title: 2005 /38/WE: Decyzja Komisji z dnia 27 grudnia 2004 r. w sprawie przyznania Niderlandom dodatkowych dni nieobecności w porcie zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia Rady (WE) nr 2287/2003 (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5269)

text:
               21.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 19/75

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 27 grudnia 2004 r.
   w sprawie przyznania Niderlandom dodatkowych dni nieobecności w porcie zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia Rady (WE) nr 2287/2003
   (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 5269)
   (Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)
   (2005/38/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2287/2003 z dnia 19 grudnia 2003 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2004 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty, oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe (1), w szczególności pkt 6, lit. c) załącznika V,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Punkt 6 lit. a) załącznika V do rozporządzenia Rady (WE) nr 2287/2003 określa liczbę dni, w trakcie których niektóre wspólnotowe statki rybackie, w okresie od dnia 1 lutego 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r., mogą być nieobecne w porcie na obszarach geograficznych określonych w pkt. 2 tego załącznika.

               (2)

               Punkt 6 lit. c) załącznika, o którym mowa, daje Komisji możliwość przyznawania dodatkowych dni nieobecności w porcie w przypadku posiadania na pokładzie narzędzi określonych w pkt. 4 załącznika, na podstawie wyników programów wycofania z eksploatacji osiągniętych od dnia 1 stycznia 2002 r. dla statków rybackich, których dotyczą postanowienia tego załącznika.

               (3)

               Niderlandy przedłożyły dane o wycofaniu z eksploatacji w 2002 r. i 2003 r. statków rybackich posiadających na pokładzie włoki ramowe o rozmiarze oczek sieci równym lub większym niż 80 mm.

               (4)

               Na podstawie przedłożonych danych należy przyznać Niderlandom dodatkowe dni dla statków rybackich posiadających na pokładzie narzędzia połowowe określone w pkt. 4 lit. b) załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 2287/2003.

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Poza dniami wymienionymi w pkt. 6 lit. a) załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 2287/2003 przyznaje się Niderlandom dwa dodatkowe dni w każdym miesiącu kalendarzowym dla statków posiadających na pokładzie włoki ramowe o rozmiarze oczek sieci równym lub większym niż 80 mm.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 27 grudnia 2004 r.

            W imieniu Komisji

         Joe BORG

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 344 z 31.12.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1928/2004 (Dz.U. L 332 z 6.11.2004, str. 5).


title: 2011/551/UE, Euratom: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/75

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2009
   (2011/551/UE, Euratom)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),

               —

               uwzględniając roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0214/2010) (2),

               —

               uwzględniając ostateczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2009 r.,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań następczych podjętych w związku z decyzją o udzieleniu absolutorium za 2008 r. (COM(2010) 650) i dokumenty robocze służb Komisji dołączone do sprawozdania (SEC(2010) 1437 oraz SEC(2010) 1438),

               —

               uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 czerwca 2010 r. zatytułowany „Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania za rok 2009” (COM(2010) 281),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r. (COM(2010) 447) i dokument roboczy służb Komisji dołączony do sprawozdania (SEC(2010) 994),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami Agencji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw przedstawione przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2009 (05893/2011 – C7-0054/2011),

               —

               uwzględniając art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 179a i 180b Traktatu Euratom,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), zmienione rozporządzeniami Rady (WE, Euratom) nr 1995/2006 (6) oraz (WE) nr 1525/2007 (7), w szczególności jego art. 55, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (8), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych (9), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

               —

               uwzględniając decyzję Komisji 2005/56/WE z dnia 14 stycznia 2005 r. ustanawiającą „Agencję Wykonawczą do spraw Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego” do zarządzania działaniami wspólnotowymi w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 (10),

               —

               uwzględniając art. 76 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej i opinie pozostałych zainteresowanych komisji (A7-0134/2011),

               A.

               mając na uwadze, że na podstawie art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, na podstawie art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,

               1.

               udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z decyzją o udzieleniu absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja III – Komisja, oraz rezolucją, która stanowi ich część integralną, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 65.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 390 z 30.12.2006, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 343 z 27.12.2007, s. 9.

      (8)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

      (9)  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

      (10)  Dz.U. L 24 z 27.1.2005, s. 35.


title: Decyzja Rady z dnia 9 kwietnia 2001 r. w sprawie zawarcia Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0330

Dziennik Urzędowy L 124 , 04/05/2001 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 9 kwietnia 2001 r.w sprawie zawarcia Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony(2001/330/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Do czasu wejścia w życie Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, podpisanego w Luksemburgu dnia 9 kwietnia 2001 r., niezbędne jest zatwierdzenie Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony.(2) Przepisy handlowe zawarte w Umowie mają charakter wyjątkowy, są związane z polityką realizowaną w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia oraz nie stanowią dla Unii Europejskiej jakiegokolwiek precedensu we wspólnotowej polityce handlowej w odniesieniu do państw trzecich innych niż te z Bałkanów Zachodnich.(3) Umowa ta powinna dlatego zostać zatwierdzona w imieniu Wspólnoty,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Umowa przejściowa w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, załączniki i protokoły załączone do niej oraz deklaracje załączone do Aktu Końcowego zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.Teksty określone w akapicie pierwszym załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób umocowanych w imieniu Wspólnoty, do złożenia dokumentu notyfikacyjnego przewidzianego w art. 50 Umowy.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 9 kwietnia 2001 r.W imieniu RadyA. LindhPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2008/651/WPZiB/WSiSW z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) pochodzących z Unii Europejskiej

text:
               8.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 213/47

         DECYZJA RADY 2008/651/WPZiB/WSiSW
   z dnia 30 czerwca 2008 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) pochodzących z Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24 i 38,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 28 lutego 2008 r. Rada postanowiła upoważnić Prezydencję, wspieraną przez Komisję, do rozpoczęcia negocjacji dotyczących umowy między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) australijskiej służbie celnej. Negocjacje te zakończyły się pomyślnie i sporządzono projekt umowy.

               (2)

               Umowa ta zawiera szczegółowe gwarancje ochrony danych PNR przekazywanych z Unii Europejskiej i dotyczących lotów pasażerskich do i z Australii.

               (3)

               Australia i Unia Europejska będą dokonywać okresowych przeglądów wykonywania umowy, tak aby umożliwić Stronom, w świetle takiego przeglądu, podejmowanie wszelkich działań uważanych za konieczne.

               (4)

               Umowa powinna zostać podpisana, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (5)

               Artykuł 15 ust. 2 umowy stanowi, że będzie ona tymczasowo stosowana od dnia podpisania. Państwa członkowskie powinny w związku z tym nadać skutek jej postanowieniom od tego dnia zgodnie z obowiązującym prawem krajowym. W chwili podpisywania umowy zostanie przedstawione oświadczenie na ten temat,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej podpisanie Umowy między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) pochodzących z Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tej umowy.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Zgodnie z art. 15 ust. 2 umowy od dnia jej podpisania do czasu jej wejścia w życie jej postanowienia są stosowane tymczasowo zgodnie z obowiązującym prawem krajowym. Załączone oświadczenie dotyczące tymczasowego stosowania ma zostać przedstawione w chwili podpisania.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 czerwca 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

   ZAŁĄCZNIK
   Oświadczenie, które ma zostać przedstawione w imieniu Unii Europejskiej w chwili podpisywania umowy między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) pochodzących z Unii Europejskiej

      „Do czasu wejścia w życie niniejszej umowy, która nie stanowi odstępstwa od przepisów prawa UE lub jej państw członkowskich ani nie wprowadza do nich zmian, państwa członkowskie będą stosować niniejszą umowę tymczasowo w dobrej wierze w ramach ich obowiązującego prawa krajowego.”.

    ---documentbreak---

               8.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 213/49

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) pochodzących z Unii Europejskiej
   UNIA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   AUSTRALIA,
   z drugiej strony,
   PRAGNĄC skutecznie zapobiegać terroryzmowi i powiązanym z nim przestępstwom i innym poważnym przestępstwom o charakterze ponadnarodowym, w tym przestępczości zorganizowanej, oraz skutecznie je zwalczać w celu ochrony własnych społeczeństw demokratycznych i wspólnych wartości,
   UZNAJĄC, że wymiana informacji jest zasadniczym elementem walki z terroryzmem i z powiązanymi z nim przestępstwami i innymi poważnymi przestępstwami o charakterze ponadnarodowym, w tym z przestępczością zorganizowaną, i że w tym kontekście ważnym narzędziem jest posługiwanie się danymi dotyczącymi przelotu pasażera (danymi PNR),
   UZNAJĄC, że aby zagwarantować bezpieczeństwo publiczne i do celów egzekwowania prawa, należy określić zasady przekazywania przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej danych PNR pochodzących z Unii Europejskiej,
   UZNAJĄC znaczenie zapobiegania terroryzmowi i przestępstwom z nim powiązanym oraz innym poważnym przestępstwom i innym poważnym przestępstwom o charakterze ponadnarodowym, w tym przestępczości zorganizowanej, jak również znaczenie zwalczania tych zjawisk, przy jednoczesnym poszanowaniu podstawowych praw i wolności, a zwłaszcza prywatności i ochrony danych,
   UZNAJĄC, że prawo o ochronie danych, polityki i zasady obowiązujące w Unii Europejskiej i Australii opierają się na wspólnej podstawie i że jakiekolwiek różnice we wprowadzaniu w życie tych zasad nie powinny stanowić przeszkody we współpracy między Unią Europejską a Australią wynikającej z niniejszej Umowy,
   UWZGLĘDNIAJĄC artykuł 17 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych dotyczący prawa do prywatności,
   UWZGLĘDNIAJĄC art. 6 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej dotyczący poszanowania praw podstawowych, w szczególności podstawowe prawa do prywatności i do ochrony danych osobowych,
   UWZGLĘDNIAJĄC właściwe przepisy ustawy celnej 1901 (Cth) (Customs Act), w szczególności jej sekcję 64AF, na mocy której wszyscy przewoźnicy lotniczy obsługujący loty pasażerskie do Australii, z niej lub z międzylądowaniem na jej terenie, są zobowiązani – na wniosek – do dostarczania australijskiej służbie celnej danych PNR, które są zbierane i umieszczane – w szczególny sposób i w szczególnej formie – w systemach rezerwacji i odpraw pasażerskich; ustawę o administracji celnej 1985 (Cth) (Customs Administration Act 1985), ustawę o migracji 1958 (Cth) (Migration Act), ustawę o przestępczości 1914 (Cth) (Crimes Act), ustawę o ochronie prywatności 1988 (Cth) (Privacy Act) i ustawę o swobodzie informacji 1982 (Cth) (Freedom of Information Act),
   PRZYJMUJĄC DO WIADOMOŚCI zobowiązanie Unii Europejskiej do zapewnienia, aby przewoźnikom lotniczym będącym w posiadaniu danych z systemów rezerwacji i odpraw pasażerskich lub danych PNR przetwarzanych w ramach Unii Europejskiej nie uniemożliwiano stosowania się do australijskich przepisów w zakresie przekazywania australijskiej służbie celnej danych PNR pochodzących z Unii Europejskiej zgodnie z niniejszą Umową,
   POTWIERDZAJĄC, że niniejsza Umowa nie stanowi precedensu dla jakichkolwiek przyszłych dyskusji ani negocjacji między Unią Europejską a Australią lub między którąkolwiek ze stron a jakimkolwiek państwem w sprawie przetwarzania i przekazywania danych PNR pochodzących z Unii Europejskiej lub jakichkolwiek innych form danych,
   DĄŻĄC do zacieśniania i wspierania współpracy między stronami w duchu partnerstwa między UE a Australią,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Definicje
   Do celów niniejszej Umowy:

               a)

               „Strony” oznaczają Unię Europejską (UE) i Australię;

               b)

               „Umowa” oznacza niniejszą Umowę i załącznik do niej, w tym zmiany do nich uzgadniane co pewien czas przez strony. Niniejsza Umowa będzie określana jako umowa UE–Australia o danych PNR;

               c)

               „przewoźnicy lotniczy” oznaczają przewoźników lotniczych, którzy posiadają systemy rezerwacji lub których dane PNR są przetwarzane na terenie państw członkowskich UE i którzy obsługują loty pasażerskie w międzynarodowym ruchu lotniczym do Australii, z niej lub z międzylądowaniem na jej terenie;

               d)

               „służba celna” oznacza australijską służbę celną;

               e)

               „dane dotyczące przelotu pasażera (dane PNR)” oznaczają zapis wymogów dotyczących podróży każdego pasażera, obejmujący wszelkie informacje zawarte w systemach rezerwacji przewoźników lotniczych niezbędne dla przetwarzania i kontroli rezerwacji przez linie lotnicze dokonujące rezerwacji i uczestniczące w tym procesie;

               f)

               „australijski system danych PNR” oznacza system danych PNR, z których ma korzystać służba celna po upływie okresu przejściowego, o którym mowa w art. 4 ust. 1, w celu przetwarzania danych PNR pochodzących z UE przekazanych przez przewoźników lotniczych służbie celnej na mocy umowy, zgodnie z ust. 11 załącznika;

               g)

               „system rezerwacji” oznacza systemy rezerwacji i odpraw pasażerskich należące do przewoźnika lotniczego;

               h)

               „przetwarzanie” oznacza wszelkie operacje lub ciąg operacji dokonywany na danych osobowych, przy użyciu lub bez użycia środków automatycznych, takich jak gromadzenie, zapisywanie, porządkowanie, przechowywanie, dostosowywanie lub zmiana, odzyskiwanie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie przez przesyłanie, rozpowszechnianie lub udostępnianie w inny sposób, zestawianie lub łączenie, blokowanie, usuwanie lub niszczenie;

               i)

               „dane PNR pochodzące z UE” oznaczają dane PNR przekazywane służbie celnej na mocy niniejszej Umowy;

               j)

               „poważne przestępstwo” oznacza zachowanie stanowiące przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar jest nie niższy niż cztery lata, lub surowszą.

         Artykuł 2
   Zakres zastosowania
   1.   Australia zapewnia, aby przetwarzanie przez służbę celną danych PNR pochodzących z UE było zgodne z niniejszą Umową.
   2.   UE zapewnia, aby przewoźnikom lotniczym nie uniemożliwiano stosowania się do australijskich przepisów dotyczących przekazywania służbie celnej danych PNR pochodzących z Unii Europejskiej zgodnie z niniejszą Umową.
   Artykuł 3
   Odpowiedni poziom ochrony
   Stosowanie się do niniejszej Umowy przez służbę celną stanowi, w rozumieniu stosownego unijnego prawa o ochronie danych, odpowiedni poziom ochrony dla danych PNR pochodzących z UE przekazywanych służbie celnej do celów niniejszej Umowy.
   Artykuł 4
   Dostęp
   1.   Służba celna przechodzi na australijski system danych PNR zdefiniowany w art. 1 lit. f) i używany w odniesieniu do danych PNR pochodzących z UE w terminie dwóch lat od dnia podpisania niniejszej Umowy. Uznaje się, że podczas tego okresu przejściowego odniesienia w niniejszej Umowie do przekazywania danych PNR obejmują dostęp służby celnej do danych PNR zgodnie z dotychczasowym systemem opisanym w ust. 2.
   2.   Podczas okresu przejściowego służba celna korzysta z istniejącego systemu danych PNR, który nie przechowuje danych PNR poza okolicznościami związanymi z kontrolami dokonywanymi bezpośrednio po przylocie na lotniskach lub w przypadku gdy popełnione zostało przestępstwo. Istniejący system pozwala na dostęp on-line w czasie rzeczywistym do pól danych wyszczególnionych w ust. 9 załącznika i zawartych w systemach rezerwacji linii lotniczych.
   Artykuł 5
   Ograniczenie dotyczące celów przetwarzania danych PNR pochodzących z UE
   1.   Służba celna przetwarza dane PNR pochodzące z UE i wszelkie inne informacje na temat osób uzyskane na podstawie danych PNR wyłącznie do celów zapobiegania:

               (i)

               terroryzmowi i związanym z nim przestępstwom;

               (ii)

               poważnym przestępstwom o charakterze międzynarodowym, w tym przestępczości zorganizowanej;

               (iii)

               ucieczkom przed nakazem aresztowania lub zatrzymaniem za przestępstwa opisane powyżej oraz walki z wymienionymi przestępstwami.

         2.   Dane PNR pochodzące z UE mogą być również przetwarzane – na zasadach indywidualnych – gdy jest to konieczne dla ochrony żywotnych interesów podmiotu, którego dotyczą dane, lub innych osób, w szczególności w odniesieniu do ryzyka śmierci lub poważnego obrażenia ciała podmiotu, którego dotyczą dane, lub innych osób, lub do znacznego zagrożenia zdrowia, zwłaszcza zgodnie z wymogami uznanych na świecie norm, takich jak międzynarodowe przepisy zdrowotne sporządzone przez Światową Organizację Zdrowia (2005).
   3.   Ponadto dane PNR pochodzące z UE mogą być przetwarzane również – na zasadach indywidualnych – w przypadku gdy takie przetwarzanie jest wyraźnie wymagane na mocy nakazu sądowego lub przepisów prawa australijskiego do celów nadzoru i odpowiedzialności administracji publicznej, także wymagane na mocy ustawy o swobodzie informacji (Freedom of Information Act 1982 (Cth)), ustawy Komisji ds. Praw Człowieka i Równych Szans (Human Rights and Equal Opportunity Commission Act 1986 (Cth)), ustawy o ochronie prywatności (Privacy Act 1988 (Cth)), ustawy o audytorze generalnym (Auditor-General 1997 (Cth)) lub ustawy o rzeczniku praw obywatelskich (Ombudsman Act 1976 (Cth)). Jeśli przyszłe zmiany w prawie australijskim, o których Australia poinformuje na mocy art. 6, poszerzą zakres danych PNR pochodzących z UE, które muszą być przedmiotem przetwarzania zgodnie z art. 5 ust. 3, UE może powołać się na przepisy art. 10 i 13.
   Artykuł 6
   Informacje o ustawodawstwie dotyczącym Umowy
   Służba celna informuje UE o przyjęciu wszelkich australijskich przepisów bezpośrednio związanych z ochroną danych PNR pochodzących z UE zgodnie z niniejszą Umową.
   Artykuł 7
   Ochrona danych osobowych osób fizycznych
   1.   Australia zapewnia system dostępny dla osób fizycznych niezależnie od ich obywatelstwa lub państwa pobytu, dzięki któremu będą mogły one uzyskać dostęp do własnych informacji osobowych i ich poprawienia. Zabezpieczenia obowiązujące dla danych PNR pochodzących z UE i przechowywanych przez agencje rządu Australii na mocy ustawy o prywatności 1988 (Cth) mają zastosowanie bez względu na obywatelstwo lub państwo pobytu osoby fizycznej.
   2.   Służba celna przetwarza otrzymane dane PNR pochodzące z UE i traktuje osoby fizyczne, których dotyczy takie przetwarzanie, w sposób ściśle zgodny z normami dotyczącymi ochrony danych określonymi w niniejszej umowie i australijskimi przepisami prawnymi mającymi zastosowanie, bez dyskryminacji, w szczególności na podstawie obywatelstwa lub państwa pobytu.
   Artykuł 8
   Informowanie osób fizycznych i opinii publicznej
   Służba celna udostępnia opinii publicznej, w tym podróżującym, informacje dotyczące przetwarzania danych PNR, w tym ogólne informacje o tym, jaki organ i w jakim celu będzie się zajmował gromadzeniem danych, jakiego typu ochrona będzie zapewniona danym, w jaki sposób i w jakim zakresie dane mogą być ujawniane, z jakich procedur odszkodowawczych będzie można skorzystać oraz informacje kontaktowe dla osób pragnących zadać pytanie lub zgłosić wątpliwość.
   Artykuł 9
   Wspólny przegląd wykonania
   Australia i UE okresowo dokonują przeglądu wykonania niniejszej Umowy, w tym ochrony danych i gwarancji bezpieczeństwa danych, z myślą o wzajemnym zapewnieniu skutecznego wykonania niniejszej umowy. Podczas przeglądu UE jest reprezentowana przez dyrektora generalnego ds. sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa Komisji Europejskiej, przy udziale przedstawicieli organów odpowiedzialnych za ochronę danych i organów ścigania, natomiast Australia jest reprezentowana przez wysokiej rangi przedstawiciela rządu tego państwa lub innego wysokiego urzędnika, odpowiednio do okoliczności, lub urzędnika, który może zostać przez nich wspólnie wyznaczony. UE i Australia wspólnie określą szczegółowe metody dokonywania przeglądów.
   Artykuł 10
   Rozstrzyganie sporów
   Wszelkie spory wynikłe na mocy niniejszej Umowy między stronami dotyczące jej interpretacji, zastosowania lub wykonania są rozstrzygane na drodze konsultacji lub negocjacji między stronami; nie będą one przekazywane żadnej stronie trzeciej lub do sądu w celu rozstrzygnięcia.
   Artykuł 11
   Zmiany i przegląd Umowy
   1.   Strony mogą wyrazić pisemną zgodę na dokonanie zmian do niniejszej Umowy. Zmiana wchodzi w życie dopiero, gdy strony spełnią wszelkie niezbędne wymogi wewnętrzne, a następnie w dniu, który zostanie uzgodniony przez strony.
   2.   Strony mogą rozpocząć przegląd warunków Umowy cztery lata po jej podpisaniu. Niezależnie od tego okresu, jeżeli system danych PNR był wdrażany w Unii Europejskiej, niniejsza Umowa zostaje poddana przeglądowi, jeżeli i w momencie, gdy taki przegląd ułatwiłby działanie systemu danych PNR Unii Europejskiej lub wykonanie niniejszej Umowy.
   3.   W przypadku przeglądu Australia dokłada wszelkich starań, aby ułatwić działanie systemu danych PNR Unii Europejskiej.
   Artykuł 12
   Zawieszenie przepływu danych
   1.   Właściwe organy w państwach członkowskich UE mogą skorzystać z przysługujących im uprawnień do zawieszenia przepływu danych do służby celnej w celu ochrony osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania ich danych osobowych, w przypadku gdy istnieje znaczne prawdopodobieństwo, że normy ochrony określone w niniejszej Umowie są naruszane, gdy istnieją uzasadnione podstawy, by sądzić, że służba celna nie podejmuje lub nie podejmie w odpowiednim czasie stosownych działań w celu uregulowania przedmiotowego problemu, a dalsze przekazywanie danych spowodowałoby bezpośrednie zagrożenie poważną szkodą dla osób, których dane dotyczą.
   2.   Właściwe organy państw członkowskich UE dokładają uzasadnionych dla danych okoliczności starań, aby powiadomić służbę celną i dać jej możliwość reakcji, zgodnie z poniższym: wszelkie zawieszenia są poprzedzane powiadomieniem udzielającym wystarczającego czasu, aby służba celna i odpowiednie właściwe organy państw członkowskich UE dołożyły starań do rozwiązania kwestii; UE przekazuje Australii informacje o wszelkim takim rozwiązaniu kwestii. Wszelkie decyzje o powoływaniu się na uprawnienia przyznane na mocy niniejszego artykułu są przekazywane Australii przez UE.
   3.   Wszelkie zawieszenia kończą się, gdy tylko zagwarantowane zostaną normy ochrony satysfakcjonujące Australię i odpowiednie właściwe organy państw członkowskich UE, a Australia powiadomi o tym odpowiednio UE.
   Artykuł 13
   Wypowiedzenie umowy
   1.   Każda ze Stron może w każdej chwili wypowiedzieć niniejszą Umowę poprzez powiadomienie kanałami dyplomatycznymi. Wypowiedzenie staje się skuteczne dziewięćdziesiąt (90) dni od dnia powiadomienia o nim drugiej Strony.
   2.   Niezależnie od wypowiedzenia niniejszej Umowy, wszelkie dane PNR pochodzące z UE będące w posiadaniu organów australijskich na mocy niniejszej Umowy są w dalszym ciągu przetwarzane zgodnie z normami ochrony danych określonymi w niniejszej Umowie.
   3.   Niniejsza umowa i wszelkie wynikające z niej zobowiązania, oprócz zobowiązania, o którym mowa w art. 13 ust. 2, wygasają i przestają obowiązywać siedem lat po dniu podpisania, o ile Strony wspólnie nie uzgodnią zastąpienia niniejszej Umowy.
   Artykuł 14
   Brak uchylania prawa
   Niniejsza Umowa nie uchyla prawa Australii lub Unii Europejskiej, lub jej państw członkowskich. Niniejsza Umowa nie tworzy ani nie przyznaje żadnego prawa ani korzyści żadnym osobom lub podmiotom, prywatnym lub publicznym, ani żadnego środka zaradczego innego niż wyraźnie określony w niniejszej Umowie.
   Artykuł 15
   Wejście w życie, tymczasowe stosowanie, wersje językowe
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomiły się nawzajem o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur do tego celu.
   2.   Niniejszą Umowę stosuje się tymczasowo od dnia jej podpisania.
   3.   Sporządzono w Brukseli, dnia trzydziestego czerwca 2008 roku w dwóch egzemplarzach w języku angielskim. Umowa zostaje również sporządzona w językach: bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, a Strony zatwierdzą te wersje językowe przez wymianę not dyplomatycznych. Po zatwierdzeniu wersje w tych językach są jednakowo autentyczne.

         W IMIENIU UNII EUROPEJSKIEJ

         W IMIENIU AUSTRALII

   ZAŁĄCZNIK
   Przetwarzanie przez Australię danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) pochodzących z UE

               1.

               Służba celna wymaga danych PNR pochodzących z UE jedynie w odniesieniu do tych pasażerów, którzy podróżują do lub z Australii lub z międzylądowaniem na jej terenie. Obejmuje to pasażerów, którzy przesiadają się w Australii z wizą lub bez niej. Dane PNR pochodzące z UE, do których ma dostęp służba celna, zawierają wszelkie dane PNR, w których trasa podróży pasażera lub normalna trasa konkretnego lotu wskazuje, że cel podróży lub przystanek w jej trakcie znajdują się na terenie Australii.

         Ujawnianie danych PNR pochodzących z UE
   Ujawnianie rządowi Australii

               2.

               Służba celna ujawnia dane PNR pochodzące z UE jedynie do celów wymienionych w art. 5 ust. 1 niniejszej Umowy na terenie Australii departamentom i agencjom rządu australijskiego wymienionym w wykazie do niniejszego załącznika, których funkcje są bezpośrednio związane z art. 5 niniejszej Umowy.

               3.

               Wykaz, o którym mowa wyżej, może być zmieniany na drodze wymiany not dyplomatycznych między Stronami w celu objęcia nim:

                           (i)

                           wszelkich departamentów lub agencji będących następcami tych wymienionych już w wykazie; oraz

                           (ii)

                           wszelkich nowych departamentów lub agencji utworzonych po wejściu w życie niniejszej Umowy,

                     których funkcje są bezpośrednio związane z art. 5 ust. 1 niniejszej Umowy.

               4.

               Dane PNR pochodzące z UE są ujawniane organom wymienionym w wykazie jedynie w przypadkach, gdy jest to niezbędne, i w odpowiedzi na pisemny wniosek oraz na zasadach indywidualnych. Zgodnie z ust. 7 i 8 służba celna ujawnia dane PNR pochodzące z UE jedynie po dokonaniu oceny stosowności konkretnego wniosku do celów niniejszej Umowy. Służba celna zachowuje rejestr takich ujawnień.

               5.

               Służba celna nie ujawnia żadnych zbiorczych danych PNR pochodzących z UE organom wymienionym w wykazie, oprócz danych PNR pochodzących z UE, które zostały przetworzone w celu zachowania anonimowości w taki sposób, że nie jest już możliwe zidentyfikowanie osoby, której dane dotyczą. Takie anonimowe dane są przetwarzane przez organy wymienione w wykazie jedynie do celów sporządzania statystyk, pogłębionych analiz i analiz trendów, studiów obserwacyjnych i tworzenia profilów związanych z celami wymienionymi w art. 5 ust. 1 niniejszej Umowy. W żadnym przypadku służba celna nie ujawnia zbiorczo organom wymienionym w wykazie następujących danych PNR pochodzących z UE:

                           (iv)

                           imienia lub imion i nazwiska lub nazwisk;

                           (vi)

                           innych nazwisk zawartych w danych PNR, w tym liczby podróżnych wynikającej z PNR;

                           (vii)

                           wszelkich dostępnych danych kontaktowych (w tym informacji na temat jednostki, która stworzyła dane);

                           (xvii)

                           ogólnych uwag obejmujących inne informacje dodatkowe (OSI), informacje o usługach specjalnych (SSI) i o prośby o usługi specjalne (SSR), w zakresie, w jakim zawierają one informacje, dzięki którym można zidentyfikować osobę fizyczną; oraz

                           (xviii)

                           wszelkich zgromadzonych danych będących rezultatem zaawansowanego przetwarzania informacji o pasażerach (APP) i zaawansowanych informacji o pasażerach (API).

         Ujawnianie rządom państw trzecich

               6.

               Służba celna ujawnia dane PNR pochodzące z UE jedynie tym organom rządów konkretnych państw trzecich, których funkcje są bezpośrednio związane z celami ustanowionymi w art. 5 ust. 1 niniejszej Umowy. Wszelkie ujawnienie musi być dokonywane po indywidualnej analizie każdego z przypadków i w razie konieczności do celów zapobiegania przestępstwom wymienionym w art. 5 ust. 1 i walki z nimi. Służba celna zachowuje rejestr takich ujawnień.

         Ujawnianie – Ustawa o administracji celnej 1985 (Cth)

               7.

               Wszelkie ujawnienia na mocy ustępów 2–6 są także zgodne z sekcją 16 ustawy o administracji celnej 1985 (Cth) oraz ustawy o prywatności 1988 (Cth), które łącznie stanowią, że osoba, organ lub agencja, którym ujawniane są informacje o osobach, nie wykorzystują ani nie ujawniają tych informacji do celów innych niż cel, do którego informacje zostały udzielone tej osobie, organowi lub agencji.

               8.

               Ujawniając dane PNR pochodzące z UE organom rządu Australii lub krajów trzecich zgodnie z sekcją 16 ustawy o administracji celnej 1985 (Cth) służba celna – co jest warunkiem ujawnienia – wyraźnie przekaże odbiorcy danych, że:

                           (i)

                           dane PNR pochodzące z UE nie mogą być dalej ujawniane bez zgody służby celnej, a zgoda ta nie zostanie przez nią udzielona do celów innych niż te wymienione w art. 5 ust. 1 niniejszej Umowy lub – w przypadku organów rządu Australii – zgodnych z art. 5 ust. 2 lub 3 niniejszej Umowy;

                           (ii)

                           odbiorca musi traktować takie dane PNR pochodzące z UE jako szczególnie chronione z uwagi na egzekwowanie prawa i poufne informacje o osobie, której dotyczą;

                           (iii)

                           odbiorca – poza wyjątkowymi okolicznościami, gdy zagrożone jest życie lub bezpieczeństwo fizyczne osoby, której dane dotyczą, lub innych osób – musi do danych PNR pochodzących z UE stosować normy ochrony danych równoważne normom ustanowionym w niniejszej Umowie, w tym normy odnoszące się do okresu zatrzymywania danych.

         Rodzaje gromadzonych informacji

               9.

               Rodzaje gromadzonych danych PNR pochodzących z UE

                           (i)

                           kod lokalizacji danych PNR;

                           (ii)

                           data rezerwacji/wystawienia biletu;

                           (iii)

                           data(-y) planowanej podróży;

                           (iv)

                           imię (imiona) i nazwisko(-a);

                           (v)

                           dostępne informacje dotyczące programów dla stałych klientów (frequent flier) i dotyczące korzyści (np. darmowe bilety, zamiana klasy biletu na wyższą itd.);

                           (vi)

                           inne nazwiska podane w danych PNR, w tym liczba podróżnych wynikająca z danych PNR;

                           (vii)

                           wszelkie dostępne informacje kontaktowe (w tym informacji na temat jednostki, która stworzyła dane);

                           (viii)

                           wszelkie dostępne informacje o płatnościach/fakturowaniu (z wyjątkiem innych szczegółów transakcji dotyczących karty kredytowej lub konta i niepowiązanych z transakcją dotyczącą podróży);

                           (ix)

                           trasa podróży dla określonych danych PNR;

                           (x)

                           biuro podróży/agent biura podróży;

                           (xi)

                           informacje o systemie code share;

                           (xii)

                           informacje podzielone/rozdzielone;

                           (xiii)

                           status podróżny (travel status) pasażera (w tym potwierdzenia i zgłoszenie do odprawy);

                           (xiv)

                           informacje o biletach, w tym numer biletu, informacja o biletach w jedną stronę i ATFQ (Automated Ticket Fare Quote);

                           (xv)

                           wszelkie informacje o bagażu;

                           (xvi)

                           informacje o miejscu, w tym numer miejsca w samolocie;

                           (xvii)

                           uwagi ogólne, w tym inne informacje dodatkowe (OSI), informacje o usługach specjalnych (SSI) i o prośbach o usługi specjalne (SSR);

                           (xviii)

                           wszelkie zgromadzone dane będące rezultatem zaawansowanego przetwarzania informacji o pasażerach (APP) i zaawansowane informacje o pasażerach (API);

                           (xix)

                           wszelkie dotychczasowe zmiany danych PNR wymienionych w ppkt (i)–(xviii).

               10.

               Dane PNR mogą zawierać czasami pewne szczególnie chronione dane, zwłaszcza dane ujawniające pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub filozoficzne, członkostwo w związkach zawodowych oraz dane dotyczące zdrowia lub życia seksualnego danej osoby („szczególnie chronione dane PNR pochodzące z UE”). Służba celna filtruje wszelkie takie szczególnie chronione dane pochodzące z UE i usuwa je w całości bez dalszego przetwarzania.

         Przekazywanie danych PNR pochodzących z UE

               11.

               Służba celna współpracuje z poszczególnymi przewoźnikami lotniczymi w celu zapewnienia, aby wymagania dotyczące przekazywania danych PNR pochodzących z UE były rozsądne i proporcjonalne, a także zgodne z potrzebą zapewnienia terminowości, dokładności i kompletności danych PNR pochodzących z UE.
               W normalnych warunkach służba celna wymaga wstępnego przekazania danych PNR pochodzących z UE na 72 godziny przed planowanym wylotem i wymaga maksymalnie tylko pięciu standardowych transmisji danych PNR pochodzących z UE w odniesieniu do konkretnego lotu. Niezależnie od tych 72-godzinnych ram służba celna może dodatkowo zwrócić się z prośbą o doraźne transmisje danych, gdy jest to konieczne, aby zareagować na konkretne zagrożenia dotyczące lotu lub grupy lotów, trasy przelotu lub innych okoliczności związanych z celami określonymi w art. 5 ust. 1 niniejszej Umowy. Przy wykonywaniu swoich uprawnień służba celna będzie działać rozważnie i proporcjonalnie.

         Zatrzymywanie danych

               12.

               Służba celna zatrzymuje dane PNR pochodzące z UE nie dłużej niż 3,5 roku od dnia otrzymania przez nią danych PNR, po czym dane mogą być zarchiwizowane na kolejne dwa lata. Dostęp do zarchiwizowanych danych PNR jest możliwy jedynie na zasadach indywidualnych do celów dochodzenia.

               13.

               Niezależnie od ust. 12 wszelkie dane PNR pochodzące z UE przetworzone przez służbę celną w celu zachowania ich anonimowości nie muszą być archiwizowane, ale w żadnym wypadku nie są zatrzymywane przez służbę celną lub inne agencje dłużej niż 5,5 roku od dnia otrzymania danych PNR przez służbę celną.

               14.

               Służba celna – poza przypadkami, o których mówi ust. 15 – usuwa dane PNR pochodzące z UE na koniec tego okresu.

               15.

               Dane odnoszące się do trwających postępowań sądowych lub dochodzeń kryminalnych mogą być zatrzymywane do czasu zakończenia tych postępowań lub dochodzeń. Kwestia zatrzymywania danych będzie brana pod uwagę jako część przeglądu przeprowadzanego na mocy art. 11 niniejszej Umowy.

         Dostęp i skargi
   Ochrona prywatności

               16.

               Ustawa o ochronie prywatności 1988 (Cth) (zwana dalej „ustawą o ochronie prywatności”) reguluje gromadzenie, użytkowanie, przechowywanie, ujawnianie, bezpieczeństwo i dostęp oraz zmiany informacji osobowych posiadanych przez większość departamentów i agencji australijskiego rządu. Służba celna podlega ustawie o ochronie prywatności i jest zobowiązana do obchodzenia się z danymi PNR pochodzącymi z UE zgodnie z ustawą o ochronie prywatności.

         Ujawnianie danych i informacji PNR

               17.

               Dane PNR dostarczane przez osobę fizyczną lub w jej imieniu muszą zostać ujawnione tej osobie fizycznej zgodnie z ustawą o prywatności i ustawą o swobodzie informacji 1982 (Cth) na jej żądanie. Służba celna nie może ujawnić danych PNR opinii publicznej, z wyjątkiem osoby, której dotyczą te dane, lub jej pełnomocników zgodnie z australijskimi przepisami. Wnioski dotyczące dostępu do informacji osobowych – dostarczonych przez wnioskodawcę i zawartych w danych PNR – mogą być przedkładane służbie celnej.

         Środki służące ochronie danych – Ustawa o ochronie prywatności 1988 (Cth)

               18.

               Wszelkie informacje osobowe zatrzymywane przez służbę celną, które są „informacjami osobowymi” w rozumieniu i do celów ustawy o prywatności, muszą – dla ochrony takich informacji – spełniać wymogi ustawy o prywatności. Służba celna musi dysponować informacjami PNR zgodnie z ustawą o prywatności, w szczególności w odniesieniu do gromadzenia, wykorzystania, przechowywania, bezpieczeństwa, dostępu oraz zmiany i ujawnienia wszelkich takich danych.

               19.

               Skargi składane przez osoby fizyczne, dotyczące obchodzenia się z ich danymi PNR, mogą być kierowane bezpośrednio do służby celnej, a następnie – zgodnie z ustawą o prywatności – do komisarza ds. ochrony prywatności.

         Środki służące ochronie danych – kontrole dotyczące prywatności

               20.

               Australijski niezależny komisarz ds. ochrony prywatności może sprawdzać, czy agencje stosują się do ustawy o ochronie prywatności oraz monitorować i sprawdzać, w jakim zakresie służba celna stosuje się do ustawy o ochronie prywatności.

               21.

               Na mocy ustawy o ochronie prywatności służba celna poczyniła przygotowania, aby urząd komisarza ds. ochrony prywatności mógł podejmować regularne i formalne kontrole wszelkich aspektów korzystania przez służbę celną z danych PNR pochodzących z UE oraz trybów i procedur obchodzenia się z tymi danymi i uzyskiwania dostępu do nich. Dodatkowo służba celna posługuje się swoim własnym wewnętrznym programem kontrolnym, którego celem jest zapewnienie jak najwyższych poziomów ochrony informacji o pasażerach i danych PNR pochodzących z UE.

         Środki dotyczące ochrony danych – Ustawa o swobodzie informacji 1982 (Cth)

               22.

               Służba celna podlega ustawie o swobodzie informacji, która nakłada na służbę celną obowiązek udostępnienia dokumentów wszelkim osobom, które się o to zwracają, z zastrzeżeniem wyjątków i wyłączeń ujętych w ustawie o swobodzie informacji. Ustawa ta wymaga, by decyzje dotyczące wyłączeń były podejmowane indywidualnie dla każdego przypadku. W ustawie tej wymienione są wyłączenia mające na celu ochronę informacji szczególnie chronionych przed ujawnieniem, w tym wyłączenia dotyczące dokumentów wpływających na bezpieczeństwo narodowe, obronność, stosunki międzynarodowe, ściganie przestępstw, ochronę bezpieczeństwa publicznego i prywatności osób. Służba celna informuje UE o wszelkich decyzjach odnoszących się do ujawnienia opinii publicznej danych PNR pochodzących z UE podjętych na mocy ustawy o swobodzie informacji w terminie jednego miesiąca od podjęcia takiej decyzji.

               23.

               Wnioski dotyczące sprostowania danych PNR zawartych w bazie danych służby celnej mogą być kierowane do niej zgodnie z ustawą o swobodzie informacji lub ustawą o ochronie prywatności.

         Inne środki ochronne – Ustawa o rzeczniku praw obywatelskich 1976 (Cth)

               24.

               Na mocy ustawy o rzeczniku praw obywatelskich 1976 (Cth) pasażerowie lotniczy mają prawo złożenia do rzecznika praw obywatelskich skargi dotyczącej tego, jak zostali potraktowani przez służbę celną podczas przekraczania granicy.

         Środki ochronne stosowane przez służbę celną wobec danych PNR

               25.

               Służba celna nadal dysponuje następującymi środkami ochrony danych:

                           (i)

                           dostęp do danych PNR ma jedynie niewielka liczba urzędników służby celnej, którzy – na mocy ustawy o służbie celnej 1901 (Cth) – posiadają specjalne upoważnienie dyrektora generalnego służby celnej do celów przetwarzania danych PNR; oraz

                           (ii)

                           dysponuje kompleksowym systemem fizycznej i elektronicznej ochrony dla danych PNR – mianowicie systemem komputerowym i siecią komputerową, które:

                                       a)

                                       wydzielają dane PNR z ogólnego środowiska danych posiadanych przez służbę celną i są odrębne od innych systemów i sieci informatycznych służb celnych;

                                       b)

                                       znajdują się w bezpiecznej strefie budynków australijskiej służby celnej, do której dostęp jest ograniczony; oraz

                                       c)

                                       wymagają bezpiecznych, kilkupoziomowych procedur logowania umożliwiających dostęp do danych PNR.

         Wykonanie

               26.

               W przypadkach naruszenia australijskich przepisów o ochronie prywatności i bezprawnego ujawnienia informacji na mocy prawa australijskiego dostępne są środki egzekwowania prawa administracyjnego, cywilnego i karnego, w tym prawo dostępu do administracyjnych lub sądowych środków zaradczych przysługujące każdej osobie, której dane dotyczą. Na przykład ustawa o przestępczości 1914 (Cth), ustawa o służbie publicznej 1999 (Cth), ustawa o administracji celnej 1985 (Cth), ustawa o australijskiej policji federalnej 1979 (Cth) oraz wewnętrzne kodeksy dyscyplinarne obowiązujące w agencjach wymienionych w wykazie poniżej przewidują – w przypadku naruszenia powyższych przepisów – sankcje do kary więzienia włącznie.

         Współpraca

               27.

               W celu wzmocnienia współpracy policyjnej i sądowej służba celna sprzyja przekazywaniu przez właściwe organy rządu australijskiego informacji analitycznych wynikających z danych PNR organom policyjnym i sądowym w państwach członkowskich UE i w stosownych przypadkach Europolowi i Eurojustowi; przekazanie danych może nastąpić po uprzedniej ocenie stosowności środków ochrony danych stosowanych w obrębie jurysdykcji UE.

         Wykaz do załącznika
   Do celów ust. 2 niniejszego załącznika wyszczególnia się – w porządku alfabetycznym – następujące organy:

               1)

               Australijska Komisja ds. Przestępczości (Australian Crime Commission);

               2)

               Australijska Organizacja Bezpieczeństwa Wywiadowczego (Australian Security Intelligence Organisation);

               3)

               Australijska Policja Federalna (Australian Federal Police);

               4)

               Departament Imigracji i Obywatelstwa (Department of Immigration and Citizenship); oraz

               5)

               Dyrektor Prokuratury Publicznej Związku Australijskiego (Commonwealth Director of Public Prosecutions).


title: 2011/194/UE: Decyzja Rady z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia Porozumienia genewskiego w sprawie handlu bananami pomiędzy Unią Europejską a Brazylią, Ekwadorem, Gwatemalą, Hondurasem, Kolumbią, Kostaryką, Meksykiem, Nikaraguą, Panamą, Peru i Wenezuelą oraz Porozumienia w sprawie handlu bananami pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki

text:
               4.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/66

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 marca 2011 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia genewskiego w sprawie handlu bananami pomiędzy Unią Europejską a Brazylią, Ekwadorem, Gwatemalą, Hondurasem, Kolumbią, Kostaryką, Meksykiem, Nikaraguą, Panamą, Peru i Wenezuelą oraz Porozumienia w sprawie handlu bananami pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki
   (2011/194/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 2010/314/UE (1) odpowiednio w dniach 31 maja 2010 r. i 8 czerwca 2010 r. podpisano w imieniu Unii Porozumienie genewskie w sprawie handlu bananami pomiędzy Unią Europejską a Brazylią, Ekwadorem, Gwatemalą, Hondurasem, Kolumbią, Kostaryką, Meksykiem, Nikaraguą, Panamą, Peru i Wenezuelą oraz Porozumienie w sprawie handlu bananami pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, z zastrzeżeniem ich zawarcia w późniejszym terminie.

               (2)

               Obydwa porozumienia powinny zostać zatwierdzone,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się następujące porozumienia:

               a)

               Porozumienie genewskie w sprawie handlu bananami pomiędzy Unią Europejską a Brazylią, Ekwadorem, Gwatemalą, Hondurasem, Kolumbią, Kostaryką, Meksykiem, Nikaraguą, Panamą, Peru i Wenezuelą (2) („Porozumienie genewskie”);

               b)

               Porozumienie w sprawie handlu bananami pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki (3) („Porozumienie UE/USA”).

         Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w pkt 8 lit. a) Porozumienia genewskiego oraz w pkt 6 Porozumienia UE/USA, o zgodzie Unii na obowiązywanie tych porozumień.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli z dnia 7 marca 2011 r.

            W imieniu Rady

         CZOMBA S.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 141 z 9.6.2010, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 141 z 9.6.2010, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 141 z 9.6.2010, s. 6.


title: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie zawarcia Drugiego protokołu dodatkowego do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Bułgarii z drugiej strony oraz do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Węgla i Stali z jednej strony a Republiką Bułgarii z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

31994D0981

Dziennik Urzędowy L 378 , 31/12/1994 P. 0001 - 0004 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 37 P. 0290  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 37 P. 0290

		Decyzja Radyz dnia 22 grudnia 1994 r.w sprawie zawarcia Drugiego protokołu dodatkowego do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Bułgarii z drugiej strony oraz do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Węgla i Stali z jednej strony a Republiką Bułgarii z drugiej strony(94/981/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 w połączeniu z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z posiedzenia, które odbyło się w Essen w dniach 9 i 10 grudnia 1994 r.,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnot Drugi protokół dodatkowy do Umowy przejściowej [1] w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem do Układu Europejskiego z Republiką Bułgarii;niezbędne jest zatwierdzenie Drugiego protokołu dodatkowego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Drugi Protokół dodatkowy do Układu Europejskiego między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Bułgarii z drugiej strony oraz do Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Europejską Wspólnotą Węgla i Stali z jednej strony a Republiką Bułgarii z drugiej strony.Tekst Drugiego Protokołu dodatkowego, załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przepisy odnoszące się do stosowania art. 3 Drugiego protokołu dodatkowego dotyczącego produktów rolnych objętych załącznikiem II do Traktatu i będących przedmiotem, w ramach wspólnej organizacji rynku, systemu opłat lub należności celnych i dotyczącego produktów objętych kodami CN 07119040, 20031020 i 20031030, przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 26 rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych [2] lub w odpowiednich przepisach innych rozporządzeń ustanawiających wspólną organizację rynków rolnych. W przypadku gdy stosowanie Układu wymaga ścisłej współpracy z Bułgarią, Komisja może podjąć wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia takiej współpracy.Artykuł 3Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Drugiego protokołu dodatkowego w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 8 Drugiego protokołu dodatkowego w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 1994 r.W imieniu RadyH. SeehoferPrzewodniczący[1] Dz.U. L 323 z 23.12.1993, str. 2.[2] Dz.U. L 148 z 28.6.1968, str. 13. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1880/94 (Dz.U. L 197 z 30.7.1994, str. 21).--------------------------------------------------


title: Decyzja Zarządu Europolu z dnia 4 czerwca 2009 r. dotycząca warunków związanych z przetwarzaniem danych zgodnie z art. 10 ust. 4 decyzji o Europolu

text:
               29.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 348/1

      DECYZJA ZARZĄDU EUROPOLU

   z dnia 4 czerwca 2009 r.
   dotycząca warunków związanych z przetwarzaniem danych zgodnie z art. 10 ust. 4 decyzji o Europolu
   (2009/1010/WSiSW)
   ZARZĄD EUROPOLU,
   uwzględniając decyzję Rady ustanawiającą Europejski Urząd Policji (EUROPOL) z dnia 6 kwietnia 2009 r. (1) (zwaną dalej „decyzją o Europolu”), w szczególności jej art. 10 ust. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zarząd, działając na wniosek dyrektora i po konsultacji ze wspólnym organem nadzorczym, określa warunki związane z przetwarzaniem danych do celów określenia, czy dane takie są przydatne do zadań Europolu i czy mogą zostać włączone do jego systemu informacyjnego, w szczególności w odniesieniu do dostępu do danych i ich wykorzystywania, a także granic czasowych przechowywania i usuwania danych.

               (2)

               Zarząd, przyjmując niniejszą decyzję, uwzględnia postanowienia Konwencji Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych z dnia 28 stycznia 1981 r. oraz zasady zawarte w zaleceniu nr R(87)15 Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 17 września 1987 r. w sprawie wykorzystania danych osobowych przez policję.

               (3)

               Decyzja Zarządu jest przedstawiana Radzie do zatwierdzenia,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji:

               a)

               „dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej: osoba możliwa do zidentyfikowania to osoba, której tożsamość można ustalić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na numer identyfikacyjny lub jeden lub więcej szczególnych czynników określających jej tożsamością fizyczną, fizjologiczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową czy społeczną;

               b)

               „przetwarzanie danych osobowych” oznacza każdą operację lub zestaw operacji dokonywanych na danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub inny, takich jak gromadzenie, rejestracja, porządkowanie, przechowywanie, adaptacja lub modyfikacja, odzyskiwanie, konsultowanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przekazanie, rozpowszechnianie lub udostępnianie w inny sposób, układanie lub kompilowanie, blokowanie, usuwanie lub niszczenie;

               c)

               „systemy przetwarzania informacji” oznaczają system informacyjny Europolu, pliki robocze do celów analizy oraz inne systemy do przetwarzania danych osobowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 decyzji o Europolu;

               d)

               „system informacyjny” oznacza system, o którym mowa w art. 11 ust. 1 decyzji o Europolu;

               e)

               „plik roboczy do celów analizy” oznacza plik otwarty do celów analizy, o którym mowa w art. 14 decyzji o Europolu;

               f)

               „organy UE” oznaczają instytucje, organy, biura i agencje ustanowione Traktatem o Unii Europejskiej oraz traktatami ustanawiającymi Wspólnoty Europejskie lub na ich podstawie, o których mowa w art. 22 ust. 1 decyzji o Europolu;

               g)

               „osoby trzecie” oznaczają państwa trzecie i organizacje, o których mowa w art. 23 ust.1 decyzji o Europolu;

               h)

               „należycie upoważnieni pracownicy Europolu” oznaczają pracowników mianowanych przez dyrektora do celów przetwarzania danych osobowych zgodnie z niniejszą decyzją.

         Artykuł 2
   Zakres
   Niniejsza decyzja ma zastosowanie do danych osobowych przekazywanych do Europolu w celu ustalenia, czy dane takie są przydatne do jego zadań i czy mogą zostać włączone do jego systemu informacyjnego, z wyjątkiem:

               a)

               danych osobowych wprowadzonych do systemu informacyjnego zgodnie z art. 13 ust. 1 decyzji o Europolu;

               b)

               danych osobowych przekazywanych przez państwo członkowskie, organ UE lub osobę trzecią w celu włączenia do określonego pliku roboczego do celów analizy oraz danych osobowych włączonych do pliku roboczego do celów analizy zgodnie z art. 14 decyzji o Europolu;

               c)

               danych osobowych przekazywanych do Europolu w celu włączenia do innego określonego systemu do przetwarzania danych osobowych, o którym mowa w ostatnim zdaniu art. 10 ust. 1 decyzji o Europolu.

         Artykuł 3
   Dostęp i wykorzystanie
   1.   Dostęp do danych osobowych przetwarzanych przez Europol zgodnie z niniejszą decyzją mają wyłącznie należycie upoważnieni pracownicy Europolu.
   2.   Bez uszczerbku dla art. 17 decyzji o Europolu, dane osobowe przetwarzane przez Europol zgodnie z niniejszą decyzją mogą być wykorzystywane wyłącznie do celu określenia, czy dane takie są przydatne do zadań Europolu i czy mogą zostać włączone do jego systemu informacyjnego.
   3.   Jeśli Europol stwierdzi, że określone dane są przydatne do jego zadań i mogą zostać włączone do jego systemu informacyjnego, Europol sugeruje państwu członkowskiemu przekazującemu dane włączenie ich do systemu informacyjnego Europolu zgodnie z art. 13 ust. 1 decyzji o Europolu. W przypadku niezastosowania się państwa członkowskiego do sugestii Europolu, zastosowanie ma art. 5 niniejszej decyzji.
   Artykuł 4
   Zasady dotyczące ochrony danych osobowych i bezpieczeństwa danych
   1.   Przetwarzając dane osobowe zgodnie z niniejszą decyzją, Europol przestrzega zasad dotyczących ochrony danych osobowych i bezpieczeństwa danych, określonych w decyzji o Europolu, a w szczególności w art. 18, 27 i 35, oraz zasad przyjętych w odnośnych przepisach wykonawczych.
   2.   Jeśli Europol decyduje się włączyć takie dane do systemów przetwarzania informacji lub też usunąć je lub zniszczyć, informuje o tym fakcie przekazujące dane państwo członkowskie, organ UE lub osobę trzecią.
   Artykuł 5
   Granice czasowe przechowywania i usuwania danych
   1.   Decyzja o przetwarzaniu danych osobowych zgodnie z art. 3 ust. 2 jest podejmowana w możliwie jak najkrótszym terminie, a w każdym wypadku nie później niż sześć miesięcy po otrzymaniu takich danych przez Europol.
   2.   W przypadku braku takiej decyzji po upływie sześciu miesięcy, przedmiotowe dane osobowe są usuwane lub niszczone, a o fakcie tym informuje się państwo członkowskie, organ UE lub osobę trzecią przekazującą dane.
   Artykuł 6
   Odpowiedzialność
   Europol ponosi odpowiedzialność za zagwarantowanie przestrzegania przepisów art. 3, 4 i 5 niniejszej decyzji.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem wprowadzenia w życie decyzji o Europolu.

      Sporządzono w Hadze dnia 4 czerwca 2009 r.
      Zatwierdzono przez Radę dnia 30 listopada 2009 r.

         S. CLERTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37.


title: 2014/28/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 29 sierpnia 2013 r. określająca środki niezbędne do uzupełnienia całkowitej wartości kapitałowej Europejskiego Banku Centralnego oraz korekty wierzytelności krajowych banków centralnych odpowiadających przekazanym rezerwom walutowym (EBC/2013/26)

text:
               21.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 16/47

      DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

   z dnia 29 sierpnia 2013 r.
   określająca środki niezbędne do uzupełnienia całkowitej wartości kapitałowej Europejskiego Banku Centralnego oraz korekty wierzytelności krajowych banków centralnych odpowiadających przekazanym rezerwom walutowym
   (EBC/2013/26)
   (2014/28/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 30,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja EBC/2013/28 z dnia 29 sierpnia 2013 r. w sprawie procentowego udziału krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (1) wprowadza korektę klucza subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (EBC) (zwanego dalej „kluczem kapitałowym”), zgodnie z art. 29 ust. 3 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”) i określa, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r., nowe wagi przypisane poszczególnym krajowym bankom centralnym (KBC) w skorygowanym kluczu kapitałowym (zwane dalej „wagami klucza kapitałowego”).

               (2)

               W związku z korektą wag klucza kapitałowego i związanymi z nią zmianami udziałów KBC w subskrybowanym kapitale EBC niezbędna jest korekta wierzytelności, które zostały przyznane przez EBC zgodnie z art. 30 ust. 3 Statutu ESBC krajowym bankom centralnym państw członkowskich, których walutą jest euro (zwanym dalej „KBC strefy euro”), i które odpowiadają rezerwom walutowym przekazywanym przez KBC strefy euro na rzecz EBC (zwanych dalej „wierzytelnościami”). KBC strefy euro, których wierzytelności zwiększą się w wyniku podwyższenia przypisanych im wag klucza kapitałowego z dniem 1 stycznia 2014 r., powinny zatem dokonać wyrównawczego przekazania środków na rzecz EBC, natomiast EBC powinien dokonać wyrównawczego przekazania środków na rzecz tych KBC strefy euro, których wierzytelności zmniejszą się w wyniku obniżenia przypisanych im wag klucza kapitałowego.

               (3)

               Zgodnie z realizowanymi przez Statut ESBC ogólnymi zasadami słuszności, równego traktowania i ochrony uzasadnionych oczekiwań KBC strefy euro, których stosunkowy udział w całkowitej wartości kapitałowej EBC w wyniku wskazanej powyżej korekty wzrośnie, również powinny dokonać wyrównawczego przekazania środków na rzecz tych KBC strefy euro, których stosunkowy udział ulegnie zmniejszeniu.

               (4)

               Na potrzeby wyliczenia korekty wartości udziałów poszczególnych KBC strefy euro w całkowitej wartości kapitałowej EBC odpowiednie wagi klucza kapitałowego przypisane poszczególnym KBC strefy euro do dnia 31 grudnia 2013 r. oraz od dnia 1 stycznia 2014 r. powinny zostać wyrażone jako procentowa część całkowitego kapitału EBC subskrybowanego przez wszystkie KBC strefy euro.

               (5)

               Dlatego też niezbędne jest przyjęcie nowej decyzji EBC uchylającej decyzję EBC/2013/15 z dnia 21 czerwca 2013 r. określającą środki niezbędne do uzupełnienia całkowitej wartości kapitałowej Europejskiego Banku Centralnego oraz korekty wierzytelności krajowych banków centralnych odpowiadających przekazanym rezerwom walutowym (2), z zastrzeżeniem obowiązku implementacji wszystkich wymogów wprowadzonych na mocy art. 4 decyzji EBC/2013/15.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 decyzji Rady 2013/387/UE z dnia 9 lipca 2013 r. w sprawie przyjęcia przez Łotwę euro w dniu 1 stycznia 2014 r. (3), przyjętej na mocy art. 140 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Łotwa spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro, a derogacja w stosunku do Łotwy, o której mowa w art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r. (4), zostanie uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Dla celów niniejszej decyzji użyte w niej określenia oznaczają:
   a)   „całkowita wartość kapitałowa”– sumę rezerw kapitałowych EBC, rachunków różnic z wyceny i rezerw celowych równoważnych rezerwom kapitałowym, obliczoną przez EBC na dzień 31 grudnia 2013 r. Rezerwy kapitałowe EBC i równoważne im rezerwy celowe obejmują, bez naruszenia ogólnego znaczenia terminu „całkowita wartość kapitałowa”, ogólny fundusz rezerwowy oraz rezerwę celową na ryzyko kursowe, stopy procentowej, kredytowe i zmian ceny złota;
   b)   „data przekazania”– drugi dzień roboczy następujący po zatwierdzeniu przez Radę Prezesów sprawozdań finansowych EBC za rok obrotowy 2013.
   Artykuł 2
   Uzupełnienie rezerw kapitałowych i rezerw celowych EBC
   1.   KBC strefy euro, którego udział w całkowitej wartości kapitałowej zwiększy się w związku ze wzrostem przypisanej mu od dnia 1 stycznia 2014 r. wagi klucza kapitałowego, przekaże na rzecz EBC w dacie przekazania kwotę określoną zgodnie z ust. 3.
   2.   KBC strefy euro, którego udział w całkowitej wartości kapitałowej zmniejszy się w związku z obniżeniem przypisanej mu od dnia 1 stycznia 2014 r. wagi klucza kapitałowego, otrzyma od EBC w dacie przekazania kwotę określoną zgodnie z ust. 3.
   3.   Najpóźniej w dniu zatwierdzenia przez Radę Prezesów sprawozdań finansowych EBC za rok obrotowy 2013 EBC dokona obliczenia – oraz poinformuje o jego wynikach poszczególne KBC strefy euro – kwot, jakie KBC strefy euro mają przekazać na rzecz EBC w sytuacji, gdy zastosowanie ma ust. 1, lub kwot, jakie KBC strefy euro mają otrzymać od EBC w sytuacji, gdy zastosowanie ma ust. 2. Z uwzględnieniem odpowiednich zaokrągleń, przekazywane lub otrzymywane kwoty oblicza się jako iloczyn całkowitej wartości kapitałowej oraz wyrażonej w liczbach bezwzględnych różnicy pomiędzy wagą klucza kapitałowego przypisaną danemu KBC strefy euro w dniu 31 grudnia 2013 r. a wagą klucza kapitałowego tego KBC obowiązującą od dnia 1 stycznia 2014 r., dzieląc wynik takiej operacji przez 100.
   4.   Kwota obliczona zgodnie z ust. 3 będzie wymagalna w euro na dzień 1 stycznia 2014 r., ale zostanie faktycznie przekazana w dacie przekazania.
   5.   W dacie przekazania KBC strefy euro lub EBC, zobowiązany do przekazania kwoty ustalonej zgodnie z ust. 1 lub ust. 2, dokona także odrębnie przekazania odsetek naliczonych za okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do daty przekazania, odpowiednio w odniesieniu do każdej z kwot należnych od takiego KBC strefy euro lub od EBC. Podmioty przekazujące i otrzymujące powyższe odsetki będą tożsame z podmiotami przekazującymi i otrzymującymi kwoty, w stosunku do których odsetki te zostały naliczone.
   6.   Jeżeli całkowita wartość kapitałowa jest mniejsza niż zero, kwoty, które mają zostać przekazane lub otrzymane zgodnie z ust. 3 i ust. 5, podlegają rozliczeniu w sposób odwrotny do wskazanego w ust. 3 i ust. 5.
   Artykuł 3
   Korekta wierzytelności równoważnych przekazanym rezerwom walutowym
   1.   Biorąc pod uwagę, że korekta wierzytelności równoważnych przekazanym rezerwom walutowym zostanie w odniesieniu do Latvijas Banka uregulowana odrębną decyzją Rady Prezesów w sprawie opłacenia przez Latvijas Banka kapitału, przekazania aktywów rezerwy walutowej oraz wniesienia wkładu na poczet rezerw kapitałowych i celowych Europejskiego Banku Centralnego, niniejszy artykuł reguluje korektę wierzytelności równoważnych aktywom rezerwy walutowej przekazanym przez inne KBC strefy euro.
   2.   Wierzytelności KBC strefy euro zostaną skorygowane na dzień 1 stycznia 2014 r. zgodnie z odpowiednio skorygowanymi wagami klucza kapitałowego tych KBC. Wartość wierzytelności KBC strefy euro obowiązująca od dnia 1 stycznia 2014 r. jest wskazana w trzeciej kolumnie tabeli zawartej w załączniku do niniejszej decyzji.
   3.   Na mocy niniejszego postanowienia i bez konieczności dokonywania dalszych formalności lub wydawania dalszych aktów przyjmuje się, że w dniu 1 stycznia 2014 r. każdy KBC strefy euro przekazał lub otrzymał wyrażoną w liczbach bezwzględnych wartość wierzytelności (w euro) wskazanej obok nazwy danego KBC w czwartej kolumnie tabeli zawartej w załączniku do niniejszej decyzji, przy czym znak „–” odnosi się do wierzytelności, którą dany KBC strefy euro ma przekazać na rzecz EBC, a znak „+” do wierzytelności, którą EBC ma przekazać na rzecz danego KBC strefy euro.
   4.   W pierwszym dniu operacyjnym transeuropejskiego zautomatyzowanego błyskawicznego systemu rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym („TARGET2”) następującym po 1 stycznia 2014 r. każdy KBC strefy euro przekaże lub otrzyma wyrażoną w liczbach bezwzględnych wartość kwoty (w euro) wskazanej obok nazwy danego KBC w czwartej kolumnie tabeli zawartej w załączniku do niniejszej decyzji, przy czym znak „+” odnosi się do kwoty, którą dany KBC strefy euro przekaże na rzecz EBC, a znak „–” do kwoty, którą EBC przekaże na rzecz danego KBC strefy euro.
   5.   W pierwszym dniu operacyjnym systemu TARGET2 następującym po 1 stycznia 2014 r. KBC strefy euro lub EBC, zobowiązany do przekazania kwoty ustalonej zgodnie z ust. 4, dokona także odrębnie przekazania odsetek naliczonych za okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do daty takiego przekazania od odpowiedniej kwoty należnej od takiego KBC strefy euro lub EBC. Podmioty przekazujące i otrzymujące powyższe odsetki będą tożsame z podmiotami przekazującymi i otrzymującymi kwoty, w stosunku do których odsetki te zostały naliczone.
   Artykuł 4
   Przepisy ogólne
   1.   Odsetki naliczane zgodnie z art. 2 ust. 5 oraz art. 3 ust. 5 oblicza się w oparciu o okresy dzienne, przy użyciu metody naliczania przyjmującej 360-dniowy rok oraz przy zastosowaniu stopy procentowej równej ostatniej dostępnej krańcowej stopie procentowej zastosowanej przez Eurosystem w ofertach przetargowych na podstawowe operacje refinansujące.
   2.   Każde przekazanie środków dokonane zgodnie z art. 2 ust. 1, 2 i 5 oraz art. 3 ust. 4 i 5 zostanie dokonane osobno, za pośrednictwem systemu TARGET2.
   3.   EBC oraz KBC strefy euro zobowiązane do przekazania odpowiednich kwot zgodnie z ust. 2 wydadzą, przy zastosowaniu odpowiednich procedur, instrukcje niezbędne do prawidłowego i terminowego przekazania środków.
   Artykuł 5
   Wejście w życie i utrata mocy obowiązującej
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.
   2.   Z dniem 1 stycznia 2014 r. traci moc decyzja EBC/2013/15. Utrata mocy obowiązującej przez decyzję EBC/2013/15 nie uchybia obowiązkowi spełnienia wszystkich wymogów wprowadzonych zgodnie z jej art. 4.
   3.   Odniesienia do decyzji EBC/2013/15 należy rozumieć jako odniesienia do niniejszej decyzji.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 29 sierpnia 2013 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Zob. s. 53 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (2)  Dz.U. L 187 z 6.7.2013, s. 9.

      (3)  Dz.U. L 195 z 18.7.2013, s. 24.

      (4)  Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowacji oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33).

      ZAŁĄCZNIK

         WIERZYTELNOŚCI RÓWNOWAŻNE PRZEKAZANYM EBC REZERWOM WALUTOWYM

                  (w EUR)

                  KBC strefy euro

                  Wierzytelność odpowiadająca przekazanym EBC rezerwom walutowym, stan na dzień 31 grudnia 2013 r.

                  Wierzytelność odpowiadająca przekazanym EBC rezerwom walutowym, stan od dnia 1 stycznia 2014 r.

                  Kwota przekazywana

                  Nationale Bank van België/Banque nationale de Belgique

                  1 401 024 414,99

                  1 435 910 942,87

                  34 886 527,88

                  Deutsche Bundesbank

                  10 871 789 515,48

                  10 429 623 057,57

                  – 442 166 457,91

                  Eesti Pank

                  103 152 856,50

                  111 729 610,86

                  8 576 754,36

                  Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland

                  643 894 038,51

                  672 637 755,83

                  28 743 717,32

                  Bank of Greece

                  1 129 060 170,31

                  1 178 260 605,79

                  49 200 435,48

                  Banco de España

                  4 782 873 429,96

                  5 123 393 758,49

                  340 520 328,53

                  Banque de France

                  8 190 916 316,35

                  8 216 994 285,69

                  26 077 969,34

                  Banca d’Italia

                  7 218 961 423,55

                  7 134 236 998,72

                  –84 724 424,83

                  Central Bank of Cyprus

                  77 248 740,29

                  87 679 928,02

                  10 431 187,73

                  Latvijas Banka

                  0,00

                  163 479 892,24 (1)

                  163 479 892,24

                  Banque centrale du Luxembourg

                  100 776 863,74

                  117 640 617,24

                  16 863 753,50

                  Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta

                  36 798 912,29

                  37 552 275,85

                  753 363,56

                  De Nederlandsche Bank

                  2 298 512 217,57

                  2 320 070 005,55

                  21 557 787,98

                  Oesterreichische Nationalbank

                  1 122 511 702,45

                  1 137 636 924,67

                  15 125 222,22

                  Banco de Portugal

                  1 022 024 593,93

                  1 010 318 483,25

                  –11 706 110,68

                  Banka Slovenije

                  189 499 910,53

                  200 220 853,48

                  10 720 942,95

                  Národná banka Slovenska

                  398 761 126,72

                  447 671 806,99

                  48 910 680,27

                  Suomen Pankki

                  721 838 191,31

                  728 096 903,95

                  6 258 712,64

                  Razem (2)

                  40 309 644 424,48

                  40 553 154 707,06

                  243 510 282,58

         (1)  Przekazanie nastąpi w terminach wskazanych w decyzji EBC/2013/53 z dnia 31 grudnia 2013 r. w sprawie opłacenia przez Latvijas Banka kapitału, przekazania aktywów rezerwy walutowej oraz wniesienia wkładu na poczet rezerw kapitałowych i celowych Europejskiego Banku Centralnego.

         (2)  W związku z zaokrągleniami wskazane kwoty mogą nie sumować się do kwoty podanej w rubryce „Razem”.