title: Decyzja Rady (UE) 2016/1981 z dnia 8 listopada 2016 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Szwecji

text:
               12.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 305/29

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1981
   z dnia 8 listopada 2016 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Szwecji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Szwecji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 20 lipca 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/1203 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Kentha LÖVGRENA zajęła Ingeborg WIKSTEN.

               (2)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Ingeborg WIKSTEN,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Mohamad HASSAN, Ledamot i kommunfullmäktige, Uppsala kommun.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2016 r.

            W imieniu Rady

         P. KAŽIMÍR

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2015/1203 z dnia 20 lipca 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów trzech członków i sześciu zastępców członków ze Szwecji (Dz.U. L 195 z 23.7.2015, s. 44).


title: 2004/680/WE: Decyzja Rady z dnia 24 września 2004 r. w sprawie zakończenia konsultacji z Republiką Gwinei-Bissau na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE

text:
               8.10.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 311/27

      DECYZJA RADY

   z dnia 24 września 2004 r.
   w sprawie zakończenia konsultacji z Republiką Gwinei-Bissau na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE
   (2004/680/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 roku (1) (zwaną dalej „Umową o partnerstwie AKP-WE”), w szczególności jej art. 96,
   uwzględniając Umowę wewnętrzną pomiędzy przedstawicielami rządów Państw Członkowskich, zebranych w ramach Rady, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania Umowy o partnerstwie AKP-WE (2), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Istotne elementy, wymienione w art. 9 Umowy o partnerstwie AKP-WE, zostały pogwałcone poprzez wojskowy zamach stanu w Gwinei-Bissau z 14 września 2003 r., potępiony przez Unię Europejską w jej deklaracji z 18 września 2003 r.;

               (2)

               Zgodnie z art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE 19 stycznia 2004 r. miały miejsce konsultacje z krajami AKP i Republiką Gwinei-Bissau, podczas których władze Gwinei-Bissau podjęły szczególne zobowiązania, mające rozwiązać problemy wskazane przez Unię Europejską, które to zobowiązania miały zostać wprowadzone w życie podczas trzymiesięcznego okresu intensywnego dialogu.

               (3)

               Po upływie tego okresu należy stwierdzić, że wyżej wymienione zobowiązania dały początek konkretnym inicjatywom dotyczącym istotnych elementów Umowy o partnerstwie AKP-WE; jednakże pewne istotne środki, w szczególności w odniesieniu do konsolidacji finansów publicznych, w dalszym ciągu nie zostały odpowiednio wprowadzone w życie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Konsultacje podjęte z Republiką Gwinei-Bissau na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE są niniejszym zakończone.
   Artykuł 2
   Środki wyszczególnione w projekcie listu stanowiącym Załącznik przyjmuje się jako właściwe środki w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. c) Umowy o partnerstwie AKP-WE.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 11 października 2005 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 24 września 2004 r.

            W imieniu Rady

         L. J. BRINKHORST

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.

      (2)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 376.

      ZAŁĄCZNIK
      Szanowny Panie,
      Unia Europejska przywiązuje ogromną wagę do postanowień art. 9 Umowy o partnerstwie AKP-WE. Poszanowanie praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa, na których opiera się partnerstwo ACP-UE, stanowi istotny element tej Umowy, a w konsekwencji jest podstawą naszych stosunków.
      W tym duchu Unia Europejska w swojej deklaracji z 18 września 2003 r. zdecydowanie potępiła wojskowy zamach stanu, który miał miejsce 14 września 2003 r.
      Rada Unii Europejskiej postanowiła w związku z tym 19 grudnia 2003 r. zaprosić władze Gwinei-Bissau do podjęcia konsultacji w celu dogłębnego zbadania sytuacji i środków mogących ją uzdrowić.
      Konsultacje te miały miejsce w Brukseli 19 stycznia 2004 r. Zostało przy tej sposobności poruszonych wiele fundamentalnych kwestii, a Premier rządu przejściowego mógł przedstawić punkt widzenia władz Gwinei-Bissau i analizę sytuacji. Unia Europejska przyjęła do wiadomości zobowiązania rządu przejściowego dotyczące:

                  —

                  zatwierdzenia programu przejściowego rządu Republiki Gwinei-Bissau, a zwłaszcza planów przeprowadzenia ogólnokrajowych wyborów;

                  —

                  podjęcia środków zmierzających do konsolidacji finansów publicznych;

                  —

                  zatwierdzenia procesu przywrócenia niezawisłości wymiaru sprawiedliwości oraz cywilnej kontroli sił zbrojnych.

            Uzgodniono także, iż przez okres trzech miesięcy będą prowadzone w Gwinei-Bissau intensywne rozmowy dotyczące poruszonych kwestii oraz że pod koniec tego okresu zostanie dokonana ocena sytuacji.
      Te regularne i intensywne rozmowy miały miejsce w Gwinei-Bissau. Skupiały się one na środkach, jakie należy przedsięwziąć w celu realizacji uzgodnionych zobowiązań.
      Władze Gwinei-Bissau podjęły liczne, znaczące inicjatywy. Odnotowano zwłaszcza:

                  —

                  zorganizowanie uczciwych, wolnych i jawnych wyborów w dniach 28 i 30 marca 2004 r.;

                  —

                  postępy w przywracaniu niezawisłości wymiaru sprawiedliwości, w tym nominację prokuratora i wybór przewodniczącego Sądu Najwyższego,

                  —

                  przyjęcie programu ratunkowego dla gospodarki,

                  —

                  przygotowywanie spisu urzędników państwowych.

            Nie ulega wątpliwości, iż te inicjatywy wskazują na stabilizację polityczną i społeczną. Mimo to pewne zagadnienia, zwłaszcza w dziedzinie konsolidacji finansów publicznych, a w szczególności rachunkowości publicznej, poboru opłat celnych, jak również wypłat dla większości urzędników państwowych pozostają przedmiotem troski.
      Unia Europejska przywiązuje szczególną wagę do podjęcia następujących środków mających na celu konsolidację finansów publicznych:

                  —

                  dalsze wdrażanie programu ratunkowego dla gospodarki przyjętego przez rząd przejściowy,

                  —

                  kontynuowanie rozpoczętego spisu urzędników państwowych,

                  —

                  przyjęcie środków naprawczych w zakresie finansów publicznych, w tym kontroli systemu finansowego, systemu zamówień publicznych oraz przychodów publicznych,

                  —

                  zwrot środków ze wspólnotowej pomocy budżetowej w związku z kontrolą wykorzystania środków przeprowadzoną w 2003 r.,

                  —

                  przedstawienie sprawozdania z rządowej kontroli prawidłowości przychodów publicznych przeprowadzonej w 2003 r.;

                  —

                  kontynuowanie postępowań administracyjnych i sądowych wobec osób będących funkcjonariuszami publicznymi przed okresem przejściowym, którzy dopuścili się nieprawidłowości lub oszustw.

            W następstwie konsultacji i przy uwzględnieniu odpowiednich środków, o których mowa w art. 96 ust. 2 lit. c) Umowy o partnerstwie AKP-WE, postanowiono znormalizować stosunki i kontynuować współpracę, monitorując postępy w zakresie finansów publicznych, przywrócenia niezależności wymiaru sprawiedliwości, cywilnej kontroli nad siłami zbrojnymi i starania odnośnie do utrzymania okresowości wyborów prezydenckich. Należy na czas zapewnić warunki, by wybory prezydenckie miały jawny i prawdziwie demokratyczny przebieg. Unia Europejska będzie regularnie monitorowała postępy czynione w powyższych dziedzinach.
      Unia Europejska jest gotowa do dalszego dialogu z Pana demokratycznie wybranym rządem oraz do pomocy w umacnianiu demokracji w Pana Kraju.
      Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy naszego najwyższego poważania.

            W imieniu Rady

            W imieniu Komisji


title: 2013/374/UE: Decyzja Rady z dnia 9 lipca 2013 r. w sprawie mianowania członka Trybunału Obrachunkowego

text:
               12.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 191/11

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 lipca 2013 r.
   w sprawie mianowania członka Trybunału Obrachunkowego
   (2013/374/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 286 ust. 2,
   uwzględniając Traktat o przystąpieniu Republiki Chorwacji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 285 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w skład Trybunału Obrachunkowego wchodzi jeden obywatel z każdego państwa członkowskiego.

               (2)

               W następstwie przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej Trybunał Obrachunkowy powinien zostać rozszerzony poprzez mianowanie dodatkowego członka na sześcioletnią kadencję,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Neven MATES zostaje niniejszym mianowany na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego na okres sześciu lat od dnia 15 lipca 2013 r. do dnia 14 lipca 2019 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2013 r.

            W imieniu Rady

         R. ŠADŽIUS

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 12 czerwca 2013 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).


title: 2006/481/WE,Euratom: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia  22 czerwca 2006 r.  dotycząca mianowania sędziego Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich

text:
               12.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 189/15

      DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

   z dnia 22 czerwca 2006 r.
   dotycząca mianowania sędziego Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich
   (2006/481/WE, Euratom)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 224,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 140,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Na mocy art. 5 i 7 w związku z art. 47 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości oraz w wyniku rezygnacji pani Pernilli LINDH (Pernilla LINDH) należy mianować sędziego Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich na okres pozostający do końca jej kadencji, tzn. do dnia 31 sierpnia 2007 r.,
   STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Nils WAHL zostaje mianowany sędzią Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich od dnia złożenia przez niego przysięgi do dnia 31 sierpnia 2007 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 czerwca 2006 r.

            W imieniu Rady

         G. WOSCHNAGG

            Przewodniczący


title: 2013/338/UE: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie mianowania sędziów Trybunału Sprawiedliwości

text:
               29.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 179/94

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   z dnia 26 czerwca 2013 r.
   w sprawie mianowania sędziów Trybunału Sprawiedliwości
   (2013/338/UE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 253 i 255,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 160b ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 5 i 7 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i wskutek rezygnacji – z dniem 6 października 2013 r. – Una LÕHMUSA i Jean-Jacques'a KASELA należy mianować dwóch sędziów Trybunału Sprawiedliwości na pozostały pozostający do końca kadencji Una LÕHMUSA i Jean-Jacques'a KASELA, tj. do dnia 6 października 2015 r.

               (2)

               Na wolne stanowiska sędziów zgłoszono kandydatury, Küllike JÜRIMÄE i François BILTGENA.

               (3)

               Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował kandydaturę Küllike JÜRIMÄE i François BILTGENA na stanowiska sędziów Trybunału Sprawiedliwości,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianowani zostają na sędziów Trybunału Sprawiedliwości na okres od dnia 6 października 2013 r. do dnia 6 października 2015 r.:

               —

               Küllike JÜRIMÄE

               —

               François BILTGEN.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 czerwca 2013 r.

         R. MONTGOMERY

            Przewodniczący


               21.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 224/36

         P8_TA(2014)0005
   Skład liczebny delegacji międzyparlamentarnych
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 lipca 2014 r. w sprawie składu liczbowego delegacji międzyparlamentarnych (2014/2704(RSO))
   (2016/C 224/10)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając projekt decyzji Konferencji Przewodniczących,

               —

               uwzględniając swoją decyzję z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie liczby delegacji międzyparlamentarnych, delegacji do wspólnych komisji parlamentarnych, a także delegacji do komisji współpracy parlamentarnej oraz wielostronnych zgromadzeń parlamentarnych (1),

               —

               uwzględniając art. 212 Regulaminu,

               1.

               postanawia w następujący sposób określić skład liczebny następujących delegacji międzyparlamentarnych:

                           (a)

                              Europa, Bałkany Zachodnie i Turcja

                           Delegacja do wspólnej komisji parlamentarnej UE-Była Macedońska Republika Jugosławii: 13 członków
                           Delegacja do wspólnej komisji parlamentarnej UE-Turcja: 25 członków
                           Delegacja do spraw stosunków ze Szwajcarią i Norwegią, do wspólnej komisji parlamentarnej UE-Islandia oraz do wspólnej komisji parlamentarnej Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG): 17 członków
                           Delegacja do komisji parlamentarnej ds. stabilizacji i stowarzyszenia UE-Serbia: 15 członków
                           Delegacja do komisji parlamentarnej ds. stabilizacji i stowarzyszenia UE-Albania: 14 członków
                           Delegacja do komisji parlamentarnej ds. stabilizacji i stowarzyszenia UE-Czarnogóra: 14 członków
                           Delegacja do spraw stosunków z Bośnią i Hercegowiną oraz Kosowem: 13 członków

                           (b)

                              Rosja i kraje Partnerstwa Wschodniego

                           Delegacja do komisji współpracy parlamentarnej UE-Rosja: 31 członków
                           Delegacja do komisji współpracy parlamentarnej UE-Ukraina: 16 członków
                           Delegacja do komisji współpracy parlamentarnej UE-Mołdowa: 14 członków
                           Delegacja do spraw stosunków z Białorusią: 12 członków
                           Delegacja do komisji współpracy parlamentarnej UE-Armenia, UE-Azerbejdżan i UE-Gruzja: 18 członków

                           (c)

                              Maghreb, Maszrek, Izrael i Palestyna

                           Delegacje do spraw stosunków z:

                                       —

                                       Izraelem: 18 członków

                                       —

                                       Palestyńską Radą Legislacyjną: 18 członków

                                       —

                                       krajami Maghrebu i Unią Maghrebu Arabskiego: 18 członków

                                       —

                                       krajami Maszreku: 18 członków

                           (d)

                              Półwysep Arabski, Irak i Iran

                           Delegacje do spraw stosunków z:

                                       —

                                       krajami Półwyspu Arabskiego: 15 członków

                                       —

                                       Irakiem: 8 członków

                                       —

                                       Iranem: 12 członków

                           (e)

                              Ameryka Północna, Środkowa i Południowa

                           Delegacje do spraw stosunków z:

                                       —

                                       Stanami Zjednoczonymi: 58 członków

                                       —

                                       Kanadą: 16 członków

                                       —

                                       Federacyjną Republiką Brazylii: 14 członków

                                       —

                                       krajami Ameryki Środkowej: 15 członków

                                       —

                                       krajami Wspólnoty Andyjskiej: 12 członków

                                       —

                                       Mercosurem: 19 członków

                                 Delegacja do wspólnej komisji parlamentarnej UE-Meksyk: 14 członków
                           Delegacja do wspólnej komisji parlamentarnej UE-Chile: 15 członków
                           Delegacja do komisji parlamentarnej CARIFORUM-UE: 15 członków

                           (f)

                              Azja/Pacyfik

                           Delegacje do spraw stosunków z:

                                       —

                                       Japonią: 24 członków

                                       —

                                       Chińską Republiką Ludową: 37 członków

                                       —

                                       Indiami: 24 członków

                                       —

                                       Afganistanem: 8 członków

                                       —

                                       krajami Azji Południowej: 15 członków

                                       —

                                       krajami Azji Południowo-Wschodniej i Stowarzyszeniem Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN): 26 członków

                                       —

                                       krajami Półwyspu Koreańskiego: 12 członków

                                       —

                                       Australią i Nową Zelandią: 12 członków

                                 Delegacja do komisji współpracy parlamentarnej UE-Kazachstan, UE-Kirgistan, UE-Uzbekistan i UE-Tadżykistan oraz do spraw stosunków z Turkmenistanem i Mongolią: 19 członków

                           (g)

                              Afryka

                           Delegacje do spraw stosunków z:

                                       —

                                       Afryką Południową: 16 członków

                                       —

                                       Parlamentem Panafrykańskim: 12 członków

                           (h)

                              zgromadzenia wielostronne

                           Delegacja do Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE: 78 członków
                           Delegacja do Zgromadzenia Parlamentarnego Unii dla Śródziemnomorza: 49 członków
                           Delegacja do Europejsko-Latynoamerykańskiego Zgromadzenia Parlamentarnego: 75 członków
                           Delegacja do Zgromadzenia Parlamentarnego Euronest: 60 członków
                           Delegacja do spraw stosunków ze Zgromadzeniem Parlamentarnym NATO: 10 członków

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji tytułem informacji.

      (1)  Teksty przyjęte w tym dniu, P7_TA(2014)0217.


Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie dodania do Regulaminu Parlamentu Europejskiego nowego artykułu 204a dotyczącego sprostowania (2005/2041(REG))


title: 2014/454/UE: Decyzja Rady z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG

text:
               12.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 205/20

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 lipca 2014 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG

      (2014/454/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 175 ust. 1 w związku z jego art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG.

               (3)

               Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE (3) należy włączyć do Porozumienia EOG.

               (4)

               W związku z tym należy odpowiednio zmienić załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG.

               (5)

               Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące zmiany załącznika XX (Środowisko) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         P. C. PADOAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      (3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 71).

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG nr …/2014
      z dnia
      zmieniająca załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Należy włączyć do porozumienia EOG dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającą ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów (1), sprostowaną w Dz.U. L 161 z 29.6.2010, s. 11.

                  (2)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XX do Porozumienia EOG,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W załączniku XX do Porozumienia EOG po pkt 1k (dyrektywa 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się, co następuje:

                  „1l.

                     32009 L 0128: Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 71), sprostowana w Dz.U. L 161 z 29.6.2010, s. 11.
                  Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:
                  W art. 4 ust. 2 w odniesieniu do Norwegii słowa »26 listopada 2012 r.« należy zastąpić słowami »1 stycznia 2016 r.«.”

            Artykuł 2
      Teksty dyrektywy 2009/128/WE, sprostowanej w Dz.U. L 161 z 29.6.2010, s. 11, w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] r., pod warunkiem otrzymania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (2) lub z dniem wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr …/… z dnia … r. (3) [włączającej rozporządzenie (WE) nr 1107/2009] w zależności od tego, który z tych terminów jest późniejszy.
      Artykuł 4
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze

               Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 71.

         (2)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]

         (3)  Dz.U. L …


title: Decyzja Rady 2012/39/WPZiB z dnia 25 stycznia 2012 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie

text:
               26.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 23/5

         DECYZJA RADY 2012/39/WPZiB
   z dnia 25 stycznia 2012 r.
   w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie (1)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 grudnia 2011 r. Rada potwierdziła swoje jednoznaczne zaangażowanie na rzecz europejskiej perspektywy Bałkanów Zachodnich; perspektywa ta ma wciąż kluczowe znaczenie dla zachowania stabilności, dla pojednania i dla przyszłości regionu. Rada potwierdziła również politykę Unii wobec Kosowa, przedstawioną w poprzednich konkluzjach Rady.

               (2)

               W dniu 5 maja 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/270/WPZiB (2) w sprawie mianowania Fernanda GENTILINIEGO Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Kosowie na okres do dnia 31 stycznia 2012 r.

               (3)

               Samuel ŽBOGAR powinien zostać mianowany SPUE w Kosowie na okres od dnia 1 lutego 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r.

               (4)

               Proces stabilizacji i stowarzyszenia stanowi strategiczne ramy polityki Unii wobec regionu Bałkanów Zachodnich, a jego instrumenty – w tym partnerstwo europejskie, dialog polityczny i techniczny w ramach dialogu prowadzonego w związku z procesem stabilizacji i stowarzyszenia oraz powiązane programy pomocowe Unii – mają zastosowanie do Kosowa.

               (5)

               Wykonywanie mandatu SPUE będzie koordynowane z Komisją, aby zapewnić spójność z innymi stosownymi działaniami objętymi kompetencjami Unii.

               (6)

               Rada przewiduje, że uprawnienia i pełnomocnictwa SPUE oraz uprawnienia i pełnomocnictwa szefa biura Unii Europejskiej w Prisztinie zostaną powierzone tej samej osobie.

               (7)

               SPUE będzie wykonywał mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Samuel ŽBOGAR zostaje niniejszym mianowany Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Kosowie na okres od dnia 1 lutego 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. Mandat SPUE może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję, na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Podstawą mandatu SPUE są cele polityki Unii wobec Kosowa. Cele te obejmują odgrywanie wiodącej roli w promowaniu stabilnego, samodzielnego, pokojowego, demokratycznego i wieloetnicznego Kosowa; wzmacnianie stabilności w regionie i przyczynianie się do współpracy regionalnej i stosunków dobrosąsiedzkich na Bałkanach Zachodnich; promowanie Kosowa zaangażowanego na rzecz praworządności oraz ochrony mniejszości i dziedzictwa kulturowego i religijnego; wspieranie Kosowa w postępach na drodze do Unii zgodnie z europejską perspektywą dla regionu i stosownie do odpowiednich konkluzji Rady.
   Artykuł 3
   Mandat
   W celu realizacji celów polityki mandat SPUE obejmuje następujące elementy:

               a)

               doradztwo i pomoc w imieniu Unii w procesie politycznym;

               b)

               wspieranie ogólnej koordynacji politycznej Unii w Kosowie;

               c)

               wzmacnianie obecności Unii w Kosowie i zapewnianie spójności i skuteczności unijnych działań;

               d)

               udzielanie szefowi misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (EULEX KOSOVO) porad i informacji dotyczących miejscowej sytuacji politycznej, także na temat politycznych aspektów kwestii związanych z jego obowiązkami;

               e)

               zapewnienie konsekwencji i spójności działań Unii w Kosowie;

               f)

               wspieranie Kosowa w postępach na drodze do Unii, zgodnie z europejską perspektywą tego regionu, za pośrednictwem ukierunkowanego przekazu społecznego i szeroko zakrojonych działań Unii, które mają zapewnić szersze zrozumienie i poparcie ze strony społeczeństwa Kosowa, jeśli chodzi o kwestie związane z Unią;

               g)

               monitorowanie, wspomaganie i ułatwianie postępów w realizacji priorytetów politycznych, gospodarczych i europejskich zgodnie z odpowiednimi kompetencjami i obowiązkami instytucjonalnymi;

               h)

               przyczynianie się do zwiększenia i umocnienia poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Kosowie – w tym w odniesieniu do kobiet i dzieci – zgodnie z polityką Unii dotyczącą praw człowieka i unijnymi wytycznymi dotyczącymi praw człowieka;

               i)

               wspomaganie wdrażania dialogu na osi Belgrad–Prisztina ułatwianego przez Unię.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania prowadzone przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE działa w ścisłej koordynacji z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ).
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 lutego 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. wynosi 2 410 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii. Obywatele państw regionu Bałkanów Zachodnich są dopuszczani do udziału w przetargach.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   Do pomocy SPUE w wykonywaniu mandatu i do wspomagania spójności, widoczności i skuteczności działań Unii w Kosowie przydziela się specjalny personel. W granicach swojego mandatu i odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE jest odpowiedzialny za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych związanych z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudniani do współpracy ze SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   1.   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/WE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (3).
   2.   WP jest upoważniony do udostępniania NATO/KFOR informacji i dokumentów niejawnych UE, powstałych do celów odnośnego działania, objętych klauzulą tajności do poziomu „CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL”, zgodnie z przepisami bezpieczeństwa dotyczącymi ochrony informacji niejawnych UE.
   3.   WP jest upoważniony do udostępniania Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) oraz Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) – zgodnie z potrzebami operacyjnymi SPUE – informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów odnośnego działania, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z przepisami bezpieczeństwa dotyczącymi ochrony informacji niejawnych UE. W tym celu dokonuje się uzgodnień lokalnych.
   4.   WP jest upoważniony do udostępniania stronom trzecim powiązanym z niniejszą decyzją dokumentów jawnych UE odnoszących się do treści obrad Rady dotyczących odnośnego działania, które są objęte tajemnicą zawodową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (4).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatura Unii w regionie lub państwa członkowskie, w zależności od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii, dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, a w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa danej misji oparty na wskazówkach z ESDZ, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dla danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, w tym plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie jego zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla obszaru prowadzenia misji przez ESDZ;

               d)

               zapewnia wdrożenie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu regularnych ocen bezpieczeństwa oraz – w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu – dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania obejmujące wdrażanie tych zaleceń oraz inne kwestie związane z bezpieczeństwem.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie składa WP oraz KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są udostępniane w sieci COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE składa sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE wspiera ogólną koordynację polityczną Unii. Pomaga zapewnić spójne wykorzystanie wszystkich instrumentów Unii w terenie, aby umożliwić realizację celów politycznych Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również – w stosownych przypadkach – z działaniami innych SPUE działających w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   W terenie utrzymywane są bliskie kontakty z szefami delegatur Unii w regionie i z szefami misji państw członkowskich. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu jego mandatu. SPUE udziela szefowi EULEX KOSOVO wskazówek i informacji dotyczących miejscowej sytuacji politycznej, w tym na temat politycznych aspektów kwestii związanych z jego obowiązkami. SPUE i cywilny dowódca operacji będą stosownie do potrzeb konsultować się ze sobą.
   3.   SPUE nawiązuje także kontakty z właściwymi organami lokalnymi oraz innymi podmiotami regionalnymi i międzynarodowymi obecnymi w terenie.
   4.   SPUE wraz z innymi podmiotami Unii obecnymi w terenie zapewnia rozpowszechnianie i przekazywanie sobie wzajemnie informacji przez podmioty Unii obecne w terenie, tak by osiągnąć wysoki stopień zbieżności pod względem wiedzy na temat sytuacji oraz pod względem jej oceny.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Do końca listopada 2012 r. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu SPUE – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lutego 2012 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 stycznia 2012 r.

            W imieniu Rady

         N. WAMMEN

            Przewodniczący

      (1)  Na mocy rezolucji 1244 (1999) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.

      (2)  Dz.U. L 119 z 7.5.2011, s. 12.

      (3)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.

      (4)  Decyzja 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).


title: Decyzja Komisji z dnia 9 grudnia 1997 r. zmieniająca decyzję 83/247/EWG ustanawiająca Komitet ds. polityki Wspólnoty w zakresie leśnictwa i przemysłu związanego z leśnictwem

text:
Ważna informacja prawna

|

31997D0837

Dziennik Urzędowy L 346 , 17/12/1997 P. 0095 - 0096

		Decyzja Komisjiz dnia 9 grudnia 1997 r.zmieniająca decyzję 83/247/EWG ustanawiająca Komitet ds. polityki Wspólnoty w zakresie leśnictwa i przemysłu związanego z leśnictwem(97/837/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,a także mając na uwadze, co następuje:w świetle rozwoju gospodarczego w zakresie leśnictwa i przemysłu związanego z leśnictwem we Wspólnocie oraz z uwagi na potrzebę zapewnienia reprezentacji różnych branż tego przemysłu w Komitecie, właściwa jest zmiana decyzji Komisji 83/247/EWG [1],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W decyzji 83/247/EWG wprowadza się następujące zmiany:1) artykuł 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:"Artykuł 1Komitet doradczy ds. polityki Wspólnoty w zakresie leśnictwa i przemysłu związanego z leśnictwem, zwany dalej "Komitetem";, zostaje powołany pod nadzorem Komisji. W skład Komitetu wchodzą przedstawiciele europejskich organizacji przemysłu związanego z leśnictwem.Artykuł 2Komitet, na żądanie Komisji lub z własnej inicjatywy doradza Komisji w zakresie przemysłowych aspektów polityki Wspólnoty mających wpływ na leśnictwo i przemysł związany z leśnictwem oraz na rynek i inne względy gospodarcze we Wspólnocie, mające wpływ na produkty leśne i popyt na nie.Artykuł 3W skład Komitetu wchodzi 23 członków:- pięciu członków reprezentujących sektor leśnictwa,- sześciu członków reprezentujących przemysł przetwórstwa drzewnego,- sześciu członków reprezentujących przemysł wytwórczy celulozy, papieru i tektury i oraz przemysł przetwórczy w tym zakresie,- sześciu członków reprezentujących przemysł poligraficzny i wydawniczy.";2) artykuł 5 i 6 otrzymują następujące brzmienie:"Artykuł 5Kadencja członków Komitetu wynosi dwa lata i jest przedłużana po zatwierdzeniu przez Komisję. Po upływie dwuletniego okresu, członkowie Komitetu urzędują nadal, aż do czasu ich zastąpienia lub przedłużenia kadencji.Kadencja członka Komitetu wygasa przed upływem dwuletniego okresu w przypadku jego rezygnacji lub śmierci.Na pozostały okres kadencji zostanie on zastąpiony zgodnie z przepisami art. 4.Członkowie nie będą wynagradzani za swoje świadczenia.Artykuł 6Lista członków Komitetu zostanie opublikowana przez Komisję w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.";3) artykuł 10 otrzymuje brzmienie:"Artykuł 101. Komitet i grupy robocze będą zwoływane przez przewodniczącego. Komitet będzie zbierał się w siedzibie Komisji.2. Przedstawiciele odpowiednich departamentów Komisji będą uczestniczyć w obradach Komitetu i grup roboczych."Sporządzono w Brukseli, dnia 9 grudnia 1997 r.W imieniu KomisjiMartin bangemanCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 137 z 26.5.1983, str. 31.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKKOMITET DS. POLITYKI WSPÓLNOTY W ZAKRESIE LEŚNICTWA I PRZEMYSŁU ZWIĄZANEGO Z LEŚNICTWEM1. | Sektor leśnictwa | 5 członków || Lasy państwowe | 1 || CEPF – Confédération européenne des producteurs forestiers | 1 || USSE – Union de Silvicultores del Sur de Europa | 1 || UEF– Union of European Foresters | 1 || FECOF – Fédération européenne des communes forestiěres | 1 |2. | Przemysł przetwórstwa drzewnego | 6 członków || CEI-Bois – Confédération européenne des industries du bois | 1 || OES – Organisation européenne des scieries | 1 || FESYP – Fédération européenne des syndicats de fabricants de panneaux de particules | 1 || FEROPA – Fédération européenne des fabricants de panneaux de fibres | 1 || FEIC – Fédération européenne des industries du contreplaqué | 1 || EURO MDF – European Association of Medium Density Fibreboard | 1 |3. | Producenci celulozy, papieru i tektury oraz przetwórstwo w tym zakresie | 6 członków || CEPI – Confederation of European Paper Industries | 1 || EPIS – European Pulp Industry Sector | 1 || CEPI Cartonboard/Procarton | 1 || ETS – European Tissue Symposium | 1 || EDANA – European Disposables and Non-wovens Association | 1 || CITPA – Confédération internationale des transformateurs de papier et carton en Europe | 1 |4. | Poligrafia i wydawnictwa | 6 członków || INTERGRAF – Confédération internationale de l'industrie graphique et des industries annexes | 1 || FAEP – Fédération des associations d'éditeurs de périodiques de la CEE | 1 || ENPA – European Newspaper Publishers Association | 1 || EADP – European Association of Directory Publishers | 1 || EPC – European Publishers Council | 1 || FEP – Federation of European Publishers | 1 || Razem | 23 |--------------------------------------------------