title: Decyzja nr 1672/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiająca wspólnotowy program na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej – Progress

text:
               15.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 315/1

      DECYZJA NR 1672/2006/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 24 października 2006 r.
   ustanawiająca wspólnotowy program na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej – Progress
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 13 ust. 2, art. 129 i art. 137 ust. 2 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
   uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
   stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rada Europejska podczas posiedzenia w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. włączyła do ogólnej strategii unijnej jako jej nieodzowną część promowanie zatrudnienia i integracji społecznej, aby zrealizować cel strategiczny na następną dekadę polegający na osiągnięciu pozycji najbardziej konkurencyjnej i dynamicznej w świecie gospodarki opartej na wiedzy, zdolnej do zrównoważonego wzrostu gospodarczego, zwiększania liczby i poprawy jakości miejsc pracy oraz umacniania spójności społecznej. Rada Europejska postawiła przed Unią ambitne cele i zadania, ukierunkowane na powrót do stanu pełnego zatrudnienia, poprawę jakości i wydajności pracy, promowanie spójności społecznej oraz zintegrowanego społecznie rynku pracy. Następnie cele tej strategii zostały na jeszcze raz określone przez Radę Europejską w Brukseli w dniach 22 i 23 marca 2005 r.

               (2)

               Zgodnie z wyrażonym przez Komisję wyraźnym zamiarem konsolidacji i racjonalizacji wspólnotowych instrumentów finansowania niniejsza decyzja powinna ustanowić jednolity, uproszczony program zapewniający kontynuację i rozwój działań podjętych na mocy decyzji Rady 2000/750/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej wspólnotowy program działań w zakresie zwalczania dyskryminacji (2001–2006) (4), decyzji Rady 2001/51/WE z dnia 20 grudnia 2000 r. ustanawiającej program odnoszący się do wspólnotowej strategii ramowej w sprawie równości płci (2001–2005) (5) oraz decyzji nr 50/2002/WE (6) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 grudnia 2001 r. ustanawiającej program działań Wspólnoty wspierający współpracę między państwami członkowskimi w celu zwalczania wyłączenia społecznego, nr 1145/2002/WE (7) z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie wspólnotowych zachęt w dziedzinie zatrudnienia oraz nr 848/2004/WE (8) z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającej program działań Wspólnoty w celu promowania organizacji działających na szczeblu europejskim w dziedzinie równości między mężczyznami i kobietami, jak również działań podjętych na szczeblu wspólnotowym w odniesieniu do warunków pracy.

               (3)

               Nadzwyczajne posiedzenie Rady Europejskiej na temat zatrudnienia, które odbyło się w Luksemburgu w dniach 20 i 21 listopada 1997 r., dało początek europejskiej strategii zatrudnienia w celu koordynacji polityk zatrudnienia państw członkowskich na mocy wspólnie uzgodnionych wytycznych i zaleceń dotyczących zatrudnienia. Europejska strategia zatrudnienia jest obecnie najważniejszym na szczeblu europejskim instrumentem wdrażania celów strategii lizbońskiej w dziedzinie zatrudnienia i rynku pracy.

               (4)

               Rada Europejska podczas posiedzenia w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. uznała, że liczba mieszkańców Unii żyjących poniżej progu ubóstwa i dotkniętych wykluczeniem społecznym jest nie do przyjęcia i dlatego uznała za niezbędne podjęcie działań w celu dokonania zdecydowanego postępu w eliminowaniu ubóstwa poprzez stawianie odpowiednich celów. Takie cele zostały uzgodnione przez Radę Europejską podczas posiedzenia w Nicei w dniach 7–9 grudnia 2000 r. Uzgodniono także, że polityka zwalczania wykluczenia społecznego powinna opierać się na otwartej metodzie koordynacji łączącej krajowe plany działania i inicjatywę Komisji na rzecz współpracy.

               (5)

               Zmiany demograficzne stanowią poważne długookresowe wyzwanie dla systemów zabezpieczenia społecznego w kontekście ich zdolności zapewnienia odpowiednich świadczeń emerytalno-rentowych oraz ochrony zdrowia i opieki długoterminowej o wysokiej jakości, które są dostępne dla wszystkich i mogą być finansowane w długiej perspektywie czasowej. Ważne jest promowanie polityk, które pozwolą osiągnąć zarówno odpowiedni poziom ochrony socjalnej, jak i trwałość systemów zabezpieczenia społecznego. Rada Europejska w Lizbonie postanowiła, że współpraca w tej dziedzinie powinna opierać się na otwartej metodzie koordynacji.

               (6)

               W tym kontekście należy zwrócić uwagę na szczególną sytuację osób migrujących, a także na znaczenie podejmowania działań w celu przekształcenia pracy nierejestrowanej w oficjalne zatrudnienie.

               (7)

               Zapewnienie minimalnych standardów oraz ciągłej poprawy warunków pracy w Unii jest zasadniczym elementem europejskiej polityki społecznej i istotnym ogólnym celem Unii Europejskiej. Wspólnota ma do odegrania istotną rolę w zakresie wspierania i uzupełniania działań państw członkowskich w obszarach bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników, warunków pracy, w tym konieczności godzenia pracy z życiem rodzinnym, ochrony pracowników po rozwiązaniu umowy o pracę, informowania, uczestniczenia i przeprowadzania konsultacji z pracownikami oraz reprezentowania i zbiorowej obrony interesów pracowników i pracodawców.

               (8)

               Jedną z podstawowych zasad Unii Europejskiej jest niedyskryminacja. Artykuł 13 Traktatu przewiduje działania zwalczające dyskryminację ze względu na płeć, pochodzenie rasowe i etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Zasadę niedyskryminacji wyraża również art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Należy brać pod uwagę konkretne przejawy różnorodnych form dyskryminacji, jak również należy podejmować równolegle właściwe działania mające na celu zapobieganie i zwalczanie dyskryminacji z jednego lub wielu względów. Dlatego też, rozważając dostępność i wyniki programu, należy uwzględnić szczególne potrzeby osób dotkniętych niepełnosprawnością dotyczące zapewnienia im pełnego i równego dostępu do działań finansowanych w ramach programu Progress i ich wyników oraz oceny takich działań, w tym rekompensatę dodatkowych kosztów ponoszonych przez te osoby z racji ich niepełnosprawności. Zdobyte w ciągu wielu lat doświadczenie w zwalczaniu niektórych form dyskryminacji, w tym dyskryminacji ze względu na płeć, może okazać się użyteczne w walce z innymi formami dyskryminacji.

               (9)

               Na mocy artykułu 13 Traktatu Rada przyjęła następujące dyrektywy: dyrektywę 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (9), która zakazuje dyskryminacji ze względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, między innymi w odniesieniu do zatrudnienia, szkolenia zawodowego, edukacji, dóbr i usług oraz ochrony socjalnej; dyrektywę 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (10), która zakazuje dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i pracy ze względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, oraz dyrektywę 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług (11).

               (10)

               Zgodnie z art. 2 i 3 Traktatu równe traktowanie mężczyzn i kobiet jest podstawową zasadą prawa wspólnotowego. Dyrektywy i inne akty przyjęte na mocy tej zasady odgrywają istotną rolę w poprawie sytuacji kobiet w Unii. Doświadczenia z działań na szczeblu wspólnotowym pokazują, że promowanie równości płci w politykach Wspólnoty i zwalczanie dyskryminacji w praktyce wymaga łączenia wzajemnie uzupełniających się instrumentów, w tym instrumentów prawnych, narzędzi finansowych oraz działań włączających tę problematykę do wszystkich dziedzin polityki. Zgodnie z zasadą równości mężczyzn i kobiet należy promować włączanie problematyki równouprawnienia płci do wszystkich dziedzin polityki w ramach wszystkich sekcji niniejszego programu i działań podejmowanych w jego ramach.

               (11)

               Wiele organizacji pozarządowych działających na różnych szczeblach może wnieść istotny wkład na szczeblu europejskim poprzez kluczowe sieci sprzyjające zmianom orientacji politycznej w odniesieniu do ogólnych celów programu.

               (12)

               W związku z tym, że cele niniejszej decyzji nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte na poziomie państw członkowskich ze względu na potrzebę wymiany informacji na poziomie europejskim i upowszechniania dobrych praktyk na całym obszarze Wspólnoty, a mogą, ze względu na wielostronny charakteru działań i środków, zostać lepiej osiągnięte na na szczeblu Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza zakres niezbędny do osiągnięcia tych celów.

               (13)

               Niniejsza decyzja ustanawia kopertę finansową dla całego okresu trwania programu, która będzie zasadniczym punktem odniesienia dla organu budżetowego w ciągu rocznej procedury budżetowej w rozumieniu pkt 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (12).

               (14)

               Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (13).

               (15)

               Ponieważ niniejszy program dzieli się na pięć sekcji, państwa członkowskie mogą zastosować rotację swych przedstawicieli krajowych, zgodnie z tematyką podejmowaną przez komitet wspomagający Komisję,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Ustanowienie i czas trwania programu
   1.   Niniejsza decyzja ustanawia program wspólnotowy na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej Progress (zwany dalej „programem”), służący finansowemu wsparciu wdrażania celów Unii Europejskiej w dziedzinie zatrudnienia i spraw społecznych, określonych w komunikacie Komisji w sprawie agendy społecznej i tym samym przyczyniający się do osiągnięcia celów strategii lizbońskiej w tych obszarach.
   2.   Program jest realizowany w okresie zaczynającym się dnia 1 stycznia 2007 r. i kończącym dnia 31 grudnia 2013 r.
   Artykuł 2
   Ogólne cele
   1.   Program służy realizacji następujących celów ogólnych:

               a)

               poprawa znajomości i zrozumienia sytuacji w państwach członkowskich (i innych uczestniczących państwach) poprzez analizy, oceny i ścisłe monitorowanie polityki;

               b)

               wspieranie rozwoju narzędzi i metod statystycznych oraz wspólnych wskaźników, w miarę możliwości z podziałem na płeć i grupy wiekowe, w obszarach objętych programem;

               c)

               wspieranie i monitorowanie stosowania prawa wspólnotowego, tam gdzie ma to zastosowanie, i celów polityki Wspólnoty w państwach członkowskich oraz ocena ich skuteczności i wpływu;

               d)

               promocja współpracy sieciowej, wzajemnego uczenia się, określania i upowszechniania dobrych praktyk oraz nowatorskich sposobów podejścia na szczeblu europejskim;

               e)

               zwiększanie świadomości zainteresowanych podmiotów oraz ogółu obywateli w zakresie polityk wspólnotowych oraz celów realizowanych w ramach każdej z pięciu sekcji;

               f)

               rozwinięcie zdolności kluczowych sieci na szczeblu europejskim do promowania, wspierania i dalszego rozwijania polityk oraz celów wspólnotowych, tam, gdzie ma to zastosowanie.

         2.   Wszystkie sekcje programu i działania podejmowane w jego ramach promują włączanie problematyki równouprawnienia płci do wszystkich dziedzin polityki.
   3.   Wyniki osiągnięte w ramach poszczególnych sekcji i działań programu są rozpowszechniane, stosownie do potrzeb, wśród zaangażowanych stron i społeczeństwa. Komisja dokonuje wymiany opinii z głównymi zaangażowanymi stronami, stosownie do potrzeb.
   Artykuł 3
   Struktura programu
   Program dzieli się na pięć następujących sekcji:

               1)

               zatrudnienie;

               2)

               ochrona socjalna i integracja społeczna;

               3)

               warunki pracy;

               4)

               walka z dyskryminacją i różnorodność;

               5)

               równość płci.

         Artykuł 4
   Sekcja 1: Zatrudnienie
   Sekcja 1 wspiera wdrażanie europejskiej strategii zatrudnienia (ESZ) poprzez:

               a)

               poprawę zrozumienia sytuacji i perspektyw w dziedzinie zatrudnienia, w szczególności poprzez analizy i studia oraz opracowywanie danych statystycznych i wspólnych wskaźników w ramach ESZ;

               b)

               monitorowanie i ocenę wdrażania europejskich wytycznych i zaleceń w dziedzinie zatrudnienia oraz ich wpływu, zwłaszcza poprzez wspólny raport o zatrudnieniu, oraz analizę wzajemnego oddziaływania pomiędzy ESZ, ogólnymi politykami gospodarczymi i społecznymi oraz innymi obszarami polityki;

               c)

               organizowanie wymiany poglądów na temat polityk, dobrych praktyk i innowacyjnych sposobów podejścia oraz promowanie wzajemnego uczenia się w kontekście ESZ;

               d)

               podnoszenie świadomości, upowszechnianie informacji i promowanie dyskusji na temat wyzwań w dziedzinie zatrudnienia i polityki zatrudnienia oraz wdrażania krajowych programów reform, także wśród partnerów społecznych, podmiotów regionalnych i lokalnych oraz innych zainteresowanych stron.

         Artykuł 5
   Sekcja 2: Ochrona socjalna i integracja społeczna
   Sekcja 2 wspiera wdrażanie otwartej metody koordynacji (OMK) w dziedzinie ochrony socjalnej i integracji społecznej poprzez:

               a)

               poprawę zrozumienia kwestii wykluczenia społecznego i ubóstwa, polityki ochrony socjalnej j i integracji społecznej, w szczególności poprzez analizy i studia oraz opracowywanie danych statystycznych i wspólnych wskaźników w ramach OMK w obszarze ochrony socjalnej i integracji społecznej;

               b)

               monitorowanie i ocenę wdrażania OMK w obszarze ochrony socjalnej i integracji społecznej oraz jej wpływu na szczeblu krajowym i wspólnotowym, a także analizę wzajemnego oddziaływania pomiędzy OMK i innymi obszarami polityki;

               c)

               organizowanie wymiany poglądów na temat polityk, dobrych praktyk i innowacyjnych sposobów podejścia oraz promocję wzajemnego uczenia się w kontekście strategii ochrony socjalnej i integracji społecznej;

               d)

               podnoszenie świadomości, upowszechnianie informacji i promowanie dyskusji na temat głównych wyzwań i kwestii politycznych powstających w kontekście koordynacji działań na szczeblu Wspólnoty w dziedzinie ochrony socjalnej i integracji społecznej, także wśród partnerów społecznych, podmiotów regionalnych i lokalnych, organizacji pozarządowych oraz innych zainteresowanych stron;

               e)

               rozwijanie zdolności kluczowych sieci na szczeblu europejskim do promowania i dalszego rozwijania celów polityki Wspólnoty i strategii w zakresie ochrony socjalnej i integracji społecznej.

         Artykuł 6
   Sekcja 3: Warunki pracy
   Sekcja 3 wspiera poprawę środowiska i warunków pracy łącznie z bezpieczeństwem i higieną pracy oraz godzeniem życia zawodowego z życiem rodzinnym poprzez:

               a)

               poprawę zrozumienia sytuacji związanej z warunkami pracy, w szczególności poprzez analizy i studia oraz, w odpowiednich przypadkach, opracowywanie danych statystycznych i wskaźników, jak również ocenę skuteczności i wpływu istniejących przepisów, polityk i praktyk;

               b)

               wspieranie wdrażania wspólnotowego prawa pracy poprzez efektywne monitorowanie, organizację specjalistycznych szkoleń dla osób pracujących w tej dziedzinie, opracowywanie przewodników i współpracę sieciową w ramach wyspecjalizowanych organów, w tym partnerów społecznych;

               c)

               inicjowanie akcji zapobiegawczych i krzewienie kultury prewencji w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy;

               d)

               podnoszenie świadomości, upowszechnianie informacji i promocję dyskusji na temat głównych wyzwań i kwestii politycznych mających związek z warunkami pracy, także wśród partnerów społecznych i innych zainteresowanych stron.

         Artykuł 7
   Sekcja 4: Walka z dyskryminacją i różnorodność
   Sekcja 4 wspiera efektywne wdrażanie zasady niedyskryminacji i promuje włączanie jej do wszystkich dziedzin polityk wspólnotowych poprzez:

               a)

               poprawę zrozumienia sytuacji związanej z dyskryminacją, w szczególności poprzez analizy i studia oraz, w odpowiednich przypadkach, opracowywanie danych statystycznych i wskaźników, jak również ocenę skuteczności i wpływu istniejących przepisów, polityk i praktyk;

               b)

               wspieranie wdrażania wspólnotowych przepisów antydyskryminacyjnych poprzez efektywne monitorowanie, organizację specjalistycznych szkoleń dla osób pracujących w tej dziedzinie i współpracę sieciową wyspecjalizowanych organów zajmujących się zwalczaniem dyskryminacji;

               c)

               podnoszenie świadomości, upowszechnianie informacji i promocję dyskusji na temat głównych wyzwań i kwestii politycznych mających związek z dyskryminacją oraz włączenie walki z dyskryminacją do wszystkich dziedzin polityk wspólnotowych, także wśród partnerów społecznych, organizacji pozarządowych oraz innych zainteresowanych stron;

               d)

               rozwijanie zdolności kluczowych sieci na szczeblu europejskim do wspierania i dalszego rozwijania celów polityk wspólnotowych oraz strategii w dziedzinie zwalczania dyskryminacji.

         Artykuł 8
   Sekcja 5: Równość płci
   Sekcja 5 wspiera efektywne wdrażanie zasady równości płci oraz promuje włączenie problematyki równouprawnienia płci do wszystkich dziedzin polityk wspólnotowych poprzez:

               a)

               poprawę zrozumienia sytuacji związanej z kwestiami równouprawnienia i włączanie problematyki równouprawnienia płci do wszystkich dziedzin polityki, w szczególności poprzez analizy i studia oraz opracowywanie danych statystycznych i, w odpowiednich przypadkach, wskaźników, jak również ocenę skuteczności i wpływu istniejących przepisów, polityk i praktyk;

               b)

               wspieranie wdrażania przepisów wspólnotowych dotyczących równości płci poprzez efektywne monitorowanie, organizację specjalistycznych szkoleń dla osób pracujących w tej dziedzinie i współpracę sieciową wyspecjalizowanych organów zajmujących się równouprawnieniem;

               c)

               podnoszenie świadomości, upowszechnianie informacji i promowanie dyskusji na temat głównych wyzwań i kwestii politycznych związanych z równością płci oraz włączenie problematyki równouprawnienia płci do wszystkich dziedzin polityki, także wśród partnerów społecznych, organizacji pozarządowych oraz innych grup interesów;

               d)

               rozwijanie zdolności kluczowych sieci na szczeblu europejskim do wspierania i dalszego rozwijania celów polityk wspólnotowych oraz strategii w dziedzinie równouprawnienia płci.

         Artykuł 9
   Rodzaje działań
   1.   W ramach programu finansowane będą następujące rodzaje działań, które w odpowiednich przypadkach mogą być realizowane w układzie ponadnarodowym:

               a)

               działania analityczne:

                           (i)

                           gromadzenie, opracowywanie i upowszechnianie danych i informacji statystycznych;

                           (ii)

                           opracowywanie i upowszechnianie wspólnych metodologii i, w odpowiednich przypadkach, wskaźników lub wartości wzorcowych;

                           (iii)

                           wykonywanie studiów, analiz i badań oraz upowszechnianie ich wyników;

                           (iv)

                           wykonywanie ocen i analiz wpływu oraz upowszechnianie ich wyników;

                           (v)

                           opracowanie i publikowanie przewodników, sprawozdań i materiałów szkoleniowych poprzez Internet lub inne media;

               b)

               działania związane z wzajemnym uczeniem się, świadomością i upowszechnianiem:

                           (i)

                           określanie i wymiana dobrych praktyk, innowacyjnych sposobów podejścia i doświadczeń oraz organizowanie wzajemnego przeglądu i wzajemnego uczenia się w ramach spotkań/warsztatów/seminariów na szczeblu europejskim, ponadnarodowym lub krajowym, uwzględniając, o ile to możliwe, szczególne okoliczności krajowe;

                           (ii)

                           organizowanie konferencji/seminariów prezydencji;

                           (iii)

                           organizowanie konferencji/seminariów w ramach wspierania rozwoju i wdrażania prawa i celów politycznych Wspólnoty;

                           (iv)

                           organizowanie kampanii i imprez medialnych;

                           (v)

                           opracowywanie i publikowanie materiałów informacyjnych, jak również wyników programu;

               c)

               wspieranie głównych podmiotów:

                           (i)

                           wsparcie dla pokrycia kosztów obsługi bieżącej najważniejszych sieci na szczeblu europejskim, których działanie ma związek z realizacją celów programu;

                           (ii)

                           organizowanie grup roboczych urzędników krajowych w celu monitorowania stosowania prawa wspólnotowego;

                           (iii)

                           finansowanie specjalistycznych seminariów przeznaczonych dla osób pracujących w tej dziedzinie, najważniejszych urzędników i innych istotnych podmiotów;

                           (iv)

                           współpraca sieciowa między wyspecjalizowanymi organami na szczeblu europejskim;

                           (v)

                           finansowanie sieci eksperckich;

                           (vi)

                           finansowanie obserwatoriów na szczeblu europejskim;

                           (vii)

                           wymiana pracowników pomiędzy administracjami krajowymi;

                           (viii)

                           współpraca z instytucjami międzynarodowymi.

         2.   Działania przewidziane w ust. 1 lit. b) charakteryzują się rozbudowanym wymiarem europejskim, właściwą skalą, pozwalającą zapewnić istotną europejską wartość dodaną, i są prowadzone przez władze państwowe, regionalne lub lokalne, wyspecjalizowane organy przewidziane w ramach przepisów wspólnotowych lub podmioty uznawane za odgrywające kluczową rolę na swoim obszarze.
   3.   W ramach programu nie będą finansowane żadne środki dotyczące przygotowywania i przeprowadzania Lat Europejskich.
   Artykuł 10
   Dostęp do programu
   1.   Dostęp do programu jest otwarty dla wszystkich publicznych i prywatnych organów, podmiotów i instytucji, w szczególności dla:

               a)

               państw członkowskich;

               b)

               publicznych służb zatrudnienia i prowadzonych przez nie biur zatrudnienia;

               c)

               władz lokalnych i regionalnych;

               d)

               wyspecjalizowanych organów przewidzianych w przepisach wspólnotowych;

               e)

               partnerów społecznych;

               f)

               organizacji pozarządowych, w szczególności zorganizowanych na szczeblu europejskim;

               g)

               wyższych uczelni i placówek badawczych;

               h)

               specjalistów ds. oceny;

               i)

               krajowych urzędów statystycznych;

               j)

               środków masowego przekazu.

         2.   Również Komisja może bezpośrednio uczestniczyć w programie w zakresie działań przewidzianych w art. 9 ust. 1 lit. a) i b).
   Artykuł 11
   Sposób ubiegania się o wsparcie
   1.   Rodzaje działań określone w art. 9 mogą być finansowane poprzez:

               a)

               umowę o świadczenie usług zawartą w następstwie przetargu, w której to sytuacji procedury Eurostatu stosuje się do współpracy z krajowymi urzędami statystycznymi;

               b)

               częściowe dofinansowanie następujące po wezwaniu do składania wniosków, w którym to przypadku kwota współfinansowania przez Wspólnotę nie może z zasady przekroczyć 80 % całkowitych wydatków poniesionych przez odbiorcę. Wszelkie dotacje przekraczające ten poziom mogą zostać przyznane wyłącznie w wyjątkowych wypadkach i po dokładnym zbadaniu sprawy.

         2.   Rodzajom działań przewidzianym w art. 9 ust. 1 może być przyznane wsparcie finansowe na wniosek, na przykład państw członkowskich, zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (14), w szczególności jego art. 110, oraz rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 (15) w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 168.
   Artykuł 12
   Przepisy wykonawcze
   1.   Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej decyzji związane z wymienionymi niżej zagadnieniami przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 2:

               a)

               ogólne wytyczne dotyczące wdrożenia programu;

               b)

               roczny program pracy dotyczący wdrożenia programu, podzielony na poszczególne sekcje;

               c)

               wsparcie finansowe zapewniane przez Wspólnotę;

               d)

               budżet roczny, z zastrzeżeniem art. 17;

               e)

               procedury wyboru działań objętych wsparciem Wspólnoty i przedstawiony przez Komisję projekt wykazu działań, które mają otrzymać takie wsparcie;

               f)

               kryteria oceny programu, w tym związane z efektywnym wykorzystaniem nakładów i rozwiązaniami w dziedzinie upowszechniania i przekazywania wyników.

         2.   Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji odnoszące się do wszelkich zagadnień, innych niż te, o których mowa w ust. 1, są przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 13 ust. 3.
   Artykuł 13
   Komitet
   1.   Komisja jest wspierana przez komitet.
   2.   W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
   Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na dwa miesiące.
   3.   W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
   4.   Komitet przyjmuje swój regulamin.
   Artykuł 14
   Współpraca z innymi komitetami
   1.   Komisja ustanawia niezbędne powiązania z Komitetem ds. Ochrony Socjalnej i Komitetem Zatrudnienia w celu zapewnienia, że są one regularnie i odpowiednio informowane o wdrażaniu działań, o których mowa w niniejszej decyzji.
   2.   Komisja informuje również inne zainteresowane komitety o działaniach podejmowanych w ramach pięciu sekcji programu.
   3.   W odpowiednich przypadkach Komisja ustanawia regularną, usystematyzowaną współpracę pomiędzy komitetem, o którym mowa w art. 13, a komitetami monitorującymi ustanowionymi na potrzeby innych odpowiednich polityk, instrumentów i działań.
   Artykuł 15
   Spójność i komplementarność
   1.   Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, zapewnia ogólną spójność z innymi politykami, instrumentami i działaniami Unii i Wspólnoty, w szczególności poprzez ustanawianie właściwych mechanizmów koordynacji działań programu z odpowiednimi działaniami w obszarach badań, wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, kultury, edukacji, szkoleń i polityki wobec młodzieży oraz w dziedzinach związanych z rozszerzeniem i stosunkami zewnętrznymi Wspólnoty, a także z polityką regionalną i ogólną polityką gospodarczą. Szczególną uwagę zwraca się na możliwe efekty synergii pomiędzy niniejszym programem a programami w obszarze edukacji i szkoleń.
   2.   Komisja i państwa członkowskie zapewniają spójność, komplementarność i niepowielanie działań w ramach programu z innymi właściwymi działaniami Unii i Wspólnoty, w szczególności prowadzonymi w ramach funduszy strukturalnych, a w szczególności Europejskiego Funduszu Socjalnego.
   3.   Komisja zapewnia, że wydatkami objętymi programem i ponoszonymi w ramach programu nie zostają obciążone żadne inne instrumenty finansowe Wspólnoty.
   4.   Komisja regularnie informuje Komitet, o którym mowa w art. 13, o innych działaniach wspólnotowych przyczyniających się do realizacji celów strategii lizbońskiej w dziedzinie określonej w agendzie społecznej.
   5.   Państwa członkowskie dołożą wszelkich starań w celu zapewnienia spójności i komplementarności działań realizowanych w ramach programu z działaniami prowadzonymi na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym.
   Artykuł 16
   Udział państw trzecich
   Program jest otwarty dla udziału:

               —

               państw EFTA/EOG na warunkach ustanowionych w Porozumieniu EOG,

               —

               krajów przystępujących i kandydujących stowarzyszonych z Unią Europejską, jak również państw z obszaru zachodnich Bałkanów, włączonych w proces stabilizacji i stowarzyszenia.

         Artykuł 17
   Finansowanie
   1.   Koperta finansowa dla wdrażania działań wspólnotowych, o których mowa w niniejszej decyzji, w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. wynosi 657 590 000 EUR (16).
   2.   W całym okresie programu podział finansowania pomiędzy poszczególne sekcje uwzględnia następujące limity dolne:

               Sekcja 1

               Zatrudnienie

               23 %

               Sekcja 2

               Ochrona socjalna i integracja społeczna

               30 %

               Sekcja 3

               Warunki pracy

               10 %

               Sekcja 4

               Walka z dyskryminacją i różnorodność

               23 %

               Sekcja 5

               Równość płci

               12 %.

         3.   Maksymalnie 2 % koperty finansowej zostanie przeznaczone na wdrożenie programu, by pokryć na przykład wydatki związane z funkcjonowaniem komitetu przewidzianego w art. 13 lub ocenami dokonywanymi zgodnie z art. 19.
   4.   Roczne przydziały środków są autoryzowane przez organ budżetowy w granicach ram finansowych.
   5.   Komisja może korzystać z pomocy technicznej lub administracyjnej, z obopólną korzyścią dla Komisji i beneficjentów, oraz z wydatków pomocniczych.
   Artykuł 18
   Ochrona interesów finansowych Wspólnoty
   1.   Komisja zapewnia ochronę finansowych interesów Wspólnoty podczas wdrażania działań finansowanych na mocy niniejszej decyzji, w drodze stosowania odpowiednich środków zapobiegających oszustwom, korupcji i innym nielegalnym działaniom, efektywnych kontroli i odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, poprzez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary, zgodnie z rozporządzeniami Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (17) i (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (18) oraz rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (19).
   2.   W odniesieniu do działań wspólnotowych finansowanych na mocy niniejszej decyzji, pojęcie nieprawidłowości, o którym mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95, oznacza wszelkie przypadki naruszenia przepisów prawa wspólnotowego lub niedotrzymania zobowiązania umownego wynikające z działania lub zaniechania ze strony podmiotu gospodarczego, skutkujące lub mogące skutkować narażeniem budżetu ogólnego Unii Europejskiej lub innych budżetów zarządzanych przez nią na nieuzasadniony wydatek.
   3.   Umowy i porozumienia, jak również porozumienia z uczestniczącymi państwami trzecimi wynikające z niniejszej decyzji umożliwiają w szczególności nadzór i kontrolę finansową ze strony Komisji (lub wszelkich upoważnionych przez nią przedstawicieli) i audyty Trybunału Obrachunkowego, w razie potrzeby prowadzone na miejscu.
   Artykuł 19
   Monitorowanie i ocena
   1.   W celu zapewnienia regularnego monitorowania programu i umożliwienia jego niezbędnych zmian Komisja sporządza doroczne sprawozdania z działalności, koncentrujące się na wynikach osiągniętych dzięki programowi, i przekazuje je do komitetu, o którym mowa w art. 13.
   2.   Poszczególne sekcje programu poddawane są śródokresowej ocenie, która dostarczy ogólne podsumowanie programu w celu określenia osiągniętego postępu w zakresie realizacji celów programu, efektywnego wykorzystywania zasobów i europejskiej wartości dodanej programu. Uzupełnieniem tej oceny mogą być oceny bieżące. Ocen takich dokonuje Komisja przy pomocy ekspertów zewnętrznych. Dostępne wyniki ocen są zamieszczane w sprawozdaniach z działalności, o których mowa w ust. 1.
   3.   Aby zmierzyć wpływ wywarty przez cele programu i europejską wartość dodaną programu, Komisja dokona do dnia 31 grudnia 2015 r. przy pomocy ekspertów zewnętrznych oceny ex post, obejmującej całość programu. Komisja przekazuje ocenę dokonaną przez ekspertów Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
   4.   Wdrażanie poszczególnych sekcji programu, w tym przedstawienie wyników i dialog odnośnie do przyszłych priorytetów, jest omawiane w ramach forum dotyczącego wdrażania agendy społecznej.
   Artykuł 20
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 24 października 2006 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         P. LEHTOMÄKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 255 z 14.10.2005, str. 67.

      (2)  Dz.U. C 164 z 5.7.2005 , str. 48.

      (3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 6 września 2005 r. (Dz.U. C 193 E z 17.8.2006, str. 99), wspólne stanowisko Rady z dnia 18 lipca 2006 r. (Dz.U. C 238 E z 3.10.2006, str. 31), stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 27 września 2006 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

      (4)  Dz.U. L 303 z 2.12.2000, str. 23.

      (5)  Dz.U. L 17 z 19.1.2001, str. 22. Decyzja zmieniona decyzją nr 1554/2005/WE (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, str. 9).

      (6)  Dz.U. L 10 z 12.1.2002, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją nr 786/2004/WE (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 7).

      (7)  Dz.U. L 170 z 29.6.2002, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją nr 786/2004/WE.

      (8)  Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 18. Decyzja zmieniona decyzją nr 1554/2005/WE.

      (9)  Dz.U. L 180 z 19.7.2000, str. 22.

      (10)  Dz.U. L 303 z 2.12.2000, str. 16.

      (11)  Dz.U. L 373 z 21.12.2004, str. 37.

      (12)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

      (13)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

      (14)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (15)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1248/2006 (Dz.U. L 227 z 19.8.2006, str. 3).

      (16)  Kwota ta opiera się na wyliczeniach z 2004 r. i jest przedmiotem dostosowania technicznego w celu uwzględnienia inflacji.

      (17)  Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 1.

      (18)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.

      (19)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.


title: 2005/613/WE: Decyzja Komisji z dnia 18 lipca 2005 r. przyjmująca zobowiązanie zaproponowane w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących, między innymi, z Arabii Saudyjskiej

text:
               13.8.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 211/20

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 18 lipca 2005 r.
   przyjmująca zobowiązanie zaproponowane w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących, między innymi, z Arabii Saudyjskiej
   (2005/613/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   mając na uwadze Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) (zwane dalej „rozporządzeniem podstawowym”), w szczególności jego art. 8 i 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

               (1)

               Rada, w drodze rozporządzenia (WE) nr 428/2005 (2) (zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”), nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz poliestrowych włókien odcinkowych (PWO) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Arabii Saudyjskiej, zmieniła obowiązujące ostateczne cła antydumpingowe na taki przywóz z Korei Południowej oraz zakończyła postępowanie antydumpingowe w stosunku do takiego przywozu z Tajwanu.

               (2)

               Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo Saudi Basic Industries Corporation („Sabic”) przedłożyło Komisji, w przyrzeczonym terminie, propozycję zobowiązania cenowego, jak również jego zmienioną propozycję, w imieniu własnym oraz wszystkich swych spółek powiązanych, w tym powiązanego producenta produktu objętego postępowaniem – Arabian Industrial Fibres Company (Ibn Rushd). Zobowiązanie to nie zostało przyjęte z powodów podanych w motywie 292 rozporządzenia ostatecznego. W szczególności, minimalne ceny zaproponowane pierwotnie przez Sabic nie eliminowały szkodliwych skutków dumpingu. Ponadto struktura sprzedaży tej spółki we Wspólnocie była taka, że nie pozwalała na skuteczny monitoring zobowiązania.

               (3)

               Kolejne spotkania przedstawicieli Sabic ze służbami Komisji przyniosły efekt w postaci znaczących poprawek propozycji zobowiązania, które rozwiązały powyższe problemy. Poprawiona propozycja nie tylko wyeliminowała szkodliwe skutki dumpingu, lecz również w zadowalającym stopniu ograniczyła ryzyko obejścia w formie kompensacji w innych produktach. Ponadto spółka zmieniła swoje kanały sprzedaży we Wspólnocie w zakresie umożliwiającym Komisji skuteczne monitorowanie zobowiązania.

               (4)

               Ostateczne, możliwe do przyjęcia zobowiązanie cenowe zostało złożone przez Sabric przed opublikowaniem ostatecznych ustaleń, jednak na tak zaawansowanym etapie, że ze względów administracyjnych niemożliwe było włączenie jego przyjęcia do rozporządzenia ostatecznego.

               (5)

               Przemysł wspólnotowy został poinformowany o wspomnianej poprawionej propozycji i stwierdził, że przyjęcie zobowiązania cenowego sprawiłoby, iż import nadal wyrządzałby przemysłowi wspólnotowemu poważne szkody, z uwagi na cykliczny charakter ustalania cen poliestrowych włókien odcinkowych.

               (6)

               W tym kontekście należy zwrócić uwagę, że przedstawiona propozycja przewiduje indeksację minimalnej ceny PWO według międzynarodowych urzędowych notowań głównych ich surowców tj. oczyszczonego kwasu tereftalowego i monoetylenoglikolu. W rezultacie problem cyklicznego charakteru cen PWO, który głównie odzwierciedla zmiany cen ich surowców, jest rozwiązany w taki sposób, aby wyeliminować ryzyko utrzymywania się szkodliwego dumpingu.

               (7)

               Wreszcie, propozycja zobowiązania przewiduje sporządzanie sprawozdań na temat produktów innych niż PWO sprzedawanych tym samym klientom przez klientów powiązanych Sabic we Wspólnocie. Dlatego też ryzyko kompensacji w innych produktach jest w dużym stopniu wyeliminowane.

               (8)

               W rezultacie żaden z argumentów podniesionych przez przemysł wspólnotowy nie zmienia wniosku Komisji, że zobowiązanie zaproponowane przez Sabic eliminuje szkodliwe skutki dumpingu oraz w zadowalającym stopniu ogranicza ryzyko obejścia w formie kompensacji w innych produktach.

         B.   ZOBOWIĄZANIE

               (9)

               W świetle powyższych rozważań Komisja uważa, że zobowiązanie zaproponowane przez Sabic, obejmujące indeksację minimalnych cen według publicznych notowań surowców, może zostać przyjęte z uwagi na fakt, iż eliminuje ono szkodliwe skutki dumpingu. Ponadto regularne i szczegółowe sprawozdania, które spółka podjęła się dostarczać Komisji, pozwolą na skuteczny monitoring i ograniczą ryzyko obejścia zobowiązania,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym przyjmuje się zobowiązanie zaproponowane przez wymienione poniżej spółki, w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym poliestrowych włókien odcinkowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej oraz Arabii Saudyjskiej.

               Państwo

               Spółka

               Kod dodatkowy TARIC

               Arabia Saudyjska

               Produkowane i sprzedawane przez Arabian Industrial Fibres Company (Ibn Rushd), Yanbu Al-Sinaiyah lub produkowane przez Arabian Industrial Fibres Company (Ibn Rushd), Yanbu Al-Sinaiyah, a sprzedawane przez Saudi Basic Industries Corporation (Sabic), Riyad, pierwszemu konsumentowi we Wspólnocie będącemu importerem.

               A671

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lipca 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

      (2)  Dz.U. L 71 z 17.3.2005, str. 1.


title: 2006/828/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii na rok budżetowy 2004

text:
               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/85

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 27 kwietnia 2006 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii na rok budżetowy 2004
   (2006/828/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdania finansowe Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2004 wraz z odpowiedziami Centrum (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5972/2006 – C6-0093/2006),

               —

               uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 302/93 z dnia 8 lutego 1993 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (4), w szczególności jego art. 11a,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 Regulaminu oraz załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0097/2006),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii absolutorium z realizacji budżetu Centrum za rok budżetowy 2004;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, oraz do zapewnienia ich publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 269 z 28.10.2005, str. 44.

      (2)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 89.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 36 z 12.2.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1651/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 30).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. Rozporządzenie zmienione rozoprządzeniem (WE, Euratom) nr 1261/2005 (Dz.U. L 201 z 2.8.2005, str. 3).


title: 2013/620/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/351

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011
   (2013/620/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05755/2013 – C7-0040/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 521/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (4), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1183/2011 z dnia 14 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 521/2008 ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0084/2013),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 6 z 10.1.2013, s. 56.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 153 z 12.6.2008, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 302 z 19.11.2011, s. 3.

      (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05755/2013 – C7-0040/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 521/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (4), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1183/2011 z dnia 14 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 521/2008 ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (5),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0084/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych („wspólne przedsiębiorstwo”) zostało utworzone na mocy rozporządzenia (WE) nr 521/2008 w maju 2008 r. jako partnerstwo publiczno-prywatne na okres do dnia 31 grudnia 2017 r., a jego zadaniem jest skupienie się na opracowaniu aplikacji rynkowych i tym samym ułatwienie dodatkowych działań przemysłu zmierzających do szybkiego wdrożenia technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych,

                  B.

                  mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 521/2008 zostało zmienione rozporządzeniem (UE) nr 1183/2011,

                  C.

                  mając na uwadze, że wspólne przedsiębiorstwo posiada niezależność finansową dopiero od listopada 2010 r., a w 2011 r. sporządziło pierwsze roczne sprawozdanie finansowe za pełny rok budżetowy,

                  D.

                  mając na uwadze, że członkami wspólnego przedsiębiorstwa są Unia Europejska, reprezentowana przez Komisję, oraz zrzeszenie przemysłowe New Energy World (NEW-IG) i stowarzyszenie badawcze (N.ERGHY),

                  E.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa za rok budżetowy 2011 jest rzetelne,

                  F.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy wydał opinię z zastrzeżeniami co do legalności i prawidłowości transakcji, na których opiera się sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa,

                  G.

                  mając na uwadze, że maksymalny wkład Unii na rzecz wspólnego przedsiębiorstwa na cały okres wynosi 470 000 000 EUR, a kwota ta ma zostać wypłacona z budżetu siódmego programu ramowego w dziedzinie badań naukowych, przy czym część tej kwoty przeznaczona na koszty operacyjne nie może przekroczyć 20 000 000 EUR,

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w opinii Trybunału Obrachunkowego roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa rzetelnie przedstawia, we wszystkich istotnych aspektach, jego sytuację finansową na dzień 31 grudnia 2011 r. oraz wyniki jego transakcji i przepływy pieniężne za kończący się tego dnia rok, zgodnie z przepisami jego regulaminu finansowego;

                  2.

                  jest zaniepokojony tym, że w sprawie legalności i prawidłowości transakcji, na których opiera się roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa, Trybunał Obrachunkowy wydał opinię z zastrzeżeniami dotyczącymi tego, że do września 2012 r. zakończono zaledwie osiem z 12 audytów ex post, o których mowa w strategii dotyczącej audytów ex post przyjętej przez Radę Zarządzającą wspólnego przedsiębiorstwa w styczniu 2011 r., na kwotę 4 800 000 EUR (27 % wszystkich otrzymanych przez wspólne przedsiębiorstwo w 2011 r. zestawień poniesionych wydatków), przy czym w wyniku dwóch audytów wykryto poważne błędy, z których ten większy (na kwotę 764 000 EUR) naprawiono w następnym roku;

                  3.

                  zauważa, że poza kwestiami opisanymi w tych dwóch audytach transakcje, na których opiera się roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa za rok 2011, są legalne i prawidłowe we wszystkich istotnych aspektach;

                  4.

                  stwierdza ponadto, że ostateczny budżet wspólnego przedsiębiorstwa na rok 2011 obejmował środki na zobowiązania i na płatności w kwotach odpowiednio 117 000 000 EUR i 60 000 000 EUR oraz że wskaźniki wykorzystania dostępnych środków na zobowiązania i na płatności wyniosły odpowiednio 99,8 % i 87,9 %; zauważa, że kwotę 112 000 000 EUR stanowiącą środki na zobowiązania dostępne na działalność operacyjną (tytuł III budżetu) wykorzystano jako zobowiązanie globalne związane z ogłoszonym w 2011 r. zaproszeniem do składania wniosków;

                  5.

                  zauważa z zaniepokojeniem, że nie zastosowano się do procedury budżetowej określonej w regulaminie finansowym wspólnego przedsiębiorstwa, ponieważ przyznanie przez Komisję odstępstwa umożliwiającego włączenie anulowanych środków do preliminarza dochodów i wydatków na kolejne trzy lata zostało błędnie zinterpretowane; zwraca uwagę, że konsekwencją interpretacji procedury budżetowej przez wspólne przedsiębiorstwo jest błędny wynik budżetowy za rok 2011, jako że środki na płatności w wysokości 6 300 000 EUR przeniesione z 2011 r. na 2012 r. nie zostały uwzględnione w obliczeniach, a rachunek wyniku budżetowego za rok 2010 nie uwzględnia środków na płatności w kwocie 3 300 000 EUR przeniesionych z 2010 r. na 2011 r.;

                  6.

                  jest zaniepokojony, że niewykorzystane zobowiązania globalne z 2010 r. w wysokości 10 400 000 EUR, z ostatecznym terminem realizacji przypadającym na dzień 31 grudnia 2011 r., nie zostały anulowane do końca 2011 r., ale w styczniu 2012 r.;

                  7.

                  przyznaje, że wynikiem zaproszeń do składania wniosków ogłoszonych w latach 2008, 2009 i 2010 było podpisanie umów o dotacje na łączną kwotę 183 400 000 EUR, a w 2011 r. ogłoszono czwarte zaproszenie do składania wniosków na łączną kwotę 111 600 000 EUR, przy czym kwoty te stanowią odpowiednio 41 % i 25 % maksymalnego wkładu UE na pokrycie kosztów działalności badawczej wspólnego przedsiębiorstwa; zauważa ponadto, że w styczniu 2012 r. ogłoszono piąte zaproszenie do składania wniosków na łączną kwotę 79 000 000 EUR, czyli kolejne 18 % maksymalnego wkładu UE; zwraca uwagę na postępy w wykonaniu budżetu;

         Systemy nadzoru i kontroli

                  8.

                  zauważa, że na koniec 2011 r. księgowy zatwierdził podstawowe procedury operacyjne, czego wymaga regulamin finansowy wspólnego przedsiębiorstwa, i wskazano pewne uchybienia; zauważa, że wspólne przedsiębiorstwo określiło plan działania w celu zmierzenia się ze stwierdzonymi problemami i że według wspólnego przedsiębiorstwa zrealizowano większość działań;

         Roczna ocena poziomu wkładu rzeczowego

                  9.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że metoda oceny poziomu wkładu rzeczowego została sfinalizowana i poddana w kwietniu 2012 r. wspólnej ocenie Służby Audytu Wewnętrznego Komisji i jednostki audytu wewnętrznego wspólnego przedsiębiorstwa;

                  10.

                  zwraca szczególnie uwagę na fakt, że łączny poziom wkładów rzeczowych zatwierdzonych przez urzędnika zatwierdzającego na dzień 8 lutego 2012 r. wyniósł 347 600 000 EUR, a w sprawozdaniu z oceny stwierdzono, że kwotę tę należy zmniejszyć o 930 000 EUR, ponieważ niektórzy uczestnicy w celu obliczenia kosztów pośrednich przedstawili swoje koszty szacowane w budżecie w oparciu o 60-procentowy system ryczałtowy zamiast zastosować 20-procentowy ryczałt, który ma zastosowanie do wspólnego przedsiębiorstwa; zauważa, że błąd ten został naprawiony;

         Zarządzanie finansami

                  11.

                  podkreśla fakt, że na koniec grudnia 2011 r. bilans na rachunku bankowym wspólnego przedsiębiorstwa wyniósł 9 200 000 EUR, a między sierpniem i grudniem 2011 r. bilans środków pieniężnych wspólnego przedsiębiorstwa wahał się mniej więcej od 30 000 000 EUR do 60 000 000 EUR; wzywa wspólne przedsiębiorstwo do realizacji wraz z Komisją wszelkich niezbędnych działań służących obniżeniu bilansów pieniężnych na rachunku bankowym do wymaganych poziomów w granicach ustanowionych w umowach finansowych z Komisją;

         Inne kwestie dotyczące zarządzania

                  12.

                  przyznaje, że w 2011 r. wspólne przedsiębiorstwo opracowało plan ciągłości działania i poczyniło postępy w zakresie formalizacji polityki bezpieczeństwa IT, przy czym plan ciągłości działania zawiera plan przywrócenia zdolności do działania po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej przyjęty w czerwcu 2012 r.;

                  13.

                  zwraca uwagę, że w regulaminie finansowym wspólnego przedsiębiorstwa nie wprowadzono jeszcze zmian polegających na włączeniu do niego przepisu dotyczącego uprawnień audytora wewnętrznego Komisji; zauważa jednak, że odpowiednie zadania Służby Audytu Wewnętrznego i jednostki audytu wewnętrznego zostały określone i zatwierdzone przez Radę Zarządzającą w marcu 2011 r.;

                  14.

                  przychylnie odnosi się do faktu, że umowa z państwem przyjmującym między wspólnym przedsiębiorstwem a władzami belgijskimi w sprawie pomieszczeń biurowych, przywilejów i immunitetów oraz pozostałego wsparcia została podpisana 3 lutego 2012 r.;

         Inne kwestie

                  15.

                  ponownie zachęca Trybunał Obrachunkowy do przekazania Parlamentowi Europejskiemu w rozsądnym terminie specjalnego sprawozdania na temat wspólnych kwestii, które wynikają z charakteru wspólnych przedsiębiorstw i którymi wspólne przedsiębiorstwa powinny się zająć wraz ze swoimi partnerami, aby zapewnić ich wartość dodaną oraz skuteczne wykonywanie unijnych programów badawczych, programów rozwoju technologicznego i programów demonstracyjnych; odnotowuje ponadto, że w sprawozdaniu tym należy zawrzeć ocenę efektywności procesu tworzenia i struktury wspólnych przedsiębiorstw.

         (1)  Dz.U. C 6 z 10.1.2013, s. 56.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 153 z 12.6.2008, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 302 z 19.11.2011, s. 3.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2014/593/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/242

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2012
   (2014/593/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Centrum (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 – C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1920/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (4), w szczególności jego art. 15,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0185/2014),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 158.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2009/490/WE: Decyzja Komisji z dnia 23 czerwca 2009 r. w sprawie uwzględnienia w europejskich normach dotyczących przenośnych odtwarzaczy muzycznych wymogów bezpieczeństwa zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               24.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 161/38

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 23 czerwca 2009 r.
   w sprawie uwzględnienia w europejskich normach dotyczących przenośnych odtwarzaczy muzycznych wymogów bezpieczeństwa zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2009/490/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywa 2001/95/WE stanowi, że normy europejskie są ustanawiane przez europejskie organy normalizacyjne. Normy te mają na celu zapewnienie spełniania przez produkty ogólnych wymogów bezpieczeństwa przewidzianych w dyrektywie.

               (2)

               Zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE produkt jest uważany za bezpieczny, w odniesieniu do zagrożeń i kategorii zagrożeń objętych normami krajowymi, jeżeli spełnia dobrowolne normy krajowe będące transpozycją norm europejskich.

               (3)

               Zależnie od rodzaju przenośnego odtwarzacza muzycznego wymogi bezpieczeństwa ujęte są bądź w dyrektywie 2001/95/WE, bądź w dyrektywie 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (2), bądź też w dyrektywie 2006/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do sprzętu elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia (3). Dyrektywa 2001/95/WE obejmuje przenośne odtwarzacze muzyczne nieposiadające zintegrowanych funkcji komunikacyjnych.

               (4)

               Dyrektywy 1999/5/WE i 2006/95/WE zawierają odwołanie do europejskiej normy zharmonizowanej EN 60065:2002 „Elektroniczne urządzenia foniczne, wizyjne i podobne – Wymagania bezpieczeństwa użytkowania”. Ze względu na jeszcze mniej wyraźnie określoną granicę pomiędzy elektroniką użytkową a urządzeniami techniki informatycznej norma ta ma zostać połączona z normą EN 60950 „Urządzenia techniki informatycznej – Bezpieczeństwo – Część 1: Wymagania podstawowe”, tworząc nową normę EN 62368.

               (5)

               Normy nie określają obecnie maksymalnego poziomu dźwięku ani nie zawierają wymogów dotyczących specjalnego oznakowania w odniesieniu do emisji hałasu, wymagają natomiast umieszczania w instrukcji użytkowania ostrzeżenia dotyczącego szkodliwych efektów narażenia na zbyt wysoki poziom dźwięku.

               (6)

               Komisja Europejska zwróciła się do Komitetu Naukowego ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia (SCENIHR) o ocenę potencjalnego zagrożenia dla zdrowia związanego z przenośnymi odtwarzaczami muzycznymi oraz telefonami komórkowymi z funkcją odtwarzania muzyki, ze względu na ich powszechne użycie oraz rosnącą liczbę osób stale narażonych na przekraczający limity poziom hałasu w miejscu pracy (80 decybeli). W swojej opinii (4) SCENIHR stwierdził, że użytkownicy odtwarzaczy narażeni są zarówno na uszkodzenie słuchu, jak i na inne problemy zdrowotne. Użytkownicy odtwarzaczy narażeni są na ryzyko trwałej utraty słuchu, w szczególności jeżeli słuchają głośnej muzyki (przekraczającej 89 dB(A)) z użyciem przenośnych odtwarzaczy muzycznych przez ponad 40 godzin tygodniowo i przez co najmniej pięć lat. Taki sposób użytkowania stał się obecnie dość powszechny, w szczególności w przypadku dzieci i młodzieży.

               (7)

               Na podstawie przepisów art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2001/95/WE określone powinny zostać wymogi bezpieczeństwa dotyczące przenośnych odtwarzaczy muzycznych, w celu złożenia do organów normalizacyjnych wniosku o opracowanie normy zapobiegającej ryzyku uszkodzenia słuchu z powodu narażenia na dźwięk pochodzący z tego rodzaju urządzeń, zgodnie z procedurą określoną w dyrektywie 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych (5). Zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/95/WE odniesienie do przyjętej normy powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Aby zapewnić całościowe i zharmonizowane podejście do kwestii bezpieczeństwa wszystkich przenośnych odtwarzaczy muzycznych, włącznie z telefonami komórkowymi z funkcją odtwarzania muzyki, należy złożyć do organów normalizacyjnych wniosek w oparciu o dyrektywy 2001/95/WE, 1999/5/WE i 2006/95/WE.

               (8)

               Gdy norma zostanie opracowana i pod warunkiem że Komisja zdecyduje o opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym odniesienia do niej, będzie ona podstawą domniemania zgodności przenośnych odtwarzaczy muzycznych, konstruowanych i wyprodukowanych zgodnie z normą, z ogólnymi wymogami bezpieczeństwa, określonymi w dyrektywie 2001/95/WE, w zakresie wymogów bezpieczeństwa ujętych w normie.

               (9)

               Niniejsza decyzja jest zgodna z opinią Komitetu powołanego na mocy art. 15 dyrektywy 2001/95/WE,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel
   Celem niniejszej decyzji jest ustanowienie wymogów bezpieczeństwa, na podstawie których Komisja zwraca się do odpowiednich organów normalizacyjnych o ustanowienie norm zapewniających, że w normalnych warunkach użytkowania narażenie na dźwięki z przenośnych odtwarzaczy muzycznych nie będzie stanowiło zagrożenia dla słuchu. Wymogi w odniesieniu do przenośnych odtwarzaczy muzycznych w pełni uwzględniają opinię Komitetu Naukowego ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia na temat „Potencjalnego zagrożenia dla zdrowia związanego z narażeniem na hałas pochodzący z przenośnych odtwarzaczy muzycznych oraz telefonów komórkowych z funkcją odtwarzania muzyki”.
   Artykuł 2
   Definicja
   Dla celów niniejszej decyzji „przenośny odtwarzacz muzyczny” oznacza urządzenie przenośne, nieobjęte dyrektywą 1999/5/WE ani dyrektywą 2006/95/WE, zaopatrzone w słuchawki lub słuchawki douszne, używane do słuchania nagranych, generowanych lub nadawanych dźwięków.
   Artykuł 3
   Wymogi
   1.   Dla celów art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2001/95/WE wymogi dotyczące bezpieczeństwa przenośnych odtwarzaczy muzycznych są następujące:
   Przenośne odtwarzacze muzyczne są skonstruowane i produkowane w sposób gwarantujący, że w racjonalnie przewidywalnych warunkach użytkowania są one z założenia bezpieczne i nie powodują uszkodzeń słuchu.
   2.   Wymóg zawarty w ust. 1 zawiera w szczególności następujące elementy:

               1)

               narażenie na określone poziomy dźwięku jest ograniczone w czasie w celu uniknięcia uszkodzeń słuchu. Na poziomie 80 dB(A) czas narażenia jest ograniczony do 40 godzin na tydzień, natomiast na poziomie 89 dB(A) czas narażenia jest ograniczony do 5 godzin na tydzień. Dla innych poziomów narażenia stosuje się linearną intra- i ekstrapolację. Należy uwzględnić zakres dynamiki dźwięku oraz racjonalnie przewidywalne warunki użytkowania produktu;

               2)

               przenośne odtwarzacze muzyczne zawierają odpowiednie ostrzeżenie dotyczące zagrożeń związanych z użytkowaniem urządzenia oraz sposobów ich uniknięcia, a w przypadkach gdy narażenie powoduje ryzyko uszkodzenia słuchu, także adresowaną do użytkowników informację.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 23 czerwca 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Meglena KUNEVA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.

      (2)  Dz.U. L 91 z 7.4.1999, s. 10.

      (3)  Dz.U. L 374 z 27.12.2006, s. 10.

      (4)  Opinia z dnia 13 października 2008 r., opublikowana pod adresem: http://ec.europa.eu/health/ph_risk/committees/04_scenihr/docs/scenihr_o_018.pdf

      (5)  Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37.