title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/778 z dnia 28 maja 2018 r. zmieniająca decyzję 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii

text:
               29.5.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 131/16

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/778
   z dnia 28 maja 2018 r.
   zmieniająca decyzję 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 maja 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/255/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 29 maja 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/917 (2), przedłużającą do dnia 1 czerwca 2018 r. obowiązywanie środków ograniczających ustanowionych decyzją 2013/255/WPZiB.

               (3)

               Jak wynika z przeglądu środków ograniczających, ich obowiązywanie należy ponownie przedłużyć do dnia 1 czerwca 2019 r.

               (4)

               Wpisy dotyczące niektórych osób, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczone w załączniku I do decyzji 2013/255/WPZiB należy zaktualizować i zmienić.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2013/255/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 34 decyzji 2013/255/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 34
      Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 1 czerwca 2019 r. Jest ona przedmiotem stałego przeglądu. Decyzja ta może być, w stosownych przypadkach, przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”.

   Artykuł 2
   W załączniku I do decyzji 2013/255/WPZiB wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 maja 2018 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. L 147 z 1.6.2013, s. 14).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/917 z dnia 29 maja 2017 r. zmieniająca decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. L 139 z 30.5.2017, s. 62).

      ZAŁĄCZNIK
      W załączniku I do decyzji 2013/255/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

                  I.

                  W części A („Osoby”) wprowadza się zmiany do następujących wpisów:

                              Imię i nazwisko

                              Dane identyfikacyjne

                              Powody

                              Data umieszczenia w wykazie

                              „7.

                           Amjad (
                                 ) Abbas (
                                 ) (alias Al-Abbas)

                              Szef służby bezpieczeństwa politycznego w miejscowości Banyas, udział w użyciu siły wobec demonstrantów w miejscowości Baida.

                              9.5.2011

                              8.

                           Rami (
                                 ) Makhlouf (
                                 )

                              Data urodzenia: 10 lipca 1969 r.;
                              miejsce urodzenia: Damaszek;
                              paszport nr 000098044,
                              numer wydania 002-03-0015187

                              Prominentny przedsiębiorca działający w Syrii, posiadający udziały w sektorze telekomunikacyjnym, sektorze usług finansowych, sektorze transportu i sektorze nieruchomości; ma interesy finansowe lub zajmuje stanowiska wyższego szczebla i stanowiska kierownicze w firmie Syriatel, która jest głównym operatorem telefonii komórkowej w Syrii, w funduszach inwestycyjnych Al Mashreq, Bena Properties i Cham Holding.
                              Zapewnia reżimowi syryjskiemu finansowanie i wsparcie przez swoją działalność biznesową.
                              Jest wpływowym członkiem rodziny Makhlouf i jest ściśle powiązany z rodziną Assada; kuzyn prezydenta Baszara al-Assada.

                              9.5.2011

                              9.

                           Abd Al-Fatah (
                                 ) Qudsiyah (
                                 )

                              Data urodzenia: 1953 r.;
                              miejsce urodzenia: Hama;
                              paszport dyplomatyczny nr D0005788

                              Oficer Syryjskich Sił Zbrojnych w stopniu generała dywizji, pełniący służbę w okresie po maju 2011 r.
                              Wicedyrektor biura bezpieczeństwa narodowego partii Baas. Były szef dyrekcji wywiadu wojskowego Syrii. Uczestniczył w brutalnych represjach wobec ludności cywilnej w Syrii.

                              9.5.2011

                              13.

                           Munzir (
                                 ) (alias Mundhir, Monzer) Jamil (
                                 ) Al-Assad (
                                 )

                              Data urodzenia: 1 marca 1961 r.;
                              miejsce urodzenia: Kerdaha (Kardaha), prowincja Latakia;
                              paszport nr 86449 i nr 842781

                              Jako członek bojówek Szabiha brał udział w aktach przemocy wobec ludności cywilnej.

                              9.5.2011

                              19.

                           Iyad (
                                 ) (alias Eyad) Makhlouf (
                                 )

                              Data urodzenia: 21 stycznia 1973 r.;
                              miejsce urodzenia: Damaszek;
                              paszport nr N001820740

                              Członek rodziny Makhlouf; syn Mohammeda Makhloufa, brat Hafeza i Ramiego i brat Ihaba Makhloufa; kuzyn prezydenta Baszara al-Assada.
                              Członek syryjskich służb bezpieczeństwa i służb wywiadowczych, zajmujący w nich stanowiska po maju 2011 r.
                              Funkcjonariusz wywiadu generalnego; uczestniczył w aktach przemocy wobec ludności cywilnej w Syrii.

                              23.5.2011

                              23.

                           Zoulhima (
                                 ) (alias Zu al-Himma) Chaliche (
                                 ) (alias Shalish, Shaleesh) (alias Dhu al-Himma Shalish)

                              Data urodzenia: 1951 r. lub 1946 r. lub 1956 r.;
                              miejsce urodzenia: Kerdaha

                              Oficer syryjskich służb bezpieczeństwa i służb wywiadowczych, zajmujący w nich stanowiska po maju 2011 r.; były szef ochrony prezydenta.
                              Członek Syryjskich Sił Zbrojnych w stopniu generała dywizji pełniący służbę po maju 2011 r.
                              Uczestniczył w aktach przemocy wobec demonstrantów.
                              Członek rodziny Assad; kuzyn prezydenta Baszara al-Assada.

                              23.6.2011

                              26.

                           Major General Qasem (
                                 ) Soleimani (
                                 ) (alias Qasim Soleimany; Qasim Soleimani; Qasem Sulaimani; Qasim Sulaimani; Qasim Sulaymani; Qasem Sulaymani; Kasim Soleimani; Kasim Sulaimani; Kasim Sulaymani; Haj Qasem; Haji Qassem; Sarder Soleimani)

                              Data urodzenia: 11 marca 1957 r.;
                              miejsce urodzenia: Oom, Iran (Islamska Republika Iranu);
                              paszport nr: 008827, wydany w Iranie

                              Dowódca Irańskiego Korpusu Strażników Rewolucji, IRGC - Qods, zaangażowany w dostarczanie sprzętu i wsparcia służącego pomocy syryjskiemu reżimowi w tłumieniu protestów w Syrii.

                              23.6.2011

                              27.

                           Hossein (
                                 ) Taeb (
                                 ) (alias Taeb, Hassan; Taeb, Hosein; Taeb, Hossein; Taeb, Hussayn; Hojjatoleslam Hossein Ta'eb)

                              Data urodzenia: 1963 r.;
                              Miejsce urodzenia: Teheran, Iran

                              Zastępca dowódcy wywiadu Irańskiego Korpusu Strażników Rewolucji zaangażowany w dostarczanie sprzętu i wsparcia służącego pomocy syryjskiemu reżimowi w tłumieniu protestów w Syrii.

                              23.6.2011

                              36.

                           Nizar (
                                 ) al-Asaad (
                                 ) (alias Nizar Asaad)

                              Kuzyn Baszara al-Assada; wcześniej szef przedsiębiorstwa „Nizar Oilfield Supplies”

                              Osoba stojąca bardzo blisko najważniejszych urzędników państwowych.
                              Finansowanie bojówek Szabiha w prowincji Latakia.

                              23.8.2011

                              37.

                           Generał dywizji Rafiq (
                                 ) (alias Rafeeq) Shahadah (
                                 ) (alias Shahada, Shahade, Shahadeh, Chahada, Chahade, Chahadeh, Chahada)

                              Data urodzenia: 1956 r.;
                              miejsce urodzenia: Jablah (Dżabla), prowincja Latakia

                              Członek Syryjskich Sił Zbrojnych w stopniu generała dywizji pełniący służbę po maju 2011 r. W wywiadzie wojskowym Syrii kierował uprzednio wydziałem 293 (sprawy wewnętrzne) w Damaszku. Bezpośrednio uczestniczył w represjach i aktach przemocy wobec ludności cywilnej Damaszku. Doradca prezydenta Baszara al-Assada w kwestiach strategicznych i sprawach wywiadu wojskowego.

                              23.8.2011

                              50.

                           Tarif (
                                 ) Akhras (
                                 ) (alias Al Akhras (
                                 ))

                              Data urodzenia: 2 czerwca 1951 r.;
                              miejsce urodzenia: Homs, Syria;
                              paszport syryjski nr 0000092405

                              Zamożny biznesmen czerpiący zyski dzięki reżimowi i wspierający go. Założyciel Akhras Group (towary, handel, przetwórstwo i logistyka) oraz były prezes Izby Handlowej w Hims. Bliskie powiązania handlowe z członkami rodziny prezydenta al-Assada. Członek zarządu Federacji Syryjskich Izb Handlowych. Zapewniał wsparcie logistyczne dla reżimu (autobusy i ładowarki do czołgów).

                              2.9.2011

                              53.

                           Adib (
                                 ) Mayaleh (
                                 ) (alias André Mayard)

                              Data urodzenia: 15 maja 1955 r.;
                              miejsce urodzenia: Bassir

                              Były prezes i przewodniczący zarządu Banku Centralnego Syrii.
                              Adib Mayaleh kontrolował syryjski sektor bankowy i zarządzał podażą pieniądza w Syrii poprzez emisję i wycofywanie banknotów i kontrolę kursu walutowego funta syryjskiego. Z racji swoich funkcji w Banku Centralnym Syrii Adib Mayaleh zapewniał wsparcie gospodarcze i finansowe reżimowi syryjskiemu.
                              Były minister gospodarki i handlu zagranicznego, objął urząd w okresie po maju 2011 r.

                              15.5.2012

                              68.

                           Bassam (
                                 ) Sabbagh (
                                 ) (alias Al Sabbagh (
                                 ))

                              Data urodzenia: 24 sierpnia 1959 r.;
                              miejsce urodzenia: Damaszek.
                              adres: Kasaa, Anwar al Attar Street, al Midani building, Damascus; [Damaszek];
                              paszport syryjski nr 004326765 wydany 2 listopada 2008 r., ważny do listopada 2014 r.

                              Doradca prawno-finansowy oraz prowadzący interesy Ramiego Makhloufa oraz Khaldouna Makhloufa. Wraz z Baszarem al-Assadem uczestniczył w finansowaniu osiedla w Latakii. Zapewnia reżimowi wsparcie finansowe.

                              14.11.2011

                              79.

                           Generał dywizji Talal (
                                 ) Makhluf (
                                 ) (alias Makhlouf)

                              Były dowódca 105. brygady dywizji Gwardii Republikańskiej. Obecnie główny dowódca Gwardii Republikańskiej. Członek Syryjskich Sił Zbrojnych w stopniu generała dywizji pełniący służbę po maju 2011 r. Wojskowy uczestniczący w aktach przemocy w Damaszku.

                              1.12.2011

                              80.

                           Generał dywizji Nazih (
                                 ) (alias Nazeeh) Hassun (
                                 ) (alias Hassoun)

                              Oficer Syryjskich Sił Zbrojnych w stopniu generała dywizji, pełniący służbę w okresie po maju 2011 r. Szef dyrekcji ds. bezpieczeństwa politycznego syryjskich służb bezpieczeństwa, pełniący służbę w okresie po maju 2011 r. Odpowiedzialny za brutalne represje wobec ludności cywilnej w Syrii.

                              1.12.2011

                              109.

                           Imad (
                                 ) Mohammad (
                                 ) (alias Mohamed, Muhammad, Mohammed) Deeb (
                                 ) Khamis (
                                 ) (alias Imad Mohammad Dib Khamees)

                              Data urodzenia: 1 sierpnia 1961 r.
                              Miejsce urodzenia: okolice Damaszku

                              Premier i były minister ds. energii elektrycznej. Jako minister rządu ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              23.3.2012

                              114.

                           Emad (
                                 ) Abdul-Ghani (
                                 ) Sabouni (
                                 ) (alias Imad Abdul Ghani Al Sabuni)

                              Data urodzenia: 1964 r.;
                              miejsce urodzenia: Damaszek

                              Były minister ds. telekomunikacji i technologii, pełnił służbę co najmniej do kwietnia 2014 r. Jako były minister ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje reżimu wobec ludności cywilnej. W lipcu 2016 r. mianowany szefem (rządowej) Agencji ds. planowania i współpracy międzynarodowej.

                              27.2.2012

                              116.

                           Tayseer (
                                 ) Qala (
                                 ) Awwad (
                                 )

                              Data urodzenia: 1943 r.;
                              miejsce urodzenia: Damaszek

                              Były minister sprawiedliwości. Powiązany z reżimem syryjskim; współodpowiedzialny za brutalne represje reżimu wobec ludności cywilnej. Były prezes sądu wojskowego. Członek najwyższej rady sądowniczej.

                              23.9.2011

                              132.

                           Generał brygady Abdul- Salam (
                                 ) Fajr (
                                 ) Mahmoud (
                                 )

                              Szef wydziału w Bab Touma (Damaszek) wywiadu Wojsk Lotniczych. Odpowiedzialny za torturowanie opozycjonistów przebywających w areszcie.

                              24.7.2012

                              147.

                           Generał Amer al-Achi (alias Amer Ibrahim al-Achi; Amis al Ashi; Ammar Aachi; Amer Ashi) (
                                 )

                              Szef oddziału agencji wywiadu sił powietrznych (2012–2016). Z racji funkcji pełnionych w agencji wywiadu sił powietrznych Amer al-Achi jest zamieszany w represje wobec opozycji syryjskiej.

                              24.7.2012

                              153.

                           Waleed (
                                 ) (alias Walid) Al Mo'allem (
                                 ) (alias Al Moallem, Muallem (
                                 ))

                              Wicepremier, minister spraw zagranicznych i ds. ekspatriantów. Jako minister rządu ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              16.10.2012

                              157.

                           Inż. Bassam (
                                 ) Hanna (
                                 )

                              Data urodzenia: 1954 r.;
                              miejsce urodzenia: Aleppo (Syria)

                              Były minister zasobów wodnych, objął urząd po maju 2011 r. Jako były minister ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              16.10.2012

                              160.

                           Dr Hazwan (
                                 ) Al Wez (
                                 ) (alias Al Wazz)

                              Minister edukacji. Jako minister rządu ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              16.10.2012

                              169.

                           Dr Adnan (
                                 ) Abdo (
                                 ) (alias Abdou) Al Sikhny (
                                 ) (alias Al-Sikhni, Al-Sekhny, Al-Sekhni)

                              Data urodzenia: 1961 r.;
                              miejsce urodzenia: Aleppo (Syria)

                              Były minister przemysłu. Jako były minister ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              16.10.2012

                              171.

                           Dr Abdul-Salam (
                                 ) Al Nayef (
                                 )

                              Były minister zdrowia, objął urząd po maju 2011 r. Jako były minister rządu ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              16.10.2012

                              175.

                           Najm-eddin (
                                 ) (alias Nejm-eddin, Nejm-eddeen, Najm-eddeen, Nejm-addin, Nejm-addeen, Najm-addeen, Najm-addin) Khreit (
                                 ) (alias Khrait)

                              Były sekretarz stanu. Jako były minister rządu ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              16.10.2012

                              176.

                           Abdullah (
                                 ) (alias Abdallah) Khaleel (
                                 ) (alias Khalil) Hussein (
                                 ) (alias Hussain)

                              Były sekretarz stanu, objął urząd po maju 2011 r. Jako były minister rządu ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              16.10.2012

                              189.

                           Dr Malek (
                                 ) Ali (
                                 ) (alias Malik Ali)

                              Data urodzenia: 1956 r.;
                              miejsce urodzenia: Tartous (Syria)

                              Były minister szkolnictwa wyższego, objął urząd w okresie po maju 2011 r. Jako były minister ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              24.6.2014

                              206.

                           Generał dywizji Muhamad (
                                 ) (alias Mohamed, Muhammad) Mahalla (
                                 ) (alias Mahla, Mualla, Maalla, Muhalla)

                              Data urodzenia: 1960 r.;
                              miejsce urodzenia: Dżabla

                              Członek Syryjskich Sił Zbrojnych w stopniu generała dywizji pełniący służbę po maju 2011 r. Od kwietnia 2015 r. kieruje w syryjskim wywiadzie wojskowym wydziałem 293 (sprawy wewnętrzne). Odpowiedzialny za represje i akty przemocy wobec ludności cywilnej w Damaszku i okolicach. Były zastępca szefa służby bezpieczeństwa politycznego (2012), oficer syryjskiej Gwardii Republikańskiej oraz wicedyrektor służby bezpieczeństwa politycznego. Szef żandarmerii wojskowej, członek biura bezpieczeństwa narodowego.

                              29.5.2015

                              210.

                           Tahir (
                                 ) Hamid (
                                 ) Khalil (
                                 ) (alias Tahir Hamid Khali; Khalil Tahir Hamid)

                              Stanowisko: generał dywizji

                              Ma stopień generała dywizji, stoi na czele dyrekcji ds. broni artyleryjskiej i rakietowej Syryjskich Sił Zbrojnych, pełni służbę po maju 2011 r. Jako starszy oficer dyrekcji ds. broni artyleryjskiej i rakietowej syryjskiej armii odpowiada za brutalne represje wobec ludności cywilnej, w tym za użycie broni rakietowej i chemicznej przez brygady pod jego dowództwem na gęsto zaludnionych obszarach zamieszkałych przez ludność cywilną w regionie Ghouta w roku 2013.

                              28.10.2016

                              251.

                           Mohammad (
                                 ) Ziad (
                                 ) Ghriwati (
                                 ) (alias Mohammad Ziad Ghraywati)

                              Mohammad Ziad Ghriwati jest inżynierem w syryjskim Ośrodku Badań Naukowych. Ma udział w rozprzestrzenianiu i przenoszeniu broni chemicznej. Mohammad Ziad Ghriwati miał udział w konstruowaniu bomb beczkowych, których używano przeciw ludności cywilnej w Syrii.
                              Jest powiązany z syryjskim Ośrodkiem Badań Naukowych – podmiotem umieszczonym w wykazie.

                              18.7.2017

                              253.

                           Khaled (
                                 ) Sawan (
                                 )

                              Dr Khaled Sawan jest inżynierem w syryjskim Ośrodku Badań Naukowych; ma udział w rozprzestrzenianiu i przenoszeniu broni chemicznej. Miał udział w konstruowaniu bomb beczkowych, których używano przeciw ludności cywilnej w Syrii.
                              Jest powiązany z syryjskim Ośrodkiem Badań Naukowych – podmiotem umieszczonym w wykazie.

                              18.7.2017

                              254.

                           Raymond (
                                 ) Rizq (
                                 ) (alias Raymond Rizk)

                              Raymond Rizq jest inżynierem w syryjskim Ośrodku Badań Naukowych; ma udział w rozprzestrzenianiu i przenoszeniu broni chemicznej. Miał udział w konstruowaniu bomb beczkowych, których używano przeciw ludności cywilnej w Syrii.
                              Jest powiązany z syryjskim Ośrodkiem Badań Naukowych – podmiotem umieszczonym w wykazie.

                              18.7.2017

                              261.

                           Maher Sulaiman (alias
                                 ; Mahir; Suleiman)

                              Miejsce urodzenia: Lattakia,Syria
                              Doktor, Dyrektor Wyższego Instytutu Nauk Stosowanych i Technologii;
                              Adres: Higher Institute for Applied Sciences and Technology (HIAST) (Wyższy Instytut Nauk Stosowanych i Technologii), P.O. Box 31983, Damaszek

                              Dyrektor Wyższego Instytutu Nauk Stosowanych i Technologii (HIAST), który to instytut zapewnia szkolenia i wsparcie w ramach syryjskiego sektora rozprzestrzeniania broni chemicznej. W związku z wysokim stanowiskiem zajmowanym przez niego w HIAST – który jest jednostką afiliowaną i podległą Ośrodka Studiów i Badań Naukowych (SSRC) – jest on powiązany z HIAST i SSRC, które są wskazanymi podmiotami.

                              19.3.2018”

                  II.

                  W części A („Osoby”) usuwa się następujące imiona i nazwiska oraz odpowiadające im wpisy:

                              21.

                              Dawud Rajiha

                              39.

                              Hassan Bin-Ali Al-Turkmani

                  III.

                  W części A („Osoby”) numery wpisów wymienionych poniżej osób otrzymują brzmienie:

                              Imię i nazwisko

                              Obecny numer wpisu

                              Nowy numer wpisu

                              Houmam Jaza'iri

                              1

                              264

                              Mohamad Amer Mardini

                              2

                              265

                              Mohamad Ghazi Jalali

                              3

                              266

                              Kamal Cheikha

                              4

                              15

                              Hassan Nouri

                              5

                              17

                              Mohammad Walid Ghazal

                              6

                              74

                              Khalaf Souleymane

                              7

                              118

                              Nizar Wahbeh Yazaji

                              8

                              178

                              Hassan Safiyeh

                              9

                              202

                              Issam Khalil

                              10

                              267

                              Ghassan Ahmed

                              13

                              268

                              Abdelhamid Khamis

                              16

                              269

                  IV.

                  W części B („Podmioty”) wpis nr 60 otrzymuje brzmienie:

                              Nazwa

                              Dane identyfikacyjne

                              Powody

                              Data umieszczenia w wykazie

                              „60.

                           Higher Institute for Applied Sciences and Technology (HIAST) (

                                 ) (alias Institut Supérieur des Sciences Appliquées et de Technologie (ISSAT))

                              P.O. Box 31983, Barzeh

                              Podmiot powiązany z syryjskim Scientific Studies and Research Centre (SSRC), który już został wskazany, i będący jego jednostką zależną. Oferuje szkolenia i wsparcie na rzecz SSRC, co czyni go odpowiedzialnym za brutalne represje wobec ludności cywilnej.

                              23.7.2014”


title: Decyzja Rady (UE) 2018/839 z dnia 4 czerwca 2018 r. w sprawie mianowania dwóch członków i sześciu zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Królestwo Danii

text:
               7.6.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 141/7

         DECYZJA RADY (UE) 2018/839
   z dnia 4 czerwca 2018 r.
   w sprawie mianowania dwóch członków i sześciu zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Królestwo Danii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Danii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 30 listopada 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/2237 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Petera KOFODA POULSENA zajął Niels Erik SØNDERGAARD.

               (2)

               Dwa stanowiska członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z upływem kadencji Henrika Ringbæka MADSENA i Marca Perery CHRISTENSENA – członków Komitetu Regionów.

               (3)

               Pięć stanowisk zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Henrika BRADEGO JOHANSENA, Martina HULGAARDA, Nielsa Erika SØNDERGAARDA, Jane Strange NIELSEN i Henrika QVISTA.

               (4)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Pera NØRHAVEGO członkiem Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

               a)

               na stanowiska członka:

                           —

                           Arne LÆGAARD, Regional councillor, Central Denmark Region,

                           —

                           Per NØRHAVE, 1. Deputy Mayor, Municipality of Ringsted,

               b)

               na stanowiska zastępcy członka:

                           —

                           Karen MELCHIOR, Member of the City Council of Copenhagen,

                           —

                           Anders Rosenstand LAUGESEN, Councillor, Municipality of Skanderborg,

                           —

                           Erik HØGH-SØRENSEN, Regional councillor, North Denmark Region,

                           —

                           Evan LYNNERUP, Regional councillor, Zealand Region,

                           —

                           Ursula Beate DIETRICH-PETERSEN, Regional councillor, Zealand Region,

                           —

                           Marc Perera CHRISTENSEN, Magistrate member, Aarhus Municipality.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 4 czerwca 2018 r.

            W imieniu Rady

         T. TSACHEVA

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2015/2237 z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów jednego zastępcy członka z Danii (Dz.U. L 317 z 3.12.2015, s. 35).


title: Decyzja Komisji z dnia 7 czerwca 2018 r. w sprawie sformalizowania Grupy Ekspertów Komisji ds. Polityki Celnej

text:
               12.6.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 201/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 7 czerwca 2018 r.
   w sprawie sformalizowania Grupy Ekspertów Komisji ds. Polityki Celnej
   (2018/C 201/04)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przyznaje Unii kompetencję w sprawach celnych w szeregu obszarów jej wewnętrznych i zewnętrznych polityk i działań. Wykonywanie tej kompetencji przez Unię oraz wdrażanie przez państwa członkowskie środków przyjętych na jej podstawie kształtują i stopniowo wzmacniają unię celną od 1968 r.

               (2)

               Zgodnie z komunikatem Komisji pt. „Rozwój unii celnej UE i zarządzanie nią” (1) Komisja powinna ożywić partnerstwo z państwami członkowskimi w celu stworzenia wspólnej ogólnej wizji zarządzania w odniesieniu do unii celnej UE, aby zapewnić bardziej elastyczną i skuteczniejszą współpracę oraz sprawniejsze ustanawianie przepisów, przy wykorzystaniu wiedzy fachowej organów celnych państw członkowskich w ramach organu doradczego.

               (3)

               Niezbędne jest również zapewnienie jednolitego stosowania i skutecznego egzekwowania przepisów poprzez lepszą koordynację i współpracę między służbami operacyjnymi.

               (4)

               Ponadto skuteczne zarządzanie granicami zewnętrznymi Unii wymaga obecnie wspólnego zarządzania granicami i ścigania przestępstw, a także ściślejszej współpracy i sprawniejszej wymiany informacji z organami administracji zaangażowanymi w inne istotne obszary polityki, takie jak unia bezpieczeństwa.

               (5)

               W odniesieniu do rozwijania polityki, koordynacji i wdrażania unii celnej Komisja do tej pory w dużej mierze korzystała z wiedzy fachowej i doradztwa Grupy ds. Polityki Celnej (GPC), która została powołana w 1962 r. GPC jest nieformalną grupą ekspertów Komisji w rozumieniu decyzji Komisji w sprawie ustanowienia zasad horyzontalnych dotyczących grup ekspertów (2), skupiającą szefów administracji celnych. Znaczenie GPC zostało uznane przez Radę w jej konkluzjach w sprawie reformy zarządzania unią celną UE (3).

               (6)

               Mając na uwadze wzmocnienie pozycji GPC w zarządzaniu unią celną, zapewnienie spójności prac prowadzonych w tym kontekście, wykorzystanie jej wiedzy fachowej, podkreślenie jej znaczenia w procesie zarządzania unią celną obok innych zaangażowanych podmiotów, a także rozwinięcie i doprecyzowanie jej roli, zadań i struktury, niezbędne jest sformalizowanie statusu Grupy ds. Polityki Celnej.

               (7)

               Grupa powinna dostarczać Komisji wkład, aby pomóc jej w określaniu strategii i polityki celnej, definiowaniu jasnych priorytetów strategicznych i operacyjnych dla przyszłego rozwoju unii celnej i zarządzania nią, zgodnie z celami strategicznymi określonymi w komunikacie Komisji na temat strategii dotyczącej rozwoju unii celnej (4).

               (8)

               Grupa powinna także wspierać Komisję w tworzeniu kompleksowych ram współpracy i koordynacji między Komisją a państwami członkowskimi oraz innymi zainteresowanymi stronami dotyczących operacyjnych aspektów unii celnej oraz wdrażania prawodawstwa, programów i polityki UE w dziedzinie ceł. Ponadto grupa powinna uwzględniać istotne aspekty innych polityk powiązanych z obszarem ceł, takich jak polityka zwalczania nadużyć finansowych lub pobór dochodów, oraz zapewniać doradztwo w tym zakresie.

               (9)

               Członkami grupy powinny być organy celne państw członkowskich.

               (10)

               Należy ustanowić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy.

               (11)

               Dane osobowe należy przetwarzać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (5),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Ustanawia się formalnie Grupę Ekspertów Komisji ds. Polityki Celnej (zwaną dalej „grupą”).
   Artykuł 2
   Zadania
   Do zadań grupy należy:

               a)

               zapewnianie strategicznego doradztwa dla Komisji w kwestiach polityki celnej oraz sposobów ulepszania funkcjonowania unii celnej;

               b)

               doradzanie Komisji na temat skutecznego i sprawnego funkcjonowania unii celnej, w tym w kwestiach operacyjnych dotyczących wdrażania polityki i innych związanych z nią zagadnieniach;

               c)

               dzielenie się doświadczeniami, najlepszymi praktykami i informacjami dotyczącymi pojawiających się zagrożeń oraz wyzwań finansowych, operacyjnych i związanych z zapewnianiem zgodności;

               d)

               zapewnianie strategicznego doradztwa dla Komisji w odniesieniu do działań podejmowanych w ramach następujących programów finansowych:

                           (i)

                           program Cła 2020, ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1294/2013 (6);

                           (ii)

                           program Fiscalis 2020, ustanowiony na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2013 (7);

               e)

               doradzanie w kwestiach związanych z poborem dochodów, które wchodzą w zakres kompetencji organów celnych;

               f)

               zapewnianie strategicznego doradztwa w następujących obszarach:

                           (i)

                           opracowywane lub planowane nowe inicjatywy i programy w dziedzinie polityki celnej oraz planowane ustawodawstwo, które zmienią istniejącą politykę celną lub będą miały wpływ na nią lub na procedury operacyjne;

                           (ii)

                           kwestie związane z wdrażaniem strategii operacyjnych, które wynikają z nowego prawodawstwa;

                           (iii)

                           kwestie, które będą miały wpływ na organy administracji państw członkowskich lub organizację tych organów, zarządzanie zasobami ludzkimi, w tym szkolenia i programy edukacyjne, budżet lub zdolności;

                           (iv)

                           wszelkie inne kwestie o charakterze strategicznym, związane z zagadnieniami celnymi, w które członkowie są zaangażowani i które dotyczą innych obszarów polityki UE niż unia celna;

               g)

               umożliwianie wymiany doświadczeń i dobrych praktyk w zakresie kwestii celnych.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   Komisja może konsultować się z grupą w każdej kwestii związanej z polityką celną.
   Artykuł 4
   Członkostwo
   1.   Członkami grupy są organy celne zgodnie z definicją w art. 5 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (8). Członkowie mianują swoich przedstawicieli na szczeblu dyrektora generalnego DG TAXUD/kierownika departamentu lub na równoważnym poziomie i zapewniają, by przedstawiciele ci posiadali wymagany poziom wiedzy specjalistycznej.
   2.   Przedstawiciele członków, którzy zdaniem DG TAXUD nie spełniają warunków określonych w art. 339 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, nie będą już zapraszani do udziału w posiedzeniach grupy i mogą zostać zastąpieni na okres pozostający do wygaśnięcia ich kadencji.
   Artykuł 5
   Przewodniczący
   Grupie przewodniczy dyrektor generalny DG TAXUD lub, w przypadku jego nieobecności, inny przedstawiciel Komisji mianowany przez DG TAXUD.
   Artykuł 6
   Tryb pracy
   1.   Grupa podejmuje działania na wniosek DG TAXUD zgodnie z przepisami horyzontalnymi.
   2.   Posiedzenia grupy odbywają się co do zasady w pomieszczeniach Komisji.
   3.   Obsługę sekretariatu zapewnia DG TAXUD. Urzędnicy z pozostałych departamentów Komisji zainteresowani określonymi pracami grupy mogą uczestniczyć w posiedzeniach grupy i jej podgrup.
   4.   W porozumieniu z DG TAXUD grupa może, zwykłą większością głosów swoich członków, podjąć decyzję o otwarciu obrad dla publiczności.
   5.   Protokoły z dyskusji nad poszczególnymi punktami porządku obrad oraz opinie przedstawione przez grupę formułuje się w sposób konstruktywny i wyczerpujący. Protokoły sporządza sekretariat pod nadzorem przewodniczącego.
   6.   Grupa przyjmuje swoje opinie, zalecenia lub sprawozdania w drodze konsensusu. Jeżeli ma miejsce głosowanie, jego wynik rozstrzygany jest zwykłą większością głosów członków. Członkowie, którzy zagłosowali przeciwko, mają prawo do załączenia do opinii, zaleceń lub sprawozdań dokumentu uzasadniającego ich stanowisko.
   Artykuł 7
   Podgrupy
   1.   DG TAXUD może ustanawiać podgrupy w celu zbadania szczegółowych zagadnień, w oparciu o zakres zadań ustalony przez DG TAXUD. Podgrupy działają zgodnie z przepisami horyzontalnymi i składają grupie sprawozdania. Po wypełnieniu swojego mandatu podgrupy są rozwiązywane.
   2.   Jedynie członkowie grupy mogą zostać mianowani członkami podgrupy.
   Artykuł 8
   Zaproszeni eksperci
   DG TAXUD może zapraszać ekspertów posiadających szczególne kompetencje w dziedzinie uwzględnionej w porządku obrad do wzięcia doraźnego udziału w pracach grupy lub podgrup.
   Artykuł 9
   Obserwatorzy
   1.   Osoby prywatne, organizacje lub podmioty publiczne mogą otrzymać status obserwatora zgodnie z przepisami horyzontalnymi albo na bezpośrednie zaproszenie przewodniczącego, albo w drodze zaproszenia do zgłaszania kandydatur.
   2.   Organizacje i podmioty publiczne posiadające status obserwatora wyznaczają swoich przedstawicieli.
   3.   Przewodniczący może zezwolić obserwatorom i ich przedstawicielom na wzięcie udziału w dyskusjach grupy i udostępnienie ich wiedzy fachowej. Nie mają oni jednak prawa głosu i nie uczestniczą w formułowaniu zaleceń ani porad grupy.
   Artykuł 10
   Regulamin wewnętrzny
   Na wniosek i w porozumieniu z DG TAXUD grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny zwykłą większością głosów członków na podstawie standardowego regulaminu wewnętrznego grup ekspertów, zgodnie z przepisami horyzontalnymi.
   Artykuł 11
   Tajemnica służbowa i przetwarzanie informacji niejawnych
   Członkowie grupy i ich przedstawiciele oraz zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają wymogowi zachowania tajemnicy służbowej – który na mocy Traktatów i ich przepisów wykonawczych dotyczy wszystkich członków instytucji i ich pracowników – a także przepisom Komisji dotyczącym bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonym w decyzjach Komisji (UE, Euratom) 2015/443 (9) i (UE, Euratom) 2015/444 (10). W przypadku naruszenia przez nich powyższych obowiązków Komisja może zastosować wszelkie właściwe środki.
   Artykuł 12
   Przejrzystość
   1.   Grupa oraz jej podgrupy zostają wpisane do rejestru grup ekspertów Komisji.
   2.   W odniesieniu do składu grupy w Rejestrze grup ekspertów publikowane są następujące dane:

               a)

               nazwy organów celnych;

               b)

               nazwiska lub nazwy obserwatorów.

         3.   Wszelkie odnośne dokumenty, takie jak porządki obrad, protokoły i opinie uczestników, udostępnia się w Rejestrze grup ekspertów albo za pomocą wskazanego we wspomnianym Rejestrze łącza do strony internetowej, na której można znaleźć odpowiednie informacje. Dostęp do stron internetowych poświęconych tej tematyce nie wymaga rejestrowania się przez użytkowników ani nie podlega innym ograniczeniom. W szczególności porządek obrad oraz inne istotne dokumenty referencyjne publikuje się w odpowiednim czasie przed posiedzeniem, a protokoły – terminowo po posiedzeniu. Od zasady publikowania przewiduje się wyjątki tylko w przypadkach, gdy ujawnienie dokumentu naruszyłoby ochronę interesu publicznego lub prywatnego w rozumieniu art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (11).
   Artykuł 13
   Koszty posiedzeń
   1.   Osoby uczestniczące w pracach grupy i jej podgrup nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.
   2.   Koszty podróży służbowych i pobytu ponoszone przez osoby uczestniczące w pracach grupy i jej podgrup są zwracane przez Komisję. Zwrot kosztów następuje zgodnie z obowiązującymi przepisami Komisji oraz w granicach dostępnych środków przyznanych departamentom Komisji w ramach rocznej procedury przydziału zasobów. Zwrot kosztów ograniczony jest do jednego uczestnika na państwo członkowskie.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 czerwca 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Pierre MOSCOVICI

            Członek Komisji

      (1)  COM(2016) 813 final z dnia 21 grudnia 2016 r.

      (2)  C(2016) 3301 final z dnia 30 maja 2016 r.

      (3)  Dz.U. C 171 z 6.6.2014, s. 1.

      (4)  COM(2008) 169 final z dnia 1 kwietnia 2008 r.

      (5)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

      (6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1294/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program działania dla ceł w Unii Europejskiej na okres 2014–2020 (Cła 2020) i uchylające decyzję nr 624/2007/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 209).

      (7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające program działań na rzecz poprawy skuteczności systemów podatkowych w Unii Europejskiej na okres 2014–2020 (Fiscalis 2020) i uchylające decyzję nr 1482/2007/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 25).

      (8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

      (9)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/443 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie bezpieczeństwa w Komisji (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 41).

      (10)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/444 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 53).

      (11)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).


title: Decyzja Rady z dnia 22 czerwca 2018 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 3 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018

text:
               27.6.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 223/7

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 czerwca 2018 r.
   dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 3 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018
   (2018/C 223/06)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 41,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               —

               budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018 został ostatecznie przyjęty w dniu 30 listopada 2017 r. (2),

               —

               w dniu 23 maja 2018 r. Komisja przedstawiła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 3 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2018,

               —

               aby móc zaspokoić potrzeby dotyczące sfinansowania rozszerzenia Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji, a tym samym zapewnić ciągłość działań, projekt budżetu korygującego nr 3 do budżetu ogólnego na rok 2018 musi zostać przyjęty bezzwłocznie. W związku z tym uzasadnione jest skrócenie – zgodnie z art. 3 ust. 3 regulaminu wewnętrznego Rady – ośmiotygodniowego okresu odnoszącego się do informowania parlamentów narodowych ustanowionego w art. 4 protokołu nr 1,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 3 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2018 zostało przyjęte w dniu 22 czerwca 2018 r.
   Z pełnym tekstem można się zapoznać na stronie internetowej Rady: http://www.consilium.europa.eu/.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 czerwca 2018 r.

            W imieniu Rady

         V. GORANOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 57 z 28.2.2017, s. 1.


               27.6.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 224/176

         P8_TA(2016)0429
   Wniosek o uchylenie immunitetu Jeana-François Jalkha
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2016 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Jeana-François Jalkha (2016/2115(IMM))
   (2018/C 224/29)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Jeana-François Jalkha, skierowany w dniu 14 kwietnia 2016 r. przez francuskiego Ministra Sprawiedliwości w związku z postępowaniem wszczętym przed sądem wielkiej instancji w Nanterre (nr 14142000183) ze skargi z ustanowieniem stowarzyszenia „Maisons des potes – Maison de l'égalité [Dom przyjaciół – Dom równości]” jako strony cywilnej pod zarzutem publicznego nawoływania do nienawiści na tle rasowym lub religijnym oraz ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 8 czerwca 2016 r.,

               —

               po wysłuchaniu wyjaśnień Jeana-François Jalkha zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 8 i 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

               —

               uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r. (1),

               —

               uwzględniając art. 26 Konstytucji Republiki Francuskiej, zmienionej ustawą konstytucyjną nr 95-880 z dnia 4 sierpnia 1995 r.,

               —

               uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 i art. 9 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0318/2016),

               A.

               mając na uwadze, że prokurator przy Sądzie Apelacyjnym w Wersalu skierował wniosek o uchylenie immunitetu parlamentarnego posła do Parlamentu Europejskiego Jeana-François Jalkha w związku z postępowaniem w sprawie zarzutu popełnienia przestępstwa;

               B.

               mając na uwadze, że wniosek o uchylenie immunitetu Jeana-François Jalkha dotyczy postawionego nieustalonej osobie lub osobom zarzutu publicznego nawoływania do nienawiści na tle rasowym lub religijnym poprzez słowo, pismo, obraz lub elektroniczny, publiczny środek komunikacji, co jest przestępstwem określonym w art. 24 akapit ósmy, art. 23 akapit pierwszy i art. 42 ustawy z dnia 29 lipca 1881 r. oraz art. 93-3 ustawy nr 82-652 z dnia 29 lipca 1982 r., podlegającym karze na podstawie art. 24 akapit ósmy, dziesiąty, jedenasty i dwunasty ustawy z dnia 29 lipca 1881 r. oraz art. 131-26 akapit drugi i trzeci kodeksu karnego;

               C.

               mając na uwadze, że w dniu 22 maja 2014 r. stowarzyszenie „Maisons des potes – Maison de l'égalité [Dom przyjaciół – Dom równości]” wniosło oskarżenie przeciwko Jeanowi-François Jalkhowi do sądu wielkiej instancji w Nanterre;

               D.

               mając na uwadze, że zarzucana w skardze wypowiedź została sformułowana w broszurze pt. „Petit guide pratique de l'élu municipal Front national [Mały, praktyczny przewodnik radnego Frontu Narodowego]”, opublikowanej w dniu 19 września 2013 r. i zamieszczonej na oficjalnej stronie internetowej federacji Frontu Narodowego w dniu 30 listopada 2013 r., oraz że nakłaniano w niej przyszłych radnych gminy z Frontu Narodowego, wyłonionych w wyborach w dniach 23 i 30 marca 2014 r., by od pierwszego posiedzenia nowych rad gminy zalecali priorytetowe traktowanie Francuzów („priorité nationale [priorytet narodowy]”) w zakresie przydziału mieszkań socjalnych; mając na uwadze, że Jean-François Jalkh pełnił funkcję dyrektora publikacji, który ponosił redakcyjną odpowiedzialność za wszystkie strony internetowe federacji;

               E.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swoich państw z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

               F.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 26 francuskiej konstytucji żaden członek francuskiego parlamentu nie może być ścigany, poszukiwany, zatrzymany, aresztowany bądź sądzony z powodu wyrażonych poglądów w związku z wykonywaniem swych funkcji lub z powodu głosowania;

               G.

               mając na uwadze, że zakres immunitetu przyznanego członkom parlamentu francuskiego w istocie odpowiada zakresowi immunitetu przyznanemu posłom do Parlamentu Europejskiego na mocy art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej; mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości orzekł, iż poseł do Parlamentu Europejskiego może skorzystać z immunitetu, jeżeli wyraził opinię w czasie wykonywania obowiązków służbowych, z czego wynika tym samym wymóg związku między wyrażoną opinią a obowiązkami parlamentarnymi; mając na uwadze, że więź między wyrażoną opinią a obowiązkami parlamentarnymi powinna być bezpośrednia i oczywista;

               H.

               mając na uwadze, że w chwili popełnienia zarzucanego czynu, czyli 19 września i 30 listopada 2013 r., Jean-François Jalkh nie był posłem do Parlamentu Europejskiego, chociaż zarzucane materiały wciąż były dostępne dla każdego zainteresowanego w dniach 23 czerwca i 2 października 2014 r.;

               I.

               mając na uwadze, że postawione zarzuty w oczywisty sposób nie pozostają w związku z funkcją Jeana-François Jalkha jako posła do Parlamentu Europejskiego, lecz dotyczą działalności o czysto krajowym lub regionalnym charakterze, jako że wypowiedź dotyczyła przyszłych radnych gminy wyłonionych w wyborach samorządowych, które miały się odbyć 23 i 30 marca 2014 r., oraz dotyczą pełnionej przez posła funkcji dyrektora publikacji Frontu Narodowego, który ponosił redakcyjną odpowiedzialność za wszystkie strony internetowe federacji;

               J.

               mając na uwadze, że zarzucane czyny nie dotyczą opinii wyrażonych lub głosów oddanych w ramach wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

               K.

               mając na uwadze, że nie zachodzi podejrzenie próby zaszkodzenia parlamentarnej działalności Jeana-François Jalkha (fumus persecutionis) w drodze postępowania sądowego, które wszczęto ze skargi złożonej przez stowarzyszenie „Maisons des potes – Maison de l'égalité”, zanim Jean-François Jalkh objął funkcję posła do Parlamentu Europejskiego;

               1.

               podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Jeana-François Jalkha;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do bezzwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji Ministrowi Sprawiedliwości Republiki Francuskiej i Jeanowi-François Jalkhowi.

      (1)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.


               27.6.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 224/178

         P8_TA(2016)0430
   Wniosek o uchylenie immunitetu Jeana-François Jalkha
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2016 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Jeana-François Jalkha (2016/2107(IMM))
   (2018/C 224/30)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Jeana-François Jalkha, skierowany w dniu 14 kwietnia 2016 r. przez francuskiego Ministra Sprawiedliwości w związku z postępowaniem wszczętym przed sądem wielkiej instancji w Paryżu (nr 1422400530) ze skargi z ustanowieniem Bureau national de vigilance contre l'antisémitisme [Krajowego Biura Przeciwdziałania Antysemityzmowi] (BNVCA) jako strony cywilnej pod zarzutem publicznego nawoływania do dyskryminacji, nienawiści lub przemocy oraz ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 8 czerwca 2016 r.,

               —

               po wysłuchaniu wyjaśnień Jeana-François Jalkha zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 8 i 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

               —

               uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r. (1),

               —

               uwzględniając art. 26 Konstytucji Republiki Francuskiej, zmienionej ustawą konstytucyjną nr 95-880 z dnia 4 sierpnia 1995 r.,

               —

               uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0319/2016),

               A.

               mając na uwadze, że prokurator przy Sądzie Apelacyjnym w Paryżu skierował wniosek o uchylenie immunitetu parlamentarnego posła do Parlamentu Europejskiego Jeana-François Jalkha w związku z postępowaniem w sprawie zarzutu popełnienia przestępstwa;

               B.

               mając na uwadze, że wniosek o uchylenie immunitetu Jeana-François Jalkha dotyczy zarzutu publicznego nawoływania do dyskryminacji, nienawiści rasowej lub przemocy wobec osoby lub grupy osób ze względu na ich pochodzenie lub przynależność do określonej grupy etnicznej, narodowej, rasowej lub religijnej, czyli przestępstwa przewidzianego w prawie francuskim: w art. 24 akapit ósmy i art. 23 akapit pierwszy ustawy z dnia 29 lipca 1881 r.;

               C.

               mając na uwadze, że w dniu 12 sierpnia 2014 r. Bureau national de vigilance contre l’antisémitisme [Krajowe Biuro Przeciwdziałania Antysemityzmowi] (zwane dalej „BNVCA”) złożyło u dziekana sędziów śledczych w Paryżu oskarżenie przeciwko Jeanowi-François Jalkhowi;

               D.

               mając na uwadze, że skarga dotyczyła sytuacji, w której w wywiadzie zamieszczonym na stronie internetowej www.frontnational.com, a następnie na blogu www.jeanmarielepen.com w dniu 6 czerwca 2014 r. Jean-Marie Le Pen – w odpowiedzi na przywołane przez rozmówczynię nazwisko piosenkarza Patricka Bruela, który powiedział, że nie będzie występował w miastach, w których wybrano mera reprezentującego Front Narodowy – stwierdził, co następuje: „To mnie nie dziwi. Następnym razem damy takim popalić”; mając na uwadze, że Jean-François Jalkh pełnił funkcję dyrektora publikacji oficjalnej strony internetowej Frontu Narodowego;

               E.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

               F.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 26 francuskiej konstytucji żaden członek parlamentu nie może być ścigany, poszukiwany, zatrzymany, aresztowany bądź sądzony z powodu wyrażonych poglądów w związku z wykonywaniem swych funkcji lub z powodu głosowania;

               G.

               mając na uwadze, że zakres immunitetu przyznanego członkom parlamentu francuskiego w istocie odpowiada zakresowi immunitetu przyznanemu posłom do Parlamentu Europejskiego na mocy art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej; mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości orzekł, iż poseł do Parlamentu Europejskiego może skorzystać z immunitetu, jeżeli wyraził opinię w czasie wykonywania obowiązków służbowych, z czego wynika tym samym wymóg związku między wyrażoną opinią a obowiązkami parlamentarnymi; mając na uwadze, że więź między wyrażoną opinią a obowiązkami parlamentarnymi powinna być bezpośrednia i oczywista;

               H.

               mając na uwadze, że w chwili popełnienia zarzucanego czynu – czyli w dniu 6 czerwca 2014 r. – Jean-François Jalkh nie wykonywał obowiązków służbowych posła do Parlamentu Europejskiego, tylko wykonywał je dopiero od dnia 1 lipca 2014 r.;

               I.

               mając na uwadze, że postawione zarzuty w oczywisty sposób nie pozostają w związku z funkcją Jeana-François Jalkha jako posła do Parlamentu Europejskiego, lecz dotyczą działalności o czysto krajowym lub regionalnym charakterze, jako że wypowiedź dotyczyła wyborów samorządowych we Francji, które odbyły się 23 i 30 marca 2014 r., oraz dotyczą pełnionej przez posła funkcji dyrektora publikacji, który ponosił redakcyjną odpowiedzialność za strony internetowe federacji;

               J.

               mając na uwadze, że zarzucane czyny nie dotyczą opinii wyrażonych lub głosów oddanych w ramach wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

               K.

               mając na uwadze, że nie zachodzi podejrzenie próby zaszkodzenia parlamentarnej działalności Jeana-François Jalkha (fumus persecutionis) w drodze postępowania sądowego, które wszczęto ze skargi złożonej przez stowarzyszenie Bureau national de vigilance contre l’antisémitisme [Krajowe Biuro Przeciwdziałania Antysemityzmowi] (BNVCA);

               1.

               podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Jeana-François Jalkha;

               2.

               zobowiązuje przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji Ministrowi Sprawiedliwości Republiki Francuskiej i Jeanowi-François Jalkhowi.

      (1)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.