title: Decyzja Komisji z dnia 27 lipca 2017 r. ustanawiająca Grupę Ekspercką Komisji na Wysokim Szczeblu ds. Radykalizacji Postaw

text:
               3.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 252/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 27 lipca 2017 r.
   ustanawiająca Grupę Ekspercką Komisji na Wysokim Szczeblu ds. Radykalizacji Postaw
   (2017/C 252/04)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Mając na względzie intensyfikację wysiłków w zakresie zapobiegania i przeciwdziałania radykalizacji postaw prowadzącej do brutalnego ekstremizmu i terroryzmu, jak również w zakresie poprawy koordynacji i współpracy między wszystkimi odpowiednimi zainteresowanymi stronami, zgodnie z wezwaniem do podjęcia działań określonych w Europejskiej agendzie bezpieczeństwa (1), komunikacie Komisji w sprawie zapobiegania radykalizacji postaw (2), a także zmienionej unijnej strategii walki z radykalizacją postaw i werbowaniem terrorystów (3) oraz innych stosownych konkluzjach Rady w tej kwestii (4), Komisja musi odwołać się do wiedzy fachowej ekspertów wysokiego szczebla w ramach organu doradczego.

               (2)

               W związku z powyższym konieczne jest powołanie grupy ekspertów wysokiego szczebla w dziedzinie zapobiegania i przeciwdziałania radykalizacji postaw oraz określenie jej zadań i struktury.

               (3)

               Grupa powinna przyczynić się do dalszego rozwoju i wdrażania polityki, instrumentów i inicjatyw w zakresie zapobiegania, w tym poprzez opracowanie zbioru zasad przewodnich i zaleceń dotyczących dalszych prac w zakresie zapobiegania i przeciwdziałania radykalizacji na szczeblu unijnym i krajowym oraz poprzez wspieranie prac nad oceną potrzeby bardziej ustrukturyzowanych mechanizmów współpracy w zakresie działań prewencyjnych na szczeblu unijnym, z uwzględnieniem również wymiaru zewnętrznego.

               (4)

               Aby zapewnić odpowiednią perspektywę i wiedzę fachową zarówno na szczeblu europejskim, jak i krajowym w skład grupy powinny wchodzić właściwe organy państw członkowskich, Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (5), Europejska Jednostka Współpracy Sądowej (6), Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej (7), Agencja Unii Europejskiej ds. Szkolenia w Dziedzinie Ścigania (8), Centrum Doskonałości w ramach Sieci Upowszechniania Wiedzy o Radykalizacji Postaw (9), Europejska Służba Działań Zewnętrznych (10) oraz Koordynator UE ds. Zwalczania Terroryzmu (11).

               (5)

               W szczególności agencje unijne dostarczają wiedzę fachową z zakresu ścigania przestępstw i sądownictwa karnego przy jednoczesnym uwzględnieniu praw podstawowych oraz potrzeby budowania zdolności. Centrum Doskonałości w ramach sieci Upowszechniania Wiedzy o Radykalizacji Postaw zapewnia swoją wyjątkową w skali całej Unii niezależność w przeciwdziałaniu radykalizacji, wiedzę na temat potrzeb i oczekiwań podmiotów zajmujących się tą dziedziną w praktyce oraz doświadczenie w międzynarodowej współpracy zainteresowanych stron. Europejska Służba Działań Zewnętrznych udostępnia swoją wiedzę i doświadczenie w zakresie zewnętrznego wymiaru działań unijnych, czerpiąc ze współpracy z krajami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi oraz przyczyniając się do takiej współpracy. Koordynator UE ds. Zwalczania Terroryzmu zapewnia specjalistyczną wiedzę opartą na kompleksowej ocenie odpowiednich instrumentów polityki.

               (6)

               Należy ustanowić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy.

               (7)

               Należy ustalić okres stosowania niniejszej decyzji. W odpowiednim czasie Komisja rozważy celowość przedłużenia tego okresu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejszym ustanawia się Grupę Ekspercką Komisji na Wysokim Szczeblu ds. Radykalizacji Postaw („grupa”).
   Artykuł 2
   Zadania
   Do zadań grupy należy:

               a)

               doradzanie w zakresie poprawy współpracy między różnymi zainteresowanymi stronami, a zwłaszcza współpracy z państwami członkowskimi w sprawach odnoszących się do zapobiegania i przeciwdziałania radykalizacji postaw prowadzącej do brutalnego ekstremizmu i terroryzmu;

               b)

               doradzanie i wspieranie Komisji w dalszym rozwoju unijnych polityk mających na celu zapobieganie i zwalczanie radykalizacji postaw prowadzącej do brutalnego ekstremizmu i terroryzmu, w tym poprzez opracowanie zestawu zasad i zaleceń z należytym uwzględnieniem wyników obecnych i przyszłych badań w tym obszarze finansowanych przez UE, podczas wdrażania konkretnych i skutecznych środków, które mają na celu zapobieganie i przeciwdziałanie radykalizacji postaw, zarówno na szczeblu unijnym, jak i krajowym, obejmujące bardziej ukierunkowane wykorzystanie unijnych programów finansowania;

               c)

               doradzanie i wspieranie Komisji w badaniu możliwości przyszłych bardziej ustrukturyzowanych mechanizmów współpracy na szczeblu unijnym w zakresie zapobiegania i przeciwdziałania radykalizacji postaw, która prowadzi do brutalnego ekstremizmu i terroryzmu, w oparciu o istniejące rozwiązania w zakresie wymiany najlepszych praktyk, tworzenia sieci kontaktów i wzmocnienia pozycji zainteresowanych stron.

         Artykuł 3
   Członkostwo
   1.   W skład grupy wchodzą następujący członkowie:

               a)

               właściwe organy państw członkowskich;

               b)

               Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania;

               c)

               Europejska Jednostka Współpracy Sądowej;

               d)

               Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej;

               e)

               Agencja Unii Europejskiej ds. Szkolenia w Dziedzinie Ścigania;

               f)

               Centrum Doskonałości w ramach Sieci Upowszechniania Wiedzy o Radykalizacji Postaw;

               g)

               Europejska Służba Działań Zewnętrznych;

               h)

               Koordynator UE ds. Zwalczania Terroryzmu.

         2.   Członkowie grupy wyznaczają jednego przedstawiciela wysokiego szczebla i jednego zastępcę. Każdemu z przedstawicieli wysokiego szczebla lub zastępcy może towarzyszyć jeden ekspert w dziedzinie zapobiegania radykalizacji.
   3.   Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy ekspertów, którzy – zdaniem odpowiednich służb Komisji – nie spełniają warunków określonych w art. 339 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub którzy złożą rezygnację, nie będą już zapraszani do udziału w posiedzeniach grupy i mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich kadencji.
   Artykuł 4
   Przewodniczący
   Grupie przewodniczy przedstawiciel wysokiego szczebla Dyrekcji Generalnej ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych Komisji („DG HOME”).
   Artykuł 5
   Tryb pracy
   1.   Grupa podejmuje działania na wniosek swojego przewodniczącego zgodnie z art. 13.1 przepisów horyzontalnych Komisji dotyczących grup ekspertów („przepisy horyzontalne”) (12).
   2.   Posiedzenia grupy odbywają się co do zasady w pomieszczeniach Komisji.
   3.   DG HOME zapewnia obsługę sekretariatu. Urzędnicy Komisji z pozostałych departamentów zainteresowani pracami są zapraszani do udziału w posiedzeniach grupy i jej podgrup.
   4.   W porozumieniu z DG HOME grupa może, po uzyskaniu zwykłej większości głosów swoich członków, podjąć decyzję o otwarciu obrad dla publiczności.
   5.   Protokół z dyskusji nad każdym punktem porządku obrad oraz opinie przedstawione przez grupę są konstruktywne i wyczerpujące. Protokół jest sporządzany przez sekretariat, pod nadzorem przewodniczącego.
   6.   Grupa przyjmuje swoje opinie, zalecenia lub sprawozdania w drodze konsensusu. Jeżeli ma miejsce głosowanie, jego wynik rozstrzygany jest zwykłą większością głosów członków. Członkowie, którzy zagłosowali przeciwko, mają prawo do wystawienia dokumentu przedstawiającego powody zajęcia przez nich takiego stanowiska, stanowiącego załącznik do opinii, zaleceń lub sprawozdań.
   Artykuł 6
   Podgrupy
   1.   DG HOME może powoływać podgrupy w celu zbadania szczegółowych kwestii, w oparciu o zakres zadań ustalony przez Komisję. Podgrupy działają zgodnie z przepisami horyzontalnymi i składają sprawozdania grupie. Zaraz po wypełnieniu swojego mandatu podgrupy są rozwiązywane.
   2.   Członkowie grupy mogą wyznaczać przedstawicieli podgrup posiadających wysoki poziom wiedzy technicznej.
   Artykuł 7
   Zaproszeni eksperci
   DG HOME może zapraszać ekspertów, także z sektora prywatnego, posiadających szczególną wiedzę fachową w zakresie kwestii objętej porządkiem obrad do wzięcia doraźnego udziału w pracach grupy lub podgrup.
   Artykuł 8
   Obserwatorzy
   1.   Osoby prywatne, organizacje i podmioty publiczne mogą otrzymać status obserwatora, zgodnie z przepisami horyzontalnymi, na bezpośrednie zaproszenie przewodniczącego.
   2.   Organizacje i podmioty publiczne posiadające status obserwatora wyznaczają swoich przedstawicieli.
   3.   Przewodniczący może zezwolić obserwatorom i ich przedstawicielom na wzięcie udziału w dyskusjach grupy i udostępnienie swojej fachowej wiedzy. Nie mają oni jednak prawa głosu i nie uczestniczą w formułowaniu zaleceń lub porad grupy.
   Artykuł 9
   Regulamin wewnętrzny
   Na wniosek i w porozumieniu z DG HOME grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny zwykłą większością głosów swoich członków, na podstawie standardowego regulaminu wewnętrznego grup ekspertów, zgodnie z przepisami horyzontalnymi (13).
   Artykuł 10
   Tajemnica służbowa i przetwarzanie informacji niejawnych
   Członkowie grupy i ich przedstawiciele oraz zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają wymogowi zachowania tajemnicy służbowej, który – na mocy traktatów i ich przepisów wykonawczych – dotyczy wszystkich członków instytucji i ich pracowników, a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w decyzjach Komisji (UE, Euratom) 2015/443 (14) i 2015/444 (15). W przypadku naruszenia przez nich powyższych obowiązków Komisja może zastosować wszelkie właściwe środki.
   Artykuł 11
   Przejrzystość
   1.   Grupa i jej podgrupy zostają wpisane do rejestru grup ekspertów.
   2.   W odniesieniu do składu grupy w rejestrze grup ekspertów publikowane są nazwy członków oraz obserwatorów.
   3.   Wszystkie stosowne dokumenty, takie jak porządki obrad, protokoły i opinie uczestników, są udostępniane w rejestrze grup ekspertów albo za pomocą wskazanego we wspomnianym rejestrze linku do strony internetowej, na której można znaleźć odpowiednie informacje. Dostęp do stron internetowych poświęconych tej tematyce nie podlega rejestracji przez użytkowników ani innym ograniczeniom. W szczególności porządek obrad oraz inne istotne dokumenty referencyjne muszą być publikowane w odpowiednim czasie przed posiedzeniem, a protokoły – terminowo po posiedzeniu. Od zasady publikowania przewiduje się wyjątki tylko w przypadkach, gdy ujawnienie dokumentu naruszyłoby ochronę interesu publicznego lub prywatnego, o czym mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (16).
   Artykuł 12
   Koszty posiedzeń
   1.   Osoby uczestniczące w pracach grupy i jej podgrup nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.
   2.   Koszty podróży służbowych i pobytu ponoszone przez osoby uczestniczące w pracach grupy i jej podgrup są zwracane przez Komisję. Zwrot kosztów następuje zgodnie z obowiązującymi przepisami Komisji oraz w granicach dostępnych środków przyznanych departamentom Komisji w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.
   Artykuł 13
   Stosowanie
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2018 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Dimitris AVRAMOPOULOS

            Członek Komisji

      (1)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Europejska agenda bezpieczeństwa, COM(2015) 185 final, Strasburg, 28.4.2015.

      (2)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie zapobiegania radykalizacji prowadzącej do brutalnego ekstremizmu, COM(2016) 379 final, Bruksela, 14.6.2016.

      (3)  9956/14 JAI 332 ENFOPOL 138 COTER 34.

      (4)  Zob. w szczególności konkluzje Rady Unii Europejskiej i państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie wzmacniania reakcji wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych na radykalizację skutkującą terroryzmem i brutalnym ekstremizmem z dnia 20 listopada 2015 r. (14419/15), konkluzje Rady w sprawie rozwijania – poprzez kształcenie i szkolenie – umiejętności korzystania z mediów i umiejętności krytycznego myślenia z dnia 30 maja 2016 r. (9641/16), konkluzje Rady w sprawie roli sektora młodzieżowego w zintegrowanym międzysektorowym podejściu do zapobiegania i zwalczania radykalizacji młodych ludzi prowadzącej do przemocy z dnia 30 maja 2016 r. (9640/16), konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie zapobiegania radykalizacji prowadzącej do brutalnego ekstremizmu z dnia 21 listopada 2016 r. (14276/16), konkluzje Rady Europejskiej z dnia 22 i 23 czerwca 2017 r. (EUCO 8/17) oraz konkluzje Rady w sprawie działań zewnętrznych UE w dziedzinie zwalczania terroryzmu z dnia 19 czerwca 2017 r. (10384/17).

      (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53).

      (6)  Decyzja Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiająca Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (Dz.U. L 43 z 6.3.2002, s. 1).

      (7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1).

      (8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2219 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Szkolenia w Dziedzinie Ścigania (CEPOL) oraz zastępujące i uchylające decyzję Rady 2005/681/WSiSW (Dz.U. L 319 z 4.12.2015, s. 1).

      (9)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów – Zapobieganie radykalizacji prowadzącej do terroryzmu i brutalnego ekstremizmu: Wzmocnienie działań UE, COM (2013) 941 final, 15.1.2014.

      (10)  Decyzja Rady (2010/427/UE) z dnia 26 lipca 2010 r. określająca organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30).

      (11)  Deklaracja Rady Europejskiej w sprawie zwalczania terroryzmu z dnia 25 marca 2004 r.

      (12)  Decyzja Komisji C(2016) 3301 final z 30.5.2016 ustanawiająca przepisy horyzontalne dotyczące tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji.

      (13)  Art. 17 przepisów horyzontalnych.

      (14)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/443 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie bezpieczeństwa w Komisji (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 41).

      (15)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/444 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 53).

      (16)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).


title: 2014/823/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2014 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Urzędu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012

text:
               21.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 334/93

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 października 2014 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Urzędu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012

      (2014/823/UE)

   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Urzędu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Urzędu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012, wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 — C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając decyzję z dnia 3 kwietnia 2014 r. (2) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2012, jak również załączoną do niej rezolucję,

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1211/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Urząd (5), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (7), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0011/2014),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Urzędu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji komitetowi zarządzającemu Urzędu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 9.

      (2)  Dz.U. L 266 z 5.9.2014, s. 353.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 337 z 18.12.2009, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1425 z dnia 4 sierpnia 2017 r. w sprawie działania stabilizacyjnego Unii Europejskiej w Mopti i Ségou

text:
               5.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 204/90

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/1425
   z dnia 4 sierpnia 2017 r.
   w sprawie działania stabilizacyjnego Unii Europejskiej w Mopti i Ségou
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 marca 2011 r. Rada z zadowoleniem przyjęła strategię Unii Europejskiej na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju w regionie Sahelu („strategię UE na rzecz Sahelu”), podkreślając, że w interesie Unii od dawna leży zwiększenie bezpieczeństwa w Sahelu i lepszy rozwój tego regionu.

               (2)

               W dniu 9 lutego 2015 r. Rada podtrzymała swoje zobowiązanie do wspierania Mali na drodze do rozwoju, pokoju, pojednania i stabilności. Nieodłącznym warunkiem takiego wsparcia jest poczynienie przez malijski rząd postępów, jeśli chodzi o sprawowanie rządów, demokrację, praworządność, reformę wymiaru sprawiedliwości i sektora bezpieczeństwa oraz walkę z bezkarnością.

               (3)

               W lutym 2017 r. rząd Mali przyjął „Plan de Sécurisation Intégrée des Régions du Centre” (PSIRC), którego celem jest zaradzenie narastającemu problemowi braku bezpieczeństwa i przywrócenie obecności administracji cywilnej w centralnej części Mali (Mopti i Ségou).

               (4)

               W dniu 26 czerwca 2017 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) uzgodnił koncepcję działania stabilizacyjnego w Mopti i Ségou realizowanego przez zespół stabilizacyjny UE pod auspicjami delegatury Unii w Mali.

               (5)

               W dniu 10 lipca 2017 r. rząd Mali wysłał do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) pismo, w którym zwraca się on do Unii o wsparcie ponownego utworzenia administracji cywilnej w centralnym regionie Mali poprzez wysłanie tam zespołu stabilizacyjnego.

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Działanie stabilizacyjne UE
   1.   Unia uruchamia działanie stabilizacyjne Unii Europejskiej w Mopti i Ségou. Działanie to jest realizowane przez unijny zespół stabilizacyjny pod auspicjami delegatury UE w Mali w okresie operacyjnym wynoszącym 12 miesięcy.
   2.   Zespół stabilizacyjny UE działa zgodnie z celami określonymi w art. 2 i wypełnia zadania określone w art. 3.
   3.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada WP.
   Artykuł 2
   Cele
   Zespół stabilizacyjny UE wspiera krajowe plany i polityki Mali, doradzając malijskim władzom w przywracaniu i rozwoju administracji cywilnej w centralnej części Mali zgodnie z normami międzynarodowymi, przy czym głównym celem jest umocnienie i wsparcie demokracji, praworządności, praw człowieka i równości płci poprzez poprawę ogólnego sprawowania rządów w tym regionie.
   Artykuł 3
   Zadania
   Aby zrealizować cele działania stabilizacyjnego UE zespół stabilizacyjny:

               a)

               doradza malijskim władzom w Mopti i Ségou w kwestiach dotyczących krajowych planów i polityk Mali, także w kwestiach sprawowania rządów, oraz pomaga malijskim władzom w planowaniu działań służących przywróceniu administracji cywilnej w regionie, w ścisłej koordynacji z wszystkimi unijnymi podmiotami i odpowiednimi unijnymi programami w Mali;

               b)

               doradza malijskim władzom w Mopti i Ségou w kwestiach dotyczących realizacji planowanych działań, o których mowa w lit. a), także poprzez wspieranie pogłębionego dialogu między władzami malijskimi a miejscową ludnością, ze szczególnym uwzględnieniem wdrożenia rezolucji nr 1325 (2000) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych;

               c)

               ułatwia koordynację międzyministerialną w zakresie kwestii dotyczących sprawowania rządów w Mopti i Ségou, a także koordynację między odpowiednimi malijskimi ministerstwami i regionami Mopti i Ségou.

         Artykuł 4
   Struktura zespołu stabilizacyjnego UE
   1.   Zespół stabilizacyjny UE uzupełnia działania delegatury UE w Mali i misji w dziedzinie WPBiO działających w Mali. Zespół działa w Bamako, Mopti i Ségou.
   2.   Szefem zespołu stabilizacyjnego UE jest szef delegatury UE w Mali.
   3.   Szefa zespołu stabilizacyjnego UE w bieżącej realizacji działania stabilizacyjnego UE wspiera jego zastępca.
   4.   ESDZ określa znajdujący się w siedzibie punkt kontaktowy zespołu stabilizacyjnego UE.
   5.   Delegatura UE w Mali zapewnia zespołowi stabilizacyjnemu UE wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 5
   Szef zespołu stabilizacyjnego UE
   1.   Szef zespołu stabilizacyjnego UE zapewnia prawidłowe i skuteczne wykonywanie zadań zespołu, także poprzez wydawanie poleceń zastępcy szefa zespołu.
   2.   Szef zespołu stabilizacyjnego UE ponosi całkowitą odpowiedzialność za zapewnienie odpowiedniego wywiązania się ze spoczywającego na Unii obowiązku dochowania należytej staranności.
   3.   Szef zespołu stabilizacyjnego UE jest odpowiedzialny za nadzór dyscyplinarny nad zespołem. Działania dyscyplinarne w odniesieniu do oddelegowanego personelu są podejmowane przez delegujący organ krajowy zgodnie z przepisami krajowymi lub przez delegującą instytucję UE lub przez ESDZ.
   4.   Szef zespołu stabilizacyjnego UE odpowiada za dopilnowanie, by uwzględnianie aspektu płci stanowiło integralną część działania stabilizacyjnego UE oraz by prace te były koordynowane z biurem głównego doradcy ESDZ ds. kwestii płci.
   5.   Szef zespołu stabilizacyjnego UE ułatwia koordynowanie działań zespołu z działaniami podejmowanymi przez państwa członkowskie UE i przez rozmieszczone w Mali misje UE w dziedzinie WPBiO.
   Artykuł 6
   Personel
   1.   Zespół stabilizacyjny UE, wraz z zastępcą jego szefa, składa się głównie z personelu oddelegowanego przez państwa członkowskie, instytucje unijne lub ESDZ. Szef zespołu może również w razie potrzeby zatrudniać personel na podstawie umów, w szczególności jeżeli wymagane funkcje nie są zapewnione przez personel oddelegowany przez organ delegujący.
   2.   Każdy organ delegujący ponosi koszty związane z personelem, który oddelegował do zespołu stabilizacyjnego UE, włącznie z kosztami podróży do miejsca rozmieszczenia i z powrotem, wynagrodzeniem, opieką medyczną oraz dodatkami innymi niż obowiązujące diety dzienne, oraz dodatkami za trudne warunki pracy i za ponoszone ryzyko.
   3.   Każdy organ delegujący, który oddelegował członka personelu, jest odpowiedzialny za reagowanie na wszelkie roszczenia związane z oddelegowaniem, wysuwane przez tego członka personelu albo go dotyczące, oraz za wnoszenie wszelkich powództw przeciwko oddelegowanemu.
   4.   Cały personel wypełnia swoje obowiązki i działa w interesie działania stabilizacyjnego UE. Wszyscy członkowie personelu przestrzegają zasad oraz minimalnych norm ustanowionych decyzją WP 2013/C 190/01 (1).
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety
   WP zapewnia, by personel zespołu stabilizacyjnego UE korzystał z tych samych przywilejów i immunitetów, z których korzysta personel delegatury UE w Mali.
   Artykuł 8
   Kierunek polityczny i monitorowanie przez KPiB
   KPiB zapewnia działaniu stabilizacyjnemu UE kierunek polityczny i monitoruje realizację tego działania, nie naruszając obowiązków WP.
   Artykuł 9
   Sprawozdawczość
   1.   Szef zespołu stabilizacyjnego UE przekazuje WP, KPiB i innym organom przygotowawczym Rady pisemne sprawozdania co cztery miesiące po rozpoczęciu fazy operacyjnej. Przekazuje on także sprawozdania KPiB i innym organom przygotowawczym Rady na ich wniosek. W razie potrzeby służby ESDZ przekazują sprawozdania KPiB i innym organom przygotowawczym Rady.
   2.   Do momentu zakończenia swojego mandatu szef zespołu stabilizacyjnego UE przedstawia Radzie, WP i Komisji kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 10
   Uzgodnienia finansowe
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem zespołu stabilizacyjnego UE wynosi 3 250 000 EUR.
   2.   Wszystkimi wydatkami zarządza się zgodnie z przepisami i procedurami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii. Postępowania o udzielenie zamówień publicznych przez szefa zespołu stabilizacyjnego UE są otwarte dla osób fizycznych i prawnych bez ograniczeń. Ponadto do towarów nabywanych dla zespołu stabilizacyjnego UE nie ma zastosowania reguła pochodzenia.
   3.   Szef zespołu stabilizacyjnego UE jest odpowiedzialny za wykonanie budżetu. Zarządzanie wydatkami odbywa się na podstawie umowy między szefem zespołu stabilizacyjnego UE a Komisją.
   Artykuł 11
   Bezpieczeństwo
   1.   Delegatura Unii w Mali odpowiada za bezpieczeństwo członków zespołu i za zapewnianie przestrzegania minimalnych wymogów bezpieczeństwa, które mają zastosowanie do personelu delegatury.
   2.   Szef zespołu stabilizacyjnego UE przestrzega wskazówek udzielanych przez regionalnego funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa w Mali w zakresie planowania środków bezpieczeństwa oraz ich prawidłowego i skutecznego stosowania przez zespół.
   3.   Przed objęciem obowiązków personel zespołu stabilizacyjnego UE przechodzi obowiązkowe szkolenie z zakresu bezpieczeństwa. Uczestniczy również w szkoleniach aktualizujących w teatrze działań regularnie organizowanych przez regionalnego funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa w Mali.
   Artykuł 12
   Udostępnianie informacji
   1.   Wszyscy członkowie personelu przestrzegają zasad oraz minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją 2013/C 190/01.
   2.   WP jest upoważniony do udostępniania Wszechstronnej Zintegrowanej Misji Stabilizacyjnej ONZ w Mali (MINUSMA), w stosownych przypadkach i zgodnie z potrzebami operacyjnymi działania stabilizacyjnego UE, informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów działania stabilizacyjnego, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z przepisami bezpieczeństwa dotyczącymi ochrony informacji niejawnych UE zawartymi w decyzji 2013/C 190/01. W tym celu można dokonać uzgodnień lokalnych.
   3.   WP może przekazać uprawnienia do udostępniania informacji, a także uprawnienie do dokonywania uzgodnień, o których mowa w niniejszym artykule, szefowi zespołu stabilizacyjnego UE.
   Artykuł 13
   Koordynacja
   1.   WP zapewnia, aby wykonywanie niniejszej decyzji było spójne z ogółem działań zewnętrznych Unii, w tym z unijnymi programami rozwojowymi, z działaniami Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Sahelu (SPUE w regionie Sahelu) oraz z działaniami misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) i unijnej misji szkoleniowej w Mali (EUTM Mali).
   2.   Zespół stabilizacyjny UE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich w Mali.
   3.   Zespół stabilizacyjny UE współpracuje, w stosownych przypadkach, z wszystkimi odpowiednimi podmiotami międzynarodowymi, w tym z misją MINUSMA.
   Artykuł 14
   Przegląd
   Po zakończeniu działania ESDZ przeprowadza przegląd, oparty także na kompleksowym sprawozdaniu z wykonania mandatu, o którym to sprawozdaniu mowa w art. 9 ust. 2; przegląd ten jest przedstawiany KPiB.
   Artykuł 15
   Wejście w życie i okres obowiązywania
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia i wygasa w dniu 31 października 2018 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 4 sierpnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         M. MAASIKAS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa z dnia 19 kwietnia 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa mających zastosowanie do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (Dz.U. C 190 z 29.6.2013, s. 1).


title: Decyzja Rady 2003/222/WPZiB z dnia 21 marca 2003 r. dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii w sprawie statusu sił pod dowództwem Unii Europejskiej (EUF) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0222

Dziennik Urzędowy L 082 , 29/03/2003 P. 0045 - 0045

		Decyzja Rady 2003/222/WPZiBz dnia 21 marca 2003 r.dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii w sprawie statusu sił pod dowództwem Unii Europejskiej (EUF) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice MacedoniiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,uwzględniając zalecenie Prezydencji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 27 stycznia 2003 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2003/92/WPZiB w sprawie działań wojennych Unii Europejskiej w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii [1].(2) Artykuł 12 tego wspólnego działania przewiduje, że status sił pod dowództwem UE w Byłej Jugosławiańskiej Republice Macedonii ma być przedmiotem Umowy z Rządem Byłej Jugosłowiańskej Republiki Macedonii, która ma zostać zawarta na podstawie art. 24 Traktatu o Unii Europejskiej.(3) W następstwie decyzji Rady z dnia 27 lutego 2003 r. upoważniającej Prezydencję do rozpoczęcia negocjacji, Prezydencja wynegocjowała z Byłą Jugosławiańską Republiką Macedonii Umowę w sprawie statusu sił pod dowództwem UE w Byłej Jugosławiańskiej Republice Macedonii.(4) Umowa ta powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Unią Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii w sprawie statusu sił pod dowództwem Unii Europejskiej w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii.Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Umowy, tak aby stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Artykuł 4Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia.Sporządzono w Brukseli, dnia 21 marca 2003 r.W imieniu RadyG. PapandreouPrzewodniczący[1] Dz.U. L 34 z 11.2.2003, str. 26.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji z dnia 26 maja 1987 r. ustanawiająca Komitet Doradczy do spraw Otwarcia Zamówień Publicznych

text:
Ważna informacja prawna

|

31987D0305

Dziennik Urzędowy L 152 , 12/06/1987 P. 0032 - 0033 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 6 Tom 2 P. 0155  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 6 Tom 2 P. 0155

		Decyzja Komisjiz dnia 26 maja 1987 r.ustanawiająca Komitet Doradczy do spraw Otwarcia Zamówień Publicznych(87/305/EWG)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,a także mając na uwadze, co następuje:prawdziwe i skuteczne otwarcie zamówień publicznych w całej Wspólnocie stanowi priorytetowy cel Wspólnoty w zakresie urzeczywistniania rynku wewnętrznego do 1992 r.;aby osiągnąć ten cel, zakłada się, że Komisji niezbędna jest lepsza ocena rzeczywistości gospodarczej, technicznej, prawnej i społecznej zamówień publicznych, a zainteresowanym Stronom potrzebne jest lepsze zrozumienie problemów związanych ze stosowaniem zasad Wspólnoty w tym obszarze;bliski i stały kontakt ze sferami gospodarczymi działającymi w dziedzinie zamówień publicznych na dostawy, roboty budowlane i usługi może przyczynić się do osiągnięcia tego celu;najwłaściwszą metodą organizacji tego rodzaju kontaktów jest utworzenie, pod auspicjami Komisji, Komitetu Doradczego, w którym te sfery byłyby reprezentowane; poza tym właściwe jest zapewnienie obecności w tym Komitecie wykwalifikowanych osób, potrafiących swoją ogólną wiedzę na temat zamówień publicznych wykorzystać na poziomie wspólnotowym,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Komitet Doradczy ds. Otwarcia Zamówień Publicznych we Wspólnocie (dalej zwany Komitetem) jest utworzony pod auspicjami Komisji.Artykuł 2Zadaniem Komitetu jest pomoc Komisji, na jej wniosek albo z własnej inicjatywy, w dokonywaniu gospodarczej, technicznej, prawnej i społecznej oceny aspektów zamówień publicznych. Zadaniem Komitetu jest również umożliwienie zainteresowanym sektorom pełniejszego dostrzeżenia problemów związanych ze stosowaniem zasad wspólnotowych w tym zakresie.Artykuł 3Komitet składa się najwyżej z 24 członków.Artykuł 4Komitet składa się z niezależnych ekspertów, których doświadczenie w przemyśle i handlu oraz kwalifikacje w dziedzinie zamówień publicznych na poziomie wspólnotowym są szeroko uznawane. Członkowie Komitetu mianowani są przez Komisję, po konsultacji z zainteresowanymi sektorami handlu i przemysłu.Artykuł 5Kadencja członków Komitetu trwa dwa lata. Jest ona odnawialna. Po upływie dwóch lat członkowie Komitetu pełnią swoje funkcje do chwili zastąpienia ich lub odnowienia ich kadencji.Kadencja członka kończy się przed upływem dwuletniego okresu, w przypadku jego rezygnacji lub śmierci. Komisja zastrzega sobie prawo do skrócenia kadencji członka w każdej chwili.Członek zostaje zastąpiony na okres pozostający do zakończenia tej kadencji zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 4.Pełnione obowiązki nie są wynagradzane.Artykuł 6Lista członków jest publikowana w celach informacyjnych przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Artykuł 7Komitetowi przewodniczy przedstawiciel Komisji.Artykuł 8Komitet może zaprosić każdą osobę o szczególnych kwalifikacjach, w sprawach omawianych w ramach porządku dziennego, do uczestnictwa w jego pracach w charakterze eksperta.Eksperci biorą udział w dyskusji tylko w sprawach, w związku z którymi zostali powołani.Artykuł 9Komitet może utworzyć grupy robocze.Artykuł 101. Komitet zbiera się w pomieszczeniach Komisji, na wezwanie Komisji.2. Przedstawiciele zainteresowanych służb Komisji biorą udział w posiedzeniach Komitetu i grup roboczych.3. Sekretariat Komitetu i grup roboczych jest obsługiwany przez służby Komitetu.Artykuł 11Bez naruszania przepisów art. 214 Traktatu, członkowie Komitetu i, w miarę potrzeby, eksperci zapraszani w ramach procedury przewidzianej w art. 8 są zobowiązani do nieujawniania informacji uzyskanych przez pracę w Komitecie lub grupach roboczych w każdym przypadku, gdy Komisja informuje ich, iż wymagana opinia lub kwestia wiąże się ze sprawą o charakterze poufnym.W takich przypadkach tylko członkowie Komisji i przedstawiciele służb Komisji biorą udział w posiedzeniach.Artykuł 12Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 26 maja 1987 r.W imieniu KomisjiCockfieldWiceprzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2008/182/Euratom: Decyzja Rady z dnia 25 lutego 2008 r. zmieniająca decyzję Rady z dnia 16 grudnia 1980 r. ustanawiającą Komitet Konsultacyjny ds. Programu Syntezy Jądrowej

text:
               4.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 59/15

      DECYZJA RADY

   z dnia 25 lutego 2008 r.
   zmieniająca decyzję Rady z dnia 16 grudnia 1980 r. ustanawiającą Komitet Konsultacyjny ds. Programu Syntezy Jądrowej
   (2008/182/Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 7 ust. 4,
   uwzględniając decyzję Rady 2006/970/Euratom z dnia 18 grudnia 2006 r. dotyczącą siódmego programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej (1), przyczyniając się także do stworzenia społeczeństwa opartego na wiedzy i utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej,
   uwzględniając decyzję Rady 2006/976/Euratom z dnia 19 grudnia 2006 r. dotyczącą programu szczegółowego wdrażającego siódmy program ramowy Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej (2007–2011) (2), w szczególności art. 7 ust. 2, który stanowi, że do celów wdrażania programu szczegółowego Komisję wspiera komitet konsultacyjny i że dla aspektów związanych z syntezą jądrową skład komitetu oraz szczegółowe zasady operacyjne i procedury mające do niego zastosowanie zostały ustanowione decyzją Rady z dnia 16 grudnia 1980 r. ustanawiającą Komitet Konsultacyjny ds. Programu Syntezy Jądrowej (3) (zwanymi dalej odpowiednio decyzją Rady z dnia 16 grudnia 1980 r. i CCE-FU),
   uwzględniając Akt Przystąpienia z 2005 r., w szczególności jego art. 50,
   uwzględniając decyzję Rady z dnia 16 grudnia 1980 r., w szczególności jej ust. 14, który określa system głosowania CCE-FU,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               CCE-FU wydaje opinię, metodą systemu ważenia głosów w przypadkach, gdy stanowiąc na podstawie ust. 5 lit. g) decyzji Rady z dnia 16 grudnia 1980 r., „określa działania priorytetowe na rzecz przydziału wsparcia preferencyjnego”.

               (2)

               CCE-FU jednogłośnie zalecił dnia 21 marca 2007 r. uaktualnienie systemu ważenia głosów, który powinien mieć zastosowanie w ramach komitetu określonego w ust. 14 decyzji Rady z dnia 16 grudnia 1980 r. podczas badania aspektów związanych z syntezą, w celu uwzględnienia głosów nowych państw członkowskich po ich przystąpieniu.

               (3)

               W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić decyzję Rady z dnia 16 grudnia 1980 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   W ust. 14 decyzji Rady z dnia 16 grudnia 1980 r. dwa ostatnie zdania zastępuje się następującym tekstem:

      „Opinie dotyczące ust. 5 lit. g) przyjmuje się zgodnie z następującym systemem ważenia głosów:

                  Belgia

                  2

                  Bułgaria

                  2

                  Republika Czeska

                  2

                  Dania

                  2

                  Niemcy

                  5

                  Estonia

                  1

                  Grecja

                  2

                  Hiszpania

                  3

                  Francja

                  5

                  Irlandia

                  2

                  Włochy

                  5

                  Cypr

                  1

                  Łotwa

                  1

                  Litwa

                  2

                  Luksemburg

                  1

                  Węgry

                  2

                  Malta

                  1

                  Niderlandy

                  2

                  Austria

                  2

                  Polska

                  3

                  Portugalia

                  2

                  Rumunia

                  2

                  Słowenia

                  1

                  Słowacja

                  2

                  Finlandia

                  2

                  Szwecja

                  2

                  Zjednoczone Królestwo

                  5

                  Szwajcaria

                  2

                  Razem

                  64

            Większość wymagana do przyjęcia opinii wynosi 33 głosy »za«, pochodzące od co najmniej piętnastu delegacji.”.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         A. VIZJAK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, s. 60. Sprostowanie w Dz.U. L 54 z 22.2.2007, s. 21.

      (2)  Dz.U. L 400 z 30.12.2006, s. 404. Sprostowanie w Dz.U. L 54 z 22.2.2007, s. 139.

      (3)  Nieopublikowana, ostatnio zmieniona decyzją Rady 2005/336/Euratom (Dz.U. L 108 z 29.4.2005, s. 64).


title: 2005/76/WE: Decyzja Rady z dnia 22 listopada 2004 r. w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów w sprawie przedłużenia na okres od dnia 28 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. Protokołu w sprawie ustalenia możliwości połowowych i wkładu finansowego przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów

text:
               2.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 29/20

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 listopada 2004 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów w sprawie przedłużenia na okres od dnia 28 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. Protokołu w sprawie ustalenia możliwości połowowych i wkładu finansowego przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów
   (2005/76/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 300 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów (1) przed upływem okresu ważności protokołu załączonego do umowy Umawiające się Strony podejmują negocjacje w celu ustalenia, w drodze wspólnego porozumienia, treści protokołu na następny okres oraz, w miarę potrzeby, wprowadzenia zmian lub postanowień dodatkowych do Załącznika.

               (2)

               Obie Umawiające się Strony zdecydowały, że do czasu zakończenia negocjacji w sprawie zmian do Protokołu przedłużona zostanie ważność aktualnego protokołu, zatwierdzonego rozporządzeniem (WE) nr 1439/2001 (2), na okres od dnia 28 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. poprzez zawarcie Porozumienia w formie wymiany listów.

               (3)

               W wyniku Porozumienia w formie wymiany listów rybacy ze Wspólnoty uzyskują w okresie od dnia 28 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. możliwości połowowe na wodach znajdujących się pod zwierzchnictwem lub jurysdykcją Komorów.

               (4)

               W celu uniknięcia przerw w działalności połowowej statków Wspólnoty konieczne jest, aby przedłużenie ważności weszło w życie możliwie jak najszybciej. Należy zatem podpisać Porozumienie w formie wymiany listów, z zastrzeżeniem jego ostatecznego zawarcia przez Radę.

               (5)

               Konieczne jest potwierdzenie klucza podziału możliwości połowowych między Państwa Członkowskie objęte protokołem, którego okres ważności został przedłużony,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Podpisanie Porozumienia w formie wymiany listów w sprawie przedłużenia na okres od dnia 28 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. ważności Protokołu w sprawie ustalenia możliwości połowowych i wkładu finansowego przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem podjęcia decyzji przez Radę w sprawie zawarcia wspomnianego Porozumienia w formie wymiany listów.
   Tekst Porozumienia w formie wymiany listów załącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Artykuł 3
   Porozumienie w formie wymiany listów stosuje się we Wspólnocie tymczasowo od dnia 28 lutego 2004 r.
   Artykuł 4
   Możliwości połowowe określone w art. 1 protokołu dzieli się między Państwa Członkowskie według następującego klucza:

               a)

               sejnery tuńczykowe:

                           Hiszpania

                           :

                           18 statków

                           Francja

                           :

                           21 statków

                           Włochy

                           :

                           1 statek;

               b)

               taklowce powierzchniowe:

                           Hiszpania

                           :

                           20 statków

                           Portugalia

                           :

                           5 statków.

         Jeżeli wnioski o licencje z tych Państw Członkowskich nie wyczerpią możliwości połowowych określonych w protokole, Komisja może uwzględnić wnioski o licencje z pozostałych Państw Członkowskich.
   Artykuł 5
   Państwa Członkowskie, których statki dokonują połowów na mocy tej umowy, są zobowiązane do powiadamiania Komisji o ilości złowionych zasobów w strefie połowowej Komorów zgodnie z postanowieniami rozporządzenia Komisji (WE) nr 500/2001 z dnia 14 marca 2001 r. w sprawie ustanowienia szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 w odniesieniu do monitorowania połowów statków rybackich Wspólnoty na wodach państw trzecich i na pełnym morzu (3).

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2004 r.

            W imieniu Rady

         C. VEERMAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 137 z 2.6.1988, str. 19.

      (2)  Dz.U. L 193 z 17.7.2001, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 73 z 15.3.2001, str. 8.
   POROZUMIENIE W FORMIE WYMIANY LISTÓW
   w sprawie przedłużenia na okres od dnia 28 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. ważności Protokołu w sprawie ustalenia możliwości połowowych i wkładu finansowego przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów
   Szanowny Panie,
   Mam zaszczyt potwierdzić, że przyjęliśmy następujące uzgodnienia przejściowe mające na celu zapewnienie przedłużenia ważności (na okres od dnia 28 lutego 2001 r. do dnia 27 lutego 2004 r.) obowiązującego obecnie Protokołu w sprawie ustalenia możliwości połowowych i wkładu finansowego przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów do czasu zakończenia negocjacji w sprawie zmian do protokołu załączonego do Umowy w sprawie połowów:

               1)

               Począwszy od dnia 28 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r., będą nadal obowiązywały uzgodnienia mające zastosowanie przez ostatnie trzy lata. Wkład finansowy Wspólnoty w okresie obowiązywania uzgodnień przejściowych będzie równy proporcjonalnej do okresu ich obowiązywania części kwoty określonej w art. 2 obecnie obowiązującego protokołu, w wysokości 291 875 EUR. Wniesienie wkładu finansowego nastąpi do dnia 1 grudnia 2004 r. Zastosowanie będą mieć również warunki dotyczące płatności tej kwoty przewidziane w art. 3 protokołu.

               2)

               W okresie przejściowym licencje połowowe będą przyznawane w ramach limitów mających zastosowanie zgodnie z art. 1 obecnie obowiązującego protokołu, po uiszczeniu opłat lub zaliczek odpowiadających kwotom określonym w pkt. 1 Załącznika do protokołu.

         Byłbym zobowiązany, gdyby zechciał Pan potwierdzić otrzymanie niniejszego listu oraz potwierdzić zgodę na jego treść.
   Z wyrazami szacunku,

         W imieniu Rady Unii Europejskiej

   Szanowny Panie,
   Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pana listu z datą dzisiejszą, o następującej treści:
   „Mam zaszczyt potwierdzić, że przyjęliśmy następujące uzgodnienia przejściowe mające na celu zapewnienie przedłużenia ważności (na okres od dnia 28 lutego 2001 r. do dnia 27 lutego 2004 r.) obowiązującego obecnie Protokołu w sprawie ustalenia możliwości połowowych i wkładu finansowego przewidzianych w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Federalną Islamską Republiką Komorów w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Komorów do czasu zakończenia negocjacji w sprawie zmian do protokołu załączonego do Umowy w sprawie połowów:

               1)

               Począwszy od dnia 28 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r., będą nadal obowiązywały uzgodnienia mające zastosowanie przez ostatnie trzy lata. Wkład finansowy Wspólnoty w okresie obowiązywania uzgodnień przejściowych będzie równy proporcjonalnej do okresu ich obowiązywania części kwoty określonej w art. 2 obecnie obowiązującego protokołu, w wysokości 291 875 EUR. Wniesienie wkładu finansowego nastąpi do dnia 1 grudnia 2004 r. Zastosowanie będą mieć również warunki dotyczące płatności tej kwoty przewidziane w art. 3 protokołu.

               2)

               W okresie przejściowym licencje połowowe będą przyznawane w ramach limitów mających zastosowanie zgodnie z art. 1 obecnie obowiązującego protokołu, po uiszczeniu opłat lub zaliczek odpowiadających kwotom określonym w pkt. 1 Załącznika do protokołu.

         Byłbym zobowiązany, gdyby zechciał Pan potwierdzić otrzymanie niniejszego listu oraz potwierdzić zgodę na jego treść.”.
   Mam zaszczyt potwierdzić, że treść powyższego listu jest akceptowana przez Rząd Związku Komorów oraz że Pana list wraz z niniejszym listem stanowią porozumienie o treści zgodnej z Państwa propozycją.
   Z wyrazami szacunku,

         W imieniu Rządu Związku Komorów


title: Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2016/2090 z dnia 21 listopada 2016 r. zmieniająca decyzję 2009/790/WE upoważniającą Rzeczpospolitą Polską do stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

text:
               30.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 324/7

         DECYZJA WYKONAWCZA RADY (UE) 2016/2090
   z dnia 21 listopada 2016 r.
   zmieniająca decyzję 2009/790/WE upoważniającą Rzeczpospolitą Polską do stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jej art. 395,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 287 pkt 14 dyrektywy 2006/112/WE Rzeczpospolita Polska (Polska) jest upoważniona do przyznania zwolnienia z podatku od wartości dodanej (VAT) podatnikom, których roczny obrót nie przekracza równowartości 10 000 EUR w walucie krajowej zgodnie z kursem wymiany w dniu jej przystąpienia.

               (2)

               Decyzją Rady 2009/790/WE (2) Polska została upoważniona, do dnia 31 grudnia 2012 r. i w drodze odstępstwa, do przyznania zwolnienia z podatku VAT podatnikom, których roczny obrót nie przekracza równowartości 30 000 EUR w walucie krajowej zgodnie z kursem wymiany w dniu jej przystąpienia (zwanego dalej „środkiem stanowiącym odstępstwo”). Decyzją wykonawczą Rady 2012/769/UE (3) okres obowiązywania środka stanowiącego odstępstwo przedłużono do dnia 31 grudnia 2015 r., a decyzją wykonawczą Rady (UE) 2015/1173 (4) do dnia 31 grudnia 2018 r.

               (3)

               W piśmie, które wpłynęło do Komisji dnia 1 czerwca 2016 r., Polska wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej upoważnienia do podwyższenia tego progu z 30 000 EUR do 40 000 EUR. W wyniku tego podwyższenia dodatkowa liczba bardzo małych przedsiębiorstw mogłaby być zwolniona z niektórych lub ze wszystkich obowiązków wynikających z VAT, określonych w tytule XI, rozdziały 2–6 dyrektywy 2006/112/WE. Obciążenie organów podatkowych związane z przeprowadzaniem audytu bardzo małych przedsiębiorstw zostałyby zatem również zmniejszone.

               (4)

               Zgodnie z art. 395 ust. 2, akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE pismem z dnia 22 września 2016 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Polskę. Pismem z dnia 23 września 2016 r. Komisja powiadomiła Polskę, że posiada wszystkie informacje konieczne do rozpatrzenia wniosku.

               (5)

               Z informacji przedstawionych przez Polskę wynika, że ze środka stanowiącego odstępstwo mogłoby potencjalnie skorzystać dodatkowych 24 000 podatników w celu zmniejszenia swoich zobowiązań w zakresie VAT. Według szacunków Polski wpływ na budżet z tytułu dochodów z VAT wyniesie 300 mln PLN.

               (6)

               Ponieważ podwyższony próg będzie wiązał się z ograniczeniem obowiązków w zakresie VAT w odniesieniu do bardzo małych przedsiębiorstw i te przedsiębiorstwa wciąż mogą wybrać stosowanie zasad ogólnych VAT zgodnie z art. 290 dyrektywy 2006/112/WE, Polska powinna zostać upoważniona do stosowania podwyższonego progu przez okres pozostający do czasu wygaśnięcia stosowania decyzji 2009/790/WE, czyli do dnia 31 grudnia 2018 r. Art. 281–294 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw podlegają jednak przeglądowi, a dyrektywa zmieniająca te artykuły może zatem wejść w życie przed tą datą.

               (7)

               Odstępstwo nie wpłynie negatywnie na zasoby własne Unii z tytułu VAT, ponieważ Polska obliczy rekompensatę zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 (5).

               (8)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2009/790/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 1 i 2 decyzji 2009/790/WE otrzymują następujące brzmienie:

      „Artykuł 1
      W drodze odstępstwa od art. 287 dyrektywy 2006/112/WE upoważnia się Rzeczpospolitą Polską do zwolnienia z podatku VAT podatników, których roczny obrót nie przekracza równowartości 40 000 EUR w walucie krajowej zgodnie z kursem wymiany w dniu jej przystąpienia.
      Artykuł 2
      Niniejszą decyzję stosuje się do dnia wejścia w życie dyrektywy zmieniającej art. 281–294 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw lub do dnia 31 grudnia 2018 r., w zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Rzeczypospolitej Polskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 listopada 2016 r.

            W imieniu Rady

         P. PLAVČAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady 2009/790/WE z dnia 20 października 2009 r. upoważniająca Rzeczpospolitą Polską do stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 283 z 30.10.2009, s. 53).

      (3)  Decyzja wykonawcza Rady 2012/769/UE z dnia 4 grudnia 2012 r. zmieniająca decyzję 2009/790/WE upoważniającą Rzeczpospolitą Polską do stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 338 z 12.12.2012, s. 27).

      (4)  Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2015/1173 z dnia 14 lipca 2015 r. zmieniająca decyzję 2009/790/WE upoważniającą Rzeczpospolitą Polską do stosowania środka stanowiącego odstępstwo od art. 287 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 189 z 17.7.2015, s. 36).

      (5)  Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 z dnia 29 maja 1989 sprawie ostatecznych jednolitych warunków poboru środków własnych pochodzących z podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 155 z 7.6.1989, s. 9).


title: 2005/213/WE: Decyzja Rady z dnia 24 stycznia 2005 r. dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego tymczasowego stosowania Protokołu określającego możliwości połowowe i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wybrzeża Kości Słoniowej, na okres od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2007 r.

text:
               22.3.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 76/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 stycznia 2005 r.
   dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego tymczasowego stosowania Protokołu określającego możliwości połowowe i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wybrzeża Kości Słoniowej, na okres od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2007 r.
   (2005/213/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z Umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wybrzeża Kości Słoniowej (1) przed wygaśnięciem protokołu do umowy Umawiające się Strony podejmują negocjacje w celu uzgodnienia treści protokołu na kolejny okres i, jeśli zajdzie taka potrzeba, zmian lub dodatkowych postanowień do wprowadzenia w załączniku.

               (2)

               W dniach od 9 do 13 listopada 2003 r. w Abidżanie obie strony uzgodniły treść nowego protokołu określającego możliwości połowowe i rekompensatę finansową. Protokół dotyczący okresu od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2007 r. został parafowany dnia 3 marca 2004 r. w Brukseli.

               (3)

               Do celów niniejszego protokołu rybacy Wspólnoty zachowują możliwość dokonywania połowów na wodach podlegających władzy lub jurysdykcji Wybrzeża Kości Słoniowej w okresie od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2007 r.

               (4)

               W celu uniknięcia przerwania działalności połowowej statków wspólnotowych należy rozpocząć stosowanie nowego protokołu w jak najszybszym terminie. W tym celu obie strony parafowały porozumienie w formie wymiany listów przewidujące tymczasowe stosowanie parafowanego protokołu od dnia następującego po dniu wygaśnięcia obowiązującego protokołu.

               (5)

               Określenie klucza podziału możliwości połowowych pomiędzy Państwa Członkowskie powinno nastąpić na podstawie tradycyjnego podziału możliwości połowów w ramach umowy o rybołówstwie.

               (6)

               Należy zatwierdzić Porozumienie w formie wymiany listów, z zastrzeżeniem jego ostatecznego zawarcia przez Radę,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące tymczasowego stosowania Protokołu określającego możliwości połowowe i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Wspólnotą Europejską a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wybrzeża Kości Słoniowej, na okres od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2007 r.
   Tekst porozumienia w formie wymiany listów oraz Protokołu załącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   1.   Możliwości połowowe przewidziane w protokole rozdziela się między Państwa Członkowskie w następujący sposób:

               a)

               połów ryb dennych:
               Hiszpania: 1 300 GT (pojemność statku brutto) na miesiąc średnio w roku;

               b)

               połów tuńczyka:

                           i)

                           sejnery tuńczykowe

                                       —

                                       Francja: 17 statków

                                       —

                                       Hiszpania : 17 statków

                           ii)

                           taklowce powierzchniowe

                                       —

                                       Hiszpania: 6 statków

                                       —

                                       Portugalia : 5 statków

                           iii)

                           klipry tuńczykowe

                                       —

                                       Francja: 3 statki

         2.   Jeśli wnioski o wydanie licencji z tych Państw Członkowskich nie wyczerpią możliwości połowowych określonych w protokole, Komisja może uwzględnić wnioski o wydanie licencji z innych Państw Członkowskich.
   Artykuł 3
   Państwa Członkowskie, których statki dokonują połowów w ramach niniejszego Porozumienia, powiadamiają Komisję o każdej ilości zasobów złowionych w strefie połowowej Wybrzeża Kości Słoniowej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 500/2001 z dnia 14 marca 2001 r. w sprawie ustanowienia szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 w odniesieniu do monitorowania połowów statków rybackich Wspólnoty na wodach państw trzecich i na pełnym morzu (2).
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów w celu związania nim Wspólnoty.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 24 stycznia 2005 r.

            W imieniu Rady

            Przewodniczący

         F. BODEN

      (1)  Dz.U. L 379 z 31.12.1990, str. 3. Umowa ostatnio zmieniona Protokołem ustalającym wielkości dopuszczalne połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wybrzeża Kości Słoniowej w okresie od dnia 1 lipca 2000 r. do dnia 30 czerwca 2003 r. (Dz.U. L 102 z 12.4.2001, str. 3).

      (2)  Dz.U. L 73 z 15.3.2001, str. 8.
    ---documentbreak---

               22.3.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 76/3

         POROZUMIENIE W FORMIE WYMIANY LISTÓW
   dotyczące tymczasowego stosowania Protokołu określającego możliwości połowowe i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wybrzeża Kości Słoniowej, na okres od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2007 r.
   Szanowny Panie,
   Powołując się na protokół podpisany dnia 3 marca 2004 r. w Brukseli, określający możliwości połowowe i rekompensatę finansową na okres od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2007 r., mam zaszczyt powiadomić Pana, że Rząd Wybrzeża Kości Słoniowej jest gotów zastosować ten protokół tymczasowo, począwszy od dnia 1 lipca 2004 r., w oczekiwaniu na jego wejście w życie zgodnie z art. 10, pod warunkiem że Wspólnota Europejska jest gotowa uczynić to samo.
   W takim przypadku pierwsza kwota rekompensaty finansowej określonej w art. 3 protokołu powinna zostać przelana przed dniem 31 grudnia 2004 r.
   Będę wdzięczny za potwierdzenie zgody Wspólnoty Europejskiej na takie tymczasowe stosowanie.
   Będę wdzięczny za potwierdzenie otrzymania tego listu.
   Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy głębokiego szacunku.

         W imieniu Rządu Wybrzeża Kości Słoniowej

   Mam zaszczyt potwierdzić odbiór Pańskiego listu o następującej treści:

      „Powołując się na protokół podpisany dnia 3 marca 2004 r. w Brukseli, określający możliwości połowowe i rekompensatę finansową w okresie trwającym od dnia 1 lipca 2004 r. do 30 czerwca 2007 r., mam zaszczyt powiadomić Pana, że Rząd Wybrzeża Kości Słoniowej jest gotów zastosować ten protokół tymczasowo, począwszy od dnia 1 lipca 2004 r., w oczekiwaniu na jego wejście w życie zgodnie z art. 10, pod warunkiem że Wspólnota Europejska jest gotowa uczynić to samo.
      W takim przypadku pierwsza kwota rekompensaty finansowej określonej w art. 3 protokołu powinna zostać przelana przed dniem 31 grudnia 2004 r.
      Będę wdzięczny za potwierdzenie zgody Wspólnoty Europejskiej na takie tymczasowe stosowanie.”

   Mam zaszczyt potwierdzić zgodę Wspólnoty Europejskiej na takie tymczasowe stosowanie protokołu.
   Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy mojego szacunku.

         W imieniu Rady Unii Europejskiej

   PROTOKÓŁ
   określający możliwości połowowe i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wybrzeża Kości Słoniowej, na okres od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2007 r.
   Artykuł 1
   1.   Przez okres trzech lat od dnia 1 lipca 2004 r. możliwości połowowe przyznane na mocy artykułu 2 umowy są następujące:

               a)

               trawlery zamrażalnie do połowu ryb dennych łowiące skorupiaki w toni wodnej, głowonogi i ryby denne: 1 300 GT (1) (pojemność statku brutto) miesięcznie średnio w roku;

               b)

               klipry tuńczykowe: 3 statki;

               c)

               taklowce powierzchniowe: 11 statków;

               d)

               sejnery tuńczykowe: 34 statki.

         2.   Zgodnie z artykułem 4 ustęp 1 umowy statki pływające pod banderą Państwa Członkowskiego Wspólnoty Europejskiej mogą dokonywać połowów w strefie połowowej Wybrzeża Kości Słoniowej, jedynie jeśli posiadają licencję połowową wydaną na mocy niniejszego protokołu zgodnie z ustaleniami zawartymi w Załączniku.
   Artykuł 2
   Możliwości połowowe określone w artykule 1 mogą zostać zwiększone za obopólną zgodą na wniosek Wspólnoty Europejskiej, o ile nie naruszają racjonalnej eksploatacji zasobów Wybrzeża Kości Słoniowej.
   W takim przypadku rekompensata finansowa przewidziana w artykule 3 ustęp 1 zostaje zwiększony proporcjonalne pro rata temporis.
   Artykuł 3
   1.   Rekompensata finansowa za możliwości połowowe przewidziane w artykule 1 oraz na wsparcie polityki sektora rybołówstwa przewidziane w artykule 4 zostaje ustalona na 1 065 000 EUR rocznie.
   2.   Rekompensata finansowa obejmuje w przypadku połowów tuńczyka 9 000 ton rocznie na wodach Wybrzeża Kości Słoniowej. Jeśli wielkość połowów dokonanych przez statki Wspólnoty w strefie połowów Wybrzeża Kości Słoniowej przekroczy tę ilość, powyższa kwota zostanie proporcjonalnie zwiększona. Jednakże całkowita kwota rekompensaty finansowej wpłacona przez Wspólnotę nie może przekroczyć dwukrotnej wysokości kwoty określonej w ustępie 1.
   3.   Roczna rekompensata finansowa jest płatna najpóźniej do dnia 31 grudnia każdego roku obowiązywania Protokołu. O przeznaczeniu rekompensaty finansowej decyduje wyłącznie Rząd Wybrzeża Kości Słoniowej, zgodnie ze szczegółowymi ustaleniami określonymi w artykule 4.
   Artykuł 4
   1.   Obie strony zaakceptowały cele do zrealizowania w dziedzinie zrównoważonego zarządzania zasobami rybnymi Wybrzeża Kości Słoniowej. Rekompensata finansowa przewidziana w artykule 3 ustęp 1 będzie przeznaczona na finansowanie działań zmierzających do realizacji tych celów, zgodnie z wieloletnim programem sektorowym Rządu Wybrzeża Kości Słoniowej, według następującego podziału:

               a)

               finansowanie programów naukowych, w tym zorganizowanie rejsu połowowego włokiem przez statek oceanograficzny, oraz poświęconych poszerzaniu wiedzy o rybołówstwie i biologii dotyczącej stref połowów Wybrzeża Kości Słoniowej: 200 000 EUR;

               b)

               wspieranie monitorowania, kontroli i nadzoru połowów, w tym uruchomienie przed końcem drugiego roku obowiązywania tego protokołu systemu nadzoru satelitarnego nad statkami rybackimi (VMS): 280 000 EUR;

               c)

               poprawa statystyki połowów: 100 000 EUR;

               d)

               pomoc Ministerstwu Produkcji Zwierzęcej i Zasobów Rybnych Wybrzeża Kości Słoniowej (zwane dalej „Ministerstwem”) w tworzeniu i realizacji polityki i strategii rozwoju rybołówstwa: 485 000 EUR.

         2.   W pierwszym roku obowiązywania protokołu działania określone w artykule 4 ustęp 1 oraz roczne kwoty na nie przyznane są ustalane przez Ministerstwo, zgodnie z wieloletnim programem sektorowym. Program ten, który zostanie przedstawiony Delegacji Komisji Europejskiej na Wybrzeżu Kości Słoniowej do dnia 1 października 2004 r., wymaga akceptacji komisji mieszanej, przewidzianej w art. 10 Umowy.
   Od drugiego roku obowiązywania protokołu Ministerstwo przedstawia Delegacji Komisji Europejskiej na Wybrzeżu Kości Słoniowej do dnia 1 października 2005 r. i do dnia 1 października 2006 r. szczegółowe sprawozdanie na temat realizacji programu oraz uzyskanych rezultatów.
   O wszelkich zmianach dotyczących działań przewidzianych w artykule 4 ustęp 1 oraz przyznanych kwot decydują wspólnie obie strony.
   Po akceptacji przez komisję mieszaną wieloletniego programu sektorowego na pierwszy rok obowiązywania protokołu oraz sprawozdania na temat realizacji w dwóch kolejnych latach roczne kwoty pieniężne są wpłacane do dnia 31 grudnia każdego roku na zatwierdzony przez Komisję Europejską rachunek bankowy podany przez Ministerstwo.
   Posiedzenie komisji mieszanej odbywa się najpóźniej 4 miesiące po upływie roku od podpisania protokołu, to jest najpóźniej dnia 1 listopada każdego roku obowiązywania protokołu.
   Komisja Europejska może zażądać od Ministerstwa wszelkich dodatkowych informacji na temat wyników sprawozdania na temat realizacji.
   Artykuł 5
   Jakiekolwiek niedotrzymanie przez Komisję Europejską któregokolwiek z jej zobowiązań finansowych na mocy artykułów 3 i 4 może spowodować zawieszenie zobowiązań Wybrzeża Kości Słoniowej wynikających z umowy o rybołówstwie.
   Artykuł 6
   W przypadku gdy istotne okoliczności, z wyjątkiem zjawisk przyrody, uniemożliwią wykonywanie działalności połowowej w strefie połowowej Wybrzeża Kości Słoniowej, płatność rekompensaty finansowej może zostać zawieszona przez Wspólnotę Europejską zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami obu stron.
   Płatność rekompensaty finansowej zostanie wznowiona w chwili unormowania się sytuacji i po przeprowadzeniu konsultacji między obiema stronami, które potwierdzą, że okoliczności pozwalają na ponowne podjęcie działalności połowowej.
   Ważność licencji przyznanych statkom Wspólnoty w ramach artykułu 4 Umowy zostaje przedłużona o okres odpowiadający okresowi zawieszenia działalności połowowej.
   Artykuł 7
   Załącznik do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Wybrzeża Kości Słoniowej zostaje zastąpiony Załącznikiem do niniejszego Protokołu.
   Artykuł 8
   Komisja Europejska i władze Wybrzeża Kości Słoniowej podejmują wszelkie właściwe w celu oceny stanu zasobów rybnych.
   W tym celu tworzy się wspólny komitet naukowy, którego spotkania odbywają się regularnie i co najmniej raz w roku. Komitet ten składa się z naukowców wybranych za wspólnym porozumieniem obu stron.
   Obie strony, na podstawie wniosków komitetu naukowego i w świetle najlepszych osiągalnych opinii naukowych, odbywają konsultacje w ramach komisji mieszanej, o której mowa w artykule 10 Umowy, w celu ustalenia w danym wypadku, za wspólnym porozumieniem, możliwości i warunków połowów.
   Artykuł 9
   Deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy ma pełne zastosowanie w przypadku marynarzy zamustrowanych na statkach Wspólnoty Europejskiej. Dotyczy to w szczególności wolności zrzeszania się i rzeczywistego uznawania prawa do rokowań zbiorowych pracowników oraz eliminowania dyskryminacji w dziedzinie zatrudnienia i wykonywania zawodu.
   Umowy o pracę lokalnych marynarzy, których kopie zostaną przesłane sygnatariuszom, są ustalane między przedstawicielem/przedstawicielami armatorów a marynarzami i/lub ich związkami zawodowymi lub ich przedstawicielami w powiązaniu z właściwymi władzami lokalnymi. Umowy te zapewniają marynarzom możliwość korzystania z mającego do nich zastosowanie systemu ubezpieczeń społecznych, obejmującego ubezpieczenie na wypadek śmierci, choroby i wypadku. Warunki wynagrodzenia lokalnych marynarzy/rybaków nie mogą być gorsze od warunków mających zastosowanie do załóg sygnatariusza umowy o rybołówstwie i w żadnym wypadku gorsze od norm Międzynarodowej Organizacji Pracy.
   W przypadku gdy pracodawcą jest spółka lokalna, umowa o zatrudnieniu powinna zawierać nazwę armatora i państwa, pod którego banderą pływa statek.
   Ponadto armator zapewnia lokalnym marynarzom warunki życia i pracy na statku podobne do tych, z których korzystają marynarze Wspólnoty Europejskiej.
   Artykuł 10
   Niniejszy Protokół wchodzi w życie z datą jego podpisania.
   Niniejszy Protokół obowiązuje od dnia 1 lipca 2004 r.

      (1)  Tak jak określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20.12.2002 r. (Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 59).