title: 2005/289/WE: Decyzja Komisji z dnia 5 kwietnia 2005 r. kończąca postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu poliestrowej przędzy z włókien ciągłych o dużej wytrzymałości, pochodzącej z Białorusi, Republiki Korei i Tajwanu

text:
               7.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/21

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 5 kwietnia 2005 r.
   kończąca postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu poliestrowej przędzy z włókien ciągłych o dużej wytrzymałości, pochodzącej z Białorusi, Republiki Korei i Tajwanu
   (2005/289/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA
   1.   Informacje ogólne

               (1)

               Dnia 28 stycznia 2004 r. Komisja ogłosiła, w formie zawiadomienia (zwanego dalej „zawiadomieniem o wszczęciu postępowania”) opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2), wszczęcie postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu do Wspólnoty poliestrowej przędzy z włókien ciągłych o dużej wytrzymałości, pochodzącej z Białorusi, Republiki Korei („Korei”) oraz Tajwanu.

               (2)

               Postępowanie wszczęto w wyniku skargi złożonej w grudniu 2003 r. przez Comité International de la Rayonne et des Fibres Synthétiques (CIRFS) („skarżący”), działający w imieniu producentów, których produkcja stanowi większość – w tym przypadku ponad 70 % – łącznej wspólnotowej produkcji poliestrowej przędzy z włókien ciągłych o dużej wytrzymałości. Skarga zawierała dowody na to, że rozpatrywany produkt jest przedmiotem dumpingu oraz że stosowany dumping wywołał istotną szkodę, co zostało uznane za wystarczające uzasadnienie dla wszczęcia postępowania antydumpingowego.

               (3)

               Następnie, dnia 8 marca 2004 r. jeden ze skarżących producentów, firma KoSa, wycofał swoje poparcie dla skargi. W tym czasie hiszpański producent Brilén wyraził gotowość współpracy w trakcie postępowania i zgłosił swoje poparcie dla skargi. Dnia 16 czerwca 2004 r. CIFRS wycofał swoją skargę twierdząc, iż ma poważne wątpliwości co do tego, czy postępowanie przyniesie satysfakcjonujące rozwiązanie problemów związanych z dumpingiem i wynikających z niego szkód, jakie ponoszą producenci wspólnotowi. Jednakże największy wspólnotowy producent, firma Acordis, poprosił o kontynuację postępowania. Jako, że łączna produkcja firm Acordis i Brilén stanowi 40 % całkowitej wspólnotowej produkcji przędzy poliestrowej o dużej wytrzymałości, uznano, że kontynuowanie dochodzenia jest wciąż uzasadnione.

         2.   Wszczęcie postępowania

               (4)

               Komisja oficjalnie poinformowała skarżącego oraz znanych producentów wspólnotowych, producentów-eksporterów z Białorusi, Korei i Tajwanu, władze tych krajów, a także importerów i użytkowników wspólnotowych, określonych w skardze jako podmioty zainteresowane, oraz ich stowarzyszenia, o wszczęciu postępowania. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie swoich opinii na piśmie i zgłoszenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

               (5)

               Swoje opinie na piśmie przedstawili: jeden producent-eksporter z Białorusi, trzech producentów-eksporterów z Korei, dwóch producentów-eksporterów z Tajwanu, a także trzech producentów wspólnotowych, czterdziestu użytkowników, dwa stowarzyszenia użytkowników oraz trzech importerów. Przesłuchano wszystkie strony, które wnioskowały o przesłuchanie w wyznaczonym terminie i wykazały, że istnieją szczególne powody dla przeprowadzenia takich przesłuchań.

               (6)

               W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja poinformowała, że z uwagi na widoczną dużą liczbę producentów-eksporterów w Korei i importerów we Wspólnocie dochodzenie może zostać przeprowadzone w oparciu o próbki. Jednak, ponieważ gotowość do współpracy wyraziło mniej producentów-eksporterów z Korei i importerów wspólnotowych niż oczekiwano, postanowiono, iż pobranie próbek nie będzie konieczne.

         3.   Kwestionariusze

               (7)

               Komisja wysłała kwestionariusze wszystkim znanym zainteresowanym stronom oraz wszystkim innym spółkom, które ujawniły się w terminie wyznaczonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

               (8)

               Otrzymano odpowiedzi od sześciu producentów-eksporterów (jednego z Białorusi, trzech z Korei i dwóch z Tajwanu), jednego skarżącego producenta wspólnotowego, dwóch innych producentów wspólnotowych, pięciu firm-użytkowników oraz od trzech importerów.

               (9)

               Komisja przeanalizowała i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za istotne dla ustalenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz z punktu widzenia interesu wspólnotowego. Przeprowadzono wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących firm:

                           a)

                              Producenci wspólnotowi:

                                       —

                                       Acordis, Arnhem, Niderlandy,

                                       —

                                       Brilén S.A., Barbastro, Hiszpania;

                           b)

                              Importerzy wspólnotowi:

                                       —

                                       Pössiger GmbH, Rosendahl, Niemcy,

                                       —

                                       Mitsui Ltd., Londyn, Zjednoczone Królestwo;

                           c)

                              Użytkownicy wspólnotowi:

                                       —

                                       Cordstrap, Deurne, Niderlandy,

                                       —

                                       Güth & Wolf, Gütersloh, Niemcy,

                                       —

                                       OLBO Industrietextilien GmbH, Solingen, Niemcy,

                                       —

                                       Gurt & Bandweberei Oppermann GmbH, Einbeck, Niemcy;

                           d)

                              Producenci-eksporterzy z Korei:

                                       —

                                       Honeywell Sysko Co., Inc., Seul, Korea,

                                       —

                                       Hyosung Corporation, Seul, Korea,

                                       —

                                       Kolon Industries Inc., Seul, Korea;

                           e)

                              Producenci-eksporterzy z Tajwanu:

                                       —

                                       Far Eastern Textiles Co. Ltd., Taipei, Tajwan,

                                       —

                                       Shinkong Corporation, Taipei, Tajwan;

                           f)

                              Powiązani importerzy wspólnotowi:

                                       —

                                       Honeywell Performance Fibers, Longwy, Francja,

                                       —

                                       Hyosung Deutschland GmbH, Neu-Isenburg, Niemcy.

               (10)

               Dochodzenie w sprawie dumpingu i szkód objęło okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. („okres objęty dochodzeniem”). Analiza zjawisk istotnych dla oceny szkód objęła okres od stycznia 2000 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („rozpatrywany okres”).

         B.   ROZPATRYWANY PRODUKT I PRODUKTY PODOBNE
   1.   Rozpatrywany produkt

               (11)

               Produktem jest przędza poliestrowa o dużej wytrzymałości (inna niż nici do szycia), nieprzeznaczona do sprzedaży detalicznej, obejmująca poliestrowe włókna pojedyncze o masie mniejszej niż 67 dtex („rozpatrywany produkt”), pochodząca z Białorusi, Korei i Tajwanu, zazwyczaj objęta kodem CN 5402 20 00.

               (12)

               Rozpatrywany produkt ma bardzo dobre właściwości i ma wiele różnych zastosowań końcowych m.in. jako wzmocnienia dla przemysłowych wyrobów gumowych, na przykład taśm do przenośników, pasów napędowych i węży, opon radialnych; tkaniny powlekane i niepowlekane, na przykład brezenty, billboardy, geowłókniny, odzież ochronna i pasy bezpieczeństwa; oraz zastosowania rozciągania liniowego (ang. linear tension applications), na przykład liny, sieci i taśmowania (ang. strapping).

         2.   Produkty podobne

               (13)

               Nie znaleziono różnic pomiędzy rozpatrywanym produktem, wywożonym do Wspólnoty z Białorusi, Korei i Tajwanu, a produktem wytwarzanym i sprzedawanym na rynkach krajowych w Korei i Tajwanie. Produkty te faktycznie mają identyczne zastosowanie oraz podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne.

               (14)

               Białoruski producent-eksporter twierdził, że produkty, które wywozi do Wspólnoty, nie przypominają produktów wytwarzanych i sprzedawanych na rynku wspólnotowym, zatem nie mogą być traktowane jako produkty podobne. Producent-eksporter oparł to stwierdzenie na domniemanej różnicy w jakości i zastosowaniu produktów wywożonych przez niego do Wspólnoty w porównaniu z odpowiadającymi im wzorami wytwarzanymi przez producentów wspólnotowych. Jednak dochodzenie wykazało, że produkty wytwarzane przez producentów wspólnotowych i sprzedawane na rynku wspólnotowym mają identyczne podstawowe właściwości fizyczne i zastosowanie jak produkty wywożone do Wspólnoty przez rozpatrywanego producenta-eksportera.

               (15)

               Podsumowując, produkt wywożony do Wspólnoty z Białorusi, Korei i Tajwanu, produkt wytwarzany i sprzedawany na rynkach krajowych w Korei i Tajwanie oraz produkt wytwarzany i sprzedawany we Wspólnocie przez producentów wspólnotowych mają identyczne podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz zastosowanie. Należy je zatem uważać za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

         C.   DUMPING
   1.   Metodologia ogólna

               (16)

               Ogólną metodologię przedstawioną poniżej zastosowano w odniesieniu do wszystkich producentów-eksporterów z Korei i Tajwanu, a także, uwzględniając pojęcie kraju analogicznego, w odniesieniu do producenta-eksportera z Białorusi. Dlatego przestawiając ustalenia dotyczące dumpingu dla każdego z tych krajów opisano jedynie cechy właściwe dla każdego kraju wywozu.

         1.1.   Wartość normalna

               (17)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Komisja zbadała najpierw, czy sprzedaż podobnego produktu realizowana przez każdego z producentów-eksporterów na rynku krajowym względem klientów niezależnych była reprezentatywna, tj. czy całkowita wielkość tej sprzedaży była równa lub wyższa niż 5 % całkowitej wielkości sprzedaży tego produktu do Wspólnoty.

               (18)

               Komisja zidentyfikowała następnie rodzaje produktów podobnych sprzedawanych na rynkach krajowych przez firmy mające reprezentatywną wielkość sprzedaży, które to produkty są identyczne lub bezpośrednio porównywalne z produktami sprzedawanymi na wywóz do Wspólnoty.

               (19)

               Ponadto, dla każdego rodzaju produktu sprzedawanego przez producenta-eksportera na rynku krajowym, który to produkt okazał się bezpośrednio porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Wspólnoty, ustalono, czy wielkość sprzedaży krajowej była wystarczająco reprezentatywna dla celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju w okresie objętym dochodzeniem stanowiła 5 % lub więcej łącznej wielkości sprzedaży porównywalnych rodzajów produktów wywożonych do Wspólnoty.

               (20)

               Komisja następnie zbadała, czy sprzedaż krajową każdej z firm można uważać za sprzedaż realizowaną w zwykłym obrocie handlowym, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Ustalono to określając odsetek rentownej sprzedaży krajowej dla klientów niezależnych w odniesieniu do każdego rodzaju produktu wywożonego: (a) w przypadku tych rodzajów produktów, gdzie ponad 80 % wielkości sprzedaży krajowej realizowane jest po cenach nie niższych od kosztów jednostkowych oraz gdzie średnia ważona cena sprzedaży jest równa lub wyższa kosztowi jednostkowemu, wartość normalna dla danego rodzaju produktu została obliczona jako średnia ważona wszystkich cen rozpatrywanego rodzaju produktu w sprzedaży krajowej; (b) w przypadku tych rodzajów produktów, gdzie co najmniej 10 % lecz nie więcej niż 80 % wielkości sprzedaży krajowej realizowane jest po cenach nie niższych od kosztów jednostkowych, wartość normalna dla danego rodzaju produktu została obliczona jako średnia ważona jedynie tych cen sprzedaży krajowej, które były równe lub wyższe od kosztów jednostkowych danego rodzaju produktu; (c) w przypadku tych rodzajów produktów, gdzie mniej niż 10 % wielkości sprzedaży krajowej realizowane jest po cenach nie niższych od kosztów jednostkowych, uznano, iż sprzedaż ta nie była realizowana w zwykłym obrocie handlowym.

               (21)

               W przypadku sprzedaży, która nie była realizowana w zwykłym obrocie handlowym, oraz w przypadku rodzajów produktów, które nie były sprzedawane na rynku krajowym w ilościach reprezentatywnych, konieczne było skonstruowanie wartości normalnej.

               (22)

               Aby skonstruować wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, do średniego kosztu produkcji ponoszonego przez producentów-eksporterów w okresie objętym dochodzeniem dodano koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz średni ważony zysk, jaki uzyskał każdy z rozpatrywanych współpracujących producentów-eksporterów ze sprzedaży podobnego produktu na rynku krajowym, realizowanej w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem. Tam, gdzie było to konieczne, zgłoszone koszty produkcji oraz koszty sprzedaży, ogólne i administracyjne zostały skorygowane przed ich wykorzystaniem w teście zwykłego obrotu handlowego i przed skonstruowaniem wartości normalnych.

         1.2.   Cena eksportowa

               (23)

               We wszystkich przypadkach wywozu rozpatrywanego produktu do klientów niezależnych we Wspólnocie cenę eksportową ustalano zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, mianowicie na podstawie cen eksportowych, które zostały faktycznie uiszczone lub należnych.

               (24)

               W przypadku, kiedy sprzedaż realizowano poprzez powiązanego importera, cenę eksportową konstruowano na podstawie ceny odsprzedaży klientom niezależnym, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W cenie odsprzedaży pierwszemu niezależnemu nabywcy we Wspólnocie stosowano korekty w odniesieniu do wszystkich kosztów obejmujących cła i podatki, poniesionych pomiędzy przywozem a odsprzedażą, co pozwoliło ustalić wiarygodną cenę eksportową na poziomie ceny fabrycznej (ex-works). Koszty te obejmowały przewóz, przeładunek, załadunek, ubezpieczenie i koszty dodatkowe, a także koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne, poniesione przez powiązanego importera. Cena odsprzedaży została następnie dostosowana tak, aby uwzględnić rozsądną marżę zysku, którą, jak wynika z przeprowadzonego dochodzenia, osiągnęli niezależni importerzy rozpatrywanego produktu.

         1.3.   Porównanie

               (25)

               Wartość normalną i cenę eksportową porównano w oparciu o ceny fabryczne (ex-works). Aby zapewnić rzetelne porównanie wartości normalnej i ceny eksportowej, uwzględniono odpowiednio w formie korekt różnice mające wpływ na ceny i na porównywalność cen, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Odpowiednie korekty zostały dokonane we wszystkich przypadkach, które uznano za rozsądne, właściwe i poparte dowodami.

         1.4.   Margines dumpingu

               (26)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, dla każdego współpracującego producenta-eksportera porównano średnią ważoną wartość normalną ze średnią ważoną ceną eksportową.

         2.   Białoruś
   2.1.   Kraj analogiczny

               (27)

               Jako że Białoruś nie posiada gospodarki rynkowej w rozumieniu art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, wartość normalna musiała zostać oparta o informacje uzyskane w odpowiednim państwie trzecim o gospodarce rynkowej, w którym produkt był wytwarzany i wprowadzony do obrotu. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania zaproponowano Stany Zjednoczone Ameryki Północnej (USA) jako odpowiedni kraj analogiczny dla celów ustalenia wartości normalnej dla Białorusi.

               (28)

               Jedyny producent-eksporter z Białorusi, JSC Mogilevkhimvolokno, oraz rząd Białorusi zgłosili sprzeciw wobec tej propozycji i zasugerowali wykorzystanie jako przykładu Tajwanu. Przedstawiono następujące argumenty:

                           —

                           fakt, iż eksporterzy z Tajwanu rzekomo stosowali dumping, jest nieistotny z punktu widzenia wyboru odpowiedniego kraju analogicznego,

                           —

                           skarżący mają powiązane spółki posiadające duże zakłady produkcyjne w USA; nie byłoby zatem stosowne oparcie wartości normalnej o informacje uzyskane od tych powiązanych spółek,

                           —

                           podobieństwo w poziomie rozwoju gospodarczego, a także wielkości produkcji i produktów końcowych obu krajów, Tajwanu i Białorusi, w odróżnieniu od sytuacji w USA,

                           —

                           Tajwan posłużył jako kraj analogiczny dla Białorusi w poprzednich dochodzeniach dotyczących wyrobów tekstylnych i jest objęty tym samym dochodzeniem.

               (29)

               Komisja skontaktowała się ze wszystkimi znanymi producentami poliestrowej przędzy z włókien ciągłych o dużej wytrzymałości w USA. Jednak mimo dużych wysiłków, jakie Komisja podjęła w tej sprawie, nie udało się nawiązać współpracy z żadną z tych firm w terminie, który został specjalnie w tym celu przedłużony. W związku z powyższym Komisja nie uważa za stosowne dalszego traktowania USA w niniejszym dochodzeniu jako kraju analogicznego.

               (30)

               Zważywszy na terminy dochodzenia oraz brak współpracy ze strony USA, Komisja rozważyła obranie jednego z krajów wywozu, objętych niniejszym dochodzeniem (Koreę lub Tajwan) za przykład państwa trzeciego posiadającego gospodarkę rynkową, na podstawie którego ustali się wartość normalną dla Białorusi.

               (31)

               Oba kraje mogłyby być uznane za kraje analogiczne z uwagi na podobieństwo w poziomie rozwoju oraz w wielkości produkcji. Jednak uznano, iż Korea jest bardziej odpowiednim przykładem dla omawianego przypadku, ponieważ stopień porównywalności produktów końcowych Białorusi i Korei jest wyższy niż w przypadku Białorusi i Tajwanu. Należy również podkreślić, iż w produkcję i sprzedaż rozpatrywanego produktu w Korei zaangażowana jest większa liczba podmiotów niż na Tajwanie. Ponadto koreański rynek rozpatrywanego produktu jest bardziej reprezentatywny niż rynek tajwański w zakresie wartości całkowitej i wielkości globalnych.

               (32)

               Na tej podstawie, zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, Komisja postanowiła, że krajem analogicznym będzie Korea.

         2.2.   Wartość normalna

               (33)

               Po wyborze Korei jako kraju analogicznego, wartość normalną obliczono na podstawie danych zweryfikowanych w siedzibach koreańskich producentów-eksporterów, którzy w pełni współpracowali w trakcie dochodzenia. Wartość normalną oparto o ceny uiszczone lub należne na rynku krajowym Korei dla porównywalnych rodzajów produktów, o ile stwierdzono, iż produkty te wytwarzano w ilościach reprezentatywnych i w zwykłym obrocie handlowym. Dotyczyło to pewnej liczby rodzajów produktów wywożonych.

               (34)

               W przypadku innych rodzajów produktów wywożonych, których bądź w Korei nie wytwarzano w zwykłym obrocie handlowym lub nie sprzedawano w ilościach reprezentatywnych na koreańskim rynku krajowym, zastosowano wartości normalne konstruowane. Wartość normalną skonstruowano na zasadach określonych w akapicie 22 powyżej.

         2.3.   Cena eksportowa

               (35)

               Jako że wielkość i wartość sprzedaży przeznaczonej na wywóz, przedstawiona przez jedynego białoruskiego producenta-eksportera, JSC Mogilevkhimvolokno, odpowiada danym podawanym przez Eurostat na temat całkowitego przywozu rozpatrywanego produktu z Białorusi, uznano za stosowne wykorzystanie danych dotyczących sprzedaży przeznaczonej na wywóz, zgłoszonych przez tego producenta-eksportera mimo, iż informacji tych nie zweryfikowano na miejscu.

               (36)

               Cała sprzedaż JSC Mogilevkhimvolokno przeznaczona na wywóz została skierowana bezpośrednio do klientów niezależnych we Wspólnocie. Cena eksportowa została ustalona zgodnie art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego na podstawie cen faktycznie uiszczonych lub należnych.

         2.4.   Porównanie

               (37)

               W celu zapewnienia rzetelnego porównania, uwzględniono, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, różnice pomiędzy czynnikami wpływającymi na porównywalność cen. Tam, gdzie miało to zastosowanie i było uzasadnione, uwzględniono różnice w kosztach transportu, frachtu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku oraz kosztach dodatkowych, opłatach przywozowych, podatkach pośrednich, kosztach kredytów, kosztach posprzedażnych, prowizjach, bonifikatach i rabatach.

               (38)

               Firma JSC Mogilevkhimvolokno twierdziła, że jeżeli jej produkty, pomimo argumentów przedstawionych w akapicie 14 powyżej, mają być traktowane jako produkty podobne, wskazane jest zastosowanie korekty odzwierciedlającej rzekome różnice w jakości i wykorzystaniu. Żądanie to uchylono, ponieważ było nieuzasadnione.

         2.5.   Margines dumpingu

               (39)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, skorygowana średnia ważona wartość normalna, ustalona dla każdego rodzaju produktu w kraju analogicznym, została porównana ze skorygowanymi średnimi ważonymi cen eksportowych każdego z rodzajów wyrobów odpowiadających rozpatrywanemu produktowi pochodzącemu z Białorusi. Na podstawie tego porównania uzyskano zerowy margines dumpingu w odniesieniu do wywozu produktów z Białorusi do Wspólnoty.

               (40)

               Produkcja realizowana przez współpracującego eksportera z Białorusi stanowiła całość produkcji i wywozu rozpatrywanego produktu z Białorusi. W związku z tym margines dumpingu dla całego kraju również wynosi zero. Z uwagi na zerowy margines dumpingu dla całego kraju, stwierdzono, iż należy zamknąć dochodzenie bez przyjęcia środków dotyczących przywozu produktów pochodzących z Białorusi, zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

         3.   Republika Korei
   3.1.   Wartość normalna

               (41)

               W przypadku pewnych rodzajów produktów sprzedawanych na wywóz do Wspólnoty przez trzy badane firmy stwierdzono, iż sprzedaż tych produktów na rynku krajowym odbywała się w ilościach reprezentatywnych i w zwykłym obrocie handlowym. Wartość normalną tych rodzajów produktów oparto o ceny faktycznie uiszczone lub należne od niezależnych klientów na rynku krajowym Korei w okresie objętym dochodzeniem, zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

               (42)

               W przypadku tych rodzajów produktów, których sprzedaż nie była realizowana w zwykłym obrocie handlowym oraz produktów, które nie były sprzedawane na rynku krajowym w ilościach reprezentatywnych, wartość normalna musiała zostać skonstruowana. Wszystkie trzy badane firmy sprzedawały takie rodzaje produktów do Wspólnoty. Wartość normalną skonstruowano na zasadach określonych w akapicie 22 powyżej.

         3.2.   Cena eksportowa

               (43)

               Cała sprzedaż jednego z producentów-eksporterów przeznaczona na wywóz i część sprzedaży drugiego producenta-eksportera zostały skierowane bezpośrednio do powiązanych importerów we Wspólnocie. W związku z tym, cena eksportowa została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, na podstawie cen, po jakich produkty te zostały po raz pierwszy odsprzedane niezależnemu nabywcy oraz zgodnie z metodologią określoną w akapicie 24 powyżej.

               (44)

               Pozostała część wywozu rozpatrywanych produktów dokonana przez dwóch producentów-eksporterów została bezpośrednio sprzedana niezależnym klientom we Wspólnocie. W przypadku sprzedaży tych produktów cena eksportowa została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, na podstawie cen faktycznie uiszczonych lub należnych.

         3.3.   Porównanie

               (45)

               Aby zapewnić rzetelne porównanie, uwzględniono, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, różnice w czynnikach wpływających na porównywalność cen. Dla wszystkich objętych dochodzeniem producentów-eksporterów uwzględniono, tam, gdzie było to stosowne i uzasadnione, różnice w kosztach transportu, frachtu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku i kosztach dodatkowych, podatkach pośrednich, kosztach kredytu, kosztach posprzedażnych, prowizje, bonifikaty i rabaty.

               (46)

               Jeden z producentów-eksporterów poprosił o korektę z tytułu rabatu hurtowego, przyznanego w cenie odsprzedaży przez powiązanego importera produktu pierwszemu niezależnemu klientowi, twierdząc, że jego ceny odsprzedaży oferowane niektórym klientom, z którymi podpisane były umowy kwartalne, były niższe niż ceny oferowane klientom kupującym sporadycznie. Producent twierdził również, iż takich umów nie podpisywano z klientami krajowymi, zatem należy poczynić korektę w cenie eksportowej, aby zapewnić rzetelne porównanie ceny eksportowej i wartości normalnej.

               (47)

               Komisja zbadała zasadność korekty, której domagał się producent. Dochodzenie wykazało, że niektórzy klienci we Wspólnocie rzeczywiście mieli podpisane umowy kwartalne z powiązanym importerem. Ponieważ z dochodzenia wynikało, że klienci krajowi nie podpisywali takich umów, zbadano następnie, czy wartość normalna i cena eksportowa były porównywalne. Nie było możliwe ustalenie, czy ceny oferowane klientom we Wspólnocie zawierały przedmiotową bonifikatę. Ponadto bonifikata, której domagał się producent, nie została wykazana jako taka na fakturach; nie wydano żadnych not kredytowych jej dotyczących, nie została ona też zaksięgowana ani przez producenta ani w księgach powiązanego importera. Należy podkreślić, iż rabaty hurtowe mogą zostać uwzględnione w ramach korekty jedynie w przypadku, gdy zostały przyznane z uwagi na różnice w ilości towaru bezpośrednio związane z rozpatrywaną sprzedażą. Jednakże w tym przypadku nie można było ustalić udzielenia takiego rabatu przez rozpatrywaną firmę. W związku z powyższym, oraz z uwagi na fakt, iż wartość normalna i cena eksportowa okazały się porównywalne, wniosek o korektę z tytułu rabatu hurtowego został odrzucony.

               (48)

               Wszystkie trzy badane firmy domagały się korekty z tytułu ceł zwrotnych, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego, uzasadniając to faktem, jakoby opłatami przywozowymi obciążono rzekomo produkt podobny przeznaczony do konsumpcji w kraju wywozu, lecz zostały one zrefundowane lub nie zostały zapłacone, kiedy produkt został sprzedany na wywóz do Wspólnoty.

               (49)

               Roszczenie to zostało uznane za nieuzasadnione, ponieważ wszystkie trzy firmy nie wykazały, że zwrócone im opłaty przywozowe wynikały z wywozu rozpatrywanego produktu do Wspólnoty.

               (50)

               Jedna z firm domagała się, na podstawie art. 2 ust. 10 lit. f) rozporządzenia podstawowego, korekty z tytułu różnic w bezpośrednio powiązanych kosztach pakowania produktów wywożonych i produktów sprzedawanych na rynku krajowym. Firma nie była jednak w stanie wykazać żadnych, mogących wpływać na porównywalność cen, różnic w kosztach pomiędzy pakowaniem rozpatrywanego produktu a pakowaniem produktu podobnego sprzedawanego przez współpracujących eksporterów koreańskich na rynku krajowym. Wniosek ten został więc odrzucony.

         3.4.   Margines dumpingu

               (51)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, dla każdej firmy, skorygowana średnia ważona wartość normalna ustalona dla każdego rodzaju produktu została porównana ze skorygowaną średnią ważoną ceną eksportową każdego z odpowiadających rodzajów produktów.

               (52)

               Na tej podstawie margines dumpingu, wyrażony jako procent ceny importowej CIF na granicy Wspólnoty, przy niezapłaconych należnościach celnych, został ustalony następująco:

                           Honeywell Sysko Co., Inc.

                           4,5 %

                           Hyosung Corporation

                           0 %

                           Kolon Industries Inc.

                           0 %.

               (53)

               Jeżeli chodzi o przywóz towarów z Korei, należy podkreślić, iż wywóz realizowany przez wszystkich wyżej wymienionych producentów-eksporterów stanowi całość wywozu z tego kraju, biorąc pod uwagę dane przedstawione przez Eurostat. Aby ocenić, czy na poziomie ogólnokrajowym margines dumpingu był poniżej określonego minimum, ustalono średni ważony ogólnokrajowy margines dumpingu. Stwierdzono, że ten margines plasował się poniżej minimum z uwagi na wielkość wywozu realizowanego przez Hyosung i Kolon w porównaniu z wywozem firmy Honeywell. Biorąc pod uwagę ogólnokrajowy minimalny margines dumpingu stwierdzono, że dochodzenie zostanie zamknięte bez nakładania środków antydumpingowych na przywóz z Republiki Korei, zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

         4.   Tajwan
   4.1.   Wartość normalna

               (54)

               Dla większości rodzajów produktów wywożonych na sprzedaż do Wspólnoty przez obie badane firmy z Tajwanu, ustalono, iż sprzedaż na rynku krajowym odbywa się w ilościach reprezentatywnych i w zwykłym obrocie handlowym. Wartość normalna, ustalona dla tych rodzajów produktów została oparta o faktyczne ceny – uiszczone lub należne od niezależnych klientów na tajwańskim rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem, zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

               (55)

               W przypadku tych rodzajów produktów, których sprzedaż nie była realizowana w zwykłym obrocie handlowym oraz dla produktów, które nie były sprzedawane na rynku krajowym w ilościach reprezentatywnych, wartość normalna musiała zostać skonstruowana. Obie badane firmy sprzedawały ograniczone ilości pewnych rodzajów produktów do Wspólnoty. Wartość normalną skonstruowano na zasadach określonych w akapicie 22 powyżej.

         4.2.   Cena eksportowa

               (56)

               Wszystkie produkty wywożone przez obu producentów-eksporterów zostały sprzedane bezpośrednio niezależnym klientom we Wspólnocie. W związku z tym cenę eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, na podstawie cen eksportowych faktycznie uiszczonych lub należnych.

         4.3.   Porównanie

               (57)

               Aby zapewnić rzetelne porównanie, uwzględniono, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, różnice w czynnikach wpływających na porównywalność cen. Dla obu badanych producentów-eksporterów uwzględniono, tam, gdzie to było stosowne i uzasadnione, różnice w kosztach transportu, frachtu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku i w kosztach dodatkowych, opłatach przywozowych, podatkach pośrednich, kosztach kredytu, kosztach posprzedażnych, prowizje, bonifikaty i rabaty.

         4.4.   Margines dumpingu

               (58)

               Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, dla każdej firmy skorygowana średnia ważona wartość normalna ustalona dla każdego rodzaju produktu została porównana ze skorygowaną średnią ważoną ceną eksportową każdego z odpowiadających rodzajów produktów.

               (59)

               Na tej podstawie margines dumpingu, wyrażony jako procent ceny importowej CIF na granicy Wspólnoty, przy niezapłaconych należnościach celnych, został ustalony następująco:

                           Far Eastern Textiles Corporation

                           5,5 %

                           Shinkong Corporation

                           0 %

               (60)

               Jako że poziom współpracy był wysoki (ponad 80% wywozu rozpatrywanego produktu z Tajwanu do Wspólnoty), rezydualny marginesu dumpingu ustalono na tym samym poziomie, co margines ustalony dla współpracującego producenta-eksportera, firmy Far Eastern Textiles Corporation, mianowicie na poziomie 5,5 %.

         D.   SZKODA
   1.   Definicja przemysłu wspólnotowego

               (61)

               We Wspólnocie produkt podobny wytwarzany jest przez sześciu producentów: dwie firmy, w których imieniu złożono skargę (Acordis i KoSa) oraz cztery dodatkowe firmy. Jak przedstawiono w akapicie 3 powyżej, firma KoSa wycofała swoje poparcie dla skargi w dniu 8 marca 2004 r.

               (62)

               Jeden z pozostałych czterech wspólnotowych producentów produktu podobnego, hiszpańska firma Brilén, zgłosiła swoje poparcie dla skargi po wszczęciu dochodzenia i w pełni współpracowała w trakcie postępowania.

               (63)

               Inny producent wspólnotowy, firma Honeywell, posiadający zakłady produkcyjne między innymi we Francji, złożył wypełniony kwestionariusz z odpowiedziami. Po jego złożeniu firma wyraziła sprzeciw wobec postępowania.

               (64)

               Produkcja dwóch producentów wspólnotowych, którzy popierają dochodzenie, Acordis i Brilén, stanowi razem około 40 % produkcji wspólnotowej rozpatrywanego produktu w okresie objętym dochodzeniem. Firmy te można uważać za przemysł wspólnotowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym, dalej będą one nazywane „przemysłem wspólnotowym”.

               (65)

               Zważywszy, że na przemysł wspólnotowy składa się tylko dwóch producentów, należało dokonać indeksacji danych dotyczących przemysłu wspólnotowego, aby zachować poufność, zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego.

         2.   Konsumpcja wspólnotowa

               (66)

               Konsumpcję wspólnotową ustalono na podstawie produkcji realizowanej przez wszystkich producentów produktu podobnego we Wspólnocie, zgodnie z szacunkami przedstawionymi przez skarżącego, powiększonej o przywóz ze wszystkich krajów, na podstawie danych Eurostatu, i pomniejszonej o wywóz do wszystkich krajów, na podstawie danych Eurostatu.

               (67)

               Stwierdzono, że w rozpatrywanym okresie konsumpcja we Wspólnocie była stabilna, ponieważ jej przyrost wyniósł jedynie 1 %. Dane szczegółowe przedstawiają się następująco:

                           Konsumpcja

                           2000

                           2001

                           2002

                           2003 (okres objęty dochodzeniem)

                           Tony

                           206 000

                           206 900

                           207 900

                           207 400

                              Indeksacja

                              100

                              100

                              101

                              101

         3.   Wielkość przywozu dumpingowego i jego udział w rynku

               (68)

               Zważywszy, iż badanie wykazało, że w okresie objętym dochodzeniem tylko jeden producent-eksporter rozpatrywanego produktu z Tajwanu sprzedawał produkt po cenach dumpingowych, dane dotyczące przywozu rozpatrywanego produktu do Wspólnoty przez tego producenta-eksportera musiały zostać zindeksowane, w celu zachowania poufności zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego.

               (69)

               Informacja na temat wielkości przywozu towarów po cenach dumpingowych pomiędzy 2000 r. i okresem objętym dochodzeniem oparta jest o dane dostarczone przez współpracującego producenta-eksportera, który w okresie objętym dochodzeniem sprzedawał produkt po cenach dumpingowych. Dumpingowy przywóz produktów z Tajwanu zmalał o 16 % pomiędzy 2000 r. i 2001 r., lecz znacznie wzrósł w 2002 r. i w okresie objętym dochodzeniem, a całkowity wzrost dumpingu w rozpatrywanym okresie wynosi 112 %. Udział rynkowy towarów przywożonych z Tajwanu i sprzedawanych po cenach dumpingowych zmieniał się w tych samych proporcjach. Należy podkreślić, iż w rozpatrywanym okresie udział tych produktów w rynku był ograniczony i zawsze wynosił poniżej 4 %.

                           Przywóz

                           2000

                           2001

                           2002

                           2003 (okres objęty dochodzeniem)

                           Wielkość (tony)

                           Dane poufne (patrz akapit 68 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              84

                              136

                              212

                           Udział w rynku

                           Dane poufne (patrz akapit 68 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              84

                              135

                              211

         4.   Ceny rozpatrywanego przywozu

               (70)

               Informację na temat cen przywozu dumpingowego pomiędzy 2000 r. a okresem objętym dochodzeniem oparto o dane dostarczone przez współpracującego producenta-eksportera, który sprzedawał towar po cenach dumpingowych w okresie objętym dochodzeniem.

         a)   Ewolucja cen

               (71)

               Na podstawie danych zebranych w trakcie dochodzenia, ceny importowe z Tajwanu ciągle malały i w rozpatrywanym okresie ich łączny spadek wyniósł 29 %.

                           Ceny importowe

                           2000

                           2001

                           2002

                           2003 (okres objęty dochodzeniem)

                           EUR/tona

                           Dane poufne (patrz akapit 68 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              99

                              80

                              71

         b)   Podcięcie cenowe

               (72)

               Dla porównywalnych modeli rozpatrywanego produktu przeprowadzono porównanie średnich cen sprzedaży oferowanych we Wspólnocie przez producenta-eksportera i przemysł wspólnotowy. W tym celu ceny fabryczne (ex-works) przemysłu wspólnotowego, oferowane klientom niepowiązanym, niezawierające rabatów ani podatków, zostały porównane z cenami CIF na granicy Wspólnoty, oferowanymi przez producenta-eksportera z Tajwanu, który sprzedawał po cenach dumpingowych w okresie objętym dochodzeniem, skorygowanymi o koszty związane z przywozem. Porównanie wykazało, że w okresie objętym dochodzeniem rozpatrywany produkt pochodzący z Tajwanu i sprzedawany we wspólnocie spowodował podcięcie cen przemysłu wspólnotowego o 25 %–30 %.

         5.   Sytuacja przemysłu wspólnotowego

               (73)

               Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki gospodarcze i wskaźniki ekonomiczne mając na uwadze sytuację przemysłu wspólnotowego.

         a)   Produkcja, moce produkcyjne oraz wykorzystanie mocy produkcyjnych

               (74)

               Po okresie względnie stabilnej produkcji w latach 2000–2002 wytwarzanie rozpatrywanego produktu we Wspólnocie wzrosło o 4 % w okresie objętym dochodzeniem. W rozpatrywanym okresie moce produkcyjne wzrosły łącznie o 8 %.

               (75)

               W latach 2000-2001 wykorzystanie mocy produkcyjnych początkowo spadło o 7 %, lecz następnie wzrosło o 3 % do 2003 r. Łączny spadek w rozpatrywanym okresie wyniósł 4 %.

                           Produkcja

                           2000

                           2001

                           2002

                           2003 (okres objęty dochodzeniem)

                           Produkcja

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              99

                              100

                              104

                           Moce produkcyjne

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              106

                              107

                              108

                           Wykorzystanie mocy produkcyjnych

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              93

                              94

                              96

         b)   Zapasy

               (76)

               Zapasy rozpatrywanego produktu mogły być jedynie zbadane w odniesieniu do lat 2001-2003, ponieważ przemysł wspólnotowy nie był w stanie dostarczyć spójnej informacji za poprzednie okresy. Działo się tak, ponieważ tylko jeden producent wspólnotowy rozpoczął działalność w 2001 r., nie miał zatem żadnych zapasów przed tym okresem, a inny producent wspólnotowy nie mógł dostarczyć takiej informacji z powodu wewnętrznej restrukturyzacji firmy.

               (77)

               W latach 2001–2002 wielkość zapasów zmalała o 14 % i była względnie stabilna w okresie objętym dochodzeniem. Łączny spadek wielkości zapasów w okresie od 2001 r. do okresu objętego dochodzeniem wyniósł 12 %.

                           Zapasy

                           2000

                           2001

                           2002

                           2003 (okres objęty dochodzeniem)

                           Tony

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              Nie dotyczy

                              100

                              86

                              88

         c)   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

               (78)

               Na rynku wspólnotowym sprzedaż rozpatrywanego produktu wytwarzanego przez przemysł wspólnotowy spadła o 2 % w okresie 2000-2002, lecz w okresie objętym dochodzeniem wzrosła o 5 %. Łączny wzrost wielkości sprzedaży w rozpatrywanym okresie wyniósł 3 %. Jednocześnie udział w rynku zmalał o 3 % w okresie 2000-2002, lecz w okresie objętym dochodzeniem wzrósł o 5 %. Łączny wzrost udziału w rynku w rozpatrywanym okresie wyniósł 2 %. Udział rynkowy przemysłu wspólnotowego wynosił między 20 % a 30 % w rozpatrywanym okresie.

                           Sprzedaż

                           2000

                           2001

                           2002

                           2003 (okres objęty dochodzeniem)

                           Sprzedaż przemysłu wspólnotowego (tony)

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              100

                              98

                              103

                           Udział rynkowy przemysłu wspólnotowego

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              99

                              97

                              102

         d)   Ceny sprzedaży

               (79)

               Średnie ważone ceny sprzedaży wszystkich rodzajów podobnego produktu sprzedawanego przez przemysł wspólnotowy początkowo wzrosły o 4 % w okresie 2000-2001, lecz w 2002 r. spadły o 12 %, a następnie o 5 % w okresie objętym dochodzeniem. Łączny spadek cen sprzedaży w rozpatrywanym okresie wyniósł 13 %.

                           Cena sprzedaży

                           2000

                           2001

                           2002

                           2003 (okres objęty dochodzeniem)

                           Cena sprzedaży (EUR/tona)

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              104

                              92

                              87

               (80)

               Koszty produkcji obliczono na podstawie średniej ważonej wszystkich rodzajów produktów podobnych wytwarzanych przez przemysł wspólnotowy w danym roku.

               (81)

               Koszty produkcji wzrosły w okresie 2000-2001, lecz spadły w 2002 r., a w okresie objętym dochodzeniem były względnie stabilne. Spadek kosztów nie był proporcjonalny do spadku cen sprzedaży w 2002 r. ani w okresie objętym dochodzeniem.

                           Koszty

                           2000

                           2001

                           2002

                           2003 (okres objęty dochodzeniem)

                           Koszt produkcji (EUR/tona)

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              108

                              101

                              102

         e)   Rentowność

               (82)

               W 2000 r. łączna rentowność przemysłu wspólnotowego w zakresie rozpatrywanego produktu wynosiła początkowo pomiędzy 10% a 15%. Rentowność następnie pogorszyła się i w okresie objętym dochodzeniem okazała się ujemna. Rentowność odnosi się do wszystkich rodzajów rozpatrywanego produktu, wytwarzanego i sprzedawanego przez przemysł wspólnotowy we Wspólnocie. Rentowność firmy Brilén nie została uwzględniona za pierwszy rok obrotowy tej firmy (2001), ponieważ mogłaby zniekształcić obraz z uwagi na znaczną ujemną rentowność w okresie uruchamiania produkcji wyrobu podobnego.

                           Rentowność

                           2000

                           2001

                           2002

                           2003 (okres objęty dochodzeniem)

                           Rentowność (sprzedaż w WE)

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              92

                              28

                              – 22

               (83)

               Należy zauważyć, iż jedna firma twierdzi, że jej rentowność byłaby znacznie niższa, gdyby uwzględniono koszty niedostatecznego wykorzystania urządzeń produkcyjnych tej firmy. Jednakże tych dodatkowych kosztów nie można było uwzględnić, ponieważ nie zostały wystarczająco potwierdzone i nie mogły zatem zostać zweryfikowane.

         f)   Inwestycje i zwrot z inwestycji

               (84)

               Inwestycje w przemyśle rozpatrywanego produktu znacznie spadły w rozpatrywanym okresie. Należy zauważyć, iż w 2000 r. poziom inwestycji był szczególnie wysoki z uwagi na wydatki przeznaczone na budowę nowej fabryki jednego z producentów wspólnotowych, co stanowiło około 50 % wszystkich inwestycji z tego roku. Dane szczegółowe przedstawione są poniżej:

                           Inwestycje

                           2000

                           2001

                           2002

                           2003 (okres objęty dochodzeniem)

                           Inwestycje (w tys. EUR)

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              77

                              34

                              51

                           Zwrot z inwestycji

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              94

                              20

                              – 18

               (85)

               Zwrot z inwestycji stale malał w rozpatrywanym okresie, a w okresie objętym dochodzeniem był negatywny. Spadek ten jest proporcjonalny do ogólnego trendu w rentowności, odnotowanego w rozpatrywanym okresie.

         g)   Przepływy pieniężne i zdolność pozyskiwania kapitału

               (86)

               Przepływy pieniężne w przemyśle wspólnotowym były względnie stabilne w latach 2000-2001, lecz pogorszyły się w 2002 r. i w okresie objętym dochodzeniem, zarówno w wartościach bezwzględnych oraz wyrażone jako procent obrotów. Tendencja ta jest proporcjonalna do tendencji dotyczącej łącznej rentowności w rozpatrywanym okresie.

                           Przepływy pieniężne

                           2000

                           2001

                           2002

                           2003 (okres objęty dochodzeniem)

                           Przepływy pieniężne (w tys. EUR)

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              101

                              48

                              – 3

                           Przepływy pieniężne wyrażone jako procent obrotów

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              91

                              53

                              – 4

               (87)

               Obaj producenci wspólnotowi pozyskują kapitał wykorzystując zasoby wewnętrzne w ramach grupy spółek, do której należą. Wydatki na inwestycje oraz na badania i rozwój dotychczas nie ucierpiały znacząco wskutek ujemnej rentowności.

         h)   Zatrudnienie, produktywność i wynagrodzenia

               (88)

               W rozpatrywanym okresie zatrudnienie zmalało o 10 %. Zważywszy, że w tym samym okresie produkcja wzrosła, spadek zatrudnienia oznacza, że produktywność, mierzona jako wartość produkcji na pracownika, w rozpatrywanym okresie znacznie wzrosła – o 16 %. Wzrost kosztów wynagrodzeń na pracownika wynika z układów zbiorowych na poziomie przemysłu i był niższy niż średni wskaźnik inflacji we Wspólnocie (który wynosił 6,4%) w rozpatrywanym okresie.

                           Zatrudnienie

                           2000

                           2001

                           2002

                           2003 (okres objęty dochodzeniem)

                           Liczba zatrudnionych

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              101

                              98

                              90

                           Koszty pracy na pracownika (w EUR)

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              100

                              105

                              104

                           Produkcja na pracownika (tony/rok)

                           Dane poufne (patrz akapit 65 powyżej)

                              Indeksacja

                              100

                              98

                              102

                              116

         i)   Rozmiary dumpingu

               (89)

               Jeżeli chodzi o wpływ rozmiarów rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł wspólnotowy, zważywszy na ceny przywozu towarów z Tajwanu, wpływu tego nie można uważać za nieistotny nawet przy uwzględnieniu faktu, iż wielkość przywozu była ograniczona.

         j)   Działania przeciwdziałające dumpingowi lub subsydiom w poprzednich okresach

               (90)

               Zważywszy na brak jakichkolwiek informacji o istnieniu dumpingu lub subsydiowania w okresie poprzedzającym sytuację badaną w niniejszym postępowaniu, kwestię tę uznano za nieistotną.

         6.   Wnioski dotyczący szkody

               (91)

               Pomiędzy 2000 r. a okresem objętym dochodzeniem wielkość przywozu dumpingowego rozpatrywanego produktu pochodzącego z Tajwanu znacznie wzrosła - o 112 %. Jednakże, jako że poziom przywozu z Tajwanu jest względnie niski w wartościach bezwzględnych, udział tych towarów w rynku wspólnotowym wzrósł o niecałe 2 %. Średnie ceny w przywozie dumpingowym z Tajwanu były konsekwentnie niższe niż ceny oferowane przez przemysł wspólnotowy w rozpatrywanym okresie. Ponadto, w okresie objętym dochodzeniem ceny produktów przywożonych z Tajwanu spowodowały podcięcie cen przemysłu wspólnotowego. Posługując się średnią ważoną obliczono, że w okresie objętym dochodzeniem podcięcie cenowe wyniosło około 30 %.

               (92)

               Odnotowano pozytywne tendencje w kształtowaniu się niektórych wskaźników: w rozpatrywanym okresie produkcja wzrosła o 4 %, moce produkcyjne wzrosły o 8 %, natomiast wielkość zapasów zmalała o 12 %. Sprzedaż we Wspólnocie wzrosła o 3 %, zwiększając udział rynkowy o 2 %. Wielkość produkcji na pracownika wzrosła o 16 %, natomiast koszty pracy na pracownika wzrosły jedynie o 4 % (poniżej średniego wskaźnika inflacji dla UE, który w rozpatrywanym okresie wyniósł 6,4 %).

               (93)

               Inne wskaźniki wskazują na pogorszenie się sytuacji przemysłu wspólnotowego w rozpatrywanym okresie. W rozpatrywanym okresie jednostkowa cena sprzedaży zmalała o 13 %, natomiast jednostkowy koszt produkcji wzrósł o 2 %, co spowodowało ujemną rentowność. Taką samą tendencję odnotowano odnośnie wartości zwrotu z inwestycji i przepływów pieniężnych z działalności operacyjnej. Zatrudnienie zmalało o 10 %, a nakłady inwestycyjne o 49 % (w znacznej mierze spowodowane wybudowaniem nowej fabryki w 2000 r., co stanowiło około 50 % całkowitych nakładów inwestycyjnych w tym roku).

               (94)

               W świetle powyższych argumentów, stwierdza się, że przemysł wspólnotowy doznał istotnej szkody w rozumieniu art. 3 ust. 1 i art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

         E.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
   1.   Wstęp

               (95)

               Zgodnie z art. 3 ust. 6 i art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, Komisja zbadała, czy dumpingowy przywóz towarów z Tajwanu spowodował szkodę w przemyśle wspólnotowym w stopniu, który pozwala uznać tę szkodę za istotną. Poza przywozem dumpingowym przeanalizowano również inne znane czynniki, które mogły w tym samym czasie powodować szkody dla przemysłu wspólnotowego, aby zapewnić, że ewentualne szkody spowodowane tymi innymi czynnikami nie zostaną przypisane przywozowi dumpingowemu.

         2.   Skutki przywozu towarów po cenach dumpingowych

               (96)

               W rozpatrywanym okresie wielkość przywozu dumpingowego wzrosła o 112 %, a cena towarów przywożonych z Tajwanu spadła o 29 %. Ceny oferowane przez przemysł wspólnotowy spadły o 13 % w tym samym okresie, w którym jednocześnie koszty produkcji wzrosły o 2 %, co pociągnęło za sobą pogorszenie się rentowności (około 10-15 punktów procentowych w rozpatrywanym okresie). W okresie objętym dochodzeniem przemysł wspólnotowy ponosił w rzeczywistości straty. Ponadto, stwierdzone podcięcia cenowe były średnio na poziomie 30 % w okresie objętym dochodzeniem. Stwierdzono, że w tych okolicznościach przywóz dumpingowy wywarł pewną presję na ceny oferowane przez przemysł wspólnotowy i miał negatywny wpływ na sytuację przemysłu wspólnotowego.

               (97)

               Jednakże, oceniając skutki przywozu dumpingowego należy również wziąć pod uwagę fakt, iż wielkość przywozu dumpingowego kształtowała się zawsze poniżej 4 %, a udział w rynku tych towarów wzrósł o mniej niż dwa punkty procentowe w rozpatrywanym okresie, pozostając cały czas poniżej czterech procent. W świetle tych informacji trudno jest dokładnie ustalić wpływ przywozu dumpingowego na niekorzystną sytuację przemysłu wspólnotowego.

         3.   Wpływ innych czynników

               (98)

               Przywóz towarów pochodzących z państw trzecich zmalał z 60 075 ton w 2000 r. do 51 813 ton w okresie objętym dochodzeniem. Łączny spadek przywozu wyniósł 14 %. Średnie ceny zmalały z 2,39 EUR w 2000 r. do 2,17 EUR w okresie objętym dochodzeniem. Łączny spadek cen wyniósł 9 %. Ceny oferowane przez różne eksportujące kraje różniły się znacząco. Przywóz z innych państw trzecich pochodził głównie z Białorusi, Japonii, Korei, RPA, Szwajcarii i USA, łącznie stanowiąc 25 % konsumpcji we Wspólnocie. Mimo iż odnotowywano przywóz towarów z dużej liczby innych państw trzecich, przywóz z każdego z tych krajów osobno stanowił poniżej 1% konsumpcji wspólnotowej w rozpatrywanym okresie

                           2000

                           2001

                           2002

                           2003 (okres objęty dochodzeniem)

                           Wszystkie rodzaje

                           Tony

                           Udział w rynku

                           Cena

                              EUR/kg

                           Tony

                           Udział w rynku

                           Cena

                              EUR/kg

                           Tony

                           Udział w rynku

                           Cena

                              EUR/kg

                           Tony

                           Udział w rynku

                           Cena

                              EUR/kg

                           Białoruś

                           3 459

                           1,7 %

                           2,24

                           3 920

                           1,9 %

                           2,34

                           3 842

                           1,8 %

                           2,05

                           4 683

                           2,3 %

                           1,83

                              Wartość zindeksowana

                              100

                              100

                              100

                              113

                              113

                              104

                              111

                              110

                              92

                              135

                              134

                              82

                           Japonia

                           2 384

                           1,2 %

                           2,61

                           2 224

                           1,1 %

                           2,77

                           5 960

                           2,9 %

                           2,28

                           5 079

                           2,4 %

                           2,15

                              Wartość zindeksowana

                              100

                              100

                              100

                              93

                              93

                              106

                              250

                              248

                              87

                              213

                              212

                              82

                           Korea

                           19 962

                           9,7 %

                           2,07

                           24 381

                           11,8 %

                           2,05

                           23 021

                           11,1 %

                           1,61

                           17 264

                           8,3 %

                           1,66

                              Wartość zindeksowana

                              100

                              100

                              100

                              122

                              122

                              99

                              115

                              114

                              78

                              86

                              86

                              80

                           RPA

                           3 533

                           1,7 %

                           2,80

                           3 236

                           1,6 %

                           3,14

                           3 071

                           1,5 %

                           2,48

                           3 318

                           1,6 %

                           2,45

                              Wartość zindeksowana

                              100

                              100

                              100

                              91

                              91

                              112

                              86

                              86

                              89

                              93

                              93

                              88

                           Szwajcaria

                           10 751

                           5,2 %

                           3,13

                           9 804

                           4,7 %

                           3,40

                           11 472

                           5,5 %

                           2,65

                           7 728

                           3,7 %

                           3,16

                              Wartość zindeksowana

                              100

                              100

                              100

                              91

                              91

                              108

                              107

                              106

                              84

                              72

                              71

                              101

                           USA

                           6 496

                           3,2 %

                           2,50

                           3 915

                           1,9 %

                           3,28

                           2 515

                           1,2 %

                           2,90

                           3 156

                           1,5 %

                           2,20

                              Wartość zindeksowana

                              100

                              100

                              100

                              60

                              60

                              131

                              39

                              38

                              116

                              49

                              48

                              88

                           Inne

                           13 466

                           6,5 %

                           2,12

                           9 172

                           4,4 %

                           2,34

                           9 632

                           4,6 %

                           2,32

                           10 581

                           5,1 %

                           2,35

                              Wartość zindeksowana

                              100

                              100

                              100

                              68

                              68

                              110

                              72

                              71

                              110

                              79

                              78

                              111

                           RAZEM

                           60 075

                           29,2 %

                           2,39

                           56 654

                           27,4 %

                           2,52

                           59 515

                           28,6 %

                           2,12

                           51 813

                           25,0 %

                           2,17

                              Wartość zindeksowana

                              100

                              100

                              100

                              94

                              94

                              106

                              99

                              98

                              89

                              86

                              86

                              91

         a)   Przywóz niemający negatywnego wpływu na sytuację przemysłu wspólnotowego

               (99)

               Przywóz z RPA zmalał o 7 % w rozpatrywanym okresie. Eurostat podaje, że w okresie objętym dochodzeniem udział rynkowy towarów przywożonych z RPA był minimalny – na poziomie 1,6% – i nie powodował, także w okresie objętym dochodzeniem, podcięcia cen przemysłu wspólnotowego.

               (100)

               Przywóz ze Szwajcarii zmalał o 28 % w rozpatrywanym okresie. W oparciu o dane Eurostatu stwierdza się, że nie powodował podcięcia cen przemysłu wspólnotowego. Ponadto w okresie objętym dochodzeniem udział rynkowy towarów przywożonych ze Szwajcarii był umiarkowany – na poziomie 3,7 %.

               (101)

               Przywóz z USA zmalał o 51 % w rozpatrywanym okresie. W oparciu o dane Eurostatu stwierdza się, że w okresie objętym dochodzeniem spowodował podcięcie cen przemysłu wspólnotowego o mniej niż 5%. Ponadto w okresie objętym dochodzeniem udział rynkowy towarów przywożonych z USA był minimalny – na poziomie 1,5 %.

               (102)

               Powyższe wnioski oparte są o dostępne dane, tj. statystyki Eurostatu, które nie dostarczają szczegółowych informacji w podziale na rodzaje produktów. Jednak stwierdza się, że zważywszy na minimalny lub umiarkowany udział rynkowy oraz brak lub niski poziom podcięcia cenowego, przywozy towarów z RPA, Szwajcarii i USA nie wywarły negatywnego wpływu na sytuację przemysłu wspólnotowego.

         b)   Przywóz mający negatywny wpływ na przemysł wspólnotowy

               (103)

               Przywóz towarów z Japonii wzrósł o 113 % w rozpatrywanym okresie, lecz początkowo był na bardzo niskim poziomie. Towary przywożone z Japonii miały udział rynkowy na poziomie 2,4 % w okresie objętym dochodzeniem. W oparciu o dane Eurostatu stwierdza się, że w okresie objętym dochodzeniem przywóz spowodował podcięcie cen przemysłu wspólnotowego o mniej niż 8 %.

               (104)

               Przywóz towarów z Białorusi wzrósł o 35 % w rozpatrywanym okresie, lecz początkowo był na bardzo niskim poziomie. Towary przywożone z Białorusi miały udział rynkowy na poziomie 2,3 % w okresie objętym dochodzeniem, ale spowodowały w tym czasie znaczne podcięcie cen przemysłu wspólnotowego – o około 30 %. Przywóz towarów z Białorusi był przedmiotem dochodzenia, a wspomniana wyżej wielkość podcięcia cenowego jest wynikiem szczegółowego porównania produktów.

               (105)

               Przywóz towarów z Korei wzrósł początkowo o 22 % w latach 2000-2001, lecz następnie spadł o 36 %, wskutek czego łączny spadek przywozu wyniósł 14 %. Towary przywożone z Korei miały udział rynkowy na poziomie 8,3 % w okresie objętym dochodzeniem i spowodowały podcięcie cen przemysłu wspólnotowego o około 5 %-15 % w tym okresie. Przywóz towarów z Korei był przedmiotem dochodzenia, a wspomniana wyżej wielkość podcięcia cen jest wynikiem szczegółowego porównania produktów.

               (106)

               Należy podkreślić, iż przywóz dumpingowy towarów z Tajwanu stanowi mniej niż 4 % rynku WE, natomiast łączny udział rynkowy towarów przywożonych z Korei, Japonii i Białorusi oraz przywozu niedumpingowego z Tajwanu wynosił około 13–14 %, tj. prawie czterokrotnie przewyższał udział rynkowy przywozu dumpingowego towarów z Tajwanu. Przywóz produktów z czterech wymienionych wyżej krajów spowodował znaczne podcięcie cen przemysłu wspólnotowego. Dla każdego rodzaju produktów przeprowadzono porównanie przywozu z Białorusi, Korei, przywozu niedumpingowego z Tajwanu ze sprzedażą realizowaną przez przemysł wspólnotowy. Porównanie to wykazało, że towary przywożone z Białorusi, Korei i towary niedumpingowe z Tajwanu stanowiły większą bezpośrednią konkurencję dla produktów wspólnotowych o dużej wartości, niż przywóz dumpingowy z Tajwanu. W związku z powyższym, przywóz z Białorusi, Korei i przywóz niedumpingowy z Tajwanu miały wyraźny wpływ na przemysł wspólnotowy. Na tej podstawie wnioskuje się, iż wielkość i skutek cenowy przywozu z Korei, Japonii, Białorusi i niedumpingowego przywozu z Tajwanu jest taki, iż nie jest możliwe ustalenie związku przyczynowego pomiędzy przywozem dumpingowym z Tajwanu a istotną szkodą, jakiej doznał przemysł wspólnotowy. W takich okolicznościach przywóz dumpingowy z Tajwanu mógł odegrać jedynie rolę uboczną.

         4.   Wnioski dotyczące związku przyczynowego

               (107)

               Powyższa analiza wyraźnie wyróżniła i oddzieliła wpływ wszystkich znanych czynników, oddziaływujących na sytuację w przemyśle wspólnotowym od szkodliwych skutków przywozu dumpingowego. Szkoda, jakiej doznał przemysł wspólnotowy, wynika głównie z obniżki cen przemysłu wspólnotowego, spowodowanej cenami towarów przywożonych z państw trzecich. Zważywszy na i) ograniczony udział rynkowy przywozu dumpingowego z Tajwanu (poniżej 4 %) oraz znacznie większy udział rynkowy przywozów z krajów innych niż Tajwan i niedumpingowego przywozu z Tajwanu (około 13 %–14 %), oraz ii) podcięcie cenowe spowodowane tym przywozem, stwierdza się, że szkoda, jakiej doznał przemysł wspólnotowy, jest w dużej mierze spowodowana przywozem poliestrowej przędzy o dużej wytrzymałości innym niż przywóz dumpingowy realizowany przez rozpatrywanego eksportera z Tajwanu. Nie można zatem ustalić związku przyczynowego, w rozumieniu art. 3 ust. 6 i art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, pomiędzy przywozem dumpingowym z Tajwanu, rozważanym osobno, a istotną szkodą, jakiej doznał przemysł wspólnotowy.

         F.   WNIOSKI

               (108)

               Postępowanie powinno zostać zakończone, ponieważ marginesy dumpingu dla przywozu z Białorusi i z Korei są minimalne i oraz ze względu na brak wyraźnego związku przyczynowego pomiędzy przywozem dumpingowym z Tajwanu a powstałą szkodą,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zamyka się postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu poliestrowej przędzy o dużej wytrzymałości (innej niż nici do szycia), nieprzeznaczonej do sprzedaży detalicznej, obejmującej poliestrowe włókna pojedyncze o masie poniżej 67 dtex, objętej kodem CN 5402 20 00, pochodzącej z Białorusi, Republiki Korei i Tajwanu.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 5 kwietnia 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

      (2)  Dz.U. C 24 z 28.1.2004, str. 20.


title: Decyzja Rady z dnia 19 czerwca 2000 r. w sprawie podpisania i zawarcia Uzgodnionego Protokołu między Wspólnotą Europejską a Rządem Republiki Korei, odnoszącego się do rynku światowego przemysłu stoczniowego

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0409

Dziennik Urzędowy L 155 , 28/06/2000 P. 0047 - 0048

		Decyzja Radyz dnia 19 czerwca 2000 r.w sprawie podpisania i zawarcia Uzgodnionego Protokołu między Wspólnotą Europejską a Rządem Republiki Korei, odnoszącego się do rynku światowego przemysłu stoczniowego(2000/409/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Światowy przemysł stoczniowy boryka się z poważnymi problemami głównie ze względu na nadwyżkę zdolności produkcyjnych. W przeciwieństwie do przemysłu wspólnotowego, który przeprowadził restrukturyzację i ograniczył zdolności produkcyjne w latach tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątych, koreańskie stocznie, począwszy od 1993 r., znacznie zwiększyły swoje zdolności produkcyjne.(2) Analiza koreańskich umów, przeprowadzona dla Komisji przez niezależnego konsultanta wykazała, że koreańskie stocznie ustalały ceny znacznie poniżej kosztów. Takie praktyki umożliwiły koreańskiemu przemysłowi zwiększenie w zasadniczym stopniu jego udziału w rynku, w szczególności kosztem przemysłu wspólnotowego, który obecnie boryka się z poważnymi trudnościami. Przy bardzo niskich cenach światowych, przemysł wspólnotowy odnotował spadek swego udziału w rynku z 25 % w 1998 r. Do 17 % w 1999 r.(3) W dniach 9 listopada 1999 r. i 18 maja 2000 r. Rada, badając pierwsze i drugie sprawozdanie dotyczące sytuacji światowego przemysłu stoczniowego, przedstawione przez Komisję na mocy art. 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 1540/98 z dnia 29 czerwca 1998 r. Ustanawiającego nowe reguły dotyczące pomocy dla przemysłu stoczniowego [1], stwierdziła, że ten sektor na całym świecie znalazł się w obliczu krytycznej sytuacji i wyraziła swoje poważne zaniepokojenie z powodu takich praktyk, które w istotnym stopniu szkodzą interesom stoczni we Wspólnocie. W swoich wnioskach, ministrowie przemysłu zwrócili się do Komisji by podjęła ona starania w celu ustanowienia równych reguł gry dla tego sektora poprzez niezwłoczne włączenie Republiki Korei do konstruktywnych konsultacji, w celu powstrzymania nieuczciwej konkurencji.(4) Zgodnie ze wskazówkami, Komisja przeprowadziła kilka rund wzmożonych konsultacji z Rządem Korei i wynegocjowała projekt Uzgodnionego Protokołu. Z chwilą podpisania, Uzgodniony Protokół będzie zobowiązywał Rząd Korei do powstrzymania się od bezpośrednich lub pośrednich działań mających na celu pokrywanie strat nierentownych koreańskich stoczni, do stosowania międzynarodowo akceptowanych zasad finansowych i rachunkowości oraz do zapewnienia, że koreańskie stocznie ustalą ceny będące odzwierciedleniem warunków rynkowych. Uzgodniony Protokół również przewiduje mechanizm konsultacji ad hoc, który w celu umożliwienia szybkiego rozwiązywania problemów zgłaszanych przez którąkolwiek ze stron.(5) Uzgodniony Protokół powinien zostać zatwierdzony,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Uzgodniony Protokół między Wspólnotą Europejską a Rządem Republiki Korei, odnoszący się do rynku światowego przemysłu stoczniowego zostaje niniejszym zatwierdzony.Tekst Uzgodnionego Protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Uzgodnionego Protokołu, aby stał się wiążący dla Wspólnoty.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 19 czerwca 2000 r.W imieniu RadyL. Capoulas SantosPrzewodniczący[1] Dz.U. L 202 z 18.7.1998, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2004/605/WE: Decyzja Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej z dnia 13 kwietnia 2004 r. dotycząca wykonania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów

text:
               20.8.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 272/13

         DECYZJA CENTRUM TŁUMACZEŃ DLA ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ
   z dnia 13 kwietnia 2004 r.
   dotycząca wykonania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów
   (2004/605/WE)
   ZARZĄD,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2965/94 z dnia 28 listopada 1994 r. ustanawiające Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1645/2003 (2), w szczególności jego art. 18a,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W drugim akapicie art. 1 Traktatu o Unii Europejskiej umieszczono pojęcie przejrzystości, dzięki któremu Traktat podkreśla rozpoczęcie nowego etapu w procesie tworzenia Unii coraz bardziej zbliżającej narody Europy, w której decyzje podejmuje się z zachowaniem jak największego poszanowania zasad otwartości i bliskości z obywatelami.

               (2)

               Przejrzystość pozwala zagwarantować w systemie demokratycznym większą prawość, wydajność i odpowiedzialność władz wobec obywateli oraz przyczynia się do wzmocnienia zasad demokratycznych i poszanowania praw podstawowych ujętych w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej oraz w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

               (3)

               Artykuł 18a rozporządzenia (WE) nr 2965/94 stanowi, że rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (3) (dalej zwane „rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001”) ma zastosowanie również w odniesieniu do dokumentów znajdujących się w posiadaniu Centrum. Stanowi również, że Zarząd przyjmie praktyczne środki mające na celu wykonanie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Beneficjenci oraz zakres stosowania
   1.   Każda osoba fizyczna lub prawna ma prawo dostępu do dokumentów Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (dalej zwanego Centrum), podlegające zasadom, warunkom oraz ograniczeniom zdefiniowanym w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 oraz zgodne z postanowieniami niniejszej decyzji.
   2.   Dokumenty będące w posiadaniu Centrum jedynie w celu wykonania tłumaczeń nie znajdują się w posiadaniu Centrum w rozumieniu art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
   Artykuł 2
   Definicje
   Dla celów niniejszej decyzji:

               a)

               „dokument” oznacza każdą treść, niezależnie od jej postaci (napisany na papierze lub przechowywany w formie elektronicznej, dźwiękowej, obrazowej lub audiowizualnej), dotyczącą kwestii odnoszących się do polityki, działalności i decyzji wynikających z właściwości Centrum;

               b)

               „strony trzecie” oznaczają każdą osobę fizyczną lub prawną lub podmiot niezwiązany z Centrum, w tym Państwa Członkowskie, inne instytucje i organy wspólnotowe lub niewspólnotowe oraz państwa trzecie.

         Artykuł 3
   Wnioski o udostępnienie
   1.   Każdy wniosek o udostępnienie dokumentu należy kierować do Centrum za pośrednictwem jego strony internetowej (http://www.cdt.eu.int), poczty elektronicznej (cdt@cdt.eu.int), drogą listowną (Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej, Bâtiment Nouvel Hémicycle, 1 rue du Fort Thüngen, L-1499 Luksemburg) lub faksem ((00-352) 421 71 12 20). Centrum odpowiada na wnioski o udostępnienie, wstępne lub potwierdzające, w terminie 15 dni roboczych, począwszy od daty rejestracji wniosku. W przypadku wniosków złożonych lub o dużej objętości w/w termin może ulec przedłużeniu o kolejne 15 dni roboczych. Każde wydłużenie terminu winno zostać umotywowane, a wnioskodawca winien zostać uprzednio powiadomiony o przedłużeniu terminu.
   2.   W przypadku wniosku nieprecyzyjnego, zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, Centrum kieruje do wnioskodawcy prośbę o dostarczenie dodatkowych informacji umożliwiających identyfikację wnioskowanych dokumentów; w takim przypadku okres przewidziany na udzielenie odpowiedzi rozpoczyna się w momencie uzyskania przez Centrum w/w informacji.
   3.   Każda decyzja odmowna, nawet częściowo, zawiera powód odmowy oparty na jednym z wyjątków ujętych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 oraz informuje wnioskodawcę o środkach odwoławczych będących do jego dyspozycji.
   Artykuł 4
   Przetwarzanie wniosków wstępnych
   1.   W momencie rejestracji wniosku wnioskodawcy wysyła się potwierdzenie odbioru, chyba że odpowiedzi udziela się pocztą zwrotną. Potwierdzenie odbioru oraz odpowiedź wysyła się na piśmie, ewentualnie drogą elektroniczną.
   2.   Bez uszczerbku dla art. 9 niniejszej decyzji, dział administracyjny jest właściwym podmiotem do zadecydowania o podjęciu dalszych kroków odnośnie do wniosków wstępnych. W tym celu wyznacza się pracownika, który będzie przetwarzał wnioski o udostępnienie oraz koordynował podejmowanie stanowiska.
   Wnioskodawcę informuje się o krokach podjętych w sprawie jego wniosku.
   Każda odpowiedź, nawet częściowo negatywna, winna informować wnioskodawcę o jego prawie do przedłożenia Centrum, w terminie 15 dni roboczych od otrzymania odpowiedzi, wniosku potwierdzającego.
   3.   W przypadku odmowy, całkowitej lub częściowej, wnioskodawca może, w terminie 15 dni roboczych od otrzymania odpowiedzi od Centrum, skierować do Centrum wniosek potwierdzający z prośbą o rewizję podjętego stanowiska.
   4.   Brak odpowiedzi ze strony Centrum w w/w terminie daje wnioskodawcy prawo do przedłożenia wniosku potwierdzającego.
   Artykuł 5
   Przetwarzanie wniosków potwierdzających
   1.   Dyrektor Centrum przyjmuje decyzje dotyczące wniosków potwierdzających i o podjętej decyzji informuje Zarząd Centrum.
   2.   Decyzję przedstawia się wnioskodawcy na piśmie, ewentualnie w formie elektronicznej, informując go o jego prawie do odwołania się przed Sądem Pierwszej Instancji lub złożenia skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.
   Artykuł 6
   Konsultacje
   1.   Jeżeli Centrum otrzymuje wniosek o udostępnienie dokumentu, który jest w jego posiadaniu, ale pochodzi od strony trzeciej, Centrum sprawdza zastosowanie jednego z wyjątków ujętych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
   2.   Jeżeli w trakcie w/w weryfikacji Centrum uzna, że należy odmówić dostępu do wnioskowanego dokumentu na mocy jednego z wyjątków przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, wnioskodawcy wysyła się odpowiedź negatywną bez konsultacji z autorem, będącym stroną trzecią.
   3.   Bez uszczerbku dla postanowień czwartego akapitu niniejszego artykułu, Centrum przyjmie wniosek bez konsultacji osoby trzeciej, jeżeli:

               a)

               wnioskowany dokument już został ujawniony przez autora albo na mocy rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 lub podobnych przepisów;

               b)

               ujawnienie, całkowite lub częściowe, treści dokumentu nie zagraża interesom ujętym w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

         We wszystkich innych przypadkach konsultuje się ze stroną trzecią.
   4.   W przypadku gdy wniosek o udostępnienie dotyczy dokumentu pochodzącego od Państwa Członkowskiego, Centrum konsultuje się z władzami, które go stworzyły, nie naruszając ust. 3 lit. a) niniejszego artykułu.
   5.   Skonsultowana strona trzecia dysponuje terminem na udzielenie odpowiedzi, który nie może być krótszy niż 5 dni roboczych oraz winien umożliwić Centrum zachowanie własnych terminów na udzielenie odpowiedzi. W przypadku braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie lub gdy odnalezienie lub identyfikacja strony trzeciej nie są możliwe, Centrum podejmie decyzję zgodnie z przepisami dotyczącymi wyjątków ujętych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, biorąc pod uwagę uzasadnione interesy strony trzeciej na podstawie elementów, którymi dysponuje.
   6.   W przypadku gdy Centrum zamierza udostępnić dokument niezgodnie z wyraźną opinią autora, informuje się autora o zamiarze ujawnienia dokumentu po upłynięciu terminu dziesięciu dni roboczych oraz zwraca się uwagę autora na środki odwoławcze, które ma do swojej dyspozycji, w celu przeciwstawienia się w/w ujawnieniu.
   Artykuł 7
   Realizacja prawa dostępu
   1.   Dokumenty wysyła się pocztą, faksem lub, jeżeli jest to możliwe, pocztą elektroniczną. W przypadku dokumentów o dużej objętości lub dokumentów, których przekazanie jest trudne, wnioskodawca może zostać zaproszony do skonsultowania dokumentów na miejscu. Wyżej wymieniona konsultacja jest bezpłatna.
   2.   Jeżeli dokument został opublikowany, w odpowiedzi podaje się dane dotyczące publikacji i/lub miejsce, w którym dokument jest dostępny, oraz, w odpowiednim przypadku, adres elektroniczny dokumentu na stronie internetowej http://www.cdt.eu.int.
   3.   Wnioskodawca może zostać obciążony opłatą w wysokości 0,10 euro za stronę oraz kosztami przesyłki, jeżeli objętość dokumentu przekracza 20 stron. Wysokość w/w opłaty może ulec zmianie na wniosek Dyrektora Centrum. Koszty związane z dokumentami przekazywanymi w innej postaci zostaną określone dla każdego przypadku z osobna, przy zachowaniu rozsądnej wysokości kwot.
   Artykuł 8
   Środki ułatwiające dostęp do dokumentów
   1.   Aby umożliwić obywatelom pełne wykorzystanie praw wynikających z rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, Centrum udostępnia rejestr dokumentów. Rejestr będzie dostępny w formie elektronicznej.
   2.   Rejestr zawiera tytuł dokumentu (w językach, w których jest dostępny), łącznie, w danym przypadku, z innymi przydatnymi informacjami, wskazaniem autora oraz datą ustanowienia lub przyjęcia.
   3.   Strona zawierająca wskazówki (we wszystkich językach urzędowych) informuje osoby zainteresowane o sposobie, w jaki można uzyskać dokument. Jeżeli dokument został opublikowany, umieszcza się odsyłacz do oryginału dokumentu.
   Artykuł 9
   Dokumenty z bezpośrednim dostępem publicznym
   1.   Postanowienia niniejszego artykułu dotyczą jedynie dokumentów sporządzonych lub otrzymanych po wprowadzeniu rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
   2.   Poniższe dokumenty są automatycznie wydawane na wniosek oraz, w miarę możliwości, udostępniane bezpośrednio drogą elektroniczną:

               a)

               teksty przyjęte przez Dyrektora lub Zarząd Centrum, które przeznaczone są do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub na stronie internetowej Centrum;

               b)

               dokumenty pochodzące od stron trzecich, które już zostały ujawnione przez autora lub za jego zgodą;

               c)

               dokumenty już ujawnione w związku z uprzednim wnioskiem.

         Artykuł 10
   Sprawozdania
   Centrum publikuje roczne sprawozdanie za rok ubiegły, w którym umieszcza informacje dotyczące wdrożenia niniejszej decyzji, w szczególności dane statystyczne dotyczące liczby wniosków o udostępnienie dokumentów Centrum, liczbę odrzuconych wniosków o udostępnienie oraz powody odrzucenia, zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
   Artykuł 11
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z mocą od dnia 1 kwietnia 2004 r.
   Artykuł 12
   Publikacja
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 13 kwietnia 2004 r.

            W imieniu Zarządu

         K.-J. LÖNNROTH

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 314 z 7.12.1994, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 13.

      (3)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2015/874 z dnia 27 maja 2015 r. w sprawie przyjęcia wkładu państwa trzeciego w misję wojskową Unii Europejskiej mającą na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (EUTM Mali/1/2015)

text:
               6.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 142/28

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2015/874
   z dnia 27 maja 2015 r.
   w sprawie przyjęcia wkładu państwa trzeciego w misję wojskową Unii Europejskiej mającą na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (EUTM Mali/1/2015)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/34/WPZiB z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (1), w szczególności jej art. 8 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji 2013/34/WPZiB, Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do zaproszenia państw trzecich, by zadeklarowały swój wkład, i do podejmowania stosownych decyzji dotyczących przyjmowania proponowanych wkładów państw trzecich.

               (2)

               Zgodnie z zaleceniem dowódcy misji wojskowej Unii Europejskiej w sprawie wkładu Republiki Albanii („Albania”) i zaleceniem Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej, wkład Albanii powinien zostać przyjęty.

               (3)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Wkład Albanii w misję wojskową Unii Europejskiej mającą na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) zostaje przyjęty i uznany za znaczny.
   2.   Albanię zwalnia się z wnoszenia wkładów finansowych do budżetu EUTM Mali.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 maja 2015 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 14 z 18.1.2013, s. 19.


title: Decyzja Rady 2006/486/WPZiB z dnia  11 lipca 2006 r.  dotycząca wdrożenia wspólnego działania 2005/557/WPZiB w sprawie cywilno-wojskowego działania Unii Europejskiej wspierającego misję Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie

text:
               13.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 192/30

      DECYZJA RADY 2006/486/WPZiB
   z dnia 11 lipca 2006 r.
   dotycząca wdrożenia wspólnego działania 2005/557/WPZiB w sprawie cywilno-wojskowego działania Unii Europejskiej wspierającego misję Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2005/557/WPZiB (1), w szczególności jego art. 8 ust. 1 akapit drugi, w związku z art. 23 ust. 2 tiret drugie Traktatu o Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 listopada 2005 r. Rada przyjęła decyzję 2005/806/WPZiB wprowadzającą w życie wspólne działanie 2005/557/WPZiB w sprawie cywilno-wojskowego działania Unii Europejskiej wspierającego misję Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie (2).

               (2)

               Do czasu przekształcenia misji Unii Afrykańskiej w operację ONZ, UE powinna nadal udzielać swojego wsparcia, w związku z tym Rada, zgodnie z art. 2 decyzji 2005/806/WPZiB, postanowiła kontynuować cywilno-wojskowe działanie Unii Europejskiej wspierające misję Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie.

               (3)

               W odniesieniu do elementu cywilnego Rada powinna w związku z tym podjąć decyzję w sprawie finansowania kontynuacji działania wspierającego.

               (4)

               Działanie wspierające UE na rzecz AMIS II będzie prowadzone w kontekście sytuacji, która może ulec pogorszeniu i przeszkodzić w realizacji celów WPZiB określonych w art. 11 Traktatu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Finansowa kwota referencyjna określona w art. 1 ust. 1 decyzji 2005/806/WPZiB pokrywa również wydatki w okresie od 29 lipca 2006 r. do 31 października 2006 r.
   Artykuł 2
   W terminie do 30 września 2006 r. Rada oceni, czy działanie wspierające UE powinno być kontynuowane.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 11 lipca 2006 r.

            W imieniu Rady

         E. HEINÄLUOMA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 188 z 20.7.2005, str. 46.

      (2)  Dz.U. L 303 z 22.11.2005, str. 60.


title: Decyzja Komisji z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               6.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 56/9

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 5 marca 2010 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   2010/C 56/07
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 234/2008/WE z dnia 11 marca 2008 r. ustanawiającą Europejski Komitet Doradczy ds. Statystyki i uchylającą decyzję Rady 91/116/EWG (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. a),
   po zasięgnięciu opinii Rady,
   po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W skład Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki (ESAC) wchodzi 24 członków.

               (2)

               Zgodnie z art. 4 ust. 1 decyzji nr 234/2008/WE Komisja mianuje dwunastu członków ESAC po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego i Rady.

               (3)

               Na mocy decyzji 2009/304/WE z dnia 30 marca 2009 r. (2) Komisja mianowała dwunastu członków ESAC.

               (4)

               Z powodu rezygnacji jednego z mianowanych członków Komisja, po należytej konsultacji z Parlamentem Europejskim i Radą, powołuje nowego członka ESAC,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pan Denis Durand zostaje niniejszym mianowany członkiem ESAC na okres pięciu lat.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 5 marca 2010 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 73 z 15.3.2008, s. 13.

      (2)  Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 44.