title: Decyzja Rady 2008/877/WPZiB z dnia 24 października 2008 r. dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Gruzją w sprawie statusu misji obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji

text:
               21.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 310/30

         DECYZJA RADY 2008/877/WPZiB
   z dnia 24 października 2008 r.
   dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Gruzją w sprawie statusu misji obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
   uwzględniając zalecenie Prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 września Rada przyjęła wspólne stanowisko 2008/736/WPZiB w sprawie misji obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia) (1).

               (2)

               Między Unią Europejską a Gruzją została wynegocjowana Umowa w sprawie statusu EUMM Georgia.

               (3)

               Umowa ta powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Unią Europejską a Gruzją w sprawie statusu misji obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji.
   Tekst umowy zostaje dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii Europejskiej (2).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 24 października 2008 r.

            W imieniu Rady

         M. ALLIOT-MARIE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 248 z 17.9.2008, s. 26.

      (2)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
    ---documentbreak---

               21.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 310/31

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Gruzją w sprawie statusu misji obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji
   UNIA EUROPEJSKA dalej zwana „UE”,
   z jednej strony, oraz
   GRUZJA, zwana dalej „państwem przyjmującym”,
   z drugiej strony,
   łącznie zwane dalej „stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC:
   zaproszenie od prezydenta Michaiła Saakaszwilego z dnia 11 września 2008 r.,
   wspólne działanie Rady 2008/736/WPZiB z dnia 15 września 2008 r. w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia,
   fakt, że niniejsza umowa nie będzie miała wpływu na prawa ani obowiązki stron wynikające z umów międzynarodowych ani innych instrumentów ustanawiających międzynarodowe sądy i trybunały, w tym ze Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zakres stosowania i definicje
   1.   Niniejsza umowa ma zastosowanie do misji prowadzonej przez Unię Europejską oraz do jej personelu.
   2.   Niniejsza umowa ma zastosowanie wyłącznie na terytorium państwa przyjmującego.
   3.   Na użytek niniejszej umowy:

               a)

               „EUMM Georgia” oznacza misję obserwacyjną UE w Gruzji, ustanowioną przez Radę Unii Europejskiej na mocy wspólnego działania 2008/736/WPZiB, w tym jej części składowe, siły, jednostki, dowództwo i personel rozmieszczony na terytorium państwa przyjmującego i przydzielony do EUMM Georgia;

               b)

               „szef misji” oznacza szefa misji EUMM Georgia, wyznaczonego przez Radę Unii Europejskiej;

               c)

               „personel EUMM Georgia” oznacza szefa misji, personel oddelegowany przez państwa członkowskie i instytucje UE oraz państwa trzecie zaproszone przez UE do udziału w EUMM Georgia, a także personel międzynarodowy zatrudniony na podstawie umów przez EUMM Georgia, rozmieszczony w celu przygotowania, wsparcia i realizacji misji oraz personel wysłany przez państwo wysyłające lub instytucję UE w ramach misji. Termin ten nie obejmuje kontrahentów handlowych ani personelu miejscowego;

               d)

               „dowództwo” oznacza dowództwo misji EUMM Georgia w Tbilisi;

               e)

               „państwo wysyłające” oznacza każde państwo członkowskie UE lub państwo trzecie, które oddelegowało personel do EUMM Georgia;

               f)

               „obiekty” oznaczają wszelkie budynki, pomieszczenia i tereny niezbędne do prowadzenia działalności przez EUMM Georgia oraz do zakwaterowania jej personelu;

               g)

               „personel miejscowy” oznacza osoby zatrudnione, które są obywatelami państwa przyjmującego lub które posiadają pozwolenie na stały pobyt w tym państwie;

               h)

               „wykonawca” oznacza każdą osobę dostarczającą EUMM Georgia towary lub świadczącą usługi na rzecz tej misji związane z działalnością EUMM Georgia.

         Artykuł 2
   Postanowienia ogólne
   1.   EUMM Georgia i jej personel przestrzegają praw i przepisów państwa przyjmującego i powstrzymują się od wszelkich działań i działalności niezgodnych z celami misji.
   2.   EUMM Georgia zachowuje niezależność w zgodnym z niniejszą umową wykonywaniu swoich funkcji. Państwo przyjmujące respektuje jednolity i międzynarodowy charakter EUMM Georgia.
   3.   Szef misji regularnie informuje rząd państwa przyjmującego o liczbie personelu EUMM Georgia przebywającego na terytorium państwa przyjmującego.
   Artykuł 3
   Identyfikacja
   1.   Członkowie personelu EUMM Georgia otrzymują karty identyfikacyjne EUMM Georgia wydane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych państwa przyjmującego, które pozwalają na ich identyfikację i które są obowiązani mieć stale przy sobie. Odpowiednie organy państwa przyjmującego otrzymują wzór karty identyfikacyjnej EUMM Georgia.
   2.   Pojazdy i inne środki transportu EUMM Georgia noszą wyraźne oznaczenia EUMM Georgia, których wzory dostarcza się odpowiednim organom państwa przyjmującego, lub określone dyplomatyczne tablice rejestracyjne wydane przez odpowiednie organy państwa przyjmującego.
   3.   EUMM Georgia ma prawo wywiesić flagę UE w siedzibie dowództwa i w każdym innym miejscu, samą lub wraz z flagą państwa przyjmującego, zgodnie z decyzją szefa misji. Na obiektach, pojazdach i mundurach EUMM Georgia mogą też być umieszczane krajowe flagi lub insygnia sił składających się na EUMM Georgia, zgodnie z decyzją szefa misji.
   Artykuł 4
   Przekraczanie granic i poruszanie się w obrębie terytorium państwa przyjmującego
   1.   Personel EUMM Georgia oraz majątek i środki transportu należące do misji przekraczają granice państwa przyjmującego, korzystając z oficjalnych przejść granicznych, portów morskich oraz międzynarodowych korytarzy powietrznych.
   2.   Państwo przyjmujące ułatwia EUMM Georgia i jej personelowi wjazd na swoje terytorium i wyjazd z niego. Poza kontrolą paszportową przy wjeździe na terytorium państwa przyjmującego i wyjeździe z niego, członkowie personelu EUMM Georgia posiadający dowód członkostwa w misji nie podlegają przepisom paszportowym, kontroli i procedurom celnym, przepisom wizowym i imigracyjnym ani jakimkolwiek formom kontroli imigracyjnej na terytorium państwa przyjmującego.
   3.   Personel EUMM Georgia nie podlega przepisom państwa przyjmującego w zakresie rejestracji i kontroli cudzoziemców, jednak nie nabywa on praw do stałego pobytu lub zamieszkania w obrębie terytorium państwa przyjmującego.
   4.   Zasoby i środki transportu EUMM Georgia służące wsparciu misji nie są objęte żadnymi kontrolami ani procedurami celnymi przy ich wjeździe na terytorium państwa przyjmującego, przejeździe przez nie lub wyjeździe z niego.
   5.   Pojazdy i statki powietrzne stanowiące wsparcie dla misji nie podlegają wymaganiom posiadania lokalnych licencji ani rejestracji. Stosuje się nadal odnośne standardy i przepisy międzynarodowe. W razie konieczności dokonywane są dodatkowe uzgodnienia, o których mowa w art. 20.
   6.   Personel EUMM Georgia może kierować pojazdami silnikowymi, statkami morskimi i powietrznymi w obrębie terytorium państwa przyjmującego pod warunkiem posiadania – odpowiednio – ważnych krajowych lub międzynarodowych praw jazdy, uprawnień kapitańskich lub licencji pilota. Państwo przyjmujące uznaje ważność praw jazdy lub pozwoleń posiadanych przez członków personelu EUMM Georgia, nie pobierając z tego tytułu podatków ani opłat.
   7.   EUMM Georgia i jej personel oraz należące do nich pojazdy, statki powietrzne i pozostałe środki transportu, sprzęt i zasoby korzystają z prawa do swobodnego i nieograniczonego poruszania się po całym terytorium państwa przyjmującego, w tym po jego wodach terytorialnych i przestrzeni powietrznej. W razie potrzeby możliwe jest zawarcie dodatkowych uzgodnień, zgodnie z art. 20 niniejszej umowy.
   8.   Do celów misji, personel EUMM Georgia i personel miejscowy zatrudniony przez EUMM Georgia może podczas podróży służbowych korzystać z dróg, mostów, promów, lotnisk i portów bez obowiązku uiszczania ceł, opłat, opłat drogowych, podatków i innych należności. EUMM Georgia nie jest zwolniona z uzasadnionych opłat za usługi zamówione i wykonane na zasadach odnoszących się do usług świadczonych na rzecz personelu państwa przyjmującego.
   9.   Zasoby i środki transportu EUMM Georgia służące wsparciu misji, które wjechały na terytorium państwa przyjmującego, przejechały przez nie lub z niego wyjechały przed wejściem w życie niniejszej umowy, nie są objęte żadnymi kontrolami ani procedurami celnymi.
   Artykuł 5
   Przywileje i immunitety przyznane EUMM Georgia przez państwo przyjmujące
   1.   Obiekty EUMM Georgia są nietykalne. Urzędnicy państwa przyjmującego nie mogą do nich wkraczać bez zgody szefa misji.
   2.   Obiekty EUMM Georgia, ich wyposażenie i inne przedmioty, które się w nich znajdują, oraz ich środki transportu nie podlegają przeszukaniu, rekwizycji, zajęciu ani egzekucji.
   3.   EUMM Georgia, jej mienie i majątek objęte są immunitetem jurysdykcyjnym, niezależnie od tego, gdzie i w czyim posiadaniu się znajdują.
   4.   Archiwa i dokumenty EUMM Georgia są nietykalne zawsze i niezależnie od tego, gdzie się znajdują.
   5.   Korespondencja służbowa EUMM Georgia jest nietykalna. Korespondencja służbowa oznacza wszelką korespondencję związaną z misją i jej zadaniami.
   6.   W odniesieniu do nabywanych i przywożonych towarów, świadczonych usług oraz obiektów wykorzystywanych do celów misji, EUMM Georgia zwolniona jest z wszelkich opłat krajowych, regionalnych i lokalnych oraz podatków i należności o podobnym charakterze. EUMM Georgia nie jest zwolniona z płatności za świadczone usługi.
   7.   Państwo przyjmujące zezwala na przywóz artykułów przeznaczonych dla misji i zwalnia je z obowiązku uzyskiwania wszelkich zezwoleń przywozowych, wywozowych i tranzytowych, licencji i zwalnia je z wszelkich ceł, opłat, opłat drogowych, podatków i opłat o podobnym charakterze innych niż opłaty za przechowywanie, przewóz i inne świadczone usługi.
   Artykuł 6
   Przywileje i immunitety przyznane personelowi EUMM Georgia przez państwo przyjmujące
   1.   Personel EUMM Georgia nie podlega aresztowaniu ani zatrzymaniu w żadnej formie, zgodnie z prawem międzynarodowym.
   2.   Dokumenty, korespondencja i mienie personelu EUMM Georgia są nietykalne, z wyjątkiem przypadku przedsięwzięcia środków egzekucyjnych dozwolonych na mocy ust. 6 niniejszego artykułu.
   3.   Personel EUMM Georgia korzysta z immunitetu od jurysdykcji karnej państwa przyjmującego niezależnie od okoliczności. Immunitet od jurysdykcji karnej, z którego korzysta personel EUMM Georgia, może zostać uchylony przez zainteresowane państwo wysyłające lub instytucję UE w zależności od przypadku. Uchylenie takie musi zawsze mieć formę wyraźnego oświadczenia.
   4.   Personel EUMM Georgia korzysta z immunitetu od jurysdykcji cywilnej i administracyjnej państwa przyjmującego w odniesieniu do wypowiedzi ustnych lub pisemnych i wszystkich działań podjętych przez niego podczas pełnienia funkcji służbowych. Dowódca sił UE oraz właściwy organ państwa wysyłającego lub instytucja UE są niezwłocznie informowani o każdym przypadku wszczęcia przed sądem państwa przyjmującego postępowania cywilnego przeciwko personelowi EUMM Georgia. Przed wszczęciem postępowania sądowego szef misji oraz właściwy organ państwa wysyłającego lub instytucja UE przedkładają sądowi dokument stwierdzający, czy działanie, o którym mowa, zostało podjęte przez personel EUMM Georgia podczas pełnienia funkcji służbowych. Jeśli dane działanie mieściło się w ramach pełnienia funkcji służbowych, nie wszczyna się postępowania i zastosowanie mają postanowienia art. 17. Jeśli dane działanie nie mieściło się w ramach pełnienia funkcji służbowych, możliwe jest wszczęcie postępowania. Oświadczenie szefa misji oraz właściwego organu państwa wysyłającego lub instytucji UE jest wiążące dla sądu państwa przyjmującego, który nie może go zakwestionować.
   Wszczęcie postępowania przez członka personelu EUMM Georgia uniemożliwia mu powoływanie się na immunitet jurysdykcyjny w stosunku do powództw wzajemnych powiązanych bezpośrednio z powództwem głównym.
   5.   Członkowie personelu EUMM Georgia nie są zobowiązani do składania zeznań w charakterze świadków.
   6.   W stosunku do członka personelu EUMM Georgia nie mogą być przedsięwzięte żadne środki egzekucyjne z wyjątkiem przypadków, w których wszczęto przeciwko niemu postępowanie cywilne niepowiązane z wykonywaniem funkcji służbowych. Mienie członka personelu EUMM Georgia nie podlega zajęciu w celu wykonania wyroku, postanowienia lub nakazu sądowego jeśli szef misji poświadczy, iż jest ono niezbędne do wykonywania jego funkcji służbowych. W postępowaniu cywilnym personel EUMM Georgia nie podlega ograniczeniu wolności osobistej ani innym środkom przymusu.
   7.   Immunitet członka personelu EUMM Georgia od jurysdykcji państwa przyjmującego nie uchyla w stosunku do niego jurysdykcji odpowiedniego państwa wysyłającego.
   8.   Personel EUMM Georgia nie podlega w zakresie usług świadczonych na rzecz EUMM Georgia przepisom o ubezpieczeniach społecznych, które mogą obowiązywać w państwie przyjmującym.
   9.   Personel EUMM Georgia zwolniony jest z wszelkich form opodatkowania wynagrodzenia i honorariów wypłacanych przez EUMM Georgia lub państwo wysyłające, a także wszelkich innych dochodów pochodzących spoza państwa przyjmującego.
   10.   Państwo przyjmujące, w zgodzie z ustawami i przepisami, które może wydać, zezwala na przywóz i udziela zwolnienia z wszelkich opłat celnych, podatków i innych należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat za przechowywanie, przewóz i podobne usługi, w odniesieniu do przedmiotów przeznaczonych do osobistego użytku personelu EUMM Georgia. Państwo przyjmujące zezwala również na wywóz takich przedmiotów. W przypadku towarów zakupionych lub usług zakontraktowanych na rynku krajowym, personel EUMM Georgia jest zwolniony z podatku VAT (cena nie może zawierać podatku VAT) i innych podatków, zgodnie z przepisami prawa państwa przyjmującego.
   11.   Osobisty bagaż personelu EUMM Georgia jest zwolniony z kontroli, chyba że istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że zawiera on przedmioty, które nie są przeznaczone do osobistego użytku personelu EUMM Georgia, lub przedmioty, których przywóz lub wywóz jest zabroniony przez prawo państwa przyjmującego lub podlega przepisom tego państwa dotyczących kwarantanny. W takich wypadkach kontrola jest przeprowadzana jedynie w obecności danego członka personelu EUMM Georgia lub upoważnionego przedstawiciela EUMM Georgia.
   Artykuł 7
   Personel miejscowy
   Personel miejscowy korzysta z przywilejów i immunitetów tylko w zakresie przyznanym mu przez państwo przyjmujące. Państwo przyjmujące sprawuje jurysdykcję nad tym personelem w taki sposób, aby nadmiernie nie zakłócać wypełniania przez niego funkcji związanych z misją.
   Artykuł 8
   Zwolnienia z podatków stosowane wobec wykonawców
   1.   Dostarczanie EUMM Georgia towarów lub świadczenie usług na rzecz tej misji jest zwolnione z podatków pośrednich (cena nie może zawierać podatku).
   2.   Przywóz przez wykonawcę towarów nabytych na potrzeby działalności EUMM Georgia jest zwolniony ze wszystkich opłat celnych, w tym podatku VAT.
   3.   EUMM Georgia nie ponosi żadnej odpowiedzialności wobec władz państwa przyjmującego za jakiekolwiek przypadki nieprzestrzegania przez wykonawcę gruzińskich przepisów podatkowych.
   4.   Ministerstwo finansów Gruzji we współpracy z EUMM Georgia opracowuje rozwiązania umożliwiające wprowadzenie przewidzianych w niniejszym artykule zwolnień z podatków.
   Artykuł 9
   Uprawnienia dyscyplinarne
   Właściwe organy państwa wysyłającego mają prawo w pełni sprawować na terytorium państwa przyjmującego uprawnienia dyscyplinarne przyznane im na mocy prawa państwa wysyłającego w stosunku do całego personelu EUMM Georgia podlegającego odpowiednim przepisom państwa wysyłającego.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   1.   Państwo przyjmujące, korzystając z własnych środków, przyjmuje pełną odpowiedzialność za bezpieczeństwo personelu EUMM Georgia.
   2.   W tym celu państwo przyjmujące stosuje wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ochrony i bezpieczeństwa EUMM Georgia i jej personelu. Jakiekolwiek postanowienia szczególne zaproponowane przez państwo przyjmujące uzgadnia się przed ich realizacją z szefem misji. Państwo przyjmujące zezwala na wszelkie działania związane z ewakuacją medyczną personelu EUMM Georgia i udziela nieodpłatnie wsparcia w tym zakresie. W razie konieczności dokonywane są dodatkowe uzgodnienia, o których mowa w art. 20.
   Artykuł 11
   Umundurowanie
   1.   Członkowie personelu EUMM Georgia noszą mundury krajowe lub ubrania cywilne wyraźnie oznakowane emblematem EUMM Georgia.
   2.   Noszenie munduru podlega regułom wydanym przez szefa misji.
   Artykuł 12
   Współpraca i dostęp do informacji
   1.   Państwo przyjmujące zapewnia pełną współpracę i wsparcie EUMM Georgia i jej personelowi.
   2.   Jeżeli jest to pożądane i niezbędne w celu wypełnienia zadań EUMM Georgia, państwo przyjmujące zapewnia personelowi EUMM Georgia skuteczny dostęp do:

               —

               budynków, obiektów, miejsc i pojazdów służbowych, których państwo przyjmujące jest właścicielem, które wynajmuje lub z których korzysta, związanych z mandatem EUMM Georgia,

               —

               dokumentacji, materiałów i informacji znajdujących się pod kontrolą państwa przyjmującego niezbędnych do wypełnienia mandatu EUMM Georgia.

         W razie konieczności dokonywane są dodatkowe uzgodnienia, o których mowa w art. 20.
   3.   Szef misji i państwo przyjmujące regularnie konsultują się wzajemnie i przyjmują stosowne środki, aby zapewniać bliską i wzajemną współpracę na każdym odpowiednim szczeblu. Państwo przyjmujące wyznacza oficera łącznikowego przy EUMM Georgia.
   Artykuł 13
   Wsparcie państwa przyjmującego i zawieranie umów
   1.   Państwo przyjmujące zgadza się na udzielenie EUMM Georgia, na jej prośbę, pomocy w pozyskaniu odpowiednich obiektów.
   2.   Państwo przyjmujące udostępnia nieodpłatnie, w miarę potrzeb i możliwości, obiekty, których jest właścicielem, w zakresie potrzebnym do prowadzenia przez EUMM Georgia działań administracyjnych i operacyjnych.
   3.   W zakresie swoich możliwości, państwo przyjmujące udziela pomocy i wsparcia w przygotowaniu, utworzeniu, realizacji i utrzymaniu misji, w tym umożliwia ekspertom z EUMM Georgia wspólne korzystanie ze swoich obiektów i sprzętu.
   4.   Państwo przyjmujące udziela pomocy i wsparcia misji na takich samych warunkach, na jakich udziela pomocy i wsparcia swoim obywatelom.
   5.   EUMM Georgia posiada wszelkie umocowania prawne zgodnie z prawem i przepisami państwa przyjmującego niezbędne do wypełniania swojej misji, a w szczególności do otwierania rachunków bankowych oraz do nabywania i zbywania ruchomości, a także do występowania jako strona w postępowaniu sądowym.
   6.   Prawo mające zastosowanie do umów zawieranych przez EUMM Georgia w państwie przyjmującym są określane w odpowiednich umowach.
   7.   Umowa może przewidywać, że do sporów wynikających z jej stosowania ma zastosowanie procedura rozstrzygania sporów, o której mowa w art. 17 ust. 3 i 4.
   8.   Państwo przyjmujące ułatwia wykonanie umów zawartych przez EUMM Georgia w celu prowadzenia swojej działalności z podmiotami gospodarczymi.
   Artykuł 14
   Zmiany w obiektach
   1.   EUMM Georgia jest upoważniona do budowy, przebudowy i wprowadzania innych zmian w obiektach, w zależności od wymogów operacyjnych.
   2.   Państwo przyjmujące nie może żądać od EUMM Georgia żadnego odszkodowania za wspomnianą budowę, przebudowę lub zmiany.
   Artykuł 15
   Śmierć członka personelu EUMM Georgia
   1.   Szef misji ma prawo objąć nadzór nad odesłaniem zwłok zmarłych członków personelu EUMM Georgia oraz ich mienia osobistego do kraju pochodzenia, jak również podjąć odpowiednie działania w tym zakresie.
   2.   Nie przeprowadza się sekcji zwłok zmarłych członków EUMM Georgia bez zgody zainteresowanego państwa oraz obecności przedstawiciela EUMM Georgia lub przedstawiciela zainteresowanego państwa.
   3.   Państwo przyjmujące oraz EUMM Georgia współpracują w jak najpełniejszym zakresie w celu szybkiego odesłania zwłok zmarłego członka personelu EUMM Georgia do kraju pochodzenia.
   Artykuł 16
   Przekazywanie informacji
   1.   EUMM Georgia może instalować i obsługiwać nadawcze i odbiorcze stacje radiowe, jak również systemy satelitarne. EUMM Georgia współpracuje z właściwymi organami państwa przyjmującego w celu uniknięcia konfliktu w korzystaniu z odpowiednich częstotliwości. Państwo przyjmujące udostępnia zakres częstotliwości bez pobierania opłat.
   2.   EUMM Georgia korzysta z prawa do nieograniczonej komunikacji radiowej (włącznie z satelitarnymi, ruchomymi i przenośnymi aparatami radiowymi), telefonicznej, telegraficznej, faksowej i za pomocą innych środków, jak również z prawa do instalowania urządzeń niezbędnych do utrzymywania takiej komunikacji w ramach obiektów EUMM Georgia i pomiędzy nimi, włącznie z kładzeniem kabli i linii naziemnych do celów przeprowadzenia swojej działalności.
   3.   W obrębie swoich obiektów EUMM Georgia może podjąć działania niezbędne do przekazywania poczty adresowanej do EUMM Georgia lub jej personelu i przez nich nadawanej.
   Artykuł 17
   Roszczenia odszkodowawcze z tytułu śmierci, obrażeń ciała, szkody i straty
   1.   EUMM Georgia ani jej personel nie ponoszą odpowiedzialności za szkody ani straty dotyczące mienia cywilnego ani państwowego, które związane są z potrzebami operacji lub powstają w wyniku działalności związanych z niepokojami społecznymi lub ochroną EUMM Georgia.
   2.   W celu osiągnięcia ugody roszczenia odszkodowawcze z tytułu szkód lub strat dotyczących mienia cywilnego lub państwowego nieobjętych postanowieniami ust. 1 oraz roszczenia odszkodowawcze z tytułu śmierci lub obrażeń ciała oraz z tytułu szkód lub strat dotyczących mienia EUMM Georgia są przekazywane EUMM Georgia przez właściwe organy państwa przyjmującego, w przypadku roszczeń odszkodowawczych wniesionych przez osoby prawne lub fizyczne z państwa przyjmującego, lub kierowane do właściwych organów państwa przyjmującego, w przypadku roszczeń odszkodowawczych wniesionych przez EUMM Georgia.
   3.   Jeśli zawarcie ugody jest niemożliwe, roszczenie odszkodowawcze przedkłada się komisji ds. roszczeń złożonej z jednakowej liczby przedstawicieli EUMM Georgia i przedstawicieli państwa przyjmującego. Ugodę osiąga się na zasadzie wspólnego porozumienia.
   4.   Jeśli niemożliwe jest osiągnięcie ugody w ramach komisji ds. roszczeń, spór:

               a)

               w przypadku roszczeń w wysokości 40 000 EUR lub poniżej tej kwoty rozstrzygany jest na drodze dyplomatycznej pomiędzy przedstawicielami państwa przyjmującego i UE;

               b)

               w przypadku roszczeń powyżej kwoty określonej w lit. a) jest wnoszony przed sąd arbitrażowy, którego decyzja jest wiążąca.

         5.   Sąd arbitrażowy składa się z trzech arbitrów, z których jeden jest wyznaczany przez państwo przyjmujące, jeden przez EUMM Georgia, a trzeci wyznaczany jest wspólnie przez państwo przyjmujące i EUMM Georgia. Jeśli jedna ze stron nie wyznaczy arbitra w terminie dwóch miesięcy lub w przypadku braku zgody pomiędzy państwem przyjmującym a EUMM Georgia co do wyznaczenia trzeciego arbitra, jest on wyznaczany przez prezesa Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.
   6.   EUMM Georgia oraz organy administracyjne państwa przyjmującego dokonują uzgodnień administracyjnych w celu określenia zakresu uprawnień komisji ds. roszczeń oraz sądu arbitrażowego, procedur obowiązujących w postępowaniu przed tymi organami oraz zasad wnoszenia roszczeń.
   Artykuł 18
   Współpraca i spory
   1.   Wszelkie kwestie zaistniałe w związku ze stosowaniem niniejszej umowy są rozpatrywane wspólnie przez przedstawicieli EUMM Georgia oraz właściwe organy państwa przyjmującego.
   2.   W przypadku braku wcześniejszego rozstrzygnięcia spory dotyczące wykładni lub stosowania niniejszej umowy rozstrzygane są wyłącznie na drodze dyplomatycznej przez przedstawicieli państwa przyjmującego i przedstawicieli UE.
   Artykuł 19
   Inne postanowienia
   1.   W przypadkach gdy niniejsza umowa odnosi się do przywilejów, immunitetów i praw EUMM Georgia i jej personelu, rząd państwa przyjmującego odpowiada za ich wprowadzenie w życie i poszanowanie przez właściwe władze lokalne państwa przyjmującego.
   2.   Żadne z postanowień niniejszej umowy nie ma na celu ustanowienia odstępstwa i nie może być interpretowane jako ustanawiające odstępstwo od praw, które mogą przysługiwać na mocy innych umów państwu członkowskiemu UE lub jakiemukolwiek innemu państwu wnoszącemu wkład w EUMM Georgia.
   Artykuł 20
   Uzgodnienia wykonawcze
   Do celów niniejszej umowy kwestie operacyjne, administracyjne i techniczne mogą być przedmiotem osobnych uzgodnień pomiędzy szefem misji a organami administracyjnymi państwa przyjmującego.
   Artykuł 21
   Postanowienia końcowe
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie w dniu otrzymania przez strony drogą dyplomatyczną ostatniej pisemnej notyfikacji stwierdzającej, iż wewnętrzne procedury stron niezbędne do wejścia w życie umowy zostały zakończone.
   2.   Niezależnie od ust. 1, postanowienia art. 4 ust. 8, art. 5 ust. 1–3, art. 5 ust. 6, art. 5 ust. 7, art. 6 ust. 1, art. 6 ust. 3, art. 6 ust. 4, art. 6 ust. 6, art. 6 ust. 8–10, art. 14 i art. 17 uznaje się za obowiązujące od dnia rozmieszczenia pierwszego członka personelu EUMM Georgia, jeśli data ta jest wcześniejsza niż data wejścia w życie niniejszej umowy.
   3.   Zmiany i poprawki do niniejszej umowy są wprowadzane za wspólną pisemną zgodą stron. Zmiany i poprawki są wprowadzane na mocy odrębnych protokołów, stanowiących integralną część niniejszej umowy, i wchodzą w życie zgodnie z zasadą określoną w art. 21 ust. 1 niniejszej umowy.
   4.   Niniejsza umowa pozostaje w mocy do czasu, gdy jedna ze stron poinformuje drugą stronę na piśmie o zamiarze jej rozwiązania. Rozwiązanie niniejszej umowy wchodzi w życie sześć miesięcy od daty otrzymania takiej informacji. Rozwiązanie niniejszej umowy nie ma wpływu na prawa lub obowiązki wynikające ze stosowania niniejszej umowy przed jej rozwiązaniem.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 3 listopada 2008 r. w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.

            W imieniu Unii Europejskiej

            W imieniu Gruzji


title: Decyzja Rady z dnia 7 kwietnia 1995 r. w spawie podpisania przez Wspólnotę, bez zastrzeżenia ratyfikacji, Konwencji w sprawie Regulacji Celnych Dotyczących Kontenerów Pool używanych w Przewozie Międzynarodowym (Genewa, dnia 21 stycznia 1994 r.)

text:
Avis juridique important

|

31995D0137

Official Journal L 091 , 22/04/1995 P. 0045 - 0045

DECYZJA RADYz dnia 7 kwietnia 1995 r.w spawie podpisania przez Wspólnotę, bez zastrzeżenia ratyfikacji, Konwencji w sprawie Regulacji Celnych Dotyczących Kontenerów Pool używanych w Przewozie Międzynarodowym (Genewa, dnia 21 stycznia 1994 r.)(95/137/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 oraz art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając a uwadze, co następuje:Konwencja w sprawie Regulacji Celnych Dotyczących Kontenerów Pool używanych w Przewozie Międzynarodowym, zwana dalej "Konwencją", zawarta pod auspicjami Narodów Zjednoczonych i podpisana w Genewie dnia 21 stycznia 1994 r., ma wspierać wydajne wykorzystanie kontenerów w transporcie międzynarodowym poprzez uproszczenie procedur administracyjnych, mając na celu w szczególności ograniczenie transportów pustych jednostek;artykuł 14 ust. 3 Konwencji przewiduje możliwość podpisania jej przez regionalne organizacje integracji gospodarczej;w świetle jej poważnych praktycznych korzyści dla podmiotów gospodarczych Konwencja powinna zostać przyjęta i podpisana przez Wspólnotę bez zastrzeżenia ratyfikacji;Konwencja powinna jednakże zostać przyjęta z zastrzeżeniem odzwierciedlającym pewne ograniczenia odnoszące się do unii celnej i obecnego poziomu harmonizacji w odniesieniu do przywozu i wywozu części zapasowych do napraw oraz sprzętu i wyposażenia kontenerów;dlatego Wspólnota, z powyższym zastrzeżeniem, powinna stać się Umawiającą się Stroną Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się Konwencję w sprawie Regulacji Celnych Dotyczących Kontenerów Pool używanych w Przewozie Międzynarodowym, z zastrzeżeniem, w imieniu Wspólnoty, w odniesieniu do spraw należących do jej wyłącznej kompetencji.Tekst Konwencji oraz zastrzeżenie wspólnotowe do niej zawarte są odpowiednio w załącznikach I i II.Tekst notyfikacji, określonej w art. 14 ust. 3 Konwencji, zawarty jest w załączniku III.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby upoważnionej do:- podpisania bez zastrzeżenia ratyfikacji Konwencji ze skutkiem wiążącym dla Wspólnoty,- dokonania notyfikacji, określonej w art. 14 ust. 3 Konwencji.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 7 kwietnia 1995 r.W imieniu RadyJ. ROSSIPrzewodniczący


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 14 grudnia 1993 r. dotycząca deklaracji Ministrów i Sekretarzy Stanu (SCH/Com-ex (93) 10)

text:
Ważna informacja prawna

|

41993D0010

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0127 - 0128

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 14 grudnia 1993 r.dotycząca deklaracji Ministrów i Sekretarzy Stanu(SCH/Com-ex (93) 10)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Potwierdza się deklaracje Ministrów i Sekretarzy Stanu z dnia 19 czerwca 1992 r. [1] oraz z dnia 30 czerwca 1993 r. w sprawie wprowadzenia w życie Konwencji Wykonawczej i spełnienia warunków wstępnych.Paryż, dnia 14 grudnia 1993 r.A. LamassourePrzewodniczący[1] Deklaracje z dnia 19 czerwca 1992 r. nie zostały włączone do dorobku prawnego.--------------------------------------------------Madryt, dnia 30 czerwca 1993 r.SCH/M (93) 14Deklaracja Ministrów I Sekretarzy Stanu1. Ministrowie i Sekretarze Stanu przyjmują za polityczny cel stosowanie Konwencji wykonawczej od dnia 1 grudnia 1993 r.2. Ministrowie i Sekretarze Stanu stwierdzają, że zostały już spełnione następujące warunki wstępne:- Wspólny Podręcznik,- uzgodnienia dotyczące wydawania jednolitych wiz i wspólny zbiór instrukcji konsularnych w sprawie wiz,- rozpatrywanie wniosków o udzielenie azylu,- porty lotnicze (z uwzględnieniem uzgodnień zawartych w deklaracji ministrów i sekretarzy stanu z dnia 19 czerwca 1992 r.).Duże postępy osiągnięto w zakresie pozostałych warunków, które już urzeczywistniono na tyle, że stosowanie Konwencji powinno być możliwe z dniem 1 grudnia 1993 r. Mając na uwadze ten cel i zgodnie z Konwencją z Schengen z 1990 roku, niezbędne są dodatkowe wysiłki w zakresie kontroli granic zewnętrznych oraz środków odurzających, tak by już podjęte ustalenia mogły doprowadzić do pozytywnego rezultatu.Ministrowie i Sekretarze Stanu potwierdzają, że gotowy do eksploatacji SIS jest nieodzownym warunkiem zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych. W tym zakresie poczyniono istotne postępy. Uzgodniono przyśpieszenie prac, tak by możliwe było stopniowe uruchomienie SIS odpowiednio do tego, jak państwa będą pozytywnie kończyć testy, a ich krajowe systemy informacyjne (N. SIS) będą gotowe do eksploatacji.3. Komitet Wykonawczy dokona końcowego podsumowania realizacji wymienionych dodatkowych działań w trakcie swojego posiedzenia w październiku.4. Konwencja z 1990 r. stosowana będzie we wszystkich Państwach Członkowskich, które spełniły warunki i w których N. SIS jest gotowy do eksploatacji.W tym celu wszystkie Państwa Członkowskie zobowiązują się do podjęcia wszelkich działań, by zakończyć wszystkie procedury wewnątrzpaństwowe potrzebne do ratyfikacji Konwencji i protokołów o przystąpieniu.5. Ministrowie i Sekretarze Stanu postanawiają, że Państwa Sygnatariusze Konwencji z 1990 r. przedłożą dokumenty ratyfikacyjne możliwie jak najszybciej, najpóźniej do dnia, w którym możliwe będzie dotrzymanie terminu określonego w ust. 1, o ile to jeszcze nie nastąpiło. Państwa Członkowskie uzgadniają również, o ile to jeszcze nie nastąpiło, złożenie możliwie jak najszybciej, najpóźniej do dnia, w którym możliwe będzie dotrzymanie terminu określonego w ust. 1, dokumentów ratyfikacyjnych w odniesieniu do Aktów Przystąpienia Państw, których N. SIS będzie integrowany z systemem. Zobowiązanie stosuje się również w zakresie, w jakim pozostałe Państwa przystępujące osiągają odpowiedni poziom N. SIS.Ministrowie i Sekretarze Stanu uzgodnili, że zawarta w Akcie Końcowym Konwencji deklaracja w sprawie art. 139 oznacza, iż wprowadzenie w życie Konwencji zależne jest od decyzji Komitetu Wykonawczego, który musi ją podjąć, gdy spełnione zostaną warunki wstępne.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2011/221/WPZiB z dnia 6 kwietnia 2011 r. zmieniająca decyzję Rady 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

text:
               7.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 93/20

         DECYZJA RADY 2011/221/WPZiB
   z dnia 6 kwietnia 2011 r.
   zmieniająca decyzję Rady 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 29 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (1).

               (2)

               W dniu 30 marca 2011 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 1975 („rezolucję RB ONZ nr 1975 (2011)”), w której nakłada ukierunkowane sankcje na kolejne osoby spełniające kryteria przedstawione w rezolucji nr 1572 (2004) i w późniejszych rezolucjach; wśród osób objętych sankcjami znajdują się osoby blokujące proces pokoju i pojednania w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, opóźniające prace Operacji ONZ na Wybrzeżu Kości Słoniowej (UNOCI) i innych podmiotów międzynarodowych w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej i dopuszczające się poważnych naruszeń praw człowieka oraz międzynarodowego prawa humanitarnego.

               (3)

               Z uwagi na powagę sytuacji w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, należy nałożyć dodatkowe środki ograniczające.

               (4)

               Ponadto należy zaktualizować wykazy osób i podmiotów podlegających środkom ograniczającym zamieszczone w załącznikach I i II do decyzji 2010/656/WZPiB.

               (5)

               Konieczne jest także doprecyzowanie niektórych przepisów decyzji 2010/656/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2010/656/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 5 dodaje się ustępy w brzmieniu:
               „3a.   W odniesieniu do osób i podmiotów wymienionych w załączniku II państwa członkowskie mogą zezwolić na wyłączenie spod środków, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do środków finansowych i zasobów gospodarczych niezbędnych do celów humanitarnych po uprzednim powiadomieniu pozostałych państw członkowskich i Komisji.
               3b.   Przepisy ust. 1 lit. b) nie uniemożliwiają wskazanej osobie ani podmiotowi uiszczania płatności należnych z tytułu umowy zawartej przed umieszczeniem tej osoby lub tego podmiotu w wykazie, o ile dane państwo członkowskie ustaliło, że płatność ta nie jest dokonywana bezpośrednio lub pośrednio przez osobę lub podmiot, o których mowa w ust. 1 lit. b).”;

               2)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 5a
               Zakazuje się:

                           a)

                           zakupu, pośredniczenia lub pomocy w emisji akcji lub obligacji emitowanych lub gwarantowanych po dniu 6 kwietnia 2011 r. przez nielegalny rząd Laurenta GBAGBO, jak również przez osoby lub podmioty działające w imieniu tego rządu lub z jego upoważnienia, lub przez podmioty będące jego własnością lub znajdujące się pod jego kontrolą. W drodze wyjątku instytucje finansowe są uprawnione do zakupu takich akcji lub obligacji o wartości odpowiadającej wartości akcji lub obligacji dotychczas przez nie posiadanych, które stają się płatne;

                           b)

                           udzielania pożyczek w jakiejkolwiek postaci nielegalnemu rządowi Laurenta GBAGBO, jak również osobom lub podmiotom działającym w imieniu tego rządu lub z jego upoważnienia, lub podmiotom będącym jego własnością lub znajdującym się pod jego kontrolą.

                     Zakup, pośrednictwo i pomoc w emitowaniu akcji lub obligacji oraz udzielanie pożyczek, o których mowa w lit. a) i b), nie powoduje powstania jakiegokolwiek rodzaju odpowiedzialności osób fizycznych i prawnych, podmiotów oraz organów, jeżeli nie wiedziały one ani nie miały uzasadnionego powodu, by podejrzewać, że ich działania mogłyby naruszyć odnośne zakazy.”;

               3)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 9a
               Aby zmaksymalizować efekt środków określonych w niniejszej decyzji, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do środków zawartych w niniejszej decyzji.”;

               4)

               w art. 10 dodaje się ustęp w brzmieniu:
               „4.   Środki, o których mowa w art. 5 ust. 2, w zakresie, w jakim dotyczą portów wymienionych w załączniku II, zostaną poddane przeglądowi nie później niż w dniu 1 czerwca 2011 r.”.

         Artykuł 2
   1.   Osoby wymienione w załączniku I część A do niniejszej decyzji zostają wykreślone z wykazu zawartego w załączniku II do decyzji 2010/656/WPZiB i umieszczone w wykazie zawartym w załączniku I do decyzji 2010/656/WPZiB.
   2.   Osoba wymieniona w załączniku I część B do niniejszej decyzji zostaje umieszczona w wykazie zawartym w załączniku I do decyzji 2010/656/WPZiB.
   3.   Osoby wymienione w załączniku II do niniejszej decyzji zostają umieszczone w wykazie zawartym w załączniku II do decyzji 2010/656/WPZiB.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 kwietnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         MARTONYI J.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 285 z 30.10.2010, s. 28.

      ZAŁĄCZNIK I
      CZĘŚĆ A
      1.   Laurent GBAGBO

      Data urodzenia: 31 maja 1945 r.
      Miejsce urodzenia: Gagnoa, Republika Wybrzeża Kości
      Słoniowej Były prezydent Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej: blokowanie procesu pokojowego i pojednawczego, odrzucenie wyników wyborów prezydenckich.
      Data wskazania przez ONZ: 30.3.2011 (wskazanie przez Unię Europejską: 22.12.2010)
      2.   Simone GBAGBO

      Data urodzenia: 20 czerwca 1949 r.
      Miejsce urodzenia: Moossou, Grand-Bassam, Republika Wybrzeża Kości
      Słoniowej Przewodnicząca klubu parlamentarnego Frontu Ludowego Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (FPI): blokowanie procesu pokojowego i pojednawczego, publiczne podżeganie do nienawiści i przemocy.
      Data wskazania przez ONZ: 30.3.2011 (wskazanie przez Unię Europejską: 22.12.2010)
      3.   Désiré TAGRO

      Nr paszportu: PD – AE 065FH08
      Data urodzenia: 27 stycznia 1959 r.
      Miejsce urodzenia: Issia, Republika Wybrzeża Kości
      Słoniowej Sekretarz generalny w tzw. prezydencji Laurenta GBAGBO: udział w nielegalnym rządzie Laurenta GBAGBO, blokowanie procesu pokojowego i pojednawczego, odrzucenie wyników wyborów prezydenckich, udział w gwałtownym represjonowaniu ruchów ludowych.
      Data wskazania przez ONZ: 30.3.2011 (wskazanie przez Unię Europejską: 22.12.2010)
      4.   Pascal AFFI N’GUESSAN

      Nr paszportu: PD – AE 09DD00013.
      Data urodzenia: 1 stycznia 1953 r.
      Miejsce urodzenia: Bouadriko, Republika Wybrzeża Kości
      Słoniowej Przewodniczący Frontu Ludowego Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (FPI): blokowanie procesu pokojowego i pojednawczego, publiczne podżeganie do nienawiści i przemocy.
      Data wskazania przez ONZ: 30.3.2011 (wskazanie przez Unię Europejską: 22.12.2010)
      CZĘŚĆ B
      1.   Alcide DJÉDJÉ

      Data urodzenia: 20 października 1956 r.
      Miejsce urodzenia: Abidżan, Republika Wybrzeża Kości
      Słoniowej Bliski doradca Laurenta GBAGBO: udział w nielegalnym rządzie Laurenta GBAGBO, blokowanie procesu pokojowego i pojednawczego, podżeganie do nienawiści i przemocy.
      Data wskazania przez ONZ: 30.3.2011

      ZAŁĄCZNIK II

         Osoby, o których mowa w art. 2 ust. 3

      A.   Osoby

                  Imię i nazwisko (i ew. pseudonimy)

                  Informacje identyfikujące

                  Powody umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Diali Zie

                  Dyrektor głównego oddziału Centralnego Banku Państw Zachodniej Afryki (BCEAO): Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  2.

                  Togba Norbert

                  Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  3.

                  Kone Doféré

                  Główny Księgowy Budżetu Państwa Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  4.

                  Hanny Tchélé Brigitte, żona Etibouo

                  Pomysłodawczyni filmu dokumentalnego
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  5.

                  Jacques Zady

                  Realizator w Radiodiffusion Télévision Ivoirienne (RTI).
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  6.

                  Ali Keita

                  Redaktor naczelny dziennika Le Temps

                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  7.

                  Kla Koué Sylvanus

                  Faktyczny Główny Dyrektor Agencji Telekomunikacji Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej i prezydent Głównej Rady San Pedro.
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  8.

                  Mamadou Ben Soumahoro

                  Poseł do Zgromadzenia Narodowego
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  9.

                  Sokouri Bohui

                  Poseł do Zgromadzenia Narodowego Kierownik dziennika Notre Voie Sekretarz Generalny Ludowego Frontu Wybrzeża Kości Słoniowej odpowiedzialny za wybory
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  10.

                  Blon Siki Blaise

                  Rzekoma Wysoka Władza ds. Rozwoju Regionu Zachodniego
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  11.

                  Pastor Kore Moïse

                  Duchowy doradca Laurenta Gbagbo
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  12.

                  Moustapha Aziz

                  Radca w Przedstawicielstwie Republiki Kości Słoniowej przy UNESCO
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  13.

                  Gnamien Yao

                  Były minister
                  Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  14.

                  Zakaria Fellah

                  Specjalny doradca Laurenta Gbagbo Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  15.

                  Ghislain N’Gbechi

                  Urzędnik Stałego Przedstawicielstwa Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej w Nowym Jorku Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  16.

                  Charles Kader Gore

                  Przedsiębiorca Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  17.

                  Sanogo Yaya

                  Adwokat w palestrze Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  18.

                  Kadio Morokro Mathieu

                  Prezes PETROIVOIRE Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  19.

                  Marcellin Zahui

                  Dyrektor Generalny CNCE (Krajowa Kasa Kredytowo-Oszczędnościowa) i administrator banku BICICI (Banque Internationale pour le Commerce et l'Industrie de la Côte d'Ivoire), nielegalnie znacjonalizowanych Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  20.

                  Jean-Claude N'Da Ametchi

                  Dyrektor Generalny Versus Bank, administrator banku SGBCI (Société Générale de Banques en Côte d'Ivoire), nielegalnie znacjonalizowanego Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  21.

                  Anatole Kossa

                  Wiceprezes CGFCC (komitet zarządczy sieci kawy i kakao) Doradca byłego prezydenta Gbagbo w dziedzinie rolnictwa od 1 stycznia 2010 r. Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  22.

                  Alexandre Kouadio

                  Tymczasowy administrator ARCC (urząd regulacyjny kawy i kakao) Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  23.

                  Célestin N'Guessan

                  Tymczasowy administrator FDPCC (fundusz rozwoju i promocji działalności producentów kawy i kakao) Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  24.

                  Claudine Lea Yapobi z domu Yehiry

                  Tymczasowy administrator FRC (fundusz regulacji i kontroli) oraz BCC (giełda kawy i kakao) Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  25.

                  Deby Dally Balawourou

                  Dziennikarz, Przewodniczący Krajowej Rady Prasy Podżeganie do nienawiści i przemocy.

                  26.

                  Wenceslas Appiah

                  Dyrektor Generalny BFA, Banku Finansowania Rolnictwa Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.

                  27.

                  Hubert Houlaye

                  Prezes Rady Administracyjnej Krajowego Banku Inwestycyjnego Wnosi wkład w finansowanie nielegalnego rządu Laurenta Gbagbo.