title: 2012/441/WE: Decyzja Rady z dnia 9 października 2009 r. dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu zmieniającego Eurośródziemnomorską umowę dotyczącą usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej#Protokół zmieniający Eurośródziemnomorską umowę dotyczącą usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

text:
               27.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 200/24

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 października 2009 r.
   dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu zmieniającego Eurośródziemnomorską umowę dotyczącą usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   (2012/441/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w związku z art. 300 ust. 2, art. 300 ust. 3 akapit pierwszy i art. 300 ust. 4,
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 grudnia 2004 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy eurośródziemnomorskiej dotyczącej usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej.

               (2)

               Eurośródziemnomorska umowa dotycząca usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony (zwana dalej „umową”), została podpisana w Brukseli dnia 12 grudnia 2006 r. (1).

               (3)

               Traktat dotyczący przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej został podpisany w Luksemburgu dnia 25 kwietnia 2005 r. i wszedł w życie dnia 1 stycznia 2007 r.

               (4)

               Protokół zmieniający umowę jest niezbędny w celu uwzględnienia przystąpienia dwóch nowych państw członkowskich.

               (5)

               Protokół został wynegocjowany przez Strony w dniu 19 marca 2007 r.

               (6)

               Należy zatem podpisać protokół i tymczasowo go stosować w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego zawarcia,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich podpisanie Protokołu zmieniającego Eurośródziemnomorską umowę dotyczącą usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej (zwanego dalej „protokołem”), z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   2.   Tekst protokołu jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Artykuł 3
   Z zastrzeżeniem wzajemności w oczekiwaniu na jego formalne zawarcie, protokół stosuje się tymczasowo od momentu jego podpisania przez Strony.
   Artykuł 4
   Rada dokonuje notyfikacji, o której mowa w art. 4 ust. 1 protokołu.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 października 2009 r.

            W imieniu Rady

         Å. TORSTENSSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 55.

      PROTOKÓŁ
      zmieniający Eurośródziemnomorską umowę dotyczącą usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
      KRÓLESTWO BELGII,
      REPUBLIKA BUŁGARII,
      REPUBLIKA CZESKA,
      KRÓLESTWO DANII,
      REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
      REPUBLIKA ESTOŃSKA,
      IRLANDIA,
      REPUBLIKA GRECKA,
      KRÓLESTWO HISZPANII,
      REPUBLIKA FRANCUSKA,
      REPUBLIKA WŁOSKA,
      REPUBLIKA CYPRYJSKA,
      REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
      REPUBLIKA LITEWSKA,
      WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
      REPUBLIKA WĘGIERSKA,
      MALTA,
      KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
      REPUBLIKA AUSTRII,
      RZECZPOSPOLITA POLSKA,
      REPUBLIKA PORTUGALSKA,
      RUMUNIA,
      REPUBLIKA SŁOWACKA,
      REPUBLIKA SŁOWENII,
      REPUBLIKA FINLANDII,
      KRÓLESTWO SZWECJI,
      ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
      zwane dalej „państwami członkowskimi”, oraz
      WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
      zwana dalej „Wspólnotą”,
      reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej,
      z jednej strony, oraz
      KRÓLESTWO MAROKA,
      zwane dalej „Marokiem”,
      z drugiej strony,
      uwzględniając przystąpienie Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, a tym samym do Wspólnoty, w dniu 1 stycznia 2007 r.,
      UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Republika Bułgarii i Rumunia stają się Stronami Eurośródziemnomorskiej umowy dotyczącej usług lotniczych między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony (zwanej dalej „umową”), podpisanej w Brukseli dnia 12 grudnia 2006 r.
      Artykuł 2
      1.   W załączniku II do umowy (dwustronne umowy między Marokiem a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej) dodaje się następujące postanowienia:

                  a)

                  po tiret pierwszym:

                              „—

                              Umowa o transporcie lotniczym między Bułgarską Republiką Ludową a Królestwem Maroka podpisana w Rabacie dnia 14 października 1966 r.;”;

                  b)

                  po tiret szesnastym:

                              „—

                              Umowa o cywilnym transporcie lotniczym między rządem Socjalistycznej Republiki Rumunii a rządem Królestwa Maroka podpisana w Bukareszcie dnia 6 grudnia 1971 r.
                              Ostatnio zmieniona Protokołem ustaleń zawartym w Rabacie dnia 29 lutego 1996 r.;”.

            2.   W pkt 1 załącznika III do umowy (zezwolenia eksploatacyjne i pozwolenia techniczne: właściwe organy) dodaje się następujące postanowienia:

                  a)

                  po wpisie dotyczącym Belgii:
                  „Bułgaria:
                  Dyrekcja Generalna Administracji Lotnictwa Cywilnego
                  Ministerstwo transportu, technologii informacyjnej i komunikacyjnej”;

                  b)

                  po wpisie dotyczącym Republiki Słowackiej:
                  „Rumunia:
                  Dyrekcja Generalna Infrastruktury i Lotnictwa Cywilnego
                  Ministerstwo Transportu i Infrastruktury”.

            Artykuł 3
      Teksty umowy w językach bułgarskim i rumuńskim, załączone do niniejszego protokołu, są autentyczne na tych samych warunkach jak inne wersje językowe.
      Artykuł 4
      1.   Niniejszy protokół zostaje zatwierdzony przez Strony zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi. Niniejszy protokół wchodzi w życie z dniem wejścia w życie umowy. Jednakże jeżeli niniejszy protokół zostanie zatwierdzony przez umawiające się Strony po wejściu w życie umowy, protokół wejdzie w życie zgodnie z art. 27 ust. 1 umowy w dniu, w którym Strony poinformują się nawzajem o zakończeniu wewnętrznych procedur zatwierdzenia.
      2.   Niniejszy protokół jest stosowany tymczasowo od momentu jego podpisania przez Strony.
      Artykuł 5
      Niniejszy protokół został sporządzony w Brukseli dnia 18 czerwca 2012 r., w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i arabskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

            За дьржавите-членки
            Por los Estados miembros
            Za členské státy
            For medlemsstaterne
            Für die Mitgliedstaaten
            Liikmesriikide nimel
            Για τα κράτη μέλη
            For the Member States
            Pour les États membres
            Per gli Stati membri
            Dalīvalstu vārdā –
            Valstybių narių vardu
            A tagállamok részéről
            Għall-Istati Membri
            Voor de lidstaten
            W imieniu Państw Członkowskich
            Pelos Estados-Membros
            Pentru statele membre
            Za členské štáty
            Za države članice
            Jäsenvaltioiden puolesta
            För medlemsstaternas

            За Европейския съюз
            Por la Unión Europea
            Za Evropskou unii
            For Den Europæiske Union
            Für die Europäische Union
            Euroopa Liidu nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
            For the European Union
            Pour l’Union européenne
            Per l’Unione europea
            Eiropas Savienības vārdā –
            Europos Sąjungos vardu
            Az Európai Unió részéről
            Għall-Unjoni Ewropea
            Voor de Europese Unie
            W imieniu Unii Europejskiej
            Pela União Europeia
            Pentru Uniunea Europeană
            Za Európsku úniu
            Za Evropsko unijo
            Euroopan unionin puolesta
            För Europeiska unionen

            За Кралство Мароко
            Por el Reino de Marruecos
            Za Marocké království
            For Kongeriget Marokko
            Für das Königreich Marokko
            Maroko Kuningriigi nimel
            Για το Βασίλειο του Μαρόκου
            For the Kingdom of Morocco
            Pour le Royaume du Maroc
            Per il Regno del Marocco
            Marokas Karalistes vārdā –
            Maroko Karalystės vardu
            A Marokkói Királyság nevében
            Għar-Renju tal-Marokk
            Voor het Koninkrijk Marokko
            W imieniu Królestwa Maroka
            Pelo Reino de Marrocos
            Pentru Regatul Maroc
            Za Marocké kráľovstvo
            Za Kraljevino Maroko
            Marokon kuningaskunnan puolesta
            För Konungariket Marocko


title: Decyzja Rady 2011/640/WPZiB z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu#Umowa między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu

text:
               30.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 254/1

         DECYZJA RADY 2011/640/WPZiB
   z dnia 12 lipca 2011 r.
   w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 5 i 6,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („wysoki przedstawiciel”),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 2 czerwca 2008 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) przyjęła rezolucję nr 1816 (2008) wzywającą wszystkie państwa do współpracy przy określaniu jurysdykcji oraz prowadzeniu dochodzeń i ściganiu osób odpowiedzialnych za akty piractwa i rozboju dokonane u wybrzeży Somalii. Postanowienia te zostały potwierdzone kolejnymi rezolucjami RB ONZ.

               (2)

               W dniu 10 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (operacja „Atalanta”).

               (3)

               Artykuł 12 wspólnego działania 2008/851/WPZiB przewiduje, że osoby, które podejrzane są o zamiar popełnienia, o popełnianie lub popełnienie aktów piractwa lub rozboju na wodach terytorialnych Somalii, ujęte i przetrzymywane w celu ścigania, a także przedmioty, które służyły do popełnienia tych aktów, mogą zostać przekazane państwu trzeciemu, które chce wykonywać jurysdykcję w odniesieniu do tych osób lub przedmiotów, o ile warunki takiego przekazania zostały uzgodnione z tym państwem trzecim w sposób zgodny z właściwymi przepisami prawa międzynarodowego, w szczególności międzynarodowego prawa praw człowieka, w celu zapewnienia w szczególności, że nikt nie zostanie poddany karze śmierci, torturom ani jakiemukolwiek okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu.

               (4)

               W następstwie przyjęcia w dniu 22 marca 2010 r. przez Radę decyzji upoważniającej do rozpoczęcia negocjacji wysoki przedstawiciel zgodnie z art. 37 TUE negocjował Umowę między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu („Umowę”).

               (5)

               Umowę należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu („Umowa”) zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.
   Tekst Umowy dołączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, notyfikacji przewidzianej w art. 11 ust. 1 Umowy (2).
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

            W imieniu Rady

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

      TŁUMACZENIE
      UMOWA
      między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu
      UNIA EUROPEJSKA (UE),
      z jednej strony, i
      REPUBLIKA MAURITIUSU,
      zwana dalej „Mauritiusem”,
      z drugiej strony,
      razem zwane dalej „Stronami”,
      UWZGLĘDNIAJĄC:

                  —

                  rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) nr 1814 (2008), nr 1838 (2008), nr 1846 (2008), nr 1851 (2008) i rezolucje przyjęte w ich następstwie,

                  —

                  Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 roku (UNCLOS), w szczególności jej art. 100–107 oraz art. 110,

                  —

                  wspólne działanie Rady UE 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (operacja EUNAVFOR Atalanta), zmienione decyzją Rady 2009/907/WPZiB z dnia 8 grudnia 2009 r. (2),

                  —

                  międzynarodowe prawo praw człowieka, w tym Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 roku i Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z 1984 roku,

                  —

                  fakt, że niniejsza Umowa nie będzie miała wpływu na prawa ani obowiązki Stron wynikające z umów międzynarodowych i innych instrumentów ustanawiających międzynarodowe sądy i trybunały, w tym ze Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego,

            UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Cel
      Niniejsza Umowa definiuje warunki i tryb

                  a)

                  przekazywania osób podejrzanych o usiłowanie popełnienia, popełnianie lub popełnienie aktów piractwa na obszarze działań EUNAVFOR, na pełnym morzu poza wodami terytorialnymi Mauritiusu, Madagaskaru, Komorów, Seszeli i wyspy Reunion, i zatrzymanych przez EUNAVFOR;

                  b)

                  przekazywania związanego z tym mienia zajętego przez EUNAVFOR, z EUNAVFOR-u do Mauritiusu; oraz

                  c)

                  traktowania osób przekazanych.

            Artykuł 2
      Definicje
      Do celów niniejszej Umowy:

                  a)

                  „siły morskie dowodzone przez Unię Europejską (EUNAVFOR)” oznaczają dowództwo wojskowe UE oraz kontyngenty narodowe biorące udział w operacji UE „Atalanta”, ich okręty, statki powietrzne oraz zasoby;

                  b)

                  „operacja” oznacza przygotowanie, ustanowienie, wykonanie i wspieranie misji wojskowej ustanowionej wspólnym działaniem Rady UE 2008/851/WPZiB lub aktami przyjętymi w jego następstwie;

                  c)

                  „kontyngenty narodowe” oznaczają jednostki i statki należące do państw członkowskich Unii Europejskiej oraz, zgodnie ze wskazaniami UE, do innych państw biorących udział w operacji;

                  d)

                  „państwo wysyłające” oznacza państwo włączające swój kontyngent narodowy do EUNAVFOR-u;

                  e)

                  „piractwo” oznacza piractwo zgodnie z definicją znajdującą się w art. 101 UNCLOS;

                  f)

                  „osoba przekazana” oznacza każdą osobę podejrzaną o usiłowanie popełnienia, popełnianie lub popełnienie aktów piractwa, przekazaną przez EUNAVFOR Mauritiusowi na mocy niniejszej Umowy.

            Artykuł 3
      Zasady ogólne
      1.   Mauritius może wyrazić zgodę, na wniosek EUNAVFOR-u, na przekazanie osób zatrzymanych przez EUNAVFOR w związku z piractwem i związanego z tym mienia zajętego przez EUNAVFOR, oraz może przekazać takie osoby i mienie swoim właściwym organom w celu przeprowadzenia dochodzenia i ścigania. Decyzję o wyrażeniu zgody w sprawie przyjęcia proponowanego przekazania będzie w każdym indywidualnym przypadku podejmować Mauritius, uwzględniając wszystkie odnośne okoliczności, w tym lokalizację incydentu.
      2.   EUNAVFOR przekazuje osoby wyłącznie właściwym organom ścigania Mauritiusu.
      3.   Przekazanie nie odbywa się zanim właściwe organy ścigania Mauritiusu nie zdecydują w terminie pięciu dni roboczych od daty otrzymania dowodów przekazanych przez EUNAVFOR, że istnieją rozsądne perspektywy wydania wyroku skazującego wobec osób zatrzymanych przez EUNAVFOR.
      4.   Decyzję, czy istnieją rozsądne perspektywy wydania wyroku skazującego, podejmują właściwe organy ścigania Mauritiusu na podstawie dowodów przekazanych przez EUNAVFOR za pośrednictwem stosownych kanałów łączności.
      5.   Każda osoba przekazana traktowana jest w sposób humanitarny i zgodnie ze zobowiązaniami międzynarodowymi w zakresie praw człowieka zapisanymi w konstytucji Mauritiusu, w tym z zakazem tortur oraz okrutnego, nieludzkiego i poniżającego traktowania lub karania, zakazem samowolnych zatrzymań oraz zgodnie z wymogami sprawiedliwego procesu.
      Artykuł 4
      Traktowanie i ściganie osób przekazanych i przeprowadzenie postępowania sądowego w sprawie osób przekazanych
      1.   Zgodnie ze zobowiązaniami międzynarodowymi w zakresie praw człowieka zapisanymi w konstytucji Mauritiusu każda osoba przekazana jest traktowana w sposób humanitarny i nie jest poddawana torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu lub karaniu, otrzymuje odpowiednie zakwaterowanie, wyżywienie i dostęp do opieki medycznej oraz może przestrzegać praktyk religijnych.
      2.   Każda osoba przekazana zostaje niezwłocznie postawiona przed sędzią lub innym urzędnikiem uprawnionym przez ustawę do wykonywania władzy sądowej, który bezzwłocznie podejmuje decyzję o tym, czy osoba ta została zatrzymana zgodnie z prawem, a jeżeli zatrzymanie okaże się nieuzasadnione – zarządza zwolnienie tej osoby.
      3.   Każda osoba przekazana ma prawo do bycia sądzonym w rozsądnym terminie lub do zwolnienia.
      4.   Każda osoba przekazana, przy rozstrzyganiu o zasadności każdego oskarżenia w wytoczonej przeciwko niej sprawie karnej, ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia sprawy przez właściwy, niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony ustawą.
      5.   Każdą osobę przekazaną oskarżoną o popełnienie przestępstwa uważa się za niewinną do czasu udowodnienia jej winy zgodnie z ustawą.
      6.   Każda osoba przekazana, przy rozstrzyganiu o zasadności każdego oskarżenia w wytoczonej przeciwko niej sprawie karnej, ma prawo, na zasadach pełnej równości, co najmniej do następujących gwarancji:

                  a)

                  otrzymania niezwłocznie szczegółowej informacji w języku dla niej zrozumiałym o istocie i przyczynie oskarżenia;

                  b)

                  posiadania odpowiedniego czasu i możliwości do przygotowania obrony i porozumienia się z wybranym przez siebie obrońcą;

                  c)

                  bycia osądzonym bez nieuzasadnionej zwłoki;

                  d)

                  obecności na rozprawie, obrony osobiście lub przez obrońcę przez siebie wybranego; otrzymania informacji, jeżeli nie posiada obrońcy, o istnieniu powyższego prawa; oraz posiadania obrońcy wyznaczonego dla niej w każdym przypadku, kiedy dobro wymiaru sprawiedliwości tego wymaga, bez ponoszenia kosztów obrony w przypadkach, kiedy osoba ta nie posiada dostatecznych środków na ich pokrycie;

                  e)

                  zapoznania się lub spowodowania zapoznania się z wszystkimi dowodami przeciwko niej, w tym ze złożonymi pod przysięgą oświadczeniami świadków, którzy dokonali zatrzymania, oraz zapewnienia obecności i przesłuchania świadków obrony na tych samych warunkach, co świadków oskarżenia;

                  f)

                  korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza, jeżeli dana osoba nie rozumie języka używanego w sądzie lub nie mówi tym językiem;

                  g)

                  nie bycia zmuszonym do zeznawania przeciwko sobie lub do przyznania się do winy.

            7.   Każda osoba przekazana skazana za przestępstwo ma prawo odwołania się do sądu wyższej instancji w celu ponownego rozpatrzenia wyroku skazującego i wymiaru kary zgodnie z prawem Mauritiusu.
      8.   Mauritius może, po konsultacjach z UE, przekazać takie osoby, które zostały skazane i odbywają karę na Mauritiusie, do innego państwa gwarantującego poszanowanie wyżej wymienionych standardów w zakresie praw człowieka, z myślą o odbyciu pozostałej kary w tym innym państwie. W przypadku poważnych obaw co do sytuacji w zakresie praw człowieka w tym innym państwie przekazanie nie następuje, dopóki w drodze konsultacji Stron nie zostanie znalezione zadowalające rozwiązanie uwzględniające wyrażone obawy.
      Artykuł 5
      Kara śmierci
      Żadna osoba przekazana nie jest, zgodnie z maurytyjskim aktem dotyczącym zniesienia kary śmierci, oskarżona o czyn zagrożony karą śmierci, nie jest na nią skazana ani nie podlega wykonaniu kary śmierci.
      Artykuł 6
      Dokumentacja i powiadomienia
      1.   Wszelkie przekazania odbywają się na podstawie odpowiedniego dokumentu podpisanego przez przedstawiciela EUNAVFOR-u i przedstawiciela właściwych organów ścigania Mauritiusu.
      2.   EUNAVFOR dostarcza Mauritiusowi dokumentację dotyczącą zatrzymania każdej z osób przekazanych. Dokumentacja ta obejmuje, o ile to możliwe, stan zdrowia osoby przekazanej podczas pozbawienia wolności, moment przekazania jej władzom Mauritiusu, przyczynę zatrzymania, czas i miejsce rozpoczęcia pozbawienia wolności oraz wszelkie decyzje podjęte w związku z jej pozbawieniem wolności.
      3.   Mauritius odpowiada za prowadzenie dokładnej ewidencji wszystkich osób przekazanych, która obejmuje między innymi dokumentację wszelkiego zajętego mienia, stanu zdrowia osoby, miejsca jej przetrzymywania, wszelkich postawionych jej zarzutów i wszelkich istotnych decyzji podjętych podczas ścigania i postępowania sądowego.
      4.   Dokumentacja ta będzie udostępniana przedstawicielom UE i EUNAVFOR-u na pisemny wniosek skierowany do Ministerstwa Spraw Zagranicznych Mauritiusu.
      5.   Ponadto Mauritius powiadamia UE i EUNAVFOR o miejscu przetrzymywania osób przekazanych na mocy niniejszej Umowy, pogorszeniu ich stanu zdrowia i o wszelkich zarzutach niewłaściwego traktowania. Przedstawiciele UE i EUNAVFOR-u mają dostęp do każdej osoby przekazanej na mocy niniejszej Umowy, dopóki przebywa ona w areszcie, i mają prawo ją przesłuchiwać.
      6.   Krajowym i międzynarodowym agencjom humanitarnym zezwala się – na ich wniosek – odwiedzać osoby przekazane na mocy niniejszej Umowy.
      7.   Aby EUNAVFOR mógł zapewnić Mauritiusowi terminową pomoc w zakresie stawiania się świadków z EUNAVFOR-u i dostarczania stosownych dowodów, Mauritius powiadamia EUNAVFOR o zamiarze wszczęcia postępowania sądowego w sprawie karnej przeciwko osobie przekazanej oraz o terminach przedstawiania dowodów i wysłuchiwania zeznań.
      Artykuł 7
      Pomoc UE i EUNAVFOR-u
      1.   EUNAVFOR, w miarę posiadanych środków i możliwości, zapewnia Mauritiusowi wszelką pomoc w celu prowadzenia dochodzeń i ścigania osób przekazanych.
      2.   W szczególności EUNAVFOR:

                  a)

                  przekazuje dokumentację dotyczącą zatrzymania sporządzoną zgodnie z art. 6 ust. 2 niniejszej Umowy;

                  b)

                  postępuje z dowodami zgodnie z wymogami właściwych organów Mauritiusu według ustaleń wykonawczych określonych w art. 10;

                  c)

                  przedstawia zeznania lub złożone pod przysięgą oświadczenia świadków wchodzących w skład EUNAVFOR-u, uczestniczących we wszelkich incydentach, w związku z którymi nastąpiło przekazanie osób na mocy niniejszej Umowy;

                  d)

                  dokłada starań, aby przedstawić zeznania świadków lub złożone pod przysięgą oświadczenia wszelkich innych świadków, którzy nie przebywają na Mauritiusie;

                  e)

                  zachowuje lub przekazuje odnośne zajęte mienie, dowody rzeczowe, zdjęcia i wszelkie przedmioty mające wartość dowodową, które są w posiadaniu EUNAVFOR-u;

                  f)

                  zapewnia, tam gdzie to konieczne, obecność świadków wchodzących w skład EUNAVFOR-u, którzy mają złożyć zeznania przed sądem (lub za pośrednictwem bezpośredniej transmisji telewizyjnej lub wszelkich innych zatwierdzonych środków technologicznych) podczas postępowania sądowego;

                  g)

                  ułatwia, tam gdzie to konieczne, stawienie się innym świadkom, którzy mają złożyć zeznania przed sądem (lub za pośrednictwem bezpośredniej transmisji telewizyjnej lub wszelkich innych zatwierdzonych środków technologicznych) podczas postępowania sądowego;

                  h)

                  ułatwia stawienie się tłumaczy, czego mogą wymagać właściwe organy Mauritiusu, aby pomóc w przeprowadzeniu dochodzenia i prowadzeniu postępowania sądowego w sprawie osób przekazanych.

            3.   O ile zasoby takie nie są przekazywane za pośrednictwem innych darczyńców finansowych, Strony opracowują, zgodnie z mającymi zastosowanie procedurami, ustalenia wykonawcze dotyczące pomocy finansowej, technicznej i innej, aby umożliwić przekazanie, przetrzymywanie, przeprowadzenie dochodzenia w sprawie, ściganie i przeprowadzenie postępowania sądowego wobec osób przekazanych. Przedmiotowe ustalenia wykonawcze mają też objąć pomoc techniczną i logistyczną dla Mauritiusu w zakresie: zmiany prawodawstwa, szkolenia śledczych i prokuratorów, procedury dochodzeniowej i sądowej oraz, w szczególności, ustaleń w zakresie przechowywania i przekazywania dowodów oraz procedury odwoławczej. Ponadto przedmiotowe ustalenia wykonawcze mają służyć repatriacji osób przekazanych w przypadku uniewinnienia lub powstrzymania się od wniesienia aktu oskarżenia, ich przekazaniu do odbycia reszty kary w innym państwie lub ich repatriacji po odbyciu kary pozbawienia wolności na Mauritiusie.
      Artykuł 8
      Związek z innymi prawami osób przekazanych
      Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie stanowi odstępstwa ani nie powinno być rozumiane jako odstępstwo od jakichkolwiek praw przysługujących osobom przekazanym na mocy mającego zastosowanie prawa krajowego lub międzynarodowego.
      Artykuł 9
      Współpraca i spory
      1.   Wszelkie kwestie wynikłe w związku ze stosowaniem niniejszej Umowy są rozpatrywane wspólnie przez właściwe organy Mauritiusu i UE.
      2.   W przypadku braku wcześniejszego rozstrzygnięcia spory dotyczące wykładni lub stosowania niniejszej Umowy rozstrzygane są wyłącznie na drodze dyplomatycznej przez przedstawicieli Mauritiusu i UE.
      Artykuł 10
      Ustalenia wykonawcze
      1.   Do celów stosowania niniejszej Umowy kwestie operacyjne, administracyjne i techniczne mogą być przedmiotem ustaleń wykonawczych dokonanych przez właściwe organy Mauritiusu z jednej strony i właściwe organy UE, jak również właściwe organy państw wysyłających z drugiej strony.
      2.   Ustalenia wykonawcze mogą obejmować między innymi:

                  a)

                  wskazanie właściwych organów ścigania Mauritiusu, którym EUNAVFOR może przekazywać osoby;

                  b)

                  areszt, w którym będą przebywać osoby przekazane;

                  c)

                  sposób postępowania z dokumentami, w tym dokumentami związanymi ze zbieraniem dowodów, które zostaną przekazane właściwym organom ścigania Mauritiusu przy przekazaniu danej osoby;

                  d)

                  punkty kontaktowe do celów powiadomień;

                  e)

                  formularze wykorzystywane do przekazywania osób;

                  f)

                  zapewnianie wsparcia technicznego, wiedzy fachowej, szkolenia i innych rodzajów pomocy, o których mowa w art. 7, na wniosek Mauritiusu, służących osiągnięciu celów niniejszej Umowy.

            Artykuł 11
      Wejście w życie i zakończenie stosowania
      1.   Niniejsza Umowa stosowana jest tymczasowo od dnia podpisania i wchodzi w życie po tym, gdy każda ze Stron powiadomi drugą Stronę o zakończeniu procedury wewnętrznej służącej ratyfikacji Umowy.
      2.   Niniejsza Umowa obowiązuje do zakończenia operacji, o czym powiadamia EUNAVFOR. Niemniej jednak każda ze Stron może, w drodze pisemnego powiadomienia, wypowiedzieć niniejszą Umowę. Wypowiedzenie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia. W przypadku gdy UE stwierdzi, że natychmiastowe wypowiedzenie niniejszej Umowy uzasadnione jest zmianą w prawie karnym materialnym Mauritiusu, o którym mowa w niniejszej Umowie, UE jest uprawniona do wypowiedzenia Umowy ze skutkiem od dnia wysłania powiadomienia. Żadne zmiany w prawie karnym materialnym Mauritiusu nie mogą wpływać niekorzystnie na osoby już przekazanie zgodnie z niniejszą Umową.
      3.   Niniejsza Umowa może być zmieniona w formie pisemnego porozumienia między Stronami.
      4.   Zakończenie stosowania niniejszej Umowy nie wpływa na żadne prawa ani obowiązki wynikające ze stosowania niniejszej Umowy przed takim zakończeniem, w tym na prawa wszelkich osób przekazanych, dopóki są przetrzymywane w areszcie lub dopóki toczy się w ich sprawie postępowanie na Mauritiusie.
      5.   Po zakończeniu operacji wszystkie prawa przysługujące EUNAVFOR-owi na mocy niniejszej Umowy mogą być wykonywane przez każdą osobę lub podmiot wyznaczone przez Wysokiego Przedstawiciela UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa. Wyznaczoną osobą lub podmiotem może być między innymi szef lub członek personelu delegatury UE na Mauritiusie lub pracownik dyplomatyczny lub urzędnik konsularny państwa członkowskiego UE akredytowany na Mauritiusie. Po zakończeniu operacji wszystkie powiadomienia, które miały zostać przekazane EUNAVFOR-owi na mocy niniejszej Umowy, są przekazywane Wysokiemu Przedstawicielowi UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.

         Sporządzono w Port Louis w dniu czternastego lipca dwa tysiące jedenastego roku w dwóch egzemplarzach, każdy w języku angielskim.

               W imieniu Unii Europejskiej

               W imieniu Mauritiusu

         (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

         (2)  Dz.U. L 322 z 9.12.2009, s. 27.


title: 2011/559/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/93

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
   (2011/559/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0215/2010) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności dotyczące wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw wydane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),

               —

               uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0138/2011),

               1.

               udziela Sekretarzowi Generalnemu Trybunału Obrachunkowego absolutorium z wykonania budżetu Trybunału Obrachunkowego za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2011 r.
      zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0215/2010) (2),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności dotyczące wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw wydane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),

                  —

                  uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0138/2011),

                  1.

                  zauważa, że w 2009 r. Trybunał Obrachunkowy dysponował środkami na zobowiązania wynoszącymi ogółem 188 000 000 EUR (133 000 000 EUR w 2008 r., 122 000 000 EUR w 2007 r.), przy stopie wykorzystania wynoszącej 92,19 %, co kształtuje się poniżej średniej innych instytucji (97,69 %);

                  2.

                  przypomina, że za rok budżetowy 2009 audyt sprawozdania finansowego Trybunału Obrachunkowego przeprowadziła firma zewnętrzna, PricewaterhouseCoopers (jak w 2007 i 2008 r.), która doszła do następujących wniosków:

                              a)

                              w odniesieniu do poprawności sprawozdań finansowych na rok budżetowy 2009, „naszym zdaniem przedstawione sprawozdania finansowe dają prawdziwy i rzetelny obraz sytuacji finansowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego na dzień 31 grudnia 2009 r., a także jego wyników finansowych i przepływów pieniężnych na zakończony rok, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r., rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania wspomnianego rozporządzenia oraz zasadami rachunkowości Europejskiego Trybunału Obrachunkowego”; oraz

                              b)

                              w odniesieniu do wykorzystania zasobów finansowych przeznaczonych dla Trybunału Obrachunkowego oraz prawidłowości procedur kontroli przeprowadzonych w roku finansowym 2009 stwierdzono, że: „naszej uwagi nie zwróciło nic, co pozwoliłoby nam przypuszczać, że we wszystkich istotnych aspektach oraz w oparciu o kryteria opisane powyżej: (a) zasoby przyznane Trybunałowi nie zostały wykorzystane zgodnie z ich przeznaczeniem; (b) ustanowione procedury kontroli nie dają niezbędnych gwarancji dla zapewnienia zgodności operacji finansowych z obowiązującymi zasadami i przepisami”;

                  3.

                  przyjmuje z zadowoleniem strategię kontrolną Trybunału Obrachunkowego na lata 2009–2012 oraz popiera jej priorytetowe cele (maksymalne zwiększenie ogólnego oddziaływania kontroli oraz podniesienie wydajności poprzez optymalne wykorzystanie zasobów); oczekuje, że Trybunał Obrachunkowy przedstawi sprawozdanie z działań podjętych w celu wdrożenia tej strategii kontrolnej oraz wykaże postępy w tym kierunku, wykorzystując kluczowe wskaźniki wydajności, w szczególności dzięki wprowadzeniu wskaźników 1–4 w 2010 r.; ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje plan opublikowania podsumowania działań podjętych w następstwie sprawozdań specjalnych w celu zwiększenia ich oddziaływania;

                  4.

                  wyraża zadowolenie z poprawy między rokiem 2008 a 2009 kluczowych wskaźników wydajności i odnotowuje z zadowoleniem, że Trybunał Obrachunkowy zrealizował swoje cele w zakresie wskaźników 8 i 9; stwierdza, że Trybunał Obrachunkowy nie osiągnął celu w odniesieniu do 10. kluczowego wskaźnika wydajności, gdyż między rokiem 2008 a 2009 liczba dni szkoleń zmniejszyła się z 10 do 9, zaś liczba dni poświęconych przez kontrolerów na szkolenie zawodowe z wyłączeniem kursów językowych zmniejszyła się z 7 do 4, co nie jest zgodne z wytycznymi Międzynarodowej Federacji Księgowych (40 godzin/5 dni);

                  5.

                  odnotowuje znacznie większą liczbę sprawozdań sporządzonych przez Trybunał Obrachunkowy, a w szczególności więcej sprawozdań specjalnych (z 12 do 18) oraz specjalnych sprawozdań rocznych (z 29 do 37), pomimo że liczba opinii zmniejszyła się; oczekuje, że kontrole wykonania stanowiące podstawę specjalnych sprawozdań Trybunału Obrachunkowego przyczynią się do wypełnienia jego głównego zadania kontroli finansów Unii Europejskiej;

                  6.

                  wyraża niepokój w związku z niedostatkiem szczegółowych informacji w poszczególnych rocznych sprawozdaniach Trybunału Obrachunkowego dotyczących agencji; zachęca Trybunał Obrachunkowy do ujmowania w przyszłości pełniejszych informacji w swoich sprawozdaniach na temat agencji, w szczególności w odniesieniu do wniosków zawartych w sprawozdaniach audytorów wewnętrznych;

                  7.

                  wyraża zadowolenie z faktu, że podczas przygotowania rocznego sprawozdania za rok budżetowy 2009 Trybunał Obrachunkowy przeprowadził pogłębioną ocenę systemów nadzoru i kontroli w Trybunale Sprawiedliwości, urzędzie Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, która to ocena obejmowała analizę dodatkowej próby transakcji płatności dotyczących zasobów kadrowych oraz innych wydatków administracyjnych;

                  8.

                  zachęca Trybunał Obrachunkowy do dalszego stosowania i zwiększenia zakresu tej praktyki, a w szczególności do rozważenia przeprowadzenia pogłębionej oceny systemów nadzoru i kontroli w Radzie; zachęca również Trybunał Obrachunkowy do rozpatrzenia możliwości wykorzystania nowych innowacyjnych metod prowadzenia audytu, w tym nowych narzędzi, o których mowa w strategii kontroli na lata 2009–2012, a co za tym idzie, do zbadania możliwości dalszej poprawy wyników i skuteczności audytu;

                  9.

                  uważa, że współpraca między Trybunałem Obrachunkowym a Parlamentem może zostać dodatkowo zacieśniona poprzez zoptymalizowanie metod pracy i podejścia, a także dodatkowe wzmocnienie synergii między dwiema instytucjami; w związku z powyższym wyraża zadowolenie z przyjętych przez Trybunał Obrachunkowy środków służących zreformowaniu i ciągłemu wzmacnianiu jego roli, zgodnie z postulatem Parlamentu, by oceny i kontrole prowadzone przez Trybunał miały szersze i głębsze oddziaływanie, by jego dane były bardziej skuteczne i przydatne, a systemy i procedury bardziej wiarygodne; oczekuje z zainteresowaniem wzajemnej weryfikacji kontrolnej, którą Trybunał Obrachunkowy zamierza przeprowadzić w 2011 r., tj. w trzy lata po pozytywnej wzajemnej weryfikacji przeprowadzonej w 2008 r.; zapowiada w związku z powyższym, że zamierza sporządzić sprawozdanie z własnej inicjatywy na temat ewentualnych propozycji usprawnień w Trybunale Obrachunkowym, mając całkowitą pewność, że może on liczyć na bliską współpracę z Trybunałem;

                  10.

                  odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy w 2009 r. zatrudnił 112 pracowników (69 urzędników, 14 pracowników czasowych, 29 pracowników kontraktowych), a całkowita liczba wolnych etatów pod koniec 2009 r. (49) zmniejszyła się znacznie w porównaniu z końcem roku 2008 (68); wyraża zadowolenie z faktu, że zmniejszyły się opóźnienia w procedurze zatrudniania w Trybunale Obrachunkowym;

                  11.

                  wyraża zadowolenie ze stałej poprawy parytetu mężczyzn i kobiet zatrudnionych w Trybunale Obrachunkowym, a w szczególności ze zmniejszających się dysproporcji na poziomie stanowisk asystentów oraz kierowników działów i dyrektorów;

                  12.

                  zauważa, że sprawozdanie audytora wewnętrznego Trybunału Obrachunkowego za rok 2009 było w znacznej mierze pozytywne; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje fakt, że większość zaleceń audytora wewnętrznego została przyjęta i uwzględniona w programach naprawczych;

                  13.

                  z zadowoleniem przyjmuje obecną pomyślną współpracę międzyinstytucjonalną z Europejską Szkołą Administracji i Trybunałem Sprawiedliwości w zakresie szkoleń;

                  14.

                  odnotowuje, że w 2010 r. wprowadzono zmiany do regulaminu Trybunału Obrachunkowego i zachęca Trybunał Obrachunkowy do przedstawienia oceny skutków tych zmian w rocznym sprawozdaniu z działalności;

                  15.

                  przypomina, w odniesieniu do oświadczeń majątkowych członków, że zgodnie z kodeksem postępowania przyjętym przez Trybunał Obrachunkowy, jego członkowie składają oświadczenia majątkowe na ręce prezesa Trybunału Obrachunkowego, który zapewnia ich tajność, oraz gwarantuje, że oświadczenia te nie są podawane do publicznej wiadomości; potwierdza swe stanowisko, że w interesie przejrzystości oświadczenia majątkowe członków wszystkich instytucji Unii powinny być dostępne w Internecie za pośrednictwem rejestru publicznego oraz wzywa Trybunał Obrachunkowy do podjęcia niezbędnych kroków w tej sprawie i do dostosowania swoich zasad dotyczących deklaracji majątkowych do nowego projektu kodeksu postępowania komisarzy oraz i przyjęcia go w stosownych przypadkach za podstawę;

                  16.

                  przypomina, że niezależność, nieskazitelność, bezstronność, najwyższa jakość i profesjonalizm stanowią podstawowe wartości Trybunału Obrachunkowego, oraz uważa, że wiadomości przekazane niedawno przez media wymagają refleksji; przypomina również, że podczas prezentacji sprawozdania z wzajemnej weryfikacji przewodniczący Trybunału Obrachunkowego zapowiedział, że po trzech latach zostanie przeprowadzona wzajemna weryfikacja kontrolna; zwraca się do Trybunału Obrachunkowego o przedstawienie właściwej komisji Parlamentu wyników tej wzajemnej weryfikacji, aby ponownie zapewnić poszanowanie tych wartości, a w szczególności obiektywizmu i bezstronności, profesjonalizmu i niezawisłości Trybunału Obrachunkowego;

                  17.

                  wyraża uznanie dla Trybunału Obrachunkowego za jakość rocznego sprawozdania z działalności;

                  18.

                  odnotowuje, że, inaczej niż w poprzednich latach, misje do państw spoza Unii nie zostały przedstawione w 2009 r. z podziałem na poszczególne kraje.

         (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

         (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

         (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

         (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.


title: 2013/576/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/228

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011
   (2013/576/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, w szczególności jego art. 44,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0074/2013),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 92.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2) („rozporządzenie finansowe”), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, w szczególności jego art. 44,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0074/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) za rok budżetowy 2011 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u podstaw sprawozdania są zgodne z prawem i prawidłowe,

                  B.

                  mając na uwadze, że budżet Urzędu na rok budżetowy 2011 wyniósł 77 309 800 EUR, w porównaniu z 74 700 000 w 2010 r., co stanowi wzrost o 3,49 %, mając na uwadze, że Urząd jest w całości finansowany z wkładu Unii,

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  przyznaje, że działania w zakresie monitorowania budżetu podejmowane w ciągu roku budżetowego przyczyniają się do stale wysokiego wskaźnika wykonania budżetu, który wyniósł 98,47 % (98,8 % w 2010 r.);

                  2.

                  zauważa, że wskaźnik wykonania środków na płatności wyniósł 82,05 %, co stanowi niewielki spadek w porównaniu z rokiem poprzednim (83,51 %);

                  3.

                  stwierdza, iż w 2011 r. kwota udostępniona Urzędowi z budżetu unijnego wyniosła 78 800 000 EUR; zauważa, iż przed końcem 2011 r. Urząd obsadził 334 z 355 stanowisk oraz zatrudnił 109 pracowników kontaktowych i oddelegowanych ekspertów krajowych; zwraca się do Urzędu o poprawienie poziomu zatrudnienia, lecz jest w pełni świadomy tego, iż Urząd stoi w obliczu pewnych problemów związanych z transportem z powodu jego lokalizacji;

                  4.

                  przypomina Urzędowi o konieczności lepszego przestrzegania zasady jednoroczności; uznaje rok 2011 r. za szczególny z powodu przeniesienia do nowej siedziby i związanego z tym opóźnienia w uregulowaniu płatności;

         Polityka w zakresie nieruchomości

                  5.

                  odnotowuje, że w grudniu 2011 r. Urząd nabył za 36,8 mln EUR nowy budynek, w którym mieści się jego siedziba; kwota ta zostanie spłacona w ratach kwartalnych w ciągu 25 lat, a odsetki wyniosą 18,5 mln EUR; zauważa ponadto, że Trybunał Obrachunkowy wyraził wątpliwości, czy nie było możliwości zwrócenia się do władzy budżetowej o znalezienie bardziej ekonomicznej alternatywy, zgodnej z zasadą należytego zarządzania finansami i w pełni zapewniającej przestrzeganie rozporządzenia finansowego;

                  6.

                  przyjmuje do wiadomości, na podstawie informacji przekazanych przez Urząd, że projekt dotyczący nieruchomości został przez Urząd przedstawiony władzy budżetowej w 2005 r., wraz z porozumieniem w sprawie rozłożenia spłaty kwoty zakupu na 25 lat, i że został on przez władzę budżetową zatwierdzony; odnotowuje, że – na propozycję Trybunału Obrachunkowego – zwrócono się do Komisji o dodatkowe środki na płatności, tak aby uregulować pełną kwotę zakupu za pomocą jednej spłaty; odnotowuje jednak, że nie było możliwości zwiększenia środków na rzecz Urzędu celem pokrycia jednej wpłaty zaliczkowej w obecnej sytuacji ograniczania wydatków; zauważa, że warunki przyjęte dla tego zakupu doprowadziły do ograniczenia kosztów siedziby Urzędu w porównaniu z wykorzystywanym dotychczas rozwiązaniem polegającym na wynajmie;

         Przesunięcia

                  7.

                  zauważa, na podstawie sprawozdania Trybunału Obrachunkowego i rocznego sprawozdania z działalności Urzędu, że w 2011 r. zrealizowano 13 przesunięć budżetowych; zauważa w szczególności, że 2,46 mln EUR przeniesiono z tytułu 1 do pozycji budżetowych na infrastrukturę i IT w tytule 2, w celu zapewnienia środków na dostosowanie systemów IT i systemów finansowych w związku z reorganizacją i migracją do systemu finansowania opartego na rachunkowości memoriałowej oraz w celu zwiększenia środków udostępnionych na przeprowadzkę do stałej siedziby i jej wyposażenie; zauważa ponadto, że przeniesienia zrealizowano w obrębie tytułu 2 i 3; z niepokojem odnotowuje uwagę Trybunału Obrachunkowego, że sytuacja ta wskazuje na braki w planowaniu budżetowym i wykonaniu budżetu oraz jest sprzeczna z zasadą specyfikacji;

         Konflikt interesów i przejrzystość

                  8.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał Obrachunkowy przeprowadził audyt mający na celu ocenę strategii i procedur zarządzania konfliktami interesów w czterech europejskich agencjach, w tym w Europejskim Urzędzie ds. Bezpieczeństwa Żywności, a wyniki tego audytu przedstawił w sprawozdaniu specjalnym nr 15/2012;

                  9.

                  stwierdza z zaniepokojeniem, że zgodnie z ustaleniami Trybunału Obrachunkowego w chwili zakończenia prac w terenie (październik 2011 r.) Urząd nie zarządzał sytuacjami obejmującymi konflikt interesów we właściwy sposób; odnotowuje jednak, że w międzyczasie Urząd opracował już rozwinięte strategie zarządzania konfliktami interesów; jest niemniej jednak zaniepokojony, że te strategie nie dały oczekiwanych rezultatów;

                  10.

                  z zadowoleniem przyjmuje zorganizowaną w październiku 2012 r. dla wszystkich członków zarządu obowiązkową sesję poświęconą etyce i uczciwości; wzywa zarząd do skutecznego stosowania jego kodeksu postępowania oraz przyjęcia przepisów zapobiegających przypadkom tzw. syndromu drzwi obrotowych oraz wprowadzających dotyczące ich sankcje w celu uniknięcia w przyszłości sytuacji podobnych do tej, jaka miała miejsce w przypadku jednego z byłych przewodniczących zarządu;

                  11.

                  odnotowuje, że Urząd zaplanował ocenę swojej strategii dotyczącej niezależności na koniec 2013 r. oraz zobowiązał się do rozważenia m.in. możliwości opublikowania wyników postępowań dotyczących przypadków nadużycia zaufania, w tym procedur weryfikacji rzetelności przeglądu naukowego, oraz do poszerzenia i wzmocnienia mandatu jego komitetu ds. konfliktów interesów, przykładowo na podobieństwo mandatu komitetu ds. norm etycznych i zapobiegania konfliktom interesów francuskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sanitarnego Żywności, Środowiska i Pracy (ANSES); oczekuje, że Urząd poinformuje organ udzielający absolutorium o tej kwestii w miarę możliwości do października 2013 r.;

                  12.

                  wzywa Urząd do rozpoczęcia zorganizowanego dialogu ze społeczeństwem obywatelskim na temat konfliktu interesów i do zaproszenia zainteresowanych organizacji do otwartej dyskusji problemów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w oparciu o uzgodniony program oraz do powiadomienia organu udzielającego absolutorium o wyniku tych dyskusji co najmniej dwa razy w roku; stwierdza, że Urząd zintensyfikował dialog z zainteresowanymi stronami i społeczeństwem obywatelskim; uważa, że dialog ten powinien zostać zinstytucjonalizowany, a zarząd Urzędu powinien brać go pod uwagę;

                  13.

                  jest zaniepokojony faktem, że Urząd został skrytykowany za brak przejrzystości w zakresie publikacji rocznych deklaracji o braku konfliktu interesów i za brak szkoleń dotyczących konfliktu interesów; domaga się podjęcia działań w tej kwestii i wzywa Urząd do złożenia sprawozdania organowi udzielającemu absolutorium z podjętych działań; z zadowoleniem przyjmuje fakt opublikowania i udostępnienia na stronie Urzędu wszystkich rocznych deklaracji o braku konfliktu interesów;

                  14.

                  wzywa Urząd do priorytetowego traktowania kwestii konfliktu interesów z myślą o ochronie własnej wiarygodności i zaufania publicznego w zakresie bezpieczeństwa żywności oraz do wskazania, w miarę możliwości dokładnie i precyzyjnie, jak zamierza wprowadzić najważniejsze zalecenia zawarte w sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego i rezolucji Parlamentu; wzywa Urząd do zajęcia się konfliktami interesów ze szczególną uwagą, w związku z rozpoczęciem procesu zmiany rozporządzenia ustanawiającego, która daje okazję do osiągnięcia najwyższych standardów zarządzania zgodnie z normami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), i która pozytywnie wpłynie na strukturę zarządzania Urzędu, jego niezależność i jakość naukową; uważa, że zmiana rozporządzenia ustanawiającego Urząd to wielka szansa, aby rozpocząć radykalne zmiany w Urzędzie, który jest odpowiedzialny za udzielanie obiektywnych porad naukowych na temat bezpieczeństwa żywności i środowiska na szczeblu Unii;

                  15.

                  stanowczo sugeruje – w celu zapobiegania przenoszeniu się personelu Urzędu bezpośrednio na stanowiska w branży lub powiązanych agencjach lobbingowych, albo odwrotnie – ustanowienie i przestrzeganie odpowiedniego okresu karencji w odniesieniu do konkretnych obszarów działalności, aby uniknąć konfliktu interesów;

                  16.

                  zwraca uwagę, że po audycie przeprowadzonym przez Trybunał Obrachunkowy i publikacji sprawozdania specjalnego nr 15/2012 Urząd podjął szereg kroków, między innymi:

                              —

                              w 2007 r. Urząd wprowadził kompleksowe ramy pozwalające unikać potencjalnych konfliktów interesów i od tego czasu poddawał je regularnym przeglądom i aktualizacjom,

                              —

                              w okresie od 2011 r. Urząd wzmocnił te ramy, przyjmując zmienioną strategię dotyczącą niezależności i procesów podejmowania decyzji naukowych, ma jednak wątpliwości co do słuszności zmienionej strategii, zważywszy na liczne przypadki konfliktu interesów ujawnione w 2012 r. przez dwie nadzorujące sytuację organizacje pozarządowe: Corporate Europe Observatory i Earth Open Source; domaga się dalszego poprawienia polityki niezależności Urzędu, w tym przez zakaz powiązań z organizacjami związanymi z branżą,

                              —

                              na koniec 2013 r. planowany jest przegląd strategii oraz przepisów wykonawczych Urzędu dotyczących niezależności,

                              —

                              w lipcu 2012 r. Urząd wdrożył ramy dostarczone przez Komisję dotyczące etyki i uczciwości oraz zatwierdził szczegółową politykę w zakresie przyjmowania prezentów,

                              —

                              w 2012 r. powołano doradcę ds. etyki;

                        apeluje do Urzędu, by nadal wdrażał zalecenia Trybunału Obrachunkowego w celu unikania konfliktu interesów na różnych szczeblach zarządzania i w strukturach funkcjonowania oraz powiadomił organ udzielający absolutorium o wdrażaniu powyższych strategii i procedur, a także o wszelkich dalszych działaniach związanych z zarządzaniem konfliktami interesów;

                  17.

                  docenia wysiłki Urzędu idące w kierunku zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi; stwierdza jednak, że niezależność i kwalifikacje jego ekspertów zewnętrznych są podawane w wątpliwość przez nadzorujące sytuację organizacje pozarządowe, a nawet przez innych ekspertów od bezpieczeństwa żywności, jak na przykład grupa robocza ekspertów ds. substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego; podkreśla fakt, że w konsekwencji praca Urzędu jest kwestionowana, jak na przykład podczas wspólnych warsztatów JRC-NIEHS w Berlinie w grudniu 2012 r. na temat skutków małych dawek chemikaliów wpływających na układ hormonalny;

                  18.

                  stwierdza, że zarząd wybrał przewodniczącego na jawnym posiedzeniu; przypomina jednak, że podczas procedury udzielania absolutorium za 2010 r. Parlament wezwał do jawnego głosowania podczas wyboru przewodniczącego zarządu i oczekuje, że jego apel zostanie wysłuchany;

                  19.

                  zauważa, że wytyczne OECD, na których Trybunał Obrachunkowy oparł swoje prace nad sprawozdaniem specjalnym nr 15/2012 – choć stanowią międzynarodowy punkt odniesienia w tej kwestii – nie zostały opracowane z myślą o agencji i nie spełniają szczegółowych wymogów agencji zdecentralizowanych; z satysfakcją odnosi się do faktu, że Komisja – zgodnie z planem działania dotyczącym działań następczych w związku ze wspólnym podejściem do zdecentralizowanych agencji – zamierza zaproponować wytyczne dotyczące zarządzania konfliktami interesów;

                  20.

                  podkreśla zobowiązanie Urzędu do rozpoczęcia pierwszej oceny losowo wybranych deklaracji o braku konfliktu interesów w październiku 2012 r. w celu sprawdzenia ich zgodności z nowo przyjętą strategią dotyczącą niezależności i jej przepisami wykonawczymi; stwierdza jednak, że protokoły wciąż wymagają uzupełnienia, co spowodowało opóźnienie oceny; wzywa Urząd do powiadomienia organu udzielającego absolutorium o przyczynach tego opóźnienia i o harmonogramie procedury oceny;

                  21.

                  z zadowoleniem przyjmuje plany Urzędu dotyczące rozpoczęcia w 2013 r. projektu pilotażowego mającego na celu insourcing części działalności naukowej wykonywanej przez ekspertów zewnętrznych w ramach grup roboczych w dziedzinie produktów regulowanych; stwierdza, że inicjatywa ta rozpocznie się w dziedzinie składników żywności i GMO; zwraca się do Urzędu o dostarczenie organowi udzielającemu absolutorium bardziej szczegółowych informacji na temat dokonanych postępów;

                  22.

                  z zadowoleniem odnotowuje, że od 2011 r. Urząd wprowadził w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności specjalną sekcję opisującą działania podjęte celem wdrożenia strategii dotyczącej niezależności, odpowiadając tym samym częściowo na zalecenie zawarte przez Parlament w jego rezolucji z dnia 23 października 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2010 (6);

                  23.

                  z zadowoleniem stwierdza, że życiorys dyrektora wykonawczego Urzędu, kadry kierowniczej wyższego szczebla i zespołu ekspertów jest teraz dostępny na stronie internetowej Urzędu wraz z ich deklaracjami o braku konfliktu interesów; dostrzega wysiłki Urzędu zmierzające ku większej przejrzystości, ale ciągle jest zdania, że przepisy te powinno się stosować także do wszystkich ekspertów wewnętrznych, jak wskazano na to w procedurze udzielenia absolutorium za rok 2010; rozumie, że prace nad tą kwestią trwają; wzywa Urząd do jak najszybszego poinformowania organu udzielającego absolutorium o postępach w tym zakresie;

         Audyt wewnętrzny

                  24.

                  zauważa, na podstawie informacji przekazanych przez Urząd, że w 2011 r. Służba Audytu Wewnętrznego Komisji przeprowadziła kontrolę wiarygodności dotyczącą planowania operacyjnego i budżetowania, podczas gdy dział audytu wewnętrznego przeprowadził trzy kontrole wiarygodności, a mianowicie kontrolę dotyczącą procesu wyboru członków panelu, specjalny przegląd wkładu ekspertów w opinie naukowe (po konflikcie interesów), jak również tymczasowy przegląd kosztów zadeklarowanych w związku ze stałą siedzibą Urzędu;

                  25.

                  z zadowoleniem zauważa, że z określonych w kontroli Służby Audytu Wewnętrznego 11 zaleceń (z których żadne nie było „o zasadniczym znaczeniu”, dwa były „bardzo istotne”, siedem „istotnych”, a dwa „pożądane”), wszystkie zostały przyjęte przez dyrekcję, a pięć spośród sześciu pozostałych „bardzo istotnych” zaleceń zostało wdrożonych i obecnie oczekuje na działania monitorujące ze strony Służby Audytu Wewnętrznego, a wdrożenie ostatniego zalecenia jest w toku; zauważa również, że dział audytu wewnętrznego wysunął jedno „bardzo istotne” zalecenie i dwa „istotne”, a spośród 11 pozostałych „bardzo istotnych” zaleceń pięć zostało wdrożonych, a wdrażanie sześciu jest w toku; odnotowuje, że na wdrożenie nie oczekuje żadne zalecenie „o zasadniczym znaczeniu”;

                  26.

                  w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 17 kwietnia 2013 r. (7) w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 92.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 350 z 20.12.2012, s. 77.

         (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0134. (Zob. s. 374 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: 2011/588/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2009#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/186

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2009
   (2011/588/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 460/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (3), w szczególności jego art. 17,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0105/2011),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 16.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 77 z 13.3.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2011 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2009
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając końcowe roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2009,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

                  —

                  uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 460/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (3), w szczególności jego art. 17,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0105/2011),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2009 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u jego podstaw zostały przeprowadzone zgodnie z prawem,

                  B.

                  mając na uwadze fakt, że w dniu 5 maja 2010 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2008 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                              —

                              stwierdził, że Trybunał Obrachunkowy znalazł braki w procedurach udzielania zamówień, zwłaszcza jeśli chodzi o zbyt niskie oszacowanie budżetu umowy ramowej,

                              —

                              zwrócił się do Komisji o sprawdzenie, jakie są możliwości pełnej realizacji gospodarowania środkami pieniężnymi w oparciu o aktualne potrzeby zgodnie z art. 15 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 oraz jakie zmiany koncepcyjne są potrzebne, by rezerwa gotówkowa Agencji utrzymywała się trwale na jak najniższym poziomie,

                              —

                              pogratulował Agencji wdrożenia wszystkich ośmiu zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego uznanych za „bardzo ważne”,

                  C.

                  mając na uwadze, że budżet Agencji na rok 2009 wynosił 8 100 000 EUR, co stanowi o 3,5 % mniej niż budżet na 2008 r.,

         Przeniesienie środków

                  1.

                  jest zaniepokojony stwierdzeniem Trybunału Obrachunkowego, że środki przeniesione na następny rok stanowiły 19 % całkowitego budżetu Agencji; zauważa w szczególności, że 41 % środków operacyjnych przeniesiono na 2010 r. głównie w wyniku opóźnień w realizacji dwóch dużych projektów; wyraża zaniepokojenie faktem, że sytuacja ta wskazuje na opóźnienia w realizacji działań Agencji finansowanych z tytułu III i stanowi naruszenie zasady jednoroczności budżetu; wzywa zatem Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych przez nią w celu naprawienia tego niedociągnięcia;

         Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego

                  2.

                  wzywa Agencję do nasilenia kontroli wewnętrznych w celu zagwarantowania prawidłowego stosowania umów i postępowań o udzielenie zamówienia publicznego; zauważa ponadto że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż w jednym przypadku zwrócono się o wykonanie usług nieprzewidzianych w umowie, a w dwóch innych przypadkach w procesie udzielania zamówień popełniono błędy (zastosowanie błędnego ważenia jakość-cena oraz błędna wartość oferty finansowej);

                  3.

                  domaga się w szczególności od Agencji:

                              —

                              zwiększenia przejrzystości zarówno w kwestii prognozowania, jak i wyznaczania osób odpowiedzialnych za projekty,

                              —

                              wzmocnienia kontroli podczas zatwierdzania zamówień na szczeblu decyzji w sprawie finansowania i programowania prac,

                              —

                              dopilnowania, aby ujawnianie zastosowanych wyjątków w rocznym sprawozdaniu z działalności odbywało się w sposób wyczerpujący,

                              —

                              zadbania o odpowiednie monitorowanie potencjalnych nieprawidłowości,

                              —

                              opracowania i zdawania sprawozdania z kontroli ex post,

                        wzywa w związku z tym Agencję do informowania organu udzielającego absolutorium o postępach i działaniach podjętych w tym zakresie;

                  4.

                  zachęca także Agencję do opracowania, a następnie regularnego uaktualniania, tabeli przedstawiającej w wyczerpujący sposób obieg finansowy i zakres odpowiedzialności odpowiednich podmiotów finansowych i operacyjnych;

         Błędy w przesunięciach budżetowych

                  5.

                  wzywa Agencję do unikania przesunięć podejmowanych bez uzyskania uprzedniej zgody zarządu, co stanowi naruszenie budżetowej zasady specyfikacji; zauważa, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż przeniesienia 24 000 EUR pomiędzy tytułami dokonano bez powiadomienia zarządu i bez jego wcześniejszej zgody;

         Zwrot podatku od władz skarbowych przyjmującego państwa członkowskiego

                  6.

                  zauważa z rozczarowaniem brak postępów od ubiegłego roku odnośnie do zwrotu 45 000 EUR, która to kwota została zaliczkowo wypłacona przez Agencję z tytułu podatku VAT władzom skarbowym przyjmującego państwa członkowskiego; wzywa w związku z tym Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o wypłaceniu zwrotu podatku przez przyjmujące państwo członkowskie;

         Zasoby ludzkie

                  7.

                  nadal zauważa niedociągnięcia w procedurach rekrutacji personelu, które zagrażają przejrzystości tych procedur; przyjmuje do wiadomości stwierdzenie Trybunału Obrachunkowego, że progi punktowe wymagane do zaproszenia kandydatów na rozmowę kwalifikacyjną lub do wpisania ich na listę rezerwową nie zostały z wyprzedzeniem ustalone przez komisję konkursową; wzywa w związku z tym Agencję do naprawienia tej sytuacji i powiadomienia organu udzielającego absolutorium o podjętych działaniach;

         Systemy kontroli wewnętrznej

                  8.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Agencja posiada koordynatora kontroli wewnętrznej, który nadzoruje wdrażanie systemów kontroli wewnętrznej w Agencji; przyjmuje do widomości, że Agencja z powodzeniem zrealizowała kontrole ex ante swych procedur wewnętrznych; niemniej jednak wzywa Agencję do przeprowadzenia kontroli ex post z pomocą wyspecjalizowanego podmiotu;

                  9.

                  wzywa niemniej jednak Agencję do dokonania kompletnego spisu z natury posiadanych aktywów trwałych i zadbanie o prawidłowość rejestrów księgowych; podkreśla wagę tego zalecenia i wzywa Agencję do powiadomienia organu udzielającego absolutorium o instrumentach uruchomionych w celu naprawienia tego niedociągnięcia; zauważa w związku z tym, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził także, iż spis środków trwałych prowadzony był za pomocą arkusza kalkulacyjnego, co nie gwarantuje integralności danych;

                  10.

                  przyjmuje do wiadomości, że Służba Audytu Wewnętrznego Komisji przeprowadziła w 2008 r. kontrolę zarządzania personelem oraz kontrolę działań następczych w związku z wdrożeniem standardów kontroli wewnętrznej w 2007 r.; podkreśla, że Agencja powiadomiła organ udzielający absolutorium o nowym zaleceniu Służby Audytu Wewnętrznego, które pojawiło się po zobowiązaniu do monitorowania z 2009 r. i które wzywa do przeglądu standardów kontroli wewnętrznej przyjętych przez Zarząd w dniu 10 października 2007 r.;

                  11.

                  przyjmuje także do wiadomości oświadczenie Agencji, że w 2009 r. Służba Audytu Wewnętrznego przeprowadziła kolejną kontrolę zamówień w celu poprawy wyników Agencji w tym zakresie; zauważa w szczególności, że spośród 18 zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego 13 zostało zatwierdzonych, a pięć odrzuconych przez Agencję, która następnie zwróciła się do Służby Audytu Wewnętrznego o połączenie tych odrzuconych zaleceń; zauważa ponadto, że osiem z tych zaleceń uznano za „bardzo ważne”, a 10 za „ważne”;

                  12.

                  jeżeli chodzi o inne uwagi towarzyszące decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2011 r. (6) w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 16.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 77 z 13.3.2004, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (5)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 174.

         (6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0163. Zob. s. 269 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2013/612/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2011#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/329

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2011
   (2013/612/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 912/2010 (4) ustanawiające Agencję Europejskiego GNSS, w szczególności jego art. 14,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0065/2013),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Agencji Europejskiego GNSS absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Agencji Europejskiego GNSS, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 208.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 11.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego sprawozdania finansowego Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 912/2010 (4) ustanawiające Agencję Europejskiego GNSS, w szczególności jego art. 14,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0065/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że Agencja Europejskiego GNSS (zwana dalej „Agencją”) stała się finansowo niezależna w 2006 r.,

                  B.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż nie jest w stanie wydać opinii w sprawie sprawozdania agencji za rok budżetowy 2007,

                  C.

                  mając na uwadze, że w swoim poświadczeniu wiarygodności Trybunał Obrachunkowy wyraził zastrzeżenia co do sprawozdania finansowego agencji za rok budżetowy 2008 oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u jego podstaw,

                  D.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne agencji za rok finansowy 2009 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

                  E.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy w swoim sprawozdaniu dotyczącym sprawozdania finansowego Agencji za rok budżetowy 2010 zgłosił zastrzeżenia co do jego wiarygodności,

                  F.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne agencji za rok finansowy 2011 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  odnotowuje, że budżet agencji na rok budżetowy 2011 wyniósł 38,7 mln EUR wniesione przez Unię (8,2 mln EUR subwencji operacyjnej i 30,5 mln EUR funduszy operacyjnych), co stanowi duży wzrost w stosunku do 2010 r. (15,9 mln EUR);

                  2.

                  z niepokojem zauważa, że w świetle ustaleń Trybunału Obrachunkowego kontrole ex post przeprowadzone dla agencji przez zewnętrzną firmę audytorską w odniesieniu do płatności dotacji dokonanych w poprzednich latach w ramach szóstego programu ramowego na rzecz badań i rozwoju (FP6) często rodziły wątpliwości deklaracje kosztów zgłaszane przez beneficjentów, a pod koniec 2011 r. sporne kwoty oszacowano na 1,7 mln EUR lub 5 % skontrolowanych dotacji;

                  3.

                  odnotowuje informację agencji, że umowy o dotacjach zarządzane przez agencję na potrzeby FP6 odziedziczono od poprzednika agencji, Wspólnego przedsiębiorstwa Galileo (WPG), oraz że WPG i Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) przyjęły swoje uregulowania FP6 nieco odmienne od uregulowań Komisji;

                  4.

                  zauważa, że kontrole FP6 ex post zakończono w 2012 r., zaś ostateczne ustalenia audytorów pokazują, że koszty skontrolowanych projektów były zawyżone na kwotę 455 836,66 EUR, czyli 1,4 % skontrolowanych dotacji; odnotowuje informację agencji, że planuje ona odzyskać większość kwot, w których audytorzy zewnętrzni wykazali nieprawidłowości, w oczekiwaniu na porozumienie z Komisją, oraz wzywa agencję, by powiadomiła organ udzielający absolutorium, czy udało się jej odzyskać sporne sumy;

                  5.

                  ubolewa, że według sprawozdania Trybunału Obrachunkowego w 2011 r. agencja wypłaciła dotacje w ramach siódmego programu ramowego Unii w zakresie badań i rozwoju opiewające na 5,8 mln EUR i mimo przeprowadzania kontroli zasadności projektów zwykle nie żądała dokumentacji potwierdzającej w celu sprawdzenia kosztów, na które powoływali się beneficjenci (podmioty publiczne i prywatne prowadzące badania), co zaradziłoby niebezpieczeństwu niepotrzebnych wydatków;

                  6.

                  odnotowuje informację agencji, że jej analiza kosztów opiera się na następujących elementach: wniosek projektowy, wyniki w trakcie realizacji projektu (sprawozdania kwartalne), ostateczne wyniki i poniesione koszty, zawarcie w propozycjach szczegółowego planu prac wskazującego rozmaite działania niezbędne do osiągnięcia celów projektu; zauważa, że beneficjenci sporządzili budżet projektu na podstawie zasobów potrzebnych do wykonania planu prac, zaś eksperci oceniają wnioski i przyznają dotacje w budynkach Komisji; odnotowuje zamiar agencji stosowania kontroli, które umożliwią w przyszłości skuteczne sprawdzanie kosztów projektu; wzywa agencję, by informowała organ udzielający absolutorium o działaniach podejmowanych w tym względzie;

                  7.

                  zwraca uwagę agencji na ustalenie Trybunału Obrachunkowego, że w 2011 r. płatności na sumę 4,8 mln EUR (22 % kwot wypłaconych w ciągu roku) zrealizowano po terminach wyznaczonych w rozporządzeniu finansowym;

                  8.

                  zauważa, że według agencji w 2011 r. agencja zrealizowała 1 195 wniosków o płatności, z czego 140 (11,72 %) zrealizowano z pewnym opóźnieniem, a na wyniki ustaleń z kontroli w dużej mierze wpłynęły niektóre bardzo specyficzne transakcje na duże kwoty, np. przelewy niewykorzystanych funduszy na rzecz Unii oraz bardzo skomplikowane płatności z umów o dotacje, ponadto z uwagi na niewielkie rozmiary agencji płatności w okresach wakacyjnych łatwo mogły ulec opóźnieniom ze względu na brak zastępców na niektórych kluczowych stanowiskach operacyjnych i administracyjnych; stwierdza, że agencja wdrożyła usprawniony obieg środków finansowych z kwietnia 2012 r. w celu zmniejszenia opóźnień w płatnościach do minimum, oraz wzywa agencję, by informowała organ udzielający absolutorium, jeżeli doprowadzi to do oczekiwanych wyników;

                  9.

                  z zadowoleniem przyjmuje uwagę Trybunału Obrachunkowego, że rozwiane zostały jego wątpliwości wyrażone w opinii na temat wiarygodności sprawozdania agencji za 2010 r., dotyczące nieprawidłowego ujęcia księgowego materialnych aktywów trwałych związanych z programem satelity Galileo; zauważa, że Trybunał Obrachunkowy otrzymał potwierdzenie, że aktywa te podlegają teraz kontroli Komisji i nie mają być kapitalizowane w rachunkowości agencji; odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy uznaje, iż nie ma już podstaw do zastrzeżeń na tej podstawie;

         Rekrutacja

                  10.

                  odnotowuje ustalenia Trybunału Obrachunkowego, że naruszona została przejrzystość procedur rekrutacyjnych, ponieważ kontrola procedur naboru pracowników wykazała, że nie określono progów punktowych dla dopuszczenia do egzaminów pisemnych i rozmów, czy też dla zamieszczenia na liście kwalifikujących się kandydatów; uważa, że niektóre przepisy regulaminu pracowniczego mogą stanowić poważne obciążenie administracyjne; dlatego też zachęca Komisję do tego, by dopuściła pewien stopień uproszczenia przepisów art. 110 regulaminu pracowniczego w odniesieniu do agencji;

                  11.

                  stwierdza na podstawie informacji agencji, że dokonała przeglądu procedury selekcyjnej i od 2012 r. zespół ds. preselekcji wyznacza próg punktowy na etapie opracowania ogłoszenia o wakacie, a progi publikuje się w ogłoszeniu o wakującym stanowisku; zauważa, że pytania i testy pisemne przygotowują eksperci zespołu selekcyjnego wraz z ogłoszeniem o wakacie, zanim członkowie zespołu selekcyjnego uzyskają dostęp do aplikacji kandydatów;

                  12.

                  w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 17 kwietnia 2013 r. (6) w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 208.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 11.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0134. (Zob. s. 374 niniejszego Dziennika Urzędowego).