title: Decyzja Komisji z dnia 8 kwietnia 2015 r. zmieniająca załącznik do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Andory

text:
               10.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 115/4

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 8 kwietnia 2015 r.
   zmieniająca załącznik do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Andory
   (2015/C 115/03)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Układ monetarny pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Andory z dnia 30 czerwca 2011 r., w szczególności jego art. 8 ust. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 8 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Andory (zwanego dalej „układem monetarnym”) zobowiązuje Księstwo Andory do wdrożenia aktów prawnych i przepisów UE dotyczących banknotów i monet euro, bankowości i finansów, zapobiegania praniu pieniędzy, zapobiegania oszustwom i fałszowaniu gotówkowych i bezgotówkowych środków płatniczych, medali i żetonów oraz wymogów sprawozdawczości statystycznej. Te akty prawne i przepisy wymieniono w załączniku do układu monetarnego.

               (2)

               Komisja powinna corocznie zmieniać wspomniany załącznik w celu uwzględnienia odpowiednich nowych aktów prawnych i przepisów Unii oraz zmian obowiązujących aktów prawnych i przepisów.

               (3)

               Niektóre akty prawne i przepisy Unii nie są już istotne, dlatego też powinny zostać usunięte z załącznika, podczas gdy niektóre przyjęte nowe akty prawne i przepisy Unii i niektóre zmiany obowiązujących aktów prawnych muszą zostać do niego dodane.

               (4)

               W związku z tym należy odpowiednio zmienić załącznik do układu monetarnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Załącznik do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Andory zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 kwietnia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK

                  Przepisy wymagające wdrożenia

                  Termin wdrożenia

                     Zapobieganie praniu pieniędzy

                  1

                  Decyzja ramowa Rady 2005/212/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie konfiskaty korzyści, narzędzi i mienia pochodzących z przestępstwa, Dz.U. L 68 z 15.3.2005, s. 49

                  31 marca 2015 r. (1)

                  2

                  Dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15

                  30 września 2013 r.

                  zmieniona:

                  3

                  dyrektywą 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego zmieniającą dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i 2006/48/WE i uchylającą dyrektywę 97/5/WE, Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1;

                  4

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/20/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2005/60/WE w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, Dz.U. L 76 z 19.3.2008, s. 46;

                  5

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniającą dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylającą dyrektywę 2000/46/WE, Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7;

                  6

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120;

                  uzupełniona:

                  7

                  decyzją Rady 2000/642/WSiSW z dnia 17 października 2000 r. dotyczącą uzgodnień w sprawie współpracy pomiędzy jednostkami wywiadu finansowego państw członkowskich w odniesieniu do wymiany informacji, Dz.U. L 271 z 24.10.2000, s. 4;

                  8

                  decyzją ramową Rady 2001/500/WSiSW z dnia 26 czerwca 2001 r. w sprawie prania brudnych pieniędzy oraz identyfikacji, wykrywania, zamrożenia, zajęcia i konfiskaty narzędzi oraz dochodów pochodzących z przestępstwa, Dz.U. L 182 z 5.7.2001, s. 1;

                  9

                  rozporządzeniem (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty, Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 9;

                  10

                  dyrektywą Komisji 2006/70/WE z dnia 1 sierpnia 2006 r. ustanawiającą środki wykonawcze do dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do definicji osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne, jak również w odniesieniu do technicznych kryteriów stosowania uproszczonych zasad należytej staranności wobec klienta oraz wyłączenia z uwagi na działalność finansową prowadzoną w sposób sporadyczny lub w bardzo ograniczonym zakresie, Dz.U. L 214 z 4.8.2006, s. 29;

                  11

                  rozporządzeniem (WE) nr 1781/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie informacji o zleceniodawcach, które towarzyszą przekazom pieniężnym, Dz.U. L 345 z 8.12.2006, s. 1;

                  12

                  decyzją Rady 2007/845/WSiSW z dnia 6 grudnia 2007 r. dotyczącą współpracy pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia w państwach członkowskich w dziedzinie wykrywania i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstwa lub innego mienia związanego z przestępstwem, Dz.U. L 332 z 18.12.2007, s. 103

                  13

                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/42/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zabezpieczenia i konfiskaty narzędzi służących do popełnienia przestępstwa i korzyści pochodzących z przestępstwa w Unii Europejskiej, Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 39

                  1 listopada 2016 r. (2)

                     Zapobieganie oszustwom i fałszowaniu pieniędzy

                  14

                  Decyzja ramowa Rady 2001/413/WSiSW z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie zwalczania fałszowania i oszustw związanych z bezgotówkowymi środkami płatniczymi, Dz.U. L 149 z 2.6.2001, s. 1

                  30 września 2013 r.

                  15

                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem, Dz.U. L 181 z 4.7.2001, s. 6

                  30 września 2013 r.

                  zmienione:

                  16

                  rozporządzeniem Rady (WE) nr 44/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1338/2001 ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem, Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 1

                  17

                  Decyzja Rady 2001/887/WSiSW z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie ochrony euro przed fałszowaniem, Dz.U. L 329 z 14.12.2001, s. 1

                  30 września 2013 r.

                  18

                  Decyzja Rady 2001/923/WE z dnia 17 grudnia 2001 r. ustanawiająca program wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem (program „Perykles”), Dz.U. L 339 z 21.12.2001, s. 50

                  30 września 2013 r.

                  zmieniona:

                  19

                  decyzją Rady 2006/75/WE z dnia 30 stycznia 2006 r. zmieniającą i rozszerzającą decyzję 2001/923/WE ustanawiającą program wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem (program „Perykles”), Dz.U. L 36 z 8.2.2006, s. 40;

                  20

                  decyzją Rady 2006/849/WE z dnia 20 listopada 2006 r. zmieniającą i rozszerzającą decyzję 2001/923/WE ustanawiającą program wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem (program „Perykles”), Dz.U. L 330 z 28.11.2006, s. 28

                  21

                  Decyzja Rady 2003/861/WE z dnia 8 grudnia 2003 r. dotycząca analizy technicznej i współpracy w odniesieniu do fałszywych monet euro, Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s. 44

                  30 września 2013 r.

                  22

                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2182/2004 z dnia 6 grudnia 2004 r. dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro, Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 1

                  30 września 2013 r.

                  zmienione:

                  23

                  rozporządzeniem Rady (WE) nr 46/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2182/2004 dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro, Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 5

                  24

                  Decyzja Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiająca Europejski Urząd Policji (Europol), Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37

                  30 września 2013 r.

                  25

                  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego EBC/2010/14 z dnia 16 września 2010 r. w sprawie weryfikacji autentyczności i jakości obiegowej oraz powtórnego wprowadzania do obiegu banknotów euro, Dz.U. L 267 z 9.10.2010, s. 1

                  30 września 2013 r.

                  zmieniona:

                  26

                  decyzją Europejskiego Banku Centralnego EBC/2012/19 z dnia 7 września 2012 r. zmieniającą decyzję EBC/2010/14 w sprawie weryfikacji autentyczności i jakości obiegowej oraz powtórnego wprowadzania do obiegu banknotów euro (2012/507/UE), Dz.U. L 253 z 20.9.2012, s. 19

                  30 września 2014 r. (1)

                  27

                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/62/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie prawnokarnych środków ochrony euro i innych walut przed fałszowaniem, zastępująca decyzję ramową Rady 2000/383/WSiSW, Dz.U. L 151 z 21.5.2014, s. 1

                  30 czerwca 2016 r. (2)

                     Przepisy dotyczące banknotów i monet euro

                  28

                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2532/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji, Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 4

                  30 września 2014 r. (1)

                  29

                  Konkluzje Rady z dnia 23 listopada 1998 r. oraz z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie monet kolekcjonerskich

                  31 marca 2013 r.

                  30

                  Konkluzje Rady z dnia 10 maja 1999 r. w sprawie systemu zarządzania jakością w odniesieniu do monet euro

                  31 marca 2013 r.

                  31

                  Komunikat Komisji z dnia 22 października 2001 r. w sprawie ochrony praw autorskich do projektów wspólnych stron monet euro (COM(2001) 600 final), Dz.U. C 318 z 13.11.2001, s. 3

                  31 marca 2013 r.

                  32

                  Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego EBC/2003/5 z dnia 20 marca 2003 r. w sprawie egzekwowania środków przeciwdziałających niedozwolonej reprodukcji banknotów euro oraz w sprawie wymiany i wycofywania z obiegu banknotów euro, Dz.U. L 78 z 25.3.2003, s. 20

                  31 marca 2013 r.

                  zmienione:

                  33

                  wytycznymi EBC/2013/11 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 19 kwietnia 2013 r. zmieniającymi wytyczne EBC/2003/5 w sprawie egzekwowania środków przeciwdziałających niedozwolonej reprodukcji banknotów euro oraz w sprawie wymiany i wycofywania z obiegu banknotów euro, Dz.U. L 118 z 30.4.2013, s. 43

                  30 września 2014 r. (1)

                  34

                  Zalecenie Komisji 2009/23/WE z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących stron narodowych i emisji monet euro przeznaczonych do obiegu (C(2008) 8625), Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 52

                  31 marca 2013 r.

                  35

                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1210/2010 z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie weryfikacji autentyczności monet euro oraz postępowania z monetami euro nienadającymi się do obiegu, Dz.U. L 339 z 22.12.2010, s. 1

                  31 marca 2013 r.

                  36

                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1214/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zawodowego, transgranicznego transportu drogowego gotówki euro między państwami członkowskimi należącymi do strefy euro, Dz.U. L 316 z 29.11.2011, s. 1

                  31 marca 2015 r. (1)

                  37

                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 651/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie emisji monet euro, Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 135

                  30 września 2014 r. (1)

                  38

                  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego EBC/2013/10 z dnia 19 kwietnia 2013 r. w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofania banknotów euro, Dz.U. L 118 z 30.4.2013, s. 37

                  30 września 2014 r. (1)

                  39

                  Rozporządzenie Rady (UE) nr 729/2014 z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu (wersja przekształcona), Dz.U. L 194 z 2.7.2014, s. 1

                  30 września 2014 r. (2)

                     Prawodawstwo w dziedzinie bankowości i finansów

                  40

                  Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych, Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1

                  31 marca 2016 r.

                  zmieniona:

                  41

                  dyrektywą 2001/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. zmieniającą dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG oraz 86/635/EWG w zakresie zasad oceny rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, a także banków oraz innych instytucji finansowych, Dz.U. L 283 z 27.10.2001, s. 28;

                  42

                  dyrektywą 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniającą dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG, 86/635/EWG i 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, banków i innych instytucji finansowych oraz zakładów ubezpieczeń, Dz.U. L 178 z 17.7.2003, s. 16;

                  43

                  dyrektywą 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. zmieniającą dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, 83/349/EWG w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, 86/635/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń, Dz.U. L 224 z 16.8.2006, s. 1

                  44

                  Dyrektywa Rady 89/117/EWG z dnia 13 lutego 1989 r. w sprawie obowiązków w zakresie publikacji odnoszących się do rocznych sprawozdań finansowych oddziałów, utworzonych w państwie członkowskim, instytucji kredytowych i instytucji finansowych mających swoją siedzibę poza tym państwem członkowskim, Dz.U. L 44 z 16.2.1989, s. 40

                  31 marca 2018 r.

                  45

                  Dyrektywa 97/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemów rekompensat dla inwestorów, Dz.U. L 84 z 26.3.1997, s. 22

                  31 marca 2018 r.

                  46

                  Zalecenie Komisji 97/489/WE z dnia 30 lipca 1997 r. dotyczące transakcji realizowanych przy użyciu elektronicznych instrumentów płatniczych, a w szczególności związku między emitentem a posiadaczem, Dz.U. L 208 z 2.8.1997, s. 52

                  31 marca 2018 r.

                  47

                  Dyrektywa 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych, Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45

                  31 marca 2018 r.

                  zmieniona:

                  48

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/44/WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniającą dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych, Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 37;

                  49

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120;

                  50

                  rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji, Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1

                  51

                  Dyrektywa 2001/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych, Dz.U. L 125 z 5.5.2001, s. 15

                  31 marca 2018 r.

                  zmieniona:

                  52

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012, Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190

                  53

                  Dyrektywa 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych, Dz.U. L 168 z 27.6.2002, s. 43

                  31 marca 2018 r.

                  zmieniona:

                  54

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/44/WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniającą dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych, Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 37;

                  55

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012, Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190

                  56

                  Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1

                  31 marca 2018 r.

                  zmieniona:

                  57

                  dyrektywą 2005/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 2005 r. zmieniającą dyrektywy Rady 73/239/EWG, 85/611/EWG, 91/675/EWG, 92/49/EWG i 93/6/EWG oraz dyrektywy 94/19/WE, 98/78/WE, 2000/12/WE, 2001/34/WE, 2002/83/WE i 2002/87/WE w celu ustanowienia nowej struktury organizacyjnej komitetów w sektorze usług finansowych, Dz.U. L 79 z 24.3.2005, s. 9;

                  58

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/25/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, Dz.U. L 81 z 20.3.2008, s. 40;

                  59

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120;

                  60

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/89/UE z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/78/WE, 2002/87/WE, 2006/48/WE i 2009/138/WE w odniesieniu do dodatkowego nadzoru nad podmiotami finansowymi konglomeratu finansowego, Dz.U. L 326 z 8.12.2011, s. 113;

                  61

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE, Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338

                  62

                  Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG, Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1

                  31 marca 2018 r.

                  zmieniona:

                  63

                  dyrektywą 2006/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. zmieniającą dyrektywę 2004/39/WE w sprawie rynków instrumentów finansowych w odniesieniu do niektórych terminów, Dz.U. L 114 z 27.4.2006, s. 60;

                  64

                  dyrektywą 2007/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. zmieniającą dyrektywę Rady 92/49/EWG oraz dyrektywy 2002/83/WE, 2004/39/WE, 2005/68/WE i 2006/48/WE w zakresie zasad proceduralnych i kryteriów oceny stosowanych w ramach oceny ostrożnościowej przypadków nabycia lub zwiększenia udziałów w podmiotach sektora finansowego, Dz.U. L 247 z 21.9.2007, s. 1;

                  65

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/10/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2004/39/WE w sprawie rynków instrumentów finansowych w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, Dz.U. L 76 z 19.3.2008, s. 33;

                  66

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120;

                  uzupełniona:

                  67

                  rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1287/2006 z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającym środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zobowiązań przedsiębiorstw inwestycyjnych w zakresie prowadzenia rejestrów, sprawozdań z transakcji, przejrzystości rynkowej, dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy, Dz.U. L 241 z 2.9.2006, s. 1;

                  68

                  dyrektywą Komisji 2006/73/WE z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającą środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy, Dz.U. L 241 z 2.9.2006, s. 26

                  69

                  Dyrektywa 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego zmieniająca dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i 2006/48/WE i uchylająca dyrektywę 97/5/WE, Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1

                  31 marca 2016 r.

                  zmieniona:

                  70

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/111/WE z dnia 16 września 2009 r. zmieniającą dyrektywy 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2007/64/WE w odniesieniu do banków powiązanych z centralnymi instytucjami, niektórych pozycji funduszy własnych, dużych ekspozycji, uzgodnień w zakresie nadzoru oraz zarządzania w sytuacji kryzysowej, Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 97

                  71

                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 924/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2560/2001, Dz.U. L 266 z 9.10.2009, s. 11

                  31 marca 2018 r.

                  zmienione:

                  72

                  rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającym wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 924/2009, Dz.U. L 94 z 30.3.2012, s. 22

                  73

                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE, Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7

                  31 marca 2016 r.

                  74

                  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1096/2010 z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie powierzenia Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególnych zadań w zakresie funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego, Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 162

                  31 marca 2016 r.

                  75

                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego, Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1

                  31 marca 2016 r.

                  76

                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE, Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12

                  31 marca 2016 r.

                  zmienione:

                  77

                  rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1022/2013 z dnia 22 października 2013 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do powierzenia Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególnych zadań zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013, Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 5;

                  78

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami mieszkalnymi i zmieniającą dyrektywy 2008/48/WE i 2013/36/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 1093/2010, Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 34;

                  79

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012, Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190

                  80

                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE, Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84

                  31 marca 2016 r.

                  zmienione:

                  81

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010, Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 1;

                  82

                  rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 258/2014 z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie ustanowienia unijnego programu wspierania określonych działań w dziedzinach sprawozdawczości finansowej i badania sprawozdań finansowych na lata 2014–2020 oraz uchylającym decyzję nr 716/2009/WE, Dz.U. L 105 z 8.4.2014, s. 1;

                  83

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/51/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. zmieniającą dyrektywy 2003/71/WE i 2009/138/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010 w zakresie uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), Dz.U. L 153 z 22.5.2014, s. 1

                  84

                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120

                  31 marca 2016 r.

                  85

                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji, Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1

                  30 września 2019 r. (1)

                  zmienione:

                  86

                  rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 648/2012, Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1;

                  87

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1002/2013 z dnia 12 lipca 2013 r. zmieniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do wykazu podmiotów, do których rozporządzenie to nie ma zastosowania, Dz.U. L 279 z 19.10.2013, s. 2;

                  88

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012, Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190;

                  uzupełnione:

                  89

                  rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1247/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do formatu i częstotliwości dokonywania zgłoszeń dotyczących transakcji do repozytoriów transakcji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji, Dz.U. L 352 z 21.12.2012, s. 20;

                  90

                  rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1248/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące formatu wniosku o rejestrację jako repozytorium transakcji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji, Dz.U. L 352 z 21.12.2012, s. 30;

                  91

                  rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1249/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące formatu dokumentacji, która ma być zachowywana przez kontrahentów centralnych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji, Dz.U. L 352 z 21.12.2012, s. 32;

                  92

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 148/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających minimalny poziom szczegółowości informacji podlegających zgłoszeniu repozytoriom, Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 1;

                  93

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 149/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pośrednich uzgodnień rozliczeniowych, obowiązku rozliczania, rejestru publicznego, dostępu do systemu obrotu, kontrahentów niefinansowych, technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego, Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 11;

                  94

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 150/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających szczegóły dotyczące wniosku o rejestrację jako repozytorium transakcji, Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 25;

                  95

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 151/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających dane, które mają być publikowane i udostępniane przez repozytoria transakcji, a także standardy operacyjne dotyczące agregowania i porównywania danych oraz dostępu do tych danych, Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 33;

                  96

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 152/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów kapitałowych obowiązujących partnerów centralnych, Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 37;

                  97

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 153/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów kapitałowych obowiązujących partnerów centralnych, Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 41;

                  98

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 876/2013 z dnia 28 maja 2013 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów obowiązujących kontrahentów centralnych, Dz.U. L 244 z 13.9.2013, s. 19;

                  30 września 2019 r. (2)

                  99

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1003/2013 z dnia 12 lipca 2013 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do opłat pobieranych przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych od repozytoriów transakcji, Dz.U. L 279 z 19.10.2013, s. 4;

                  30 września 2019 r. (2)

                  100

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 285/2014 z dnia 13 lutego 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących bezpośredniego, znaczącego i przewidywalnego skutku kontraktów wewnątrz Unii oraz zapobiegania obchodzeniu przepisów i wymogów, Dz.U. L 85 z 21.3.2014, s. 1;

                  30 września 2019 r. (2)

                  101

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 667/2014 z dnia 13 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do przepisów proceduralnych dotyczących grzywien nakładanych na repozytoria transakcji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, w tym przepisów dotyczących prawa do obrony i przepisów tymczasowych, Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 31;

                  30 września 2019 r. (2)

                  102

                  rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 484/2014 z dnia 12 maja 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do hipotetycznego kapitału kontrahenta centralnego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012, Dz.U. L 138 z 13.5.2014, s. 57

                  30 września 2019 r. (2)

                  103

                  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012, Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1

                  30 września 2017 r. (1)

                  uzupełnione:

                  104

                  rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1423/2013 z dnia 20 grudnia 2013 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w zakresie wymogów dotyczących ujawniania informacji na temat funduszy własnych instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013, Dz.U. L 355 z 31.12.2013, s. 60;

                  30 września 2017 r. (2)

                  105

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 183/2014 z dnia 20 grudnia 2013 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określenia sposobu obliczania korekt z tytułu szczególnego i ogólnego ryzyka kredytowego, Dz.U. L 57 z 27.2.2014, s. 3;

                  30 września 2017 r. (2)

                  106

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 241/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie funduszy własnych obowiązujących instytucje, Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 8;

                  30 września 2017 r. (2)

                  107

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 342/2014 z dnia 21 stycznia 2014 r. uzupełniającym dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących stosowania metod obliczania wymogów adekwatności kapitałowej w odniesieniu do konglomeratów finansowych, Dz.U. L 100 z 3.4.2014, s. 1;

                  30 września 2017 r. (2)

                  108

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 523/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych służących określeniu, czym jest bliska odpowiedniość między wartością obligacji zabezpieczonych instytucji a wartością aktywów instytucji, Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 4;

                  30 września 2017 r. (2)

                  109

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 525/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących definicji rynku, Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 15;

                  30 września 2017 r. (2)

                  110

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 526/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ustalania wskaźnika zastępczego spreadu i ograniczonej liczby mniejszych portfeli w odniesieniu do ryzyka korekty wyceny kredytowej, Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 17;

                  30 września 2017 r. (2)

                  111

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 528/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ryzyka związanego z opcjami innego niż ryzyko delta w ramach standardowego podejścia do ryzyka rynkowego, Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 29;

                  30 września 2017 r. (2)

                  112

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 529/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących oceny istotności rozszerzeń i zmian metody wewnętrznych ratingów oraz metody zaawansowanego pomiaru, Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 36;

                  30 września 2017 r. (2)

                  113

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 625/2014 z dnia 13 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w drodze regulacyjnych standardów technicznych określających wymogi dla instytucji inwestujących, instytucji sponsorujących, pierwotnych kredytodawców oraz instytucji inicjujących w odniesieniu do ekspozycji z tytułu przeniesionego ryzyka kredytowego, Dz.U. L 174 z 13.6.2014, s. 16;

                  30 września 2017 r. (2)

                  114

                  rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 680/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące sprawozdawczości nadzorczej instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013, Dz.U. L 191 z 28.6.2014, s. 1;

                  30 września 2017 r. (2)

                  115

                  rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 602/2014 z dnia 4 czerwca 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w celu ułatwienia konwergencji praktyk nadzorczych w odniesieniu do stosowania dodatkowej wagi ryzyka zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013, Dz.U. L 166 z 5.6.2014, s. 22

                  30 września 2017 r. (2)

                  116

                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE, Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338

                  30 września 2017 r. (1)

                  zmieniona:

                  117

                  dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012, Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190;

                  uzupełniona:

                  118

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 604/2014 z dnia 4 marca 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych w odniesieniu do kryteriów jakościowych i właściwych kryteriów ilościowych ustalania kategorii pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka instytucji, Dz.U. L 167 z 6.6.2014, s. 30;

                  30 września 2017 r. (2)

                  119

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 524/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających informacje, które właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich przekazują sobie nawzajem, Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 6;

                  30 września 2017 r. (2)

                  120

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 527/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających klasy instrumentów, które odpowiednio odzwierciedlają jakość kredytową instytucji kontynuującej działalność i są przeznaczone do wykorzystania do celów wynagrodzenia zmiennego, Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 21;

                  30 września 2017 r. (2)

                  121

                  rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 530/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w zakresie regulacyjnych standardów technicznych precyzujących istotne ekspozycje i progi w odniesieniu do wewnętrznych metod dotyczących ryzyka szczególnego w portfelu handlowym, Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 50;

                  30 września 2017 r. (2)

                  122

                  rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 620/2014 z dnia 4 czerwca 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do wymiany informacji między właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia a właściwymi organami przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE, Dz.U. L 172 z 12.6.2014, s. 1;

                  30 września 2017 r. (2)

                  123

                  rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 650/2014 z dnia 4 czerwca 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do formatu, struktury, spisu treści i daty corocznej publikacji informacji ujawnianych przez właściwe organy zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE, Dz.U. L 185 z 25.6.2014, s. 1;

                  30 września 2017 r. (2)

                  124

                  rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 710/2014 z dnia 23 czerwca 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące warunków stosowania procedury wspólnej decyzji na temat wymogów ostrożnościowych dostosowanych do konkretnych instytucji zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE, Dz.U. L 188 z 27.6.2014, s. 19

                  30 września 2017 r. (2)

                  125

                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (wersja przekształcona), Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 149

                  31 marca 2016 r. (2)

                  126

                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012, Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190

                  31 marca 2018 r. (2)

                     Prawodawstwo w dziedzinie gromadzenia informacji statystycznych

                  127

                  Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego z dnia 25 lipca 2013 r. w sprawie wymagań w zakresie sprawozdawczości statystycznej Europejskiego Banku Centralnego w dziedzinie kwartalnych sprawozdań finansowych (EBC/2013/24), Dz.U. L 2 z 7.1.2014, s. 34

                  31 marca 2016 r. (2)

                  128

                  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1071/2013 z dnia 24 września 2013 r. dotyczące bilansu sektora monetarnych instytucji finansowych (wersja przekształcona) (EBC/2013/33), Dz.U. L 297 z 7.11.2013, s. 1

                  31 marca 2016 r. (2)

                  129

                  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1072/2013 z dnia 24 września 2013 r. w sprawie statystyki stóp procentowych stosowanych przez monetarne instytucje finansowe (wersja przekształcona) (EBC/2013/34), Dz.U. L 297 z 7.11.2013, s. 51

                  31 marca 2016 r. (2)

                  130

                  Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego z dnia 4 kwietnia 2014 r. w sprawie statystyki monetarnej i finansowej (wersja przekształcona) (EBC/2014/15), Dz.U. L 340 z 26.11.2014, s. 1

                  31 marca 2016 r. (2)

         (1)  W 2013 r. wspólny komitet uzgodnił te terminy zgodnie z art. 8 ust. 4 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Andory z dnia 30 czerwca 2011 r.

         (2)  W 2014 r. wspólny komitet uzgodnił te terminy zgodnie z art. 8 ust. 4 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Andory z dnia 30 czerwca 2011 r.


title: Decyzja Rady z dnia 9 października 2009 r. w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków z Włoch, Luksemburga i Malty Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących

text:
               13.10.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 245/15

      DECYZJA RADY

   z dnia 9 października 2009 r.
   w sprawie mianowania członków oraz zastępców członków z Włoch, Luksemburga i Malty Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących
   2009/C 245/05
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (1), w szczególności jego art. 82,
   uwzględniając listy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 30 marca 2009 r. (2) Rada mianowała członków oraz zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących na okres od dnia 30 marca 2009 r. do dnia 29 marca 2011 r., z wyjątkiem pewnych członków oraz zastępców członków, w tym członków oraz zastępców członków z Włoch, Luksemburga i Malty.

               (2)

               Rządy Włoch, Luksemburga i Malty przedstawiły kandydatury na pewną liczbę stanowisk, które należy obsadzić,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Niniejszym następujące osoby mianuje się członkami i zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących na okres do dnia 29 marca 2011 r.:

      PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Kraj

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Włochy

               Maria Grazia CATALDI

               Enza AMATO

               Luksemburg

               Claude EWEN
               Romain EWERT

               Mady KRIES

      PRZEDSTAWICIELE ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

               Kraj

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Włochy

               Michele ZERILLO
               Gianluca LODETTI

               Enrico MORONI

               Luksemburg

               Eduardo DIAS
               Vincent JACQUET

               Tania MATIAS

               Malta

               Margaret MAGRIN
               Martin BALZAN

               Terry GOSDEN

      PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Kraj

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Włochy

               Paola ASTORRI
               Giacomo Emilio CURATOLO

               Elvira MASSIMIANO

               Luksemburg

               François ENGELS
               Tom HERMES

               Fabienne LANG

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 października 2009 r.

            W imieniu Rady

         Å. TORSTENSSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 149 z 5.7.1971, s. 2.

      (2)  Dz.U. C 83 z 7.4.2009, s. 19.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/118 z dnia 20 stycznia 2016 r. w sprawie wdrożenia przez operację EUNAVFOR MED SOPHIA rezolucji 2240 (2015) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA/1/2016)

text:
               29.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 23/63

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2016/118
   z dnia 20 stycznia 2016 r.
   w sprawie wdrożenia przez operację EUNAVFOR MED SOPHIA rezolucji 2240 (2015) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA/1/2016)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2015/778 z dnia 18 maja 2015 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA) (1), w szczególności jej art. 6 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W decyzji Rady (WPZiB) 2015/778 przewidziano, że operacja wojskowa Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA) (zwana dalej „operacją”) będzie prowadzona w różnych fazach.

               (2)

               W dniu 14 września 2015 r. Rada uznała, że spełniono wszystkie warunki, by operacja przeszła do drugiej fazy działań na pełnym morzu. W dniu 28 września 2015 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa przyjął decyzję (WPZiB) 2015/1772 (2) w sprawie przejścia operacji EUNAVFOR MED SOPHIA do drugiej fazy operacji, jak wskazano w art. 2 ust. 2 lit. b) ppkt (i) decyzji (WPZiB) 2015/778, w której zatwierdzono także przyjęte zasady zaangażowania dla tej fazy operacji.

               (3)

               W dniu 9 października 2015 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) przyjęła rezolucję 2240 (2015). Rezolucja ta wzmacnia upoważnienie do podejmowania środków przeciwko przemytowi migrantów i handlowi ludźmi prowadzonych z terytorium Libii i z jej wybrzeża. W szczególności w jej pkt 7, 8 i 10 upoważnia się państwa członkowskie, działające na szczeblu krajowym lub poprzez organizacje regionalne uczestniczące w walce z przemytem migrantów i handlem ludźmi, przez okres jednego roku, „do dokonywania – na pełnym morzu u wybrzeży Libii – inspekcji statków, co do których mają uzasadnione powody, by podejrzewać, że są one używane do przemytu migrantów lub handlu ludźmi z Libii, pod warunkiem że takie państwa członkowskie i organizacje regionalne w dobrej wierze podejmują starania, by – przed zastosowaniem upoważnienia nakreślonego w niniejszym punkcie – ubiegać się o uzyskanie zgody państwa bandery tego statku”. Upoważnia się także państwa członkowskie „do zajęcia statków poddanych inspekcji na mocy pkt 7, co do których potwierdzono, że są one używane do przemytu migrantów lub handlu ludźmi z Libii, oraz podkreśla się, że dalsze działania dotyczące takich statków poddanych inspekcji na mocy pkt 7, łącznie z ich usunięciem, będą prowadzone zgodnie z mającym zastosowanie prawem międzynarodowym, z należytym uwzględnieniem interesów wszystkich stron trzecich, które działały w dobrej wierze” oraz „do zastosowania wszelkich środków proporcjonalnych do konkretnej sytuacji w zakresie konfrontacji z osobami zajmującymi się przemytem migrantów lub handlem ludźmi, przy wykonywaniu działań na podstawie pkt 7 i 8 i w pełnej zgodności z międzynarodowym prawem dotyczącym praw człowieka, stosownie do okoliczności”.

               (4)

               W dniu 16 października 2015 r. dowódca operacji EUNAVFOR MED SOPHIA wskazał, że operacja jest gotowa do wdrożenia rezolucji RB ONZ 2240 (2015).

               (5)

               W następstwie porozumienia osiągniętego przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa w dniu 18 stycznia 2016 r. Rada stwierdziła, że spełniono warunki konieczne do wykonania przez operację, na pełnym morzu u wybrzeży Libii, upoważnienia nadanego rezolucją RB ONZ 2240 (2015), zgodnie z decyzją Rady (WPZiB) 2015/778.

               (6)

               Operacja powinna zatem zostać upoważniona do dokonywania wejścia na pokład, przeszukania, zajęcia i zawrócenia na pełnym morzu statków, co do których podejrzewa się, że są używane do przemytu ludzi lub handlu ludźmi, na warunkach określonych w rezolucji RB ONZ 2240 (2015); w tym celu zatwierdzić należy dostosowane zasady zaangażowania.

               (7)

               Przejście do kolejnych faz operacji, w tym podjęcie działań na terytorialnych i wewnętrznych wodach państwa nadbrzeżnego na podstawie art. 2 ust. 2 lit. b) ppkt (ii) decyzji (WPZiB) 2015/778, podlegać będzie dalszej ocenie Rady w przedmiocie spełnienia warunków tego przejścia, z uwzględnieniem mających zastosowanie rezolucji RB ONZ i zgody zainteresowanych państw nadbrzeżnych, a także decyzji Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa co do daty tego przejścia, zgodnie z decyzją (WPZiB) 2015/778 i decyzją (WPZiB) 2015/972 (3) w sprawie rozpoczęcia operacji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Operacja wojskowa Unii Europejskiej w południowym rejonie środkowej części Morza Śródziemnego (operacja EUNAVFOR MED SOPHIA) zostaje niniejszym upoważniona do dokonywania wejścia na pokład, przeszukania, zajęcia i zawrócenia na pełnym morzu statków, co do których podejrzewa się, że są używane do przemytu ludzi lub handlu ludźmi, na warunkach określonych w rezolucji RB ONZ 2240 (2015), zgodnie z decyzją (WPZiB) 2015/778, w okresie ustalonym w tej rezolucji, wraz ze wszystkimi późniejszymi przedłużeniami tego okresu przez Radę Bezpieczeństwa.
   Artykuł 2
   Zatwierdza się niniejszym dostosowane zasady zaangażowania, które mają umożliwić wykonanie upoważnienia z art. 1.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 stycznia 2016 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 122 z 19.5.2015, s. 31.

      (2)  Dz.U. L 258 z 3.10.2015, s. 5.

      (3)  Dz.U. L 157 z 23.6.2015, s. 51.


title: 2013/475/UE: Decyzja Rady z dnia 23 września 2013 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Dwustronnej Rady ds. Nadzoru na mocy Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, dotyczącego decyzji nr 0004 zmieniającej załącznik 1 do Umowy

text:
               28.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 257/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 września 2013 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Dwustronnej Rady ds. Nadzoru na mocy Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, dotyczącego decyzji nr 0004 zmieniającej załącznik 1 do Umowy
   (2013/475/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Rady 2011/719/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (1) weszła w życie dnia 1 maja 2011 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 3.C.2 Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (2) (zwanej dalej „Umową”) Dwustronna Rada ds. Nadzoru, powołana na mocy art. 3.A Umowy, może dokonać zmiany załączników do Umowy zgodnie z jej art. 19.B.

               (3)

               Należy zatem określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Dwustronnej Rady ds. Nadzoru, zgodnie z art. 4 ust. 4 decyzji 2011/719/UE, w odniesieniu do decyzji Dwustronnej Rady ds. Nadzoru nr 0004 dotyczącej zmiany załącznika 1 do Umowy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieiu Unii Europejskiej na forum Dwustronnej Rady ds. Nadzoru, o której mowa w art. 3.A Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, w odniesieniu do przyjęcia przez Dwustronną Radę ds. Nadzoru decyzji zmieniającej załącznik 1 do Umowy, jest oparte na projekcie decyzji nr 0004 Dwustronnej Rady ds. Nadzoru, załączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 września 2013 r.

            W imieniu Rady

         V. JUKNA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 291 z 9.11.2011, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 291 z 9.11.2011, s. 3.

      PROJEKT
      DWUSTRONNA RADA DS. NADZORU
      Umowy między stanami zjednoczonymi ameryki a wspólnotą europejską o współpracy w zakresie uregulowań dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego
      Zapis decyzji
      Decyzja nr 0004
      Zgodnie z art. 19.B Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (zwanej dalej „Umową”), który stanowi, że zmiany załączników do Umowy są realizowane na podstawie decyzji Dwustronnej Rady ds. Nadzoru ustanowionej na mocy art. 3 Umowy, Dwustronna Rada ds. Nadzoru postanawia, co następuje:

                  1.

                  W załączniku 1 do Umowy dodaje się nowy pkt 3.2.11 w brzmieniu:

                              „3.2.11

                                          a)

                                          Od dnia 1 stycznia 2014 r. opłaty nakładane w danym roku kalendarzowym przez wyspecjalizowaną agencję na wnioskodawcę lub jednostkę regulowaną z tytułu weryfikacji dokonanej przez tę wyspecjalizowaną agencję na mocy pkt 3.2.4 w odniesieniu do zatwierdzenia

                                                      (i)

                                                      projektu statku powietrznego, silnika do statku powietrznego, śmigła i urządzenia;

                                                      (ii)

                                                      uzupełniającego certyfikatu typu;

                                                      (iii)

                                                      niektórych ważnych zmian w projektach typu, określonych w technicznych procedurach wykonawczych; lub

                                                      (iv)

                                                      zmian akustycznych i zmian w zakresie emisji

                                                nie przekraczają 95 % opłat, jakie wyspecjalizowana agencja nałożyłaby na wnioskodawcę lub jednostkę regulowaną w tym samym roku kalendarzowym za wydanie równoważnego zatwierdzenia projektu, uzupełniającego certyfikatu typu, ważnych zmian, zmian akustycznych i zmian w zakresie emisji przy przeprowadzaniu procesu certyfikacji.

                                          b)

                                          Opłaty nakładane w danym roku kalendarzowym przez wyspecjalizowaną agencję na wnioskodawcę lub jednostkę regulowaną z tytułu weryfikacji dokonanej przez tę wyspecjalizowaną agencję na mocy pkt 3.2.4 odzwierciedlają przyrost wydajności uzyskany dzięki przeprowadzeniu procesu weryfikacji zamiast procesu certyfikacji. Taki przyrost wydajności i powiązane z nim obniżki opłat są uzasadniane na podstawie właściwych danych. W związku z tym Dwustronna Rada ds. Nadzoru okresowo dokonuje przeglądu wskaźnika procentowego określonego w lit. a) i podejmuje stosowną decyzję w sprawie dostosowania tego wskaźnika.”.

                  2.

                  Okresowy przegląd przewidziany w nowym pkt 3.2.11 lit. b) przeprowadza się na wniosek jednejs ze Stron, nie częściej niż raz na dwa lata. Jak przewidziano w pkt 2.2.1 załącznika 1 do Umowy, przy dokonywaniu przeglądów i przygotowywaniu wszelkich niezbędnych decyzji Dwustronną Radę ds. Nadzoru wspomaga Rada ds. Nadzoru Certyfikacji. Przegląd i decyzja opierają się na danych dostarczonych przez wyspecjalizowane agencje.

            Niniejsza zmiana staje się skuteczna z dniem złożenia ostatniego z poniższych podpisów.
      W imieniu Dwustronnej Rady ds. Nadzoru:

                  FEDERALNA ADMINISTRACJA LOTNICTWA CYWILNEGO

                  KOMISJA EUROPEJSKA

                  DEPARTAMENT TRANSPORTU

                  UNIA EUROPEJSKA

                  STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI

                              PODPISANO PRZEZ

                              :

                              _

                              PODPISANO PRZEZ

                              :

                              _

                              TYTUŁ

                              :

                              Zastępca Naczelnika ds. Bezpieczeństwa Lotniczego

                              TYTUŁ

                              :

                              Dyrektor ds. Transportu Lotniczego i Transportu Międzynarodowego, Dyrekcja Generalna ds. Transportu i Mobilności

                  DATA:

                  DATA:

                              MIEJSCE

                              :

                              Waszyngton DC

                              MIEJSCE

                              :

                              Bruksela, Belgia


title: Decyzja Rady (UE) 2015/362 z dnia 2 marca 2015 r. ustalająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do wniosku Stanów Zjednoczonych o przyznanie przez WTO zwolnienia dotyczącego przedłużenia i rozszerzenia zakresu wydanej przez Stany Zjednoczone ustawy o odbudowie gospodarczej basenu Morza Karaibskiego (CBERA)

text:
               6.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 62/22

         DECYZJA RADY (UE) 2015/362
   z dnia 2 marca 2015 r.
   ustalająca stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do wniosku Stanów Zjednoczonych o przyznanie przez WTO zwolnienia dotyczącego przedłużenia i rozszerzenia zakresu wydanej przez Stany Zjednoczone ustawy o odbudowie gospodarczej basenu Morza Karaibskiego (CBERA)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4, akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. IX ust. 3 i 4 Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu („Porozumienie ustanawiające WTO”) określa procedury stosowane przy przyznawaniu zwolnień dotyczących wielostronnych porozumień handlowych w załącznikach 1A, 1B lub 1C Porozumienia ustanawiającego WTO i w załącznikach do nich.

               (2)

               Stanom Zjednoczonym przyznane zostało zwolnienie z obowiązków zawartych w art. I ust. 1 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 („GATT z 1994 r.”) w dniu 15 lutego 1985 r. na okres od dnia 1 stycznia 1984 r. do dnia 30 września 1995 r. W dniu 15 listopada 1995 r. Stanom Zjednoczonym przyznano nowe zwolnienie do dnia 30 września 2005 r. i ponownie, w dniu 29 maja 2009 r., do dnia 31 grudnia 2014 r., w zakresie, w jakim jest to niezbędne do umożliwienia Stanom Zjednoczonym przyznania bezcłowego traktowania dla przywozu kwalifikujących się produktów pochodzących z państw i terytoriów Ameryki Środkowej i Karaibów, będących beneficjentami („kraje beneficjenci”), wyznaczonych zgodnie z przepisami ustawy o odbudowie gospodarczej basenu Morza Karaibskiego z 1983 r., zmienionej ustawą o odbudowie gospodarczej basenu Morza Karaibskiego z 1990 r. oraz ustawą o partnerstwie handlowym pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a basenem Morza Karaibskiego i dokumentami „Haitian Hemispheric Opportunity through Partnership Encouragement Act” z 2006 r., „Haitian Hemispheric Opportunity through Partnership Encouragement Act” z 2008 r. oraz „Haitian Economic Lift Program Act” z 2010 r. („istniejące zwolnienie”).

               (3)

               Na podstawie art. IX ust. 3 Porozumienia ustanawiającego WTO Stany Zjednoczone wystąpiły z wnioskiem o przedłużenie okresu obowiązywania istniejącego zwolnienia do dnia 31 grudnia 2019 r. i o rozszerzenie zakresu istniejącego zwolnienia z obowiązków wynikających z art. I ust. 1 GATT z 1994 r., w zakresie, w jakim jest to niezbędne do umożliwienia Stanom Zjednoczonym przyznania bezcłowego traktowania kwalifikujących się produktów pochodzących z krajów beneficjentów wyznaczonych zgodnie z przepisami ustawy o odbudowie gospodarczej basenu Morza Karaibskiego z 1983 r., zmienionej ustawą o odbudowie gospodarczej basenu Morza Karaibskiego z 1990 r. oraz ustawą o partnerstwie handlowym pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a basenem Morza Karaibskiego i dokumentami „Haitian Hemispheric Opportunity through Partnership Encouragement Act” z 2006 r., „Haitian Hemispheric Opportunity through Partnership Encouragement Act” z 2008 r. oraz „Haitian Economic Lift Program Act” z 2010 r.

               (4)

               Przyznanie wniosku Stanów Zjednoczonych o zwolnienie WTO nie wpłynie negatywnie ani na gospodarkę Unii, ani na stosunki handlowe z beneficjentami tego zwolnienia. Ponadto Unia zasadniczo popiera działania mające na celu walkę z ubóstwem i stabilizację w krajach beneficjentach.

               (5)

               Właściwe jest zatem, aby określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Generalnej WTO na poparcie złożonego przez Stany Zjednoczone wniosku o zwolnienie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii, w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu, to poparcie wniosku Stanów Zjednoczonych o zwolnienie z obowiązków zawartych w art. I ust. 1 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994, na okres od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2019 r., zgodnie z warunkami określonymi we wniosku Stanów Zjednoczonych o zwolnienie.
   Niniejsze stanowisko zostanie przedstawione przez Komisję.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2015 r.

            W imieniu Rady

         D. REIZNIECE-OZOLA

            Przewodniczący


title: 2011/705/CFSP: Decyzja Rady 2011/705/WPZiB z dnia 27 października 2011 r. uchylająca decyzję 2010/145/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ)

text:
               28.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 281/27

         DECYZJA RADY 2011/705/WPZiB
   z dnia 27 października 2011 r.
   uchylająca decyzję 2010/145/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 8 marca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/145/WPZiB (1) przedłużającą obowiązywanie środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ). Decyzja te wygasa dnia 16 marca 2012 r.

               (2)

               Celem decyzji 2010/145/WPZiB jest zapobieżenie wjazdowi na terytoria państw członkowskich lub przejazdowi przez nie osób, które są zaangażowane w działania pomagające osobom przebywającym na wolności nadal unikać odpowiedzialności za zbrodnie, o które oskarżył je MTKJ, lub które prowadzą inne działania w sposób mogący stanowić przeszkodę w skutecznym wykonywaniu mandatu przez MTKJ.

               (3)

               W dniu 22 lipca 2011 r. Goran HADZIC został przekazany do aresztu MTKJ. Był on ostatnią oskarżoną przez MTKJ osobą, która pozostawała wciąż na wolności.

               (4)

               Decyzję 2010/145/WPZiB należy zatem uchylić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym uchyla się decyzję 2010/145/WPZiB.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 27 października 2011 r.

            W imieniu Rady

         J. MILLER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 58 z 9.3.2010, s. 8.


title: Decyzja Komisji z dnia 8 lutego 2016 r. w sprawie zawarcia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               11.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 52/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 8 lutego 2016 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
   (2016/C 52/03)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Rady w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Protokołem”),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zawarcie Protokołu podlega odrębnym procedurom w odniesieniu do kwestii objętych Traktatem o Unii Europejskiej i Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, z jednej strony, oraz w odniesieniu do kwestii objętych Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, z drugiej strony.

               (2)

               W dniu 1 października 2015 r. Rada przyjęła, zgodnie z art. 218 ust. 6 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Chorwacji, decyzję (UE) 2015/1891 (1) w sprawie zawarcia Protokołu w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich.

               (3)

               W dniu 18 lutego 2014 r. (i 1 października 2015 r. dla wersji w języku irlandzkim) Rada przyjęła decyzję (UE) 2015/1892 (2) zatwierdzającą zawarcie Protokołu przez Komisję Europejską w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

               (4)

               Protokół powinien zostać zawarty również w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w odniesieniu do kwestii objętych Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się zawarcie w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Protokołem”) (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Komisji jest niniejszym upoważniony do podjęcia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej wszelkich niezbędnych kroków w celu wyrażenia zgody Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej na związanie się postanowieniami Protokołu, w szczególności do złożenia notyfikacji przewidzianej w art. 12 Protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 lutego 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/1891 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (Dz.U. L 279 z 23.10.2015, s. 1).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/1892 z dnia 18 lutego 2014 r. zatwierdzająca zawarcie przez Komisję Europejską, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (Dz.U. L 279 z 23.10.2015, s. 3).

      (3)  Dz.U. L 276 z 18.9.2014, s. 3.


title: Decyzja Rady z dnia 15 marca 2001 r. dotycząca zawarcia Porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, dotyczącego kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w Państwie Członkowskim lub w Islandii, lub Norwegii

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0258

Dziennik Urzędowy L 093 , 03/04/2001 P. 0038 - 0039

		Decyzja Radyz dnia 15 marca 2001 r.dotycząca zawarcia Porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, dotyczącego kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w Państwie Członkowskim lub w Islandii, lub Norwegii(2001/258/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 63 ust. 1, wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej Porozumienie między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, dotyczące kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w Państwie Członkowskim lub w Islandii, lub w Norwegii (zwane dalej "Porozumieniem").(2) Zgodnie z decyzją Rady z dnia 19 stycznia 2001 r. Porozumienie zostało podpisane w imieniu Wspólnoty Europejskiej dnia 19 stycznia 2001 r. z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w późniejszym terminie.(3) Porozumienie powinno zostać zatwierdzone.(4) Konieczne jest dokonanie ustaleń w celu zastosowania niektórych postanowień Porozumienia.(5) Porozumienie ustanawia Wspólny Komitet, mający uprawnienia decyzyjne w niektórych kwestiach i w związku z tym niezbędne jest sprecyzowanie, kto reprezentuje Wspólnotę w tym Komitecie.(6) Następnie konieczne jest ustalenie procedury określającej, w jaki sposób przyjmowane jest stanowisko Wspólnoty.(7) Zjednoczone Królestwo oraz Irlandia, zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, wyraziły życzenie uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.(8) Dania, zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do wspomnianych Traktatów, nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani nie jest zobowiązana do jej stosowania,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Porozumienie między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, dotyczące kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w Państwie Członkowskim lub w Islandii lub Norwegii jest niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.Tekst Porozumienia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do złożenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej dokumentu zatwierdzenia, przewidzianego w art. 14 Porozumienia, w celu wyrażenia zgody Wspólnoty na to, aby Porozumienie było dla niej wiążące.Artykuł 3Komisja reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie ustanowionym na mocy art. 3 Porozumienia.Artykuł 41. Stanowisko Wspólnoty we Wspólnym Komitecie, w odniesieniu do przyjęcia jego regulaminu, zgodnie z wymogami art. 3 ust. 2 Porozumienia, zostaje przedstawione przez Komisję po konsultacji z komitetem specjalnym, wyznaczonym przez Radę.2. Przy wszystkich innych decyzjach Wspólnego Komitetu stanowisko Wspólnoty jest przyjmowane przez Radę działającą kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji.Artykuł 5Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 15 marca 2001 r.W imieniu RadyM-I. KlingvallPrzewodniczący[1] Wniosek z dnia 31 stycznia 2001 r. (dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym).[2] Opinia wydana dnia 14 lutego 2000 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/435 z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki

text:
               17.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 72/4

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/435
   z dnia 17 grudnia 2014 r.
   w sprawie uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 14,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W art. 13 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (2) ustanowiono na nieprzewidziane wydatki margines w wysokości do 0,03 % dochodu narodowego brutto Unii.

               (2)

               Zgodnie z art. 6 tego rozporządzenia Komisja obliczyła bezwzględną kwotę marginesu na nieprzewidziane wydatki na rok 2014 (3).

               (3)

               Po zbadaniu wszystkich innych możliwości zapewnienia środków finansowych na podejmowanie działań w nieprzewidzianych okolicznościach, które pojawiły się po tym, jak pułap płatności na 2014 r. wyznaczono po raz pierwszy w wieloletnich ramach finansowych w lutym 2013 r., uruchomienie marginesu na nieprzewidziane wydatki wydaje się konieczne w celu uzupełnienia środków na płatności w budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 ponad pułap płatności.

               (4)

               Kwotę w wysokości 350 mln EUR w środkach na płatności należy uwzględnić w ramach uruchomienia marginesu na nieprzewidziane wydatki w oczekiwaniu na porozumienie co do płatności w odniesieniu do innych instrumentów szczególnych.

               (5)

               Biorąc pod uwagę bardzo wyjątkową sytuację, która nastąpiła w bieżącym roku, spełniony jest warunek zastosowania ostatecznego instrumentu określony w art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013.

               (6)

               Aby zapewnić zgodność z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013, Komisja powinna przedstawić wniosek dotyczący kompensowania stosownej kwoty pułapów płatności określonych w wieloletnich ramach finansowych na co najmniej jeden przyszły rok budżetowy, z należytym uwzględnieniem porozumienia w sprawie płatności w odniesieniu do innych instrumentów szczególnych, bez uszczerbku dla instytucjonalnych prerogatyw Komisji,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się margines na nieprzewidziane wydatki, aby udostępnić kwotę 3 168 233 715 EUR w środkach na płatności poza i ponad pułapem płatności wieloletnich ram finansowych.
   Artykuł 2
   Kwota 2 818 233 715 EUR jest kompensowana w trzech ratach w marginesach wyznaczonych w ramach pułapów płatności na następujące lata:

               a)

               2018: 939 411 200 EUR

               b)

               2019: 939 411 200 EUR

               c)

               2020: 939 411 315 EUR.

         Komisja jest proszona o przedstawienie w odpowiednim czasie wniosku dotyczącego pozostałej kwoty wynoszącej 350 mln EUR.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 17 grudnia 2014 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         B. DELLA VEDOVA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

      (3)  Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie dostosowania technicznego ram finansowych na rok 2014 stosownie do zmian DNB (COM(2013) 928).


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1023 z dnia 15 czerwca 2015 r. upoważniająca niektóre państwa członkowskie do wyrażenia zgody, w interesie Unii Europejskiej, na przystąpienie Andory do Konwencji haskiej z 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę

text:
               30.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 163/29

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1023
   z dnia 15 czerwca 2015 r.
   upoważniająca niektóre państwa członkowskie do wyrażenia zgody, w interesie Unii Europejskiej, na przystąpienie Andory do Konwencji haskiej z 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 3, w związku z art. 218,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska wyznaczyła jako jeden ze swoich celów wspieranie ochrony praw dziecka, zgodnie z treścią art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej. Środki ochrony dzieci przed bezprawnym uprowadzeniem lub zatrzymaniem stanowią zasadniczą część tej polityki.

               (2)

               Unia przyjęła rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 (2) („rozporządzenie Bruksela IIa”), którego celem jest ochrona dzieci przed szkodliwymi skutkami bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania i ustanowienie procedur zapewniających niezwłoczny powrót dziecka do państwa jego zwykłego pobytu, a także zapewnienie ochrony prawa do kontaktów z dzieckiem i do pieczy nad nim.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 uzupełnia i wzmacnia Konwencję haską z dnia 25 października 1980 r. dotyczącą cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę („konwencja haska z 1980 r.”), która ustanawia, na szczeblu międzynarodowym, system obowiązków i współpracę między umawiającymi się państwami oraz między organami centralnymi, którego celem jest zapewnienie niezwłocznego powrotu bezprawnie uprowadzonych lub zatrzymanych dzieci.

               (4)

               Wszystkie państwa członkowskie Unii są stronami konwencji haskiej z 1980 r.

               (5)

               Unia zachęca państwa trzecie do przystąpienia do konwencji haskiej z 1980 r. i wspiera właściwe wdrażanie konwencji haskiej z 1980 r., uczestnicząc, wraz z państwami członkowskimi, między innymi w komisjach specjalnych organizowanych regularnie przez Haską Konferencję Prawa Prywatnego Międzynarodowego.

               (6)

               Wspólne ramy prawne mające zastosowanie między państwami członkowskimi Unii a państwami trzecimi można uznać za najlepsze rozwiązanie w delikatnych sprawach uprowadzenia dziecka za granicę.

               (7)

               Konwencja haska z 1980 r. przewiduje, że ma ona zastosowanie w stosunkach między państwem przystępującym a tymi umawiającymi się państwami, które złożyły oświadczenie o wyrażeniu zgody na to przystąpienie.

               (8)

               Konwencja haska z 1980 r. nie pozwala regionalnym organizacjom integracji gospodarczej, takim jak Unia, na zostanie jej stronami. Unia nie może zatem przystąpić do niej ani złożyć oświadczenia o wyrażeniu zgody dotyczącej państwa przystępującego.

               (9)

               Zgodnie z opinią 1/13 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oświadczenia o wyrażeniu zgody na mocy konwencji z 1980 r. wchodzą w zakres wyłącznej kompetencji zewnętrznej Unii.

               (10)

               Andora złożyła swój dokument przystąpienia do konwencji haskiej z 1980 r. w dniu 6 kwietnia 2011 r. Konwencja weszła w życie w odniesieniu do Andory w dniu 1 lipca 2011 r.

               (11)

               Szereg państw członkowskich wyraziło już zgodę na przystąpienie Andory do konwencji haskiej z 1980 r. Z oceny sytuacji w Andorze wynika, że te państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Andory, są w stanie wyrazić zgodę, w interesie Unii, na przystąpienie Andory zgodnie z warunkami określonym w konwencji haskiej z 1980 r.

               (12)

               Państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Andory, powinny zatem zostać upoważnione do złożenia swoich oświadczeń o wyrażeniu zgody na przystąpienie Andory w interesie Unii zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji. Królestwo Belgii, Republika Czeska, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Irlandia, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Włoska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Słowacka oraz Republika Finlandii, które już wyraziły zgodę na przystąpienie Andory do konwencji haskiej z 1980 r., nie powinny składać nowych oświadczeń o wyrażeniu zgody, ponieważ istniejące oświadczenia zachowują ważność na mocy międzynarodowego prawa publicznego.

               (13)

               Zjednoczone Królestwo oraz Irlandia są związane rozporządzeniem (WE) nr 2201/2003 i biorą udział w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (14)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Andory do Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę („konwencja haska z 1980 r.”) w interesie Unii, zostają niniejszym do tego upoważnione.
   2.   Te państwa członkowskie złożą nie później niż w dniu 16 czerwca 2016 r. oświadczenie o wyrażeniu zgody na przystąpienie Andory do konwencji haskiej z 1980 r. w interesie Unii, w brzmieniu:

         „[PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE – pełnia nazwa] oświadcza, że wyraża zgodę na przystąpienie Andory do Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/1023.”.

   3.   Każde z państw członkowskich informuje Radę i Komisję o złożeniu swojego oświadczenia o wyrażeniu zgody na przystąpienie Andory i przekazuje Komisji tekst oświadczenia w terminie dwóch miesięcy od jego złożenia.
   Artykuł 2
   Państwa członkowskie, które przed datą przyjęcia niniejszej decyzji złożyły oświadczenia o wyrażeniu zgody na przystąpienie Andory do konwencji haskiej z 1980 r., nie składają nowych oświadczeń.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja jest skierowana do wszystkich państw członkowskich, z wyjątkiem: Królestwa Belgii, Republiki Czeskiej, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Irlandii, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Słowackiej oraz Republiki Finlandii.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 15 czerwca 2015 r.

            W imieniu Rady

         Dz. RASNAČS

            Przewodniczący

      (1)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 11 lutego 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (Dz.U. L 338 z 23.12.2003, s. 1).