               —

               przyjmowanie i rozpatrywanie wniosków o dostęp do dokumentu, na piśmie lub w formie elektronicznej, w terminie 15 dni roboczych, który ewentualnie może zostać wydłużony,

               —

               przesyłanie potwierdzenia wpłynięcia wniosku,

               —

               pomoc wnioskodawcy w uściśleniu treści jego wniosku i dokonanie uzgodnień z wnioskodawcą w przypadku wniosków o dokumenty bardzo długie lub złożone,

               —

               ułatwienie wnioskodawcy uzyskania dostępu do dokumentów już opublikowanych,

               —

               uzgodnienie odpowiedzi z właściwymi służbami będącymi autorem lub posiadaczem dokumentu lub z uprawnioną osobą w przypadku, gdy wniosek odnosi się do dokumentu niefigurującego w rejestrze, lub odnosi się do dokumentu podlegającego wyjątkom przewidzianym w art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001,

               —

               zasięganie opinii stron trzecich w świetle art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

         Artykuł 4
   Wprowadzenie dokumentów do RER
   1.   Numery referencyjne dokumentów są wpisywane do RER zgodnie z wytycznymi przyjętymi przez sekretarza generalnego, zapewniającymi maksymalną możliwość śledzenia dokumentów. Zawartość RER będzie stopniowo zwiększana. Informacja o niej pojawi się na stronie głównej RER na portalu Europarl.
   2.   W tym celu, dokumenty Parlamentu Europejskiego określone w art. 104 ust. 2 Regulaminu, są wpisywane do RER na odpowiedzialność organu lub służb będących ich autorem.
   3.   Dokumenty sporządzone w ramach procedury legislacyjnej lub działalności parlamentarnej są wpisywane do RER z chwilą ich złożenia lub udostępnienia opinii publicznej.
   4.   Pozostałe dokumenty podlegające kompetencjom służb administracyjnych Sekretariatu Generalnego Parlamentu Europejskiego są wpisywane do RER, jeżeli jest to możliwe, zgodnie z wytycznymi sekretarza generalnego.
   5.   Odniesienia do dokumentów stron trzecich w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 są wpisywane do RER przez dział, który jest adresatem danych dokumentów.
   Artykuł 5
   Dokumenty dostępne bezpośrednio
   1.   Wszelkie dokumenty sporządzane lub otrzymywane przez Parlament Europejski w ramach procedury legislacyjnej powinny być publicznie dostępne w formie elektronicznej, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
   2.   Parlament Europejski udostępnia wszelkie dokumenty legislacyjne w rozumieniu art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 drogą elektroniczną poprzez RER lub portal internetowy Europarl.
   3.   Kategorie dokumentów dostępnych bezpośrednio są wyszczególnione na liście przyjętej przez Prezydium, opublikowanej na portalu Europarl. Lista ta nie ogranicza prawa dostępu do dokumentów, które nie należą do wymienionych kategorii i które mogą być udostępniane na wniosek pisemny.
   Artykuł 6
   Dokumenty udostępniane na wniosek
   1.   Dokumenty sporządzone lub otrzymane przez Parlament Europejski poza procedurą legislacyjną są, jeżeli jest to możliwe, udostępniane obywatelom bezpośrednio poprzez RER, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
   2.   Jeżeli wpis dokumentu do RER nie umożliwia bezpośredniego dostępu do całości tekstu, ponieważ dokument nie jest dostępny w wersji elektronicznej lub podlega wyjątkom przewidzianym w art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, wnioskodawca może złożyć wniosek o dostęp do dokumentu na piśmie lub za pomocą formularza elektronicznego dostępnego na stronie internetowej RER na portalu Europarl.
   3.   Dokumenty sporządzone lub otrzymane przez Parlament Europejski przed wejściem w życie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i tym samym niedostępne w RER, są udostępniane na pisemny lub elektroniczny wniosek, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 4 i 9 ww. rozporządzenia.
   4.   Parlament zapewnia użytkownikom pomoc on-line w zakresie warunków składania wniosków o dostęp do dokumentów.
   TYTUŁ II

      WNIOSEK WSTĘPNY

   Artykuł 7
   Wnioski objęte niniejszymi przepisami
   Niniejsze przepisy mają zastosowanie do wszystkich wniosków o dostęp do dokumentów Parlamentu Europejskiego złożonych za pośrednictwem formularza udostępnionego na stronie RER lub wyraźnie odwołujących się do prawa dostępu do dokumentów zdefiniowanego w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001. Niemniej zakresem obowiązywania niniejszych przepisów nie są objęte wnioski oparte na szczególnym prawie dostępu, ustanowionym w szczególności przez Regulamin Parlamentu, rozporządzenie finansowe, rozporządzenie (WE) nr 45/2001 w sprawie ochrony danych osobowych oraz regulamin pracowniczy.
   Artykuł 8
   Złożenie wniosku o dostęp do dokumentu
   1.   Wniosek o dostęp do dokumentu Parlamentu Europejskiego może zostać przedstawiony na piśmie, faksem lub w formie elektronicznej, w jednym z języków wymienionych w art. 342 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
   2.   Wnioski w formie elektronicznej są wprowadzane, tak dalece, jak to tylko możliwe, za pośrednictwem formularza elektronicznego zamieszczonego na stronie RER i systemu pomocy on-line opracowanego dla ułatwienia złożenia takiego wniosku.
   3.   Wniosek powinien być wystarczająco precyzyjny i zawierać w szczególności elementy pozwalające na identyfikację dokumentu/ów, którego/ych dotyczy, oraz nazwisko i adres wnioskodawcy.
   4.   Jeżeli dany wniosek nie jest wystarczająco precyzyjny, Parlament Europejski, zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, prosi wnioskodawcę o dodatkowe objaśnienia i udziela mu w tym celu pomocy.
   Artykuł 9
   Rozpatrywanie wniosku wstępnego
   1.   Każdy wniosek o dostęp do dokumentu przechowywanego przez Parlament Europejski jest przekazywany w dniu jego rejestracji właściwym służbom, które powinny potwierdzić wpłynięcie wniosku, udzielić odpowiedzi i dostarczyć dokument w przewidzianym terminie.
   2.   Jeżeli wniosek dotyczy dokumentu sporządzonego przez Parlament Europejski, podlegającego jednemu z wyjątków przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, oraz kiedy należy zidentyfikować lub przywołać dany dokument, właściwe służby zwracają się do jednostki lub organu będącego autorem dokumentu, który w ciągu pięciu dni roboczych zaproponuje dalsze kroki.
   Artykuł 10
   Zasięgnięcie opinii strony trzeciej
   1.   Jeżeli wniosek dotyczy dokumentów pochodzących od stron trzecich, właściwe służby, we współpracy – jeżeli to konieczne – ze służbami będącymi posiadaczami danych dokumentów ustalają, czy ma zastosowanie jeden z wyjątków określonych w art. 4 lub 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
   2.   Jeżeli w wyniku tej oceny zostanie podjęta decyzja o odmowie dostępu do dokumentów ze względu na jeden z wyjątków przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 negatywna odpowiedź jest przesyłana wnioskodawcy bez zasięgania opinii strony trzeciej będącej autorem dokumentu.
   3.   Właściwe służby pozytywnie rozpatrują wniosek bez zasięgania opinii strony trzeciej będącej autorem w przypadku gdy:

               —

               żądany dokument został już ujawniony przez autora, zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 lub zgodnie z równoważnymi przepisami,

               —

               ujawnienie lub częściowe ujawnienie jego treści nie narusza w sposób wyraźny interesów określonych w art. 4 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

         4.   We wszystkich pozostałych przypadkach, zasięga się opinii stron trzecich, które dysponują terminem pięciu dni roboczych na odpowiedź, czy zastosowanie mają wyjątki określone w art. 4 lub 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
   5.   W przypadku braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie lub jeśli nie można odnaleźć strony trzeciej lub nie można jej zidentyfikować, Parlament Europejski podejmuje decyzję zgodnie z zasadami dotyczącymi wyjątków, określonymi w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, biorąc pod uwagę uzasadnione interesy strony trzeciej, na podstawie posiadanych przez Parlament informacji.
   Artykuł 11
   Termin udzielenia odpowiedzi
   1.   W przypadku udzielenia dostępu właściwe służby udostępniają wymagane dokumenty i dostarczają je w terminie piętnastu dni roboczych od zarejestrowania wniosku o dostęp.
   2.   Jeżeli Parlament Europejski nie jest w stanie udostępnić wymaganych dokumentów, których dotyczy wniosek, powiadamia wnioskodawcę na piśmie o powodach odmowy, całkowitej lub częściowej, informując go zarazem o prawie do złożenia wniosku potwierdzającego.
   3.   W tym przypadku wnioskodawcy przysługuje termin piętnastu dni roboczych od otrzymania odpowiedzi na złożenie wniosku potwierdzającego.
   4.   W drodze wyjątku, jeżeli wniosek dotyczy bardzo długiego dokumentu lub ich dużej ilości, termin przewidziany w ust. 1 niniejszego artykułu może zostać przedłużony o piętnaście dni roboczych za pomocą stosownie uzasadnionego zawiadomienia przesłanego uprzednio wnioskodawcy.
   5.   Brak odpowiedzi ze strony Parlamentu Europejskiego w wymaganym terminie upoważnia wnioskodawcę do złożenia wniosku potwierdzającego.
   Artykuł 12
   Upoważniona instancja
   1.   Skierowane do Parlamentu Europejskiego wnioski wstępne są rozpatrywane przez sekretarza generalnego pod zwierzchnictwem wiceprzewodniczącego odpowiedzialnego za nadzór nad rozpatrywaniem wniosków o dostęp do dokumentów, zgodnie z art. 104 ust. 4 i 6 Regulaminu.
   2.   Pozytywne odpowiedzi na wnioski wstępne są przekazywane wnioskodawcy przez sekretarza generalnego lub właściwe służby pod zwierzchnictwem sekretarza generalnego.
   3.   Sekretarz generalny, na wniosek właściwych służb i po konsultacji z autorem dokumentu, wydaje należycie uzasadnioną decyzję odmowną na wniosek wstępny. Wszelka decyzja odmowna jest przekazywana w celach informacyjnych do właściwego wiceprzewodniczącego.
   4.   Sekretarz generalny lub właściwe służby mogą w każdej chwili zwrócić się do Wydziału Prawnego i /lub do przedstawiciela ds. ochrony danych w sprawie postępowania z danym wnioskiem o dostęp.
   TYTUŁ III

      WNIOSEK POTWIERDZAJĄCY

   Artykuł 13
   Złożenie
   1.   Wniosek potwierdzający należy złożyć w terminie piętnastu dni roboczych od otrzymania odpowiedzi o całkowitej lub częściowej odmowie udostępnienia dokumentu, którego dotyczy wniosek, lub też w przypadku braku jakiejkolwiek odpowiedzi na wniosek wstępny po upłynięciu terminu odpowiedzi.
   2.   Wniosek potwierdzający musi spełniać wymagania formalne określone w art. 8 niniejszej decyzji w odniesieniu do wniosku wstępnego.
   Artykuł 14
   Rozpatrzenie i zasięganie opinii
   1.   Wnioski potwierdzające są rejestrowane, a ewentualne konsultacje realizowane, zgodnie z zasadami określonymi w art. 9 oraz art. 10 niniejszej decyzji.
   2.   Parlament Europejski, w terminie piętnastu dni roboczych od rejestracji wniosku, udziela pozwolenia na udostępnienie dokumentu, lub powiadamia na piśmie albo drogą elektroniczną o powodach całkowitej lub częściowej odmowy.
   3.   W drodze wyjątku, jeżeli wniosek dotyczy bardzo długiego dokumentu lub ich dużej ilości, termin przewidziany w ust. 1 niniejszego artykułu może zostać przedłużony o piętnaście dni roboczych za pomocą stosownie uzasadnionego zawiadomienia przesłanego uprzednio do wnioskodawcy.
   Artykuł 15
   Upoważniona instancja
   1.   Prezydium Parlamentu Europejskiego udziela odpowiedzi na wnioski potwierdzające. W imieniu Prezydium i pod jego zwierzchnictwem, decyzje w sprawach wniosków potwierdzających podejmuje wiceprzewodniczący odpowiedzialny za rozpatrywanie wniosków o dostęp do dokumentów.
   2.   Wiceprzewodniczący jest zobowiązany do podania swojej decyzji do wiadomości Prezydium na pierwszym posiedzeniu Prezydium po podjęciu decyzji i poinformowaniu wnioskodawcy. Wiceprzewodniczący może, jeżeli uzna to za konieczne, przedłożyć Prezydium projekt decyzji, w szczególności gdyby odpowiedź poruszała kwestie dotyczące zasad polityki jawności Parlamentu Europejskiego. Wiceprzewodniczący jest związany decyzją Prezydium w sprawie odpowiedzi dla wnioskodawcy.
   3.   Wiceprzewodniczący i Prezydium podejmują decyzję na podstawie projektu opracowanego przez właściwe służby, upoważnione przez sekretarza generalnego. Służby te mogą skierować wniosek do przedstawiciela ds. ochrony danych, który wydaje swoją opinię w terminie trzech dni roboczych.
   4.   Projekt odpowiedzi może zostać poddany ocenie przez Wydział Prawny, który wydaje opinię w terminie trzech dni roboczych.
   Artykuł 16
   Wnoszenie skarg
   1.   Jeżeli Parlament Europejski wyda całkowitą lub częściową odmowę odnośnie do dostępu do danego dokumentu, powiadamia wnioskodawcę o przysługującym mu odwołaniu, czyli wszczęciu postępowania sądowego przeciwko instytucji i/lub wniesieniu skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich, zgodnie z art. 263 i 228 TFUE.
   2.   Brak odpowiedzi w wymaganym terminie jest uważany za odpowiedź negatywną i upoważnia wnioskodawcę do wniesienia skargi zgodnie z poprzednim ustępem.
   TYTUŁ IV

      WPROWADZENIE DO RER I DOSTĘP DO DOKUMENTÓW SENSYTYWNYCH

   Artykuł 17
   Wprowadzenie dokumentów sensytywnych do RER
   1.   Dokumenty sensytywne, w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 są wprowadzane do RER, jeżeli instancja będąca autorem dokumentu udzieli zgody. Zadaniem urzędników lub organów Parlamentu Europejskiego otrzymujących dokument sensytywny od strony trzeciej jest ustalenie numerów referencyjnych, które mogą figurować w tym rejestrze. Urzędnicy ci oraz organy zasięgają rady wiceprzewodniczącego odpowiedzialnego za rozpatrywanie wniosków o dostęp do dokumentów, lub sekretarza generalnego, lub też, w odpowiednim przypadku, przewodniczącego danej komisji parlamentarnej.
   2.   Wszelki dokument sporządzony przez Parlament Europejski, odnoszący się do dokumentu zaklasyfikowanego jako sensytywny, jest wprowadzony do RER wyłącznie na podstawie upoważnienia wiceprzewodniczącego odpowiedzialnego za rozpatrywanie wniosków o dostęp do dokumentów. Odniesienia przypisane do takiego dokumentu ustala się zgodnie z warunkami wymienionymi w poprzednim ustępie.
   Artykuł 18
   Rozpatrywanie wniosku o dostęp do dokumentu
   Sekretarz generalny przekazuje wniosek o dostęp do dokumentu sensytywnego wiceprzewodniczącemu odpowiedzialnemu za rozpatrywanie wniosków o dostęp do dokumentów, do którego obowiązków należy udzielenie odpowiedzi na wniosek wstępny. Odpowiedź na wniosek potwierdzający należy do Prezydium, które może przekazać to zadanie przewodniczącemu. Właściwy wiceprzewodniczący i Prezydium lub przewodniczący zasięgają rady sekretarza generalnego, lub też, w odpowiednim przypadku, przewodniczącego danej komisji parlamentarnej. Warunki wprowadzenia do rejestru i terminy są takie same jak w przypadku innych wniosków o dostęp.
   Artykuł 19
   Upoważnione osoby
   Następujące osoby są upoważnione do zapoznania się z zawartością dokumentów podczas rozpatrywania wniosków o dostęp do dokumentów sensytywnych: przewodniczący Parlamentu Europejskiego, wiceprzewodniczący odpowiedzialny za nadzór nad rozpatrywaniem wniosków o dostęp do dokumentów, przewodniczący komisji parlamentarnej, której bezpośrednio dotyczy wniosek, sekretarz generalny oraz odpowiednio upoważniony personel właściwych służb, chyba że umowy z innymi instytucjami przewidują szczególne upoważnienia.
   Artykuł 20
   Ochrona dokumentów sensytywnych
   Dokumenty sensytywne podlegają ścisłym zasadom bezpieczeństwa w celu zagwarantowania poufności wewnątrz instytucji. W tym celu niniejsze przepisy uwzględniają uzgodnienia międzyinstytucjonalne.
   TYTUŁ V

      WYDAWANIE DOKUMENTÓW

   Artykuł 21
   Koszty odpowiedzi
   1.   W uzupełnieniu do art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, jeśli objętość dokumentów objętych wnioskiem przekracza dwadzieścia stron, wnioskodawca może zostać obciążony opłatą w wysokości 0,10 EUR za stronę plus koszty przesyłki. Opłaty za inne media ustalane są indywidualnie dla każdego przypadku, lecz nie mogą przekraczać rozsądnej kwoty.
   2.   Niniejsza decyzja nie dotyczy dokumentów opublikowanych, które nadal podlegają właściwemu im systemowi opłat.
   TYTUŁ VI

      STOSOWANIE

   Artykuł 22
   Stosowanie
   Niniejszą decyzję stosuje się w poszanowaniu i z zastrzeżeniem postanowień rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 oraz Regulaminu Parlamentu Europejskiego.
   Artykuł 23
   Rewizja
   Niniejsza decyzja zostanie poddana przeglądowi co najmniej za każdym razem, gdy zmianie ulegnie rozporządzenie (WE) nr 1049/2001.
   Artykuł 24
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
       (6).

      (1)  Dz.U. C 374 z 29.12.2001, s. 1.

      (2)  Wersja ujednolicona przez Prezydium w dniu 3 maja 2004 r.

      (3)  Zmieniona przez Prezydium w dniu 26 września 2005 r. i opublikowana w Dz.U. C 289 z 22.11.2005, s. 6.

      (4)  Zmieniona przez Prezydium w dniu 22 czerwca 2011 r. i opublikowana w Dz.U. C 216 z 22.7.2011, s. 19.

      (5)  Od dnia 3 grudnia 2001 r.

      (6)  Dnia 29 grudnia 2001 r., dnia 22 listopada 2005 r. oraz dnia 22 lipca 2011 r.


title: Decyzja Rady 2004/791/WPZiB z dnia 22 listopada 2004 r. rozszerzająca i zmieniająca decyzję 2002/842/WPZiB dotyczącą wykonania wspólnego działania 2002/589/WPZiB w celu wniesienia wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w Europie Południowo-Wschodniej

text:
               24.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 348/46

      DECYZJA RADY 2004/791/WPZiB
   z dnia 22 listopada 2004 r.
   rozszerzająca i zmieniająca decyzję 2002/842/WPZiB dotyczącą wykonania wspólnego działania 2002/589/WPZiB w celu wniesienia wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w Europie Południowo-Wschodniej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2002/589/WPZiB (1) a w szczególności jego art. 6, w powiązaniu z art. 23 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 21 października 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/842/WPZiB (2) dotyczącą wniesienia wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w Europie Południowo-Wschodniej w celu wykonania wspólnego działania 2002/589/WPZiB, na mocy której udostępniła na ten cel kwotę 200 000 EUR.

               (2)

               Niektóre cele nie mogły zostać osiągnięte do dnia 31 grudnia 2004 r., w którym wygasa decyzja 2002/842/WPZiB, a inne powinny zostać skonsolidowane i rozszerzone po tej dacie. Projekt, o którym mowa jest projektem wieloletnim.

               (3)

               Decyzja 2002/842/WPZiB powinna zatem zostać rozszerzona i zmieniona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2002/842/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               W art. 2 ust. 1 finansową kwotę referencyjną w wysokości „300 000 EUR” zastępuje się kwotą „330 000 EUR”;

               2)

               W art. 4 ust. 1 drugi akapit zastępuje się zdaniem „Wygasa dnia 31 grudnia 2005 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, 22 listopada 2004 r.

            W imieniu Rady

         B. R. BOT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 191, z 19.7.2002, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 289, z 26.10.2002, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją 2003/807/WPZiB (Dz.U. L 302, z 20.11.2003, str. 39).


title: 2011/650/: Decyzja Rady z dnia 20 września 2011 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Luksemburga i zastępcy członka z Luksemburga

text:
               6.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 261/26

         DECYZJA RADY
   z dnia 20 września 2011 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Luksemburga i zastępcy członka z Luksemburga
   (2011/650/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Luksemburga,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1014/UE (1) oraz decyzję 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Paula Henriego MEYERSA. Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Gillesa ROTHA na członka Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Gilles ROTH, Bourgmestre de la Commune de Mamer,

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Pierre WIES, Bourgmestre de la Commune de Larochette.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 września 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. SAWICKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Komisji z dnia 16 września 2010 r. w sprawie mianowania dwóch członków Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               17.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 250/13

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 16 września 2010 r.
   w sprawie mianowania dwóch członków Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   2010/C 250/10
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 234/2008/WE z dnia 11 marca 2008 r. ustanawiającą Europejski Komitet Doradczy ds. Statystyki i uchylającą decyzję Rady 91/116/EWG (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. a),
   po zasięgnięciu opinii Rady,
   po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W skład Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki (ESAC) wchodzi dwudziestu czterech członków.

               (2)

               Zgodnie z art. 4 ust. 1 decyzji nr 234/2008/WE Komisja mianuje dwunastu członków ESAC po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego i Rady.

               (3)

               Na mocy swojej decyzji 2009/304/WE z dnia 30 marca 2009 r. (2) Komisja mianowała dwunastu członków ESAC.

               (4)

               Z powodu rezygnacji dwóch z mianowanych członków, po należytej konsultacji z Parlamentem Europejskim i Radą, Komisja musi powołać dwóch nowych członków ESAC,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pani Anuska FERLIGOJ i pani Emilia ȚIȚAN zostają niniejszym mianowane członkami ESAC na okres pięciu lat.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu następującym po dniu jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 września 2010 r.

            W imieniu Komisji

         Olli REHN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 73 z 15.3.2008, s. 13.

      (2)  Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 44.


title: Decyzja Rady 2009/933/WPZiB z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie rozszerzenia, w imieniu Unii Europejskiej, zakresu terytorialnego umowy o ekstradycji między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki

text:
               11.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 325/4

      DECYZJA RADY 2009/933/WPZiB
   z dnia 30 listopada 2009 r.
   w sprawie rozszerzenia, w imieniu Unii Europejskiej, zakresu terytorialnego umowy o ekstradycji między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24 i art. 38,
   uwzględniając art. 3 decyzji Rady 2003/516/WE z dnia 6 czerwca 2003 r. dotyczącej podpisania umów między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie ekstradycji oraz wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W następstwie zgody, której Rada udzieliła w dniu 26 kwietnia 2002 r. prezydencji, na rozpoczęcie z udziałem Komisji negocjacji ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, wynegocjowano z USA dwie umowy o współpracy międzynarodowej w sprawach karnych, jedną o ekstradycji, a drugą o wzajemnej pomocy prawnej.

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady 2003/516/WE z dnia 6 czerwca 2003 r. (1), w dniu 25 czerwca 2003 r. w imieniu Unii Europejskiej podpisano Umowę o ekstradycji między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki (2) i Umowę o wzajemnej pomocy prawnej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki (3).

               (3)

               Zgodnie z decyzją Rady 2009/820/WPZiB z dnia 23 października 2009 r. (4) zawarto Umowę o ekstradycji między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki i Umowę o wzajemnej pomocy prawnej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki. Zgodnie z powyższą decyzją prezydencja Rady w dniu 28 października 2009 r. wymieniła dokumenty zatwierdzające z prokuratorem generalnym USA w Waszyngtonie, DC.

               (4)

               Obydwie umowy wejdą w życie w dniu 1 lutego 2010 r.

               (5)

               Niderlandy poinformowały prezydencję, że zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. 2 umowy o ekstradycji pragną rozszerzyć zakres terytorialny tej umowy na Antyle Holenderskie i Arubę. Rozszerzenie to odbyło się za pośrednictwem przekazania przez Sekretariat Generalnym Rady noty dyplomatycznej Przedstawicielstwu Stanów Zjednoczonych Ameryki przy Unii Europejskiej w dniu 9 czerwca 2009 r., co zostało potwierdzone w nocie dyplomatycznej Przedstawicielstwa Stanów Zjednoczonych Ameryki przedłożonej Unii Europejskiej w dniu 16 czerwca 2009 r.

               (6)

               Biorąc pod uwagę zbliżające się wejście w życie umowy o sprawie ekstradycji między UE a USA, przedmiotowe rozszerzenie zakresu terytorialnego powinno zostać zatwierdzone przez Radę.

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. b Umowy o ekstradycji między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki niniejszym w imieniu Unii Europejskiej zatwierdza się rozszerzenie zakresu terytorialnego tej umowy na Antyle Holenderskie i Arubę.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2009 r.

            W imieniu Rady

         B. ASK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 181 z 19.7.2003, s. 25.

      (2)  Dz.U. L 181 z 19.7.2003, s. 27.

      (3)  Dz.U. L 181 z 19.7.2003, s. 34.

      (4)  Dz.U. L 291 z 7.11.2009, s. 40.


title: Decyzja Rady 2014/827/WPZiB z dnia 21 listopada 2014 r. zmieniająca wspólne działanie 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii

text:
               22.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 335/19

         DECYZJA RADY 2014/827/WPZiB
   z dnia 21 listopada 2014 r.
   zmieniająca wspólne działanie 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 10 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/851/WPZiB (1), które zostało ostatnio zmienione decyzją Rady 2012/174/WPZiB (2).

               (2)

               W dniu 22 lipca 2013 r. Rada uzgodniła, że UE nadal będzie w pełni zaangażowana w zwalczanie aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii. Z zadowoleniem przyjęła dotychczasowe pozytywne wyniki swojej operacji morskiej Atalanta. Rada podkreśliła, że pomimo ogromnych postępów obserwowanych w zakresie zwalczania piractwa na morzu, zagrożenie wciąż istnieje, a osiągnięte postępy mogą zostać zaprzepaszczone.

               (3)

               W dniu 18 listopada 2013 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 2125 (2013) w sprawie odnowienia ram działań międzynarodowych ukierunkowanych na zwalczanie piractwa i jego podstawowych przyczyn.

               (4)

               Operację wojskową UE, o której mowa we wspólnym działaniu 2008/851/WPZiB (Atalanta), należy przedłużyć do dnia 12 grudnia 2016 r.

               (5)

               W dniu 22 lipca 2013 r. Rada uzgodniła również, że UE będzie nadal stosować swoje zintegrowane podejście do poprawy bezpieczeństwa i praworządności w Somalii zakładające odpowiedzialność Somalijczyków za własny kraj, ścisłą koordynację działań z innymi podmiotami, a także spójność i synergie między unijnymi instrumentami, w szczególności między unijnymi misjami i operacjami w ramach Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obronnej.

               (6)

               Zintegrowane podejście, oparte na nowym pakcie dla Somalii, powinno również przyczynić się do wzmocnienia zdolności morskich w Somalii i całym regionie, zwalczania podstawowych przyczyn piractwa i zmniejszania bezkarności sieci piratów prowadzących na morzu inne działania kryminalne, a przez to do stworzenia warunków sprzyjających wypełnieniu celów operacji Atalanta.

               (7)

               W tym kontekście wkład operacji Atalanta, poprzez zadania dodatkowe, w ramach istniejących środków i zdolności oraz na żądanie, do zintegrowanego podejścia UE wobec Somalii i odnośnych działań społeczności międzynarodowej, pomógłby w likwidacji podstawowych przyczyn piractwa i jego sieci. Te zadania dodatkowe byłyby wykonywane w celu wsparcia strategii wyjścia operacji Atalanta.

               (8)

               Należy ułatwić współpracę operacji Atalanta z organami ścigania, aby przyczynić się do egzekwowania przepisów skierowanych przeciwko piratom, równocześnie zwiększając skuteczność operacji Atalanta w prowadzeniu działań wywiadowczych służących zwalczaniu piractwa.

               (9)

               Postanowienia niniejszej decyzji ani wspólnego działania 2008/851/WPZiB nie uniemożliwiają personelowi państw uczestniczących w operacji Atalanta wypełniania jego obowiązków wynikających z mającego zastosowanie prawa krajowego.

               (10)

               Konieczne jest ustalenie finansowej kwoty odniesienia przeznaczonej na pokrycie wspólnych kosztów operacji Atalanta przez okres od dnia 13 grudnia 2014 r. do dnia 12 grudnia 2016 r.

               (11)

               Należy zatem odpowiednio zmienić wspólne działanie 2008/851/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   We wspólnym działaniu 2008/851/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
               „3.   Ponadto Atalanta może przyczyniać się w ramach nie wykonawczego zadania dodatkowego — w zakresie istniejących środków i zdolności oraz na żądanie — do realizacji unijnego zintegrowanego podejścia wobec Somalii i odnośnych działań społeczności międzynarodowej, pomagając dzięki temu likwidować podstawowe przyczyny piractwa i jego sieci.”;

               2)

               w art. 2 lit. g)–i) zastępuje się następującymi literami:

                           „g)

                           gromadzi, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, dane osobowe dotyczące osób, o których mowa w lit. e) związane z cechami charakterystycznymi, które prawdopodobnie mogą przyczynić się do ich identyfikacji, w tym odciski palców, jak również poniższe dane, z wykluczeniem innych danych osobowych: nazwisko, nazwisko rodowe, imiona oraz wszelkie pseudonimy lub nazwisko przybrane; data i miejsce urodzenia, obywatelstwo, płeć; miejsce stałego pobytu, zawód i aktualne miejsce pobytu; prawa jazdy, dokumenty tożsamości i dane zawarte w paszporcie;

                           h)

                           do celów obrotu danymi za pośrednictwem kanałów Międzynarodowej Organizacji Policji Kryminalnej (INTERPOL) i porównywania ich z bazami danych INTERPOLU oraz w oczekiwaniu na zawarcie umowy między Unią a INTERPOLEM, przekazuje krajowym biurom centralnym INTERPOLU państw członkowskich, w myśl uzgodnień, które mając zostać zawarte między dowódcą operacji UE a szefem odnośnego krajowego biura centralnego, następujące dane:

                                       —

                                       dane osobowe, o których mowa w lit. g),

                                       —

                                       dane dotyczące wyposażenia wykorzystywanego przez osoby, o których mowa w lit. e).

                                 Dane osobowe nie są przechowywane po ich przekazaniu INTERPOLOWI;

                           i)

                           przekazuje dane, o których mowa w lit. h), EUROPOLOWI zgodnie z postanowieniami uzgodnienia, które ma zostać zawarte między Wysokim Przedstawicielem Unii do spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa a EUROPOLEM. Dane osobowe nie są przechowywane po ich przekazaniu INTERPOLOWI;

                           j)

                           przyczynia się — w ramach istniejących środków i zdolności — do monitorowania działalności połowowej u wybrzeży Somalii oraz wspiera program udzielania licencji i rejestracji dotyczący tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego i połowów na skalę przemysłową na wodach pod jurysdykcją Somalii, opracowany przez Organizację ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), o ile taka działalność ma miejsce, z wykluczeniem stosowania przymusu;

                           k)

                           współpracuje, w ścisłej koordynacji z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych, z somalijskimi podmiotami i prywatnymi przedsiębiorstwami działającymi w ich imieniu, aktywnymi u wybrzeży Somalii w szerszej dziedzinie bezpieczeństwa morskiego, aby lepiej zrozumieć ich działania i potencjał oraz unikać konfliktów związanych z operacjami na morzu;

                           l)

                           wspomaga — w szczególności oferując wsparcie logistyczne, wiedzę fachową i szkolenia na morzu, na żądanie oraz w ramach istniejących środków i zdolności — misje EUCAP NESTOR i EUTM Somalia, Specjalnego Przedstawiciela UE w Rogu Afryki, misję UE w Somalii w odniesieniu do ich mandatów i obszaru objętego operacją Atalanta, jak również przyczynia się do realizacji odnośnych unijnych programów, w szczególności regionalnego programu bezpieczeństwa morskiego (MASE) w ramach 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju;

                           m)

                           za pośrednictwem odnośnej służby Komisji udostępnia Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim, jej państwom członkowskim i FAO dane dotyczące działalności połowowej zebrane przez jednostki EUNAVFOR u wybrzeży Somalii — a po osiągnięciu wystarczających postępów na lądzie w dziedzinie tworzenia zdolności morskich, w tym środków bezpieczeństwa do wymiany informacji — wspomaga władze somalijskie w udostępnianiu danych związanych z działalnością połowową zebranych w trakcie operacji;

                           n)

                           wspiera — w sposób spójny z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza oraz w ramach istniejących środków i zdolności — działalność grupy monitorującej ds. Somalii i Erytrei (SEMG), zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2060 (2012), 2093 (2013) i 2111 (2013), monitorując budzące zainteresowanie statki podejrzane o wspieranie sieci piratów oraz składając SEMG sprawozdanie na ten temat.”

                     ;

               3)

               w art. 14 dodaje się ustęp w brzmieniu:
               „4.   Finansowa kwota odniesienia dla wspólnych kosztów operacji wojskowej UE na okres od dnia 13 grudnia 2014 r. do dnia 12 grudnia 2016 r. wynosi 14 775 000 EUR. Odsetek kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 decyzji 2011/871/WPZiB wynosi 0 %”;

               4)

               art. 16 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
               „3.   Operacja wojskowa UE zostaje zakończona dnia 12 grudnia 2016 r.”.
         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli 21 listopada 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. CALENDA

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33).

      (2)  Decyzja Rady 2012/174/WPZiB z dnia 23 marca 2012 r. zmieniająca wspólne działanie 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Dz.U. L 89 z 27.3.2012, s. 69).


title: 2010/726/UE: Decyzja Rady z dnia 22 listopada 2010 r. w sprawie zawarcia drugiego Protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

text:
               30.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 313/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 listopada 2010 r.
   w sprawie zawarcia drugiego Protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   (2010/726/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) i ust. 8,
   uwzględniając Traktat o przystąpieniu Republiki Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 4 ust. 3,
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego, (1)

   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Drugi Protokół dodatkowy do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Chile, z drugiej strony, został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich w dniu 24 lipca 2007 r.

               (2)

               W wyniku wejścia w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. Traktatu z Lizbony Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i stała się jej następcą prawnym.

               (3)

               Drugi protokół dodatkowy powinien zostać zawarty,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii i jej państw członkowskich drugi Protokół dodatkowy do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej (2).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady przesyła w imieniu Unii i jej państw członkowskich powiadomienie przewidziane w art. 10 drugiego protokołu dodatkowego.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady przesyła w imieniu Unii następujące powiadomienie:

      „W wyniku wejścia w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. Traktatu z Lizbony Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i stała się jej następcą prawnym i od tej daty wykonuje wszystkie prawa i obowiązki Wspólnoty Europejskiej. W związku z tym odesłania do »Wspólnoty Europejskiej« w treści protokołu odczytuje się, w stosownych przypadkach, jako odesłania do »Unii Europejskiej«.”.

   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 listopada 2010 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 263 E z 16.10.2008, s. 149.

      (2)  Drugi protokół dodatkowy został opublikowany w Dz.U. L 251 z 26.9.2007, s. 2 łącznie z decyzją w sprawie podpisania. Protokół sprostowania do drugiego protokołu dodatkowego w języku hiszpańskim został opublikowany w Dz.U. L z 255 z 23.9.2008, s. 34.


title: 2007/502/WE,Euratom: Decyzja Rady i Komisji z dnia 25 czerwca 2007 r. w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej oraz tymczasowego stosowania Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony

text:
               20.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 189/24

         DECYZJA RADY I KOMISJI
   z dnia 25 czerwca 2007 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej oraz tymczasowego stosowania Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony
   (2007/502/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ I KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 170 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy, zdanie pierwsze,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnot Umowę w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, która przewiduje również tymczasowe stosowanie Umowy, począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r. Tymczasowe stosowanie umożliwiłoby szwajcarskim podmiotom prawnym wzięcie udziału w pierwszych zaproszeniach do składania wniosków w ramach siódmego programu ramowego.

               (2)

               Umowa została parafowana w dniu 27 lutego 2007 r. parafowaniem załączonej Umowy.

               (3)

               Umowa powinna zostać podpisana i stosowana na zasadzie tymczasowej, w oczekiwaniu na zakończenie procedur jej formalnego zawarcia,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym zatwierdza się, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej podpisanie Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską i Europejską Wspólnota Energii Atomowej, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony wraz z Aktem końcowym, zastrzeżeniem zawarcia Umowy w późniejszym terminie.
   2.   Tekst Umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   1.   Z zastrzeżeniem zawarcia Umowy w późniejszym terminie, niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczania osoby (osób) upoważnionej (upoważnionych) do podpisania Umowy i Aktu końcowego w imieniu Wspólnoty Europejskiej.
   2.   Z zastrzeżeniem zawarcia Umowy w późniejszym terminie, niniejszym upoważnia się przewodniczącego Komisji do wyznaczenia osoby (osób) upoważnionej (upoważnionych) do podpisania Umowy i Aktu końcowego, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.
   Artykuł 3
   Umowa w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony jest stosowana tymczasowo.
   Artykuł 4
   1.   Komisja reprezentuje stanowisko Wspólnot podczas obrad Komitetu Badawczego Szwajcaria/Wspólnoty, ustanowionego w art. 10 Umowy ramowej w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotami a Konfederacją Szwajcarską (1), w przypadku decyzji podejmowanych zgodnie z art. 2 ust. 1 Umowy, w sprawie stosowalności w Szwajcarii przepisów dotyczących ustanawiania struktur prawnych tworzonych na podstawie art. 169 i 171 Traktatu WE.
   2.   Komisja reprezentuje stanowisko Wspólnot podczas obrad Komitetu Badawczego Szwajcaria/Wspólnoty, ustanowionego w art. 10 Umowy ramowej w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotami a Konfederacją Szwajcarską, w przypadku decyzji podejmowanych zgodnie z art. 6 ust. 2 i 3 Umowy, dotyczących określania regionów Szwajcarii, które mogą być regionami uprawnionymi korzystającymi z działań badawczych w programie roboczym „Potencjał badawczy” w ramach specjalnego programu „Zdolności”.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2007 r.

            W imieniu Rady

         A. SCHAVAN

            Przewodniczący

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 313 z 22.11.1985, str. 6.
   ZAŁĄCZNIK A
   ZASADY PRZYDZIAŁU PRAW WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ
   I.   Zakres
   Do celów niniejszej Umowy „własność intelektualna” ma znaczenie ustalone w art. 2 Konwencji ustanawiającej Światową Organizację Własności Intelektualnej, podpisanej w Sztokholmie w dniu 14 lipca 1967 r.
   Do celów niniejszej Umowy „wiedza” oznacza wyniki, włącznie z informacjami o tym, czy mogą one być chronione lub nie, jak również prawa autorskie lub prawa związane z wymienionymi informacjami, które są przedmiotem wniosku lub przyznania patentu, wzorów, odmian roślin, dodatkowych świadectw ochrony lub podobnych form ochrony.
   II.   Prawa własności intelektualnej podmiotów prawnych Stron

               1.

               Każda ze Stron zapewni, że prawa własności intelektualnej podmiotów prawnych drugiej Strony uczestniczącej w pracach podjętych w ramach niniejszej Umowy oraz prawa i obowiązki wynikające z takiego uczestnictwa są traktowane w sposób zgodny z odpowiednimi konwencjami międzynarodowymi mającymi zastosowanie do Stron, w szczególności z Porozumieniem TRIPS (Porozumienie w sprawie handlowych aspektów własności intelektualnej administrowane przez Światową Organizację Handlu), z konwencją berneńską (Akt paryski, 1971) i z konwencją paryską (Akt sztokholmski, 1967).

               2.

               Podmioty prawne z siedzibą w Szwajcarii uczestniczące w działaniach pośrednich siódmych programów ramowych WE i Euratom mają prawa i obowiązki w zakresie własności intelektualnej zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 2321/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1906/2006, w rozporządzeniu Rady (Euratom) nr 2322/2002 (2) zmienionym rozporządzeniem Rady (Euratom) nr 1908/2006 z dnia 18 grudnia 2006 r. i w umowie o dotację i/lub kontrakcie zawartym ze Wspólnotą Europejską zgodnie z pkt 1. W przypadku uczestnictwa Szwajcarii w działaniach pośrednich w ramach siódmego programu ramowego WE, wykonywanego zgodnie z art. 169 i 171 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Szwajcaria ma takie same prawa i obowiązki w zakresie własności intelektualnej, jak uczestniczące w nim państwa członkowskie, zgodnie z odpowiednimi przepisami.

               3.

               Podmioty prawne z siedzibą w państwie członkowskim Unii Europejskiej uczestniczące w szwajcarskich programach i/lub projektach badawczych mają takie same prawa i obowiązki w dziedzinie własności intelektualnej, jak podmioty prawne z siedzibą w Szwajcarii uczestniczące w tych programach lub projektach badawczych, zgodnie z pkt 1.

         III.   Prawa własności intelektualnej Stron

               1.

               O ile Strony nie uzgodnią inaczej, następujące zasady mają zastosowanie w odniesieniu do wiedzy uzyskanej przez Strony podczas działań przeprowadzonych zgodnie z art. 2 ust. 4 niniejszej Umowy:

                           a)

                           Strona, która taką wiedzę uzyska, posiada prawo do jej własności. Tam, gdzie odpowiedni udział Stron w pracach nie może zostać określony, są one współwłaścicielami prawa do wiedzy;

                           b)

                           Strona posiadająca prawo własności do wiedzy przyznaje drugiej Stronie prawa dostępu do tej wiedzy, w celu przeprowadzenia działań określonych w art. 2 ust. 4 niniejszej Umowy. Takie prawa dostępu są przyznawane nieodpłatnie.

               2.

               O ile Strony nie uzgodnią inaczej, następujące zasady stosuje się do literatury naukowej Stron:

                           a)

                           jeżeli jedna Strona publikuje dane, informacje i wyniki techniczne lub naukowe, uzyskane w wyniku działań podjętych w ramach niniejszej Umowy, w magazynach, artykułach, sprawozdaniach i książkach, łącznie z pracami audiowizualnymi i oprogramowaniem, drugiej Stronie zostanie przyznana ogólnoświatowa, niewyłączna, nieodwołalna i wolna od opłat licencja na tłumaczenie, opracowanie, przekazywanie i publiczną dystrybucję tych prac;

                           b)

                           wszelkie kopie oraz dane i informacje chronione prawami autorskimi, które mają być publicznie rozpowszechnione i które powstały na podstawie niniejszej sekcji, muszą wskazywać nazwisko autora lub nazwiska autorów, chyba że autor/autorzy wyraźnie odmówi/odmówią podawania swojego nazwiska. Ponadto egzemplarze muszą wskazywać wyraźnie i w sposób widoczny na wspólne wsparcie przez obydwie Strony.

               3.

               O ile Strony nie uzgodnią inaczej, następujące zasady stosuje się do nieujawnionych informacji Stron:

                           a)

                           wówczas, gdy jedna Strona przekazuje drugiej informacje odnoszące się do działań podjętych w ramach niniejszej Umowy, każda ze Stron wskazuje, które informacje pragnie pozostawić jako nieujawnione;

                           b)

                           do szczególnych celów stosowania niniejszej Umowy Strona przyjmująca może na własną odpowiedzialność przekazać nieujawnione informacje podlegającym jej osobom prawnym lub fizycznym;

                           c)

                           pod warunkiem posiadania wcześniejszej pisemnej zgody Strony dostarczającej informacje nieujawnione, Strona otrzymująca może rozpowszechniać te informacje w szerszym zakresie niż jest to dopuszczone w lit. b). Strony współpracują w doskonaleniu procedur związanych z występowaniem o uprzednią pisemną zgodę na szersze rozpowszechnianie i z uzyskiwaniem takiej zgody, przy czym każda Strona udziela tego rodzaju zgody w dozwolonym zakresie przewidzianym w jej krajowej polityce, wewnętrznych regulacjach i przepisach prawnych;

                           d)

                           informacje niedokumentacyjne, nieujawnione lub inne informacje poufne dostarczone podczas seminariów lub innych spotkań przedstawicieli Stron, zorganizowanych na mocy niniejszej Umowy, lub informacje wynikające z zaangażowania personelu, korzystania z urządzeń lub działań pośrednich, muszą pozostawać poufne, o ile odbiorca takich nieujawnionych lub innych poufnych bądź objętych tajemnicą zawodową informacji został powiadomiony o poufnym charakterze tych informacji przed ich przekazaniem zgodnie z lit. a);

                           e)

                           każda Strona zapewnia, że nieujawnione informacje, które otrzymuje zgodnie z lit. a) i d), są chronione zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy. Jeżeli jedna ze Stron stwierdzi, że nie jest w stanie przestrzegać lub przypuszczalnie nie będzie mogła przestrzegać postanowień dotyczących nierozpowszechniania wymienionych w lit. a) i d), powiadamia ona niezwłocznie o tym drugą Stronę. Następnie Strony konsultują się w celu określenia właściwego sposobu postępowania.

      (1)  Dz.U. L 355 z 30.12.2002, str. 23.

      (2)  Dz.U. L 355 z 30.12.2002, str. 35.
   ZAŁĄCZNIK B
   ZASADY FINANSOWE DOTYCZĄCE WKŁADU SZWAJCARII, O KTÓRYCH MOWA W ART. 5 NINIEJSZEJ UMOWY
   I.   Ustalenie udziału finansowego

               1.

               Komisja przekazuje Szwajcarii wraz z odpowiednimi materiałami uzupełniającymi, możliwie jak najszybciej, a najpóźniej w dniu 1 września każdego roku:

                           a)

                           kwoty przydziału środków na zobowiązania, które są przewidziane w zestawieniu wydatków odnoszącym się do tych dwóch programów ramowych we wstępnym projekcie budżetu Unii Europejskiej;

                           b)

                           szacunkowe kwoty wkładu na podstawie wstępnego projektu budżetu, odpowiadające uczestnictwu Szwajcarii w tych dwóch programach ramowych. Niemniej jednak, w celu ułatwienia wewnętrznych procedur budżetowych, służby Komisji podają odpowiednie orientacyjne kwoty najpóźniej w dniu 31 maja każdego roku.

               2.

               Z chwilą ostatecznego przyjęcia budżetu ogólnego, Komisja powiadamia Szwajcarię o wyżej wymienionych kwotach przewidzianych w zestawieniu wydatków dotyczącym uczestnictwa Szwajcarii.

         II.   Procedury płatności

               1.

               W czerwcu i listopadzie każdego roku budżetowego Komisja kieruje do Szwajcarii wezwanie do zapłaty odpowiadające jej wkładowi na podstawie niniejszej Umowy. Wezwania do zapłaty przewidują kolejno płatność sześciu dwunastych wkładu Szwajcarii z tytułu każdego wezwania do zapłaty, nie później niż w ciągu 30 dni po otrzymaniu odpowiedniego wezwania do zapłaty. Jednakże w ostatnim roku tych dwóch programów ramowych, pełna kwota wkładu Szwajcarii zostaje zapłacona nie później niż w ciągu 30 dni po otrzymaniu wezwania do zapłaty.

               2.

               Wkłady Szwajcarii są wyrażane i płatne w euro.

               3.

               Szwajcaria uiszcza swój wkład na podstawie niniejszej Umowy zgodnie z harmonogramem zawartym w pkt 1. Jakakolwiek zwłoka w zapłacie powoduje naliczanie odsetek w wysokości równej jednomiesięcznej stawce oferowanej w operacjach międzybankowych w euro (EURIBOR), podanej na str. 248 Telerate. Stawka ta jest powiększana o 1,5 % za każdy miesiąc zwłoki. Podwyższona stawka ma zastosowanie do całego okresu zwłoki. Jednakże odsetki są należne wyłącznie w odniesieniu do wkładu uiszczonego powyżej 30 dni po terminach płatności ustalonych w pkt 1.

               4.

               Koszty podróży poniesione przez szwajcarskich przedstawicieli i ekspertów uczestniczących w pracach komitetów badawczych i zaangażowanych w wykonanie tych dwóch programów ramowych, są zwracane przez Komisję na tej samej podstawie i zgodnie z takimi samymi procedurami, jakie aktualnie obowiązują dla przedstawicieli i ekspertów państw członkowskich Wspólnot.

         III.   Warunki wykonania

               1.

               Wkład finansowy Szwajcarii do tych dwóch programów ramowych zgodnie z art. 5 niniejszej Umowy zwykle pozostaje niezmieniony dla danego roku budżetowego.

               2.

               W momencie zamknięcia rachunków odnoszących się do każdego roku budżetowego (n), w ramach ustanowienia rachunku dochodów i wydatków, Komisja przeprowadza weryfikację rachunków w odniesieniu do uczestnictwa Szwajcarii, uwzględniając zmiany wynikające z przeksięgowania, przekreślenia, przeniesienia lub z powodu budżetów uzupełniających lub zmieniających w trakcie roku budżetowego.

         Weryfikacja ta następuje w momencie pierwszej płatności za rok n + 1. Natomiast ostatnia tego rodzaju weryfikacja następuje najpóźniej w lipcu czwartego roku po zakończeniu tych dwóch programów ramowych. Płatności Szwajcarii są księgowane na rachunkach programów Wspólnot Europejskich jako wpływy budżetowe przyporządkowane odpowiedniej pozycji budżetu w zestawieniu przychodów ogólnego budżetu Unii Europejskiej.
   IV.   Informacje

               1.

               Najpóźniej w dniu 31 maja każdego roku budżetowego (n + 1) jest sporządzane i przekazywane Szwajcarii, do wiadomości, zestawienie środków dla tych dwóch programów ramowych dotyczące poprzedniego roku budżetowego (n), zgodnie z formatem rachunku dochodów i wydatków Komisji.

               2.

               Komisja przekazuje Szwajcarii wszelkie inne ogólne dane finansowe odnoszące się do wykonania tych dwóch programów ramowych i są one udostępniane państwom stowarzyszonym.

         ZAŁĄCZNIK C
   KONTROLA FINANSOWA SZWAJCARSKICH UCZESTNIKÓW W PROGRAMACH WSPÓLNOTOWYCH OBJĘTYCH NINIEJSZĄ UMOWĄ
   I.   Kontakty bezpośrednie
   Komisja kontaktuje się bezpośrednio z uczestnikami siódmych programów ramowych WE i Euratom mającymi siedzibę w Szwajcarii i z ich podwykonawcami. Mogą oni przekazywać bezpośrednio Komisji wszelkie istotne informacje i dokumentację, którą zobowiązani są dostarczać na podstawie instrumentów określonych w niniejszej Umowie i umów o dotację i/lub kontraktów zawartych dla ich wdrożenia.
   II.   Kontrole

               1.

               Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), zmienionym rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1995/2006 (2) i rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 (3) zmienionym rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1248/2006 (4) z dnia 7 sierpnia 2006 r. oraz z innymi zasadami określonymi w niniejszej Umowie, umowy o dotację i/lub kontrakty zawarte z uczestnikami programu mającymi siedzibę w Szwajcarii mogą przewidywać przeprowadzenie kontroli o charakterze naukowym, finansowym, technicznym i innym w obiektach i pomieszczeniach uczestników lub ich podwykonawców, w dowolnym czasie przez pracowników Komisji lub przez inne osoby upoważnione przez Komisję.

               2.

               Pracownicy Komisji i inne osoby upoważnione przez Komisję mają zapewniony należyty dostęp do miejsc, prac i dokumentów oraz do wszelkich informacji wymaganych w celu przeprowadzenia takich kontroli, łącznie z informacjami w formie elektronicznej. Prawo do dostępu zostaje wyraźnie sformułowane w umowach o dotację i/lub kontraktach zawartych w celu wdrożenia instrumentów określonych w niniejszej Umowie.

               3.

               Europejski Trybunał Obrachunkowy ma te same prawa, co Komisja.

               4.

               Po zakończeniu siódmych programów ramowych WE i Euratom lub po wygaśnięciu niniejszej Umowy można przeprowadzać kontrole na warunkach ustalonych w umowach o dotację i/lub kontraktach, o których mowa.

               5.

               Szwajcarskie Federalne Biuro Kontroli jest informowane z wyprzedzeniem o kontrolach przeprowadzanych na terytorium Szwajcarii. Z prawnego punktu widzenia tego rodzaju powiadomienie nie jest warunkiem koniecznym przeprowadzania tych kontroli.

         III.   Kontrole na miejscu

               1.

               W ramach niniejszej Umowy Komisja (OLAF) jest upoważniona do przeprowadzania na terytorium Szwajcarii kontroli i inspekcji na miejscu, zgodnie z warunkami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (5) oraz w rozporządzeniu (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady (6).

               2.

               Kontrole i inspekcje na miejscu są przygotowywane i przeprowadzane przez Komisję w ścisłej współpracy ze Szwajcarskim Federalnym Biurem Kontroli lub z innymi właściwymi władzami szwajcarskimi wyznaczonymi przez Szwajcarskie Federalne Biuro Kontroli, które są powiadamiane we właściwym czasie o przedmiocie, celu i podstawie prawnej kontroli i inspekcji, tak aby mogły udzielić wszelkiej wymaganej pomocy. W tym celu urzędnicy właściwych władz szwajcarskich mogą uczestniczyć w kontrolach i inspekcjach na miejscu.

               3.

               Na życzenie zainteresowanych władz szwajcarskich, kontrole i inspekcje na miejscu mogą być przeprowadzane wspólnie przez Komisję i przez te władze.

               4.

               W przypadku gdy uczestnicy siódmych programów ramowych WE i Euratom sprzeciwiają się kontroli lub inspekcji na miejscu, władze szwajcarskie, działając zgodnie z przepisami krajowymi, udzielają inspektorom Komisji takiej pomocy, jaka jest im potrzebna, by mogli wywiązać się ze swoich obowiązków w zakresie przeprowadzenia kontroli lub inspekcji na miejscu.

               5.

               Komisja zgłasza, możliwie jak najszybciej, do Szwajcarskiego Federalnego Biura Kontroli każde zdarzenie lub podejrzenie związane z jakimikolwiek nieprawidłowościami, o których dowiedziała się podczas przeprowadzania kontroli lub inspekcji na miejscu. W każdym przypadku Komisja ma obowiązek poinformowania wyżej wymienionego organu o wynikach tego rodzaju kontroli i inspekcji.

         IV.   Informacje i konsultacje

               1.

               Do celów prawidłowego wdrożenia postanowień zawartych w niniejszym załączniku, właściwe władze Szwajcarii i Wspólnoty regularnie wymieniają informacje i, na wniosek jednej ze Stron, przeprowadzają konsultacje.

               2.

               Właściwe władze szwajcarskie informują bezzwłocznie Komisję o każdym zauważonym przez siebie fakcie lub podejrzeniu odnoszącym się do nieprawidłowości w związku z zakończeniem i wykonaniem umów o dotację i/lub kontraktów zawartych w zastosowaniu instrumentów określonych w niniejszej Umowie.

         V.   Poufność
   Informacje przekazane lub uzyskane w dowolnej formie na mocy niniejszego załącznika są objęte tajemnicą zawodową i chronione w ten sam sposób, jak chronione są podobne informacje przez szwajcarskie prawo i przez odpowiednie przepisy mające zastosowanie do instytucji wspólnotowych. Tego rodzaju informacji nie można przekazywać innym osobom niż osoby, które z racji pełnionych funkcji w instytucjach wspólnotowych lub w państwach członkowskich albo w Szwajcarii powinny się z nimi zapoznać; informacji tych nie można również wykorzystywać do innych celów niż dla zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Stron.
   VI.   Środki administracyjne i sankcje
   Bez uszczerbku dla stosowania szwajcarskiego prawa karnego, Komisja może nałożyć środki administracyjne i sankcje zgodnie z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1605/2002 zmienionym rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 oraz z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 2342/2002 zmienionym rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1248/2006, oraz z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (7).
   VII.   Odzyskanie i wykonanie
   Decyzje podjęte przez Komisję na mocy siódmego programu ramowego WE w zakresie niniejszej Umowy, które nakładają zobowiązanie pieniężne na podmioty inne niż państwa, są tytułami egzekucyjnymi w Szwajcarii. Nakaz wykonania wydają, bez dalszej kontroli poza sprawdzeniem autentyczności dokumentu, organy wyznaczone przez rząd szwajcarski, który powiadamia o tym Komisję. Wykonanie następuje zgodnie ze szwajcarskimi przepisami proceduralnymi. Zgodność z prawem decyzji, która jest tytułem egzekucyjnym, podlega kontroli ze strony Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich. Orzeczenia wydawane przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich stosownie do klauzuli arbitrażowej w kontrakcie zawartym w ramach siódmych programów ramowych WE i Euratom, są tytułami egzekucyjnymi na tych samych warunkach.

      (1)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 227 z 19.8.2006, str. 3.

      (5)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.

      (6)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.

      (7)  Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 1.
    ---documentbreak---

               20.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 189/26

         UMOWA
   w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   działając w imieniu Wspólnoty Europejskiej,
   i
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
   (zwana dalej „Komisją”),
   działająca w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej,
   zwane dalej łącznie „Wspólnotami”,
   z jednej strony,
   oraz
   RADA FEDERALNA SZWAJCARII,
   działająca w imieniu Konfederacji Szwajcarskiej, zwana dalej „Szwajcarią”,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „Stronami”,
   ZWAŻYWSZY, że bliskie stosunki między Szwajcarią a Wspólnotami są korzystne dla Stron,
   UWZGLĘDNIAJĄC znaczenie badań naukowych i technologicznych dla Szwajcarii i Wspólnot i ich wzajemne zainteresowanie współpracą w tym obszarze w celu lepszego wykorzystania zasobów i uniknięcia zbędnego powielania działań przynoszącego straty,
   ZWAŻYWSZY, że Szwajcaria i Wspólnoty wprowadzają obecnie programy badawcze w dziedzinach wspólnego zainteresowania,
   ZWAŻYWSZY, że Wspólnoty i Szwajcaria są zainteresowane współpracą nad tymi programami dla ich obopólnej korzyści,
   UWZGLĘDNIAJĄC zainteresowanie Stron promowaniem wzajemnego dostępu ich jednostek badawczych do działań w zakresie badań i rozwoju technologicznego w Szwajcarii, z jednej strony, i do programów ramowych Wspólnoty na rzecz badań i rozwoju technologicznego, z drugiej strony,
   ZWAŻYWSZY, że w 1978 r. Europejska Wspólnota Energii Atomowej i Szwajcaria zawarły Umowę o współpracy w dziedzinie kontrolowanej syntezy termojądrowej i fizyki plazmy (zwaną dalej „Umową w sprawie syntezy jądrowej”),
   ZWAŻYWSZY, że w dniu 8 stycznia 1986 r. Strony zawarły Umowę ramową o współpracy naukowo-technicznej, która weszła w życie w dniu 17 lipca 1987 r. (zwaną dalej „Umową ramową”),
   ZWAŻYWSZY, że art. 6 Umowy ramowej stwierdza, iż współpraca określona przez Umowę ramową, ma być realizowana przez właściwe porozumienia,
   ZWAŻYWSZY, że w dniu 16 stycznia 2004 r. Wspólnoty i Szwajcaria podpisały Umowę o współpracy naukowej i technologicznej (1), która była tymczasowo stosowana od dnia 1 stycznia 2004 r. i która stała się skuteczna z dniem 16 maja 2006 r.,
   ZWAŻYWSZY, że art. 9 ust. 2 wyżej wspomnianej Umowy przewiduje jej przedłużenie w celu uczestniczenia w nowym wieloletnim programie ramowym dla badań i rozwoju technologicznego, na wspólnie uzgodnionych warunkach,
   ZWAŻYWSZY, że siódmy program ramowy Wspólnoty Europejskiej dla badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (zwany dalej „siódmym programem ramowym WE”) został przyjęty decyzją nr 1982/2006/WE (2) i rozporządzeniem (WE) nr 1906/2006 (3) Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzjami Rady 2006/971/WE (4), 2006/972/WE (5), 2006/973 WE (6), 2006/974 WE (7) i 2006/975 WE (8), a siódmy program ramowy dla Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) dla badań jądrowych i działalności szkoleniowej (2007–2011), również wnoszący wkład w tworzenie Europejskiej Przestrzeni Badawczej, został przyjęty decyzją Rady 2006/970/Euratom (9), rozporządzeniem Rady (Euratom) nr 1908/2006 (10) oraz decyzjami Rady 2006/976/Euratom (11) i 2006/977/Euratom (12) (zwanymi dalej „siódmymi programami ramowymi WE i Euratom”),
   ZWAŻYWSZY, że bez uszczerbku dla odpowiednich postanowień Traktatu ustanawiającego Wspólnoty, niniejsza Umowa oraz wszelkie działania realizowane na mocy niniejszej Umowy w żaden sposób nie wpływają na uprawnienia przysługujące państwom członkowskim do podejmowania działań dwustronnych ze Szwajcarią w obszarze nauki, technologii, badań i rozwoju oraz zawierania, gdzie stosowne, umów w tym celu,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   1.   Forma i warunki szwajcarskiego uczestnictwa w wykonaniu całości siódmych programów ramowych WE i Euratom będzie taka jak ustanowiono w niniejszej Umowie, bez uszczerbku dla warunków Umowy w sprawie syntezy jądrowej.
   Podmioty prawne z siedzibą w Szwajcarii mogą uczestniczyć we wszystkich programach szczegółowych stanowiących część siódmych programów ramowych WE i Euratom.
   2.   Szwajcarskie podmioty prawne mogą uczestniczyć w działaniach Wspólnego Centrum Badawczego Wspólnot, o ile to uczestnictwo nie jest objęte ust. 1.
   3.   Podmioty prawne z siedzibą we Wspólnotach, łącznie ze Wspólnym Centrum Badawczym, mogą uczestniczyć w programach i/lub projektach badawczych w Szwajcarii dotyczących tematów równoważnych tematom podejmowanym w siódmych programach ramowych WE i Euratom.
   4.   Do celów niniejszej Umowy „podmiot prawny” oznacza osobę fizyczną lub osobę prawną ustanowioną na mocy prawa krajowego obowiązującego w miejscu jej ustanowienia lub na mocy prawa wspólnotowego, posiadającą osobowość prawną oraz uprawnioną do posiadania wszelkich praw i obowiązków we własnym imieniu. Obejmuje to, między innymi, uniwersytety, organizacje badawcze, przedsiębiorstwa przemysłowe, łącznie z małymi i średnimi przedsiębiorstwami, oraz osoby fizyczne.
   Artykuł 2
   Formy i sposoby współpracy
   Współpraca przybiera następujące formy:

               1.

               Udział podmiotów prawnych z siedzibą w Szwajcarii we wszystkich programach szczegółowych przyjętych na podstawie siódmych programów ramowych WE i Euratom, zgodnie z warunkami ustanowionymi w zasadach uczestnictwa przedsiębiorstw, ośrodków badawczych i uniwersytetów zarówno w badaniach, rozwoju technologicznym i demonstracji Wspólnoty Europejskiej, jak i w działalności badawczej i szkoleniowej Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.
               W przypadku gdy Wspólnota bierze pod uwagę wdrożenie art. 169 i 171 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Szwajcaria może otrzymać zgodę na udział w strukturach prawnych tworzonych na podstawie tych artykułów, z zastrzeżeniem przepisów przyjętych w celu ustanowienia tych struktur prawnych oraz pod warunkiem że przepisy te będą miały zastosowanie w odniesieniu do Szwajcarii. Komitet Badawczy Szwajcaria/Wspólnoty podejmuje decyzję w sprawie stosowalności danych przepisów w Szwajcarii.
               Podmioty prawne z siedzibą w Szwajcarii są uprawnione do uczestniczenia w działaniach pośrednich na podstawie art. 169 i 171 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

               2.

               Wkład finansowy Szwajcarii do budżetów programów przyjętych do wykonania siódmych programów ramowych WE i Euratom, jak określono w art. 5 ust 2.

               3.

               Udział podmiotów prawnych z siedzibą we Wspólnotach w szwajcarskich programach i/lub projektach badawczych przyjętych przez Radę Federalną dotyczących tematów równoważnych tematom podejmowanym w siódmych programach ramowych WE i Euratom, zgodnie z zasadami i warunkami ustanowionymi w odpowiednich szwajcarskich regulacjach i w porozumieniu z partnerami danego projektu oraz zarządem odpowiedniego programu szwajcarskiego. Podmioty prawne z siedzibą we Wspólnotach uczestniczące w szwajcarskich programach i/lub projektach badawczych pokrywają swoje własne koszty, łącznie z ich odpowiednim udziałem w ogólnych kosztach zarządzania i kosztach administracyjnych danego projektu.

               4.

               Oprócz terminowego dostarczania informacji i dokumentacji dotyczącej wykonania siódmych programów ramowych WE i Euratom oraz szwajcarskich programów i/lub projektów współpraca pomiędzy Stronami może obejmować następujące formy i środki:

                           a)

                           regularną wymianę poglądów w sprawie wskazówek i priorytetów badawczych oraz planów polityki badawczej w Szwajcarii i we Wspólnotach;

                           b)

                           wymianę poglądów w sprawie perspektyw i rozwoju współpracy;

                           c)

                           bieżącą wymianę informacji w sprawie wykonania programów i projektów badawczych w Szwajcarii i we Wspólnotach oraz w sprawie wyników prac podjętych w ramach niniejszej Umowy;

                           d)

                           wspólne posiedzenia;

                           e)

                           wizyty i wymianę naukowców, inżynierów i personelu technicznego;

                           f)

                           regularne kontakty między kierownikami programów i projektów w Szwajcarii i we Wspólnotach i działania uzupełniające z tym związane;

                           g)

                           udział ekspertów w seminariach, sympozjach i warsztatach.

         Artykuł 3
   Dostosowanie
   Współpraca może być dostosowywana i rozwijana w dowolnym czasie za zgodą obydwóch Stron.
   Artykuł 4
   Prawa własności intelektualnej i obowiązki
   1.   Z zastrzeżeniem załącznika A i obowiązującego prawa, podmioty prawne z siedzibą w Szwajcarii uczestniczące w programach badawczych Wspólnot mają, w odniesieniu do własności, wykorzystania i rozpowszechniania informacji i własności intelektualnej wynikających z takiego uczestnictwa, te same prawa i obowiązki, co podmioty prawne z siedzibą we Wspólnotach. Postanowienie to nie ma zastosowania do wyników uzyskanych w ramach projektów rozpoczętych przed tymczasowym stosowaniem niniejszej Umowy.
   2.   Z zastrzeżeniem załącznika A i obowiązującego prawa, podmioty prawne z siedzibą we Wspólnotach uczestniczące w szwajcarskich programach i/lub projektach badawczych, jak przewidziano w art. 2 ust. 3, mają, w odniesieniu do własności, wykorzystania i rozpowszechniania informacji i własności intelektualnej wynikających z takiego uczestnictwa, te same prawa i obowiązki, co podmioty prawne z siedzibą w Szwajcarii uczestniczące w tych programach i/lub projektach.
   Artykuł 5
   Postanowienia finansowe
   1.   Zobowiązania zaciągnięte przez Wspólnoty w ramach siódmych programów ramowych WE i przed tymczasowym stosowaniem niniejszej Umowy – jak również płatności z nich wynikające – nie stanowią podstawy do wkładu ze strony Szwajcarii. Wkład finansowy Szwajcarii wynikający z uczestnictwa w wykonaniu siódmych programów ramowych WE i Euratom zostaje ustalony proporcjonalnie i w uzupełnieniu do sumy przewidzianej corocznie w ogólnym budżecie Unii Europejskiej na przydział środków na zobowiązania, w celu pokrycia zobowiązań finansowych Komisji wynikających z różnych form prac, niezbędnych dla wykonania, zarządzania i wykorzystania programów i działań objętych niniejszą Umową.
   2.   Współczynnik proporcjonalności, według którego oblicza się wkład Szwajcarii do siódmych programów ramowych WE i Euratom, z wyjątkiem programu syntezy jądrowej, odpowiada stosunkowi istniejącemu pomiędzy produktem krajowym brutto Szwajcarii w cenach rynkowych, a sumą produktów krajowych brutto państw członkowskich Unii Europejskiej w cenach rynkowych. Szwajcarski wkład do programu syntezy jądrowej nadal będzie obliczany na podstawie odpowiedniej umowy. Współczynnik ten jest obliczany na podstawie najnowszych danych statystycznych Eurostatu, dostępnych w momencie publikacji wstępnego projektu budżetu Unii Europejskiej na ten sam rok.
   3.   Reguły określające udział finansowy Szwajcarii są wymienione w załączniku B.
   Artykuł 6
   Komitet Badawczy Szwajcaria/Wspólnoty
   1.   Komitet Badawczy Szwajcaria/Wspólnoty ustalony w Umowie ramowej przegląda, ocenia i zapewnia prawidłowe wykonanie niniejszej Umowy. Wszelkie zagadnienia wynikające z wykonania lub interpretacji niniejszej Umowy są przedstawiane temu komitetowi.
   2.   Komitet może określić, na wniosek Szwajcarii, regiony Szwajcarii, które spełniają kryteria określone w art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 (13) i które w związku z tym mogą stać się regionami uprawnionymi do korzystania z działań badawczych w programie roboczym „Potencjał badawczy” w ramach specjalnego programu „Zdolności”.
   3.   Komitet może podjąć decyzje o zmianie odniesień do aktów wspólnotowych wymienionych w załączniku C.
   Artykuł 7
   Uczestnictwo
   1.   Bez uszczerbku dla przepisów art. 4, podmioty prawne z siedzibą w Szwajcarii uczestniczące w siódmych programach ramowych WE i Euratom mają te same prawa i obowiązki umowne, jak podmioty prawne z siedzibą we Wspólnotach.
   2.   Warunki mające zastosowanie do dostarczenia i oceny propozycji oraz do przyznania i zawarcia umów o dotację i/lub kontraktów w ramach programów wspólnotowych są dla podmiotów prawnych z siedzibą w Szwajcarii takie same, jak te w umowach o dotację i/lub kontraktach zawieranych w ramach tych samych programów z podmiotami prawnymi z siedzibą we Wspólnotach.
   3.   Podmioty prawne z siedzibą w Szwajcarii są uprawnione do uzyskiwania pożyczek udzielanych przez EBI dla wsparcia realizacji celów badawczych ustalonych w siódmym programie ramowym WE.
   4.   Przy wyborze kontrolerów lub niezależnych ekspertów w ramach programów w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego Wspólnot bierze się pod uwagę odpowiednią liczbę rzeczoznawców szwajcarskich, z uwzględnieniem umiejętności i wiedzy stosownie do zadań im zleconych.
   5.   Bez uszczerbku dla postanowień art. 1 ust. 3, art. 2 ust. 3 i art. 4 ust. 2 oraz dla istniejących regulacji i regulaminów, podmioty prawne z siedzibą we Wspólnotach mogą uczestniczyć w programach i/lub projektach szwajcarskich programów badawczych wymienionych w art. 2 ust. 3 na tych samych warunkach, co ich szwajcarscy partnerzy. Władze szwajcarskie mogą uzależnić uczestnictwo w projekcie jednego lub kilku podmiotów prawnych z siedzibą we Wspólnotach od udziału co najmniej jednego szwajcarskiego podmiotu prawnego.
   Artykuł 8
   Mobilność
   Każda ze Stron zobowiązuje się, zgodnie z obowiązującymi przepisami i porozumieniami, zagwarantować wjazd i pobyt naukowcom, którzy w Szwajcarii i we Wspólnotach biorą udział w pracach objętych niniejszą Umową, w towarzystwie ograniczonej liczby członków ich personelu badawczego, o ile jest to nieodzowne dla skutecznego wykonania danej pracy.
   Artykuł 9
   Przegląd i dalsza współpraca
   1.   Jeżeli Wspólnoty podejmują decyzję o dokonaniu przeglądu lub rozszerzeniu swoich programów badawczych, niniejsza Umowa może zostać zmieniona lub rozszerzona według wspólnie uzgodnionych warunków. Strony wymieniają informacje i poglądy dotyczące planowanego przeglądu lub rozszerzenia, a także wszelkich spraw, które mają bezpośredni lub pośredni wpływ na współpracę Szwajcarii w dziedzinach objętych siódmymi programami ramowymi WE i Euratom. Dokładną treść zmienionego programu notyfikuje się Szwajcarii w ciągu dwóch tygodni od jego przyjęcia przez Wspólnoty. W przypadku tego rodzaju przeglądu lub rozszerzenia programów badawczych Szwajcaria może wypowiedzieć niniejszą Umowę z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia. Strony powiadamiają się wzajemnie o wszelkich zamiarach wypowiedzenia lub rozszerzenia niniejszej Umowy w ciągu trzech miesięcy od podjęcia odpowiedniej decyzji przez Wspólnoty.
   2.   Jeżeli Wspólnoty przyjmują nowy wieloletni program ramowy dla badań i rozwoju technologicznego, niniejsza Umowa może zostać przedłużona lub renegocjowana na warunkach wspólnie uzgodnionych między Stronami. Strony wymieniają informacje i poglądy w sprawie przygotowania takich programów lub dotyczące innych bieżących lub przyszłych działań badawczych w ramach Komitetu Badawczego Szwajcaria/Wspólnoty.
   Artykuł 10
   Powiązanie z innymi umowami międzynarodowymi
   1.   Postanowienia niniejszej Umowy są stosowane bez uszczerbku dla korzyści przewidzianych w innych umowach międzynarodowych wiążących jedną ze Stron i ograniczone tylko dla podmiotów prawnych z siedzibą na terytorium tej Strony.
   2.   Podmiot prawny z siedzibą w innym kraju stowarzyszonym z siódmym programem ramowym (kraj stowarzyszony) korzysta z takich samych praw i posiada takie same obowiązki w ramach niniejszej Umowy, jak podmioty prawne z siedzibą w państwie członkowskim, pod warunkiem że kraj stowarzyszony, w którym ma siedzibę dany podmiot, wyraził zgodę na przyznanie podmiotom prawnym ze Szwajcarii takich samych praw i obowiązków.
   Artykuł 11
   Terytorialny zakres stosowania
   Niniejszą Umowę stosuje się – z jednej strony – do terytoriów, do których stosują się Traktaty ustanawiające Wspólnoty i na warunkach ustanowionych w tych Traktatach oraz – z drugiej strony – do terytorium Szwajcarii.
   Artykuł 12
   Załączniki
   Załączniki A, B i C stanowią integralną część niniejszej Umowy.
   Artykuł 13
   Zmiany i wypowiedzenie
   1.   Niniejsza Umowa jest zawarta na czas trwania siódmych programów ramowych WE i Euratom.
   2.   Niniejsza Umowa może zostać zmieniona jedynie na piśmie za obopólną zgodą Stron. Procedura wejścia w życie zmian jest taka sama, jak procedura mająca zastosowanie do niniejszej Umowy.
   3.   Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w dowolnym czasie, pod warunkiem złożenia sześciomiesięcznego wypowiedzenia na piśmie.
   4.   Projekty i prace będące w toku w czasie wypowiedzenia i/lub wygaśnięcia niniejszej Umowy są kontynuowane aż do ich ukończenia na warunkach ustanowionych w Umowie. Strony ustalają za obopólną zgodą wszelkie inne konsekwencje wypowiedzenia.
   Artykuł 14
   Wejście w życie i tymczasowe zastosowanie
   1.   Niniejsza Umowa podlega ratyfikacji lub zatwierdzeniu przez Umawiające się Strony zgodnie z ich odpowiednimi zasadami. Niniejsza Umowa wchodzi w życie w dniu końcowej notyfikacji o zakończeniu procedur niezbędnych w tym celu i staje się skuteczna z dniem 1 stycznia 2007 r.
   2.   Jeżeli jedna ze Stron poinformuje drugą, że nie zawrze Umowy, niniejszym ustala się, że:

               —

               Wspólnoty zwrócą Szwajcarii wkład wniesiony przez nią do ogólnego budżetu Unii Europejskiej, jak przewidziano w art. 2 ust. 2,

               —

               jednakże fundusze przekazane przez Wspólnoty na uczestnictwo podmiotów prawnych z siedzibą w Szwajcarii w działaniach pośrednich, łącznie ze zwrotami przewidzianymi w art. 2 ust. 1, zostają potrącone przez Wspólnoty z wyżej wymienionego zwrotu,

               —

               projekty i działania, które zostały rozpoczęte w czasie tego tymczasowego stosowania i które w momencie wyżej wymienionej notyfikacji są nadal w toku, będą kontynuowane do ich zakończenia na warunkach ustalonych w niniejszej Umowie.

         Niniejsza Umowa jest sporządzona w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, a każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.

      Съставено в Люксембург на двадесет и пети юни две хиляди и седма година.
      Hecho en Luxemburgo, el veinticinco de junio de dos mil siete.
      V Lucemburku dne dvacátého pátého června dva tisíce sedm.
      Udfærdiget i Luxembourg den femogtyvende juni to tusind og syv.
      Geschehen zu Luxemburg am fünfundzwanzigsten Juni zweitausendsieben.
      Kahe tuhande seitsmenda aasta juunikuu kahekümne viiendal päeval Luxembourgis.
      Έγινε στο Λουξεμβούργο, στις είκοσι πέντε Ιουνίου δύο χιλιάδες επτά.
      Done at Luxembourg, on the twenty-fifth day of June in the year two thousand and seven.
      Fait à Luxembourg, le vingt-cinq juin deux mille sept.
      Fatto a Lussemburgo, addì venticinque giugno duemilasette.
      Luksemburgā, divtūkstoš septītā gada divdesmit piektajā jūnijā.
      Priimta du tūkstančiai septintųjų metų birželio dvidešimt penktą dieną Liuksemburge.
      Kelt Luxembourgban, a kettőezer-hetedik év június havának huszonötödik napján.
      Magħmul fil-Lussemburgu, fil-ħamsa u għoxrin jum ta' Ġunju tas-sena elfejn u sebgħa.
      Gedaan te Luxemburg, de vijfentwintigste juni tweeduizend zeven.
      Sporządzono w Luksemburgu dnia dwudziestego piątego czerwca roku dwa tysiące siódmego.
      Feito no Luxemburgo, em vinte e cinco de Junho de dois mil e sete.
      Adoptat la Luxemburg, douăzeci şi cinci iunie două mii șapte.
      V Luxemburgu dňa dvadsiateho piateho júna dvetisícsedem.
      V Luxembourgu, petindvajsetega junija leta dva tisoč sedem.
      Tehty Luxemburgissa kahdentenakymmenentenäviidentenä päivänä kesäkuuta vuonna kaksituhattaseitsemän.
      Som skedde i Luxemburg den tjugofemte juni tjugohundrasju.

         Зa Eвpoпeйcката общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Гια την Ευρωπαїκή Κоινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrĳos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         Зa Eвpoпeйcката общност зa aтoмна енергия
         Por la Comunidad Europea de la Energía Atómica
         Za Evropské společenství pro atomovou energii
         For Det Europæiske Atomenergifælleskab
         Für die Europäische Atomgemeinschaft
         Euroopa Aatomienergiaühenduse nimel
         Гια την Ευρωπαїκή Κоινότητα Ατομικής Εvέργειας
         For the European Atomic Energy Community
         Pour la Communauté européenne de l'énergie atomique
         Per la Comunità europea dell'energia atomica
         Eiropas Atomenerġĳas kopienas vārdā
         Europos atominés energĳos bendrĳos vardu
         Az Európai Atomenergia-közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea ta' l-Enerġĳa Atomika
         W imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej
         Voor de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie
         Pela Comunidade Europeia da Energia Atómica
         Pentru Comunitatea Europeană a Energiei Atomice
         Za Európske spoločenstvo pre atómovú energiu
         Za Evropsko skupnost za atomsko energĳo
         Euroopan atominienergiayhteisön puolesta
         För Europeiska atomenergigemenskapen

         Зa Конфедерация Швейцария
         Por la confederación Suiza
         Za Švýcarskou konfederaci
         For Det Schweiziske Forbund
         Für die Schweizerische Eidgenossenschaft
         Šveitsi Konföderatsiooni nimel
         Гια την Ελβετική Συνομοσπονδία
         For the Swiss Confederation
         Pour la Confédération suisse
         Per la Confederazione svizzera
         Šveices Konfederācĳas vārdā
         Šveicarĳos Konfederacĳos vardu
         A Svájci Államszövetség részéről
         Għall-Konfederazzjoni Żvizzera
         Voor de Zwitserse Bondsstaat
         W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej
         Pela Confederação Suíça
         Pentru Confederaţia Elveţiană
         Za Švajčiarsku konfederáciu
         Za Švicarsko konfederacĳo
         Sveitsin valaliiton puolesta
         På Schweiziska edsförbundets vågnar

      (1)  Dz.U. L 32 z 5.2.2004, str. 22.

      (2)  Dz.U. L 412 z 30.12.2006, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 391 z 30.12.2006, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, str. 86; sprostowanie w Dz.U. L 54 z 22.2.2007, str. 30.

      (5)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, str. 243; sprostowanie w Dz.U. L 54 z 22.2.2007, str. 81.

      (6)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, str. 272; sprostowanie w Dz.U. L 54 z 22.2.2007, str. 91.

      (7)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, str. 299; sprostowanie w Dz.U. L 54 z 22.2.2007, str. 101

      (8)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, str. 368; sprostowanie w Dz.U. L 54 z 22.2.2007, str. 126.

      (9)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, str. 60; sprostowanie w Dz.U. L 54 z 22.2.2007, str. 21.

      (10)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, str. 1; sprostowanie w Dz.U. L 54 z 22.2.2007, str. 4.

      (11)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, str. 404; sprostowanie w Dz.U. L 54 z 22.2.2007, str. 139.

      (12)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, str. 434; sprostowanie w Dz.U. L 54 z 22.2.2007, str. 149.

      (13)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, str. 25.
 ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               20.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 189/38

         AKT KOŃCOWY
   Pełnomocnicy
   WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
   i
   KONFEDERACJI SZWAJCARSKIEJ,
   podczas spotkania w Luksemburgu dnia dwudziestego piątego czerwca roku dwa tysiące siódmego w celu podpisania Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, przyjęli poniższą wspólną deklarację, stanowiącą załącznik do niniejszego Aktu końcowego:
   „Wspólna deklaracja Umawiających się Stron w sprawie ścisłego dialogu dotyczącego nowych struktur tworzonych w wykonaniu art. 169 i 171 Traktatu WE”.
   Przyjmują również do wiadomości następujące deklaracje załączone do niniejszego Aktu końcowego:
   „Deklaracja Rady dotycząca udziału Szwajcarii w pracach komitetów”,
   „Deklaracja Wspólnot dotycząca traktowania badaczy UE w Szwajcarii w ramach niniejszej Umowy”.
   Wspólna deklaracja Umawiających się Stron w sprawie ścisłego dialogu dotyczącego nowych struktur tworzonych w wykonaniu art. 169 i 171 Traktatu WE
   W celu zapewnienia właściwego wykonania art. 2.1 niniejszej Umowy, Umawiające się Strony zgodnie oświadczają, że Konfederacja Szwajcarska będzie w porę informowana, w stosownych przypadkach, o pracach przygotowawczych związanych ze strukturami opartymi na art. 169 i/lub 171 Traktatu WE, które mają być realizowane w siódmych programach ramowych.
   Deklaracja Rady dotycząca udziału Szwajcarii w pracach komitetów
   Rada wyraża zgodę na udział przedstawicieli Szwajcarii w posiedzeniach komitetów, w zakresie, w jakim dane pozycje ich dotyczą, w charakterze obserwatorów:

               —

               we wszystkich komitetach utworzonych w siódmych programach ramowych WE i Euratom, łącznie z Komitetem ds. Badań Naukowo-Technicznych (ang. Scientific and Technical Research Committee – CREST).

               —

               w Radzie Zarządzającej Wspólnego Centrum Badawczego.

         Przedstawiciele Konfederacji Szwajcarskiej nie są obecni podczas głosowania.
   Deklaracja Wspólnot w sprawie traktowania badaczy UE w Szwajcarii w ramach niniejszej Umowy
   Wspólnoty oczekują, że przy stosowaniu przez Szwajcarię górnego progu liczby zezwoleń na pobyt dostępnych dla obywateli dowolnego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zezwolenia na pobyt wydane badaczom biorącym udział w programach nie będą uwzględniane przy wyliczaniu tego górnego progu. Ponadto Wspólnoty oczekują, że badacze uczestniczący w projektach i zatrudnieni przez Wspólne Centrum Badawcze Wspólnot mogą na równych zasadach korzystać z art. 12 ust. 3 Umowy o współpracy między Euratomem i Konfederacją Szwajcarską w dziedzinie kontrolowanej syntezy termojądrowej i fizyki plazmy (Dz.U. L 242 z 4.9.1978, str. 1).
   Deklaracja rządu Szwajcarii
   Rząd Szwajcarii uważa, że deklaracja Wspólnot w sprawie traktowania badaczy UE w Szwajcarii w ramach niniejszej Umowy nie narusza praw i obowiązków Umawiających się Stron w ramach Umowy i w ramach szwajcarskiego porządku prawnego.