title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/904 z dnia 25 czerwca 2018 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej

text:
               26.6.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 161/12

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/904
   z dnia 25 czerwca 2018 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 oraz art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 kwietnia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/598 (1) w sprawie mianowania Petera BURIANA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Azji Środkowej. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 30 czerwca 2018 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 20 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Petera BURIANA jako SPUE w Azji Środkowej zostaje przedłużony do dnia 29 lutego 2020 r. Rada może zadecydować o wcześniejszym zakończeniu mandatu SPUE w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii w Azji Środkowej. Cele te obejmują:

               a)

               wspieranie dobrych i bliskich stosunków między Unią a państwami Azji Środkowej w oparciu o wspólne wartości i interesy określone w odpowiednich umowach;

               b)

               przyczynianie się do wzmocnienia stabilności i zacieśnienia współpracy pomiędzy państwami w regionie;

               c)

               przyczynianie się do wzmocnienia demokracji, praworządności, dobrych rządów oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Azji Środkowej;

               d)

               reagowanie na kluczowe zagrożenia, w szczególności konkretne problemy mające bezpośrednie skutki dla Unii;

               e)

               zwiększanie skuteczności i widoczności Unii w regionie, w tym poprzez ściślejszą koordynację działań z innymi odpowiednimi partnerami i organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) i ONZ.

         Artykuł 3
   Mandat
   1.   Aby umożliwić zrealizowanie celów polityki, mandat SPUE obejmuje następujące elementy:

               a)

               wspieranie ogólnej koordynacji politycznej Unii w Azji Środkowej oraz pomoc w zapewnianiu spójności działań zewnętrznych Unii w regionie;

               b)

               monitorowanie, w imieniu WP, wraz z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) i Komisją, procesu realizacji unijnej strategii dotyczącej nowego partnerstwa z Azją Środkową, uzupełnianej odpowiednimi konkluzjami Rady i kolejnymi sprawozdaniami na temat postępów w realizacji unijnej strategii dla Azji Środkowej, przedstawianie zaleceń oraz systematyczne składanie sprawozdań odpowiednim organom Rady;

               c)

               wspieranie Rady w dalszym kształtowaniu kompleksowej polityki wobec Azji Środkowej;

               d)

               uważne śledzenie wydarzeń politycznych w Azji Środkowej poprzez rozwijanie i utrzymywanie bliskich kontaktów z rządami, parlamentami, organami wymiaru sprawiedliwości, społeczeństwem obywatelskim i środkami masowego przekazu;

               e)

               zachęcanie Kazachstanu, Kirgistanu, Tadżykistanu, Turkmenistanu i Uzbekistanu do współpracy w kwestiach regionalnych stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania;

               f)

               rozwijanie odpowiednich kontaktów i współpracy z głównymi zainteresowanymi podmiotami w regionie, a także ze wszystkimi właściwymi organizacjami regionalnymi i międzynarodowymi;

               g)

               przyczynianie się do realizacji w regionie polityki Unii w zakresie praw człowieka we współpracy ze SPUE ds. Praw Człowieka, w tym unijnych wytycznych dotyczących praw człowieka, w szczególności unijnych wytycznych dotyczących dzieci w konfliktach zbrojnych, a także dotyczących aktów przemocy wobec kobiet i zwalczania wszelkich form dyskryminacji kobiet, jak również unijnej polityki dotyczącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 (2000) w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, w tym również poprzez nadzorowanie i składanie sprawozdań na temat wydarzeń oraz formułowanie zaleceń w tym zakresie;

               h)

               przyczynianie się, w ścisłej współpracy z ONZ i OBWE, do zapobiegania konfliktom i ich rozwiązywania, poprzez rozwijanie kontaktów z władzami i innymi podmiotami lokalnymi, takimi jak organizacje pozarządowe, partie polityczne, mniejszości, grupy religijne i ich przywódcy;

               i)

               wnoszenie wkładu w kształtowanie bezpieczeństwa energetycznego, bezpieczeństwa granic, zwalczania poważnych przestępstw, w tym przestępstw dotyczących narkotyków i handlu ludźmi, a także gospodarki wodnej, ochrony środowiska i zmiany klimatu jako aspektów wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa w odniesieniu do Azji Środkowej;

               j)

               wspieranie bezpieczeństwa na szczeblu regionalnym na obszarze Azji Środkowej w związku z wycofywaniem sił międzynarodowych z Afganistanu.

         2.   SPUE wspiera działania WP oraz obserwuje wszystkie działania Unii w regionie.
   Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania prowadzone przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami ESDZ i jej odpowiednich działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 29 lutego 2020 r. wynosi 1 660 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach mandatu SPUE i odpowiednich udostępnionych środków finansowych, SPUE jest odpowiedzialny za powołanie zespołu. Zespół musi dysponować wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zgodnie z wymogami mandatu. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być oddelegowani do pracy ze SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   4.   Personel SPUE ulokowany jest w tym samym miejscu co odpowiednie działy ESDZ lub delegatury Unii, aby zapewnić spójność i zgodność ich działań.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i personelu SPUE
   Przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do realizacji misji SPUE i sprawnego działania misji i członków personelu SPUE uzgadnia się, stosownie do przypadku, z państwami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2013/488/UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja, ESDZ i Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii w regionie lub państwa członkowskie, w zależności od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne ze swoim mandatem oraz ze stanem bezpieczeństwa na obszarze, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa oparty na wskazówkach ESDZ, obejmujący konkretne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, regulujący zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru, za który jest on odpowiedzialny, i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa oraz przygotowuje plan awaryjny i ewakuacyjny misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze, za który jest odpowiedzialny;

               c)

               zapewnia odbycie przez wszystkich członków zespołu SPUE, którzy mają zostać rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, przed przyjazdem na obszar, za który jest odpowiedzialny, lub niezwłocznie po przyjeździe, odpowiedniego szkolenia w zakresie bezpieczeństwa, opracowanego na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla tego obszaru przez ESDZ;

               (d)

               zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania na temat realizacji tych zaleceń oraz sprawozdania dotyczące innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie przedstawia WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane poprzez sieć COREU. SPUE może przedstawiać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu SPUE może uczestniczyć w przekazywaniu informacji Parlamentowi Europejskiemu.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i efektywności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i państw członkowskich, aby osiągnąć cele polityki Unii. W stosownych przypadkach SPUE dąży do współdziałania z państwami członkowskimi. SPUE koordynuje swoje działania zarówno z odpowiednimi pod względem geograficznym działami ESDZ, jak i z Komisją. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   SPUE utrzymuje ścisły kontakt w terenie z odpowiednimi szefami misji państw członkowskich i z szefami delegatur Unii. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Wsparcie w odniesieniu do roszczeń
   SPUE i jego personel udzielają wsparcia w celu przygotowania odpowiedzi na wszelkie roszczenia i zobowiązania wynikające z mandatów poprzednich SPUE w Azji Środkowej oraz udzielają w tym celu pomocy administracyjnej i udostępniają odpowiednie dokumenty.
   Artykuł 14
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnego przeglądu. Do dnia 31 października 2018 r. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a do dnia 30 listopada 2019 r. – kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2018 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodnicząca

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/598 z dnia 15 kwietnia 2015 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej (Dz.U. L 99 z 16.4.2015, s. 25).

      (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).


title: Decyzja Rady (UE) 2018/902 z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               26.6.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 161/1

         DECYZJA RADY (UE) 2018/902
   z dnia 21 kwietnia 2016 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 212 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 10 maja 2010 r. w Brukseli podpisano Umowę ramową między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (1) (zwaną dalej „Umową”).

               (2)

               W dniu 1 lipca 2013 r. Republika Chorwacji stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej.

               (3)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia, przystąpienie Chorwacji do Umowy ma zostać zatwierdzone w drodze protokołu do Umowy. Przewidziano zastosowanie procedury uproszczonej, zgodnie z którą protokół zawierany jest przez Radę, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich oraz przez zainteresowane państwa trzecie.

               (4)

               W dniu 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z zainteresowanymi państwami trzecimi. Negocjacje z Republiką Korei zakończono pomyślnie parafowaniem protokołu.

               (5)

               Art. 4 ust. 3 protokołu przewiduje jego tymczasowe stosowanie do czasu jego wejścia w życie.

               (6)

               Protokół powinien zostać podpisany i stosowany tymczasowo w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii i jej państw członkowskich do podpisania w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy ramowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii i jej państw członkowskich.
   Artykuł 3
   Protokół stosuje się tymczasowo w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego zawarcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         A. VAN DER STEUR

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 20 z 23.1.2013, s. 2.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/906 z dnia 25 czerwca 2018 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Sahelu

text:
               26.6.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 161/22

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/906
   z dnia 25 czerwca 2018 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Sahelu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 i art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 7 grudnia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/2274 (1) w sprawie mianowania Ángela LOSADY FERNÁNDEZA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (zwanym dalej „SPUE”) w regionie Sahelu. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 30 czerwca 2018 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 20 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny przedstawiciel Unii Europejskiej
   1.   Mandat Ángela LOSADY FERNÁNDEZA jako SPUE w regionie Sahelu przedłuża się do dnia 29 lutego 2020 r. Rada może podjąć decyzję o wcześniejszym zakończeniu mandatu SPUE w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa („KPiB”) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („WP”).
   2.   Do celów mandatu SPUE region Sahelu jest zdefiniowany jako obszar, na który główny nacisk położono w strategii UE na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju w regionie Sahelu (zwanej dalej „strategią”) i w jej regionalnym planie działania (zwanym dalej „regionalnym planem działania”), to jest obszar Burkina Faso, Czadu, Mali, Mauretanii i Nigru. W przypadku kwestii mających skutki dla szerzej rozumianego regionu SPUE współdziała z państwami w basenie jeziora Czad oraz z innymi państwami i podmiotami regionalnymi lub międzynarodowymi spoza regionu Sahelu, w tym w stosownych przypadkach z Maghrebu, Afryki Zachodniej i regionu Zatoki Gwinejskiej.
   Artykuł 2
   Cele polityki
   1.   Mandat SPUE opiera się na celu polityki Unii w odniesieniu do regionu Sahelu i ma służyć aktywnemu wspieraniu regionalnych i międzynarodowych wysiłków na rzecz osiągnięcia trwałego pokoju, bezpieczeństwa i rozwoju w regionie. Celem SPUE jest ponadto poprawa jakości, intensywności i wpływu wieloaspektowego zaangażowania Unii w regionie Sahelu.
   2.   SPUE przyczynia się do rozwijania i wdrażania wszelkich starań Unii w regionie, w szczególności w dziedzinach polityki, bezpieczeństwa i rozwoju, a także do koordynowania wszystkich odpowiednich instrumentów działań Unii.
   3.   W koordynacji z delegaturami Unii i innymi właściwymi zainteresowanymi stronami, w tym z państwami członkowskimi, Komisją oraz Europejską Służba Działań Zewnętrznych (zwaną dalej „ESDZ”) priorytet nadaje się Mali i długotrwałej stabilizacji tego państwa oraz partnerstwu z Grupą Pięciu na rzecz Sahelu.
   4.   Celami polityki Unii jest propagowanie, poprzez skoordynowane i efektywne wykorzystywanie wszystkich dostępnych jej instrumentów, powrotu Mali i jego ludności na drogę pokoju, pojednania, bezpieczeństwa i rozwoju.
   5.   Celami polityki Unii jest także umocnienie powiązania między kwestiami bezpieczeństwa i rozwoju w krajach Grupy Pięciu na rzecz Sahelu.
   Artykuł 3
   Mandat
   1.   Aby osiągnąć cele polityki Unii w odniesieniu do regionu Sahelu, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               aktywne przyczynianie się do wdrażania strategii oraz jej regionalnego planu działania, a także koordynowanie i dalsze rozwijanie zintegrowanego podejścia Unii do kryzysów w regionie, w celu zwiększenia ogólnej spójności i skuteczności działań Unii w regionie Sahelu;

               b)

               współpracę z wszystkimi odpowiednimi zainteresowanymi podmiotami w regionie, rządami, organizacjami regionalnymi, w szczególności G5 na rzecz Sahelu i jej połączonymi siłami, w odniesieniu do których należy między innymi zwracać uwagę na promowanie poszanowania praw człowieka, oraz z niewojskowymi elementami tych sił, takimi jak komponent policyjny, organizacjami międzynarodowymi, społeczeństwem obywatelskim i diasporą, w tym ze wszystkimi państwami Maghrebu oraz basenu jeziora Czad, z myślą o realizacji celów Unii i przyczynieniu się do lepszego rozumienia roli Unii w regionie Sahelu;

               c)

               reprezentowanie oraz promowanie interesów i widoczności Unii na odpowiednich forach regionalnych i międzynarodowych, w tym udział w Comité de Suivi porozumienia pokojowego w Mali, oraz ułatwianie w pełni skoordynowanego i kompleksowego działania Unii w regionie, wykorzystując wszystkie stosowne instrumenty, w tym współpracę rozwojową, m.in. Sahel Alliance, działalność państw członkowskich oraz pomoc Unii w zarządzaniu kryzysowym i zapobieganiu konfliktom za pośrednictwem misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali), misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP SAHEL Mali), misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP SAHEL Niger) oraz działania stabilizacyjnego przewidzianego w art. 28 Traktatu;

               d)

               utrzymywanie ścisłej współpracy ONZ, w szczególności ze Specjalnym Przedstawicielem Sekretarza Generalnego ONZ ds. Afryki Zachodniej i Sahelu, Specjalnym Przedstawicielem Sekretarza Generalnego ONZ i szefem Wszechstronnej Zintegrowanej Misji Stabilizacyjnej ONZ, Unią Afrykańską (UA), w szczególności Wysokim Przedstawicielem UA ds. Mali i Sahelu, państwami G5 na rzecz Sahelu, w szczególności przewodnictwem G5 i jej stałym sekretarzem, Wspólnotą Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej, Komisją Basenu Jeziora Czad oraz innymi wiodącymi zainteresowanymi podmiotami krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi, w tym ze specjalnymi wysłannikami ds. regionu Sahelu, a także odpowiednimi władzami w obszarze Maghrebu i Bliskiego Wschodu;

               e)

               skrupulatne śledzenie regionalnego i ponadgranicznego wymiaru wyzwań stojących przed regionem, w tym terroryzmu, zorganizowanej przestępczości, przemytu broni, handlu ludźmi i przemytu ludzi, handlu narkotykami, przepływów migracyjnych i uchodźców oraz związanych z nimi przepływów finansowych; w ścisłej współpracy z Koordynatorem UE ds. Zwalczania Terroryzmu – przyczynianie się do dalszej realizacji strategii UE w dziedzinie walki z terroryzmem;

               f)

               skrupulatne śledzenie konsekwencji humanitarnych, politycznych, w zakresie bezpieczeństwa oraz rozwoju, z jakimi wiążą się przepływy uchodźców i przepływy migracyjne na wielką skalę oraz powiązane nielegalne przepływy finansowe w całym regionie; na wniosek – uczestniczenie w dialogach na temat migracji z odpowiednimi zainteresowanymi podmiotami oraz ogólnie wnoszenie wkładu w politykę Unii w zakresie migracji i uchodźców w odniesieniu do tego regionu, zgodnie z priorytetami politycznymi Unii, w celu nasilenia współpracy, w tym w zakresie powrotów i readmisji; współpracę z państwami Sahelu w celu kontynuowania działań uzgodnionych na szczycie w Valetcie w listopadzie 2015 r., w tym kryzysowego funduszu powierniczego UE na rzecz stabilności oraz eliminowania przyczyn migracji nieuregulowanej i wysiedleń w Afryce oraz w powiązaniu z ramami partnerstwa;

               g)

               utrzymywanie regularnych kontaktów politycznych wysokiego szczebla z państwami w regionie dotkniętymi terroryzmem i przestępczością międzynarodową oraz zapewnianie, aby Unia odgrywała kluczową rolę w międzynarodowych wysiłkach na rzecz zwalczania terroryzmu i międzynarodowej przestępczości. Obejmuje to starania Unii na rzecz ulepszenia jej wsparcia dla sektora bezpieczeństwa poprzez regionalizację misji w zakresie WPBiO i czynne wspieranie lokalnego budowania zdolności, w szczególności połączonych sił Grupy Pięciu na rzecz Sahelu, koordynację Unii z podmiotami międzynarodowymi takimi jak MINUSMA oraz jej związki z miejscową ludnością, zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2359 (2017) i 2391 (2017), a także zapewnienie, aby podstawowe przyczyny terroryzmu i przestępczości międzynarodowej w regionie Sahelu były odpowiednio uwzględniane;

               h)

               dokładne śledzenie konsekwencji politycznych, w zakresie bezpieczeństwa i rozwoju wynikających z kryzysów humanitarnych w regionie;

               i)

               w odniesieniu do Mali – przyczynianie się do stabilizacji tego państwa, w szczególności do całkowitego przywrócenia normalnych warunków konstytucyjnych i rządów na całym terytorium i rzeczywistego pluralistycznego dialogu ogólnonarodowego w ramach porozumienia pokojowego w Mali. Obejmuje to też wspieranie tworzenia instytucji, reformy sektora bezpieczeństwa, zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2364 (2017), i długoterminowego procesu pokojowego, pojednania oraz zwalczania korupcji i bezkarności w Mali, jak również wspomaganie aktywnych i w pełni skoordynowanych wysiłków Unii w celu propagowania sprawnego wdrożenia porozumienia pokojowego w Mali;

               j)

               we współpracy ze SPUE ds. Praw Człowieka – przyczynianie się do wdrażania w regionie polityk Unii w dziedzinie praw człowieka, w tym wytycznych UE w sprawie praw człowieka, w szczególności wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, a także w sprawie aktów przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwalczania wszelkich form dyskryminacji wobec nich, oraz unijnej polityki na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa oraz promowanie włączenia i kwestii równości płci w procesie budowy instytucji państwa, zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 (2000) oraz późniejszymi rezolucjami dotyczącymi kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, w tym rezolucją nr 2242 (2015). Obejmować to będzie monitorowanie rozwoju sytuacji i przygotowywanie dotyczących jej sprawozdań, a także formułowanie stosownych zaleceń oraz utrzymywanie regularnych kontaktów z właściwymi organami w Mali i regionie, Biurem Prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego, Biurem Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka oraz obrońcami praw człowieka i obserwatorami w regionie;

               k)

               monitorowanie przestrzegania właściwych rezolucji RB ONZ – i składanie stosownych sprawozdań – w szczególności w odniesieniu do rezolucji RB ONZ nr 2056 (2012), 2071 (2012), 2085 (2012), 2100 (2013), 2295 (2016), 2364 (2017) oraz 2374 (2017), 2359 (2017) i 2391 (2017).

         2.   W celu sprawowania swego mandatu SPUE między innymi:

               a)

               doradza i składa sprawozdania w zakresie formułowania stanowiska Unii na forach regionalnych i międzynarodowych, w zależności od potrzeby, aby aktywnie propagować i wzmacniać kompleksowe podejście Unii do kryzysu w regionie Sahelu;

               b)

               utrzymuje ogólny ogląd wszystkich działań Unii i współpracuje ściśle z odpowiednimi delegaturami Unii.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania SPUE w ramach mandatu, nie naruszając obowiązków WP.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej odpowiednich działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 29 lutego 2020 r. wynosi 2 400 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i przepisami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach mandatu SPUE oraz odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół musi dysponować wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych i dotyczących bezpieczeństwa związanych z mandatem, w tym płci. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii oraz ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane przez, odpowiednio, państwo członkowskie, wysyłającą instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ mogą być również oddelegowani do SPUE. Członkowie personelu międzynarodowego zatrudniani na podstawie umów muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   4.   Personel SPUE ulokowany jest w tym samym miejscu co odpowiednie działy ESDZ lub delegatury Unii, aby zapewnić spójność i zgodność ich odpowiednich działań.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE oraz członków personelu SPUE ustala się odpowiednio z państwami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych na mocy decyzji Rady 2013/488/UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja, ESDZ oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii w regionie lub, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie zapewniają SPUE wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE przyjmuje wszelkie uzasadnione, możliwe do realizacji środki zgodne z jego mandatem oraz ze stanem bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący szczególne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, regulujący zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru, za który jest odpowiedzialny, oraz w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, a także zapewnia plan awaryjny i plan ewakuacyjny;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze, za który jest odpowiedzialny;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym personel miejscowy zatrudniony na podstawie umów, odbyli przed przyjazdem na obszar, za który jest odpowiedzialny, lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych przez ESDZ dla tego obszaru;

               d)

               zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, WP oraz Komisji pisemne sprawozdania dotyczące wdrażania tych zaleceń oraz sprawozdania dotyczące innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie składa WP i KPiB sprawozdania, w tym wstępne sprawozdanie z realizacji mandatu na wiosnę 2019 r. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane poprzez sieć COREU. SPUE może przedstawiać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu SPUE może uczestniczyć w przekazywaniu informacji Parlamentowi Europejskiemu.
   Artykuł 12
   Koordynacja z innymi podmiotami unijnymi
   1.   W ramach strategii i jej regionalnego planu działania SPUE przyczynia się do jedności, spójności i efektywności unijnych działań politycznych i dyplomatycznych oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich, aby osiągnąć cele polityki Unii. W stosownych przypadkach SPUE dąży do współdziałania z państwami członkowskimi.
   2.   SPUE koordynuje swoje działania z działaniami delegatur Unii i Komisji, jak również z działaniami innych SPUE działających w tym regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje działającym w tym regionie misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   3.   SPUE utrzymuje ścisłą współpracę w terenie z odpowiednimi szefami misji państw członkowskich oraz delegatur Unii. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE, w ścisłej koordynacji z odpowiednimi delegaturami Unii, zapewnia szefom misji EUCAP Sahel Niger i EUCAP Sahel Mali oraz dowódcy misji EUTM Mali wskazówki dotyczące sytuacji politycznej na miejscu. W razie potrzeby SPUE, dowódca misji EUTM Mali i cywilny dowódca operacji EUCAP Sahel Niger i EUCAP Sahel Mali wzajemnie się konsultują.
   Artykuł 13
   Wsparcie w odniesieniu do roszczeń
   SPUE i jego personel udzielają wsparcia w celu przygotowania odpowiedzi na wszelkie roszczenia i zobowiązania wynikające z mandatów wcześniejszych SPUE w regionie Sahelu oraz udzielają w tym celu pomocy administracyjnej i udostępniają odpowiednie dokumenty.
   Artykuł 14
   Przegląd
   Wykonywanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii podlegają regularnemu przeglądowi. Przed dniem 31 października 2018 r. SPUE przedstawi Radzie, WP oraz Komisji sprawozdanie z postępu prac, a przed dniem 30 listopada 2019 r. – kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2018 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodnicząca

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2274 z dnia 7 grudnia 2015 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Sahelu (Dz.U. L 322 z 8.12.2015, s. 44).

      (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1000 z dnia 16 lipca 2018 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/1693 dotyczącą środków ograniczających przeciwko ISIL (Daisz) i Al-Kaidzie oraz osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom z nimi powiązanym

text:
               16.7.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               LI 178/3

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/1000
   z dnia 16 lipca 2018 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/1693 dotyczącą środków ograniczających przeciwko ISIL (Daisz) i Al-Kaidzie oraz osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom z nimi powiązanym
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/1693 z dnia 20 września 2016 r. dotyczącą środków ograniczających przeciwko ISIL (Daisz) i Al-Kaidzie oraz osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom z nimi powiązanym i uchylającą wspólne stanowisko 2002/402/WPZiB (1),
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 20 września 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/1693.

               (2)

               Ze względu na ciągłe zagrożenie, jakie stanowią ISIL (Daisz) i Al-Kaida oraz osoby, grupy, przedsiębiorstwa i podmioty z nimi powiązane, do wykazu osób, grup, przedsiębiorstw i podmiotów zamieszczonego w załączniku do decyzji (WPZiB) 2016/1693 należy dodać jedną osobę.

               (3)

               Należy odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2016/1693,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W załączniku do decyzji (WPZiB) 2016/1693 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2018 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodnicząca

      (1)  Dz.U. L 255 z 21.9.2016, s. 25.

      ZAŁĄCZNIK
      Do wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji (WPZiB) 2016/1693 dodaje się następującą osobę:

                     „2.

                     Rabah TAHARI (alias Abu Musab); data urodzenia: 28 sierpnia 1971 r.; miejsce urodzenia: Oran (Algieria); obywatelstwo: algierskie.”.


Decyzja Komisji z dnia 11/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8910 - Bouygues Construction S.A. / Alpiq ES / Kraftanlagen München GmbH) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


               31.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 35/148

         P8_TA(2016)0031
   Wniosek o uchylenie immunitetu Roberta Jarosława Iwaszkiewicza
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 lutego 2016 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Roberta Jarosława Iwaszkiewicza (2015/2240(IMM))
   (2018/C 035/27)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Roberta Jarosława Iwaszkiewicza przekazany przez Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej dnia 13 sierpnia 2015 r. w związku z postępowaniem, które zamierza wszcząć Główny Inspektor Transportu Drogowego (znak sprawy CAN-PST-SCW.7421.1158450.2014.5.A.0475), ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 9 września 2015 r.,

               —

               uwzględniając fakt, że Robert Jarosław Iwaszkiewicz zrezygnował z prawa do udzielenia wyjaśnień zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 8 i 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

               —

               uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r. (1),

               —

               uwzględniając art. 105 ust. 2 i art. 108 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 7b ust. 1 i art. 7c ust. 1 w związku z art. 10b polskiej ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora,

               —

               uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0016/2016),

               A.

               mając na uwadze, że Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej przekazał wniosek Głównego Inspektora Transportu Drogowego o uchylenie immunitetu wybranego w Polsce posła do Parlamentu Europejskiego Roberta Jarosława Iwaszkiewicza w związku z wykroczeniem z art. 92a ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń w związku z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym;

               B.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa członkowskiego z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu tego państwa członkowskiego;

               C.

               mając na uwadze, że zgodnie art. 105 ust. 2 i art. 108 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poseł lub senator nie może być pociągnięty bez zgody Sejmu lub Senatu do odpowiedzialności karnej;

               D.

               mając na uwadze, że do Parlamentu Europejskiego należy podjęcie decyzji o ewentualnym uchyleniu immunitetu Roberta Jarosława Iwaszkiewicza;

               E.

               mając na uwadze, że Robertowi Jarosławowi Iwaszkiewiczowi zarzuca się przekroczenie dopuszczalnej prędkości na obszarze zabudowanym;

               F.

               mając na uwadze, że zarzucane wykroczenie nie ma bezpośredniego lub oczywistego związku ze sprawowaniem przez Roberta Jarosława Iwaszkiewicza mandatu posła do Parlamentu Europejskiego oraz nie dotyczy opinii lub stanowiska zajętego przez niego w głosowaniu w czasie wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego do celów art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

               G.

               mając na uwadze, że w tej sprawie Parlament nie znalazł dowodów wskazujących na zaistnienie fumus persecutionis, czyli wystarczająco poważnego i precyzyjnego podejrzenia, że wniosek wniesiono z zamiarem zaszkodzenia politycznej działalności posła;

               1.

               podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Roberta Jarosława Iwaszkiewicza;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do bezzwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji właściwym organom Rzeczypospolitej Polskiej i Robertowi Jarosławowi Iwaszkiewiczowi.

      (1)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/333 z dnia 5 marca 2018 r. zmieniająca decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie

text:
               6.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 63/48

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/333
   z dnia 5 marca 2018 r.
   zmieniająca decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/119/WPZiB (1).

               (2)

               Na podstawie weryfikacji tej decyzji zastosowanie tych środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 6 marca 2019 r., wpisy dotyczące dwóch osób należy skreślić, a uzasadnienie dotyczące trzech osób – zaktualizować.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2014/119/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2014/119/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 5 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
               „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 6 marca 2019 r.”.

               2)

               w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 5 marca 2018 r.

            W imieniu Rady

         N. DIMOV

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2014/119/WPZiB z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (Dz.U. L 66 z 6.3.2014, s. 26).

      ZAŁĄCZNIK

                  I.

                  Wpisy dotyczące następujących osób skreśla się z wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji 2014/119/WPZiB:

                              4.

                              Olena Leonidivna Lukash (Olena Leonidiwna Łukasz)

                              10.

                              Serhii Petrovych Kliuiev (Serhij Petrowicz Klujew)

                  II.

                  Wpisy dotyczące wymienionych poniżej osób zamieszczone w załączniku do decyzji 2014/119/WPZiB zastępuje się następującymi wpisami:

                              Nazwisko

                              Dane identyfikacyjne

                              Uzasadnienie

                              Data umieszczenia w wykazie

                              7.

                              Oleksandr Viktorovych Yanukovych (Oleksandr Wiktorowicz Janukowycz) (Олександр Вiкторович Янукович)

                              urodzony 10 lipca 1973 r. w Jenakiewej (okręg doniecki), syn byłego prezydenta, biznesmen

                              Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego oraz współudziału w tych działaniach.

                              6.3.2014

                              11.

                              Mykola Yanovych Azarov (Mykoła Janowycz Azarow) (Микола Янович Азаров),
                              Nikolai Yanovich Azarov (Николай Янович Азаров

                              urodzony 17 grudnia 1947 r. w Kałudze (Rosja), premier Ukrainy do stycznia 2014 r.

                              Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego oraz współudziału w tych działaniach.

                              6.3.2014

                              12.

                              Serhiy Vitaliyovych Kurchenko (Serhij Witaliowycz Kurczenko) (Сергiй Вiталiйович Курченко)

                              urodzony 21 września 1985 r. w Charkowie, biznesmen

                              Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego oraz w sprawie nadużycia stanowiska w celu zapewnienia sobie lub osobie trzeciej nieuzasadnionych korzyści ze szkodą dla środków budżetowych lub mienia publicznego Ukrainy.

                              6.3.2014


title: Decyzja Rady z dnia 8 marca 2018 r. w sprawie mianowania dyrektora wykonawczego Europolu

text:
               9.4.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 122/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 marca 2018 r.
   w sprawie mianowania dyrektora wykonawczego Europolu
   (2018/C 122/01)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (1), w szczególności jego art. 54,
   działając jako organ uprawniony do mianowania dyrektora wykonawczego i zastępców dyrektora wykonawczego Europolu,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kadencja obecnego dyrektora wykonawczego Europolu została przedłużona do dnia 1 maja 2018 r. zgodnie z art. 73 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/794. Konieczne jest zatem mianowanie nowego dyrektora wykonawczego Europolu.

               (2)

               Decyzja zarządu Europolu z dnia 1 maja 2017 r. ustanawia przepisy dotyczące wyboru, przedłużania mandatu i odwoływania ze stanowiska dyrektora wykonawczego i zastępcy dyrektora wykonawczego Europolu.

               (3)

               Stanowisko uznaje się za nieobsadzone od dnia 30 lipca 2017 r., czyli daty przypadającej 9 miesięcy przed zakończeniem kadencji obecnego dyrektora wykonawczego Europolu, zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) decyzji zarządu Europolu z dnia 1 maja 2017 r. Ogłoszenie o naborze na stanowisko dyrektora wykonawczego Europolu opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 23 maja 2017 r. (2).

               (4)

               Zgodnie z art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/794, komisja selekcyjna ustanowiona przez zarząd (zwana dalej „komisją selekcyjną”) sporządziła listę kandydatów. W dniu 19 września 2017 r. komisja selekcyjna sporządziła należycie uzasadnione sprawozdanie.

               (5)

               Na podstawie sprawozdania komisji selekcyjnej oraz zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/794 i z decyzją zarządu z dnia 1 maja 2017 r. zarząd wydał w dniu 3 października 2017 r. uzasadnioną opinię w sprawie mianowania dyrektora wykonawczego Europolu, w której zaproponował Radzie listę trzech kandydatów odpowiednich na to stanowisko.

               (6)

               W dniu 18 grudnia 2017 r. Rada wybrała na stanowisko kolejnego dyrektora wykonawczego Europolu Catherine DE BOLLE narodowości belgijskiej, a następnie poinformowała właściwą komisję Parlamentu Europejskiego o swoim wyborze do celów art. 54 ust. 2 akapit czwarty rozporządzenia (UE) 2016/794.

               (7)

               W dniu 29 stycznia 2018 r. wybrana kandydatka stawiła się przed Komisją Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych Parlamentu Europejskiego (zwaną dalej „Komisja LIBE”), a w dniu 1 marca 2018 r. Komisja LIBE wydała opinię zgodnie z art. 54 ust. 2 akapit czwarty rozporządzenia (UE) 2016/794,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko dyrektora wykonawczego Europolu od dnia 2 maja 2018 r. do dnia 1 maja 2022 r. w grupie zaszeregowania AD 15, zostaje niniejszym mianowana Catherine DE BOLLE.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 marca 2018 r.

            W imieniu Rady

         V. RADEV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53.

      (2)  Dz.U. C 162 A z 23.5.2017, s. 1.


title: Decyzja Rady (UE) 2018/952 z dnia 26 czerwca 2018 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (Linia budżetowa 33 02 03 01: „Prawo spółek”) (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  5.7.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 168/1

            DECYZJA RADY (UE) 2018/952
      z dnia 26 czerwca 2018 r.
      w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (Linia budżetowa 33 02 03 01: „Prawo spółek”)
      (Tekst mający znaczenie dla EOG)
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

                  (2)

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, Protokołu 31 w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza zakresem czterech swobód (zwanego dalej „Protokołem 31”) do Porozumienia EOG.

                  (3)

                  Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

                  (4)

                  Należy kontynuować współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii dotyczących prawa spółek.

                  (5)

                  Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2018 r.

                  (6)

                  Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 czerwca 2018 r.

               W imieniu Rady

            E. ZAHARIEVA

               Przewodnicząca

         (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

         (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

         PROJEKT
         DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2018
         z dnia …
         zmieniająca Protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
         WSPÓLNY KOMITET EOG,
         uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Należy kontynuować współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG, by uwzględnić działania Unii finansowane z budżetu ogólnego Unii dotyczące prawa spółek.

                     (2)

                     Należy zatem zmienić Protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2018 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         W art. 7 pkt 13 protokołu 31 do Porozumienia EOG wyrażenie „i 2017” zastępuje się wyrażeniem „, 2017 i 2018”.
         Artykuł 2
         Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).
         Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.
         Artykuł 3
         Niniejszą decyzję publikuje się w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

            (*1)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: Decyzja Rady (UE) 2018/953 z dnia 26 czerwca 2018 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 30 do Porozumienia EOG (w sprawie szczególnych postanowień dotyczących organizacji współpracy w dziedzinie statystyki) (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  5.7.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 168/4

            DECYZJA RADY (UE) 2018/953
      z dnia 26 czerwca 2018 r.
      w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 30 do Porozumienia EOG (w sprawie szczególnych postanowień dotyczących organizacji współpracy w dziedzinie statystyki)
      (Tekst mający znaczenie dla EOG)
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 338 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

                  (2)

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może między innymi zaproponować zmianę Protokołu 30 w sprawie szczególnych postanowień dotyczących organizacji współpracy w dziedzinie statystyki (zwanego dalej „Protołem 30”) do Porozumienia EOG.

                  (3)

                  W celu zapewnienia stałej współpracy w dziedzinie statystyki z należącymi do EOG państwami EFTA rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (3) (UE) 2017/1951 powinno zostać zamieszczone w Protokole 30 do Porozumienia EOG.

                  (4)

                  Protokół 30 do Porozumienia EOG powinien w związku z tym zostać odpowiednio zmieniony.

                  (5)

                  Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na projekcie dołączonym do niniejszej decyzji,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany Protokołu 30 do Porozumienia EOG w sprawie szczególnych postanowień dotyczących organizacji współpracy w dziedzinie statystyki opiera się na dołączonym do niniejszej decyzji projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 czerwca 2018 r.

               W imieniu Rady

            E. ZAHARIEVA

               Przewodnicząca

         (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

         (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

         (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1951 z dnia 25 października 2017 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 99/2013 w sprawie Europejskiego programu statystycznego 2013–2017, przedłużając je do 2020 r. (Dz.U. L 284 z 31.10.2017, s. 1).

         PROJEKT
         DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …
         z dnia …
         zmieniająca Protokół 30 do Porozumienia EOG w sprawie szczególnych postanowień dotyczących organizacji współpracy w dziedzinie statystyki
         WSPÓLNY KOMITET EOG,
         uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Program statystyczny EOG na lata 2018–2020 powinien opierać się na rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 99/2013 (1) zmienionym ostatnio rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1951 z dnia 25 października 2017 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 99/2013 w sprawie Europejskiego programu statystycznego 2013–2017 poprzez przedłużenie programu do roku 2020 (2) i powinien obejmować te elementy programu, które są niezbędne do opisu i monitorowania wszystkich stosownych gospodarczych, społecznych i środowiskowych aspektów Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

                     (2)

                     Rozporządzenie (UE) 2017/1951 powinno zostać włączone do Protokołu 30 do Porozumienia EOG w celu zapewnienia przedłużenia współpracy do 2020 r.

                     (3)

                     Należy zatem zmienić Protokół 30 do Porozumienia EOG, aby umożliwić realizację rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2018 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         W Protokole 30 do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

                     1)

                     rok „2017” w tytule art. 5 otrzymuje brzmienie „2020”;

                     2)

                     w art. 5 ust. 1 dodaje się tiret w brzmieniu:

                                 „—

                                    32017 R 1951: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1951 z dnia 25 października 2017 r. (Dz.U. L 284 z 31.10.2017, s. 1).”;

                     3)

                     w art. 5 ust. 2 wyrażenia „2013–17” i „31 grudnia 2017 r.” zastępuje się wyrażeniami „2013–2020” oraz „31 grudnia 2020 r.”;

                     4)

                     w art. 5 ust. 3 wyrażenie „2013 do 2017 r.” zastępuje się wyrażeniem „2013 do 2020 r.”;

                     5)

                     art. 5 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
                     „Zgodnie z art. 82 ust. 1 lit. a) Porozumienia i należącego do niego rozporządzenia finansowego, państwa EFTA wnoszą wkład finansowy w wysokości 75 % kwoty wykazanej w pozycjach budżetowych 29 02 05 (Europejski program statystyczny 2013–2017) i 29 01 04 05 (Polityka dotycząca informacji statystycznych — wydatki na administrację i zarządzanie) w budżecie Unii Europejskiej na 2013 r., oraz w wysokości 75 % kwoty wykazanej w pozycjach budżetowych 29 02 01 (Dostarczanie wysokiej jakości danych statystycznych, wdrażanie nowych metod tworzenia europejskich statystyk i umacnianie partnerstwa w ramach Europejskiego Systemu Statystycznego) oraz 29 01 04 01 (Wspieranie wydatków na Europejski program statystyczny) w ramach budżetu Unii Europejskiej na lata 2014 do 2020.”.

               Artykuł 2
         Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).
         Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.
         Artykuł 3
         Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

            (1)  Dz.U. L 39 z 9.2.2013, s. 12.

            (2)  Dz.U. L 284 z 31.10.2017, s. 1.

            (*1)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: Decyzja Komisji (UE) 2018/993 z dnia 11 lipca 2018 r. zmieniająca decyzje (UE) 2017/1214, (UE) 2017/1215, (UE) 2017/1216, (UE) 2017/1218 i (UE) 2017/1219 w odniesieniu do długości okresu przejściowego (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 4312) (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
               13.7.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 177/14

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2018/993
   z dnia 11 lipca 2018 r.
   zmieniająca decyzje (UE) 2017/1214, (UE) 2017/1215, (UE) 2017/1216, (UE) 2017/1218 i (UE) 2017/1219 w odniesieniu do długości okresu przejściowego

         (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 4312)

   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 8 ust. 2,
   po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               decyzja Komisji 2011/382/UE (2) została zastąpiona decyzją Komisji (UE) 2017/1214 (3) ustanawiającą kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów do ręcznego zmywania naczyń. Aby producentom, których produktom przyznano oznakowanie ekologiczne UE dla detergentów do ręcznego zmywania naczyń na podstawie kryteriów określonych w decyzji 2011/382/UE, zapewnić wystarczającą ilość czasu na dostosowanie produktów do wymogów decyzji (UE) 2017/1214, wspomnianą decyzją ustanowiono okres przejściowy. Okres przejściowy wynosi 12 miesięcy i upływa z dniem 22 czerwca 2018 r.

               (2)

               Decyzja Komisji 2012/720/UE (4) została zastąpiona decyzją Komisji (UE) 2017/1215 (5) ustanawiającą kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych. Aby producentom, których produktom przyznano oznakowanie ekologiczne UE dla detergentów do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych na podstawie kryteriów określonych w decyzji 2012/720/UE, zapewnić wystarczającą ilość czasu na dostosowanie produktów do wymogów decyzji (UE) 2017/1215, wspomnianą decyzją ustanowiono okres przejściowy. Okres przejściowy wynosi 12 miesięcy i upływa z dniem 22 czerwca 2018 r.

               (3)

               Decyzja Komisji 2011/263/UE (6) została zastąpiona decyzją Komisji (UE) 2017/1216 (7) ustanawiającą kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów do zmywarek do naczyń. Aby producentom, których produktom przyznano oznakowanie ekologiczne UE dla detergentów do zmywarek do naczyń na podstawie kryteriów określonych w decyzji 2011/263/UE, zapewnić wystarczającą ilość czasu na dostosowanie produktów do wymogów decyzji (UE) 2017/1216, wspomnianą decyzją ustanowiono okres przejściowy. Okres przejściowy wynosi 12 miesięcy i upływa z dniem 22 czerwca 2018 r.

               (4)

               Decyzja Komisji 2011/264/UE (8) została zastąpiona decyzją Komisji (UE) 2017/1218 (9) ustanawiającą kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów przeznaczonych do prania. Aby producentom, których produktom przyznano oznakowanie ekologiczne UE dla detergentów przeznaczonych do prania na podstawie kryteriów określonych w decyzji 2011/264/UE, zapewnić wystarczającą ilość czasu na dostosowanie produktów do wymogów decyzji (UE) 2017/1218, wspomnianą decyzją ustanowiono okres przejściowy. Okres przejściowy wynosi 12 miesięcy i upływa z dniem 22 czerwca 2018 r.

               (5)

               Decyzja Komisji 2012/721/UE (10) została zastąpiona decyzją Komisji (UE) 2017/1219 (11) ustanawiającą kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów przeznaczonych do prania do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych. Aby producentom, których produktom przyznano oznakowanie ekologiczne UE dla detergentów przeznaczonych do prania do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych na podstawie kryteriów określonych w decyzji 2012/721/UE, zapewnić wystarczającą ilość czasu na dostosowanie produktów do wymogów decyzji (UE) 2017/1219, wspomnianą decyzją ustanowiono okres przejściowy. Okres przejściowy wynosi 12 miesięcy i upływa z dniem 22 czerwca 2018 r.

               (6)

               Niektóre organy krajowe, które przyznają oznakowanie ekologiczne UE, poinformowały Komisję o potrzebie przedłużenia tych okresów przejściowych o sześć miesięcy ze względu na dużą liczbę wniosków o przedłużenie umów w sprawie przyznania oznakowania ekologicznego UE. Komisja przeprowadziła ocenę, która potwierdziła konieczność przedłużenia okresów przejściowych o sześć miesięcy.

               (7)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzje (UE) 2017/1214, (UE) 2017/1215, (UE) 2017/1216, (UE) 2017/1218 i (UE) 2017/1219.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/2010,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 7 ust. 3 decyzji (UE) 2017/1214 otrzymuje brzmienie:

      „3.   Pozwolenia na stosowanie oznakowania ekologicznego UE przyznane na podstawie kryteriów określonych w decyzji 2011/382/UE mogą być wykorzystywane do dnia 22 grudnia 2018 r.”.

   Artykuł 2
   Art. 7 ust. 3 decyzji (UE) 2017/1215 otrzymuje brzmienie:

      „3.   Pozwolenia na stosowanie oznakowania ekologicznego UE przyznane na podstawie kryteriów określonych w decyzji 2012/720/UE mogą być wykorzystywane do dnia 26 grudnia 2018 r.”.

   Artykuł 3
   Art. 7 ust. 3 decyzji (UE) 2017/1216 otrzymuje brzmienie:

      „3.   Pozwolenia na stosowanie oznakowania ekologicznego UE przyznane na podstawie kryteriów określonych w decyzji 2011/263/UE mogą być wykorzystywane do dnia 26 grudnia 2018 r.”.

   Artykuł 4
   Art. 7 ust. 3 decyzji (UE) 2017/1218 otrzymuje brzmienie:

      „3.   Pozwolenia na stosowanie oznakowania ekologicznego UE przyznane na podstawie kryteriów określonych w decyzji 2011/264/UE mogą być wykorzystywane do dnia 26 grudnia 2018 r.”.

   Artykuł 5
   Art. 7 ust. 3 decyzji (UE) 2017/1219 otrzymuje brzmienie:

      „3.   Pozwolenia na stosowanie oznakowania ekologicznego UE przyznane na podstawie kryteriów określonych w decyzji 2012/721/UE mogą być wykorzystywane do dnia 26 grudnia 2018 r.”.

   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 lipca 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Karmenu VELLA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.

      (2)  Decyzja Komisji 2011/382/UE z dnia 24 czerwca 2011 r. ustanawiająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom do ręcznego zmywania naczyń (Dz.U. L 169 z 29.6.2011, s. 40).

      (3)  Decyzja Komisji (UE) 2017/1214 z dnia 23 czerwca 2017 r. ustanawiająca kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów do ręcznego zmywania naczyń (Dz.U. L 180 z 12.7.2017, s. 1).

      (4)  Decyzja Komisji 2012/720/UE z dnia 14 listopada 2012 r. ustanawiająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom przeznaczonym do automatycznych zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych (Dz.U. L 326 z 24.11.2012, s. 25).

      (5)  Decyzja Komisji (UE) 2017/1215 z dnia 23 czerwca 2017 r. ustanawiająca kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych (Dz.U. L 180 z 12.7.2017, s. 16).

      (6)  Decyzja Komisji 2011/263/UE z dnia 28 kwietnia 2011 r. ustanawiająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom do zmywarek do naczyń (Dz.U. L 111 z 30.4.2011, s. 22).

      (7)  Decyzja Komisji (UE) 2017/1216 z dnia 23 czerwca 2017 r. ustanawiająca kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów do zmywarek do naczyń (Dz.U. L 180 z 12.7.2017, s. 31).

      (8)  Decyzja Komisji 2011/264/UE z dnia 28 kwietnia 2011 r. ustanawiająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom pralniczym (Dz.U. L 111 z 30.4.2011, s. 34).

      (9)  Decyzja Komisji (UE) 2017/1218 z dnia 23 czerwca 2017 r. ustanawiająca kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów przeznaczonych do prania (Dz.U. L 180 z 12.7.2017, s. 63).

      (10)  Decyzja Komisji 2012/721/UE z dnia 14 listopada 2012 r. ustanawiająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom pralniczym do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych (Dz.U. L 326 z 24.11.2012, s. 38).

      (11)  Decyzja Komisji (UE) 2017/1219 z dnia 23 czerwca 2017 r. ustanawiająca kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów przeznaczonych do prania do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych (Dz.U. L 180 z 12.7.2017, s. 79).


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2018/1004 z dnia 3 lipca 2018 r. przedłużająca mandat szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (EU BAM Rafah/1/2018)

text:
               17.7.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 180/22

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2018/1004
   z dnia 3 lipca 2018 r.
   przedłużająca mandat szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (EU BAM Rafah/1/2018)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2005/889/WPZiB z dnia 25 listopada 2005 r. ustanawiające Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah, EU BAM Rafah (1), w szczególności jej art. 10 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 10 ust. 1 wspólnego działania 2005/889/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, w myśl art. 38 Traktatu, do podejmowania odpowiednich decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad Misją Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

               (2)

               W dniu 8 grudnia 2017 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2017/2430 (2) w sprawie mianowania Günthera FREISLEBENA szefem misji EU BAM Rafah od dnia 4 grudnia 2017 r. do dnia 30 czerwca 2018 r.

               (3)

               W dniu 29 czerwca 2018 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2018/943 (3) w sprawie przedłużenia mandatu EU BAM Rafah od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 30 czerwca 2019 r.

               (4)

               Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował przedłużenie mandatu Günthera FREISLEBENA jako szefa misji EU BAM Rafah od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 30 czerwca 2019 r.

               (5)

               Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2018 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedłuża się mandat Günthera FREISLEBENA jako szefa misji EU BAM Rafah od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 30 czerwca 2019 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2018 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 3 lipca 2018 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 327 z 14.12.2005, s. 28.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/2430 z dnia 8 grudnia 2017 r. w sprawie mianowania szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (EU BAM Rafah/2/2017) (Dz.U. L 344 z 23.12.2017, s. 9).

      (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/943 z dnia 29 czerwca 2018 r. w sprawie zmiany wspólnego działania 2005/889/WPZiB ustanawiającego Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (Dz.U. L 166 z 3.7.2018, s. 19).


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2018/1005 z dnia 3 lipca 2018 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (EUPOL COPPS/1/2018)

text:
               17.7.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 180/23

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2018/1005
   z dnia 3 lipca 2018 r.
   w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (EUPOL COPPS/1/2018)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/354/WPZiB z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (1), w szczególności jej art. 9 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 9 ust. 1 decyzji 2013/354/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania odpowiednich decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad Misją Policyjną Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

               (2)

               W dniu 28 września 2017 r. KPiB przyjął decyzję EUPOL COPPS/1/2017 (2) w sprawie mianowania Kauka AALTOMAA szefem misji EUPOL COPPS od dnia 1 października 2017 r. do dnia 30 czerwca 2018 r.

               (3)

               W dniu 29 czerwca 2018 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2018/942 (3) w sprawie przedłużenia mandatu EUPOL COPPS od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 30 czerwca 2019 r.

               (4)

               Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby przedłużyć mandat Kauka AALTOMAA jako szefa misji EUPOL COPPS od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 30 czerwca 2019 r.

               (5)

               Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2018 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedłuża się mandat Kauka AALTOMAA jako szefa misji EUPOL COPPS od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 30 czerwca 2019 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Niniejsza decyzja ma zastosowanie od dnia 1 lipca 2018 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 3 lipca 2018 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 185 z 4.7.2013, s. 12.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/1802 z dnia 28 września 2017 r. w sprawie mianowania szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (EUPOL COPPS/1/2017) Dz.U. L 259 z 7.10.2017, s. 20).

      (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/942 z dnia 29 czerwca 2018 r. zmieniająca decyzję Rady 2013/354/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (Dz.U. L 166 z 3.7.2018, s. 17).


Decyzja Komisji z dnia 06/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8976 - Hisense Group Co.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 02/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8666 - Joint Stock Company United Chemical Company Uralchem / Public Joint Stock Company Uralkali) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 09/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9004 - S.L.04 / Ambienta SGR) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 23/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8879 - JERA Co., Inc. / EDF Trading Limited / LNG Optimisation) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2018/1219 z dnia 23 sierpnia 2018 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA) i uchylenia decyzji (WPZiB) 2017/2432 (EUNAVFOR MED/1/2018)

text:
                  7.9.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 226/5

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2018/1219
         z dnia 23 sierpnia 2018 r.
         w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA) i uchylenia decyzji (WPZiB) 2017/2432 (EUNAVFOR MED/1/2018)
         KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
         uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2015/778 z dnia 18 maja 2015 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA) (1), w szczególności jej art. 6,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 6 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2015/778 Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji EUNAVFOR MED SOPHIA (zwanego dalej „dowódcą sił UE”).

                     (2)

                     W dniu 13 grudnia 2017 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2017/2432 (2) w sprawie mianowania kontradmirała Alberta MAFFEISA dowódcą sił UE.

                     (3)

                     Dowódca operacji UE zalecił mianowanie z dniem 13 września 2018 r. kontradmirała Stefana TURCHETTA nowym dowódcą sił UE na miejsce kontradmirała Alberta MAFFEISA.

                     (4)

                     W dniu 16 lipca 2018 r. Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie.

                     (5)

                     Należy zatem podjąć decyzję o mianowaniu kontradmirała Stefana TURCHETTA oraz uchylić decyzję (WPZiB) 2017/2432.

                     (6)

                     Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Kontradmirał Stefano TURCHETTO zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (operacji EUNAVFOR MED SOPHIA) od dnia 13 września 2018 r.

            Artykuł 2
            Niniejszym uchyla się decyzję (WPZiB) 2017/2432.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 13 września 2018 r.

            Sporządzono w Brukseli dnia 23 sierpnia 2018 r.

                  W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

               W. STEVENS

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 122 z 19.5.2015, s. 31.

            (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/2432 z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA) i uchylenia decyzji (WPZiB) 2017/1534 (EUNAVFOR MED/3/2017) (Dz.U. L 344 z 23.12.2017, s. 20).


title: Decyzja Komisji z dnia 6 września 2018 r. powołująca stałego niezależnego przewodniczącego wysokiego szczebla i wiceprzewodniczącego zespołu, o którym mowa w art. 143 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 („rozporządzenie finansowe”), na pozostały okres ich obecnego mandatu

text:
                  7.9.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 315/3

         DECYZJA KOMISJI
         z dnia 6 września 2018 r.
         powołująca stałego niezależnego przewodniczącego wysokiego szczebla i wiceprzewodniczącego zespołu, o którym mowa w art. 143 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 („rozporządzenie finansowe”), na pozostały okres ich obecnego mandatu
         (2018/C 315/04)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (1), w szczególności jego art. 143 ust. 3,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zespół jest kamieniem węgielnym systemu wczesnego wykrywania i wykluczania EDES (dalej „zespół EDES”). Ustanowiony w 2016 r., ten międzyinstytucjonalny zespół realizuje przede wszystkim (lub między innymi) zadanie wydawania zaleceń na wniosek urzędników zatwierdzających wszystkich instytucji i organów w sprawie nakładania sankcji administracyjnych (wykluczenie z przyznawania środków finansowych Unii lub nakładanie kar finansowych) na nierzetelne podmioty gospodarcze.

                     (2)

                     W następstwie publicznego zaproszenia do wyrażenia zainteresowania i wyboru przez panel trzech dyrektorów generalnych Komisji, w dniu 5 lipca 2016 r. (PV (2016) 2176) kolegium podjęło decyzję o mianowaniu Christiana PENNERY, byłego Dyrektora Generalnego Wydziału Prawnego Parlamentu Europejskiego, oraz Marii Isabel ROFES i PUJOL, byłą sędzię Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej, odpowiednio na przewodniczącego i wiceprzewodniczącą zespołu EDES, na okres pięciu lat upływający w dniu 4 lipca 2021 r.

                     (3)

                     W dniu 20 czerwca 2018 r. Kolegium postanowiło również mianować pana PENNERĘ i panią ROFES i PUJOL na przewodniczącego i wiceprzewodniczącą wyspecjalizowanego zespołu Komisji do spraw nieprawidłowości finansowych, o którym mowa w art. 73 ust. 6 uchylonego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (2) (zwanego dalej „zespołem ISIF”), na okres dwóch lat. Zespół ISIF Komisji pełni funkcję doradczą przy ustalaniu zaistnienia oraz skutków nieprawidłowości finansowych popełnionych przez pracowników. W innych instytucjach unijnych utworzono również wyspecjalizowane zespoły ds. nieprawidłowości finansowych.

                     (4)

                     Nowe rozporządzenie finansowe, które weszło w życie w dniu 2 sierpnia 2018 r., uchyla wszystkie zespoły ISIF i przekazuje ich kompetencje zespołowi EDES. Przeniesienie uprawnień zespołów ISIF do zespołu EDES będzie jednak miało zastosowanie wyłącznie do wdrażania środków administracyjnych począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r.

                     (5)

                     Konieczne jest zapewnienie, aby powołanie i mandat przewodniczącego, w zakresie, w jakim dotyczą one traktowania nieprawidłowości finansowych popełnianych przez członków personelu, były w pełni zgodne z wymogami rozporządzenia finansowego w odniesieniu do jego niezależności oraz z warunkami ustalonymi na okres trwania jego mandatu oraz z procedurą wyboru. Powinno to również dotyczyć wiceprzewodniczącego.

                     (6)

                     W szczególności, w celu zapewnienia poszanowania ich niezależności i integralności podczas pięcioletniego mandatu przewodniczącego i odpowiednio wiceprzewodniczącej zespołu EDES, należy również mianować Christiana PENNERĘ i Marię Isabel ROFES i PUJOL na pozostały okres ich obecnego mandatu jako odpowiednio przewodniczącego i wiceprzewodniczącą połączonego zespołu. Jest to również konieczne ze względu na nieodnawialny charakter mandatu przewodniczącego zespołu EDES. W tym względzie należy podkreślić, że procedura zastosowana w 2016 r. w celu mianowania pana PENNERY i pani ROFES i PUJOL na przewodniczącego i wiceprzewodniczącą zespołu EDES spełnia wszystkie wymogi nowego rozporządzenia finansowego dotyczące mianowania przewodniczącego i wiceprzewodniczącego połączonego zespołu.

                     (7)

                     Aby zapewnić przejrzystość i właściwe informowanie podmiotów gospodarczych, a także pracowników instytucji, organów, urzędów i agencji europejskich, nominacje te powinny być publikowane i zgłaszane innym instytucjom unijnym, organom Unii, urzędom i agencjom europejskim,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

            Artykuł 1
            Nominacja
            Christian PENNERA i Maria Isabel ROFES i PUJOL mianowani zostają odpowiednio na stanowisko przewodniczącego i wiceprzewodniczącej zespołu, o którym mowa w art. 143 rozporządzenia finansowego, na pozostałą część mandatu wynoszącego pięć lat, zgodnie z decyzją kolegium z dnia 5 lipca 2016 r. (PV (2016) 2176).

            Artykuł 2
            Umowy o pracę jako doradcy specjalni
            Jak przewidziano w art. 143 ust. 3 rozporządzenia finansowego, pan Christian PENNERA i Maria Isabel ROFES i PUJOL podlegają administracyjnie w charakterze specjalnych doradców komisarzowi OETTINGEROWI, zgodnie z zasadami dotyczącymi specjalnych doradców C(2007) 6655 z dnia 19 grudnia 2007 r., zmienionymi decyzją Komisji C(2014) 541 z dnia 6 lutego 2014 r.

                        1.

                        W celu zachowania niezależności pana PENNERY i pani ROFES i PUJOL, a także czasu trwania ich mandatu, ich umowy jako doradców specjalnych zostaną przedłużone do zakończenia ich mandatu. Umowa pana PENNERY obejmuje 70 dni roboczych i 35 dni delegacji, a umowa pani ROFES i PUJOL obejmuje 60 dni roboczych i 35 dni delegacji. Liczba dni roboczych może zostać zmieniona w drodze decyzji administracyjnych i budżetowych. Pan PENNERA i pani ROFES i PUJOL otrzymają wynagrodzenie za każdy dzień pracy, obliczone na podstawie wynagrodzenia podstawowego urzędnika Unii Europejskiej w grupie zaszeregowania AD 16 stopień 1.

                        2.

                        Umowy pana PENNERY i pani ROFES i PUJOL o pracę na stanowisku przewodniczącego i wiceprzewodniczącej wyspecjalizowanego zespołu Komisji do spraw nieprawidłowości finansowych, o którym mowa w art. 73 ust. 6 uchylonego rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, wygasają w dniu 31 grudnia 2018 r.

                        3.

                        Komisarz OETTINGER jest upoważniony, z zastrzeżeniem dostępności wystarczających środków, do zmiany umów o pracę w charakterze specjalnych doradców w przypadku należycie uzasadnionych potrzeb.

                        4.

                        Dyrektor Generalny ds. Zasobów Ludzkich (DG HR) upoważniony jest do wykonania niniejszej decyzji poprzez podpisanie umów w imieniu organu odpowiedzialnego za zawieranie umów o pracę.

            Artykuł 3
            Opublikowanie i powiadomienie
            Dyrekcji Generalnej ds. Zasobów Ludzkich polecono opublikowanie informacji o niniejszych nominacjach w Dzienniku Urzędowym – seria C oraz powiadomienie o nich innych instytucji unijnych, organów Unii, urzędów i agencji europejskich.

            Sporządzono w Brukseli dnia 6 września 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Günther OETTINGER

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

            (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).


title: Decyzja Komisji (UE) 2018/1304 z dnia 19 września 2018 r. w sprawie proponowanej inicjatywy „Eat ORIGINal! Unmask your food” (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 6054)

text:
                  28.9.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 244/107

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2018/1304
         z dnia 19 września 2018 r.
         w sprawie proponowanej inicjatywy „Eat ORIGINal! Unmask your food”

               (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 6054)

         (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (1), w szczególności jego art. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Przedmiotem proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Eat ORIGINal! Unmask your food” („Wiem, co jem! Cała prawda na talerzu”) są następujące kwestie: „Zwracamy się do Komisji Europejskiej o nałożenie na wszystkie produkty spożywcze obowiązkowych deklaracji pochodzenia w celu zapobiegania oszustwom, ochrony zdrowia publicznego i zagwarantowania konsumentom prawa do informacji”.

                     (2)

                     Cele proponowanej inicjatywy obywatelskiej dotyczą następujących kwestii: „1. Obowiązkowe wskazanie państwa pochodzenia dla całej żywności przetworzonej i nieprzetworzonej znajdującej się w obiegu w UE, bez odstępstw dla zarejestrowanych znaków towarowych i oznaczeń geograficznych. 2. W przypadku żywności przetworzonej - obowiązkowe wskazanie miejsca pochodzenia składników podstawowych, jeżeli miejsce ich pochodzenia jest inne niż miejsce pochodzenia produktu końcowego. 3. Poprawa spójności etykiet, w tym ujednolicenie informacji o metodach produkcji i przetwarzania w celu zapewnienia przejrzystości w całym łańcuchu żywnościowym”.

                     (3)

                     Traktat o Unii Europejskiej (TUE) podkreśla rolę obywatelstwa Unii i usprawnia demokratyczne funkcjonowanie Unii, stanowiąc między innymi, że każdy obywatel ma mieć prawo do uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii za pośrednictwem europejskiej inicjatywy obywatelskiej.

                     (4)

                     W związku z tym procedury i warunki wymagane dla inicjatywy obywatelskiej powinny być jasne, proste, przyjazne użytkownikowi i proporcjonalne do charakteru inicjatywy obywatelskiej, tak aby zachęcić obywateli do udziału i zwiększyć przystępność Unii.

                     (5)

                     Akt prawny Unii w celu wprowadzenia w życie postanowień Traktatów może zostać przyjęty w celu zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, które mają na celu ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego, na podstawie art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

                     (6)

                     Z powyższych względów proponowana inicjatywa obywatelska nie wykracza w sposób oczywisty poza kompetencje Komisji w zakresie przedkładania wniosków dotyczących aktów prawnych Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów.

                     (7)

                     Ponadto utworzono komitet obywatelski i wyznaczono osoby do kontaktu zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia, a proponowana inicjatywa obywatelska nie jest oczywistym nadużyciem, nie jest oczywiście niepoważna lub dokuczliwa ani nie jest w sposób oczywisty sprzeczna z wartościami Unii określonymi w art. 2 TUE.

                     (8)

                     Należy zatem zarejestrować proponowaną inicjatywę obywatelską „Eat ORIGINal! Unmask your food”,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym rejestruje się proponowaną inicjatywę obywatelską „Eat ORIGINal! Unmask your food”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 2 października 2018 r.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja skierowana jest do organizatorów (członków komitetu obywatelskiego) proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Eat ORIGINal! Unmask your food”, reprezentowanych przez następujące osoby wyznaczone jako osoby do kontaktu: Roberto Moncalvo i Christiane Foulier Lambert.

            Sporządzono w Brukseli dnia 19 września 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Frans TIMMERMANS

                  Pierwszy Wiceprzewodniczący

            (1)  Dz.U. L 65 z 11.3.2011, s. 1.