title: Decyzja Rady z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0365

Dziennik Urzędowy L 131 , 01/06/2000 P. 0043 - 0047

		Decyzja Radyz dnia 29 maja 2000 r.dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen(2000/365/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając art. 4 Protokołu włączającego dorobek Schengen do systemu Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwanego dalej "Protokołem z Schengen"),uwzględniając wniosek Rządu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej złożony w drodze listów do przewodniczącego Rady z dnia 20 maja 1999 r., z dnia 9 lipca 1999 r. i z dnia 6 października 1999 r., dotyczący uczestnictwa w części przepisów dorobku Schengen, jak określono w wymienionych listach,uwzględniając opinię Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 20 lipca 1999 r. w sprawie wniosku,a także mając na uwadze, co następuje:Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej zajmuje szczególne stanowisko w odniesieniu do spraw ujętych w części trzeciej tytuł IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, co zostało ujęte w Protokole w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz w Protokole w sprawie zastosowania przez Zjednoczone Królestwo i Irlandię niektórych aspektów art. 14 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, załączonego przez Traktat z Amsterdamu do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;dorobek Schengen został stworzony i funkcjonuje jako spójny zespół, który musi być w pełni przyjęty i zastosowany przez wszystkie państwa popierające zasadę zniesienia kontroli osób na ich wspólnych granicach;Protokół z Schengen przewiduje możliwość uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w niektórych przepisach dorobku Schengen, w związku z zajęciem przez Zjednoczone Królestwo wyżej wymienionego szczególnego stanowiska;Zjednoczone Królestwo przyjmie obowiązki Państwa Członkowskiego wynikające z odpowiednich artykułów Konwencji z Schengen z 1990 r., wymienionych w niniejszej decyzji;uwzględniając wyżej wymienione szczególne stanowisko Zjednoczonego Królestwa, ani Zjednoczone Królestwo, ani terytoria określone w art. 5 nie uczestniczą na mocy niniejszej decyzji w przepisach Konwencji z Schengen z 1990 r. dotyczących granic;uwzględniając poważne zagadnienia, które zostały wymienione w art. 26 i 27 Konwencji z Schengen z 1990 r., Zjednoczone Królestwo i Gibraltar zastosują wyżej wymienione artykuły;Zjednoczone Królestwo złożyło wniosek o uczestnictwo w zespole przepisów dorobku Schengen dotyczących ustanowienia i funkcjonowania Systemu Informatycznego Schengen (zwanego dalej "SIS"), z wyłączeniem przepisów dotyczących wpisów określonych w art. 96 Konwencji z Schengen z 1990 r. oraz innych przepisów odnoszących się do wpisów;w opinii Rady jakiekolwiek częściowe uczestnictwo w dorobku Schengen przez Zjednoczone Królestwo musi uwzględniać spójność obszarów tematycznych, które stanowią zespół tego dorobku;Rada uznaje prawo Zjednoczonego Królestwa do złożenia, zgodnie z art. 4 Protokołu z Schengen, wniosku o częściowe uczestnictwo, odnotowując jednocześnie, że konieczne jest rozważenie takiego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w przepisach dotyczących ustanowienia i funkcjonowania SIS na wykładnię innych stosownych przepisów dorobku Schengen oraz na jego następstwa finansowe;Komitet Mieszany, ustanowiony na podstawie art. 3 Umowy zawartej między Radą Unii Europejskiej i Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii, dotyczącej stowarzyszenia tych ostatnich z wykonaniem, stosowaniem i rozwojem dorobku Schengen [1], został poinformowany o przygotowaniu niniejszej decyzji, zgodnie z art. 5 tej umowy,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej uczestniczą w następujących przepisach dorobku Schengen:a) w odniesieniu do przepisów Konwencji wykonawczej z 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r., jej odnośnego Aktu Końcowego i wspólnych deklaracji:i) artykuły 26 i 27;artykuły 39 i 40;artykuły 42 i 43 w zakresie, w jakim odnoszą się do art. 40;artykuł 44;artykuły 46 i 47, z wyjątkiem art. 47 ust. 2 lit. c);artykuły 48–51;artykuły 52 i 53;artykuły 54–58;artykuł 59;artykuły 61–66;artykuły 67–69;artykuły 71–73;artykuły 75 i 76;artykuły 126-130 w zakresie, w jakim odnoszą się do przepisów, w których Zjednoczone Królestwo uczestniczy na mocy tego akapitu;deklaracja 3 do Aktu Końcowego, dotycząca art. 71 ust. 2;ii) następujące przepisy dotyczące Systemu Informatycznego Schengen w zakresie, w jakim nie odnoszą się do art. 96:artykuł 92;artykuły 93–95;artykuły 97–100;artykuł 101, z wyjątkiem ust. 2;artykuły 102–108;artykuły 109-111 w odniesieniu do danych osobowych przechowywanych w krajowej części SIS Zjednoczonego Królestwa;artykuły 112 i 113;artykuł 114 w odniesieniu do danych osobowych przechowywanych w krajowej części SIS Zjednoczonego Królestwa;artykuły 115–118;iii) inne przepisy dotyczące Systemu Informatycznego Schengen:artykuł 119;b) w odniesieniu do przepisów zawartych w umowach o przystąpieniu do Konwencji wykonawczej z 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r., ich Aktów Końcowych i wspólnych deklaracji:i) Umowa podpisana w dniu 27 listopada 1990 r. o przystąpieniu Republiki Włoskiej: art. 2 i 4 oraz wspólna deklaracja w sprawie art. 2 i 3 w zakresie, w jakim odnosi się do art. 2;ii) Umowa podpisana w dniu 25 czerwca 1991 r. o przystąpieniu Królestwa Hiszpanii: art. 2 i 4 oraz część III deklaracji 2 Aktu Końcowego;iii) Umowa podpisana w dniu 25 czerwca 1991 r. o przystąpieniu Republiki Portugalskiej: art. 2, 4, 5 i 6;iv) Umowa podpisana w dniu 6 listopada 1992 r. o przystąpieniu Republiki Greckiej: art. 2, 3, 4 i 5 oraz część III deklaracji 2 Aktu Końcowego;v) Umowa podpisana w dniu 28 kwietnia 1995 r. o przystąpieniu Republiki Austrii: art. 2 i 4;vi) Umowa podpisana w dniu 19 grudnia 1996 r. o przystąpieniu Królestwa Danii: art. 2, 4 i 6 oraz część II wspólnej deklaracji 3 Aktu Końcowego;vii) Umowa podpisana w dniu 19 grudnia 1996 r. o przystąpieniu Republiki Finlandii: art. 2, 4 i 5 oraz część II wspólnej deklaracji 3 Aktu Końcowego;viii) Umowa podpisana w dniu 19 grudnia 1996 r. o przystąpieniu Królestwa Szwecji: art. 2, 4 i 5 oraz część II wspólnej deklaracji 3 Aktu Końcowego;c) w odniesieniu do przepisów zawartych w następujących decyzjach Komitetu Wykonawczego, utworzonego na mocy Konwencji wykonawczej z 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w zakresie, w jakim odnoszą się do przepisów, w których Zjednoczone Królestwo uczestniczy na mocy lit. a):i) SCH/Com-ex (93) 14 (usprawnianie praktycznej współpracy między organami sądowymi w celu zwalczania handlu narkotykami);SCH/Com-ex (94) 28 rev (świadectwo przewidziane w art. 75 dla przewozu narkotyków i/lub substancji psychotropowych);SCH/Com-ex (98) 26 def (ustanowienie Stałego Komitetu ds. Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen), podlegającej wewnętrznym ustaleniom określającym formy uczestnictwa ekspertów Zjednoczonego Królestwa w misjach prowadzonych pod patronatem odpowiedniej grupy roboczej Rady;SCH/Com-ex (98) 51 rev 3 (transgraniczna współpraca policji w obszarze zapobiegania i wykrywania przestępstw, gdy o to wnioskowano);SCH/Com-ex (98) 52 (poradnik dotyczący transgranicznej współpracy policji);SCH/Com-ex (99) 1 rev 2 (sytuacja w zakresie narkotyków);SCH/Com-ex (99) 6 (telekomunikacja);SCH/Com-ex (99) 8 rev 2 (wynagradzanie informatorów);SCH/Com-ex (99) 11 rev 2 (porozumienie w sprawie współpracy w zakresie procedury sądowej w zakresie wykroczeń drogowych);SCH/Com-ex (99) 18 (usprawnianie współpracy policyjnej w zakresie zapobiegania i wykrywania przestępstw);ii) SCH/Com-ex (97) 2 rev 2 (udzielenie zamówienia na sporządzenie wstępnej analizy SIS II);SCH/Com-ex (97) 18 (udział Norwegii i Islandii w kosztach operacyjnych C. SIS);SCH/Com-ex (97) 24 (przyszłość SIS);SCH/Com-ex (97) 35 (przepisy finansowe C. SIS);SCH/Com-ex (98) 11 (C. SIS z połączeniami 15/18);SCH/Com-ex (99) 5 (podręcznik SIRENE);d) w odniesieniu do przepisów zawartych w następujących deklaracjach Komitetu Wykonawczego, ustanowionego na mocy Konwencji wykonawczej z 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w zakresie, w jakim odnoszą się do przepisów, w których uczestniczy Zjednoczone Królestwo na mocy lit. a);i) SCH/Com-ex (96) decl 6 rev 2 (deklaracja o ekstradycji).ii) SCH/Com-ex (97) decl 13 rev 2 (uprowadzanie nieletnich);SCH/Com-ex (99) decl 2 rev (struktura SIS).Artykuł 21. Funkcjonariusze wymienieni w przepisie art. 40 ust. 4 Konwencji z 1990 r. w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa są funkcjonariuszami sił policyjnych Zjednoczonego Królestwa i funkcjonariuszami Urzędu ds. Ceł i Akcyzy Jej Królewskiej Mości.2. Organ wymieniony w art. 40 ust. 5 konwencji z 1990 r. w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa to Krajowa Kryminalna Służba Wywiadowcza.Artykuł 3Właściwym ministerstwem, określonym w przepisie art. 65 ust. 2 Konwencji z 1990 r., w odniesieniu do Anglii, Walii i Północnej Irlandii jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, w odniesieniu do Szkocji — Regionalny Rząd Szkocki.Artykuł 4Delegacja Zjednoczonego Królestwa we wspólnym organie nadzorczym, utworzonym na mocy art. 115 konwencji z 1990 r., reprezentująca krajowy organ nadzorczy Zjednoczonego Królestwa, nie jest uprawniona do brania udziału w głosowaniach mających w ramach wspólnego organu nadzorczego dotyczących zastosowania przepisów dorobku Schengen lub rozwoju dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy.Artykuł 51. Zjednoczone Królestwo notyfikuje na piśmie przewodniczącemu Rady, które z przepisów określonych w art. 1 zamierza zastosować do Wysp Normandzkich i do wyspy Man. Decyzja dotycząca tego wniosku zostanie podjęta przez członków Rady stanowiących jednomyślnie, określonych w art. 1 Protokołu z Schengen i przez przedstawiciela rządu Zjednoczonego Królestwa.2. Następujące przepisy art. 1 mają zastosowanie do Gibraltaru:a) w zakresie, w jakim dotyczy to przepisów Konwencji wykonawczej z 1990 r., do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r., jej Aktu Końcowego i wspólnych deklaracji:artykuły 26 i 27;artykuł 39;artykuł 44 w zakresie, w jakim nie dotyczy on gorącego pościgu i kontroli transgranicznej;artykuły 46 i 47, z wyjątkiem art. 47 ust. 2 lit. c);artykuły 48–51;artykuły 52–53;artykuły 54–58;artykuł 59;artykuły 61–63;artykuły 65–66;artykuły 67–69;artykuły 71–73;artykuł 75 i 76;artykuły 126-130 w zakresie, w jakim dotyczą przepisów, w których uczestniczy Gibraltar na mocy tego akapitu;deklaracja 3 do Aktu Końcowego, dotycząca art. 71 ust. 2.b) w odniesieniu do przepisów zawartych w umowach o przystąpieniu do Konwencji wykonawczej z 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r., ich aktów końcowych i wspólnych deklaracji:i) Umowa podpisana w dniu 27 listopada 1990 r. o przystąpieniu Republiki Włoskiej: art. 4;ii) Umowa podpisana w dniu 25 czerwca 1991 r. o przystąpieniu Królestwa Hiszpanii: art. 4 oraz część III deklaracji 2 Aktu Końcowego;iii) Umowa podpisana w dniu 25 czerwca 1991 r. o przystąpieniu Republiki Portugalskiej: art. 4, 5 i 6;iv) Umowa podpisana w dniu 6 listopada 1992 r. o przystąpieniu Republiki Greckiej: art. 3, 4 i 5 oraz część III deklaracji 2 Aktu Końcowego;v) Umowa podpisana w dniu 28 kwietnia 1995 r. o przystąpieniu Republiki Austrii: art. 4;vi) Umowa podpisana w dniu 19 grudnia 1996 r. o przystąpieniu Królestwa Danii: art. 4 i 6 oraz część II wspólnej deklaracji 3 Aktu Końcowego;vii) Umowa podpisana w dniu 19 grudnia 1996 r. o przystąpieniu Republiki Finlandii: art. 4 i 5 oraz część II wspólnej deklaracji 3 Aktu Końcowego;viii) Umowa podpisana w dniu 19 grudnia 1996 r. o przystąpieniu Królestwa Szwecji: art. 4 i 5 oraz część II wspólnej deklaracji 3 Aktu Końcowego;c) w zakresie, w jakim dotyczy to decyzji Komitetu Wykonawczego, utworzonego na mocy Konwencji wykonawczej z 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r:SCH/Com-ex (93) 14 (usprawnianie praktycznej współpracy między organami sądowymi w celu zwalczania handlu narkotykami);SCH/Com-ex (94) 28 rev (świadectwo przewidziane w art. 75 dla przewozu narkotyków i/lub substancji psychotropowych);SCH/Com-ex (98) 51 rev 3 (transgraniczna współpraca policji w obszarze zapobiegania i wykrywania przestępstw, gdy o to wnioskowano);SCH/Com-ex (98) 52 (poradnik dotyczący transgranicznej współpracy policji);SCH/Com-ex (99) 1 rev 2 (sytuacja w zakresie narkotyków);SCH/Com-ex (99) 6 (telekomunikacja);SCH/Com-ex (99) 8 rev 2 (wynagradzanie informatorów);SCH/Com-ex (99) 11 rev 2 (porozumienie w sprawie współpracy w zakresie procedury sądowej w zakresie wykroczeń drogowych);SCH/Com-ex (99) 18 (usprawnianie współpracy policyjnej w zakresie zapobiegania i wykrywania przestępstw;d) w zakresie, w jakim dotyczy to następującej deklaracji Komitetu Wykonawczego, utworzonego na mocy Konwencji wykonawczej z 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r.:SCH/Com-ex (96) decl 6 rev 2 (deklaracja w sprawie ekstradycji).3. Artykuł 8 ust. 3 stosuje się do terytoriów określonych w wyżej wymienionych ust. 1 i 2.Artykuł 61. Z zastrzeżeniem art. 8 ust. 3 przepisy określone w art. 1 zostają wprowadzone w życie między Zjednoczonym Królestwem a Państwami Członkowskimi oraz innymi państwami, wobec których wyżej wymienione przepisy już zostały wprowadzone w życie, gdy warunki wstępne dla wykonania tych przepisów zostaną spełnione przez wszystkie te Państwa Członkowskie i inne państwa, w drodze decyzji podjętej przez Radę. Rada może ustanowić różne terminy wejścia w życie poszczególnych przepisów, zgodnie z ich obszarem tematycznym.2. Przed wejściem w życie przepisów określonych w art. 1 zgodnie z zapisem ust. 1 Rada podejmuje decyzje w sprawie szczegółowych prawnych i technicznych uzgodnień, włącznie z przepisami odnoszącymi się do ochrony danych, dotyczącymi uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w przepisach określonych w art. 1 lit. a) ppkt ii) i iii), lit. c) ppkt ii) i lit. d) ppkt ii).3. Ustęp 1 stosuje się mutatis mutandis do wprowadzania w życie przepisów art. 5 w odniesieniu do odnośnych terytoriów.4. Każda decyzja Rady na podstawie ust. 1, 2 i 3 zostanie podjęta przez członków Rady stanowiących jednomyślnie, określonych w art. 1 Protokołu z Schengen i przez przedstawiciela rządu Zjednoczonego Królestwa.5. Przepisy art. 75 Konwencji wykonawczej z 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. oraz decyzji Komitetu Wykonawczego SCH/Com-ex (94) 28 rev (świadectwo przewidziane w art. 75 dla przewozu narkotyków i/lub substancji psychotropowych) są bezpośrednio stosowane w Zjednoczonym Królestwie.Artykuł 71. Zjednoczone Królestwo związane jest:a) decyzją Rady 1999/323/WE z dnia 3 maja 1999 r. w sprawie ustanowienia przepisów finansowych regulujących aspekty budżetowe zarządzania przez sekretarza generalnego Rady umowami zawartymi przez niego w imieniu niektórych Państw Członkowskich, dotyczących instalacji i działania "serwera stanowiska pomocy" jednostki zarządzającej oraz fazy II sieci Sirene [2], z wszelkimi późniejszymi zmianami;b) decyzją Rady 2000/265/WE z dnia 27 marca 2000 r. w sprawie ustanowienia rozporządzenia finansowego regulującego aspekty budżetowe zarządzania, przez zastępcę sekretarza generalnego Rady, umowami zawartymi przez niego, w imieniu niektórych Państw Członkowskich, dotyczącymi zainstalowania i funkcjonowania infrastruktury łączności dla środowiska Schengen, Sisnet [3].2. Zjednoczone Królestwo ponosi wszelkie koszty związane z osiągnięciem technicznej strony uczestnictwa w działaniu SIS.Artykuł 81. Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.2. Od daty przyjęcia niniejszej decyzji uważa się, że Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej nieodwołalnie notyfikuje przewodniczącemu Rady na mocy art. 5 Protokołu z Schengen o zamiarze brania udziału we wszystkich wnioskach i inicjatywach, powstających na bazie dorobku Schengen, określonych w art. 1. Uczestnictwo takie obejmuje terytoria określone odpowiednio w art. 5 ust. 1 i 2, w stopniu, w jakim wnioski i inicjatywy podejmowane są na bazie przepisów dorobku Schengen, którymi terytoria te zostają związane.3. Działania podejmowane na bazie dorobku Schengen, określone w art. 1, które zostały przyjęte przed przyjęciem decyzji Rady, określonej w art. 6, stosują się w Zjednoczonym Królestwie w dniu lub w dniach, w których Rada na podstawie art. 6 zadecyduje o wprowadzeniu w życie na terytorium Zjednoczonego Królestwa dorobku określonego w art. 1, chyba że same działania przewidują datę późniejszą.Sporządzono w Brukseli, dnia 29 maja 2000 r.W imieniu RadyA. CostaPrzewodniczący[1] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 36.[2] Dz.U. L 123 z 13.5.1999, str. 51.[3] Dz.U. L 85 z 6.4.2000, str. 12.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 6 czerwca 1994 r. w sprawie członkostwa Wspólnoty w Europejskim Funduszu Inwestycyjnym

text:
Ważna informacja prawna

|

31994D0375

Dziennik Urzędowy L 173 , 07/07/1994 P. 0012 - 0013 Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 1 Tom 3 P. 0146  Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 1 Tom 3 P. 0146

		Decyzja Radyz dnia 6 czerwca 1994 r.w sprawie członkostwa Wspólnoty w Europejskim Funduszu Inwestycyjnym(94/375/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 235,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],uwzględniając Statut Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego [2],a także mając na uwadze, co następuje:Rada Europejska na posiedzeniu w Edynburgu w dniach 11 i 12 grudnia 1992 r. zaprosiła Radę i Europejski Bank Inwestycyjny do pilnego i pozytywnego rozpatrzenia możliwości jak najszybszego utworzenia Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego, zwanego dalej "Funduszem";Fundusz powinien stanowić efektywny i skuteczny instrument, za pomocą którego Wspólnota, razem z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym i innymi instytucjami finansowymi, będzie mogła wnieść znaczący wkład w rozwój sieci transeuropejskich w dziedzinie infrastruktury transportu, telekomunikacji i energetyki, jak również w rozwój małych i średnich przedsiębiorstw (MSP);inwestycje w sieci transeuropejskie mają zasadnicze znaczenie dla właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego i, zgodnie z procedurami określonymi w Statucie Funduszu, niektóre z tych inwestycji mogą pociągać za sobą konieczność podjęcia działań w krajach przyległych, jeśli inwestycje te obejmują projekty transgraniczne;inwestycyjne wsparcie małych i średnich przedsiębiorstw jest zasadniczym czynnikiem wzmacniającym tworzenie nowych miejsc pracy;Fundusz będzie wspierał inwestycje w obydwu tych obszarach w celu realizacji wspólnotowych celów;szybkie utworzenie Funduszu będzie stymulować trwały i zrównoważony rozwój we Wspólnocie;artykuł 30 Statutu Europejskiego Banku Inwestycyjnego upoważnia Radę Gubernatorów Banku do utworzenia Funduszu; Rada podjęła decyzję o utworzeniu Funduszu oraz przyjęciu jego Statutu;Wspólnota może się stać członkiem Funduszu;między Funduszem, a finansowymi i budżetowymi działaniami Wspólnoty zostanie zapewniona właściwa koordynacja;Komisja będzie przekazywać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie coroczne sprawozdania Funduszu wraz z dalszymi informacjami mającymi szczególne znaczenie dla interesów Wspólnoty;w celu osiągnięcia celów Funduszu byłoby właściwe postrzeganie go jako wielostronnego banku rozwoju do celów dyrektywy Rady 89/647/EWG [3] i dyrektywy Komisji 91/31/EWG [4];w zakresie przyjęcia niniejszej decyzji Traktat przyznaje uprawnienia wyłącznie w art. 235,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym Wspólnota, reprezentowana przez Komisję, staje się członkiem Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego.Artykuł 2Komisja informuje Radę o pracy organów Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego. W szczególności Komisja powiadamia Radę, jak najszybciej, o zagadnieniach mających być przedmiotem obrad na zgromadzeniu ogólnym Funduszu.Rada może, na wniosek Państw Członkowskich lub Komisji, przeanalizować te zagadnienia.Z zastrzeżeniem przepisów art. 3 Komisja, zajmując stanowisko w tych sprawach na zgromadzeniu ogólnym Funduszu, powinna brać pod uwagę wynik tej analizy.Artykuł 3Rada, działając na wniosek Komisji oraz po konsultacji z Parlamentem Europejskim, będzie jednomyślnie podejmować decyzję odnośnie do stanowiska Wspólnoty w sprawie możliwości podniesienia kapitału Funduszu oraz jej udziału w takim podniesieniu.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 6 czerwca 1994 r.W imieniu RadyY. PapantoniouPrzewodniczący[1] Dz.U. C 115 z 26.4.1993, str. 238.[2] Dz.U. L 173 z 7.7.1994, str. 1.[3] Dyrektywa Rady 89/647/EWG z dnia 18 grudnia 1989 r. w sprawie wskaźnika wypłacalności instytucji kredytowych (Dz.U. L 386 z 30.12.1989, str. 14). Dyrektywa zmieniona dyrektywą Komisji 92/30/EWG (Dz.U. L 110 z 28.4.1992, str. 52).[4] Dyrektywa Komisji 91/31/EWG z dnia 19 grudnia 1990 r. dostosowująca techniczną definicję "wielostronnych banków eksploatacyjnych" w dyrektywie Rady 89/647/EWG z dnia 18 grudnia 1989 r. w sprawie wskaźnika wypłacalności dla instytucji kredytowych (Dz.U. L 17 z 23.1.1991, str. 20).--------------------------------------------------


title: 2007/318/WE: Decyzja Rady z dnia 23 kwietnia 2007 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

text:
               9.5.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 119/31

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 kwietnia 2007 r.
   w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   (2007/318/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44 ust. 2, art. 47 ust. 2 zdanie ostatnie oraz art. 55, art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 93, 94, 133 i 181a, w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając Traktat o przystąpieniu Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 4 ust. 3,
   uwzględniając Akt przystąpienia Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 października 2006 r. Rada upoważniła Komisję w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich do prowadzenia negocjacji z Federacją Rosyjską w sprawie protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony (1), w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

               (2)

               Protokół powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (3)

               Protokół należy stosować tymczasowo od daty jego podpisania, w oczekiwaniu na zakończenie odpowiednich procedur wymaganych do jego formalnego zawarcia,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby umocowanej (osób umocowanych) do podpisania w imieniu Wspólnot Europejskich oraz ich państw członkowskich protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w późniejszym terminie.
   Tekst protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Do czasu wejścia protokołu w życie stosuje się go tymczasowo od dnia podpisania.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 23 kwietnia 2007 r.

            W imieniu Rady

         F.-W. STEINMEIER

            Przewodniczący

      (1)  Dz. U. L 327 z 28.11.1997, str. 3.
    ---documentbreak---

               9.5.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 119/32

         PROTOKÓŁ
   do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   KRÓLESTWO BELGII,
   REPUBLIKA BUŁGARII,
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   RUMUNIA,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   zwane dalej „państwami członkowskimi”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej, oraz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA I EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ, zwane dalej „Wspólnotami”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską,
   z jednej strony, oraz
   FEDERACJA ROSYJSKA
   z drugiej strony,
   na potrzeby niniejszego protokołu zwane dalej „Stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC przystąpienie Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej w dniu 1 stycznia 2007 r.,
   UWZGLĘDNIAJĄC nową sytuację w stosunkach między Federacją Rosyjską i Unią Europejską wynikającą z przystąpienia do UE dwóch nowych państw członkowskich, co otwiera nowe możliwości i stawia nowe wyzwania w zakresie współpracy pomiędzy Federacją Rosyjską i Unią Europejską,
   BIORĄC POD UWAGĘ, że Strony pragną zapewnić osiągnięcie celów i wdrożenie zasad Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Republika Bułgarii i Rumunia są stronami Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo pomiędzy Wspólnotami i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, podpisanej na Korfu w dniu 24 czerwca 1994 r., która weszła w życie w dniu 1 grudnia 1997 r. (zwanej dalej „Umową”) oraz przyjmują i uwzględniają w taki sam sposób, jak inne państwa członkowskie Wspólnoty, tekst Umowy, a także teksty wspólnych deklaracji, deklaracji i wymian listów załączonych do aktu końcowego podpisanego w tym samym dniu oraz protokół do Umowy z dnia 21 maja 1997 r., który wszedł w życie w dniu 1 grudnia 2000 r., i protokół do Umowy z dnia 27 kwietnia 2004 r., który wszedł w życie w dniu 1 marca 2005 r.
   Artykuł 2
   Niniejszy protokół stanowi integralną część Umowy.
   Artykuł 3
   1.   Niniejszy protokół zostaje zatwierdzony przez Wspólnoty, Radę Unii Europejskiej w imieniu państw członkowskich oraz Federację Rosyjską, zgodnie z ich własnymi procedurami.
   2.   Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu procedur, o których mowa w poprzednim ustępie. Dokumenty zatwierdzające zostaną złożone w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   1.   Niniejszy protokół wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po złożeniu ostatniego dokumentu zatwierdzającego.
   2.   Do czasu wejścia w życie protokół będzie stosowany tymczasowo z mocą od daty podpisania.
   Artykuł 5
   1.   Teksty Umowy, Aktu końcowego i wszystkich załączonych do niego dokumentów, jak również protokoły do Umowy z dnia 21 maja 1997 r. i 27 kwietnia 2004 r. sporządzono w językach bułgarskim i rumuńskim.
   2.   Teksty są załączone do protokołu i są na równi autentyczne z tekstami w innych językach, w których zostały sporządzone, Umowa, jej Akt końcowy i załączone do niego dokumenty, jak również protokoły do Umowy z dnia 21 maja 1997 r. i 27 kwietnia 2004 r.
   Artykuł 6
   Niniejszy protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i rosyjskim; każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

      Съставено в Люксембург на двадесет и трети април две хиляди и седма година
      Hecho en Luxemburgo, el veintitrés de abril de dos mil siete.
      V Lucemburku dne dvacátého třetího dubna dva tisíce sedm.
      Udfærdiget i Luxembourg den treogtyvende april to tusind og syv.
      Geschehen zu Luxemburg am dreiundzwanzigsten April zweitausendsieben.
      Kahe tuhande seitsmenda aasta aprillikuu kahekümne kolmandal päeval Luxembourgis.
      Έγινε στο Λουξεμβούργο, στις είκοσι τρεις Απριλίου δύο χιλιάδες επτά.
      Done at Luxembourg on the twenty-third day of April in the year two thousand and seven.
      Fait à Luxembourg, le vingt-trois avril deux mille sept.
      Fatto a Lussemburgo, addì ventitré aprile duemilasette.
      Luksemburgā, divi tūkstoši septītā gada divdesmit trešajā aprīlī.
      Priimta du tūkstančiai septintųjų metų balandžio dvidešimt trečią dieną Liuksemburge.
      Kelt Luxembourgban, a kettőezer hetedik év április havának huszonharmadik napján.
      Magħmul fil-Lussemburgu, fit-tlieta u għoxrin jum ta' April tas-sena elfejn u sebgħa
      Gedaan te Luxemburg, de drieëntwintigste april tweeduizend zeven.
      Sporządzono w Luksemburgu dnia dwudziestego trzeciego kwietnia roku dwa tysiące siódmego.
      Feito no Luxemburgo, em vinte e três de Abril de dois mil e sete.
      Încheiat la Luxemburg la douăzeci și trei aprilie, anul două mii șapte.
      V Luxemburgu dňa dvadsiateho tretieho apríla dvetisíssedem.
      V Luxembourgu, triindvajsetega aprila leta dva tisoč sedem.
      Tehty Luxemburgissa kahdentenakymmenentenäkolmantena päivänä huhtikuuta vuonna kaksituhattaseitsemän.
      Som skedde i Luxemburg den tjugotredje april tjugohundrasju.
      Совершено в Люксембурге двадцать третьего апреля две тысячи седьмого года.

         За държавите-членки
         Por los Estados miembros
         Za členské státy
         For medlemsstaterne
         Für die Mitgliedstaaten
         Liikmesriikide nimel
         Για τα κράτη μέλη
         For the Member States
         Pour les États membres
         Per gli Stati membri
         Dalībvalstu vārdā
         Valstybių narių vardu
         A tagállamok részéről
         Għall-Istati Membri
         Voor de lidstaten
         W imieniu państw członkowskich
         Pelos Estados-Membros
         Pentru statele membre
         Za členské štáty
         Za države članice
         Jäsenvaltioiden puolesta
         På medlemsstaternas vägnar
         За государства-члены

         За Европейската общност
         Por las Comunidades Europeas
         Za Evropská společenství
         For De Europæiske Fællesskaber
         Für die Europäischen Gemeinschaften
         Euroopa ühenduste nimel
         Για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες
         For the European Communities
         Pour les Communautés européennes
         Per le Comunità europee
         Eiropas Kopienu vārdā
         Europos Bendrijų vardu
         Az Európai Közösségek részéről
         Għall-Komunitajiet Ewropej
         Voor de Europese Gemeenschappen
         W imieniu Wspólnot Europejskich
         Pelas Communidades Europeias
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvá
         Za Evropske skupnosti
         Euroopan yhteisöjen puolesta
         På europeiska gemenskapernas vägnar
         За Европейские сообщества

         За Руската Федерация
         Por la Federación de Rusia
         Za Ruskou federaci
         For Den Russiske Føderation
         Für die Russische Föderation
         Venemaa Föderatsiooni nimel
         Για τη Ρωσική Ομοσπονδία
         For the Russian Federation
         Pour la Fédération de russie
         Per la Federazione russa
         Krievijas Federācijas vārdā
         Rusijos Federacijos vardu
         Az Orosz Föderáció részéről
         Għall-Federazzjoni Russa
         Voor de Russische Federatie
         W imieniu Federacji Rosyjskiej
         Pela Federação da Rússia
         Pentru Federația Rusă
         Za Ruskú federáciu
         Za Rusko federacijo
         Venäjän federaation puolesta
         För Ryska Federationen
         За Российскую Федерацию


title: Decyzja Rady z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0437

Dziennik Urzędowy L 176 , 10/07/1999 P. 0031 - 0033

		Decyzja Radyz dnia 17 maja 1999 r.w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen(1999/437/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Protokół włączający dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską przez Traktat z Amsterdamu (zwany dalej "Protokołem Schengen"), w szczególności jego art. 2,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 18 maja 1999 r., na podstawie art. 6 ust. 1 Protokołu Schengen, zawarty został Układ z Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii dotyczący włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, (zwany dalej "Układem").(2) Konieczne jest dokonanie uzgodnień w celu zastosowania określonych postanowień Układu.(3) Układ ustanawia Wspólny Komitet, do którego kierowane są wszystkie sprawy dotyczące zastosowania i dalszego rozwoju tych przepisów Unii Europejskiej, które Islandia i Norwegia zdecydowały się wprowadzić w życie i stosować na podstawie art. 2 Układu.(4) Do Unii Europejskiej należy określenie obszarów, w których nastąpi dalszy rozwój istniejących przepisów Unii, a które wejdą w zakres procedur ustalonych w Układzie, w szczególności procedur, które mają być omawiane w ramach Wspólnego Komitetu.(5) Każda zmiana w wykazie tych obszarów może być przyjęta przez Radę na tej samej podstawie prawnej, co niniejsza decyzja.(6) Zastosowanie procedur określonych w Układzie pozostaje bez uszczerbku dla Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz wszelkich innych umów między Wspólnotą Europejską a Islandią i Norwegią lub umów zawartych z tymi Państwami na podstawie art. 24 i 38 Traktatu o Unii Europejskiej.(7) Niniejsza decyzja nie narusza stosowania lub wykładni Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego przez Traktat z Amsterdamu do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, ani postanowień Protokołu Schengen.(8) Przed podjęciem przez Wspólny Komitet jakiejkolwiek decyzji w odniesieniu do wygaśnięcia lub przedłużenia stosowania Układu, należy ustanowić przepisy dla procedury konsultacji w ramach Rady, w celu osiągnięcia wspólnego stanowiska wśród jej członków,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Procedury ustanowione w Układzie z dnia 18 maja 1999 r., zawartym przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącym włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (zwanym dalej "Układem"), stosowane są do wniosków oraz inicjatyw związanych z dalszym rozwojem tych przepisów, w stosunku do których dopuszczono współpracę wzmocnioną w ramach Protokołu Schengen i które wchodzą w zakres następujących obszarów:A. Przekraczanie przez osoby granic zewnętrznych tych Państw, które zdecydowały się na zniesienie kontroli na swoich granicach wewnętrznych, w tym przepisy i ustalenia, których te państwa muszą przestrzegać dokonując kontroli osób na granicach zewnętrznych, nadzór nad obszarami przygranicznymi i współpraca ze służbami odpowiedzialnymi za kontrolę graniczną.B. Wizy krótkoterminowe, szczególnie przepisy dotyczące jednolitej wizy, wykaz państw, których obywatele muszą posiadać wizę odnośnego Państwa, i tych, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu, procedury i warunki wydawania jednolitej wizy oraz współpraca i konsultacje między służbami wystawiającymi wizy.C. Swobodny przepływ, na maksymalny okres trzech miesięcy, obywateli państw trzecich na terytorium tych Państw, które postanowiły znieść kontrole na swoich granicach wewnętrznych oraz wydalanie takich osób, jeśli przebywają nielegalnie.D. Rozstrzyganie sporów między Państwami w przypadku, gdy Państwo wystawiło lub uznaje się, że wystawiło dokument pobytowy cudzoziemcowi, o którym przekazano informacje, iż jest osobą, której nie zezwala się na wjazd do innego Państwa.E. Kary stosowane w stosunku do przewoźników i osób odpowiedzialnych za organizowanie nielegalnej imigracji.F. Ochrona danych osobowych wymienianych między służbami określonymi w punktach A oraz B.G. System Informacyjny Schengen (SIS), w tym stosowne przepisy dotyczące ochrony i zabezpieczania danych, przepisy dotyczące działania krajowych modułów SIS i wymiana informacji między krajowymi modułami (system SIRENE), a także skutki wpisów do SIS dotyczących osób poszukiwanych w celu aresztowania do celów ekstradycji.H. Każda forma współpracy policji w ramach art. 39-43, art. 46-47, art. 73 oraz art. 126-130 Konwencji z dnia 19 czerwca 1990 r., wykonawczej do Układu z Schengen w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, stosowana między odnośnymi Państwami Członkowskimi w momencie wejścia w życie Traktatu z Amsterdamu.I. Warunki współpracy sądowej w sprawach karnych, opisane w art. 48-63, art. 66-69 Konwencji z 1990 r., określonej w punkcie H, stosowanej między zainteresowanymi Państwami Członkowskimi w momencie wejścia w życie Traktatu z Amsterdamu.Artykuł 2W przypadku gdy Państwo Członkowskie lub Komisja przedłoży Radzie propozycję lub wniosek, które uznane zostaną za wchodzące w zakres art. 1, wskaże ona na ten fakt w przedłożonym tekście.Artykuł 3Na wniosek Państwa Członkowskiego lub Komisji przewodniczący zwołuje spotkanie komitetu stałych przedstawicieli Państw Członkowskich, aby umożliwić przeprowadzenie dyskusji w kwestii, czy inicjatywa lub wniosek są objęte zakresem art. 1.Artykuł 41. Dokumenty, które mają być przyjęte przez Radę, powodujące dalszy rozwój tych przepisów, w stosunku do których dopuszczono współpracę wzmocnioną w ramach Protokołu Schengen i które są objęte zakresem obszarów art. 1, zawierają wskazanie tego faktu.2. Publikacja w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich każdego dokumentu określonego w ust. 1 musi zawierać wskazanie, że jest on objęty zakresem obszarów, w stosunku do których dopuszczono współpracę wzmocnioną w ramach Protokołu Schengen.Artykuł 5Zanim delegacje reprezentujące członków Rady wezmą udział w podjęciu decyzji przez Wspólny Komitet ustanowiony w Układzie, zgodnie z jego art. 8 ust. 4 lub art. 11, spotykają się na forum Rady w celu ustalenia, czy wspólne stanowisko może zostać przyjęte.Artykuł 6Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 maja 1999 r.W imieniu RadyJ. FischerPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2005/550/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa na Morzu z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003

text:
               27.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/138

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 12 kwietnia 2005 r.
   w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa na Morzu z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003
   (2005/550/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa na Morzu za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6855/2005 – C6-0065/2005),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1644/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa na Morzu (3), w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0074/2005),

               1.

               udziela absolutorium Dyrektorowi Wykonawczemu Agencji Bezpieczeństwa na Morzu z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;

               2.

               zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa na Morzu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 16.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 10

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      zawierająca uwagi dołączone do decyzji w sprawie absolutorium dla Dyrektora Wykonawczego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa na Morzu z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003
      PARLAMENT EUROPEJSKI,
      uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa na Morzu za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
      uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6855/2005 – C6-0065/2005),
      uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1644/2003 z dnia 22 lipca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa na Morzu (3), w szczególności jego art. 19,
      uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
      uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
      uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0074/2005),

                  A.

                  zważywszy, że Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) stwierdził, w swoim wyżej wspomnianym sprawozdaniu szczegółowym, iż uzyskał zasadną pewność, że roczne sprawozdania finansowe za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2003 r. są wiarygodne oraz że transakcje będące ich podstawą były, w ujęciu całościowym, zgodne z prawem i prawidłowe,

                  B.

                  zważywszy, że Parlament Europejski, zgodnie z art. 185 rozporządzenia finansowego, po raz pierwszy wykonuje swoje uprawnienie do udzielenia absolutorium dyrektorowi Agencji w odniesieniu do wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2003,

                  C.

                  zważywszy, że inaugurując te stosunki z Agencją Parlament wyraża zadowolenie, iż jego właściwa komisja otrzymała wymagane informacje od Agencji i oczekuje nawiązania ścisłej współpracy pomiędzy jego właściwymi komisjami a Agencją,

            1.   odnotowuje następujące dane liczbowe w rocznych sprawozdaniach finansowych Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2003:
      Zestawienie dochodów i wydatków za rok budżetowy 2003

                  (in EUR 1000)

                  2003

                  Revenue

                  Commission subsidies

                  2 630

                  Other revenue

                  2

                  Total revenue (a)

                  2 632

                  Expenditure

                  Staff — Title I of the budget

                  Payments

                  647

                  Appropriations carried over

                  66

                  Administration — Title II of the budget

                  Payments

                  238

                  Appropriations carried over

                  315

                  Operating expediture — Title III of the budget

                  Payments

                  13

                  Appropriations carried over

                  155

                  Total expenditure (b)

                  1 434

                  Outturn for the financial year (a – b)

                  1 198

                     NB: Totals may include differences due to rounding.

                     Source: Data from the Agency.

            2.   odnotowuje obserwacje ETO dotyczące napotkanych problemów w zakresie przestrzegania rozporządzenia finansowego (na przykład, braku rozdziału obowiązków pomiędzy aktorów finansowych lub opóźnień autoryzacji systemów dla dostarczania informacji rachunkowych); odnotowuje również ustalenia ETO dotyczące niedociągnięć w stosowaniu przepisów dotyczących określania wynagrodzenia i świadczeń dla rekrutowanego personelu;
      3.   odnotowuje odpowiedzi Agencji, w których wskazano środki podjęte w celu zastosowania się do obserwacji Trybunału;
      4.   jest zdania, że takie niedociągnięcia wiążą się głównie z faktem, że Agencja znajdowała się na etapie rozruchu; zachęca Agencję do podejmowania dalszych działań naprawczych w odpowiednich sytuacjach tak, aby w pełni zastosować się do obserwacji Trybunału;
      5.   wyraża żal z powodu braku planu w zakresie równości i oczekuje, że Agencja wkrótce opracuje taki plan, aby stać się pracodawcą oferującym równe szanse; oczekuje, że Agencja nie tylko będzie brać pod uwagę kwestie równości na etapie rekrutacji, ale także podejmie aktywne i długofalowe działania w celu wspierania równości płci;
      6.   odnotowuje sytuację występującą na początku istnienia Agencji oraz trudności, jakie napotkał dyrektor w zakresie przestrzegania zasady równości płci w procesie zatrudniania; zwraca się do Agencji o opracowanie i wdrożenie przez końcem 2005 r. Planu Działań Pozytywnych na wzór tego, który jest realizowany przez instytucje unijne oraz do dokonania specjalnych wysiłków w zakresie informacji i komunikacji, by zachęcić kobiety do ubiegania się o stanowiska pracy w Agencji;
      7.   wyraża żal z powodu braku strategii komunikacyjnej, ale rozumie taką sytuację, bowiem Agencja znajdowała się w fazie rozruchu;
      8.   oczekuje, że Agencja zda w pełni sprawę z poczynionych postępów w rocznym sprawozdaniu z działalności za rok budżetowy 2004;
      Uwagi ogólne skierowane do Komisji i agencji

                  9.

                  przypomina swoje stanowisko, zgodnie z którym wspiera wysiłki Komisji zmierzające do ustanowienia ograniczonej liczby modeli, przynajmniej dla przyszłych agencji „regulacyjnych”, jednak jest zdania, że struktura obecnych i przyszłych agencji wymaga pogłębionego rozważenia na szczeblu międzyinstytucjonalnym; podkreśla również, że zanim Komisja określi warunki ramowe wykorzystywania agencji regulacyjnych, należy sformułować wspólne wytyczne w porozumieniu międzyinstytucjonalnym; powinno to nastąpić przed określeniem zharmonizowanych ram dla struktur agencji;

                  10.

                  odnotowuje stanowisko Komisji (5) dotyczące delegowania odpowiedzialności za wykonanie zadań do instytucji, w tym agencji, innych niż podstawowa administracja Komisji; jest zdania, że nie stanowi to odpowiedzi na wezwanie Parlamentu do pogłębionego rozważenia na szczeblu międzyinstytucjonalnym struktury istniejących agencji; zachęca zatem Komisję, aby przedstawiła wyjaśnienie na temat tej kwestii i na temat przyszłego całościowego porozumienia międzyinstytucjonalnego dotyczącego nowych rozwiązań, jakie mają zostać wprowadzone w ramach Perspektywy Finansowej lub równolegle z nią (6);

                  11.

                  zachęca Komisję do organizowania i wykonywania w średnim terminie, np. w standardowym cyklu trzyletnim, analizy przekrojowej ocen dotyczących poszczególnych agencji w celu:

                              a)

                              sformułowania wniosków dotyczących spójności działalności danej agencji z politykami UE w ogólności, a także istniejących lub przyszłych synergii pomiędzy agencjami i wydziałami Komisji, tak aby uniknąć częściowego pokrywania się ich kompetencji;

                              b)

                              dokonania oceny, w szerszym europejskim kontekście, wartości dodanej wyników agencji w ich odpowiednich obszarach działalności, a także odpowiedniości, sprawności i skuteczności modelu agencji w zakresie realizacji lub wspomagania polityk UE;

                              c)

                              określenia i wzmocnienia oddziaływania działalności agencji w kategoriach bliskości, dostępności i dostrzegalności UE dla jej obywateli;

                  12.

                  oczekuje, że taka całościowa analiza będzie dostępna na koniec 2005 r. tak, aby obejmowała trzyletni okres od czasu wprowadzenia nowego rozporządzenia finansowego i w konsekwencji nowych ram dla systemu agencji;

                  13.

                  zachęca agencje do aktywnego udziału w takim procesie oraz do współpracy z Komisją, poprzez przedstawianie niezbędnych informacji na temat kwestii, które ich zdaniem są istotne dla ich funkcjonowania, roli, zakresu kompetencji i potrzeb, a także na temat wszelkich kwestii, które mogą pomóc w udoskonaleniu całej procedury absolutorium, w celu zapewnienia powodzenia takiego procesu oraz wzmocnienia odpowiedzialności i przejrzystości w agencjach; zachęca agencje do przedstawienia takich informacji również właściwym dla nich komisjom;

                  14.

                  wzywa Komisję, aby równolegle z tym działaniem przedstawiła najpóźniej z końcem 2005 r. propozycje zmian w dotychczasowych aktach założycielskich agencji z myślą między innymi o optymalizacji swoich stosunków z agencjami; propozycje takie powinny zmierzać do:

                              a)

                              zwiększenia zakresu komunikacji pomiędzy Komisją a agencjami,

                              b)

                              nawiązania lub poszerzenia współpracy przy określaniu potrzeb do zaspokojenia, celów, wyników do osiągnięcia oraz strategii ich realizacji, a także przy wyznaczaniu standardów monitorowania i oceny,

                              c)

                              wsparcia działań uzupełniających, lepszej organizacji środków i ich efektywnej alokacji dla osiągania wyników, a także opracowania strategii komunikacji dla upowszechniania tych wyników;

                  15.

                  kładzie nacisk na fakt, że zanim zostanie podjęta jakakolwiek decyzja co do propozycji utworzenia nowej agencji, Komisja musi przeprowadzić bardzo szczegółową ocenę potrzeb i wartości dodanej związanych z przyszłą działalnością takiej agencji, biorąc pod uwagę istniejące już struktury, zasadę pomocniczości, skrupulatne planowanie i efektywne wykorzystanie budżetu oraz uproszczenie procedur;

                  16.

                  oczekuje, że przed zakończeniem procedury budżetowej w 2005 r. Komisja przekaże niezwłocznie wytyczne dotyczące polityki kadrowej agencji, o które wnioskował Parlament Europejski;

            Uwagi ogólne skierowane do agencji

                  17.

                  oczekuje, że odtąd będzie otrzymywał od każdej z agencji sprawozdanie z podsumowaniem informacji na temat audytów przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego, sformułowanych zaleceń oraz działań podjętych na podstawie tych zaleceń zgodnie z art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002;

                  18.

                  zachęca agencje do podejmowania dalszych starań w celu poprawnego stosowania regulaminów pracowniczych oraz przepisów obowiązujących innych urzędników publicznych a dotyczących ich personelu (procedury rekrutacji i odpowiednie podejmowane decyzje, akta personalne, obliczanie wynagrodzenia i innych świadczeń, polityka rozwoju kariery, odsetek wolnych stanowisk, limity wyznaczane dla zachowania równouprawnienia płci itp.);

                  19.

                  zauważa, że na ogół odpowiedni odsetek mężczyzn i kobiet wśród ogółu pracowników agencji wskazuje, iż występuje nierównowaga pomiędzy mężczyznami a kobietami; wyraża żal, że mężczyźni stanowią około jedną trzecią personelu i mają przewagę liczebną na wysokich stanowiskach, podczas gdy kobiety mają przewagę liczebną na niskich stanowiskach; oczekuje, że agencje podejmą natychmiastowe, skuteczne działania w celu zaradzenia tej sytuacji;

                  20.

                  wzywa wszystkie agencje do zapewnienia, by wszystkie odnośne postanowienia dyrektywy 2002/73/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. zmieniającej dyrektywę Rady 76/207/EWG w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy zostały wcielone do polityki kadrowej każdej z nich (7);

                  21.

                  oczekuje, że agencje w reakcji na odpowiednie obserwacje ETO będą w pełni przestrzegały zasad budżetowych określonych w rozporządzeniu finansowym, a zwłaszcza zasad jednolitości i rzetelności budżetowej; wzywa agencje, które jeszcze tego nie uczyniły, do realizacji wymagań rozporządzenia finansowego dotyczących kwestii rachunkowych oraz do dalszego usprawnienia swoich procedur wewnętrznego zarządzania i kontroli, w celu wzmocnienia odpowiedzialności, przejrzystości oraz wartości dodanej na płaszczyźnie europejskiej;

                  22.

                  zachęca agencje, w szczególności te, których działalność ma wspólne elementy z działalnością lub misją innych agencji, aby nasiliły wzajemną współpracę, stwarzając tym samym możliwości rozwoju synergii; zachęca je do formalizacji w odpowiednich sytuacjach takiej współpracy poprzez specjalne porozumienia (wspólne deklaracje, listy intencyjne, decyzje o wspólnym planowaniu i wspólnych działaniach/programach zawierających elementy komplementarne) tak, aby uniknąć powielania prac oraz zapewnić, że wkład każdej agencji będzie wyraźnie określony, zaś wyniki wspólnych wysiłków będą maksymalizować wartość dodaną i oddziaływanie ich prac; oczekuje, że będzie regularnie informowany w tej kwestii;

                  23.

                  wzywa agencje, aby ze szczególną uwagą podchodziły do procedur zawierania kontraktów i zarządzania nimi; zachęca je do podejmowania wszelkich odpowiednich środków odnośnie do ich struktur administracyjnych w celu wzmocnienia swoich wewnętrznych procedur, kanałów i zarządzania w zakresie kontroli; jest zdania, że środki takie mogą obejmować, gdy jest to konieczne lub wykonalne, utworzenie specjalistycznych zespołów, którym powierza się zadanie doradzania – na podstawie analizy zagrożeń – na temat najlepszych sposobów przygotowania procedur zawierania kontraktów, zapewnienia monitorowania i realizacji działań uzupełniających, zależnie od wymagań; w kwestii tej wzywa Komisję i ETO do zintensyfikowania współpracy z agencjami;

                  24.

                  zauważa trudności, o których wspominali niektórzy dyrektorzy, szczególnie w przypadku „nowych agencji”, w zakresie dotrzymywania przez agencje kalendarza i terminów sprawozdań określonych w rozporządzeniu finansowym; zachęca dyrektorów agencji, aby w kontekście zbliżającego się przeglądu rozporządzenia finansowego w 2005 r. poinformowali Komisję Budżetową i Komisję Kontroli Budżetowej PE o napotykanych dotąd trudnościach tak, aby można było je rozpatrzyć w ramach przeglądu; oczekuje, że dyrektorzy przedstawią konkretne propozycje rozwiązań alternatywnych dotyczące terminów, które najlepiej odpowiadałyby wymaganiom funkcjonalnym, przy jednoczesnym przestrzeganiu obowiązków agencji w zakresie sprawozdawczości przewidzianych w rozporządzeniu finansowym;

                  25.

                  zauważa pozytywną reakcję dyrektorów agencji na wezwanie parlamentarnej komisji odpowiedzialnej za przygotowanie absolutorium do ustanowienia bardziej precyzyjnego systemu komunikacji, zwłaszcza w zakresie przekazywania przez agencje do tej komisji dokumentów dotyczących obowiązków sprawozdawczych agencji; jest zdania, że lepsza organizacja takiej komunikacji wzmocni jego współpracę z agencjami i poprawi kontrolę demokratyczną;

                  26.

                  zachęca dyrektorów agencji, aby odtąd do swojego rocznego sprawozdania z działalności, które jest przedstawiane razem z informacjami finansowymi i na temat zarządzania, dołączali oświadczenie o wiarygodności dotyczące zgodności z prawem i prawidłowości operacji, podobne do oświadczeń podpisywanych przez dyrektorów generalnych Komisji;

                  27.

                  zachęca agencje do opracowania całościowej strategii komunikacji w odpowiedzi na potrzebę udostępniania w odpowiedniej formie wyników ich prac opinii publicznej, oprócz prezentacji takich wyników instytucjom, właściwym służbom Państw Członkowskich, specjalistom, partnerom czy konkretnym beneficjentom; z uwagi na opracowywanie takiej strategii wzywa agencje do zintensyfikowania wzajemnej współpracy i wymiany informacji na temat najlepszej praktyki dla osiągnięcia tego celu; oczekuje, że przed kolejną procedurą absolutorium jego właściwe komisje zostaną należycie poinformowane przez agencje o postępach w opracowywaniu takiej strategii, w celu zapewnienia efektywnego i regularnego nadzorowania ich działalności;

            Uwagi ogólne skierowane do ETO i agencji

                  28.

                  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę ETO, aby do jego szczegółowych sprawozdań na temat agencji dołączyć tabelę prezentującą sumaryczne informacje na temat kompetencji, zarządzania, dostępnych środków oraz produktów/wyników poszczególnych agencji; jest zdania, że poprawi to jasność i przejrzystość prac tych instytucji wspólnotowych, przy jednoczesnym zapewnieniu w odpowiednich sytuacjach użytecznej podstawy do porównań, z myślą o ułatwieniu określenia zharmonizowanych ram dla agencji, do czego wzywał Parlament;

                  29.

                  zachęca ETO i agencje do wzmocnienia wzajemnej współpracy w celu wsparcia procedur i narzędzi technicznych zmierzających do poprawy należytego zarządzania we wszystkich kwestiach budżetowych i finansowych, z myślą o wprowadzeniu metodologii, która od początku tego procesu przygotowuje grunt dla pozytywnego przebiegu procedury absolutorium; oczekuje, że będzie regularnie informowany o poczynionych postępach i wprowadzaniu najlepszych praktyk;

                  30.

                  wzywa ETO i agencje do zwiększenia przejrzystości procedury kontradyktoryjnej przed ostatecznym sprawozdaniem ETO w sprawie absolutorium tak, aby unikać wszelkich sprzeczności lub dwuznaczności, które mogą narazić na szwank wiarygodność całej procedury; w tym kontekście zachęca ETO i Komisję, aby zaproponowały wykonalny sposób aktualizacji informacji na temat wprowadzonych ulepszeń i/lub wykrytych problemów w okresie od pierwszych dyskusji na temat sprawozdania przygotowawczego ETO do momentu podjęcia decyzji w sprawie udzielenia absolutorium w celu zapewnienia jak najbardziej rzetelnego obrazu sytuacji w agencjach.

         (1)  Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 16.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

         (3)  Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 10

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.

         (5)  Zgodnie z załącznikiem 1 do komunikatu Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Budowanie naszej wspólnej przyszłości: wyzwania polityki i środki budżetowe poszerzonej Unii 2007–2013” (COM(2004) 0101, str. 38).

         (6)  Patrz: załącznik do sprawozdania uzupełniającego Komisji z absolutorium za 2002 r. (COM(2004) 0648, str. 108).

         (7)  Dz.U. L 269 z 5.10.2002, str. 15.


title: Decyzja Rady 2012/328/WPZiB z dnia 25 czerwca 2012 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej

text:
               26.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 165/59

         DECYZJA RADY 2012/328/WPZiB
   z dnia 25 czerwca 2012 r.
   w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 października 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/670/WPZiB (1) w sprawie mianowania Pierre’a MORELA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej w Azji Środkowej (SPUE). Mandat SPUE ma wygasnąć w dniu 30 czerwca 2012 r.

               (2)

               SPUE w Azji Środkowej należy mianować na okres od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Patricia FLOR zostaje niniejszym mianowana SPUE w Azji Środkowej na okres od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. Mandat SPUE może zostać skrócony, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii w Azji Środkowej. Cele te obejmują:

               a)

               wspieranie dobrych i bliskich stosunków między państwami Azji Środkowej i Unią na podstawie wspólnych wartości i interesów określonych w odpowiednich umowach;

               b)

               przyczynianie się do wzmocnienia stabilności i zacieśnienia współpracy pomiędzy państwami w regionie;

               c)

               przyczynianie się do wzmocnienia demokracji, praworządności, dobrych rządów oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Azji Środkowej;

               d)

               reagowanie na kluczowe zagrożenia, w szczególności konkretne problemy mające bezpośrednie skutki dla Europy;

               e)

               zwiększanie skuteczności i widoczności Unii w regionie, w tym przez ściślejszą koordynację działań z innymi właściwymi partnerami i organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) i Organizacja Narodów Zjednoczonych.

         Artykuł 3
   Mandat
   1.   Aby możliwa była realizacja celów polityki, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               promowanie ogólnej koordynacji politycznej Unii w Azji Środkowej oraz pomoc w zapewnianiu spójności działań zewnętrznych Unii w regionie;

               b)

               monitorowanie, w imieniu WP, wraz z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) i Komisją, procesu realizacji strategii UE dotyczącej nowego partnerstwa z Azją Środkową, uzupełniane przygotowywaniem kolejnych sprawozdań na temat wykonywania strategii UE w stosunku do Azji Środkowej, przedstawianie zaleceń i systematyczne składanie sprawozdań odpowiednim organom Rady;

               c)

               wspieranie Rady w dalszym kształtowaniu kompleksowej polityki wobec Azji Środkowej;

               d)

               baczne śledzenie wydarzeń politycznych w Azji Środkowej przez rozwijanie i utrzymywanie bliskich kontaktów z rządami, parlamentami, sądownictwem, społeczeństwem obywatelskim i środkami masowego przekazu;

               e)

               zachęcanie Kazachstanu, Kirgistanu, Tadżykistanu, Turkmenistanu i Uzbekistanu do współpracy w kwestiach regionalnych stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania;

               f)

               rozwijanie odpowiednich kontaktów i współpracy z głównymi zainteresowanymi podmiotami w regionie i ze wszystkimi stosownymi organizacjami regionalnymi i międzynarodowymi, w szczególności z Szanghajską Organizacją Współpracy (SCO), Euroazjatycką Wspólnotą Gospodarczą (EURASEC), Konferencją o Współdziałaniu i Środkach Budowy Zaufania w Azji (CICA), Organizacją Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (CSTO), programem Regionalnej Współpracy Gospodarczej w Azji Środkowej (CAREC) i Środkowoazjatyckim Regionalnym Centrum Informacji i Koordynacji (CARICC);

               g)

               przyczynianie się do realizacji polityki Unii dotyczącej praw człowieka oraz wytycznych UE w sprawie praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do kobiet i dzieci na obszarach dotkniętych konfliktem, w szczególności przez monitorowanie rozwoju sytuacji w tym zakresie i reagowanie na tę sytuację;

               h)

               przyczynianie się, w ścisłej współpracy z OBWE, do zapobiegania konfliktom i ich rozwiązywania, przez rozwijanie kontaktów z władzami i innymi podmiotami lokalnymi, takimi jak organizacje pozarządowe, partie polityczne, mniejszości, grupy religijne i ich przywódcy;

               i)

               wnoszenie wkładu w formułowanie aspektów wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa związanych z bezpieczeństwem energetycznym, bezpieczeństwem na granicy, w tym zwalczaniem narkotyków oraz gospodarowaniem zasobami wodnymi, aspektami ochrony środowiska i zmian klimatu w odniesieniu do Azji Środkowej;

               j)

               promowanie bezpieczeństwa regionu na obszarze granic Azji Środkowej w sytuacji wycofywania się wojsk Międzynarodowych Sił Wsparcia Bezpieczeństwa (ISAF).

         2.   SPUE wspiera działania WP oraz prowadzi przegląd wszystkich działań Unii w regionie.
   Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami ESDZ i jej odpowiednich działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. wynosi 1 120 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i przepisami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach mandatu SPUE i odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zgodnie z wymogami mandatu. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane, odpowiednio, przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być oddelegowani do SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego mają obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i personel SPUE
   Przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do realizacji i sprawnego działania misji SPUE i personelu SPUE uzgadnia się, stosownie do przypadku, ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii lub, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii, dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa misji oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa specyficzne dla danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, w tym plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym personel miejscowy zatrudniony na podstawie umów, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych przez ESDZ dla obszaru prowadzenia misji;

               d)

               zapewnia wprowadzanie w życie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza WP, Radzie i Komisji pisemne sprawozdania na temat realizacji tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Składanie sprawozdań
   SPUE regularnie składa WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane poprzez sieć COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i efektywności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i państw członkowskich, aby osiągnąć cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również z działaniami SPUE w Afganistanie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   SPUE utrzymuje ścisłą współpracę w terenie z szefami delegatur Unii i z szefami misji państw członkowskich. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych weryfikacji. Do końca stycznia 2012 r. SPUE przedstawi WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu SPUE – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 275 z 6.10.2006, s. 65.

      (2)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.