title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1083 z dnia 30 lipca 2018 r. zmieniające wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii

text:
                  31.7.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 194/142

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/1083
         z dnia 30 lipca 2018 r.
         zmieniające wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 10 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/851/WPZiB (1) ustanawiające operację wojskową UE Atalanta (dalej zwaną „Atalantą”).

                     (2)

                     W dniu 28 listopada 2016 r. decyzja Rady (WPZiB) 2016/2082 (2) zmieniła wspólne działanie 2008/851/WPZiB i przedłużyła operację Atalanta do dnia 31 grudnia 2018 r.

                     (3)

                     W wyniku przeglądu strategicznego operacji Atalanta w 2018 r. stwierdzono, że mandat operacji należy przedłużyć do dnia 31 grudnia 2020 r.

                     (4)

                     W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej poinformowało Radę Europejską zgodnie z art. 50 ust. 2 Traktatu o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej.

                     (5)

                     Na podstawie art. 50 ust. 3 Traktatu, należy mianować nowego dowódcę operacji UE oraz nowe dowództwo operacji UE, w tym Centrum Bezpieczeństwa Morskiego dla Rogu Afryki (MSCHOA), z dniem 29 marca 2019 r. od godz. 12.00 CET.

                     (6)

                     W dniu 19 czerwca 2018 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa wyraził zgodę na propozycję Hiszpanii i Francji dotyczącą przeniesienia struktur dowodzenia i kontroli Atalanty.

                     (7)

                     Państwa członkowskie udostępniające nowe struktury dowodzenia powinny skorzystać z finansowania wspólnych kosztów na mocy decyzji Rady (WPZiB) 2015/528 (3) ustanawiającej mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne.

                     (8)

                     Należy odpowiednio zmienić wspólne działanie 2008/851/WPZiB.

                     (9)

                     Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. Dania nie uczestniczy we wprowadzaniu w życie niniejszej decyzji i nie współfinansuje operacji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            We wspólnym działaniu 2008/851/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        art. 3 otrzymuje brzmienie:

                           „Artykuł 3
                           Mianowanie dowódcy operacji UE
                           Wiceadmirał Antonio MARTORELL LACAVE zostaje niniejszym mianowany dowódcą operacji UE od dnia 29 marca 2019 r. od godz. 12.00 CET na miejsce generała dywizji Charlie'a STICKLAND'a OBE RM (ang. Order of the British Empire Royale Marine)”;

                        2)

                        art. 4 otrzymuje brzmienie:

                           „Artykuł 4
                           Wyznaczenie dowództwa operacji UE

                              1.   Dowództwo operacji UE znajduje się w Northwood, w Zjednoczonym Królestwie do dnia 29 marca 2019 r. do godz. 12.00 CET.

                              2.   Od dnia 29 marca 2019 r. od godz. 12.00 CET będzie się znajdowała w miejscowości Rota, w Hiszpanii, z wyjątkiem Centrum Bezpieczeństwa Morskiego Dotyczącego Rogu Afryki (MSCHOA), które będzie się znajdowało w Breście, we Francji.”;

                        3)

                        w art. 14 dodaje się ustęp w brzmieniu:

                           „6.   Finansowa kwota odniesienia dla wspólnych kosztów operacji wojskowej UE na okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2020 r. ma wynosić 11 777 000 EUR. Odsetek kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2015/528, wynosi 0 %.”;

                        4)

                        dodaje się artykuł w brzmieniu:

                           „Artykuł 14a
                           Przejściowe uzgodnienia finansowe

                              1.   Od dnia 1 września 2018 r. wydatki ponoszone przez dowódcę operacji UE mianowanego w art. 3 i dowództwo operacji UE wyznaczone w art. 4, ust. 2 są finansowane zgodnie z decyzją (WPZiB) 2015/528.

                              2.   Rada niniejszym upoważnia Hiszpanię i Francję do finansowania w formie płatności zaliczkowych wspólnych kosztów ponoszonych zgodnie z ust. 1 i do występowania z wnioskiem o ich zwrot zgodnie z art. 27 decyzji Rady (WPZiB) 2015/528.”;

                        5)

                        w art. 16 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

                           „3.   Operacja wojskowa UE zostaje zakończona dnia 31 grudnia 2020 r.”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2018 r.

                  W imieniu Rady

               G. BLÜMEL

                  Przewodniczący

            (1)  Wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33).

            (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/2082 z dnia 28 listopada 2016 r. zmieniająca wspólne działanie 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Dz.U. L 321 z 29.11.2016, s. 53).

            (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/528 z dnia 27 marca 2015 r. ustanawiająca mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (Athena) oraz uchylająca decyzję 2011/871/WPZiB (Dz.U. L 84 z 28.3.2015, s. 39).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1084 z dnia 30 lipca 2018 r. dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i uchylenia decyzji (WPZiB) 2018/475

text:
                  31.7.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 194/144

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/1084
         z dnia 30 lipca 2018 r.
         dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i uchylenia decyzji (WPZiB) 2018/475
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 27 grudnia 2001 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB (1).

                     (2)

                     W dniu 21 marca 2018 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2018/475 (2) dotyczącą aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB (zwanego dalej „wykazem”).

                     (3)

                     Zgodnie z art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB konieczne jest dokonywanie przeglądu nazwisk osób oraz nazw grup i podmiotów w wykazie w regularnych odstępach czasu, w celu stwierdzenia, czy istnieją podstawy do utrzymania ich w wykazie.

                     (4)

                     W niniejszej decyzji przedstawia się wynik przeglądu przeprowadzonego przez Radę w odniesieniu do osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB.

                     (5)

                     Rada sprawdziła, czy właściwe władze, o których mowa w art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, podjęły decyzje w odniesieniu do wszystkich osób, grup i podmiotów umieszczonych w wykazie, w których stwierdza się ich uczestnictwo w aktach terrorystycznych w rozumieniu art. 1 ust. 2 i 3 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB. Rada uznała też, że osoby, grupy i podmioty, do których mają zastosowanie art. 2, 3, i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, powinny nadal być objęte szczególnymi środkami ograniczającymi przewidzianymi w tym akcie.

                     (6)

                     Należy odpowiednio zaktualizować wykaz oraz uchylić decyzję (WPZiB) 2018/475,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Wykaz osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, zamieszczony jest w załączniku do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejszym uchyla się decyzję (WPZiB) 2018/475.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2018 r.

                  W imieniu Rady

               G. BLÜMEL

                  Przewodniczący

            (1)  Wspólne stanowisko Rady 2001/931/WPZiB z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 93).

            (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/475 z dnia 21 marca 2018 r. dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i uchylenia decyzji (WPZiB) 2017/1426 (Dz.U. L 79 z 22.3.2018, s. 26).

            ZAŁĄCZNIK

               Wykaz osób, grup i podmiotów, o którym mowa w art. 1

            I.   OSOBY

                        1.

                        ABDOLLAHI, Hamed (alias Mustafa Abdullahi), ur. 11.8.1960 r. w Iranie. Numer paszportu: D9004878.

                        2.

                        AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al-Ihsa (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                        3.

                        AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 r. w Tarut (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                        4.

                        ARBABSIAR, Manssor (alias Mansour Arbabsiar), ur. 6 lub 15.3.1955 r. w Iranie. Obywatel Iranu i USA. Numer paszportu: C2002515 (Iran); numer paszportu: 477845448 (USA). Numer krajowego dokumentu tożsamości: 07442833, ważny do 15.3.2016 r. (prawo jazdy USA).

                        5.

                        BOUYERI, Mohammed (alias: Abu ZUBAIR; SOBIAR; Abu ZOUBAIR), ur. 8.3.1978 r. w Amsterdamie (Niderlandy).

                        6.

                        EL HAJJ, Hassan Hassan, ur. 22.3.1988 r. w Zaghdraiya, Sidon, Liban, obywatel Kanady. Numer paszportu: JX446643 (Kanada).

                        7.

                        IZZ-AL-DIN, Hasan (alias: GARBAYA, Ahmed; SA-ID; SALWWAN, Samir), ur. w 1963 r. w Libanie, obywatel Libanu.

                        8.

                        MELIAD, Farah, ur. 5.11.1980 r. w Sydney (Australia), obywatel Australii. Numer paszportu: M2719127 (Australia).

                        9.

                        MOHAMMED, Khalid Shaikh (alias: ALI, Salem; BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; HENIN, Ashraf Refaat Nabith; WADOOD, Khalid Adbul), ur. 14.4.1965 r. lub 1.3.1964 r. w Pakistanie, numer paszportu: 488555.

                        10.

                        ȘANLI, Dalokay (alias Sinan), ur. 13.10.1976 r. w Pülümür (Turcja).

                        11.

                        SHAHLAI, Abdul Reza (alias: Abdol Reza Shala'i; Abd-al Reza Shalai; Abdorreza Shahlai; Abdolreza Shahla'i; Abdul-Reza Shahlaee; Hajj Yusef; Haji Yusif; Hajji Yasir; Hajji Yusif, Yusuf Abu-al-Karkh), ur. ok. 1957 r. w Iranie. Adresy: 1) Kermanszah, Iran, 2) Mehran Military Base (Baza Wojskowa Mehran), Prowincja Ilam, Iran.

                        12.

                        SHAKURI, Ali Gholam, ur. ok. 1965 r. w Teheranie, Iran.

                        13.

                        SOLEIMANI, Qasem (alias: Ghasem Soleymani; Qasmi Sulayman; Qasem Soleymani; Qasem Solaimani; Qasem Salimani; Qasem Solemani; Qasem Sulaimani; Qasem Sulemani), ur. 11.3.1957 r. w Iranie. Obywatel Iranu. Numer paszportu: 008827 (irański paszport dyplomatyczny), wyd. w 1999 r. Tytuł: generał dywizji.

                  II.   GRUPY I PODMIOTY

                        1.

                        „Abu Nidal Organisation” – „ANO” („Organizacja Abu Nidala”) [inne nazwy: „Fatah Revolutionary Council” („Rewolucyjna Rada Fatah”); „Arab Revolutionary Brigades” („Rewolucyjne Brygady Arabskie”); „Black September” („Czarny Wrzesień”); „Revolutionary Organisation of Socialist Muslims” („Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów”)].

                        2.

                        „Al-Aqsa Martyrs' Brigade” („Brygady Męczenników Al-Aksy”).

                        3.

                        Al Aqsa e.V. (Stowarzyszenie Al-Aksa).

                        4.

                        „Babbar Khalsa” („Babbar Chalsa”).

                        5.

                        „Communist Party of the Philippines” („Komunistyczna Partia Filipin”) wraz z „New People's Army” – „NPA” („Nowa Armia Ludowa”), Filipiny.

                        6.

                        „Gama'a al-Islamiyya” („Dżama'a al Islamija”) [inna nazwa „Al-Gama'a al-Islamiyya” („Al Dżama'a al Islamija”) („Grupa Islamska” – „GI”)].

                        7.

                        „İslami Büyük Doğu Akıncılar Cephesi” – „IBDA-C” („Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód”).

                        8.

                        „Hamas” wraz z „Hamas-Izz al-Din al-Qassem”.

                        9.

                        „Hizballah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizballah) [inne nazwy: „Hezbollah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hezbollah), „Hizbullah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizbullah), „Hizbollah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizbollah), „Hezballah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hezballah), „Hisbollah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hisbollah), „Hizbu'llah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizbu'llah), „Hizb Allah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizb Allah), „Jihad Council” (Rada Dżihadu)] (i wszystkie jednostki mu podlegające, w tym „External Security Organisation” – Organizacja Bezpieczeństwa Zewnętrznego).

                        10.

                        „Hizbul Mujahideen” – „HM” („Hizbul Mudżahedin”).

                        11.

                        „Khalistan Zindabad Force” – „KZF” („Siły Chalistan Zindabad”).

                        12.

                        „Kurdistan Workers' Party” – „PKK” („Partia Pracujących Kurdystanu”) [inne nazwy: „KADEK”; „KONGRA-GEL”].

                        13.

                        „Liberation Tigers of Tamil Eelam” – „LTTE” („Tygrysy – Wyzwoliciele Tamilskiego Ilamu”).

                        14.

                        „Ejército de Liberación Nacional” („Narodowa Armia Wyzwolenia”).

                        15.

                        „Palestinian Islamic Jihad” – „PIJ” („Palestyński Islamski Dżihad”).

                        16.

                        „Popular Front for the Liberation of Palestine” – „PFLP” („Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny”).

                        17.

                        „Popular Front for the Liberation of Palestine – General Command” („Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Naczelne Dowództwo”) [inna nazwa: „PFLP – Naczelne Dowództwo”].

                        18.

                        „Devrimci Halk Kurtuluș Partisi-Cephesi” – „DHKP/C” („Rewolucyjna Ludowa Partia/Front/Armia Wyzwolenia”) [inne nazwy: „Devrimci Sol” („Lewica Rewolucyjna”), Dev Sol].

                        19.

                        „Sendero Luminoso” – „SL” („Świetlisty Szlak”).

                        20.

                        „Teyrbazen Azadiya Kurdistan” – „TAK” [inne nazwy: „Kurdistan Freedom Falcons” („Sokoły Wolności Kurdystanu”), „Kurdistan Freedom Hawks” („Jastrzębie Wolności Kurdystanu”)].


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1085 z dnia 30 lipca 2018 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi

text:
                  31.7.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 194/147

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/1085
         z dnia 30 lipca 2018 r.
         zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         uwzględniając decyzję Rady 2014/145/WPZiB z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (1), w szczególności jej art. 3 ust. 1,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 17 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/145/WPZiB.

                     (2)

                     W ramach polityki Unii polegającej na nieuznawaniu bezprawnego przyłączenia Krymu i Sewastopola Rada uważa zbudowanie mostu kerczeńskiego za kolejne działanie podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.

                     (3)

                     Budowa tego mostu i jego oficjalne otwarcie w dniu 15 maja 2018 r. stanowią kluczowe symboliczne kroki zmierzające do konsolidacji kontroli sprawowanej przez Federację Rosyjską nad bezprawnie przyłączonymi Krymem i Sewastopolem i do dalszego izolowania tego półwyspu od Ukrainy.

                     (4)

                     Ze względu na powyższe do wykazu osób, podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB należy dodać kolejne podmioty i organy.

                     (5)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2014/145/WPZiB,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Do wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB dodaje się podmioty wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2018 r.

                  W imieniu Rady

               G. BLÜMEL

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 78 z 17.3.2014, s. 16.

            ZAŁĄCZNIK
            Wykaz podmiotów, o których mowa w art. 1

                           Nazwa

                           Informacje identyfikacyjne

                           Przyczyny

                           Data umieszczenia w wykazie

                           „42.

                           AO Institute Giprostroymost – Sankt Petersburg (AO Instytut Giprostrojmost)
                           АО Институт Гипростроймост – Санкт-Петербург

                           Adres:

                                       7 Yablochkova street (ulica Jabłoczokowa 7)

                                       St. Petersburg

                                       197198 Rosja

                                       Strona internetowa: http://gpsm.ru

                                       E-mail: office@gpsm.ru

                           AO Instytut Giprostrojmost – Sankt Petersburg brał udział w budowie mostu kerczeńskiego, poprzez jego projektowanie, łącząc Rosję z bezprawnie przyłączonym Półwyspem Krymskim. W związku z tym sprzyja integracji bezprawnie przyłączonego Półwyspu Krymskiego, co z kolei jeszcze bardziej podważa integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.

                           31.7.2018

                           43.

                           PJSC Mostotrest
                           ПАО Мостотрест

                           Adres:

                                       6 Barklaya street, Bld. 5 (ulica Barkłaja 6, bud. 5)

                                       Moskwa

                                       121087 Rosja

                           Przedsiębiorstwo PJSC Mostotrest brało czynny udział w budowie mostu kerczeńskiego, będąc wykonawcą prac konserwacyjnych tego mostu, który łączy Rosję z bezprawnie przyłączonym Półwyspem Krymskim. Ponadto właścicielem tego przedsiębiorstwa jest osoba (Arkady Rotenberg), która figuruje już w wykazie za działania podważające suwerenność Ukrainy (osoba zamieszczona pod nr 92 w niniejszym załączniku). Zatem przedsiębiorstwo to wspiera umocnienie integracji bezprawnie przyłączonego Półwyspu Krymskiego z Federacją Rosyjską, co z kolei jeszcze bardziej podważa integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.

                           31.7.2018

                           44.

                           JSC Zaliv Shipyard (stocznia JSC Zaliv)
                           Судостроительный завод ”Залив”

                           Adres:

                                       4 Tankistov street (ulica Tankistowa 4)

                                       298310 Kercz

                                       Krym

                                       Strona internetowa: http://zalivkerch.com

                           Stocznia JSC Zaliv brała czynny udział w budowie nowej linii kolejowej prowadzącej do mostu kerczeńskiego, łączącej Rosję z bezprawnie przyłączonym Półwyspem Krymskim. Zatem przedsiębiorstwo to wspiera umocnienie integracji bezprawnie przyłączonego Półwyspu Krymskiego z Federacją Rosyjską, co z kolei jeszcze bardziej podważa integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.

                           31.7.2018

                           45.

                           Stroygazmontazh Corporation (SGM Group) (korporacja Strojgazmontaż, grupa SGM)
                           ООО Стройгазмонтаж
                           (груп СГМ)

                           Adres:

                                       Prospect Vernadskogo 53 (prospekt Wernadskiego 53)

                                       Moskwa,

                                       119415 Rosja

                                       Strona internetowa: www.ooosgm.com

                           Przedsiębiorstwo Strojgazmontaż (korporacja Strojgazmontaż, grupa SGM) brało czynny udział w budowie mostu kerczeńskiego, będąc wykonawcą prac budowlanych przy tym moście, który łączy Rosję z bezprawnie przyłączonym Półwyspem Krymskim.
                           Ponadto właścicielem tego przedsiębiorstwa jest osoba (Arkady Rotenberg), która figuruje już w wykazie za działania podważające suwerenność Ukrainy (osoba zamieszczona pod nr 92 w niniejszym załączniku). Zatem przedsiębiorstwo to wspiera umocnienie integracji bezprawnie przyłączonego Półwyspu Krymskiego z Federacją Rosyjską, co z kolei jeszcze bardziej podważa integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.

                           31.7.2018

                           46.

                           Stroygazmontazh Most OOO (Strojgazmontaż Most OOO)
                           OOO Стройгазмонтаж-Мост

                           Adres:

                                       Barklya street 6, building 7 (ulica Barkłaja 6, bud. 7) Moskwa

                                       121087 Rosja

                                 Numer rejestru: 1157746088170
                           Numer identyfikacji podatkowej: 7730018980
                           Strona internetowa: http://kerch-most.ru/tag/sgam-most
                           E-mail: kerch-most@yandex.ru

                           Przedsiębiorstwo Strojgazmontaż Most OOO jest spółką zależną głównego wykonawcy – Strojgazmontażu – zarządzającą budową mostu nad Cieśniną Kerczeńską. Ponadto właścicielem tego przedsiębiorstwa jest osoba (Arkady Rotenberg), która figuruje już w wykazie za działania podważające suwerenność Ukrainy (osoba zamieszczona pod nr 92 w niniejszym załączniku). Zatem przedsiębiorstwo to wspiera umocnienie integracji bezprawnie przyłączonego Półwyspu Krymskiego z Federacją Rosyjską, co z kolei jeszcze bardziej podważa integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.

                           31.7.2018

                           47.

                           CJSC VAD
                           AKTSIONERNOE OBSHCHESTVO VAD
                           АО «ВАД»

                           Adres:
                           133, Chernyshevskogo street (ulica Czernyszewskiego 133) Wołogda, wołogdska obłast 160019 Rosja
                           122 Grazhdanskiy Prospect, suite 5, Liter A, (Grażdanski Prospekt 122, biuro 5 A) Sankt Petersburg 195267 Rosja
                           Numer rejestru: 1037804006811 (Rosja)
                           Numer identyfikacji podatkowej: 7802059185
                           Strona internetowa: www.zaovad.com
                           E-mail: office@zaovad.com

                           CJSC VAD jest głównym wykonawcą budowy autostrady Tawrida na Krymie oraz drogi prowadzącej przez most kerczeński i dróg dojazdowych do niego. Autostrada Tawrida ma umożliwiać dostęp dla transportu na Krym przez system nowo zbudowanych dróg stanowiących główne połączenie z mostem kerczeńskim. Zatem przedsiębiorstwo to wspiera umocnienie integracji bezprawnie przyłączonego Półwyspu Krymskiego z Federacją Rosyjską, co z kolei jeszcze bardziej podważa integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy.

                           31.7.2018”


Decyzja Komisji z dnia 08/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9018 - Cerberus / WFS) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 24/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9027 - Fosun International Limited / FFT Gesellschaft mbH) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 23/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9058 - Sonae SGPS, SA / Sonae Sierra SGPS, SA) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Komisji (UE) 2017/2172 z dnia 20 listopada 2017 r. zmieniająca decyzję 2010/670/UE w odniesieniu do rozdziału niewydatkowanych dochodów z pierwszej rundy zaproszeń do składania wniosków (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 7656)

text:
               22.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 306/24

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/2172
   z dnia 20 listopada 2017 r.
   zmieniająca decyzję 2010/670/UE w odniesieniu do rozdziału niewydatkowanych dochodów z pierwszej rundy zaproszeń do składania wniosków

         (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 7656)

   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 10a ust. 8,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE ustanowiono mechanizm finansowania komercyjnych projektów demonstracyjnych, których celem jest bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie CO2 (zwanych dalej „projektami demonstracyjnymi w zakresie CCS”), oraz projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energetyki odnawialnej (zwanych dalej „projektami demonstracyjnymi w zakresie RES”), przy użyciu 300 mln uprawnień z systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii (zwanego dalej „unijnym systemem handlu emisjami”), które zarezerwowano dla nowych instalacji, lecz nie przydzielono.

               (2)

               W decyzji Komisji 2010/670/UE (2) określono zasady i kryteria wyboru i realizacji tych projektów oraz podstawowe zasady monetyzacji uprawnień oraz zarządzania dochodami.

               (3)

               Do połowy 2014 r. w wyniku pierwszego i drugiego zaproszenia do składania wniosków przyznano środki wspierające wdrażanie 39 projektów demonstracyjnych w zakresie RES i CCS w 20 państwach członkowskich UE. Z uwagi jednak na wymagający charakter środowiska gospodarczego w wymiarze globalnym oraz w UE w przypadku niektórych z 20 projektów, na które przyznano środki w ramach pierwszego zaproszenia do składania wniosków, pojawiły się trudności ze zgromadzeniem wystarczającego kapitału własnego lub przyciągnięciem dodatkowych podmiotów finansujących. W konsekwencji do dnia 31 grudnia 2016 r. ostateczne decyzje inwestycyjne zgodnie z art. 9 decyzji 2010/670/UE zapadły w odniesieniu do 14 projektów, a kwota co najmniej 436 mln EUR, powiązana z projektami, które zakwalifikowano do finansowania w wyniku tego pierwszego zaproszenia do składania wniosków, nie została wykorzystana.

               (4)

               Niewydatkowane środki powinny być wykorzystywane na bezpośrednie finansowanie projektów w ramach zakresu określonego w art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE. Ponadto, biorąc pod uwagę szczególną sytuację w dziedzinie wysoce innowacyjnych projektów demonstracyjnych w zakresie energii ze źródeł odnawialnych i CCS, część finansowania należy przydzielać w postaci dotacji.

               (5)

               Aby zwiększyć inwestycje w wysoce innowacyjne projekty w sektorze energii w UE, co Komisja uznała za priorytet w komunikacie „Przyspieszenie innowacji w dziedzinie czystej energii” (3), niewydatkowane dochody z pierwszego zaproszenia do składania wniosków należy niezwłocznie rozdysponować, w pierwszej kolejności stosując instrument InnovFin programu „Horyzont 2020” (4). Wsparcie to uzupełni istniejące i przyszłe wsparcie finansowe, takie jak dotacje w ramach programu „Horyzont 2020”.

               (6)

               Aby zwiększyć inwestycje w wysoce innowacyjne projekty w sektorze transportu, projekty kwalifikujące się do uzyskania finansowania powinny propagować wyłącznie innowacyjne, możliwe do powielenia i skalowalne wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych przy zastosowaniu instrumentu dłużnego w sektorze transportu w ramach inicjatywy „Łącząc Europę” (5).

               (7)

               Projekty zatwierdzone w wyniku pierwszego lub drugiego zaproszenia do składania wniosków, co do których zapadły ostateczne decyzje dotyczące inwestycji i które są w stadium realizacji, zostaną uznane za kwalifikujące się do odpowiednich instrumentów finansowych.

               (8)

               Aby podnieść poziom powszechnej świadomości społeczeństwa co do odpowiednich instrumentów finansowych, Komisja i Europejski Bank Inwestycyjny będą nadal regularnie organizować specjalne warsztaty techniczne dla państw członkowskich i sponsorów projektów.

               (9)

               Komisja będzie z odpowiednim wyprzedzeniem informować Komitet ds. Zmian Klimatu o opracowywaniu odpowiednich umów delegowania zadań między Komisją i Europejskim Bankiem Inwestycyjnym, zwłaszcza w zakresie odnośnych kryteriów kwalifikowalności, wdrażania odpowiednich instrumentów finansowych, w szczególności rozwijania sekwencji projektów, oceny wniosków projektowych oraz wykorzystania niewydatkowanych dochodów, a także będzie uwzględniać w stosowny sposób stanowiska państw członkowskich.

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/670/UE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 2 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
               „4.   Wszelkie niewydatkowane dochody z pierwszej rundy zaproszeń do składania wniosków są dostępne w celu wspierania pierwszych w swoim rodzaju innowacyjnych, możliwych do powielenia i skalowalnych projektów demonstracyjnych w zakresie CCS i RES, z wykorzystaniem odpowiednich instrumentów finansowych zarządzanych przez Grupę Europejskiego Banku Inwestycyjnego, z pierwszeństwem dla instrumentu InnovFin oraz instrumentu dłużnego w sektorze transportu w ramach inicjatywy »Łącząc Europę«.
               Poprzedni akapit, art. 6, 8 i art. 11 ust. 1–5 oraz art. 11 ust. 6 akapit pierwszy i drugi i art. 13 nie mają zastosowania do wykorzystania tych dochodów.
               Komisja z odpowiednim wyprzedzeniem informuje Komitet ds. Zmian Klimatu o opracowywaniu odpowiednich umów delegowania zadań między Komisją i Europejskim Bankiem Inwestycyjnym, zwłaszcza w zakresie odnośnych kryteriów kwalifikowalności, wdrażania odpowiednich instrumentów finansowych, w szczególności rozwijania sekwencji projektów, oceny wniosków projektowych oraz wykorzystania niewydatkowanych dochodów, a także uwzględnia w stosowny sposób stanowiska państw członkowskich.”;

               2)

               w art. 14 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Komisja regularnie składa Komitetowi ds. Zmian Klimatu sprawozdania na temat wykorzystania dochodów, o których mowa w art. 2 ust. 4, obejmujące wstępne informacje na temat planowanego wsparcia dla projektów i części wsparcia, która będzie dostępna w formie dotacji; geograficzne rozmieszczenie projektów; skalę projektów i zasięg techniczny; informacje ex post na temat postępu realizacji, unikania emisji CO2, wykorzystania dźwigni finansowej, podnoszenia poziomu wiedzy i wyciągniętych wniosków, zależnie od przypadku.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Miguel ARIAS CAÑETE

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.

      (2)  Decyzja Komisji 2010/670/UE z dnia 3 listopada 2010 r. ustanawiająca kryteria i środki dotyczące finansowania komercyjnych projektów demonstracyjnych mających na celu bezpieczne dla środowiska wychwytywanie i geologiczne składowanie CO 2 oraz projektów demonstracyjnych w zakresie innowacyjnych technologii energetyki odnawialnej realizowanych w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie, ustanowionego dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 290 z 6.11.2010, s. 39).

      (3)  C(2016) 763 final.

      (4)  Decyzja Rady 2013/743/UE z dnia 3 grudnia 2013 r. ustanawiająca program szczegółowy wdrażający program „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) i uchylająca decyzje 2006/971/WE, 2006/972/WE, 2006/973/WE, 2006/974/WE i 2006/975/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 965).

      (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające instrument „Łącząc Europę”, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 680/2007 i (WE) nr 67/2010 (Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 129).


title: Decyzja Rady (UE) 2017/2171 z dnia 20 listopada 2017 r. w sprawie wysokości wkładów finansowych wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym pułapu na 2019 r., rocznej kwoty na 2018 r., pierwszej raty za 2018 r. oraz indykatywnej, niewiążącej prognozy dotyczącej spodziewanych rocznych kwot wkładów na lata 2020 i 2021

text:
               22.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 306/21

         DECYZJA RADY (UE) 2017/2171
   z dnia 20 listopada 2017 r.
   w sprawie wysokości wkładów finansowych wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym pułapu na 2019 r., rocznej kwoty na 2018 r., pierwszej raty za 2018 r. oraz indykatywnej, niewiążącej prognozy dotyczącej spodziewanych rocznych kwot wkładów na lata 2020 i 2021
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1) z późniejszymi zmianami (zwaną dalej „Umową o partnerstwie AKP-UE”),
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy Unii Europejskiej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (2) (zwaną dalej „umową wewnętrzną”), w szczególności jej art. 7 ust. 2,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym dotyczącym 11. EFR”) (3), w szczególności jego art. 21 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z procedurą określoną w art. 21 ust. 2 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR Komisja do dnia 15 października 2017 r. przedstawiła wniosek określający: a) pułap rocznej kwoty wkładów państw członkowskich na finansowanie Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) na 2019 r.; b) roczną kwotę wkładów państw członkowskich na finansowanie EFR na 2018 r.; c) kwotę pierwszej raty wkładów za 2018 r.; oraz d) indykatywną, niewiążącą prognozę dotyczącą spodziewanych rocznych kwot wkładów na lata 2020 i 2021.

               (2)

               Zgodnie z art. 52 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR dnia 4 września 2017 r. Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) przekazał Komisji swoje zaktualizowane szacunki zobowiązań i płatności związanych z instrumentami, którymi zarządza.

               (3)

               Art. 22 ust. 1 rozporządzenia finansowego dotyczącego 11. EFR stanowi, że wezwania do wniesienia wkładów w pierwszej kolejności wykorzystują kwoty określone dla poprzednich EFR. Należy zatem wezwać do wniesienia wkładów w ramach 10. EFR dla EBI i w ramach 11. EFR dla Komisji.

               (4)

               W decyzji Rady (UE) 2016/2026 (4) ustalono pułap rocznej kwoty wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2018 r. na 4 550 000 000 EUR dla Komisji i 250 000 000 EUR dla EBI.

               (5)

               W decyzji Rady (UE) 2017/1206 (5) ustalono zmniejszenie wkładu o kwotę 200 000 000 EUR pochodzącą ze środków umorzonych w ramach 8. i 9. EFR,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pułap rocznej kwoty wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2019 r. ustala się niniejszym na 4 900 000 000 EUR. Kwota ta zostaje podzielona na 4 600 000 000 EUR dla Komisji i 300 000 000 EUR dla EBI.
   Artykuł 2
   Roczną kwotę wkładów państw członkowskich na poczet EFR na 2018 r. ustala się niniejszym na 4 800 000 000 EUR. Kwota ta zostaje podzielona na 4 550 000 000 EUR dla Komisji i 250 000 000 EUR dla EBI.
   Artykuł 3
   Poszczególne wkłady na rzecz EFR, które państwa członkowskie przekazują Komisji i EBI w ramach pierwszej raty za 2018 r., określono w tabeli w załączniku do niniejszej decyzji.
   Płatność tych wkładów może być połączona z korektą polegającą na zmniejszeniu wkładów o kwotę 200 000 000 EUR pochodzącą ze środków umorzonych w ramach 8. i 9. EFR, w oparciu o plan korekty przekazany przez poszczególne państwa członkowskie.
   Artykuł 4
   Indykatywną, niewiążącą prognozę dotyczącą spodziewanych rocznych kwot wkładów na 2020 r. ustala się niniejszym na 4 600 000 000 EUR dla Komisji i 300 000 000 EUR dla EBI, natomiast na 2021 r. na 4 700 000 000 EUR dla Komisji i na 300 000 000 EUR dla EBI.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         M. MAASIKAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17.

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2016/2026 z dnia 15 listopada 2016 r. w sprawie wysokości wkładów finansowych wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym pułapu na 2018 r., rocznej kwoty na 2017 r., pierwszej raty za 2017 r. oraz indykatywnej, niewiążącej prognozy dotyczącej spodziewanych rocznych kwot na lata 2019 i 2020 (Dz.U. L 313 z 19.11.2016, s. 25).

      (5)  Decyzja Rady (UE) 2017/1206 z dnia 4 lipca 2017 r. ustalająca wysokość wkładów wpłacanych przez państwa członkowskie na rzecz Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym drugiej raty za 2017 r. (Dz.U. L 173 z 6.7.2017, s. 15).

      ZAŁĄCZNIK

                  PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE

                  Klucz dot. 10. EFR w %

                  Klucz dot. 11. EFR w %

                  1. rata za 2018 r. (w EUR)

                  Ogółem

                  Komisja 11. EFR

                  EBI 10. EFR

                  BELGIA

                  3,53

                  3,24927

                  66 610 035,00

                  5 295 000,00

                  71 905 035,00

                  BUŁGARIA

                  0,14

                  0,21853

                  4 479 865,00

                  210 000,00

                  4 689 865,00

                  REPUBLIKA CZESKA

                  0,51

                  0,79745

                  16 347 725,00

                  765 000,00

                  17 112 725,00

                  DANIA

                  2,00

                  1,98045

                  40 599 225,00

                  3 000 000,00

                  43 599 225,00

                  NIEMCY

                  20,50

                  20,57980

                  421 885 900,00

                  30 750 000,00

                  452 635 900,00

                  ESTONIA

                  0,05

                  0,08635

                  1 770 175,00

                  75 000,00

                  1 845 175,00

                  IRLANDIA

                  0,91

                  0,94006

                  19 271 230,00

                  1 365 000,00

                  20 636 230,00

                  GRECJA

                  1,47

                  1,50735

                  30 900 675,00

                  2 205 000,00

                  33 105 675,00

                  HISZPANIA

                  7,85

                  7,93248

                  162 615 840,00

                  11 775 000,00

                  174 390 840,00

                  FRANCJA

                  19,55

                  17,81269

                  365 160 145,00

                  29 325 000,00

                  394 485 145,00

                  CHORWACJA

                  0,00

                  0,22518

                  4 616 190,00

                  0,00

                  4 616 190,00

                  WŁOCHY

                  12,86

                  12,53009

                  256 866 845,00

                  19 290 000,00

                  276 156 845,00

                  CYPR

                  0,09

                  0,11162

                  2 288 210,00

                  135 000,00

                  2 423 210,00

                  ŁOTWA

                  0,07

                  0,11612

                  2 380 460,00

                  105 000,00

                  2 485 460,00

                  LITWA

                  0,12

                  0,18077

                  3 705 785,00

                  180 000,00

                  3 885 785,00

                  LUKSEMBURG

                  0,27

                  0,25509

                  5 229 345,00

                  405 000,00

                  5 634 345,00

                  WĘGRY

                  0,55

                  0,61456

                  12 598 480,00

                  825 000,00

                  13 423 480,00

                  MALTA

                  0,03

                  0,03801

                  779 205,00

                  45 000,00

                  824 205,00

                  NIDERLANDY

                  4,85

                  4,77678

                  97 923 990,00

                  7 275 000,00

                  105 198 990,00

                  AUSTRIA

                  2,41

                  2,39757

                  49 150 185,00

                  3 615 000,00

                  52 765 185,00

                  POLSKA

                  1,30

                  2,00734

                  41 150 470,00

                  1 950 000,00

                  43 100 470,00

                  PORTUGALIA

                  1,15

                  1,19679

                  24 534 195,00

                  1 725 000,00

                  26 259 195,00

                  RUMUNIA

                  0,37

                  0,71815

                  14 722 075,00

                  555 000,00

                  15 277 075,00

                  SŁOWENIA

                  0,18

                  0,22452

                  4 602 660,00

                  270 000,00

                  4 872 660,00

                  SŁOWACJA

                  0,21

                  0,37616

                  7 711 280,00

                  315 000,00

                  8 026 280,00

                  FINLANDIA

                  1,47

                  1,50909

                  30 936 345,00

                  2 205 000,00

                  33 141 345,00

                  SZWECJA

                  2,74

                  2,93911

                  60 251 755,00

                  4 110 000,00

                  64 361 755,00

                  ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

                  14,82

                  14,67862

                  300 911 710,00

                  22 230 000,00

                  323 141 710,00

                  OGÓŁEM UE-28

                  100,00

                  100,00

                  2 050 000 000,00

                  150 000 000,00

                  2 200 000 000,00


title: Decyzja Rady (UE) 2017/2182 z dnia 20 listopada 2017 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi

text:
               24.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 309/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/2182
   z dnia 20 listopada 2017 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z jego art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 19 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) przewiduje, że umawiające się Strony zobowiązują się kontynuować wysiłki w celu osiągnięcia stopniowej liberalizacji handlu rolnego.

               (2)

               Dnia 18 listopada 2014 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Norwegią w celu osiągnięcia większego stopnia liberalizacji dwustronnej wymiany handlowej produktami rolnymi na podstawie art. 19 Porozumienia EOG. Pomyślnie zakończono negocjacje i w dniu 5 kwietnia 2017 r. parafowano Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi (zwane dalej „Porozumieniem”).

               (3)

               Należy podpisać Porozumienie w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie dodatkowych preferencji w handlu produktami rolnymi, z zastrzeżeniem jego zawarcia (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Porozumienia w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         M. MAASIKAS

            Przewodniczący

      (1)  Tekst Porozumienia zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym wraz z decyzją w sprawie jego zawarcia.


               24.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/204

         P8_TA(2015)0436
   Wniosek o uchylenie immunitetu Georgiosa Kyrtsosa
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2015 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Georgiosa Kyrtsosa (2015/2238(IMM))
   (2017/C 399/26)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Georgiosa Kyrtsosa przekazany dnia 21 lipca 2015 r. przez prokuraturę generalną przy sądzie najwyższym Grecji w związku ze skargą inspektoratu pracy Attyki Wschodniej dotyczącą niewypłacania wynagrodzeń (1) i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 9 września 2015 r.,

               —

               uwzględniając fakt, że Georgios Kyrtsos zrzekł się przysługującego mu prawa do złożenia wyjaśnień zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

               —

               uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości z dni 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r. (2),

               —

               uwzględniając art. 62 konstytucji Republiki Greckiej,

               —

               uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu;

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0358/2015);

               A.

               mając na uwadze, że prokuratura generalna przy sądzie najwyższym Grecji zwróciła się o uchylenie immunitetu posła do Parlamentu Europejskiego Georgiosa Kyrtsosa w związku z możliwym podjęciem czynności prawnych dotyczących zarzutu przestępstwa;

               B.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swoich państw członkowskich z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

               C.

               mając na uwadze, że art. 62 konstytucji Republiki Greckiej przewiduje, że podczas kadencji parlamentu posłowie nie mogą być ścigani, aresztowani, więzieni lub poddani innym ograniczeniom, jeśli parlament nie wyrazi na to uprzednio zgody;

               D.

               mając na uwadze, że Georgios Kyrtsos jest oskarżony o niewypłacenie części wynagrodzenia jednemu ze swoich byłych pracowników;

               E.

               mając na uwadze, że oskarżenie dotyczy części wynagrodzenia za rok 2013 byłego pracownika dwóch wydawnictw prasowych, których dyrektorem był wówczas Georgios Kyrtsos, i że oskarżenie to jest skierowane przeciwko Georgiosowi Kyrtsosowi jako byłemu dyrektorowi tych firm;

               F.

               mając na uwadze, że zarzut popełnienia przestępstwa wyraźnie nie ma związku z pełnieniem przez Georgiosa Kyrtsosa mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, lecz jest związany z zajmowanym przez niego uprzednio stanowiskiem dyrektora dwóch wydawnictw prasowych;

               G.

               mając na uwadze, że śledztwo nie dotyczy opinii wyrażonych lub głosów oddanych w ramach wykonywania rzeczonych obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego do celów art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

               H.

               mając na uwadze, że nie ma powodów, by podejrzewać, iż celem postępowania karnego jest działanie na szkodę politycznej działalności prowadzonej przez posła (fumus persecutionis), zważywszy, że śledztwo zostało wszczęte na kilka lat przed objęciem przez posła mandatu;

               1.

               podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Georgiosa Kyrtsosa;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do natychmiastowego przekazania niniejszej decyzji wraz ze sprawozdaniem właściwej komisji władzom Republiki Greckiej.

      (1)  Numer referencyjny dokumentu ABM:IB2014/8927.

      (2)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.


               24.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/235

         P8_TA(2015)0449
   Niewniesienie sprzeciwu wobec aktu delegowanego: modelowe rozporządzenie finansowe dla organów realizujących partnerstwa publiczno-prywatne
   Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewnoszenia sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 30 października 2015 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 110/2014 w sprawie modelowego rozporządzenia finansowego dla organów realizujących partnerstwa publiczno-prywatne, o których mowa w art. 209 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (C(2015)07554 – 2015/2940(DEA))
   (2017/C 399/48)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2015)07554),

               —

               uwzględniając pismo Komisji z dnia 12 listopada 2015 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyrazi on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

               —

               uwzględniając pismo Komisji Budżetowej i Komisji Kontroli Budżetowej z dnia 27 listopada 2015 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

               —

               uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 210,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2015/1929 z dnia 28 października 2015 r. zmieniające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (2),

               —

               uwzględniając zalecenie dotyczące decyzji Komisji Budżetowej oraz Komisji Kontroli Budżetowej,

               —

               uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

               —

               uwzględniając fakt, iż nie wyrażono żadnego sprzeciwu w terminie określonym w art. 105 ust. 6 tiret trzecie i czwarte Regulaminu, który to termin upłynął w dniu 15 grudnia 2015 r.,

               A.

               mając na uwadze, że we wspólnym oświadczeniu Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie odrębnego absolutorium budżetowego dla wspólnych przedsiębiorstw na mocy art. 209 rozporządzenia finansowego (3) trzy wspomniane instytucje ogłosiły w szczególności swój zamiar „zaproponowania stosownych modyfikacji w art. 209 i art. 60 ust. 7 rozporządzenia finansowego w ramach planowanej zmiany tego rozporządzenia w przyszłości”;

               B.

               mając na uwadze, że rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 zostało zmienione dnia 28 października 2015 r. rozporządzeniem (UE, Euratom) 2015/1929, które – oprócz dostosowania go do dyrektyw 2014/23/UE (4) i 2014/24/UE (5) oraz wzmocnienia systemu ochrony budżetu UE – wprowadziło również zmiany do art. 209 i 60 tego rozporządzenia, dostosowując przepisy dotyczące udzielania absolutorium, audytu zewnętrznego i składania rocznych sprawozdań organów działających na mocy art. 209 rozporządzenia finansowego do przepisów obowiązujących organy działające na mocy art. 208;

               C.

               mając na uwadze, że w dniu 30 października 2015 r. Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane (C(2015)07554) aktualizujące rozporządzenie (UE) nr 110/2014 w sprawie modelowego rozporządzenia finansowego dla organów realizujących partnerstwa publiczno-prywatne, o którym mowa w art. 209 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 (dostosowanie go do odpowiednich przepisów rozporządzenia (UE) nr 1271/2013 mających zastosowanie do organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia finansowego) w celu stosowania go od początku roku budżetowego, zapewniając jednoznaczne przejście do nowych zasad;

               D.

               mając na uwadze, że na mocy art. 210 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, który upoważnia Komisję do przyjęcia takich aktów delegowanych, rozporządzenie delegowane (C(2015)07554) może zasadniczo wejść w życie pod koniec okresu kontroli zarządzonego przez Parlament Europejski i Radę, rozpoczynającego bieg dwa miesiące od dnia zawiadomienia, tj. do dnia 30 grudnia 2015 r., i który może być przedłużony o kolejne dwa miesiące;

               E.

               mając jednak na uwadze, że Komisja zwróciła się do Parlamentu Europejskiego w dniu 12 listopada 2015 r. z wnioskiem, by w przypadku niezgłaszania sprzeciwu wobec przedmiotowego aktu delegowanego powiadomić o tym Komisję najpóźniej do dnia 21 grudnia 2015 r., ponieważ w celu zapewnienia terminowej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przed 31 grudnia 2015 r. i tym samym zapewnienia wejścia w życie aktu delegowanego w dniu 1 stycznia 2016 r., zgodnie z planem, musiałby on zostać przekazany do Urzędu Publikacji najpóźniej do dnia 21 grudnia 2015 r.;

               1.

               oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

      (1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 286 z 30.10.2015, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 163 z 29.5.2014, s. 21.

      (4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania koncesji (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 1).

      (5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 65).


               24.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/237

         P8_TA(2015)0450
   Odnowienie kadencji przewodniczącego Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB)
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie odnowienia kadencji przewodniczącego Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) (C8–0313/2015 – 2015/0903(NLE))
   (Zatwierdzenie)
   (2017/C 399/49)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek Rady Organów Nadzoru Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) z dnia 8 września 2015 r. o odnowienie kadencji przewodniczącego EUNB na kolejny pięcioletni okres (C8–0313/2015),

               —

               uwzględniając art. 48 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (1),

               —

               uwzględniając swój Regulamin,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8–0347/2015)

               A.

               mając na uwadze, że pierwszy przewodniczący EUNB został powołany przez Radę Organów Nadzoru EUNB w 2011 r. w wyniku otwartej procedury kwalifikacyjnej na pięcioletnią kadencję, zgodnie z art. 48 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010;

               B.

               mając na uwadze, że art. 48 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 przewiduje, że Rada Organów Nadzoru EUNB, na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z tym ustępem, może jednokrotnie odnowić kadencję przewodniczącego EUNB, z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez Parlament Europejski;

               C.

               mając na uwadze, że w dniu 8 września 2015 r. Rada Organów Nadzoru EUNB przedstawiła wniosek o odnowienie kadencji obecnego przewodniczącego EUNB Andrei Enrii na kolejny pięcioletni okres, informując odpowiednio Parlament Europejski;

               D.

               mając na uwadze, że w dniu 17 listopada 2015 r. Komisja Gospodarcza i Monetarna odbyła wysłuchanie z obecnym przewodniczącym EUNB Andreą Enrią, podczas którego wygłosił on oświadczenie wstępne, a następnie odpowiedział na pytania członków komisji;

               1.

               zatwierdza wniosek o odnowienie kadencji przewodniczącego EUNB Andrei Enrii na kolejny pięcioletni okres;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji, EUNB oraz rządom państw członkowskich.

      (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12.


               24.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/206

         P8_TA(2015)0437
   Wniosek o uchylenie immunitetu Steliosa Kouloglou
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2015 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Steliosa Kouloglou (2015/2239(IMM))
   (2017/C 399/27)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Steliosa Kouloglou przekazany w dniu 7 sierpnia 2015 r. przez prokuraturę generalną przy greckim sądzie najwyższym w związku z zarzutami zniesławienia i pomówienia (1) i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 9 września 2015 r.,

               —

               uwzględniając fakt, że Stelios Kouloglou zrezygnował z prawa do udzielenia wyjaśnień zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

               —

               uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r. (2),

               —

               uwzględniając art. 62 konstytucji Republiki Greckiej,

               —

               uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0356/2015),

               A.

               mając na uwadze, że prokuratora generalna przy greckim sądzie najwyższym zwróciła się o uchylenie immunitetu posła do Parlamentu Europejskiego Steliosa Kouloglou w związku z możliwym podjęciem czynności prawnych dotyczących zarzutu przestępstwa;

               B.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swoich państw z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

               C.

               mając na uwadze, że art. 62 konstytucji Republiki Greckiej przewiduje, że podczas kadencji parlamentu posłowie nie mogą być ścigani, aresztowani, więzieni lub poddani innym ograniczeniom, jeśli parlament nie wyrazi na to uprzednio zgody;

               D.

               mając na uwadze, że Stelios Kouloglou jest oskarżony o zniesławienie i pomówienie personelu więziennego w Patrasie;

               E.

               mając na uwadze, że oskarżenie związane jest z wypowiedziami prasowymi Steliosa Kouloglou z 2010 r. dotyczącymi uczciwości niektórych pracowników więziennych w Patrasie, które jakoby poczynił on, gdy pracował jako dziennikarz zajmujący się głównie produkcją reportaży telewizyjnych;

               F.

               mając na uwadze, że zarzut popełnienia przestępstwa wyraźnie nie ma związku ze sprawowaniem przez Steliosa Kouloglou mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, lecz raczej jest związany z zajmowanym przez niego uprzednio stanowiskiem reportera telewizyjnego;

               G.

               mając na uwadze, że postępowanie nie dotyczy opinii wyrażonych lub głosów oddanych w ramach wykonywania obowiązków danego posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

               H.

               mając na uwadze, że nie ma powodu, by podejrzewać, iż celem postępowania karnego jest działanie na szkodę działalności politycznej prowadzonej przez posła (fumus persecutionis), zważywszy, że postępowanie zostało wszczęte na kilka lat przed objęciem przez niego mandatu poselskiego;

               I.

               mając na uwadze, że władze greckie zwróciły się do Parlamentu Europejskiego o udzielenie odpowiedzi najpóźniej do dnia 7 października 2015 r., gdyż w przeciwnym razie postępowanie ulegnie przedawnieniu, jednak wymogi proceduralne Parlamentu nie pozwalają na podjęcie decyzji w tak krótkim czasie;

               J.

               mając na uwadze, że zgodnie z uzasadnioną opinią Komisji Prawnej w świetle wyroku nr 1126/1994 greckiego sądu najwyższego bieg terminu przedawnienia jest w każdym razie zawieszony na okres do 3 lat, w czasie pełnienia przez Steliosa Kouloglou mandatu posła do Parlamentu Europejskiego;

               1.

               podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Steliosa Kouloglou;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do bezzwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji władzom greckim.

      (1)  Nr ref. dokumentu ABM:IΓ/2011/11882.

      (2)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r., Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.


               24.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 399/239

         P8_TA(2015)0452
   Odnowienie kadencji przewodniczącego Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA)
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie odnowienia kadencji przewodniczącego Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) (C8-0315/2015 – 2015/0905(NLE))
   (Zatwierdzenie)
   (2017/C 399/51)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek Rady Organów Nadzoru Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) z dnia 24 września 2015 r. o odnowienie kadencji przewodniczącego ESMA na kolejny pięcioletni okres (C8-0315/2015),

               —

               uwzględniając art 48 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (1),

               —

               uwzględniając swój Regulamin,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8–0346/2015),

               A.

               mając na uwadze, że pierwszy przewodniczący ESMA został powołany przez Radę Organów Nadzoru ESMA w 2011 r. w wyniku otwartej procedury kwalifikacyjnej na pięcioletnią kadencję, zgodnie z art. 48 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010;

               B.

               mając na uwadze, że art. 48 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 przewiduje, że Rada Organów Nadzoru ESMA, na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z tym ustępem, może jednokrotnie odnowić kadencję przewodniczącego ESMA, z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez Parlament Europejski;

               C.

               mając na uwadze, że w dniu 24 września 2015 r. Rada Organów Nadzoru ESMA przedstawiła wniosek o odnowienie kadencji obecnego przewodniczącego ESMA Stevena Maijoora na kolejny pięcioletni okres, informując odpowiednio Parlament Europejski;

               D.

               mając na uwadze, że w dniu 17 listopada 2015 r. Komisja Gospodarcza i Monetarna odbyła wysłuchanie z obecnym przewodniczącym ESMA Stevenem Maijoorem, podczas którego wygłosił on oświadczenie wstępne, a następnie odpowiedział na pytania członków komisji;

               1.

               zatwierdza wniosek o odnowienie kadencji przewodniczącego ESMA Stevena Maijoora na kolejny pięcioletni okres;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji, ESMA oraz rządom państw członkowskich.

      (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/2428 z dnia 30 listopada 2017 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Filipin, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               23.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 344/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/2428
   z dnia 30 listopada 2017 r.
   w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Filipin, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 209, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 2014/718/UE (2) Protokół do Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Filipin, z drugiej strony („protokół”) został podpisany, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (2)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Protokół do Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Filipin, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich.
   Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, instrumentu zatwierdzenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w brukseli dnia 30 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         K. SIMSON

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 8 czerwca 2016 r.

      (2)  Decyzja Rady 2014/718/UE z dnia 8 października 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Filipin, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (Dz.U. L 300 z 18.10.2014, s. 3).


title: Decyzja Rady (UE) 2018/4 z dnia 18 grudnia 2017 r. w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG, w sprawie zmiany regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu EOG

text:
               5.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 2/5

         DECYZJA RADY (UE) 2018/4
   z dnia 18 grudnia 2017 r.
   w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG, w sprawie zmiany regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu EOG
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3 lit. b) tiret pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)

               Umową o udziale Republiki Bułgarii i Rumunii w Europejskim Obszarze Gospodarczym (3), podpisaną w dniu 25 lipca 2007 r. zmieniono art. 129 ust. 1 Porozumienia EOG poprzez dodanie języków bułgarskiego i rumuńskiego do wykazu języków Porozumienia EOG.

               (3)

               Umowa o udziale Republiki Chorwacji w Europejskim Obszarze Gospodarczym (4) (zwana dalej „Umową o rozszerzeniu EOG z 2014 r.”) podpisana w dniu 11 kwietnia 2014 r. zmieniła art. 129 ust. 1 Porozumienia EOG, dodając język chorwacki do wykazu języków Porozumienia EOG.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić regulamin wewnętrzny Wspólnego Komitetu EOG, który został przyjęty decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 1/94 z dnia 8 lutego 1994 r. (5), a następnie zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 24/2005 z dnia 8 lutego 2005 r. (6)

               (5)

               Umowa o rozszerzeniu EOG z 2014 r. jest tymczasowo stosowana w stosunku do sygnatariuszy od dnia 12 kwietnia 2014 r., a zatem odpowiadająca jej decyzja Wspólnego Komitetu EOG powinna być tymczasowo stosowana w oczekiwaniu na wejście w życie Umowy o rozszerzeniu EOG z 2014 r.

               (6)

               Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         K. SIMSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 221 z 25.8.2007, s. 15.

      (4)  Dz.U. L 170 z 11.6.2014, s. 18.

      (5)  Dz.U. L 85 z 30.3.1994, s. 60.

      (6)  Dz.U. L 161 z 23.6.2005, s. 54.

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2017
      z dnia …
      zmieniająca regulamin wewnętrzny Wspólnego Komitetu EOG
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 92 ust. 3,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Umową o udziale Republiki Bułgarii i Rumunii w Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), podpisana w dniu 25 lipca 2007 r., zmieniono art. 129 ust. 1 Porozumienia EOG poprzez dodanie języków bułgarskiego i rumuńskiego do wykazu języków Porozumienia EOG.

                  (2)

                  Umowa o udziale Republiki Bułgarii i Rumunii w Europejskim Obszarze Gospodarczym weszła w życie 9 listopada 2011 r.

                  (3)

                  Do wykazu języków w regulaminie wewnętrznym Wspólnego Komitetu EOG, który został przyjęty decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 1/94 z dnia 8 lutego 1994 r. (2), a następnie zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 24/2005 z dnia 8 lutego 2005 r. (3), należy dodać język bułgarski i rumuński. Należy zatem odpowiednio zmienić wykaz języków w regulaminie wewnętrznym Wspólnego Komitetu EOG,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 1/94 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  Tekst art. 6 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:
                  „Teksty aktów WE umieszczane w załącznikach do Porozumienia zgodnie z art. 102 ust. 1 są jednakowo autentyczne w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim szwedzkim, węgierskim i włoskim, jak opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Wspomniane teksty są sporządzane w języku islandzkim i norweskim i uwierzytelniane przez Wspólny Komitet EOG wraz z odpowiednimi decyzjami, o których mowa w ust. 1.”.

                  2)

                  Tekst art. 11 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
                  „Decyzje Wspólnego Komitetu EOG zmieniające załączniki lub protokoły do Porozumienia są publikowane w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim w Sekcji EOG Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, a w języku islandzkim i norweskim w Suplemencie EOG do Dziennika.”

            Artykuł 2
      Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. L 221 z 25.8.2007, s. 15.

         (2)  Dz.U. L 85 z 30.3.1994, s. 60.

         (3)  Dz.U. L 161 z 23.6.2005, s. 54.

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2017
      z dnia …
      zmieniająca regulamin wewnętrzny Wspólnego Komitetu EOG
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 92 ust. 3,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Umową o udziale Republiki Chorwacji w Europejskim Obszarze Gospodarczym (1) („Umowa o rozszerzeniu EOG z 2014 r.”), podpisaną w dniu 11 kwietnia 2014 r., należy zmienić art. 129 ust. 1 Porozumienia EOG poprzez dodanie języka chorwackiego do wykazu języków Porozumienia EOG.

                  (2)

                  Do wykazu języków w regulaminie wewnętrznym Wspólnego Komitetu EOG, który został przyjęty decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 1/94 z dnia 8 lutego 1994 r. (2), a następnie zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 24/2005 z dnia 8 lutego 2005 r. (3), oraz ponownie zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr […] z dnia […] r. (4), należy dodać język chorwacki. Należy zatem odpowiednio zmienić wykaz języków w regulaminie wewnętrznym Wspólnego Komitetu EOG.

                  (3)

                  Umowa o rozszerzeniu EOG z 2014 r. jest tymczasowo stosowana w stosunku do sygnatariuszy od dnia 12 kwietnia 2014 r., a zatem niniejsza decyzja powinna być tymczasowo stosowana w oczekiwaniu na wejście w życie Umowy o rozszerzeniu EOG z 2014 r.,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 1/94 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  Tekst art. 6 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:
                  „Teksty aktów WE umieszczane w załącznikach do Porozumienia zgodnie z art. 102 ust. 1 są jednakowo autentyczne w języku angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim szwedzkim, węgierskim i włoskim, jak opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Wspomniane teksty są sporządzane w języku islandzkim i norweskim i uwierzytelniane przez Wspólny Komitet EOG wraz z odpowiednimi decyzjami, o których mowa w ust. 1.”.

                  2)

                  Tekst art. 11 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:
                  „Decyzje Wspólnego Komitetu EOG zmieniające załączniki lub protokoły do Porozumienia są publikowane w języku angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim w Sekcji EOG Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, a w języku islandzkim i norweskim w Suplemencie EOG do Dziennika.”

            Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia […] r. lub w dniu wejścia w życie Umowy o rozszerzeniu EOG z 2014 r., w zależności od tego, który z tych terminów przypada później.
      Niniejszą decyzję stosuje się tymczasowo od dnia 12 kwietnia 2014 r.
      Artykuł 4
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. L 170 z 11.6.2014, s. 18.

         (2)  Dz.U. L 85 z 30.3.1994, s. 60.

         (3)  Dz.U. L 161 z 23.6.2005, s. 54.

         (4)  Dz.U.: …


title: Decyzja Komisji (UE) 2018/59 z dnia 11 stycznia 2018 r. zmieniająca decyzję Komisji 2009/300/WE w odniesieniu do treści i okresu ważności ekologicznych kryteriów przyznawania unijnego oznakowania ekologicznego odbiornikom telewizyjnym (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 6) (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
                  13.1.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 10/17

            DECYZJA KOMISJI (UE) 2018/59
      z dnia 11 stycznia 2018 r.
      zmieniająca decyzję Komisji 2009/300/WE w odniesieniu do treści i okresu ważności ekologicznych kryteriów przyznawania unijnego oznakowania ekologicznego odbiornikom telewizyjnym

            (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 6)

      (Tekst mający znaczenie dla EOG)
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 8 ust. 2 i 3,
      po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W decyzji Komisji 2009/300/WE (2) ustanowiono szczególne kryteria ekologiczne i wymogi w zakresie oceny i weryfikacji dotyczące grupy produktów „odbiorniki telewizyjne”.

                  (2)

                  Ważność obecnie obowiązujących kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów dotyczących oceny i weryfikacji, określonych w decyzji 2009/300/WE wygasa z dniem 31 grudnia 2017 r.

                  (3)

                  Pierwsze kryterium określone w decyzji 2009/300/WE, dotyczące oszczędności energii, opiera się na istniejących wymogach dotyczących ekoprojektu i etykiet efektywności energetycznej dla odbiorników telewizyjnych ustanowionych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 642/2009 (3). W związku z tym oznakowanie ekologiczne UE przyznawane jest obecnie odbiornikom telewizyjnym, które są oznakowane klasą B systemu etykiet efektywności energetycznej dla odbiorników telewizyjnych ustanowionego w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1062/2010 (4) („system etykietowania energetycznego”). Niemniej klasa efektywności energetycznej B nie jest najbardziej efektywną klasą produktów sprzedawanych na rynku w Unii. Należy zatem zaktualizować pierwsze kryterium w decyzji 2009/300/WE w celu zapewnienia przyznawania oznakowania ekologicznego UE efektywnym energetycznie produktom.

                  (4)

                  Zgłoszono również wniosek dotyczący zastąpienia obowiązujących wymogów dotyczących ekoprojektu i etykiet efektywności energetycznej dla odbiorników telewizyjnych nowym zestawem wymogów najpóźniej w 2019 r. (5), ale wniosek ten nie został jeszcze przyjęty. W oczekiwaniu na przyjęcie tego wniosku, należy zmienić kryterium „oszczędność energii” w decyzji 2009/300/WE tak, aby odnosiło się do wyższych klas efektywności energetycznej w obecnej wersji systemu etykietowania energetycznego.

                  (5)

                  Przeprowadzono ocenę, która potwierdziła znaczenie i stosowność proponowanej zmiany kryterium „oszczędność energii”, a także potwierdziła znaczenie i stosowność wszystkich pozostałych obowiązujących kryteriów ekologicznych dla odbiorników telewizyjnych i związanych z nimi wymogów oceny i weryfikacji ustanowionych w decyzji 2009/300/WE. Po przyjęciu proponowanych nowych wymogów dotyczących ekoprojektu i etykiet efektywności energetycznej dla telewizorów przewiduje się przeprowadzenie przeglądu oznakowania ekologicznego.

                  (6)

                  Z powodów przedstawionych w motywach 4 i 5 oraz aby zapewnić wystarczającą ilość czasu na przegląd obecnych ekologicznych kryteriów po przyjęciu proponowanych nowych wymogów dotyczących ekoprojektu i etykiet efektywności energetycznej, okres obowiązywania obecnych kryteriów i związanych z nimi wymogów oceny i weryfikacji, zmienionych niniejszą decyzją, należy przedłużyć do dnia 31 grudnia 2019 r.

                  (7)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2009/300/WE.

                  (8)

                  W odniesieniu do wniosków i pozwoleń objętych kryteriami określonymi w decyzji 2009/300/WE należy przyznać okres przejściowy, tak by dać wnioskodawcom i posiadaczom pozwoleń wystarczająco dużo czasu na dostosowanie się do zmiany kryterium „oszczędność energii”.

                  (9)

                  Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu powołanego na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/2010,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Artykuł 3 decyzji 2009/300/WE otrzymuje brzmienie:

         „Artykuł 3
         Kryteria ekologiczne dla grupy produktów »odbiorniki telewizyjne« oraz związane z nimi wymogi dotyczące oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 grudnia 2019 r.”.

      Artykuł 2
      W załączniku do decyzji 2009/300/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
      Artykuł 3
      1.   Wnioski o oznakowanie ekologiczne UE produktów należących do grupy produktów „odbiorniki telewizyjne” złożone przed datą przyjęcia niniejszej decyzji podlegają ocenie zgodnie z warunkami określonymi w decyzji 2009/300/WE w wersji obowiązującej w dniu poprzedzającym datę przyjęcia niniejszej decyzji („stara wersja decyzji 2009/300/WE”).
      2.   Wnioski o oznakowanie ekologiczne UE produktów należących do grupy produktów „odbiorniki telewizyjne” złożone w ciągu jednego miesiąca od daty przyjęcia niniejszej decyzji mogą opierać się albo na kryteriach określonych w starej wersji decyzji 2009/300/WE albo na kryteriach określonych w tej decyzji w wersji zmienionej niniejszą decyzją.
      3.   Pozwolenia na stosowanie oznakowania ekologicznego UE przyznane zgodnie z kryteriami określonymi w starej wersji decyzji 2009/300/WE mogą być stosowane przez 6 miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji.
      Artykuł 4
      Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

         Sporządzono w Brukseli dnia 11 stycznia 2018 r.

               W imieniu Komisji

            Karmenu VELLA

               Członek Komisji

         (1)  Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.

         (2)  Decyzja Komisji 2009/300/WE z dnia 12 marca 2009 r. ustalająca zrewidowane ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego odbiornikom telewizyjnym (Dz.U. L 82 z 28.3.2009, s. 3).

         (3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 642/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla telewizorów (Dz.U. L 191 z 23.7.2009, s. 42).

         (4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2010 z dnia 28 września 2010 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla telewizorów (Dz.U. L 314 z 30.11.2010, s. 64).

         (5)  COM(2016) 773 final. http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?qid=1490877945963&uri=CELEX:52016DC0773

         ZAŁĄCZNIK
         W załączniku do decyzji 2009/300/WE w kryterium 1 (oszczędność energii) wprowadza się następujące zmiany:

                     1)

                     w lit. b) (Maksymalne zużycie energii), wyrażenie „≤ 200 W” zastępuje się wyrażeniem „≤ 100 W”;

                     2)

                     wszystkie cztery akapity w lit. c) (Energooszczędność) zastępuje się tekstem:
                     „Odbiornik telewizyjny musi spełniać warunki dotyczące współczynnika efektywności energetycznej, określone w załączniku I do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1062/2010 (*1) dla klasy efektywności energetycznej określonej w niżej opisany sposób lub bardziej efektywnej klasy efektywności energetycznej:

                                 (i)

                                 klasa efektywności energetycznej A dla urządzeń o widzialnej przekątnej ekranu ≤ 90 cm (lub 35,4 cala);

                                 (ii)

                                 klasa efektywności energetycznej A+ (A dla UHD) dla urządzeń o widzialnej przekątnej ekranu > 90 cm (lub 35,4 cala) i < 120 cm (47,2 cala);

                                 (iii)

                                 klasa efektywności energetycznej A++ (A+ dla UHD) dla urządzeń o widzialnej przekątnej ekranu ≥ 120 cm (47,2 cala).

                           W tym punkcie „UHD” oznacza znormalizowaną (*2)
                        Ultra High Definition z dwiema rozdzielczościami: 3 840 × 2 160 pikseli (UHD-4K) lub 7 680 × 4 320 pikseli (UHD-8K).

                        (*1)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1062/2010 z dnia 28 września 2010 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla telewizorów (Dz.U. L 314 z 30.11.2010, s. 64)."

                        (*2)  Zalecenie Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU-R) BT.2020.”;"

                     3)

                     w sekcji rozpoczynającej się od „Ocena i weryfikacja (lit. a) do c)):”

                                 a)

                                 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                                 „Wnioskodawca przedkłada sprawozdanie z badań danego modelu telewizora obejmujące badanie przeprowadzone zgodnie z normą EN 50564 potwierdzające spełnienie warunków określonych w lit. a) oraz z badań przeprowadzonych z zastosowaniem procedur i metod pomiaru, o których mowa w ust. 1 i 2 załącznika VII do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1062/2010 potwierdzające spełnienie warunków określonych w lit. b) i c). W sprawozdaniu należy ponadto podać klasę efektywności energetycznej i widzialną przekątną ekranu.”;

                                 b)

                                 skreśla się akapit trzeci.