title: 2007/436/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich

text:
               23.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 163/17

      DECYZJA RADY

   z dnia 7 czerwca 2007 r.
   w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich
   (2007/436/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 269,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 173,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego (2),
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rada Europejska na posiedzeniu w Brukseli w dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. postanowiła, między innymi, że w ustaleniach dotyczących zasobów własnych należy kierować się ogólnym celem sprawiedliwości. Ustalenia te powinny zatem zapewniać, zgodnie z odpowiednimi konkluzjami Rady Europejskiej z Fontainebleau w 1984 r., że żadne państwo członkowskie nie ponosi obciążenia budżetowego, które byłoby nadmierne w stosunku do jego względnej zamożności. Właściwe jest zatem wprowadzenie przepisów obejmujących określone państwa członkowskie.

               (2)

               System zasobów własnych Wspólnot musi zapewniać odpowiednie środki na prowadzenie polityki Wspólnot w poszczególnych dziedzinach w sposób uporządkowany, przy uwzględnieniu potrzeby ścisłej dyscypliny budżetowej.

               (3)

               Do celów niniejszej decyzji dochód narodowy brutto (DNB) powinien być zdefiniowany jako roczny DNB według cen rynkowych, podany przez Komisję w ramach stosowania Europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie (zwanego dalej „ESA 95”) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2223/96 (4).

               (4)

               Z uwagi na przejście z systemu ESA 79 na system ESA 95 do celów związanych z budżetem i z zasobami własnymi oraz w celu utrzymania niezmienionej kwoty środków finansowych przekazywanych do dyspozycji Wspólnot, Komisja dokonała, zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 decyzji Rady nr 2000/597/WE, Euratom z dnia 29 września 2000 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich (5), ponownego przeliczenia pułapu zasobów własnych oraz pułapu środków na pokrycie zobowiązań, wyrażonych z dokładnością do dwóch cyfr po przecinku, według wzoru zawartego w tym artykule. W dniu 28 grudnia 2001 r. Komisja poinformowała Parlament Europejski i Radę o nowych pułapach. Pułap zasobów własnych wyznaczono na poziomie 1,24 % łącznych DNB państw członkowskich według cen rynkowych, natomiast pułap środków na pokrycie zobowiązań określono na poziomie 1,31 % łącznych DNB państw członkowskich. Rada Europejska obradująca w dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. postanowiła, że pułapy te powinny zostać utrzymane na obecnych poziomach.

               (5)

               W celu utrzymania niezmienionych kwot środków finansowych przekazywanych do dyspozycji Wspólnot w przypadku modyfikacji systemu ESA 95, które powodują istotną zmianę poziomu DNB, należy dostosować te pułapy, wyrażone jako procent DNB.

               (6)

               Po implementowaniu do prawa Unii Europejskiej porozumień zawartych w trakcie rundy urugwajskiej wielostronnych negocjacji handlowych nie ma już istotnej różnicy pomiędzy opłatami rolnymi i cłami. Dlatego też należy zlikwidować to rozróżnienie w zakresie budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

               (7)

               Dla uproszczenia i zapewnienia przejrzystości Rada Europejska obradująca w dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. postanowiła, że jednolita stawka poboru zasobów podatku od towarów i usług (VAT) zostaje ustalona na poziomie 0,30 %.

               (8)

               Rada Europejska obradująca w dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. postanowiła, że Austria, Niemcy, Niderlandy oraz Szwecja korzystają z obniżonych stawek poboru zasobów VAT w latach 2007–2013 oraz że Niderlandy i Szwecja korzystają w tym samym okresie z obniżek brutto swoich wkładów rocznych opartych na DNB.

               (9)

               Rada Europejska obradująca w dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. postanowiła pozostawić mechanizm korekty na rzecz Zjednoczonego Królestwa wraz ze zmniejszonym wkładem w finansowanie korekty, z którego korzystają Niemcy, Austria, Szwecja oraz Niderlandy. Po okresie stopniowego wprowadzania w latach 2009–2011 Zjednoczone Królestwo w pełni uczestniczy jednak w finansowaniu kosztów rozszerzenia, z wyjątkiem płatności bezpośrednich w rolnictwie i wydatków związanych z rynkiem oraz części wydatków na rozwój obszarów wiejskich pochodzącej z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Sekcja Gwarancji. Dlatego obliczanie korekty na rzecz Zjednoczonego Królestwa dostosowuje się poprzez stopniowe wyłączenie wydatków alokowanych na rzecz państw członkowskich, które przystąpiły do UE po dniu 30 kwietnia 2004 r., z wyjątkiem wydatków na rolnictwo i wydatków na rozwój obszarów wiejskich, o których mowa powyżej. Dodatkowy wkład Zjednoczonego Królestwa wynikający ze zmniejszenia alokowanych wydatków nie przekracza 10,5 mld EUR w cenach z 2004 r. w okresie 2007–2013. W przypadku dalszego rozszerzenia przed rokiem 2013, z wyjątkiem przystąpienia Bułgarii i Rumunii, kwota ta zostanie odpowiednio dostosowana.

               (10)

               Rada Europejska obradująca w dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. postanowiła, że art. 4 akapit drugi lit. f) decyzji 2000/579/WE, Euratom dotyczące wyłączenia rocznych wydatków przedakcesyjnych w krajach przystępujących z obliczania korekty na rzecz Zjednoczonego Królestwa przestają obowiązywać z końcem 2013 r.

               (11)

               Rada Europejska obradująca w dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. wezwała Komisję do dokonania pełnego, kompleksowego przeglądu obejmującego wszystkie aspekty wydatków UE, w tym wydatków na wspólną politykę rolną (WPR), oraz zasobów, w tym rabatu Zjednoczonego Królestwa, a także do sporządzenia sprawozdania w tej sprawie w latach 2008/2009.

               (12)

               Należy ustanowić przepisy obejmujące przejście z systemu ustanowionego decyzją 2000/597/WE, Euratom na system wprowadzony niniejszą decyzją.

               (13)

               Rada Europejska obradująca w dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. postanowiła, że niniejsza decyzja stanie się skuteczna z dniem 1 stycznia 2007 r.,

         USTANAWIA NINIEJSZE PRZEPISY, KTÓRYCH PRZYJĘCIE ZALECA PAŃSTWOM CZŁONKOWSKIM:
   Artykuł 1
   Wspólnotom przyznane zostają zasoby własne zgodnie z zasadami określonymi w następnych artykułach w celu zapewnienia, zgodnie z art. 269 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwanego dalej „Traktatem WE”) i art. 173 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (zwanego dalej „Traktatem Euratom”), finansowania budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
   Budżet ogólny Unii Europejskiej jest, bez uszczerbku dla innych dochodów, finansowany w całości z zasobów własnych Wspólnot.
   Artykuł 2
   1.   Na zasoby własne zapisane w budżecie ogólnym Unii Europejskiej składają się dochody z następujących źródeł:

               a)

               opłaty, premie, kwoty dodatkowe lub wyrównawcze, kwoty lub czynniki dodatkowe, cła pobierane na podstawie Wspólnej Taryfy Celnej i inne cła, które zostały lub zostaną ustanowione przez instytucje Wspólnot w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi, cła na produkty objęte nieobowiązującym już Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, a także wkłady i inne opłaty przewidziane w ramach wspólnej organizacji rynków cukru;

               b)

               bez uszczerbku dla ust. 4 akapit drugi, zastosowanie stawki jednolitej obowiązującej wszystkie państwa członkowskie w odniesieniu do zharmonizowanych podstaw VAT określonych zgodnie z zasadami wspólnotowymi. Podstawa brana pod uwagę w tym celu nie może przekraczać 50 % DNB dla każdego państwa członkowskiego, jak określono w ust. 7;

               c)

               bez uszczerbku dla ust. 5 akapit drugi, zastosowanie stawki jednolitej – która określona zostanie zgodnie z procedurą budżetową z uwzględnieniem łącznej kwoty wszystkich innych dochodów – do sumy DNB wszystkich państw członkowskich.

         2.   Dochody pochodzące z wszelkich nowych obciążeń wprowadzonych w ramach wspólnej polityki, zgodnie z Traktatem WE lub Traktatem Euratom, pod warunkiem że przestrzegana była procedura określona w art. 269 Traktatu WE lub w art. 173 Traktatu Euratom, stanowią również zasoby własne zapisywane w budżecie ogólnym Unii Europejskiej.
   3.   Państwa członkowskie zatrzymują – na poczet kosztów poboru – 25 % kwot, o których mowa w ust. 1 lit. a).
   4.   Stawkę jednolitą, o której mowa w ust. 1 lit. b), ustala się na 0,30 %.
   Jedynie na lata 2007–2013 stawkę poboru zasobów VAT dla Austrii ustala się na poziomie 0,225 %, dla Niemiec – na poziomie 0,15 %, a dla Niderlandów i Szwecji – na poziomie 0,10 %.
   5.   Stawkę jednolitą, o której mowa w ust. 1 lit. c), stosuje się do DNB każdego państwa członkowskiego.
   Jedynie w latach 2007–2013 Niderlandy korzystają z obniżki brutto swojego rocznego wkładu opartego na DNB w wysokości 605 mln EUR, a Szwecja korzysta z obniżki brutto swojego rocznego wkładu opartego na DNB w wysokości 150 mln EUR (według cen z 2004 r.). Kwoty te dostosowywane są do cen bieżących poprzez zastosowanie najnowszego deflatora PKB dla UE wyrażonego w euro, podanego przez Komisję, który dostępny jest po sporządzeniu wstępnego projektu budżetu. Wyżej wymienione obniżki brutto przyznawane są po obliczeniu korekty na rzecz Zjednoczonego Królestwa oraz jej finansowania, o którym mowa w art. 4 i 5 niniejszej decyzji, i nie mają żadnego wpływu na tę korektę.
   6.   Jeżeli na początku roku budżetowego budżet nie został jeszcze przyjęty, do czasu wejścia w życie nowych stawek nadal stosuje się obowiązujące stawki poboru zasobów opartych na VAT i DNB.
   7.   Do celów niniejszej decyzji DNB oznacza DNB za dany rok według cen rynkowych, podany przez Komisję w ramach stosowania ESA 95 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2223/96.
   Jeżeli modyfikacje w ESA 95 miałyby spowodować istotne zmiany w DNB podanym przez Komisję, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, decyduje o tym, czy modyfikacje te mają zastosowanie do celów niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   1.   Łączna kwota zasobów własnych przyznanych Wspólnotom, którymi mają zostać objęte roczne środki na pokrycie płatności, nie przekracza 1,24 % sumy DNB wszystkich państw członkowskich.
   2.   Łączna kwota rocznych środków na pokrycie zobowiązań zapisana w budżecie ogólnym Unii Europejskiej nie przekracza 1,31 % sumy DNB wszystkich państw członkowskich.
   Zachowana zostaje odpowiednia proporcja między środkami na pokrycie zobowiązań a środkami na pokrycie płatności dla zagwarantowania ich zgodności i umożliwienia przestrzegania w kolejnych latach pułapów zgodnie z ust. 1.
   3.   Jeżeli modyfikacje w ESA 95 miałyby spowodować istotne zmiany w DNB mającym zastosowanie do celów niniejszej decyzji, pułapy płatności i zobowiązań określone w ust. 1 i 2 są ponownie przeliczane przez Komisję przy zastosowaniu następującego wzoru:

   gdzie t jest ostatnim pełnym rokiem, za który dostępne są dane zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1287/2003 z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie harmonizacji dochodu narodowego brutto w cenach rynkowych (rozporządzenie DNB) (6).
   Artykuł 4
   1.   Zjednoczonemu Królestwu przyznana zostaje korekta w odniesieniu do nierównowagi budżetowej.
   Korektę tę ustala się przez:

               a)

               obliczenie różnicy w poprzednim roku budżetowym pomiędzy:

                           —

                           procentowym udziałem Zjednoczonego Królestwa w sumie nieograniczonych podstaw VAT, a

                           —

                           procentowym udziałem Zjednoczonego Królestwa w całkowitej kwocie alokowanych wydatków;

               b)

               pomnożenie tak obliczonej różnicy przez całkowitą kwotę alokowanych wydatków;

               c)

               pomnożenie wyniku z lit. b) przez 0,66;

               d)

               odjęcie od wyniku z lit. c) skutków wynikających dla Zjednoczonego Królestwa z przejścia na ograniczoną podstawę VAT oraz płatności określonych w art. 2 ust. 1 lit. c), a mianowicie różnicy pomiędzy:

                           —

                           tym, co Zjednoczone Królestwo musiałoby wpłacić na kwoty finansowane z zasobów, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. b) i c), gdyby stawka jednolita została zastosowana do nieograniczonych podstaw VAT, a

                           —

                           płatnościami Zjednoczonego Królestwa zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. b) i c);

               e)

               odjęcie od wyniku z lit. d) zysków netto Zjednoczonego Królestwa wynikających ze wzrostu udziału procentowego zasobów, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), zatrzymywanych przez państwa członkowskie na pokrycie kosztów poboru i kosztów pokrewnych;

               f)

               obliczenie, przy każdym rozszerzeniu UE, dostosowania wyniku z lit. e), tak aby zmniejszyć rekompensatę, gwarantując tym samym, że wydatki nieobjęte rabatem przed rozszerzeniem pozostaną takimi również po rozszerzeniu. Dostosowania tego dokonuje się przez zmniejszenie całkowitej kwoty alokowanych wydatków o kwotę równą rocznym wydatkom przedakcesyjnym w krajach przystępujących. Wszystkie kwoty obliczone w ten sposób są przenoszone na następne lata i dostosowywane corocznie przez zastosowanie najnowszego dostępnego deflatora PKB dla UE wyrażonego w euro, podanego przez Komisję. Niniejsza litera przestaje mieć zastosowanie z chwilą wprowadzenia po raz pierwszy do budżetu korekty na rzecz Zjednoczonego Królestwa w 2014 r.;

               g)

               dostosowanie obliczenia przez zmniejszenie całkowitej kwoty alokowanych wydatków o całkowitą kwotę alokowanych wydatków na rzecz państw członkowskich, które przystąpiły do UE po dniu 30 kwietnia 2004 r., z wyjątkiem płatności bezpośrednich w rolnictwie oraz wydatków związanych z rynkiem, jak również części wydatków na rozwój obszarów wiejskich pochodzącej z EFOGR, Sekcja Gwarancji.

         Zmniejszanie to dokonywane jest stopniowo zgodnie z poniższym harmonogramem.

               Rabat Zjednoczonego Królestwa, który ma zostać wprowadzony do budżetu po raz pierwszy w roku

               Procent wydatków związanych z rozszerzeniem (zgodnie z definicją powyżej), które mają być wyłączone z obliczania korekty na rzecz Zjednoczonego Królestwa

               2009

               20

               2010

               70

               2011

               100

         2.   W latach 2007–2013 dodatkowy wkład Zjednoczonego Królestwa wynikający ze zmniejszenia alokowanych wydatków, o którym mowa w ust. 1 lit. g), nie przekracza 10,5 mld EUR według cen z 2004 r. Służby Komisji sprawdzają co roku, czy skumulowana kwota dostosowania korekty przekracza tę kwotę. Do celów tego obliczenia kwoty wyrażone w cenach bieżących przelicza się na ceny z 2004 r., stosując najnowszy dostępny deflator PKB dla UE wyrażony w euro, podany przez Komisję. Jeżeli pułap 10,5 mld EUR zostanie przekroczony, wkład Zjednoczonego Królestwa zostaje odpowiednio zmniejszony.
   W przypadku dalszego rozszerzenia przed 2013 r. pułap 10,5 mld EUR jest dostosowywany odpowiednio w górę.
   Artykuł 5
   1.   Koszt korekty ponoszą pozostałe państwa członkowskie zgodnie z następującymi zasadami:

               a)

               rozkład kosztów oblicza się najpierw przez odniesienie do udziału każdego państwa członkowskiego w płatnościach, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. c), z wyłączeniem Zjednoczonego Królestwa i bez uwzględnienia przyznanych Niderlandom i Szwecji obniżek brutto wkładów opartych na DNB, o których mowa w art. 2 ust. 5;

               b)

               następnie dokonywane jest dostosowanie w taki sposób, aby ograniczyć udział finansowy Austrii, Niemiec, Niderlandów i Szwecji do jednej czwartej ich normalnego udziału wynikającego z tego obliczenia.

         2.   Korekta zostaje przyznana Zjednoczonemu Królestwu przez obniżenie jego płatności wynikających z zastosowania art. 2 ust. 1 lit. c). Koszty ponoszone przez pozostałe państwa członkowskie dodaje się do ich płatności wynikających z zastosowania art. 2 ust. 1 lit. c) w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego.
   3.   Komisja przeprowadza obliczenia wymagane w celu stosowania art. 2 ust. 5, art. 4 oraz niniejszego artykułu.
   4.   Jeżeli na początku roku budżetowego budżet nie został jeszcze przyjęty, stosuje się nadal rabat przyznany Zjednoczonemu Królestwu oraz koszty poniesione przez pozostałe państwa członkowskie zgodnie z zapisami w ostatnim ostatecznie przyjętym budżecie.
   Artykuł 6
   Dochody, o których mowa w art. 2, wykorzystywane są, bez rozróżniania, na finansowanie wszystkich wydatków zapisanych w budżecie ogólnym Unii Europejskiej.
   Artykuł 7
   Wszelką nadwyżkę dochodów Wspólnot nad całkowitymi rzeczywistymi wydatkami podczas roku budżetowego przenosi się na następny rok budżetowy.
   Artykuł 8
   1.   Zasoby własne Wspólnot, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), pobierane są przez państwa członkowskie zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub administracyjnymi, które w razie potrzeby zostają dostosowane tak, aby spełniały wymagania określone w zasadach wspólnotowych.
   Komisja bada w regularnych odstępach czasu przepisy prawa krajowego przekazywane jej przez państwa członkowskie, przekazuje państwom członkowskim dostosowania, które uważa za niezbędne w celu zapewnienia zgodności tychże przepisów z zasadami wspólnotowymi, oraz składa sprawozdania władzy budżetowej.
   Państwa członkowskie udostępniają Komisji zasoby przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. a), b) i c).
   2.   Rada, zgodnie z procedurami określonymi w art. 279 ust. 2 Traktatu WE i art. 183 Traktatu Euratom, przyjmuje przepisy niezbędne do stosowania niniejszej decyzji oraz umożliwienia kontroli poboru dochodów, o których mowa w art. 2 i 5, ich postawienia do dyspozycji Komisji oraz ich płatności.
   Artykuł 9
   W ramach pełnego, kompleksowego przeglądu obejmującego wszystkie aspekty wydatków UE, w tym wydatków na WPR, i zasobów, w tym rabatu Zjednoczonego Królestwa, który to przegląd stanowić będzie podstawę sprawozdania w latach 2008/2009, Komisja dokonuje ogólnego przeglądu systemu zasobów własnych.
   Artykuł 10
   1.   Z zastrzeżeniem ust. 2, decyzję 2000/597/WE, Euratom uchyla się z dniem 1 stycznia 2007 r. wszelkie odniesienia do decyzji Rady 70/243/EWWiS, EWG, Euratom z dnia 21 kwietnia 1970 r. w sprawie zastąpienia wkładów finansowych państw członkowskich środkami własnymi Wspólnot (7), decyzji Rady 85/257/EWG, Euratom z dnia 7 maja 1985 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (8), decyzji Rady 88/376/EWG, Euratom z dnia 24 czerwca 1988 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (9), decyzji Rady 94/728/WE, Euratom z dnia 31 października 1994 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (10) lub decyzji 2000/597/WE, Euratom należy interpretować jako odniesienia do niniejszej decyzji.
   2.   Artykuły 2, 4 i 5 decyzji 88/376/EWG, Euratom i 94/728/WE, Euratom oraz 2000/597/WE, Euratom stosuje się nadal do obliczania i dostosowywania dochodów ze stosowania jednolitej stawki obowiązującej wszystkie państwa członkowskie do podstawy VAT określanej w sposób jednolity i mieszczącej się w przedziale od 50 % do 55 % PNB lub DNB każdego państwa członkowskiego, zależnie od danego roku, oraz do obliczania korekty nierównowagi budżetowej przyznanej Zjednoczonemu Królestwu na lata 1988–2006.
   3.   Państwa członkowskie zatrzymują nadal na poczet kosztów poboru 10 % kwot, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), które powinny były zostać udostępnione przez państwa członkowskie przed dniem 28 lutego 2001 r. zgodnie ze stosownymi zasadami wspólnotowymi.
   Artykuł 11
   Sekretarz Generalny Rady powiadamia państwa członkowskie o niniejszej decyzji.
   Państwa członkowskie bezzwłocznie powiadamiają Sekretarza Generalnego Rady o zakończeniu procedur związanych z przyjęciem niniejszej decyzji zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi.
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po otrzymaniu ostatniego z powiadomień, o których mowa w akapicie drugim.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 1 stycznia 2007 r.
   Artykuł 12
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 7 czerwca 2007 r.

            W imieniu Rady

         M. GLOS

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 4 lipca 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. C 203 z 25.8.2006, str. 50.

      (3)  Dz.U. C 309 z 16.12.2006, str. 103.

      (4)  Dz.U. L 310 z 30.11.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1267/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 180 z 18.7.2003, str. 1).

      (5)  Dz.U. L 253 z 7.10.2000, str. 42.

      (6)  Dz.U. L 181 z 19.7.2003, str. 1.

      (7)  Dz.U. L 94 z 28.4.1970, str. 19.

      (8)  Dz.U. L 128 z 14.5.1985, str. 15.

      (9)  Dz.U. L 185 z 15.7.1988, str. 24.

      (10)  Dz.U. L 293 z 12.11.1994, str. 9.


title: 2006/471/WE: Decyzja Rady z dnia  27 czerwca 2006 r.  w sprawie dostosowania diet służbowych określonych w decyzji 2003/479/WE dotyczącej zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady

text:
               8.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/32

      DECYZJA RADY

   z dnia 27 czerwca 2006 r.
   w sprawie dostosowania diet służbowych określonych w decyzji 2003/479/WE dotyczącej zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady
   (2006/471/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Rady 2003/479/WE (1), w szczególności jej art. 15,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 15 ust. 7 decyzji 2003/479/WE przewiduje, że dzienne diety i dodatki miesięczne przyznawane ekspertom krajowym i krajowemu personelowi wojskowemu oddelegowanym do Sekretariatu Generalnego Rady są dostosowywane raz w roku, bez skutku retroaktywnego, w celu uwzględnienia zmian w wynagrodzeniu podstawowym urzędników Wspólnoty w Brukseli i Luksemburgu.

               (2)

               Ostatnie dostosowanie zostało przewidziane w decyzji 2005/442/WE i stało się skuteczne w dniu 1 czerwca 2005 r.

               (3)

               W rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 2104/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. zmieniającym od dnia 1 lipca 2005 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (2), Rada przewidziała korektę wynagrodzeń i emerytur urzędników Wspólnoty o 2,2 %,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   W art. 15 ust. 1 decyzji 2003/479/WE kwoty 28,16 EUR oraz 112,61 EUR zastępuje się odpowiednio kwotami 28,78 EUR i 115,09 EUR.
   2.   Tabelę w art. 15 ust. 2 zastępuje się tabelą:

                  „Odległość między miejscem zamieszkania i miejscem oddelegowania (km)

                  Kwota w EUR

                  0–150

                  0

                  > 150

                  73,98

                  > 300

                  131,52

                  > 500

                  213,73

                  > 800

                  345,26

                  > 1 300

                  542,55

                  > 2 000

                  649,43”

   3.   W art. 15 ust. 4 kwotę 28,16 EUR zastępuje się kwotą 28,78 EUR.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym została przyjęta.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 27 czerwca 2006 r.

            W imieniu Rady

         J. PRÖLL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 160 z 28.6.2003, str. 72. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/442/WE (Dz.U. L 153 z 16.6.2005, str. 32).

      (2)  Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 7.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/380 z dnia 3 marca 2017 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Procesu Pokojowego na Bliskim Wschodzie

text:
               4.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 58/29

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/380
   z dnia 3 marca 2017 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Procesu Pokojowego na Bliskim Wschodzie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 i art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 kwietnia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/599 (1) w sprawie mianowania Fernanda GENTILINIEGO Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) ds. Procesu Pokojowego na Bliskim Wschodzie. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 28 lutego 2017 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 16 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii, określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Fernanda GENTILINIEGO jako SPUE ds. Procesu Pokojowego na Bliskim Wschodzie zostaje niniejszym przedłużony do dnia 30 czerwca 2018 r. Rada może zadecydować o wcześniejszym zakończeniu mandatu SPUE w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   1.   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii w odniesieniu do procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie.
   2.   Ogólnym celem jest osiągnięcie kompleksowego pokoju wypracowanego w oparciu o rozwiązanie dwupaństwowe, w którym Izrael oraz demokratyczne, integralne terytorialnie, samodzielne, pokojowe i suwerenne państwo palestyńskie współistnieją w bezpiecznych i uznanych granicach, utrzymując normalne stosunki ze swoimi sąsiadami zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) 242(1967) i 338(1973) oraz przywołując inne odpowiednie rezolucje, w tym 2334(2016), zgodnie z zasadami madryckimi, w tym zasadą „ziemia za pokój”, harmonogramem działań, porozumieniami osiągniętymi dotychczas przez strony, arabską inicjatywą pokojową oraz zaleceniami kwartetu bliskowschodniego z dnia 1 lipca 2016 r. W świetle różnych aspektów stosunków izraelsko-arabskich wymiar regionalny ma zasadnicze znaczenie dla kompleksowego pokoju.
   3.   W ramach realizacji tego celu politycznymi priorytetami są utrzymanie rozwiązania dwupaństwowego oraz wznowienie i wspieranie procesu pokojowego. Jasne parametry definiujące podstawę negocjacji są kluczowymi elementami pomyślnego wyniku. Unia określiła swe stanowisko odnośnie do tych parametrów w konkluzjach Rady z grudnia 2009 r., grudnia 2010 r. oraz z lipca 2014 r. i będzie je nadal aktywnie promować.
   4.   Unia zobowiązała się do współpracy ze stronami i z partnerami w ramach społeczności międzynarodowej, w tym także poprzez uczestnictwo w kwartecie bliskowschodnim, oraz do czynnego angażowania się na rzecz inicjatyw międzynarodowych mających na celu nadanie negocjacjom nowej dynamiki.
   Artykuł 3
   Mandat
   1.   Aby zrealizować cele polityki, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               wnoszenie przez Unię aktywnego i skutecznego wkładu w działania i inicjatywy prowadzące do ostatecznego rozstrzygnięcia konfliktu izraelsko-palestyńskiego w oparciu o rozwiązanie dwupaństwowe oraz zgodnie z parametrami określonymi przez Unię oraz odpowiednimi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ, w tym rezolucją 2334(2016), oraz przedstawianie propozycji działań Unii w tym zakresie;

               b)

               ułatwianie i utrzymywanie ścisłych kontaktów ze wszystkimi stronami procesu pokojowego, stosownymi podmiotami politycznymi, innymi krajami tego regionu, członkami kwartetu bliskowschodniego i innymi odpowiednimi krajami, a także z ONZ i innymi odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Liga Państw Arabskich, z myślą o współpracy we wzmacnianiu procesu pokojowego;

               c)

               podejmowanie stosownych działań na rzecz promowania i tworzenia ewentualnych nowych ram negocjacyjnych w konsultacji ze wszystkimi kluczowymi zainteresowanymi stronami oraz państwami członkowskimi Unii, w szczególności poprzez realizowanie celów wspólnego oświadczenia przyjętego przez uczestników konferencji, która odbyła się w Paryżu w dniu 15 stycznia 2017 r. (2);

               d)

               aktywne wspieranie negocjacji pokojowych między stronami i wnoszenie w nie wkładu, w tym także przedstawianie w imieniu Unii propozycji dotyczących tych negocjacji zgodnie z jej skonsolidowaną długotrwałą polityką w tym kontekście;

               e)

               zapewnianie stałej obecności Unii na odpowiednich forach międzynarodowych;

               f)

               wnoszenie wkładu w zarządzanie kryzysowe i zapobieganie kryzysom, w tym w odniesieniu do Strefy Gazy;

               g)

               w odpowiedzi na prośby, przyczynianie się do wprowadzania w życie porozumień międzynarodowych osiągniętych przez strony oraz podejmowanie działań dyplomatycznych w przypadku nieprzestrzegania warunków tych porozumień;

               h)

               wnoszenie wkładu w wysiłki polityczne mające na celu spowodowanie zasadniczej zmiany prowadzącej do trwałego rozwiązania w sprawie Strefy Gazy, która jest integralną częścią przyszłego państwa palestyńskiego i powinna być omawiana podczas negocjacji;

               i)

               zwracanie szczególnej uwagi na czynniki mające wpływ na regionalny wymiar procesu pokojowego, na angażowanie partnerów arabskich oraz na wdrażanie arabskiej inicjatywy pokojowej;

               j)

               podejmowanie konstruktywnych działań z sygnatariuszami porozumień w ramach procesu pokojowego, mających na celu wsparcie przestrzegania podstawowych zasad demokracji, w tym poszanowania międzynarodowego prawa humanitarnego, praw człowieka oraz praworządności;

               k)

               składanie wniosków dotyczących możliwości interwencji Unii w procesie pokojowym i najlepszego sposobu realizacji inicjatyw Unii oraz prowadzonych przez Unię aktualnie działań związanych z procesem pokojowym, takich jak wkład Unii w reformy palestyńskie, wraz z aspektami politycznymi odpowiednich przedsięwzięć Unii w zakresie rozwoju;

               l)

               przyczynianie się do powstrzymywania stron od jednostronnych działań zagrażających trwałości rozwiązania dwupaństwowego, w szczególności w Jerozolimie oraz na obszarze C okupowanego Zachodniego Brzegu;

               m)

               regularne składanie – w charakterze emisariusza ds. kontaktów z kwartetem bliskowschodnim – sprawozdań na temat postępów i przebiegu negocjacji oraz na temat działań kwartetu bliskowschodniego, a także przyczynianie się do przygotowywania posiedzeń kwartetu bliskowschodniego w oparciu o stanowiska Unii i w koordynacji z innymi członkami kwartetu bliskowschodniego;

               n)

               przyczynianie się do realizacji polityki Unii w zakresie praw człowieka we współpracy ze SPUE ds. Praw Człowieka, w tym wytycznych Unii dotyczących praw człowieka, zwłaszcza wytycznych Unii w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych oraz dotyczących przemocy wobec kobiet i dziewcząt, zwalczania wszelkich form dyskryminacji wobec nich, jak również polityki Unii dotyczącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 1325(2000) dotyczącej kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, także przez nadzorowanie i składanie sprawozdań na temat wydarzeń oraz formułowanie zaleceń w tym zakresie;

               o)

               przyczynianie się do lepszego zrozumienia roli Unii wśród podmiotów mających wpływ na opinię publiczną w regionie.

         2.   SPUE wspiera działania WP oraz śledzi wszystkie działania Unii w regionie związane z procesem pokojowym na Bliskim Wschodzie.
   Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. Z zastrzeżeniem uprawnień WP, KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania SPUE prowadzone w ramach mandatu.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej właściwych działów.
   4.   SPUE ściśle współpracuje z biurem przedstawiciela Unii w Jerozolimie, delegaturą Unii w Tel Awiwie, a także ze wszystkimi innymi odpowiednimi delegaturami Unii w regionie.
   5.   SPUE stacjonuje przede wszystkim w regionie, zapewniając jednocześnie regularną obecność w siedzibie ESDZ.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2017 r. do dnia 30 czerwca 2018 r. wynosi 1 825 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach mandatu SPUE i odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. W skład zespołu wchodzą członkowie dysponujący wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych, zgodnie z wymogami związanymi z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez wysyłające państwo członkowskie, wysyłającą instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ mogą być również oddelegowani do pracy ze SPUE. Członkowie personelu międzynarodowego zatrudniani na podstawie umów muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel podlega administracyjnie odpowiednio wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ, przy czym personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   4.   Personel SPUE ulokowany jest w tym samym miejscu co odpowiednie działy ESDZ lub delegatury Unii, aby zapewnić spójność i zgodność ich działań.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i personelu SPUE
   Przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do realizacji i sprawnego działania misji SPUE i członków personelu SPUE ustala się, stosownie do przypadku, z państwami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2013/488/UE (3).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja, ESDZ oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii w regionie lub państwa członkowskie zapewniają w razie potrzeby wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie działania możliwe do zrealizowania, zgodne z mandatem SPUE oraz w oparciu o stan bezpieczeństwa na obszarze, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi podlegającemu bezpośrednio SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący specyficzne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, regulujący zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru, za który jest on odpowiedzialny, i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, w tym plan awaryjny i ewakuacyjny misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze, za który jest on odpowiedzialny;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar, za który jest on odpowiedzialny, lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, opracowane na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla tego obszaru przez ESDZ;

               d)

               zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz – w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu – przekazuje Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania dotyczące wdrażania tych zaleceń oraz sprawozdania dotyczące innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie składa WP i ESDZ sprawozdania ustne i pisemne. SPUE przedstawia także regularne sprawozdania KPiB, dodatkowo do minimalnych wymogów w zakresie sprawozdań i określania celów, zawartych w wytycznych dotyczących mianowania, mandatu i finansowania specjalnych przedstawicieli Unii. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane poprzez sieć COREU. SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu, SPUE może uczestniczyć w informowaniu Parlamentu Europejskiego.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i skuteczności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich dla osiągnięcia celów polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji. SPUE regularnie przekazuje informacje delegaturom Unii i misjom państw członkowskich w Tel Awiwie i Jerozolimie.
   2.   W terenie utrzymywane są bliskie kontakty z odpowiednimi szefami misji państw członkowskich, szefami delegatur Unii w regionie oraz szefami misji WPBiO. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE, w ścisłej współpracy z szefem delegatury Unii w Tel Awiwie i z biurem przedstawiciela Unii w Jerozolimie, zapewnia szefom Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) oraz Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) wskazówki na temat lokalnej sytuacji politycznej. SPUE działa także w porozumieniu z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Do dnia 30 września 2017 r. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a do dnia 31 marca 2018 r. – kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 marca 2017 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 3 marca 2017 r.

            W imieniu Rady

         M. FARRUGIA

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/599 z dnia 15 kwietnia 2015 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Procesu Pokojowego na Bliskim Wschodzie (Dz.U. L 99 z 16.4.2015, s. 29).

      (2)  Jedno z państw członkowskich (Zjednoczone Królestwo) uczestniczyło jedynie jako obserwator i nie podpisało oświadczenia przyjętego przez konferencję.

      (3)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1494 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/185

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1494
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Centrum (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Centrum absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0068/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2965/94 z dnia 28 listopada 1994 r. ustanawiające Centrum Tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej (4), w szczególności jego art. 14,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0084/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 33.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 314 z 7.12.1994, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2011/757/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2011 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009

text:
               26.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 313/25

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 25 października 2011 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009
   (2011/757/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Kolegium (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),
   uwzględniając swoją decyzję z dnia 10 maja 2011 r. (2) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2009, jak również odpowiedzi dyrektora Europejskiego Kolegium Policyjnego,
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając decyzję Rady 2005/681/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. ustanawiającą Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) (4), w szczególności jej art. 16,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając decyzję Komisji C(2011) 4680 z dnia 30 czerwca 2011 r., w której udzielono zgody na wniosek Europejskiego Kolegium Policyjnego w sprawie odstępstwa od rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
   uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego z dnia 12 lipca 2010 r. dotyczące zwrotu wydatków prywatnych (10/0257/KA),
   uwzględniając zlecony przez Europejskie Kolegium Policyjne audyt zewnętrzny (umowa nr CEPOL/2010/001) dotyczący zwrotu wydatków prywatnych,
   uwzględniając końcowe sprawozdanie z pięcioletniej zewnętrznej oceny Europejskiego Kolegium Policyjnego (umowa nr CEPOL/CT/2010/002),
   uwzględniając roczne sprawozdanie z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa za rok 2009,
   uwzględniając sporządzone przez Europejskie Kolegium Policyjne czwarte sprawozdanie z postępów dotyczące wdrożenia wieloletniego planu działania na lata 2010–2014,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące wdrożenia wieloletniego planu działania Europejskiego Kolegium Policyjnego na lata 2010–2014,
   uwzględniając komunikat Służby Audytu Wewnętrznego (IAS) z dnia 4 lipca 2011 r. (ref. Ares (2011) 722479) w sprawie trzeciego sprawozdania z postępów dotyczącego wdrożenia wieloletniego planu działania Europejskiego Kolegium Policyjnego na lata 2010–2014,
   uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego dotyczące wykonania rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok 2009 oraz załączniki do tego sprawozdania,
   uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego dotyczące realizacji planu zamówień w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 1 lipca 2011 r. oraz załącznik do tego sprawozdania,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0330/2011),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Kolegium Policyjnego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 137.

      (2)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 260.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 63.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Rady 2012/123/WPZiB z dnia 27 lutego 2012 r. zmieniająca decyzję 2011/523/UE częściowo zawieszającą stosowanie Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Syryjską Republiką Arabską

text:
               28.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 54/18

         DECYZJA RADY 2012/123/WPZiB
   z dnia 27 lutego 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2011/523/UE częściowo zawieszającą stosowanie Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Syryjską Republiką Arabską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 18 stycznia 1977 r. Europejska Wspólnota Gospodarcza oraz Syryjska Republika Arabska zawarły umowę o współpracy (1) (zwaną dalej „umową o współpracy”), aby wspierać ogólną współpracę w celu zacieśnienia wzajemnych stosunków.

               (2)

               W dniu 2 września 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/523/UE (2), która częściowo zawiesza stosowanie umowy o współpracy do chwili, gdy władze Syrii położą kres regularnie występującym przypadkom łamania praw człowieka i gdy będzie można uznać, że postępują one zgodnie z ogólnym prawem międzynarodowym i zasadami będącymi podstawą umowy o współpracy.

               (3)

               Od tego czasu, w związku z dalej pogarszającą się sytuacją w Syrii, Unia przyjęła dalsze środki ograniczające wobec reżimu syryjskiego (3).

               (4)

               W związku z tym częściowe zawieszenie stosowania umowy o współpracy powinno być kontynuowane. Zgodnie z podejściem określonym w decyzji 2011/523/UE zawieszenie powinno być ukierunkowane wyłącznie na władze Syrii, a nie na ludność Syrii, oraz powinno mieć ograniczony charakter. Ponieważ złoto, metale szlachetne i diamenty to produkty, którymi handel przynosi korzyści w szczególności reżimowi syryjskiemu, a tym samym wspiera jego represyjną politykę, zawieszenie powinno zostać rozszerzone, tak aby miało zastosowanie do handlu tymi materiałami,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Środki wymienione w załączniku do niniejszej decyzji dodaje się do załącznika do decyzji 2011/523/UE.
   Artykuł 2
   O niniejszej decyzji powiadamia się Syryjską Republiką Arabską.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lutego 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 269 z 27.9.1978, s. 2.

      (2)  Dz.U. L 228 z 3.9.2011, s. 19.

      (3)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 16 z 19.1.2012, s. 1), rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 55/2012 z dnia 23 stycznia 2012 r. w sprawie wykonania art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L 19 z 24.1.2012, s. 6), decyzja wykonawcza Rady 2012/37/WPZiB z dnia 23 stycznia 2012 r. dotycząca wykonania decyzji 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. L 19 z 24.1.2012, s. 33).

      ZAŁĄCZNIK

         Wykaz środków, o których mowa w art. 1

                  „6)

                  Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz, bezpośrednio lub pośrednio, złota, metali szlachetnych i diamentów, wyszczególnionych poniżej, niezależnie od tego, czy pochodzą one z Unii, na rzecz rządu Syrii, jej podmiotów, przedsiębiorstw i urzędów publicznych, Banku Centralnego Syrii, wszelkich osób, podmiotów lub organów działających w ich imieniu lub na ich zlecenie, lub wszelkich podmiotów lub organów należących do nich lub pozostających pod ich kontrolą;

                  7)

                  Zakup, przywóz lub transport, bezpośrednio lub pośrednio, złota, metali szlachetnych i diamentów, wyszczególnionych poniżej, niezależnie od tego, czy dany towar pochodzi z Syrii, od rządu Syrii, jej podmiotów, przedsiębiorstw i urzędów publicznych, Banku Centralnego Syrii oraz wszelkich osób, podmiotów lub organów działających w ich imieniu lub na ich zlecenie, lub wszelkich podmiotów lub organów należących do nich lub pozostających pod ich kontrolą; oraz

                  8)

                  Świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa, finansowania lub pomocy finansowej, w odniesieniu do towarów, o których mowa w pkt 6 i 7, na rzecz rządu Syrii, jej podmiotów, przedsiębiorstw i urzędów publicznych, Banku Centralnego Syrii i wszelkich osób, podmiotów lub organów działających w ich imieniu lub na ich zlecenie, lub wszelkich podmiotów lub organów należących do nich lub pozostających pod ich kontrolą.

            Złoto, metale szlachetne i diamenty, o których mowa w niniejszym załączniku, to:

                     Kod HS

                     Opis

                  7102

                  Diamenty, nawet obrobione, ale nieoprawione ani nieobsadzone.

                  7106

                  Srebro (włącznie ze srebrem pokrytym złotem lub platyną), w stanie surowym lub półproduktu, lub w postaci proszku.

                  7108

                  Złoto (włącznie ze złotem platynowanym) w stanie surowym lub półproduktu, lub w postaci proszku.

                  7109

                  Metale nieszlachetne lub srebro, pozłacane, nieobrobione inaczej niż do stanu półproduktu

                  7110

                  Platyna, w stanie surowym lub półproduktu, lub w postaci proszku.

                  7111

                  Metale nieszlachetne, srebro lub złoto, platynowane, nieobrobione inaczej niż do stanu półproduktu.

                  7112

                  Odpady i złom metali szlachetnych lub metali platerowanych metalami szlachetnymi; pozostałe odpady zawierające metale szlachetne lub związki metali szlachetnych, w rodzaju stosowanych zasadniczo do odzyskiwania metali szlachetnych.”.


title: Decyzja Komisji z dnia 30 lipca 1991 r. ustanawiająca Komitet Doradczy ds. Ceł i Podatków Pośrednich

text:
Ważna informacja prawna

|

31991D0453

Dziennik Urzędowy L 241 , 30/08/1991 P. 0043 - 0045 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 2 Tom 8 P. 0090  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 2 Tom 8 P. 0090

		Decyzja Komisjiz dnia 30 lipca 1991 r.ustanawiająca Komitet Doradczy ds. Ceł i Podatków Pośrednich(91/453/EWG)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,a także mając na uwadze, co następuje:Komitet Doradczy ds. Celnych został ustanowiony decyzją Komisji 73/351/EWG [1], zmienioną decyzją 86/565/EWG [2], w celu otrzymywania opinii środowisk zawodowych i konsumenckich na temat problemów wynikających z funkcjonowania unii celnej;nie istnieje forum reprezentujące interesy zawodowe w sprawach podatków pośrednich; należy ustanowić przepisy umożliwiające prowadzenie konsultacji zainteresowanych stron w tych sprawach;w świetle doświadczeń stało się jasne, że konieczne są zmiany w strukturze i funkcjonowaniu istniejącego Komitetu Doradczego, aby umożliwić mu skuteczniejsze skoncentrowanie się na takich aspektach wspólnotowej polityki celnej i podatkowej, które Komisja oraz sam Komitet zamierzają szczegółowo rozwijać;Komitet Doradczy ds. Ceł i Podatków Pośrednich powinien zostać powołany z mandatem odzwierciedlającym te nowe kwestie;Regulamin wewnętrzny Komitetu powinien odzwierciedlać wcześniejsze doświadczenia,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Przy Komisji funkcjonuje Komitet Doradczy ds. Ceł i Podatków Pośrednich, zwany dalej "Komitetem".Komitet składa się z przedstawicieli następujących środowisk: przemysłu, rolnictwa i rybołówstwa, handlu, transportu, ubezpieczeń i bankowości, agentów celnych (włączając spedytorów), turystyki, pracowniczych, konsumentów oraz małych i średnich przedsiębiorstw.Artykuł 2Komitet wydaje dla Komisji opinie we wszystkich sprawach odnoszących się do polityki celnej, VAT oraz akcyzy, na wniosek Komisji lub z własnej inicjatywy.Artykuł 31. Komitet składa się z 19 członków.2. Miejsca przyporządkowane są następująco:- trzy dla przedstawicieli przemysłu,- dwa dla przedstawicieli rolnictwa i rybołówstwa,- dwa dla przedstawicieli organizacji handlowych,- dwa dla przedstawicieli izb handlowych i przemysłowych,- dwa dla przedstawicieli transportu,- jedno dla przedstawiciela bankowości i ubezpieczeń,- dwa dla przedstawicieli agentów celnych (włączając spedytorów),- jedno dla przedstawiciela organizacji turystycznych,- jedno dla przedstawiciela środowisk pracowniczych,- dwa dla przedstawicieli konsumentów,- jedno dla przedstawiciela małych i średnich przedsiębiorstw.Artykuł 4Członków Komitetu mianuje Komisja.Organizacje na poziomie wspólnotowym lub organizacje międzynarodowych środowisk zawodowych lub konsumenckich najbardziej reprezentatywne dla dziedzin działalności znajdujących się w zakresie oddziaływania spraw celnych i podatkowych proponują Komisji po dwóch kandydatów, z różnych Państw Członkowskich, na każde przeznaczone im miejsce.Artykuł 5Dla każdego członka Komitetu mianuje się zastępcę, w sposób opisany w art. 4.Bez uszczerbku dla art. 9 zastępcy są obecni na posiedzeniach Komitetu oraz uczestniczą w jego obradach jedynie wtedy, gdy członkowie, których zastępują, nie mogą tego uczynić.Artykuł 6Mandat członków Komitetu wynosi trzy lata i jest odnawialny.Po upływie trzech lat członkowie pełnią swoje funkcje do czasu ich zastąpienia lub odnowienia ich mandatów.Mandat członka wygasa przed upływem trzech lat w przypadku jego rezygnacji, ustania przynależności do organizacji, którą reprezentuje lub jego śmierci. Mandat może również wygasnąć, jeżeli organizacja, która zaproponowała członka, żąda jego zastąpienia.W celu zastąpienia takiego członka na pozostały okres mandatu mianowana jest inna osoba, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 4.Za wykonywane funkcje członkom nie przysługuje wynagrodzenie.Artykuł 7Do celów informacyjnych Komisja publikuje wykaz członków i zastępców Komitetu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Artykuł 8Komitet wybiera przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących na okres trzech lat. Dla wyborów wymagana jest większość dwóch trzecich głosów obecnych członków. Wybrani członkowie tworzą prezydium Komitetu.Komitet może wybrać kolejnych członków prezydium spośród swoich członków, również większością dwóch trzecich głosów.Prezydium przygotowuje i organizuje pracę Komitetu.Artykuł 9Komitet lub zainteresowane departamenty Komisji mogą zaprosić dowolną osobę z kwalifikacjami specjalistycznymi do uczestniczenia w obradach jako eksperta w danym temacie porządku dziennego.Eksperci uczestniczą tylko w dyskusjach w tych sprawach, w związku z którymi zostali zaproszeni.Artykuł 10Komitet może powoływać grupy robocze.Artykuł 111. Komitet jest zwoływany przez Komisję i zbiera się w siedzibie Komisji. Posiedzenia prezydium zwołuje przewodniczący w porozumieniu z Komisją.2. Przedstawiciele zainteresowanych departamentów Komisji biorą udział w posiedzeniach Komitetu, prezydium i grup roboczych.3. Obsługę sekretariatu Komitetu, jego prezydium i grup roboczych zapewnia Komisja.Artykuł 12W sprawach omawianych przez Komitet nie przeprowadza się głosowań.Występując o opinię opinii Komitetu, Komisja może ustalić termin, w którym należy wydać opinię.Stanowiska wyrażone przez reprezentowane środowiska zostają włączone do protokołu, który przekazywany jest Komisji.W przypadku gdy Komitet osiągnie jednomyślne porozumienie w sprawie wydawanej opinii, formułuje on wspólne wnioski i dołącza je do protokołu.Artykuł 13W przypadku gdy Komisja informuje członków Komitetu, że opinia, o którą wystąpiono, lub podniesiony problem dotyczą spraw o charakterze poufnym, członkowie są zobowiązani nie ujawniać informacji, które poznali w czasie prac Komitetu lub jego grup roboczych.W takich przypadkach na posiedzeniach są obecni wyłącznie członkowie Komitetu oraz przedstawiciele zainteresowanych departamentów Komisji.Artykuł 14Decyzja 73/351/EWG niniejszym traci moc.Artykuł 15Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia 30 lipca 1991 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 30 lipca 1991 r.W imieniu KomisjiChristiane ScrivenerCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 321 z 22.11.1973, str. 37.[2] Dz.U. L 331 z 25.11.1986, str. 18.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji z dnia 10 kwietnia 1996 r. w sprawie reorganizacji Wspólnego Centrum Badawczego

text:
Ważna informacja prawna

|

31996D0282

Dziennik Urzędowy L 107 , 30/04/1996 P. 0012 - 0015

		Decyzja Komisjiz dnia 10 kwietnia 1996 r.w sprawie reorganizacji Wspólnego Centrum Badawczego(96/282/Euratom)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 8 i art. 131 ust. 2,uwzględniając opinię Rady Gubernatorów WCB,a także mając na uwadze, co następuje:zgodnie z decyzją Komisji 85/593/Euratom z dnia 20 listopada 1985 r. w sprawie reorganizacji Wspólnego Centrum Badawczego (WCB) [1], ostatnio zmienioną decyzją 93/95/Euratom [2] oraz decyzją 94/809/Euratom [3], Wspólnotowemu Centrum Badawczemu (WCB) nadaje się strukturę właściwą do powierzonych mu zadań;strukturę tę modyfikuje się w każdym przypadku, gdy Komisja uznaje to za konieczne dla zapewnienia maksymalnej efektywności działań WCB oraz ich pełnej zgodności z priorytetowymi celami Komisji;dnia 16 stycznia 1996 r. Komisja podjęła decyzję, na mocy której WCB otrzymuje status niezależnej Dyrekcji Generalnej Komisji w celu nadania mu autonomii w zakresie zarządzania, niezbędnej do właściwej realizacji jego zadań;w związku z powyższym decyzja 85/593/Euratom i zmiany do niej powinny zostać zastąpione niniejszą decyzją,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Wspólne Centrum Badawcze, zwane dalej "WCB", składa się z instytucji utworzonych przez Komisję w celu realizowania programów badawczych Wspólnoty i innych zadań powierzanych im przez Komisję.Artykuł 2W skład WCB wchodzą następujące organy:- Dyrektor Generalny,- Rada Gubernatorów,- Komitet Naukowy.Artykuł 3WCB podlega Dyrektorowi Generalnemu, mianowanemu przez Komisję. Dyrektor Generalny wraz z częścią bezpośrednio podległych mu służb rezyduje w Brukseli.Dyrektor Generalny podejmuje wszelkie działania niezbędne dla skutecznego funkcjonowania WCB, zgodnie z obowiązującymi przepisami wykonawczymi i posiadanymi kompetencjami.Zgodnie z określonymi poniżej procedurami Dyrektor Generalny:- opracowuje wstępne programy dotyczące wszystkich dziedzin działalności WCB z uwzględnieniem aspektów finansowych; programy te następnie przedkłada Komisji,- określa strategię działalności WAB, w szczególności w zakresie działań konkurencyjnych oraz podejmuje właściwe środki dla zapewnienia ich realizacji,- negocjuje i zawiera umowy o badaniach z osobami trzecimi,- odpowiada za wdrażanie programów i za ich administrację finansową,- określa wewnętrzną organizację WCB, uwzględniając w szczególności wymogi budżetowe,- w granicach przydzielonych uprawnień sprawuje władzę przyznaną władzy mianującej, przez regulamin pracowniczy i władzy uprawnionej do zawierania kontraktów przez warunki zatrudnienia innych pracowników.Artykuł 41. Niniejszym powołuje się Radę Gubernatorów WCB. W jej skład wchodzą następujący członkowie:a) przedstawiciel wysokiego szczebla z każdego z Państw Członkowskich, mianowany przez Komisję na podstawie nominacji otrzymanej od władz swojego państwa;b) przewodniczący, wybierany przez przedstawicieli Państw Członkowskich, określonych w lit. a).Wszyscy członkowie Rady Gubernatorów wybierani są na odnawialne kadencje trzyletnie.2. Rada Gubernatorów wspiera Dyrektora Generalnego w jego pracach i wydaje opinie, które mają zostać przedłożone Komisji, w kwestiach dotyczących:- roli WCB w ramach wspólnotowej strategii rozwoju naukowo-technologicznego,- zarządzania naukowymi/technicznymi i finansowymi aspektami działalności WCB i wykonywania powierzanych mu zadań.Odnośnie do spraw przekazywanych do kompetencji Dyrektora Generalnego przez Komisję i zgodnie z wszelkimi kwestiami dotyczącymi w szczególności Rady Gubernatorów przed przedstawieniem swoich wniosków Dyrektor Generalny zasięga opinii Rady Gubernatorów na ich temat.Wydanie opinii przez Radę Gubernatorów jest konieczne we wszelkich sprawach przedkładanych do decyzji Komisji.Do zadań Rady Gubernatorów należy w szczególności:i) formułowanie propozycji programów szczególnych, które mają być realizowane przez WCB, oraz propozycji dotyczących nowych zadań, jakie mają być powierzone WCB;ii) opracowywanie wieloletnich planów strategicznych, obejmujących całość działalności WCB i corocznie, nie później niż do dnia 31 grudnia każdego roku, przedstawianie odpowiedniego rocznego planu określającego cele każdego programu pracy na następny rok, wraz ze zwięzłą charakterystyką programu i podaniem głównych dat, założeń naukowych i szacowanych wydatków;iii) nadzór nad konkretnymi badaniami i programami rozwoju technologicznego przez WCB:- nad ich realizacją, ze szczególnym uwzględnieniem ich spójności z potrzebami Wspólnoty,- nad spójnością ich opracowywania z konkretnymi, pośrednimi programami działań w ramach programów ramowych; w tym celu Rada Gubernatorów zorganizuje raz w roku wymianę poglądów z przedstawicielami komitetów odpowiednich programów,- nad wszelkimi ewentualnymi korektami tych programów;iv) nadzór nad stosunkami z innymi służbami Komisji i stronami trzecimi, na zasadzie klient/kontrahent;v) strategia działań konkurencyjnych WCB i nadzór nad tymi działaniami;vi) formułowanie wniosków dotyczących rocznego budżetu WCB i monitorowanie jego realizacji;vii) - organizacja WCB,- zarządzania jego finansami,- głównych inwestycji,- prowadzenia działalności badawczej,- oceny tej działalności przez "grupy wizytacyjne", złożone z niezależnych ekspertów i nadzór nad realizacją zaleceń tych grup;viii) polityka kadrowa, ze szczególnym naciskiem na:- formułowanie propozycji dotyczących polityki kadrowej WCB,- aspekty związanie z mobilnością personelu oraz wymianą personelu naukowego i technicznego z instytucjami publicznymi i prywatnymi w Państwach Członkowskich;ix) mianowanie i przedłużanie lub skracanie urzędowania pracowników wysokiego szczebla w WCB.3. Rada Gubernatorów wydaje opinie na zasadzie większości głosów, wymaganej art. 118 ust. 2 Traktatu Euratom, przy czym głosy waży się zgodnie z tym artykułem. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.Komisja w najwyższym stopniu uwzględni opinie przedstawione przez Radę Gubernatorów. W wypadku braku zgody Rady Gubernatorów na propozycję wysuniętą przez dyrektora Generalnego propozycję tę przedkłada się Komisji, która podejmuje ostateczną decyzję w tej sprawie. O decyzji Komisji zawiadamia się Radę Gubernatorów. Jeżeli decyzja ta jest niezgodna z opinią Rady Gubernatorów, bezzwłocznie zawiadamia się o tym Radę. Informowana jest ona także o motywach podjęcia decyzji.Jeżeli Komisja nie akceptuje opinii przedstawionej przez Radę Gubernatorów w sprawach wymagających podjęcia decyzji przez Komisję, realizację działań związanych z tymi sprawami odracza się o jeden miesiąc; w ciągu tego miesiąca sprawy te przekazuje się z powrotem do Rady Gubernatorów, zwracając się do niej o wydanie nowej opinii. Po otrzymaniu tej opinii lub po upływie rzeczonego miesięcznego okresu Komisja podejmuje ostateczną decyzję i powiadamia o niej Radę Gubernatorów. Jeżeli Komisja nie może się zgodzić z opinią przedstawioną przez Radę Gubernatorów, bezzwłocznie powiadamia Radę o swojej decyzji i o motywach jej podjęcia. Komisja stale informuje Radę Gubernatorów o swoich decyzjach dotyczących WCB w zakresie wszystkich spraw względem, których Rada Gubernatorów przedstawiła swoją opinię.Rada Gubernatorów ma prawo, za pośrednictwem Komisji, przedkładać Radzie i Parlamentowi Europejskiemu swoje opinie we wszystkich sprawach dotyczących WCB.4. Rada Gubernatorów przedstawia swoje uwagi na temat corocznego sprawozdania w sprawie zarządzania, opracowywanego przez Dyrektora Generalnego. Obserwacje te, wraz z samym corocznym raportem z zarządzania, po jego zatwierdzeniu przez Komisję, przesyła się do Rady i do Parlamentu Europejskiego.Rada Gubernatorów udziela dyrektorowi Generalnemu rad na temat organizacji oceny zadań realizowanych przez WCB, zarówno w związku z wynikami naukowymi i technicznymi, jak i z zarządzaniem administracyjnym i finansowym Centrum; Rada Gubernatorów udziela też rad w sprawie doboru niezależnych ekspertów, powoływanych do uczestnictwa w pracach nad tymi ocenami. Rada Gubernatorów przedstawia własne uwagi na temat wyników tych ocen.5. Rada Gubernatorów zbiera się co najmniej cztery razy w roku.Rada Gubernatorów opracowuje swój regulamin wewnętrzny, w tym zasady dotyczące organizacji swojej pracy.WCB zapewnia Radzie Gubernatorów sekretariat i udostępnia jej wszelkie żądane informacje.Artykuł 5Niniejszym powołuje się Komitet Naukowy WCB, który ma wspierać Dyrektora Generalnego w jego pracach.Połowę składu osobowego Komitetu Naukowego stanowią członkowie wyznaczeni przez Dyrektora Generalnego spośród szefów poszczególnych jednostek lub kierowników projektów i innych pracowników personelu naukowego wyższego szczebla, drugą połowę tego składu stanowią przedstawiciele personelu naukowego i technicznego, wybierani przez ten personel.Komitet Naukowy odbywa regularne konsultacje z Dyrektorem Generalnym na temat wszelkich spraw o charakterze naukowym lub technicznym, związanych z działalnością WAB. W tym kontekście Komitet Naukowy w szczególności uczestniczy w opracowywaniu wstępnych programów.Artykuł 61. Uwzględniając w należytym stopniu ogólną politykę przyjętą przez Radę i Parlament Europejski oraz ogólne wytyczne wydane przez Komisję, Dyrektor Generalny opracowuje wstępne programy dla różnych dziedzin działalności WCB.2. Rada Gubernatorów uczestniczy w konsultacjach na temat wstępnych programów.3. Komisja bada wstępne programy ze względu na ich zgodność z ogólnymi założeniami polityki Wspólnoty oraz z uwzględnieniem jej sytuacji budżetowej. Komisja przyjmuje przedstawione propozycje zgodnie z przepisami Traktatu, a następnie przedkłada je Radzie.Artykuł 71. Dyrektor Generalny odpowiada za prawidłową realizację programów powierzonych WCB. Dyrektor Generalny za pośrednictwem wydawanych przez siebie decyzji kieruje pracami poszczególnych instytutów i służb i w szczególności podejmuje decyzje w sprawie wyboru spośród alternatywnych metod osiągania celów tych programów.2. Dyrektor Generalny udziela Komisji wszelkich informacji niezbędnych do opracowywania raportów, wymaganych art. 11 Traktatu Euratom.3. W miarę potrzeb Dyrektor Generalny zapewnia właściwą koordynację kolejnych programów i relację między tymi programami w okresie ich opracowywania i wykonania, uwzględniając w szczególności infrastrukturę naukową i techniczną WCB. Dyrektor Generalny organizuje rewizję realizowanych programów, która odbywa się co dwa lata.Artykuł 81. Dyrektor Generalny sporządza co roku kosztorys funduszy wymaganych do realizacji programów, czym umożliwia opracowanie odpowiedniej części wstępnych założeń budżetu Wspólnot. Kosztorys ten zawiera szacunki dotyczące dochodów i wydatków związanych z pracami realizowanymi przez WCB w ramach działań konkurencyjnych.Artykuł 6 stosuje się mutatis mutandis do opracowywania wstępnych projektów budżetu na działalność badawczą.2. Dyrektor Generalny zatwierdza wydatki WCB, podpisuje polecenia zapłaty i rachunki, zawiera umowy i zatwierdza przelewy środków.3. Do końca roku budżetowego Dyrektor Generalny przedkłada Komisji zestawienie bilansowe dochodów i wydatków za dany rok budżetowy.4. Komisja mianuje urzędnika odpowiedzialnego za kontrolę zobowiązań i zatwierdzanie wydatków, jak również za kontrolę rachunku przychodów.5. Komisja mianuje pracownika działu rachunkowości odpowiedzialnego za pokrywanie wydatków i przyjmowanie przychodów oraz za obsługę funduszy i papierów wartościowych, w szczególności za opiekę nad nimi i za ich bezpieczeństwo.Artykuł 91. W granicach przekazanych mu kompetencji Dyrektor Generalny ma taką władzę nad personelem WCB, jaką przyznają mu mianujące go władze.2. Jednakże w odniesieniu do urzędników i innych pracowników stopni A1 i A2 kompetencje ustanowione w art. 29, 49, 50 i 51 oraz w tytule VI regulaminu pracowniczego egzekwowane są przez Komisję na wniosek Dyrektora Generalnego.3. Dyrektor Generalny podejmuje w imieniu Komisji wszelkie kroki niezbędne do zagwarantowania bezpieczeństwa osób i urządzeń, za które jest odpowiedzialny.Artykuł 10Dyrektor Generalny ma prawo przekazywać Wicedyrektorowi Generalnemu i dyrektorom powierzone mu uprawnienia.Sporządzono w Brukseli, dnia 10 kwietnia 1996 r.W imieniu KomisjiÉdith CressonCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 373 z 31.12.1985, str. 6.[2] Dz.U. L 37 z 13.2.1993, str. 44.[3] Dz.U. L 330 z 21.12.1994, str. 64.--------------------------------------------------


title: 2011/812/UE: Decyzja Rady z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka ze Szwecji i zastępcy członka ze Szwecji

text:
               7.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 324/32

         DECYZJA RADY
   z dnia 1 grudnia 2011 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka ze Szwecji i zastępcy członka ze Szwecji
   (2011/812/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Szwecji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 grudnia 2009 r. oraz 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1014/UE (1) oraz decyzję 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Kenta JOHANSSONA,

               (3)

               Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolni się w związku mianowaniem Ewy-May KARLSSON na członka Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane w Komitecie Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Ewa-May KARLSSON, Ledamot i kommunfullmäktige, Vindelns kommun;

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Carola GUNNARSSON, Ledamot i kommunfullmäktige, Sala kommun.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         W. KOSINIAK-KAMYSZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: 2010/247/: Decyzja Rady z dnia 26 kwietnia 2010 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Polski

text:
               1.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 110/30

         DECYZJA RADY
   z dnia 26 kwietnia 2010 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Polski
   (2010/247/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Polski,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE i 2010/29/UE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. (1).

               (2)

               W związku z wygaśnięciem mandatu Tadeusza WRONY zwolniło się stanowisko członka Komitetu Regionów. W związku z mianowaniem Jana BRONSIA na członka Komitetu Regionów zwolniło się stanowisko zastępcy członka,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane w Komitecie Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Jan BRONŚ, burmistrz Oleśnicy (zmiana mandatu);

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Zbigniew PODRAZA, burmistrz Dąbrowy Górniczej.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 kwietnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         M. Á. MORATINOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22 i Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


Ważna informacja prawna

|

52007IP0151

Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 kwietnia 2007 r. w sprawie ustalenia i rozdziału kompetencji, składu i długości mandatu komisji tymczasowej ds. zmian klimatycznych

Dziennik Urzędowy 074 E , 20/03/2008 P. 0652 - 0653

		P6_TA(2007)0151Skład tymczasowej komisji w sprawie zmian klimatycznychDecyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 kwietnia 2007 r. w sprawie ustalenia i rozdziału kompetencji, składu i długości mandatu komisji tymczasowej ds. zmian klimatycznychParlament Europejski,- uwzględniając art. 175 Regulaminu,- uwzględniając decyzję Konferencji Przewodniczących z dnia 19 kwietnia 2007 r. w sprawie zaproponowania powołania tymczasowej komisji ds. zmian klimatycznych oraz określenia jej kompetencji i składu,- uwzględniając pilną potrzebę przyjęcia na wszystkich szczeblach konkretnych środków w celu stawienia czoła zmianom klimatycznym oraz konieczność aktywizacji tego procesu przez przywódców politycznych,- uwzględniając rezolucje Parlamentu Europejskiego w sprawie zmian klimatycznych, zwłaszcza rezolucje przyjęte w dniu 16 listopada 2005 r. [1], 26 października 2006 r. [2] i 14 lutego 2007 r. [3],- uwzględniając konieczność zebrania i skoordynowania opinii poszczególnych zainteresowanych komisji, aby Parlament Europejski mógł odgrywać kluczową rolę w zakresie uświadamiania i umieszczania wyzwania, jakim są zmiany klimatyczne, wśród najważniejszych punktów programów prac forów międzynarodowych,- uwzględniając konieczność odpowiedniego zorganizowania swoich prac i struktur, zwłaszcza poprzez przyznanie dodatkowych środków niezbędnych do właściwego zajęcia się omawianą sprawą,1. podejmuje decyzję o powoł aniu tymczasowej komisji ds. zmian klimatycznych i przyznaniu jej następujących kompetencji:a) formułowanie propozycji dotyczących przyszłej zintegrowanej polityki Unii Europejskiej w zakresie zmian klimatycznych oraz koordynowanie stanowiska Parlamentu Europejskiego w odniesieniu do negocjowania międzynarodowych ram polityki klimatycznej na okres po 2012 r.;b) analiza zagadnień dotyczących stanu zmian klimatycznych i proponowanie odpowiednich działań na wszystkich szczeblach, w połączeniu z oceną ich skutków finansowych oraz kosztów zaniechania działania;c) sporządzanie jak najpełniejszego zestawienia najnowszych postępów i perspektyw w zakresie walki ze zmianami klimatycznymi, aby Parlament otrzymywał ich szczegółową niezbędną analizę i mógł się wywiązać ze swojej odpowiedzialności politycznej;d) badanie znaczenia wspomnianych najnowszych postępów i perspektyw dla środowiska, dla kwestii prawnych, gospodarczych, społecznych, geopolitycznych i regionalnych oraz dla zdrowia publicznego;e) analiza i ocena obecnego stosowania właściwego wspólnotowego prawodawstwa;f) nawiązywanie w tym celu odpowiednich kontaktów oraz organizacja przesłuchań z udziałem parlamentów i rządów państw członkowskich i państw trzecich, instytucji europejskich i organizacji międzynarodowych, a także przedstawicieli środowisk naukowych, przedsiębiorstw i społeczeństwa obywatelskiego, w tym sieci władz lokalnych i regionalnych;2. postanawia, że kompetencje komisji stałych Parlamentu odpowiedzialnych za przyjmowanie, monitorowanie i wykonanie prawodawstwa wspólnotowego w tej dziedzinie pozostają niezmienione, komisja tymczasowa może jednak wydawać zalecenia dotyczące podjęcia działań lub wystąpienia z inicjatywami;3. ustala długość mandatu komisji tymczasowej na dwanaście miesięcy począwszy od 10 maja 2007 r.; na zakończenie tego okresu komisja przedstawi Parlamentowi sprawozdanie, zawierające w razie potrzeby zalecenia dotyczące podjęcia działań lub wystąpienia z inicjatywami;4. postanawia, że komisja tymczasowa liczy 60 członków.[1] Dz.U. C 280 E z 18.11.2006, str. 120.[2] Teksty przyjęte w tym dniu, P6_TA(2006)0460.[3] Teksty przyjęte w tym dniu, P6_TA(2007)0038.--------------------------------------------------


title: 2010/424/CFSP: Decyzja Rady 2010/424/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. zmieniająca wspólne działanie 2008/736/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia

text:
               31.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 199/29

         DECYZJA RADY 2010/424/WPZiB
   z dnia 26 lipca 2010 r.
   zmieniająca wspólne działanie 2008/736/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i art. 43 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 września 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/736/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia (1).

               (2)

               Wspólne działanie 2008/736/WPZiB zostało ostatnio przedłużone przez wspólne działanie 2009/572/WPZiB (2) do dnia 14 września 2010 r. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie do tej daty wydatków związanych z EUMM Georgia została ustalona w wysokości 49 600 000 EUR. Finansową kwotę odniesienia należy zwiększyć o 2 500 000 EUR, aby uwzględnić dodatkowe potrzeby operacyjne misji.

               (3)

               Wspólne działanie 2008/736/WPZiB należy odpowiednio zmienić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Artykuł 14 ust. 1 wspólnego działania 2008/736/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją wynosi 52 100 000 EUR”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 lipca 2010 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 248 z 17.9.2008, s. 26.

      (2)  Dz.U. L 197 z 29.7.2009, s. 110.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 387/06/COL z dnia 13 grudnia 2006 r. zmieniająca decyzję Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 w części II Protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości, dotyczącą standardowych formularzy dotyczących zgłoszenia pomocy

text:
               11.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 148/35

      DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

      NR 387/06/COL
   z dnia 13 grudnia 2006 r.
   zmieniająca decyzję Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 w części II Protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości, dotyczącą standardowych formularzy dotyczących zgłoszenia pomocy
   URZĄD NADZORU EFTA,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 61–63 oraz Protokół 26,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (2), w szczególności art. 27 w części II Protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale,
   MAJĄC NA UWADZE, że dnia 14 lipca 2004 r. Urząd Nadzoru EFTA przyjął decyzję nr 195/04/COL w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa art. 27–29 w części II Protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale (3),
   MAJĄC NA UWADZE, że decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL ustanowiła obowiązkowy pełny formularz dotyczący zgłoszenia pomocy państwa,
   MAJĄC NA UWADZE, że Urząd Nadzoru EFTA przyjął nowe wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 (4), które będą mieć zastosowanie do wszystkich środków pomocy regionalnej przyznanych po dniu 31 grudnia 2006 r.,
   MAJĄC NA UWADZE, że w konsekwencji przyjęcia nowych wytycznych wspólnotowych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 (5) Komisja Europejska zmieniła niektóre części formularza zgłoszeniowego (6),
   MAJĄC NA UWADZE, że w wyniku przyjęcia przez Urząd Nadzoru EFTA nowych wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 konieczna jest zmiana niektórych części formularza zgłoszeniowego ustanowionego decyzją nr 195/04/COL,
   PO KONSULTACJI z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa pismem z dnia 21 listopada 2006 r. na podstawie art. 29 w części II Protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W załączniku I do decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Islandii, Księstwa Liechtensteinu oraz Królestwa Norwegii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po dniu jej przyjęcia przez Urząd.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja jest autentyczna w języku angielskim.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 13 grudnia 2006 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Bjørn T. GRYDELAND

            Przewodniczący

         Kristján Andri STEFÁNSSON

            Członek Kolegium

      (1)  Zwane dalej Porozumieniem EOG.

      (2)  Zwane dalej Porozumieniem o Nadzorze i Trybunale.

      (3)  Dz.U. L 139 z 25.5.2006, s. 37 oraz Suplement EOG nr 26 z 25.5.2006, s. 1.

      (4)  Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 85/06/COL z dnia 6 kwietnia 2006 r., nieopublikowana jeszcze w Dzienniku Urzędowym rozdział 25B wytycznych w sprawie pomocy państwa odpowiada komunikatowi Komisji – Wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 (Dz.U. C 54 z 4.3.2006, s. 13).

      (5)  Zob. przypis 4.

      (6)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1627/2006 z dnia 24 października 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 794/2004 w odniesieniu do standardowych formularzy służących do zgłaszania pomocy (Dz.U. L 302 z 1.11.2006, s. 10).

      ZAŁĄCZNIK


title: 2006/613/WE: Decyzja nr 204 z dnia 6 października 2005 r. w sprawie wzorów formularzy niezbędnych do stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (seria E 200) (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla porozumienia UE-Szwajcaria)

text:
               16.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 254/1

      DECYZJA NR 204
   z dnia 6 października 2005 r.
   w sprawie wzorów formularzy niezbędnych do stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (seria E 200)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Porozumienia UE-Szwajcaria)
   (2006/613/WE)
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO PRACOWNIKÓW MIGRUJĄCYCH,
   uwzględniając art. 81 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 (1) z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, na mocy którego obowiązkiem Komisji Administracyjnej jest rozpatrywanie wszelkich spraw administracyjnych wynikających z przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i rozporządzeń późniejszych,
   uwzględniając art. 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (2) określającego procedurę wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71, na mocy którego obowiązkiem Komisji Administracyjnej jest opracowanie wzorów dokumentów niezbędnych w celu stosowania rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72,
   uwzględniając decyzję nr 184 (3) z dnia 10 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów formularzy niezbędnych w celu stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (E 201, E 207, E 213 i E 215),
   uwzględniając decyzję nr 188 (4) z dnia 10 grudnia 2002 r. dotyczącą wzorów formularzy potrzebnych do stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 (EWG) (E 210 i E 211),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozszerzenie Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. wymaga dostosowania formularzy serii E 200.

               (2)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG) z dnia 2 maja 1992 r., uzupełnione protokołem z dnia 17 marca 1993 r., załącznik VI, wdraża rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 w obrębie Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

               (3)

               Wspólnota Europejska wraz z jej państwami członkowskimi oraz Konfederacja Szwajcarska zawarły porozumienie o swobodnym przepływie osób (Porozumienie szwajcarskie), które weszło w życie w dniu 1 czerwca 2002 r. Załącznik II do tego porozumienia odnosi się do rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72.

               (4)

               Ze względów praktycznych formularze używane w Unii Europejskiej oraz w ramach Porozumień EOG i szwajcarskiego powinny być identyczne,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               1.

               Przyjmuje się wzory dokumentów E 202 zawierające dodatkowe strony 1–13, E 203 zawierające dodatkowe strony 1–16, E 204 zawierające dodatkowe strony 1–9, E 205 (BE), (CZ), (DK), (DE), (EE), (GR), (ES), (FR), (IE), (IT), (CY), (LV), (LT), (LU), (HU), (MT), (NL), (AT), (PL), (PT), (SI), (SK), (FI), (SE), (UK), (IS), (LI), (NO), (CH), E 207, E 210, E 211, E 213 zawierające dodatkowe strony 1–5 i E 215 zawierające dodatkowe strony, zgodnie z formularzami załączonymi do niniejszej decyzji.

               2.

               Właściwe władze państw członkowskich udostępnią formularze zainteresowanym stronom zgodnie z niżej załączonymi wzorami. Formularze te są dostępne we wszystkich językach urzędowych Wspólnoty i opracowane w taki sposób, że różne wersje językowe idealnie się pokrywają, tym samym umożliwiając wszystkim adresatom otrzymanie formularza wydrukowanego w jego własnym języku.

               3.

               Niniejsza decyzja, która zastępuje decyzje nr 184 i nr 188, zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od pierwszego dnia miesiąca następującego po jej opublikowaniu.

            Przewodniczący Komisji Administracyjnej

         Anna HUDZIECZECK

      (1)  Dz.U. L 149 z 5.7.1971, str. 2. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 647/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 117 z 4.5.2005, str. 1).

      (2)  Dz.U. L 74 z 27.3.1972, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 647/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 117 z 4.5.2005, str. 1).

      (3)  Dz.U. L 304 z 6.11.2002, str. 1; sprostowanie w Dz.U. L 315 z 19.11.2002, str. 22.

      (4)  Dz.U. L 112 z 6.5.2003, str. 12.