title: 2009/149/WE: Decyzja Rady z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie podpisania Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Armenii dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

text:
               21.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 50/21

         DECYZJA RADY
   z dnia 27 listopada 2008 r.
   w sprawie podpisania Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Armenii dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych
   (2009/149/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Republiką Armenii dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia wspomnianej umowy w późniejszym terminie, wynegocjowana przez Komisję umowa powinna zostać podpisana,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Armenii dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych (zwanej dalej „umową”), z zastrzeżeniem decyzji Rady dotyczącej zawarcia tej umowy.
   Tekst umowy dołączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 1 umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 27 listopada 2008 r.

            W imieniu Rady

         L. CHATEL

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               21.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 50/22

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Republiką Armenii dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA ARMENII,
   z drugiej strony,
   (zwane dalej „stronami”),
   STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej zawarte między niektórymi państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Armenii zawierają postanowienia sprzeczne z prawem wspólnotowym,
   STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie szeregu aspektów, które mogą zostać włączone do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a krajami trzecimi,
   STWIERDZAJĄC, że na mocy prawa Wspólnoty Europejskiej wspólnotowi przewoźnicy lotniczy ustanowieni w państwie członkowskim mają prawo do pozbawionego dyskryminacji dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a krajami trzecimi,
   UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a niektórymi krajami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych krajów trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych koncesjonowanych zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Armenii, które są niezgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą zostać doprowadzone do zgodności z tym prawem w celu ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla świadczenia usług lotniczych między Wspólnotą Europejską a Republiką Armenii, a także w celu zachowania kontynuacji tych usług lotniczych,
   STWIERDZAJĄC, że zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy nie mogą co do zasady zawierać porozumień, które mogą wpływać na handel między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej i których celem lub skutkiem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji,
   UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej, zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Armenii, które (i) wymagają przyjmowania lub sprzyjają przyjmowaniu porozumień między przedsiębiorstwami, decyzji związków przedsiębiorstw lub uzgodnionych praktyk, które zapobiegają, zakłócają lub ograniczają konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach; lub (ii) wzmacniają skutki wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub (iii) przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za podjęcie środków, które zapobiegają, zakłócają lub ograniczają konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, mogą uniemożliwić skuteczne działanie reguł konkurencji mających zastosowanie do przedsiębiorstw,
   STWIERDZAJĄC, że celem niniejszej umowy nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu lotniczego między Wspólnotą Europejską a Republiką Armenii ani naruszenie równowagi między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi a przewoźnikami lotniczymi z Republiki Armenii, ani też wprowadzanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących umów dwustronnych o komunikacji lotniczej dotyczących praw przewozowych,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   1.   Dla celów niniejszej umowy określenie „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej.
   2.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
   3.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych pochodzących z państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.
   Artykuł 2
   Wyznaczenie przez państwo członkowskie
   1.   Postanowienia ust. 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz zezwoleń wydanych przez Republikę Armenii oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub zezwoleń wydanych przewoźnikowi lotniczemu.
   2.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie, Republika Armenii wydaje odpowiednie upoważnienia i zezwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

               (i)

               przewoźnik lotniczy jest ustanowiony na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, oraz posiada ważną koncesję wydaną zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;

               (ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu jest wyraźnie określona właściwa władza lotnicza; oraz

               (iii)

               przewoźnik lotniczy jest własnością, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, państw członkowskich lub obywateli tych państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III, lub obywateli tych innych państw, oraz pozostaje pod ciągłą, skuteczną kontrolą tych państw lub tych obywateli.

         3.   Republika Armenii może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, jeżeli:

               (i)

               przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego lub nie posiada ważnej koncesji na prowadzenie działalności zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;

               (ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje ani nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym, lub w wyznaczeniu nie jest wyraźnie określona właściwa władza lotnicza; lub

               (iii)

               przewoźnik lotniczy nie stanowi własności, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, albo nie znajduje się pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III, lub obywateli tych innych państw.

         Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu, Republika Armenii nie stosuje dyskryminacji między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi ze względu na ich przynależność państwową.
   Artykuł 3
   Bezpieczeństwo
   1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. c).
   2.   Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie, prawa Republiki Armenii zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Republiką Armenii mają w równym stopniu zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez wspomniane inne państwo członkowskie oraz w stosunku do zezwolenia eksploatacyjnego tego przewoźnika lotniczego.
   Artykuł 4
   Opodatkowanie paliwa lotniczego
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. d).
   2.   Nie naruszając jakichkolwiek innych postanowień stanowiących inaczej, żadne z postanowień umów wymienionych w załączniku II lit. d) nie uniemożliwia państwu członkowskiemu nałożenia, na zasadzie niedyskryminacyjnej, podatków, należności, ceł, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium do użytku w statkach powietrznych wyznaczonego przewoźnika lotniczego pochodzącego z Republiki Armenii, operującego między punktem znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego państwa członkowskiego.
   Artykuł 5
   Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie artykuły wymienione w załączniku II lit. e).
   2.   Taryfy za przewóz w całości wewnątrz Wspólnoty Europejskiej, pobierane przez przewoźnika lotniczego/przewoźników lotniczych wyznaczonego/wyznaczonych przez Republikę Armenii zgodnie z umową wymienioną w załączniku I zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. e), podlegają prawu Wspólnoty Europejskiej.
   Artykuł 6
   Zgodność z regułami konkurencji
   1.   Nie naruszając jakiegokolwiek innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne postanowienia umów wymienionych w załączniku I nie mogą:

               (i)

               wymagać lub sprzyjać zawieraniu porozumień pomiędzy przedsiębiorstwami lotniczymi, decyzji związków przedsiębiorstw lub uzgodnionych praktyk, które zapobiegają konkurencji lub ją zakłócają;

               (ii)

               wzmacniać skutków wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; ani

               (iii)

               przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków, które zapobiegają konkurencji, zakłócają ją lub ograniczają.

         2.   Postanowień zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, które są niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu, nie stosuje się.
   Artykuł 7
   Załączniki do umowy
   Załączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.
   Artykuł 8
   Zmiany lub poprawki
   Strony mogą w każdej chwili zmienić lub poprawić niniejszą umowę w drodze wzajemnego porozumienia. Zmiany te dokonywane są w formie odrębnych protokołów, które – po ich wejściu w życie zgodnie z postanowieniami art. 9 umowy – stanowią integralną część niniejszej umowy.
   Artykuł 9
   Wejście w życie
   1.   Strony dokonują wzajemnej pisemnej notyfikacji zakończenia ich wewnętrznych procedur niezbędnych do wejścia w życie umowy. Niniejsza umowa wchodzi w życie w dniu otrzymania ostatniej notyfikacji.
   2.   Umowy oraz inne ustalenia między państwami członkowskimi a Republiką Armenii, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są stosowane, zawarte są w załączniku I. Niniejszą umowę stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie.
   Artykuł 10
   Wygaśnięcie
   1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I, jednocześnie wygasają wszystkie postanowienia niniejszej umowy odnoszące się do danej umowy wymienionej w załączniku I.
   2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I, jednocześnie wygasa niniejsza umowa.

      W DOWÓD CZEGO niżej podpisani odpowiednio upoważnieni podpisali niniejszą umowę.
      Sporządzono w Brukseli w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach dnia dziewiątego grudnia roku dwa tysiące ósmego w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i armeńskim.

         За Европейската Общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За Република Армения
         Por la República de Armenia
         Za Arménskou republiku
         For Republikken Armenien
         Für die Republik Armenien
         Armeenia Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία της Αρμενίας
         For the Republic of Armenia
         Pour la République d'Arménie
         Per la Repubblica d'Armenia
         Armēnijas Republikas vārdā
         Armenijos Respublikos vardu
         Az Örmény Köztársaság részéről
         Għar-Repubblika ta' l-Armenja
         Voor de Republiek Armenië
         W imieniu Republiki Armenii
         Pela República da Arménia
         Pentru Republica Armenia
         Za Arménsku republiku
         Za Republiko Armenijo
         Armenian tasavallan puolesta
         För Republiken Armenien

   ZAŁĄCZNIK I
   Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy
   Umowy o komunikacji lotniczej między Republiką Armenii a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej:

               —

               Umowa między rządem Republiki Austrii a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, parafowana w Wiedniu w dniu 25 sierpnia 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Austria”,

               —

               Umowa między rządem Belgii a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Brukseli w dniu 7 czerwca 2001 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Belgia”,

               —

               Umowa między rządem Republiki Bułgarii a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Sofii w dniu 10 kwietnia 1995 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Bułgaria”,

               —

               Umowa między rządem Republiki Cypru a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Erywaniu w dniu 11 września 1998 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Cypr”,

               —

               Umowa między rządem Republiki Czeskiej a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Pradze w dniu 8 lutego 2002 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Republika Czeska”,

               —

               Umowa między rządem Królestwa Danii a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Sztokholmie dnia 25 października 2000 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Dania”,

               —

               Umowa między rządem Republiki Estońskiej a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Tallinie w dniu 17 marca 2000 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Estonia”,

               —

               Umowa między rządem Republiki Francuskiej a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, parafowana w Paryżu w dniu 12 lutego 2002 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Francja”,

               —

               Umowa o transporcie lotniczym między rządem Republiki Federalnej Niemiec a rządem Republiki Armenii, podpisana w Bonn dnia 4 maja 1998 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Niemcy”,

               —

               Umowa między rządem Republiki Greckiej a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Atenach w dniu 16 grudnia 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Grecja”,

               —

               Umowa między rządem Republiki Włoskiej a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Erywaniu w dniu 18 lipca 2002 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Włochy”,

               —

               Umowa między rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, parafowana w Luksemburgu w dniu 21 listopada 2000 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Luksemburg”,

               —

               Umowa między rządem Królestwa Niderlandów a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Erywaniu w dniu 26 listopada 1999 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Niderlandy”,

               —

               Umowa między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Republiki Armenii o cywilnej komunikacji lotniczej, podpisana w Warszawie w dniu 27 stycznia 1998 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Polska”,

               —

               Umowa między rządem Rumunii a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Erywaniu w dniu 25 marca 1996 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Rumunia”,

               —

               Umowa między rządem Królestwa Szwecji a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Sztokholmie w dniu 25 października 2000 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Szwecja”,

               —

               Umowa między rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a rządem Republiki Armenii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Londynie w dniu 9 lutego 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Armenia-Zjednoczone Królestwo”, ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Erywaniu w dniu 19 czerwca 1998 r.

         ZAŁĄCZNIK II
   Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, o których mowa w art. 2–5 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie

                           —

                           Artykuł 3 umowy Armenia-Austria,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Belgia,

                           —

                           Artykuł 3 umowy Armenia-Bułgaria,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Cypr,

                           —

                           Artykuł 3 umowy Armenia-Republika Czeska,

                           —

                           Artykuł 3 umowy Armenia-Dania,

                           —

                           Artykuł 3 umowy Armenia-Estonia,

                           —

                           Artykuł 3 umowy Armenia-Francja,

                           —

                           Artykuł 3 umowy Armenia-Niemcy,

                           —

                           Artykuł 3 umowy Armenia-Grecja,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Włochy,

                           —

                           Artykuł 3 umowy Armenia-Luksemburg,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Niderlandy,

                           —

                           Artykuł 3 umowy Armenia-Polska,

                           —

                           Artykuł 3 umowy Armenia-Rumunia,

                           —

                           Artykuł 3 umowy Armenia-Szwecja,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Zjednoczone Królestwo;

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Austria,

                           —

                           Artykuł 5 umowy Armenia-Belgia,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Bułgaria,

                           —

                           Artykuł 5 umowy Armenia-Cypr,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Republika Czeska,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Dania,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Estonia,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Francja,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Niemcy,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Grecja,

                           —

                           Artykuł 5 umowy Armenia-Włochy,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Luksemburg,

                           —

                           Artykuł 5 umowy Armenia-Niderlandy,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Polska,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Rumunia,

                           —

                           Artykuł 4 umowy Armenia-Szwecja,

                           —

                           Artykuł 5 umowy Armenia-Zjednoczone Królestwo;

               c)

               Bezpieczeństwo

                           —

                           Artykuł 8 umowy Armenia-Republika Czeska,

                           —

                           Artykuł 14 umowy Armenia-Dania,

                           —

                           Artykuł 12 umowy Armenia-Estonia,

                           —

                           Artykuł 8 umowy Armenia-Francja,

                           —

                           Artykuł 12 umowy Armenia-Niemcy,

                           —

                           Artykuł 10 umowy Armenia-Włochy,

                           —

                           Artykuł 6 umowy Armenia-Luksemburg,

                           —

                           Artykuł 14 umowy Armenia-Szwecja,

                           —

                           Artykuł 9a umowy Armenia-Zjednoczone Królestwo;

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego

                           —

                           Artykuł 7 umowy Armenia-Austria,

                           —

                           Artykuł 10 umowy Armenia-Belgia,

                           —

                           Artykuł 7 umowy Armenia-Bułgaria,

                           —

                           Artykuł 7 umowy Armenia-Cypr,

                           —

                           Artykuł 9 umowy Armenia-Republika Czeska,

                           —

                           Artykuł 6 umowy Armenia-Dania,

                           —

                           Artykuł 6 umowy Armenia-Estonia,

                           —

                           Artykuł 10 umowy Armenia-Francja,

                           —

                           Artykuł 6 umowy Armenia-Niemcy,

                           —

                           Artykuł 9 umowy Armenia-Grecja,

                           —

                           Artykuł 6 umowy Armenia-Włochy,

                           —

                           Artykuł 8 umowy Armenia-Luksemburg,

                           —

                           Artykuł 10 umowy Armenia-Niderlandy,

                           —

                           Artykuł 6 umowy Armenia-Polska,

                           —

                           Artykuł 9 umowy Armenia-Rumunia,

                           —

                           Artykuł 6 umowy Armenia-Szwecja,

                           —

                           Artykuł 8 umowy Armenia-Zjednoczone Królestwo;

               e)

               Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej

                           —

                           Artykuł 11 umowy Armenia-Austria,

                           —

                           Artykuł 13 umowy Armenia-Belgia,

                           —

                           Artykuł 9 umowy Armenia-Bułgaria,

                           —

                           Artykuł 14 umowy Armenia-Cypr,

                           —

                           Artykuł 13 umowy Armenia-Republika Czeska,

                           —

                           Artykuł 10 umowy Armenia-Dania,

                           —

                           Artykuł 10 umowy Armenia-Estonia,

                           —

                           Artykuł 14 umowy Armenia-Francja,

                           —

                           Artykuł 10 umowy Armenia-Niemcy,

                           —

                           Artykuł 12 umowy Armenia-Grecja,

                           —

                           Artykuł 8 umowy Armenia-Włochy,

                           —

                           Artykuł 10 umowy Armenia-Luksemburg,

                           —

                           Artykuł 6 umowy Armenia-Niderlandy,

                           —

                           Artykuł 10 umowy Armenia-Polska,

                           —

                           Artykuł 8 umowy Armenia-Rumunia,

                           —

                           Artykuł 10 umowy Armenia-Szwecja,

                           —

                           Artykuł 7 umowy Armenia-Zjednoczone Królestwo.

         ZAŁĄCZNIK III
   Wykaz innych państw, o których mowa w artykule 2 niniejszej umowy

               a)

               Republika Islandii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym),

               b)

               Księstwo Liechtensteinu (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym),

               c)

               Królestwo Norwegii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym),

               d)

               Konfederacja Szwajcarska (na mocy umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).


title: 2014/264/UE: Decyzja Rady z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie uruchomienia na Węgrzech zautomatyzowanej wymiany danych rejestracyjnych pojazdów

text:
               12.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 137/7

         DECYZJA RADY
   z dnia 6 maja 2014 r.
   w sprawie uruchomienia na Węgrzech zautomatyzowanej wymiany danych rejestracyjnych pojazdów

      (2014/264/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (1), w szczególności jej art. 25,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW (2), w szczególności jej art. 20 i rozdział 4 załącznika do niej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z Protokołem w sprawie postanowień przejściowych załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, skutki prawne aktów instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony zostają utrzymane do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych aktów w zastosowaniu Traktatów.

               (2)

               W związku z tym zastosowanie ma art. 25 decyzji 2008/615/WSiSW i Rada musi jednomyślnie zdecydować, czy państwa członkowskie wdrożyły przepisy rozdziału 6 tej decyzji.

               (3)

               Art. 20 decyzji 2008/616/WSiSW stanowi, że decyzje, o których mowa w art. 25 ust. 2 decyzji 2008/615/WSiSW, mają być podejmowane na podstawie sprawozdania z oceny opartego na kwestionariuszu. W odniesieniu do zautomatyzowanej wymiany danych zgodnie z rozdziałem 2 decyzji 2008/615/WSiSW sprawozdanie z oceny ma być oparte na wizycie ewaluacyjnej i operacji pilotażowej.

               (4)

               Zgodnie z rozdziałem 4 pkt 1.1 załącznika do decyzji 2008/616/WSiSW kwestionariusz opracowany przez odpowiednią grupę roboczą Rady dotyczy każdej ze zautomatyzowanych metod wymiany danych i musi być wypełniony przez państwo członkowskie w momencie uznania przez to państwo, że spełnia ono wymogi dotyczące wymiany danych w odpowiedniej kategorii danych.

               (5)

               Węgry wypełniły kwestionariusz dotyczący ochrony danych i kwestionariusz dotyczący danych rejestracyjnych pojazdów.

               (6)

               Węgry przeprowadziły z powodzeniem operację pilotażową z Holandią.

               (7)

               Na Węgrzech przeprowadzono wizytę ewaluacyjną, a holendersko-litewski zespól oceniający sporządził sprawozdanie z tej wizyty, które przekazano odpowiedniej grupie roboczej Rady.

               (8)

               Radzie przedstawiono ogólne sprawozdanie z oceny podsumowujące wyniki kwestionariusza, wizytę ewaluacyjną i operację pilotażową dotyczącą danych rejestracyjnych pojazdów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Do celów zautomatyzowanego przeszukiwania danych rejestracyjnych pojazdów Węgry w pełni wdrożyły przepisy ogólne o ochronie danych zawarte w rozdziale 6 decyzji 2008/615/WSiSW i są uprawnione do otrzymywania oraz przekazywania danych osobowych na mocy art. 12 tej decyzji od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 maja 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. STOURNARAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12.


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 7 października 1999 r. w sprawie zapobiegania nadużyciom finansowym (EBC/1999/5)

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0726

Dziennik Urzędowy L 291 , 12/11/1999 P. 0036 - 0038

		Decyzja europejskiego banku centralnegoz dnia 7 października 1999 r.w sprawie zapobiegania nadużyciom finansowym(EBC/1999/5)(1999/726/WE)RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej "Statutem"), w szczególności jego art. 12.3,uwzględniając wniosek Zarządu Europejskiego Banku Centralnego (EBC),uwzględniając opinię Komitetu ds. Kadr EBC,a także mając na uwadze, co następuje:(1) EBC wraz instytucjami Wspólnoty Europejskiej oraz Państw Członkowskich przywiązuje ogromna wagę do ochrony wspólnotowych interesów finansowych oraz działań mających na celu zwalczanie nadużyć finansowych i innych bezprawnych czynów na szkodę wspólnotowych interesów finansowych.(2) Posiedzenie Rady Europejskiej w Kolonii w czerwcu 1999 r. uznało za szczególnie pożądane, aby EBC przyłączył się do działań instytucji Wspólnoty Europejskiej mających na celu zwalczanie nadużyć finansowych w Unii Europejskiej.(3) EBC przywiązuje ogromną wagę do ochrony własnych interesów finansowych i działań mających na celu zwalczanie nadużyć finansowych i innych bezprawnych czynów na szkodę swoich interesów finansowych.(4) Aby urzeczywistnić te cele, powinny zostać podjęte wszystkie dostępne środki, w szczególności w kontekście zadań śledczych powierzonych EBC i instytucjom Wspólnoty Europejskiej, przy utrzymywaniu dotychczasowego rozdziału i równowagi obowiązków między EBC a instytucjami Wspólnoty Europejskiej.(5) Instytucje Wspólnoty Europejskiej oraz Państwa Członkowskie podjęły działania w celu zwalczania nadużyć finansowych i innych bezprawnych czynów na szkodę wspólnotowych interesów finansowych na podstawie art. 280 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwanego dalej "Traktatem").(6) Niezależność EBC jest przewidziana w Traktacie i Statucie; zgodnie z Traktatem i Statutem, EBC posiada swój własny budżet i własne zasoby finansowe oddzielne od zasobów finansowych Wspólnoty Europejskiej.(7) W celu wzmocnienia środków dostępnych w celu zwalczania nadużyć finansowych, decyzją 1999/352/WE, EWWiS, Euroatom [1], Komisja ustanowiła między podległymi jej służbami Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), odpowiedzialny za prowadzenie postępowań administracyjnych mających na celu zwalczanie nadużyć finansowych.(8) Zwalczanie nadużyć finansowych i innych bezprawnych czynów na szkodę interesów finansowych EBC jest podstawowym zadaniem Dyrekcji Audytu Wewnętrznego; Dyrekcja powyższa jest odpowiedzialna za prowadzenie postępowań administracyjnych mających na celu zwalczanie nadużyć finansowych.(9) Zwalczanie nadużyć finansowych i innych bezprawnych czynów w ramach EBC, należy rozumieć jako wykonywanie czynności podobnych do tych, które zostały zdefiniowane przez Parlament Europejski, Radę Unii Europejskiej oraz Komisję Wspólnot Europejskich, w ust. 1 akapit pierwszy Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. [2](10) Aby wzmocnić i rozszerzyć niezależność działań Dyrekcji Audytu Wewnętrznego w zwalczaniu nadużyć finansowych oraz innych bezprawnych czynów na szkodę interesów finansowych EBC, Dyrekcja powyższa będzie składać raporty Komitetowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, złożonego z wysoko wykwalifikowanych niezależnych specjalistów w tych dziedzinach pochodzących z zewnątrz,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC1. Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC jest utworzony w celu wzmocnienia Dyrekcji Audytu Wewnętrznego w zakresie jej działań oraz w celu informowania o wszystkich sprawach związanych z ochroną i wykrywaniem nadużyć finansowych oraz innych bezprawnych czynów na szkodę interesów finansowych EBC jak również zapewnienia zgodności działań EBC z odpowiednimi wewnętrznymi normami i/lub przepisami kodeksu postępowania EBC. Skład i kompetencje Komitetu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC ustanawia się w niniejszym artykule.2. Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC jest odpowiedzialny za monitorowanie oraz wykrywanie czynów określonych w ust. 1 w ramach kompetencji EBC wykonywanych przez Dyrekcję Audytu Wewnętrznego.3. Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC jest złożony z trzech niezależnych osób pochodzących z zewnątrz, posiadających wybitne kwalifikacje odpowiednie do zakresu działalności Komitetu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC. Są one mianowane na mocy decyzji Rady Prezesów. Decyzja podlega opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.4. Kadencja członków Komitetu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC wynosi trzy lata i może być odnowiona tylko raz. Po wygaśnięciu kadencji członków będą oni pełnić swoje funkcje do czasu ich ponownego mianowania albo zastąpienia przez inne osoby.5. Wykonując swoje funkcje, członkowie Komitetu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC nie mogą żądać ani przyjmować poleceń od organów decyzyjnych EBC ani od instytucji lub organów Wspólnot Europejskich, żadnego z rządów lub jakiegokolwiek innego organu lub instytucji.6. Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC powołuje przewodniczącego i przyjmuje własny regulamin. Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC podejmuje decyzje większością głosów swych członków.7. Dyrekcja Audytu Wewnętrznego corocznie przesyła Komitetowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC program swoich działań określonych w ust. 1. Dyrekcja Audytu Wewnętrznego regularnie informuje Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC o swoich działaniach, w szczególności o postępowaniach, ich wynikach i działaniach podejmowanych w ich następstwie. Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC, tam gdzie uzna za właściwe, może wydać polecenia Dyrekcji Audytu Wewnętrznego w odniesieniu do sposobu wykonywania działań.W przypadku postępowania trwającego dłużej niż sześć miesięcy, dyrektor Dyrekcji Audytu Wewnętrznego informuje Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC o przyczynach dalszego trwania postępowania i przewidywanym terminie jego zakończenia. O takim przypadku Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC informuje Radę Prezesów.Dyrektor Dyrekcji Audytu Wewnętrznego informuje Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC o przypadkach niezastosowania się kierownictwa EBC lub organów decyzyjnych EBC do zaleceń odnoszących się do zapobiegania i wykrywania nadużyć finansowych lub odnoszących się do zgodności z odpowiednimi wewnętrznymi normami i/lub przepisami kodeksu postępowania EBC. Dyrektor Dyrekcji Audytu Wewnętrznego informuje Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC o przypadkach, w których konieczne jest przekazanie informacji władzom sądowniczym Państwa Członkowskiego.8. Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC przynajmniej raz w roku będzie przedstawiał sprawozdanie ze swojej działalności Radzie Prezesów, zewnętrznym audytorom EBC oraz Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu. Komitet złoży sprawozdania dotyczące wyników postępowań Dyrekcji Audytu Wewnętrznego i działań podjętych w ich następstwie Radzie Prezesów, zewnętrznym audytorom oraz Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu.9. Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC jest odpowiedzialny za stosunki z Komitetem Nadzorującym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) określonym w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1973/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady [3]. Stosunki te oparte są na zasadach ustanowionych w decyzji EBC.10. Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC może poinformować właściwe krajowe władze sądownicze w przypadku gdy istotne dowody wskazują na fakt, że mogło dojść do naruszenia przepisów krajowego prawa karnego.Artykuł 2Odpowiedzialność za sprawozdania w sprawie nadużyć finansowychDyrekcja Audytu Wewnętrznego, zgodnie z niniejszą decyzją i obowiązującymi procedurami EBC, jest odpowiedzialna za prowadzenie postępowań i składanie sprawozdań we wszystkich sprawach związanych z zapobieganiem i wykrywaniem nadużyć finansowych i innych bezprawnych czynów na szkodę interesów finansowych EBC oraz w sprawie zgodności z odpowiednimi normami wewnętrznymi i przepisami kodeksu postępowania EBC.Artykuł 3NiezależnośćW celu zapewnienia Dyrekcji Audytu Wewnętrznego możliwości skutecznego prowadzenia postępowań i składania sprawozdań w sprawach związanych z zapobieganiem i wykrywaniem nadużyć finansowych przy zachowaniu odpowiedniego poziomu niezależności, dyrektor Dyrekcji Audytu Wewnętrznego składa sprawozdania w sprawach związanych z nadużyciami finansowymi Komitetowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC określonemu w art. 1 niniejszej decyzji.Artykuł 4Informowanie osób w stosunku do których toczy się postępowanieW przypadku gdy z postępowania w sprawie nadużyć finansowych wynika możliwość wyciągnięcia konsekwencji w stosunku do konkretnej osoby, dyrektor Dyrekcji Audytu Wewnętrznego niezwłocznie informuje ją o tym fakcie, pod warunkiem że nie spowoduje to szkody dla postępowania. W jakimkolwiek przypadku zarzuty odnoszące się do konkretnej osoby nie mogą być sporządzone, zanim osobie tej nie umożliwi się wyrażenia poglądów w odniesieniu do całości stanu faktycznego, który jej dotyczy.Jeśli po przeprowadzeniu postępowania w stosunku do osoby podejrzanej nie można wytoczyć sprawy, postępowanie jej dotyczące zostaje zamknięte i nie będą podejmowane żadne dalsze działania, na mocy decyzji dyrektora Dyrekcji Audytu Wewnętrznego, który informuje o tym w formie pisemnej osobę zainteresowaną.Artykuł 5Prowadzenie działalnościDziałalność prowadzona na mocy niniejszej decyzji będzie wykonywana z zastrzeżeniem zarówno postanowień obu Traktatów, w szczególności art. 6. Traktatu o Unii Europejskiej, jak również Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich z uwzględnieniem warunków zatrudniania personelu Europejskiego Banku Centralnego oraz warunków zatrudniania czasowego.Personel EBC ma obowiązek, a każda inna osoba może poinformować Komitet ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC lub Dyrekcję Audytu Wewnętrznego o wszystkich nadużyciach finansowych lub innych bezprawnych czynach na szkodę interesów finansowych EBC. Personel EBC nie może ponosić szkód z powodu niesłusznego lub dyskryminacyjnego traktowania w wyniku przyczynienia się do działań Komitetu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC lub Dyrekcji Audytu Wewnętrznego określonego w niniejszej decyzji.Artykuł 6SkargiKażdy członek personelu EBC może wnieść skargę do Zarządu lub Komitetu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC dotyczącą zaniechania, którego dopuściła Dyrekcja Audytu Wewnętrznego w zakresie działań określonych w niniejszej decyzji, powodującego dla niego niekorzystne skutki.Artykuł 7PoufnośćJakakolwiek informacja uzyskana w toku prowadzenia postępowania dotyczącego nadużyć finansowych, niezależnie od jej postaci, objęta jest tajemnicą zawodową ustanowioną w art. 38 Statutu. Członkowie Komitetu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych EBC są zobowiązani do jej zachowania.Artykuł 8Publikacja i wejście w życieNiniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania.Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 7 października 1999 r.Willem F. DuisenbergPrezes EBC[1] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 20.[2] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 15.[3] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi dotycząca zmian w Załączniku I do Porozumienia między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych uwzględniając rozszerzenie (notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1566)

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0483

Dziennik Urzędowy L 160 , 30/04/2004 P. 0139 - 0140

		Decyzja Komisjiz dnia 28 kwietnia 2004 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi dotycząca zmian w Załączniku I do Porozumienia między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych uwzględniając rozszerzenie(notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1566)(2004/483/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając decyzję Komisji 97/361/WE z dnia 27 maja 1997 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych [1], w szczególności jej art. 4,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Uwzględniając rozszerzenie jest niezbędne wprowadzenie zmian w Załączniku I do Porozumienia między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych w celu zapewnienia ochrony nowych warunków nowych Państw Członkowskich z mocą od dnia 1 maja 2004 r.(2) Dlatego więc Wspólnota i Meksykańskie Stany Zjednoczone wynegocjowały, zgodnie z art. 18 wyżej wymienionego Porozumienia, Porozumienie w formie wymiany listów zmieniające Załącznik I. Niniejsza wymiana listów powinna być przyjęta.(3) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Wykonawczego ds. Napojów Spirytusowych,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi zmieniające Załącznik I do Porozumienia między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych.Tekst Porozumienia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Komisarz ds. Rolnictwa jest niniejszym upoważniony do podpisania Wymiany Listów w imieniu Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 28 kwietnia 2004 r.W imieniu KomisjiFranz FischlerCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 152, z dnia 11.6.1997, str. 15.--------------------------------------------------


title: 2010/184/CFSP: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/1/2010 z dnia 5 marca 2010 r. zmieniająca decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/2/2009 w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej mającą na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta) i decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/3/2009 w sprawie ustanowienia komitetu uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu zapobieganie aktom piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii, odstraszanie od nich oraz ich zwalczanie (Atalanta)

text:
               30.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 83/20

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ATALANTA/1/2010
   z dnia 5 marca 2010 r.
   zmieniająca decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/2/2009 w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej mającą na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta) i decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/3/2009 w sprawie ustanowienia komitetu uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu zapobieganie aktom piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii, odstraszanie od nich oraz ich zwalczanie (Atalanta)
   (2010/184/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1), w szczególności jego art. 10,
   uwzględniając decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/2/2009 (2) i decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/3/2009 (3) oraz addendum do tej decyzji (4),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 16 grudnia 2008 r. dowódca operacji UE przeprowadził konferencję w sprawie obsady sił.

               (2)

               Zgodnie z propozycją Ukrainy o włączeniu się do operacji Atalanta, zaleceniem dowódcy operacji UE oraz opinią Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej, wkład ten należy zaakceptować.

               (3)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne,

         PRZYJĄŁ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Artykuł 1 decyzji Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/2/2009 otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 1
      Wkłady państw trzecich
      W następstwie konferencji w sprawie formowania i obsady sił akceptuje się wkłady Norwegii, Chorwacji, Czarnogóry i Ukrainy w operację wojskową UE mającą na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)”.

   Artykuł 2
   Załącznik do decyzji Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/3/2009 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 5 marca 2010 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         C. FERNÁNDEZ-ARIAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 109 z 30.4.2009, s. 52.

      (3)  Dz.U. L 112 z 6.5.2009, s. 9.

      (4)  Dz.U. L 119 z 14.5.2009, s. 40.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK

               WYKAZ PAŃSTW TRZECICH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 1

                        —

                        Norwegia

                        —

                        Chorwacja

                        —

                        Czarnogóra

                        —

                        Ukraina”.


title: 2012/305/UE: Decyzja Rady z dnia 7 czerwca 2012 r. w sprawie podpisania Umowy między Unią Europejską a Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii dotyczącej stosowania niektórych przepisów Konwencji z dnia 29 maja 2000 r. o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej i Protokołu z 2001 r. do konwencji

text:
               14.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 153/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 czerwca 2012 r.
   w sprawie podpisania Umowy między Unią Europejską a Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii dotyczącej stosowania niektórych przepisów Konwencji z dnia 29 maja 2000 r. o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej i Protokołu z 2001 r. do konwencji
   (2012/305/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 1 lit. d) w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 19 grudnia 2002 r. Rada upoważniła prezydencję do rozpoczęcia przy pomocy Komisji negocjacji dotyczących Umowy z Islandią i Norwegią dotyczącej stosowania niektórych przepisów Konwencji z dnia 29 maja 2000 r. o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej i Protokołu z 2001 r. do konwencji („zwanej dalej konwencją”).

               (2)

               Zgodnie z decyzją 2004/79/WE (1) Umowa między Unią Europejską a Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii dotycząca stosowania niektórych przepisów Konwencji („zwana dalej umową”) została podpisana dnia 19 grudnia 2003 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               (3)

               Umowa nie została jeszcze zawarta. W związku z wejściem w życie traktatu z Lizbony dnia 1 grudnia 2009 r. tryb postępowania stosowany przez Unię w celu zawarcia umowy reguluje art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona.

               (5)

               Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, państwa te zgłosiły chęć uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana ani objęta zakresem jej stosowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zostaje zatwierdzona w imieniu Unii Umowa (zwana dalej „umową”) między Unią Europejską a Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii dotycząca stosowania niektórych przepisów Konwencji z dnia 29 maja 2000 r. o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej i Protokołu z 2001 r. do konwencji (2).
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) uprawnionej(-ych) do dokonania w imieniu Unii zgłoszenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1 umowy, tak aby umowa stała się dla niej wiążąca (3).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 7 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. BØDSKOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 26 z 29.1.2004, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 26 z 29.1.2004, s. 3.

      (3)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.