title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/2074 z dnia 13 listopada 2017 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli

text:
               14.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 295/60

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/2074
   z dnia 13 listopada 2017 r.
   w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia jest nadal głęboko zaniepokojona ciągłym pogarszaniem się stanu demokracji, praworządności i praw człowieka w Wenezueli.

               (2)

               15 maja 2017 r. Rada przyjęła konkluzje, w których wezwała wszystkie wenezuelskie podmioty i instytucje polityczne do konstruktywnej pracy na rzecz rozwiązania kryzysu w kraju, przy pełnym poszanowaniu praworządności i praw człowieka, demokratycznych instytucji oraz podziału władz. Stwierdzono w nich również, że uwolnienie więzionych przeciwników politycznych oraz poszanowanie zagwarantowanych w konstytucji praw są kluczowymi krokami w budowaniu zaufania i wspieraniu kraju na drodze do odzyskania stabilności politycznej.

               (3)

               Unia wielokrotnie wyrażała swoje pełne poparcie dla wysiłków podejmowanych w Wenezueli na rzecz pobudzenia pilnego, konstruktywnego i skutecznego dialogu między rządem a większością parlamentarną, by stworzyć warunki do pokojowego rozwiązania wielowymiarowych wyzwań, przed którymi stoi to państwo.

               (4)

               Unia zdecydowanie zachęca do ułatwiania współpracy zewnętrznej w celu zaspokojenia najpilniejszych potrzeb ludności, i w pełni zaangażowana jest we wspieranie Wenezueli w dochodzeniu do pokojowych i demokratycznych rozwiązań, także poprzez wspieranie regionalnych i międzynarodowych działań podejmowanych w tym celu.

               (5)

               26 lipca 2017 r. Unia wyraziła zaniepokojenie w związku z licznymi doniesieniami o łamaniu praw człowieka i nadmiernym użyciu siły, a także wezwała władze Wenezueli do przestrzegania konstytucji Wenezueli (zwanej dalej „konstytucją”) i praworządności oraz do zagwarantowania przestrzegania podstawowych praw i wolności, w tym prawa do pokojowych demonstracji.

               (6)

               2 sierpnia 2017 r. Unia wyraziła głębokie ubolewanie z powodu decyzji władz Wenezueli o kontynuowaniu wyborów do Zgromadzenia Konstytucyjnego, decyzji, która pogłębiła w trwały sposób kryzys w Wenezueli i groziła naruszeniem uprawnień innych prawomocnych instytucji przewidzianych w konstytucji, takich jak Zgromadzenie Narodowe. Wzywając wszystkie strony do powstrzymania się od przemocy i wzywając władze do zapewnienia pełnego poszanowania wszystkich praw człowieka, oraz wyrażając gotowość do udzielenia pomocy we wszystkich kwestiach, które mogłyby złagodzić bieżącą sytuację obywateli Wenezueli, Unia zadeklarowała również gotowość do stopniowego intensyfikowania reakcji, jeżeli zasady demokratyczne będą nadal odrzucane, a konstytucja nie będzie przestrzegana.

               (7)

               W tym kontekście i zgodnie z deklaracją Unii z dnia 2 sierpnia 2017 r. należy zastosować ukierunkowane środki ograniczające wobec pewnych osób fizycznych i prawnych odpowiedzialnych za poważne naruszenia lub pogwałcenia praw człowieka lub represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej oraz osoby, podmioty i organy, których działania lub polityki podważają demokrację lub praworządność w Wenezueli, a także przez osoby, podmioty i organy z nimi powiązane.

               (8)

               Ponadto w związku z ryzykiem dalszej eskalacji przemocy, nadmiernego użycia siły i pogwałceń lub naruszeń praw człowieka, należy nałożyć środki ograniczające w postaci embarga na broń, jak również konkretne środki dotyczące ograniczeń nakładanych na sprzęt, który może być używany do wewnętrznych represji, a także środki zapobiegające niewłaściwemu użyciu urządzeń telekomunikacyjnych.

               (9)

               Środki ograniczające powinny być stopniowe, celowe, elastyczne i odwracalne, nie dotykające ogółu społeczeństwa i powinny zmierzać do umocnienia wiarygodnego i merytorycznego procesu, który może prowadzić do wynegocjowanych pokojowo rozwiązań.

               (10)

               Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   ROZDZIAŁ I

      OGRANICZENIA WYWOZU

   Artykuł 1
   1.   Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu broni oraz materiałów pokrewnych wszelkiego rodzaju, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym oraz częściami zamiennymi do nich do Wenezueli przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy wykorzystaniu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub statków powietrznych państw członkowskich bez względu na to, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich.
   2.   Zakazuje się:

               a)

               świadczenia pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z działaniami wojskowymi oraz z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użyciem broni i materiałów pokrewnych wszelkiego rodzaju (w tym broni i amunicji, pojazdów i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wyżej wymienionego sprzętu) bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Wenezueli, lub do wykorzystania w tym kraju;

               b)

               zapewniania finansowania lub pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczenia kredytów eksportowych oraz ubezpieczenia i reasekuracji, na wszelkiego rodzaju sprzedaż, dostawy, przekazywanie lub wywóz broni i materiałów pokrewnych lub też na potrzeby zapewniania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu w Wenezueli lub do wykorzystania w tym kraju.

         Artykuł 2
   Zakazy przewidziane w artykule 1 nie wpływają na wykonanie umowy zawartej przed dniem 13 listopada 2017 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonania takich umów, pod warunkiem, że zakazy te są zgodne ze Wspólnym Stanowiskiem Rady 2008/944/WPZiB (1), w szczególności z kryteriami określonymi w jego art. 2 oraz gdy osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ zmierzający wykonać umowę zgłosiła umowę do właściwego organu państwa członkowskiego – w którym mają siedzibę – w ciągu 5 dni roboczych od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   1.   Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu sprzętu, który mógłby być używany do wewnętrznych represji, do Wenezueli przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy wykorzystaniu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub statków powietrznych państw członkowskich bez względu na to, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich.
   2.   Zakazuje się:

               a)

               świadczenia pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych ze sprzętem, który mógłby być używany do wewnętrznych represji, oraz z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użyciem takiego sprzętu, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Wenezueli, lub do wykorzystania w tym kraju;

               b)

               zapewniania finansowania lub pomocy finansowej związanej ze sprzętem, który mógłby być używany do wewnętrznych represji, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczenia kredytów eksportowych oraz ubezpieczenia i reasekuracji, na wszelkiego rodzaju sprzedaż, dostawy, przekazywanie lub wywóz takiego sprzętu lub też na potrzeby zapewniania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu w Wenezueli lub do wykorzystania w tym kraju.

         3.   Unia przyjmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które mają zostać objęte niniejszym artykułem.
   Artykuł 4
   1.   Art. 1 i 3 nie mają zastosowania do:

               a)

               sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego lub sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do wewnętrznych represji, przeznaczonego wyłącznie do użytku w celach humanitarnych lub ochronnych, lub do wykorzystania w ramach programów rozwoju instytucjonalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), Unii, państw członkowskich lub organizacji regionalnych i subregionalnych, ani do materiałów przeznaczonych do prowadzonych przez ONZ i Unię operacji zarządzania kryzysowego lub dla organizacji regionalnych i subregionalnych;

               b)

               sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu sprzętu i materiałów przeznaczonego do wykorzystania w ramach operacji rozminowywania;

               c)

               utrzymania nieśmiercionośnego sprzętu, który mógłby być użyty przez marynarkę wojenną lub straż przybrzeżną Wenezueli wyłącznie celem ochrony granic, stabilności regionu czy przechwytywania narkotyków;

               d)

               udzielania finansowania i pomocy finansowej dotyczących sprzętu lub materiałów, o których mowa w lit. a), b) i c);

               e)

               świadczenia pomocy technicznej dotyczącej sprzętu lub materiałów, o których mowa w lit. a), b) i c);

         pod warunkiem że taki wywóz zostanie z góry zatwierdzony przez właściwy organ.
   2.   Art. 1 i 3 nie stosuje się do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Wenezueli przez personel ONZ, personel Unii lub jej państw członkowskich, przedstawicieli środków masowego przekazu oraz pracowników organizacji humanitarnych i organizacji działających na rzecz rozwoju oraz personel powiązany, wyłącznie na ich własny użytek.
   Artykuł 5
   1.   Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu sprzętu, technologii lub oprogramowania przeznaczonych głównie do wykorzystania przy monitorowaniu lub przechwytywaniu przez reżim wenezuelski lub w jego imieniu, połączeń internetowych i telefonicznych w sieciach telefonii ruchomej lub stacjonarnej w Wenezueli, włącznie z usługami monitorowania lub przechwytywania wszelkiego rodzaju usług telekomunikacyjnych lub internetu oraz udzielania pomocy finansowej i technicznej w instalowaniu, obsługiwaniu czy aktualizowaniu takiego sprzętu, technologii lub oprogramowania, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich.
   2.   W drodze odstępstwa od ust. 1, państwa członkowskie mogą zezwolić na sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz sprzętu, technologii lub oprogramowania, włącznie z usługami monitorowania lub przechwytywania wszelkiego rodzaju usług telekomunikacyjnych lub internetu oraz udzielania pomocy finansowej i technicznej, o których mowa w ust.1, jeżeli mają uzasadnione powody, aby stwierdzić, że odnośny sprzęt, technologia lub oprogramowanie nie zostaną zastosowane celem wewnętrznych represji – przez rząd, organy publiczne, przedsiębiorstwa lub urzędy Wenezueli, lub jakiekolwiek osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub na ich zlecenie.
   Odnośne państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na mocy niniejszego ustępu w terminie czterech tygodni od wydania zezwolenia.
   3.   Unia przyjmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które mają zostać objęte niniejszym artykułem.
   ROZDZIAŁ II

      OGRANICZENIA WJAZDU

   Artykuł 6
   1.   Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do tego, by zapobiec wjazdowi na ich terytorium lub przejazdowi przez nie:

               a)

               osób fizycznych odpowiedzialnych za poważne pogwałcenia lub naruszenia praw człowieka oraz represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji w Wenezueli; lub

               b)

               osób fizycznych, których działania lub polityki w inny sposób zagrażają demokracji lub praworządności w Wenezueli;

         zgodnie z wykazem w załączniku I.
   2.   Ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy swoim obywatelom wjazdu na swoje terytorium.
   3.   Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane zobowiązaniami z zakresu prawa międzynarodowego, a mianowicie:

               a)

               jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;

               b)

               jest państwem przyjmującym międzynarodową konferencję zwołaną przez ONZ lub pod jej auspicjami;

               c)

               na mocy umowy wielostronnej przyznającej przywileje i immunitety; lub

               d)

               na podstawie Traktatu pojednawczego (Traktat laterański) z 1929 r. zawartego między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

         4.   Ust. 3 uznaje się za mający zastosowanie również w przypadkach, w których państwo członkowskie jest krajem goszczącym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
   5.   Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie zwolnienia na mocy ust. 3 lub 4.
   6.   Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1, w przypadkach gdy podróż jest uzasadniona pilnymi względami humanitarnymi lub koniecznością wzięcia udziału w posiedzeniach międzyrządowych i posiedzeniach wspieranych przez Unię lub posiedzeniach, których gospodarzem jest państwo członkowskie przewodniczące pracom OBWE, podczas których prowadzony jest dialog polityczny propagujący w sposób bezpośredni demokrację, prawa człowieka i praworządność w Wenezueli.
   7.   Państwo członkowskie zamierzające przyznać zwolnienia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uznaje się za przyznane, o ile jeden lub większa liczba członków Rady nie wniesie pisemnego sprzeciwu w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. W przypadku gdy jeden lub większa liczba członków Rady wnosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego zwolnienia.
   8.   W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd lub przejazd przez jego terytorium osobom wymienionym w załączniku I, zezwolenie jest ograniczone do celu, dla którego zostało wydane oraz do wymienionych w nim osób.
   ROZDZIAŁ III

      ZAMROŻENIE ŚRODKÓW FINANSOWYCH I ZASOBÓW GOSPODARCZYCH

   Artykuł 7
   1.   Zamrożone zostają wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do następujących osób i podmiotów lub przez nie posiadane, przechowywane lub kontrolowane:

               a)

               osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów odpowiedzialnych za poważne pogwałcenia lub naruszenia praw człowieka oraz represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji w Wenezueli;

               b)

               osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, których działania lub polityki w inny sposób zagrażają demokracji lub praworządności w Wenezueli;

         zgodnie z wykazem zamieszczonym w załączniku I.
   2.   Zamrożone zostają wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze będące własnością, w posiadaniu, władaniu lub pod kontrolą osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów powiązanych z tymi osobami, podmiotami lub organami wskazanymi w ust. 1, a wymienionymi w załączniku II.
   3.   Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – wymienionym w załącznikach I lub II, osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom, ani na ich rzecz, żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.
   4.   Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych bądź na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:

               a)

               niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załącznikach I lub II oraz członków rodzin pozostających na utrzymaniu takich osób fizycznych, w tym opłat za żywność, z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, za leki i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;

               b)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotów poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;

               c)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;

               d)

               niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem że odnośny właściwy organ powiadomił właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję o powodach, dla których uważa, że należy udzielić szczególnego zezwolenia, co najmniej dwa tygodnie przed jego udzieleniem; lub

               e)

               zostaną one wpłacone na rachunek lub wypłacone z rachunku misji dyplomatycznej lub misji konsularnej lub organizacji międzynarodowej posiadającej immunitet na mocy prawa międzynarodowego, o ile wpłaty te są przeznaczone na oficjalne cele misji dyplomatycznej lub misji konsularnej lub organizacji międzynarodowej.

         Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na podstawie niniejszego ustępu.
   5.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeśli spełnione są następujące warunki:

               a)

               środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed datą umieszczenia w wykazie w załącznikach I lub II osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w ust. 1 lub 2, lub orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii, lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim, przed tą datą lub po tej dacie;

               b)

               środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub decyzją lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu lub decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób, którym takie roszczenia przysługują;

               c)

               orzeczenie lub decyzja nie zostały wydane na korzyść osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załącznikach I lub II; oraz

               d)

               uznanie orzeczenia lub decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

         Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na podstawie niniejszego ustępu.
   6.   Ust. 1 i 2 nie uniemożliwiają osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi, umieszczonym w załącznikach I lub II, dokonywania płatności należnej z tytułu umowy lub porozumienia (lub na mocy zobowiązania) zawartych przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ, przed dniem umieszczenia tych osób fizycznych, prawnych, podmiotów lub organów w wykazie znajdującym się w załączniku, pod warunkiem że dane państwo członkowskie ustaliło, że płatność nie narusza ust. 3.
   7.   Ust. 3 nie ma zastosowania do księgowania na zamrożonych rachunkach:

               a)

               odsetek ani innych dochodów z tych rachunków;

               b)

               płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami przewidzianymi w ust. 1, 2 i 3; lub

               c)

               płatności należnych z tytułu orzeczeń sądowych, decyzji administracyjnych lub orzeczeń arbitrażowych wydanych w Unii lub wykonalnych w danym państwie członkowskim,

         pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają środkom przewidzianym w ust. 1 lub 2.
   ROZDZIAŁ IV

      POSTANOWIENIA OGÓLNE I KOŃCOWE

   Artykuł 8
   1.   Rada, stanowiąc jednogłośnie na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, sporządza i zmienia wykaz znajdujący się w załącznikach I i II.
   2.   Rada przekazuje decyzję, o której mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, danej osobie fizycznej lub prawnej, danemu podmiotowi lub danemu organowi bezpośrednio — jeżeli adres jest znany — albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie, takiemu podmiotowi lub takiemu organowi przedstawienie uwag.
   3.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu decyzji, o której mowa w ust. 1, i odpowiednio informuje daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub dany organ.
   Artykuł 9
   1.   Załączniki I i II zawierają uzasadnienie umieszczenia w wykazie osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i w art. 7 ust. 2.
   2.   W załącznikach I i II podaje się również ewentualnie dostępne informacje konieczne do zidentyfikowania danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów. W przypadku osób fizycznych informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres – o ile jest znany – oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do osób prawnych, podmiotów lub organów, informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.
   Artykuł 10
   Zakazuje się świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie środków ustanowionych w niniejszej decyzji.
   Artykuł 11
   Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone niniejszą decyzją, w tym roszczenia odszkodowawcze lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o przedłużenie terminu płatności lub o zapłatę obligacji, gwarancji lub zabezpieczeń, w szczególności gwarancji finansowych lub finansowych listów gwarancyjnych w jakiejkolwiek formie – o ile zostały one wniesione przez:

               a)

               wskazane osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy ujęte w załącznikach I lub II;

               b)

               jakiekolwiek osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a).

         Artykuł 12
   W celu maksymalizacji oddziaływania środków przewidzianych w niniejszej decyzji, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do tych przewidzianych w niniejszej decyzji.
   Artykuł 13
   Niniejsza decyzja obowiązuje do dnia 14 listopada 2018 r.
   Niniejsza decyzja jest poddawana stałemu przeglądowi. Może ona być przedłużana lub zmieniana, w stosownych przypadkach, jeżeli Rada uzna, że cele niniejszej decyzji nie zostały osiągnięte.
   Artykuł 14
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne Stanowisko Rady 2008/944/WPZiB z dnia 8 grudnia 2008 r. określające wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego (Dz.U. L 335 z 13.12.2008, s. 99).

      ZAŁĄCZNIK I
      Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 6 ust. 1 i art. 7

      ZAŁĄCZNIK II
      Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 7 ust. 2


title: Decyzja Rady (UE) 2018/14 z dnia 18 grudnia 2017 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Albania w odniesieniu do udziału Albanii, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz w odniesieniu do warunków tego udziału, w ramach określonych w rozporządzeniu (WE) nr 168/2007

text:
               9.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 4/9

         DECYZJA RADY (UE) 2018/14
   z dnia 18 grudnia 2017 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Albania w odniesieniu do udziału Albanii, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz w odniesieniu do warunków tego udziału, w ramach określonych w rozporządzeniu (WE) nr 168/2007
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 352 w związku z jego art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rada Europejska zebrana w Luksemburgu w grudniu 1997 r. uczyniła udział w agencjach unijnych sposobem przyspieszenia realizacji strategii przedakcesyjnej. Konkluzje tej Rady Europejskiej stwierdzają, że „agencje, w których mogą brać udział państwa kandydujące, określa się dla każdego przypadku odrębnie”.

               (2)

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 (1) przewiduje, że w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Agencją”) mogą uczestniczyć, w charakterze obserwatorów, państwa kandydujące.

               (3)

               Albania podziela cele i zadania Agencji, a także akceptuje zakres i opis zadań Agencji, określone w rozporządzeniu (WE) nr 168/2007.

               (4)

               Ostatecznym celem Albanii jest członkostwo w Unii, a uczestnictwo w pracach w Agencji pomoże Albanii w osiągnięciu tego celu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Albania w odniesieniu do udziału Albanii, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz w odniesieniu do warunków tego udziału, w ramach rozporządzenia (WE) nr 168/2007 oparte jest na projekcie decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Albania dołączonym do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         K. SIMSON

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1).

      PROJEKT
      DECYZJA NR …/2016 RADY STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA UE–ALBANII
      z dnia…
      w sprawie udziału Albanii, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz warunków tego udziału, w ramach określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 168/2007
      RADA STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA UE–ALBANII,
      uwzględniając układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami UEuropejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Albaniąi, z drugiej strony (1),
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (2), w szczególności jego art. 28,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Rada Europejska zebrana w Luksemburgu w grudniu 1997 r. uczyniła udział w agencjach unijnych sposobem przyspieszenia realizacji strategii przedakcesyjnej. Konkluzje tej Rady Europejskiej stwierdzają, że „agencje, w których mogą brać udział państwa kandydujące, określa się dla każdego przypadku odrębnie”.

                  (2)

                  Albania popiera cele i zadania Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Agencją”) a także akceptuje zakres i opis zadań Agencji określonych w rozporządzeniu (WE) nr 168/2007.

                  (3)

                  Agencja powinna zajmować się kwestiami praw podstawowych w Albanii w zakresie wskazanym w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 168/2007 oraz w stopniu koniecznym do ich stopniowego dostosowania do prawa unijnego.

                  (4)

                  Należy umożliwić Albanii udział w pracach Agencji w charakterze obserwatora oraz określić warunki tego udziału, w tym postanowienia dotyczące udziału w inicjatywach podejmowanych przez Agencję, wkładu finansowego oraz personelu.

                  (5)

                  Zgodnie z art. 12 ust. 2 lit. a) oraz art. 82 ust. 3 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej określonych w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (3) dyrektor Agencji może w drodze wyjątku zezwolić na zatrudnienie obywateli Albanii korzystających z pełni praw obywatelskich,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Albania uczestniczy, jako państwo kandydujące, w charakterze obserwatora, w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej ustanowionej rozporządzeniem (WE) nr 168/2007.
      Artykuł 2
      1.   Agencja może zajmować się kwestiami praw podstawowych w Albanii w zakresie określonym w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 168/2007 oraz w stopniu koniecznym do ich stopniowego dostosowania do prawa unijnego.
      2.   W tym celu Agencja może realizować w Albanii zadania ustanowione w art. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 168/2007.
      Artykuł 3
      Albania wnosi wkład finansowy w działania Agencji, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 168/2007, zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
      Artykuł 4
      1.   Albania wyznacza osoby spełniające kryteria określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 168/2007 do pełnienia odpowiednio funkcji obserwatora i obserwatora zastępczego. Mogą one uczestniczyć w pracach zarządu na tych samych zasadach, co członkowie i zastępcy członków wyznaczeni przez państwa członkowskie, jednak bez prawa głosu.
      2.   Albania mianuje urzędnika rządowego na krajowego urzędnika łącznikowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 168/2007.
      3.   W terminie czterech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji Albania przekazuje Komisji Europejskiej informacje o imionach i nazwiskach, kwalifikacjach oraz danych kontaktowych osób, o których mowa w ust. 1 i 2.
      Artykuł 5
      Dane dostarczane do Agencji lub przekazywane przez nią mogą być publikowane i są publicznie udostępniane, pod warunkiem że poufne informacje są chronione w Albanii w tym samym stopniu co w Unii.
      Artykuł 6
      Agencja korzysta w Albanii z takiej samej zdolności do czynności prawnych, jaka przysługuje osobom prawnym na mocy prawa Albanii.
      Artykuł 7
      Aby umożliwić Agencji i jej personelowi wykonywanie ich zadań, Albania przyznaje przywileje i immunitety identyczne z tymi, które zawarte są w art. 1–4, 5, 6, 10–13, 15, 17 oraz 18 Protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
      Artykuł 8
      Strony podejmują wszelkie środki o charakterze ogólnym lub szczególnym wymagane do wypełnienia zobowiązań na mocy niniejszej decyzji i zawiadamiają o nich Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.
      Artykuł 9
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dacie jej przyjęcia.

         Sporządzono w

               W imieniu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE–Albanii

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 107 z 28.4.2009, s. 166.

         (2)  Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      WKŁAD FINANSOWY ALBANII NA RZECZ AGENCJI PRAW PODSTAWOWYCH UNII EUROPEJSKIEJ

                  1.

                  Wkład finansowy, który ma zostać wpłacony przez Albanię do budżetu ogólnego Unii Europejskiej z tytułu udziału w pracach Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Agencją”) zgodnie z pkt 2, odpowiada pełnym kosztom udziału w pracach tej Agencji przez pierwsze trzy lata. Począwszy od czwartego roku, kwoty zostaną określone zgodnie z pkt 6.

                  2.

                  Wkład finansowy, który ma być wpłacany przez pierwsze trzy lata przez Albanię do budżetu Unii, wynosi:

                              Rok 1:

                              160 000  EUR

                              Rok 2:

                              163 000  EUR

                              Rok 3:

                              166 000  EUR

                  3.

                  Ewentualne wsparcie finansowe pochodzące z unijnych programów pomocy zostanie uzgodnione odrębnie zgodnie z odpowiednim programem unijnym.

                  4.

                  Środki stanowiące wkład Albanii będą zarządzane zgodnie z rozporządzeniem finansowym (1) mającym zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

                  5.

                  Koszty podróży i koszty utrzymania poniesione przez przedstawicieli i ekspertów Albanii w celu wzięcia udziału w działalności Agencji lub spotkaniach związanych z realizacją programu pracy Agencji są zwracane przez Agencję na takiej samej zasadzie co w przypadku państw członkowskich Unii i zgodnie z procedurami obowiązującymi obecnie w stosunku do tych państw.

                  6.

                  Po wejściu w życie niniejszej decyzji i na początku każdego następnego roku Komisja przesyła Albanii wezwanie do wniesienia środków odpowiadających jej wkładowi na rzecz Agencji na mocy niniejszej decyzji. W pierwszym roku kalendarzowym swojego uczestnictwa, Albania wniesie wkład obliczony proporcjonalnie od daty rozpoczęcia uczestnictwa do końca roku. Wkład w kolejnych latach będzie zgodny z tabelą (pkt 2) niniejszego załącznika. Począwszy od czwartego roku, wkład zostanie dostosowany w świetle wzrostu lub spadku dotacji dla Agencji. Dzięki temu zostanie zachowana spójność między wkładem Albanii a budżetem Agencji dla państw UE–28. Wkład może również zostać poddany przeglądowi w następnych latach budżetowych na podstawie najświeższych danych statystycznych publikowanych przez Urząd Statystyczny Unii Europejskiej (Eurostat).

                  7.

                  Wkład ten wyrażony jest w EUR i wpłacany jest na prowadzone w EUR konto bankowe Komisji.

                  8.

                  Albania wpłaca swój wkład na podstawie wezwania do zapłaty w terminie 30 dni od daty wystosowania przez Komisję wezwania do zapłaty.

                  9.

                  Jakiekolwiek opóźnienie we wniesieniu wkładu powoduje obowiązek zapłacenia przez Albanię odsetek od zaległej kwoty naliczanych od dnia płatności. Stopa odsetek odpowiada stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny, w terminie wymagalności, dla operacji w EUR, powiększonej o 1,5 punktu procentowego.

         (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/294 z dnia 26 lutego 2018 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/259 w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

text:
               27.2.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 55/58

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/294
   z dnia 26 lutego 2018 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/259 w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1, w związku z art. 31 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 17 lutego 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/259 (1).

               (2)

               W decyzji (WPZiB) 2015/259 przewidziano okres wdrażania dla działań, o których mowa w art. 1 ust. 2 tej decyzji, wynoszący 36 miesięcy po dniu zawarcia umowy finansowej, o której mowa w art. 3 ust. 3 tej decyzji.

               (3)

               W dniu 17 stycznia 2018 r. podmiot wykonawczy (Sekretariat Techniczny OPCW) wystąpił do Unii o wyrażenie zgody na przedłużenie okresu wdrażania decyzji (WPZiB) 2015/259 o dziewięć miesięcy, aby umożliwić kontynuację wdrażania działań po upływie terminu wygaśnięcia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 tej decyzji.

               (4)

               Wnioskowana zmiana decyzji (WPZiB) 2015/259 dotyczy jej art. 5 ust. 2 oraz załącznika do niej, w szczególności w odniesieniu do opisów niektórych działań projektowych, które należy zmienić.

               (5)

               Kontynuacja działań, o których mowa w art. 1 ust. 2 decyzji (WPZiB) 2015/259, przywołanych we wniosku złożonym przez Sekretariat Techniczny OPCW w dniu 17 stycznia 2018 r., jest możliwa bez konieczności angażowania jakichkolwiek dodatkowych zasobów.

               (6)

               W związku z tym, aby umożliwić dalsze wdrażanie działań przewidzianych w decyzji (WPZiB) 2015/259, należy zmienić tę decyzję poprzez odpowiednie przedłużenie jej okresu obowiązywania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji (WPZiB) 2015/259 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Niniejsza decyzja wygasa 45 miesięcy po dniu zawarcia umowy finansowej, o której mowa w art. 3 ust. 3.”;

               2)

               w załączniku, w pozycji „Projekt I: Wdrażanie i weryfikacja na poziomie krajowym”, podpozycji „Działania”, ostatnie zdanie opisu działania „1. Regionalny kurs szkoleniowy przeznaczony dla organów celnych państw stron na temat technicznych aspektów zasad transferu CWC” otrzymuje brzmienie:
               „Szkolenia zostaną przeprowadzone przez oddział ds. wsparcia wdrażania Sekretariatu Technicznego, z wykorzystaniem technicznej wiedzy fachowej oddziału zajmującego się deklaracjami, w regionie Afryki.”;

               3)

               w załączniku, w pozycji „Projekt I: Wdrażanie i weryfikacja na poziomie krajowym”, podpozycji „Działania”, ostatnie dwa zdania opisu działania „10. Wykorzystanie doświadczeń wynikających z misji w Syrii” otrzymują brzmienie:
               „Aby uczynić to jak najskuteczniej, proponuje się, aby Sekretariat przeprowadził warsztaty wewnętrzne w celu przeanalizowania zdobytych doświadczeń i jak najszybszego ich wdrożenia. Wynik warsztatów powinien uwzględniać określanie i realizację odpowiednich programów szkoleniowych, a także zakup zalecanego sprzętu określonego podczas warsztatów.”;

               4)

               w załączniku, w pozycji „Projekt V – Upowszechnianie i informowanie”, podpozycji „Działania”, pierwsze zdanie opisu działania „2. Przygotowanie wystawy poświęconej OPCW” otrzymuje brzmienie:
               „Przygotowanie – we współpracy z muzeami nauki i pokoju – profesjonalnej wystawy, w wersji fizycznej i internetowej, poświęconej OPCW i CWC z myślą o pokazywaniu jej podczas stosownych spotkań, konferencji itp.”;

               5)

               w załączniku, w pozycji „Projekt V – Upowszechnianie i informowanie”, podpozycji „Działania”, opis działania „3. Informacje skierowane do młodzieży” otrzymuje brzmienie:
               „Informacje skierowane do młodzieży (w wieku 15–25 lat), aby zarówno zwiększyć wiedzę na temat OPCW i CWC, jak i zaangażować młodzież w poszukiwanie możliwości przyszłych karier zawodowych w obszarach i sektorach na poziomie międzynarodowym. Działanie to będzie polegało na informacjach przekazywanych przez blogi wideo oraz na opracowaniu materiałów komunikacyjnych przeznaczonych dla młodej widowni.”;

               6)

               w załączniku, w pozycji „Projekt V – Upowszechnianie i informowanie”, podpozycji „Działania”, opis działania „4. Ułatwianie upowszechniania z myślą o przystępowaniu do CWC państw niebędących stronami” otrzymuje brzmienie:
               „Przy niewielkiej liczbie państw niebędących stronami CWC, oraz aby propagować przystąpienie do CWC w ramach zobowiązania danego państwa do rozbrojenia i współpracy międzynarodowej, Sekretariat Techniczny OPCW skoncentruje się na spotkaniach dwustronnych i informacyjnych z państwami niebędącymi stronami oraz na sponsorowaniu uczestników z państw niebędących stronami CWC, aby mogli oni wziąć udział w spotkaniach organizowanych przez OPCW.”;

               7)

               w załączniku, w pozycji „Projekt V – Upowszechnianie i informowanie”, podpozycji „Działania”, opis działania „5. Wsparcie udziału organizacji pozarządowych w działaniach prowadzonych w ramach OPCW” otrzymuje brzmienie:
               „Ta propozycja zapewni podstawowe wsparcie na podróże i zakwaterowanie przeznaczone dla przedstawicieli organizacji pozarządowych z państw o gospodarkach rozwijających się lub gospodarkach w okresie przejściowym, aby mogli wziąć udział w każdej z konferencji państw stron w 2015, 2016, 2017 i 2018 r.”;

               8)

               w załączniku, w pozycji „Projekt VI – Program dla Afryki”, podpozycji „Działania”, opis działania „4. Synergie i partnerstwa na rzecz skutecznego wdrożenia” otrzymuje brzmienie:
               „Celem tego działania jest polepszanie zdolności organów krajowych CWC do nawiązania kontaktów z krajowymi zainteresowanymi stronami oraz propagowanie zaangażowania agencji/organów będących zainteresowanymi podmiotami we wspieranie wdrażania CWC. Podmioty te to krajowe stowarzyszenia branżowe, organizacje regionalne/subregionalne, placówki szkoleniowe w dziedzinie ceł, laboratoria i uczelnie. Działanie będzie ułatwiać wymianę doświadczeń praktycznych między państwami stronami z regionu Afryki oraz będzie zachęcać do wzajemnego wspierania się państw. Uczestnicy z afrykańskich państw stron będą sponsorowani, aby mogli wziąć udział w spotkaniu organów krajowych w siedzibie OPCW w Hadze.”;

               9)

               w załączniku, w pozycji „Projekt VI – Program dla Afryki”, podpozycji „Działania”, ostatnie zdanie opisu „5. Kursy rozwijające umiejętności analityczne” otrzymuje brzmienie:
               „Kursy są realizowane przy wsparciu Verifin, renomowanej instytucji wybranej w przejrzystym procesie przetargu, z którą OPCW podpisała pięcioletnią umowę, oraz przy wsparciu Krajowego Instytutu Badań i Analiz Fizyko-Chemicznych (INRAP) z Tunezji.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/259 z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie wsparcia działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 43 z 18.2.2015, s. 14).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/298 z dnia 26 lutego 2018 r. w sprawie wspierania przez Unię działań Komisji Przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności w zakresie monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

text:
               28.2.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 56/34

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/298
   z dnia 26 lutego 2018 r.
   w sprawie wspierania przez Unię działań Komisji Przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności w zakresie monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią”); rozdział III tej strategii zawiera wykaz środków, które mają zostać podjęte zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich w celu zwalczania takiego rozprzestrzeniania.

               (2)

               Unia aktywnie wykonuje tę strategię i realizuje środki wymienione w jej rozdziale III, w szczególności przez przeznaczanie zasobów finansowych na wspieranie poszczególnych projektów prowadzonych przez instytucje wielostronne, takie jak Tymczasowy Sekretariat Techniczny (zwany dalej „TST”) Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (zwanej dalej „CTBTO”).

               (3)

               W dniu 17 listopada 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB (1). W tym wspólnym stanowisku wzywa się między innymi do propagowania podpisania i ratyfikacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (zwanego dalej „CTBT”).

               (4)

               W celu skutecznego wdrażania CTBT państwa sygnatariusze CTBT postanowiły powołać – do czasu ustanowienia CTBTO – Komisję Przygotowawczą (zwaną dalej „Komisją Przygotowawczą CTBTO”) wyposażoną w zdolność prawną i posiadającą status organizacji międzynarodowej.

               (5)

               Szybkie wejście w życie i upowszechnienie CTBT, jak również wzmocnienie systemu monitorowania i kontroli stosowanego przez Komisję Przygotowawczą CTBTO stanowią ważne cele strategii. W tym kontekście próby jądrowe przeprowadzone przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną jeszcze bardziej unaoczniły, jak ważne jest szybkie wejście w życie CTBT, oraz wskazały na potrzebę przyspieszenia rozbudowy i wzmocnienia systemu monitorowania i kontroli CTBT.

               (6)

               Komisja Przygotowawcza CTBTO wypracowuje sposoby najskuteczniejszego wzmacniania swojego systemu kontroli, w tym poprzez rozwój zdolności w zakresie monitorowania gazów szlachetnych oraz poprzez działania, które mają doprowadzić do pełnego włączenia państw sygnatariuszy CTBT we wdrażanie systemu kontroli.

               (7)

               W ramach realizacji strategii Rada przyjęła trzy wspólne działania i trzy decyzje w sprawie wspierania kroków podejmowanych przez Komisję Przygotowawczą CTBTO, a mianowicie: wspólne działanie 2006/243/WPZiB (2) oraz wspólne działania 2007/468/WPZiB (3) i 2008/588/WPZiB (4), oraz decyzje Rady 2010/461/WPZiB (5), 2012/699/WPZiB (6) i (WPZiB) 2015/1837 (7).

               (8)

               To wsparcie ze strony Unii powinno być kontynuowane.

               (9)

               Techniczne wykonanie niniejszej decyzji należy powierzyć Komisji Przygotowawczej CTBTO, która – ze względu na swoją unikalną wiedzę specjalistyczną i unikalne możliwości uzyskane dzięki sieci Międzynarodowego Systemu Monitoringu, obejmującego ponad 337 obiektów na całym świecie, oraz dzięki Międzynarodowemu Centrum Danych – jest jedyną organizacją międzynarodową będącą w stanie wykonać niniejszą decyzję i posiadającą uprawnienia w tym zakresie. Projekty wspierane przez Unię mogą być finansowane wyłącznie z wkładu pozabudżetowego na rzecz Komisji Przygotowawczej CTBTO,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Aby zapewnić stałą i praktyczną realizację niektórych elementów strategii, Unia wspiera działania Komisji Przygotowawczej CTBTO z myślą o osiągnięciu następujących celów:

               a)

               zwiększenie zdolności systemu monitorowania i kontroli CTBT, w tym w dziedzinie wykrywania nuklidów promieniotwórczych;

               b)

               zwiększenie zdolności państw sygnatariuszy CTBT do wypełniania wynikających z tego Traktatu obowiązków w zakresie kontroli oraz umożliwienie im czerpania w pełnym zakresie korzyści z udziału w systemie stworzonym przez CTBT.

         2.   Projekty, które mają być finansowane przez Unię, służą wspieraniu:

               a)

               certyfikowanych pomocniczych stacji sejsmologicznych będących częścią międzynarodowego systemu monitoringu CTBTO;

               b)

               udoskonalania systemów pobierania próbek gazów szlachetnych poprzez badania w dziedzinie materiałów poprawiających adsorpcję ksenonu;

               c)

               dalszych działań związanych z pomiarem promieniowania tła dla ksenonu w różnych regionach świata;

               d)

               metody prognozowania statystycznego, aby określić poziom niepewności i poziom zaufania w przypadku symulacji modeli transportu atmosferycznego (ATM);

               e)

               naukowej oceny zwiększenia rozdzielczości narzędzi ATM;

               f)

               rozwijania nowego oprogramowania;

               g)

               usprawniania inspekcji na miejscu dotyczących przetwarzania i wykrywania gazów szlachetnych;

               h)

               poprawiania zdolności w zakresie automatycznego przetwarzania i integrowania w kontenerowym krajowym ośrodku przetwarzania danych sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych;

               i)

               zintegrowanych działań informacyjnych i działań na rzecz budowania zdolności, skierowanych do państw sygnatariuszy i państw niebędących sygnatariuszami.

         Przy realizacji projektów, które zapewniają wsparcie dla działań, o których mowa w niniejszym ustępie, należy eksponować zaangażowanie Unii, a także zapewniać właściwe zarządzanie programem w ramach wykonywania niniejszej decyzji.
   Projekty te są prowadzone z korzyścią dla wszystkich państw sygnatariuszy CTBT.
   Wszystkim elementom projektów towarzyszą proaktywne i innowacyjne publiczne działania informacyjne, na które przeznaczone zostaną odpowiednie zasoby.
   Szczegółowy opis projektów przedstawiony jest w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”).
   2.   Za techniczną realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, odpowiada Komisja Przygotowawcza CTBTO. CTBTO wykonuje to zadanie pod kontrolą Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych uzgodnień z Komisją Przygotowawczą CTBTO.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 4 594 752 EUR.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.
   3.   Właściwe zarządzanie finansową kwotą odniesienia, o której mowa w ust. 1, nadzoruje Komisja Europejska. W tym celu zawiera ona umowę o finansowaniu z Komisją Przygotowawczą CTBTO. Umowa o finansowaniu przewiduje, że Komisja Przygotowawcza CTBTO ma zapewnić wyeksponowanie wkładu UE stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja Europejska dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po dniu 26 lutego 2018 r. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.
   Artykuł 4
   1.   Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań sporządzanych przez Komisję Przygotowawczą CTBTO. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do sporządzenia oceny.
   2.   Komisja Europejska przedstawia informacje na temat finansowych aspektów realizacji projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja traci ważność po 24 miesiącach od dnia zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3. Jeżeli do tego czasu nie zostanie zawarta umowa o finansowaniu, niniejsza decyzja traci ważność sześć miesięcy po wejściu w życie.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2018 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne stanowisko Rady 2003/805/WPZiB z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie upowszechnienia i wzmocnienia porozumień wielostronnych w dziedzinie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz środków przenoszenia (Dz.U. L 302 z 20.11.2003, s. 34).

      (2)  Wspólne działanie Rady 2006/243/WPZiB z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie wsparcia działań Komisji Przygotowawczej Organizacji ds. Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) w zakresie szkolenia i zwiększania zdolności w celu oceny strategii UE przeciw rozpowszechnianiu broni masowego rażenia i w ramach jej realizacji (Dz.U. L 88 z 25.3.2006, s. 68).

      (3)  Wspólne działanie Rady 2007/468/WPZiB z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie wsparcia działań Komisji Przygotowawczej Organizacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i oceny oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 176 z 6.7.2007, s. 31).

      (4)  Wspólne działanie Rady 2008/588/WPZiB z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie wsparcia działań Komisji Przygotowawczej Organizacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i oceny oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 189 z 17.7.2008, s. 28).

      (5)  Decyzja Rady 2010/461/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie wsparcia działań komisji przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 219 z 20.8.2010, s. 7).

      (6)  Decyzja Rady 2012/699/WPZiB z dnia 13 listopada 2012 r. w sprawie wspierania przez Unię działań komisji przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 314 z 14.11.2012, s. 27).

      (7)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1837 z dnia 12 października 2015 r. w sprawie wspierania przez Unię działań Komisji Przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności w zakresie monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 266 z 13.10.2015, s. 83).

      ZAŁĄCZNIK

         Wspieranie przez Unię działań Komisji Przygotowawczej CTBTO w celu zwiększenia jej zdolności w zakresie monitorowania i kontroli, zwiększenia szans na szybkie wejście w życie i upowszechnienie CTBT oraz działań w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

      1.   Wspieranie technologii kontrolnych i systemu monitorowania

         Projekt 1: Poprawa podtrzymania operacji wybranych certyfikowanych pomocniczych stacji sejsmologicznych będących częścią międzynarodowego systemu monitoringu

      Informacje ogólne
      Działania polegać będą przede wszystkim na dalszym zajmowaniu się stacjami sejsmologicznymi, które wymagają pilnych działań konserwacyjnych, zwłaszcza tymi, które znajdują się w krajach dotkniętych trudnościami finansowymi, m.in. w sytuacji, gdy liczba działających pomocniczych stacji sejsmologicznych w danym regionie będącym przedmiotem zainteresowania jest niska, a jednocześnie będą polegać na prowadzeniu konserwacji profilaktycznej. Zostanie to osiągnięte poprzez rozwiązanie problemu przestarzałego sprzętu i jego aktualizację, a także poprawę zaopatrzenia w części zamienne.
      Podobnie jak w poprzednich programach, do zaplanowania i wykonania prac objętych projektem w odnośnych stacjach sejsmologicznych konieczne są: zatrudniony pełnoetatowo specjalny personel oraz środki finansowe na części zamienne i podróże.
      Cele
      Głównym celem jest doprowadzenie, w sposób zrównoważony, odnośnych stacji sejsmologicznych do poziomu technicznego zgodnego z wymogami międzynarodowego systemu monitoringu. Pomocnicze stacje sejsmologiczne to trzon infrastruktury sejsmologicznej IMS i wymagają stałej konserwacji. Konserwacja profilaktyczna i powiązane zaopatrzenie w części zamienne mogą pomóc w osiągnięciu tego celu. Działania te są realizowane w połączeniu z innymi zadaniami, takimi jak szkolenie operatorów stacji. Priorytetowo potraktowane zostaną stacje, które pilnie wymagają wsparcia technicznego i finansowego, np. stacje w Afryce oraz w rozwijających się krajach Azji i Azji Środkowej.
      Rezultaty
      Lepsza dostępność i jakość danych w ramach pomocniczej sieci sejsmologicznej: sieć ta pomaga poprawiać dokładność lokalizacji cechującą docelowe pomocnicze stacje sejsmologiczne, także w regionach, w których sieć podstawowa wykryła zajścia sejsmiczne, dzięki czemu sprawniej wykrywane są skutki sejsmiczne wybuchów jądrowych. Wzmocniona struktura podtrzymania operacji pomocniczych stacji sejsmologicznych umożliwia lepsze wyeksponowanie zaangażowania Unii.

         Projekt 2: Wkład w udoskonalanie systemów pobierania próbek gazów szlachetnych poprzez poprzez badania w dziedzinie materiałów umożliwiających lepszą adsorpcję ksenonu

      Informacje ogólne
      Skuteczne stężenie promieniotwórczych izotopów ksenonu (133Xe,135Xe, 133mXe i 131mXe) w małych ilościach w różnych warunkach fizycznych, a także skuteczne i całkowite uwolnienie tych izotopów ksenonu z materiałów adsorpcyjnych mają zasadnicze znaczenie dla sprawniejszego monitorowania wybuchów jądrowych i kontrolowania, czy na świecie przestrzegane są postanowienia Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBT). Wyżej wymienione izotopy ksenonu to kluczowe promieniotwórcze nuklidy rozszczepieniowe monitorowane w ramach komponentu dotyczącego gazów szlachetnych będącego częścią sieci ds. nuklidów promieniotwórczych międzynarodowego systemu monitoringu, a zatem wszelkie usprawnienia, które można wprowadzić do przyszłych systemów, mają nieocenioną wartość.
      Cele
      Celem tej propozycji jest lepsze zrozumienie mechanizmów adsorpcji, warunków desorpcji i właściwości odnośnych materiałów w różnorakich warunkach ważnych dla wysoce skutecznego stężania ksenonu w ramach kontroli CTBT. Przeprowadzone zostaną badania laboratoryjne, by sprawdzić, które parametry mają znaczenie, i ustalić podstawowe informacje o sposobach modyfikowania materiałów w celu zoptymalizowania ich właściwości, w tym m.in. zdolności adsorpcyjnych i desorpcyjnych, gęstości i trwałości.
      Rezultat
      Sporządzone zostanie sprawozdanie laboratoryjne wyszczególniające te wyniki oraz zalecenia do wdrożenia we wszystkich placówkach IMS, co pozwoli lepiej zrozumieć, jak można zoptymalizować obecnie stosowane materiały adsorpcyjne oraz wytypować nowe materiały, dzięki czemu placówki IMS dysponować będą lepszymi zdolnościami w zakresie wykrywania ksenonu promieniotwórczego.

         Projekt 3: Dalsze działania związane z pomiarem promieniowania tła dla ksenonu w różnych regionach świata

      Informacje ogólne
      Komisja Przygotowawcza Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) prowadzi pomiary ksenonu promieniotwórczego przy pomocy bardzo czułych systemów. Dzięki wkładowi wniesionemu przez Unię w ramach wspólnego działania 2008/588/WPZiB Komisja Przygotowawcza CTBTO opracowała i nabyła dwa przenośne systemy do pomiarów133Xe,135Xe, 133mXe i 131mXe. W ramach decyzji 2012/699/WPZiB te dwa systemy pomiarowe zostały zastosowane w Kuwejcie, Dżakarcie, Mutsu i Manado. Pozwoliły one na zebranie sporej ilości informacji na temat promieniowania tła dla ksenonu.
      W ramach decyzji (WPZiB) 2015/1837 przedłużono działania pomiarowe w Kuwejcie i Indonezji. Nawiązano kontakty z ewentualnymi kolejnymi krajami przyjmującymi, a obecnie omawiane są umowy o współpracy.
      Cele
      CTBTO planuje przemieścić dwa przenośne systemy zakupione na mocy wspólnego działania 2008/588/WPZiB użytkowane obecnie w Kuwejcie i Indonezji. Aktualnie omawiane są umowy o współpracy z kolejnymi krajami przyjmującymi.
      Z punktu widzenia zasięgu sieci region Azji Południowo-Wschodniej ma dla CTBTO wielkie znaczenie, gdyż obecnie nie działa tam żaden system do pomiarów gazów szlachetnych będący częścią IMS. Zastosowanie przenośnego systemu do pomiaru tła nie tylko pozwoli znacznie zwiększyć zasięg sieci w tym regionie świata, lecz także:

                  —

                  zwiększy naszą wiedzę na temat regionalnego promieniowania tła dla ksenonu w rejonach równikowych, gdzie badanie dyspersji gazów szlachetnych jest bardzo złożone z uwagi na wiele intensywnych zjawisk,

                  —

                  umożliwi udoskonalenie modeli atmosferycznych i modeli dyspersji, co pozwoli dokładniej obrazować ruchy mas powietrza w tym regionie świata.

            CTBTO planuje prowadzić pomiary w regionie Azji Południowo-Wschodniej przez co najmniej 12 miesięcy, by obserwować różnice między poszczególnymi porami roku.
      CTBTO zamierza uruchomić kolejny przenośny system w regionie Azji Wschodniej. Dzięki krótkiej kampanii pomiarowej finansowanej ze środków Unii udało się poprzednio uzyskać znaczną ilość informacji na temat właściwości promieniowania tła dla ksenonu. Dłuższa kampania pomiarowa ma zasadnicze znaczenie dla uzupełnienia i uściślenia naszej wiedzy na temat promieniowania tła dla ksenonu w regionie. Głównym celem tej dodatkowej kampanii jest określenie cech regionu Azji Wschodniej w trakcie całego 12-miesięcznego cyklu obejmującego wszystkie pory roku. Lokalizacja zostanie wybrana pod kątem przeprowadzenia badań przy pomocy zwiększonej liczby czujników w regionie (tj. o większej ich gęstości w porównaniu z obecną siecią do pomiarów gazów szlachetnych będącą częścią IMS). Po raz pierwszy co najmniej dwa systemy będą działały bardzo blisko siebie, co umożliwi więcej naukowych analiz dotyczących walidacji krzyżowej systemów, korelację krzyżową danych na temat wykrytych substancji, rozwój modelowania transportu w atmosferze na niewielką skalę itd. Dla analizy tej korzystne mogłoby się okazać partnerstwo z państwami w regionie, które także planują dobrowolne wkłady w tym zakresie.
      Po zakończeniu tych kampanii CBTBO planuje dokonać dodatkowych pomiarów w obszarach, w których globalne promieniowanie tła dla ksenonu nie zostało dostatecznie poznane i zrozumiane. Preferowane są tereny równikowe w Ameryce Łacińskiej, Azji i Afryce.
      By można było kontynuować kampania pomiarowe, konieczne są fundusze na transport do nowych lokalizacji oraz obsługę i konserwację dwóch przenośnych systemów do pomiarów gazów szlachetnych przez okres dwóch lat.
      Rezultat
      Korzyści to lepsze zrozumienie wahań globalnego promieniowania tła gazów szlachetnych oraz zwiększenie zasięgu sieci monitorowania gazów szlachetnych. Po tych kampaniach pomiarowych systemy te będą mogły być wykorzystywane przez CBTBO do dalszych badań w dziedzinie promieniowania tła gazów szlachetnych w różnych skalach geograficznych oraz jako systemy rezerwowe lub szkoleniowe.

         Projekt 4: Metoda prognozowania statystycznego (EPS) do celów ilościowego określenia poziomu niepewności i poziomu ufności w przypadku symulacji modeli transportu w atmosferze

      Informacje ogólne
      W nawiązaniu do części I pkt 18 lit. a) Protokołu CTBT, Międzynarodowe Centrum Danych powinno podać wartości i powiązany z nimi poziom niepewności dla każdego zdarzenia w ramach centrum. Ponieważ modelowanie transportu w atmosferze przyczynia się do zlokalizowania zdarzeń, należy określić powiązany poziom niepewności.
      Uznaje się, że poziom niepewności można oszacować za pomocą zestawu równoważnych symulacji pojmowanych w całości, a nie za pomocą pojedynczej symulacji. W projekcie wykorzystane zostaną dane meteorologiczne EPS (Europejskiego Centrum Prognoz Średnioterminowych, Krajowego Plany w zakresie Energii i Klimatu i inne) w celu wygenerowania zestawu danych zawierającego wielokrotne symulacje dla tych samych przypadków. Ten zestaw danych zostanie następnie wykorzystany do opracowania narzędzi służących szacowaniu poziomów niepewności i ufności w symulacjach ATM. Do walidacji i demonstrowania nowych narzędzi służyć będzie niezależny zestaw danych.
      Cele

                  —

                  Opracowanie zwalidowanego prototypu, który będzie służył do szacowania poziomów niepewności i ufności w symulacjach ATM,

                  —

                  określenie potrzeb we współpracy z użytkownikami,

                  —

                  wskazanie danych meteorologicznych EPS do wykorzystania,

                  —

                  stworzenie zestawu danych dotyczących symulacji EPS,

                  —

                  opracowanie narządzi do szacowania poziomów niepewności i ufności,

                  —

                  walidacja narzędzi,

                  —

                  dostosowanie nowego interfejsu uruchamiającego do określania poziomów niepewności i ufnośc,

                  —

                  udostępnienie zwalidowanego prototypu na potrzeby testów w rzeczywistych przypadkach.

            Rezultat
      Produkty oparte na EPS pomogą w podejmowaniu istotnych decyzji, gdyż zapewnią obiektywne informacje na temat poziomów niepewności i ufności w symulacjach ATM dla każdego przypadku. Zapewnią też naukową podstawę, która pozwoli pokazać, jak czerpać cenne informacje ze wskazówek uzyskiwanych z ATM mimo nieodłącznych niepewności związanych z symulacjami atmosferycznymi.

         Projekt 5: Naukowa ocena korzyści ze zwiększenia rozdzielczości narzędzi ATM stosowanych przez Międzynarodowe Centrum Danych

      Informacje ogólne
      Na jakość wskazówek będących wynikiem modelowania transportu w atmosferze (ATM) zwykle pozytywnie wpływa zwiększenie rozdzielczości w wiodących polach meteorologicznych i w samym ATM, zwłaszcza w przypadku krótszych odcinków czasu. W Międzynarodowym Centrum Danych niemal zakończono już dwa projekty w tym kierunku; tworzenie na poziomie operacyjnym siatek zależności źródło–receptor o wyższej rozdzielczości (1 godzina, 0,5o) i generowanie pól meteorologicznych o wysokiej rozdzielczości na żądanie w odniesieniu do konkretnych zdarzeń (inspekcje na miejscu, próby jądrowe, incydenty jądrowe itd.) w dowolnym miejscu na świecie. Te pola meteorologiczne o wysokiej rozdzielczości zasilą oprogramowanie Flexpart wykorzystujące model transportu i dyspersji wg metody Langrange'a w celu opracowywania, w miarę potrzeb, produktów ATM o bardzo wysokiej rozdzielczości (~0.05o). Przeprowadzona zostanie naukowa walidacja, która ma wykazać i określić ilościowo korzyści płynące z tych dwóch projektów dla produktów ATM.
      Cele

                  —

                  Wykazanie wartości dodanej zwiększonej rozdzielczości za pomocą obserwacji i porównywania modeli,

                  —

                  stworzenie interfejsu uruchamiającego, by móc szybko przeprowadzać dwukierunkowe symulacje ATM, tworzyć pola meteorologiczne o wysokiej rozdzielczości i generować wskazówki ATM w oparciu o te pola meteorologiczne w dowolnym miejscu.

            Rezultat
      Naukowe wykazanie korzyści płynących ze zwiększenia rozdzielczości dla wskazówek z ATM pomoże potwierdzić użyteczność nowych zdolności (operacyjnej SRS o wyższej rozdzielczości, pól meteorologicznych o wysokiej rozdzielczości) w systemie operacyjnym.
      Interfejs uruchamiający umożliwi produkowanie szczegółowych wskazówek w trakcie inspekcji na miejscu lub w trakcie nadzwyczajnych zdarzeń (prób jądrowych, incydentów jądrowych itd.).

         Projekt 6: Działania w ramach przygotowań do trzeciej fazy przeprojektowywania Międzynarodowego Centrum Danych

      Informacje ogólne
      Od stycznia 2014 r. do kwietnia 2017 r. CTBTO zrealizowała projekt w ramach drugiej fazy przeprojektowywania Międzynarodowego Centrum Danych; miał on pozwolić stworzyć kompleksową strukturę oprogramowania ukierunkowującą opracowywanie nowych programów i aktualizację istniejących systemów w następnym dziesięcioleciu.
      Powstała w wyniku tego architektura przyniosła znaczne usprawnienia w porównaniu z istniejącą, m.in.:

                  —

                  zwiększona elastyczność interfejsu użytkownika w przypadku narzędzi analitycznych, usprawnienie systemu obiegu zadań przeglądu analitycznego, zarządzania zdarzeniami, korelacji krzyżowej i porównywania zdarzeń, narzędzia do tworzenia map i integrowania map, wizualizacji i edytowania maski kontroli jakości sygnału, wyświetlania liczby falowej częstotliwości, wsparcia dla szkoleń analityków,

                  —

                  kompleksowe wychwytywanie miejsca pochodzenia danych, po to by zrozumieć, w jaki sposób uzyskano wyniki przetwarzania i zbadać ewolucję wyniku, gdy zmieniają się dostępne informacje,

                  —

                  możliwość rozszerzenia zakresu jako jeden z głównych elementów wbudowany we wszystkie komponenty,

                  —

                  elastyczna konfiguracja strumienia danych sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych wspierana przez narzędzia graficzne,

                  —

                  ułatwia nowy model rozwijania oprogramowania na zasadzie współpracy w myśl najlepszych praktyk w dziedzinie rozwoju otwartego oprogramowania,

                  —

                  zwiększone zdolności w zakresie monitorowania i testowania – ponowne odtworzenie zestawu danych testowych.

            Drugą fazę przeprojektowywania przeprowadzono przy wsparciu – za pośrednictwem sprzętu stanowiącego wkład rzeczowy – ze strony USA, a także dzięki funduszom udostępnionym na mocy decyzji (WPZiB) 2015/1837. Fundusze te wykorzystano w szczególności do sfinansowania posiedzeń technicznych z udziałem ekspertów państw członkowskich, po to by zapewnić szerokie zaangażowanie w drugiej fazie przeprojektowywania. Z funduszy tych wsparto też działania prototypowe, by pokazać, w jaki sposób oprogramowanie przekazane przez krajowe centra danych można włączyć w przeprojektowaną architekturę.
      W ramach przygotowania do trzeciej fazy przeprojektowywania, w ramach której wdrożone zostaną kody w oparciu o architekturę powstałą w ramach fazy drugiej, Międzynarodowe Centrum Danych dąży do podniesienia poziomu gotowości technologicznej dla wielu algorytmów, które można by rozważać pod kątem uwzględnienia w przeprojektowanym oprogramowaniu. Propozycja ta dotyczy algorytmów, które pozwalają lepiej przetwarzać sekwencje związane z sejsmicznymi wstrząsami następczymi w sposób automatyczny lub półautomatyczny.
      Cele
      Celem tego projektu jest opracowanie prototypu i porównanie wyników nie więcej niż trzech różnych metod w obszarze usprawnienia przetwarzania sekwencji wstrząsów następczych.
      Rozważane algorytmy to:

                  —

                  dwa podejścia oparte na korelacji krzyżowej,

                  —

                  podejście oparte na autoregresywnych metodach wykorzystujących kryterium informacyjne Akaikego.

            Planowane efekty:

                  —

                  dla każdego ze wspomnianych powyżej podejść stworzone zostaną eksperymentalne strumienie służące do automatycznego przetwarzania, uwzględniające trzy rozważane algorytmy (każdym w odrębnym potoku). Oznacza to automatyzację niektórych działań przewidzianych w tych metodach, które dotąd wykonywane były manualnie,

                  —

                  do każdego strumienia wprowadzony zostanie ten sam zestaw reprezentatywnych zdarzeń, które są źródłem wstrząsów następczych,

                  —

                  zaplanowany i przeprowadzony zostanie zestaw testów, co pozwoli na zebranie informacji statystycznych dotyczących trzech algorytmów, gdy zastosowane one zostaną do reprezentatywnego zestawu zdarzeń, dla porównania funkcjonowania algorytmów,

                  —

                  dane statystyczne zebrane w wyniku testów automatycznych zostaną wykorzystane do porównania funkcjonowania algorytmów w odniesieniu do reprezentatywnych zestawów danych,

                  —

                  analitycy zajmujący się wielowymiarową analizą dyskryminacyjną danych sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych ocenią też wyniki wygenerowane przez te trzy algorytmy z punktu widzenia ich jakości jako punktu wyjścia dla przeglądu analitycznego,

                  —

                  ostatecznym rezultatem powinno być sprawozdanie i zalecenie podsumowujące powyższe ustalenia i stwierdzające, które z trzech podejść należy (ewentualnie) zastosować w celu dalszego rozwijania i wdrażania systemu operacyjnego. W dokumentach tych powinny się też znaleźć szacunki na temat nakładów koniecznych do zakończenia rozwoju systemu.

            Projekt będzie realizowany przez półtora roku, począwszy od drugiego kwartału 2018 r. Szacuje się, że ok. 60 % wszystkich nakładów, przede wszystkim w pierwszym roku trwania projektu, pochłonie stworzenie eksperymentalnych strumieni. Pozostałe nakłady przeznaczone zostaną na zaprojektowanie automatycznych testów oraz gromadzenie i analizowanie ich wyników.
      Rezultat
      Głównym pożytkiem z projektu powinno być podniesienie technicznej gotowości algorytmu, który ma spory potencjał, jeśli chodzi o zmniejszenie obciążenia analityków pracą. Zastosowanie w przeprojektowanym systemie oprogramowania wykazującego dostatecznie wysoką gotowość techniczną wiąże się z mniejszym ryzykiem. Na podstawie tych prac będzie można przeprowadzić bardziej wiarygodny szacunek nakładu pracy koniecznego do operacyjnego wdrożenia wybranego algorytmu.
      Niektóre z prototypowych kodów opracowanych w trakcie projektów można będzie uwzględnić w ostatecznej wersji oprogramowania operacyjnego.
      2.   Wzmocnienie zdolności w zakresie inspekcji na miejscu

         Projekt: Poprawienie zdolności w zakresie przetwarzania i wykrywania gazów szlachetnych w trakcie inspekcji na miejscu

      Informacje ogólne
      Należący do Tymczasowego Sekretariatu Technicznego system wykrywania gazów szlachetnych, którego podstawę stanowią inspekcje na miejscu, służący przetwarzaniu i wykrywaniu ksenonu promieniotwórczego został opracowany dzięki środkom finansowym przekazanym przez Unię Europejską (decyzja 2010/461/WPZiB). System ten został dostarczony na początku 2014 r. i z powodzeniem wykorzystany w tym samym roku w trakcie zintegrowanego ćwiczenia w terenie (IFE14) zorganizowanego przez Komisję Przygotowawczą CTBTO w celu przeprowadzenia symulacji niemal całej inspekcji na miejscu w Jordanii. W trakcie ćwiczenia dzięki systemowi udało się uzyskać wiarygodny i dokładny pomiar stosunku 131mXe do133Xe. Ponadto system spełnił wymogi techniczne w zakresie minimalnej wykrywalnej aktywności tych izotopów.
      Ćwiczenie wykazało, że system spełnia najważniejsze parametry skuteczności co do wykrywania ksenonu promieniotwórczego, jednak w sprawozdaniu technicznym sporządzonym przez zewnętrzny zespół oceniający ćwiczenie IFE14 wskazano także szereg parametrów operacyjnych, którymi trzeba się będzie zająć w ramach dalszego rozwijania zdolności odnośnie do przetwarzania i wykrywania gazów szlachetnych. W 2016 r. uczestnicy 23. warsztatów poświęconych inspekcji na miejscu, dotyczących dalszego rozwijania wykazu sprzętu niezbędnego w trakcie takich inspekcji, stwierdzili, że priorytetowo należy potraktować poprawienie zdolności w zakresie oczyszczania i prowadzenia pomiarów, jeśli chodzi o wiarygodność, prostotę i projekt techniczny, po to by poprawić wyniki inspekcji. Potrzebny jest ulepszony system do wykrywania gazów szlachetnych w trakcie inspekcji na miejscu, po to by ukończyć projektowanie i wdrożenie laboratorium polowego przeznaczonego do wykorzystania w trakcie inspekcji, co będzie miało bezpośrednie skutki dla wymaganych zdolności w zakresie szybkiego rozmieszczania i wsparcia na miejscu.
      Cele
      Zgodnie z zaleceniami z przeglądu i monitorowania działań w ramach ćwiczenia IFE14 celem tej propozycji jest podniesienie jakości istniejącego systemu do wykrywania gazów szlachetnych w trakcie inspekcji na miejscu. Projekt ma pozwolić na dostosowanie systemu do transportu lotniczego i na jego łatwe przenoszenie z bazy operacji i z powrotem, a także w jej obrębie; ma także zapewnić niezawodne i proste działanie systemu w środowisku laboratorium polowego. Aby wesprzeć stanowiący część planu działania na rzecz inspekcji na miejscu projekt 3.11 dotyczący laboratorium do prac z gazami szlachetnymi, który ma na celu m.in. zwiększenie przyjazności w użytkowaniu, modułowości oraz niezawodności systemu, należy przeprojektować lub dopracować następujące elementy systemu:

                  —

                  statyw detektora i ołowiana osłona, by ułatwić instalację i ustalić środek ciężkości,

                  —

                  separacja gazu, by ograniczyć zużycie energii, oraz stosowanie łatwiej dostępnych materiałów zamiast helu jako gazu nośnego w odległych miejscach,

                  —

                  oprogramowanie, by uprościć procesy nadające się do systemu obsługiwanego przez inspektora,

                  —

                  ogólny projekt, by maksymalnie zwiększyć integrację zgodnie z koncepcją szybkiego rozmieszczania w trakcie inspekcji na miejscu.

            Rezultat
      Ulepszone, sprawniejsze i efektywniejsze należące do Tymczasowego Sekretariatu Technicznego laboratorium do obróbki gazów szlachetnych, łatwiejsze w użytkowaniu i bardziej niezawodne i wiarygodne ułatwi pracę inspektorom w trakcie inspekcji na miejscu; w rezultacie wspiera to realizację polityki Unii i dążenia do wprowadzenia w życie CTBT.
      3.   Zintegrowane działania na rzecz budowania zdolności oraz działania informacyjne

      A.   Dalsze rozwijanie w ramach uruchamiania oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych (NDC in a box)

         Projekt 1: Zwiększenie zdolności do automatycznego przetwarzania i integracji w ramach oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych dotyczącego danych sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych

      Informacje ogólne
      W lipcu 2016 r. Komisja Przygotowawcza CTBTO wydała wersję 4.0 oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych, które zawiera nowe moduły opracowane w ramach projektu dotyczącego rozszerzonego pakietu oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych. Wersja ta pozwoliła na znaczną poprawę zdolności krajowych centrów danych w zakresie przetwarzania dzięki narzędziom do automatycznej i interaktywnej analizy danych infradźwiękowych oraz poprzez integrację z aplikacją SeisComP umożliwiającą automatyczne przetwarzanie danych sejsmicznych i akustycznych. Ze strumieniem automatycznego przetwarzania aplikacji SeisComP3 zintegrowano stosowany przez Międzynarodowe Centrum Danych (IDC) detektor STA/LTA oraz detektor DTK-PMCC. Dzięki tej nowej wersji za pomocą narzędzia interaktywnego przeglądu dostępnego w ramach SeisComP (scolv) można skontaktować się z lokalizatorem Międzynarodowego Centrum Danych. Kilka modułów umożliwiających konwersję obsługuje integrację danych i produktów z IDC do strumienia przetwarzania opartego na SeisComP i ułatwia synchronizowanie informacji o konfiguracji stacji między krajowymi centrami danych a Międzynarodowym Centrum Danych, dzięki modułom pobierania i importowania danych lub poprzez replikację bazy danych.
      Nowe moduły umożliwiają już krajowym centrom danych odtworzenie wyników pochodzących z detektorów IDC i dotyczących danych sejsmicznych i infradźwiękowych, nie rozważano jednak jeszcze możliwości przetwarzania danych hydroakustycznych. Ponadto zdarzenia wygenerowane w ramach strumienia automatycznego przetwarzania opartego na Seiscomp różnią się znacząco od zdarzeń wygenerowanych w IDC. Wynika to z różnic w oprogramowaniu wykorzystywanym do symulowania zdarzeń w strumieniach IDC i SeisComP.
      Cele
      Celem tego projektu jest poszerzenie zdolności SeisComP i modułów SeisComP udostępnianych w kontenerowych krajowych ośrodkach przetwarzania danych w zakresie:

                  —

                  zintegrowania stosowanego przez IDC detektora sygnału na potrzeby danych hydroakustycznych z oprogramowaniem kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych, w tym ustalenia elementów charakterystycznych dla wykrywanych zdarzeń hydroakustycznych. Umożliwiłoby to krajowym centrom danych wykrywanie danych napływających ze stacji hydroakustycznych międzynarodowego systemu monitoringu przy użyciu tego samego oprogramowania, które jest wykorzystywane do przetwarzania w IDC,

                  —

                  zintegrowania detektora NET-VISA wykorzystywanego w IDC ze strumieniem przetwarzania SeisComP oraz zaoferowania użytkownikom końcowym interfejsu, który pozwoli skonfigurować detektor NET-VISA jako domyślne urządzenie kojarzące do stosowania w ramach SeisComP. Pomogłoby to krajowym centrom danych, które przetwarzają dane międzynarodowego systemu monitoringu wykorzystujące automatyczny strumień SeisComP, w wygenerowaniu zestawu zdarzeń bliższego zestawowi zbudowanemu w IDC,

                  —

                  zwiększenia zdolności do integrowania danych z międzynarodowego systemu monitoringu z innym otwartym oprogramowaniem służącym do analizy sejsmologicznej np. SEISAN.

            Planowane efekty:
      Wszystkie planowane efekty w tym projekcie polegają na usprawnieniach w modułach oprogramowania, które są częścią kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych, a także nowych modułów oprogramowania, które zostaną udostępnione w przyszłych wersjach kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych. Te nowe lub usprawnione moduły oprogramowania to:

                  —

                  istniejący moduł scdfx będący częścią kontenerowego krajowego ośrodka przetwarzania danych zintegrowany z SeisComP powinien zostać usprawniony, by mógł przetwarzać dane hydroakustyczne i przechowywać informacje o wszystkich cechach, które mają zdarzenia hydroakustyczne wykryte przez IDC,

                  —

                  wykorzystywany przez IDC moduł HAZE do celów określania azymutu i powolności napływających danych hydroakustycznych zintegrowany z modułem SeisComP,

                  —

                  urządzenie kojarzące NET-VISA zintegrowane z SeisComP jako fakultatywne urządzenie kojarzące, które można skonfigurować tak, by mogło być używane zamiast domyślnego urządzenia kojarzącego będącego częścią SeisComP,

                  —

                  usprawnienie SeisComP, by mógł przechowywać dodatkowe elementy w przypadku wykrycia zdarzeń hydroakustycznych, a także piksele i rodziny pikseli w przypadku wykrytych zdarzeń infradźwiękowych,

                  —

                  usprawnienie modułów SeisComP służących do eksportowania, tak by wykryte zdarzenia i ich elementy na potrzeby oprogramowania obsługującego dane hydroakustyczne i infradźwiękowego można było wyeksportować do otwartej bazy danych,

                  —

                  usprawnienie obecnego oprogramowania, by umożliwić całkowitą konfigurację stacji sesjmicznej IMS i by dane zgromadzone w ramach IMS można było zaimportować do SAEISAN w celu przetwarzania w połączeniu z danymi niepochodzącymi z IMS a mającymi znaczenie dla krajowych centrów danych.

            Projekt będzie realizowany przez 12 miesięcy, z wykorzystaniem metod programowania zwinnego (np. Scrum lub Kanban), tak by co cztery tygodnie można było publikować kolejne inkrementy i oprogramowania o zwiększonej funkcjonalności.
      Planuje się zorganizowanie dwóch warsztatów z udziałem przedstawicieli krajowych centrów danych:

                  —

                  w ramach pierwszych warsztatów projekt zostanie zaprezentowany, a przedstawiciele krajowych centrów danych będą mieli okazję przedstawić przypadki użycia dotyczące ich własnych centrów, w których zastosowanie automatycznego urządzenia kojarzącego (Net-VISA) jako części SeisComP mogłoby być korzystne pod kątem generowania zdarzeń sejsmicznych, hydroakustycznych i infradźwiękowych. Krajowe centra danych powinny również, do celów testowych, zapewnić Międzynarodowemu Centrum Danych dane testowe pochodzące z sieci, które mają dla nich znaczenie,

                  —

                  drugie warsztaty powinny jednocześnie być początkiem okresu testowania oprogramowania powstałego w trakcie projektu. Oprogramowanie to prawdopodobnie obejmie urządzenie kojarzące NET-VISA zintegrowane z SeisComP i narzędzia wykorzystywane przez stacje sejsmologiczne do przetwarzania danych hydroakustycznych zintegrowane z SeisComP.

            Rezultat
      Rezultatem końcowym powinna być usprawniona wersja strumienia automatycznego przetwarzania opartego na SeisComP, która zostanie rozdystrybuowana wśród krajowych centrów danych.
      Przede wszystkim zapewni to tym centrom dodatkowe zdolności w zakresie automatycznego przetwarzania danych z IDC, włączania danych pochodzących ze stacji międzynarodowego systemu monitoringu i innych stacji do oprogramowania kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych, a także odtwarzania wyników IDC w ramach automatycznego przetwarzania prowadzonego w kontenerowych krajowych ośrodkach przetwarzania danych.

         Projekt 2: Ewolucja systemu przetwarzania infradźwięków i systemu interaktywnego

      Informacje ogólne
      Od 2013 r. IDC prowadzi prace nad przeprojektowaniem systemu automatycznego przetwarzania danych infradźwiękowych, a także nad projektami dotyczącymi rozszerzonego pakietu oprogramowania kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych w wersji z 2016 r. Działania związane z systemem przetwarzania infradźwięków polegały na rozwijaniu systemu sieci stacji pozwalających na automatyczne przetwarzanie oraz interaktywnego oprogramowania przeglądowego. Następnie narzędzia te włączono do oprogramowania kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych oraz do środowiska IDC.
      Wstępna reakcja krajowych centrów danych jest pozytywna, gdyż centra te zyskały zdolności w zakresie technologii infradźwiękowej. Do IDC spływają teraz wnioski o odrębne szkolenie poświęcone technologii infradźwiękowej, a także sugestie takich usprawnień i zmian w narzędziach, jakie wykraczają poza planowane działania konserwacyjne.
      IDC chciałoby kontynuować starania na rzecz ukończenia prac nad systemem przetwarzania infradźwięków, by zaspokoić potrzeby IDC i międzynarodowego systemu monitoringu oraz by odpowiedzieć na wnioski krajowych centrów danych dotyczące oprogramowania.
      Cele

                  —

                  Wspieranie ewolucji systemu przetwarzania, w który wyposażone są stacje, by stale zaspokajać potrzeby IMS i IDC w zakresie podtrzymania operacji,

                  —

                  realizowanie wniosków krajowych centrów danych dotyczących oprogramowania oraz jego aktualizacji i funkcji, by centra te mogły realizować swoje zadania,

                  —

                  dalsze wdrażanie najnowocześniejszych funkcji, które pozwolą lepiej analizować sygnały infradźwiękowe, po to by utrzymać naukową wiarygodność technologii infradźwiękowej w ramach CTBTO,

                  —

                  prace nad uwzględnieniem modeli propagacji fal infradźwiękowych z kwantyfikacją niepewności, w połączeniu ze specyfikacjami atmosferycznymi o wysokiej rozdzielczości w trakcie kojarzenia fazy infradźwiękowej, powstawania zdarzenia i szczegółowej analizy zdarzenia, by spełnić wymogi strategii średnioterminowej.

            Rezultat

                  —

                  Dalsze zwiększenie technicznej i naukowej wiarygodności systemu infradźwiękowego wykorzystywanego przez IDC i zapewnienie podtrzymania operacji IDC i IMS,

                  —

                  dalsze prace na bazie działań podjętych w celu opracowania oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych zapoczątkowanych na mocy decyzji 2012/699/WPZiB i kontynuowanych na mocy decyzji (WPZiB) 2015/1837I, po to by umożliwić krajowym centrom danych przetwarzanie danych pochodzących z IMS zarówno do celów monitorowania przestrzegania celów CTBT, jak i do celów krajowych. Działania te pozwoliły stworzyć solidną bazę użytkowników krajowych centrów danych, a rezultaty proponowanego projektu pomogą krajowym centrom danych nabrać zaufania do wiarygodności systemu kontroli,

                  —

                  współpraca z krajowymi centrami danych nad stworzeniem najnowocześniejszego systemu infradźwiękowego w ramach działań służących przeprojektowaniu IDC.

            B.   Zintegrowane działania informacyjne i służące budowaniu zdolności poprzez zapewnianie pomocy technicznej, kształcenia i szkolenia

         Projekt: Współpraca z państwami sygnatariuszami i państwami niebędącymi sygnatariuszami w celu wspierania CTBT i jego mechanizmu kontroli poprzez zintegrowane działania informacyjne i służące budowaniu zdolności

      Informacje ogólne
      Budowanie zdolności okazało się mieć fundamentalne znaczenie dla wzmocnienia mechanizmu kontroli CTBT. Liczne stacje międzynarodowego systemu monitoringu powstałego na mocy CTBT zostały lub zostaną rozmieszczone na terytorium krajów rozwijających się i są zarządzane przez instytucje krajów rozwijających się. Ponadto wiele takich krajów dopiero tworzy i usprawnia swoje krajowe centra danych, po to by móc w pełni korzystać z danych i produktów generowanych przez system kontroli. W tym względzie – dzięki unijnemu finansowaniu – ponad 40 krajowym centrom danych, które wymagają stałej konserwacji i sporadycznej wymiany części, zapewniono systemy budowania zdolności.
      Zintegrowane działania informacyjne i służące budowaniu zdolności pozwalają zapewnić ekspertom z krajów rozwijających się odpowiednią wiedzę i szkolenia, które ułatwiają im udział w podejmowaniu decyzji i kształtowaniu polityki na forum Komisji Przygotowawczej CTBTO. Taki udział jest konieczny, by potwierdzić demokratyczny i partycypacyjny charakter CTBT, a to z kolei ma wzbudzić zaufanie i pozyskać poparcie krajów, które nie są jeszcze sygnatariuszami tego traktatu.
      Jako jeden z kluczowych elementów zintegrowanych działań informacyjnych i służących budowaniu zdolności Sekretariat realizuje działania szkoleniowe i kształceniowe, które mają budować i utrzymywać niezbędny potencjał w zakresie technicznych, naukowych, prawnych i politycznych aspektów CTBT i jego mechanizmu kontroli; głównym adresatem tych działań są kraje, które jeszcze nie podpisały lub nie ratyfikowały CTBT. Działania szkoleniowe i kształceniowe wymagają wysiłków i zasobów różnych działów; ich uczestnicy często też odnoszą korzyści ze względu na obecność członków Grupy Wybitnych Osobistości i wsparcie ze strony członków Grupy Młodzieżowej CTBTO.
      Cele
      Zintegrowane działania informacyjne i służące budowaniu zdolności mają:

                  a)

                  przyczyniać się do powszechnego stosowania CTBT;

                  b)

                  przybliżać perspektywę wejścia tego traktatu w życie; oraz

                  c)

                  wzmacniać i utrzymywać poparcie dla mechanizmu kontroli CTBT.

            Działania na rzecz powszechnego stosowania i wejścia w życie

                  —

                  Opracowywanie materiałów i narzędzi edukacyjnych dostępnych on-line,

                  —

                  szkolenia oraz warsztaty i konferencje naukowe i dyplomatyczne,

                  —

                  uczestnictwo w najważniejszych spotkaniach poświęconych nierozprzestrzenianiu oraz rozbrojeniu.

            Działania na rzecz wzmacniania i utrzymywania poparcia dla mechanizmu kontroli CTBT

                  —

                  Rozwijanie oprogramowania i infrastruktury,

                  —

                  warsztaty techniczne,

                  —

                  systematyczne szkolenia dotyczące rozszerzonego pakietu oprogramowania dla kontenerowych krajowych ośrodków przetwarzania danych (eNIAB),

                  —

                  wsparcie na rzecz zintegrowania przetwarzania danych IMS z krajowymi i regionalnymi sieciami sejsmologicznymi,

                  —

                  świadczenie doraźnej pomocy technicznej w formie sprzętu (system budowania zdolności) oraz jego konserwacji lub wymiany.

            Rezultat
      Poprawione zdolności i większa wiedza na temat CTBT i jego systemu kontroli oraz zwiększone zdolności operacyjne mechanizmu kontroli. Państwa, które powinny podpisać lub ratyfikować CTBT, w tym państwa wymienione w załączniku 2, poznają korzyści płynące z CTBT i jego mechanizmu kontroli.