title: 2012/800/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności na rok budżetowy 2010#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2012 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2010

text:
               20.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 350/76

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 października 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności na rok budżetowy 2010
   (2012/800/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznych sprawozdań finansowych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając swoją decyzję z dnia 10 maja 2012 r. (2) odraczającą udzielenie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2010, jak również towarzyszącą jej rezolucję i odpowiedzi dyrektora wykonawczego Urzędu,

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, w szczególności jego art. 44,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie zdecentralizowanych agencji i dołączone do niego wspólne podejście, uzgodnione w czerwcu 2012 r. przez Parlament Europejski, Radę i Komisję – będące efektem prac międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. zdecentralizowanych agencji utworzonej w marcu 2009 r. – a w szczególności części wspólnego podejścia dotyczące zarządzania, operacji, programowania, rozliczalności i przejrzystości,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0299/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 106.

      (2)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 367.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 23 października 2012 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2010
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2010,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznych sprawozdań finansowych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

                  —

                  uwzględniając swoją decyzję z dnia 10 maja 2012 r. (2) odraczającą udzielenie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2010, jak również towarzyszącą jej rezolucję i odpowiedzi dyrektora wykonawczego Urzędu,

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, w szczególności jego art. 44,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie zdecentralizowanych agencji i dołączone do niego wspólne podejście, uzgodnione w czerwcu 2012 r. przez Parlament Europejski, Radę i Komisję – będące efektem prac międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. zdecentralizowanych agencji utworzonej w marcu 2009 r. – a w szczególności części wspólnego podejścia dotyczące zarządzania, operacji, programowania, rozliczalności i przejrzystości,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0299/2012),

                  A.

                  mając na uwadze fakt, że w dniu 10 maja 2012 r. Parlament Europejski odroczył swoją decyzję w sprawie udzielenia absolutorium i zamknięcia ksiąg Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (Urzędu) za rok budżetowy 2010,

                  B.

                  mając na uwadze, że Urząd udzielił organowi udzielającemu absolutorium wyczerpujących odpowiedzi w pismach z dnia 29 czerwca 2012 r. i z dnia 20 sierpnia 2012 r.,

                  C.

                  mając na uwadze, że udzielanie absolutorium stanowi ważne narzędzie Parlamentu Europejskiego w tym zakresie, które wymaga podejmowania decyzji na podstawie rzeczowych i istotnych argumentów; przypomina w tym kontekście o obowiązujących przepisach, tj. regulaminie pracowniczym urzędników oraz warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, rozporządzeniu finansowym mającym zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, akcie założycielskim Urzędu oraz konkretnych strategiach politycznych i procedurach ustanowionych w Urzędzie;

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  odnotowuje oświadczenie Urzędu, że obecnie zostały przyjęte odpowiednie środki na rzecz lepszego zarządzania finansami oraz że wskaźnik wykonania budżetu pod względem środków na zobowiązania w 2011 r. był zbliżony do 100 %;

                  2.

                  z zadowoleniem przyjmuje otrzymane informacje o znacznej redukcji kosztów posiedzeń zarządu, które wynosiły w 2010 r. 6 175 EUR na członka; w szczególności pochwala ograniczenie wydatków o 66 % w porównaniu z 2010 r., uzyskane dzięki przejściu na transmisję strumieniową audio na życzenie, wykorzystaniu języka angielskiego jako jedynego języka roboczego podczas posiedzeń zarządu oraz dzięki odbywaniu wszystkich posiedzeń w budynkach Urzędu w Parmie;

         Proces zarządzania umowami

                  3.

                  przyjmuje do wiadomości, że Urząd opracował narzędzie dotyczące zamówień i dotacji w celu lepszego monitorowania procedur przetargowych, zarządzania umowami i uzyskania większej zdolności prognozowania płatności; przyjmuje do wiadomości, że dnia 28 czerwca 2012 r. została oddana do użytku nowa baza danych zamówień i dotacji;

         Konflikt interesów i przejrzystość

                  4.

                  stwierdza, że głównym zadaniem Urzędu jest dostarczanie niezależnych i przejrzystych porad naukowych w kwestiach mających bezpośredni lub pośredni wpływ na bezpieczeństwo żywności i paszy;

                  5.

                  zwraca uwagę na konieczność wprowadzenia środków, które zapewnią wiarygodność Urzędu;

                  6.

                  z zadowoleniem przyjmuje zaplanowanie na październik 2012 r. dla wszystkich członków zarządu obowiązkowej sesji poświęconej etyce i uczciwości i wzywa zarząd do skutecznego wdrażania jego kodeksu postępowania oraz przyjęcia przepisów zapobiegających na przyszłośc przypadkom tzw. syndromu drzwi obrotowych oraz wprowadzających sankcje w tym zakresie, w celu uniknięcia sytuacji podobnych do tej, która dotyczyła byłej przewodniczącej zarządu w 2010 r.;

                  7.

                  zwracał już uwagę na pewne niedociągnięcia związane z konfliktem interesów, deklaracją o braku konfliktu interesów i przejrzystością; podkreśla, że była przewodnicząca zarządu Urzędu nie zgłosiła w 2010 r. swojego członkostwa w zarządzie Międzynarodowego Instytutu Nauk Biologicznych (ILSI), który jest finansowany przez przedsiębiorstwa z sektorów: spożywczego, chemicznego i farmaceutycznego; uważa, że członkowie zarządu Urzędu nie są mianowani przez dyrektora wykonawczego, a zatem nie mogą być przez niego odwoływani;

                  8.

                  z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Urzędu do zaproponowania zarządowi wyboru jego przewodniczącego w głosowaniu jawnym; wyraża przekonanie, że przejrzysta procedura wyboru zwiększy odpowiedzialność zarządu;

                  9.

                  odnotowuje z uwagą wszystkie nowe strategie, przepisy, środki wykonawcze i działania, które wprowadzono od 2007 r. w celu uniknięcia konfliktu interesów wśród ekspertów naukowych i personelu; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym kodeks postępowania zarządu Urzędu i czynne podejście jego członków do przeglądu swoich deklaracji o braku konfliktu interesów, a także nowe przepisy dotyczące kontroli sytuacji konfliktu interesów obowiązujące od lipca 2012 r. i aktywnie stosowane przy odnawianiu składu paneli naukowców; jest zdecydowany monitorować skutki tych działań; nadal będzie regularnie zapraszał dyrektora wykonawczego do wymiany poglądów, aby zachęcać do wymiany informacji także za pośrednictwem wybranej spośród członków komisji osoby kontaktowej i wizyt w Urzędzie co dwa lata; przypomina, że ostatnia wizyta miała miejsce w maju 2012 r.;

                  10.

                  przyjmuje do wiadomości, że nowa strategia Urzędu dotycząca niezależności i naukowych procesów decyzyjnych wraz z jej przepisami wykonawczymi zaczęła obowiązywać w lipcu 2012 r. oraz że przyjęta przez Urząd nowa definicja konfliktu interesów jest zgodna z wytycznymi OECD; zauważa praktyczne podejście Urzędu, które polega na tym, że skutkiem naruszenia przepisów strategii dotyczącej niezależności jest pięcioletnie wykluczenie; sugeruje, by ostateczny zbiór proporcjonalnych kar został ujęty jako część przepisów wykonawczych do strategii dotyczącej niezależności;

                  11.

                  odnotowuje, że Urząd zaplanował ocenę swojej strategii dotyczącej niezależności na koniec 2013 r. oraz zobowiązał się do rozważenia m.in. możliwości opublikowania wyników postępowań dotyczących przypadków nadużycia zaufania, w tym procedur weryfikacji rzetelności przeglądu naukowego, oraz do poszerzenia i wzmocnienia mandatu jego komitetu ds. konfliktów interesów, przykładowo na podobieństwo mandatu komitetu ds. norm etycznych i zapobiegania konfliktom interesów francuskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sanitarnego Żywności, Środowiska i Pracy (ANSES); oczekuje, że Urząd poinformuje organ udzielający absolutorium o tej sprawie do czasu rozpoczęcia następnej procedury udzielenia absolutorium;

                  12.

                  zachęca Urząd do jeszcze większego wzmocnienia strategii dotyczącej niezależności i do rozważenia przyjęcia przepisów przewidujących m.in. kary, a także publikowanie życiorysów ekspertów i naukowców pracujących wewnątrz Urzędu oraz składanych przez nich deklaracji o braku konfliktu interesów;

                  13.

                  wyraża zdecydowane przekonanie, że w przypadku pojawienia się niezgodności z obowiązującymi przepisami należy podjąć niezbędne kroki; uważa, że w takich przypadkach Urząd powinien sporządzić plan działań wraz z towarzyszącym mu dokładnym harmonogramem, mający na celu usunięcie niedociągnięć, a jego realizacja powinna być nadzorowana przez Parlament Europejski, przy czym problemami tymi należy zająć się poprzez zmianę obowiązujących przepisów i regulacji w celu usunięcia ewentualnych luk;

                  14.

                  odnotowuje oświadczenie Urzędu, że dnia 4 lipca 2012 r. przyjął on strategię dotyczącą podarunków i goszczenia; pochwala tę inicjatywę i zachęca Urząd do udostępnienia zasad tej strategii na swojej stronie internetowej;

                  15.

                  przyjmuje do wiadomości, że na dzień 1 października 2012 r. Urząd zaplanował rozpoczęcie pierwszej ocenę losowo wybranych deklaracji o braku konfliktu interesów w celu sprawdzenia ich zgodności z nowo przyjętą strategią dotyczącą niezależności i przepisami wykonawczymi; oczekuje, że Urząd podzieli się z organem udzielającym absolutorium wnioskami z tej oceny do dnia 1 marca 2013 r., aby można je było przedstawić w ramach następnej procedury w sprawie udzielenia absolutorium;

                  16.

                  przyjmuje zobowiązanie Urzędu do współdziałania z Komisją w celu ustalenia zasad nieograniczonego publicznego dostępu do niepublikowanych surowych danych;

                  17.

                  stwierdza, że w czerwcu 2012 r. został odnowiony skład ośmiu spośród paneli Urzędu oraz jego komitetu naukowego; z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie deklaracji o braku konfliktu interesów nowo mianowanych ekspertów na stronie internetowej Urzędu, lecz zauważa, że niektóre z życiorysów nie są jeszcze dostępne; zachęca Urząd do opublikowania wszystkich życiorysów do dnia 1 stycznia 2013 r.;

                  18.

                  zauważa, że 37 ekspertów z dwóch paneli zostało mianowanych w 2011 r., czyli przed przyjęciem przez Urząd nowej strategii dotyczącej niezależności i naukowych procesów decyzyjnych; zgadza się zatem z inicjatywą Urzędu polegającą na przeprowadzeniu do dnia 31 października 2012 r. kontroli ich deklaracji o braku konfliktu interesów z punktu widzenia nowo przyjętej strategii i przepisów wykonawczych; zachęca Urząd do poinformowania organu udzielającego absolutorium o wynikach procesu kontroli do czasu rozpoczęcia następnej procedury udzielenia absolutorium;

                  19.

                  wzywa Urząd do ujęcia w każdym ze swoich rocznych sprawozdań z działalności specjalnej sekcji, w której opisane zostaną działania podjęte na rzecz zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi i która powinna zawierać m.in. następujące informacje:

                              —

                              liczbę poddanych kontroli domniemanych przypadków konfliktu interesów,

                              —

                              liczbę przypadków tzw. syndromu drzwi obrotowych,

                              —

                              środki podjęte w każdej kategorii przypadków,

                              —

                              liczbę wszczętych postępowań dotyczących przypadków nadużycia zaufania i ich wyniki;

                              —

                              nałożone kary;

                  20.

                  zachęca Urząd do zwiększenia otwartości i przejrzystości procesu oceny ryzyka, aby w większym stopniu uwzględniał on niezależną, wzajemnie ocenianą literaturę naukową oraz aby przedstawiał szczegółowe uzasadnienie w przypadku, gdy odrzuca odmienne stanowiska; zachęca Urząd do żywszego dialogu i ściślejszej współpracy z ekspertami zewnętrznymi i agencjami krajowymi, zwłaszcza jeśli prezentują odmienne stanowiska co do konkretnego procesu oceny ryzyka;

                  21.

                  zasadniczo z zadowoleniem przyjmuje wspomniane wyżej wspólne oświadczenie i wspólne podejście w sprawie agencji zdecentralizowanych; przypomina, które uwzględniają i podejmują niektóre kwestie istotne dla procedury udzielania absolutorium; jest przekonany, że kwestie te zostaną należycie uwzględnione w programie działania nawiązującym do wspólnego podejścia, który ma zostać przedstawiony przez Komisję do końca 2012 r.;

                  22.

                  w odniesieniu do innych uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2012 r. (6) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 106.

         (2)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 367.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 388.


title: 2013/627/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie zamknięcia ksiąg wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2011#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu agencji Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011: wyniki, zarządzanie finansami i kontrola

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/373

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2011
   (2013/627/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami wspólnego przedsięwzięcia (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05755/2013 – C7-0040/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 219/2007 z dnia 27 lutego 2007 r. w sprawie utworzenia wspólnego przedsięwzięcia w celu opracowania europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR) (4), w szczególności jego art. 4b,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0101/2013),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2011;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsięwzięcia SESAR, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 6 z 10.1.2013, s. 46.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 64 z 2.3.2007, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      w sprawie absolutorium z wykonania budżetu agencji Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011: wyniki, zarządzanie finansami i kontrola
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 listopada 2011 r. na temat działań podjętych w następstwie decyzji o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2009 (COM(2011) 736) oraz dokumenty robocze służb Komisji towarzyszące temu sprawozdaniu (SEC(2011) 1350 i SEC(2011) 1351),

                  —

                  uwzględniając wspólną deklarację Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji Europejskiej w sprawie agencji zdecentralizowanych z 19 lipca 2012 r.,

                  —

                  uwzględniając wspólne podejście dotyczące agencji zdecentralizowanych załączone do wspólnej deklaracji z dnia 19 lipca 2012 r.,

                  —

                  uwzględniając plan działania dotyczący działań następczych w związku ze wspólnym podejściem dotyczącym agencji zdecentralizowanych, przyjęty rzez Komisję w grudniu 2012 r.,

                  —

                  uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Przyszłość agencji europejskich” (COM(2008) 135),

                  —

                  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium za 2010 r.: wyniki, zarządzanie finansami i kontrola agencji Unii Europejskiej (1),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 96,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 15/2012 zatytułowane „Zarządzanie konfliktami interesów w wybranych agencjach UE”,

                  —

                  uwzględniając specjalne sprawozdania roczne (5) Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego agencji zdecentralizowanych za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając analizę Parlamentu zatytułowaną „Możliwości i wykonalność ustanowienia wspólnego działu wsparcia dla agencji UE”, wydaną dnia 7 kwietnia 2009 r.,

                  —

                  uwzględniając swoją deklarację z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie działań Unii na rzecz walki z korupcją (6), swoją rezolucję z dnia 15 września 2011 r. w sprawie wysiłków UE w walce z korupcją (7) oraz komunikat Komisji na temat zwalczania korupcji w UE (COM(2011) 308),

                  —

                  uwzględniając art. 77 i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0118/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że w niniejszej rezolucji przedstawiono, w odniesieniu do każdego organu w rozumieniu art. 185 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, przekrojowe uwagi towarzyszące decyzjom o absolutorium zgodnie z art. 96 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 oraz art. 3 załącznika VI do Regulaminu Parlamentu Europejskiego,

                  B.

                  mając na uwadze, że w ostatnim dziesięcioleciu liczba agencji zwiększyła się trzykrotnie, z dziesięciu w 2001 r. do 30 w 2011 r.,

         Zagadnienia ogólne

                  1.

                  podkreśla znaczenie zadań wykonywanych przez agencje oraz ich bezpośredni wpływ na codzienne życie obywateli, w szczególności w odniesieniu do jakości leków, bezpieczeństwa żywności, ochrony lotnictwa, kontroli epidemii chorób zakaźnych; w tym kontekście zwraca uwagę na znaczenie, jakie ma ich niezależność, zwłaszcza niezależność agencji regulacyjnych i agencji realizujących zadania niezależnego gromadzenia i udzielania informacji, przypomina, że głównym celem utworzenia agencji zdecentralizowanych było umożliwienie dostarczania niezależnych ocen technicznych i naukowych;

                  2.

                  przypomina, że w lipcu 2012 r. po trzech latach analiz i negocjacji Parlament, Rada i Komisja Europejska przyjęły tzw. wspólne podejście dotyczące agencji zdecentralizowanych, czyli umowę polityczną na temat przyszłości i reformy zdecentralizowanych agencji; z zadowoleniem przyjmuje zawarcie tej umowy, choć ubolewa, że nie określono w niej procedur podejmowania decyzji w odniesieniu do realizacji proponowanych w niej działań ani nie zawarto ustaleń dotyczących nadzoru Parlamentu Europejskiego nad tymi procedurami;

                  3.

                  z zadowoleniem przyjmuje sprawozdania Trybunału Obrachunkowego, a w szczególności jego starania mające na celu realizację postulatów Parlamentu, aby zagwarantować lepszą jakość kontroli i ułatwić procedurę udzielania absolutorium;

                  4.

                  z zadowoleniem odnotowuje, że sprawozdania z kontroli zawierają bardziej szczegółowe informacje niż w latach poprzednich; zachęca Trybunał do Obrachunkowy do kontynuowania tej pozytywnej tendencji i do dalszego rozwijania części dotyczących kontroli nad realizacją zadań, zarówno w swoich rocznych sprawozdaniach z kontroli, jak i w sprawozdaniach specjalnych; zwraca się do Trybunału o promowanie postępowań kontradyktoryjnych, kiedy agencje tego chcą, i zwiększenie dzięki temu zasobu informacji i przejrzystości sprawozdań, w szczególności wskazując należycie przypadki, w których agencja wykryła problem i poinformowała o nim Trybunał, w szczególności w przypadku zgłoszenia zastrzeżenia;

                  5.

                  przypomina, że wszystkie agencje są zobowiązane przedłożyć organowi udzielającemu absolutorium sprawozdanie sporządzone przez dyrektora i podsumowujące liczbę i rodzaj kontroli wewnętrznych przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego, przedstawione zalecenia i kroki poczynione w celu ich realizacji, zgodnie z art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002;

                  6.

                  z uznaniem odnotowuje dobrą współpracę z odnośną komisją ze strony sieci unijnych agencji (zwanych dalej „siecią”) – forum koordynacji, wymiany informacji i uzgadniania wspólnych stanowisk w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania agencji, a także zachęca do wzmacniania sieci; z satysfakcją odnotowuje dostępność i otwartość dyrektorów agencji, z którymi nawiązano kontakt w ramach rocznej procedury udzielania absolutorium; odnotowuje z zaskoczeniem pismo z dnia 19 października 2012 r., w którym sieć zwraca się do Parlamentu o „powrót do praktyki z lat poprzednich”; wręcz przeciwnie, zachęca sieć do poparcia zmian, o które Parlament zwrócił się w poprzednim sprawozdaniu w sprawie udzielenia absolutorium z myślą o poprawie zarządzania, przejrzystości i środków mających zapobiegać konfliktom interesów z korzyścią dla konsumentów i podatników, i oczekuje od sieci, że poprze ona te zmiany;

                  7.

                  podkreśla, że w procedurze udzielania absolutorium należy się skupić na skuteczności i przejrzystości oraz wzywa wszystkie zainteresowane strony – Trybunał Obrachunkowy, Radę, agencje i sieć – do spojrzenia na absolutorium z tej perspektywy; podkreśla, że przeniesienie punktu ciężkości na wyniki nie powinno w żadnym wypadku zagrozić prawidłowemu i należytemu zarządzaniu finansami;

                  8.

                  w tym kontekście wskazuje na związek między obciążeniem administracyjnym a wydajnością agencji; uważa, że aby agencje funkcjonowały jak najlepiej i z maksymalną efektywnością wykorzystywały dostępne im zasoby, powinny poszukiwać synergii, w większym stopniu dzielić się dobrymi praktykami i usługami w zależności od bliskości geograficznej lub tematycznej; uważa, że należy także poprawić, poszerzyć i ułatwić dostęp do usług oferowanych przez Komisję;

                  9.

                  proponuje uproszczenie zasad finansowych mających zastosowanie do agencji, co umożliwiłoby zmniejszenie kosztów personelu administracyjnego agencji; zwraca się do Komisji o przygotowanie wniosków w tym celu oraz o zachęcanie agencji do korzystania z opcji uproszczenia w odniesieniu do procedur rekrutacyjnych, jeżeli procedura standardowa jest przeznaczona dla większej organizacji i nakłada na agencje nadmierne obciążenia;

                  10.

                  z zaniepokojeniem zauważa, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził w wielu przypadkach liczne problemy, z które dotyczą kilku agencji, w szczególności w odniesieniu do:

                              —

                              przesunięć, które nie są poparte zobowiązaniami lub które wydają się nadmiernie wysokie,

                              —

                              braku przejrzystości bądź rygorystycznego podejścia do rekrutacji,

                              —

                              zamówień i zarządzania nimi,

                              —

                              potencjalnych konfliktów interesów, w tym na szczeblu zarządów;

                  11.

                  w tym kontekście odnotowuje odpowiedź sieci; z zadowoleniem przyjmuje skoordynowane działania agencji oraz ich zamiar zajęcia się problemami wskazanymi przez Trybunał Obrachunkowy i wzywa sieć oraz poszczególne agencje, by informowały organ udzielający absolutorium o postępach we wdrażaniu konkretnych środków mających na celu naprawę nieprawidłowości wskazanych przez Trybunał Obrachunkowy i przez Parlament w procedurze udzielania absolutorium za rok budżetowy 2010; podkreśla, że odpowiedzialność za te działania spoczywa na poszczególnych dyrektorach wykonawczych i zarządach agencji;

                  12.

                  nalega, aby sieć, jak również poszczególne agencje, złożyły organowi udzielającemu absolutorium sprawozdanie dotyczące postępów we wdrażaniu powyższych koncepcji i podejścia, aby ocenić, czy wybrane podejście jest skuteczne w rozwiązywaniu nierozstrzygniętych kwestii wskazanych przez Trybunał Obrachunkowy i podkreślonych we wspólnym podejściu, a także aby przedstawiły organowi udzielającemu absolutorium indywidualne i wspólne działania podjęte w odpowiedzi na ustalenia Trybunału oraz wyniki tych działań;

                  13.

                  podkreśla, że agencje od dawna apelują już o większą elastyczność przepisów rozporządzenia finansowego mających zastosowanie do agencji; stwierdza, że większość tych przepisów jest nieadekwatna i niedostosowana ani do rozmiarów, ani do celów, ani też do specyfiki większości agencji; uważa, że uproszczenie przepisów finansowych i ustawowych mających zastosowanie do agencji zwiększy ich wydajność, ograniczy koszty i rozwiąże wiele problemów wskazanych przez Trybunał Obrachunkowy;

                  14.

                  zauważa, że niektóre agencje działające w obszarze przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości są agencjami operacyjnymi i że wykonanie ich budżetu zależy również od czynników zewnętrznych, które należy wziąć pod uwagę w trakcie procedury budżetowej;

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  15.

                  ponownie podkreśla, że jednoroczność jest jedną z trzech podstawowych zasad księgowości – jednolitość, jednoroczność i równowaga – niezbędnych dla zapewnienia skutecznego wykonania budżetu UE; zauważa, że agencje zdecentralizowane nie zawsze w pełni stosują się do tej zasady;

                  16.

                  przypomina agencjom, że wciąż trzeba rozwiązać utrzymujący się problem przesunięć; przyjmuje do wiadomości wyjaśnienia agencji dotyczące trudności w unikaniu przesunięć w zakresie wydatków operacyjnych; uważa jednak, że w wielu przypadkach sytuację można poprawić, zwłaszcza dzięki lepszemu gospodarowaniu środkami na zobowiązania opartym na realnych potrzebach, lepszemu planowaniu wewnętrznemu i ogólnemu prognozowaniu dochodów, bardziej rygorystycznej dyscyplinie budżetowej i regularnemu kontrolowaniu wydatków; wzywa agencje do przeanalizowania wewnętrznych procedur administracyjnych w celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego, zwłaszcza w procedurach udzielania zamówień publicznych i rekrutacji personelu; uważa, że zarówno Komisja, jak i Trybunał Obrachunkowy powinny skutecznie wesprzeć agencje w tym zadaniu;

                  17.

                  zauważa, że w niektórych przypadkach należy ulepszyć planowanie wewnętrzne, co wymaga od agencji wzmocnienia procedur; stwierdza jednocześnie, że w niektórych okolicznościach i przy należytym uzasadnieniu (np. rozliczenie płatności nie było możliwe w danym roku rozliczeniowym) należy o tym wspomnieć w przejrzysty sposób w odpowiednim sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego; uważa, że tylko w ten sposób można ocenić, czy przesunięcia są zbyt wysokie czy też nie;

                  18.

                  podkreśla w tym kontekście, że należy uwzględnić hierarchię norm i w związku z tym uważa, że należyte zarządzanie finansami powinno mieć nadrzędne znaczenie; stwierdza przy tym, że aktualne zasady finansowe nie rozwiązują problemu pojawiającego się w agencjach, których finanse opierają się na pobieranych opłatach i wzywa Komisję do zaproponowania rozwiązania tego problemu przy następnym przeglądzie przepisów finansowych mających zastosowanie do agencji; przypomina, że rozporządzenie finansowe nie jest również dostosowane do tych agencji, które mają nadwyżki, oraz podkreśla, że w ramach przeglądu należy rozważyć sposoby rozwiązania tego problemu np. poprzez utworzenie ograniczonego funduszu rezerwowego;

                  19.

                  oczekuje, że Trybunał Obrachunkowy, wykonując zadania audytora zewnętrznego w ramach działań podjętych w następstwie sprawozdania Parlamentu z udzielenia absolutorium za rok 2010 oraz sprawozdania z analizy porównawczej agencji, zasięgnie opinii sieci agencji z myślą o opracowaniu w pełni dostępnej i przejrzystej procedury analizy porównawczej i klasyfikacji agencji przy zastosowaniu istotnych wskaźników z dziedziny należytego zarządzania finansowego i budżetowego, niskich kosztów zarządzania oraz skuteczności operacyjnej, a także dostarczy dane, na których się oparł, w łatwo dostępnym formacie (np. w formie plików Excel lub CSV);

                  20.

                  z zaniepokojeniem odnotowuje, że niektóre agencje uznały brak elastyczności w budżecie za wadę, co sugeruje, że oszczędności byłyby możliwe, gdyby w ramach budżetu istniała większa elastyczność między tytułami; wzywa Komisję do dokładnego zbadania tej sytuacji i do przedstawienia propozycji zaradzenia problemowi;

                  21.

                  zwraca uwagę, że agencje w ciągu roku poddawane są licznym procedurom audytu i kontroli, które są często nierówno rozłożone i mogą stwarzać agencjom trudności; uważa, że ten problem należy rozwiązać przede wszystkim dzięki lepszej koordynacji poszczególnych audytów (8); jest zdania, że należy przeprowadzić konsultacje z agencjami, aby znaleźć praktyczne rozwiązania tej kwestii, bez utrudniania agencjom realizacji ich podstawowych zadań; wzywa Trybunał Obrachunkowy, Komisję, agencje i sieć do przyjęcia podejścia do tej kwestii, które odpowiadałoby wszystkim zainteresowanym stronom;

                  22.

                  zaleca, aby wszystkie agencje i wspólne przedsiębiorstwa systematycznie załączały standardowy model dotyczący publikacji ich ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego, obejmujący dane przedstawione w ich sprawozdaniach z wykonania budżetu oraz z zarządzania budżetowego i finansowego; zaleca, aby wszystkie agencje i wspólne przedsiębiorstwa udzielały takich informacji w pełnej, łatwo dostępnej i przejrzystej formie (np. w postaci plików Excel lub CSV), aby ułatwić porównanie wykonania budżetów, a tym samym umożliwić Parlamentowi i społeczeństwu całościowe porównanie wydatków;

                  23.

                  wzywa sieć do wprowadzenia szczegółowego, znormalizowanego systemu pozycji budżetu, by umożliwić zagregowanie i porównanie wpływów i wydatków agencji, a także porównanie wykonania i wykorzystania środków z poszczególnych pozycji budżetu według tytułów, rozdziałów i pozycji; ponadto wzywa sieć, aby przeprowadziła następnie porównanie oraz udostępniła wnioski i dane, na których się oparła, w łatwo dostępnym formacie (np. w postaci plików Excel lub CSV);

         Zasoby ludzkie i polityka naboru

                  24.

                  przypomina, że regulamin pracowniczy urzędników określa zasady, zgodnie z którymi agencje przyjmują politykę kadrową oraz że niezbędne jest uproszczenie i uelastycznienie przepisów regulaminu mających zastosowanie do agencji, aby zagwarantować ich lepsze funkcjonowanie w tym zakresie; podkreśla ponadto, że chociaż art. 110 regulaminu pracowniczego przewiduje pewną elastyczność, ponieważ ostateczna decyzja należy do Komisji Europejskiej, niezwykle ważne jest, aby agencje i Komisja osiągnęły wcześniej porozumienie; uważa, że w razie różnicy zdań Komisja Europejska powinna przedstawić właściwej komisji parlamentarnej uzasadnioną decyzję;

                  25.

                  przypomina agencjom, że w planach polityki kadrowej powinny one ująć ogólny plan dotyczący zasobów ludzkich w zależności od możliwości budżetowych i administracyjnych, aby polityka kadrowa była spójna i dostosowana do potrzeb; podkreśla ponadto, że plany te powinny uwzględniać niektóre podstawowe czynniki, takie jak równowaga między mężczyznami a kobietami oraz równowaga geograficzna; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy zaplanowane przez Komisję w planie działania oraz fakt, że specyficzne cechy agencji zostały już uwzględnione w trwającej obecnie procedurze zmiany regulaminu pracowniczego;

                  26.

                  z zaniepokojeniem stwierdza, że procedury rekrutacji personelu agencji ciągle sprawiają problemy, praktycznie od momentu ich powstania, a Trybunał Obrachunkowy w kontroli za rok 2011 stwierdził problemy lub niedociągnięcia w tej dziedzinie we wszystkich agencjach, z wyjątkiem dwóch; jest zdziwiony faktem, że zarówno wspólne podejście, jak i plan działania nie przewidują żadnych działań w tym zakresie;

                  27.

                  uważa, że utrwalona praktyka sporządzania planów polityki kadrowej jest cennym narzędziem długoterminowego planowania zatrudnienia; jest coraz bardziej zaniepokojony faktem, że Komisja w ramach rocznej procedury budżetowej unieważnia plany polityki kadrowej i wzywa Komisję do samoograniczenia się w tym zakresie;

                  28.

                  wzywa wszystkie agencje, by w załącznikach do rocznych sprawozdań z działalności informowały organ udzielający absolutorium, ile dni urlopu przyznano w ciągu roku na poszczególnych grupach zaszeregowania w ramach systemów elastycznego czasu pracy i kompensat;

         Konflikty interesów i przejrzystość

                  29.

                  z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne nr 15/2012 Trybunału Obrachunkowego w sprawie zarządzania konfliktami interesów w wybranych agencjach UE, które zostało opracowane w następstwie wniosku Parlamentu o przeprowadzenie kompleksowej analizy podejścia agencji do zarządzania sytuacjami, w których może dojść do konfliktów interesów;

                  30.

                  uważa, że główna wartość dodana sprawozdania specjalnego nr 15/2012 Trybunału Obrachunkowego polega na regularnym monitorowaniu postępów agencji pod względem zarządzania konfliktami interesów i zapobiegania im; wzywa Trybunał do dalszego monitorowania tej kwestii, rozszerzając zakres audytu na pozostałe agencje, oraz do przedstawienia swoich uwag w przyszłym sprawozdaniu specjalnym na ten temat;

                  31.

                  przypomina, że w sprawozdaniu specjalnym nr 15/2012 Trybunał Obrachunkowy ocenił strategie i procedury zarządzania konfliktami interesów w czterech wybranych agencjach: Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA), Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA), Europejskim Urzędzie ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) oraz Europejskiej Agencji Leków (EMA);

                  32.

                  uważa, że audyt Trybunału Obrachunkowego miał na celu udzielenie odpowiedzi na dwa pytania: po pierwsze, czy istniały odpowiednie strategie polityczne i procedury i po drugie – czy były one właściwe realizowane; zwraca ponadto uwagę, że Trybunał oparł swoje prace na definicji konfliktu interesów zawartej w wytycznych Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), oraz że ramy referencyjne dla minimalnych wymogów, jakie przyjął Trybunał, również opierają się na tych wytycznych; podkreśla jednak, że chociaż wytyczne OECD stanowią międzynarodowe ramy referencyjne w tej dziedzinie, to odnoszą się one głównie do konfliktów interesów pojawiających się wśród pracowników sektora publicznego i w związku z tym nie można ich skutecznie stosować w przypadku ewentualnych konfliktów interesów między organami kierowniczymi lub innymi organami biorącymi udział w pracach agencji, takimi jak zarządy i panele ekspertów; docenia jednak użyteczność instrumentów OECD, tzw. kompletu narzędzi OECD, a zwłaszcza listy służącej samokontroli jeśli chodzi o prezenty, korzyści itd.; podobnie docenia zalecenia dotyczące sankcji, konieczności weryfikacji uczciwości i zawartości deklaracji o braku konfliktu interesów oraz wymogu doświadczenia i wiedzy na temat wykrywania ryzyka konfliktu interesów;

                  33.

                  zwraca uwagę, że konflikty interesów mogą wystąpić również między członkami zarządu danej agencji a samą agencją ze względu na interesy krajowe lub instytucjonalne, co może zagrażać właściwemu funkcjonowaniu agencji; dlatego też wzywa Komisję, aby w trybie pilnym przedstawiła Parlamentowi propozycję rozwiązania tego problemu; oczekuje, że tymczasem deklaracje o braku konfliktu interesów wszystkich członków zarządów agencji zostaną upublicznione w trosce o przejrzystość;

                  34.

                  z ubolewaniem stwierdza, że zgodnie z wnioskami Trybunału Obrachunkowego zawartymi w sprawozdaniu specjalnym nr 15/2012 w chwili zakończenia prac w terenie (październik 2011 r.) żadna z czterech wybranych agencji nie poradziła sobie zadowalająco z sytuacjami konfliktu interesów; stwierdza, że chociaż Europejska Agencja Leków i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności opracowały bardziej zaawansowane strategie zarządzania konfliktami interesów, to strategie Europejskiej Agencji Chemikaliów były niepełne, a Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego nie miała takich strategii;

                  35.

                  z zaniepokojeniem odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy zgłosił szereg niedociągnięć, zwłaszcza w odniesieniu do wdrażania strategii i procedur dla pracowników i rady odwoławczej (Europejska Agencja Chemikaliów), przejrzystości w zakresie publikacji rocznych deklaracji o braku konfliktu interesów (Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego), szkoleń dotyczących konfliktu interesów (Europejska Agencja Chemikaliów i Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego); podkreśla, że na cztery agencje poddane kontroli Trybunału, tylko Europejska Agencja Leków wprowadziła politykę dotyczącą podarunków i zaproszeń;

                  36.

                  z zadowoleniem przyjmuje zalecenia, jakie Trybunał Obrachunkowy skierował do tych czterech agencji; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w następstwie kontroli Trybunału Obrachunkowego wybrane agencje poczyniły szereg kroków w celu zaradzenia niedociągnięciom; wzywa agencje do przedstawienia organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania dotyczącego wszelkich środków podjętych, aby zrealizować politykę i procedury mające na celu zaradzenie tym niedociągnięciom, w tym także w zakresie zarządzania konfliktami interesów;

                  37.

                  zauważa, że Trybunał Obrachunkowy wskazał wiele istotnych nieprawidłowości występujących po zakończeniu pełnienia funkcji, które szkodzą zapobieganiu tzw. syndromowi drzwi obrotowych; popiera zalecenie Trybunału Obrachunkowego, w którym podkreślono konieczność rozwiązania problemów dotyczących sytuacji występujących po zakończeniu pełnienia funkcji, i jest zdania, że należy wyjaśnić kwestię „okresu karencji” dla wszystkich osób zajmujących wcześniej stanowisko dyrektora agencji lub pełniących w agencji odpowiedzialne funkcje;

                  38.

                  popiera zalecenie Trybunału Obrachunkowego wzywające wszystkie instytucje i organy zdecentralizowane Unii do zbadania, czy zalecenia zawarte w sprawozdaniu specjalnym nr 15/2012 są odpowiednie i mają do nich zastosowanie; jest zdania, że wszystkie agencje powinny opracować i wdrożyć całościową politykę i procedury niezależności, określające m.in. mechanizm stosowany w przypadku nadużycia zaufania oraz jasne sankcje, lub zmienić te istniejące obecnie w oparciu o nabyte doświadczenie i zalecenia zawarte w sprawozdaniu specjalnym Trybunału Obrachunkowego nr 15/2012; w związku z tym wzywa agencje, aby przed końcem 2013 r. przedstawiły organowi udzielającemu absolutorium sprawozdanie dotyczące sytuacji w tym zakresie;

                  39.

                  z zadowoleniem przyjmuje decyzję Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie przeprowadzenia dochodzenia z inicjatywy własnej dotyczącego przypadków występowania konfliktu interesów w postaci tzw. syndromu drzwi obrotowych w związku z różnymi przypadkami, które zgłoszono niedawno Komisji; popiera ostrzeżenie Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, według którego chociaż skuteczne zarządzanie konfliktami interesów ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego zarządzania i etycznego postępowania, to nie wszystkie problemy związane z zarządzaniem i etyką są faktycznie spowodowane konfliktem interesów; uważa, że konflikty interesów należy rozwiązywać w ścisłych granicach i podkreśla potrzebę wspierania strategii w zakresie szkoleń i zapobiegania takim konfliktom w instytucjach unijnych;

                  40.

                  z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Trybunału Obrachunkowego skierowane do Unii w sprawie rozważenia możliwości dalszego rozwijania unijnych ram regulacyjnych dotyczących zarządzania konfliktami interesów;

                  41.

                  z zadowoleniem przyjmuje wspólne oświadczenie międzyinstytucjonalne z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie agencji zdecentralizowanych oraz zawarte w nim zapisy na temat zarządzania konfliktami interesów i zapobiegania im (ust. 11 i 18) oraz na temat niezależności ich ekspertów naukowych (ust. 20);

                  42.

                  wzywa Trybunał Obrachunkowy, aby ocenił realizację wszelkich działań podjętych przez agencje w oparciu o zalecenia skierowane do nich w sprawozdaniu specjalnym nr 15/2012; wzywa sieć do opracowania propozycji opartych na wymianie dobrych praktyk i wyciągniętych wnioskach, tak aby we współpracy z Komisją i Trybunałem Obrachunkowym mogły zidentyfikować te agencje lub obszary działania, gdzie występuje największe ryzyko pojawienia się konfliktu interesów; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje przegląd dotyczący rejestru służącego przejrzystości pracy lobbystów przy instytucjach europejskich i wzywa Komisję i agencje do zastosowania środków, które zostaną opracowane podczas tego przeglądu, aby uniknąć ewentualnych konfliktów interesów;

                  43.

                  z zadowoleniem przyjmuje zapowiedziane przez Komisję działania w zakresie konfliktu interesów, zwłaszcza zamiar opracowania wytycznych dla spójnej polityki zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi, przeznaczonych dla członków zarządów i dyrektorów, ekspertów w komitetach naukowych i członków rad odwoławczych (9), za które to zadanie Komisja przyjęła odpowiedzialność i w odniesieniu do którego wyznaczyła docelowy termin na rok 2013; z satysfakcją zauważa, że zadanie to jest jednym z działań priorytetowych i kamieni milowych Komisji; wzywa Komisje do przestrzegania zaproponowanego terminu realizacji tego działania oraz do przedstawienia przed końcem 2013 r. organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania w sprawie wyników oraz załączenia do niego odpowiednich wniosków ustawodawczych;

                  44.

                  z satysfakcją odnotowuje w tym zakresie, że Komisja przewiduje dwa działania, jakie mają zrealizować agencje w 2013 r., mianowicie przyjęcie i wdrożenie jasnej polityki dotyczącej konfliktów interesów, a w szczególności wymiany doświadczeń i ewentualnego opracowania skoordynowanego podejścia do wspólnych problemów dotyczących komitetów naukowych i rad odwoławczych oraz zdefiniowania przejrzystych i dających się obiektywnie zweryfikować kryteriów bezstronności i niezależności członków rad odwoławczych, a także dokonanie przeglądu procedur wyboru członków komitetów naukowych (10); apeluje do agencji o poinformowanie organu udzielającego absolutorium do końca 2013 r. o stanie realizacji tych zadań;

                  45.

                  zwraca się do Komisji o uwzględnienie potrzeby zachowania odpowiedniej równowagi między ryzykiem a korzyściami przy zarządzaniu konfliktami interesów, z jednej strony, a celem, jakim jest uzyskanie możliwie najlepszej porady naukowej, z drugiej strony; uważa, że mnożenie kodeksów postępowania i wytycznych w zakresie etyki nie może wykluczyć konfliktów interesów; uważa, że przyjmowanie kodeksów postępowania i wytycznych w zakresie etyki jest konieczne, lecz niewystarczające, oraz że konflikty interesów można zlikwidować jedynie poprzez wprowadzenie prostych i odpowiednich przepisów i ich rzeczywiste stosowania jako część ogólnej kultury uczciwości, prawości i przejrzystości;

                  46.

                  przypomina, że wysoki poziom przejrzystości ma kluczowe znaczenie dla zmniejszenia ryzyka wystąpienia konfliktu interesów; w związku z tym wzywa agencje, które jeszcze tego nie uczyniły, do udostępnienia na swoich stronach internetowych listy członków zarządów, kadry kierowniczej oraz zewnętrznych i wewnętrznych ekspertów wraz ze złożonymi przez nich oświadczeniami dotyczącymi konfliktu interesów oraz życiorysami;

         Plan działania

                  47.

                  z zadowoleniem przyjmuje plan działania dotyczący działań następczych w związku ze wspólnym podejściem do zdecentralizowanych agencji UE („plan działania”), przyjęty przez Komisję w grudniu 2012 r., i zachęca wszystkie zainteresowane strony do uwzględnienia wyrażonych w nim pomysłów, między innymi w kontekście trwających obecnie negocjacji nad wieloletnimi ramami finansowymi;

                  48.

                  w pełni popiera główny cel Komisji określony w planie działania, a mianowicie osiągnięcie bardziej zrównoważonego zarządzania, zwiększenie skuteczności, odpowiedzialności oraz wprowadzenie większej spójności w sposobie funkcjonowania agencji; z zadowoleniem przyjmuje działania zaproponowane w planie działania, w szczególności w odniesieniu do usprawnienia prac zarządu, starań na rzecz utworzenia synergii między agencjami oraz możliwości połączenia niektórych z nich;

                  49.

                  zauważa, że choć plan działania stanowi dobry punkt wyjścia, nadal brakuje wszechstronnej oceny obecnej sytuacji agencji, jak i jasnej wizji i strategii mającej na celu zaspokojenie potrzeby modernizacji agencji; uważa, że Komisja mogła być bardziej ambitna i wymagająca, jeśli chodzi o specjalne działania dotyczące konkretnych agencji lub rodzajów czy grup agencji; ubolewa nad tym, że powolne tempo prac międzyinstytucjonalnej grupy roboczej poskutkowało dość skromnymi wynikami na tym etapie, oraz że Rada nie wykazała większej otwartości na ambitniejsze podejście; jest przekonany, że bardziej proaktywne i wybiegające w przyszłość podejście dałoby zdecydowanie większa wartość dodana;

                  50.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że jednym z priorytetów wspólnego podejścia jest poprawa zarządzania agencjami, przede wszystkim dzięki bardziej precyzyjnym określeniu roli zarządu i dyrektora wykonawczego, a także dzięki zmianie uprawnień przedstawicieli Komisji i Parlamentu Europejskiego w zarządach; uważa, że proces ten pomoże wyjaśnić stosunki agencji z instytucjami UE i państwami członkowskimi, wprowadzić ulepszone mechanizmy sprawozdawczości dotyczące agencji i zdefiniować stopień odpowiedzialności Komisji za działalność agencji przy pełnym poszanowaniu zasady ich niezależności;

                  51.

                  wzywa Komisję do skuteczniejszego wykorzystywania zdolności budowania potencjału agencji i zalecenia go w ramach europejskiego semestru, szczególnie w procesie opracowywania rocznej analizy wzrostu gospodarczego oraz określania wskaźników makroekonomicznych; podkreśla kluczową rolę, jaką odgrywają agencje w realizacji celów strategii „Europa 2020”;

         Niezależność

                  52.

                  podkreśla nadrzędne znaczenie niezależności agencji; przypomina, że agencje powinny móc wykonywać swoje zadania niezależnie i ubolewa, że obecnie nie zawsze jest to możliwe; jest zdania, że dyrekcje generalne Komisji powinny być postrzegane jako partnerzy agencji, oraz stwierdza z zaniepokojeniem, że interwencje Komisji podają w wątpliwość obiektywność decyzji i działań agencji, zwłaszcza gdy w grę wchodzą istotne zagrożenia dla bezpieczeństwa konsumentów;

         Odpowiedzialność

                  53.

                  uważa, że należy ulepszyć demokratyczną odpowiedzialność agencji, przede wszystkim w odniesieniu do składania organowi udzielającemu absolutorium sprawozdań (pojawiają się tam w szczególności niespójność przy przedstawianiu informacji finansowych oraz przy przedstawianiu sprawozdań w sprawie działań następczych w związku z decyzją o udzieleniu absolutorium); uważa, że silniejszy i lepiej zorganizowany system składania Parlamentowi sprawozdań będzie korzystny dla stosunków między Parlamentem a agencjami; uważa, że obecne stosunki są raczej nieregularne a kontakty i składanie sprawozdań odbywają się jedynie na zasadzie ad hoc;

                  54.

                  uważa, że istnieje niezwykle istotne znaczenie ma to, aby komisje właściwe dla agencji jak najdokładniej badały roczne programy prac agencji i dbały o to, aby programy te odzwierciedlały bieżącą sytuację i priorytety polityczne; w związku z tym oczekuje, że, zgodnie z wspólnym oświadczeniem z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie agencji zdecentralizowanych, agencje pogłębią współpracę z komisjami parlamentarnymi i Komisją Europejską przy opracowywaniu rocznych programów prac;

                  55.

                  zwraca się do agencji, aby w trosce o przejrzystość i kontrolę demokratyczną, w tym ze strony Parlamentu Europejskiego publikowały na swoich stronach internetowych protokoły posiedzeń swoich zarządów;

                  56.

                  sugeruje, aby jeden z członków Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego mógł uczestniczyć w charakterze obserwatora w posiedzeniach zarządów agencji;

         Możliwości bliższej współpracy między agencjami i połączenia niektórych z nich

                  57.

                  uważa, że należy dokładniej zbadać synergię między Europejskim Kolegium Policyjnym a Europejskim Urzędem Policji na podstawie wyników badania opublikowanego przez Europejskie Kolegium Policyjne w 2011 r. (umowa CEPOL/CT/2010/002); zauważa, że w marcu 2014 r. Kolegium ma opuścić budynki, które zajmuje obecnie w Bramshill (Zjednoczone Królestwo); domaga się, aby Komisja przedstawiła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie propozycję przeniesienia Kolegium do Hagi (Niderlandy), gdzie znajduje się obecnie Europejski Urząd Policji, aby obie agencje mogły wspólnie korzystać z infrastruktury i usług bez narażania na szwank kluczowych zadań agencji i ich niezależności; podkreśla, ze należy podjąć szybką decyzję w sprawie przeniesienia Kolegium, aby znacznie zmniejszyć niepewność, która może negatywnie wpłynąć na personel i procedury naboru pracowników;

                  58.

                  zachęca Komisję do dalszego zbadania, wraz z Europejską Fundacją Kształcenia, Europejskim Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Europejską Fundacją na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy i Europejską Agencją Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy, synergii istniejących między tymi agencjami oraz do przedstawienia organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania na temat możliwości ich ściślejszego połączenia; zachęca te agencje i Komisję do zbadania, czy ściślejsza współpraca umożliwiłaby osiągnięcie efektów skali i mogłaby zoptymalizować ich wyniki;

                  59.

                  uważa, że potrzebna jest ściślejsza koordynacja między niektórymi agencjami, w szczególności w odniesieniu do decyzji mających wpływ na uprawnienia innej agencji; proponuje, aby zainteresowane agencje osiągnęły porozumienie między sobą z udziałem zainteresowanych stron, aby uniknąć sprzecznego ustawodawstwa; wzywa agencje, aby zawsze informowały właściwe komisje Parlamentu o takich przypadkach;

         Dzielenie się najlepszymi praktykami

                  60.

                  podkreśla, że należy zapewnić nowo powstałym agencjom (takim jak Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB), Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EUNUiPPE), Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW) utworzone w 2011 r.) możliwość korzystania z najlepszych praktyk starszych i bardziej doświadczonych agencji, aby unikać nieprawidłowości przy naborze pracowników, składaniu zamówień i w zakresie rozporządzenia finansowego;

                  61.

                  z satysfakcją odnotowuje, że nowo powstałe agencje uczestniczą w posiedzeniach sieci trzy razy w roku, a posiedzenia te obejmują dzielenie się najlepszymi praktykami; ponadto odnotowuje, że nowo utworzone agencje są zaproszone do udziału w pracach podsieci, powstałych z myślą o omawianiu kwestii wymagających wiedzy technicznej, zwłaszcza podsieci szefów administracji, która spotyka się z taką sama częstotliwością jak sieć i zajmuje się kwestiami rekrutacji, zamówień i rozporządzeń finansowych;

                  62.

                  zwraca uwagę na dwie wizyty studyjne zorganizowane przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, które miały miejsce w Europejskiej Agencji Kolejowej (ERA) w 2011 r. oraz w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego w 2012 r., podczas których personel EUNGiPW miał możliwość nauczyć się najlepszych praktyk od tych ugruntowanych agencji; odnotowuje rozwój częstych kontaktów między EUNGiPW, EUNUiPPE i EUNB, dzielenie się doświadczeniem, dostosowywanie praktyk oraz czerpanie korzyści z synergii;

                  63.

                  zachęca sieć do nawiązania kontaktu z Komisją Europejską, aby zbadać możliwości organizowania wspólnych szkoleń dla agencji z myślą o rozwiązaniu problemów finansowych stwierdzonych przez Trybunał Obrachunkowy w 2011 r.;

         Europejskie organy nadzoru

                  64.

                  odnotowuje z zaniepokojeniem, że przepisy rozporządzenia finansowego nie są do końca dostosowane do schematu finansowego europejskich organów nadzoru, ponieważ ich budżet jest finansowany od 55 % do 60 % z wkładów państw członkowskich i krajów Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu; uważa, że fundamentalne znaczenie ma znalezienie odpowiednich mechanizmów gwarantujących bezpieczeństwo i stabilność finansową europejskich organów nadzoru, w których występują szczególne zagrożenia z uwagi na hybrydowy charakter ich finansowania; uważa, że należy zająć się tą kwestią najpóźniej w czasie następnego przeglądu rozporządzenia finansowego w odniesieniu do agencji, i apeluje do Komisji o ocenę tej sytuacji oraz o przedstawienie organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania na ten temat;

                  65.

                  podkreśla znaczenie odpowiedniego godzenia przyznanego budżetu i dostępnych stanowisk z jednej strony z zadaniami powierzonymi europejskim organom nadzoru z drugiej strony, ponieważ rozbieżność może doprowadzić do niezrównoważonej obsady etatów w odniesieniu do, z jednej strony, a z drugiej do rekrutacji pracowników europejskich organów nadzoru i do angażowania ekspertów krajowych; jest zaniepokojony faktem, że Komisja zmieniła plany zatrudnienia zaproponowane przez europejskie organy nadzoru bez wyraźnego zaznaczenia tego faktu; nalega, aby Komisja wykazała pełną przejrzystość w tym względzie i w innych kwestiach;

                  66.

                  odnotowuje w tym kontekście obawy, jakie wyrażono we wstępnych wnioskach z oceny sektora finansowego MFW z grudnia 2012 r. w Unii, w których zalecono, aby zwiększyć zasoby i uprawnienia europejskich organów nadzoru, gdyż jest to konieczne do pomyślnego wykonania przez nie powierzonych im zadań, a przy okazji wzmocniłoby to ich operacyjną niezależność;

         Równouprawnienie płci

                  67.

                  podkreśla znaczenie, jakie ma opracowanie strategii zapewniających właściwą reprezentację kobiet i mężczyzn w organach zarządzających agencji; wzywa sieć do wprowadzenia i promowania ogólnych wytycznych dotyczących najlepszych praktyk w tej dziedzinie, nawet jeżeli rozporządzenia ustanawiające agencje nie zawierają żadnych konkretnych wskazówek; wzywa dyrektorów wykonawczych agencji, którzy ponoszą ostateczną odpowiedzialność za kwestie kadrowe, aby zagwarantowali parytet płci zarówno wśród personelu agencji, jak i wśród osób zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych;

                  68.

                  stwierdza z zaniepokojeniem, że bardzo niska liczba kobiet zajmuje stanowiska dyrektorów wykonawczych agencji; ponieważ mianowanie dyrektorów na podstawie wstępnej listy zatwierdzonej przez Komisję Europejską należy w większości agencji do kompetencji zarządów, wzywa zarządy agencji i Komisję, aby przestrzegały zasady równouprawnienia i uwzględniły strategię zainicjowaną przez Komisję w 2010 r. w celu osiągnięcia większej równowagi między mężczyznami i kobietami na stanowiskach kierowniczych; wyraża zaniepokojenie faktem, że ani wspólne podejście, ani plan działania nie uwzględniają polityki równouprawnienia wśród swych celów i zwraca się do Komisji przedstawienie konkretnych propozycji w tej sprawie;

                  69.

                  odnotowuje, że to państwa członkowskie odpowiadają za wybór swoich przedstawicieli zasiadających w zarządach agencji; zwraca się do państw członkowskich, aby pamiętały o zasadzie równości kobiet i mężczyzn przy mianowaniu przedstawicieli do tych organów i apeluje do dyrektorów wykonawczych o podniesienie świadomości członków zarządu w tym względzie przy wyborze przewodniczącego i wiceprzewodniczącego; z satysfakcją odnotowuje, że w dwóch z agencji, które wchodzą obecnie w skład trojki, stanowisko przewodniczącego rady zarządu zajmują kobiety;

         Złożone systemy informatyczne

                  70.

                  podkreśla konieczność koordynowania przez agencje i Komisję najlepszych praktyk i doświadczeń i dzielenia się nimi, aby sprostać wyzwaniom technicznym oraz związanym z zarządzaniem, wynikających ze złożonych systemów technologii informatycznych (IT), które muszą działać w całej Unii; wyraża zdziwienie faktem, że Komisja pobiera od agencji opłaty za korzystanie z systemów informatycznych i że opłaty te nie są określane na podstawie obiektywnych parametrów użytkowania, jak na przykład wielkość agencji; ponieważ opłaty te stanowią znacznie obciążenie dla małych agencji i jeżeli nie ma innej możliwości niż pobieranie takich opłat, wzywa Komisję do dostosowania tych opłat do rozmiaru i finansowych możliwości agencji;

                  71.

                  zwraca uwagę Komisji na trudności, jakie napotykają agencje przy korzystaniu ze złożonych systemów informatycznych, takich jak rachunkowość memoriałowa (ABAC) i SYSPER2, wynikające z tego, że systemy te zostały zaprojektowane z myślą o potrzebach Komisji, a nie agencji; z zadowoleniem przyjmuje działania podsieci agencji zajmujących się skutkami takich problemów, zwłaszcza Sieci technologicznej unijnych agencji informacji i komunikacji (kwestie IT) oraz podsieci szefów administracji (rachunkowość memoriałowa i SYSPER2), a także zwraca się do Komisji o zacieśnienie współpracy z agencjami w tym względzie;

                  72.

                  proponuje, aby umożliwić agencjom korzystanie z oprogramowania Komisji służącego do zarządzania zasobami ludzkimi oraz z innych rodzajów oprogramowania, aby nie musiały one kupować własnego kosztownego oprogramowania;

                  73.

                  proponuje, aby od kolejnego roku budżetowego, z myślą o ułatwieniu prac organu udzielającego absolutorium agencjom oraz zważywszy na dużą liczbę agencji i coraz większą złożoność ich prac i osiąganych przez nie wyników, Parlament, badając daną agencję i przygotowując swoją opinię w jej sprawie, rozważył możliwość rekonfiguracji, która umożliwiłaby wyznaczenie kilku sprawozdawców, tak jak to ma obecnie miejsce w przypadku sekcji „Inne instytucje”;

                  74.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji agencjom objętym obecną procedurą udzielania absolutorium, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu.

         (1)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 388.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (5)  Dz.U. C 368 z 16.12.2011.

         (6)  Dz.U. C 161 E z 31.5.2011, s. 62.

         (7)  Dz.U. C 51 E z 22.2.2013, s. 121.

         (8)  W tym zakresie zob. działanie 53 planu działania dotyczącego działań następczych w związku z wspólnym podejściem dotyczącym agencji zdecentralizowanych UE.

         (9)  W tym zakresie zob. działanie 33 planu działania dotyczącego działań następczych w związku ze wspólnym podejściem dotyczącym agencji zdecentralizowanych UE.

         (10)  W tym zakresie zob. działanie 34 i 35 planu działania dotyczącego działań następczych w związku z wspólnym podejściem dotyczącym agencji zdecentralizowanych UE.


title: Decyzja Rady 2012/486/WPZiB z dnia 23 lipca 2012 r. dotycząca podpisania i zawarcia Umowy między Organizacją do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia a Unią Europejską o ochronie informacji niejawnych#Umowa między Organizacją do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia a Unią Europejską o ochronie informacji niejawnych

text:
               24.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 229/1

         DECYZJA RADY 2012/486/WPZiB
   z dnia 23 lipca 2012 r.
   dotycząca podpisania i zawarcia Umowy między Organizacją do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia a Unią Europejską o ochronie informacji niejawnych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, w związku z art. 218 ust. 5 i 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na posiedzeniu w dniu 15 czerwca 2009 r. Rada zdecydowała, że upoważni prezydencję do rozpoczęcia negocjacji zgodnie z poprzednim art. 24 Traktatu o Unii Europejskiej, dotyczących umowy w sprawie bezpieczeństwa informacji między Organizacją do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia (OCCAR) a Unią Europejską.

               (2)

               Na mocy tego upoważnienia do rozpoczęcia negocjacji prezydencja wynegocjowała Umowę między Organizacją do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia a Unią Europejską o ochronie informacji niejawnych.

               (3)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę między Organizacją do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji niejawnych.
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      TŁUMACZENIE
      UMOWA
      między Organizacją do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia a Unią Europejską o ochronie informacji niejawnych
      Organizacja do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia, zwana dalej „OCCAR”,
      oraz
      Unia Europejska, zwana dalej „UE”,
      zwane dalej „Stronami”,
      MAJĄC NA UWADZE FAKT, ŻE Strony zgadzają się, iż należy między nimi rozwijać konsultacje i współpracę w kwestiach dotyczących wspólnych interesów związanych z bezpieczeństwem;
      UZNAJĄC, ŻE pełne i skuteczne konsultacje i współpraca mogą wymagać dostępu do informacji niejawnych OCCAR i UE oraz mogą wymagać wymiany informacji niejawnych między Stronami;
      ŚWIADOME, ŻE taki dostęp do informacji niejawnych oraz ich wymiana wymagają odpowiednich środków bezpieczeństwa,
      MAJĄC NA UWADZE FAKT, ŻE w dniu 18 maja 2009 r. Rada zatwierdziła zalecenie Rady Sterującej Europejskiej Agencji Obrony, aby dalej prowadzić prace nad stworzeniem między UE i OCCAR umowy o bezpieczeństwie, aby była ona dostępna w odpowiednim terminie przy zatwierdzaniu ustalenia administracyjnego między EAO a OCCAR;
      ODNOTOWUJĄC, ŻE rada nadzorcza OCCAR upoważniła dyrektora administracyjnego (EA) OCCAR do zawarcia takiej umowy o bezpieczeństwie;
      ODNOTOWUJĄC, ŻE w dniu 15 czerwca 2009 r. Rada upoważniła prezydencję do rozpoczęcia negocjacji z OCCAR w celu zawarcia umowy o bezpieczeństwie informacji;
      UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Umowa między OCCAR a UE o ochronie informacji niejawnych (zwana dalej „Umową”) ma zastosowanie do informacji niejawnych w każdej formie przekazywanych albo wymienianych między Stronami.
      Artykuł 2
      Do celów niniejszej Umowy „informacje niejawne” oznaczają wszelkie opatrzone klauzulą tajności informacje (tj. wiedzę, którą można przekazywać w jakikolwiek sposób), dokumenty lub materiały, co do których którakolwiek ze Stron postanowiła, że wymagają ochrony przed nieupoważnionym ujawnieniem, które mogłoby spowodować różnego rodzaju szkodę dla lub naruszenie interesów OCCAR lub UE, lub jednego z ich państw członkowskich lub większej ich liczby.
      Artykuł 3
      Instytucje i podmioty UE, do których ma zastosowanie niniejsza Umowa to: Rada Europejska, Rada Unii Europejskiej (zwana dalej „Radą”), Sekretariat Generalny Rady, Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Komisja Europejska i Europejska Służba Działań Zewnętrznych (zwana dalej „ESDZ”). Do celów niniejszej Umowy instytucje te i podmioty będą nazywane „UE”.
      Artykuł 4
      1.   Informacje niejawne mogą być ujawniane lub udostępniane przez jedną Stronę (Stronę przekazującą) drugiej Stronie (Stronie otrzymującej) zgodnie z zasadą kontroli wytwórcy.
      2.   Podczas wykonywania ust. 1 nie jest możliwe zbiorcze udostępnienie informacji, chyba że Strony uzgodniły między sobą procedury dotyczące niektórych kategorii informacji, istotnych z punktu widzenia ich wymogów operacyjnych.
      Artykuł 5
      W celu zapewnienia równorzędnego poziomu ochrony informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej Umowy każda ze Stron oraz każdy z ich podmiotów określonych w art. 3 niniejszej Umowy zapewniają utworzenie systemu bezpieczeństwa i podjęcie środków bezpieczeństwa opartych na podstawowych zasadach i minimalnych standardach bezpieczeństwa określonych w ich odpowiednich zasadach i przepisach bezpieczeństwa, odzwierciedlonych w uzgodnieniach, które mają zostać zawarte zgodnie z art. 12.
      Artykuł 6
      1.   Informacje niejawne są oznaczane następująco:

                  a)

                  w przypadku OCCAR - informacje niejawne są opatrzone klauzulami OCCAR SECRET, OCCAR CONFIDENTIAL lub OCCAR RESTRICTED;

                  b)

                  w przypadku UE - informacje niejawne są opatrzone klauzulami SECRET UE/EU SECRET, CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub RESTREINT UE/EU RESTRICTED.

            2.   Klauzule tajności odpowiadają sobie następująco:

                  W OCCAR

                  W Unii Europejskiej

                  OCCAR SECRET

                  SECRET UE/EU SECRET

                  OCCAR CONFIDENTIAL

                  CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL

                  OCCAR RESTRICTED

                  RESTREINT UE/EU RESTRICTED

            Artykuł 7
      1.   Każda ze Stron:

                  a)

                  chroni i zabezpiecza przekazane lub wymienione przez drugą Stronę na mocy niniejszej Umowy informacje niejawne przed nieupoważnionym ujawnieniem, utratą lub narażeniem na szwank;

                  b)

                  zapewnia, aby w przypadku informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej Umowy zachowano oznaczenie klauzuli tajności nałożone przez Stronę przekazującą. Strona otrzymująca chroni i zabezpiecza informacje niejawne w stopniu nie mniej ścisłym niż przewidziano w jej własnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa w odniesieniu do informacji lub materiałów opatrzonych równoważną klauzulą niejawności określoną w art. 6;

                  c)

                  zapewnia, aby klauzula tajności informacji niejawnych otrzymanych od drugiej Strony nie została obniżona ani nie została zmieniona bez uprzedniej pisemnej zgody tej Strony;

                  d)

                  nie wykorzystuje takich informacji niejawnych do celów innych niż ustalone przez wytwórcę lub innych niż te, do których informacje przekazano lub wymieniono;

                  e)

                  nie umożliwia dostępu do informacji niejawnych osobom fizycznym, chyba że spełniają one zasadę ograniczonego dostępu w celu wykonywania swoich obowiązków służbowych, a w przypadku wymaganego dostępu do informacji opatrzonych klauzulą CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub OCCAR CONFIDENTIAL lub SECRET UE/EU SECRET lub OCCAR SECRET - o ile osoby te nie posiadają poświadczenia bezpieczeństwa osobowego zgodnie z przepisami bezpieczeństwa Strony otrzymującej; oraz

                  f)

                  zapewnia, aby wszystkie osoby fizyczne mające dostęp do informacji niejawnych zostały poinformowane o swoim obowiązku ochrony tych informacji zgodnie z mającymi zastosowanie zasadami i przepisami bezpieczeństwa.

            2.   Bez uprzedniej pisemnej zgody OCCAR UE nie ujawnia informacji niejawnych przekazanych przez OCCAR na mocy niniejszej Umowy stronom trzecim ani żadnej instytucji ani podmiotowi UE niewymienionym w art. 3.
      Bez uprzedniej pisemnej zgody UE OCCAR nie ujawnia stronom trzecim informacji niejawnych przekazanych przez UE na mocy niniejszej Umowy. Zgoda taka jest udzielana przez Radę stanowiącą jednomyślnie.
      Artykuł 8
      1.   Strony zapewniają, aby wszystkie osoby, które wykonując swoje obowiązki służbowe, mają dostęp do informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej Umowy, lub osoby, które z uwagi na pełnione obowiązki lub funkcje mogą mieć dostęp do takich informacji niejawnych, zostały odpowiednio sprawdzone przed uzyskaniem dostępu do informacji niejawnych opatrzonych klauzulą CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub OCCAR CONFIDENTIAL lub klauzulą SECRET UE/EU SECRET lub OCCAR SECRET.
      2.   Określone zostaną procedury poświadczania bezpieczeństwa osobowego w celu stwierdzenia, czy dana osoba, uwzględniając jej lojalność, wiarygodność i rzetelność, może mieć dostęp do informacji niejawnych.
      Artykuł 9
      Strony świadczą wzajemną pomoc w odniesieniu do bezpieczeństwa informacji niejawnych przekazywanych lub wymienianych na mocy niniejszej Umowy. Wzajemne konsultacje dotyczące bezpieczeństwa i wizyty oceniające są prowadzone przez organy, o których mowa w art. 12, w celu przeprowadzenia oceny skuteczności ustaleń dotyczących bezpieczeństwa dokonanych w ich obszarach odpowiedzialności za ochronę informacji niejawnych.
      Artykuł 10
      1.   Do celów niniejszej Umowy:

                  a)

                  w odniesieniu do UE wszelka korespondencja jest przesyłana do kierownika kancelarii tajnej Rady, a następnie przesyłana przez niego do państw członkowskich i do podmiotów, o których mowa w art. 3, z zastrzeżeniem ust. 2;

                  b)

                  w odniesieniu do OCCAR wszelka korespondencja jest przesyłana do kierownika kancelarii tajnej OCCAR-EA, a w razie potrzeby jest przesyłana przez niego do właściwych kancelarii tajnych OCCAR-EA, z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu.

            2.   W drodze wyjątku korespondencja od jednej Strony, która jest dostępna wyłącznie dla określonych właściwych urzędników, organów lub służb tej Strony, może być z przyczyn operacyjnych adresowana wyłącznie do określonych właściwych urzędników, organów lub służb drugiej Strony specjalnie wyznaczonych przez Stronę przekazującą jako odbiorcy, uwzględniając ich kompetencje i zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu.
      W przypadku Unii Europejskiej korespondencja taka jest przekazywana za pośrednictwem odpowiednio kierownika kancelarii tajnej Rady, kierownika kancelarii tajnej Komisji Europejskiej lub kierownika kancelarii tajnej ESDZ.
      W odniesieniu do OCCAR korespondencja ta jest przekazywana przez kierownika kancelarii tajnej OCCAR-EA.
      3.   Wszystkie informacje niejawne są przekazywane kanałami uzgodnionymi przez organy bezpieczeństwa Stron.
      4.   Informacje niejawne przekazywane drogą elektroniczną są szyfrowane zgodnie z wymogami Strony przekazującej, przedstawionymi w jej zasadach i przepisach bezpieczeństwa. Wymogi Strony udostępniającej spełniane są podczas przesyłania, przechowywania i przetwarzania informacji niejawnych w ramach wewnętrznych systemów Stron.
      Artykuł 11
      Dyrektor OCCAR-EA nadzoruje wykonanie niniejszej Umowy przez OCCAR. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, członek Komisji Europejskiej odpowiedzialny za kwestie bezpieczeństwa oraz Sekretarz Generalny Rady nadzorują wykonanie niniejszej Umowy przez UE.
      Artykuł 12
      1.   W celu wykonania niniejszej Umowy dokonuje się uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa z czterema organami wskazanymi w ust. 2, 3, 4 i 5, aby określić standardy przekazywania i wzajemnej ochrony informacji niejawnych oraz przeprowadzania wizyt na mocy niniejszej Umowy.
      2.   Pod kierownictwem i w imieniu dyrektora OCCAR-EA wydział bezpieczeństwa OCCAR-EA, działając w imieniu OCCAR i pod jego zwierzchnictwem, opracowuje uzgodnienia dotyczące bezpieczeństwa odnoszące się do ochrony i zabezpieczania informacji niejawnych przekazywanych OCCAR na mocy niniejszej Umowy zgodnie z zasadami i przepisami bezpieczeństwa OCCAR.
      3.   Biuro ds. Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady, pod kierownictwem i w imieniu Sekretarza Generalnego Rady, działając w imieniu Rady i pod jej zwierzchnictwem, opracowuje uzgodnienia dotyczące bezpieczeństwa w zakresie ochrony i zabezpieczania informacji niejawnych przekazywanych UE na mocy niniejszej Umowy zgodnie z zasadami bezpieczeństwa Rady.
      4.   Dyrekcja ds. Bezpieczeństwa Komisji Europejskiej, działając pod zwierzchnictwem członka Komisji odpowiedzialnego za kwestie bezpieczeństwa, opracowuje uzgodnienia dotyczące bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych przekazywanych na mocy niniejszej Umowy w obrębie Komisji Europejskiej i na terenie jej obiektów zgodnie z przepisami bezpieczeństwa Komisji.
      5.   Dyrekcja ds. Bezpieczeństwa Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, działając pod zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, opracowuje uzgodnienia dotyczące bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych przekazywanych na mocy niniejszej Umowy w obrębie ESDZ i na terenie jej obiektów zgodnie z przepisami bezpieczeństwa ESDZ.
      6.   W odniesieniu do UE uzgodnienia dotyczące bezpieczeństwa wymienione w ust. 1 podlegają zatwierdzeniu przez Komitet ds. Bezpieczeństwa przy Radzie.
      7.   W odniesieniu do OCCAR uzgodnienia dotyczące bezpieczeństwa wymienione w ust. 1 podlegają zatwierdzeniu przez Komitet ds. Bezpieczeństwa przy OCCAR.
      Artykuł 13
      W przypadku naruszenia bezpieczeństwa skutkującego utratą lub narażeniem na szwank informacji niejawnych otrzymanych od Strony przekazującej lub podejrzenia, że takie informacje niejawne zostały ujawnione osobom nieupoważnionym, Strona otrzymująca niezwłocznie informuje o tym Stronę przekazującą.
      Strona otrzymująca (z pomocą Strony przekazującej, jeżeli jest to wymagane) przeprowadza natychmiastowe dochodzenie zgodnie z jej zasadami i przepisami bezpieczeństwa dotyczącymi ochrony informacji niejawnych. Strona otrzymująca informuje Stronę przekazującą o okolicznościach, przyjętych środkach i wyniku dochodzenia, gdy tylko jest to możliwe, oraz o środkach zaradczych podjętych w celu niedopuszczenia do powtórzenia się takiego przypadku. Organy, o których mowa w art. 12, mogą ustalić procedury w tym zakresie.
      Artykuł 14
      Każda ze Stron pokrywa koszty własne poniesione w związku z wykonywaniem niniejszej Umowy.
      Artykuł 15
      Przed przekazaniem lub wymianą informacji niejawnych między Stronami na mocy niniejszej Umowy właściwe organy bezpieczeństwa, o których mowa w art. 12, zgadzają się co do tego, że Strona otrzymująca jest w stanie chronić i zabezpieczyć informacje w sposób odpowiadający uzgodnieniom, które mają być dokonane zgodnie z tym artykułem.
      Artykuł 16
      Niniejsza Umowa nie uniemożliwia Stronom zawierania innych umów odnoszących się do przekazywania lub wymiany informacji niejawnych, pod warunkiem że nie kolidują one z postanowieniami niniejszej Umowy.
      Artykuł 17
      Wszelkie spory między OCCAR a UE wynikające z interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy rozstrzygane są w drodze negocjacji między Stronami. Do czasu rozstrzygnięcia wszelkich sporów Strony nadal wypełniają wszystkie swoje obowiązki w ramach niniejszej Umowy.
      Artykuł 18
      1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie z dniem podpisania jej przez Strony.
      2.   Każda ze Stron powiadamia drugą Stronę o wszelkich zmianach w swoich zasadach i przepisach, które mogłyby wpłynąć na ochronę informacji niejawnych, o których mowa w niniejszej Umowie.
      3.   Niniejsza Umowa może zostać poddana przeglądowi na wniosek którejkolwiek ze Stron w celu rozważenia ewentualnych zmian. Zostanie poddana przeglądowi w przypadku gdy do OCCAR przystąpi jakiekolwiek państwo niebędące członkiem UE.
      4.   Wszelkie zmiany niniejszej Umowy są dokonywane wyłącznie w formie pisemnej i są podpisywane przez każdą ze Stron niniejszej Umowy.
      Artykuł 19
      Niniejsza Umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony. Może zostać wypowiedziana przez jedną ze Stron w drodze pisemnego wypowiedzenia przekazanego drugiej Stronie. Wypowiedzenie takie staje się skuteczne sześć miesięcy po otrzymaniu powiadomienia przez drugą Stronę, ale pozostaje bez wpływu na zobowiązania podjęte wcześniej na mocy postanowień niniejszej Umowy. W szczególności wszystkie informacje niejawne przekazywane lub wymieniane zgodnie z niniejszą Umową są nadal chronione zgodnie z jej postanowieniami.

         W dowód czego niżej podpisani, odpowiednio należycie umocowani, złożyli podpisy pod niniejszą Umową.
         Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego siódmego lipca dwa tysiące dwunastego roku w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.

            W imieniu OCCAR

            W imieniu Unii Europejskiej