title: 2013/504/UE: Decyzja Europejskiego Inspektora Ochrony Danych z dnia 17 grudnia 2012 r. w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego

text:
               15.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 273/41

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO INSPEKTORA OCHRONY DANYCH
   z dnia 17 grudnia 2012 r.
   w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego
   (2013/504/UE)
   EUROPEJSKI INSPEKTOR OCHRONY DANYCH,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (1), w szczególności jego art. 46 lit. k),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Przepisy art. 8 Karty Praw Podstawowych i art. 16 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stanowią, że przestrzeganie zasad dotyczących ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych przez instytucje, organy, urzędy i agencje unijne podlega kontroli niezależnego organu.

               (2)

               Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 przewiduje powołanie niezależnego organu, zwanego Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który jest odpowiedzialny za zapewnienie, że podstawowe prawa i wolności osób fizycznych, w szczególności prawo do prywatności, są respektowane przez instytucje i organy unijne w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 określa również obowiązki i uprawnienia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych oraz przewiduje powołanie Europejskiego Inspektora Ochrony Danych oraz zastępcy inspektora.

               (4)

               Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 stanowi również, że Europejski Inspektor Ochrony Danych jest wspomagany przez sekretariat, oraz ustanawia przepisy dotyczące kwestii personalnych i budżetowych.

               (5)

               Decyzja nr 1247/2002/WE Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie regulaminu i ogólnych warunków regulujących wykonywanie obowiązków przez Europejskiego Pełnomocnika ds. Ochrony Danych (2) określa dodatkowe przepisy w tym zakresie.

               (6)

               Inne przepisy prawa unijnego określają dodatkowe obowiązki i uprawnienia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZY REGULAMIN WEWNĘTRZNY:
   ROZDZIAŁ I

      PRZEPISY OGÓLNE

   Artykuł 1
   Wykonywanie obowiązków i uprawnień
   Europejski Inspektor Ochrony Danych wykonuje obowiązki i uprawnienia nałożone rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 i innymi przepisami prawa unijnego.
   Artykuł 2
   Definicje
   W niniejszym regulaminie:

               a)

               „rozporządzenie” oznacza rozporządzenie (WE) nr 45/2001;

               b)

               „instytucja” oznacza instytucje, organy, urzędy lub agencje unijne podlegające rozporządzeniu (WE) nr 45/2001;

               c)

               „EIOD” oznacza Europejskiego Inspektora Ochrony Danych jako instytucję;

               d)

               „inspektor” oznacza, o ile nie określono inaczej, osobę pełniącą urząd Europejskiego Inspektora Ochrony Danych i zastępcy inspektora;

               e)

               „środek administracyjny” oznacza decyzje lub inne akty administracji unijnej o zasięgu ogólnym, dotyczące przetwarzania danych osobowych przez instytucję.

         ROZDZIAŁ II

      INSTYTUCJA I SEKRETARIAT

   Artykuł 3
   Niezależność, dobre rządy i dobre postępowanie administracyjne
   1.   Zgodnie z art. 44 rozporządzenia inspektor wykonuje swoje obowiązki w sposób całkowicie niezależny.
   2.   Inspektor zapewnia właściwe funkcjonowanie służb dostępnych w celu wykonywania zadań, o których mowa w art. 1, z uwzględnieniem zasad dobrych rządów, dobrego postępowania administracyjnego i dobrego zarządzania.
   Artykuł 4
   Role inspektora i zastępcy inspektora
   1.   Inspektor i zastępca inspektora, jako członkowie instytucji, są odpowiedzialni za przyjmowanie strategii, polityk i decyzji oraz współpracują ze sobą przy wykonywaniu zadań, o których mowa w art. 1. Zastępca inspektora wykonuje te zadania w przypadku nieobecności inspektora lub jego niezdolności do działania, i odwrotnie.
   2.   Inspektor i zastępca inspektora dążą do osiągnięcia porozumienia w zakresie ogólnych strategii i polityk oraz innych ważnych kwestii, w tym związanych z sekretariatem. Jeżeli nie można osiągnąć porozumienia, a sprawa jest pilna, decyzję podejmuje inspektor.
   3.   Inspektor, działając w ścisłej współpracy z zastępcą, ustala podział pracy między inspektorem a zastępcą inspektora, w tym, kto ponosi główną odpowiedzialność za przygotowanie i przyjmowanie decyzji oraz związane z nimi działania następcze, oraz, w stosownych przypadkach, ustala zadania przekazane do wykonania przez zastępcę inspektora.
   Artykuł 5
   Sekretariat
   1.   Zgodnie z art. 43 ust. 4 rozporządzenia inspektor jest wspomagany przez sekretariat, którego zadania i metody pracy są określane przez inspektora.
   2.   Inspektor może delegować pewne zadania poszczególnym członkom personelu, z możliwością ich zastąpienia przez innych członków personelu.
   3.   Inspektor ustanawia jednostki i sektory składające się na sekretariat, które wspomagają przygotowanie i wykonanie zadań, o których mowa w art. 1. Na czele każdej jednostki i każdego sektora stoi kierownik jednostki lub sektora.
   Artykuł 6
   Dyrektor
   1.   Na czele sekretariatu stoi dyrektor, który podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania sekretariatu i wydajnego korzystania z zasobów, włącznie z zastępstwem dyrektora w przypadku jego nieobecności lub niezdolności do wykonywania czynności.
   2.   Dyrektor jest odpowiedzialny za:

               a)

               przygotowanie i wdrażanie strategii i polityki;

               b)

               wkład w ich ocenę i rozwój;

               c)

               koordynowanie i planowanie działań, pomiar wyników i reprezentowanie instytucji w relacjach z innymi instytucjami i organami, w razie potrzeby.

         Artykuł 7
   Zarząd
   1.   Zarząd składa się z inspektora, zastępcy inspektora i dyrektora. Zarząd spotyka się w regularnych odstępach czasu, normalnie raz w tygodniu, aby omówić ogólne strategię, politykę i inne istotne kwestie, oraz zapewnić dobrą koordynację odpowiednich działań.
   2.   Dyrektor zapewnia właściwe funkcjonowanie sekretariatu zarządu.
   Artykuł 8
   Zebranie dyrektorskie
   W regularnych odstępach czasu, normalnie raz w tygodniu, dyrektor spotyka się z kierownikami jednostek i sektorów, aby zapewnić koordynację i planowanie działań oraz przygotowanie i wdrażanie strategii i polityki. Dyrektor zapewnia właściwe funkcjonowanie sekretariatu zebrania dyrektorskiego.
   Artykuł 9
   Organ powołujący
   1.   Dyrektor wykonuje uprawnienia powierzone organowi powołującemu w rozumieniu art. 2 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej oraz uprawnienia powierzone organowi upoważnionemu do zawierania umów o pracę w rozumieniu art. 6 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, a także wszelkie inne powiązane uprawnienia wynikające z innych decyzji administracyjnych, zarówno tych wydawanych przez EIOD, jak i tych o charakterze międzyinstytucjonalnym, o ile nie określono inaczej w decyzji inspektora w sprawie wykonywania uprawnień powierzonych organowi powołującemu i organowi upoważnionemu do zawierania umów o pracę.
   2.   Dyrektor może powierzyć wykonywanie uprawnień, o których mowa w ust. 1, urzędnikowi odpowiedzialnemu za zarządzanie zasobami ludzkimi.
   Artykuł 10
   Urzędnik zatwierdzający i księgowy
   1.   Uprawnienia urzędnika zatwierdzającego są wykonywane przez inspektora. Uprawnienia delegowanego i subdelegowanego urzędnika zatwierdzającego są wykonywane przez osoby powołane do tego w karcie zadań i obowiązków delegowanych urzędników zatwierdzających oraz w karcie zadań i obowiązków subdelegowanych urzędników zatwierdzających.
   2.   Księgowy Komisji Europejskiej jest księgowym EIOD.
   ROZDZIAŁ III

      DELEGOWANIE I ZASTĘPSTWO

   Artykuł 11
   Delegowanie
   1.   Inspektor może przekazać dyrektorowi uprawnienia do przyjmowania i podpisywania ostatecznego tekstu każdej decyzji lub opinii, której treść merytoryczna została wcześniej ustalona.
   2.   Jeżeli dyrektorowi zostały przekazane uprawnienia zgodnie z ust. 1, to może on przekazać je dalej na rzecz kierownika danej jednostki lub danego sektora w razie jego nieobecności.
   3.   Przepisy ust. 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla przepisów dotyczących przekazywania uprawnień powierzonych organowi powołującemu i przepisów dotyczących kwestii finansowych, jak określono w art. 9 i 10.
   Artykuł 12
   Zastępstwo
   1.   W przypadku nieobecności inspektora i zastępcy inspektora lub niemożności wykonywania przez nich swoich funkcji dyrektor, w stosownych przypadkach, występuje w ich zastępstwie w sprawach wymagających pilnej uwagi podczas trwania takiej nieobecności lub niezdolności do działania.
   2.   Jeżeli dyrektor nie może wykonywać swoich funkcji lub stanowisko to jest nieobsadzone i inspektor nie wyznaczył żadnego urzędnika, to funkcje dyrektora są wykonywane przez kierownika jednostki lub sektora o najwyższym stopniu zaszeregowania lub, w przypadku równych stopni zaszeregowania, przez kierownika jednostki lub sektora o większym stażu w ramach tego samego stopnia, lub, w przypadku równego stażu, przez najstarszego kierownika.
   3.   Jeżeli nie ma kierownika jednostki ani sektora i nie wyznaczono żadnego urzędnika, to w zastępstwie występuje urzędnik danej jednostki lub sektora mający najwyższy stopień zaszeregowania lub, w przypadku równych stopni zaszeregowania, urzędnik o większym stażu w ramach tego samego stopnia, lub, w przypadku równego stażu, najstarszy urzędnik.
   4.   W przypadku gdy inny przełożony w strukturze hierarchicznej nie może wykonywać swoich obowiązków lub jego stanowisko jest wolne, dyrektor wyznacza urzędnika w porozumieniu z inspektorem. Jeżeli nie wyznaczono zastępstwa, to w zastępstwie występuje urzędnik danej jednostki lub sektora mający najwyższy stopień zaszeregowania lub, w przypadku równych stopni zaszeregowania, urzędnik podwładny o większym stażu w ramach tego samego stopnia, lub, w przypadku równego stażu, najstarszy urzędnik.
   5.   Przepisy ust. 1–4 pozostają bez uszczerbku dla przepisów dotyczących przekazywania uprawnień powierzonych organowi powołującemu i przepisów dotyczących kwestii finansowych, jak określono w art. 9 i 10.
   ROZDZIAŁ IV

      PLANOWANIE

   Artykuł 13
   Roczny plan zarządzania
   1.   Zgodnie z zasadami dobrej administracji i dobrego zarządzania finansowego EIOD corocznie ustanawia roczny plan zarządzania. Plan ten przekłada długoterminową strategię EIOD na cele ogólne i szczególne. Określane są wskaźniki skuteczności działania i cele, które są mierzone dwa razy do roku w celu monitorowania i śledzenia osiągnięć.
   2.   Roczny plan zarządzania obejmuje analizę ryzyka działań zaplanowanych przez EIOD, uwzględniającą zidentyfikowane czynniki ryzyka oraz planowanie ograniczania ryzyka.
   Artykuł 14
   Sprawozdanie roczne
   1.   Zgodnie z art. 48 rozporządzenia EIOD składa roczne sprawozdanie ze swojej działalności („sprawozdanie roczne”) Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji oraz przekazuje je innym instytucjom.
   2.   Sprawozdanie roczne jest składane i publikowane na stronie internetowej EIOD najpóźniej do dnia 1 lipca następnego roku.
   3.   EIOD rozpatruje uwagi zgłoszone przez inne instytucje, o których mowa w ust. 1, na podstawie art. 48 ust. 2 rozporządzenia, mając na względzie możliwe późniejsze badanie sprawozdania w Parlamencie Europejskim.
   ROZDZIAŁ V

      PROCEDURY SZCZEGÓLNE

      SEKCJA 1

         Przepisy ogólne

   Artykuł 15
   Wytyczne i wartości kluczowe
   1.   EIOD występuje w interesie publicznym jako biegły, niezależny, wiarygodny i oficjalny organ w obszarze ochrony danych na szczeblu unijnym. Interwencje EIOD oparte są na bezstronności, rzetelności, przejrzystości i pragmatyzmie.
   2.   EIOD prowadzi konstruktywny dialog z zainteresowanymi podmiotami w celu zapewnienia sprawiedliwej równowagi między ochroną danych i prywatnością a innymi interesami i strategiami.
   3.   Nadzór nad instytucjami opiera się na zasadzie, że odpowiedzialność za przestrzeganie przepisów spoczywa przede wszystkim na samych inspektorach.
   Artykuł 16
   Strategia działań
   EIOD przyjmuje dokumenty programowe określające najważniejsze elementy strategii EIOD w odniesieniu do poszczególnych działań, jeżeli jest to stosowne w celu określenia wytycznych na temat pozycjonowania EIOD w odniesieniu do danego działania. Dokumenty programowe są regularnie aktualizowane.
   Artykuł 17
   Monitorowanie zgodności z rozporządzeniem
   EIOD prowadzi regularne czynności monitorujące, aby uzyskać adekwatny ogląd przestrzegania przepisów dotyczących ochrony danych w obrębie instytucji. Takie czynności mogą mieć charakter ogólny lub bardziej ukierunkowany, w oparciu o informacje i dowody zebrane podczas wykonywania czynności nadzorczych.
   Artykuł 18
   Egzekwowanie
   EIOD egzekwuje wykonywanie obowiązków z zakresu ochrony danych przy użyciu uprawnień nadanych mu w art. 47 rozporządzenia. Uprawnienia te są wykorzystywane w pełni w przypadkach poważnych, umyślnych lub uporczywych naruszeń.

      SEKCJA 2

         Kontrole wstępne

   Artykuł 19
   Wniosek o przeprowadzenie kontroli wstępnej
   1.   Zgodnie z art. 27 rozporządzenia operacje przetwarzania, mogące ze swej natury, przez swój zakres lub swoje cele stworzyć konkretne zagrożenia dla praw i wolności podmiotów danych, podlegają uprzedniemu sprawdzeniu przez EIOD w następstwie powiadomienia otrzymanego od inspektora ochrony danych z danej instytucji.
   2.   W przypadku wątpliwości dotyczących konieczności przeprowadzenia kontroli wstępnej, na wniosek danego inspektora ochrony danych, EIOD podejmuje decyzję, czy dana operacja przetwarzania stwarza konkretne zagrożenia, a jeżeli tak, to zwraca się do inspektora ochrony danych o odpowiednie powiadomienie w tej sprawie.
   3.   W przypadku gdy operacja przetwarzania nie stwarza konkretnych zagrożeń, EIOD może nadal wydać określone zalecenia dla instytucji.
   4.   Powiadomienia dotyczące kontroli wstępnej są wysyłane do sekretariatu EIOD pocztą elektroniczną przy użyciu standardowego formularza EIOD.
   5.   Wszelkie istotne informacje dodatkowe dotyczące zgłaszanej operacji przetwarzania można załączyć do formularza powiadomienia.
   Artykuł 20
   Opinie w sprawie kontroli wstępnych
   1.   EIOD przyjmuje opinię, w której przedstawione są odpowiednie uzasadnienia i wnioski dotyczące kontroli wstępnej.
   2.   Jeżeli zgłoszone przetwarzanie wiąże się z możliwym naruszeniem przepisów rozporządzenia, to w stosownych przypadkach EIOD przedstawia propozycje uniknięcia takiego naruszenia przepisów.
   Artykuł 21
   Terminy i zawieszenia przyjęcia opinii w sprawie kontroli wstępnej
   1.   Zgodnie z art. 27 ust. 4 rozporządzenia EIOD dostarcza swoją opinię na temat kontroli wstępnej w terminie dwóch miesięcy od odebrania powiadomienia. EIOD może zwrócić się o podanie dalszych informacji, jakie uzna za niezbędne. Dwumiesięczny okres może być zawieszony do momentu, kiedy EIOD otrzyma informacje, jakich zażądał. Jeżeli wymaga tego stopień złożoności sprawy, dwumiesięczny okres może być wydłużony o kolejne dwa miesiące.
   2.   Jeżeli opinia nie zostanie dostarczona do końca dwumiesięcznego okresu lub jego przedłużenia, przyjmuje się, że jest ona pozytywna.
   3.   Datą początkową do obliczania terminu jest dzień następujący po dniu, w którym otrzymano formularz powiadomienia.
   4.   Jeżeli ostatni dzień terminu przypada w święto państwowe lub inny dzień, kiedy służby EIOD są zamknięte, za ostateczny dzień do dostarczenia opinii przyjmuje się następny dzień roboczy.
   Artykuł 22
   Terminy i zawieszenia
   1.   Przed przyjęciem opinii EIOD przesyła projekt opinii do danej instytucji w celu uzyskania informacji zwrotnych na temat aspektów praktycznych i nieścisłości faktycznych. Instytucja przesyła swoje informacje zwrotne w terminie 10 dni od otrzymania projektu. Okres ten może zostać przedłużony na uzasadniony wniosek administratora. Wniosek o informacje zwrotne zawiesza bieg terminu, o którym mowa w art. 21 ust. 1. Jeżeli przed upływem terminu EIOD nie otrzyma informacji zwrotnych, to przystępuje do przyjęcia opinii.
   2.   EIOD zostawia instytucji trzy miesiące od daty przyjęcia opinii na przekazanie informacji na temat wdrożenia zaleceń zawartych w opinii. Informacje te są sprawdzane przez EIOD.
   Artykuł 23
   Rejestr kontroli wstępnych
   1.   Zgodnie z art. 27 ust. 5 rozporządzenia EIOD prowadzi rejestr wszystkich operacji przetwarzania, o których został powiadomiony zgodnie z art. 27 rozporządzenia.
   2.   Rejestr nie obejmuje danych na temat środków bezpieczeństwa. Zawiera odnośniki do opinii EIOD oraz informacje na temat terminu przedstawienia informacji przez instytucję zgodnie z art. 22 ust. 2. Rejestr jest dostępny na stronie internetowej EIOD.

      SEKCJA 3

         Konsultacje administracyjne

   Artykuł 24
   Konsultacje administracyjne
   1.   Zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia EIOD jest informowany przez instytucje o przypadkach podejmowania przez nie środków administracyjnych dotyczących przetwarzania danych osobowych.
   2.   Zgodnie z art. 46 lit. d) rozporządzenia EIOD doradza instytucjom, w odpowiedzi na konsultacje, we wszystkich kwestiach dotyczących przetwarzania danych osobowych, w szczególności zanim przyjmą one przepisy wewnętrzne związane z ochroną podstawowych praw i wolności w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych.
   3.   Z zasady EIOD rozpatruje tylko te konsultacje, które zostały najpierw przedłożone do konsultacji inspektorowi ochrony danych w danej instytucji.
   Artykuł 25
   Opinie
   1.   Z zasady EIOD wydaje opinię w terminie dwóch miesięcy od otrzymania konsultacji. EIOD może zwrócić się o podanie dalszych informacji, jakie uzna za niezbędne. Dwumiesięczny okres może być zawieszony do momentu, kiedy EIOD otrzyma informacje, jakich zażądał.
   2.   EIOD zostawia instytucji trzy miesiące od daty przyjęcia opinii na przekazanie informacji na temat wdrożenia zaleceń zawartych w opinii. Informacje te są sprawdzane przez EIOD.

      SEKCJA 4

         Konsultacje ustawodawcze i strategiczne

   Artykuł 26
   Zakres konsultacji
   1.   Zgodnie z art. 41 i art. 28 ust. 2 rozporządzenia EIOD doradza w sprawie wniosków ustawodawczych opartych na Traktatach oraz innych aktach i dokumentach, takich jak:

               a)

               decyzje w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa;

               b)

               akty wykonawcze i delegowane;

               c)

               dokumenty dotyczące umów z krajami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi;

               d)

               inicjatywy ustawodawcze państw członkowskich na podstawie Traktatów;

               e)

               inicjatywy dotyczące wzmocnionej współpracy;

               f)

               akty niewiążące, takie jak zalecenia i komunikaty odnoszące się do ochrony praw i wolności osoby fizycznej w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych.

         EIOD zapewnia takie doradztwo w następstwie konsultacji z Komisją na podstawie art. 28 ust. 2 rozporządzenia, w następstwie innych wniosków otrzymanych od instytucji lub z własnej inicjatywy.
   2.   EIOD jest dostępny do celów konsultacji z zaangażowanymi instytucjami na każdym etapie procesu ustawodawczego.
   Artykuł 27
   Konsultacje nieformalne
   1.   Jak uzgodniono z Komisją, konsultacja z EIOD jest wymagana, zanim kolegium komisarzy podejmie ostateczną decyzję dotyczącą przyjęcia środka, wniosku ustawodawczego lub dokumentu strategicznego. W odpowiedzi na takie konsultacje EIOD przedkłada odpowiedniej służbie Komisji nieformalne uwagi dotyczące projektu wniosku lub powiązanego dokumentu.
   2.   Nieformalne uwagi przekazywane zgodnie z ust. 1 uwzględniają poufność wewnętrznego procesu decyzyjnego Komisji, z zastrzeżeniem obowiązujących przepisów na mocy Traktatów i prawodawstwa wtórnego. EIOD dokłada starań, aby dotrzymać terminów proponowanych przez służby Komisji, o ile jest to rozsądne i wykonalne.
   Artykuł 28
   Opinie na temat wniosków ustawodawczych i uwagi formalne
   1.   Porady EIOD dotyczące wniosku ustawodawczego lub powiązanego dokumentu mogą przyjąć postać opinii, uwag formalnych lub innego instrumentu, jaki zostanie uznany za stosowny.
   2.   Opinia EIOD zawiera analizę aspektów wniosku lub powiązanego dokumentu, które dotyczą ochrony danych. Zasadniczo opinia jest wydawana w ciągu trzech miesięcy od przyjęcia wniosku lub powiązanego dokumentu.
   3.   Streszczenie opinii jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C), a pełna wersja jest publikowana na stronie internetowej EIOD.
   4.   Uwagi formalne EIOD skupiają się na konkretnych aspektach danego wniosku lub powiązanego dokumentu. Zasadniczo są one wydawane w ciągu dwóch miesięcy od przyjęcia dokumentu. Podlegają publikacji na stronie internetowej EIOD.
   Artykuł 29
   Priorytety roczne i wykaz
   1.   EIOD publikuje swoje priorytety roczne na stronie internetowej EIOD.
   2.   Trzy razy do roku EIOD publikuje na stronie internetowej wykaz wniosków ustawodawczych i powiązanych dokumentów, w odniesieniu do których ma zapewnić doradztwo. Wykaz obejmuje klasyfikację tych dokumentów według ich priorytetu.
   3.   Wykaz opiera się na rocznym programie prac Komisji i jego zaktualizowanych załącznikach oraz na wszelkich innych istotnych informacjach, które są dostępne.
   Artykuł 30
   Działania następcze dotyczące opinii na temat wniosków ustawodawczych i uwag formalnych
   1.   EIOD aktywnie monitoruje działania podejmowane w Parlamencie Europejskim, Radzie i Komisji w następstwie udzielonych porad.
   2.   Inspektor jest dostępny, aby ustnie przedstawić i omówić porady EIOD na spotkaniu z ustawodawcą lub zapewnić wszelką inną pomoc, o jaką zostanie poproszony.
   3.   Jeżeli do omawianego środka ustawodawczego zostaną wprowadzone istotne zmiany, EIOD może rozważyć przedłożenie kolejnej opinii, dalszych uwag lub innego instrumentu, jaki uzna za stosowny.

      SEKCJA 5

         Skargi

   Artykuł 31
   Skargi
   1.   Zgodnie z art. 46 lit. a) rozporządzenia EIOD wysłuchuje skargi i bada je w odpowiednim stopniu oraz informuje podmiot danych o wyniku w odpowiednim czasie.
   2.   Skargi złożone do EIOD nie mają wpływu na terminy składania odwołań w równoległych postępowaniach administracyjnych lub sądowych.
   Artykuł 32
   Składanie skargi
   1.   W skardze należy określić osobę składającą skargę.
   2.   Skargę składa się na piśmie w dowolnym języku urzędowym Unii, przedkładając wszelkie informacje niezbędne do zrozumienia jej przedmiotu.
   3.   Skargę składa się zasadniczo w terminie dwóch lat od powzięcia przez skarżącego wiedzy na temat faktów będących podstawą skargi.
   4.   Jeżeli skarga dotycząca tych samych faktów została złożona do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, to EIOD bada jej dopuszczalność w świetle porozumienia zawartego pomiędzy EIOD a Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich (3).
   Artykuł 33
   Postępowanie ze skargami
   1.   EIOD podejmuje decyzję co do najodpowiedniejszej formy i sposobu postępowania ze skargą, biorąc pod uwagę, co następuje:

               a)

               charakter i stopień ciężkości zarzucanego naruszenia zasad ochrony danych;

               b)

               znaczenie przeświadczenia, że jeden podmiot danych lub więcej mogło lub może ucierpieć w wyniku naruszenia;

               c)

               potencjalne znaczenie ogólne sprawy, także w odniesieniu do innych zaangażowanych interesów publicznych lub prywatnych;

               d)

               prawdopodobieństwo ustalenia, że doszło do naruszenia;

               e)

               dokładną datę wydarzeń, wszelkie postępowanie, które nie przynosi już skutków, usunięcie tych skutków lub odpowiednią gwarancję takiego usunięcia.

         2.   Czynności EIOD mogą obejmować, w szczególności, pisemne wnioski o udzielenie informacji, przesłuchania odpowiednich osób, kontrole na miejscu oraz badania sądowe odpowiednich urządzeń.
   3.   EIOD ujawnia treść skargi oraz tożsamość skarżącego tylko w zakresie niezbędnym do właściwego prowadzenia dochodzenia. W czasie trwania i po zakończeniu dochodzenia EIOD nie ujawnia stronom trzecim dokumentów związanych ze skargą, w tym ostatecznej decyzji, chyba że zainteresowane osoby udzielą zgody na takie ujawnienie lub EIOD jest prawnie do niego zobowiązany.
   4.   Informacje na temat skargi są publikowane przez EIOD tylko w takiej formie, która uniemożliwia identyfikację skarżącego ani innych zaangażowanych podmiotów danych.
   Artykuł 34
   Wynik skarg
   1.   EIOD niezwłocznie powiadamia skarżącego o wyniku skargi i podjętych działaniach.
   2.   Jeżeli skarga zostanie uznana za niedopuszczalną lub jej rozpatrywanie zostanie zakończone, EIOD, w stosownych przypadkach, kieruje skarżącego do innego organu.
   3.   Zgodnie z art. 32 ust. 2 rozporządzenia przy braku odpowiedzi ze strony EIOD w ciągu sześciu miesięcy skarga zostaje uznana za odrzuconą.
   Artykuł 35
   Przegląd i środki sądowe
   1.   Skarżący i przedmiotowa instytucja mogą zwrócić się do EIOD na piśmie o ponowne rozpatrzenie decyzji w sprawie skargi.
   2.   Wniosek o ponowne rozpatrzenie składa się w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania decyzji i jest on ograniczony do nowych elementów lub argumentów prawnych, które nie zostały uwzględnione przez EIOD.
   3.   Niezależnie od możliwości zwrócenia się do EIOD o ponowne rozpatrzenie decyzji w sprawie skargi, decyzję można zaskarżyć przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej zgodnie z warunkami określonymi w art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

      SEKCJA 6

         Kontrole i wizyty

   Artykuł 36
   Kontrole
   1.   EIOD postanawia o przeprowadzeniu kontroli, jeżeli weryfikacja na miejscu zostanie uznana za niezbędną do wykonania czynności nadzorczych lub osiągnięcia zgodności ze zobowiązaniem prawnym.
   2.   O przeprowadzeniu kontroli dana instytucja jest powiadamiana na piśmie na cztery tygodnie przed planowaną datą kontroli. W powiadomieniu określa się cel i zakres kontroli, ustala datę kontroli oraz wyznacza instytucji termin do złożenia wniosku o zmianę daty i do przedłożenia EIOD wszelkich wymaganych informacji.
   3.   EIOD wydaje następnie decyzję w sprawie kontroli, określającą cel, zakres, datę(-y), godziny i miejsce(-a) kontroli oraz podstawę prawną czynności kontrolnych. Do decyzji dołączone są upoważnienia dla członków personelu uczestniczących w kontroli.
   4.   Członkowie personelu wykonujący kontrolę gromadzą dokumentację dowodową w sposób wybiórczy i proporcjonalny. Cała dokumentacja dowodowa jest odpowiednio zabezpieczana.
   5.   Przesłuchania i informacje zdobyte w czasie kontroli oraz zastosowana procedura są odnotowywane w protokole przesyłanym do instytucji z prośbą o uwagi. Jeżeli w wyznaczonym terminie uwagi nie zostaną otrzymane, protokół uznaje się za przyjęty. Do protokołu załącza się wykaz dowodów zebranych w czasie kontroli.
   6.   W sprawozdaniu z kontroli EIOD umieszcza ustalenia poczynione w czasie kontroli. Sprawozdanie określa wszelkie działania, jakie ma podjąć kontrolowana instytucja, które podlegają następnie sprawdzeniu przez EIOD.
   Artykuł 37
   Wizyty
   1.   EIOD przeprowadza wizyty w celu zaangażowania wyższej kadry kierowniczej danej instytucji we wspieranie zgodności z rozporządzeniem.
   2.   Bodźcem do przeprowadzenia wizyty jest z reguły brak zaangażowania w przestrzeganie rozporządzenia, brak komunikacji lub potrzeba zwiększenia świadomości.
   3.   W stosownych przypadkach wizyta kończy się uzgodnieniem harmonogramu („planu działania”) zobowiązującego kadrę kierowniczą instytucji do spełnienia określonych obowiązków wynikających z rozporządzenia w wyznaczonym terminie. Uzgodniony harmonogram podlega następnie sprawdzeniu przez EIOD.

      SEKCJA 7

         Technologia monitorowania

   Artykuł 38
   Technologia i badania
   1.   Zgodnie z art. 46 lit. e) rozporządzenia EIOD monitoruje rozwój technologii informacyjno-komunikacyjnych. Celem wykonywania tego zadania przez EIOD jest identyfikacja nowych tendencji, które mogą mieć wpływ na ochronę danych, nawiązywanie kontaktów z zainteresowanymi podmiotami, zwiększanie świadomości na temat potencjalnych aspektów ochrony danych, doradzanie, jak uwzględnić ochronę danych w odpowiednich projektach, wspieranie zasad uwzględniania ochrony prywatności już w fazie projektowania i domyślnej ochrony prywatności oraz, w razie potrzeby, dostosowanie metodologii nadzoru do rozwoju technologicznego.
   2.   EIOD zapewnia wkład w unijne programy ramowe poprzez uczestnictwo w komitetach doradczych w sprawie badań, wspomaganie Komisji w procesie oceny wniosków oraz wszelkie inne środki, w stosownych przypadkach.
   3.   EIOD może postanowić o wzięciu udziału w indywidualnych finansowanych przez UE badaniach, rozwoju technologicznym i demonstracjach poprzez przyjęcie opinii na temat danego działania, na wniosek lub z inicjatywy własnej.

      SEKCJA 8

         Postępowania sądowe

   Artykuł 39
   Postępowanie przeciwko instytucjom
   Zgodnie z art. 47 ust. 1 lit. h) rozporządzenia EIOD może przekazać sprawę Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej zgodnie z warunkami przewidzianymi w Traktacie. EIOD wykorzystuje to uprawnienie, w razie potrzeby, w przypadku nieprzestrzegania rozporządzenia przez instytucję i w przypadku braku skutecznej odpowiedzi na podjęte następnie przez EIOD działania egzekucyjne na mocy art. 47 rozporządzenia.
   Artykuł 40
   Odwołania od decyzji EIOD
   Zgodnie z art. 32 ust. 3 rozporządzenia odwołania od decyzji EIOD wnoszone są do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
   Artykuł 41
   Interwencje
   1.   Zgodnie z art. 47 ust. 1 lit. i) rozporządzenia EIOD może interweniować w sprawach wniesionych przed Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
   2.   EIOD wnioskuje o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, jeżeli sprawa ma znaczenie dla ogólnej ochrony danych lub jeżeli EIOD był bezpośrednio zaangażowany w okoliczności sprawy w ramach wykonywania czynności nadzorczych.
   3.   Inne elementy, które mogą mieć wpływ na decyzję o wnioskowaniu o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, to czy kwestia ochrony danych ma znaczący udział w sprawie i czy interwencja ze strony EIOD może zapewnić wartość dodaną w postępowaniu.
   4.   O ile nie istnieją istotne przesłanki do niepodjęcia interwencji, EIOD wnioskuje o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, jeżeli Trybunał zwróci się do niego z takim wnioskiem formalnym.
   ROZDZIAŁ VI

      INSPEKTORZY OCHRONY DANYCH

   Artykuł 42
   Współpraca z inspektorami ochrony danych
   1.   EIOD współpracuje z inspektorami ochrony danych, zarówno na zasadzie dwustronnej, jak i poprzez uczestnictwo w spotkaniach organizowanych przez sieć inspektorów ochrony danych.
   2.   EIOD zapewnia wsparcie i wytyczne dla inspektorów ochrony danych, jeżeli jest to konieczne do wykonywania ich obowiązków.
   Artykuł 43
   Rejestr powołanych inspektorów ochrony danych
   Zgodnie z art. 24 ust. 5 rozporządzenia EIOD prowadzi rejestr powołanych inspektorów ochrony danych, którzy zostali zgłoszeni do EIOD. Rejestr obejmuje, w szczególności, dane na temat okresu trwania mandatu każdego inspektora ochrony danych.
   ROZDZIAŁ VII

      WSPÓŁPRACA Z ORGANAMI DS. OCHRONY DANYCH

   Artykuł 44
   Współpraca z organami ds. ochrony danych
   1.   Zgodnie z art. 46 lit. f) ppkt (i) rozporządzenia EIOD współpracuje z krajowymi organami ds. ochrony danych i innymi organami nadzorczymi w zakresie niezbędnym do wykonywania przez nie swoich obowiązków.
   2.   Współpraca obejmuje:

               a)

               wymianę wszystkich istotnych informacji, takich jak informacje dotyczące najlepszych praktyk oraz wnioski do odpowiedniego organu o wykonywanie jego uprawnień i odpowiedzi organu na takie wnioski;

               b)

               tworzenie i utrzymywanie kontaktów z odpowiednimi członkami i pracownikami organów;

               c)

               współpracę ze wspólnymi władzami i organami nadzorczymi ustanowionymi na mocy prawa unijnego, w tym, w stosownych przypadkach, uczestnictwo w posiedzeniach takich władz i organów, w celu zapewnienia spójnej praktyki.

         Artykuł 45
   Grupa robocza Art. 29
   1.   Zgodnie z art. 46 lit. g) rozporządzenia EIOD uczestniczy w działaniach grupy roboczej ustanowionej na mocy art. 29 dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (4).
   2.   EIOD aktywnie uczestniczy w dyskusjach i przygotowywaniu dokumentów publikowanych przez grupę roboczą, których celem jest przedstawienie wspólnej interpretacji przepisów dotyczących ochrony danych oraz zapewnienie profesjonalnego doradztwa dla Komisji Europejskiej. W takich przypadkach EIOD przedstawia perspektywę unijną, o ile jest to stosowne.
   3.   EIOD regularnie uczestniczy w posiedzeniach plenarnych i posiedzeniach w podgrupach Grupy Roboczej.
   4.   EIOD wspiera regularne dyskusje z przewodniczącym Grupy Roboczej, w miarę możliwości co najmniej raz do roku, na temat ich właściwych priorytetów w celu zapewnienia dobrej współpracy w praktyce.
   Artykuł 46
   Skoordynowany nadzór nad systemami informacyjnymi o dużej skali
   1.   EIOD wraz z krajowymi organami nadzorczymi uczestniczy w skoordynowanym nadzorze nad systemami informacyjnymi o dużej skali, jak przewidziano w prawie unijnym.
   2.   EIOD organizuje spotkania koordynacyjne i zapewnia sekretariat grup koordynacyjnych.
   3.   EIOD współpracuje z poszczególnymi krajowymi organami nadzorczymi w niezbędnym zakresie i zgodnie z ich priorytetami w celu zapewnienia skoordynowanego nadzoru nad krajowymi i centralnymi częściami systemów informacyjnych o dużej skali.
   Artykuł 47
   Współpraca międzynarodowa
   1.   EIOD uczestniczy w corocznej wiosennej konferencji europejskich rzeczników ochrony danych, corocznej międzynarodowej konferencji rzeczników ochrony danych i prywatności oraz w międzynarodowej grupie roboczej ds. ochrony danych i telekomunikacji.
   2.   EIOD uczestniczy w odpowiednich międzynarodowych sieciach egzekwowania ochrony danych.
   3.   EIOD organizuje regularne warsztaty z przedstawicielami organizacji międzynarodowych w celu wymiany najlepszych praktyk i wypracowania kultury ochrony danych w takich organizacjach.
   4.   EIOD wspiera współpracę i dialog na szczeblu międzynarodowym z innymi zainteresowanymi podmiotami z krajów trzecich.
   ROZDZIAŁ VIII

      ADMINISTRACJA

   Artykuł 48
   Bezpieczeństwo
   1.   Zgodnie z art. 45 rozporządzenia inspektor oraz jego personel, w trakcie pełnienia funkcji i po ich zakończeniu, podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy zawodowej w odniesieniu do wszelkich poufnych informacji, które uzyskali w trakcie wykonywania oficjalnych obowiązków.
   2.   EIOD wyznacza jednego pracownika bądź kilku, którzy są odpowiedzialni za bezpieczeństwo w odniesieniu do poszczególnych obszarów działań. Są oni odpowiedzialni w szczególności za kwestie dotyczące bezpieczeństwa pracowników, bezpieczeństwa fizycznego i bezpieczeństwa systemów komputerowych. Tak wyznaczeni członkowie personelu podlegają bezpośrednio dyrektorowi, jeżeli uznają to za niezbędne w celu uniknięcia zagrożeń dla bezpieczeństwa EIOD.
   Artykuł 49
   Komitet doradczy ds. technologii informacyjnych
   Ustanawia się komitet doradczy ds. technologii informacyjnych, który ma doradzać zarządowi w kwestii znaczenia technologii informacyjnej dla bezpieczeństwa i rozwoju wewnętrznego EIOD.
   Artykuł 50
   Zarządzanie jakością
   EIOD ustanawia odpowiednie mechanizmy zapewniające odpowiednie zarządzanie jakością, takie jak wewnętrzne standardy kontroli, coroczne sprawozdanie z działalności oraz zarządzanie ryzykiem.
   Artykuł 51
   Inspektor ochrony danych
   Zgodnie z art. 24 rozporządzenia EIOD powołuje własnego inspektora ochrony danych, który podlega bezpośrednio dyrektorowi.
   Artykuł 52
   Informacje dla społeczeństwa
   1.   EIOD zwiększa świadomość na temat ochrony danych i informuje osoby fizyczne o istnieniu i treści przysługujących im praw. W tym celu EIOD wykorzystuje różne narzędzia komunikacyjne (np. stronę internetową, biuletyn, media społecznościowe i akcje zwiększające świadomość), kontaktuje się z zainteresowanymi stronami (np. wizyty badawcze w biurach EIOD, odpowiedzi na zapytania o informacje) i uczestniczy w wydarzeniach publicznych, spotkaniach i konferencjach.
   2.   EIOD powiadamia media o najważniejszych wydarzeniach z zakresu ochrony danych oraz o ważnych opiniach lub publikacjach za pomocą komunikatów prasowych, wywiadów i konferencji prasowych.
   Artykuł 53
   Dokumentacja
   1.   Prowadzone są dokładne i autentyczne zapisy wszystkich działań podejmowanych przez EIOD, zapewniające wiarygodne i prawnie weryfikowalne źródło dowodów uzasadniających decyzje i czynności.
   2.   Dokumenty dotyczące poszczególnych działań są grupowane razem w aktach spraw. Akta spraw są logicznie dostępne, z podziałem na rodzaj działania, za pomocą systemu przechowywania akt ustanowionego przez EIOD.
   3.   Poszczególne rodzaje akt spraw są przechowywane przez określony czas zgodnie z harmonogramem przechowywania ustanowionym przez EIOD. Po upływie okresu przechowywania akta spraw są sprawdzane i archiwizowane zgodnie z regulaminem archiwizacji przyjętym przez EIOD.
   Artykuł 54
   Czynne ujawnianie dokumentów
   1.   Zasadniczo, wszystkie kluczowe dokumenty programowe, wytyczne tematyczne, opinie na temat wniosków ustawodawczych, uwagi formalne, pisma procesowe dotyczące rozpraw sądowych i opinie w sprawie kontroli wstępnych są publikowane na stronie internetowej EIOD.
   2.   Opinie wynikające z konsultacji administracyjnych są publikowane na stronie internetowej EIOD, jeżeli mają szersze znaczenie, zawierają nową interpretację lub nowe zastosowanie prawa lub dotyczą wpływu nowych technologii na prawa podmiotów danych.
   Artykuł 55
   Publikacja w Dzienniku Urzędowym
   Następujące dokumenty są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej:

               a)

               streszczenia opinii w sprawie wniosków ustawodawczych, o których mowa w art. 28 ust. 3;

               b)

               decyzje i opinie EIOD lub ich streszczenia, o których mowa w art. 9 ust. 7, art. 10 ust. 2 lit. b), art. 10 ust. 4, 5 i 6, art. 12 ust. 2, art. 19 i art. 37 ust. 2 rozporządzenia;

               c)

               inne dokumenty, jakie EIOD uzna za stosowne.

         Artykuł 56
   Publiczny dostęp do dokumentów
   Dokumenty będące w posiadaniu EIOD są dostępne dla społeczeństwa zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (5).
   Artykuł 57
   Uwierzytelnienie decyzji
   1.   Decyzje są uwierzytelniane poprzez złożenie podpisu przez inspektora na oryginalnej wersji językowej.
   2.   Taki podpis może być własnoręczny lub w formie elektronicznej.
   Artykuł 58
   Języki i języki robocze
   1.   Językiem postępowań prowadzonych przez EIOD jest jeden z języków wymienionych w art. 55 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej. W przypadku skargi jest to język, w którym została sporządzona skarga.
   2.   Sprawozdania, opinie, druki i inne dokumenty, przeznaczone również do publikacji na stronie internetowej EIOD, sporządzane są co najmniej w języku angielskim, francuskim i niemieckim.
   Artykuł 59
   Personel
   1.   Członkowie personelu EIOD są zatrudniani zgodnie z regulaminem pracowniczym i warunkami zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej.
   2.   Aby zwiększyć współpracę z organami krajowymi, w szczególności z krajowymi organami ds. ochrony danych, w EIOD ustanawia się program delegowania pracowników.
   3.   Ustanawia się program praktyk zawodowych, aby umożliwić nowym absolwentom szkół wyższych zdobycie praktycznego doświadczenia dotyczącego funkcjonowania EIOD i, ogólnie, Unii Europejskiej.
   4.   Dopuszcza się zatrudnianie pracowników tymczasowych i inne formy pomocy zewnętrznej w celu zaspokojenia tymczasowych potrzeb.
   Artykuł 60
   Rada pracownicza
   1.   Należy w odpowiednim czasie zasięgnąć opinii rady pracowniczej reprezentującej personel EIOD w sprawie projektów decyzji dotyczących wdrożenia regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej; z radą można się też konsultować we wszelkich innych sprawach o znaczeniu ogólnym dla personelu. Rada pracownicza jest powiadamiana o wszelkich zapytaniach dotyczących wykonywania jej zadań. Rada wydaje opinie w terminie 15 dni od konsultacji.
   2.   Rada pracownicza przyczynia się do dobrego funkcjonowania EIOD poprzez składanie wniosków dotyczących spraw organizacyjnych i warunków pracy.
   3.   Rada pracownicza składa się z trzech członków i trzech zastępców i jest wybierana na okres dwóch lat przez zgromadzenie ogólne.
   Artykuł 61
   Współpraca administracyjna z innymi instytucjami
   1.   Dyrektor, jako kierownik sekretariatu, reprezentuje EIOD na różnych forach międzyinstytucjonalnych i może przekazać to prawo urzędnikom odpowiedzialnym za zasoby ludzkie, budżet i administrację.
   2.   Z uwagi na wielkość EIOD w porównaniu z innymi instytucjami, aby zapewnić dobre zarządzanie i oszczędności budżetowe, EIOD aktywnie dąży do zawierania umów o współpracę, porozumień i umów o gwarantowanym poziomie usług z innymi instytucjami.
   ROZDZIAŁ IX

      PRZEPISY KOŃCOWE

   Artykuł 62
   Wejście w życie
   Niniejszy regulamin wewnętrzny wchodzi w życie następnego dnia po jego podpisaniu i jest publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2012 r.

         Peter HUSTINX

            Europejski Inspektor Ochrony Danych

      (1)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 183 z 12.7.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 27 z 7.2.2007, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

      (5)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.


title: 2009/105/WE: Decyzja Rady z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do biegłych rewidentów Banque centrale du Luxembourg

text:
               7.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 38/33

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 grudnia 2008 r.
   zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do biegłych rewidentów Banque centrale du Luxembourg
   (2009/105/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Protokół w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, załączony do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 27 ust. 1,
   uwzględniając zalecenie Europejskiego Banku Centralnego EBC/2008/16 z dnia 17 listopada 2008 r. udzielone Radzie Unii Europejskiej w sprawie powołania zewnętrznego biegłego rewidenta Banque centrale du Luxembourg (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rachunkowość Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz krajowych banków centralnych Eurosystemu podlegają kontroli prowadzonej przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów powołanych na zalecenie Rady Prezesów EBC i zatwierdzonych przez Radę.

               (2)

               Mandat obecnego zewnętrznego biegłego rewidenta Banque centrale du Luxembourg wygaśnie po zakończeniu audytu za rok obrachunkowy 2008. W związku z tym konieczne jest powołanie zewnętrznego biegłego rewidenta, począwszy od roku obrachunkowego 2009.

               (3)

               Rada Prezesów EBC zaleca powołanie KPMG AUDIT Sarl jako zewnętrznego biegłego rewidenta Banque centrale du Luxembourg na lata obrachunkowe 2009–2013.

               (4)

               Właściwe jest stosowanie się do zaleceń Rady Prezesów EBC i dokonanie odpowiedniej zmiany decyzji 1999/70/WE,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Artykuł 1 ust. 7 decyzji 1999/70/WE (2) otrzymuje brzmienie:

      „7.   Niniejszym zatwierdza się KPMG AUDIT Sarl jako zewnętrznego biegłego rewidenta Banque centrale du Luxembourg na lata obrachunkowe 2009–2013.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja jest notyfikowana EBC.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2008 r.

            W imieniu Rady

         M. BARNIER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 299 z 22.11.2008, s. 5.

      (2)  Dz.U. L 22 z 29.1.1999, s. 69.


title: 2013/400/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUCAP NESTOR/3/2013 z dnia 23 lipca 2013 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR)

text:
               27.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/23

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUCAP NESTOR/3/2013
   z dnia 23 lipca 2013 r.
   w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR)
   (2013/400/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2012/389/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) (1), w szczególności jej art. 9 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją 2012/389/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony – na mocy art. 38 Traktatu – do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej nad misją Unii Europejskiej dotyczącą budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu (EUCAP NESTOR) i kierownictwa strategicznego tej misji, w tym decyzji o mianowaniu szefa misji.

               (2)

               16 lipca 2012 r. KPiB przyjął decyzję EUCAP NESTOR/1/2012 (2) w sprawie mianowania Jacques’a LAUNAY’A szefem misji EUCAP NESTOR od dnia 17 lipca 2012 r.

               (3)

               12 lipca 2013 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował mianowanie Etienne’a DE MONTAIGNE DE PONCINS’A szefem misji EUCAP NESTOR od dnia 16 lipca 2013 r. do dnia 15 lipca 2014 r., jako następcę Jacques’a LAUNAY’A,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Etienne DE MONTAIGNE DE PONCINS zostaje niniejszym mianowany szefem misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) od dnia 16 lipca 2013 r. do dnia 15 lipca 2014 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 16 lipca 2013r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2013 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 40.

      (2)  Dz.U L 198 z 25.7.2012, s. 16.


title: Decyzja Rady z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wspólnego stanowiska określonego na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej w odniesieniu do ograniczenia stosunków gospodarczych z Libią

text:
Ważna informacja prawna

|

31993D0614

Dziennik Urzędowy L 295 , 30/11/1993 P. 0007 - 0007 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 37 P. 0071  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 37 P. 0071

		Decyzja Radyz dnia 22 listopada 1993 r.w sprawie wspólnego stanowiska określonego na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej w odniesieniu do ograniczenia stosunków gospodarczych z Libią(93/614/WPZiB)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. J.2,uwzględniając rezolucję 883(93) przyjętą przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych dnia 11 listopada 1993 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:1. Stosunki gospodarcze z Libią zostają ograniczone zgodnie z odpowiednimi przepisami rezolucji 883(93) przyjętej dnia 11 listopada 1993 r. przez Radę Bezpieczeństwa.2. Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 22 listopada 1993 r.W imieniu RadyW. ClaesPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2014/942/UE: Decyzja Rady z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Niemiec

text:
               23.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 367/96

         DECYZJA RADY
   z dnia 17 grudnia 2014 r.
   w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Niemiec

      (2014/942/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając wniosek rządu Niemiec,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Göke FRERICHSA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r., zostaje mianowany: Gerhard HANDKE, Generaldirektor des Bundesverbandes Großhandel, Außenhandel, Dienstleistungen — BGA.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. L. GALLETTI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/436 z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności UE

text:
               17.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 72/6

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/436
   z dnia 17 grudnia 2014 r.
   w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności UE
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 4 ust. 3,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (2), w szczególności jego pkt 11,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska ustanowiła Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („fundusz”) w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte klęskami.

               (2)

               Art. 10 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (3) pozwala uruchomić środki z funduszu w ramach rocznego pułapu wynoszącego 500 mln EUR (w cenach z 2011 r.).

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 2012/2002 zawiera przepisy umożliwiające uruchomienie funduszu.

               (4)

               Włochy przedłożyły wniosek o uruchomienie funduszu w związku z powodziami.

               (5)

               Grecja przedłożyła wniosek o uruchomienie funduszu w związku z trzęsieniem ziemi.

               (6)

               Słowenia przedłożyła wniosek o uruchomienie funduszu w związku z burzami lodowymi.

               (7)

               Chorwacja przedłożyła wniosek o uruchomienie funduszu w związku z burzami lodowymi, po których nastąpiły powodzie,

         PRZYMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się Fundusz Solidarności Unii Europejskiej w celu udostępnienia kwoty 46 998 528 EUR w postaci środków na zobowiązania.
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 uruchamia się Fundusz Solidarności Unii Europejskiej w celu udostępnienia kwoty 46 998 528 EUR w postaci środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 17 grudnia 2014 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         B. DELLA VEDOVA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3.

      (2)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


title: 2014/949/UE, Euratom: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 grudnia 2014 r. o wyborze Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich

text:
               24.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 369/70

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 16 grudnia 2014 r.
   o wyborze Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich

      (2014/949/UE, Euratom)

   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24 akapit trzeci i art. 228,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając swoją decyzję 94/262/EWWS, WE, Euratom z dnia 9 marca 1994 r. w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich (1),
   uwzględniając art. 219 Regulaminu,
   uwzględniając zaproszenie do składania kandydatur (2),
   uwzględniając głosowanie w dniu 16 grudnia 2014 r.,
   POSTANAWIA:
   wybrać Emily O'REILLY na stanowisko Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich do końca kadencji Parlamentu.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 16 grudnia 2014 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 113 z 4.5.1994, s. 15.

      (2)  Dz.U. C 293 z 2.9.2014, s. 13.


title: Decyzja Rady z dnia 20 lutego 1989 r. dotycząca zawarcia Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą z jednej strony a krajami — stronami Karty Rady Współpracy Państw Arabskich Zatoki Perskiej (Państwem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Królestwem Bahrajnu, Królestwem Arabii Saudyjskiej, Sułtanatem Omanu, Państwem Kataru i Państwem Kuwejtu) z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

31989D0147

Dziennik Urzędowy L 054 , 25/02/1989 P. 0001 - 0002 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 14 P. 0210  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 14 P. 0210

		Decyzja Radyz dnia 20 lutego 1989 r.dotycząca zawarcia Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą z jednej strony a krajami — stronami Karty Rady Współpracy Państw Arabskich Zatoki Perskiej (Państwem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Królestwem Bahrajnu, Królestwem Arabii Saudyjskiej, Sułtanatem Omanu, Państwem Kataru i Państwem Kuwejtu) z drugiej strony(89/147/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113 i 235,uwzględniając zalecenie Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:zawarcie Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a krajami – stronami Karty Rady Współpracy Państw Arabskich Zatoki Perskiej (Państwem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Królestwem Bahrajnu, Królestwem Arabii Saudyjskiej, Sułtanatem Omanu, Państwem Kataru i Państwem Kuwejtu) wydaje się niezbędne do osiągnięcia celów Wspólnoty w dziedzinie zewnętrznych stosunków gospodarczych; wydaje się, że pewne środki współpracy gospodarczej określone w Umowie wykraczają poza kompetencje przewidziane w Traktacie, w szczególności w dziedzinie wspólnej polityki handlowej,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą z jednej strony, a krajami – stronami Karty Rady Współpracy Państw Arabskich Zatoki Perskiej (Państwem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Królestwem Bahrajnu, Królestwem Arabii Saudyjskiej, Sułtanatem Omanu, Państwem Kataru i Państwem Kuwejtu) z drugiej strony oraz załączone do niej Deklaracje i wymiany listów.Teksty aktów określonych w akapicie pierwszym są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 26 Umowy [2].Artykuł 3We Wspólnej Radzie ustanowionej na mocy art. 12 Umowy, Wspólnota jest reprezentowana przez Komisję wspomaganą przez przedstawicieli Państw Członkowskich.Artykuł 4Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 20 lutego 1989 r.W imieniu RadyF. Fernandez OrdoñezPrzewodniczący[1] Dz.U. C 12 z 16.1.1989.[2] Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.--------------------------------------------------


title: 2004/906/WE: Decyzja Komisji z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Starszych Inspektorów Pracy na kadencję od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2006 r.

text:
               28.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 381/78

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 23 grudnia 2004 r.
   w sprawie mianowania członków Komitetu Starszych Inspektorów Pracy na kadencję od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2006 r.
   (2004/906/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając decyzję Komisji 95/319/WE z dnia 12 lipca 1995 r. ustanawiającą Komitet Starszych Inspektorów Pracy (1), w szczególności jej art. 5,
   uwzględniając decyzję Komisji z dnia 27 kwietnia 2004 r. C/2004/1542 (2),
   uwzględniając listę kandydatów przedłożoną przez Państwa Członkowskie,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 5 ust. 1 decyzji, o której mowa, stanowi, że w skład Komitetu wchodzi dwóch przedstawicieli z każdego Państwa Członkowskiego.

               (2)

               Artykuł 5 ust. 2 decyzji stanowi, że członkowie Komitetu nominowani są przez Komisję na wniosek Państw Członkowskich.

               (3)

               Artykuł 5 ust. 3 stanowi, że kadencja członków Komitetu trwa trzy lata i jest odnawialna. Jednakże w związku z tym, że obecna kadencja członków Komitetu wygasa 31 grudnia 2006 r., właściwe jest wyznaczenie mandatu członków z dziesięciu nowych Państw Członkowskich na okres do tej daty.

               (4)

               W związku z przystąpieniem dziesięciu nowych Państw Członkowskich do Unii Europejskiej 1 maja 2004 r. i na podstawie zgłoszonych przez nie wniosków, zgodnie z wymienionym art. 5 decyzji 95/319/WE z 12 lipca 1995 r. Komisja powinna wyznaczyć członków Komitetu, którzy reprezentować będą dziesięć nowych Państw Członkowskich w okresie od maja 2004 r. do grudnia 2006 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Osoby wymienione w Załączniku do niniejszej decyzji nominowane są na członków Komitetu Starszych Inspektorów Pracy (SLIC) na okres rozpoczynający się 1 maja 2004 r. i kończący się 31 grudnia 2006 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 2004 r.

            W imieniu Komisji

         Vladimír ŠPIDLA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 188 z 9.8.1995, str. 11.

      (2)  Dotychczas niepublikowana.

      ZAŁĄCZNIK
      Mianowanie członków Komitetu Starszych Inspektorów Pracy
      Komitet Starszych Inspektorów Pracy został utworzony decyzją Komisji 95/319/WE z 12 lipca 1995 r.
      Komisja postanowiła mianować następujących członków na okres rozpoczynający się 1 maja 2004 r., a kończący się 31 grudnia 2006 r.

                  Republika Czeska

                  Pan Jaromir Elbel
                  Pani Daniela Kubičová

                  Cypr

                  Pan Leandros Nicolaides
                  Pan Anastasios Yiannaki

                  Estonia

                  Pan Priit Siitan
                  Pani Katrin Lepisk

                  Węgry

                  Pan András Békés
                  Pani Kornélia Molnár

                  Łotwa

                  Pan Jānis Bērzinš
                  Pani Tatjana Zabarovska

                  Litwa

                  Pan Mindaugas Pluktas
                  Pani Dalia Legiené

                  Malta

                  Pan Mark Gauci
                  Pan Silvio Farrugia

                  Polska

                  Pani Anna Hintz
                  Pani Katarzyna Kitajewska

                  Słowenia

                  Pan Borut Brezovar
                  Pan Boriz Ruzic

                  Słowacja

                  Pan Gabriel Hrabovsky
                  Pani Ludmila Mikleticova


title: Decyzja przedstawicieli rządów Państw Członkowskich z dnia 27 maja 1998 r. w sprawie mianowania członków Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich

text:
Ważna informacja prawna

|

41998D0380

Dziennik Urzędowy L 171 , 17/06/1998 P. 0030 - 0030

		Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskichz dnia 27 maja 1998 r.w sprawie mianowania członków Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich(98/380/WE, EWWiS, Euratom)PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 168a,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 32d,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 140a,uwzględniając decyzję Rady 88/591/EWWiS, EWG, Euratom z dnia 24 października 1988 r. ustanawiającą Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich [1],a także mając na uwadze, co następuje:kadencje następujących osób: Pana Josefa Azizi, Pana Corneliusa Paulusa Brieta, Pana Marca Jaegera, Pana Andreasa Kalogeropoulosa, Pana Koenraada Lenaertsa, Pana Rui Manuela Gens de Moura Ramos, Pani Virpi Tiili oraz Pana Bo Vesterdorfa, wygasają dnia 31 sierpnia 1998 r.;częściowe odnowienie składu członków Sądu Pierwszej Instancji powinno nastąpić w okresie od dnia 1 września 1998 r. do dnia 31 sierpnia 2004 r.;by dopełnić częściowe odnowienie składu członków Sądu Pierwszej Instancji, konieczne będzie mianowanie sędziego w późniejszym terminie,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Następujące osoby mianowane są niniejszym na stanowiska sędziów Sądu Pierwszej Instancji na okres od dnia 1 września 1998 r. do dnia 31 sierpnia 2004 r.:Pan Josef Azizi,Pan Marc Jaeger,Pan Koenraad Lenaerts,Pan Rui Manuel Gens de Moura Ramos,Pani Virpi Tiili,Pan Bo Vesterdorf,Pan Michael Vilaras.Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 27 maja 1998 r.S. WallPrzewodniczący[1] Dz.U. L 319 z 25.11.1988, str. 1. Sprostowanie: Dz.U. C 215 z 21.8.1989, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 95/1/Euratom, EWWiS, WE dostosowującą dokumenty dotyczące przystąpienia nowych Państw Członkowskich do Unii Europejskiej (Dz.U. L 1 z 1.1.1995, str. 1).--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 28 września 1987 r. dotycząca zawarcia Protokołu dodatkowego do Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim

text:
Ważna informacja prawna

|

31987D0512

Dziennik Urzędowy L 297 , 21/10/1987 P. 0018 - 0018 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 13 P. 0053  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 13 P. 0053

		Decyzja Radyz dnia 28 września 1987 r.dotycząca zawarcia Protokołu dodatkowego do Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim(87/512/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 238,uwzględniając zalecenie Komisji [1],uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:Protokół dodatkowy do Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim [3], podpisany w Brukseli dnia 18 stycznia 1977 r., powinien zostać zatwierdzony,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Protokół dodatkowy do Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim.Tekst tego Protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 6 Protokołu [4].Artykuł 3Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 28 września 1987 r.W imieniu RadyB. HaarderPrzewodniczący[1] Dz.U. C 97 z 10.4.1987, str. 9.[2] Zgoda wydana dnia 16 września 1987 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 268 z 27.9.1978, str. 2.[4] Datę wejścia w życie Protokołu opublikuje Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/2315 z dnia 19 grudnia 2016 r. zmieniająca decyzję 2014/512/WPZiB dotyczącą środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie

text:
               20.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 345/65

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/2315
   z dnia 19 grudnia 2016 r.
   zmieniająca decyzję 2014/512/WPZiB dotyczącą środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/512/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 19 marca 2015 r. Rada Europejska uzgodniła, że niezbędne środki zostaną podjęte, aby jednoznacznie powiązać czas obowiązywania środków ograniczających z pełną realizacją porozumień mińskich, mając na uwadze fakt, że ich pełna realizacja była przewidziana na dzień 31 grudnia 2015 r.

               (3)

               W dniu 1 lipca 2016 r. Rada przedłużyła obowiązywanie decyzji 2014/512/WPZiB do dnia 31 stycznia 2017 r., aby umożliwić dalszą ocenę realizacji porozumień mińskich.

               (4)

               Po dokonaniu oceny realizacji porozumień mińskich należy przedłużyć obowiązywanie decyzji 2014/512/WPZiB o kolejne sześć miesięcy, aby umożliwić Radzie dalszą ocenę realizacji tych porozumień.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2014/512/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 9 ust. 1 akapit pierwszy decyzji 2014/512/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „1.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 lipca 2017 r.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         M. LAJČÁK

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2014/512/WPZiB z dnia 31 lipca 2014 r. dotycząca środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. L 229 z 31.7.2014, s. 13).


title: 2011/554/UE, Euratom: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/81

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej za rok budżetowy 2009
   (2011/554/UE, Euratom)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),

               —

               uwzględniając roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0214/2010) (2),

               —

               uwzględniając ostateczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej za rok budżetowy 2009 r.,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań następczych podjętych w związku z decyzją o udzieleniu absolutorium za 2008 r. (COM(2010) 650) i dokumenty robocze służb Komisji dołączone do sprawozdania (SEC(2010) 1437 oraz SEC(2010) 1438),

               —

               uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 czerwca 2010 r. zatytułowany „Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania za rok 2009” (COM(2010) 281),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r. (COM(2010) 447) i dokument roboczy służb Komisji dołączony do sprawozdania (SEC(2010) 994),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami Agencji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw przedstawione przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2009 (05893/2011 – C7-0054/2011),

               —

               uwzględniając art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 179a i 180b Traktatu Euratom,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), rozporządzeniami Rady (WE, Euratom) nr 1995/2006 (6) oraz (WE) nr 1525/2007 (7), w szczególności jego art. 55, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (8), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych (9), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

               —

               uwzględniając decyzję Komisji 2007/60/WE z dnia 26 października 2006 r. ustanawiającą Agencję Wykonawczą ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 58/2003 (10),

               —

               uwzględniając art. 76 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej i opinie pozostałych zainteresowanych komisji (A7-0134/2011),

               A.

               mając na uwadze, że na podstawie art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, na podstawie art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,

               1.

               udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z decyzją o udzieleniu absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja III – Komisja, oraz rezolucją, która stanowi ich część integralną, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Transeuropejskiej Sieci Transportowej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Jerzy BUZEK

            Sekretarz Generalny

         Klaus WELLE

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 77.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 390 z 30.12.2006, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 343 z 27.12.2007, s. 9.

      (8)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

      (9)  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

      (10)  Dz.U. L 32 z 6.2.2007, s. 88.


title: Decyzja Rady z dnia 22 lipca 1997 r. w sprawie zawarcia przez Unię Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Republiką Kirgiską, z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

31997D0567

Dziennik Urzędowy L 235 , 26/08/1997 P. 0001 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 22 lipca 1997 r.w sprawie zawarcia przez Unię Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Republiką Kirgiską, z drugiej strony(97/567/EWWiS, WE, Euratom)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113, wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:w oczekiwaniu na wejście w życie Umowy o partnerstwie i współpracy podpisanej dnia 23 stycznia 1995 r. w Brukseli, konieczne jest zatwierdzenie Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Kirgiską z drugiej strony, łącznie z Protokołem i deklaracjami [2].Teksty aktów, określonych w akapicie pierwszym, załączone są do niniejszej Decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 33 Umowy przejściowej, w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 lipca 1997 r.W imieniu RadyJ. PoosPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 26 czerwca 1997 r. (Dz.U. C 222 z 21.7.1997).[2] Data wejścia w życie Umowy przejściowej zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.--------------------------------------------------


title: 2008/501/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2005, sekcja IV - Trybunał Sprawiedliwości

text:
               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/56

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2005, sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości
   (2008/501/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2005 – Tom I (C6-0467/2006) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2005, jak również sprawozdania specjalne, zawierające, odpowiednio, odpowiedzi kontrolowanych instytucji (3),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10, art. 274, 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0109/2007),

               1.

               udziela sekretarzowi Trybunału Sprawiedliwości absolutorium z wykonania budżetu Trybunału Sprawiedliwości za rok budżetowy 2005;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. L 60 z 8.3.2005.

      (2)  Dz.U. C 264 z 31.10.2006, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 1.

      (4)  Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 10.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).
    ---documentbreak---

               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/57

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2005, sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2005 – Tom I (C6-0467/2006) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za roku budżetowy 2005, jak również sprawozdania specjalne, zawierające, odpowiednio, odpowiedzi kontrolowanych instytucji (3),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10, art. 274, 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0109/2007),

               1.

               zwraca uwagę, że dostępne środki na zobowiązania, jakimi Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS) dysponował w 2005 r., wynosiły 232 602 467,74 EUR (2004: 235 041 565 EUR), przy czym stopień ich wykorzystania wyniósł 92,66 %;

               2.

               zauważa, że po wprowadzeniu rachunkowości memoriałowej, która zaczęła obowiązywać w dniu 1 stycznia 2005 r., sprawozdanie finansowe Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wykazuje negatywny wynik ekonomiczny w roku 2005 r. (30 747 924 EUR) oraz że pasywa przewyższają aktywa o 43 902 361 EUR;

               3.

               zauważa, że bilans roczny ETS obejmuje sumę 105 879 903 EUR, która odpowiada zobowiązaniom instytucji w zakresie emerytur wypłacanych sędziom; podkreśla, że zobowiązania te są wyrównywane częściowo przez materialne i niematerialne środki trwałe oraz częściowo przez kwoty należne od państw członkowskich (43 902 361 EUR);

               4.

               przypomina, że w punkcie 9.21 rocznego sprawozdania za rok budżetowy 2004 Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) skrytykował fakt, iż szef służby kontroli wewnętrznej był odpowiedzialny za weryfikację ex ante operacji finansowych urzędnika zatwierdzającego; podkreśla, że taka sama sytuacja została odnotowana w odniesieniu do roku budżetowego 2005 (sprawozdanie roczne punkt 10.13);

               5.

               z zadowoleniem przyjmuje informację zawartą w odpowiedziach sformułowanych przez ETS w odniesieniu do rocznego sprawozdania ETO, zgodnie z którą administracja Trybunału, rozważywszy uwagi formułowane w tym przedmiocie przez organy kontroli i udzielania absolutorium, zaproponowała, że w ramach przygotowywania preliminarza budżetowego dotyczącego dochodów i wydatków w roku budżetowym 2007 zmieni ten model organizacji poprzez utworzenie jednostki administracyjnej odpowiedzialnej wyłącznie za weryfikację, w ramach której utworzone zostaną w tym celu dwa dodatkowe etaty (jeden administratora, by zapewnić wykonanie zadań z zakresu zarządzania, i jeden asystenta, by wzmocnić zespół odpowiedzialny za weryfikację);

               6.

               z zadowoleniem odnotowuje informacje zawarte w odpowiedziach sformułowanych przez ETS w odniesieniu do rocznego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego (punkt 10.14), według których, po tym jak stał się w pełni operacyjny, we wrześniu 2005 r., kontroler wewnętrzny przeprowadził kilka szczegółowych kontroli i wystosował zalecenia dla sprawdzanych jednostek (brak takich szczegółowych kontroli był krytykowany w poprzednich latach);

               7.

               gratuluje ETS zmniejszenia liczby negocjowanych umów proporcjonalnie do liczby zawartych umów z 72 % w 2004 r. do 27 % w 2005 r.; zauważa jednakże z zaniepokojeniem problemy, jakie ETS ma z rekrutacją wykwalifikowanego personelu na szereg stanowisk w oparciu o organizowane przez EPSO konkursy;

               8.

               zauważa, że znaczny rozwój ETS jako instytucji w 2005 r. był spowodowany zwłaszcza rozpoczęciem działalności Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej, w którego skład wchodzi siedmiu sędziów;

               9.

               z satysfakcją zauważa, że roczna liczba zakończonych spraw w ETS wzrosła z 494 w 2003 r. do 574 w 2005 r., podczas gdy liczba spraw będących w toku zmalała z 974 do 740;

               10.

               podkreśla, że w 2005 r. liczba zatrudnionych urzędników i innych pracowników (personel pomocniczy, personel zatrudniony na czas określony i pracownicy kontraktowi) wzrosła w ciągu roku z 1512 do 1704 osób (13 %) oraz że liczba członków wzrosła o osiem osób (w wyniku utworzenia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej);

               11.

               zauważa z zaniepokojeniem ponawiające się komunikaty, pochodzące z szeregu sektorów administracyjnych określonych w sprawozdaniu z działalności ETS, dotyczące problemów z rekrutacją wykwalifikowanego personelu w ramach regulaminu pracowniczego;

               12.

               zauważa, że w roku 2005 nie przeprowadzono weryfikacji ex post;

               13.

               z zadowoleniem przyjmuje włączenie do sprawozdania z działalności ETS rozdziału ukazującego podjęte w ciągu roku działania w odpowiedzi na wcześniejsze decyzje Parlamentu Europejskiego w sprawie udzielenia absolutorium i sprawozdania Europejskiego Trybunału Obrachunkowego;

               14.

               zauważa, że w wyniku utworzenia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej oraz przystąpienia Bułgarii i Rumunii do UE całkowita liczba sędziów, rzeczników generalnych i sekretarzy wynosi obecnie 72 oraz że wydatki ETS na pojazdy wzrosły o około 50 % z 809 853, 24 EUR w 2005 r. (wynik roku obrachunkowego) do 1 218 000 EUR (preliminarz budżetowy);

               15.

               zauważa, że weryfikacje ex ante ETS przeprowadzane są na podstawie scentralizowanego systemu, który wiąże się z delegowanym intendentem poprzez zarządzanie niższego szczebla oraz z opinią ETS, iż system ten, biorąc pod uwagę rozmiary instytucji oraz czysto administracyjny charakter jej transakcji finansowych, jest najbardziej odpowiedni;

               16.

               z satysfakcją zauważa, że w wyniku uwag zawartych w rezolucji w sprawie ubiegłorocznego absolutorium członkowie instytucji zgodzili się na utworzenie w swoich szeregach grupy roboczej, której zadaniem będzie przeprowadzenie badań nad zasadnością sporządzenia odnoszącego się do nich kodeksu postępowania oraz nad zawartością takiego kodeksu; jednym z elementów tych badań jest kwestia deklaracji finansowej członków; zauważa, że Sąd Pierwszej Instancji i Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej biorą udział w tej inicjatywie;

               17.

               podkreśla ponawiane przez Parlament Europejski wezwania do opublikowania deklaracji gospodarczych i finansowych złożonych przez sędziów wszystkich trzech sądów; wzywa ETS, by do dnia 30 września 2007 r. powiadomił Parlament, jakie stosowne działania zamierza on podjąć;

               18.

               zauważa z zadowoleniem podjęte przez ETS działania mające na celu zmniejszenie ilości wymagających przetłumaczenia dokumentów, co przyczynia się do zmniejszenia obciążenia pracą tłumaczy; wzywa również ETS do zbadania możliwości skrócenia czasu trwania postępowania w celu przyczynienia się do dalszego zmniejszenia kosztów i lepszego zrozumienia postępowania.

      (1)  Dz.U. L 60 z 8.3.2005.

      (2)  Dz.U. C 264 z 31.10.2006, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 1.

      (4)  Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 10.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).


title: 2009/172/WE: Decyzja Rady z dnia 21 stycznia 2008 r. dostosowująca załącznik VIII do Aktu przystąpienia Bułgarii i Rumunii

text:
               10.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 65/1

      DECYZJA RADY

   z dnia 21 stycznia 2008 r.
   dostosowująca załącznik VIII do Aktu przystąpienia Bułgarii i Rumunii
   (2009/172/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o przystąpieniu Bułgarii i Rumunii,
   uwzględniając Akt przystąpienia Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 34 ust. 4,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 70 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1) ustanawia wartości procentowe wkładu finansowego Wspólnoty na poziomie osi.

               (2)

               Sekcja IV załącznika VIII do Aktu przystąpienia Bułgarii i Rumunii, zmieniona decyzją Rady 2006/664/WE z dnia 19 czerwca 2006 r. dostosowującą załącznik VIII do Aktu przystąpienia Bułgarii i Rumunii (2), ustanawia w drodze odstępstwa od art. 70 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 wartości procentowe na oś wsparcia finansowego Wspólnoty dla Bułgarii i Rumunii na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w ramach EFRROW. Wkład Wspólnoty może wynosić do 80 % na oś 1, oś 3 i dla pomocy technicznej oraz do 82 % na oś 2.

               (3)

               Określone na oś stawki współfinansowania nie mają zastosowania do kwot, które, jak przewidziano w sekcji 1 podsekcji E załącznika VIII do Aktu przystąpienia Bułgarii i Rumunii, mogą być przyznawane rolnikom kwalifikującym się do uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich lub pomocy zgodnie z art. 143c rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (3).

               (4)

               Należy również określić maksymalny wkład finansowy Wspólnoty w odniesieniu do kwot uzupełnień do płatności bezpośrednich w celu zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (4), które przewiduje w załączniku II orientacyjny podział środków finansowych na oś i środek rozwoju obszarów wiejskich, w tym na środek „Uzupełnienia do płatności bezpośrednich”.

               (5)

               W celu zachowania wyników negocjacji w sprawie przystąpienia i spójności systemu stawek współfinansowania po przeprowadzeniu dostosowań technicznych rozporządzeń dotyczących rozwoju obszarów wiejskich, należy ustanowić maksymalny wkład finansowy Wspólnoty w odniesieniu do kwot uzupełnień do płatności bezpośrednich o tej samej wartości procentowej co w przypadku osi 1 i 3 oraz pomocy technicznej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W załączniku VIII do Aktu przystąpienia Bułgarii i Rumunii sekcja IV otrzymuje brzmienie:

      „W drodze odstępstwa od art. 70 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 wkład finansowy Wspólnoty może wynieść 80 % dla osi 1 i 3, pomocy technicznej oraz uzupełnień do płatności bezpośrednich.
      W drodze odstępstwa od art. 70 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 wkład finansowy Wspólnoty może wynieść 82 % dla osi 2.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 stycznia 2008 r.

            W imieniu Rady

         I. JARC

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 277 z 9.10.2006, s. 4.

      (3)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 368 z 23.12.2006, s. 15.


title: 2004/785/WE: Decyzja Komisji z dnia 26 października 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi dotyczącego zmian załącznika II do Umowy między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych

text:
               23.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 346/28

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 26 października 2004 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi dotyczącego zmian załącznika II do Umowy między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych
   (2004/785/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 97/361/WE z dnia 27 maja 1997 r. dotyczącą zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych (1), w szczególności jej art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Biorąc pod uwagę wniosek Meksyku wniesiony podczas „Formalnych rozmów w sprawie dostosowania umowy o wolnym handlu wynikającego z rozszerzenia UE”, które miały miejsce w dniach 28–30 stycznia 2004 r. w Mexico City, konieczna jest zmiana załącznika II do Umowy między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych, aby chronić nazwy nowych alkoholów meksykańskich Charanda i Sotol, z mocą od dnia 29 października 2004 r.

               (2)

               Dlatego też Wspólnota oraz Meksykańskie Stany Zjednoczone wynegocjowały, zgodnie z art. 18 wyżej wspomnianej umowy, Porozumienie w formie wymiany listów, aby zmienić załącznik II do wyżej wspomnianej umowy. Dlatego też tę wymianę listów należy zatwierdzić.

               (3)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Wdrożeniowego ds. Napojów Spirytusowych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi zmieniające załącznik II do Umowy między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych.
   Tekst porozumienia załącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Komisarz ds. Rolnictwa zostaje niniejszym upoważniony do podpisania wymiany listów, by porozumienie to stało się wiążące dla Wspólnoty.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 26 października 2004 r.

            W imieniu Komisji

         Franz FISCHLER

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 152 z 11.6.1997, str. 15.
   ZAŁĄCZNIK

      POROZUMIENIE W FORMIE WYMIANY LISTÓW
      między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi dotyczące zmian załącznika II do Umowy między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych
      Bruksela, dnia 29 października 2004 r.
      Szanowny Panie,
      Mam zaszczyt odnieść się do Pana wniosku wniesionego podczas dyskusji związanych z formalnymi rozmowami w sprawie dostosowania umowy o wolnym handlu, wynikającego z rozszerzenia UE, które miały miejsce w dniach 28–30 stycznia 2004 r. w Mexico City, a które prowadzono zgodnie z art. 18 Umowy z dnia 27 maja 1997 r. między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych, który to artykuł przewiduje, że Umawiające się Strony mogą za obopólną zgodą zmienić postanowienia tej umowy.
      Wspólnota przeanalizowała wniosek i zgadza się na modyfikację załącznika II do umowy, zgodnie z Załącznikiem dołączonym do niniejszej wymiany listów, z mocą od dnia 29 października 2004 r.
      Byłbym zobowiązany, gdyby zechciał Pan potwierdzić, że reprezentowany przez Pana Rząd zgadza się z treścią niniejszego listu.
      Proszę przyjąć zapewnienia mojego najwyższego poważania.

            W imieniu Wspólnoty Europejskiej

         Franz FISCHLER

      Mexico City, dnia 29 października 2004 r.
      Szanowny Panie,
      Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego listu z dnia29 października 2004 r. o następującej treści:

         „Mam zaszczyt odnieść się do Pana wniosku wniesionego podczas dyskusji związanych z formalnymi rozmowami w sprawie dostosowania umowy o wolnym handlu, wynikającego z rozszerzenia UE, które miały miejsce w dniach 28–30 stycznia 2004 r. w Mexico City, a które prowadzono zgodnie z art. 18 Umowy z dnia 27 maja 1997 r. między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych, który to artykuł przewiduje, że Umawiające się Strony mogą za obopólną zgodą zmienić postanowienia tej umowy.
         Wspólnota przeanalizowała wniosek i zgadza się na modyfikację załącznika II do umowy, zgodnie z Załącznikiem dołączonym do niniejszej wymiany listów, z mocą od dnia 29 października 2004 r.
         Byłbym zobowiązany, gdyby zechciał Pan potwierdzić, że reprezentowany przez Pana Rząd zgadza się z treścią niniejszego listu.”.

      Mam zaszczyt poinformować Pana, że Meksykańskie Stany Zjednoczone zgadzają się z treścią Pana listu.
      Proszę przyjąć zapewnienia mojego najwyższego poważania.

            W imieniu Meksykańskich Stanów Zjednoczonych

         Luis Ernesto DERBEZ

      ZAŁĄCZNIK
      Załącznik II do Umowy między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych otrzymuje brzmienie:

            „ZAŁĄCZNIK II
            do Umowy między Wspólnotą Europejską a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony oznaczeń napojów spirytusowych
            Napoje spirytusowe z agawy:

                        Tequila: chroniony, produkowany i klasyfikowany zgodnie z postanowieniami ustawowymi i wykonawczymi Meksykańskich Stanów Zjednoczonych.

                        Mezcal: chroniony, produkowany i klasyfikowany zgodnie z postanowieniami ustawowymi i wykonawczymi Meksykańskich Stanów Zjednoczonych.

                  Napoje spirytusowe z sotolu (Dasylirion):

                        Sotol: chroniony, produkowany i klasyfikowany zgodnie z postanowieniami ustawowymi i wykonawczymi Meksykańskich Stanów Zjednoczonych.

                  Napoje spirytusowe z trzciny cukrowej:

                        Charanda: chroniony, produkowany i klasyfikowany zgodnie z postanowieniami ustawowymi i wykonawczymi Meksykańskich Stanów Zjednoczonych.”.