title: 2006/610/WE: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich, zebranych w Radzie z dnia 17 lipca 2006 r. w sprawie tymczasowego stosowania Umowy wewnętrznej między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 zgodnie z Umową o partnerstwie AKP–WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską

text:
               9.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 247/30

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, ZEBRANYCH W RADZIE
   z dnia 17 lipca 2006 r.
   w sprawie tymczasowego stosowania Umowy wewnętrznej między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 zgodnie z Umową o partnerstwie AKP–WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską
   (2006/610/WE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ, ZEBRANI W RADZIE,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1) (zwaną dalej „umową o partnerstwie AKP–WE”) i zmieniona umową podpisaną w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (zwaną dalej „umową zmieniającą umowę o partnerstwie AKP–WE”) (2),
   uwzględniając decyzję Rady 2001/822/WE (3) w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich (zwanych dalej „KTZ”) ze Wspólnotą Europejską,
   uwzględniając projekt przedstawiony przez Komisję,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa zmieniająca umowę o partnerstwie AKP–WE wejdzie w życie dopiero po spełnieniu wszystkich konstytucyjnych wymogów w każdym państwie członkowskim, zgodnie z art. 93 umowy o partnerstwie AKP–WE.

               (2)

               Rada Ministrów AKP–WE przyjęła na podstawie decyzji nr 5/2005 (4) środki przejściowe, obowiązujące od dnia podpisania umowy zmieniającej umowę o partnerstwie AKP–WE do dnia jej wejścia w życie.

               (3)

               Zgodnie z art. 2 decyzji nr 5/2005 wzywa się państwa członkowskie i Wspólnotę do podjęcia stosownych kroków w celu zastosowania środków przejściowych.

               (4)

               Dnia 2 czerwca 2006 r. Rada Ministrów AKP–WE przyjęła wieloletnie ramy finansowe na lata 2008–2013, określone w załączniku Ib do umowy o partnerstwie AKP–WE.

               (5)

               Państwa członkowskie zebrane w Radzie osiągnęły konsensus dotyczący wewnętrznej umowy w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej dla państw AKP oraz KTZ na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013. Umowa ta wejdzie w życie dopiero po jej przyjęciu przez każde państwo członkowskie zgodnie z jego własnymi wymogami konstytucyjnymi.

               (6)

               W oczekiwaniu na wejście w życie umowy wewnętrznej, niektóre jej postanowienia powinny być stosowane na zasadzie przejściowej,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące postanowienia umowy wewnętrznej odnoszące się do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwanego dalej „EFR”) stosuje się przejściowo od dnia przyjęcia niniejszej decyzji:

               1)

               artykuł 1 ust. 7 w związku z art. 8 i 9, o ile Rada przyjmie ostateczny harmonogram wkładów, które mają zostać wniesione przez Rumunię i Bułgarię, jak również ich ostateczną wagę głosów oraz nowe zasady dotyczące większości kwalifikowanej i mniejszości blokującej, po ich przystąpieniu do UE i zgodnie z umową wewnętrzną;

               2)

               artykuł 10 do celów przyjęcia rozporządzenia wykonawczego i rozporządzenia finansowego oraz, między innymi, do celów ustanowienia Komitetu EFR i Komitetu ds. Instrumentu Inwestycyjnego w związku z art. 8 i 9.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja pozostaje w mocy do dnia wejścia w życie umowy wewnętrznej, z zastrzeżeniem podjęcia dalszej decyzji przez przedstawicieli rządów państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 17 lipca 2006 r.

            W imieniu rządów państw członkowskich

         E. TUOMIOJA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.

      (2)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 27.

      (3)  Dz.U. L 314 z 30.11.2001, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 287 z 28.10.2005, str. 1.
    ---documentbreak---

               9.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 247/32

         UMOWA WEWNĘTRZNA
   między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ, ZEBRANI W RADZIE,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   po konsultacji z Komisją,
   po konsultacji z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym,
   A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:

               (1)

               Ustęp 3 załącznika Ia do Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1) (zwanej dalej „umową o partnerstwie AKP–WE”), stanowi, że „o wszelkich niezbędnych zmianach w wieloletnich ramach finansowych lub odpowiednich częściach niniejszej Umowy decyduje Rada Ministrów w drodze odstępstwa od artykułu 95 niniejszej Umowy”.

               (2)

               Rada Ministrów AKP–WE zebrana w Port Moresby (Papua Nowa Gwinea) w dniach 1 i 2 czerwca 2006 r. przyjęła załącznik Ib do umowy o partnerstwie AKP–WE i uzgodniła tym samym ustanowienie pomocy wspólnotowej dla państw AKP na lata 2008–2013 na podstawie wieloletnich ram finansowych, w ramach umowy o partnerstwie AKP–WE, w wysokości 21 966 mln EUR ze środków 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwanego dalej „10. EFR”) wnoszonych przez państwa członkowskie.

               (3)

               Decyzję Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską (2) (dalej zwaną „decyzją o stowarzyszeniu”) stosuje się do dnia 31 grudnia 2011 r. Przed upływem tego terminu powinna zostać przyjęta nowa decyzja na podstawie art. 187 Traktatu. Przed dniem 31 grudnia 2007 r. Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, powinna ustalić, że w okresie 2008–2013 kwota ze środków 10. EFR przeznaczona na pomoc finansową dla krajów i terytoriów zamorskich (zwanych dalej „KTZ”), do których stosuje się część czwartą Traktatu, wyniesie 286 mln EUR.

               (4)

               Zgodnie z decyzją 2005/446/WE przedstawicieli rządów państw członkowskich, zebranych w Radzie, z dnia 30 maja 2005 r. ustalającą datę, po upływie której nie będą przyznawane środki z dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) (3), tdzień 31 grudnia 2007 r. jest ostatecznym terminem przyznania środków z 9. EFR zarządzanych przez Komisję, dotacji na spłatę odsetek zarządzanych przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) oraz środków stanowiących odsetki od tych kwot. W razie potrzeby data ta może zostać zmieniona.

               (5)

               W celu wprowadzenia w życie umowy o partnerstwie AKP–WE i decyzji o stowarzyszeniu powinien zostać ustanowiony 10. EFR oraz powinna zostać określona procedura przydzielania środków oraz wnoszenia przez państwa członkowskie i wkładów na rzecz tych środków.

               (6)

               Na podstawie sprawozdania Komisji w okresie 2008–2009 powinien zostać przeprowadzony przegląd obejmujący wszystkie aspekty wydatków i zasobów Unii Europejskiej.

               (7)

               Przedstawiciele rządów państw członkowskich zebrani w Radzie uzgodnili zarezerwowanie dodatkowych 430 mln EUR z 10. EFR na wydatki pomocnicze ponoszone przez Komisję przy programowaniu i wprowadzaniu w życie EFR.

               (8)

               Należy określić zasady zarządzania współpracą finansową.

               (9)

               W dniu 12 września 2000 r. przedstawiciele rządów państw członkowskich, zebrani w Radzie, przyjęli umowę wewnętrzną w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej i zarządzania nią na mocy Protokołu finansowego do umowy o partnerstwie AKP–WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (4) (zwaną dalej „umową wewnętrzną dotyczącą 9. EFR”).

               (10)

               Przy Komisji należy ustanowić komitet przedstawicieli rządów państw członkowskich (zwany dalej „Komitetem EFR”); podobny komitet powinien powstać przy EBI. Należy zharmonizować prace Komisji i EBI prowadzone w celu stosowania umowy o partnerstwie AKP–WE i odpowiednich postanowień decyzji o stowarzyszeniu.

               (11)

               Przewiduje się, że Bułgaria i Rumunia przystąpią do UE w terminie do 1 stycznia 2008 r. i że przystąpią do umowy o partnerstwie AKP–WE oraz do niniejszej umowy wewnętrznej zgodnie z zobowiązaniami przyjętymi przez siebie na mocy Traktatu o przystąpieniu Bułgarii i Rumunii i protokołu do niego.

               (12)

               W swoich konkluzjach z dnia 24 maja 2005 r. Rada oraz przedstawiciele rządów państw członkowskich, zebrani w Radzie w sprawie przyspieszenia postępów w osiąganiu Milenijnych Celów Rozwoju, zobowiązali się do terminowego wprowadzania w życie i monitorowania paryskiej deklaracji Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) dotyczącej skuteczności pomocy przyjętej w czasie forum wysokiego szczebla w Paryżu w dniu 2 marca 2005 r.

               (13)

               Należy przypomnieć cele oficjalnej pomocy rozwojowej (ang. Official Development Assistance – ODA), o których mowa w powyższych konkluzjach. W sprawozdaniach, składanych państwom członkowskim i komitetowi Pomocy Rozwojowej OECD, dotyczących wydatków w ramach EFR, Komisja powinna wprowadzić rozróżnienie między działaniami w ramach ODA i innymi.

               (14)

               W dniu 22 grudnia 2005 r. Rada i przedstawiciele rządów państw członkowskich, zebrani w Radzie, Parlament Europejski oraz Komisja przyjęli wspólne oświadczenie w sprawie polityki rozwojowej Unii Europejskiej: Konsensus Europejski (5).

               (15)

               EFR powinien w dalszym ciągu przyznawać najwyższą wagę wsparciu dla krajów najsłabiej rozwiniętych i innych krajów o niskich dochodach.

               (16)

               W dniu 11 kwietnia 2006 r. Rada zatwierdziła zasadę finansowania instrumentu na rzecz pokoju w Afryce ze środków wewnętrznych AKP na kwotę nieprzekraczającą 300 mln EUR, na okres początkowy 2008–2010. W trzecim roku przeprowadzona zostanie wszechstronna ocena, obejmująca przegląd warunków oraz możliwości wykorzystania alternatywnych źródeł przyszłego finansowania, w tym środków finansowych przeznaczonych na WPZiB,

         UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   ROZDZIAŁ I
   ZASOBY FINANSOWE
   Artykuł 1
   Zasoby 10. EFR
   1.   Państwa członkowskie ustanawiają niniejszym dziesiąty Europejski Fundusz Rozwoju, zwany dalej „10. EFR”.
   2.   10. EFR składa się z:

               a)

               kwoty nieprzekraczającej 22 682 mln EUR wniesionej przez państwa członkowskie, jak następuje:

                           Państwo członkowskie

                           Klucz do ustalenia wkładu

                           Wkład w EUR

                           Belgia

                           3,53

                           800 674 600

                           Bułgaria (6)

                           0,14

                           31 754 800

                           Republika Czeska

                           0,51

                           115 678 200

                           Dania

                           2,00

                           453 640 000

                           Niemcy

                           20,50

                           4 649 810 000

                           Estonia

                           0,05

                           11 341 000

                           Grecja

                           1,47

                           333 425 400

                           Hiszpania

                           7,85

                           1 780 537 000

                           Francja

                           19,55

                           4 434 331 000

                           Irlandia

                           0,91

                           206 406 200

                           Włochy

                           12,86

                           2 916 905 200

                           Cypr

                           0,09

                           20 413 800

                           Łotwa

                           0,07

                           15 877 400

                           Litwa

                           0,12

                           27 218 400

                           Luksemburg

                           0,27

                           61 241 400

                           Węgry

                           0,55

                           124 751 000

                           Malta

                           0,03

                           6 804 600

                           Niderlandy

                           4,85

                           1 100 077 000

                           Austria

                           2,41

                           546 636 200

                           Polska

                           1,30

                           294 866 000

                           Portugalia

                           1,15

                           260 843 000

                           Rumunia (6)

                           0,37

                           83 923 400

                           Słowenia

                           0,18

                           40 827 600

                           Słowacja

                           0,21

                           47 632 200

                           Finlandia

                           1,47

                           333 425 400

                           Szwecja

                           2,74

                           621 486 800

                           Zjednoczone Królestwo

                           14,82

                           3 361 472 400

                           22 682 000 000

                     Kwota 22 682 mln EUR jest dostępna od momentu wejścia w życie wieloletnich ram finansowych, z czego:

                           i)

                           21 966 mln EUR jest przeznaczone dla grupy państw AKP;

                           ii)

                           286 mln EUR jest przeznaczone dla KTZ;

                           iii)

                           430 mln EUR jest przeznaczone dla Komisji na działania wspierające, o których mowa w art. 6, związane z programowaniem i wprowadzaniem w życie EFR przez Komisję;

               b)

               decyzja 2005/446/WE określająca datę, po której nie będą przyznawane środki z 9. EFR, nie ma wpływu na środki określone w załączniku I do umowy o partnerstwie AKP–WE i w załączniku II A do decyzji o stowarzyszeniu oraz przeznaczone w ramach 9. EFR na finansowanie zasobów instrumentu inwestycyjnego, określonego w załączniku II C decyzji o stowarzyszeniu (zwanego dalej „instrumentem inwestycyjnym”). Środki te są przenoszone do 10. EFR i są zarządzane zgodnie z ustaleniami dotyczącymi wykonania 10. EFR od daty wejścia w życie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 na mocy umowy o partnerstwie AKP–WE oraz daty wejścia w życie decyzji Rady dotyczących pomocy finansowej dla KTZ na lata 2008–2013.

         3.   Po dniu 31 grudnia 2007 r. lub po dacie wejścia w życie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013, jeśli nastąpi to później, nie można dysponować saldami pozostałymi z 9. EFR lub poprzednich EFR, z wyjątkiem sald umorzonych po tej dacie wejścia w życie, pochodzących z systemu mającego na celu zapewnienie stabilizacji zysków z eksportu surowców produktów rolnych (STABEX) z tytułu EFR poprzedzających 9. EFR i środków określonych w ust. 2 lit. b). Środki, które zostaną ewentualnie przydzielone po 31 grudnia 2007 r. do dnia wejścia w życie niniejszej umowy, jak określono powyżej, będą wykorzystywane wyłącznie w celu zapewnienia zdolności operacyjnej administracji UE i pokrycia bieżących kosztów związanych z realizacją rozpoczętych projektów do chwili wejścia w życie 10. EFR.
   4.   Nie można dysponować środkami umorzonymi z 9. EFR lub poprzednich EFR po dniu 31 grudnia 2007 r., chyba że Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, zadecyduje inaczej, z wyjątkiem środków umorzonych po wyżej wymienionej dacie wejścia w życie, a pochodzących z systemów mających na celu zapewnienie stabilizacji zysków z eksportu surowców rolnych (STABEX) z tytułu EFR poprzedzających 9. EFR, które są automatycznie przenoszone do odpowiednich krajowych programów indykatywnych wymienionych w art. 2 lit. a) pkt i) i art. 3 ust. 1, oraz z wyjątkiem środków określonych w ust. 2 lit. b).
   5.   Całkowita kwota zasobów 10. EFR obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. Po dniu 31 grudnia 2013 r. środki z 10. EFR nie są już przyznawane, chyba że Rada zadecyduje inaczej, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji.
   6.   Dochód z tytułu odsetek pochodzących z działań finansowanych na mocy zobowiązań podjętych w ramach poprzednich EFR i od środków 10. EFR zarządzanych przez Komisję i zdeponowanych u europejskich płatników, określonych w art. 37 ust. 1 załącznika IV do umowy o partnerstwie AKP–WE, zapisuje się na dobro jednego lub większej liczby rachunków bankowych otwartych w imieniu Komisji i wykorzystuje zgodnie z warunkami art. 6. Wykorzystanie dochodu z odsetek pochodzących od środków 10. EFR zarządzanych przez EIB zostanie określone w ramach rozporządzenia finansowego, o którym mowa w art. 10 ust. 2.
   7.   W przypadku przystąpienia do UE nowego państwa rozdział wkładów określonych w ust. 2 lit. a) jest zmieniany decyzją Rady stanowiącej jednomyślnie na podstawie wniosku Komisji.
   8.   Zasoby finansowe mogą być korygowane decyzją Rady stanowiącej jednomyślnie, zgodnie z art. 62 ust. 2 umowy o partnerstwie AKP–WE.
   9.   Każde państwo członkowskie może, bez uszczerbku dla zasad i procedur podejmowania decyzji określonych w art. 8, dobrowolnie wnieść do Komisji lub do EBI dodatkowe środki dla wspierania celów umowy o partnerstwie AKP–WE. Państwa członkowskie mogą również współfinansować projekty lub programy, na przykład w ramach konkretnych inicjatyw zarządzanych przez Komisję lub EBI. Należy zagwarantować, że kraje AKP będą głównymi stronami takich inicjatyw na szczeblu krajowym.
   Rozporządzenia wykonawcze i finansowe, o których mowa w art. 10, zawierają niezbędne przepisy określające współfinansowanie z EFR, a także współfinansowanie przez państwa członkowskie. Państwa członkowskie informują Radę z wyprzedzeniem o swoich dobrowolnych wkładach.
   10.   Zgodnie z ust. 7 protokołu finansowego do umowy o partnerstwie AKP–WE, Rada, wspólnie z państwami AKP, przeprowadza przegląd wyników, oceniający stopień wykonania zobowiązań i wypłat oraz rezultaty i oddziaływanie dostarczonej pomocy. Przegląd jest dokonywany na podstawie wniosku, który zostanie przygotowany przez Komisję w 2010 r. Ten przegląd wyników ma wpływ na decyzję o rozmiarach współpracy finansowej po roku 2013.
   Artykuł 2
   Zasoby przeznaczone dla państw AKP
   Kwota 21 966 mln EUR, o której mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) pkt i), zostaje rozdzielona pomiędzy instrumenty współpracy w następujący sposób:

               a)

               17 766 mln EUR na finansowanie krajowych i regionalnych programów indykatywnych. Ta kwota zostanie wykorzystana na finansowanie:

                           i)

                           krajowych programów indykatywnych w państwach AKP zgodnie z art. 1–5 załącznika IV do umowy o partnerstwie AKP–WE;

                           ii)

                           regionalnych programów indykatywnych wspierających współpracę oraz integrację regionalną i międzyregionalną państw AKP zgodnie z art. 6–11, art. 13 ust. 1 oraz art. 14 załącznika IV do umowy o partnerstwie AKP–WE;

               b)

               2 700 mln EUR na finansowanie współpracy wewnątrz AKP i międzyregionalnej z udziałem wielu lub wszystkich państw AKP, w tym zgodnie z art. 12, art. 13 ust. 2 i art. 14 załącznika IV do umowy o partnerstwie AKP–WE w zakresie dotyczącym procedur wykonawczych i zarządczych. Pula ta obejmuje wsparcie strukturalne dla wspólnych instytucji: Centrum Rozwoju Przedsiębiorstw (CDE) i Centrum Rozwoju Rolnictwa (CTA), o których mowa w załączniku III do umowy o partnerstwie AKP–WE i które nadzorowane są zgodnie z określonymi w nim zasadami i procedurami, a także wspólnego zgromadzenia parlamentarnego, o którym mowa w jej art. 17. Pula ta obejmuje również finansowanie wydatków operacyjnych Sekretariatu AKP, o którym mowa w pkt 1 i 2 protokołu 1 załączonego do umowy o partnerstwie AKP–WE;

               c)

               część zasobów, o których mowa w lit. a) i b), może być przeznaczona na reagowanie na wstrząsy zewnętrzne i nieprzewidziane potrzeby, włączając w to, w miarę potrzeb, dodatkową krótkoterminową pomoc humanitarną i nadzwyczajną, gdy wsparcie takie nie może być finansowane z budżetu Wspólnoty, na złagodzenie niekorzystnych skutków krótkoterminowych wahań przychodów z eksportu;

               d)

               1 500 mln EUR jako kwota przydzielona EBI na finansowanie instrumentu inwestycyjnego zgodnie z warunkami finansowania określonymi w załączniku II do umowy o partnerstwie AKP–WE, w tym dodatkowy wkład w wysokości 1 100 mln EUR do zasobów instrumentu inwestycyjnego, zarządzany jako fundusz odnawialny oraz 400 mln EUR w formie dotacji na finansowanie dotacji na spłatę odsetek określonych w art. 2 i 4 załącznika II do umowy o partnerstwie AKP–WE w okresie realizacji 10. EFR.

         Artykuł 3
   Zasoby przeznaczone dla KTZ
   1.   Kwota 286 milionów EUR, o której mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) pkt ii), jest przydzielana zgodnie z decyzją Rady, która zostanie podjęta przed dniem 31 grudnia 2007 r., zmieniającą decyzję o stowarzyszeniu zgodnie z art. 187 Traktatu, z czego 256 mln EUR przeznaczone jest na finansowanie krajowych i regionalnych programów indykatywnych, a 30 mln EUR w formie kwoty przyznanej EBI na finansowanie instrumentu inwestycyjnego zgodnie z decyzją o stowarzyszeniu.
   2.   W przypadku gdy jeden z KTZ uzyska niepodległość i przystąpi do umowy o partnerstwie AKP–WE, kwoty wskazane w ust. 1 pomniejsza się, a kwoty wskazane w art. 2 lit. a) pkt i) odpowiednio powiększa się na mocy decyzji Rady stanowiącej jednomyślnie na wniosek Komisji.
   Artykuł 4
   Pożyczki z zasobów własnych EBI
   1.   Do kwoty przeznaczonej na instrument inwestycyjny w ramach 9. EFR, o której mowa w art. 1 ust. 2 lit. b), oraz kwoty określonej w art. 2 lit. d) dodaje się indykatywną kwotę nie większą niż 2 030 mln EUR w formie pożyczek przyznawanych przez EBI z jego środków własnych. Zasoby te są przyznawane w kwocie nieprzekraczającej 2 000 mln EUR na cele określone w załączniku II do umowy o partnerstwie AKP–WE oraz w kwocie nie przekraczającej 30 mln EUR na cele określone w decyzji o stowarzyszeniu zgodnie z warunkami określonymi w jego statucie oraz zgodnie z odnośnymi postanowieniami dotyczącymi warunków finansowania inwestycji, określonymi w załączniku II do umowy o partnerstwie AKP–WE i w decyzji o stowarzyszeniu.
   2.   Państwa członkowskie zobowiązują się do działania w charakterze gwarantów wobec EBI, zrzekając się jakichkolwiek praw do sprzeciwu, proporcjonalnie do swych wkładów do kapitału banku, w odniesieniu do wszelkich zobowiązań finansowych wynikających dla pożyczkobiorców z umów zawartych przez bank dotyczących pożyczek z jego własnych zasobów, zgodnie z art. 1 załącznika II do umowy o partnerstwie AKP–WE i odpowiednich przepisów decyzji o stowarzyszeniu.
   3.   Gwarancja określona w ust. 2 jest ograniczona do 75 % całkowitej kwoty pożyczek udzielonych przez EBI na mocy wszelkich umów pożyczek, ale pokrywa wszelkie ryzyko.
   4.   Zobowiązania wynikające z ust. 2 są przedmiotem umów gwarancyjnych między każdym państwem członkowskim a EBI.
   Artykuł 5
   Operacje zarządzane przez EBI
   1.   Płatności na rzecz EBI z tytułu pożyczek specjalnych przyznanych państwom AKP, KTZ i francuskim departamentom zamorskim, wraz z wpływami i dochodami z operacji związanych z kapitałem ryzyka, w ramach EFR poprzedzających 9. EFR, zapisuje się na dobro państw członkowskich proporcjonalnie do ich wkładów wniesionych do EFR, do których odnoszą się te kwoty, chyba że Rada zadecyduje jednomyślnie, na wniosek Komisji, o przekazaniu ich do rezerwy lub przeznaczeniu na inne cele.
   2.   Od sum zapisywanych na dobro państw członkowskich z góry odlicza się wszelkie prowizje należne EBI za zarządzanie pożyczkami i wykonywanie operacji określonych w ust. 1.
   3.   Dochody i wpływy, które EBI uzyskuje z operacji dokonywanych w ramach instrumentu inwestycyjnego z tytułu 9. i 10. EFR, wykorzystywane są do dalszych operacji w ramach tego instrumentu, zgodnie z art. 3 załącznika II do umowy o partnerstwie AKP–WE, po potrąceniu wyjątkowych wydatków i zobowiązań powstałych w związku z instrumentem inwestycyjnym.
   4.   EBI otrzymuje wynagrodzenie na zasadzie gwarancji pełnej rekompensaty za zarządzanie operacjami instrumentu finansowego, o których mowa w ust. 3 zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) załącznika II do umowy o partnerstwie AKP–WE.
   Artykuł 6
   Zasoby zarezerwowane na wydatki pomocnicze powiązane z EFR
   1.   Zasoby EFR pokrywają koszty działań wspierających. Zasoby, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) pkt iii) i art. 1 ust. 5, pokrywają koszty związane z programowaniem i wdrażaniem EFR, które mogą nie zostać uwzględnione w dokumentach dotyczących wsparcia strategicznego i wieloletnich programach indykatywnych określonych w rozporządzeniu wykonawczym, o którym mowa w art. 10 ust. 1.
   2.   Z zasobów na działania wspierające mogą być pokrywane wydatki na działania związane z:

               a)

               przygotowaniem, kontynuowaniem, monitorowaniem, rachunkowością, audytem i oceną, które są niezbędne do programowania i wdrażaniem zasobów EFR zarządzanych przez Komisję;

               b)

               osiąganiem tych celów poprzez badania w zakresie polityki rozwoju, opracowania, spotkania, działania informacyjne i związane ze zwiększaniem świadomości społecznej, szkolenia i publikacje; oraz

               c)

               sieciami komputerowymi służącymi do wymiany informacji oraz wszelkie inne wydatki na wsparcie administracyjne i techniczne, które Komisja może ponosić przy zarządzaniu EFR.

         Zasoby te pokrywają również wydatki zarówno służb centralnych Komisji, jak i jej przedstawicielstw, ponoszone na wsparcie administracyjne konieczne do zarządzania działaniami finansowanymi w ramach umowy o partnerstwie AKP–WE i decyzji o stowarzyszeniu.
   Nie są one przeznaczane na zadania podstawowe europejskiej służby publicznej, tzn. stałego personelu Komisji.
   ROZDZIAŁ II
   POSTANOWIENIA WYKONAWCZE I KOŃCOWE
   Artykuł 7
   Wkłady do 10. EFR
   1.   Co roku Komisja, biorąc pod uwagę przewidywania EBI dotyczące zarządzania instrumentem inwestycyjnym i jego funkcjonowania, sporządza i przedstawia Radzie w terminie do 15 października zestawienie zobowiązań, płatności i rocznej kwoty wezwań do wniesienia wkładu w bieżącym i dwu następnych latach budżetowych. Wysokość tych kwot opiera się na zdolności do skutecznego zapewnienia proponowanego poziomu zasobów.
   2.   Na wniosek Komisji, określając część przypadającą Komisji i EBI, Rada decyduje kwalifikowaną większością głosów, jak określono w art. 8, o pułapie rocznej kwoty wkładów w drugim roku po wniosku Komisji (n+2) oraz, w ramach pułapu ustalonego w poprzednim roku, rocznej kwoty wezwania do wniesienia wkładów w pierwszym roku po wniosku Komisji (n+1).
   3.   Jeżeli wysokość wkładów, o których zadecydowano zgodnie z ust. 2, odbiega od rzeczywistych potrzeb EFR w danym roku budżetowym, Komisja przedstawia Radzie wnioski dotyczące zmiany wysokości wkładów w ramach pułapu określonego w ust. 2; Rada podejmuje decyzję, stanowiąc większością kwalifikowaną głosów, jak określono w art. 8.
   4.   Wezwania do wniesienia wkładów nie mogą przekroczyć pułapu, o którym mowa w ust. 2; pułapu nie można też podwyższyć, chyba że Rada tak postanowi kwalifikowaną większością głosów, jak określono w art. 8 w przypadkach specjalnych potrzeb wynikających z wyjątkowych lub nieprzewidzianych sytuacji, jak np. sytuacje pokryzysowe. W takim przypadku Komisja i Rada zapewniają, aby wysokość wkładów odpowiadała oczekiwanym płatnościom.
   5.   Co roku Komisja, biorąc pod uwagę przewidywania EBI, przedstawia Radzie w terminie do 15 października zestawienie zobowiązań, płatności i wkładów w każdym z trzech lat następujących po latach, o których mowa w ust. 1.
   6.   W odniesieniu do środków przenoszonych z poprzednich EFR do 10. EFR zgodnie z art. 1 ust. 2 lit. b) i art. 1 ust. 3, wkłady każdego państwa członkowskiego są obliczane proporcjonalnie do wkładu każdego państwa członkowskiego wnoszonego do danego EFR.
   W odniesieniu do pozostałych z 9. EFR i poprzednich EFR środków, które nie są przenoszone do 10. EFR, ich wpływ na wkład każdego państwa członkowskiego jest obliczany proporcjonalnie do wkładu każdego państwa członkowskiego wnoszonego do 9. EFR.
   7.   Szczegółowe zasady wnoszenia wkładów przez państwa członkowskie są określane w rozporządzeniu finansowym, o którym mowa w art. 10 ust. 2.
   Artykuł 8
   Komitet Europejskiego Funduszu Rozwoju
   1.   Przy Komisji ustanawia się komitet, składający się z przedstawicieli rządów państw członkowskich (zwany dalej „komitetem EFR”), do spraw tych zasobów 10. EFR, którymi zarządza Komisja. Komitetowi EFR przewodniczy przedstawiciel Komisji, a obsługę sekretariatu zapewnia Komisja. W pracach komitetu uczestniczy przedstawiciel EBI.
   2.   W komitecie EFR głosy państw członkowskich ważone są w następujący sposób:

               Państwo członkowskie

               Głosy UE-27

               Belgia

               35

               Bułgaria (7)

               [1]

               Republika Czeska

               5

               Dania

               20

               Niemcy

               205

               Estonia

               1

               Grecja

               15

               Hiszpania

               79

               Francja

               196

               Irlandia

               9

               Włochy

               129

               Cypr

               1

               Łotwa

               1

               Litwa

               1

               Luksemburg

               3

               Węgry

               6

               Malta

               1

               Niderlandy

               49

               Austria

               24

               Polska

               13

               Portugalia

               12

               Rumunia (7)

               [4]

               Słowenia

               2

               Słowacja

               2

               Finlandia

               15

               Szwecja

               27

               Zjednoczone Królestwo

               148

               Razem UE-25

               999

               Razem UE-27 (7)

               [1 004]

         3.   Komitet EFR stanowi większością kwalifikowaną 720 głosów z 999, a głosowanie ma wynik pozytywny, jeśli za przyjęciem wniosku zagłosuje przynajmniej 13 państw członkowskich. Mniejszość blokująca składa się z 280 głosów.
   4.   W przypadku przystąpienia do UE nowego państwa wagi głosów określone w ust. 2 oraz większość kwalifikowana, o której mowa w ust. 3, są zmieniane na mocy decyzji Rady stanowiącej jednomyślnie.
   5.   Rada przyjmuje regulamin komitetu EFR, stanowiąc jednomyślnie.
   Artykuł 9
   Komitet Instrumentu Inwestycyjnego
   1.   Pod auspicjami EBI zostaje utworzony komitet (dalej zwany „Komitetem Instrumentu Inwestycyjnego”) składający się z przedstawicieli rządów państw członkowskich i przedstawiciela Komisji. EBI zapewnia sekretariat i obsługę komitetu. Przewodniczący Komitetu Instrumentu Inwestycyjnego jest wybierany przez i spośród członków tego komitetu.
   2.   Rada przyjmuje regulamin komitetu instrumentu inwestycyjnego, stanowiąc jednomyślnie.
   3.   Komitet Instrumentu Inwestycyjnego stanowi większością kwalifikowaną zgodnie z art. 8 ust. 2 i 3.
   Artykuł 10
   Przepisy wykonawcze
   1.   Bez uszczerbku dla art. 8 niniejszej umowy i określonych w niej praw głosu państw członkowskich, wszelkie odnośne postanowienia art. 14–30 umowy wewnętrznej dotyczącej 9. EFR pozostają w mocy do czasu przyjęcia przez Radę decyzji w sprawie rozporządzenia wykonawczego dotyczącego 10. EFR. Rozporządzenie wykonawcze jest przyjmowane jednomyślnie na podstawie wniosku Komisji, po konsultacji z EBI.
   Rozporządzenie wykonawcze zawiera odpowiednie zmiany i ulepszenia w odniesieniu do procedur programowania i podejmowania decyzji, a także w największym możliwym stopniu harmonizuje procedury budżetowe Wspólnoty i EFR, w tym aspekty dotyczące współfinansowania. Ponadto ustanawia szczegółowe procedury zarządzania instrumentem na rzecz pokoju. Pamiętając, że pomoc finansowa i techniczna na wykonywanie art. 11 ust. 6, art. 11a i 11b umowy o partnerstwie AKP–WE będzie finansowana przez szczegółowe instrumenty, inne niż te, które są przeznaczone na finansowanie współpracy AKP–WE, działania opracowywane na mocy tych przepisów wymagają zatwierdzenia drogą uprzednio określonych procedur zarządzania budżetowego.
   2.   Przed wejściem w życie umowy o partnerstwie AKP–WE Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, zgodnie z art. 8, przyjmuje rozporządzenie finansowe na podstawie wniosku Komisji i po przedstawieniu przez EBI opinii o przepisach, które go dotyczą, oraz po przedstawieniu opinii przez Trybunał Obrachunkowy.
   3.   Komisja przedstawi wnioski w sprawie rozporządzeń określonych w ust. 1 i 2, przewidujące możliwość przekazania stronom trzecim zadań związanych z wdrożeniem.
   Artykuł 11
   Realizacja finansowa, rachunkowość, audyt i absolutorium
   1.   Komisja podejmuje się finansowej realizacji pul, którymi zarządza na mocy art. 1 ust. 8, art. 2 lit. a), b) i c), art. 3 ust. 1 i art. 6, oraz podejmuje się finansowej realizacji projektów i programów zgodnie z rozporządzeniem finansowym, o którym mowa w art. 10 ust. 2. W odniesieniu do odzyskiwania kwot nieprawidłowo wypłaconych, decyzje Komisji stanowią tytuł wykonawczy zgodnie z art. 256 Traktatu WE.
   2.   EBI zarządza instrumentem finansowym i przeprowadza operacje w jego ramach w imieniu Wspólnoty, zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu finansowym, o którym mowa w art. 10 ust. 2. W takim przypadku EBI działa w imieniu i na ryzyko Wspólnoty. Wszelkie prawa wynikające z takich operacji, w szczególności prawa wierzyciela i właściciela, przysługują państwom członkowskim.
   3.   EBI podejmuje się, zgodnie ze swoim statutem i najlepszymi praktykami bankowymi, finansowej realizacji działań przeprowadzanych przy wykorzystaniu pożyczek z jego środków własnych, o których mowa w art. 4, w odpowiednich przypadkach połączonych z dotacjami na spłatę odsetek pozyskiwanymi ze środków EFR przeznaczonych na dotacje.
   4.   Dla każdego roku budżetowego Komisja sporządza i zatwierdza sprawozdania finansowe EFR i przesyła je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Trybunałowi Obrachunkowemu.
   5.   Komisja udostępnia informacje określone w art. 10 Trybunałowi Obrachunkowemu, tak by mógł on na podstawie dokumentów przeprowadzać kontrole pomocy udzielonej z zasobów EFR.
   6.   Corocznie EBI przesyła Komisji i Radzie swoje sprawozdanie roczne o realizacji operacji finansowanych z zasobów EFR, którymi zarządza.
   7.   Z zastrzeżeniem ust. 9 niniejszego artykułu, Trybunał Obrachunkowy wykonuje uprawnienia przyznane mu na mocy art. 248 Traktatu WE w odniesieniu do działań EFR. Warunki, na jakich Trybunał wykonuje swe uprawnienia, są określone w rozporządzeniu finansowym, o którym mowa w art. 10 ust. 2.
   8.   Absolutorium z zarządzania finansami EFR, z wyłączeniem operacji, którymi zarządza EBI, jest udzielane Komisji przez Parlament Europejski zgodnie z zaleceniem Rady, stanowiącej kwalifikowaną większością głosów, jak określono w art. 8.
   9.   Działania finansowane z zasobów EFR zarządzanych przez EBI podlegają procedurom kontroli i absolutorium, przewidzianym w statucie banku dla wszystkich jego operacji.
   Artykuł 12
   Klauzula przeglądowa
   Artykuł 1 ust. 3 i artykuły zawarte w rozdziale II, z wyjątkiem zmian art. 8, mogą być zmienione przez Radę stanowiącą jednomyślnie na podstawie wniosku Komisji. EBI przyłącza się do wniosku Komisji w sprawach odnoszących się do jego działań i działań w ramach instrumentu inwestycyjnego.
   Artykuł 13
   Ratyfikacja, wejście w życie i okres obowiązywania
   1.   Każde państwo członkowskie zatwierdza niniejszą umowę zgodnie z własnymi wymogami konstytucyjnymi. Rządy poszczególnych państw członkowskich notyfikują Sekretariatowi Generalnemu Rady Unii Europejskiej zakończenie procedur wymaganych dla wejścia w życie niniejszej umowy.
   2.   Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca po notyfikacji zatwierdzenia niniejszej umowy przez ostatnie państwo członkowskie.
   3.   Niniejsza umowa jest zawarta na taki sam okres, jak okres obowiązywania wieloletnich ram finansowych określonych w załączniku Ib do umowy o partnerstwie AKP–WE. Jednakże, nie naruszając postanowień art. 1 ust. 4, niniejsza umowa pozostanie w mocy tak długo, jak będzie to konieczne do całkowitego wykonania wszelkich działań finansowanych na mocy umowy o partnerstwie AKP–WE, decyzji o stowarzyszeniu i wspomnianych wieloletnich ram finansowych.
   Artykuł 14
   Autentyczne wersje językowe
   Niniejsza Umowa, sporządzona w jednym oryginalnym egzemplarzu w języku angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne, zostaje złożona do depozytu w archiwum Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej, który przekaże uwierzytelniony odpis każdemu z rządów Państw Sygnatariuszy.

      Hecho en Bruselas, el diecisiete de julio de dos mil seis.
      V Bruselu dne sedmnáctého července dva tisíce šest.
      Udfærdiget i Bruxelles den syttende juli to tusind og seks.
      Geschehen zu Brüssel am siebzehnten Juli zweitausendsechs.
      Kahe tuhande kuuenda aasta juulikuu seitsmeteistkümnendal päeval Brüsselis.
      'Εγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα επτά Ιουλίου δύο χιλιάδες έξι.
      Done at Brussels on the seventeenth day of July in the year two thousand and six.
      Fait à Bruxelles, le dix-sept juillet deux mille six.
      Fatto a Bruxelles, addì diciassette luglio duemilasei.
      Briselē, divtūkstoš sestā gada septiņpadsmitajā jūlijā.
      Priimta du tūkstančiai šeštų metų liepos septynioliktą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kettőezer hatodik év július tizenhetedik napján.
      Magħmul fi Brussel, fis-sbatax jum ta' Lulju tas-sena elfejn u sitta.
      Gedaan te Brussel, de zeventiende juli tweeduizend zes.
      Sporządzono w Brukseli, dnia siedemnastego lipca roku dwa tysiące szóstego.
      Feito em Bruxelas, em dezassete de Julho de dois mil e seis.
      V Bruseli dňa sedemnásteho júla dvetisícšesť.
      V Bruslju, sedemnajstega julija leta dva tisoč šest.
      Tehty Brysselissä seitsemäntenätoista päivänä heinäkuuta vuonna kaksituhattakuusi.
      Som skedde i Bryssel den sjuttonde juli tjugohundrasex.

         Pour Sa Majesté le Roi des Belges
         Voor Zijne Majesteit de Koning der Belgen
         Für Seine Majestät den König der Belgier

         Za prezidenta České republiky

         For Hendes Majestæt Danmarks Dronning

         Für den Präsidenten der Bundesrepublik Deutschland

         Eesti Vabariigi Presidendi nimel

         Για τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας

         Por Su Majestad el Rey de España

         Pour le Président de la République française

         Thar ceann Uachtarán na hÉireann
         For the President of Ireland

         Per il Presidente della Repubblica italiana

         Για τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας

         Latvijas Republikas Valsts prezidentes vārdā

         Lietuvos Respublikos Prezidento vardu

         Pour Son Altesse Royale le Grand-Duc de Luxembourg

         A Magyar Köztársaság Elnöke részéről

         Għall-President ta' Malta

         Voor Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden

         Für den Bundespräsidenten der Republik Österreich

         Za Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

         Pelo Presidente da República Portuguesa

         Za predsednika Republike Slovenije

         Za prezidenta Slovenskej republiky

         Suomen Tasavallan Presidentin puolesta
         För Republiken Finlands President

         För Konungariket Sveriges regering

         For Her Majesty the Queen of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3. Umowa zmieniona umową podpisaną w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 287 z 28.10.2005, str. 4).

      (2)  Dz.U. L 314 z 30.11.2001, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 156 z 18.6.2005, str. 19.

      (4)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 355.

      (5)  Dz.U. C 46 z 24.2.2006, str. 1.

      (6)  Kwota szacowana.

      (7)  Szacowana ilość głosów.


title: 2010/360/: Decyzja Rady z dnia 24 czerwca 2010 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Bośnią i Hercegowiną dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               29.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 161/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 czerwca 2010 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Bośnią i Hercegowiną dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych
   (2010/360/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) oraz art. 218 ust. 8 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z Bośnią i Hercegowiną dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych (zwaną dalej „Umową”) zgodnie z mechanizmami i dyrektywami zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia 5 maja 2006 r., z zastrzeżeniem zawarcia jej w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2006/426/WE (1).

               (4)

               W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony dnia 1 grudnia 2009 r. Unia Europejska powinna notyfikować Bośni i Hercegowinie, że Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym.

               (5)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Wspólnotą Europejską a Bośnią i Hercegowiną dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii (2).
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 Umowy oraz do złożenia następującego oświadczenia:

      „W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony dnia 1 grudnia 2009 r. Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym, w związku z czym wykonuje wszelkie prawa i ponosi wszelkie obowiązki Wspólnoty Europejskiej. Z tego względu odniesienia do »Wspólnoty Europejskiej« w tekście Umowy traktuje się, w odpowiednich przypadkach, jako odniesienia do »Unii Europejskiej«.”

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         J. BLANCO LÓPEZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 169 z 22.6.2006, s. 47.

      (2)  Umowa między Wspólnotą Europejską a Bośnią i Hercegowiną dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych została opublikowana w Dz.U. L 169 z 22.6.2006, s. 48 razem z decyzją o jej podpisaniu.


title: Decyzja Rady z dnia 8 czerwca 1993 r. zmieniająca decyzję Rady 88/591/EWWiS, EWG, Euratom ustanawiającą Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich

text:
Ważna informacja prawna

|

31993D0350

Dziennik Urzędowy L 144 , 16/06/1993 P. 0021 - 0022 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 1 Tom 3 P. 0021  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 1 Tom 3 P. 0021

		Decyzja Radyz dnia 8 czerwca 1993 r.zmieniająca decyzję Rady 88/591/EWWiS, EWG, Euratom ustanawiającą Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich(93/350/Euratom, EWWiS, EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 32d,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 168a,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 140a,uwzględniając Protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, podpisany w Paryżu dnia 18 kwietnia 1951 r.,uwzględniając wniosek Trybunału Sprawiedliwościuwzględniając opinię Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:zamierzone jest dołączenie Sądu Pierwszej Instancji do Trybunału Sprawiedliwości decyzją 88/591/EWiWS, EWG, Euratom [2] przez ustanowienie drugiego sądu, w szczególności w odniesieniu do spraw wymagających dokładnego badania złożonych stanów faktycznych w celu poprawy sądowej ochrony interesów indywidualnych oraz utrzymania jakości i skuteczności kontroli sądowej we wspólnotowym porządku prawnym przez umożliwienie Trybunałowi Sprawiedliwości skupienia działalności na jego fundamentalnym zadaniu zapewnienia wykładni prawa wspólnotowego;w tym samym celu właściwe jest, biorąc pod uwagę wcześniejsze doświadczenia, rozszerzenie właściwości Sądu Pierwszej Instancji na rozpoznawanie w pierwszej instancji niektórych rodzajów spraw wnoszonych przez osoby fizyczne lub prawne;w konsekwencji należy zmienić decyzję 88/591/EWiWS, EWG, Euratom,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W decyzji 88/591/EWWiS, EWG, Euratom wprowadza się następujące zmiany:1. artykuł 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:"Sąd Pierwszej Instancji wykonuje w pierwszej instancji właściwość powierzoną Trybunałowi Sprawiedliwości przez Traktaty ustanawiające Wspólnoty oraz ich akty przyjęte w ich wykonaniu, z zastrzeżeniem odmiennych przepisów w akcie ustanawiającym organ podległy prawu wspólnotowemu:a) w sporach określonych w art. 179 Traktatu EWG i art. 152 Traktatu EWEA;b) w skargach wnoszonych przez osoby fizyczne lub prawne na podstawie art. 33 i art. 35, art. 40 ust. 1 i 2 i art. 42 Traktatu EWWiS;c) w skargach wnoszonych przez osoby fizyczne lub prawne na podstawie art. 173 ust. 2 i art. 175 ust. 3, art. 175 ust. 3 i art. 178 i 181 Traktatu EWG;d) w skargach wnoszonych przez osoby fizyczne lub prawne na podstawie art. 146 ust. 2, art. 148 ust. 3 i art. 151 i 153 Traktatu EWEA";2. uchyla się art. 3 ust. 2 i 3;3. artykuł 4 otrzymuje brzmienie:"Artykuł 4Jeżeli niniejsza decyzja nie stanowi inaczej, art. 34, 36, 39, 44 i 92 Traktatu EWWiS, art. 172, 174, 176, 184–187 i 192 Traktatu EWG i art. 49, 83, 144b, 147, 149, 156–159 i 164 Traktatu Euratom mają zastosowanie do Sądu Pierwszej Instancji".Artykuł 2"Na zasadzie odstępstwa od art. 44 Traktatu, orzeczenie Sądu Pierwszej Instancji uznające ogólną decyzję lub ogólne zalecenie za nieważne staje się skuteczne od chwili wygaśnięcia okresu określonego w ustępie pierwszym art. 49 niniejszego Statutu lub, jeżeli odwołanie zostanie wniesione w tym okresie, od daty oddalenia odwołania, jednakże bez uszczerbku dla prawa strony do zwrócenia się do Trybunału Sprawiedliwości na podstawie ust. 2 i 3 art. 39 Traktatu, w celu zawieszenia skutków aktu uznanego za nieważny, lub wyznaczenia innego tymczasowego środka".Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich; jednakże w odniesieniu do skarg, które zostały wniesione przez osoby fizyczne lub prawne na podstawie art. 33 ust. 2, art. 35 oraz art. 40 ust. 1 i 2 Traktatu EWWiS, które dotyczą aktów odnoszących się do stosowania art. 74 wspomnianego Traktatu w odniesieniu do skarg wniesionych przez osoby fizyczne lub prawne na podstawie art. 173 ust. 2, art. 175 ust. 3 i art. 178 Traktatu EWG i odnoszących się do środków ochronnych handlu w rozumieniu art. 113 tego Traktatu podejmowanych w przypadku dumpingu lub dotacji, jej wejście w życie będzie odroczone do daty ustalonej przez Radę jednomyślną decyzją.Przepisy odnoszące się do skarg wniesionych na mocy art. 42 Traktatu EWWiS, art. 181 Traktatu EWG lub art. 153 Traktatu Euratom stosuje się tylko do umów zawartych po wejściu w życie niniejszej decyzji.Artykuł 4W sprawach objętych zakresem art. 3 decyzji nr 88/591/EWWiS, EWG, Euratom, zmienionej niniejszą decyzją, które wpłynęły do Trybunału Sprawiedliwości w dniu wejścia w życie niniejszej decyzji, ale w których sprawozdanie wstępne przewidziane w art. 44 ust. 1 regulaminu Trybunału Sprawiedliwości nie zostało jeszcze przedstawione, właściwy jest Sąd Pierwszej Instancji.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 8 czerwca 1993 r.W imieniu RadyN. Helveg PetersenPrzewodniczący[1] Dz.U. C 241 z 21.9.1992, str. 1.[2] Dz.U. L 319 z 25.11.1988, str. 1. Wersja poprawiona i opublikowana w Dz.U. C 215 z 21.8.1989, str. 1.--------------------------------------------------