title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 471/09/COL z dnia 25 listopada 2009 r. zmieniająca po raz siedemdziesiąty czwarty zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie nowego rozdziału dotyczącego kryteriów analizy zgodności pomocy państwa na szkolenia w sprawach podlegających zgłoszeniu indywidualnemu

text:
               8.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 231/23

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 471/09/COL
   z dnia 25 listopada 2009 r.
   zmieniająca po raz siedemdziesiąty czwarty zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie nowego rozdziału dotyczącego kryteriów analizy zgodności pomocy państwa na szkolenia w sprawach podlegających zgłoszeniu indywidualnemu
   URZĄD NADZORU EFTA (1),
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2), w szczególności jego art. 61–63 oraz protokół 26 do tego porozumienia,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (3), w szczególności jego art. 24 oraz art. 5 ust. 2 lit. b),
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 24 porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wprowadza w życie postanowienia Porozumienia EOG dotyczące pomocy państwa,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wydaje zawiadomienia oraz wskazówki w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i Trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli Urząd uznaje to za konieczne,
   PRZYWOŁUJĄC zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa przyjęte przez Urząd Nadzoru EFTA w dniu 19 stycznia 1994 r. (4),
   MAJĄC NA UWADZE, że w dniu 11 sierpnia 2009 r. Komisja Wspólnot Europejskich (zwana dalej Komisją WE) opublikowała komunikat w sprawie kryteriów analizy zgodności pomocy państwa na szkolenia w sprawach podlegających zgłoszeniu indywidualnemu (5),
   MAJĄC NA UWADZE, że wyżej wymieniony komunikat ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że należy zapewnić jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa w całym Europejskim Obszarze Gospodarczym,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG, Urząd przyjmuje, po konsultacji z Komisją, akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję Europejską,
   PO konsultacji z Komisją Europejską,
   PRZYPOMINAJĄC, że Urząd skonsultował się z państwami EFTA pismem z dnia 2 października 2009 r. w przedmiotowej sprawie (numery referencyjne 532318, 532294 i 532322),
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wytyczne w sprawie pomocy państwa zmienia się poprzez wprowadzenie nowego rozdziału dotyczącego kryteriów analizy zgodności pomocy państwa na szkolenia w sprawach podlegających zgłoszeniu indywidualnemu. Nowy rozdział znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2009 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Per SANDERUD

            Przewodniczący

         Kurt JÄGER

            Członek Kolegium

      (1)  Zwany dalej „Urzędem”.

      (2)  Zwane dalej „Porozumieniem EOG”.

      (3)  Zwane dalej „porozumieniem o nadzorze i Trybunale”.

      (4)  Wytyczne dotyczące zastosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG oraz art. 1 protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale, przyjęte i wydane przez Urząd w dniu 19 stycznia 1994 r., opublikowane w
         Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej L 231 z 3.9.1994, s. 1 oraz w Suplemencie EOG nr 32 z 3.9.1994, s. 1 (zwane dalej „wytycznymi dotyczącymi pomocy państwa”). Zaktualizowana wersja wytycznych dotyczących pomocy państwa została opublikowana na stronie internetowej Urzędu: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/

      (5)  Opublikowany w Dz.U. C 188 z 11.8.2009, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         KRYTERIA ANALIZY ZGODNOŚCI POMOCY PAŃSTWA NA SZKOLENIA W SPRAWACH PODLEGAJĄCYCH ZGŁOSZENIU INDYWIDUALNEMU
          (1)

      1.   Wprowadzenie

                  1.

                  Szkolenia wywierają z reguły pozytywne skutki społeczne, gdyż zwiększają grupę wykwalifikowanych pracowników, z której mogą korzystać przedsiębiorcy, oraz poprawiają konkurencyjność gospodarki i promują społeczeństwo oparte na wiedzy, zdolne do podążania bardziej innowacyjną drogą rozwoju.

                  2.

                  Przedsiębiorcy mogą jednak oferować mniej szkoleń niż byłoby to pożądane ze względów społecznych. Tak się dzieje wtedy, gdy pracownicy mogą bez ograniczeń zmieniać pracodawców i w ten sposób inni przedsiębiorcy korzystają, zatrudniając wykwalifikowanych już pracowników. Dotyczy to głównie umiejętności, które mogą zostać wykorzystane w pracy u różnych przedsiębiorców. Pomoc państwa może być dodatkową zachętą dla pracodawców do organizowania takiej liczby szkoleń, która byłaby pożądana ze względów społecznych.

                  3.

                  W niniejszym rozdziale przedstawiono wskazówki dotyczące kryteriów, jakie Urząd Nadzoru EFTA (dalej zwany „Urzędem”) będzie stosować przy ocenie środków pomocy szkoleniowej. Wytyczne te mają na celu zapewnienie przejrzystości uzasadnienia Urzędu, a także przewidywalności i pewności prawnej. Zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. g) aktu wskazanego w pkt 1 lit. j załącznika XV do Porozumienia EOG (rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (2), dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 to tego porozumienia (3) (zwanego dalej „ogólnym rozporządzeniem w sprawie wyłączeń grupowych”) każda indywidualna pomoc szkoleniowa, przyznana doraźnie lub w ramach programu pomocy, będzie oceniana na podstawie przedmiotowych wskazówek, jeżeli ekwiwalent dotacji przekracza kwotę 2 mln EUR na jeden projekt szkoleniowy.

                  4.

                  Kryteria określone we wskazówkach nie będą stosowane w sposób automatyczny. Stopień dokładności oceny przeprowadzanej przez Urząd oraz informacje, których może on wymagać, będą proporcjonalne do ryzyka zakłócenia konkurencji. Zakres przeprowadzanej analizy będzie zależał od charakteru sprawy.

            2.   Pozytywne skutki pomocy

      2.1.   Istnienie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku

                  5.

                  Wykwalifikowani pracownicy przyczyniają się do podniesienia wydajności i konkurencyjności przedsiębiorcy. Jednak zarówno pracodawcy, jak i pracownicy mogą z wielu powodów w niewystarczającym stopniu inwestować w szkolenia. Pracownicy mogą ograniczać inwestycje w szkolenia, jeżeli niechętnie podejmują ryzyko, muszą się ograniczać pod względem finansowym lub mają trudności z informowaniem przyszłego pracodawcy o nabytych umiejętnościach.

                  6.

                  Przedsiębiorcy mogą powstrzymywać się od szkolenia swoich pracowników na poziomie, jaki byłby najkorzystniejszy dla całego społeczeństwa. Jest to spowodowane nieprawidłowością w funkcjonowaniu rynku związaną z pozytywnymi zewnętrznymi efektami szkoleń oraz trudnościami z uzyskaniem zwrotu z zainwestowanych środków, jeżeli pracownicy mogą bez ograniczeń zmieniać pracodawcę. Przedsiębiorcy mogą inwestować mniej w szkolenia, jeżeli obawiają się, że zanim zwrócą im się koszty szkolenia, pracownicy zmienią pracę. Przedsiębiorcy mogą powstrzymywać się od organizowania wystarczającej ilości szkoleń, chyba że ich koszty szybko się zwracają, szkolenia są dostosowane do szczególnych potrzeb danego przedsiębiorcy lub klauzule umowne ograniczają możliwości zmiany pracy przez pracownika, zanim koszty szkolenia się zamortyzują lub część tych kosztów zostanie zwrócona.

                  7.

                  Niedoinwestowanie w zakresie szkoleń może mieć miejsce również wtedy, gdy przedsiębiorca może wprawdzie odzyskać całość kosztów szkolenia, lecz jego korzyści ze szkolenia są mniejsze niż ogólne korzyści społeczne. Szkolenia przynoszą pozytywne efekty zewnętrzne w szczególności w sytuacji, gdy doskonalą umiejętności, które mogą zostać wykorzystane w innej dziedzinie, tj. umiejętności, które mogą być wykorzystane u więcej niż jednego pracodawcy. W przeciwieństwie do tego rodzaju szkoleń, szkolenia specjalistyczne (na potrzeby konkretnego pracodawcy) zwiększają wydajność określonego przedsiębiorstwa, a ich koszty mogą być z łatwością przez nie odzyskane (4). Zatem możliwe pozytywne efekty zewnętrzne szkoleń specjalistycznych są mniej oczywiste niż możliwe efekty zewnętrzne szkoleń ogólnych.

                  8.

                  W przypadku pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub pracowników niepełnosprawnych (5) wyższe koszty i niepewne korzyści szkoleń mogą być przyczyną organizowania przez przedsiębiorców mniejszej ilości szkoleń dla tych pracowników. Można jednak spodziewać się, że szkolenia dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub pracowników niepełnosprawnych będą miały w większości przypadków pozytywne efekty zewnętrzne dla ogółu społeczeństwa (6).

                  9.

                  Państwa EFTA muszą wykazać istnienie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku uzasadniającej pomoc. W swojej analizie Urząd weźmie pod uwagę, między innymi, następujące elementy:

                              1)

                              Charakter szkolenia, w zależności od tego czy jest ono specjalistyczne czy ogólne, w rozumieniu art. 38 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych; jeden projekt szkoleniowy może składać się z części ogólnej i specjalistycznej; szkolenie ogólne będzie miało więcej pozytywnych efektów zewnętrznych.

                              2)

                              Możliwość dalszego wykorzystania umiejętności zdobytych dzięki szkoleniu; im większa możliwość dalszego wykorzystania umiejętności, tym większe prawdopodobieństwo pozytywnych efektów zewnętrznych; uznaje się, że na szkoleniu nabywa się umiejętności, które można dalej wykorzystać, jeżeli na przykład:

                                          a)

                                          szkolenie jest organizowane wspólnie przez różnych, niezależnych przedsiębiorców lub gdy pracownicy różnych przedsiębiorców mogą korzystać z tego szkolenia;

                                          b)

                                          udział w szkoleniu jest poświadczony certyfikatem, prowadzi do uzyskania uznanego dyplomu lub jest uznawany przez urzędy i instytucje publiczne;

                                          c)

                                          szkolenie jest adresowane do tych kategorii pracowników, które u danego pracodawcy oraz w danym sektorze charakteryzują się dużą mobilnością;

                                          d)

                                          szkolenie może być wartościowe dla pracownika poza jego obecnym miejscem pracy (przyszłe zatrudnienie u innego pracodawcy, życie towarzyskie, samopoczucie itp.).

                              3.

                              Uczestnicy szkolenia: włączenie osób niepełnosprawnych lub pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji może zwiększyć pozytywne efekty zewnętrzne szkolenia.

            2.2.   Pomoc państwa jako właściwy instrument polityki

                  10.

                  Pomoc państwa nie jest jedynym instrumentem politycznym, jakim dysponują państwa EFTA w celu promowania szkoleń. Większość szkoleń jest organizowana w ramach systemu edukacji (na przykład na uniwersytetach i w szkołach, szkolenia zawodowe organizowane lub finansowane przez instytucje państwowe). Pracownicy mogą również szkolić się we własnym zakresie, otrzymując w tym celu wsparcie od pracodawcy lub nie otrzymując takiego wsparcia.

                  11.

                  W przypadku gdy państwo EFTA rozważało inne rozwiązania i w przypadku gdy stwierdzono, że korzystne jest zastosowanie instrumentu selektywnego w postaci pomocy państwa dla określonego przedsiębiorcy, dane środki uznawane są za odpowiedni instrument. Urząd w szczególności weźmie pod uwagę każdą ocenę skutków proponowanego środka, jakiej dokonało państwo EFTA.

            2.3.   Efekt zachęty oraz konieczność pomocy

                  12.

                  Przyznanie przedsiębiorcy pomocy państwa na szkolenia musi prowadzić do zmiany jego działania w tym sensie, że będzie on organizował więcej szkoleń lub będzie organizował szkolenia lepszej jakości niż w przypadku, gdyby pomoc nie została mu przyznana. Jeżeli nie nastąpi wzrost ilości lub jakości planowanych szkoleń, należy uznać, że pomoc nie ma efektu zachęty.

                  13.

                  Efekt zachęty określany jest na podstawie analizy scenariusza alternatywnego, w której porównuje się poziom planowanych szkoleń przy założeniu udzielenia i nieudzielenia pomocy. Większość pracodawców uważa szkolenie pracowników za konieczne w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa. Nie można przyjąć, że pomoc państwa na szkolenia, szczególnie na szkolenia specjalistyczne, jest zawsze konieczna.

                  14.

                  Państwa EFTA powinny wykazać wobec Urzędu istnienie efektu zachęty, a także to, że pomoc jest konieczna. Po pierwsze, beneficjent musi złożyć w danym państwie EFTA wniosek o udzielenie pomocy, zanim rozpocznie realizację projektu szkoleniowego. Po drugie, państwo EFTA musi wykazać, na podstawie porównania sytuacji w przypadku udzielenia pomocy i bez udzielenia pomocy, że pomoc prowadzi do zwiększenia ilości, jakości i zakresu projektów szkoleniowych oraz liczby uczestników szkoleń. Dodatkową liczbę szkoleń zorganizowanych dzięki pomocy można wykazać na przykład na podstawie większej liczby godzin lub kursów w ramach organizowanych szkoleń, większej liczby uczestników szkoleń, przejścia od szkoleń specjalistycznych organizowanych na potrzeby danego pracodawcy do szkoleń ogólnych, większego udziału osób niepełnosprawnych lub osób znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji.

                  15.

                  W swojej analizie Urząd weźmie pod uwagę, między innymi, następujące elementy:

                              a)

                              dokumenty wewnętrzne beneficjenta pomocy dotyczące kosztów szkoleń, budżetu, uczestników, treści i harmonogramu szkolenia w dwóch sytuacjach: szkolenie z przyznaną pomocą i szkolenie bez przyznanej pomocy;

                              b)

                              istnienie obowiązku prawnego pracodawcy zapewnienia szkolenia określonego typu (na przykład w zakresie bezpieczeństwa); jeżeli taki obowiązek istnieje, Urząd uzna z reguły, że nie ma efektu zachęty;

                              c)

                              wiarygodność przedstawionego projektu, na przykład przez odniesienie do budżetu na szkolenia z poprzednich lat i porównanie z nim;

                              d)

                              związek między programem szkolenia a rodzajem działalności beneficjenta pomocy – im większy związek, tym mniejszy efekt zachęty; na przykład szkolenie dotyczące wprowadzenia nowej technologii w danym sektorze prawdopodobnie nie spełni kryterium efektu zachęty, gdyż przedsiębiorcy nie mają wyboru i muszą szkolić swoich pracowników w tym zakresie.

            2.4.   Proporcjonalność pomocy

                  16.

                  Państwo EFTA musi wykazać, że pomoc jest konieczna, a kwota pomocy ograniczona do minimum, aby osiągnąć cel pomocy.
                  Koszty kwalifikowalne muszą być obliczone zgodnie z art. 39 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych i ograniczone do kosztów tych szkoleń, które nie zostałyby zorganizowane bez pomocy.
                  Państwa EFTA powinny przedstawić dowody na to, że kwota pomocy nie wykracza poza część kosztów kwalifikowalnych, która nie może zostać pokryta przez przedsiębiorcę (7). Intensywność pomocy nie może w żadnym wypadku przekroczyć intensywności określonej w art. 39 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych i będzie stosowana do kosztów kwalifikowalnych (8).

            3.   Negatywne skutki pomocy

                  17.

                  Jeżeli pomoc jest proporcjonalna do celu pomocy, negatywne skutki pomocy będą raczej ograniczone i analiza negatywnych skutków może nie być konieczna (9). Jednak w niektórych przypadkach, nawet jeżeli pomoc jest proporcjonalna i konieczna, aby dany przedsiębiorca zwiększył ilość organizowanych szkoleń, może ona prowadzić do zmiany zachowania przedsiębiorcy powodującej znaczne zakłócenie konkurencji. W takich przypadkach Urząd przeprowadzi szczegółową analizę zakłócenia konkurencji. Zakres zakłócenia konkurencji na skutek udzielonej pomocy może być bardzo zróżnicowany i zależy od rodzaju pomocy oraz charakterystyki rynku, na którym wystąpiło zakłócenie (10).

                  18.

                  Czynniki dotyczące rodzaju pomocy, które mogą wpływać na prawdopodobieństwo wystąpienia i zakres zakłóceń to:

                              a)

                              selektywność pomocy;

                              b)

                              wielkość pomocy;

                              c)

                              powtarzalność i czas trwania pomocy;

                              d)

                              wpływ pomocy na koszty przedsiębiorcy.

                  19.

                  Na przykład program szkoleniowy mający na celu ogólne zachęcenie przedsiębiorstw w państwie EFTA do organizowania większej ilości szkoleń będzie miał prawdopodobnie inny wpływ na rynek niż wysoka kwota pomocy przyznana jednemu przedsiębiorcy w celu umożliwienia mu zwiększenia liczby szkoleń. Druga wymieniona forma pomocy prawdopodobnie bardziej zakłóci konkurencję, gdyż wpłynie negatywnie na zdolność konkurentów beneficjenta pomocy do konkurowania z nim (11). Zakłócenie to będzie jeszcze większe, jeżeli udział kosztów szkoleń w całkowitym budżecie beneficjenta jest wysoki.

                  20.

                  Przeprowadzając ocenę charakterystyki rynku, która może dać dokładniejszy obraz prawdopodobnego wpływu pomocy na rynek, Urząd uwzględni między innymi:

                              a)

                              strukturę rynku; oraz

                              b)

                              charakterystykę sektora lub gałęzi przemysłu.

                  21.

                  Struktura rynku zostanie poddana analizie z wykorzystaniem oceny koncentracji rynku, rozmiaru przedsiębiorstw (12), znaczenia zróżnicowania produktu (13) oraz barier wejścia i wyjścia. Udziały w rynku i stopień koncentracji będą ustalane po zdefiniowaniu rynku właściwego. Ogólnie rzecz biorąc, im mniej przedsiębiorców, tym większy jest ich udział w rynku i tym mniejsza jest konkurencja (14). Jeżeli udzielona pomoc ma wpływ na rynek o dużym stopniu koncentracji z wysokimi barierami wejścia (15) i beneficjent pomocy jest głównym podmiotem na danym rynku, prawdopodobne jest, że konkurenci w odpowiedzi na udzieloną pomoc będą musieli zmienić swoje zachowanie na rynku.

                  22.

                  Przeprowadzając ocenę charakterystyki sektora, Urząd uwzględni, między innymi, znaczenie wykwalifikowanych pracowników dla prowadzenia działalności gospodarczej danego rodzaju, nadmierne zdolności produkcyjne, to czy rynki w gałęzi przemysłu rozwijają się, są dojrzałe czy przestarzałe, strategie finansowania szkoleń przez konkurentów (pomoc państwa, pracownicy, pracodawcy). Na przykład pomoc szkoleniowa dla przestarzałej gałęzi przemysłu może zwiększyć ryzyko zakłócenia konkurencji przez utrzymywanie przy życiu nierentownego przedsiębiorcy.

                  23.

                  W poszczególnych przypadkach pomoc szkoleniowa może prowadzić do zakłóceń konkurencji w odniesieniu do wprowadzenia i wycofania z rynku, wpływu na przepływy wymiany handlowej oraz wsparcia inwestycji na szkolenia.

            Wejście na rynek i wyjście z niego

                  24.

                  Na konkurencyjnym rynku przedsiębiorcy sprzedają produkty, które przynoszą zyski. Pomoc państwa ma wpływ na wysokość kosztów, a tym samym na rentowność, i może w ten sposób mieć wpływ na decyzję przedsiębiorstwa, czy wprowadzić dany produkt na rynek. Na przykład, pomoc państwa przyczyniająca się do zmniejszenia bieżących kosztów produkcji, takich jak szkolenia dla pracowników, umożliwiałaby łatwiejsze wprowadzenie na rynek produktu oraz umożliwiałaby przedsiębiorstwom, które w innym przypadku miałyby niewielkie szanse, wejście na rynek lub wprowadzenie nowych produktów, ze szkodą dla bardziej efektywnych konkurentów.

                  25.

                  Dostępność pomocy państwa może również mieć wpływ na decyzję przedsiębiorstwa o wycofaniu się z rynku, na którym działa. Pomoc państwa na szkolenia mogłaby również zmniejszyć straty i umożliwić przedsiębiorstwu dłuższą obecność na rynku, co może zmusić innych przedsiębiorców, którzy są bardziej rentowni, ale nie otrzymują pomocy, do wycofania się z rynku.

            Wpływ na przepływy wymiany handlowej

                  26.

                  Pomoc państwa może mieć wpływ na sytuację niektórych obszarów, odnoszących korzyści z lepszych warunków produkcji niż inne. Może to spowodować przesunięcie przepływów wymiany handlowej na korzyść regionów objętych taką pomocą.

            Wyparcie inwestycji w szkolenia

                  27.

                  Przedsiębiorcy zainteresowani są szkoleniem swoich pracowników, aby przetrwać na rynku i zmaksymalizować swoje zyski. Kwota środków, jaką dany przedsiębiorca jest gotów zainwestować w szkolenia, jest uzależniona również od tego, ile w szkolenia inwestują jego konkurenci. Przedsiębiorcy dotowani przez państwo mogą zmniejszyć własne inwestycje na ten cel. Ewentualnie, jeżeli pomoc skłania beneficjenta pomocy do zwiększenia inwestycji, konkurenci mogą zareagować zmniejszeniem własnych wydatków na szkolenia. Jeżeli, by osiągnąć ten sam cel, beneficjent pomocy lub jego konkurenci wydają mniej na szkolenia w przypadku istnienia pomocy państwa, niż wówczas, gdy jej brak, oznacza to, że pomoc państwa wypiera prywatne inwestycje w szkolenia pracowników.

            4.   Bilansowanie skutków i decyzja

                  28.

                  Ostatnim krokiem w przeprowadzanej ocenie jest stwierdzenie, w jakim zakresie skutki pozytywne przeważają nad skutkami negatywnymi. Ocena ta będzie przeprowadzana dla poszczególnych spraw. W celu zbilansowania skutków pozytywnych i negatywnych, Urząd przeprowadzi ocenę tych skutków oraz ogólną ocenę ich wpływu na producentów i konsumentów na każdym z rynków, na którym występują skutki pomocy. Jeżeli informacje ilościowe nie będą łatwo dostępne, do przeprowadzenia oceny Urząd wykorzysta informacje jakościowe.

                  29.

                  Urząd gotowy jest zająć bardziej przychylne stanowisko i zaakceptować większe zakłócenie konkurencji, jeżeli pomoc szkoleniowa przeznaczona dla danego przedsiębiorcy jest konieczna, dobrze ukierunkowana i proporcjonalna pod kątem zwiększenia ilości szkoleń przez danego przedsiębiorcę, a pozytywne skutki społeczne przeprowadzonego szkolenia są większe niż korzyści beneficjenta pomocy.

         (1)  Niniejszy rozdział odpowiada dokumentowi Komunikat Komisji – Kryteria analizy zgodności pomocy państwa na szkolenia w sprawach podlegających zgłoszeniu indywidualnemu 2009/C 188/01 (Dz.U. C 188 z 11.8.2009, s. 1).

         (2)  Dz.U. L 214 z 9.8.2008, s. 3. W przypadku doraźnej pomocy szkoleniowej dla dużych przedsiębiorstw nieprzekraczającej progu 2 mln EUR Urząd będzie odpowiednio stosować zasady przedstawione w niniejszym rozdziale, jednak w mniej dokładny sposób.

         (3)  Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 120/2008 z 7.11.2008 (Dz.U. L 339 z 18.12.2008, s. 111 oraz Suplement EOG nr 79 z 18.12.2008), która weszła w życie w dniu 8 listopada 2008 r.

         (4)  Jednak przedsiębiorcy mogą korzystać również z pozytywnych efektów zewnętrznych szkoleń o charakterze ogólnym przez wprowadzenie do umów o pracę zobowiązania do przepracowania przez przeszkolonego pracownika określonego czasu od zakończenia takiego szkolenia.

         (5)  Pracownicy niepełnosprawni i pracownicy znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji zostali zdefiniowani w art. 2 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych.

         (6)  Na przykład szkolenia organizowane dla młodych i niewykwalifikowanych pracowników będą wyżej cenione przez społeczeństwo niż przez przedsiębiorców, dla których na pierwszym miejscu znajduje się rzekoma lub rzeczywista niższa wydajność.

         (7)  Jest to część kosztów równa dodatkowym kosztom szkolenia, których przedsiębiorca nie odzyska przez korzystanie z umiejętności nabytych przez pracowników w trakcie szkolenia.

         (8)  Zob. również aktualna praktyka decyzyjna na przykład w sprawach: C 35/07 – Pomoc szkoleniowa dla Volvo Cars w Gent, decyzja Komisji 2008/948/WE z dnia 23 lipca 2008 r. w sprawie środków przyjętych przez Niemcy na rzecz firmy DHL i portu lotniczego Lipsk/Halle (Dz.U. L 346 z 23.12.2008, s. 1), decyzja Komisji 2007/612/WE z dnia 4 kwietnia 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 14/06 przewidzianej przez Belgię na rzecz General Motors Belgium w Antwerpii (Dz.U. L 243 z 18.9.2007, s. 71).

         (9)  Ponadto jeżeli rynek pracy funkcjonuje prawidłowo, pracownicy zawsze mogą otrzymać wyższe wynagrodzenie za lepsze umiejętności nabyte na szkoleniu i zinternalizować pozytywne efekty zewnętrzne szkolenia.

         (10)  Udzielona pomoc może mieć wpływ na szereg rynków, gdyż jej wpływ może nie ograniczać się jedynie do rynków, na których prowadzi działalność beneficjent pomocy, lecz może obejmować również inne rynki, np. rynki surowców do produkcji.

         (11)  Należy jednak zauważyć, że pomoc szkoleniowa przyznana całemu sektorowi w państwie EFTA może prowadzić do zakłócenia wymiany handlowej między stronami Porozumienia.

         (12)  Wielkość przedsiębiorstwa można ocenić na podstawie wielkości udziału w rynku oraz obrotu lub zatrudnienia.

         (13)  Im niższy stopień zróżnicowania produktu, tym większy będzie wpływ pomocy na zyski konkurentów.

         (14)  Należy zauważyć, że niektóre rynki są konkurencyjne, mimo że jest na nich tylko kilku przedsiębiorców.

         (15)  Należy jednak zauważyć, że czasami przyznanie pomocy pomaga pokonać bariery wejścia i umożliwia wejście na rynek nowym przedsiębiorcom.


title: 2009/203/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/118

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006
   (2009/203/WE)
   Parlament Europejski,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami udzielonymi przez Centrum (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2965/94 z dnia 28 listopada 1994 r. ustanawiające Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (4), w szczególności jego art. 14,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności art. 94 tego rozporządzenia,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0124/2008),

               1.

               udziela dyrektorowi Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu centrum na rok budżetowy 2006;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 42.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 94.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 314 z 7.12.1994, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/119

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej na rok budżetowy 2006
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami udzielonymi przez Centrum (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2965/94 z dnia 28 listopada 1994 r. ustanawiające Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (4), w szczególności jego art. 14,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności art. 94 tego rozporządzenia,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0124/2008),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2006 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u jego podstaw zostały przeprowadzone legalnie i prawidłowo,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 24 kwietnia 2007 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2005 (6), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                           —

                           wyraził zaniepokojenie faktem, że anulowano ponad 50 % całkowitej kwoty zobowiązań przeniesionej z roku budżetowego 2004; wezwał Centrum do poprawy programowania wydatków administracyjnych,

                           —

                           wezwał Centrum do rozwiązania problemu związanego z prawem własności intelektualnej w odniesieniu do bazy danych IATE,

                           —

                           wyraził nadzieję, że konflikt pomiędzy Centrum a Komisją dotyczący uiszczanej przez pracodawcę części składek emerytalnych dla pracowników Centrum zostanie jak najszybciej rozwiązany;

   Kwestie ogólne, które odnoszą się do zagadnień horyzontalnych dotyczących agencji UE, a tym samym mają znaczenie także dla procedur udzielania absolutorium poszczególnym agencjom

               1.

               zauważa, że w 2006 r. budżety 24 agencji i innych organów zdecentralizowanych skontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy wyniosły ogółem 1 080,5 mln EUR (największym budżetem, w wysokości 271 mln EUR, dysponowała Europejska Agencja Odbudowy, a budżetem najmniejszym, wynoszącym 5 mln EUR – Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL));

               2.

               zaznacza, że do zewnętrznych organów UE podlegających procedurze kontroli i udzielania absolutorium należą obecnie nie tylko tradycyjne agencje regulacyjne, lecz również agencje wykonawcze utworzone w celu realizacji konkretnych programów, a w najbliższej przyszłości będą to także wspólne przedsięwzięcia ustanowione w formie partnerstw publiczno-prywatnych (wspólne inicjatywy technologiczne);

               3.

               zauważa, że w przypadku Parlamentu liczba agencji podlegających procedurze udzielania absolutorium zmieniała się w sposób następujący: rok budżetowy 2000: 8; 2001: 10; 2002: 11; 2003: 14; 2004: 14; 2005: 16; 2006: 20 agencji regulacyjnych i 2 agencje wykonawcze (nie licząc 2 agencji kontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy, lecz podlegających wewnętrznej procedurze udzielania absolutorium);

               4.

               stwierdza zatem, że proces kontroli/udzielania absolutorium stał się uciążliwy i nieproporcjonalny, biorąc pod uwagę względną wysokość budżetów agencji/organów zdecentralizowanych; zobowiązuje właściwą komisję parlamentarną do przeprowadzenia szeroko zakrojonego przeglądu procesu udzielania absolutorium agencjom i organom zdecentralizowanym z myślą o opracowaniu prostszego i bardziej racjonalnego podejścia, uwzględniając fakt, że w przyszłych latach trzeba będzie sporządzać oddzielne sprawozdania z udzielenia absolutorium coraz większej liczbie organów;

         Rozważania podstawowe

               5.

               zwraca się do Komisji, aby przed utworzeniem nowej agencji lub reformą agencji istniejącej przedstawiała jednoznaczne informacje dotyczące następujących aspektów: rodzaj agencji, cele agencji, wewnętrzna struktura zarządzania, produkty, usługi, główne procedury, grupa docelowa, klienci agencji i zainteresowane strony, oficjalne stosunki z podmiotami zewnętrznymi, odpowiedzialność za budżet, planowanie finansowe oraz polityka kadrowa;

               6.

               nalega, aby prace każdej agencji regulowane były sporządzaną przez agencję i właściwą DG roczną umową dotyczącą działalności, która powinna zawierać główne cele na nadchodzący rok, ramy finansowe oraz jasne wskaźniki umożliwiające pomiar wyników;

               7.

               nalega, aby działalność agencji podlegała regularnej kontroli (oraz kontroli ad hoc) Trybunału Obrachunkowego lub innego niezależnego audytora; uważa, że kontrole te nie powinny ograniczać się do tradycyjnych elementów zarządzania finansami i właściwego wykorzystania finansów publicznych, lecz powinny dotyczyć również efektywności i skuteczności administracji oraz obejmować ocenę każdej agencji pod kątem zarządzania finansami;

               8.

               jest zdania, że w przypadku agencji, które stale zawyżają swoje potrzeby budżetowe, należy zastosować potrącenia techniczne w oparciu o liczbę nieobsadzonych stanowisk; wyraża opinię, że w perspektywie długoterminowej doprowadzi to do zmniejszenia dochodów przeznaczonych dla agencji, a więc również obniżenia kosztów administracyjnych;

               9.

               za poważny problem uznaje fakt, że niektóre agencje są krytykowane za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących zamówień publicznych, rozporządzenia finansowego, regulaminu pracowniczego itd.; za główną tego przyczynę uważa fakt, że większość przepisów i rozporządzenie finansowe wprowadzono z myślą o większych instytucjach, a większość mniejszych agencji nie dysponuje masą krytyczną umożliwiającą spełnienie tych wymogów regulacyjnych; dlatego zwraca się do Komisji o szybkie znalezienie rozwiązania w celu poprawy efektywności poprzez połączenie funkcji administracyjnych rozmaitych agencji, co pozwoli osiągnąć masę krytyczną (przy uwzględnieniu niezbędnych zmian podstawowych przepisów regulujących działalność agencji i ich budżetową niezależność) lub o pilne opracowanie szczegółowych przepisów dla agencji (w szczególności przepisów wykonawczych), które umożliwią agencjom pełną zgodność z wymogami;

               10.

               nalega, aby podczas opracowywania wstępnego projektu budżetu Komisja uwzględniała wyniki wykonania budżetu przez poszczególne agencje w poprzednich latach, zwłaszcza w roku n-1, oraz dokonywała odpowiednio rewizji budżetu wnioskowanego przez poszczególne agencje; zwraca się do właściwej komisji o respektowanie tej rewizji, a jeśli Komisja jej nie dokona, o wprowadzenie zmian w danym budżecie, tak aby odpowiadał on realistycznej kwocie dostosowanej do możliwości wykorzystania i wykonania budżetu przez daną agencję;

               11.

               przypomina o swojej decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2005, w której zwrócił się do Komisji z wnioskiem o przedstawianie co pięć lat analizy wartości dodanej każdej działającej agencji; zachęca wszystkie właściwe instytucje, aby w przypadku negatywnej oceny wartości dodanej agencji podjęły niezbędne kroki, zmieniając mandat tej agencji lub ją likwidując; zwraca uwagę, że w 2007 r. Komisja nie przeprowadziła ani jednej oceny; nalega, aby Komisja przedstawiła przynajmniej pięć takich ocen przed podjęciem decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2007, zaczynając od najstarszych agencji;

               12.

               uważa, że należy szybko wprowadzić zalecenia Trybunału Obrachunkowego, a poziom subsydiów wypłacanych agencjom dostosować do ich faktycznych potrzeb finansowych; uważa ponadto że poprawki do ogólnego rozporządzenia finansowego należy włączyć do ramowego rozporządzenia finansowego agencji i szczegółowych rozporządzeń finansowych poszczególnych agencji;

         Sposób przedstawienia danych sprawozdawczych

               13.

               zauważa, że agencje nie stosują jednego standardowego podejścia, jeśli chodzi o sposób przedstawienia ich działalności w przedmiotowym roku budżetowym oraz ich rachunków i sprawozdań w sprawie zarządzania budżetem i finansami, ani jeśli chodzi o wskazanie, czy dyrektor agencji powinien sporządzić poświadczenie wiarygodności; zauważa, że nie wszystkie agencje dokonują wyraźnego rozróżnienia pomiędzy przedstawieniem pracy agencji społeczeństwu a sprawozdaniami technicznymi z zarządzania budżetem i finansami;

               14.

               zauważa, że chociaż stałe instrukcje Komisji dotyczące przygotowywania sprawozdań z działalności nie wymagają jednoznacznie od agencji sporządzenia poświadczenia wiarygodności, wielu dyrektorów poświadczenia te sporządziło w odniesieniu do roku 2006, a w jednym przypadku zostało wniesione istotne zastrzeżenie;

               15.

               przypomina ust. 27 swojej rezolucji z dnia 12 kwietnia 2005 r. (7), w którym zachęcał dyrektorów agencji, aby odtąd do swojego rocznego sprawozdania z działalności, które jest przedstawiane razem z informacjami finansowymi i na temat zarządzania, dołączali poświadczenie wiarygodności dotyczące zgodności z prawem i prawidłowości operacji, podobne do oświadczeń podpisywanych przez dyrektorów generalnych Komisji;

               16.

               zwraca się do Komisji o wprowadzenie odpowiednich zmian do jej stałych instrukcji dla agencji;

               17.

               proponuje ponadto, aby Komisja podjęła współpracę z agencjami w celu sporządzenia zharmonizowanego modelu, który obowiązywałby wszystkie agencje i organy zdecentralizowane i zawierał wyraźne rozróżnienie pomiędzy

                           —

                           przeznaczonym dla ogółu czytelników sprawozdaniem rocznym z działalności, pracy i osiągnięć danego organu,

                           —

                           sprawozdaniami finansowymi i sprawozdaniem z wykonania budżetu,

                           —

                           sprawozdaniem z działalności podobnym do sprawozdań z działalności dyrektorów generalnych Komisji,

                           —

                           poświadczeniem wiarygodności podpisywanym przez dyrektora organu, wraz z ewentualnymi zastrzeżeniami lub uwagami, które dyrektor uzna za warte uwzględnienia przez organ udzielający absolutorium;

         Ogólne ustalenia Trybunału Obrachunkowego

               18.

               zwraca uwagę na ustalenie Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 10.29 (8), zgodnie z którym transfer środków na subsydia dokonywany przez Komisję z budżetu wspólnotowego nie jest oparty na wystarczająco uzasadnionych oszacowaniach potrzeb finansowych agencji oraz że fakt ten w połączeniu z wysokością środków przeniesionych prowadzi do dysponowania przez agencje znacznymi zasobami finansowymi; ponadto zwraca uwagę na zalecenie Trybunału, aby poziom subsydiów wypłacanych agencjom był zgodny z ich faktycznymi potrzebami;

               19.

               zauważa, że na koniec 2006 r. 14 agencji wciąż nie wprowadziło systemu księgowego ABAC (sprawozdanie roczne, przypis do pkt 10.31);

               20.

               odnotowuje uwagę Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 1.25) dotyczącą rozliczeń międzyokresowych biernych za niewykorzystane urlopy, które są uwzględniane przez niektóre agencje; zaznacza, że w poświadczeniu wiarygodności Trybunał zgłosił zastrzeżenia w przypadku trzech agencji (Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (CEDEFOP), CEPOL i Europejska Agencja Kolejowa) w odniesieniu do roku 2006 (2005 r.: CEDEFOP, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, Europejska Agencja Odbudowy);

         Kontrola wewnętrzna

               21.

               przypomina, że zgodnie z art. 185 ust. 3 rozporządzenia finansowego audytor wewnętrzny Komisji jest również audytorem wewnętrznym agencji regulacyjnych, które otrzymują dotacje pokrywane z budżetu UE; zaznacza, że audytor wewnętrzny podlega zarządowi i dyrektorowi danej agencji;

               22.

               zwraca uwagę na zastrzeżenie zawarte w rocznym sprawozdaniu z działalności audytora wewnętrznego za 2006 r. o następującej treści:
               „Audytor wewnętrzny Komisji nie może właściwie wypełnić określonych w art. 185 rozporządzenia finansowego obowiązków wewnętrznego audytora organów wspólnotowych z powodu braku zasobów kadrowych”;

               23.

               przyjmuje jednak do wiadomości uwagę audytora wewnętrznego, który w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2006 r. stwierdza, że od 2007 r. wszystkie agencje regulacyjne będą corocznie podlegały kontroli wewnętrznej przeprowadzanej przez Służbę Audytu Wewnętrznego (IAS) dysponującą dodatkowymi zasobami kadrowymi przyznanymi przez Komisję;

               24.

               zwraca uwagę na coraz większą liczbę agencji regulacyjnych i wykonawczych oraz wspólnych przedsięwzięć, które na mocy art. 185 rozporządzenia finansowego podlegają kontroli przeprowadzanej przez IAS; zwraca się do Komisji o poinformowanie właściwej komisji parlamentarnej, czy zasoby kadrowe, którymi dysponuje IAS, będą wystarczające do przeprowadzania corocznych kontroli wszystkich takich organów w przyszłych latach;

               25.

               zauważa, że zgodnie z wymogiem określonym w art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 każdego roku każda agencja przesyła organowi udzielającemu absolutorium oraz Komisji sprawozdanie sporządzone przez dyrektora, podsumowujące liczbę i rodzaj kontroli wewnętrznych przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego oraz zalecenia i działania podjęte odnośnie do tych zaleceń; zwraca się do agencji o sprecyzowanie, czy wymaganie to jest spełniane, a jeśli tak – to w jaki sposób;

               26.

               w odniesieniu do zdolności do przeprowadzania kontroli wewnętrznych – zwłaszcza w mniejszych agencjach – zwraca uwagę na propozycję, którą w dniu 14 września 2006 r. audytor wewnętrzny przedstawił właściwej komisji parlamentarnej, a która dotyczy zezwolenia mniejszym agencjom na zakup usług z zakresu kontroli wewnętrznej od sektora prywatnego;

         Ocena agencji

               27.

               przypomina wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji (9) uzgodnione na posiedzeniu pojednawczym przed posiedzeniem Rady ECOFIN ds. budżetu w dniu 13 lipca 2007 r., w którym apelowano o spis agencji, które Komisja zamierza ocenić, oraz spis już ocenionych agencji wraz z podsumowaniem najważniejszych ustaleń;

         Procedury dyscyplinarne

               28.

               zauważa, że ze względu na swoją wielkość poszczególne agencje mają trudności z tworzeniem rad dyscyplinarnych ad hoc złożonych z pracowników znajdujących się na odpowiednim szczeblu hierarchii zawodowej oraz że IDOC (Biuro Dochodzeń i Postępowań Dyscyplinarnych) Komisji nie jest organem właściwym dla agencji; wzywa agencje do rozważenia możliwości utworzenia międzyagencyjnej rady dyscyplinarnej;

         Projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego

               29.

               przypomina projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie utworzenia ram prawnych dla europejskich agencji regulacyjnych przedstawiony przez Komisję (COM(2005) 59), którego celem było ustanowienie horyzontalnych ram dla tworzenia, struktury, funkcjonowania, oceny i kontroli europejskich agencji regulacyjnych; zauważa, że projekt ten stanowi pożyteczną inicjatywę w ramach wysiłków zmierzających do racjonalizacji tworzenia i działania agencji; zwraca uwagę na stwierdzenie Komisji zawarte w sprawozdaniu podsumowującym za 2006 r. (pkt 3.1, COM(2007) 274), że chociaż po opublikowaniu projektu postępy w negocjacjach utknęły w martwym punkcie, pod koniec 2006 r. ponownie podjęto merytoryczną dyskusję, tym razem na forum Rady; wyraża ubolewanie w związku z faktem, że dalsze postępy w kierunku przyjęcia projektu nie były możliwe;

               30.

               w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do przedstawienia komunikatu w sprawie przyszłości agencji regulacyjnych w roku 2008;

         Agencje samofinansujące się

               31.

               przypomina, że w przypadku dwóch agencji samofinansujących się absolutorium dyrektorowi udziela rada administracyjna; zauważa, że obydwie agencje odnotowują wysokie skumulowane nadwyżki z przychodów z opłat przeniesionych z lat ubiegłych:

                           —

                           Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 281 mln EUR (10),

                           —

                           Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO) – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 18 mln EUR (11);

         Uwagi szczegółowe

               32.

               odnotowuje uwagę zawartą w sprawozdaniu Trybunału za 2006 r., w której stwierdza on, że skumulowana nadwyżka budżetowa za 2006 r. wyniosła 16,9 mln EUR i w 2007 r. Centrum zwróci swoim klientom 9,3 mln EUR; zgadza się z Trybunałem Obrachunkowym, że taka kumulacja nadwyżek świadczy o tym, że stosowano niewystarczająco precyzyjną metodę ustalania cen;

               33.

               zwraca ponadto uwagę na ustalenie Trybunału, że w procedurze rekrutacji tłumaczy Centrum nie przedstawiło dokumentacji zasad stosowanych do oceny kwalifikacji kandydatów;

               34.

               na podstawie ostatecznego sprawozdania finansowego zauważa, że Centrum ujęło w rezerwie kwotę 2 021 126 EUR na część składek emerytalnych uiszczaną przez pracodawcę oraz kwotę 197 000 EUR na niewykorzystane urlopy;

               35.

               zauważa, że zarząd Centrum mianował nowego dyrektora, który objął stanowisko w dniu 1 maja 2006 r.;

               36.

               wyraża nadzieję, że wkrótce zostanie rozwiązany problem pomieszczeń biurowych Centrum oraz rozwiązana zostanie kwestia płatności składek emerytalnych uiszczanych przez pracodawcę;

               37.

               z zadowoleniem przyjmuje informację zawartą w sprawozdaniu z działalności Centrum dotyczącą tego, że w 2006 r. kontynuowało ono wdrażanie zaleceń IAS Komisji w zakresie ukończenia oraz aktualizacji opisów funkcji, uświadomienia urzędnikom zatwierdzającym ich obowiązków, dłuższych terminów publikowania zawiadomień o wolnych stanowiskach, odpowiedniego monitorowania działań Centrum, oceny ryzyka, jasnego zdefiniowania statusu agencji jako instytucji dotowanej lub samofinansującej się oraz zagwarantowania procedury „handover” dla wszystkich głównych funkcji;

               38.

               zauważa, że Centrum zatrudniło audytora wewnętrznego w lutym 2008 r.

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 42.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 94.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 314 z 7.12.1994, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 187 z 15.7.2008, s. 122.

      (7)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego zawierająca uwagi dołączone do decyzji w sprawie absolutorium dla dyrektora Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (Dz.U. L 196 z 27.7.2005, s. 101).

      (8)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (9)  Dokument Rady DS 605/1/07 Rev1.

      (10)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 141).

      (11)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 135).


title: 2007/390/WE: Decyzja Komisji z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie finansowania wydatków na nośniki informacji i działania informacyjne w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt w 2007 r.

text:
               8.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 146/21

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 7 czerwca 2007 r.
   w sprawie finansowania wydatków na nośniki informacji i działania informacyjne w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt w 2007 r.
   (2007/390/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 17, 37 i 37a,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Przewidziane decyzją Komisji 2003/24/WE z dnia 30 grudnia 2002 r. (2) dotyczącą opracowania zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego zadania związane z prowadzeniem, utrzymywaniem systemu TRACES i zarządzanie nim leżą w kompetencjach Komisji, a tym samym wymagają wsparcia finansowego ze strony Wspólnoty. Podstawą tego wkładu finansowego jest art. 37a decyzji 90/424/EWG.

               (2)

               Zgodnie z decyzją Komisji 2005/176/WE (3) z dnia 1 marca 2005 r. w sprawie ustanowienia skodyfikowanej formy i kodów zgłaszania chorób zwierząt zgodnie z dyrektywą Rady 82/894/EWG z dnia 21 grudnia 1982 r. system zgłaszania ustanowiony na podstawie dyrektywy 82/894/EWG (4) w sprawie zgłaszania chorób zwierząt we Wspólnocie należy udoskonalić poprzez wprowadzenie nieodzownych usprawnień technicznych. Podstawą wkładu finansowego Wspólnoty jest w tym przypadku art. 37 decyzji 90/424/EWG.

               (3)

               Polityka informacyjna w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt wymaga komunikacji w zakresie postępu technicznego i naukowego w tej dziedzinie. Podstawą wkładu finansowego Wspólnoty jest w tym przypadku art. 17 decyzji 90/424/EWG.

               (4)

               Niniejsza decyzja jest równoważna z decyzją o finansowaniu w rozumieniu art. 75 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), oraz art. 90 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6).

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   TRACES
   W odniesieniu do zadań związanych z prowadzeniem, utrzymywaniem systemu TRACES i zarządzania nim, przewidzianych decyzją 2003/24/WE, dozwolone są następujące kwoty i cele:

               —

               560 000 EUR na prowadzenie systemu;

               —

               440 000 EUR na zakup bazy logistycznej potrzebnej w ramach pomocy dla użytkowników systemu;

               —

               200 000 EUR na zakup wsparcia związanego z konserwacją, niezbędnego do dostosowania systemu do zmian w zakresie prawa i postępu techniki;

               —

               300 000 EUR na konieczny rozwój w zakresie technik informatycznych.

         Artykuł 2
   System zgłaszania chorób zwierząt
   Dozwolona kwota na aktualizację systemu zgłaszania, o którym mowa w decyzji 2005/176/WE, wynosi 150 000 EUR.
   Artykuł 3
   Rozpowszechnianie informacji w zakresie zdrowia i dobrostanu zwierząt
   Na potrzeby rozpowszechniania przez Komisję wśród obywateli i między właściwymi organami informacji dotyczących prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt dozwolone są następujące kwoty i cele:

               —

               240 000 EUR przeznaczone na publikacje i rozpowszechnianie informacji oraz strategii w dziedzinie zdrowia zwierząt;

               —

               130 000 EUR przeznaczone na publikacje i rozpowszechnianie informacji oraz strategii w dziedzinie dobrostanu zwierząt.

         Artykuł 4
   Procedura przetargowa
   Wybór wykonawców zostanie dokonany na podstawie obowiązujących umów ramowych lub też w drodze zaproszeń do składania ofert, które zostaną ogłoszone w 2007 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 7 czerwca 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).

      (2)  Dz.U. L 8 z 14.1.2003, str. 44.

      (3)  Dz.U. L 378 z 31.12.1982, str. 58. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją Komisji 2004/216/WE (Dz.U. L 67 z 5.3.2004, str. 27).

      (4)  Dz.U. L 59 z 5.3.2005, str. 40. Decyzja zmieniona decyzją 2006/924/WE (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, str. 48).

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 478/2007 (Dz.U. L 111 z 28.4.2007, str. 13).


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/112 z dnia 10 stycznia 2017 r. w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (EUTM RCA/1/2017)

text:
               24.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 18/47

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2017/112
   z dnia 10 stycznia 2017 r.
   w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (EUTM RCA/1/2017)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/610 z dnia 19 kwietnia 2016 r. w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (1), w szczególności jej art. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji (WPZiB) 2016/610 generał brygady Eric HAUTECLOQUE-RAYSZ został mianowany dowódcą misji UE dla EUTM RCA.

               (2)

               W myśl art. 5 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2016/610 Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (zwany dalej „KPiB”), zgodnie z art. 38 Traktatu o Unii Europejskiej, do podejmowania stosownych decyzji w sprawie mianowania kolejnych dowódców misji UE.

               (3)

               W dniu 16 listopada 2016 r. Komitet Wojskowy UE zalecił zatwierdzenie mianowania z dniem 16 stycznia 2017 r. generała brygady Hermana RUYSA, zaproponowanego przez Wspólny Komitet Eurokorpusu, nowym dowódcą misji UE dla EUTM RCA w miejsce generała brygady Erica HAUTECLOQUE-RAYSZA.

               (4)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Generał brygady Herman RUYS zostaje mianowany z dniem 16 stycznia 2017 r. dowódcą misji UE dla szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 stycznia 2017 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 104 z 20.4.2016, s. 21.


title: 2004/526/WE:Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 17 czerwca 2004 r. przyjmująca Regulamin Rady Ogólnej Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2004/12)

text:
               30.6.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 230/61

      DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

   z dnia 17 czerwca 2004 r.
   przyjmująca Regulamin Rady Ogólnej Europejskiego Banku Centralnego
   (EBC/2004/12)
   (2004/526/WE)
   RADA OGÓLNA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności artykuł 46 ustęp 4,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Pojedynczy artykuł
   Regulamin Rady Ogólnej Europejskiego Banku Centralnego z dnia 1 września 1998 r. zostaje zastąpiony niniejszymi postanowieniami, wchodzącymi w życie dnia 1 lipca 2004 r.:

      „REGULAMIN RADY OGÓLNEJ EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
      ROZDZIAŁ WSTĘPNY
      Artykuł 1
      Definicje
      Niniejszy Regulamin uzupełnia Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską oraz Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego. Terminy stosowane w niniejszym Regulaminie mają takie samo znaczenie jak w Traktacie i w Statucie.
      ROZDZIAŁ I
      RADA OGÓLNA
      Artykuł 2
      Termin i miejsce posiedzeń Rady Ogólnej
      1.   Terminy posiedzeń ustalane są przez Radę Ogólną na wniosek Prezesa EBC.
      2.   Prezes EBC zwołuje posiedzenie Rady Ogólnej, jeżeli żądanie zwołania posiedzenia zostanie złożone przez co najmniej trzech członków Rady Ogólnej.
      3.   Prezes EBC może również zwołać posiedzenie Rady Ogólnej za każdym razem, kiedy uzna to za konieczne.
      4.   Posiedzenia Rady Ogólnej zwykle odbywają się na terenie Europejskiego Banku Centralnego (EBC).
      5.   Posiedzenia mogą odbywać się również w formie telekonferencji, chyba że co najmniej trzech Prezesów wyrazi sprzeciw.
      Artykuł 3
      Uczestnictwo w posiedzeniach Rady Ogólnej
      1.   Jeżeli niniejszy Regulamin nie stanowi inaczej, uczestnictwo w posiedzeniach Rady Ogólnej zastrzeżone jest dla jej członków, innych członków Zarządu, Przewodniczącego Rady Unii Europejskiej oraz członka Komisji Wspólnot Europejskich.
      2.   Każdemu Prezesowi może w zwykłych przypadkach towarzyszyć jedna osoba.
      3.   Jeżeli członek Rady Ogólnej nie może uczestniczyć w posiedzeniu, ma on prawo wyznaczyć, w formie pisemnego zawiadomienia, swojego zastępcę uprawnionego do uczestnictwa w posiedzeniu oraz do głosowania w imieniu takiego członka. Wskazane pisemne zawiadomienie powinno zostać przekazane Prezesowi EBC w odpowiednim czasie przed posiedzeniem. Wyznaczonemu zastępcy może w zwykłych przypadkach towarzyszyć jedna osoba.
      4.   Prezes EBC wyznacza pracownika EBC na Sekretarza. Sekretarz wspomaga Prezesa EBC w przygotowaniu posiedzeń Rady Ogólnej oraz sporządza projekty protokołów z tych posiedzeń.
      5.   Rada Ogólna może również zaprosić inne osoby do uczestnictwa w swoich posiedzeniach, jeżeli uzna to za stosowne.
      Artykuł 4
      Głosowanie
      1.   Kworum wymagane do przeprowadzania głosowania przez Radę Ogólną spełnione jest w przypadku, gdy dwie trzecie jej członków lub ich zastępców uczestniczy w posiedzeniu. W przypadku braku wymaganego kworum, Prezes EBC może zwołać posiedzenie nadzwyczajne, na którym decyzje mogą być podejmowane bez względu na kworum.
      2.   Jeżeli Statut nie stanowi inaczej, decyzje podejmowane są zwykłą większością głosów.
      3.   Rada Ogólna przystępuje do głosowania na wniosek Prezesa EBC. Prezes EBC rozpoczyna również procedurę głosowania na żądanie któregokolwiek z członków Rady Ogólnej.
      4.   Decyzje mogą być podejmowane również w drodze procedury pisemnej, chyba że co najmniej trzech członków Rady Ogólnej wyraża sprzeciw. Procedura pisemna wymaga:

                  i)

                  w normalnych przypadkach nie mniej niż dziesięciu dni roboczych na rozpatrzenie propozycji przez każdego z członków Rady Ogólnej. W sprawach pilnych, zgodnie z uzasadnieniem zawartym we wniosku, okres ten może ulec skróceniu do pięciu dni roboczych;

                  ii)

                  własnoręcznego podpisu każdego z członków Rady Ogólnej; oraz

                  iii)

                  odnotowania każdej takiej decyzji w protokole z kolejnego posiedzenia Rady Ogólnej.

            Artykuł 5
      Organizacja posiedzeń Rady Ogólnej
      1.   Rada Ogólna przyjmuje porządek każdego posiedzenia. Tymczasowy porządek posiedzenia opracowywany jest przez Prezesa EBC i przekazywany, wraz z odpowiednimi dokumentami, członkom Rady Ogólnej i innym upoważnionym uczestnikom posiedzenia przynajmniej na osiem dni przed jego terminem, za wyjątkiem przypadków nadzwyczajnych, w których Prezes EBC postępuje stosownie do okoliczności. Rada Ogólna może podjąć decyzję o usunięciu lub dodaniu punktów do tymczasowego porządku posiedzenia na wniosek Prezesa EBC lub innego członka Rady Ogólnej. Punkt usuwany jest z porządku posiedzenia na wniosek przynajmniej trzech członków Rady Ogólnej, jeżeli odpowiednie dokumenty nie zostały przekazane członkom Rady Ogólnej we właściwym czasie.
      2.   Protokół z posiedzenia Rady Ogólnej przedkładany jest jej członkom do zatwierdzenia w czasie kolejnego posiedzenia (bądź też, jeżeli to konieczne, w drodze procedury pisemnej przed posiedzeniem) oraz podpisywany przez Prezesa EBC.
      ROZDZIAŁ II
      UDZIAŁ RADY OGÓLNEJ W ZADANIACH EUROPEJSKIEGO SYSTEMU BANKÓW CENTRALNYCH
      Artykuł 6
      Stosunki pomiędzy Radą Ogólną i Radą Prezesów
      1.   Bez wpływu na inne obowiązki Rady Ogólnej, w tym wymienione w artykule 44 Statutu, Rada Ogólna współdziała, w szczególności, przy wykonywaniu zadań wymienionych w artykule 6 ustępie 2 oraz artykule 6 ustępie 8.
      2.   Rada Ogólna współdziała przy wykonywaniu zadań doradczych EBC określonych w artykule 4 oraz artykule 25 ustępie 1 Statutu.
      3.   Współdziałanie Rady Ogólnej w wykonywaniu zadań statystycznych EBC polega na:

                  —

                  wzmacnianiu współpracy pomiędzy wszystkimi krajowymi bankami centralnymi Unii Europejskiej, celem ułatwienia EBC wykonywania jego zadań w dziedzinie statystyki,

                  —

                  przyczynianiu się do harmonizacji, w niezbędnych przypadkach, reguł i praktyk w zakresie gromadzenia, przetwarzania oraz rozpowszechniania danych statystycznych przez wszystkie krajowe banki centralne Unii Europejskiej, oraz

                  —

                  przedstawianiu Radzie Prezesów swoich uwag dotyczących planowanych zaleceń EBC w dziedzinie statystyki, przed ich przyjęciem, zgodnie z artykułem 42 Statutu.

            4.   Rada Ogólna współdziała przy wykonywaniu obowiązków sprawozdawczych EBC wynikających z artykułu 15 Statutu, poprzez dostarczanie Radzie Prezesów uwag dotyczących sprawozdania rocznego, przed jego przyjęciem.
      5.   Rada Ogólna współdziała przy normalizacji procedur rachunkowych i sprawozdawczych zgodnie z artykułem 26 ustępem 4 Statutu, poprzez dostarczanie Radzie Prezesów uwag dotyczących projektowanych procedur, przed ich przyjęciem.
      6.   Rada Ogólna współdziała przy podejmowaniu innych środków na podstawie artykułu 29 ustępu 4 Statutu, poprzez dostarczanie Radzie Prezesów uwag dotyczących takich projektowanych środków, przed ich podjęciem.
      7.   Rada Ogólna współdziała w zakresie warunków zatrudnienia dotyczących pracowników Europejskiego Banku Centralnego, poprzez dostarczanie Radzie Prezesów uwag dotyczących projektów w tym zakresie, przed ich przyjęciem.
      8.   Rada Ogólna współdziała w zakresie przygotowań do nieodwołalnego ustalenia kursów walutowych zgodnie z artykułem 47 ustępem 3 Statutu, poprzez dostarczanie Radzie Prezesów uwag w zakresie:

                  —

                  projektowanych opinii EBC przyjmowanych zgodnie z artykułem 123 ustępem 5 Traktatu,

                  —

                  innych projektowanych opinii EBC dotyczących aktów prawa wspólnotowego przyjmowanych w przypadku uchylenia derogacji, oraz

                  —

                  decyzji przyjmowanych zgodnie z ustępem 10 Protokołu w sprawie niektórych przepisów odnoszących się do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

            9.   W każdym przypadku gdy Rada Ogólna zostanie wezwana do przedstawienia uwag na podstawie przepisów powyższych ustępów, zostanie jej przyznany odpowiedni okres na ich przygotowanie, nie krótszy niż dziesięć dni roboczych. W sprawach pilnych, zgodnie z uzasadnieniem zawartym we wniosku, okres ten może ulec skróceniu do pięciu dni roboczych. Prezes EBC może podjąć decyzję o zastosowaniu procedury pisemnej.
      10.   Prezes EBC informuje Radę Ogólną, zgodnie z artykułem 47 ustępem 4 Statutu, o decyzjach przyjętych przez Radę Prezesów.
      Artykuł 7
      Stosunki pomiędzy Radą Ogólną i Zarządem
      1.   Rada Ogólna EBC ma możliwość przedstawiania uwag zanim Zarząd:

                  —

                  wykona akty prawne Rady Prezesów, dla których, zgodnie z artykułem 12 ustępem 1 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego, wymagany jest udział Rady Ogólnej,

                  —

                  przyjmie, w zakresie kompetencji przekazanych przez Radę Prezesów zgodnie z artykułem 12 ustępem 1 Statutu, akty prawne, dla których, zgodnie z artykułem 12 ustępem 1 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego, wymagany jest udział Rady Ogólnej.

            2.   W każdym przypadku gdy Rada Ogólna zostanie wezwana do przedstawienia uwag na podstawie pierwszego ustępu niniejszego artykułu, zostanie jej przyznany odpowiedni okres na ich przygotowanie, nie krótszy niż dziesięć dni roboczych. W sprawach pilnych, zgodnie z uzasadnieniem zawartym we wniosku, okres ten może ulec skróceniu do pięciu dni roboczych. Prezes EBC może podjąć decyzję o zastosowaniu procedury pisemnej.
      Artykuł 8
      Komitety Europejskiego Systemu Banków Centralnych
      1.   W zakresie swoich obszarów działania, Rada Ogólna może zamawiać przygotowanie analiz na określone tematy przez komitety ustanawiane przez Radę Prezesów na podstawie artykułu 9 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego.
      2.   Krajowy bank centralny każdego z nieuczestniczących Państw Członkowskich może powołać nie więcej niż dwóch swoich pracowników do uczestniczenia w posiedzeniach komitetu w każdym przypadku gdy komitet zajmuje się sprawami podlegającymi kompetencji Rady Ogólnej, bądź też gdy przewodniczący komitetu oraz Zarząd uważają to za stosowne.
      ROZDZIAŁ III
      SZEGÓLNE PRZEPISY PROCEDURALNE
      Artykuł 9
      Akty prawne
      1.   Decyzje EBC, przyjmowane zgodnie z artykułem 46 ustępem 4 oraz artykułem 48 Statutu, jak również zgodnie z niniejszym Regulaminem, a także Zalecenia EBC, oraz Opinie EBC przyjmowane przez Radę Ogólną, zgodnie z artykułem 44 Statutu, są podpisywane przez Prezesa EBC.
      2.   Wszystkie dokumenty prawne EBC są kolejno numerowane, przekazywane do wiadomości adresatów oraz publikowane zgodnie z artykułem 17 ustępem 7 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego.
      Artykuł 10
      Poufność i dostęp do dokumentów EBC
      1.   Obrady Rady Ogólnej oraz wszelkich komitetów bądź grup zajmujących się sprawami w jej zakresie działania mają charakter poufny, chyba że Rada Prezesów upoważni Prezesa EBC do podania wyników obrad do publicznej wiadomości.
      2.   Publiczny dostęp do dokumentów sporządzonych przez Radę Ogólną bądź też przez komitety lub grupy zajmujące się sprawami w jej zakresie działania regulowany jest w drodze decyzji Rady Prezesów, przyjmowanej zgodnie z artykułem 23 ustępem 2 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego.
      3.   Dokumenty sporządzone przez Radę Ogólną bądź też przez komitety lub grupy zajmujące się sprawami w jej zakresie działania są klasyfikowane i przetwarzane zgodnie z zasadami określonymi w Zarządzeniu Administracyjnym przyjmowanym zgodnie z artykułem 23 ustępem 3 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego. W braku odmiennej decyzji odpowiednich organów, stają się one ogólnie dostępne po upływie 30 lat.
      Artykuł 11
      Utrata zastosowania
      W przypadku gdy, zgodnie z artykułem 122 ustępem 2 Traktatu, wszystkie derogacje zostaną uchylone przez Radę Unii Europejskiej oraz gdy przyjęte zostaną decyzje przewidziane w Protokole w sprawie niektórych przepisów odnoszących się do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Rada Ogólna zostanie rozwiązana, a niniejszy Regulamin utraci zastosowanie.”

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 17 czerwca 2004 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC


title: 2004/720/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie zamknięcia księgi dochodów i wydatków w związku z wykonaniem ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 (Komisja)

text:
               21.4.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/14

          Decyzja Parlamentu Europejskiego
   z dnia 21 kwietnia 2004 r.
   w sprawie zamknięcia księgi dochodów i wydatków w związku z wykonaniem ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 (Komisja)
   (2004/720/WE)

    ---documentbreak---

               21.4.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/14

         REZOLUCJA
   Parlamentu Europejskiego zawierająca uwagi odnośnie do udzielenia absolutorium z wykonania ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 (Komisja)


title: 2007/644/WE,Euratom: Decyzja Rady i Komisji z dnia 18 września 2007 r. w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy (UPiW) między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do UPiW

text:
               6.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 261/25

      DECYZJA RADY I KOMISJI

   z dnia 18 września 2007 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy (UPiW) między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do UPiW
   (2007/644/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ ORAZ KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44 ust. 2, art. 47 ust. 2 zdanie ostatnie oraz art. 55, 57 ust. 2, art. 71, 80 ust. 2, art. 93, 94, 133 i 181a, w związku z art. 300 ust. 2 zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając Akt przystąpienia Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   uwzględniając zgodę Rady udzieloną zgodnie z art. 101 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy (UPiW) między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do UPiW (1) został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i państw członkowskich w dniu 27 marca 2007 r. zgodnie z decyzją Rady 2007/251/WE (2).

               (2)

               Do czasu wejścia w życie protokołu stosuje się go tymczasowo od dnia podpisania.

               (3)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej oraz państw członkowskich Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy (UPiW) między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do UPiW.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 3 ust. 2 protokołu. Jednocześnie przewodniczący Komisji dokonuje takiej notyfikacji w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 września 2007 r.

            W imieniu Rady

         R. PEREIRA

            Przewodniczący

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 110 z 27.4.2007, str. 29.

      (2)  Dz.U. L 110 z 27.4.2007, str. 27.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1642 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/176

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1642
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Centrum (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Centrum absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0048/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego (4), w szczególności jego art. 12a,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0145/2017),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2015;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 32.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE, Euratom) 2015/1618 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/99

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE, EURATOM) 2015/1618
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013 (1),

                  —

                  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013 (COM(2014) 510 – C8-0140/2014) (2),

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) za rok budżetowy 2013 (3),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2012 (COM(2014) 607) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2014) 285), SWD(2014) 286),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2013 r. (COM(2014) 615) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2014) 293),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Agencji (4),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (5) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05305/2015 – C8-0048/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (7), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (8), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych (9), w szczególności jego art. 66 akapity pierwszy i drugi,

                  —

                  uwzględniając decyzję Komisji 2004/20/WE z dnia 23 grudnia 2003 r. ustanawiającą agencję wykonawczą o nazwie Agencja Wykonawcza ds. Inteligentnej Energii, w celu zarządzania działaniami wspólnotowymi w dziedzinie energii w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 (10),

                  —

                  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/771/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw oraz uchylenia decyzji 2004/20/WE i 2007/372/WE (11),

                  —

                  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0101/2015),

                  A.

                  mając na uwadze, że zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,

         1.

            udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2013;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja III – Komisja, a także rezolucji, która stanowi integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji), Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. L 66 z 8.3.2013.

         (2)  Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 408 z 15.11.2014, s. 6.

         (4)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 74.

         (5)  Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 128.

         (6)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (7)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (8)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

         (9)  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

         (10)  Dz.U. L 5 z 9.1.2004, s. 85.

         (11)  Dz.U. L 341 z 18.12.2013, s. 73.


title: Decyzja Komisji (UE) 2016/221 z dnia 12 lutego 2016 r. zmieniająca decyzję (UE) 2015/1937 ustanawiającą niezależną doradczą Europejską Radę Budżetową

text:
               17.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 40/15

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2016/221
   z dnia 12 lutego 2016 r.
   zmieniająca decyzję (UE) 2015/1937 ustanawiającą niezależną doradczą Europejską Radę Budżetową
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 października 2015 r. Komisja przyjęła decyzję ustanawiającą niezależną doradczą Europejską Radę Budżetową (1). Decyzja ta zawiera zapisy dotyczące misji i zadań, składu, niezależności i funkcjonowania Rady i jej sekretariatu, a także wyjaśnienie, że sekretariat powinien administracyjnie przynależeć do Sekretariatu Generalnego Komisji. Zgodnie z tą decyzją funkcję kierownika sekretariatu pełni główny analityk gospodarczy ustanowiony decyzją C(2015) 2665 z dnia 17 kwietnia 2015 r.

               (2)

               Decyzja w sprawie głównego analityka gospodarczego Komisji z dnia 17 kwietnia 2015 r. stanowi, że osoba ta weryfikuje przyszłe decyzje Komisji w zakresie koordynacji polityk gospodarczych i budżetowych państw członkowskich i nadzoru nad tymi politykami. Zgodnie z tą decyzją główny analityk finansowy przynależy administracyjnie do wiceprzewodniczącego Komisji do spraw euro i dialogu społecznego, który również może zwrócić się o opinię do głównego analityka finansowego (2).

               (3)

               Ze względów spójności i skuteczności należy rozdzielić zadania głównego analityka finansowego i kierownika sekretariatu Europejskiej Rady Budżetowej.

               (4)

               Należy odpowiednio zmienić decyzję ustanawiającą niezależną doradczą Europejską Radę Budżetową,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Art. 3 ust. 8 decyzji Komisji (UE) 2015/1937 (3) otrzymuje brzmienie:

      „8.   Komisja powołuje kierownika sekretariatu po konsultacji z przewodniczącym Europejskiej Rady Budżetowej. Kierownik sekretariatu jest powoływany na okres trzech lat, z możliwością jednorazowego odnowienia kadencji. Jego zadania obejmują przygotowanie uformowania Rady. Pozostali członkowie sekretariatu to urzędnicy, pracownicy zatrudnieni na czas określony, pracownicy kontraktowi, oddelegowani eksperci krajowi, wybierani przez kierownika sekretariatu w porozumieniu z przewodniczącym. Wszyscy członkowie sekretariatu są wybierani w oparciu o wysokie kwalifikacje i doświadczenie w dziedzinach istotnych dla działalności Rady i są przydzieleni lub oddelegowani (mis à disposition).
      9.   W drodze odstępstwa od ust. 8, jeżeli przewodniczący Europejskiej Rady Budżetowej nie został jeszcze powołany, kierownika sekretariatu powołuje bezpośrednio Komisja.”.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 lutego 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  C(2015) 8000.

      (2)  C(2015) 2665.

      (3)  Decyzja Komisji (UE) 2015/1937 z dnia 21 października 2015 r. ustanawiająca niezależną doradczą Europejską Radę Budżetową (Dz.U. L 282 z 28.10.2015, s. 37).


               26.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 75/274

         P7_TA(2013)0303
   Wybór Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 lipca 2013 r. o wyborze Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich
   (2016/C 075/37)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a w szczególności jego art. 24 akapit trzeci i art.228,

               —

               uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, a w szczególności jego art. 106a,

               —

               uwzględniając swoją decyzję 94/262/EWWS, WE, Euratom z dnia 9 marca 1994 r. w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich (1),

               —

               uwzględniając art. 204 Regulaminu,

               —

               uwzględniając zaproszenie do składania kandydatur (2),

               —

               uwzględniając głosowanie w dniu 3 lipca 2013 r.,

               1.

               powołuje Emily O'REILLY na stanowisko Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich od 1 października 2013 r. do końca kadencji Parlamentu;

               2.

               wzywa Emily O'REILLY do złożenia ślubowania przed Trybunałem Sprawiedliwości;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do opublikowania załączonej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

               4.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji i Trybunałowi Sprawiedliwości.

      (1)  Dz.U. L 113 z 4.5.1994, s. 15.

      (2)  Dz.U. C 96 z 4.4.2013, s. 24.

         ZAŁĄCZNIK

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

         z dnia 3 lipca 2013 r.

         o wyborze Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich

         (Tekst tego załącznika nie został powtórzony w tym miejscu, ponieważ odpowiada on końcowej wersji decyzji 2013/377/UE, Euratom.)


title: 2008/194/WE: Decyzja Rady z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Republiki Singapuru dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               5.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 60/28

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 lutego 2008 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Republiki Singapuru dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych
   (2008/194/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Rządem Republiki Singapuru dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w załączniku do decyzji z dnia 5 czerwca 2003 r.

               (3)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2006/592/WE (2).

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Umowa między Wspólnotą Europejską a Rządem Republiki Singapuru dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby upoważnionej do dokonania notyfikacji, o której mowa w art. 7 ust. 1 umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 12 października 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 243 z 6.9.2006, str. 21.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1107 z dnia 8 czerwca 2017 r. dotycząca przedłużenia okresu obowiązywania uprawnienia dotyczącego koprodukcji audiowizualnych przewidzianego w art. 5 Protokołu w sprawie współpracy kulturalnej do Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony

text:
               22.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 160/33

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1107
   z dnia 8 czerwca 2017 r.
   dotycząca przedłużenia okresu obowiązywania uprawnienia dotyczącego koprodukcji audiowizualnych przewidzianego w art. 5 Protokołu w sprawie współpracy kulturalnej do Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając art. 3 ust. 1 decyzji Rady (UE) 2015/2169 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie zawarcia Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (1),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2015/2169 w sprawie zawarcia Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony („decyzja”).

               (2)

               Protokół w sprawie współpracy kulturalnej („protokół”), który jest załączony do Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, ustanawia w art. 1 ramy współpracy stron w celu ułatwienia wymiany działalności, dóbr i usług kulturalnych, w tym w sektorze audiowizualnym. Na podstawie art. 5 ust. 3 protokołu jego Strony powinny ułatwiać koprodukcje między producentami z UE i z Korei, w tym poprzez uprawnienie koprodukcji do korzystania z odpowiednich systemów na rzecz promowania lokalnych i regionalnych treści kulturowych.

               (3)

               Na podstawie art. 5 ust. 8 lit. b) protokołu po wstępnym okresie trzech lat obowiązywanie uprawnienia zostanie przedłużone na okres trzech lat, a następnie należy je automatycznie przedłużać na kolejne okresy tej samej długości, o ile Strona nie wypowie uprawnienia w drodze pisemnego zawiadomienia na co najmniej trzy miesiące przed upływem pierwotnego lub każdego kolejnego okresu.

               (4)

               Zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji (UE) 2015/2169 Komisja ma przekazać Korei informacje o zamiarze nieprzedłużania przez Unię okresu obowiązywania uprawnienia do koprodukcji audiowizualnych zgodnie z art. 5 protokołu, w myśl procedury ustanowionej w jego art. 5 ust. 8, chyba że Rada, na wniosek Komisji, zgodzi się na utrzymanie uprawnienia w terminie czterech miesięcy przed końcem jego okresu obowiązywania. Jeżeli Rada zgodzi się na utrzymanie uprawnienia, niniejszy przepis będzie miał ponownie zastosowanie z końcem przedłużonego okresu obowiązywania uprawnienia. Konkretnie na potrzeby podejmowania decyzji o przedłużeniu okresu obowiązywania uprawnienia Rada ma stanowić jednomyślnie.

               (5)

               Dnia 5 września 2016 r. unijna wewnętrzna grupa doradcza utworzona zgodnie z art. 3 ust. 5 protokołu wydała pozytywną opinię w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania uprawnienia, o którym mówi art. 5 ust. 8 lit. a) protokołu.

               (6)

               Rada wyraża zgodę na przedłużenie obowiązywania uprawnienia koprodukcji audiowizualnych do korzystania z odpowiednich systemów Stron na rzecz promowania lokalnych i regionalnych treści kulturowych, przewidzianego w art. 5 ust. 4, 5, 6 i 7 protokołu.

               (7)

               Niniejsza decyzja nie powinna wpływać na odpowiednie kompetencje Unii ani państw członkowskich,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Okres obowiązywania uprawnienia koprodukcji audiowizualnych do korzystania z odpowiednich systemów Stron na rzecz promowania lokalnych i regionalnych treści kulturowych, o którym mówi art. 5 ust. 4, 5, 6 i 7 protokołu, niniejszym przedłuża się na okres trzech lat, od dnia 1 lipca 2017 r. do dnia 30 czerwca 2020 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 czerwca 2017 r.

            W imieniu Rady

         K. SIMSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 307 z 25.11.2015, s. 2.