title: 2004/519/WE:Decyzja Rady z dnia 14 czerwca 2004 r. w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie europejskim z Albanią

text:
               24.6.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 223/20

      DECYZJA RADY

   z dnia 14 czerwca 2004 r.
   w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie europejskim z Albanią
   (2004/519/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 553/2004 z dnia 22 marca 2004 r. w sprawie ustanowienia partnerstw europejskich w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia (1) w szczególności jego art. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rada Europejska w Salonikach obradująca w dniach 19 i 20 czerwca 2003 r. udzieliła poparcia dla „Agendy z Salonik dla Bałkanów Zachodnich: w kierunku integracji europejskiej”, w której sporządzanie partnerstw europejskich wymienione jest jako jeden ze środków służących wzmocnieniu procesu stabilizacji i stowarzyszenia.

               (2)

               Rozporządzenie (WE) nr 533/2004 określa, że Rada ma podejmować decyzje w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwach europejskich, jak również we wszelkich następnych dostosowaniach, większością kwalifikowaną i na wniosek Komisji. Stwierdza również, że działania uzupełniające realizowane po wprowadzeniu w życie partnerstw europejskich zostaną zapewnione poprzez mechanizmy ustanowione w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia, w szczególności poprzez sprawozdania roczne.

               (3)

               Sprawozdanie roczne Komisji z roku 2004 przedstawia analizę przygotowań Albanii do dalszej integracji z Unią Europejską oraz określa dziedziny priorytetowe dla dalszych prac.

               (4)

               W celu przygotowania dalszej integracji z Unią Europejską, Albania powinna przygotować plan wraz z harmonogramem i szczegółowymi warunkami dotyczącymi środków, jakie Albania zamierza podjąć w tym celu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zgodnie z art. 1 rozporządzenia (WE) nr 533/2004, zasady, priorytety i warunki zawarte w partnerstwie europejskim z Albanią są określone w Załączniku do niniejszej decyzji, który stanowi jej integralną część.
   Artykuł 2
   Wprowadzenie w życie partnerstwa europejskiego jest sprawdzane za pomocą mechanizmów ustanowionych w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 czerwca 2004 r.

            W imieniu Rady

         B. COWEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 86 z 24.3.2004, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      1.   WPROWADZENIE
      Agenda z Salonik określa sposoby i środki służące wzmocnieniu procesu stabilizacji i stowarzyszenia (SAP), m.in. poprzez wprowadzenie partnerstw europejskich.
      Na podstawie sprawozdania rocznego Komisji, celem partnerstwa europejskiego z Albanią jest określenie priorytetów dla działań wspierających wysiłki na rzecz zbliżenia do Unii Europejskiej w spójnych ramach. Priorytety te są dostosowane do szczególnych potrzeb i etapu przygotowania Albanii oraz będą aktualizowane w miarę potrzeb. partnerstwo europejskie przewiduje także wskazówki dotyczące pomocy finansowej dla Albanii.
      Oczekuje się, że Albania przyjmie plan zawierający harmonogram i szczegółowe informacje dotyczące sposobu, w jaki zamierza zajmować się priorytetami zawartymi w partnerstwie europejskim. Plan ten powinien również wskazywać sposoby realizacji Agendy z Salonik, priorytety w walce z przestępczością zorganizowaną i korupcją określone podczas Konferencji w Londynie w 2002 r. i na posiedzeniu na poziomie ministerialnym odbywającym się 28 listopada 2003 r. w Brukseli w ramach Forum UE-Bałkany Zachodnie oraz środki przedstawione przez każde z państw Bałkanów Zachodnich podczas spotkania w Belgradzie odbywającym się 5 listopada 2003 r., jako uzupełnienie Konferencji w Ohridzie dotyczącej zintegrowanego zarządzania granicami.
      2.   ZASADY
      SAP nadal stanowi ramy dla orientacji europejskiej państw Bałkanów Zachodnich aż do ich przyszłego przystąpienia.
      Główne priorytety określone dla Albanii są związane z jej możliwościami dotyczącymi spełnienia kryteriów ustalonych przez Radę Europejską, która odbyła się w Kopenhadze w 1993 r. oraz z warunkami ustalonymi dla SAP, w szczególności z warunkami określonymi przez Radę w jej konkluzjach z 29 kwietnia 1997 r. i 21–22 czerwca 1999 r., z treścią ostatecznego oświadczenia szczytu w Zagrzebiu z 24 listopada 2000 r. i Agendą z Salonik.
      3.   PRIORYTETY
      Sprawozdanie roczne Komisji dokonuje oceny poczynionych dotychczas postępów i wskazuje dziedziny, w których dane państwo powinno zwiększyć swoje wysiłki. Priorytety wymienione w niniejszym partnerstwie europejskim zostały wybrane w oparciu o przekonanie, że ich realizacja lub osiągnięcie znaczących postępów w tych dziedzinach w najbliższych latach jest możliwe. Priorytety zostały podzielone na krótkoterminowe, których realizacja powinna nastąpić w ciągu jednego do dwóch lat oraz średnioterminowe, których realizacja powinna nastąpić w ciągu trzech- czterech lat.
      Partnerstwo europejskie wskazuje główne dziedziny priorytetowe dla przygotowań Albanii do dalszej integracji z Unią Europejską, w oparciu o analizę zawartą w sprawozdaniu rocznym z 2004 r. Należy przypomnieć, że w przypadku zbliżenia ustawodawstw nie wystarczy tylko włączyć dorobek do ustawodawstwa; należy także przygotować jego pełne wprowadzenie w życie.
      3.1.   KRÓTKOTERMINOWE
      Sytuacja polityczna
      Demokracja i państwo prawne
      Nacisk na przeprowadzenie reform i zapewnienie odpowiedniego działania instytucji demokratycznych– Należy zapewnić, aby wywierany był polityczny nacisk na wdrożenie reform niezbędnych do osiągania postępów w ramach SAP. Należy usprawnić zasady działania komitetów parlamentarnych i parlamentarnych komisji śledczych. Należy w pełni przestrzegać Konstytucji oraz przestrzegać i wprowadzać w życie decyzje Trybunału Konstytucyjnego. Należy wspierać rozwój społeczeństwa obywatelskiego i jego czynny udział w procesie decyzyjnym.
      Usprawnienie działania administracji publicznej– Należy zapewnić wprowadzenie w życie ustawy o służbie cywilnej i podjąć kroki, które zapewnią jej lepsze stosowanie w praktyce. Należy podjąć środki mające na celu zapobieganie nadmiernej ingerencji polityków w działania administracji publicznej. Należy stworzyć jasne wskazówki dotyczące rekrutacji, przenoszenia i zwalniania wszystkich urzędników służby cywilnej oraz wprowadzić je w życie. Należy dopilnować, by Komisja ds. Służby Cywilnej wypełniała swoje obowiązki zgodnie z przepisami prawa. Należy wzmocnić pozycję sekretarza generalnego we właściwych ministerstwach, Radzie Ministrów i Zgromadzeniu. Należy usprawnić koordynację między właściwymi ministerstwami a Ministerstwem ds. Integracji Europejskiej. Należy wzmocnić zdolność finansową Instytutu ds. Szkoleń dla Administracji Publicznej i jego możliwości przeprowadzania szkoleń. Należy przygotować programy szkoleniowe dostosowane do indywidualnych potrzeb władz lokalnych. Należy zapewnić, by planowany przegląd istniejących albańskich jednostek terytorialnych oraz ustanowienie nowego podziału terytorialnego były przeprowadzane właściwie, z udziałem wszystkich zainteresowanych stron.
      Właściwe i terminowe przygotowanie następnych wyborów parlamentarnych i lokalnych– Należy terminowo wprowadzić w życie zalecenia Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE/Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka (ODIHR) wydane po wyborach do władz lokalnych przeprowadzonych w 2003 r.
      Wzmocnienie systemu sądowego– Należy podjąć środki w celu zwiększenia przejrzystości oraz lepszego zarządzania sprawami karnymi i cywilnymi. Należy wzmocnić w ramach Konstytucji status sędziów, ich niezawisłość i ochronę sędziów . Należy zapewnić, by prawo do szkolenia wstępnego i zawodowego dla sędziów i prokuratorów było chronione statusem sędziów. Należy zapewnić skuteczne działanie „Sądu ds. Poważnych Przestępstw” Należy zagwarantować, by sędziowie i prokuratorzy byli wybierani i wyznaczani w drodze konkursu, zgodnie z Konstytucją i przepisami prawa. Należy także zagwarantować, by awansowanie sędziów i prokuratorów odbywało się z uwzględnieniem odpowiednich środków ochronnych i z zastosowaniem obiektywnych procedur. Należy usprawnić działanie inspektoratów Wysokiej Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Urzędu Prokuratora Generalnego oraz zapewnić, by działania sędziów i prokuratorów nie były bezkarne; należy sporządzić jasne wskazówki dotyczące roli poszczególnych inspektoratów w Ministerstwie Sprawiedliwości i Wysokiej Radzie ds. Wymiaru Sprawiedliwości. Należy przyjąć odpowiednie przepisy prawa dotyczące ochrony świadka. Należy dążyć do osiągnięcia stale wzrastającego poziomu wykonywania wyroków sądu. Należy stworzyć solidny średnio-/długoterminowy plan strategiczny dla Szkoły Sędziów Pokoju mający na celu poprawę jej działania i zdolności finansowej. Należy zapewnić odpowiednie działania uzupełniające (śledztwo i ewentualne wniesienie oskarżenia) w przypadku publicznego sformułowania zarzutów dotyczących popełnienia przestępstwa przeciw określonym osobom.
      Usprawnienie walki z korupcją– Należy przyjąć odpowiednie przepisy w celu zbliżenia albańskich ram prawnych do europejskich konwencji w sprawie korupcji (w sprawach karnych i cywilnych) ratyfikowanych przez Albanię. Należy polepszyć istniejące przepisy dotyczące przekupstwa i wprowadzić je w życie. Należy zapewnić wykonanie ustawy o oświadczeniach majątkowych. Należy wprowadzić w życie plan działań przeciw korupcji na lata 2003–2004 i zapewnić, by następny taki plan na lata 2004–2005 zawierał realistyczne, precyzyjne i wymierne środki antykorupcyjne. Należy wzmocnić zdolności instytucjonalne w zakresie przeprowadzania dochodzeń i ścigania korupcji; zapewnić, by jednostka wyspecjalizowana działająca przy Urzędzie Prokuratora w Tiranie (zajmująca się przestępstwami finansowymi) miała w swojej kompetencji także sprawy związane z korupcją. Należy ograniczyć listę urzędników objętych immunitetem i przyznawać immunitet zgodnie z międzynarodowymi zasadami i praktykami.
      Prawa człowieka i ochrona mniejszości
      Poprawa przestrzegania praw człowieka przez organy ścigania– Należy zapewnić, by policja, sędziowie, prokuratorzy i inne organy ścigania były w pełni świadome swoich obowiązków w zakresie praw człowieka oraz by je wykonywali zgodnie z konwencjami międzynarodowymi ratyfikowanymi przez Albanię, w szczególności zgodnie z Europejską Konwencję o Ochronie Praw Człowieka. Należy zająć się przypadkami złego traktowania przez organy ścigania poprzez skuteczne oskarżenie sprawców. Należy poprawić warunki, w jakich przebywają osoby zatrzymane i aresztowane w komendach policji i podjąć kroki w celu spełnienia międzynarodowych wymogów w tej dziedzinie.
      Gwarancja wolności słowa i mediów– Należy przyjąć środki mające na celu zapobieganie wywieraniu presji i/lub nadmiernej ingerencji polityków w działania prasy. Należy dostosować do norm UE ustawodawstwo Albanii dotyczące zniesławienia i wprowadzić je w życie. Należy przyjąć odpowiednie przepisy dotyczące mediów drukowanych i polepszyć obecne przepisy dotyczące mediów elektronicznych, przy uwzględnieniu norm UE. Należy podjąć środki mające na celu zapewnienie przejrzystości w odniesieniu do własności mediów. Należy zapewnić niezależność organu regulacyjnego ds. mediów, czyli Krajowej Rady Radia i Telewizji. Należy zakończyć Narodowy Plan Częstotliwości Radiowych i Telewizyjnych. Należy wspierać rozwój dziennikarstwa śledczego i podjąć środki mające na celu wspieranie niezależności i profesjonalizmu dziennikarzy.
      Zapewnienie przestrzegania praw mniejszości– Należy zebrać dokładne dane dotyczące liczebności mniejszości w Albanii. Należy zmienić ramy prawne dotyczące mniejszości, tak aby spełniały one wymogi Ramowej Konwencji Rady Europejskiej o Ochronie Mniejszości Narodowych oraz zapewnić ich wprowadzenie w życie na całym terytorium Albanii. Należy wprowadzić w życie Narodową Strategię na rzecz Romów.
      Współpraca regionalna i międzynarodowa
      Wzmocnienie współpracy regionalnej– Należy spełnić wymogi SAP i wypełnić zobowiązania z Salonik w dziedzinie współpracy regionalnej. Należy zapewnić wprowadzenie w życie wszystkich regionalnych umów o wolnym handlu zawartych w ramach Protokołu Ustaleń dla Ułatwienia Handlu na mocy Paktu Stabilności z 2001 r.
      Wprowadzenie w życie zobowiązań międzynarodowych– Należy uregulować stanowisko Albanii dotyczące wypełniania zobowiązań w ramach WTO. Gdy tylko sytuacja zostanie uregulowana, należy zapewnić wprowadzenie w życie zmienionego harmonogramu bez dalszych odstępstw. Należy zagwarantować przestrzeganie zobowiązań podjętych przez Albanię w ramach stosunków z UE.
      Sytuacja gospodarcza
      Wolny rynek i reformy strukturalne
      Zapewnienie trwałej stabilności makroekonomicznej– Należy zachować stabilne ramy makroekonomiczne w kontekście programu Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW). Należy wykazać, że zalecenia międzynarodowych instytucji finansowych (MIF) są stosowane.
      Poprawa otoczenia biznesu– Należy wprowadzić w życie plan działań na rzecz usuwania barier dla inwestycji i uproszczenia procedur administracyjnych. Należy przyjąć polepszone przepisy handlowe. Należy ustanowić jasne zasady i procedury dotyczące warunków zakładania, rejestracji i działania spółek krajowych i zagranicznych oraz zapewnić, by były one spójne z wymaganiami Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu. Należy zapewnić, by wdrażanie przepisów, zasad i procedur związanych z biznesem odbywało się w sposób właściwy, nieuznaniowy i niedyskryminujący. Należy wprowadzić w życie Europejską Kartę Małych i Średnich Przedsiębiorstw, w szczególności cele ustalone na rok 2004. Należy zapewnić pełną zdolność działania Agencji MSP. Należy przeprowadzić reformę systemu zaliczki na podatek, aby ograniczyć trudności napotykane przez spółki rozpoczynające działalność. Należy kontynuować prace nad przygotowaniem narodowego funduszu gwarancyjnego. Należy rozszerzyć możliwości rejestracji spółek w całym kraju.
      Rozwój stabilnego i dobrze działającego rynku nieruchomości/gruntów– Należy przyjąć nowe przepisy dotyczące restytucji mienia lub rekompensaty za mienie skonfiskowane w czasie rządów komunistycznych. Należy zapewnić, by przepisy te mogły stanowić zadośćuczynienie dla znacznej większości roszczeń i, w ścisłej współpracy ze wszystkimi odpowiednimi uczestnikami życia politycznego i stowarzyszeniami właścicieli, podjąć niezbędne kroki w celu zapewnienia ich wprowadzenia w życie. W szczególności należy zebrać wszelkie dane niezbędne do wyznaczenia terenu przeznaczonego do restytucji lub rekompensaty, jasnego określenia zaległych roszczeń dotyczących restytucji mienia oraz przygotowania wiarygodnego planu finansowania zapewniającego pokrycie ewentualnych kosztów rekompensat.
      Promocja zatrudnienia i spójności społecznej– Należy przygotować strategię promocji zatrudnienia i spójności społecznej, przy udziale wszystkich zainteresowanych stron, oraz rozpocząć jej wprowadzanie w życie. Należy podjąć środki mające na celu usprawnienie systemów zabezpieczenia społecznego oraz standardów społecznych, a także środki służące zwalczaniu wyłączenia społecznego i dyskryminacji. Należy przestrzegać podstawowych norm pracy i skutecznie je egzekwować.
      Zarządzanie finansami publicznymi
      Poprawa zarządzania finansami publicznymi– Należy polepszyć procedury budżetowe poprzez uwzględnienie rzeczywistych szacunków dochodów, lepsze określanie priorytetowych wydatków i wzmocnienie związku między celami a planowaniem budżetu. Należy stworzyć wszechstronną strategię społeczno-ekonomiczną, obejmującą bieżącą Narodową Strategię na rzecz Rozwoju Społecznego i Gospodarczego oraz Ramy Wydatków Średnioterminowych, z którymi mogłyby być związana każda pomoc finansowa. W związku z tym należy zapewnić, by priorytety procesu stabilizacji i stowarzyszenia były należycie uwzględnione.
      Należy przygotować wszechstronną Strategię dotyczącą Wewnętrznej Kontroli Finansów Publicznych, uwzględniając wymagania UE.
      Należy wprowadzić w życie ustawę w sprawie audytu wewnętrznego. Należy zapewnić odpowiednie działanie Państwowej Instytucji ds. Audytu, w tym działania uzupełniające dotyczące wyników kontroli przeprowadzanych przez tę instytucję i jej zaleceń, a także wnoszenie oskarżeń w sprawach karnych.
      Normy UE
      Rynek i handel wewnętrzny
      Przepływ towarów– Należy osiągnąć dalsze postępy w przyjmowaniu norm UE. Należy przyjąć projekt dekretu w sprawie organizacji i działania Dyrekcji ds. Akredytacji oraz zapewnić, by funkcje związane z udzielaniem akredytacji oraz te związane ze standaryzacją i certyfikacją były rozdzielone. Należy podjąć środki, dzięki którym podmioty gospodarcze będą miały lepszą znajomość tych koncepcji i które pozwolą zwiększyć ich znaczenie w handlu międzynarodowym.
      Należy poprawić warunki fitosanitarne i weterynaryjne zgodnie z wymaganiami UE, w szczególności w odniesieniu do tych produktów, które mają znaczący potencjał eksportowy.
      Cła– Należy ustabilizować i ulepszyć wszystkie aspekty zdolności administracyjnej albańskiej administracji celnej. W szczególności należy zapewnić stabilność personelu i zarządzać zasobami ludzkimi zgodnie z odpowiednimi przepisami. Należy wzmocnić służby celne, które zajmują się wprowadzaniem w życie porozumień handlowych, w szczególności jednostkę zajmującą się pochodzeniem towarów. Należy wzmocnić współpracę administracyjną w sektorze celnym. Należy zapewnić, by zasady i procedury dotyczące tranzytu, oceny, składów celnych, oceny ryzyka i wyboru oraz audytu (wewnętrznego i zewnętrznego) zostały wprowadzone w życie zgodnie z normami UE, a także, w stosownych przypadkach, zgodnie z konwencjami międzynarodowymi. Należy zapewnić, by administracja celna wypełniała swój obowiązek pobierania ceł zgodnie z przepisami prawa. Należy podjąć konkretne środki w celu usprawnienia walki z przemytem i nielegalnym handlem. Należy wprowadzić w życie system ASYCUDA w Urzędzie Celnym w Tiranie i porcie Durres. Należy zapewnić niedyskryminujące stosowanie przepisów, zasad i procedur celnych na terenie całego kraju.
      Opodatkowanie– Należy rozpocząć przegląd obecnych przepisów podatkowych i procedur administracyjnych oraz zapewnić skuteczne i niedyskryminujące wprowadzenie w życie przepisów podatkowych. Należy wzmocnić walkę z oszustwami podatkowymi. Należy kontynuować rozpoczętą reformę administracji podatkowej, w tym rozwój/rozszerzenie zintegrowanego systemu komputerowego. Należy uregulować wszelkie zaległe roszczenia dotyczące zwolnienia z podatku projektów finansowanych przez UE i wprowadzić skuteczny system zapewniający rzeczywiste zwolnienie z podatku projektów finansowanych przez UE zgodnie z Umową ramową z 1992 r.
      Konkurencja i pomoc państwa– Należy przyjąć reguły wykonawcze niezbędne do wprowadzenia w życie nowej ustawy o konkurencji i rozpocząć jej wprowadzanie w życie. Należy przygotować się do ustanowienia niezależnego organu ds. konkurencji, także poprzez wzmocnienie zdolności administracyjnej. Należy wspierać politykę konkurencji poprzez popieranie liberalizacji, usprawnienie praktyk dotyczących zamówień publicznych i zapewnienie pozytywnego prokonkurencyjnego nastawienia sprzyjającego prywatyzacji. Należy przyjąć niezbędne ramy prawne dla pomocy publicznej, wspierać przejrzystość i wprowadzenie w życie podstawowych zasad pomocy państwa.
      Zamówienia publiczne– Należy wprowadzić w życie przepisy dotyczące zamówień publicznych i podjąć kroki w celu zbliżenia tych przepisów do norm UE. Należy unikać wprowadzania odstępstw od zasady przetargu otwartego i zapewnić szczegółowe wykonanie procedur dotyczących przetargów. Należy wzmocnić Agencję Zamówień Publicznych, jak również podmioty zajmujące się zamówieniami publicznymi we właściwych ministerstwach. Należy podjąć środki gwarantujące odpowiednie rozpatrywanie skarg.
      Prawa własności intelektualnej– Należy przyjąć nowe przepisy dotyczące własności przemysłowej. Należy przystąpić do Międzynarodowej konwencji o ochronie nowych odmian roślin. Należy przyjąć niezbędne przepisy i wzmocnić zdolność administracyjną w celu zwiększenia ochrony praw autorskich. Należy podjąć środki, dzięki którym podmioty gospodarcze, organy ścigania i sądowe będą miały lepszą znajomość praw własności intelektualnej, praw handlowych i praw własności. Należy podjąć środki w celu usprawnienia wprowadzania w życie praw własności intelektualnej.
      Polityki sektorowe
      Środowisko– Należy podjąć działania związane z miejscami skażonymi w Durres i Vlora, jak również zająć się kwestią odpadów radioaktywnych w Tiranie i Fier. Należy zapewnić wprowadzenie w życie przepisów dotyczących oceny wpływu na środowisko i podatków ekologicznych. Należy usprawnić współpracę między Ministerstwem Środowiska a innymi organami zajmującymi się kwestiami środowiska. Należy przyspieszyć wprowadzenie w życie Narodowej Strategii w sprawie Zaopatrzenia w Wodę i Warunków Sanitarnych oraz Strategii w sprawie Zaopatrzenia w Wodę i Systemów Kanalizacji Obszarów Wiejskich.
      Energia– Należy wprowadzić w życie plan działań na lata 2003–2005 i rozpocząć wprowadzanie w życie Albańskiej Strategii Energetycznej. Należy wypełnić zobowiązania podjęte w ramach Protokołu Ustaleń z Aten z 2003 r. w sprawie regionalnego rynku energii w Europie Południowej i Wschodniej.
      Telekomunikacja– Należy zapewnić, by sektor komunikacji elektronicznej został skutecznie zliberalizowany, wraz ze wzmocnieniem organów regulacyjnych i przyjęciem odpowiednich przepisów i polityk dla tego sektora.
      Współpraca w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych
      Zarządzanie granicami– Jako działanie uzupełniające po konferencji regionalnej w sprawie bezpieczeństwa granic i zarządzania nimi, która odbyła się w maju 2003 r. w Ohridzie, należy wprowadzić w życie środki, jakie zostały przyjęte przez rząd i przedstawione na posiedzeniu ministrów odpowiedzialnych za wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne w ramach Forum UE-Bałkany Zachodnie w listopadzie 2003 r. Należy przygotować Strategię Zintegrowanego Zarządzania Granicami (IBM), zgodnie z wymaganiami UE. Należy wzmocnić organy ścigania odpowiedzialne za zarządzanie granicami i podnieść normy zarządzania. Należy ustanowić odpowiedni system analizy ryzyka w celu usprawnienia zarządzania granicami na przejściach granicznych i tzw. „zielonych” i „niebieskich” granicach. Należy wzmocnić współpracę z krajami sąsiadującymi oraz współpracę między krajowymi organami ścigania zajmującymi się zarządzaniem granicami, na samych granicach, a także podczas późniejszych kontroli. Należy unowocześnić sprzęt i poprawić zdolności albańskich organów ścigania, aby zapewnić wykrywanie podrobionych/fałszywych dokumentów. Należy przedsięwziąć niezbędne środki, we współpracy z odpowiednimi międzynarodowymi graczami, w celu zapewnienia właściwych norm bezpieczeństwa, zarządzania i kontroli na Międzynarodowym Lotnisku w Tiranie.
      Polityka dotycząca migracji i azylu– Należy przyjąć i rozpocząć realizację Narodowej Strategii w sprawie Migracji. Należy zapewnić, by procedury niezbędne do podpisania i ratyfikowania Umowy o readmisji zawartej między WE i Albanią zostały zakończone możliwie najszybciej w 2004 r.
      Należy formalnie przyjąć Narodowy Plan Działań w sprawie Azylu. Należy zająć się lukami prawnymi, jakie pozostały w albańskich przepisach związanych z azylem. Należy wdrożyć, szczególnie na obszarach przygranicznych, system „wstępnego sprawdzania” służący klasyfikacji osób, których status pobytu na terytorium Albanii jest nieuregulowany. Należy przestrzegać zasady „non-refoulement”. Należy zapewnić, by wnioski o udzielenie azylu były rozpatrywane zgodnie z przepisami prawa, a terminy były przestrzegane.
      Policja– Należy w pełni wykonać ustawę o stopniach policyjnych. Należy stworzyć i rozpocząć wdrażanie przejrzystego systemu dotyczącego przestrzegania dyscypliny i udzielania awansów. Należy zwiększyć umiejętności śledcze policji. Należy stworzyć ujednolicony podręcznik dla wszystkich funkcjonariuszy policji kryminalnej. Należy ustalić jasne zasady w celu zapewnienia odpowiedniej współpracy między różnymi jednostkami policji i urzędem prokuratora. Należy wzmocnić działania policji na terenie gmin. Należy zapewnić karanie funkcjonariuszy policji biorących udział w działaniach korupcyjnych lub innych działaniach kryminalnych.
      Przestępczość zorganizowana, nielegalny handel, narkotyki, pranie pieniędzy i terroryzm– Należy wprowadzić w życie środki przeciwko przestępczości zorganizowanej, jakie zostały przyjęte przez rząd i przedstawione podczas posiedzenia ministrów odpowiedzialnych za wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne UE-Bałkany Zachodnie, które odbyło się w listopadzie 2003 r. Należy zapewnić, by albańskie prawodawstwo jasno określało koncepcję „przestępczości zorganizowanej”, zgodnie z prawodawstwem UE i szeroko przyjętymi normami międzynarodowymi. Należy przyjąć i wprowadzić w życie przepisy dotyczące towarów kradzionych, obejmujące również towary skradzione za granicą, przy uwzględnieniu norm międzynarodowych. Należy zapewnić współpracę i wymianę informacji między organami ścigania, ministerstwami i ustawodawcami, zajmującymi się walką z przestępczością zorganizowaną. W granicach prawa i z pełnym poszanowaniem norm międzynarodowych, należy rozszerzyć stosowanie specjalnych środków śledczych na wszystkie dziedziny związane z przestępczością zorganizowaną. Należy wdrożyć Strategię przeciwko Nielegalnemu Handlowi przyjętą w roku 2003. Należy podjąć niezbędne kroki w celu przygotowania do zawarcia porozumienia z Europolem. Należy podjąć niezbędne środki w celu umożliwienia zawarcia dwustronnych umów o ekstradycji z Państwami Członkowskimi UE.
      Należy wzmocnić istniejące przepisy dotyczące narkotyków. Należy zapewnić stałe działania w walce z hodowlą i handlem konopiami indyjskimi. Należy przygotować Narodową Strategię w sprawie Narkotyków, zgodnie ze Strategią i Planem Działań UE w sprawie Narkotyków.
      Należy wzmocnić zdolność instytucji odpowiedzialnych za zwalczanie prania pieniędzy; zapewnić odpowiednią współpracę między tymi instytucjami, ustanowić skuteczne procedury działania i stworzyć odpowiedni system zarządzania poszczególnymi sprawami. Należy wprowadzić w życie istniejące przepisy dotyczące prania pieniędzy.
      Należy zwiększyć współpracę międzynarodową i wprowadzić w życie odpowiednie międzynarodowe konwencje w sprawie terroryzmu. Należy usprawnić współpracę i wymianę informacji między policją a służbami wywiadowczymi w kraju i w innych państwach. Należy zapobiegać finansowaniu i przygotowywaniu aktów terroryzmu.
      3.2.   PRIORYTETY ŚREDNIOTERMINOWE
      Sytuacja polityczna
      Demokracja i państwo prawne
      Dalsza poprawa działania administracji publicznej– Należy zapewnić, by sektory administracji odpowiedzialne za wprowadzenie w życie przepisów Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu, a także sektory zajmujące się wdrażaniem pomocy finansowej UE, odbyły odpowiednie szkolenia i posiadały odpowiednie wyposażenie do wykonywania swoich obowiązków. Należy zapewnić, by przepisy dotyczące służby cywilnej i procedury z nią związane, w tym warunki rozwoju kariery, zostały zmienione zgodnie z wymogami nowoczesnej administracji publicznej oraz by były wprowadzone w życie celem wspierania tworzenia dobrze przygotowanej, profesjonalnej, przejrzystej i stabilnej administracji. Należy zapewnić, by władze lokalne miały możliwość wdrożenia zdecentralizowanych polityk.
      Przeprowadzenie następnych wyborów parlamentarnych i lokalnych z poszanowaniem norm międzynarodowych
      Dalsze wzmocnienie systemu sądowego– Należy zapewnić karanie poważnych przestępstw, zwłaszcza przestępczości zorganizowanej, ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmów współpracy przygranicznej; karanie uwieńczone sukcesem powinno przekładać się na rzeczywisty oraz znaczny wzrost liczebny w skazaniach sprawców poważnych przestępstw otrzymujących adekwatne wyroki. Należy znacznie zmniejszyć obecne zaległości i zapewnić terminowe wykonywanie wyroków sądu. Należy zapewnić szeroką publikację wyroków sądu. Należy zapewnić stałe i odpowiednie szkolenia dla sędziów i prokuratorów, w tym szkolenia dotyczące praw człowieka, etyki i spraw handlowych oraz kwestii związanych z Układem o Stabilizacji i Stowarzyszeniu. Należy wprowadzić w życie przepisy dotyczące ochrony świadka. Należy jeszcze bardziej zwiększyć niezawisłość wymiaru sprawiedliwości poprzez skuteczne przeniesienie kontroli działań sądowych z Ministerstwa Sprawiedliwości do Wysokiej Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości.
      Dalsze usprawnienie walki z korupcją i z przestępczością zorganizowaną– Należy wprowadzić w życie europejskie konwencje w sprawie korupcji (w sprawach karnych i cywilnych) ratyfikowane przez Albanię oraz zaleceniaGrupy Państw przeciwko Korupcji (GRECO). Należy zwiększyć skuteczność walki z korupcją na wszystkich poziomach i we wszystkich dziedzinach, poprzez wprowadzenie w życie odpowiednich przepisów. Należy ułatwić umiejscowienie oficerów łącznikowych, oddelegowanych przez Państwa Członkowskie UE, w odpowiednich organach państwowych zajmujących się walką z przestępczością zorganizowaną. Należy dostarczyć Unii Europejskiej sześciomiesięczne sprawozdania w sprawie rzeczywistych wyników osiągniętych w sądowym ściganiu działań związanych z przestępczością zorganizowaną, zgodnie z warunkami Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, znanej jako Konwencja z Palermo.
      Prawa człowieka i ochrona mniejszości
      Zapewnienie przestrzegania praw człowieka przez organy ścigania– Należy zapewnić, by osoby zatrzymane i aresztowane były traktowane zgodnie z normami międzynarodowymi. Należy zagwarantować szacunek dla godności ludzkiej i bezpieczeństwa osobistego w aresztach, więzieniach i szpitalach psychiatrycznych, zgodnie z międzynarodowymi konwencjami. Należy ustanowić odpowiedni system sądzenia nieletnich. Należy zapewnić przestrzeganie Konwencji Rady Europy przeciwko Torturom, Okrutnemu, Nieludzkiemu i Poniżającemu Traktowaniu lub Karaniu.
      Zapewnienie wolności słowa i mediów– Należy wprowadzić w życie nowe przepisy dotyczące mediów drukowanych i elektronicznych, przy uwzględnieniu norm UE. Należy zapewnić, by przydzielanie częstotliwości telewizyjnych odbywało się sposób sprawiedliwy i niedyskryminujący, zgodnie z Planem Narodowym oraz aby nadawcy w pełni spełniali wymogi. Należy zakończyć proces przekształcania albańskiej RTV ze spółki państwowej w niezależnego nadawcę publicznego. Należy zapewnić stałą poprawę jakości dziennikarstwa.
      Współpraca regionalna i międzynarodowa
      Wzmocnienie współpracy regionalnej– Należy zawrzeć i wprowadzić w życie porozumienia z państwami sąsiadującymi w dziedzinie przestępczości zorganizowanej, zarządzania granicami i readmisji. Należy wprowadzić w życie Protokół Ustaleń Głównych Sieci Transportowych Europy Południowej i Wschodniej. Należy wprowadzić w życie zobowiązania podjęte w ramach Protokołu Ustaleń w sprawie Regionalnego Rynku Energii z Aten z 2003 r. i poczynić postępy w tworzeniu tego rynku. Należy zapewnić odpowiednią współpracę w zakresie ochrony środowiska.
      Wykonanie zobowiązań wewnętrznych– Należy w pełni wdrożyć międzynarodowe porozumienia i konwencje ratyfikowane przez Albanię, w szczególności konwencje w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, praw człowieka i praw mniejszości oraz handlu.
      Sytuacja gospodarcza
      Wolny rynek i reformy strukturalne
      Zakończenie procesu prywatyzacji– w szczególności poprzez prywatyzację INSIG (sektor finansowy), Albtelecom (sektor telekomunikacyjny), Servcom, Albpetrol, Armo i KESH (sektor energetyczny).
      Dalsza poprawa otoczenia biznesu– Należy wprowadzić w życie przepisy handlowe. Należy zapewnić, by sędziowie przeszli odpowiednie szkolenia w dziedzinie przepisów handlowych i prawa spółek. Należy zwiększyć skuteczność walki z oszustwami i korupcją. Należy wprowadzić strategię zwalczania „szarej strefy” w celu zagwarantowania m.in. zdrowej konkurencji między spółkami.
      Stworzenie dobrze działającego rynku nieruchomości/gruntów– Należy wprowadzić w życie przepisy dotyczące restytucji mienia lub rekompensaty za mienie skonfiskowane w okresie rządów komunistycznych. Należy zakończyć przygotowywanie map terenów i proces rejestracji terenów. Należy zapewnić, by przenoszenie własności było przeprowadzane zgodnie z przepisami prawa i podjąć środki mające na celu właściwe funkcjonowanie organów zaangażowanych w ten proces (notariusze, rejestr własności itp.). Należy zapewnić, by przepisy związane z klasyfikacją gruntu oraz określeniem przeznaczenia terenu były przestrzegane. Należy przygotować i przyjąć przepisy w sprawie opodatkowania gruntów i nieruchomości.
      Zarządzanie finansami publicznymi
      Dalsza poprawa zarządzania środkami publicznymi– Należy wdrożyć Strategię dotyczącą Publicznej Wewnętrznej Kontroli Finansowej. Należy kontynuować wzmacnianie audytu zewnętrznego i zapewnić, by zarówno zarządzanie kontrolą finansową jak i audyt wewnętrzny były właściwie przeprowadzane. Należy ustanowić skuteczne procedury wykrywania i sądzenia przypadków (podejrzewanego) oszustwa i innych nieprawidłowości mających wpływ na fundusze krajowe i międzynarodowe oraz procedury dotyczące działań uzupełniających.
      Normy UE
      Rynek wewnętrzny i handel
      Przepływ towarów– Należy zapewnić zdolność administracyjną do wykonania wymagań Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu. Należy osiągnąć dalsze postępy w przyjmowaniu norm UE. Należy ustanowić system nadzoru rynku. Należy zapewnić lepsze działanie organów odpowiedzialnych za standaryzację, akredytację i certyfikację, jak również organów odpowiedzialnych za metrologię i kalibrację, przy uwzględnieniu praktyk UE.
      Należy w sposób znaczący poprawić warunki bezpieczeństwa żywności, fitosanitarne i weterynaryjne, zgodnie z wymaganiami UE.
      Cła– Należy zapewnić zdolność instytucjonalną do wykonania wymagań Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu. Należy zapewnić znaczne zbliżenie przepisów i procedur celnych do przepisów i procedur UE, oraz ich wprowadzenie w życie. Należy zagwarantować właściwą realizację zasad dotyczących pochodzenia. Należy nadal zapewniać stabilność personelu w ramach administracji celnej i zwiększyć skuteczność w zarządzaniu nim. Należy osiągać lepsze wyniki w walce z oszustwami, przemytem i nielegalnym handlem oraz znacznie ograniczyć przypadki udziału urzędników celnych w działaniach niezgodnych z prawem. Należy zakończyć wdrażanie ASYCUDA na terenie kraju i kontynuować działania związane z komputeryzacją.
      Opodatkowanie– Należy nadal wzmacniać administrację podatkową. Należy zapewnić pełne i skuteczne wdrożenie systemu VAT. Należy polepszyć komunikację z podatnikami oraz uprościć strukturę i procedury podatkowe, w tym procedury zwrotu podatku. Należy nadać wszystkim podatnikom indywidualny numer identyfikacji podatkowej. Należy nadal wzmacniać system pobierania i kontroli podatków oraz stworzyć strategię audytu.
      Konkurencja i pomoc państwa– Zgodnie z wymaganiami Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu, należy ustanowić niezależny organ ds. konkurencji. Należy wprowadzić w życie przepisy dotyczące konkurencji i przygotować utworzenie niezależnej struktury zajmującej się pomocą państwa. Należy wzmocnić struktury odpowiedzialne za pomoc państwa i zapewnić postęp zarówno w sporządzaniu wszechstronnego wykazu pomocy państwa jak i w przygotowywaniu danych dotyczących PKB na poziomie II NUTS.
      Zamówienia publiczne– Należy zapewnić znaczące zbliżenie ram prawnych Albanii do dorobku UE. Należy doprowadzić do tego, by struktury zajmujące się zamówieniami publicznymi mogły sprawnie działać, zgodnie z przepisami prawa i wymaganiami Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu.
      Prawa własności intelektualnej– Należy właściwie wprowadzić w życie ratyfikowane konwencje w dziedzinie praw własności intelektualnej, handlowej i przemysłowej. Należy zapewnić wysoki poziom ochrony praw własności intelektualnej oraz usprawnić walkę z piractwem i podrabianiem towarów. Należy zagwarantować wystarczającą zdolność administracyjną, aby spełnić wymagania Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu w tej dziedzinie.
      Polityki sektorowe
      Środowisko– Należy kontynuować działania związane z miejscami skażonymi. Należy ograniczyć poziom zanieczyszczenia pyłem i zanieczyszczenia powietrza na terenach miejskich. Należy ograniczyć zanieczyszczenie spowodowane przez rafinerię Balsh, w tym zrzuty do rzeki Gjanica i podjąć środki mające na celu zajmowanie się problematyką związaną z zanieczyszczeniem wody ogółem. Należy nadal wypełniać zobowiązania regionalne i międzynarodowe w tej dziedzinie. Należy wzmocnić monitorowanie pod względem ochrony środowiska i zapewnić wystarczająco odstraszające sankcje dla zanieczyszczających. Należy zapewnić wprowadzenie w życie Narodowej Strategii w sprawie Zaopatrzenia w Wodę i Warunków Sanitarnych oraz Strategii w sprawie Zaopatrzenia w Wodę i Systemów Kanalizacji Obszarów Wiejskich. Należy przygotować i rozpocząć wdrażanie strategii stopniowego zbliżania przepisów do dorobku w tej dziedzinie.
      Zdrowie publiczne– Należy wzmocnić systemy nadzoru i informowania o chorobach zakaźnych. Należy ułatwić bliższą współpracę z publicznymi zakładami opieki zdrowotnej.
      Transport– Należy wprowadzić w życie plan generalny dotyczący transportu. Należy kontynuować działania w celu zakończenia prac nad korytarzami Wschód–Zachód i Północ–Południe. Należy osiągnąć znaczące postępy w remoncie lotniska w Tiranie i portów Durres i Vlora, w tym zapewnić większe bezpieczeństwo i lepsze zarządzanie granicami. Należy zakończyć proces prywatyzacji portu Durres. Należy osiągnąć lepsze wyniki w zakresie bezpieczeństwa drogowego i podjąć dodatkowe kroki w celu jeszcze większej poprawy sytuacji. Należy wprowadzić w życie Protokół Ustaleń Głównych Sieci Transportowych Europy Południowej i Wschodniej.
      Energia– Należy nadal zapewniać właściwe wykonanie planów działań odnoszących się do sektora elektryczności oraz osiągać dalsze postępy w realizacji Albańskiej Strategii Energetycznej. Należy zapewnić terminową realizację różnych projektów mających na celu poprawę infrastruktury służącej do wytwarzania, przekazywania i dystrybucji elektryczności. Należy nadal wypełniać zobowiązania regionalne i międzynarodowe w tej dziedzinie mając na celu ustanowienie konkurencyjnego regionalnego rynku energii.
      Telekomunikacja– Należy przenieść i wprowadzić w życie nowe ramy prawne UE dla komunikacji elektronicznej.
      Współpraca w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych
      Zarządzanie granicami– Należy wdrożyć IBM i wypełniać wszystkie zobowiązania międzynarodowe podjęte przez Albanię w dziedzinie zarządzania granicami. Należy wprowadzić w życie analizę ryzyka w odniesieniu do skutecznego zarządzania granicami. Należy nadal wzmacniać możliwości działań w zakresie zarządzania granicami; w szczególności należy zapewnić, by zarządzanie granicami na Lotnisku Międzynarodowym w Tiranie oraz w portach Durres i Vlora, odbywało się zgodnie z normami międzynarodowymi. Należy zapewnić lepszy system zabezpieczenia albańskich dokumentów podróży. Należy usprawnić proces usuwania min.
      Polityka dotycząca migracji i azylu– Należy wdrożyć albańską Narodową Strategię w sprawie Migracji. Należy zapewnić, by Albania była w stanie spełnić wymagania Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu dotyczące obywateli UE pracujących i/lub zamieszkujących w Albanii. Należy zapewnić wykonanie wszystkich umów o readmisji zawartych przez Albanię; podjąć starania mające na celu zawarcie umów o readmisji z wszystkimi krajami regionu i z krajami pochodzenia migrantów przejeżdżających tranzytem przez Albanię. Należy stopniowo zawierać, ratyfikować i wprowadzać w życie wszystkie główne konwencje międzynarodowe w dziedzinie migracji.
      Należy wprowadzić w życie albański Narodowy Plan w sprawie Azylu. Należy wprowadzić w życie przepisy związane z azylem i ustanowić pełny system w dziedzinie prawa azylu, zgodnie z normami międzynarodowymi.
      Policja– Należy nadal wzmacniać wszystkie siły policyjne, w szczególności poprzez zapewnienie odpowiednich szkoleń i sprzętu. Należy zapewnić działanie odpowiedniego systemu zarządzania prowadzonymi sprawami, tak aby procedura rozpatrywania poszczególnych spraw była dobrze udokumentowana, począwszy od sprawozdania wstępnego do zamknięcia sprawy. Należy zwiększyć skuteczność walki z przestępczością oraz z ograniczeniem korupcji i innych czynów karalnych w strukturach policyjnych.
      Przestępczość zorganizowana, handel nielegalny, narkotyki, pranie pieniędzy i terroryzm– Należy nadal zwiększać współpracę międzynarodową. Należy osiągnąć lepsze wyniki w odniesieniu do szybkości, ilości i jakości prowadzonych postępowań związanych z przestępczością zorganizowaną i nielegalnym handlem, jak również w zajmowaniu dochodów pochodzących z przestępstwa.
      Należy wprowadzić w życie Narodową Strategię w sprawie Narkotyków. Należy zapewnić znacznie lepsze wyniki walki z nielegalnym handlem narkotykami, w szczególności narkotykami twardymi, takimi jak heroina i kokaina.
      Należy wzmocnić zwalczanie przestępstw gospodarczych i finansowych (w tym prania pieniędzy i fałszowania walut). Należy ustanowić agencję międzyministerialną do celów zajmowania dochodów pochodzących z przestępstwa. Należy osiągnąć wymierne wyniki w walce z praniem pieniędzy w sektorze finansowym i poza nim.
      4.   PROGRAMOWANIE
      Pomoc wspólnotowa dla Bałkanów Zachodnich w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia zostanie zapewniona za pomocą odpowiednich instrumentów finansowych, a w szczególności przez rozporządzenie Rady nr 2666/2000 w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Republiki Federalnej Jugosławii i byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (1), w związku z tym, niniejsza decyzja nie będzie wiązała się z żadnymi wydatkami. Ponadto Albania będzie miała dostęp to funduszy z programów obejmujących wiele krajów i programów horyzontalnych. Komisja współpracuje z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym i IFI w szczególności z Europejskim Bankiem Odbudowy i Rozwoju oraz Bankiem Światowym, mając na celu ułatwienie współfinansowania projektów odnoszących się do SAP.
      5.   PRZEPISY WARUNKOWE
      Pomoc wspólnotowa dla państw Bałkanów Zachodnich w ramach SAP jest uzależniona od dalszych postępów tych krajów w spełnianiu politycznych kryteriów kopenhaskich. Niewypełnienie tych ogólnych warunków może prowadzić do podjęcia przez Radę odpowiednich środków, na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2666/2000.
      Pomoc wspólnotowa może być także uzależniona od spełnienia warunków określonych przez Radę w jej konkluzjach z 29 kwietnia 1997 r., w szczególności dotyczy to zobowiązania beneficjentów do przeprowadzenia reform demokratycznych, gospodarczych i instytucjonalnych, z uwzględnieniem priorytetów ustalonych w niniejszym partnerstwie europejskim.
      6.   MONITOROWANIE
      Działania uzupełniające partnerstwo europejskie są zapewnione poprzez mechanizm ustanowiony w ramach SAP, w szczególności sprawozdanie roczne w sprawie SAP.

         (1)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2415/2001 (Dz.U. L 327 z 12.12.2001, str. 3).


title: 2006/378/WE: Decyzja Rady z dnia 10 kwietnia 2006 r. w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

text:
               2.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 149/31

      DECYZJA RADY

   z dnia 10 kwietnia 2006 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   (2006/378/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy, zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit drugi,
   uwzględniając Akt przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich w dniu 23 lutego 2006 r.

               (2)

               Protokół należy zatwierdzić,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.
   Tekst Protokołu dołączony jest do niniejszej decyzji (2).

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 10 kwietnia 2006 r.

            W imieniu Rady

         U. PLASSNIK

            Przewodnicząca

      (1)  Zgoda wydana dnia 23 marca 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Patrz: str. 2 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2008/803/WE: Decyzja Komisji z dnia 14 października 2008 r. przewidująca wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 18 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 980/2005 w odniesieniu do skutecznego wprowadzenia w życie pewnych konwencji praw człowieka w Sri Lance

text:
               18.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 277/34

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 14 października 2008 r.
   przewidująca wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 18 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 980/2005 w odniesieniu do skutecznego wprowadzenia w życie pewnych konwencji praw człowieka w Sri Lance
   (2008/803/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 980/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r. wprowadzające plan ogólnych preferencji taryfowych (1), w szczególności jego art. 18 ust. 2,
   po konsultacji z Komitetem ds. Preferencji Ogólnych,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Jak wskazują sprawozdania, oświadczenia i inne informacje Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) dostępne Komisji, w tym sprawozdanie przedstawione dnia 27 marca 2006 r. przez specjalnego sprawozdawcę ds. egzekucji pozasądowych, oświadczenie specjalnego doradcy specjalnego przedstawiciela ONZ ds. dzieci i konfliktów zbrojnych z dnia 13 listopada 2006 r. oraz oświadczenie specjalnego sprawozdawcy ds. tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania z dnia 29 października 2007 r., a także w świetle innych powszechnie dostępnych sprawozdań i informacji pochodzących z innych stosownych źródeł, w tym pochodzących od organizacji pozarządowych, przepisy krajowe włączające do prawodawstwa Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki międzynarodowe konwencje w dziedzinie praw człowieka, w szczególności Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych, Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oraz Konwencję o prawach dziecka nie są skutecznie wprowadzane w życie.

               (2)

               Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych, Konwencja w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oraz Konwencja o prawach dziecka zostały wyszczególnione wśród podstawowych konwencji w dziedzinie praw człowieka w załączniku III, część A rozporządzenia Rady (WE) nr 980/2005, odpowiednio w pkt 1, 5 i 6.

               (3)

               Artykuł 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 980/2005 przewiduje czasowe wycofanie szczególnego rozwiązania motywacyjnego, o którym mowa w rozdziale II sekcja 2 tego rozporządzenia, jeśli ustawodawstwo krajowe włączające konwencje, o których mowa w załączniku III do tego rozporządzenia, chociaż zostało ratyfikowane w celu spełnienia wymogów art. 9 ust. 1 i 2 nie zostało skutecznie wprowadzone w życie.

               (4)

               Przeanalizowawszy dostarczone jej informacje, Komisja stwierdziła, że stanowią one wystarczające podstawy do wszczęcia dochodzenia mającego na celu ustalenie, czy prawodawstwo Sri Lanki dotyczące uznawania i ochrony podstawowych praw człowieka jest skutecznie wprowadzone w życie. Pozwoli to na ustalenie, czy czasowe wycofanie szczególnego rozwiązania motywacyjnego byłoby uzasadnione.

               (5)

               Konsultacje z Komitetem ds. Preferencji Ogólnych zostały przeprowadzone w dniu 23 września 2008 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Komisja wszczyna dochodzenie w celu ustalenia, czy przepisy włączające Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych, Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oraz Konwencję o prawach dziecka do krajowego prawodawstwa Demokratyczno-Socjalistycznej Republiki Sri Lanki są skutecznie wprowadzane w życie.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 października 2008 r.

            W imieniu Komisji

         Catherine ASHTON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 169 z 30.6.2005, s. 1.


title: Decyzja nr 581 z dnia 2 lipca 2009 r. w sprawie otwarcia procedury udzielenia koncesji na wydobywanie ropy naftowej i gazu ziemnego – podziemnych zasobów naturalnych zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych, w bloku Kilifarewo położonym na terytorium Bułgarii północno-centralnej, oraz w sprawie powiadomienia o przetargu na udzielenie koncesji

text:
               8.10.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 241/24

      DECYZJA NR 581
   z dnia 2 lipca 2009 r.
   w sprawie otwarcia procedury udzielenia koncesji na wydobywanie ropy naftowej i gazu ziemnego – podziemnych zasobów naturalnych zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych, w bloku „Kilifarewo” położonym na terytorium Bułgarii północno-centralnej, oraz w sprawie powiadomienia o przetargu na udzielenie koncesji
   2009/C 241/11
   REPUBLIKA BUŁGARII
   RADA MINISTRÓW
   Zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 1 i art. 44 ust. 3 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych w związku z art. 5 ust. 2 oraz art. 7 ust. 1 pkt 9 tejże ustawy,
   RADA MINISTRÓW POSTANOWIŁA:

               1.

               otworzyć procedurę udzielenia koncesji na wydobywanie ropy naftowej i gazu ziemnego w bloku „Kilifarewo”, na obszarze o powierzchni 20 km2, którego granice wytyczają punkty o współrzędnych 1–4 określonych w załączniku;

               2.

               ogłosić, że koncesja, o której mowa w pkt 1, zostanie udzielona w drodze przetargu;

               3.

               określić, że okres objęty koncesją na wydobywanie trwa pięć lat od daty rozpoczęcia obowiązywania umowy o wydobywanie, z możliwością przedłużenia na mocy art. 31 ust. 3 i 4 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych;

               4.

               że ostateczny termin zakupu dokumentacji przetargowej upływa o godzinie 16:00, 120 dni od daty opublikowania niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Kompletną dokumentację przetargową można nabyć w pokoju nr 427 w siedzibie bułgarskiego ministerstwa środowiska i wody przy bulwarze Księżnej Marii Luizy 22 (бул. Княгиня Мария-Луиза 22) w Sofii;

               5.

               ostateczny termin składania zgłoszeń udziału w przetargu upływa o godzinie 16:00, 135 dni od daty opublikowania niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej; zgłoszenia udziału w przetargu należy składać w kancelarii bułgarskiego ministerstwa środowiska i wody przy bulwarze Księżnej Marii Luizy 22 (бул. Княгиня Мария-Луиза 22) w Sofii;

               6.

               ostateczny termin składania ofert przetargowych upływa o godzinie 16:00, 155 dni od daty opublikowania niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Oferty przetargowe należy składać w kancelarii bułgarskiego ministerstwa środowiska i wody przy bulwarze Księżnej Marii Luizy 22 (бул. Княгиня Мария-Луиза 22) w Sofii;

               7.

               oferty przyjęte w terminie określonym w ppkt 6 zostaną otwarte przez Komitet przewidziany w pkt 10.2 w obecności przedstawicieli uczestników przetargu w 156 dniu po dacie publikacji niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w budynku ministerstwa środowiska i wody przy bulwarze Księżnej Marii Luizy 22 (бул. Княгиня Мария-Луиза 22) w Sofii. W ciągu następnych 14 dni po otwarciu ofert komitet przeprowadzi analizę i dokona oceny ofert, klasyfikując oferentów.

               7.1.

               W przypadku gdy żadna z ofert, o których mowa w pkt 7 nie spełni warunków przetargu Komisja zadecyduje o przedłużeniu terminu w celu umożliwienia oferentom dokonania poprawek w ofertach, powiadamiając ich o tym drogą pisemną.

               7.2.

               W ciągu 14 dni od otrzymania nowych ofert, o których mowa w ppkt 7.1, komitet zwoła spotkanie, na którym przeprowadzi analizę i dokona oceny ofert, klasyfikując oferentów.

               8.

               Wadium uprawniające do uczestnictwa w postępowaniu przetargowym ustala się na kwotę 15 000 BGN.

               8.1.

               Wadium należy złożyć w terminie składania zgłoszeń udziału w przetargu, określonym w pkt 5.

               8.2.

               Wadium wpłaca się na konto bankowe wskazane w dokumentacji przetargowej.

               8.3.

               Kwota wadium wpłaconego przez wybranego oferenta oraz przez tych, których oferty nie spełniają warunków przetargu, ulegają zatrzymaniu. Wadium pozostałych oferentów podlega zwrotowi w terminie 14 dni od daty opublikowania w bułgarskim Dzienniku Urzędowym decyzji Rady Ministrów o udzieleniu wybranemu oferentowi pozwolenia na wydobywanie.

               9.

               Rada Ministrów określa następujące dalsze wymogi dotyczące postępowania przetargowego:

               9.1.

               W przypadku odwołania się na mocy art. 47 ust. 3 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych, terminy określone w pkt 6 i 7 ulegają przedłużeniu o określoną liczbę dni wymaganą do podjęcia decyzji w sprawie odwołania, przy czym oferenci, których zgłoszenia udziału zostały przyjęte, informowani są na piśmie.

               9.2.

               Cena dokumentacji przetargowej wynosi 13 500 BGN.

               9.3.

               Kompletną dokumentację przetargową mogą nabywać pełnomocnicy i osoby upoważnione do reprezentowania oferentów.

               9.4.

               Przetarg odbędzie się, nawet jeżeli do uczestnictwa dopuszczony zostanie tylko jeden oferent.

               9.5.

               Ubiegający się o uczestnictwo w przetargu muszą spełniać wymogi określone w art. 23 ust. 1 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych.

               9.6.

               Zgłoszenia udziału w przetargu muszą być sporządzone i złożone zgodnie z przepisami art. 35 ust. 1 i 2 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych oraz warunkami zawartymi w dokumentacji przetargowej.

               9.7.

               Oferty przetargowe muszą być zgodne z wymogami i spełniać warunki określone w dokumentacji przetargowej.

               9.8.

               Oferty podlegają ocenie zgodnie z warunkami dokumentacji przetargowej, z uwzględnieniem zdolności uczestników w zakresie zarządzania i ich możliwości finansowych, przedstawionych harmonogramów prac oraz zasobów, jakie przeznaczają oni na ochronę środowiska, szkolenia i innowacje techniczne.

               9.9.

               W przypadku gdyby w terminie określonym w pkt 5 nie wpłynęło żadne zgłoszenie udziału w przetargu lub w razie odrzucenia wszystkich zgłoszeń przetarg zostaje unieważniony.

               10.

               W kompetencji właściwego Ministra ds. środowiska i wody leży:

               10.1.

               wysłanie tekstu niniejszej decyzji do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz w bułgarskim Dzienniku Urzędowym, a także na stronie internetowej Rady Ministrów;

               10.2.

               organizacja postępowania przetargowego. Minister właściwy zostaje niniejszym mianowany przewodniczącym komitetu. Członkowie komitetu wyznaczani są przez przewodniczącego zgodnie z art. 44 ust. 7 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych.

               11.

               Odwołania od niniejszej decyzji można kierować do Najwyższego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od daty jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Premier

         Sergei STANISHEV

            Za Głównego Sekretarza Rady Ministrów

         Vesselin DAKOV

      ZAŁĄCZNIK

         WSPÓŁRZĘDNE GEOGRAFICZNE PUNKTÓW GRANICZNYCH WYTYCZAJĄCYCH BLOK „KILIFAREWO”

                  Długość geograficzna

                  Szerokość geograficzna

                  1.

                  25° 40′ 03,70″

                  43° 01′ 37,27″

                  2.

                  25° 40′ 03,70″

                  42° 59′ 48,21″

                  3.

                  25° 44′ 46,93″

                  42° 59′ 48,21″

                  4.

                  25° 44′ 46,93″

                  43° 01′ 37,27″


title: 2009/79/WE: Decyzja Komisji z dnia 23 stycznia 2009 r. ustanawiająca Komitet Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               29.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 25/28

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 23 stycznia 2009 r.
   ustanawiająca Komitet Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2009/79/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W ramach tak zwanej procedury Lamfalussy’ego Komisja przyjęła decyzję 2004/6/WE z dnia 5 listopada 2003 r. ustanawiającą Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych (1) (zwany dalej „Komitetem”). Komitet rozpoczął prace z dniem 24 listopada 2003 r., pełniąc rolę niezależnej instytucji ułatwiającej refleksję i wymianę opinii oraz udzielającej Komisji porad w dziedzinie ubezpieczeń, reasekuracji i emerytur pracowniczych.

               (2)

               Zgodnie z przepisami dyrektywy 2005/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 2005 r. zmieniającej dyrektywy Rady 73/239/EWG, 85/611/EWG, 91/675/EWG, 92/49/EWG i 93/6/EWG oraz dyrektywy 94/19/WE, 98/78/WE, 2000/12/WE, 2001/34/WE, 2002/83/WE i 2002/87/WE w celu ustanowienia nowej struktury organizacyjnej komitetów w sektorze usług finansowych (2) w 2007 r. Komisja przeprowadziła przegląd procedury Lamfalussy’ego i przedstawiła swoją ocenę w komunikacie z dnia 20 listopada 2007 r., zatytułowanym „Przegląd procedury Lamfalussy’ego. Wzmocnienie konwergencji w zakresie nadzoru” (3).

               (3)

               Komisja podkreśliła w tym komunikacie znaczenie Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych, Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego oraz Komitetu Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (zwanych dalej „komitetami organów nadzoru”) na coraz bardziej zintegrowanym europejskim rynku finansowym. Uznano, iż konieczne jest ustalenie jasnych ram działalności tych komitetów w obszarze konwergencji i współpracy w zakresie nadzoru.

               (4)

               Dokonując przeglądu funkcjonowania procedury Lamfalussy’ego, Rada wezwała Komisję do precyzyjnego określenia roli komitetów organów nadzoru i przeanalizowania wszystkich wariantów służących wzmocnieniu funkcjonowania tych komitetów, bez naruszania równowagi aktualnej struktury instytucjonalnej ani zmniejszania odpowiedzialności organów nadzoru (4).

               (5)

               Na posiedzeniu w dniach 13–14 marca 2008 r. Rada Europejska wezwała do szybkiej poprawy działania komitetów organów nadzoru (5).

               (6)

               W dniu 14 maja 2008 r. (6) Rada wezwała Komisję do przeprowadzenia przeglądu decyzji Komisji w sprawie utworzenia komitetów organów nadzoru, w celu zapewnienia spójności i konsekwencji w zakresie mandatów i zadań tych komitetów oraz zwiększenia ich udziału we współpracy i konwergencji w dziedzinie nadzoru. Rada stwierdziła, że komitetom organów nadzoru należy powierzyć konkretne zadania, których realizacja przyczyni się do poprawy współpracy i konwergencji w dziedzinie nadzoru oraz zwiększenia roli tych komitetów w ocenie zagrożeń dla stabilności systemu finansowego. Należy zatem stworzyć w tym względzie wzmocnione ramy prawne dotyczące roli i zadań Komitetu.

               (7)

               Komitet powinien pełnić rolę niezależnej grupy doradczej Komisji w dziedzinie ubezpieczeń, reasekuracji i emerytur pracowniczych. W dziedzinie emerytur pracowniczych Komitet powinien badać jedynie aspekty prawne i nadzorcze takich uregulowań, pomijając aspekty wchodzące w zakres prawa pracy i prawa zabezpieczeń społecznych, takie jak organizacja zakładowych systemów emerytalnych, a w szczególności kwestie związane z obowiązkowym członkostwem w tych systemach (przystępowaniem do tych systemów) lub ze zbiorowymi układami pracy.

               (8)

               Mandat Komitetu powinien obejmować nadzór nad konglomeratami finansowymi. Aby uniknąć powielania zadań, przeciwdziałać niespójnościom, zapewnić Komitetowi dostęp do aktualnych informacji oraz umożliwić wymianę informacji, współpraca z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Bankowego w zakresie nadzoru nad konglomeratami finansowymi powinna odbywać się w ramach Wspólnego Komitetu ds. Konglomeratów Finansowych.

               (9)

               Komitet powinien również przyczyniać się do wspólnego i jednolitego wdrażania prawodawstwa wspólnotowego oraz do jego konsekwentnego stosowania przez organy nadzoru.

               (10)

               Komitet nie ma żadnych uprawnień regulacyjnych na poziomie Wspólnoty. Powinien on przeprowadzać wzajemne weryfikacje, promować najlepsze praktyki i wydawać niewiążące wytyczne, zalecenia i standardy w celu zwiększenia konwergencji we Wspólnocie.

               (11)

               Intensyfikacja dwustronnej i wielostronnej współpracy w zakresie nadzoru zależy od wzajemnego zrozumienia i zaufania pomiędzy organami nadzoru. Komitet powinien przyczyniać się do zacieśniania tego typu współpracy.

               (12)

               Komitet powinien również wspierać konwergencję w zakresie nadzoru w całej Wspólnocie. Aby skonkretyzować ten cel, należy stworzyć orientacyjną, otwartą listę zadań Komitetu.

               (13)

               Komitet powinien zapewnić dobrowolny i niewiążący mechanizm mediacji, aby rozstrzygać spory między organami nadzoru dotyczące kwestii transgranicznych, w szczególności w ramach kolegiów organów nadzoru.

               (14)

               Aby wykorzystać wiedzę specjalistyczną, którą dysponuje Komitet, organy nadzoru, bez uszczerbku dla ich uprawnień, powinny mieć możliwość przedstawiania zagadnień Komitetowi w celu uzyskania jego niewiążącej opinii.

               (15)

               Wymiana informacji między organami nadzoru ma podstawowe znaczenie dla realizacji ich zadań. Ma ona kluczowe znaczenie dla stabilności systemu finansowego i skutecznego nadzoru nad grupami ubezpieczeniowymi. Podczas gdy prawodawstwo w dziedzinie ubezpieczeń nakłada na organy nadzoru jasne obowiązki prawne w zakresie współpracy i wymiany informacji, Komitet powinien ułatwiać w praktyce codzienną wymianę informacji między nimi, z zastrzeżeniem odpowiednich przepisów dotyczących poufności, określonych w mającym zastosowanie prawodawstwie.

               (16)

               Aby ograniczyć powielanie zadań organów nadzoru, a tym samym usprawnić proces nadzoru oraz zmniejszyć obciążenia spoczywające na grupach ubezpieczeniowych, Komitet powinien ułatwiać przekazywanie zadań pomiędzy organami nadzoru, w szczególności w przypadkach określonych we właściwych przepisach.

               (17)

               W celu działania na rzecz konwergencji i konsekwencji w ramach kolegiów organów nadzoru, a tym samym zapewnienia równych warunków konkurencji, Komitet powinien monitorować ich funkcjonowanie bez ograniczania niezależności członków tych kolegiów.

               (18)

               Jakość, porównywalność i konsekwencja sprawozdawczości nadzorczej są kluczowym elementem wydajności kosztowej wspólnotowych uzgodnień w zakresie nadzoru oraz obciążeń związanych z przestrzeganiem przepisów prawa nałożonych na instytucje transgraniczne. Komitet powinien przyczyniać się do wyeliminowania powielania i nakładania się obowiązków oraz do zagwarantowania porównywalności i odpowiedniej jakości danych sprawozdawczych.

               (19)

               Systemy finansowe we Wspólnocie są ze sobą ściśle powiązane, w związku z czym wydarzenia w jednym państwie członkowskim mogą mieć istotny wpływ na instytucje i rynki finansowe w innych państwach członkowskich. Ciągłe powstawanie konglomeratów finansowych i zacieranie się różnic między działalnością przedsiębiorstw sektora bankowości, papierów wartościowych oraz ubezpieczeń jest źródłem dodatkowych wyzwań dla organów nadzoru zarówno na poziomie krajowym, jak i wspólnotowym. Aby utrzymać stabilność systemu finansowego, należy stworzyć system na poziomie Komitetu, Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego oraz Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych, umożliwiający rozpoznawanie na wczesnym etapie możliwych zagrożeń ponadgranicznych i międzysektorowych, a gdy będzie to konieczne – informowanie o nich Komisji i innych komitetów. Kwestią o zasadniczym znaczeniu jest również zapewnienie przez Komitet właściwego informowania ministerstw finansów i banków centralnych państw członkowskich. Rola Komitetu w tym zakresie ma polegać na rozpoznawaniu zagrożeń w sektorze ubezpieczeń, reasekuracji i pracowniczych programów emerytalnych i na regularnym informowaniu Komisji o wynikach prowadzonych w tym zakresie prac. O tych ocenach powinna być również informowana Rada. Komitet powinien również współpracować z Parlamentem Europejskim, przekazując regularnie temu ostatniemu informacje na temat sytuacji w sektorze ubezpieczeniowym. Komitet nie powinien w tym kontekście ujawniać informacji na temat poszczególnych nadzorowanych podmiotów.

               (20)

               W celu zapewnienia odpowiedniego podejścia do kwestii międzysektorowych działalność Komitetu powinna być skoordynowana z działalnością Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych, Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego oraz Komitetu Nadzoru Bankowego Europejskiego Systemu Banków Centralnych. Ma to szczególne znaczenie dla przeciwdziałania możliwym międzysektorowym zagrożeniom dla stabilności systemu finansowego.

               (21)

               Biorąc pod uwagę globalizację usług finansowych oraz rosnące znaczenie międzynarodowych standardów, Komitet powinien również wspierać dialog i współpracę z organami nadzoru spoza Wspólnoty.

               (22)

               Odpowiedzialność Komitetu względem instytucji wspólnotowych ma duże znaczenie i powinny ją ustanawiać dokładnie określone standardy przy jednoczesnym poszanowaniu niezależności organów nadzoru.

               (23)

               Komitet powinien uchwalić własny regulamin wewnętrzny i w pełni przestrzegać prerogatyw instytucji oraz równowagi instytucjonalnej ustanowionej Traktatem. Rozszerzeniu ram działalności Komitetu powinno towarzyszyć udoskonalenie procedur pracy. W tym celu, w przypadku braku porozumienia, decyzje powinny być podejmowane większością kwalifikowaną zgodnie z zasadami określonymi w Traktacie.

               (24)

               Ze względów pewności prawnej oraz przejrzystości należy uchylić decyzję 2004/6/WE,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym ustanawia się niezależną grupę doradczą do spraw ubezpieczeń i pracowniczych programów emerytalnych we Wspólnocie pod nazwą „Komitet Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych” (zwany dalej „Komitetem”).
   Artykuł 2
   Komitet doradza Komisji zarówno z własnej inicjatywy, jak i na jej wniosek, w szczególności przy opracowywaniu projektów środków wykonawczych w dziedzinie ubezpieczeń, reasekuracji, pracowniczych programów emerytalnych oraz w dziedzinie konglomeratów finansowych.
   Występując do Komitetu z wnioskiem o poradę, Komisja może określić termin, w którym Komitet powinien takiej porady udzielić. Termin taki jest określany przy uwzględnieniu pilności sprawy.
   Artykuł 3
   Komitet wypełnia powierzone mu zadania i przyczynia się do wspólnego i jednolitego wdrażania oraz konsekwentnego stosowania prawodawstwa wspólnotowego poprzez wydawanie wytycznych, zaleceń i standardów.
   Artykuł 4
   1.   Komitet przyczynia się do zacieśniania współpracy pomiędzy krajowymi organami nadzoru w dziedzinie ubezpieczeń, reasekuracji i pracowniczych programów emerytalnych oraz wspiera we Wspólnocie konwergencję praktyk nadzorczych oraz koncepcji w zakresie nadzoru poszczególnych państw członkowskich. W tym celu do jego zadań należą co najmniej:

               a)

               mediacja lub ułatwianie mediacji między organami nadzoru w przypadkach określonych we właściwych przepisach lub na wniosek organu nadzoru;

               b)

               przedstawianie organom nadzoru opinii w przypadkach określonych we właściwych przepisach lub na ich wniosek;

               c)

               wspieranie skutecznej, dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji między organami nadzoru, z zastrzeżeniem mających zastosowanie przepisów dotyczących poufności;

               d)

               ułatwianie przekazywania zadań pomiędzy organami nadzoru, w szczególności poprzez rozpoznanie tych zadań, które mogą zostać przekazane, oraz poprzez promowanie najlepszych praktyk;

               e)

               przyczynianie się do zapewnienia skutecznego i konsekwentnego funkcjonowania kolegiów organów nadzoru, w szczególności poprzez ustalanie wytycznych dotyczących operacyjnego funkcjonowania kolegiów, monitorowanie spójności praktyk poszczególnych kolegiów oraz upowszechnianie najlepszych praktyk;

               f)

               przyczynianie się do tworzenia wspólnych, wysokiej jakości standardów w zakresie sprawozdawczości nadzorczej;

               g)

               dokonywanie przeglądu stosowania w praktyce niewiążących wytycznych, zaleceń i standardów wydawanych przez Komitet.

         2.   Komitet dokonuje przeglądu praktyk nadzorczych państw członkowskich oraz ocenia na bieżąco ich konwergencję. Komitet przedstawia co roku sprawozdanie z dokonanych postępów i identyfikuje pozostałe do pokonania przeszkody.
   3.   Celem wspierania wspólnych koncepcji w zakresie nadzoru Komitet rozwija nowe, praktyczne narzędzia służące zwiększaniu konwergencji.
   Artykuł 5
   1.   Komitet monitoruje i ocenia rozwój sektora ubezpieczeń, reasekuracji i pracowniczych programów emerytalnych, a w razie potrzeby informuje Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych, Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego oraz Komisję. Komitet zapewnia informowanie ministerstw finansów i banków centralnych państw członkowskich o potencjalnych lub bliskich problemach.
   2.   Co najmniej dwa razy w roku Komitet przedstawia Komisji oceny trendów w zakresie nadzoru ostrożnościowego w skali mikro, potencjalnych zagrożeń i słabości sektora ubezpieczeń, reasekuracji i pracowniczych programów emerytalnych.
   Komitet zamieszcza w tych ocenach klasyfikację głównych zagrożeń i słabości oraz wskazuje, w jakim zakresie mogą one być niebezpieczne dla stabilności systemu finansowego, a w razie potrzeby proponuje działania prewencyjne lub naprawcze.
   Rada jest informowana o tych ocenach.
   3.   Komitet ustanawia procedury umożliwiające szybkie reagowanie organom nadzoru. W stosownych przypadkach Komitet pomaga wypracować w ramach Wspólnoty wspólne stanowisko w sprawie zagrożeń oraz słabości, które mogą mieć negatywny wpływ na stabilność systemu finansowego Wspólnoty.
   4.   Komitet zapewnia odpowiednie uwzględnienie rozwoju sytuacji na poziomie międzysektorowym, zagrożeń i słabości, współpracując przy tym ściśle z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych, Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Bankowego oraz Komitetem Nadzoru Bankowego Europejskiego Systemu Banków Centralnych.
   Artykuł 6
   1.   Komitet przyczynia się do rozwoju wspólnych praktyk nadzorczych w dziedzinie ubezpieczeń, reasekuracji oraz pracowniczych programów emerytalnych, jak również wspólnych praktyk nadzorczych na poziomie międzysektorowym, współpracując przy tym ściśle z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych i Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Bankowego.
   2.   W tym celu ustanawia on w szczególności sektorowe i międzysektorowe programy szkoleń, ułatwia wymianę personelu oraz zachęca właściwe organy do częstszego korzystania z programów oddelegowania pracowników, wspólnych zespołów inspekcyjnych i wizytacji nadzorczych oraz innych narzędzi.
   3.   W stosownych przypadkach Komitet tworzy nowe instrumenty w celu wspierania rozwoju wspólnych praktyk nadzorczych.
   4.   Komitet zacieśnia współpracę z organami nadzoru krajów trzecich, w szczególności poprzez ich udział we wspólnych programach szkoleń.
   Artykuł 7
   1.   Komitet składa się z wysokiego szczebla przedstawicieli krajowych organów władzy publicznej właściwych w zakresie nadzoru nad ubezpieczeniami, reasekuracją i pracowniczymi programami emerytalnymi. Każde państwo członkowskie wyznacza do uczestnictwa w posiedzeniach Komitetu wysokiego szczebla przedstawiciela własnego właściwego organu.
   2.   Komisja uczestniczy w posiedzeniach Komitetu i wyznacza w tym celu przedstawiciela wysokiego szczebla.
   3.   Komitet wybiera spośród swoich członków przewodniczącego.
   4.   Komitet może zapraszać ekspertów i obserwatorów do uczestnictwa w jego posiedzeniach.
   5.   Komitet nie zajmuje się aspektami prawa pracy i prawa zabezpieczeń społecznych, takimi jak organizacja zakładowych systemów emerytalnych, a w szczególności kwestie obowiązkowego członkostwa lub zbiorowych układów pracy.
   Artykuł 8
   1.   Członkowie Komitetu nie mogą ujawniać informacji objętych obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej. Wszyscy uczestnicy obrad zobowiązani są do przestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących tajemnicy zawodowej.
   2.   Jeżeli obrady na temat danego punktu porządku dziennego pociągają za sobą wymianę poufnych informacji dotyczących nadzorowanej instytucji, udział w obradach poświęconych temu punktowi porządku dziennego może zostać ograniczony do członków bezpośrednio zaangażowanych w daną kwestię.
   Artykuł 9
   1.   Komitet informuje regularnie Komisję o wynikach swojej działalności. Komitet utrzymuje regularne kontakty z Europejskim Komitetem ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych ustanowionym decyzją Komisji 2004/9/WE (7) oraz z właściwą komisją Parlamentu Europejskiego.
   2.   Komitet zapewnia międzysektorową spójność prac dotyczących sektorów usług finansowych poprzez regularną i ścisłą współpracę z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych i Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Bankowego.
   3.   Przewodniczący Komitetu utrzymuje regularne, mające miejsce przynajmniej raz w miesiącu, kontakty z przewodniczącymi Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych i Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego.
   Artykuł 10
   Komitet może tworzyć grupy robocze. Komisja jest zapraszana na posiedzenia tych grup roboczych jako obserwator.
   Artykuł 11
   W dziedzinie nadzoru nad konglomeratami finansowymi Komitet współpracuje z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Bankowego w ramach Wspólnego Komitetu ds. Konglomeratów Finansowych.
   Komisja oraz Europejski Bank Centralny są zapraszani na posiedzenia Wspólnego Komitetu ds. Konglomeratów Finansowych jako obserwatorzy.
   Artykuł 12
   Przed przekazaniem Komisji swojej opinii Komitet prowadzi na wczesnym etapie, w sposób otwarty i przejrzysty, szerokie konsultacje z uczestnikami rynku, konsumentami i użytkownikami końcowymi. Komitet publikuje wyniki tych konsultacji, chyba że dany respondent się temu sprzeciwi.
   Artykuł 13
   Komitet sporządza roczny program prac i przekazuje go Radzie, Parlamentowi Europejskiemu oraz Komisji do końca października każdego roku. Okresowo, a co najmniej raz do roku, Komitet informuje Radę, Parlament Europejski oraz Komisję o osiągnięciach w zakresie działalności określonej w programie prac.
   Artykuł 14
   Komitet działa poprzez konsensus jego członków. Jeśli porozumienie nie może zostać osiągnięte, decyzje są przyjmowane kwalifikowaną większością głosów. Głosy przedstawicieli członków Komitetu są ważone tak jak głosy państw członkowskich, zgodnie z postanowieniami art. 205 ust. 2 i 4 Traktatu.
   Członkowie Komitetu, którzy nie stosują się do wytycznych, zaleceń, standardów i innych środków uzgodnionych przez Komitet, muszą być gotowi do przedstawienia powodów, dla których dokonali takiego wyboru.
   Artykuł 15
   Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny i tworzy własną strukturę operacyjną.
   Odnośnie do decyzji dotyczących zmian w regulaminie wewnętrznym oraz decyzji w sprawie wyboru i odwołania członków zarządu Komitetu regulamin wewnętrzny może przewidywać inne procedury podejmowania decyzji niż określone w art. 14.
   Artykuł 16
   Decyzja 2004/6/WE traci moc.
   Artykuł 17
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Charlie McCREEVY

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 3 z 7.1.2004, s. 30.

      (2)  Dz.U. L 79 z 24.3.2005, s. 9.

      (3)  COM(2007) 727 wersja ostateczna.

      (4)  Konkluzje Rady 15698/07 z dnia 4 grudnia 2007 r.

      (5)  Konkluzje Rady 7652/1/08 Rev 1.

      (6)  Konkluzje Rady 8515/3/08 Rev 3.

      (7)  Dz.U. L 3 z 7.1.2004, s. 34.


title: Decyzja Komisji z dnia 17 marca 2011 r. przyznająca Republice Chorwacji uprawnienia w zakresie zarządzania pomocą w ramach komponentu V Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) – Rolnictwo i Rozwój Obszarów Wiejskich w odniesieniu do środków przedakcesyjnych 301 i 302 w okresie przedakcesyjnym

text:
               18.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 85/4

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 17 marca 2011 r.
   przyznająca Republice Chorwacji uprawnienia w zakresie zarządzania pomocą w ramach komponentu V Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) – Rolnictwo i Rozwój Obszarów Wiejskich w odniesieniu do środków przedakcesyjnych 301 i 302 w okresie przedakcesyjnym
   2011/C 85/04
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 z dnia 17 lipca 2006 r. ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (1),
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 718/2007 z dnia 12 czerwca 2007 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (2), w szczególności jego art. 14,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym”) (3), w szczególności jego art. 53c i art. 56 ust. 2,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (zwane dalej „przepisami wykonawczymi”) (4), w szczególności jego art. 35,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 1085/2006 określa cele i główne zasady pomocy przedakcesyjnej na rzecz krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących w okresie od 2007 r. do 2013 r. oraz nakłada na Komisję obowiązek realizacji tej pomocy.

               (2)

               Artykuły 11, 12, 13, 14, 18 i 186 rozporządzenia (WE) nr 718/2007 dają Komisji możliwość przyznania krajowi będącemu beneficjentem uprawnień w zakresie zarządzania komponentem V Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej – Rolnictwo i Rozwój Obszarów Wiejskich i określenia wymogów, które kraj ten musi w tym celu spełnić.

               (3)

               Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 718/2007 Komisja i kraj będący beneficjentem zawierają umowę ramową w celu określenia i uzgodnienia zasad współpracy dotyczącej pomocy finansowej UE na rzecz kraju będącego beneficjentem. W razie konieczności umowa ramowa może zostać uzupełniona umową sektorową lub umowami sektorowymi, które zawierają postanowienia szczegółowe dotyczące danego komponentu.

               (4)

               Aby kraj będący beneficjentem mógł otrzymać uprawnienia w zakresie zarządzania, należy spełnić warunki określone w art. 53c i 56 ust. 2 rozporządzenia finansowego i w art. 35 przepisów wykonawczych.

               (5)

               Umowa ramowa w sprawie zasad współpracy dotyczącej pomocy finansowej UE na rzecz Republiki Chorwacji w ramach realizacji pomocy z Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) pomiędzy Rządem Republiki Chorwacji i Komisją Unii Europejskiej została zawarta dnia 17 grudnia 2007 r.

               (6)

               Program na rzecz Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich Republiki Chorwacji realizowany w ramach IPA (zwany dalej „programem IPARD”) został zatwierdzony decyzją Komisji C(2008) 690 z dnia 25 lutego 2008 r., zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1085/2006, i zgodnie z art. 184 rozporządzenia (WE) nr 718/2007 zawierał plan rocznych kwot wkładów UE oraz umowę w sprawie finansowania.

               (7)

               Umowa sektorowa zawarta dnia 12 stycznia 2009 r. pomiędzy Komisją Unii Europejskiej, działającą w imieniu i na rzecz Unii Europejskiej, a Rządem Republiki Chorwacji, działającym w imieniu i na rzecz Republiki Chorwacji, stanowi uzupełnienie postanowień umowy ramowej, określające przepisy szczegółowe dotyczące wdrażania i realizacji programu IPARD na rzecz Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich Republiki Chorwacji w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA).

               (8)

               Ostatnie zmiany do programu IPARD wprowadzono dnia 26 listopada 2010 r. na mocy decyzji Komisji C(2010) 8462.

               (9)

               Zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 718/2007 kraj będący beneficjentem zobowiązany jest do wyznaczenia podmiotów i instytucji odpowiedzialnych za wdrażanie programu IPARD: właściwego urzędnika akredytującego, krajowego urzędnika zatwierdzającego, funduszu narodowego, instytucji zarządzającej, agencji IPARD oraz instytucji audytowej.

               (10)

               Rząd Chorwacji powołał Dział Funduszu Narodowego, jednostkę organizacyjną skarbu państwa w ramach Ministerstwa Finansów, działającą w charakterze funduszu narodowego i realizującą zadania i obowiązki zgodnie z załącznikiem I do umowy sektorowej.

               (11)

               Rząd Chorwacji powołał agencję płatniczą jako niezależną publiczną instytucję ds. rolnictwa, rybołówstwa i rozwoju obszarów wiejskich w charakterze agencji ds. IPARD, która realizować będzie zadania i obowiązki zgodnie z załącznikiem I do umowy sektorowej.

               (12)

               Rząd Chorwacji powołał Dyrektoriat ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich, instytucję zarządzającą programem Sapard/IPARD, w ramach Ministerstwa Rolnictwa, Rybołówstwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich, w charakterze instytucji zarządzającej, która realizować będzie zadania i obowiązki zgodnie z załącznikiem I do umowy sektorowej.

               (13)

               Właściwy urzędnik akredytujący poinformował Komisję Europejską w dniu 12 listopada 2008 r. o akredytacji krajowego urzędnika zatwierdzającego i funduszu narodowego zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 718/2007.

               (14)

               Krajowy urzędnik zatwierdzający powiadomił Komisję Europejską w dniu 12 listopada 2008 r. o akredytacji struktur operacyjnych odpowiedzialnych za zarządzanie komponentem V IPA – Rozwój obszarów wiejskich w zakresie środków 101, 103 i 301 i za jego wdrażanie, zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 718/2007. W dniu 6 maja 2010 r. krajowy urzędnik zatwierdzający podjął decyzję o wydaniu addendum do decyzji w sprawie krajowej ustawy o akredytacji w zakresie działania 301 w ramach IPARD.

               (15)

               Dnia 28 maja 2010 r. krajowy urzędnik zatwierdzający powiadomił Komisję Europejską o akredytacji struktur operacyjnych odpowiedzialnych za zarządzanie komponentem V IPA – Rozwój obszarów wiejskich w zakresie podśrodka 202/1 „Nabywanie umiejętności”, środków 302 „Dywersyfikacja i rozwój działalności gospodarczej na wsi” oraz 501 „Pomoc techniczna” i za jego wdrażanie, zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 718/2007.

               (16)

               Dnia 21 grudnia 2010 r. krajowy urzędnik zatwierdzający poinformował Komisję Europejską o wycofaniu akredytacji dla struktur operacyjnych odpowiedzialnych za zarządzanie komponentem V IPA – Rozwój obszarów wiejskich w zakresie podśrodka 201/1 i za jego wdrażanie.

               (17)

               Dnia 16 marca 2009 r. władze Chorwacji przekazały Komisji wykaz kwalifikujących się wydatków w zakresie środków 101, 103 i 301 zgodnie z art. 32 ust. 3 umowy sektorowej. Komisja zatwierdziła ten wykaz w dniu 8 kwietnia 2009 r.

               (18)

               Dnia 29 października 2010 r. władze Chorwacji przekazały Komisji wykaz kwalifikujących się wydatków w zakresie środka 302 wraz z ostatnimi zmianami zgodnie z art. 32 ust. 3 umowy sektorowej. Komisja zatwierdziła ten wykaz w dniu 10 listopada 2010 r.

               (19)

               Dnia 24 listopada 2009 r. władze Chorwacji przekazały Komisji wykaz kwalifikujących się wydatków w zakresie środka 501 zgodnie z art. 32 ust. 3 umowy sektorowej. Komisja zatwierdziła ten wykaz w dniu 29 marca 2010 r.

               (20)

               Agencja Płatnicza ds. Rolnictwa, Rybołówstwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich działająca w charakterze agencji IPARD, Dyrekcja ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich, Instytucja Zarządzająca Programem Sapard/IPARD, działająca w charakterze instytucji zarządzającej, będą odpowiedzialne za wdrażanie trzech środków akredytowanych przez krajowego urzędnika zatwierdzającego: 301 „Poprawa i rozwój infrastruktury na wsi”, 302 „Dywersyfikacja i rozwój działalności gospodarczej na wsi” oraz 501 „Pomoc techniczna”, zgodnie z treścią programu; obok dwóch środków spośród siedmiu środków z programu IPARD, w odniesieniu do których przyznano uprawnienia w zakresie zarządzania w 2009 r.

               (21)

               W celu uwzględnienia wymogów art. 19 ust. 1 umowy ramowej wydatki poniesione na mocy niniejszej decyzji są kwalifikowalne do współfinansowania wspólnotowego jedynie, jeżeli nie zostały poniesione przed datą decyzji o przyznaniu uprawnień w zakresie zarządzania, z wyłączeniem środka 501 „Pomoc techniczna”, o którym mowa w art. 19 ust. 2 umowy ramowej, i ogólnych kosztów, o których mowa w art. 172 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 718/2007. Wydatki są kwalifikowalne, jeżeli są zgodne z zasadami należytego zarządzania finansami, w szczególności z zasadami gospodarności i opłacalności.

               (22)

               Zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 718/2007 wymóg zatwierdzenia ex ante może zostać uchylony na podstawie analizy skutecznego funkcjonowania danego systemu zarządzania i kontroli przeprowadzanej osobno dla każdego przypadku. W rozporządzeniu tym przewidziano także szczegółowe zasady przeprowadzania tego rodzaju analizy.

               (23)

               Zgodnie z art. 14 i 18 rozporządzenia (WE) nr 718/2007, akredytacje, o których mowa w art. 11, 12 i 13 rozporządzenia (WE) nr 718/2007, zostały poddane przeglądowi, a procedury i struktury odpowiednich podmiotów i instytucji, zgodnie z ich opisem we wniosku przekazanym krajowemu urzędnikowi zatwierdzającemu, zostały poddane analizie, w tym poprzez kontrole na miejscu.

               (24)

               Komisja Europejska przeprowadziła kontrole w zakresie środka 301 „Poprawa i rozwój infrastruktury na wsi” oraz środka 302 „Dywersyfikacja i rozwój działalności gospodarczej na wsi” w odniesieniu do wszystkich istotnych elementów systemu, który jest już w pełni gotowy, ale nie jest jeszcze wykorzystywany.

               (25)

               Choć instytucja audytowa nie uczestniczy bezpośrednio w niniejszej decyzji, jeszcze przed złożeniem do Komisji pakietu akredytacji wymaganego do przeniesienia uprawnień w zakresie zarządzania przeprowadzono kontrole na miejscu w celu dokonania oceny jej gotowości do funkcjonowania jako niezależny operacyjnie organ audytowy.

               (26)

               Spełnienie przez Chorwację wymogów art. 56 ust. 2 rozporządzenia finansowego i art. 11, 12 i 13 rozporządzenia (WE) nr 718/2007 oceniono poprzez kontrole na miejscu.

               (27)

               Ocena ta wykazała, że Chorwacja spełnia przedmiotowe wymogi w odniesieniu do środków 301 i 302. Jednakże Agencja Płatnicza ds. Rolnictwa, Rybołówstwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich występująca w charakterze agencji IPARD, nie wdrożyła jeszcze we właściwy sposób kryteriów akredytacyjnych niezbędnych do zadań, które ma ona wykonywać w ramach realizacji środka 501.

               (28)

               Należy zatem, zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 718/2007, znieść wymogi zatwierdzenia ex ante, o których mowa w art. 165 rozporządzenia finansowego, oraz – na zasadzie decentralizacji – przyznać krajowemu urzędnikowi zatwierdzającemu, funduszowi narodowemu, agencji IPARD i instytucji zarządzającej uprawnienia w zakresie zarządzania w odniesieniu do środków 301 i 302 z programu dla Chorwacji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Uprawnienia do zarządzania pomocą przewidziane w ramach IPA – komponent V dotyczący Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich – przyznaje się właściwym instytucjom na warunkach określonych w niniejszej decyzji.
   2.   Niniejszym, zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 718/2007, znosi się wymóg zatwierdzenia ex ante przez Komisję prowadzonych przez Republikę Chorwacji działań w zakresie zarządzania, płatności i wdrażania w odniesieniu do środka 301 „Poprawa i rozwój infrastruktury na wsi” oraz środka 302 „Dywersyfikacja i rozwój działalności gospodarczej na wsi”.
   Artykuł 2
   Niniejszą decyzję stosuje się za pośrednictwem następujących struktur, podmiotów i instytucji wyznaczonych przez Republikę Chorwacji do zarządzania środkami 301 i 302 programu przewidzianego w ramach IPA – komponent V:

               a)

               krajowy urzędnik zatwierdzający;

               b)

               fundusz narodowy;

               c)

               struktura operacyjna IPA – komponent V:

                           —

                           instytucja zarządzająca,

                           —

                           agencja IPARD.

         Artykuł 3
   1.   Uprawnienia w zakresie zarządzania przyznaje się strukturom, podmiotom i instytucjom wymienionym w art. 2 niniejszej decyzji.
   2.   Władze krajowe przeprowadzają dalsze kontrole w odniesieniu do struktur, podmiotów i instytucji, o których mowa w art. 2 niniejszej decyzji, w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu zarządzania i kontroli. Kontrole te przeprowadzane są przed przekazaniem pierwszej deklaracji wydatków wraz z wnioskiem o ich zwrot w odniesieniu do środków, o których mowa w art. 1 ust. 2 powyżej.
   Artykuł 4
   1.   Wydatki poniesione przed datą przyjęcia niniejszej decyzji w żadnym wypadku nie są kwalifikowalne, z wyłączeniem ogólnych kosztów, o których mowa w art. 172 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 718/2007.
   2.   Wydatki są kwalifikowalne, jeżeli są zgodne z zasadami należytego zarządzania finansami, w szczególności z zasadami gospodarności i opłacalności.
   Artykuł 5
   1.   Bez uszczerbku dla jakichkolwiek decyzji przyznających pomoc poszczególnym beneficjentom w ramach programu IPARD, zastosowanie mają zasady kwalifikowalności wydatków w zakresie środka 301 zaproponowane przez Chorwację w piśmie o numerze „Class: NP 018-04/09-01/106, nr ref.: 525-12-3-0472/09-2” z dnia 16 marca 2009 r., zarejestrowanym przez Komisję dnia 26 marca 2009 r. pod numerem 8151.
   2.   Bez uszczerbku dla jakichkolwiek decyzji przyznających pomoc poszczególnym beneficjentom w ramach programu IPARD, zastosowanie mają zasady kwalifikowalności wydatków w zakresie środka 302 zaproponowane przez Chorwację w piśmie o numerze „Class: NP 011-02/09-01/72, nr ref.: 525-12-3-0473/10-30” z dnia 19 października 2010 r., zarejestrowanym przez Komisję dnia 29 października 2010 r. pod numerem 761752.
   Artykuł 6
   1.   Komisja monitoruje przestrzeganie wymogów dotyczących przyznania uprawnień w zakresie zarządzania zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 718/2007.
   2.   Jeżeli w dowolnym momencie wykonywania niniejszej decyzji Komisja uzna, że wymogi wobec Republiki Chorwackiej na mocy niniejszej decyzji nie są przez nią spełniane, Komisja może podjąć decyzję o wycofaniu lub zawieszeniu przekazanych uprawnień w zakresie zarządzania na podstawie art. 17 rozporządzenia (WE) nr 718/2007.
   3.   Zgodnie z art. 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 718/2007 Republika Chorwacji zapewnia:

               —

               przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i skuteczne działanie w sprawach domniemanych nadużyć finansowych i nieprawidłowości oraz funkcjonowanie mechanizmu kontrolno-sprawozdawczego odpowiadającego mechanizmowi, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1828/2006,

               —

               wdrożenie środków zapobiegających nadużyciom finansowym przez organy krajowe. Ponadto o przyjętych środkach zapobiegających nadużyciom finansowym informowana jest Komisja.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 marca 2011 r.

            W imieniu Komisji

         Dacian CIOLOŞ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 82.

      (2)  Dz.U. L 170 z 29.6.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.


title: 2013/349/UE: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości

text:
               3.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 184/6

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   z dnia 1 lipca 2013 r.
   w sprawie mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości
   (2013/349/UE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 253 i 255,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a ust. 1,
   uwzględniając Akt przystąpienia Chorwacji, w szczególności jego art. 22 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 22 ust. 1 Aktu przystąpienia Chorwacji przewiduje mianowanie jednego pochodzącego z Chorwacji sędziego Trybunału Sprawiedliwości na okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 6 października 2015 r.

               (2)

               Na stanowisko sędziego Trybunału Sprawiedliwości została zaproponowana kandydatura Sinišy RODINA.

               (3)

               Komitet, który został ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zaopiniował kandydaturę Sinišy RODINA na stanowisko sędziego Trybunału Sprawiedliwości,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Siniša RODIN zostaje mianowany sędzią Trybunału Sprawiedliwości na okres do dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 6 października 2015 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu 1 lipca 2013 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2013 r.

            W imieniu Rady

         L. LINKEVIČIUS

            Przewodniczący