title: Decyzja Rady z dnia 9 czerwca 2011 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Protokołu uzgodnionego między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej między Stronami Umowie partnerskiej w sprawie połowów

text:
               9.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 181/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 czerwca 2011 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Protokołu uzgodnionego między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej między Stronami Umowie partnerskiej w sprawie połowów
   (2011/405/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 19 grudnia 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie Rady (WE) nr 2027/2006 w sprawie zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Zielonego Przylądka (1).

               (2)

               Protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową, o których mowa w umowie o partnerstwie, wygasa z dniem 31 sierpnia 2011 r.

               (3)

               Unia wynegocjowała z Republiką Zielonego Przylądka nowy protokół przyznający statkom UE uprawnienia do połowów na wodach objętych zwierzchnictwem i jurysdykcją Republiki Zielonego Przylądka w zakresie rybołówstwa.

               (4)

               W wyniku tych negocjacji nowy protokół został parafowany w dniu 22 grudnia 2010 r.

               (5)

               Aby statki UE mogły kontynuować działalność połowową, art. 15 nowego protokołu przewiduje jego tymczasowe stosowanie od dnia 1 września 2011 r.

               (6)

               Należy podpisać nowy protokół i stosować go tymczasowo do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania Protokołu uzgodnionego między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej między Stronami Umowie partnerskiej w sprawie połowów, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Artykuł 3
   Protokół stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2011 r. do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 czerwca 2011 r.

            W imieniu Rady

         PINTÉR S.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 414 z 30.12.2006, s. 1.
    ---documentbreak---

               9.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 181/2

         PROTOKÓŁ
   uzgodniony między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej między Stronami Umowie partnerskiej w sprawie połowów
   Artykuł 1
   Okres stosowania i uprawnienia do połowów
   1.   Przez okres 3 lat uprawnienia do połowów przyznane statkom Unii Europejskiej na mocy art. 5 umowy o partnerstwie w sprawie połowów są następujące:
   Gatunki daleko migrujące (gatunki wymienione w załączniku 1 do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r.):

               —

               sejnery zamrażalnie do połowu tuńczyków: 28 statków,

               —

               klipry tuńczykowe: 11 statków,

               —

               taklowce powierzchniowe: 35 statków.

         2.   Ustęp 1 stosowany jest z zastrzeżeniem przepisów art. 4 i 5 niniejszego protokołu.
   Artykuł 2
   Rekompensata finansowa – warunki płatności
   1.   Rekompensata finansowa przewidziana w art. 7 umowy o partnerstwie w sprawie połowów jest ustalona na okres, o którym mowa w art. 1, i wynosi 435 000 EUR.
   2.   Rekompensata finansowa obejmuje:

               a)

               roczną kwotę z tytułu dostępu do w.s.e. Republiki Zielonego Przylądka w wysokości 325 000 EUR, stanowiącą równoważność pojemności referencyjnej 5 000 ton rocznie; oraz

               b)

               specjalną kwotę w wysokości 110 000 EUR rocznie przeznaczoną na wsparcie realizacji sektorowej polityki rybołówstwa Republiki Zielonego Przylądka.

         3.   Ustęp 1 stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 3, 4, 5, 7 i 8 niniejszego protokołu oraz art. 12 i 13 umowy o partnerstwie w sprawie połowów.
   4.   Jeżeli całkowita wielkość połowów statków UE na wodach Republiki Zielonego Przylądka przekracza 5 000 ton rocznie, łączna kwota rocznej rekompensaty finansowej wynosząca 325 000 EUR zostanie zwiększona o 65 EUR za każdą dodatkową tonę połowu. Łączna roczna kwota wypłacana przez Unię Europejską nie może być jednak wyższa niż dwukrotność kwoty wskazanej w ust. 2 lit. a) (325 000 EUR). W przypadku gdy wielkość połowów statków Unii Europejskiej przekracza ilość odpowiadającą dwukrotności łącznej rocznej kwoty, kwota należna za nadwyżkę ponad ten limit jest wypłacana w roku następnym.
   5.   Płatność rekompensaty finansowej z tytułu ust. 2 lit. a) i b) jest dokonywana najpóźniej 60 dni po wejściu w życie protokołu za pierwszy rok, a w latach następnych – do dnia rocznicy wejścia w życie protokołu.
   6.   Przeznaczenie rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 2 lit. a), podlega wyłącznej kompetencji władz Republiki Zielonego Przylądka.
   7.   Wkład finansowy jest wpłacany na oddzielne konto Skarbu Państwa otworzone w instytucji finansowej wskazanej przez władze Republiki Zielonego Przylądka.
   Artykuł 3
   Wspieranie odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa na wodach Republiki Zielonego Przylądka
   1.   Strony uzgadniają w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 9 umowy o partnerstwie w sprawie połowów, najpóźniej w terminie trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszego protokołu, wieloletni program sektorowy oraz warunki jego stosowania, w szczególności:

               a)

               roczne i wieloletnie wytyczne, zgodnie z którymi jest wykorzystywana rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b);

               b)

               cele do osiągnięcia w skali rocznej i wieloletniej, w celu ustanowienia, z biegiem czasu, zrównoważonego i odpowiedzialnego rybołówstwa, z uwzględnieniem priorytetów wyrażonych przez Republikę Zielonego Przylądka w ramach krajowej polityki rybołówstwa lub też innych polityk związanych lub mających wpływ na ustanowienie odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa;

               c)

               kryteria i procedury, jakie należy stosować w celu umożliwienia przeprowadzenia oceny uzyskanych wyników w skali rocznej.

         2.   Wszelkie zmiany proponowane w wieloletnim programie sektorowym muszą zostać zatwierdzone przez Strony w ramach wspólnego komitetu lub w drodze wymiany listów.
   3.   Co roku władze Republiki Zielonego Przylądka podejmują decyzję o ewentualnym przeznaczeniu dodatkowej kwoty do części rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b), na cele wprowadzenia w życie programu wieloletniego. O przeznaczeniu takiej kwoty należy poinformować Unię Europejską najpóźniej dwa (2) miesiące przed dniem rocznicy wejścia w życie niniejszego protokołu.
   4.   Strony dokonują, w ramach wspólnego komitetu, corocznej oceny wyników realizacji wieloletniego programu sektorowego. W przypadku gdyby wspomniana ocena realizacji celów finansowanych bezpośrednio z części rekompensaty, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b) protokołu, okazała się być niezadowalająca, Unia Europejska zastrzega sobie prawo do zmniejszenia tej części rekompensaty finansowej w celu dostosowania kwoty przeznaczanej na realizację programu stosownie do wyników.
   Artykuł 4
   Współpraca naukowo-badawcza w dziedzinie odpowiedzialnego rybołówstwa
   1.   Obie Strony zobowiązują się do promowania odpowiedzialnego rybołówstwa na wodach Republiki Zielonego Przylądka w oparciu o zasadę niedyskryminowania żadnej z flot obecnych na tych wodach.
   2.   W okresie obowiązywania niniejszego protokołu Unia Europejska i władze Republiki Zielonego Przylądka współpracują w celu monitorowania stanu zasobów w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka.
   3.   Strony przestrzegają zaleceń i uchwał Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) w zakresie odpowiedzialnego zarządzania łowiskami.
   4.   Zgodnie z art. 4 umowy w sprawie połowów Strony, na podstawie zaleceń i uchwał przyjętych przez Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) oraz w świetle najlepszych dostępnych opinii naukowych, przeprowadzają konsultacje w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 9 umowy w sprawie połowów w celu podjęcia, w razie potrzeby, po przeprowadzeniu zebrania naukowego oraz za obopólną zgodą, środków mających na celu zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi, mających wpływ na działalność statków Unii Europejskiej.
   Artykuł 5
   Dostosowanie uprawnień do połowów za obopólną zgodą
   Uprawnienia do połowów, o których mowa w art. 1, mogą zostać dostosowane za obopólną zgodą, jeśli zalecenia i uchwały przyjęte przez ICCAT potwierdzają, że takie dostosowanie gwarantuje zrównoważone zarządzanie gatunkami ryb, o których mowa w niniejszym protokole. W takim przypadku rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a), zostaje dostosowana proporcjonalnie i pro rata temporis, a w niniejszym protokole i załączniku do niego nanosi się niezbędne zmiany.
   Artykuł 6
   Zachęcanie do wyładunków i współpraca pomiędzy podmiotami gospodarczymi
   1.   Strony podejmują współpracę w celu poprawy możliwości wyładunku w portach Republiki Zielonego Przylądka.
   2.   Wspólny komitet określa szczegółowe zasady niezbędne w tym celu, jak również pułap zachęt finansowych, które mają być stosowane.
   3.   Strony starają się stworzyć korzystne warunki do promowania technicznych, gospodarczych i handlowych więzi pomiędzy przedsiębiorstwami z państw Stron, tworząc klimat przyjazny dla rozwoju przedsiębiorczości i inwestycji.
   Artykuł 7
   Zawieszenie i zmiana płatności rekompensaty finansowej
   1.   Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) i b), może zostać zmieniona lub zawieszona w przypadku zaistnienia jednego lub kilku z następujących warunków:

               a)

               nadzwyczajne okoliczności, inne niż zjawiska naturalne, uniemożliwiają prowadzenie działalności połowowej w w.s.e. Republiki Zielonego Przylądka;

               b)

               w wyniku istotnych zmian wytycznych politycznych, które doprowadziły do zawarcia niniejszego protokołu, jedna ze Stron wnosi o przegląd jego postanowień w celu dokonania ich ewentualnej zmiany;

               c)

               Unia Europejska stwierdza w Republice Zielonego Przylądka naruszenie zasadniczych i podstawowych elementów praw człowieka i zasad demokratycznych, o których mowa w art. 9 umowy z Kotonu.

         2.   Unia Europejska zastrzega sobie prawo do częściowego lub całkowitego zawieszenia płatności specjalnej rekompensaty finansowej przewidzianej w art. 2 ust. 2 lit. b) niniejszego protokołu:

               a)

               w przypadku gdy wspólny komitet stwierdzi w wyniku przeprowadzonej oceny, że osiągnięte wyniki nie są zgodne z planem;

               b)

               w przypadku gdy wspomniana rekompensata finansowa nie jest wypłacana.

         3.   Płatność rekompensaty finansowej jest wznawiana po przeprowadzeniu konsultacji i osiągnięciu porozumienia przez Strony, z chwilą przywrócenia sytuacji sprzed wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, i/lub gdy jest to uzasadnione w świetle osiągniętych wyników finansowych, o których mowa w ust. 2.
   Artykuł 8
   Zawieszenie stosowania protokołu
   1.   Wykonywanie niniejszego protokołu może zostać zawieszone na wniosek jednej ze Stron, w przypadku zaistnienia jednego lub kilku z następujących warunków:

               a)

               nadzwyczajnych okoliczności opisanych w art. 7 ust. 3 lit. a) umowy o partnerstwie w sprawie połowów, które uniemożliwiają prowadzenie działalności połowowej w w.s.e. Republiki Zielonego Przylądka;

               b)

               w wyniku istotnych zmian wytycznych politycznych, które doprowadziły do zawarcia niniejszego protokołu, jedna ze Stron wnosi o przegląd jego postanowień w celu dokonania ich ewentualnej zmiany;

               c)

               wykazania przez jedną ze Stron istnienia naruszenia zasadniczych i podstawowych elementów praw człowieka i zasad demokratycznych, o których mowa w art. 9 umowy z Kotonu;

               d)

               niedokonania przez Unię Europejską płatności rekompensaty finansowej przewidzianej w art. 2 ust. 2 lit. a) z powodów innych niż określone w art. 7 niniejszego protokołu;

               e)

               utrzymującego się sporu pomiędzy Stronami, który nie mógł być rozwiązany w ramach wspólnego komitetu;

               f)

               nieprzestrzegania przez jedną ze Stron postanowień niniejszego protokołu.

         2.   Jeżeli zawieszenie stosowania protokołu następuje z przyczyn innych niż te, które wymieniono w pkt 1 lit. c) powyżej, Strona planująca zawieszenie powinna powiadomić o swoim zamiarze na piśmie na co najmniej trzy miesiące przed planowanym wejściem w życie zawieszenia. Zawieszenie protokołu z przyczyn, o których mowa w pkt 1 lit. c), stosuje się niezwłocznie po podjęciu decyzji o zawieszeniu.
   3.   W przypadku zawieszenia Strony nadal prowadzą konsultacje, poszukując polubownego rozwiązania sporu, który je poróżnił. Z chwilą rozstrzygnięcia sporu wznawiane jest stosowanie protokołu, a kwota rekompensaty finansowej jest zmniejszana proporcjonalnie i pro rata temporis, w zależności od okresu, w którym stosowanie protokołu było zawieszone.
   Artykuł 9
   Komputeryzacja wymiany informacji
   1.   Republika Zielonego Przylądka i UE zobowiązują się wprowadzić w jak najkrótszym terminie systemy informatyczne niezbędne do wymiany elektronicznej wszystkich informacji i dokumentów związanych ze stosowaniem umowy.
   2.   Z chwilą gdy systemy, o których mowa w niniejszym artykule ust. 1, staną się operacyjne, wersja elektroniczna dokumentu będzie uznawana za całkowicie równoważną jego wersji papierowej.
   3.   Republika Zielonego Przylądka i UE powiadamiają się niezwłocznie o wszelkich awariach systemu informatycznego. Informacje i dokumenty związane ze stosowaniem umowy są wówczas automatycznie zastępowane ich wersją papierową zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w załączniku.
   Artykuł 10
   Monitorowanie satelitarne
   Republika Zielonego Przylądka wprowadzi w jak najszybszym terminie satelitarny system monitorowania statków (VMS) prowadzących działalność połowową na jej wodach. Po ustanowieniu takiego systemu stosowane będą przepisy określone w załączniku do niniejszego protokołu.
   Artykuł 11
   Poufność danych
   Republika Zielonego Przylądka zobowiązuje się, aby wszystkie dane dotyczące statków UE i ich działalności połowowej uzyskane w ramach umowy były zawsze traktowane jako poufne i wykorzystywane wyłącznie na potrzeby stosowania umowy.
   Artykuł 12
   Obowiązujące przepisy prawa krajowego
   1.   Działania statków rybackich Unii Europejskiej prowadzących działalność na wodach Republiki Zielonego Przylądka podlegają ustawodawstwu obowiązującemu w Republice Zielonego Przylądka, chyba że umowa o partnerstwie w sprawie połowów, niniejszy protokół oraz załącznik i dodatki do niego stanowią inaczej.
   2.   Władze Republiki Zielonego Przylądka informują Komisję Europejską o każdej zmianie lub każdym nowym ustawodawstwie dotyczących sektora rybołówstwa.
   Artykuł 13
   Okres obowiązywania
   Niniejszy protokół i załącznik do niego mają zastosowanie przez okres 3 lat od daty rozpoczęcia tymczasowego stosowania zgodnie z art. 15, o ile protokół nie zostanie wypowiedziany zgodnie z art. 14.
   Artykuł 14
   Wypowiedzenie
   1.   W przypadku wypowiedzenia niniejszego protokołu Strona wypowiadająca powiadamia drugą Stronę o swoim zamiarze wypowiedzenia protokołu na piśmie, co najmniej na sześć miesięcy przed datą, z którą wypowiedzenie to staje się skuteczne.
   2.   Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w poprzednim ustępie, powoduje rozpoczęcie konsultacji przez Strony.
   Artykuł 15
   Tymczasowe stosowanie
   Niniejszy protokół stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2011 r.
   Artykuł 16
   Wejście w życie
   Niniejszy protokół i załącznik do niego wchodzą w życie z dniem, w którym Strony poinformują się nawzajem o dopełnieniu procedur niezbędnych dla tego celu.
   ZAŁĄCZNIK

      WARUNKI DOKONYWANIA POŁOWÓW W OBSZARZE POŁOWOWYM REPUBLIKI ZIELONEGO PRZYLĄDKA PRZEZ STATKI UNII EUROPEJSKIEJ

   ROZDZIAŁ I

      PRZEPISY OGÓLNE

   Wyznaczanie właściwego organu
   Na potrzeby niniejszego załącznika oraz o ile nie wskazano inaczej każde odesłanie do Unii Europejskiej (UE) lub do Republiki Zielonego Przylądka z tytułu właściwego organu oznacza:

               —

               w odniesieniu do UE: Komisję Europejską, w stosownych przypadkach za pośrednictwem delegatury UE w Republice Zielonego Przylądka,

               —

               w odniesieniu do Republiki Zielonego Przylądka: ministerstwo odpowiedzialne za rybołówstwo.

         Krajowa w.s.e.
   Przed wejściem w życie protokołu Republika Zielonego Przylądka przesyła UE współrzędne geograficzne swojej w.s.e. oraz linie podstawowe.
   Obszary połowowe
   Statki UE będą mogły prowadzić działalność połowową na wodach znajdujących się w odległości ponad 12 mil morskich od linii podstawowych.
   Wyznaczenie lokalnego agenta
   Każdy statek UE, który ma zamiar dokonać wyładunku lub przeładunku w porcie Republiki Zielonego Przylądka, musi być reprezentowany przez agenta zamieszkałego w Republice Zielonego Przylądka.
   Rachunek bankowy
   Przed wejściem w życie niniejszego protokołu Republika Zielonego Przylądka przesyła UE numer rachunku bankowego/rachunków bankowych, na który/na które mają być wpłacane kwoty finansowe należne od statków UE w ramach umowy. Koszty przelewów bankowych ponosi armator.
   ROZDZIAŁ II

      UPOWAŻNIENIA DO POŁOWÓW

   Warunki niezbędne do uzyskania upoważnienia do połowów – kwalifikowalne statki
   Upoważnienia do połowów, o których mowa w art. 6 umowy, są wydawane, pod warunkiem że statek jest zarejestrowany w rejestrze statków rybackich UE oraz że armator, kapitan lub sam statek wywiązali się ze wszystkich wcześniejszych zobowiązań wynikających z prowadzenia przez nich działalności połowowej na wodach Republiki Zielonego Przylądka w ramach umowy.
   Wniosek o wydanie upoważnienia do połowów
   UE przedkłada Republice Zielonego Przylądka wniosek o wydanie upoważnienia do połowów dla każdego statku, który chce prowadzić połowy w ramach umowy, na co najmniej 15 dni przed dniem rozpoczęcia wnioskowanego okresu ważności, używając formularza znajdującego się w dodatku 1 do niniejszego załącznika. Wniosek musi być wypełniony na maszynie lub ręcznie dużymi literami.
   Każdemu wnioskowi o wydanie upoważnienia do połowów, składanemu po raz pierwszy w ramach obowiązującego protokołu lub składanemu po wprowadzeniu zmian technicznych w odnośnym statku, musi towarzyszyć:

               (i)

               dowód wpłaty opłaty ryczałtowej odpowiadającej okresowi ważności wnioskowanego upoważnienia do połowów, jak również wkład o stawce zryczałtowanej dla obserwatorów wymieniony w rozdziale X niniejszego załącznika;

               (ii)

               nazwisko i adres lokalnego agenta, jeśli taki istnieje;

               (iii)

               aktualne kolorowe zdjęcie statku (widok burty) o wymiarach minimalnych: 15 cm × 10 cm;

               (iv)

               wszelki inny dokument wyraźnie wymagany w ramach umowy.

         Podczas odnowienia upoważnienia do połowów w ramach obowiązującego protokołu statki, których charakterystyka techniczna nie uległa zmianie, składają wniosek o odnowienie upoważnienia, któremu towarzyszy wyłącznie dowód uiszczenia opłaty i wkładu o stawce ryczałtowej związanej z obecnością obserwatora.
   Przewidywana opłata ryczałtowa
   Wysokość opłaty ryczałtowej jest ustalana na podstawie rocznej stopy określonej w kartach technicznych w dodatku 2 do niniejszego załącznika. Obejmuje ona wszystkie podatki krajowe i lokalne, z wyjątkiem opłat portowych i przeładunkowych oraz kosztów świadczonych usług.
   Tymczasowy wykaz statków posiadających upoważnienie do połowów
   Po otrzymaniu wniosków o wydanie upoważnienia do połowów Republika Zielonego Przylądka niezwłocznie opracowuje dla każdej kategorii statków tymczasowy wykaz statków, które ubiegają się o upoważnienie. Wykaz ten jest niezwłocznie przekazywany krajowemu organowi odpowiedzialnemu za kontrolę połowów oraz UE.
   UE przekazuje wykaz tymczasowy armatorowi lub agentowi. W przypadku gdy biura UE są zamknięte, Republika Zielonego Przylądka może wydać wykaz tymczasowy bezpośrednio armatorowi lub jego agentowi i przesłać jego kopie UE.
   Wydawanie upoważnień do połowów
   Republika Zielonego Przylądka wydaje UE upoważnienie do połowów w terminie 15 dni po otrzymaniu kompletnego wniosku.
   W przypadku odnowienia upoważnienia do połowów w czasie obowiązywania protokołu nowe upoważnienie do połowów powinno zawierać wyraźne odniesienie do początkowego upoważnienia do połowów.
   UE przekazuje upoważnienie do połowów armatorowi lub agentowi. W przypadku gdy biura UE są zamknięte, Republika Zielonego Przylądka może wydać upoważnienie do połowów bezpośrednio armatorowi lub jego agentowi i przesłać jego kopie UE.
   Wykaz statków posiadających upoważnienie do połowów
   Po wydaniu upoważnienia do połowów Republika Zielonego Przylądka niezwłocznie opracowuje dla każdej kategorii statków ostateczny wykaz statków upoważnionych do połowów w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka. Wykaz ten jest niezwłocznie przekazywany krajowemu organowi odpowiedzialnemu za kontrolę połowów oraz UE, zastępując wykaz tymczasowy, o którym mowa powyżej.
   Okres ważności upoważnienia do połowów
   Okres ważności upoważnień do połowów wynosi jeden rok i są one odnawialne.
   Do celów określenia początku okresu ważności okres roczny oznacza:

               (i)

               podczas pierwszego roku stosowania protokołu – okres od dnia jego wejścia w życie do dnia 31 grudnia tego samego roku;

               (ii)

               następnie – każdy pełny rok kalendarzowy;

               (iii)

               podczas ostatniego roku obowiązywania protokołu – okres od dnia 1 stycznia do dnia, w którym wygasa ważność protokołu.

         Przechowywanie upoważnień do połowów na statku
   Upoważnienie do połowów musi stale znajdować się na statku.
   Niemniej statki są upoważnione do prowadzenia połowów od chwili wpisania do wykazu tymczasowego, o którym mowa powyżej. Statki te powinny stale przechowywać wykaz tymczasowy do chwili wydania upoważnienia do połowów.
   Przeniesienie upoważnienia do połowów
   Upoważnienie do połowów jest wydawane dla danego statku i nie podlega przeniesieniu.
   Jednakże w przypadku działania siły wyższej oraz na wniosek UE upoważnienie do połowów zastępuje się nowym upoważnieniem, wydanym dla statku podobnego do statku, który jest zastępowany.
   Przeniesienia dokonuje się w drodze oddania upoważnienia do połowów przez armatora lub jego agenta w Republice Zielonego Przylądka oraz w drodze wydania przez Republikę Zielonego Przylądka w jak najkrótszym terminie upoważnienia do połowów zastępującego poprzednie. Upoważnienie do połowów jest wydawane w jak najkrótszym terminie armatorowi lub jego agentowi w chwili oddania upoważnienia do połowów, które ma być zastąpione. Upoważnienie do połowów zaczyna obowiązywać z dniem oddania upoważnienia do połowów, które ma być zastąpione.
   Republika Zielonego Przylądka aktualizuje w jak najkrótszym terminie wykaz statków upoważnionych do połowów. Nowy wykaz ten jest niezwłocznie przekazywany krajowemu organowi odpowiedzialnemu za kontrolę połowów oraz UE.
   Statki pomocnicze
   Na wniosek UE Republika Zielonego Przylądka zezwala statkom UE posiadającym upoważnienie do połowów na bycie wspomaganym przez statki pomocnicze. Statki pomocnicze muszą pływać pod banderą państwa członkowskiego UE lub należeć do jakiegoś przedsiębiorstwa unijnego oraz nie mogą posiadać sprzętu połowowego ani służyć do przeładunków.
   Republika Zielonego Przylądka określa działania pomocnicze oraz warunki wydania upoważnień i sporządza wykaz statków posiadających upoważnienia oraz przesyła go niezwłocznie krajowemu organowi odpowiedzialnemu za kontrolę połowów oraz UE.
   ROZDZIAŁ III

      ŚRODKI TECHNICZNE

   Środki techniczne stosowane w odniesieniu do statków posiadających upoważnienie do połowów dotyczące obszaru połowowego, narzędzi połowowych i przyłowów są określone dla każdej kategorii połowów w kartach technicznych znajdujących się w dodatku 2 do niniejszego załącznika.
   Statki stosują się do wszelkich zaleceń ICCAT (Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego).
   ROZDZIAŁ IV

      DEKLARACJE POŁOWOWE

   Dziennik połowowy
   Kapitan statku UE, który prowadzi połowy w ramach umowy, prowadzi dziennik połowowy, którego wzór dla każdej kategorii połowów znajduje się w dodatku 3 do niniejszego załącznika.
   Kapitan wypełnia dziennik połowowy każdego dnia przebywania statku w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka.
   Kapitan zapisuje każdego dnia w dzienniku połowowym ilość każdego gatunku zidentyfikowanego kodem Alfa 3 FAO złowionego i zatrzymanego na statku, wyrażoną w kg wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk. W odniesieniu do każdego głównego gatunku kapitan wymienia również połowy o wyniku zerowym.
   W razie potrzeby kapitan zapisuje również codziennie w dzienniku połowowym ilości każdego gatunku wyrzucone do morza, wyrażone w kg wagi w relacji pełnej lub liczbie sztuk.
   Dziennik połowowy wypełniany jest w sposób czytelny, dużymi literami i podpisywany przez kapitana.
   Kapitan odpowiada za dokładność danych wpisanych do dziennika połowowego.
   Deklaracje połowowe
   Kapitan deklaruje połowy statku poprzez złożenie Republice Zielonego Przylądka dzienników połowowych odpowiadających obecności statku w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka.
   Dzienniki połowowe składa się w następujący sposób:

               (i)

               w przypadku zawinięcia do portu Republiki Zielonego Przylądka oryginał każdego dziennika połowowego jest składany miejscowemu przedstawicielowi w Republice Zielonego Przylądka, który pisemnie potwierdza odbiór;

               (ii)

               w przypadku wyjścia z obszaru połowowego Republiki Zielonego Przylądka bez uprzedniego zawijania do któregoś z portów Republiki Zielonego Przylądka – oryginał każdego dziennika połowowego jest przesyłany w terminie 14 dni po zawinięciu do jakiegokolwiek innego portu, a w każdym razie w terminie 30 dni od dnia wyjścia z obszaru połowowego Republiki Zielonego Przylądka:

                           a)

                           pismem wysłanym do Republiki Zielonego Przylądka;

                           b)

                           lub faksem na numer podany przez Republikę Zielonego Przylądka;

                           c)

                           lub pocztą elektroniczną.

         Strony dołożą wszelkich starań w celu ustanowienia systemu sprawozdawczości dotyczącej połowów opartego wyłącznie na elektronicznej wymianie wszystkich danych.
   Z chwilą gdy Republika Zielonego Przylądka będzie w stanie przyjmować deklaracje połowowe pocztą elektroniczną, kapitan będzie przesyłał dzienniki połowowe Republice Zielonego Przylądka na adres elektroniczny podany przez Republikę Zielonego Przylądka, która potwierdzi niezwłocznie odbiór zwrotną pocztą elektroniczną.
   Kapitan przesyła UE kopie wszystkich dzienników połowowych. W odniesieniu do sejnerów tuńczykowych i taklowców powierzchniowych kapitan przesyła również kopie wszystkich dzienników połowowych do jednego z następujących instytutów naukowych:

               (i)

               IRD (Institut de recherche pour le développement);

               (ii)

               IEO (Instituto Español de Oceanografia);

               (iii)

               IPIMAR (Instituto Português de Investigação Maritima); lub

               (iv)

               INDP (Instituto Nacional de Desenvolvimento das Pescas).

         Powrót statku do obszaru połowowego Republiki Zielonego Przylądka w okresie ważności posiadanego przez niego upoważnienia do połowów łączy się ze sporządzeniem nowej deklaracji połowowej.
   W przypadku nieposzanowania przepisów dotyczących deklaracji połowowej Republika Zielonego Przylądka może zawiesić upoważnienie do połowów dla danego statku do czasu otrzymania brakujących deklaracji połowowych i ukarać armatora zgodnie z odnośnymi przepisami obowiązującego ustawodawstwa krajowego. W przypadku ponownego nieposzanowania przepisów Republika Zielonego Przylądka może odmówić odnowienia upoważnienia do połowów. Republika Zielonego Przylądka informuje niezwłocznie UE o wszelkich karach nałożonych w takich okolicznościach.
   Końcowe rozliczenie należności z tytułu opłat za sejnery tuńczykowe i taklowce powierzchniowe
   UE określa dla każdego sejnera tuńczykowego i taklowca powierzchniowego, w oparciu o ich deklaracje połowowe potwierdzone przez instytuty naukowe wymienione powyżej, rozliczenie końcowe należności należnych od statku z tytułu rocznej kampanii połowowej za rok poprzedni.
   UE przekazuje to rozliczenie końcowe Republice Zielonego Przylądka i armatorowi przed dniem 31 lipca bieżącego roku. W terminie 30 dni od dnia przekazania Republika Zielonego Przylądka może zakwestionować rozliczenie końcowe w oparciu o należyte elementy uzasadniające. W razie sporu Strony szukają porozumienia w ramach wspólnego komitetu. Jeżeli Republika Zielonego Przylądka nie zgłosi zastrzeżeń w terminie 30 dni, rozliczenie końcowe jest uznane za przyjęte.
   Jeżeli wartość rozliczenia końcowego jest wyższa niż opłata ryczałtowa płatna z góry w celu uzyskania upoważnienia do połowów, armator wpłaca saldo Republice Zielonego Przylądka najpóźniej dnia 30 września bieżącego roku. Jeżeli zaś wartość rozliczenia końcowego jest niższa niż opłata ryczałtowa płatna z góry, różnica nie jest zwracana armatorowi.
   ROZDZIAŁ V

      WYŁADUNKI I PRZEŁADUNKI

   Kapitan statku UE, który chce dokonać wyładunku w którymś z portów Republiki Zielonego Przylądka lub przeładować połowy dokonane w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka, musi zgłosić to Republice Zielonego Przylądka co najmniej na 24 godziny przed wyładunkiem lub przeładunkiem, podając:

               a)

               nazwę statku rybackiego, który ma dokonać wyładunku lub przeładunku;

               b)

               port wyładunku lub przeładunku;

               c)

               planowany dzień i godzinę wyładunku lub przeładunku;

               d)

               ilości (wyrażone w kg wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk) każdego gatunku, który ma być wyładowany lub przeładowany (zidentyfikowanego kodem Alfa 3 FAO);

               e)

               w przypadku przeładunku – nazwę statku przyjmującego;

               f)

               świadectwo sanitarne statku przyjmującego.

         Przeładunek musi odbywać się w wodach któregoś z upoważnionych do tego portów Republiki Zielonego Przylądka. Przeładunek na morzu jest zakazany.
   Nieposzanowanie tych przepisów pociąga za sobą nałożenie sankcji przewidzianych w tym zakresie przez ustawodawstwo Republiki Zielonego Przylądka.
   Statek UE, który dokonuje wyładunku w którymś z portów Republiki Zielonego Przylądka lub który sprzedaje swoje połowy któremuś zakładowi przetwórczemu Republiki Zielonego Przylądka, korzysta z zachęty finansowej w postaci częściowego zmniejszenia opłaty, zgodnie z pułapami ustalonymi w kartach technicznych w dodatku 2 do niniejszego załącznika.
   ROZDZIAŁ VI

      KONTROLA

   Wejście i wyjście z obszaru połowowego
   Każde wejście statku UE, posiadającego upoważnienie do połowów, do obszaru połowowego Republiki Zielonego Przylądka i wyjście z niego muszą być zgłoszone Republice Zielonego Przylądka w terminie 3 godzin przed wejściem lub wyjściem.
   Zgłaszając wejście lub wyjście, statek podaje w szczególności:

               (i)

               planowany dzień, godzinę i punkt wejścia lub wyjścia;

               (ii)

               ilości każdego gatunku znajdujące się na statku, zidentyfikowane kodem Alfa 3 FAO oraz wyrażone w kg wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk;

               (iii)

               prezentację produktów.

         Zgłoszenie odbywa się w pierwszej kolejności pocztą elektroniczną lub, jeśli jest to niemożliwe, faksem lub drogą radiową, na adres elektroniczny, numer faksu lub częstotliwość podane przez Republikę Zielonego Przylądka. Republika Zielonego Przylądka powiadamia niezwłocznie odnośne statki i UE o wszelkiej zmianie adresu elektronicznego, numeru faksu lub częstotliwości.
   Każdy statek przyłapany na prowadzeniu połowów w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka bez uprzedniego zgłoszenia tego jest uważany za statek dokonujący połowów bez upoważnienia.
   Inspekcja na morzu
   Inspekcji na morzu w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka, prowadzonej w odniesieniu do statków UE posiadających upoważnienie do połowów, będą dokonywać statki i inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka, których można zidentyfikować i którzy są odpowiedzialni za kontrole połowów.
   Przed wejściem na statek inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka uprzedzają statek UE o decyzji przeprowadzenia inspekcji. Inspekcja będzie prowadzona przez maksymalnie dwóch inspektorów, którzy przed rozpoczęciem inspekcji będą musieli przedstawić swoją tożsamość i swoje kwalifikacje jako inspektorów.
   Inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka pozostaną na statku UE jedynie przez okres niezbędny do wykonania zadań związanych z inspekcją. Przeprowadzą oni inspekcję w sposób ograniczający do minimum jej skutki dla statku, prowadzonej przez niego działalności połowowej i ładunku.
   Republika Zielonego Przylądka może zezwolić UE na uczestniczenie w inspekcji na morzu w roli obserwatora.
   Kapitan statku UE ułatwia wejście na pokład i wykonywanie pracy inspektorom Republiki Zielonego Przylądka.
   Na zakończenie każdej inspekcji inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka sporządzają sprawozdanie z inspekcji. Kapitan statku UE ma prawo wprowadzić do sprawozdania z inspekcji swoje komentarze. Sprawozdanie z inspekcji jest podpisywane przez inspektora, który je sporządził, oraz przez kapitana statku UE.
   Inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka przekazują kopię sprawozdania z inspekcji kapitanowi statku UE przed zejściem ze statku. Republika Zielonego Przylądka przesyła UE kopię sprawozdania z inspekcji w terminie 8 dni od zakończenia inspekcji
   Inspekcje w porcie
   Inspekcja w porcie statków UE, które dokonują na wodach jednego z portów Republiki Zielonego Przylądka wyładunku lub przeładunku połowów dokonanych w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka, będzie prowadzona przez inspektorów Republiki Zielonego Przylądka, których można zidentyfikować i którzy są odpowiedzialni za kontrole połowów.
   Inspekcja będzie prowadzona przez maksymalnie dwóch inspektorów, którzy będą musieli przedstawić swoją tożsamość i kwalifikacje jako inspektorzy przed rozpoczęciem inspekcji. Inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka pozostaną na statku UE jedynie przez okres niezbędny do wykonania zadań związanych z inspekcją i przeprowadzą inspekcję w sposób ograniczający do minimum jej skutki dla statku, dokonywanego przez niego wyładunku lub przeładunku ładunku.
   Republika Zielonego Przylądka może zezwolić UE na uczestniczenie w inspekcji w porcie w roli obserwatora.
   Kapitan statku UE ułatwia wykonywanie pracy inspektorom Republiki Zielonego Przylądka.
   Na zakończenie każdej inspekcji inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka sporządzają sprawozdanie z inspekcji. Kapitan statku UE ma prawo wprowadzić swoje komentarze do sprawozdania z inspekcji. Sprawozdanie z inspekcji jest podpisywane przez inspektora, który je sporządził, oraz przez kapitana statku UE.
   Inspektorzy Republiki Zielonego Przylądka przekazują kopię sprawozdania z inspekcji kapitanowi statku UE przed zejściem ze statku. Republika Zielonego Przylądka przesyła UE kopię sprawozdania z inspekcji w terminie 8 dni od zakończenia inspekcji
   ROZDZIAŁ VII

      SATELITARNY SYSTEM MONITOROWANIA STATKÓW (VMS)

   Komunikaty dotyczące pozycji statków – system VMS
   Podczas przebywania w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka statki UE posiadające upoważnienie do połowów muszą być wyposażone w satelitarny system monitorowania statków (VMS), który zapewnia automatyczne, stałe i cogodzinne przekazywanie informacji o ich pozycji do Centrum Monitorowania Rybołówstwa (CMR) ich państwa bandery.
   Każdy komunikat o pozycji powinien

               (i)

               zawierać:

                           a)

                           identyfikację statku;

                           b)

                           ostatnią pozycję geograficzną statku rybackiego z marginesem błędu pozycji poniżej 500 metrów i przedziałem ufności wynoszącym 99 %;

                           c)

                           dzień i godzinę zarejestrowania pozycji;

                           d)

                           prędkość i kurs statku;

               (ii)

               być skonfigurowany w formacie podanym w dodatku 4 do niniejszego załącznika.

         Pierwsza pozycja zarejestrowana po wejściu do obszaru połowowego Republiki Zielonego Przylądka będzie oznaczona kodem „ENT”. Wszystkie następne pozycje będą oznaczone kodem „POS”, z wyjątkiem pierwszej pozycji zarejestrowanej po wyjściu z obszaru połowowego Republiki Zielonego Przylądka, która będzie oznaczona kodem „EXI”.
   CMR państwa bandery zapewnia automatyczne przetwarzanie i, w razie potrzeby, elektroniczne przesyłanie komunikatów o pozycji. Komunikaty o pozycji powinny być rejestrowane w sposób bezpieczny i zachowywane przez okres 3 lat.
   Przekazywanie informacji przez statek w przypadku awarii systemu VMS
   Kapitan powinien stale dopilnowywać, aby system VMS był w pełni operacyjny, a komunikaty o pozycji prawidłowo przekazywane do CMR państwa bandery.
   W razie awarii system VMS statku będzie naprawiony lub zastąpiony w terminie 1 miesiąca. Po upływie tego terminu statek przestanie być upoważniony do prowadzenia połowów w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka.
   Statki z uszkodzonym systemem VMS, które prowadzą połowy w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka, powinny przekazywać komunikaty o pozycji do CMR państwa bandery pocztą elektroniczną, droga radiową lub faksem z częstotliwością co najmniej co 4 godziny, podając wszelkie wymagane informacje.
   Bezpieczne przesyłanie komunikatów o pozycji do Republiki Zielonego Przylądka
   CMR państwa bandery przesyła automatycznie komunikaty o pozycji odnośnych statków do CMR Republiki Zielonego Przylądka. CMR państwa bandery i CMR Republiki Zielonego Przylądka przekazują sobie nawzajem swoje kontaktowe adresy elektroniczne oraz informują się niezwłocznie o wszelkich zmianach tych adresów.
   Przesyłanie komunikatów o pozycji pomiędzy CMR państwa bandery i CMR Republiki Zielonego Przylądka odbywa się drogą elektroniczną zgodnie z systemem bezpiecznej komunikacji.
   CMR Republiki Zielonego Przylądka informuje niezwłocznie CMR państwa bandery i UE o wszelkich następujących po sobie zakłóceniach w odbiorze komunikatów o pozycji statku posiadającego upoważnienie do połowów, w przypadku gdy odnośny statek nie zgłosił swojego wyjścia z obszaru połowowego.
   Nieprawidłowe działanie systemu łączności
   Republika Zielonego Przylądka sprawdza zgodność swojego sprzętu elektronicznego ze sprzętem CMR państwa bandery oraz informuje niezwłocznie UE o wszelkich zakłóceniach w łączności i w odbiorze komunikatów o pozycji, w celu jak najszybszego znalezienia rozwiązania technicznego. Wszelkie ewentualne spory będą rozstrzygane przez wspólny komitet.
   Kapitan będzie uznany za odpowiedzialnego za wszelką dowiedzioną interwencję w systemie VMS mającą na celu zakłócenie funkcjonowania systemu lub sfałszowanie komunikatów o pozycji. Wszelkie naruszenie przepisów podlega karom przewidzianym w obowiązującym ustawodawstwie Republiki Zielonego Przylądka.
   Zmiana częstotliwości wysyłania komunikatów o pozycji
   Na podstawie uzasadnionych elementów, które wskazują na istnienie naruszenia, Republika Zielonego Przylądka może zwrócić się z prośbą do CMR państwa bandery, wysyłając kopię prośby do UE, o skrócenie do 30 minut, w okresie wyznaczonym do przeprowadzenia śledztwa, przerw pomiędzy kolejnymi komunikatami o pozycji statku. Republika Zielonego Przylądka powinien przesłać wspomniane dowody do CMR państwa bandery i UE. CMR państwa bandery wysyła niezwłocznie z nową częstotliwością komunikaty o pozycji do Republiki Zielonego Przylądka.
   Po zakończeniu okresu wyznaczonego na prowadzenie śledztwa Republika Zielonego Przylądka informuje CMR państwa bandery i UE o ewentualnych czynnościach następczych.
   ROZDZIAŁ VIII

      NARUSZENIA PRZEPISÓW

   Postępowanie w stosunku do naruszenia przepisów
   Wszelkie naruszenie przepisów przez statek UE posiadający upoważnienie do połowów zgodnie z postanowieniami niniejszego załącznika powinno być wymienione w sprawozdaniu z inspekcji.
   Podpisanie sprawozdania z inspekcji przez kapitana nie przesądza o prawie przysługującym armatorowi do obrony przed zarzutem zgłoszonego naruszenia przepisów.
   Zatrzymanie statku – spotkanie informacyjne
   Jeżeli obowiązujące ustawodawstwo Republiki Zielonego Przylądka przewiduje to w odniesieniu do zgłoszonego naruszenia, każdy statek UE, który naruszył przepisy, może być zmuszony do zatrzymania swojej działalności połowowej i, jeśli znajduje się na morzu, do powrotu do któregoś z portów Republiki Zielonego Przylądka.
   Republika Zielonego Przylądka zgłasza UE w terminie maksymalnie 24 godzin każde zatrzymanie statku UE posiadającego upoważnienie do połowów. Do zgłoszenia załącza się dowody na istnienie zgłoszonego naruszenia przepisów.
   Przed podjęciem jakiegokolwiek środka przeciwko kapitanowi lub załodze statku albo ładunkowi, poza działaniami mającymi na celu zachowanie dowodów w sprawie podejrzewanego naruszenia przepisów, na wniosek UE Republika Zielonego Przylądka przeprowadza w następnym dniu roboczym po otrzymaniu informacji o zatrzymaniu statku spotkanie informacyjne mające na celu wyjaśnienie faktów, które doprowadziły do zatrzymania statku, oraz przedstawienie ewentualnych działań następczych. Przedstawiciel państwa bandery może wziąć udział w spotkaniu informacyjnym.
   Kary za naruszenie przepisów – postępowanie ugodowe
   Kara za zgłoszone naruszenie przepisów jest wyznaczana przez Republikę Zielonego Przylądka zgodnie z przepisami obowiązującego ustawodawstwa krajowego.
   Jeżeli rozstrzygnięcie kwestii naruszenia przepisów wymaga postępowania sądowego, przed jego rozpoczęciem i o ile naruszenie nie posiada znamion przestępstwa, uruchamiane jest postępowanie ugodowe pomiędzy Republiką Zielonego Przylądka a UE w celu określenia treści i poziomu kary. Przedstawiciel państwa bandery może wziąć udział w postępowaniu ugodowym. Postępowanie ugodowe kończy się najpóźniej 3 dni po zgłoszeniu zatrzymania statku.
   Postępowanie sądowe – gwarancja bankowa
   Jeżeli postępowanie ugodowe nie powiedzie się, a sprawa dotycząca naruszenia przepisów zostaje wniesiona przed właściwy organ sądowy, armator statku, który naruszył przepisy, składa gwarancję bankową w banku wyznaczonym przez Republikę Zielonego Przylądka, której wysokość ustalona przez Republikę Zielonego Przylądka pokrywa koszty związane z zatrzymaniem statku, szacowaną grzywną i ewentualnymi odszkodowaniami wyrównawczymi. Gwarancja bankowa jest unieruchomiona do czasu zakończenia postępowania sądowego.
   Gwarancja bankowa jest odblokowana i zwracana armatorowi niezwłocznie po wydaniu orzeczenia:

               a)

               w całości, jeśli nie zastosowano żadnej kary;

               b)

               do wysokości salda, jeśli kara skutkowała grzywną nieprzekraczającą gwarancji bankowej.

         Republika Zielonego Przylądka informuje UE o wynikach postępowania sądowego w terminie 8 dni od wydania wyroku.
   Zwolnienie statku i załogi
   Statek i jego załoga mogą opuścić port po uregulowaniu sankcji wynikającej z postępowania ugodowego lub po złożeniu gwarancji bankowej.
   ROZDZIAŁ IX

      ZAOKRĘTOWANIE MARYNARZY

   Liczba marynarzy, którzy mają być zaokrętowani
   Podczas kampanii połowowej w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka statki UE zaokrętowują marynarzy Republiki Zielonego Przylądka w następujących limitach:

               a)

               flota sejnerów tuńczykowych zaokrętowuje co najmniej 6 marynarzy;

               b)

               flota kliprów tuńczykowych zaokrętowuje co najmniej 2 marynarzy;

               c)

               flota kliprów taklowców powierzchniowych zaokrętowuje co najmniej 5 marynarzy.

         Armatorzy statków UE dokładają starań, aby zaokrętować dodatkowych marynarzy Republiki Zielonego Przylądka.
   Swoboda wyboru marynarzy
   Republika Zielonego Przylądka posiada wykaz swoich marynarzy kwalifikujących się do zaokrętowania na statki UE.
   Armator lub jego agent mają swobodę wyboru, których marynarzy Republiki Zielonego Przylądka figurujących w wykazie zaokrętować. Informują Republikę Zielonego Przylądka o stanowisku zajmowanym przez nich w załodze.
   Umowy o zatrudnienie marynarzy
   Umowa o pracę marynarzy Republiki Zielonego Przylądka jest sporządzana przez armatora lub jego agenta oraz marynarza lub ewentualnie reprezentujący go związek zawodowy. Umowa jest zatwierdzana przez organ administracji morskiej Republiki Zielonego Przylądka. Umowa określa dzień i port zaokrętowania.
   Umowy o pracę zapewniają marynarzom korzystanie z systemu zabezpieczeń społecznych, który obowiązuje w Republice Zielonego Przylądka, w tym ubezpieczenie na wypadek śmierci, ubezpieczenie zdrowotne i od nieszczęśliwych wypadków.
   Strony umowy otrzymują jej kopię.
   Do marynarzy Republiki Zielonego Przylądka stosuje się Deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i rzeczywistego uznawania prawa do zbiorowych negocjacji oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.
   Wynagrodzenie marynarzy
   Wynagrodzenie marynarzy Republiki Zielonego Przylądka pokrywają armatorzy. Jego wysokość jest ustalana z chwilą wydania upoważnienia do połowów oraz za obopólną zgodą armatora lub jego agenta w Republice Zielonego Przylądka.
   Wynagrodzenie marynarzy nie może być gorsze od wynagrodzenia stosowanego dla załóg w ich własnych krajach, ani nie może być gorsze od norm przewidzianych przez MOP.
   Obowiązki marynarza
   Marynarz musi stawić się przed kapitanem przydzielonego mu statku w przeddzień zaokrętowania, którego datę wskazano w jego umowie o pracę. Kapitan informuje marynarza o dniu i godzinie zaokrętowania. Jeżeli marynarz zmienia zdanie lub nie stawia się w dniu i o godzinie wyznaczonej do zaokrętowania, jego umowę o pracę uznaje się za rozwiązaną, a armator jest automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania marynarza. W takim przypadku na armatora nie może być nałożona żadna grzywna pieniężna ani odszkodowanie.
   Niezaokrętowanie marynarzy Republiki Zielonego Przylądka
   W odniesieniu do każdego marynarza brakującego do liczby ustalonej na początku niniejszego rozdziału armatorzy, którzy nie zaokrętują marynarzy Republiki Zielonego Przylądka, uiszczą przed dniem 30 września bieżącego roku kwotę ryczałtową w wysokości 20 EUR za dzień przebywania ich statków w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka.
   Republika Zielonego Przylądka wykorzystuje tę kwotę do finansowania szkoleń dla marynarzy krajowych.
   ROZDZIAŁ X

      OBSERWATORZY Z REPUBLIKI ZIELONEGO PRZYLĄDKA

   Obserwacja działalności połowowej
   Statki posiadające upoważnienie do połowów są objęte systemem obserwacji ich działalności połowowej wykonywanej w ramach umowy.
   System ten przestrzega zaleceń ICCAT (Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego).
   Wyznaczone statki i obserwatorzy
   Republika Zielonego Przylądka wyznacza statki UE, które muszą przyjąć na pokład obserwatora, oraz obserwatora, który jest im przydzielony, w terminie maksymalnie 15 dni przed planowanym dniem zaokrętowania obserwatora.
   Z chwilą wydania upoważnienia do połowów Republika Zielonego Przylądka informuje UE i armatora lub jego agenta o wyznaczonych statkach i obserwatorach, jak również o czasie obecności obserwatora na każdym statku. Republika Zielonego Przylądka informuje niezwłocznie UE i armatora lub jego agenta o wszelkich zmianach dotyczących wyznaczonych statków i obserwatorów.
   Republika Zielonego Przylądka postara się nie wyznaczać obserwatorów dla statków, które posiadają już obserwatora na pokładzie lub które mają już obowiązek formalny zaokrętowania obserwatora podczas danej kampanii połowowej, w ramach prowadzenia działalności połowowej w obszarach innych niż obszar połowowy Republiki Zielonego Przylądka.
   Czas przebywania obserwatora na statku nie może przekraczać czasu niezbędnego do wykonania przez niego swoich obowiązków.
   Ryczałtowe wsparcie finansowe
   Z chwilą uiszczania opłaty armator wypłaca Republice Zielonego Przylądka ryczałtową kwotę w wysokości 100 EUR rocznie za każdy statek.
   Wynagrodzenie obserwatora
   Koszt wynagrodzenia obserwatora i składek na ubezpieczenie społeczne pokrywa Republika Zielonego Przylądka.
   Warunki zaokrętowania
   Warunki zaokrętowania obserwatora, w szczególności czas przebywania na statku, są uzgodnione za obopólną zgodą przez armatora lub jego agenta i Republikę Zielonego Przylądka.
   Obserwator jest traktowany na pokładzie tak jak oficer. Jednakże przy zakwaterowaniu obserwatora na statku uwzględnia się strukturę techniczną statku.
   Koszty zakwaterowania i wyżywienia na statku pokrywa armator.
   Kapitan podejmuje wszelkie dostępne środki w celu zapewnienia obserwatorowi bezpieczeństwa fizycznego i moralnego przy wykonywaniu jego zadań.
   Obserwatorowi udostępnia się wszelkie urządzenia niezbędne do wypełniania jego obowiązków. Zapewnia mu się dostęp do środków komunikacji niezbędnych do wypełniania jego zadań, do dokumentów związanych bezpośrednio z prowadzeniem działalności połowowej przez statek, a w szczególności do dziennika połowowego i do dziennika nawigacyjnego, a także do części statku niezbędnych do ułatwienia mu wykonywania jego zadań.
   Obowiązki obserwatora
   Podczas przebywania na statku obserwator:

               a)

               podejmuje wszelkie odpowiednie działania, aby nie zakłócać ani nie utrudniać prowadzenia połowów;

               b)

               szanuje materiały i sprzęt znajdujące się na statku;

               c)

               zachowuje poufność wszelkich dokumentów należących do danego statku.

         Zaokrętowanie obserwatora i opuszczenie przez niego statku
   Obserwator zaokrętowuje się w porcie wybranym przez armatora.
   Armator lub jego agent informują Republikę Zielonego Przylądka, na 10 dni przed zaokrętowaniem, o dniu, godzinie i porcie zaokrętowania obserwatora. Jeżeli obserwator zaokrętowuje się za granicą, jego koszty dotarcia do portu zaokrętowania pokrywa armator.
   Jeżeli obserwator nie stawi się do zaokrętowania w terminie 12 godzin po planowanym dniu i godzinie, armator jest automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania tego obserwatora. Armator może opuścić port i rozpocząć działania połowowe.
   Jeżeli obserwator nie opuszcza statku w którymś z portów Republiki Zielonego Przylądka, armator pokrywa koszty jak najszybszego powrotu obserwatora do Republiki Zielonego Przylądka.
   Zadania obserwatora
   Obserwator wykonuje następujące zadania:

               a)

               obserwuje działalność połowową prowadzoną przez statek;

               b)

               weryfikuje pozycję statku podczas wykonywania przez niego działań połowowych;

               c)

               pobiera próbki biologiczne w ramach programu naukowego;

               d)

               sporządza wykaz używanych narzędzi połowowych;

               e)

               sprawdza dane połowowe połowów prowadzonych w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka zarejestrowane w dzienniku połowowym;

               f)

               sprawdza procentowy udział przyłowów i szacuje połowy odrzucone;

               g)

               przekazuje swoje obserwacje drogą radiową, faksem lub pocztą elektroniczną co najmniej raz na tydzień podczas prowadzenia przez statek połowów w obszarze połowowym Republiki Zielonego Przylądka, z podaniem wielkości głównych połowów i przyłowów.

         Ustalenia obserwatora
   Przed opuszczeniem statku obserwator przedstawia kapitanowi statku swoje ustalenia. Kapitan statku UE ma prawo wprowadzić swoje komentarze do ustaleń obserwatora. Ustalenia są podpisywane przez obserwatora i kapitana. Kapitan otrzymuje kopię ustaleń obserwatora.
   Obserwator przekazuje swoje ustalenia Republice Zielonego Przylądka, który przesyła ich kopię UE w terminie 8 dni po opuszczeniu statku przez obserwatora.


title: Decyzja Komisji z dnia 14 lipca 2017 r. w sprawie składu członkowskiego Grupy Doradczej ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt i Roślin ustanowionej decyzją 2004/613/WE

text:
               15.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 230/25

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 14 lipca 2017 r.
   w sprawie składu członkowskiego Grupy Doradczej ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt i Roślin ustanowionej decyzją 2004/613/WE
   (2017/C 230/05)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Komisji 2004/613/WE z dnia 6 sierpnia 2004 r. dotyczącą powołania Grupy Doradczej ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt i Roślin (1), w szczególności jej art. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją 2004/613/WE ustanowiono, ze skutkiem od dnia 25 sierpnia 2004 r., Grupę Doradczą ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt i Roślin. Komisja konsultuje z Grupą program prac w dziedzinie bezpieczeństwa żywności i paszy, etykietowania i prezentowania żywności i paszy, żywienia ludzi w kontekście przepisów żywnościowych, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zdrowia roślin, a także wszelkie środki, jakie Komisja musi przedsięwziąć lub zaproponować w wyżej wymienionych dziedzinach.

               (2)

               Na podstawie art. 3 ust. 3 decyzji 2004/613/WE Komisja wybiera europejskie organy przedstawicielskie, które w sposób najbardziej adekwatny spełniają kryteria wymienione w art. 3 ust. 1 tej decyzji i odpowiedziały na zaproszenie do złożenia wniosków.

               (3)

               Pierwotnie Komisja wybrała 36 członków Grupy Doradczej. Lista wyszczególniająca pierwotny skład członkowski Grupy została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w 2005 r. (2)

               (4)

               Skład Grupy Doradczej został rozszerzony decyzją 2011/242/UE (3).

               (5)

               Komisja dokonała obecnie przeglądu składu członkowskiego Grupy Doradczej, w szczególności w celu uwzględnienia wymogów zawartych w zmienionych przepisach horyzontalnych dotyczących grup ekspertów Komisji (4). W następstwie zaproszenia do składania wniosków wybrano 45 członków.

               (6)

               Wszyscy członkowie Grupy Doradczej mają równy status,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Komisja powołuje na członków Grupy Doradczej ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt i Roślin zainteresowane organy wymienione w załączniku.
   Artykuł 2
   Powołanie na członków
   Członkowie są powoływani na okres 5 lat. Kadencja jest odnawialna.
   Artykuł 3
   Uchylenie
   Decyzja 2011/242/UE traci moc.
   Artykuł 4
   Stosowanie
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 lipca 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Vytenis ANDRIUKAITIS

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 275 z 25.8.2004, s. 17.

      (2)  Dz.U. C 97 z 21.4.2005, p. 2.

      (3)  Dz.U. L 101 z 15.4.2011, p. 126.

      (4)  Decyzja Komisji C(2016) 3301.

      ZAŁĄCZNIK

                  AESGP

                  Association of the European Self-Medication Industry

                  AIPCE-CEP

                  European Fish Processors & Traders Association

                  AVEC

                  Association de l’Aviculture, de l’Industrie et du Commerce de Volailles dans les Pays de l’Union Européenne

                  BEUC

                  Bureau Européen des Unions de Consommateurs

                  CEFIC

                  European Chemical Industry Council

                  CELCAA

                  European Liaison Committee for Agriculture and agri-food trade

                  CLITRAVI

                  Centre de liaison des industries transformatrices de viande de l’UE

                  COCERAL

                  Comité du commerce des céréales, aliments du bétail, oléagineux, huile d’olive, huiles et graisses et agrofournitures de l’UE

                  COGECA

                  European agri-cooperatives

                  COPA

                  European farmers

                  ECPA

                  European Crop Protection Association

                  ECSLA

                  European Cold Storage and Logistics Association

                  EFFAT

                  European Federation of Food, Agriculture and Tourism Trade Unions

                  EFPRA

                  European Fat Processors & Renderers Association

                  EHPM

                  European Federation of Associations of Health Product Manufacturers

                  ELO

                  European Landowners’ Organization asbl

                  ENA

                  European Nurserystock Association

                  EOCC

                  European Organic Certifiers Council

                  EPBA

                  European Professional Beekeepers Association

                  EU specialty food ingredients

                  Federation of European Specialty Food Ingredients Industries (previously known as ELC)

                  EUROCOMMERCE

                  EuroCommerce

                  EUROCOOP

                  European Community of Consumer Co-operatives

                  EUROGROUP FOR ANIMALS

                  Eurogroup for Animals

                  FACE

                  Federation of Associations for Hunting & Conservation of the EU

                  FEAP

                  Federation of European Aquaculture Producers

                  FEDIAF

                  Fédération européenne des industries des aliments pour animaux familiers

                  FEFAC

                  Fédération Européenne des Fabricants d’Aliments Composés

                  FEFANA

                  EU Association of Specialty Feed Ingredients and their Mixtures

                  FESASS

                  Fédération Européenne pour la Santé Animale et la Sécurité Sanitaire

                  FoEE

                  Friends of the Earth Europe

                  FoodDrinkEurope

                  FoodDrinkEurope

                  FOODSERVICE EUROPE

                  FoodServiceEurope

                  FRESHFEL

                  Freshfel Europe – the forum for the European fresh fruits and vegetables chain

                  FVE

                  Federation of Veterinarians of Europe

                  HOTREC

                  HOTREC, Hotels, Restaurants & Cafés in Europe

                  IFAH-EUROPE

                  International Federation for Animal Health-Europe AISBL

                  IFOAM EU GROUP

                  International Federation of Organic Agriculture Movements EU Regional Group

                  Independent Retail Europe

                  Independent Retail Europe (formerly UGAL) – Union of Groups of Independent Retailers of Europe

                  IPIFF

                  International Platform of Insects for Food & Feed Association

                  PAN EUROPE

                  Pesticide Action Network Europe

                  PFP

                  Primary Food Processors

                  SLOW FOOD

                  Slow Food (NA)

                  SNE

                  Specialised Nutrition Europe

                  UEAPME

                  Union européenne de l’Artisanat et des petites et moyennes entreprises, aisbl

                  UECBV

                  Union Européenne du Commerce du Bétail et de la Viande


title: 2014/831/UE: Decyzja Rady z dnia 7 listopada 2014 r. określająca stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we właściwych komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w odniesieniu do propozycji poprawek do regulaminów ONZ nr 4, 6, 11, 13, 13H, 19, 25, 34, 37, 43, 44, 48, 53, 70, 96, 98, 104, 105, 106, 107, 112, 113, 121 i 128, nowego ogólnego przepisu technicznego ONZ dotyczącego opon oraz poprawki do wzajemnej rezolucji nr 1

text:
               27.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 341/11

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 listopada 2014 r.
   określająca stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we właściwych komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w odniesieniu do propozycji poprawek do regulaminów ONZ nr 4, 6, 11, 13, 13H, 19, 25, 34, 37, 43, 44, 48, 53, 70, 96, 98, 104, 105, 106, 107, 112, 113, 121 i 128, nowego ogólnego przepisu technicznego ONZ dotyczącego opon oraz poprawki do wzajemnej rezolucji nr 1

      (2014/831/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE (1) Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych („EKG ONZ”) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”).

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady 2000/125/WE (2) Unia przystąpiła do Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub stosowane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”).

               (3)

               Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/46/WE (3) zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy ONZ do unijnego systemu homologacji typu, bądź jako wymagania dotyczące homologacji typu, bądź jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy regulaminy ONZ w coraz większym stopniu zastępują przepisy Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.

               (4)

               W świetle doświadczenia i rozwoju technicznego należy dostosować wymagania odnoszące się do niektórych elementów lub cech objętych regulaminami ONZ nr 4, 6, 11, 13, 13H, 19, 25, 34, 37, 43, 44, 48, 53, 70, 96, 98, 104, 105, 106, 107, 112, 113, 121 i 128.

               (5)

               W celu ujednolicenia odpowiednich przepisów bezpieczeństwa w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych należy przyjąć nowy ogólny przepis techniczny ONZ dotyczący opon. W celu uwzględnienia postępu technicznego należy również przyjąć poprawkę do wzajemnej rezolucji nr 1.

               (6)

               Należy zatem określić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w Komitecie Administracyjnym Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz w Komitecie Wykonawczym Porozumienia Równoległego w odniesieniu do przyjęcia tych aktów ONZ,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowiskiem, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Komitecie Administracyjnym Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz w Komitecie Wykonawczym Porozumienia Równoległego w dniach 11–14 listopada 2014 r., jest głosowanie za aktami ONZ wymienionymi w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2014 r.

            W imieniu Rady

         P. C. PADOAN

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”) (Dz.U. L 346 z 17.12.1997, s. 78).

      (2)  Decyzja Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotycząca zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych (Porozumienie Równoległe) (Dz.U. L 35 z 10.2.2000, s. 12).

      (3)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

                  Wniosek dotyczący suplementu 18 do regulaminu nr 4 (oświetlenie tylnej tablicy rejestracyjnej)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/54

                  Wniosek dotyczący suplementu 26 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 6 (kierunkowskazy)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/55

                  Wniosek dotyczący do serii poprawek 04 do regulaminu nr 11 (zamki i zawiasy drzwi)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/71

                  Wniosek dotyczący suplementu 12 do serii poprawek 11 do regulaminu nr 13 (hamowanie pojazdów o dużej masie)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/45/Rev.1

                  Wniosek dotyczący suplementu 16 do regulaminu nr 13-H (hamulce pojazdów kategorii M1 i N1)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/46/Rev.1

                  Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 19 (przednie światła przeciwmgielne)

                  ECE/TRANS/WP.29/2013/75/Rev.1

                  Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 25 (zagłówki)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/72

                  Wniosek dotyczący serii poprawek 03 do regulaminu nr 34 (zabezpieczenia przeciwpożarowe)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/65
                  WP.29-164-06

                  Wniosek dotyczący suplementu 43 do serii poprawek 03 do regulaminu nr 37 (żarówki)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/56

                  Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 43 (materiały oszklenia bezpiecznego)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/66

                  Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 43 (materiały oszklenia bezpiecznego)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/67

                  Wniosek dotyczący suplementu 9 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 44 (urządzenia przytrzymujące dla dzieci)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/73

                  Wniosek dotyczący suplementu 14 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 48 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/57

                  Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 05 do regulaminu nr 48 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/58

                  Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 06 do regulaminu nr 48 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/59

                  Wniosek dotyczący suplementu 16 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 53 (instalacja urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej w pojazdach L3)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/60

                  Wniosek dotyczący suplementu 9 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 70 (tylne tablice wyróżniające pojazdów długich i ciężkich)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/61

                  Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 96 (emisje z silników Diesla (ciągniki rolnicze))

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/75

                  Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 98 (reflektory wyposażone w gazowo-wyładowcze źródła światła)

                  ECE/TRANS/WP.29/2013/90/Rev.1

                  Wniosek dotyczący suplementu 8 do regulaminu nr 104 (oznaczenia odblaskowe)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/62

                  Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 05 do regulaminu nr 105 (pojazdy objęte ADR)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/68

                  Wniosek dotyczący suplementu 11 do regulaminu nr 106 (opony dla pojazdów rolniczych)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/50/Rev.1

                  Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 05 do regulaminu nr 107 (pojazdy kategorii M2 i M3)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/69

                  Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 06 do regulaminu nr 107 (pojazdy kategorii M2 i M3)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/70

                  Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 112 (światła główne emitujące asymetryczne światło mijania)

                  ECE/TRANS/WP.29/2013/92/Rev.1

                  Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 113 (światła główne emitujące symetryczne światło mijania)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/63

                  Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 113 (światła główne emitujące symetryczne światło mijania)

                  ECE/TRANS/WP.29/2013/93/Rev.1

                  Wniosek dotyczący serii poprawek 01 do regulaminu nr 121 (oznaczenie urządzeń sterujących, kontrolek i wskaźników)

                  ECE/TRANS/WP.29/2012/30
                  ECE/TRANS/WP.29/2012/30/Corr.1

                  Wniosek dotyczący suplementu 3 do regulaminu nr 128 (diodowe źródła światła (LED))

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/64

                  Wniosek w sprawie projektu nowego ogólnego przepisu technicznego dotyczącego opon

                  ECE/TRANS/WP.29/2013/63
                  ECE/TRANS/WP.29/2014/83
                  ECE/TRANS/WP.29/2013/122
                  ECE/TRANS/WP.29/AC.3/15
                  WP.29-164-04

                  Wniosek dotyczący poprawki do wzajemnej rezolucji nr 1 (M.R.1)

                  ECE/TRANS/WP.29/2014/89


title: 2007/168/WE: Decyzja Rady z dnia 22 lutego 2007 r. w sprawie mianowania zastępcy prezesa Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin

text:
               17.3.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 78/27

      DECYZJA RADY

   z dnia 22 lutego 2007 r.
   w sprawie mianowania zastępcy prezesa Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin
   (2007/168/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (1), w szczególności jego art. 43 ust. 3,
   uwzględniając listę kandydatów zaproponowanych przez Komisję w dniu 22 listopada 2006 r., po uzyskaniu opinii Rady Administracyjnej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin oraz po konsultacji z prezesem Urzędu,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Pan Carlos PEREIRA GODINHO zostaje niniejszym mianowany zastępcą prezesa Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin (zwanego dalej „Urzędem”) na okres pięciu lat, w grupie zaszeregowania AD 12, zgodnie z ogłoszeniem o naborze opublikowanym w Dzienniku Urzędowym (2).
   2.   Kadencja pana Carlosa PEREIRY GODINHO rozpoczyna się od daty podjęcia przez niego obowiązków i uzgadniana jest pomiędzy prezesem a Radą Administracyjną Urzędu.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady Administracyjnej Urzędu upoważniony jest do podpisania z panem Carlosem PEREIRĄ GODINHO umowy o pracę.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 lutego 2007 r.

            W imieniu Rady

         F. MÜNTEFERING

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 227 z 1.9.1994, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 873/2004 (Dz.U. L 162 z 30.4.2004, str. 38).

      (2)  Ogłoszenie o naborze na stanowisko wiceprzewodniczącego Wspólnotowego Urzędu Odmian Roślin (grupa zaszeregowania A*12) (Dz.U. C 83A z 6.4.2006, str. 1).


title: Decyzja Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. dotycząca zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu do Konwencji z 1979 roku w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego metali ciężkich

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0379

Dziennik Urzędowy L 134 , 17/05/2001 P. 0040 - 0040

		Decyzja Radyz dnia 4 kwietnia 2001 r.dotycząca zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu do Konwencji z 1979 roku w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczącego metali ciężkich(2001/379/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 175 ust. l, w połączeniu z art. 300 ust. 2, pierwsze zdanie pierwszego akapitu i ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji, [1]uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego, [2]a także mając na uwadze, co następuje:(1) Wspólnota podpisała w Aarhus 24 czerwca 1998 r. Protokół do Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczący metali ciężkich z 1979 roku (dalej nazywany "Protokołem").(2) Protokół ma na celu kontrolę emisji metali ciężkich powodowanych działalnością człowieka, które są przenoszone w powietrzu na długi ponadgraniczny dystans i które mogą mieć znaczący negatywny wpływ na zdrowie człowieka lub środowisko naturalne.(3) Protokół wymaga redukcji łącznych rocznych emisji do atmosfery kadmu, ołowiu i rtęci oraz stosowania środków kontroli produktów.(4) Działania przewidziane w Protokole przyczyniają się do osiągnięcia celów wspólnotowej polityki w zakresie ochrony środowiska.(5) Wspólnota i Państwa Członkowskie współpracują w zakresie swoich odpowiednich kompetencji z krajami niebędącymi członkami i właściwymi organizacjami międzynarodowymi.(6) Wspólnota powinna zatwierdzić Protokół,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Protokół do Konwencji w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości dotyczący metali ciężkich z 1979 roku, podpisany 24 czerwca 1998 r., zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Tekst Protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do złożenia instrumentu zatwierdzenia u sekretarza generalnego ONZ, zgodnie z art. 16 Protokołu.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 4 kwietnia 2001 roku.W imieniu RadyB. RosengrenPrzewodniczący[1] Dz.U. C 311 E z 31.10.2000, s. 136.[2] Opinia wydana dnia 24 października 2000 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).--------------------------------------------------


title: 2006/332/WE: Decyzja Rady z dnia  25 kwietnia 2006 r.  w sprawie mianowania dwóch członków oraz dwóch zastępców członków z Czech do Komitetu Regionów

text:
               9.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 122/28

      DECYZJA RADY

   z dnia 25 kwietnia 2006 r.
   w sprawie mianowania dwóch członków oraz dwóch zastępców członków z Czech do Komitetu Regionów
   (2006/332/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Republiki Czeskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu pana Frantiska DOHNALA. Inne stanowisko członka zwolniło się w związku z rezygnacją pana Martina TESAŘÍKA. Jedno stanowisko zastępcy członka zwolni się w związku z mianowaniem na stanowisko członka pana Stanislava JURÁNKA, będącego obecnie zastępcą członka. Inne stanowisko zastępcy członka zwolni się w związku z mianowaniem na stanowisko członka pana Petra OSVALDA, będącego obecnie zastępcą członka,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się następujące osoby do Komitetu Regionów:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           pan Stanislav JURÁNEK, Przewoniczący Rady Regionu Jihomoravský kraj, na miejsce pana Frantiska DOHNALA,

                           —

                           pan Petr OSVALD, Członek Rady Miasta Plzeň, Plzeňský kraj, na miejsce pana Martina TESAŘÍKA;

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           pan Miloš VYSTRČIL, Przewodniczący Rady Regionu Vysočina kraj, na miejsce pana Stanislava JURÁNKA,

                           —

                           pan Martin TESAŘÍK, Prezydent Miasta Olomouc, Olomoucký kraj, na miejsce pana Petra OSVALDA;

         na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 25 kwietnia 2006 r.

            W imieniu Rady

         J. PRÖLL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, str. 75.


title: Decyzja Rady (WPZIB) 2015/970 z dnia 22 czerwca 2015 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               23.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 157/45

         DECYZJA RADY (WPZIB) 2015/970
   z dnia 22 czerwca 2015 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 grudnia 2014 r. Rada przyjęła konkluzje opisujące odnowione podejście Unii do Bośni i Hercegowiny.

               (2)

               W dniu 19 stycznia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/77 (1) w sprawie mianowania Larsa-Gunnara WIGEMARKA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (zwanym dalej „SPUE”) w Bośni i Hercegowinie.

               (3)

               Mandat SPUE wygaśnie dnia 30 czerwca 2015 r.

               (4)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych czterech miesięcy.

               (5)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Larsa-Gunnara WIGEMARKA jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (zwanego dalej „SPUE”) zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 października 2015 r. Rada może zadecydować, że mandat SPUE zostanie zakończony wcześniej, w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (zwany dalej „KPiB”) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Podstawą mandatu SPUE są następujące cele polityki Unii w Bośni i Hercegowinie (zwanej dalej „BiH”): ciągłe czynienie postępów w procesie stabilizacji i stowarzyszenia, którego celem jest stabilna, wiarygodna, pokojowa oraz wieloetniczna i zjednoczona BiH, pokojowo współpracująca z sąsiadami oraz konsekwentnie podążająca ścieżką do członkostwa w Unii. Unia będzie także dalej wspierać realizację Ogólnej umowy na rzecz pokoju („GFAP”) w BiH.
   Artykuł 3
   Mandat
   Aby zrealizować cele polityki, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               doradzanie Unii i ułatwianie procesu politycznego;

               b)

               zapewnienie konsekwencji i spójności działań Unii;

               c)

               ułatwianie osiągania postępów w realizacji priorytetów politycznych, gospodarczych i europejskich;

               d)

               monitorowanie i doradzanie organom wykonawczym i ustawodawczym na wszystkich szczeblach administracji rządowej BiH oraz komunikacja z władzami i partiami politycznymi w BiH;

               e)

               zapewnienie realizacji działań Unii w całym zakresie prac w obszarze praworządności i reformy sektora bezpieczeństwa, propagowanie ogólnej koordynacji unijnej działalności w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej i korupcji – a także lokalne wytyczne polityczne w tym obszarze – i w tym kontekście, zapewnianie WP i Komisji potrzebnych ocen i porad;

               f)

               zapewnianie wsparcia na rzecz wzmocnienia i uczynienia bardziej skutecznymi kontaktów pomiędzy wymiarem sprawiedliwości w sprawach karnych a policją w BiH;

               g)

               oferowanie dowódcy sił UE, bez uszczerbku dla wojskowej struktury dowodzenia, wskazówek politycznych dotyczących kwestii wojskowych o lokalnym wymiarze politycznym, w szczególności dotyczących delikatnych operacji, stosunków z władzami lokalnymi oraz z lokalnymi mediami; konsultacje z dowódcą sił UE przed podjęciem działań politycznych mogących mieć wpływ na sytuację w dziedzinie bezpieczeństwa;

               h)

               koordynowanie i realizacja działań, jakie Unia podejmuje, by informować o opinię publiczną BiH o kwestiach unijnych;

               i)

               propagowanie procesu integracji UE poprzez ukierunkowaną dyplomację publiczną i działania informacyjne Unii przygotowane z myślą o zapewnieniu lepszego zrozumienia przez opinię publiczną BiH kwestii związanych z UE – oraz wspierania ich – także poprzez angażowanie lokalnych podmiotów ze społeczeństwa obywatelskiego;

               j)

               wkład w zwiększanie i umacnianie poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w BiH, zgodnie z polityką Unii dotyczącą praw człowieka oraz wytycznymi Unii w sprawie praw człowieka;

               k)

               włączenie właściwych organów BiH do pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii („MTKJ”);

               l)

               doradzanie, wspomaganie, ułatwianie i monitorowanie – zgodnie z procesem integracji z Unią – dialogu politycznego o koniecznych zmianach konstytucji;

               m)

               utrzymywanie ścisłych kontaktów z wysokim przedstawicielem w BiH oraz innymi odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi działającymi w tym państwie, a także zasięganie ich opinii;

               n)

               udzielanie WP, w razie konieczności, rad dotyczących osób fizycznych lub prawnych, na które w związku z sytuacją w BiH można nałożyć środki ograniczające;

               o)

               pomoc w zapewnianiu, bez uszczerbku dla obowiązujących struktur dowodzenia, spójnego stosowania wszystkich instrumentów Unii w terenie, po to, by osiągnąć cele polityki Unii.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania SPUE prowadzone w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (zwanej dalej „ESDZ”) i jej właściwych działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 31 października 2015 r. wynosi 1 700 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii. Obywatele państw regionu Bałkanów Zachodnich są dopuszczani do udziału w przetargach.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   Do pomocy SPUE w wykonywaniu mandatu i do ogólnego wspomagania spójności, widoczności i skuteczności działań Unii w BiH przydziela się specjalny personel. W granicach swojego mandatu i odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE jest odpowiedzialny za powołanie swojego zespołu. W skład zespołu wchodzą członkowie dysponujący wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zgodnie z wymogami związanymi z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ mogą być również oddelegowani do SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio ze stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2013/488/UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja i Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii lub państwa członkowskie, w stosownych przypadkach, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu SPUE podejmuje wszystkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z mandatem SPUE oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza szczegółowy plan bezpieczeństwa oparty na wskazówkach z ESDZ, obejmujący konkretne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa i regulujący zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do i w obrębie odnośnego obszaru, za który jest on odpowiedzialny,, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa oraz plan awaryjny i ewakuacyjny misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze, za który jest on odpowiedzialny;

               c)

               zapewnia, by wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem lub niezwłocznie po przyjeździe na obszar, za który jest on odpowiedzialny, odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla tego obszaru przez ESDZ;

               d)

               zapewnia wprowadzanie w życie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania na temat realizacji tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie przedstawia WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane poprzez sieć COREU. SPUE może przedstawiać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu SPUE może uczestniczyć w informowaniu Parlamentu Europejskiego.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i skuteczności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich, aby osiągnąć cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również – w stosownych przypadkach – z działaniami innych SPUE działających w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   W terenie utrzymywane są bliskie kontakty z szefami delegatur Unii w regionie i z szefami misji państw członkowskich. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE działa także w porozumieniu z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie, w szczególności ściśle koordynuje działania z wysokim przedstawicielem w BiH.
   3.   Wspierając operacje zarządzania kryzysowego prowadzone przez Unię, SPUE, wraz z pozostałymi podmiotami unijnymi obecnymi w terenie, usprawnia dystrybucję informacji wśród tych przedstawicieli Unii oraz wymianę informacji między nimi w celu osiągnięcia wysokiego stopnia wspólnej świadomości sytuacji i jej oceny.
   Artykuł 13
   Wsparcie w odniesieniu do roszczeń
   SPUE i jego personel udzielają wsparcia w celu przygotowania odpowiedzi na wszelkie roszczenia i zobowiązania wynikające z mandatów wcześniejszych SPUE w BiH oraz udzielają w tym celu pomocy administracyjnej i udostępniają odpowiednie dokumenty.
   Artykuł 14
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. SPUE przedstawia Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z wykonania mandatu do końca września 2015 r.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2015 r.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 czerwca 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/77 z dnia 19 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (Dz.U. L 13 z 20.1.2015, s. 7).

      (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).