23.11.2006        PL                              Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej                                              C 286 E/225

                                                                                Wtorek 13 grudzień 2005

             P6_TA(2005)0509

             Wniosek o skorzystanie z immunitetu przez Brunona Gollnischa
             Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku o skorzystanie z immunitetu i przywilejów
                                      przez Brunona Gollnischa (2005/2072(IMM))

             Parlament Europejski,

             — uwzględniając wniosek Luki Romagnoliego o skorzystanie z immunitetu przez Brunona Gollnischa
               złożony w liście z dnia 7 kwietnia 2005 r., ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 14 kwietnia
               2005 r.,

             — po wysłuchaniu wyjaśnień Brunona Gollnischa, zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,

             — uwzględniając art. 9 i 10 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich z
               dnia 8 kwietnia 1965 r. oraz art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru posłów do Parlamentu Europej-
               skiego w głosowaniu bezpośrednim i powszechnym z dnia 20 września 1976 r.,

             — uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 12 maja 1964 r. i z
               dnia 10 lipca 1986 r. (1),

             — uwzględniając art. 26 Konstytucji Republiki Francuskiej,

             — uwzględniając art. 6 ust. 3 i art. 7 Regulaminu,

             — uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6-0376/2005),1.                nie wyraża zgody na skorzystanie
               przez Brunona Gollnischa z immunitetu i przywilejów.

             (1) Sprawa 101/63: Wagner/ Fohrmann i Krier, Zb. Orz. 1964, str. 195 i sprawa 149/85: Wybot/Faure i inni, Zb. Orz.
                 1986, str. 2391.

             P6_TA(2005)0510

             Nadużycia przy stosowaniu walencjańskiej ustawy o działalności urbanistycznej
             (LRAU)
             Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie domniemanych nadużyć przy stosowaniu walen-
             cjańskiej ustawy o działalności urbanistycznej (LRAU) oraz jej oddziaływania na obywateli euro-
                pejskich (petycje 609/2003, 732/2003, 985/2002, 1112/2002, 107/2004 i inne) (2004/2208(INI))

             Parlament Europejski,

             — uwzględniając art. 6 Traktatu UE, który transponuje postanowienia Europejskiej Konwencji o Ochronie
               Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, oraz art. 7 Traktatu UE, który przewiduje procedurę stwier-
               dzania poważnego i trwałego łamania zasad wymienionych w art. 6,

             — uwzględniając dyrektywy 92/50/EWG (1) oraz 93/37/EWG (2) w sprawie zamówień publicznych, dyrek-
               tywy 85/337/EWG (3), 97/11/WE (4) oraz 2001/42/EC (5) w sprawie oceny oddziaływania na środowisko
               oraz dyrektywę 2000/60/WE (6) w sprawie gospodarki wodnej,

             (1) Dyrektywa Rady 92/50/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. odnosząca się do koordynacji procedur udzielania zamówień
                 publicznych na usługi (Dz.U. L 209 z 24.7.1992, str. 1).
             (2) Dyrektywa Rady 93/37/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotycząca koordynacji procedur udzielania zamówień
                 publicznych na roboty budowlane (Dz.U. L 199 z 9.8.1993, str. 54).
             (3) Dyrektywa Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre
                 przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz.U. L 175 z 5.7.1985, str. 40).
             (4) Dyrektywa Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. zmieniająca dyrektywę 85/337/EWG. w sprawie oceny wpływu
                 wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz.U. L 73 z 14.3.1997, str. 5).
             (5) Dyrektywa 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu
                 niektórych planów i programów na środowisko (Dz.U. L 197 z 21.7.2001, str. 30).
             (6) Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy
                 wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327 z 22.12.2000, str. 1).


title: Decyzja Komisji z dnia 16 maja 2011 r. ustanawiająca forum wymiany informacji na podstawie art. 13 dyrektywy 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych

text:
               17.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 146/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 16 maja 2011 r.
   ustanawiająca forum wymiany informacji na podstawie art. 13 dyrektywy 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych
   2011/C 146/03
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (wersja przekształcona) (1) (dyrektywa), w szczególności jej art. 13 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 13 ust. 1 dyrektywy wymaga od Komisji zorganizowania wymiany informacji między państwami członkowskimi, zainteresowanymi branżami, organizacjami pozarządowymi promującymi ochronę środowiska oraz Komisją.

               (2)

               Art. 13 ust. 3 dyrektywy wymaga od Komisji ustanowienia i regularnego zwoływania posiedzenia forum złożonego z przedstawicieli państw członkowskich, zainteresowanych branż i organizacji pozarządowych promujących ochronę środowiska oraz zasięgania opinii tego forum w sprawie praktycznych ustaleń dotyczących wymiany informacji przewidzianych w tym artykule.

               (3)

               Art. 13 ust. 4 dyrektywy wymaga od Komisji zasięgania i udostępniania publicznie opinii forum na temat proponowanej treści dokumentów referencyjnych BAT.

               (4)

               W związku z tym należy ustanowić forum, a także określić jego zadania i strukturę.

               (5)

               Forum powinno przedstawiać swoją opinię w sprawie praktycznych ustaleń dotyczących wymiany informacji oraz opinię na temat proponowanej treści dokumentów referencyjnych BAT.

               (6)

               Forum powinno składać się z państw członkowskich, organizacji międzynarodowych reprezentujących branże zainteresowane działaniami wymienionymi w załączniku I do dyrektywy oraz organizacji pozarządowych promujących ochronę środowiska.

               (7)

               Należy ustanowić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków forum.

               (8)

               Dane osobowe powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (2),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Na podstawie art. 13 ust. 3 dyrektywy niniejszym ustanawia się forum wymiany informacji.
   Artykuł 2
   Zadanie
   Zadaniem forum jest:

               a)

               przedstawianie swojej opinii w sprawie praktycznych ustaleń dotyczących wymiany informacji zgodnie z art. 13 ust. 3 akapit drugi dyrektywy;

               b)

               przedstawianie swojej opinii na temat proponowanej treści dokumentów referencyjnych BAT zgodnie z art. 13 ust. 4 dyrektywy.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   Komisja może skonsultować się z forum w każdej sprawie dotyczącej art. 13 dyrektywy lub każdej sprawie dotyczącej najlepszych dostępnych technik zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 10 dyrektywy.
   Artykuł 4
   Skład i powoływanie
   1.   Członkami są państwa członkowskie, organizacje międzynarodowe reprezentujące branże zainteresowane działaniami wymienionymi w załączniku I do dyrektywy oraz organizacje pozarządowe promujące ochronę środowiska. Organizacje te powinny posiadać możliwy do zaakceptowania stopień reprezentacji w UE.
   2.   Członkowie grupy ekspertów Komisji „Forum wymiany informacji na temat najlepszych dostępnych technik na mocy przepisów o emisjach przemysłowych” (E00466) automatycznie stają się członkami forum.
   3.   Nowi członkowie niebędący państwami członkowskimi są powoływani przez Dyrektora Generalnego DG ds. Środowiska.
   4.   Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace forum, złożą rezygnację lub naruszą warunki określone w art. 339 Traktatu, mogą zostać zastąpieni.
   5.   Nazwy organizacji członkowskich publikuje się w rejestrze. W rejestrze mogą być publikowane nazwiska przedstawicieli państw członkowskich.
   6.   Dane osobowe są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 5
   Funkcjonowanie forum
   1.   Forum przewodniczy Komisja.
   2.   W porozumieniu z Komisją forum może ustanowić podgrupy celem zbadania szczegółowych kwestii, zgodnie z zakresem obowiązków ustalonym przez forum. Takie podgrupy ulegają rozwiązaniu wraz z wygaśnięciem ich mandatu. Podgrupom przewodniczy Komisja. Przewodniczący podgrupy zdaje sprawozdanie forum.
   3.   Przedstawiciele państw członkowskich EOG zapraszani są do udziału w posiedzeniach forum zgodnie z protokołem do porozumienia EOG.
   4.   Przedstawiciele krajów przystępujących są zapraszani do udziału w posiedzeniach forum od daty podpisania traktatu o przystąpieniu.
   5.   W trybie doraźnym przewodniczący może zaprosić do udziału w pracach forum lub podgrupy zewnętrznych ekspertów posiadających określone kompetencje w dziedzinie, którą zajmuje się forum lub podgrupa. Ponadto przewodniczący może nadawać osobom fizycznym i organizacjom – zgodnie z przepisem 8 ust. 3 zasad horyzontalnych dotyczących grup ekspertów (3) – oraz krajom kandydującym status obserwatora.
   6.   Członkowie forum i ich przedstawiciele oraz zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w traktatach i ich przepisach wykonawczych, a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (4). W przypadku nieprzestrzegania przez nich powyższych zobowiązań Komisja może podjąć wszelkie stosowne środki.
   7.   Posiedzenia forum i jego podgrup odbywają się w jednej z siedzib Komisji. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu.
   8.   Forum przyjmuje zwykłą większością głosów swój regulamin wewnętrzny sporządzony na podstawie standardowego regulaminu wewnętrznego grup ekspertów.
   9.   Komisja publikuje stosowne informacje na temat działalności forum w rejestrze lub na specjalnej stronie internetowej dostępnej poprzez link umieszczony w rejestrze.
   Artykuł 6
   Koszty posiedzeń
   1.   Osoby uczestniczące w pracach forum nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.
   2.   Komisja może dokonać zwrotu kosztów podróży poniesionych przez osoby uczestniczące w pracach forum. Zwrot kosztów następuje zgodnie z obowiązującymi przepisami Komisji oraz w granicach dostępnych środków przyznanych służbom Komisji w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 maja 2011 r.

            W imieniu Komisji

         Janez POTOČNIK

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17.

      (2)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      (3)  C(2010) 7649 wersja ostateczna.

      (4)  Decyzja Komisji z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny (Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1).


title: 2005/376/WE: Decyzja nr 201 z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie wzorów formularzy niezbędnych do stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (seria E 400) (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Porozumienia EU/Szwajcaria)

text:
               23.5.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 129/1

      DECYZJA NR 201
   z dnia 15 grudnia 2004 r.
   w sprawie wzorów formularzy niezbędnych do stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (seria E 400)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Porozumienia EU/Szwajcaria)
   (2005/376/WE)
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DO SPRAW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO PRACOWNIKÓW MIGRUJĄCYCH,
   uwzględniając art. 81 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (1), zgodnie z którym obowiązkiem Komisji Administracyjnej jest załatwianie wszystkich spraw administracyjnych wynikających z rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i późniejszych rozporządzeń,
   uwzględniając art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (2), zgodnie z którym obowiązkiem Komisji Administracyjnej jest opracowanie wzorów dokumentów niezbędnych do stosowania rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72,
   uwzględniając decyzję nr 146 z dnia 10 października 1990 r. dotyczącą interpretacji art. 94 ust. 9 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (3),
   uwzględniając decyzję nr 155 z dnia 6 lipca 1994 r. dotyczącą wzorów formularzy potrzebnych do stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (E 401 do 411) (4),
   uwzględniając decyzję nr 157 z dnia 1 lipca 1995 r. dotyczącą wzorów formularzy potrzebnych do stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (E 401 do 411) (5),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozszerzenie Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. wymaga dostosowania formularzy serii E 400.

               (2)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG) z dnia 2 maja 1992 r., uzupełnione Protokołem z dnia 17 marca 1993 r., załącznik VI, wprowadza rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 na obszarze Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

               (3)

               Wspólnota Europejska i Państwa Członkowskie oraz Konfederacja Szwajcarska zawarły Porozumienie o swobodnym przepływie osób (Porozumienie ze Szwajcarią), które weszło w życie dnia 1 czerwca 2002 r. Załącznik II do Porozumienia odnosi się do rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72.

               (4)

               Ze względów praktycznych formularze używane w Unii Europejskiej i EOG oraz w ramach Porozumienia ze Szwajcarią powinny być identyczne,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               1.

               Uchyla się decyzję nr 155, a wzory formularzy E 401, E 402, E 403, E 404, E 405, E 406, E 407 i E 411 opublikowane w tej decyzji zastępuje się niżej załączonymi wzorami.

               2.

               Wzór formularza E 413F opublikowanego w decyzji nr 146 zostaje uchylony.

               3.

               Uchyla się decyzję nr 157.

               4.

               Właściwe władze Państw Członkowskich udostępnią formularze zainteresowanym stronom zgodnie z niżej załączonymi wzorami. Formularze te będą dostępne w językach urzędowych Wspólnoty, a ich układ będzie taki, by poszczególne wersje były idealnie zgodne, tak aby umożliwić wszystkim stronom, do których formularz jest skierowany, otrzymanie formularzy wydrukowanych w ich języku ojczystym.

               5.

               Niniejsza decyzja ma zastosowanie od pierwszego dnia miesiąca następującego po jej ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Przewodniczący Komisji Administracyjnej

         C. J. VAN DEN BERG

      (1)  Dz.U. L 149 z 5.7.1971, str. 2.

      (2)  Dz.U. L 74 z 27.3.1972, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 77/2005 (Dz.U. L 16 z 20.1.2005, str. 3).

      (3)  Dz.U. L 235 z 23.8.1991, str. 9. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją nr 167 (Dz.U. L 195 z 11.7.1998, str. 35).

      (4)  Dz.U. L 209 z 5.9.1995, str. 1.

      (5)  Nieopublikowana decyzja rozszerzająca decyzję nr 155 na Austrię, Finlandię i Szwecję.


title: 2009/522/WE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 2 lipca 2009 r. w sprawie realizacji programu zakupu zabezpieczonych obligacji (EBC/2009/16)

text:
               4.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 175/18

      DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

   z dnia 2 lipca 2009 r.
   w sprawie realizacji programu zakupu zabezpieczonych obligacji
   (EBC/2009/16)
   (2009/522/WE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 105 ust. 2 tiret pierwsze,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwany dalej „Statutem ESBC”), w szczególności jego art. 12 ust. 1 akapit drugi w związku z art. 3 ust. 1 tiret pierwszym, a także art. 18 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 18 ust. 1 Statusu ESBC krajowe banki centralne państw członkowskich, które przyjęły euro (zwane dalej „KBC”), oraz Europejski Bank Centralny (EBC) (zwane dalej wspólnie „bankami centralnymi Eurosystemu”) mogą dokonywać operacji na rynkach finansowych m.in. w formie transakcji bezwarunkowego kupna i sprzedaży instrumentów rynkowych.

               (2)

               W dniu 7 maja 2009 r., a następnie w dniu 4 czerwca 2009 r. Rada Prezesów zdecydowała, iż w związku z panującymi obecnie na rynku nadzwyczajnymi okolicznościami należy rozpocząć realizację programu (zwanego dalej „programem zakupu obligacji” lub „programem”), w ramach którego KBC oraz – w wyjątkowych przypadkach – EBC będą mogły, w bezpośrednim kontakcie z kontrahentami oraz stosownie do przydzielonych im udziałów, dokonywać transakcji bezwarunkowego zakupu kwalifikowanych zabezpieczonych obligacji. Banki centralne Eurosystemu zamierzają realizować program zakupu obligacji stopniowo, z uwzględnieniem sytuacji panującej na rynku oraz potrzeb związanych z polityką pieniężną Eurosystemu. Celem realizowania opisywanych tu transakcji zakupu jest: a) pobudzenie dalszego spadku terminowych stóp procentowych rynku pieniężnego; b) złagodzenie warunków finansowania dla instytucji kredytowych i przedsiębiorstw; c) zachęcenie instytucji kredytowych do podtrzymania, a następnie zwiększania akcji kredytowej; oraz d) zwiększenie rynkowych zasobów płynności w ważnych segmentach rynku niepublicznych dłużnych papierów wartościowych.

               (3)

               W ramach wspólnej polityki pieniężnej program obejmujący transakcje bezwarunkowego zakupu kwalifikowanych zabezpieczonych obligacji powinien być realizowany przez banki centralne Eurosystemu w sposób jednolity zgodnie z postanowieniami niniejszej decyzji,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Wprowadzenie i zakres programu obejmującego transakcje bezwarunkowego zakupu zabezpieczonych obligacji
   Eurosystem wprowadza program, w ramach którego banki centralne Eurosystemu będą dokonywały transakcji zakupu kwalifikowanych zabezpieczonych obligacji, z nominalną kwotą docelową w wysokości 60 miliardów EUR. W ramach programu banki centralne Eurosystemu mogą podejmować decyzje o zakupie kwalifikowanych zabezpieczonych obligacji od kwalifikowanych kontrahentów na rynku pierwotnym i wtórnym zgodnie z kryteriami kwalifikacji określonymi w niniejszej decyzji. Do transakcji bezwarunkowego zakupu zabezpieczonych obligacji realizowanych w ramach programu przez banki centralne Eurosystemu nie mają zastosowania postanowienia wytycznych EBC/2000/7 z dnia 31 sierpnia 2000 r. w sprawie instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (1).
   Artykuł 2
   Kryteria kwalifikacji zabezpieczonych obligacji
   Zabezpieczone obligacje, które: a) są aktywami kwalifikowanymi na potrzeby operacji polityki pieniężnej zgodnie z postanowieniami wytycznych EBC/2000/7; b) są denominowane w euro; c) zostały wyemitowane przez instytucje kredytowe zarejestrowane w strefie euro lub przez inne podmioty zarejestrowane w strefie euro, spełniające warunki określone poniżej w pkt 4; oraz d) są utrzymywane i rozliczane w strefie euro – kwalifikują się na potrzeby transakcji bezwarunkowego zakupu realizowanych w ramach programu, o ile spełniają następujące wymogi dodatkowe:

               1)

               Obligacje te powinny być: (i) obligacjami zabezpieczonymi wyemitowanymi zgodnie z kryteriami określonymi w art. 22 ust. 4 dyrektywy UCITS (2) (zwanymi dalej „obligacjami zgodnymi z dyrektywą UCITS”); lub (ii) strukturyzowanymi zabezpieczonymi obligacjami, które w samodzielnej ocenie danego banku centralnego Eurosystemu posiadają podobne środki zabezpieczające jak obligacje zgodne z dyrektywą UCITS.

               2)

               Minimalna wielkość każdej emisji zabezpieczonych obligacji wynosi, co do zasady, 500 milionów EUR. W wyjątkowych przypadkach bank centralny Eurosystemu może zdecydować o dokonaniu transakcji bezwarunkowego zakupu zabezpieczonych obligacji, których wielkość emisji była niższa niż 500 milionów EUR, o ile wielkość emisji nie jest niższa niż 100 milionów EUR, a zakup taki jest, wedle samodzielnej oceny danego banku centralnego Eurosystemu, uzasadniony szczególną sytuacją na rynku lub względami zarządzania ryzykiem.

               3)

               Minimalnym ratingiem emisji zabezpieczonych obligacji jest, co do zasady, rating „AA” lub jego odpowiednik, przyznany przez jedną z wiodących agencji ratingowych.

               4)

               Jeżeli emitent zabezpieczonych obligacji jest podmiotem (niebędącym instytucją kredytową) zarejestrowanym w strefie euro, obowiązują następujące warunki: (i) podmiot taki emituje wyłącznie zabezpieczone obligacje; oraz (ii) takie zabezpieczone obligacje są gwarantowane – w sposób, który odpowiedni bank centralny Eurosystemu uznał za wystarczający – przez instytucję kredytową zarejestrowaną w strefie euro, lub posiadają inne środki zabezpieczające o podobnym charakterze spełniające wymagania odpowiedniego banku centralnego Eurosystemu.

               5)

               Emisje zabezpieczonych obligacji podlegają przepisom regulującym zabezpieczone obligacje obowiązującym w państwie członkowskim należącym do strefy euro. W przypadku strukturyzowanych zabezpieczonych obligacji prawem właściwym dla dokumentacji zabezpieczonych obligacji jest prawo państwa członkowskiego należącego do strefy euro.

         Artykuł 3
   Kwalifikowani kontrahenci
   Kwalifikowanymi kontrahentami na potrzeby programu zakupu zabezpieczonych obligacji są: a) kontrahenci krajowi biorący udział w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu zgodnie z definicją określoną w punkcie 2.1 załącznika I do wytycznych EBC/2000/7; oraz b) inni kontrahenci z siedzibą w strefie euro (podmioty zarejestrowane lub mające oddział w strefie euro) wykorzystywani przez bank centralny Eurosystemu do inwestowania portfeli inwestycyjnych denominowanych w euro.
   Artykuł 4
   Przepisy końcowe
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu na stronie internetowej EBC.
   2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 30 czerwca 2010 r.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 2 lipca 2009 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 310 z 11.12.2000, s. 1.

      (2)  Dyrektywa Rady 85/611/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 375 z 31.12.1985, s. 3).


title: 2012/491/UE: Decyzja Rady z dnia 23 lipca 2012 r. w sprawie stanowiska, jakie Unia Europejska ma zająć w ramach Komitetu Ambasadorów AKP-UE, dotyczącego przesunięcia części nieprzydzielonych środków 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju na współpracę między państwami AKP

text:
               31.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 234/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 lipca 2012 r.
   w sprawie stanowiska, jakie Unia Europejska ma zająć w ramach Komitetu Ambasadorów AKP-UE, dotyczącego przesunięcia części nieprzydzielonych środków 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju na współpracę między państwami AKP
   (2012/491/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania Umowy o partnerstwie AKP-WE (1), w szczególności jej art. 1,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, została podpisana w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (2), zmieniona po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (3) oraz po raz drugi w Wagadugu dnia 22 czerwca 2010 r. (4) („zwana dalej Umową o partnerstwie AKP-UE”). Druga zmiana tej umowy jest tymczasowo stosowana od dnia 31 października 2010 r.

               (2)

               Art. 15 Umowy o partnerstwie AKP-UE ustanawia Radę Ministrów AKP-UE, która jest upoważniona do podejmowania decyzji na mocy Umowy o partnerstwie AKP-UE.

               (3)

               Zgodnie z pkt 6 załącznika Ib do Umowy o partnerstwie AKP-UE Komitet Ambasadorów AKP-UE, działając w imieniu Rady Ministrów AKP-UE, może dokonywać przesunięcia środków między przydziałami przewidzianymi w pkt 2 tego załącznika w celu zaspokojenia potrzeb programowania w ramach jednego z takich przydziałów środków.

               (4)

               Środki dostępne w ramach puli 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) przeznaczonej na współpracę między państwami AKP są niewystarczające do zaspokojenia potrzeb programowania, które wynikły przy okazji przeglądu śródokresowego. Konieczne jest przesunięcie kwoty 195 mln EUR z nieprzydzielonych środków 10. EFR do puli środków na współpracę między państwami AKP, co umożliwi finansowanie działań podejmowanych w oparciu o istniejące priorytety UE i AKP, w tym zasilenie Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce kwotą w wysokości 100 mln EUR.

               (5)

               Unia powinna określić swoje stanowisko w ramach Komitetu Ambasadorów AKP-UE w sprawie przesunięcia części nieprzydzielonych środków 10. EFR na rzecz środków na współpracę między państwami AKP,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Komitetu Ambasadorów AKP-UE w sprawie przesunięcia części nieprzydzielonych środków 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju na rzecz środków na współpracę między państwami AKP, opiera się na załączonym projekcie decyzji Komitetu Ambasadorów AKP-UE.
   Formalne i drobne zmiany w projekcie decyzji mogą zostać uzgodnione bez konieczności wprowadzania zmian do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   W celu wsparcia wysiłków Unii Afrykańskiej i organizacji regionalnych na rzecz poprawy bezpieczeństwa w Afryce kwotę 100 mln EUR z ponownego przydziału finansowego w wysokości 195 mln EUR przeznacza się na Instrument na rzecz pokoju w Afryce.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376.

      (2)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (3)  Umowa zmieniająca Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 27).

      (4)  Umowa zmieniająca po raz drugi Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3).

      PROJEKT
      DECYZJA KOMITETU AMBASADORÓW AKP-UE NR …/2012
      z dnia …
      w sprawie przesunięcia części nieprzydzielonych środków 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju na rzecz współpracy między państwami AKP
      KOMITET AMBASADORÓW AKP-UE,
      uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1), zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (2) oraz po raz drugi w Wagadugu dnia 22 czerwca 2010 r. (3) (zwaną dalej „Umową o partnerstwie AKP-EU”), w szczególności pkt 6 załącznika Ib do tej umowy,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Pozostałe środki 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) przeznaczone na współpracę państw AKP są niewystarczające, aby zaspokoić potrzeby programowania, które wynikły przy okazji śródokresowego przeglądu strategii współpracy państw AKP w ramach 10. EFR.

                  (2)

                  W celu dalszego zapewnienia szybkiego i skutecznego reagowania w sytuacjach gwałtownych konfliktów w Afryce konieczne jest zasilenie Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce.

                  (3)

                  Aby umożliwić finansowanie priorytetów UE oraz AKP, niezbędna kwota powinna zostać przesunięta z nieprzydzielonych środków 10. EFR do puli środków na współpracę między państwami AKP.

                  (4)

                  Komitet Ambasadorów AKP-UE powinien niezwłocznie przyjąć niniejszą decyzję,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Współpraca między państwami AKP
      Kwotę 195 milionów EUR przesuwa się z nieprzydzielonych środków 10. EFR do puli środków na współpracę między państwami AKP zgodnie z celami określonymi w art. 11, 28, 29 i 30 Umowy o partnerstwie AKP-UE.
      Artykuł 2
      Wniosek o finansowanie
      Zgodnie z art. 12b lit. a) załącznika IV do Umowy o partnerstwie AKP-UE Komitet Ambasadorów AKP-UE zwraca się z wnioskiem do Komisji o finansowanie działań proponowanych odpowiednio przez UE i grupę państw AKP, w szczególności o zapewnienie dodatkowego finansowania dla Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce w łącznej wysokości 100 mln EUR, w celu wsparcia wysiłków Unii Afrykańskiej i organizacji regionalnych mających na celu poprawę bezpieczeństwa w Afryce.
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w … dnia …

               W imieniu Komitetu Ambasadorów AKP-UE

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

         (2)  Umowa zmieniająca Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 27).

         (3)  Umowa zmieniająca po raz drugi Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3).


title: Decyzja Komisji (UE) 2017/1215 z dnia 23 czerwca 2017 r. ustanawiająca kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 4228) (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
                  12.7.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 180/16

            DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/1215
      z dnia 23 czerwca 2017 r.
      ustanawiająca kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych

            (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 4228)

      (Tekst mający znaczenie dla EOG)
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 8 ust. 2,
      po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 66/2010 oznakowanie ekologiczne UE można przyznawać produktom o ograniczonym poziomie wpływu na środowisko w ciągu ich całego cyklu życia.

                  (2)

                  Rozporządzenie (WE) nr 66/2010 stanowi, że dla każdej grupy produktów należy ustanowić szczegółowe kryteria oznakowania ekologicznego UE.

                  (3)

                  W decyzji Komisji 2012/720/UE (2) ustanowiono kryteria ekologiczne i związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji dla detergentów do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych, które to kryteria są ważne do dnia 14 listopada 2016 r.

                  (4)

                  Aby uwzględnić niedawny rozwój sytuacji rynkowej oraz innowacje, które wprowadzono od tego czasu, należy ustanowić zmieniony zbiór kryteriów ekologicznych dla tej grupy produktów.

                  (5)

                  Zmienione kryteria, jak również związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji, powinny obowiązywać przez sześć lat od dnia notyfikacji niniejszej decyzji, przy uwzględnieniu cyklu innowacji w tej grupie produktów. Celem tych kryteriów jest promowanie produktów, które mają zmniejszone oddziaływanie na ekosystemy wodne, zawierają ograniczoną ilość substancji niebezpiecznych, są skuteczne przy zalecanych temperaturach i dzięki mniejszej liczbie opakowań pozwalają na zminimalizowanie ilości odpadów.

                  (6)

                  Ze względu na pewność prawa należy uchylić decyzję 2012/720/UE.

                  (7)

                  Należy przewidzieć okres przejściowy dla producentów wytwarzających produkty, którym przyznano oznakowanie ekologiczne UE dla detergentów do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych w oparciu o kryteria określone w decyzji 2012/720/UE, aby zapewnić tym producentom wystarczającą ilość czasu na dostosowanie produktów do zmienionych kryteriów i wymogów.

                  (8)

                  Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/2010,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Grupa produktów „detergenty do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych” obejmuje każdy detergent do zmywarek do naczyń, dodatek do płukania lub środek do namaczania wstępnego objęty zakresem rozporządzenia (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), który to detergent, dodatek lub środek jest wprowadzany do obrotu i przeznaczony do stosowania przez wykwalifikowany personel w zmywarkach do naczyń do użytku profesjonalnego.
      Ta grupa produktów obejmuje systemy wieloskładnikowe składające się z więcej niż jednego składnika stosowane do utworzenia pełnego detergentu. Systemy wieloskładnikowe mogą obejmować wiele produktów, np. środki do namaczania wstępnego lub dodatki do płukania, i należy je testować jako jedną całość.
      Ta grupa produktów nie obejmuje detergentów do zmywarek do naczyń przeznaczonych do zmywarek do naczyń dla gospodarstw domowych, detergentów przeznaczonych do użytku w zmywarkach służących do czyszczenia wyrobów medycznych lub w specjalnych maszynach wykorzystywanych w przemyśle spożywczym.
      Aerozole, które nie są dozowane przez pompy automatyczne, są wyłączone z tej grupy produktów.
      Artykuł 2
      Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

                  1)

                  „substancje obecne w składzie produktu” oznaczają substancje dodane celowo, produkty uboczne i zanieczyszczenia z surowców w końcowym składzie produktu [(w tym folię rozpuszczalną w wodzie, jeśli jest stosowana)];

                  2)

                  „opakowanie bezpośrednie” oznacza:

                              a)

                              w przypadku pojedynczych porcji w opakowaniu, które przed użyciem należy usunąć – indywidualne opakowanie porcji oraz opakowanie zaprojektowane tak, by stanowić opakowanie najmniejszego towaru jednostkowego przeznaczonego do sprzedaży użytkownikowi końcowemu lub konsumentowi w miejscu zakupu, obejmujące w stosownych przypadkach etykietę;

                              b)

                              w przypadku wszystkich innych rodzajów produktów – opakowanie zaprojektowane tak, by stanowić opakowanie najmniejszego towaru jednostkowego przeznaczonego do sprzedaży użytkownikowi końcowemu lub konsumentowi w miejscu zakupu, obejmujące w stosownych przypadkach etykietę;

                  3)

                  „mikrodrobiny plastiku” oznaczają cząstki nierozpuszczalnego plastiku makromolekularnego o wielkości poniżej 5 mm, uzyskane w wyniku jednego z następujących procesów:

                              a)

                              procesu polimeryzacji, takiego jak poliaddycja lub polikondensacja, lub w wyniku podobnego procesu z zastosowaniem monomerów lub innych substancji wyjściowych;

                              b)

                              modyfikacji chemicznej naturalnych lub syntetycznych makrocząsteczek;

                              c)

                              fermentacji mikrobiologicznej;

                  4)

                  „nanomateriał” oznacza naturalny, powstały przypadkowo lub wytworzony materiał zawierający cząstki w stanie swobodnym lub w formie agregatu bądź aglomeratu, w którym co najmniej 50 % lub więcej cząstek w liczbowym rozkładzie wielkości cząstek ma jeden lub więcej wymiarów w zakresie 1 nm – 100 nm (4).

            Artykuł 3
      Aby detergent do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych mógł otrzymać oznakowanie ekologiczne UE na mocy rozporządzenia (WE) nr 66/2010, musi on należeć do grupy produktów „detergenty do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych” zdefiniowanej w art. 1 niniejszej decyzji i spełniać kryteria oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji określone w załączniku.
      Artykuł 4
      Kryteria dla grupy produktów „detergenty do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych” oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji obowiązują przez sześć lat od daty notyfikacji niniejszej decyzji.
      Artykuł 5
      Do celów administracyjnych grupie produktów „detergenty do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych” przypisuje się numer kodu „038”.
      Artykuł 6
      Decyzja 2012/720/UE traci moc.
      Artykuł 7
      1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 6 wnioski o oznakowanie ekologiczne UE dla produktów należących do grupy produktów „detergenty do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych” złożone przed datą notyfikacji niniejszej decyzji podlegają ocenie zgodnie z warunkami określonymi w decyzji 2012/720/UE.
      2.   Wnioski o oznakowanie ekologiczne UE dla produktów należących do grupy produktów „detergenty do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych” złożone w terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji mogą opierać się albo na kryteriach określonych w decyzji 2012/720/UE, albo na kryteriach określonych w niniejszej decyzji. Wnioski te ocenia się zgodnie z kryteriami, na których się opierają.
      3.   Pozwolenia na używanie oznakowania ekologicznego UE udzielone zgodnie z kryteriami określonymi w decyzji 2012/720/UE mogą być stosowane przez 12 miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji.
      Artykuł 8
      Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

         Sporządzono w Brukseli dnia 23 czerwca 2017 r.

               W imieniu Komisji

            Karmenu VELLA

               Członek Komisji

         (1)  Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.

         (2)  Decyzja Komisji 2012/720/UE z dnia 14 listopada 2012 r. ustanawiająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom przeznaczonym do automatycznych zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych (Dz.U. L 326 z 24.11.2012, s. 25).

         (3)  Rozporządzenie (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie detergentów (Dz.U. L 104 z 8.4.2004, s. 1).

         (4)  Zalecenie Komisji 2011/696/UE z dnia 18 października 2011 r. dotyczące definicji nanomateriału (Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 38).

         ZAŁĄCZNIK

            RAMY

            KRYTERIA OZNAKOWANIA EKOLOGICZNEGO UE

            Kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego detergentom do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych

         KRYTERIA

                     1.

                     Toksyczność w stosunku do organizmów wodnych

                     2.

                     Biodegradowalność

                     3.

                     Zrównoważony środowiskowo wybór dostawców oleju palmowego, oleju z ziaren palmowych i pochodnych tych olejów

                     4.

                     Substancje objęte wyłączeniami i ograniczeniami

                     5.

                     Opakowanie

                     6.

                     Zdatność do użycia

                     7.

                     Automatyczne systemy dozowania

                     8.

                     Informacje dla użytkowników

                     9.

                     Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym UE

               OCENA I WERYFIKACJA
         a)   Wymogi

         W ramach każdego kryterium wskazano szczegółowe wymogi w zakresie oceny i weryfikacji.
         W przypadku gdy w celu wykazania zgodności z kryteriami wnioskodawca jest zobowiązany do dostarczenia właściwym organom deklaracji, dokumentacji, analiz, sprawozdań z badań lub innych dowodów, mogą one pochodzić w stosownych przypadkach od wnioskodawcy lub od jego dostawcy (dostawców).
         Właściwe organy uznają na zasadzie preferencyjnej zaświadczenia wydane przez organy akredytowane zgodnie z właściwą normą zharmonizowaną dla laboratoriów badawczych i kalibracyjnych oraz weryfikację przez organy akredytowane zgodnie z właściwą normą zharmonizowaną dla organów certyfikujących produkty, procesy i usługi. Akredytację przyznaje się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (1).
         W stosownych przypadkach można stosować metody badania inne od wskazanych dla każdego z kryteriów, jeżeli właściwy organ oceniający wniosek uzna je za metody równoważne.
         W stosownych przypadkach właściwe organy mogą wymagać odpowiedniej dokumentacji, a także mogą przeprowadzać niezależne badania weryfikacyjne lub inspekcje na miejscu.
         Warunkiem wstępnym jest spełnienie przez produkt wszystkich odpowiednich wymogów prawnych państwa (państw), w którym (w których) produkt ma zostać wprowadzony do obrotu. Wnioskodawca oświadcza, że produkt jest zgodny z tym wymogiem.
         Wykaz w bazie danych składników detergentów („wykaz DID”), który jest dostępny na stronie internetowej dotyczącej oznakowania ekologicznego UE, zawiera najpowszechniej stosowane substancje obecne w składzie detergentów i kosmetyków. Wykaz ten musi stanowić źródło danych do obliczeń krytycznej objętości rozcieńczenia (CDV) oraz do oceny biodegradowalności substancji obecnych w składzie produktu. W odniesieniu do substancji, które nie figurują w wykazie DID, podaje się wytyczne dotyczące sposobu obliczania lub ekstrapolowania odpowiednich danych.
         Właściwemu organowi należy przekazać wykaz wszystkich substancji obecnych w składzie produktu, obejmujący nazwę handlową (jeżeli istnieje), nazwę chemiczną, nr CAS, nr DID, ilość, funkcję i formę substancji obecnych w składzie produktu (w tym folię rozpuszczalną w wodzie, jeśli jest stosowana).
         Konserwanty i barwniki należy podać niezależnie od ich stężenia. Pozostałe substancje obecne w składzie produktu należy podać, jeżeli ich stężenie wynosi co najmniej 0,010 % w/w.
         W wykazie należy wyraźnie zaznaczyć wszystkie substancje obecne w składzie produktu w postaci nanomateriałów, podając w nawiasie wyraz „nano”.
         W odniesieniu do każdej substancji obecnej w składzie produktu przedstawia się karty charakterystyki (SDS) zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (2). Jeżeli dana substancja nie posiada SDS, ponieważ stanowi część mieszaniny, wnioskodawca przedstawia SDS dla mieszaniny.
         b)   Progi pomiarowe

         Wszystkie substancje obecne w składzie produktu muszą być zgodne z kryteriami ekologicznymi określonymi w tabeli 1.

            Tabela 1

            Wartości progowe substancji obecnych w składzie produktu w podziale na kryteria dla detergentów do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych (% w/w)

                     Nazwa kryterium

                     Surfaktanty

                     Konserwanty

                     Barwniki

                     Inne (np. enzymy)

                     Toksyczność w stosunku do organizmów wodnych

                     ≥ 0,010

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     ≥ 0,010

                     Biodegradowalność

                     Surfaktanty

                     ≥ 0,010

                     nd.

                     nd.

                     nd.

                     Substancje organiczne

                     ≥ 0,010

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     ≥ 0,010

                     Zrównoważony środowiskowo wybór dostawców oleju palmowego

                     ≥ 0,010

                     nd.

                     nd.

                     ≥ 0,010

                     Substancje objęte wyłączeniami lub ograniczeniami

                     Określone substancje objęte wyłączeniami i ograniczeniami

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Substancje niebezpieczne

                     ≥ 0,010

                     ≥ 0,010

                     ≥ 0,010

                     ≥ 0,010

                     SVHC

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Konserwanty

                     nd.

                     Bez ograniczeń (*1)

                     nd.

                     nd.

                     Barwniki

                     nd.

                     nd.

                     Bez ograniczeń (*1)

                     nd.

                     Enzymy

                     nd.

                     nd.

                     nd.

                     Bez ograniczeń (*1)

               DOZOWANIE REFERENCYJNE
         W obliczeniach na potrzeby udokumentowania zgodności z kryteriami oznakowania ekologicznego UE oraz badania efektywności zmywania należy przyjąć następujące dozowanie jako dozowanie referencyjne.
         Najwyższe dozowanie zalecane przez producenta w celu przygotowania 1 litra roztworu do mycia (podane w g/l roztworu do mycia lub w ml/l roztworu do mycia) dla trzech stopni twardości wody (woda miękka, średnio twarda, twarda).

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia etykietę produktu lub instrukcję dla użytkownika, która zawiera informacje o dozowaniu.

            Kryterium 1 – Toksyczność w stosunku do organizmów wodnych

         Krytyczna objętość rozcieńczenia (CDVprzewlekła) produktu nie może przekroczyć poniższych wartości granicznych dla dozowania referencyjnego.

                     Twardość wody
                     Rodzaj produktu

                     Woda miękka
                     (< 1,5 mmol CaCO3/l)
                     (l/l roztworu do mycia)

                     Woda średnio twarda
                     (1,5–2,5 mmol CaCO3/l)
                     (l/l roztworu do mycia)

                     Woda twarda
                     (> 2,5 mmol CaCO3/l)
                     (l/l roztworu do mycia)

                     Środki do namaczania wstępnego

                     2 000

                     2 000

                     2 000

                     Detergenty do zmywarek do naczyń

                     3 000

                     5 000

                     7 000

                     Systemy wieloskładnikowe

                     3 000

                     4 000

                     5 000

                     Dodatki do płukania

                     3 000

                     3 000

                     3 000

            Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia obliczenie CDVprzewlekłej produktu. Arkusz przeznaczony do obliczania wartości CDVprzewlekłej jest dostępny na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE.
         CDVprzewlekłą oblicza się dla wszystkich substancji obecnych w składzie produktu (i) przy użyciu następującego równania:

         gdzie:

                     dozowanie(i)

                     :

                     masa (g) substancji (i) w dozie referencyjnej;

                     DF(i)

                     :

                     współczynnik degradacji substancji (i);

                     TFprzewlekła(i)

                     :

                     współczynnik toksyczności przewlekłej substancji (i).

               Wartości parametrów DF(i) oraz TFprzewlekła(i) muszą odpowiadać wartościom podanym w najbardziej aktualnej części A wykazu DID. Jeżeli substancja obecna w składzie produktu nie figuruje w części A, wnioskodawca określa te wartości przy użyciu metody opisanej w części B wykazu DID oraz dołącza powiązaną dokumentację.

            Kryterium 2 – Biodegradowalność

         a)   Biodegradowalność surfaktantów

         Wszystkie surfaktanty muszą łatwo ulegać degradacji (tlenowej).
         Ponadto wszystkie surfaktanty zaklasyfikowane jako stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego: toksyczność ostra kategoria 1 (H400) lub toksyczność przewlekła kategoria 3 (H412), zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (3), muszą ulegać biodegradacji beztlenowej.
         b)   Biodegradowalność związków organicznych

         Zawartość w produkcie substancji organicznych niebiodegradowalnych tlenowo (trudno biodegradowalnych, aNBO) lub niebiodegradowalnych beztlenowo (anNBO) nie może przekraczać poniższych wartości granicznych dla dozowania referencyjnego:

                        aNBO (g/l roztworu do mycia)

                                 Twardość wody
                                 Rodzaj produktu

                                 Woda miękka
                                 < 1,5 mmol CaCO3/l

                                 Woda średnio twarda
                                 1,5–2,5 mmol CaCO3/l

                                 Woda twarda
                                 > 2,5 mmol CaCO3/l

                                 Środki do namaczania wstępnego

                                 0,40

                                 0,40

                                 0,40

                                 Detergenty do zmywarek do naczyń/systemy wieloskładnikowe

                                 0,40

                                 0,40

                                 0,40

                                 Dodatki do płukania

                                 0,04

                                 0,04

                                 0,04

                        anNBO (g/l roztworu do mycia)

                                 Twardość wody
                                 Rodzaj produktu

                                 Woda miękka
                                 < 1,5 mmol CaCO3/l

                                 Woda średnio twarda
                                 1,5–2,5 mmol CaCO3/l

                                 Woda twarda
                                 > 2,5 mmol CaCO3/l

                                 Środki do namaczania wstępnego

                                 0,40

                                 0,40

                                 0,40

                                 Detergenty do zmywarek do naczyń/systemy wieloskładnikowe

                                 0,60

                                 1,00

                                 1,00

                                 Dodatki do płukania

                                 0,04

                                 0,04

                                 0,04

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia dokumentację dotyczącą degradacji surfaktantów, jak również obliczenie aNBO i anNBO dla danego produktu. Arkusz przeznaczony do obliczania wartości aNBO oraz anNBO jest dostępny na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE.
         Zarówno w przypadku degradacji surfaktantów, jak i wartości aNBO i anNBO dla związków organicznych należy odnieść się do najbardziej aktualnego wykazu DID.
         W odniesieniu do substancji obecnych w składzie produktu, które nie figurują w części A wykazu DID, należy przedstawić – zgodnie z częścią B tego wykazu – istotne informacje z literatury lub innych źródeł bądź właściwe wyniki badań, wskazujące, że substancje te ulegają biodegradacji tlenowej i beztlenowej.
         W przypadku braku powyższej dokumentacji dotyczącej degradacji substancję obecną w składzie produktu inną niż surfaktant można zwolnić z wymogów dotyczących degradacji beztlenowej, jeśli spełniony jest jeden z trzech poniższych wymogów alternatywnych:

                     1)

                     łatwo ulega ona degradacji i ma niską adsorpcję (A < 25 %);

                     2)

                     łatwo ulega ona degradacji i ma wysoką desorpcję (D > 75 %);

                     3)

                     łatwo ulega ona degradacji i nie ulega bioakumulacji (4).

               Badania adsorpcji/desorpcji należy prowadzić zgodnie z wytyczną OECD 106.

            Kryterium 3 – Zrównoważony środowiskowo wybór dostawców oleju palmowego, oleju z ziaren palmowych i pochodnych tych olejów

         Substancje obecne w składzie produktów pozyskiwane z oleju palmowego lub oleju z ziaren palmowych muszą pochodzić z upraw spełniających wymogi systemu certyfikacji dotyczącego zrównoważonej produkcji, który opiera się na organizacjach skupiających wiele zainteresowanych stron (w tym organizacje pozarządowe, przedstawicieli sektora i władz) oraz uwzględnia oddziaływanie na środowisko, w tym na glebę, różnorodność biologiczną, zasoby węgla organicznego i ochronę zasobów naturalnych.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia dowody w postaci deklaracji osób trzecich i kontroli łańcucha dostaw potwierdzających, że olej palmowy i olej z ziaren palmowych stosowane przy wytwarzaniu substancji wchodzących w skład produktu pochodzą z upraw zarządzanych zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju.
         Do uznawanych certyfikatów należy certyfikat systemu „Roundtable for Sustainable Palm Oil” (RSPO) (w modelu Identity Preserved, Segregated lub Mass Balance) lub inne równoważne lub bardziej rygorystyczne systemy dotyczące zrównoważonej produkcji.
         W odniesieniu do pochodnych chemicznych oleju palmowego i oleju z ziaren palmowych dopuszczalne jest wykazanie zgodności z kryteriami zrównoważonego zarządzania przy użyciu systemów certyfikatów zbywalnych, np. certyfikatów GreenPalm lub równoważnych systemów; polega to na zadeklarowaniu w dorocznym sprawozdaniu z postępów liczby certyfikatów GreenPalm nabytych i wykorzystanych w ostatnim rocznym okresie rozliczeniowym.

            Kryterium 4 – Substancje objęte wyłączeniami i ograniczeniami

         a)   Określone substancje objęte wyłączeniami i ograniczeniami

         (i)   Substancje objęte wyłączeniami

         Produkt nie może zawierać poniższych substancji, niezależnie od ich stężenia:

                     —

                     alkilofenole etoksylowane (APEO) i inne pochodne alkilofenoli,

                     —

                     atranol,

                     —

                     chloroatranol,

                     —

                     kwas dietylenotriaminopentaoctowy (DTPA),

                     —

                     kwas wersenowy (EDTA) i jego sole,

                     —

                     formaldehyd i substancje uwalniające formaldehyd (np. 2-bromo-2-nitropropano-1,3-diol, 5-bromo-5-nitro-1,3-dioksan, N-(hydroksymetylo) glicynian sodu, diazolidynylomocznik), z wyjątkiem zanieczyszczeń formaldehydem w surfaktantach na bazie związków polialkoksylowych do stężenia 0,010 % w/w w substancji wchodzącej w skład produktu,

                     —

                     aldehyd glutarowy,

                     —

                     karboksyaldehyd hydroksyizoheksylo-3-cykloheksenu (HICC),

                     —

                     mikrodrobiny plastiku,

                     —

                     nanosrebro,

                     —

                     piżma nitrowe i piżma policykliczne,

                     —

                     alkilaty perfluorowane,

                     —

                     trudno biodegradowalne czwartorzędowe sole amoniowe,

                     —

                     reaktywne związki chloru,

                     —

                     rodamina B,

                     —

                     triklosan,

                     —

                     3-jodo-2-propynylobutylokarbaminian.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, potwierdzającą, że produkt nie zawiera wymienionych substancji.
         (ii)   Substancje objęte ograniczeniami

         Produkt nie może zawierać poniższych substancji w ilościach przekraczających podane stężenia:

                     —

                     2-metylo-2H-izotiazol-3-on: 0,0050 % w/w,

                     —

                     1,2-benzoizotiazol-3(2H)-on: 0,0050 % w/w,

                     —

                     5-chloro-2-metylo-4-izotiazolino-3-on/2-metylo-4-izotiazolino-3-on: 0,0015 % w/w.

               Łączna zawartość fosforu (P) obliczona jako fosfor elementarny nie może przekroczyć poniższych wartości:

                     Rodzaj produktu
                     (w g/l roztworu do mycia)

                     Twardość wody (mmol CaCO3/l)

                     Woda miękka (< 1,5)

                     Woda średnio twarda (1,5–2,5)

                     Woda twarda (> 2,5)

                     Środki do namaczania wstępnego

                     0,08

                     0,08

                     0,08

                     Detergenty do zmywarek do naczyń

                     0,15

                     0,30

                     0,50

                     Dodatki do płukania

                     0,02

                     0,02

                     0,02

                     System wieloskładnikowy

                     0,17

                     0,32

                     0,52

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia następujące dokumenty:

                     a)

                     jeżeli stosuje się izotiazolinony – podpisaną deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, potwierdzającą, że zawartość izotiazolinonów nie przekracza dopuszczalnych wartości;

                     b)

                     podpisaną deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, potwierdzającą, że łączna ilość fosforu elementarnego nie przekracza dopuszczalnych wartości. Deklaracja musi zostać poparta obliczeniami łącznej zawartości P w produkcie.

               b)   Substancje niebezpieczne

         (i)   Produkt końcowy

         Produkt końcowy nie może być zaklasyfikowany i oznaczony jako substancja o ostrej toksyczności, działająca toksycznie na narządy docelowe, działająca uczulająco na drogi oddechowe lub skórę, rakotwórcza, mutagenna lub działająca szkodliwie na rozrodczość bądź stwarzająca zagrożenie dla środowiska wodnego zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 oraz zgodnie z wykazem w tabeli 2.
         (ii)   Substancje obecne w składzie produktu

         Produkt nie może zawierać substancji obecnych w składzie produktu o stężeniu granicznym wynoszącym co najmniej 0,010 % w/w w produkcie końcowym, które spełniają kryteria klasyfikacji jako substancja toksyczna, stwarzająca zagrożenie dla środowiska wodnego, działająca uczulająco na drogi oddechowe lub skórę, rakotwórcza, mutagenna lub działająca szkodliwie na rozrodczość zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 oraz zgodnie z wykazem w tabeli 2.
         Obowiązują ogólne lub specyficzne stężenia graniczne określone zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, jeżeli są one bardziej rygorystyczne.

            Tabela 2

            Klasyfikacja zagrożeń oraz ich kategorie

                     Toksyczność ostra

                     Kategoria 1 i 2

                     Kategoria 3

                     H300 Połknięcie grozi śmiercią

                     H301 Działa toksycznie po połknięciu

                     H310 Grozi śmiercią w kontakcie ze skórą

                     H311 Działa toksycznie w kontakcie ze skórą

                     H330 Wdychanie grozi śmiercią

                     H331 Działa toksycznie w następstwie wdychania

                     H304 Połknięcie i dostanie się przez drogi oddechowe może grozić śmiercią

                     EUH070 Działa toksycznie w kontakcie z oczami

                     Działanie toksyczne na narządy docelowe

                     Kategoria 1

                     Kategoria 2

                     H370 Powoduje uszkodzenie narządów

                     H371 Może powodować uszkodzenie narządów

                     H372 Powoduje uszkodzenie narządów poprzez długotrwałe lub powtarzane narażenie

                     H373 Może powodować uszkodzenie narządów poprzez długotrwałe lub narażenie powtarzane

                     Działanie uczulające na układ oddechowy i skórę

                     Kategoria 1 A/1

                     Kategoria 1B

                     H317 Może powodować reakcję alergiczną skóry

                     H317 Może powodować reakcję alergiczną skóry

                     H334 Może powodować objawy alergii lub astmy lub trudności w oddychaniu w następstwie wdychania

                     H334 Może powodować objawy alergii lub astmy lub trudności w oddychaniu w następstwie wdychania

                     Rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość

                     Kategoria 1 A i 1B

                     Kategoria 2

                     H340 Może powodować wady genetyczne

                     H341 Podejrzewa się, że powoduje wady genetyczne

                     H350 Może powodować raka

                     H351 Podejrzewa się, że powoduje raka

                     H350i Wdychanie może spowodować raka

                     H360F Może działać szkodliwie na płodność

                     H361f Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność

                     H360D Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki

                     H361d Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

                     H360FD Może działać szkodliwie na płodność. Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki

                     H361fd Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

                     H360Fd Może działać szkodliwie na płodność Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

                     H362 Może działać szkodliwie na dzieci karmione piersią

                     H360Df Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność

                     Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego

                     Kategoria 1 i 2

                     Kategoria 3 i 4

                     H400 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne

                     H412 Działa szkodliwie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

                     H410 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

                     H413 Może powodować długotrwałe szkodliwe skutki dla organizmów wodnych

                     H411 Działa toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

                     Stwarzające zagrożenie dla warstwy ozonowej

                     H420 Stwarza zagrożenie dla warstwy ozonowej

               To kryterium nie ma zastosowania do substancji obecnych w składzie produktu objętych przepisami art. 2 ust. 7 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, w których określono kryteria pozwalające na wyłączenie substancji znajdujących się w załączniku IV i V do tego rozporządzenia z wymogów dotyczących rejestracji, dalszych użytkowników i oceny. Aby ustalić, czy wyłączenie to ma zastosowanie, wnioskodawca bada każdą substancję obecną w składzie produktu w stężeniu powyżej 0,010 % w/w.
         Z obowiązku spełniania kryterium 4 lit. b) ppkt (ii) wyłączone są substancje i mieszaniny wymienione w tabeli 3.

            Tabela 3

            Substancje objęte odstępstwem

                     Substancja

                     Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia

                     Surfaktanty

                     H400 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne

                     H412 Działa szkodliwie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

                     Subtylizyna

                     H400 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne

                     H411 Działa toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

                     Enzymy (*2)

                     H317 Może powodować reakcję alergiczną skóry

                     H334 Może powodować objawy alergii lub astmy lub trudności w oddychaniu w następstwie wdychania

                     NTA w postaci zanieczyszczenia w MGDA oraz GLDA (*3)

                     H351 Podejrzewa się, że powoduje raka

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca wykazuje zgodność z kryterium w odniesieniu do produktu końcowego i wszelkich substancji obecnych w składzie produktu w stężeniu większym niż 0,010 % w/w w produkcie końcowym. Wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, lub SDS, potwierdzającą, że żadna z tych substancji – w postaciach i stanach fizycznych, w jakich są one obecne w produkcie – nie spełnia kryteriów klasyfikacji do oznaczenia jej co najmniej jednym ze zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia wymienionych w tabeli 2.
         W przypadku substancji wymienionych w załącznikach IV i V do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, które na podstawie art. 2 ust. 7 lit. a) i b) tego rozporządzenia są wyłączone z obowiązków rejestracji, wystarcza stosowna deklaracja wnioskodawcy.
         Wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, lub SDS, potwierdzającą, że substancje obecne w składzie produktu spełniają warunki odstępstwa.
         c)   Substancje wzbudzające szczególnie duże obawy (SVHC)

         Produkt końcowy nie może zawierać żadnych substancji obecnych w składzie produktu zidentyfikowanych zgodnie z procedurą opisaną w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, która służy do ustalenia kandydackiej listy substancji wzbudzających szczególnie duże obawy.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, lub SDS, potwierdzającą brak wszystkich substancji z kandydackiej listy substancji.
         W dniu złożenia wniosku należy dokonać odniesienia do ostatniego wykazu substancji wzbudzających szczególnie duże obawy.
         d)   Substancje zapachowe

         Detergenty do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych nie mogą zawierać żadnych substancji zapachowych.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności.
         e)   Konserwanty

                     (i)

                     Produkt może zawierać konserwanty jedynie w celu konserwacji produktu, w odpowiedniej dawce zastosowanej wyłącznie w tym celu. Nie dotyczy to surfaktantów, które mogą również posiadać właściwości biobójcze.

                     (ii)

                     Produkt może zawierać konserwanty pod warunkiem że nie ulega on bioakumulacji. Konserwant uznaje się za nieulegający bioakumulacji, jeżeli współczynnik biokoncentracji BCF < 100 lub log Kow < 3,0. Jeżeli dostępna jest zarówno wartość BCF, jak i log Kow, stosuje się najwyższą zmierzoną wartość BCF.

                     (iii)

                     Zakazuje się deklarowania lub sugerowania na opakowaniu lub w innej formie przekazu, że produkt ma działanie przeciwdrobnoustrojowe lub dezynfekujące.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców wraz z SDS dla każdego dodanego konserwantu i informacjami o wartościach ich BCF lub log Kow. Wnioskodawca przedstawia również szatę graficzną opakowania.
         f)   Barwniki

         Barwniki w produkcie nie mogą ulegać bioakumulacji.
         Barwnik uznaje się za nieulegający bioakumulacji, jeżeli współczynnik biokoncentracji BCF < 100 lub log Kow < 3,0. Jeżeli dostępna jest zarówno wartość BCF, jak i log Kow, stosuje się najwyższą zmierzoną wartość BCF. W przypadku barwników zatwierdzonych do stosowania w żywności nie zachodzi konieczność przedkładania dokumentacji dotyczącej potencjału bioakumulacji.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców wraz z SDS dla każdego dodanego barwnika i informacjami o wartościach ich BCF lub log Kow lub dokumentację poświadczającą, że barwnik zatwierdzono do stosowania w żywności.
         g)   Enzymy

         Można stosować wyłącznie enzymy enkapsulowane (w formie stałej) i enzymy w płynie/zawiesinie.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców wraz z SDS dla każdego dodanego enzymu.

            Kryterium 5 – Opakowanie

         a)   Systemy zwrotu opakowań

         Jeżeli produkt dostarcza się w opakowaniu, które stanowi część systemu zwrotu w przypadku danego produktu, produkt ten jest zwolniony z wymogów określonych w kryterium 5 lit. b) i c).

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności wraz z odpowiednią dokumentacją opisującą lub wykazującą, że dla opakowania istnieje system zwrotu.
         b)   Wskaźnik masa/użyteczność (WUR)

         Wskaźnik masa/użyteczność (WUR) produktu oblicza się wyłącznie dla opakowania bezpośredniego i nie może on przekroczyć poniższych wartości dla dozowania referencyjnego.

                     Twardość wody
                     Rodzaj produktu

                     Woda miękka
                     < 1,5 mmol CaCO3/l
                     (g/l roztworu do mycia)

                     Woda średnio twarda
                     1,5–2,5 mmol CaCO3/l
                     (g/l roztworu do mycia)

                     Woda twarda
                     > 2,5 mmol CaCO3/l
                     (g/l roztworu do mycia)

                     Proszki

                     0,8

                     1,4

                     2,0

                     Płyny

                     1,0

                     1,8

                     2,5

               Opakowanie bezpośrednie wykonane w ponad 80 % z materiałów z recyklingu jest zwolnione z tego wymogu.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia obliczenie WUR produktu. Jeżeli produkt jest sprzedawany w różnych opakowaniach (tj. o różnej objętości), obliczenia powinny zostać przedłożone dla każdego rozmiaru opakowania, którego dotyczy wniosek o przyznanie oznakowania ekologicznego UE.
         WUR oblicza się w następujący sposób:

            WUR = Σ ((Wi
             + Ui
            )/(Di
             * Ri
            ))
         gdzie:

                     Wi

                     :

                     masa (g) opakowania bezpośredniego (i);

                     Ui

                     :

                     masa (g) opakowania nieuzyskanego z recyklingu poużytkowego w opakowaniu bezpośrednim (i); Ui = Wi, chyba że wnioskodawca może wykazać inaczej;

                     Di

                     :

                     liczba doz referencyjnych zawarta w opakowaniu bezpośrednim (i).

                     Ri

                     :

                     wskaźnik dotyczący ponownego napełnienia. Ri = 1 (opakowanie nie jest wykorzystywane do tego samego celu) lub Ri = 2 (jeżeli wnioskodawca może udokumentować, że element opakowania można wykorzystać do tego samego celu i że w sprzedaży są produkty zapasowe).

               Wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności potwierdzającą zawartość materiału uzyskanego z recyklingu poużytkowego, wraz z odpowiednią dokumentacją. Opakowanie uważa się za uzyskane z recyklingu poużytkowego, jeżeli surowiec wykorzystany do produkcji opakowania został odebrany od producentów opakowania na etapie dystrybucji lub na etapie konsumenta.
         c)   Projektowanie z myślą o recyklingu

         Opakowanie z tworzyw sztucznych musi być tak zaprojektowane, by umożliwiało łatwy i skuteczny recykling, należy zatem unikać potencjalnych zanieczyszczeń i niekompatybilnych materiałów, o których wiadomo, że utrudniają segregowanie lub ponowne przetworzenie lub obniżają jakość recyklatu. Etykieta zwykła lub typu „sleeve”, zamknięcie oraz, w stosownych przypadkach, powłoka barierowa nie mogą zawierać, same lub w połączeniu z opakowaniem, materiałów i składników wymienionych w tabeli 4. Z tego wymogu zwolnione są urządzenia rozpylające (również w spryskiwaczach).

            Tabela 4

            Materiały i składniki wyłączone z elementów opakowania

                     Element opakowania

                     Wyłączone materiały i składniki (*4)

                     Etykieta zwykła lub typu „sleeve”

                                 —

                                 Etykieta zwykła lub typu „sleeve” z PS w połączeniu z butelką z PET, PP lub HDPE

                                 —

                                 Etykieta zwykła lub typu „sleeve” z PVC w połączeniu z butelką z PET, PP lub HDPE

                                 —

                                 Etykieta zwykła lub typu „sleeve” z PETG w połączeniu z butelką z PET

                                 —

                                 Wszelkie inne materiały z tworzyw sztucznych na etykiety zwykłe lub typu „sleeve”, o gęstości > 1 g/cm3 używane z butelką z PET

                                 —

                                 Wszelkie inne materiały z tworzyw sztucznych na etykiety zwykłe lub typu „sleeve”, o gęstości < 1 g/cm3 używane z butelką z PP lub HDPE

                                 —

                                 Etykiety zwykłe lub typu „sleeve”, które są metalizowane lub wtapiane w korpus opakowania (etykietowanie w formie)

                     Zamknięcie

                                 —

                                 Zamknięcie z PS w połączeniu z butelką z PET, PP lub HDPE

                                 —

                                 Zamknięcie z PVC w połączeniu z butelką z PET, PP lub HDPE

                                 —

                                 Zamknięcia z PETG lub z materiału o gęstości > 1 g/cm3 w połączeniu z butelką z PET

                                 —

                                 Zamknięcia wykonane z metalu, szkła lub EVA, których nie można w łatwy sposób oddzielić od butelki

                                 —

                                 Zamknięcia wykonane z silikonu. Wyłączone są zamknięcia silikonowe o gęstości < 1 g/cm3 w połączeniu z butelką z PET oraz zamknięcia silikonowe o gęstości > 1 g/cm3 w połączeniu z butelką z PEHD lub PP

                                 —

                                 Metalowe folie lub plomby, które pozostają przymocowane do butelki lub jej zamknięcia po otwarciu produktu

                     Powłoki barierowe

                     Poliamid, poliolefiny funkcjonalne, powłoki barierowe metalizowane oraz nieprzepuszczające światła

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności zawierającą skład materiałowy opakowania, w tym pojemnika, etykiety zwykłej lub typu „sleeve”, naklejek, zamknięcia oraz powłok barierowych, w zależności od przypadku, wraz ze zdjęciami lub rysunkami technicznymi opakowania bezpośredniego.

            Kryterium 6 – Zdatność do użycia

         Produkt musi mieć zadowalającą skuteczność zmywania w najniższej temperaturze i przy najniższym dozowaniu, jakie zaleca producent dla danej twardości wody, zgodnie z ramami badania skuteczności detergentów do zmywarek do naczyń do zastosowań przemysłowych i instytucjonalnych, dostępnymi na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE (5)

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia dokumentację poświadczającą, że produkt zbadano w warunkach określonych w powyższych ramach oraz że wyniki badania dowodzą, iż produkt wykazuje co najmniej minimalną wymaganą skuteczność czyszczenia. W stosownych przypadkach wnioskodawca przedstawia również dokumentację poświadczającą zgodność z wymogami laboratoryjnymi określonymi w odpowiednich normach zharmonizowanych dotyczących laboratoriów badawczych i wzorcujących.
         Można stosować równoważne badanie skuteczności, jeżeli właściwy organ ocenił i zatwierdził równoważność.

            Kryterium 7 – Automatyczne systemy dozowania

         W przypadku systemów wieloskładnikowych wnioskodawca zapewnia, aby produkt stosowano z automatycznym i kontrolowanym systemem dozowania.
         Aby zapewnić właściwe dozowanie w automatycznych systemach dozowania należy przeprowadzać wizyty u klientów we wszystkich obiektach, gdzie stosuje się produkt, przynajmniej raz w roku w trakcie okresu obowiązywania pozwolenia; wizyty muszą obejmować kalibrację przyrządów do dozowania. Te wizyty u klientów może również przeprowadzać osoba trzecia.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności wraz z opisem przebiegu wizyt u klientów oraz wskazaniem, kto jest za nie odpowiedzialny i jak często są prowadzone.

            Kryterium 8 – Informacje dla użytkowników

         Aby zmaksymalizować skuteczność produktu, zmniejszyć ilość odpadów i ograniczyć zanieczyszczenie wody oraz zużycie zasobów, do produktu należy dołączyć instrukcje dotyczące właściwego stosowania. Instrukcje muszą być czytelne lub muszą zawierać ilustracje lub symbole; muszą także zawierać następujące informacje:

                     a)

                        Informacje o dozowaniu

                     Informacje o dozowaniu obejmują dozę podaną w g lub ml lub w innej jednostce (np. nakrętka, rozpylenie za pomocą spryskiwacza) oraz wpływ twardości wody na dozę.
                     Ten wymóg nie ma zastosowania do produktów wieloskładnikowych dozowanych za pomocą automatycznego systemu dozowania.
                     Należy podać informacje o twardości wody, jaka powszechnie występuje na obszarze, gdzie produkt ma być wprowadzany do obrotu, lub o tym, gdzie można uzyskać takie dane.

                     b)

                        Informacje o usuwaniu opakowania

                     Opakowanie bezpośrednie musi zawierać informacje o możliwości jego ponownego wykorzystania, recyklingu, a także właściwego sposobu jego usuwania.

                     c)

                        Informacje dotyczące środowiska

                     Opakowanie bezpośrednie musi zawierać informacje o znaczeniu właściwego dozowania i o najniższej zalecanej temperaturze sprzyjającej niższemu zużyciu energii i wody oraz mniejszemu zanieczyszczeniu wody.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności wraz z próbką etykiety produktu.

            Kryterium 9 – Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym UE

         Logo musi być widoczne i czytelne. Numer rejestracji/pozwolenia dotyczący oznakowania ekologicznego UE musi być umieszczony na produkcie w sposób czytelny i wyraźnie widoczny.
         Wnioskodawca może umieścić na etykiecie fakultatywne pole tekstowe z następującym tekstem:

                     —

                     Ograniczony wpływ na środowisko wodne,

                     —

                     Ograniczona ilość substancji niebezpiecznych,

                     —

                     Sprawdzona skuteczność zmywania.

            Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności wraz z próbką etykiety produktu lub szatą graficzną opakowania z oznakowaniem ekologicznym UE.

            (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30).

            (2)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

            (*1)  „Bez ograniczeń” oznacza: wszystkie substancje dodane celowo, produkty uboczne i zanieczyszczenia z surowców (analityczna granica wykrywalności) niezależnie od stężenia.

            (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

            (4)  Substancję uznaje się za nieulegającą bioakumulacji, jeżeli współczynnik biokoncentracji BCF < 100 lub log Kow < 3,0. Jeżeli dostępna jest zarówno wartość BCF, jak i log Kow, stosuje się najwyższą zmierzoną wartość BCF.

            (*2)  W tym stabilizatory oraz inne substancje pomocnicze w preparatach.

            (*3)  W stężeniu poniżej 0,2 % w surowcu, o ile całkowite stężenie w produkcie końcowym jest mniejsze niż 0,10 %.

            (*4)  EVA – etylen z octanem winylu, HDPE – polietylen o wysokiej gęstości, PET – politereftalan etylenu, PETG – politereftalan etylenu modyfikowany glikolem, PP – polipropylen, PS – polistyren, PVC – polichlorek winylu.

            (5)  Dostępne na stronie internetowej: [URL for protocol on EU Ecolabel website will be inserted later – currently all proposed protocol documents can be found in the Technical Report].


title: Decyzja nr U4 z dnia 13 grudnia 2011 r. dotycząca procedur zwrotu zgodnie z art. 65 ust. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i art. 70 rozporządzenia (WE) nr 987/2009  Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią

text:
               25.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 57/4

         DECYZJA NR U4
   z dnia 13 grudnia 2011 r.
   dotycząca procedur zwrotu zgodnie z art. 65 ust. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i art. 70 rozporządzenia (WE) nr 987/2009
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)
   2012/C 57/04
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO,
   uwzględniając art. 72 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, zgodnie z którym Komisja Administracyjna odpowiada za rozpatrywanie wszelkich spraw administracyjnych lub dotyczących wykładni, wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia (WE) nr 987/2009,
   uwzględniając art. 65 ust. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,
   uwzględniając art. 70 rozporządzenia (WE) nr 987/2009,
   działając zgodnie z warunkami określonymi w art. 71 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 883/2004,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 65 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 wprowadza mechanizm zwrotu w celu zapewnienia bardziej sprawiedliwej równowagi finansowej między państwami członkowskimi w przypadku osób bezrobotnych mających miejsce zamieszkania w państwie członkowskim innym niż państwo właściwe. Zwroty rekompensują dodatkowe obciążenia finansowe państwa członkowskiego zamieszkania, które udziela świadczeń dla bezrobotnych zgodnie z art. 65 ust. 5 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 883/2004, nie pobrawszy uprzednio żadnych składek od osób zainteresowanych podczas ich ostatniej działalności wykonywanej w innym państwie członkowskim.

               (2)

               Świadczenia dla bezrobotnych udzielane zgodnie z art. 65 ust. 5 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 883/2004 przez państwo członkowskie zamieszkania w ustalonym terminie podlegają zwrotowi dokonywanemu przez państwo, którego ustawodawstwu bezrobotny ostatnio podlegał, niezależnie od warunków nabycia świadczeń dla bezrobotnych określonych w ustawodawstwie tego ostatniego państwa.

               (3)

               Podczas gdy zdanie czwarte art. 65 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 dopuszcza odjęcie okresu eksportu świadczeń zgodnie z ust. 5 lit. b) tego artykułu od okresu objętego zwrotem, to nie dopuszcza się odjęcia innych okresów otrzymywania świadczeń dla bezrobotnych udzielanych przez państwo, w którym osoba zainteresowana wykonywała swoją ostatnią działalność (w szczególności zgodnie z art. 65 ust. 1 lub zgodnie z art. 65 ust. 2 ostatnie zdanie rozporządzenia (WE) nr 883/2004).

               (4)

               Wspólnie uzgodnione najlepsze praktyki przyczynią się do szybkiego i skutecznego regulowania płatności między instytucjami.

               (5)

               Zapewnienie jednolitego i spójnego stosowania przepisów UE dotyczących procedur zwrotu zgodnie z art. 65 ust. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i art. 70 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 wymaga transparentności i wytycznych dla instytucji,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   I.   OGÓLNE ZASADY PROCEDURY ZWROTU

               1.

               Jeśli świadczenia dla bezrobotnych zostały udzielone osobie zainteresowanej zgodnie z art. 65 ust. 5 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 883/2004 (zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”) przez państwo zamieszkania tej osoby, to dla podziału obciążeń finansowych między państwem zamieszkania (zwanym dalej „państwem-wierzycielem”) a państwem, którego ustawodawstwu bezrobotny ostatnio podlegał (zwanym dalej „państwem-dłużnikiem”) mają zastosowanie przepisy dotyczące zwrotu, o których mowa w ust. 6 i 7 tego artykułu.

               2.

               Wniosek o zwrot nie może zostać odrzucony z tej przyczyny, że na podstawie ustawodawstwa krajowego państwa-dłużnika osoba zainteresowana nie spełniłaby warunków do otrzymywania świadczeń dla bezrobotnych.

               3.

               Państwo-wierzyciel może ubiegać się o zwrot tylko w przypadku, gdy przed uzyskaniem statusu bezrobotnego osoba zainteresowana spełniła jakiekolwiek okresy zatrudnienia lub pracy na własny rachunek w państwie-dłużniku oraz jeśli okresy te są uznawane do celów świadczeń dla bezrobotnych w państwie-dłużniku.

         II.   OKREŚLENIE OKRESU OBJĘTEGO ZWROTEM

               1.

               Określony w art. 65 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego okres 3 lub 5 miesięcy, za który można ubiegać się o zwrot (zwany dalej „okresem objętym zwrotem”) rozpoczyna się pierwszego dnia, za który rzeczywiście przysługują świadczenia dla bezrobotnych. Okres objęty zwrotem kończy się wraz z upływem terminu określonego w art. 65 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego (3 lub 5 miesięcy), bez względu na jakiekolwiek obniżenie, zawieszenie lub wstrzymanie uprawnienia lub wypłaty świadczeń w tym okresie na podstawie ustawodawstwa państwa-wierzyciela.

               2.

               Nowy wniosek o zwrot może być złożony tylko w przypadku, gdy osoba zainteresowana spełnia warunki do nabycia nowego uprawnienia do świadczeń, określone w ustawodawstwie państwa-wierzyciela, na podstawie art. 65 ust. 5 lit. a) rozporządzenia podstawowego, przy czym uprawnienie to nie stanowi kontynuacji poprzedniej decyzji o przyznaniu świadczeń dla bezrobotnych.

               3.

               Niezależnie od art. 65 ust. 6 zdanie czwarte rozporządzenia podstawowego od okresu objętego zwrotem nie odejmuje się innych okresów otrzymywania świadczeń dla bezrobotnych wypłacanych na podstawie ustawodawstwa państwa-dłużnika.

         III.   PRZEDŁUŻENIE OKRESU OBJĘTEGO ZWROTEM ZGODNIE Z ART. 65 UST. 7 ROZPORZĄDZENIA PODSTAWOWEGO

               1.

               Zgodnie z art. 65 ust. 7 rozporządzenia podstawowego okres objęty zwrotem zostaje przedłużony do 5 miesięcy, pod warunkiem, że w okresie 24 miesięcy poprzedzających dzień, za który rzeczywiście przysługują świadczenia dla bezrobotnych, osoba zainteresowana spełniła co najmniej 12 miesięcy zatrudnienia lub pracy na własny rachunek uznawanych do celów świadczeń dla bezrobotnych.

               2.

               Nie można odmówić przedłużenia okresu objętego zwrotem zgodnie z art. 65 ust. 7 rozporządzenia podstawowego z tej przyczyny, że na podstawie ustawodawstwa krajowego państwa-dłużnika osoba zainteresowana nie spełniłaby warunków do otrzymywania świadczeń dla bezrobotnych.

         IV.   USTALANIE MAKSYMALNEJ KWOTY ZWROTU ZGODNIE Z ART. 70 ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 987/2009 (ZWANEGO DALEJ „ROZPORZĄDZENIEM WYKONAWCZYM”)

               1.

               W terminie sześciu miesięcy od końca danego roku kalendarzowego Komisja Administracyjna zawiadamiana jest o maksymalnej kwocie zwrotu, o której mowa w ostatnim zdaniu art. 70 rozporządzenia wykonawczego i mającej zastosowanie między państwami członkowskimi wymienionymi w załączniku 5 do tego rozporządzenia. Zawiadomienie dokonywane przez każde państwo członkowskie wymienione w załączniku 5 zawiera maksymalną kwotę obowiązującą dla danego roku kalendarzowego, jak również opis sposobu obliczenia tej kwoty.

         V.   PRZEPISY RÓŻNE

               1.

               W przypadku przedłożenia państwu-dłużnikowi wniosku o zwrot, wszelkie dalsze zmiany dokonane mocą wsteczną zgodnie z ustawodawstwem państwa-wierzyciela w podlegającej zwrotowi kwocie świadczeń dla bezrobotnych nie mają wpływu na wniosek przedłożony przez państwo-wierzyciela.

               2.

               „Pełna kwota” świadczeń udzielanych przez instytucję miejsca zamieszkania (art. 65 ust. 6 zdanie drugie rozporządzenia podstawowego) obejmuje koszty całkowite świadczeń dla bezrobotnych poniesione przez państwo-wierzyciela przed wszelkimi odliczeniami („kwota brutto”).

         VI.   PRZEPISY KOŃCOWE

               1.

               Przepisy dotyczące zwrotów zgodnie z art. 65 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego dotyczą wyłącznie świadczeń udzielanych na podstawie art. 65 ust. 5 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

               2.

               Przy stosowaniu procedur zwrotu naczelną zasadą powinna być dobra współpraca pomiędzy instytucjami, pragmatyzm oraz elastyczność.

               3.

               Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               4.

               Niniejszą decyzję stosuje się od pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po jej opublikowaniu dla wszystkich wniosków o zwrot, które nie zostały rozpatrzone przed tą datą.

            Przewodnicząca Komisji Administracyjnej

         Elżbieta ROŻEK


title: 2010/294/: Decyzja Rady z dnia 10 maja 2010 r. w sprawie wyznaczenia Europejskiej Stolicy Kultury na rok 2014

text:
               22.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 126/24

         DECYZJA RADY
   z dnia 10 maja 2010 r.
   w sprawie wyznaczenia Europejskiej Stolicy Kultury na rok 2014
   (2010/294/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję nr 1622/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającą działanie Wspólnoty na rzecz obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury” w latach 2007–2019 (1), w szczególności jej art. 9 ust. 3,
   uwzględniając sprawozdania komisji selekcyjnej z września 2009 roku na temat procedury wyboru Europejskiej Stolicy Kultury w Szwecji i na Łotwie oraz pozytywną opinię wydaną przez Parlament Europejski,
   mając na względzie fakt, że kryteria, o których mowa w art. 4 decyzji nr 1622/2006/WE, zostały całkowicie spełnione,
   uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 23 kwietnia 2010 r.,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Niniejszym wyznacza się miasta Umeå (Szwecja) i Ryga (Łotwa) na Europejskie Stolice Kultury w roku 2014.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 maja 2010 r.

            W imieniu Rady

         Á. GONZÁLEZ-SINDE REIG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 304 z 3.11.2006, s. 1.