title: Komisja Administracyjna ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego – Decyzja nr E6 z dnia 19 października 2017 r. dotycząca ustalania, kiedy w systemie elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego (EESSI) wiadomość elektroniczna uważana jest za doręczoną zgodnie z prawem (Tekst mający znaczenie dla EOG i Szwajcarii.)

text:
               4.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 355/5

      KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO
      DECYZJA NR E6
      z dnia 19 października 2017 r.
      dotycząca ustalania, kiedy w systemie elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego (EESSI) wiadomość elektroniczna uważana jest za doręczoną zgodnie z prawem
      (Tekst mający znaczenie dla EOG i Szwajcarii)
      (2018/C 355/04)
      KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO,
      uwzględniając art. 72 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), zgodnie z którym Komisja Administracyjna odpowiada za rozpatrywanie wszelkich spraw administracyjnych lub dotyczących wykładni, wynikających z przepisów tego rozporządzenia oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (2),
      uwzględniając art. 72 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 883/2004, zgodnie z którym Komisja Administracyjna powinna w miarę możliwości zachęcać do wykorzystywania nowych technologii,
      uwzględniając art. 81 rozporządzenia (WE) nr 883/2004, w którym określono procedurę mającą zastosowanie w przypadku, gdy wniosek, oświadczenie lub odwołanie, które powinno zostać wniesione w określonym terminie do władzy, instytucji lub sądu jednego z państw członkowskich, ale zamiast tego został wniesiony w tym samym terminie do odpowiedniej władzy, instytucji lub sądu innego państwa członkowskiego,
      uwzględniając art. 4 rozporządzenia (WE) nr 987/2009, w myśl którego „przekazywanie danych między instytucjami lub instytucjami łącznikowymi odbywa się drogą elektroniczną…”, a „Komisja Administracyjna ustala strukturę, zawartość, format oraz szczegółowe ustalenia dotyczące wymiany dokumentów oraz standardowych dokumentów elektronicznych”,
      uwzględniając art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 987/2009, w myśl którego, „w przypadku gdy przekazywanie danych odbywa się za pośrednictwem instytucji łącznikowej państwa członkowskiego, do którego dane są przekazywane, bieg terminów udzielenia odpowiedzi na wnioski rozpoczyna się w dniu, w którym instytucja łącznikowa otrzymała wniosek, tak jakby otrzymała go instytucja w tym państwie członkowskim”,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71 z dnia 3 czerwca 1971 r. określające zasady mające zastosowanie do okresów, dat i terminów (3),
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Należy ustanowić zasadę określającą, kiedy za pośrednictwem EESSI wiadomość uznaje się za doręczoną zgodnie z prawem, w celu określenia terminów zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2004 i rozporządzeniem (WE) nr 987/2009 w związku z rozporządzeniem (EWG, Euratom) nr 1182/71.

                  (2)

                  Przepisy dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego określone w rozporządzeniu (WE) nr 883/2004 i art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 stanowią, że wiadomość uznaje się za doręczoną, kiedy dotrze ona do instytucji właściwej lub instytucji łącznikowej państwa członkowskiego przeznaczenia, nawet w przypadkach, gdy instytucja ta nie zajmuje się bezpośrednio daną sprawą.

                  (3)

                  Architektura EESSI zatwierdzona przez Komisję Administracyjną przewiduje mechanizm techniczny, zapewniający, że nadawca otrzymuje informację o skutecznym doręczeniu wiadomości, na podstawie zastosowania protokołu elektronicznego przesyłania danych ebMS AS4 w ramach EESSI.

                  (4)

                  Protokół ebMS AS4 zapewnia pewność przesyłu wiadomości, co oznacza, że w sytuacji wysłania wiadomości za pomocą tego protokołu, jej nadawca otrzymuje informację potwierdzającą doręczenie do punktu końcowego wymiany wiadomości w EESSI zgodnie z protokołem ebMS AS4 bądź też informację o ewentualnym niepowodzeniu w wysłaniu wiadomości.

                  (5)

                  Punkt końcowy protokołu ebMS AS4 stanowi najbliższy elektroniczny odpowiednik pojęcia dotarcia wiadomości do właściwej instytucji lub instytucji łącznikowej, a zatem w ramach wymiany elektronicznej w ramach EESSI wiadomość będzie uznawana za doręczoną zgodnie z prawem, kiedy dotrze do punktu końcowego protokołu ebMS AS4.

                  (6)

                  Państwa członkowskie mają swobodę w określaniu szczegółów architektury krajowej i decydowaniu, czy punkt końcowy wymiany wiadomości w EESSI zgodnie z protokołem ebMS AS4 ma być równoznaczny z Aplikacją Krajową instytucji zajmującej się danymi sprawami, czy też zostanie umieszczony w Krajowej Bramie Sieciowej lub w podmiocie świadczącym usługi inteligentnego przekierowania w imieniu Aplikacji Krajowej, w którym to przypadku wiadomości będą przesyłane poza punkt końcowy protokołu ebMS AS4, do instytucji zajmującej się daną sprawą. W kompetencji władz krajowych pozostaje odpowiedzialność za zapewnienie dotarcia wiadomości na czas do zajmujących się daną sprawą poza punktem końcowym protokołu ebMS AS4.

                  (7)

                  Państwa członkowskie mają swobodę określania szczegółów architektury krajowej pod względem tego, czy przekazywanie wiadomości z Punktu Kontaktowego do punktu końcowego wymiany wiadomości w EESSI w protokole ebMS AS4 odbywa się w technologii „przyjmij” lub „wyślij”. Konieczne jest, zatem wprowadzenie ogólnej zasady dla zapewnienia regularnego pozyskiwania wiadomości z Punktu Kontaktowego i dostarczania ich do punktu końcowego wymiany wiadomości w EESSI w protokole ebMS AS4.

                  (8)

                  Urzędnicy zajmujący się wysyłaniem wiadomości w ramach rozpatrywania spraw w przypadku wątpliwości muszą być w stanie określić datę doręczenia wiadomości. Komisja Administracyjna określi szczegółową procedurę, która to umożliwi.

                  (9)

                  Praktyczne uregulowania dotyczące dobrej współpracy między organami krajowymi w okresie przejściowym, tzn. do czasu pełnego wprowadzenia wymiany wiadomości drogą elektroniczną, w tym przewodnie zasady pragmatyzmu i elastyczności, są określone w decyzji Komisji Administracyjnej nr E5 z dnia 16 marca 2017 r. w sprawie praktycznych porozumień dotyczących okresu przejściowego dla wymiany danych drogą elektroniczną, o której mowa w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (4),

            Działając zgodnie z warunkami określonymi w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,
      STANOWI, CO NASTĘPUJE:

                  1.

                  Zgodnie z ogólną zasadą przepisów w zakresie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, określoną w rozporządzeniu (WE) nr 883/2004 oraz w art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 987/2009, zgodnie z którą wiadomość uznaje się za doręczoną, kiedy dotrze ona do instytucji właściwej lub instytucji łącznikowej państwa członkowskiego przeznaczenia, ustala się na potrzeby elektronicznej wymiany informacji, że pojęciu uznania wiadomości za doręczoną odpowiada punkt końcowy elektronicznego protokołu przesyłania danych ebMS AS4 w ramach EESSI.

                  2.

                  Wiadomość w ramach EESSI uznaje się za doręczoną zgodnie z prawem w dniu wygenerowania potwierdzenia jej dostarczenia w punkcie końcowym ebMS.

                  3.

                  Państwa członkowskie zapewniają, aby pozyskiwanie wiadomości dostarczonych do ich krajowych Punktów Kontaktowych i przekazywanie ich do punktu końcowego wymiany wiadomości w EESSI następowało co najmniej raz na dobę oraz aby potwierdzenie ich doręczenia lub niepowodzenia w ich doręczeniu było generowane w punkcie końcowym ebMS, nie później niż w dniu następującym po dniu wysłania wiadomości.

                  4.

                  Państwa członkowskie muszą zagwarantować, że w przypadku wątpliwości co do daty doręczenia wiadomości urzędnicy będą mogli ustalić datę potwierdzenia doręczenia lub niepowodzenia w doręczeniu wiadomości w punkcie końcowym ebMS odbierającego państwa członkowskiego. Komisja Administracyjna określi szczegóły tej procedury konsultacyjnej.

                  5.

                  Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od dwudziestego dnia po jej opublikowaniu.

            Agne NETTAN-SEPP

               Przewodniczący Komisji Administracyjnej

         (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

         (2)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 124 z 8.6.1971, s. 1.

         (4)  Dz.U. C 233 z 19.7.2017, s. 3.


title: Decyzja Rady z dnia 2 października 2018 r. dotycząca mianowania trzech członków rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego z Hiszpanii, Słowacji i Cypru

text:
                  4.10.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 355/2

         DECYZJA RADY
         z dnia 2 października 2018 r.
         dotycząca mianowania trzech członków rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego z Hiszpanii, Słowacji i Cypru
         (2018/C 355/02)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (1), w szczególności jego art. 4,
         uwzględniając przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich listy kandydatów na przedstawicieli państw członkowskich oraz przedłożone przez Komisję listy kandydatów na przedstawicieli organizacji pracodawców i organizacji pracowniczych,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Decyzją z dnia 16 lipca 2018 r. (2) i sprostowaniem do decyzji Rady z dnia 16 lipca 2018 r. (3) Rada mianowała członków rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2018 r. do dnia 17 września 2021 r.

                     (2)

                     Komisja przedstawiła jedną kandydaturę na przedstawiciela organizacji pracowniczych.

                     (3)

                     Hiszpania i Słowacja przedstawiły dwie kandydatury na przedstawicieli rządów,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Na członków rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego mianuje się, na okres do dnia 17 września 2021 r., następujące osoby:
            I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW:

                        Hiszpania

                        Clara SANZ LÓPEZ

                        Słowacja

                        Juraj VANTUCH

            II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNICZYCH:

                        Cypr

                        Evangelos EVANGELOU

            Artykuł 2
            Członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 2 października 2018 r.

                  W imieniu Rady

               H. LÖGER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

            (2)  Decyzja Rady z dnia 16 lipca 2018 r. odnawiająca skład Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Dz.U. C 253 z 19.7.2018, s. 9).

            (3)  Sprostowanie do decyzji Rady z dnia 16 lipca 2018 r. odnawiającej skład Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Dz.U. C 325 z 14.9.2018, s. 20).


               4.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 356/147

      P8_TA(2017)0430
      Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego – Karel Pinxten
      Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie powołania Karela Pinxtena na członka Trybunału Obrachunkowego (C8-0328/2017 – 2017/0812(NLE))
      (Konsultacja)
      (2018/C 356/25)

         Parlament Europejski,

                  —

                  uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0328/2017),

                  —

                  uwzględniając art. 121 Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0336/2017),

                  A.

                  mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

                  B.

                  mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 19 października 2017 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

                  1.

                  wydaje negatywną opinię w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Karela Pinxtena na członka Trybunału Obrachunkowego;

                  2.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wglądu Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


               4.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 356/148

      P8_TA(2017)0431
      Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego – Pietro Russo
      Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie powołania Pietra Russo na członka Trybunału Obrachunkowego (C8-0329/2017 – 2017/0813(NLE))
      (Konsultacja)
      (2018/C 356/26)

         Parlament Europejski,

                  —

                  uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0329/2017),

                  —

                  uwzględniając art. 121 Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0337/2017),

                  A.

                  mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

                  B.

                  mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 19 października 2017 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

                  1.

                  wydaje opinię pozytywną w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Pietra Russo na członka Trybunału Obrachunkowego;

                  2.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


               4.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 356/149

      P8_TA(2017)0432
      Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego – Hannu Takkula
      Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie powołania Hannu Takkuli na członka Trybunału Obrachunkowego (C8-0330/2017 – 2017/0814(NLE))
      (Konsultacja)
      (2018/C 356/27)

         Parlament Europejski,

                  —

                  uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0330/2017),

                  —

                  uwzględniając art. 121 Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0338/2017),

                  A.

                  mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

                  B.

                  mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 19 października 2017 r. Komisja Kontroli Budżetowej przesłuchała kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

                  1.

                  wydaje pozytywną opinię w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Hannu Takkuli na członka Trybunału Obrachunkowego;

                  2.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wglądu Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również pozostałym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


               4.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 356/150

      P8_TA(2017)0433
      Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego – Baudilio Tomé Muguruza
      Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie powołania Baudilia Tomé Muguruzy na członka Trybunału Obrachunkowego (C8-0331/2017 – 2017/0815(NLE))
      (Konsultacja)
      (2018/C 356/28)

         Parlament Europejski,

                  —

                  uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0331/2017),

                  —

                  uwzględniając art. 121 Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0342/2017),

                  A.

                  mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  B.

                  mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 26 października 2017 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

                  1.

                  wydaje pozytywną opinię w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Baudilia Tomé Muguruzy na członka Trybunału Obrachunkowego;

                  2.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również pozostałym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


               4.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 356/151

      P8_TA(2017)0434
      Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego – Bettina Jakobsen
      Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie nominacji Bettiny Jakobsen na członkinię Trybunału Obrachunkowego (C8-0332/2017 – 2017/0816(NLE))
      (Konsultacja)
      (2018/C 356/29)

         Parlament Europejski,

                  —

                  uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0332/2017),

                  —

                  uwzględniając art. 121 Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0341/2017),

                  A.

                  mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej dokonała oceny kwalifikacji kandydatki, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  B.

                  mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 26 października 2017 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydatki zgłoszonej przez Radę na stanowisko członkini Trybunału Obrachunkowego,

                  1.

                  wydaje pozytywną opinię w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Bettiny Jakobsen na członkinię Trybunału Obrachunkowego,

                  2.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


               4.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 356/152

      P8_TA(2017)0435
      Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego – João Alexandre Tavares Gonçalves de Figueiredo
      Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie powołania João Alexandre’a Tavaresa Gonçalvesa de Figueiredo na członka Trybunału Obrachunkowego (C8-0333/2017 – 2017/0817(NLE))
      (Konsultacja)
      (2018/C 356/30)

         Parlament Europejski,

                  —

                  uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0333/2017),

                  —

                  uwzględniając art. 121 Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0343/2017),

                  A.

                  mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  B.

                  mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 26 października 2017 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego,

                  1.

                  wydaje pozytywną opinię w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania João Alexandre’a Tavaresa Gonçalvesa de Figueiredo na członka Trybunału Obrachunkowego;

                  2.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wglądu Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


               4.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 356/153

      P8_TA(2017)0436
      Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego – Iliana Ivanova
      Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie powołania Iliany Iwanowej na członkinię Trybunału Obrachunkowego (C8-0334/2017 – 2017/0818(NLE))
      (Konsultacja)
      (2018/C 356/31)

         Parlament Europejski,

                  —

                  uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0334/2017),

                  —

                  uwzględniając art. 121 Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0344/2017),

                  A.

                  mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej dokonała oceny kwalifikacji kandydatki, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

                  B.

                  mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 26 października 2017 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydatki zgłoszonej przez Radę na stanowisko członkini Trybunału Obrachunkowego;

                  1.

                  wydaje opinię pozytywną w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Iliany Iwanowej na członkinię Trybunału Obrachunkowego;

                  2.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wglądu Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


               4.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 356/137

      P8_TA(2017)0459
      Wniosek o uchylenie immunitetu Any Gomes
      Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 30 listopada 2017 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Any Gomes (2017/2096(IMM))
      (2018/C 356/19)

         Parlament Europejski,

                  —

                  uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Any Gomes, przekazany w dniu 30 maja 2017 r. przez Stałe Przedstawicielstwo Portugalii przy Unii Europejskiej, podpisany przez zastępcę prokuratora generalnego Republiki Portugalskiej w ramach postępowania karnego toczącego się w prokuraturze generalnej przy sądzie okręgowym w Peso da Régua – okręg Vila Reale (nr ref. NUIPC 430/16.6T9LSBP), i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 12 czerwca 2017 r.,

                  —

                  po wysłuchaniu wyjaśnień Any Gomes, zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

                  —

                  uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r. (1),

                  —

                  uwzględniając art. 157 ust. 3 Konstytucji Republiki Portugalskiej oraz art. 11 statutu posłów do Zgromadzenia Republiki Portugalskiej

                  —

                  uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0363/2017),

                  A.

                  mając na uwadze, że prokuratura Republiki Portugalskiej okręgu Vila Real, prokuratura generalna przy sądzie okręgowym w Peso de Régua, wystąpiła z wnioskiem o uchylenie immunitetu parlamentarnego Any Gomes w związku z oświadczeniami złożonymi przez nią w wywiadzie dla dziennika Diàrio de Noticias, opublikowanym przez tę gazetę w internecie w dniu 29 kwietnia 2016 r.; mając na uwadze, że wniosek złożono w celu wszczęcia postępowania karnego przeciwko posłance A. Gomes, a także wysłuchania jej w kontekście tego postępowania;

                  B.

                  mając na uwadze, że artykuł przytaczał wiadomości na temat przeszukań, które miały być prowadzone w stoczni w Vianie, a A. Gomes oświadczyła w tym kontekście: „To sygnał, że coś zaczyna się dziać w sprawie dotyczącej ewidentnego przypadku korupcji”, wyrażając przy tym pogląd, że sprzedaż promu Atlântida dokonana została „za niewielkie pieniądze”;

                  C.

                  mając na uwadze, że przytoczone okoliczności faktyczne dotyczą teoretycznie popełnienia przez A. Gomes trzech przestępstw wobec dwóch skarżących, tj. zniesławienia organu, jednostki organizacyjnej lub osoby prawnej, określonych i karanych na mocy art. 187 ust. 1 i ust. 2 lit. a) oraz art. 183 ust. 2 kodeksu karnego, które przewidują karę do dwóch lat pozbawienia wolności lub grzywnę w wysokości co najmniej 120 stawek dziennych;

                  D.

                  mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej wobec posłów do Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych;

                  E.

                  mając na uwadze, że art. 5 Regulaminu Parlamentu Europejskiego przewiduje, iż wykonując swoje uprawnienia związane z przywilejami i immunitetami, Parlament działa w celu utrzymania swojej integralności jako demokratycznego zgromadzenia ustawodawczego oraz w celu zapewnienia niezależności posłów w sprawowaniu ich funkcji;

                  F.

                  mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że oświadczenie złożone przez posła poza Parlamentem Europejskim może stanowić opinię wyrażoną w ramach pełnienia obowiązków w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7, gdy odpowiada subiektywnej ocenie mającej bezpośredni i oczywisty związek z wykonywaniem obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego, co oznacza, że ważne jest nie miejsce złożenia oświadczenia, lecz jego charakter i treść;

                  G.

                  mając na uwadze, że w obecnych czasach debata polityczna coraz częściej odbywa się poza salami posiedzeń Parlamentu i ma miejsce w środkach przekazu, przybierając postać komunikatów prasowych, wywiadów, wypowiedzi na blogach i w internecie;

                  H.

                  mając na uwadze, że oświadczenia wygłoszone w przedmiotowym wywiadzie przez A. Gomes zostały złożone w ramach pełnienia obowiązków posłanki do Parlamentu Europejskiego, a zwłaszcza w kontekście jej obowiązków jako wiceprzewodniczącej komisji śledczej powołanej do zbadania zarzutów popełnienia przestępstwa i niewłaściwego administrowania w stosowaniu prawa Unii w odniesieniu do prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania;

                  I.

                  mając na uwadze, że oświadczenia złożone przez A. Gomes są bezpośrednio związane z jej stwierdzeniami wygłoszonymi w programie telewizyjnym „TVI24- Cara a Cara – Ana Gomes versus Carlos Abreu Amorim” wyemitowanym w dniu 29 listopada 2013 r., w odniesieniu do których Parlament Europejski utrzymał immunitet tejże posłanki (2);

                  J.

                  mając na uwadze, że oświadczenia A. Gomes wchodzą zatem w zakres jej działalności w Parlamencie Europejskim;

                  1.

                  podejmuje decyzję o odmowie uchylenia immunitetu Any Gomes;

                  2.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do natychmiastowego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji właściwym organom Republiki Portugalskiej i Anie Gomes.

         (1)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Sądu z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.

         (2)  Sprawozdanie w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Any Gomes (sprawozdawczyni: Heidi Hautala – Komisja Prawna); decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 listopada 2014 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu A. Gomes (Dz.U. C 285 z 5.8.2016, s. 19).


title: Decyzja Rady (UE) 2018/1552 z dnia 28 września 2018 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Współpracy ustanowionej na mocy Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia priorytetów partnerstwa UE–Azerbejdżan

text:
                  17.10.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 260/20

         DECYZJA RADY (UE) 2018/1552
         z dnia 28 września 2018 r.
         w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Współpracy ustanowionej na mocy Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia priorytetów partnerstwa UE–Azerbejdżan
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 209, w związku z art. 218 ust. 9,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Umowa o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżańską, z drugiej strony (1) („Umowa”) została podpisana w dniu 22 kwietnia 1996 r i weszła w życie w dniu 1 lipca 1999 r.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 81 Umowy Rada Współpracy ustanowionej Umową może opracowywać odpowiednie zalecenia dla osiągnięcia celów Umowy.

                     (3)

                     Rada Współpracy przyjmie zalecenie w sprawie priorytetów partnerstwa UE–Azerbejdżan w drodze procedury pisemnej.

                     (4)

                     Należy określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu, w odniesieniu do przyjęcia priorytetów partnerstwa UE–Azerbejdżan,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Współpracy ustanowionej na mocy Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia priorytetów partnerstwa UE–Azerbejdżan, opiera się na projekcie zalecenia Rady Współpracy załączonym do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2018 r.

                  W imieniu Rady

               M. SCHRAMBÖCK

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 246 z 17.9.1999, s. 3.

            PROJEKT
            ZALECENIE RADY WSPÓŁPRACY UE–AZERBEJDŻAN NR 1/2018
            z dnia …
            dotyczące priorytetów partnerstwa UE–Azerbejdżan
            RADA WSPÓŁPRACY UE–AZERBEJDŻAN,
            uwzględniając Umowę o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżańską, z drugiej strony (1), w szczególności jej art. 81,
            a także mając na uwadze, co następuje:

                        (1)

                        Umowa o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżańską, z drugiej strony („Umowa”) została podpisana w dniu 22 kwietnia 1996 r. i weszła w życie w dniu 1 lipca 1999 r.

                        (2)

                        Zgodnie z art. 81 Umowy Rada Współpracy może opracowywać odpowiednie zalecenia dla osiągnięcia celów Umowy.

                        (3)

                        Zgodnie z art. 98 Umowy strony Umowy podejmują wszelkie środki o charakterze ogólnym lub szczególnym wymagane do wypełnienia swoich zobowiązań wynikających z Umowy i dbają o osiągnięcie określonych w niej celów.

                        (4)

                        W ramach przeglądu europejskiej polityki sąsiedztwa zaproponowano nowy etap współpracy z partnerami przewidujący zwiększenie poczucia odpowiedzialności po obydwu stronach.

                        (5)

                        Unia Europejska i Azerbejdżan pragną umocnić swoje partnerstwo i uzgadniają w tym celu zestaw priorytetów na okres 2018–2020 służących wsparciu i wzmocnieniu odporności i stabilności Azerbejdżanu.

                        (6)

                        Strony Umowy uzgodniły w związku z tym treść priorytetów partnerstwa UE–Azerbejdżan, które będą wspierać realizację Umowy, ze szczególnym naciskiem na współpracę w ustalonych wspólnych obszarach zainteresowania,

                  PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

               Artykuł 1
               Rada Współpracy zaleca, aby strony Umowy realizowały priorytety partnerstwa UE–Azerbejdżan określone w załączniku (+).

               Artykuł 2
               Niniejsze zalecenie staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.

               Sporządzono w Brukseli

                     W imieniu Rady Współpracy

                     Unia Europejska

                     Republika Azerbejdżańska

               (1)  Dz.U. UE L 246, 17.9.1999, s. 3.

               (+)

                        +

                        ST 11898/18.


               24.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/201

         P8_TA(2015)0420
   Utworzenie Komisji Specjalnej ds. Interpretacji Prawa Podatkowego i Innych Środków o Podobnym Charakterze lub Skutkach (TAXE 2)
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie powołania Komisji Specjalnej ds. Interpretacji Prawa Podatkowego i Innych Środków o Podobnym Charakterze lub Skutkach (TAXE 2) oraz określenia jej kompetencji, składu liczbowego i czasu trwania mandatu (2015/3005(RSO))
   (2017/C 399/25)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając propozycję Konferencji Przewodniczących,

               —

               uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej o przeprowadzeniu analizy praktyki wydawania interpretacji prawa podatkowego na podstawie przepisów UE dotyczących pomocy państwa we wszystkich państwach członkowskich,

               —

               uwzględniając spoczywający na wszystkich państwach członkowskich, na mocy przepisów podatkowych UE, obowiązek przekazywania innym państwom członkowskim, w drodze wymiany z urzędu, informacji dotyczących interpretacji prawa podatkowego, w szczególności jeżeli może dojść do strat podatkowych w innym państwie członkowskim lub jeżeli oszczędność podatkowa może wynikać z fikcyjnych transferów zysków wewnątrz grupy przedsiębiorstw,

               —

               uwzględniając swoją decyzję z dnia 12 lutego 2015 r. (1) w sprawie powołania Komisji Specjalnej ds. Interpretacji Prawa Podatkowego i Innych Środków o Podobnym Charakterze lub Skutkach oraz określenia jej kompetencji, składu liczbowego i czasu trwania mandatu (komisji specjalnej TAXE 1),

               —

               uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach (2),

               —

               uwzględniając art. 197 Regulaminu,

               1.

               postanawia powołać Komisję Specjalną ds. Interpretacji Prawa Podatkowego i Innych Środków o Podobnym Charakterze lub Skutkach (TAXE 2)w celu przeanalizowania praktyki w zakresie stosowania prawa UE odnoszącego się do pomocy państwa i do opodatkowania w związku z interpretacją prawa podatkowego i innymi środkami o podobnym charakterze lub skutkach, jeżeli praktyka taka wydaje się przyjęta przez państwo członkowskie lub Komisję Europejską, a także szkodliwymi systemami i praktykami związanymi z opodatkowaniem osób prawnych na szczeblu europejskim i międzynarodowym, która:

                           a)

                           będzie w pełni opierać się na pracach przeprowadzonych przez komisję specjalną TAXE 1 i zakończy jej prace, a w szczególności zajmie się nierozwiązanymi sprawami wskazanymi we wspomnianej wyżej rezolucji z dnia 25 listopada 2015 r., będzie mieć dostęp do odpowiednich dokumentów, w tym protokołów posiedzeń Grupy ds. Kodeksu Postępowania, oraz nawiąże niezbędne kontakty z międzynarodowymi, europejskimi i krajowymi instytucjami i forami, parlamentami narodowymi i rządami państw członkowskich i krajów trzecich, jak również przedstawicielami społeczności naukowej, przedsiębiorców i społeczeństwa obywatelskiego, w tym partnerów społecznych, i będzie przeprowadzać wysłuchania z ich udziałem, w ścisłej współpracy z komisjami stałymi;

                           b)

                           będzie monitorować wdrażanie przez państwa członkowskie i właściwe instytucje europejskie zaleceń zawartych we wspomnianej wyżej rezolucji z dnia 25 listopada 2015 r. i śledzić prace toczące się w międzynarodowych instytucjach, w tym Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju i G20, w pełni przestrzegając uprawnień Komisji Gospodarczej i Monetarnej w odniesieniu do kwestii podatkowych;

               2.

               W tym celu postanawia powierzyć komisji specjalnej TAXE 2 następujące uprawnienia:

                           a)

                           analiza i badanie praktyki w zakresie stosowania art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w odniesieniu do interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach wydanych przez państwa członkowskie od dnia 1 stycznia 1991 r.;

                           b)

                           analiza i ocena stosowanej przez Komisję praktyki, której domniemanym skutkiem jest znaczna liczba interpretacji prawa podatkowego niezgodnych z przepisami UE dotyczącymi pomocy państwa, a polegającej na stałym badaniu, zgodnie z art. 108 TFUE, wszystkich systemów pomocy istniejących w państwach członkowskich, na proponowaniu państwom członkowskim stosownych środków koniecznych ze względu na stopniowy rozwój lub funkcjonowanie rynku wewnętrznego, na sprawdzaniu, czy pomoc przyznawana przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i nie jest nadużywana, na decydowaniu, że dane państwo musi znieść lub zmienić taką pomoc w określonym terminie, oraz na kierowaniu sprawy do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jeżeli dane państwo nie stosuje się do tych decyzji;

                           c)

                           analiza i badanie przestrzegania przez państwa członkowskie od dnia 1 stycznia 1991 r. obowiązków określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 108 TFUE (3) w odniesieniu do obowiązku współpracy i przekazywania wszelkich niezbędnych dokumentów;

                           d)

                           analiza i badanie przestrzegania obowiązków określonych w dyrektywie Rady 77/799/EWG z dnia 19 grudnia 1977 r. dotyczącej wzajemnej pomocy właściwych władz państw członkowskich w obszarze podatków bezpośrednich oraz opodatkowania składek ubezpieczeniowych (4) oraz w dyrektywie Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG (5) w odniesieniu do przekazywania przez państwa członkowskie innym państwom członkowskim, od dnia 1 stycznia 1991 r., w drodze wymiany z urzędu, informacji dotyczących interpretacji prawa podatkowego;

                           e)

                           analiza i ocena praktyki Komisji Europejskiej w zakresie właściwego stosowania dyrektyw 77/799/EWG i 2011/16/UE w odniesieniu do przekazywania przez państwa członkowskie innym państwom członkowskim, w drodze wymiany z urzędu, informacji dotyczących interpretacji prawa podatkowego;

                           f)

                           analiza i ocena przestrzegania przez państwa członkowskie zasady lojalnej współpracy zapisanej w art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, w tym wykonywania zobowiązania do ułatwiania wypełniania przez Unię jej zadań oraz do powstrzymania się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrażać urzeczywistnieniu celów Unii, zważywszy na domniemaną wielką skalę agresywnego planowania podatkowego ułatwianego przez państwa członkowskie oraz prawdopodobny znaczący wpływ, jaki wywiera to na unijne finanse publiczne oraz finanse publiczne w UE;

                           g)

                           analiza i ocena agresywnego planowania podatkowego prowadzonego przez spółki mające siedzibę lub zarejestrowane w państwach członkowskich, również w odniesieniu do aspektu związanego z krajami trzecimi, w tym wymiany informacji z krajami trzecimi w tym zakresie;

                           h)

                           przedstawianie wszelkich zaleceń, jakie uzna za niezbędne w tym względzie;

               3.

               postanawia, że w skład komisji TAXE 2 wejdzie 45 członków (jak miało to miejsce w przypadku komisji specjalnej TAXE 1);

               4.

               uważa za właściwe, że w komisji specjalnej TAXE 2 należy utrzymać strukturę komisji specjalnej TAXE 1;

               5.

               postanawia, że czas trwania mandatu komisji specjalnej TAXE 2 wyniesie 6 miesięcy, począwszy od dnia 2 grudnia 2015 r.;

               6.

               uważa za właściwe, że komisja specjalna TAXE 2 – w celu podsumowania swoich prac – powinna przedłożyć rezolucję lub sprawozdanie sporządzone przez dwóch współsprawozdawców.

      (1)  Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA(2015)0039.

      (2)  Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA(2015)0408.

      (3)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 336 z 27.12.1977, s. 15.

      (5)  Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1


               24.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/233

         P8_TA(2015)0448
   Niewniesienie sprzeciwu wobec aktu delegowanego: zasady finansowe mające zastosowanie do budżetu ogólnego
   Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewnoszenia sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 30 października 2015 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 1268/2012 w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (C(2015)07555 – 2015/2939(DEA))
   (2017/C 399/47)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2015)07555),

               —

               uwzględniając pismo Komisji z dnia 12 listopada 2015 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyrazi on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

               —

               uwzględniając pismo Komisji Budżetowej i Komisji Kontroli Budżetowej z dnia 27 listopada 2015 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

               —

               uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (1), w szczególności jego art. 210,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2015/1929 z dnia 28 października 2015 r., zmieniające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (2),

               —

               uwzględniając zalecenie dotyczące decyzji Komisji Budżetowej oraz Komisji Kontroli Budżetowej,

               —

               uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

               —

               uwzględniając fakt, iż nie wyrażono żadnego sprzeciwu w terminie określonym w art. 105 ust. 6 tiret trzecie i czwarte Regulaminu, który to termin upłynął w dniu 15 grudnia 2015 r.,

               A.

               mając na uwadze, że dyrektywy 2014/23/UE (3) i 2014/24/UE (4), które państwa członkowskie muszą transponować do prawa krajowego do dnia 18 kwietnia 2016 r., spowodowały konieczność wprowadzenia zmian zarówno do rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, jak i do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 w sprawie zasad stosowania rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 w odniesieniu do zamówień publicznych instytucji unijnych oraz zamówień udzielanych na ich własny rachunek;

               B.

               mając na uwadze, że rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 zostało zatem zmienione dnia 28 października 2015 r. rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 2015/1929, które dostosowało je do wspomnianych dyrektyw i weszło w życie w dniu 30 października 2015 r.;

               C.

               mając na uwadze, że w dniu 30 października 2015 r. Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane C(2015)07555) w celu zapewnienia stosowania odpowiedniej aktualizacji rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 od początku roku budżetowego, zapewniając jednoznaczne przejście na nowe zasady dotyczące unijnych zamówień publicznych i koncesji;

               D.

               mając na uwadze, że na mocy art. 210 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, który upoważnia Komisję do przyjęcia takich aktów delegowanych, rozporządzenie delegowane (C(2015)07555) może zasadniczo wejść w życie pod koniec okresu kontroli zarządzonego przez Parlament Europejski i Radę, rozpoczynającego bieg dwa miesiące od dnia zawiadomienia, tj. do dnia 30 grudnia 2015 r., i który może być przedłużony o kolejne dwa miesiące;

               E.

               mając jednak na uwadze, że Komisja zwróciła się do Parlamentu Europejskiego w dniu 12 listopada 2015 r. z wnioskiem, by w przypadku niezgłaszania sprzeciwu wobec przedmiotowego aktu delegowanego powiadomić o tym Komisję najpóźniej do dnia 21 grudnia 2015 r., ponieważ w celu zapewnienia terminowej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przed 31 grudnia 2015 r. i tym samym zapewnienia wejścia w życie aktu delegowanego w dniu 1 stycznia 2016 r., zgodnie z planem, musiałby on zostać przekazany do Urzędu Publikacji najpóźniej do dnia 21 grudnia 2015 r.;

               1.

               oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec tego rozporządzenia delegowanego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

      (1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 286 z 30.10.2015, s. 1.

      (3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 1).

      (4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 65).


title: Decyzja Rady (UE) 2018/13 z dnia 18 grudnia 2017 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Serbia w odniesieniu do udziału Serbii w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej w charakterze obserwatora oraz w odniesieniu do warunków tego udziału, w ramach rozporządzenia (WE) nr 168/2007

text:
               9.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 4/5

         DECYZJA RADY (UE) 2018/13
   z dnia 18 grudnia 2017 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Serbia w odniesieniu do udziału Serbii w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej w charakterze obserwatora oraz w odniesieniu do warunków tego udziału, w ramach rozporządzenia (WE) nr 168/2007
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 352 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rada Europejska zebrana w Luksemburgu w grudniu 1997 r. uczyniła udział w agencjach unijnych sposobem na przyspieszenie realizacji strategii przedakcesyjnej. Konkluzje tej Rady Europejskiej stwierdzają, że „agencje, w których mogą brać udział państwa kandydujące, określa się dla każdego przypadku odrębnie”.

               (2)

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 (1) przewiduje, że w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Agencją”) mogą, w charakterze obserwatorów, uczestniczyć państwa kandydujące.

               (3)

               Serbia podziela cele i zadania Agencji, a także akceptuje zakres i opis zadań Agencji określone w rozporządzeniu (WE) nr 168/2007.

               (4)

               Ostatecznym celem Serbii jest członkostwo w Unii, a uczestnictwo w pracach Agencji pomoże jej w osiągnięciu tego celu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Serbia w odniesieniu do udziału Serbii w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej w charakterze obserwatora oraz w odniesieniu do warunków tego udziału, w ramach rozporządzenia (WE) nr 168/2007, oparte jest na projekcie decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Serbia dołączonym do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         K. SIMSON

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1).

      PROJEKT
      DECYZJA NR …/2016 RADY STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA UE- SERBIA
      z dnia …
      w sprawie udziału Serbii w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej w charakterze obserwatora oraz warunków tego udziału, w ramach rozporządzenia Rady (WE) nr 168/2007
      RADA STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA UE- SERBIA,
      uwzględniając układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony (1),
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (2), w szczególności jego art. 28,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Rada Europejska zebrana w Luksemburgu w grudniu 1997 r. uczyniła udział w agencjach unijnych sposobem na przyspieszenie realizacji strategii przedakcesyjnej. Konkluzje tej Rady Europejskiej stwierdzają, że „agencje, w których mogą brać udział państwa kandydujące, określa się dla każdego przypadku odrębnie”.

                  (2)

                  Serbia podziela cele i zadania Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Agencją”), a także akceptuje zakres i opis zadań agencji określonych w rozporządzeniu (WE) nr 168/2007.

                  (3)

                  Agencja powinna zajmować się kwestiami praw podstawowych w Serbii w zakresie wskazanym w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 168/2007, w stopniu koniecznym do ich stopniowego dostosowywania do prawa unijnego.

                  (4)

                  Należy w związku z tym zezwolić Serbii na udział w pracach Agencji w charakterze obserwatora oraz określić warunki tego udziału, w tym przepisy dotyczące udziału w inicjatywach podejmowanych przez Agencję, wkładu finansowego oraz personelu.

                  (5)

                  Zgodnie z art. 12 ust. 2 lit. a) oraz art. 82 ust. 3 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej określonych w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (3), dyrektor Agencji może, w drodze wyjątku, zezwolić na zatrudnienie obywateli Serbii korzystających z pełni praw obywatelskich,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Serbia uczestniczy, jako państwo kandydujące, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej ustanowionej rozporządzeniem (WE) nr 168/2007.
      Artykuł 2
      1.   Agencja może zajmować się kwestiami praw podstawowych w Serbii w zakresie wskazanym w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 168/2007, w stopniu koniecznym do ich stopniowego dostosowywania do prawa unijnego.
      2.   W tym celu Agencja może realizować w Serbii zadania ustanowione w art. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 168/2007.
      Artykuł 3
      Serbia wnosi wkład finansowy w działania Agencji, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 168/2007, zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
      Artykuł 4
      1.   Serbia wyznacza osoby spełniające kryteria określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 168/2007 do pełnienia funkcji odpowiednio obserwatora i obserwatora zastępczego. Mogą one uczestniczyć w pracach zarządu na tych samych zasadach, co członkowie i ich zastępcy wyznaczeni przez państwa członkowskie, jednak bez prawa głosu.
      2.   Serbia mianuje urzędnika rządowego na krajowego urzędnika łącznikowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 168/2007.
      3.   W terminie czterech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej decyzji Serbia przekazuje Komisji Europejskiej informacje o imionach i nazwiskach, kwalifikacjach oraz danych kontaktowych osób, o których mowa w ust. 1 i 2.
      Artykuł 5
      Dane dostarczane Agencji lub przekazywane przez nią mogą być publikowane i są publicznie udostępniane, pod warunkiem że poufne informacje są chronione w Serbii w tym samym stopniu co w Unii.
      Artykuł 6
      Agencja korzysta w Serbii z takiej samej zdolności do czynności prawnych, jaka przysługuje osobom prawnym na mocy prawa Serbii.
      Artykuł 7
      Aby umożliwić Agencji i jej personelowi wykonywanie ich zadań, Serbia przyznaje przywileje i immunitety identyczne z tymi, które ustanowione są w art. 1-4, 5, 6, 10-13, 15, 17 oraz 18 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
      Artykuł 8
      Strony podejmują wszelkie środki o charakterze ogólnym lub szczególnym wymagane do wypełnienia zobowiązań na mocy niniejszej decyzji i zawiadamiają o nich Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.
      Artykuł 9
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dacie jej przyjęcia.

         Sporządzono w …

               W imieniu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE- Serbia

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 278 z 18.10.2013, s. 16.

         (2)  Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      WKŁAD FINANSOWY SERBII NA RZECZ AGENCJI PRAW PODSTAWOWYCH UNII EUROPEJSKIEJ

                  1.

                  Wkład finansowy, jaki Serbia wpłaca do budżetu ogólnego Unii Europejskiej z tytułu udziału w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwana dalej „Agencją”) zgodnie z pkt 2, odpowiada pełnym kosztom takiego udziału przez pierwsze trzy lata. Począwszy od czwartego roku kwoty będą określane zgodnie z pkt 6.

                  2.

                  Wkład finansowy, jaki Serbia wpłaca do budżetu ogólnego Unii za pierwsze trzy lata, wynosi:

                              Rok 1:

                              180 000  EUR

                              Rok 2:

                              183 000  EUR

                              Rok 3:

                              186 000  EUR

                  3.

                  Ewentualne wsparcie finansowe pochodzące z unijnych programów pomocy zostanie uzgodnione odrębnie zgodnie z odpowiednim programem unijnym.

                  4.

                  Środki stanowiące wkład Serbii będą zarządzane zgodnie z rozporządzeniem finansowym (1) mającym zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

                  5.

                  Koszty podróży i koszty utrzymania poniesione przez przedstawicieli i ekspertów Serbii w celu wzięcia udziału w pracach Agencji lub spotkaniach związanych z realizacją programu prac Agencji są zwracane przez Agencję na takiej samej zasadzie, co w przypadku państw członkowskich Unii i zgodnie z procedurami obowiązującymi obecnie w stosunku do tych państw.

                  6.

                  Po wejściu w życie niniejszej decyzji i na początku każdego następnego roku Komisja przesyła Serbii wezwanie do wniesienia środków odpowiadających jej wkładowi na rzecz Agencji na mocy niniejszej decyzji. W pierwszym roku kalendarzowym swojego uczestnictwa Serbia wniesie wkład obliczony proporcjonalnie od daty rozpoczęcia uczestnictwa do końca roku. Wkład w kolejnych latach będzie zgodny z wartościami wskazanymi w tabeli w pkt 2 niniejszego załącznika. Począwszy od czwartego roku, wkład zostanie dostosowany w zależności od ewentualnego zwiększenia lub zmniejszenia dotacji dla Agencji w celu zachowania analogii między wkładem Serbii i budżetem Agencji dla państw UE-28. Wkład może również zostać poddany przeglądowi w następnych latach budżetowych, na podstawie najświeższych danych statystycznych opublikowanych przez Urząd Statystyczny Unii Europejskiej (Eurostat).

                  7.

                  Wkład ten wyrażony jest w EUR i wpłacany jest na prowadzone w EUR konto bankowe Komisji.

                  8.

                  Serbia wpłaca swój wkład na podstawie wezwania do zapłaty w terminie 30 dni od daty wystosowania przez Komisję wezwania do zapłaty.

                  9.

                  Jakiekolwiek opóźnienie we wniesieniu wkładu powoduje obowiązek zapłacenia przez Serbię odsetek od zaległej kwoty naliczanych od dnia płatności. Stopa odsetek odpowiada stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny, w terminie wymagalności, w odniesieniu do jego operacji w EUR, powiększonej o 1,5 punktu procentowego.

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).


title: Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/17 z dnia 5 stycznia 2018 r. zmieniająca decyzję wykonawczą 2014/156/UE ustanawiającą indywidualny program kontroli i inspekcji dla połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i Morzu Śródziemnym, włócznika w Morzu Śródziemnym oraz połowów sardynki i sardeli w północnym Adriatyku (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 8687)

text:
                  9.1.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 4/20

            DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2018/17
      z dnia 5 stycznia 2018 r.
      zmieniająca decyzję wykonawczą 2014/156/UE ustanawiającą indywidualny program kontroli i inspekcji dla połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i Morzu Śródziemnym, włócznika w Morzu Śródziemnym oraz połowów sardynki i sardeli w północnym Adriatyku

            (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 8687)

      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (1), w szczególności jego art. 95,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Decyzją wykonawczą Komisji 2014/156/UE (2) ustanowiono indywidualny program kontroli i inspekcji dla połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i Morzu Śródziemnym, włócznika w Morzu Śródziemnym oraz połowów sardynki i sardeli w północnym Adriatyku.

                  (2)

                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1627 (3) określa ogólne zasady realizacji przez Unię wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego (Thunnus thynnus) zalecanego przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego („ICCAT”).

                  (3)

                  Na 40. corocznym posiedzeniu w 2016 r. Generalna Komisja Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) przyjęła środki ochrony i zarządzania w podobszarach geograficznych 17 i 18 (Morze Adriatyckie) obszaru objętego porozumieniem GFCM. W związku z tym należy rozszerzyć zakres stosowania indywidualnego programu kontroli i inspekcji w celu zapewnienia przestrzegania tych środków w południowym Morzu Adriatyckim.

                  (4)

                  Na tym samym posiedzeniu w 2016 r. GFCM zatwierdziła zalecenie GFCM 40/2016/4 (4) w sprawie wieloletniego planu zarządzania połowami morszczuka europejskiego i krewetki głębokowodnej różowej w Cieśninie Sycylijskiej (podobszary geograficzne 12–16). Należy zatem zmienić indywidualny program kontroli i inspekcji, aby rozszerzyć jego zakres stosowania na te połowy i podobszary geograficzne.

                  (5)

                  Na 20. specjalnym posiedzeniu w listopadzie 2016 r. ICCAT przyjęła zalecenie [16-05] (5), w którym ustanowiono wieloletni plan odbudowy w odniesieniu do włócznika w Morzu Śródziemnym i określono przepisy szczegółowe mające zastosowanie do tuńczyka białego w Morzu Śródziemnym. Należy zatem odpowiednio zmienić indywidualny program kontroli i inspekcji w celu uwzględnienia nowych zobowiązań międzynarodowych wynikających z tego zalecenia.

                  (6)

                  W celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego państw członkowskich należy zharmonizować terminy przekazywania niektórych informacji Komisji oraz Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa w odniesieniu do wszystkich połowów objętych indywidualnym programem kontroli i inspekcji.

                  (7)

                  Indywidualny program kontroli i inspekcji nie powinien mieć ograniczonego okresu ważności i należy go regularnie poddawać przeglądowi i w miarę potrzeby zmieniać w celu uwzględnienia nowych międzynarodowych zobowiązań wiążących dla Unii i jej państw członkowskich, jak również wszelkich innych stosownych przepisów w ramach wspólnej polityki rybołówstwa.

                  (8)

                  Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Zmiany w decyzji wykonawczej 2014/156/UE
      W decyzji wykonawczej 2014/156/UE wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  tytuł otrzymuje brzmienie:
                  „Decyzja wykonawcza Komisji 2014/156/UE z dnia 19 marca 2014 r. ustanawiająca indywidualny program kontroli i inspekcji dla połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i Morzu Śródziemnym oraz połowów niektórych gatunków dennych i pelagicznych w Morzu Śródziemnym”;

                  2)

                  art. 1 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 1
                  Przedmiot i definicje
                  1.   Niniejsza decyzja ustanawia indywidualny program kontroli i inspekcji stosowany do połowów:

                              a)

                              tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym;

                              b)

                              włócznika w Morzu Śródziemnym;

                              c)

                              tuńczyka białego w Morzu Śródziemnym;

                              d)

                              sardynki i sardeli w północnym i południowym Morzu Adriatyckim; oraz

                              e)

                              morszczuka europejskiego i krewetki głębokowodnej różowej w Cieśninie Sycylijskiej.

                        2.   Wschodni Atlantyk, Morze Śródziemne, północne i południowe Morze Adriatyckie oraz Cieśnina Sycylijska zwane są dalej »przedmiotowymi obszarami«.
                  3.   Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

                              a)

                              »północny Adriatyk« i »południowy Adriatyk« oznaczają podobszary geograficzne (GSA) 17 i 18 zdefiniowane w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 (*1);

                              b)

                              »Cieśnina Sycylijska« oznacza podobszary geograficzne GSA 12, 13, 14, 15 i 16 określone w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011;

                              c)

                              »Morze Śródziemne« oznacza podobszary 37.1, 37.2 i 37.3 Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO);

                              d)

                              »wschodni Atlantyk« oznacza podobszary VII, VIII, IX, X Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) zgodnie z definicją zawartą w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 (*2) oraz rejon 34.1.2. FAO;

                     (*1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie niektórych przepisów dotyczących połowów na obszarze objętym porozumieniem GFCM (Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego) oraz zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego (Dz.U. L 347 z 30.12.2011, s. 44)."

                     (*2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na północno-wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 70)”;"

                  3)

                  w art. 2 skreśla się ust. 2;

                  4)

                  art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                  „3.   Jeżeli statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego, które nie jest zainteresowanym państwem członkowskim, lub statek rybacki państwa trzeciego prowadzi działalność w obszarze(-ach), o którym(-ych) mowa w art. 1, przypisuje mu się poziom ryzyka zgodnie z ust. 2 tego artykułu. W przypadku braku informacji oraz jeżeli organy państwa bandery nie dostarczą – w ramach art. 9 – wyników swoich własnych ocen ryzyka przeprowadzonych zgodnie z art. 4 ust. 2 i zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu oraz wskazujących na inny poziom ryzyka, statek ten zostanie uznany za statek rybacki o »bardzo wysokim poziomie ryzyka«.”;

                  5)

                  w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                              „3.   Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane drogą elektroniczną do Komisji i EFCA w dniu 15 września i aktualizowane w dniu 31 stycznia następnego roku.”;

                              b)

                              skreśla się ust. 4;

                  6)

                  załączniki I i II zastępuje się tekstem załącznika do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
      Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

         Sporządzono w Brukseli dnia 5 stycznia 2018 r.

               W imieniu Komisji

            Karmenu VELLA

               Członek Komisji

         (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

         (2)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/156/UE z dnia 19 marca 2014 r. ustanawiająca indywidualny program kontroli i inspekcji dla połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i Morzu Śródziemnym, włócznika w Morzu Śródziemnym oraz połowów sardynki i sardeli w północnym Adriatyku (Dz.U. L 85 z 21.3.2014, s. 15).

         (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1627 z dnia 14 września 2016 r. w sprawie wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 302/2009 (Dz.U. L 252 z 16.9.2016, s. 1).

         (4)  Zalecenie GFCM/40/2016/4 ustanawiające wieloletni plan zarządzania połowami morszczuka europejskiego i krewetki głębokowodnej różowej w Cieśninie Sycylijskiej (GSA 12–16).

         (5)  Zalecenie [16-05] ICCAT zastępujące zalecenie [13-04] i ustanawiające wieloletni plan odbudowy populacji włócznika w Morzu Śródziemnym.

         ZAŁĄCZNIK
         „
               ZAŁĄCZNIK I

                  PROCEDURY OCENY RYZYKA

               Każdy statek rybacki, każda grupa statków rybackich, kategoria narzędzi połowowych, każdy podmiot lub każda działalność związana z połowami, w odniesieniu do stad i obszarów, o których mowa w art. 1, podlega kontroli i inspekcji stosownie do przypisanego poziomu priorytetowości. Poziom priorytetowości przypisuje się stosownie do wyników oceny ryzyka przeprowadzonej przez każde zainteresowane państwo członkowskie lub przez dowolne inne państwo członkowskie – wyłącznie do celów stosowania art. 5 ust. 3 – zgodnie z następującą procedurą:

                           Opis ryzyka
                           [stosownie do ryzyka/łowiska/obszaru i dostępnych danych]

                           Wskaźnik
                           [stosownie do ryzyka/łowiska/obszaru i dostępnych danych]

                           Etap w łańcuchu połowów/wprowadzania do obrotu (kiedy i w którym miejscu występuje ryzyko)

                           Elementy, które należy uwzględnić [stosownie do ryzyka/łowiska/obszaru i dostępnych danych]

                           Częstotliwość występowania na danym łowisku (*1)

                           Potencjalne konsekwencje (*1)

                           Poziom ryzyka (*1)

                           [Uwaga: opis ryzyka opracowany przez państwa członkowskie powinien być zgodny z celami określonymi w art. 3]

                           Poziomy połowów/wyładunków w podziale na statki rybackie, stada i narzędzia
                           Dostępność kwoty dla statków rybackich, w podziale na statki rybackie, stada i narzędzia
                           Wykorzystywanie znormalizowanych skrzynek
                           Poziom i wahania ceny rynkowej wyładowywanych produktów rybołówstwa (pierwsza sprzedaż)
                           Liczba przeprowadzonych uprzednio inspekcji i liczba stwierdzonych naruszeń w odniesieniu do danego statku rybackiego lub innego operatora
                           Obowiązek wyładunku od dnia 1 stycznia 2015 r. zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r.
                           Historia lub potencjalne zagrożenie bądź oszustwo dotyczące danego portu/miejsca/obszaru i metier, w tym statki do połowów sportowych i rekreacyjnych
                           Połowy lub działalność połowowa podczas okresów czasoprzestrzennych wyłączeń obszarów z połowów
                           Wszelkie inne stosowne informacje lub źródła

                              duża/

                              średnia/

                              niska/lub

                              nieznaczna

                              poważne/

                              znaczące/

                              dopuszczalne/lub marginalne

                              bardzo niski/niski/średni/wysoki lub bardzo wysoki

               ZAŁĄCZNIK II

                  DOCELOWE WARTOŚCI ODNIESIENIA

               1.   Poziom inspekcji na morzu (w tym – w stosownych przypadkach – nadzór lotniczy)

               Raz do roku następujące docelowe wartości odniesienia i cele zostają osiągnięte w przypadku inspekcji na morzu statków rybackich prowadzących połowy stad, o których mowa w art. 1:

                           Roczne wartości odniesienia (*2)

                           Połowy

                           Przewidywany poziom ryzyka w odniesieniu do statków rybackich zgodnie z art. 5 ust. 2

                           wysoki

                           bardzo wysoki

                           Łowisko nr 1 tuńczyk błękitnopłetwy

                           Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 2,5 % rejsów połowowych realizowanych przez statki rybackie »wysokiego poziomu ryzyka« prowadzące połowy przedmiotowego stada.

                           Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 5 % rejsów połowowych realizowanych przez statki rybackie »bardzo wysokiego poziomu ryzyka« prowadzące połowy przedmiotowego stada.

                           Łowisko nr 2 włócznik

                           Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 2,5 % rejsów połowowych realizowanych przez statki rybackie »wysokiego poziomu ryzyka« prowadzące połowy przedmiotowego stada.

                           Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 5 % rejsów połowowych realizowanych przez statki rybackie »bardzo wysokiego poziomu ryzyka« prowadzące połowy przedmiotowego stada.

                           Każdy poziom ryzyka

                           Łowisko nr 4 sardynki i sardele

                           Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 20 % statków rybackich prowadzących połowy przedmiotowych stad podczas odpowiedniego sezonu połowowego.

                           Łowisko nr 5 morszczuk europejski i krewetka głębokowodna różowa

                           Inspekcja na morzu obejmuje co najmniej 30 % statków rybackich prowadzących połowy przedmiotowych stad podczas odpowiedniego sezonu połowowego.

                           Cele

                           Połowy

                           Każdy poziom ryzyka

                           Łowisko nr 1 tuńczyk błękitnopłetwy

                           Nie naruszając wartości odniesienia ustanowionych powyżej, w odniesieniu do operacji transferu celem jest poddanie inspekcji maksymalnej liczby.

                           Łowisko nr 3 tuńczyk biały

                           W odniesieniu do inspekcji na morzu pierwszeństwo daje się sprawdzeniu przestrzegania środków technicznych i okresów zamkniętych.

                           Łowisko nr 1 tuńczyk błękitnopłetwy
                           Łowisko nr 2 włócznik
                           Łowisko nr 5 morszczuk europejski i krewetka głębokowodna różowa

                           Nie naruszając wartości odniesienia ustanowionych powyżej, w odniesieniu do inspekcji na morzu pierwszeństwo daje się sprawdzeniu przestrzegania środków technicznych i okresów czasoprzestrzennych wyłączeń obszarów z połowów, w tym obszarów ograniczonych połowów.

                     2.   Poziom inspekcji na lądzie (w tym kontrole dokumentacji oraz inspekcje w portach lub przy pierwszej sprzedaży)

               Raz do roku następujące docelowe wartości odniesienia i cele zostają osiągnięte w przypadku inspekcji lądowych (w tym kontroli dokumentacji oraz inspekcji w portach lub przy pierwszej sprzedaży) statków rybackich i innych operatorów prowadzących połowy stad, o których mowa w art. 1:

                           Roczne wartości odniesienia (*3)

                           Połowy

                           Poziom ryzyka w odniesieniu do statków rybackich lub innych operatorów (pierwszy nabywca)

                           wysoki

                           bardzo wysoki

                           Łowisko nr 1 tuńczyk błękitnopłetwy

                           Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 10 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »wysokiego poziomu ryzyka«.

                           Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 15 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »bardzo wysokiego poziomu ryzyka«.

                           Łowisko nr 2 włócznik

                           Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 10 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »wysokiego poziomu ryzyka«.

                           Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 15 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »bardzo wysokiego poziomu ryzyka«.

                           Łowisko nr 4 sardynki i sardele

                           Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 10 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »wysokiego poziomu ryzyka«.

                           Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 15 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie »bardzo wysokiego poziomu ryzyka«.

                           Każdy poziom ryzyka

                           Łowisko nr 5 morszczuk europejski i krewetka głębokowodna różowa

                           Inspekcje w porcie obejmują co najmniej 20 % całkowitej ilości wyładowanej przez statki rybackie prowadzące połowy przedmiotowego stada

                           Cele

                           Połowy

                           Każdy poziom ryzyka

                           Łowisko nr 3 tuńczyk biały

                           W odniesieniu do inspekcji na lądzie pierwszeństwo daje się sprawdzeniu przestrzegania środków technicznych i okresów zamkniętych.

                           Łowisko nr 1 tuńczyk błękitnopłetwy
                           Łowisko nr 2 włócznik
                           Łowisko nr 4 sardynki i sardele

                           Nie naruszając wartości odniesienia ustanowionej powyżej, pierwszeństwo daje się sprawdzeniu przestrzegania środków technicznych i okresów zamkniętych.

                     Inspekcje przeprowadzane po wyładunku lub przeładunku służą w szczególności jako uzupełniający mechanizm kontroli krzyżowej pozwalający ocenić wiarygodność odnotowanych i zgłaszanych informacji o połowach i wyładunkach.
               3.   Poziom inspekcji tonarów i obiektów hodowlanych

               Raz do roku następujące docelowe wartości odniesienia zostają osiągnięte w przypadku inspekcji tonarów i obiektów hodowlanych związanych z tuńczykiem błękitnopłetwym w obszarach, o których mowa w art. 1.

                           Roczne wartości odniesienia (*4)

                           Poziom ryzyka w odniesieniu do tonarów lub innych operatorów (hodowca lub pierwszy nabywca)

                           Każdy poziom ryzyka

                           Łowisko nr 1 tuńczyk błękitnopłetwy

                           Inspekcje obejmują 100 % operacji umieszczania w sadzach i czynności transferu w tonarach i obiektach hodowlanych, w tym operacje uwalniania ryb.

                     ”

            (*1)

            Uwaga: Podlega/podlegają ocenie państw członkowskich. W ramach oceny ryzyka rozpatruje się – na podstawie doświadczeń z przeszłości oraz wykorzystując wszelkie dostępne informacje – prawdopodobieństwo wystąpienia przypadku nieprzestrzegania przepisów oraz jego ewentualne potencjalne konsekwencje.

            (*2)  Wyrażone jako wartość procentowa rejsów rybackich realizowanych w danym obszarze przez statki rybackie wysokiego/bardzo wysokiego ryzyka na rok.

            (*3)  Wyrażone jako wartość procentowa ilości wyładowanych przez statki rybackie wysokiego/bardzo wysokiego poziomu ryzyka na rok.

            (*4)  Wyrażone jako wartość procentowa ilości poddanych operacjom umieszczania w sadzach przy użyciu tonarów lub w obiektach hodowlanych wysokiego/bardzo wysokiego ryzyka na rok.


               12.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 11/130

         P8_TA(2016)0002
   Wniosek o uchylenie immunitetu Czesława Adama Siekierskiego
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 2016 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Czesława Adama Siekierskiego (2015/2268(IMM))
   (2018/C 011/16)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Czesława Adama Siekierskiego przekazany przez Prokuratora Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej dnia 7 września 2015 r. w związku z postępowaniem, które zamierza wszcząć Główny Inspektor Transportu Drogowego (znak sprawy CAN-PST-SCW.7421.573278.2015.3.A.0475), ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 5 października 2015 r.,

               —

               uwzględniając fakt, że Czesław Adam Siekierski zrezygnował z prawa do udzielenia wyjaśnień zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.;

               —

               uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r. (1),

               —

               uwzględniając art. 105 ust. 2 i art. 108 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 7b ust. 1 i art. 7c ust. 1 w związku z art. 10b polskiej ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora,

               —

               uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0005/2016),

               A.

               mając na uwadze, że Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Polskiej przekazał wniosek Głównego Inspektora Transportu Drogowego o uchylenie immunitetu wybranego w Polsce posła do Parlamentu Europejskiego Czesława Adama Siekierskiego w związku z wykroczeniem z art. 92a ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń w związku z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym; mając w szczególności na uwadze, że zarzucane wykroczenie polega na przekroczeniu dozwolonej prędkości na obszarze zabudowanym;

               B.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa członkowskiego z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu tego państwa członkowskiego;

               C.

               mając na uwadze, że zgodnie art. 105 ust. 2 i art. 108 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poseł lub senator nie może być pociągnięty bez zgody Sejmu lub Senatu do odpowiedzialności karnej;

               D.

               mając na uwadze, że do Parlamentu Europejskiego należy podjęcie decyzji o ewentualnym uchyleniu immunitetu Czesława Adama Siekierskiego;

               E.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 ust. 7 Regulaminu Komisja Prawna nie może w żadnym przypadku wypowiadać się o winie bądź braku winy posła;

               F.

               mając na uwadze, że w tej sprawie Parlament nie znalazł dowodów wskazujących na zaistnienie fumus persecutionis, czyli wystarczająco poważnego i precyzyjnego podejrzenia, że wniosek wniesiono z zamiarem zaszkodzenia politycznej działalności posła;

               1.

               podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Czesława Adama Siekierskiego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do bezzwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji właściwym organom Rzeczypospolitej Polskiej i Czesławowi Adamowi Siekierskiemu.

      (1)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r. w sprawie 101/63 Wagner / Fohrmann i Krier, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r. w sprawie 149/85 Wybot / Faure i in., ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r. w sprawie T-345/05 Mote / Parlament, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r. w sprawach C-200/07 i C-201/07 Marra / De Gregorio i Clemente, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie T-42/06 Gollnisch / Parlament, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r. w sprawie C-163/10 Patriciello, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawach T-346/11 i T-347/11 Gollnisch / Parlament, ECLI:EU:T:2013:23.