title: Decyzja Rady (UE) 2016/1888 z dnia 24 czerwca 2016 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Wyspami Salomona dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               27.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 292/1

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1888
   z dnia 24 czerwca 2016 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Wyspami Salomona dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniesiono odniesienie do Republiki Wysp Salomona z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).

               (2)

               Przy odniesieniu do Wysp Salomona zamieszczony jest przypis wskazujący, że zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy dotyczącej zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską.

               (3)

               W dniu 9 października 2014 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do podjęcia negocjacji z Wyspami Salomona w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Wyspami Salomona dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych (zwanej dalej „Umową”).

               (4)

               Negocjacje w sprawie Umowy zostały podjęte w dniu 19 listopada 2014 r. i zakończyły się pomyślnie jej parafowaniem w dniu 13 listopada 2015 r.

               (5)

               Należy, w imieniu Unii, podpisać Umowę i zatwierdzić dołączone do niej deklaracje. Należy tymczasowo stosować Umowę od dnia następującego po dniu jej podpisania do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia.

               (6)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (7)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Wyspami Salomona dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 4
   Umowę stosuje się tymczasowo od dnia następującego po dniu jej podpisania (5) do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 czerwca 2016 r.

            W imieniu Rady

         A.G. KOENDERS

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (5)  Data podpisania Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/202 z dnia 12 lutego 2016 r. ustalająca stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu UPG, ustanowionego w Przejściowej umowie o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego Komitetu UPG

text:
               16.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 39/28

         DECYZJA RADY (UE) 2016/202
   z dnia 12 lutego 2016 r.
   ustalająca stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu UPG, ustanowionego w Przejściowej umowie o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego Komitetu UPG
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 oraz 209, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając decyzję Rady 2009/152/WE w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (1),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Przejściowa umowa o partnerstwie gospodarczym (UPG) między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, (zwana dalej „Umową”), podpisana została w dniu 15 stycznia 2009 r. i jest stosowana tymczasowo od dnia 4 sierpnia 2014 r.

               (2)

               W art. 92 Umowy ustanowiono Komitet UPG, który jest odpowiedzialny za wykonywanie Umowy i realizację wszystkich zadań w niej wskazanych.

               (3)

               W art. 92 Umowy przewidziano, że Strony decydują o składzie, organizacji i działaniu Komitetu UPG.

               (4)

               Unia powinna określić stanowisko, jakie należy zająć w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego Komitetu UPG,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu UPG, ustanowionego w Przejściowej umowie o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony, w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego Komitetu UPG, jest oparte na projekcie decyzji Komitetu UPG dołączonym do niniejszej decyzji.
   Niewielkie zmiany projektu decyzji, które nie powodują jego istotnej modyfikacji, mogą zostać przyjęte bez nowej decyzji Rady.
   Artykuł 2
   Po jej przyjęciu, decyzja Komitetu UPG zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 lutego 2016 r.

            W imieniu Rady

         J.R.V.A. DIJSSELBLOEM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 57 z 28.2.2009, s. 1.

      PROJEKT
      DECYZJA NR …/2015 Z DNIA … KOMITETU UPG
      ustanowionego w Przejściowej umowie o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony,
      z dnia …
      w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego Komitetu UPG
      KOMITET UPG,
      uwzględniając Przejściową umowę o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony (zwaną dalej „Umową”), podpisaną w Brukseli w dniu 15 stycznia 2009 r. i stosowaną tymczasowo od dnia 4 sierpnia 2014 r., w szczególności jej art. 92,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Zgodnie z Umową i niniejszą decyzją w skład Strony Środkowoafrykańskiej wchodzi Republika Kamerunu,

                  (2)

                  W Umowie przewidziano, że Strony decydują o składzie, organizacji i działaniu Komitetu UPG,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Ustanawia się regulamin wewnętrzny Komitetu UPG w brzmieniu podanym w załączniku.
      Wskazany regulamin zostaje ustanowiony z zastrzeżeniem postanowień szczególnych zawartych w Umowie i postanowień szczególnych, które mogą zostać przyjęte przez Komitet UPG.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej podpisania.

         Sporządzono w … dnia … r.

               W imieniu Republiki Kamerunu

               W imieniu Unii Europejskiej

      ZAŁĄCZNIK

         REGULAMIN WEWNĘTRZNY KOMITETU UPG

         ustanowionego w Przejściowej umowie o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a stroną Środkowoafrykańską, z drugiej strony

      ROZDZIAŁ I
      POSTANOWIENIA OGÓLNE
      Artykuł 1
      Zadania Komitetu UPG
      Komitet UPG odpowiedzialny jest za zarządzanie wszystkimi dziedzinami objętymi niniejszą Umową i za realizację wszystkich wskazanych w Umowie zadań.
      Zadania Komitetu UPG obejmują w szczególności:

                  1)

                  W dziedzinie handlu:

                              a)

                              nadzorowanie i zapewnienie wprowadzenia w życie i odpowiedniego stosowania Umowy. W tym celu Komitet UPG analizuje i zaleca priorytetowe dziedziny współpracy;

                              b)

                              ocenianie wyników osiągniętych w ramach Umowy i, w razie potrzeby, inicjowanie zmian udoskonalających Umowę;

                              c)

                              podejmowanie wszelkich działań dla zapobiegania sporom lub rozstrzygania sporów wynikających z interpretacji lub stosowania Umowy;

                              d)

                              monitorowanie postępu integracji regionalnej oraz stosunków gospodarczych i handlowych między Stronami;

                              e)

                              monitorowanie i ocenianie wpływu wykonywania Umowy na zrównoważony rozwój Stron;

                              f)

                              omawianie i podejmowanie wszelkich działań, które mogłyby skutkować wsparciem handlu, inwestycji i możliwości biznesowych między Stronami;

                              g)

                              omawianie wszelkich zagadnień dotyczących Umowy oraz wszelkich innych kwestii mogących zagrażać realizacji jej celów.

                  2)

                  W dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju:

                              a)

                              zapewnienie stosowania przepisów regulujących współpracę na rzecz rozwoju, które wchodzą w zakres Umowy.

                              b)

                              monitorowanie i koordynowanie, wspólnie z innymi partnerami, wykonania postanowień Umowy dotyczących współpracy;

                              c)

                              okresowe ocenianie wskazanych w Umowie priorytetów współpracy oraz, w razie potrzeby, formułowanie zaleceń dotyczących uwzględnienia nowych priorytetów;

                              d)

                              nadzorowanie wykonania wspólnych wytycznych załączonych do Umowy.

            ROZDZIAŁ II
      ORGANIZACJA
      Artykuł 2
      Skład i przewodniczący
      1.   Komitet UPG składa się, z jednej strony, z przedstawicieli członków Rady Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej oraz, z drugiej strony, z przedstawicieli Republiki Kamerunu, szczebli ministerialnych lub pełniących wysokie funkcje publiczne.
      2.   W niniejszym regulaminie wewnętrznym odniesienie do „Stron” odpowiada definicji podanej w art. 95 Umowy.
      3.   Prezydencja Komitetu UPG jest wykonywana rotacyjnie, przez okres dwunastu miesięcy, przez przedstawiciela Unii Europejskiej oraz przedstawiciela Republiki Kamerunu. Mandat odpowiadający pierwszemu okresowi rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Komitetu UPG, a kończy się w dniu 31 grudnia następnego roku. Pierwszą prezydencję sprawuje przedstawiciel Republiki Kamerunu.
      Artykuł 3
      Obserwatorzy
      1.   Do udziału we wszystkich posiedzeniach Komitetu UPG zapraszani są, w charakterze obserwatorów, przedstawiciele Komisji Wspólnoty Gospodarczej i Walutowej Afryki Środkowej (CEMAC) oraz Sekretariatu Generalnego Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Środkowej (CEFAC).
      2.   Strony mogą zdecydować o zaproszeniu na posiedzenia Komitetu UPG, w charakterze obserwatorów, przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, sektora prywatnego, ekspertów lub innych osób według swego wyboru.
      3.   Komitet UPG może podjąć decyzję o zamknięciu dla obserwatorów dowolnej części posiedzenia, na czas obrad w przedmiocie kwestii newralgicznych i podczas podejmowania przez Komitet decyzji.
      Artykuł 4
      Sekretariat
      Działanie sekretariatu Komitetu UPG zapewniają rotacyjnie, przez okres dwunastu miesięcy, Komisja Europejska w imieniu Unii Europejskiej oraz Republika Kamerunu. Okresy te pokrywają się z rotacyjnym wykonywaniem prezydencji Komitetu UPG.
      Artykuł 5
      Podkomitety
      Dla skutecznego wykonywania swych kompetencji Komitet UPG może ustanowić podległe mu podkomitety, które są odpowiedzialne za konkretne kwestie związane z Umową. W tym celu Komitet UPG określa skład i zadania takich podkomitetów.
      ROZDZIAŁ III
      DZIAŁANIE
      Artykuł 6
      Decyzje i zalecenia
      1.   Komitet UPG przyjmuje decyzje i zalecenia w drodze konsensusu.
      2.   Komitet UPG może zdecydować o przedłożeniu wszelkich spraw ogólnych, które wynikają z Umowy i są we wspólnym interesie państw AKP i Unii Europejskiej, Radzie Ministrów AKP-UE wskazanej w art. 15 Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (zwaną dalej „Umową z Kotonu”).
      3.   Pomiędzy posiedzeniami Komitet UPG może przyjmować, za zgodą obu Stron, decyzje lub zalecenia w drodze procedury pisemnej. Procedura pisemna polega na wymianie not między Stronami.
      4.   Decyzje lub zalecenia Komitetu UPG noszą tytuł „decyzja” lub „zalecenie”, po którym następuje numer porządkowy, data przyjęcia oraz wskazanie ich przedmiotu. Każda decyzja zawiera datę swego wejścia w życie.
      5.   Przyjmowane przez Komitet UPG decyzje i zalecenia uwierzytelniane są przez przedstawiciela Komisji Europejskiej w imieniu Unii Europejskiej oraz przez przedstawiciela Republiki Kamerunu.
      6.   Decyzje i zalecenia są przekazywane Stronom jako dokumenty Komitetu UPG.
      Artykuł 7
      Korespondencja
      1.   Wszelka korespondencja adresowana do Komitetu UPG jest kierowana do jego sekretariatu.
      2.   Sekretariat zapewnia, aby korespondencja adresowana do Komitetu UPG była przekazywana prezydencji Komitetu oraz, w stosownych przypadkach, centrom koordynacji każdej ze Stron wskazanym w art. 92 Umowy, w charakterze dokumentów, o których mowa w art. 10 niniejszego regulaminu wewnętrznego.
      3.   Korespondencja pochodząca od prezydencji Komitetu UPG jest przesyłana do centrum koordynacji każdej ze Stron przez sekretariat, a w stosownych przypadkach jest przekazywana innym członkom Komitetu UPG, w charakterze dokumentów, o których mowa w art. 10 niniejszego regulaminu wewnętrznego.
      Artykuł 8
      Posiedzenia
      1.   Komitet UPG spotyka się w regularnie, w odstępach czasu nieprzekraczających jednego roku, a także w trybie nadzwyczajnym, gdy wymagają tego okoliczności, oraz jeżeli Strony tak postanowią.
      2.   Każde posiedzenie Komitetu UPG odbywa się w terminie i w miejscu uzgodnionym przez Strony.
      3.   Posiedzenia Komitetu UPG zwoływane są przez Stronę sprawującą prezydencję, po konsultacji z drugą Stroną.
      4.   Zawiadomienia kierowane są do uczestników niepóźniej niż piętnaście dni przed terminem każdego posiedzenia.
      Artykuł 9
      Delegacje
      Przed każdym posiedzeniem prezydencja Komitetu UPG jest informowana o planowanym składzie delegacji Unii Europejskiej, Republiki Kamerunu oraz o ewentualnych obserwatorach.
      Artykuł 10
      Dokumenty
      Jeśli obrady Komitetu UPG oparte są na pisemnych dokumentach towarzyszących, dokumenty takie są numerowane i rozpowszechniane jako dokumenty Komitetu UPG niepóźniej niż czternaście dni przed rozpoczęciem posiedzenia.
      Artykuł 11
      Porządek posiedzeń
      1.   Wstępny porządek każdego posiedzenia jest sporządzany przez sekretariat Komitetu UPG na podstawie propozycji przedstawionych przez Strony. Sekretariat Komitetu UPG przekazuje go do centrum koordynacji każdej ze Stron niepóźniej niż piętnaście dni przed rozpoczęciem posiedzenia.
      2.   Tymczasowy porządek posiedzenia obejmuje punkty, o których włączenie do porządku posiedzenia zwrócono się do sekretariatu niepóźniej niż dwadzieścia jeden dni przed rozpoczęciem posiedzenia, przy czym punkty takie nie zostaną uwzględnione w tymczasowym porządku posiedzenia, jeżeli sekretariat nie otrzyma odpowiedniej dokumentacji towarzyszącej przed dniem rozesłania takiego porządku posiedzenia.
      3.   Komitet UPG przyjmuje porządek posiedzenia na początku każdego posiedzenia. Za zgodą Stron do porządku posiedzenia można włączyć punkty, które nie znajdowały się we wstępnym porządku posiedzenia.
      4.   Prezydencja Komitetu UPG, za zgodą Stron, może zaprosić ekspertów do udziału w posiedzeniach Komitetu UPG w celu przedstawienia informacji w konkretnych sprawach.
      5.   Dla uwzględnienia wymogów danej sytuacji sekretariat może, za zgodą Stron, skrócić terminy wskazane w ust. 1 i 2.
      Artykuł 12
      Protokół
      1.   Po zakończeniu każdego posiedzenia sporządza się podsumowanie ustaleń, które zostaje podpisane przez członkowów Komitetu UPG.
      2.   Sekretariat sporządza projekt protokołu posiedzenia najpóźniej w terminie miesiąca.
      3.   Co do zasady w protokole podsumowany zostaje każdy punkt porządku obrad, w razie potrzeby z wyszczególnieniem:

                  a)

                  dokumentów przedłożonych Komitetowi UPG,

                  b)

                  oświadczeń, o których dołączenie wystąpił członek Komitetu UPG,

                  c)

                  podjętych decyzji, wydanych zaleceń, uzgodnionych oświadczeń oraz wniosków przyjętych w odniesieniu do konkretnych punktów.

            4.   Protokół zawiera również listę członków Komitetu UPG, a także listę członków towarzyszących im delegacji oraz listę ewentualnych obserwatorów.
      5.   Protokół jest zatwierdzany na piśmie przez obie Strony w terminie dwóch miesięcy od dnia posiedzenia. Po zatwierdzeniu dwa egzemplarze protokołu zostają podpisane przez sekretariat, a każda ze Stron otrzymuje po jednym oryginalnym egzemplarzu tak sporządzonego dokumentu.
      Artykuł 13
      Jawność
      1.   O ile Strony nie postanowiły inaczej, posiedzenia Komitetu UPG nie są jawne.
      2.   Każda ze stron może podjąć decyzję o publikacji decyzji Komitetu UPG we własnym dzienniku urzędowym.
      ROZDZIAŁ IV
      POSTANOWIENIA KOŃCOWE
      Artykuł 14
      Języki
      1.   Językami roboczymi Komitetu UPG są języki urzędowe wspólne dla Stron.
      2.   Komitet UPG obraduje oraz przyjmuje decyzje i zalecenia na podstawie dokumentacji i propozycji sporządzonych w jednym z języków, o których mowa w pkt 1.
      Artykuł 15
      Koszty
      1.   Każda ze stron ponosi koszty wynikające ze swego udziału w posiedzeniach Komitetu UPG, zarówno jeśli chodzi o koszty personelu, podróży i pobytu, jak i opłaty pocztowe i telekomunikacyjne.
      2.   Koszty związane z organizacją posiedzeń oraz powielaniem dokumentów ponosi Strona, która organizuje posiedzenie.
      3.   Koszty związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń oraz tłumaczeniem pisemnym decyzji i zaleceń na języki robocze Komitetu UPG ponosi Strona, która organizuje posiedzenie. Koszty związane z tłumaczeniem ustnym oraz tłumaczeniem pisemnym decyzji i zaleceń na inne języki urzędowe Unii Europejskiej ponosi Unia Europejska.
      Artykuł 16
      Zmiany w regulaminie wewnętrznym
      Niniejszy regulamin wewnętrzny może zostać zmieniony decyzją Komitetu UPG zgodnie z art. 6 ust. 1 regulaminu.


title: Decyzja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich, zebranych w radzie z dnia 11 listopada 1991 r. zawieszająca stosowanie umów między Wspólnotą Europejską, jej Państwami Członkowskimi a Socjalistyczną Federalną Republiką Jugosławii

text:
Ważna informacja prawna

|

41991D0586

Dziennik Urzędowy L 315 , 15/11/1991 P. 0047 - 0047 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 18 P. 0178  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 18 P. 0178

		Decyzja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich, zebranych w radziez dnia 11 listopada 1991 r.zawieszająca stosowanie umów między Wspólnotą Europejską, jej Państwami Członkowskimi a Socjalistyczną Federalną Republiką Jugosławii(91/586/EWWiS, EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH I PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, ZEBRANI W RADZIE,mając na uwadze, co następuje:Wspólnota Europejska i jej Państwa Członkowskie zawarły z Socjalistyczną Federalną Republiką Jugosławii Umowę o współpracy oraz pokrewne protokoły i instrumenty, jak również Umowę w sprawie produktów EWWiS;w swoich deklaracjach z dnia 5 i 28 października 1991 r. Wspólnota Europejska i jej Państwa Członkowskie, zebrane w ramach europejskiej współpracy politycznej, uwzględniły kryzys w Jugosławii; Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych wyraziła, w rezolucji 713 (1991), zaniepokojenie, że przedłużenie tej sytuacji stanowi groźbę dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa;działania wojenne i ich konsekwencje w odniesieniu do stosunków gospodarczych i handlowych, zarówno między republikami Jugosławii, jak i ze Wspólnotą, stanowią radykalną zmianę warunków, na jakich Umowa o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Socjalistyczną Federalną Republiką Jugosławii [1] i jej protokoły, jak również Umowa dotycząca Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, zostały zawarte; kwestionują one stosowanie tych umów i protokołów;apel wystosowany przez Wspólnotę Europejską i jej Państwa Członkowskie, zebrane w ramach europejskiej współpracy politycznej dnia 6 października 1991 r. w Haarzuilens, wzywający do przestrzegania układu o zawieszeniu broni podpisanego w Hadze dnia 4 października 1991 r. pozostał bez echa;w deklaracji z dnia 6 października 1991 r. Wspólnota Europejska i jej Państwa Członkowskie, zebrane w ramach europejskiej współpracy politycznej, ogłosiły swoją decyzję o wypowiedzeniu umów między Wspólnotą a Jugosławią, jeżeli układ podpisany w Hadze dnia 4 października 1991 r między stronami konfliktu, w obecności przewodniczącego Rady Wspólnot Europejskich i przewodniczącego Konferencji ds. Jugosławii, nie będzie przestrzegany;Wspólnota rozpoczęła niezbędne procedury w celu wypowiedzenia wyżej wymienionych umów;w wyniku zalecenia Komisji,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:1. Stosowanie wyżej wymienionych umów zostaje niniejszym zawieszone ze skutkiem natychmiastowym.2. Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 11 listopada 1991 r.H. J. SimonsPrzewodniczący[1] Dz.U. L 41 z 14.2.1983, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji z dnia 10 lipca 2015 r. w sprawie mianowania niektórych członków Rady Naukowej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych

text:
               11.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 227/2

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 10 lipca 2015 r.
   w sprawie mianowania niektórych członków Rady Naukowej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych
   (2015/C 227/02)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/743/UE z dnia 3 grudnia 2013 r. ustanawiającą program szczegółowy wdrażający program „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) i uchylającą decyzje 2006/971/WE, 2006/972/WE, 2006/973/WE, 2006/974/WE i 2006/975/WE (1), w szczególności jej art. 7 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją C(2013) 8915 (2) (zmienioną następnie decyzją C(2015) 58 (3)) Komisja powołała Europejską Radę ds. Badań Naukowych („ERBN”) na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. w celu realizacji działań w ramach części I „Doskonała baza naukowa” odnoszących się do celu szczegółowego „Europejska Rada ds. Badań Naukowych (ERBN)”, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. a) decyzji 2013/743/UE.

               (2)

               Europejska Rada ds. Badań Naukowych składa się z niezależnej Rady Naukowej, o której mowa w art. 7 decyzji 2013/743/UE, oraz specjalnej jednostki ds. realizacji, o której mowa w art. 8 wspomnianej decyzji.

               (3)

               Zgodnie z art. 2 ust. 1 decyzji C(2013) 8915 w skład Rady Naukowej wchodzą przewodniczący ERBN oraz 21 innych członków.

               (4)

               Zgodnie z art. 7 ust. 1 akapit trzeci decyzji 2013/743/UE członkowie Rady Naukowej są mianowani na kadencję trwającą maksymalnie cztery lata, z możliwością jednokrotnego przedłużenia. Powinni być oni mianowani w sposób zapewniający ciągłość prac Rady Naukowej.

               (5)

               Kadencja niektórych członków Rady Naukowej skończyła się z dniem 31 grudnia 2014 r. i zachodzi potrzeba uzupełnienia składu Rady Naukowej.

               (6)

               Zgodnie z art. 7 ust. 1 akapit drugi decyzji 2013/743/UE członków Rady Naukowej mianuje Komisja po przeprowadzeniu niezależnej i przejrzystej procedury ich wyznaczenia uzgodnionej z Radą Naukową i obejmującej konsultacje ze środowiskiem naukowym oraz sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady. W tym celu powołano stały komitet do celów identyfikacji przyszłych członków Rady Naukowej. Komitet identyfikacyjny przedstawił Komisji zalecenia w kwestii zastąpienia i ponownego mianowania członków Rady Naukowej, które zostały przyjęte,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Isabelle Vernos zostaje mianowana członkinią Rady Naukowej ERBN na drugą kadencję, upływającą z dniem 30 czerwca 2019 r.
   Margaret Buckingham zostaje mianowana członkinią Rady Naukowej ERBN na pierwszą kadencję, upływającą z dniem 30 czerwca 2019 r.
   Michael Kramer zostaje mianowany członkiem Rady Naukowej ERBN na pierwszą kadencję, upływającą z dniem 30 czerwca 2019 r.
   Micali Silvio zostaje mianowany członkiem Rady Naukowej ERBN na pierwszą kadencję, upływającą z dniem 30 czerwca 2019 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2015 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 lipca 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Carlos MOEDAS

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 965.

      (2)  Decyzja Komisji C(2013) 8915 z dnia 12 grudnia 2013 r. ustanawiająca Europejską Radę ds. Badań Naukowych (Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 23).

      (3)  Decyzja Komisji C(2015) 58 z dnia 17 lutego 2015 r. zmieniająca decyzję C(2013) 8915 ustanawiającą Europejską Radę ds. Badań Naukowych (Dz.U. C 58 z 18.2.2015, s. 3).


title: 2008/461/WE: Decyzja Rady z dnia 16 czerwca 2008 r. dotycząca mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii

text:
               19.6.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 160/32

      DECYZJA RADY

   z dnia 16 czerwca 2008 r.
   dotycząca mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii
   (2008/461/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               W następstwie rezygnacji pana Pedra MOYI MILANÉSA zwolniło się jedno stanowisko zastępcy członka,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Enrique OJEDA VILA, Secretario General de Acción Exterior, Andalucía, zostaje mianowany zastępcą członka Komitetu Regionów na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 czerwca 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: Decyzja nr S4 z dnia 2 października 2009 r. dotycząca procedur zwrotów kosztów w celu wykonywania art. 35 i 41 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)

text:
               24.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 106/52

         DECYZJA NR S4
   z dnia 2 października 2009 r.
   dotycząca procedur zwrotów kosztów w celu wykonywania art. 35 i 41 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)
   2010/C 106/17
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO,
   uwzględniając art. 72 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), zgodnie z którym Komisja Administracyjna odpowiada za rozpatrywanie wszelkich spraw administracyjnych lub dotyczących wykładni, wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (2),
   uwzględniając art. 35 i 41 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,
   uwzględniając art. 66–68 rozporządzenia (WE) nr 987/2009,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Koszty świadczeń rzeczowych udzielonych przez instytucję jednego państwa członkowskiego na koszt instytucji innego państwa członkowskiego są zwracane w całości.

               (2)

               Zwroty kosztów między instytucjami, jeżeli nie ustalono inaczej, muszą być dokonywane szybko i sprawnie, aby zapobiec kumulacji należności nieuregulowanych przez dłuższy czas.

               (3)

               Kumulacja należności mogłaby zagrozić efektywnemu funkcjonowaniu systemu wspólnotowego i narazić na szwank prawa jednostek.

               (4)

               W decyzji nr S1 (3) Komisja Administracyjna postanowiła, że instytucja miejsca pobytu otrzymuje zwrot kosztów opieki zdrowotnej udzielonej na podstawie ważnej Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego.

               (5)

               Wspólnie uzgodnione najlepsze praktyki przyczyniłyby się do szybkiego i sprawnego regulowania należności między instytucjami.
               Działając zgodnie z warunkami określonymi w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   A.   Zwrot kosztów na podstawie rzeczywistych wydatków (art. 62 rozporządzenia (WE) nr 987/2009)

               1.

               Instytucja wnosząca o zwrot kosztów opartych na rzeczywistych wydatkach zgłasza wniosek najpóźniej w terminie określonym w art. 67 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 (zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym”). Instytucja przyjmująca wniosek o zwrot kosztów gwarantuje spłatę należności w terminie określonym w art. 67 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego, ale w miarę możliwości dokonuje płatności przed tym terminem.

               2.

               Wnioski o zwrot kosztów świadczeń, które zostały udzielone na podstawie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ), dokumentu zastępującego EKUZ lub jakiegokolwiek innego dokumentu uprawniającego do świadczeń, mogą być odrzucone i zwrócone instytucji będącej dłużnikiem w sytuacji, gdy na przykład wniosek:

                           —

                           jest niekompletny lub nieprawidłowo wypełniony,

                           —

                           dotyczy świadczeń, które nie zostały udzielone w okresie ważności EKUZ lub dokumentu

                     uprawniającego do świadczeń, którym posługiwała się osoba ubiegająca się o świadczenia. Wniosek nie może zostać odrzucony ze względu na to, że dana osoba nie jest już ubezpieczona w instytucji, która wystawiła EKUZ lub dokument uprawniający do świadczeń zdrowotnych, o ile beneficjentowi udzielono świadczeń w okresie ważności przedstawionego dokumentu.
               Instytucja zobowiązana do zwrotu kosztów świadczeń udzielonych na podstawie EKUZ może wnioskować o to, aby instytucja, w której dana osoba była prawidłowo zarejestrowana w czasie, gdy zostało udzielone świadczenie, zwróciła koszty tych świadczeń pierwszej instytucji lub, jeżeli osoba ta nie była uprawniona do korzystania z EKUZ, uregulowała tę sprawę bezpośrednio z osobą zainteresowaną.

               3.

               Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (4), wniosek nie może być rozpatrywany przez instytucję będącą dłużnikiem, co do jego zgodności z art. 19 i art. 27 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 883/2004, chyba że istnieje uzasadnione podejrzenie nadużycia. Instytucja będąca dłużnikiem jest w rezultacie zobowiązana do przyjęcia informacji, na podstawie których zostało oparte roszczenie, i do zwrotu należności. W przypadku gdy istnieje podejrzenie nadużycia, instytucja będąca dłużnikiem może z uzasadnionych względów odrzucić wniosek, zgodnie z art. 67 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego.

               4.

               Dla celów stosowania pkt 2 i 3, jeżeli instytucja będąca dłużnikiem wyraża wątpliwości co do wiarygodności faktów, na podstawie których został oparty wniosek, na instytucji będącej wierzycielem spoczywa obowiązek ponownego rozpatrzenia, czy wniosek został sporządzony we właściwy sposób oraz, w razie potrzeby, wycofania wniosku o zwrot lub jego ponownego wyliczenia.

               5.

               Nie rozpatruje się wniosków złożonych po terminie określonym w art. 67 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego.

         B.   Zwrot kosztów na podstawie kwot zryczałtowanych (art. 63 rozporządzenia wykonawczego)

               6.

               Rejestr, o którym mowa w art. 64 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego, przedstawia się instytucji łącznikowej państwa członkowskiego będącego dłużnikiem w terminie do końca roku następującego po roku, którego wniosek dotyczy, a wnioski o zwrot powstałe w oparciu o ten rejestr zostają zgłoszone tej instytucji jak najszybciej po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej rocznych zryczałtowanych kwot na osobę, nie później jednak niż w terminie określonym w art. 67 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego.

               7.

               Kiedy tylko jest to możliwe, instytucja będąca wierzycielem przedstawia instytucji będącej dłużnikiem wnioski dotyczące danego roku kalendarzowego.

               8.

               Instytucja przyjmująca wniosek o zwrot na podstawie kwot zryczałtowanych gwarantuje spłatę należności w terminie określonym w art. 67 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego, ale w miarę możliwości dokonuje płatności przed tym terminem.

               9.

               Nie rozpatruje się wniosku złożonego po terminie określonym w art. 67 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego.

               10.

               Wniosek o zwrot na podstawie kwot zryczałtowanych może zostać odrzucony i zwrócony do instytucji będącej wierzycielem w sytuacji, gdy na przykład wniosek:

                           —

                           jest niekompletny lub nieprawidłowo wypełniony,

                           —

                           odnosi się do okresu, który nie jest objęty rejestracją na podstawie ważnego dokumentu uprawniającego do świadczeń.

               11.

               Jeżeli instytucja będąca dłużnikiem wyraża wątpliwości, co do wiarygodności faktów, na podstawie których oparty został wniosek, na instytucji będącej wierzycielem spoczywa obowiązek ponownego rozpatrzenia, czy faktura została wystawiona we właściwy sposób oraz, w razie potrzeby, wycofania wniosku o zwrot lub jego ponownego wyliczenia.

         C.   Wpłaty zaliczkowe na mocy art. 68 rozporządzenia wykonawczego

               12.

               W przypadku dokonywania wpłaty zaliczkowej na mocy art. 68 rozporządzenia wykonawczego, kwotę należną oblicza się oddzielnie w przypadku wniosków o zwrot opartych na rzeczywistych wydatkach (art. 67 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego) i w przypadku wniosków o zwrot opartych na kwotach zryczałtowanych (art. 67 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego).

         D.   Współpraca i wymiana informacji

               13.

               Instytucje powinny zapewnić dobrą współpracę między sobą i działać w charakterze organów wykonujących swoje ustawodawstwo.

         E.   Wejście w życie

               14.

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

            Przewodniczący Komisji Administracyjnej

         Lena MALMBERG

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.

      (3)  Zob. s. 23 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (4)  Wyrok Trybunału z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie C-145/03 Spadkobiercy Annette Keller przeciwko Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) i Instituto Nacional de Gestión Sanitaria (Ingesa), Zb.Orz. [2005], s. I-02529.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1573 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech członków i pięciu zastępców członków z Niderlandów

text:
               22.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 245/10

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1573
   z dnia 18 września 2015 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech członków i pięciu zastępców członków z Niderlandów
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Niderlandów,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia, 5 lutego i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) oraz (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Cztery stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów R.E. (Ralpha) DE VRIESA, A. (Berta) GIJSBERTSA, W.H. (Hester) MAIJ i B.S. (Botego) WILPSTRY.

               (3)

               Cztery stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów H. (Henka) BRINKA, J.H.J. (Hansa) KONSTA, E.M. (Elviry) SWEET i J.M.E. (Annemieke) TRAAGA.

               (4)

               Jedno stanowisko zastępcy członka zwolni się w związku z mianowaniem T.J.S.M. BOVENSA członkiem Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na stanowiska członków na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r.:

               —

               J.A. (John) JORRITSMA, Commissaris van de Koning in Fryslân

               —

               Th.J.F.M. (Theo) BOVENS, Commissaris van de Koning in Limburg

               —

               M.A. (Michiel) SCHEFFER, Gedeputeerde in Gelderland

               —

               C.J. (Cees) LOGGEN, Gedeputeerde in Noord-Holland.

         Artykuł 2
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na stanowiska zastępców członków na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r.:

               —

               N. (Nienke) HOMAN, Gedeputeerde in Groningen

               —

               A. (Ard) VAN DER TUUK, Gedeputeerde in Drenthe

               —

               D.J.E. (Erik) LIEVERS, Gedeputeerde in Overijssel

               —

               A.M.A. (Mariëtte) PENNARTS-POUW, Gedeputeerde in Utrecht

               —

               M.A. (Michiel) RIJSBERMAN, Gedeputeerde in Flevoland.

         Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2015 r.

            W imieniu Rady

         C. DIESCHBOURG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42.

      (2)  Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25.

      (3)  Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70.


title: Decyzja Rady z dnia 15 października 2007 r. w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków z Włoch Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

text:
               24.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 249/6

      DECYZJA RADY

   z dnia 15 października 2007 r.
   w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków z Włoch Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy
   (2007/C 249/07)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 202,
   uwzględniając decyzję Rady 2003/C 218/01 (1) z dnia 22 lipca 2003 r. ustanawiającą Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy, w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając wykaz kandydatur przedstawionych Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 lutego 2007 r. Rada podjęła decyzję (2) w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres od 1 marca 2007 r. do 28 lutego 2010 r., z wyjątkiem członków oraz zastępców członków z Włoch.

               (2)

               rząd Włoch zaproponował kandydatów na wolne stanowiska,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Członkami i zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres do 28 lutego 2010 r. zostają niniejszym mianowani:
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Członek

               Zastępcy członków

               pani Lea BATTISTONI

               pan Lorenzo FANTINI
               pani Maria ALVINO

         II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

               Członek

               Zastępcy członków

               pan Diego ALHAIQUE

               pani Cinzia FRASCHERI
               pani Gabriella GALLI

         III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Członek

               Zastępcy członków

               pan Luigi CASANO

               pan Walter REGIS
               pan Giorgio RUSSOMANNO

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 15 października 2007 r.

         W imieniu Rady
         L. AMADO

         Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 218 z 13.9.2003, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 64 z 2.3.2007, str. 30.


title: 2008/114/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 12 lutego 2008 r. ustanawiająca statut Agencji Dostaw Euratomu

text:
               15.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 41/15

      DECYZJA RADY

   z dnia 12 lutego 2008 r.
   ustanawiająca statut Agencji Dostaw Euratomu
   (2008/114/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atoamowej, w szczególności jego art. 54 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Postanowienia tytułu II rozdziału 6 Traktatu przewidują utworzenie Agencji Dostaw Euratomu (zwanej dalej „Agencją”) oraz określają jej zadania i obowiązki w zakresie zapewnienia stałych i sprawiedliwych dostaw materiałów jądrowych użytkownikom w Unii Europejskiej. Statut Agencji przyjęto dnia 6 listopada 1958 r. (2). Ze względu na wzrost liczby państw członkowskich oraz potrzebę zastosowania wobec Agencji nowoczesnych przepisów finansowych i ustalenia jej siedziby konieczne jest uchylenie i zastąpienie tego statutu.

               (2)

               Nowy statut powinien zawierać przepisy finansowe zgodne z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3). Jednocześnie, zgodnie z art. 183 Traktatu, przyjęte zostanie nowe rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do Agencji. Należy utrzymać kapitał Agencji oraz przewidzianą w Traktacie możliwość naliczania opłat od transakcji.

               (3)

               Nowy statut Agencji powinien być dostosowany do sytuacji powiększonej Unii Europejskiej. W szczególności ulec zmianie powinna wielkość komitetu doradczego Agencji, w celu usprawnienia jego działalności i zwiększenia efektywności,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przyjmuje się statut Agencji Dostaw Euratomu przedstawiony w załączniku.
   Artykuł 2
   Uchyla się statut Agencji Dostaw Euratomu z dnia 6 listopada 1958 r.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         A. BAJUK

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 13 listopada 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. 27 z 6.12.1958, s. 534.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1525/2007 (Dz.U. L 343 z 27.12.2007, s. 9).

      ZAŁĄCZNIK
      STATUT AGENCJI DOSTAW EURATOMU
      ROZDZIAŁ 1
      STRUKTURA WEWNĘTRZNA I FUNKCJONOWANIE
      Artykuł 1
      Cele i zadania
      1.   Celem Agencji Dostaw Euratomu (zwanej dalej „Agencją”) jest wykonywanie zadań powierzonych jej na mocy postanowień tytułu II rozdziału 6 Traktatu, zgodnie z celami tego Traktatu.
      W tym celu Agencja między innymi:

                  —

                  dostarcza Wspólnocie wiedzę fachową, informacje i porady na wszelkie tematy związane z funkcjonowaniem rynku materiałów i usług jądrowych,

                  —

                  odgrywa rolę organu nadzorującego ten rynek poprzez monitorowanie i określanie tendencji rynkowych, które mogłyby wpłynąć na bezpieczeństwo dostaw materiałów i usług jądrowych w Unii Europejskiej,

                  —

                  korzysta z porad i wsparcia komitetu doradczego ustanowionego zgodnie z art. 11 (zwanego dalej „komitetem”) oraz działa z nim w ścisłej współpracy.

            2.   Agencja może także, zgodnie z art. 62 i 72 Traktatu, gromadzić zapasy materiałów jądrowych.
      Artykuł 2
      Status prawny i siedziba
      1.   Zgodnie z art. 54 Traktatu Agencja posiada osobowość prawną. Agencja prowadzi swoją działalność wyłącznie w interesie publicznym. Jej działalność nie ma celu zarobkowego.
      2.   Do Agencji, jej dyrektora generalnego i pracowników zastosowanie ma Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich.
      3.   Siedziba Agencji znajduje się w Luksemburgu.
      4.   Agencja może z własnej inicjatywy podejmować wszelkie inne działania dotyczące własnej organizacji wewnętrznej, jakie mogą być niezbędne do wypełnienia jej zadań, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz Wspólnoty.
      5.   W każdym z państw członkowskich Agencja posiada zdolność prawną w najszerszym zakresie przyznawanym osobom prawnym zgodnie z prawem danego państwa. Może ona w szczególności nabywać lub zbywać majątek ruchomy i nieruchomości oraz być stroną w postępowaniu sądowym.
      Artykuł 3
      Obowiązki i uprawnienia dyrektora generalnego
      1.   Dyrektora generalnego mianuje Komisja.
      2.   Dyrektor generalny reprezentuje Agencję. Może on delegować swoje uprawnienia innym osobom. Zasady dotyczące delegowania uprawnień określają wewnętrzne dokumenty Agencji.
      3.   Dyrektor generalny jest odpowiedzialny za:

                  —

                  zapewnienie wykonywania przez Agencję zadań, o których mowa w art. 1,

                  —

                  wykonywanie przysługującego Agencji wyłącznego prawa do zawierania umów na dostawy materiałów jądrowych oraz prawa opcji,

                  —

                  bieżące administrowanie i zarządzanie wszystkimi zasobami Agencji,

                  —

                  regularne informowanie komitetu oraz przeprowadzanie z nim konsultacji we wszelkich sprawach leżących w jego kompetencjach zgodnie z art. 13 ust. 3,

                  —

                  przygotowanie projektu preliminarzy przychodów i wydatków Agencji oraz wykonanie jej budżetu,

                  —

                  prowadzenie wszelkich badań i opracowywanie szczegółowych sprawozdań uznawanych za niezbędne zgodnie z art. 1 ust. 1, w ścisłej współpracy z komitetem, oraz przesyłanie tych badań i sprawozdań Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji.

            4.   Każdego roku dyrektor generalny przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdanie z działalności Agencji w roku poprzednim oraz program prac na rok nadchodzący, po uprzednim zasięgnięciu opinii komitetu.
      Artykuł 4
      Dyrektor generalny i pracownicy
      1.   Dyrektor generalny i pracownicy Agencji są lub zostają urzędnikami Wspólnot Europejskich i podlegają Regulaminowi pracowniczemu urzędników Wspólnot Europejskich i Warunkom zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich określonym w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1) oraz przepisom przyjętym wspólnie przez instytucje Wspólnot Europejskich na użytek stosowania wspomnianego regulaminu pracowniczego. Urzędnicy mianowani są przez Komisję, która również wypłaca im wynagrodzenia.
      2.   Dyrektor generalny i pracownicy Agencji muszą posiadać zgodne z art. 194 Traktatu certyfikaty bezpieczeństwa osobowego w odniesieniu do wszelkich faktów, informacji, wiedzy, dokumentów lub przedmiotów objętych systemem klasyfikacji poufności, jakie znajdą się w ich posiadaniu lub zostaną im przekazane.
      Artykuł 5
      Nadzór ze strony Komisji
      1.   Agencja jest nadzorowana przez Komisję, która może przekazywać jej swoje dyrektywy i posiada prawo weta w stosunku do jej decyzji.
      2.   Prawo weta wygasa po upływie dziesięciu dni roboczych od decyzji Agencji, o ile w terminie tym Komisja lub jej przedstawiciel nie zgłoszą zastrzeżeń. Komisja lub jej przedstawiciel mogą zrezygnować z prawa do zgłaszania takich zastrzeżeń przed upływem tego terminu.
      3.   Jeżeli Komisja lub jej przedstawiciel zgłoszą zastrzeżenia przed upływem terminu określonego w ust. 2, Komisja przyjmuje definitywne stanowisko w terminie nieprzekraczającym dziesięciu dni roboczych od zgłoszenia zastrzeżeń.
      4.   Postanowienia niniejszego artykułu w żaden sposób nie stanowią przeszkody dla zastosowania art. 53 Traktatu.
      5.   Każde działanie Agencji lub zaniechanie przez nią działania, o którym mowa w art. 53 Traktatu, może zostać zgłoszone Komisji przez zainteresowaną stronę przed upływem 15 dni roboczych od otrzymania powiadomienia lub, w razie braku takiego powiadomienia, w terminie 15 dni roboczych od publikacji. W razie braku powiadomienia i publikacji termin liczy się od dnia, w którym zainteresowana strona dowiedziała się o danym działaniu.
      ROZDZIAŁ 2
      PRZEPISY FINANSOWE
      Artykuł 6
      Organizacja finansowa
      1.   Agencja jest niezależna finansowo. Agencja prowadzi działalność według zasad handlowych w dziedzinie swoich kompetencji.
      2.   Agencji przysługuje w każdym terminie prawo wymiany posiadanych w euro aktywów na inną walutę w celu prowadzenia operacji finansowych lub handlowych zgodnych z jej celami określonymi w Traktacie i z niniejszym statutem.
      W miarę możliwości Agencja unika takich wymian, jeżeli dysponuje środkami pieniężnymi lub aktywami płynnymi w wymaganej walucie.
      Agencja może prowadzić operacje finansowe związane z realizacją swoich celów, wykorzystując środki finansowe, których nie potrzebuje bezpośrednio w celu wypełniania swoich zobowiązań.
      3.   Agencja ma prawo zaciągać, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej oraz w granicach ustalonych przez Radę, pożyczki z przeznaczeniem na realizację swoich zadań.
      4.   Zobowiązania podjęte przez Agencję na mocy niniejszego statutu są gwarantowane przez Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.
      Artykuł 7
      Przychody i wydatki
      1.   Na każdy rok budżetowy przygotowuje się preliminarze wszelkich przychodów i wydatków Agencji, a także wykazuje się je w budżecie Agencji. Rok budżetowy odpowiada rokowi kalendarzowemu.
      2.   Przychody i wydatki wykazane w budżecie bilansują się.
      3.   Przychody Agencji obejmują wkład wspólnotowy, odsetki bankowe oraz przychody z inwestycji kapitałowych i bankowych, a także, w razie potrzeby, opłatę przewidzianą w art. 54 Traktatu oraz pożyczki.
      4.   Wydatki Agencji obejmują koszty administracyjne jej pracowników i komitetu, a także wydatki wynikające z umów zawartych z osobami trzecimi.
      5.   Każdego roku dyrektor generalny przygotowuje preliminarz przychodów i wydatków Agencji na następny rok budżetowy. Preliminarz, obejmujący projekt planu zatrudnienia, przekazywany jest Komisji w terminie do dnia 31 marca, po uzyskaniu opinii komitetu.
      6.   Na podstawie preliminarza Komisja wykazuje we wstępnym projekcie budżetu ogólnego Unii Europejskiej szacunkowe wartości niezbędne jej zdaniem w odniesieniu do planu zatrudnienia oraz kwotę dotacji z budżetu ogólnego.
      7.   W ramach procedury budżetowej władza budżetowa zatwierdza środki na dotacje dla Agencji oraz przyjmuje jej plan zatrudnienia, który ujmuje się odrębnie w planie zatrudnienia Komisji.
      8.   Budżet przyjmuje Komisja. Staje się on ostateczny po ostatecznym przyjęciu budżetu ogólnego Unii Europejskiej. W razie potrzeby jest odpowiednio korygowany. Budżet Agencji publikowany jest na jej stronach internetowych.
      9.   Wszelkie zmiany planu zatrudnienia i budżetu Agencji są przedmiotem budżetu korygującego, przyjmowanego w drodze tej samej procedury co budżet początkowy. Zmiany w planie zatrudnienia zgłaszane są władzy budżetowej. Budżety korygujące przekazywane są do informacji Parlamentu Europejskiego i Rady.
      Artykuł 8
      Wykonanie budżetu, kontrola finansowa i przepisy finansowe
      1.   Dyrektor generalny wykonuje budżet Agencji.
      2.   Po zakończeniu każdego roku budżetowego księgowy Agencji przedkłada wstępne sprawozdanie finansowe Agencji:

                  a)

                  w terminie do dnia 1 marca księgowemu Komisji, do celów konsolidacji; oraz

                  b)

                  w terminie do dnia 31 marca po zakończeniu każdego roku budżetowego – Trybunałowi Obrachunkowemu.

            3.   Po otrzymaniu uwag Trybunału Obrachunkowego dotyczących wstępnego sprawozdania finansowego Agencji dyrektor generalny sporządza na własną odpowiedzialność ostateczne sprawozdanie finansowe Agencji i przesyła je komitetowi do zaopiniowania.
      4.   Komitet wydaje opinię dotyczącą ostatecznego sprawozdania finansowego Agencji.
      5.   W terminie do dnia 1 lipca po zakończeniu każdego roku budżetowego dyrektor generalny przekazuje ostateczne sprawozdanie finansowe wraz z opinią komitetu Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu.
      6.   Ostateczne sprawozdanie finansowane publikowane jest na stronach internetowych Agencji.
      7.   Dyrektor generalny przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na jego uwagi w terminie do dnia 30 września.
      8.   Dyrektor generalny przedkłada Parlamentowi Europejskiemu na jego wniosek wszelkie informacje niezbędne do sprawnego przeprowadzenia procedury udzielania absolutorium za dany rok budżetowy.
      9.   W terminie do dnia 30 kwietnia roku N + 2 Parlament Europejski, na zalecenie Rady stanowiącej większością kwalifikowaną, udziela dyrektorowi generalnemu absolutorium z wykonania budżetu za rok N.
      10.   W razie potrzeby szczegółowe rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do Agencji przyjmuje się zgodnie z art. 183 Traktatu.
      Artykuł 9
      Kapitał
      1.   Kapitał Agencji wynosi 5 824 000 EUR.
      2.   Kapitał pokrywany jest w następujący sposób:

                  Belgia

                  EUR

                  192 000

                  Bułgaria

                  EUR

                  96 000

                  Republika Czeska

                  EUR

                  192 000

                  Dania

                  EUR

                  96 000

                  Niemcy

                  EUR

                  672 000

                  Estonia

                  EUR

                  32 000

                  Irlandia

                  EUR

                  32 000

                  Grecja

                  EUR

                  192 000

                  Hiszpania

                  EUR

                  416 000

                  Francja

                  EUR

                  672 000

                  Włochy

                  EUR

                  672 000

                  Cypr

                  EUR

                  32 000

                  Łotwa

                  EUR

                  32 000

                  Litwa

                  EUR

                  32 000

                  Luksemburg

                  EUR

                  —

                  Węgry

                  EUR

                  192 000

                  Malta

                  EUR

                  —

                  Niderlandy

                  EUR

                  192 000

                  Austria

                  EUR

                  96 000

                  Polska

                  EUR

                  416 000

                  Portugalia

                  EUR

                  192 000

                  Rumunia

                  EUR

                  288 000

                  Słowenia

                  EUR

                  32 000

                  Słowacja

                  EUR

                  96 000

                  Finlandia

                  EUR

                  96 000

                  Szwecja

                  EUR

                  192 000

                  Zjednoczone Królestwo

                  EUR

                  672 000

            3.   W momencie przystąpienia państwa członkowskiego do Wspólnoty dokonuje się wpłaty w wysokości 10 % kapitału. Do dalszych wpłat na poczet kapitału może ponadto wezwać decyzja Rady, stanowiącej większością kwalifikowaną na wniosek Komisji. W terminie 30 dni od takiej decyzji dokonuje się wpłaty na rzecz Agencji kwoty określonej wezwaniem.
      4.   Udział w kapitale nie daje prawa do dywidend ani odsetek. Daje prawo do zwrotu w nominalnej wysokości dokonanych wpłat na poczet kapitału wyłącznie w przypadku rozwiązania Agencji.
      5.   Wszystkie płatności dokonywane są w euro.
      Artykuł 10
      Opłaty
      Zgodnie z art. 54 Traktatu Agencja może naliczać opłatę od transakcji, w których uczestniczy, korzystając z przysługującego jej prawa opcji lub wyłącznego prawa do zawierania umów na dostawy. Przychody z takiej opłaty wykorzystuje się wyłącznie na pokrycie wydatków operacyjnych Agencji.
      Przepisy dotyczące takiej opłaty przedstawione są szczegółowo w decyzji wykonawczej. Wysokość opłaty oraz metody jej ustalania i pobierania są ustalane – po konsultacji z Radą – przez Komisję na podstawie wniosku dyrektora generalnego, który wcześniej uzyskuje opinię komitetu.
      ROZDZIAŁ 3
      KOMITET DORADCZY
      Artykuł 11
      Skład komitetu
      1.   Komitet składa się z członków pochodzących z państw członkowskich zgodnie z poniższą tabelą. Każde państwo członkowskie może jednak podjąć decyzję o wstrzymaniu się od uczestnictwa w komitecie. W razie rezygnacji członka lub niemożności pełnienia przez niego obowiązków na pozostałą część kadencji mianuje się jego następcę.

                  Belgia

                  2 członków

                  Bułgaria

                  2 członków

                  Republika Czeska

                  2 członków

                  Dania

                  1 członek

                  Niemcy

                  4 członków

                  Estonia

                  1 członek

                  Irlandia

                  1 członek

                  Grecja

                  2 członków

                  Hiszpania

                  3 członków

                  Francja

                  4 członków

                  Włochy

                  4 członków

                  Cypr

                  1 członek

                  Łotwa

                  1 członek

                  Litwa

                  2 członków

                  Luksemburg

                  —

                  Węgry

                  2 członków

                  Malta

                  —

                  Niderlandy

                  2 członków

                  Austria

                  2 członków

                  Polska

                  3 członków

                  Portugalia

                  2 członków

                  Rumunia

                  3 członków

                  Słowenia

                  2 członków

                  Słowacja

                  2 członków

                  Finlandia

                  2 członków

                  Szwecja

                  2 członków

                  Zjednoczone Królestwo

                  4 członków

            2.   Przyznawanie stanowisk w komitecie powinno odzwierciedlać zarówno udziały państw członkowskich w kapitale Agencji, jak i stosowne doświadczenie i wiedzę fachową, jaką dysponują te państwa, oraz prowadzoną przez nie działalność w dziedzinach takich, jak handel materiałami jądrowymi oraz świadczenie usług związanych z cyklem paliwa jądrowego lub wytwarzaniem energii jądrowej.
      3.   Członkowie komitetu mianowani są przez odnośne państwa członkowskie na podstawie zakresu odpowiedniego doświadczenia i wiedzy specjalistycznej w dziedzinie handlu materiałami jądrowymi i świadczenia usług związanych z cyklem paliwa jądrowego lub wytwarzaniem energii jądrowej lub w dziedzinie regulacji związanych handlem materiałami jądrowymi. Czas trwania kadencji wynosi trzy lata. Kadencja jest odnawialna.
      Artykuł 12
      Przewodniczący komitetu
      1.   Spośród swoich członków komitet wybiera przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących. Tak wybrane kierownictwo reprezentuje doświadczenie, którym dysponuje komitet, oraz poszczególne segmenty branży – zarówno producentów, jak i użytkowników. W razie niemożności pełnienia swoich obowiązków przez przewodniczącego, jego miejsce zajmuje ten spośród dwóch wiceprzewodniczących, który dłużej był członkiem komitetu.
      2.   Kadencje przewodniczącego i wiceprzewodniczących wynoszą trzy lata. Ich kadencje mogą zostać przedłużone jednokrotnie, a przewodnictwo sprawują na przemian poszczególni członkowie komitetu, reprezentujący różne rodzaje doświadczenia wypływającego z działalności w branży lub w administracji. Mandat przewodniczącego lub wiceprzewodniczącego wygasa automatycznie, jeżeli jego kadencja jako członka komitetu upływa bez przedłużenia.
      Artykuł 13
      Zakres kompetencji i obowiązków komitetu
      1.   Komitet pomaga Agencji w realizacji jej zadań, wydając opinie i dostarczając analiz oraz informacji. Wsparcie to obejmuje również przygotowywanie sprawozdań, badań i analiz, co do których istnieje możliwość, że będą musiały być przygotowane zgodnie z art. 1 ust. 1 w ramach odpowiedzialności dyrektora generalnego, o której mowa w art. 3 ust. 3. Komitet stanowi łącznik między Agencją, a producentami i użytkownikami w przemyśle jądrowym.
      2.   Z komitetem można konsultować się we wszystkich sprawach leżących w kompetencji Agencji, ustnie podczas posiedzeń lub pisemnie w czasie między takimi posiedzeniami. Komitet może również wydawać opinie we wszelkich takich sprawach z inicjatywy co najmniej jednej trzeciej jego członków.
      3.   Dyrektor generalny konsultuje się z komitetem i zwołuje jego posiedzenie przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji dotyczącej następujących spraw:

                  a)

                  zasad równoważenia podaży i popytu (art. 60 akapit szósty Traktatu);

                  b)

                  kapitału Agencji; jego podwyższenia lub obniżenia bądź kolejnej wpłaty na poczet kapitału (art. 54 akapit czwarty Traktatu);

                  c)

                  pożyczek, o których mowa w art. 6;

                  d)

                  zastosowania opłaty od transakcji, przeznaczonej na pokrycie wydatków operacyjnych Agencji (art. 54 akapit piąty Traktatu);

                  e)

                  warunków mających zastosowanie do gromadzenia i wycofywania rezerw handlowych przez Agencję (art. 72 akapit pierwszy Traktatu);

                  f)

                  spraw finansowych, o których mowa w art. 8, w tym rozporządzenia finansowego dla Agencji oraz przygotowania specjalnego rachunku Agencji, przewidzianego w art. 171 ust. 2 Traktatu;

                  g)

                  sprawozdania rocznego, w tym analizy rynku i programu prac na kolejny rok;

                  h)

                  kryteriów służących określeniu praktyk zabronionych na mocy art. 68 Traktatu;

                  i)

                  rozwiązania Agencji.

            4.   Dyrektor generalny może w razie potrzeby określić termin przedstawienia opinii przez komitet. Termin taki wynosi nie mniej niż miesiąc od daty wysłania w tym celu komunikatu do członków komitetu.
      5.   Jeżeli w wyznaczonym terminie nie uda się uzyskać opinii Komitetu, dyrektor generalny może podjąć decyzję.
      6.   Decyzje leżące w kompetencji dyrektora generalnego i odnoszące się do spraw wymienionych w niniejszym artykule nie mogą być podejmowane przed upływem dziesięciu dni roboczych od wydania opinii przez komitet, jeżeli są sprzeczne z taką opinią.
      7.   Komitet przyjmuje własny regulamin wewnętrzny w odniesieniu do wszelkich spraw nieuregulowanych niniejszym statutem.
      Artykuł 14
      Posiedzenia komitetu
      1.   Posiedzenia komitetu zwołuje się:

                  a)

                  gdy kierownictwo uzna to za konieczne, w trybie normalnym – dwa razy w roku;

                  b)

                  na wniosek dyrektora generalnego, zwłaszcza w przypadkach, gdy przeprowadzenie konsultacji z komitetem jest obowiązkowe na mocy art. 13 ust. 3; oraz

                  c)

                  na pisemny wniosek co najmniej jednej trzeciej członków komitetu, określający punkty porządku obrad.
                  Agencja przygotowuje we współpracy z przewodniczącym porządek obrad do zatwierdzenia przez komitet.
                  Agencja przesyła dokumenty związane z porządkiem obrad wszystkim członkom komitetu co najmniej 15 dni roboczych przed datą posiedzenia.

            2.   Posiedzenia komitetu wymagają kworum większości członków. Opinie mogą być wydawane po zatwierdzeniu przez większość członków obecnych lub reprezentowanych.
      3.   Każdy członek komitetu dysponuje jednym głosem. W razie niemożności wzięcia udziału w posiedzeniu przez członka, może on wyznaczyć na piśmie innego członka do głosowania w swoim imieniu.
      4.   Dyrektor generalny lub osoba wyznaczona do reprezentowania go uczestniczy w posiedzeniach komitetu, nie posiada jednak prawa głosu. Inne osoby, niebędące pracownikami Agencji, mogą uczestniczyć w posiedzeniach jedynie za zgodą wszystkich obecnych członków oraz z zastrzeżeniem zobowiązania, o którym mowa w ust. 5.
      5.   Zgodnie z art. 194 Traktatu członkowie komitetu mają obowiązek zachowania tajemnicy w odniesieniu do wszelkich faktów, informacji, wiedzy lub dokumentów objętych systemem klasyfikacji poufności, jakie znajdą się w ich posiadaniu lub zostaną im przekazane w związku z pełnieniem przez nich funkcji członków komitetu.
      6.   Dyrektor generalny zapewnia komitetowi odpowiedni sekretariat; mianowanie jego personelu jest uzależnione od zatwierdzenia przez Komisję. Sekretariat sporządza protokoły z posiedzeń komitetu, wszelkich podkomitetów oraz kierownictwa. Wydatki związane z funkcjonowaniem komitetu pokrywa Agencja.
      7.   Wydatki związane z podróżą jednego członka komitetu z każdego państwa członkowskiego pokrywa Agencja.

         (1)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1558/2007 (Dz.U. L 340 z 22.12.2007, s. 1).


title: 2014/696/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 września 2014 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2012/010 RO/Mechel z Rumunii)

text:
               8.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 292/12

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 25 września 2014 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2012/010 RO/Mechel z Rumunii)

      (2014/696/UE)

   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (1), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (2), w szczególności jego art. 23 akapit drugi,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (3), w szczególności jego art. 12,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w sprawach budżetowych i należytego zarządzania finansami (4), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Zgodnie z art. 12 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.).

               (3)

               Dnia 21 grudnia 2012 r. Rumunia złożyła wniosek o wsparcie finansowe z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie SC Mechel Campia Turzii SA oraz u jednego z poddostawców, a następnie uzupełniła wniosek dodatkowymi informacjami do dnia 4 marca 2014 r. Wniosek ten jest zgodny z wymogami określania wkładów finansowych zawartymi w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Komisja wnioskuje zatem o uruchomienie środków w wysokości 3 571 150 EUR.

               (4)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Rumunię,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 3 571 150 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 września 2014 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (3)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

      (4)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.


title: 2008/893/WE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 17 listopada 2008 r. określająca zasady składania wspólnych zamówień w Eurosystemie (EBC/2008/17)

text:
               29.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 319/76

      DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

   z dnia 17 listopada 2008 r.
   określająca zasady składania wspólnych zamówień w Eurosystemie
   (EBC/2008/17)
   (2008/893/WE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 105 i 106,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (dalej: „Statut ESBC”), w szczególności jego art. 12 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1, art. 5, 16 oraz 24,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 12 ust. 1 Statutu ESBC Rada Prezesów uchwala wytyczne i podejmuje decyzje niezbędne do zapewnienia realizacji zadań powierzonych Eurosystemowi. W związku z powyższym Rada Prezesów ma prawo podejmować decyzje w sprawie organizacji czynności pomocniczych, takich jak zamawianie towarów i usług koniecznych do wykonywania zadań Eurosystemu.

               (2)

               Przepisy prawa wspólnotowego dotyczące zamówień zezwalają na wspólne zamawianie towarów i usług przez kilka podmiotów zamawiających. Zasada ta znajduje odzwierciedlenie w motywie 15 oraz art. 11 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (1), dotyczących stosowania pewnych scentralizowanych technik zakupów.

               (3)

               Eurosystem dąży do przestrzegania zasad skuteczności i efektywności ekonomicznej, a przy składaniu zamówień na towary i usługi stara się uzyskać najlepszą relację jakości do ceny. Zdaniem Rady Prezesów wspólne zamawianie towarów i usług umożliwia osiągnięcie tych celów dzięki wykorzystaniu efektów synergii i korzyści skali.

               (4)

               Ustanawiając zasady wspólnych zamówień w Eurosystemie, Europejski Bank Centralny (EBC) dąży do zwiększenia udziału EBC i krajowych banków centralnych państw członkowskich, które wprowadziły euro, we wspólnych zamówieniach.

               (5)

               W celu koordynacji wspólnych zamówień Rada Prezesów utworzyła Biuro Koordynacji Zamówień Eurosystemu (EPCO). Rada Prezesów wyznaczyła na siedzibę EPCO w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. Banque centrale du Luxembourg.

               (6)

               Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości zwracania się przez banki centralne państw członkowskich, które wprowadziły euro, do EPCO o udzielenie im pomocy w związku z zamówieniami towarów i usług nieobjętych niniejszą decyzją.

               (7)

               Krajowe banki centralne państw członkowskich, które nie wprowadziły jeszcze euro, mogą być zainteresowane udziałem w pracach EPCO oraz we wspólnych postępowaniach przetargowych, które odbywają się na takich samych warunkach, jak w przypadku banków centralnych,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji:

               a)

               „Eurosystem” oznacza EBC i krajowe banki centralne państw członkowskich, które wprowadziły euro;

               b)

               „zadania Eurosystemu” oznaczają zadania powierzone Eurosystemowi na podstawie Traktatu i Statutu ESBC;

               c)

               „bank centralny” oznacza EBC lub krajowy bank centralny państwa członkowskiego, które wprowadziło euro;

               d)

               „bank centralny prowadzący przetarg” oznacza bank centralny odpowiedzialny za przeprowadzenie wspólnego postępowania przetargowego;

               e)

               „bank centralny udostępniający siedzibę” oznacza wyznaczony przez Radę Prezesów bank centralny użyczający siedziby EPCO;

               f)

               „Komitet Sterujący EPCO” oznacza komitet sterujący powołany przez Radę Prezesów w celu kierowania pracami EPCO. W skład Komitetu Sterującego EPCO wchodzi jedna osoba z każdego banku centralnego, wybierana spośród pracowników wyższego szczebla, posiadających wiedzę i doświadczenie w kwestiach organizacyjno-strategicznych we własnej instytucji, oraz spośród specjalistów w zakresie zamówień. Komitet Sterujący EPCO podlega Radzie Prezesów za pośrednictwem Zarządu. EBC zapewnia przewodnictwo i sekretariat Komitetu Sterującego EPCO;

               g)

               „wspólne postępowanie przetargowe” oznacza procedurę wspólnego zamawiania towarów i usług realizowaną przez bank centralny prowadzący przetarg na rzecz banków centralnych uczestniczących we wspólnym postępowaniu przetargowym.

         Artykuł 2
   Zakres zastosowania
   1.   Niniejszą decyzję stosuje się do wspólnego zamawiania przez banki centralne towarów i usług niezbędnych do wykonywania zadań Eurosystemu.
   2.   Udział banków centralnych w pracach EPCO i we wspólnych postępowaniach przetargowych jest dobrowolny.
   3.   Niniejsza decyzja nie narusza wytycznych EBC/2004/18 z dnia 16 września 2004 r. dotyczących dokonywania zamówień na dostawę banknotów euro (2).
   Artykuł 3
   Biuro Koordynacji Zamówień Eurosystemu
   1.   Biuro Koordynacji Zamówień Eurosystemu (EPCO) wykonuje wszystkie poniższe zadania:

               a)

               działanie na rzecz stosowania najlepszych praktyk dotyczących składania zamówień w ramach Eurosystemu;

               b)

               rozwijanie infrastruktury (np. umiejętności, narzędzi funkcjonalnych, systemów informatycznych, procedur) niezbędnej do składania wspólnych zamówień;

               c)

               wskazywanie możliwości składania wspólnych zamówień, zarówno objętych, jak i nieobjętych niniejszą decyzją, na podstawie zapotrzebowania w zakresie zamówień zgłaszanego do EPCO przez banki centralne;

               d)

               sporządzanie i aktualizacja w niezbędnym zakresie rocznego planu zamówień dotyczącego wspólnych postępowań przetargowych na podstawie analizy wskazanej w lit. c);

               e)

               opracowywanie wspólnych wymagań we współpracy z bankami centralnymi uczestniczącymi we wspólnym postępowaniu przetargowym;

               f)

               udzielanie bankom centralnym pomocy we wspólnych postępowaniach przetargowych;

               g)

               udzielanie bankom centralnym pomocy w składaniu zamówień odnoszących się do wspólnych przedsięwzięć Europejskiego Systemu Banków Centralnych, na wniosek banku centralnego prowadzącego dane przedsięwzięcie.

         2.   Bank centralny udostępniający siedzibę zapewnia obsługę i środki niezbędne do realizacji zadań EPCO, zgodnie z budżetem zatwierdzonym przez Radę Prezesów, jak wskazano w ust. 4.
   3.   Bank centralny udostępniający siedzibę może, po zasięgnięciu opinii Komitetu Sterującego EPCO, ustanowić zasady organizacji wewnętrznej i administracji EPCO, w tym kodeks postępowania dla pracowników EPCO, tak by zapewnić najwyższą rzetelność wykonywania ich obowiązków.
   4.   Banki centralne finansują budżet EPCO zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Radę Prezesów. Przed początkiem roku budżetowego EPCO przedstawia Radzie Prezesów, za pośrednictwem Komitetu Sterującego EPCO i Zarządu, projekt rocznego budżetu do zatwierdzenia.
   5.   EPCO przedstawia raport roczny ze swojej działalności Radzie Prezesów za pośrednictwem Komitetu Sterującego EPCO i Zarządu.
   6.   Działalność EPCO podlega kontroli Komitetu Audytorów Wewnętrznych zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Radę Prezesów. Nie narusza to zasad kontroli i audytu obowiązujących bank centralny udostępniający siedzibę lub przez niego ustanowionych.
   7.   Komitet Sterujący EPCO dokona oceny sprawności i skuteczności EPCO po upływie pięciu lat od jego utworzenia. Na podstawie tej oceny Rada Prezesów zdecyduje, czy konieczne będzie przeprowadzenie procedury wyboru innego banku centralnego, który udostępni siedzibę EPCO.
   Artykuł 4
   Wspólne postępowania przetargowe
   1.   Dla celów niniejszej decyzji przeprowadzenie wspólnego postępowania przetargowego uznaje się za niezbędne, jeżeli spełniona jest jedna z poniższych przesłanek: (i) można racjonalnie oczekiwać, że wspólne zamówienie towarów i usług doprowadzi do uzyskania korzystniejszych warunków zakupu zgodnie z zasadami skuteczności i efektywności ekonomicznej; albo (ii) w odniesieniu do danych towarów lub usług banki centralne winny stosować zharmonizowane wymogi i standardy.
   2.   Po stwierdzeniu możliwości złożenia wspólnego zamówienia EPCO zaprasza banki centralne do udziału we wspólnym postępowaniu przetargowym. Banki centralne informują EPCO z odpowiednim wyprzedzeniem, czy zamierzają uczestniczyć we wspólnym postępowaniu przetargowym, a jeśli tak – przekazują EPCO swoje wymagania biznesowe. Bank centralny może wycofać się z udziału we wspólnym zamówieniu przed publikacją ogłoszenia o przetargu.
   3.   Na podstawie rocznego planu zamówień dotyczącego wspólnych postępowań przetargowych sporządzonego przez EPCO oraz po zasięgnięciu opinii Komitetu Sterującego EPCO Rada Prezesów może rozpocząć wspólne postępowania przetargowe i wybrać spośród uczestniczących w nich banków centralnych jeden lub kilka banków prowadzących przetargi. Aktualizacje rocznego planu zamówień przedstawia się każdorazowo Radzie Prezesów.
   4.   Bank centralny prowadzący przetarg realizuje wspólne postępowanie przetargowe na rzecz uczestniczących banków centralnych zgodnie z przepisami o zamówieniach, którym sam podlega. W ogłoszeniu o przetargu prowadzący bank centralny wskazuje banki centralne uczestniczące we wspólnym postępowaniu przetargowym oraz określa strukturę stosunków umownych.
   5.   Bank centralny prowadzący przetarg sporządza dokumentację przetargu oraz dokonuje oceny wniosków i ofert we współpracy z EPCO i pozostałymi bankami centralnymi uczestniczącymi we wspólnym postępowaniu przetargowym.
   6.   Bank centralny prowadzący przetarg przeprowadza wspólne postępowanie przetargowe w języku(-ach) określonym(-ych) w rocznym planie zamówień.
   Artykuł 5
   Udział krajowych banków centralnych państw członkowskich, które nie wprowadziły jeszcze euro
   Rada Prezesów może zaprosić krajowe banki centralne państw członkowskich, które nie wprowadziły jeszcze euro, do udziału w pracach EPCO i we wspólnych postępowaniach przetargowych na takich samych warunkach, jak w przypadku banków centralnych.
   Artykuł 6
   Przepis końcowy
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2008 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 17 listopada 2008 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 114.

      (2)  Dz.U. L 320 z 21.10.2004, s. 21.