title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/299 z dnia 26 lutego 2018 r. w sprawie propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

text:
               28.2.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 56/46

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/299
   z dnia 26 lutego 2018 r.
   w sprawie propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią UE dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR”); rozdział III tej strategii zawiera wykaz środków, które należy przyjąć zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich, aby zwalczać rozprzestrzenianie tego rodzaju broni.

               (2)

               Unia aktywnie realizuje strategię UE dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR i wprowadza w życie środki wymienione w jej rozdziale III, takie jak rozwój koniecznych struktur wewnątrz Unii.

               (3)

               W dniu 8 grudnia 2008 r. Rada przyjęła konkluzje oraz dokument zatytułowany „Nowe kierunki działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia” (zwany dalej „nowymi kierunkami działań”), w którym stwierdzono, że rozprzestrzenianie broni masowego rażenia („BMR”) nadal stanowi jedno z największych wyzwań w dziedzinie bezpieczeństwa oraz że polityka nieproliferacji jest podstawowym elementem wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB).

               (4)

               W nowych kierunkach działań Rada wzywa właściwe składy i organy Rady, Komisję, inne instytucje i państwa członkowskie do podjęcia konkretnych działań w następstwie tego dokumentu.

               (5)

               W Nowych kierunkach działań Rada podkreśla, że działania Unii na rzecz zapobiegania proliferacji mogą zyskać na wsparciu oferowanym przez pozarządową sieć na rzecz nieproliferacji, skupiającą instytucje zajmujące się polityką zagraniczną i ośrodki badawcze specjalizujące się w dziedzinach strategicznych dla Unii, jednocześnie korzystając z przydatnych, już istniejących sieci. Sieć taką można rozszerzyć na instytucje w państwach trzecich, z którymi Unia prowadzi konkretny dialog w związku z nieproliferacją.

               (6)

               W dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (zwaną dalej „strategią UE dotyczącą BSiL”); strategia ta zawiera wytyczne działań Unii w dziedzinie BSiL. W strategii UE dotyczącej BSiL stwierdzono, że nielegalny handel i nadmierne gromadzenie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni poważnie zagraża międzynarodowemu pokojowi i bezpieczeństwu.

               (7)

               Wśród celów strategii UE dotyczącej BSiL znajduje się potrzeba promowania skutecznego multilateralizmu, który przyczyni się do wypracowania mechanizmów – międzynarodowych, regionalnych lub w ramach Unii i jej państw członkowskich – służących zwalczaniu dostarczania i destabilizującego rozprzestrzeniania BSIL oraz amunicji do tych rodzajów broni.

               (8)

               W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/430/WPZiB (1), na mocy której ustanowiono europejską sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i przewidziano, że realizację techniczną tej decyzji przeprowadzi konsorcjum UE ds. nieproliferacji (zwane dalej „konsorcjum”).

               (9)

               Wybór konsorcjum jako jedynego beneficjenta dotacji jest w tym przypadku uzasadniony ze względu na wolę Unii – wspieranej przez państwa członkowskie – dalszego prowadzenia przez te podmioty owocnej współpracy z siecią niezależnych europejskich ośrodków analitycznych, która to współpraca przyczynia się do kształtowania w Europie wspólnego sposobu postępowania w zakresie nieproliferacji i rozbrojenia, jak również pomaga Unii przy opracowywaniu i kształtowaniu unijnych polityk w tych obszarach i większemu eksponowaniu działań Unii. W tym przypadku finansowanie w 100 % jest konieczne ze względu na sam charakter konsorcjum, które zawdzięcza swoje istnienie Unii i jest w pełni zależne od unijnego wsparcia. Konsorcjum nie ma żadnych niezależnych źródeł finansowania ani uprawnień do zbierania innych funduszy. Ponadto konsorcjum utworzyło sieć, w skład której wchodzi – obok czterech ośrodków analitycznych stanowiących jego podstawę – ponad 70 ośrodków analitycznych i ośrodków badawczych reprezentujących prawie cały przekrój wiedzy fachowej – na temat nieproliferacji i rozbrojenia – w Unii spoza sektora rządowego.

               (10)

               W dniu 10 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/129/WPZiB (2), która przedłużyła o trzy lata stałe unijne propagowanie i wsparcie finansowe działalności europejskich niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i powierzyła konsorcjum techniczną realizację niniejszej decyzji.

               (11)

               W dniu 3 kwietnia 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/632 (3), która przewiduje przedłużenie okresu obowiązywania decyzji 2014/129/WPZiB w celu umożliwienia dalszego wdrażania działań do dnia 2 lipca 2017 r.

               (12)

               W dniu 4 lipca 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/1195 (4) w sprawie przedłużenia okresu realizacji decyzji 2014/129/WPZiB od dnia 3 lipca do dnia 31 grudnia 2017 r., aby umożliwić zorganizowanie jednej głównej dorocznej konferencji na temat nieproliferacji i rozbrojenia w 2017 r., a także dalsze utrzymywanie i aktualizację platformy internetowej konsorcjum.

               (13)

               Nazwy: europejskie niezależne ośrodki analitycznych zajmujące się nieproliferacją i konsorcjum zostaną dostosowane tak, aby uwzględnić w nich termin „rozbrojenie”, zgodnie z zaleceniami zawartymi w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 27 października 2016 r. w sprawie bezpieczeństwa jądrowego i nierozprzestrzeniania broni jądrowej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Aby przyczynić się do efektywniejszej realizacji strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR, która jest oparta na zasadach skutecznych działań wielostronnych, zapobiegania i współpracy z krajami trzecimi, przedłuża się o 42 miesiące stałe propagowanie i wspieranie działań europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem prowadzonych przez europejską sieć, z myślą o osiągnięciu następujących celów:

               a)

               wspieranie – w ramach społeczeństw obywatelskich, a w szczególności wśród ekspertów, badaczy i pracowników naukowych – dialogu politycznego związanego z bezpieczeństwem oraz długoterminowych dyskusji na temat środków, które mają służyć zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia;

               b)

               zapewnienie osobom uczestniczącym w pracach odpowiednich organów przygotowawczych Rady możliwości konsultacji z siecią w kwestiach związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem oraz umożliwienie przedstawicielom państw członkowskich uczestnictwa w posiedzeniach organizowanych w ramach sieci;

               c)

               ustanowienie przydatnego etapu pośredniego w działaniach na rzecz nieproliferacji i rozbrojenia prowadzonych przez Unię i społeczność międzynarodową, w szczególności przez przygotowywanie sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „WP”);

               d)

               przyczynienie się do poszerzania w państwach trzecich wiedzy o wyzwaniach związanych z proliferacją i rozbrojeniem oraz o potrzebie współpracy z Unią i współpracy na forach wielostronnych, w szczególności na forum Organizacji Narodów Zjednoczonych, z myślą o tym, by zapobiegać programom proliferacyjnym budzącym niepokój na całym świecie, jak również powstrzymywać, blokować oraz, tam gdzie jest to możliwe, eliminować takie programy;

               e)

               przyczynienie się do rozwoju wiedzy fachowej i zdolności instytucjonalnych w kwestiach dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia – wśród ośrodków analitycznych oraz na szczeblu rządowym w Unii i państwach trzecich.

         2.   W świetle strategii UE dotyczącej BSiL, zakresu działalności europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem nie można ograniczać do zagadnień związanych z zagrożeniami, które wynikają z rozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia – działalność ta musi również obejmować kwestie związane z bronią konwencjonalną, w tym z BSiL. Włączenie kwestii związanych z bronią konwencjonalną do obszaru działalności tej sieci stworzy doskonałe narzędzie prowadzenia dialogu i przedstawiania zaleceń dotyczących działań Unii w tej dziedzinie w ramach realizacji strategii UE dotyczącej BSiL oraz polityki Unii w zakresie broni konwencjonalnej.
   3.   Projekty wspierane przez Unię obejmują następujące konkretne działania:

               a)

               zapewnianie środków, które umożliwią przeprowadzanie dorocznych głównych konferencji z udziałem państw trzecich i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu, aby omawiać i określać dalsze działania służące zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i środków jej przenoszenia oraz powiązane z nimi cele dotyczące rozbrojenia, jak również wyzwania związane z bronią konwencjonalną, w tym przeciwdziałanie nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Konferencja będzie również propagować na forum międzynarodowym strategię UE dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR i strategię UE dotyczącą BSiL, jak również rolę, jaką w tym zakresie mają do odegrania instytucje Unii i ośrodki analityczne w Unii – co powinno przyczynić do większego wyeksponowania polityk Unii w przedmiotowej dziedzinie oraz powinno pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP;

               b)

               zapewnianie środków na rzecz organizowania dorocznych posiedzeń konsultacyjnych z udziałem przedstawicieli instytucji unijnych, przedstawicieli państw członkowskich oraz ekspertów akademickich w celu wymiany poglądów na temat głównych problemów i wydarzeń w dziedzinie rozbrojenia, nieproliferacji i kontroli eksportu broni, z myślą o przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP;

               c)

               zapewnienie środków umożliwiających zorganizowanie maksymalnie dziewięciu seminariów ad hoc skierowanych do ekspertów i praktyków; spotkania te mają dotyczyć wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, i powinny pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP;

               d)

               zapewnienie środków na przygotowanie i publikację maksymalnie 20 dokumentów strategicznych na tematy objęte mandatem konsorcjum oraz przedstawienie rozwiązania politycznego lub rozwiązania w zakresie strategii działania;

               e)

               zapewnienie środków dla dalszego zarządzania i dalszego rozwoju punktu informacyjnego w ramach konsorcjum, w którym można będzie uzyskać ad hoc, w terminie dwóch do trzech tygodni, popartą fachową wiedzą odpowiedź na pytania dotyczące wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, a także w którym eksperci przygotują maksymalnie 18 dokumentów;

               f)

               zapewnienie środków służących stałemu upowszechnianiu informacji, edukacji oraz rozwojowi wiedzy fachowej i zdolności instytucjonalnej w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia – wśród ośrodków analitycznych i na szczeblu rządowym w Unii i w państwach trzecich poprzez:

                           —

                           utrzymanie i dalszy rozwój kursu e-uczenia się obejmującego wszystkie stosowne aspekty nieproliferacji i rozbrojenia,

                           —

                           stworzenie maksymalnie 36 staży poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu dla studentów studiów magisterskich lub młodych dyplomatów z Unii i państw trzecich,

                           —

                           organizowanie dorocznych wizyt studyjnych w Brukseli dla uczestników oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu, by promować i zwiększać eksponowanie polityk Unii w dziedzinie nieproliferacji, rozbrojenia i kontroli eksportu broni,

                           —

                           opracowanie pilotażowego szkolenia w celu podniesienia poziomu świadomości zagrożeń związanych z proliferacją, w tym tych związanych z nauką i technologią, wśród studentów studiów magisterskich i podyplomowych w dziedzinie nauk przyrodniczych;

               g)

               zapewnienie środków umożliwiających dalsze utrzymywanie i rozwijanie platformy internetowej i powiązanych sieci społecznościowych – oraz zarządzanie nimi – w celu: ułatwienia kontaktów, zapewnienia jedynego w swoim rodzaju forum umożliwiającego europejskie badania w dziedzinie rozbrojenia i nieproliferacji, promowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem, docierania do wspólnoty zajmującej się nieproliferacją i rozbrojeniem na całym świecie i propagowania oferty edukacyjnej konsorcjum zarówno w odniesieniu do szkolenia na miejscu, jak i e-uczenia się.

         Szczegółowy opis wspomnianych projektów jest przedstawiony w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada WP.
   2.   Realizację techniczną projektów obejmujących działania, o których mowa w art. 1 ust. 3, przeprowadza konsorcjum, którego podstawą są Fundacja na rzecz Badań Strategicznych (Fondation pour la Recherche Stratégique (FRS)), Frankfurcki Instytut Badań nad Pokojem (Peace Research Institute Frankfurt (HSFK/PRIF)), Międzynarodowy Instytut Badań Strategicznych (International Institute for Strategic Studies (IISS)), Sztokholmski Międzynarodowy Instytut Badań nad Pokojem (Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI)), Instytut Spraw Międzynarodowych w Rzymie (International Affairs Institute (IAI)) i Wiedeńskie Centrum ds. Rozbrojenia i Nieproliferacji (Vienna Center for Disarmament and Non-Proliferation (VCDNP)). Konsorcjum wykonuje to zadanie pod kierownictwem WP. W tym celu WP zawiera z konsorcjum niezbędne porozumienia.
   3.   Państwa członkowskie i Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) proponują priorytety i tematy, które mogą wymagać szczegółowej analizy w programach badawczych prowadzonych przez konsorcjum; takie priorytety i tematy powinny być uwzględniane w dokumentach roboczych i podczas seminariów zgodnie z politykami Unii.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów obejmujących działania, o których mowa w art. 1 ust. 3, wynosi 4 507 004,70 EUR.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu zawiera z konsorcjum umowę o finansowaniu. Umowa ta zobowiązuje konsorcjum do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja dokłada starań, aby umowę o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, zawarto możliwie szybko po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach w tym procesie oraz o dacie zawarcia umowy.
   Artykuł 4
   1.   WP składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie sprawozdań regularnie przygotowywanych przez konsorcjum. Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje oceny.
   2.   Komisja składa sprawozdania dotyczące aspektów finansowych projektów, o których mowa w art. 1 ust. 3.
   Artykuł 5
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   Niniejsza decyzja traci moc 42 miesiące od dnia zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3.
   Wygasa ona jednak sześć miesięcy po jej wejściu w życie, jeżeli umowa o finansowaniu nie została zawarta do tego czasu.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2010/430/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. ustanawiająca europejską sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 202 z 4.8.2010, s. 5).

      (2)  Decyzja Rady 2014/129/WPZiB z dnia 10 marca 2014 r. dotycząca propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 71 z 12.3.2014, s. 3).

      (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/632 z dnia 3 kwietnia 2017 r. zmieniająca decyzję 2014/129/WPZiB dotyczącą propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 90 z 4.4.2017, s. 10).

      (4)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1195 z dnia 4 lipca 2017 r. zmieniająca decyzję 2014/129/WPZiB dotyczącą propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 172 z 5.7.2017, s. 14).

      ZAŁĄCZNIK

         EUROPEJSKA SIEĆ NIEZALEŻNYCH OŚRODKÓW ANALITYCZNYCH ZAJMUJĄCYCH SIĘ NIEPROLIFERACJĄ I ROZBROJENIEM, WSPIERAJĄCYCH REALIZACJĘ STRATEGII UE PRZECIW ROZPRZESTRZENIANIU BRONI MASOWEGO RAŻENIA (STRATEGII UE DOTYCZĄCEJ NIEROZPRZESTRZENIANIA BMR)

      1.   Cele

      Niniejsza decyzja ma na celu dalsze wdrażanie „nowych kierunków działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia” (zwane dalej „nowymi kierunkami działań”), przedstawionych w konkluzjach Rady z 8 grudnia 2008 r., jako dokumentu wdrażającego strategię Unii z 2003 r. przeciw rozprzestrzenianiu BMR. Zgodnie z „Nowymi kierunkami działań” w swojej walce przeciwko rozprzestrzenianiu BMR Unia może odnieść korzyści ze wsparcia oferowanego przez pozarządową sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją. Sieć powinna skupiać instytucje zajmujące się polityką zagraniczną i ośrodki badawcze specjalizujące się w dziedzinach strategicznych dla Unii. Sieć taką można rozszerzyć na instytucje w państwach trzecich, z którymi Unia prowadzi konkretny dialog w związku z rozbrojeniem i nieproliferacją.
      Taka sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem (zwana dalej „siecią”) nadal powinna wspierać – w ramach społeczeństw obywatelskich, a w szczególności wśród ekspertów, badaczy i pracowników naukowych – dialog polityczny związany z bezpieczeństwem oraz długoterminowe dyskusje na temat środków, które mają służyć zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia.
      Prace sieci są poszerzone o kwestie związane z bronią konwencjonalną, w tym BSiL, a szczególny nacisk kładzie się na środki gwarantujące ciągłą realizację strategii UE dotyczącej BSiL. Sieć pomoże zapewnić nowe pomysły dotyczące działań Unii związanych z bronią konwencjonalną, w tym nielegalnego handlu i nadmiernego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Obejmuje to nie tylko reaktywny wymiar kwestii bezpieczeństwa, lecz również wymiar prewencyjny. Zapobieganie nielegalnemu i nieuregulowanemu handlowi bronią konwencjonalną, w tym BSiL, zostało uznane za priorytet Unii w ramach traktatu o handlu bronią (ATT).
      Sieć powinna również zająć się wszystkimi aspektami związanymi z kontrolą eksportu BMR lub broni konwencjonalnej, w tym produktami podwójnego zastosowania, a także kwestiami bezpieczeństwa przestrzeni kosmicznej.
      Sieć ma na celu zwiększenie świadomości w państwach trzecich w zakresie wyzwań związanych z rozprzestrzenianiem BMR i broni konwencjonalnej, w tym nielegalnym handlem i nadmiernym gromadzeniem BSiL i amunicji do tych rodzajów broni poprzez publikacje, spotkania, konferencje oraz specjalne projekty edukacyjne i informacyjne. Kolejnym jej celem jest informowanie o potrzebie współpracy z Unią oraz na forach wielostronnych, w szczególności Organizacji Narodów Zjednoczonych, aby zapobiegać programom proliferacyjnym budzącym niepokój na całym świecie oraz nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni, jak również powstrzymywać, blokować oraz, tam gdzie jest to możliwe, eliminować takie programy, handel i gromadzenie.
      Unia pragnie wesprzeć tę sieć w sposób następujący:

                  —

                  organizując trzy doroczne główne konferencje i, przy ich okazji, „warsztaty nowej generacji”, z myślą o przygotowaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”),

                  —

                  organizując trzy posiedzenia konsultacyjne z udziałem przedstawicieli instytucji Unii, przedstawicieli państw członkowskich Unii oraz ekspertów akademickich w celu wymiany poglądów na temat głównych problemów i wydarzeń w dziedzinie rozbrojenia, nieproliferacji i kontroli eksportu broni, z myślą o przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP,

                  —

                  organizując maksymalnie dziewięć seminariów ad hoc skierowanych do ekspertów i praktyków; spotkania te mają dotyczyć wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, i powinny pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP,

                  —

                  przygotowując i publikując maksymalnie 20 dokumentów strategicznych na tematy objęte mandatem konsorcjum oraz przedstawiając rozwiązania polityczne lub rozwiązania w zakresie strategii działania,

                  —

                  dalej zarządzając punktem informacyjnym w ramach konsorcjum, w którym można będzie uzyskać ad hoc, w terminie dwóch do trzech tygodni, popartą fachową wiedzą odpowiedź na pytania dotyczące wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, a także w którym eksperci przygotują maksymalnie 18 dokumentów, oraz dalej rozwijając działalność takiego punktu,

                  —

                  utrzymując i dalej rozwijając kurs e-uczenia się obejmujący wszystkie stosowne aspekty nieproliferacji i rozbrojenia,

                  —

                  tworząc do 36 staży poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu dla studentów studiów magisterskich lub młodych dyplomatów z Unii i państw trzecich,

                  —

                  organizując doroczne wizyty studyjne w Brukseli dla uczestników oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu, by promować i zwiększać wyeksponowanie polityk UE w dziedzinie nieproliferacji, rozbrojenia i kontroli eksportu broni,

                  —

                  rozwijając pilotażowe szkolenie w celu podniesienia poziomu świadomości w zakresie zagrożeń związanych z proliferacją, w tym tych związanych z nauką i technologią, wśród studentów studiów magisterskich i podyplomowych w dziedzinie nauk przyrodniczych,

                  —

                  dalej utrzymując i rozwijając platformę internetową i powiązane sieci społecznościowe – oraz zarządzając nimi – w celu: ułatwienia kontaktów, zapewnienia jedynego w swoim rodzaju forum umożliwiającego europejskie badania w dziedzinie rozbrojenia i nieproliferacji, promowania sieci, docierania do wspólnoty zajmującej się nieproliferacją i rozbrojeniem na całym świecie i propagowania oferty edukacyjnej konsorcjum zarówno w odniesieniu do szkolenia na miejscu, jak i e-uczenia się.

            2.   Organizacja sieci

      Sieć jest otwarta dla wszystkich odnośnych ośrodków analitycznych i instytutów badawczych działających w Unii i w państwach stowarzyszonych oraz zapewnia pełne poszanowanie różnorodności opinii w UE. Będzie również zaangażowana we wszystkie działania konsorcjum w największym możliwym stopniu, w celu zapewnienia jej członkom samodzielności, a ich działaniom – widoczności.
      Sieć będzie nadal propagować bezpośrednie kontakty w europejskiej społeczności badawczej w zakresie nieproliferacji i rozbrojenia, a w szczególności ułatwiać dotarcie do naukowców z dziedziny nauk przyrodniczych zajmujących się bezpieczeństwem CBRJ. Będzie ona nadal ułatwiać kontakty między ekspertami pozarządowymi, przedstawicielami państw członkowskich i instytucjami Unii. Sieć będzie gotowa do współpracy z podmiotami pozarządowymi z państw trzecich zgodnie ze strategią dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR i strategią dotyczącą BSiL.
      Mandat sieci obejmuje nierozprzestrzenianie BMR i systemów jej przenoszenia, rozbrojenie oraz kwestie związane z bronią konwencjonalną, w tym BSiL, oraz kontrolę eksportu broni i bezpieczeństwo przestrzeni kosmicznej.
      Osoby uczestniczące w pracach odpowiednich organów przygotowawczych Rady (takich jak CONOP/CODUN i COARM) będą mogły sprawdzać w ramach sieci kwestie związane z rozbrojeniem i nieproliferacją broni niekonwencjonalnej i konwencjonalnej, w tym BSiL, a jej przedstawiciele będą mogli uczestniczyć w posiedzeniach w ramach sieci. Posiedzenia w ramach sieci mogą być organizowane bezpośrednio przed posiedzeniami grup roboczych lub bezpośrednio po nich, o ile będzie to wykonalne.
      Siecią będzie nadal zarządzać konsorcjum UE ds. nieproliferacji, które jest utworzone z FRS, HSFK/PRIF, IISS, SIPRI, IAI oraz VCDNP i któremu zostanie powierzone zarządzanie projektami, w ścisłej współpracy z przedstawicielami WP.
      Konsorcjum – po konsultacjach z przedstawicielami WP i państwami członkowskimi – będzie zapraszać uczestników mających wiedzę fachową na temat polityk dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia w odniesieniu do BMR i broni konwencjonalnej na seminaria eksperckie i doroczne główne konferencje, zachęcając ich do zamieszczania publikacji i informacji o prowadzonych działaniach na specjalnej stronie internetowej. Będzie ono również przyczyniać się do rozwijania kompetencji urzędników i pracowników akademickich zarówno w Unii, jak i poza nią, w kwestiach dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia.
      3.   Opis projektów

      3.1.   Projekt 1: Organizacja dorocznej głównej konferencji wraz ze sprawozdaniem lub zaleceniami

      3.1.1.   Cel projektu

      Na dorocznych głównych konferencjach poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu, z udziałem ekspertów rządowych i niezależnych ośrodków analitycznych oraz innych specjalistów z ośrodków akademickich w Unii, krajów stowarzyszonych i państw trzecich, będą omawiane i określane dalsze działania służące zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i środków jej przenoszenia oraz powiązane z nimi cele dotyczące rozbrojenia, jak również wyzwania związane z bronią konwencjonalną, w tym przeciwdziałanie nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Jako najważniejsze wydarzenie w ramach projektu coroczna konferencja będzie w dalszym ciągu działać na rzecz pogłębiania świadomości na temat strategii dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL oraz „Nowych kierunków działań” i związanych z nimi prac wdrożeniowych wykonywanych przez instytucje.
      Doroczne konferencje będą również służyć wspieraniu roli europejskich ośrodków analitycznych specjalizujących się w dziedzinach związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zwiększą spójność ich działań oraz zwiększą zdolności tych i innych instytucji, szczególnie w regionach świata, gdzie brakuje pogłębionej wiedzy fachowej na temat rozbrojenia i nieproliferacji.
      Podczas dorocznych konferencji i wszelkich spotkań przygotowawczych poruszane będą kwestie związane z rozbrojeniem i nieproliferacją należące do zakresu tematycznego działań Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ). Na podstawie tych dyskusji i innych prac prowadzonych pod nadzorem konsorcjum przygotowywane będą przeznaczone dla przedstawicieli WP sprawozdania dotyczące polityki wraz z zestawem zaleceń ukierunkowanych na działania. Sprawozdanie będzie rozprowadzane w odnośnych instytucjach Unii oraz państwach członkowskich i udostępniane w internecie.
      3.1.2.   Wyniki projektu

                  —

                  Dalsze organizowanie z inicjatywy europejskiej dużej konferencji poświęconej nieproliferacji i rozbrojeniu, która będzie nadal głównym forum służącym propagowaniu strategicznych dyskusji nad środkami służącymi zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i środków jej przenoszenia oraz powiązanych z nimi celów dotyczących rozbrojenia, a także sprostaniu wyzwaniom związanym z bronią konwencjonalną, także tym związanym z przeciwdziałaniem nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni.

                  —

                  Zwiększenie wyeksponowania unijnych polityk w dziedzinie nierozprzestrzeniania BMR i BSiL oraz działań dotyczących broni chemicznej, biologicznej, radiologicznej i jądrowej, a także wiedzy o tych politykach i działaniach wśród urzędników rządowych, pracowników naukowych i społeczeństw obywatelskich w państwach trzecich.

                  —

                  Wspieranie roli europejskiej sieci, spójności ich działań oraz roli Unii w tej dziedzinie, a także pogłębienie wiedzy fachowej na temat nieproliferacji w państwach, w których jest ona niewystarczająca, w tym w państwach trzecich.

                  —

                  Przedstawianie sprawozdań dotyczących polityki lub zaleceń ukierunkowanych na działania, które ugruntowałyby realizację strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL oraz stanowiłyby przydatny etap pośredni dla działań dotyczących nieproliferacji i broni konwencjonalnej prowadzonych przez Unię i społeczność międzynarodową.

                  —

                  Zwiększenie świadomości i poziomu wiedzy instytucji Unii, państw członkowskich, społeczeństwa obywatelskiego i państw trzecich w związku z zagrożeniami związanymi z BMR i systemami jej przenoszenia, co umożliwi im lepsze planowanie.

            3.1.3.   Opis projektu

      Projekt przewiduje organizowanie trzech dorocznych głównych konferencji, w razie potrzeby wraz ze spotkaniami przygotowawczymi, oraz przygotowywanie odnośnych sprawozdań lub zaleceń:

                  —

                  doroczna 1,5-dniowa konferencja w Brukseli z udziałem maksymalnie 300 ekspertów z ośrodków analitycznych i środowisk naukowych oraz instytucji rządowych z Unii i krajów stowarzyszonych oraz państw trzecich, specjalizujących się w zagadnieniach nieproliferacji, rozbrojenia, kontroli zbrojeń i broni konwencjonalnej, w tym BSiL,

                  —

                  należy zwrócić uwagę na przygotowanie specjalistów „nowej generacji”, także z krajów spoza Europy i Ameryki Północnej, którzy zostaną zaproszeni na dodatkowe specjalistyczne szkolenie teoretyczne i praktyczne do właściwych instytucji Unii dzień przed konferencją lub po jej zakończeniu,

                  —

                  sprawozdania dotyczące polityki lub zalecenia ukierunkowane na działania, które pobudziłyby realizację strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL.

            3.2.   Projekt 2: Organizacja dorocznych unijnych posiedzeń konsultacyjnych

      3.2.1.   Cel projektu

      Projekt przewiduje zorganizowanie trzech dorocznych posiedzeń konsultacyjnych oraz przygotowanie na ich podstawie sprawozdań lub zaleceń. Podczas seminariów należy zająć się zarówno krótko-, jak i średnioterminowymi wyzwaniami, jakie stoją przed Unią w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia, w szczególności BMR i systemami jej przenoszenia, bronią konwencjonalną, w tym BSiL, nowymi rodzajami broni i systemami jej przenoszenia. Powinny one stanowić również okazję do tego, by unijni decydenci mogli skupić się na bardziej długoterminowych wyzwaniach i tendencjach związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem oraz jak również na innych zagadnieniach wykraczających poza sprawy, którymi zajmują się w ramach standardowych obowiązków.
      Posiedzenia konsultacyjne będą również służyć wzmacnianiu spójności europejskich ośrodków analitycznych specjalizujących się w dziedzinach związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, pomogą zwiększyć ich zdolności w tych dziedzinach, szczególnie w tych regionach Unii, gdzie brakuje pogłębionej wiedzy fachowej na temat rozbrojenia i nieproliferacji.
      3.2.2.   Wyniki projektu

                  —

                  Wymiana informacji i analiz dotyczących bieżących tendencji w zakresie proliferacji – między politykami i pracownikami naukowymi z państw członkowskich, a także pracownikami ESDZ i innych instytucji Unii specjalizującymi się w przedmiotowej dziedzinie.

                  —

                  Dyskusja na temat najskuteczniejszych sposobów i środków wdrażania polityk Unii dotyczących zwalczania proliferacji.

                  —

                  Przedstawienie przez niezależne unijne ośrodki analityczne konstruktywnych informacji zwrotnych – istotnych z punktu widzenia Unii – na temat strategii UE dotyczącej zwalczania rozprzestrzeniania BMR i dotyczącej BSiL; ponadto przedstawienie ośrodkom analitycznym przez praktyków propozycji politycznie najistotniejszych tematów wymagających dalszej analizy.

                  —

                  Określenie zagadnień w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia mogących mieć duże znacznie przy przygotowywaniu sprawozdań dotyczących kierunków polityki.

                  —

                  Przygotowanie dla przedstawicieli WP sprawozdań dotyczących kierunków polityki wraz z zestawem zaleceń dotyczących kierunków działań.

            3.2.3.   Opis projektu

      Projekt przewiduje zorganizowanie trzech dorocznych posiedzeń konsultacyjnych oraz przygotowanie na ich podstawie sprawozdań lub zaleceń. Program tych spotkań należy przygotować w ścisłej współpracy z działającymi w Radzie grupami roboczymi zajmującymi się WPZiB i prowadzącymi prace w następujących dziedzinach: nieproliferacja i rozbrojenie (CODUN/CONOP) i kontrola eksportu broni (COARM). Podczas posiedzeń należy zająć się zarówno krótko-, jak i średnioterminowymi wyzwaniami, jakie stoją przed Unią w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia w odniesieniu do następujących rodzajów broni: BMR i systemy jej przenoszenia, broń konwencjonalna, w tym BSiL, oraz nowe rodzaje broni i systemów przenoszenia.
      Doroczne posiedzenia konsultacyjne powinny trwać półtora dnia, a udział w nich może wziąć maksymalnie 100 osób reprezentujących unijne ośrodki analityczne, państwa członkowskie Unii i unijne instytucje; powinny to być osoby specjalizujące się w kwestiach związanych z nieproliferacją i bronią konwencjonalną, w tym BSiL. Seminaria takie powinny służyć przede wszystkich jako forum prowadzenia konsultacji między unijnymi ośrodkami analitycznymi zajmującymi się nieproliferacją i rozbrojeniem, Unią oraz jej państwami członkowskimi. Doroczne posiedzenia konsultacyjne powinny odbywać się w Brukseli.
      3.3.   Projekt 3: Organizacja seminariów ad hoc

      3.3.1.   Cel projektu

      Projekt przewiduje organizowanie maksymalnie dziewięciu seminariów eksperckich ad hoc oraz przygotowanie na ich podstawie sprawozdań lub zaleceń. Seminaria te powinny, w szczególności służyć jako forum prowadzenia konsultacji między unijnymi ośrodkami analitycznymi zajmującymi się nieproliferacją, Unią oraz państwami członkowskimi Unii; mają być one zwoływane ad hoc w celu omawiania najważniejszych wydarzeń i opcji dotyczących polityki unijnej, a ponadto dzięki nim ośrodki analityczne, państwa członkowskie Unii i unijne instytucje będą mieć możliwość zainteresowania omawianą tematyką określonych kręgów odbiorców w Unii i poza jej granicami.
      3.3.2.   Wyniki projektu

                  —

                  Wymiana informacji i analiz dotyczących bieżących tendencji w zakresie proliferacji – między politykami i pracownikami naukowymi z państw członkowskich, a także pracownikami ESDZ i innych instytucji Unii specjalizującymi się w przedmiotowej dziedzinie.

                  —

                  Dyskusja na temat najskuteczniejszych sposobów i środków wdrażania polityk Unii dotyczących zwalczania proliferacji.

                  —

                  Przedstawienie przez niezależne unijne ośrodki analityczne konstruktywnych informacji zwrotnych – istotnych z punktu widzenia Unii – na temat strategii UE dotyczącej zwalczania rozprzestrzeniania BMR i dotyczącej BSiL; ponadto przedstawienie ośrodkom analitycznym przez praktyków propozycji w sprawie politycznie najistotniejszych tematów wymagających dalszej analizy.

                  —

                  Określenie zagadnień w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia mogących mieć duże znacznie przy przygotowywaniu sprawozdań dotyczących kierunków polityki.

                  —

                  Przygotowanie dla przedstawicieli WP sprawozdań dotyczących kierunków polityki wraz z zestawem zaleceń dotyczących kierunków działań. Sprawozdania będą rozprowadzane w odnośnych instytucjach Unii oraz państwach członkowskich.

            3.3.3.   Opis projektu

      Projekt przewiduje zorganizowanie maksymalnie dziewięciu seminariów eksperckich ad hoc oraz przygotowanie na ich podstawie sprawozdań lub zaleceń. Seminaria zwoływane ad hoc nie mogą trwać dłużej niż dwa dni, a udział w nich może wziąć maksymalnie 45 osób; skład tych seminariów ustala się każdorazowo w zależności od okoliczności.
      3.4.   Projekt 4: Publikacje

      3.4.1.   Cel projektu

                  —

                  Zapewnienie informacji i analiz na tematy związane z nierozprzestrzenianiem BMR, ich systemami przenoszenia, bronią konwencjonalną, w tym BSiL, oraz rozbrojeniem, które przyczyniają się do dialogu politycznego i związanego z bezpieczeństwem na temat tych kwestii, prowadzonego głównie przez ekspertów, badaczy i pracowników naukowych.

                  —

                  Udostępnienie zasobów, z których mogą korzystać uczestnicy właściwych organów przygotowawczych Rady w celu zgromadzenia informacji służących za podstawę dyskusji na temat unijnej polityki i działań praktycznych w zakresie polityki nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia.

                  —

                  Dostarczanie pomysłów, informacji i analiz, które mogą pomóc w opracowywaniu działań w zakresie nieproliferacji, kontroli broni i rozbrojenia na szczeblu Unii.

            3.4.2.   Wyniki projektu

                  —

                  Pogłębienie dialogu politycznego i związanego z bezpieczeństwem na temat środków walki z rozprzestrzenianiem BMR i jej systemów przenoszenia, środków kontroli broni i rozbrojenia – głównie przez ekspertów, badaczy i pracowników naukowych.

                  —

                  Zwiększenie świadomości, wiedzy i zrozumienia wśród społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności szerszej europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rządów w zakresie kwestii związanych z unijnymi politykami nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia.

                  —

                  Zapewnienie WP, instytucjom Unii i państwom członkowskim opcji politycznych lub związanych ze strategią działania.

                  —

                  Rozwój działań z zakresu nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia na szczeblu Unii, wspomagany poprzez pomysły, informacje i analizy.

            3.4.3.   Opis projektu

      Projekt przewiduje przygotowanie i publikację maksymalnie 20 dokumentów strategicznych. Opracowaniem lub zleceniem opracowania tych dokumentów zajmie się konsorcjum; nie muszą one odzwierciedlać poglądów instytucji Unii ani państw członkowskich. Dokumenty te będą poświęcone tematom objętym mandatem konsorcjum. W każdym dokumencie przedstawione zostaną rozwiązania polityczne lub rozwiązania z zakresu strategii działania. Wszystkie dokumenty strategiczne będą publikowane na portalu konsorcjum.
      3.5.   Projekt 5: Zarządzanie punktem informacyjnym i jego dalsze rozwijanie

      3.5.1.   Cel projektu

      Ciągłe zarządzanie utworzonym w ramach konsorcjum punktem informacyjnym, w którym można będzie uzyskać ad hoc popartą fachową wiedzą odpowiedź na pytania dotyczące wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej; działalność punktu ułatwi kształtowanie działań politycznych Unii w odniesieniu do konkretnych i pilnych zagadnień oraz dostarczy informacji potrzebnych w ramach tego procesu, jak również dalsze rozwijanie działalności tego punktu.
      3.5.2.   Wyniki projektu

                  —

                  Udzielanie – w terminie dwóch do trzech tygodni – odpowiedzi na wysyłane przez ESDZ wnioski ad hoc o wyszukanie informacji na temat konkretnych zagadnień.

                  —

                  Promowanie dialogu tematycznego ad hoc między ośrodkami analitycznymi należącymi do konsorcjum a ESDZ.

                  —

                  Zwiększanie w ten sposób podstaw wiedzy potrzebnej w zmieniających się dyskusjach w Unii na temat kwestii związanych z nieproliferacją.

                  —

                  Zapewnienie ESDZ kompleksowego dostępu do wiedzy fachowej i zasobów badawczych konsorcjum w odpowiedzi na krótkoterminowe i okazjonalne wnioski.

            3.5.3.   Opis projektu

      Celem projektu jest zapewnienie ESDZ i właściwym grupom roboczym Rady maksymalnie osiemnaście 5-10-stronicowych dokumentów przygotowanych przez ekspertów i dotyczących bieżących kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem w ciągu dwóch do trzech tygodni od otrzymania wniosku ESDZ. Dokumenty będą opracowywane na podstawie istniejących źródeł naukowych i podstawowych dokumentów (nie badań własnych). Potencjalne tematy będą określane na podstawie agendy międzynarodowej, nadchodzących wydarzeń w Unii i unijnych dokumentów w zakresie polityki w drodze rozmów z ESDZ. ESDZ może zwrócić się o tę pomoc: a) w formie dokumentu; lub b) w formie briefingu przed posiedzeniem CONOP lub COARM; lub c) w formie informacji od eksperta zewnętrznego, gdy potrzebna jest pilna porada.
      3.6.   Projekt 6: E-uczenie się

      3.6.1.   Cel projektu

                  —

                  Ukształtowanie zdolności nowej generacji naukowców i praktyków w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

                  —

                  Pogłębienie wiedzy specjalistycznej w Unii i w państwach trzecich na temat unijnej polityki w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

                  —

                  Przyczynianie się do realizacji globalnych inicjatyw mających na celu edukację w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

                  —

                  Odświeżenie i pogłębienie wiedzy fachowej w Unii i krajach partnerskich na temat zagadnień dotyczących BMR i BSiL.

                  —

                  Zapewnienie unijnym instytucjom, państwom członkowskim Unii i europejskiej sieci ośrodków analitycznych dostosowanych i zaktualizowanych informacji o całym spektrum kwestii związanych z kontrolą zbrojeń w przypadku broni niekonwencjonalnej i konwencjonalnej.

            3.6.2.   Wyniki projektu

                  —

                  Utrzymanie i optymalizacja kursu e-uczenia się obejmującego wszystkie stosowne aspekty nieproliferacji i rozbrojenia.

                  —

                  Działania informacyjne i pomoc dla nauczycieli i szkoleniowców w postaci gotowych do wykorzystania europejskich zasobów edukacyjnych dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia.

                  —

                  Wsparcie dla zintegrowania unijnych zasobów e-uczenia się z uniwersyteckimi programami studiów magisterskich.

                  —

                  Połączenie e-uczenia się i szkoleń teoretycznych w przypadku przygotowywanego przez konsorcjum szkolenia na temat proliferacji („nauczanie mieszane”).

                  —

                  Dalsze pogłębienie wiedzy specjalistycznej w Unii i w państwach trzecich na temat unijnej polityki w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

                  —

                  Zapewnienie stale aktualizowanych otwartych zasobów edukacyjnych dla wszystkich stron zaangażowanych w badania i programowanie w zakresie nieproliferacji.

                  —

                  Opracowanie kolejnych treści internetowych, które mają wzbogacić program kursu i zapewnić wiedzę, która będzie decydującym wsparciem dla praktyków i naukowców zajmujących się nieproliferacją.

            3.6.3.   Opis projektu

      Projekt będzie koncentrował się na upowszechnianiu i wykorzystywaniu na całym świecie narzędzia e-uczenia się, które zostało opracowane na mocy decyzji 2014/129/WPZiB.
      W tym celu wciąż zwiększany będzie stopień przyjazności portalu e-uczenia się dla użytkownika i powiązany z nim dział certyfikatów, w oparciu o informacje zwrotne od użytkowników i na podstawie oceny zachowania użytkowników dokonywanej za pomocą różnych narzędzi statystycznych. Szczególny nacisk zostanie położony na unowocześnianie oferty e-uczenia się dla użytkowników z upośledzeniem wzroku lub słuchu, tak aby z kursu można było korzystać bez barier i aby z kursu korzystać mogła maksymalna liczba potencjalnych użytkowników. Ponadto cały kurs zostanie poprawiony, tak aby był bardziej zrozumiały, dzięki kompleksowej weryfikacji językowej, której dokonają wyspecjalizowani rodzimi użytkownicy języka angielskiego.
      Uaktualnionych zostanie wszystkich 15 jednostek kursu, aby zapewnić uczącym się najbardziej aktualne fakty i dane liczbowe. Działania informacyjne i wsparcie dla instytucji edukacyjnych umożliwią łatwą integrację e-uczenia się z uniwersyteckimi programami magisterskimi i inną ofertą edukacyjną, co ułatwi korzystanie z kursu e-uczenia się na całym świecie.
      W latach 2018–2020 przygotowanych zostanie i uruchomionych do 5 dodatkowych jednostek kursu. Dodatkowe treści e-uczenia się będą opracowywane w ścisłej współpracy z ESDZ i państwami członkowskimi UE, i będą należały do jednej z następujących kategorii:

                  a)

                  jednostka – wiedza zaawansowana, przygotowana w oparciu o istniejącą treść kursu i zapewniająca pogłębioną wiedzę;

                  b)

                  jednostka – wiedza praktyczna, koncentrująca się na kwestiach praktycznej realizacji w zakresie systemów nieproliferacji lub kontroli eksportu;

                  c)

                  jednostka – wiedza akademicka, zapewniająca teoretyczne rozważania na temat nieproliferacji i rozważania na temat nieproliferacji i rozbrojenia;

                  d)

                  jednostka – wsparcie procesu uczenia się, zapewniająca wiedzę niezbędną do lepszego zrozumienia szerszej problematyki nieproliferacji i rozbrojenia (np. aspektów prawnych, finansowych lub etycznych).

                  e)

                  jednostka – proces uczenia się dostosowany do indywidualnych potrzeb, wspierająca konkretne szkolenia teoretyczne i stosowana w połączeniu z tymi szkoleniami (zwane dalej „nauczaniem mieszanym”).

            3.7.   Projekt 7: Staże

      3.7.1.   Cel projektu

                  —

                  Ukształtowanie zdolności nowej generacji naukowców i praktyków w zakresie polityki i programowania w dziedzinie nieproliferacji.

                  —

                  Pogłębienie zrozumienia i zakresu odpowiedzialności w przypadku unijnych polityk w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia w całej Unii.

                  —

                  Upowszechnienie i zwiększenie w państwach trzecich poziomu wiedzy na temat unijnych polityk w zakresie BSiL i BMR.

                  —

                  Utworzenie sieci nowych ekspertów na szczeblach regionalnych, gdzie nieproliferacja ma dla Unii duże znaczenie.

                  —

                  Wzmocnienie rozwoju potencjału w ramach sieci.

                  —

                  Odświeżenie i pogłębienie wiedzy fachowej w Unii i krajach partnerskich na temat zagadnień dotyczących BMR i BSiL.

            3.7.2.   Wyniki projektu

                  —

                  Rozwinięcie zdolności nowej generacji naukowców i praktyków w zakresie polityki i programowania w dziedzinie nieproliferacji.

                  —

                  Dalsze pogłębienie wiedzy specjalistycznej w Unii na temat unijnej polityki w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

                  —

                  Lepsze zrozumienie w państwach trzecich unijnych strategii, polityk i podejść do nieproliferacji.

                  —

                  Utworzenie sieci młodych praktyków i pracowników akademickich oraz ułatwienie praktycznej współpracy.

                  —

                  Wzmocnienie rozwoju potencjału w zakresie polityk Unii w obszarze BMR i SALW w ramach sieci.

            3.7.3.   Opis projektu

      Projekt przewiduje europejskie staże poświęcone nieproliferacji i rozbrojeniu dla grupy do 36 studentów studiów magisterskich lub młodych dyplomatów na okres do trzech miesięcy. Staże będą przygotowywane, nadzorowane i dokumentowane przez konsorcjum. Także konsorcjum połączy je z wykładami, sesjami dyskusyjnymi, ustrukturyzowanymi lekturami i projektami.
      Instytucjami przyjmującymi mogą być wszystkie instytucje należące do europejskiej sieci. 30 spośród 36 staży jest zarezerwowanych dla kandydatów europejskich, natomiast pozostałych 6 staży jest zarezerwowanych dla kandydatów spoza Europy, najlepiej z Azji Południowej, Azji Wschodniej, Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej.
      Wszyscy stażyści są – w miarę możliwości – zapraszani na konferencje i seminaria organizowane przez konsorcjum w czasie ich stażu.
      3.8.   Projekt 8: Unijna wizyta studyjna dla uczestników oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu

      3.8.1.   Cel projektu

                  —

                  Pogłębienie zrozumienia i zapewnienie odpowiedniego wyeksponowania w państwach trzecich unijnych polityk w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

                  —

                  Odnowienie i rozszerzenie wiedzy fachowej na temat kwestii związanych z BMR i BSiL w państwach trzecich, w szczególności poprzez podnoszenie świadomości na temat możliwości, jakie dają programy unijne na rzecz budowania zdolności w obszarach takich, jak kontrola eksportu broni, nieproliferacja i rozbrojenie oraz ograniczanie zagrożeń związanych z CBRJ.

                  —

                  Wspieranie wysiłków ONZ zmierzających do ulepszenia edukacji w zakresie rozbrojenia i do propagowania multilateralizmu.

            3.8.2.   Wyniki projektu

                  —

                  Dalsze pogłębienie wiedzy specjalistycznej w państwach trzecich na temat unijnych polityk w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia oraz zapewnienie ich odpowiedniego wyeksponowania,

                  —

                  Zwiększenie poziomu wiedzy na temat BMR i BSiL w krajach partnerskich,

                  —

                  Wsparcie oenzetowskich szkoleń poświęconych rozbrojeniu.

            3.8.3.   Opis projektu

      Projekt obejmuje coroczne dwu-, trzydniowe wizyty studyjne w Brukseli dla stypendystów oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu, w tym seminarium z udziałem prelegentów z instytucji unijnych i ekspertów z sieci konsorcjum oraz wycieczka po stosownych miejscach. Wizyta będzie zaplanowana w taki sposób, by uzupełniła europejski komponent programu stypendialnego, zazwyczaj będzie się zatem odbywać przed posiedzeniem Zgromadzenia Ogólnego ONZ.
      3.9.   Projekt 9: Szkolenia zwiększające wiedzę na temat proliferacji

      3.9.1.   Cel projektu

                  —

                  Krzewienie wśród osób zajmujących się naukami przyrodniczymi i innymi odpowiednimi dziedzinami wiedzy o zakresie ryzyka rozprzestrzeniania BMR w odniesieniu do pewnych materiałów, oprogramowania i technologii, oraz wiedzy o odpowiednich międzynarodowych traktatach i mechanizmach.

                  —

                  Budowanie potencjału wśród tych grup, by stworzyć w ich instytucjach wewnętrzne mechanizmy zgodności w celu kontroli newralgicznych przepływów technologii oraz bezpieczeństwa i ochrony materiałów.

                  —

                  Dostarczanie instytucjom Unii, państwom członkowskim i unijnej sieci na rzecz nieproliferacji nowych pomysłów dotyczących rozwoju technologii i jej potencjalnego wpływu na nieproliferację.

            3.9.2.   Wyniki projektu

                  —

                  Zwiększenie zdolności w zakresie instrumentów i polityki dotyczących nierozprzestrzeniania w przypadku nowej generacji naukowców z dziedziny nauk przyrodniczych i innych odpowiednich dziedzin.

                  —

                  Wkład w realizację celów unijnej polityki nieproliferacji poprzez zwiększenie świadomości co do zagrożeń związanych z proliferacją wśród przedstawicieli dyscyplin, w których występują główne zagrożenia związane z proliferacją i gdzie występuje rozwój technologiczny.

                  —

                  Połączenie kształcenia na odległość (e-uczenia się) i szkoleń na miejscu („nauczanie mieszane”).

            3.9.3.   Opis projektu

      W ramach projektu opracowany zostanie kurs pilotażowy w celu podniesienia świadomości na temat zagrożeń związanych z proliferacją dla studentów studiów magisterskich i podyplomowych w dziedzinie nauk przyrodniczych i w innych odpowiednich dziedzinach. Będzie on obejmował opracowanie specjalnego programu dla dwóch odrębnych grup (takich jak studenci nauk biomedycznych, inżynierii lub inżynierii jądrowej) i przedstawienie jednego kursu pilotażowego dla każdej z tych grup docelowych.
      3.10.   Projekt 10: Zarządzanie platformą internetową

      3.10.1.   Cel projektu

      Utrzymanie i rozwój strony internetowej ułatwi kontakty między sesjami i posiedzeniami sieci oraz pobudzi dialog na temat badań prowadzony przez ośrodki analityczne zajmujące się nieproliferacją. Instytucje Unii i państwa członkowskie również mogłyby skorzystać ze specjalnej strony internetowej, za pośrednictwem której uczestnicy sieci mogliby swobodnie wymieniać się informacjami, ideami oraz publikować swoje analizy dotyczące nierozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia oraz kwestii broni konwencjonalnej, w tym BSiL. Projekt ten będzie obejmował dalsze działania prowadzone on-line oraz stworzy możliwości dla badań europejskich. Przyczyni się do skutecznego rozpowszechniania wyników badań wśród osób z ośrodków analitycznych oraz w kołach rządowych. To z kolei doprowadzi do lepszego przewidywania i poszerzenia wiedzy co do zagrożeń związanych z rozprzestrzenianiem BMR i systemów jej przenoszenia, jak również broni konwencjonalnej, w tym z nielegalnym handlem i nadmiernym gromadzeniem BSiL i amunicji do tych rodzajów broni.
      3.10.2.   Wyniki projektu

                  —

                  Zarządzanie platformą, za pośrednictwem której ośrodki analityczne zajmujące się nieproliferacją mogą stale prowadzić niezależną wymianę poglądów i analiz dotyczących rozprzestrzeniania BMR i kwestii broni konwencjonalnej, w tym BSiL.

                  —

                  Poszerzanie i aktualizacja istniejącej sieci niezależnych ośrodków analitycznych oraz zarządzanie tą siecią.

                  —

                  Propagowanie lepszego zrozumienia przez społeczeństwo obywatelskie strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL oraz pośredniczenie między Unią a siecią ośrodków analitycznych.

                  —

                  Umożliwienie stałego darmowego pobierania dokumentów z posiedzeń sieci oraz dokumentów pochodzących z niezależnych ośrodków analitycznych, których życzeniem może być nieodpłatne udostępnienie swoich wyników badań.

                  —

                  Zwiększenie świadomości i poziomu wiedzy instytucji Unii, państw członkowskich, społeczeństwa obywatelskiego i państw trzecich w związku z zagrożeniami związanymi z bronią konwencjonalną, BMR i systemami jej przenoszenia, co umożliwi im lepsze planowanie.

            3.10.3.   Opis projektu

                  —

                  O ile jest to wykonalne i wskazane, możliwe byłoby opracowanie sposobu wykorzystania technologii typu sieć społecznościowa, tak aby umożliwić aktywną komunikację i wymianę informacji on-line między uczestnikami sieci w znanym im środowisku.

                  —

                  Konsorcjum, któremu powierzono ten projekt, będzie odpowiadać za umieszczenie tej strony internetowej na serwerze, jej projekt oraz serwis techniczny.

                  —

                  Polityki Unii dotyczące nierozprzestrzeniania BMR i zagadnień broni konwencjonalnej, w tym BSiL, będą regularnie monitorowane i wspierane odpowiednią dokumentacją.

                  —

                  Publikacje konsorcjum będą promowane i wspierane konkretnymi tekstami źródłowymi.

                  —

                  Konferencje organizowane przez konsorcjum będą promowane, a informacje o nich zamieszczane na stronie internetowej (dokumenty referencyjne, porządek obrad, prezentacje, w stosownych przypadkach zapis wideo posiedzeń otwartych).

                  —

                  Przygotowany przez konsorcjum kurs e-uczenia się będzie udostępniany na stronie internetowej. Kurs zostanie udostępniony członkom sieci i urzędnikom Unii poprzez intranet (zintegrowane narzędzie e-uczenia się).

                  —

                  Co dwa miesiąc publikowane będą specjalne dokumenty tematyczne poświęcone rozprzestrzenianiu BMR i zagadnieniom związanym z bronią konwencjonalną, w tym BSiL.

            4.   Okres obowiązywania

      Całkowity szacowany czas realizacji projektów wynosi 42 miesiące.
      5.   Beneficjenci

      5.1.   Beneficjenci bezpośredni

      Proponowane projekty służą celom WPZiB oraz przyczyniają się do osiągania celów strategicznych zawartych w strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL.
      5.2.   Beneficjenci pośredni

      Beneficjenci pośredni tego projektu to:

                  a)

                  niezależne ośrodki analityczne i pracownicy akademiccy z Unii i państw trzecich, wyspecjalizowani w kwestiach nieproliferacji, rozbrojenia i broni konwencjonalnej, w tym BSiL;

                  b)

                  instytucje Unii, w tym instytucje edukacyjne, studenci i inne osoby korzystające z kursu e-uczenia się;

                  c)

                  państwa członkowskie;

                  d)

                  państwa trzecie.

            6.   Uczestniczące strony trzecie

      Projekty będą finansowane w całości na podstawie niniejszej decyzji. Eksperci z sieci mogą być uważani za uczestniczące strony trzecie. Będą oni pracować zgodnie ze swoimi standardowymi zasadami.
      7.   Komitet Sterujący

      W skład Komitetu Sterującego dla niniejszego projektu będą wchodzić: przedstawiciele WP oraz przedstawiciel jednostki realizującej projekt, o której mowa w pkt 8 niniejszego załącznika. Komitet Sterujący będzie regularnie dokonywać przeglądu realizacji niniejszej decyzji, co najmniej raz w roku, w tym przy pomocy elektronicznych środków łączności.
      8.   Jednostka realizująca projekt

      Realizację techniczną niniejszej decyzji powierza się konsorcjum, które będzie wykonywać swoje zadanie pod kontrolą WP. Prowadząc swe działania, konsorcjum będzie stosownie do okoliczności współpracować z WP, państwami członkowskimi, innymi państwami stronami i organizacjami międzynarodowymi.


               28.2.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 76/130

         P8_TA(2016)0205
   Niewyrażenie sprzeciwu wobec aktu delegowanego: przepisy przejściowe dotyczące niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego w okresie, gdy nie działają jeszcze odpowiednie systemy teleinformatyczne
   Decyzja Parlamentu Europejskiego o niewyrażeniu sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 8 kwietnia 2016 r. w sprawie sprostowania rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do przepisów przejściowych dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego w okresie, gdy nie działają jeszcze odpowiednie systemy teleinformatyczne, i zmieniającego rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 (C(2016)2002 – 2016/2656(DEA))
   (2018/C 076/20)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2016)2002),

               —

               uwzględniając pismo Komisji z dnia 11 marca 2016 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

               —

               uwzględniając pismo Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów z dnia 21 kwietnia 2016 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

               —

               uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 278, 279 oraz art. 284 ust. 5,

               —

               uwzględniając zalecenie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów dotyczące decyzji,

               —

               uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

               —

               uwzględniając fakt, iż nie wyrażono żadnego sprzeciwu w terminie określonym w art. 105 ust. 6 tiret trzecie i czwarte Regulaminu, który to termin upłynął w dniu 28 kwietnia 2016 r.,

               A.

               mając na uwadze, że po przyjęciu rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/341 (2) wykryto, że w załączniku 12 w części dotyczącej uproszczeń pominięto błędnie niektóre formularze, co wywrze bardzo negatywny wpływ na organy celne i przedsiębiorców, jeżeli nie zostaną one dodane przed dniem 1 maja 2016 r., kiedy zaczną obowiązywać odpowiednie przepisy unijnego kodeksu celnego i jego przepisy wykonawcze;

               B.

               mając na uwadze, że w tym samym załączniku 12, również w części dotyczącej uproszczeń, wykryto pewne błędy w terminologii zastosowanej w formularzach, oraz mając na uwadze, że jeżeli błędy te nie zostaną poprawione, wpłyną na jasność prawa i współmierność do unijnego kodeksu celnego oraz jego przepisów wykonawczych;

               C.

               mając na uwadze, że należy zatem poprawić odpowiednio rozporządzenie delegowane (UE) 2016/341 i dodać do załącznika 12, w części dotyczącej uproszczeń, brakujące formularze oraz, w tej samej części tego załącznika, zastąpić istniejące formularze;

               D.

               mając na uwadze, że w celu zagwarantowania sprawnego funkcjonowania unii celnej oraz wykluczenia zakłóceń przepływów handlowych rozporządzenie delegowane musi zacząć obowiązywać od dnia 1 maja 2016 r.;

               E.

               mając na uwadze, że rozporządzenie delegowane może wejść w życie dopiero z chwilą upływu okresu kontroli przez Parlament i Radę, jeżeli ani Parlament, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu lub jeżeli, przed upływem tego terminu zarówno Parlament, jak i Rada poinformują Komisję o niewyrażeniu sprzeciwu; mając na uwadze, że okres kontroli został określony zgodnie z art. 284 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 na dwa miesiące od dnia powiadomienia, tj. do dnia 9 czerwca 2016 r. i może być przedłużony o dalsze dwa miesiące;

               F.

               mając jednak na uwadze, że ze względu na pilny charakter sprawy Komisja zwróciła się w dniu 11 marca 2016 r. o wcześniejsze potwierdzenie przez Parlament rozporządzenia delegowanego przed dniem 1 maja 2016 r.;

               1.

               oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

      (1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/341 z dnia 17 grudnia 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do przepisów przejściowych dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego w okresie, gdy nie działają jeszcze odpowiednie systemy teleinformatyczne, i zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2446 (Dz.U. L 69 z 15.3.2016, s. 1).