title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/412 z dnia 14 marca 2018 r. zmieniająca decyzję nr 466/2014/UE w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z działaniami z zakresu finansowania wspierającymi projekty inwestycyjne poza granicami Unii

text:
                  19.3.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 76/30

            DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/412
      z dnia 14 marca 2018 r.
      zmieniająca decyzję nr 466/2014/UE w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z działaniami z zakresu finansowania wspierającymi projekty inwestycyjne poza granicami Unii
      PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209 i 212,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
      stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Społeczność międzynarodowa stoi w obliczu bezprecedensowego kryzysu migracyjnego i uchodźczego, który wymaga solidarności i skutecznego uruchamiania zasobów finansowych oraz wzywa do wspólnego zmierzenia się z obecnymi problemami i ich przezwyciężenia. Konieczna jest współpraca wszystkich podmiotów na rzecz wprowadzenia w życie trwałych, średnio- i długoterminowych polityk, a także skutecznego wykorzystywania istniejących programów w celu opracowywania i wspierania inicjatyw, które przyczyniają się do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) oraz do zajęcia się politycznymi, społecznymi, gospodarczymi i środowiskowymi czynnikami stanowiącymi pierwotne przyczyny migracji, w tym – choć nie tylko – ubóstwem, nierównością, wzrostem demograficznym, brakiem zatrudnienia, ograniczonym dostępem do możliwości kształcenia i brakiem możliwości gospodarczych, brakiem stabilności, konfliktami, zmianą klimatu i długotrwałymi skutkami przymusowego wysiedlenia.

                  (2)

                  Chociaż zapewnienie zasobów na zaradzenie pierwotnym przyczynom migracji jest ogromnie ważne, Unia pozostaje w pełni zaangażowana na rzecz polityk w innych obszarach o priorytetowym znaczeniu strategicznym, zgodnie z tym, co nakreślono w globalnej strategii na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej.

                  (3)

                  Opracowano nowe, zorientowane na wyniki, ramy partnerstwa z państwami trzecimi, które to ramy uwzględniają wszystkie unijne polityki i instrumenty. W obrębie tych nowych ram partnerstwa ustanowiono unijny plan inwestycji zewnętrznych mający wspierać inwestycje w regionach położonych poza granicami Unii, a jednocześnie przyczyniać się do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju ONZ i zaradzić pierwotnym przyczynom migracji. Plan ten powinien również służyć realizacji celów agendy ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 oraz Porozumienia paryskiego do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (zwanego dalej „Porozumieniem paryskim”), a także celów pozostałych instrumentów na rzecz finansowania działań zewnętrznych.

                  (4)

                  W dniu 28 czerwca 2016 r. Rada Europejska zatwierdziła propozycję Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), aby do realizacji planu inwestycji zewnętrznych wykorzystać Inicjatywę EBI na rzecz budowania odporności w krajach południowego sąsiedztwa i Bałkanów Zachodnich, która została utworzona w celu promowania inwestycji.

                  (5)

                  Jednym z głównych elementów Inicjatywy EBI na rzecz budowania odporności jest rozszerzenie – zarówno w kategoriach ilościowych, jak i jakościowych – upoważnienia EBI do udzielania pożyczek na rzecz państw trzecich. Dzięki temu EBI powinien być w stanie szybko przyczyniać się do realizacji celów planu inwestycji zewnętrznych, w szczególności poprzez zapewnienie dodatkowego finansowania beneficjentom z sektora prywatnego, z myślą o tym, by przyciągać inwestycje prywatne i pobudzać inwestycje długoterminowe.

                  (6)

                  Rada strategiczna Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju, w której reprezentowany jest EBI, zapewni wskazówki dotyczące komplementarności między Inicjatywą EBI na rzecz budowania odporności a komponentami planu inwestycji zewnętrznych, zgodnie ze swoim regulaminem wewnętrznym i bez uszczerbku dla wewnętrznych zasad zarządzania EBI.

                  (7)

                  EBI udzielono gwarancji budżetowej w związku z działaniami z zakresu finansowania realizowanymi poza granicami Unii (zwanej dalej „gwarancją UE”) decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 466/2014/UE (2).

                  (8)

                  Zgodnie z decyzją nr 466/2014/UE Komisja, we współpracy z EBI, przygotowała, w oparciu o niezależną ocenę zewnętrzną, sprawozdanie z przeglądu śródokresowego zawierające ocenę stosowania tej decyzji.

                  (9)

                  Długoterminowa odporność gospodarcza uchodźców, migrantów, społeczności przyjmujących i tranzytowych oraz społeczności pochodzenia, będąca strategiczną odpowiedzią na potrzebę zaradzenia pierwotnym przyczynom migracji, powinna zostać dodana jako nowy cel wspierany za pomocą gwarancji UE (zwany dalej „nowym celem”).

                  (10)

                  Operacje wspierane w ramach nowego celu powinny być odrębne od działań Unii w zakresie kontroli granic.

                  (11)

                  Aby EBI był w stanie reagować w ramach swojego upoważnienia do udzielania pożyczek na rzecz państw trzecich na potencjalne nadchodzące zagrożenia i realizować priorytety Unii, a także realizować nowy cel, maksymalny pułap dla działań EBI z zakresu finansowania objętych gwarancją UE należy podwyższyć do 32 300 000 000 EUR.

                  (12)

                  W ramach upoważnienia ogólnego należy przeznaczyć 1 400 000 000 EUR na projekty w sektorze publicznym służące realizacji nowego celu.

                  (13)

                  W ramach nowego upoważnienia do udzielania pożyczek sektorowi prywatnemu, na projekty służące realizacji nowego celu należy przeznaczyć – w ramach maksymalnego podwyższonego pułapu – kwotę w maksymalnej wysokości 2 300 000 000 EUR, która powinna być objęta gwarancją ogólną Unii.

                  (14)

                  Powodzenie jednego z głównych celów EBI w ramach upoważnienia do udzielania pożyczek na rzecz państw trzecich, czyli wsparcie rozwoju lokalnego sektora prywatnego, w szczególności wsparcie dla mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), jest uzależnione od takich czynników jak dostęp MŚP do finansowania, kredytów i pomocy technicznej, od promowania przedsiębiorczości i od działań służących stymulowaniu przejścia z niestabilnej gospodarki nieformalnej do gospodarki formalnej. W tym kontekście działania EBI z zakresu finansowania powinny dążyć do wspierania małych projektów inwestycyjnych realizowanych przez MŚP, a także projektów inwestycyjnych w oddalonych obszarach wiejskich oraz w dziedzinie uzdatniania wody pitnej, odprowadzania ścieków oraz w dziedzinie energii odnawialnej.

                  (15)

                  Należy zapewnić komplementarność i koordynację z unijnymi inicjatywami służącymi zaradzeniu pierwotnym przyczynom migracji, w tym poprzez wsparcie Unii na rzecz trwałej reintegracji powracających migrantów w krajach ich pochodzenia.

                  (16)

                  W związku z Porozumieniem paryskim EBI powinien starać się utrzymać wysoki poziom operacji związanych z klimatem, które – pod względem wielkości – powinny stanowić co najmniej 25 % ogółu działań EBI z zakresu finansowania poza granicami Unii. Działania EBI z zakresu finansowania objęte decyzją nr 466/2014/UE powinny być spójne z osiągnięciem celu, który zakłada, że do 2020 r. co najmniej 35 % ogółu działań EBI z zakresu finansowania przypadnie na gospodarki wschodzące i kraje rozwijające się poza Unią. EBI powinien uwzględnić konkluzje Rady Europejskiej z dnia 22 maja 2013 r. dotyczące stopniowego wycofywania środowiskowo lub ekonomicznie szkodliwych dotacji, w tym do paliw kopalnych.

                  (17)

                  Ryzyko dla budżetu ogólnego Unii związane z działaniami EBI z zakresu finansowania prowadzonymi w ramach upoważnienia do udzielania pożyczek sektorowi prywatnemu powinno być wyceniane. Dochody wygenerowane z takiej wyceny ryzyka powinny być wpłacane do Funduszu Gwarancyjnego dla działań zewnętrznych ustanowionego rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 (3) w celu pokrycia ryzyka gospodarczego i uniknięcia zakłóceń rynku.

                  (18)

                  W swoich ramach pomiaru wyników EBI powinien opracować i wdrożyć zestaw wskaźników dla projektów służących realizacji nowego celu. Sprawozdania na temat działań EBI z zakresu finansowania, które Komisja przedstawia corocznie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, powinny zatem obejmować ocenę wkładu działań EBI z zakresu finansowania na rzecz realizacji nowego celu, w tym – w stosownych przypadkach – ocenę wkładu na rzecz osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju ONZ, ocenę zaangażowania lokalnego społeczeństwa obywatelskiego, a także ocenę dostosowania do priorytetów Unii w dziedzinie polityki zewnętrznej oraz do priorytetów budżetowych Unii.

                  (19)

                  Należy zapewnić wyeksponowanie i przejrzystość działań EBI z zakresu finansowania objętych decyzją nr 466/2014/UE, w szczególności w odniesieniu do projektów finansowanych z udziałem instytucji pośrednictwa finansowego, poprzez poprawę dostępu instytucji Unii oraz ogółu społeczeństwa do informacji, z uwzględnieniem potrzeby ochrony informacji poufnych oraz szczególnie chronionych informacji handlowych.

                  (20)

                  Stosowna polityka unijna dotycząca jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych została określona w aktach prawnych Unii oraz w konkluzjach Rady, w szczególności w załączniku do nich z dnia 8 listopada 2016 r., oraz w kolejnych aktualizacjach.

                  (21)

                  Analiza due diligence dotycząca działań EBI z zakresu finansowania objętych decyzją nr 466/2014/UE powinna zawierać staranne sprawdzenie zgodności z mającym zastosowanie prawodawstwem Unii oraz uzgodnionymi normami międzynarodowymi i unijnymi w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy, zwalczania finansowania terroryzmu, oszustw podatkowych i unikania opodatkowania. Ponadto, w ramach sprawozdawczości w zakresie upoważnienia EBI do udzielania pożyczek na rzecz państw trzecich, EBI powinien dostarczać informacje, z podziałem na poszczególne kraje, na temat zgodności swoich działań z zakresu finansowania ze swoją polityką dotyczącą jurysdykcji niechętnych współpracy, a także wykaz pośredników, z którymi współpracuje.

                  (22)

                  W dniu 12 października 2016 r. EBI zatwierdził realizację Inicjatywy EBI na rzecz budowania odporności. Projekty realizowane w ramach Inicjatywy EBI na rzecz budowania odporności, które zostały zatwierdzone po tej dacie i przed wejściem w życie niniejszej decyzji, a także przed zawarciem porozumienia dotyczącego gwarancji, powinny móc zostać objęte gwarancją UE, z zastrzeżeniem potwierdzenia przez Komisję, iż są one zgodne z nowym celem oraz z warunkami porozumienia dotyczącego gwarancji.

                  (23)

                  Działania EBI z zakresu finansowania realizowane z udziałem przedsiębiorstw powinny korzystać z gwarancji ogólnej dla sektora prywatnego wyłącznie wtedy, gdy działania te promują wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu i intensywne tworzenie miejsc pracy oraz nie są one adekwatnie obsługiwane przez lokalne rynki finansowe.

                  (24)

                  Działania EBI z zakresu finansowania powinny być spójne z zasadami określonymi w komunikacie Komisji z dnia 25 października 2011 r. zatytułowanym „Odnowiona strategia UE na lata 2011–2014 dotycząca społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw”, w tym w odniesieniu do instytucji pośrednictwa finansowego.

                  (25)

                  Pułap dotyczący możliwości realokowania przez EBI środków między poszczególnymi regionami w okresie objętym upoważnieniem powinien zostać zwiększony z 10 % do 20 % w przypadku zmiany priorytetów polityki zewnętrznej Unii lub w sytuacjach naglących i kryzysowych, które mogą zaistnieć w okresie objętym upoważnieniem, oraz zgodnie ze stosownymi rezolucjami Parlamentu oraz decyzjami i konkluzjami Rady. Komisja powinna regularnie informować Parlament Europejski i Radę o takich realokacjach.

                  (26)

                  Z uwagi na znaczenie Inicjatywy EBI na rzecz budowania odporności w unijnej strategii dotyczącej zaradzenia pierwotnym przyczynom migracji oraz z uwagi na potrzeby społeczności tranzytowych i przyjmujących, rzeczą niezwykłej wagi pozostaje, by kwoty przeznaczone w ramach pułapów upoważnienia do udzielania pożyczek na rzecz państw trzecich na projekty służące realizacji nowego celu były w pełni wykorzystywane. Niemniej jednak, jeżeli w wyniku nieprzewidzianych okoliczności przeznaczone kwoty nie mogą zostać całkowicie wykorzystane, należy również dopuścić pewną zwiększoną elastyczność. W związku z tym, jeżeli do dnia 30 czerwca 2019 r. EBI stwierdzi, że nie jest w stanie wykorzystać swojej prognozowanej docelowej kwoty w ramach Inicjatywy EBI na rzecz budowania odporności, powinno być możliwe realokowanie do 20 % kwoty 1 400 000 000 EUR przeznaczonej na mocy ogólnego upoważnienia na projekty w sektorze publicznym oraz do 20 % kwoty 2 300 000 000 EUR w ramach upoważnienia do udzielania pożyczek sektorowi prywatnemu pomiędzy krajami ubiegającymi się o członkostwo i beneficjentami oraz krajami objętymi polityką sąsiedztwa i partnerstwa, lub w ich obrębie. Każda taka realokacja powinna wymagać uprzedniego porozumienia między Komisją a EBI.

                  (27)

                  Należy zmienić wykaz regionów i krajów kwalifikujących się oraz wykaz regionów i krajów potencjalnie kwalifikujących się, aby wyłączyć regiony i kraje o wysokim dochodzie i wysokim ratingu kredytowym, mianowicie Brunei, Chile, Islandię, Izrael, Koreę Południową, Singapur i Tajwan. Do wykazu regionów i krajów potencjalnie kwalifikujących się należy natomiast dodać Iran.

                  (28)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję nr 466/2014/UE,

            PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W decyzji nr 466/2014/UE wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  art. 2 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 2
                  Pułapy dla działań EBI z zakresu finansowania w ramach gwarancji UE
                  1.   Maksymalny pułap dla działań EBI z zakresu finansowania w ramach gwarancji UE w latach 2014–2020 wynosi 32 300 000 000 EUR. Kwot, które zostały początkowo przeznaczone na działania z zakresu finansowania, ale które zostały następnie anulowane, nie wlicza się do pułapu.
                  Na ten maksymalny pułap składają się:

                              a)

                              kwota w maksymalnej wysokości 30 000 000 000 EUR w ramach upoważnienia ogólnego, z czego 1 400 000 000 EUR przeznaczone jest na projekty w sektorze publicznym służące osiągnięciu długoterminowej odporności gospodarczej uchodźców, migrantów, społeczności przyjmujących i tranzytowych oraz społeczności pochodzenia będącej strategiczną odpowiedzią na potrzebę zaradzenia pierwotnym przyczynom migracji;

                              b)

                              kwota w maksymalnej wysokości 2 300 000 000 EUR w ramach upoważnienia do udzielania sektorowi prywatnemu pożyczek na projekty służące osiągnięciu długoterminowej odporności gospodarczej uchodźców, migrantów, społeczności przyjmujących i tranzytowych oraz społeczności pochodzenia będącej strategiczną odpowiedzią na potrzebę zaradzenia pierwotnym przyczynom migracji.

                        2.   Maksymalne kwoty, o których mowa w ust. 1, dzieli się na pułapy i podpułapy regionalne określone w załączniku I. W granicach pułapów regionalnych i w okresie objętym niniejszą decyzją, EBI zapewnia zrównoważony podział środków między kraje w obrębie regionów objętych gwarancją UE, zgodnie z priorytetami polityki zewnętrznej Unii, które muszą być odzwierciedlone w regionalnych technicznych wytycznych operacyjnych, o których mowa w art. 5.”;

                  2)

                  art. 3 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 3
                  Ogólne cele i zasady
                  1.   Gwarancji UE udziela się wyłącznie na działania EBI z zakresu finansowania, które wedle własnej oceny EBI przynoszą wartość dodaną i wspierają którykolwiek z następujących celów ogólnych:

                              a)

                              rozwój lokalnego sektora prywatnego, w szczególności wsparcie dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP);

                              b)

                              rozwój infrastruktury społecznej i gospodarczej, w tym infrastruktury w obszarach transportu, energii i środowiska, a także technologii informacyjno-komunikacyjnych;

                              c)

                              łagodzenie zmiany klimatu i przystosowywanie się do niej;

                              d)

                              długoterminowa odporność gospodarcza uchodźców, migrantów, społeczności przyjmujących i tranzytowych oraz społeczności pochodzenia będąca strategiczną odpowiedzią na potrzebę zaradzenia pierwotnym przyczynom migracji.

                        2.   Przy zachowaniu specyfiki EBI jako banku inwestycyjnego, jego działania z zakresu finansowania prowadzone na mocy niniejszej decyzji przyczyniają się do realizacji ogólnego interesu Unii, w szczególności zasad leżących u podstaw działań zewnętrznych Unii, o których mowa w art. 21 TUE, oraz do wykonania międzynarodowych porozumień dotyczących środowiska, których stroną jest Unia. Organy zarządzające EBI zachęca się do podejmowania środków koniecznych do dostosowania działalności EBI tak, by skutecznie przyczyniała się ona do realizacji zewnętrznych polityk Unii, a także do odpowiedniego spełnienia wymogów określonych w niniejszej decyzji.
                  3.   Celem leżącym u podstaw działań EBI z zakresu finansowania w obszarach objętych ogólnymi celami określonymi w ust. 1 jest integracja regionalna między poszczególnymi krajami, w tym w szczególności integracja gospodarcza między krajami ubiegającymi się o członkostwo i beneficjentami, krajami objętymi polityką sąsiedztwa i partnerstwa oraz Unią. EBI podejmuje działania z zakresu finansowania w krajach będących beneficjentami w dziedzinach objętych ogólnymi celami poprzez wspieranie bezpośrednich inwestycji zagranicznych promujących integrację gospodarczą z Unią.
                  4.   W krajach rozwijających się, w rozumieniu definicji zawartej w sporządzanym przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju wykazie odbiorców oficjalnej pomocy rozwojowej, działania EBI z zakresu finansowania przyczyniają się, zgodnie z art. 208 i 209 TFUE, do realizacji celów polityki Unii w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju, w szczególności celów dotyczących ograniczania ubóstwa poprzez wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu oraz zrównoważony rozwój gospodarczy, środowiskowy i społeczny.
                  5.   W celu zapewnienia, by inwestycje sektora prywatnego miały największy wpływ na rozwój, EBI dąży do przyczyniania się do tworzenia sprzyjających warunków dla prywatnych przedsiębiorstw i inwestycji oraz zapewnia w pierwszej kolejności wzmocnienie lokalnego sektora prywatnego w krajach będących beneficjentami, w tym spółdzielni i przedsiębiorstw społecznych, poprzez wspieranie lokalnych inwestycji, zgodnie z ust. 1 lit. a). W ramach swoich działań z zakresu finansowania wspierających realizację ogólnych celów określonych w ust. 1 EBI dąży również do lepszego wspierania projektów inwestycyjnych realizowanych przez MŚP z kraju będącego odbiorcą pomocy i z Unii, umożliwiając dostęp do finansowania nowych projektów inwestycyjnych realizowanych przez MŚP. Działania EBI z zakresu finansowania umożliwiają MŚP korzystanie m.in. z dostępu do rynku dla MŚP w kwalifikujących się państwach oraz z ich włączenia w globalne łańcuchy wartości, a ponadto przyczyniają się do zwiększania konkurencyjności przedsiębiorstw unijnych.
                  Aby skutecznie monitorować i oceniać wykorzystanie środków finansowych na rzecz odnośnych MŚP, EBI przeprowadza staranną analizę due diligence oraz ustanawia i utrzymuje odpowiednie postanowienia umowne, które nakładają standardowe obowiązki sprawozdawcze zarówno na instytucje pośrednictwa finansowego, jak i na beneficjentów końcowych. EBI dąży do określenia przeszkód w zakresie finansowania, z jakimi stykają się MŚP, oraz do przyczynienia się do zaradzenia tym przeszkodom.
                  EBI współpracuje z instytucjami pośrednictwa finansowego, które mogą wspierać specyficzne potrzeby MŚP w krajach, w których one działają, i które przestrzegają wymogów art. 13 przeniesionych do umów zgodnie z ust. 1 akapit trzeci tego artykułu.
                  6.   Działania EBI z zakresu finansowania wspierające realizację ogólnych celów określonych w ust. 1 lit. b) wspierają projekty inwestycyjne przede wszystkim w dziedzinie transportu, energii, infrastruktury środowiskowej, a także technologii informacyjno-komunikacyjnych, zdrowia i edukacji. Obejmuje to wytwarzanie i integrację energii ze źródeł odnawialnych, środki w zakresie efektywności energetycznej, przekształcanie systemów energetycznych, aby umożliwić przejście na technologie i paliwa o niższej emisyjności, zrównoważone bezpieczeństwo energetyczne i infrastrukturę energetyczną, w tym infrastrukturę na potrzeby produkcji gazu i jego transportu na rynek energetyczny Unii, a także elektryfikację obszarów wiejskich, infrastrukturę środowiskową, taką jak infrastruktura wodno-sanitarna oraz zielona infrastruktura, infrastrukturę sieci telekomunikacyjnych i szerokopasmowych.
                  7.   Działania EBI z zakresu finansowania wspierające realizację ogólnych celów określonych w ust. 1 lit. c) wspierają projekty inwestycyjne, które mają na celu łagodzenie zmiany klimatu i przystosowywanie się do niej i które przyczyniają się do osiągnięcia ogólnych celów Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i Porozumienia paryskiego do tej konwencji, w szczególności poprzez unikanie lub ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i redukcję śladu węglowego w dziedzinie energii ze źródeł odnawialnych, efektywności energetycznej i zrównoważonego transportu, lub poprzez zwiększenie odporności na niekorzystne skutki zmiany klimatu w krajach, sektorach i społecznościach podatnych na zagrożenia.
                  Kryteria kwalifikowalności projektów dotyczących działań w dziedzinie zmiany klimatu zostały zdefiniowane w strategii klimatycznej EBI. Opierając się na opracowanych przez EBI metodach oceny projektów pod kątem emisji gazów cieplarnianych i zmian tych emisji, w procedurze oceny środowiskowej ujmuje się badanie dotyczące śladu węglowego w celu stwierdzenia, czy propozycje dotyczące danego projektu obejmują optymalną poprawę efektywności energetycznej.
                  W okresie objętym niniejszą decyzją EBI dąży do utrzymania wysokiego poziomu działań związanych z klimatem, które w kategoriach wolumenu muszą stanowić przynajmniej 25 % ogółu działań EBI z zakresu finansowania poza granicami Unii. Finansowanie z EBI na mocy niniejszej decyzji musi być spójne z osiągnięciem celu, który zakłada, że do 2020 r. co najmniej 35 % ogółu działań EBI z zakresu finansowania przypadnie na gospodarki wschodzące i kraje rozwijające się poza Unią.
                  Działania EBI z zakresu finansowania obejmują m.in. konkretne czynności służące stopniowej rezygnacji z finansowania projektów negatywnie wpływających na osiągnięcie unijnych celów w dziedzinie klimatu, jak również zintensyfikowanie starań służących wspieraniu odnawialnych źródeł energii i efektywności energetycznej.
                  EBI w większym stopniu uwzględni elementy związane z przystosowywaniem się do zmiany klimatu w ramach swojego wkładu w projekty we wszystkich działaniach EBI z zakresu finansowania w ramach upoważnienia EBI do udzielania pożyczek na rzecz państw trzecich.
                  8.   Działania EBI z zakresu finansowania wspierające realizację ogólnych celów określonych w ust. 1 lit. d) wspierają projekty inwestycyjne, które służą zaradzeniu pierwotnym przyczynom migracji, przyczyniają się do długoterminowej odporności gospodarczej oraz do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju ONZ i zapewniają zrównoważony rozwój w krajach będących beneficjentami.
                  Przy jednoczesnym zapewnieniu pełnego poszanowania praw człowieka, praw pracowniczych i socjalnych, podstawowych wolności i równouprawnienia płci poprzez stosowanie podejścia opartego na prawach obejmującego wszystkie prawa człowieka i prawa socjalne zgodnie z zasadami przejrzystości, uczestnictwa, niedyskryminacji i rozliczalności działania EBI z zakresu finansowania służą:

                              a)

                              zaspokojeniu zwiększonych potrzeb w zakresie infrastruktury i powiązanych usług w celu uwzględnienia – bezpośrednio lub pośrednio – napływu migrantów, z jednoczesną korzyścią również dla ludności lokalnej;

                              b)

                              zwiększeniu szans znalezienia zatrudnienia przez uchodźców i członków społeczności ich przyjmujących;

                              c)

                              promowaniu integracji gospodarczej i umożliwienia uchodźcom uzyskania samodzielności; lub

                              d)

                              nasileniu działań humanitarnych i zwiększeniu wsparcia na rzecz tworzenia godnych miejsc pracy.

                        Działania EIB z zakresu finansowania wspierają:

                              a)

                              sektor prywatny w zakresie MŚP i spółek o średniej kapitalizacji, finansowania przedsiębiorstw i mikrofinansowania;

                              b)

                              sektor publiczny, w tym gminy i podmioty sektora publicznego, w zakresie infrastruktury i usług, w tym opieki zdrowotnej i specjalnych placówek opieki nad dziećmi, usług sanitarnych i szkolnictwa, aby zaspokoić znacznie zwiększone potrzeby.

                        9.   W ramach działań EBI z zakresu finansowania wspierających realizację ogólnych celów określonych w ust. 1 uznaje się, że równouprawnienie płci jest zagadnieniem przekrojowym mającym kluczowe znaczenie dla realizacji zrównoważonego rozwoju i ważnym elementem analizy due diligence w odniesieniu do projektów. We wszystkich takich działaniach z zakresu finansowania stosowane jest podejście uwzględniające problematykę płci. EBI zapewnia, by wszystkie jego działania z zakresu finansowania były zgodne ze zobowiązaniami określonymi w jego strategii w sprawie problematyki płci i planie działania w sprawie problematyki płci.
                  10.   EBI dąży do zapewnienia, by przedsiębiorstwa uczestniczące w projektach współfinansowanych przez EBI przestrzegały zasad przejrzystości wynagrodzeń i równouprawnienia płci oraz zasady równego wynagradzania, określonych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/54/WE (*1). Decyzje EBI w sprawie finansowania projektów uwzględniają działania, jakie przedsiębiorstwa będące potencjalnymi beneficjentami prowadzą w zakresie równości wynagrodzeń i społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw.
                  11.   Gwarancja UE obejmuje wyłącznie działania EBI z zakresu finansowania prowadzone w kwalifikujących się krajach, które zawarły z EBI umowę ramową określającą warunki prawne, zgodnie z którymi takie działania mają być realizowane; warunki te muszą być zgodne z deklaracją EBI w sprawie zasad i standardów środowiskowych i społecznych oraz z jego podręcznikiem praktyk środowiskowych i społecznych.

                     (*1)  Dyrektywa 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (wersja przeredagowana) (Dz.U. L 204 z 26.7.2006, s. 23).”;"

                  3)

                  w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
                              „Aktualizując regionalne techniczne wytyczne operacyjne, Komisja i EBI uwzględniają odpowiednie rezolucje Parlamentu Europejskiego oraz decyzje i konkluzje Rady, a także uznane na szczeblu międzynarodowym zasady i wytyczne dotyczące społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw. Regionalne techniczne wytyczne operacyjne są spójne z priorytetami zawartymi – w stosownych przypadkach – w krajowych lub regionalnych programach sporządzanych przez kraje będące beneficjentami, z należytym uwzględnieniem wszelkich konsultacji z lokalnym społeczeństwem obywatelskim podczas sporządzania tych programów.”;

                              b)

                              dodaje się następujący ustęp:
                              „1a.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 18 aktów delegowanych dotyczących zmian w załączniku IV.”;

                  4)

                  w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              w ust. 1 dodaje się następujący akapit:
                              „Gwarancją ogólną obejmuje się również działania EBI z zakresu finansowania prowadzone w ramach upoważnienia do udzielania pożyczek sektorowi prywatnemu przewidzianego w art. 2 ust. 1 lit. b), które to działania cechują się – przeciętnie – wyższym profilem ryzyka niż portfel chroniony gwarancją obejmującą ryzyko polityczne, o której mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, w krajach ubiegających się o członkostwo i beneficjentach oraz krajach objętych polityką sąsiedztwa i partnerstwa.”;

                              b)

                              ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:
                              „5.   Umowy o finansowanie zawierane z poszczególnymi promotorami i dotyczące działań EBI z zakresu finansowania obejmują również odpowiednie postanowienia dotyczące zamówień publicznych, odpowiednie postanowienia środowiskowe, związane z klimatem i społeczne zgodnie z wewnętrznymi zasadami i procedurami EBI, w tym wymogi dotyczące zapewnienia rozpoznawalności gwarancji UE i zaangażowania EBI wśród beneficjentów końcowych.
                              6.   Komisja i EBI określają w porozumieniu dotyczącym gwarancji, o którym mowa w art. 14, jasną i przejrzystą strategię przydziału środków pozwalającą EBI na określenie, w ramach jego działalności zewnętrznej, działań, które mają być finansowane na mocy niniejszej decyzji, aby zapewnić jak najskuteczniejsze wykorzystanie gwarancji UE. Ta strategia przydziału środków opiera się na ocenianej przez EBI wiarygodności kredytowej działań EBI z zakresu finansowania, pułapach określonych w załączniku I, charakterze kontrahenta, tj. czy chodzi o państwo, czy jednostki państwowe niższego szczebla, które są objęte ust. 1 niniejszego artykułu, czy podmioty prywatne, zdolności EBI do absorpcji ryzyka oraz innych stosownych kryteriach, w tym wartości dodanej gwarancji UE. Parlament Europejski i Rada otrzymują strategię przydziału środków zgodnie z art. 14.”;

                  5)

                  w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                              „1.   EBI przeprowadza staranną analizę due diligence oraz – w stosownych przypadkach zgodnie ze swoją deklaracją w sprawie zasad i standardów środowiskowych i społecznych oraz ze swoim podręcznikiem praktyk środowiskowych i społecznych – wymaga, by promotorzy projektu przeprowadzali – zgodnie z unijnymi zasadami społecznymi i środowiskowymi – lokalne konsultacje społeczne ze stosownymi krajowymi i lokalnymi zainteresowanymi stronami, a także ze społeczeństwem obywatelskim, na etapach planowania projektu i jego realizacji w zakresie społecznych, środowiskowych, gospodarczych oraz związanych z prawami człowieka, równouprawnieniem płci i z rozwojem aspektów projektów inwestycyjnych objętych gwarancją UE, jak również by przedstawiali odpowiednie informacje do celów oceny wkładu w realizację unijnych celów polityki zewnętrznej i celów strategicznych.
                              EBI zapewnia wdrożenie zasady dobrowolnej, uprzedniej i świadomej zgody przed podjęciem działań z zakresu finansowania mających wpływ na grunty i zasoby naturalne.
                              Analiza ta obejmuje oszacowanie tego, czy potencjał beneficjentów finansowania z EBI należy wzmacniać w całym cyklu realizacji projektu z wykorzystaniem pomocy technicznej, a jeśli tak – to w jaki sposób. Wewnętrzne zasady i procedury EBI muszą zawierać niezbędne przepisy dotyczące oceny oddziaływania środowiskowego i społecznego projektów inwestycyjnych oraz oceny ich aspektów związanych z prawami człowieka i zapobieganiem konfliktom, w celu zapewnienia, by projekty inwestycyjne wspierane na mocy niniejszej decyzji były zrównoważone ze środowiskowego i społecznego punktu widzenia, a także w celu zapewnienia, by działania EBI z zakresu finansowania prowadzone w ramach Inicjatywy EBI na rzecz budowania odporności, w szczególności w ramach upoważnienia do udzielania pożyczek sektorowi prywatnemu, poprawiały odporność gospodarczą uchodźców, migrantów oraz społeczności przyjmujących i tranzytowych, a także społeczności pochodzenia.
                              W ramach dostępnych wewnętrznych wytycznych dotyczących stosowania analizy due diligence EBI udoskonala w miarę potrzeb praktyczne wytyczne dotyczące oceny aspektów związanych z wszystkimi podstawowymi prawami człowieka, przy wykorzystaniu swojego podręcznika praktyk środowiskowych i społecznych, które to wytyczne mają być stosowane podczas oceny ex ante i bieżącego monitorowania poszczególnych projektów, w tym projektów, w których uczestniczą instytucje pośrednictwa finansowego, w oparciu o istniejące ramy, w szczególności strategiczne ramy i plan działania UE na rzecz praw człowieka i demokracji, oraz z uwzględnieniem istniejących punktów odniesienia dotyczących praw człowieka opracowanych przez Unię, stosowne organy ONZ i organizacje zajmujące się prawami człowieka.”;

                              b)

                              ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                              „3.   Prowadzone przez EBI monitorowanie obejmuje realizację działań przez pośredników oraz skuteczność podejmowanych przez instytucje pośrednictwa finansowego działań mających na celu wsparcie MŚP.”;

                              c)

                              w art. 9 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
                              „5.   Wyniki monitorowania ujawnia się z zachowaniem wymogów dotyczących poufności i zgody stosownych stron.”;

                  6)

                  w art. 10 dodaje się następujący ustęp:
                  „Ryzyko dla budżetu Unii związane z działaniami EBI z zakresu finansowania prowadzonymi w ramach upoważnienia do udzielania pożyczek sektorowi prywatnemu, o którym to upoważnieniu mowa w art. 2 ust. 1 lit. b), jest wyceniane, a dochody generowane z wyceny ryzyka gospodarczego są wpłacane do Funduszu Gwarancyjnego.”;

                  7)

                  w art. 11 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              lit. b) i c) otrzymują brzmienie:

                                          „b)

                                          ocenę wartości dodanej działań EBI z zakresu finansowania w ujęciu zbiorczym, a także szacowanych rezultatów tych działań, ich efektywności oraz wpływu na rozwój, w oparciu o roczne sprawozdanie EBI na temat ram pomiaru wyników. W tym celu EBI wykorzystuje wskaźniki efektywności dotyczące aspektów rozwojowych, środowiskowych i społecznych, w tym aspektów związanych z prawami człowieka i równouprawnieniem płci, finansowanych projektów, z uwzględnieniem stosownych wskaźników zgodnie z Deklaracją paryską z 2005 r. w sprawie skuteczności pomocy.
                                          Wskaźniki dotyczące równouprawnienia płci są opracowywane zgodnie ze strategią EBI na rzecz równości płci oraz planem działania w sprawie problematyki płci. Odzwierciedlają one promowanie równości między kobietami i mężczyznami, a także są w miarę możliwości poddawane ocenie ex post poprzez segregowanie danych według kryterium płci. Wskaźniki dotyczące aspektów środowiskowych projektów obejmują kryteria związane z tzw. czystą technologią, które co do zasady zorientowane są na efektywność energetyczną i technologie ograniczania emisji. EBI opracowuje wskaźniki dotyczące projektów, które są realizowane w ramach strategicznej odpowiedzi mającej na celu zaradzenie pierwotnym przyczynom migracji oraz budowanie długoterminowej odporności gospodarczej społeczności przyjmujących i tranzytowych, z uwzględnieniem poglądów zainteresowanych stron, społeczeństwa obywatelskiego, odnośnych społeczności i organizacji pozarządowych;

                                          c)

                                          ocenę wkładu działań EBI z zakresu finansowania w realizację unijnych celów polityki zewnętrznej i celów strategicznych, z uwzględnieniem przestrzegania zasad obowiązujących w odniesieniu do działań zewnętrznych Unii, o czym mowa w art. 21 TUE, regionalnych technicznych wytycznych operacyjnych, o których mowa w art. 5 niniejszej decyzji, oraz strategicznych ram i planu działania UE na rzecz praw człowieka i demokracji;”;

                              b)

                              lit. e) otrzymuje brzmienie:

                                          „e)

                                          ocenę jakości działań EBI z zakresu finansowania, w szczególności stopnia, w jakim EBI uwzględnił kwestie zrównoważenia środowiskowego i społecznego w analizie due diligence i w trakcie monitorowania finansowanych projektów inwestycyjnych, a także działań mających na celu maksymalne zwiększenie zaangażowania na szczeblu lokalnym poprzez promowanie uczestnictwa zainteresowanych społeczności, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i organizacji pozarządowych;”;

                              c)

                              dodaje się następującą literę:

                                          „j)

                                          ocenę wkładu działań EBI z zakresu finansowania na rzecz długoterminowej odporności gospodarczej uchodźców, migrantów, społeczności przyjmujących i tranzytowych oraz społeczności pochodzenia będącej strategiczną odpowiedzią na potrzebę zaradzenia pierwotnym przyczynom migracji.”;

                  8)

                  w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                                          (i)

                                          lit. a) otrzymuje brzmienie:

                                                      „a)

                                                      wszystkich działań EBI z zakresu finansowania prowadzonych na podstawie niniejszej decyzji, po etapie zatwierdzenia projektu, wskazując w szczególności, czy dany projekt inwestycyjny objęty jest gwarancją UE i w jaki sposób przyczynia się do realizacji celów działań zewnętrznych Unii, ze szczególnym uwzględnieniem jego wpływu gospodarczego, społecznego i środowiskowego, a także jego wpływu na klimat i kwestie związane z problematyką płci;”;

                                          (ii)

                                          lit. c) otrzymuje brzmienie:

                                                      „c)

                                                      w miarę możliwości i w stosownych przypadkach – obowiązujących umów ramowych pomiędzy EBI a krajem będącym odbiorcą pomocy. W przypadku podpisywania nowych umów lub wprowadzania zmian do umów już obowiązujących, EBI zapewnia, aby podanie takich umów do wiadomości publicznej było możliwe;”;

                              b)

                              w art. 12 dodaje się następujące ustępy:
                              „3.   EBI zapewnia, by informacje o planowanych i zatwierdzonych działaniach lub o wszelkich wprowadzanych w nich znaczących zmianach były publikowane i łatwo dostępne dla lokalnego społeczeństwa obywatelskiego.
                              4.   Na żądanie, EBI przekazuje Parlamentowi Europejskiemu arkusze pomiaru wyników dla projektów inwestycyjnych objętych gwarancją UE, z uwzględnieniem ochrony informacji poufnych oraz szczególnie chronionych informacji handlowych, a także z zachowaniem ich odnośnych przepisów wewnętrznych regulujących traktowanie informacji poufnych.”;

                  9)

                  art. 13 i 14 otrzymują brzmienie:
                  „Artykuł 13
                  Zapobieganie praniu pieniędzy, walka z finansowaniem terroryzmu, opodatkowanie, jurysdykcje niechętne współpracy
                  1.   Prowadząc swoje działania z zakresu finansowania objęte niniejszą decyzją, EBI przestrzega mającego zastosowanie prawodawstwa Unii oraz uzgodnionych norm międzynarodowych i unijnych i w związku z tym nie wspiera projektów na mocy niniejszej decyzji, które przyczyniają się do prania pieniędzy, finansowania terroryzmu, unikania opodatkowania, oszustw podatkowych lub uchylania się od opodatkowania.
                  Ponadto EBI nie podejmuje nowych lub ponownych działań z podmiotami zarejestrowanymi lub mającymi siedzibę w jurysdykcjach, które znalazły się w stosownym wykazie w ramach odnośnej polityki unijnej w dziedzinie jurysdykcji niechętnych współpracy lub które wskazano jako państwa trzecie wysokiego ryzyka zgodnie z art. 9 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (*2), lub które nie zachowują rzeczywistej zgodności z unijnymi lub międzynarodowo uzgodnionymi normami podatkowymi dotyczącymi przejrzystości i wymiany informacji. EBI może odstąpić od tej zasady wyłącznie wtedy, gdy dany projekt jest fizycznie realizowany w jednej z tych jurysdykcji i nie ma żadnych przesłanek wskazujących na to, że odnośne działanie przyczynia się do prania pieniędzy, finansowania terroryzmu, unikania opodatkowania, oszustw podatkowych lub uchylania się od opodatkowania.
                  Przy zawieraniu umów z instytucjami pośrednictwa finansowego EBI uwzględnia w stosownych umowach wymogi, o których mowa w niniejszym artykule, i żąda od instytucji pośrednictwa finansowego sprawozdań na temat ich spełniania.
                  EBI dokonuje przeglądu swojej polityki dotyczącej jurysdykcji niechętnych współpracy najpóźniej po przyjęciu unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych. Następnie EBI co roku przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z realizacji swojej polityki dotyczącej jurysdykcji niechętnych współpracy w odniesieniu do swoich działań z zakresu finansowania, zawierające informacje w podziale na poszczególne kraje oraz wykaz pośredników, z którymi współpracuje.
                  2.   Prowadząc działania z zakresu finansowania objęte niniejszą decyzją, EBI stosuje określone w prawie unijnym zasady i standardy dotyczące przeciwdziałania wykorzystywaniu systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, w szczególności określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 (*3) oraz w dyrektywie (UE) 2015/849. W szczególności EBI uzależnia zarówno bezpośrednie finansowanie, jak i finansowanie poprzez pośredników na mocy niniejszej decyzji od ujawnienia informacji o beneficjentach rzeczywistych zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/849.
                  Artykuł 14
                  Porozumienie dotyczące gwarancji
                  Komisja i EBI podpisują porozumienie dotyczące gwarancji określające szczegółowe postanowienia i procedury dotyczące gwarancji UE zgodnie z art. 8. Komisja i EBI informują o tym porozumieniu dotyczącym gwarancji odpowiednio Parlament Europejski i Radę, z zachowaniem swoich odnośnych przepisów wewnętrznych regulujących zasady postępowania z informacjami poufnymi.

                     (*2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73)."

                     (*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1781/2006 (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 1).”;"

                  10)

                  w art. 18 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              dodaje się następujący ustęp:
                              „2a.   Uprawnienia, o których mowa w art. 5, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 8 kwietnia 2018 r.”;

                              b)

                              ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                              „3.   Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 4 i 5, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność obowiązujących już aktów delegowanych.”;

                              c)

                              w art. 18 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
                              „5.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 i 5 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

                  11)

                  art. 20 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 20
                  Sprawozdawczość
                  Do dnia 30 czerwca 2019 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające stosowanie niniejszej decyzji, które będzie stanowić wkład w ewentualną nową decyzję w sprawie objęcia gwarancją UE działań EBI z zakresu finansowania w ramach upoważnienia EBI do udzielania pożyczek na rzecz państw trzecich.
                  Do dnia 31 grudnia 2021 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszej decyzji.”;

                  12)

                  dodaje się następujący artykuł:
                  „Artykuł 20a
                  Postanowienia przejściowe
                  EBI może finansować projekty, które zostały zatwierdzone po dniu 12 października 2016 r. i przed dniem 8 kwietnia 2018 r. oraz przed zawarciem porozumienia dotyczącego gwarancji między Komisją a EBI. Projekty takie mogą zostać objęte gwarancją UE pod warunkiem potwierdzenia przez Komisję, że są one zgodne z celem określonym w art. 3 ust. 1 lit. d) i są zgodne z postanowieniami porozumienia dotyczącego gwarancji.”;

                  13)

                  załączniki I, II i III zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

                  14)

                  W załączniku IV akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                  „Działalność EBI w krajach partnerskich uczestniczących w procesie przedakcesyjnym jest prowadzona w kontekście ram ustanowionych w partnerstwach dla członkostwa i partnerstwach europejskich, w których określone zostały priorytety dla krajów ubiegających się o członkostwo i beneficjentów w celu osiągnięcia postępów w procesie zbliżania się do Unii; partnerstwa te stanowią również ramy dla pomocy Unii. Jako ramy polityki Unii dla Bałkanów Zachodnich służy proces stabilizacji i stowarzyszenia. Jest on oparty na stopniowym partnerstwie, w którego ramach Unia oferuje udogodnienia w handlu, pomoc gospodarczą i finansową oraz stosunki umowne poprzez układy o stabilizacji i stowarzyszeniu. Przedakcesyjna pomoc finansowa pomaga krajom ubiegającym się o członkostwo i beneficjentom przygotować się do obowiązków i wyzwań wiążących się z członkostwem w Unii. Pomoc ta służy wsparciu procesu reform, w tym przygotowań do późniejszego członkostwa. Koncentruje się ona na rozwoju instytucjonalnym, dostosowaniu do dorobku prawnego Unii, przygotowaniach do wdrażania polityk i instrumentów Unii oraz wspieraniu środków służących osiągnięciu konwergencji gospodarczej.”.

            Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Strasburgu dnia 14 marca 2018 r.

               W imieniu Parlamentu Europejskiego

            A. TAJANI

               Przewodniczący

               W imieniu Rady

            L. PAVLOVA

               Przewodniczący

         (1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 8 lutego 2018 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 27 lutego 2018 r.

         (2)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 466/2014/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z działaniami z zakresu finansowania wspierającymi projekty inwestycyjne poza granicami Unii (Dz.U. L 135 z 8.5.2014, s. 1).

         (3)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 z dnia 25 maja 2009 r. ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych (Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 10).

         ZAŁĄCZNIK
         „
               ZAŁĄCZNIK I

                  PUŁAPY REGIONALNE

                           A.

                           Kraje ubiegające się o członkostwo i beneficjenci: 8 075 000 000 EUR, w tym 7 635 000 000 EUR w ramach upoważnienia ogólnego i 440 000 000 EUR w ramach upoważnienia do udzielania pożyczek sektorowi prywatnemu.

                           B.

                           Kraje objęte polityką sąsiedztwa i partnerstwa: 19 680 000 000 EUR, w podziale na następujące podpułapy:

                                       (i)

                                       kraje basenu Morza Śródziemnego: 13 030 000 000 EUR, w tym 11 170 000 000 EUR w ramach upoważnienia ogólnego i 1 860 000 000 w ramach upoważnienia do udzielania pożyczek sektorowi prywatnemu;

                                       (ii)

                                       Europa Wschodnia, Zakaukazie i Rosja: 6 650 000 000 EUR.

                           C.

                           Azja i Ameryka Łacińska: 4 083 000 000 EUR, w podziale na następujące podpułapy:

                                       (i)

                                       Ameryka Łacińska: 2 694 000 000 EUR;

                                       (ii)

                                       Azja: 1 165 000 000 EUR;

                                       (iii)

                                       Azja Środkowa: 224 000 000 EUR.

                           D.

                           Republika Południowej Afryki 462 000 000 EUR.
                           W ramach ogólnego pułapu organy zarządzające EBI mogą – po konsultacji z Komisją – postanowić o realokacji kwoty nieprzekraczającej 20 % pułapów podregionalnych w obrębie poszczególnych regionów oraz kwoty nieprzekraczającej 20 % pułapów regionalnych między poszczególnymi regionami. W przypadku gdy do dnia 30 czerwca 2019 r. organy zarządzające EBI stwierdzą, że EBI nie jest w stanie wykorzystać swojej prognozowanej docelowej kwoty w ramach Inicjatywy EBI na rzecz budowania odporności, do 20 % kwoty 1 400 000 000 EUR w ramach ogólnego upoważnienia przeznaczonej na projekty w sektorze publicznym oraz kwoty 2 300 000 000 EUR w ramach upoważnienia do udzielania pożyczek sektorowi prywatnemu może zostać realokowane do wysokości 20 % w obrębie regionów, o których mowa w pkt A i B niniejszego załącznika, lub między tymi regionami.
                           Każda taka realokacja w ramach Inicjatywy EBI na rzecz budowania odporności podlega uprzedniemu porozumieniu między Komisją a EBI.
                           Organy zarządzające EBI w szczególności wykorzystują taką możliwość realokacji, aby umożliwić ciągłe koncentrowanie gwarancji UE na projektach cechujących się wyższym profilem ryzyka w regionach priorytetowych. Komisja regularnie informuje Parlament Europejski i Radę o takich realokacjach.

               ZAŁĄCZNIK II

                  REGIONY I KRAJE POTENCJALNIE KWALIFIKUJĄCE SIĘ

               A.   Kraje ubiegające się o członkostwo i beneficjenci:
               Albania, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Kosowo (*1), była jugosłowiańska republika Macedonii, Serbia, Turcja (1)

               B.   Kraje objęte polityką sąsiedztwa i partnerstwa
               1.   Kraje basenu Morza Śródziemnego
               Algieria, Egipt, Jordania, Liban, Libia, Maroko, Palestyna, Syria, Tunezja
               2.   Europa Wschodnia, Zakaukazie i Rosja
               Europa Wschodnia: Białoruś, Republika Mołdawii, Ukraina
               Zakaukazie: Armenia, Azerbejdżan, Gruzja
               Rosja
               C.   Azja i Ameryka Łacińska
               1.   Ameryka Łacińska
               Argentyna, Boliwia, Brazylia, Ekwador, Gwatemala, Honduras, Kolumbia, Kostaryka, Kuba, Meksyk, Nikaragua, Panama, Paragwaj, Peru, Salwador, Urugwaj, Wenezuela
               2.   Azja
               Afganistan, Bangladesz, Bhutan, Chiny, Filipiny, Indie, Indonezja, Irak, Iran, Jemen, Kambodża, Laos, Malezja, Malediwy, Mjanma/Birma, Mongolia, Nepal, Pakistan, Sri Lanka, Tajlandia, Wietnam
               3.   Azja Środkowa
               Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan, Uzbekistan
               D.   Afryka Południowa
               Republika Południowej Afryki

               ZAŁĄCZNIK III

                  REGIONY I KRAJE KWALIFIKUJĄCE SIĘ

               A.   Kraje ubiegające się o członkostwo i beneficjenci:
               Albania, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Kosowo (*2), była jugosłowiańska republika Macedonii, Serbia, Turcja (2)

               B.   Kraje objęte polityką sąsiedztwa i partnerstwa
               1.   Kraje basenu Morza Śródziemnego
               Algieria, Egipt, Jordania, Liban, Libia, Maroko, Palestyna, Tunezja
               2.   Europa Wschodnia, Zakaukazie i Rosja
               Europa Wschodnia: Białoruś, Republika Mołdawii, Ukraina
               Zakaukazie: Armenia, Azerbejdżan, Gruzja
               Rosja
               C.   Azja i Ameryka Łacińska
               1.   Ameryka Łacińska
               Argentyna, Boliwia, Brazylia, Ekwador, Gwatemala, Honduras, Kolumbia, Kostaryka, Meksyk, Nikaragua, Panama, Paragwaj, Peru, Salwador, Urugwaj, Wenezuela
               2.   Azja
               Bangladesz, Bhutan, Chiny, Filipiny, Indie, Indonezja, Irak, Jemen, Kambodża, Laos, Malezja, Malediwy, Mjanma/Birma, Mongolia, Nepal, Pakistan, Sri Lanka, Tajlandia, Wietnam
               3.   Azja Środkowa
               Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan, Uzbekistan
               D.   Afryka Południowa
               Republika Południowej Afryki
            ”.

            (*1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

            (1)  Inicjatywa EBI na rzecz budowania odporności nie obejmuje Turcji, która jest objęta odrębną umową między UE a Turcją.

            (*2)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

            (2)  Inicjatywa EBI na rzecz budowania odporności nie obejmuje Turcji, która jest objęta odrębną umową między UE a Turcją.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/475 z dnia 21 marca 2018 r. dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i uchylenia decyzji (WPZiB) 2017/1426

text:
               22.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 79/26

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/475
   z dnia 21 marca 2018 r.
   dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i uchylenia decyzji (WPZiB) 2017/1426
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 grudnia 2001 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 4 sierpnia 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/1426 (2) dotyczącą aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB (zwanego dalej „wykazem”).

               (3)

               Zgodnie z art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB konieczne jest dokonywanie przeglądu nazwisk osób oraz nazw grup i podmiotów w wykazie w regularnych odstępach czasu, w celu stwierdzenia, czy istnieją podstawy do utrzymania ich w wykazie.

               (4)

               W niniejszej decyzji przedstawia się wynik przeglądu przeprowadzonego przez Radę w odniesieniu do osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB.

               (5)

               Rada sprawdziła, czy właściwe władze, o których mowa w art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, podjęły decyzje w odniesieniu do wszystkich osób, grup i podmiotów umieszczonych w wykazie, z których to decyzji wynika ich uczestnictwo w aktach terrorystycznych w rozumieniu art. 1 ust. 2 i 3 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB. Rada uznała też, że osoby, grupy i podmioty, do których mają zastosowanie art. 2, 3, i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, powinny nadal być objęte szczególnymi środkami ograniczającymi przewidzianymi w tym akcie.

               (6)

               Należy odpowiednio zaktualizować wykaz oraz uchylić decyzję (WPZiB) 2017/1426,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wykaz osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, zamieszczony jest w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się decyzję (WPZiB) 2017/1426.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2018 r.

            W imieniu Rady

         E. ZAHARIEVA

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne stanowisko Rady 2001/931/WPZiB z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 93).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1426 z dnia 4 sierpnia 2017 r. w sprawie aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu oraz uchylająca decyzję (WPZiB) 2017/154 (Dz.U. L 204 z 5.8.2017, s. 95).

      ZAŁĄCZNIK

         WYKAZ OSÓB, GRUP I PODMIOTÓW, O KTÓRYM MOWA W ART. 1

      I.   OSOBY

                  1.

                  ABDOLLAHI, Hamed (alias Mustafa Abdullahi), ur. 11.8.1960 r. w Iranie. Numer paszportu: D9004878.

                  2.

                  AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al-Ihsa (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                  3.

                  AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 r. w Tarut (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                  4.

                  ARBABSIAR, Manssor (alias Mansour Arbabsiar), ur. 6.3.1955 r. lub 15.3.1955 r. w Iranie. Obywatel Iranu i USA. Numer paszportu: C2002515 (Iran); Numer paszportu: 477845448 (USA). Numer krajowego dokumentu tożsamości: 07442833, ważny do 15.3.2016 r. (prawo jazdy USA).

                  5.

                  BOUYERI, Mohammed (alias: Abu ZUBAIR; SOBIAR; Abu ZOUBAIR), ur. 8.3.1978 r. w Amsterdamie (Niderlandy).

                  6.

                  EL HAJJ, Hassan Hassan, ur. 22.3.1988 r. w Zaghdraiya, Sidon, Liban, obywatel Kanady. Numer paszportu: JX446643 (Kanada).

                  7.

                  IZZ-AL-DIN, Hasan (alias: GARBAYA, Ahmed; SA-ID; SALWWAN, Samir), ur. w 1963 r. w Libanie, obywatel Libanu.

                  8.

                  MELIAD, Farah, ur. 5.11.1980 r. w Sydney (Australia), obywatel Australii. Numer paszportu: M2719127 (Australia).

                  9.

                  MOHAMMED, Khalid Shaikh (alias: ALI, Salem; BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; HENIN, Ashraf Refaat Nabith; WADOOD, Khalid Adbul), ur. 14.4.1965 r. lub 1.3.1964 r. w Pakistanie, numer paszportu: 488555.

                  10.

                  ȘANLI, Dalokay (alias Sinan), ur. 13.10.1976 r. w Pülümür (Turcja).

                  11.

                  SHAHLAI, Abdul Reza (alias: Abdol Reza Shala'i; Abd-al Reza Shalai; Abdorreza Shahlai; Abdolreza Shahla'i; Abdul-Reza Shahlaee; Hajj Yusef; Haji Yusif; Hajji Yasir; Hajji Yusif, Yusuf Abu-al-Karkh), ur. ok. 1957 r. w Iranie. Adresy: 1) Kermanszah, Iran, 2) Mehran Military Base (Baza Wojskowa Mehran), Prowincja Ilam, Iran.

                  12.

                  SHAKURI, Ali Gholam, ur. ok. 1965 r. w Teheranie, Iran.

                  13.

                  SOLEIMANI, Qasem (alias: Ghasem Soleymani; Qasmi Sulayman; Qasem Soleymani; Qasem Solaimani; Qasem Salimani; Qasem Solemani; Qasem Sulaimani; Qasem Sulemani), ur. 11.3.1957 r. w Iranie. Obywatel Iranu. Numer paszportu: 008827 (irański paszport dyplomatyczny), wyd. w 1999 r. Tytuł: generał dywizji.

            II.   GRUPY I PODMIOTY

                  1.

                  „Abu Nidal Organisation” – „ANO” („Organizacja Abu Nidala”) [inne nazwy: „Fatah Revolutionary Council” („Rewolucyjna Rada Fatah”); „Arab Revolutionary Brigades” („Rewolucyjne Brygady Arabskie”); „Black September” („Czarny Wrzesień”); „Revolutionary Organisation of Socialist Muslims” („Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów”)].

                  2.

                  „Al-Aqsa Martyrs' Brigade” („Brygady Męczenników Al-Aksy”).

                  3.

                  Al Aqsa e.V. (Stowarzyszenie Al-Aksa).

                  4.

                  „Babbar Khalsa” („Babbar Chalsa”).

                  5.

                  „Communist Party of the Philippines” („Komunistyczna Partia Filipin”) wraz z „New People's Army” – „NPA” („Nowa Armia Ludowa”), Filipiny.

                  6.

                  „Gama'a al-Islamiyya” („Dżama'a al Islamija”) [inna nazwa: „Al-Gama'a al-Islamiyya” („Al. Dżama'a al Islamija”)] („Grupa Islamska” – „GI”).

                  7.

                  „İslami Büyük Doğu Akıncılar Cephesi” – „IBDA-C” („Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód”).

                  8.

                  „Hamas” wraz z „Hamas-Izz al-Din al-Qassem”.

                  9.

                  „Hizballah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizballah) [inne nazwy: „Hezbollah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hezbollah), „Hizbullah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizbullah), „Hizbollah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizbollah), „Hezballah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hezballah), „Hisbollah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hisbollah), „Hizbu'llah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizbu'llah), „Hizb Allah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizb Allah), „Jihad Council” (Rada Dżihadu) (i wszystkie jednostki mu podlegające, w tym „External Security Organisation” – Organizacja Bezpieczeństwa Zewnętrznego)].

                  10.

                  „Hizbul Mujahideen” – „HM” („Hizbul Mudżahedin”).

                  11.

                  „Khalistan Zindabad Force” – „KZF” („Siły Chalistan Zindabad”).

                  12.

                  „Kurdistan Workers' Party” – „PKK” („Partia Pracujących Kurdystanu”) (inne nazwy: „KADEK”; „KONGRA-GEL”).

                  13.

                  „Liberation Tigers of Tamil Eelam” – „LTTE” („Tygrysy – Wyzwoliciele Tamilskiego Ilamu”).

                  14.

                  „Ejército de Liberación Nacional” („Narodowa Armia Wyzwolenia”).

                  15.

                  „Palestinian Islamic Jihad” – „PIJ” („Palestyński Islamski Dżihad”).

                  16.

                  „Popular Front for the Liberation of Palestine” – „PFLP” („Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny”).

                  17.

                  „Popular Front for the Liberation of Palestine” – „General Command” („Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny” – Naczelne Dowództwo) (inna nazwa: „PFLP – Naczelne Dowództwo”).

                  18.

                  „Devrimci Halk Kurtuluș Partisi-Cephesi” – „DHKP/C” („Rewolucyjna Ludowa Partia/Front/Armia Wyzwolenia”) (inne nazwy: „Devrimci Sol” („Lewica Rewolucyjna”), Dev Sol.).

                  19.

                  „Sendero Luminoso” – „SL” („Świetlisty Szlak”).

                  20.

                  „Teyrbazen Azadiya Kurdistan” – „TAK” [inne nazwy: „Kurdistan Freedom Falcons” („Sokoły Wolności Kurdystanu”), „Kurdistan Freedom Hawks” („Jastrzębie Wolności Kurdystanu”)].


title: Decyzja Rady (WPZIB) 2018/476 z dnia 21 marca 2018 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

text:
               22.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 79/30

         DECYZJA RADY (WPZIB) 2018/476
   z dnia 21 marca 2018 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 lipca 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/1333 (1) w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii.

               (2)

               W dniu 28 września 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/1776 (2) zmieniającą decyzję (WPZiB) 2015/1333.

               (3)

               W związku z ciągłym brakiem stabilności i powagą sytuacji w Libii Rada postanowiła przedłużyć obowiązywanie środków ograniczających dotyczących trzech osób na kolejnych sześć miesięcy.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2015/1333,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 17 ust. 3 i 4 decyzji (WPZiB) 2015/1333 otrzymuje brzmienie:

      „3.   Środki, o których mowa w art. 8 ust. 2, mają zastosowanie do wpisów nr 16, 17 i 18 w załączniku II do dnia 2 października 2018 r.
      4.   Środki, o których mowa w art. 9 ust. 2, mają zastosowanie do wpisów nr 21, 22 i 23 w załączniku IV do dnia 2 października 2018 r.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2018 r.

            W imieniu Rady

         E. ZAHARIEVA

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1333 z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylająca decyzję 2011/137/WPZiB (Dz.U. L 206 z 1.8.2015, s. 34).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1776 z dnia 28 września 2017 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. L 251 z 29.9.2017, s. 28).


title: Decyzja Rady (UE) 2018/474 z dnia 19 marca 2018 r. w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Federalną Niemiec

text:
               22.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 79/25

         DECYZJA RADY (UE) 2018/474
   z dnia 19 marca 2018 r.
   w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Federalną Niemiec
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Niemiec,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Markusa TÖNSA.

               (3)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Stefana ENGSTFELDA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           dr Mark SPEICH, Staatssekretär für Bundes- und Europaangelegenheiten sowie Internationales (Nordrhein-Westfalen),

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Dietmar BROCKES, Mitglied des Landtags Nordrhein-Westfalen.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2018 r.

            W imieniu Rady

         R. PORODZANOV

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: Decyzja Komisji (UE) 2018/495 z dnia 22 marca 2018 r. zmieniająca załącznik do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Państwem Watykańskim

text:
                  23.3.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 81/77

            DECYZJA KOMISJI (UE) 2018/495
      z dnia 22 marca 2018 r.
      zmieniająca załącznik do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Państwem Watykańskim
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając Układ monetarny pomiędzy Unią Europejską a Państwem Watykańskim z dnia 17 grudnia 2009 r., w szczególności jego art. 8 ust. 3,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Art. 8 ust. 1 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Państwem Watykańskim („układ monetarny”) zobowiązuje Państwo Watykańskie do wdrożenia unijnych aktów prawnych i przepisów dotyczących banknotów i monet euro, zapobiegania praniu pieniędzy, oszustwom i fałszowaniu gotówkowych i bezgotówkowych środków płatniczych, medali i żetonów oraz wymogów sprawozdawczości statystycznej. Wspomniane akty prawne i przepisy wymieniono w załączniku do układu monetarnego.

                  (2)

                  Co roku Komisja dokonuje zmiany załącznika do układu monetarnego w celu uwzględnienia nowych istotnych unijnych aktów prawnych i przepisów oraz zmian w obowiązujących przepisach.

                  (3)

                  Przyjęto kilka nowych istotnych aktów prawnych i przepisów UE oraz zmian w obowiązujących aktach prawnych, należy więc dodać je do załącznika.

                  (4)

                  W związku z tym należy odpowiednio zmienić załącznik do układu monetarnego,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Załącznik do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Państwem Watykańskim zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2018 r.

               W imieniu Komisji

            Jean-Claude JUNCKER

               Przewodniczący

         ZAŁĄCZNIK
         „
               ZAŁĄCZNIK

                           Przepisy wymagające wdrożenia

                           Termin wdrożenia

                              Zapobieganie praniu pieniędzy

                           1

                           Dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15) (*)
                           zmieniona:

                           31 grudnia 2010 r.

                           2

                           dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/20/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2005/60/WE w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 76 z 19.3.2008, s. 46);
                           uzupełniona:

                           3

                           decyzją ramową Rady 2001/500/WSiSW z dnia 26 czerwca 2001 r. w sprawie prania brudnych pieniędzy oraz identyfikacji, wykrywania, zamrożenia, zajęcia i konfiskaty narzędzi oraz zysków pochodzących z przestępstwa (Dz.U. L 182 z 5.7.2001, s. 1);

                           4

                           rozporządzeniem (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty (Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 9);

                           5

                           dyrektywą Komisji 2006/70/WE z dnia 1 sierpnia 2006 r. ustanawiającą środki wykonawcze do dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do definicji osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne, jak również w odniesieniu do technicznych kryteriów stosowania uproszczonych zasad należytej staranności wobec klienta oraz wyłączenia z uwagi na działalność finansową prowadzoną w sposób sporadyczny lub w bardzo ograniczonym zakresie (Dz.U. L 214 z 4.8.2006, s. 29) (**);

                           6

                           rozporządzeniem (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym (Dz.U. L 345 z 8.12.2006, s. 1).

                           7

                           Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/42/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zabezpieczenia i konfiskaty narzędzi służących do popełnienia przestępstwa i korzyści pochodzących z przestępstwa w Unii Europejskiej (Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 39).

                           31 grudnia 2016 r. (2)

                           8

                           Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1781/2006 (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 1).

                           31 grudnia 2017 r. (3)

                           9

                           Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73)
                           uzupełniona:

                           31 grudnia 2017 r. (3)

                           10

                           rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/1675 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 przez wskazanie państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki (Dz.U. L 254 z 20.9.2016, s. 1).

                           31 grudnia 2017 r. (5)

                              Zapobieganie oszustwom i fałszowaniu środków płatniczych

                           11

                           Decyzja ramowa Rady 2001/413/WSiSW z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi (Dz.U. L 149 z 2.6.2001, s. 1).

                           31 grudnia 2010 r.

                           12

                           Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem (Dz.U. L 181 z 4.7.2001, s. 6)
                           zmienione:

                           31 grudnia 2010 r.

                           13

                           rozporządzeniem Rady (WE) nr 44/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1338/2001 ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem (Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 1).

                           14

                           Rozporządzenie Rady (WE) nr 2182/2004 z dnia 6 grudnia 2004 r. dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro (Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 1)
                           zmienione:

                           31 grudnia 2010 r.

                           15

                           rozporządzeniem Rady (WE) nr 46/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2182/2004 dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro (Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 5).

                           16

                           Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/62/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie prawnokarnych środków ochrony euro i innych walut przed fałszowaniem, zastępująca decyzję ramową Rady 2000/383/WSiSW (Dz.U. L 151 z 21.5.2014, s. 1).

                           31 grudnia 2016 r. (2)

                              Przepisy dotyczące banknotów i monet euro

                           17

                           Konkluzje Rady z dnia 10 maja 1999 r. w sprawie systemu zarządzania jakością w odniesieniu do monet euro.

                           31 grudnia 2010 r.

                           18

                           Komunikat Komisji 2001/C 318/03 z dnia 22 października 2001 r. w sprawie ochrony praw autorskich do projektów wspólnych stron monet euro (C(2001) 600 final) (Dz.U. C 318 z 13.11.2001, s. 3).

                           31 grudnia 2010 r.

                           19

                           Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego EBC/2003/5 z dnia 20 marca 2003 r. w sprawie egzekwowania środków przeciwdziałających niedozwolonej reprodukcji banknotów euro oraz w sprawie wymiany i wycofywania z obiegu banknotów euro (Dz.U. L 78 z 25.3.2003, s. 20)
                           zmienione:

                           31 grudnia 2010 r.

                           20

                           wytycznymi Europejskiego Banku Centralnego EBC/2013/11 z dnia 19 kwietnia 2013 r. zmieniającymi wytyczne EBC/2003/5 w sprawie egzekwowania środków przeciwdziałających niedozwolonej reprodukcji banknotów euro oraz w sprawie wymiany i wycofywania z obiegu banknotów euro (Dz.U. L 118 z 30.4.2013, s. 43).

                           31 grudnia 2014 r. (1)

                           21

                           Decyzja Europejskiego Banku Centralnego EBC/2010/14 z dnia 16 września 2010 r. w sprawie weryfikacji autentyczności i jakości obiegowej oraz powtórnego wprowadzania do obiegu banknotów euro (Dz.U. L 267 z 9.10.2010, s. 1)
                           zmieniona:

                           31 grudnia 2012 r.

                           22

                           decyzją Europejskiego Banku Centralnego EBC/2012/19 z dnia 7 września 2012 r. (Dz.U. L 253 z 20.9.2012, s. 19).

                           31 grudnia 2013 r. (1)

                           23

                           Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1210/2010 z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie weryfikacji autentyczności monet euro oraz postępowania z monetami euro nienadającymi się do obiegu (Dz.U. L 339 z 22.12.2010, s. 1).

                           31 grudnia 2012 r.

                           24

                           Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 651/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie emisji monet euro (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 135).

                           31 grudnia 2013 r. (1)

                           25

                           Decyzja Europejskiego Banku Centralnego EBC/2013/10 z dnia 19 kwietnia 2013 r. w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofywania banknotów euro (Dz.U. L 118 z 30.4.2013, s. 37).

                           31 grudnia 2014 r. (1)

                           26

                           Rozporządzenie Rady (UE) nr 729/2014 z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu (wersja przekształcona) (Dz.U. L 194 z 2.7.2014, s. 1).

                           31 grudnia 2013 r. (2)

                  Sekcja załącznika do układu monetarnego zgodnie z doraźnym uzgodnieniem wspólnego komitetu na wniosek Stolicy Apostolskiej oraz Państwa Watykańskiego o włączenie odpowiednich przepisów mających zastosowanie do podmiotów prowadzących profesjonalną działalność finansową

                           Odpowiednie części następujących instrumentów prawnych

                           Termin wdrożenia

                           27

                           Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1)
                           zmieniona:

                           31 grudnia 2016 r. (2)

                           28

                           dyrektywą 2001/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. (Dz.U. L 283 z 27.10.2001, s. 28);

                           29

                           dyrektywą 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2003 r. (Dz.U. L 178 z 17.7.2003, s. 16);

                           30

                           dyrektywą 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. (Dz.U. L 224 z 16.8.2006, s. 1).

                           31

                           Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

                           31 grudnia 2017 r. (2)

                           32

                           Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1)
                           zmienione:

                           31 grudnia 2017 r. (2)

                           33

                           rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/62 z dnia 10 października 2014 r. zmieniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni (Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 37);
                           uzupełnione:

                           31 grudnia 2017 r. (3)

                           34

                           rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 241/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie funduszy własnych obowiązujących instytucje (Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 8);
                           zmienione:

                           31 grudnia 2017 r. (3)

                           35

                           rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/923 z dnia 11 marca 2015 r. zmieniającym rozporządzenie delegowane (UE) nr 241/2014 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie funduszy własnych obowiązujących instytucje (Dz.U. L 150 z 17.6.2015, s. 1);

                           31 grudnia 2017 r. (3)

                           36

                           rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/61 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto dla instytucji kredytowych (Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 1).

                           31 grudnia 2017 r. (3)

                           37

                           Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 1) oraz powiązane środki poziomu 2, w stosownych przypadkach
                           zmienione:

                           30 września 2018 r. (4)

                           38

                           rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1033 z dnia 23 czerwca 2016 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 600/2014 w sprawie rynków instrumentów finansowych, rozporządzenie (UE) nr 596/2014 w sprawie nadużyć na rynku oraz rozporządzenie (UE) nr 909/2014 w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych (Dz.U. L 175 z 30.6.2016, s. 1);
                           uzupełnione:

                           30 września 2018 r. (5)

                           39

                           dyrektywą wykonawczą Komisji (UE) 2015/2392 z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w odniesieniu do zgłaszania właściwym organom rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń tego rozporządzenia (Dz.U. L 332 z 18.12.2015, s. 126);

                           30 września 2018 r. (4)

                           40

                           rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/522 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 w kwestiach dotyczących wyłączenia niektórych organów publicznych i banków centralnych państw trzecich, okoliczności wskazujących na manipulację na rynku, progów powodujących powstanie obowiązku podania informacji do wiadomości publicznej, właściwych organów do celów powiadomień o opóźnieniach, zgody na obrót w okresach zamkniętych oraz rodzajów transakcji wykonywanych przez osoby pełniące obowiązki zarządcze podlegających obowiązkowi powiadomienia (Dz.U. L 88 z 5.4.2016, s. 1).

                           30 września 2018 r. (4)

                           41

                           Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/57/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie sankcji karnych za nadużycia na rynku (dyrektywa w sprawie nadużyć na rynku) (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 179).

                           30 września 2018 r. (4)

                              Prawodawstwo w dziedzinie gromadzenia informacji statystycznych

                           42

                           Wytyczne EBC/2013/24 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 25 lipca 2013 r. w sprawie wymagań w zakresie sprawozdawczości statystycznej Europejskiego Banku Centralnego w dziedzinie kwartalnych sprawozdań finansowych (Dz.U. L 2 z 7.1.2014, s. 34)
                           zmienione:

                           31 grudnia 2016 r. (2)

                           43

                           wytycznymi Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/66 z dnia 26 listopada 2015 r. zmieniającymi wytyczne EBC/2013/24 w sprawie wymagań w zakresie sprawozdawczości statystycznej EBC w dziedzinie kwartalnych sprawozdań finansowych (EBC/2015/40) (Dz.U. L 14 z 21.1.2016, s. 36).

                           31 marca 2017 r. (4)

                           44

                           Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1071/2013 z dnia 24 września 2013 r. dotyczące bilansu sektora monetarnych instytucji finansowych (EBC/2013/33) (Dz.U. L 297 z 7.11.2013, s. 1)
                           zmienione:

                           31 grudnia 2016 r. (2)

                           45

                           rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1375/2014 z dnia 10 grudnia 2014 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 1071/2013 dotyczące bilansu sektora monetarnych instytucji finansowych (EBC/2013/33) (EBC/2014/51) (Dz.U. L 366 z 20.12.2014, s. 77).

                           46

                           Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1072/2013 z dnia 24 września 2013 r. w sprawie statystyki stóp procentowych stosowanych przez monetarne instytucje finansowe (EBC/2013/34) (Dz.U. L 297 z 7.11.2013, s. 51)
                           zmienione:

                           31 grudnia 2016 r. (2)

                           47

                           rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 756/2014 z dnia 8 lipca 2014 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 1072/2013 (EBC/2013/34) w sprawie statystyki stóp procentowych stosowanych przez monetarne instytucje finansowe (EBC/2014/30) (Dz.U. L 205 z 12.7.2014, s. 14).

                           48

                           Wytyczne EBC/2014/15 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 4 kwietnia 2014 r. w sprawie statystyki monetarnej i finansowej (Dz.U. L 340 z 26.11.2014, s. 1)
                           zmienione:

                           31 grudnia 2016 r. (2)

                           49

                           wytycznymi Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/571 z dnia 6 listopada 2014 r. zmieniającymi wytyczne EBC/2014/15 w sprawie statystyki monetarnej i finansowej (EBC/2014/43) (Dz.U. L 93 z 9.4.2015, s. 82);

                           50

                           wytycznymi Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/450 z dnia 4 grudnia 2015 r. zmieniającymi wytyczne EBC/2014/15 w sprawie statystyki monetarnej i finansowej (EBC/2015/44) (Dz.U. L 86 z 1.4.2016, s. 42);

                           31 marca 2017 r. (4)

                           51

                           wytycznymi Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/148 z dnia 16 grudnia 2016 r. zmieniającymi wytyczne EBC/2014/15 w sprawie statystyki monetarnej i finansowej (EBC/2016/45) (Dz.U. L 26 z 31.1.2017, s. 1).

                           1 listopada 2017 r. (5)

                                       (1)

                                       Terminy te uzgodnił wspólny komitet w 2013 r.

                     ”

            (2)  Terminy te uzgodnił wspólny komitet w 2014 r.

            (3)  Terminy te uzgodnił wspólny komitet w 2015 r.

            (4)  Terminy te uzgodnił wspólny komitet w 2016 r.

            (5)  Terminy te uzgodnił wspólny komitet w 2017 r.

                     (*)

                     Dyrektywa 2005/60/WE traci moc zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/849, ale nadal pozostaje w załączniku do momentu upływu terminu przyjętego na transpozycję dyrektywy (UE) 2015/849.

                     (**)

                     Dyrektywa Komisji 2006/70/WE traci moc zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/849, ale nadal pozostaje w załączniku do momentu upływu terminu przyjętego na transpozycję dyrektywy (UE) 2015/849.