title: Decyzja Rady z dnia 9 kwietnia 2019 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofund)

text:
                  11.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 135/1

         DECYZJA RADY
         z dnia 9 kwietnia 2019 r.
         w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofund)
         (2019/C 135/01)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2019/127 z dnia 16 stycznia 2019 r. ustanawiające Europejską Fundację na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound) (1), w szczególności jego art. 4,
         uwzględniając listy osób wyznaczonych do mianowania przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich oraz przez organizacje pracowników i organizacje pracodawców,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzenie (UE) 2019/127 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 (2).

                     (2)

                     Członkowie Zarządu powołani na postawie art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 1365/75 pozostali na stanowisku i pełnili funkcje Zarządu, przewidziane w art. 5 rozporządzenia (UE) 2019/127, do chwili mianowania członków Zarządu i niezależnego eksperta zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/127.

                     (3)

                     Członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy należy mianować na okres czterech lat,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Wymienione poniżej osoby zostają niniejszym mianowane na stanowiska członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na okres od dnia 1 kwietnia 2019 r. do dnia 31 marca 2023 r.:
            I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Belgia

                        Guy VAN GYES

                        Allain PIETTE

                        Bułgaria

                        Teodora TODOROVA

                        Iskren ANGELOV

                        Czechy

                        Vlastimil VÁŇA

                        Matěj GREGÁREK

                        Dania

                        Thomas Mølsted JØRGENSEN

                        Andreas SOMMER MØLLER

                        Niemcy

                        Thomas VOIGTLÄNDER

                        Alexander GÖRNE-ZAGEL

                        Estonia

                        Heleene SUIJA

                        Ester RÜNKLA

                        Irlandia

                        Dearbháil NIC GIOLLA MHICÍL

                        Fiona WARD

                        Grecja

                        Georgios GOURZOULIDIS

                        Triantafyllia TOTOU

                        Hiszpania

                        Domingo JIMÉENEZ-VALLADOLID DE L'HOTELLERIE-FALLOIS

                        Orlando MONTORO PEINADO

                        Francja

                        Chorwacja

                        Vatroslav SUBOTIĆ

                        Narcisa MANOJLOVIĆ

                        Włochy

                        Aviana Maria Teresa BULGARELLI

                        Leonardo TOMASI

                        Cypr

                        Marina IOANNOU-HASAPI

                        Orestis MESSIOS

                        Łotwa

                        Ineta TĀRE

                        Ineta VJAKSE

                        Litwa

                        Rita SKREBIŠKIENĖ

                        Evaldas BACEVIČIUS

                        Luksemburg

                        Węgry

                        Malta

                        Sandra GATT

                        Cheryl HABER

                        Niderlandy

                        Roel GANS

                        Dirk SCHEELE

                        Austria

                        Harald FUGGER

                        Petra PENCS

                        Polska

                        Jerzy CIECHAŃSKI

                        Portugalia

                        Nelson FERREIRA

                        Fernando CATARINO JOSÉ

                        Rumunia

                        Ioan Cristinel RĂILEANU

                        Ioana DUMITRESCU

                        Słowenia

                        Vladka KOMEL

                        Andraž BOBOVNIK

                        Słowacja

                        Silvia GREGORCOVÁ

                        Ján GABURA

                        Finlandia

                        Maija LYLY-YRJÄNÄINEN

                        Hanna HÄMÄLÄINEN

                        Szwecja

                        Jonna JONSSON

                        Håkan NYMAN

                        Zjednoczone Królestwo

                        Cara MAGUIRE

                        Peter COLLINS

            II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Belgia

                        Stijn GRYP

                        Caroline VERDOOT

                        Bułgaria

                        Ivan KOKALOV

                        Veselin MITOV

                        Czechy

                        Lucie STUDNIČNÁ

                        Tomáš PAVELKA

                        Dania

                        Peter WALDORFF

                        Maria BJERRE

                        Niemcy

                        Stefan GRAN

                        Susanne WIXFORTH

                        Estonia

                        Peep PETERSON

                        Hedi-Liis TOOME

                        Irlandia

                        David JOYCE

                        Ger GIBBONS

                        Grecja

                        Ioannis POUPKOS

                        Panagiotis KORDATOS

                        Hiszpania

                        Fernando ROCHA SÁNCHEZ

                        José Domingo ROSELLÓ

                        Francja

                        Pierre-Gaël LOREAL

                        Romain LASSERRE

                        Chorwacja

                        Marija HANŽEVAČKI

                        Dijana ŠOBOTA

                        Włochy

                        Rossella BENEDETTI

                        Salvatore MARRA

                        Cypr

                        Panicos ARGYRIDES

                        Christos KARYDES

                        Łotwa

                        Irēna LIEPIŅA

                        Linda ROMELE

                        Litwa

                        Kristina KRUPAVIČIENĖ

                        Danutė ŠLIONSKIENĖ

                        Luksemburg

                        Véronique EISCHEN

                        Paul DE ARAUJO

                        Węgry

                        Viktória SZŰCS

                        Péter DOROGI

                        Malta

                        Joseph BUGEJA

                        Colin GALEA

                        Niderlandy

                        Jan KOUWENBERG

                        Austria

                        Dinah DJALINOUS-GLATZ

                        Adi BUXBAUM

                        Polska

                        Bogdan OLSZEWSKI

                        Piotr OSTROWSKI

                        Portugalia

                        Augusto COELHO PRAÇA

                        Carlos Manuel ANJOS ALVES

                        Rumunia

                        Adrian MARIN

                        Cecilia GOSTIN

                        Słowenia

                        Maja KONJAR

                        Słowacja

                        Miroslav HAJNOŠ

                        Finlandia

                        Juha ANTILA

                        Leila KURKI

                        Szwecja

                        Mats ESSEMYR

                        Carola LÖFSTRAND

                        Zjednoczone Królestwo

                        Paul SELLERS

                        Elena CRASTA

            III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Belgia

                        Kris DE MEESTER

                        Koen CABOOTER

                        Bułgaria

                        Dimiter BRANKOV

                        Theodor DETCHEV

                        Czechy

                        Vladimíra DRBALOVÁ

                        Pavla BŘEČKOVÁ

                        Dania

                        Christiane MIßLBECK-WINBERG

                        Steen MÜNTZBERG

                        Niemcy

                        Sebastian HOPFNER

                        Renate HORNUNG-DRAUS

                        Estonia

                        Eve PÄÄRENDSON

                        Raul EAMETS

                        Irlandia

                        Maeve McELWEE

                        Pauline O’HARE

                        Grecja

                        Christos IOANNOU

                        Katerina DASKALAKI

                        Hiszpania

                        Miguel CANALES GUTIÉRREZ

                        Javier BLASCO DE LUNA

                        Francja

                        Sébastien DARRIGRAND

                        Anne VAUCHEZ

                        Chorwacja

                        Bernard JAKELIĆ

                        Ivan SARIĆ

                        Włochy

                        Stefania ROSSI

                        Paola ASTORRI

                        Cypr

                        Lena PANAYIOTOU

                        Polyvios POLYVIOU

                        Łotwa

                        Ilona KIUKUCĀNE

                        Anita LĪCE

                        Litwa

                        Danukas ARLAUSKAS

                        Luksemburg

                        Węgry

                        Adrienn BÀLINT

                        Malta

                        Joe FARRUGIA

                        Niderlandy

                        W. M. J. M. VAN MIERLO

                        Austria

                        Severin GRUBER

                        Virginia HAGN

                        Polska

                        Andrzej RUDKA

                        Katarzyna SIEMIENKIEWICZ

                        Portugalia

                        Marcelino Peralta PENA COSTA

                        Luís HENRIQUE

                        Rumunia

                        Diana PASAT

                        Adela ŞERBAN

                        Słowenia

                        Słowacja

                        Martin HOŠTÁK

                        Peter MOLNÁR

                        Finlandia

                        Katja MIETTINEN

                        Mikko NYYSSÖLÄ

                        Szwecja

                        Patrik KARLSSON

                        Niklas BECKMAN

                        Zjednoczone Królestwo

                        Matthew PERCIVAL

                        Elliot MASON

            Artykuł 2
            Członków i zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               G. CIAMBA

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 30 z 31.1.2019, s. 74.

            (2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. L 139, 30.5.1975, s. 1).


title: Decyzja Rady z dnia 9 kwietnia 2019 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (EU-OSHA)

text:
                  11.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 135/7

         DECYZJA RADY
         z dnia 9 kwietnia 2019 r.
         w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (EU-OSHA)
         (2019/C 135/02)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/126 z dnia 16 stycznia 2019 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (EU-OSHA) (1), w szczególności jego art. 4,
         uwzględniając wykazy osób wyznaczonych do mianowania przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich oraz przez organizacje pracowników i organizacje pracodawców,
         uwzględniając wykazy członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzenie Rady (UE) 2019/126 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 (2).

                     (2)

                     Członkowie Zarządu powołani na postawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2062/94 pozostali na stanowisku i pełnili funkcje Zarządu, przewidziane w art. 5 rozporządzenia (UE) 2019/126, do chwili mianowania członków Zarządu i niezależnego eksperta zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/126.

                     (3)

                     Członków Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy i ich zastępców należy mianować na okres czterech lat,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Następujące osoby zostają niniejszym mianowane na stanowiska członka i zastępcy członka Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy na okres od dnia 1 kwietnia 2019 r. do dnia 31 marca 2023 r.:
            I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Belgia

                        Véronique CRUTZEN

                        Xavier LEBICHOT

                        Bułgaria

                        Darina KONOVA

                        Nikolay ARNAUDOV

                        Czechy

                        Jaroslav HLAVÍN

                        Pavel FOŠUM

                        Dania

                        Charlotte SKJOLDAGER

                        Annemarie KNUDSEN

                        Niemcy

                        Kai SCHÄFER

                        Ellen ZWINK

                        Estonia

                        Maret MARIPUU

                        Silja SOON

                        Irlandia

                        Stephen CURRAN

                        Marie DALTON

                        Grecja

                        Hiszpania

                        Francisco Javier PINILLA GARCÍA

                        Mercedes TEJEDOR AIBAR

                        Francja

                        Chorwacja

                        Ana AKRAP

                        Snježana ŠTEFOK

                        Włochy

                        Romolo DE CAMILLIS

                        Alessandra PERA

                        Cypr

                        Anastassios YIANNAKI

                        Aristodemos ECONOMIDES

                        Łotwa

                        Renārs LŪSIS

                        Jolanta GEDUŠA

                        Litwa

                        Aldona SABAITIENĖ

                        Vilija KONDROTIENĖ

                        Luksemburg

                        Węgry

                        Malta

                        Melhino MERCIECA

                        Mark GAUCI

                        Niderlandy

                        Rob TRIEMSTRA

                        Martin DEN HELD

                        Austria

                        Gertrud BREINDL

                        Anna RITZBERGER-MOSER

                        Polska

                        Danuta KORADECKA

                        Dariusz GŁUSZKIEWICZ

                        Portugalia

                        Maria Luísa TORRES ECKENROTH GUIMARÃES

                        Carlos Jorge AFONSO PEREIRA

                        Rumunia

                        Anca Mihaela PRICOP

                        Marian TĂNASE

                        Słowenia

                        Nikolaj PETRIŠIČ

                        Vladka KOMEL

                        Słowacja

                        Martina DULEBOVÁ

                        Romana HURTUKOVÁ

                        Finlandia

                        Raimo ANTILA

                        Liisa HAKALA

                        Szwecja

                        Boel CALLERMO

                        Victoria DIPPEL

                        Zjednoczone Królestwo

            II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Belgia

                        Herman FONCK

                        Caroline VERDOOT

                        Bułgaria

                        Aleksandar ZAGOROV

                        Ognyan ATANASOV

                        Czechy

                        Václav PROCHÁZKA

                        Radka SOKOLOVÁ

                        Dania

                        Nina Hedegaard NIELSEN

                        Niels SØRENSEN

                        Niemcy

                        Sonja KÖNIG

                        Moriz Boje TIEDEMANN

                        Estonia

                        Aija MAASIKAS

                        Argo SOON

                        Irlandia

                        Dessie ROBINSON

                        Sylvester CRONIN

                        Grecja

                        Andreas STOIMENIDIS

                        Ioannis ADAMAKIS

                        Hiszpania

                        Pedro J. LINARES RODRÍGUEZ

                        Ana GARCÍA DE LA TORRE

                        Francja

                        Abderrafik ZAIGOUCHE

                        Edwina LAMOUREUX

                        Chorwacja

                        Gordana PALAJSA

                        Marko PALADA

                        Włochy

                        Silvana CAPPUCCIO

                        Susanna COSTA

                        Cypr

                        Evangelos EVANGELOU

                        Stelios CHRISTODOULOU

                        Łotwa

                        Ziedonis ANTAPSONS

                        Mārtiņš PUŽULS

                        Litwa

                        Inga RUGINIENĖ

                        Ričardas GARUOLIS

                        Luksemburg

                        Robert FORNIERI

                        Jean-Luc DE MATTEIS

                        Węgry

                        Károly GYÖRGY

                        László MISKÉRI

                        Malta

                        Alfred LIA

                        Edwin BALZAN

                        Niderlandy

                        Rik VAN STEENBERGEN

                        Willem VAN VEELEN

                        Austria

                        Julia NEDJELIK-LISCHKA

                        Petra STREITHOFER

                        Polska

                        Stefan ŁUBNIEWSKI

                        Katarzyna BARTKIEWICZ

                        Portugalia

                        Vanda CRUZ

                        Fernando José MACHADO GOMES

                        Rumunia

                        Corneliu CONSTANTINOAIA

                        Mihaela DÂRLE

                        Słowenia

                        Lučka BÖHM

                        Katja GORIŠEK

                        Słowacja

                        Peter RAMPAŠEK

                        Vladimír KMEC

                        Finlandia

                        Erkki AUVINEN

                        Hanna-Maija KAUSE

                        Szwecja

                        Karin FRISTEDT

                        My BILLSTAM

                        Zjednoczone Królestwo

                        Hugh ROBERTSON

            III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Belgia

                        Kris DE MEESTER

                        Bułgaria

                        Georgi STOEV

                        Petya GEOREVA

                        Czechy

                        Renáta ZBRANKOVÁ

                        Martin RÖHRICH

                        Dania

                        Lena SØBY

                        Jens SKOVGAARD LAURITSEN

                        Niemcy

                        Eckard METZE

                        Stefan ENGEL

                        Estonia

                        Marju PEÄRNBERG

                        Piia ZIMMERMANN

                        Irlandia

                        Michael GILLEN

                        Katharine MURRAY

                        Grecja

                        Christos KAVALOPOULOS

                        Hiszpania

                        Rosa SANTOS FERNÁNDEZ

                        Laura CASTRILLO NÚÑEZ

                        Francja

                        Nathalie BUET

                        Chorwacja

                        Nenad SEIFERT

                        Admira RIBIČIĆ

                        Włochy

                        Fabiola LEUZZI

                        Cypr

                        Polyvios POLYVIOU

                        Emilios MICHAEL

                        Łotwa

                        Litwa

                        Vaidotas LEVICKIS

                        Rūta JASIENĖ

                        Luksemburg

                        François ENGELS

                        Pierre BLAISE

                        Węgry

                        Malta

                        Abigail MAMO

                        Joe DELIA

                        Niderlandy

                        W.M.J.M. VAN MIERLO

                        Austria

                        Christa SCHWENG

                        Julia SCHITTER

                        Polska

                        Rafał HRYNYK

                        Jacek MĘCINA

                        Portugalia

                        Manuel Marcelino Peralta PENA COSTA

                        Luís HENRIQUE

                        Rumunia

                        Słowenia

                        Igor ANTAUER

                        Karmen FORTUNA

                        Słowacja

                        Silvia SUROVÁ

                        Róbert MEITNER

                        Finlandia

                        Auli RYTIVAARA

                        Riitta WÄRN

                        Szwecja

                        Bodil MELLBLOM

                        Malin LOOBERGER

                        Zjednoczone Królestwo

                        Matthew PERCIVAL

                        Terry WOOLMER

            Artykuł 2
            Członków i zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               G. CIAMBA

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 30 z 31.1.2019, s. 58.

            (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy | (Dz.U. L 216 z 20.8.1994, s. 1).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/572 z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej zmiany do Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego

text:
                  11.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 100/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/572
         z dnia 8 kwietnia 2019 r.
         w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej zmiany do Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) akapit drugi,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2018/61 (2), zmiana 1 do Umowy o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską (dalej zwana „zmianą 1”) została podpisana w dniu 13 grudnia 2017 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

                     (2)

                     Zmiana 1 rozszerza zakres współpracy między Stronami Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (dalej zwana „umową”) w przypadkach, w których można stosować zasadę wzajemnego uznawania zatwierdzeń i ustaleń kontroli zgodności, tak aby umożliwić optymalne wykorzystanie zasobów i proporcjonalne oszczędności kosztów, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiego stopnia bezpieczeństwa w transporcie lotniczym.

                     (3)

                     Należy zatem zatwierdzić zmianę 1,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii (3) zmianę 1 do Umowy o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską.

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 3 zmiany 1.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Zgoda z dnia 13 grudnia 2018 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2018/61 z dnia 21 marca 2017 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania zmiany do Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską o współpracy w zakresie uregulowań prawnych dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego (Dz.U. L 11, 16.1.2018, s. 1).

            (3)  Tekst zmiany 1 został opublikowany w Dz.U. L 11 z 16.1.2018, s. 3 wraz z decyzją w sprawie jej podpisania.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/573 z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Trzeciego protokołu dodatkowego do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
                  11.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 100/3

         DECYZJA RADY (UE) 2019/573
         z dnia 8 kwietnia 2019 r.
         w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Trzeciego protokołu dodatkowego do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91, art. 100 ust. 2, art. 207 i 211, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) akapit drugi,
         uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Umowa o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony (2) (zwana dalej „Umową ogólną”) została podpisana w dniu 8 grudnia 1997 r. i weszła w życie w dniu 1 października 2000 r.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji przystąpienie Chorwacji do Umowy ogólnej zostaje zatwierdzone poprzez zawarcie protokołu do Umowy ogólnej, które Rada, stanowiąc jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, zawiera z Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi.

                     (3)

                     W dniu 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia rokowań z Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi Trzeciego Protokołu dodatkowego do Umowy ogólnej w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Protokołem”). Negocjacje zakończyły się pomyślnie i Protokół został podpisany w dniu 27 listopada 2018 r. zgodnie z decyzją Rady (UE) 2018/2024 (3).

                     (4)

                     Należy zatwierdzić Protokół,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Trzeci protokół dodatkowy do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (4) zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii i jej państw członkowskich.

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii i jej państw członkowskich powiadomienia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 Protokołu (5).

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Zgoda z dnia 12 lutego 2019 r.… (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

            (2)  Dz.U. L 276 z 28.10.2000, s. 45.

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2018/2024 z dnia 22 maja 2018 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Trzeciego protokołu dodatkowego do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (Dz.U. L 325 z 20.12.2018, s. 1).

            (4)  Tekst Protokołu został opublikowany w Dz.U. L 325 z 20.12.2018, s. 3 wraz z decyzją o jego podpisaniu.

            (5)  Data wejścia w życie Protokołu zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/579 z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Wielkie Księstwo Luksemburga

text:
                  11.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 100/44

         DECYZJA RADY (UE) 2019/579
         z dnia 8 kwietnia 2019 r.
         w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Wielkie Księstwo Luksemburga
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
         uwzględniając propozycję rządu Luksemburga,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 13 lipca 2018 r. decyzją Rady (UE) 2018/1015 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Pierre'a WIESA zajęła Cécile HEMMEN.

                     (2)

                     Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu, na podstawie którego zaproponowano kandydaturę Cécile HEMMEN (Maire de la Commune de Weiler-la-Tour),

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

                        —

                        Cécile HEMMEN, Conseillère communale de la Commune de Weiler-la-Tour (zmiana mandatu).

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

            (4)  Decyzja Rady (UE) 2018/1015 z dnia 13 lipca 2018 r. w sprawie mianowania dwóch członków i trzech zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Wielkie Księstwo Luksemburga (Dz.U. L 181 z 18.7.2018, s. 85).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/580 z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie mianowania dwóch członków i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Federalną Niemiec

text:
                  11.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 100/45

         DECYZJA RADY (UE) 2019/580
         z dnia 8 kwietnia 2019 r.
         w sprawie mianowania dwóch członków i jednego zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Federalną Niemiec
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
         uwzględniając propozycję rządu Niemiec,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

                     (2)

                     Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Babette WINTER.

                     (3)

                     Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu, na podstawie którego zaproponowano kandydaturę Marion WALSMANN (Mitglied des Thüringer Landtags).

                     (4)

                     Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Dietera LAUINGERA członkiem Komitetu Regionów,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

                        a)

                        na stanowiska członka:

                                    —

                                    Dieter LAUINGER, Minister für Migration, Justiz und Verbraucherschutz,

                                    —

                                    Marion WALSMANN, Mitglied des Erfurter Stadtrats (zmiana mandatu),

                        b)

                        na stanowisko zastępcy członka:

                                    —

                                    Malte KRÜCKELS, Staatssekretär für Medien und Bevollmächtigter des Freistaates Thüringen beim Bund.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/581 z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Grecką

text:
                  11.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 100/46

         DECYZJA RADY (UE) 2019/581
         z dnia 8 kwietnia 2019 r.
         w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Grecką
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
         uwzględniając propozycję rządu Grecji,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

                     (2)

                     Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Petrosa SOULASA,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

                        —

                        Konstantinos TZANAKOULIS, Municipal Councillor of Larissa.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


Decyzja Komisji z dnia 15/04/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9308 - Ansaldo Energia S.p.A / JSC REP Holding / REPH Ansaldo Gas Turbine LLC) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Komisji (UE) 2019/721 z dnia 30 kwietnia 2019 r. w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „Polityka spójności w regionie na rzecz równości i zachowania kultury regionu” (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3304)

text:
                  10.5.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 122/55

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2019/721
         z dnia 30 kwietnia 2019 r.
         w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „Polityka spójności w regionie na rzecz równości i zachowania kultury regionu”

               (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3304)

         (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (1), w szczególności jego art. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Przedmiotem proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Polityka spójności w regionie na rzecz równości i zachowania kultury regionu” są następujące kwestie: „Poświęcenie szczególnej uwagi w ramach polityki spójności Unii regionom, które ze względu na cechy narodowe, etniczne, kulturowe, religijne lub językowe różnią się od regionów otaczających”.

                     (2)

                     Cele proponowanej inicjatywy obywatelskiej dotyczą następujących kwestii: „W takich regionach, w tym na obszarach geograficznych bez kompetencji administracyjnych, zapobieganie powstawaniu zaległości gospodarczych, zrównoważony rozwój i zachowanie warunków dla spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej powinny być prowadzone w sposób, który zapewnia, że ich cechy charakterystyczne pozostaną niezmienione. Z tego względu takie regiony muszą mieć taką samą możliwość dostępu do różnych funduszy UE, a także zachowania swoich cech charakterystycznych, należy również zagwarantować ich właściwy rozwój gospodarczy, tak aby kontynuować rozwój UE i utrzymać jej różnorodność kulturową”.

                     (3)

                     Traktat o Unii Europejskiej (TUE) podkreśla rolę obywatelstwa Unii i usprawnia demokratyczne funkcjonowanie Unii, stanowiąc między innymi, że każdy obywatel ma mieć prawo do uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii za pośrednictwem europejskiej inicjatywy obywatelskiej.

                     (4)

                     W związku z tym procedury i warunki wymagane dla inicjatywy obywatelskiej powinny być jasne, proste, przyjazne użytkownikowi i proporcjonalne do charakteru inicjatywy obywatelskiej, tak aby zachęcić obywateli do udziału i zwiększyć przystępność Unii.

                     (5)

                     W celu wprowadzenia w życie Traktatów można przyjmować unijne akty prawne określające zadania, cele priorytetowe i organizację funduszy strukturalnych, co może obejmować grupowanie funduszy, zgodnie z art. 177 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

                     (6)

                     Proponowana inicjatywa obywatelska – w zakresie, w jakim jej celem są wnioski Komisji dotyczące unijnych aktów prawnych określające zadania, cele priorytetowe i organizację funduszy strukturalnych, i pod warunkiem że działania, które mają zostać objęte finansowaniem prowadzą do wzmocnienia spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii – nie wykracza w sposób oczywisty poza kompetencje Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego unijnego aktu prawnego w celu wprowadzenia w życie Traktatów zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia.

                     (7)

                     Ponadto utworzono komitet obywatelski i wyznaczono osoby do kontaktu zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia, a proponowana inicjatywa obywatelska nie jest oczywistym nadużyciem, nie jest oczywiście niepoważna lub dokuczliwa ani nie jest w sposób oczywisty sprzeczna z wartościami Unii określonymi w art. 2 TUE.

                     (8)

                     Należy zatem zarejestrować proponowaną inicjatywę obywatelską „Polityka spójności w regionie na rzecz równości i zachowania kultury regionu”,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   Niniejszym rejestruje się proponowaną inicjatywę obywatelską „Polityka spójności w regionie na rzecz równości i zachowania kultury regionu”.

               2.   Deklaracje poparcia dla tej proponowanej inicjatywy obywatelskiej mogą być zbierane przy założeniu, że jej celem jest przedstawienie przez Komisję wniosków dotyczących aktów prawnych określających zadania, cele priorytetowe i organizację funduszy strukturalnych oraz pod warunkiem że finansowane działania prowadzą do wzmocnienia spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 7 maja 2019 r.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja skierowana jest do organizatorów (członków komitetu obywatelskiego) proponowanej inicjatywy obywatelskiej pod nazwą „Polityka spójności w regionie na rzecz równości i zachowania kultury regionu”, reprezentowanych przez pana Balázsa Árpáda IZSÁKA i pana Attilę DABISA, którzy są osobami wyznaczonymi do kontaktu.

            Sporządzono w Brukseli dnia 30 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Frans TIMMERMANS

                  Wiceprzewodniczący

            (1)  Dz.U. L 65 z 11.3.2011, s. 1.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/835 z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
                  24.5.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 138/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/835
         z dnia 8 kwietnia 2019 r.
         w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
         uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony (2), („Układ”) został podpisany w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2001 r. Układ wszedł w życie dnia 1 czerwca 2004 r.

                     (2)

                     Republika Chorwacji stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r.

                     (3)

                     Na mocy art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji włączenie tego państwa członkowskiego do Układu ma zostać uzgodnione poprzez zawarcie protokołu do Układu który został zawarty przez Radę, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, oraz przez Arabską Republikę Egiptu.

                     (4)

                     W dniu 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Arabską Republiką Egiptu. Negocjacje zakończono pomyślnie.

                     (5)

                     Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2017/768 (3), Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej został podpisany w imieniu Unii i jej państw członkowskich w Brukseli w dniu 10 kwietnia 2017 r.

                     (6)

                     Należy zatwierdzić Protokół,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii i jej państw członkowskich (4).

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady wystosowuje w imieniu Unii i jej państw członkowskich, powiadomienie, o którym mowa w art. 8 ust. 1 Protokołu, w celu wyrażenia zgody Unii i jej państw członkowskich na to, aby Protokół stał się dla nich wiążący (5).

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Zgoda z dnia 12 marca 2019 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

            (2)  Dz.U. L 304 z 30.9.2004, s. 39.

            (3)  Dz.U. L 115 z 4.5.2017, s. 1.

            (4)  Tekst Protokołu został opublikowany w Dz.U. L 115 z 4.5.2017 wraz z decyzją o jego podpisaniu.

            (5)  Data wejścia w życie niniejszego Protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/836 z dnia 13 maja 2019 r. w sprawie zawarcia Protokołu dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej

text:
                  24.5.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 138/3

         DECYZJA RADY (UE) 2019/836
         z dnia 13 maja 2019 r.
         w sprawie zawarcia Protokołu dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 87 ust. 2 lit. a) oraz art. 88 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a),
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2019/395 (2) Protokół dotyczący dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej (zwany dalej „Protokołem”) został podpisany w dniu 27 marca 2019 r., z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

                     (2)

                     W celu wsparcia i wzmocnienia współpracy policyjnej między właściwymi organami państw członkowskich a organami Danii na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie, Unia musi podjąć działania w celu umożliwienia Danii udziału w aspektach Eurodac związanych z ochroną porządku publicznego.

                     (3)

                     Protokół powinien zostać zatwierdzony.

                     (4)

                     Zjednoczone Królestwo i Irlandia są związane rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 (3) i w związku z tym biorą udział w przyjęciu niniejszej decyzji.

                     (5)

                     Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Protokół dotyczący dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej.
            Tekst Protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 4 ust. 2 Protokołu.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Zgoda z dnia 17 kwietnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2019/395 z dnia 7 marca 2019 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu dotyczącego dostępu do Eurodac na potrzeby ochrony porządku publicznego do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Królestwem Danii w sprawie kryteriów i mechanizmów określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w Danii lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej (Dz.U. L 71 z 13.3.2019, s. 9).

            (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/844 z dnia 14 maja 2019 r. w sprawie wykonywania przez sekretarza generalnego Rady uprawnień w odniesieniu do zażaleń składanych do Rady przez kandydatów na stanowisko Europejskiego Prokuratora Generalnego

text:
                  24.5.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 138/82

         DECYZJA RADY (UE) 2019/844
         z dnia 14 maja 2019 r.
         w sprawie wykonywania przez sekretarza generalnego Rady uprawnień w odniesieniu do zażaleń składanych do Rady przez kandydatów na stanowisko Europejskiego Prokuratora Generalnego
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając decyzję wykonawczą Rady (UE) 2018/1696 z dnia 13 lipca 2018 r. w sprawie zasad działalności komisji selekcyjnej przewidzianej w art. 14 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/1939 wdrażającego wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (1), w szczególności zasady VI.1 i VII.1 zawarte w załączniku do tej decyzji,
         uwzględniając Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej – ustanowiony w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (2) (zwany dalej „regulaminem pracowniczym”), w szczególności jego art. 2 i art. 90 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W myśl zasady VI.1 zawartej w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2018/1696 („zasady działalności komisji selekcyjnej”) kandydaci, którzy zostali wykluczeni z procedury wyboru do celów powołania Europejskiego Prokuratora Generalnego, mogą złożyć do Rady zażalenie w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego.

                     (2)

                     W myśl zasady VII.1 zawartej w zasadach działalności komisji selekcyjnej osoby, które nie znalazły się na liście zakwalifikowanych kandydatów sporządzonej przez komisję selekcyjną do celów powołania Europejskiego Prokuratora Generalnego, mogą złożyć do Rady zażalenie w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego.

                     (3)

                     Art. 2 regulaminu pracowniczego przewiduje, że każda instytucja ustala, kto w jej ramach wykonuje uprawnienia przyznane przez regulamin pracowniczy, w tym uprawnienia powierzone organowi powołującemu określone w art. 90 ust. 2. regulaminu pracowniczego.

                     (4)

                     Zgodnie z art. 240 ust. 2 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Radę ma wspomagać Sekretariat Generalny, działający pod kierunkiem sekretarza generalnego.

                     (5)

                     Należy powierzyć sekretarzowi generalnemu Rady uprawnienia organu powołującego w odniesieniu do zażaleń w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego złożonych do Rady przez kandydatów w ramach procedury wyboru do celów powołania Europejskiego Prokuratora Generalnego w myśl zasad VI.1 i VII.1 zawartych w zasadach działalności komisji selekcyjnej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Uprawnienia przyznane w art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego organowi powołującemu w odniesieniu do zażaleń złożonych do Rady w myśl zasad VI.1 i VII.1 zawartych w zasadach działalności komisji selekcyjnej przez osoby, które zostały wykluczone z procedury wyboru lub nie znalazły się na liście zakwalifikowanych kandydatów sporządzonej przez komisję selekcyjną do celów powołania Europejskiego Prokuratora Generalnego, są wykonywane przez sekretarza generalnego Rady w imieniu Rady i na jej odpowiedzialność.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 14 maja 2019 r.

                  W imieniu Rady

               P. DAEA

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 282 z 12.11.2018, s. 8.

            (2)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.


title: Decyzja Rady (UE, Euratom) 2019/846 z dnia 21 maja 2019 r. w sprawie mianowania dwóch członków Trybunału Obrachunkowego

text:
                  24.5.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 138/89

         DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2019/846
         z dnia 21 maja 2019 r.
         w sprawie mianowania dwóch członków Trybunału Obrachunkowego
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 286 ust. 2,
         uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
         uwzględniając propozycje Rumunii i Republiki Chorwacji,
         uwzględniając opinie Parlamentu Europejskiego (1),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Kadencja George'a PUFANA wygasa w dniu 30 czerwca 2019 r.

                     (2)

                     Kadencja Nevena MATESA wygasa w dniu 14 lipca 2019 r.

                     (3)

                     Należy w związku z tym mianować dwóch nowych członków Trybunału Obrachunkowego,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Członkami Trybunału Obrachunkowego zostają niniejszym mianowani:

                        a)

                        Viorel ȘTEFAN na okres od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 30 czerwca 2025 r.;

                        b)

                        Ivana MALETIĆ na okres od dnia 15 lipca 2019 r. do dnia 14 lipca 2025 r.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 21 maja 2019 r.

                  W imieniu Rady

               G. CIAMBA

                  Przewodniczący

            (1)  Opinie z dnia 16 kwietnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).


title: Decyzja Komisji (UE) 2019/847 z dnia 15 maja 2019 r. w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „Ratujmy pszczoły! Ochrona bioróżnorodności i poprawa stanu siedlisk owadów w Europie” (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3800)

text:
                  24.5.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 138/90

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2019/847
         z dnia 15 maja 2019 r.
         w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „Ratujmy pszczoły! Ochrona bioróżnorodności i poprawa stanu siedlisk owadów w Europie”

               (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 3800)

         (Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (1), w szczególności jego art. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Przedmiotem proponowanej inicjatywy obywatelskiej pod nazwą „Ratujmy pszczoły! Ochrona bioróżnorodności i poprawa stanu siedlisk owadów w Europie” są następujące kwestie: „Potrzebujemy owadów dla naszych ekosystemów i w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego. Komisja powinna przyjąć przepisy służące utrzymaniu i poprawie stanu siedlisk owadów jako wskaźników niezdegradowanego środowiska”.

                     (2)

                     Cele proponowanej inicjatywy obywatelskiej dotyczą następujących kwestii: „W celu doprowadzenia do widocznej poprawy naturalnych źródeł pożywienia wzywamy do wyznaczenia obowiązkowych celów w zakresie: przyjęcia wspierania różnorodności biologicznej za jeden z ogólnych celów WPR; radykalnego ograniczenia stosowania pestycydów, wprowadzenia bezwzględnego zakazu stosowania szkodliwych pestycydów i reformy kryteriów kwalifikowalności; promowania różnorodności strukturalnej krajobrazów rolniczych; skutecznego ograniczenia dopływu składników pokarmowych (np. Natura 2000); skutecznego ustanowienia obszarów ochrony (np. w zakresie ramowej dyrektywy wodnej); intensyfikacji badań i monitorowania oraz poprawy edukacji”.

                     (3)

                     Traktat o Unii Europejskiej (TUE) podkreśla rolę obywatelstwa Unii i usprawnia demokratyczne funkcjonowanie Unii, stanowiąc między innymi, że każdy obywatel ma mieć prawo do uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii za pośrednictwem europejskiej inicjatywy obywatelskiej.

                     (4)

                     W związku z tym procedury i warunki wymagane dla inicjatywy obywatelskiej powinny być jasne, proste, przyjazne użytkownikowi i proporcjonalne do charakteru inicjatywy obywatelskiej, tak aby zachęcić obywateli do udziału i zwiększyć przystępność Unii.

                     (5)

                     W celu wprowadzenia w życie Traktatów można przyjmować unijne akty prawne:

                                 —

                                 w celu ustanowienia wspólnej organizacji rynków rolnych oraz innych przepisów niezbędnych do osiągnięcia celów wspólnej polityki rolnej – na podstawie art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

                                 —

                                 w zakresie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych państw członkowskich, które mają na celu ustanowienie rynku wewnętrznego i jego funkcjonowanie – na podstawie art. 114 TFUE,

                                 —

                                 dotyczące środków w dziedzinach weterynaryjnej i fitosanitarnej, mających bezpośrednio na celu ochronę zdrowia publicznego – na podstawie art. 168 ust. 4 lit. b) TFUE,

                                 —

                                 w celu przyjęcia wieloletniego programu ramowego określającego wszystkie działania Unii w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego – na podstawie art. 182 ust. 1 TFUE,

                                 —

                                 w sprawie działań służących osiągnięciu celów w zakresie zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska oraz ostrożnego i racjonalnego wykorzystania zasobów naturalnych – na podstawie art. 192 ust. 1 TFUE w związku z art. 191 ust. 1 tiret pierwsze i trzecie TFUE.

                     (6)

                     W związku z powyższym proponowana inicjatywa obywatelska nie wykracza w sposób oczywisty poza kompetencje Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego aktu prawnego Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia.

                     (7)

                     Ponadto utworzono komitet obywatelski i wyznaczono osoby do kontaktu zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia, a proponowana inicjatywa obywatelska nie jest oczywistym nadużyciem, nie jest oczywiście niepoważna lub dokuczliwa ani nie jest w sposób oczywisty sprzeczna z wartościami Unii określonymi w art. 2 TUE.

                     (8)

                     Należy zatem zarejestrować proponowaną inicjatywę obywatelską pod nazwą „Ratujmy pszczoły! Ochrona bioróżnorodności i poprawa stanu siedlisk owadów w Europie”,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym rejestruje się proponowaną inicjatywę obywatelską „Ratujmy pszczoły! Ochrona bioróżnorodności i poprawa stanu siedlisk owadów w Europie”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 27 maja 2019 r.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja skierowana jest do organizatorów (członków komitetu obywatelskiego) proponowanej inicjatywy obywatelskiej pod nazwą „Ratujmy pszczoły! Ochrona bioróżnorodności i poprawa stanu siedlisk owadów w Europie”, reprezentowanych przez następujące osoby wyznaczone jako osoby do kontaktu: Manuela Ripa i Clara Borasio.

            Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Frans TIMMERMANS

                  Pierwszy Wiceprzewodniczący

            (1)  Dz.U. L 65 z 11.3.2011, s. 1.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 15/19/COL z dnia 6 marca 2019 r. w sprawie zgodności przedłożonej przez Norwegię stawki jednostkowej na 2019 r. z przepisami art. 17 aktu, o którym mowa w pkt 66wm załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 391/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej) [2019/932]

text:
                  6.6.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 148/35

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
         NR 15/19/COL
         z dnia 6 marca 2019 r.
         w sprawie zgodności przedłożonej przez Norwegię stawki jednostkowej na 2019 r. z przepisami art. 17 aktu, o którym mowa w pkt 66wm załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 391/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej) [2019/932]
         URZĄD NADZORU EFTA,
         uwzględniając akt, o którym mowa w pkt 66u załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) (rozporządzenie (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej), w szczególności jego art. 16 ust. 1, oraz akt, o którym mowa w pkt 66wm załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 391/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej, „rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 391/2013”), w szczególności jego art. 17 ust. 1 lit. d), oba akty dostosowane do Porozumienia EOG Protokołem 1 do tego Porozumienia,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 391/2013 ustanowiono wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej. Wspólny system opłat jest integralnym elementem procesu realizacji celów systemu skuteczności działania ustanowionego na podstawie art. 11 aktu, o którym mowa w pkt 66t załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej), oraz aktu, o którym mowa w pkt 66xf załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 390/2013 ustanawiające system skuteczności działania dla służb żeglugi powietrznej i funkcji sieciowych) („rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 390/2013”).

                     (2)

                     Akt, o którym mowa w pkt 66xe załącznika XIII do Porozumienia EOG (decyzja wykonawcza Komisji 2014/132/UE ustanawiająca ogólnounijne docelowe parametry skuteczności działania dla sieci zarządzania ruchem lotniczym oraz progi alarmowe na drugi okres odniesienia obejmujący lata 2015–2019), określa ogólnounijne docelowe parametry skuteczności działania, w tym docelowy parametr w zakresie efektywności kosztowej w odniesieniu do trasowych służb żeglugi powietrznej wyrażony w ustalonych kosztach jednostkowych zapewniania tych służb, na drugi okres odniesienia obejmujący lata 2015–2019.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 391/2013 Urząd Nadzoru EFTA ocenia stawki jednostkowe w strefach pobierania opłat na 2019 r., przedłożone przez Norwegię zgodnie z wymogami określonymi w art. 9 ust. 1 i 2 wspomnianego rozporządzenia. Ocena ta dotyczy zgodności stawek jednostkowych z przepisami rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 390/2013 i (UE) nr 391/2013.

                     (4)

                     Urząd Nadzoru EFTA przeprowadził ocenę stawek jednostkowych przy wsparciu jednostki ds. oceny skuteczności działania i Centralnego Biura Opłat Trasowych, działających w ramach organizacji Eurocontrol, z wykorzystaniem danych i dodatkowych informacji dostarczonych przez Norwegię.

                     (5)

                     Na podstawie tej oceny Urząd uznał, zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. d) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 391/2013, że przedłożona przez Norwegię stawka jednostkowa w strefach pobierania opłat na rok 2019 jest zgodna z przepisami rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 390/2013 i (UE) nr 391/2013.

                     (6)

                     Zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. d) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 391/2013 Norwegia powinna zostać powiadomiona o tym ustaleniu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Przedłożona przez Norwegię trasowa stawka jednostkowa na 2019 r. w wysokości 421,61 NOK jest zgodna z przepisami aktu, o którym mowa w pkt 66xf załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 390/2013), oraz aktu, o którym mowa w pkt 66wm załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 391/2013).

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja jest skierowana do Norwegii.

            Sporządzono w Brukseli dnia 6 marca 2019 r.

                  W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

               Bente ANGELL-HANSEN

                  Przewodniczący

               Frank J. BÜCHEL

                  Członek Kolegium

               Högni S. KRISTJÁNSSON

                  Odpowiedzialny członek Kolegium

               Carsten ZATSCHLER

                  Zatwierdzający jako dyrektor ds. prawnych i wykonawczych


title: Decyzja Rady (UE) 2019/1133 z dnia 25 czerwca 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach międzynarodowego partnerstwa na rzecz współpracy w dziedzinie efektywności energetycznej (IPEEC) w odniesieniu do przedłużenia okresu obowiązywania zakresu zadań dla IPEEC na okres od dnia 24 maja do dnia 31 grudnia 2019 r.

text:
                  3.7.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 179/23

         DECYZJA RADY (UE) 2019/1133
         z dnia 25 czerwca 2019 r.
         w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach międzynarodowego partnerstwa na rzecz współpracy w dziedzinie efektywności energetycznej (IPEEC) w odniesieniu do przedłużenia okresu obowiązywania zakresu zadań dla IPEEC na okres od dnia 24 maja do dnia 31 grudnia 2019 r.
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 194 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zakres zadań dla międzynarodowego partnerstwa na rzecz współpracy w dziedzinie efektywności energetycznej (IPEEC) (zwanego dalej „umową”) został podpisany w Rzymie przez dwanaście państw, w tym cztrey państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej, w dniu 24 maja 2009 r. i został zawarty przez Wspólnotę Europejską decyzją Rady 2009/954/WE (1).

                     (2)

                     Zgodnie z pkt 7.1 umowy członkowie IPEEC mogą podjąć decyzję o przedłużeniu umowy. Komitet Polityczny jako organ plenarny IPEEC, w którego skład wchodzą przedstawiciele wysokiego szczebla wszystkich członków i któremu powierzono zarządzanie ogólnymi ramami i środkami polityki IPEEC, jest właściwym organem, w ramach którego członkowie IPEEC mogą podjąć decyzję w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania umowy.

                     (3)

                     Członkowie IPEEC, z wyjątkiem Unii, zatwierdzili, na posiedzeniu Komitetu Politycznego w dniu 21 lutego 2019 r., przedłużenie okresu obowiązywania zakresu zadań IPEEC na okres od dnia 24 maja do dnia 31 grudnia 2019 r.

                     (4)

                     Należy ustalić stanowisko w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania zakresu zadań IPEEC, jakie ma być zajęte w imieniu Unii, ponieważ przedłużenie okresu obowiązywania zakresu zadańbyłoby wiążące dla Unii.

                     (5)

                     Członkowie IPEEC rozważają możliwość połączenia obecnych działań IPEEC i działań w zakresie efektywności energetycznej prowadzonych przez Międzynarodową Agencję Energetyczną (MAE) w jedno centrum efektywności energetycznej, aby osiągnąć synergię w niniejszej dziedzinie. Krótkoterminowe przedłużenie okresu obowiązywania zakresu zadań IPEEC ma służyć jako tymczasowy środek do zyskania niezbędnego czasu na ustanowienie centrum efektywności energetycznej, przy jednoczesnym zapewnieniu kontynuacji działań IPEEC i przeniesienia ich na nowe centrum wydajności energetycznej bez przerywania.

                     (6)

                     Pod względem operacyjnym przedłużenie okresu do dnia 31 grudnia 2019 r. uwzględnia kontynuację programu pracy i podstawowych usług IPEEC dla członków IPEEC. Obejmuje to m.in. prace związane z poprawą efektywności energetycznej w ramach G-20, które w tym roku obejmą wydarzenia zaplanowane po upływie okresu obowiązywania obecnego zakresu zadań IPEEC w dniu 24 maja 2019 r. Pod uwagę brana jest również dostępność środków finansowych na działania w okresie przedłużenia, ponieważ Sekretariat IPEEC otrzymuje obecnie składki za pełny rok kalendarzowy 2019, a działania, pozostały personel i ewentualne zasoby mogłyby zostać przeniesione do nowego centrum efektywności energetycznej.

                     (7)

                     Dlatego też krótkoterminowe przedłużenie okresu obowiązywania zakresu zadań IPEEC jest ważne, aby uniknąć nagłego zakończenia działań IPEEC w dniu 24 maja 2019 r. Zgodnie z pkt 3.4 zakresu zadań IPEEC ostateczna decyzja w sprawie przedłużenia zostaje przyjęta w drodze konsensusu członków IPEEC, a po posiedzeniu Komitetu Politycznego w dniu 21 lutego 2019 r. decyzja Rady w sprawie stanowiska Unii jest konieczna,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach międzynarodowego partnerstwa na rzecz współpracy w dziedzinie efektywności energetycznej (IPEEC) w odniesieniu do przedłużenia okresu obowiązywania zakresu zadań dla IPEEC na okres od dnia 24 maja do dnia 31 grudnia 2019 r., jest następujące:

                        a)

                        zatwierdza się przedłużenie okresu obowiązywania zakresu zadań IPEEC na okres od dnia 24 maja do dnia 31 grudnia 2019 r.;

                        b)

                        wyraża się zgodę na decyzję Rady Zarządzającej Międzynarodowej Agencji Energetycznej (MAE) o kontynuacji przyjmowania Sekretariatu IPEEC w MAE do dnia 31 grudnia 2019 r. na podstawie Protokołu dotyczącego przyjęcia Sekretariatu IPEEC przez MAE;

                        c)

                        popiera się przeniesienie funkcji administracyjnych IPEEC do nowego centrum efektywności energetycznej, w szczególności w odniesieniu do przeniesienia grup zadaniowych, środków finansowych i personelu Sekretariatu IPEEC.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               A. ANTON

                  Przewodniczący

            (1)  Decyzja Rady 2009/954/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie podpisania i zawarcia przez Wspólnotę Europejską „Zakresu zadań dla międzynarodowego partnerstwa na rzecz współpracy w dziedzinie efektywności energetycznej (IPEEC)” oraz „Protokołu dotyczącego przyjęcia Sekretariatu IPEEC przez Międzynarodową Agencję Energetyczną” (Dz.U. L 330 z 16.12.2009, s. 37).


title: Decyzja Rady (UE) 2017/2083 z dnia 6 listopada 2017 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Antiguą i Barbudą zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               15.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 297/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/2083
   z dnia 6 listopada 2017 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Antiguą i Barbudą zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją 2009/896/WE (1) Rada zawarła Umowę między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (2) (zwaną dalej „Umową”). Umowa stanowi, że obywatele Unii oraz Antigui i Barbudy mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.

               (2)

               Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 610/2013 (3) wprowadzono przekrojowe zmiany w dorobku prawnym Unii dotyczącym wiz i granic oraz zdefiniowano pobyt krótkoterminowy jako okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

               (3)

               W Umowie należy uwzględnić tę nową definicję, aby zapewnić pełną harmonizację unijnego systemu pobytu krótkoterminowego.

               (4)

               Dnia 9 października 2014 r. Rada przyjęła decyzję w sprawie upoważnienia Komisji do podjęcia rokowań z Antiguą i Barbudą w sprawie umowy zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (zwanej dalej „Umową zmieniającą”).

               (5)

               Rokowania w sprawie umowy zmieniającej zakończyły się pomyślnie jej parafowaniem w dniu 28 października 2016 r. w drodze wymiany listów.

               (6)

               Należy podpisać Umowę zmieniającą oraz zatwierdzić dołączone do niej deklaracje w imieniu Unii.

               (7)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (4); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (8)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (5); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Antiguą i Barbudą zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych, z zastrzeżeniem jej zawarcia (6).
   Artykuł 2
   Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do Umowy zmieniającej.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy zmieniającej w imieniu Unii.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         T. TAMM

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2009/896/WE z dnia 30 listopada 2009 r. dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (Dz.U. L 321 z 8.12.2009, s. 38).

      (2)  Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 3.

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 562/2006 ustanawiające wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), konwencję wykonawczą do układu z Schengen, rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/95 i (WE) nr 539/2001 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 i (WE) nr 810/2009 (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 1).

      (4)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (5)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (6)  Tekst Umowy zmieniającej zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jej zawarcia.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/2088 z dnia 6 listopada 2017 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Republiką Seszeli zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               15.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 297/11

         DECYZJA RADY (UE) 2017/2088
   z dnia 6 listopada 2017 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Republiką Seszeli zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją 2009/900/WE (1) Rada zawarła Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (2) (zwaną dalej „Umową”). Umowa stanowi, że obywatele Unii oraz Republiki Seszeli mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej umawiającej się strony maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.

               (2)

               Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 610/2013 (3) wprowadzono przekrojowe zmiany w dorobku prawnym Unii dotyczącym wiz i granic oraz zdefiniowano pobyt krótkoterminowy jako okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

               (3)

               W Umowie należy uwzględnić tę nową definicję, aby zapewnić pełną harmonizację unijnego systemu pobytu krótkoterminowego.

               (4)

               Dnia 9 października 2014 r. Rada przyjęła decyzję w sprawie upoważnienia Komisji do podjęcia rokowań z Republiką Seszeli w celu zawarcia umowy zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (zwanej dalej „Umową zmieniającą”).

               (5)

               Rokowania w sprawie Umowy zmieniającej zakończono jej parafowaniem w drodze wymiany listów w dniu 15 lipca 2016 r.

               (6)

               Należy, w imieniu Unii, podpisać Umowę zmieniającą oraz zatwierdzić dołączone do niej deklaracje.

               (7)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (4); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (8)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (5); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Republiką Seszeli zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych, z zastrzeżeniem jej zawarcia (6).
   Artykuł 2
   Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do Umowy zmieniającej.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy zmieniającej w imieniu Unii.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         T. TAMM

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2009/900/WE z dnia 30 listopada 2009 r. dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (Dz.U. L 321 z 8.12.2009, s. 42).

      (2)  Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 31.

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 610/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 562/2006 ustanawiające wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), konwencję wykonawczą do układu z Schengen, rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/95 i (WE) nr 539/2001 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 i (WE) nr 810/2009 (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 1).

      (4)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (5)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (6)  Tekst Umowy zmieniającej zostanie opublikowany wraz z decyzją o jej zawarciu.


               19.6.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 215/247

         P8_TA(2016)0397
   Wniosek o skorzystanie z przywilejów i immunitetu poselskiego przez Maria Borghezia
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2016 r. w sprawie wniosku o skorzystanie z przywilejów i immunitetu Maria Borghezia (2016/2028(IMM))
   (2018/C 215/38)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek Maria Borghezia z dnia 5 stycznia 2016 r. dotyczący skorzystania z przywilejów i immunitetuw ramach toczącego się postępowania karnego (Nr 41838/13 RGNR, Nr 12607/14 RG GIP) ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 1 lutego 2016 r. ,

               —

               po wysłuchaniu wyjaśnień Maria Borghezia zgodnie z art. 9 ust. 5 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 8 i 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

               —

               uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r. oraz 17 stycznia 2013 r. (1),

               —

               uwzględniając art. 1 ust. 1 lit. A) ustawy włoskiej nr 205/1993,

               —

               uwzględniając art. 5 ust. 2 oraz art. 7 i art. 9 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A8-0312/2016),

               A.

               mając na uwadze, że poseł do Parlamentu Europejskiego Mario Borghezio złożył wniosek o skorzystanie z immunitetu parlamentarnego na mocy art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w związku z postępowaniem karnymi toczącym się przed sądem w Mediolanie; mając na uwadze, że według aktu wydanego przez prokuraturę M. Borghezio, w czasie audycji radiowej, dopuścił się rzekomo wygłaszania poglądów świadczących o poczuciu wyższości oraz nienawiści rasowej lub etnicznej, który to czyn podlega karze na mocy art. 1 lit. a) włoskiej ustawy nr 205/1993;

               B.

               mając na uwadze, że art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej wykluczają się wzajemnie (2); mając na uwadze, że rozpatrywana sprawa dotyczy jedynie zarzutu dyskryminujących opinii wyrażonych przez posła do Parlamentu Europejskiego; mając na uwadze, że w związku z tym zastosowanie art. 8 ww. Protokołu jest oczywiste;

               C.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 Protokołu nr 7 wobec posłów do Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych;

               D.

               mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że opinia, aby mogła być objęta immunitetem, powinna być wypowiedziana przez posła do Parlamentu Europejskiego „w czasie wykonywania [przez niego] obowiązków służbowych”, z czego wynika tym samym wymóg związku między wyrażoną opinią a obowiązkami parlamentarnymi; mając na uwadze, że więź między wyrażoną opinią a obowiązkami parlamentarnymi powinna być bezpośrednia i oczywista (3);

               E.

               mając na uwadze, że w czasie wspomnianej audycji radiowej Mario Borghezio został poproszony o odniesienie się do mianowania i kompetencji jednego z nowych członków włoskiego rządu, mianowicie nowo wybranej minister ds. integracji;

               F.

               mając na uwadze, że fakty w tej sprawie – jak wynika z dokumentów przedstawionych Komisji Prawnej oraz z przesłuchania przed komisją – wskazują na to, iż wydane przez posła w czasie wywiadu oświadczenia nie miały bezpośredniego i oczywistego związku z jego działalnością parlamentarną;

               G.

               mając na uwadze, że oświadczenia, które poseł rzekomo wygłosił, wykraczają poza ton stosowany zwykle w debacie politycznej i mają ponadto wybitnie nieparlamentarny charakter; mając na uwadze, że są one sprzeczne z art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i w związku z tym nie można uznać, by zostały one wygłoszone w ramach wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego;

               H.

               mając na uwadze, że nie można zatem uznać, iż Mario Borghezio działał, wykonując mandat posła do Parlamentu Europejskiego;

               I.

               mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że jeżeli przed sądem krajowym zostało wniesione powództwo przeciwko posłowi do Parlamentu Europejskiego i sąd ten został poinformowany, że wszczęte zostało, przewidziane w Regulaminie PE, postępowanie w sprawie skorzystania z przywilejów i immunitetów przysługujących temu posłowi, rzeczony sąd powinien zawiesić postępowanie sądowe i zwrócić się do Parlamentu o zajęcie stanowiska w jak najkrótszym terminie (4); mając na uwadze, że sąd w Mediolanie, przed którym wniesiono powództwo przeciwko M. Borgheziowi, odmówił zawieszenia postępowania i zadecydował o jego kontynuacji pomimo wniesienia przez M. Borghezia wniosku na podstawie odpowiedniego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości;

               1.

               nie wyraża zgody na skorzystanie przez Maria Borghezia z przywilejów i immunitetu;

               2.

               ubolewa z powodu faktu, że sąd w Mediolanie, pomimo istotnego w tej sprawie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości, odmówił zawieszenia postępowania przeciwko M. Borgheziowi;

               3.

               oczekuje od władz włoskich stosowania się zawsze do określonej przez Trybunał Sprawiedliwości zasady, zgodnie z którą właściwy sąd ma obowiązek wstrzymania postępowania przeciwko posłowi do Parlamentu Europejskiego, jeśli złożył on wniosek o skorzystanie z immunitetu i przywilejów;

               4.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do bezzwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji, właściwym władzom Republiki Włoskiej i Mariowi Borgheziowi.

      (1)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 maja 1964 r., Wagner/Fohrmann i Krier, 101/63, ECLI:EU:C:1964:28; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 lipca 1986 r., Wybot/Faure i inni, 149/85, ECLI:EU:C:1986:310; wyrok Sądu z dnia 15 października 2008 r. Mote/Parlament, T-345/05, ECLI:EU:T:2008:440; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23.

      (2)  Sprawy połączone C-200/07 i C-201/07 Marra, op. cit., pkt 45.

      (3)  Sprawa C-163/10 Patriciello, op. cit., pkt 33 i 35.

      (4)  Sprawy połączone C-200/07 i C-201/07 Marra, op. cit., pkt 43.