title: 2006/714/WE: Decyzja Komisji z dnia 23 października 2006 r. zawieszająca ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 215/2002 na przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
               24.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 293/15

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 23 października 2006 r.
   zawieszająca ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 215/2002 na przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej
   (2006/714/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 14 ust. 4,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

               (1)

               Rozporządzeniem (WE) nr 215/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz żelazomolibdenu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL), objętego kodem CN 7202 70 00 („produkt objęty postępowaniem”). Stawka cła antydumpingowego wynosi 22,5 %.

               (2)

               Komisja otrzymała informację o zmianie warunków rynkowych, która nastąpiła po pierwotnym okresie dochodzenia (mianowicie po okresie trwającym od 1 października 1999 r. do 30 września 2000 r.) i która może stanowić uzasadnienie zawieszenia obowiązujących obecnie środków zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W związku z powyższym Komisja zbadała, czy zawieszenie takie jest uzasadnione.

         B.   UZASADNIENIE

               (3)

               Zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego środki antydumpingowe mogą zostać zawieszone w interesie Wspólnoty, jeżeli warunki rynkowe tymczasowo uległy zmianie w takim zakresie, że wskutek zawieszenia szkoda nie powinna wystąpić ponownie, z zastrzeżeniem, że przemysł wspólnotowy miał możliwość wyrażenia opinii na ten temat i opinia ta została uwzględniona. Artykuł 14 ust. 4 stanowi ponadto, że wspomniane środki antydumpingowe mogą zostać wprowadzone ponownie w dowolnym terminie, jeżeli przyczyna zawieszenia ustała.

               (4)

               Występując w imieniu pewnej liczby przedsiębiorstw wykorzystujących produkt objęty postępowaniem, konfederacja Eurofer oświadczyła, że od okresu dochodzenia sytuacja rynkowa uległa zmianie. Skarżący w pierwotnym dochodzeniu i inni producenci wspólnotowi produktu objętego postępowaniem, reprezentowani przez Euroalliages, przedstawili uwagi na ten temat, po czym nastąpiła wymiana poglądów.

               (5)

               Od czasu ostatecznego nałożenia środków w lutym 2002 r. wielkość przywozu z Chin uległa znaczącemu zmniejszeniu. Statystyki Eurostatu wskazują na spadek z ok. 12 KT w 2001 r. do niemal zerowego przywozu w okresie od 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r. Według obliczeń Euroalliages na rynek przenika przywóz wielkości ponad 1 KT w związku z tym, że część przywozu zgłaszanego jako pochodzący z Niderlandów w rzeczywistości pochodzi z Chin. Nawet po uwzględnieniu tego założenia, oczywistym pozostaje znaczący spadek wielkości przywozu.

               (6)

               Przywóz z innych krajów trzecich wzrósł z ok. 2,7 KT do 10,7 KT, co rekompensuje częściowo spadek wielkości przywozu z Chin. Konsumpcja wzrosła o 14 %.

               (7)

               Ceny rynkowe we Wspólnocie wzrosły z ok. 8 EUR/kg w pierwotnym OD do ok. 80 EUR/kg w 2005 r., a w 2006 są one rzędu 60 EUR/kg. Podobny trend można zaobserwować na innych większych rynkach na świecie.

               (8)

               Spośród czynników zgłoszonych przez strony głównym wyjaśnieniem wzrostu cen jest niedobór zdolności produkcyjnych w zakresie prażenia, czyli możliwości przetwarzania koncentratu molibdenu w tlenek molibdenu (który następnie jest przetwarzany w żelazomolibden). Jest to czynnik, który w dużym stopniu wyjaśnia wzrost cen oraz nierównowagę popytu i podaży na rynku wspólnotowym. Z przedstawionych informacji wynika, że niedobór zdolności produkcyjnych w zakresie prażenia najprawdopodobniej przestanie istnieć w ciągu 2007 r. w wyniku pojawiających się nowych możliwości produkcyjnych.

               (9)

               W odniesieniu do przemysłu wspólnotowego należy zauważyć, że od czasu nałożenia środków sytuacja przemysłu wspólnotowego poprawiła się. Wielkość sprzedaży i produkcji wzrosły odpowiednio o 25 % i 5 %, co pozwoliło na osiągnięcie ok. 26 % udziału w rynku. Wzrosły również zyski. Pomimo że przemysł wspólnotowy nie osiągnął równomiernie normalnego poziomu zysku w wysokości 5 % określonego w pierwotnym dochodzeniu, przemysł wspólnotowy zwiększył jednakże zyski o maksymalnie 5 punktów procentowych, stając się w ten sposób rentownym.

               (10)

               Chińskie ceny eksportowe w handlu z krajami trzecimi uległy tej samej tendencji zwyżkowej, opisanej powyżej, co wskazuje, że w przypadku zawieszenia środków mało prawdopodobny będzie krótkoterminowy spadek cen w takim zakresie, że szkoda będzie mogła wystąpić ponownie.

               (11)

               Nie znaleziono powodów, dla których zawieszenie miałoby nie leżeć w interesie Wspólnoty.

         C.   WNIOSKI

               (12)

               W związku z powyższym, uwzględniając tymczasową zmianę warunków rynkowych, a w szczególności wysoki poziom cen produktu objętego postępowaniem na rynku wspólnotowym, który znacznie przewyższa poziom usuwający szkodę określony w pierwotnym dochodzeniu, w połączeniu z nierównowagą popytu i podaży w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem, uznaje się, że szkoda związana z przywozem produktu objętego postępowaniem z ChRL najprawdopodobniej nie wystąpi ponownie w wyniku zawieszenia środków. Proponuje się zatem zawieszenie obowiązujących środków na dziewięć miesięcy zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (13)

               Zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego Komisja poinformowała przemysł wspólnotowy o zamiarze zawieszenia obowiązujących środków antydumpingowych. Przemysł wspólnotowy miał możliwość zgłoszenia uwag. Przemysł wspólnotowy nie sprzeciwił się zawieszeniu obowiązujących środków antydumpingowych.

               (14)

               Komisja uznaje zatem, że spełnione zostały wszelkie wymagania dotyczące zawieszenia cła antydumpingowego nałożonego na produkt objęty postępowaniem, zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W związku z powyższym należy zawiesić na okres dziewięciu miesięcy cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 215/2002.

               (15)

               Komisja będzie śledzić rozwój sytuacji w zakresie przywozu oraz ceny produktu objętego postępowaniem. Jeżeli w dowolnym momencie wystąpi sytuacja, w której ponowiony zostanie zwiększony przywóz produktu objętego postępowaniem z ChRL po cenach dumpingowych i w związku z tym powstanie szkoda dla przemysłu wspólnotowego, Komisja nałoży ponownie cło antydumpingowe, uchylając niniejsze zawieszenie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (WE) nr 215/2002 na przywóz żelazomolibdenu objętego kodem CN 7202 70 00 i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej zostaje niniejszym zawieszone na okres dziewięciu miesięcy.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 23 października 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

      (2)  Dz.U. L 35 z 6.2.2002, str. 1.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/2087 z dnia 14 listopada 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi

text:
               30.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 324/1

         DECYZJA RADY (UE) 2016/2087
   z dnia 14 listopada 2016 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 19 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym przewiduje, że umawiające się strony zobowiązują się kontynuować wysiłki w celu osiągnięcia stopniowej liberalizacji handlu rolnego.

               (2)

               Dnia 24 kwietnia 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia, na podstawie art. 19 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, negocjacji z Islandią w celu osiągnięcia większego stopnia liberalizacji dwustronnej wymiany handlowej produktami rolnymi. W dniu 17 września 2015 r. pomyślnie zakończono negocjacje i parafowano Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi (zwane dalej „Porozumieniem”).

               (3)

               Należy zatem podpisać Porozumienie w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Islandią w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi, z zastrzeżeniem jego zawarcia (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Porozumienia w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 listopada 2016 r.

            W imieniu Rady

         G. MATEČNÁ

            Przewodniczący

      (1)  Tekst Porozumienia zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym wraz z decyzją w sprawie jego zawarcia.


title: 2004/660/WE: Decyzja Komisji z dnia 5 lipca 2004 r. w sprawie stanowiska Wspólnoty dotyczącego zmiany dodatków do załącznika 6 umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi

text:
               28.9.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 301/55

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 5 lipca 2004 r.
   w sprawie stanowiska Wspólnoty dotyczącego zmiany dodatków do załącznika 6 umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi
   (2004/660/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję 2002/309/WE, Euratom, Rady i – w odniesieniu do umowy o współpracy naukowej i technologicznej – Komisji z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską (1), w szczególności jej art. 5 ust. 2 akapit drugi,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi, dalej zwana „Umową rolną”, weszła w życie z dniem 1 czerwca 2002 r.

               (2)

               Artykuł 6 Umowy rolnej powołuje Wspólny Komitet ds. Rolnictwa odpowiedzialny za zarządzanie Umową rolną i zapewnienie jej skutecznego działania.

               (3)

               Artykuł 11 Umowy rolnej stanowi, że Wspólny Komitet ds. Rolnictwa może podjąć decyzję o zmianie załączników 1 i 2 oraz dodatków do pozostałych załączników do Umowy.

               (4)

               Należy określić stanowisko, jakie Wspólnota ma zająć we Wspólnym Komitecie ds. Rolnictwa w kwestii zmian dodatków.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie Wspólnota ma zająć we Wspólnym Komitecie ds. Rolnictwa, określone w art. 6 Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi, będzie oparte na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa załączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Zgodnie z regulaminem wewnętrznym Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa projekt decyzji Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa dołączony do niniejszej decyzji zostanie podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej przez:

               —

               Michaela Scannella, pełniącego obowiązki przewodniczącego delegacji w sprawie uprawnień Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów;

               —

               Hansa-Christiana Beaumonda, pełniącego obowiązki Sekretarza Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa.

         Artykuł 3
   Decyzja Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 5 lipca 2004 r.

            W imieniu Komisji

         David BYRNE

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         DO DECYZJI NR 4/2004 WSPÓLNEGO KOMITETU DS. ROLNICTWA POWOŁANEGO ZGODNIE Z UMOWĄ MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ A KONFEDERACJĄ SZWAJCARSKĄ W SPRAWIE HANDLU PRODUKTAMI ROLNYMI
         z dnia …
         w sprawie zmian w dodatkach do załącznika 6
         (…/…/…)
         WSPÓLNY KOMITET DS. ROLNICTWA,
         uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi, w szczególności jej art. 11,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Umowa weszła w życie z dniem 1 czerwca 2002 r.

                     (2)

                     Załącznik 6 dotyczy nasion i materiału rozmnożeniowego gatunków roślin rolniczych, warzywnych, owocowych, ozdobnych i winorośli. Załącznik 6 został uzupełniony czterema dodatkami.

                     (3)

                     Dodatek 1 sekcja 1 określa przepisy prawne obu stron i uznaje, że wymogi ustanowione tymi przepisami mają takie same skutki.

                     (4)

                     Dodatek 1 sekcja 2 definiuje przepisy prawne obu stron i wzajemnie uznaje świadectwa wystawione zgodnie z przepisami prawnymi drugiej ze stron przez określone instytucje.

                     (5)

                     Dodatek 2 wymienia instytucje odpowiedzialne za testy zgodności nasion we Wspólnocie Europejskiej oraz w Szwajcarii.

                     (6)

                     Dodatek 3 wymienia odstępstwa dopuszczane przez Wspólnotę Europejską i Szwajcarię.

                     (7)

                     Dodatek 4 wymienia kraje trzecie uznawane przez obie strony, z których mogą być przywożone nasiona. Ponadto określa rzeczone gatunki i zakres uznania.

                     (8)

                     Wspomniane wyżej dodatki winny zostać zmienione w celu uwzględnienia zmian w przepisach prawnych po zakończeniu negocjacji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         Dodatki do załącznika 6 Umowy zostają niniejszym zastąpione dodatkiem dołączonym do niniejszej decyzji.
         Artykuł 2
         Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r.

            Sporządzono w Brukseli, dnia 5 lipca 2004 r.

                  W imieniu Wspólnoty Europejskiej

               Michael SCANNELL

                  W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej

               Christian HÄBERLI

                  W imieniu Sekretariatu Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa

               Hans-Christian BEAUMOND

         APÉNDICE
         „
               DODATEK 1
               AKTY PRAWNE
               SEKCJA 1 (uznanie zgodności aktów prawnych)
               A.   PRZEPISY WSPÓLNOTY
               1.   Podstawowe akty prawne
               Dyrektywa Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych (Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2298/66), ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/61/WE (Dz.U. L 165 z 3.7.2003, str. 23).
               Dyrektywa Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym zbóż (Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2309/66), ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/61/WE (Dz.U. L 165 z 3.7.2003, str. 23).
               Dyrektywa Rady 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych (Dz.U. L 193 z 20.7.2002, str. 1), ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 1–23).
               Dyrektywa Rady 2002/54/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka (Dz.U. L 193 z 20.7.2002, str. 12), ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/61/WE (Dz.U. L 165 z 3.7.2003, str. 23).
               Dyrektywa Rady 2002/56/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków (Dz.U. L 193 z 20.7.2002, str. 60), ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/61/WE (Dz.U. L 165 z 3.7.2003, str. 23).
               Dyrektywa Rady 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych (Dz.U. L 193 z 20.7.2002, str. 74), ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/61/WE (Dz.U. L 165 z 3.7.2003, str. 23).
               2.   Przepisy wykonwacze
               Dyrektywa Komisji 74/268/EWG z dnia 2 maja 1974 r. ustanawiająca specjalne warunki dotyczące obecności »Avena fatua« w roślinach pastewnych i materiale siewnym zbóż (Dz.U. L 141 z 24.5.1974, str. 19), ostatnio zmieniona dyrektywą 78/511/EWG (Dz.U. L 157 z 15.6.1978, str. 34).
               Dyrektywa Komisji 75/502/EWG z dnia 25 lipca 1975 r. ograniczająca obrót materiałem siewnym wiechliny łąkowej (Poa pratensis L.) do materiału siewnego, który został urzędowo zakwalifikowany jako »elitarny materiał siewny« lub »kwalifikowany materiał siewny« (Dz.U. L 228 z 29.8.1975, str. 26).
               Decyzja Komisji 80/755/EWG z dnia 17 lipca 1980 r. zezwalająca na trwały nadruk wymaganych informacji na opakowaniach materiału siewnego roślin zbożowych (Dz.U. L 207 z 9.8.1980, str. 37), ostatnio zmieniona decyzją 81/109/EWG (Dz.U. L 64 z 11.3.1981, str. 13).
               Decyzja Komisji 81/675/EWG z dnia 28 lipca 1981 r. ustanawiająca, że poszczególne systemy plombowania są »systemami jednorazowego użytku« w rozumieniu dyrektyw Rady 66/400/EWG, 66/401/EWG, 66/402/EWG, 69/208/EWG i 70/458/EWG (Dz.U. L 246 z 29.8.1981, str. 26), ostatnio zmieniona decyzją 86/563/EWG (Dz.U. L 327 z 22.11.1986, str. 50).
               Dyrektywa Komisji 86/109/EWG z dnia 27 lutego 1986 r. ograniczająca obrót materiałem siewnym niektórych gatunków roślin pastewnych oraz oleistych i włóknistych do materiału siewnego, który został urzędowo zakwalifikowany jako »elitarny materiał siewny« lub »kwalifikowany materiał siewny« (Dz.U. L 93 z 8.4.1986, str. 21), ostatnio zmieniona dyrektywą 91/376/EWG (Dz.U. L 203 z 26.7.1991, str. 108).
               Dyrektywa Komisji 93/17/EWG z dnia 30 marca 1993 r. określająca wspólnotowe klasy elitarnych sadzeniaków ziemniaka, wraz z warunkami oraz oznaczeniami stosowanymi dla tych klas (Dz.U. L 106 z 30.4.1993, str. 7).
               Decyzja Komisji 97/125/WE z dnia 24 stycznia 1997 r. zezwalająca na trwały nadruk wymaganych informacji na opakowaniach materiału siewnego roślin oleistych i włóknistych i zmieniająca decyzję nr 87/309/EWG zezwalającą na trwały nadruk wymaganych informacji na opakowaniach niektórych gatunków roślin pastewnych (Dz.U. L 48 z 19.2.1997, str. 35).
               Decyzja Rady 97/788/WE z dnia 17 listopada 1997 r. w sprawie równoważności kontroli dotyczących zachowania odmian stosowanych w państwach trzecich (Dz.U. L 322 z 25.11.1997, str. 39), ostatnio zmieniona decyzją Komisji 2004/120/WE z dnia 29 stycznia 2004 r. (Dz.U. L 36 z 7.2.2004, str. 57).
               Decyzja Komisji 98/320/WE z dnia 27 kwietnia 1998 r. sprawie organizacji tymczasowego doświadczenia dotyczącego pobierania próbek materiału siewnego oraz badania materiału siewnego zgodnie z dyrektywami Rady 66/400/EWG, 66/401/EWG, 66/402/EWG i 69/208/EWG (Dz.U. L 140 z 12.5.98, str. 14), ostatnio zmieniona decyzją 2002/280/WE (Dz.U. L 99 z 16.4.2002, str. 22).
               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 930/2000 ustanawiające reguły wykonawcze co do odpowiedniego nazewnictwa odmian gatunków roślin uprawnych i warzyw (Dz.U. L 108 z 5.5.2000, str. 3).
               Decyzja Rady 2003/17/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie równoważności inspekcji terenowych stosowanych w państwach trzecich w uprawach nasiennych roślin uprawnych oraz w sprawie równoważności materiału siewnego wyprodukowanego w państwach trzecich (Dz.U. L 8 z 14.1.2003, str. 10), ostatnio zmieniona rozporządzeniem Rady (WE) nr 885/2004 (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 1).
               Dyrektywa Komisji 2003/90/WE z dnia 6 października 2003 r. określająca środki wykonawcze do celów art. 7 dyrektywy Rady 2002/53/WE w odniesieniu do cech minimalnych objętych badaniem oraz minimalnych warunków badania niektórych odmian gatunków roślin uprawnych (Dz.U. L 254 z 8.10.2003, str. 7).
               Decyzja Komisji 2004/266/WE z dnia 17 marca 2004 zezwalająca na trwały nadruk wymaganych informacji na opakowaniach materiału siewnego roślin pastewnych (Dz.U. L 83 z 20.3.2004, str. 23).
               B.   PRZEPISY SZWAJCARSKIE (1 2 3)

               Ustawa federalna z dnia 29 kwietnia 1998 r. o rolnictwie, ostatnio zmieniona dnia 20 czerwca 2003 r. (RO 2003 4217).
               Zarządzenie z dnia 7 grudnia 1998 r. w sprawie produkcji i wprowadzania do swobodnego obrotu roślinnego materiału rozmnożeniowego, ostatnio zmienione dnia 26 listopada 2003 r. (RO 2003 4921).
               Zarządzenie DFE z dnia 7 grudnia 1998 r. w sprawie nasion i sadzonek gatunków przeznaczonych do uprawy i roślin paszowych, ostatnio zmienione dnia 8 marca 2002 r. (RO 2002 1489).
               Zarządzenie OFAG z dnia 7 grudnia 1998 r. w sprawie katalogu odmian zbóż, ziemniaków, roślin paszowych, olejowych i włóknistych oraz buraków, ostatnio zmienione dnia 15 maja 2003 r. (RO 2003 1404).
               SEKCJA 2 (wzajemne uznawanie świadectw)
               A.   PRZEPISY WSPÓLNOTY
               1.   Podstawowe akty prawne
               —
               2.   Przepisy wykonawcze
               —
               B.   PRZEPISY SZWAJCARII
               —
               C.   ŚWIADECTWA WYMAGANE PRZY PRZYWOZIE
               —

               DODATEK 2
               INSTYTUCJE UPRAWNIONE DO BADANIA NASION I WYSTAWIANIA ŚWIADECTW (1 2 3)

               A.   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA
               BELGIA

                           1.

                                       Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap

                                       Administratie Kwaliteit Landbouwproductie (AKL)

                                       Dienst Normering en Controle Plantaardige Productie (NCPP)

                                       WTC III — 12de verd.

                                       Simon Bolivarlaan, 30

                                       B-1000 Brussel

                           2.

                                       Ministère de la Région Wallonne

                                       Direction Générale de l'Agriculture

                                       Division de la Recherche, du Développement et de la qualité

                                       Direction de la Qualité des Produits

                                       Bloc B

                                       Rue des Moulins de Meuse 4

                                       B-5000 Beez

                     REPUBLIKA CZESKA

                           Ústřední kontrolní a zkušební ústav zemědělský (Centralny Instytut Nadzoru i Badań w Rolnictwie)

                           Odbor osiv a sadby (Wydział Materiału Siewnego i Sadzeniowego)

                           Za Opravnou 4

                           150 06 Praha 5 – Motol

                     DANIA

                           Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri

                           Plantedirektoratet

                           Skovbrynet 20

                           DK-2800 Kgs. Lyngby

                     NIEMCY

                                       Senatsverwaltung für Wirtschaft, Arbeit und Frauen

                                       Fachbereich Landwirtschaft

                                       Referat IV B 61

                                       D-10820 Berlin

                           B

                                       Landwirtschaftskammer Nordrhein-Westfalen

                                       Referat 51 — Landbau

                                       Anerkennungsstelle NRW

                                       Edenicher Allee 60

                                       D-53115 Bonn

                           BN

                                       Der Senator für Frauen, Gesundheit, Jugend, Soziales und Umweltschutz

                                       Referat 33

                                       Große Weidestraße 4—16

                                       D-28195 Bremen

                           HB

                                       Bayerische Landesanstalt für Landwirtschaft

                                       Institut für Pflanzenbau u. Pflanzenzüchtung

                                       — Amtliche Saatenanerkennung —

                                       Postfach 16 41

                                       D-85316 Freising

                           FS

                                       Landwirtschaftskammer Hannover

                                       — Referat 32,1 —

                                       Postfach 2 69

                                       D-30002 Hannover

                           H

                                       Landesanstalt für Landwirtschaft und Gartenbau

                                       Sachsen-Anhalt (LLG)

                                       Abt. 6, Dez. 62

                                       Prüf- u. Anerkennungsstelle für Saat- u. Pflanzgut

                                       Heinrich-u.-Thomas-Mann-Str. 19

                                       D-06108 Halle

                           HAL

                                       Freie und Hansestadt Hamburg

                                       Behörde für Wirtschaft und Arbeit

                                       Amt Wirtschaft u. Landwirtschaft

                                       Postfach 11 21 09

                                       D-20421 Hamburg

                           HH

                                       Landesforschungsanstalt für Landwirtschaft und Fischerei

                                       Mecklenburg-Vorpommern

                                       Landesanerkennungsstelle f. Saat- u. Pflanzgut

                                       Graf-Lippe-Straße 1

                                       D-18059 Rostock

                           HRO

                                       Thüringer Landesanstalt für Landwirtschaft

                                       Referat Saatgut

                                       Naumburger Straße 98

                                       D-07743 Jena

                           J

                                       Landwirtschaftliche Untersuchungs- und Forschungsanstalt

                                       Augustenberg

                                       Saatgutanerkennungsstelle

                                       Postfach 43 02 30

                                       D-76217 Karlsruhe

                           KA

                                       Landwirtschaftskammer

                                       Schleswig-Holstein

                                       Abteilung Pflanzenbau

                                       Fachbereich Saatgutwesen

                                       Am Kamp 9

                                       D-24783 Osterrönfeld

                           KI

                                       Landwirtschaftskammer

                                       Rheinland-Pfalz

                                       — Amtliche Saatenanerkennung —

                                       Postfach 18 51

                                       D-55508 Bad Kreuznach

                           KH

                                       Hessisches Dienstleistungszentrum

                                       für Landwirtschaft, Gartenbau und Naturschutz

                                       Kölnische Straße 48—50

                                       D-34117 Kassel

                           KS

                                       Sächsische Landesanstalt für Landwirtschaft

                                       Fachbereich 4, Ref. 43

                                       Saatgut- und Sortenwesen

                                       Waldheimer Str. 219

                                       D-01683 Nossen

                           MEI

                                       Landwirtschaftskammer Weser-Ems

                                       Fachbereich 3.10

                                       Anerkennungsstelle

                                       Postfach 25 49

                                       D-26015 Oldenburg

                           OL

                                       Landwirtschaftskammer

                                       für das Saarland

                                       Lessingstraße 12

                                       D-66121 Saarbrücken

                           SB

                                       Landesamt für Verbraucherschutz und Landwirtschaft

                                       Referat 45 — Saatenanerkennung

                                       Verwaltungszentrum — Teilbereich C

                                       Steinplatz 1

                                       D-15838 Wünsdorf

                           TF

                     ESTONIA

                           Taimetoodangu Inspektsioon (Estoński Inspektorat Produkcji Nasion – PPI)

                           Vabaduse plats 4

                           71020 Viljandi

                           1.

                           Wydział Certyfikacji Nasion (nasiona inne niż sadzeniaki ziemniaka)

                           2.

                           Wydział Zdrowia Roślin (wyłącznie ziemniaki)

                     GRECJA

                           Ministry of Rural Development and Food (Ministerstwo Rozwoju Obszarów Wiejskich i Żywności)

                           Directorate General of Plant Production (Dyrekcja Generalna Produkcji Roślin)

                           Directorate of Inputs of Crop Production (Dyrekcja Materiału Wejściowego do Produkcji Upraw)

                           2 Acharnon Street

                           GR-10176 Athens

                     HISZPANIA

                           Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación

                           Oficina Española de Variedades Vegetales — Madrid

                           Generalitat de Catalunya

                           Dirección General de la Producción Agraria — Barcelona

                           Comunidad Autónoma de País Vasco

                           Dirección de Agricultura — Vitoria (Álava)

                           Junta de Galicia

                           Dirección General de Producción Agropecuaria — Santiago de Compostela

                           Gobierno de Cantabria

                           Dirección General de Agricultura — Santander

                           Principado de Asturias

                           Dirección General de Agroalimentación — Oviedo

                           Junta de Andalucía

                           Dirección General de la Producción Agraria — Sevilla

                           Comunidad Autonoma de Murcia

                           Dirección General de Agricultura e Industrias Agrarias — Murcia

                           Diputacion General de Aragón

                           Dirección General de Tecnología Agraria — Zaragoza

                           Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha

                           Dirección General de la Producción Agraria — Toledo

                           Generalitat Valenciana

                           Dirección General de Innovación Agraria y Ganadería — Valencia

                           Gobierno de La Rioja

                           Dirección General de Desarrollo Rural — Logroño

                           Junta de Extremadura

                           Dirección General de Producción, Investigación y Formación Agraria — Mérida

                           Gobierno de Canarias

                           Dirección General de Desarrollo Agrícola — Santa Cruz de Tenerife

                           Junta de Castilla y León

                           Dirección General de Producción Agropecuaria — Valladolid

                           Gobierno Balear

                           Dirección General de Agricultura — Palma de Mallorca

                           Comunidad de Madrid

                           Dirección General de Agricultura — Madrid

                           Comunidad Foral de Navarra

                           Dirección General de Agricultura y Ganadería — Pamplona

                     FRANCJA

                           Ministère de l'Agriculture, de l'Alimentation, de la Pêche et des Affaires rurales

                           Service Officiel de Contrôle et de Certification (SOC)

                           Paris

                     IRLANDIA

                           The Department of Agriculture and Food (Wydział Rolnictwa i Żywności)

                           Agriculture House

                           Kildare Street

                           Dublin 2

                     WŁOCHY

                           Ente Nazionale Sementi Elette (ENSE)

                           Milano

                     CYPR

                           Ministry of Agriculture, Natural Resources and Environment (Ministerstwo Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Środowiska)

                           Department of Agriculture (Wydział Rolnictwa)

                           1412 Nicosia

                     ŁOTWA

                           Valsts Augu Aizsardzības dienests (Państwowa Służba Ochrony Roślin)

                           Republikas lauk. 2

                           1981 Rīga

                     LITWA

                           Valstybinė sėklų ir grūdų tarnyba prie Žemės ūkio ministerijos (Państwowa Służba Nasion i Zbóż Ministerstwa Rolnictwa)

                           V. Kudirkos 18

                           2600 Vilnius

                     LUKSEMBURG

                           L'Administration des Services Techniques de l'Agriculture (ASTA)

                           Service de la Production Végétale

                           Luxembourg

                     WĘGRY

                           Országos Mezőgazdasági Minősítő Intézet (Krajowy Instytut Kontroli Jakości w Rolnictwie)

                           Keleti Károly u. 24.

                           Pf. 30, 93

                           H-1525 Budapest 114

                     MALTA

                           Agricultural Services Laboratories (Laboratoria Służb Rolniczych),

                           Agricultural Services & Rural Development Division (Wydział Służb Rolniczych i Rozwoju Terenów Wiejskich),

                           Ministry for Rural Affairs and the Environment (Ministerstwo ds. Obszarów Wiejskich i Środowiska)

                           Ghammieri

                           Marsa

                     HOLANDIA

                           Nederlandse Algemene Keuringsdienst voor zaaizaad en pootgoed van landbouwgewassen (NAK)

                           Emmeloord

                     AUSTRIA

                           Bundesamt für Ernährungssicherheit

                           Spargelfeldstrasse 191, PO Box 400

                           A-1226 Wien

                     POLSKA

                           Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa

                           ul. Wspólna 30

                           PL-00-930 Warszawa

                     PORTUGALIA

                           Ministério da Agricultura, Desenvolvimento Rural e Pescas

                           Direcção-Geral de Protecção das Culturas

                           Edificio I

                           Tapada da Ajuda

                           P-1349-018 Lisboa

                     SŁOWENIA

                           Kmetijski inštitut Slovenije (Instytut Rolnictwa Słowenii)

                           Hacquetova 17

                           1000 Ljubljana

                     SŁOWACJA

                           Ústredný kontrolný a skúšobný ústav poľnohospodársky (Centralny Instytut Kontroli i Badań w Rolnictwie)

                           Odbor osív a sadív (Wydział Nasion i Sadzonek)

                           Matúškova 21

                           833 16 Bratislava

                     FINLANDIA

                           Kasvintuotannon tarkastuskeskus (KTTK)/Kontrollcentralen för växtproduktion

                           Siementarkastusosasto/Frökontrollavdelningen

                           BO Box 111

                           FI-32201 Loimaa

                     SZWECJA

                           a)

                           Nasiona bez sadzeniaków ziemniaka

                                       —

                                                   Statens utsädeskontroll (SUK) (Szwedzki Instytut Badań i Certyfikacji Nasion)

                                                   Svalöv

                                       —

                                                   Frökontrollen Mellansverige AB

                                                   Örebro

                           b)

                           Sadzeniaki ziemniaka

                                       Statens utsädeskontroll (SUK) (Szwedzki Instytut Badań i Certyfikacji Nasion)

                                       Svalöv

                     WIELKA BRYTANIA

                              Anglia i Walia

                                       a)

                                       Nasiona bez sadzeniaków ziemniaka

                                                   Department for Environment, Food and Rural Affairs (Wydział ds. Środowiska, Żywności i Obszarów Wiejskich)

                                                   Plant Varieties and Seeds Division (Wydział Odmian Roślin i Nasion)

                                                   Cambridge

                                       b)

                                       Sadzeniaki ziemniaka

                                                   Department for Environment, Food and Rural Affairs (Wydział ds. Środowiska, Żywności i Obszarów Wiejskich)

                                                   Plant Health Division (Dział Zdrowia Roślin)

                                                   York

                              Szkocja

                                       Scottish Executive (Władze Szkocji)

                                       Environment and Rural Affairs Department (Wydział ds. Środowiska i Obszarów Wiejskich)

                                       Edinburgh

                              Irlandia Północna

                                       Department of Agriculture and Rural Development (Wydział Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich)

                                       Environmental Policy (Polityka środowiskowa)

                                       Belfast

                     B.   SZWAJCARIA

                           Office fédéral de l'agriculture

                           Service des semences et plants

                           CH-3003 Berne

                           Tel. (41) 31 322 25 50

                           Fax (41) 31 322 26 34

               DODATEK 3
               ODSTĘPSTWA
               Odstępstwa obejmujące Wspólnotę dopuszczane przez Szwajcarię

                           a)

                           Odstępstwa zwalniające niektóre Państwa Członkowskie z obowiązku stosowania dyrektyw Rady 66/401/EWG, 66/402/EWG oraz 2002/57/WE w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych dla pewnych gatunków:

                                       —

                                       decyzja Komisji 69/270/EWG (Dz.U. L 220 z 1.9.1969, str. 8),

                                       —

                                       decyzja Komisji 69/271/EWG (Dz.U. L 220 z 1.9.1969, str. 9),

                                       —

                                       decyzja Komisji 69/272/EWG (Dz.U. L 220 z 1.9.1969, str. 10),

                                       —

                                       decyzja Komisji 70/47/EWG (Dz.U. L 13 z 19.1.1970, str. 26), ostatnio zmieniona decyzją 80/301/EWG (Dz.U. L 68 z 14.3.1980, str. 30),

                                       —

                                       decyzja Komisji 70/48/EWG (Dz.U. L 13 z 19.1.1970, str. 27),

                                       —

                                       decyzja Komisji 70/49/EWG (Dz.U. L 13 z 19.1.1970, str. 28),

                                       —

                                       decyzja Komisji 70/93/EWG (Dz.U. L 25 z 2.2.1970, str. 16),

                                       —

                                       decyzja Komisji 70/94/EWG (Dz.U. L 25 z 2.2.1970, str. 17),

                                       —

                                       decyzja Komisji 70/481/EWG (Dz.U. L 237 z 28.10.1970, str. 29),

                                       —

                                       decyzja Komisji 73/123/EWG (Dz.U. L 145 z 2.6.1973, str. 43),

                                       —

                                       decyzja Komisji 74/5/EWG (Dz.U. L 12 z 15.1.1974, str. 13),

                                       —

                                       decyzja Komisji 74/360/EWG (Dz.U. L 196 z 19.7.1974, str. 18), ostatnio zmieniona decyzją 2003/234/WE,

                                       —

                                       decyzja Komisji 74/361/EWG (Dz.U. L 196 z 19.7.1974, str. 19),

                                       —

                                       decyzja Komisji 74/362/EWG (Dz.U. L 196 z 19.7.1974, str. 20),

                                       —

                                       decyzja Komisji 74/491/EWG (Dz.U. L 267, 3.10.1974, str. 18),

                                       —

                                       decyzja Komisji 74/532/EWG (Dz.U. L 299 z 7.11.1974, str. 14),

                                       —

                                       decyzja Komisji 80/301/EWG (Dz.U. L 68 z 14.3.1980, str. 30),

                                       —

                                       decyzja Komisji 80/512/EWG (Dz.U. L 126 z 21.5.1980, str. 15),

                                       —

                                       decyzja Komisji 86/153/EWG (Dz.U. L 115 z 3.5.1986, str. 26),

                                       —

                                       decyzja Komisji 89/101/EWG (Dz.U. L 38 z 10.2.1989, str. 37).

                           b)

                           Odstępstwa upoważniające niektóre Państwa Członkowskie do ograniczenia obrotu nasionami niektórych odmian (por. Wspólny katalog odmian niektórych gatunków roślin, 22. wydanie specjalne, kolumna 4 (Dz.U. C 91A z 16.4.2003, str. 1).

                           c)

                           Odstępstwa upoważniające niektóre Państwa Członkowskie do zaostrzenia postanowień dotyczących obecności „Avena fatua” w ziarnach zbóż:

                                       —

                                       decyzja Komisji 74/269/EWG (Dz.U. L 141 z 24.5.1974, str. 20), ostatnio zmieniona decyzją 78/512/EWG (Dz.U. L 157 z 15.6.1978, str. 35),

                                       —

                                       decyzja Komisji 74/531/EWG (Dz.U. L 299 z 7.11.1974, str. 13),

                                       —

                                       decyzja Komisji 95/75/WE (Dz.U. L 60 z 18.3.1995, str. 30),

                                       —

                                       decyzja Komisji 96/334/WE (Dz.U. L 127 z 25.5.1996, str. 39).

                           d)

                           Odstępstwa upoważniające, w odniesieniu do obrotem sadzeniakami ziemniaka na całym terytorium niektórych Państw Członkowskich lub ich części, do zaostrzenia środków przeciwko niektórym chorobom innym niż wymienione w załącznikach I i II dyrektywy Rady 2002/56/WE:

                                       —

                                       decyzja Komisji 2004/3/WE (Dz.U. L 2 z 6.1.2004, str. 47).

                           e)

                           Odstępstwa upoważniające do oceny spełnienia standardów czystości odmian dla nasion apomiktycznych monoklonalnych odmian Poa pratensis, także na podstawie wyniku badań nasion i sadzonek

                                       —

                                       decyzja Komisji 85/370/EWG (Dz.U. L 209 z 6.8.1985, str. 41).

               DODATEK 4
               LISTA KRAJÓW TRZECICH (1 2 3)

                           Argentyna

                           Australia

                           Bułgaria

                           Kanada

                           Chile

                           Chorwacja

                           Izrael

                           Maroko

                           Nowa Zelandia

                           Rumunia

                           Serbia i Czarnogóra

                           Republika Południowej Afryki

                           Turcja

                           Stany Zjednoczone Ameryki

                           Urugwaj

                     ”

         (1)  No están cubiertas las variedades locales cuya comercialización se halla autorizada en Suiza.

         (2)  Nasiona gatunków objętych aktami prawnymi zgodnie z dodatkiem 1 sekcja 1.

         (3)  Uznanie jest oparte na decyzji Rady 2003/17/WE (Dz.U. L 8 z 14.1.2003, str. 10), ostatnio zmienionej rozporządzeniem Rady (WE) nr 885/2004 (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 1), w sprawie inspekcji terenowych upraw siennych i wytwarzanych nasion, oraz decyzji Rady 97/788/WE (Dz.U. L 322 z 25.11.1998, str. 39), ostatnio zmienionej decyzją Komisji 2004/120/WE (Dz.U. L 36 z 7.2.2004, str. 57), w sprawie kontroli praktyk mających na celu zachowanie odmian. Umowa o Europejskim Obszarze Gospodarczym ma zastosowanie w przypadku Norwegii.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/486 z dnia 20 marca 2015 r. zmieniająca decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie

text:
               21.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 77/16

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/486
   z dnia 20 marca 2015 r.
   zmieniająca decyzję 2011/172/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 marca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/172/WPZiB (1).

               (2)

               Jak wynika z przeglądu decyzji 2011/172/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 22 marca 2016 r.

               (3)

               Należy odpowiednio zmienić decyzję 2011/72/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W art. 5 decyzji 2011/172/WPZiB akapit drugi otrzymuje brzmienie:

      „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 22 marca 2016 r.”

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2011/172/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie (Dz.U. L 76 z 22.3.2011, s. 63).


title: Decyzja Rady 2014/205/WPZiB z dnia 10 kwietnia 2014 r. zmieniająca decyzję 2011/235/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie

text:
               12.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 109/25

         DECYZJA RADY 2014/205/WPZiB
   z dnia 10 kwietnia 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2011/235/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 kwietnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/235/WPZiB (1).

               (2)

               Jak wynika z przeglądu decyzji 2011/235/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 13 kwietnia 2015 r.

               (3)

               Wpisy dotyczące niektórych osób zamieszczone w załączniku do decyzji 2011/235/WPZiB należy zaktualizować.

               (4)

               Należy odpowiednio zmienić decyzję 2011/235/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2011/235/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 13 kwietnia 2015 r. Jest ona przedmiotem ciągłego przeglądu. Jest ona odpowiednio przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”.

   Artykuł 2
   W załączniku do decyzji 2011/235/WPZiB wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         D. KOURKOULAS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2011/235/WPZiB z dnia 12 kwietnia 2011 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie (Dz.U. L 100 z 14.4.2011, s. 51).

      ZAŁĄCZNIK
      Wpisy dotyczące osób wymienionych poniżej zastępują dotyczące ich wpisy zamieszczone w załączniku do decyzji 2011/235/WPZiB:

         Osoby

                  Nazwisko

                  Informacje identyfikujące

                  Powody

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  RAJABZADEH Azizollah

                  Szef Teherańskiej Organizacji Łagodzenia Skutków Klęsk Żywiołowych (Teheran Disaster Mitigation Organization — TDMO). Były dowódca policji w Teheranie (do stycznia 2010 r.).
                  Jako dowódca organów ścigania w okręgu Teheranu, Azizollah Rajabzadeh jest najwyższym rangą oskarżonym w sprawie o nadużycia w ośrodku zatrzymań w Kahrizak.

                  2.

                  DORRI- NADJAFABADI Ghorban-Ali

                  Miejsce urodzenia: Nadżafabad (Iran) — Data urodzenia: 1945

                  Członek Rady Doraźnej oraz przedstawiciel najwyższego przywódcy w prowincji Markazi („centralnej”). Były prokurator generalny Iranu do września 2009 r. (były minister ds. wywiadu za czasów prezydenta Mohammada Chatamiego).
                  Jako prokurator generalny Iranu nakazywał i nadzorował procesy pokazowe po pierwszej fali protestów po wyborach prezydenckich, gdzie oskarżonym odmawiano ich praw, adwokata. Ponosi również odpowiedzialność za nadużycia w ośrodku w Kahrizak.

                  3.

                  MORTAZAVI Said

                  Miejsce urodzenia: Meybod, Yazd (Iran) — Data urodzenia: 1967

                  Były szef grupy zadaniowej Iranu ds. przeciwdziałania przemytowi, były prokurator generalny Teheranu do sierpnia 2009 r.
                  Jako prokurator generalny Teheranu wydał ogólny nakaz zatrzymania setek działaczy, dziennikarzy i studentów. W sierpniu 2010 r. został zawieszony w sprawowaniu funkcji po dochodzeniu irańskiego sądownictwa w sprawie jego udziału w śmierci trzech mężczyzn zatrzymanych z jego polecenia po wyborach.

                  4.

                  ZARGAR Ahmad

                  Szef „Organizacji na rzecz zachowania moralności”. Były sędzia Sądu Apelacyjnego w Teheranie, oddział 36.
                  Potwierdzał długoterminowe wyroki więzienia oraz wyroki śmierci wydane na demonstrantów.

                  5.

                  ABBASZADEH- MESHKINI, Mahmoud

                  Gubernator prowincji Ilam. Były dyrektor polityczny w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.
                  Jako szef komitetu powołanego na mocy art. 10 ustawy o działalności partii i grup politycznych odpowiada za udzielanie zezwoleń na demonstracje i inne imprezy publiczne oraz za rejestrowanie partii politycznych.
                  W 2010 roku zawiesił działalność dwóch reformatorskich partii politycznych powiązanych z Mousavim: Islamic Iran Participation Front (Front Udziału w Islamskim Iranie) i Islamic Revolution Mujahedeen Organization (Organizacja Mudżahedinów Islamskiej Rewolucji).
                  Od 2009 roku konsekwentnie i stale nie wydawał zgody na organizację jakichkolwiek zgromadzeń przez środowiska pozarządowe, odmawiając tym samym konstytucyjnego prawa do protestów. Doprowadziło to do aresztowań wielu pokojowych demonstrantów z pogwałceniem prawa do wolności zgromadzania się.
                  W 2009 roku nie wydał również zezwolenia na zorganizowanie przez opozycję ceremonii żałobnej dla osób, które zginęły podczas protestów dotyczących wyborów prezydenckich.

                  10.10.2011

                  6.

                  Generał dywizji dr FIRUZABADI Seyyed Hasan (alias Generał dywizji dr FIRUZABADI Seyed Hassan; Generał dywizji dr FIROUZABADI Seyyed Hasan Generał dywizji dr FIROUZABADI Seyed Hassan)

                  Miejsce urodzenia: Mashad
                  Data urodzenia: 3.2.1951

                  Jako szef sił zbrojnych Iranu jest najwyższym dowódcą wojskowym odpowiedzialnym za kierowanie wszystkimi jednostkami wojskowymi i polityką wojskową, w tym Islamic Revolutionary Guards Corps (IRGC) (Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej) i policją. Podlegające mu formalnie siły stosowały brutalne represje wobec pokojowych demonstrantów i dokonywały masowych zatrzymań.
                  Również członek Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Rady Doraźnej.

                  10.10.2011

                  7.

                  JOKAR Mohammad Saleh

                  Deputowany z prowincji Yazd od roku 2011. Były dowódca studenckich sił Basij.
                  Jako dowódca studenckich sił Basij był czynnie zaangażowany w tłumienie protestów w szkołach i na uniwersytetach oraz w pozasądowe zatrzymywanie aktywistów i dziennikarzy.

                  10.10.2011

                  8.

                  SALARKIA Mahmoud

                  Dyrektor teherańskiego klubu piłkarskiego „Persepolis”

                  Szef komisji ds. paliwa i transportu miasta Teheranu. Zastępca prokuratora generalnego Teheranu do spraw więziennictwa podczas represji w 2009 roku.
                  Jako zastępca prokuratora generalnego Teheranu do spraw więziennictwa bezpośrednio odpowiadał za wiele nakazów aresztowania wydanych wobec niewinnych, pokojowych protestujących osób i działaczy. Z wielu raportów obrońców praw człowieka wynika, że praktycznie wszystkie aresztowane osoby są, z jego rozkazu, przetrzymywane w izolacji, bez możliwości kontaktu z prawnikiem lub rodziną, bez postawienia zarzutów przez okresy różnej długości, często w warunkach równoznacznych z wymuszonym zaginięciem. Rodziny tych osób często nie są powiadamiane o ich aresztowaniu.

                  10.10.2011

                  9.

                  SOURI Hojatollah

                  Deputowany z prowincji Lorestan. Członek parlamentarnej komisji ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Były szef więzienia w Evin.
                  Jako szef więzienia w Evin w 2009 roku był odpowiedzialny za rażące naruszenia praw człowieka w tym więzieniu, które miały miejsce w trakcie pełnienia przez niego funkcji, i które obejmowały pobicia oraz psychiczne znęcanie się i niegodziwe traktowanie w celach seksualnych. Według potwierdzających się informacji z różnych źródeł tortury są częstą praktyką w więzieniu w Evin. W sekcji 209 przetrzymuje się wielu aktywistów w związku z ich pokojową działalnością przeciwko rządowi.

                  10.10.2011

                  10.

                  TALA Hossein (alias TALA Hosseyn)

                  Zastępca generalnego gubernatora („Farmandar”) prowincji Teheran do września 2010 roku, odpowiedzialny głównie za interwencję sił policji, a więc za tłumienie demonstracji.
                  W grudniu 2010 roku otrzymał nagrodę w uznaniu roli, jaką pełnił podczas represji, które miały miejsce po wyborach.

                  10.10.2011

                  11.

                  TAMADDON Morteza (alias TAMADON Morteza)

                  Miejsce urodzenia: Shahr Kord-Isfahan
                  Data urodzenia: 1959

                  Były gubernator generalny prowincji Teheran i szef Rady Bezpieczeństwa Publicznego tej prowincji; członek IRGC.
                  Jako gubernator i szef Rady Bezpieczeństwa Publicznego prowincji Teheran ponosi ogólną odpowiedzialność za wszystkie działania represyjne, w tym tłumienie protestów politycznych w czerwcu 2009 roku. Wiadomo, że osobiście uczestniczył w zastraszaniu przywódców politycznych Karroubiego i Mousaviego.

                  10.10.2011

                  12.

                  BAKHTIARI Seyyed Morteza

                  Miejsce urodzenia: Mashad (Iran)
                  Data urodzenia: 1952

                  Były minister sprawiedliwości (w latach 2009–2013), były generalny gubernator Isfahanu i dyrektor State Prisons Organization (Organizacja Więzień Państwowych) (do czerwca 2004 roku).
                  Jako minister sprawiedliwości odgrywał kluczową rolę w grożeniu diasporze irańskiej i jej zastraszaniu poprzez ogłoszenie utworzenia specjalnego sądu, który prowadziłby sprawy dotyczące Irańczyków żyjących poza terytorium kraju. Z pomocą prokuratora Teheranu dwa oddziały sądu pierwszej instancji i sądu apelacyjnego oraz kilka oddziałów sądów rozjemczych będą rozpatrywać sprawy dotyczące ekspatriantów.

                  10.10.2011

                  13.

                  HOSSEINI Dr Mohammad (alias HOSSEYNI, Dr Seyyed Mohammad; Seyed, Sayyed i Sayyid)

                  Miejsce urodzenia: Rafsanjan, Kerman
                  Data urodzenia: 1961

                  Były minister kultury i wskazówek islamistycznych (lata 2009–2013).
                  Były członek IRGC, uczestniczył w represjonowaniu dziennikarzy.

                  10.10.2011

                  14.

                  MOSLEHI Heydar (alias MOSLEHI Heidar; MOSLEHI Haidar)

                  Miejsce urodzenia: Isfahan (Iran)
                  Data urodzenia: 1956

                  Były minister ds. wywiadu (lata 2009–2013).
                  Za jego kierownictwa Ministerstwo ds. Wywiadu kontynuowało praktyki szeroko zakrojonego arbitralnego zatrzymywania i szykanowania demonstrantów i dysydentów. Ministerstwo ds. Wywiadu nadal prowadzi sekcję 209 w więzieniu w Evin, gdzie przetrzymuje się wielu aktywistów w związku z ich pokojową działalnością przeciwko rządowi. Śledczy z Ministerstwa ds. Wywiadu bili więźniów w sekcji 209 oraz znęcali się nad nimi psychiczne i poddawali niegodziwemu traktowaniu w celach seksualnych. Jako były minister ds. wywiadu Moslehi ponosi odpowiedzialność za nadużycia, które miały miejsce podczas sprawowania przez niego funkcji.

                  10.10.2011

                  15.

                  TAGHIPOUR Reza

                  Miejsce urodzenia: Maragheh (Iran)
                  Data urodzenia: 1957

                  Członek rady miejskiej Teheranu. Były minister informacji i łączności (2009–2012).
                  Jako minister informacji był jednym z najwyższych rangą urzędników odpowiedzialnych za cenzurę i kontrolę działalności w internecie, a także wszelkich rodzajów łączności (w szczególności telefonii komórkowej). Podczas przesłuchań osób zatrzymanych z powodów politycznych prowadzący przesłuchania wykorzystują dane osobowe zatrzymanych, ich prywatne mejle i wiadomości. Kilkakrotnie od ostatnich wyborów prezydenckich oraz podczas ulicznych demonstracji blokowano rozmowy oraz wysyłanie wiadomości tekstowych przez telefony komórkowe, zagłuszano sygnały telewizji satelitarnej, a miejscami uniemożliwiano lub przynajmniej spowalniano łączność internetową.

                  23.3.2012

                  16.

                  EMADI, Hamid Reza (alias Hamidreza Emadi)

                  Data urodzenia (w przybliżeniu): 1973 r.
                  Miejsce urodzenia: Hamedan
                  Miejsce zamieszkania: Teheran
                  Miejsce pracy: centrala Press TV, Teheran

                  Dyrektor redakcji informacyjnej Press TV. Były starszy producent w Press TV.
                  Odpowiedzialny za produkcję i emisję wymuszonych zeznań zatrzymanych, również dziennikarzy, działaczy politycznych, przedstawicieli mniejszości kurdyjskiej i arabskiej, a także za naruszanie uznanych na całym świecie praw do rzetelnego i sprawiedliwego procesu sądowego. Niezależny organ nadzoru nad mediami OFCOM nałożył na Press TV grzywnę w wysokości 100 000 GBP za wyemitowanie w 2011 roku wymuszonego zeznania kanadyjskiego dziennikarza i reżysera pochodzenia irańskiego, Maziara Bahariego, które sfilmowano w więzieniu. Organizacje pozarządowe donoszą o innych przypadkach emisji wymuszonych zeznań przez Press TV. Emadi kojarzony jest zatem z naruszeniami prawa do rzetelnego i sprawiedliwego procesu sądowego.

                  12.3.2013


title: 2010/409/: Decyzja Komisji z dnia 19 lipca 2010 r. w sprawie wspólnych wymagań bezpieczeństwa, o których mowa w art. 7 dyrektywy 2004/49/WE (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 4889)  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               22.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 189/19

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 19 lipca 2010 r.
   w sprawie wspólnych wymagań bezpieczeństwa, o których mowa w art. 7 dyrektywy 2004/49/WE
   (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 4889)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2010/409/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 95/18/WE w sprawie przyznawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym, oraz dyrektywę 2001/14/WE w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej oraz certyfikację w zakresie bezpieczeństwa (dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa kolei) (1), w szczególności jej art. 7,
   uwzględniając zalecenie Europejskiej Agencji Kolejowej w sprawie pierwszego pakietu wspólnych wymagań bezpieczeństwa, przedstawione Komisji w dniu 18 września 2009 r.,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE wspólne wymagania bezpieczeństwa (CST) należy wprowadzać stopniowo, aby zapewnić zachowanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa oraz jego poprawę, gdy jest to konieczne i możliwe. Powinny one zapewnić narzędzia do oceny poziomu bezpieczeństwa i działalności operatorów na poziomie Unii, jak również w państwach członkowskich.

               (2)

               W art. 3 lit. e) dyrektywy 2004/49/WE CST zdefiniowano jako minimalne poziomy bezpieczeństwa, które muszą być osiągnięte przez różne części systemu kolejowego (takie jak system kolei konwencjonalnej, system kolei dużych prędkości, długie tunele lub linie przeznaczone wyłącznie do transportu towarów) i przez system jako całość, wyrażone w kryteriach akceptacji ryzyka. Jednak w motywie 7 decyzji Komisji 2009/460/WE z dnia 5 czerwca 2009 r. dotyczącej przyjęcia wspólnej metody oceny bezpieczeństwa służącej stwierdzeniu, czy osiągnięto wymagania bezpieczeństwa, o której mowa w art. 6 dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) stwierdza się, że ze względu na brak zharmonizowanych, wiarygodnych danych dotyczących poziomu bezpieczeństwa części systemu kolejowego, które funkcjonują w różnych państwach członkowskich, opracowanie pierwszego pakietu CST dla części systemu kolejowego (takich jak system kolei konwencjonalnej, system kolei dużych prędkości, długie tunele lub linie przeznaczone wyłącznie do transportu towarów) nie jest obecnie możliwe.

               (3)

               Zgodnie z art. 7 ust. 3 dyrektywy 2004/49/WE pierwszy pakiet CST powinien opierać się na sprawdzeniu istniejących wymagań i stanu bezpieczeństwa systemów kolejowych w państwach członkowskich. Zgodnie z metodyką określoną w decyzji 2009/460/WE pierwszy pakiet wspólnych wymagań bezpieczeństwa ma opierać się na krajowych wartościach referencyjnych (NRV). Został on obliczony przy wykorzystaniu serii danych przekazywanych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 91/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie statystyki transportu kolejowego (3) i przedstawiony przez Eurostat w dniu 6 marca 2009 r. za okres 2004–2007. Dla każdej kategorii ryzyka kolejowego maksymalny tolerowany poziom ryzyka dla każdego państwa członkowskiego powinien wynosić (1) NRV, jeśli NRV jest równa lub niższa od odpowiedniego CST lub (2) CST, jeśli NRV jest wyższa od odpowiedniego CST, zgodnie z pkt 3 załącznika do decyzji 2009/460/WE.

               (4)

               Pierwszy pakiet CST należy traktować jako pierwszy krok w procesie polegającym na wprowadzeniu zharmonizowanych i przejrzystych ram w celu monitorowania i zachowania poziomu bezpieczeństwa kolei europejskich.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu, o którym mowa w art. 27 ust. 1 dyrektywy 2004/49/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Cel i definicje
   Niniejsza decyzja ustanawia wartości dla pierwszego pakietu wspólnych wymagań bezpieczeństwa w oparciu o krajowe wartości referencyjne, zgodnie z art. 7 ust. 3 dyrektywy 2004/49/WE, zgodnie z metodyką określoną w decyzji 2009/460/WE.
   Do celów niniejszej decyzji stosuje się definicje z dyrektywy 2004/49/WE, rozporządzenia (WE) nr 91/2003 i decyzji 2009/460/WE.
   Artykuł 2
   Krajowe wartości referencyjne
   Krajowe wartości referencyjne dla poszczególnych państw członkowskich oraz dla różnych kategorii ryzyka są określone w pkt 1.1–1.6 rozdziału 1 załącznika.
   Artykuł 3
   Wspólne wymagania bezpieczeństwa
   Pierwszy pakiet wspólnych wymagań bezpieczeństwa dla różnych kategorii ryzyka jest określony w rozdziale 2 załącznika.
   Artykuł 4
   Adresaci
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 lipca 2010 r.

            W imieniu Komisji

         Siim KALLAS

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 44.

      (2)  Dz.U. L 150 z 13.6.2009, s. 11.

      (3)  Dz.U. L 14 z 21.1.2003, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      1.   Krajowe wartości referencyjne (NRV)

      1.1.   NRV dla ryzyka dla pasażerów (NRV 1.1 i NRV 1.2)

                  Państwo członkowskie

                  NRV 1.1 (10– 9) (1)

                  NRV 1.2 (10– 9) (2)

                  Belgia (BE)

                  53,60

                  0,456

                  Bułgaria (BG)

                  250,00

                  2,01

                  Republika Czeska (CZ)

                  40,60

                  0,688

                  Dania (DK)

                  7,55

                  0,0903

                  Niemcy (DE)

                  10,90

                  0,11

                  Estonia (EE)

                  50,20

                  0,426

                  Irlandia (IE)

                  6,22

                  0,0623

                  Grecja (EL)

                  54,00

                  0,485

                  Hiszpania (ES)

                  40,90

                  0,391

                  Francja (FR)

                  21,90

                  0,109

                  Włochy (IT)

                  55,00

                  0,363

                  Łotwa (LV)

                  50,20

                  0,426

                  Litwa (LT)

                  88,60

                  0,683

                  Luksemburg (LU)

                  28,80

                  0,225

                  Węgry (HU)

                  250,00

                  2,01

                  Niderlandy (NL)

                  11,70

                  0,0941

                  Austria (AT)

                  29,00

                  0,335

                  Polska (PL)

                  127,00

                  0,939

                  Portugalia (PT)

                  33,90

                  0,267

                  Rumunia (RO)

                  250,00

                  2,01

                  Słowenia (SI)

                  11,80

                  0,175

                  Słowacja (SK)

                  17,70

                  0,275

                  Finlandia (FI)

                  26,80

                  0,248

                  Szwecja (SE)

                  5,70

                  0,0557

                  Zjednoczone Królestwo (UK)

                  6,22

                  0,0623

                  W uwagach () i () FWSI są rozumiane zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. d) decyzji 2009/460/WE.

            1.2.   NRV dla ryzyka dla pracowników (NRV 2)

                  Państwo członkowskie

                  NRV 2 (10– 9) (3)

                  Belgia (BE)

                  21,10

                  Bułgaria (BG)

                  11,00

                  Republika Czeska (CZ)

                  17,40

                  Dania (DK)

                  9,10

                  Niemcy (DE)

                  13,30

                  Estonia (EE)

                  17,00

                  Irlandia (IE)

                  8,33

                  Grecja (EL)

                  77,90

                  Hiszpania (ES)

                  8,33

                  Francja (FR)

                  6,68

                  Włochy (IT)

                  22,50

                  Łotwa (LV)

                  55,10

                  Litwa (LT)

                  36,90

                  Luksemburg (LU)

                  13,70

                  Węgry (HU)

                  11,90

                  Niderlandy (NL)

                  6,69

                  Austria (AT)

                  25,40

                  Polska (PL)

                  18,60

                  Portugalia (PT)

                  76,00

                  Rumunia (RO)

                  11,00

                  Słowenia (SI)

                  31,00

                  Słowacja (SK)

                  1,50

                  Finlandia (FI)

                  8,28

                  Szwecja (SE)

                  3,76

                  Zjednoczone Królestwo (UK)

                  8,33

                  FWSI są tu rozumiane zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. d) decyzji 2009/460/WE.

            1.3.   NRV dla ryzyka dla użytkowników przejazdu kolejowego (NRV 3.1 i NRV 3.2)

                  Państwo członkowskie

                  NRV 3.1 (10– 9) (4)

                  NRV 3.2 (5)

                  Belgia (BE)

                  143,0

                  n.d.

                  Bułgaria (BG)

                  124,0

                  n.d.

                  Republika Czeska (CZ)

                  302,0

                  n.d.

                  Dania (DK)

                  55,9

                  n.d.

                  Niemcy (DE)

                  69,9

                  n.d.

                  Estonia (EE)

                  168,0

                  n.d.

                  Irlandia (IE)

                  31,4

                  n.d.

                  Grecja (EL)

                  743,0

                  n.d.

                  Hiszpania (ES)

                  131,0

                  n.d.

                  Francja (FR)

                  78,9

                  n.d.

                  Włochy (IT)

                  50,7

                  n.d.

                  Łotwa (LV)

                  240,0

                  n.d.

                  Litwa (LT)

                  530,0

                  n.d.

                  Luksemburg (LU)

                  97,3

                  n.d.

                  Węgry (HU)

                  244,0

                  n.d.

                  Niderlandy (NL)

                  128,0

                  n.d.

                  Austria (AT)

                  181,0

                  n.d.

                  Polska (PL)

                  264,0

                  n.d.

                  Portugalia (PT)

                  508,0

                  n.d.

                  Rumunia (RO)

                  124,0

                  n.d.

                  Słowenia (SI)

                  365,0

                  n.d.

                  Słowacja (SK)

                  249,0

                  n.d.

                  Finlandia (FI)

                  151,0

                  n.d.

                  Szwecja (SE)

                  74,2

                  n.d.

                  Zjednoczone Królestwo (UK)

                  23,0

                  n.d.

                  W uwagach () i () FWSI są rozumiane zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. d) decyzji 2009/460/WE.

            1.4.   NRV dla ryzyka dla osób zaklasyfikowanych jako „inne osoby” (NRV 4)

                  Państwo członkowskie

                  NRV 4 (10– 9) (6)

                  Belgia (BE)

                  1,90

                  Bułgaria (BG)

                  6,45

                  Republika Czeska (CZ)

                  5,28

                  Dania (DK)

                  10,30

                  Niemcy (DE)

                  4,41

                  Estonia (EE)

                  18,50

                  Irlandia (IE)

                  6,98

                  Grecja (EL)

                  6,45

                  Hiszpania (ES)

                  4,93

                  Francja (FR)

                  6,98

                  Włochy (IT)

                  6,98

                  Łotwa (LV)

                  18,50

                  Litwa (LT)

                  18,50

                  Luksemburg (LU)

                  4,43

                  Węgry (HU)

                  6,45

                  Niderlandy (NL)

                  3,16

                  Austria (AT)

                  14,20

                  Polska (PL)

                  18,50

                  Portugalia (PT)

                  4,93

                  Rumunia (RO)

                  6,45

                  Słowenia (SI)

                  7,14

                  Słowacja (SK)

                  5,28

                  Finlandia (FI)

                  10,30

                  Szwecja (SE)

                  10,30

                  Zjednoczone Królestwo (UK)

                  6,98

            1.5.   NRV dla ryzyka dla nieupoważnionych osób na terenie kolei (NRV 5)

                  Państwo członkowskie

                  NRV 5 (10– 9) (7)

                  Belgia (BE)

                  75,5

                  Bułgaria (BG)

                  190,0

                  Republika Czeska (CZ)

                  657,0

                  Dania (DK)

                  134,0

                  Niemcy (DE)

                  106,0

                  Estonia (EE)

                  1 850,0

                  Irlandia (IE)

                  94,7

                  Grecja (EL)

                  906,0

                  Hiszpania (ES)

                  184,0

                  Francja (FR)

                  69,7

                  Włochy (IT)

                  122,0

                  Łotwa (LV)

                  1 520,0

                  Litwa (LT)

                  2 030,0

                  Luksemburg (LU)

                  83,7

                  Węgry (HU)

                  534,0

                  Niderlandy (NL)

                  28,2

                  Austria (AT)

                  117,0

                  Polska (PL)

                  1 110,0

                  Portugalia (PT)

                  948,0

                  Rumunia (RO)

                  190,0

                  Słowenia (SI)

                  273,0

                  Słowacja (SK)

                  477,0

                  Finlandia (FI)

                  294,0

                  Szwecja (SE)

                  98,1

                  Zjednoczone Królestwo (UK)

                  94,7

            1.6.   NRV dla ryzyka dla ogółu społeczeństwa (NRV 6)

                  Państwo członkowskie:

                  NRV 6 (10– 9) (8)

                  Belgia (BE)

                  273,0

                  Bułgaria (BG)

                  364,0

                  Republika Czeska (CZ)

                  1 010,0

                  Dania (DK)

                  218,0

                  Niemcy (DE)

                  206,0

                  Estonia (EE)

                  2 320,0

                  Irlandia (IE)

                  131,0

                  Grecja (EL)

                  1 820,0

                  Hiszpania (ES)

                  351,0

                  Francja (FR)

                  179,0

                  Włochy (IT)

                  235,0

                  Łotwa (LV)

                  1 850,0

                  Litwa (LT)

                  2 510,0

                  Luksemburg (LU)

                  219,0

                  Węgry (HU)

                  1 000,0

                  Niderlandy (NL)

                  166,0

                  Austria (AT)

                  354,0

                  Polska (PL)

                  1 530,0

                  Portugalia (PT)

                  1 510,0

                  Rumunia (RO)

                  364,0

                  Słowenia (SI)

                  697,0

                  Słowacja (SK)

                  740,0

                  Finlandia (FI)

                  461,0

                  Szwecja (SE)

                  188,0

                  Zjednoczone Królestwo (UK)

                  131,0

                  Całkowita liczba FWSI jest tu rozumiana jako suma wszystkich FWSI uwzględnianych przy obliczaniu wszystkich pozostałych NVR.

            2.   Wartości przypisywane pierwszemu pakietowi CST

                  Kategoria ryzyka

                  Wartość CST (10– 9)

                  Jednostka obliczeniowa

                  Ryzyko dla pasażerów

                  CST 1.1

                  250,0

                  Liczba FWSI wśród pasażerów rocznie wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pociąg pasażerski-km” rocznie

                  CST 1.2

                  2,01

                  Liczba FWSI wśród pasażerów rocznie wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pasażer-km” rocznie

                  Ryzyko dla pracowników

                  CST 2

                  77,9

                  Liczba FWSI wśród pracowników rocznie wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pociąg-km” rocznie

                  Ryzyko dla użytkowników przejazdu kolejowego

                  CST 3.1

                  743,0

                  Liczba FWSI wśród użytkowników przejazdu kolejowego rocznie wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pociąg-km” rocznie

                  CST 3.2

                  n.d. (9)

                  Liczba FWSI wśród użytkowników przejazdu kolejowego rocznie wynikająca z poważnych wypadków/[(liczba jednostek „pociąg-km” rocznie * liczba przejazdów kolejowych)/tor-km)].

                  Ryzyko dla innych osób

                  CST 4

                  18,5

                  Roczna liczba FWSI wśród osób w kategorii „inne osoby” wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pociąg-km” rocznie

                  Ryzyko dla nieupoważnionych osób na terenie kolei

                  CST 5

                  2 030,0

                  Liczba FWSI wśród nieupoważnionych osób na terenie kolei rocznie wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pociąg-km” rocznie

                  Ryzyko dla ogółu społeczeństwa

                  CST 6

                  2 510,0

                  Całkowita liczba FWSI rocznie wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pociąg-km” rocznie

         (1)  NRV1.1 wyrażona jako: Liczba ofiar śmiertelnych i ważonych poważnych obrażeń (FWSI) wśród pasażerów rocznie wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pociąg pasażerski-km” rocznie Pociąg pasażerski-km oznacza tutaj jednostkę miary odpowiadającą ruchowi jedynie pociągów pasażerskich.

         (2)  NRV1.2 wyrażona jako: Liczba FWSI wśród pasażerów rocznie wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pasażer-km” rocznie.
      W uwagach () i () FWSI są rozumiane zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. d) decyzji 2009/460/WE.

         (3)  NRV 2 wyrażona jako: Liczba FWSI wśród pracowników rocznie wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pociąg-km” rocznie.
      FWSI są tu rozumiane zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. d) decyzji 2009/460/WE.

         (4)  NRV 3.1 wyrażona jako: Liczba FWSI wśród użytkowników przejazdu kolejowego rocznie wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pociąg-km” rocznie.

         (5)  NRV 3.2 wyrażona jako: Liczba FWSI wśród użytkowników przejazdu kolejowego rocznie wynikająca z poważnych wypadków/[(liczba jednostek „pociąg-km” rocznie *liczba przejazdów kolejowych)/tor-km)]. Dane dotyczące liczby przejazdów i tor-km nie były wystarczająco wiarygodne w czasie gromadzenia danych (większość państw członkowskich przekazała dane CSI dotyczące km linii zamiast tor-km).
      W uwagach () i () FWSI są rozumiane zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. d) decyzji 2009/460/WE.

         (6)  NRV 4 wyrażona jako: Roczna liczba FWSI wśród osób w kategorii „inne osoby” wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pociąg-km” rocznie. FWSI są tu rozumiane zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. d) decyzji 2009/460/WE.

         (7)  NRV 5 wyrażona jako: Liczba FWSI wśród nieupoważnionych osób na terenie kolei rocznie wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pociąg-km” rocznie. FWSI są tu rozumiane zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. d) decyzji 2009/460/WE.

         (8)  NRV 6 wyrażona jako: Całkowita liczba FWSI rocznie wynikająca z poważnych wypadków/liczba jednostek „pociąg-km” rocznie.
      Całkowita liczba FWSI jest tu rozumiana jako suma wszystkich FWSI uwzględnianych przy obliczaniu wszystkich pozostałych NVR.

         (9)  Dane dotyczące liczby przejazdów i tor-km, niezbędnie do obliczenia tego CST, nie były wystarczająco wiarygodne w czasie gromadzenia danych (np. większość państw członkowskich przekazała dane dotyczące km linii zamiast tor-km itd.).


title: 2013/153/UE: Decyzja Rady z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie uruchomienia na Malcie zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych

text:
               26.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 86/21

         DECYZJA RADY
   z dnia 21 marca 2013 r.
   w sprawie uruchomienia na Malcie zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych
   (2013/153/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (1), w szczególności jej art. 25,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW (2), w szczególności jej art. 20 oraz rozdział 4 załącznika do niej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z Protokołem w sprawie postanowień przejściowych, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, skutki prawne aktów instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony zostają utrzymane do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych aktów w zastosowaniu Traktatów.

               (2)

               W związku z tym zastosowanie ma art. 25 decyzji 2008/615/WSiSW i Rada musi jednomyślnie zdecydować, czy państwa członkowskie wdrożyły przepisy rozdziału 6 tej decyzji.

               (3)

               Art. 20 decyzji 2008/616/WSiSW przewiduje, że decyzje, o których mowa w art. 25 ust. 2 decyzji 2008/615/WSiSW, mają być podejmowane na podstawie sprawozdania z oceny opartego na kwestionariuszu. W odniesieniu do zautomatyzowanej wymiany danych zgodnie z rozdziałem 2 decyzji 2008/615/WSiSW sprawozdanie z oceny ma być oparte na wynikach wizyty ewaluacyjnej i operacji pilotażowej.

               (4)

               Zgodnie z rozdziałem 4 pkt 1.1 załącznika do decyzji 2008/616/WSiSW kwestionariusz opracowany przez odpowiednią grupę roboczą Rady dotyczy każdej z zautomatyzowanych metod wymiany danych i musi być wypełniony przez państwo członkowskie w momencie uznania przez to państwo, że spełnia ono wymogi dotyczące wymiany danych w odpowiedniej kategorii danych.

               (5)

               Malta wypełniła kwestionariusz dotyczący ochrony danych i kwestionariusz dotyczący wymiany danych daktyloskopijnych.

               (6)

               Malta z powodzeniem przeprowadziła operację pilotażową z Austrią i Francją.

               (7)

               Austriacko-francuski zespół oceniający przeprowadził na Malcie wizytę ewaluacyjną i sporządził sprawozdanie z tej wizyty, które przekazano odpowiedniej grupie roboczej Rady.

               (8)

               Radzie przedstawiono całościowe sprawozdanie z oceny podsumowujące rezultaty kwestionariusza, wizytę ewaluacyjną i operację pilotażową dotyczącą wymiany danych daktyloskopijnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Do celów zautomatyzowanego przeszukiwania danych daktyloskopijnych Malta w pełni wdrożyła przepisy ogólne dotyczące ochrony danych zawarte w rozdziale 6 decyzji 2008/615/WSiSW i jest uprawniona do otrzymywania i przekazywania danych osobowych na mocy art. 9 tej decyzji od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2013 r.

            W imieniu Rady

         P. HOGAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12.