title: Decyzja Komisji (UE) 2018/1927 z dnia 5 grudnia 2018 r. ustanawiająca przepisy wewnętrzne dotyczące przetwarzania przez Komisję Europejską danych osobowych w dziedzinie konkurencji w odniesieniu do udzielania informacji osobom, których dane dotyczą, oraz ograniczenia niektórych praw

text:
                  10.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 313/39

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2018/1927
         z dnia 5 grudnia 2018 r.
         ustanawiająca przepisy wewnętrzne dotyczące przetwarzania przez Komisję Europejską danych osobowych w dziedzinie konkurencji w odniesieniu do udzielania informacji osobom, których dane dotyczą, oraz ograniczenia niektórych praw
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 249 ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Komisja prowadzi postępowania administracyjne w celu egzekwowania reguł konkurencji zgodnie z Traktatem i prawodawstwem wtórnym oraz przyjętymi w tym celu umowami międzynarodowymi (1). W tym celu wykonuje ona uprawnienia do prowadzenia postępowań i egzekwowania prawa (wraz z odnośnych działaniami operacyjnymi) w dziedzinie przeciwdziałania praktykom monopolistycznym, kontroli połączeń oraz kontroli pomocy państwa powierzonych Komisji na mocy odpowiednich aktów Unii.

                     (2)

                     Działania Komisji w zakresie prowadzenia postępowań i egzekwowania prawa w dziedzinie konkurencji są ukierunkowane na przedsiębiorstwa lub państwa członkowskie, które podlegają regułom konkurencji określonym w Traktacie, a nie na osoby fizyczne jako takie. W trakcie postępowań w zakresie konkurencji przetwarzanie danych osobowych w rozumieniu art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (2) odbywa się jednak w sposób nieunikniony w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1725. Komisja musi przetwarzać takie dane osobowe w celu realizacji zadań powierzonych jej jako organowi publicznemu egzekwującemu unijne reguły konkurencji. Postępowania w dziedzinie przeciwdziałania praktykom monopolistycznym, kontroli połączeń i kontroli pomocy państwa oraz egzekwowanie reguł konkurencji stanowią funkcje kontrolne, nadzorcze lub regulacyjne związane z wykonywaniem władzy publicznej w przypadkach, o których mowa w art. 25 ust. 1 lit. c) i g) rozporządzenia (UE) 2018/1725. Działania te służą promowaniu i ochronie konkurencyjnego rynku wewnętrznego, a tym samym chronią istotne interesy ekonomiczne i finansowe Unii i państw członkowskich.

                     (3)

                     Do celów działań w zakresie prowadzenia postępowań i egzekwowania prawa w dziedzinie przeciwdziałania praktykom monopolistycznym, kontroli połączeń i kontroli pomocy państwa Komisja przetwarza dane osobowe uzyskane lub otrzymane od osób prawnych, osób fizycznych, państw członkowskich i innych podmiotów (takich jak krajowe organy ochrony konkurencji, organy regulacyjne oraz inne podmioty i organy publiczne), organów ochrony konkurencji państw trzecich oraz podmiotów i organizacji międzynarodowych. W trakcie działań w zakresie prowadzenia postępowań i egzekwowania prawa dotyczących konkurencji, Komisja może – z własnej inicjatywy lub na podstawie otrzymanych informacji – przetwarzać również dane osobowe uzyskane lub otrzymane z publicznie dostępnych źródeł (na przykład w kontekście monitorowania lub kontroli rynku), z anonimowych źródeł (np. od sygnalizatorów/informatorów) lub ze zidentyfikowanych źródeł (na przykład od skarżących), które wymagają ochrony tożsamości.

                     (4)

                     Komisja może przekazywać z kolei dane osobowe osobom prawnym lub fizycznym (na przykład w kontekście procedury dostępu do akt), krajowym organom ochrony konkurencji oraz innym organom i podmiotom w kontekście współpracy dwustronnej lub wielostronnej z organami i organizacjami państw członkowskich lub państw trzecich, jeśli jest to niezbędne i właściwe do wykonywania jej uprawnień, do ochrony prawa do obrony stron będących przedmiotem postępowania Komisji oraz do zapewnienia efektywnego i skutecznego stosowania unijnych reguł konkurencji.

                     (5)

                     Działania w zakresie przetwarzania danych osobowych w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1725, prowadzone w ramach działań w zakresie prowadzenia postępowań i egzekwowania prawa w dziedzinie konkurencji, mogą mieć miejsce nawet przed formalnym wszczęciem przez Komisję postępowania przez cały czas trwania postępowania przygotowawczego i mogą być kontynuowane nawet po formalnym zamknięciu postępowania (na przykład do celów monitorowania lub nadzorowania rynku lub zgodności z przepisami, aby ocenić, czy konieczne jest wszczęcie nowego postępowania, podjęcie kroków prawnych itp.).

                     (6)

                     Dane osobowe przetwarzane przez Komisję to na przykład: dane identyfikacyjne, dane kontaktowe, dane zawodowe i dane dotyczące przedmiotu postępowania lub procedury, lub związane z przedmiotem postępowania lub procedurą. Dane osobowe są przechowywane w zabezpieczonym środowisku elektronicznym w celu zapobieżenia bezprawnemu dostępowi do danych lub przekazaniu ich osobom z naruszeniem zasady ograniczonego dostępu. Służby Komisji odpowiedzialne za postępowanie przechowują dane osobowe przez czas potrzebny do przeprowadzenia postępowania, na ocenę potrzeby wszczęcia nowego postępowania, w toku procedury administracyjnej oraz podczas wszelkich późniejszych procedur kontroli sądowej, a także na administracyjny okres zatrzymywania, który następuje po ostatecznym zamknięciu sprawy. Na koniec okresu zatrzymywania informacje dotyczące sprawy, w tym dane osobowe, są przekazywane do historycznych archiwów Komisji (3).

                     (7)

                     Przy wykonywaniu swoich zadań Komisja jest zobowiązana do poszanowania praw osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych zgodnie z art. 8 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 16 ust. 1 Traktatu. Komisja jest jednocześnie odpowiedzialna za egzekwowanie reguł konkurencji, które nakładają na Komisję obowiązek terminowego prowadzenia postępowań, z poszanowaniem zasad poufności i tajemnicy zawodowej (4), a także prawa do obrony stron będących przedmiotem jej postępowań (5) oraz praw osób fizycznych, które wymagają ochrony ich tożsamości.

                     (8)

                     W pewnych okolicznościach konieczne jest pogodzenie praw osób, których dane dotyczą, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1725 z potrzebami działań w zakresie prowadzenia postępowań i egzekwowania prawa, jak również pełnym poszanowaniem podstawowych praw i wolności innych osób, których dane dotyczą. W tym celu art. 25 rozporządzenia (UE) 2018/1725 daje Komisji możliwość ograniczenia zastosowania art. 14–22 i 35, a także art. 4 o ile ich przepisy odpowiadają prawom i obowiązkom przewidzianym w art. 14–22 tegoż rozporządzenia.

                     (9)

                     Te przepisy wewnętrzne powinny obejmować wszystkie operacje przetwarzania przeprowadzone przez Komisję w ramach jej uprawnień w zakresie prowadzenia postępowań, niezależnie od tego, czy działają z własnej inicjatywy, czy też na podstawie otrzymanego wkładu, jak również egzekwowania przepisów i powiązanych działań operacyjnych w dziedzinie przeciwdziałania praktykom monopolistycznym, kontroli połączeń i kontroli pomocy państwa, jeżeli korzystanie z praw przysługujących osobom, których dane dotyczą, może zagrozić prowadzeniu postępowań lub działaniach w zakresie egzekwowania prawa. Zasady te powinny mieć zastosowanie do operacji przetwarzania przeprowadzanych przed formalnym wszczęciem postępowania, w trakcie prowadzenia postępowań, jak również po formalnym zamknięciu postępowań, w tym przetwarzania w kontekście dwustronnej lub wielostronnej współpracy z krajowymi organami ochrony konkurencji, organami i organizacjami z państw członkowskich lub państw trzecich.

                     (10)

                     W celu zapewnienia zgodności z art. 14, 15 i 16 rozporządzenia (UE) 2018/1725 Komisja powinna informować – w sposób przejrzysty i spójny, w formie informacji o ochrona danych publikowanych na stronie internetowej Komisji – wszystkie osoby fizyczne o swoich działaniach obejmujących przetwarzanie ich danych osobowych oraz o ich prawach.

                     (11)

                     Bez uszczerbku dla art. 14 ust. 5 i art. 16 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2018/1725 Komisja może także na podstawie art. 25 tegoż rozporządzenia ograniczyć udzielanie informacji osobom, których dane dotyczą, i stosowanie innych praw osób, których dane dotyczą, w celu ochrony swoich własnych postępowań w zakresie ochrony konkurencji i egzekwowania reguł konkurencji, postępowań i innych działań prowadzonych przez krajowe organy konkurencji państw członkowskich, narzędzi i metod w zakresie prowadzenia postępowań, jak również praw innych osób związanych z prowadzonym przez siebie postępowaniami.

                     (12)

                     Aby utrzymać skuteczną współpracę Komisja może być ponadto zmuszona ograniczyć stosowanie praw osób, których dane dotyczą, celem ochrony procesów przetwarzania dokonywanych przez inne instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii lub organów państw członkowskich. W tym celu Komisja powinna skonsultować się z tymi instytucjami, organami i jednostkami organizacyjnymi Unii lub organami władzy w kwestii stosownych podstaw nałożenia ograniczeń i konieczności i proporcjonalności ograniczeń.

                     (13)

                     Komisja może również ograniczyć udzielanie informacji osobom, których dane dotyczą, i stosowanie innych praw tych osób w odniesieniu do danych osobowych otrzymywanych od państw trzecich lub organizacji międzynarodowych celem współpracy z tymi państwami lub organizacjami, a tym samym służenia ważnemu celowi leżącemu w ogólnym interesie publicznym Unii. W pewnych okolicznościach interes lub prawa podstawowe prawa osoby, której dane dotyczą, mogą jednak przeważać nad interesem współpracy międzynarodowej.

                     (14)

                     W związku z tym Komisja określiła przyczyny wymienione w art. 25 ust. 1 lit. c), g) i h) rozporządzenia (UE) 2018/1725 jako podstawy ograniczeń na mocy art. 25 tegoż rozporządzenia, które mogą być konieczne do zastosowania do operacji przetwarzania danych prowadzonych w ramach działań Komisji w zakresie prowadzenia postępowań i egzekwowania przepisów w obszarze przeciwdziałania praktykom monopolistycznym, kontroli połączeń i kontroli pomocy państwa.

                     (15)

                     Komisja powinna rozpatrywać wszystkie ograniczenia w sposób przejrzysty i każde zastosowanie ograniczeń rejestrować w odpowiednim systemie rejestracji.

                     (16)

                     Zgodnie z art. 25 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2018/1725 administratorzy mogą wstrzymać przekazanie informacji lub powstrzymać się od niego z powodów zastosowania ograniczenia w stosunku do osoby, której dane dotyczą, jeżeli przekazanie tych informacji w jakikolwiek sposób zagroziłoby celowi tego ograniczenia. Dotyczy to w szczególności ograniczeń praw przewidzianych w art. 16 i 35 rozporządzenia (UE) 2018/1725. W celu zapewnienia, aby prawa osoby, której dane dotyczą, na mocy art. 16 i 35 rozporządzenia (UE) 2018/1725, są ograniczone tylko tak długo, jak długo istnieją ku temu powody, Komisja powinna regularnie dokonywać przeglądu swojego stanowiska oraz po zamknięciu odpowiedniego postępowania.

                     (17)

                     W przypadku zastosowania ograniczenia innych praw osoby, której dane dotyczą, administrator danych powinien w poszczególnych przypadkach ocenić, czy poinformowanie o ograniczeniu zagrażałoby jego celowi. Administratorem danych jest dział Komisji odpowiedzialny za politykę konkurencji.

                     (18)

                     Inspektor ochrony danych Komisji powinien przeprowadzić niezależny przegląd stosowania ograniczeń w celu zapewnienia zgodności z niniejszą decyzją,

                     (19)

                     Niniejsza decyzja zostaje przyjęta do celów art. 25 rozporządzenia (UE) 2018/1725 i, w celu zapewnienia pewności prawa, powinna wejść w życie w tym samym czasie, co rozporządzenie.

                     (20)

                     Przeprowadzono konsultacje z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Przedmiot i zakres

               1.   Niniejsza decyzja ustanawia zasady obowiązujące Komisję w zakresie informowania osób, których dane dotyczą, o przetwarzaniu ich danych zgodnie z art. 14, 15 i 16 rozporządzenia (UE) 2018/1725 w ramach jej działalności w dziedzinie konkurencji.
               Określa ona również warunki, na jakich Komisja może ograniczyć stosowanie art. 4, 14–17, 19, 20 i 35 rozporządzenia (UE) 2018/1725, zgodnie z jego art. 25.

               2.   Niniejsza decyzja ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez Komisję do celów działań prowadzonych w celu wykonania jej zadań zgodnie z art. 101–109 Traktatu lub w związku z tymi działaniami.

            Artykuł 2
            Mające zastosowanie wyjątki i ograniczenia

               1.   Wykonując swoje obowiązki w odniesieniu do praw osób, których dane dotyczą, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1725, Komisja uwzględnia, czy zastosowanie mają jakiekolwiek wyjątki określone w tym rozporządzeniu.

               2.   Z zastrzeżeniem art. 3–7 niniejszej decyzji, Komisja może ograniczyć stosowanie art. 14–17, 19, 20 i 35 rozporządzenia (UE) 2018/1725, a także stosowanie zasady przejrzystości określonej w art. 4 ust. 1 lit. a) w zakresie, w jakim jego przepisy odpowiadają prawom i obowiązkom określonym w art. 14–17, 19, 20 i 35 rozporządzenia (UE) 2018/1725, w przypadku gdy wykonywanie tych praw i obowiązków zagrażałoby celowi działań Komisji w zakresie prowadzenia postępowań i egzekwowania przepisów, w tym przez ujawnienie jej narzędzi i metod prowadzenia postępowań, lub naruszałoby prawa i wolności innych osób, których dane dotyczą.

               3.   Z zastrzeżeniem art. 3–7, Komisja może ograniczyć prawa i obowiązki, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, w odniesieniu do danych osobowych uzyskanych od innych instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii, właściwych organów państw członkowskich, państw trzecich lub organizacji międzynarodowych, jeżeli zachodzą następujące okoliczności:

                           a)

                           gdy wykonywanie tych praw i obowiązków mogłoby zostać ograniczone przez inne instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii na podstawie innych aktów, o których mowa w art. 25 rozporządzenia (UE) 2018/1725, lub zgodnie z rozdziałem IX tego rozporządzenia lub zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 (6) lub rozporządzeniem Rady (UE) 2017/1939 (7);

                           b)

                           gdy wykonywanie tych praw i obowiązków mogłoby zostać ograniczone przez właściwe organy państw członkowskich na podstawie aktów, o których mowa w art. 23 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (8), lub na podstawie środków krajowych transponujących art. 13 ust. 3, art. 15 ust. 3 lub art. 16 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 (9);

                           c)

                           gdy wykonywanie tych praw i obowiązków mogłoby zagrozić współpracy Komisji z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi w prowadzeniu postępowań w zakresie konkurencji lub w egzekwowaniu decyzji w sprawie konkurencji.

                     Przed zastosowaniem ograniczeń w okolicznościach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), Komisja konsultuje się z odpowiednimi instytucjami, organami i jednostkami organizacyjnymi Unii lub właściwymi organami państw członkowskich, o ile nie jest jasne dla Komisji, że stosowanie ograniczenia jest przewidziane w jednym z aktów, o których mowa w tych literach.
               Akapitu pierwszego lit. c) nie stosuje się w przypadku, gdy interesy lub podstawowe prawa i wolności osób, których dane dotyczą, przeważają nad interesem Komisji dotyczącym współpracy z państwami trzecimi lub organizacją międzynarodową.

               4.   Ust. 1, 2 i 3 pozostają bez uszczerbku dla stosowania innych decyzji Komisji ustanawiających przepisy wewnętrzne dotyczące przekazywania informacji osobom, których dane dotyczą, oraz ograniczenia niektórych praw zgodnie z art. 25 rozporządzenia (UE) 2018/1725 i art. 23 regulaminu wewnętrznego Komisji.

            Artykuł 3
            Przekazywanie informacji osobom, których dane dotyczą

               1.   Komisja publikuje na swojej stronie internetowej informacje o ochronie danych, w ramach których informuje wszystkie osoby, których dane dotyczą, o prowadzonych przez siebie działaniach obejmujących przetwarzanie ich danych osobowych.

               2.   Bez uszczerbku dla art. 14 ust. 5 i art. 16 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2018/1725, w przypadku gdy Komisja ogranicza, w całości lub w części, przekazywanie informacji osobom, których dane dotyczą, których dane są przetwarzane do celów postępowania lub egzekwowania przepisów dotyczących konkurencji (w tym do celów prowadzenia powiązanych działań operacyjnych), zapisuje ona i rejestruje powody ograniczenia zgodnie z art. 6.

            Artykuł 4
            Prawo dostępu przez osobę, której dane dotyczą, prawo do usunięcia danych oraz prawo do ograniczenia przetwarzania

               1.   W przypadku ograniczenia, całkowitego lub częściowego, prawa dostępu, prawa do usunięcia danych lub prawa do ograniczenia przetwarzania osób, których dane dotyczą, o których to prawach mowa odpowiednio w art. 17, 19 i 20 rozporządzenia (UE) 2018/1725, Komisja informuje zainteresowaną osobę, której dane dotyczą, w odpowiedzi na jej wniosek o dostęp, usunięcie lub ograniczenie przetwarzania, o zastosowanych ograniczeniach i o ich głównych przyczynach oraz o możliwości złożenia skargi do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych lub do wniesienia środka ochrony prawnej do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

               2.   Przekazanie informacji dotyczących przyczyn ograniczeń, o których mowa w ust. 1, może zostać wstrzymane tak długo, jak długo takie przekazanie naruszałoby cel ograniczenia.

               3.   Komisja zapisuje i rejestruje powody ograniczenia zgodnie z art. 6.

               4.   W przypadku gdy prawo dostępu jest w całości lub w części ograniczone, osoba, której dane dotyczą, korzysta z prawa dostępu za pośrednictwem Europejskiego Inspektora Ochrony Danych zgodnie z art. 25 ust. 6, 7 i 8 rozporządzenia (UE) 2018/1725.

            Artykuł 5
            Zawiadamianie osoby, której dane dotyczą, o naruszeniu ochrony danych osobowych
            W przypadku gdy Komisja ogranicza zawiadomienie o naruszeniu ochrony danych osobowych osoby, której dane dotyczą, o którym mowa w art. 35 rozporządzenia (UE) 2018/1725, zapisuje ona i rejestruje powody ograniczenia zgodnie z art. 6 niniejszej decyzji.

            Artykuł 6
            Zapisywanie i rejestrowanie ograniczeń

               1.   Komisja zapisuje przyczyny wszelkich ograniczeń zastosowanych zgodnie z niniejszą decyzją, dodając przy tym ocenę ich konieczności i proporcjonalności.

               2.   W tym celu we wpisie określa się, w jaki sposób wykonywanie praw mogłoby zagrozić celowi działań w zakresie prowadzenia postępowania i egzekwowania prawa Komisji lub ograniczeniom mającym zastosowanie zgodnie z art. 2 ust. 2 lub 3, lub jaki negatywny wpływ wywarłoby na prawa i wolności innych osób, których dane dotyczą.

               3.   Wpis oraz, w stosownych przypadkach, leżące u jego podstaw dokumenty zawierające elementy stanu faktycznego oraz aspekty prawne uwzględnia się w rejestrze. Udostępnia się je na żądanie Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych.

            Artykuł 7
            Okres obowiązywania ograniczeń

               1.   Ograniczenia, o których mowa w art. 3, 4 i 5, mają zastosowanie tak długo, jak długo mają zastosowanie powody uzasadniające ich zastosowanie.

               2.   W przypadku gdy przyczyny ograniczenia, o którym mowa w art. 3 lub 5, nie mają już zastosowania, Komisja znosi ograniczenie i podaje powody ograniczenia osobie, której dane dotyczą. Jednocześnie Komisja informuje osobę, której dane dotyczą, o możliwości wniesienia, w dowolnym momencie, skargi za pośrednictwem Europejskiego Inspektora Ochrony Danych lub o możliwości odwołania się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

               3.   Komisja dokonuje przeglądu stosowania ograniczeń, o których mowa w art. 3 i 5, każdego roku i po zamknięciu odpowiedniego postępowania.

            Artykuł 8
            Przegląd dokonywany przez inspektora ochrony danych

               1.   Inspektor ochrony danych jest niezwłocznie informowany, ilekroć prawa osób, których dane dotyczą, są ograniczone zgodnie z niniejszą decyzją. Inspektor ochrony danych otrzymuje, na żądanie, dostęp do wpisu oraz wszelkich leżących u jego podstaw dokumentów zawierających elementy stanu faktycznego oraz aspekty prawne.

               2.   Inspektor ochrony danych może zwrócić się o przegląd ograniczenia. Inspektor ochrony danych jest informowany o wynikach wnioskowanego przeglądu.

            Artykuł 9
            Wejście w życie
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem wejścia w życie rozporządzenia (UE) 2018/1725.

            Sporządzono w Brukseli dnia 5 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Zob. w szczególności: przeciwdziałanie praktykom monopolistycznym: rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1), kontrola połączeń: rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw) (Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1) oraz pomoc państwa: rozporządzenie Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskie (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 9).

            (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39). Przetwarzanie w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1725 obejmuje również sytuacje, kiedy Komisja otrzymuje dane osobowe, które przedłożono jej dobrowolnie.

            (3)  Zatrzymywanie dokumentacji w Komisji reguluje wspólny wykaz zatrzymywanych danych, tj. dokument regulacyjny (ostatnia wersja: SEC(2012) 713) w formie harmonogramu zatrzymywania, w którym określono okresy zatrzymywania poszczególnych rodzajów plików Komisji.

            (4)  Zob. w szczególności art. 339 Traktatu oraz art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1/2003; art. 15 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszącego się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 Traktatu WE (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, s. 18); art. 17 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 i art. 18 rozporządzenia Komisji (WE) nr 802/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.U. L 133 z 30.4.2004, s. 1); art. 30 i 31 rozporządzenia (UE) 2015/1589; wymagane oświadczenia w sprawie informacji poufnych w formularzach zgłoszenia pomocy państwa jako załączniki do zmienionego rozporządzenia (WE) nr 794/2004.

            (5)  Wdrażanie praw osób, których dane dotyczą, na mocy rozporządzenia (UE) 2018/1725 oraz wypełnianie przez administratorów danych obowiązków wynikających z tego rozporządzenia nie wpływa na sposób, w jaki Komisja traktuje prawa do obrony stron objętych postępowaniem w sprawie konkurencji. Integralność i autentyczność dowodów w aktach zgromadzonych w toku postępowania w sprawie konkurencji nie może zatem zostać podważona przez zmianę dokumentów otrzymanych lub zebranych zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami proceduralnymi obowiązującymi w dziedzinie konkurencji.

            (6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53).

            (7)  Rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1).

            (8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

            (9)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylająca decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89).


title: Decyzja Rady z dnia 17 grudnia 2018 r. w sprawie mianowania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów

text:
                  21.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 460/11

         DECYZJA RADY
         z dnia 17 grudnia 2018 r.
         w sprawie mianowania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów
         (2018/C 460/09)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (1), w szczególności jego art. 79,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 stanowi, że Rada ma mianować po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego na stanowiska członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów (zwanego dalej „zarządem”).

                     (2)

                     Decyzją z dnia 25 września 2014 r. (2) Rada mianowała jednego członka zarządu.

                     (3)

                     Rząd Chorwacji poinformował Radę, że zamierza mianować swojego obecnego przedstawiciela do zarządu i zgłosił jego kandydaturę na drugą kadencję, która upływa w dniu 26 września 2022 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Bojan VIDOVIĆ, obywatel Chorwacji, urodzony w dniu 22 maja 1976 r., zostaje niniejszym mianowany na stanowisko członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów na okres od dnia 26 września 2018 r. do dnia 26 września 2022 r.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               E. KÖSTINGER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

            (2)  Dz.U. C 350 z 25.9.2014, s. 3.


title: Decyzja Rady (UE) 2018/2068 z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, protokołu wykonawczego do niej oraz wymiany listów towarzyszącej umowie

text:
                  28.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 331/1

         DECYZJA RADY (UE) 2018/2068
         z dnia 29 listopada 2018 r.
         w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, protokołu wykonawczego do niej oraz wymiany listów towarzyszącej umowie
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 43 w związku z art. 218 ust. 5,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Dnia 22 maja 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 764/2006 (1) w sprawie zawarcia Porozumienia o partnerstwie w sektorze rybołówstwa pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka (zwanego dalej „porozumieniem”). Porozumienie było następnie konkludentnie przedłużane.

                     (2)

                     Ostatni protokół wykonujący porozumienie, określający uprawnienia do połowów oraz rekompensatę finansową przewidziane w porozumieniu wygasł dnia 14 lipca 2018 r.

                     (3)

                     W wyroku w sprawie C-266/16 (2), w odpowiedzi na pytanie prejudycjalne dotyczące ważności i interpretacji porozumienia i protokołu wykonawczego do niego, Trybunał orzekł, że ani porozumienie, ani protokół wykonawczy do niego nie mają zastosowania do wód przyległych do terytorium Sahary Zachodniej.

                     (4)

                     Unia nie przesądza o wynikach procesu politycznego dotyczącego ostatecznego statusu Sahary Zachodniej, który toczy się pod egidą Organizacji Narodów Zjednoczonych i nadal konsekwentnie potwierdza swoje zaangażowanie w rozstrzygnięcie sporu w Saharze Zachodniej, która figuruje obecnie w wykazie terytoriów niesamodzielnych sporządzonym przez Organizację Narodów Zjednoczonych i jest administrowana zasadniczo przez Królestwo Marokańskie. Unia w pełni wspiera wysiłki Sekretarza Generalnego ONZ i jego osobistego wysłannika na rzecz pomocy stronom w osiągnięciu sprawiedliwego, trwałego i akceptowalnego dla obu stron rozwiązania politycznego, które umożliwiłoby samostanowienie ludu Sahary Zachodniej w ramach ustaleń zgodnych z celami i zasadami określonymi w Karcie Organizacji Narodów Zjednoczonych, przedstawionymi w rezolucjach Rady Bezpieczeństwa ONZ („RB ONZ”), w szczególności w rezolucjach RB ONZ nr 2152 (2014), 2218 (2015), 2285 (2016), 2351 (2017) i 2414 (2018).

                     (5)

                     Floty unijne powinny móc kontynuować działalność połowową prowadzoną od czasu wejścia w życie porozumienia, a zakres stosowania umowy powinien zostać zdefiniowany w taki sposób, aby uwzględnić wody przyległe do terytorium Sahary Zachodniej. Ponadto kontynuowanie partnerstwa w dziedzinie połowów ma zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania, by terytorium to mogło nadal korzystać ze wsparcia sektorowego zapewnionego w porozumieniu zgodnie z prawem unijnym i międzynarodowym, w tym z prawami człowieka, oraz z korzyścią dla zainteresowanej ludności.

                     (6)

                     W tym celu w dniu 16 kwietnia 2018 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Królestwem Marokańskim w celu zmiany porozumienia i zawarcia nowego protokołu wykonawczego. W wyniku tych negocjacji dnia 24 lipca 2018 r. parafowano nową umowę o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim (zwaną dalej „umową w sprawie połowów”), a także nowy protokół wykonawczy do niej, wraz z załącznikiem i dodatkami do tego protokołu, oraz wymianę listów towarzyszącą umowie w sprawie połowów stanowiącą integralną część umowy w sprawie połowów.

                     (7)

                     Celem umowy w sprawie połowów jest umożliwienie Unii i Królestwu Marokańskiemu ściślejszej współpracy w celu propagowania polityki zrównoważonego rybołówstwa, rozsądnej eksploatacji zasobów rybnych w obszarze połowowym określonym w umowie w sprawie połowów oraz wsparcie wysiłków Królestwa Marokańskiego na rzecz rozwoju niebieskiej gospodarki. Tym samym przyczynia się ona do realizacji celów wyznaczonych przez Unię w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej.

                     (8)

                     Komisja oceniła potencjalne konsekwencje umowy w sprawie połowów dla zrównoważonego rozwoju, w szczególności jeżeli chodzi o korzyści dla zainteresowanej ludności oraz wykorzystanie zasobów naturalnych odnośnych terytoriów.

                     (9)

                     Zgodnie z tą oceną uznaje się, że umowa w sprawie połowów powinna przynieść duże korzyści zainteresowanej ludności, biorąc pod uwagę pozytywne skutki społeczno-gospodarcze dla tej ludności, zwłaszcza w zakresie zatrudnienia i inwestycji, oraz jej wpływ na rozwój sektora gospodarki rybnej i sektora przetwórstwa rybnego.

                     (10)

                     Ponadto ocenia się, że umowa w sprawie połowów stanowi najlepszą gwarancję zrównoważonej eksploatacji zasobów naturalnych wód przyległych do Sahary Zachodniej, ponieważ działalność połowowa jest zgodna z najlepszymi opiniami i zaleceniami naukowymi w tej dziedzinie i podlega odpowiednim środkom monitorowania i kontroli.

                     (11)

                     Mając na uwadze rozważania zawarte w wyroku Trybunału Sprawiedliwości, Komisja – wraz z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych – podjęła wszelkie racjonalne i wykonalne w obecnym kontekście działania w celu właściwego włączenia zainteresowanej ludności, aby zapewnić uzyskanie jej zgody. Przeprowadzono szerokie konsultacje w Saharze Zachodniej i w Królestwie Marokańskim, a podmioty społeczno-gospodarcze i polityczne, które wzięły udział w konsultacjach, wyraźnie opowiedziały się za zawarciem umowy w sprawie połowów. Front Polisario oraz niektóre inne podmioty odmówiły jednak wzięcia udziału w procesie konsultacji.

                     (12)

                     Podmioty, które nie zgodziły się wziąć udziału w procesie, odmówiły stosowania umowy w sprawie połowów i protokołu wykonawczego do niej do wód przyległych do Sahary Zachodniej, ponieważ uważały zasadniczo, że takie akty potwierdzałyby stanowisko Królestwa Marokańskiego w kwestii terytorium Sahary Zachodniej. Postanowienia umowy w sprawie połowów ani protokołu wykonawczego do niej absolutnie nie implikują jednak, że uznana została suwerenność lub suwerenne prawa Królestwa Marokańskiego względem Sahary Zachodniej i wód do niej przyległych. Unia nadal będzie też nasilać starania na rzecz procesu – rozpoczętego i kontynuowanego pod egidą Organizacji Narodów Zjednoczonych – pokojowego rozstrzygnięcia sporu.

                     (13)

                     Należy zatem podpisać umowę w sprawie połowów, protokół wykonawczy do niej oraz wymianę listów towarzyszącą umowie w sprawie połowów,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim (zwanej dalej „umową w sprawie połowów”), protokołu wykonawczego do niej oraz wymiany listów towarzyszącej umowie w sprawie połowów, z zastrzeżeniem zawarcia tych aktów (3).

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Unii umowy w sprawie połowów, protokołu wykonawczego do niej oraz wymiany listów towarzyszącej umowie w sprawie połowów.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2018 r.

                  W imieniu Rady

               M. SCHRAMBÖCK

                  Przewodnicząca

            (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 764/2006 z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie zawarcia Porozumienia o partnerstwie w sektorze rybołówstwa pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka (Dz.U. L 141 z 29.5.2006, s. 1).

            (2)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 27 lutego 2018 r., Western Sahara Campaign UK, C-266/16, ECLI:EU:C:2018:118.

            (3)  Tekst umowy w sprawie połowów, protokołu wykonawczego do niej oraz wymiany listów towarzyszącej umowie zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jej zawarcia.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/102 z dnia 25 czerwca 2018 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
                  24.1.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 21/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/102
         z dnia 25 czerwca 2018 r.
         w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, oraz tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217, w związku z art. 218 ust. 5,
         uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”), został podpisany w Brukseli dnia 20 listopada 1995 r. Układ wszedł w życie z dniem 1 czerwca 2000 r.

                     (2)

                     Republika Chorwacji stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r.

                     (3)

                     Na mocy art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji przystąpienie tego państwa członkowskiego do Układu uzgadnia się poprzez zawarcie protokołu do Układu. zawartego przez Radę, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, oraz przez Państwo Izrael.

                     (4)

                     W dniu 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Państwem Izrael. Negocjacje zakończono pomyślnie dnia 28 września 2017 r.

                     (5)

                     Artykuł 7 ust. 3 Protokołu stanowi o jego tymczasowym zastosowaniu przed jego wejściem w życie.

                     (6)

                     Protokół należy podpisać, z zastrzeżeniem jego zawarcia i stosować tymczasowo,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym upoważnia się, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, do podpisania, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
            Tekst Protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu w imieniu Unii i jej państw członkowskich.

            Artykuł 3
            Protokół stosuje się tymczasowo, ze skutkiem od dnia 1 lipca 2013 r., zgodnie z jego art. 7 ust. 3, do czasu zakończenia niezbędnych procedur do jego zawarcia.

            Artykuł 4
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2018 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 147 z 21.6.2000, s. 3.