title: 2006/35/WE: Decyzja Rady z dnia  23 stycznia 2006 r.  w sprawie zasad, priorytetów i warunków ujętych w Partnerstwie dla członkostwa zawartym z Turcją

text:
               26.1.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 22/34

      DECYZJA RADY

   z dnia 23 stycznia 2006 r.
   w sprawie zasad, priorytetów i warunków ujętych w Partnerstwie dla członkostwa zawartym z Turcją
   (2006/35/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 390/2001 z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie pomocy dla Turcji w ramach strategii przedakcesyjnej, w szczególności w sprawie ustanowienia Partnerstwa dla członkostwa (1), w szczególności jego art. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 390/2001 stanowi, że Rada podejmuje decyzję, większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, w sprawie zasad, priorytetów, pośrednich celów i warunków zawartych w Partnerstwie dla członkostwa, które zostanie przedłożone Turcji, jak również w sprawie kolejnych znaczących dostosowań mających zastosowanie do tego dokumentu.

               (2)

               Na tej podstawie Rada przyjęła w 2001 r. i 2003 r. Partnerstwo dla członkostwa z Turcją (2).

               (3)

               W zaleceniu Komisji z 2004 r. w sprawie Turcji podkreślano, że Unia Europejska powinna nadal śledzić proces reform politycznych, a w 2005 r. powinien zostać przedstawiony wniosek w sprawie zmiany Partnerstwa dla członkostwa.

               (4)

               W grudniu 2004 r. Rada Europejska postanowiła, że Unia Europejska będzie nadal uważnie śledzić postęp reform politycznych na podstawie Partnerstwa dla członkostwa, określającego priorytety procesu reform.

               (5)

               W dniu 3 października 2005 r. Państwa Członkowskie rozpoczęły negocjacje z Turcją w sprawie przystąpienia do Unii Europejskiej. Postęp negocjacji jest uzależniony od postępu Turcji w przygotowaniu do przystąpienia, którego wymiernym wskaźnikiem będzie między innymi wdrożenie regularnie zmienianego Partnerstwa dla członkostwa.

               (6)

               W celu przygotowania do członkostwa oczekuje się od Turcji opracowania planu obejmującego harmonogram i konkretne środki realizacji priorytetów zawartych w Partnerstwie dla członkostwa.

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W Załączniku, który stanowi integralną część niniejszej decyzji, określono zasady, priorytety, pośrednie cele i warunki Partnerstwa dla członkostwa Turcji.
   Artykuł 2
   Wdrożenie Partnerstwa dla członkostwa jest badane i monitorowane przez organy ustanowione na mocy Układu o stowarzyszeniu oraz przez Radę na podstawie corocznych sprawozdań Komisji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2006 r.

            W imieniu Rady

         J. PRÖLL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 58 z 28.2.2001, str. 1.

      (2)  Decyzja 2001/235/WE (Dz.U. L 85 z 24.3.2001, str. 13) oraz decyzja 2003/398/WE (Dz.U. L 145 z 12.6.2003, str. 40).

      ZAŁĄCZNIK
      TURCJA: PARTNERSTWO DLA CZŁONKOSTWA 2005
      1.   WSTĘP
      Na posiedzeniu w Luksemburgu w grudniu 1997 r. Rada Europejska postanowiła, że Partnerstwo dla członkostwa będzie głównym elementem udoskonalonej strategii przedakcesyjnej, umożliwiającej mobilizację w jednolitych ramach wszystkich form pomocy dla krajów kandydujących. W ten sposób Wspólnota ukierunkowuje swoją pomoc na specyficzne cele poszczególnych kandydatów, aby udzielać wsparcia w pokonaniu poszczególnych problemów na drodze do przystąpienia.
      Pierwsze Partnerstwo dla członkostwa Turcji zostało przyjęte przez Radę w marcu 2001 r. W dokumencie strategicznym Komisji w sprawie rozszerzenia z października 2002 r. stwierdzono, że Komisja przedstawi wniosek dotyczący zmiany Partnerstwa dla członkostwa Turcji. Zmienione Partnerstwo dla członkostwa zostało następnie przedstawione przez Komisję w marcu 2003 r. i przyjęte przez Radę w maju tego samego roku. W zaleceniu z października 2004 r. Komisja, dążąc do zagwarantowania trwałości i nieodwracalności procesu reform politycznych, zaproponowała, aby UE nadal dokładnie śledziła postęp reform politycznych. W szczególności Komisja zaproponowała przyjęcie zmienionego Partnerstwa dla członkostwa w 2005 r.
      Od Turcji oczekuje się opracowania planu obejmującego harmonogram i konkretne środki realizacji priorytetów zawartych w Partnerstwie dla członkostwa.
      Zmienione Partnerstwo dla członkostwa stanowi podstawę szeregu instrumentów politycznych, które mają służyć krajom kandydującym za pomoc w przygotowaniu do członkostwa. W szczególności zmienione Partnerstwo dla członkostwa będzie służyć jako podstawa dalszych reform politycznych oraz wyznacznik postępów dokonanych w przyszłości.
      2.   ZASADY
      Główne priorytety dla Turcji odnoszą się do jej zdolności spełnienia kryteriów określonych przez Radę Europejską w Kopenhadze w 1993 r. oraz wymogów ram negocjacyjnych przyjętych przez Radę w dniu 3 października 2005 r.
      3.   PRIORYTETY
      Priorytety wymienione w niniejszym Partnerstwie dla członkostwa wybrano w oparciu o założenie, że realistyczne jest oczekiwanie od Turcji ich pełnej realizacji lub osiągnięcia znaczących postępów w ich realizacji w ciągu najbliższych kilku lat. Wprowadza się rozróżnienie między priorytetami krótkoterminowymi, których realizacji oczekuje się w ciągu dwóch lat, oraz priorytetami średnioterminowymi, których realizacji oczekuje się w ciągu trzech do czterech lat. Priorytety te dotyczą zarówno samego prawodawstwa, jak i jego wdrażania.
      W zmienionym Partnerstwie dla członkostwa określono obszary priorytetowe w przygotowaniach Turcji do członkostwa. Turcja będzie musiała ostatecznie rozwiązać wszystkie problemy określone w sprawozdaniu z postępów, w tym również kwestię konsolidacji procesu reform politycznych w celu zagwarantowania jego nieodwracalności i zapewnienia jego jednolitego wprowadzania w całym kraju i na wszystkich szczeblach administracji. Istotne jest również wypełnienie przez Turcję zobowiązań związanych ze zbliżeniem prawodawstwa i wdrożeniem dorobku prawnego Wspólnoty zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi w ramach Układu o stowarzyszeniu, unii celnej i powiązanych z nią decyzji Rady Stowarzyszeniowej WE–Turcja, na przykład w dziedzinie handlu produktami rolnymi.
      3.1.   PRIORYTETY KRÓTKOTERMINOWE
      Nasilenie dialogu politycznego i kryteria polityczne
      Demokracja i praworządność
      Administracja publiczna

                  —

                  Reforma administracji publicznej i polityki kadrowej w celu zagwarantowania większej wydajności, rozliczalności i przejrzystości.

                  —

                  Stworzenie skutecznej, przejrzystej i opartej na uczestnictwie samorządności lokalnej, w szczególności przez wdrożenie ostatnio przyjętego prawodawstwa.

                  —

                  Utworzenie w pełni funkcjonalnego systemu rzecznika praw obywatelskich.

            Relacje między służbami cywilnymi i wojskowymi

                  —

                  Dalsze dostosowanie zasad cywilnej kontroli nad wojskiem do praktyk stosowanych w Państwach Członkowskich UE. Zapewnienie pełnego sprawowania funkcji nadzorczych przez władze cywilne, w szczególności w zakresie formułowania strategii bezpieczeństwa narodowego i jej realizacji. Podjęcie kroków w kierunku większej rozliczalności i przejrzystości w sprawach związanych z bezpieczeństwem.

                  —

                  Stworzenie pełnego parlamentarnego nadzoru nad polityką militarną i obrony oraz wszystkimi związanymi z nią wydatkami, z uwzględnieniem audytu zewnętrznego.

                  —

                  Zniesienie wszelkich nadal istniejących uprawnień sądów wojskowych do sądzenia osób cywilnych.

            System sądownictwa

                  —

                  Zapewnienie spójnej wykładni przez wszystkie władze sądownicze przepisów prawnych związanych z prawami człowieka i podstawowymi wolnościami, w tym przepisów nowego kodeksu karnego, zgodnie z Europejską Konwencją Praw Człowieka i opartym na niej orzecznictwem.

                  —

                  Zapewnienie niezależności władz sądowniczych, w szczególności w odniesieniu do Wysokiej Rady Sędziów i Prokuratorów oraz mianowania nowych sędziów i prokuratorów.

                  —

                  Zapewnienie równości między oskarżeniem a obroną podczas postępowań karnych, z uwzględnieniem układu sal rozpraw.

                  —

                  Dalsze szkolenie sędziów i prokuratorów w zakresie stosowania Europejskiej konwencji praw człowieka oraz orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

                  —

                  Wzmocnienie skuteczności sądownictwa, w szczególności poprzez wzmocnienie jego możliwości instytucjonalnych i przyjęcie nowego kodeksu postępowania cywilnego.

                  —

                  Dalsze tworzenie regionalnych sądów odwoławczych niższego szczebla.

            Polityka zwalczania korupcji

                  —

                  Podjęcie zobowiązania walki z korupcją na wszystkich szczeblach, w tym poprzez wzmacnianie wszystkich instytucji, jak również koordynację ich działań.

                  —

                  Zapewnienie realizacji rozporządzenia w sprawie zasad etycznego postępowania funkcjonariuszy służby cywilnej i objęcie jego przepisami urzędników wybieranych, sędziów, naukowców oraz personelu wojskowego.

                  —

                  Ograniczenie zakresu immunitetu parlamentarnego zgodnie z europejską praktyką.

            Prawa człowieka i ochrona mniejszości
      Przestrzeganie prawa międzynarodowego w dziedzinie praw człowieka

                  —

                  Propagowanie praw człowieka z aktywnym wsparciem niezależnej, dysponującej odpowiednimi zasobami narodowej instytucji ds. praw człowieka, zgodnie z właściwymi zasadami ONZ. Monitorowanie spraw związanych z prawami człowieka, w tym rzetelne sporządzanie danych statystycznych.

                  —

                  Rozszerzenie szkolenia organów egzekwowania prawa w zakresie praw człowieka i technik dochodzenia, w szczególności w celu wzmocnienia walki z torturami i złym traktowaniem.

                  —

                  Ratyfikacja nieobowiązkowych protokołów Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych. Przestrzeganie Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, łącznie z pełnym stosowaniem wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

                  —

                  Wdrożenie przepisów prawnych w zakresie prawa do ponownego procesu zgodnie z właściwymi wyrokami Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

                  —

                  Zagwarantowanie w prawie i w praktyce pełnego poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności wszystkich osób, bez dyskryminacji i niezależnie od języka, poglądów politycznych, rasy, płci, pochodzenia rasowego bądź etnicznego, wyznania bądź przekonań, niepełnosprawności, wieku i orientacji seksualnej.

                  —

                  Ratyfikacja protokołu nr 12 Europejskiej konwencji praw człowieka w sprawie ogólnego zakazu dyskryminacji przez władze publiczne.

            Prawa cywilne i polityczne
      Zapobieganie torturom i złemu traktowaniu

                  —

                  Zapewnienie wdrożenia środków przyjętych w kontekście polityki „zerowej tolerancji” w odniesieniu do tortur i złego traktowania zgodnie z Europejską konwencją praw człowieka i zaleceniami Europejskiego Komitetu Zapobiegania Torturom.

                  —

                  Nasilenie walki z bezkarnością. Zapewnienie terminowości i skuteczności dochodzeń prowadzonych przez prokuratorów, które powinny prowadzić do zidentyfikowania i ukarania przestępców przez sądy.

                  —

                  Zagwarantowanie wdrożenia Protokołu stambulskiego w całym kraju, w szczególności przez poprawę specjalistycznej wiedzy medycznej.

                  —

                  Ratyfikacja nieobowiązkowego protokołu do Konwencji ONZ przeciwko torturom, przewidującego ustanowienie systemu niezależnego nadzoru zakładów karnych.

            Dostęp do wymiaru sprawiedliwości

                  —

                  Poprawa możliwości skutecznej obrony, np. dostępu do pomocy prawnej i profesjonalnych usług tłumaczenia ustnego.

                  —

                  Zapewnienie, aby obywatele byli świadomi i mieli możliwość korzystania z prawa do prywatnego dostępu do adwokata oraz do informowania krewnych od momentu zatrzymania w areszcie.

            Swoboda wypowiedzi, zrzeszania się i organizowania pokojowych zgromadzeń

                  —

                  Zapewnienie swobody wypowiedzi, w tym wolności prasy, zgodnie z Europejską konwencją praw człowieka i zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

                  —

                  Dalsza poprawa sytuacji osób sądzonych i skazanych za wyrażanie poglądów bez użycia przemocy.

                  —

                  Wdrożenie wszystkich reform w zakresie wolności zrzeszania się i organizowania pokojowych zgromadzeń zgodnie z Europejską konwencją praw człowieka i związanym z nią orzecznictwem. Wdrożenie środków zapobiegania nadmiernemu użyciu siły przez organy bezpieczeństwa.

                  —

                  Dostosowanie odpowiednich przepisów prawnych dotyczących partii politycznych do europejskiej praktyki.

                  —

                  Dostosowanie finansowania i kontroli partii politycznych do europejskiej praktyki.

                  —

                  Ułatwienie i popieranie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego w kraju i jego udziału w kształtowaniu polityki publicznej.

                  —

                  Ułatwienie i promowanie otwartej komunikacji i współpracy między wszystkimi grupami tureckiego społeczeństwa obywatelskiego a partnerami europejskimi.

            Wolność wyznania

                  —

                  Przyjęcie ustawy, która w sposób kompleksowy i zgodnie z odpowiednimi normami europejskimi ureguluje wszystkie problemy, które napotykają mniejszości i społeczności religijne inne niż muzułmańskie. Całkowite zawieszenie sprzedaży i konfiskaty majątku, który należy lub należał do fundacji społeczności religijnych innych niż muzułmańskie, prowadzonej przez właściwe organy, do czasu przyjęcia powyżej wspomnianego prawa.

                  —

                  Przyjęcie i wdrożenie przepisów dotyczących korzystania z wolności myśli, sumienia i wyznania przez wszystkie osoby i społeczności religijne zgodnie z Europejską konwencją praw człowieka i z uwzględnieniem odpowiednich zaleceń Komisji Rady Europy przeciwko Rasizmowi i Nietolerancji.

                  —

                  Ustanowienie warunków funkcjonowania społeczności religijnych, zgodnie z praktyką przyjętą w Państwach Członkowskich. Należą do nich ochrona prawna i sądowa (między innymi poprzez możliwość uzyskania osobowości prawnej) tych społeczności, ich członków i aktywów, nauczanie, mianowanie i szkolenie duchownych oraz korzystanie z praw majątkowych zgodnie z protokołem nr 1 Europejskiej konwencji praw człowieka.

            Prawa gospodarcze i społeczne
      Prawa kobiet

                  —

                  Wdrożenie prawodawstwa związanego z prawami kobiet, zwłaszcza kodeksu cywilnego, nowego kodeksu karnego i ustawy o ochronie rodzin.

                  —

                  Rozwijanie środków walki z wszelkimi formami przemocy skierowanej przeciwko kobietom, w tym z przestępstwami popełnianymi w imię honoru. Zapewnienie specjalistycznych szkoleń dla sędziów i prokuratorów, organów egzekwowania prawa, gmin i innych odpowiedzialnych instytucji, jak również utworzenie schronisk dla kobiet zagrożonych przemocą we wszystkich większych gminach, zgodnie z obowiązującym prawodawstwem.

                  —

                  Dalsze propagowanie roli kobiet w społeczeństwie, łącznie z ich edukacją i udziałem w rynku pracy oraz w życiu politycznym i społecznym, jak również wsparcie rozwoju organizacji kobiecych wypełniających te cele.

            Prawa dzieci

                  —

                  Propagowanie ochrony praw dzieci zgodnie z normami UE i międzynarodowymi.

                  —

                  Kontynuacja starań w celu rozwiązania problemu dzieci ulicy.

            Prawa związków zawodowych

                  —

                  Zapewnienie pełnego poszanowania praw związków zawodowych zgodnie z normami UE i właściwymi konwencjami MOP, w szczególności w zakresie prawa do organizowania się, prawa do strajku oraz prawa do negocjowania układów zbiorowych.

                  —

                  Wzmocnienie dialogu społecznego oraz ułatwienie i promowanie współpracy z partnerami UE.

            Prawa mniejszości, prawa kulturowe i ochrona mniejszości

                  —

                  Zapewnienie różnorodności kulturowej i propagowanie poszanowania i ochrony mniejszości zgodnie z Europejską konwencją praw człowieka i zasadami określonymi w Konwencji ramowej Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych oraz zgodnie z najlepszymi praktykami w Państwach Członkowskich.

                  —

                  Gwarantowanie ochrony prawnej mniejszości, w szczególności w zakresie korzystania z praw majątkowych zgodnie z protokołem nr 1 do Europejskiej konwencji praw człowieka.

                  —

                  Zapewnienie skutecznego dostępu do transmisji radiowych i telewizyjnych w językach innych niż turecki. Usunięcie pozostałych przeszkód, w szczególności w odniesieniu do lokalnych i regionalnych nadawców prywatnych.

                  —

                  Przyjęcie właściwych środków wspierania nauczania języków innych niż turecki.

            Sytuacja na wschodzie i południowym wschodzie kraju

                  —

                  Zniesienie systemu straży wiejskiej na południowym wschodzie. Oczyszczenie terenu z min.

                  —

                  Opracowanie kompleksowego podejścia do zmniejszenia dysproporcji między regionami, a w szczególności poprawy sytuacji w południowo-wschodniej Turcji w celu zwiększenia możliwości gospodarczych, społecznych i kulturowych wszystkich obywateli tureckich, w tym również obywateli pochodzenia kurdyjskiego.

                  —

                  Wprowadzanie środków ułatwiających powrót przesiedleńców wewnętrznych do pierwotnych miejsc zamieszkania zgodnie z zaleceniami specjalnego przedstawiciela Sekretarza Generalnego ONZ ds. przesiedleńców.

                  —

                  Zapewnienie sprawiedliwej i niezwłocznej rekompensaty osobom, które poniosły straty w wyniku sytuacji w zakresie bezpieczeństwa na południowym wschodzie.

            Sprawy regionalne i zobowiązania międzynarodowe
      Cypr

                  —

                  Zapewnienie dalszego wspierania wysiłków mających na celu znalezienie kompleksowego rozwiązania problemu cypryjskiego w ramach ONZ zgodnie z zasadami, na których opiera się Unia, jednocześnie przyczyniając się do powstania lepszej atmosfery dla całościowego rozwiązania.

                  —

                  Pełne wdrożenie protokołu dostosowującego Układ z Ankary do przystąpienia 10 nowych Państw Członkowskich UE łącznie z Cyprem (1).

                  —

                  Podjęcie konkretnych kroków w celu możliwie jak najszybszej normalizacji stosunków dwustronnych między Turcją i wszystkimi Państwami Członkowskimi UE, łącznie z Republiką Cypryjską (1).

            Pokojowe rozstrzygnięcie sporów granicznych

                  —

                  Kontynuowanie starań mających na celu rozwiązanie nierozstrzygniętych dotąd sporów granicznych zgodnie z zasadą pokojowego rozstrzygania sporów, jak przewidziano w Karcie ONZ, w tym również, jeśli to konieczne, z udziałem Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości.

                  —

                  Wyraźne zaangażowanie na rzecz stosunków dobrosąsiedzkich; uwzględnienie wszelkich źródeł konfliktów z sąsiadami; powstrzymanie się od wszelkich działań, które mogłyby negatywnie wpłynąć na proces pokojowego rozstrzygania sporów granicznych.

            Obowiązki w ramach Układu o stowarzyszeniu

                  —

                  Zapewnienie realizacji zobowiązań podjętych w ramach Układu o stowarzyszeniu, również w dziedzinie unii celnej.

                  —

                  Zniesienie ograniczeń w handlu mięsem wołowym, żywym bydłem i produktami pochodnymi.

            Kryteria gospodarcze

                  —

                  Dalsza realizacja obecnego programu reformy strukturalnej uzgodnionego z MFW i Bankiem Światowym, w szczególności zapewnienie kontroli wydatków publicznych.

                  —

                  Zakończenie realizacji reformy sektora finansowego, w szczególności dostosowanie się do norm międzynarodowych w zakresie przepisów ostrożnościowych i dotyczących przejrzystości oraz kontroli przestrzegania tych przepisów.

                  —

                  Stanie na straży niezależności organów regulacji rynku.

                  —

                  Przyspieszenie prywatyzacji podmiotów państwowych, w szczególności banków państwowych, z uwzględnieniem aspektów społecznych.

                  —

                  Dalsza liberalizacja rynku i reformy cenowe, w szczególności w odniesieniu do energii oraz rolnictwa, zwłaszcza tytoniu i cukru.

                  —

                  Dalszy dialog gospodarczy z UE, w szczególności w ramach przedakcesyjnych procedur nadzoru fiskalnego, ze szczególnym zwróceniem uwagi na właściwe środki służące osiągnięciu stabilności i przewidywalności makroekonomicznej oraz na wdrożenie reform strukturalnych.

                  —

                  Wdrożenie środków rozwiązania problemu nieformalnej gospodarki.

                  —

                  Większy nacisk na szkolenie zawodowe, zwłaszcza młodzieży.

                  —

                  Rozwiązanie problemu nierównowagi rynku pracy.

                  —

                  Poprawa warunków dla rozwoju przedsiębiorczości, w szczególności funkcjonowania sądów handlowych. W tym celu należy poprawić funkcjonowanie sądownictwa handlowego, zwracając szczególną uwagę na niezależność wymiaru sprawiedliwości i właściwe wykorzystanie systemu ekspertyzy sądowej.

                  —

                  Dalsza reforma sektora rolnego.

                  —

                  Zapewnienie poprawy ogólnego poziomu systemu edukacji i opieki zdrowotnej, ze zwróceniem szczególnej uwagi na młodsze pokolenie i regiony w niekorzystnym położeniu.

                  —

                  Ułatwienie i propagowanie napływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich.

            Zdolność do przyjęcia zobowiązań wynikających z członkostwa
      Swobodny przepływ towarów

                  —

                  Zakończenie usuwania barier technicznych i administracyjnych w handlu. Zapewnienie skuteczności wewnętrznej kontroli rynku i swobodnego przepływu towarów.

                  —

                  Zakończenie identyfikacji środków niezgodnych z art. 28–30 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i usunięcie ich. W szczególności likwidacja wszystkich nielegalnych nieautomatycznych pozwoleń na przywóz oraz wdrożenie zasady wzajemnego uznawania w obszarach niezharmonizowanych.

                  —

                  Usunięcie wszystkich ograniczeń w swobodnym obrocie towarami związanych z dyskryminacją przewoźników z Państw Członkowskich ze względu na ich przynależność państwową lub poprzedni port zawinięcia.

                  —

                  Zapewnienie wdrożenia certyfikacji, oceny zgodności i oznaczeń CE zgodnie z dyrektywami nowego, globalnego podejścia; wzmocnienie istniejącego nadzoru nad rynkiem i struktur oceny zgodności przez wyposażenie, szkolenia i stworzenie odpowiedniej infrastruktury administracyjnej.

                  —

                  Rozwinięcie skutecznej infrastruktury metrologii prawnej i ułatwienie szerszego stosowania metrologii naukowej i przemysłowej.

            Prawo przedsiębiorczości i swoboda świadczenia usług

                  —

                  Zdefiniowanie metodologii i mapy drogowej przeglądu krajowego prawodawstwa w celu wykrycia potencjalnych niezgodności z przepisami Traktatu WE związanych z prawem przedsiębiorczości i swobodą świadczenia usług.

                  —

                  Zdefiniowanie i rozpoczęcie wdrożenia mapy drogowej zbliżenia prawodawstwa do dorobku wspólnotowego w dziedzinie wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, w tym również stworzenie niezbędnych możliwości administracyjnych.

                  —

                  Zdefiniowanie mapy drogowej wdrożenia dorobku wspólnotowego w zakresie usług pocztowych.

            Swobodny przepływ kapitału

                  —

                  Usunięcie wszystkich ograniczeń dotyczących zagranicznych inwestycji bezpośrednich pochodzących z UE we wszystkich sektorach gospodarki.

            Zamówienia publiczne

                  —

                  Przyspieszenie zbliżenia prawodawstwa w dziedzinie zamówień publicznych do dorobku wspólnotowego, w szczególności w zakresie koncesji w sektorze usług użyteczności publicznej i procedur oceny.

                  —

                  Zwiększenie możliwości Urzędu Zamówień Publicznych, tak aby możliwe było wdrożenie nowej ustawy o zamówieniach publicznych.

            Prawo własności intelektualnej

                  —

                  Lepsze egzekwowanie prawa własności intelektualnej przez wzmocnienie możliwości administracyjnych i koordynacji, z uwzględnieniem organów egzekwowania prawa i sądownictwa. Rozwiązanie problemu podrabiania znaków towarowych, szczególnie w odniesieniu do samochodowych części zamiennych i towarów luksusowych oraz piractwa, w szczególności w przypadku książek i innych nośników informacji.

                  —

                  Uzgodnienie z UE rozwiązania, możliwego do przyjęcia przez wszystkie strony, w sprawie oczekujących wniosków o dopuszczenie leków generycznych w sektorze farmaceutycznym.

            Konkurencja

                  —

                  Dostosowanie się do dorobku wspólnotowego w dziedzinie pomocy państwa, w tym w szczególnie trudnych sektorach, takich jest sektor stali, ustanowienie krajowej instytucji monitorowania pomocy państwa i zapewnienie ścisłej kontroli pomocy państwa.

                  —

                  Zapewnienie przejrzystości i ciągłej wymiany informacji w dziedzinach konkurencyjności i pomocy państwa.

                  —

                  Zakończenie dostosowania prawa do prawodawstwa wtórnego w dziedzinie prawa antymonopolowego.

            Usługi finansowe

                  —

                  Przyjęcie niezbędnych środków wykonawczych w ramach nowego prawa bankowego. Zapewnienie spójnego postępu na drodze do realizacji mapy drogowej dla nowych ram wymagań kapitałowych wobec instytucji kredytowych i przedsiębiorstw inwestycyjnych.

                  —

                  Wzmocnienie norm ostrożnościowych i nadzorczych w sektorze finansowym niebankowym, w tym racjonalizacja struktur nadzorczych tam, gdzie jest to niezbędne.

            Społeczeństwo informacyjne i media

                  —

                  Zapewnienie wdrożenia prawodawstwa w dziedzinie opłat i licencjonowania.

                  —

                  Przyjęcie i wdrożenie dostosowanego prawodawstwa w dziedzinie komunikacji elektronicznej, zwłaszcza w zakresie opłat i licencjonowania, łączy dzierżawionych, dostępu i połączeń międzyoperatorskich, (wstępnego) wyboru operatora oraz przenoszenia numeru. Wzmocnienie możliwości i niezależności organów regulacyjnych odpowiedzialnych za telewizję i radio.

                  —

                  Dalsze dostosowanie do dorobku wspólnotowego prawodawstwa w dziedzinie polityki audiowizualnej, w szczególności w odniesieniu do dyrektywy „Telewizja bez granic”.

            Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich

                  —

                  Przyjęcie niezbędnych środków legislacyjnych i ustanowienie odpowiednich struktur administracyjnych do obsługi instrumentów UE związanych z rozwojem obszarów wiejskich.

            Bezpieczeństwo żywności, polityka weterynaryjna i fitosanitarna

                  —

                  Dalsze dostosowanie systemu identyfikacji i rejestracji bydła do wymagań UE i rozpoczęcie działań mających na celu identyfikację owiec i kóz oraz rejestrację ich przemieszczania.

                  —

                  Przyjęcie strategii walki z głównymi chorobami zwierzęcymi.

                  —

                  Przygotowanie programu modernizacji zakładów przetwórstwa żywności w celu spełnienia norm UE w zakresie higieny i zdrowia publicznego.

                  —

                  Wdrożenie programów kontroli poziomów pozostałości i chorób odzwierzęcych.

            Rybołówstwo

                  —

                  Dostosowanie do dorobku wspólnotowego prawodawstwa w dziedzinie zarządzania, kontroli, marketingu i zmian strukturalnych w rybołówstwie. Wzmocnienie możliwości administracyjnych.

            Transport

                  —

                  Usunięcie wszystkich istniejących ograniczeń względem statków pod cypryjską banderą i obsługujących handel cypryjski oraz przepisów umów lotniczych, które dyskryminują przewoźników Państw Członkowskich z powodu ich przynależności państwowej.

                  —

                  Dalsze dostosowanie do dorobku wspólnotowego w dziedzinie transportu dla wszystkich rodzajów transportu.

                  —

                  Lepsze zarządzanie transportem morskim, w szczególności kontrola bander państwowych, i pilna poprawa bezpieczeństwa floty tureckiej, tak aby możliwe stało się jej usunięcie z czarnej listy bander w paryskim Protokole ustaleń.

                  —

                  Przyjęcie programu dostosowania tureckiego taboru transportu drogowego do norm UE.

            Energia

                  —

                  Zapewnienie niezależności i skutecznego funkcjonowania organu regulacyjnego odpowiedzialnego za energię elektryczną, gaz ziemny i energię jądrową.

                  —

                  Zapewnienie stworzenia konkurencyjnego wewnętrznego rynku energii zgodnie z dyrektywami dotyczącymi energii elektrycznej i gazu.

                  —

                  Wspieranie tworzenia coraz bardziej zintegrowanego regionalnego rynku energii jako części szerzej rozumianego europejskiego rynku energii. Usunięcie ograniczeń w handlu transgranicznym i dostępie stron trzecich.

                  —

                  Opracowanie strategii energetycznej mającej na celu ułatwienie wdrożenia ram prawnych zgodnie z dorobkiem wspólnotowym.

                  —

                  Rozpoczęcie dostosowania do dorobku wspólnotowego w zakresie efektywności energetycznej i odnawialnych źródeł energii oraz rozwinięcie możliwości administracyjnych w tych sektorach.

            Podatki

                  —

                  Dalsze dostosowanie podatków akcyzowych i podatku VAT, w szczególności w zakresie stosowanych stawek, zakresu transakcji zwolnionych i struktury podatkowej oraz wyeliminowania środków podatkowych, które mogą prowadzić do dyskryminacyjnego traktowania.

                  —

                  Dalsze dostosowanie prawa do wspólnotowego dorobku prawnego w dziedzinie podatków bezpośrednich, w tym do przepisów w sprawie wymiany informacji miedzy Państwami Członkowskimi UE, w celu ułatwienia egzekucji środków służących walce z unikaniem zobowiązań podatkowych oraz uchylaniem się od płacenia podatków.

                  —

                  Poszanowanie zasad kodeksu postępowania w dziedzinie opodatkowania przedsiębiorstw (ang. Code of Conduct for Business Taxation) oraz zapewnienie zgodności przyszłego prawodawstwa z zasadami tego kodeksu.

                  —

                  Zwiększenie starań mających na celu modernizację i wzmocnienie administracji podatkowej w celu poprawy egzekwowania należności od podatników oraz poprawy systemu poboru podatków bezpośrednich, jak również przychodów z tytułu VAT i należności celnych i innych podatków pośrednich. Stworzenie skutecznych instrumentów walki z nadużyciami finansowymi.

                  —

                  Rozpoczęcie przygotowań do opracowania niezbędnych systemów informatycznych umożliwiających wymianę danych elektronicznych z UE i jej Państwami Członkowskimi.

            Statystyka

                  —

                  Zakończenie procedur przyjęcia i egzekwowania nowego prawa statystycznego zgodnie z normami UE. Zapewnienie odpowiedniego szkolenia personelu oraz zwiększenie możliwości administracyjnych.

                  —

                  Wzmocnienie strategii opracowywania statystyk, w szczególności w obszarach priorytetowych, takich jak: statystyki demograficzne i statystyki rynku pracy, statystyki regionalne, statystyki dotyczące przedsiębiorstw (łącznie z rejestrem przedsiębiorstw) oraz statystyki rolne.

                  —

                  Przyjęcie oczekujących na przyjęcie klasyfikacji oraz wprowadzenie odpowiednich jednostek statystycznych do rejestru przedsiębiorstw.

                  —

                  Poprawa metodologii rachunków narodowych zgodnie z ESA 95.

            Polityka społeczna i zatrudnienie

                  —

                  Opracowanie rocznego planu finansowania inwestycji na podstawie realistycznej oceny kosztów dostosowania prawa oraz dostępnych zasobów publicznych i prywatnych.

                  —

                  Stworzenie warunków skutecznego dialogu społecznego, między innymi przez zniesienie przepisów ograniczających działalność związków zawodowych oraz zapewnienie poszanowania praw związków zawodowych.

                  —

                  Wspieranie działań partnerów społecznych w zakresie budowania ich zdolności instytucjonalnej, w szczególności w odniesieniu do ich przyszłej roli w opracowywaniu i wdrażaniu polityki społecznej i zatrudnienia, między innymi poprzez autonomiczny dialog społeczny.

                  —

                  Dalsze starania mające na celu rozwiązanie problemu pracy dzieci.

                  —

                  Zwiększenie możliwości wszystkich instytucji uczestniczących w transpozycji dorobku wspólnotowego w tej dziedzinie.

            Polityka w zakresie przedsiębiorstw i przemysłu

                  —

                  Przyjęcie narodowego programu restrukturyzacji hutnictwa mającego na celu zapewnienie rentowności sektora oraz poszanowanie zasad UE w dziedzinie pomocy państwa.

                  —

                  Opracowanie i wdrożenie strategii wspierania inwestycji zagranicznych, w tym rozstrzygania sporów.

            Polityka regionalna i koordynacja instrumentów strukturalnych

                  —

                  Dalsze rozwijanie ram strategicznych spójności gospodarczej i społecznej w celu zmniejszenia dysproporcji między regionami.

                  —

                  Stworzenie niezbędnych ram legislacyjnych i administracyjnych umożliwiających przyjęcie funduszy przedakcesyjnych UE.

            Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo

                  —

                  Dalszy rozwój i wzmacnianie wszystkich organów egzekucji prawa oraz dostosowanie ich statusu i funkcjonowania do norm europejskich, również przez rozwój współpracy między organami. Przyjęcie kodeksu etyki policyjnej. Ustanowienie niezależnego i skutecznego systemu wnoszenia skarg w celu zapewnienia większej rozliczalności działania policji i żandarmerii. Rozwój zastosowania nowoczesnych technik dochodzeniowych oraz strategii zapobiegania przestępczości. Podjęcie kroków mających na celu szkolenie oraz rozwój możliwości policji sądowej.

                  —

                  Kontynuowanie działań mających na celu wdrożenie krajowego planu działania w dziedzinie migracji i azylu w celu zwalczania nielegalnej migracji oraz pilnego zawarcia porozumienia o readmisji z UE.

                  —

                  Przyjęcie i rozpoczęcie wdrożenia krajowego planu działania w dziedzinie zarządzania granicami, w szczególności przez podjęcie działań mających na celu stworzenie zawodowej cywilnej straży granicznej oraz odminowywanie granic.

                  —

                  Przyjęcie i wdrożenie krajowej strategii w dziedzinie przestępczości zorganizowanej. Nasilenie walki z przestępczością zorganizowaną, narkotykami, handlem ludźmi, nadużyciami finansowymi, korupcją i praniem pieniędzy.

                  —

                  Opracowanie i rozpoczęcie wdrożenia krajowej strategii w dziedzinie narkotyków zgodnie ze strategią antynarkotykową UE i planem działania UE w tej dziedzinie.

                  —

                  Przyjęcie prawa o ochronie danych osobowych zgodnie z dorobkiem wspólnotowym oraz ustanowienie niezależnego organu nadzorczego.

                  —

                  Wyznaczenie służby odpowiedzialnej za ochronę euro przez fałszerstwem.

            Nauka i badania naukowe

                  —

                  Rozpoczęcie tworzenia i stosowania zintegrowanej strategii badań naukowych.

            Edukacja i kultura

                  —

                  Ułatwienie funkcjonowania krajowej agencji w celu konsolidacji uczestnictwa w programach Socrates, Leonardo da Vinci i Młodzież. Propagowanie udziału w programie Kultura 2000.

            Ochrona środowiska

                  —

                  Przyjęcie poprawionego programu transpozycji i wdrażania dorobku wspólnotowego. Opracowanie planu inwestycji finansowych.

                  —

                  Dalsza transpozycja i wdrożenie dorobku wspólnotowego związanego z prawodawstwem ramowym, międzynarodowymi konwencjami w dziedzinie ochrony środowiska, prawodawstwem w dziedzinie ochrony przyrody, jakości wody, zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli oraz gospodarki odpadami. Wdrożenie i egzekwowanie zmienionej dyrektywy w sprawie oceny wpływu na środowisko.

                  —

                  Działanie na rzecz włączania wymagań środowiskowych do innych polityk sektorowych.

                  —

                  Opracowanie planu wzmocnienia możliwości administracyjnych oraz wdrożenia i egzekwowania prawodawstwa w dziedzinie ochrony środowiska.

                  —

                  Rozwój współpracy w dziedzinie wód transgranicznych, zgodnie z ramową dyrektywą wodną oraz konwencjami międzynarodowymi, których stroną jest WE.

            Ochrona konsumentów i zdrowia

                  —

                  Dalsze dostosowywanie prawa do dorobku wspólnotowego.

                  —

                  Dalszy rozwój struktur instytucjonalnych mających na celu skuteczne wdrożenie prawodawstwa, w szczególności w odniesieniu do nadzoru nad rynkiem.

                  —

                  Dalszy rozwój systemów powiadamiania o niebezpiecznych produktach na szczeblu krajowym oraz wykorzystanie możliwości wymiany takich powiadomień na szczeblu międzynarodowym za pośrednictwem systemu TRAPEX lub innych właściwych systemów.

            Unia celna

                  —

                  Przyjęcie nowego kodeksu celnego w celu dalszego dostosowania reguł celnych do dorobku wspólnotowego z uwzględnieniem reguł pochodzenia preferencyjnego.

                  —

                  Dostosowanie prawa w dziedzinie wolnych obszarów celnych do dorobku wspólnotowego i egzekwowanie tego prawa, zwłaszcza reguł dotyczących kontroli celnych i kontroli fiskalnej.

                  —

                  Dalsze wzmacnianie możliwości administracyjnych i operacyjnych administracji celnej oraz dostosowanie procedur wewnętrznych do norm UE.

                  —

                  Rozpoczęcie przygotowań do opracowania niezbędnych systemów informatycznych umożliwiających wymianę danych elektronicznych z UE i jej Państwami Członkowskimi, począwszy od obszarów tranzytu i stawek celnych.

            Stosunki zewnętrzne oraz polityka zagraniczna, bezpieczeństwa i obrony

                  —

                  Zakończenie dostosowania prawa do wspólnej polityki handlowej WE, przez dostosowanie go do systemów preferencyjnych WE, w tym do systemu ogólnych preferencji WE.

                  —

                  Dalsze działania mające na celu zawarcie pozostałych umów o wolnym handlu z krajami trzecimi.

                  —

                  Stopniowe dostosowanie polityk wobec krajów trzecich oraz stanowisk w organizacjach międzynarodowych do polityk i stanowisk UE i jej Państw Członkowskich, w tym w odniesieniu do członkostwa wszystkich Państw Członkowskich UE w odpowiednich organizacjach oraz porozumieniach, takich jak Wassenaar.

            Kontrola finansowa

                  —

                  Zapewnienie terminowego wdrożenia prawa o zarządzaniu finansami publicznymi i kontroli finansów publicznych.

                  —

                  Przyjęcie nowego prawodawstwa w celu zreformowania funkcji kontroli zewnętrznej zgodnie z regułami Międzynarodowej Organizacji Najwyższych Organów Kontroli (INTOSAI) oraz zgodnie z prawem o zarządzaniu finansami publicznymi i kontroli finansów publicznych w celu zapewnienia niezależności trybunału obrachunkowego.

                  —

                  Ustanowienie skutecznych procedur postępowania w przypadku nieprawidłowości i podejrzeń o nadużycia finansowe mających wpływ na pomoc przedakcesyjną, w tym skuteczne przekazywanie Komisji informacji o nieprawidłowościach.

                  —

                  Lepsze wdrożenie systemu zarządzania wspólnotowymi funduszami przedakcesyjnymi oraz dostosowanie go do zmian w instrumentach przedakcesyjnych.

                  —

                  Ustanowienie struktur administracyjnych niezbędnych do skutecznej i właściwej ochrony funduszy UE oraz do współpracy z Urzędem Komisji Europejskiej ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

            3.2.   PRIORYTETY ŚREDNIOTERMINOWE
      Kryteria gospodarcze

                  —

                  Zakończenie wdrożenia programu prywatyzacji.

                  —

                  Zakończenie reformy sektora rolnego.

                  —

                  Zapewnienie stabilności systemu emerytalnego i zabezpieczeń społecznych.

                  —

                  Dalsza poprawa ogólnego poziomu systemu edukacji i opieki zdrowotnej, ze zwróceniem szczególnej uwagi na młodsze pokolenie i regiony w niekorzystnym położeniu.

            Zdolność do przyjęcia zobowiązań wynikających z członkostwa
      Prawo przedsiębiorczości i swoboda świadczenia usług

                  —

                  Usunięcie ograniczeń w prawie przedsiębiorczości i w dziedzinie swobody świadczenia usług transgranicznych.

                  —

                  Rozpoczęcie dostosowania prawa do dorobku wspólnotowego w dziedzinie usług pocztowych. Rozpoczęcie liberalizacji usług pocztowych i ustanowienie krajowego urzędu regulacyjnego.

                  —

                  Osiągnięcie znacznego dostosowania prawa do dorobku wspólnotowego w zakresie uznania kwalifikacji zawodowych.

            Zamówienia publiczne

                  —

                  Zapewnienie skutecznego wdrożenia zasad zamówień publicznych przez instytucje i podmioty zamawiające na wszystkich poziomach, łącznie z opracowaniem i zastosowaniem narzędzi operacyjnych, zapewnieniem szkoleń oraz wzmocnieniem możliwości administracyjnych instytucji i podmiotów zamawiających.

                  —

                  Propagowanie realizacji procedur zamówień publicznych drogą elektroniczną.

                  —

                  Przyjęcie kompleksowej strategii krajowej mającej na celu rozwój systemu zamówień publicznych w Turcji, w tym zastosowanie narzędzi elektronicznych na wszystkich etapach procedury zamówień.

            Prawo własności intelektualnej

                  —

                  Zakończenie dostosowania i zapewnienie egzekwowania praw własności intelektualnej przez wzmocnienie struktur i mechanizmów egzekwowania prawa, w tym organów egzekwowania prawa i sądownictwa.

            Usługi finansowe

                  —

                  Dokonanie znacznych postępów na drodze do realizacji nowych ram w zakresie wymagań kapitałowych, zgodnie ze szczegółową mapą drogową BRSA.

                  —

                  Zasadniczy postęp w dostosowaniu prawodawstwa do dorobku wspólnotowego w sektorze finansowym niebankowym.

            Prawo spółek

                  —

                  Zakończenie dostosowania prawa do dorobku wspólnotowego.

                  —

                  Przyjęcie ogólnych ram sprawozdawczości finansowej zgodnie z normami UE, z pełnym wykorzystaniem zwolnień przewidzianych w dorobku wspólnotowym.

                  —

                  Zwiększenie wymagań dotyczących jawności. W szczególności przyjęcie w odniesieniu do spółek ogólnego wymogu składania zbadanych sprawozdań finansowych, zarówno skonsolidowanych, jak i jednostkowych, w celu ich upublicznienia.

                  —

                  Wzmocnienie możliwości wszystkich właściwych organów w zakresie monitorowania i egzekwowania norm sprawozdawczości finansowej.

            Konkurencyjność

                  —

                  Konsolidacja egzekwowania przepisów antymonopolowych i dotyczących pomocy państwa, ze zwróceniem szczególnej uwagi na monopole i przedsiębiorstwa o specjalnych lub wyłącznych uprawnieniach.

                  —

                  Prowadzenie restrukturyzacji sektora stali w ramach uzgodnionego kompleksowego programu sektorowego.

                  —

                  Zwiększenie świadomości na temat zasad antymonopolowych i zasad pomocy państwa wśród wszystkich uczestników rynku i podmiotów udzielających pomocy.

            Społeczeństwo informacyjne i media

                  —

                  Zakończenie transpozycji dorobku wspólnotowego w dziedzinie telekomunikacji i przygotowanie pełnej liberalizacji rynków.

                  —

                  Zakończenie dostosowania prawodawstwa audiowizualnego i wzmocnienie możliwości niezależnego organu regulacyjnego telewizji/radia.

            Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich

                  —

                  Dalsza praca w tworzeniu zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, w szczególności w odniesieniu do systemu identyfikacji działek.

            Bezpieczeństwo żywności, sprawy weterynaryjne i fitosanitarne

                  —

                  Dostosowanie prawa bezpieczeństwa żywności, weterynaryjnego i fitosanitarnego.

                  —

                  Stworzenie niezbędnych możliwości administracyjnych do wdrożenia prawodawstwa weterynaryjnego, fitosanitarnego i w dziedzinie żywności.

                  —

                  Stworzenie systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt dla owiec i kóz zgodnie z wymogami UE.

                  —

                  Unowocześnienie zakładów przetwórstwa rolno-spożywczego, tak aby mogły one przestrzegać norm bezpieczeństwa żywności i prawodawstwa UE. Modernizacja gospodarstw mlecznych.

                  —

                  Wdrożenie systemów kontroli bezpieczeństwa żywności.

                  —

                  Utworzenie systemu zbiórki zwłok zwierzęcych oraz przetwarzania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

                  —

                  Wdrożenie planów walki z podstawowymi chorobami.

                  —

                  Dostosowanie systemu rejestracji odmian roślin do wymogów UE.

                  —

                  Dalsze dostosowywanie wymogów dotyczących pozostałości pestycydów do przepisów UE.

            Rybołówstwo

                  —

                  Zakończenie ustanawiania odpowiednich struktur administracyjnych i wyposażenia na poziomie centralnym i regionalnym, dzięki którym możliwa będzie realizacja wspólnej polityki rybołówstwa.

            Polityka transportowa

                  —

                  Zakończenie dostosowań legislacyjnych i administracyjnych dla wszystkich rodzajów transportu. W przypadku transportu drogowego należy w szczególności zwrócić uwagę na dostęp do rynku, bezpieczeństwo dróg, kontrolę dopuszczenia pojazdów do ruchu, kontrolę pojazdów w ruchu drogowym, jak również zasady społeczne, podatkowe i techniczne. Transport morski powinien obejmować kwestie bezpieczeństwa na morzu.

                  —

                  Zapewnienie wdrożenia i egzekwowania prawodawstwa transportowego w dziedzinie transportu drogowego, morskiego i lotniczego (ze szczególnym uwzględnieniem bezpieczeństwa lotniczego i zarządzania ruchem lotniczym). W tym celu należy poprawić możliwości wdrożeniowe i egzekucyjne odpowiednich instytucji w kwestiach wszystkich aspektów lotnictwa cywilnego, transportu drogowego i kolejowego.

                  —

                  Zakończenie restrukturyzacji krajowego przedsiębiorstwa kolejowego i otwarcie rynku kolejowego zgodnie z wymaganiami dorobku wspólnotowego.

                  —

                  Wdrożenie programu dostosowania technicznego tureckiego taboru transportu drogowego i floty morskiej do norm wspólnotowych.

            Energia

                  —

                  Zakończenie dostosowania prawa krajowego do dorobku wspólnotowego.

                  —

                  Dalsze wzmocnienie struktur administracyjnych i regulacyjnych.

                  —

                  Restrukturyzacja przedsiębiorstw energetycznych oraz otwarcie rynków energii zgodnie z dorobkiem wspólnotowym.

                  —

                  Zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa jądrowego. Po stworzeniu potencjału produkcji energii jądrowej, przede wszystkim wzmocnienie możliwości, niezależności i zasobów organu regulacyjnego z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem wydawania licencji. Zapewnienie przeprowadzenia ocen wpływu na środowisko zgodnie z dyrektywą EIA (w sprawie ocen wpływu na środowisko).

            Podatki

                  —

                  Znaczny postęp w pracach nad pełnym dostosowaniem prawa krajowego do dorobku wspólnotowego w dziedzinie prawa podatkowego, w odniesieniu do podatku VAT, podatków akcyzowych oraz opodatkowania bezpośredniego, w tym do kodeksu postępowania w dziedzinie opodatkowania przedsiębiorstw.

                  —

                  Dalsze wzmacnianie i modernizowanie administracji podatkowej, w tym sektora informatycznego, w celu lepszego poboru przychodów podatkowych. Dalsze przygotowania do opracowania niezbędnych systemów informatycznych umożliwiających wymianę danych elektronicznych z UE i jej Państwami Członkowskimi.

            Polityka gospodarcza i pieniężna

                  —

                  Zakończenie dostosowania do dorobku wspólnotowego przepisów w zakresie zakazu uprzywilejowanego dostępu władz publicznych do instytucji finansowych oraz zakazu bezpośredniego finansowania sektora publicznego.

            Statystyka

                  —

                  Dostosowanie rejestru przedsiębiorstw do norm UE.

                  —

                  Dalsze dostosowanie statystyk makroekonomicznych do dorobku wspólnotowego, w szczególności w dziedzinie szacunków PKB, zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych, wskaźników krótkoterminowych, równowagi płatności i statystyk rynku pracy.

                  —

                  Wzmocnienie roli koordynacyjnej państwowego instytutu statystycznego w celu lepszego gromadzenia i przetwarzania danych pochodzących z różnych biur rządowych.

                  —

                  Lepsze wykorzystanie źródeł administracyjnych do gromadzenia danych.

                  —

                  Zakończenie harmonizacji statystyk finansowych zgodnie z wymogami ESA 95.

            Polityka społeczna i zatrudnienie

                  —

                  Zakończenie transpozycji wspólnotowego dorobku prawnego oraz umocnienie odpowiednich struktur administracyjnych i struktur egzekwowania prawa, w tym inspektoratów pracy.

                  —

                  Zapewnienie wdrożenia i egzekwowania dorobku wspólnotowego w dziedzinie polityki społecznej i zatrudnienia.

                  —

                  Przygotowanie krajowej strategii zatrudnienia w celu uczestnictwa w Europejskiej strategii zatrudnienia, w tym przygotowanie i wdrożenie wspólnego przeglądu polityki zatrudnienia oraz zwiększenie możliwości monitorowania rynku pracy i problemów społecznych.

                  —

                  Przygotowanie krajowej strategii integracji społecznej, w tym gromadzenie danych, zgodnie z praktyką UE.

                  —

                  Dalszy rozwój systemu opieki społecznej, w szczególności konsolidacja systemów zabezpieczeń społecznych i emerytalnego w celu osiągnięcia zrównoważenia finansowego i równoczesnego wzmocnienia sieci bezpieczeństwa socjalnego.

            Polityka w zakresie przemysłu i przedsiębiorstw

                  —

                  Dalsze uproszczenie warunków prowadzenia działalności przez małe i średnie przedsiębiorstwa oraz dostosowanie definicji MŚP do definicji używanej w UE.

            Sieci transeuropejskie

                  —

                  Wdrożenie priorytetowych projektów określonych w ramach Oceny Potrzeb Infrastruktury Transportowej oraz zgodnie z wytycznymi transportowymi TEN Wspólnoty Europejskiej.

                  —

                  Wspieranie wdrożenia projektów w Turcji wymienionych w wytycznych energetycznych TEN Wspólnoty Europejskiej jako projekty leżące we wspólnym interesie.

            Polityka regionalna i koordynacja instrumentów strukturalnych

                  —

                  Dalsze wzmacnianie możliwości administracyjnych we wdrażaniu polityki regionalnej na szczeblu centralnym i regionalnym.

                  —

                  Stworzenie wieloletnich procedur budżetowych określających kryteria przyznawania priorytetów inwestycjom publicznym w regionach.

            Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo

                  —

                  Dostosowanie statusu i funkcjonowania żandarmerii do norm europejskich.

                  —

                  Dalsze dostosowanie prawodawstwa wizowego i praktyki w tej dziedzinie do dorobku wspólnotowego.

                  —

                  Dalsze dostosowanie do dorobku wspólnotowego w dziedzinie azylu przez zniesienie ograniczeń geograficznych w odniesieniu do konwencji genewskiej; udoskonalenie systemu przesłuchań i rozpatrywania wniosków o azyl oraz rozwój wsparcia społecznego i środków integracji dla uchodźców.

                  —

                  W dziedzinie polityki antynarkotykowej – dalsze wzmacnianie krajowego punktu kontaktowego.

                  —

                  Dalszy rozwój możliwości służb celnych, w tym przez zawarcie umów o współpracy celnej oraz wprowadzenie mobilnych jednostek nadzoru.

                  —

                  W dziedzinie ochrony danych zapewnienie wdrożenia dorobku wspólnotowego przez utworzenie niezależnego organu nadzorczego.

                  —

                  Przyjęcie i wdrożenie dorobku wspólnotowego i najlepszych praktyk w dziedzinie migracji w celu przeciwdziałania nielegalnej migracji.

                  —

                  Dalsze dostosowanie się do dorobku wspólnotowego i najlepszych praktyk zgodnie z krajowym planem zarządzania granicami w celu przygotowania się do pełnego wdrożenia dorobku Schengen.

                  —

                  Przyjęcie i wdrożenie dorobku wspólnotowego w dziedzinie korupcji, walki z narkotykami, przestępczości zorganizowanej, prania brudnych pieniędzy, współpracy sądowej w sprawach karnych i cywilnych, ochrony euro oraz interesów finansowych Wspólnoty w ramach prawa karnego.

            Edukacja i kultura

                  —

                  Dostosowanie się do polityk UE w zakresie różnorodności kulturowej, w tym w kontekście konwencji Unesco w sprawie różnorodności kulturowej.

            Ochrona środowiska

                  —

                  Dalsze dostosowanie się do dorobku wspólnotowego i wzmocnienie możliwości instytucjonalnych, administracyjnych i monitorowania w celu poprawy ochrony środowiska, w tym gromadzenia danych.

                  —

                  Uwzględnianie zasad zrównoważonego rozwoju przy określaniu i wdrażaniu polityk sektorowych.

                  —

                  Zapewnienie pełnej transpozycji oraz stopniowego wdrożenia i egzekwowania dyrektywy w sprawie strategicznej oceny oddziaływania na środowisk,o wraz z wprowadzonymi do niej zmianami.

                  —

                  Przyjęcie i wdrożenie narodowego planu gospodarki odpadami.

            Unia celna

                  —

                  Zakończenie dostosowania prawodawstwa celnego, w szczególności w dziedzinach zarządzania kontyngentami taryfowymi, wolnych obszarów celnych, towarów i technologii podwójnego zastosowania, prekursorów oraz towarów podrabianych i pirackich.

                  —

                  Dalsze starania mające na celu zmodernizowanie kontroli i operacji celnych oraz zapewnienie wyposażenia wszystkich urzędów celnych w infrastrukturę informatyczną.

                  —

                  Dalsze przygotowania do połączenia systemów informatycznych z systemami UE.

            Kontrola finansowa

                  —

                  Wzmocnienie obecnych możliwości zarządzania i kontroli we wszystkich instytucjach uczestniczących w zarządzaniu wspólnotowymi funduszami przedakcesyjnymi w ramach systemu DIS.

                  —

                  Przygotowanie wszystkich instytucji uczestniczących w zarządzaniu wspólnotowymi funduszami przedakcesyjnymi do akredytacji w ramach rozszerzonego zdecentralizowanego systemu zarządzania (EDIS).

                  —

                  Przygotowanie do wyznaczenia operacyjnie niezależnej służby odpowiedzialnej za walkę z nadużyciami finansowymi.

                  —

                  Wzmocnienie możliwości struktur administracyjnych utworzonych w celu ochrony interesów wspólnotowych WE.

            4.   PROGRAMOWANIE
      Pomoc finansowa na rzecz priorytetów określonych w Partnerstwie dla członkostwa zostanie udostępniona w drodze rocznych decyzji o finansowaniu przyjmowanych przez Komisję, zgodnie z procedurą opisaną w art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 2500/2001 z dnia 17 grudnia 2001 r. dotyczącego przedakcesyjnej pomocy finansowej dla Turcji (2) (dla programu na 2006 r.) oraz w rozporządzeniu ustanawiającym instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) po jego przyjęciu (dla programów na lata 2007–2013). W następstwie decyzji o finansowaniu podpisane zostanie z Turcją porozumienie o finansowaniu.
      5.   WARUNKOWOŚĆ
      Pomoc wspólnotowa w finansowaniu projektów za pośrednictwem instrumentów przedakcesyjnych jest uwarunkowana przestrzeganiem przez Turcję zobowiązań podjętych w ramach umów WE–Turcja, w tym decyzji o unii celnej 1/95 i innych decyzji, dalszymi działaniami mającymi na celu spełnienie kryteriów kopenhaskich, a w szczególności postępem w spełnianiu konkretnych priorytetów określonych w niniejszym zmienionym Partnerstwie dla członkostwa. Nieprzestrzeganie tych warunków ogólnych może prowadzić do podjęcia przez Radę decyzji o zawieszeniu pomocy finansowej na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2500/2001. Szczegółowe warunki są również uwzględnione w poszczególnych programach rocznych.
      6.   MONITOROWANIE
      Wdrożenie Partnerstwa dla członkostwa będzie badane w odpowiedni sposób za pośrednictwem mechanizmów ustanowionych na mocy Układu o stowarzyszeniu, jak również przygotowywanych przez Komisję sprawozdań z postępów Turcji.
      Dzięki podkomitetom Układu o stowarzyszeniu możliwy jest przegląd wdrażania Partnerstwa dla członkostwa, jak również postępu w dostosowaniu, wdrażaniu i egzekwowaniu prawa. Komitet Stowarzyszeniowy omawia ogólne zmiany, postęp i problemy w realizacji priorytetów Partnerstwa dla członkostwa, jak również szczegółowe problemy przekazane mu przez podkomitety.
      Monitorowanie programu przedakcesyjnej pomocy finansowej będzie prowadzone wspólnie przez Turcję i Komisję Europejską za pośrednictwem Wspólnego Komitetu Monitorującego. W celu zapewnienia skuteczności monitorowania projekty finansowane w ramach każdego porozumienia finansowego muszą zawierać możliwe do sprawdzenia i wymierne wskaźniki osiągnięć. Monitorowanie oparte na tych wskaźnikach pomoże Komisji, Komitetowi Zarządzającemu Phare (i jego następcy w ramach IPA) oraz Turcji w późniejszym przekierunkowaniu programów w zależności od potrzeb oraz w stworzeniu nowych programów.
      Komitet Zarządzający Phare zapewnia, aby działania finansowane w ramach programu przedakcesyjnego były zgodne ze sobą, jak również z Partnerstwem dla członkostwa, jak określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2500/2001.
      Partnerstwo dla członkostwa będzie nadal zmieniane w zależności od potrzeb, zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 622/98 z dnia 16 marca 1998 r. w sprawie pomocy dla państw ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w ramach strategii przedakcesyjnej, w szczególności w sprawie ustanowienia Partnerstwa dla członkostwa (3).

         (1)  Patrz również: deklaracja Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich z dnia 21 września 2005 r.

         (2)  Dz.U. L 342 z 27.12.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005 (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str. 23).

         (3)  Dz.U. L 85 z 20.3.1998, str. 1.


title: 2011/67/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 13 grudnia 2010 r. w sprawie emisji banknotów euro (EBC/2010/29)

text:
               9.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 35/26

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 13 grudnia 2010 r.
   w sprawie emisji banknotów euro
   (wersja przekształcona)
   (EBC/2010/29)
   (2011/67/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 128 ust. 1,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwany dalej „Statutem ESBC”), w szczególności jego art. 16,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 128 ust. 1 Traktatu oraz art. 16 Statutu ESBC stanowią, że Rada Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (EBC) ma wyłączne prawo wydawania upoważnienia do emisji banknotów euro w Unii. Na podstawie powyższych przepisów EBC oraz krajowe banki centralne (KBC) mają prawo do emisji banknotów euro będących jedynym legalnym środkiem płatniczym w państwach członkowskich, których walutą jest euro. Prawo Unii przewiduje system wielości emitentów banknotów. Banknoty euro są emitowane przez EBC oraz KBC.

               (2)

               Zgodnie z art. 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro (1) od dnia 1 stycznia 2002 r. EBC i KBC wprowadzają do obiegu banknoty denominowane w euro. Banknoty euro są nośnikiem tej samej wspólnej waluty i podlegają jednemu systemowi prawnemu.

               (3)

               Emisja banknotów euro nie musi podlegać ograniczeniom ilościowym lub innym ograniczeniom, gdyż wprowadzanie banknotów do obiegu jest procesem stymulowanym przez popyt.

               (4)

               Decyzja EBC/2003/4 z dnia 20 marca 2003 r. w sprawie nominałów, specyfikacji, odtworzenia, wymiany i wycofania banknotów euro (2) zawiera wspólne zasady dotyczące banknotów euro. EBC ustanowił wspólne specyfikacje techniczne banknotów euro oraz środki kontroli jakości w celu zapewnienia zgodności banknotów euro z tymi specyfikacjami. W rezultacie wszystkie banknoty euro mają taki sam wygląd i poziom jakości, a banknoty o tym samym nominale nie różnią się od siebie.

               (5)

               Banknoty euro powinny podlegać takim samym wymaganiom dotyczącym ich akceptacji i przetwarzania przez członków Eurosystemu, niezależnie od tego, kto wprowadził je do obiegu. Praktyka odprowadzania banknotów denominowanych w krajowych jednostkach monetarnych do emitującego banku centralnego nie ma zastosowania do banknotów euro. System emisji banknotów euro oparty jest na zasadzie nieodprowadzania banknotów euro.

               (6)

               Zgodnie z art. 29 ust. 1 Statutu ESBC każdemu bankowi centralnemu będącemu członkiem Europejskiego Systemu Banków Centralnych przypisuje się wagę w kluczu subskrypcji kapitału EBC określonym w decyzji EBC/2008/23 z dnia 12 grudnia 2008 r. dotyczącej procentowego udziału krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (3); waga ta opiera się na liczbie ludności i produkcie krajowym brutto danego państwa członkowskiego i reguluje kwestie wkładu do kapitału EBC, przekazania rezerw walutowych KBC do EBC, podziału dochodu pieniężnego KBC oraz podziału zysków i udziału w stratach EBC.

               (7)

               Banknoty euro są prawnym środkiem płatniczym we wszystkich państwach członkowskich, których walutą jest euro, znajdują się w swobodnym obiegu w strefie euro, są powtórnie emitowane przez członków Eurosystemu, a także mogą być przechowywane lub wykorzystywane poza strefą euro. Członkom Eurosystemu przypisuje się zobowiązania z tytułu emisji całkowitej wartości banknotów euro w obiegu zgodnie z obiektywnym kryterium, którym jest udział danego KBC w opłaconym kapitale EBC. Udział ten wynika z proporcjonalnego zastosowania do KBC klucza kapitałowego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 Statutu ESBC. Ponieważ kryterium to nie ma zastosowania do EBC, udział procentowy banknotów euro, jakie zostaną wyemitowane przez EBC, ustala Rada Prezesów.

               (8)

               Na mocy art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 Statutu ESBC ustanawiających zasadę decentralizacji działania Eurosystemu, zadanie wprowadzenia do obiegu i wycofania z obiegu wszystkich banknotów euro, włącznie z tymi, które zostały wyemitowane przez EBC, powierza się KBC. Zgodnie z tą zasadą KBC prowadzą również materialną obsługę banknotów euro.

               (9)

               Różnica między wartością banknotów euro przydzielonych danemu KBC zgodnie z kluczem przydziału banknotów a wartością banknotów euro, jaką ten KBC wprowadzi do obiegu, powinna stanowić podstawę sald w ramach Eurosystemu. EBC nie wprowadza banknotów euro do obiegu, w związku z czym EBC powinny przysługiwać względem KBC należności w ramach Eurosystemu na wartość równą udziałowi banknotów euro, jakie emituje. Oprocentowanie takich sald w ramach Eurosystemu ma wpływ na pozycje dochodów KBC, w związku z czym jest przedmiotem decyzji EBC/2010/23 z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie w sprawie podziału dochodów pieniężnych krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro (4), zgodnie z art. 32 Statutu ESBC.

               (10)

               Zgodnie z art. 1 decyzji Rady 2010/416/WE z dnia 13 lipca 2010 r., zgodnie z art. 140 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia przez Estonię euro w dniu 1 stycznia 2011 r. (5) Estonia spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro, a derogacja przysługująca jej na podstawie art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r. (6) zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2011 r.

               (11)

               Zważywszy, że Estonia przyjmie euro z dniem 1 stycznia 2011 r., decyzja EBC/2001/15 z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie emisji banknotów euro (7) wymaga zmiany w zakresie ustalenia klucza przydziału banknotów obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. Ponieważ decyzja EBC/2001/15 była już kilkukrotnie zmieniana, z uwagi na wymogi jasności i przejrzystości konieczne jest sporządzenie jej przekształconej wersji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Użyte w niniejszej decyzji określenia oznaczają:
   a)   „KBC”– krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro;
   b)   „banknoty euro”– banknoty zgodne z wymaganiami decyzji EBC/2003/4 i specyfikacjami technicznymi ustanowionymi przez Radę Prezesów;
   c)   „klucz subskrybowanego kapitału”– udziały KBC (wyrażone w wartościach procentowych) w subskrybowanym kapitale EBC, ustalone w wyniku zastosowania do KBC wag w kluczu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 Statutu ESBC, w odniesieniu do odpowiedniego roku obrachunkowego;
   d)   „klucz przydziału banknotów”– wartości procentowe, które wynikają z uwzględnienia udziału EBC w całkowitej emisji banknotów euro i zastosowania do udziału KBC w takiej całkowitej emisji klucza subskrybowanego kapitału (w zaokrągleniu do najbliższej wielokrotności 0,0005 punktu procentowego). W przypadku gdy wyliczone wielkości nie sumują się do 100 %, różnicę wyrównuje się (i) jeżeli suma jest niższa niż 100 % – poprzez dodanie 0,0005 punktu procentowego do najniższych udziałów procentowych w porządku rosnącym, aż do osiągnięcia dokładnie 100 %; oraz (ii) jeżeli suma jest wyższa niż 100 % poprzez odjęcie 0,0005 punktu procentowego od najwyższych udziałów procentowych w porządku malejącym, aż do osiągnięcia dokładnie 100 %. Załącznik I do niniejszej decyzji określa klucz przydziału banknotów mający zastosowanie od dnia 1 stycznia 2011 r.
   Artykuł 2
   Emisja banknotów euro
   Banknoty euro są emitowane przez EBC oraz KBC.
   Artykuł 3
   Obowiązki emitentów
   1.   KBC wprowadzają do obiegu i wycofują z obiegu banknoty euro i prowadzą materialną obsługę wszystkich banknotów euro, włącznie z tymi, które zostały wyemitowane przez EBC.
   2.   Na wniosek posiadacza KBC akceptują wymianę wszelkich banknotów euro na banknoty euro tej samej wartości lub, w przypadku posiadaczy rachunków, uznają rachunek posiadacza prowadzony w KBC, który otrzymał banknoty.
   3.   KBC traktują zaakceptowane przez siebie banknoty euro jako zobowiązania i postępują z nimi w identyczny sposób.
   4.   KBC nie przekazują zaakceptowanych przez siebie banknotów euro innym KBC i przechowują takie banknoty euro w celu ich ponownej emisji. W drodze wyjątku i zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Radę Prezesów EBC:

               a)

               banknoty euro ze skazami, uszkodzone, podarte lub wycofane z obiegu mogą zostać zniszczone przez KBC, który je przyjął;

               b)

               banknoty euro będące w posiadaniu KBC mogą być do celów logistycznych redystrybuowane w ilościach hurtowych w ramach Eurosystemu.

         Artykuł 4
   Przydział banknotów euro w ramach Eurosystemu
   1.   Całkowita wartość wprowadzonych do obiegu banknotów euro jest przydzielana członkom Eurosystemu w drodze zastosowania klucza przydziału banknotów.
   2.   Różnica między wartością banknotów euro przydzielonych danemu KBC zgodnie z kluczem przydziału banknotów a wartością banknotów euro, jaką ten KBC wprowadzi do obiegu, stanowi podstawę sald w ramach Eurosystemu. EBC przysługują względem KBC należności w ramach Eurosystemu proporcjonalne do udziałów poszczególnych KBC w kluczu subskrybowanego kapitału, w wysokości równowartości banknotów euro emitowanych przez EBC.
   Artykuł 5
   Uchylenie obowiązujących przepisów
   Uchyla się decyzję EBC/2001/15. Odniesienia do uchylonej decyzji należy rozumieć jako odniesienia do niniejszej decyzji.
   Artykuł 6
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 13 grudnia 2010 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 139 z 11.5.1998, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 78 z 25.3.2003, s. 16.

      (3)  Dz.U. L 21 z 24.1.2009, s. 66.

      (4)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

      (5)  Dz.U. L 196 z 28.7.2010, s. 24.

      (6)  Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowacji oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33).

      (7)  Dz.U. L 337 z 20.12.2001, s. 52.

      ZAŁĄCZNIK I

         KLUCZ PRZYDZIAŁU BANKNOTÓW OBOWIĄZUJĄCY OD DNIA 1 STYCZNIA 2011 R.

                  Europejski Bank Centralny

                  8,0000 %

                  Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique

                  3,1895 %

                  Deutsche Bundesbank

                  24,8995 %

                  Eesti Pank

                  0,2355 %

                  Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland

                  1,4605 %

                  Bank of Greece

                  2,5835 %

                  Banco de España

                  10,9185 %

                  Banque de France

                  18,6985 %

                  Banca d’Italia

                  16,4310 %

                  Central Bank of Cyprus

                  0,1800 %

                  Banque centrale du Luxembourg

                  0,2295 %

                  Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta

                  0,0830 %

                  De Nederlandsche Bank

                  5,2440 %

                  Oesterreichische Nationalbank

                  2,5530 %

                  Banco de Portugal

                  2,3015 %

                  Banka Slovenije

                  0,4325 %

                  Národná banka Slovenska

                  0,9115 %

                  Suomen Pankki

                  1,6485 %

                  OGÓŁEM

                  100,0000 %

      ZAŁĄCZNIK II

         DECYZJA UCHYLONA ORAZ DECYZJE JĄ ZMIENIAJĄCE

                  Decyzja EBC/2001/15

                     Dz.U. L 337 z 20.12.2001, s. 52

                  Decyzja EBC/2003/23

                     Dz.U. L 9 z 15.1.2004, s. 40

                  Decyzja EBC/2004/9

                     Dz.U. L 205 z 9.6.2004, s. 17

                  Decyzja EBC/2006/25

                     Dz.U. L 24 z 31.1.2007, s. 13

                  Decyzja EBC/2007/19

                     Dz.U. L 1 z 4.1.2008, s. 7

                  Decyzja EBC/2008/26

                     Dz.U. L 21 z 24.1.2009, s. 75


title: 2013/69/UE: Decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2013 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Czech

text:
               1.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 32/17

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 stycznia 2013 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Czech
   (2013/69/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Czech,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Davida RATHA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko zastępcy członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               —

               Václav NOVOTNÝ, radní hl. města Prahy.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 stycznia 2013 r.

            W imieniu Rady

         S. COVENEY

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: 2010/392/: Decyzja Komisji z dnia 14 lipca 2010 r. w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części pochodzących z Indii i Malezji

text:
               15.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 180/26

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 14 lipca 2010 r.
   w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części pochodzących z Indii i Malezji
   (2010/392/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   Procedura

               (1)

               W dniu 30 czerwca 2009 r. Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała skargę dotyczącą domniemanego dumpingu wyrządzającego szkodę w odniesieniu do przywozu niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części pochodzących z Indii i Malezji („kraje, których dotyczy postępowanie”).

               (2)

               Skarga została złożona przez Europejski Instytut Przemysłowych Elementów Złącznych („EIFI”) w imieniu producentów, których produkcja stanowi znaczny odsetek, w tym wypadku ponad 25 %, ogólnej unijnej produkcji niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej zgodnie z art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

               (3)

               Wspomniana skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na przywóz dumpingowy i wynikającą z niego znaczną szkodę, które uznano za wystarczające do wszczęcia postępowania antydumpingowego.

               (4)

               Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja, w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2), wszczęła odpowiednio postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części pochodzących z krajów, których dotyczy postępowanie, obecnie objętych kodami CN 7318 12 10, 7318 14 10, 7318 15 30, 7318 15 51, 7318 15 61 i 7318 15 70.

               (5)

               W tym samym dniu Komisja wszczęła odpowiednio postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu do Unii niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części pochodzących z krajów, których dotyczy postępowanie (3).

               (6)

               Komisja rozesłała kwestionariusze do przedstawicieli przemysłu unijnego oraz do wszystkich znanych zrzeszeń producentów w Unii, do eksporterów/producentów w krajach, których dotyczy postępowanie, do wszystkich zrzeszeń eksporterów/producentów, do importerów, do wszystkich znanych zrzeszeń importerów oraz do władz krajów, których dotyczy postępowanie. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

         B.   Wycofanie skargi i zakończenie postępowania

               (7)

               W drodze pisma z dnia 1 kwietnia 2010 r. do Komisji EIFI oficjalnie wycofało skargę.

               (8)

               Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w przypadku wycofania skargi postępowanie może zostać zakończone, o ile nie jest to sprzeczne z interesem Unii.

               (9)

               Komisja uznała, że obecne postępowanie powinno zostać zakończone, ponieważ dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności wskazujących, iż takie zakończenie nie leżałoby w interesie Unii. Zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag. Nie wpłynęły żadne uwagi wskazujące, że takie zakończenie nie leżałoby w interesie Unii.

               (10)

               Komisja uznaje zatem, że postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części pochodzących z krajów, których dotyczy postępowanie, powinno zostać zakończone,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Postępowanie antydumpingowe dotyczącego przywozu niektórych elementów złącznych ze stali nierdzewnej i ich części pochodzących z Indii i Malezji, obecnie objętych kodami CN 7318 12 10, 7318 14 10, 7318 15 30, 7318 15 51, 7318 15 61 i 7318 15 70, zostaje niniejszym zakończone.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 lipca 2010 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. C 190 z 13.8.2009, s. 27.

      (3)  Dz.U. C 190 z 13.8.2009, s. 32.


title: Wspólne stanowisko Rady 2008/822/WPZiB z dnia 27 października 2008 r. dotyczące przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej

text:
               29.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 285/21

      WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2008/822/WPZiB
   z dnia 27 października 2008 r.
   dotyczące przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 30 października 2007 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2007/705/WPZiB dotyczące przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej (1), które przedłużało ważność ich krajowych zezwoleń na wjazd i pobyt na terytorium państw członkowskich, o których mowa we wspólnym stanowisku 2002/400/WPZiB (2), na okres kolejnych 12 miesięcy.

               (2)

               Na podstawie oceny stosowania wspólnego stanowiska 2002/400/WPZiB Rada uważa za właściwe przedłużenie ważności tych zezwoleń na okres kolejnych 12 miesięcy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:
   Artykuł 1
   Państwa członkowskie, o których mowa w art. 2 wspólnego stanowiska 2002/400/WPZiB, przedłużają ważność krajowych zezwoleń na wjazd i pobyt udzielonych zgodnie z art. 3 wspomnianego wspólnego stanowiska na okres kolejnych 12 miesięcy.
   Artykuł 2
   Rada dokonuje oceny stosowania wspólnego stanowiska 2002/400/WPZiB w terminie sześciu miesięcy od przyjęcia niniejszego wspólnego stanowiska.
   Artykuł 3
   Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 27 października 2008 r.

            W imieniu Rady

         M. BARNIER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 285 z 31.10.2007, s. 54.

      (2)  Dz.U. L 138 z 28.5.2002, s. 33.