title: Decyzja Rady (UE) 2017/2007 z dnia 8 listopada 2017 r. określająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym trzeciej raty za 2017 r.

text:
               9.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 290/19

         DECYZJA RADY (UE) 2017/2007
   z dnia 8 listopada 2017 r.
   określająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym trzeciej raty za 2017 r.
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1), ostatnio zmienioną (zwaną dalej „umową o partnerstwie AKP–UE”),
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (2), w szczególności jej art. 7 ust. 2,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (3) (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym dotyczącym 11. EFR”), w szczególności jego art. 21 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z procedurą określoną w art. 21 ust. 5 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Komisja do dnia 10 października 2017 r. ma przedstawić wniosek określający a) kwotę trzeciej raty wkładu na 2017 r.; oraz b) skorygowaną roczną kwotę wkładu na rok 2017, jeżeli kwota ta odbiega od rzeczywistych potrzeb.

               (2)

               Zgodnie z art. 52 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) przekazał Komisji swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

               (3)

               Art. 22 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR stanowi, że wezwania do wniesienia wkładu w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich Europejskich Funduszy Rozwoju (EFR). Należy zatem wezwać do wniesienia wkładów w ramach 11. EFR.

               (4)

               Decyzją (UE) 2016/2026 (4) w dniu 15 listopada 2016 r., na wniosek Komisji, Rada przyjęła decyzję ustalającą roczną kwotę wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2017 r. w wysokości 3 850 000 000 EUR dla Komisji oraz 150 000 000 EUR dla EBI.

               (5)

               Decyzją (UE) 2017/1206 (5) w dniu 4 lipca 2017 r. Rada zatwierdziła zmniejszenie wkładu o kwotę 200 000 000 EUR pochodzącą ze środków umorzonych w ramach 8. i 9. EFR,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Poszczególne wkłady na rzecz EFR, które państwa członkowskie przekazują Komisji i EBI w ramach trzeciej raty za 2017 r., określono w tabeli w załączniku do niniejszej decyzji.
   Płatność tych wkładów może być połączona z korektą polegającą na zmniejszeniu wkładów o kwotę 200 000 000 EUR pochodzącą ze środków umorzonych w ramach 8. i 9. EFR, w oparciu o plan korekty przekazany przez poszczególne państwa członkowskie.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         M. MAASIKAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17.

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2016/2026 z dnia 15 listopada 2016 r. w sprawie wysokości wkładów finansowych wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym pułapu na 2018 r., rocznej kwoty na 2017 r., pierwszej raty za 2017 r. oraz indykatywnej, niewiążącej prognozy dotyczącej spodziewanych rocznych kwot na lata 2019 i 2020 (Dz.U. L 313 z 19.11.2016, s. 25).

      (5)  Decyzja Rady (UE) 2017/1206 z dnia 4 lipca 2017 r. ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym drugiej raty za 2017 r. (Dz.U. L 173 z 6.7.2017, s. 15).

      ZAŁĄCZNIK

                  PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE

                  Klucz dot. 10. EFR w %

                  Klucz dot. 11. EFR w %

                  3. rata za 2017 r. (w EUR)

                  Ogółem l

                  Komisja

                  EBI

                  11. EFR

                  10. EFR

                  BELGIA

                  3,53

                  3,24927

                  27 618 795,00

                  0,00

                  27 618 795,00

                  BUŁGARIA

                  0,14

                  0,21853

                  1 857 505,00

                  0,00

                  1 857 505,00

                  REPUBLIKA CZESKA

                  0,51

                  0,79745

                  6 778 325,00

                  0,00

                  6 778 325,00

                  DANIA

                  2,00

                  1,98045

                  16 833 825,00

                  0,00

                  16 833 825,00

                  NIEMCY

                  20,50

                  20,57980

                  174 928 300,00

                  0,00

                  174 928 300,00

                  ESTONIA

                  0,05

                  0,08635

                  733 975,00

                  0,00

                  733 975,00

                  IRLANDIA

                  0,91

                  0,94006

                  7 990 510,00

                  0,00

                  7 990 510,00

                  GRECJA

                  1,47

                  1,50735

                  12 812 475,00

                  0,00

                  12 812 475,00

                  HISZPANIA

                  7,85

                  7,93248

                  67 426 080,00

                  0,00

                  67 426 080,00

                  FRANCJA

                  19,55

                  17,81269

                  151 407 865,00

                  0,00

                  151 407 865,00

                  CHORWACJA

                  0,00

                  0,22518

                  1 914 030,00

                  0,00

                  1 914 030,00

                  WŁOCHY

                  12,86

                  12,53009

                  106 505 765,00

                  0,00

                  106 505 765,00

                  CYPR

                  0,09

                  0,11162

                  948 770,00

                  0,00

                  948 770,00

                  ŁOTWA

                  0,07

                  0,11612

                  987 020,00

                  0,00

                  987 020,00

                  LITWA

                  0,12

                  0,18077

                  1 536 545,00

                  0,00

                  1 536 545,00

                  LUKSEMBURG

                  0,27

                  0,25509

                  2 168 265,00

                  0,00

                  2 168 265,00

                  WĘGRY

                  0,55

                  0,61456

                  5 223 760,00

                  0,00

                  5 223 760,00

                  MALTA

                  0,03

                  0,03801

                  323 085,00

                  0,00

                  323 085,00

                  NIDERLANDY

                  4,85

                  4,77678

                  40 602 630,00

                  0,00

                  40 602 630,00

                  AUSTRIA

                  2,41

                  2,39757

                  20 379 345,00

                  0,00

                  20 379 345,00

                  POLSKA

                  1,30

                  2,00734

                  17 062 390,00

                  0,00

                  17 062 390,00

                  PORTUGALIA

                  1,15

                  1,19679

                  10 172 715,00

                  0,00

                  10 172 715,00

                  RUMUNIA

                  0,37

                  0,71815

                  6 104 275,00

                  0,00

                  6 104 275,00

                  SŁOWENIA

                  0,18

                  0,22452

                  1 908 420,00

                  0,00

                  1 908 420,00

                  SŁOWACJA

                  0,21

                  0,37616

                  3 197 360,00

                  0,00

                  3 197 360,00

                  FINLANDIA

                  1,47

                  1,50909

                  12 827 265,00

                  0,00

                  12 827 265,00

                  SZWECJA

                  2,74

                  2,93911

                  24 982 435,00

                  0,00

                  24 982 435,00

                  ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

                  14,82

                  14,67862

                  124 768 270,00

                  0,00

                  124 768 270,00

                  OGÓŁEM UE-28

                  100,00

                  100,00

                  850 000 000,00

                  0,00

                  850 000 000,00


title: Decyzja Komisji (UE) 2017/1996 z dnia 6 listopada 2017 r. w sprawie utrzymania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej odniesienia do normy zharmonizowanej EN 12285-2:2005 dotyczącej zbiorników stalowych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               7.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 288/39

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/1996
   z dnia 6 listopada 2017 r.
   w sprawie utrzymania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej odniesienia do normy zharmonizowanej EN 12285-2:2005 dotyczącej zbiorników stalowych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiające zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG (1), w szczególności jego art. 18 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 305/2011 normy zharmonizowane, o których mowa w jego art. 17, muszą spełniać wymogi zharmonizowanego systemu określonego w tym rozporządzeniu lub na jego podstawie.

               (2)

               W lutym 2005 r. Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) przyjął normę zharmonizowaną 12285-2:2005 „Zbiorniki stalowe – Część 2: Naziemne poziome, cylindryczne zbiorniki o pojedynczych lub podwójnych ściankach do magazynowania palnych i niepalnych zanieczyszczeń wody”. Odniesienie do tej normy zostało następnie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2). Odniesienie to było kilkakrotnie ponownie publikowane, po raz ostatni w roku 2017 (3).

               (3)

               W dniu 21 sierpnia 2015 r. Niemcy wszczęły procedurę formalnego sprzeciwu wobec normy zharmonizowanej EN 12285-2:2005. Podstawę formalnego sprzeciwu stanowił brak w tej normie zharmonizowanych metod zapewnienia wytrzymałości mechanicznej, zdolności przenoszenia obciążeń, szczelności, stateczności i odporności na kruszenie lub zgniatanie wspomnianych wyrobów w sytuacji, gdy zostały one zainstalowane na terenach, na których występują trzęsienia ziemi lub powodzie. W związku z powyższym Niemcy zażądały wprowadzenia zastrzeżenia w odniesieniu do rzeczonej normy opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej poprzez wyłączenie z jej zakresu terenów, na których występują trzęsienia ziemi lub powodzie – albo ewentualnie całkowitego wycofania tego odniesienia do normy.

               (4)

               W opinii Niemiec norma ta nie zawiera żadnych postanowień umożliwiających ustalenie właściwości użytkowych wspomnianych wyrobów budowlanych w sytuacji, gdy są one zainstalowane na terenach, na których istnieje zagrożenie trzęsieniami ziemi lub powodziami. Brakuje zupełnie metod oceny niezbędnych do tych celów, jeżeli chodzi o projektowanie, konstrukcję nośną lub kotwienie zbiorników. Ponadto nie da się również ocenić stopnia, w jakim zbiorniki są w stanie absorbować wstrząsy spowodowane obciążeniami powstałymi w wyniku trzęsień ziemi lub powodzi.

               (5)

               Niemcy uznały, że braki te stanowią naruszenie art. 17 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 305/2011, gdyż przedmiotowa norma nie spełnia całkowicie wymagań określonych w odpowiednim mandacie, jak przewidziano w art. 18 wspomnianego rozporządzenia.

               (6)

               Oceniając dopuszczalność wysuniętych żądań, należy zauważyć, że dodatkowe domniemane potrzeby zgłoszone przez Niemcy odnoszą się do instalacji, a następnie użytkowania wspomnianych wyrobów na terenach, na których istnieje zagrożenie trzęsieniami ziemi lub powodziami.

               (7)

               Jednakże zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 305/2011 normy zharmonizowane mają określać metody i kryteria oceny właściwości użytkowych objętych nimi wyrobów. Celem zharmonizowanego systemu określonego w tymże rozporządzeniu lub na jego podstawie jest ustanowienie zharmonizowanych warunków wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych, a nie określenie zasad ich instalowania lub użytkowania.

               (8)

               Prawa wniesienia formalnego sprzeciwu zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 305/2011 nie można jednak rozszerzać na żądania koncentrujące się na kwestiach innych niż treść przedmiotowych norm. Takie żądania uznaje się zatem za niedopuszczalne w ramach formalnych sprzeciwów.

               (9)

               Z tego powodu, jak również ze względu na to, że pierwsze żądanie Niemiec – aby wprowadzić zastrzeżenie w odniesieniu do wspomnianej normy poprzez wyłączenie z zakresu jej zastosowania terenów, na których występują trzęsienia ziemi lub powodzie – koncentruje się na kwestiach innych niż treść przedmiotowej normy, żądanie to należy uznać za niedopuszczalne.

               (10)

               Ogólne alternatywne żądanie Niemiec, aby całkowicie wycofać odniesienie do wspomnianej normy, opiera się głównie na niedostatkach normy w jej obecnym brzmieniu, zwłaszcza jeżeli chodzi o instalację, a następnie użytkowanie wspomnianych wyrobów na terenach, na których występują trzęsienia ziemi lub powodzie.

               (11)

               Państwa członkowskie zachowują jednak pełne uprawnienia do regulowania szczegółowych warunków instalowania lub użytkowania wyrobów budowlanych, pod warunkiem że takie szczegółowe warunki nie pociągają za sobą ustanowienia wymogów dotyczących oceny właściwości użytkowych produktów z naruszeniem zharmonizowanego systemu. Państwa członkowskie mogą więc zakazywać instalowania lub użytkowania wspomnianych wyrobów na terenach, na których występują trzęsienia ziemi lub powodzie, bądź nakładać ograniczenia na takie instalowanie lub użytkowanie, tak jak ma to obecnie miejsce w Niemczech.

               (12)

               Na podstawie treści normy EN 12285-2:2005 oraz informacji przedłożonych przez Niemcy, CEN i przedstawicieli branży, jak również po konsultacji z komitetami ustanowionymi na mocy art. 64 rozporządzenia (UE) nr 305/2011 i art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 (4), osiągnięto powszechne porozumienie, że należy utrzymać odniesienie do tej normy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (13)

               Domniemana niekompletność tej normy nie powinna być więc traktowana jako powód wystarczający do całkowitego wycofania odniesienia do normy EN 12285-2:2005 z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               (14)

               Należy zatem utrzymać odniesienie do normy EN 12285-2:2005 w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Odniesienie do normy zharmonizowanej EN 12285-2:2005 „Zbiorniki stalowe – Część 2: Naziemne poziome, cylindryczne zbiorniki o pojedynczych lub podwójnych ściankach do magazynowania palnych i niepalnych zanieczyszczeń wody” zostaje utrzymane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 5.

      (2)  Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (Dz.U. C 319 z 14.12.2005, s. 1).

      (3)  Komunikat Komisji w ramach wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz.U. C 267 z 11.8.2017, s. 16).

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12).


title: Decyzja Rady (UE, Euratom) 2017/1998 z dnia 6 listopada 2017 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Królestwo Hiszpanii

text:
               8.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 289/7

         DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2017/1998
   z dnia 6 listopada 2017 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Królestwo Hiszpanii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając propozycję rządu Hiszpanii,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Cataliny Any VICENS GUILLÉN,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2020 r., zostaje niniejszym mianowana Maria NIKOLOPOULOU, Comisiones Obreras (CC.OO).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         T. TAMM

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 53).

      (2)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1790 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 23).


title: Decyzja Komisji (UE) 2017/1995 z dnia 6 listopada 2017 r. w sprawie utrzymania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej odniesienia do normy zharmonizowanej EN 13341:2005 + A1:2011 dotyczącej naziemnych termoplastycznych zbiorników stacjonarnych do magazynowania olei opałowych lekkich, nafty oraz olei napędowych domowego użytku zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               7.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 288/36

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/1995
   z dnia 6 listopada 2017 r.
   w sprawie utrzymania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej odniesienia do normy zharmonizowanej EN 13341:2005 + A1:2011 dotyczącej naziemnych termoplastycznych zbiorników stacjonarnych do magazynowania olei opałowych lekkich, nafty oraz olei napędowych domowego użytku zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiające zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG (1), w szczególności jego art. 18 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 305/2011 normy zharmonizowane, o których mowa w jego art. 17, muszą spełniać wymogi zharmonizowanego systemu określonego w tym rozporządzeniu lub na jego podstawie.

               (2)

               W styczniu 2011 r. Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) przyjął normę zharmonizowaną EN 13341:2005 + A1:2011 „Naziemne termoplastyczne zbiorniki stacjonarne do magazynowania olei opałowych lekkich, nafty oraz olei napędowych domowego użytku – Wykonane metodą wydmuchiwania lub formowania rotacyjnego polietylenu i polimeryzacji anionowej poliamidu 6 – Wymagania i metody badań”. Odniesienie do tej normy zostało następnie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2). Odniesienie to było kilkakrotnie ponownie publikowane, po raz ostatni w roku 2017 (3).

               (3)

               W dniu 21 sierpnia 2015 r. Niemcy wszczęły procedurę formalnego sprzeciwu wobec normy zharmonizowanej EN 13341:2005 + A1:2011. Podstawę formalnego sprzeciwu stanowił brak w tej normie zharmonizowanych metod zapewnienia wytrzymałości mechanicznej, zdolności przenoszenia obciążeń, stateczności i odporności na kruszenie lub zgniatanie wspomnianych wyrobów w sytuacji, gdy zostały one zainstalowane na terenach, na których występują trzęsienia ziemi lub powodzie. W związku z powyższym Niemcy zażądały wprowadzenia zastrzeżenia w odniesieniu do rzeczonej normy opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej poprzez wyłączenie z jej zakresu terenów, na których występują trzęsienia ziemi lub powodzie – albo ewentualnie całkowitego wycofania tego odniesienia do normy.

               (4)

               W opinii Niemiec norma ta nie zawiera żadnych postanowień umożliwiających ustalenie właściwości użytkowych wspomnianych wyrobów budowlanych w sytuacji, gdy są one zainstalowane na terenach, na których istnieje zagrożenie trzęsieniami ziemi lub powodziami. Brakuje zupełnie metod oceny niezbędnych do tych celów, jeżeli chodzi o projektowanie, konstrukcję nośną lub kotwienie zbiorników. Ponadto nie da się również ocenić stopnia, w jakim zbiorniki są w stanie absorbować wstrząsy spowodowane obciążeniami powstałymi w wyniku trzęsień ziemi lub powodzi.

               (5)

               Niemcy uznały, że braki te stanowią naruszenie art. 17 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 305/2011, gdyż przedmiotowa norma nie spełnia całkowicie wymagań określonych w odpowiednim mandacie, jak przewidziano w art. 18 wspomnianego rozporządzenia.

               (6)

               Oceniając dopuszczalność wysuniętych żądań, należy zauważyć, że dodatkowe domniemane potrzeby zgłoszone przez Niemcy odnoszą się do instalacji, a następnie użytkowania wspomnianych wyrobów na terenach, na których istnieje zagrożenie trzęsieniami ziemi lub powodziami.

               (7)

               Jednakże zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 305/2011 normy zharmonizowane mają określać metody i kryteria oceny właściwości użytkowych objętych nimi wyrobów. Celem zharmonizowanego systemu określonego w tymże rozporządzeniu lub na jego podstawie jest ustanowienie zharmonizowanych warunków wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych, a nie określenie zasad ich instalowania lub użytkowania.

               (8)

               Prawa wniesienia formalnego sprzeciwu zgodnie z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 305/2011 nie można jednak rozszerzać na żądania koncentrujące się na kwestiach innych niż treść przedmiotowych norm. Takie żądania uznaje się zatem za niedopuszczalne w ramach formalnych sprzeciwów.

               (9)

               Z tego powodu, jak również ze względu na to, że pierwsze żądanie Niemiec – aby wprowadzić zastrzeżenie w odniesieniu do wspomnianej normy poprzez wyłączenie z zakresu jej zastosowania terenów, na których występują trzęsienia ziemi lub powodzie – koncentruje się na kwestiach innych niż treść przedmiotowej normy, żądanie to należy uznać za niedopuszczalne.

               (10)

               Ogólne alternatywne żądanie Niemiec, aby całkowicie wycofać odniesienie do wspomnianej normy, opiera się głównie na niedostatkach normy w jej obecnym brzmieniu, zwłaszcza jeżeli chodzi o instalację, a następnie użytkowanie wspomnianych wyrobów na terenach, na których występują trzęsienia ziemi lub powodzie.

               (11)

               Państwa członkowskie zachowują jednak pełne uprawnienia do regulowania szczegółowych warunków instalowania lub użytkowania wyrobów budowlanych, pod warunkiem że takie szczegółowe warunki nie pociągają za sobą ustanowienia wymogów dotyczących oceny właściwości użytkowych produktów z naruszeniem zharmonizowanego systemu. Państwa członkowskie mogą więc zakazywać instalowania lub użytkowania wspomnianych wyrobów na terenach, na których występują trzęsienia ziemi lub powodzie, bądź nakładać ograniczenia na takie instalowanie lub użytkowanie, tak jak ma to obecnie miejsce w Niemczech.

               (12)

               Na podstawie treści normy EN 13341:2005 + A1:2011 oraz informacji przedłożonych przez Niemcy, CEN i przedstawicieli branży, jak również po konsultacji z komitetami ustanowionymi na mocy art. 64 rozporządzenia (UE) nr 305/2011 i art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 (4), osiągnięto powszechne porozumienie, że należy utrzymać odniesienie do tej normy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (13)

               Domniemana niekompletność tej normy nie powinna być więc traktowana jako powód wystarczający do całkowitego wycofania odniesienia do normy EN 13341:2005 + A1:2011 z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               (14)

               Należy zatem utrzymać odniesienie do normy EN 13341:2005 + A1:2011 w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Odniesienie do normy zharmonizowanej EN 13341:2005 + A1:2011 „Naziemne termoplastyczne zbiorniki stacjonarne do magazynowania olei opałowych lekkich, nafty oraz olei napędowych domowego użytku – Wykonane metodą wydmuchiwania lub formowania rotacyjnego polietylenu i polimeryzacji anionowej poliamidu 6 – Wymagania i metody badań” zostaje utrzymane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 5.

      (2)  Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (Dz.U. C 246 z 24.8.2011, s. 1).

      (3)  Komunikat Komisji w ramach wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz.U. C 267 z 11.8.2017, s. 16).

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12).


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1999 z dnia 6 listopada 2017 r. w sprawie mianowania jednego członka i dwóch zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Królestwo Belgii

text:
               8.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 289/8

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1999
   z dnia 6 listopada 2017 r.
   w sprawie mianowania jednego członka i dwóch zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Królestwo Belgii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Belgii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Jeana-François ISTASSE'A.

               (3)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Rudy'ego DEMOTTE'A.

               (4)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Marca HENDRICKXA członkiem Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Marc HENDRICKX, Lid van het Vlaams Parlement;

               b)

               na stanowiska zastępcy członka:

                           —

                           Jan VAN ESBROECK, Lid van het Vlaams Parlement,

                           —

                           Jean-François ISTASSE, Conseiller communal de Verviers.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         T. TAMM

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


               9.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 378/265

         P7_TA(2014)0217
   Liczba delegacji międzyparlamentarnych, delegacji do wspólnych komisji parlamentarnych i delegacji do komisji współpracy parlamentarnej oraz wielostronnych zgromadzeń parlamentarnych
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie liczby delegacji międzyparlamentarnych, delegacji do wspólnych komisji parlamentarnych, delegacji do komisji współpracy parlamentarnej oraz wielostronnych zgromadzeń parlamentarnych (2014/2632(RSO))
   (2017/C 378/33)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając propozycję Konferencji Przewodniczących,

               —

               uwzględniając układy o stowarzyszeniu, umowy o współpracy i inne umowy zawarte przez Unię Europejską z państwami trzecimi,

               —

               uwzględniając art.198 Regulaminu,

               A.

               pragnąc umocnić demokrację parlamentarną poprzez ciągły dialog międzyparlamentarny;

               1.

               postanawia następująco określić liczbę delegacji i ich podział regionalny:

                           a)

                              Europa, Bałkany Zachodnie i Turcja

                           Delegacje do:

                                       —

                                       Wspólnej Komisji Parlamentarnej UE-Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

                                       —

                                       Wspólnej Komisji Parlamentarnej UE-Turcja

                                 Delegacja do spraw Stosunków ze Szwajcarią i Norwegią, do Wspólnej Komisji Parlamentarnej UE-Islandia oraz do Wspólnej Komisji Parlamentarnej Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG)
                           Delegacja do Parlamentarnego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Serbia
                           Delegacja do Parlamentarnego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Albania
                           Delegacja do Parlamentarnego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Czarnogóra
                           Delegacja do spraw Stosunków z Bośnią i Hercegowiną oraz Kosowem

                           b)

                              Rosja i kraje Partnerstwa Wschodniego

                           Delegacja do Komisji Współpracy Parlamentarnej UE-Rosja
                           Delegacja do Komisji Współpracy Parlamentarnej UE-Ukraina
                           Delegacja do Komisji Współpracy Parlamentarnej UE-Mołdawia
                           Delegacja do spraw Stosunków z Białorusią
                           Delegacja do Komisji Współpracy Parlamentarnej UE-Armenia, UE-Azerbejdżan i UE-Gruzja

                           c)

                              Maghreb, Maszrek, Izrael i Palestyna

                           Delegacje do spraw Stosunków z:

                                       —

                                       Izraelem

                                       —

                                       Palestyńską Radą Legislacyjną

                                       —

                                       Państwami Maghrebu i Unią Maghrebu Arabskiego

                                       —

                                       Państwami Maszreku

                           d)

                              Półwysep Arabski, Irak i Iran

                           Delegacje do spraw Stosunków z:

                                       —

                                       Państwami Półwyspu Arabskiego

                                       —

                                       Irakiem

                                       —

                                       Iranem

                           e)

                              Ameryka Północna, Środkowa i Południowa

                           Delegacje do spraw Stosunków z:

                                       —

                                       Stanami Zjednoczonymi

                                       —

                                       Kanadą

                                       —

                                       Federacyjną Republiką Brazylii

                                       —

                                       Państwami Ameryki Środkowej

                                       —

                                       Państwami Wspólnoty Andyjskiej

                                       —

                                       Mercosurem

                                 Delegacja do Wspólnej Komisji Parlamentarnej UE-Meksyk
                           Delegacja do Wspólnej Komisji Parlamentarnej UE-Chile
                           Delegacja do Komisji Parlamentarnej CARIFORUM-UE

                           f)

                              Azja/Pacyfik

                           Delegacje do spraw Stosunków z:

                                       —

                                       Japonią

                                       —

                                       Chińską Republiką Ludową

                                       —

                                       Indiami

                                       —

                                       Afganistanem

                                       —

                                       Państwami Azji Południowej

                                       —

                                       Państwami Azji Południowo-Wschodniej i Stowarzyszeniem Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN)

                                       —

                                       Półwyspem Koreańskim

                                       —

                                       Australią i Nową Zelandią

                                 Delegacja do Komisji Współpracy Parlamentarnej UE-Kazachstan, UE-Kirgistan, UE-Uzbekistan i UE-Tadżykistan oraz do spraw Stosunków z Turkmenistanem i Mongolią

                           g)

                              Afryka

                           Delegacje do spraw Stosunków z:

                                       —

                                       Republiką Południowej Afryki

                                       —

                                       Parlamentem Panafrykańskim

                           h)

                              zgromadzenia wielostronne

                           Delegacja do Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE
                           Delegacja do Zgromadzenia Parlamentarnego Unii dla Śródziemnomorza
                           Delegacja do Europejsko-Latynoamerykańskiego Zgromadzenia Parlamentarnego
                           Delegacja do Zgromadzenia Parlamentarnego Euronest
                           Delegacja do spraw Stosunków ze Zgromadzeniem Parlamentarnym NATO;

               2.

               postanawia, że członkowie komisji parlamentarnych utworzonych na podstawie umowy o partnerstwie gospodarczym będą wyłaniani jedynie z Komisji Handlu Międzynarodowego oraz Komisji Rozwoju – z zapewnieniem czołowej roli Komisji Handlu Międzynarodowego jako komisji przedmiotowo właściwej – oraz że będą oni aktywnie koordynować ich pracę ze Wspólnym Zgromadzeniem Parlamentarnym AKP-UE;

               3.

               postanawia, że członkowie Zgromadzenia Parlamentarnego Unii dla Śródziemnomorza, Europejsko-Latynoamerykańskiego Zgromadzenia Parlamentarnego i Zgromadzenia Parlamentarnego Euronest będą wyłaniani jedynie z delegacji dwustronnych lub podregionalnych właściwych dla obszaru geograficznego każdego z tych zgromadzeń;

               4.

               postanawia, że członkowie Delegacji do spraw Stosunków ze Zgromadzeniem Parlamentarnym NATO będą wyłaniani jedynie z Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony;

               5.

               postanawia, że Konferencja Przewodniczących Delegacji powinna opracować projekt kalendarza sześciomiesięcznego, do przyjęcia przez Konferencję Przewodniczących po konsultacjach z Komisją Spraw Zagranicznych, Komisją Rozwoju i Komisją Handlu Międzynarodowego, z zastrzeżeniem jednak, że Konferencja Przewodniczących będzie mogła modyfikować ten kalendarz w reakcji na wydarzenia polityczne;

               6.

               postanawia, że grupy polityczne i posłowie niezrzeszeni wyznaczą stałych zastępców mających uczestniczyć w pracach wszystkich rodzajów delegacji oraz że liczba tych zastępców nie może przekroczyć liczby członków pełnoprawnych reprezentujących grupy lub posłów niezrzeszonych;

               7.

               postanawia zacieśnić współpracę z komisjami zainteresowanymi pracami delegacji oraz wzmocnić proces konsultacji z nimi poprzez organizowanie wspólnych posiedzeń tych organów w zwykłych miejscach pracy;

               8.

               postara się zadbać, aby w praktyce co najmniej jeden sprawozdawca lub przewodniczący komisji mógł także uczestniczyć w pracach delegacji, wspólnych komisji parlamentarnych, komisji współpracy parlamentarnej oraz wielostronnych zgromadzeń parlamentarnych; postanawia ponadto, że przewodniczący na wspólny wniosek przewodniczących danej delegacji i komisji wydaje zezwolenia na tego rodzaju wyjazdy służbowe;

               9.

               postanawia, że niniejsza decyzja wejdzie w życie podczas pierwszej sesji miesięcznej ósmej kadencji parlamentarnej;

               10.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji oraz Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/2071 z dnia 13 listopada 2017 r. dotycząca mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji

text:
               14.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 295/55

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/2071
   z dnia 13 listopada 2017 r.
   dotycząca mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 i art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 8 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/438/WPZiB (1) w sprawie mianowania Herberta SALBERA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji.

               (2)

               W dniu 17 lutego 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/299 (2) w sprawie przedłużenia mandatu SPUE w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji do dnia 30 czerwca 2018 r.

               (3)

               W związku z mianowaniem Herberta SALBERA na inne stanowisko, należy mianować Toivo KLAARA nowym SPUE w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji od dnia 13 listopada 2017 r.

               (4)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Mandat Herberta SALBERA jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji zostaje niniejszym zakończony z dniem 15 sierpnia 2017 r.
   2.   Toivo KLAAR zostaje niniejszym mianowany SPUE w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji na okres od dnia 13 listopada 2017 r. do dnia 30 czerwca 2018 r. Będzie on wykonywał swój mandat zgodnie z decyzją (WPZiB) 2017/299.
   3.   Rada może zadecydować o wcześniejszym zakończeniu mandatu SPUE w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.
   Artykuł 2
   Wydatki związane z zachowaniem ciągłości administracyjnej w okresie między mandatami kolejnych SPUE od dnia 15 sierpnia 2017 r. do dnia 12 listopada 2017 r. zostaną pokryte z finansowej kwoty odniesienia określonej w art. 5 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2017/299.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Art. 1 ust. 1 i art. 2 mają zastosowanie od dnia 15 sierpnia 2017 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2014/438/WPZiB z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie zmiany i przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji (Dz.U. L 200 z 9.7.2014, s. 11).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/299 z dnia 17 lutego 2017 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji (Dz.U. L 43 z 21.2.2017, s. 214).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/2072 z dnia 13 listopada 2017 r. w sprawie uaktualnienia i zmiany wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu i zmieniająca decyzję (WPZiB) 2017/1426

text:
               14.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 295/57

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/2072
   z dnia 13 listopada 2017 r.
   w sprawie uaktualnienia i zmiany wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu i zmieniająca decyzję (WPZiB) 2017/1426
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 grudnia 2001 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 4 sierpnia 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/1426 (2) dotyczącą aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB (zwanego dalej „wykazem”).

               (3)

               Rada uznała, że nie ma już podstaw, by jeden z podmiotów nadal figurował w wykazie.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zaktualizować ten wykaz,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W załączniku do decyzji (WPZiB) 2017/1426 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne stanowisko Rady 2001/931/WPZiB z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 93).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1426 z dnia 4 sierpnia 2017 r. dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu oraz uchylająca decyzję (WPZiB) 2017/154 (Dz.U. L 204 z 5.8.2017, s. 95).

      ZAŁĄCZNIK
      Następujący podmiot skreśla się z wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji (WPZiB) 2017/1426:
      II.   GRUPY I PODMIOTY

                     „18.

                     »Fuerzas armadas revolucionarias de Colombia« – »FARC« (»Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii«).”.


title: Decyzja Komisji (UE) 2017/2076 z dnia 7 listopada 2017 r. zmieniająca decyzję Komisji 2009/607/WE ustalającą ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego twardym pokryciom (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 7247) (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
               14.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 295/74

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/2076
   z dnia 7 listopada 2017 r.
   zmieniająca decyzję Komisji 2009/607/WE ustalającą ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego twardym pokryciom

         (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 7247)

   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 8 ust. 2 i ust. 3 lit. c), po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               ważność obecnie obowiązujących kryteriów ekologicznych dla grupy produktów „twarde pokrycia” oraz związanych z nimi wymogów dotyczących oceny i weryfikacji, określonych w decyzji Komisji 2009/607/WE (2) wygasa z dniem 30 listopada 2017 r. Przeprowadzono ocenę, która potwierdziła adekwatność i właściwość obowiązujących kryteriów ekologicznych, jak również związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji, ustanowionych decyzją 2009/607/WE. Należy zatem przedłużyć okres ważności przedmiotowych kryteriów ekologicznych oraz odnośnych wymagań związanych z oceną i weryfikacją.

               (2)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2009/607/WE.

               (3)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/2010,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Artykuł 3 decyzji 2009/607/WE otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 3
      Kryteria ekologiczne dla grupy produktów »twarde pokrycia« oraz związane z nimi wymogi dotyczące oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 30 czerwca 2021 r.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Karmenu VELLA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.

      (2)  Decyzja Komisji 2009/607/WE z dnia 9 lipca 2009 r. ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego twardym pokryciom (Dz.U. L 208 z 12.8.2009, s. 21).


title: Decyzja Rady (UE) 2017/2070 z dnia 6 listopada 2017 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Finlandii

text:
               14.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 295/54

         DECYZJA RADY (UE) 2017/2070
   z dnia 6 listopada 2017 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Finlandii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Finlandii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Willego VALVEGO,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Tony WIKSTRÖM, Ledamot i Ålands lagting.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         T. TAMM

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/2080 z dnia 22 września 2017 r. zmieniająca decyzję EBC/2010/9 w sprawie dostępu do określonych danych systemu TARGET2 i ich wykorzystania (EBC/2017/29)

text:
                  14.11.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 295/86

            DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/2080
      z dnia 22 września 2017 r.
      zmieniająca decyzję EBC/2010/9 w sprawie dostępu do określonych danych systemu TARGET2 i ich wykorzystania (EBC/2017/29)
      RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze i czwarte,
      uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 3 ust. 1 tiret pierwsze i czwarte oraz art. 22,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Wytyczne EBC/2012/27 (1) ustanawiają transeuropejski automatyczny błyskawiczny system rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym (TARGET2).

                  (2)

                  TARGET2 funkcjonuje w oparciu o jednolitą platformę techniczną, zwaną jednolitą wspólną platformą, obsługiwaną przez Deutsche Bundesbank, Banque de France oraz Banca d'Italia. TARGET2 jest zorganizowany pod względem prawnym jako zespół systemów rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym, z których każdy jest komponentem TARGET2 obsługiwanym przez bank centralny Eurosystemu (BC). Wytyczne EBC/2012/27 zharmonizowały w największym możliwym stopniu zasady dotyczące komponentów TARGET2.

                  (3)

                  Rada Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (EBC) przyjęła decyzję EBC/2010/9 (2).

                  (4)

                  Dane na poziomie transakcji systemu TARGET2 są niezbędne do przeprowadzania analiz dotyczących nadzoru makroostrożnościowego, stabilności finansowej, integracji finansowej, operacji rynkowych, funkcji polityki pieniężnej oraz Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Dane te są również niezbędne do udostępniania zagregowanych rezultatów takich analiz. Zakres decyzji EBC/2010/9 musi zatem zostać rozszerzony, tak aby umożliwić dostęp do danych na te potrzeby.

                  (5)

                  Rada ds. Infrastruktury Rynku jest odpowiedzialna za działania operacyjne w dziedzinie infrastruktur rynku Eurosystemu. Rada ds. Infrastruktury Rynku odpowiada także – na podstawie mandatu przyznanego przez Radę Prezesów – za nowe inicjatywy i projekty dotyczące infrastruktur rynku, w tym zarządzanie funkcjonalne i operacyjne systemami TARGET2 i TARGET2-Securities. Komitet ds. Infrastruktury Rynku i Płatności jest odpowiedzialny za koordynację nadzoru nad systemami płatności, w tym koordynację nadzoru nad systemem TARGET2. W odniesieniu do systemu TARGET2-Securities (T2S) i systemu TARGET2 Komitet ds. Infrastruktury Rynku i Płatności przyczynia się również do wykonywania zadań powierzonych poziomowi 1 zarządzania zgodnie z wytycznymi EBC/2012/27. Rada ds. Infrastruktury Rynku oraz Komitet ds. Infrastruktury Rynku i Płatności przejmują zadania powierzone na mocy decyzji EBC/2010/9 Komitetowi ds. Systemów Płatności i Rozrachunku,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Zmiany
      W decyzji EBC/2010/9 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  art. 1 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 1
                  1.   W celu zapewnienia efektywnego funkcjonowania systemu TARGET2 oraz nadzoru nad nim BC uzyskują dostęp do danych na poziomie transakcji pobranych z systemu TARGET2 od wszystkich uczestników wszystkich komponentów systemu TARGET2. BC mogą także uzyskiwać dostęp do danych w celu przeprowadzania analiz niezbędnych na potrzeby nadzoru makroostrożnościowego, stabilności finansowej, integracji finansowej, operacji rynkowych, funkcji polityki pieniężnej oraz Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego – zgodnie z zasadą rozdzielenia funkcji polityki pieniężnej i nadzoru.
                  2.   Dostęp do danych, o których mowa w ust. 1, oraz ich wykorzystanie na potrzeby analiz ilościowych i symulacji numerycznych jest ograniczony do:

                              a)

                              dla zapewnienia sprawnego funkcjonowania systemu TARGET2 i nadzoru nad nim – jednego pracownika oraz najwyżej trzech zastępców odrębnie w przypadku obsługi operacyjnej systemu TARGET2 i nadzoru nad nim. Pracownicy oraz ich zastępcy muszą być pracownikami zajmującymi się obsługą operacyjną systemu TARGET2 oraz nadzorem nad infrastrukturą rynkową;

                              b)

                              dla wszelkich innych analiz – grupy do 15 pracowników prowadzących badania, koordynowanych przez szefów działów badawczych Europejskiego Systemu Banków Centralnych.

                        3.   BC są uprawnione do wyznaczania pracowników oraz ich zastępców. Mianowanie pracowników z operacji, w tym szefów działów badawczych, którzy są uprawnieni do uzyskania dostępu do danych systemu TARGET2 zgodnie z ust. 2, podlega zatwierdzeniu przez Radę ds. Infrastruktury Rynku. Mianowanie pracowników z nadzoru, którzy są uprawnieni do uzyskania dostępu do danych systemu TARGET2 zgodnie z ust. 2, podlega zatwierdzeniu przez Komitet ds. Infrastruktury Rynku i Płatności. Takie same procedury stosuje się w razie konieczności wskazania nowej osoby na danym stanowisku.
                  4.   Rada ds. Infrastruktury Rynku ustanawia szczegółowe zasady zapewniające poufność danych na poziomie transakcji. BC zapewniają przestrzeganie tych zasad przez swoich pracowników powołanych zgodnie z ust. 2 i ust. 3. Bez uszczerbku dla stosowania przez BC innych zasad wykonywania zawodu i zachowania poufności, w przypadku nieprzestrzegania zasad określonych przez Radę ds. Infrastruktury Rynku BC pozbawiają powołanych pracowników dostępu do danych wskazanych w ust. 1 oraz możliwości korzystania z nich. Rada ds. Infrastruktury Rynku monitoruje przestrzeganie przepisów zawartych w niniejszym ustępie.
                  5.   Rada Prezesów może także zdecydować o przyznaniu dostępu innym użytkownikom na podstawie precyzyjnych i ustalonych z wyprzedzeniem reguł. W takich wypadkach Rada ds. Infrastruktury Rynku monitoruje korzystanie z danych przez te osoby oraz, w szczególności, przestrzeganie przez te osoby zasad poufności ustanowionych przez Radę ds. Infrastruktury Rynku i wskazanych w art. 38 załącznika II do wytycznych EBC/2012/27 (*1).

                     (*1)  Wytyczne EBC/2012/27 z dnia 5 grudnia 2012 r. w sprawie transeuropejskiego automatycznego błyskawicznego systemu rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym (TARGET2) (Dz.U. L 30 z 30.1.2013, s. 1).”;"

                  2)

                  art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                  „1.   W celu wykonywania analiz ilościowych oraz symulacji numerycznych, o których mowa w art. 1 ust. 1, tworzy się symulator systemu TARGET2.”;

                  3)

                  art. 3 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 3
                  1.   Rada ds. Infrastruktury Rynku tworzy średniookresowy program prac operacyjnych, a Komitet ds. Infrastruktury Rynku i Płatności tworzy program prac nadzorczych. Programy te przeznaczone są do wykonania przez pracowników powołanych zgodnie z art. 1 ust. 2 i 3, z wykorzystaniem danych na poziomie transakcji.
                  2.   Rada ds. Infrastruktury Rynku może podjąć decyzję o opublikowaniu informacji uzyskanych z wykorzystania danych na poziomie transakcji, o ile informacje te nie umożliwiają identyfikacji uczestników lub ich klientów.
                  3.   Rada ds. Infrastruktury Rynku podejmuje decyzje zwykłą większością głosów. Decyzje Rady ds. Infrastruktury Rynku podlegają weryfikacji przez Radę Prezesów.
                  4.   Rada ds. Infrastruktury Rynku regularnie informuje Radę Prezesów o wszelkich okolicznościach związanych ze stosowaniem niniejszej decyzji.”;

                  4)

                  art. 4 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 4
                  Bez uszczerbku dla art. 38 ust. 3 załącznika II do wytycznych EBC/2012/27 Rada ds. Infrastruktury Rynku koordynuje ujawnianie i publikowanie przez BC informacji o płatnościach dotyczących uczestników bądź ich klientów, do których odnosi się ten artykuł.”.

            Artykuł 2
      Wejście w życie
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem następującym po dniu jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 22 września 2017 r.

            Mario DRAGHI

               Prezes EBC

         (1)  Wytyczne EBC/2012/27 z dnia 5 grudnia 2012 r. w sprawie transeuropejskiego automatycznego błyskawicznego systemu rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym (TARGET2) (Dz.U. L 30 z 30.1.2013, s. 1).

         (2)  Decyzja EBC/2010/9 z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie dostępu do określonych danych systemu TARGET2 i ich wykorzystania (Dz.U. L 211 z 12.8.2010, s. 45).


title: Decyzja Rady (UE) 2017/2060 z dnia 6 listopada 2017 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Trzeciego protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               14.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 295/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/2060
   z dnia 6 listopada 2017 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Trzeciego protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z jego art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (i),
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji przystąpienie Republiki Chorwacji między innymi do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony (2) (zwanego dalej„Układem”) ma zostać uzgodnione poprzez zawarcie protokołu do tego Układu (zwanego dalej „Protokołem”). Zgodnie z Układem w odniesieniu do upoważnienia do przystąpienia stosuje się procedurę uproszczoną, w ramach której protokół zawierany jest przez Radę stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich oraz przez dane państwo trzecie.

               (2)

               W dniu 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z zainteresowanymi państwami trzecimi z uwagi na przystąpienie Chorwacji do Unii. Negocjacje z Chile zostały pomyślnie zakończone podpisaniem Protokołu, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, w dniu 29 czerwca 2017 r. w Brukseli.

               (3)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Trzeci protokół dodatkowy do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii i jej państw członkowskich powiadomienia, o którym mowa w art. 14 ust. 1 Protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         T. TAMM

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 14 września 2017 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 352 z 30.12.2002, s. 3.

      (3)  Tekst Protokołu został opublikowany w Dz.U. L 196 z 27.7.2017 wraz z decyzją w sprawie podpisania.