               14.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 12/8

         Decyzja Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
   z dnia 23 marca 2011 r.
   ustanawiająca zasady mające zastosowanie do ekspertów krajowych oddelegowanych do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych
   2012/C 12/04
   WYSOKI PRZEDSTAWICIEL,
   uwzględniając decyzję Rady z dnia 26 lipca 2010 r. określającą organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (2010/427/UE), w szczególności jej art. 6 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W myśl art. 6 ust. 3 decyzji Rady ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (1) („ESDZ”) („decyzja Rady”) ESDZ może w szczególnych przypadkach skorzystać z ograniczonej liczby wyspecjalizowanych oddelegowanych ekspertów krajowych.

               (2)

               Również w myśl art. 6 ust. 3 decyzji Rady Wysoki Przedstawiciel przyjmuje zasady równoważne zasadom określonym w decyzji Rady 2003/479/WE z dnia 16 czerwca 2003 r. (obecnie uchylonej i zastąpionej decyzją Rady 2007/829/WE z dnia 5 grudnia 2007 r. (2)) dotyczącej zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady, na mocy których oddelegowani eksperci krajowi zostają oddani do dyspozycji ESDZ w celu zapewnienia specjalistycznej wiedzy fachowej.

               (3)

               Oddelegowani eksperci krajowi powinni umożliwiać ESDZ korzystanie z ich wysokiego poziomu wiedzy i doświadczenia zawodowego, w szczególności w dziedzinach, w których taka fachowa wiedza nie jest łatwo dostępna.

               (4)

               Oddelegowanie ekspertów krajowych do ESDZ powinno wspierać wymianę doświadczenia zawodowego i wiedzy w zakresie polityk europejskich.

               (5)

               Oddelegowani eksperci krajowi powinni wywodzić się z administracji publicznych państw członkowskich lub z organizacji międzynarodowych.

               (6)

               Prawa i obowiązki oddelegowanych ekspertów krajowych i oddelegowanego personelu wojskowego określone w niniejszej decyzji powinny gwarantować, że będą oni wypełniać swoje obowiązki, kierując się wyłącznie interesem ESDZ.

               (7)

               Niniejsza decyzja powinna określać wszystkie warunki zatrudnienia oddelegowanych ekspertów krajowych.

               (8)

               Należy ustanowić przepisy szczególne dotyczące personelu wojskowego oddelegowanego do ESDZ w celu utworzenia Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej.

               (9)

               Należy ustanowić przepisy szczególne dotyczące ekspertów krajowych oddelegowanych do delegatur Unii. W miarę możliwości należy unikać nierównego traktowania między oddelegowanymi ekspertami krajowymi z różnych instytucji (głównie z Komisji Europejskiej i ESDZ) w delegaturach Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   ROZDZIAŁ I

      PRZEPISY OGÓLNE

   Artykuł 1
   Zakres stosowania
   1.   Niniejsze zasady mają zastosowanie do ekspertów krajowych oddelegowanych do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) przez administracje publiczne państw członkowskich. Dotyczą również ekspertów oddelegowywanych przez organizacje międzynarodowe.
   2.   Osoby podlegające niniejszym zasadom pozostają przez okres oddelegowania zatrudnione przez swojego pracodawcę i są przez niego wynagradzane.
   3.   ESDZ dokonuje naboru oddelegowanych ekspertów krajowych zgodnie z wymogami i możliwościami budżetowymi. Dział zasobów ludzkich określa sposoby takiego naboru.
   4.   Oddelegowani eksperci krajowi muszą być obywatelami państwa członkowskiego.
   5.   Państwa członkowskie i ESDZ współpracują na rzecz tego, by zagwarantować, że rekrutacja ekspertów krajowych oddelegowanych do ESDZ będzie się opierać na kompetencjach i zapewniać odpowiednią równowagę geograficzną i równowagę płci, w szczególności po to, by zapewnić zatrudnienie w ESDZ znaczącej liczby obywateli z wszystkich państw członkowskich.
   6.   Oddelegowanie następuje w formie wymiany listów między dyrektorem ds. operacyjnych a – w zależności od przypadku – stałym przedstawicielstwem odnośnego państwa członkowskiego lub organizacją międzynarodową. W wymianie listów określone zostaje miejsce oddelegowania. Do wymiany listów załączana jest kopia dokumentu zawierającego zasady mające zastosowanie do ekspertów krajowych oddelegowanych do ESDZ.
   Artykuł 2
   Okres oddelegowania
   1.   Okres oddelegowania nie może być krótszy niż sześć miesięcy ani dłuższy niż dwa lata i może być następnie przedłużany łącznie do czterech lat. W wyjątkowych sytuacjach, na prośbę stosownego dyrektora zarządzającego lub osoby na równoważnym stanowisku, i gdy jest to uzasadnione interesem służby, dział zasobów ludzkich może zezwolić na jedno- lub wielokrotne przedłużenie oddelegowania o nie więcej niż dwa kolejne lata po upływie wspomnianego czteroletniego okresu.
   2.   Niezależnie od ust. 1 okres oddelegowania eksperta krajowego, który ma brać udział w przygotowywaniu operacji zarządzania kryzysowego lub w badaniach przed ich rozpoczęciem, może być krótszy niż sześć miesięcy.
   3.   Przewidywany okres oddelegowania ustala się na początku w ramach wymiany listów, o której mowa w art. 1 ust. 6. Tę samą procedurę stosuje się w przypadku przedłużenia okresu oddelegowania.
   4.   Ekspert krajowy, który już został oddelegowany do ESDZ, może zostać ponownie oddelegowany, z zastrzeżeniem następujących warunków:

               a)

               oddelegowany ekspert krajowy musi nadal spełniać warunki oddelegowania oraz

               b)

               między końcem poprzedniego okresu oddelegowania a kolejnym oddelegowaniem musi upłynąć przynajmniej sześć lat; jeżeli po zakończeniu pierwszego oddelegowania okres oddelegowania eksperta krajowego został przedłużony, okres sześcioletni liczy się od zakończenia tego drugiego okresu.

         Niniejszy przepis nie uniemożliwia ESDZ przyjęcia oddelegowanego eksperta krajowego – którego początkowe oddelegowanie trwało krócej niż sześć lat – przed upływem 6 lat od zakończenia pierwszego okresu oddelegowania, ale w takim przypadku nowe oddelegowanie nie przekracza pozostałej części sześcioletniego okresu.
   Artykuł 3
   Miejsce oddelegowania
   1.   Eksperci krajowi są oddelegowywani do administracji centralnej ESDZ w Brukseli lub do jednej z delegatur Unii.
   2.   Miejsce oddelegowania może zostać zmienione w czasie oddelegowania w drodze nowej wymiany listów zgodnie z art. 1 ust. 6, jeżeli możliwość zmiany miejsca nie została przewidziana we wstępnej wymianie listów. Administracja, która oddelegowała eksperta krajowego, jest informowana o ewentualnych zmianach miejsca oddelegowania.
   Artykuł 4
   Obowiązki
   1.   Oddelegowany ekspert krajowy pomaga członkom personelu ESDZ i wykonuje przydzielone mu zadania. Wykonywane obowiązki określane są w drodze wzajemnego porozumienia między ESDZ i administracją, która oddelegowała eksperta krajowego, w interesie ESDZ i z uwzględnieniem kwalifikacji oddelegowanego eksperta krajowego.
   2.   Z zastrzeżeniem ust. 8 poniżej oddelegowany ekspert krajowy może brać udział w podróżach służbowych i posiedzeniach wyłącznie:

               a)

               wtedy, gdy towarzyszy członkowi personelu ESDZ
               lub

               b)

               jako obserwator lub wyłącznie w celach informacyjnych, jeżeli jest sam.

         Oddelegowany ekspert krajowy nie może reprezentować ESDZ w kwestii zaciągania zobowiązań – tak finansowych, jak i innych – lub negocjowania w imieniu ESDZ, chyba że został mu powierzony mandat na mocy przepisów ust. 8 poniżej.
   Ograniczenia określone w niniejszym ustępie nie mają zastosowania do ekspertów krajowych oddelegowanych do Komórki Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych, Dyrekcji ds. Zarządzania Kryzysowego i Planowania ani do Centrum Sytuacyjnego Unii Europejskiej.
   3.   ESDZ, za pośrednictwem dyrektora odpowiedzialnego za odnośnego oddelegowanego eksperta krajowego, zachowuje wyłączną odpowiedzialność za zatwierdzanie wyników zadań realizowanych przez tego eksperta.
   4.   ESDZ, pracodawca oddelegowanego eksperta krajowego i oddelegowany ekspert krajowy dokładają wszelkich starań w celu uniknięcia konfliktu interesów lub podejrzenia o taki konflikt w związku z obowiązkami oddelegowanego eksperta krajowego w czasie oddelegowania. W tym celu dział zasobów ludzkich w odpowiednim terminie informuje oddelegowanego eksperta krajowego i jego pracodawcę o planowanych zadaniach i zwraca się do każdego z nich o potwierdzenie na piśmie, że nie są im znane żadne powody, dla których oddelegowanemu ekspertowi krajowemu nie należałoby powierzyć tych zadań, w tym w szczególności w odniesieniu do doświadczenia zawodowego danego oddelegowanego eksperta krajowego.
   5.   Oddelegowany ekspert krajowy jest w szczególności proszony o poinformowanie o ewentualnym konflikcie między pewnymi aspektami jego sytuacji rodzinnej (zwłaszcza działalnością zawodową członków bliskiej rodziny lub też wszelkimi ważnymi interesami finansowymi jego albo członków bliskiej rodziny) a proponowanymi zadaniami realizowanymi w okresie oddelegowania. Pracodawca i oddelegowany ekspert krajowy zobowiązują się do powiadomienia dyrektora odpowiedzialnego za odnośnego oddelegowanego eksperta krajowego i działu zasobów ludzkich o wszelkich zmianach sytuacji w okresie oddelegowania, które mogłyby przyczynić się do powstania takiego konfliktu.
   6.   Jeżeli dyrektor odpowiedzialny za odnośnego oddelegowanego eksperta krajowego uważa, że charakter zadań powierzonych oddelegowanemu ekspertowi krajowemu wymaga zastosowania szczególnych środków bezpieczeństwa, przed oddelegowaniem eksperta krajowego uzyskuje się poświadczenie bezpieczeństwa osobowego.
   7.   W przypadku nieprzestrzegania przepisów ust. 2, 4 i 5 ESDZ może zakończyć oddelegowanie eksperta krajowego zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. c).
   8.   Niezależnie od ust. 1 i ust. 2 akapit pierwszy dyrektor zarządzający, lub osoba na równoważnym stanowisku, działu, do którego został przydzielony odnośny oddelegowany ekspert krajowy, może – działając z upoważnienia wysokiego przedstawiciela i na wniosek dyrektora odpowiedzialnego za odnośnego oddelegowanego eksperta krajowego – powierzyć temu ekspertowi szczególne zadania lub obowiązki i zlecić mu – jednokrotnie lub wielokrotnie – prowadzenie konkretnej misji lub udział w konkretnym posiedzeniu, pod warunkiem że nie występuje konflikt interesów.
   Artykuł 5
   Prawa i obowiązki
   1.   W okresie oddelegowania:

               a)

               oddelegowany ekspert krajowy wykonuje swoje obowiązki w sposób obiektywny i bezstronny i działa, kierując się wyłącznie interesem ESDZ;

               b)

               oddelegowany ekspert krajowy powstrzymuje się od wszelkich działań, w szczególności wszelkiego publicznego wyrażania opinii, które mogą naruszyć powagę jego stanowiska w ESDZ;

               c)

               każdy oddelegowany ekspert krajowy poproszony – w ramach wykonywania obowiązków – o zajęcie stanowiska na temat rozpatrywanej sprawy, która wiąże się z jego osobistymi interesami, co mogłoby ograniczyć jego niezależność, lub na temat jej rozstrzygnięcia, informuje o tym swojego dyrektora odpowiedzialnego;

               d)

               oddelegowany ekspert krajowy nie publikuje ani nie przyczynia się do publikacji, samodzielnie lub we współpracy z innymi osobami, żadnego tekstu, którego tematyka dotyczy działalności Unii Europejskiej, bez uzyskania na to zezwolenia swojego dyrektora odpowiedzialnego. Zgody na publikację nie udziela się tylko w przypadku, gdy planowana publikacja może szkodzić interesom Unii Europejskiej;

               e)

               wszystkie prawa do pracy wykonanej przez oddelegowanego eksperta krajowego w ramach realizacji jego zadań stanowią własność ESDZ;

               f)

               oddelegowany ekspert krajowy mieszka w miejscu oddelegowania lub w odległości, która zapewnia prawidłowe wykonywanie jego obowiązków;

               g)

               oddelegowany ekspert krajowy pomaga i służy radą przełożonym, którym podlega, i jest przed nimi odpowiedzialny za wykonanie powierzonych mu zadań;

               h)

               podczas wykonywania swoich obowiązków oddelegowany ekspert krajowy nie przyjmuje żadnych instrukcji od swego pracodawcy ani od rządu krajowego. Nie podejmuje żadnych działań na rzecz swego pracodawcy, rządów, ani jakichkolwiek innych osób, przedsiębiorstw prywatnych lub podmiotów publicznych.

         2.   Zarówno w okresie oddelegowania, jak i po jego zakończeniu, oddelegowany ekspert krajowy musi zachować najwyższą dyskrecję w odniesieniu do wszystkich faktów i informacji, o których dowiedział się w trakcie wykonywania swoich obowiązków lub w związku z ich wykonywaniem. Nie ujawnia osobom nieuprawnionym żadnych informacji ani dokumentów w jakiejkolwiek formie, które wcześniej nie zostały zgodnie z prawem podane do wiadomości publicznej, ani nie wykorzystuje ich dla własnej korzyści.
   3.   Po zakończeniu okresu oddelegowania oddelegowany ekspert krajowy jest w dalszym ciągu zobowiązany do uczciwego i dyskretnego działania przy wykonywaniu nowych powierzonych mu zadań i przy przyjmowaniu niektórych stanowisk lub korzyści.
   4.   Oddelegowani eksperci krajowi podlegają przepisom bezpieczeństwa obowiązującym w ESDZ.
   5.   Nieprzestrzeganie przepisów ust. 1, 2 i 4 w okresie oddelegowania uprawnia ESDZ do zakończenia oddelegowania eksperta krajowego zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. c).
   Artykuł 6
   Poziom, doświadczenie zawodowe i znajomość języków
   1.   Aby zostać oddelegowanym do ESDZ, oddelegowany ekspert krajowy musi mieć przynajmniej trzyletnie doświadczenie w pracy w pełnym wymiarze godzin na stanowisku administracyjnym, naukowym, technicznym, doradczym lub kierowniczym odpowiadającym kategoriom AD lub AST, zgodnie z regulaminem pracowniczym urzędników Unii Europejskiej oraz warunkami zatrudnienia innych pracowników Unii (3).
   2.   Oddelegowany ekspert krajowy musi dysponować gruntowną znajomością jednego z języków Unii, a także wystarczającą znajomością drugiego języka w stopniu umożliwiającym wykonywanie powierzonych zadań.
   Artykuł 7
   Procedury wyboru
   1.   Oddelegowani eksperci krajowi są wybierani według otwartej i przejrzystej procedury, której szczegółowe elementy praktyczne określa dział zasobów ludzkich.
   W należycie uzasadnionych wyjątkowych okolicznościach i w interesie służby oddelegowany ekspert krajowy może zostać wybrany z pominięciem takich procedur. Zezwolenie na takie odstępstwo trzeba uzyskać od dyrektora ds. operacyjnych.
   2.   Przed oddelegowaniem dyrektor odpowiedzialny musi upewnić się, że dostępne są wystarczające środki budżetowe.
   3.   Wnioski są przekazywane do działu zasobów ludzkich przez stosowne stałe przedstawicielstwo.
   Artykuł 8
   Zawieszenie oddelegowania
   1.   Dział zasobów ludzkich może wyrazić zgodę na zawieszenie oddelegowania i określić stosujące się do niego warunki. W okresie zawieszenia:

               a)

               dodatki określone w art. 16 i 17 nie są wypłacane;

               b)

               koszty, o których mowa w art. 19 i 20, są zwracane jedynie w przypadku, gdy zawieszenie następuje na wniosek ESDZ.

         2.   Dział zasobów ludzkich zawiadamia pracodawcę oddelegowanego eksperta krajowego.
   Artykuł 9
   Zakończenie okresów oddelegowania
   1.   Z zastrzeżeniem ust. 2 oddelegowanie może zostać zakończone na prośbę ESDZ (za zgodą działu zasobów ludzkich i stosownego dyrektora zarządzającego lub osoby na równoważnym stanowisku) lub pracodawcy oddelegowanego eksperta krajowego, pod warunkiem zachowania trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Może ono zostać również zakończone na prośbę oddelegowanego eksperta krajowego, pod warunkiem zachowania wspomnianego okresu wypowiedzenia i z zastrzeżeniem zgody działu zasobów ludzkich i stosownego dyrektora zarządzającego lub osoby na równoważnym stanowisku.
   2.   W niektórych wyjątkowych okolicznościach oddelegowanie może zostać zakończone bez wypowiedzenia:

               a)

               przez pracodawcę oddelegowanego eksperta krajowego, jeżeli wymagają tego istotne interesy pracodawcy;

               b)

               na mocy porozumienia między działem zasobów ludzkich i stosownym dyrektorem zarządzającym lub osobą na równoważnym stanowisku a pracodawcą, na wniosek oddelegowanego eksperta krajowego skierowany do obu stron, jeżeli wymagają tego istotne interesy osobiste lub zawodowe oddelegowanego eksperta krajowego lub

               c)

               przez ESDZ (za zgodą działu zasobów ludzkich i stosownego dyrektora zarządzającego lub osoby na równoważnym stanowisku) w przypadku niedopełnienia przez oddelegowanego eksperta krajowego jego obowiązków na mocy niniejszych przepisów. Oddelegowany ekspert otrzymuje wcześniej możliwość przedstawienia argumentów na swoją obronę.

         3.   W przypadku zakończenia okresu oddelegowania na mocy ust. 2 lit. c) dział zasobów ludzkich niezwłocznie informuje o tym pracodawcę.
   ROZDZIAŁ II

      WARUNKI PRACY

   Artykuł 10
   Zabezpieczenie społeczne
   1.   Przed rozpoczęciem okresu oddelegowania pracodawca, który ma oddelegować eksperta krajowego, zaświadcza ESDZ, że oddelegowany ekspert krajowy w okresie oddelegowania będzie podlegał ustawodawstwu o zabezpieczeniu społecznym mającemu zastosowanie do administracji publicznej lub organizacji międzynarodowej, która go zatrudnia i która weźmie na siebie odpowiedzialność za koszty poniesione za granicą. W tym celu pracodawca oddelegowanego eksperta krajowego przedstawia działowi zasobów ludzkich zaświadczenie, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 (4).
   2.   Z chwilą rozpoczęcia oddelegowania oddelegowany ekspert krajowy zostaje objęty przez ESDZ ubezpieczeniem od ryzyka wypadków. Dział zasobów ludzkich dostarcza mu kopię warunków takiego ubezpieczenia w dniu, w którym zgłosi się on do stosownego działu ESDZ w celu wypełnienia formalności administracyjnych związanych z oddelegowaniem.
   3.   Jeśli w ramach podróży służbowej, w której oddelegowany ekspert krajowy bierze udział na mocy art. 4 i 21, lub jeśli ze względu na szczególne zagrożenia w miejscu oddelegowania konieczne jest dodatkowe lub szczególne ubezpieczenie, jego koszty pokrywa ESDZ.
   Artykuł 11
   Godziny pracy
   1.   Oddelegowany ekspert krajowy podlega obowiązującym w ESDZ zasadom dotyczącym godzin pracy. Zasady te mogą być modyfikowane przez dyrektora ds. operacyjnych, gdy wymagają tego potrzeby ESDZ.
   2.   W okresie oddelegowania oddelegowany ekspert krajowy pracuje w pełnym wymiarze godzin. Na należycie uzasadniony wniosek dyrektora odpowiedzialnego za odnośnego oddelegowanego eksperta krajowego i pod warunkiem, że jest to zgodne z interesami ESDZ, dział zasobów ludzkich może zezwolić oddelegowanemu ekspertowi krajowemu, po uzyskaniu zgody jego pracodawcy, na pracę w niepełnym wymiarze godzin.
   3.   W przypadku zezwolenia na pracę w niepełnym wymiarze godzin oddelegowany ekspert krajowy pracuje przynajmniej przez połowę zwykłego wymiaru czasu pracy.
   4.   Oddelegowanemu ekspertowi krajowemu można przyznać dodatki obowiązujące w ESDZ za pracę ciągłą lub zmianową.
   Artykuł 12
   Nieobecność z powodu choroby lub wypadku
   1.   W przypadku nieobecności w pracy z powodu choroby lub wypadku oddelegowany ekspert krajowy jak najszybciej powiadamia swego dyrektora odpowiedzialnego, podając swoje aktualne miejsce pobytu. Jeżeli jest nieobecny przez okres dłuższy niż trzy dni, przedstawia zaświadczenie lekarskie i może zostać skierowany na badania lekarskie zlecone przez ESDZ.
   2.   Jeżeli okres nieobecności w pracy spowodowany chorobą lub wypadkiem i trwający nie więcej niż trzy dni przekracza w ciągu 12 miesięcy łącznie 12 dni, oddelegowany ekspert krajowy ma obowiązek przedstawienia zaświadczenia lekarskiego za każdą kolejną nieobecność spowodowaną chorobą.
   3.   Jeżeli okres zwolnienia lekarskiego przekracza trzy miesiące lub jest dłuższy niż dotychczasowy okres zatrudnienia oddelegowanego eksperta krajowego – przy czym uwzględnia się dłuższy z tych okresów – dodatki, o których mowa w art. 16 ust. 1 i 2, zostają automatycznie zawieszone. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku choroby związanej z ciążą. Zwolnienie lekarskie nie może wykraczać poza okres oddelegowania danej osoby.
   4.   Oddelegowany ekspert krajowy, który w okresie oddelegowania uległ wypadkowi przy pracy, w dalszym ciągu otrzymuje jednak w całości dodatki przewidziane w art. 16 ust. 1 i 2 przez cały okres, w którym jest on niezdolny do pracy, aż do zakończenia okresu oddelegowania.
   Artykuł 13
   Urlop wypoczynkowy, urlop okolicznościowy i dni wolne od pracy
   1.   Oddelegowany ekspert krajowy jest uprawniony do dwóch i pół dnia roboczego urlopu za cały miesiąc pracy (30 dni w roku kalendarzowym).
   2.   Urlop podlega uprzedniemu zatwierdzeniu przez dyrektora odpowiedzialnego za danego oddelegowanego eksperta krajowego.
   3.   Oddelegowanemu ekspertowi krajowemu przysługuje urlop okolicznościowy w następujących przypadkach:
   —   zawarcie małżeństwa przez oddelegowanego eksperta krajowego: cztery dni,
   —   zmiana miejsca zamieszkania oddelegowanego eksperta krajowego: dwa dni,
   —   przeprowadzka w celu podjęcia pracy: do dwóch dni,
   —   poważna choroba współmałżonka: do trzech dni,
   —   śmierć współmałżonka: cztery dni,
   —   poważna choroba wstępnego: do dwóch dni,
   —   śmierć wstępnego: do dwóch dni,
   —   zawarcie małżeństwa przez dziecko: dwa dni,
   —   narodziny dziecka: 10 dni, do wykorzystania w ciągu czternastu tygodni od narodzin,
   —   śmierć żony podczas urlopu macierzyńskiego: liczba dni odpowiadająca pozostałej części urlopu macierzyńskiego, która miałaby zastosowanie na mocy regulaminu pracowniczego,
   —   poważna choroba dziecka: do dwóch dni,
   —   bardzo poważna choroba dziecka, poświadczona przez lekarza, lub hospitalizacja dziecka w wieku 12 lat lub mniej: do pięciu dni,
   —   śmierć dziecka: cztery dni,
   —   przysposobienie dziecka: jeden okres wynoszący 20 tygodni (24 tygodnie w przypadku dziecka niepełnosprawnego), na takiej samej podstawie, jaka miałaby zastosowanie na mocy regulaminu pracowniczego.
   Na należycie uzasadniony wniosek zainteresowanego oddelegowanemu ekspertowi krajowemu można przyznać dodatkowe dwa dni urlopu okolicznościowego w okresie 12 miesięcy.
   Do celów niniejszego przepisu konkubenta oddelegowanego eksperta krajowego można traktować jak współmałżonka na takiej samej podstawie, jaka miałaby zastosowanie na mocy regulaminu pracowniczego.
   4.   Na należycie uzasadniony wniosek pracodawcy oddelegowanego eksperta krajowego i indywidualnie w każdym przypadku ESDZ (dział zasobów ludzkich i stosowny dyrektor zarządzający lub osoba na równoważnym stanowisku) może przyznać maksymalnie dwa dni dodatkowego urlopu okolicznościowego w okresie 12 miesięcy.
   5.   W przypadku pracy w niepełnym wymiarze godzin okres urlopu wypoczynkowego zostaje odpowiednio skrócony.
   6.   Dni urlopu wypoczynkowego niewykorzystane do końca okresu oddelegowania przepadają.
   Artykuł 14
   Urlop macierzyński
   1.   W przypadku macierzyństwa oddelegowanej ekspert krajowej przyznawany jest urlop macierzyński trwający 20 tygodni i w tym okresie otrzymuje ona dodatki przewidziane w art. 16. Urlop ten zaczyna się nie wcześniej niż sześć tygodni przed przewidywaną datą porodu wskazaną w zaświadczeniu i kończy nie wcześniej niż 14 tygodni po porodzie. W przypadku porodu mnogiego lub przedwczesnego lub narodzin dziecka niepełnosprawnego okres urlopu wynosi 24 tygodnie. Do celów niniejszego przepisu za poród przedwczesny uważa się poród mający miejsce przed końcem trzydziestego czwartego tygodnia ciąży.
   2.   Jeżeli przepisy krajowe pracodawcy oddelegowanej ekspert krajowej przewidują dłuższy urlop macierzyński, oddelegowanie zostaje zawieszone na okres wykraczający poza okres urlopu przyznawanego przez ESDZ. W takim przypadku okres odpowiadający okresowi zawieszenia dodaje się po zakończeniu oddelegowania, jeżeli uzasadnia to interes ESDZ.
   3.   Oddelegowana ekspert krajowa może również zwrócić się z wnioskiem o zawieszenie oddelegowania na cały okres przyznanego urlopu macierzyńskiego. W takim przypadku okres odpowiadający okresowi zawieszenia dodaje się po zakończeniu oddelegowania, jeżeli uzasadnia to interes ESDZ.
   Artykuł 15
   Zarządzanie i kontrola
   Zarządzanie urlopami i ich kontrola leży w gestii dyrektora odpowiedzialnego za odnośnego oddelegowanego eksperta krajowego i działu zasobów ludzkich. Za kontrolę czasu pracy i nieobecności odpowiada dyrektor odpowiedzialny za odnośnego oddelegowanego eksperta krajowego.
   ROZDZIAŁ III

      DODATKI I KOSZTY

   Artykuł 16
   Diety i dodatki
   1.   Oddelegowany ekspert krajowy jest uprawniony, przez okres oddelegowania, do diety dziennej. Jeśli odległość między miejscem pochodzenia a miejscem oddelegowania jest równa 150 km lub mniejsza, dzienna dieta wynosi 31,92 EUR. Jeśli odległość ta przekracza 150 km, dieta wynosi 127,65 EUR.
   2.   Jeżeli oddelegowany ekspert krajowy nie otrzymał zwrotu kosztów przeprowadzki od ESDZ ani od pracodawcy, wypłacany jest dodatkowy miesięczny dodatek zgodnie z poniższą tabelą:

               Odległość między miejscem pochodzenia a miejscem oddelegowania (w km)

               Kwota w EUR

               0–150

               0

               > 150

               82,05

               > 300

               145,86

               > 500

               237,05

               > 800

               382,92

               > 1 300

               601,73

               > 2 000

               720,27

         3.   Wspomniane diety i dodatki wypłaca się także w okresie podróży służbowych, urlopu wypoczynkowego, urlopu macierzyńskiego, urlopu okolicznościowego oraz dni wolnych od pracy, przyznanych przez ESDZ.
   4.   Oddelegowanemu ekspertowi krajowemu w chwili rozpoczęcia oddelegowania wypłaca się zaliczkę w kwocie odpowiadającej 75 dziennym dietom, przy czym w okresie, który obejmuje zaliczka, oddelegowany ekspert krajowy nie jest uprawniony do pobierania innych tego rodzaju dodatków. Jeżeli okres oddelegowania do ESDZ kończy się przed upływem okresu uwzględnianego przy określaniu wysokości zaliczki, oddelegowany ekspert krajowy jest zobowiązany zwrócić kwotę zaliczki odpowiadającą pozostałej części tego okresu.
   5.   W momencie wymiany listów, o której mowa w art. 1 ust. 6, pracodawca oddelegowanego eksperta krajowego informuje dział zasobów ludzkich o wszelkich płatnościach podobnych do tych, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, otrzymywanych przez oddelegowanego eksperta krajowego. Wszelkie stosowne kwoty odejmuje się od odpowiednich dodatków wypłacanych przez ESDZ.
   6.   Dzienne diety i dodatki miesięczne są korygowane raz w roku, bez skutku retroaktywnego, w oparciu o dostosowanie wynagrodzeń podstawowych urzędników Unii w Brukseli i Luksemburgu.
   Artykuł 17
   Dodatkowy zryczałtowany dodatek
   1.   Z wyjątkiem sytuacji gdy miejsce pochodzenia oddelegowanego eksperta krajowego jest położone w odległości nie większej niż 150 km od miejsca jego oddelegowania, oddelegowany ekspert krajowy otrzymuje dodatkowy zryczałtowany dodatek w wysokości różnicy między rocznym wynagrodzeniem brutto (pomniejszonym o dodatki rodzinne) wypłacanym przez jego pracodawcę wraz z wszelkimi dodatkami i dietami wypłacanymi przez ESDZ na mocy art. 16 a podstawowym wynagrodzeniem urzędnika w grupie zaszeregowania AD 6 stopień 1 lub AST 4 stopień 1, w zależności od kategorii, do której został on zaliczony.
   2.   Wysokość tego dodatku jest korygowana raz w roku, bez skutku retroaktywnego, w oparciu o dostosowanie wynagrodzeń podstawowych urzędników Unii.
   Artykuł 18
   Miejsce naboru, oddelegowania, pochodzenia i powrotu
   1.   Do celów niniejszych przepisów przyjmuje się następujące definicje:

               —

               miejsce naboru oznacza miejsce, w którym oddelegowany ekspert krajowy wykonywał swoje obowiązki na rzecz pracodawcy bezpośrednio przed oddelegowaniem,

               —

               miejscem oddelegowania jest Bruksela lub delegatura Unii, do której oddelegowany ekspert krajowy został przydzielony,

               —

               miejsce pochodzenia oznacza miejsce, w którym znajduje się siedziba pracodawcy oddelegowanego eksperta krajowego,

               —

               miejsce powrotu oznacza miejsce, w którym oddelegowany ekspert krajowy będzie wykonywał swoje główne zadania po zakończeniu okresu oddelegowania.

         2.   Jeżeli miejsce naboru lub miejsce powrotu znajduje się poza terytorium Unii Europejskiej lub w państwie członkowskim innym niż to, w którym znajduje się siedziba pracodawcy oddelegowanego eksperta krajowego, lub jeżeli oddelegowany ekspert krajowy nie kontynuuje działalności zawodowej po zakończeniu okresu oddelegowania, miejsce pochodzenia uznaje się za miejsce naboru lub miejsce powrotu, stosownie do sytuacji.
   Miejsce naboru, miejsce lub miejsca oddelegowania i miejsce pochodzenia określa się w wymianie listów, o której mowa w art. 1 ust. 6. Miejsce powrotu określa się na podstawie oświadczenia pracodawcy oddelegowanego eksperta krajowego.
   3.   Do celów stosowania niniejszego artykułu nie są brane pod uwagę okoliczności wynikające z pracy wykonywanej przez oddelegowanego eksperta krajowego dla państwa niebędącego miejscem oddelegowania lub dla organizacji międzynarodowej.
   Artykuł 19
   Koszty podróży
   1.   Oddelegowany ekspert krajowy, którego miejsce naboru znajduje się w odległości większej niż 150 km od miejsca oddelegowania, jest uprawniony do zwrotu kosztów podróży:

               a)

               poniesionych przez siebie;

               b)

               poniesionych przez swego współmałżonka i dzieci pozostających na utrzymaniu, pod warunkiem że mieszkają oni razem z oddelegowanym ekspertem krajowym i że ESDZ pokrywa koszty przeprowadzki.

         2.   O ile podróż nie odbywa się samolotem, zwrot kosztów następuje według stawki ryczałtowej, ograniczonej do kosztów przejazdu koleją w drugiej klasie, bez dopłat. Dotyczy to również podróży samochodem. W przypadku gdy podróż koleją jest dłuższa niż 500 km lub w przypadku gdy zwyczajowa trasa podróży obejmuje odcinek pokonywany drogą morską, maksymalna wysokość zwracanych kosztów podróży lotniczej nie przekracza wysokości rzeczywistego kosztu biletu z rabatem cenowym (PEX lub APEX), a koszty te są zwracane po przedstawieniu biletów i kart pokładowych.
   3.   Oddelegowany ekspert krajowy ma prawo do zwrotu poniesionych przez siebie oraz, w stosownych przypadkach, przez osoby, o których mowa w ust. 1 lit. b), kosztów podróży do miejsca powrotu po zakończeniu okresu oddelegowania, w ramach określonych limitów. Wysokość zwracanych kosztów nie może przekraczać wysokości kwoty, do której oddelegowany ekspert krajowy miałby prawo w przypadku powrotu do miejsca naboru.
   4.   Jeżeli oddelegowany ekspert krajowy przeprowadził się z miejsca naboru do miejsca oddelegowania, uprawniony jest co roku – dla siebie, swego współmałżonka i dzieci pozostających na jego utrzymaniu – do zryczałtowanej kwoty odpowiadającej kosztom podróży powrotnej z miejsca oddelegowania do miejsca pochodzenia.
   5.   Do celów niniejszego przepisu konkubenta oddelegowanego eksperta krajowego można traktować jak współmałżonka na takiej samej podstawie, jaka miałaby zastosowanie na mocy regulaminu pracowniczego.
   Artykuł 20
   Koszty przeprowadzki
   1.   Oddelegowany ekspert krajowy może przewieźć swoje meble i rzeczy osobistego użytku z miejsca naboru do miejsca oddelegowania na koszt ESDZ, po uzyskaniu uprzedniej zgody działu zasobów ludzkich, o ile zostały spełnione następujące warunki:

               a)

               początkowy okres oddelegowania wynosi dwa lata;

               b)

               miejsce naboru oddelegowanego eksperta krajowego znajduje się w odległości nie mniejszej niż 100 km od miejsca oddelegowania;

               c)

               przeprowadzka następuje w ciągu sześciu miesięcy od rozpoczęcia okresu oddelegowania;

               d)

               wniosek o udzielenie zgody został złożony przynajmniej na dwa miesiące przed planowaną datą przeprowadzki;

               e)

               pracodawca nie pokrywa kosztów przeprowadzki oraz

               f)

               oddelegowany ekspert krajowy prześle do działu zasobów ludzkich oryginał kosztorysu, rachunków i faktur wraz z zaświadczeniem od swojego pracodawcy potwierdzającym, że nie pokrywa on kosztów przeprowadzki.

         2.   Z zastrzeżeniem ust. 3, jeżeli ESDZ zwrócił koszty przeprowadzki do miejsca oddelegowania, oddelegowany ekspert krajowy po zakończeniu okresu oddelegowania jest uprawniony, po uzyskaniu uprzedniej zgody, do otrzymania zwrotu kosztów przeprowadzki z miejsca oddelegowania do miejsca powrotu, zgodnie z obowiązującymi w ESDZ przepisami dotyczącymi zwrotu kosztów przeprowadzki, o ile zostały spełnione warunki określone w ust. 1 lit. d) i e) powyżej oraz dalsze warunki wymienione poniżej:

               a)

               przeprowadzka nie może nastąpić wcześniej niż na sześć miesięcy przed zakończeniem okresu oddelegowania;

               b)

               przeprowadzka musi zostać zakończona w ciągu sześciu miesięcy po zakończeniu okresu oddelegowania;

               c)

               wysokość zwróconych przez ESDZ kosztów przeprowadzki na zakończenie okresu oddelegowania nie może być wyższa niż wysokość kosztów przeprowadzki, do których oddelegowany ekspert krajowy miałby prawo, gdyby wracał do miejsca naboru oraz

               d)

               oddelegowany ekspert krajowy przesłał do ESDZ oryginał kosztorysu i faktury za przeprowadzkę, wraz z zaświadczeniem od swojego pracodawcy potwierdzającym, że nie pokrywa on całości ani części kosztów przeprowadzki.

         3.   Oddelegowany ekspert krajowy, którego okres oddelegowania zostaje zakończony na jego prośbę lub na prośbę jego pracodawcy w ciągu dwóch lat od daty rozpoczęcia okresu oddelegowania, nie jest uprawniony do zwrotu kosztów przeprowadzki na zakończenie okresu oddelegowania.
   4.   Zwrot kosztów na mocy niniejszego artykułu odbywa się zgodnie z właściwymi zasadami i warunkami mającymi zastosowanie w ESDZ.
   Artykuł 21
   Podróże służbowe i wydatki z nimi związane
   1.   Oddelegowany ekspert krajowy może być wysyłany w podróże służbowe z zastrzeżeniem art. 4.
   2.   Koszty podróży służbowych są zwracane zgodnie z przepisami obowiązującymi w ESDZ.
   Artykuł 22
   Szkolenia
   Oddelegowany ekspert krajowy jest uprawniony do udziału w szkoleniach organizowanych przez ESDZ, jeżeli uzasadnia to interes ESDZ. Do celów podjęcia przez dyrektora odpowiedzialnego za odnośnego oddelegowanego eksperta krajowego decyzji w sprawie wyrażenia zgody na udział w szkoleniu brane są pod uwagę uzasadnione interesy oddelegowanego eksperta krajowego, w szczególności związane z wykonywaniem jego obowiązków zawodowych.
   Artykuł 23
   Przepisy administracyjne
   1.   Oddelegowany ekspert krajowy zgłasza się do działu zasobów ludzkich pierwszego dnia oddelegowania w celu dokonania niezbędnych formalności administracyjnych. Rozpoczyna wykonywanie obowiązków pierwszego lub szesnastego dnia miesiąca.
   2.   Oddelegowany ekspert krajowy przydzielony do delegatury Unii zgłasza się do szefa odnośnej delegatury w miejscu oddelegowania.
   3.   Płatności są dokonywane w euro przez ESDZ na rachunek bankowy otwarty w instytucji bankowej w Brukseli. W przypadku ekspertów krajowych oddelegowanych w miejsca inne niż Bruksela płatności mogą być dokonywane w euro na rachunek bankowy otwarty w instytucji bankowej w Brukseli lub w miejscu pochodzenia oddelegowanego eksperta krajowego.
   ROZDZIAŁ IV

      EKSPERCI KRAJOWI ODDELEGOWANI DO DELEGATUR UNII

   Artykuł 24
   Przepisy mające zastosowanie do ekspertów krajowych oddelegowanych do delegatur Unii
   Z zastrzeżeniem przepisów określonych w niniejszym rozdziale przepisy ustanowione w innych artykułach niniejszej decyzji mają również zastosowanie do ekspertów krajowych oddelegowanych do delegatur Unii.
   Artykuł 25
   Diety i dodatki
   1.   Diety i dodatki, o których mowa w art. 16, są wypłacane w euro w Belgii. Stosuje się do nich taki sam współczynnik korygujący, jak mający zastosowanie do wynagrodzeń urzędników zatrudnionych w Belgii.
   2.   W drodze odstępstwa od ust. 1 dział zasobów ludzkich może – na wniosek oddelegowanego eksperta krajowego – zezwolić na wypłacanie diet w walucie obowiązującej w miejscu oddelegowania lub, w wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach oraz w celu zachowania siły nabywczej, w innej walucie. Do diet i dodatków stosuje się wówczas współczynnik korygujący przewidziany w załączniku X art. 12 regulaminu pracowniczego i przelicza się je według odpowiedniego kursu wymiany.
   3.   Dodatek ze względu na warunki życia, ustalany według takich samych kryteriów jak kryteria określone w załączniku X art. 10 regulaminu pracowniczego, jest wypłacany ekspertom krajowym oddelegowanym do delegatur UE w państwach trzecich. Dieta dzienna, o której mowa w art. 16 ust. 1 niniejszych przepisów, stanowi kwotę referencyjną, o której mowa w załączniku X art. 10 regulaminu pracowniczego.
   Artykuł 26
   Zwrot kosztów
   1.   Koszty, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. b) i art. 19 ust. 4, nie są zwracane.
   2.   Koszty, o których mowa w art. 20, nie są zwracane.
   Artykuł 27
   Urlop wypoczynkowy
   Przepisy dotyczące urlopu wypoczynkowego mające zastosowanie do personelu ESDZ w delegaturach Unii mają również zastosowanie do pracujących dla ESDZ oddelegowanych ekspertów krajowych w delegaturach Unii.
   ROZDZIAŁ V

      ODDELEGOWANI EKSPERCI KRAJOWI NIEGENERUJĄCY KOSZTÓW

   Artykuł 28
   Oddelegowani eksperci krajowi niegenerujący kosztów
   1.   Do celów niniejszej decyzji „oddelegowany ekspert krajowy niegenerujący kosztów” oznacza oddelegowanego eksperta krajowego, któremu ESDZ nie wypłaca żadnych diet ani dodatków przewidzianych w rozdziałach III lub IV, ani któremu nie pokrywa żadnych kosztów przewidzianych w niniejszej decyzji, z wyjątkiem kosztów związanych z wykonywaniem jego obowiązków w okresie oddelegowania, i bez uszczerbku dla wszelkich innych uzgodnień między ESDZ a administracją, która oddelegowuje eksperta krajowego niegenerującego kosztów.
   2.   Dział zasobów ludzkich może, na wniosek stosownego dyrektora zarządzającego lub osoby na równoważnym stanowisku, zezwolić na oddelegowanie ekspertów krajowych niegenerujących kosztów, indywidualnie w każdym przypadku, z uwzględnieniem ich miejsca pochodzenia, odnośnego działu, równowagi geograficznej i pracy do wykonania.
   ROZDZIAŁ VI

      STOSOWANIE PRZEPISÓW DO ODDELEGOWANEGO KRAJOWEGO PERSONELU WOJSKOWEGO

   Artykuł 29
   Przepisy mające zastosowanie do oddelegowanego personelu wojskowego
   Z zastrzeżeniem przepisów określonych w niniejszym rozdziale przepisy ustanowione w innych artykułach niniejszej decyzji mają również zastosowanie do personelu wojskowego oddelegowanego do ESDZ w celu utworzenia Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej („SWUE”) zgodnie z decyzją Rady 2001/80/WPZiB z dnia 22 stycznia 2001 r. w sprawie ustanowienia Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej (5), wraz ze zmianami.
   Artykuł 30
   Warunki
   Oddelegowany personel wojskowy musi pozostawać zatrudniony za wynagrodzeniem w siłach zbrojnych jednego z państw członkowskich przez cały okres oddelegowania.
   Artykuł 31
   Rekrutacja
   Dyrektor Generalny SWUE określa warunki rekrutacji oddelegowanego personelu wojskowego (6).
   Artykuł 32
   Wymiana listów
   Wymiana listów, o której mowa w art. 1 ust. 6, odbywa się między dyrektorem ds. operacyjnych a stałym przedstawicielstwem odnośnego państwa członkowskiego w przypadku mianowań na stanowisko dyrektora generalnego SWUE, zastępcy dyrektora generalnego SWUE oraz wszystkich dyrektorów i szefów oddziałów, zaś w przypadku mianowań na wszystkie inne stanowiska – między dyrektorem generalnym SWUE a stałym przedstawicielstwem odnośnego państwa członkowskiego. Taka wymiana listów musi również określać wszelkie ewentualne ograniczenia dotyczące udziału oddelegowanego eksperta krajowego w podróżach służbowych.
   Artykuł 33
   Okres oddelegowania
   1.   Okres oddelegowania nie może być krótszy niż sześć miesięcy ani dłuższy niż trzy lata i może być następnie przedłużany, przy czym łączny okres oddelegowania nie może przekraczać czterech lat.
   2.   Z wyłączeniem wyjątkowych przypadków, między zakończeniem poprzedniego okresu oddelegowania a kolejnym okresem oddelegowania muszą upłynąć przynajmniej trzy lata, o ile jest to uzasadnione okolicznościami, a dyrektor generalny SWUE wyraził zgodę.
   Artykuł 34
   Zadania
   Niezależnie od art. 4, działając z upoważnienia wysokiego przedstawiciela, oddelegowany personel wojskowy wypełnia swoją misję, wykonuje zadania i obowiązki, które mu powierzono, zgodnie z załącznikiem do decyzji 2001/80/WPZiB, wraz ze zmianami.
   Artykuł 35
   Poświadczenie bezpieczeństwa
   W wymianie listów, o której mowa w art. 1 ust. 6, trzeba określić odpowiednią klauzulę tajności w poświadczeniu bezpieczeństwa osobowego oddelegowanego członka personelu wojskowego, która nie może być niższa niż „SECRET”.
   Artykuł 36
   Doświadczenie zawodowe
   Niezależnie od art. 6 ust. 1 do ESDZ może zostać oddelegowany członek personelu wojskowego pracujący na szczeblu administracyjnym lub pełniący rolę doradcy, posiadający wysokie kwalifikacje w zakresie zadań, które ma wykonywać.
   Artykuł 37
   Zawieszenie i zakończenie oddelegowania
   1.   Zezwolenie na zastosowanie art. 8 ust. 1 w odniesieniu do oddelegowanego członka personelu wojskowego wydaje dyrektor generalny SWUE.
   2.   Niezależnie od art. 9 ust. 2 okres oddelegowania może zostać zakończony bez wypowiedzenia, jeżeli wymagają tego interesy ESDZ lub administracji krajowej oddelegowanego członka personelu wojskowego lub gdy występują inne uzasadnione przyczyny.
   Artykuł 38
   Poważne niedopełnienie obowiązków
   1.   Okres oddelegowania może zostać zakończony bez wypowiedzenia w przypadku poważnego, umyślnego lub wynikającego z zaniedbania niedopełnienia obowiązków przez oddelegowanego członka personelu wojskowego. Niezależnie od art. 9 ust. 2 lit. c) decyzję podejmuje dyrektor generalny SWUE po umożliwieniu zainteresowanej osobie przedstawienia argumentów na swoją obronę. Przed podjęciem decyzji dyrektor generalny SWUE informuje o sprawie stałego przedstawiciela państwa członkowskiego, którego obywatelem jest oddelegowany członek personelu wojskowego. Od chwili podjęcia takiej decyzji koszty, o których mowa w art. 19 i 20, nie podlegają już zwrotowi.
   Zanim decyzja, o której mowa w akapicie pierwszym, zostanie podjęta, oddelegowany członek personelu wojskowego może zostać zawieszony, jeżeli dyrektor generalny SWUE stwierdzi, że dopuścił się on poważnego niedopełnienia obowiązków, po umożliwieniu zainteresowanej osobie przedstawienia argumentów na swoją obronę. Diety i dodatki określone w art. 16 i 17 nie są wypłacane w okresie zawieszenia, który nie może przekroczyć trzech miesięcy.
   2.   Dyrektor generalny SWUE informuje organy krajowe o wszelkich naruszeniach przez oddelegowanego członka personelu wojskowego zasad określonych w niniejszej decyzji lub zasad, do których się ona odwołuje.
   3.   Oddelegowany członek personelu wojskowego nadal podlega zasadom dyscyplinarnym swojego kraju.
   Artykuł 39
   Godziny pracy
   Artykuł 11 ust. 2 zdanie drugie nie ma zastosowania do oddelegowanego personelu wojskowego.
   Artykuł 40
   Urlop okolicznościowy
   ESDZ może przyznać – na należycie uzasadniony wniosek pracodawcy – bezpłatny dodatkowy urlop okolicznościowy na szkolenie organizowane przez pracodawcę.
   Artykuł 41
   Diety i dodatki
   W wymianie listów, o której mowa w art. 1 ust. 5, można ustalić, że diety i dodatki przewidziane w art. 16 i 17 nie będą wypłacane.
   ROZDZIAŁ VII

      PRZEPISY KOŃCOWE

   Artykuł 42
   Skargi
   1.   Bez uszczerbku dla możliwości wszczęcia postępowania po objęciu stanowiska – na warunkach i w terminie określonym w art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – każdy oddelegowany ekspert krajowy może złożyć skargę do działu zasobów ludzkich dotyczącą aktu przyjętego przez ESDZ na mocy niniejszej decyzji, którego skutki są dla niego niekorzystne, z wyjątkiem decyzji bezpośrednio wynikających z decyzji podjętych przez jego pracodawcę.
   2.   Skargę należy złożyć w terminie dwóch miesięcy. Okres ten zaczyna bieg w dniu powiadomienia zainteresowanej osoby o danej decyzji, jednak w żadnym wypadku nie później niż w dniu, w którym osoba ta otrzymała takie powiadomienie. Dział zasobów ludzkich powiadamia zainteresowaną osobę o swojej decyzji, podając jej uzasadnienie, w terminie czterech miesięcy od daty złożenia skargi. Jeżeli w tym terminie skarga pozostała bez odpowiedzi, uznaje się to za dorozumianą decyzję odmowną.
   Artykuł 43
   Uchylenia
   Decyzja Rady 2007/829/WE z dnia 5 grudnia 2007 r. i decyzja Komisji z dnia 12 listopada 2008 r. (C(2008) 6866) nadal mają zastosowanie do wszystkich przypadków oddelegowania, które już trwały w chwili wejścia niniejszej decyzji w życie, bez uszczerbku dla art. 44.
   Artykuł 44
   Skuteczność
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia. Ze skutkiem od tego dnia ma ona zastosowanie do:

               a)

               każdego nowego oddelegowania do ESDZ oraz

               b)

               każdego przedłużenia okresu wcześniejszego oddelegowania do Komisji lub Rady na stanowisko, które zostało przeniesione do ESDZ. W takich przypadkach uznaje się, że okres oddelegowania określony w art. 2 rozpoczyna się z dniem przeniesienia do ESDZ.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 marca 2011 r.

            Wysoki Przedstawiciel

         C. ASHTON

      (1)  Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30.

      (2)  Dz.U. L 327 z 13.2.2007, s. 10.

      (3)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 74 z 27.3.1972, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 27 z 30.1.2001, s. 7.

      (6)  Polityka SWUE w zakresie obsady i rotacji personelu, dokument 5402/2011.


title: Decyzja Rady z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy z Niemiec, Węgier i Portugalii

text:
               23.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/27

         DECYZJA RADY
   z dnia 18 lipca 2011 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy z Niemiec, Węgier i Portugalii
   2011/C 217/07
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (1), w szczególności jego art. 8,
   uwzględniając wykazy proponowanych do mianowania kandydatów przedłożone Radzie przez rząd Węgier oraz przez organizacje pracowników,
   uwzględniając wykazy członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Swoimi decyzjami: z dnia 22 listopada 2010 r. (2), z dnia 7 marca 2011 r. (3) oraz z dnia 21 marca 2011 r. (4) Rada mianowała kilku członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres od dnia 8 listopada 2010 r. do dnia 7 listopada 2013 r.

               (2)

               Rząd Węgier przedstawił kandydatów na dwa stanowiska, które należy obsadzić dla Węgier, a organizacje pracowników przedstawiły kandydatów na kilka stanowisk, które należy obsadzić dla Niemiec i Portugalii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane na stanowiska członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres do dnia 7 listopada 2013 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDU

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Węgry

               János GÁDOR

               Éva GRÓNAI

   II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Niemcy

               Marina SCHRÖDER

               Thomas VEIT

               Portugalia

               Fernando José GOMES

         Artykuł 2
   Członków i zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. DOWGIELEWICZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 322 z 27.11.2010, s. 3.

      (3)  Dz.U. C 83 z 17.3.2011, s. 2.

      (4)  Dz.U. C 92 z 24.3.2011, s. 8.


title: 2006/922/WE: Decyzja komisji z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca zmiany współczynników korygujących stosowanych od dnia 1 lutego 2006 r. , 1 marca 2006 r. , 1 kwietnia 2006 r. , 1 maja 2006 r. i 1 czerwca 2006 r. do wynagrodzeń urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych Wspólnot Europejskich pracujących w krajach trzecich

text:
               14.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 354/39

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 12 grudnia 2006 r.
   dotycząca zmiany współczynników korygujących stosowanych od dnia 1 lutego 2006 r., 1 marca 2006 r., 1 kwietnia 2006 r., 1 maja 2006 r. i 1 czerwca 2006 r. do wynagrodzeń urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych Wspólnot Europejskich pracujących w krajach trzecich
   (2006/922/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, określone rozporządzeniem (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1), zmienione ostatnio rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 2104/2005 (2), w szczególności art. 13 akapit drugi jego załącznika X,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 351/2006 (3) ustalono zgodnie z art. 13 akapit pierwszy załącznika X do regulaminu współczynniki korygujące, którym podlegają od dnia 1 lipca 2005 r. wynagrodzenia urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych Wspólnot Europejskich pracujących w krajach trzecich, wypłacane w walucie krajów zatrudnienia.

               (2)

               Zgodnie z art. 13 akapit drugi załącznika X do regulaminu pracowniczego należy zmienić niektóre współczynniki korygujące stosowane od dnia 1 lutego 2006 r., 1 marca 2006 r., 1 kwietnia 2006 r., 1 maja 2006 r. i 1 czerwca 2006 r., ponieważ dane statystyczne, jakimi dysponuje Komisja, wykazują, że różnice w kosztach utrzymania, mierzone według współczynnika korygującego i właściwego kursu wymiany walut, wynoszą w niektórych krajach trzecich ponad 5 % od momentu ich ostatniego ustalenia lub zmiany,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Niniejszym zmienia się w sposób określony w załączniku współczynniki korygujące, stosowane od dnia 1 lutego 2006 r., 1 marca 2006 r., 1 kwietnia 2006 r., 1 maja 2006 r. i 1 czerwca 2006 r., którym podlegają wynagrodzenia urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych Wspólnot Europejskich pracujących w krajach trzecich, wypłacane w walucie krajów zatrudnienia.
   Kursy walutowe wykorzystane do wyliczenia tych wynagrodzeń są ustalane zgodnie z zasadami wykonania rozporządzenia finansowego i odpowiadają dacie określonej w akapicie pierwszym.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 grudnia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Benita FERRERO-WALDNER

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 7.

      (3)  Dz.U. L 59 z 1.3.2006, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK

                  MIEJSCA ZATRUDNIENIA

                  Współczynniki korygujące
                  luty 2006 r.

                  Angola

                  120,0

                  Bangladesz

                  46,6

                  Bośnia i Hercegowina

                  78,6

                  Republika Zielonego Przylądka

                  78,6

                  Kuba

                  99,3

                  Gwinea

                  61,2

                  Hongkong

                  94,8

                  Izrael

                  102,2

                  Kenia

                  83,9

                  Liban

                  94,4

                  Madagaskar

                  74,5

                  Nikaragua

                  64,7

                  Niger

                  91,5

                  Nowa Kaledonia

                  129,1

                  Uganda

                  62,1

                  Filipiny

                  61,3

                  Rosja

                  118,3

                  Syria

                  62,9

                  Wenezuela

                  63,4

                  Zimbabwe

                  36,2

                  MIEJSCA ZATRUDNIENIA

                  Współczynniki korygujące
                  marzec 2006 r.

                  Botswana

                  69,9

                  Kamerun

                  108,0

                  Salwador

                  87,7

                  Laos

                  74,0

                  Malawi

                  76,1

                  Dominikana

                  74,6

                  Tanzania

                  62,5

                  Zimbabwe

                  44,4

                  MIEJSCA ZATRUDNIENIA

                  Współczynniki korygujące
                  kwiecień 2006 r.

                  Arabia Saudyjska

                  94,1

                  Egipt

                  55,1

                  Gwinea

                  64,4

                  Haiti

                  105,5

                  Hongkong

                  101,9

                  Mali

                  93,8

                  Zimbabwe

                  48,7

                  MIEJSCA ZATRUDNIENIA

                  Współczynniki korygujące
                  maj 2006 r.

                  Benin

                  92,1

                  Jordania

                  73,2

                  Mozambik

                  67,0

                  Pakistan

                  53,8

                  Demokratyczna Republika Konga

                  131,6

                  Zambia

                  79,9

                  MIEJSCA ZATRUDNIENIA

                  Współczynniki korygujące
                  czerwiec 2006 r.

                  Argentyna

                  55,6

                  Botswana

                  65,6

                  Chile

                  78,9

                  Etiopia

                  85,1

                  Izrael

                  105,5

                  Nepal

                  70,8

                  Uganda

                  56,1

                  Peru

                  76,5

                  Republika Środkowoafrykańska

                  123,6

                  Tanzania

                  58,7

                  Tajlandia

                  59,6

                  Jemen

                  70,6


title: Decyzja Rady (UE) 2015/2036 z dnia 26 października 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech zastępców członków z Włoch

text:
               14.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 298/22

         DECYZJA RADY (UE) 2015/2036
   z dnia 26 października 2015 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech zastępców członków z Włoch
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Włoch,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia, 5 lutego i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) oraz (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Cztery stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Bianki Marii D'ANGELO, Paoli GIORGI, Carmen MURATORE i Nicola VENDOLI,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na stanowiska zastępców członków na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r.:

               —

               Sig.ra Manuela BORA, Consigliere regionale – Assessore lit e della Regione Marche,

               —

               Sig.ra Ilaria CAVO, Consigliere regionale e Assessore della Regione Liguria,

               —

               Sig. Vincenzo DE LUCA, Presidente della Regione Campania,

               —

               Sig. Michele EMILIANO, Presidente della Regione Puglia.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         C. DIESCHBOURG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42.

      (2)  Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25.

      (3)  Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70.


title: Decyzja Rady z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy zastępcy członka z Malty

text:
               22.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 420/4

         DECYZJA RADY
   z dnia 18 listopada 2014 r.
   w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy zastępcy członka z Malty
   2014/C 420/04
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (1), w szczególności jego art. 6,
   uwzględniając listy kandydatów przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich, organizacje pracodawców i organizacje pracowników,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji z dnia 2 grudnia 2013 r. (2) oraz 8 lipca 2014 r. (3) Rada mianowała członków oraz zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na okres do dnia 30 listopada 2016 r., przy czym kilka stanowisk nie zostało obsadzonych.

               (2)

               Organizacja pracodawców BUSINESSEUROPE zaproponowała kandydata na jedno stanowisko, które należy obsadzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje niniejszym mianowana na stanowisko zastępcy członka Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na okres do dnia 30 listopada 2016 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Państwo

               Członek

               Zastępca członka

               Malta

               Joe FARRUGIA

         Artykuł 2
   Członków i zastępców członków, którzy nie zostali dotąd wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 listopada 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 358 z 7.12.2013, s. 5.

      (3)  Dz.U. L 209 z 16.7.2014, s. 54.


title: 2011/359/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUJUST LEX-IRAQ/1/2011 z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie mianowania szefa zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX-IRAQ

text:
               22.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 162/14

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUJUST LEX-IRAQ/1/2011
   z dnia 21 czerwca 2011 r.
   w sprawie mianowania szefa zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX-IRAQ
   (2011/359/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2010/330/WPZiB z dnia 14 czerwca 2010 r. w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX-IRAQ (1), w szczególności jej art. 9,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji 2010/330/WPZiB w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad zintegrowaną misją Unii Europejskiej w Iraku dotyczącą państwa prawnego, EUJUST LEX-IRAQ (zwaną dalej „EUJUST LEX-IRAQ”), Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji, w tym w szczególności decyzji o mianowaniu szefa misji.

               (2)

               Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, by szefem misji EUJUST LEX-IRAQ został mianowany obecny zastępca szefa misji Carl TORNELL, od dnia 1 lipca 2011 r. do czasu mianowania nowego szefa misji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Carl TORNELL zostaje niniejszym mianowany szefem misji EUJUST LEX-IRAQ od dnia 1 lipca 2011 r. do czasu mianowania nowego szefa misji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 czerwca 2011 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 149 z 15.6.2010, s. 12.


title: 2005/947/WE: Decyzja Komisji z dnia  23 grudnia 2005 r.  w sprawie kontynuacji w 2006 r. wspólnotowych porównawczych prób i analiz nasion i materiału rozmnożeniowego  Agrostis  spp.,  D. glomerata  L.,  Festuca  spp.,  Lolium  spp.,  Phleum  spp.,  Poa  spp. w tym mieszanek i  Asparagus officinalis  na mocy dyrektyw Rady 66/401/EWG i 2002/55/WE rozpoczętych w 2005 r.   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               24.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 342/103

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 23 grudnia 2005 r.
   w sprawie kontynuacji w 2006 r. wspólnotowych porównawczych prób i analiz nasion i materiału rozmnożeniowego Agrostis spp., D. glomerata L., Festuca spp., Lolium spp., Phleum spp., Poa spp. w tym mieszanek i Asparagus officinalis na mocy dyrektyw Rady 66/401/EWG i 2002/55/WE rozpoczętych w 2005 r.
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2005/947/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając dyrektywę Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych (1),
   uwzględniając dyrektywę Rady 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw (2),
   uwzględniając decyzję Komisji 2005/5/WE z dnia 27 grudnia 2004 r. określającą warunki wspólnotowych porównawczych prób i analiz przeprowadzanych na nasionach oraz materiale rozmnożeniowym niektórych gatunków roślin rolniczych i warzyw oraz winorośli zgodnie z przepisami dyrektyw Rady 66/401/EWG, 66/402/EWG, 68/193/EWG, 92/33/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE, 2002/56/WE oraz 2002/57/WE w latach 2005–2009 (3), w szczególności jej art. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja 2005/5/WE określa warunki wspólnotowych prób i analiz porównawczych, jakie mają zostać przeprowadzone na mocy dyrektyw Rady 66/401/EWG i 2002/55/WE w odniesieniu do Agrostis spp., D. glomerata L., Festuca spp., Lolium spp., Phleum spp., Poa spp. w tym mieszanek i Asparagus officinalis w latach 2005–2009.

               (2)

               Analizy i próby przeprowadzone w 2005 r. powinny być kontynuowane w 2006 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Rozpoczęte w 2005 r. porównawcze wspólnotowe próby i analizy nasion i materiału rozmnożeniowego Agrostis spp., D. glomerata L., Festuca spp., Lolium spp., Phleum spp., Poa spp. w tym mieszanek i Asparagus officinalis są nadal prowadzone w 2006 r., zgodnie z decyzją 2005/5/WE.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2298/66. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/117/WE (Dz.U. L 14 z 18.1.2005, str. 18).

      (2)  Dz.U. L 193 z 20.7.2002, str. 33. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/117/WE.

      (3)  Dz.U. L 2 z 5.1.2005, str. 12.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1630 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja IX – Europejski Inspektor Ochrony Danych

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/138

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1630
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja IX – Europejski Inspektor Ochrony Danych
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013 (1),

                  —

                  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013 (COM(2014) 510 – C8-0154/2014) (2),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 55, 99, 164, 165 i 166,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0118/2015),

         1.

            udziela Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Inspektora Ochrony Danych za rok budżetowy 2013;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, a także Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. L 66 z 8.3.2013.

         (2)  Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 398 z 12.11.2014, s. 1.

         (4)  Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 128.

         (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.


title: 2012/227/UE: Decyzja Rady z dnia 24 kwietnia 2012 r. dotycząca stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG

text:
               28.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 116/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 kwietnia 2012 r.
   dotycząca stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG
   (2012/227/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 oraz art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwanego dalej „Porozumieniem EOG”) zawiera szczególne przepisy i ustalenia dotyczące przepisów technicznych, norm, badań i certyfikacji.

               (2)

               W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (3).

               (3)

               W Porozumieniu EOG należy uwzględnić zalecenie Komisji 2010/133/UE z dnia 2 marca 2010 r. w sprawie zapobiegania zanieczyszczeniu okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoków z owoców pestkowych karbaminianem etylu i ograniczania tego zanieczyszczenia oraz monitorowania poziomu karbaminianu etylu w tych napojach (4).

               (4)

               Rozporządzenie (WE) nr 110/2008 uchyliło rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r. ustanawiające ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych (5), które jest uwzględnione w Porozumieniu EOG i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia EOG.

               (5)

               Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1014/90 z dnia 24 kwietnia 1990 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dla definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych (6), które jest uwzględnione w Porozumieniu EOG, stało się bezprzedmiotowe (7), a zatem powinno zostać usunięte z Porozumienia EOG.

               (6)

               Aby ograniczyć problemy, które może powodować spożycie alkoholu, państwa EFTA mogą zakazać, na niedyskryminujących zasadach, wprowadzania na ich rynek krajowy napojów spirytusowych do bezpośredniego spożycia, w których zawartość alkoholu przekracza 60 %.

               (7)

               Ze względu na szczególne cechy systemu rejestracji oznaczeń geograficznych dotyczących napojów spirytusowych oraz fakt, że z państw EFTA spodziewana jest bardzo niewielka liczba rejestracji, ust. 4 lit. d) protokołu 1 do Porozumienie EOG ma nie mieć zastosowania do tych kwestii. W związku z tym, procedury dotyczące wniosków i rejestracji oznaczeń geograficznych będą przeprowadzane przez Komisję również w odniesieniu do wniosków z państw EFTA, które są stronami Porozumienia EOG.

               (8)

               Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno być zatem oparte na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu EOG w sprawie proponowanych zmian załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 kwietnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         N. WAMMEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16.

      (4)  Dz.U. L 52 z 3.3.2010, s. 53.

      (5)  Dz.U. L 160 z 12.6.1989, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 105 z 25.4.1990, s. 9.

      (7)  Dz.U. C 30 z 6.2.2009, s. 18.

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2012
      z dnia
      zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej „Porozumieniem EOG”, w szczególności jego art. 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (2).

                  (2)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić zalecenie Komisji 2010/133/UE z dnia 2 marca 2010 r. w sprawie zapobiegania zanieczyszczeniu okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoków z owoców pestkowych karbaminianem etylu i ograniczania tego zanieczyszczenia oraz monitorowania poziomu karbaminianu etylu w tych napojach (3).

                  (3)

                  Rozporządzenie (WE) nr 110/2008 uchyliło rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r. ustanawiające ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych (4), które jest uwzględnione w Porozumieniu EOG i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia EOG.

                  (4)

                  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1014/90 (5), które jest uwzględnione w Porozumieniu EOG, stało się bezprzedmiotowe (6), a zatem powinno zostać usunięte z Porozumienia EOG.

                  (5)

                  Ze względu na szczególne cechy systemu rejestracji oznaczeń geograficznych dotyczących napojów spirytusowych oraz fakt, że z państw EFTA spodziewana jest bardzo niewielka liczba rejestracji, wydaje się rozsądne odstąpienie od ust. 4 lit. d) protokołu 1 do Porozumienia EOG w odniesieniu do tych kwestii. Pozostaje to bez uszczerbku dla innych decyzji Wspólnego Komitetu.

                  (6)

                  Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie napojów spirytusowych. Prawodawstwo w zakresie napojów spirytusowych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi (7), jak określono we wstępie do rozdziału XXVII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie należy zatem stosować do Liechtensteinu.

                  (7)

                  Załącznik II do Porozumienia EOG powinien zostać odpowiednio zmieniony,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W rozdziale XXVII załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  skreśla się tekst pkt 1 (rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89) i pkt 2 (rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1014/90);

                  2)

                  dodaje się punkt w brzmieniu:

                              „9.

                                 32008 R 0110: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 18), zmienione:

                                          —

                                             32008 R 1334: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 lutego 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 34).

                                    Do celów niniejszego Porozumienia przepisy rozporządzenia (WE) nr 110/2008 odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                                          a)

                                          przepisy rozporządzenia (WE) nr 110/2008 nie naruszają prawa państw EFTA do zakazu, na niedyskryminujących zasadach, wprowadzania na ich rynek krajowy napojów spirytusowych do bezpośredniego spożycia, w których zawartość alkoholu przekracza 60 %;

                                          b)

                                          państwa EFTA są zaproszone do wysłania obserwatorów na posiedzenia Komitetu ds. Napojów Spirytusowych, o którym mowa w art. 25, zajmującego się kwestiami wchodzącymi w zakres aktów, o których mowa w Porozumieniu EOG. Przedstawiciele Państw EFTA w pełni uczestniczą w pracach tego komitetu, nie mają jednak prawa do udziału w głosowaniu;

                                          c)

                                          ust. 4 lit. d) protokołu 1 do Porozumienia EOG nie ma zastosowania do rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 110/2008;

                                          d)

                                          w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 dodaje się tekst w brzmieniu:

                                                      Kategoria wyrobu

                                                      Oznaczenie geograficzne

                                                      Kraj pochodzenia (dokładny opis pochodzenia geograficznego znajduje się w dokumentacji technicznej)

                                                                  15.

                                                                  Wódka

                                                         Íslenskt Vodka/Icelandic Vodka

                                                      Islandia

                                                         Norsk Vodka/Norwegian Vodka

                                                      Norwegia

                                                                  24.

                                                                  Akvavit/aquavit

                                                         ÍslensktBrennivín/Icelandic Aquavit

                                                      Islandia

                                                         Norsk akevitt/Norsk Aquavit/Norsk Akvavit/Norwegian Aquavit

                                                      Norwegia

                                                      Pozostałe napoje spirytusowe

                                                      Oznaczenia geograficzne wymienione w tym punkcie dotyczą produktów, które nie zostały zdefiniowane w rozporządzeniu (WE) nr 110/2008. Dlatego muszą one zostać uzupełnione nazwą handlową „napój spirytusowy”.
                                                      Państwa EFTA produkujące te napoje spirytusowe informują inne Umawiające się Strony o krajowych definicjach tych produktów.

                              10.

                                 32010 H 0133: zalecenie Komisji 2010/133/UE z dnia 2 marca 2010 r. w sprawie zapobiegania zanieczyszczeniu okowit z owoców pestkowych i okowit z wytłoków z owoców pestkowych karbaminianem etylu i ograniczania tego zanieczyszczenia oraz monitorowania poziomu karbaminianu etylu w tych napojach (Dz.U. L 52 z 3.3.2010, s. 53).”.

            Artykuł 2
      Teksty rozporządzenia (WE) nr 110/2008 i zalecenia 2010/133/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] r., pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (8).
      Artykuł 4
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

         (2)  Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16.

         (3)  Dz.U. L 52 z 3.3.2010, s. 53.

         (4)  Dz.U. L 160 z 12.6.1989, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 105 z 25.4.1990, s. 9.

         (6)  Dz.U. C 30 z 6.2.2009, s. 18.

         (7)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132.

         (8)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: 2013/257/UE: Decyzja Rady z dnia 27 maja 2013 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Ministrów AKP-UE w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 przewidzianych w Umowie o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

text:
               4.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 150/23

         DECYZJA RADY
   z dnia 27 maja 2013 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Ministrów AKP-UE w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 przewidzianych w Umowie o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony
   (2013/257/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich, zebranych w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania Umowy o Partnerstwie AKP-WE (1), w szczególności jej art. 1,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisana w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (2), zmieniona w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (3) oraz w Wagadugu dnia 22 czerwca 2010 r. (4) (zwana dalej „umową o partnerstwie AKP-UE”), przewiduje przyjęcie protokołów finansowych na każdy pięcioletni okres.

               (2)

               Zgodnie z art. 7 załącznika Ib do umowy o partnerstwie AKP-UE Unia Europejska i jej państwa członkowskie wraz z państwami AKP dokonały przeglądu wyników, polegającego na ocenie między innymi stopnia realizacji zobowiązań i wypłat.

               (3)

               Dnia 8 lutego 2013 r. Unia i jej państwa członkowskie osiągnęły porozumienie w sprawie ustanowienia mechanizmu finansowania, a mianowicie w sprawie 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), dokładnego okresu jego obowiązywania (2014–2020) oraz wielkości środków, które zostaną przeznaczone na ten mechanizm.

               (4)

               Należy określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum Rady Ministrów AKP-UE w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 przewidzianych w umowie o partnerstwie AKP-UE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Ministrów AKP-UE w odniesieniu do protokołu dotyczącego wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, opiera się na projekcie decyzji Rady Ministrów AKP-UE dołączonej do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Po przyjęciu decyzji Rady Ministrów AKP-UE zostaje ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 maja 2013 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376.

      (2)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3. Umowa sprostowana w Dz.U. L 385 z 29.12.2004, s. 88.

      (3)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 27.

      (4)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

      PROJEKT
      DECYZJA RADY MINISTRÓW AKP-UE
      z dnia
      przyjmująca protokół w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 w ramach Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony
      RADA MINISTRÓW AKP-UE,
      uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1), zmienioną w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (2) oraz w Wagadugu dnia 22 czerwca 2010 r. (3) (zwaną dalej „umową o partnerstwie AKP-UE”), w szczególności jej art. 95 ust. 2 oraz art. 100,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Zgodnie z art. 7 załącznika Ib do umowy o partnerstwie AKP-UE Unia Europejska i jej państwa członkowskie wraz z państwami AKP dokonały przeglądu wyników, polegającego na ocenie między innymi stopnia realizacji zobowiązań i wypłat.

                  (2)

                  Unia Europejska i jej państwa członkowskie osiągnęły porozumienie w sprawie ustanowienia mechanizmu finansowania, a mianowicie w sprawie 11. EFR, dokładnego okresu jego obowiązywania (2014–2020) oraz wielkości środków, które zostaną przeznaczone na ten mechanizm.

                  (3)

                  Protokół ustanawiający wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 powinien zostać dodany do umowy jako załącznik Ic,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Załącznik do niniejszej decyzji zostaje przyjęty jako nowy załącznik Ic do Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienionej w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. oraz w Wagadugu dnia 22 czerwca 2010 r.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w […] dnia […] r.

               W imieniu Rady Ministrów AKP-UE

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3. Umowa sprostowana w Dz.U. L 385 z 29.12.2004, s. 88.

         (2)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 27.

         (3)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

      ZAŁĄCZNIK
      Do umowy o partnerstwie AKP-UE dodaje się załącznik w brzmieniu:

            „ZAŁĄCZNIK Ic
            Wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020

                        1.

                        Do celów określonych w niniejszej umowie całkowita kwota pomocy finansowej dla państw AKP przewidziana w wieloletnich ramach finansowych na okres rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2014 r. wynosi 31 589 mln EUR zgodnie z pkt 2 i 3.

                        2.

                        Kwota 29 089 mln EUR w ramach 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) jest udostępniana z dniem wejścia w życie wieloletnich ram finansowych. Zostaje ona rozdzielona pomiędzy instrumenty współpracy w następujący sposób:

                                    a)

                                    24 365 mln EUR na finansowanie krajowych i regionalnych programów orientacyjnych. Ten przydział środków zostanie wykorzystany na finansowanie:

                                                (i)

                                                krajowych programów orientacyjnych poszczególnych państw AKP;

                                                (ii)

                                                regionalnych programów orientacyjnych wsparcia na rzecz współpracy regionalnej i międzyregionalnej oraz integracji grup państw AKP;

                                    b)

                                    3 590 mln EUR na finansowanie współpracy wewnątrz AKP oraz współpracy międzyregionalnej z udziałem wielu lub wszystkich państw AKP. Powyższa pula środków finansowych może obejmować wsparcie strukturalne dla instytucji i organów utworzonych na mocy nieniejszej umowy. Obejmuje ona także pomoc na pokrycie wydatków operacyjnych Sekretariatu AKP, o których mowa w pkt 1 i 2 Protokołu nr 1 w sprawie wydatków operacyjnych instytucji wspólnych;

                                    c)

                                    1 134 mln EUR na finansowanie Instrumentu Inwestycyjnego zgodnie z warunkami określonymi w załączniku II (Zasady i warunki finansowania) do niniejszej umowy, zawierające dodatkowy wkład 500 mln EUR dla zasobów Instrumentu Inwestycyjnego, zarządzany jako fundusz odnawialny, oraz 634 mln EUR w postaci dotacji na finansowanie dopłat do oprocentowania oraz pomocy technicznej związanej z projektem, o której mowa w art. 1, 2 i 4 tego załącznika w okresie obowiązywania 11. EFR.

                        3.

                        Operacjami finansowanymi w ramach Instrumentu Inwestycyjnego, w tym odpowiednimi dopłatami do oprocentowania, zarządza Europejski Bank Inwestycyjny (EBI). W uzupełnieniu środków dostępnych w ramach 11. EFR Europejski Bank Inwestycyjny udostępnia, w formie pożyczek z zasobów własnych, kwotę nieprzekraczającą 2 500 mln EUR. Zasoby te są przyznawane na cele wskazane w załączniku II do niniejszej umowy zgodnie z warunkami określonymi w statucie EBI oraz stosownymi postanowieniami dotyczącymi warunków finansowania inwestycji, określonymi w tym załączniku. Komisja zarządza wszystkimi pozostałymi zasobami finansowymi z tytułu niniejszych wieloletnich ram finansowych.

                        4.

                        Po dniu 31 grudnia 2013 r. lub po dacie wejścia w życie niniejszych wieloletnich ram finansowych, w zależności od tego, która z tych dat nastąpi później, nie można dysponować saldami pozostałymi z 10. EFR lub poprzednich EFR ani środkami umorzonymi z projektów realizowanych w ramach tych EFR, chyba że Rada Unii Europejskiej, stanowiąc jednomyślnie, zdecyduje inaczej, z wyjątkiem pozostałych sald oraz wypłat kwot przeznaczonych na finansowanie Instrumentu Inwestycyjnego, z wyłączeniem odpowiednich dopłat do oprocentowania, oraz z wyjątkiem sald pochodzących z systemu mającego na celu zapewnienie stabilizacji zysków z wywozu podstawowych produktów rolnych (Stabex) z tytułu EFR poprzedzających 9. EFR.

                        5.

                        Całkowita kwota niniejszych wieloletnich ram finansowych obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. Środki z 11. EFR, a w przypadku Instrumentu Inwestycyjnego środki powracające, nie podlegają już wydatkowaniu po dniu 31 grudnia 2020 r., chyba że Rada Unii Europejskiej zdecyduje inaczej, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji. Środki wpłacone przez państwa członkowskie w ramach 9., 10. i 11. EFR na finansowanie Instrumentów Inwestycyjnych pozostają jednak dostępne do wykorzystania po dniu 31 grudnia 2020 r.

                        6.

                        Komitet Ambasadorów, działając w imieniu Rady Ministrów AKP-UE, może w ramach kwoty całkowitej wieloletnich ram finansowych podjąć odpowiednie środki w celu zaspokojenia potrzeb programowania w ramach jednego z przydziałów środków przewidzianych w pkt 2, w tym dokonać ponownego rozdziału środków pomiędzy te przydziały.

                        7.

                        Strony mogą podjąć decyzję o dokonaniu przeglądu wyników, polegającego na ocenie stopnia realizacji zobowiązań i wypłat, a także rezultatów i skutków przekazanej pomocy. Taki przegląd byłby przeprowadzany na podstawie wniosku sporządzonego przez Komisję.

                        8.

                        Każde państwo członkowskie może przekazać Komisji lub EBI dobrowolne środki dla wspierania celów określonych w umowie o partnerstwie AKP-UE. Państwa członkowskie mogą także współfinansować projekty lub programy, na przykład w ramach konkretnych inicjatyw zarządzanych przez Komisję lub EBI. Gwarantowana jest przy tym odpowiedzialność państw AKP za tego rodzaju inicjatywy na poziomie krajowym.”.