title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 20 marca 2003 r. w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofania banknotów euro (EBC/2003/4)

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0004

Dziennik Urzędowy L 078 , 25/03/2003 P. 0016 - 0019

		Decyzja Europejskiego Banku Centralnegoz dnia 20 marca 2003 r.w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofania banknotów euro(EBC/2003/4)(2003/205/WE)RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 106 ust. 1 oraz art. 16 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Artykuł 106 ust. 1 Traktatu oraz art. 16 Statutu przewidują, że Europejski Bank Centralny (EBC) ma wyłączne prawo do zatwierdzania emisji banknotów we Wspólnocie. Artykuły te przewidują również, że EBC oraz krajowe banki centralne mogą emitować takie banknoty. Na podstawie art. 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro [1] EBC oraz krajowe banki centralne uczestniczących Państw Członkowskich (zwane dalej "KBC") wprowadzają banknoty euro do obiegu.(2) Europejski Instytut Walutowy (EIW) przeprowadził prace przygotowawcze do produkcji i emisji banknotów euro, w szczególności w odniesieniu do wzoru banknotów euro, ułatwił rozpoznawanie i akceptację nowych nominałów i parametrów banknotów euro przez użytkowników, uwzględniając szczególne wymagania wizualne i techniczne europejskich stowarzyszeń użytkowników banknotów.(3) Jako następca EIW, EBC jest właścicielem praw autorskich do wzorów banknotów euro będących pierwotnie własnością EIW. EBC oraz KBC, działając w imieniu EBC, mogą zapewnić stosowanie tego prawa autorskiego w odniesieniu do reprodukcji emitowanych lub rozprowadzanych z naruszeniem tego prawa autorskiego, takich jak między innymi reprodukcje, które mogłyby mieć negatywny wpływ na pozycję banknotów euro.(4) Prawo EBC oraz KBC do emisji banknotów euro obejmuje kompetencję przyjęcia wszystkich koniecznych środków prawnych mających na celu ochronę integralności banknotów euro jako środka płatniczego. EBC powinien przyjmować środki mające na celu określenie minimalnego poziomu zabezpieczenia we wszystkich uczestniczących Państwach Członkowskich w celu zapewnienia, że ogół społeczeństwa może rozróżnić oryginalne banknoty euro od reprodukcji. Dlatego konieczne jest ustanowienie wspólnych reguł, zgodnie z którymi reprodukcja euro będzie dozwolona.(5) Przepisy niniejszej decyzji powinny być bez uszczerbku dla stosowania prawa karnego, w szczególności dotyczącego fałszerstw.(6) Reprodukcje banknotów euro w formie elektronicznej powinny być uznawane za zgodne z prawem, jeżeli ich producent przyjmie właściwe środki techniczne uniemożliwiające wykonanie wydruków, które ogół społeczeństwa mógłby mylnie przyjąć za oryginalne banknoty euro.(7) Kompetencja do przyjmowania środków w celu ochrony integralności banknotów euro jako środka płatniczego obejmuje kompetencję przyjęcia wspólnego systemu, na mocy którego KBC są przygotowane do wymiany zniszczonych lub uszkodzonych banknotów euro. Na mocy tego systemu wyznaczone są pewne kategorie banknotów euro, które powinny zostać zatrzymane przez KBC w przypadku przedstawienia ich do wymiany.(8) Część pierwotnego banknotu euro do okazania, aby banknot kwalifikował się do wymiany, podlega minimalnym wymogom dotyczącym wymiarów. Wymiary te powinny być wyrażone procentowo w stosunku do powierzchni pierwotnego banknotu euro zanim został on zniszczony lub uszkodzony, w celu zapobieżenia zniekształceniom wymiarów, na przykład w sytuacjach, kiedy banknot euro został zniszczony lub uszkodzony z powodu skurczenia.(9) W celu wspierania właściwej obsługi urządzeń zabezpieczających przed kradzieżą ze strony wszystkich osób zawodowo zajmujących się obrotem banknotami właściwe jest, aby w przypadku gdy osoby te wnioskują do KBC o wymianę banknotów euro, które zostały zniszczone lub uszkodzone poprzez użytkowanie urządzeń zabezpieczających przed kradzieżą, KBC pobierały opłatę od tych osób jako wynagrodzenie za badanie przeprowadzone w odniesieniu do wymiany tych banknotów euro.(10) Opłata ta nie jest pobierana, jeżeli zniszczenie lub uszkodzenie jest wynikiem usiłowania rabunku lub kradzieży lub samego rabunku lub kradzieży oraz, w celu uniknięcia nieznacznych opłat, pobierana jest ona, jeżeli przedstawiana jest do wymiany minimalna liczba banknotów.(11) Banknoty euro, które zostały zniszczone lub uszkodzone hurtem z powodu użycia urządzeń zabezpieczających przed kradzieżą, powinny być przedstawiane do wymiany w plikach składających się z minimalnej liczby banknotów euro.(12) Wyłączne prawo EBC do zatwierdzania emisji banknotów euro we Wspólnocie obejmuje kompetencję wycofywania banknotów euro oraz do ustanawiania wspólnego systemu, na mocy którego EBC oraz KBC mogą dokonywać takiego wycofania.(13) Dla przejrzystości i pewności prawnej właściwe jest skodyfikowanie decyzji EBC/2001/7 z dnia 30 sierpnia 2001 r. w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofania banknotów euro [2], zmienionej decyzją EBC/2001/14 [3] i zwiększenie przejrzystości zadań EBC oraz KBC w odniesieniu do zasad reprodukcji, wymiany i wycofania banknotów euro,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Nominały i parametry1. Pierwsza seria banknotów euro obejmuje siedem nominałów w zakresie od 5 euro do 500 euro, przedstawiających motyw "Epoki i style Europy", o następujących parametrach podstawowych.Wartość nominalna (EUR) | Wymiary | Kolor dominujący | Wzór |5 | 120 × 62 mm | Szary | Klasyczny |10 | 127 × 67 mm | Czerwony | Romański |20 | 133 × 72 mm | Niebieski | Gotycki |50 | 140 × 77 mm | Pomarańczowy | Renesansowy |100 | 147 × 82 mm | Zielony | Barok i rokoko |200 | 153 × 82 mm | Żółto-brązowy | Architektura żelaza i szkła |500 | 160 × 82 mm | Purpurowy | Współczesna architektura XX wieku |2. Siedem nominałów w serii banknotów euro przedstawia bramy i okna na stronie przedniej oraz mosty na stronie odwrotnej. Wszystkie siedem nominałów jest typowych dla różnych europejskich okresów artystycznych opisanych powyżej. Inne elementy wyglądu obejmują: symbol Unii Europejskiej, nazwę waluty w alfabecie łacińskim i greckim, odmiany inicjałów EBC w poszczególnych językach urzędowych, symbol ©, który wskazuje, że prawo autorskie należy do EBC, oraz podpis prezesa EBC.Artykuł 2Zasady reprodukcji banknotów euro1. "Reprodukcja" oznacza każdy wizerunek materialny lub niematerialny, który wykorzystuje całość lub część banknotu euro, jak określono w art. 1 lub części elementów jego wyglądu, takie jak między innymi kolor, wymiary oraz wykorzystanie liter lub symboli, który to wizerunek może przypominać lub dawać ogólne wrażenie banknotu euro, niezależnie od:a) rozmiaru wizerunku; lubb) materiału/materiałów lub techniki/technik wykorzystanych do jego produkcji; lubc) tego, czy elementy lub ilustracje, które nie pochodzą z banknotów, zostały dodane do obrazu; lubd) tego, czy wygląd banknotu euro, taki jak litery lub symbole, został zmieniony.2. Reprodukcje, które ogół społeczeństwa może mylnie przyjąć za oryginalne banknoty euro, uważa się za niezgodne z prawem.3. Reprodukcje spełniające następujące kryteria uważa się za zgodne z prawem, ponieważ nie istnieje ryzyko, że ogół społeczeństwa może mylnie przyjąć je za oryginalne banknoty euro:a) jednostronne reprodukcje banknotu euro, jak określono w art. 1, pod warunkiem że wymiary reprodukcji wynoszą co najmniej 125 % zarówno długości, jak i szerokości lub co najwyżej 75 % zarówno długości, jak i szerokości odpowiedniego banknotu euro, jak określono w art. 1; lubb) dwustronne reprodukcje banknotu euro, jak określono w art. 1, pod warunkiem że wymiary reprodukcji wynoszą co najmniej 200 % zarówno długości, jak i szerokości lub co najwyżej 50 % zarówno długości i szerokości odpowiedniego banknotu euro, jak określono w art. 1; lubc) reprodukcje pojedynczych elementów wzoru banknotu euro, jak określono w art. 1, pod warunkiem że taki element wyglądu nie jest przedstawiony na tle przypominającym banknot; lubd) jednostronne reprodukcje przedstawiające część strony przedniej lub strony odwrotnej banknotu euro, pod warunkiem że taka część jest mniejsza niż jedna trzecia pierwotnej strony przedniej lub odwrotnej banknotu euro, jak określono w art. 1; lube) reprodukcje wykonane z materiału wyraźnie innego niż papier, który wygląda na wyraźnie różny od materiału wykorzystywanego dla banknotów; lubf) reprodukcje niematerialne udostępnione elektronicznie na stronach internetowych, poprzez przewody lub bezprzewodowo lub w jakikolwiek inny sposób, który pozwala członkom ogółu na dostęp do tych niematerialnych reprodukcji w miejscu i w czasie indywidualnie przez nich wybranych, pod warunkiem że:- słowo SPECIMEN jest wydrukowane przekątnie na reprodukcji czcionką Arial lub czcionką podobną do czcionki Arial. Długość słowa SPECIMEN wynosi co najmniej 75 % długości reprodukcji, a wysokość słowa SPECIMEN wynosi co najmniej 15 % szerokości reprodukcji i wykonane jest w kolorze nieprzezroczystym (nieprzejrzystym), kontrastującym z kolorem dominującym odpowiedniego banknotu euro, jak określono w art. 1, oraz- rozdzielczość reprodukcji elektronicznej w jej rozmiarze pierwotnym nie przekracza 72 dpi (punktów na cal).4. EBC oraz KBC po otrzymaniu pisemnego wniosku wydają potwierdzenie, że reprodukcje niespełniające kryteriów ust. 3, o ile nie mogą być mylnie przyjęte przez ogół społeczeństwa za oryginalny banknot euro, jak określono w art. 1, są również zgodne z prawem. Jeżeli reprodukcja jest produkowana na terytorium tylko jednego uczestniczącego Państwa Członkowskiego, wyżej wspomniane wnioski adresowane są do KBC tego Państwa Członkowskiego. We wszystkich innych przypadkach takie wnioski adresowane są do EBC.5. Zasady reprodukcji banknotów euro mają również zastosowanie do banknotów euro, które zostały wycofane lub straciły swój status legalnego środka płatniczego na mocy niniejszej decyzji.Artykuł 3Wymiana zniszczonych lub uszkodzonych banknotów euro1. KBC, na wniosek oraz na warunkach określonych w ust. 2, wymienia zniszczone lub uszkodzone oryginalne banknoty euro, będące legalnym środkiem płatniczym, w następujących przypadkach:a) kiedy przedstawione zostaje ponad 50 % banknotu euro; lubb) kiedy przedstawione zostaje 50 % lub mniej banknotu euro, jeżeli wnioskodawca udowodni, że brakujące części zostały nieodwracalnie zniszczone.2. Poza przepisami ust. 1 następujące warunki dodatkowe stosują się do wymiany zniszczonych lub uszkodzonych banknotów euro będących legalnym środkiem płatniczym:a) jeżeli istnieją wątpliwości co do prawnego tytułu wnioskodawcy do banknotów euro lub co do autentyczności banknotów euro: identyfikację zapewnia wnioskodawca;b) jeżeli przedstawione są banknoty euro poplamione tuszem, skażone lub impregnowane: pisemne wyjaśnienie dotyczące rodzaju plam, skażenia lub impregnacji dostarcza wnioskodawca;c) jeżeli banknoty euro zostały odbarwione przez aktywowane urządzenia zabezpieczające przed kradzieżą i są przedstawione przez osoby zawodowo zajmujące się obrotem banknotami, jak określono w art. 6 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiającego środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem [4]: oświadczenie na piśmie dotyczące powodu i charakteru neutralizacji dostarczają osoby zawodowo zajmujące się obrotem banknotami;d) jeżeli banknoty euro zostały zniszczone lub uszkodzone hurtem z powodu użycia urządzeń zabezpieczających przed kradzieżą: przedstawiane są w plikach po 100 banknotów euro, pod warunkiem że liczba przedstawionych banknotów euro jest wystarczająca do ułożenia takich plików.3. Bez względu na powyższe:a) Jeżeli KBC wiedzą lub mają wystarczające powody, by uważać, że banknoty euro zostały celowo zniszczone lub uszkodzone, odmawiają wymiany i zatrzymują banknoty euro, w celu uniknięcia powrotu takich banknotów euro do obiegu lub w celu zapobiegania przedstawieniu ich do wymiany przez wnioskodawcę w innym KBC. Jednakże KBC wymienią zniszczone lub uszkodzone banknoty euro, jeżeli wiedzą lub mają wystarczające powody, aby uważać, że wnioskodawcy działają w dobrej wierze lub jeżeli wnioskodawcy mogą udowodnić, że działają w dobrej wierze. Banknoty euro, które są zniszczone lub uszkodzone w niewielkim stopniu, np. mają adnotacje, liczby lub krótkie zdania, z zasady nie będą uważane za banknoty euro celowo zniszczone lub uszkodzone; orazb) Jeżeli KBC wiedzą lub mają wystarczające powody, aby uważać, że zostało popełnione przestępstwo, odmawiają wymiany zniszczonych lub uszkodzonych banknotów euro i zatrzymują je, za potwierdzeniem odbioru, jako dowód do przedstawienia właściwym organom w celu wszczęcia lub poparcia toczącego się dochodzenia w sprawie karnej. O ile właściwe organy nie zdecydują inaczej, banknoty euro są zwracane wnioskodawcy po zakończeniu dochodzenia i z tą chwilą kwalifikowane są do wymiany.Artykuł 4Ustanowienie opłaty za wymianę zniszczonych lub uszkodzonych banknotów euro1. KBC pobierają opłatę od osób zawodowo zajmujących się obrotem banknotami, kiedy wnioskują one, zgodnie z art. 3, o wymianę banknotów euro będących legalnym środkiem płatniczym, które zostały zniszczone lub uszkodzone przez użytkowanie urządzeń zabezpieczających przed kradzieżą.2. Opłata wynosi 10 centów za jeden zniszczony lub uszkodzony banknot euro.3. Opłata pobierana jest wyłącznie gdy wymienianych jest co najmniej 100 zniszczonych lub uszkodzonych banknotów euro. Opłata jest pobierana za wszystkie wymienione banknoty euro.4. Nie jest pobierana żadna opłata, jeżeli banknoty euro zostały zniszczone lub uszkodzone w związku z usiłowaniem rabunku lub kradzieży lub rzeczywistym rabunkiem lub kradzieżą.Artykuł 5Wycofanie banknotów euroWycofanie typu lub serii banknotów euro reguluje decyzja Rady Prezesów opublikowana do ogólnej wiadomości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i innych mediach. Niniejsza decyzja obejmuje, jako minimum, następujące punkty:- typ lub serię banknotów euro, które mają być wycofane z obiegu, oraz- czas trwania okresu wymiany, oraz- datę, z którą typ lub seria banknotów euro traci swój status legalnego środka płatniczego, oraz- sposób postępowania z banknotami euro przedstawionymi po upływie okresu wycofania i/lub po utracie statusu legalnego środka płatniczego.Artykuł 6Przepisy końcowe1. Decyzje EBC/2001/7 oraz EBC/2001/14 tracą moc.2. Odwołania do decyzji EBC/1998/6 [5], EBC/1999/2 [6], EBC/2001/7 oraz EBC/2001/14 rozumiane są jako odwołania do niniejszej decyzji.3. Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 20 marca 2003 r.Willem F. DuisenbergPrezes EBC[1] Dz.U. L 139 z 11.5.1998, str. 1.[2] Dz.U. L 233 z 31.8.2001, str. 55.[3] Dz.U. L 5 z 9.1.2002, str. 26.[4] Dz.U. L 181 z 4.7.2001, str. 6.[5] Decyzja EBC/1998/6 z dnia 7 lipca 1998 r. w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofania banknotów euro, Dz.U. L 8 z 14.1.1999, str. 36.[6] Decyzja EBC/1999/2 z dnia 26 sierpnia 1999 r. zmieniająca decyzję EBC/1998/6 z dnia 7 lipca 1998 r. w sprawie nominałów, parametrów, reprodukcji, wymiany i wycofania banknotów euro, Dz.U. L 258 z 5.10.1999, str. 29.--------------------------------------------------


title: 2011/897/UE: Decyzja Rady Europejskiej z dnia 19 grudnia 2011 r. w sprawie mianowania członka Zarządu Europejskiego Banku Centralnego

text:
               29.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 345/21

         DECYZJA RADY EUROPEJSKIEJ
   z dnia 19 grudnia 2011 r.
   w sprawie mianowania członka Zarządu Europejskiego Banku Centralnego
   (2011/897/UE)
   RADA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 283 ust. 2,
   uwzględniając Protokół w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 11.2,
   uwzględniając zalecenie Rady Unii Europejskiej (1),
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),
   uwzględniając opinię Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W piśmie z dnia 10 listopada 2011 r. prezes Europejskiego Banku Centralnego Mario DRAGHI ogłosił decyzję Lorenza BINI SMAGHIEGO o ustąpieniu ze stanowiska członka Zarządu ze skutkiem od końca dnia 31 grudnia 2011 r. Należy zatem powołać nowego członka Zarządu Europejskiego Banku Centralnego.

               (2)

               Rada Europejska zamierza mianować Benoît COEURÉGO, który jej zdaniem spełnia wszystkie wymogi określone w art. 283 ust. 2 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Benoît COEURÉ zostaje niniejszym mianowany członkiem Zarządu Europejskiego Banku Centralnego na ośmioletnią kadencję, począwszy od dnia 1 stycznia 2012 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady Europejskiej

         H. VAN ROMPUY

            Przewodniczący

      (1)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym.

      (2)  Opinia z dnia 14 grudnia 2011 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (3)  Opinia z dnia 8 grudnia 2011 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).


title: Decyzja Rady 2013/87/WPZiB z dnia 18 lutego 2013 r. w sprawie rozpoczęcia misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali)

text:
               19.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/27

         DECYZJA RADY 2013/87/WPZiB
   z dnia 18 lutego 2013 r.
   w sprawie rozpoczęcia misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/34/WPZiB z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (1), a w szczególności jej art. 4,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W piśmie z dnia 24 grudnia 2012 r. prezydent Republiki Mali wystosował zaproszenie do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, z zadowoleniem odnosząc się do rozmieszczenia szkoleniowej misji wojskowej UE w Mali.

               (2)

               W dniu 17 stycznia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/34/WPZiB.

               (3)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. Dania nie uczestniczy w wykonywaniu decyzji i w związku z tym nie uczestniczy w jej finansowaniu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Plan misji i zasady zaangażowania, dotyczące misji wojskowej UE mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali), zostają zatwierdzone.
   Artykuł 2
   EUTM Mali rozpoczyna się z dniem 18 lutego 2013 r.
   Artykuł 3
   Niniejszym upoważnia się dowódcę misji EUTM Mali, ze skutkiem natychmiastowym, aby rozpoczął prowadzenie EUTM Mali.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lutego 2013 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U L 14 z 18.1.2013, s. 19


title: Decyzja Rady (UE) 2015/785 z dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               21.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 125/1

         DECYZJA RADY (UE) 2015/785
   z dnia 20 kwietnia 2015 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Zjednoczonych Emiratów Arabskich z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).

               (2)

               Przy tym odniesieniu do Zjednoczonych Emiratów Arabskich zamieszczony jest przypis wskazujący, że zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy dotyczącej zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską.

               (3)

               W dniu 9 października 2014 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do podjęcia negocjacji ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („umowa”).

               (4)

               Negocjacje w sprawie umowy zostały podjęte w dniu 5 listopada 2014 r. i zakończyły się pomyślnie parafowaniem jej w drodze wymiany listów w dniu 20 listopada 2014 r.

               (5)

               Należy podpisać umowę i zatwierdzić deklaracje dołączone do umowy, w imieniu Unii. Należy tymczasowo stosować umowę od dnia jej podpisania, do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej formalnego zawarcia.

               (6)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (7)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („umowa”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 4
   Umowę stosuje się tymczasowo od momentu jej podpisania (5) do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 kwietnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. DŪKLAVS

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (5)  Data podpisania umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: 2006/541/WE: Decyzja Komisji z dnia  20 lipca 2006 r.  dotycząca zastąpienia załącznika do decyzji 2005/769/WE ustanawiającej zasady składania zamówień na pomoc żywnościową przez organizacje pozarządowe upoważnione przez Komisję do nabywania i pozyskiwania produktów, jakie mają być dostarczane na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1292/96

text:
               4.8.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 214/50

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 20 lipca 2006 r.
   dotycząca zastąpienia załącznika do decyzji 2005/769/WE ustanawiającej zasady składania zamówień na pomoc żywnościową przez organizacje pozarządowe upoważnione przez Komisję do nabywania i pozyskiwania produktów, jakie mają być dostarczane na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1292/96
   (2006/541/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1292/96 z dnia 27 czerwca 1996 r. w sprawie polityki pomocy żywnościowej i zarządzania pomocą żywnościową oraz działań specjalnych w celu wspierania bezpieczeństwa żywnościowego (1), w szczególności jego art. 19 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Komisji 2005/769/WE z dnia 27 października 2005 r. ustanawiająca zasady składania zamówień na pomoc żywnościową przez organizacje pozarządowe upoważnione przez Komisję do nabywania i pozyskiwania produktów, jakie mają być dostarczane na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1292/96, oraz uchylająca decyzję Komisji z dnia 3 września 1998 r. (2) ustala zasady składania zamówień na pomoc żywnościową przez organizacje pozarządowe upoważnione przez Komisję do nabywania i pozyskiwania produktów, które mają być dostarczane na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1292/96.

               (2)

               Rozporządzenie (WE) nr 2110/2005 przewiduje odejście od wiązania pomocy udzielanej w ramach pomocy zagranicznej Wspólnoty i zmienia odpowiednio rozporządzenie Rady (WE) nr 1292/96 w odniesieniu do reguł pochodzenia towarów, które mają być zakupione, oraz zasad udziału w procedurach przetargowych w zależności od przynależności państwowej.

               (3)

               W celu wspierania zakupu na rynkach lokalnych i regionalnych należy zaznaczyć, że jedynie towary zakupione na rynku wspólnotowym powinny być zgodne z wymogami określonymi w komunikacie Komisji dotyczącym charakterystyk produktów, które mają być dostarczane jako wspólnotowa pomoc żywnościowa (3), oraz komunikacie dotyczącym pakowania (4) takich produktów, natomiast towary nabywane na rynkach lokalnych lub regionalnych powinny odpowiadać normom lokalnym lub, w przypadku braku tych ostatnich, normom międzynarodowym.

               (4)

               Ze względu na fakt, że odejście od takiego wiązania pomocy wymaga większej elastyczności określanych w umowach warunków dostaw, należy zapewnić, aby ogłaszane przez organizacje pozarządowe zaproszenia do składania ofert i udzielane przez te organizacje zamówienia na dostawy towarów, które mają być dostarczane jako pomoc żywnościowa, zawierały jasno określone warunki dostaw, zgodne z aktualną wersją Międzynarodowych Reguł Handlowych (Incoterms), opublikowaną przez Międzynarodową Izbę Handlową (5).

               (5)

               W związku z powyższym należy zapewnić kontrolę towarów i dostaw przez uznaną na szczeblu międzynarodowym agencję nadzoru.

               (6)

               W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić decyzję Komisji 2005/769/WE.

               (7)

               Zgodnie z art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1292/96 o niniejszym środku zostanie poinformowany Komitet ds. Pomocy Żywnościowej i Bezpieczeństwa Żywności,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Załącznik do decyzji 2005/769/WE zostaje zastąpiony Załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej publikacji Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, 20 lipca 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Louis MICHEL

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 166 z 5.7.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2110/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str. 1).

      (2)  Dz.U. L 291 z 5.11.2005, str. 24.

      (3)  Dz.U. C 312 z 31.10.2000, str. 1.

      (4)  Dz.U. C 267 z 13.9.1996, str. 1.

      (5)  http://www.iccwbo.org

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK
            Organizacja pozarządowa będąca beneficjentem pomocy wspólnotowej (dalej zwana «organizacją pozarządową«) jest zobowiązana stosować się do określonych poniżej zasad zakupu produktów, które mają być dostarczone zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1292/96 jako wspólnotowa pomoc żywnościowa, bez uszczerbku dla jakichkolwiek dodatkowych wymogów dotyczących zarządzania finansowego, przewidzianych w umowie zawartej z beneficjentem w celu realizacji polityki pomocy żywnościowej.
            1.   MIEJSCE NABYCIA TOWARÓW
            W zależności od warunków określonych dla danej dostawy, produkty nabywane są w państwie przyjmującym lub w jednym z państw rozwijających się, wymienionych w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1292/96, w miarę możliwości należącym do tego samego regionu geograficznego co państwo przyjmujące, lub w jednym z państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
            Pochodzenie dostaw i materiałów określają reguły pochodzenia, a także odstępstwa od tych reguł, określone w rozporządzeniu (WE) nr 2110/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (1).
            W wyjątkowych przypadkach, przy zachowaniu zgodności z procedurami, o których mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1292/96, Komisja może zezwolić na zakup produktów na rynkach innych krajów niż kraje wymienione w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1292/96 lub na rynku jednego z państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
            2.   CHARAKTERYSTYKA PRODUKTÓW
            Produkty powinny w największym możliwym zakresie odpowiadać zwyczajom żywieniowym ludności będącej beneficjentem. Dlatego też, o ile to możliwe, towary powinny być w pierwszej kolejności nabywane w kraju działalności lub w kraju sąsiednim.
            Charakterystyka produktów i sposób ich pakowania są zgodne z normami jakości, przewidzianymi w ustawodawstwie kraju pochodzenia i/lub kraju przeznaczenia, przy czym zastosowanie mają zawsze normy bardziej restrykcyjne. W przypadku braku takich norm w krajowym ustawodawstwie przestrzegane są, w takim zakresie jak to jest możliwe, normy międzynarodowe takie jak Kodeks Żywnościowy (Codex Alimentarius).
            W przypadku zakupu produktów we Wspólnocie Europejskiej, ich charakterystyka spełnia wymogi określone w komunikacie Komisji dotyczącym charakterystyk produktów, które mają być dostarczane jako wspólnotowa pomoc żywnościowa (2). Również opakowanie spełnia wymogi określone w komunikacie Komisji dotyczącym pakowania produktów, które mają być dostarczane jako wspólnotowa pomoc żywnościowa (3).
            3.   ZASADY DOTYCZĄCE PRZYNALEŻNOŚCI PAŃSTWOWEJ
            Uprawnienie do udziału w procedurach przetargowych określa się zgodnie z kryteriami kwalifikującymi oraz odstępstwami od nich, określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 2110/2005.
            Oferent musi być legalnie zarejestrowany i być w stanie przedstawić na żądanie dowód rejestracji.
            4.   MOŻLIWE PRZYCZYNY WYKLUCZENIA Z UDZIAŁU W PROCEDURACH PRZETARGOWYCH ORAZ Z UDZIELANIA ZAMÓWIEŃ
            4.1.   Możliwe przyczyny wykluczenia z udziału w procedurach przetargowych
            Oferenci są wykluczani z udziału w procedurze przetargowej, jeżeli:

                        a)

                        podlegają postępowaniu upadłościowemu, likwidacyjnemu, zarządowi sądowemu, prowadzą postępowanie układowe z wierzycielami, zawiesili działalność gospodarczą bądź też znajdują się w podobnej sytuacji wynikającej z podobnej procedury przewidzianej w ustawodawstwie krajowym;

                        b)

                        zostali skazani za przestępstwo dotyczące etyki zawodowej prawomocnym wyrokiem (res iudicata);

                        c)

                        są winni poważnego wykroczenia zawodowego, udowodnionego za pomocą jakichkolwiek środków, które beneficjent dotacji może uzasadnić;

                        d)

                        nie wypełnili zobowiązań odnoszących się do opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne lub zapłacenia podatków zgodnie z przepisami prawa kraju, w którym mają siedzibę, lub z przepisami prawa kraju beneficjenta dotacji lub kraju, w którym zamówienie ma być realizowane;

                        e)

                        wydany został w stosunku do nich prawomocny wyrok (res iudicata) skazujący za oszustwo finansowe, korupcję, udział w organizacji przestępczej lub jakiekolwiek inne działanie niezgodne z prawem, szkodzące finansowym interesom Wspólnot;

                        f)

                        w następstwie innej procedury przetargowej lub procedury przyznania dotacji finansowanej z budżetu wspólnotowego uznano, że dopuścili się poważnego naruszenia warunków umowy, gdyż nie wywiązali się ze swoich zobowiązań umownych.

                  Oferenci muszą zaświadczyć, że nie znajdują się w żadnej z sytuacji wymienionych powyżej.
            4.2.   Wykluczenie z udzielenia zamówień
            Zamówienia nie mogą zostać udzielone oferentom, którzy w czasie procedury przetargowej:

                        a)

                        znajdują się w sytuacji konfliktu interesów;

                        b)

                        są winni przedłożenia nieprawdziwych informacji w miejsce informacji wymaganych przez beneficjenta dotacji, które były warunkiem uczestnictwa w procedurze udzielania zamówień, lub nieprzedłożenia tych informacji.

                  5.   PROCEDURY UDZIELANIA ZAMÓWIEŃ
            5.1.   Postanowienia ogólne
            Organizacja pozarządowa ogłasza międzynarodowy otwarty przetarg na zamówienia na dostawy o wartości równej lub wyższej niż 150 000 EUR. W przypadku międzynarodowego otwartego przetargu organizacja pozarządowa publikuje ogłoszenie o przetargu we wszystkich właściwych mediach, w szczególności na własnych stronach internetowych, w prasie międzynarodowej oraz prasie krajowej, w której prowadzona jest akcja, lub w innych czasopismach specjalistycznych.
            Zamówienia na dostawy o wartości równej lub przekraczającej 30 000 EUR, lecz niższej niż 150 000 EUR udzielane są w otwartym przetargu opublikowanym lokalnie. W przypadku lokalnej otwartej procedury przetargowej ogłoszenie o przetargu publikowane jest we wszystkich właściwych mediach, jednak tylko w kraju, w którym prowadzona jest akcja. Ogłoszenie o przetargu musi jednak zapewniać innym kwalifikującym się dostawcom takie same szanse, jak firmom lokalnym.
            Zamówienia na dostawy o wartości nieprzekraczającej 30 000 EUR mogą być przyznawane jedynie w ramach konkurencyjnej procedury negocjacyjnej nieobejmującej publikacji, w ciągu której organizacja pozarządowa prowadzi konsultacje z co najmniej trzema wybranymi dostawcami oraz prowadzi negocjacje dotyczące warunków zamówienia z jednym lub większą liczbą spośród nich.
            Zamówienia na dostawy o wartości mniejszej niż 5 000 EUR mogą być przyznawane w ramach procedury negocjacyjnej na podstawie jednej oferty.
            Terminy przyjmowania ofert i wniosków o uczestnictwo muszą być wystarczająco długie, aby zapewnić zainteresowanym stronom rozsądny i właściwy okres na przygotowanie i przedłożenie ofert.
            Jeśli organizacja pozarządowa korzysta z usług centralnej jednostki zakupującej, świadczącej usługi zgodnie z przepisami pkt 8.4 załącznika IV »Realizacja zamówień przez beneficjentów dotacji w kontekście działań zewnętrznych Wspólnoty Europejskiej« (»Procurement by grant Beneficiaries in the context of European Community external actions«), wyboru takiej jednostki dokonuje ona zgodnie z procedurami udzielania zamówień na usługi, określonymi w pkt 4.1 i 4.2 wymienionego załącznika. Podczas dokonywania na rynku zakupu produktów stanowiących pomoc żywnościową centralna jednostka zakupująca zobowiązana jest stosować się do zasad i warunków określonych w niniejszej decyzji i Załączniku do niej.
            5.2.   Procedura negocjacyjna na podstawie jednej oferty
            Beneficjent może zastosować procedurę negocjacyjną na podstawie jednej oferty w następujących przypadkach:

                        a)

                        w przypadku kiedy z powodu wyjątkowo pilnej potrzeby spowodowanej przez wydarzenia, których beneficjent nie mógł przewidzieć i które w żaden sposób nie mogą być mu przypisane, niemożliwe jest dotrzymanie terminów dla przeprowadzenia procedur, o których mowa w pkt 5.1. Okoliczności przywoływane dla uzasadnienia wyjątkowo pilnej potrzeby nie mogą w żaden sposób być związane z beneficjentem.
                        Akcje prowadzone w sytuacjach kryzysowych określonych przez Komisję uważa się za spełniające kryterium wyjątkowo pilnej potrzeby. Komisja poinformuje beneficjenta o zaistnieniu oraz końcu sytuacji kryzysowej;

                        b)

                        w przypadku uzupełniających dostaw dokonywanych przez początkowego dostawcę, przeznaczonych jako częściowe zastąpienie normalnych dostaw lub instalacji lub jako rozszerzenie istniejących dostaw lub instalacji, jeżeli zmiana dostawcy zmuszałaby beneficjenta do nabycia sprzętu mającego inne charakterystyki techniczne, powodujące niekompatybilność lub nieproporcjonalne trudności techniczne w eksploatacji i konserwacji;

                        c)

                        w przypadku gdy procedura przetargowa nie powiodła się, to znaczy jeżeli nie otrzymano oferty wartościowej pod względem jakościowym lub finansowym. W takich przypadkach po odwołaniu procedury przetargowej beneficjent może prowadzić negocjacje z oferentem lub oferentami wybranymi spośród uczestników przetargu, pod warunkiem że początkowe warunki przetargu nie ulegną zasadniczym zmianom;

                        d)

                        w przypadku gdy dane zamówienie ma być udzielone podmiotom na zasadzie formalnego lub faktycznego monopolu, co musi być odpowiednio uzasadnione w decyzji o udzieleniu zamówienia;

                        e)

                        zamówienie z wolnej ręki może zostać udzielone, jeśli jest uzasadnione wyjątkowymi warunkami dostawy, szczególnie w przypadku dostawy eksperymentalnej.

                  5.3.   Obowiązki związane ze złożeniem oferty
            W ogłoszeniu o przetargu określona jest forma i termin obowiązujące przy składaniu ofert.
            Wszystkie wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu i oferty uznane za spełniające wymogi muszą zostać ocenione i uporządkowane przez komitet oceniający na podstawie kryteriów wyłączenia, wyboru i przyznawania, ogłoszonych z wyprzedzeniem. Komitet musi składać się z nieparzystej liczby członków i liczyć co najmniej trzech członków oraz posiadać wszelkie możliwości techniczne i administracyjne konieczne do wydania rzetelnej opinii o ofertach.
            Dla każdej partii towaru może zostać złożona tylko jedna oferta. Jest ona ważna jedynie wówczas, jeśli dotyczy kompletnej partii. Jeśli partia jest podzielona na mniejsze części, wartość oferty jest ustalana jako średnia wartości poszczególnych części. Jeśli przetarg odnosi się do dostawy więcej niż jednej partii, dla każdej partii należy złożyć osobną ofertę. Oferent nie ma obowiązku złożenia ofert dla wszystkich partii.
            Oferty powinny zawierać:

                        —

                        nazwę i adres oferenta,

                        —

                        numery referencyjne przetargu, partii i akcji,

                        —

                        masę netto partii lub konkretną wartość pieniężną, na którą opiewa oferta,

                        —

                        proponowaną cenę za tonę netto produktu w miejscu wyznaczonym jako miejsce dostawy, zgodnie z warunkami określonymi w zaproszeniu do składania ofert, lub, jeśli przetarg dotyczy zamówienia na dostawę maksymalnej ilości danego produktu za określoną kwotę pieniędzy – ilość netto oferowanych produktów,

                        —

                        koszty transportu dla określonego etapu dostarczenia produktu, od miejsca załadunku do miejsca dostawy,

                        —

                        ostateczny termin dostarczenia produktu lub przedział czasu, w którym przewidziana jest dostawa.

                  Oferta jest ważna jedynie wraz z dowodem złożenia gwarancji przetargowej. Kwota gwarancji przetargowej, wyrażona w walucie płatności, oraz okres ważności są określane w ogłoszeniu o przetargu. Kwota gwarancji powinna stanowić minimalnie 1 % całkowitej wartości oferty, a okres ważności powinien wynosić co najmniej jeden miesiąc.
            Gwarancja jest wnoszona na rzecz organizacji pozarządowej w formie zabezpieczenia udzielonego przez instytucję kredytową uznaną w państwie członkowskim lub zaakceptowaną przez daną organizację pozarządową. Gwarancja powinna być nieodwołalna i możliwa do wyegzekwowania na pierwsze żądanie.
            W przypadku zakupu produktów w kraju, który sam jest beneficjentem pomocy żywnościowej, organizacja pozarządowa może określić w ogłoszeniu o przetargu inne warunki gwarancji, biorąc pod uwagę zwyczaje przyjęte w danym kraju.
            Gwarancja zostaje zwolniona:

                        —

                        drogą listu lub faksu wysłanego przez organizację pozarządową – w przypadku nieprzyjęcia lub odrzucenia oferty bądź nieudzielenia zamówienia,

                        —

                        po złożeniu gwarancji dostawy przez oferenta wyznaczonego jako dostawca.

                  Gwarancja podlega utracie, jeśli dostawca nie złoży gwarancji dostawy w rozsądnym terminie po udzieleniu zamówienia, a także jeśli oferent wycofa ofertę po jej złożeniu.
            Oferty, które nie zostały złożone zgodnie z powyższymi przepisami bądź też zawierają warunki lub zastrzeżenia inne niż określone w ogłoszeniu o przetargu, zostają odrzucone.
            Złożona i odebrana oferta nie może zostać zmieniona ani wycofana.
            Zamówienie zostaje udzielone oferentowi, który złoży ofertę o najniższej cenie przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w ogłoszeniu o przetargu, w szczególności dotyczących produktów, które mają być pozyskane. Jeśli kilku oferentów złoży jednocześnie oferty o tej samej najniższej cenie, o przyznaniu zamówienia decyduje losowanie.
            Po udzieleniu zamówienia zarówno dostawca, jak i pozostali oferenci, którzy nie otrzymali zamówienia, otrzymują stosowną informację listownie lub faksem.
            Organizacja pozarządowa może postanowić o nieudzieleniu zamówienia po upływie pierwszego lub drugiego terminu, szczególnie jeśli ceny złożonych ofert wykraczają poza normalne ceny rynkowe. Organizacja pozarządowa nie jest zobowiązana do uzasadniania swojej decyzji. Oferenci zostaną poinformowani na piśmie o decyzji o nieudzieleniu zamówienia w ciągu trzech dni roboczych.
            6.   OBOWIĄZKI DOSTAWCY I WARUNKI DOSTAWY
            W ogłoszeniu o przetargu określone są odpowiadające formułom Incoterms warunki dostawy, właściwe dla danego zamówienia na dostawę, i podana jest odnośna wersja Incoterms. Dostawca, któremu udzielono zamówienia, wypełnia swoje obowiązki zgodnie z warunkami określonymi w ogłoszeniu o przetargu, w tym obowiązki wynikające z formuł Incoterms oraz ze złożonej przez siebie oferty.
            O ile w ogłoszeniu o przetargu i umowie nie określono inaczej, obowiązki spoczywające na dostawcy (sprzedawcy) i organizacji pozarządowej (nabywcy) wynikają z zastosowanych formuł Incoterms.
            Jeśli na mocy formuł Incoterms określonych w ogłoszeniu o przetargu dostawca zobowiązany jest wykupić polisę ubezpieczeniową obejmującą transport, wartość ubezpieczenia równa jest co najmniej wartości udzielonego zamówienia i pokrywa wszelkie formy ryzyka związane z przewozem i wszelkimi innymi czynnościami związanymi z dostawą, wykonywanymi przez dostawcę do określonego etapu dostarczenia produktu. Ubezpieczenie powinno pokrywać również wszelkie koszty sortowania, wycofania lub zniszczenia uszkodzonych towarów, ponownego pakowania, kontroli i analizy towarów w sytuacji, kiedy uszkodzenie nie uniemożliwia ich przyjęcia przez beneficjenta.
            W przypadku transportu morskiego towary nie mogą być dostarczane w partiach oddzielnymi statkami, chyba że organizacja pozarządowa wyrazi na to zgodę.
            W przypadku transportu powierzchniowego dostawa towarów nie może odbywać się innymi środkami transportu niż środki przewidziane w umowie, chyba że organizacja pozarządowa wyrazi na to zgodę.
            W przypadku gdy dostawca występuje do organizacji pozarządowej o zgodę na zmianę środka transportu lub terminu dostawy, organizacja pozarządowa, jako warunek udzielenia zgody, zobowiązuje dostawcę do poniesienia wszelkich dodatkowych kosztów, a w szczególności kosztów dodatkowych kontroli i analiz.
            Jeśli jest to wskazane, w ogłoszeniu o przetargu może być określona data, przed którą wszelkie dostawy zostaną uznane za przedwczesne.
            Dostawca ponosi wszelkie ryzyko, w tym ryzyko straty lub obniżenia jakości, na jakie mogą być narażone towary do momentu zakończenia dostawy i zarejestrowania tego faktu przez organ nadzoru w ostatecznym świadectwie zgodności (patrz: pkt 7).
            O ile w ogłoszeniu o przetargu nie określono inaczej, dostawca niezwłocznie informuje beneficjenta i organ nadzoru na piśmie o wykorzystanych środkach transportu, datach załadunku, oczekiwanej dacie przybycia na określone w umowie miejsce dostawy oraz o wszelkich wydarzeniach, jakie nastąpią w trakcie przewozu towarów.
            O ile w ogłoszeniu o przetargu nie określono inaczej i nie jest to sprzeczne z zobowiązaniami wynikającymi z formuł Incoterms właściwych dla danej umowy, dostawca dopełnia wszelkich formalności związanych z otrzymaniem zezwolenia na wywóz, procedurami celnymi w trakcie przewozu towarów oraz odprawą celną wywożonych towarów, a także ponosi wszystkie związane z tym koszty i opłaty.
            W celu zapewnienia wypełnienia zobowiązań, w rozsądnym terminie po otrzymaniu zawiadomienia o udzieleniu zamówienia dostawca składa gwarancję dostawy. Gwarancja, wyrażona w walucie płatności, wynosi od 5 do 10 % łącznej ceny oferty. Okres ważności gwarancji upływa jeden miesiąc po dacie ostatecznego dostarczenia towarów. Gwarancja jest składana w ten sam sposób, jak gwarancja przetargowa.
            Gwarancja dostawy zostaje w pełni zwolniona drogą listu lub faksu wysłanego przez organizację pozarządową w momencie gdy dostawca:

                        —

                        zrealizuje dostawę zgodnie z wszelkimi przyjętymi zobowiązaniami, lub

                        —

                        zostanie zwolniony ze swoich obowiązków,
                        lub

                        —

                        nie zrealizuje dostawy z powodu działania siły wyższej, uznanego przez organizację pozarządową.

                  7.   NADZÓR
            Organizacja pozarządowa wybiera »agencję nadzoru« (uznaną na szczeblu międzynarodowym agencję kontroli lub ugrupowanie kilku takich agencji, najlepiej spełniających normę ISO 45004 – ISO/IEC 17020 w sektorze produktów żywnościowych). Natychmiast po udzieleniu zamówienia organizacja pozarządowa informuje dostawcę na piśmie o tym, która agencja nadzoru została wybrana. W ogłoszeniu o przetargu określa się spoczywający na dostawcy obowiązek podania agencji nadzoru na piśmie informacji dotyczących nazwy i adresu producenta, zakładu odpowiedzialnego za pakowanie lub zakładu odpowiedzialnego za magazynowanie towarów, które mają być dostarczone, oraz przybliżonej daty produkcji lub pakowania, a także nazwy swojego przedstawiciela w miejscu dostawy towarów.
            Agencja nadzoru odpowiedzialna jest za sprawdzanie i poświadczanie jakości, ilości, pakowania i oznaczania dostarczanych towarów w ramach każdej dostawy, wydawanie tymczasowych świadectw zgodności lub świadectw zgodności w określonym w umowie miejscu dostawy. W związku z powyższym agencja nadzoru uwzględnia różne cechy charakterystyczne produktów, jak określono w pkt 2 niniejszego załącznika.
            Organizacja pozarządowa dba, aby w umowie agencja nadzoru zobowiązała się do:

                        —

                        utrzymania całkowitej niezależności,

                        —

                        nieprzyjmowania instrukcji od innych stron niż nabywająca organizacja pozarządowa lub jej przedstawiciele, a w szczególności nieprzyjmowanie takich instrukcji od dostawcy, odbiorców lub ich przedstawicieli, przedstawicieli donatorów lub innych pośredników uczestniczących w omawianych operacjach,

                        —

                        zapobiegania powstawaniu konfliktów interesów między działaniami prowadzonymi w ramach umowy z organizacją pozarządową a jakimikolwiek innymi działaniami prowadzonymi ze stroną uczestniczącą w omawianych operacjach.

                  Agencja nadzoru przeprowadza co najmniej dwie kontrole na podstawie określonego zakresu wymagań i obowiązków, zgodnego z międzynarodowymi normami kontroli, w następujący sposób:

                        a)

                        kontrola pośrednia w zakresie jakości następuje przed załadunkiem towarów, a kontrola ilościowa – po ich załadunku. Kontrola końcowa następuje po wyładunku we wskazanym w zamówieniu na dostawę miejscu dostawy towarów;

                        b)

                        po zakończeniu kontroli pośredniej agencja nadzoru wydaje dostawcy tymczasowe świadectwo zgodności, zawierające w razie konieczności zastrzeżenia. Transport z miejsca załadunku może rozpocząć się jedynie po wydaniu takiego tymczasowego świadectwa zgodności;

                        c)

                        po zakończeniu kontroli końcowej w określonym w umowie miejscu dostarczenia towarów, agencja nadzoru wydaje dostawcy ostateczne świadectwo zgodności, określając w szczególności datę zakończenia dostawy oraz ilość netto dostarczonych towarów; świadectwo to może w razie konieczności zawierać zastrzeżenia;

                        d)

                        jeśli po przeprowadzeniu kontroli końcowej w określonym w umowie miejscu dostawy towarów agencja nadzoru wydaje uzasadnione »zawiadomienie o zastrzeżeniach«, informuje ona o tym na piśmie dostawcę i nabywającą organizację pozarządową, tak szybko jak jest to możliwe. Jeśli dostawca zamierza zakwestionować wobec agencji nadzoru lub nabywającej organizacji pozarządowej poczynione ustalenia, może tego dokonać w ciągu dwóch dni roboczych od wydania wspomnianego zawiadomienia.

                  Koszty kontroli, o których mowa powyżej, są fakturowane i pokrywane przez organizację pozarządową, ale uznawane są przez Wspólnotę za koszty kwalifikowane, pod warunkiem że zostaną ujęte w budżecie umowy o dotację. Dostawca ponosi wszelkie konsekwencje finansowe ewentualnych wad jakościowych lub opóźnionego przedstawienia towarów do kontroli.
            Jeśli dostawca lub beneficjent zgłasza sprzeciw wobec ustaleń kontroli, wówczas agencja nadzoru, po otrzymaniu upoważnienia od organizacji pozarządowej, organizuje przegląd kontrolny obejmujący, w zależności od rodzaju sprzeciwu, przegląd wyrywkowy, analizę i/lub powtórne ważenie lub powtórną kontrolę pakowania. Przegląd kontrolny jest dokonywany przez agencję lub laboratorium wyznaczone w drodze uzgodnienia pomiędzy dostawcą, beneficjentem końcowym i agencją nadzoru.
            Koszty przeglądu kontrolnego, o którym mowa, ponosi strona przegrywająca.
            Jeśli po dokonaniu kontroli lub przeglądu kontrolnego nie zostanie wydane ostateczne świadectwo zgodności, dostawca jest zobowiązany do wymiany towarów.
            Koszty wymiany i związanych z nią kontroli ponosi dostawca.
            Agencja nadzoru wysyła do przedstawicieli dostawcy i beneficjenta końcowego pisemne zaproszenia do obecności przy działaniach kontrolnych, szczególnie przy pobieraniu próbek do analiz. Pobieranie próbek odbywa się zgodnie z praktyką zawodową. Przy kontroli wyrywkowej agencja nadzoru pobiera dwie dodatkowe próbki, które będą przechowywane zapieczętowane do dyspozycji organizacji pozarządowej na potrzeby ewentualnych dalszych kontroli lub na wypadek zgłoszenia sprzeciwu przez beneficjenta lub dostawcę.
            Koszty towarów pobranych jako próbki pokrywa dostawca.
            Odbiorca/przyjmujący towary potwierdza na liście przewozowym odbiór towarów w określonym w umowie miejscu dostawy i, po przeprowadzeniu kontroli wzrokowej, wpisuje swoje uwagi dotyczące stanu fizycznego towarów i ich opakowań. Nabywająca organizacja pozarządowa lub jej przedstawiciel wydaje dostawcy świadectwo odbioru natychmiast po dostarczeniu towarów do określonego w umowie miejsca dostawy oraz doręczeniu przez dostawcę nabywającej organizacji pozarządowej oryginału ostatecznego świadectwa zgodności wydanego przez agencję nadzoru oraz faktury pro forma, określającej wartość towarów oraz wartość ich bezpłatnego przewozu do beneficjenta.
            W warunkach umowy należy określić stosowaną tolerancję odchyleń w zakresie wagi i ilości towarów dostarczanych do miejsca dostawy.
            W przypadku gdy dostarczone zostały większe ilości towarów niż przewidziane w umowie, dostawca nie może żądać płatności za te nadwyżki.
            8.   WARUNKI DOSTAW I WARUNKI PŁATNOŚCI
            Dostawa towarów odbywa się zgodnie z jedną z poniżej wymienionych Międzynarodowych Reguł Handlowych (Incoterms):

                        —

                        EXW: Ex Works (… named place) – Z zakładu (… oznaczone miejsce)

                        —

                        FCA: Free Carrier (… named place) – Franco przewoźnik (… oznaczone miejsce)

                        —

                        FAS: Free Along Side Ship (… named port of shipment) – Franco wzdłuż burty statku (… oznaczony port załadunku)

                        —

                        FOB: Free On Board (… named port of shipment) – Franco statek (… oznaczony port załadunku)

                        —

                        CFR: Cost and Freight (… named port of destination) – Koszt i fracht (… oznaczony port przeznaczenia)

                        —

                        CIF: Cost, Insurance and Freight (… named port of destination) – Koszt, ubezpieczenie i fracht (… oznaczony port przeznaczenia)

                        —

                        CPT: Carriage Paid To (… named place of destination) – Przewoźne opłacone do (… oznaczone miejsce przeznaczenia)

                        —

                        CIP: Carriage and Insurance Paid To (… named place of destination) – Przewoźne i ubezpieczenie opłacone do (… oznaczone miejsce przeznaczenia)

                        —

                        DAF: Delivered at Frontier (… named place) – Dostarczone na granicę (… oznaczone miejsce)

                        —

                        DES: Delivered ex Ship (… named port of destination) – Dostarczone na statku (… oznaczony port przeznaczenia)

                        —

                        DEQ: Delivered ex Quay (… named port of destination) – Dostarczone na nabrzeże (… oznaczony port przeznaczenia)

                        —

                        DDU: Delivered Duty Unpaid (… named place of destination) – Dostarczone, cło nieopłacone (… oznaczone miejsce przeznaczenia)

                        —

                        DDP: Delivered Duty Paid (… named place of destination) – Dostarczone, cło opłacone (… oznaczone miejsce przeznaczenia)

                  Kwota płatności, jakiej nabywająca organizacja pozarządowa dokona na rzecz dostawcy, nie może przekroczyć ceny oferty powiększonej o wszelkie koszty i pomniejszonej w sposób określony poniżej.
            Jeśli w miejscu załadunku i w określonym w ofercie miejscu dostawy zostanie stwierdzone, że jakość, pakowanie lub oznaczenie towarów nie odpowiadają specyfikacjom podanym w umowie w stopniu, który nie uniemożliwia wydania tymczasowego świadectwa zgodności lub świadectwa odbioru, organizacja pozarządowa może przy obliczaniu kwoty płatności zastosować potrącenia.
            W warunkach umowy należy określić procedurę ustalenia potrąceń stosowanych w przypadku nieodpowiedniej jakości, jak również w przypadku dostawy towarów po upływie określonego w umowie okresu lub terminu.
            Kwota płatności na rzecz dostawcy jest kwotą netto po pomniejszeniu fakturowanej przez niego kwoty o wyżej wymienione potrącenia. W przypadku gdy niemożliwe jest zastosowanie takich potrąceń, kwotę płatności należy odzyskać częściowo lub całkowicie z gwarancji dostawy.
            Organizacja pozarządowa może zwrócić dostawcy, na jego pisemną prośbę, dodatkowe poniesione w gotówce koszty, np. koszty magazynowania lub ubezpieczenia, faktycznie poniesione przez dostawcę (z wyłączeniem wszelkich kosztów administracyjnych), określone przez organizację pozarządową na podstawie odpowiednich dokumentów uzasadniających, pod warunkiem że świadectwo odbioru lub świadectwo dostarczenia zostało wydane bez zastrzeżeń dotyczących rodzaju dochodzonych kosztów, w wypadku:

                        —

                        przedłużenia okresu dostarczenia towarów na prośbę odbiorcy, lub

                        —

                        opóźnienia przekraczającego 30 dni od daty dostarczenia towarów do wydania świadectwa odbioru lub wydania ostatecznego świadectwa zgodności.

                  Kwota płatności jest płatna na wniosek dostawcy dostarczony w dwóch egzemplarzach.
            Do wniosku o dokonanie płatności pełnej ceny oferty lub kwoty pozostałej do zapłaty powinny być dołączone następujące dokumenty:

                        —

                        faktura opiewająca na żądaną sumę,

                        —

                        oryginał świadectwa odbioru,

                        —

                        podpisana i poświadczona przez dostawcę kopia odpowiadająca oryginałowi ostatecznego świadectwa zgodności.

                  Po dostarczeniu 50 % całkowitej ilości towarów określonych w ogłoszeniu o przetargu dostawca może złożyć wniosek o dokonanie płatności zaliczkowej, dołączając fakturę opiewającą na żądaną sumę oraz kopię tymczasowego świadectwa zgodności.
            Wszelkie wnioski o dokonanie płatności pełnej ceny oferty lub kwoty pozostającej do zapłaty są przedstawiane organizacji pozarządowej po wydaniu świadectwa odbioru. Wszelkie płatności są dokonywane w terminie 60 dni od otrzymania przez organizację pozarządową pełnego i dokładnego wniosku o dokonanie płatności. W wypadku nieuzasadnionych opóźnień przysługują odsetki za zwłokę według miesięcznej stawki stosowanej przez Europejski Bank Centralny (stopa odsetek stosowana przez Europejski Bank Centralny do jego głównych operacji refinansowania).
            9.   POSTANOWIENIE KOŃCOWE
            O tym, czy niedostarczenie towarów lub niewypełnienie obowiązków przez dostawcę można przypisać działaniu siły wyższej, decyduje organizacja pozarządowa. Koszty wynikające z działania siły wyższej uznanej przez organizację pozarządową ponosi organizacja. Powody, dla których organizacja pozarządowa uznaje, iż dana sytuacja jest wynikiem działania siły wyższej, muszą być podane do wiadomości Komisji. Jednakże w przypadku uchybień spowodowanych przez organizację pozarządową i/lub jej podwykonawców, niedopuszczalne jest występowanie o uznanie działania siły wyższej.
            Jeśli koszty poniesione w związku z działaniem siły wyższej zostaną odpowiednio udokumentowane i zatwierdzone przez Komisję, mogą one zostać uznane za bezpośrednie koszty kwalifikowane i zostać odzyskane do wysokości pułapów przewidzianych na koszty nadzwyczajne w budżecie danej akcji.”

         (1)  Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str. 1.

         (2)  Dz.U. C 312 z 31.10.2000, str. 1.

         (3)  Dz.U. C 267 z 13.9.1996, str. 1.


title: 2009/300/WE: Decyzja Komisji z dnia 12 marca 2009 r. ustalająca zrewidowane ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego odbiornikom telewizyjnym (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 1830) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               28.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 82/3

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 12 marca 2009 r.
   ustalająca zrewidowane ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego odbiornikom telewizyjnym
   (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 1830)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2009/300/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie zrewidowanego programu przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1 akapit drugi,
   po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000 wspólnotowe oznakowanie ekologiczne może być przyznawane produktom wykazującym cechy, dzięki którym wnoszą one znaczący wkład w poprawę istotnych aspektów środowiskowych.

               (2)

               Rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 stanowi, że szczegółowe kryteria dotyczące oznakowania ekologicznego, opracowane na podstawie kryteriów sporządzonych przez Komitet Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego, należy ustalić dla poszczególnych grup produktów.

               (3)

               Stanowi ono również, że przegląd kryteriów przyznawania oznakowania ekologicznego oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji ma nastąpić w odpowiednim czasie przed zakończeniem okresu obowiązywania kryteriów określonych dla danej grupy produktów.

               (4)

               Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000 przeprowadzono we właściwym czasie przegląd kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów dotyczących oceny i weryfikacji, ustanowionych w decyzji Komisji 2002/255/WE z dnia 25 marca 2002 r. ustanawiającej ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego odbiornikom telewizyjnym (2).

               (5)

               W świetle tego przeglądu, w celu uwzględnienia rozwoju naukowego oraz tendencji na rynku, należy ustanowić nowe kryteria ekologiczne.

               (6)

               Ponadto należy zmodyfikować definicję grupy produktów zawartą w przedmiotowej decyzji w celu uwzględnienia nowych technologii.

               (7)

               Dla zapewnienia jasności należy zatem zastąpić decyzję 2002/255/WE. Jako że okres obowiązywania kryteriów ekologicznych ustanowionych w przedmiotowej decyzji został przedłużony do dnia 31 października 2009 r., powinna ona zostać zastąpiona z dniem 1 listopada 2009 r.

               (8)

               Kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji powinny obowiązywać do dnia 31 października 2013 r.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu utworzonego na mocy art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1980/2000,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Grupa produktów „odbiorniki telewizyjne” obejmuje:

      „Sprzęt elektroniczny z zasilaniem sieciowym, którego głównym celem i funkcją jest odbiór, dekodowanie i wyświetlanie sygnałów przekazu telewizyjnego.”.

   Artykuł 2
   Aby otrzymać wspólnotowe oznakowanie ekologiczne na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000, odbiornik telewizyjny musi należeć do grupy produktów „odbiorniki telewizyjne” i spełniać kryteria określone w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Kryteria ekologiczne dla grupy produktów „odbiorniki telewizyjne” oraz wymogi w zakresie oceny i weryfikacji dotyczące tych kryteriów obowiązują do dnia 31 października 2013 r.
   Artykuł 4
   Do celów administracyjnych odbiornikom telewizyjnym przydziela się numer kodu „022”.
   Artykuł 5
   Decyzja 2002/255/WE traci moc.
   Artykuł 6
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 listopada 2009 r.
   Artykuł 7
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 marca 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Stavros DIMAS

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 237 z 21.9.2000, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 87 z 4.4.2002, s. 53.

      ZAŁĄCZNIK
      RAMY
      Cel kryteriów
      Aby uzyskać oznakowanie ekologiczne, produkt musi spełniać kryteria określone w niniejszym załączniku, których celem jest promowanie:

                  —

                  zmniejszenia szkód w środowisku oraz zagrożeń związanych z wykorzystaniem energii (globalne ocieplenie, zakwaszenie, wyczerpywanie nieodnawialnych źródeł energii) poprzez zmniejszenie zużycia energii,

                  —

                  zmniejszenia szkód w środowisku związanych z wykorzystywaniem zasobów naturalnych,

                  —

                  zmniejszenia szkód w środowisku związanych z wykorzystaniem substancji niebezpiecznych, przez ograniczenie stosowania takich substancji.

            Dodatkowo kryteria te zachęcają do stosowania najlepszych praktyk (optymalne użytkowanie z punktu widzenia ochrony środowiska) i zwiększają świadomość ekologiczną konsumentów.
      Zaleca się właściwym organom, aby podczas oceniania wniosków i monitorowania zgodności z kryteriami wymienionymi w niniejszym załączniku wzięły pod uwagę wdrożenie uznanych systemów zarządzania środowiskowego, takich jak EMAS lub EN ISO 14001 (uwaga: wdrażanie takich systemów zarządzania nie jest wymagane).
      Wymogi w zakresie oceny i weryfikacji
      Szczegółowe wymogi w zakresie oceny i weryfikacji podane są w ramach każdego kryterium.
      Jeżeli jest to możliwe, testy powinny przeprowadzać należycie akredytowane laboratoria lub laboratoria, które spełniają wymogi określone w normie EN ISO 17025 i które są kompetentne do przeprowadzania stosownych testów.
      W stosownych przypadkach właściwe organy mogą wymagać odpowiedniej dokumentacji, a także mogą przeprowadzać niezależne testy weryfikacyjne.
      Zaleca się właściwym organom, aby podczas oceniania wniosków i monitorowania zgodności z kryteriami wzięły pod uwagę wdrożenie uznanych systemów zarządzania środowiskowego, takich jak EMAS lub ISO 14001 (uwaga: wdrażanie takich systemów zarządzania nie jest wymagane).
      KRYTERIA
      1.   Oszczędność energii
      a)   Stan biernej gotowości

                  (i)

                  zużycie energii przez odbiornik telewizyjny w stanie biernej gotowości wynosi ≤ 0,30 W, chyba że spełniono warunek zawarty w ppkt (ii);

                  (ii)

                  w przypadku odbiorników telewizyjnych z łatwo zauważalnym wyłącznikiem sprzętowym, gdzie przy ustawieniu wyłącznika w położeniu wyłączenia zużycie energii przez odbiornik telewizyjny wynosi < 0,01 W, zużycie energii w stanie biernej gotowości wynosi ≤ 0,50 W.

            b)   Maksymalne zużycie energii
      Zużycie energii przez odbiorniki telewizyjne w stanie włączonym wynosi ≤ 200 W.
      c)   Energooszczędność
      Do dnia 31 grudnia 2010 r. zużycie energii w stanie włączonym dla odbiorników telewizyjnych wprowadzonych do obrotu opatrzonych wspólnotowym oznakowaniem ekologicznym jest równe lub mniejsze od 0,64 · (20 W + A · 4,3224 W/dm2).
      Od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. zużycie energii w stanie włączonym dla odbiorników telewizyjnych wprowadzonych do obrotu opatrzonych wspólnotowym oznakowaniem ekologicznym jest równe lub mniejsze od 0,51 · (20 W + A · 4,3224 W/dm2).
      Od dnia 1 stycznia 2013 r. zużycie energii w stanie włączonym dla odbiorników telewizyjnych wprowadzonych do obrotu opatrzonych wspólnotowym oznakowaniem ekologicznym jest równe lub mniejsze od 0,41 · (20 W + A · 4,3224 W/dm2).
      Gdzie A to widzialna powierzchnia ekranu (1) wyrażona w dm2.

         Ocena i weryfikacja (lit. a)–c)): Zużycie energii w stanie włączenia w odbiornikach telewizyjnych testuje się w stanie, w jakim odbiornik jest dostarczany klientowi, zgodnie z uaktualnioną normą IEC62087, za pomocą dynamicznego sygnału wideo transmisji („Metody pomiaru poboru mocy przez urządzenia dźwiękowe, wizyjne i pokrewne”). Jeżeli po początkowym uruchomieniu odbiornika pojawia się menu z obowiązkowym wyborem opcji, jako domyślne należy wybrać ustawienie zalecane przez producenta do użytku domowego. Wnioskodawca przedstawia właściwemu organowi przyznającemu oznakowanie ekologiczne sprawozdanie z przeprowadzonych testów, wykazujące, że odbiornik telewizyjny spełnia wymogi określone w lit. a)–c).
      Aby spełnić warunek określony w lit. a) ppkt (ii), wnioskodawca deklaruje, że odbiornik telewizyjny spełnia wymóg oraz przedstawia dowód fotograficzny na istnienie wyłącznika.
      Aby spełnić warunek określony w lit. c), wnioskodawca wykazuje, że każdy odbiornik telewizyjny opatrzony oznakowaniem ekologicznym wprowadzony do obrotu po raz pierwszy po dacie określonej w kryterium spełnia stosowne kryterium energooszczędności. Jeżeli takie wykazanie nie jest możliwe, właściwy organ wyda licencję na stosowanie oznakowania ekologicznego wyłącznie na okres, za który można wykazać, że warunek ten został spełniony.
      2.   Zawartość rtęci w lampach fluorescencyjnych
      Całkowita zawartość rtęci (Hg) we wszystkich lampach nie jest większa niż 75 mg na ekran dla ekranów o widzialnej przekątnej ekranu równej 40 cali lub mniejszej (101 cm).
      Całkowita zawartość rtęci (Hg) we wszystkich lampach nie jest większa niż 99 mg na ekran dla ekranów o widzialnej przekątnej ekranu większej od 40 cali (101 cm).

         Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedkłada podpisaną deklarację stwierdzającą, że odbiornik telewizyjny spełnia powyższe wymogi. Deklaracja zawiera dokumentację dotyczącą liczby lamp oraz całkowitej zawartości rtęci w lampach otrzymaną od dostawców.
      3.   Gwarancja żywotności
      Producent oferuje gwarancję handlową zapewniającą, że odbiornik telewizyjny będzie funkcjonował przez przynajmniej dwa lata. Gwarancja taka jest ważna od daty dostawy do klienta.
      Dostępność kompatybilnych elektronicznych części zamiennych gwarantowana jest przez siedem lat od czasu zakończenia produkcji.

         Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca deklaruje zgodność produktu z tymi wymogami.
      4.   Łatwość demontażu
      Producent wykazuje, że odbiornik telewizyjny może zostać z łatwością zdemontowany przez osoby zawodowo zajmujące się recyklingiem z wykorzystaniem dostępnych im zwykle narzędzi, w celu:

                  —

                  naprawy i wymiany zużytych części,

                  —

                  wymiany starszych lub przestarzałych części na nowe,

                  —

                  rozdzielenia części i materiałów z przeznaczeniem do recyklingu.

            W celu ułatwienia demontażu:

                  —

                  elementy mocujące w odbiorniku pozwalają na demontaż (np. śrubki, zatrzaski), w szczególności w odniesieniu do części zawierających substancje niebezpieczne,

                  —

                  części plastikowe wykonane są z jednego polimeru lub polimerów kompatybilnych do celów recyklingu oraz posiadają stosowne oznaczenie ISO11469, jeżeli ich masa przekracza 25 g,

                  —

                  nie stosuje się wstawek metalowych niemożliwych do oddzielenia,

                  —

                  dane dotyczące charakteru i ilości substancji niebezpiecznych w odbiornikach telewizyjnych są zbierane zgodnie z dyrektywą Rady 2006/121/WE (2) oraz Globalnie Zharmonizowanym Systemem Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów.

         Ocena i weryfikacja: Wraz z wnioskiem przedstawia się sprawozdanie z przeprowadzonych testów, w którym opisano demontaż odbiornika telewizyjnego. Zawiera ono rysunek katalogowy tzw. „eksplodujący” odbiornika telewizyjnego z opisem głównych elementów oraz z oznaczeniem wszelkich substancji niebezpiecznych w elementach. Sprawozdanie może mieć formę pisemną lub audiowizualną. Informacje dotyczące substancji niebezpiecznych przedkłada się właściwemu organowi przyznającemu oznakowanie ekologiczne w formie wykazu materiałów określającego rodzaj materiału, stosowaną ilość i położenie.
      5.   Metale ciężkie i środki przeciwpalne

                  a)

                  Kadm, ołów, rtęć, sześciowartościowy chrom lub środki przeciwpalne, tj. polibromowy difenyl (PBB) lub polibromowy eter fenylowy (PBDE), wymienione w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) nie są wykorzystywane w odbiornikach telewizyjnych, chyba że zastosowania tych substancji są wymienione w załączniku do tej dyrektywy jako zastosowania wyłączone z wymogów jej art. 4 ust. 1 lub ich maksymalny poziom stężenia jest równy lub mniejszy od progu określonego w tym załączniku. Maksymalny poziom stężenia PBB i PBDE określono w załączniku na < 0,1 %.

                  b)

                  Części plastikowe nie zawierają substancji przeciwpalnych ani preparatów zawierających substancje, którym w momencie składania wniosku przypisywane są lub mogą być przypisane którekolwiek z następujących określeń ryzyka lub ich kombinacje:

                              —

                              R40 (możliwe ryzyko raka),

                              —

                              R45 (może powodować raka),

                              —

                              R46 (może powodować dziedziczne uszkodzenia genetyczne),

                              —

                              R50 (bardzo toksyczny dla organizmów wodnych),

                              —

                              R51 (toksyczny dla organizmów wodnych),

                              —

                              R52 (szkodliwy dla organizmów wodnych),

                              —

                              R53 (może powodować długotrwałe niekorzystne skutki dla środowiska wodnego),

                              —

                              R60 (może upośledzać płodność),

                              —

                              R61 (może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki),

                              —

                              R62 (możliwe ryzyko upośledzenia płodności),

                              —

                              R63 (możliwe ryzyko szkodliwego działania na dziecko w łonie matki),

                        zgodnie z definicją w dyrektywie 2006/121/WE. Wymóg ten nie ma zastosowania do reaktywnych środków przeciwpalnych tj. takich, które wskutek użycia zmieniają właściwości (czyli nie są zawarte w produkcie końcowym w stężeniu > 0,1 %) w taki sposób, że powyższe określenia ryzyka nie mają zastosowania.

         Ocena i weryfikacja: Właściwemu organowi przyznającemu oznakowanie ekologiczne przedstawia się podpisane przez producenta odbiornika telewizyjnego świadectwo potwierdzające spełnienie wymogów. Właściwemu organowi przyznającemu oznakowanie ekologiczne przedstawia się również deklarację zgodności podpisaną przez dostawców plastiku i środków przeciwpalnych, jak również kopie arkuszy istotnych danych dotyczących bezpieczeństwa dla materiałów i substancji. Zastosowanie wszelkich środków przeciwpalnych jest wyraźnie zaznaczone.
      6.   Instrukcje dla użytkownika
      Odbiornik telewizyjny sprzedawany jest z odpowiednimi informacjami dla użytkownika, określającymi jego właściwe użytkowanie z punktu widzenia ochrony środowiska. Informacje te znajdują się w jednym, łatwym do znalezienia miejscu w instrukcji dla użytkownika oraz na stronie internetowej producenta. Informacje te obejmują zwłaszcza:

                  a)

                  zużycie energii przez odbiornik telewizyjny w poszczególnych stanach: włączonym, wyłączonym i w stanie gotowości, w tym informację na temat możliwych oszczędności energii w każdym z tych stanów;

                  b)

                  średnie roczne zużycie energii przez odbiornik telewizyjny wyrażone w kWh, obliczone na podstawie zużycia w stanie włączonym przez 4 h dziennie, 365 dni w roku;

                  c)

                  informację, energooszczędność pozwala na ograniczenie zużycie energii i pozwala na uzyskanie oszczędności w związku z niższymi rachunkami za energię elektryczną;

                  d)

                  następujące wskazówki dotyczące ograniczenia zużycia energii, kiedy odbiornik nie jest używany:

                              —

                              odłączenie odbiornika telewizyjnego od zasilania zredukuje zużycie energii do zera w przypadku wszystkich odbiorników; jest to zalecane, gdy odbiornik nie jest używany przez dłuższy czas, np. podczas wakacji,

                              —

                              użycie wyłącznika sprzętowego ograniczy zużycie energii do poziomu bliskiego zeru (jeżeli wyłącznik jest zainstalowany),

                              —

                              przełączenie w stan gotowości ograniczy zużycie energii, jednak odbiornik będzie nadal pobierał energię,

                              —

                              zmniejszenie jasności ekranu pozwoli na zmniejszenie zużycia energii;

                  e)

                  położenie wyłącznika sprzętowego (jeżeli jest on zainstalowany);

                  f)

                  informacje dotyczące podmiotów posiadających kwalifikacje do naprawy odbiorników, z podaniem danych teleadresowych w stosownych przypadkach;

                  g)

                  instrukcje właściwego usunięcia odbiornika po zakończeniu eksploatacji w punktach zbierania odpadów lub poprzez stosowne programy odbierania sprzętu przez sprzedawców, zgodne z dyrektywą 2002/69/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4);

                  h)

                  informacje o przyznaniu produktowi oznakowania ekologicznego UE, z krótkim wyjaśnieniem znaczenia tego faktu wraz ze wskazaniem, że więcej informacji na temat oznakowania ekologicznego można znaleźć na stronie internetowej http://www.ecolabel.eu.

         Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca deklaruje zgodność produktu z tymi wymogami i dostarcza właściwemu organowi oceniającemu wniosek kopię instrukcji obsługi.
      7.   Informacje na oznakowaniu ekologicznym
      Pole 2 oznakowania ekologicznego zawiera następujący tekst:

                  —

                  wysoka energooszczędność,

                  —

                  ograniczenie emisji CO2,

                  —

                  zaprojektowany w sposób ułatwiający naprawę i recykling.

         Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca deklaruje zgodność produktu z tym wymogiem i dostarcza właściwemu organowi przyznającemu oznakowanie ekologiczne kopię oznakowania ekologicznego umieszczonego na opakowaniu i/lub produkcie, i/lub dołączonej dokumentacji.

         (1)  Powierzchnia ekranu: powierzchnia ekranu w dm2, równa [rozmiar ekranu × rozmiar ekranu × 0,480] dla ekranu standardowego (format obrazu 4:3) i [rozmiar ekranu × rozmiar ekranu × 0,427] dla szerokiego ekranu (format obrazu 16:9).

         (2)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 795. Sprostowanie w Dz.U. L 136 z 29.5.2007, s. 281.

         (3)  Dz.U. L 37 z 13.2.2003, s. 19.

         (4)  Dz.U. L 37 z 13.2.2003, s. 24.


title: Decyzja Rady 2013/34/WPZiB z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali)

text:
               18.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 14/19

         DECYZJA RADY 2013/34/WPZiB
   z dnia 17 stycznia 2013 r.
   w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 lipca 2012 r. Rada uznała, że dramatyczne zmiany w Mali wymagają przeglądu działań, które powinna podjąć Unia w celu wsparcia przywrócenia demokratycznych rządów i praworządności na całym terytorium Mali. Zwróciła się do Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) oraz do Komisji o przedstawienie konkretnych propozycji działań Unii w wielu obszarach, aby zareagować na zmieniającą się sytuację.

               (2)

               W piśmie z dnia 18 września 2012 r. prezydent Republiki Mali zwrócił się o wsparcie Unii w celu przywrócenia integralności terytorialnej Mali.

               (3)

               W rezolucji 2071 (2012) w sprawie sytuacji w Mali przyjętej w dniu 12 października 2012 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, wyrażając głębokie zaniepokojenie tym, jakie skutki dla regionu i jego otoczenia będzie miała destabilizacja na północy Mali oraz podkreślając potrzebę szybkiego zareagowania w celu zachowania stabilności w całym regionie Sahelu, zwróciła się do partnerów międzynarodowych, w tym do Unii, o udzielenie armii malijskiej i malijskim siłom bezpieczeństwa wsparcia, udostępnienie wiedzy fachowej, zapewnienie szkolenia i pomocy przy tworzeniu zdolności.

               (4)

               W swoich konkluzjach z dnia 15 października 2012 r. Rada zaapelowała, aby prace związane z planowaniem ewentualnej misji wojskowej w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) były kontynuowane i zostały jak najszybciej zintensyfikowane, w szczególności przez opracowanie koncepcji zarządzania kryzysowego dotyczącego reorganizacji i wyszkolenia malijskich sił bezpieczeństwa, z uwzględnieniem warunków niezbędnych do zapewnienia skuteczności ewentualnej misji, co obejmuje pełne poparcie władz Mali oraz zdefiniowanie strategii wyjścia.

               (5)

               W konkluzjach z dnia 19 listopada 2012 r. Rada z zadowoleniem przyjęła przedstawienie przez WP koncepcji zarządzania kryzysowego i wezwała odpowiednie grupy robocze do pilnego jej przeanalizowania, tak by Rada mogła ją zatwierdzić w grudniu 2012 r.

               (6)

               W dniu 10 grudnia 2012 r. Rada zatwierdziła koncepcję zarządzania kryzysowego w sprawie ewentualnej szkoleniowej misji wojskowej w Mali w ramach WPBiO. Rada pokreśliła, że misja w Mali będzie stanowić podstawowy element całościowego podejścia Unii określonego w Strategii na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju w regionie Sahelu.

               (7)

               W piśmie z dnia 24 grudnia 2012 r., prezydent Republiki Mali zwrócił się do WP z prośbą o wsparcie i z zadowoleniem przyjął rozmieszczenie szkoleniowej misji wojskowej UE w Mali.

               (8)

               Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) powinien sprawować – pod kierownictwem Rady i WP – polityczną kontrolę nad misją wojskową Unii, zapewniać jej kierownictwo strategiczne i podejmować stosowne decyzje zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu o Unii Europejskiej (TUE).

               (9)

               Należy wynegocjować i zawrzeć umowy międzynarodowe dotyczące statusu jednostek i personelu UE oraz udziału państw trzecich w misjach Unii.

               (10)

               Zgodnie z art. 41 ust. 2 TUE oraz zgodnie z decyzją Rady 2011/871/WPZiB z dnia 19 grudnia 2011 r. ustanawiającą mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (Athena) (1) wydatki operacyjne wynikające z niniejszej decyzji, które mają wpływ na kwestie wojskowe lub obronne, powinny być ponoszone przez państwa członkowskie.

               (11)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. Dania nie uczestniczy we wprowadzaniu w życie niniejszej decyzji i w związku z tym nie uczestniczy w finansowaniu niniejszej misji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Misja
   1.   Unia prowadzi wojskową misję szkoleniową (EUTM Mali), w celu świadczenia doradztwa wojskowego oraz doradztwa w zakresie szkolenia na południu Mali na rzecz malijskich sił zbrojnych działających pod kontrolą prawowitych władz cywilnych, w celu przyczynienia się do odzyskania przez nie zdolności wojskowej z myślą o umożliwieniu im przeprowadzania operacji wojskowych mających na celu przywrócenie integralności terytorialnej Mali oraz ograniczenie zagrożenia ze strony ugrupowań terrorystycznych. EUTM nie może uczestniczyć w operacjach bojowych.
   2.   Celem EUTM Mali jest reagowanie na potrzeby operacyjne malijskich sił zbrojnych przez zapewnienie:

               a)

               wsparcia szkoleniowego na rzecz zdolności malijskich sił zbrojnych;

               b)

               szkolenia i doradztwa w zakresie dowodzenia i kontroli, łańcucha logistycznego i zasobów ludzkich, jak również szkolenia w zakresie międzynarodowego prawa humanitarnego, ochrony ludności cywilnej oraz praw człowieka.

         3.   EUTM Mali dąży do poprawy warunków dla sprawowania przez prawowite władze cywilne należytej kontroli politycznej nad malijskimi siłami zbrojnymi.
   4.   Działania EUTM Mali prowadzone są w ścisłej koordynacji z innymi podmiotami zaangażowanymi we wspieranie malijskich sił zbrojnych, w szczególności z Organizacją Narodów Zjednoczonych (ONZ) i Wspólnotą Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS).
   Artykuł 2
   Mianowanie dowódcy misji UE
   1.   Generał brygady François LECOINTRE zostaje niniejszym mianowany dowódcą misji UE.
   2.   Dowódca misji UE sprawuje funkcje dowódcy operacji UE i dowódcy sił UE.
   Artykuł 3
   Wyznaczenie kwatery głównej
   1.   Kwatera główna EUTM Mali znajduje się w Mali. Pełni ona funkcje zarówno dowództwa operacji, jak i dowództwa sił.
   2.   Kwatera główna obejmuje komórkę wsparcia w Brukseli.
   Artykuł 4
   Planowanie i rozpoczęcie EUTM Mali
   Decyzję o rozpoczęciu EUTM Mali podejmuje Rada po zatwierdzeniu planu misji i zasad zaangażowania.
   Artykuł 5
   Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne
   1.   W ramach odpowiedzialności Rady i WP, KPiB sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne w odniesieniu do EUTM Mali. Rada upoważnia niniejszym KPiB do podejmowania stosownych decyzji, zgodnie z art. 38 TUE. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia niezbędne do zmiany dokumentów związanych z planowaniem, w tym planu misji i struktury dowodzenia. Obejmuje ono również uprawnienia do podejmowania decyzji w sprawie mianowania kolejnych dowódców misji UE. Rada zachowuje uprawnienia do podejmowania decyzji co do celów i zakończenia EUTM Mali.
   2.   KPiB regularnie przedstawia Radzie sprawozdania.
   3.   KPiB regularnie otrzymuje od przewodniczącego Komitetu Wojskowego UE (EUMC) sprawozdania dotyczące przebiegu EUTM Mali. KPiB może w stosownych przypadkach zapraszać dowódcę misji UE na swoje posiedzenia.
   Artykuł 6
   Kierownictwo wojskowe
   1.   EUMC monitoruje właściwe przeprowadzanie EUTM Mali, za której przebieg odpowiedzialny jest dowódca misji UE.
   2.   EUMC regularnie otrzymuje sprawozdania od dowódcy misji UE. Może w stosownych przypadkach zapraszać dowódcę misji UE na swoje posiedzenia.
   3.   Przewodniczący EUMC pełni rolę głównego punktu kontaktowego w relacjach z dowódcą misji UE.
   Artykuł 7
   Spójność unijnej reakcji oraz koordynacja
   1.   WP zapewnia wykonanie niniejszej decyzji i jej spójność z działaniami zewnętrznymi Unii jako całości, w tym z programami rozwojowymi Unii.
   2.   Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia dowódca misji UE otrzymuje lokalne wytyczne polityczne od szefa delegatury Unii w Bamako działającego w ścisłej współpracy z koordynatorem UE dla Sahelu.
   3.   EUTM Mali utrzymuje koordynację z misją Unii w ramach WPBiO w Nigrze (EUCAP SAHEL Niger) w celu wykorzystania ewentualnych synergii.
   4.   EUTM Mali koordynuje swoje działania z działaniami państw członkowskich o charakterze dwustronnym w Mali, z innymi podmiotami międzynarodowymi w regionie, w szczególności z ONZ, Unią Afrykańską (UA), ECOWAS oraz z podmiotami dwustronnymi, w tym z USA i z Kanadą, oraz z kluczowymi podmiotami regionalnymi.
   Artykuł 8
   Udział państw trzecich
   1.   Bez uszczerbku dla autonomii podejmowania decyzji przez Unię oraz dla jej jednolitych ram instytucjonalnych oraz zgodnie z odpowiednimi wytycznymi Rady Europejskiej, państwa trzecie mogą zostać zaproszone do udziału w EUTM Mali.
   2.   Rada upoważnia niniejszym KPiB do zaproszenia państw trzecich, by zadeklarowały swój wkład, i do podjęcia, na zalecenie dowódcy misji UE i EUMC, stosownych decyzji w sprawie przyjęcia proponowanych wkładów.
   3.   Szczegółowe warunki dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów zawieranych na mocy art. 37 TUE oraz zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 218 TFUE. Jeżeli Unia i państwo trzecie zawarły umowę ustanawiającą ramy udziału tego państwa trzeciego w misjach zarządzania kryzysowego Unii, postanowienia takiej umowy mają zastosowanie w kontekście EUTM Mali.
   4.   Państwa trzecie, które wnoszą istotny wkład wojskowy w EUTM Mali, mają w odniesieniu do bieżącego zarządzania EUTM Mali takie same prawa i obowiązki, jak państwa członkowskie biorące udział w EUTM Mali.
   5.   Rada upoważnia niniejszym KPiB do podjęcia stosownych decyzji w sprawie ustanowienia komitetu uczestników, w przypadku gdy państwa trzecie wniosą istotne wkłady wojskowe.
   Artykuł 9
   Status personelu dowodzonego przez UE
   Status jednostek dowodzonych przez UE i personelu tych jednostek, w tym przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do wykonania ich misji i jej sprawnego przebiegu, stanowi przedmiot umowy zawartej na mocy art. 37 TUE oraz zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 218 TFUE.
   Artykuł 10
   Uzgodnienia finansowe
   1.   Wspólnymi kosztami EUTM Mali zarządza się zgodnie z decyzją 2011/871/WPZiB.
   2.   Ustala się finansową kwotę odniesienia dla wspólnych kosztów EUTM Mali w wysokości 12 300 000 EUR. Odsetek kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 decyzji 2011/871/WPZiB, wynosi 50 %, a poziom zobowiązań, o którym mowa w art. 32 ust. 3 decyzji 2011/871/WPZiB, wynosi 70 %.
   Artykuł 11
   Udostępnianie informacji
   1.   WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, w stosownych przypadkach i zgodnie z potrzebami EUTM Mali, informacji niejawnych UE sporządzonych do celów EUTM Mali, zgodnie z decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (2):

               a)

               opatrzonych klauzulą tajności o poziomie nie wyższym niż przewidziany w mających zastosowanie umowach o bezpieczeństwie informacji zawartych między Unią a odnośnym państwem trzecim; lub

               b)

               opatrzonych klauzulą tajności o poziomie nie wyższym niż „CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL” w innych przypadkach.

         2.   WP jest również upoważniony do udostępniania ONZ i ECOWAS, zgodnie z potrzebami operacyjnymi EUTM Mali, informacji niejawnych UE sporządzonych do celów EUTM Mali, opatrzonych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z decyzją 2011/292/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy ONZ i ECOWAS dokonują niezbędnych uzgodnień.
   3.   W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest również upoważniony do udostępnienia państwu przyjmującemu wszelkich informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów EUTM Mali, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z decyzją 2011/292/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy państwa przyjmującego dokonują niezbędnych uzgodnień.
   4.   WP jest upoważniony do udostępnienia państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, wszelkich dokumentów jawnych UE związanych z treścią obrad Rady dotyczących EUTM Mali i objętych tajemnicą służbową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (3).
   5.   WP może przekazywać uprawnienia, o których mowa w ust. 1–4, jak również zdolność do zawierania uzgodnień, o których mowa w ust. 2 i 3, personelowi Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych lub dowódcy misji UE.
   Artykuł 12
   Wejście w życie i zakończenie
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   Mandat EUTM Mali wygasa 15 miesięcy od przyjęcia decyzji Rady o rozpoczęciu EUTM Mali.
   3.   Niniejszą decyzję uchyla się z dniem zamknięcia kwatery głównej zgodnie z zatwierdzonymi planami dotyczącymi zakończenia EUTM Mali oraz bez uszczerbku dla procedur dotyczących audytu i przedstawiania sprawozdań finansowych EUTM Mali określonych w decyzji 2011/871/WPZiB.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 stycznia 2013 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 23.12.2011, s. 35.

      (2)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.

      (3)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).