title: 2011/789/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 16 listopada 2011 r. ustanawiająca szczegółowe zasady i procedury stosowania kryteriów kwalifikowania centralnych depozytów papierów wartościowych do korzystania z usług TARGET2-Securities (EBC/2011/20)

text:
               2.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 319/117

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 16 listopada 2011 r.
   ustanawiająca szczegółowe zasady i procedury stosowania kryteriów kwalifikowania centralnych depozytów papierów wartościowych do korzystania z usług TARGET2-Securities
   (EBC/2011/20)
   (2011/789/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 3 ust. 1 i art. 12 ust. 1, a także art. 17, 18 i 22,
   uwzględniając dyrektywę 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów (1), w szczególności art. 10,
   uwzględniając wytyczne Europejskiego Banku Centralnego EBC/2010/2 z dnia 21 kwietnia 2010 r. w sprawie TARGET2-Securities (2), w szczególności art. 4 ust. 2 lit. d) i art. 15,
   uwzględniając decyzję EBC/2009/6 z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie ustanowienia Rady Projektu TARGET2-Securities (TARGET2-Securities Programme Board) (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               art. 15 wytycznych EBC/2010/2 określa kryteria kwalifikowania depozytów papierów wartościowych do korzystania z usług TARGET2-Securities (usług T2S).

               (2)

               Niezbędne jest ustanowienie procedury występowania przez depozyty papierów wartościowych o przyznanie dostępu do usług T2S oraz o wyłączenie stosowania piątego kryterium dostępu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Użyte w niniejszej decyzji określenia oznaczają:
   1)   „raport weryfikacyjny”– pisemną dokumentację, zawierającą: a) raport sporządzony przez odpowiednie właściwe organy, oceniający spełnianie przez depozyt papierów wartościowych drugiego kryterium dostępu; oraz b) własną ocenę depozytu papierów wartościowych spełniania pierwszego, trzeciego, czwartego i piątego kryterium dostępu;
   2)   „bank centralny”– Europejski Bank Centralny, krajowe banki centralne (KBC) państw członkowskich, których walutą jest euro, KBC państw członkowskich, których walutą nie jest euro (zwane dalej „KBC spoza strefy euro”), bank centralny lub odpowiedni właściwy organ z EOG (zwany dalej „bankiem centralnym z EOG”), a także bank centralny lub odpowiedni właściwy organ kraju spoza EOG (zwany dalej „innym bankiem centralnym”), o ile waluta takiego KBC spoza strefy euro, banku centralnego z EOG lub innego banku centralnego została dopuszczona do uczestnictwa zgodnie z art. 18 wytycznych EBC/2010/2;
   3)   „pierwsze kryterium dostępu”– kryterium określone w art. 15 ust. 1 lit. a) wytycznych EBC/2010/2, zgodnie z którym do korzystania z usług T2S uprawnione są depozyty papierów wartościowych, które zostały zgłoszone Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych w trybie art. 10 dyrektywy 98/26/WE lub – w przypadku depozytów papierów wartościowych z krajów nienależących do EOG – działają w oparciu o ramy prawne i regulacyjne odpowiadające ramom prawnym i regulacyjnym obowiązującym w Unii;
   4)   „drugie kryterium dostępu”– kryterium określone w art. 15 ust. 1 lit. b) wytycznych EBC/2010/2, zgodnie z którym do korzystania z usług T2S uprawnione są depozyty papierów wartościowych, które zostały pozytywnie ocenione przez właściwe organy w świetle zaleceń Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych (CESR) dla systemów rozrachunku papierów wartościowych (zwanych dalej „zaleceniami ESBC/CESR”) (4);
   5)   „trzecie kryterium dostępu”– kryterium określone w art. 15 ust. 1 lit. c) wytycznych EBC/2010/2, zgodnie z którym do korzystania z usług T2S uprawnione są depozyty papierów wartościowych, które udostępniają na żądanie innym depozytom papierów wartościowych w T2S papiery wartościowe/kody ISIN, w odniesieniu do których pełnią rolę depozytu macierzystego emitenta (issuer CSD) lub depozytu pośredniczącego (technical issuer CSD);
   6)   „czwarte kryterium dostępu”– kryterium określone w art. 15 ust. 1 lit. d) wytycznych EBC/2010/2, zgodnie z którym do korzystania z usług T2S uprawnione są depozyty papierów wartościowych, które zobowiążą się do oferowania innym depozytom papierów wartościowych w T2S podstawowych usług depozytowych na niedyskryminacyjnych zasadach;
   7)   „piąte kryterium dostępu”– kryterium określone w art. 15 ust. 1 lit. e) wytycznych EBC/2010/2, zgodnie z którym do korzystania z usług T2S uprawnione są depozyty papierów wartościowych, które zobowiążą się wobec innych depozytów papierów wartościowych w T2S do przeprowadzania rozrachunku w pieniądzu banku centralnego w T2S, o ile dana waluta jest dostępna w T2S;
   8)   „odpowiednie właściwe organy”– banki centralne i organy regulacyjne, które mają kompetencje w zakresie nadzoru systemowego lub ostrożnościowego nad danym depozytem papierów wartościowych oraz są odpowiedzialne za ocenianie depozytów papierów wartościowych w świetle mających zastosowanie uznanych standardów;
   9)   „podmiot przyłączony bezpośrednio”– podmiot T2S posiadający instalacje techniczne umożliwiające uzyskanie dostępu do T2S i korzystanie z usług rozrachunku papierów wartościowych bez potrzeby korzystania z depozytu papierów wartościowych jako interfejsu technicznego;
   10)   „podmiot T2S”– osobę prawną lub, na niektórych rynkach, osobę fizyczną, która pozostaje w stosunku umownym z depozytem papierów wartościowych w T2S, którego przedmiotem jest przetwarzanie czynności tego podmiotu związanych z rozrachunkiem w T2S, a która niekoniecznie posiada w tym depozycie rachunek papierów wartościowych;
   11)   „Rada Projektu T2S”– organ zarządzający w ramach Eurosystemu, ustanowiony zgodnie z postanowieniami decyzji EBC/2009/6, zdefiniowany w art. 2 wytycznych EBC/2010/2, lub sukcesora tego organu;
   12)   „grupa doradcza T2S (grupa AG)”– forum zdefiniowane w art. 7 wytycznych EBC/2010/2;
   13)   „umowa o uczestnictwo waluty”– umowę zawieraną pomiędzy Eurosystemem a KBC spoza strefy euro lub organem odpowiedzialnym za walutę inną niż euro na potrzeby rozrachunku transakcji na papierach wartościowych w pieniądzu banku centralnego w walutach innych niż euro.
   Artykuł 2
   Przedmiot i zakres regulacji
   1.   Pięć kryteriów określających uprawnienia depozytów papierów wartościowych w zakresie dostępu do usług T2S, wskazanych w art. 15 wytycznych EBC/2010/2 (zwanych dalej „pięcioma kryteriami dostępu”) stosuje się zgodnie z procedurami określonymi w art. 3–5 niniejszej decyzji oraz zasadami zawartymi w załączniku.
   2.   Niniejszej decyzji nie stosuje się do podmiotów przyłączonych bezpośrednio pozostających w stosunku prawnym z depozytem papierów wartościowych.
   Artykuł 3
   Wniosek o dostęp do usług T2S
   1.   Występując o przyznanie dostępu do usług T2S, depozyt papierów wartościowych składa: a) wniosek do Rady Prezesów; oraz b) w momencie pierwszej migracji do T2S – raport weryfikacyjny.
   2.   Raport weryfikacyjny przedstawia dowody spełniania przez depozyt papierów wartościowych w momencie jego migracji do T2S pięciu kryteriów dostępu oraz określa stopień realizacji każdego z kryteriów dostępu według następujących kategorii: „zgodność”, „częściowa zgodność”, „nie ma zastosowania”, oraz wskazuje uzasadnienia, wyjaśnienia i dowody przedstawione przez depozyt papierów wartościowych.
   3.   W oparciu o powyższą dokumentację Rada Projektu T2S przedstawia Radzie Prezesów projekt decyzji w przedmiocie wniosku depozytu papierów wartościowych o przyznanie dostępu do usług T2S. Na potrzeby przygotowania projektu decyzji Rada Projektu T2S może żądać od składającego wniosek depozytu papierów wartościowych wyjaśnień i zadawać pytania.
   4.   Po przedłożeniu projektu decyzji przez Radę Projektu T2S Rada Prezesów podejmuje decyzję w przedmiocie wniosku depozytu papierów wartościowych i przekazuje tę decyzję depozytowi na piśmie najpóźniej dwa miesiące po: a) dacie otrzymania wniosku; lub b) dacie otrzymania wyjaśnień lub odpowiedzi na pytania zadane przez Radę Projektu T2S zgodnie z ust. 3. Decyzję odmowną Rada Prezesów uzasadnia.
   Artykuł 4
   Procedura przyznawania wyłączeń stosowania piątego kryterium dostępu
   1.   Depozyt papierów wartościowych może złożyć wniosek o wyłączenie stosowania piątego kryterium dostępu z uwagi na specyficzną sytuację operacyjną lub techniczną.
   2.   Wniosek o wyłączenie depozyt papierów wartościowych składa do Rady Projektu T2S wraz z dowodami na następujące okoliczności:

               a)

               wyłączenie dotyczy bardzo ograniczonego wolumenu rozrachunku w stosunku do całkowitej średniej dziennej liczby instrukcji „dostawa za płatność” otrzymywanych w ciągu okresu miesięcznego w depozycie papierów wartościowych a koszty rozrachunku tych operacji w T2S byłyby dla tego depozytu nadmierne;

               b)

               depozyt papierów wartościowych ustanowił zabezpieczenia techniczne i operacyjne zapewniające utrzymanie wyłączenia poniżej progu określonego w lit. a);

               c)

               depozyt papierów wartościowych podjął wszelkie wysiłki w celu spełnienia piątego kryterium dostępu.

         3.   Po otrzymaniu takiego wniosku o wyłączenie:

               a)

               Rada Projektu T2S przedkłada wniosek depozytu papierów wartościowych wraz z jego wstępną oceną grupie doradczej T2S;

               b)

               grupa doradcza T2S przekazuje Radzie Projektu T2S swoją opinię co do wniosku niezwłocznie, w terminie umożliwiającym jej rozpatrzenie;

               c)

               po otrzymaniu opinii grupy doradczej T2S Rada Projektu T2S przygotowuje ostateczną ocenę i przedkłada ją wraz z całym zestawem dokumentacji Radzie Prezesów;

               d)

               Rada Prezesów wydaje decyzję w przedmiocie wniosku o wyłączenie i tę decyzję uzasadnia;

               e)

               Rada Projektu T2S informuje depozyt papierów wartościowych oraz grupę doradczą T2S na piśmie o decyzji Rady Prezesów i jej uzasadnieniu.

         4.   Depozyt papierów wartościowych wyznaczony przez bank centralny, który podpisał umowę o uczestnictwo waluty i prowadzi rozrachunek swoich transakcji polityki pieniężnej w pieniądzu banku centralnego poza T2S, składa wniosek o wyłączenie umożliwiające prowadzenie takiego rozrachunku transakcji polityki pieniężnej w pieniądzu banku centralnego poza T2S. W takim przypadku wyłączenia udziela się, o ile: a) Eurosystem otrzymał wszelkie odpowiednie informacje o technicznym funkcjonowaniu takiego rozrachunku; oraz b) taki rozrachunek nie wymaga zmian funkcjonalności T2S oraz nie ma na tę funkcjonalność negatywnego wpływu. Wyznaczający bank centralny wzywa się do przedstawienia opinii w sprawie wniosku o wyłączenie.
   5.   Depozyt papierów wartościowych, któremu udzielono wyłączenia, przedstawia Radzie Projektu T2S co miesiąc raport wykazujący nieprzerwane przestrzeganie warunków wyłączenia, w tym uzgodnionego progu, o którym mowa w ust. 2 lit. a). Depozyt papierów wartościowych, któremu udzielono wyłączenia na podstawie ust. 4, przedstawia Radzie Projektu co miesiąc raport o rozwoju sytuacji.
   6.   Jeżeli depozyt papierów wartościowych, któremu udzielono wyłączenia, regularnie w okresie sześciu miesięcy przekracza uzgodniony próg, o którym mowa w ust. 2 lit. a), Rada Prezesów cofa wyłączenie z powodu niespełniania piątego kryterium dostępu; Rada Projektu T2S informuje o cofnięciu wyłączenia depozyt papierów wartościowych.
   7.   Po cofnięciu wyłączenia depozyt papierów wartościowych może złożyć nowy wniosek o przyznanie wyłączenia zgodnie z procedurą określoną w niniejszym artykule.
   8.   W przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowej, która może mieć wpływ na stabilność finansową danego państwa lub wypełnianie przez odpowiedni bank centralny zadania chronienia wiarygodności jego waluty i która doprowadziła do przejścia przez bank centralny tego państwa na rozrachunek w trybie awaryjnym w ramach planu działania w sytuacji kryzysowej, depozyt papierów wartościowych wyznaczony przez ten bank centralny składa do Rady Projektu T2S wniosek o tymczasowe wyłączenie stosowania piątego kryterium dostępu i może tymczasowo prowadzić rozrachunek przy użyciu innych środków. Rada Prezesów wydaje w przedmiocie takiego wniosku decyzję z uzasadnieniem, biorąc pod uwagę opinię odpowiedniego banku centralnego dotyczącą sytuacji stanowiącej podstawę tymczasowego uchylenia stosowania piątego kryterium dostępu. Odpowiedni bank centralny przedstawia Radzie Projektu T2S co najmniej raz w miesiącu raport ze swoją oceną sytuacji.
   Artykuł 5
   Nieprzerwane spełnianie pięciu kryteriów dostępu
   1.   Po migracji do T2S depozyt papierów wartościowych mający dostęp do usług T2S jest zobowiązany do nieprzerwanego spełniania pięciu kryteriów dostępu oraz:

               a)

               zapewnienia, w szczególności poprzez wiarygodną samoocenę przeprowadzaną każdego roku i odpowiednio udokumentowaną, nieprzerwanego spełniania pierwszego, trzeciego, czwartego i piątego kryterium dostępu; do samooceny dołącza się ostatnią dostępną ocenę spełniania przez depozyt papierów wartościowych drugiego kryterium dostępu, sporządzoną przez odpowiednie właściwe organy;

               b)

               niezwłocznego przekazywania Radzie Projektu T2S ostatniej dostępnej, cyklicznej lub sporządzonej ad hoc, oceny sporządzonej przez odpowiednie właściwe organy, dotyczącej spełniania przez depozyt papierów wartościowych drugiego kryterium dostępu;

               c)

               wystąpienia do odpowiednich właściwych organów o wykonanie ponownej oceny spełniania drugiego kryterium dostępu w przypadku zasadniczych zmian w systemie tego depozytu papierów wartościowych;

               d)

               poinformowania Rady Projektu T2S o stwierdzeniu w ocenie sporządzonej przez odpowiednie właściwe organy lub w samoocenie niespełniania któregoś z pięciu kryteriów dostępu;

               e)

               na wniosek Rady Projektu T2S – przedstawienia raportu weryfikacyjnego wykazującego, że depozyt ten nadal spełnia pięć kryteriów dostępu.

         2.   Wyłączając drugie kryterium dostępu, Rada Projektu może przeprowadzać własne oceny i monitorować spełnianie pięciu kryteriów dostępu oraz żądać od depozytów papierów wartościowych przedstawienia informacji. W przypadku stwierdzenia niespełniania przez depozyt papierów wartościowych jednego z pięciu kryteriów dostępu Rada Projektu T2S wszczyna procedurę zawartą w umowach z depozytami papierów wartościowych zgodnie z art. 16 wytycznych EBC/2010/2.
   Artykuł 6
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 16 listopada 2011 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45.

      (2)  Dz.U. L 118 z 12.5.2010, s. 65.

      (3)  Dz.U. L 102 z 22.4.2009, s. 12.

      (4)  Dostępne na stronie internetowej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych pod adresem www.esma.europa.eu.

      ZAŁĄCZNIK

         SZCZEGÓŁOWE ZASADY STOSOWANIA PIĘCIU KRYTERIÓW DOSTĘPU DEPOZYTÓW PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH DO USŁUG T2S

      Użyte w niniejszym załączniku określenia oznaczają:
      —   „podstawowe usługi depozytowe”– utrzymywanie i administrowanie papierami wartościowymi i innymi instrumentami finansowymi stanowiącymi własność osoby trzeciej przez podmiot, któremu powierzono wykonywanie takich zadań. Usługi takie obejmują przechowywanie papierów wartościowych, dystrybucję odsetek i dywidendy z papierów wartościowych w przechowaniu oraz przetwarzanie operacji na tych papierach wartościowych,
      —   „depozyt-inwestor (investor CSD)”– w kontekście powiązań pomiędzy depozytami papierów wartościowych – depozyt, który otwiera rachunek w innymi depozycie (depozycie macierzystym emitenta) w celu umożliwienia międzydepozytowego rozrachunku transakcji na papierach wartościowych,
      —   „depozyt macierzysty emitenta”– depozyt papierów wartościowych, w którym w imieniu emitenta została przeprowadzona emisja i dystrybucja danych papierów wartościowych. Depozyt macierzysty emitenta jest odpowiedzialny za przetwarzanie operacji na papierach wartościowych w imieniu emitenta. Depozyt macierzysty emitenta prowadzi w swoich księgach rachunki na rzecz depozytów-inwestorów przeznaczone do przekazywania depozytom-inwestorom papierów wartościowych,
      —   „depozyt pośredniczący (technical issuer CSD)”– depozyt-inwestor, który utrzymuje papiery wartościowe w depozycie macierzystym emitenta nie uczestniczącym w T2S i który na potrzeby funkcjonowania T2S jest w odniesieniu do to takich papierów wartościowych uważany za depozyt macierzysty emitenta,
      —   „jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych”– cząstkowe prawo własności aktywów netto funduszu inwestycyjnego otrzymywane przez inwestorów w zamian za zainwestowanie kapitału.
      I.   Szczegółowe zasady stosowania pierwszego kryterium dostępu

      Aby otrzymać pozytywną ocenę spełniania tego kryterium:

                  a)

                  depozyt papierów wartościowych zlokalizowany w państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) musi być na liście zgłoszonych systemów prowadzonej zgodnie z art. 10 dyrektywy 98/26/WE; oraz

                  b)

                  w przypadku depozytu papierów wartościowych zlokalizowanego w państwie nienależącym do EOG należy przedłożyć opinię prawną (aktualizowaną okresowo w przypadku zaistnienia zasadniczych zmian mogących mieć wpływ na jej treść, albo na wniosek Rady Projektu T2S) wydaną przez kancelarię zatwierdzoną przez Radę Projektu T2S, potwierdzającą, że dany depozyt papierów wartościowych prowadzi działalność w oparciu o ramy prawne i regulacyjne odpowiadające ramom prawnym i regulacyjnym obowiązującym w Unii.

            II.   Szczegółowe zasady stosowania drugiego kryterium dostępu

      Depozyt papierów wartościowych, który nie wypełnia wszystkich zaleceń ESBC/CESR, informuje Radę Projektu T2S o odpowiednich szczegółach i przedstawia wyjaśnienia i dowody dotyczące niewypełnianych zaleceń ESBC/CESR. Depozyt taki przekazuje także Radzie Projektu T2S ustalenia odpowiednich właściwych organów zawarte w raporcie weryfikacyjnym. Ustalenia zawarte w raporcie weryfikacyjnym przetwarza się zgodnie z odpowiednimi procedurami dotyczącymi przyznawania dostępu do usług T2S oraz zapewnienia nieprzerwanego spełniania pięciu kryteriów dostępu. W przypadku gdy depozyt papierów wartościowych mający dostęp do usług T2S przestanie spełniać jedno z pięciu kryteriów dostępu, Rada Projektu T2S wszczyna procedurę określoną w umowach z depozytami papierów wartościowych.
      Przyjmuje się, że depozyt papierów wartościowych spełnia niniejsze kryterium, jeżeli:

                  a)

                  w przypadku depozytu zlokalizowanego w państwie należącym do EOG – został pozytywnie oceniony przez odpowiednie właściwe organy w świetle zaleceń ESBC/CESR; oraz

                  b)

                  w przypadku depozytu zlokalizowanego w państwie nienależącym do EOG – został pozytywnie oceniony przez odpowiednie właściwe organy w świetle zaleceń ESBC/CESR lub innych odpowiadających im standardów, takich jak standardy własne odpowiedniego właściwego organu lub zalecenia CPSS/IOSCO (1). W tym ostatnim przypadku Radzie Projektu T2S lub Radzie Prezesów należy dostarczyć dowody potwierdzające pozytywną ocenę depozytu papierów wartościowych w świetle takich standardów podobnego poziomu i charakteru.

            Jeżeli ocena odpowiednich właściwych organów zawiera informacje poufne, depozyt papierów wartościowych przedstawia ogólne podsumowanie ustaleń oceny, wykazujące stopień spełniania kryterium.
      III.   Szczegółowe zasady stosowania trzeciego kryterium dostępu

      Depozyt papierów wartościowych mający dostęp do usług T2S nie jest zobowiązany do utrzymywania wszystkich swoich rachunków i sald w T2S dla każdego papieru wartościowego/kodu ISIN, który emituje albo w odniesieniu do którego pełni rolę depozytu pośredniczącego. Taki depozyt papierów wartościowych jest jednak zobowiązany do udostępniania papieru wartościowego/kodu ISIN na wniosek użytkownika depozytu-inwestora w T2S bez dodatkowych kosztów, bezzwłocznie oraz na podstawie umowy, która nie narzuca nieuzasadnionych wymogów. Niektóre jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych mogą nie być automatycznie odstępne dla depozytu-inwestora otwierającego rachunek w depozycie macierzystym emitenta z uwagi na ograniczenia prawne dotyczące transgranicznej dystrybucji jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych.
      Depozyt macierzysty emitenta ma obowiązek przestrzegania krajowych przepisów regulacyjnych, nie może jednak przerzucać kosztów związanych ze stosowaniem tych przepisów na inne depozyty papierów wartościowych w T2S. Wymóg ten zapewnia ponoszenie kosztów przestrzegania krajowych przepisów regulacyjnych przez podmioty lokalne oraz zasadę wzajemności pomiędzy depozytami papierów wartościowych w T2S. Ponadto wymóg ten wspiera w możliwym zakresie harmonizację procesów rozrachunkowych w T2S.
      Depozyt macierzysty emitenta ma obowiązek przestrzegania krajowych przepisów regulacyjnych, ale musi odpowiadać na wnioski depozytu-inwestora o udostępnienie oraz nie może narzucać dodatkowych kosztów rozrachunku. Wszelkie opóźnienia spowodowane przestrzeganiem krajowych przepisów regulacyjnych muszą w równym stopniu stosować się do wszystkich stron.
      Depozyt-inwestor może wnioskować w odpowiednim depozycie macierzystym emitenta lub depozycie pośredniczącym o papier wartościowy/kod ISIN, który nie jest jeszcze dostępny w T2S. Po otrzymaniu takiego wniosku depozyt macierzysty emitenta lub depozyt pośredniczący wprowadza dane referencyjne papierów wartościowych do T2S i udostępnia je w terminie określonym w podręczniku procedur operacyjnych (Manual of Operational Procedures), który zostanie dostarczony depozytom papierów wartościowych i bankom centralnym przez Eurosystem.
      Jeżeli depozyt-inwestor podpisał wymagane warunki umowne, depozyt macierzysty emitenta otwiera na rzecz depozytu-inwestora bez zbędnej zwłoki przynajmniej jeden rachunek papierów wartościowych dla danego papieru wartościowego/kodu ISIN. Odmowa ze strony depozytu macierzystego inwestora otwarcia rachunku papierów wartościowych i udostępnienia depozytowi-inwestorowi papierów wartościowych depozytu macierzystego inwestora stanowi naruszenie trzeciego kryterium dostępu.
      Depozyt-inwestor ma obowiązek informowania Rady Projektu T2S o każdym przypadku naruszenia trzeciego kryterium dostępu przez depozyt macierzysty emitenta. Biorąc pod uwagę charakter i częstotliwość naruszenia, Rada Projektu T2S stwierdza, czy depozyt macierzysty emitenta dopuścił się regularnego naruszenia kryterium, w którym to przypadku zastosowanie ma procedura określona w umowach z depozytami papierów wartościowych zgodnie z art. 16 wytycznych EBC/2010/2.
      IV.   Szczegółowe zasady stosowania czwartego kryterium dostępu

      Niniejsze kryterium dostępu jest zgodne z wytycznymi w sprawie wzajemnego dostępu i współpracy operacyjnej (Access and Interoperability Guideline) (2), zgodnie z którymi depozyty-inwestorzy mają dostęp do usług depozytów macierzystych inwestora na tych samych warunkach i zasadach, co inni zwykli uczestnicy depozytu macierzystego inwestora.
      Aby świadczyć usługi rozrachunku w odniesieniu do papierów wartościowych emitowanych przez depozyt macierzysty inwestora, depozyt-inwestor musi także świadczyć na rzecz swoich uczestników w odniesieniu do tych papierów wartościowych podstawowe usługi depozytowe. Tam, gdzie podstawowe usługi depozytowe są świadczone poza T2S, T2S oferuje podstawowe usługi rozrachunku operacji gotówkowych i operacji na papierach wartościowych w pieniądzu banku centralnego.
      Depozyt macierzysty inwestora ma obowiązek przestrzegania standardów podgrupy T2S do spraw operacji na papierach wartościowych (T2S Corporate Actions Subgroup Standards) (3) i wszelkich mających zastosowanie standardów T2S i praktyk rynkowych.
      Depozyt-inwestor musi być traktowany tak jak każdy inny klient depozytu macierzystego inwestora. Depozyt macierzysty inwestora nie może narzucać barier technicznych lub oferować depozytom-inwestorom preferencyjnych warunków na dostęp do podstawowych usług depozytowych.
      V.   Szczegółowe zasady stosowania piątego kryterium dostępu

      Przy stosowaniu piątego kryterium dostępu należy zachować równe warunki konkurencji pomiędzy rynkami, na których konta depozytowe mogą być prowadzone bezpośrednio dla inwestorów finalnych (rynki typu direct holding) a rynkami, na których konta depozytowe są prowadzone na poziomie pośredników (rynki typu indirect holding). Depozyt papierów wartościowych działający na rynku typu direct holding zasadniczo może migrować do T2S albo wprowadzając wszystkie swoje rachunki papierów wartościowych do T2S, albo stosując model mieszany (layered model), w którym rachunki techniczne uczestnika są w T2S a rachunki inwestorów finalnych pozostają na lokalnej platformie depozytu. Piąte kryterium dostępu jest całkowicie spełnione, jeżeli rynek typu direct holding decyduje się na pełne zintegrowanie i prowadzenie wszystkich swoich rachunków papierów wartościowych w T2S. Jeżeli jednak rynek typu direct holding decyduje się na migrację do T2S według modelu mieszanego, Rada Projektu T2S, biorąc pod uwagę istotę piątego kryterium dostępu, musi w swojej ocenie powiązanych procesów wewnątrz i na zewnątrz T2S wskazać, czy rynek ten powinien wystąpić o wyłączenie stosowania piątego kryterium dostępu.

         (1)  Dokument „Committee on Payment and Settlement Systems (CPSS)/Technical Committee of the International Organization of Securities Commissions (IOSCO) Recommendations for securities settlement systems” dostępny na stronie internetowej Banku Rozrachunków Międzynarodowych pod adresem www.bis.org.

         (2)  Wytyczne w sprawie wzajemnego dostępu i współpracy operacyjnej (Access and Interoperability Guideline) z dnia 28 czerwca 2007 r., definiujące zasady i warunki wzajemnego dostępu depozytów papierów wartościowych do swoich systemów oraz współpracy operacyjnej zgodnie z kodeksem postępowania określającym wspólne zasady w zakresie cen i kosztów usług transakcyjnych i posttransakcyjnych w UE (Code of Conduct), dostępne na stronie internetowej Komisji Europejskiej pod adresem http://ec.europa.eu.

         (3)  Dostępne na stronie internetowej Europejskiego Banku Centralnego pod adresem www.ecb.europa.eu.


title: 2008/847/WE: Decyzja Rady z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie kwalifikowalności krajów Azji Środkowej na mocy decyzji 2006/1016/WE w sprawie udzielenia gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami i gwarancjami udzielonymi na zabezpieczenie pożyczek na potrzeby projektów poza granicami Wspólnoty

text:
               12.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 301/13

      DECYZJA RADY

   z dnia 4 listopada 2008 r.
   w sprawie kwalifikowalności krajów Azji Środkowej na mocy decyzji 2006/1016/WE w sprawie udzielenia gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami i gwarancjami udzielonymi na zabezpieczenie pożyczek na potrzeby projektów poza granicami Wspólnoty
   (2008/847/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 181a,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 2 decyzji Rady 2006/1016/WE (1), w przypadku krajów wymienionych w załączniku I i oznaczonych gwiazdką („*”), a także w przypadku innych krajów niewymienionych w załączniku I, Rada podejmuje decyzje o kwalifikowalności do finansowania przez Europejski Bank Inwestycyjny w ramach gwarancji wspólnotowej indywidualnie zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 181a ust. 2 Traktatu.

               (2)

               W załączniku I do decyzji 2006/1016/WE wśród krajów oznaczonych * wymieniono pięć krajów Azji Środkowej, a mianowicie Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan i Uzbekistan.

               (3)

               W strategii UE dotyczącej nowego partnerstwa z Azją Środkową, przyjętej przez Radę Europejską podczas spotkania w dniach 21 i 22 czerwca 2007 r., podkreślono, że EBI powinien pełnić istotną rolę w finansowaniu projektów będących przedmiotem zainteresowania UE w Azji Środkowej.

               (4)

               Ponieważ warunki makroekonomiczne panujące w krajach Azji Środkowej, a w szczególności ich zewnętrzna sytuacja finansowa i spłacalność długu, uległy w ostatnich latach poprawie w wyniku szybkiego wzrostu gospodarczego i rozsądnej polityki makroekonomicznej, krajom tym należy umożliwić dostęp do finansowania EBI,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan i Uzbekistan kwalifikują się do finansowania EBI w ramach gwarancji wspólnotowej zgodnie z decyzją 2006/1016/WE.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 4 listopada 2008 r.

            W imieniu Rady

         C. LAGARDE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 414 z 30.12.2006, s. 95.


title: 2006/12/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia  17 listopada 2005 r.  w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności UE zgodnie z pkt 3 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia  7 listopada 2002 r.  pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie finansowania Funduszu Solidarności Unii Europejskiej, uzupełniającego Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia  6 maja 1999 r.  w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej

text:
               13.1.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 8/44

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 17 listopada 2005 r.
   w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności UE zgodnie z pkt 3 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 7 listopada 2002 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie finansowania Funduszu Solidarności Unii Europejskiej, uzupełniającego Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 6 maja 1999 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej
   (2006/12/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 7 listopada 2002 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie finansowania Funduszu Solidarności Unii Europejskiej, uzupełniającego Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 6 maja 1999 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej (1), w szczególności jego pkt 3,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (2),
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska ustanowiła Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („Fundusz”) w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte klęskami.

               (2)

               W następstwie szkód spowodowanych przez burzę, Szwecja, Estonia, Łotwa oraz Litwa przedstawiły swoje wnioski o uruchomienie Funduszu przed upływem terminu tygodnia, wyznaczonego przez art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2012/2002.

               (3)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 7 listopada 2002 r. dopuszcza możliwość uruchomienia Funduszu w granicach rocznego pułapu wynoszącego 1 miliard EUR.

               (4)

               Huragan, który miał miejsce w Szwecji, Estonii, na Łotwie oraz Litwie, spełnia kryteria zezwalające na uruchomienie Funduszu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Uruchamia się Fundusz celem przyznania kwoty 92 880 830 EUR w formie środków na pokrycie zobowiązań z budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005.
   Artykuł 2
   Decyzja niniejsza zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 17 listopada 2005 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         C. CLARKE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 283 z 20.11.2002, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 311 z 14.11.2002, str. 3.


title: 2004/509/WE:Decyzja Komisji z dnia 4 czerwca 2004 r. dotycząca dostosowania współczynników korygujących stosowanych od 1 sierpnia, 1 września, 1 października, 1 listopada i 1 grudnia 2003 r. w odniesieniu do wynagrodzeń urzędników Wspólnot Europejskich pracujących w krajach trzecich

text:
               10.6.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 207/13

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 4 czerwca 2004 r.
   dotycząca dostosowania współczynników korygujących stosowanych od 1 sierpnia, 1 września, 1 października, 1 listopada i 1 grudnia 2003 r. w odniesieniu do wynagrodzeń urzędników Wspólnot Europejskich pracujących w krajach trzecich
   (2004/509/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając statut urzędników służby cywilnej Wspólnot Europejskich i system stosowany względem innych pracowników Wspólnot, określone rozporządzeniem (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1) Wspólnot, ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 723/2004 (2), w szczególności art. 13, drugi akapit jego załącznika X,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Rady (WE, EWWiS, Euratom) nr 64/2004 (3), ustalone zostały zgodnie z art. 13, akapit pierwszy załącznika X statutu, współczynniki korygujące, którym podlegają od 1 lipca 2003 r. wynagrodzenia wypłacane w walucie kraju przeznaczenia urzędnikom pracującym w krajach trzecich.

               (2)

               W ciągu ostatnich miesięcy Komisja rozpoczęła różnorodne dostosowywanie omawianych współczynników korygujących (4), zgodnie z art. 13 drugi m akapit em załącznika X statutu.

               (3)

               Zgodnie z art. 13 drugi m akapit em załącznika X statutu, od 1 sierpnia, 1 września, 1 października, 1 listopada i 1 grudnia 2003 r. należy dostosować niektóre współczynniki korygujące, jeśli dane statystyczne, jakimi dysponuje Komisja, wykazują, że różnice w poziomie życia, mierzone według współczynnika korygującego i właściwego kursu wymiany walut, wzrosły w niektórych krajach trzecich o ponad 5 % od momentu ich ostatniego ustalenia lub dostosowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Współczynniki korygujące stosowane od 1 sierpnia, 1 września, 1 października, 1 listopada i 1 grudnia 2003 r. względem wynagrodzeń wypłacanych urzędnikom pracującym w krajach trzecich w walucie kraju przeznaczenia, dostosowuje się w sposób określony w załączniku.
   Kursy wymiany walut wykorzystane przy obliczaniu wynagrodzeń to kursy stosowane w odniesieniu do wykonania ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich dla miesiąca poprzedzającego daty, o których mowa w akapicie pierwszym.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 4 czerwca 2004 r.

            W imieniu Komisji

         Erkki LIIKANEN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 124 z 27.4.2004, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 10 z 16.1.2004, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 308 z 25.11.2003, str. 25.

      ZAŁĄCZNIK

                  MIEJSCA ZATRUDNIENIA

                  Współczynniki korygujące sierpień 2003

                  nie dotyczy

                  MIEJSCA ZATRUDNIENIA

                  Współczynniki korygujące wrzesień 2003

                  Dominikana

                  43,5

                  MIEJSCA ZATRUDNIENIA

                  Współczynniki korygujące październik 2003

                  Gambia

                  35,0

                  MIEJSCA ZATRUDNIENIA

                  Współczynniki korygujące listopad 2003

                  Erytrea

                  43,4

                  Dominikana

                  51,0

                  Wenezuela

                  73,8

                  MIEJSCA ZATRUDNIENIA

                  Współczynniki korygujące grudzień 2003

                  Angola

                  116,6

                  Jamajka

                  83,0

                  Mozambik

                  73,5

                  Rumunia

                  50,0


title: Decyzja Rady z dnia 21 czerwca 1989 r. w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii dotyczącej zniesienia istniejących i zapobiegania nowym ograniczeniom ilościowym wpływającym na wywóz lub środkom o skutku równoważnym

text:
Ważna informacja prawna

|

31989D0546

Dziennik Urzędowy L 295 , 13/10/1989 P. 0014 - 0014

		Decyzja Radyz dnia 21 czerwca 1989 r.w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii dotyczącej zniesienia istniejących i zapobiegania nowym ograniczeniom ilościowym wpływającym na wywóz lub środkom o skutku równoważnym(89/546/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Umowa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii [1], podpisana w Brukseli dnia 14 maja 1973 r., nie przewiduje zakazu stosowania ograniczeń ilościowych wpływających na wywóz i środków o skutku równoważnym;w interesie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Królestwa Norwegii leży wspieranie swobodnego obrotu surowcami oraz towarami poprzez zniesienie wszelkich ograniczeń i środków oraz zapobieganie tworzeniu nowych ograniczeń lub środków wpływających na ich wzajemny handel;konieczne jest zatwierdzenie uzgodnień dotyczących stopniowego zniesienia obecnych ograniczeń wpływających na niektóre produkty lub środków o skutku równoważnym oraz określenia środków ochronnych na wypadek powrotnego wywozu do państw trzecich, wobec których Umawiająca się Strona dokonująca wywozu podtrzymuje ograniczenia lub środki o skutku równoważnym lub na wypadek znacznego niedoboru danego produktu;na mocy art. 32 ust. 1 Umowy Umawiające się Strony mogą we własnym interesie gospodarczym rozwijać stosunki ustanowione w tej Umowie obejmując jej postanowieniami inne dziedziny;Komisja prowadziła z Królestwem Norwegii negocjacje, w wyniku których powstał Protokół,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty zatwierdza się Protokół dodatkowy do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii dotyczącej zniesienia istniejących i zapobiegania nowym ograniczeniom ilościowym wpływającym na wywóz lub środkom o skutku równoważnym.Tekst Protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 4 Protokołu dodatkowego.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 21 czerwca 1989 r.W imieniu RadyC. AranzadiPrzewodniczący[1] Dz.U. L 171 z 27.6.1973, str. 2.--------------------------------------------------


title: 2005/48/WE: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 2004 r. udzielająca gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami udzielonymi na potrzeby niektórych projektów w Rosji, na Ukrainie, w Mołdawii i Białorusi

text:
               25.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 21/11

      DECYZJA RADY

   z dnia 22 grudnia 2004 r.
   udzielająca gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami udzielonymi na potrzeby niektórych projektów w Rosji, na Ukrainie, w Mołdawii i Białorusi
   (2005/48/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 181a,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wspierając europejską politykę sąsiedztwa Unii Europejskiej, Rada pragnie umożliwić Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (EBI) udzielanie pożyczek na potrzeby niektórych rodzajów projektów w Rosji oraz w zachodnich państwach Wspólnoty Niepodległych Państw („ZPWNP”), a mianowicie w Białorusi, Mołdawii i na Ukrainie.

               (2)

               Wspierając inicjatywę wymiaru północnego, nad którą prace rozpoczęła Rada na posiedzeniu w Helsinkach w grudniu 1999 r., przyjęto decyzję Rady 2001/777/WE z dnia 6 listopada 2001 r. udzielającą Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu wspólnotowej gwarancji na wypadek strat w wyniku szczególnej działalności pożyczkowej w odniesieniu do wybranych projektów ochrony środowiska w rosyjskiej części basenu Morza Bałtyckiego w ramach wymiaru północnego (2).

               (3)

               Kwota pożyczek EBI udzielonych na mocy decyzji 2001/777/WE zbliża się do limitu.

               (4)

               W swoich wnioskach z dnia 25 listopada 2003 r. Rada Ecofin wyraziła zgodę na dodatkowe przydzielenie funduszy na pożyczki EBI dla Rosji i ZPWNP, jako dalsze rozwinięcie decyzji 2001/777/WE, na potrzeby projektów w dziedzinach, w których EBI posiada przewagę komparatywną i w których zapotrzebowanie na kredyty nie zostało zaspokojone. Za obszary, w których EBI posiada „przewagę komparatywną”, uważa się: środowisko, jak również infrastrukturę transportową, telekomunikacyjną oraz energetyczną zlokalizowaną wzdłuż priorytetowych osi sieci transeuropejskiej („TEN”) o implikacjach transgranicznych dla Państwa Członkowskiego.

               (5)

               Mandat pożyczkowy powinien podlegać, z jednej strony, odpowiednim uwarunkowaniom zgodnym z porozumieniami dotyczącymi aspektów politycznych i makroekonomicznych zawartymi przez UE na wysokim szczeblu oraz z porozumieniami zawartymi z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi w sprawie aspektów sektorowych i projektowych, z drugiej zaś strony odpowiedniemu podziałowi zadań między EBI a Europejskim Bankiem Odbudowy i Rozwoju (EBOR).

               (6)

               Finansowanie EBI powinno być zarządzane zgodnie ze zwykle stosowanymi kryteriami i procedurami EBI, włącznie z właściwymi środkami kontroli, jak również z odpowiednimi zasadami i procedurami dotyczącymi Trybunału Obrachunkowego oraz Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), w sposób wspierający polityki wspólnotowe. W celu zapewnienia koordynacji priorytetów i działań w odnośnych krajach oraz oceny postępów w realizacji odpowiednich celów polityki wspólnotowej powinny mieć miejsce regularne konsultacje między EBI a Komisją.

               (7)

               Niniejsza decyzja zostanie uwzględniona przy dokonywaniu, w grudniu 2006 r., pełnej oceny ogólnego mandatu pożyczkowego EBI na projekty realizowane poza Unią Europejską,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Cel
   Wspólnota udziela Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (dalej zwanemu „EBI”) gwarancji w zakresie wszystkich płatności nieotrzymanych przez EBI, lecz wymagalnych w ramach kredytów otwartych, zgodnie ze zwykle stosowanymi kryteriami oraz w celu wsparcia odnośnych celów wspólnotowej polityki zewnętrznej, na potrzeby projektów inwestycyjnych w Rosji oraz w zachodnich państwach Wspólnoty Niepodległych Państw, mianowicie w Białorusi, Mołdawii i na Ukrainie.
   Artykuł 2
   Kwalifikujące się projekty
   Kwalifikują się projekty mające istotne znaczenie dla Unii Europejskiej i dotyczące następujących sektorów:

               —

               środowisko,

               —

               infrastruktura transportowa, telekomunikacyjna oraz energetyczna zlokalizowana wzdłuż priorytetowych osi sieci transeuropejskiej („TEN”) o implikacjach transgranicznych dla Państwa Członkowskiego.

         Artykuł 3
   Limit i warunki
   1.   Limit ogólny otwartych kredytów wynosi 500 milionów EUR.
   2.   EBI korzysta z wyjątkowej gwarancji Wspólnoty na poziomie 100 %, która pokrywa łączną kwotę kredytów otwartych na mocy niniejszej decyzji oraz wszystkie sumy z nimi związane.
   3.   Projekty finansowane z pożyczek, które mają być objęte niniejszą gwarancją, spełniają następujące kryteria:

               a)

               kryteria kwalifikujące zgodnie z art. 2;

               b)

               kryteria współpracy, a w odpowiednich przypadkach kryteria współfinansowania przez EBI wraz z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi w celu zapewnienia rozsądnego podziału ryzyka i odpowiednich uwarunkowań projektu.

         EBI i EBOR dokonują między sobą odpowiedniego podziału zadań na wzajemnie uzgodnionych warunkach oraz składają sprawozdania zgodnie z art. 5. W szczególności EBI korzysta z doświadczeń EBOR w Rosji i ZPWNP.
   Artykuł 4
   Kwalifikowalność poszczególnych krajów
   Poszczególne kraje kwalifikują się do otrzymania pożyczki w ramach ustalonego limitu, kiedy spełniają odpowiednie warunki zgodne z porozumieniami na wysokim szczeblu zawartymi przez Unię Europejską z odnośnymi państwami, dotyczącymi aspektów politycznych i makroekonomicznych. Komisja określa, kiedy każdy z krajów spełnia odpowiednie warunki i powiadamia o tym fakcie EBI.
   Artykuł 5
   Sprawozdawczość
   Corocznie Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o działaniach pożyczkowych przeprowadzonych na podstawie niniejszej decyzji i jednocześnie przedstawia ocenę wykonania niniejszej decyzji oraz koordynacji między międzynarodowymi instytucjami finansowymi zaangażowanymi w projekty.
   Informacje te zawierają ocenę wkładu pożyczek udzielanych na podstawie niniejszej decyzjiw realizację odnośnych celów wspólnotowej polityki zewnętrznej.
   Do celów określonych w akapitach pierwszym i drugim, EBI przekazuje Komisji odpowiednie informacje.
   Artykuł 6
   Czas obowiązywania
   Gwarancja obejmuje pożyczki udzielone do dnia 31 stycznia 2007 r.
   Jeżeli po upływie tego okresu pożyczki udzielone przez EBI nie osiągnęły limitu ogólnego określonego w art. 3 ust. 1, okres ten zostaje automatycznie przedłużony o sześć miesięcy.
   Artykuł 7
   Przepisy końcowe
   1.   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   2.   EBI i Komisja określają warunki udzielenia gwarancji.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2004 r.

            W imieniu Rady

         C. VEERMAN

            Przewodniczący

      (1)  Opinia wydana 14 grudnia 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 292 z 9.11.2001, str. 41.


title: 2011/315/UE: Decyzja Rady z dnia 23 maja 2011 r. dotycząca przydziału środków umorzonych z projektów w ramach dziewiątego i wcześniejszych europejskich funduszy rozwoju w celu współpracy na rzecz rozwoju w Sudanie Południowym

text:
               28.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 142/61

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 maja 2011 r.
   dotycząca przydziału środków umorzonych z projektów w ramach dziewiątego i wcześniejszych europejskich funduszy rozwoju w celu współpracy na rzecz rozwoju w Sudanie Południowym
   (2011/315/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE (1), w szczególności jej art. 1 ust. 4 i art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Oczekuje się, że Sudan Południowy ogłosi oficjalnie swoją niezależność od Północy w dniu 9 lipca 2011 r., w konsekwencji referendum w sprawie samostanowienia przeprowadzonego zgodnie z kompleksowym porozumieniem pokojowym z 2005 r.

               (2)

               W okresie po uzyskaniu niepodległości nowo utworzone państwo Sudanu Południowego będzie musiało sprostać licznym wyzwaniom humanitarnym i społeczno-ekonomicznym w kontekście ograniczonej zdolności instytucjonalnej i braku stabilności politycznej. W tych okolicznościach prawdopodobnie zyska na znaczeniu pomoc zewnętrzna mająca na celu wspieranie państwa Sudanu Południowego w walce ze skrajnym ubóstwem oraz w staraniach na rzecz upodmiotowienia wspólnot lokalnych i zapewnienia ludności wstępnych korzyści z pokoju.

               (3)

               Oczekuje się, że wkrótce po ogłoszeniu niepodległości państwo Sudanu Południowego złoży wniosek o przystąpienie do Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (2), ostatnio zmienionej w Wagadugu dnia 23 czerwca 2010 r. (3). Rzeczywiste udostępnienie środków z dziesiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju („EFR”), które nastąpi po przystąpieniu do tej umowy, wymaga jednak czasu; istnieje zatem ryzyko powstania luki w finansowaniu w tym okresie.

               (4)

               Rada zdecydowała o pierwszym przydziale 150 mln EUR w celu zaspokojenia potrzeb najbardziej potrzebującej ludności w Sudanie w decyzji 2010/406/UE z dnia 12 lipca 2010 r. dotyczącej przydziału środków umorzonych z projektów w ramach dziewiątego i wcześniejszych europejskich funduszy rozwoju (EFR) w celu zaspokojenia potrzeb najbardziej potrzebującej ludności w Sudanie (4). Z tej kwoty 85 mln EUR zostało już przeznaczonych dla Sudanu Południowego. Kwota ta została jednak uznana za niewystarczającą, aby sprostać ogromnym potrzebom w zakresie budowy państwa i jego zdolności, jak również potrzebom rozwojowym większości ludności.

               (5)

               W celu wypełnienia powstałej luki w finansowaniu należy przyznać na rzecz ludności i instytucji publicznych w Sudanie Południowym dodatkowe środki umorzone z dziewiątego i wcześniejszych EFR.

               (6)

               Te umorzone środki powinny być użyte w celu wsparcia realizacji Trzyletniego planu rozwoju Sudanu Południowego (2011–2013), na podstawie decyzji w sprawie finansowania, które zostaną przyjęte przez Komisję. Należy również ustanowić przepisy dotyczące pokrycia kosztów środków pomocniczych.

               (7)

               Dla uproszenia środki te powinny być zarządzane zgodnie z ustaleniami w sprawie wdrażania mającymi zastosowanie do dziesiątego EFR,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Kwota 200 mln EUR ze środków umorzonych z projektów w ramach dziewiątego i wcześniejszych europejskich funduszy rozwoju („EFR”) zostaje przydzielona w celu współpracy na rzecz rozwoju w Sudanie Południowym; 3 % tej kwoty przeznaczone zostaje na wydatki pomocnicze Komisji.
   2.   Zarządzanie środkami, o których mowa w ust. 1, odbywa się zgodnie z ustaleniami w sprawie wdrażania mającymi zastosowanie do dziesiątego EFR.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 maja 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 247 z 9.9.2006, s. 32.

      (2)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

      (4)  Dz.U. L 189 z 22.7.2010, s. 14.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1342 z dnia 24 czerwca 2016 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Tuvalu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               6.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 213/1

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1342
   z dnia 24 czerwca 2016 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Tuvalu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniesiono odniesienie do Tuvalu z załącznika I do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2) do załącznika II.

               (2)

               Przy odniesieniu do Tuvalu zamieszczony jest przypis wskazujący, że zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy o zwolnieniu z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską.

               (3)

               W dniu 9 października 2014 r. Rada przyjęła decyzję zatwierdzającą rozpoczęcie przez Komisję negocjacji z Tuvalu w celu zawarcia umowy między Unią Europejską a Tuvalu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych (zwanej dalej „Umową”).

               (4)

               Negocjacje w sprawie Umowy rozpoczęto w dniu 19 listopada 2014 r. i zakończono pomyślnie jej parafowaniem w dniu 8 października 2015 r.

               (5)

               Umowę należy podpisać, a załączone do niej deklaracje zatwierdzić, w imieniu Unii. Do czasu zakończenia procedur niezbędnych do zawarcia Umowy należy ją stosować tymczasowo od dnia następującego po dniu jej podpisania.

               (6)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (7)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się podpisanie, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Tuvalu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 4
   Umowa jest stosowana tymczasowo od dnia następującego po dniu jej podpisania (5) w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jej zawarcia.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 czerwca 2016 r.

            W imieniu Rady

         A.G. KOENDERS

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (5)  Data podpisania umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: 2007/401/WE: Decyzja Rady z dnia 25 maja 2007 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Belgii

text:
               13.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 151/32

      DECYZJA RADY

   z dnia 25 maja 2007 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Belgii
   (2007/401/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Belgii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               W związku z rezygnacją pana B. CEREXHE zwolniło się stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zastępcą członka Komitetu Regionów na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., zostaje niniejszym mianowana, na miejsce pana B. CEREXHE, pani Evelyne HUYTEBROECK, minister rządu Regionu Stołecznego Brukseli odpowiedzialna za środowisko naturalne, energię, turystykę i pomoc społeczną.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 maja 2007 r.

            W imieniu Rady

         A. SCHAVAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, str. 75.


title: Decyzja Rady 2008/206/WSiSW z dnia 3 marca 2008 r. dotycząca uznania 1-benzylopiperazyny (BZP) za nową substancję psychoaktywną, którą należy objąć środkami kontroli i sankcjami karnymi

text:
               7.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 63/45

      DECYZJA RADY 2008/206/WSiSW
   z dnia 3 marca 2008 r.
   dotycząca uznania 1-benzylopiperazyny (BZP) za nową substancję psychoaktywną, którą należy objąć środkami kontroli i sankcjami karnymi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2005/387/WSiSW z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych (1), zwłaszcza jej art. 8 ust. 3,
   uwzględniając inicjatywę Komisji,
   po konsultacji Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Sprawozdanie na temat oceny zagrożeń w sprawie 1-benzylopiperazyny (BZP) zostało sporządzone na podstawie decyzji Rady 2005/387/WSiSW podczas sesji specjalnej komitetu naukowego Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii w poszerzonym składzie, a następnie przedłożone Radzie i Komisji w dniu 31 maja 2007 r.

               (2)

               BZP jest substancją syntetyczną, która po raz pierwszy pojawiła się w Unii Europejskiej w 1999 r. Podobnie jak amfetamina czy metamfetamina BZP działa pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy, jednak jej siła działania jest wyraźnie niższa (około 10 % siły działania amfetaminy). Polimorfizm genetyczny systemów enzymatycznych może mieć wpływ na metabolizm BZP, prowadząc do znacznych różnic indywidualnych we wrażliwości na działanie BZP. Istnieje również możliwość interakcji z innymi narkotykami, ale brak jest ogólnych danych farmakokinetycznych dotyczących ludzi.

               (3)

               W niektórych państwach członkowskich BZP jest dostępna legalnie w aptekach, natomiast w celach rekreacyjnych sprzedawana jest w formie tabletek lub kapsułek przez Internet lub w przypadku niektórych państw członkowskich – w specjalnych sklepach. Na rynku substancji nielegalnych BZP jest sprzedawane i kupowane jako inny popularny narkotyk – ecstasy.

               (4)

               Informacje o zajęciu BZP w postaci proszku, kapsułek lub tabletek (od 1 tabletki/kapsułki do 64 900 tabletek) zostały przekazane przez trzynaście państw członkowskich oraz jedno państwo trzecie (Norwegię). Niewiele jest informacji wskazujących na zakrojony na szeroką skalę proceder syntezy, przetwarzania lub dystrybucji BZP oraz na ewentualny związek z przestępczością zorganizowaną.

               (5)

               BZP nie posiada żadnej uznanej i potwierdzonej wartości medycznej; nie są również znane w Unii Europejskiej żadne zarejestrowane produkty lecznicze zawierające BZP.

               (6)

               BZP nie jest obecnie poddawana ani nie została poddana ocenie w ramach systemu Narodów Zjednoczonych. W pięciu państwach członkowskich BZP podlega środkom kontroli i sankcjom karnym przewidzianym przez ich ustawodawstwo krajowe na mocy ich zobowiązań wynikających z Konwencji NZ z 1961 i 1971 roku. Dwa państwa członkowskie stosują środki kontroli w odniesieniu do BZP na mocy ich ustawodawstwa dotyczącego leków.

               (7)

               BZP została odnaleziona w materiale pobranym podczas sekcji zwłok. Nie wiadomo jednak, w jakim zakresie BZP mogła mieć związek ze śmiercią z uwagi na fakt, że wszystkie przypadki wiązały się również z innymi substancjami lub innymi okolicznościami.

               (8)

               Sprawozdanie na temat oceny zagrożeń w sprawie BZP wykazuje brak rozstrzygających dowodów naukowych w sprawie ogólnych zagrożeń związanych z BZP. Z uwagi na właściwości pobudzające, zagrożenie dla zdrowia oraz brak korzyści medycznych, jak również zgodnie z zasadą ostrożności, istnieje potrzeba kontroli BZP, jednak środki kontroli powinny odpowiadać stosunkowo niskiemu zagrożeniu związanemu z tą substancją.

               (9)

               Objęcie 1-benzylopiperazyny kontrolą może zapobiec problemom podczas egzekwowania prawa i współpracy sądowej na szczeblu międzynarodowym,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, zgodne z prawem krajowym, w celu objęcia 1-benzylopiperazyny (zwanej również 1-benzylo-1,4-diazacykloheksanem, N-benzylopiperazyną lub – mniej dokładnie – benzylopiperazyną lub BZP) środkami kontroli proporcjonalnymi do zagrożenia związanego z tą substancją oraz sankcjami karnymi przewidzianymi przez ich ustawodawstwo krajowe na mocy ich zobowiązań wynikających z Konwencji NZ o substancjach psychotropowych z 1971 roku.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 2008 r.

            W imieniu Rady

         J. PODOBNIK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 127 z 20.5.2005, s. 32.


title: 2008/525/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia za rok budżetowy 2005

text:
               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/142

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia za rok budżetowy 2005
   (2008/525/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia na rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia za rok budżetowy 2005 oraz odpowiedzi Fundacji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 – C6-0080/2007),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1360/90 z dnia 7 maja 1990 r. ustanawiające Europejską Fundację Kształcenia (4), w szczególności jego art. 11,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0113/2007),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia absolutorium z wykonania budżetu Fundacji za rok budżetowy 2005;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 40.

      (2)  Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 73.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (4)  Dz.U. L 131 z 23.5.1990, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1648/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 22)

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.
    ---documentbreak---

               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/143

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia za rok budżetowy 2005
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia za rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia za rok budżetowy 2005, wraz z odpowiedziami Fundacji (2)

   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 – C6-0080/2007),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1360/90 z dnia 7 maja 1990 r. ustanawiające Europejską Fundację Kształcenia (4), w szczególności jego art. 11,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0113/2007),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy zakończony w dniu 31 grudnia 2005 r. jest wiarygodne oraz że transakcje, których dotyczy sprawozdanie, zostały, jako całość, przeprowadzone legalnie i prawidłowo;

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 27 kwietnia 2006 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi absolutorium z wykonania budżetu Fundacji na rok budżetowy 2004 (6), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi

                           —

                           z rozczarowaniem zauważa, że Fundacja do tej pory nie rozwiązała problemu odpowiedniego przedstawienia w swym sprawozdaniu finansowym wydatków związanych z programem Tempus; stwierdza, że problem ten nadal istnieje mimo powtarzających się zastrzeżeń Trybunału Obrachunkowego wyrażanych od 1999 r. w sprawozdaniach rocznych oraz że w konsekwencji Trybunał Obrachunkowy opatrzył zastrzeżeniem sprawozdanie finansowe Fundacji; nalega, by sprawozdanie finansowe Fundacji przestrzegało zasad jednolitości i rzetelności budżetowej;

                           —

                           nalega na poszanowanie przez Fundację obowiązujących przepisów prawnych dotyczących opublikowania budżetu podzielonego na artykuły i pozycje oraz obejmującego plan zatrudnienia;

         Uwagi ogólne dotyczące większości agencji UE, do których odnosi się wymóg uzyskania absolutorium

               1.

               uważa, że stale rosnąca liczba agencji wspólnotowych oraz działania niektórych z nich nie wydają się mieścić w ramach ogólnych założeń i że zadania wykonywane przez niektóre agencje nie zawsze odpowiadają rzeczywistym potrzebom Unii i oczekiwaniom jej obywateli, oraz stwierdza, że generalnie agencje nie zawsze cieszą się dobrym wizerunkiem i opinią;

               2.

               zachęca w związku z tym Komisję do określenia ogólnych ramowych założeń dotyczących tworzenia nowych agencji wspólnotowych oraz do przedstawienia analizy kosztów i korzyści przed powołaniem każdej nowej agencji, przy jednoczesnej dbałości o unikanie wszelkiego wzajemnego powielania się działań agencji lub pokrywania się działań agencji z działaniami innych organizacji europejskich;

               3.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przedstawienia opinii w sprawie analizy kosztów i korzyści, zanim Parlament podejmie swoją decyzję;

               4.

               zachęca Komisję do przedstawiania co pięć lat analizy wartości dodanej każdej działającej agencji; zachęca wszystkie właściwe instytucje, aby w przypadku negatywnej oceny wartości dodanej danej agencji podjęły niezbędne kroki, zmieniając mandat tej agencji lub likwidując ją;

               5.

               zważywszy na rosnącą liczbę agencji regulacyjnych, z żalem przyjmuje fakt, że negocjacje dotyczące projektu porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie zarządzania tymi agencjami nie przyniosły dotąd skutku, i zwraca się do Komisji o dołożenie wszelkich starań, we współpracy z Trybunałem Obrachunkowym, aby takie porozumienie zostało szybko osiągnięte;

               6.

               stwierdza, że odpowiedzialność budżetowa Komisji wymaga ściślejszego powiązania agencji z Komisją; wzywa Komisję i Radę do podjęcia wszelkich niezbędnych kroków w celu przyznania Komisji do dnia 31 grudnia 2007 r. mniejszości blokującej w organach nadzorczych agencji regulacyjnych oraz do przewidywania takiej sytuacji z góry w przypadku powoływania nowych agencji;

               7.

               zachęca Komisję do zapewnienia agencjom lepszego wsparcia administracyjnego i technicznego przy uwzględnieniu coraz bardziej skomplikowanych przepisów administracyjnych Wspólnoty i problemów natury technicznej;

               8.

               przypomina o zasadzie, zgodnie z którą wszystkie agencje wspólnotowe, dotowane lub nie, podlegają absolutorium Parlamentu, nawet w przypadkach, gdy na mocy ich aktu założycielskiego istnieje inny organ udzielający absolutorium;

               9.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia audytów we wszystkich agencjach oraz do zdania sprawozdania właściwym komisjom Parlamentu, z Komisją Kontroli Budżetowej włącznie;

               10.

               zauważa, że liczba agencji stale rośnie i że zgodnie z odpowiedzialnością polityczną Komisji w zakresie funkcjonowania agencji, daleko wykraczającą poza zwykłe wsparcie logistyczne, istnieje coraz pilniejsza potrzeba, aby dyrektorzy generalni Komisji odpowiedzialni za tworzenie i nadzorowanie agencji wypracowali wspólne podejście do tych organów; uważa, że struktura podobna do struktury stworzonej z myślą o koordynacji działań zaangażowanych dyrekcji generalnych stanowiłaby pragmatyczne rozwiązanie służące temu celowi;

               11.

               zachęca Komisję do zapewnienia agencjom lepszego wsparcia administracyjnego i technicznego przy uwzględnieniu coraz bardziej skomplikowanych przepisów administracyjnych Wspólnoty i problemów natury technicznej;

               12.

               stwierdza brak organu dyscyplinarnego we wszystkich agencjach wspólnotowych i zwraca się do służb Komisji o przyjęcie niezbędnych środków w celu szybkiego wdrożenia odpowiedniego mechanizmu;

               13.

               z zadowoleniem przyjmuje znaczną poprawę koordynacji pracy agencji UE, co pozwala im opanowywać powtarzające się problemy i współpracować z Komisją i Parlamentem w sposób bardziej skuteczny;

               14.

               uważa, że tworzenie przez kilka agencji wspólnych działów wspierających, zajmujących się harmonizowaniem informatycznych systemów zarządzania finansowego z odpowiednimi systemami Komisji, jest praktyką, która powinna być kontynuowana i szerzej stosowana;

               15.

               wzywa agencje do ściślejszej współpracy i lepszego stosowania kryteriów porównawczych w odniesieniu do podmiotów działających w terenie; zachęca Komisję do przyjmowania środków, które uzna ona za niezbędne do wspomożenia agencji w poprawie ich wizerunku i uwidocznieniu ich działalności;

               16.

               wzywa Komisję, aby przedstawiła propozycję zharmonizowania kształtu dorocznych sprawozdań agencji w celu opracowania wskaźników wydajności pozwalających na porównanie efektywności pracy agencji;

               17.

               zachęca agencje do przedstawiania na początku roku wskaźników wydajności służących do ich oceny;

               18.

               zachęca agencje do szerszego stosowania celów SMART, co powinno prowadzić do bardziej realistycznego planowania i wykonywania zadań;

               19.

               zgadza się z Trybunałem Obrachunkowym, że Komisja również ponosi odpowiedzialność za zarządzanie (finansowe) agencjami; w związku z tym wzywa Komisję do nadzorowania, a w razie potrzeby do kierowania zarządzaniem różnych agencji oraz wspomagania go, szczególnie w odniesieniu do właściwego stosowania procedur przetargowych, przejrzystości procedur zatrudnienia, należytego zarządzania finansami (niepełne wykorzystanie środków i przekroczenie budżetu) oraz – co najważniejsze – właściwego stosowania przepisów dotyczących ram kontroli wewnętrznej;

               20.

               uważa, że programy pracy agencji powinny przedstawiać ich wkład pod względem wykonanych zadań i w wymierny sposób oraz że należy zwrócić dostateczną uwagę na standardy kontroli wewnętrznej, opracowane przez Komisję;

         Kwestie szczegółowe

               21.

               zauważa, że wskaźnik wykorzystania środków na zobowiązania w roku budżetowym jest wysoki (praktycznie 100 % w odniesieniu do działań własnych fundacji) oraz zwraca uwagę Fundacji na wysoki (ponad 40 %) wskaźnik przeniesienia środków na zobowiązania, przeznaczonych na działania operacyjne (tytuł III); wyraża szczególne zaniepokojenie ze względu na fakt, że podobna sytuacja ma miejsce w przypadku realizacji działań w ramach programów MEDA i Tempus; zachęca fundację do skuteczniejszego programowania swoich działań;

               22.

               uważa, że Fundacja stanowi źródło ważnych informacji i wymiany doświadczeń dla krajów partnerskich Unii Europejskiej i wszystkich jej organów;

               23.

               podkreśla, że programy szkoleniowe i ich doskonalenie to podstawa rozwoju i rozprzestrzeniania się demokracji; w związku z tym zachęca Fundację do zintensyfikowania działalności w krajach partnerskich, gdzie istnieją poważne przeszkody dla postępu demokracji;

               24.

               krytycznie podchodzi do faktu opublikowania przez Fundację w Dzienniku Urzędowym – niezgodnie ze swoim rozporządzeniem finansowym – jedynie budżetu w wersji skróconej, podobnie jak miało to miejsce w poprzednich latach;

               25.

               zachęca Fundację do przedstawienia nowej nomenklatury budżetowej, która byłaby lepiej dostosowana do rzeczywistych warunków pracy Fundacji i dzięki której można byłoby uniknąć ciągłych przesunięć; zachęca Fundację do zapewnienia lepszej koordynacji pomiędzy jednostką finansową a jednostkami operacyjnymi, co powinno skutkować spadkiem liczby koniecznych przesunięć;

               26.

               zachęca Fundację do zagwarantowania większej zgodności z obowiązującymi przepisami dotyczącymi ostatecznych wersji sprawozdań finansowych;

               27.

               ubolewa nad tym, że Fundacja wciąż nie ukończyła wprowadzania swojego systemu kontroli wewnętrznej oraz na tym, że pod koniec 2005 r. nie było analizy zagrożeń operacyjnych i kontroli ex post oraz że księgowy nie zatwierdził jeszcze systemów informacji księgowej i inwentaryzacji;

               28.

               z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Fundacja nieprzerwanie podejmowała coraz większe wysiłki w dziedzinie rozwoju zasobów ludzkich, w ten sposób umożliwiając krajom partnerskim przeprowadzającym reformy swoich własnych systemów kształcenia lepsze wykorzystanie doświadczeń Fundacji;

               29.

               nalega, aby Fundacja wyeliminowała niedociągnięcia w zakresie dokumentacji procedur rekrutacji personelu.

      (1)  Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 40.

      (2)  Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 73.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (4)  Dz.U. L 131 23.5.1990, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1648/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 22).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.

      (6)  Dz.U. L 340 z 6.12.2006, str. 117.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/431 z dnia 10 marca 2015 r. zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych, w odniesieniu do zewnętrznych biegłych rewidentów Lietuvos bankas

text:
               14.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 70/45

         DECYZJA RADY (UE) 2015/431
   z dnia 10 marca 2015 r.
   zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych, w odniesieniu do zewnętrznych biegłych rewidentów Lietuvos bankas
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Protokół (nr 4) w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 27.1.,
   uwzględniając zalecenie EBC/2014/58 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 16 grudnia 2014 r. udzielane Radzie Unii Europejskiej w sprawie zewnętrznych biegłych rewidentów Lietuvos bankas (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Sprawozdania finansowe Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz krajowych banków centralnych Eurosystemu podlegają badaniu prowadzonemu przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów rekomendowanych przez Radę Prezesów EBC i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej.

               (2)

               Zgodnie z art. 1 decyzji Rady 2014/509/UE (2) Litwa spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro, a przyznana jej derogacja, o której mowa w art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r. (3), zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r.

               (3)

               Rada Prezesów EBC zaleciła wyznaczenie firmy UAB PricewaterhouseCoopers jako zewnętrznego biegłego rewidenta Lietuvos bankas na lata obrachunkowe 2015–2017.

               (4)

               Właściwe jest, by zastosować się do zalecenia Rady Prezesów EBC i odpowiednio zmienić decyzję Rady 1999/70/WE (4),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W art. 1 decyzji 1999/70/WE dodaje się ustęp w brzmieniu:

      „19.   Firma UAB PricewaterhouseCoopers zostaje niniejszym zatwierdzona jako zewnętrzny biegły rewident Lietuvos bankas na lata obrachunkowe 2015–2017”

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej notyfikacji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Europejskiego Banku Centralnego.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. REIRS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 465 z 24.12.2014, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady 2014/509/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie przyjęcia przez Litwę euro w dniu 1 stycznia 2015 r. (Dz.U. L 228 z 31.7.2014, s. 29).

      (3)  Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33.

      (4)  Decyzja Rady 1999/70/WE z dnia 25 stycznia 1999 r. dotycząca zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych (Dz.U. L 22 z 29.1.1999, s. 69).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1747 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/367

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1747
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Wspólnego Przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Wspólnego Przedsięwzięcia (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Wspólnemu Przedsięwzięciu absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05875/2017 – C8-0086/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 219/2007 z dnia 27 lutego 2007 r. w sprawie utworzenia wspólnego przedsięwzięcia w celu opracowania europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR) (4), w szczególności jego art. 4b,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5),

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A8-0096/2017),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsięwzięcia SESAR absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsięwzięcia za rok budżetowy 2015;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsięwzięcia SESAR, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 473 z 16.12.2016, s. 66.

      (2)  Dz.U. C 473 z 16.12.2016, s. 68.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 64 z 2.3.2007, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.