title: Decyzja Rady z dnia 29 kwietnia 1997 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony, a Republiką Armenii z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

31997D0300

Dziennik Urzędowy L 129 , 21/05/1997 P. 0001 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 29 kwietnia 1997 r.w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony, a Republiką Armenii z drugiej strony(97/300/EWWiS, WE, Euratom)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113, w powiązaniu z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:do czasu wejścia w życie Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Armenii z drugiej strony, podpisanej dnia 22 kwietnia 1996 r. w Luksemburgu, należy w imieniu Wspólnoty Europejskiej zatwierdzić Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem, między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Republiką Armenii z drugiej strony,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony a Republiką Armenii z drugiej strony.Teksty dokumentów określonych w akapicie pierwszym, są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokona notyfikacji, przewidzianej w art. 32 Umowy przejściowej [2] w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 1997 r.W imieniu RadyH. Van MierloPrzewodniczący[1] Dz.U. C 115 z 14.4. 1997.[2] Data wejścia w życie Umowy przejściowej zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.--------------------------------------------------


title: 2006/308/WE: Decyzja Rady z dnia  10 kwietnia 2006 r.  w sprawie mianowania pochodzącego z Niemiec zastępcy członka Komitetu Regionów

text:
               28.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 115/36

      DECYZJA RADY

   z dnia 10 kwietnia 2006 r.
   w sprawie mianowania pochodzącego z Niemiec zastępcy członka Komitetu Regionów
   (2006/308/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Niemiec,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w wyniku rezygnacji pana Dietera DOMBROWSKIEGO,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pani Barbara RICHSTEIN (Barbara RICHSTEIN) Mitglied des Landtags von Brandenburg
   zostaje mianowana zastępcą członka Komitetu Regionów na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., na miejsce pana Dietera DOMBROWSKIEGO.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 10 kwietnia 2006 r.

            W imieniu Rady

         U. PLASSNIK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, str. 75.


title: Decyzja Komisji z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie licencjonowania otwartego oprogramowania do zintegrowanego zarządzania danymi Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa dotyczącymi rybołówstwa

text:
               12.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/9

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 6 lipca 2016 r.
   w sprawie licencjonowania otwartego oprogramowania do zintegrowanego zarządzania danymi Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa dotyczącymi rybołówstwa
   (2016/C 252/03)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Komisji z dnia 19 września 2001 r. (PV1536) nadającą dyrektorom generalnym i szefom służb uprawnienia do decydowania o konieczności złożenia wniosku o ochronę praw własności intelektualnej wynikających z działań lub programów, za które są oni odpowiedzialni, o udzieleniu powiązanej z tym licencji, o nabyciu, przeniesieniu lub odstąpieniu od praw lub porzuceniu praw, oraz nadającą dyrektorom generalnym uprawnienia do powiązanych środków administracyjnych,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrekcja Generalna ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa opracowała szereg systemów informatycznych należących do pakietu oprogramowania zintegrowanego zarządzania danymi o rybołówstwie (IFDM), który służy do elektronicznej wymiany danych dotyczących działalności połowowej w oparciu o normę FLUX Centrum Narodów Zjednoczonych ds. Ułatwiania Handlu i Elektronicznego Biznesu (UN/CEFACT).

               (2)

               Obecny pakiet IFDM (zwany dalej oprogramowaniem) zawiera następujące systemy informatyczne: warstwę transportową FLUX do wymiany wiadomości elektronicznych zgodnie z normą UN/CEFACT, unijne narzędzie systemu monitorowania statków (VMS) do monitorowania pozycji statków, do którego Dyrekcja Generalna ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa opracowała trzy moduły (przestrzenny, sprawozdawczy i USM), jak również przeglądarkę ERS narzędzia VMS, która poszerza unijny VMS o funkcję wizualizacji elektronicznych dzienników połowowych w formacie UN/CEFACT.

               (3)

               Licencjonowanie otwartego oprogramowania wpłynęłoby pozytywnie na światową harmonizację wymiany danych dotyczących rybołówstwa i pozwoliłoby na oszczędności kosztów. Dlatego też dystrybucja narzędzi oprogramowania powinna zostać udostępniona państwom członkowskim, państwom trzecim, regionalnym organizacjom ds. rybołówstwa oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa.

               (4)

               Dyrekcja Generalna ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa, jako dyrekcja generalna odpowiedzialna za opracowanie i obsługę techniczną oprogramowania oraz – jednocześnie – służba, której powierzono administracyjne wykonanie decyzji w dziedzinie własności intelektualnej, uważa licencjonowanie otwartego oprogramowania za odpowiednie i zasadne.

               (5)

               W celu dystrybucji i promocji użytkowania oprogramowania oraz aby uniknąć jego wyłącznego przywłaszczenia, oprogramowanie zostanie wprowadzone na zasadach licencji otwartego oprogramowania,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Warunki licencji niewyłącznego otwartego oprogramowania mogą być stosowane do dystrybucji oprogramowania w celu umożliwienia jego użytkowania, kopiowania, rozwoju i dalszej dystrybucji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja będzie miała zastosowanie do wszelkich wprowadzanych w przyszłości nowych wersji tego oprogramowania.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 lipca 2016 r.

            W imieniu Komisji

         João AGUIAR MACHADO

            Dyrektor Generalny


title: Decyzja Komisji z dnia 11 sierpnia 2003 r. zatwierdzająca w imieniu Wspólnoty Europejskiej zmiany w załącznikach do Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymiTekst mający znaczenie dla EOG

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0616

Dziennik Urzędowy L 214 , 26/08/2003 P. 0036 - 0037

		Decyzja Komisjiz dnia 11 sierpnia 2003 r.zatwierdzająca w imieniu Wspólnoty Europejskiej zmiany w załącznikach do Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi(Tekst mający znaczenie dla EOG)(2003/616/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając decyzję Rady 97/132/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi [1], zmienioną decyzją 1999/837/WE [2], w szczególności jej art. 3 akapit trzeci,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Decyzja Rady 2002/957/WE z dnia 28 listopada 2002 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego zmiany w załącznikach do Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi [3], przewiduje możliwość uznawania równoważności systemów certyfikacji Nowej Zelandii w odniesieniu do świeżego mięsa i produktów na bazie mięsa oraz pozostałych produktów zwierzęcych.(2) Wspólny Komitet Zarządzający ds. Umowy (Komitet), na posiedzeniu w dniach 27 i 28 lutego 2003 r. wydał zalecenie dotyczące określania równoważności systemów certyfikacji w odniesieniu do następujących produktów zwierzęcych: tusze zwierzęce, skóry i skórki, pokarm dla zwierząt domowych, kości oraz produkty kostne, przetworzone białko zwierzęce, krew i produkty krwiopochodne, smalec i wytopione tłuszcze, surowce do produkcji pasz, farmaceutyczne i techniczne zastosowanie oraz produkty otrzymane z mięsa drobiowego. W następstwie tego zalecenia właściwe jest wprowadzenie zmian w załączniku V do Umowy.(3) Komitet podczas tego samego posiedzenia wydał dalsze zalecenia dotyczące zmian niektórych załączników do Umowy w celu uwzględniania zmian w strukturach administracyjnych właściwych władz i punktu kontaktowego Nowej Zelandii oraz zmian odnoszących się do ustawodawstwa Nowej Zelandii. Komitet również zalecił zmianę załącznika V w odniesieniu do środków związanych z BSE zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem obu Stron.(4) Zmiany te powinny zostać zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zgodnie z zaleceniami ustanowionymi przez Wspólny Komitet Zarządzający powołany na mocy art. 16 Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi, zmiany w załącznikach II, V i X do wspomnianej Umowy zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej. Tekst Porozumienia w formie wymiany listów, włącznie ze zmianami w załącznikach do Umowy, załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Dyrektor Generalny ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów jest niniejszym umocowany do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów, aby stało się wiążące dla Wspólnoty.Artykuł 3Niniejszą decyzję stosuje się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Nowa Zelandia notyfikuje na piśmie Komisji zakończenie procedur wewnętrznych dotyczących zatwierdzenia zmian określonych w art. 1.Sporządzono w Brukseli, dnia 11 sierpnia 2003 r.W imieniu KomisjiDavid ByrneCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 57 z 26.2.1997, str. 4.[2] Dz.U. L 332 z 23.12.1999, str. 1.[3] Dz.U. L 333 z 10.12.2002, str. 13.--------------------------------------------------


title: Decyzja nr E5 z dnia 16 marca 2017 r. w sprawie praktycznych porozumień dotyczących okresu przejściowego dla wymiany danych drogą elektroniczną, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią. )

text:
               19.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 233/3

         DECYZJA NR E5
   z dnia 16 marca 2017 r.
   w sprawie praktycznych porozumień dotyczących okresu przejściowego dla wymiany danych drogą elektroniczną, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 987/2009
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)
   (2017/C 233/03)
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO,
   uwzględniając art. 72 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), zgodnie z którym Komisja Administracyjna odpowiada za rozpatrywanie wszelkich spraw administracyjnych lub spraw dotyczących wykładni związanych z przepisami rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (2),
   uwzględniając art. 72 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, zgodnie z którym Komisja Administracyjna zachęca, na ile to możliwe, do wykorzystywania nowych technologii,
   uwzględniając art. 4 rozporządzenia (WE) nr 987/2009, zgodnie z którym „przekazywanie danych między instytucjami lub instytucjami łącznikowymi odbywa się drogą elektroniczną” oraz „Komisja Administracyjna ustala strukturę, zawartość, format oraz szczegółowe ustalenia dotyczące wymiany dokumentów oraz standardowych dokumentów elektronicznych”,
   uwzględniając art. 95 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 dotyczący okresu przejściowego, stanowiący, że „każde państwo członkowskie może skorzystać z okresu przejściowego dotyczącego wymiany danych drogą elektroniczną” oraz że „okresy przejściowe nie mogą być dłuższe niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego”,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W art. 95 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 upoważniono Komisję Administracyjną do określenia praktycznych warunków dotyczących wszelkich niezbędnych okresów przejściowych w celu zapewnienia niezbędnej wymiany danych umożliwiającej stosowanie rozporządzenia podstawowego i rozporządzenia wykonawczego.

               (2)

               Należy określić podstawowe zasady, które mają być stosowane przez instytucje w okresie przejściowym.

               (3)

               Po wejściu nowych rozporządzeń w życie w trakcie rozpatrywania była znaczna liczba wniosków opartych na uprawnieniach powstałych zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1408/71 (3) i w odniesieniu do tych wniosków wymiana informacji będzie zasadniczo odbywała się zgodnie z procedurami ustanowionymi w rozporządzeniu (EWG) nr 1408/71 i rozporządzeniu (EWG) nr 574/72 (4), w tym z wykorzystaniem formularzy E.

               (4)

               Z art. 94 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 wynika, że w przypadkach, o których mowa w poprzednim motywie, będzie dochodziło do „podwójnego przyznania świadczeń”, a beneficjent otrzyma wyższe świadczenie.

               (5)

               W praktyce jednak, w zdecydowanej większości przypadków – jeżeli nie we wszystkich przypadkach – zastosowanie przepisów nowych rozporządzeń nie spowoduje podwyższenia świadczeń przyznanych na podstawie przepisów wcześniejszych rozporządzeń. W związku z powyższym nie można oczekiwać od instytucji, że w takich przypadkach będą przeprowadzały dwie odrębne procedury – jedną zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 574/72, a drugą – zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

               (6)

               W pkt 5 decyzji nr H1 określono status zaświadczeń (formularzy E) oraz europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego (w tym tymczasowych zaświadczeń zastępczych) wydanych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 883/2004 oraz rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

               (7)

               W okresie przejściowym państwa członkowskie mają swobodę decydowania w kwestii wyboru momentu przystąpienia do całościowego systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego (EESSI) lub ograniczając się do biznesowych przypadków użycia (BUC), zobowiązując się jednocześnie do przestrzegania harmonogramu wdrażania systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego w państwach członkowskich oraz sekwencji biznesowych przypadków użycia w celu rozpoczęcia wymiany informacji drogą elektroniczną zgodnie z zaleceniami Komisji Administracyjnej.
               Działając zgodnie z warunkami określonymi w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               1.

               Zasadami przewodnimi w okresie przejściowym jest dobra współpraca między instytucjami, pragmatyzm i elastyczność. Zasadnicze znaczenie ma przede wszystkim zagwarantowanie płynnego przejścia do stosowania nowych przepisów obywatelom korzystającym z praw przysługujących im na mocy nowych rozporządzeń.

               2.

               Z dniem wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia (WE) nr 987/2009 standardowe dokumenty elektroniczne w wersji papierowej zastąpią formularze E wydawane zgodnie z przepisami rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72.

               3.

               Niezależnie od postanowień pkt 2 państwa członkowskie, które korzystają z krajowych systemów elektronicznych pozwalających na wydawanie formularzy E lub które wprowadziły systemy elektronicznej wymiany informacji (na przykład w ramach projektów Build), przy czym zmiana tych systemów nie będzie możliwa w wyznaczonym terminie, mogą nadal korzystać z tych systemów w okresie przejściowym, dopóki zagwarantowane będą w pełni prawa obywateli określone w nowych rozporządzeniach.

               4.

               We wszystkich przypadkach w okresie przejściowym dana instytucja przyjmuje istotne informacje na temat dowolnego dokumentu wydanego przez inną instytucję, nawet jeżeli format, treść lub struktura takiego dokumentu będą nieaktualne. W razie wątpliwości dotyczących praw przysługujących danemu obywatelowi instytucja ta kontaktuje się z instytucją, która wydała dany dokument, działając w duchu dobrej współpracy.

               5.

               Zgodnie z pkt 5 decyzji nr H1, formularze E, dokumenty i europejskie karty ubezpieczenia zdrowotnego (w tym tymczasowe zaświadczenia zastępcze) wydane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia (WE) nr 987/2009 nadal zachowują ważność i są uwzględniane przez organy innych państw członkowskich nawet po tej dacie, do momentu wygaśnięcia ich ważności, ich wycofania lub zastąpienia ich dokumentami wydanymi lub przekazanymi zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

               6.

               Każde państwo członkowskie może przyjąć elastyczne podejście polegające na sukcesywnym wdrażaniu systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego, jeżeli uzyska możliwość korzystania z systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego za pośrednictwem swojego punktu kontaktowego (swoich punktów kontaktowych).

               7.

               Nie naruszając przepisów pkt 6, planowana sekwencja rozpatrywania przypadków biznesowego użycia w ramach systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego, której państwa członkowskie będą musiały przestrzegać, zostanie ustalona w drodze porozumienia opartego na współpracy w ramach Komisji Administracyjnej. Sekwencja ta oparta będzie na stopniowym wzroście liczby przypadków biznesowego użycia, przy czym w razie potrzeby obejmować będzie łączenie przypadków biznesowego użycia.

               8.

               W odniesieniu do każdego przypadku biznesowego użycia, w związku z którym rozpoczęto już elektroniczną wymianę informacji, wszystkie państwa członkowskie zobowiązują się do tego, aby przyłączyć się do systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego, gdy tylko umożliwi to ich techniczna integracja z systemem.

               9.

               Państwa członkowskie będą zarządzać wymianą informacji dotyczących danego przypadku biznesowego użycia zarówno w formie papierowej, jak i w formie elektronicznej do momentu, w którym wszystkie państwa członkowskie będą mogły korzystać z systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego w odniesieniu do tego przypadku biznesowego użycia.

               10.

               „Możliwość korzystania z systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego” w odniesieniu do danego przypadku biznesowego użycia oznacza, że dane państwo członkowskie może zarówno wysyłać do innych państw członkowskich, jak i odbierać od innych państw członkowskich wszystkie wiadomości związane z tym przypadkiem biznesowego użycia.

               11.

               Informacje dotyczące przypadków biznesowego użycia, w których dane państwo członkowskie może korzystać z systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego, zamieszcza się w wykazie udostępnionym instytucjom krajowym, a także w repozytorium instytucjonalnym systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego. Państwa członkowskie informują Komisję Administracyjną na piśmie z odpowiednim wyprzedzeniem, że będą mogły rozpocząć korzystanie z systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego w odniesieniu do danego przypadku biznesowego użycia.

               12.

               W okresie przejściowym wymiana informacji na temat danego przypadku biznesowego użycia między dwoma państwami członkowskimi odbywa się albo w ramach systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego, albo poza tym systemem w odniesieniu do wszystkich przypadków wymiany informacji dotyczących danego przypadku biznesowego użycia, nie naruszając jakichkolwiek porozumień dwustronnych, które mogą regulować np. kwestie związane ze wspólnym testowaniem lub szkoleniem lub inne podobne kwestie; wymiana taka odbywa się wyłącznie w ramach systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego od momentu, w którym obydwa państwa członkowskie oświadczyły, że mogą korzystać z tego systemu w odniesieniu do danego przypadku biznesowego użycia.

               13.

               W odniesieniu do wielostronnego przypadku biznesowego użycia – tj. przypadku biznesowego użycia, w którym państw członkowskich uczestniczących w wymianie informacji jest więcej niż dwa – wymianę informacji w ramach systemu elektronicznej wymiany informacji dotyczących zabezpieczenia społecznego rozpoczyna się dopiero po potwierdzeniu, że w takiej wymianie informacji uczestniczą wyłącznie państwa członkowskie, które oświadczyły, że mogą korzystać z tego systemu w odniesieniu do danego przypadku biznesowego użycia. Zasady określone w pkt 12 stosuje się również w przypadkach, w których państw członkowskich uczestniczących w wymianie informacji na temat danego przypadku biznesowego użycia jest więcej niż dwa.

               14.

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dwudziestego dnia po jej opublikowaniu.

               15.

               Niniejsza decyzja zastępuje decyzję nr E1 z dnia 12 czerwca 2009 r.

         Malcolm SCICLUNA

            Przewodniczący Komisji Administracyjnej

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 149 z 5.7.1971, s. 2).

      (4)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 74 z 27.3.1972, s. 1).


title: Decyzja Rady z dnia 21 stycznia 2002 dotycząca tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Południowej Afryki w sprawie handlu wyrobami spirytusowymi

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0054

Dziennik Urzędowy L 028 , 30/01/2002 P. 0131 - 0131

		Decyzja Radyz dnia 21 stycznia 2002dotycząca tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Południowej Afryki w sprawie handlu wyrobami spirytusowymi(2002/54/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dla Wspólnoty oraz Republiki Południowej Afryki konieczne jest ustanowienie tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Południowej Afryki w sprawie handlu wyrobami spirytusowymi ("Umowa") od dnia 28 stycznia 2002 r., do czasu zakończenia procedur wymaganych przez Republikę Południowej Afryki w celu wejścia w życie Umowy.(2) W celu ułatwienia wykonania niektórych postanowień Umowy, Komisja powinna zezwolić na dokonanie niezbędnych dostosowań technicznych, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r., ustanawiającego ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych [1].(3) W tym celu powinno zostać zatwierdzone Porozumienie w formie wymiany listów,PRZYJMUJE NINIEJSZA DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów przewidujące tymczasowe stosowanie od dnia 28 stycznia 2002 r. Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Południowej Afryki w sprawie handlu wyrobami spirytusowymi.Tekst Porozumienia w formie wymiany listów oraz tekst Umowy w sprawie handlu wyrobami spirytusowymi są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby(osób) umocowanej(-ych) do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów w celu uczynienia jej wiążącą dla Wspólnoty.Artykuł 3Niniejszym upoważnia się Komisję, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1576/89, do celów stosowania art. 5 ust. 8 i art. 16 ust. 2 Umowy w sprawie handlu wyrobami spirytusowymi do sporządzenia dokumentów wymaganych do zmiany Umowy.Artykuł 4Komisja reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie ustanowionym przez art. 17 Umowy w sprawie handlu wyrobami spirytusowymi.Artykuł 5Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 21 stycznia 2002 r.W imieniu RadyM. Arias CañetePrzewodniczący[1] Dz.U. L 160 z 12.6.1989, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3378/94 (Dz.U. L 366 z 30.12.1994, str. 1).--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1497 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/192

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1497
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Centrum (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Centrum absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0062/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego (4), w szczególności jego art. 12a,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0082/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 39.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Stałego Komitetu Państw EFTA nr 2/2016/SC z dnia 2 czerwca 2016 r. zmieniająca decyzję Stałego Komitetu nr 4/2004/SC ustanawiającą Komitet ds. Mechanizmu Finansowego [2017/313]

text:
               23.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 45/14

         DECYZJA STAŁEGO KOMITETU PAŃSTW EFTA NR 2/2016/SC
   z dnia 2 czerwca 2016 r.
   zmieniająca decyzję Stałego Komitetu nr 4/2004/SC ustanawiającą Komitet ds. Mechanizmu Finansowego [2017/313]
   STAŁY KOMITET PAŃSTW EFTA,
   uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej Porozumieniem EOG,
   uwzględniając Umowę między Unią Europejską, Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie mechanizmu finansowego EOG na lata 2014–2021,
   uwzględniając protokół 38c dotyczący mechanizmu finansowego EOG (2014–2021), włączony do Porozumienia EOG wyżej wymienioną umową między Unią Europejską, Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii w sprawie mechanizmu finansowego EOG na lata 2014–2021,
   uwzględniając umowę między Królestwem Norwegii a Unią Europejską w sprawie norweskiego mechanizmu finansowego na lata 2014–2021,
   uwzględniając decyzję Stałego Komitetu Państw EFTA nr 4/2004/SC z dnia 3 czerwca 2004 r. ustanawiającą Komitet ds. Mechanizmu Finansowego,
   uwzględniając decyzję Stałego Komitetu Państw EFTA nr 2/2015/SC z dnia 24 września 2015 r. ustanawiającą Tymczasowy Komitet ds. Mechanizmu Finansowego EOG na okres 2014–2021,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W art. 1 decyzji Stałego Komitetu Państw EFTA nr 4/2004/SC z dnia 3 czerwca 2004 r. w ust. 1 drugie zdanie otrzymuje brzmienie: „Komitet zarządza mechanizmem finansowym EOG na lata 2004–2009, mechanizmem finansowym EOG na lata 2009–2014 i mechanizmem finansowym EOG na lata 2014–2021.”.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej wejścia w życie lub z dniem tymczasowego zastosowania aktu prawnego ustanawiającego mechanizm finansowy EOG na lata 2014–2021.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 czerwca 2016 r.

            W imieniu Stałego Komitetu

         Kurt JÄGER

            Przewodniczący

         Kristinn F. ÁRNASON

            Sekretarz Generalny


title: Tworzenie grup politycznych (zmiana art. 29 Regulaminu) Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wprowadzenia zmian w art. 29 Regulaminu Parlamentu Europejskiego — tworzenie grup politycznych (2006/2201(REG))

text:
               3.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 294/91

         Środa, 9 lipca 2008 r.Tworzenie grup politycznych (zmiana art. 29 Regulaminu)
   P6_TA(2008)0351
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wprowadzenia zmian w art. 29 Regulaminu Parlamentu Europejskiego — tworzenie grup politycznych (2006/2201(REG))
   2009/C 294 E/23

      Parlament Europejski,
   uwzględniając propozycję zmian do swojego Regulaminu (B6-0420/2006),
   uwzględniając art. 201 oraz art. 202 Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A6-0206/2008),

               1.

               podejmuje decyzję o wprowadzeniu do swojego Regulaminu poniższych zmian;

               2.

               podejmuje decyzje o wejściu tych zmian w życie pierwszego dnia pierwszej sesji miesięcznej, która odbędzie się po wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 r.;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji tytułem informacji.

               TEKST OBOWIĄZUJĄCY

               POPRAWKA

                  Poprawka 3

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 29 — ustęp 2

                           2.

                           Każda grupa polityczna składa się z posłów wybranych w co najmniej
                                 jednej piątej
                               państw członkowskich. Minimalna liczba posłów konieczna do utworzenia grupy politycznej wynosi
                                 dwadzieścia
                              .

                           2.

                           Każda grupa polityczna składa się z posłów wybranych w co najmniej
                                 jednej czwartej
                               państw członkowskich. Minimalna liczba posłów konieczna do utworzenia grupy politycznej wynosi
                                 dwadzieścia pięć
                              .

                  Poprawka 1

                  Regulamin Parlamentu Europejskiego

                  Artykuł 29 — ustęp 2 a (nowy)

                                 2a.

                              W przypadku, gdy grupa nie osiągnie wymaganego progu trzydziestu posłów, Przewodniczący, w porozumieniu z Konferencją Przewodniczących, może zezwolić na jej istnienie aż do następnego posiedzenia inauguracyjnego Parlamentu, z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:

                                       —

                                             posłowie nadal reprezentują przynajmniej jedną piątą państw członkowskich;

                                       —

                                             grupa istnieje od ponad roku.

                                 Przewodniczący nie stosuje tego odstępstwa, jeżeli istnieją wystarczające dowody, by podejrzewać, że jest ono nadużywane.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE, Euratom) 2016/1464 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/122

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE, EURATOM) 2016/1464
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za 2014 r. (COM(2015) 377 – C8-0199/2015) (2),

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) za rok budżetowy 2014 (3),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2013 (COM(2015) 505) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2015) 194 i SWD(2015) 195),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2014 r. (COM(2015) 441) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2015) 170),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Agencji (4),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (5) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05585/2016 – C8-0040/2016),

               —

               uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (7), w szczególności jego art.14 ust. 3,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych (8), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

               —

               uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/771/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw oraz uchylenia decyzji 2004/20/WE i 2007/372/WE (9),

               —

               uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0140/2016),

               A.

               mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

               1.

               udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji) absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2014 (10);

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014, sekcja III – Komisja, a także rezolucji, która stanowi integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw (dawniej Agencja Wykonawcza ds. Konkurencyjności i Innowacji), Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 51 z 20.2.2014.

      (2)  Dz.U. C 377 z 13.11.2015, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 367 z 5.11.2015, s. 9.

      (4)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 90.

      (5)  Dz.U. C 377 z 13.11.2015, s. 146.

      (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

      (8)  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

      (9)  Dz.U. L 341 z 18.12.2013, s. 73.

      (10)  Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA(2016)0148 (zob. s. 91 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: 2012/519/UE: Decyzja Rady z dnia 24 września 2012 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch zastępców członków z Polski

text:
               26.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 258/31

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 września 2012 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch zastępców członków z Polski
   (2012/519/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Polski,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) oraz 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Dwa stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Jacka CZERNIAKA i Marcina JABŁOŃSKIEGO,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane w Komitecie Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r. na stanowiska zastępców członków:

               —

               Piotr CAŁBECKI, Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego,

               —

               Jarosław DWORZAŃSKI, Marszałek Województwa Podlaskiego.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady z dnia 25 września 2014 r. w sprawie mianowania i zmiany na stanowiskach członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

text:
               10.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 358/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 25 września 2014 r.
   w sprawie mianowania i zmiany na stanowiskach członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego
   2014/C 358/01
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, w szczególności jego art. 4 (1),
   uwzględniając kandydaturę przedstawioną Radzie przez Komisję w kategorii „przedstawiciele pracodawców”,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               1.

               Decyzją z dnia 16 lipca 2012 r. (2) Rada mianowała członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2012 r. do dnia 17 września 2015 r.

               2.

               W następstwie rezygnacji Dovilė BAŠKYTĖ zwolniło się stanowisko członka Rady Zarządzającej centrum w kategorii przedstawicieli organizacji pracodawców z ramienia Litwy.

               3.

               Należy mianować członka Rady Zarządzającej centrum na pozostały okres bieżącej kadencji, czyli do dnia 17 września 2015 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Członkiem Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na pozostały okres bieżącej kadencji, czyli do dnia 17 września 2015 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:
   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW:

               LITWA

               Aidas VAIČIULIS

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 września 2014 r.

            W imieniu Rady

         F. GUIDI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 228 z 31.7.2012, s. 3.


title: Decyzja Rady z dnia 12 lutego 2007 r. ustanawiająca na lata 2007–2013, jako część ogólnego programu w sprawie bezpieczeństwa i ochrony wolności, szczegółowy program Zapobieganie i walka z przestępczością

text:
               24.2.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 58/7

      DECYZJA RADY

   z dnia 12 lutego 2007 r.
   ustanawiająca na lata 2007–2013, jako część ogólnego programu w sprawie bezpieczeństwa i ochrony wolności, szczegółowy program „Zapobieganie i walka z przestępczością”
   (2007/125/WsiSW)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30, 31 i art. 34 ust. 2 lit. c),
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Cel Unii Europejskiej, jakim jest zapewnienie obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa w ramach przestrzeni wolności, bezpieczeństwa osobistego i sprawiedliwości, realizowany jest, jak określono w art. 2 tiret czwarte i w art. 29 Traktatu o Unii Europejskiej, poprzez zapobieganie i zwalczanie przestępczości zarówno zorganizowanej, jak i innych jej form.

               (2)

               W celu ochrony wolności i bezpieczeństwa swoich obywateli i społeczeństwa przed działalnością przestępczą Unia powinna podjąć konieczne środki, aby w sposób skuteczny i efektywny zapobiegać, wykrywać, badać i ścigać wszystkie formy przestępczości, szczególnie w przypadkach, gdy mają one charakter transgraniczny.

               (3)

               Przyjmując za podstawę konkluzje Rady Europejskiej w Tampere z października 1999 r., Rada Europejska potwierdziła priorytetowy charakter rozwoju przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – w szczególności priorytetowy charakter ochrony obywateli przed rozmaitymi przejawami działalności przestępczej poprzez zapobieganie i zwalczanie przestępczości – w programie haskim z listopada 2004 r. (2), w deklaracjach w sprawie terroryzmu z września 2001 r. i z marca 2004 r. oraz w europejskiej strategii antynarkotykowej z grudnia 2004 r.

               (4)

               W celu zapewnienia fachowej wiedzy w zakresie rozwoju różnych aspektów zapobiegania przestępczości na poziomie Unii Europejskiej oraz wspierania działań mających na celu zapobieganie przestępczości na szczeblu lokalnym i krajowym decyzją Rady 2001/427/WSiSW z dnia 28 maja 2001 r. (3) ustanowiono europejską sieć prewencji kryminalnej.

               (5)

               Program ramowy współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (AGIS), ustanowiony decyzją Rady 2002/630/WSiSW z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiającą program ramowy w sprawie współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (AGIS) (4), przyczynił się w znaczący sposób do wzmocnienia współpracy między policją i innymi organami ścigania a organami sądowniczymi w państwach członkowskich, a także do poprawy wzajemnego zrozumienia i zaufania między ich systemami policyjnymi, sądowniczymi, prawnymi i administracyjnymi.

               (6)

               Konieczne i właściwe jest zwiększenie możliwości finansowania środków mających na celu zapobieganie i zwalczanie przestępczości oraz dokonanie przeglądu zasad pod kątem ich skuteczności, wydajności i przejrzystości.

               (7)

               Program ramowy służy ułatwianiu skutecznego wspierania i ochrony interesów świadków przestępstw. Program podkreśla również znaczenie ochrony świadków przestępstw. Aby zwrócić uwagę na priorytet, jakim jest wsparcie dla ofiar, program szczegółowy „Wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych” kładzie nacisk na pomoc socjalną i prawną dla ofiar.

               (8)

               Działania Komisji oraz projekty ponadnarodowe pozostają ważnym czynnikiem doprowadzenia do bliższej i lepszej współpracy oraz koordynacji między państwami członkowskimi. Ponadto pożyteczne i właściwe jest wspieranie w państwach członkowskich projektów, o ile mogą one dostarczyć przydatnego doświadczenia i know-how w kontekście dalszych działań na szczeblu unijnym.

               (9)

               Ponieważ przestępczość nie uznaje granic, należy umożliwić krajom trzecim i organizacjom międzynarodowym udział w projektach ponadnarodowych.

               (10)

               Trzeba także zapewnić komplementarność instrumentów z innymi programami unijnymi i wspólnotowymi, takimi jak szósty program ramowy w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i działań demonstracyjnych, Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, instrument finansowy ochrony ludności oraz fundusze strukturalne.

               (11)

               Z uwagi na fakt, że cele niniejszej decyzji, w szczególności zapobieganie i zwalczanie przestępczości zorganizowanej i transgranicznej, nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiar lub skutki programu możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii Europejskiej, Rada może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który ma zastosowanie do Unii poprzez art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

               (12)

               Zgodnie z art. 41 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej wydatki operacyjne powinny być finansowane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej na mocy postanowień tytułu VI.

               (13)

               Wydatki na realizację programu powinny być zgodne z pułapem w ramach działu 3 ram finansowych. Definicję programu należy sporządzić w sposób elastyczny, umożliwiając ostateczne korekty w ramach wszelkich przewidywanych działań, co pozwoli reagować na nowe potrzeby pojawiające się w okresie 2007–2013. Decyzja powinna zatem ograniczać się do ogólnej definicji przewidzianych działań i odpowiadających im ustaleń administracyjnych i finansowych.

               (14)

               Środki wymagane w celu wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z określonymi w niej procedurami przy wsparciu komitetu.

               (15)

               Należy również przedsięwziąć właściwe środki, aby zapobiec nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym, a także podjąć konieczne działania w celu windykacji utraconych niesłusznie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych środków, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (5), rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję (6) oraz rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (7).

               (16)

               Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (8) oraz rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (9), które zabezpieczają interesy finansowe Wspólnoty, stosuje się z uwzględnieniem zasad prostoty i spójności w wyborze instrumentów budżetowych, ograniczenia liczby przypadków, w których Komisja jest bezpośrednio odpowiedzialna za ich wdrożenie i zarządzanie nimi, a także wymaganego stopnia proporcjonalności między kwotą zasobów a obciążeniem administracyjnym związanym z ich wykorzystaniem.

               (17)

               Z dniem 1 stycznia 2007 r. należy zastąpić decyzję 2002/630/WSiSW niniejszą decyzją oraz decyzją ustanawiającą szczegółowy program „Wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych”,

               (18)

               W celu zapewnienia skutecznego i terminowego wykonania programu, niniejsza decyzja ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2007 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   1.   Niniejsza decyzja ustanawia program szczegółowy dotyczący zapobiegania i zwalczania przestępczości, zwany dalej „programem”, jako część programu ogólnego dotyczącego bezpieczeństwa i ochrony wolności, aby w ten sposób przyczynić się do wzmocnienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.
   2.   Program obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.
   Artykuł 2
   Cele ogólne programu
   1.   Niniejszy program przyczynia się do wysokiego poziomu bezpieczeństwa obywateli poprzez zapobieganie i zwalczanie przestępczości zarówno zorganizowanej, jak i innych jej form, w szczególności terroryzmu, handlu ludźmi i przestępstw przeciwko dzieciom, nielegalnego handlu narkotykami i nielegalnego handlu bronią, korupcji i nadużyć finansowych.
   2.   Bez uszczerbku dla celów i uprawnień Wspólnoty Europejskiej, cele ogólne programu mają udział w rozwoju polityk Unii i Wspólnoty.
   Artykuł 3
   Tematy i cele szczegółowe
   1.   Program obejmuje cztery tematy:

               a)

               zapobieganie przestępczości i kryminologia;

               b)

               ściganie przestępstw;

               c)

               ochrona i wsparcie dla świadków;

               d)

               ochrona ofiar.

         2.   W ramach celów ogólnych program przyczynia się do realizacji następujących celów szczegółowych:

               a)

               stymulowanie, promowanie i rozwój horyzontalnych metod i narzędzi niezbędnych do strategicznych działań związanych z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości oraz gwarantowaniem bezpieczeństwa i porządku publicznego, takich jak działania prowadzone przez sieć prewencji kryminalnej Unii Europejskiej, partnerstwa publiczno-prywatne, najlepsze praktyki w zapobieganiu przestępczości, porównywalne statystyki, kryminologia stosowana i bardziej rozwinięte podejście wobec młodocianych przestępców; oraz

               b)

               promowanie i rozwój koordynacji, współpracy i wzajemnego zrozumienia między organami ścigania, innymi organami krajowymi i odpowiednimi organami Unii w odniesieniu do priorytetów zidentyfikowanych przez Radę, w szczególności priorytetów przedstawionych w ocenie zagrożenia przestępczością zorganizowaną (OCTA) przeprowadzonej przez Europol;

               c)

               promowanie i rozwój najlepszych praktyk w dziedzinie ochrony i wsparcia dla świadków; i

               d)

               promowanie i rozwój najlepszych praktyk w dziedzinie ochrony ofiar przestępstw.

         3.   Program nie dotyczy współpracy sądowej. Może on jednak obejmować działania, których celem jest zachęcanie do współpracy między organami sądowymi a organami ścigania.
   Artykuł 4
   Działania kwalifikowalne
   1.   Z myślą o realizacji celów ogólnych i szczegółowych, określonych w art. 2 i 3, program zapewnia wsparcie finansowe dla następujących rodzajów działań na warunkach określonych w rocznym programie prac:

               a)

               projekty o wymiarze europejskim inicjowane i zarządzane przez Komisję;

               b)

               projekty ponadnarodowe, w których uczestniczą partnerzy z co najmniej dwóch państw członkowskich lub co najmniej jednego państwa członkowskiego i jednego innego państwa, którym może być państwo przystępujące lub kandydujące;

               c)

               projekty krajowe w państwach członkowskich, które:

                           (i)

                           przygotowują projekty ponadnarodowe lub działania Unii („środki przygotowawcze”);

                           (ii)

                           uzupełniają projekty ponadnarodowe lub działania Unii („środki uzupełniające”);

                           (iii)

                           przyczyniają się do rozwoju innowacyjnych metod lub technologii, których wyniki można wykorzystać w działaniach na poziomie unijnym, lub rozwijają takie metody lub technologie w celu przekazania ich innym państwom członkowskim lub krajowi przystępującemu lub kandydującemu;

               d)

               dotacje operacyjne dla organizacji pozarządowych nienastawionych na osiąganie zysku i realizujących cele niniejszego programu na poziomie europejskim.

         2.   Wsparcia finansowego można w szczególności udzielić na:

               a)

               działania poprawiające współpracę i koordynację operacyjną (wzmacnianie sieci współpracy, wzajemnego zaufania i zrozumienia, wymiana i rozpowszechnianie informacji, doświadczeń i najlepszych praktyk);

               b)

               działania w zakresie analizy, monitorowania i oceny;

               c)

               rozwój i transfer technologii i metodologii;

               d)

               szkolenia, wymianę pracowników i ekspertów; oraz

               e)

               działania związane z podnoszeniem świadomości i rozpowszechnianiem informacji.

         Artykuł 5
   Dostęp do programu
   1.   Program jest przeznaczony dla organów ścigania, innych publicznych lub prywatnych podmiotów, uczestników działań i instytucji, w tym organów lokalnych, regionalnych i krajowych, partnerów społecznych, szkół wyższych, urzędów statystycznych, organizacji pozarządowych, partnerstw publiczno-prywatnych i odpowiednich organów międzynarodowych.
   2.   Dostęp do niniejszego programu otwarty jest dla organów i organizacji posiadających osobowość prawną z siedzibą w państwach członkowskich. Organy i organizacje nastawione na osiąganie zysku mają dostęp do dotacji wyłącznie w powiązaniu z organizacjami nienastawionymi na osiąganie zysku lub organizacjami państwowymi.
   3.   Kraje trzecie i organizacje międzynarodowe mogą uczestniczyć w projektach ponadnarodowych w charakterze partnerów, nie mogą jednak przedkładać projektów.
   Artykuł 6
   Rodzaje wsparcia
   1.   Wsparcie finansowe Unii może przyjąć następujące formy prawne:

               a)

               dotacje;

               b)

               zamówienia publiczne.

         2.   Dotacje unijne są przyznawane w następstwie zaproszeń do składania wniosków, poza należycie uzasadnionymi, wyjątkowymi, nagłymi przypadkami lub przypadkiem gdy cechy szczególne beneficjenta nie pozostawiają innego wyboru w odniesieniu do danego działania, i przekazywane są za pomocą dotacji operacyjnych i dotacji na działania.
   Roczny program prac określa minimalną stawkę rocznych wydatków przeznaczonych na dotacje. Ta minimalna stawka wynosi co najmniej 65 %.
   Maksymalna stawka współfinansowania kosztów projektów jest określana w rocznym programie prac.
   3.   Przewiduje się wydatki na środki towarzyszące w drodze zamówień publicznych; w tym przypadku zakup usług i towarów jest pokrywany z funduszy unijnych. Obejmuje to między innymi wydatki na informowanie i komunikację, przygotowanie, wdrażanie, monitorowanie, kontrolę oraz ocenę projektów, polityki, programów i prawodawstwa.
   Artykuł 7
   Środki wykonawcze
   1.   Komisja udziela unijnego wsparcia finansowego zgodnie z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1605/2002, zwanym dalej „rozporządzeniem finansowym”.
   2.   W celu realizacji programu Komisja, w ramach celów ogólnych wymienionych w art. 2, przyjmuje do końca września roczny program prac określający jego cele szczegółowe, priorytety tematyczne, opis środków towarzyszących przewidzianych w art. 6 ust. 3 i, w razie konieczności, wykaz innych działań.
   Roczny program prac na rok 2007 zostaje przyjęty trzy miesiące po tym, jak niniejsza decyzja stanie się skuteczna.
   3.   Roczny program prac przyjmuje się zgodnie z procedurą zarządzania ustanowioną w art. 10.
   4.   Procedury oceny i przyznawania dotacji na działania uwzględniają między innymi następujące kryteria:

               a)

               zgodność z rocznym programem prac, celami ogólnymi określonymi w art. 2 i środkami podjętymi w różnych dziedzinach określonych w art. 3 i 4;

               b)

               jakość proponowanego działania pod względem jego koncepcji, organizacji, sposobu przedstawienia i oczekiwanych wyników oraz ich rozpowszechnienia;

               c)

               wysokość kwoty unijnego wsparcia finansowego przedstawiona we wniosku oraz jej adekwatność do oczekiwanych wyników;

               d)

               wpływ oczekiwanych wyników na cele ogólne określone w art. 3 i na środki podejmowane w różnych dziedzinach określonych w art. 4 i 5.

         5.   Wnioski o dotacje operacyjne, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. d), ocenia się między innymi pod kątem:

               a)

               spójności z celami programu;

               b)

               jakości planowanych działań;

               c)

               prawdopodobnego efektu mnożnikowego wywieranego na adresatów tych działań;

               d)

               geograficznego aspektu skutków przeprowadzonych działań;

               e)

               stosunku kosztów do korzyści związanego z proponowanym działaniem.

         6.   Decyzje dotyczące działań przedłożonych na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a) przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 8 ust. 3. Decyzje dotyczące działań przedłożonych na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b), c) i d) przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 8 ust. 2.
   Decyzje w sprawie wniosków o dotacje z udziałem organów lub organizacji nastawionych na osiąganie zysku przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 8 ust. 2.
   Artykuł 8
   Komitet
   1.   Komisja wspierana jest przez komitet, składający się z przedstawicieli państw członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji, zwany dalej „komitetem”.
   2.   Komitet przyjmuje swój regulamin.
   3.   Komisja może zaprosić przedstawicieli krajów kandydujących na spotkania informacyjne po posiedzeniach komitetu.
   Artykuł 9
   Procedura doradcza
   1.   W przypadku gdy dokonuje się odwołania do niniejszego artykułu, przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, jakie należy podjąć. Komitet wydaje opinię w sprawie projektu w terminie, który przewodniczący może ustalić stosownie do pilności danej sprawy, w razie potrzeby w drodze głosowania.
   2.   Opinia zostaje odnotowana w protokole; każde państwo członkowskie może zwrócić się z wnioskiem o włączenie jego stanowiska do protokołu.
   3.   Komisja uwzględnia opinię komitetu w możliwie największym stopniu. Powiadamia komitet o sposobie, w jaki opinia została uwzględniona.
   Artykuł 10
   Procedura zarządzania
   1.   W przypadku gdy dokonuje się odwołania do niniejszego artykułu, przedstawiciel Komisji przedkłada komitetowi projekt środków, jakie należy podjąć. Komitet przekazuje swoją opinię w sprawie tego projektu w terminie, który przewodniczący może ustalić stosownie do pilności danej sprawy. W przypadku decyzji, które Rada musi przyjąć na wniosek Komisji, opinię przyjmuje większość, określona w art. 205 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Głosy przedstawicieli państw członkowskich w ramach Komitetu liczone w sposób określony w niniejszym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
   2.   Komisja przyjmuje środki, które mają zastosowanie ze skutkiem natychmiastowym. Jeżeli jednak środki te nie są zgodne z opinią komitetu, Komisja niezwłocznie informuje o nich Radę. W takiej sytuacji Komisja może, na okres trzech miesięcy od daty przekazania takiej informacji, odroczyć stosowanie środków, o podjęciu których zadecydowała.
   3.   Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć inną decyzję w okresie przewidzianym w ust. 2.
   Artykuł 11
   Komplementarność
   1.   Dążyć się będzie do synergii, spójności i komplementarności z innymi instrumentami unijnymi i wspólnotowymi, między innymi z programami szczegółowymi „Zapobieganie, gotowość i zarządzanie skutkami terroryzmu i innymi rodzajami ryzyka dla bezpieczeństwa” i „Wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych”, programem ramowym w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i działań demonstracyjnych, Funduszem Solidarności Unii Europejskiej oraz instrumentem finansowym ochrony ludności.
   2.   Program może mieć wspólne zasoby z innymi instrumentami unijnymi i wspólnotowymi, w szczególności z programem dotyczącym „Zapobiegania, gotowości i zarządzania skutkami terroryzmu i innymi rodzajami ryzyka dla bezpieczeństwa”, w celu realizacji działań spełniających cele zarówno programu, jak i innego instrumentu czy instrumentów Unii/Wspólnoty.
   3.   Działania finansowane na mocy niniejszej decyzji nie są jednocześnie finansowane w tym samym celu z innych unijnych/wspólnotowych instrumentów finansowych. Zapewnia się, że beneficjenci programu dostarczają Komisji informacje na temat finansowania otrzymanego z budżetu ogólnego Unii Europejskiej oraz z innych źródeł, a także na temat bieżących wniosków o finansowanie.
   Artykuł 12
   Zasoby budżetowe
   Zasoby budżetowe przydzielone na działania przewidziane w programie zapisuje się w rocznych środkach budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Dostępne roczne środki zatwierdza władza budżetowa w granicach wyznaczonych przez ramy finansowe.
   Artykuł 13
   Nadzór
   1.   Komisja zapewnia, że beneficjent przedkłada sprawozdania techniczne i finansowe na temat postępu prac dla każdego działania finansowanego w ramach programu oraz że sprawozdanie końcowe zostaje przedstawione w terminie trzech miesięcy od zakończenia działania. Komisja określa formę i strukturę sprawozdań.
   2.   Komisja zapewnia, że kontrakty i umowy zawierane w ramach realizacji programu przewidują w szczególności nadzór i kontrolę finansową przeprowadzaną przez Komisję (lub przez jej upoważnionego przedstawiciela), w razie konieczności za pomocą kontroli na miejscu, w tym kontroli wyrywkowych i audytów prowadzonych przez Trybunał Obrachunkowy.
   3.   Komisja zapewnia, że przez okres pięciu lat od daty dokonania ostatniej płatności w związku z jakimkolwiek działaniem beneficjent korzystający ze wsparcia finansowego zachowuje do dyspozycji Komisji wszelkie dokumenty poświadczające wydatki związane z tym działaniem.
   4.   Na podstawie wyników sprawozdań i kontroli wyrywkowych, o których mowa w ust. 1 i 2, Komisja zapewnia w razie konieczności korektę pierwotnie zatwierdzonej wysokości wsparcia finansowego lub warunków jego przydziału oraz harmonogramu płatności.
   5.   Komisja zapewnia podjęcie wszelkich innych niezbędnych kroków w celu sprawdzenia, czy finansowane działania są przeprowadzane prawidłowo i zgodnie z przepisami niniejszej decyzji i rozporządzenia finansowego.
   Artykuł 14
   Ochrona interesów finansowych Wspólnoty
   1.   Komisja zapewnia, że podczas realizacji działań finansowanych w ramach niniejszej decyzji interesy finansowe Wspólnoty są chronione przez zastosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, przez skuteczny system kontroli, windykację nienależycie wypłaconych kwot oraz, w przypadku wykrycia nieprawidłowości, przez system skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar, zgodnie z rozporządzeniami (WE, Euratom) nr 2988/95, (Euratom, WE) nr 2185/96 oraz (WE) nr 1073/1999.
   2.   W przypadku działań unijnych finansowanych w ramach niniejszej decyzji do wszelkich naruszeń przepisów prawa wspólnotowego, w tym także do naruszeń zobowiązania umownego ustanowionego na podstawie programu, wynikających z działania lub zaniechania ze strony podmiotu gospodarczego, które poprzez nieuzasadnioną pozycję wydatków przynoszą lub mogłyby przynieść szkodę budżetowi ogólnemu Unii Europejskiej lub innym budżetom przez nią zarządzanym, stosuje się przepisy rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95 i rozporządzenia (Euratom, WE) nr 2185/96.
   3.   Komisja zapewnia, że kwota pomocy finansowej przydzielona na dane działanie zostaje obniżona, zawieszona lub będzie podlegać windykacji, jeśli stwierdzi nieprawidłowości, w tym niezgodność z przepisami niniejszej decyzji lub decyzji indywidualnej lub z postanowieniami danego kontraktu lub umowy o przyznaniu wsparcia finansowego, lub też jeśli okaże się, że dane działanie zostało bez uprzedniej zgody Komisji zmienione w sposób sprzeczny z charakterem lub warunkami realizacji projektu.
   4.   Jeśli nie dotrzymano terminów lub jeśli stan realizacji danego działania uzasadnia jedynie część przydzielonego wsparcia finansowego, Komisja dba o to, by beneficjent został poproszony o przedstawienie uwag w określonym terminie. W przypadku gdy beneficjent nie udzieli satysfakcjonującej odpowiedzi, Komisja zastrzega sobie możliwość anulowania pozostałej części wsparcia finansowego i zażądania zwrotu już wypłaconych kwot.
   5.   Komisja dba o to, by wszelkie nienależycie wypłacone kwoty zostały jej zwrócone. Od kwot, które nie zostały zwrócone w odpowiednim czasie, naliczane są odsetki zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu finansowym.
   Artykuł 15
   Ocena
   1.   Program będzie regularnie monitorowany w celu obserwowania postępów w realizacji prowadzonych w jego ramach działań.
   2.   Komisja zapewnia regularną, niezależną i zewnętrzną ocenę programu.
   3.   Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie:

               a)

               coroczną prezentację dotyczącą realizacji programu;

               b)

               okresowe sprawozdanie oceniające na temat uzyskanych wyników oraz aspektów jakościowych i ilościowych realizacji programu – nie później niż dnia 31 marca 2010 r.;

               c)

               komunikat w sprawie kontynuacji programu – nie później niż dnia 31 grudnia 2010 r.;

               d)

               sprawozdanie z oceny ex post – nie później niż dnia 31 marca 2015 r.

         Artykuł 16
   Publikacja projektów
   Komisja co roku publikuje wykaz działań finansowanych w ramach niniejszego programu wraz z krótkim opisem każdego projektu.
   Artykuł 17
   Przepisy przejściowe
   1.   Z dniem 1 stycznia 2007 r. niniejsza decyzja zastępuje odpowiednie przepisy decyzji 2002/630/WSiSW.
   2.   Działania rozpoczęte przed dniem 31 grudnia 2006 r. na mocy decyzji 2002/630/WSiSW nadal podlegają, do momentu ich zakończenia, przepisom tej decyzji.
   Artykuł 18
   Skuteczność i zastosowanie
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2007 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 2007 r.

            W imieniu Rady

         F.-W. STEINMEIER

            Przewodniczący

      (1)  Opinia dostarczona dnia 14 grudnia 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. C 53 z 3.3. 2005, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 153 z 8.6.2001, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 203 z 1.8.2002, str. 5.

      (5)  Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 1.

      (6)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.

      (7)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.

      (8)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (9)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 1248/2006 (Dz.U. L 227 z 19.8.2006, str. 3).


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1741 z dnia 20 września 2016 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Republiką Palau dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               30.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 264/21

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1741
   z dnia 20 września 2016 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Republiką Palau dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Unii Europejskiej umowę z Republiką Palau w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych („umowa”).

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/2377 (2) umowa została podpisana i jest tymczasowo stosowana od dnia 8 grudnia 2015 r.

               (3)

               Umowa ustanawia wspólny komitet ekspertów ds. zarządzania umową. Unia ma być reprezentowana w ramach wspólnego komitetu przez Komisję, która powinna być wspierana przez przedstawicieli państw członkowskich.

               (4)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (5)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (6)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Republiką Palau dotycząca zniesienia wiz krótkoterminowych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 8 ust. 1 umowy (5).
   Artykuł 3
   Komisja, przy wsparciu przedstawicieli państw członkowskich, reprezentuje Unię w ramach wspólnego komitetu ekspertów ustanowionego na mocy art. 6 umowy.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 września 2016 r.

            W imieniu Rady

         I. KORČOK

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 8 czerwca 2016 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/2377 z dnia 26 października 2015 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Palau dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych (Dz.U. L 332 z 18.12.2015, s. 11).

      (3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (5)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady i – w odniesieniu do umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej - Komisji z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0309

Dziennik Urzędowy L 114 , 30/04/2002 P. 0001 - 0005

		Decyzja Rady i – w odniesieniu do Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej - Komisjiz dnia 4 kwietnia 2002 r.w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską(2002/309/WE, Euratom)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310, wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie, art. 300 ust. 3 akapit drugi, oraz art. 300 ust. 4,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [1],uwzględniając zgodę Rady,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W celu realizacji uprzywilejowanych powiązań między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską oraz w celu realizacji ich wspólnego pragnienia poszerzenia oraz wzmocnienia ich związków, dnia 21 czerwca 1999 r. zostały podpisane oraz powinny zostać zatwierdzone następujące umowy:- Umowa w sprawie swobodnego przepływu osób między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony,- Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego,- Umowa między Wspólnotą Europejską, a Konfederacją Szwajcarską w sprawie przewozu kolejowego i drogowego rzeczy i osób,- Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi,- Umowa między Wspólnotą Europejską, a Konfederacją Szwajcarską w sprawie wzajemnego uznawania w stosunku do oceny zgodności,- Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie niektórych aspektów zamówień rządowych,- Umowa w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską.(2) Siedem umów jest ściśle związanych ze sobą przez wymóg, iż mają one wejść w życie w tym samym czasie oraz w tym samym czasie mają przestać być stosowane, w sześć miesięcy po otrzymaniu wiadomości o nieodnawianiu lub wypowiedzeniu dotyczącej którejkolwiek z nich.(3) W odniesieniu do Umowy w sprawie swobodnego przepływu osób, zobowiązania zawarte w Umowie, które wchodzą w zakres części trzeciej, tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską nie są wiążące względem Królestwa Danii, Irlandii oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej jako zobowiązania wynikające z prawa wspólnotowego, ale jako zobowiązania wynikające z zobowiązania powstałego między tymi Państwami Członkowskimi a Konfederacją Szwajcarską.(4) W odniesieniu do Umowy w sprawie handlu produktami rolnymi, środki niezbędne do wykonania art. 5 ust. 3 tiret pierwsze niniejszej decyzji mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 5 ust. 4, gdzie sytuacja tego wymaga. Środki te powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą procedury wykonywania uprawnień wykonawczych powierzonych Komisji [2].(5) Niektóre zadania do wykonania, zostały przypisane wspólnym komitetom powołanym na podstawie umów, łącznie z uprawnieniem do zmiany niektórych aspektów załączników do tych umów. Powinny zostać ustanowione właściwe procedury wewnętrzne, niezbędne dla zapewnienia sprawnego funkcjonowania umów oraz w niektórych przypadkach w celu upoważnienia Komisji do ustalania niektórych technicznych zmian do umów, albo w celu podejmowania niektórych rodzajów decyzji dotyczących ich wykonywania,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. W imieniu Wspólnoty niniejszym zatwierdza się następujących sześć umów:- Umowę w sprawie swobodnego przepływu osób między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony,- Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego,- Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie przewozu kolejowego i drogowego rzeczy i osób,- Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi,- Umowę między Wspólnotą Europejską, a Konfederacją Szwajcarską w sprawie wzajemnego uznawania w stosunku do oceny zgodności,- Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie niektórych aspektów zamówień rządowych,- Umowę w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską.Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej następującą umowę:- Umowę w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską.Teksty umów dołączone są do niniejszej decyzji.2. Zgodnie z ich warunkami, siedem umów wchodzi w życie jednocześnie oraz przestają być stosowane jednocześnie w sześć miesięcy po otrzymaniu wiadomości o nieodnawianiu lub wypowiedzeniu dotyczącego którejkolwiek z nich.Artykuł 2W odniesieniu do Umowy w sprawie swobodnego przepływu osób, Wspólnota jest reprezentowana we Wspólnym Komitecie powołanym na podstawie art. 14 Umowy przez przedstawiciela Komisji. Stanowisko, które ma zostać przyjęte przez Wspólnotę w trakcie wykonywania Umowy, w odniesieniu do decyzji lub zaleceń Wspólnego Komitetu ustanawiane jest przez Radę na wniosek Komisji, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.Artykuł 31. W odniesieniu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego, Wspólnota jest reprezentowana we Wspólnym Komitecie, powołanym na podstawie art. 21 Umowy przez Komisję wspieraną przez przedstawicieli Państw Członkowskich.2. Stanowisko, które ma zostać przyjęte przez Wspólnotę w odniesieniu do decyzji Wspólnego Komitetu, która rozszerza stosowanie aktów prawodawstwa wspólnotowego na Szwajcarię, z zastrzeżeniem wszelkich potrzebnych dostosowań technicznych, przyjmuje Komisja.3. W odniesieniu do innych decyzji Wspólnego Komitetu, stanowisko Wspólnoty jest przyjmowane przez Radę stanowiącą kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji.Artykuł 41. W odniesieniu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie przewozu kolejowego i drogowego rzeczy i osób, Wspólnota jest reprezentowana we Wspólnym Komitecie powołanym na podstawie art. 51 Umowy przez Komisję wspieraną przez przedstawicieli Państw Członkowskich. Stanowisko, które ma zostać przyjęte przez Wspólnotę w odniesieniu do decyzji Wspólnego Komitetu przyjmowane jest:- przez Radę, stanowiącą kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji, w odniesieniu do spraw zawartych w art. 42, 45, 46, 47 oraz 54 Umowy,- w odniesieniu do wszystkich pozostałych spraw, przez Komisję w porozumieniu z Komitetem powołanym na podstawie art. 4 akapit pierwszy decyzji 92/578/EWG [3].Artykuł 51. W odniesieniu do Umowy w sprawie handlu produktami rolnymi, Komisja, wspierana przez przedstawicieli Państw Członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie ds. Rolnictwa określonym w art. 6 ust. 1 Umowy oraz we Wspólnym Komitecie Weterynaryjnym określonym w art. 19 ust. 1 załącznika 11 do Umowy.2. Stanowisko Wspólnoty w ramach Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa oraz Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego przyjmowane jest przez Radę na wniosek Komisji, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.Jednakże stanowisko Wspólnoty w sprawie zagadnień podlegających decyzjom Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa określonego w art. 6 ust. 3 Umowy, przyjmowane jest przez Komisję:- w odniesieniu do zagadnień odnoszących się do załącznika 4 do Umowy oraz dodatków do niej, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18 dyrektywy 2000/29/WE [4],- w odniesieniu do zagadnień odnoszących się do załącznika 5 do Umowy oraz dodatków do niej, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 23 dyrektywy 70/524/EWG [5],- w odniesieniu do zagadnień odnoszących się do załącznika 6 do Umowy oraz dodatków do niej, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21 dyrektywy 66/400/EWG [6] lub odpowiednimi przepisami dyrektyw w sektorze nasion,- w odniesieniu do zagadnień odnoszących się do załącznika 7 do Umowy oraz dodatków do niej, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 75 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 [7],- w odniesieniu do zagadnień odnoszących się do załącznika 8 do Umowy oraz dodatków do niej, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 lub 15 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 [8] lub w art. 13 lub 14 rozporządzenia (EWG) nr 1601/91 [9],- w odniesieniu do zagadnień odnoszących się do załącznika 9 do Umowy oraz dodatków do niej zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 [10],- w odniesieniu do zagadnień odnoszących się do załącznika 10 do Umowy oraz dodatków do niej zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 [11].3. Bez uszczerbku dla ust. 6, Komisja przyjmuje środki niezbędne do wykonania umów w odniesieniu do:- wprowadzenia koncesji celnych ustalonych w załączniku 2 oraz załączniku 3 do Umowy, jak również zmian oraz dostosowań technicznych, które stały się niezbędne w związku ze zmianami w Nomenklaturze Scalonej oraz kodach TARIC, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 23 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 [12] lub odpowiednich przepisach innych rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków, lub zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2,- wykonania załącznika 4, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18 dyrektywy2000/29/WE,- wykonania załącznika 5, zgodnie z procedurą ustanowioną art. 23 dyrektywy 70/524/EWG,- wykonania załącznika 6, zgodnie z procedurą ustanowioną art. 21 dyrektywy 66/400/EWG lub odpowiednimi przepisami innych dyrektyw w sektorze nasion,- wykonania tytułu III załącznika 6, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 75 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999.- wykonanie art. 14 załącznika 8, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 lub w art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 1601/91,- wykonania załącznika 9, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 14 rozporządzenia (EWG) 2092/91,- wykonania załącznika 10, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46 rozporządzenia (WE) nr 2200/96,- wykonania załącznika 11, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 30 dyrektywy 72/462/EWG [13].4. Gdzie sytuacja tego wymaga, niezbędne środki określone w ust. 3 tiret pierwsze mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą ustanowioną poniżej.Komisja wspomagana jest przez Komitet Kodeksu Celnego, powołany na mocy art. 248a rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 [14].W przypadku dokonania odniesienia do niniejszego ustępu, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.Okres wskazany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.5. Komitet Kodeksu Celnego może zbadać każde pytanie dotyczące stosowania kontyngentów taryfowych, które jest wniesione przez jego przewodniczącego, albo z jego inicjatywy, albo na wniosek Państwa Członkowskiego.6. Komisja na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy, podejmuje decyzję w sprawie niezbędnych środków zgodnie z art. 10 Umowy, art. 29 załącznika 7, art. 16 załącznika 8, art. 9 załącznika 9 oraz art. 5 załącznika 10 do tej Umowy. Rada oraz Państwa Członkowskie powiadamiane są o takich decyzjach. Jeśli Komisja otrzymuje wniosek od Państwa Członkowskiego, podejmuje stosowną decyzję w ciągu trzech dni roboczych od otrzymania tego wniosku. Jakiekolwiekpaństwo Członkowskie może skierować decyzję Komisji do Rady w terminie 3 dni roboczych od dnia, w którym zostało powiadomione o decyzji. Rada zbiera się bezzwłocznie. Może ona, stanowiąc większością kwalifikowaną, podjąć inną decyzję w okresie 30 dni od dnia, w którym decyzja Komisji została do niej skierowana.Artykuł 61. W odniesieniu do Umowy w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności, Wspólnota reprezentowana jest we Wspólnym Komitecie powołanym na mocy art. 10 Umowy, zwanym dalej "Komitetem", przez Komisję wspieraną przez komitet specjalny wyznaczony przez Radę. Komisja, po konsultacji z tym komitetem specjalnym, podejmuje działania w zakresie wyznaczania, powiadamiania, wymiany informacji i wniosków w odniesieniu do weryfikacji, określonych w art. 6 ust. 3, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 4 lit. e) oraz art. 12 Umowy.2. Stanowisko, które ma zostać podjęte przez Wspólnotę w Komitecie, ustalane jest przez Komisję, po konsultacjach z komitetem specjalnym określonym w ust. 1, w odniesieniu do:a) stosowania art. 1 ust. 3 do rozdziałów załącznika 1;b) przyjęcia regulaminu wewnętrznego, zgodnie z art. 10 ust. 2, oraz procedur weryfikacyjnych przewidzianych art. 10 ust. 4 lit. c) oraz d) Umowy;c) weryfikacji zgodności organów oceny zgodności oraz związanych z tym decyzji, zgodnie z art. 8 oraz art. 11 lit. c) Umowy;d) zmian sekcji I–V wszystkich rozdziałów załącznika I, zgodnie z art. 10 ust. 4 lit. a), b) oraz e), oraz art. 11 Umowy;e) zmian załączników, zgodnie z art. 10 ust. 5 Umowy, orazf) mechanizmu rozstrzygania sporów przewidzianego w art. 14 Umowy.3. We wszystkich pozostałych przypadkach, stanowisko, które ma zostać podjęte przez Wspólnotę w Komitecie, określane jest przez Radę stanowiącą większością kwalifikowaną na wniosek Komisji.Artykuł 71. W odniesieniu do Umowy w sprawie niektórych aspektów zamówień rządowych, Wspólnota reprezentowana jest we Wspólnym Komitecie powołanym na mocy art. 11 Umowy przez Komisję wspieraną przez przedstawicieli Państw Członkowskich.2. Komisja upoważniona jest do zatwierdzania w imieniu Wspólnoty, zmian do załączników I, II, III, IV, VI oraz VII do Umowy. Komisję w tym zadaniu wspiera specjalny komitet wyznaczony przez Radę. Upoważnienie określone w zdaniu pierwszym jest ograniczone, w zakresie w jakim dotyczy to załącznika I, do zmian, które będą niezbędne jeśli miały zostać zastosowane procedury ustanowione w art. 8 dyrektywy 93/38/EWG, w zakresie w jakim dotyczy to załączników II, III oraz IV, do zmian, które będą niezbędne jeśli miały zostać zastosowane podobne procedury do danych sektorów przez te załączniki oraz, w zakresie w jakim dotyczy to załączników VI oraz VII, do wyników przyszłych negocjacji które mają zostać przeprowadzone w ramach Umowy w sprawie zamówień rządowych z 1996 r.3. We wszystkich pozostałych przypadkach, stanowisko jakie ma zostać podjęte przez Wspólnotę w odniesieniu do decyzji Wspólnego Komitetu ustanawiane jest przez Radę, na wniosek Komisji, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.Artykuł 8Akty lub instrumenty zatwierdzenia, przewidziane w każdej z umów, składane są do depozytu przez przewodniczącego Rady w imieniu Wspólnoty Europejskiej a także, w odniesieniu do Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej, przez przewodniczącego Komisji w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.Sporządzono w Brukseli, dnia 4 kwietnia 2002 r.W imieniu RadyA. Acebes PaniaguaPrzewodniczącyW imieniu KomisjiR. ProdiPrzewodniczący[1] Dz.U. C 41 z 7.2.2001, str. 25.[2] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.[3] Dz.U. L 373 z 21.12.1992, str. 26.[4] Dz.U. L 169 z 10.7.2000, str. 1. Dyrektywa zmieniona dyrektywą Komisji 2001/33/WE (Dz.U. L 127 z 9.5.2001, str. 42).[5] Dz.U. L 270 z 14.12.1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2205/2001 (Dz.U. L 297 z 15.11.2001, str. 3).[6] Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2290/66. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 98/96/WE (Dz.U. L 25 z 1.2.1999, str. 27).[7] Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2585/2001 (Dz.U. L 345 z 29.11.2001, str. 10).[8] Dz.U. L 160 z 12.6.1989, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 3378/94 (Dz.U. L 366 z 31.12.1994, str. 1).[9] Dz.U. L 149 z 14.6.1991, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2061/96 (Dz.U. L 277 z 30.10.1996, str. 1).[10] Dz.U. L 198 z 22.7.1991, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2491/2001 (Dz.U. L 337 z 20.12.2001, str. 9).[11] Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 911/2001 (Dz.U. L 129 z 11.5.2001, str. 3).[12] Dz.U. L 181 z 1. 7.1992, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1666/2000 (Dz.U. L 193 z 29.7.2000, str. 1).[13] Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem Rady (WE) nr 1452/2001 (Dz.U. L 198 z 21.7.2001, str. 11).[14] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 311 z 12.12.2000, str. 17).--------------------------------------------------