title: Decyzja Rady (UE) 2015/765 z dnia 7 maja 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Daniii Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony,w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

text:
               13.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 120/46

         DECYZJA RADY (UE) 2015/765
   z dnia 7 maja 2015 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Daniii Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony,w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół 3 do Umowy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony (1) (zwanej dalej „Umową”) dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej (zwany dalej „Protokołem 3”).

               (2)

               Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) (zwana dalej „Konwencją”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami.

               (3)

               Unia i Królestwo Danii w odniesieniu do Wysp Owczych podpisały Konwencję dnia 15 czerwca 2011 r.

               (4)

               Unia i Królestwo Danii w odniesieniu do Wysp Owczych złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza Konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i dnia 9 września 2013 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 Konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii i Wysp Owczych odpowiednio dnia 1 maja 2012 r. i dnia 1 listopada 2013 r.

               (5)

               Art. 6 Konwencji przewiduje, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania Konwencji. W tym celu Wspólny Komitet ustanowiony Umową powinien przyjąć decyzję o zastąpieniu Protokołu 3 nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Konwencji.

               (6)

               Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony, w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 3 do tej umowy dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu dołączonym do niniejszej decyzji.
   Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić zmiany techniczne projektu decyzji Wspólnego Komitetu.
   Artykuł 2
   Decyzja Wspólnego Komitetu zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 maja 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 53 z 22.2.1997, s. 2.

      (2)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

      PROJEKT
      DECYZJA NR … WSPÓLNEGO KOMITETU UE/DANIA–WYSPY OWCZE
      z dnia
      zastępująca Protokół 3 do Umowy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej
      WSPÓLNY KOMITET UE/DANIA–WYSPY OWCZE,
      uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony (1), w szczególności jej art. 11,
      uwzględniając Protokół 3 do Umowy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Art. 11 Umowy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony (zwanej dalej „Umową”), odwołuje się do Protokołu 3 do Umowy (zwanego dalej „Protokołem 3”), który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy Unią Europejską, Wyspami Owczymi i jakimikolwiek innymi umawiającymi się stronami Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich reguł pochodzenia (2) (zwanej dalej „Konwencją”).

                  (2)

                  Art. 39 Protokołu 3 stanowi, że Wspólny Komitet, ustanowiony w art. 31 Umowy, może zdecydować o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu.

                  (3)

                  Konwencja ma na celu zastąpienie protokołów dotyczących reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym.

                  (4)

                  Unia Europejska i Królestwo Danii w odniesieniu do Wysp Owczych podpisały Konwencję dnia 15 czerwca 2011 r.

                  (5)

                  Unia Europejska i Królestwo Danii w odniesieniu do Wysp Owczych złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza Konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i dnia 9 września 2013 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 Konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii Europejskiej i Wysp Owczych odpowiednio dnia 1 maja 2012 r. i dnia 1 listopada 2013 r.

                  (6)

                  Protokół 3 powinien zatem zostać zastąpiony nowym protokołem odwołującym się do Konwencji,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Protokół 3 do Umowy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
      Niniejszą decyzję stosuje się od dnia …

         Sporządzono w

               W imieniu Wspólnego Komitetu

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 53 z 22.2.1997, s. 2.

         (2)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

         ZAŁĄCZNIK

            Protokół 3
            w sprawie definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej
            Artykuł 1
            Obowiązujące reguły pochodzenia
            1.   Do celów wykonania niniejszej Umowy stosuje się dodatek I i odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (1) (zwanej dalej „Konwencją”).
            2.   Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Konwencji interpretuje się jako odniesienia do niniejszej Umowy.
            Artykuł 2
            Rozstrzyganie sporów
            1.   Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do Konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie tej weryfikacji, przekazuje się Wspólnemu Komitetowi.
            2.   We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.
            Artykuł 3
            Zmiany w Protokole
            Wspólny Komitet może zdecydować o wprowadzeniu zmian do niniejszego Protokołu.
            Artykuł 4
            Wystąpienie z Konwencji
            1.   Jeżeli Unia Europejska albo Królestwo Danii w odniesieniu do Wysp Owczych zawiadomi na piśmie depozytariusza Konwencji o zamiarze wystąpienia z Konwencji zgodnie z jej art. 9, Unia Europejska i Królestwo Danii w odniesieniu do Wysp Owczych niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszej Umowy.
            2.   Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszej Umowy nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia, reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Konwencji interpretuje się w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między Unią Europejską a Wyspami Owczymi.
            Artykuł 5
            Postanowienia przejściowe – kumulacja
            Niezależnie od art. 16 ust. 5 i art. 21 ust. 3 dodatku I do Konwencji, w przypadku gdy kumulacja obejmuje tylko państwa EFTA, Wyspy Owcze, Unię Europejską, Turcję i uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia, dowodem pochodzenia może być świadectwo przewozowe EUR.1 lub deklaracja pochodzenia.

            (1)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.