title: Decyzja Rady (UE) 2017/790 z dnia 25 kwietnia 2017 r. w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG

text:
                  9.5.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 119/16

            DECYZJA RADY (UE) 2017/790
      z dnia 25 kwietnia 2017 r.
      w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

                  (2)

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG.

                  (3)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 (3).

                  (4)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 205/2012 (4).

                  (5)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 293/2012 (5).

                  (6)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 114/2013 (6).

                  (7)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1047/2013 (7).

                  (8)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 253/2014 (8).

                  (9)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 404/2014 (9).

                  (10)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 410/2014 (10).

                  (11)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 427/2014 (11).

                  (12)

                  W związku z tym należy odpowiednio zmienić załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG.

                  (13)

                  Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 kwietnia 2017 r.

               W imieniu Rady

            I. BORG

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

         (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, p. 3.

         (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 z dnia 11 maja 2011 r. określające normy emisji dla nowych lekkich samochodów dostawczych w ramach zintegrowanego podejścia Unii na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (Dz.U. L 145 z 31.5.2011, s. 1).

         (4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 205/2012 z dnia 6 stycznia 2012 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 w odniesieniu do źródeł danych i parametrów danych przekazywanych przez państwa członkowskie (Dz.U. L 72 z 10.3.2012, s. 2).

         (5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 293/2012 z dnia 3 kwietnia 2012 r. w sprawie monitorowania i sprawozdawczości danych dotyczących rejestracji nowych lekkich samochodów dostawczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 (Dz.U. L 98 z 4.4.2012, s. 1).

         (6)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 114/2013 z dnia 6 listopada 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 w odniesieniu do zasad dotyczących wniosków o odstępstwo od indywidualnych docelowych poziomów emisji CO2 dla nowych lekkich samochodów dostawczych (Dz.U. L 38 z 9.2.2013, s. 1).

         (7)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1047/2013 z dnia 21 sierpnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 114/2013 w celu skorygowania średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 producenta Piaggio w 2010 r. (Dz.U. L 285 z 29.10.2013, s. 1).

         (8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 253/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 510/2011 w celu określenia warunków osiągnięcia docelowego zmniejszenia emisji CO2 z nowych lekkich samochodów dostawczych przewidzianego na 2020 r. (Dz.U. L 84 z 20.3.2014, s. 38).

         (9)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 404/2014 z dnia 17 lutego 2014 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 w odniesieniu do monitorowania emisji CO2 z nowych lekkich samochodów dostawczych, którym udzielono homologacji typu w wyniku procesu wielostopniowej homologacji typu (Dz.U. L 121 z 24.4.2014, s. 1).

         (10)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 410/2014 z dnia 23 kwietnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 293/2012 w odniesieniu do monitorowania emisji CO2 z nowych lekkich samochodów dostawczych, którym udzielono homologacji typu w wyniku procesu wielostopniowej homologacji typu (Dz.U. L 121 z 24.4.2014, s. 21).

         (11)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 427/2014 z dnia 25 kwietnia 2014 r. ustanawiające procedurę zatwierdzania i poświadczania technologii innowacyjnych umożliwiających zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z lekkich pojazdów dostawczych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 (Dz.U. L 125 z 26.4.2014, s. 57).

         PROJEKT
         DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR
         z dnia …
         zmieniająca załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG
         WSPÓLNY KOMITET EOG,
         uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 z dnia 11 maja 2011 r. określające normy emisji dla nowych lekkich samochodów dostawczych w ramach zintegrowanego podejścia Unii na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (1).

                     (2)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 205/2012 z dnia 6 stycznia 2012 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 w odniesieniu do źródeł danych i parametrów danych przekazywanych przez państwa członkowskie (2).

                     (3)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 293/2012 z dnia 3 kwietnia 2012 r. w sprawie monitorowania i sprawozdawczości danych dotyczących rejestracji nowych lekkich samochodów dostawczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 (3).

                     (4)

                     W porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 114/2013 z dnia 6 listopada 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 w odniesieniu do zasad dotyczących wniosków o odstępstwo od indywidualnych docelowych poziomów emisji CO2 dla nowych lekkich samochodów dostawczych (4).

                     (5)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1047/2013 z dnia 21 sierpnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 114/2013 w celu skorygowania średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 producenta Piaggio w 2010 r. (5).

                     (6)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 253/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 510/2011 w celu określenia warunków osiągnięcia docelowego zmniejszenia emisji CO2 z nowych lekkich samochodów dostawczych przewidzianego na 2020 r. (6).

                     (7)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 404/2014 z dnia 17 lutego 2014 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 w odniesieniu do monitorowania emisji CO2 z nowych lekkich samochodów dostawczych, którym udzielono homologacji typu w wyniku procesu wielostopniowej homologacji typu (7).

                     (8)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 410/2014 z dnia 23 kwietnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 293/2012 w odniesieniu do monitorowania emisji CO2 z nowych lekkich samochodów dostawczych, którym udzielono homologacji typu w wyniku procesu wielostopniowej homologacji typu (8).

                     (9)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 427/2014 z dnia 25 kwietnia 2014 r. ustanawiające procedurę zatwierdzania i poświadczania technologii innowacyjnych umożliwiających zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z lekkich pojazdów dostawczych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 (9).

                     (10)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XX do Porozumienia EOG,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         W załączniku XX do Porozumienia EOG po pkt 21av (dyrektywa 2009/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się, co następuje:

                     „21aw.

                        32011 R 0510: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 z dnia 11 maja 2011 r. określające normy emisji dla nowych lekkich samochodów dostawczych w ramach zintegrowanego podejścia Unii na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (Dz.U. L 145 z 31.5.2011, s. 1), zmienione:

                                 —

                                    32012 R 0205: rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 205/2012 z dnia 6 stycznia 2012 r. (Dz.U. L 72 z 10.3.2012, s. 2),

                                 —

                                    32014 R 0253: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 253/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. (Dz.U. L 84 z 20.3.2014, s. 38),

                                 —

                                    32014 R 0404: rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 404/2014 z dnia 17 lutego 2014 r. (Dz.U. L 121 z 24.4.2014, s. 1).

                           Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                                 a)

                                 w art. 7 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
                                 »Jeśli grupa obejmuje wyłącznie producentów mających siedzibę w państwach EFTA, producenci przekazują informacje do Urzędu Nadzoru EFTA. Jeżeli grupa obejmuje przynajmniej jednego producenta mającego siedzibę w Unii i przynajmniej jednego producenta mającego siedzibę w państwach EFTA, producenci przekazują informacje do Komisji i Urzędu Nadzoru EFTA.«;

                                 b)

                                 w art. 7 ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:
                                 »Urząd Nadzoru EFTA powiadamia producentów mających siedzibę w państwach EFTA.«;

                                 c)

                                 w art. 7 ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
                                 »Jeśli grupa obejmuje wyłącznie producentów mających siedzibę w państwach EFTA, producenci przekazują wspólnie informacje do Urzędu Nadzoru EFTA. Jeżeli grupa obejmuje lub jest rozszerzana w celu objęcia przynajmniej jednego producenta mającego siedzibę w Unii i przynajmniej jednego producenta mającego siedzibę w państwach EFTA, producenci przekazują wspólnie informacje do Komisji i Urzędu Nadzoru EFTA.«;

                                 d)

                                 w art. 7 ust. 5 wyrazy »art. 101 i 102 TFUE« zastępuje się wyrazami »art. 53 i 54 Porozumienia EOG«, a wyrazy »unijnych zasad konkurencji« zastępuje się wyrazami »zasad konkurencji EOG«;

                                 e)

                                 w art. 7 ust. 7 i art. 10 ust. 1 po wyrazie, odpowiednio, »Komisji« oraz »Komisja« dodaje się wyrazy »i Urzędowi Nadzoru EFTA« oraz »i Urząd Nadzoru EFTA«;

                                 f)

                                 dane zgłoszone przez państwa EFTA są również przechowywane w centralnym rejestrze, o którym mowa w art. 8 ust. 4;

                                 g)

                                 w art. 8 ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
                                 »Urząd Nadzoru EFTA dokonuje obliczeń określonych w akapicie pierwszym dla producentów mających siedzibę w państwach EFTA oraz powiadamia każdego producenta mającego siedzibę w państwach EFTA zgodnie z akapitem drugim.«;

                                 h)

                                 bez uszczerbku dla protokołu 1 do Porozumienia, w art. 8 ust. 5 i 6 po wyrazie, odpowiednio, »Komisję« i »Komisja«, w art. 11 ust. 3, 4, 5 i 6 po wyrazie, odpowiednio, »Komisja«, »Komisję« i »Komisja« dodaje się wyrażenie »lub, w stosownym przypadku, Urząd Nadzoru EFTA«;

                                 i)

                                 w art. 9 ust. 1 dodaje się akapity w brzmieniu:
                                 »W przypadku, gdy producent lub zarządzający grupą ma siedzibę w państwie EFTA, opłatę z tytułu przekroczenia poziomu emisji nakłada Urząd Nadzoru EFTA.
                                 Kwoty opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji są rozdzielane pomiędzy Komisję i Urząd Nadzoru EFTA proporcjonalnie do odsetka rejestracji nowych lekkich samochodów dostawczych odpowiednio w UE lub w państwach EFTA, w stosunku do całkowitej liczby nowych lekkich samochodów dostawczych zarejestrowanych w EOG.«;

                                 j)

                                 w art. 9 ust. 3 dodaje się akapity w brzmieniu:
                                 »Komisja Europejska wykorzystuje swoje ustalone metody pobierania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji przewidziane w decyzji Komisji 2012/99/UE na mocy ust. 1 również w odniesieniu do rejestracji w państwach EFTA producentów mających siedzibę w UE.
                                 Urząd Nadzoru EFTA określa metody pobierania opłat z tytułu przekroczenia poziomu emisji na podstawie ust. 1. Metody te oparte są na metodach Komisji.«;

                                 k)

                                 w art. 9 ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
                                 »W odniesieniu do państw EFTA, państwa EFTA ustalają rozdział opłat z tytułu przekroczenia emisji.«;

                                 l)

                                 bez uszczerbku dla protokołu 1 do Porozumienia, w art. 11 ust. 2 po słowie »Komisji« dodaje się wyrażenie »lub, przypadku producenta mającego siedzibę w państwach EFTA, Urzędowi Nadzoru EFTA«;

                                 m)

                                 w art. 12 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
                                 »Dostawcy lub producenci mający siedzibę w państwach EFTA przesyłają wnioski zgodnie z niniejszym artykułem do Komisji. Komisja nadaje tym wnioskom taki sam priorytet, jak innym wnioskom przedłożonym zgodnie z niniejszym artykułem.«;

                                 n)

                                 w art. 12 ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
                                 »Decyzje Komisji dotyczące zatwierdzenia technologii innowacyjnych zgodnie z niniejszym artykułem mają ogólne zastosowanie i należy je uwzględnić w Porozumieniu EOG.«;

                                 o)

                                 Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do Liechtensteinu.

                     21awa.

                        32012 R 0293: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 293/2012 z dnia 3 kwietnia 2012 r. w sprawie monitorowania i sprawozdawczości danych dotyczących rejestracji nowych lekkich samochodów dostawczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 (Dz.U. L 98 z 4.4.2012, s. 1), zmienione

                                 —

                                    32014 R 0410: rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 410/2014 z dnia 23 kwietnia 2014 r. (Dz.U. L 121 z 24.4.2014, s. 21).

                           Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                                 a)

                                 w art. 9 po wyrazie »Komisji« dodaje się wyrażenie »lub, w przypadku producenta mającego siedzibę w państwach EFTA, Urzędowi Nadzoru EFTA« i po wyrazie »Komisję« i »Komisja« dodaje się wyrażenie »lub, przypadku producenta w państwach EFTA, Urząd Nadzoru EFTA«, a w art. 10 po słowie »Komisji« dodaje się wyrażenie »lub, przypadku producenta w państwach EFTA, Urzędowi Nadzoru EFTA« i po słowie »Komisję« dodaje się wyrażenie »lub, przypadku producenta w państwach EFTA, Urząd Nadzoru EFTA«;

                                 b)

                                 art. 10a ust. 3 nie stosuje się w odniesieniu do Urzędu Nadzoru EFTA.

                     21awb.

                        32013 R 0114: rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 114/2013 z dnia 6 listopada 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 w odniesieniu do zasad dotyczących wniosków o odstępstwo od indywidualnych docelowych poziomów emisji CO2 dla nowych lekkich samochodów dostawczych (Dz.U. L 38 z 9.2.2013, s. 1), zmienione:

                                 —

                                    32013 R 1047: rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1047/2013 z dnia 21 sierpnia 2013 r. (Dz.U. L 285 z 29.10.2013, s. 1).

                           Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                                 a)

                                 bez uszczerbku dla protokołu 1 do Porozumienia, w art. 6 ust. 1 wyrażenie »Komisja nie wniosła« zastępuje się wyrażeniem »Komisja lub, w stosownym przypadku, Urząd Nadzoru EFTA nie wniosły«, po słowie »Komisja« dodaje się wyrażenie »lub, w stosownym przypadku, Urząd Nadzoru EFTA«, a wyrażenie »Komisja stwierdziła« zastępuje się wyrażeniem »Komisja lub, w stosownym przypadku, Urząd Nadzoru EFTA stwierdziły«;

                                 b)

                                 art. 6 ust. 2 oraz adresu poczty elektronicznej zamieszczonego w załączniku I nie stosuje się w odniesieniu do Urzędu Nadzoru EFTA.

                     21awc.

                        32014 R 0427: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 427/2014 z dnia 25 kwietnia 2014 r. ustanawiające procedurę zatwierdzania i poświadczania technologii innowacyjnych umożliwiających zmniejszenie emisji CO2 pochodzących z lekkich pojazdów dostawczych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 (Dz.U. L 125 z 26.4.2014, s. 57).”.

               Artykuł 2
         Teksty rozporządzeń (UE) nr 510/2011 i (UE) nr 253/2014, rozporządzeń delegowanych (UE) nr 205/2012, (UE) nr 114/2013, (UE) nr 1047/2013 i (UE) nr 404/2014 oraz rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 293/2012, (UE) nr 410/2014 i (UE) nr 427/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
         Artykuł 3
         Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).
         Artykuł 4
         Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

            (1)  Dz.U. L 145 z 31.5.2011, s. 1.

            (2)  Dz.U. L 72 z 10.3.2012, s. 2.

            (3)  Dz.U. L 98 z 4.4.2012, s. 1.

            (4)  Dz.U. L 38 z 9.2.2013, s. 1.

            (5)  Dz.U. L 285 z 29.10.2013, s. 1.

            (6)  Dz.U. L 84 z 20.3.2014, s. 38.

            (7)  Dz.U. L 121 z 24.4.2014, s. 1.

            (8)  Dz.U. L 121 z 24.4.2014, s. 21.

            (9)  Dz.U. L 125 z 26.4.2014, s. 57.

            (*1)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: 2014/59/UE: Decyzja Komisji z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie wymogów bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać europejskie normy dotyczące konsumenckich urządzeń laserowych zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               6.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 36/20

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 5 lutego 2014 r.
   w sprawie wymogów bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać europejskie normy dotyczące konsumenckich urządzeń laserowych zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2014/59/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Produkty objęte dyrektywą 2001/95/WE, zgodne z normami krajowymi będącymi transpozycją norm europejskich opracowanych zgodnie z tą dyrektywą, korzystają z domniemania bezpieczeństwa w zakresie zagrożeń objętych tymi normami.

               (2)

               Normy europejskie muszą być opracowywane na podstawie wymogów bezpieczeństwa, których celem jest zapewnienie spełnienia ogólnych wymogów bezpieczeństwa określonych w art. 3 dyrektywy 2001/95/WE przez produkty zgodne z wymienionymi normami.

               (3)

               Urządzenia laserowe, w szczególności ręczne wskaźniki laserowe zasilane na baterie, które stwarzają ryzyko uszkodzenia wzroku i skóry, stały się szeroko dostępne dla konsumentów.

               (4)

               W obecnej normie europejskiej dla urządzeń laserowych (EN 60825-1:2007 „Bezpieczeństwo urządzeń laserowych – Część 1: Klasyfikacja sprzętu i wymagania”) przewiduje się, że należy zbadać zagrożenie stwarzane przez urządzenia laserowe i że na urządzeniach laserowych powinny być umieszczone odpowiednie ostrzeżenia oraz że do urządzeń tych powinny być dołączone instrukcje dla użytkownika zawierające wszelkie istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa. Zgodność z tą normą nie zapewnia jednak możliwości bezpiecznego używania urządzenia laserowego przez konsumentów.

               (5)

               Obecnie istnieje szeroki konsensus co do tego, że urządzenia laserowe klas 1, 1M, 2 i 2M w klasyfikacji wprowadzonej przez normę, o której mowa w motywie 4, mogą zostać uznane za bezpieczne w przypadku stosowania przez konsumentów (pod warunkiem że narażenie na promieniowanie laserowe nie występuje przy wykorzystaniu instrumentów do obserwacji optycznej w przypadku urządzeń odpowiadających klasom 1M i 2M). Nie jest tak jednak w przypadku urządzeń laserowych innych klas laserów.

               (6)

               Normy europejskie powinny zostać przygotowane w taki sposób, aby nie hamowały innowacji technicznych. Z tego względu wszelkie normy dotyczące konsumenckich urządzeń laserowych nie powinny wprowadzać całkowitego zakazu w odniesieniu do żadnego urządzenia, jeśli urządzenie to może być bezpiecznie stosowane, biorąc pod uwagę, że każde uszkodzenie oczu lub niezamierzone uszkodzenie skóry, odwracalne bądź nieodwracalne, jest niezgodne z wysokim poziomem ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów.

               (7)

               Jest zatem właściwe, by określić wymogi bezpieczeństwa dla konsumenckich urządzeń laserowych, tak aby umożliwić przedłożenie europejskim organom normalizacyjnym wniosku o opracowanie nowej europejskiej normy lub zmianę obecnej europejskiej normy.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Ogólnego Bezpieczeństwa Produktów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji:

               1)

               „konsumenckie urządzenie laserowe” oznacza każdy produkt lub zbiór elementów, który:

                           a)

                           jest przeznaczony dla konsumentów lub co do którego istnieje prawdopodobieństwo, że będzie używany przez konsumentów w rozsądnie przewidywalnych warunkach, nawet jeśli nie jest on przeznaczony dla konsumentów; oraz

                           b)

                           stanowi lub zawiera laser lub system laserowy, a uruchomiony daje dostęp do promieniowania laserowego;

               2)

               „konsumenckie urządzenie laserowe atrakcyjne dla dzieci” oznacza konsumenckie urządzenie laserowe, które:

                           a)

                           z racji kształtu lub wzoru przypomina jakikolwiek przedmiot, który jest powszechnie rozpoznawany jako atrakcyjny dla dzieci lub przeznaczony do użycia przez dzieci; lub

                           b)

                           posiada jakąkolwiek inną cechę lub właściwość niekonieczną dla funkcjonowania urządzenia, co do której istnieje prawdopodobieństwo, że jest atrakcyjna dla dzieci;

               3)

               „uszkodzenie oczu lub skóry” oznacza jakikolwiek, odwracalny lub nieodwracalny, skutek promieniowania laserowego szkodliwy dla struktur lub funkcji oczu lub skóry.

         Artykuł 2
   Wymogi bezpieczeństwa
   Europejskie normy dla konsumenckich urządzeń laserowych zgodne z dyrektywą 2001/95/WE spełniają następujące wymogi bezpieczeństwa:

               1)

               konsumenckie urządzenia laserowe atrakcyjne dla dzieci nie powodują uszkodzenia oczu lub skóry w przypadku narażenia na promieniowanie laserowe, które może wystąpić w jakichkolwiek warunkach stosowania, włącznie z umyślnym, długotrwałym narażeniem przy wykorzystaniu instrumentów do obserwacji optycznej;

               2)

               wszystkie inne urządzenia laserowe nie powodują uszkodzenia oczu lub niezamierzonego uszkodzenia skóry w przypadku narażenia na promieniowanie laserowe, które może wystąpić w normalnych i racjonalnie przewidywalnych warunkach stosowania, włącznie z przypadkowym lub niezamierzonym narażeniem chwilowym; wszelkie zamierzone uszkodzenia skóry spowodowane konsumenckimi urządzeniami laserowymi są zgodne z wysokim poziomem ochrony zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów;

               3)

               zgodność z pkt 1 i 2 należy osiągnąć za pomocą środków technicznych;

               4)

               na urządzeniach zgodnych z pkt 2 umieszcza się odpowiednie ostrzeżenia oraz dołącza się do nich instrukcje dla użytkownika zawierające wszelkie istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa, jeśli narażenie na promieniowanie laserowe, w wyniku którego mogłoby dojść do uszkodzenia oczu lub skóry, mogłoby nastąpić w warunkach stosowania innych niż warunki, o których mowa w pkt 2.

         Artykuł 3
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.


title: Decyzja Komisji z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty przeznaczonego na Konferencję Międzynarodowego Biura Chorób Epizootycznych dotyczącą wścieklizny w Europie i Azji Środkowej w 2004 r. (notyfikowana jak dokument nr C(2004) 1619)

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0417

Dziennik Urzędowy L 151 , 30/04/2004 P. 0084 - 0085

		Decyzja Komisjiz dnia 29 kwietnia 2004 r.w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty przeznaczonego na Konferencję Międzynarodowego Biura Chorób Epizootycznych dotyczącą wścieklizny w Europie i Azji Środkowej w 2004 r.(notyfikowana jak dokument nr C(2004) 1619)(2004/417/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając decyzję Rady (WE) nr 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii [1], w szczególności jej art. 20,mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z decyzją 90/424/EWG Wspólnota ma podejmować lub pomagać Państwom Członkowskim w podejmowaniu środków technicznych i naukowych, niezbędnych dla rozwoju prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie weterynarii oraz dla rozwoju edukacji lub szkoleń w zakresie weterynarii.(2) Międzynarodowe Biuro Chorób Epizootycznych z dwoma europejskimi laboratoriami referencyjnymi FCRV-Wusterhausen i AFSSA-Nancy podjęło inicjatywę zorganizowania na wielką skalę konferencji dotyczącej wścieklizny w Europie i w Azji Środkowej. Konferencja ta ma koncentrować się na nowych osiągnięciach naukowych w dziedzinie diagnostyki, epidemiologii i szczepionek przeciwko wściekliźnie oraz na praktycznych aspektach kontrolowania tej choroby.(3) Wspólnota od prawie dziesięciu lat dokonuje wkładów finansowych przeznaczonych na programy zwalczania wścieklizny w dotkniętych nią Państwach Członkowskich zgodnie z decyzją 90/424/EWG. W wyniku tego choroba ta została niemal wyeliminowana na terytorium Wspólnoty. Jednakże programy te kontynuowane są nadal w rejonach sąsiadujących z pewnymi Państwami Przystępującymi i krajami trzecimi.(4) W roku 2003 podjęto decyzję o współfinansowaniu, w ramach programu Phare, programów kontroli wścieklizny w Estonii, na Węgrzech, Łotwie, Litwie, w Polsce i w Słowenii. Kampanie te mają się rozpocząć w 2004 roku i potrwają do roku 2006.(5) Programy zwalczania wścieklizny w Republice Czeskiej i w Słowacji za rok 2004 zostały zatwierdzone i przyznano na nie środki finansowe ze Wspólnoty zgodnie z decyzją Komisji 2003/849/WE [2].(6) Wszelkie działania, które mogłyby ułatwić podejmowanie decyzji politycznych promujących kontrolę wścieklizny w krajach Europy Wschodniej i Azji Środkowej powinny być wspierane.(7) Konferencja dotycząca kontroli wścieklizny, która mogłaby doprowadzić do udoskonalenia stosowanych strategii i do lepszego poinformowania właściwych władz w Europie Wschodniej i Azji Środkowej powinna być przydatna, a zatem Wspólnota powinna wesprzeć organizację tej konferencji.(8) Opublikowanie i rozpowszechnienie przez Wspólnotę materiałów technicznych i naukowych związanych z konferencją Międzynarodowego Biura Chorób Epizootycznych dotyczącą wścieklizny w Europie i Azji Środkowej w grudniu 2004 r. przyczyni się do dalszego rozwoju prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie weterynarii oraz do rozwoju edukacji lub szkoleń w zakresie weterynarii.(9) Środki finansowe niezbędne dla wkładu Wspólnoty w Konferencję Międzynarodowego Biura Chorób Epizootycznych dotyczącą wścieklizny w grudniu 2004 r. powinny zatem zostać zaangażowane.(10) Ten wkład finansowy Wspólnoty powinien zostać przyznany pod warunkiem że konferencja zostanie rzeczywiście przeprowadzona zgodnie z planem.(11) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułDziałania dotyczące publikacji i rozpowszechnienia materiałów technicznych i naukowych związanych z konferencją Międzynarodowego Biura Chorób Epizootycznych dotyczącą wścieklizny w Europie i Azji Środkowej w grudniu 2004 r., finansowane z linii budżetowej 17.04.02 budżetu Unii Europejskiej na rok 2004 do maksymalnej kwoty 50000 EUR zostają niniejszym zatwierdzone.Sporządzono w Brukseli, dnia 29 kwietnia 2004 r.W imieniu KomisjiDavid ByrneCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).[2] Dz.U. L 322 z 9.12.2003, str. 16.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 25 kwietnia 2002 r. w sprawie odtajnienia części II Wspólnego Podręcznika przyjętego przez Komitet Wykonawczy ustanowiony przez Konwencję wykonawczą do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0353

Dziennik Urzędowy L 123 , 09/05/2002 P. 0049 - 0049

		Decyzja Radyz dnia 25 kwietnia 2002 r.w sprawie odtajnienia części II Wspólnego Podręcznika przyjętego przez Komitet Wykonawczy ustanowiony przez Konwencję wykonawczą do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r.(2002/353/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Swą decyzją z dnia 14 grudnia 1993 r.(SCH/Com-ex (93) 22 rev) i z dnia 23 czerwca 1998 r. (SCH/Com-ex (98) 17), Komitet Wykonawczy ustanowiony przez Konwencję wykonawczą do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r., zastąpiony przez Radę zgodnie z art. 2 Protokołu z Schengen, zaklasyfikował jako poufne wszystkie przepisy Wspólnego Podręcznika, którego nowa wersja została przyjęta decyzją wyżej wymienionego Komitetu Wykonawczego dnia 28 kwietnia 1999 r. (SCH/Com-ex (99) 13) [1].(2) Wspólny Podręcznik i decyzje Komitetu Wykonawczego o jego utajnieniu są częścią dorobku Schengen, zgodnie z definicją Rady, przyjętą w decyzji 1999/435/WE [2].(3) Tajność części I i niektórych załączników do Wspólnego Podręcznika uchylona została na mocy decyzji Rady 2000/751/WE [3].(4) Tajność części II Wspólnego Podręcznika powinna również zostać uchylona.(5) Właściwe jest, aby decyzje Komitetu Wykonawczego (SCH/Com-ex (93) 22 rev) i (SCH/Com-ex (98) 17) utraciły moc w takim zakresie, w jakim odnoszą się one do Wspólnych Instrukcji Konsularnych i Wspólnego Podręcznika, aby przyszłe decyzje o ich utajnieniu mogły być podejmowane zgodnie z zasadami utajniania dokumentów, określonymi w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa [4],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Tajność części II Wspólnego Podręcznika zostaje uchylona.2. Załączniki 14b, 6b i 6c Wspólnego Podręcznika, odpowiadające załącznikom 5, 9 i 10 Wspólnych Instrukcji Konsularnych, pozostają utajnione.Artykuł 2Część II Wspólnego Podręcznika zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Artykuł 31. Decyzje Komitetu Wykonawczego z Schengen z dnia 14 grudnia 1993 r. (SCH/Com-ex (93) 22 rev) i z dnia 23 czerwca 1998 r. (SCH/Com-ex (98) 17) tracą moc w takim zakresie, w jakim odnoszą się do Wspólnych Instrukcji Konsularnych i Wspólnego Podręcznika.2. Przyszłe decyzje o utajnieniu Wspólnych Instrukcji Konsularnych i Wspólnego Podręcznika będą podejmowane zgodnie z przepisami decyzji 2001/264/WE.Artykuł 4Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 25 kwietnia 2002 r.W imieniu RadyM. Rajoy BreyPrzewodniczący[1] Wspólny Podręcznik, ostatnio zmieniony decyzją Rady 2002/352/(str. 47 niniejszego Dziennika Urzędowego).[2] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 1.[3] Dz.U. L 303 z 2.12.2000, str. 29.[4] Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 14 grudnia 1998 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady o środkach sanitarnych dla ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, w związku z handlem żywymi zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0201

Dziennik Urzędowy L 071 , 18/03/1999 P. 0001 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 14 grudnia 1998 r.w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady o środkach sanitarnych dla ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, w związku z handlem żywymi zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego(1999/201/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 oraz pierwsze zdanie art. 228 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:umowa między Wspólnotą Europejską a Rządem Kanady w sprawie sanitarnych środków ochrony zdrowia ludzi i zwierząt w handlu żywymi zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego, przewiduje odpowiednie instrumenty wprowadzenia w życie postanowień Porozumienia Światowej Organizacji Handlu w sprawie stosowania środków sanitarnych i Fitosanitarnych w odniesieniu do ochrony zdrowia ludzi i zwierząt;umowa przyczyni się do ułatwienia dwustronnego handlu żywymi zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego między Wspólnotą Europejską a Kanadą, poprzez stopniowe uznawanie równoważności środków sanitarnych oraz statusu zdrowotnego zwierząt, wprowadzenie regionalizacji oraz lepszy przepływ informacji i bardziej efektywne współdziałanie;należy przyjąć przepisy regulujące tryb ścisłej i skutecznej współpracy między Komisją a Państwami Członkowskimi w ramach Stałego Komitetu Weterynaryjnego;umowa wymaga zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Umowa między Wspólnotą Europejską a Rządem Kanady w sprawie sanitarnych środków ochrony zdrowia ludzi i zwierząt w handlu żywymi zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.Tekst umowy wraz z załącznikami jest dołączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania umowy celem nadania jej mocy wiążącej Wspólnotę.Artykuł 3Środki niezbędne do wprowadzenia w życie tej umowy, w tym również gwarancje dla świeżego mięsa oraz produktów na bazie mięsa, odpowiadające tym przewidzianym w dyrektywie Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów sanitarnych i kontroli weterynaryjnych przed przywozem z państw trzecich bydła, owiec, kóz i trzody chlewnej oraz świeżego mięsa lub jego produktów [1], zostaną określone zgodnie z procedurą zawartą w art. 30 powyższej dyrektywy.Artykuł 4Komisja, wspierana przez przedstawicieli Państw Członkowskich, będzie reprezentować Wspólnotę na forum Wspólnego Komitetu Zarządzającego, określonego w art. 16 ust. 1 umowy.Stanowisko Wspólnoty w odniesieniu do spraw, którymi będzie zajmował się Wspólny Komitet Zarządzający zostanie wypracowane w ramach odpowiednich grup roboczych Rady, zgodnie z postanowieniami Traktatu.Zmiany do załączników umowy, wprowadzane w efekcie zaleceń Wspólnego Komitetu Zarządzającego, będą przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 29 dyrektywy 72/462/EWG.Artykuł 5Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania.Sporządzono w Brukseli, dnia 14 grudnia 1998 r.W imieniu RadyW. MoltererPrzewodniczący[1] Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 97/79/WE (Dz.U. L 24 z 30.1.1998, str. 31).--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1364 z dnia 17 lipca 2017 r. w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia UE–Republika Mołdawii, w odniesieniu do zmiany załącznika XXVI do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony

text:
               22.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 191/3

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1364
   z dnia 17 lipca 2017 r.
   w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia UE–Republika Mołdawii, w odniesieniu do zmiany załącznika XXVI do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”), podpisano w dniu 27 czerwca 2014 r.

               (2)

               Art. 201 Układu przewiduje przeprowadzenie stopniowego zbliżania przepisów z przepisami celnymi Unii i niektórymi aktami prawa międzynarodowego, jak przewidziano w załączniku XXVI do Układu.

               (3)

               Załącznik XXVI do Układu stanowi, że zbliżanie przepisów zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (2) ma być przeprowadzone przez Republikę Mołdawii w terminie trzech lat po wejściu w życie Układu.

               (4)

               Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 zostało uchylone i od dnia 1 maja 2016 r. w Unii mają zastosowanie przepisy materialne rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. (3).

               (5)

               Na posiedzeniu Podkomitetu ds. Ceł UE–Republika Mołdawii w dniu 6 października 2016 r. stwierdzono, że załącznik XXVI do Układu należy odpowiednio zmienić.

               (6)

               Stanowisko Unii w ramach Rady Stowarzyszenia UE-Republika Mołdawii (zwanej dalej „Radą Stowarzyszenia”) powinno zatem opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Rady Stowarzyszenia, dotyczące zmian załącznika XXVI do Układu o stowarzyszeniu opiera się na projekcie decyzji załączonym do niniejszej decyzji.
   2.   Przedstawiciele Unii w Radzie Stowarzyszenia mogą uzgodnić niewielkie poprawki techniczne w projekcie decyzji, o którym mowa w ust. 1, bez kolejnej decyzji Rady.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2017 r.

            W imieniu Rady

         T. TAMM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 4.

      (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

      PROJEKT
      DECYZJA NR …/2017 RADY STOWARZYSZENIA UE–REPUBLIKA MOŁDAWII
      z dnia … 2017 r.
      dotycząca zmiany załącznika XXVI do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony
      RADA STOWARZYSZENIA UE–REPUBLIKA MOŁDAWII,
      uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, w szczególności jego art. 436 ust. 3,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”), podpisano w dniu 27 czerwca 2014 r.

                  (2)

                  Art. 201 Układu przewiduje przeprowadzenie stopniowego zbliżania przepisów z przepisami celnymi Unii i niektórymi aktami prawa międzynarodowego, jak przewidziano w załączniku XXVI do Układu.

                  (3)

                  Załącznik XXVI do Układu stanowi, że zbliżanie przepisów zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 (2) ma być przeprowadzone przez Republikę Mołdawii w terminie trzech lat po wejściu w życie niniejszego Układu.

                  (4)

                  Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 zostało uchylone i od dnia 1 maja 2016 r. w Unii mają zastosowanie przepisy materialne rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (3).

                  (5)

                  Na posiedzeniu Podkomitetu ds. Ceł UE–Republika Mołdawii w dniu 6 października 2016 r. stwierdzono, że załącznik XXVI do Układu należy odpowiednio zmienić,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W załączniku XXVI do Układu wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w …

               W imieniu Rady Stowarzyszenia

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 4.

         (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1).

         (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK
      W sekcji pierwszej załącznika XXVI do Układu wprowadza się następujące zmiany:
      odesłanie do „rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny” zastępuje się odesłaniem do „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny”.


title: 2013/397/WE: Decyzja Komisji z dnia 26 maja 2009 r. zatwierdzająca w imieniu Wspólnoty Europejskiej zmiany w załączniku V do Porozumienia między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady w sprawie środków sanitarnych dla ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               26.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 201/66

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 26 maja 2009 r.
   zatwierdzająca w imieniu Wspólnoty Europejskiej zmiany w załączniku V do Porozumienia między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady w sprawie środków sanitarnych dla ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2013/397/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 1999/201/WE z dnia 14 grudnia 1998 r. w sprawie zawarcia Porozumienia między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady w sprawie środków sanitarnych dla ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi (1), w szczególności jej art. 4 akapit trzeci,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Porozumienie między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady w sprawie środków sanitarnych dla ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcym (zwane dalej „porozumieniem”) przewiduje możliwość uznania równoważności środków sanitarnych, jeśli strona eksportująca w sposób obiektywny wykaże, że środki przez nią stosowane zapewniają taki sam poziom ochrony jak środki strony importującej. Porozumienie to zostało zatwierdzone w imieniu Wspólnoty decyzją 1999/201/WE.

               (2)

               Przeprowadzono z udziałem Kanady określenie równoważności dla środków mających na celu ochronę zdrowia publicznego odnośnie do produktów rybołówstwa. Równoważność została ustalona na zasadzie wzajemności.

               (3)

               Wspólny Komitet Zarządzający powołany na mocy porozumienia na posiedzeniu w dniach 5 i 6 października 2006 r. wydał zalecenie dotyczące określenia równoważności zasad higieny dla produktów rybołówstwa. Zostało ono uzupełnione specjalnym zaleceniem dotyczącym kryteriów mikrobiologicznych dla produktów rybołówstwa na spotkaniu Wspólnego Komitetu Zarządzającego w dniach 3 i 4 października 2007 r.

               (4)

               Wspólny Komitet Zarządzający wydał na posiedzeniu w dniach 5 i 6 października 2006 r. zalecenie dotyczące ustanowienia zasad przywozu do Wspólnoty ryb złowionych w ramach licencji na połowy rekreacyjne w Kanadzie. Wspólny Komitet Zarządzający wydał na posiedzeniu w dniach 5 i 6 października 2006 r. zalecenie dotyczące świeżego mięsa oraz w celu aktualizacji podstawy prawnej norm UE i kanadyjskich.

               (5)

               Wspólny Komitet Zarządzający wydał na posiedzeniu w dniach 5 i 6 października 2006 r. zalecenie dotyczące mięsa mielonego oraz w celu aktualizacji podstawy prawnej norm UE.

               (6)

               Wspólny Komitet Zarządzający wydał na posiedzeniu w dniach 3 i 4 października 2007 r. zalecenie dotyczące określenia równoważności wymogów dotyczących badań post mortem mięsa drobiowego.

               (7)

               Wspólny Komitet Zarządzający wydał na posiedzeniu w dniach 27 i 28 kwietnia 2005 r. zalecenie przewidujące możliwość przywozu z Kanady żywych małży do mokrego przechowywania, umieszczenia lub oczyszczania we Wspólnocie innych niż żywe małże o wielkości rynkowej zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym.

               (8)

               W wyniku tych zaleceń należy zmienić odpowiednie części tekstu w załączniku V do porozumienia.

               (9)

               Zgodnie z postanowieniami art. 16 ust. 3 porozumienia zmiany w załącznikach będą uzgodnione poprzez wymianę not między stronami.

               (10)

               W związku z powyższym zalecone zmiany w załączniku V do porozumienia powinny być zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.

               (11)

               Decyzją Komisji C(2008) 2633 z dnia 19 czerwca 2008 r., która nie została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, wprowadzono zmiany do załącznika V do porozumienia.

               (12)

               Niezbędne jest wprowadzenie pewnych zmian natury dyplomatycznej do tekstu listów zawartych w załączniku do decyzji C(2008) 2633. W celu zachowania przejrzystości powyższa decyzja powinna zostać unieważniona i zastąpiona niniejszą decyzją.

               (13)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zgodnie z zaleceniami ustanowionymi przez Wspólny Komitet Zarządzający, powołany na mocy art. 16 ust. 1 porozumienia między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady w sprawie środków sanitarnych dla ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi, zmiany w załączniku V do wspomnianego porozumienia zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.
   Tekst listów wymienionych między Wspólnotą Europejską i rządem Kanady, przedstawiających powyższe zmiany w załączniku V do porozumienia, jest zawarty w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Dyrektor Generalny ds. Zdrowia i Konsumentów jest niniejszym upoważniony do podpisania listu Wspólnoty Europejskiej w imieniu Wspólnoty.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja unieważnia i zastępuje decyzję C(2008) 2633.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 maja 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Androulla VASSILIOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 71 z 18.3.1999, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Wymiana listów w sprawie zmian w załączniku V do porozumienia między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady w sprawie środków sanitarnych dla ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi

      22 marca 2010 r.
      Szanowny Panie Ministrze!
      W odniesieniu do postanowień art. 16 ust. 2 i 3 porozumienia między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady w sprawie środków sanitarnych dla ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi, sporządzonego w Ottawie w dniu 17 grudnia 1998 r., zwanego dalej „porozumieniem”, mam zaszczyt zaproponować następujące zmiany w załączniku V do porozumienia zgodnie z zaleceniami Wspólnego Komitetu Zarządzającego ustanowionego na mocy art. 16 ust. 1 tego porozumienia:

                  1.

                  W załączniku V do porozumienia w punkcie 6 tabelę dotyczącą świeżego mięsa zastępuje się tabelą znajdującą się w dodatku I do niniejszej wymiany listów.

                  2.

                  W załączniku V do porozumienia w punkcie 11 tabelę dotyczącą produktów rybołówstwa zastępuje się tabelą znajdującą się w dodatku II do niniejszej wymiany listów.

                  3.

                  W załączniku V do porozumienia w punkcie 15 tabelę dotyczącą mielonego mięsa zastępuje się tabelą znajdującą się w dodatku III do niniejszej wymiany listów.

                  4.

                  W załączniku V do porozumienia rozdział II przypis A skreśla się ustęp 1.

                  5.

                  W załączniku V do porozumienia rozdział I przypis B ustęp 1 otrzymuje brzmienie:
                  „W przypadku ryb złowionych w ramach licencji na połowy rekreacyjne, wydanej przez władze Kanady, z nazwiskiem importera muszą być spełnione następujące warunki:

                              —

                              ryby zostały złowione w wodach kanadyjskich przeznaczonych do połowów w terminie ważności licencji zgodnie z kanadyjskimi przepisami w zakresie rybołówstwa sportowego, przy czym nie przekroczono ustalonych limitów,

                              —

                              ryby zostały wypatroszone przy zachowaniu właściwych środków higieny i warunków przechowywania,

                              —

                              ryby nie należą do gatunków toksycznych lub gatunków zawierających biotoksyny,

                              —

                              ryby powinny zostać wprowadzone do Wspólnoty w ciągu miesiąca od ostatniego dnia ważności licencji na połowy rekreacyjne i nie są przeznaczone do obrotu. Do dokumentów uzupełniających należy załączyć kopię licencji na połowy rekreacyjne.”.

                  6.

                  W załączniku V do porozumienia rozdział I przypis B skreśla się ustępy 3, 4 i 5.

                  7.

                  W załączniku V do porozumienia rozdział II przypis B skreśla się ustępy 1, 2, 3, 4 i 5.

                  8.

                  W załączniku V do porozumienia rozdział I przypis C ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
                  „Żywe małże o wielkości handlowej muszą być przeznaczone do bezpośredniego spożycia przez ludzi, a nie do mokrego przechowywania, umieszczenia czy też oczyszczania w WE.”.

            Jeżeli niniejszy list i załączone do niego dodatki, jednakowo autentyczne w języku angielskim i francuskim, spotkają się z akceptacją rządu Kanady, mam zaszczyt zaproponować, aby niniejszy list oraz Pańskie potwierdzenie były równoznaczne ze zgodą na zmiany w porozumieniu, które wejdzie w życie z datą ostatniej noty stanowiącej część wymiany not dyplomatycznych między rządem Kanady a Wspólnotą Europejską i potwierdzającej, że wszystkie procedury wewnętrzne niezbędne do wejścia w życie niniejszej wymiany listów zostały zakończone.
      Z wyrazami szacunku

            W imieniu Wspólnoty Europejskiej

         Robert MADELIN

      16 kwietnia 2010 r.
      Szanowny Panie!
      Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego listu z dnia 22 marca 2010 r., o następującej treści:
      „Szanowny Panie Ministrze!
      W odniesieniu do postanowień art. 16 ust. 2 i 3 porozumienia między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady w sprawie środków sanitarnych dla ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi, sporządzonego w Ottawie w dniu 17 grudnia 1998 r., zwanego dalej »porozumieniem«, mam zaszczyt zaproponować następujące zmiany w załączniku V do porozumienia zgodnie z zaleceniami Wspólnego Komitetu Zarządzającego ustanowionego na mocy art. 16 ust. 1 tego porozumienia:

                  1.

                  W załączniku V do porozumienia w punkcie 6 tabelę dotyczącą świeżego mięsa zastępuje się tabelą znajdującą się w dodatku I do niniejszej wymiany listów.

                  2.

                  W załączniku V do porozumienia w punkcie 11 tabelę dotyczącą produktów rybołówstwa zastępuje się tabelą znajdującą się w dodatku II do niniejszej wymiany listów.

                  3.

                  W załączniku V do porozumienia w punkcie 15 tabelę dotyczącą mielonego mięsa zastępuje się tabelą znajdującą się w dodatku III do niniejszej wymiany listów.

                  4.

                  W załączniku V do porozumienia rozdział II przypis A skreśla się ustęp 1.

                  5.

                  W załączniku V do porozumienia rozdział I przypis B ustęp 1 otrzymuje brzmienie:
                  »W przypadku ryb złowionych w ramach licencji na połowy rekreacyjne, wydanej przez władze Kanady, z nazwiskiem importera muszą być spełnione następujące warunki:

                              —

                              ryby zostały złowione w wodach kanadyjskich przeznaczonych do połowów w terminie ważności licencji zgodnie z kanadyjskimi przepisami w zakresie rybołówstwa sportowego, przy czym nie przekroczono ustalonych limitów,

                              —

                              ryby zostały wypatroszone przy zachowaniu właściwych środków higieny i warunków przechowywania,

                              —

                              ryby nie należą do gatunków toksycznych lub gatunków zawierających biotoksyny,

                              —

                              ryby powinny zostać wprowadzone do Wspólnoty w ciągu miesiąca od ostatniego dnia ważności licencji na połowy rekreacyjne i nie są przeznaczone do obrotu. Do dokumentów uzupełniających należy załączyć kopię licencji na połowy rekreacyjne.«.

                  6.

                  W załączniku V do porozumienia rozdział I przypis B skreśla się ustępy 3, 4 i 5.

                  7.

                  W załączniku V do porozumienia rozdział II przypis B skreśla się ustępy 1, 2, 3, 4 i 5.

                  8.

                  W załączniku V do porozumienia rozdział I przypis C ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
                  »Żywe małże o wielkości handlowej muszą być przeznaczone do bezpośredniego spożycia przez ludzi, a nie do mokrego przechowywania, umieszczenia czy też oczyszczania w WE.«.
                  Jeżeli niniejszy list i załączone do niego dodatki, jednakowo autentyczne w języku angielskim i francuskim, spotkają się z akceptacją rządu Kanady, mam zaszczyt zaproponować, aby niniejszy list oraz pańskie potwierdzenie były równoznaczne ze zgodą na zmiany w porozumieniu, które wejdzie w życie z datą ostatniej noty stanowiącej część wymiany not dyplomatycznych między rządem Kanady a Wspólnotą Europejską i potwierdzającej, że wszystkie procedury wewnętrzne niezbędne do wejścia w życie niniejszej wymiany listów zostały zakończone.”.

            Mam zaszczyt potwierdzić, że wyżej wymienione zmiany spotkały się z akceptacją rządu Kanady oraz iż, zgodnie z Pańską propozycją, Pański list, niniejsze potwierdzenie, jak również załączone dodatki, jednakowo autentyczne w języku angielskim i francuskim, będą równoznaczne ze zgodą na zmiany w porozumieniu, które wejdzie w życie z datą ostatniej noty stanowiącej część wymiany not dyplomatycznych między rządem Kanady a Wspólnotą Europejską i potwierdzającej, że wszystkie procedury wewnętrzne niezbędne do wejścia w życie niniejszej wymiany listów zostały zakończone.
      Proszę przyjąć wyrazy szacunku.

            W imieniu właściwego organu rządu Kanady

         Ross HORNBY

         Dodatek I
         6.   Świeże mięso

                     Artykuł

                     Wywóz z WE do Kanady

                     Wywóz z Kanady do WE

                     Warunki handlowe

                     Równoważność

                     Warunki specjalne

                     Działanie

                     Warunki handlowe

                     Równoważność

                     Warunki specjalne

                     Działanie

                     Normy WE

                     Normy kanadyjskie

                     Normy kanadyjskie

                     Normy WE

                     Zdrowie zwierząt

                                 —

                                 Przeżuwacze

                     2002/99/WE
                     Rozporządzenie (WE) nr 999/2001

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia
                     Sec 40, 41

                     Tak 2

                     Oświadczenie o pochodzeniu

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia

                     2002/99/WE Rozporządzenie (WE) nr 999/2001
                     Decyzja 79/542/EWG

                     Tak 3

                                 —

                                 Koniowate

                     2002/99/WE

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia
                     Sec 40, 41

                     Tak 2

                     Oświadczenie o pochodzeniu

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia

                     2002/99/WE Decyzja 79/542/EWG

                     Tak 3

                                 —

                                 Świnie

                     2002/99/WE

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia
                     Sec 40, 41

                     Tak 2

                     Oświadczenie o pochodzeniu

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia

                     2002/99/WE Decyzja 79/542/EWG

                     Tak 3

                     Zdrowie publiczne

                     Rozporządzenia (WE) nr 852/2004, (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004

                     Ustawa o kontroli mięsa i rozporządzenia
                     Ustawa o żywności i lekach i rozporządzenia
                     Ustawa o opakowaniach i etykietowaniu dla konsumenta oraz rozporządzenia (w przypadku opakowań dla sprzedaży detalicznej)
                     Ustawa o kanadyjskich produktach rolnych i rozporządzenia o klasyfikacji inwentarza żywego i tusz drobiowych (w przypadku wołowiny)

                     Tak 1

                     Niektóre przepisy zostaną poddane przeglądowi przy wprowadzaniu poprawek do rozporządzeń o kontroli mięsa.

                     Ustawa o kontroli mięsa i rozporządzenia
                     Ustawa o żywności i lekach i rozporządzenia
                     Ustawa o opakowaniach i etykietowaniu dla konsumenta oraz rozporządzenia (w przypadku opakowań dla sprzedaży detalicznej)
                     Ustawa o kanadyjskich produktach rolnych i rozporządzenia o klasyfikacji inwentarza żywego i tusz drobiowych (w przypadku wołowiny)

                     Rozporządzenia (WE) nr 852/2004, (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004
                     Decyzja 79/542/EWG Decyzja 2005/290/WE

                     Tak 1

                     Podpunkty 2 i 3 sekcji 11.7.3 dot. Unii Europejskiej w rozdziale 11 „Podręcznik higieny mięsa” („Meat Hygiene Manual”) zgodnie z zaleceniami w dyrektywie dot. higieny mięsa (nr 2008/33/WE) (1)

                     Przepisy dot. badania ante i post mortem, definicję tuczników oraz inne wymogi dot. higieny należy poddać przeglądowi w momencie wprowadzania w życie nowych rozporządzeń UE w sprawie higieny żywności.

            (1)  http://www.inspection.gc.ca/francais/anima/meavia/mmopmmhv/chap11/eu-uef.shtml (wersja w języku francuskim)
         http://www.inspection.gc.ca/english/anima/meavia/mmopmmhv/chap11/eu-uee.shtml (wersja w języku angielskim)

         Dodatek II
         11.   Produkty rybołówstwa i żywe małże

                     Artykuł

                     Wywóz z WE do Kanady

                     Wywóz z Kanady do WE

                     Warunki handlowe

                     Równoważność

                     Warunki specjalne

                     Działanie

                     Warunki handlowe

                     Równoważność

                     Warunki specjalne

                     Działanie

                     Normy WE

                     Normy kanadyjskie

                     Normy kanadyjskie

                     Normy WE

                     Zdrowie zwierząt

                                 1.

                                 Żywe zwierzęta akwakultury i produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi lub do akwakultury

                                 2.

                                 Zabite wypatroszone ryby do spożycia przez ludzi

                                 3.

                                 Zabite niewypatroszone produkty do spożycia przez ludzi

                                 4.

                                 Żywa ikra ryb przeznaczona do akwakultury

                                 5.

                                 Żywe ryby przeznaczone do akwakultury (w tym ryby, małże, skorupiaki i inne bezkręgowce)

                     Dyrektywa 2006/88/WE

                     Rozporządzenia dot. ochrony zdrowia ryb na mocy ustawy o rybołówstwie, R.S.C. 1985, c.F-14

                                 1.

                                 nieocenione

                                 2.

                                 Tak 2

                                 3.

                                 nieocenione

                                 4.

                                 nieocenione

                                 5.

                                 nieocenione

                     Świadectwo zdrowia ryb wydane przez organ urzędowy

                     Rozporządzenia dot. ochrony zdrowia ryb na mocy ustawy o rybołówstwie, R.S.C. 1985, c. F-14

                     Dyrektywa 2006/88/WE
                     Decyzje 2003/858/WE 2003/804/WE 2006/656/WE
                     Rozporządzenie (WE) nr 1251/2008
                     Rozporządzenia (WE) nr 2074/2005, (WE) nr 1250/2008

                                 1.

                                 nieocenione

                                 2.

                                 Tak 2

                                 3.

                                 nieocenione

                                 4.

                                 nieocenione

                                 5.

                                 nieocenione

                     Urzędowe świadectwo zdrowia

                     Zdrowie publiczne

                                 —

                                 Ryby i produkty rybołówstwa przeznaczone do konsumpcji przez człowieka

                     Rozporządzenia (WE) nr 852/2004, (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004, (WE) nr 2073/2005

                     Rozporządzenia o kontroli ryb na mocy ustawy o kontroli ryb, R.S.C., 1985, c. F-12
                     Ustawa o żywności i lekach i rozporządzenia
                     Rozporządzenia dot. opakowań i etykietowaniu dla konsumenta (w przypadku opakowań dla sprzedaży detalicznej)

                     Tak 1

                     Ryby wędzone zapakowane w hermetycznie zamykane pojemniki, które nie są mrożone, muszą zawierać poziom nasolenia nie niższy niż 9 % (metoda fazy wodnej).
                     Uważa się, że systemy Kanady i WE zapewniają równoważny poziom ochrony w zakresie wymogów mikrobiologicznych. Jednakże kryteria mikrobiologiczne stosowane przez Kanadę i WE do monitorowania produktów końcowych różnią się pod niektórymi względami. W przypadku wywożonych produktów eksporter zobowiązany jest zagwarantować, że jego produkty spełniają kryteria kraju przywozu.

                     Rozporządzenia o kontroli ryb na mocy ustawy o kontroli ryb, R.S.C., 1985, c. F-12

                     Rozporządzenia (WE) nr 852/2004, (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004, (WE) nr 2073/2005
                     Decyzja 2005/290/WE

                     Tak 1

                     Przypis B (I)
                     Uważa się, że systemy Kanady i WE zapewniają równoważny poziom ochrony w zakresie wymogów mikrobiologicznych. Jednakże kryteria mikrobiologiczne stosowane przez Kanadę i WE do monitorowania produktów końcowych różnią się pod niektórymi względami. W przypadku wywożonych produktów eksporter zobowiązany jest zagwarantować, że jego produkty spełniają kryteria kraju przywozu.

                     Należy się zwrócić do Health Canada z wnioskiem o nadanie priorytetu przeglądowi rozporządzeń w sprawie ryb wędzonych.

                                 —

                                 Żywe małże do spożycia przez ludzi łącznie ze szkarłupniami, osłonicami i ślimakami morskimi

                     Rozporządzenia (WE) nr 852/2004, (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004

                     Rozporządzenia o kontroli ryb na mocy ustawy o kontroli ryb, R.S.C., 1985, c. F-12 Ustawa o żywności i lekach i rozporządzenia

                     Tak 2

                     Przypis C (ii)

                     WE dostarczy wykaz zatwierdzonych centrów wysyłkowych. WE występuje do Kanady z wnioskiem o przegląd limitów dla zanieczyszczeń, aby ocenić równoważność.

                     Rozporządzenia o kontroli ryb na mocy Ustawy o rybach, R.S.C., 1985, c. F-12
                     Gospodarowanie zanieczyszczonymi łowiskami
                     Rozporządzenia na mocy Ustawy o rybołówstwie, R.S.C. 1985, c. F-14

                     Rozporządzenia (WE) nr 852/2004, (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004, (WE) nr 2074/2005

                     Tak 2

                     Przypis C (ii)
                     Świadectwo urzędowe

                     Ocenić równoważność jakości bakteriologicznej w oparciu o wody hodowlane względem mięsa skorupiaków.
                     Kanada ma dostarczyć wykaz zatwierdzonych zakładów przetwórczych.

         Dodatek III
         15.   Mięso mielone

                     Artykuł

                     Wywóz z WE do Kanady

                     Wywóz z Kanady do WE

                     Warunki handlowe

                     Równoważność

                     Warunki specjalne

                     Działanie

                     Warunki handlowe

                     Równoważność

                     Warunki specjalne

                     Działanie

                     Normy WE

                     Normy kanadyjskie

                     Normy kanadyjskie

                     Normy WE

                     Zdrowie zwierząt

                                 —

                                 Przeżuwacze

                     Dyrektywa 2002/99/WE

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia
                     Sec 40—52

                     Tak 3

                     Jak określono w rozporządzeniach o kontroli mięsa

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia

                     Dyrektywa 2002/99/WE
                     Decyzja 79/542/EWG

                     Tak 3

                                 —

                                 Świnie

                     Dyrektywa 2002/99/WE

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia
                     Sec 40—52

                     Tak 3

                     Jak określono w rozporządzeniach o kontroli mięsa

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia

                     Dyrektywa 2002/99/WE
                     Decyzja 79/542/EWG

                     Tak 3

                                 —

                                 Koniowate

                     Dyrektywa 2002/99/WE

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia
                     Sec 40—52

                     Tak 3

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia

                     Dyrektywa 2002/99/WE.

                     Tak 3

                                 —

                                 Drób/ Zwierzęta łowne/ Zwierzęta dzikie utrzymywane przez człowieka

                     Dyrektywa 2002/99/WE

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia
                     Sec 40—52

                     Tak 3

                     Ustawa o zdrowiu zwierząt i rozporządzenia

                     Dyrektywa 2002/99/WE.

                     Tak 3

                     Zdrowie publiczne

                     Rozporządzenia (WE) nr 852/2004, (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004

                     Ustawa o kontroli mięsa i rozporządzenia
                     Ustawa o żywności i lekach i rozporządzenia
                     Rozporządzenia dot. opakowań i etykietowaniu dla konsumenta (w przypadku opakowań dla sprzedaży detalicznej)

                     Tak 2

                     Zakaz handlu mięsem mielonym ze zwierząt łownych

                     Ustawa o kontroli mięsa i rozporządzenia
                     Ustawa o żywności i lekach i rozporządzenia
                     Rozporządzenia dot. opakowań i etykietowaniu dla konsumenta (w przypadku opakowań dla sprzedaży detalicznej)

                     Rozporządzenia (WE) nr 852/2004, (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004
                     Decyzja 79/542/EWG

                     Tak 3

                     Przypis A (I)


title: Decyzja Rady (UE) 2015/2103 z dnia 16 listopada 2015 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Protokołu ustanawiającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską z jednej strony a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii z drugiej strony

text:
               21.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 305/1

         DECYZJA RADY (UE) 2015/2103
   z dnia 16 listopada 2015 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Protokołu ustanawiającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską z jednej strony a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii z drugiej strony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 28 czerwca 2007 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 753/2007 (1) w sprawie zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską z jednej strony a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii z drugiej strony (zwanej dalej „Umową partnerską”).

               (2)

               Aktualny protokół określający uprawnienia do połowów oraz rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej traci moc dnia 31 grudnia 2015 r.

               (3)

               Rada upoważniła Komisję do wynegocjowania nowego protokołu do Umowy o partnerstwie przyznającego statkom Unii uprawnienia do połowów w obszarze połowowym Grenlandii. W wyniku tych negocjacji nowy protokół (zwany dalej „Protokołem”) parafowano dnia 20 marca 2015 r.

               (4)

               Aby zapewnić kontynuowanie działalności połowowej przez statki Unii zgodnie z jego art. 14, Protokół powinien być stosowany tymczasowo od dnia jego podpisania, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2016 r.

               (5)

               Protokół powinien zostać podpisany i być tymczasowo stosowany w oczekiwaniu na zakończenie procedur jego zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską z jednej strony a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii z drugiej strony (zwanego dalej „Protokołem”), z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Tekst Protokołu jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Protokół stosuje się tymczasowo, zgodnie z jego art. 14, od dnia 1 stycznia 2016 r., do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. ETGEN

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 753/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską z jednej strony a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii z drugiej strony (Dz.U. L 172 z 30.6.2007, s. 1)