title: 2009/211/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/150

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2006
   (2009/211/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2667/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy (4), w szczególności jego art. 8,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A6-0112/2008),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Agencji Odbudowy absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2006;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiej Agencji Odbudowy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 13.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 40.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, s. 7.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/151

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Odbudowy na rok budżetowy 2006
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2667/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy (4), w szczególności jego art. 8,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A6-0112/2008),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2006 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u podstaw sprawozdania zostały przeprowadzone legalnie i prawidłowo,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 24 kwietnia 2007 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi Europejskiej Agencji Odbudowy absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2005 (6), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi

                           —

                           z zadowoleniem przyjął środki przyjęte przez Agencję w celu poprawy procedur przydzielania zamówień w następstwie obserwacji poczynionych przez Trybunał Obrachunkowy w sprawozdaniach rocznych za lata 2003 i 2004 r., co przełożyło się na zwiększenie przejrzystości w różnych dziedzinach,

                           —

                           zauważył, że w sprawozdaniu za rok 2004 r. Trybunał Obrachunkowy wykrył w przeglądzie operacji powierzonych Misji Tymczasowej Administracji ONZ w Kosowie (UNMIK) brak dostatecznej kontroli finansowej przy dokonywaniu płatności oraz poważne problemy w operacjach zamknięcia, głównie z powodu braku odpowiedniego rozliczenia projektów oraz wystarczającego uzasadnienia kosztów;

   Kwestie ogólne, które odnoszą się do zagadnień horyzontalnych dotyczących agencji UE i na podstawie których udzielane jest absolutorium poszczególnym agencjom

               1.

               zauważa, że w 2006 r. budżety 24 agencji i innych organów zdecentralizowanych skontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy wyniosły ogółem 1 080,5 mln EUR (największym budżetem, w wysokości 271 mln EUR, dysponowała Europejska Agencja Odbudowy, a budżetem najmniejszym, wynoszącym 5 mln EUR – Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL));

               2.

               zaznacza, że do zewnętrznych organów UE podlegających procedurze kontroli i udzielania absolutorium należą obecnie nie tylko tradycyjne agencje regulacyjne, lecz również agencje wykonawcze utworzone w celu realizacji konkretnych programów, a w najbliższej przyszłości będą to także wspólne przedsięwzięcia ustanowione w formie partnerstw publiczno-prywatnych (wspólne inicjatywy technologiczne);

               3.

               zauważa, że w przypadku Parlamentu liczba agencji podlegających procedurze udzielania absolutorium zmieniała się w sposób następujący: rok budżetowy 2000: 8; 2001: 10; 2002: 11; 2003: 14; 2004: 14; 2005: 16; 2006: 20 agencji regulacyjnych i 2 agencje wykonawcze (nie licząc 2 agencji kontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy, lecz podlegających wewnętrznej procedurze udzielania absolutorium);

               4.

               stwierdza zatem, że proces kontroli/udzielania absolutorium stał się uciążliwy i nieproporcjonalny, biorąc pod uwagę względną wysokość budżetów agencji/organów zdecentralizowanych; zobowiązuje właściwą komisję parlamentarną do przeprowadzenia szeroko zakrojonego przeglądu procesu udzielania absolutorium agencjom i organom zdecentralizowanym z myślą o opracowaniu prostszego i bardziej racjonalnego podejścia, uwzględniając fakt, że w przyszłych latach trzeba będzie sporządzać oddzielne sprawozdania z udzielenia absolutorium coraz większej liczbie organów;

         Rozważania podstawowe

               5.

               zwraca się do Komisji, aby przed utworzeniem nowej agencji lub reformą agencji istniejącej przedstawiała jednoznaczne informacje dotyczące następujących aspektów: rodzaj agencji, cele agencji, wewnętrzna struktura zarządzania, produkty, usługi, główne procedury, grupa docelowa, klienci agencji i zainteresowane strony, oficjalne stosunki z podmiotami zewnętrznymi, odpowiedzialność za budżet, planowanie finansowe oraz polityka kadrowa;

               6.

               nalega, aby prace każdej agencji regulowane były sporządzaną przez agencję i właściwą DG roczną umową dotyczącą działalności, która powinna zawierać główne cele na nadchodzący rok, ramy finansowe oraz jasne wskaźniki umożliwiające pomiar wyników;

               7.

               nalega, aby działalność agencji podlegała regularnej kontroli (oraz kontroli ad hoc) Trybunału Obrachunkowego lub innego niezależnego audytora; uważa, że kontrole te nie powinny ograniczać się do tradycyjnych elementów zarządzania finansami i właściwego wykorzystania finansów publicznych, lecz powinny dotyczyć również efektywności i skuteczności administracji oraz obejmować ocenę każdej agencji pod kątem zarządzania finansami;

               8.

               jest zdania, że w przypadku agencji, które stale zawyżają swe potrzeby budżetowe, należy zastosować potrącenia techniczne w oparciu o liczbę nieobsadzonych stanowisk; wyraża opinię, że w perspektywie długoterminowej doprowadzi to do zmniejszenia dochodów przeznaczonych dla agencji, a więc również obniżenia kosztów administracyjnych;

               9.

               za poważny problem uznaje ustalenie, że pewne agencje skrytykowane zostały za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących zamówień publicznych, rozporządzenia finansowego, regulaminu pracowniczego itp.; za główną przyczyną tego uważa fakt, że większość przepisów i rozporządzenie finansowe wprowadzono z myślą o większych instytucjach, a większość mniejszych agencji nie dysponuje masą krytyczną umożliwiającą spełnienie tych wymogów regulacyjnych; dlatego zwraca się do Komisji o szybkie znalezienie rozwiązania w celu poprawy efektywności poprzez połączenie funkcji administracyjnych rozmaitych agencji, co pozwoli osiągnąć masę krytyczną (przy uwzględnieniu niezbędnych zmian podstawowych przepisów regulujących działalność agencji i ich budżetową niezależność) lub o pilne opracowanie szczegółowych przepisów dla agencji (w szczególności przepisów wykonawczych), które umożliwią agencjom pełne przestrzeganie wymogów;

               10.

               nalega, aby podczas opracowywania wstępnego projektu budżetu Komisja uwzględniała wyniki wykonania budżetu przez poszczególne agencje w poprzednich latach, zwłaszcza w roku n-1, oraz dokonywała odpowiedniej rewizji budżetu wnioskowanego przez poszczególne agencje; zwraca się do swojej właściwej komisji o respektowanie tej rewizji, a jeśli Komisja jej nie dokona, o wprowadzenie zmian w danym budżecie, tak aby odpowiadał on realistycznej kwocie dostosowanej do możliwości wykorzystania i wykonania budżetu przez daną agencję;

               11.

               przypomina o swojej decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2005, w której zwrócił się do Komisji o przedstawianie co pięć lat analizy wartości dodanej każdej działającej agencji; zachęca wszystkie właściwe instytucje, aby w przypadku negatywnej oceny wartości dodanej agencji podjęły niezbędne kroki, zmieniając mandat tej agencji lub ją likwidując; zwraca uwagę, że w 2007 r. Komisja nie przeprowadziła ani jednej oceny; nalega, aby Komisja przedstawiła przynajmniej pięć takich ocen przed podjęciem decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2007, zaczynając od najstarszych agencji;

               12.

               uważa, że należy szybko wprowadzić zalecenia Trybunału Obrachunkowego, a poziom subsydiów wypłacanych agencjom dostosować do ich faktycznych potrzeb finansowych; uważa ponadto że poprawki do ogólnego rozporządzenia finansowego należy włączyć do ramowego rozporządzenia finansowego agencji i szczegółowych rozporządzeń finansowych poszczególnych agencji;

               13.

               wyraża zaniepokojenie faktem zatrudniania znacznej części personelu na czas określony, co może mieć negatywny wpływ na jakość wykonywanej pracy; wnioskuje więc do Komisji o poprawę nadzoru nad przestrzeganiem regulaminu pracowniczego przez agencje;

         Sposób przedstawienia danych sprawozdawczych

               14.

               zauważa, że agencje nie stosują jednego standardowego podejścia, jeśli chodzi o sposób przedstawienia ich działalności w przedmiotowym roku budżetowym oraz ich rachunków i sprawozdań w sprawie zarządzania budżetem i finansami, ani jeśli chodzi o wskazanie, czy dyrektor agencji powinien sporządzić poświadczenie wiarygodności; zauważa, że nie wszystkie agencje dokonują wyraźnego rozróżnienia pomiędzy a) przedstawieniem pracy agencji społeczeństwu a b) sprawozdaniami technicznymi z zarządzania budżetem i finansami;

               15.

               zauważa, że chociaż stałe instrukcje Komisji dotyczące przygotowywania sprawozdań z działalności nie wymagają jednoznacznie od agencji sporządzenia poświadczenia wiarygodności, wielu dyrektorów poświadczenia takie sporządziło w odniesieniu do roku 2006, a w jednym przypadku zostało wniesione istotne zastrzeżenie;

               16.

               przypomina ust. 41 rezolucji z dnia 12 kwietnia 2005 r. (7), w którym zachęcał dyrektorów agencji, aby odtąd do swojego rocznego sprawozdania z działalności, które jest przedstawiane razem z informacjami finansowymi i na temat zarządzania, dołączali poświadczenie wiarygodności dotyczące zgodności z prawem i prawidłowości operacji, podobne do oświadczeń podpisywanych przez dyrektorów generalnych Komisji;

               17.

               zwraca się do Komisji o wprowadzenie odpowiednich zmian do jej stałych instrukcji dla agencji;

               18.

               proponuje ponadto, aby Komisja podjęła współpracę z agencjami w celu sporządzenia zharmonizowanego modelu, który obowiązywałby wszystkie agencje i organy zdecentralizowane i zawierał wyraźne rozróżnienie pomiędzy

                           —

                           przeznaczonym dla ogółu czytelników sprawozdaniem rocznym z działalności, pracy i osiągnięć danego organu,

                           —

                           sprawozdaniami finansowymi i sprawozdaniem z wykonania budżetu,

                           —

                           sprawozdaniem z działalności podobnym do sprawozdań z działalności dyrektorów generalnych Komisji,

                           —

                           poświadczeniem wiarygodności podpisywanym przez dyrektora organu, wraz z ewentualnymi zastrzeżeniami lub uwagami, które dyrektor uzna za warte uwzględnienia przez organ udzielający absolutorium;

         Ogólne ustalenia Trybunału Obrachunkowego

               19.

               zwraca uwagę na ustalenie Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 10.29) (8), zgodnie z którym transfer środków na subsydia dokonywany przez Komisję z budżetu wspólnotowego nie jest oparty na wystarczająco uzasadnionych oszacowaniach potrzeb finansowych agencji oraz że fakt ten w połączeniu z wysokością środków przeniesionych prowadzi do dysponowania przez agencje znacznymi zasobami finansowymi; ponadto zwraca uwagę na zalecenie Trybunału, aby poziom subsydiów wypłacanych agencjom był zgodny z ich faktycznymi potrzebami;

               20.

               zauważa, że na koniec 2006 r. 14 agencji wciąż nie wprowadziło systemu księgowego ABAC (sprawozdanie roczne, przypis do pkt 10.31);

               21.

               odnotowuje uwagę Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 1.25) dotyczącą rozliczeń międzyokresowych biernych za niewykorzystane urlopy, które są uwzględniane przez niektóre agencje; zaznacza, że w poświadczeniu wiarygodności Trybunał zgłosił zastrzeżenia w przypadku trzech agencji (Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (CEDEFOP), CEPOL i Europejska Agencja Kolejowa) w odniesieniu do roku 2006 (2005 r.: CEDEFOP, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, Europejska Agencja Odbudowy);

         Kontrola wewnętrzna

               22.

               przypomina, że zgodnie z art. 185 ust. 3 rozporządzenia finansowego audytor wewnętrzny Komisji jest również audytorem wewnętrznym agencji regulacyjnych, które otrzymują dotacje pokrywane z budżetu UE; zaznacza, że audytor wewnętrzny podlega zarządowi i dyrektorowi danej agencji;

               23.

               zwraca uwagę na zastrzeżenie zawarte w rocznym sprawozdaniu z działalności audytora wewnętrznego za 2006 r. o następującej treści:
               „Audytor wewnętrzny Komisji nie może właściwie wypełnić określonych w art. 185 rozporządzenia finansowego obowiązków wewnętrznego audytora organów wspólnotowych z powodu braku zasobów kadrowych”;

               24.

               przyjmuje jednak do wiadomości uwagę audytora wewnętrznego, który w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2006 r. stwierdza, że od 2007 r. wszystkie agencje regulacyjne będą corocznie podlegały kontroli wewnętrznej przeprowadzanej przez Służbę Audytu Wewnętrznego (IAS) dysponującą dodatkowymi zasobami kadrowymi przyznanymi przez Komisję;

               25.

               zwraca uwagę na coraz większą liczbę agencji regulacyjnych i wykonawczych oraz wspólnych przedsięwzięć, które na mocy art. 185 rozporządzenia finansowego podlegają kontroli przeprowadzanej przez IAS; zwraca się do Komisji o poinformowanie właściwej komisji parlamentarnej, czy zasoby kadrowe, którymi dysponuje IAS, będą wystarczające do przeprowadzania corocznych kontroli wszystkich takich organów w przyszłych latach;

               26.

               zauważa, że zgodnie z wymogiem określonym w art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 każdego roku każda agencja przesyła organowi udzielającemu absolutorium oraz Komisji sprawozdanie sporządzone przez dyrektora, podsumowujące liczbę i rodzaj kontroli wewnętrznych przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego oraz zalecenia i działania podjęte zgodnie z tymi zaleceniami; zwraca się do agencji o sprecyzowanie, czy wymaganie to jest spełniane, a jeśli tak – to w jaki sposób;

               27.

               w odniesieniu do zdolności do przeprowadzania kontroli wewnętrznych – zwłaszcza w mniejszych agencjach – zwraca uwagę na propozycję, którą w dniu 14 września 2006 r. audytor wewnętrzny przedstawił właściwej komisji parlamentarnej, a która dotyczy zezwolenia mniejszym agencjom na zakup usług z zakresu kontroli wewnętrznej od sektora prywatnego;

         Ocena agencji

               28.

               przypomina wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji (9) uzgodnione na posiedzeniu pojednawczym przed posiedzeniem Rady ECOFIN ds. budżetu w dniu 13 lipca 2007 r., w którym apelowano o (i) spis agencji, które Komisja zamierza ocenić, oraz (ii) spis już ocenionych agencji wraz z podsumowaniem najważniejszych ustaleń;

         Procedury dyscyplinarne

               29.

               zauważa, że ze względu na swoją wielkość poszczególne agencje mają trudności z tworzeniem rad dyscyplinarnych ad hoc złożonych z pracowników znajdujących się na odpowiednim szczeblu hierarchii zawodowej oraz że IDOC (Biuro Dochodzeń i Postępowań Dyscyplinarnych) Komisji nie jest organem właściwym dla agencji; wzywa agencje do rozważenia możliwości utworzenia międzyagencyjnej rady dyscyplinarnej;

         Projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego

               30.

               przypomina przedstawiony przez Komisję projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie utworzenia ram prawnych dla europejskich agencji regulacyjnych (COM(2005) 59), którego celem było ustanowienie horyzontalnych ram dla tworzenia, struktury, funkcjonowania, oceny i kontroli europejskich agencji regulacyjnych; zauważa, że projekt ten stanowi pożyteczną inicjatywę w ramach wysiłków zmierzających do racjonalizacji tworzenia i działania agencji; zwraca uwagę na stwierdzenie Komisji zawarte w sprawozdaniu podsumowującym za 2006 r. (pkt 3.1, COM(2007) 274), że chociaż po opublikowaniu projektu postępy w negocjacjach utknęły w martwym punkcie, pod koniec 2006 r. ponownie podjęto merytoryczną dyskusję, tym razem na forum Rady; wyraża ubolewanie w związku z faktem, że dalsze postępy w kierunku przyjęcia projektu nie były możliwe;

               31.

               w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do przedstawienia komunikatu w sprawie przyszłości agencji regulacyjnych w roku 2008;

         Agencje samofinansujące się

               32.

               przypomina, że w przypadku dwóch agencji samofinansujących się absolutorium dyrektorowi udziela rada administracyjna; zauważa, że obydwie agencje odnotowują wysokie skumulowane nadwyżki z przychodów z opłat przeniesionych z lat ubiegłych:

                           —

                           Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 281 mln EUR (10),

                           —

                           Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 18 mln EUR (11);

         Uwagi szczegółowe

               33.

               z zadowoleniem przyjmuje wielki wkład wniesiony przez Agencję w rozwój i konsolidację stabilizacji w regionie poprzez różne programy i właściwe zarządzanie programem CARDS;

               34.

               uważa, że działalność tej agencji przyczyniła się ogromnie do rozwoju regionu oraz że wypełniła ona swój mandat w sposób zadowalający; odnotowuje decyzję o zakończeniu działalności przez agencję do 2008 r., aby powierzyć zarządzanie pomocą dla Serbii, Kosowa, Czarnogóry i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (skreślenie) delegacjom Komisji w tych krajach; nalega, aby zgromadzoną wiedzę i zebrane doświadczenie przekazać odpowiednim delegacjom Komisji na przykład poprzez ponowne zatrudnianie pracowników agencji do zarządzania odpowiednimi programami w tych delegacjach;

               35.

               w tym kontekście ponawia swój apel do Komisji o regularne przekazywanie przez nią Parlamentowi informacji dotyczących transferu działań z agencji do tych delegacji;

               36.

               gratuluje dyrektorowi i jego podwładnym pracy wykonanej w bardzo trudnym środowisku, która znacznie poprawiła wizerunek UE i jej widoczność;

               37.

               uważa, że Agencja nie tylko dysponuje systemami (logistycznymi, informatycznymi i innymi) do szybkiego udzielania znacznego wsparcia na obszarach, w których miały miejsce konflikty, ale udowodniła również swoją bogatą specjalistyczną wiedzę i umiejętności w zakresie powojennej odbudowy;

               38.

               wyraża przekonanie, że w momencie, gdy Komisja przejmuje zarządzanie nowym instrumentem pomocy przedakcesyjnej w kontekście związanych z dorobkiem wspólnotowym zadań dotyczących Bałkanów, powinna ona ostatecznie przedstawić Radzie nowy mandat dla Agencji, która zgodnie z uprzednimi postanowieniami powinna zakończyć swoją działalność na Bałkanach do końca 2008 r. i przekształcić się w prawdziwą europejską agencję ds. działań zewnętrznych;

               39.

               uważa, że nowy mandat dla tej dobrze działającej Agencji stanowiłby najskuteczniejszy sposób podjęcia nowych zadań w ramach działań zewnętrznych, które nie mogą być realizowane przez służby Komisji w Brukseli lub delegacje Komisji;

               40.

               uważa, że dysponując tym nowym mandatem, Agencja mogłaby odegrać niezwykle skuteczną rolę w obszarach, w których nie da się udzielać tradycyjnej pomocy rozwojowej; uważa ponadto że znacznie poprawiłoby to widoczność UE;

               41.

               zauważa spostrzeżenie Trybunału Obrachunkowego w odniesieniu do roku budżetowego 2006, że pomimo satysfakcjonującego tempa wykonania budżetu, należy jednakże zwrócić uwagę Agencji na poziom środków, które dopiero zostaną przeznaczone, co będzie wymagało szczególnego monitorowania programów Agencji, mając na uwadze, że jej mandat wygasa z końcem 2008 r.;

               42.

               zauważa również ustalenia Trybunału, że system księgowy oraz system kontroli wewnętrznej poprawiły się w porównaniu z poprzednimi latami, w szczególności w odniesieniu do monitorowania funduszy zarządzanych przez organy zewnętrzne oraz wdrażania procedur zamówień;

               43.

               przypomina, że Agencja ma wyraźnie największy budżet (2006 r.: 271 mln EUR) spośród agencji podlegających procedurze absolutorium;

               44.

               zauważa jednak, że według ksiąg rachunkowych Agencji, całość środków przeniesionych na rok 2007 wynosiła 678 mln EUR;

               45.

               zwraca się do Komisji o poinformowanie właściwej komisji parlamentarnej o sposobach rozporządzania saldem środków, które pozostaną niewykorzystane po wygaśnięciu mandatu Agencji;

               46.

               zauważa, że dyrektor Agencji podpisał poświadczenie wiarygodności, bez zastrzeżeń, w dniu 30 maja 2007 r.;

               47.

               zauważa, że pod koniec 2004 r. służba IAS przeprowadziła badania zgodności w odniesieniu do wydajności i efektywności pięciu oddziałów Agencji, oraz że w 2006 r. zarząd Agencji podjął szereg działań w celu wyjaśnienia obaw wyrażanych przez IAS;

               48.

               wzywa Komisję do zmiany wygasającego w 2008 r. mandatu Agencji i przekształcenia jej w agencję realizującą określone działania UE w dziedzinie stosunków zewnętrznych, przede wszystkim w regionach znajdujących się w sytuacji pokryzysowej.

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 13.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007 s. 40.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, s. 7.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 187 z 15.7.2008, s. 182.

      (7)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego zawierająca uwagi dołączone do decyzji w sprawie absolutorium dla dyrektora Europejskiej Agencji Odbudowy z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (Dz.U. L 196 z 27.7.2005, s. 61).

      (8)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (9)  Dokument Rady DS 605/1/07 Rev1.

      (10)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 141).

      (11)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 135).


title: Decyzja Rady z dnia 22 czerwca 2003 r. ustanawiająca Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (2003/C 218/01)Tekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0913(01)

Dziennik Urzędowy C 218 , 13/09/2003 P. 0001 - 0004

		Decyzja Radyz dnia 22 czerwca 2003 r.ustanawiająca Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy(2003/C 218/01)(Tekst mający znaczenie dla EOG)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 202,uwzględniając wniosek Komisji, przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Ochrona przed wypadkami i chorobami zawodowymi znajduje się wśród celów Traktatu.(2) Głębokie przeobrażenia w metodach produkcyjnych we wszystkich sektorach gospodarki oraz rozprzestrzenienie się niebezpiecznych technologii oraz materiałów stworzyło nowe problemy w odniesieniu do bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w ich miejscu pracy.(3) Należy rozważyć powołanie stałego organu celem wspierania Komisji w przygotowywaniu oraz wykonywaniu działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy oraz celem ułatwienia współpracy między administracjami krajowymi, związkami zawodowymi oraz organizacjami pracodawców.(4) Komisja ds. Bezpieczeństwa w Górnictwie została ustanowiona decyzją podjętą przez przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w ramach Specjalnej Rady Ministrów podczas 36. i 42. sesji Rady dnia 6 września 1956 r. oraz w dniach 9 i 10 maja 1957 r., której mandat został ustanowiony decyzją przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w Specjalnej Radzie Ministrów dnia 9 lipca 1957 r. dotyczącej zakresu uprawnień oraz regulaminu Komisji ds. Bezpieczeństwa w Górnictwie [1] oraz której zakres obowiązków został poszerzony decyzją Rady 74/326/EWG z dnia 27 czerwca 1974 r. [2].(5) Co więcej, decyzja Rady 74/325/EWG z dnia 27 czerwca 1974 r. w sprawie powołania Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy [3] powołała również stały organ ds. wszystkich działań gospodarczych, z wyjątkiem przemysłu wydobywczego oraz ochrony zdrowia pracowników przed niebezpieczeństwem wynikającym z promieniowania jonizującego.(6) Radykalne zmiany, które miały miejsce w ostatnich kilku latach w działalności zawodowej oraz w projekcie europejskim, w szczególności w wyniku włączenia Protokołu Społecznego do Traktatu z Amsterdamu, oraz nowe perspektywy, które otwiera proces rozszerzenia, wymagają decydującego oraz konstruktywnego ponownego zbadania procesu konsultacji oraz organów powołanych w tym celu we Wspólnocie.(7) Komisja w swoim powiadomieniu w sprawie programu wspólnotowego w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (1996–2000) podkreśliła potrzebę usprawnienia działania dwóch komitetów doradczych – Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy oraz Komisji ds. Bezpieczeństwa i Zdrowia w Górnictwie i Innych Gałęziach Przemysłu Wydobywczego – przez ich połączenie, zmniejszając liczbę członków oraz wyposażając je we wspólny sekretariat.(8) Powiadomienie Komisji w sprawie "Dostosowywania do zmian w dziedzinie pracy i w społeczeństwie: nowa wspólnotowa strategia w sprawie bezpieczeństwa i zdrowia 2002–2006" również odnotowuje, że skuteczne wprowadzenie w życie prawa wspólnotowego wymaga ścisłej współpracy między Komisją a administracjami Państw Członkowskich oraz że współpraca ta byłaby lepsza i prostsza, gdyby dwa komitety doradcze miały zostać połączone w jeden Komitet Doradczy.(9) Powinna zostać zachowana struktura Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy ze zmianami dokonanymi w celu usprawnienia jego działania oraz wraz z jasną deklaracją horyzontalnego charakteru jego kompetencji celem objęcia wszystkich publicznych oraz prywatnych sektorów działalności zgodnie z zakresem prawodawstwa wspólnotowego w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy. Wiedza oraz doświadczenia nabyte przez Komisję ds. Bezpieczeństwa i Zdrowia w Górnictwie i Innych Gałęziach Przemysłu Wydobywczego powinna zostać zabezpieczona przez powołanie stałych grup roboczych dla poszczególnych sektorów w ramach niniejszego Komitetu Doradczego.(10) Niniejsza reforma powinna zostać włączona do nowej decyzji powołującej Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy jako jednego organu doradczego oraz uchylającej decyzję 74/325/EWG.(11) Decyzje powołujące Komisję ds. Bezpieczeństwa w Górnictwie, decyzja dotycząca zakresu uprawnień oraz regulaminu wewnętrznego Komisji ds. Bezpieczeństwa w Górnictwie oraz decyzja 74/326/EWG powinny również zostać uchylone,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym powołuje się Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (zwany dalej "Komitetem").Artykuł 21. Komitet ma za zadanie wspieranie Komisji w przygotowywaniu, wykonywaniu oraz ocenie działań w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy.Zadanie to obejmuje prywatne oraz publiczne sektory gospodarki.2. Komitet w szczególności:a) przeprowadza, na podstawie dostępnych informacji, wymianę poglądów oraz doświadczeń dotyczących istniejących lub planowanych regulacji;b) pomaga opracowywać wspólne podejście do problemów w dziedzinach bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy oraz identyfikuje priorytety wspólnotowe jak również niezbędne środki dla ich wykonania;c) zwraca uwagę Komisji w sytuacjach, w których istnieje oczywiste zapotrzebowanie na nową wiedzę oraz odpowiednie środki szkolenia i badań;d) określa, w ramach wspólnotowych programów działania:- kryteria oraz cele zapobiegania wypadkom przy pracy oraz zagrożeniom dla zdrowia w ramach przedsiębiorstwa;- metody umożliwiające przedsiębiorstwom oraz ich pracownikom przeprowadzenie oceny oraz poprawę poziomu bezpieczeństwa;e) przyczynia się, obok Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy, do informowania krajowych administracji, związków zawodowych oraz organizacji pracodawców o środkach wspólnotowych w celu ułatwienia współpracy oraz wspierania jakichkolwiek inicjatyw z ich strony, celem wymiany doświadczenia oraz ustanowienia kodeksów praktyki;f) wydaje opinię w sprawie planów w odniesieniu do inicjatyw wspólnotowych, które wpływają na bezpieczeństwo i zdrowie w miejscu pracy;g) wydaje opinię w sprawie programu rocznego oraz rotacyjnego programu czteroletniego Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy.3. W celu wykonania powyższych zadań Komitet współpracuje z innymi komitetami właściwymi w odniesieniu do bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy, między innymi z Komitetem Starszych Inspektorów Pracy oraz Komitetem Naukowym ds. Dopuszczalnych Norm Narażenia na Oddziaływanie Czynników Chemicznych w Miejscu Pracy, głównie przez wymianę informacji.Artykuł 31. Komitet składa się z trzech pełnoprawnych członków przypadających na każde Państwo Członkowskie, będących przedstawicielami rządów krajowych, związków zawodowych oraz organizacji pracodawców.2. Dla każdego pełnoprawnego członka można wyznaczyć dwóch zastępców.Bez uszczerbku dla przepisów art. 6 ust. 3, zastępca może uczestniczyć w posiedzeniach Komitetu tylko wtedy, gdy członek, którego zastępuje, nie może być obecny.3. Pełnoprawni członkowie oraz zastępcy członków są mianowani przez Radę. Przedkładając listę kandydatów Radzie, Państwa Członkowskie podejmują starania celem zapewnienia, że skład Komitetu odpowiednio odzwierciedla różne sektory gospodarki oraz proporcję mężczyzn i kobiet wśród ludności czynnej zawodowo.4. Lista pełnoprawnych członków oraz zastępców zostaje opublikowana przez Radę w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej do celów informacyjnych.Artykuł 41. Kadencja członków pełnoprawnych oraz zastępców członków trwa trzy lata. Ich mandat jest odnawialny.2. W momencie wygaśnięcia kadencji członkowie pełnoprawni oraz zastępcy członków pełnią swoje funkcje do czasu ich zastąpienia lub odnowienia ich mandatu.3. Kadencja członka kończy się przed upływem trzyletniego okresu wraz z rezygnacją lub po powiadomieniu przez zainteresowane Państwo Członkowskie wskazującym, że kadencja została przerwana.Na czas pozostający do zakończenia kadencji członek jest zastępowany zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 3.Artykuł 51. W Komitecie istnieją trzy grupy interesu, składające się odpowiednio z przedstawicieli rządów krajowych, związków zawodowych oraz organizacji pracodawców.2. Każda grupa interesu wybiera jednego ze swoich członków, aby pełnił rolę rzecznika.3. Każda grupa interesu wyznacza koordynatora, który będzie uczestniczył w posiedzeniach Komitetu, Biura oraz grup interesu.4. Tworzy się Biuro składające się z dwóch przedstawicieli Komisji oraz rzeczników i koordynatorów wyznaczonych przez grupy interesu, celem organizacji działań Komitetu.Artykuł 61. Komitetowi przewodniczy Dyrektor Generalny odpowiedzialny w Komisji za politykę społeczną lub, w przypadku gdy on/ona nie może spełniać tych obowiązków, wyjątkowo dyrektorzy Dyrektoriatów Generalnych, którzy mają zostać przez niego/nią mianowani. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.2. Komitet zbiera się na wezwanie przewodniczącego albo z jego inicjatywy, albo na wniosek przynajmniej jednej trzeciej jego członków.3. Przewodniczący może, z jego/jej własnej inicjatywy, zaprosić dwóch ekspertów do uczestnictwa w posiedzeniach Komitetu.Każdej grupie interesu może towarzyszyć do dwóch ekspertów, pod warunkiem że powiadamia ona o tym przewodniczącego przynajmniej na trzy dni przed posiedzeniem Komitetu.4. Komitet może tworzyć grupy robocze, którym ma przewodniczyć członek Komitetu lub zastępca członka. Każda grupa robocza składa się z dwóch ekspertów przypadających na każdą z grup interesu.Stała grupa robocza składająca się z 5 ekspertów dla każdej z grup interesu jest powoływana w Komitecie w celu regularnego załatwiania kwestii odnoszących się do górnictwa oraz przemysłu wydobywczego.Przewodniczący tych grup roboczych przedkładają wyniki ich postępowań w formie sprawozdania, na posiedzeniu Komitetu.5. Przedstawiciele jakiegokolwiek zainteresowanego organu administracyjnego Komisji uczestniczą w posiedzeniach Komitetu oraz grup roboczych. Usługi sekretarskie zapewnia Komisja.6. Następujące osoby mogą uczestniczyć w charakterze obserwatorów w posiedzeniach Komitetu:- Dyrektor Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy;- Dyrektor Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy;- przedstawiciel każdej z grup interesu Państw Członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego.7. Przewodniczący może, na podstawie uzasadnionej opinii biura, zezwolić innym obserwatorom na uczestnictwo w posiedzeniach Komitetu.Artykuł 71. Opinia wydana przez Komitet nie jest ważna, chyba że obecnych jest dwie trzecie jego członków. Jedynie członkom przysługuje prawo głosu.2. Opinia wydana przez Komitet wskazuje powody, na których została oparta; podejmowana jest bezwzględną większością ważnie oddanych głosów. Towarzyszy jej oświadczenie na piśmie dotyczące opinii wyrażonej przez mniejszość, jeśli ta ostatnia tego wymaga.3. Komitet opracowuje przyspieszone procedury decyzyjne, w odniesieniu do których stosuje się mutatis mutandis warunki ust. 1 i 2.Artykuł 8Komitet, po otrzymaniu opinii od Komisji, uchwala swój regulamin wewnętrzny, który ustanawia praktyczne uzgodnienia w odniesieniu do jego działań, zwłaszcza dotyczące przyspieszonego podejmowania decyzji oraz współpracy z innym Komitetami, które są właściwe w odniesieniu do bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy, między innymi z Komitetem Starszych Inspektorów Pracy oraz Komitetem Naukowym ds. Dopuszczalnych Norm Narażenia na Oddziaływanie Czynników Chemicznych w Pracy. Regulamin wewnętrzny przekazywany jest do celów informacyjnych Parlamentowi Europejskiemu i Radzie; ta ostatnia ma również prawo wyrażenia opinii.Artykuł 9Bez uszczerbku dla przepisów art. 287 Traktatu, członkowie Komitetu zobowiązani są do nieujawniania informacji, do których uzyskali dostęp poprzez Komitet lub postępowania grupy roboczej, jeśli Komisja powiadamia ich, iż zażądana opinia lub wniesione zapytanie mają charakter poufny. W takich przypadkach wyłącznie członkowie Komitetu oraz przedstawiciele Komisji uczestniczą w posiedzeniach Komitetu.Artykuł 10Decyzje powołujące Komisję ds. Bezpieczeństwa w Górnictwie podjęte podczas 36. i 42. sesji Rady dnia 6 września 1956 r. oraz w dniach 9 i 10 maja 1957 r., decyzja przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w Specjalnej Radzie Ministrów z dnia 9 lipca 1957 r. dotycząca zakres uprawnień oraz regulaminu wewnętrznego Komisji ds. bezpieczeństwa w górnictwie oraz decyzje Rady 74/325/EWG i 74/326/EWG niniejszym tracą moc.Artykuł 11Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 lipca 2003 r.W imieniu RadyG. AlemannoPrzewodniczący[1] Dz.U. 57 z 31.8.1957, str. 487. Decyzja ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r.[2] Dz.U. L 185 z 9.7.1974, str. 18. Decyzja ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r.[3] Dz.U. L 185 z 9.7.1974, str. 15. Decyzja ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2012/97/WPZiB z dnia 17 lutego 2012 r. zmieniająca decyzję 2011/101/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Zimbabwe

text:
               18.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 47/50

         DECYZJA RADY 2012/97/WPZiB
   z dnia 17 lutego 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2011/101/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Zimbabwe
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 lutego 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/101/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Zimbabwe (1).

               (2)

               Jak wynika z weryfikacji decyzji 2011/101/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 20 lutego 2013 r.

               (3)

               Utrzymanie pewnych osób i podmiotów w wykazie osób i podmiotów, do których zastosowanie mają środki ograniczające przewidziane we wspólnym stanowisku 2011/101/WPZiB, przestało być jednak uzasadnione.

               (4)

               Aby nadal sprzyjać dialogowi między UE a rządem Zimbabwe, należy zawiesić obowiązywanie zakazu podróży nałożonego na dwóch członków zespołu negocjacyjnego z ramienia rządu Zimbabwe wymienionego w decyzji 2011/101/WPZiB.

               (5)

               Należy zaktualizować informacje dotyczące niektórych osób i podmiotów wyszczególnionych w wykazie zawartym w załączniku do decyzji 2011/101/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2011/101/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 10 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 10
               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
               2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 20 lutego 2013 r.
               3.   Środki, o których mowa w art. 4 ust. 1, o ile odnoszą się one do osób wymienionych w załączniku II, zostają zawieszone do dnia 20 lutego 2013 r.
               4.   Niniejsza decyzja podlega stałej weryfikacji; jest ona odpowiednio przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”;

               2)

               załącznik zostaje zastąpiony tekstem zamieszczonym w załączniku I do niniejszej decyzji i w całym tekście decyzji 2011/101/WPZiB słowo „załącznik” we wszystkich formach gramatycznych zastępuje się słowem „załącznik I” z zachowaniem odpowiedniej formy gramatycznej;

               3)

               załącznik II do niniejszej decyzji dodaje się do decyzji 2011/101/WPZiB jako załącznik II.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 lutego 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. SAREEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 42 z 16.2.2011, s. 6.

      ZAŁĄCZNIK I

            „ZAŁĄCZNIK I

               WYKAZ OSÓB I PODMIOTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 4 I 5

            I.   Osoby

                        Nazwisko i imię (i ewentualne pseudonimy)

                        Informacje identyfikujące

                        Powody umieszczenia w wykazie

                        1.

                        Mugabe, Robert Gabriel

                        Prezydent, ur. 21.2.1924 r.
                        Paszport AD001095

                        Szef rządu, odpowiedzialny za działania istotnie podważające zasady demokracji, poszanowania praw człowieka i państwa prawa.

                        2.

                        Abu Basutu, Titus Mehliswa Johna

                        Wicemarszałek sił powietrznych, Matebeleland Południowy, ur. 2.6.1956 r.

                        Starszy rangą wojskowy, bezpośrednio biorący udział w kampanii terroru prowadzonej przed wyborami w rejonie Gwanda i w ich trakcie. Zastępca marszałka sił powietrznych Perence’a Shiri’ego (nr 100 w wykazie).

                        3.

                        Bonyongwe, Happyton Mabhuya

                        Dyrektor generalny Centralnej Organizacji Wywiadowczej, ur. 6.11.1960 r.
                        Paszport AD002214;
                        dowód tożsamości 63-374707A13

                        Wysoki rangą urzędnik aparatu bezpieczeństwa mający ścisłe powiązania z frakcją ZANU-PF (Zimbabwe African National Union – Patriotic Front) w rządzie i wspomagający tworzenie represyjnej polityki państwa lub nią kierujący. Oskarżony o porwanie, torturowanie i zabicie działaczy MDC w czerwcu 2008 roku.

                        4.

                        Buka (alias Bhuka), Flora

                        Urząd prezydenta (była minister stanu ds. specjalnych odpowiedzialna za grunty i programy przesiedlenia, była minister stanu w urzędzie wiceprezydenta oraz była minister stanu ds. reformy rolnej w urzędzie prezydenta), ur. 25.2.1968 r.

                        Minister stanu w kancelarii wiceprezydenta Joshuy Nkomo, odpowiada za organizowanie aktów przemocy w rejonie Gokwe i kierowanie represji wobec przywództwa MDC w 2008 roku.

                        5.

                        Bvudzijena, Wayne

                        Podkomisarz policji, rzecznik policji, ur. 24.4.1958 r.,
                        dowód tożsamości 29-008792V71

                        Starszy rangą funkcjonariusz policji. Rzecznik policji. W 2008 roku obwiniał MDC o dawanie schronienia osobom odpowiedzialnym za akty przemocy podczas wyborów w prowincjonalnej i krajowej siedzibie MDC.

                        6.

                        Chapfika, David

                        Były wiceminister rolnictwa (były wiceminister finansów), ur. 7.4.1957 r.,
                        paszport ZL037165,
                        dowód tożsamości 63-052161G48

                        Krajowy przewodniczący komitetu pozyskiwania funduszy ZANU-PF; w 2008 roku sponsorował bojówki udzielając wsparcia bazom bojówek w rejonie Hoyuyu w Mutoko.

                        7.

                        Charamba, George

                        Stały sekretarz w departamencie informacji i propagandy, ur. 4.4.1963 r.,
                        paszport AD002226,
                        paszport AD001255,
                        dowód tożsamości 07-003617B07

                        Starszy rangą urzędnik państwowy ściśle powiązany z frakcją ZANU-PF w rządzie.

                        8.

                        Chidarikire, Faber Edmund

                        Gubernator prowincji Mashonaland Zachodni, były burmistrz Chinhoyi, ur. 6.6.1946 r.,
                        dowód tożsamości 70-056539L70

                        Były burmistrz miasta Chinoyi z ramienia ZANU-PF i gubernator prowincji mający ścisłe powiązania z frakcją ZANU-PF w rządzie.

                        9.

                        Chigudu, Tinaye Elisha Nzirasha

                        Były gubernator prowincji Manicaland, ur. 13.8.1942 r.,
                        paszport AD000013,
                        dowód tożsamości 63-022247R42

                        Były stały sekretarz w ministerstwie kopalni i rozwoju górnictwa w Zimbabwe i były gubernator prowincji Manicaland. Powiązany z frakcją ZANU-PF w rządzie. W czerwcu 2008 zarządził represje wobec zwolenników MDC.

                        10.

                        Chigwedere, Aeneas Soko

                        Gubernator prowincji Mashonaland Wschodni, były minister, ur. 25.11.1939 r.,
                        dowód tożsamości 25-15430J80

                        Gubernator prowincji powiązany z frakcją ZANU-PF w rządzie.

                        11.

                        Chihota, Phineas

                        Wiceminister przemysłu i handlu międzynarodowego, ur. 23.11.1950 r.

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF. Groził zwolennikom MDC śmiercią; jest też powiązany z porwaniami i torturami z czerwca 2008 roku.

                        12.

                        Chihuri, Augustine

                        Komisarz policji, ur. 10.3.1953 r.,
                        paszport AD000206,
                        dowód tożsamości 68-034196M68

                        Starszy rangą funkcjonariusz policji i członek wspólnego dowództwa operacyjnego, ściśle powiązany z represyjną polityką ZANU-PF. Publicznie przyznał się do poparcia dla ZANU-PF z naruszeniem ustawy o policji. W czerwcu 2009 roku nakazał policji umorzenie wszelkich dochodzeń dotyczących morderstw popełnionych w okresie poprzedzającym wybory prezydenckie w czerwcu 2008 roku.

                        13.

                        Chinamasa, Patrick Anthony

                        Minister sprawiedliwości, prawa i spraw parlamentarnych, ur. 25.1.1947 r.,
                        dowód tożsamości 63-005591M42.

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF.

                        14.

                        Chindori-Chininga, Edward Takaruza

                        Były minister ds. kopalń i rozwoju górnictwa, ur. 14.3.1955 r.,
                        paszport AN388694,
                        dowód tożsamości 63-377216C71.

                        Były członek rządu nadal utrzymujący więzi z frakcją ZANU-PF w rządzie jako poseł z ramienia tej partii. Dowódca bojówek w Guruve w okresie poprzedzającym wybory w 2008 roku.

                        15.

                        Chinotimba, Joseph

                        Wiceprzewodniczący krajowego stowarzyszenia weteranów wojny wyzwoleńczej Zimbabwe, kierujący milicją ZANU-PF, ur. 6.6.1957 r.,
                        dowód tożsamości 63-312672W11

                        Podczas wyborów w 2008 roku Chinotimba przewodził grupie, która zniszczyła dom Admore’a Chibutu. Wraz z wojskiem i zwolennikami ZANU-PF zaatakował dom Tongeyi Jeremiaha w maju 2008 roku.

                        16.

                        Chipanga, Tongesai Shadreck

                        Były wiceminister spraw wewnętrznych, ur. 10.10.1940 r. lub 10.10.1946 r.

                        Były członek rządu i były dyrektor tajnej policji Zimbabwe, powiązany z zabójstwami politycznymi.

                        17.

                        Chipwere, Augustine

                        Generał brygady, były pułkownik, południowa Bindura

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami w 2008 roku i w ich trakcie. Odpowiada za niepokoje polityczne w Bindurze. Starszy rangą wojskowy, awansowany przez prezydenta w roku 2011.

                        18.

                        Chiwenga, Constantine

                        Dowódca Sił Obrony Zimbabwe, generał (były dowódca armii, generał broni), ur. 25.8.1956 r.,
                        paszport AD000263,
                        dowód tożsamości 63-327568M80

                        Członek wspólnego dowództwa operacyjnego współdziałający w tworzeniu represyjnej polityki państwa lub kierowaniu nią. Wykorzystywał wojsko do akcji zajmowania gospodarstw rolnych. Podczas wyborów w 2008 roku był głównym sprawcą aktów przemocy powiązanych z procesem wyborów prezydenckich.

                        19.

                        Chombo, Ignatius Morgan Chiminya

                        Minister ds. samorządu lokalnego, urbanizacji i rozwoju wsi, ur. 1.8.1952 r.,
                        paszport AD000500,
                        dowód tożsamości 70-086938D70.

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF; odpowiada za podważanie znaczenia MDC w samorządach lokalnych przez ograniczanie finansowania oraz nękanie.

                        20.

                        Dinha, Martin

                        Gubernator prowincji Mashonaland Środkowy.

                        Gubernator prowincji powiązany z frakcją ZANU-PF w rządzie. Brał udział w rozruchach w gospodarstwach rolnych w wiosce Rockwood w 2009 roku.

                        21.

                        Goche, Nicholas Tasunungurwa

                        Minister transportu, łączności i rozwoju infrastruktury (były minister stanu ds. bezpieczeństwa narodowego w Urzędzie Prezydenta), ur. 1.8.1946 r.,
                        dowód tożsamości 63-355978S68

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF. W czerwcu 2008 roku zmusił wszystkie organizacje pozarządowe do zaprzestania pracy w terenie i rozprowadzania żywności. Odpowiada za bazę bojówek w Shamva; przypisuje się mu udział w aktach przemocy w tej okolicy.

                        22.

                        Gono, Gideon

                        Prezes Reserve Bank of Zimbabwe (banku centralnego), ur. 29.11.1959 r.,
                        paszport AD000854,
                        dowód tożsamości 58-001824K07

                        Powiązany z frakcją ZANU-PF w rządzie i współdziałający w tworzeniu represyjnej polityki państwa lub kierowaniu nią. Nielegalnie kierował fundusze do ZANU-PF w 2008 roku.

                        23.

                        Gurira, Cephas T.

                        Brygadier, były pułkownik sił zbrojnych Zimbabwe, ur. 1.5.1963 r.,
                        dowód tożsamości 29-061056D29

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami w 2008 roku i w ich trakcie. Odpowiada za podżeganie do aktów przemocy w Mhondoro.

                        24.

                        Gwekwerere, Stephen (alias Steven)

                        Pułkownik, Chinhoyi.

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie. Członek grupy napadającej na ludzi w Chinoyi w 2008 roku.

                        25.

                        Kachepa, Newton

                        Poseł do parlamentu reprezentujący Mudzi Północne, ur. 10.2.1970 r.,
                        dowód tożsamości 32-088209M48

                        Poseł do parlamentu mający udział w zabójstwach Petera Toma Butato w dniu 14 kwietnia 2008 r. i Kingswella Matety w lipcu 2008 roku. Kierował torturami wielu zwolenników MDC w swoim okręgu wyborczym.

                        26.

                        Karakadzai, Mike Tichafa

                        Generał brygady sił powietrznych, prowincja stołeczna Harare, ur. 7.3.1957 r.,
                        dowód tożsamości 63-632526N13

                        Miał bezpośredni udział w kampanii terroru prowadzonej przed wyborami i w ich trakcie, kierując porwaniami i aktami przemocy w Harare w 2008 roku.

                        27.

                        Kasukuwere, Saviour

                        Wiceminister ds. rozwoju młodzieży i ludności miejscowej oraz zastępca sekretarza ds. młodzieży w Biurze Politycznym ZANU-PF, ur. 23.10.1970 r.,
                        dowód tożsamości 45-046113Q45.

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF. Organizował ludzi biorących udział w zamieszkach w Harare w lutym 2011 roku, podczas których doszło do aktów przemocy.

                        28.

                        Kazangarare, Jawet

                        Radny z ramienia partii ZANU-PF w Północnym Hurungwe oraz weteran wojenny, ur. 12.4.1957 r.,
                        dowód tożsamości 38-102814B58.

                        Bezpośrednio zaangażowany w inspirowaną przez rząd kampanię terroru prowadzoną przed wyborami w 2008 roku i w ich trakcie. Odpowiada za kierowanie prześladowaniami zwolenników MDC w Hurungwe, obejmującymi gwałty, zabójstwa i niszczenie domów; w szczególności brał udział w zabójstwie w maju 2008 roku Tapiwy Mubwandy, przedstawiciela wyborczego MDC w Hurungwe Północnym.

                        29.

                        Khumalo, Sibangumuzi

                        Generał brygady, Matebeleland Północny, ur. 16.8.1954 r.,
                        dowód tożsamości 08-448357W73.

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie. W lutym 2011 roku brał domniemany udział w strategii rozpętania aktów przemocy i terroru, angażując starszych rangą wojskowych w koordynowanie kampanii mającej na celu utrzymanie Mugabe u władzy.

                        30.

                        Kunonga, Nolbert (alias Nobert)

                        Samozwańczy biskup anglikański.

                        Gorący zwolennik reżimu. Jego zwolenników wspierała policja w popełnianiu aktów przemocy wobec sympatyków kościoła w 2011 roku.

                        31.

                        Kwainona, Martin

                        Podkomisarz policji, ur. 19.1.1953 r.,
                        paszport AD001073,
                        dowód tożsamości 63-293627V45

                        Starszy rangą funkcjonariusz policji; przekazywał organom miejscowym rozkazy wszczynania aktów przemocy w wiosce Kanyuchi w rejonie Mount Darwin w kwietniu 2008 roku.

                        32.

                        Kwenda, R.

                        Major, Zaka Wschodnia

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami w 2008 roku i w ich trakcie. Odpowiada za podżeganie do aktów przemocy w Zaka.

                        33.

                        Langa, Andrew

                        Wiceminister służb publicznych (były wiceminister transportu i łączności), ur. 13.1.1965 r.,
                        dowód tożsamości 21-017934E21

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF. W 2005 roku otworzył ogień do 11 członków zgromadzenia młodzieży MDC. Zastraszał wyborców w dzień wyborów w 2008 roku.

                        34.

                        Mabunda, Musarashana

                        Podkomisarz policji, ur. 11.11.1958 r.,
                        dowód tożsamości 22-026198T13

                        Członek sił bezpieczeństwa ponoszący znaczną odpowiedzialność za poważne naruszenia wolności organizowania pokojowych zgromadzeń. 11 marca 2007 r. kierował aktami pobicia, torturami i represjami. W czerwcu 2008 roku groził zabiciem Lovemore’a Madhuku.

                        35.

                        Machaya, Jason (alias Jaison) Max Kokerai

                        Gubernator prowincji Midlands. Były wiceminister ds. kopalń i rozwoju górnictwa, ur. 13.6.1952 r.,
                        dowód tożsamości 26-003018Z26.

                        Gubernator prowincji Midlands powiązany z frakcją ZANU-PF w rządzie. Wykorzystywał swoje wpływy do blokowania dochodzeń w sprawie zabójstw politycznych, o popełnienie których posądzany jest jego syn.

                        36.

                        Made, Joseph Mtakwese

                        Minister ds. inżynierii i mechanizacji rolnictwa (były minister rolnictwa i rozwoju wsi) ur. 21.11.1954 r.,
                        paszport AN000144,
                        ID 29-128547N42

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF.

                        37.

                        Madzongwe, Edna (alias Edina)

                        ZANU-PF, przewodnicząca senatu, ur. 11.7.1943 r.,
                        dowód tożsamości 63-748119H32

                        Członkini biura politycznego ZANU-PF. Wykorzystywała swoje wpływy do wszczynania procesów politycznych w lutym 2008 roku. Brała udział w aktach przemocy w Chegutu, w tym w zajęciu Stockade Citrus Estate (plantacji cytrusów) w 2008 roku, wydając bezpośrednio rozkazy osobom kierującym aktem represji.

                        38.

                        Mahofa, Shuvai Ben

                        Były wiceminister ds. rozwoju młodzieży, równouprawnienia kobiet i mężczyzn i tworzenia miejsc pracy, ur. 4.4.1941 r.,
                        paszport AD000369,
                        dowód tożsamości 27-031942V27

                        Wspierał osoby, które utworzyły miejsca tortur w Masvingo. Osoby stamtąd zabiły Mapurisę Zvidzaia w dniu 24 kwietnia 2008 r. i Tiziro Moyo w dniu 11 czerwca 2008 r.

                        39.

                        Maluleke, Titus

                        Gubernator prowincji Masvingo (były wiceminister edukacji, sportu i kultury).

                        Gubernator prowincji powiązany z członkami rządu należącymi do ZANU-PF. Popierał inwazje na ziemie w Masvingo w 2009 roku.

                        40.

                        Mangwana, Paul Munyaradzi

                        Przewodniczący Komitetu Konstytucyjnego i były minister stanu ds. rozdziału majątku i upodmiotowienia, ur. 10.8.1961 r.,
                        paszport AD000459,
                        dowód tożsamości 22-017031E12

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF. Sponsorował działania gangów pod auspicjami ZANU-PF i kierował nimi w środkowym Chivi w maju i czerwcu 2008 roku.

                        41.

                        Marumahoko, Reuben

                        Wiceminister integracji regionalnej i współpracy międzynarodowej (były wiceminister spraw zagranicznych), ur. 4.4.1948 r.,
                        dowód tożsamości 63-311317Y71

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF. Dowódca bojówki ZANU-PF w Hurungwe. Wraz z grupą zwolenników ZANU-PF i weteranów wojennych napadał na zwolenników MDC i zniszczył kilka domów w okręgu Hurungwe w okresie od kwietnia do lipca 2008 roku.

                        42.

                        Mashava, G.

                        Pułkownik, Chiredzi Środkowy.

                        Przewodził aktom przemocy politycznej w Chiredzi w 2008 roku.

                        43.

                        Masuku, Angeline

                        Gubernator prowincji Matabeleland Południowy, sekretarz Biura Politycznego ZANU-PF ds. osób niepełnosprawnych i poszkodowanych, ur. 14.10.1936 r.,
                        dowód tożsamości 08-266228E19

                        Gubernator prowincji powiązany z frakcją ZANU-PF w rządzie.

                        44.

                        Mathema, Cain Ginyilitshe Ndabazekhaya

                        Gubernator prowincji Bulawayo, ur. 28.1.1948 r.,
                        dowód tożsamości 63-682168J73

                        Gubernator prowincji powiązany z frakcją ZANU-PF w rządzie.

                        45.

                        Mathuthu, Thokozile (alias Sithokozile)

                        Gubernator prowincji Matabeleland Północny oraz zastępca sekretarza Biura Politycznego ZANU-PF ds. transportu i opieki społecznej.

                        Gubernator prowincji powiązany z frakcją ZANU-PF w rządzie. W czerwcu 2008 roku wykorzystał swoje stanowisko do podżegania do nienawiści wobec zwolenników MDC.

                        46.

                        Tonderai Matibiri Innocent

                        Zastępca komisarza policji, ur. 9.10.1968 r.,
                        dowód tożsamości 63-729730V70.

                        Starszy rangą członek sił bezpieczeństwa powiązany z zabójstwem robotnika w gospodarstwie rolnym.

                        47.

                        Matiza, Joel Biggie

                        Były wiceminister ds. gospodarki mieszkaniowej na terenach wiejskich i udogodnień socjalnych, ur. 17.8.1960 r.,
                        paszport ZA557399

                        Były członek rządu z ramienia ZANU-PF. Organizował bazy w Murehwa Zachodnim i Południowym, skąd nadzorowani przez niego zwolennicy ZANU-PF zabili Edwarda Pfukę w dniu 17 czerwca 2008 r. i Mosesa Nyadę w dniu 19 czerwca 2008 r.

                        48.

                        Matonga, Brighton (alias Bright)

                        Były wiceminister ds. informacji i propagandy, ur. 1969 r.

                        Były członek rządu z ramienia ZANU-PF. Rzecznik tej partii. Przewodził grupie zwolenników ZANU-PF, którzy zamordowali żonę Dadidrayia Chipiro.

                        49.

                        Mhandu Cairo (alias Kairo)

                        Major narodowych sił zbrojnych Zimbabwe, ur. 23.11.1960 r.,
                        dowód tożsamości 63-371574V15

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami w 2008 roku i po ich zakończeniu. Przewodził grupie zwolenników i weteranów wojennych, którzy zabili Gibbsa Tawengę i Hamę Ngowaniego w dniu 30 czerwca 2008 r.

                        50.

                        Mhonda, Fidellis

                        Pułkownik, Rushinga, ur. 2.1.1958 r.,
                        dowód tożsamości 75-139696G81

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami w 2008 roku i w ich trakcie. Przewodził aktom przemocy politycznej w Rushindze.

                        51.

                        Midzi, Amos Bernard (Mugenva)

                        Były minister ds. kopalń i rozwoju górnictwa (były minister ds. energii i rozwoju energetyki), ur. 4.7.1952 r.

                        Przewodniczący partii ZANU-PF w Harare. Były członek rządu powiązany z frakcją ZANU-PF w rządzie. Zorganizował konwój zwolenników ZANU-PF i żołnierzy, którzy w czerwcu 2008 roku napadali na ludzi i niszczyli domy. Powiązany z aktami przemocy w Epworth oraz ze wspieraniem baz bojówek w 2008 roku i ponownie w 2011 roku.

                        52.

                        Mnangagwa, Emmerson Dambudzo

                        Minister obrony, ur. 15.9.1946 r.,
                        paszport AD00060,
                        dowód tożsamości 63-450183P67

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF i członek wspólnego dowództwa operacyjnego.

                        53.

                        Mohadi, Kembo Campbell Dugishi

                        Wspólny minister spraw wewnętrznych (były wiceminister ds. samorządu lokalnego, robót publicznych i gospodarki mieszkaniowej), ur. 15.11.1949 r.,
                        dowód tożsamości 02-012912X02

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF i członek wspólnego dowództwa operacyjnego.

                        54.

                        Moyo, Gilbert

                        »Weteran wojenny«, przywódca bojówki ZANU-PF

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru w Mashonaland Zachodnim (Chegutu) prowadzoną przed wyborami w 2008 roku i w ich trakcie; brał udział w brutalnych przejęciach gospodarstw rolnych.

                        55.

                        Moyo, Jonathan Nathaniel

                        Były minister stanu ds. informacji i propagandy w Urzędzie Prezydenta, ur. 12.1.1957 r.,
                        paszport AD000432,
                        dowód tożsamości 63-857281M73

                        Były członek ZANU-PF. Podżegał do przemocy i nienawiści, był też twórcą przepisów prawa ograniczających wolność słowa.

                        56.

                        Moyo, Sibusio Bussie

                        Generał brygady ZNA

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i po ich zakończeniu, w tym w zabójstwa zwolenników MDC.

                        57.

                        Moyo, Simon Khaya

                        Przewodniczący biura politycznego ZANU-PF do spraw prawnych; ur. 1.10.1945 r.,
                        paszport ZD001512,
                        dowód tożsamości 63-735452P56

                        Członek biura politycznego ZANU-PF mający w dalszym ciągu więzi z represyjną polityką tej partii.

                        58.

                        Mpabanga, S.

                        Podpułkownik, Mwenezi Wschodnie

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie. Przewodził aktom przemocy politycznej w Mwenezi.

                        59.

                        Mpofu, Obert Moses

                        Minister kopalni i rozwoju górnictwa (były minister przemysłu i handlu międzynarodowego) (były gubernator prowincji Matabeleland Północny), zastępca sekretarza ds. bezpieczeństwa narodowego w Biurze Politycznym ZANU-PF, ur. 12.10.1951 r.,
                        paszport ZD001549,
                        dowód tożsamości 08-186074F79

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF. W marcu 2008 roku podżegał zwolenników ZANU-PF do wypędzania zwolenników MDC z domów, by nie dopuścić ich do głosowania.

                        60.

                        Msipa, Cephas George

                        Były gubernator prowincji Midlands, ur. 7.7.1931 r.,
                        paszport ZD001500,
                        dowód tożsamości 63-358147A67

                        61.

                        Muchena, Henry

                        Wicemarszałek sił powietrznych, Midlands. Szef komitetu ZANU-PF.

                        Starszy rangą wojskowy powiązany z ZANU-PF, bezpośrednio biorący udział w kampanii terroru prowadzonej przed wyborami i w ich trakcie. Przewodził aktom przemocy w Zhombe i Gokwe w 2008 roku.

                        62.

                        Muchena, Olivia Nyembesi (alias Nyembezi)

                        Minister do spraw kobiet, równouprawnienia płci i rozwoju społeczności, była minister stanu ds. nauki i technologii w urzędzie prezydenta (była minister stanu w urzędzie wiceprezydenta Msiki); ur. 18.8.1946 r.,
                        paszport AD000086,
                        dowód tożsamości 63-337191X50

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF. Powiązana z morderstwami politycznymi i osobiście zaangażowana w zniszczenie domu Revaia Kativhu w dniu 1 maja 2008 r.

                        63.

                        Muchinguri, Oppah Chamu Zvipange

                        Sekretarz ds. równouprawnienia kobiet i mężczyzn oraz ds. kultury w Biurze Politycznym ZANU-PF (były minister ds. kobiet, równouprawnienia kobiet i mężczyzn i rozwoju społeczności), ur. 14.12.1958 r.,
                        dowód tożsamości 63-741411R50

                        Była członkini rządu z ramienia ZANU-PF; pozostaje członkiem biura politycznego tej partii. Odgrywała wiodącą rolę w aktach przemocy w prowincji Masvingo w 2008 roku.

                        64.

                        Muchono, C.

                        Podpułkownik, Mwenezi Zachodnie.

                        Miał bezpośredni udział w kampanii terroru prowadzonej przed wyborami i w ich trakcie, kierując kampanią terroru w Mwenezi w 2008 roku.

                        65.

                        Mudede, Tobaiwa (alias Tonneth)

                        Dyrektor Centralnego Urzędu Statystycznego, ur. 22.12.1942 r.,
                        dowód tożsamości 36-452750E70

                        Powiązania z frakcją ZANU-PF w rządzie i udział w kształtowaniu polityki państwa i kierowaniu nią, zwłaszcza w odniesieniu do fałszowania wyborów.

                        66.

                        Mudenge, Isack Stanislaus Gorerazvo

                        Minister szkolnictwa wyższego (były minister spraw zagranicznych), ur. 17.12.1941 r. lub 17.12.1948 r.,
                        paszport AD000964,
                        dowód tożsamości 63-645385Q22

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF.

                        67.

                        Mudonhi, Columbus

                        Zastępca inspektora Policji Republiki Zimbabwe (ZRP).

                        Miał bezpośredni udział w kampanii terroru prowadzonej przed wyborami i w ich trakcie, kierując aktami przemocy w Buherze w 2008 roku.

                        68.

                        Mugabe, Grace

                        Ur. 23.7.1965 r.
                        Paszport AD001159,
                        dowód tożsamości 63-646650Q70

                        Powiązana z frakcją ZANU-PF w rządzie. W roku 2002 przejęła majątek »Iron Mask«; przypuszcza się, że czerpie duże nielegalne zyski z wydobycia diamentów.

                        69.

                        Mugariri, Bothwell

                        Były starszy podkomisarz policji.

                        Były członek sił bezpieczeństwa, ponoszący znaczną odpowiedzialność za poważne naruszenia wolności organizowania pokojowych zgromadzeń. Jako dowódca w Harare powiązany z aktami przemocy w marcu 2007 roku.

                        70.

                        Mujuru, Joyce Teurai Ropa

                        Wiceprezydent (była minister zasobów wodnych i rozwoju infrastruktury), ur. 15.4.1955 r.,
                        dowód tożsamości 63-445325J18

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF.

                        71.

                        Mumba, Isaac

                        Nadzorca generalny.

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami w 2008 roku i po ich zakończeniu. Członek dowództwa, które kierowało aktami przemocy w wiosce Soka w regionie Muzarabani.

                        72.

                        Mumbengegwi, Simbarashe Simbanenduku

                        Minister spraw zagranicznych, ur. 20.7.1945 r.,
                        paszport: AD001086,
                        dowód tożsamości 63-677272A12

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF.

                        73.

                        Murerwa, Herbert Muchemwa

                        Minister ds. ziemi i przesiedleń na obszarach wiejskich; ur. 31.7.1941 r.,
                        paszport AD001167,
                        dowód tożsamości 25-021670R25

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF.

                        74.

                        Musariri, Munyaradzi

                        Podkomisarz policji.

                        Starszy rangą członek sił bezpieczeństwa, ponoszący znaczną odpowiedzialność za poważne naruszenia wolności organizowania pokojowych zgromadzeń, zwłaszcza w Murambatsvina w lipcu 2005 roku.

                        75.

                        Mushohwe, Christopher Chindoti

                        Gubernator prowincji Manicaland (były minister transportu i komunikacji, były wiceminister transportu i komunikacji), ur. 6.2.1954 r.,
                        dowód tożsamości 63-101480P75

                        Gubernator prowincji powiązany z ZANU-PF. W lutym 2009 roku, w eskorcie żołnierzy, oznajmił społeczności Chiadzwa, że zostanie przesiedlona bez odszkodowania.

                        76.

                        Mutasa, Didymus Noel Edwin

                        Minister stanu ds. prezydenckich w Urzędzie Prezydenta; były minister stanu ds. bezpieczeństwa narodowego, reformy rolnej i przesiedleń w Urzędzie Prezydenta; sekretarz ds. administracji w ZANU-PF; ur. 27.7.1935 r.,
                        dowód tożsamości 63-358184Q42

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF. Brał udział w zabójstwach w prowincji Manicaland.

                        77.

                        Mutezo, Munacho Thomas Alvar

                        Były minister zasobów wodnych i rozwoju infrastruktury, ur. 14.2.1954 r.,
                        paszport AN187189,
                        dowód tożsamości 29-129727W44

                        Były członek rządu powiązany z ZANU-PF. Zorganizował kampanię terroru i zastraszał zwolenników MDC w Chimanimani Zachodnim wraz z armią narodową Zimbabwe w sierpniu 2010 roku.

                        78.

                        Mutinhiri, Ambros (alias Ambrose)

                        Minister ds. rozwoju młodzieży, równouprawnienia kobiet i mężczyzn i tworzenia miejsc pracy, generał brygady w stanie spoczynku, ur. 22.2.1944 r.,
                        paszport AD000969,
                        dowód tożsamości 63-285106H32.

                        Były członek rządu z ramienia ZANU-PF. W marcu 2008 roku przewodził grupie zwolenników ZANU-PF zmierzającej do Landas i napadł na kilku zwolenników MDC. Utworzył i wspierał bazy wojskowe w Chihota, w których wielu zwolenników MDC było bitych i torturowanych.

                        79.

                        Mutsvunguma, S.

                        Pułkownik, Headlands.

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru w prowincjach Mutare i Highlands prowadzoną przed wyborami w 2008 roku i w ich trakcie.

                        80.

                        Mzembi, Walter

                        Minister turystyki i branży hotelarskiej; były wiceminister zasobów wodnych i rozwoju infrastruktury, ur. 16.3.1964 r.,
                        dowód tożsamości 22-050240B22

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF. Odpowiada za organizowanie grup zwolenników ZANU-PF, które napadały na mieszkańców prowincji Masvingo przed obchodami 8. rocznicy istnienia MDC.

                        81.

                        Mzilikazi, Morgan S.

                        Pułkownik (MID), Buhera Środkowa.

                        Miał bezpośredni udział w kampanii terroru prowadzonej przed wyborami i w ich trakcie. Brał udział w aktach przemocy w trakcie wyborów w Makoni i Buherze w 2008 roku. W lipcu 2008 roku porwał posła z ramienia MDC na Buherę Południową.

                        82.

                        Nguni, Sylvester Robert

                        Minister stanu w Urzędzie Prezydenta; były minister rozwoju gospodarczego (były minister rolnictwa); ur. 4.8.1955 r. lub 4.5.1955 r.,
                        paszport ZE215371,
                        dowód tożsamości 63-453707V32

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF.

                        83.

                        Nhema, Francis Chenayimoyo Dunstan

                        Minister środowiska i zasobów naturalnych i były minister środowiska i turystyki; ur. 7.4.1959 r. lub 17.4.1959 r.,
                        paszport AD000966,
                        dowód tożsamości 63-117843A66

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF. We wrześniu 2009 roku zmusił operatorów safari do pozbycia się udziałów w gospodarstwach i rezerwatach.

                        84.

                        Nkomo, John Landa

                        Wiceprzewodniczący były przewodniczący parlamentu (House of Assembly) (były minister ds. operacji specjalnych przy Urzędzie Prezydenta), krajowy przewodniczący ZANU-PF, ur. 22.8.1934 r.,
                        paszport AD000477,
                        dowód tożsamości 63-358161Q73

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF o najdłuższym stażu.

                        85.

                        Nyambuya, Michael Reuben

                        Były minister ds. energii i rozwoju energetyki (były generał broni, gubernator prowincji Manicaland), ur. 23.7.1955 r.,
                        paszport AN045019,
                        dowód tożsamości 50-013758E50

                        Były członek rządu z ramienia ZANU-PF. Brał udział w aktach przemocy w prowincji Manicaland i wykorzystywał personel wojskowy do przejmowania gospodarstw rolnych.

                        86.

                        Nyanhongo, Magadzire Hubert

                        Wiceminister środowiska i rozwoju energetyki; były wiceminister transportu i łączności, ur. 26.11.1957 r.,
                        dowód tożsamości 34-032890W34

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF. Brał udział w organizowaniu skierowanych przeciwko MDC aktów przemocy w Epworth i Nyanga w 2011 roku. Zamieszany w zabójstwo polityczne w 2008 roku.

                        87.

                        Nyikayaramba, Douglas

                        Generał brygady, Mashonaland Wschodni. Dowódca 3. brygady.

                        Starszy rangą wojskowy bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami w 2008 roku i w ich trakcie. Rozkazywał żołnierzom niskiej rangi rozprawić się ze zwolennikami MDC w prowincji Manicaland.

                        88.

                        Nyoni, Sithembiso Gile Glad

                        Minister ds. rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw i tworzenia miejsc pracy, ur. 20.9.1949 r.,
                        paszport AD000223,
                        dowód tożsamości 08-434871M67

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF.

                        89.

                        Parirenyatwa, David Pagwese

                        Były minister ds. zdrowia i opieki nad dziećmi (były wiceminister), ur. 2.8.1950 r.,
                        paszport AD000899,
                        dowód tożsamości 63-320762P47

                        Były członek rządu z ramienia ZANU-PF. Organizował miejsca tortur w Murehwa Północnym i udzielał wsparcia gangom, które zamordowały Edwarda Pfukwę w dniu 17 czerwca 2008 r. i Aloysa Chandisarevę Sanyangore’a w listopadzie 2008 roku.

                        90.

                        Rangwani, Dani

                        Inspektor policji, ur. 11.2.1962 r.,
                        dowód tożsamości 70-006039V70

                        Członek sił bezpieczeństwa. Znajdował się w grupie 50 ludzi, którym ZANU-PF płaciła bezpośrednio za lokalizowanie i torturowanie zwolenników MDC w kwietniu 2007 roku.

                        91.

                        Rugeje, Engelbert Abel

                        Generał dywizji, prowincja Masvingo. Dyrektor studium obronnego w siłach zbrojnych Zimbabwe, ur. 17.7.1959 r.,
                        dowód tożsamości 63-539305L04

                        Starszy rangą wojskowy bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami w 2008 roku i po nich; koordynował większość aktów przemocy w Masvingo.

                        92.

                        Rungani, Victor Tapiwa Chashe

                        Pułkownik, Chikomba, ur. 29.6.1949 r.,
                        dowód tożsamości 22-025306Z04

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru w Chikomba prowadzoną przed wyborami w 2008 roku i w ich trakcie; obejmowała ona napady i porwania.

                        93.

                        Ruwodo, Richard

                        Dyrektor departamentu ds. weteranów wojennych w Ministerstwie Obrony. Generał brygady, awansowany 12 sierpnia 2008 r. do rangi generała dywizji (w stanie spoczynku); Były p.o. stałego podsekretarza w Ministerstwie Obrony, ur. 14.3.1954 r.,
                        dowód tożsamości 63-327604B50

                        Starszy rangą wojskowy bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i po nich. Nadzoruje weteranów wojennych, których jako grupę wykorzystywano do realizacji represyjnej polityki frakcji ZANU-PF w rządzie.

                        94.

                        Sakupwanya, Stanley Urayayi

                        Zastępca sekretarza Biura Politycznego ZANU-PF ds. zdrowia i opieki nad dziećmi, ur. 14.5.1939 r.,
                        dowód tożsamości 63-435281R50

                        Członek biura politycznego ZANU-PF powiązany z frakcją tej partii w rządzie. Powiązany z aktami przemocy w Makoni podczas wyborów prezydenckich w 2008 roku. Dowódca bazy w Makoni, w której prowadzono przesłuchania.

                        95.

                        Savanhu, Tendai

                        Zastępca sekretarza ZANU-PF ds. transportu i opieki społecznej, ur. 21.3.1968 r.

                        Członek biura politycznego ZANU-PF powiązany z frakcją tej partii w rządzie. Organizował bojówki napadające na zwolenników MDC w Mbare w lutym 2011 roku, co prowadziło do przemocy i chaosu. Brał udział w porwaniach należących do MDC kobiet w czerwcu 2008 roku.

                        96.

                        Sekeramayi, Sydney (alias Sidney) Tigere

                        Minister stanu ds. bezpieczeństwa narodowego w Urzędzie Prezydenta. Były minister obrony narodowej; ur. 30.3.1944 r.,
                        dowód tożsamości 63-358166W43

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF i członek wspólnego dowództwa operacyjnego.

                        97.

                        Sekeremayi, Lovemore

                        Główny urzędnik ds. wyborów

                        Powiązania z frakcją ZANU-PF w rządzie i udział w tworzeniu polityki państwa i kierowaniu nią, zwłaszcza w odniesieniu do fałszowania wyborów w 2008 roku.

                        98.

                        Shamu, Webster Kotiwani

                        Minister ds. mediów, informacji i propagandy; były minister stanu ds. wdrażania polityki (były minister stanu ds. wdrażania polityki w Urzędzie Prezydenta), ur. 6.6.1945 r.,
                        paszport AN203141,
                        dowód tożsamości 63-676065N32

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF zaangażowany w 2009 roku w działania zakłócające wolność prasy.

                        99.

                        Shamuyarira, Nathan Marwirakuwa

                        Sekretarz Biura Politycznego ZANU-PF ds. informacji i reklamy, ur. 29.9.1928 r. lub 29.9.1930 r.,
                        paszport AD000468,
                        dowód tożsamości 63-327601Y32

                        Członek biura politycznego ZANU-PF mający silne powiązania z frakcją tej partii w rządzie. Brał udział w brutalnym usiłowaniu przejęcia gospodarstwa rolnego we wrześniu 2009 roku, które skończyło się podpaleniem.

                        100.

                        Shiri, Perence (alias Bigboy) Samson Chikerema

                        Generał broni (siły powietrzne), ur. 1.11.1955 r.,
                        dowód tożsamości 29-098876M18

                        Starszy rangą wojskowy i członek wspólnego dowództwa operacyjnego ZANU-PF; bierze udział w tworzeniu represyjnej polityki państwa lub kierowaniu nią. Zamieszany w polityczne akty przemocy w Chiadzwa w październiku 2008 roku.

                        101.

                        Shungu, Etherton

                        Generał brygady, Mashonaland Środkowe.

                        Starszy rangą wojskowy w komitecie ZANU-PF, bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną w roku 2008 w Bindurze przed wyborami i w ich trakcie.

                        102.

                        Sibanda, Chris

                        Pułkownik, prowincja Bulawayo.

                        Bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami w Byo w 2008 roku i w ich trakcie.

                        103.

                        Sibanda, Jabulani

                        Były przewodniczący Krajowego Stowarzyszenia Weteranów Wojennych, ur. 31.12.1970 r.

                        Powiązany z frakcją ZANU-PF w rządzie i współdziałający w tworzeniu represyjnej polityki państwa lub kierowaniu nią. Zaangażowany w akty przemocy przeciw zwolennikom MDC w Makoni, Bikita, Masvingo i Guto, zwłaszcza w związku z realizacją programu pomocy potrzebującym w 2010 r.

                        104.

                        Sibanda, Misheck Julius Mpande

                        Sekretarz Gabinetu (następca Charlesa Utete), ur. 3.5.1949 r.,
                        dowód tożsamości 63-685365X67

                        Powiązany z frakcją ZANU-PF w rządzie. W marcu 2010 roku wydał ministrom i sekretarzom gabinetów polecenie, by odpowiadali przed politykami ZANU-PF, nie zaś przed premierem Morganem Tsvangirai.

                        105.

                        Sibanda, Phillip Valerio (alias Valentine)

                        Dowódca Armii Krajowej Zimbabwe, generał broni, ur. 25.8.1956 r. lub 24.12.1954 r.,
                        dowód tożsamości 63-357671H26

                        Starszy rangą wojskowy mający powiązania z rządem i współdziałający w tworzeniu represyjnej polityki państwa lub kierowaniu nią; obwiniał organizacje pozarządowe o rozruchy we wrześniu 2009 roku.

                        106.

                        Sigauke, David

                        Generał brygady, prowincja Mash Zachodnie.

                        Starszy rangą wojskowy bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie, obejmującą tortury i akty przemocy wobec cywilów w rejonach wydobycia diamentów i grożenie zamachem stanu w przypadku wygrania wyborów przez MDC. Powiązany z aktami przemocy w Chinhoyi w 2008 roku.

                        107.

                        Sikosana, (alias Sikhosana), Absolom

                        Sekretarz biura politycznego ZANU-PF ds. młodzieży

                        Członek biura politycznego ZANU-PF, powiązany z frakcją tej partii w rządzie. Groził rozpętaniem przemocy w 2011 roku, jeżeli nie zostaną zniesione sankcje.

                        108.

                        Tarumbwa, Nathaniel Charles

                        Generał brygady, Manicaland i Mutare Południowe, ur. 6.10.1960 r.,
                        dowód tożsamości 63-849216W75

                        Starszy rangą wojskowy bezpośrednio zaangażowany w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie. Kierował miejscem tortur w Makoni Zachodnim i Mutasa Środkowym w latach 2007 i 2008.

                        109.

                        Tomana, Johannes

                        Prokurator generalny, ur. 9.9.1967 r.,
                        dowód tożsamości 50-036322F50

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF.

                        110.

                        Veterai, Edmore

                        Starszy podkomisarz policji, dowódca policji w Harare, ur. 20.11.1962 r.,
                        dowód tożsamości 08-260467S04

                        Starszy rangą członek sił bezpieczeństwa, ponoszący znaczną odpowiedzialność za poważne naruszenia wolności organizowania pokojowych zgromadzeń, także zamieszany w napad na gospodarstwo Farm Thirty.

                        111.

                        Zhuwao, Patrick

                        Były wiceminister nauki i technologii, ur. 23.5.1967 r.,
                        dowód tożsamości 63-621736K70

                        Były członek rządu z ramienia ZANU-PF. Zakłócił konferencję w sprawie konstytucji odbywającą się w lipcu 2009 roku. Wraz z agentami CIO terroryzował zwolenników MDC wokół Norton.

                        112.

                        Zimondi, Paradzai Willings

                        Dyrektor ds. więziennictwa, ur. 4.3.1947 r.,
                        dowód tożsamości 75-145185Z47

                        Członek wspólnego dowództwa operacyjnego i współdziałający w tworzeniu represyjnej polityki państwa lub kierowaniu nią. Odpowiada za finansowanie i kwaterowanie bojówek w 2008 roku. Nakazał pracownikom więziennictwa głosowanie na Mugabe, jest także odpowiedzialny za naruszenia praw człowieka w więzieniach.

            II.   Podmioty

                        Nazwa

                        Informacje identyfikujące

                        Powody umieszczenia w wykazie

                        1.

                        Cold Comfort Farm Trust Cooperative

                        7 Cowie Road, Tynwald, Harare, Zimbabwe.

                        Właściciel – Didymus Mutasa, udziałowcem jest również Grace Mugabe.

                        2.

                        Comoil (PVT) Ltd

                        Block D, Emerald Hill Office, Emerald Park, Harare, Zimbabwe. 2nd Floor, Travel Plaza, 29 Mazoe Street, Box CY22344, Causeway, Harare, Zimbabwe.

                        Właściciel – Saviour Kasukuwere.

                        3.

                        Divine Homes (PVT) Ltd

                        6 Hillside Shopping Centre, Harare, Zimbabwe; 31 Kensington Highlands, Harare, Zimbabwe; 12 Meredith Drive, Eastlea, Harare, Zimbabwe.

                        Na czele stoi David Chapfika.

                        4.

                        Famba Safaris

                        4 Wayhill Lane, Umwisdale, Harare, Zimbabwe; PO Box CH273, Chisipite, Harare, Zimbabwe.

                        Głównym akcjonariuszem jest Webster Shamu.

                        5.

                        Jongwe Printing and Publishing Company (PVT) Ltd (alias Jongwe Printing and Publishing Co., alias Jongwe Printing and Publishing Company)

                        14 Austin Road, Coventry Road, Workington, PO Box 5988, Harare, Zimbabwe.

                        Wydawnictwo powiązane z frakcją ZANU-PF w rządzie.

                        6.

                        M & S Syndicate (PVT) Ltd

                        First Floor, Victory House, 88 Robert Mugabe Road, Harare, Zimbabwe; PO Box 1275, Harare, Zimbabwe.

                        Spółka inwestycyjna powiązana z frakcją ZANU-PF w rządzie.

                        7.

                        OSLEG Ltd (alias Operation Sovereign Legitimacy)

                        Lonhoro House, Union Avenue, Harare, Zimbabwe.

                        Kontrolowana przez armię Zimbabwe. Powiązana z Ministerstwem Obrony i frakcją ZANU-PF w rządzie.

                        8.

                        Swift Investments (PVT) Ltd

                        730 Cowie Road, Tynwald, Harare, Zimbabwe; PO Box 3928, Harare, Zimbabwe.

                        Powiązana z frakcją ZANU-PF w rządzie.

                        9.

                        Zidco Holdings (alias Zidco Holdings (PVT) Ltd)

                        PO Box 1275, Harare, Zimbabwe.

                        Spółka finansowa powiązana z frakcją ZANU-PF w rządzie.

                        10.

                        Zimbabwe Defence Industries

                        10th floor, Trustee House, 55 Samora Machel Avenue, PO Box 6597, Harare, Zimbabwe.

                        Powiązana z Ministerstwem Obrony i frakcją ZANU-PF w rządzie.

                        11.

                        Zimbabwe Mining Development Corporation

                        90 Mutare Road, PO Box 2628, Harare, Zimbabwe.

                        Powiązana z frakcją ZANU-PF w rządzie. Za ZMDC odpowiada minister kopalni i rozwoju górnictwa.”

      ZAŁĄCZNIK II

            „ZAŁĄCZNIK II

               OSOBY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 10 UST. 3

                        Nazwisko i imię (i ewent. pseudonimy)

                        Informacje identyfikujące

                        Powody umieszczenia w wykazie

                        1.

                        Chinamasa, Patrick Anthony

                        Minister sprawiedliwości, prawa i spraw parlamentarnych, ur. 25.1.1947 r.

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF.

                        2.

                        Mumbengegwi, Simbarashe Simbanenduku

                        Minister spraw zagranicznych, ur. 20.7.1945 r. Paszport: AD001086.

                        Członek rządu z ramienia ZANU-PF.”