title: 2009/161/WE: Decyzja Rady z dnia 25 września 2008 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty załącznika nr 8 do Międzynarodowej konwencji w sprawie harmonizacji kontroli towarów na granicach

text:
               27.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 55/21

      DECYZJA RADY

   z dnia 25 września 2008 r.
   w sprawie zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty załącznika nr 8 do Międzynarodowej konwencji w sprawie harmonizacji kontroli towarów na granicach
   (2009/161/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Międzynarodowa konwencja w sprawie harmonizacji kontroli towarów na granicach z 1982 r. („konwencja”) została zatwierdzona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1262/84 (1).

               (2)

               Artykuł 22 konwencji, w związku z jej załącznikiem nr 7 stanowi, że Komitet Administracyjny konwencji ma prawo proponowania i przyjmowania do niej zmian. Zmiany te są przyjmowane, o ile żadna umawiająca się strona nie zgłosi sprzeciwu w ciągu 12 miesięcy od poinformowania umawiających się stron przez ONZ o proponowanych zmianach.

               (3)

               Komitet ds. Transportu Lądowego przy Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) na posiedzeniu w lutym 1999 r. podjął decyzję, że konwencja powinna zostać zmieniona w celu włączenia postanowień mających na celu ułatwienie przekraczania granic przez pojazdy.

               (4)

               Grupa robocza EKG ONZ do spraw celnych dotyczących transportu przygotowała projekty wniosków w sprawie dodania nowego załącznika nr 8 do konwencji, aby uzupełnić istniejące postanowienia.

               (5)

               Załącznik ten został przyjęty przez Komitet Administracyjny konwencji w październiku 2007 r. i ponieważ nie zgłoszono żadnych sprzeciwów, załącznik obowiązuje od dnia 20 maja 2008 r.

               (6)

               Celem załącznika nr 8 do konwencji jest ułatwienie handlu międzynarodowego poprzez zmniejszenie, harmonizację oraz koordynację procedur i dokumentacji związanej z kontrolą graniczną towarów, w szczególności żywych zwierząt i szybko psujących się towarów. Załącznik nr 8 ma na celu także poprawę funkcjonowania punktów kontroli granicznych oraz kwestii technicznych dotyczących wzajemnego uznawania międzynarodowej kontroli samochodów oraz świadectw ważenia.

               (7)

               Ułatwienia w handlu międzynarodowym oraz usunięcie przeszkód natury technicznej w handlu jest celem wspólnej polityki handlowej, a zatem podlega wyłącznej kompetencji Wspólnoty.

               (8)

               Stanowisko Wspólnoty dotyczące proponowanej zmiany konwencji zostało zatwierdzone w lipcu 2005 r.

               (9)

               Należy zatem zatwierdzić zmianę konwencji,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty załącznik nr 8 do Międzynarodowej konwencji w sprawie harmonizacji kontroli towarów na granicach.
   Tekst tego załącznika jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 września 2008 r.

            W imieniu Rady

         L. CHATEL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 126 z 12.5.1984, s. 1

      ZAŁĄCZNIK NR 8 DO MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI W SPRAWIE HARMONIZACJI KONTROLI TOWARÓW NA GRANICACH
      UPROSZCZENIE PROCEDUR PRZEKRACZANIA GRANICY W MIĘDZYNARODOWYM TRANSPORCIE DROGOWYM
      Artykuł 1
      Zasady
      Mając na uwadze uzupełnienie postanowień konwencji, w szczególności zawartych w załączniku nr 1, niniejszy załącznik ma na celu określenie środków, jakie należy wprowadzić, aby ułatwić procedury przekraczania granic w międzynarodowym transporcie drogowym.
      Artykuł 2
      Uproszczenie procedur przyznawania wiz zawodowym kierowcom
      1.   Umawiające się Strony powinny dążyć do uproszczenia procedur przyznawania wiz zawodowym kierowcom zatrudnionym w międzynarodowym transporcie drogowym, zgodnie z najlepszymi krajowymi praktykami stosowanymi wobec wszystkich osób ubiegających się o wizę oraz krajowymi przepisami imigracyjnymi, jak również zobowiązaniami międzynarodowymi.
      2.   Umawiające się Strony postanawiają wymieniać regularnie informacje dotyczące najlepszych sposobów postępowania w zakresie ułatwiania procedur przyznawania wiz zawodowym kierowcom.
      Artykuł 3
      Operacje międzynarodowego transportu drogowego
      1.   W celu ułatwienia międzynarodowego transportu towarów Umawiające się Strony zobowiązują się regularnie informować wszystkie strony biorące udział w operacjach transportu międzynarodowego, w sposób zharmonizowany i skoordynowany, o obowiązujących lub planowanych wymogach kontroli granicznych dotyczących operacji międzynarodowego transportu drogowego, jak również o bieżącej sytuacji na przejściach granicznych.
      2.   Umawiające się Strony dążą do przeniesienia, w zakresie możliwym do zrealizowania i nie tylko w odniesieniu do ruchu tranzytowego, wszelkich niezbędnych procedur kontrolnych do miejsc wyjazdu i przeznaczenia towarów przewożonych transportem drogowym, w celu zwiększenia przepustowości na przejściach granicznych.
      3.   Biorąc pod uwagę w szczególności art. 7 niniejszej konwencji, pierwszeństwo przyznaje się partiom towaru wymagającym szybkiego przewozu, takim jak żywe zwierzęta oraz szybko psujące się towary. W szczególności właściwe służby na przejściach granicznych:

                  (i)

                  podejmują wszelkie niezbędne środki celem ograniczenia czasu oczekiwania przez pojazdy zatwierdzone na podstawie konwencji ATP, przewożące szybko psujące się artykuły żywnościowe lub przez pojazdy przewożące żywe zwierzęta, od czasu przybycia na przejście graniczne do momentu przeprowadzenia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów, kontroli administracyjnej, celnej i sanitarnej;

                  (ii)

                  zapewniają możliwie najszybsze przeprowadzenie wymaganych kontroli, o których mowa w ppkt (i);

                  (iii)

                  zezwalają, o ile jest to możliwe, na użytkowanie niezbędnych jednostek chłodniczych w pojazdach przewożących szybko psujące się artykuły żywnościowe w trakcie przekraczania granicy, chyba że jest to niemożliwe ze względu na wymagane procedury kontrolne;

                  (iv)

                  podejmują współpracę, w szczególności poprzez wczesną wymianę informacji, ze swoimi odpowiednikami na terytoriach innych Umawiających się Stron w celu przyspieszenia procedur stosowanych przy przekraczaniu granicy w przypadku szybko psujących się artykułów żywnościowych i żywych zwierząt, jeśli podlegają one kontroli sanitarnej.

            Artykuł 4
      Kontrola pojazdów
      1.   Umawiające się Strony, które nie są jeszcze stronami Umowy w sprawie przyjęcia jednolitych warunków dla okresowych kontroli technicznych pojazdów kołowych oraz wzajemnego uznawania tego rodzaju kontroli z 1997 r., powinny dążyć, zgodnie z odpowiednim przepisami krajowymi i międzynarodowymi, do ułatwienia pojazdom drogowym przekraczania granicy poprzez uznanie świadectwa międzynarodowej kontroli technicznej określonego w tej umowie. Świadectwo kontroli technicznej, zawarte w umowie od dnia 1 stycznia 2004 r., stanowi dodatek 1 do niniejszego załącznika.
      2.   W celu identyfikacji pojazdów zatwierdzonych na podstawie konwencji ATP, przewożących szybko psujące się artykuły żywnościowe, Umawiające się Strony mogą wykorzystać oznaczenia rozpoznawcze umieszczane na środku transportu oraz świadectwa ATP lub tabliczki zatwierdzenia, o których mowa w Umowie o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów z 1970 r.
      Artykuł 5
      Międzynarodowe świadectwo ważenia pojazdu
      1.   W celu przyspieszenia przekraczania granic Umawiające się Strony, zgodnie z odpowiednim przepisami krajowymi i międzynarodowymi, powinny dążyć do unikania powtarzania procedur ważenia pojazdów na przejściach granicznych poprzez przyjmowanie i wzajemne uznawanie międzynarodowego świadectwa ważenia pojazdu, które zawarto w dodatku 2 do niniejszego załącznika. Jeśli Umawiające się Strony uznają takie świadectwa, nie dokonuje się dalszych pomiarów ważenia pojazdu, z wyjątkiem wyrywkowych kontroli w przypadku podejrzenia nieprawidłowości. Pomiary ważenia, których wyniki odnotowuje się w takim świadectwie, są dokonywane tylko w państwie rozpoczęcia operacji transportu międzynarodowego. Wyniki takich pomiarów są należycie wpisane i poświadczone w takim świadectwie.
      2.   Każda z Umawiających się Stron, uznająca międzynarodowe świadectwo ważenia pojazdu, publikuje wykaz wszystkich punktów ważenia pojazdów w danym państwie, zatwierdzonych zgodnie z przepisami międzynarodowymi, jak również wszystkie jego zmiany. Wykaz ten oraz wszelkie jego zmiany są przekazywane sekretarzowi wykonawczemu Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) w celu przekazania ich wszystkim Umawiającym się Stronom oraz organizacjom międzynarodowym, o których mowa w art. 2 załącznika nr 7 do niniejszej konwencji.
      3.   Minimalne wymagania dotyczące zatwierdzonych punktów ważenia pojazdów, zasady zatwierdzania oraz podstawowe zasady procedur ważenia zawarto w dodatku 2 do niniejszego załącznika.
      Artykuł 6
      Przejścia graniczne
      W celu usprawnienia i przyspieszenia niezbędnych formalności na przejściach granicznych Umawiające się Strony zapewniają spełnianie, o ile jest to możliwe, następujących minimalnych wymogów odnoszących się do przejść granicznych otwartych dla międzynarodowego przepływu towarów:

                  (i)

                  infrastruktura umożliwia wspólne kontrole pomiędzy sąsiadującymi państwami (zasada „jednego zatrzymania się”) przez 24 godziny na dobę, jeśli jest to uzasadnione potrzebami handlu oraz zgodne z przepisami ruchu drogowego;

                  (ii)

                  wyodrębniony jest ruch różnego rodzaju przewozów po obu stronach granicy, co pozwala na wprowadzenie pierwszeństwa obsługi pojazdów posiadających ważne międzynarodowe dokumenty tranzytu celnego lub przewożących żywe zwierzęta albo szybko psujące się artykuły żywnościowe;

                  (iii)

                  wydzielone są zatoki do wyrywkowych kontroli ładunku i pojazdów;

                  (iv)

                  istnieje odpowiednia infrastruktura parkingów i terminali;

                  (v)

                  istnieje odpowiednia infrastruktura higieniczno-sanitarna, socjalna i telekomunikacyjna dla kierowców;

                  (vi)

                  firmy spedycyjne są zachęcane do tworzenia na przejściach granicznych odpowiedniej infrastruktury w celu oferowania konkurencyjnych usług dla operatorów transportowych.

            Artykuł 7
      Sprawozdawczość
      Zgodnie z art. 1–6 niniejszego załącznika sekretarz wykonawczy Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) przeprowadza co dwa lata sondaż wśród Umawiających się Stron w sprawie poczynionych postępów w celu poprawy procedur przekraczania granic w ich państwach.

         Dodatek 1 do załącznika nr 8 do konwencji
         MIĘDZYNARODOWE ŚWIADECTWO KONTROLI TECHNICZNEJ (1)

         Zgodnie z Umową w sprawie przyjęcia jednolitych warunków okresowych kontroli technicznych pojazdów kołowych oraz wzajemnego uznawania tego rodzaju kontroli z 1997 r., która weszła w życie dnia 27 stycznia 2001 r.

                     1.

                     Oficjalne ośrodki kontroli technicznej są odpowiedzialne za przeprowadzenie badań kontrolnych, wydawanie dokumentów potwierdzających zgodność z wymogami kontroli określonymi w odpowiednich przepisach załączonych do porozumienia wiedeńskiego z 1997 r. oraz podanie terminu następnej kontroli, który powinien być wskazany w pozycji 12.5 międzynarodowego świadectwa kontroli technicznej, którego wzór określono poniżej.

                     2.

                     Międzynarodowe świadectwo kontroli technicznej zawiera informacje podane poniżej. Może mieć formę książeczki o formacie A6 (148 × 105 mm), z zieloną okładką i białymi kartkami w środku, lub arkusza zielonego lub białego papieru formatu A4 (210 × 197) złożonego do formatu A6, aby strona ze znakiem rozpoznawczym danego państwa lub Organizacji Narodów Zjednoczonych znajdowała się na górze złożonego świadectwa.

                     3.

                     Poszczególne pozycje świadectwa i ich treść są wydrukowane w języku Umawiającej się Strony wydającej świadectwo z zachowaniem numeracji.

                     4.

                     Alternatywnie stosowane mogą być okresowe sprawozdania z kontroli, które są stosowane przez Umawiające się Strony umowy. Ich wzór należy przesłać Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych w celu przekazania informacji Umawiającym się Stronom.

                     5.

                     Wpisy do międzynarodowego świadectwa kontroli technicznej mogą być dokonywane odręcznie, maszynowo lub komputerowo wyłącznie przez właściwe organy przy użyciu alfabetu łacińskiego.

            (1)  Od dnia 1 stycznia 2004 r.

         Dodatek 2 do załącznika nr 8 do konwencji
         MIĘDZYNARODOWE ŚWIADECTWO WAŻENIA POJAZDU

                     1.

                     Celem międzynarodowego świadectwa ważenia pojazdu (International Vehicle Weight Certificate – IVWC) jest uproszczenie procedur przekraczania granicy oraz, w szczególności, uniknięcie ponownego ważenia pojazdów przewożących towary, będących w trasie na terytorium Umawiających się Stron. Dane dotyczące wyników ważenia pojazdu znajdujące się w odpowiednio wypełnionych świadectwach, uznawanych przez Umawiające się Strony, powinny być uznane przez właściwe organy Umawiających się Stron za wiążące. Właściwe organy nie żądają przeprowadzania dodatkowego ważenia pojazdu, oprócz wyrywkowych kontroli w przypadku podejrzenia nieprawidłowości.

                     2.

                     Międzynarodowe świadectwo ważenia pojazdu, zgodne ze wzorem przedstawionym poniżej w niniejszym dodatku, jest wydawane i stosowane pod nadzorem wyznaczonego organu rządowego każdej z Umawiających się Stron (które uznają takie świadectwa) zgodnie z procedurą opisaną w załączonym świadectwie.

                     3.

                     Korzystanie ze świadectwa przez operatorów transportowych jest dobrowolne.

                     4.

                     Umawiające się Strony uznające takie świadectwa dokonują zatwierdzeń punktów ważenia pojazdów, które wypełniają, międzynarodowe świadectwo ważenia pojazdu wspólnie z operatorem transportowym/kierowcą pojazdu drogowego przewożącego towary, zgodnie z minimalnymi wymogami przedstawionymi poniżej:

                                 a)

                                 punkty ważenia pojazdów powinny być wyposażone w zatwierdzone urządzenia do ważenia pojazdów. Do dokonania ważenia pojazdu Umawiające się Strony uznające takie świadectwa mogą wybrać metodę oraz urządzenia, które uznają za właściwe. Umawiająca się Strona uznająca takie świadectwa zapewnia, by punkty ważenia pojazdów posiadały odpowiednie kompetencje, np. poprzez ich zatwierdzenie lub proces oceny, oraz zapewnia, by punkty te korzystały z odpowiednich urządzeń do ważenia pojazdów, dysponowały wykwalifikowanym personelem, posiadały udokumentowane systemy jakości oraz procedury testowe;

                                 b)

                                 punkty ważenia pojazdów oraz ich urządzenia do ważenia pojazdów muszą być utrzymywane w dobrym stanie. Urządzenia do ważenia są regularnie sprawdzane i plombowane przez właściwe organy odpowiedzialne za wagi i miary. Urządzenia do ważenia pojazdów, ich maksymalne dopuszczalne błędy oraz eksploatacja są zgodne z zaleceniami Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej (OIML);

                                 c)

                                 punkty ważenia pojazdów są wyposażone w urządzenia do ważenia pojazdów odpowiadające jednemu z poniższych wymogów:

                                             —

                                             zalecenie OIML R 76 „Urządzenia do ważenia pojazdów nieautomatyczne” klasa dokładności III lub większa,

                                             —

                                             zalecenia OIML R 134 „Automatyczne urządzenia do ważenia pojazdów w ruchu”, klasa dokładności 2 lub większa; większe wartości błędu mogą mieć zastosowanie w przypadku poszczególnych pomiarów nacisku każdej z osi.

                     5.

                     W wyjątkowych przypadkach, w szczególności gdy istnieje podejrzenie nieprawidłowości lub na żądanie operatora transportowego/kierowcy danego pojazdu drogowego, właściwe organy mogą dokonać ponownego ważenia pojazdu. Jeśli punkt ważenia pojazdów dokona kilku błędnych pomiarów, które zostaną wykryte przez organy kontrolujące Umawiającej się Strony uznającej takie świadectwa, właściwe organy państwa, w którym znajduje się ten punkt ważenia pojazdów, podejmują odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby tego typu sytuacja ponownie nie wystąpiła.

                     6.

                     Wzór świadectwa może być sporządzony w dowolnym z języków Umawiających się Stron uznających takie świadectwa, pod warunkiem że zachowany zostanie układ tekstu świadectwa i kolejność punktów w nim występujących.

                     7.

                     Każda Umawiająca się Strona uznająca takie świadectwa publikuje wykaz wszystkich punktów ważenia pojazdów w danym państwie, które zostały zatwierdzone zgodnie z przepisami międzynarodowymi, jak również wszelkie zmiany tego wykazu. Wykaz ten oraz wszelkie jego zmiany są przekazywane sekretarzowi wykonawczemu Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) w celu przekazania ich każdej z Umawiających się Stron oraz organizacjom międzynarodowym, o których mowa w art. 2 załącznika nr 7 do niniejszej konwencji.

                     8.

                     (Postanowienie przejściowe) Ponieważ w chwili obecnej jedynie nieliczne punkty ważenia pojazdów wyposażone są w urządzenia do ważenia pojazdów, za pomocą których można dokonać pomiaru nacisku poszczególnych osi lub pomiaru nacisku zespołu osi, Umawiające się Strony uznające takie świadectwa postanawiają, że w okresie przejściowym, trwającym 12 miesięcy od wejścia w życie niniejszego załącznika, pomiary całkowitej masy pojazdu, określone w pozycji 7.3 międzynarodowego świadectwa ważenia pojazdu, są wystarczające i uznawane przez właściwe organy krajowe.

            ZAŁĄCZNIK

            do MIĘDZYNARODOWEGO ŚWIADECTWA WAŻENIA POJAZDU (IVWC)

            Rysunki przedstawiające rodzaj pojazdów drogowych przewożących towary zgodnie z wymogami pozycji 7.1 IVWC

                        Nr

                        Pojazdy drogowe przewożące towary

                        Rodzaj pojazdu

                     * Oznacza pierwszy alternatywny układ osi
                     ** Oznacza drugi alternatywny układ osi

                        Odległość między osiami (m)
                         (1)

               I.   POJAZDY ZWYKŁE

                        1

                        A2

                        D < 4.0

                        2

                        A2*

                        D ≥ 4.0

                        3

                        A3

                        4

                        A4

                        5

                        A3*

                        6

                        A4*

                        7

                        A5

               II.   ZESPÓŁ POJAZDÓW

                        1

                        A2 T2

                        2

                        A2 T3

                        3

                        A3 T2

                        4

                        A3 T3

                        5

                        A3 T3*

                        6

                        A2 C2

                        7

                        A2 C3

                        8

                        A3 C2

                        9

                        A3 C3

                        10

                        A2 C1

                        11

                        A3 C1

               III.   POJAZDY CZŁONOWE

                        1

                     z 3 osiami

                        A2 S1

                        2

                     z 4 osiami (pojedyncze lub podwójne)

                        A2 S2

                        D ≤ 2.0

                        A2 S2*

                        D > 2.0

                        A3 S1

                        3

                     z 5 lub 6 osiami (pojedyncze, podwójne, potrójne)

                        A2 S3

                        A2 S3*

                        A2 S3**

                        A3 S2

                        D ≤ 2.0

                        A3 S2*

                        D > 2.0

                        A3 S3

                        A3 S3*

                        A3 S3**

                        Brak rysunku

                        An Sn

            (1)  Brak specyfikacji, jeśli nie dotyczy


title: 2013/584/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/254

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011
   (2013/584/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejską Agencję Leków, w szczególności jego art. 68,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0098/2013),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 116.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejską Agencję Leków, w szczególności jego art. 68,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0098/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne Europejskiej Agencji Leków („Agencji”) za rok budżetowy 2011 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

                  B.

                  mając na uwadze, że w dniu 23 października 2012 r. Parlament udzielił dyrektorowi wykonawczemu Agencji absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2010 (6), a w swojej rezolucji dołączonej do absolutorium między innymi:

                              —

                              wezwał Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o ramach czasowych i wynikach kontroli deklaracji o braku konfliktu interesów – z uwzględnieniem porównania z życiorysami – pozostałych 46 % ekspertów i członków komitetów, którzy brali aktywny udział w działalności Agencji w okresie 1 stycznia–31 maja 2012 r., przed rozpoczęciem kolejnej procedury udzielania absolutorium,

                              —

                              zwrócił się do Agencji o przekazanie organowi udzielającemu absolutorium dokładnego harmonogramu wdrażania nowego systemu kontroli ex ante i ex post deklaracji o braku konfliktu interesów, zwłaszcza poprzez dokonywanie wyrywkowego porównania z życiorysami i informacjami przedstawionymi przez ekspertów na szczeblu krajowym,

                              —

                              wzywa Agencję do wprowadzenia do każdego z jej rocznych sprawozdań z działalności specjalnej sekcji, w której opisane zostaną działania podjęte w celu zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi i która zawierać będzie między innymi następujące informacje:

                                          —

                                          liczbę poddanych kontroli domniemanych przypadków konfliktu interesów,

                                          —

                                          liczbę przypadków tzw. syndromu drzwi obrotowych,

                                          —

                                          środki podjęte w każdej kategorii przypadków,

                                          —

                                          liczbę wszczętych postępowań w przypadkach nadużycia zaufania i ich wyniki,

                                          —

                                          nałożone sankcje,

                              —

                              wezwał Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o szczegółowych działaniach podjętych w tym zakresie,

                  C.

                  mając na uwadze, że budżet Agencji na rok 2011 wyniósł 208 863 000 EUR, co stanowi nominalny wzrost o 0,22 % w porównaniu z rokiem budżetowym 2010,

                  D.

                  mając na uwadze, że całkowity wkład Unii do budżetu Agencji na rok 2011 wyniósł 39 765 191,39 EUR wobec 36 755 652,07 EUR w 2010 r.,

         Działania podjęte w następstwie udzielenia absolutorium za rok 2010

                  1.

                  stwierdza na podstawie informacji Agencji, że – w odniesieniu do kontroli ex post deklaracji o braku konfliktu interesów jej ekspertów i członków komitetów – reprezentatywna próba pozostałych 46 % ekspertów zostanie włączona do obecnie prowadzonej kontroli ex post; zauważa, że nowa, bardziej szczegółowa kontrola jest prowadzona w wyniku doświadczeń zdobytych podczas kontroli ex post przeprowadzonej w kontekście absolutorium za rok 2010; odnotowuje harmonogram w formie przekazanej przez Agencję i oczekuje, że zostanie należycie poinformowany o wyniku kontroli;

                  2.

                  z zadowoleniem zauważa, że do każdego z rocznych sprawozdań z działalności Agencji wprowadzona zostanie – począwszy od sprawozdania za 2012 r. – specjalna sekcja, w której opisane będą działania podjęte w celu zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi;

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  3.

                  przypomina, że całkowity wkład Unii wyniósł 39 765 191,39 EUR w 2011 r., co stanowi wzrost o 8,65 % w porównaniu z rokiem wcześniejszym;

                  4.

                  zauważa, że budżet Agencji jest finansowany zarówno z budżetu Unii, jak i z opłat uiszczanych przez wnioskodawców z branży farmaceutycznej za otrzymanie lub przedłużenie wspólnotowego zezwolenia na wprowadzanie leków do obrotu; stwierdza na podstawie sprawozdania rocznego, że w 2011 r. szacunkowo 77,7 % dochodów Agencji pochodziło z opłat, które z roku na rok stale rosną, a względny udział procentowy wkładu Unii wyniósł 18,3 % w 2011 r. (18,8 % w 2010 r. lub 14 %, jeżeli odejmie się odzyskaną nadwyżkę od całkowitego wkładu Unii);

                  5.

                  zauważa, że jeżeli chodzi o zaciągnięte zobowiązania i dokonane płatności wskaźnik wykonania budżetu Agencji wyniósł odpowiednio 95,21 % i 81,97 % w porównaniu z 95,65 % i 79,10 % w 2010 r.; wzywa Agencję do dalszych wysiłków w celu poprawy wskaźnika wykonania w odniesieniu do płatności;

                  6.

                  zauważa z zaniepokojeniem, że podobnie jak w poprzednich sprawozdaniach, Trybunał Obrachunkowy odnotował potrzebę wprowadzenia systemu wynagrodzeń za usługi świadczone przez władze państw członkowskich na podstawie ich rzeczywistych kosztów; ubolewa, że nie poczyniono postępów w tej sprawie od 2009 r., kiedy to zarządowi przedstawiono propozycję dotyczącą nowego systemu płatności, lecz nie osiągnięto porozumienia; zwraca uwagę, że w marcu 2013 r. Agencja przedstawi zarządowi nową propozycję dotyczącą nowego systemu płatności; docenia wysiłki władz wykonawczych Agencji podejmowane dla zmotywowania zarządu do decyzji o zmianie systemu opłacania usług zapewnianych przez państwa członkowskie w oparciu o faktycznie poniesione koszty; jest w pełni świadomy faktu, że niewielki postęp poczyniony w tej sprawie jest spowodowany brakiem decyzji ze strony zarządu; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje podejście administracji Agencji polegające na wezwaniu Komisji do dalszej pomocy w tej sprawie; nalega, aby Agencja informowała organ udzielający absolutorium o rozwoju sytuacji w tej kwestii, m.in. o stanie zaawansowania nowego planu działania i o stanowisku zarządu wobec tego planu;

         Środki przeniesione

                  7.

                  jest zaniepokojony, że Trybunał Obrachunkowy ponownie stwierdził, że środki na płatności przewidziane w tytule II („Wydatki administracyjne”) wynoszące 9 600 000 mln EUR zostały przeniesione na 2012 r., co stanowi 29 % budżetu przewidzianego na tytuł II, podobnie jak środki na płatności przewidziane w tytule III („Wydatki operacyjne”) wynoszące 10 300 000 mln EUR, co stanowi 34 % budżetu przewidzianego na tytuł III; uważa, że poziom przeniesień był zbyt wysoki i niezgodny z zasadą jednoroczności budżetu;

                  8.

                  z zaniepokojeniem zauważa różnicę między wnioskiem Trybunału Obrachunkowego a odpowiedzią Agencji w odniesieniu do umowy ramowej na usługi związane i technologiami informacyjnymi (IT) zawartej w 2009 r., w związku z którą Trybunał wysunął zastrzeżenie w swojej opinii w sprawie legalności i prawidłowości operacji leżących u podstaw sprawozdania finansowego Agencji w 2009 r.; zauważa, że Trybunał Obrachunkowy uważa podniesienie pierwotnego pułapu umowy za nieprawidłowe, podczas gdy Agencja uważa, że umowa ramowa na usługi IT była prawidłowa, przez co nie uważa jej rozszerzenia za nieprawidłowe; wzywa Agencję do przekazania dalszych informacji w tej sprawie oraz do podjęcia kroków w celu wyjaśnienia tej sprzeczności;

         Procedury udzielania zamówień

                  9.

                  stwierdza na podstawie informacji Trybunału Obrachunkowego, że istnieje możliwość poprawy przejrzystości procedur udzielania zamówień w odniesieniu do uzasadniania przewidywanej wartości umowy oraz definicji, ogłaszania i stosowania kryteriów selekcji; z zadowoleniem zauważa, że Agencja zapoznała się z komentarzami Trybunału Obrachunkowego i zaktualizowała procedury z myślą o przejrzystości i dokumentacji;

         Procedury rekrutacyjne

                  10.

                  zwraca uwagę, że w 2011 r. Agencja ogłosiła nabór na 15 stanowisk tymczasowych, a na koniec roku całkowita liczba pracowników Agencji wzrosła z 656 do 689;

                  11.

                  stwierdza na podstawie informacji Trybunału Obrachunkowego, że istnieje potrzeba zwiększenia przejrzystości procedur doboru kadr; z zaniepokojeniem odnotowuje, że członkowie komisji rekrutacyjnej nie zawsze wypełniali deklaracje o braku konfliktu interesów lub nie czynili tego na czas oraz że brakuje dowodów podjęcia jakichkolwiek działań w celu wyeliminowania problemów wynikających z tych deklaracji; ubolewa nad tym, że dokumentacja procedur stosowanych przez komisję rekrutacyjną nie zawsze była odpowiednia, że brakuje dowodów wskazujących, w jaki sposób określono metodę wpisywania kandydatów na krótką listę, oraz że pytania na egzaminy pisemne i na rozmowy kwalifikacyjne były ustalone przed przystąpieniem do badania kandydatur;

                  12.

                  stwierdza na podstawie informacji Agencji, że zapoznała się ona z komentarzami Trybunału Obrachunkowego i zaktualizowała procedury dla zapewnienia przejrzystości i terminowego przygotowywania dokumentacji; uważa, że niektóre przepisy regulaminu pracowniczego mogą stanowić znaczne obciążenie administracyjne; zachęca zatem Komisję do wprowadzenia pewnych uproszczeń na mocy art. 110 regulaminu pracowniczego w odniesieniu do agencji;

         Konflikt interesów

                  13.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał Obrachunkowy przeprowadził audyt mający na celu ocenę strategii politycznych i procedur w zakresie zarządzania sytuacjami konfliktu interesów w przypadku czterech agencji europejskich, w tym Europejskiej Agencji Leków, oraz przedstawił wyniki audytu w sprawozdaniu specjalnym 15/2012;

                  14.

                  odnotowuje, że zgodnie z ustaleniami Trybunału Obrachunkowego w chwili zakończenia prac w terenie (październik 2011 r.) Agencja nie zarządzała w odpowiedni sposób konfliktami interesów, dysponowała jednak jedną z najbardziej zaawansowanych strategii i procedur w zakresie zgłaszania i oceny konfliktów interesów oraz zarządzania nimi;

                  15.

                  z zadowoleniem odnotowuje fakt, że Agencja podjęła szereg działań w następstwie zaleceń organu udzielającego absolutorium na 2010 r., audytu Trybunału Obrachunkowego i publikacji sprawozdania specjalnego 15/2012, a w szczególności:

                              —

                              polityka rozwiązywania konfliktów interesów członków i ekspertów komitetów naukowych – system, którego przegląd przeprowadzono już wcześniej, wszedł w życie dnia 29 września 2011 r., a kolejnego przeglądu dokonano w 2012 r. (przede wszystkim w celu opracowania jaśniejszych wytycznych) i obowiązuje on od dnia 3 kwietnia 2012 r.,

                              —

                              dnia 29 września 2011 r. wprowadzono obowiązkową kontrolę zadeklarowanych konfliktów interesów członków komitetów naukowych; ponadto wszystkie organy mianujące mają możliwość dokonania wstępnej kontroli każdego eksperta przed dokonaniem przez Agencję formalnej oceny w zakresie zaangażowania w jej działania,

                              —

                              zaktualizowana polityka rozwiązywania konfliktów interesów członków zarządu (zgodna z polityką dotyczącą członków/ekspertów komitetów naukowych) weszła w życie dnia 3 kwietnia 2012 r.,

                              —

                              opracowano procedury postępowania dotyczącego przypadków nadużycia zaufania przez członków/ekspertów komitetów naukowych (weszły w życie dnia 3 kwietnia 2012 r.) oraz przez członków zarządu (weszły w życie dnia 7 czerwca 2012 r.),

                              —

                              jeżeli chodzi o przejrzystość, rejestrowanie deklarowanych interesów zostało usprawnione w tym sensie, że wszystkie przypadki ograniczenia udziału w dyskusjach nad określonymi punktami porządku posiedzeń są obecnie rejestrowane (przed grudniem 2012 r.);

                  16.

                  nalega, aby Agencja kontynuowała wdrażanie zaleceń Trybunału Obrachunkowego w celu uniknięcia wszelkich konfliktów interesu w swoich różnych strukturach zarządzania i strukturach operacyjnych oraz aby co sześć miesięcy informowała organ udzielający absolutorium o wdrożeniu ww. polityki i procedur, a także o dalszych działaniach dotyczących zarządzania konfliktem interesów;

                  17.

                  wzywa Agencję do nawiązania zorganizowanego dialogu ze społeczeństwem obywatelskim na temat kwestii związanych z konfliktami interesu oraz do zapraszania tych zainteresowanych organizacji przynajmniej dwa razy w roku do omówienia kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w oparciu o uzgodniony program, a także do informowania organu udzielającego absolutorium o wynikach tych debat;

                  18.

                  z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Agencji do przeprowadzenia w pierwszej połowie 2013 r. przeglądu realizacji jej zmienionej polityki w zakresie konfliktów interesów, a także fakt, że obecnie przygotowywane są kontrole ex ante i ex post dotyczące konfliktów interesów, które mają zostać przeprowadzone w drugim kwartale 2013 r.; wzywa Agencję do informowania na bieżąco organu udzielającego absolutorium o osiągniętych wynikach;

                  19.

                  z zadowoleniem odnotowuje, że po tym, jak były szef działu prawnego opuścił Agencję w czerwcu 2012 r. i rozpoczął pracę jako główny doradca w mającej siedzibę w Stanach Zjednoczonych firmie prawniczej obsługującej wiele firm z sektora farmaceutycznego, dyrektor wykonawczy agencji przeprowadził przegląd jego pracy na stanowisku szefa działu prawnego, przewodniczącego wspólnej komisji, przewodniczącego komisji dyscyplinarnej i członka komitetu doradczego ds. zamówień i kontraktów; odnotowuje, że nie stwierdzono żadnego konfliktu interesów ani naruszenia zobowiązań przewidzianych w art. 11 i 11a regulaminu pracowniczego; z zadowoleniem odnotowuje fakt, że zgodnie z art. 16 regulaminu pracowniczego dyrektor wykonawczy nałożył pewne ograniczenia na działalność byłego szefa działu prawnego, obowiązujące przez okres dwóch lat od opuszczenia przez niego Agencji; zwraca się do Agencji o dostarczenie organowi udzielającemu absolutorium szczegółowych informacji na temat tych ograniczeń;

         Audyt wewnętrzny

                  20.

                  odnotowuje przeprowadzenie dogłębnej oceny ryzyka w celu określenia priorytetów audytu, w wyniku czego uzgodnionym tematem audytu w 2012 r. było „Planowanie i planowanie budżetowe”, a także przeprowadzenie przez Służbę Audytu Wewnętrznego kontroli zatytułowanej „Ciągłość operacyjna działań w Europejskiej Agencji Leków”;

                  21.

                  zauważa, że na podstawie wyników tego audytu Służba Audytu Wewnętrznego sporządziła 13 zaleceń, z których siedem określono jako „bardzo ważne”, pięć jako „ważne”, a jedno jako „wskazane”; z zadowoleniem zauważa, że wszystkie zalecenia zostały przyjęte przez zarząd oraz że Służba Audytu Wewnętrznego uznała za odpowiedni plan działania opracowany przez Agencję w celu zastosowania się do tych zaleceń;

                  22.

                  zauważa, że Służba Audytu Wewnętrznego dokonała także oceny ryzyka w zakresie technologii informacyjnych (IT) w formie samooceny w zakresie ryzyka, przedstawiając ogólny zarys narażenia na ryzyko IT;

                  23.

                  stwierdza, że – w odniesieniu do wcześniejszych zaleceń wydanych przez Służbę Audytu Wewnętrznego i do ich wdrożenia przez Agencję do dnia 31 grudnia 2011 r. – dziewięć „bardzo ważnych” zaleceń z poprzednich kontroli pozostawało do zakończenia (osiem z nich Agencja wdrożyła i są one weryfikowane przez Służbę Audytu Wewnętrznego) oraz że wszystkie zalecenia o znaczeniu krytycznym zostały wdrożone przed 31 grudnia 2011 r.;

                  24.

                  odsyła – w odniesieniu do innych uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy – do swojej rezolucji z dnia 17 kwietnia 2013 r. (7) w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 116.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 350 z 20.12.2012, s. 82.

         (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0134. (Zob. s. 374 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 grudnia 2009 r. zmieniająca Porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z dnia 17 maja 2006 r. w zakresie wieloletnich ram finansowych – finansowanie projektów w dziedzinie energetyki w kontekście europejskiego planu naprawy gospodarczej

text:
               24.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 347/26

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 17 grudnia 2009 r.
   zmieniająca Porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z dnia 17 maja 2006 r. w zakresie wieloletnich ram finansowych – finansowanie projektów w dziedzinie energetyki w kontekście europejskiego planu naprawy gospodarczej
   (2009/1005/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 21, 22, akapity pierwszy i drugi oraz pkt 23,
   uwzględniając zmieniony wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na budżetowym posiedzeniu pojednawczym w dniu 18 listopada 2009 r. Parlament Europejski, Rada i Komisja zawarły porozumienie w sprawie sposobów zapewnienia dodatkowego finansowania, w ramach europejskiego planu naprawy gospodarczej, projektów w dziedzinie energetyki i internetu szerokopasmowego, jak również inwestycji służących wsparciu działań związanych z nowymi wyzwaniami określonymi w kontekście śródokresowej oceny reformy wspólnej polityki rolnej z 2003 r. (ocena funkcjonowania) (2). Do celów tego finansowania konieczny jest przegląd wieloletnich ram finansowych na lata 2007–2013 zgodnie z pkt 21, 22 i 23 porozumienia międzyinstytucjonalnego w celu podniesienia pułapu środków na zobowiązania na 2010 r. w poddziale 1a o kwotę 1 779 mln EUR w cenach bieżących.

               (2)

               Podwyższenie pułapu na 2010 r. w poddziale 1a zostanie w pełni zrównoważone poprzez obniżenie pułapów środków na zobowiązania na 2009 r. w ramach poddziału 1a, 1b, 3a i działu 5 oraz pułapów środków na zobowiązania na 2010 r. w ramach poddziału 1a oraz działów 2 i 5.

               (3)

               W celu zachowania odpowiedniego stosunku między zobowiązaniami i płatnościami zostaną zmienione roczne pułapy środków na płatności. Korekta będzie neutralna.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (3),

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Załącznik I do porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami zastępuje się tekstem zamieszczonym w załączniku do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 17 grudnia 2009 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         H. LINDBLAD

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  COM(2008) 800, COM(2008) 859, COM(2009) 171 i Dz.U. L 132 z 29.5.2009, s. 8.

      (3)  W tym celu kwoty wynikające z powyższego porozumienia przelicza się na ceny z 2004 r.

      ZAŁĄCZNIK

         RAMY FINANSOWE NA LATA 2007–2013

                  (w mln EUR – stałe ceny z 2004 r.)

                  Środki na zobowiązania

                  2007

                  2008

                  2009

                  2010

                  2011

                  2012

                  2013

                  Ogółem
                  2007–2013

                                 1.

                              Trwały wzrost

                     50 865

                     53 262

                     55 879

                     56 435

                     55 400

                     56 866

                     58 256

                     386 963

                              1a

                              Konkurencyjność na rzecz wzrostu i zatrudnienia

                  8 404

                  9 595

                  12 018

                  12 580

                  11 306

                  12 122

                  12 914

                  78 939

                              1b

                              Spójność na rzecz wzrostu i zatrudnienia

                  42 461

                  43 667

                  43 861

                  43 855

                  44 094

                  44 744

                  45 342

                  308 024

                                 2.

                              Gospodarowanie zasobami naturalnymi i ich ochrona

                     51 962

                     54 685

                     51 023

                     53 238

                     52 528

                     51 901

                     51 284

                     366 621

                  spośród nich: wydatki związane z rynkiem i płatności bezpośrednie

                  43 120

                  42 697

                  42 279

                  41 864

                  41 453

                  41 047

                  40 645

                  293 105

                                 3.

                              Obywatelstwo, wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość

                     1 199

                     1 258

                     1 375

                     1 503

                     1 645

                     1 797

                     1 988

                     10 765

                              3a

                              Wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość

                  600

                  690

                  785

                  910

                  1 050

                  1 200

                  1 390

                  6 625

                              3b

                              Obywatelstwo

                  599

                  568

                  590

                  593

                  595

                  597

                  598

                  4 140

                                 4.

                              UE jako partner na arenie międzynarodowej

                     6 199

                     6 469

                     6 739

                     7 009

                     7 339

                     7 679

                     8 029

                     49 463

                                 5.

                              Administracja
                               (1)

                     6 633

                     6 818

                     6 816

                     6 999

                     7 255

                     7 400

                     7 610

                     49 531

                                 6.

                              Rekompensaty

                     419

                     191

                     190

                     800

                     ŚRODKI NA ZOBOWIĄZANIA OGÓŁEM

                     117 277

                     122 683

                     122 022

                     125 184

                     124 167

                     125 643

                     127 167

                     864 143

                  jako procent DNB

                  1,08 %

                  1,09 %

                  1,06 %

                  1,06 %

                  1,03 %

                  1,02 %

                  1,01 %

                  1,048 %

                     ŚRODKI NA PŁATNOŚCI OGÓŁEM

                     115 142

                     119 805

                     109 091

                     119 245

                     116 884

                     120 575

                     119 784

                     820 526

                  jako procent DNB

                  1,06 %

                  1,06 %

                  0,95 %

                  1,01 %

                  0,97 %

                  0,98 %

                  0,95 %

                  1,00 %

                  Dostępny margines

                  0,18 %

                  0,18 %

                  0,29 %

                  0,23 %

                  0,27 %

                  0,26 %

                  0,29 %

                  0,24 %

                  Pułap zasobów własnych jako procent DNB

                  1,24 %

                  1,24 %

                  1,24 %

                  1,24 %

                  1,24 %

                  1,24 %

                  1,24 %

                  1,24 %

         (1)  Wydatki na emerytury uwzględnione w pułapie tego działu są obliczane netto od składek pracowniczych na odnośny fundusz emerytalny, w ramach limitu 500 mln EUR przy cenach z 2004 r. za okres 2007–2013.


title: 2006/286/WE: Decyzja Komisji z dnia  12 kwietnia 2006 r.  w sprawie mianowania członków Komitetu ds. Sierocych Produktów Leczniczych   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               13.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 104/54

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 12 kwietnia 2006 r.
   w sprawie mianowania członków Komitetu ds. Sierocych Produktów Leczniczych
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2006/286/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych (1), w szczególności jego art. 4 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kadencja członków Komitetu ds. Sierocych Produktów Leczniczych, zwanego dalej „Komitetem”, powołanego na mocy art. 4 rozporządzenia (WE) nr 141/2000, upływa z dniem 15 kwietnia 2006 r. Konieczne jest zatem wyznaczenie dwóch nowych członków i odnowienie kadencji niektórych obecnych członków.

               (2)

               Europejska Agencja Leków zaleciła nominację trzech osób.

               (3)

               Członkowie Komitetu zostaną mianowani na okres trzech lat, począwszy od dnia 16 kwietnia 2006 r.

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Osoba niżej wymieniona zostaje niniejszym mianowana członkiem Komitetu ds. Sierocych Produktów Leczniczych, zwanego dalej „Komitetem”, do reprezentowania organizacji pacjentów na okres trzech lat, począwszy od dnia 16 kwietnia 2006 r.:

               dr Marie Pauline EVERS.

         2.   Osoby niżej wymienione zostają niniejszym ponownie mianowane członkami Komitetu, do reprezentowania organizacji pacjentów na okres trzech lat, począwszy od dnia 16 kwietnia 2006 r.:

               pani Birthe HOLM,

               pan Yann LE CAM.

         Artykuł 2
   1.   Na wniosek Europejskiej Agencji Leków osoba niżej wymieniona zostaje niniejszym mianowana członkiem Komitetu na okres trzech lat, począwszy od dnia 16 kwietnia 2006 r.:

               dr Julia DUNNE.

         2.   Na wniosek Europejskiej Agencji Leków osoby niżej wymienione zostają niniejszym mianowane członkami Komitetu na okres trzech lat, począwszy od dnia 16 kwietnia 2006 r.:

               prof. Gianmartino BENZI,

               dr David LYONS.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 kwietnia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Günter VERHEUGEN

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 18 z 22.1.2000, str. 1.


title: 2011/728/: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 31 października 2011 r. zmieniająca decyzję EBC/2010/15 w sprawie zarządzania pożyczkami udzielanymi w ramach europejskiego instrumentu stabilności finansowej państwom członkowskim, których walutą jest euro, oraz zmieniająca decyzję EBC/2010/31 w sprawie otwierania rachunków na potrzeby przetwarzania płatności związanych z pożyczkami udzielanymi przez EFSF państwom członkowskim, których walutą jest euro (EBC/2011/16)

text:
               8.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 289/35

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 31 października 2011 r.
   zmieniająca decyzję EBC/2010/15 w sprawie zarządzania pożyczkami udzielanymi w ramach europejskiego instrumentu stabilności finansowej państwom członkowskim, których walutą jest euro, oraz zmieniająca decyzję EBC/2010/31 w sprawie otwierania rachunków na potrzeby przetwarzania płatności związanych z pożyczkami udzielanymi przez EFSF państwom członkowskim, których walutą jest euro
   (EBC/2011/16)
   (2011/728/UE)
   ZARZĄD EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 17 i 21,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja EBC/2010/15 z dnia 21 września 2010 r. w sprawie zarządzania pożyczkami udzielanymi w ramach europejskiego instrumentu stabilności finansowej państwom członkowskim, których walutą jest euro (1), określa zasady dotyczące otwarcia w EBC na rzecz europejskiego instrumentu stabilności finansowej (EFSF) rachunku pieniężnego w związku z obsługą umów pożyczki (zwanych dalej „umowami pożyczki”) na podstawie umowy ramowej EFSF, która weszła w życie dnia 4 sierpnia 2010 r. (zwanej dalej „umową ramową EFSF”).

               (2)

               Decyzja EBC/2010/31 z dnia 20 grudnia 2010 r. w sprawie otwierania rachunków na potrzeby przetwarzania płatności związanych z pożyczkami udzielanymi przez EFSF państwom członkowskim, których walutą jest euro (2), określa zasady otwarcia w EBC rachunków pieniężnych na rzecz krajowego banku centralnego odpowiedniego państwa członkowskiego będącego pożyczkobiorcą w związku z obsługą umów pożyczki na podstawie umowy ramowej EFSF.

               (3)

               Umowa ramowa EFSF została zmieniona umową uzupełniającą, która weszła w życie dnia 18 października 2011 r. Zmieniona umowa ramowa EFSF wprowadza dodatkowe instrumenty, które mogą być wykorzystywane przez EFSF do udzielania wsparcia finansowego. Zgodnie z drugim akapitem preambuły oraz art. 2 ust. 1 zmienionej umowy ramowej EFSF może dokonywać wypłat pożyczek, udzielać środków prewencyjnych, środków na finansowanie rekapitalizacji instytucji finansowych w państwach członkowskich strefy euro (za pośrednictwem pożyczek na rzecz rządów takich państw członkowskich, w tym krajów nieobjętych programem), środków na zakup obligacji na rynku wtórnym oraz środków na zakup obligacji na rynku pierwotnym (zwanych wspólnie „pomocą finansową”), które to instrumenty przyznawane będą poprzez umowy pomocy finansowej (zwane dalej „umowami pomocy finansowej”). Umowy pomocy finansowej mogą pozostawać w mocy po wejściu w życie zmienionej umowy ramowej EFSF.

               (4)

               Decyzje EBC/2010/15 i EBC/2010/31 powinny zatem zostać odpowiednio zmienione,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji EBC/2010/15 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 2
               Przyjmowanie płatności na rachunku pieniężnym
               EBC przyjmuje do realizacji na rachunku pieniężnym otwartym na rzecz EFSF wyłącznie płatności przychodzące lub wychodzące związane z umowami pożyczki lub umowami pomocy finansowej.”;

               2)

               artykuł 4 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 4
               Saldo rachunku pieniężnego
               Po zrealizowaniu płatności związanych z daną umową pożyczki lub umową pomocy finansowej na rachunku pieniężnym otwartym na rzecz EFSF nie powinno występować saldo dodatnie; na rachunek ten nie przekazuje się również środków przed dniem realizacji płatności dotyczących danej umowy pożyczki lub umowy pomocy finansowej. Na rachunku pieniężnym otwartym na rzecz EFSF nie powinno w żadnym momencie występować saldo ujemne. Z rachunku pieniężnego otwartego na rzecz EFSF nie realizuje się zatem płatności na kwoty wyższe niż ilość środków dostępnych na tym rachunku.”.

         Artykuł 2
   W decyzji EBC/2010/31 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 1
               Otwarcie rachunków pieniężnych
               Na wniosek KBC państwa członkowskiego będącego pożyczkobiorcą EBC może otworzyć na rzecz takiego KBC rachunki pieniężne na potrzeby przetwarzania płatności w związku z umową pożyczki lub umową pomocy finansowej (dalej »rachunek pieniężny KBC«).”;

               2)

               artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 2
               Przyjmowanie płatności na rachunkach pieniężnych
               Rachunek pieniężny KBC może być wykorzystywany wyłącznie do przetwarzania płatności związanych z umową pożyczki lub umową pomocy finansowej.”.

         Artykuł 3
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 2 listopada 2011 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 31 października 2011 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 253 z 28.9.2010, s. 58.

      (2)  Dz.U. L 10 z 14.1.2011, s. 7.


title: 2009/698/WE: Decyzja Komisji z dnia 4 września 2009 r. kończąca postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu spawanych rur, przewodów rurowych oraz profili drążonych o przekroju poprzecznym kwadratowym lub prostokątnym z żelaza innego niż żeliwo lub stali innej niż nierdzewna, pochodzących z Białorusi, Turcji i Ukrainy

text:
               9.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 237/34

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 4 września 2009 r.
   kończąca postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu spawanych rur, przewodów rurowych oraz profili drążonych o przekroju poprzecznym kwadratowym lub prostokątnym z żelaza innego niż żeliwo lub stali innej niż nierdzewna, pochodzących z Białorusi, Turcji i Ukrainy
   (2009/698/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   1.1.   Wszczęcie postępowania

               (1)

               W dniu 13 listopada 2008 r. Komisja, na mocy art. 5 rozporządzenia podstawowego, wszczęła w drodze zawiadomienia („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2) postępowanie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty spawanych rur, przewodów rurowych oraz profili drążonych o przekroju poprzecznym kwadratowym lub prostokątnym z żelaza innego niż żeliwo lub stali innej niż nierdzewna („kształtowniki drążone”), pochodzących z Białorusi, Turcji i Ukrainy („kraje, których dotyczy postępowanie”).

               (2)

               Postępowanie antydumpingowe wszczęto w następstwie skargi złożonej w dniu 29 września 2008 r. przez Komitet Ochrony Przemysłu Spawanych Rur Stalowych Unii Europejskiej („skarżący”), działający w imieniu producentów reprezentujących znaczną część, w tym przypadku ponad 25 %, całkowitej wspólnotowej produkcji kształtowników drążonych. Skarga zawierała dowody prima facie wykazujące istnienie dumpingu kształtowników drążonych pochodzących z krajów, których dotyczy postępowanie, i poniesionej w wyniku tego istotnej szkody, co zostało uznane za wystarczające uzasadnienie wszczęcia postępowania.

         1.2.   Zainteresowane strony i wizyty weryfikacyjne

               (3)

               Komisja oficjalnie zawiadomiła skarżącego, wszystkich znanych producentów wspólnotowych, importerów/handlowców, zainteresowanych użytkowników, producentów eksportujących i ich stowarzyszenia, władze krajów, których dotyczy postępowanie, oraz znanych producentów produktu podobnego w przewidywanym kraju analogicznym (USA) o wszczęciu postępowania. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

               (4)

               Aby umożliwić producentom eksportującym z Białorusi złożenie wniosku o traktowanie indywidualne („IT”), Komisja przesłała zainteresowanym producentom eksportującym i władzom Białorusi formularze wniosków. Dwie grupy przedsiębiorstw w Białorusi złożyły wniosek o IT na podstawie art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

               (5)

               Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących w Turcji i na Ukrainie, producentów wspólnotowych oraz importerów objętych dochodzeniem, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania przewidziano kontrolę wyrywkową zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności kontroli wyrywkowej, a w przypadku uznania takiej kontroli za konieczną – doboru próby, producenci eksportujący w Turcji i na Ukrainie, producenci wspólnotowi i importerzy oraz przedstawiciele działający w ich imieniu zostali poproszeni o zgłoszenie się i dostarczenie, zgodnie z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania, podstawowych informacji dotyczących ich działalności związanej z produktem objętym postępowaniem w terminie 15 dni od daty opublikowania wspomnianego zawiadomienia.

               (6)

               W przypadku Turcji z 13 przedsiębiorstw lub grup przedsiębiorstw, które odpowiedziały na pytania dotyczące kontroli wyrywkowej, wybrano próbę składającą się z czterech przedsiębiorstw lub grup przedsiębiorstw. Jednakże jedno z objętych próbą przedsiębiorstw nie przekazało podczas kontroli wyrywkowej informacji o istnieniu dwóch powiązanych tureckich producentów, lecz ujawniło ją dopiero na bardzo późnym etapie. Dwóm powiązanym przedsiębiorstwom dano jednak dodatkową możliwość dostarczenia pełnej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Informacje przekazane przez powiązane przedsiębiorstwa były jednak niekompletne w stopniu, który uniemożliwiał obliczenie dumpingu. W związku z tym przedsiębiorstwo zostało wyłączone z próby. Inny turecki producent nie został włączony do pierwotnej próby, lecz złożył wniosek o badanie indywidualne zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego oraz wyczerpująco odpowiedział na kwestionariusz w określonym terminie. Został zatem włączony do próby. Pod względem wielkości wywozu cztery przedsiębiorstwa objęte próbą stanowią 63 % całości wywozu kształtowników drążonych z Turcji do Wspólnoty w okresie objętym dochodzeniem. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przeprowadzono konsultacje z zainteresowanymi stronami i nie wniosły one sprzeciwu.

               (7)

               Jeśli chodzi o Ukrainę, dwie grupy ukraińskich przedsiębiorstw i trzecie przedsiębiorstwo odpowiedziały na pytania dotyczące kontroli wyrywkowych i wyraziły gotowość do współpracy w ramach dochodzenia. Wywóz dokonywany przez te przedsiębiorstwa do Wspólnoty stanowił w okresie dochodzenia około 30 % przywozu kształtowników drążonych z Ukrainy zgodnie z bazą danych Eurostatu. W związku z ograniczoną liczbą współpracujących przedsiębiorstw zdecydowano, że trzej współpracujący producenci eksportujący zostaną poddani pełnej ocenie w ramach dochodzenia, a kontrola wyrywkowa nie zostanie zastosowana.

               (8)

               Jeśli chodzi o importerów kształtowników drążonych, Komisja zwróciła się do wszystkich znanych jej importerów o przedstawienie informacji dotyczących przywozu i sprzedaży produktu objętego postępowaniem. Chęć współpracy zgłosiło ośmiu importerów, więc kontrola wyrywkowa nie została zastosowana.

               (9)

               W odniesieniu do producentów wspólnotowych, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, dokonano doboru próby, przyjmując za kryterium największą reprezentatywną wielkość produkcji i sprzedaży kształtowników drążonych we Wspólnocie, która mogłaby zostać objęta dochodzeniem w dostępnym czasie. Na podstawie informacji otrzymanych od producentów wspólnotowych Komisja wybrała cztery grupy przedsiębiorstw, które charakteryzują się największą produkcją i sprzedażą we Wspólnocie. W odniesieniu do produkcji we Wspólnocie grupy przedsiębiorstw objęte próbą stanowiły 52 % szacowanej całkowitej produkcji kształtowników drążonych we Wspólnocie. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przeprowadzono konsultacje z zainteresowanymi stronami i nie wniosły one sprzeciwu. Ponadto pozostałych producentów wspólnotowych poproszono o dostarczenie pewnych ogólnych danych w celu analizy szkody. Jednakże jeden objęty próbą producent wspólnotowy nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i podjął decyzję o zaprzestaniu dalszej współpracy w dochodzeniu. Ponieważ włączenie pewnej liczby innych producentów wspólnotowych, którzy zaoferowali współpracę, tylko w niewielkim stopniu wpłynęłoby na reprezentatywność próby, podjęto decyzję o niezastępowaniu przedsiębiorstwa, które zakończyło współpracę w dochodzeniu.

               (10)

               Komisja rozesłała kwestionariusze do objętych próbą producentów eksportujących w Turcji, do współpracujących producentów eksportujących na Białorusi i Ukrainie, do jedynego producenta w USA, który zaoferował współpracę w celu ustalenia wartości normalnej dla Białorusi, do objętych próbą producentów wspólnotowych, do wszystkich importerów, którzy zaoferowali współpracę, oraz do wszystkich znanych użytkowników. Odpowiedzi na kwestionariusz otrzymano od trzech objętych próbą grup przedsiębiorstw reprezentujących czternastu producentów wspólnotowych, od czterech tureckich grup przedsiębiorstw, od jednego indywidualnego tureckiego producenta eksportującego należącego do grupy przedsiębiorstw, od dwóch ukraińskich grup przedsiębiorstw i od trzeciego współpracującego ukraińskiego producenta, od dwóch białoruskich producentów eksportujących, którzy złożyli również formularze wniosków o IT, oraz od ich czterech importerów/właścicieli wywożonych produktów na wypadek sprzedaży w ramach umowy o pracę nakładczą, od współpracującego producenta z USA, od trzech niepowiązanych importerów wspólnotowych i od jednego użytkownika we Wspólnocie. Ponadto pięciu pozostałych producentów wspólnotowych przedstawiło wymagane dane ogólne.

               (11)

               Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz określenia interesu Wspólnoty. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

                           a)

                           producenci wspólnotowi:

                                       —

                                       Condesa Fabril; Legutiano, Alava, Hiszpania,

                                       —

                                       Corus Tubes BV; Oosterhout, Niderlandy,

                                       —

                                       Corus Tubes UK; Corby, Zjednoczone Królestwo,

                                       —

                                       Lorraine Tubes, Lexy, Francja,

                                       —

                                       Marcegaglia SPA; Gazoldo degli Ippoliti, Mantua, Włochy;

                           b)

                           producenci eksportujący w Turcji:

                                       —

                                       Erbosan Erciyas Boru Sanayii ve Ticaret A.Ș., Kayseri,

                                       —

                                       Noksel Çelik Boru Sanayi A.Ș., Ankara,

                                       —

                                       MMZ Ohnur Boru Profil Üretim San. ve Tic. A.Ș., Stambuł,

                                       —

                                       Yücel Boru ve Profil Endüstrisi A.Ș. oraz powiązane przedsiębiorstwo handlowe Yücel Boru Ihracat Ithalat ve Pazarlama A.Ș., Stambuł;

                           c)

                           producenci eksportujący na Ukrainie:

                                       —

                                       Lugansk Tube Works i powiązane przedsiębiorstwa, Lugansk oraz Dniepropetrovsk;

                           d)

                           niepowiązani importerzy wspólnotowi:

                                       —

                                       Kromat Trading Ltd.; Londyn, Zjednoczone Królestwo,

                                       —

                                       JSC Azovlitas; Kaunas, Litwa.

         1.3.   Okres objęty dochodzeniem

               (12)

               Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2007 r. do dnia 30 września 2008 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

         1.4.   Produkt objęty postępowaniem

               (13)

               Produktem, którego dotyczy zarzut dumpingu, są spawane rury, przewody rurowe i profile drążone, o kwadratowym lub prostokątnym przekroju poprzecznym, z żelaza innego niż żeliwo lub ze stali innej niż nierdzewna, z wyłączeniem rur przewodowych w rodzaju stosowanych do rurociągów ropy naftowej lub gazu oraz rur okładzinowych i przewodów rurowych w rodzaju stosowanych do wierceń ropy naftowej lub gazu, pochodzące z Białorusi, Turcji i Ukrainy („produkt objęty postępowaniem”), zgłaszane zwykle w ramach kodów CN 7306 61 92 oraz 7306 61 99. Produkt określany jest często również jako „kształtowniki drążone”.

               (14)

               Kształtowniki drążone stosowane są głównie do celów konstrukcyjnych i nośnych w przemyśle budowlanym oraz jako części konstrukcyjne w statkach, dźwigach, sprzęcie przeładunkowym, przyczepach, ciężarówkach, wyposażeniu gospodarstw rolnych itp. Kształtowniki drążone mogą być również stosowane w metalowych meblach, sprzęcie sportowym i rekreacyjnym, zabawkach, metalowych drzwiach i oknach, regałach, przy przechowywaniu i łączeniu elementów itp.

         2.   WYCOFANIE SKARGI I ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA

               (15)

               Pismem z dnia 3 czerwca 2009 r. skarżący oficjalnie wycofał skargę skierowaną do Komisji. Według skarżącego wycofanie skargi było spowodowane tym, że obecna sytuacja rynkowa dla przemysłu wspólnotowego zdecydowanie różni się od sytuacji rynkowej, w której złożono skargę, biorąc pod uwagę, że popyt rzeczywisty i pozorny w UE ostatnio gwałtownie się zmniejszył, co spowodowało również spadek przywozu. W obliczu zaistniałych zmian sytuacji rynkowej skarżący nie chce kontynuować dochodzenia w tej sprawie, która została oparta na danych odnoszących się do przeszłości, a zatem nieodzwierciedlających już w pełni obecnych warunków rynkowych. W opinii skarżącego w tych okolicznościach należałoby raczej podjąć kroki względem ewentualnych nieuczciwych i wyrządzających szkodę praktyk handlowych – jeżeli przyszła sytuacja uzasadni takie postępowanie – poprzez wszczęcie nowego dochodzenia, które może w pełni uwzględnić wszystkie aspekty.

               (16)

               Skarżący twierdził również, że w sytuacji ponownego wzrostu wielkości przywozu mogłoby to w większości przypadków zagrozić rentowności przemysłu wspólnotowego.

               (17)

               Należy zauważyć, że obecną sytuację dotyczącą produktu objętego postępowaniem, zarówno w UE, jak i w krajach objętych postępowaniem, charakteryzuje bezprecedensowa zmiana w obrębie podstawowych uwarunkowań gospodarczych. Choć w tych okolicznościach trudne jest poczynienie racjonalnych założeń w odniesieniu do krótko- i średnioterminowego rozwoju rynku, wydaje się jednak, iż sytuacja gospodarcza jest zmienna i pojawienie się dumpingu wyrządzającego szkodę nie może zostać wykluczone. Biorąc pod uwagę niektóre ogólne warunki rynkowe, uznaje się, że należy monitorować przywóz produktu objętego postępowaniem do UE. Informacje uzyskane w ramach takiego monitoringu pozwoliłyby Komisji, w razie konieczności, na szybkie reagowanie. Na przykład mógłby on być wykorzystany do celów wszczęcia nowego postępowania, przy założeniu, że spełnione zostały warunki określone w art. 5 rozporządzenia podstawowego, tj. jeżeli istnieją wystarczające dowody prima facie na wyrządzający szkodę dumping.

               (18)

               Komisja zauważa również, że w przypadku wszczęcia nowego postępowania dotyczącego tego produktu, i jeżeli sytuacja uzasadni takie działanie, właściwe będzie przeprowadzenie szybkiego dochodzenia. Przepisy art. 7 ust. 1 rozporządzenia podstawowego dają taką możliwość, ponieważ umożliwiają szybkie zastosowanie środków tymczasowych po wszczęciu postępowania.

               (19)

               Okres monitorowania powinien obowiązywać przez maksymalnie 24 miesiące od daty publikacji decyzji w sprawie zakończenia niniejszego postępowania.

               (20)

               Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w przypadku wycofania skargi postępowanie może zostać zakończone, o ile nie jest to sprzeczne z interesem Wspólnoty.

               (21)

               W tym zakresie należy zauważyć, że powyższa analiza obecnej sytuacji w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem i ewentualne nowe dochodzenie, które miałoby miejsce w przyszłości, nie kwestionują wycofania skargi przez skarżącego. Dlatego też Komisja stwierdziła, że obecne postępowanie powinno zostać zakończone, ponieważ dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności wskazujących, iż takie zakończenie nie leżałoby w interesie Wspólnoty. Zainteresowane strony zostały poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag. Nie otrzymano jednak żadnych uwag, które mogłyby wpłynąć na zmianę tej decyzji.

               (22)

               Komisja stwierdza zatem, że postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Wspólnoty spawanych rur, przewodów rurowych oraz profili drążonych o przekroju poprzecznym kwadratowym lub prostokątnym, z żelaza innego niż żeliwo lub stali innej niż nierdzewna, pochodzących z Białorusi, Turcji i Ukrainy, powinno zostać zakończone bez wprowadzania środków antydumpingowych,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu spawanych rur, przewodów rurowych i profili drążonych, o kwadratowym lub prostokątnym przekroju poprzecznym, z żelaza innego niż żeliwo lub ze stali innej niż nierdzewna, z wyłączeniem rur przewodowych w rodzaju stosowanych do rurociągów ropy naftowej lub gazu oraz rur okładzinowych i przewodów rurowych w rodzaju stosowanych do wierceń ropy naftowej lub gazu, pochodzących z Białorusi, Turcji i Ukrainy, zgłaszanych zwykle w ramach kodów CN 7306 61 92 oraz 7306 61 99, zostaje niniejszym zakończone.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 4 września 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Catherine ASHTON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 290 z 13.11.2008, s. 13.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/178

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2008
   (2010/534/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Kolejową (3), w szczególności jej art. 39,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0084/2010),

               1.

               udziela Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Kolejowej absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2008;

               2.

               swoje uwagi przedstawia w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Kolejowej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 89.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/179

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kolejowej na rok budżetowy 2008
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Kolejową (3), w szczególności jej art. 39,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0084/2010),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2008 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u podstaw sprawozdania zostały przeprowadzone legalnie i prawidłowo,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 23 kwietnia 2009 r. Parlament Europejski udzielił Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Kolejowej absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2008 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament:

                           —

                           odnotował, że ze sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego za rok 2006 wynika, iż ostateczny budżet Agencji wyniósł w 2007 r. 16 600 000 EUR, z czego rezerwa wyniosła 1 900 000 EUR; odnotowuje ponadto, że pod koniec roku 2007 anulowano kwotę 3 400 000 EUR, w tym rezerwę, a także iż na rok 2008 przeniesiono kwotę 2 700 000 EUR;

                           —

                           wyraził zaniepokojenie w związku z konkluzją Trybunału Obrachunkowego stwierdzającą, że w nie wykorzystano ponad 35 % ostatecznej kwoty środków, co zdaniem Trybunału Obrachunkowego świadczyło o znacznych słabościach stosowanych przez Agencję procedur z zakresu planowania i sporządzania budżetu;

                           —

                           zwrócił się do Agencji, na podstawie art. 15 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002, o zastosowanie rygorystycznego zarządzania środkami płynnymi, tak aby salda gotówkowe ograniczone były do skrupulatnie uzasadnionych potrzeb oraz o zwrócenia szczególnej uwagi na polepszenie swojego zarządzania płynnościami;

               1.

               z zadowoleniem przyjmuje stwierdzenie przez Trybunał Obrachunkowy, iż sprawozdanie finansowe Agencji za rok 2008 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u jego podstaw są w ujęciu ogólnym zgodne z prawem i prawidłowe;

               2.

               odnotowuje, że Agencja otrzymała środki na pokrycie zobowiązań i środki na pokrycie płatności w wysokości 18 000 000 EUR z budżetu Unii na 2008 r.;

      Poziom działalności

               3.

               zwraca się do Agencji o przedstawienie, w tabeli załączonej do przyszłego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego, porównania celów zrealizowanych podczas omawianego roku, którego dotyczy absolutorium oraz tych zrealizowanych w roku poprzednim, tak aby pozwolić organowi udzielającemu absolutorium na lepszą ocenę wyników Agencji na przestrzeni dwóch lat;

               4.

               podkreśla znaczenie, jakie dla Agencji ma wyznaczenie w ramach swego programowania celów SMART i wskaźników RACER, aby móc oceniać osiągnięte wyniki; przyjmuje jednak do wiadomości oświadczenie Agencji, zgodnie z którym uwagi te zostały uwzględnione w programie prac na rok 2009; zachęca również Agencję do rozważenia wprowadzenia wykresu Gantta do programowania każdego ze swych działań operacyjnych, aby szybko określić ilość czasu, jaką każdy pracownik poświęcił danemu projektowi, oraz by wzmocnić ukierunkowanie na osiąganie rezultatów;

               5.

               przyjmuje do wiadomości stwierdzenie przez Trybunał Obrachunkowy faktu, że Agencja wykonuje swoje zadania w dwóch miejscach (Lille i Valenciennes), co stwarza dodatkowe koszty;

      Przeniesienie środków

               6.

               przyjmuje do wiadomości, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził przeniesienie ponad 4 100 000 EUR na rok 2009, z czego około 3 900 000 EUR dotyczy wydatków administracyjnych i wydatków operacyjnych (czyli 57 % rocznych środków z tytułów II i III); podkreśla, że ta sytuacja wskazuje na trudności, jakie napotyka Agencja w zakresie planowania i zarządzania budżetowego swoimi działaniami;

      Procedury udzielania zamówień

               7.

               wyraża zaniepokojenie słabościami procedur udzielania zamówień ujawnionymi przez Trybunał Obrachunkowy w toku prowadzonej kontroli;

               8.

               gratuluje Agencji opracowania planu działania w celu zaradzenia uchybieniom w zakresie procedur udzielania zamówień wykrytym przez Trybunał Obrachunkowy, które zagrażały przejrzystości procedur;

      Audyt wewnętrzny

               9.

               przyznaje, że od 2006 r. wdrożono 32 z 36 zaleceń przygotowanych przez służbę kontroli wewnętrznej; pośród 4 zaleceń, które wciąż są w trakcie wdrażania jedno uważane jest za „decydujące”, a 3 za „bardzo ważne”; w związku z tym wzywa Agencję do wdrożenia niektórych norm kontroli wewnętrznej związanych z podpisami bankowymi, podziałem obowiązków, newralgicznymi stanowiskami i utrzymaniem uprawnień przekazanych;

               10.

               jeżeli chodzi o inne uwagi towarzyszące decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 5 maja 2010 r. (6) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 89.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 255 z 26.9.2009, s. 167.

      (6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0139 (zob. s. 241 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: 2014/143/UE: Decyzja Rady z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie stanowiska w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa ustanowionego na podstawie Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, w odniesieniu do zmiany decyzji nr 2/2003 tego Komitetu

text:
               17.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 78/1

      DECYZJA RADY

   z dnia 11 marca 2014 r.
   w sprawie stanowiska w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa ustanowionego na podstawie Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, w odniesieniu do zmiany decyzji nr 2/2003 tego Komitetu
   (2014/143/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 w związku z jego art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi (1) (zwana dalej „Umową”) weszła w życie dnia 1 czerwca 2002 r.

               (2)

               W art. 6 Umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Rolnictwa (zwany dalej „Komitetem”), którego zadaniem jest zarządzanie Umową i zapewnienie jej prawidłowego funkcjonowania.

               (3)

               Zgodnie z art. 6 ust. 4 Umowy Komitet ustanowił decyzją nr 1/2003 swój wewnętrzny regulamin (2).

               (4)

               Zgodnie z art. 6 ust. 7 Umowy decyzją Wspólnego Komitetu nr 2/2003 (3) powołano kilka grup roboczych niezbędnych do administrowania załącznikami do Umowy, w tym grupę roboczą ds. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (ChNP i ChOG), oraz przyjęto ich mandaty. Zgodnie z załącznikiem do tej decyzji głównym zadaniem grupy roboczej ds. ChNP i ChOG jest wzajemna ochrona ChNP i ChOG.

               (5)

               W 2011 r. Unia i Szwajcaria zawarły Umowę w sprawie ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych (4) zmieniającą Umowę poprzez dodanie załącznika 12 w sprawie ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych.

               (6)

               Grupa robocza ds. ChNP i ChOG zebrała się w celu rozpatrzenia zmiany decyzji nr 2/2003 w odniesieniu do mandatu grupy roboczej; aby uwzględnić tę zmianę Umowy.

               (7)

               Należy zatem określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w Komitecie odnośnie do decyzji nr 2/2003.

               (8)

               Stanowisko Unii w ramach Komitetu powinno zatem być oparte o załączony projekt decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa opiera się na projekcie decyzji Komitetu załączonym do niniejszej decyzji.
   Przedstawiciele Unii w Komitecie mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić zmiany techniczne w projekcie decyzji.
   Artykuł 2
   Decyzja Komitetu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. STOURNARAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132.

      (2)  Decyzja Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa ustanowionego Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi nr 1/2003 z dnia 21 października 2003 r. w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego (Dz.U. L 303 z 21.11.2003, s. 24).

      (3)  Decyzja Wspólnego Komitetu ds Rolnictwa ustanowionego między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi nr 1/2003 z dnia 21 października 2003 r. w sprawie w sprawie powołania grup roboczych i przyjęcia mandatów tych grup (OJ L 303, 21.11.2003, p. 27).

      (4)  Umowa między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych, zmieniająca Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi (Dz.U. L 297 z 16.11.2011, str. 3).

      PROJEKT
      DECYZJA NR …/2014 WSPÓLNEGO KOMITETU DS. ROLNICTWA
      z dnia
      w sprawie zmiany decyzji Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa nr 2/2003 ustanowionego Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi z dnia 21 października 2003 r. w sprawie powołania grup roboczych oraz przyjęcia ich mandatów
      WSPÓLNY KOMITET DS. ROLNICTWA,
      uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi, w szczególności jej art. 6 ust. 7,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi (zwana dalej „Umową”) weszła w życie dnia 1 czerwca 2002 r.

                  (2)

                  Załącznik 12 do Umowy dotyczy ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych.

                  (3)

                  Na podstawie art. 15 ust. 6 załącznika 12 do Umowy, grupa robocza ds. ChNP/ChOG wspiera Wspólny Komitet ds. Rolnictwa (zwany dalej „Komitetem”) na jego wniosek.

                  (4)

                  Decyzją Komitetu nr 2/2003 powołano grupy robocze i przyjęto mandaty tych grup.

                  (5)

                  W następstwie przyjęcia Umowy w sprawie ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych w dniu 1 grudnia 2011 r. poprzez dodanie załącznika 12 do Umowy, należy zmienić decyzję Komitetu nr 2/2003, w szczególności w odniesieniu do podstawy w Umowie i mandatu grupy roboczej ds. ChNP/ChOG.

            STANOWI, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Załącznik do decyzji nr 2/2003 Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa z dnia 21 października 2003 r., dotyczący powołania grup roboczych i przyjęcia mandatu tych grup, w odniesieniu do grupy roboczej ds. ChNP/ChOG, otrzymuje brzmienie:

                  1)

                  Część Grupa robocza ds. ChNP/ChOG otrzymuje brzmienie:
                  „Grupa robocza ds. ChNP/ChOG

                     Podstawa w Umowie (załącznik 12)

                  Art. 15 akapit 6 załącznika 12 dotyczącego ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych.
                  Mandat grupy roboczej zgodnie z art. 15.

                              1.

                              Rozpatrywanie wszelkich kwestii dotyczących załącznika 12 i jego wdrażania.

                              2.

                              Dokonywanie okresowej oceny wewnętrznych przepisów ustawowych i wykonawczych Stron w obszarach objętych załącznikiem 12.

                              3.

                              Opracowywanie przedkładanych Wspólnemu Komitetowi propozycji w celu ich przyjęcia i uaktualnienia dodatków do załącznika 12”.

            Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] 2014 r.

         Sporządzono w

               W imieniu Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa

               Szef delegacji Unii Europejskiej

               Szef delegacji Szwajcarii

               Sekretarz Komitetu