title: 2010/397/: Decyzja Rady z dnia 3 czerwca 2010 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Wyspami Salomona#Umowa o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Wyspami Salomona#Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące tymczasowego stosowania Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Wyspami Salomona

text:
               22.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 190/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 3 czerwca 2010 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Wyspami Salomona
   (2010/397/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia wynegocjowała z Wyspami Salomona umowę o partnerstwie w sprawie połowów, przyznającą statkom Unii uprawnienia do połowów na wodach objętych zwierzchnictwem lub jurysdykcją Wysp Salomona w zakresie rybołówstwa.

               (2)

               W wyniku negocjacji w dniu 26 września 2009 r. parafowano nową umowę o partnerstwie w sprawie połowów.

               (3)

               Nowa umowa o partnerstwie w sprawie połowów uchyla i zastępuje Umowę o partnerstwie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Wyspami Salomona w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wysp Salomona (1).

               (4)

               Nowa umowa o partnerstwie w sprawie połowów powinna zostać podpisana w imieniu Unii.

               (5)

               Aby statki Unii mogły kontynuować działalność połowową, zasadnicze znaczenie ma możliwie jak najszybsze stosowanie nowej umowy o partnerstwie w sprawie połowów. W związku z tym strony parafowały porozumienie w formie wymiany listów przewidujące tymczasowe stosowanie umowy o partnerstwie w sprawie połowów od dnia 9 października 2009 r. w oczekiwaniu na jej wejście w życie.

               (6)

               Zatwierdzenie porozumienia w formie wymiany listów przewidującego tymczasowe stosowanie umowy o partnerstwie w sprawie połowów leży w interesie Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Wyspami Salomona, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Porozumienie w formie wymiany listów przewidujące tymczasowe stosowanie Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Wyspami Salomona.
   Tekst tego porozumienia w formie wymiany listów dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania ze skutkiem wiążącym dla Unii porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego tymczasowego stosowania umowy o partnerstwie w sprawie połowów.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 3 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. ESPINOSA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 34.

      UMOWA O PARTNERSTWIE W SPRAWIE POŁOWÓW MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A WYSPAMI SALOMONA
      UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „UE”,
      oraz
      RZĄD WYSP SALOMONA, zwany dalej „Wyspami Salomona”,
      zwane dalej „Stronami”,
      UWZGLĘDNIAJĄC bliską współpracę i stosunki robocze między UE a Wyspami Salomona, w szczególności w kontekście umowy z Kotonu, oraz ich wspólne pragnienie dalszego rozwijania i utrzymywania tych stosunków,
      UWZGLĘDNIAJĄC pragnienie obu Stron, aby wspierać zrównoważoną eksploatację zasobów rybnych w drodze zacieśnionej współpracy,
      BIORĄC POD UWAGĘ Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza oraz porozumienie Narodów Zjednoczonych w sprawie daleko migrujących stad ryb,
      ZDECYDOWANE stosować decyzje i zalecenia wydane przez Komisję ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku, zwaną dalej „WCPFC”,
      MAJĄC ŚWIADOMOŚĆ znaczenia zasad ustanowionych w Kodeksie odpowiedzialnego rybołówstwa przyjętym na konferencji FAO w 1995 r.,
      UZNAJĄC suwerenne prawa Wysp Salomona, zgodnie z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r., porozumieniem Narodów Zjednoczonych w sprawie daleko migrujących stad ryb z 1995 r. oraz innymi zasadami i praktykami prawa międzynarodowego, oraz uznając suwerenne prawa do badania, eksploatacji i ochrony żywych zasobów oraz zarządzania nimi w granicach wyłącznej strefy ekonomicznej Wysp Salomona,
      ZDECYDOWANE współpracować we wspólnym interesie na rzecz umocnienia odpowiedzialnego rybołówstwa w celu zapewnienia długoterminowej ochrony i zrównoważonego wykorzystywania żywych zasobów morskich,
      PRZEKONANE, że taka współpraca musi przyjąć formę inicjatyw i środków, które podejmowane wspólnie lub niezależnie przez każdą ze Stron będą się wzajemnie uzupełniać, zagwarantują spójność polityk i synergię podejmowanych starań,
      ZDECYDOWANE ustanowić w tym celu dialog w zakresie sektorowej polityki w dziedzinie rybołówstwa na Wyspach Salomona oraz określić stosowne środki gwarantujące skuteczne wdrażanie tej polityki oraz zaangażowanie podmiotów gospodarczych i społeczeństwa obywatelskiego w jej realizację,
      PRAGNĄC ustanowić zasady i warunki regulujące działalność połowową statków UE na wodach Wysp Salomona oraz wsparcie UE dla umocnienia odpowiedzialnego rybołówstwa na tych wodach,
      ZDECYDOWANE nawiązać bliższą współpracę gospodarczą w zakresie gospodarki rybnej i działań pokrewnych poprzez wprowadzenie i rozwój wspólnych przedsięwzięć, w które zaangażują się przedsiębiorstwa obu Stron,
      UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Zakres stosowania
      Niniejsza umowa ustanawia zasady, przepisy i procedury regulujące:

                  —

                  gospodarczą, finansową, techniczną i naukową współpracę w sektorze gospodarki rybnej, służącą wspieraniu odpowiedzialnego rybołówstwa na obszarze połowowym Wysp Salomona, w celu zagwarantowania ochrony i zrównoważonego wykorzystywania zasobów rybnych oraz rozwoju sektora gospodarki rybnej na Wyspach Salomona,

                  —

                  warunki dostępu statków rybackich UE do obszaru połowowego Wysp Salomona,

                  —

                  współpracę dotyczącą zasad kontroli połowów na obszarze połowowym Wysp Salomona mających gwarantować przestrzeganie przepisów oraz spełnienie warunków opisanych powyżej, a także skuteczność środków ochrony zasobów rybnych i zarządzania nimi oraz uniemożliwianie nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów,

                  —

                  partnerstwo pomiędzy przedsiębiorstwami ukierunkowanymi na rozwój działalności gospodarczej w sektorze gospodarki rybnej i działań pokrewnych we wspólnym interesie Stron.

            Artykuł 2
      Definicje
      Do celów niniejszej umowy:

                  a)

                  „organy Wysp Salomona” oznaczają Ministerstwo Rybołówstwa i Zasobów Morskich Wysp Salomona;

                  b)

                  „organy UE” oznaczają Komisję Europejską;

                  c)

                  „obszar połowowy Wysp Salomona” oznacza wody, nad którymi zwierzchnictwo lub jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Salomona. Działalność połowowa statków UE, przewidziana w niniejszej umowie, odbywa się wyłącznie na obszarach, na których połowy są dopuszczone na mocy prawodawstwa Wysp Salomona;

                  d)

                  „statek UE” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego UE i zarejestrowany w UE;

                  e)

                  „wspólne przedsiębiorstwo” oznacza firmę założoną na Wyspach Salomona przez właścicieli statków lub przedsiębiorstwa krajowe Stron, która ma na celu prowadzenie działalności handlowej związanej z rybołówstwem lub działaniami pokrewnymi;

                  f)

                  „wspólny komitet” oznacza komitet złożony z przedstawicieli UE i Wysp Salomona, opisany w art. 9 niniejszej umowy;

                  g)

                  „połowy” oznaczają:

                              (i)

                              poszukiwanie, łowienie, odławianie lub pozyskiwanie ryb;

                              (ii)

                              próby poszukiwania, łowienia, odławiania lub pozyskiwania ryb;

                              (iii)

                              udział w innej działalności, co do której można zasadnie zakładać, że skutkuje zlokalizowaniem, złowieniem, odławioniem lub pozyskaniem ryb w jakimkolwiek celu;

                              (iv)

                              umieszczanie, poszukiwanie lub odzyskiwanie urządzeń powodujących koncentrację ryb lub podobnego sprzętu elektronicznego, np. radiolatarni;

                              (v)

                              wszelkie działania na morzu bezpośrednio wspierające działania opisane w ppkt (i)–(iv) lub takie działania przygotowujące;

                              (vi)

                              wykorzystanie innego pojazdu powietrznego lub morskiego do działań opisanych w ppkt (i)–(v), z wyjątkiem sytuacji, gdy zagrożone jest zdrowie i bezpieczeństwo załogi lub bezpieczeństwo statku;

                  h)

                  „statek rybacki” oznacza każdy statek wykorzystywany lub przeznaczony do użytku w celu prowadzenia połowów, w tym statki pomocnicze, transportowce i inne statki bezpośrednio zaangażowane w takie działania połowowe;

                  i)

                  „rejs połowowy” oznacza okres od dnia wpłynięcia do wyłącznej strefy ekonomicznej Wysp Salomona do dnia rozładowania całego ładunku ryb lub jego części ze statku na brzeg lub na inny statek;

                  j)

                  „przeładunek” oznacza transfer w wyznaczonym porcie lub poza nim części lub całości ładunku ryb ze statku rybackiego na inny statek;

                  k)

                  „nadzwyczajne okoliczności” oznaczają okoliczności inne niż zjawiska naturalne, wymykające się spod racjonalnej kontroli jednej ze Stron i uniemożliwiające wykonywanie działań połowowych na wodach Wysp Salomona;

                  l)

                  „marynarze AKP” oznaczają marynarzy będących obywatelami państwa spoza Europy, które jest sygnatariuszem umowy z Kotonu. W związku z tym marynarz z Wysp Salomona jest marynarzem AKP;

                  m)

                  „delegatura UE” oznacza Delegaturę UE na Wyspach Salomona;

                  n)

                  „właściciel statku” oznacza osobę prawnie odpowiedzialną za statek rybacki;

                  o)

                  „upoważnienie do połowów” oznacza prawo do prowadzenia działalności połowowej w określonym okresie, na określonym obszarze lub na określonym łowisku zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy. Do celów niniejszej umowy odniesienie do upoważnienia do połowów oznacza odniesienie do licencji połowowej wydanej zgodnie z ustawą o rybołówstwie Wysp Salomona z 1998 r. lub z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1006/2008 dotyczącym upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty.

            Artykuł 3
      Zasady i cele związane z wprowadzeniem w życie niniejszej umowy
      1.   Strony zobowiązują się niniejszym do wspierania odpowiedzialnego rybołówstwa na obszarze połowowym Wysp Salomona w oparciu o zasadę niedyskryminowania różnych flot prowadzących połowy na tych wodach, bez uszczerbku dla umów zawartych pomiędzy krajami rozwijającymi się należącymi do jednego regionu geograficznego, włącznie z wzajemnymi umowami w sprawie połowów.
      2.   Strony współpracują na rzecz wprowadzenia w życie sektorowej polityki rybołówstwa przyjętej przez Wyspy Salomona i w tym celu przystępują do dialogu politycznego dotyczącego niezbędnych reform. Strony konsultują się w celu przyjęcia ewentualnych środków w tej dziedzinie.
      3.   Strony współpracują także w zakresie ocen ex ante, ocen bieżących i ocen ex post dotyczących środków, programów i działań realizowanych na podstawie postanowień niniejszej umowy, prowadzonych wspólnie lub jednostronnie.
      4.   Strony zobowiązują się do zadbania o to, by postanowienia niniejszej umowy były wprowadzane w życie zgodnie z zasadami ładu gospodarczego i zarządzania społecznego oraz przy poszanowaniu stanu zasobów rybnych lub stad ryb.
      5.   W szczególności zatrudnienie marynarzy z Wysp Salomona lub marynarzy AKP na statkach UE reguluje Deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy, której przepisy stosuje się z mocy prawa do umów o pracę oraz ogólnych warunków zatrudnienia. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i rzeczywistego uznawania prawa do rokowań zbiorowych oraz wyeliminowania dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.
      Artykuł 4
      Współpraca naukowa
      1.   W okresie obowiązywania niniejszej umowy UE i Wyspy Salomona podejmują starania, aby monitorować stan zasobów rybnych na obszarze połowowym Wysp Salomona.
      2.   Obie Strony przeprowadzają – na podstawie zaleceń i uchwał przyjętych przez wszystkie odpowiednie organizacje międzynarodowe zajmujące się rozwojem rybołówstwa i zarządzaniem nim oraz w świetle najlepszych dostępnych opinii naukowych – konsultacje w ramach wspólnego komitetu, przewidzianego w art. 9 umowy, i przyjmują, w stosownych przypadkach, środki mające na celu zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi, a w szczególności mające wpływ na działalność statków UE.
      3.   Strony zobowiązują się do przeprowadzania wzajemnych konsultacji albo bezpośrednio, w tym na poziomie podregionu, albo w ramach właściwych organizacji międzynarodowych, w celu zapewnienia zarządzania żywymi zasobami na zachodnim i środkowym Pacyfiku i ich ochrony, a także w celu współpracy w zakresie związanych z nimi badań naukowych.
      Artykuł 5
      Dostęp statków UE do łowisk na wodach Wysp Salomona
      1.   Wyspy Salomona zobowiązują się do upoważnienia statków UE do podejmowania działalności połowowej na ich obszarze połowowym zgodnie z niniejszą umową, jej protokołem i załącznikiem do niego.
      2.   Działalność połowowa stanowiąca przedmiot niniejszej umowy podlega przepisom ustawowym i wykonawczym obowiązującym na Wyspach Salomona. Organy Wysp Salomona powiadamiają organy UE o wszelkich zmianach wprowadzanych do wspomnianych przepisów. Nie naruszając jakichkolwiek przepisów, które mogłyby być uzgodnione między Stronami, statki UE spełniają wymogi tak zmienionych przepisów w terminie jednego miesiąca od daty powiadomienia.
      3.   Wyspy Salomona zobowiązują się do podjęcia wszelkich odpowiednich kroków w celu zapewnienia skutecznego stosowania postanowień protokołu dotyczących monitorowania połowów. Statki UE współpracują z organami Wysp Salomona odpowiedzialnymi za prowadzenie takiego monitoringu.
      4.   UE zobowiązuje się do podjęcia wszelkich odpowiednich kroków w celu zapewnienia przestrzegania przez jej statki postanowień niniejszej umowy oraz przepisów dotyczących połowów na obszarze połowowym Wysp Salomona.
      Artykuł 6
      Warunki prowadzenia działalności połowowej – klauzula wyłączności
      1.   Statki UE mogą prowadzić połowy na obszarze połowowym Wysp Salomona, wyłącznie jeżeli posiadają ważne upoważnienie do połowów wydane przez organy Wysp Salomona na mocy niniejszej umowy i załączonego do niej protokołu.
      2.   W odniesieniu do kategorii połowów nieprzewidzianych w obowiązującym protokole, a także zwiadów rybackich, statkom UE organy Wysp Salomona mogą wydawać upoważnienia do połowów. Przy przyznawaniu takich upoważnień wymagana jest jednak pozytywna opinia obu Stron.
      3.   Procedura otrzymywania przez statek upoważnienia do połowów oraz obowiązujące opłaty i metoda płatności mające zastosowanie do statków UE są określone w załączniku do protokołu.
      Artykuł 7
      Rekompensata finansowa
      1.   UE przyznaje Wyspom Salomona rekompensatę finansową zgodnie z warunkami określonymi w protokole i załącznikach. Wspomniana jednolita rekompensata określana jest na podstawie dwóch elementów; są to:

                  a)

                  dostęp statków UE do obszaru połowowego i zasobów rybnych Wysp Salomona; oraz

                  b)

                  wsparcie finansowe UE na rzecz wprowadzenia krajowej polityki rybołówstwa opierającej się na odpowiedzialnym rybołówstwie i zrównoważonym wykorzystywaniu zasobów rybnych na wodach terytorialnych Wysp Salomona.

            2.   Część rekompensaty finansowej, o której mowa powyżej w ust. 1 lit. b), ustala się, mając na uwadze cele – zdefiniowane za obopólną zgodą Stron zgodnie z postanowieniami protokołu – jakie mają zostać osiągniete w kontekście sektorowej polityki rybołówstwa określonej przez organy Wysp Salomona oraz rocznego i wieloletniego planu realizacji tej polityki.
      3.   Rekompensata finansowa wpłacana jest przez UE raz na rok zgodnie z zasadami określonymi w protokole, z zastrzeżeniem postanowień niniejszej umowy i protokołu dotyczących ewentualnej zmiany jej wysokości z powodu:

                  a)

                  nadzwyczajnych okoliczności;

                  b)

                  zmniejszenia, za obopólną zgodą Stron, uprawnień do połowów przyznanych statkom UE, ustanowionego w zastosowaniu środków zarządzania odnośnymi stadami uznanych za niezbędne dla ochrony i zrównoważonego wykorzystywania zasobów na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych;

                  c)

                  zwiększenia, za obopólną zgodą Stron, uprawnień do połowów przyznanych statkom UE, jeżeli z najlepszych dostępnych opinii naukowych wynika, że stan zasobów na to pozwala;

                  d)

                  ponownej wspólnej oceny warunków wsparcia finansowego na rzecz wdrażania sektorowej polityki rybołówstwa na Wyspach Salomona, jeżeli uzasadniają to uznane przez obie Strony wyniki wdrażania programu rocznego i wieloletniego;

                  e)

                  zawieszenia stosowania niniejszej umowy na mocy art. 13;

                  f)

                  rozwiązania niniejszej umowy na mocy art. 14.

            Artykuł 8
      Propagowanie współpracy podmiotów gospodarczych i społeczeństwa obywatelskiego
      1.   Strony zachęcają do współpracy gospodarczej, naukowej i technicznej w sektorze gospodarki rybnej i sektorach pokrewnych. Strony konsultują się ze sobą w celu koordynowania różnych środków, które mogą być podejmowane w tym zakresie.
      2.   Strony zobowiązują się do wspierania wymiany informacji w zakresie technik i narzędzi połowowych, metod konserwacji i przetwarzania produktów rybołówstwa.
      3.   Strony starają się stworzyć korzystne warunki do propagowania technicznych, gospodarczych i handlowych więzi pomiędzy przedsiębiorstwami Stron, zachęcając do tworzenia klimatu przyjaznego dla rozwoju przedsiębiorczości i inwestycji.
      4.   W szczególności Strony zachęcają do zakładania w ich wspólnym interesie wspólnych przedsiębiorstw, które będą działać zgodnie z obowiązującymi przepisami Wysp Salomona i obowiązującym prawodawstwem UE.
      Artykuł 9
      Wspólny komitet
      1.   Wprowadzanie w życie i stosowanie niniejszej umowy jest nadzorowane i kontrolowane przez utworzony w tym celu wspólny komitet. Wspólny komitet pełni następujące funkcje:

                  a)

                  monitorowanie wyników, wykładni, wprowadzania w życie i właściwego stosowania umowy;

                  b)

                  monitorowanie i ocena wkładu umowy o partnerstwie w sprawie połowów we wdrażanie sektorowej polityki rybołówstwa na Wyspach Salomona;

                  c)

                  zapewnianie niezbędnych kontaktów w sprawach leżących we wspólnym interesie Stron w zakresie rybołówstwa;

                  d)

                  działanie w charakterze forum w celu polubownego rozstrzygania sporów związanych z wykładnią, wprowadzaniem w życie lub stosowaniem niniejszej umowy;

                  e)

                  w stosownym przypadku, ponowna ocena poziomu uprawnień do połowów i związanej z nimi rekompensaty finansowej;

                  f)

                  w stosownym przypadku, dostosowanie sposobu obliczania nakładu połowowego przy uwzględnieniu przepisów stosowanych na szczeblu regionalnym np. programu handlu dniami połowowymi przez statki (Vessels Day Scheme);

                  g)

                  wszelkie inne funkcje uzgodnione za obopólną zgodą Stron, w tym dotyczące zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.

            2.   Wspólny komitet zbiera się przynajmniej raz w roku, na zmianę na Wyspach Salomona i w UE lub w innym miejscu uzgodnionym przez Strony, a przewodniczy mu Strona będąca gospodarzem spotkania. Na wniosek jednej ze Stron wspólny komitet zbiera się na posiedzeniu nadzwyczajnym.
      W razie potrzeby na wniosek jednej ze Stron wspólny komitet podejmuje decyzje w procedurze pisemnej.
      Artykuł 10
      Obszar geograficzny obowiązywania umowy
      Niniejszą umowę stosuje się, z jednej strony, do terytoriów, do których ma zastosowanie się Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i na warunkach ustanowionych w tym Traktacie oraz, z drugiej strony, do terytorium Wysp Salomona.
      Artykuł 11
      Okres obowiązywania
      Niniejsza umowa jest stosowana przez okres trzech lat od daty jej wejścia w życie i jest przedłużana automatycznie na kolejne trzyletnie okresy, jeżeli żadna ze Stron nie wypowie umowy zgodnie z art. 14.
      Artykuł 12
      Rozstrzyganie sporów
      Strony konsultują się ze sobą w przypadku sporów dotyczących wykładni, wprowadzania w życie lub stosowania niniejszej umowy.
      Artykuł 13
      Zawieszenie
      1.   Z zastrzeżeniem art. 12 stosowanie niniejszej umowy może zostać zawieszone na wniosek jednej ze Stron w przypadku zaistnienia poważnych sporów dotyczących stosowania postanowień umowy. Zawieszenie stosowania umowy podlega powiadomieniu w formie pisemnej przez zainteresowaną Stronę co najmniej na trzy miesiące przed datą, z którą to zawieszenie ma stać się skuteczne. Po otrzymaniu takiego powiadomienia Strony przystępują do rozmów mających na celu polubowne rozstrzygnięcie sporu.
      2.   Wysokość rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 7, zostaje zmniejszona proporcjonalnie i pro rata temporis, w zależności od czasu trwania zawieszenia.
      Artykuł 14
      Wypowiedzenie
      1.   Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności, takich jak degradacja stanu danych stad, stwierdzenie zmniejszonego poziomu uprawnień do połowów przyznanych statkom UE przez Wyspy Salomona lub niedotrzymanie przez Strony zobowiązań w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.
      2.   Strona wypowiadająca umowę powiadamia drugą Stronę o swoim zamiarze wypowiedzenia umowy na piśmie co najmniej na sześć miesięcy przed terminem wygaśnięcia pierwszego lub każdego kolejnego okresu obowiązywania umowy.
      3.   Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, oznacza rozpoczęcie konsultacji przez Strony.
      4.   Wysokość rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 7, za rok, w którym wypowiedzenie umowy staje się skuteczne, ulega zmniejszeniu proporcjonalnie i pro rata temporis.
      Artykuł 15
      Protokół i załącznik
      Protokół i załącznik stanowią integralną część niniejszej umowy.
      Artykuł 16
      Prawo krajowe
      Działalność statków rybackich UE dokonujących połowów na wodach Wysp Salomona podlega prawodawstwu Wysp Salomona, chyba że umowa, protokół oraz załącznik i dodatki do niego stanowią inaczej.
      Artykuł 17
      Uchylenie
      Z dniem jej wejścia w życie niniejsza umowa uchyla i zastępuje Umowę o partnerstwie pomiędzy Wspólnotą Europejską a Wyspami Salomona w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wysp Salomona, która weszła w życie dnia 9 października 2006 r.
      Artykuł 18
      Wejście w życie
      Niniejsza umowa, sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim – przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny – wchodzi w życie w dniu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie na piśmie o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur niezbędnych do tego celu.

         PROTOKÓŁ
         ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Unią Europejską a Wyspami Salomona na okres od dnia 9 października 2009 r. do dnia 8 października 2012 r.
         Artykuł 1
         Okres stosowania i uprawnienia do połowów
         1.   Na podstawie art. 5 umowy Wyspy Salomona przyznają roczne uprawnienia do połowów statkom UE do połowu tuńczyka, zgodnie z ich krajowym planem zarządzania zasobami tuńczyka oraz limitami ustanowionymi w porozumieniu z Palau dotyczącym zarządzania połowami prowadzonymi przez sejnery na zachodnim Pacyfiku, zwanym dalej „porozumieniem z Palau”.
         2.   Począwszy od dnia 9 października 2009 r., przez okres 3 lat uprawnienia do połowów przewidziane w art. 5 umowy w odniesieniu do daleko migrujących gatunków ryb (gatunki wymienione w załączniku 1 do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r.) ustala się następująco:

                     —

                     sejnery: 4 statki.

               3.   Ustępy 1 i 2 niniejszego artykułu stosowane są z zastrzeżeniem postanowień art. 4 i 5 niniejszego protokołu.
         4.   Statki pływające pod banderą państwa członkowskiego UE mogą prowadzić działalność połowową w obszarze połowowym Wysp Salomona, tylko pod warunkiem że posiadają ważne upoważnienie do połowów wydane przez organy Wysp Salomona w ramach niniejszego protokołu zgodnie z załącznikiem do niego.
         Artykuł 2
         Rekompensata finansowa – Zasady płatności
         1.   Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 7 umowy, obejmuje w okresie, o którym mowa w art. 1 ust. 2:

                     —

                     roczną kwotę w wysokości 260 000 EUR stanowiącą równoważność wyrażonej w tonach wielkości referencyjnej w wysokości 4 000 ton rocznie, oraz

                     —

                     specjalną kwotę w wysokości 140 000 EUR rocznie przeznaczoną na wsparcie oraz na realizację sektorowej polityki rybołówstwa na Wyspach Salomona. Ta specjalna kwota stanowi integralną część jednolitej rekompensaty finansowej określonej w art. 7 umowy.

               2.   Ustęp 1 niniejszego artykułu stosuje się z zastrzeżeniem przepisów art. 4, 5, 6 i 7 niniejszego protokołu.
         3.   Łączna suma kwot ustalona w ust. 1 niniejszego artykułu (czyli 400 000 EUR) jest wypłacana przez UE co roku w okresie stosowania niniejszego protokołu.
         4.   Jeżeli całkowita ilość połowów dokonanych przez statki UE na obszarze połowowym Wysp Salomona przekroczy wyrażoną w tonach wielkość referencyjną, kwota rocznej rekompensaty finansowej zostaje powiększona o 65 EUR za każdą dodatkową złowioną tonę. Jednakże całkowita kwota roczna wypłacana przez UE nie może przekraczać podwójnej kwoty wskazanej w ust. 3 niniejszego artykułu (800 000 EUR). Jeżeli ilość złowiona przez statki UE przekroczy ilość odpowiadającą dwukrotnej wartości całkowitej kwoty rocznej, kwotę należną za ilość przekraczającą ten limit wypłaca się w roku następnym.
         5.   Przekazanie rekompensaty finansowej ustalonej w ust. 1 niniejszego artykułu następuje najpóźniej dnia 1 grudnia 2010 r. w pierwszym roku i najpóźniej w dniu rocznicy wejścia w życie protokołu w latach następnych.
         6.   Z zastrzeżeniem art. 7 przeznaczenie budżetowe tych środków finansowych jest określane w ramach instrukcji finansowych Wysp Salomona i w związku z tym należy do wyłącznych kompetencji organów Wysp Salomona.
         7.   Płatności przewidziane w niniejszym artykule są przelewane na odrębny rachunek Skarbu Państwa otwarty w Banku Centralnym Wysp Salomona; dane dotyczące rachunku są przekazywane UE co roku przez organy Wysp Salomona.
         Artykuł 3
         Współpraca na rzecz odpowiedzialnego rybołówstwa – Współpraca naukowa
         1.   Strony zobowiązują się niniejszym do propagowania odpowiedzialnego rybołówstwa na obszarze połowowym Wysp Salomona w oparciu o zasadę niedyskryminowania żadnej z flot łowiących na tych wodach.
         2.   W okresie obowiązywania niniejszego protokołu UE i Wyspy Salomona podejmują starania, aby monitorować stan zasobów rybnych na obszarze połowowym Wysp Salomona.
         3.   Strony zobowiązują się do wspierania współpracy w zakresie odpowiedzialnego rybołówstwa na poziomie podregionalnym, w szczególności w ramach Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) i w ramach każdej innej właściwej organizacji podregionalnej lub międzynarodowej.
         4.   Zgodnie z art. 4 umowy oraz na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych Strony przeprowadzają wzajemne konsultacje w ramach wspólnego komitetu, przewidzianego w art. 9 umowy, i przyjmują, w stosownych przypadkach, środki mające na celu zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi, a w szczególności te, które mają wpływ na działalność statków UE.
         Artykuł 4
         Przegląd uprawnień do połowów za obopólną zgodą
         1.   Uprawnienia do połowów, o których mowa w art. 1, mogą zostać zwiększone za obopólną zgodą, jeżeli wnioski z dorocznego posiedzenia członków porozumienia z Palau oraz coroczny przegląd stanu stad prowadzony przez Sekretariat Wspólnoty Pacyfiku wskazują, że takie zwiększenie nie naruszy zrównoważonego zarządzania zasobami Wysp Salomona. W takim przypadku rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 1, ulega zwiększeniu proporcjonalnie i pro rata temporis.
         2.   Natomiast jeżeli Strony uzgodnią zmniejszenie uprawnień do połowów przewidzianych w art. 1, wówczas rekompensata finansowa ulega obniżeniu proporcjonalnie i pro rata temporis.
         Artykuł 5
         Inne uprawnienia do połowów
         1.   W przypadku gdy statki UE są zainteresowane uzyskaniem uprawnień do połowów, które nie zostały przewidziane w art. 1, obie Strony uzgadniają warunki mające zastosowanie do tych nowych uprawnień do połowów i, w razie konieczności, wnoszą zmiany do niniejszego protokołu i załącznika do niego.
         2.   Po wydaniu opinii podczas zebrania naukowego zwołanego przez Strony Strony mogą przeprowadzać wspólnie zwiady rybackie na obszarze połowowym Wysp Salomona. W tym celu przeprowadzają one konsultacje na wniosek jednej ze Stron oraz określają, oddzielnie dla każdego przypadku, nowe zasoby, warunki i inne parametry.
         3.   Strony prowadzą zwiady rybackie według obopólnie uzgodnionych parametrów naukowych i administracyjnych. Upoważnienia do zwiadów rybackich są wydawane próbnie na okres przyjęty przez Strony za obopólną zgodą i od dnia przez nie ustalonego.
         4.   Po stwierdzeniu przez Strony, że zwiady rybackie przyniosły pozytywne wyniki i z zachowaniem zasad ochrony ekosystemów i żywych zasobów morskich, statkom UE mogą być przyznane nowe uprawnienia do połowów zgodnie z procedurą konsultacji przewidzianą w art. 4 niniejszego protokołu i do momentu wygaśnięcia ważności protokołu, w zależności od dopuszczalnego nakładu. W związku z tym wysokość rekompensaty finansowej podlega odpowiednio zwiększeniu na podstawie ustalonej metody obliczeniowej.
         Artykuł 6
         Zawieszenie wypłaty i przegląd płatności rekompensaty finansowej w razie zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności
         1.   W razie zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności – z wyjątkiem zjawisk naturalnych – uniemożliwiających prowadzenie działalności połowowej w wyłącznej strefie ekonomicznej (WSE) Wysp Salomona UE może zawiesić wypłatę rekompensaty finansowej przewidzianej w art. 2 ust. 1 protokołu.
         2.   Decyzja o zawieszeniu płatności w przypadkach przewidzianych w ust. 1 jest podejmowana po przeprowadzeniu konsultacji pomiędzy Stronami w terminie dwóch miesięcy od przedstawienia wniosku przez jedną ze Stron i pod warunkiem, że UE wypłaciła wszystkie należne kwoty w momencie zawieszenia płatności.
         3.   Wypłacenie rekompensaty finansowej wznawia się w chwili, gdy Strony stwierdzą za obopólną zgodą i po konsultacjach, że okoliczności, które wywołały wstrzymanie działalności połowowej, już nie występują lub gdy sytuacja pozwala na ponowne podjęcie działalności połowowej.
         4.   Ważność upoważnień do połowów przyznanych statkom UE, zawieszona wraz ze wstrzymaniem wypłaty rekompensaty finansowej, zostaje przedłużona o czas odpowiadający okresowi zawieszenia działalności połowowej.
         Artykuł 7
         Wspieranie odpowiedzialnego rybołówstwa na wodach Wysp Salomona
         1.   50 % rekompensaty finansowej, której wysokość ustalono w niniejszym protokole, przeznacza się co roku na wsparcie i realizowanie celów wyznaczonych w ramach sektorowej polityki rybołówstwa określonej przez organy Wysp Salomona i zatwierdzonych przez Strony na podstawie szczegółowych zasad opisanych poniżej.
         Zarządzanie przez Wyspy Salomona odpowiednią kwotą opiera się na określeniu przez obie Strony celów do realizacji oraz rocznego i wieloletniego programowania, wiążącego się z tymi celami, zgodnie z poniższym ust. 2, na drodze obopólnego porozumienia oraz zgodnie z aktualnymi priorytetami polityki Wysp Salomona w dziedzinie rybołówstwa, w celu zapewnienia zrównoważonego i odpowiedzialnego zarządzania sektorem.
         2.   W odpowiedzi na wniosek Wysp Salomona oraz do celów realizacji postanowień powyższego ustępu, w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 9 umowy, z chwilą wejścia w życie niniejszego protokołu, a najpóźniej trzy miesiące od tej daty, UE i Wyspy Salomona uzgadniają wieloletni program sektorowy oraz szczegółowe zasady jego realizacji, w tym w szczególności:

                     a)

                     wytyczne w perspektywie rocznej i wieloletniej dotyczące wykorzystania określonej w procentach części rekompensaty finansowej, o której mowa powyżej w ust. 1, na przeprowadzenie corocznych inicjatyw;

                     b)

                     cele do realizacji w perspektywie rocznej i wieloletniej, aby osiągnąć, w dalszej perspektywie, zrównoważone i odpowiedzialne rybołówstwo, z uwzględnieniem priorytetów określonych przez Wyspy Salomona w ramach krajowej polityki rybołówstwa i innych polityk związanych ze wspieraniem odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa lub mających na nie wpływ;

                     c)

                     kryteria i procedury, jakie należy stosować w celu przeprowadzania corocznej oceny uzyskanych wyników.

               3.   Strony uzgadniają jednak, że położą szczególny nacisk na wszelkie działania wspierające wdrażanie strategii połowów tuńczyka oceanicznego.
         4.   Wszelkie proponowane zmiany w wieloletnim programie sektorowym wymagają zatwierdzenia przez obie Strony w ramach wspólnego komitetu.
         5.   Co roku Wyspy Salomona przeznaczają sumę odpowiadającą kwotom, o których mowa w ust. 1, na cele realizacji wieloletniego programu. W odniesieniu do pierwszego roku stosowania protokołu informacja o tym przeznaczeniu jest przekazywana UE jak najszybciej, a w każdym przypadku przed przyjęciem przez wspólny komitet wieloletniego programu sektorowego. W kolejnych latach Wyspy Salomona informują UE o przeznaczeniu tych środków nie później niż na 45 dni przed datą rocznicy wejścia w życie niniejszego protokołu.
         6.   W przypadku gdy wspólna roczna ocena postępów w realizacji wieloletniego programu sektorowego to uzasadnia, UE może dostosować kwotę przeznaczoną na wsparcie i realizację sektorowej polityki rybołówstwa Wysp Salomona, stanowiącej część rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego protokołu, w celu dostosowania do jej wyników rzeczywistej kwoty środków przeznaczonych na realizację programu.
         7.   UE zastrzega sobie prawo do zawieszenia płatności specjalnej kwoty przewidzianej w art. 2 ust. 1 akapit trzeci niniejszego protokołu, w przypadku gdy wspólny komitet stwierdzi w wyniku przeprowadzonej oceny, że wyniki uzyskane, począwszy od pierwszego roku – z wyjątkiem należycie uzasadnionych okoliczności nadzwyczajnych – nie są zgodne z programowaniem.
         Artykuł 8
         Spory – Zawieszenie stosowania protokołu
         1.   Wszelkie spory między Stronami, dotyczące wykładni niniejszego protokołu lub jego stosowania, są przedmiotem konsultacji między Stronami w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 9 umowy, zwołanego w razie konieczności w trybie nadzwyczajnym.
         2.   Nie naruszając przepisów art. 9, stosowanie protokołu może zostać zawieszone z inicjatywy jednej ze Stron, gdy spór, który poróżnił Strony, uznaje się za poważny i gdy konsultacje przeprowadzone w ramach wspólnego komitetu na mocy ust. 1 nie pozwalają na jego polubowne zakończenie.
         3.   Zawieszenie stosowania protokołu podlega powiadomieniu przez zainteresowaną Stronę w formie pisemnej na co najmniej trzy miesiące przed datą, z którą zawieszenie to ma stać się skuteczne.
         4.   W przypadku zawieszenia Strony nadal prowadzą konsultacje, poszukując polubownego rozwiązania sporu. Z chwilą polubownego rozstrzygnięcia sporu wznawia się stosowanie protokołu, a kwota rekompensaty finansowej zmniejszana jest proporcjonalnie i pro rata temporis, w zależności od czasu trwania zawieszenia stosowania protokołu.
         Artykuł 9
         Zawieszenie stosowania protokołu z powodu nieuiszczenia płatności
         Z zastrzeżeniem art. 6 niniejszego protokołu, w przypadku gdy UE nie dokona płatności przewidzianych w art. 2, stosowanie niniejszego protokołu może zostać zawieszone pod następującymi warunkami:

                     a)

                     Organy Wysp Salomona powiadamiają Komisję Europejską o nieuiszczeniu płatności. Komisja Europejska sprawdza, czy zarzut jest słuszny, i w razie konieczności przelewa kwotę w ciągu 60 dni roboczych od otrzymania powiadomienia.

                     b)

                     W przypadku nieuiszczenia płatności lub braku odpowiedniego uzasadnienia dla nieuiszczenia płatności w terminie przewidzianym w art. 2 ust. 5 niniejszego protokołu organy Wysp Salomona mają prawo zawiesić stosowanie protokołu. O zawieszeniu niezwłocznie informują Komisję Europejską.

                     c)

                     Stosowanie protokołu wznawia się z chwilą dokonania przedmiotowej płatności.

               Artykuł 10
         Prawo krajowe
         Działalność statków rybackich UE prowadzących połowy na wodach Wysp Salomona podlega prawodawstwu Wysp Salomona, chyba że umowa, niniejszy protokół oraz załącznik i dodatki do niego stanowią inaczej.
         Artykuł 11
         Klauzula przeglądowa
         1.   W przypadku istotnych zmian wytycznych politycznych, które doprowadziły do zawarcia niniejszego protokołu, każda ze Stron może wnieść o przegląd jego postanowień w celu dokonania ich ewentualnej zmiany.
         2.   Strona występująca o przegląd powiadamia drugą Stronę na piśmie o zamiarze dokonania przeglądu postanowień niniejszego protokołu.
         3.   W ciągu 60 dni od otrzymania powiadomienia Strony rozpoczynają konsultacje w sprawie przeglądu. W przypadku braku zgody co do przeglądu postanowień protokołu zainteresowana Strona może go wypowiedzieć zgodnie z jego art. 14.
         Artykuł 12
         Uchylenie
         Niniejszy protokół wraz z załącznikami uchyla i zastępuje protokół zawarty pomiędzy Wspólnotą Europejską a Wyspami Salomona w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wysp Salomona, który wszedł w życie dnia 9 października 2006 r.
         Artykuł 13
         Okres obowiązywania
         Niniejszy protokół i załączniki do niego są stosowane przez okres 3 lat, począwszy od dnia 9 października 2009 r., jeżeli żadna ze Stron nie wypowie go zgodnie z art. 14.
         Artykuł 14
         Wypowiedzenie
         W przypadku wypowiedzenia protokołu Strona wypowiadająca powiadamia drugą Stronę o zamiarze wypowiedzenia protokołu na piśmie co najmniej na sześć miesięcy przed datą, z którą wypowiedzenie to stanie się skuteczne. Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w poprzednim zdaniu, powoduje rozpoczęcie konsultacji przez Strony.
         Artykuł 15
         Wejście w życie
         1.   Niniejszy protokół i załącznik do niego wchodzą w życie z dniem, w którym Strony poinformują się nawzajem o dopełnieniu procedur niezbędnych do tego celu.
         2.   Niniejszy protokół stosuje się od dnia 9 października 2009 r.

            ZAŁĄCZNIK

               Warunki prowadzenia działalności połowowej przez statki UE na obszarze połowowym Wysp Salomona

            ROZDZIAŁ I

               SKŁADANIE WNIOSKÓW I FORMALNOŚCI OBOWIĄZUJĄCE PRZY WYDAWANIU UPOWAŻNIEŃ DO POŁOWÓW

               SEKCJA 1

               Wydawanie upoważnień do połowów

                        1.

                        Upoważnienie do połowów w obszarze połowowym Wysp Salomona mogą otrzymać tylko statki kwalifikujące się do tego.

                        2.

                        Aby statek kwalifikował się do otrzymania upoważnienia do połowów, w odniesieniu do właściciela statku, kapitana/szypra i samego statku nie może istnieć zakaz prowadzenia połowów na Wyspach Salomona. Ich sytuacja w stosunku do organów Wysp Salomona musi być zgodna z przepisami, w tym znaczeniu, że muszą wywiązać się ze wszystkich wcześniejszych zobowiązań wynikających z prowadzenia przez nich działalności połowowej na wodach Wysp Salomona w ramach umów w sprawie połowów zawartych z UE.

                        3.

                        Wszystkie statki UE ubiegające się o upoważnienie do połowów muszą posiadać przedstawiciela zamieszkałego na Wyspach Salomona. Nazwisko i adres przedstawiciela wpisuje się we wniosku o wydanie upoważnienia do połowów.

                        4.

                        Właściwe organy UE przedkładają sekretarzowi stanu w Ministerstwie Rybołówstwa i Zasobów Morskich Wysp Salomona (zwanemu dalej „sekretarzem stanu”) oraz w kopii Delegaturze UE na Wyspach Salomona (zwanej dalej „delegaturą UE”), za pośrednictwem poczty elektronicznej, wniosek dla każdego statku, który chce prowadzić połowy na mocy umowy, na co najmniej 20 dni roboczych przed rozpoczęciem wnioskowanego okresu ważności upoważnienia.

                        5.

                        Wnioski składa się sekretarzowi stanu na formularzu zgodnie ze wzorem zamieszczonym w dodatku I.

                        6.

                        Organy Wysp Salomona podejmują wszelkie niezbędne kroki, aby dane otrzymane w ramach wniosku o wydanie upoważnienia do połowów były traktowane w sposób poufny. Dane te wykorzystywane są wyłącznie w ramach realizacji umowy w sprawie połowów.

                        7.

                        Do każdego wniosku o upoważnienie do połowów dołączane są następujące dokumenty:

                                    —

                                    we wniosku o wydanie upoważnienia do połowów wpisuje się nazwisko i adres przedstawiciela,

                                    —

                                    dowód wpłaty zryczałtowanej zaliczki na okres ważności upoważnienia,

                                    —

                                    wszystkie inne dokumenty lub zaświadczenia wymagane zgodnie z przepisami szczególnymi dotyczącymi danego typu statku, określonymi w niniejszym protokole.

                        8.

                        Opłatę wnosi się na rachunek wskazany przez sekretarza stanu (rachunek rządu Wysp Salomona nr 0260-002 w Banku Centralnym Wysp Salomona w Honiarze).

                        9.

                        Opłaty uwzględniają wszelkie opłaty krajowe i lokalne z wyjątkiem opłat portowych i opłat za usługi.

                        10.

                        Upoważnienia do połowów w odniesieniu do wszystkich statków wydawane są właścicielom statków lub ich przedstawicielom za pośrednictwem delegatury UE w terminie 20 dni roboczych od otrzymania przez sekretarza stanu wszystkich dokumentów, o których mowa w pkt 6.

                        11.

                        W przypadku gdy w chwili podpisania upoważnienia do połowów biura delegatury UE są zamknięte, upoważnienie jest przekazywane bezpośrednio przedstawicielowi statku, z kopią dla delegatury UE.

                        12.

                        Upoważnienie do połowów jest wydawane dla danego statku i nie podlega przeniesieniu.

                        13.1.

                        Na wniosek UE i w przypadku udowodnionego działania siły wyższej upoważnienie do połowów danego statku może być anulowane i zastąpione, w wyniku złożonego wniosku przez statek tej samej kategorii, nowym upoważnieniem do połowów sporządzonym zgodnie z art. 1 protokołu.

                        13.2.

                        Do wniosku złożonego na mocy pkt 13.1 niniejszej sekcji stosuje się przepisy sekcji 1 pkt 2 i nie podlega on dodatkowym opłatom.

                        13.3.

                        Po złożeniu wniosku o przyznanie nowego upoważnienia do połowów właściciel statku rybackiego, którego upoważnienie zostało anulowane, lub jego przedstawiciel zwraca anulowane upoważnienie organom Wysp Salomona za pośrednictwem delegatury UE.

                        13.4.

                        W takim przypadku przy obliczaniu poziomu połowów dla określenia ewentualnej dodatkowej płatności uwzględnia się sumę całkowitych połowów obydwu statków.

                        14.

                        Nowe upoważnienie do połowów staje się skuteczne w momencie powiadomienia przez organy Wysp Salomona armatora statku lub jego przedstawiciela z dniem, w którym właściciel statku zwróci sekretarzowi stanu anulowane upoważnienie do połowów. Delegatura UE jest informowana o wydaniu nowego upoważnienia do połowów.

                        15.

                        Upoważnienie do połowów musi stale znajdować się na statku.

                        16.

                        Strony zgadzają się wspierać wprowadzenie systemu upoważnień do połowów opartego wyłącznie na elektronicznej wymianie wszystkich informacji i dokumentów opisanych powyżej. Strony zgadzają się wspierać szybkie zastąpienie upoważnień do połowów w formie papierowej ich ekwiwalentem w formie elektronicznej, takim jak wykaz statków posiadających upoważnienie do połowów na obszarze połowowym Wysp Salomona, jak określono w pkt 1 niniejszej sekcji.

               SEKCJA 2

               Warunki wydawania upoważnień do połowów – opłaty i zaliczki

                        1.

                        Okres ważności upoważnienia do połowów wynosi jeden rok. Upoważnienia do połowów są odnawialne.

                        2.

                        Opłata wynosi 35 EUR za tonę złowioną w obszarze połowowym Wysp Salomona.

                        3.

                        Upoważnienia do połowów wydaje się, gdy na rachunek rządu Wysp Salomona nr 0260-002 w Banku Centralnym Wysp Salomona w Honiara wpłynie opłata standardowa w wysokości:

                                    —

                                    13 000 EUR za sejner do połowu tuńczyka, co odpowiada rocznym opłatom za 371 ton złowionego tuńczyka i gatunków pokrewnych.

                        4.

                        Do dnia 15 czerwca każdego roku państwa członkowskie informują Komisję Europejską o wyrażonej w tonach wielkości połowów dokonanych w roku poprzednim, potwierdzonej przez instytuty naukowe, o których mowa w pkt 5 poniżej.

                        5.

                        Końcowe rozliczenie opłat z tytułu roku n zostaje zamknięte przez Komisję Europejską najpóźniej do dnia 31 lipca roku n + 1 na podstawie deklaracji połowowych sporządzonych przez każdego właściciela statku i potwierdzonych przez instytuty naukowe odpowiedzialne za sprawdzanie danych połowowych w państwach członkowskich, takie jak: Institut de Recherche pour le Développement (IRD), Instituto Español de Oceanografia (IEO) oraz Instituto Português de Investigação Marítima (IPIMAR). Jest ono przekazywane za pośrednictwem delegatury UE.

                        6.

                        Rozliczenie to jest przedstawiane równocześnie sekretarzowi stanu oraz właścicielom statków.

                        7.

                        Każda ewentualna dodatkowa opłata musi zostać uiszczona przez właścicieli statków na rzecz organów Wysp Salomona najpóźniej do dnia 31 sierpnia roku n + 1 na konto, o którym mowa w sekcji 1 pkt 7 niniejszego rozdziału, w wysokości 35 EUR za tonę.

                        8.

                        Jeżeli jednak kwota otrzymana po końcowym rozliczeniu jest niższa od kwoty zaliczki, o której mowa w pkt 3 niniejszej sekcji, pozostała suma nie jest zwracana właścicielowi statku.

                  ROZDZIAŁ II

               OBSZARY POŁOWOWE

                        1.

                        Statki, o których mowa w art. 1 protokołu, są uprawnione do prowadzenia działalności połowowej w obszarze połowowym Wysp Salomona, z wyjątkiem pasa o szerokości trzydziestu (30) mil morskich wokół głównego archipelagu oraz wód terytorialnych i archipelagowych pozostałych archipelagów. Przed wejściem w życie umowy sekretarz stanu przekazuje informacje dotyczące współrzędnych wód A głównego archipelagu i pozostałych archipelagów (tj. wód B, C, D i E). Sekretarz stanu powiadamia Komisję Europejską o wszelkich zmianach we wspomnianych zamkniętych obszarach połowowych na co najmniej dwa miesiące przed zastosowaniem tych zmian.

                        2.

                        W żadnym przypadku nie jest dozwolone prowadzenie połowów w strefie trzech mil morskich od wszelkich zakotwiczonych urządzeń powodujących koncentrację ryb, o których położeniu powiadamia się poprzez podanie współrzędnych geograficznych.

                  ROZDZIAŁ III

               USTALENIA W SPRAWIE SPRAWOZDAWCZOŚCI DOTYCZĄCEJ POŁOWÓW

                        1.

                        Do celów niniejszego załącznika czas trwania rejsu połowowego statku UE na obszarze połowowym Wysp Salomona określa się w następujący sposób:

                                    —

                                    okres od dnia wpłynięcia do wyłącznej strefy ekonomicznej Wysp Salomona do dnia rozładowania całego ładunku ryb lub jego części ze statku na brzeg lub na inny statek.

                        2.

                        Wszystkie statki upoważnione do połowów na wodach Wysp Salomona na mocy umowy zgłaszają połowy organom Wysp Salomona w celu weryfikacji. Zasady informowania o połowach są następujące:

                                    2.1.

                                    Podczas rocznego okresu ważności upoważnienia do połowów w rozumieniu rozdziału I sekcja 2 pkt 1 niniejszego załącznika deklaracje obejmują połowy dokonane przez statek na wodach Wysp Salomona w czasie każdego rejsu. Oryginały deklaracji połowów w formie papierowej przekazywane są do organów Wysp Salomona w ciągu 45 dni od zakończenia ostatniego rejsu odbytego we danym okresie.

                                    2.2.

                                    Deklaracje połowów w formie wstępnego sprawozdania przekazywane są w ciągu 15 dni od zakończenia rejsu. Powiadomienia te przekazywane są faksem (+677 387.30 lub +677 381.06) lub drogą elektroniczną (logsheets@fisheries.gov.sb).

                                    2.3.

                                    Statki zgłaszają połowy w odpowiednim formularzu w dzienniku połowowym, zgodnie ze wzorem w dodatku II. W odniesieniu do okresów, w których statek nie znajduje się na obszarze połowowym Wysp Salomona, należy wpisać w dzienniku połowowym „poza obszarem połowowym Wysp Salomona”.

                                    2.4.

                                    Wypełnione czytelnie formularze podpisuje kapitan/szyper statku rybackiego.

                                    2.5.

                                    Deklaracje połowowe są wiarygodne, tak aby mogły służyć monitorowaniu stanu stad.

                        3.

                        W przypadku nieprzestrzegania postanowień niniejszego rozdziału organy Wysp Salomona zastrzegają sobie prawo do zawieszenia upoważnienia do połowów statku naruszającego przepisy do czasu dopełnienia formalności oraz prawo do nałożenia na właściciela statku sankcji przewidzianych w przepisach obowiązujących na Wyspach Salomona. Komisja Europejska oraz państwo członkowskie bandery są o tym informowane.

                        4.

                        Strony zgadzają się wspierać system deklarowania połowów oparty wyłącznie na elektronicznej wymianie informacji i dokumentów opisanych powyżej. Strony zgadzają się wspierać szybkie zastępowanie deklaracji w formie papierowej (dziennika połowowego) jej ekwiwalentem w formie elektronicznej.

                  ROZDZIAŁ IV

               ZATRUDNIANIE MARYNARZY

                        1.

                        Właściciel statku, któremu wydano upoważnienie do połowów przewidziane w umowie, wnosi wkład w praktyczne szkolenia zawodowe obywateli Wysp Salomona oraz w poprawę rynku pracy, z zastrzeżeniem warunków i ograniczeń określonych poniżej.

                        2.

                        Właściciel statku zobowiązuje się do zatrudnienia w sezonie poławiania tuńczyka na obszarze połowowym Wysp Salomona co najmniej 25 % marynarzy pochodzących z krajów AKP, spośród których pierwszeństwo mają marynarze Wysp Salomona. W przypadku nieprzestrzegania tych postanowień dany właściciel statku może być uznany za niekwalifikujący się do otrzymania upoważnień do połowów wydawanych przez Wyspy Salomona zgodnie z postanowieniami rozdziału 1 sekcja 1 niniejszego załącznika.

                        3.

                        Właściciel statku stara się zatrudniać dodatkowych marynarzy pochodzących z Wysp Salomona.

                        4.

                        Właściciel statku ma prawo wyboru zatrudnianych marynarzy z listy dostarczonej przez sekretarza stanu.

                        5.

                        Właściciel statku lub jego przedstawiciel powiadamia sekretarza stanu o nazwiskach marynarzy z Wysp Salomona zatrudnionych na jego statku, z podaniem pełnionych przez nich funkcji.

                        6.

                        W zakresie praw marynarzy zaokrętowanych na statkach UE obowiązują z mocy prawa przepisy Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i rzeczywistego uznawania prawa do rokowań zbiorowych oraz wyeliminowania dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.

                        7.

                        Umowy o pracę z marynarzami AKP sporządzane są pomiędzy przedstawicielem (przedstawicielami) właściciela statku a marynarzami lub związkami zawodowymi lub ich przedstawicielami w porozumieniu z sekretarzem stanu. Strony umów otrzymują ich kopie. Umowy te zapewniają marynarzom korzystanie z obejmującego ich systemu ubezpieczeń społecznych, w tym ubezpieczenia na wypadek śmierci, ubezpieczenia chorobowego i wypadkowego.

                        8.

                        Wynagrodzenie marynarzy AKP pokrywa właściciel statku. Jego wysokość jest ustalana za obopólnym porozumieniem właściciela statku lub jego przedstawicieli i marynarzy lub związków zawodowych lub ich przedstawicieli. Jednakże warunki wynagrodzenia marynarzy AKP nie mogą być gorsze od warunków wynagrodzenia stosowanych do załóg w ich własnych krajach, a w żadnym razie nie mogą być gorsze od norm przewidzianych przez MOP.

                  ROZDZIAŁ V

               ŚRODKI TECHNICZNE

            Statki spełniają wymagania oraz przestrzegają zaleceń przyjętych przez członków porozumienia z Palau, WCPFC lub inne regionalne i podregionalne organizacje ds. rybołówstwa, dotyczących narzędzi połowowych, a także odpowiadają specyfikacjom technicznym podanym w tych zaleceniach i wszelkim innym parametrom technicznym mającym zastosowanie do prowadzonej przez nie działalności połowowej.
            ROZDZIAŁ VI

               OBSERWATORZY

                        1.

                        Z chwilą złożenia wniosku o upoważnienie do połowów każdy statek UE wpłaca na rachunek rządowy nr 0260-002 w Banku Centralnym Wysp Salomona w Honiarze kwotę w wysokości 1 500 EUR z przeznaczeniem na krajowy program obserwatorów.

                        2.

                        Statki upoważnione do połowów na wodach Wysp Salomona na mocy umowy przyjmują na pokład obserwatorów wyznaczonych przez organy Wysp Salomona na warunkach określonych poniżej:

                                    2.1.

                                    na wniosek organów Wysp Salomona statki UE zabierają na pokład wyznaczonego przez organizację obserwatora, który sprawdza połowy przeprowadzane na wodach Wysp Salomona;

                                    2.2.

                                    organy Wysp Salomona sporządzają wykaz statków, które zostały wyznaczone do zabrania na pokład obserwatora, oraz wykaz obserwatorów wyznaczonych do wejścia na statek. Wykazy te są stale uaktualniane. Wykazy te przekazywane są Komisji Europejskiej z chwilą sporządzenia, a następnie co trzy miesiące w przypadku ich uaktualnienia;

                                    2.3.

                                    organy Wysp Salomona przekazują właścicielom statków lub ich przedstawicielom nazwisko obserwatora, który został wyznaczony do wejścia na dany statek, w chwili wydania upoważnienia do połowów lub najpóźniej 15 dni przed planowaną datą wejścia obserwatora na statek.

                        3.

                        Organy Wysp Salomona ustalają, ile czasu obserwatorzy mają spędzić na statku; z zasady jednak obserwatorzy nie powinni pozostawać na statku dłużej niż jest to wymagane do wypełnienia ich obowiązków. Organy Wysp Salomona informują o tym właścicieli statków i ich przedstawicieli w momencie powiadamiania ich o wyznaczonych obserwatorach. Jednakże na wyraźny wniosek organów Wysp Salomona ta obecność na statku może zostać rozłożona na kilka rejsów połowowych, w zależności od średniego czasu trwania rejsów danego statku. Wniosek ten zgłaszany jest przez organy Wysp Salomona podczas przekazywania nazwiska obserwatora wyznaczonego do wejścia na dany statek.

                        4.

                        Warunki zabrania obserwatora na statek są uzgadniane przez właściciela statku lub jego przedstawiciela i przez organy Wysp Salomona.

                        5.

                        Obserwatorzy zabierani są na statek w sposób wybrany przez właściciela statku po powiadomieniu o wykazie wyznaczonych statków.

                        6.

                        W terminie dwóch tygodni i z dziesięciodniowym wyprzedzeniem właściciel statku wskazuje dni i porty, w których obserwatorzy zostaną zabrani na statek.

                        7.

                        W przypadku gdy obserwator wchodzi na statek w porcie zagranicznym, koszty podróży obserwatora pokrywa właściciel statku. Jeżeli statek z obserwatorem Wysp Salomona na pokładzie opuszcza obszar połowowy Wysp Salomona, właściciel statku podejmuje na swój koszt wszelkie środki mające na celu jak najszybszy powrót obserwatora.

                        8.

                        W przypadku nieobecności obserwatora w uzgodnionym miejscu i czasie oraz w ciągu następnych dwunastu godzin właściciel statku zostaje automatycznie zwolniony z obowiązku zabrania na statek tego obserwatora.

                        9.

                        Obserwator jest traktowany na pokładzie jak oficer. Jeżeli statek prowadzi działalność na wodach Wysp Salomona, obserwator wykonuje następujące zadania:

                                    9.1.

                                    obserwuje działalność połowową prowadzoną przez statki;

                                    9.2.

                                    sprawdza pozycje statków biorących udział w operacjach połowowych;

                                    9.3.

                                    pobiera próbki biologiczne w ramach programów naukowych;

                                    9.4.

                                    sporządza wykaz używanych narzędzi połowowych;

                                    9.5.

                                    sprawdza dane dotyczące połowów dokonanych na wodach Wysp Salomona zamieszczone w dzienniku połowowym;

                                    9.6.

                                    sprawdza procentowy udział przyłowów i szacuje ilość odrzutów dla gatunków ryb nadających się do sprzedaży;

                                    9.7.

                                    przekazuje stosownymi sposobami swoim właściwym organom dane dotyczące połowów, w tym wielkość połowów i przyłowów na pokładzie.

                        10.

                        Kapitan/szyper podejmuje wszelkie kroki w celu zapewnienia obserwatorowi bezpieczeństwa fizycznego i komfortu psychicznego przy pełnieniu jego funkcji.

                        11.

                        Obserwatorowi przysługują wszelkie ułatwienia niezbędne do wykonania zadań. Kapitan/szyper zapewnia mu dostęp do środków łączności niezbędnych dla wykonywania jego zadań, do dokumentów związanych bezpośrednio z prowadzeniem działalności połowowej przez statek, w tym do dziennika połowowego i do dziennika nawigacyjnego, a także do części statku, do których dostęp jest niezbędny dla sprawnego wykonywania jego zadań.

                        12.

                        Podczas pobytu na statku obserwator:

                                    12.1.

                                    podejmuje wszelkie odpowiednie działania, aby warunki jego zaokrętowania i obecność na statku nie przerywały operacji połowowych ani nie utrudniały ich prowadzenia;

                                    12.2.

                                    szanuje materiały i sprzęt znajdujące się na pokładzie oraz zachowuje poufność co do wszelkich dokumentów należących do danego statku.

                        13.

                        Po zakończeniu okresu obserwacji, ale przed opuszczeniem statku, obserwator sporządza sprawozdanie z działalności, które przekazywane jest właściwym organom z kopią dla Komisji Europejskiej. Podpisuje je w obecności kapitana/szypra, którzy mogą dodać do sprawozdania lub zlecić dodanie wszelkich uwag, jakie uznają za stosowne, a następnie sami je podpisują. Kapitan/szyper statku otrzymuje kopię sprawozdania, gdy obserwator opuszcza statek.

                        14.

                        Właściciel statku zapewnia na swój koszt zakwaterowanie obserwatora na zasadach stosowanych wobec oficerów, z uwzględnieniem praktycznych możliwości statku.

                        15.

                        Koszt wynagrodzenia i składek na ubezpieczenie społeczne obserwatora pokrywają organy Wysp Salomona.

                        16.

                        Strony podejmują starania, aby konsultować się ze sobą w sprawie dalszego rozwoju programu obserwatorów na szczeblu regionalnym i podregionalnym, w porozumieniu z Agencją Forum Rybołówstwa (FFA) i innymi właściwymi regionalnymi organizacjami ds. rybołówstwa.

                  ROZDZIAŁ VII

               OZNACZENIA STATKU I ICH STOSOWANIE

                        1.

                        Do celów bezpieczeństwa morskiego i prowadzonej działalności połowowej wszystkie statki posiadają oznaczenia i znaki identyfikacyjne zgodne z wytycznymi Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) podanymi w standardowej specyfikacji oznaczeń i znaków identyfikacyjnych statków rybackich.

                        2.

                        Na dziobie i rufie statku znajduje się jego nazwa wypisana czytelnie literami alfabetu łacińskiego.

                        3.

                        Statek bez odpowiednich znaków identyfikacyjnych, takich jak widoczna nazwa i radiowy sygnał wywoławczy lub kod wywoławczy, może zostać odprowadzony do portu na Wyspach Salomona celem ustalenia jego tożsamości.

                        4.

                        W celu ułatwienia komunikacji z organami ds. zarządzania rybołówstwem oraz organami nadzorczymi i regulacyjnymi rządu Wysp Salomona kapitan/szyper statku prowadzi stały nasłuch na międzynarodowej częstotliwości ratunkowej i wywoławczej dla radiotelefonii 2 182 kHz (HF) lub na międzynarodowej częstotliwości ratunkowej i wywoławczej morskich służb ruchomych dla radiotelefonii 156,8 MHz (Kanał 16, VHF-FM).

                        5.

                        Kapitan/szyper statku jest odpowiedzialny za posiadanie na pokładzie aktualnego i w każdej chwili dostępnego egzemplarza Międzynarodowego kodu sygnałowego (MKS).

                  ROZDZIAŁ VIII

               ŁĄCZNOŚĆ ZE STATKAMI PATROLOWYMI WYSP SALOMONA

            Łączność między statkami uprawnionymi do prowadzenia połowów a rządowymi statkami patrolowymi odbywa się za pomocą następujących międzynarodowych kodów sygnałowych:
            Międzynarodowy kod sygnałowy – Znaczenie:

                        L … Zatrzymajcie wasz statek

                        SQ3 … Zatrzymajcie statek lub zwolnijcie, chcę wejść na pokład waszegostatku

                        QN … Ustawcie wasz statek wzdłuż prawej burty naszego statku

                        QN1 … Ustawcie wasz statek wzdłuż lewej burty naszego statku

                        TD2 … Czy wasz statek jest statkiem rybackim?

                        C … Tak

                        N … Nie

                        QR … Nie możemy ustawić naszego statku wzdłuż burty waszego statku

                        QP … Ustawiamy nasz statek wzdłuż burty waszego statku

                  ROZDZIAŁ IX

               KONTROLA

            1.   Wejście na obszar połowowy i opuszczenie tego obszaru:

                        1.1.

                        Statki UE powiadamiają organy Wysp Salomona o zamiarze wpłynięcia na obszar połowowy Wysp Salomona lub jego opuszczenia z co najmniej 24-godzinnym wyprzedzeniem. Podają one również informację dotyczącą ilości całkowitej i gatunków znajdujących się na pokładzie.

                        1.2.

                        W informacji o zamiarze opuszczenia obszaru połowowego statki podają także swoją pozycję, wielkość połowu i gatunki złowionych ryb. Informacje te przekazuje się faksem (+677 387.30 lub +677 381.06), a w przypadku statków nieposiadających faksu – drogą elektroniczną (logsheets@fisheries.gov.sb).

                        1.3.

                        Statki, które nie stosują się do wymienionych wymogów dotyczących sprawozdawczości, uznaje się za statki naruszające zasady i warunki upoważnienia do połowów.

                        1.4.

                        Statki otrzymują wymienione numery faksu, telefonu oraz adres poczty elektronicznej w chwili wydawania upoważnienia do połowów.

                  2.   Procedury kontrolne

                        2.1.

                        Kapitanowie/szyprowie statków rybackich UE prowadzących działalność połowową w obszarze połowowym Wysp Salomona umożliwiają i ułatwiają urzędnikom Wysp Salomona odpowiedzialnym za inspekcje i kontrole działalności połowowej wejście na statek i wypełnianie czynności służbowych.

                        2.2.

                        Urzędnicy nie przebywają na statku dłużej, niż wymagają tego czynności służbowe.

                        2.3.

                        Po zakończeniu każdej inspekcji i kontroli kapitanowi/szyprowi statku wydawane jest zaświadczenie.

                  3.   Wejście na statek

                        3.1.

                        W czasie nie dłuższym niż 24 godziny organy Wysp Salomona informują państwo bandery oraz Komisję Europejską o każdym wejściu na statek oraz o zastosowaniu sankcji wobec statku UE na obszarze połowowym Wysp Salomona.

                        3.2.

                        Państwo bandery oraz Komisja Europejska otrzymują równocześnie zwięzłe sprawozdanie na temat okoliczności i przyczyn, które doprowadziły do wejścia na statek.

                  4.   Protokół z wejścia na statek

                        4.1.

                        Po sporządzeniu przez organy Wysp Salomona odpowiedniego protokołu kapitan/szyper statku podpisuje ten dokument.

                        4.2.

                        Podpisanie protokołu pozostaje bez uszczerbku dla praw kapitana/szypra oraz możliwości obrony w związku z postawionymi mu zarzutami. W przypadku odmowy podpisania dokumentu kapitan/szyper przedstawia na piśmie uzasadnienie odmowy, a inspektor nanosi zapis „odmowa podpisania”.

                        4.3.

                        Kapitan/szyper zobowiązany jest do doprowadzenia statku do portu wskazanego przez organy Wysp Salomona. W przypadku nieznacznego naruszenia organy Wysp Salomona mogą zezwolić statkowi na prowadzenie dalszych połowów.

                  5.   Spotkanie konsultacyjne w przypadku wejścia na statek

                        5.1.

                        Przed rozważeniem ewentualnego podjęcia środków wobec kapitana/szypra lub załogi statku lub jakiegokolwiek innego działania dotyczącego ładunku lub wyposażenia statku – oprócz działań mających na celu zabezpieczenie dowodów w sprawie podejrzewanego naruszenia – Komisja Europejska i organy Wysp Salomona oraz, w miarę możliwości, przedstawiciel danego państwa członkowskiego organizują spotkanie konsultacyjne w terminie jednego dnia roboczego po otrzymaniu wyżej wymienionych informacji.

                        5.2.

                        Na spotkaniu Strony wymieniają wszelkie stosowne dokumenty lub informacje, które mogą pomóc w wyjaśnieniu okoliczności stwierdzonych zdarzeń. Właściciel statku lub jego przedstawiciel zostają poinformowani o wyniku spotkania oraz o działaniach podjętych w następstwie wejścia na statek.

                  6.   Rozstrzygnięcie sprawy związanej z wejściem na statek

                        6.1.

                        Przed wszczęciem postępowania sądowego podejmowane są próby uregulowania domniemanego naruszenia w drodze ugody. Procedura ta kończy się najpóźniej w terminie 15 dni roboczych od daty wejścia na statek.

                        6.2.

                        W przypadku ugody kwota kary jest określana zgodnie z prawodawstwem Wysp Salomona.

                        6.3.

                        Jeżeli sprawa nie może być rozstrzygnięta w drodze ugody i musi zostać skierowana do rozpatrzenia przez właściwy organ sądowy, właściciel statku wpłaca na rachunek rządu Wysp Salomona nr 0260-002 w Banku Centralnym Wysp Salomona w Honiarze gwarancję bankową na poczet kosztów wejścia na statek, kar i odszkodowania należnych od stron winnych naruszenia.

                        6.4.

                        Gwarancja bankowa nie podlega zwrotowi przed zakończeniem postępowania sądowego. Gwarancja zostaje zwolniona w przypadku zakończenia postępowania sądowego bez orzeczenia skazującego. Podobnie w przypadku orzeczenia skazującego prowadzącego do zapłaty kary niższej od wysokości złożonej gwarancji, pozostałe saldo zostaje zwolnione przez organy Wysp Salomona.

                        6.5.

                        Statek zostaje zwolniony, a jego załoga jest uprawniona do opuszczenia portu:

                                    —

                                    z chwilą wypełnienia zobowiązań wynikających z ugody, lub

                                    —

                                    z chwilą złożenia gwarancji bankowej, o której mowa powyżej w pkt 6.3, i jej przyjęcia przez organy Wysp Salomona, w oczekiwaniu na zakończenie postępowania sądowego.

                  7.   System monitorowania statków (VMS)
            Każdy statek UE jest zobowiązany spełniać wymogi VMS aktualnie stosowanego w wyłącznej strefie ekonomicznej Wysp Salomona. Każdy statek UE posiada zainstalowane, utrzymane w dobrym stanie i w każdej chwili w pełni funkcjonalne przenośne urządzenie transmisyjne zatwierdzone przez FFA.
            8.   Przeładunki

                        8.1.

                        Wszystkie statki UE dokonują przeładunku ryb złowionych na wodach Wysp Salomona w wyznaczonych w tym celu portach Wysp Salomona.

                        8.2.

                        Właściciele tych statków muszą z co najmniej 48-godzinnym wyprzedzeniem przekazać właściwym organom Wysp Salomona następujące informacje:

                                    a)

                                    nazwy statków rybackich, których dotyczy przeładunek;

                                    b)

                                    nazwy, numery IMO i banderę statku transportowego;

                                    c)

                                    wyrażoną w tonach wielkość połowu do przeładunku w podziale na gatunki;

                                    d)

                                    dzień i miejsce przeładunku.

                        8.3.

                        Na wodach Wysp Salomona zabrania się przeładunku ryb poza wyznaczonymi w tym celu portami. Każda osoba naruszająca niniejsze postanowienie podlega sankcjom przewidzianym w przepisach obowiązujących na Wyspach Salomona.

                  9.   Kapitanowie/szyprowie statków rybackich UE dokonujących wyładunku lub przeładunku w wyznaczonym porcie na Wyspach Salomona umożliwiają i ułatwiają kontrolę tych działań inspektorom z Wysp Salomona. Po zakończeniu każdej inspekcji w porcie kapitanowi/szyprowi statku wydawane jest zaświadczenie.

               DODATEK

                           I.

                           Formularz wniosku o wydanie upoważnienia do połowów

                           II.

                           Dziennik połowowy

                  Dodatek I

                  Dodatek II

      POROZUMIENIE
      w formie wymiany listów dotyczące tymczasowego stosowania Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Wyspami Salomona
      Szanowny Panie!
      Cieszę się, że negocjatorzy reprezentujący Wyspy Salomona i Unię Europejską znaleźli konsensus co do umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Wyspami Salomona a Unią Europejską oraz protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową wraz z załącznikami.
      Wynik tych negocjacji, będący pozytywną kontynuacją wcześniejszej umowy, wzmocni nasze stosunki w zakresie rybołówstwa i ustanowi rzeczywiste ramy partnerstwa na rzecz rozwoju zrównoważonej i odpowiedzialnej polityki rybołówstwa na wodach Wysp Salomona. W tym kontekście proponuję jednoczesne uruchomienie procedur zatwierdzenia i ratyfikacji treści umowy, protokołu i załącznika do niego wraz z dodatkami zgodnie z procedurami obowiązującymi na Wyspach Salomona i w Unii Europejskiej i niezbędnymi do ich wejścia w życie.
      Aby uniknąć przerwania prowadzenia działalności połowowej przez statki UE na wodach Wysp Salomona oraz odnosząc się do umowy i protokołu parafowanych dnia 26 września 2009 r., ustanawiających uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową na okres od dnia 9 października 2009 r. do dnia 8 października 2012 r., mam zaszczyt poinformować Pana, że rząd Wysp Salomona jest gotów stosować tymczasowo tę umowę i ten protokół, począwszy od dnia 9 października 2009 r., w oczekiwaniu na ich wejście w życie zgodnie z art. 18 umowy, pod warunkiem że Unia Europejska jest gotowa uczynić to samo. W takim przypadku ustala się, że wniesienie pierwszej raty rekompensaty finansowej ustalonej w art. 2 protokołu musi nastąpić przed dniem 1 grudnia 2010 r.
      Będę zobowiązany, jeżeli potwierdzi Pan zgodę Unii Europejskiej na takie tymczasowe stosowanie wyżej wymienionych dokumentów.
      Z wyrazami szacunku

            W imieniu Wysp Salomona

      Szanowny Panie!
      Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego listu z datą dzisiejszą o następującej treści:

         „Cieszę się, że negocjatorzy reprezentujący Wyspy Salomona i Unię Europejską znaleźli konsensus co do umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Wyspami Salomona a Unią Europejską oraz protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową wraz z załącznikami.
         Wynik tych negocjacji, będący pozytywną kontynuacją wcześniejszej umowy, wzmocni nasze stosunki w zakresie rybołówstwa i ustanowi rzeczywiste ramy partnerstwa na rzecz rozwoju zrównoważonej i odpowiedzialnej polityki rybołówstwa na wodach Wysp Salomona. W tym kontekście proponuję jednoczesne uruchomienie procedur zatwierdzenia i ratyfikacji treści umowy, protokołu i załącznika do niego wraz z dodatkami zgodnie z procedurami obowiązującymi na Wyspach Salomona i w Unii Europejskiej i niezbędnymi do ich wejścia w życie.
         Aby uniknąć przerwania prowadzenia działalności połowowej przez statki UE na wodach Wysp Salomona oraz odnosząc się do umowy i protokołu parafowanych dnia 26 września 2009 r., ustanawiających uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową na okres od dnia 9 października 2009 r. do dnia 8 października 2012 r., mam zaszczyt poinformować Pana, że rząd Wysp Salomona jest gotów stosować tymczasowo tę umowę i ten protokół, począwszy od dnia 9 października 2009 r., w oczekiwaniu na ich wejście w życie zgodnie z art. 18 umowy, pod warunkiem że Unia Europejska jest gotowa uczynić to samo.
         W takim przypadku ustala się, że wniesienie pierwszej raty rekompensaty finansowej ustalonej w art. 2 protokołu musi nastąpić przed dniem 1 grudnia 2010 r.
         Będę zobowiązany, jeżeli potwierdzi Pan zgodę Unii Europejskiej na takie tymczasowe stosowanie wyżej wymienionych dokumentów.”.

      Mam zaszczyt potwierdzić zgodę Unii Europejskiej na takie tymczasowe stosowanie wyżej wymienionych dokumentów.
      Z wyrazami szacunku

            W imieniu Unii Europejskiej


title: 2011/590/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2009#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/191

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2009
   (2011/590/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Kolejową (3), w szczególności jego art. 39,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności art. 94 tego rozporządzenia,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0125/2011),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Agencji Kolejowej absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiej Agencji Kolejowej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 103.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2011 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2009
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2009,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

                  —

                  uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Kolejową (3), w szczególności jego art. 39,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności art. 94 tego rozporządzenia,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0125/2011),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdania roczne za rok finansowy 2009 są wiarygodne, a transakcje leżące u ich podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

                  B.

                  mając na uwadze fakt, że w dniu 5 maja 2010 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi Europejskiej Agencji Kolejowej absolutorium z wykonania budżetu agencji za rok budżetowy 2008 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                              —

                              przyjął do wiadomości, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził przeniesienie ponad 4 100 000 EUR na rok 2009, z czego około 3 900 000 EUR dotyczyło wydatków administracyjnych i wydatków operacyjnych (czyli 57 % rocznych środków z tytułów II i III),

                              —

                              wyraził zaniepokojenie słabościami procedur udzielania zamówień ujawnionymi przez Trybunał Obrachunkowy w toku prowadzonej kontroli,

                  C.

                  mając na uwadze, że budżet Agencji na rok 2009 wynosił 21 000 000 EUR, czyli o 16,6 % więcej w stosunku do roku budżetowego 2008,

                  1.

                  odnotowuje, że Agencja otrzymała z budżetu Unii na 2009 r. kwotę 16 060 000 EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności;

         Wyniki

                  2.

                  uważa, że korzystanie przez Agencję z dwóch siedzib (w Lille i Valenciennes) naraża ją na dodatkowe koszty; zauważa również, że uwaga ta jest zgłaszana od 2006 r., jednak Rada nie podjęła żadnych działań, by zmienić decyzję z dnia 13 grudnia 2003 r. (6) zobowiązującą Agencję do posiadania dwóch siedzib;

                  3.

                  ponownie zwraca się do Agencji o przedstawienie – w tabeli, która zostanie załączona do przyszłego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego – porównania działań przeprowadzonych w roku, którego dotyczy absolutorium, oraz tych przeprowadzonych w poprzednim roku budżetowym, tak aby pozwolić organowi udzielającemu absolutorium na lepszą ocenę wyników Agencji na przestrzeni dwóch lat;

         Przeniesienie środków

                  4.

                  ubolewa nad faktem, że Agencja po raz kolejny nie zajęła się problemem środków finansowych przenoszonych z jednego roku na kolejny; uważa, że przeniesienie 41 % środków z tytułu II (nieruchomości, przetwarzanie danych i inne koszty administracyjne) oraz 61 % środków z tytułu III (wydatki operacyjne) stanowi poważne naruszenie zasady jednoroczności budżetu oraz pokazuje opóźnienia w realizacji działań finansowanych w ramach tytułu II i III budżetu Agencji; jest rozczarowany faktem, że w odpowiedzi Agencja jedynie potwierdziła istnienie problemu;

                  5.

                  domaga się załączania do budżetu na każdy rok sprawozdania ad hoc na temat salda poprzednich lat budżetowych ze wskazaniem przyczyn, dla których nie wykorzystano zasobów, jak również warunków i harmonogramu ich przyszłego wykorzystania;

                  6.

                  wyraża zaniepokojenie faktem, że Trybunał Obrachunkowy po raz kolejny wykrył przypadki anulowania i opóźnień w procedurach przetargowych, powtarzające się przypadki opóźnień w realizacji płatności oraz znaczące zmiany wprowadzone do programu prac w ciągu roku;

                  7.

                  zwraca uwagę w szczególności, że od 2006 r. Trybunał Obrachunkowy stwierdza bardzo wysoki poziom przenoszenia środków i ich anulowania; jest zdania, że odpowiedź Agencji jest nieodpowiednia i w związku z tym wzywa ją do natychmiastowej poprawy sytuacji;

         System księgowy

                  8.

                  w ślad za uwagami Trybunału Obrachunkowego gratuluje Agencji wdrożenia od dnia 1 września 2010 r. scentralizowanego systemu rejestracji przychodzących faktur; podkreśla, że środek ten jest niezbędny do zapewnienia terminowego katalogowania wszystkich faktur i przyczynia się do unikania opóźnień w realizacji płatności;

         Niedociągnięcia w zarządzaniu aktywami trwałymi

                  9.

                  ubolewa nad pojawieniem się wykrytych przez Trybunał Obrachunkowy nieprawidłowości w zarządzaniu wykazem aktywów trwałych, odnotowuje jednak zapewnienie ze strony Agencji, że nieprawidłowości te nie pojawią się w sprawozdaniu finansowym za rok 2010; uważa, że niepewność co do lokalizacji aktywów trwałych ilustruje kolejne problemy i dodatkowe koszty związane z korzystaniem z dwóch siedzib;

         Zasoby ludzkie

                  10.

                  zauważa, że sprawozdanie z działalności rocznej Agencji zawiera jedynie ograniczone informacje na temat planowania, przydziału i wykorzystania zasobów ludzkich, i jest zdania, że brak tych informacji może mieć wpływ na opinię zainteresowanych stron na temat zarządzania kadrami przez Agencję; apeluje zatem do Agencji, aby lepiej przedstawiała w swoim programie prac i sprawozdaniu z działalności rocznej informacje o planowanym przydziale zasobów ludzkich i ich faktycznym wykorzystaniu; w szczególności apeluje do Agencji, aby podczas określania swoich celów zawierała w sprawozdaniu z działalności rocznej opis wpływu na dostępne zasoby ludzkie;

                  11.

                  wyraża zaniepokojenie faktem, że doszło do złamania regulaminu pracowniczego oraz przepisów wykonawczych do tego regulaminu przy dokonywaniu zmiany – z mocą wsteczną – miejsca pochodzenia trzech pracowników; wzywa w związku z tym Agencję do odzyskania wszelkich nieuzasadnionych płatności;

                  12.

                  zwraca uwagę, że Agencja nie dysponuje skonsolidowanym podręcznikiem zawierającym informacje o różnych zasadach, instrukcjach i wytycznych regulujących kwestię naboru pracowników; podkreśla, że brak tego podręcznika może spowodować różnice w przebiegu i organizacji rekrutacji poszczególnych osób, stanowiąc tym samym naruszenie zasady równego traktowania kandydatów; apeluje zatem do Agencji o stworzenie „skonsolidowanej procedury rekrutacji”, która byłaby punktem odniesienia dla wszystkich pracowników zaangażowanych w rekrutację nowych pracowników;

         Audyt wewnętrzny

                  13.

                  zauważa, że nie wdrożono jeszcze 6 z 10 zaleceń przygotowanych przez służbę kontroli wewnętrznej w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi; podkreśla jednak rozczarowanie, że nie poinformowano go o treści trzech z tych zaleceń, i wzywa Agencję do natychmiastowego przekazania tych informacji zgodnie z ramowym rozporządzeniem finansowym;

                  14.

                  pochwala inicjatywę Agencji dotyczącą utworzenia w 2007 r. działu audytu wewnętrznego, który zajmuje się udzielaniem wsparcia i doradztwa dyrektorowi i zarządowi Agencji w kwestiach kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem i audytu wewnętrznego;

                  15.

                  w odniesieniu do innych uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2011 r. (7) w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 103.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (5)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 178.

         (6)  Decyzja 2004/97/WE, Euratom przyjęta za wspólnym porozumieniem przedstawicieli państw członkowskich podczas spotkania na szczeblu szefów państw lub rządów z dnia 13 grudnia 2003 r. w sprawie lokalizacji siedzib niektórych urzędów i agencji Unii Europejskiej (Dz.U. L 29 z 3.2.2004, s. 15).

         (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0163. Zob. s. 269 niniejszego Dziennika Urzędowego.