title: Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 11 i  23 listopada 2009 r. , 14 grudnia 2009 r. , 19 kwietnia 2010 r. i  5 lipca 2010 r. zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego

text:
               6.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 180/1

         DECYZJA PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 11 i 23 listopada 2009 r., 14 grudnia 2009 r., 19 kwietnia 2010 r. i 5 lipca 2010 r.
   zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego
   2010/C 180/01
   PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 223 ust. 2,
   uwzględniając Statut posła do Parlamentu Europejskiego (1),
   uwzględniając art. 8 i art. 23 ust. 2 Regulaminu Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Stosowanie przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (2) (zwanych dalej „przepisami wykonawczymi”) uwidoczniła pewne trudności praktyczne. Aby zapewnić posłom możliwość wykonywania powierzonych im zadań we właściwy sposób, konieczne jest zatem wprowadzenie zmian do przepisów wykonawczych.

               (2)

               Wszyscy posłowie powinni mieć prawo do pełnego zwrotu kosztów leczenia w przypadku poważnej choroby, a członkowie ich rodzin powinni korzystać z takiej samej opieki zdrowotnej, bez względu na datę choroby. Właściwe zatem wydaje się, aby odpowiednie zmienione przepisy dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego posłów weszły w życie z dniem 14 lipca 2009 r.

               (3)

               Posłowie poprzednich kadencji mieli prawo do zwrotu niektórych dodatkowych kosztów związanych z podróżą do i z jednego z miejsc pracy Parlamentu podczas tygodni, w których nie przewidziano oficjalnej działalności parlamentarnej. Biorąc pod uwagę, że obecność posłów w Parlamencie podczas takich tygodni może być czasami konieczna (taka sytuacja miała miejsce w czasie przygotowań do przesłuchań kandydatów na komisarzy), słuszne wydaje się utrzymanie tej praktyki od dnia 1 stycznia 2010 r.

               (4)

               Niektóre przepisy dotyczące podróży odnoszą się do rocznych kwot, z tytułu których posłowie mogą ubiegać się o zwrot poniesionych kosztów. Różne traktowanie posłów w zależności jedynie od daty podróży nie wydaje się właściwe, dlatego zmiany w przepisach przyjęte przez Prezydium w ciągu 2010 r. powinny obowiązywać od dnia 1 stycznia 2010 r. Odnosi się to również do ograniczonego prawa do diety pobytowej dla posłów, którzy są w Parlamencie w tygodniach przeznaczonych na zewnętrzne działania parlamentarne.

               (5)

               Zwiększona kwota dodatku na koszty pomocy parlamentarnej uwzględnia zarówno waloryzację wynagrodzeń urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich z dniem 1 lipca 2009 r., określoną w rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 1296/2009 (3), jak i wzrost środków uzgodniony w budżecie korygującym Unii Europejskiej nr 1/2010 na rok budżetowy 2010. Mając na uwadze, że zwiększenie środków w budżecie korygującym powinno mieć skutek natychmiastowy, nowa kwota dodatku na koszty pomocy parlamentarnej powinna obowiązywać od dnia 1 maja 2010 r.

               (6)

               Na posiedzeniu w dniu 11 listopada 2009 r. Prezydium podjęło decyzję o umożliwieniu posłom przenoszenia części dodatku na koszty pomocy parlamentarnej, w wysokości nieprzekraczającej kwoty miesięcznej dodatku, tak aby ułatwić posłom zarządzanie dostępnymi sumami. Właściwe wydaje się, aby zmiany weszły w życie z dniem 14 lipca 2009 r.

               (7)

               Jedną z głównych trudności napotkanych przez posłów było obciążenie administracyjne ze względu na niektóre postanowienia przepisów wykonawczych, w szczególności w odniesieniu do dokumentów, które należy przedstawić w przypadku niektórych rodzajów umów zawieranych z osobistym personelem posłów. W celu jak najszybszego zmniejszenia tego obciążenia odpowiednie zmiany powinny wejść w życie z dniem 14 lipca 2009 r. Na posiedzeniu w dniu 23 listopada 2009 r. Prezydium podjęło decyzję o możliwości wykorzystania zaliczek wypłacanych przez Parlament w związku z umową o pracę na pokrycie kosztów krótkich podróży asystentów krajowych, do maksymalnej kwoty 100 EUR miesięcznie. Z uwagi na to iż celem proponowanej zmiany jest również ograniczenie obciążenia administracyjnego posłów, powinna ona obowiązywać od dnia 1 stycznia 2010 r.

               (8)

               Ogólnie rzecz ujmując, posłowie nie mogą ubiegać się o zwrot kosztów związanych z umowami o pracę lub świadczenie usług zawartymi z niektórymi członkami rodziny. Niemniej członkowie rodziny, którzy pracowali na stanowisku asystenta posła na dzień 1 lipca 2008 r. i których umowy zostały zarejestrowane we właściwych działach do tego dnia, mogli kontynuować pracę na stanowisko w trakcie przyszłej kadencji. W praktyce wymóg rejestracji doprowadził do wykluczenia wielu długoletnich umów o pracę. W związku z tym należałoby go uchylić, tak aby wszystkie umowy o pracę zakładające opłacanie składek socjalnych, które obowiązywały w dniu 1 lipca 2008 r., były traktowane jednakowo. Biorąc pod uwagę, że wspomniana zmiana dotyczy stosunków pracy sprzed wejścia w życie przepisów wykonawczych, powinna ona obowiązywać od dnia 14 lipca 2009 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W przepisach wykonawczych wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               W art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ustępy 1 i 2 otrzymują brzmienie:
                           „1.   Na mocy art. 18 Statutu oraz, przez analogię, zgodnie z przepisami przyjętymi w drodze wspólnego porozumienia instytucji Wspólnot (4) oraz z ich ogólnymi przepisami wykonawczymi (5) prawo do zwrotu dwóch trzecich kosztów opieki medycznej, kosztów związanych z ciążą lub kosztów związanych z narodzinami dziecka przysługuje następującym osobom:

                                       a)

                                       posłom i byłym posłom, którym przysługuje odprawa przejściowa, o której mowa w art. 13 Statutu, lub świadczenie emerytalne lub rentowe na mocy art. 14 lub 15 Statutu, w odniesieniu do ich kosztów oraz kosztów związanych z małżonkami lub partnerami pozostającymi w stałym związku niemałżeńskim w rozumieniu art. 58 ust. 2, oraz dziećmi pozostającymi na ich utrzymaniu w rozumieniu art. 58 ust. 3 do dnia ukończenia przez nie 21 lat lub, najpóźniej, 25 lat, jeśli pobierają naukę lub kształcą się zawodowo, w przypadkach, gdy ci małżonkowie, partnerzy pozostający w stałym związku niemałżeńskim lub dzieci pozostające na utrzymaniu nie są uprawnieni, na podstawie innych przepisów ustawowych lub wykonawczych, do świadczeń tego samego rodzaju i w takim samym wymiarze, jak posłowie lub byli posłowie;

                                       b)

                                       osobom uprawnionym, którym przysługuje renta rodzinna zgodnie z art. 17 Statutu.

                                 Osoby, o których mowa w lit. a) i b), mają prawo do swobodnego wyboru lekarza, szpitala lub kliniki zgodnie z art. 19 ust. 1 wspomnianych uregulowań.
                           2.   Zwroty, o których mowa w ust. 1, są pokrywane z budżetu Parlamentu. Artykuł 72 ust. 3 i 4 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (6) oraz art. 20 ust. 6 wyżej wspomnianych uregulowań znajdują zastosowanie.

                           b)

                           dodaje się ustępy w brzmieniu:
                           „4.   Posłowie i byli posłowie, którym przysługuje odprawa przejściowa, o której mowa w art. 13 Statutu, lub świadczenie emerytalne lub rentowe na mocy art. 14 i 15 Statutu, mogą zrzec się uprawnień do zwrotu kosztów opieki medycznej przewidzianych w ust. 1. W takim przypadku są oni uprawnieni do zwrotu dwóch trzecich należnej składki na ubezpieczenie zdrowotne, pod warunkiem że całkowita kwota zwrotu nie przekracza 400 EUR na miesiąc.
                           5.   Poseł lub były poseł zrzekający się zgodnie z ust. 4 prawa do zwrotu kosztów opieki medycznej może następnie odwołać swoją decyzję.
                           6.   Prezydium może corocznie dostosowywać kwotę, o której mowa w ust. 4, do wysokości rocznej stopy wzrostu średniej kwoty otrzymywanej tytułem zwrotu kosztów przez osobę ubezpieczoną we Wspólnym Systemie Ubezpieczenia Zdrowotnego, którym są objęci urzędnicy Wspólnot Europejskich.
                           7.   Niniejszy artykuł ma zastosowanie również do byłych posłów otrzymujących odprawę przejściową, o której mowa w art. 45, w okresie od pierwszego dnia po zaprzestaniu pełnienia funkcji poselskich do dnia, w którym stają się uprawnieni do odprawy przejściowej.
                           8.   Niniejszy artykuł ma zastosowanie również do byłych posłów otrzymujących emeryturę, o której mowa w art. 49, w okresie od pierwszego dnia po zaprzestaniu pełnienia funkcji poselskich do dnia, w którym nabywają uprawnienia emerytalne, jeżeli warunki określone w art. 49 ust. 1 były spełnione przed zaprzestaniem pełnienia przez nich funkcji poselskich.”.

               2)

               W art. 10 dodaje się ustęp w brzmieniu:
               „2a.   Za zwykłe koszty podróży uznaje się również koszty podróży poniesione przez przewodniczących komisji i podkomisji udających się na posiedzenia Rady.”.

               3)

               W art. 13 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
               „2.   W drodze odstępstwa od ust. 1, w przypadku podróży samochodem, poseł składa oświadczenie, w którym wskazuje numer rejestracyjny samochodu, którym odbył podróż oraz, w przypadku podróży na terenie państwa członkowskiego, w którym został wybrany, przemierzoną odległość oraz miejsca wyjazdu i przyjazdu lub, w przypadku pozostałych podróży, liczbę kilometrów, jaką wskazywał licznik przed rozpoczęciem podróży i po jej zakończeniu. W przypadku podróży dłuższej niż 800 km do oświadczenia tego należy załączyć dokumenty pozwalające określić datę podróży (np. rachunek za paliwo dotyczący transakcji dokonanej w miejscu wyjazdu lub podczas podróży, pokwitowanie opłaty za autostradę albo umowę lub rachunek za wypożyczenie samochodu).
               W przypadku podróży między Brukselą a Strasburgiem należy zawsze przedstawiać dokumenty poświadczające pozwalające potwierdzić datę podróży.
               3.   Koszty imiennych abonamentów lub kart uprawniających do zniżek na przejazdy mogą być zwracane w formie zaliczki. Zaliczka będzie rozliczana po upływie terminu ważności abonamentu lub karty.”.

               4)

               W art. 14 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

                                       „a)

                                       w przypadkach, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. b), zaproszenie na wydarzenie lub program wydarzenia, w którym uczestniczył poseł, lub inne dokumenty potwierdzające, że podróż odbyła się wyłącznie w ramach pełnienia mandatu poselskiego lub w przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 2a, oświadczenie posła stwierdzające, że podróż odbyła się w ramach pełnienia mandatu poselskiego;

                                       b)

                                       w przypadkach, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. c), oświadczenie posła stwierdzające cel podróży, która odbyła się w ramach pełnienia mandatu poselskiego;”;

                           b)

                           dodaje się lit. d) w brzmieniu:

                                       „d)

                                       przypadkach, o których mowa w art. 10 ust. 2a, zaproszenie skierowane przez Radę.”.

               5)

               Artykuł 15 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 15
               Kwoty zwrotu
               Koszty podróży są zwracane na podstawie rzeczywiście poniesionych kosztów do wysokości:

                           a)

                           ceny biletu klasą „biznes” w przypadku podróży lotniczej;

                           b)

                           ceny biletu pierwszej klasy w przypadku podróży koleją lub statkiem;

                           c)

                           w przypadku podróży samochodem: 0,49 EUR/km, podwyższone w stosownym przypadku o cenę przeprawy promem lub podobnym środkiem transportu.”.

               6)

               W art. 17 ust. 4–7 otrzymują brzmienie:
               „4.   W momencie rozpoczęcia wykonywania mandatu lub przy zmianie miejsca zamieszkania poseł jest informowany o lotnisku i stacji kolejowej oraz o najbardziej bezpośrednich, czyli najkrótszych trasach, które będą wykorzystywane na potrzeby stosowania niniejszych przepisów.
               5.   Poseł może zawsze, przedstawiając uzasadnienie, zaproponować na piśmie właściwemu wydziałowi inną trasę, dzięki której można zyskać na czasie lub wygodzie w zasadniczym stopniu, bez wzrostu kosztów podróży o więcej niż 20 %. Jeżeli trasa ta zostanie zatwierdzona, zastępuje ona trasę najbardziej bezpośrednią określoną zgodnie z ust. 3.
               Jeżeli trasa nie została przyjęta lub jeżeli zaproponowana przez posła trasa wiąże się ze zwiększeniem kosztów podróży o więcej niż 20 %, sprawę przekazuje się sekretarzowi generalnemu, który przed podjęciem decyzji może zasięgnąć opinii kwestorów.
               6.   W przypadku przerwania podróży zwrotu kosztów dokonuje się od ostatniego miejsca podjęcia podróży. Przerwanie podróży oznacza każdą przerwę w podróży posła do jednego z miejsc pracy Parlamentu lub miejsca oficjalnego posiedzenia bądź z tych miejsc, trwającą dłużej niż jedną noc, z wyłączeniem sobót i niedziel oraz dni ustawowo wolnych od pracy.
               7.   Jeżeli punkt wyjazdowy lub docelowy nie odpowiada miejscu zamieszkania lub stolicy kraju, w którym poseł został wybrany, koszty podróży są zwracane do wysokości kosztów, jakie poniósłby poseł, jeżeli odbywałby podróż z miejsca zamieszkania lub do tego miejsca, podróżując po najbardziej bezpośredniej, tj. najkrótszej trasie.
               8.   W przypadku podróży między dwoma miejscami pracy lub posiedzenia ust. 3 i 7 stosuje się odpowiednio.
               9.   Ceny stosowane dla potrzeb niniejszych przepisów wykonawczych są uaktualniane dwa razy w roku, w maju i listopadzie.”.

               7)

               W art. 19 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ustęp 1 otrzymuje brzmienie:
                           „1.   W przypadku podróży na terenie Unii Europejskiej poseł ma prawo do dodatku związanego z odległością i czasem trwania podróży, przeznaczonego na pokrycie wszelkich dodatkowych kosztów związanych z podróżą. Prawo to przysługuje tylko w odniesieniu do podróży głównej w rozumieniu art. 18 ust. 1.”;

                           b)

                           skreśla się ust. 2;

                           c)

                           ustępy 3 do 5 otrzymują brzmienie:
                           „3.   W przypadku podróży, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. b) i c), ani w przypadkach przewidzianych w art. 18 ust. 4 nie przysługuje prawo do żadnych dodatków związanych z odległością i czasem trwania podróży. Przerwa w podróży, o której mowa w art. 17 ust. 6, lub wszelka inna nie daje prawa do żadnych dodatkowych świadczeń innych niż dodatek związany z odległością i czasem trwania podróży.
                           4.   Kwoty dodatków związanych z odległością i czasem trwania podróży:

                                       a)

                                       w przypadku przejazdu do miejsc pracy Parlamentu są ustalane na początku kadencji posła na czas wykonywania mandatu i weryfikowane tylko w przypadku zmiany miejsca zamieszkania, niezależnie od rzeczywiście obieranej trasy podróży;

                                       b)

                                       w przypadku przejazdu do innych miejsc posiedzeń w rozumieniu art. 10 ust. 1 lit a) oraz art. 10 ust. 2 i 2a są ustalane dla każdej podróży oddzielnie.

                                 5.   Jeżeli koszty dodatkowe związane z podróżą poniesione przez posła przekraczają wysokość dodatku związanego z odległością, może on wystąpić o zwrot różnicy za okazaniem zaświadczeń.”.

               8)

               W art. 20 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Kwoty są obliczane na podstawie długości najkrótszej trasy, wyjazdowej lub powrotnej, między centrum miasta w miejscu zamieszkania posła a docelową infrastrukturą w miejscu posiedzenia.
               Jeżeli w przypadku podróży pociągiem parametry obliczeniowe są nieznane lub trudne do stwierdzenia, stosuje się parametry odpowiadające podróży samochodem.”;

               9)

               Artykuł 21 ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:

                           „d)

                           za podróż o ogólnym czasie trwania dłuższym niż 6 godzin z koniecznym z należycie uzasadnionych przyczyn noclegiem: kwota odpowiadająca jednemu pełnemu dodatkowi określonemu w art. 24, za okazaniem zaświadczeń.”.

               10)

               W art. 22 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
                           „2.   W ramach tego poseł ma również prawo, za okazaniem oryginału rachunku, do zwrotu kosztów przejazdu taksówką, kosztów wynajmu samochodu, hotelu i innych związanych z tym kosztów, jakie poniósł podczas oficjalnej działalności. Prawo to obejmuje również dzień poprzedzający rozpoczęcie działalności oficjalnej oraz dzień następujący po jej zakończeniu.”;

                           b)

                           dodaje się ustępy w brzmieniu:
                           „2a.   W przypadkach gdy poseł podróżuje do jednego z miejsc pracy Parlamentu w tygodniu, w którym Parlament nie prowadzi żadnych oficjalnych działań, zwrot dodatkowych kosztów podróży ogranicza się do kosztów podróży, łącznie z opłatami za przejazd taksówką z lotniska bądź stacji do miasta i z powrotem a także kosztami pobytu w hotelu.
                           2b.   Do wniosków o zwrot kosztów podróży podejmowanych w celu uczestniczenia w działaniach na zaproszenie posła lub grupy politycznej Parlamentu Europejskiego dołącza się także inne dokumenty poświadczające, że podróż została podjęta wyłącznie w ramach sprawowania mandatu poselskiego.
                           2c.   Posłowie mogą łączyć zwykłą podróż z podróżą dodatkową.
                           W przypadku gdy cała podróż łączona odbywa się na terenie Unii Europejskiej, koszty związane z przebiegiem podróży, która zaczyna się lub kończy w jednym z miejsc pracy Parlamentu lub w miejscu oficjalnego posiedzenia, są zwracane zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. a).
                           W przypadku gdy część podróży łączonej odbywa się poza Unią Europejską, dodatkowe koszty wynikające z faktu, że w związku z dodatkowym celem podróży poseł nie podróżował możliwie najkrótszą trasą, są pokrywane z dodatku na dodatkowe koszty podróży, jak przewiduje ust. 1.”.

               11)

               W art. 23 akapit otrzymuje numer „1” oraz dodaje się ustępy w brzmieniu:
               „2.   Koszty podróży na terenie aglomeracji miejskiej przy użyciu transportu publicznego (w tym taksówek) zwraca się na podstawie dokumentów poświadczających typowych dla wykorzystanych środków transportu. Kwotę zwrotu przelicza się, dzieląc ją przez należną kwotę przypadającą na jeden kilometr w przypadku podróży samochodem, i odejmuje od liczby kilometrów, o której mowa w ust. 1 lit. b).
               3.   W przypadku gdy poseł, którego miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 17 ust. 2 znajduje się w innym państwie członkowskim niż to, w którym został wybrany, podróżuje między tym miejscem zamieszkania a swoim państwem członkowskim w ramach wykonywania swego mandatu, podróże te uznaje się za podróże po terytorium państwa członkowskiego, w którym poseł został wybrany, do celów ustępu 1 lit. a) i lit. b).”.

               12)

               W art. 24 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „W tygodniach przeznaczonych na zewnętrzne działania parlamentarne posłowie mają prawo do otrzymywania diety dziennej za okres nieprzekraczający trzech dni, chyba że dieta ta jest wypłacana zgodnie z lit. a) i b) oraz z wyjątkiem wystąpienia szczególnych okoliczności przedstawionych w decyzji Prezydium z dnia 19 października 2009 r.”.

               13)

               W art. 33 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ustęp. 4 otrzymuje brzmienie:
                           „4.   Maksymalna pokrywana kwota przysługująca w ciągu miesiąca z tytułu korzystania z usług wszystkich współpracowników wymienionych w art. 34 wynosi 17 864 EUR. Począwszy od dnia 1 maja 2010 r. kwota ta wynosi 19 364 EUR.”;

                           b)

                           dodaje się ustęp w brzmieniu:
                           „6.   Niewykorzystana kwota przysługująca w ciągu miesiąca, o której mowa w ust. 4, skumulowana pod koniec roku budżetowego, zostaje przesunięta na kolejny rok budżetowy w wysokości nieprzekraczającej kwoty miesięcznej, o której mowa w tym ustępie.”.

               14)

               Artikuł 36 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
               „6.   eżeli wymagają tego okoliczności, Parlament może – w ramach umowy o pracę i na wniosek posła – wypłacać zaliczki z tytułu płatności, o których mowa w ust. 4 i 5.
               Zaliczki te mogą zostać również wykorzystane na pokrycie kosztów krótkich podróży asystentów krajowych. W takim przypadku zaliczki te wypłacane są ryczałtowo, a ich maksymalna kwota wynosi 100 EUR miesięcznie na asystenta. Gdyby poniesione koszty przekroczyły kwotę ryczałtu, upoważniony płatnik przedstawia raz na kwartał dokumenty potwierdzające poniesione wydatki. W wyjątkowych przypadkach dokumenty te można zastąpić oświadczeniem.
               Upoważniony płatnik pozostaje w pełni odpowiedzialny za rozliczenie tych zaliczek, które następuje zgodnie z niniejszymi przepisami wykonawczymi i właściwym prawem krajowym.”.

               15)

               W art. 41 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
                           „1.   W przypadku umowy o świadczenie usług, o której mowa w art. 34 ust. 1 lit. b) lub w art. 34 ust. 5, poseł lub upoważniony płatnik, składający w imieniu posła wniosek o pokrycie kosztów, przedstawia właściwym służbom:

                                       a)

                                       kopię umowy o świadczenie usług zawartej przez posła z usługodawcą, jasno określającej charakter świadczonych usług;

                                       b)

                                       kopię umowy zawartej pomiędzy posłem a wybranym przez niego upoważnionym płatnikiem.

                                 2.   Koszt świadczenia usług jest pokrywany po przedstawieniu przez posła właściwym służbom faktury lub szczegółowego rachunku za usługę rzeczywiście wykonaną.
                           Usługodawca oświadcza, że przedłożone faktury i rachunki są zgodne z właściwym prawem krajowym w zakresie podatku VAT, zwłaszcza jeśli chodzi o usługi świadczone regularnie. W przypadku usług zwolnionych z podatku VAT usługodawca wskazuje podstawę prawną dla tego zwolnienia i poświadcza, że wypełnił wszelkie zobowiązania na mocy prawa krajowego.
                           Maksymalna kwota pokrycia kosztów świadczenia usług nie może przekraczać 25 % kwoty określonej w art. 33 ust. 4. Kwotę tę można wykorzystać w postaci skumulowanej w skali roku.”;

                           b)

                           skreśla się ust. 3 i 4.

               16)

               Artikuł 42 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 42
               Wydatki nadzwyczajne
               Jeżeli asystent krajowy zatrudniony na podstawie umowy o pracę jest nieobecny przez okres dłuższy niż trzy miesiące z powodu urlopu macierzyńskiego lub poważnej choroby, to możliwe jest pokrycie części kosztów związanych z jego zastąpieniem, począwszy od trzeciego miesiąca nieobecności, nieobjętej świadczeniami wypłacanymi pracownikowi przez krajowy system ubezpieczeń społecznych i przekraczającej kwotę, o której mowa w art. 33 ust. 4. Upoważniony płatnik składa we właściwym wydziale podpisany przez posła wniosek o pokrycie tych kosztów.”.

               17)

               W art. 44 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           tytuł otrzymuje brzmienie:
                           „Dostęp do usług wewnętrznych i wyposażenie w dobra materialne”;

                           b)

                           ustęp. 1 otrzymuje brzmienie:
                           „1.   prezydium określa przepisy dotyczące dostępu posłów do usług wewnętrznych Parlamentu i wyposażenia posłów w dobra materialne, a w szczególności:

                                       —

                                       korzystania przez posłów z samochodów służbowych,

                                       —

                                       wyposażenia biur posłów,

                                       —

                                       udostępnienia posłom komputerów i urządzeń telekomunikacyjnych,

                                       —

                                       dostarczenia posłom artykułów piśmienniczych,

                                       —

                                       wykorzystywania przez posłów i grupy polityczne pomieszczeń biurowych oddanych do ich dyspozycji przy biurach informacyjnych Parlamentu,

                                       —

                                       obsługi zasobów archiwalnych posłów, przekazanych tytułem darowizn lub spadków na rzecz instytutu, stowarzyszenia lub fundacji,

                                       —

                                       zasad pozwalających posłom kończącym sprawowanie mandatu w przeciągu jednej kadencji na transport do kraju, z którego pochodzą, przedmiotów osobistego użytku znajdujących się w biurach w Brukseli i Strasburgu,

                                       —

                                       korzystania z rowerów służbowych,

                                       —

                                       kursów językowych i komputerowych dostępnych dla posłów,

                                       —

                                       korzystania z usług świadczonych przez Służbę Medyczną.”.

               18)

               W art. 78 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           skreśla się ust. 1;

                           b)

                           ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                           „3.   W drodze odstępstwa od przepisów art. 43 lit. d) umowy zawarte bezpośrednio lub pośrednio z członkami rodzin posłów przed dniem 1 lipca 2008 r. mogą zostać utrzymane na okres przejściowy odpowiadający kadencji po wejściu w życie Statutu posła, pod warunkiem że odpowiednie zobowiązania z tytułu ubezpieczeń społecznych i zobowiązania podatkowe zostały należycie wypełnione.
                           Posłowie są zobowiązani do podania w oświadczeniu o korzyściach finansowych szczegółowych informacji o takich umowach zawartych bezpośrednio lub pośrednio.”.

         Artykuł 2
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   2.   Niniejszą decyzję stosuje się od tego samego dnia, z wyjątkiem następujących przepisów:

               a)

               artykuł 1 ust. 1 lit. a), ust. 13, ust. 15 lit. a) i ust. 18 lit. b), które stosuje się od dnia 14 lipca 2009 r.;

               b)

               artykuł 1 ust. 4 lit. a) (w zakresie, w jakim odnosi się do art. 14 lit. a) przepisów wykonawczych), ust. 10 lit. a) i b) (w zakresie, w jakim odnosi się do art. 22 ust. 2a i 2c przepisów wykonawczych), ust. 11 (w zakresie, w jakim odnosi się do art. 23 ust. 2 przepisów wykonawczych), ust. 12, 14 i 16, które stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r.

      (1)  Decyzja Parlamentu Europejskiego 2005/684/WE, Euratom z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. L 262 z, 7.10.2005, s. 1).

      (2)  Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja i 9 lipca 2008 r. ustanawiająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. C 159 z, 13.7.2009, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1296/2009 z dnia 23 grudnia 2009 r. dostosowujące ze skutkiem od dnia 1 lipca 2009 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (Dz.U. L 348 z, 29.12.2009, s. 10).

      (4)  Wspólne przepisy dotyczące ubezpieczenia na wypadek choroby urzędników Wspólnot Europejskich, przyjęte przez wszystkie instytucje, których wspólne porozumienie zostało stwierdzone przez prezesa Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w dniu 24 listopada 2005 r., zgodnie z art. 72 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r., ustanawiającego regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz ustanawiającego szczególne środki stosowane tymczasowo wobec urzędników Komisji (Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1).

      (5)  Decyzja Komisji z dnia 2 lipca 2007 r. ustanawiajaca ogólne przepisy wykonawcze dotyczące zwrotu kosztów opieki medycznej.

      (6)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1;”;


title: Decyzja Komitetu Politycznego I Bezpieczeństwa EUJUST LEX/1/2009 z dnia 3 lipca 2009 r. dotycząca mianowania szefa zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX

text:
               4.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/82

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUJUST LEX/1/2009
   z dnia 3 lipca 2009 r.
   dotycząca mianowania szefa zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX
   (2009/596/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2009/475/WPZiB z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 11 czerwca 2009 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2009/475/WPZiB w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX. To wspólne działanie wygasa w dniu 30 czerwca 2010 r.

               (2)

               Artykuł 9 ust. 2 wspólnego działania 2009/475/WPZiB upoważnia Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podejmowania decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

               (3)

               Stephen WHITE powinien zostać mianowany na szefa misji EUJUST LEX do dnia 31 grudnia 2009 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Stephen WHITE zostaje niniejszym mianowany na szefa zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX, ze skutkiem od dnia 1 lipca 2009 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2009 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 3 lipca 2009 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 156 z 19.6.2009, s. 57.


title: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 5 kwietnia 1977 r. w sprawie tymczasowej siedziby Trybunału Obrachunkowego

text:
Ważna informacja prawna

|

41977D0323

Dziennik Urzędowy L 104 , 28/04/1977 P. 0040 - 0040

		DecyzjaPRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICHz dnia 5 kwietnia 1977 r.w sprawie tymczasowej siedziby Trybunału Obrachunkowego(77/323/EWG, Euratom, EWWiS)PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający jedną Radę i jedną Komisję Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 37,uwzględniając decyzję przedstawicieli rządów Państw Członkowskich z dnia 8 kwietnia 1965 r. w sprawie tymczasowej siedziby niektórych instytucji i służb Wspólnot [1], w szczególności jego art. 10,uwzględniając opinię Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:nie naruszając stosowania art. 77 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, art. 216 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą oraz art. 189 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, niezbędne jest dokonanie uzgodnień dotyczących tymczasowego miejsca pracy Trybunału Obrachunkowego, ustanowionego przez Traktat z dnia 22 lipca 1975 r. zmieniającego niektóre postanowienia finansowe Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie oraz Traktatu ustanawiającego jedną Radę i jedną Komisję Wspólnot Europejskich,POSTANOWILI:Artykuł 1Trybunał Obrachunkowy zostaje umiejscowiony w Luksemburgu, który stanowi tymczasowe miejsce pracy w rozumieniu decyzji przedstawicieli rządów Państw Członkowskich z dnia 8 kwietnia 1965 r. w sprawie tymczasowej siedziby niektórych instytucji i służb Wspólnot.Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie tego samego dnia, co Traktat z dnia 22 lipca 1975 r. zmieniający niektóre postanowienia finansowe Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie oraz Traktatu ustanawiającego jedną Radę i jedną Komisję Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 5 kwietnia 1977 r.D. OwenPrzewodniczący[1] Dz.U. L 152 z 13.7.1967, str. 18.--------------------------------------------------


title: Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 23 marca i  14 listopada 2011 r. zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego

text:
               16.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 335/12

         DECYZJA PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 marca i 14 listopada 2011 r.
   zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego
   2011/C 335/07
   PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 223 ust. 2,
   uwzględniając Statut posła do Parlamentu Europejskiego (1),
   uwzględniając art. 8 i 23 Regulaminu Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W przypadku gdy poseł podróżuje taksówką w miejscach pracy Parlamentu w tygodniu, w którym Parlament Europejski nie prowadzi żadnych oficjalnych działań, koszty przejazdu są zwracane na takich samych zasadach jak w przypadku przejazdów taksówką podczas zwyczajnych tygodni pracy.

               (2)

               W przypadku gdy poseł podróżuje poza terytorium Unii Europejskiej w celu uczestniczenia w oficjalnych działaniach, często zdarza się, że musi pokryć koszt wystawienia wizy lub inne związane z tym wydatki. Koszty te wynikają z prowadzenia działalności służbowej, dlatego właściwe jest zapewnienie posłom zwrotu tych kosztów pod warunkiem przedstawienia koniecznych dokumentów poświadczających wydatki. Zmiana w tym zakresie powinna obowiązywać od dnia 1 stycznia 2012 r., tak aby wszystkie podróże w danym roku były traktowane na takich samych zasadach.

               (3)

               W niektórych sytuacjach podczas podróży służbowych posłowie są uprawnieni do otrzymania zwrotu kosztów repatriacji. Mając na uwadze, że repatriacja może pociągnąć za sobą dodatkowe koszty, należy zapewnić możliwość zwrotu również tych kosztów. Aby wypełnić to zobowiązanie, Parlament powinien wykupić polisę. Ważność polisy ubezpieczeniowej powinna się rozpoczynać z dniem rozpoczęcia stosowania danego przepisu.

               (4)

               W przypadku, gdy – zgodnie z praktyką utrwaloną w danym państwie członkowskim – posłowie zgodzili się wypłacić swoim asystentom krajowym odprawy z tytułu zwolnienia w wysokości przekraczającej ustawowe minimum, posłowie mogą – w celu pokrycia odpowiednich wydatków – wydać upoważnionemu płatnikowi polecenie przeznaczenia środków finansowych z kwoty dodatku na koszty pomocy parlamentarnej oraz przeniesienia ich na kolejne lata budżetowe, z zastrzeżeniem spełnienia różnorakich warunków. Odpowiedni przepis niniejszej decyzji powinien mieć zastosowanie począwszy od dnia 14 lipca 2009 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W przepisach wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (2) wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               artykuł 22 ust. 2a otrzymuje brzmienie:
               „2a.   w przypadkach gdy poseł podróżuje do jednego z miejsc pracy Parlamentu w tygodniu, w którym Parlament nie prowadzi żadnych oficjalnych działań, zwrot dodatkowych kosztów podróży ogranicza się do kosztów podróży, w tym również opłat za przejazd taksówką do wysokości określonych w przyjętych przez Prezydium przepisach dotyczących korzystania z samochodów służbowych przez posłów do Parlamentu Europejskiego, a także do kosztów pobytu w hotelu.”;

               2)

               w art. 24 ust. 3 dodaje się literę w brzmieniu:

                           „ba)

                           zwrot kosztów wydania wizy i związanych z tym wydatków, za okazaniem dokumentów potwierdzających.”;

               3)

               w art. 29 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           tytuł otrzymuje następujące brzmienie:
                           „Pomoc dla posłów w trakcie podróży służbowych”;

                           b)

                           ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                           „1.   Poseł, który w trakcie podróży służbowej, o której mowa w art. 10 ust. 1 lit. a) oraz w art. 10 ust. 2 i 2a, ulegnie poważnej chorobie lub wypadkowi albo z przyczyn nieprzewidzianych jego podróż zostanie zakłócona, ma prawo do pomocy ze strony Parlamentu. Pomoc ta obejmuje organizację repatriacji i pokrycie wszelkich związanych z nią kosztów. Poseł lub, w stosownym przypadku, jego przedstawiciel, może zwrócić się o repatriację do jednego z miejsc pracy Parlamentu lub do swego miejsca zamieszkania.”;

                           c)

                           ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                           „3.   Wykonanie przez Parlament swych zobowiązań w zakresie udzielenia pomocy następuje poprzez wykupienie polisy ubezpieczeniowej. Prawa posłów, o których mowa w ust. 1 i 2, realizowane są zgodnie z warunkami przewidzianymi w polisie ubezpieczeniowej.”;

                           d)

                           dodaje się następujący ustęp:
                           „4.   Polisa ubezpieczeniowa obejmuje, między innymi, koszty świadczenia następujących rodzajów pomocy:

                                       —

                                       pomoc w razie poważnej choroby, wypadku lub zgonu posła,

                                       —

                                       pomoc i wcześniejszy powrót w razie klęski żywiołowej, poważnych zakłóceń porządku publicznego lub poważnej choroby, wypadku bądź śmierci członka rodziny,

                                       —

                                       pomoc logistyczną i administracyjną w razie utraty lub kradzieży dokumentów,

                                       —

                                       pomoc w razie postępowania sądowego przeciwko posłowi,

                                       —

                                       dodatkowe ubezpieczenie na życie i ubezpieczenie na wypadek inwalidztwa (kwota pozostała do zapłacenia).”;

               4)

               w art. 40 dodaje się następujący ustęp w brzmieniu:
               „5.   W celu pokrycia wydatków związanych z rozwiązaniem umowy o pracę, które nie mogą zostać pokryte na mocy ustępów 1–4, posłowie mogą zlecić upoważnionemu płatnikowi polecenie przeznaczenia środków finansowych z kwoty, o której mowa w art. 33 ust. 4, oraz przeniesienia ich na kolejne lata budżetowe, z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:

                           a)

                           poseł ustalił, w oparciu o odpowiednią dokumentację pisemną, że poza Parlamentem Europejskim i bez udziału posłów do Parlamentu Europejskiego istnieje ugruntowana praktyka w sektorze, z którym związana jest umowa o pracę, polegająca na wypłacaniu odprawy z tytułu zwolnienia w kwocie przekraczającej ustawowe minimum;

                           b)

                           kwota odprawy odpowiadająca praktyce, o której mowa w lit. a), została uzgodniona w umowie o pracę asystenta krajowego. Uzgodniona kwota nie może w żadnym przypadku przekraczać kwoty miesięcznego wynagrodzenia dla każdego roku zatrudnienia;

                           c)

                           przeznaczone kwoty są deklarowane w rozbiciu na poszczególnych pracowników podczas procedury rocznego rozliczenia na mocy art. 39. Upoważniony płatnik otwiera oddzielny rachunek bankowy dla tych środków i przedstawia co roku wyciąg z tego rachunku w celu dokonania rozliczenia. W każdym roku budżetowym upoważniony płatnik może przeznaczać jedynie kwoty odpowiadające okresom zatrudnienia od trwającej kadencji Parlamentu do końca danego roku budżetowego lub, jeżeli umowa wygasa w trakcie danego roku budżetowego, do końca okresu obowiązywania umowy. Odsetki narosłe od przeznaczonych kwot są deklarowane podczas procedury rocznego rozliczenia. Wszelkie nadwyżki lub niewykorzystane kwoty są zwracane Parlamentowi raz do roku i po wygaśnięciu danej umowy o pracę.”.

         Artykuł 2
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   2.   Niniejszą decyzję stosuje się od tego samego dnia, z wyjątkiem następujących przepisów:

               a)

               art. 1 ust. 2, który ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2012 r.;

               b)

               art. 1 ust. 4, który ma zastosowanie od dnia 14 lipca 2009 r.

      (1)  Decyzja 2005/684/WE, Euratom Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. L 262 z 7.10.2005, s. 1).

      (2)  Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja i 9 lipca 2008 r. dotycząca przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. C 159 z 13.7.2009, s. 1).


title: Decyzja Rady 2012/326/WPZiB z dnia 25 czerwca 2012 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Kaukazu Południowego i ds. kryzysu w Gruzji

text:
               26.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 165/53

         DECYZJA RADY 2012/326/WPZiB
   z dnia 25 czerwca 2012 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Kaukazu Południowego i ds. kryzysu w Gruzji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 25 sierpnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/518/WPZiB (1) w sprawie mianowania Philippe’a LEFORTA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w regionie Kaukazu Południowego i ds. kryzysu w Gruzji. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 30 czerwca 2012 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 12 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii, określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Philippe’a LEFORTA jako SPUE w regionie Kaukazu Południowego i ds. kryzysu w Gruzji zostaje niniejszym przedłużony do dnia 30 czerwca 2013 r. Mandat SPUE może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii w regionie Kaukazu Południowego z uwzględnieniem celów określonych w konkluzjach z nadzwyczajnego posiedzenia Rady Europejskiej w Brukseli w dniu 1 września 2008 r. oraz w konkluzjach Rady z dnia 15 września 2008 r., jak również tych z dnia 27 lutego 2012 r. Cele te obejmują:

               a)

               zgodnie z istniejącymi mechanizmami, łącznie z Organizacją Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) i jej Grupą Mińską, zapobieganie konfliktom w regionie, wnoszenie wkładu w pokojowe rozwiązywanie konfliktów w regionie, z uwzględnieniem kryzysu w Gruzji i konfliktu w Górnym Karabachu, poprzez wspieranie powrotu uchodźców i wewnętrznych przesiedleńców oraz inne odpowiednie środki, a także sprzyjanie realizacji takiego rozwiązania zgodnie z zasadami prawa międzynarodowego;

               b)

               podejmowanie konstruktywnych działań dotyczących regionu z głównymi zainteresowanymi podmiotami;

               c)

               propagowanie i dalsze wspieranie współpracy między Armenią, Azerbejdżanem i Gruzją oraz, w stosownych przypadkach, współpracy z krajami sąsiadującymi;

               d)

               zwiększanie skuteczności i widoczności Unii w regionie.

         Artykuł 3
   Mandat
   Aby można było zrealizować cele polityki, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               rozwijanie kontaktów z rządami, parlamentami, innymi kluczowymi podmiotami, instytucjami sądowniczymi i społeczeństwem obywatelskim w regionie;

               b)

               zachęcanie państw w regionie do współpracy w zakresie zagadnień regionalnych stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania, takich jak zagrożenia dla wspólnego bezpieczeństwa, zwalczanie terroryzmu, nielegalnego handlu i przestępczości zorganizowanej;

               c)

               wkład w pokojowe rozwiązywanie konfliktów zgodnie z zasadami prawa międzynarodowego oraz sprzyjanie realizacji takich rozwiązań w ścisłej współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych, OBWE oraz jej Grupą Mińską;

               d)

               w odniesieniu do kryzysu w Gruzji:

                           (i)

                           pomoc w przygotowaniu międzynarodowych rozmów przewidzianych w pkt 6 porozumienia z dnia 12 sierpnia 2008 r. („międzynarodowe rozmowy genewskie”) oraz w jego środkach wykonawczych z dnia 8 września 2008 r., w tym dotyczących rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa i stabilności w regionie, kwestii uchodźców i wewnętrznych przesiedleńców, na podstawie zasad uznanych na szczeblu międzynarodowym, oraz wszelkich innych tematów, wspólnie uzgodnionych przez strony;

                           (ii)

                           pomoc w określeniu stanowiska Unii i reprezentowanie jej, na poziomie SPUE, podczas rozmów, o których mowa w ppkt (i);

                           (iii)

                           ułatwianie wprowadzania w życie postanowień porozumienia z dnia 12 sierpnia 2008 r. oraz jego środków wykonawczych z dnia 8 września 2008 r.;

               e)

               ułatwianie opracowywania i wprowadzania w życie środków budowy zaufania;

               f)

               pomoc w przygotowywaniu, w stosownych przypadkach, wkładu Unii w możliwe rozwiązanie konfliktu;

               g)

               intensyfikacja dialogu Unii z głównymi zainteresowanymi podmiotami w kwestiach związanych z regionem;

               h)

               wsparcie Unii w dalszym wypracowywaniu wszechstronnej polityki wobec Kaukazu Południowego;

               i)

               w ramach działań określonych w niniejszym artykule – przyczynianie się do realizacji polityki Unii w dziedzinie praw człowieka oraz wytycznych UE w sprawie praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do dzieci i kobiet na obszarach dotkniętych konfliktem, w szczególności przez monitorowanie rozwoju sytuacji pod tym względem i reagowanie na tę sytuację.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania prowadzone przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej właściwych działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. wynosi 2 000 000 EUR.
   2.   Wydatki pokrywane w ramach kwoty określonej w ust. 1 kwalifikują się do finansowania od dnia 1 lipca 2012 r. Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach swojego mandatu i odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zgodnie z wymogami mandatu. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudnieni przy SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia swoje obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do realizacji i sprawnego działania misji SPUE i członków personelu SPUE ustala się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii w regionie lub państwa członkowskie, w zależności od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie działania możliwe do zrealizowania, zgodne z mandatem SPUE oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:

               a)

               sporządza dostosowany do potrzeb misji plan bezpieczeństwa, oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dostosowane do potrzeb misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, kontrolowanie zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu, a także przewidujący plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza Unią ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie jego zespołu, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym personel miejscowy zatrudniony na podstawie umów, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, opracowane na podstawie wskaźników ryzyka określonych przez ESDZ dla obszaru misji;

               d)

               zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz – w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu – dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania dotyczące wdrażania tych zaleceń oraz sprawozdania dotyczące innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.

         Artykuł 11
   Składanie sprawozdań
   SPUE regularnie składa KPiB i WP sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane poprzez sieć COREU. Na zalecenie KPiB lub WP, SPUE może złożyć sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i skuteczności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu, aby wszystkie instrumenty Unii i działania państw członkowskich były podejmowane w sposób spójny, aby zrealizować cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Utrzymywana jest ścisła współpraca w terenie z szefami delegatur Unii i szefami misji państw członkowskich, którzy dokładają wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE, w ścisłej koordynacji z szefem delegatury Unii w Gruzji, udziela szefowi Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia) porad i informacji dotyczących sytuacji politycznej na miejscu. W miarę potrzeb SPUE i dowódca operacji cywilnych EUMM Georgia konsultują się ze sobą. SPUE współpracuje również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnego przeglądu. Do końca grudnia 2012 r. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu SPUE – szczegółowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 221 z 27.8.2011, s. 5.

      (2)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.


title: 2014/298/UE: Decyzja Komisji z dnia 22 maja 2014 r. w sprawie potwierdzenia, że odpowiednie umowy o readmisji zawarte między: Unią a Specjalnym Regionem Administracyjnym Makao Chińskiej Republiki Ludowej, Republiką Albanii, Demokratyczno-Socjalistyczną Republiką Sri Lanki, Federacją Rosyjską, Republiką Czarnogóry, Republiką Serbii, Bośnią i Hercegowiną, byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, Republiką Mołdawii, Islamską Republiką Pakistanu i Gruzją, mają zastosowanie do Irlandii

text:
               23.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 155/22

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 22 maja 2014 r.
   w sprawie potwierdzenia, że odpowiednie umowy o readmisji zawarte między: Unią a Specjalnym Regionem Administracyjnym Makao Chińskiej Republiki Ludowej, Republiką Albanii, Demokratyczno-Socjalistyczną Republiką Sri Lanki, Federacją Rosyjską, Republiką Czarnogóry, Republiką Serbii, Bośnią i Hercegowiną, byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, Republiką Mołdawii, Islamską Republiką Pakistanu i Gruzją, mają zastosowanie do Irlandii

      (2014/298/UE)

   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 331 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia zawarła umowy o readmisji: ze Specjalnym Regionem Administracyjnym Makao Chińskiej Republiki Ludowej w drodze decyzji Rady 2004/424/WE (1), z Republiką Albanii w drodze decyzji Rady 2005/809/WE (2), z Demokratyczno-Socjalistyczną Republiką Sri Lanki w drodze decyzji Rady 2005/372/WE (3), z Federacją Rosyjską w drodze decyzji Rady 2007/341/WE (4), z Republiką Czarnogóry w drodze decyzji Rady 2007/818/WE (5), z Republiką Serbii w drodze decyzji Rady 2007/819/WE (6), z Bośnią i Hercegowiną w drodze decyzji Rady 2007/820/WE (7), z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii w drodze decyzji Rady 2007/817/WE (8), z Republiką Mołdawii w drodze decyzji Rady 2007/826/WE (9), z Islamską Republiką Pakistanu w drodze decyzji Rady 2010/649/UE (10) i z Gruzją w drodze decyzji Rady 2011/118/UE (11).

               (2)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Irlandia nie uczestniczyła w przyjęciu decyzji w sprawie zawarcia odpowiednich umów o readmisji, nie była zatem nimi związana ani ich nie stosowała.

               (3)

               Zgodnie z art. 4 tego protokołu Irlandia powiadomiła Komisję pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. o woli przyjęcia tych umów i bycia nimi związaną.

               (4)

               Komisja powinna pisemnie powiadomić zainteresowane państwa trzecie, że Irlandia podjęła decyzję o związaniu się odpowiednimi umowami,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące umowy o readmisji zawarte przez Unię mają zastosowanie do Irlandii zgodnie z niniejszą decyzją:

               a)

               umowa ze Specjalnym Regionem Administracyjnym Makao Chińskiej Republiki Ludowej zawarta w drodze decyzji 2004/424/WE;

               b)

               umowa z Republiką Albanii zawarta w drodze decyzji 2005/809/WE;

               c)

               umowa z Demokratyczno-Socjalistyczną Republiką Sri Lanki zawarta w drodze decyzji 2005/372/WE;

               d)

               umowa z Federacją Rosyjską zawarta w drodze decyzji 2007/341/WE;

               e)

               umowa z Republiką Czarnogóry zawarta w drodze decyzji 2007/818/WE;

               f)

               umowa z Republiką Serbii zawarta w drodze decyzji 2007/819/WE;

               g)

               umowa z Bośnią i Hercegowiną zawarta w drodze decyzji 2007/820/WE;

               h)

               umowa z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii zawarta w drodze decyzji 2007/817/WE;

               i)

               umowa z Republiką Mołdawii zawarta w drodze decyzji 2007/826/WE;

               j)

               umowa z Islamską Republiką Pakistanu zawarta w drodze decyzji 2010/649/UE;

               k)

               umowa z Gruzją zawarta w drodze decyzji 2011/118/UE.

         Artykuł 2
   Komisja powiadamia każde państwo trzecie będące stroną umów, o których mowa w art. 1, że odpowiednia umowa zawarta z danym państwem trzecim ma zastosowanie do Irlandii.
   Każda odpowiednia umowa ma zastosowanie do Irlandii od pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po otrzymaniu powiadomienia przez dane państwo trzecie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 maja 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2004/424/WE z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 143 z 30.4.2004, s. 97).

      (2)  Decyzja Rady 2005/809/WE z dnia 7 listopada 2005 r. dotycząca podpisania umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Albanii o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 304 z 23.11.2005, s. 14).

      (3)  Decyzja Rady 2005/372/WE z dnia 3 marca 2005 r. dotycząca podpisania umowy między Wspólnotą Europejską a Demokratyczno-Socjalistyczną Republiką Sri Lanki o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 124 z 17.5.2005, s. 41).

      (4)  Decyzja Rady 2007/341/WE z dnia 19 kwietnia 2007 r. dotycząca zawarcia umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Federacją Rosyjską (Dz.U. L 129 z 17.5.2007, s. 38).

      (5)  Decyzja Rady 2007/818/WE z dnia 8 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską i Republiką Czarnogóry o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 25).

      (6)  Decyzja Rady 2007/819/WE z dnia 8 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską i Republiką Serbii o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 45).

      (7)  Decyzja Rady 2007/820/WE z dnia 8 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Bośnią i Hercegowiną o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 65).

      (8)  Decyzja Rady 2007/817/WE z dnia 8 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 1).

      (9)  Decyzja Rady 2007/826/WE z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Mołdowy o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 334 z 19.12.2007, s. 148).

      (10)  Decyzja Rady 2010/649/UE z dnia 7 października 2010 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 50).

      (11)  Decyzja Rady 2011/118/UE z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Gruzją o readmisji osób przebywających nielegalnie (Dz.U. L 52 z 25.2.2011, s. 45).


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1860 z dnia 17 października 2016 r. w sprawie mianowania dwóch członków i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Włoską

text:
               20.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 284/31

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1860
   z dnia 17 października 2016 r.
   w sprawie mianowania dwóch członków i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Włoską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   Uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Włoch,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 16 grudnia 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/2361 (4) stanowisko członka w miejsce Ignazia MARINO zajął Antonio DECARO, a stanowisko zastępcy członka w miejsce ANTONIA DECARA zajął Andrea BALLARÈ. W dniu 21 kwietnia 2016 r. decyzją Rady (UE) 2016/643 (5) Mauro D'ATTIS został ponownie mianowany do Komitetu Regionów w celu uwzględnienia jego nowej kadencji. W dniu 12 września 2016 r. decyzją Rady (UE) 2016/1670 (6) Andrea BALLARÈ został ponownie mianowany do Komitetu Regionów w celu uwzględnienia jego nowej kadencji.

               (2)

               Dwa stanowiska członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z upływem kadencji Maura D'ATTISA i Antonia DECARA.

               (3)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Andrei BALLARÈGO członkiem Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

               a)

               na stanowiska członka:

                           —

                           Sig. Mauro D'ATTIS, Consigliere del Comune di Brindisi (BR) (zmiana mandatu),

                           —

                           Sig. Andrea BALLARÈ, Consigliere del Comune di Novara (NO);

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Sig. Antonio DECARO, Sindaco del Comune di Bari (BA).

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 17 października 2016 r.

            W imieniu Rady

         L. SÓLYMOS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2015/2361 z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Włoch (Dz.U. L 331 z 17.12.2015, s. 29).

      (5)  Decyzja Rady (UE) 2016/643 z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską (Dz.U. L 108 z 23.4.2016, s. 35).

      (6)  Decyzja Rady (UE) 2016/1670 z dnia 12 września 2016 r. w sprawie mianowania członka i dwóch zastępców członków Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Włoską (Dz.U. L 249 z 16.9.2016, s. 37).


title: 2012/435/UE: Decyzja Rady z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacją Rosyjską dotyczącego wprowadzania lub zwiększania należności celnych wywozowych w odniesieniu do surowców

text:
               27.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 200/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 lipca 2012 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacją Rosyjską dotyczącego wprowadzania lub zwiększania należności celnych wywozowych w odniesieniu do surowców
   (2012/435/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 2012/108/UE (1) Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacją Rosyjską dotyczące wprowadzania lub zwiększania należności celnych wywozowych w odniesieniu do surowców (zwane dalej „Porozumieniem”) zostało podpisane w dniu 16 grudnia 2011 r. z zastrzeżeniem jego zawarcia.

               (2)

               Porozumienie powinno zostać zatwierdzone,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Federacją Rosyjską dotyczące wprowadzania lub zwiększania należności celnych wywozowych w odniesieniu do surowców (2).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby uprawnione do dokonania w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w Porozumieniu w celu wyrażenia zgody Unii na to, aby Porozumienie stało się dla niej wiążące (3).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 57 z 29.2.2012, s. 52.

      (2)  Porozumienie zostało opublikowane w Dz.U. L 57 z 29.2.2012, s. 53, wraz z decyzją o jego podpisaniu.

      (3)  Data wejścia w życie Porozumienia zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: 2006/881/WPZIB Decyzja przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w Radzie z dnia 30 listopada 2006 r. dostosowująca decyzję 96/409/WPZIB w sprawie ustanowienia tymczasowego dokumentu podróży wcelu uwzględnienia przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

text:
               20.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 363/422

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ZEBRANYCH W RADZIE
   z dnia 30 listopada 2006 r.
   dostosowująca decyzję 96/409/WPZIB w sprawie ustanowienia tymczasowego dokumentu podróży wcelu uwzględnienia przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   (2006/881/WPZIB)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ, ZEBRANI W RADZIE,
   MAJĄC NA UWADZE, że konieczne jest wprowadzenie pewnych dostosowań do decyzji 96/409/WPZIB (1) w celu uwzględnienia przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej,
   STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W decyzji 96/409/WPZIB wprowadza się następujące zmiany:

               a)

               w załączniku I, po określeniu „PRÍLOHA I” dodaje się następujące wyrażenia:
               „— ПРИЛОЖЕНИЕ 1 — ANEXA I”;

               b)

               w załączniku I, po wyrazach „EURÓPSKA ÚNIA” dodaje się następujące wyrażenia:
               „, ЕВРОПЕЙСКИ СЪЮЗ, UNIUNEA EUROPEANĂ”;

               c)

               w załączniku I, po wyrazach „CESTOVNÝ PREUKAZ” dodaje się następujące wyrażenia:
               „, ВРЕМЕНЕН ПАСПОРТ ЗА ЗАВРЪЩАНЕ В РЕПУБЛИКА БЪЛГАРИЯ, DOCUMENT DE CĂLĂTORIE PROVIZORIU”;

               d)

               w załączniku I, po wyrazie „ÚDAJE” dodaje się następujące wyrażenie:
               „ЗАДЪЛЖИТЕЛНИ ДАННИ/GLOSAR”;

               e)

               w załączniku I, po wyrazach „(13) Pečiatka vydávajúceho” dodaje się następujący tekst:
               „(1) Фамилия (2) Име (3) Дата на раждане (4) Място на раждане (5) Ръст (6) Гражданство (7) Подпис на титуляра (8) За пътуване до — през (9) Валиден до (10) Дата на издаване (11) Регистрационен номер (12) Подпис на служителя (13) Печат на компетентния орган по издаването
               (1) Numele (2) Prenumele (3) Data naşterii (4) Locul naşterii (5) Talia (6) Cetăţenia (7) Semnătura titularului (8) Pentru o călătorie către — via (9) Data expirării (10) Data eliberării (11) Număr de înregistrare (12) Semnătura funcţionarului competent (13) Ştampila autorităţii emitente”;

               f)

               w załączniku III pkt 3, wykaz następujący po wyrazach „w sposób następujący” otrzymuje brzmienie:

                           „Belgia

                           =

                           B

                           –

                           [OOOOO]

                           Bułgaria

                           =

                           BG

                           –

                           [OOOOO]

                           Republika Czeska

                           =

                           CZ

                           –

                           [OOOOO]

                           Dania

                           =

                           DK

                           –

                           [OOOOO]

                           Niemcy

                           =

                           D

                           –

                           [OOOOO]

                           Estonia

                           =

                           EE

                           –

                           [OOOOO]

                           Grecja

                           =

                           GR

                           –

                           [OOOOO]

                           Hiszpania

                           =

                           E

                           –

                           [OOOOO]

                           Francja

                           =

                           F

                           –

                           [OOOOO]

                           Irlandia

                           =

                           IRL

                           –

                           [OOOOO]

                           Włochy

                           =

                           I

                           –

                           [OOOOO]

                           Cypr

                           =

                           CY

                           –

                           [OOOOO]

                           Łotwa

                           =

                           LV

                           –

                           [OOOOO]

                           Litwa

                           =

                           LT

                           –

                           [OOOOO]

                           Luksemburg

                           =

                           L

                           –

                           [OOOOO]

                           Węgry

                           =

                           HU

                           –

                           [OOOOO]

                           Malta

                           =

                           MT

                           –

                           [OOOOO]

                           Niderlandy

                           =

                           NL

                           –

                           [OOOOO]

                           Austria

                           =

                           A

                           –

                           [OOOOO]

                           Polska

                           =

                           PL

                           –

                           [OOOOO]

                           Portugalia

                           =

                           P

                           –

                           [OOOOO]

                           Rumunia

                           =

                           RO

                           –

                           [OOOOO]

                           Słowenia

                           =

                           SI

                           –

                           [OOOOO]

                           Słowacja

                           =

                           SK

                           –

                           [OOOOO]

                           Finlandia

                           =

                           FIN

                           –

                           [OOOOO]

                           Szwecja

                           =

                           S

                           –

                           [OOOOO]

                           Zjednoczone Królestwo

                           =

                           UK

                           –

                           [OOOOO]”

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z zastrzeżeniem wejścia w życie i w dniu wejścia w życie Traktatu dotyczącego przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, z dnia 30 listopada 2006 r.

            W imieniu Rady

         L. HYSSÄLÄ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 168 z 6.7.1996, str. 4. Decyzja zmieniona Aktem przystąpienia z 2003 r. (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 33).