title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2118 z dnia 23 listopada 2015 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji

text:
               24.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 306/26

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/2118
   z dnia 23 listopada 2015 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 i art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 8 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/438/WPZiB (1) w sprawie mianowania Herberta SALBERA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 31 października 2015 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 16 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Herberta SALBERA jako SPUE w Regionie Południowego Kaukazu i ds. Kryzysu w Gruzji zostaje niniejszym przedłużony do dnia 28 lutego 2017 r. W oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) Rada może zadecydować, że mandat SPUE zostanie zakończony wcześniej.
   Artykuł 2
   Cele strategiczne
   Mandat SPUE opiera się na celach strategicznych Unii w regionie Kaukazu Południowego, z uwzględnieniem celów określonych w konkluzjach z nadzwyczajnego posiedzenia Rady Europejskiej w Brukseli w dniu 1 września 2008 r. oraz w konkluzjach Rady z dnia 15 września 2008 r., jak również w konkluzjach z dnia 27 lutego 2012 r. Cele te obejmują:

               a)

               zgodnie z istniejącymi mechanizmami, łącznie z Organizacją Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) i jej Grupą Mińską, zapobieganie konfliktom w regionie, wnoszenie wkładu w pokojowe rozwiązywanie konfliktów w regionie, w tym kryzysu w Gruzji i konfliktu w Górskim Karabachu, poprzez wspieranie powrotu uchodźców i osób wewnętrznie przesiedlonych oraz poprzez inne odpowiednie środki, a także sprzyjanie realizacji takiego rozwiązania zgodnie z zasadami prawa międzynarodowego;

               b)

               podejmowanie konstruktywnych działań dotyczących regionu z głównymi zainteresowanymi podmiotami;

               c)

               propagowanie i dalsze wspieranie współpracy między Armenią, Azerbejdżanem i Gruzją oraz, w stosownych przypadkach, współpracy z krajami sąsiadującymi;

               d)

               zwiększanie skuteczności i widoczności Unii w regionie.

         Artykuł 3
   Mandat
   Aby zrealizować cele strategiczne, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               rozwijanie kontaktów z rządami, parlamentami, innymi kluczowymi podmiotami, instytucjami sądowniczymi i społeczeństwem obywatelskim w regionie;

               b)

               zachęcanie państw w regionie do współpracy w zakresie zagadnień regionalnych stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania, takich jak zagrożenia dla wspólnego bezpieczeństwa, zwalczanie terroryzmu, nielegalnego handlu i przestępczości zorganizowanej;

               c)

               wkład w pokojowe rozwiązywanie konfliktów zgodnie z zasadami prawa międzynarodowego oraz sprzyjanie wdrażaniu takich rozwiązań w ścisłej współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych, OBWE oraz jej Grupą Mińską;

               d)

               w odniesieniu do kryzysu w Gruzji:

                           (i)

                           pomoc w przygotowaniu międzynarodowych rozmów przewidzianych w pkt 6 porozumienia z dnia 12 sierpnia 2008 r. („międzynarodowe rozmowy genewskie”) oraz w jego środkach wykonawczych z dnia 8 września 2008 r., w tym dotyczących rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa i stabilności w regionie, kwestii uchodźców i osób wewnętrznie przesiedlonych, na podstawie zasad uznanych na szczeblu międzynarodowym, oraz wszelkich innych tematów, wspólnie uzgodnionych przez strony;

                           (ii)

                           pomoc w określeniu stanowiska Unii i reprezentowanie jej, na poziomie SPUE, podczas rozmów, o których mowa w ppkt (i); oraz

                           (iii)

                           ułatwianie realizacji uzgodnień porozumienia z dnia 12 sierpnia 2008 r. oraz jego środków wykonawczych z dnia 8 września 2008 r.;

               e)

               ułatwianie opracowywania i stosowania środków budowy zaufania, z uwzględnieniem wiedzy fachowej państw członkowskich, o ile taka jest dostępna i stosowna;

               f)

               pomoc w przygotowywaniu, w stosownych przypadkach, wkładu Unii w możliwe rozwiązanie konfliktu;

               g)

               intensyfikację dialogu Unii z głównymi podmiotami w kwestiach związanych z regionem;

               h)

               wsparcie Unii w dalszym wypracowywaniu kompleksowej polityki wobec Kaukazu Południowego;

               i)

               w ramach działań określonych w niniejszym artykule – przyczynianie się do realizacji polityki Unii w dziedzinie praw człowieka oraz wytycznych Unii w sprawie praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do dzieci i kobiet na obszarach dotkniętych konfliktami, w szczególności przez monitorowanie rozwoju sytuacji pod tym względem i reagowanie na tę sytuację.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania SPUE w ramach jego mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej właściwych działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 listopada 2015 r. do dnia 28 lutego 2017 r. wynosi 2 800 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i przepisami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami jest przedmiotem umowy między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach mandatu SPUE i odpowiednich udostępnionych środków finansowych, SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych, zgodnie z wymogami związanymi z mandatem. SPUE niezwłocznie i regularnie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ mogą być również oddelegowani do SPUE. Członkowie personelu międzynarodowego zatrudniani na podstawie umów muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia swoje obowiązki i działa w interesie mandatu SPUE.
   4.   Personel SPUE ulokowany jest w tym samym miejscu co właściwe działy ESDZ lub delegatury Unii, aby zapewnić spójność i zgodność ich odpowiednich działań.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i personelu SPUE
   Przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do realizacji i sprawnego działania misji SPUE i personelu SPUE ustala się, stosownie do przypadku, z państwami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2013/488/UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii w regionie lub państwa członkowskie, w zależności od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na podstawie tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie działania możliwe do zrealizowania, zgodne z mandatem SPUE oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze, za który SPUE jest odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza szczegółowy plan bezpieczeństwa oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący konkretne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, regulujący zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do i w obrębie obszaru, za który SPUE jest odpowiedzialny, jak również reagowanie na zdarzenia zagrażające bezpieczeństwu oraz obejmujący plan awaryjny i ewakuacyjny;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze, za który SPUE jest odpowiedzialny;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed lub niezwłocznie po przyjeździe na obszar, za który SPUE jest odpowiedzialny, odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, opracowane na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla tego obszaru przez ESDZ;

               d)

               zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz – w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu – dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania dotyczące wdrażania tych zaleceń oraz sprawozdania dotyczące innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie składa WP oraz KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane w sieci COREU. SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu SPUE może uczestniczyć w przekazywaniu informacji Parlamentowi Europejskiemu.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i skuteczności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich, aby osiągnąć cele strategiczne Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Utrzymywana jest ścisła współpraca w tym regionie z szefami delegatur Unii i szefami misji państw członkowskich, którzy dokładają wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu jego mandatu. SPUE, w ścisłej koordynacji z szefem delegatury Unii w Gruzji, udziela szefowi Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia) porad i informacji dotyczących sytuacji politycznej na miejscu. W miarę potrzeb SPUE i dowódca operacji cywilnych EUMM Georgia konsultują się ze sobą. SPUE współpracuje również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Pomoc w zakresie roszczeń
   SPUE i personel SPUE udzielają wsparcia w celu przygotowania odpowiedzi na wszelkie roszczenia i zobowiązania wynikające z mandatów poprzednich SPUE ds. Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji, oraz udzielają w tym celu pomocy administracyjnej i udostępniają odpowiednie dokumenty.
   Artykuł 14
   Przegląd
   Wykonywanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Do końca czerwca 2016 r. SPUE przedstawi WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a do końca listopada 2016 r. – kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 listopada 2015 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 listopada 2015 r.

            W imieniu Rady

         C. MEISCH

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2014/438/WPZiB z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie zmiany i przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji (Dz.U. L 200 z 9.7.2014, s. 11).

      (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).


title: 2010/404/CFSP: Decyzja Rady 2010/404/WPZiB z dnia 14 czerwca 2010 r. dotycząca podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych

text:
               21.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/1

         DECYZJA RADY 2010/404/WPZiB
   z dnia 14 czerwca 2010 r.
   dotycząca podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (zwany dalej „TUE”), w szczególności jego art. 37, oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwany dalej „TFUE”), w szczególności jego art. 218 ust. 5 i art. 218 ust. 6 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na posiedzeniu w dniu 9 czerwca 2008 r. Rada postanowiła upoważnić prezydencję, aby podjęła z Księstwem Liechtensteinu negocjacje zgodnie z poprzednim art. 24 TUE celem zawarcia umowy dotyczącej bezpieczeństwa informacji.

               (2)

               W następstwie tego upoważnienia prezydencja wynegocjowała z Księstwem Liechtensteinu umowę w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych.

               (3)

               Niniejszą Umowę należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W imieniu Unii niniejszym zatwierdza się Umowę między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie procedur bezpieczeństwa wymiany informacji niejawnych.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               21.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/2

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych
   UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”, oraz
   KSIĘSTWO LIECHTENSTEINU, zwane dalej „ Liechtensteinem”,
   zwane dalej łącznie „Stronami”,
   ZWAŻYWSZY, ŻE Strony mają wspólne cele polegające na wzmocnieniu własnego bezpieczeństwa we wszystkich aspektach i zapewnieniu swoim obywatelom wysokiego poziomu ochrony w przestrzeni bezpieczeństwa,
   ZWAŻYWSZY, ŻE Strony zgadzają się, że należy między nimi rozwijać konsultacje i współpracę w kwestiach dotyczących wspólnych interesów związanych z bezpieczeństwem,
   ZWAŻYWSZY, ŻE w tym kontekście istnieje zatem stała potrzeba wymiany informacji niejawnych między Stronami,
   UZNAJĄC, ŻE pełne i efektywne konsultacje oraz współpraca mogą wymagać zarówno dostępu do informacji i materiałów niejawnych UE i Liechtensteinu, jak i wymiany informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów między Stronami,
   ŚWIADOMI, ŻE taki dostęp do informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów i ich wymiana wymagają odpowiednich środków bezpieczeństwa,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Aby zrealizować cele polegające na wzmocnieniu bezpieczeństwa każdej ze Stron we wszystkich aspektach niniejszą Umowę między Księstwem Liechtensteinu a Unią Europejską w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych (zwaną dalej „Umową”) stosuje się do informacji lub materiałów niejawnych w każdej postaci, przekazywanych albo wymienianych między Stronami.
   Artykuł 2
   Do celów niniejszej Umowy „informacje niejawne” oznaczają wszelkie informacje (tj. wiedzę, która może być przekazywana w jakiejkolwiek formie) lub materiały uznane przez którąkolwiek ze Stron za wymagające ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem i objęte klauzulą tajności.
   Artykuł 3
   Instytucje i podmioty UE, do których ma zastosowanie niniejsza Umowa, to: Rada Europejska, Rada Unii Europejskiej (zwana dalej „Radą”), Sekretariat Generalny Rady, Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Europejska Służba Działań Zewnętrznych (zwana dalej „ESDZ”) i Komisja Europejska. Do celów niniejszej Umowy instytucje te i podmioty są nazywane „UE”.
   Artykuł 4
   Każda Strona:

               a)

               chroni i zabezpiecza informacje niejawne przekazywane przez drugą Stronę lub z nią wymieniane na mocy niniejszej Umowy;

               b)

               zapewnia, aby w przypadku informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej Umowy zachowano oznaczenie klauzuli tajności nałożone przez Stronę przekazującą. Strona otrzymująca chroni i zabezpiecza informacje niejawne zgodnie z jej własnymi przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa informacji lub materiałów objętych równoważną klauzulą tajności, zgodnie z ustaleniami w zakresie bezpieczeństwa, które mają być określone zgodnie z art. 11;

               c)

               nie wykorzystuje takich informacji niejawnych do celów innych niż ustalone przez wytwórcę lub innych niż te, do których informacje przekazano lub wymieniono;

               d)

               nie ujawnia informacji niejawnych stronom trzecim ani żadnej instytucji lub podmiotowi UE niewymienionym w art. 3, bez uprzedniej pisemnej zgody Strony przekazującej;

               e)

               nie umożliwia dostępu do informacji niejawnych osobom fizycznym, chyba że spełniają one zasadę ograniczonego dostępu oraz zostały odpowiednio sprawdzone.

         Artykuł 5
   1.   Informacje niejawne mogą zostać ujawnione lub udostępnione, zgodnie z zasadą kontroli wytwórcy, przez jedną Stronę (Stronę przekazującą) drugiej Stronie (Stronie otrzymującej).
   2.   W celu udostępnienia informacji odbiorcom innym niż Strony decyzja o ujawnieniu lub udostępnieniu informacji niejawnych zostanie podjęta przez Stronę otrzymującą po uzyskaniu pisemnej zgody Strony przekazującej, zgodnie z zasadą kontroli wytwórcy, określoną w jej przepisach dotyczących bezpieczeństwa.
   3.   Podczas wykonywania postanowień zawartych w ust. 1 i 2 żadne zbiorcze udostępnienie informacji nie jest możliwe, chyba że Strony ustanowiły i uzgodniły między sobą procedury odnośnie do niektórych kategorii informacji, istotnych z punktu widzenia ich wymogów operacyjnych.
   Artykuł 6
   W celu zagwarantowania równoważnego poziomu ochrony informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej Umowy każda ze Stron oraz instytucje i podmioty, o których mowa w art. 3 niniejszej Umowy, zapewniają utworzenie systemu bezpieczeństwa i przedsięwzięcie środków bezpieczeństwa opartych na podstawowych zasadach bezpieczeństwa i minimalnych normach bezpieczeństwa określonych w ich przepisach ustawodawczych i wykonawczych i odzwierciedlonych w uzgodnieniach zawieranych zgodnie z art. 11.
   Artykuł 7
   1.   Strony zapewniają, aby wszystkie osoby, które wykonując swoje obowiązki służbowe, powinny mieć dostęp do informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej Umowy, lub osoby, które z uwagi na pełnione obowiązki lub funkcje mogą mieć dostęp do takich informacji niejawnych, były odpowiednio sprawdzane przed uzyskaniem dostępu do tych informacji.
   2.   Zostaną określone procedury poświadczania bezpieczeństwa osobowego w celu stwierdzenia, czy dana osoba, uwzględniając jej lojalność, wiarygodność i rzetelność, może mieć dostęp do informacji niejawnych.
   Artykuł 8
   Strony świadczą wzajemną pomoc w odniesieniu do bezpieczeństwa informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej Umowy oraz kwestii dotyczących bezpieczeństwa stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania. Organy, o których mowa w art. 11, przeprowadzają wzajemne konsultacje i inspekcje dotyczące bezpieczeństwa w celu oceny skuteczności ustaleń w zakresie bezpieczeństwa w ramach ich odpowiedniego zakresu obowiązków, który ma być ustalony zgodnie z tym artykułem.
   Artykuł 9
   1.   Do celów niniejszej Umowy:

               a)

               w odniesieniu do UE wszelka korespondencja jest przesyłana do kierownika kancelarii tajnej Rady, a następnie przesyłana przez niego do państw członkowskich i do instytucji lub podmiotów, o których mowa w art. 3, z zastrzeżeniem ust. 2;

               b)

               w odniesieniu do Księstwa Liechtensteinu wszelka korespondencja jest przesyłana do kierownika kancelarii tajnej Ministra Spraw Wewnętrznych Liechtensteinu, a następnie przesyłana, w stosownych przypadkach, za pośrednictwem Misji Liechtensteinu przy UE.

         2.   Wyjątkowo korespondencja od jednej ze Stron dostępna wyłącznie dla poszczególnych właściwych urzędników, organów lub służb tej Strony może być ze względów operacyjnych kierowana do poszczególnych właściwych urzędników, organów lub służb drugiej Strony, wyznaczonych konkretnie jako jej odbiorcy, oraz dostępna wyłącznie dla nich, z uwzględnieniem ich kompetencji oraz zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu. W przypadku UE korespondencja taka jest przekazywana odpowiednio za pośrednictwem kierownika kancelarii tajnej Rady, kierownika kancelarii tajnej Komisji Europejskiej lub kierownika kancelarii tajnej ESDZ. W przypadku Liechtensteinu korespondencja taka jest przekazywana za pośrednictwem Misji Liechtensteinu przy UE.
   Artykuł 10
   Minister Spraw Wewnętrznych Liechtensteinu, Sekretarz Generalny Rady i członek Komisji Europejskiej odpowiedzialny za kwestie bezpieczeństwa nadzorują wykonanie niniejszej Umowy.
   Artykuł 11
   1.   W celu wykonania niniejszej Umowy dokonuje się ustaleń w zakresie bezpieczeństwa z trzema organami wyznaczonymi w ust. 2, 3 i 4, tak aby określić normy wzajemnej ochrony bezpieczeństwa informacji niejawnych w ramach niniejszej Umowy.
   2.   Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Liechtensteinu opracowuje ustalenia w zakresie bezpieczeństwa do celów ochrony i zabezpieczania informacji niejawnych przekazywanych Liechtensteinowi w ramach niniejszej Umowy.
   3.   Biuro ds. Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady, pod kierownictwem i w imieniu Sekretarza Generalnego Rady, działające w imieniu Rady i z jej upoważnienia, opracowuje ustalenia w zakresie bezpieczeństwa dotyczące ochrony i zabezpieczania informacji niejawnych przekazywanych UE na mocy niniejszej Umowy.
   4.   Dyrekcja ds. Bezpieczeństwa w ramach Komisji Europejskiej, działając pod zwierzchnictwem członka Komisji odpowiedzialnego za kwestie bezpieczeństwa, opracowuje ustalenia w zakresie bezpieczeństwa w celu ochrony informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej Umowy w obrębie Komisji Europejskiej i na terenie jej obiektów.
   5.   W odniesieniu do UE ustalenia w zakresie bezpieczeństwa wspomniane w ust. 1 podlegają zatwierdzeniu przez działający w Radzie Komitet ds. Bezpieczeństwa.
   Artykuł 12
   Organy, o których mowa w art. 11 ustanawiają procedury, które mają być stosowane w przypadku udowodnionego lub podejrzewanego narażenia na szwank bezpieczeństwa informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej Umowy.
   Artykuł 13
   Każda ze Stron odpowiedzialna jest za pokrycie własnych kosztów poniesionych w związku z wykonywaniem niniejszej Umowy.
   Artykuł 14
   Przed przekazaniem lub wymianą informacji niejawnych między Stronami na mocy niniejszej Umowy organy odpowiedzialne za bezpieczeństwo, o których mowa w art. 11, zgadzają się co do tego, że Strona otrzymująca jest w stanie chronić i zabezpieczyć informacje w sposób odpowiadający ustaleniom, które mają być dokonane zgodnie z tym artykułem.
   Artykuł 15
   Niniejsza Umowa nie uniemożliwia Stronom zawierania innych umów odnoszących się do przekazywania lub wymiany informacji niejawnych, pod warunkiem że nie kolidują one z postanowieniami niniejszej Umowy.
   Artykuł 16
   Wszelkie różnice stanowisk między Liechtensteinem a UE powstałe w wyniku interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy rozwiązywane są wyłącznie w drodze negocjacji między Stronami.
   Artykuł 17
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po wzajemnym powiadomieniu przez Strony o zakończeniu wewnętrznych procedur niezbędnych do tego celu.
   2.   Każda ze Stron powiadamia drugą Stronę o wszelkich zmianach swych przepisów ustawodawczych i wykonawczych, które mogłyby mieć wpływ na ochronę informacji niejawnych, o których mowa w niniejszej Umowie.
   3.   Niniejsza Umowa może zostać poddana przeglądowi na wniosek każdej ze Stron w celu rozważenia ewentualnych zmian.
   4.   Wszelkie zmiany niniejszej Umowy dokonywane są wyłącznie w formie pisemnej oraz za obopólną zgodą Stron. Wchodzą one w życie po dokonaniu wzajemnego powiadomienia na mocy ust. 1.
   Artykuł 18
   Strona może wypowiedzieć niniejszą Umowę poprzez złożenie drugiej Stronie pisemnego wypowiedzenia. Wypowiedzenie takie staje się skuteczne po sześciu miesiącach od otrzymania powiadomienia przez drugą Stronę, ale pozostaje bez wpływu na zobowiązania podjęte wcześniej na mocy niniejszej Umowy. W szczególności wszelkie informacje niejawne przekazywane lub wymieniane zgodnie z niniejszą Umową są nadal chronione zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.
   W dowód czego niżej podpisani, odpowiednio należycie umocowani, złożyli podpisy pod niniejszą Umową.

      Sporządzono w Brukseli dnia szóstego lipca dwa tysiące dziesiątego roku w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.

            W imieniu Księstwa Liechtensteinu

            W imieniu Unii Europejskiej


title: Decyzja Komisji z dnia 22 sierpnia 2017 r. w sprawie zastąpienia dwóch członków grupy zainteresowanych stron w platformie REFIT

text:
               25.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 281/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 22 sierpnia 2017 r.
   w sprawie zastąpienia dwóch członków grupy zainteresowanych stron w platformie REFIT
   (2017/C 281/03)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Komisji C(2015) 3261 z dnia 19 maja 2015 r. ustanawiającą platformę REFIT, w szczególności jej art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Komisji C(2015) 3261 final ustanawiająca platformę REFIT (dalej zwaną „platformą”) stanowi w art. 4, że w skład platformy wchodzić będzie grupa rządowa i grupa zainteresowanych stron oraz że grupa zainteresowanych stron składać się będzie z maksymalnie 20 ekspertów, z których dwoje reprezentować będzie Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny oraz Komitet Regionów, a pozostali będą przedstawicielami przedsiębiorstw, w tym MŚP, oraz partnerów społecznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, które dysponują bezpośrednim doświadczeniem w stosowaniu przepisów unijnych. Powołani do grupy zainteresowanych stron eksperci działają we własnym imieniu lub reprezentują wspólne interesy szeregu zainteresowanych stron.

               (2)

               Przepis art. 4 ust. 4 decyzji stanowi, że Komisja, na wniosek pierwszego wiceprzewodniczącego Komisji, mianuje członków grupy zainteresowanych stron wybranych spośród kandydatów, którzy mają bezpośrednie doświadczenie w stosowaniu przepisów unijnych i odpowiedzieli na zaproszenie do składania kandydatur. Nominacje te zapewniają w możliwie największym stopniu zrównoważoną reprezentację różnych sektorów, interesów i regionów Unii oraz płci. Przepis art. 4 ust. 5 decyzji stanowi, że członkowie zostają powołani na okres do dnia 31 października 2019 r. Zgodnie z art. 4 ust. 6 decyzji członkowie, którzy złożą rezygnację, mogą zostać zastąpieni na pozostały okres swojej kadencji.

               (3)

               Decyzja Komisji C(2015) 9063 z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie mianowania członków grupy zainteresowanych stron w platformie REFIT stanowi, że gdyby którykolwiek z członków grupy zainteresowanych stron przestał być jej członkiem w czasie kadencji platformy, pierwszy wiceprzewodniczący może wyznaczyć następcę z pierwotnej listy kandydatów, którzy odpowiedzieli na zaproszenie do składania kandydatur na stanowisko członka grupy zainteresowanych stron.

               (4)

               W związku z rezygnacją Jeana Naslina i Magdy Stoczkiewicz z funkcji członków grupy zainteresowanych stron z dniem 5 kwietnia 2017 r. i dniem 8 czerwca 2017 r. pierwszy wiceprzewodniczący Komisji mianował Jana Oraveca i Cécile Toubeau, którzy zastąpią Jeana Naslina i Magdę Stoczkiewicz do końca ich kadencji,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Jan Oravec i Cécile Toubeau zostają mianowani członkami grupy zainteresowanych stron w platformie REFIT na okres do dnia 31 października 2019 r.
   W załączniku do decyzji Komisji C(2015) 9063 odesłania do Jeana Naslina i Magdy Stoczkiewicz zastępuje się odesłaniami do Jana Oraveca i Cécile Toubeau określonymi w załączniku do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 sierpnia 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Christos STYLIANIDES

            Członek Komisji

      ZAŁĄCZNIK

                  Imię i nazwisko

                  Obywatelstwo

                  Reprezentuje wspólne interesy zainteresowanych stron w danym obszarze polityki

                  Obecny pracodawca

                  Cécile Toubeau

                  Belgijskie i brytyjskie

                  TAK

                  Europejska Federacja na rzecz Transportu i Środowiska

                  Jan Oravec

                  Słowackie

                  TAK

                  Stowarzyszenie przedsiębiorców Słowacji