title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie zasad przewodnich dla środków dowodowych i poszlak w ramach umów o readmisji między państwami Schengen (SCH/Com-ex (97) 39 rev.)

text:
Ważna informacja prawna

|

41997D0039

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0188 - 0190

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 15 grudnia 1997 r.w sprawie zasad przewodnich dla środków dowodowych i poszlak w ramach umów o readmisji między państwami Schengen(SCH/Com-ex (97) 39 rev.)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 23 ust. 4 tej Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Dokument SCH/II-Read (97)3 rev. 7. w sprawie zasad przewodnich dla środków dowodowych i poszlak w ramach umów o readmisji między państwami Schengen, załączony do niniejszej decyzji, zostaje przyjęty. Zaleca się stosowanie wytycznych od dnia przyjęcia niniejszej decyzji.Wiedeń, dnia 15 grudnia 1997 r.K. SchlöglPrzewodniczący--------------------------------------------------SCH/II-Read (97) 3 rev. 7.Dotyczy: Zasad przewodnich dla środków dowodowych i poszlak w ramach umów o readmisji między państwami SchengenUwzględniając fakt, że w praktyce powstają problemy przy wykonywaniu umów o readmisji, w szczególności w zakresie środków dowodowych umożliwiających stwierdzenie nielegalnego pobytu lub tranzytu cudzoziemców przez terytorium Umawiających się Stron;Umawiające się Strony przyjmują następujące zasady przewodnie, które mogą okazać się pomocne dla Umawiających się Stron przy wykonywaniu przyszłych umów o readmisji:1. Następujące dokumenty uznawane są między innymi za dowód pobytu lub tranzytu:- stempel wjazdu umieszczony w dokumencie podróży przez Umawiającą się Stronę,- stempel wyjazdu z państwa przyległego do Umawiającej się Strony, z uwzględnieniem trasy podróży i daty przekroczenia granicy,- stempel wjazdu umieszczony przez Umawiającą się Stronę w podrobionym lub fałszywym dokumencie podróży,- imienne bilety przejazdowe, na podstawie których można formalnie stwierdzić wjazd,- odciski palców,- ważny dokument pobytowy,- ważna wiza wydana przez Umawiającą się Stronę,- dokument potwierdzający zaokrętowanie lub zejście ze statku, zawierający datę wjazdu na terytorium Umawiającej się Strony.2. Następujące poszlaki, między innymi, mogą stanowić podstawę do domniemania pobytu lub tranzytu:- deklaracje urzędników,- deklaracje osób trzecich,- deklaracje osoby podlegającej readmisji,- wystawiony przez Umawiającą się Stronę dokument pobytowy, którego ważność wygasła — niezależnie od rodzaju dokumentu,- wiza, której ważność wygasła, wystawiona przez Umawiającą się Stronę,- dokumenty imienne, wydane na terytorium Umawiającej się Strony,- bilety,- rachunki hotelowe,- przepustki umożliwiające dostęp do obiektów publicznych lub prywatnych umawiających się Stron,- zapis terminów wizyt u lekarza, dentysty itp.,- dane, z których wynika, że osoba podlegająca readmisji korzystała z usług osoby dokonującej przerzutu przez granicę lub biura podróży.3. Jeżeli partnerzy Schengen uwzględnią środki dowodowe zgodnie z pkt 1 przy zawieraniu przyszłych umów o readmisji, środki te będą stanowić wystarczający dowód pobytu lub tranzytu. W zasadzie dalsze dochodzenie nie będzie dokonywane. Dopuszcza się jednakże dowody przeciwne (np. dokumenty podrobione lub fałszywe).4. Jeżeli partnerzy Schengen uwzględnią przy zawieraniu przyszłych umów o readmisji poszlaki zgodnie z pkt 2, poszlaki te będą stanowić podstawę do domniemania pobytu lub tranzytu. Są one w zasadzie podważalne przez poszlaki przeciwne.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji z dnia 13 lutego 1987 r. zmieniająca decyzję 80/686/EWG ustanawiającą Komitet Doradczy ds. Kontroli i Ograniczenia Zanieczyszczenia Powodowanego przez Zrzuty Węglowodorów do Morza

text:
Ważna informacja prawna

|

31987D0144

Dziennik Urzędowy L 057 , 27/02/1987 P. 0057 - 0057 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 15 Tom 7 P. 0210  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 15 Tom 7 P. 0210

		Decyzja Komisjiz dnia 13 lutego 1987 r.zmieniająca decyzję 80/686/EWG ustanawiającą Komitet Doradczy ds. Kontroli i Ograniczenia Zanieczyszczenia Powodowanego przez Zrzuty Węglowodorów do Morza(87/144/EWG)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,a także mając na uwadze, co następuje:decyzją 80/686/EWG [1] z dnia 25 czerwca 1980 r. Komisja ustanowiła Komitet Doradczy ds. Kontroli i Ograniczenia Zanieczyszczenia Powodowanego przez Zrzuty Węglowodorów do Morza; decyzją 85/208/EWG [2] Komisja rozszerzyła kompetencje powyższego Komitetu, włączając również inne substancje szkodliwe;dokonano znacznego postępu w zakresie działań Wspólnoty dotyczących kontroli i ograniczenia zanieczyszczenia powodowanego przez wyciek ropy do morza;w swojej rezolucji z dnia 16 września 1983 r. [3] Parlament Europejski uznał, że w odniesieniu do, między innymi, członków komitetów i grup ekspertów powinny obowiązywać surowe przepisy;z powyżej przedstawionych powodów należy zmienić decyzję 80/686/EWG,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W decyzji 80/686/EWG wprowadza się następujące zmiany:1) w art. 3 ust. 1 wyrazy "trzech przedstawicieli na jedno Państwo Członkowskie" zastępuje się wyrazami "dwóch przedstawicieli na jedno Państwo Członkowskie";2) artykuł 7 otrzymuje brzmienie:"Artykuł 7W miarę potrzeby Komisja może zaprosić do wzięcia udziału w zebraniu na zasadzie indywidualnej jednego lub kilku członków, którzy są szczególnie dobrze wykwalifikowani w przedmiotowej dziedzinie.";3) artykuł 10 skreśla się.Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lutego 1987 r.W imieniu KomisjiStanley Clinton DavisCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 188 z 22.7.1980, str. 11.[2] Dz.U. L 89 z 29.3.1985, str. 64.[3] Dz.U. C 277 z 17.10.1983, str. 195.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2014/22/WPZiB z dnia 20 stycznia 2014 r. zmieniająca decyzję 2013/353/WPZiB zmieniającą i przedłużającą mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji

text:
               21.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 16/30

      DECYZJA RADY 2014/22/WPZiB
   z dnia 20 stycznia 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2013/353/WPZiB zmieniającą i przedłużającą mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 25 sierpnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/518/WPZiB (1) w sprawie mianowania Philippe’a LEFORTA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji.

               (2)

               W dniu 2 lipca 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/353/WPZiB (2) przedłużającą mandat SPUE do dnia 30 czerwca 2014 r. i przewidującą finansową kwotę odniesienia na okres do dnia 31 grudnia 2013 r.

               (3)

               Należy ustalić nową finansową kwotę odniesienia na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 30 czerwca 2014 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W art. 5 decyzji 2013/353/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               a)

               w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. wynosi 1 040 000 EUR.”;

               b)

               w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
               „Wydatki pokrywane w ramach kwoty określonej w ust. 1 akapit pierwszy kwalifikują się do finansowania od dnia 1 lipca 2013 r.”.

         Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 stycznia 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2011/518/WPZiB z dnia 25 sierpnia 2011 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji (Dz.U. L 221 z 27.8.2011, s. 5).

      (2)  Decyzja Rady 2013/353/WPZiB z dnia 2 lipca 2013 r. zmieniająca i przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Regionie Kaukazu Południowego i ds. Kryzysu w Gruzji (Dz.U. L 185 z 4.7.2013, s. 9).


title: 2011/598/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/210

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009
   (2011/598/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Fundacji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (3), w szczególności jego art. 16,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0108/2011),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy absolutorium z wykonania budżetu Fundacji za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 155.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/211

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji PE w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Fundacji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (3), w szczególności jego art. 16,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0108/2011),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne za rok finansowy 2009 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 5 maja 2010 r. Parlament udzielił dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy absolutorium z wykonania budżetu Fundacji za rok budżetowy 2008 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                           —

                           ubolewał nad tym, że w latach 2008, 2007 i 2006 Trybunał Obrachunkowy stwierdził uchybienia w zakresie procedur rekrutacyjnych,

                           —

                           zwrócił się do Fundacji o lepsze monitorowanie umów i poprawę programowania procedur przetargowych,

                           —

                           zauważył, że przeniesione kwoty stanowiły ponad 55 % środków (4 900 000 EUR) na rok budżetowy 2008,

               C.

               mając na uwadze, że budżet Fundacji na rok 2009 wynosił 20 200 000 EUR, czyli o 3,8 % mniej niż jej budżet na rok 2008,

      Wyniki działalności

               1.

               z zadowoleniem przyjmuje zamiar Fundacji dotyczący przedstawienia w 2010 r. – w tabeli, która zostanie dołączona do kolejnego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego – zestawienia porównawczego działań zrealizowanych w roku, którego dotyczy absolutorium, oraz działań zrealizowanych w poprzednim roku budżetowym, aby umożliwić organowi udzielającemu absolutorium dokonanie lepszej oceny działalności Fundacji na przestrzeni dwóch kolejnych lat;

               2.

               odnotowuje, że po zakończonej już w roku 2007 ocenie ex post programu prac Fundacji na lata 2001–2004 Fundacja przeprowadziła kolejną ocenę programu prac na lata 2005–2008; uważa tę procedurę za bardzo przydatną dla Fundacji, gdyż dzięki niej Fundacja zdobyła pomocne doświadczenia i zalecenia w zakresie wyzwań pojawiających się w związku z jej przyszłym okresem programowania; wyraża uznanie dla Fundacji za wykazanie podczas tej oceny, że:

                           —

                           skutecznie przydzieliła swe środki finansowe, wspierając realizację jej programu prac,

                           —

                           zrealizowała cele programu prac na lata 2005–2008;

               3.

               zachęca jednak Fundację do dalszego rozwijania systemu monitorowania działalności Fundacji („Eurofound Performance Monitoring System”), aby wyniki tego monitorowania były wykorzystywane w dotyczącym zarządzania procesie podejmowania decyzji i planowania oraz aby przeprowadzane były okresowe badania w celu uzyskania opinii docelowych odbiorców;

               4.

               popiera wydane przez zewnętrznego oceniającego zalecenie, aby lepiej określić docelowych odbiorców Fundacji na poziomie krajowym (tj. to, czy Fundacja powinna wykraczać poza władze krajowe oraz decydentów politycznych i próbować dotrzeć do szerszej grupy podmiotów będących pracodawcami oraz podmiotów będących pracownikami), a także aby utworzyć sieć punktów kontaktowych w oparciu o krajowe organy reprezentowane w Radzie Zarządzającej Fundacji;

      Rada Zarządzająca

               5.

               przyjmuje do wiadomości, że – jak poinformował zewnętrzny oceniający wykonujący ocenę ex post programu prac Fundacji na lata 2005–2008 – Rada Zarządzająca Fundacji nie była skutecznym organem decyzyjnym ze względu na powiększenie jej składu po rozszerzeniu Unii w 2004 r. i zmniejszenie liczby posiedzeń, a także na stosunkowo dużą rotację członków; wzywa zatem Fundację, aby podjęła działania zmierzające do wzmocnienia roli Rady Zarządzającej we wskazywaniu Fundacji ogólnego kierunku; zachęca w szczególności Radę Zarządzającą Fundacji, aby przeznaczyła czas na omówienie strategicznych kwestii/priorytetów;

      Procedury udzielania zamówień

               6.

               stwierdza, że Trybunał Obrachunkowy ujawnił błędy i nieprawidłowości w ocenie jednej otwartej procedury udzielania zamówień, które to uchybienia wpłynęły na jej jakość; wzywa zatem Fundację do podjęcia działań na rzecz usprawnienia procedury oceny i przeglądu w celu uniknięcia powtórzenia się takich błędów w przyszłości;

      Zarządzanie budżetem

               7.

               wzywa Fundację do dopilnowania, aby środki udostępniano dopiero po otrzymaniu dochodów przeznaczonych na określony cel; stwierdza, że według Trybunału Obrachunkowego budżet Fundacji nie zawierał specjalnych tytułów dla poszczególnych programów finansowanych z dochodów przeznaczonych na określony cel, co jest sprzeczne z regulaminem finansowym Fundacji (art. 19); odnotowuje ponadto, że w ramach programu finansowanego ze środków przeznaczonych na określony cel zobowiązania Fundacji wyniosły 184 000 EUR, mimo iż faktycznie otrzymane dochody przeznaczone na określony cel wyniosły tylko 29 000 EUR;

               8.

               ubolewa, że Trybunał Obrachunkowy był zmuszony do zgłoszenia uwag do sprawozdania budżetowego i finansowego Fundacji, w szczególności dotyczących faktu, że początkowa wstępna wersja sprawozdania przedstawiona przez Fundację zawierała poważne braki, które wskazywały na istotną niewydolność finansowej organizacji Fundacji; z zadowoleniem przyjmuje potwierdzenie Fundacji, że za pomocą dodatkowych szkoleń i zasobów zapewni należyte stosowanie procedur na koniec roku oraz dotrzymywanie terminów przedstawiania swojego sprawozdania;

      Zasoby ludzkie

               9.

               wzywa Fundację, aby udokumentowała swoje decyzje dotyczące naboru pracowników (np. dowody dotyczące progów punktowych dla kandydatów na początku procesu rekrutacji) w celu zagwarantowania przejrzystości procedur rekrutacyjnych; stwierdza, że Trybunał Obrachunkowy zgłosił nieprawidłowości w tym zakresie w przypadku siedmiu skontrolowanych procedur naboru pracowników; przyznaje w szczególności, że nie podano dowodów, jakie progi punktowe musieli spełniać kandydaci, aby dostać zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną, i że progi punktowe wymagane do wpisania kandydatów na listę rezerwową zostały określone przez komisję rekrutacyjną jeszcze przed zbadaniem wniosków kandydatów;

               10.

               zauważa w szczególności, że organ udzielający absolutorium stwierdza niedociągnięcia w procedurach rekrutacyjnych już od 2006 r.; wzywa w związku z tym Fundację do niezwłocznego skorygowania sytuacji i powiadomienia organu udzielającego absolutorium o postępach poczynionych w tym zakresie;

               11.

               z zadowoleniem przyjmuje niemniej jednak potwierdzenie ze strony Fundacji, że w przyszłości usprawni dokumentowanie procedur rekrutacyjnych.

      Audyt wewnętrzny

               12.

               z zadowoleniem przyjmuje wdrożenie przez Fundację w dniu 1 lipca 2010 r. systemu rejestrowania i analizowania odstępstw od ustalonych strategii politycznych i procedur („wykaz wyjątków”);

               13.

               przyznaje, że zrealizowano 2 spośród 8 zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego, dotyczących działań następczych wynikających z wcześniejszych zaleceń; stwierdza, że zalecenia uznane za „bardzo ważne” dotyczą przede wszystkim skuteczności systemu kontroli wewnętrznej (jak „roczny plan prac dotyczący zapewnienia kontroli wewnętrznej”, „przegląd kluczowych stanowisk” i „procedury dotyczące zgłaszania nieprawidłowości”); wzywa zatem Fundację do niezwłocznego wdrożenia wspomnianych zaleceń;

               14.

               zauważa również, że w 2009 r. Służba Audytu Wewnętrznego przeprowadziła kontrolę zarządzania finansami i spośród 15 przedstawionych zaleceń dwa określiła jako „decydujące”, a sześć jako „bardzo ważne”; wyraża obawy, że oba decydujące ustalenia dotyczą stanowiska w księgowości (tj. „stanowiska do obsadzenia przez pracownika czasowego lub urzędnika”, „kompetencje mają być dostosowane do zaleceń księgowego Komisji”) oraz zatwierdzania systemów rachunkowości, podczas gdy sześć ustaleń uznanych za „bardzo ważne” dotyczy konieczności lepszego dokumentowania obiegu finansowego Fundacji, projektowania i planowania zamówień publicznych, kontroli ex post, zasad zwrotu kosztów i rejestracji wyjątków; wzywa zatem Fundację do niezwłocznego wdrożenia zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego i do powiadomienia organu udzielającego absolutorium o postępach poczynionych w tym zakresie;

               15.

               jeżeli chodzi o pozostałe uwagi dołączone do decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter horyzontalny, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2011 r. (6) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 155.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 196.

      (6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0163. Zob. s. 269 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: Decyzja Rady 2009/956/WPZiB z dnia 15 grudnia 2009 r. zmieniająca wspólne działanie 2009/131/WPZiB w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. kryzysu w Gruzji

text:
               16.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/77

      DECYZJA RADY 2009/956/WPZiB
   z dnia 15 grudnia 2009 r.
   zmieniająca wspólne działanie 2009/131/WPZiB w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. kryzysu w Gruzji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 25 września 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/760/WPZiB (1), mianując Pierre’a MORELA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) ds. kryzysu w Gruzji na okres do dnia 28 lutego 2009 r.

               (2)

               W dniu 16 lutego 2009 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2009/131/WPZiB (2) przedłużające mandat SPUE do dnia 31 sierpnia 2009 r., a w dniu 27 lipca 2009 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2009/571/WPZiB (3) dodatkowo przedłużające mandat SPUE do dnia 28 lutego 2010 r.

               (3)

               Należy przewidzieć nową finansową kwotę odniesienia na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE do dnia 28 lutego 2010 r.

               (4)

               SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym we wspólnym działaniu 2009/131/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:
   Art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

      „1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2009 r. do dnia 28 lutego 2010 r. wynosi 517 000 EUR.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         E. ERLANDSSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 259 z 27.9.2008, s. 16.

      (2)  Dz.U. L 46 z 17.2.2009, s. 47.

      (3)  Dz.U. L 197 z 29.7.2009, s. 109.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1528 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/266

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1528
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0087/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (4), w szczególności jego art. 64,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0091/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 175.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Stałego Komitetu Państw EFTA nr 3/2012/SC z dnia 26 października 2012 r. ustanawiająca procedury dla komitetów wspierających Urząd Nadzoru EFTA w zakresie pełnienia jego funkcji na mocy art. 3 protokołu 1 do Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości

text:
               7.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 36/5

         DECYZJA STAŁEGO KOMITETU PAŃSTW EFTA
   NR 3/2012/SC
   z dnia 26 października 2012 r.
   ustanawiająca procedury dla komitetów wspierających Urząd Nadzoru EFTA w zakresie pełnienia jego funkcji na mocy art. 3 protokołu 1 do Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości
   STAŁY KOMITET PAŃSTW EFTA,
   uwzględniając Porozumienie między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości dostosowane Protokołem dostosowującym Porozumienie między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości, zwane dalej porozumieniem o nadzorze i Trybunale, a w szczególności art. 3 protokołu 1 do tego porozumienia;
   a także mając na uwadze, co następuje:
   W przypadku pewnych aktów prawnych Parlament Europejski i Rada powierzają Komisji Europejskiej uprawnienia do wykonania zawartych w nich przepisów. Art. 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wymaga, aby Parlament Europejski i Rada ustanowiły przepisy i ogólne zasady dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję;
   Parlament Europejski i Rada ustanowiły te przepisy i ogólne zasady w rozporządzeniu (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (1);
   Art. 3 protokołu 1 do porozumienia o nadzorze i Trybunale powierza Urzędowi Nadzoru EFTA pewne funkcje, które w ramach Unii Europejskiej pełni Komisja Europejska; przy czym w ramach pełnienia niektórych spośród tych funkcji Komisja Europejska musi przestrzegać procedur w zakresie wykonywania swoich uprawnień wykonawczych. Zgodnie z tymi procedurami Komisja Europejska musi przedstawić projekt środka, który ma zostać podjęty, komitetowi;
   Art. 3 protokołu 1 do porozumienia o nadzorze i Trybunale stanowi, że Stały Komitet ustanawia procedury, których trzeba przestrzegać, w przypadku gdy Urząd Nadzoru EFTA musi przedstawić komitetowi projekt środka lub w inny sposób skonsultować się z komitetem;
   Procedury te są identyczne z procedurami, których zgodnie z aktami, o których mowa w załącznikach do Porozumienia EOG, Komisja Europejska przestrzega w ramach pełnienia odpowiednich funkcji, albo odpowiadają im w najwyższym stopniu;
   Wyznaczanie komitetów wśród państw EFTA, odpowiadających właściwym komitetom Unii Europejskiej, jest przedmiotem odrębnych decyzji Stałego Komitetu na mocy art. 5 ust. 2 Porozumienia w sprawie Stałego Komitetu państw EFTA przyjmowanych na wniosek Urzędu Nadzoru EFTA,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przepisy wspólne
   1.   Urząd Nadzoru EFTA jest wspierany przez komitet, w skład którego wchodzą przedstawiciele państw EFTA oraz któremu przewodniczy przedstawiciel Urzędu Nadzoru EFTA. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu komitetu.
   2.   Przewodniczący przedstawia komitetowi w celu rozpatrzenia projekt podejmowanych środków. Komitet wydaje opinię w sprawie projektu środków w terminie, który przewodniczący może ustalić stosownie do pilności danej sprawy, w razie potrzeby w drodze głosowania. Terminy są proporcjonalne i umożliwiają członkom komitetu wczesne i skuteczne przeanalizowanie projektu środków oraz wyrażenie swoich opinii.
   3.   Do czasu wydania opinii każdy członek komitetu może proponować poprawki, a przewodniczący może przedstawiać zmienione wersje projektów środków w celu uwzględnienia dyskusji na forum komitetu. Przewodniczący dokłada starań, aby znaleźć rozwiązania, które cieszą się możliwie największym poparciem w ramach komitetu. W tym celu przewodniczący może kilkukrotnie zwoływać posiedzenia komitetu.
   4.   Opinię komitetu zapisuje się w protokole; ponadto każde Państwo EFTA ma prawo zażądać odnotowania w Protokole swojego stanowiska.
   5.   W stosownych przypadkach tryb kontroli obejmuje przekazanie sprawy do komitetu odwoławczego. Komitet odwoławczy przyjmuje swój własny regulamin wewnętrzny zwykłą większością głosów swoich członków. Urząd Nadzoru EFTA przedstawia komitetowi wniosek dotyczący regulaminu wewnętrznego. Komitet odwoławczy wydaje swoją opinię w terminie dwóch miesięcy od daty przekazania sprawy. Przedstawiciel Urzędu Nadzoru EFTA przewodniczy komitetowi odwoławczemu.
   Artykuł 2
   Procedura doradcza
   1.   W przypadku gdy zastosowanie ma procedura doradcza, komitet wydaje swoją opinię, w razie konieczności w drodze głosowania. W przypadku konieczności głosowania komitet wydaje opinię zwykłą większością głosów.
   2.   Urząd Nadzoru EFTA decyduje o środkach, jakie należy przyjąć, uwzględniając w jak największym stopniu wnioski płynące z dyskusji na forum komitetu oraz wydaną opinię. Informuje on komitet o tym, w jaki sposób uwzględnił jego opinię.
   Artykuł 3
   Procedura sprawdzająca
   1.   W przypadku gdy zastosowanie ma procedura sprawdzająca, komitet wydaje swoją opinię, w razie konieczności w drodze głosowania. W przypadku konieczności głosowania komitet wydaje opinię zwykłą większością głosów.
   2.   W przypadku gdy opinia komitetu jest pozytywna, Urząd Nadzoru EFTA przyjmuje projekt przewidzianych środków.
   3.   W przypadku gdy opinia komitetu jest negatywna, Urząd Nadzoru EFTA nie przyjmuje tych środków. W przypadku gdy konieczne wydaje się przyjęcie projektu środków, przewodniczący może przedstawić komitetowi zmienioną wersję projektu środków albo przedstawić komitetowi odwoławczemu projekt środków do dalszej dyskusji.
   4.   W przypadku braku wydania opinii, Urząd nadzoru EFTA może przyjąć przewidziane środki, chyba że akt podstawowy stanowi, że projektu środków nie można przyjąć, jeżeli nie zostanie wydana opinia.
   Artykuł 4
   Przekazanie sprawy do komitetu odwoławczego
   1.   W skład komitetu odwoławczego wchodzi po jednym przedstawicielu z każdego państwa EFTA, a przewodniczy mu przedstawiciel Urzędu Nadzoru EFTA. Członkowie komitetu wspierającego Urząd Nadzoru EFTA (art.1) nie są członkami komitetu odwoławczego. Komitet odwoławczy wydaje swoją opinię zwykłą większością głosów. Przewodniczący komitetu odwoławczego nie bierze udziału w głosowaniu komitetu odwoławczego.
   2.   Do czasu wydania opinii każdy członek komitetu odwoławczego może proponować poprawki do projektu środków, a przewodniczący może zadecydować, czy go zmienić. Przewodniczący dokłada starań, aby znaleźć rozwiązania, które cieszą się możliwie największym poparciem w ramach komitetu odwoławczego. Przewodniczący informuje komitet odwoławczy o tym, w jaki sposób zostały uwzględnione dyskusje i propozycje poprawek, w szczególności te propozycje poprawek, które w dużej mierze uzyskały poparcie w ramach komitetu odwoławczego.
   3.   W przypadku gdy komitet odwoławczy:

               a)

               wyda pozytywną opinię, Urząd Nadzoru EFTA przyjmuje projekt środków.

               b)

               nie wyda opinii, Urząd Nadzoru EFTA może przyjąć projekt środków.

               c)

               wyda negatywną opinię, Urząd Nadzoru EFTA nie przyjmuje projektu środków.

         Artykuł 5
   Środki mające natychmiastowe zastosowanie
   1.   W drodze odstępstwa od art. 2 i 3 akt podstawowy może przewidywać, że w przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby niezbędne są środki wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie.
   2.   Urząd Nadzoru EFTA przyjmuje w tym przypadku środki mające natychmiastowe zastosowanie, bez wcześniejszego przedstawienia ich komitetowi, i pozostające w mocy przez okres nieprzekraczający sześciu miesięcy, chyba że akt podstawowy stanowi inaczej.
   3.   Przewodniczący niezwłocznie przedstawia odpowiedniemu komitetowi środki, o których mowa w ust. 1, w celu uzyskania jego opinii zgodnie z procedurą właściwą dla danego komitetu.
   4.   W przypadku procedury sprawdzającej, jeżeli środki nie są zgodne z opinią komitetu, Urząd Nadzoru EFTA niezwłocznie uchyla środki przyjęte zgodnie z ust. 1.
   5.   Środki, o których mowa w ust. 1, pozostają w mocy do chwili ich uchylenia lub zastąpienia.
   Artykuł 6
   Uchylenie decyzji Stałego Komitetu nr 3/94/SC z dnia 10 stycznia 1994 r.
   Decyzja Stałego Komitetu Państw EFTA nr 3/94/SC z dnia 10 stycznia 1994 r. traci moc.
   Artykuł 7
   Przepisy przejściowe: dostosowanie istniejących aktów podstawowych
   W przypadku gdy w aktach podstawowych przyjętych przed wejściem w życie rozporządzenia (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. odsyła się do decyzji 1999/486/WE, zastosowanie mają następujące zasady:

               a)

               odesłania do art. 3 decyzji 1999/486/WE rozumie się jako odesłania do art. 2 (procedura doradcza) niniejszej decyzji;

               b)

               odesłania do art. 4 i art. 5 decyzji 1999/486/WE rozumie się jako odesłania do art. 3 (procedura sprawdzająca) niniejszej decyzji.

         Artykuł 8
   Przepis przejściowy
   Niniejsza decyzja nie ma wpływu na toczące się procedury, w ramach których komitet już wydał opinię zgodnie z decyzją Stałego Komitetu nr 3/94/SC.
   Artykuł 9
   Informacje o pracach komitetów
   Urząd Nadzoru EFTA składa coroczne sprawozdania z prac komitetów.
   Artykuł 10
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 11
   Publikacja
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 października 2012 r.

            W imieniu Stałego Komitetu

         Atle LEIKVOLL

            Przewodniczący

         Kristinn F. ÁRNASON

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.


title: 2005/458/WE: Decyzja Komisji z dnia 21 czerwca 2005 r. przyznająca Włochom odstępstwo przewidziane w art. 3 ust. 2 dyrektywy Rady 92/102/EWG w sprawie identyfikacji i rejestracji zwierząt (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1826)   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               23.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 160/31

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 21 czerwca 2005 r.
   przyznająca Włochom odstępstwo przewidziane w art. 3 ust. 2 dyrektywy Rady 92/102/EWG w sprawie identyfikacji i rejestracji zwierząt
   (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1826)
   (Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2005/458/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając dyrektywę Rady 92/102/EWG z dnia 27 listopada 1992 r. w sprawie identyfikacji i rejestracji zwierząt (1), w szczególności jej art. 3 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 3 ust. 2 dyrektywy Rady 92/102/EWG przewiduje możliwość upoważnienia Państw Członkowskich do wyłączenia z wykazu wymaganego w art. 3 ust. 1 gospodarstw hodujących nie więcej niż trzy sztuki zwierząt z gatunku owiec lub kóz, w stosunku do których nie wystąpiono o premie, lub hodujących jedną świnię, pod warunkiem iż wymienione zwierzęta przeznaczone są na użytek własny lub do konsumpcji własnej hodowców oraz pod warunkiem, że są one poddane kontrolom wymaganym w wymienionej dyrektywie przed jakimkolwiek ich przewozem.

               (2)

               Władze Włoch wystąpiły o takie upoważnienie w odniesieniu do gospodarstw hodujących nie więcej niż jedną świnię i dokonały właściwych zapewnień w odniesieniu do kontroli weterynaryjnych.

               (3)

               Dlatego Włochy powinny zostać upoważnione do stosowania odstępstwa.

               (4)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Włochy są upoważnione do stosowania odstępstwa, o którym mowa w art. 3 ust. 2 dyrektywy 92/102/EWG w odniesieniu do gospodarstw hodujących nie więcej niż jedną świnię.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 czerwca 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 355 z 5.12.1992, str. 32. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 21/2004 (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 8).


title: 2011/739/: Decyzja Rady z dnia 20 października 2011 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu zmieniającej Dodatkowe porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu rozszerzające na Księstwo Liechtensteinu stosowanie umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi

text:
               16.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 297/48

         DECYZJA RADY
   z dnia 20 października 2011 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu zmieniającej Dodatkowe porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu rozszerzające na Księstwo Liechtensteinu stosowanie umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi
   (2011/739/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi (2) (zwana dalej „umową rolną”) weszła w życie dnia 1 czerwca 2002 r.

               (2)

               Dodatkowe porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu rozszerzające na Księstwo Liechtensteinu stosowanie umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi (3) (zwane dalej „dodatkowym porozumieniem”) weszło w życie dnia 13 października 2007 r.

               (3)

               W imieniu Unii Europejskiej Komisja wynegocjowała z Konfederacją Szwajcarską Umowę w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych, która zmienia umowę rolną przez dodanie do niej nowego załącznika 12.

               (4)

               Unia Europejska, Księstwo Liechtensteinu i Konfederacja Szwajcarska uzgodniły, że należy zmienić również dodatkowe porozumienie, w celu uwzględnienia ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych.

               (5)

               Umowa między Unią Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu, zmieniającą dodatkowe porozumienie (zwaną dalej „Umową”) powinna zostać zawarta,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę między Unią Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu zmieniającą Dodatkowe porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu rozszerzające na Księstwo Liechtensteinu stosowanie umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi (zwaną dalej „Umową”).
   Tekst Umowy dołączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady wyznacza osobę uprawnioną do złożenia w imieniu Unii dokumentu zatwierdzenia, o którym mowa w art. 3 Umowy, w celu związania nią Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 października 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. SAWICKI

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 24 czerwca 2011 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132.

      (3)  Dz.U. L 270 z 13.10.2007, s. 6.
    ---documentbreak---

               16.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 297/49

         UMOWA
   między Unią Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu zmieniająca Dodatkowe porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu rozszerzające na Księstwo Liechtensteinu stosowanie umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi
   UNIA EUROPEJSKA (zwana dalej „Unią”),
   KONFEDERACJA SZWAJCARSKA (zwana dalej „Szwajcarią”) oraz
   KSIĘSTWO LIECHTENSTEINU (zwane dalej „Liechtensteinem”),
   zwane dalej „Stronami”,
   Zdecydowane na wspólne promowanie harmonijnego rozwoju nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych oraz ułatwianie, poprzez ich ochronę w ramach Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi (zwanej dalej „umową rolną”) dwustronnej wymiany handlowej produktów rolnych i środków spożywczych pochodzących ze Stron i objętych oznaczeniami geograficznymi w rozumieniu przepisów każdej z nich i regularne aktualizowanie wykazu oznaczeń geograficznych chronionych na mocy niniejszej umowy,
   A także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Szwajcarskie prawodawstwo w zakresie oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych stosuje się w Liechtensteinie.

               (2)

               Oznaczenia geograficzne wpisane do szwajcarskiego rejestru mogą zawierać nazwy geograficzne znajdujące się na obszarze Liechtensteinu, a ich obszar geograficzny może obejmować obszar Liechtensteinu.

               (3)

               Na mocy Dodatkowego porozumienia pomiędzy Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu rozszerzającego na Księstwo Liechtensteinu stosowanie umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi (zwanego dalej „dodatkowym porozumieniem”), umowę rolną stosuje się również do Liechtensteinu.

               (4)

               Na mocy dodatkowego porozumienia produkty Liechtensteinu uznaje się za produkty pochodzące ze Szwajcarii.

               (5)

               Należy zmienić dodatkowe porozumienie, tak by nowy załącznik do umowy rolnej w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych Unii i Szwajcarii stosował się również do Liechtensteinu,

         UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zmiany
   W dodatkowym porozumieniu wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „Szczególne dostosowania dotyczące Liechtensteinu, odnoszące się do załączników 4–12 do umowy rolnej, wymienione są w załączniku do niniejszego porozumienia (zwanego dalej „dodatkowym porozumieniem”), stanowiącym jego integralną część.”;

               2)

               w załączniku, tytuł: „Dostosowania/uzupełnienia dotyczące załączników 4–11 do umowy rolnej” otrzymuje brzmienie:

               3)

               w wyżej wymienionym tytule dodaje się ustęp w brzmieniu:
               „Załącznik 12. W sprawie ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych.
               Obszar geograficzny następujących szwajcarskich oznaczeń geograficznych objętych ochroną na mocy dodatku 1 do załącznika 12 obejmuje również obszar Liechtensteinu:

                           —

                           Rheintaler Ribel / Türggen Ribel (ChNP),

                           —

                           St. Galler Bratwurst / St. Galler Kalbsbratwurst (ChOG).”.

         Artykuł 2
   Wersje językowe
   Niniejsza umowa jest sporządzona w trzech egzemplarzach w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, a każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.
   Artykuł 3
   Wejście w życie
   1.   Strony ratyfikują lub zatwierdzają niniejszą umowę zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.
   2.   Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu tych procedur.
   3.   Niniejsza umowa wchodzi w życie w dniu wejścia w życie Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych, zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi.

      Съставено в Брюксел на седемнадесети май две хиляди и единадесета година.
      Hecho en Bruselas, el diecisiete de mayo de dos mil once.
      V Bruselu dne sedmnáctého května dva tisíce jedenáct.
      Udfærdiget i Bruxelles den syttende maj to tusind og elleve.
      Geschehen zu Brüssel am siebzehnten Mai zweitausendelf.
      Kahe tuhande üheteistkümnenda aasta maikuu seitsmeteistkümnendal päeval Brüsselis.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα εφτά Μαΐου δύο χιλιάδες έντεκα.
      Done at Brussels on the seventeenth day of May in the year two thousand and eleven.
      Fait à Bruxelles, le dix-sept mai deux mille onze.
      Fatto a Bruxelles, addì diciassette maggio duemilaundici.
      Briselē, divi tūkstoši vienpadsmitā gada septiņpadsmitajā maijā.
      Priimta du tūkstančiai vienuoliktų metų gegužės septynioliktą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenegyedik év május tizenhetedik napján.
      Magħmul fi Brussell, fis-sbatax-il jum ta' Mejju tas-sena elfejn u ħdax.
      Gedaan te Brussel, de zeventiende mei tweeduizend elf.
      Sporządzono w Brukseli dnia siedemnastego maja roku dwa tysiące jedenastego.
      Feito em Bruxelas, em dezassete de Maio de dois mil e onze.
      Întocmit la Bruxelles la șaptesprezece mai două mii unsprezece.
      V Bruseli dňa sedemnásteho mája dvetisícjedenásť.
      V Bruslju, dne sedemnajstega maja leta dva tisoč enojst.
      Tehty Brysselissä seitsemäntenätoista päivänä toukokuuta vuonna kaksituhattayksitoista.
      Som skedde i Bryssel den sjuttonde maj tjugohundraelva.

         За Европейския съюз
         Por la Unión Europea
         Za Evropskou unii
         For Den Europæiske Union
         Für die Europäische Union
         Euroopa Liidu nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
         For the European Union
         Pour l'Union européenne
         Per l'Unione europea
         Eiropas Savienības vārdā –
         Europos Sąjungos vardu
         Az Európai Unió részéről
         Għall-Unjoni Ewropea
         Voor de Europese Unie
         W imieniu Unii Europejskiej
         Pela União Europeia
         Pentru Uniunea Europeană
         Za Európsku úniu
         Za Evropsko unijo
         Euroopan unionin puolesta
         För Europeiska unionen

         За Конфедерация Швейцария
         Por la Confederación Suiza
         Za Švýcarskou konfederaci
         For Det Schweiziske Forbund
         Für die Schweizerische Eidgenossenschaft
         Šveitsi Konföderatsiooni nimel
         Για την Ελβετική Συνομοσπονδία
         For the Swiss Confederation
         Pour la Confédération suisse
         Per la Confederazione svizzera
         Šveices Konfederācijas vārdā –
         Šveicarijos Konfederacijos vardu
         A Svájci Államszövetség részéről
         Għall-Konfederazzjoni Żvizzera
         Voor de Zwitserse Bondsstaat
         W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej
         Pela Confederação Suíça
         Pentru Confederația Elvețiană
         Za Švajčiarsku konfederáciu
         Za Švicarsko konfederacijo
         Sveitsin valaliiton puolesta
         För Schweiziska edsförbundet

         За Княжeство Лихтенщайн
         Por el Principado de Liechtenstein
         Za Lichtenštejnské knížectví
         For Fyrstendommet Liechtenstein
         Für das Fürstentum Liechtenstein
         Liechtensteini Vürstiriigi nimel
         Για το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν
         For the Principality of Liechtenstein
         Pour la Principauté de Liechtenstein
         Per il Principato del Liechtenstein
         Lihtenšteinas Firstistes vārdā –
         Lichtenšteino Kunigaikštystės vardu
         A Liechtensteini Hercegség részéről
         Għall-Prinċipat ta' Liechtenstein
         Voor het Vorstendom Liechtenstein
         W imieniu Księstwa Liechtensteinu
         Pelo Principado do Liechtenstein
         Pentru Principatul Liechtenstein
         Za Lichtenštajnské kniežatstvo
         Za Kneževino Lihtenštajn
         Liechtensteinin ruhtinaskunnan puolesta
         För Furstendömet Liechtenstein