title: 2005/16/WE: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 2004 r. zmieniająca decyzję 2003/631/WE przyjmującą środki dotyczące Liberii na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE w szczególnie nagłym przypadku

text:
               12.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 8/12

      DECYZJA RADY

   z dnia 22 grudnia 2004 r.
   zmieniająca decyzję 2003/631/WE przyjmującą środki dotyczące Liberii na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE w szczególnie nagłym przypadku
   (2005/16/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie AKP-WE, która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2003 r., w szczególności jej art. 96,
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich, zebranych w ramach Rady, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania Umowy o partnerstwie AKP-WE (1), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Rady 2002/274/WE z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie zakończenia konsultacji z Liberią na mocy art. 96 i 97 Umowy o partnerstwie AKP-WE (2) przewiduje przyjęcie właściwych środków w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. c) oraz art. 97 ust. 3 Umowy o partnerstwie AKP-WE.

               (2)

               Decyzja Rady z dnia 25 sierpnia 2003 r. przyjmująca środki dotyczące Liberii na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE w szczególnie nagłym przypadku (3) przewiduje przyjęcie nowych właściwych środków w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. c) oraz art. 97 ust. 3 Umowy o partnerstwie AKP-WE.

               (3)

               Obecna sytuacja w Liberii nie daje jeszcze gwarancji poszanowania zasad demokracji, dobrych rządów i państwa prawnego.

               (4)

               W związku z tym konieczne jest przedłużenie okresu obowiązywania środków przewidzianych w decyzji 2003/631/WE i kontynuowanie intensywnego dialogu politycznego z rządem Liberii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Środki, o których mowa w art. 1 decyzji 2003/631/WE, wygasają dnia 30 czerwca 2006 r. Data ta nie stanowi przeszkody dla stosowania właściwych dat wygaśnięcia wyznaczonych przez instrumenty finansowe, których dotyczy ta decyzja.
   List załączony do niniejszej decyzji jest skierowany do Ministra Spraw Zagranicznych Liberii.
   Artykuł 2
   Wynik konsultacji przedstawiony w projekcie listu załączonym do decyzji 2002/274/WE pozostaje niezmieniony.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Bruskeli, dnia 22 grudnia 2004 r.

            W imieniu Rady

         C. VEERMAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 376.

      (2)  Dz.U. L 96 z 13.4.2002, str. 23.

      (3)  Dz.U. L 220 z 3.9.2003, str. 3.

      ZAŁĄCZNIK

                  Sz.P. Thomas Nimely Yaya

                  Minister Spraw Zagranicznych

                  Monrowia

                  Liberia

            Szanowny Panie Ministrze,
      listem z dnia 27 sierpnia 2003 r. nr SGS3/7429 Unia Europejska poinformowała Rząd Liberii o zamiarze wsparcia procesu pokojowego w Liberii, opierającego się na całościowym porozumieniu pokojowym. W liście stwierdzono także, że Unia Europejska będzie śledzić rozwój wydarzeń politycznych i przebieg reform w ramach procesu przejściowego w Pańskim Kraju oraz kontynuować intensywny dialog polityczny na podstawie artykułu 8 Umowy o partnerstwie AKP-WE oraz wyników konsultacji określonych w liście nr SGS 272745 z dnia 27 marca 2002 r.
      Od objęcia rządów przez Narodowy Rząd Przejściowy Liberii po podpisaniu całościowego porozumienia pokojowego w Akrze w sierpniu 2003 r. upłynął ponad rok. Nadszedł czas stwierdzenia, jakie zostały osiągnięte postępy w zakresie wprowadzania w życie całościowego porozumienia pokojowego oraz realizacji zobowiązań wynikających z powyższych konsultacji.
      Unia Europejska z radością stwierdza, że w kraju został przywrócony spokój i bezpieczeństwo oraz że zostały podjęte pierwsze kroki w kierunku przemian demokratycznych oraz przeprowadzenia reformy funkcjonowania sektora publicznego. Powody do poważnego zaniepokojenia pozostawiają nadal finanse publiczne, działania Narodowego Rządu Przejściowego Liberii w zakresie zarządzania makroekonomicznego, przedsiębiorstwa państwowe oraz wzrastający poziom korupcji. Ponadto komisje utworzone na podstawie całościowego porozumienia pokojowego nie osiągnęły zadowalających postępów w powierzonych im dziedzinach, tj. wspieraniu dobrych rządów oraz odpowiedzialności. Dalsze działania są też konieczne w zakresie ochrony praw człowieka.
      W związku z powyższym Unia Europejska uważa, że Narodowy Rząd Przejściowy Liberii nie jest w pełni zdolny do działania i realizowania zadań oraz że nie mogą jeszcze zostać w związku z tym uchylone właściwe środki. Nastąpi to po objęciu urzędu przez demokratycznie wybranego i odpowiedzialnie działającego prezydenta oraz rząd.
      Z tego powodu Unia Europejska postanowiła przedłużyć o osiemnaście miesięcy okres obowiązywania decyzji Rady 2003/631/WE z dnia 25 sierpnia 2003 r. W tym okresie powinien być kontynuowany intensywny dialog polityczny na podstawie artykułu 8 Umowy o partnerstwie AKP-WE oraz wyników konsultacji określonych w liście nr SGS 272745 z dnia 27 marca 2002 r., w celu osiągnięcia dalszych postępów w zakresie ochrony praw człowieka, przestrzegania zasad demokracji, państwa prawa oraz zapewnienia dobrych rządów. Dialog ten będzie prowadzony przy udziale prezydencji Unii Europejskiej oraz Komisji Europejskiej i będzie obejmował przeprowadzane co sześć miesięcy przeglądy polityki.
      W tym okresie kontynuowane będzie wspieranie procesu pokojowego oraz programu „Results Focused Transitional Framework” na podstawie właściwych środków określonych w decyzji Rady 2003/631/WE z dnia 25 sierpnia 2003 r.
      Z poważaniem,

            W imieniu Komisji

            W imieniu Rady


title: 2009/492/WE: Decyzja Komisji z dnia 22 czerwca 2009 r. w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty w Fundusz Powierniczy 911100MTF/INT/003/EWG (TFEU 970089129) w celu wspomożenia kampanii przeciwko pryszczycy poza Wspólnotą

text:
               26.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 164/64

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 22 czerwca 2009 r.
   w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty w Fundusz Powierniczy 911100MTF/INT/003/EWG (TFEU 970089129) w celu wspomożenia kampanii przeciwko pryszczycy poza Wspólnotą
   (2009/492/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 13,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W decyzji 90/424/EWG ustanowiono procedurę regulującą wkład finansowy Wspólnoty przeznaczony na specyficzne środki weterynaryjne. Środki te obejmują kampanię przeciw pryszczycy. W decyzji tej przewidziano, że każdy środek, o którego przyjęciu zdecyduje Wspólnota w celu wspomożenia kampanii przeciw pryszczycy poza Wspólnotą, w szczególności mając na uwadze ochronę obszarów zagrożonych w obrębie Wspólnoty, może otrzymać wsparcie finansowe Wspólnoty.

               (2)

               W kontekście dużych epidemii pryszczycy w późnych latach pięćdziesiątych zarówno we Wspólnocie, jak i w krajach sąsiadujących, została utworzona Europejska Komisja ds. Zwalczania Pryszczycy (EKZP) przy Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO).

               (3)

               W latach sześćdziesiątych, z powodu zwiększonego zagrożenia wprowadzeniem do Europy egzotycznych szczepów pryszczycy, państwa członkowskie EKZP zostały wezwane do ustanowienia Funduszu Powierniczego z przeznaczeniem na środki stosowane w stanach zagrożenia, które miały być wykorzystane na Bałkanach, głównym kanale wprowadzenia choroby. W późniejszym czasie fundusz został podzielony na Fundusz Powierniczy 911100MTF/003/EWG wspierany przez te kraje członkowskie, które w tym samym czasie były państwami członkowskimi Wspólnoty, i Fundusz Powierniczy 909700MTF/004/MUL wspierany przez kraje członkowskie EKZP, które w tamtym czasie nie były lub wciąż nie są państwami członkowskimi Wspólnoty.

               (4)

               W art. 4 dyrektywy Rady 90/423/EWG (2) przewidziano zaprzestanie profilaktycznych szczepień przeciw pryszczycy na terenie Wspólnoty w 1991 r.

               (5)

               W dyrektywie Rady 2003/85/WE z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania pryszczycy (3) ponownie potwierdzono zakaz szczepień profilaktycznych, przedłużając jednocześnie możliwość przeprowadzenia szczepień interwencyjnych przeciw pryszczycy.

               (6)

               Liczne przypadki wystąpienia ognisk pryszczycy odnotowane od 1992 r. zwłaszcza na obszarach Wspólnoty sąsiadujących z państwami trzecimi, gdzie choroba ta występowała endemicznie, oraz duże epidemie w niektórych państwach członkowskich w 2001 r. wymagają zwiększenia poziomu świadomości i gotowości w odniesieniu do pryszczycy, a także międzynarodowej współpracy.

               (7)

               Ponadto w krajach trzecich sąsiadujących z państwami członkowskimi w ciągu ostatnich lat odnotowano ogniska, a w niektórych przypadkach ostre epidemie choroby, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia podatnych na chorobę zwierząt gospodarskich we Wspólnocie.

               (8)

               Biorąc pod uwagę pojawienie się nowych topotypów wirusa i regionalnego pogorszenia się środków kontroli, Wspólnota, współpracując ściśle z EKZP oraz korzystając z Funduszu Powierniczego 911100MTF/003/EWG, wspierała szczepienia interwencyjne w Turcji i na Zakaukaziu.

               (9)

               Wspólnota i Organizacja Narodów Zjednoczonych podpisały w dniu 29 kwietnia 2003 r. finansową i administracyjną umowę ramową, która stworzyła sprzyjające warunki dla podpisanej w dniu 17 lipca 2003 r. umowy między Komisją Wspólnot Europejskich i Organizacją Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa.

               (10)

               Zgodnie z decyzją Komisji 2005/436/WE z dnia 13 czerwca 2005 r. w sprawie współpracy Wspólnoty z Organizacją ds. Wyżywienia i Rolnictwa ze szczególnym uwzględnieniem działań przeprowadzanych przez Europejską Komisję ds. Zwalczania Pryszczycy (4) Komisja zawarła „Umowę wykonawczą MTF/INT/003/EEC911100 (TFEU970089129) w sprawie stałych działań przeprowadzanych przez utworzoną w ramach FAO Europejską Komisję ds. Zwalczania Pryszczycy finansowanych przez WE”, która została podpisana dnia 1 września 2005 r. i była realizowana od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2008 r.

               (11)

               Wskazane jest odnowienie tej umowy wykonawczej i ustalenie wkładu Wspólnoty w Fundusz Powierniczy 911100MTF/INT/003/EWG.

               (12)

               Biorąc pod uwagę kolejne rozszerzenia Unii Europejskiej w 2004 i 2007 r., wskazane jest, by wkład Wspólnoty ustalić na maksymalnym poziomie 8 000 000 EUR przez okres czterech lat. Budżet Funduszu Powierniczego na rok 2009 powinien zostać ustalony na podstawie końcowego salda jego funduszy w dniu 31 grudnia 2008 r. oraz wkładu Wspólnoty w wysokości niezbędnej do zebrania całkowitej kwoty o równowartości 2 000 000 EUR w dolarach amerykańskich. Następnie wydatki powinny być uzupełniane corocznymi transferami.

               (13)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Saldo Funduszu Powierniczego 911100MTF/INT/003/EWG (TFEU 970089129) („Fundusz Powierniczy”) na dzień 31 grudnia 2008 r. ustala się na poziomie 677 855 EUR.
   2.   Wkład finansowy Wspólnoty do Funduszu Powierniczego ustala się na maksymalnym poziomie 8 000 000 EUR przez okres czterech lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r.
   3.   Pierwsza rata kwoty wymienionej w ust. 2 na rok 2009 zostaje ustalona na podstawie:

               a)

               salda określonego w ust. 1;

               b)

               wkładu Wspólnoty w wysokości niezbędnej do zebrania całkowitej kwoty Funduszu Powierniczego o równowartości 2 000 000 EUR w dolarach amerykańskich.

         4.   Wydatki poniesione przez Fundusz Powierniczy w latach 2009, 2010, 2011 i 2012 zostają uzupełnione poprzez coroczny wkład Wspólnoty płatny odpowiednio w 2010, 2011, 2012 i 2013 r. Jednakże płatność tego wkładu będzie zależna od istniejących dostępnych środków w budżecie Wspólnoty.
   5.   Coroczny wkład Wspólnoty przewidziany w ust. 4 jest ustalany w oparciu o sprawozdania finansowe sporządzane przez Europejską Komisję ds. Zwalczania Pryszczycy (EKZP) na coroczną sesję Komitetu Wykonawczego lub na zwoływane dwa razy w roku sesje generalne EKZP, uzupełnione szczegółową dokumentacją zgodną z zasadami Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO).
   Artykuł 2
   1.   Umowa wykonawcza w sprawie wykorzystania i działania Funduszu Powierniczego zostaje zawarta pomiędzy Komisją i FAO na okres czterech lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r.
   2.   Funduszem Powierniczym zarządzają wspólnie Komisja i EKZP, zgodnie z umową wykonawczą, o której mowa w ust. 1.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 czerwca 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Androulla VASSILIOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 19.

      (2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 13.

      (3)  Dz.U. L 306 z 22.11.2003, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 151 z 14.6.2005, s. 26.


title: Decyzja nr E1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie praktycznych porozumień dotyczących okresu przejściowego dla wymiany danych drogą elektroniczną, o której mowa w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)

text:
               24.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 106/9

         DECYZJA NR E1
   z dnia 12 czerwca 2009 r.
   w sprawie praktycznych porozumień dotyczących okresu przejściowego dla wymiany danych drogą elektroniczną, o której mowa w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)
   2010/C 106/03
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO,
   uwzględniając art. 72 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), zgodnie z którym Komisja Administracyjna odpowiada za rozpatrywanie wszelkich spraw administracyjnych lub dotyczących wykładni, wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (2),
   uwzględniając art. 72 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, zgodnie z którym Komisja Administracyjna zachęca, na ile to możliwe, do wykorzystywania nowych technologii,
   uwzględniając art. 4 rozporządzenia (WE) nr 987/2009, zgodnie z którym „przekazywanie danych między instytucjami lub instytucjami łącznikowymi odbywa się drogą elektroniczną …” oraz „Komisja Administracyjna określa strukturę, zawartość, format oraz szczegółowe ustalenia dotyczące wymiany dokumentów oraz standardowych dokumentów elektronicznych”,
   uwzględniając art. 95 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 dotyczący okresu przejściowego, stanowiący, że „każde państwo członkowskie może skorzystać z okresu przejściowego dotyczącego wymiany danych drogą elektroniczną” oraz że „okresy przejściowe nie mogą być dłuższe niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego”,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 95 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 upoważnia Komisję Administracyjną do określenia praktycznych warunków dotyczących wszelkich niezbędnych okresów przejściowych w celu zapewnienia koniecznej wymiany danych umożliwiającej stosowanie rozporządzenia podstawowego i rozporządzenia wykonawczego.

               (2)

               Należy określić podstawowe zasady, które mają być stosowane przez instytucje w okresie przejściowym.

               (3)

               Przewiduje się, że po dniu wejścia w życie nowych rozporządzeń rozpatrywanych będzie wiele roszczeń opartych na uprawnieniach powstałych przed tym dniem na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 (3). Proponuje się, aby w odniesieniu do tych roszczeń podstawą wymiany informacji były zasadniczo procedury zawarte w rozporządzeniu (EWG) nr 1408/71 oraz rozporządzeniu Rady (EWG) nr 574/72 (4), łącznie z wykorzystaniem formularzy E.

               (4)

               Z art. 94 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 wynika, że w okolicznościach określonych w poprzednim motywie ma miejsce „podwójne przyznanie”, przy czym uprawniony otrzymuje świadczenie o wyższej wysokości.

               (5)

               Jednakże w praktyce, jeżeli nie w każdym, to w przeważającej ilości przypadków, stosowanie nowych rozporządzeń nie usprawni przyznawania świadczeń na podstawie poprzednich rozporządzeń. Nie można oczekiwać od instytucji, że w takich okolicznościach będą prowadziły podwójną procedurę, na mocy rozporządzeń (EWG) nr 574/72 i (WE) nr 987/2009.

               (6)

               W ust. 5 decyzji nr H1 (5) określa się status zaświadczeń (formularzy E) oraz europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego (w tym tymczasowego zaświadczenia zastępczego) wydanych przed dniem wejścia w życie rozporządzeń (WE) nr 883/2004 oraz (WE) nr 987/2009.

               (7)

               W okresie przejściowym wyłącznie do państw członkowskich należy decyzja, kiedy będą gotowe przystąpić do Systemu Elektronicznej Wymiany Informacji dotyczących Zabezpieczenia Społecznego (EESSI) oraz czy będzie to przystąpienie całkowite czy sukcesywne, obejmujące kolejno poszczególne sektory.
               Działając zgodnie z warunkami określonymi w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               1.

               W okresie przejściowym naczelną zasadą powinna być dobra współpraca pomiędzy instytucjami, pragmatyzm oraz elastyczność. Przede wszystkim jednak zasadnicze znaczenie ma konieczność zagwarantowania płynnego przejścia w celu umożliwienia obywatelom korzystania ze swoich praw pod rządami nowego rozporządzenia.

               2.

               Począwszy od dnia wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 883/2004 oraz rozporządzenia (WE) nr 987/2009, standardowe dokumenty elektroniczne (SED) w wersji papierowej zastąpią formularze E wykorzystywane na podstawie rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72.

               3.

               Bez uszczerbku dla ust. 2, państwa członkowskie, które posiadają krajowe systemy elektroniczne produkujące formularze E lub dokonują wymiany elektronicznej (przykładowo w ramach projektów Build) i nie mogą, w rozsądny sposób, wprowadzić zmian w tych systemach lub w wymianie we wskazanych ramach czasowych, mogą kontynuować ich stosowanie w okresie przejściowym pod warunkiem pełnego zagwarantowania praw obywateli pod rządami nowych rozporządzeń.

               4.

               We wszystkich przypadkach w okresie przejściowym instytucja akceptuje istotne informacje zawarte w każdym dokumencie wydanym przez inną instytucję, nawet jeśli jego format, treść i struktura są przestarzałe. W razie wątpliwości dotyczących praw zainteresowanych obywateli instytucja kontaktuje się z instytucją, która wydała dokument, zgodnie z zasadami dobrej współpracy.

               5.

               Jak określono w ust. 5 decyzji nr H1, formularze E, dokumenty i europejska karta ubezpieczenia zdrowotnego (w tym tymczasowe zaświadczenia zastępcze) wydane przed datą wejścia w życie rozporządzeń (WE) nr 883/2004 i (WE) nr 987/2009 zachowują swoją ważność i są uwzględniane przez władze państw członkowskich nawet po tej dacie, aż do upłynięcia ich daty ważności albo do ich wycofania lub zastąpienia przez dokumenty wydane albo zakomunikowane w ramach rozporządzeń (WE) nr 883/2004 i (WE) nr 987/2009.

               6.

               Każde państwo członkowskie może przyjąć elastyczne podejście, polegające na sukcesywnym włączaniu sektorów do Systemu Elektronicznej Wymiany Informacji dotyczących Zabezpieczenia Społecznego (EESSI), jeżeli ma możliwość korzystania z EESSI za pośrednictwem swego punktu kontaktowego/swoich punktów kontaktowych. Państwo członkowskie może zdecydować o przystąpieniu do EESSI dopiero z chwilą osiągnięcia gotowości do korzystania z niego przez wszystkie sektory.

               7.

               „Możliwość korzystania z EESSI” oznacza, że dany sektor/punkt kontaktowy jest w stanie wysyłać do i otrzymywać od punktów kontaktowych państw członkowskich wszystkie informacje dotyczące tego sektora.

               8.

               Informacja, który z sektorów państw członkowskich korzysta z EESSI, jest zawarta w wykazie dostępnym instytucjom krajowym oraz odzwierciedlona w systemie EESSI. Przed rozpoczęciem korzystania państwa członkowskie informują na piśmie Komisję Administracyjną.

               9.

               W okresie przejściowym wymiana informacji pomiędzy dwoma państwami członkowskimi w ramach jednego sektora następuje w ramach lub poza EESSI. Praktyki mieszane są niedozwolone; nie narusza to jednak wszelkich porozumień dwustronnych, które, przykładowo, mogą dotyczyć okresów wspólnego testowania, szkolenia albo analogicznych przedsięwzięć.

               10.

               Udostępnia się instytucjom standardowy wzór formy papierowej SED, który ma zostać uzgodniony przez Komisję Administracyjną.

               11.

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

            Przewodniczący Komisji Administracyjnej

         Gabriela PIKOROVÁ

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 149 z 5.7.1971, s. 2.

      (4)  Dz.U. L 74 z 27.3.1972, s. 1.

      (5)  Zob. s. 13 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2012/193/UE: Decyzja Rady z dnia 13 marca 2012 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Uzgodnień między Unią Europejską a Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen

text:
               13.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 103/3

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 marca 2012 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Unii Uzgodnień między Unią Europejską a Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen
   (2012/193/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 74, 77 i 79 w związku art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy upoważnienia udzielonego Komisji dnia 15 maja 2006 r. zakończono negocjacje z Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii i Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen.

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady 2012/192/UE (1) i z zastrzeżeniem ich zawarcia w późniejszym terminie, Uzgodnienia między Unią Europejską a Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen (zwane dalej „Uzgodnieniami”) zostały podpisane w imieniu Unii Europejskiej dnia 22 września 2011 r.

               (3)

               Uzgodnienia powinny zostać zawarte.

               (4)

               Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska Zjednoczonego Królestwa zgodnie z Protokołem w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (2).

               (5)

               Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska Irlandii zgodnie z Protokołem w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (3).

               (6)

               Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska Danii zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Danii załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Uzgodnienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen (zwane dalej „Uzgodnieniami”) oraz dołączoną do nich wspólną deklarację.
   Tekst Uzgodnień jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do złożenia w imieniu Unii dokumentu zatwierdzającego, o którym mowa w art. 7 ust. 4 Uzgodnień, w celu wyrażenia zgody Unii na związanie się postanowieniami Uzgodnień.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. VESTAGER

            Przewodniczący

      (1)  Zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (2)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

      (3)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.
    ---documentbreak---

               13.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 103/4

         UZGODNIENIA
   między Unią Europejską a Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału tych państw w pracach komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen
   UNIA EUROPEJSKA,
   oraz
   REPUBLIKA ISLANDII,
   zwana dalej „Islandią”,
   KSIĘSTWO LIECHTENSTEINU,
   zwane dalej „Liechtensteinem”,
   KRÓLESTWO NORWEGII,
   zwane dalej „Norwegią”, oraz
   KONFEDERACJA SZWAJCARSKA,
   zwana dalej „Szwajcarią”,
   zwane dalej łącznie „państwami włączonymi w dorobek Schengen”,
   UWZGLĘDNIAJĄC umowę zawartą dnia 18 maja 1999 r. przez Radę Unii Europejskiej oraz Republikę Islandii i Królestwo Norwegii dotyczącą włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, zwaną dalej „Umową o włączeniu Norwegii i Islandii w dorobek Schengen”;
   UWZGLĘDNIAJĄC umowę podpisaną dnia 26 października 2004 r. między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącą włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, zwaną dalej „Umową o włączeniu Szwajcarii w dorobek Schengen”;
   UWZGLĘDNIAJĄC protokół podpisany dnia 28 lutego 2008 r. między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o włączeniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, zwany dalej „Protokołem o włączeniu Liechtensteinu w dorobek Schengen”;
   UWZGLĘDNIAJĄC porozumienie w formie wymiany listów zawarte dnia 18 maja 1999 r. między Radą Unii Europejskiej a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczące komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych;
   UWZGLĘDNIAJĄC porozumienie w formie wymiany listów podpisane dnia 26 października 2004 r. między Radą Unii Europejskiej i Konfederacją Szwajcarską dotyczące komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych;
   UWZGLĘDNIAJĄC deklarację załączoną do Protokołu o włączeniu Liechtensteinu w dorobek Schengen podpisaną dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie udziału w komitetach wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych;
   ZWAŻYWSZY, że nowe akty lub środki należące do dorobku Schengen przyjęte przez Komisję Europejską (zwaną dalej „Komisją”) w ramach sprawowania jej kompetencji wykonawczych, w odniesieniu do których zastosowane zostały procedury ustanowione w niniejszych Uzgodnieniach, mają zastosowanie jednocześnie wobec Unii Europejskiej i jej państw członkowskich oraz państw włączonych w dorobek Schengen;
   ZWAŻYWSZY na potrzebę zapewnienia stosowania i jednolitego wprowadzenia w życie nowych aktów lub środków dorobku Schengen, które wymagają udziału państw włączonych w dorobek Schengen w pracach komitetów wspierających Komisję w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych, gdy podejmowane są decyzje co do aktów bądź środków rozwijających dorobek Schengen;
   MAJĄC NA UWADZE, że umowy o włączeniu w dorobek Schengen nie uwzględniają szczegółowych zasad udziału państw włączonych w dorobek Schengen w pracach komitetów wspierających Komisję w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych, gdy podejmowane są decyzje co do aktów bądź środków rozwijających dorobek Schengen;
   A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, że udział Republiki Islandii, Królestwa Norwegii i Księstwa Liechtensteinu w pracach komitetu, który wspiera Komisję w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych, utworzonego dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (1) jest obecnie uregulowany w Porozumieniu o Europejskim Obszarze Gospodarczym, podczas gdy udział Konfederacji Szwajcarskiej w tym komitecie został uregulowany w drodze wymiany listów załączonych do Umowy o włączeniu Szwajcarii w dorobek Schengen;
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejsze Uzgodnienia mają zastosowanie do aktów lub środków zmieniających lub opartych na dorobku Schengen, przyjętych przez Komisję w ramach sprawowania jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen.
   Artykuł 2
   1.   Państwa włączone w dorobek Schengen są włączone, pełniąc rolę obserwatorów, w prace komitetów wspierających Komisję w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen (zwanych dalej „komitetami komitologicznymi ds. Schengen”), określonych w załączniku do niniejszych Uzgodnień.
   2.   W przypadku gdy nowy akt zmieniający dorobek Schengen lub oparty na dorobku Schengen ustanawia nowy komitet wspierający Komisję w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych, państwa włączone w dorobek Schengen zostają włączone w prace tego komitetu od dnia wejścia w życie aktu ustanawiającego dany komitet.
   3.   Lista komitetów komitologicznych ds. Schengen jest regularnie aktualizowana przez Komisję i publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   1.   Przedstawiciele państw włączonych w dorobek Schengen zostają włączeni w pracę komitetów komitologicznych ds. Schengen zgodnie z niniejszym artykułem.
   2.   W komitetach komitologicznych ds. Schengen państwa włączone w dorobek Schengen mają możliwość:

               —

               wyjaśniania napotkanych problemów dotyczących poszczególnych aktów lub środków dotyczących wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen oraz udzielania odpowiedzi na problemy napotkane przez przedstawicieli innych delegacji,

               —

               wypowiadania się w każdej sprawie co do przygotowania i rozszerzania lub też wprowadzania w życie przepisów dotyczących państw włączonych w dorobek Schengen.

         3.   Państwa włączone w dorobek Schengen mają prawo do zgłaszania propozycji w komitetach komitologicznych ds. Schengen. Po przeprowadzeniu rozmów Komisja może rozważyć takie propozycje w celu opracowania wniosku lub podjęcia inicjatywy.
   4.   Państwa włączone w dorobek Schengen nie biorą udziału w głosowaniach w ramach komitetów komitologicznych ds. Schengen i opuszczają posiedzenie na czas głosowania.
   5.   Przy zwoływaniu posiedzeń komitetów komitologicznych ds. Schengen, państwa włączone w dorobek Schengen otrzymują (w tym samym czasie co państwa członkowskie UE) porządek obrad, projekty środków, co do których są proszone o opinię, a także wszelkie inne stosowne dokumenty robocze.
   6.   Zasady i warunki dotyczące publicznego dostępu do dokumentów komitetów komitologicznych ds. Schengen są takie same jak zasady i warunki mające zastosowanie do dokumentów Komisji (2).
   7.   W celu zastosowania postanowień niniejszych Uzgodnień i określenia aspektów proceduralnych funkcjonowania komitetów komitologicznych ds. Schengen dokonuje się odesłania do niniejszego artykułu.
   Artykuł 4
   Podczas przygotowywania wniosków zmieniających dorobek Schengen lub opartych na przepisach dorobku Schengen Komisja nieformalnie zwraca się z prośbą o opinię do ekspertów państw włączonych w dorobek Schengen, w ten sam sposób, w jaki zwraca się z prośbą o opinię w sprawie projektów wniosków do ekspertów państw członkowskich Unii Europejskiej (zwanych dalej „państwami członkowskimi”) przy przygotowywaniu swoich wnosków.
   Artykuł 5
   1.   Przyjęcie nowych aktów lub środków rozwijających dorobek Schengen jest zastrzeżone dla właściwych instytucji Unii Europejskiej (3).
   Z zastrzeżeniem ust. 3,

               —

               takie akty lub środki wchodzą w życie w odniesieniu do Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, których dotyczą, a także państw włączonych w dorobek Schengen w tym samym czasie, o ile te akty lub środki wyraźnie nie stanowią inaczej,

               —

               przyjęcie przez każde państwo włączone w dorobek Schengen takich aktów lub środków tworzy prawa i obowiązki między tym państwem włączonym w dorobek Schengen z jednej strony, a Unią Europejską i tymi państwami członkowskimi, które są związane przez te akty i środki, z drugiej strony.

         2.   Państwa włączone w dorobek Schengen są informowane o przyjęciu określonych w ust. 1 aktów lub środków, w stosunku do których zastosowanie miały procedury określone w niniejszych Uzgodnieniach.
   Jeśli o przyjęcie aktów lub środków, o których mowa w ust. 1, notyfikuje się państwom członkowskim, Sekretariat Generalny Komisji notyfikuje państwom włączonym w dorobek Schengen przyjęcie tych aktów lub środków, z odesłaniem do niniejszego artykułu.
   Jeśli Sekretariat Generalny Komisji nie notyfikuje państwom członkowskim przyjęcia aktów lub środków, o których mowa w ust. 1, państwa włączone w dorobek Schengen są informowane o przyjęciu tych aktów lub środków przez Dyrekcję Generalną Komisji odpowiedzialną za przyjęcie danych aktów lub środków, z odesłaniem do niniejszego artykułu.
   3.   Każde państwo włączone w dorobek Schengen podejmuje niezależną decyzję dotyczącą przyjęcia treści aktów lub środków, o których mowa w ust. 1, i wprowadzenia ich do swojego wewnętrznego porządku prawnego. Następnie o swoją decyzję notyfikuje Komisji w terminie 30 dni od momentu poinformowania przez Komisję o danych aktach lub środkach.
   W odniesieniu do przyjęcia przez państwa włączone w dorobek Schengen aktów i środków, o których mowa w ust. 1, a także konsekwencji ich nieprzyjęcia, zastosowanie mają następujące postanowienia:

               —

               Islandia i Norwegia – art. 8 Umowy o włączeniu Islandii i Norwegii w dorobek Schengen,

               —

               Szwajcaria – art. 7 Umowy o włączeniu Szwajcarii w dorobek Schengen,

               —

               Liechtenstein – art. 5 Protokołu o włączeniu Liechtensteinu w dorobek Schengen.

         Artykuł 6
   1.   W odniesieniu do kosztów administracyjnych związanych z wprowadzeniem w życie niniejszych Uzgodnień, państwa włączone w dorobek Schengen wnoszą do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich roczny wkład zgodnie z wartością procentową ich produktu krajowego brutto w stosunku do produktu krajowego brutto wszystkich państw biorących udział, w wysokości 500 000 EUR; kwota ta poddawana jest rocznemu dostosowaniu zgodnie ze stopą inflacji w Unii Europejskiej.
   Kwota 500 000 EUR jest dostosowywana w drodze wymiany listów, jeśli wymaga tego zmiana liczby komitetów komitologicznych ds. Schengen, w których pracach biorą udział państwa włączone w dorobek Schengen, lub częstotliwość posiedzeń.
   2.   Koszty podróży przedstawicieli, którzy biorą udział w posiedzeniach komitetów komitologicznych ds. Schengen, nie są zwracane.
   Artykuł 7
   1.   Funkcję depozytariusza niniejszych Uzgodnień pełni Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej.
   2.   Unia Europejska oraz państwa włączone w dorobek Schengen zatwierdzają niniejsze Uzgodnienia zgodnie ze swoimi własnymi procedurami.
   3.   Wejście w życie niniejszych Uzgodnień wymaga zatwierdzenia przez Unię Europejską i przynajmniej jedno państwo włączone w dorobek Schengen.
   4.   Niniejsze Uzgodnienia wchodzą w życie między Unią Europejską a danym państwem włączonym w dorobek Schengen w pierwszym dniu drugiego miesiąca następującego po złożeniu u depozytariusza odpowiedniego dokumentu zatwierdzającego lub ratyfikacyjnego.
   5.   W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze Uzgodnienia wchodzą w życie po wejściu w życie Protokołu o włączeniu Liechtensteinu w dorobek Schengen.
   Artykuł 8
   1.   W odniesieniu do Norwegii i Islandii, niniejsze Uzgodnienia przestają obowiązywać w momencie wygaśnięcia odpowiedniej umowy o włączeniu w dorobek Schengen zawartej z Islandią lub z Norwegią.
   2.   Niniejsze Uzgodnienia przestają obowiązywać w odniesieniu do Szwajcarii w momencie wygaśnięcia Umowy o włączeniu Szwajcarii w dorobek Schengen.
   3.   Niniejsze Uzgodnienia przestają obowiązywać w odniesieniu do Liechtensteinu w momencie wygaśnięcia Protokołu o włączeniu Liechtensteinu w dorobek Schengen.
   4.   O wygaśnięciu powiadamiany jest depozytariusz.
   Artykuł 9
   Niniejsze Uzgodnienia oraz wspólna deklaracja sporządzone są w jednym egzemplarzu w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, islandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, norweskim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

      Съставено в Брюксел на двадесет и втори септември две хиляди и единадесета година.
      Hecho en Bruselas, el veintidós de septiembre de dos mil once.
      V Bruselu dne dvacátého druhého září dva tisíce jedenáct.
      Udfærdiget i Bruxelles den toogtyvende september to tusind og elleve.
      Geschehen zu Brüssel am zweiundzwanzigsten September zweitausendelf.
      Kahe tuhande üheteistkümnenda aasta septembrikuu kahekümne teisel päeval Brüsselis.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι δύο Σεπτεμβρίου δύο χιλιάδες έντεκα.
      Done at Brussels on the twenty-second day of September in the year two thousand and eleven.
      Fait à Bruxelles, le vingt-deux septembre deux mille onze.
      Fatto a Bruxelles, addì ventidue settembre duemilaundici.
      Briselē, divi tūkstoši vienpadsmitā gada divdesmit otrajā septembrī.
      Priimta du tūkstančiai vienuoliktų metų rugsėjo dvidešimt antrą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenegyedik év szeptember huszonkettedik napján.
      Magħmul fi Brussell, fit-tnejn u għoxrin jum ta' Settembru tas-sena elfejn u ħdax.
      Gedaan te Brussel, de tweeëntwintigste september tweeduizend elf.
      Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego drugiego września roku dwa tysiące jedenastego.
      Feito em Bruxelas, em vinte e dois de setembro de dois mil e onze.
      Întocmit la Bruxelles la douăzeci și doi septembrie două mii unsprezece.
      V Bruseli dňa dvadsiateho druhého septembra dvetisícjedenásť.
      V Bruslju, dne dvaindvajsetega septembra leta dva tisoč enajst.
      Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenätoisena päivänä syyskuuta vuonna kaksituhattayksitoista.
      Som skedde i Bryssel den tjugoandra september tjugohundraelva.
      Gjört í Brussel þann tuttugasta og annan september árið tvö þúsund og ellefu.
      Utferdiget i Brussel den tjueandre september to tusen og elleve.

         За Европейския съюз
         Por la Unión Europea
         Za Evropskou unii
         For Den Europæiske Union
         Für die Europäische Union
         Euroopa Liidu nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
         For the European Union
         Pour l'Union européenne
         Per l'Unione europea
         Eiropas Savienības vārdā –
         Europos Sąjungos vardu
         Az Európai Unió részéről
         Għall-Unjoni Ewropea
         Voor de Europese Unie
         W imieniu Unii Europejskiej
         Pela União Europeia
         Pentru Uniunea Europeană
         Za Európsku úniu
         Za Evropsko unijo
         Euroopan unionin puolesta
         För Europeiska unionen

         Fyrir hönd lýðveldisins Íslands

         Für das Fürstentum Liechtenstein

         For Kongeriket Norge

         Für die Schweizerische Eidgenossenschaft
         Pour la Confédération suisse
         Per la Confederazione svizzera

      (1)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

      (2)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz. U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

      (3)  W czasie podpisania niniejszych Uzgodnień te akty oraz środki są przyjmowane przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13) lub są przyjmowane na podstawie art. 5a decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej procedury sprawowania kompetencji wykonawczych przyznanych Komisji (Dz. U. L 184 z 17.7.1999, s. 23), ostatnio zmienionej decyzją 2006/512/WE z dnia 17 lipca 2006 r. (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, s. 11).
   ZAŁĄCZNIK
   Lista istniejących komitetów wspierających Komisję Europejską w sprawowaniu jej kompetencji wykonawczych w odniesieniu do wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen:

               —

               komitet ustanowiony rozporządzeniem Rady (WE) nr 1683/95 z dnia 29 maja 1995 r. określający jednolity wzorzec wizy (1),

               —

               komitet ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (2) oraz decyzją Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (3), wspomniany komitet wspiera również Komisję Europejską w stosowaniu następujących aktów prawnych:

                           —

                           rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (4),

                           —

                           rozporządzenia Rady (WE) nr 1104/2008 z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (5),

                           —

                           decyzji Rady 2008/839/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (6),

               —

               komitet ustanowiony decyzją Rady 2004/201/WSiSW z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie procedur zmiany Podręcznika Sirene (7) i rozporządzeniem Rady (WE) nr 378/2004 z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie procedur zmiany Podręcznika Sirene (8) w celu zapewnienia Komisji Europejskiej wsparcia w zmianach Podręcznika Sirene,

               —

               komitet ustanowiony decyzją Rady 2005/267/WE z dnia 16 marca 2005 r. ustanawiający bezpieczną internetową sieć informowania i koordynacji dla służb imigracyjnych państw członkowskich (9),

               —

               komitet ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającym wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (10) w celu wspierania Komisji Europejskiej w dziedzinie granic zewnętrznych,

               —

               komitet „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” ustanowiony decyzją nr 574/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. ustanawiającą Fundusz Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” (11),

               —

               komitet ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) (12) – „komitet wizowy”.

      (1)  Dz.U. L 164 z 14.7.1995, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 4.

      (3)  Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63.

      (4)  Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 60.

      (5)  Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 43.

      (7)  Dz.U. L 64 z 2.3.2004, s. 45

      (8)  Dz.U. L 64 z 2.3.2004, s. 5.

      (9)  Dz.U. L 83 z 1.4.2005, s. 48.

      (10)  Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1.

      (11)  Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 22.

      (12)  Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1.
 ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               13.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 103/10

         WSPÓLNA DEKLARACJA UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON DOTYCZĄCA SZCZEGÓLNEGO WŁĄCZENIA WE WPROWADZANIE W ŻYCIE, STOSOWANIE I ROZWÓJ DOROBKU SCHENGEN
   Umawiające się Strony wspólnie oświadczają, że szczególne włączenie Republiki Islandii, Księstwa Liechtensteinu, Królestwa Norwegii i Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen nie może być postrzegane jako precedens prawny lub polityczny dla jakiejkolwiek innej dziedziny współpracy między Unią Europejską i tymi państwami.


title: 2008/305/WE: Decyzja Rady z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Panamy dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               16.4.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 106/6

         DECYZJA RADY
   z dnia 18 lutego 2008 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Panamy dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych
   (2008/305/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, w powiązaniu z pierwszym zdaniem pierwszego akapitu jego art. 300 ust. 2 oraz pierwszym akapitem art. 300 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Republiką Panamy dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych („umowę”) zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej dnia 1 października 2007 r. z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Panamy dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych.
   2.   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji (1).
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 1 umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

      (1)  Zob. s. 7 niniejszego Dziennika Urzędowego.
    ---documentbreak---

               16.4.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 106/7

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Republiką Panamy dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   z jednej strony,
   REPUBLIKA PANAMY,
   z drugiej strony,
   (zwane dalej „Stronami”),
   STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej podpisane między niektórymi państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Panamy zawierają postanowienia sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą zostać włączone do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   STWIERDZAJĄC, że na mocy prawa Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy z siedzibą w jednym z państw członkowskich mają prawo do pozbawionego dyskryminacji dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a krajami trzecimi,
   UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a pewnymi krajami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych krajów trzecich możliwość nabywania udziałów w liniach lotniczych posiadających koncesje wydane zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Panamy, które są sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą być doprowadzone do zgodności z tym prawem celem ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla wykonywania przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Republiką Panamy, a także w celu zachowania ciągłości takich przewozów lotniczych,
   STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszych negocjacji celem Wspólnoty Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu powietrznego między Wspólnotą Europejską a Republiką Panamy ani naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi ze Wspólnoty a przewoźnikami lotniczymi z Republiki Panamy, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących umów dotyczących praw przewozowych,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   1.   Dla celów niniejszej umowy określenie „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej. Określenie „państwa członkowskie LACAC” oznacza państwa członkowskie Komisji Lotnictwa Cywilnego Ameryki Łacińskiej (Latin American Civil Aviation Commission).
   2.   Zawarte w umowach wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
   3.   Zawarte w umowach wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych pochodzących z państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych bądź linii lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.
   Artykuł 2
   Wyznaczenie, upoważnienie i cofnięcie
   1.   Postanowienia zawarte w ustępach 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia zawarte w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku II litery a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz pozwoleń wydanych przez Republikę Panamy oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub pozwoleń wydanych przewoźnikowi lotniczemu. Postanowienia zawarte w ustępach 4 i 5 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia zawarte w artykułach wymienionych odpowiednio w załączniku II litery a) i b) w odniesieniu, odpowiednio, do wyznaczenia przez Republikę Panamy przewoźnika lotniczego, upoważnień oraz pozwoleń wydanych mu przez państwo członkowskie oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub pozwoleń wydanych wspomnianemu przewoźnikowi lotniczemu.
   2.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie Republika Panamy wyda odpowiednie upoważnienia i pozwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

               (i)

               przewoźnik lotniczy ma w państwie członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedzibę zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, oraz posiada ważną koncesję zgodną z prawem Wspólnoty Europejskiej;

               (ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu wymienione są wyraźnie odpowiednie władze lotnicze; oraz

               (iii)

               przewoźnik lotniczy stanowi własność, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, i pozostaje pod skuteczną kontrolą, państw członkowskich i/lub obywateli państw członkowskich, i/lub innych państw wymienionych w załączniku 3, i/lub obywateli tych państw.

         3.   Republika Panamy może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub pozwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, jeżeli:

               (i)

               przewoźnik lotniczy nie ma w państwie członkowskim, które dokonało jego wyznaczenia, siedziby zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską bądź nie posiada ważnej koncesji zgodnej z prawem Wspólnoty Europejskiej; lub

               (ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym, lub w wyznaczeniu nie są wyraźnie wymienione odpowiednie władze lotnicze; lub

               (iii)

               przewoźnik lotniczy nie stanowi własności lub nie znajduje się pod skuteczną kontrolą, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, państw członkowskich lub/i obywateli państw członkowskich, bądź innych państw wymienionych w załączniku III, i/lub obywateli tych innych państw; lub

               (iv)

               przewoźnik lotniczy otrzymał już zezwolenie na działalność zgodnie z dwustronną umową między Republiką Panamy a innym państwem członkowskim, a Republika Panamy wykaże, że wykonywanie praw przewozowych zgodnie z niniejszą umową na trasie, która obejmuje punkt znajdujący się na terytorium wymienionego innego państwa członkowskiego, byłoby obejściem ograniczeń praw przewozowych nałożonych przez wymienioną inną umowę; lub

               (v)

               przewoźnik lotniczy posiada certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez państwo członkowskie, nie istnieje dwustronna umowa o komunikacji lotniczej między Republiką Panamy a tym państwem członkowskim, a przewoźnikowi wyznaczonemu przez Republikę Panamy odmówiono przyznania praw przewozowych dotyczących połączeń z tym państwem członkowskim.

         Wykonując swoje prawa wynikające z niniejszego ustępu, Republika Panamy powstrzyma się od dyskryminacji przewoźników lotniczych pochodzących ze Wspólnoty ze względu na ich przynależność państwową.
   4.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez Republikę Panamy państwo członkowskie wyda odpowiednie upoważnienia i pozwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

               (i)

               przewoźnik lotniczy ma siedzibę w Republice Panamy; oraz

               (ii)

               Republika Panamy sprawuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym oraz jest odpowiedzialna za wydawanie certyfikatu przewoźnika lotniczego; oraz

               (iii)

               przewoźnik lotniczy stanowi własność, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, i pozostaje pod skuteczną kontrolą państw członkowskich LACAC i/lub obywateli państw członkowskich LACAC.

         5.   Państwo członkowskie może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub pozwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez Republikę Panamy, jeżeli:

               (i)

               przewoźnik lotniczy nie ma siedziby w Republice Panamy; lub

               (ii)

               Republika Panamy nie sprawuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym bądź nie jest odpowiedzialna za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego; lub

               (iii)

               przewoźnik lotniczy nie stanowi własności, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, i nie pozostaje pod skuteczną kontrolą państw członkowskich LACAC i/lub obywateli państw członkowskich LACAC; lub

               (iv)

               przewoźnik lotniczy otrzymał już zezwolenie na działalność zgodnie z dwustronną umową między państwem członkowskim a innym państwem członkowskim LACAC, a państwo członkowskie wykaże, że wykonywanie praw przewozowych zgodnie z niniejszą umową na trasie, która obejmuje punkt znajdujący się na terytorium wymienionego innego państwa członkowskiego LACAC, byłoby obejściem ograniczeń praw przewozowych nałożonych przez wymienioną inną umowę.

         Artykuł 3
   Bezpieczeństwo
   1.   Postanowienia zawarte w ustępie 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II litera c).
   2.   Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje inne państwo członkowskie, prawa Republiki Panamy zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Republiką Panamy będą miały również zastosowanie do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez wspomniane inne państwo członkowskie oraz do zezwolenia na prowadzenie działalności przez tego przewoźnika lotniczego.
   Artykuł 4
   Opodatkowanie paliwa lotniczego
   1.   Postanowienia zawarte w ustępach 2 i 3 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie przepisy artykułów wymienionych w załączniku II litera d).
   2.   Nie naruszając żadnego innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne postanowienie umów wymienionych w załączniku II litera d) nie będzie przeszkodą dla państw członkowskich w nałożeniu w sposób wolny od dyskryminacji podatków, opłat specjalnych, należności, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium, przeznaczone do użytku w statku powietrznym wyznaczonego przewoźnika pochodzącego z Republiki Panamy, który obsługuje trasy między punktem znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego państwa członkowskiego.
   3.   Nie naruszając żadnego innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne postanowienie umów wymienionych w załączniku II litera d) nie będzie przeszkodą dla Republiki Panamy w nałożeniu w sposób wolny od dyskryminacji podatków, opłat specjalnych, należności, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jej terytorium, przeznaczone do użytku w statku powietrznym wyznaczonego przewoźnika pochodzącego z państwa członkowskiego, który obsługuje trasy między punktem znajdującym się na terytorium Republiki Panamy a innym punktem znajdującym się na terytorium Republiki Panamy lub innego państwa członkowskiego LACAC.
   Artykuł 5
   Opłaty za przewóz
   1.   Postanowienia zawarte w ustępach 2 i 3 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II litera e).
   2.   Opłaty należne za przewóz wyłącznie w obrębie Wspólnoty Europejskiej, nakładane przez przewoźnika lotniczego/przewoźników lotniczych wyznaczonego/wyznaczonych przez Republikę Panamy zgodnie z umową wymienioną w załączniku II, zawierającą postanowienie wymienione w załączniku I litera e), będą regulowane prawem Wspólnoty Europejskiej. Prawo Wspólnoty Europejskiej jest stosowane w sposób wolny od dyskryminacji.
   3.   Opłaty należne za przewóz między Republiką Panamy a innym państwem członkowskim LACAC, nakładane przez przewoźnika lotniczego/przewoźników lotniczych wyznaczonego/wyznaczonych przez państwo członkowskie zgodnie z umową wymienioną w załączniku I, zawierającą postanowienie wymienione w załączniku I litera e), będą regulowane prawem panamskim dotyczącym pozycji dominującej w zakresie cen, które będzie stosowane w sposób wolny od dyskryminacji.
   Artykuł 6
   Zgodność z regułami konkurencji
   1.   Nie naruszając żadnych postanowień stanowiących inaczej, żadne postanowienia umów wymienionych w załączniku I nie mogą (i) faworyzować umów pomiędzy przedsiębiorstwami, decyzji stowarzyszeń przedsiębiorstw lub uzgodnionych praktyk, uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję; (ii) wzmacniać skutków wszelkich takich umów, decyzji lub uzgodnionych praktyk; ani (iii) przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję.
   2.   Postanowienia zawarte w umowach wymienionych w załączniku I, które są niezgodne z ustępem 1 niniejszego artykułu, nie będą stosowane.
   Artykuł 7
   Załączniki do umowy
   Załączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.
   Artykuł 8
   Przegląd lub zmiany
   Strony mogą w każdej chwili dokonać przeglądu lub zmienić niniejszą umowę w drodze wzajemnego porozumienia.
   Artykuł 9
   Wejście w życie
   Niniejsza umowa wchodzi w życie po przekazaniu sobie wzajemnie przez strony notyfikacji na piśmie, stwierdzających, iż wewnętrzne procedury stron niezbędne do wejścia w życie umowy zostały zakończone.
   Artykuł 10
   Wygaśnięcie
   1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I jednocześnie wygasają wszystkie przepisy niniejszej umowy mające zastosowanie do wygasającej umowy wymienionej w załączniku I.
   2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I jednocześnie wygasa niniejsza umowa.

      W DOWÓD CZEGO, odpowiednio upoważnieni niżej podpisani złożyli swoje podpisy pod niniejszą umową.
      Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w Panama City, dnia pierwszego października dwa tysiące siódmego roku w językach: bułgarskim, czeskim, duńskim, niderlandzkim, angielskim, estońskim, fińskim, francuskim, niemieckim, greckim, węgierskim, włoskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, hiszpańskim i szwedzkim. W razie rozbieżności wiążąca w stosunku do pozostałych wersji językowych jest wersja hiszpańska.

         За Европейската общнoст
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За Република Панама
         Por la República de Panamá
         Za Panamskou republiku
         For Republikken Panama
         Für die Republik Panama
         Panama Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία του Παναμά
         For the Republic of Panama
         Pour la République du Panama
         Per la Repubblica di Panama
         Panamas Republikas vārdā
         Panamos Respublikos vardu
         A Panamai Köztársaság részéről
         Għar-Repubblika tal-Panama
         Voor de Republiek Panama
         W imieniu Republiki Panamy
         Pela República do Panamá
         Pentru Republica Panama
         Za Panamskú republiku
         Za Republiko Panamo
         Panaman tasavallan puolesta
         För Republiken Panama

   ZAŁĄCZNIK I
   Wykaz umów, o których mowa w artykule 1 niniejszej umowy

               a)

               Umowy o komunikacji lotniczej między Republiką Panamy a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub/i tymczasowo stosowane:

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między Republiką Federalną Niemiec a Republiką Panamy, sporządzona w Panamie w dniu 13 grudnia 1999 r., zwana dalej w załączniku II „umową Panama – Niemcy”,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Panamy a rządem Królestwa Belgii dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w Panamie w dniu 12 stycznia 1966 r., zwana dalej w załączniku II „umową Panama – Belgia”,

                           —

                           Umowa między Królestwem Hiszpanii a Republiką Panamy, sporządzona w Panamie w dniu 7 sierpnia 2001 r., zwana dalej w załączniku II „umową Panama – Hiszpania”,

                           —

                           Protokół ze spotkania delegacji ds. lotnictwa reprezentujących rząd Republiki Włoskiej i rząd Republiki Panamy, sporządzony w Rzymie w dniu 11 listopada 1970 r., zwany dalej w załączniku II „protokołem Panama – Włochy”,

                           —

                           Umowa między Republiką Panamy a Królestwem Niderlandów o przewozach lotniczych wykonywanych pomiędzy i poza ich terytoriami, parafowana jako załącznik 2 do protokołu ustaleń sporządzonego w Hadze w dniu 7 czerwca 1995 r., zwana dalej w załączniku II „umową Panama – Królestwo Niderlandów”,

                           —

                           Umowa między rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a rządem Republiki Panamy, parafowana jako załącznik B do protokołu ustaleń podpisanego w Londynie w dniu 26 sierpnia 1997 r., zwana dalej w załączniku II „umową Panama – Zjednoczone Królestwo”.

               b)

               Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Republiką Panamy a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowane.

         ZAŁĄCZNIK II
   Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, o których mowa w artykułach od 2 do 5 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie:

                           —

                           artykuł 3 umowy Panama – Niemcy,

                           —

                           artykuł 3 umowy Panama – Hiszpania,

                           —

                           artykuł 4 umowy Panama – Królestwo Niderlandów,

                           —

                           artykuł 4 umowy Panama – Zjednoczone Królestwo.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub pozwoleń:

                           —

                           artykuł 3 umowy Panama – Niemcy,

                           —

                           artykuł 9 umowy Panama – Belgia,

                           —

                           artykuł 4 umowy Panama – Hiszpania,

                           —

                           artykuł 5 umowy Panama – Królestwo Niderlandów,

                           —

                           artykuł 5 umowy Panama – Zjednoczone Królestwo.

               c)

               Kontrola regulacyjna:

                           —

                           artykuł 12 umowy Panama – Niemcy,

                           —

                           artykuł 11 umowy Panama – Hiszpania.

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:

                           —

                           artykuł 6 umowy Panama – Niemcy,

                           —

                           artykuł 7 umowy Panama – Belgia,

                           —

                           artykuł 5 umowy Panama – Hiszpania,

                           —

                           artykuł 10 umowy Panama – Królestwo Niderlandów,

                           —

                           artykuł 8 umowy Panama – Zjednoczone Królestwo.

               e)

               Opłaty za przewóz:

                           —

                           artykuł 10 umowy Panama – Niemcy,

                           —

                           artykuł 5 umowy Panama – Belgia,

                           —

                           artykuł 7 umowy Panama – Hiszpania,

                           —

                           artykuł 6 umowy Panama – Królestwo Niderlandów,

                           —

                           artykuł 7 umowy Panama – Zjednoczone Królestwo.

         ZAŁĄCZNIK III
   Wykaz innych państw, o których mowa w artykule 2 niniejszej umowy

               a)

               Republika Islandii (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               b)

               Księstwo Liechtensteinu (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               c)

               Królestwo Norwegii (w związku z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               d)

               Konfederacja Szwajcarska (w związku z umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).


               27.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 353/112

         P8_TA(2015)0194
   Wniosek o uchylenie immunitetu parlamentarnego Theodorosa Zagorakisa
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja 2015 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Theodorosa Zagorakisa (II) (2015/2071(IMM))
   (2016/C 353/19)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Theodorosa Zagorakisa, przekazany w dniu 10 marca 2015 r. przez zastępcę prokuratora przy greckim sądzie najwyższym w związku z procedurą nr ΑΒΜ Δ2011/5382, Β2012/564, zawisłą przez sądem pierwszej instancji w Salonikach i wpisaną do porządku obrad posiedzenia plenarnego w dniu 25 marca 2015 r.,

               —

               uwzględniając fakt, że Theodoros Zagorakis zrezygnował z prawa do udzielenia wyjaśnień zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich,

               —

               uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dni: 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. i 17 stycznia 2013 r. (1)

               —

               uwzględniając art. 62 konstytucji Republiki Greckiej,

               —

               uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0151/2015),

               A.

               mając na uwadze, że zastępca prokuratora generalnego przy greckim sądzie najwyższym zwrócił się o uchylenie immunitetu posła do Parlamentu Europejskiego Theodorosa Zagorakisa w związku z możliwym postępowaniem sądowym dotyczącym zarzucanego mu przestępstwa;

               B.

               mając na uwadze, że art. 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej stwierdza, że posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu tego państwa;

               C.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 62 konstytucji Republiki Greckiej w czasie trwania kadencji parlamentarzyści nie mogą być ścigani, aresztowani, więzieni ani w inny sposób izolowani bez uprzedniej zgody parlamentu;

               D.

               mając na uwadze, że Theodoros Zagorakis jest oskarżony o popełnienie w latach 2007–2012 nieprawidłowości finansowych w klubie piłkarskim PAOK, którego był wówczas prezesem;

               E.

               mając na uwadze, że zarzucane przestępstwo nie ma związku z pełnionym przez Theodorosa Zagorakisa mandatem posła do Parlamentu Europejskiego, tylko ze stanowiskiem prezesa klubu piłkarskiego PAOK;

               F.

               mając na uwadze, że postępowanie nie dotyczy wyrażonych opinii ani stanowiska zajętego w głosowaniu w czasie wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

               G.

               mając na uwadze, że nie ma powodu podejrzewać, iż postępowanie karne wszczęto z ukrytym zamiarem zaszkodzenia działalności politycznej posła (fumus persecutionis), ponieważ postepowanie wszczęto na kilka lat przed objęciem przez niego mandatu poselskiego;

               1.

               podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Theodorosa Zagorakisa;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do bezzwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji prokuraturze przy greckim sądzie najwyższym oraz Theodorosowi Zagorakisowi.

      (1)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.


title: Decyzja Rady z dnia 15 stycznia 2016 r. w sprawie powołania trzech członków i trzech zastępców członków rady administracyjnej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki

text:
               20.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 19/6

         DECYZJA RADY
   z dnia 15 stycznia 2016 r.
   w sprawie powołania trzech członków i trzech zastępców członków rady administracyjnej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki
   (2016/C 19/02)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 713/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (1), w szczególności jego art. 12,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 713/2009 stanowi, że Rada ma powołać pięciu członków oraz zastępców członków rady administracyjnej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki.

               (2)

               Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 713/2009 członek rady administracyjnej nie może być członkiem rady organów regulacyjnych, a członkowie rady administracyjnej mają działać w sposób niezależny i obiektywny w interesie publicznym.

               (3)

               Zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 713/2009 kadencja członków rady administracyjnej i ich zastępców wynosi cztery lata i jest jednokrotnie odnawialna. Jednakże w celu zapewnienia ciągłości działania rady administracyjnej, w przypadku pierwszego mandatu kadencja połowy członków rady administracyjnej i ich zastępców została określona na sześć lat.

               (4)

               Mając na uwadze powyższe Rada, na mocy decyzji z dnia 22 grudnia 2009 r. (2), powołała do rady administracyjnej trzech członków i trzech zastępców członków na okres sześciu lat, a dwóch członków i dwóch zastępców członków – na okres czterech lat, począwszy od dnia 28 stycznia 2010 r. Ponadto, decyzją z dnia 15 listopada 2013 r. (3), Rada powołała do rady administracyjnej dwóch członków i trzech zastępców na okres czterech lat, począwszy od dnia 28 stycznia 2014 r.

               (5)

               W związku z wygaśnięciem sześcioletniego mandatu trzech członków i dwóch zastępców członków oraz rezygnacją jednego zastępcy członka z czteroletniego mandatu należy powołać w ich miejsce trzech członków i trzech zastępców członków,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby powołuje się na członków rady administracyjnej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki na okres czterech lat, począwszy od dnia 28 stycznia 2016 r.:

               —

               Edmund HOSKER, Zjednoczone Królestwo,

               —

               Georgios SHAMMAS, Cypr,

               —

               Piotr Grzegorz WOŹNIAK, Polska.

         Artykuł 2
   Następujące osoby powołuje się na zastępców członków rady administracyjnej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki na okres czterech lat, począwszy od dnia 28 stycznia 2016 r.:

               —

               Martin HANSEN, Dania,

               —

               Jurijs SPIRIDONOVS, Łotwa.

         Artykuł 3
   Następującą osobę powołuje się na zastępcę członka rady administracyjnej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki na okres dwóch lat, począwszy od dnia 28 stycznia 2016 r.:

               —

               Carlos AGUIRRE CALZADA, Hiszpania.

         Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 stycznia 2016 r.

            W imieniu Rady

         J.R.V.A. DIJSSELBLOEM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie mianowania pięciu członków i pięciu zastępców członków rady administracyjnej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (Dz.U. C 21 z 28.1.2010, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady z dnia 15 listopada 2013 r. w sprawie powołania dwóch członków i trzech zastępców członków Rady Administracyjnej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (Dz.U. C 337 z 19.11.2013, s. 8).