title: 2011/619/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie absolutorium za rok 2009: wyniki, zarządzanie finansami i kontrola agencji UE

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/268

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009
   (2011/619/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Kolegium (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2005/681/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. ustanawiającą Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) (3), w szczególności jej art. 16,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7–0150/2011),

               1.

               odracza zamknięcie ksiąg Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Kolegium Policyjnego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 137.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 63.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2011 r.
      w sprawie absolutorium za rok 2009: wyniki, zarządzanie finansami i kontrola agencji UE
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego z dnia 15 października 2008 r. w sprawie działań podjętych po wydaniu decyzji o udzieleniu absolutorium za 2006 r. (COM(2008) 629) oraz towarzyszący dokument roboczy służb Komisji (SEC(2008) 2579),

                  —

                  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 11 marca 2008 r. zatytułowany „Przyszłość agencji europejskich” (COM(2008) 135),

                  —

                  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie absolutorium za rok 2008: wyniki, zarządzanie finansami i kontrola agencji UE (1),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 96,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 5/2008 zatytułowane „Agencje Unii: osiąganie rezultatów”,

                  —

                  uwzględniając specjalne sprawozdania roczne (4) Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego agencji zdecentralizowanych za rok budżetowy 2009,

                  —

                  uwzględniając analizę Parlamentu zatytułowaną „Możliwości i wykonalność ustanowienia wspólnego działu wsparcia dla agencji UE”, wydaną dnia 7 kwietnia 2009 r.,

                  —

                  uwzględniając swoje oświadczenie z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie działań Unii na rzecz walki z korupcją (5),

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0149/2011),

                  A.

                  mając na uwadze, że we wspomnianej rezolucji przedstawiono, w odniesieniu do każdego organu w rozumieniu art. 185 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, przekrojowe uwagi towarzyszące decyzjom o absolutorium zgodnie z art. 96 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 oraz art. 3 załącznika VI do Regulaminu Parlamentu Europejskiego,

                  B.

                  mając na uwadze, że w ostatnich latach liczba agencji zwiększyła się w sposób wcześniej niespotykany, co umożliwiło przekazanie pewnych zadań Komisji na zewnątrz,

                  C.

                  mając na uwadze, że w związku z przyjęciem przez Komisję w dniu 11 marca 2008 r. wyżej wymienionego komunikatu Parlament, Rada i Komisja ponownie uruchomiły projekt mający na celu określenie wspólnych ram prawnych dla agencji i utworzenie w 2009 r. międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. agencji,

                  D.

                  mając na uwadze, że wspomniana międzyinstytucjonalna grupa robocza zebrała się po raz trzeci na szczeblu politycznym w dniu 10 listopada 2010 r., oraz mając na uwadze, że omówiła następujące kwestie: kryteria tworzenia nowych agencji, wybór siedziby agencji i umowy w sprawie siedziby, skład zarządów, procedury mianowania dyrektorów, ocenę i wyniki, program wieloletni i wsparcie administracyjne,

                  E.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy zamierza także przemyśleć wyniki agencji i przedstawić specjalne sprawozdanie w sprawie analizy kosztów do końca 2011 r.,

                  F.

                  mając na uwadze, że radykalnie wzrósł wkład Unii w agencje zdecentralizowane w latach 2000–2011,

                  G.

                  mając na uwadze, że w oświadczeniu Parlamentu z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie działań Unii na rzecz walki z korupcją wezwano Komisję i odpowiednie agencje Unii do podjęcia wszelkich niezbędnych środków i dostarczenia dostatecznych zasobów celem zagwarantowania, że przy wykorzystywaniu funduszy UE nie będzie dochodziło do korupcji, oraz do przyjęcia odstraszających sankcji w przypadku stwierdzenia korupcji i oszustwa,

            I.   WSPÓLNE WYZWANIA W DZIEDZINIE ZARZĄDZANIA FINANSAMI

         Przesuwanie i anulowanie środków operacyjnych

                  1.

                  stwierdza, że w przypadku szeregu agencji Trybunał Obrachunkowy ponownie w roku budżetowym 2009 zwrócił uwagę na wysoki poziom przenoszenia i anulowania środków operacyjnych; ponadto odnotował on w niektórych agencjach istnienie niewykorzystanych pozycji budżetowych i wysoką liczbę przesunięć; wzywa zainteresowane agencje do wzmożenia wysiłków, by poprawić finansowe i budżetowe planowanie i programowanie;

                  2.

                  uznaje istnienie problemów wynikających z wieloletniego charakteru wielu programów oraz przesunięcia w czasie między otrzymaniem opłat a wykonaniem i sukcesywnym opłaceniem odpowiednich zadań; podkreśla jednak, że wynikłe wydatki powinno się dać przewidzieć i że należy poszukiwać rozwiązania, które przestrzega zasady jednoroczności budżetu Unii;

                  3.

                  wskazuje, że wysoki poziom przesunięć środków i anulowania często wskazuje na niezdolność agencji do zarządzania znacznie podwyższonym budżetem i zastanawia się, czy – by zapewnić większą odpowiedzialność – organy budżetowe nie powinny być w przyszłości ostrożniejsze przy podejmowaniu decyzji o podwyższaniu budżetów niektórych agencji, mając na uwadze czas niezbędny do realizacji nowych zadań;

         Gospodarowanie środkami pieniężnymi

                  4.

                  wzywa agencje do lepszego prognozowania swoich rocznych potrzeb finansowych; zwraca uwagę, że w rzeczywistości agencje często dysponują wysoką kwotą środków pieniężnych w kasie i w związku z tym zachęca je do wzięcia przykładu z Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii, które usprawniło swoją prognozę, dostarczając w 2009 r. odpowiednim służbom Komisji dodatkowy dokument uzasadniający kwartalne wnioski o płatności, a następnie stale go aktualizowało;

         Uchybienia w zakresie procedur udzielania zamówień publicznych

                  5.

                  wyraża zaniepokojenie z powodu ponownego stwierdzenia przez Trybunał Obrachunkowy w odniesieniu do szeregu agencji uchybień w procedurach udzielania zamówień publicznych;

                  6.

                  w związku z tym wzywa agencje do wzmocnienia środków kontroli wewnętrznej, aby zapewnić właściwe wykonanie kontraktów i procedur udzielania zamówień publicznych; nie jest gotów zaakceptować permanentnej niezdolności do wprowadzenia systemu kontroli pozwalającego odpowiednio wcześnie uniknąć lub wykryć powtarzające się błędy podważające legalność i regularność transakcji agencji;

                  7.

                  w związku z tym wzywa agencje do:

                              —

                              większej przejrzystości szacunków i odpowiedzialności projektów,

                              —

                              wzmocnienia udzielania zezwoleń na zamówienia na szczeblu decyzji w sprawie finansowania i programu działań,

                              —

                              zapewnienia, by ujawnienie wyjątków w rocznych sprawozdaniach z działalności odbywało się w sposób kompleksowy,

                              —

                              zapewnienia odpowiednich działań następczych w przypadku potencjalnych nieprawidłowości,

                              —

                              rozwoju kontroli ex post i składania z nich sprawozdań;

                  8.

                  ponadto zachęca agencje do stworzenia, a następnie regularnej aktualizacji kompleksowej tabeli przedstawiającej ich obiegi finansowe oraz obowiązki podmiotów finansowych i operacyjnych;

                  9.

                  wzywa agencje, żeby na swojej stronie internetowej udostępniły wykaz wszystkich zamówień udzielonych w ciągu co najmniej ostatnich trzech lat, oraz wzywa Komisję, żeby kontynuowała starania nad zwiększeniem dostępności tych informacji oraz żeby ostatecznie włączyła je do swojego systemu przejrzystości finansowej;

                  10.

                  pomimo to gratuluje Eurojustowi wprowadzenia środków pozwalających na oszacowanie wartości rynkowej odnośnych produktów i usług przed rozpoczęciem procedur przetargowych; uznaje tę inicjatywę za ważną praktykę, którą powinny stosować inne agencje; z zadowoleniem przyjmuje ponadto roczny plan agencji dotyczący zamówień na 2009 r., który w znacznym stopniu pomógł jednostkom i służbom Eurojustu w zarządzaniu ofertami; uważa, że te inicjatywy przyczyniają się do udzielania przez urzędnika zatwierdzającego lepszych wskazówek i sprawowania przezeń skuteczniejszej kontroli;

         Zarządzanie grantami

                  11.

                  uważa za istotne, aby agencje usprawniły zarządzanie grantami poprzez:

                              —

                              prowadzenie kontroli beneficjentów na miejscu,

                              —

                              promowanie standardowych kosztów jednostkowych według kategorii zamiast grantów opartych na zwrocie kosztów kwalifikujących się do zwrotu,

                              —

                              jasny opis, powiadamianie i monitorowanie obowiązków poszczególnych podmiotów,

                              —

                              dostarczenie planu operacyjnego uzgodnionego przez wszystkie podmioty;

            II.   WSPÓLNE WYZWANIA W DZIEDZINIE ZASOBÓW LUDZKICH

         Procedury rekrutacyjne

                  12.

                  zwraca uwagę na występujące w wielu agencjach uchybienia podczas procedur naboru pracowników, które narażają na szwank przejrzystość tych procedur lub naruszają zasadę równego traktowania w zakresie stosowania kryteriów kwalifikacyjnych; zauważa w szczególności, że Trybunał Obrachunkowy wielokrotnie informował o następujących uchybieniach:

                              —

                              brak dowodów na to, że kryteria wyboru oraz progi punktowe wymagane do zaproszenia kandydatów na testy pisemne lub rozmowę kwalifikacyjną zostały określone przed rozpoczęciem procesu oceny,

                              —

                              niepełna dokumentacja procedur rekrutacyjnych,

                              —

                              nierówne traktowanie podczas procedury rekrutacyjnej kandydatów z wewnątrz/z zewnątrz,

                              —

                              ograniczona konkurencja;

                        uważa, że te uchybienia mogą ograniczyć zdolność agencji do odparcia zarzutów arbitralnych decyzji w sprawie naboru pracowników; uważa również, że jeżeli konkurencja jest ograniczona, rekrutacja może nie skutkować optymalnym wyborem i wyłonieniem optymalnego kandydata, a wykorzystanie środków finansowych może być nieefektywne;

                  13.

                  wzywa do ustanowienia dla agencji systemu wzajemnego sprawdzania pod kątem przypadków wykroczeń lub złego zarządzania, dotyczących osób, które ubiegają się o zatrudnienie w agencji, a wcześniej pracowały w innej agencji;

                  14.

                  w związku z tym apeluje do agencji o podjęcie środków koniecznych dla zwiększenia obiektywizmu i przejrzystości ich procesów rekrutacji; uważa w związku z tym, że pozostałe agencje powinny wziąć przykład z inicjatywy FRONTEKSU mającej na celu przyjęcie przepisów wykonawczych i wewnętrznych wytycznych adresowanych do członków komisji rekrutacyjnych; w szczególności wyraża zadowolenie z inicjatywy FRONTEKSU polegającej na wprowadzeniu polityki rekrutacyjnej obejmującej konkretne działania, a mianowicie:

                              —

                              przestrzeganie ostatecznego terminu w procesie nominacji komisji rekrutacyjnej,

                              —

                              wcześniejsze przygotowanie pytań na rozmowy kwalifikacyjne oraz treści testów pisemnych,

                              —

                              anonimową ocenę testów pisemnych,

                              —

                              modele odpowiedzi na pytania zadawane podczas rozmów kwalifikacyjnych oraz w testach pisemnych,

                              —

                              protokoły decyzji w sprawie każdej rekrutacji,

                              —

                              narzędzie do elektronicznej rekrutacji ułatwiające proces rekrutacji i naboru,

                        podkreśla potrzebę ścisłego wdrażania tej polityki i wykazania, że przynosi ona rezultaty;

         Wykonanie planów rekrutacji

                  15.

                  zwraca uwagę, że plany rekrutacyjne agencji są niejednokrotnie realizowane częściowo i zauważa brak spójności między prognozami budżetowymi i kadrowymi, co może wpływać na ocenę przez zainteresowane podmioty wykorzystania pracowników przez agencje; zachęca instytucje Unii, żeby dalej badały, w jaki sposób można uprościć procedury rekrutacji; w związku z tym wzywa agencje do dalszych wysiłków na rzecz realizacji i monitorowania swoich planów rekrutacji; zachęca również agencje do zamieszczania w programach prac i rocznych sprawozdaniach z działalności dodatkowych informacji na temat przydzielania i wykorzystania zasobów ludzkich, jak również opisu, w jaki sposób ustalanie celów wpływa na dotychczasowy personel; wzywa Komisję, żeby dokonała oceny wymaganych poziomów zatrudnienia w agencjach, porównała obecne realne poziomy zatrudnienia z prognozami budżetowymi, wywnioskowała, czy prognozy wykraczają poza potrzeby i zdolności agencji, i przedstawiła Parlamentowi przegląd tej kwestii;

                  16.

                  zauważa, że każdego roku pracownicy zmieniają zatrudnienie między agencjami, w tym na szczeblu dyrektorskim; wzywa Komisję, żeby przedstawiła Parlamentowi przegląd wszystkich pracowników, którzy zmienili stanowiska pomiędzy agencjami od 2008 r.;

                  17.

                  zwraca się do Komisji o przedstawienie informacji na temat istnienia i stosowania przepisów dotyczących właściwych zadań i obowiązków urzędników, określonych w art. 16 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (6) (tzw. okresów przejściowych (cooling-off)) we wszystkich agencjach;

         Pracownicy czasowi

                  18.

                  wzywa agencje do dopilnowania, by szczególnie istotne zadania nie były powierzane pracownikom czasowym, mając na uwadze, że pracownicy czasowi są zatrudniani w zależności od ograniczeń planu zatrudnienia; ubolewa jednak nad faktem, że niektóre agencje zatrudniły tych pracowników w celu wykonania szczególnie istotnych zadań lub dostępu do szczególnie chronionych informacji; podkreśla niebezpieczeństwo potencjalnych naruszeń zasad bezpieczeństwa w związku z dostępem pracowników czasowych do szczególnie chronionych informacji lub brakiem ich wiedzy o procedurze, którą należy zastosować;

         Konflikt interesów

                  19.

                  przypomina agencjom, jakie znaczenie ma zapewnienie pełnej niezależności ich personelu i ekspertów; w szczególności zachęca agencje do starannego rejestrowania i oceny kontroli w tej dziedzinie; podkreśla też, że reputacja agencji może być narażona na szwank w przypadku zarzutów dotyczących konfliktu interesów;

                  20.

                  wzywa Komisję, żeby przedstawiła Parlamentowi szczegółowy przegląd kryteriów stosowanych w celu zapewnienia niezależności zatrudnianego personelu, w szczególności w odniesieniu do ewentualnego konfliktu interesów, oraz żeby stosowała odstraszające sankcje w razie stwierdzenia jakiejkolwiek nieprawidłowości;

                  21.

                  wzywa Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia kompleksowej analizy podejścia agencji do sytuacji, w których może wystąpić konflikt interesów;

            III.   WSPÓLNE WYZWANIA ZWIĄZANE Z SYSTEMAMI KONTROLI WEWNĘTRZNEJ

                  22.

                  zachęca agencje do dalszej poprawy swoich systemów kontroli wewnętrznej, aby stanowiły one podstawę rocznego poświadczenia wiarygodności dyrektora; podkreśla również, że dla agencji ważne jest stworzenie komórki w zakresie zarządzania ryzykiem rejestrującej zagrożenia oraz tworzącej plany działań prewencyjnych;

         Streszczenia sprawozdań z audytu wewnętrznego

                  23.

                  wzywa dyrektorów wszystkich agencji, aby w pełni wywiązywali się z obowiązku włączania swoich do sprawozdań streszczeń sprawozdań Służby Audytu Wewnętrznego (IAS) dla organu udzielającego absolutorium, uwzględniających:

                              —

                              liczbę i rodzaj audytów wewnętrznych IAS,

                              —

                              wszystkie zalecenia (z uwzględnieniem takich, których agencja może ewentualnie nie chcieć przyjąć), oraz

                              —

                              wszystkie działania podjęte w związku z przedmiotowymi zaleceniami,

                        w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę FRONTEKSU dotyczącą wspierania zharmonizowanej struktury kierowania tych streszczeń przez wszystkie agencje do organu udzielającego absolutorium;

                  24.

                  pomimo to zauważa, że niektóre agencje dobrowolnie dostarczyły organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania IAS z audytów wewnętrznych; uważa, że powinno to być normalną praktyką, oraz oczekuje, że wszystkie agencje Unii będą stosowały tę praktykę;

         Rola Służby Audytu Wewnętrznego

                  25.

                  uważa, że rola Służby Audytu Wewnętrznego jako audytora wewnętrznego agencji zdecentralizowanych jest bardzo ważna; podkreśla zwłaszcza, że służba ta wydaje niezależne opinie na temat jakości systemów zarządzania i kontroli oraz wydaje zalecenia dotyczące poprawy warunków wykonywania operacji oraz wspierania należytego gospodarowania finansami agencji;

                  26.

                  w związku z tym zwraca się do zarządów agencji, aby przyjęły zalecenia IAS, by jak najszybciej wprowadzić środki w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości;

                  27.

                  z zadowoleniem przyjmuje, że zgodnie z art. 86 ust. 4 rozporządzenia finansowego agencje przekazują Parlamentowi streszczenie ustaleń IAS; ponownie podkreśla, że sprawozdania sporządzane przez IAS są dokumentami wewnętrznymi, a nie publicznymi; ponadto zauważa, że dotyczy to również oddzielnych sprawozdań rocznych w sprawie agencji i innych organów; z zadowoleniem przyjmuje wszelką współpracę ze strony agencji w celu udostępnienia tych sprawozdań na szczególny i uzasadniony wniosek Parlamentu; wzywa międzyinstytucjonalną grupę roboczą ds. agencji do zajęcia się niedostatkiem w przepisach prawnych dotyczących sprawozdań IAS w sprawie agencji oraz do zaproponowania rozwiązania tej sytuacji;

                  28.

                  usilnie zachęca Trybunał Obrachunkowy, żeby w swoich sprawozdaniach rocznych w sprawie agencji zamieszczał odniesienie do wniosków z audytu IAS oraz ocenę wykonania przez agencje zaleceń IAS;

                  29.

                  chciałby również podkreślić istotną rolę IAS w prowadzeniu audytów wyników agencji; ubolewa jednak, że organ udzielający absolutorium nie jest zawsze informowany o wnioskach z tych kontroli w związku z niedostatkami w przepisach prawnych dotyczących agencji wspomnianymi ust. 27;

         Rola jednostki audytu wewnętrznego

                  30.

                  wzywa agencje do tworzenia jednostek audytu wewnętrznego, które będą wspierać dyrektorów agencji i doradzać im w kwestiach zarządzania kontrolą wewnętrzną, oraz do przeprowadzania oceny ryzyka i audytów wewnętrznych;

                  31.

                  wyraża też zadowolenie z inicjatywy Wspólnotowej Agencji Kontroli Rybołówstwa oraz Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego, które utworzyły wspólną jednostkę audytu wewnętrznego; uważa, że taką wspólną jednostkę należy zaliczyć do wzorcowych praktyk, które powinny stosować inne agencje;

                  32.

                  oprócz tego z zadowoleniem przyjmuje i popiera działalność Służby Audytu Wewnętrznego, przewodniczącej sieci Audinet dla agencji, której członkowie spotykają się dwa-trzy razy w roku w celu koordynowania pracy jednostek audytu wewnętrznego oraz wymiany doświadczeń w zakresie metod prowadzenia audytu i wzorcowych praktyk;

         Pilotażowa kontrola ram odpowiedzialności społecznej

                  33.

                  gratuluje Europejskiemu Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (CEDEFOP), że jest ono pierwszą agencją, która w 2009 r. dobrowolnie podjęła pilotażową kontrolę ram odpowiedzialności społecznej; zachęca CEDEFOP, aby podzieliło się tą inicjatywą z pozostałymi agencjami;

            IV.   POŚWIADCZENIE WIARYGODNOŚCI I ROCZNE SPRAWOZDANIE Z DZIAŁALNOŚCI

         Poświadczenie wiarygodności

                  34.

                  zachęca agencje do publikowania poświadczeń wiarygodności dyrektorów na swoich stronach internetowych i umieszczania ich w załącznikach do rocznych sprawozdań z działalności z poświadczeniem, że informacje zawarte w sprawozdaniu są prawdziwe i rzetelne, chyba że zaznaczono inaczej we wszelkich zastrzeżeniach co do określonych obszarów dochodów i wydatków;

                  35.

                  podkreśla, że dyrektorzy agencji mają obowiązek zgłaszania w swoich poświadczeniach wiarygodności zastrzeżeń wobec poważnych problemów przedstawionych przez Trybunał Obrachunkowy lub Służbę Audytu Wewnętrznego Komisji (tj. krytycznych zaleceń z audytu dotyczących słabych stron oraz przekroczenia progu istotności);

         Roczne sprawozdania z działalności

                  36.

                  zachęca agencje do dostosowania struktury swoich rocznych sprawozdań z działalności do formatu stosowanego przez dyrekcje generalne Komisji i odpowiednio do włączenia do nich zrealizowanych działań, problemów związanych z zarządzaniem, wniosków z audytu wewnętrznego oraz zwiększenia liczby pracowników w danym roku budżetowym; w tym kontekście gratuluje Europejskiej Agencji Środowiska opracowania własnego rocznego sprawozdania z działalności zgodnie z wyżej wspomnianą strukturą i uznaje to za wzorcową praktykę, którą powinny naśladować pozostałe agencje;

                  37.

                  gratuluje także Europejskiemu Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób i ponownie Europejskiej Agencji Środowiska wykorzystania w ich rocznych sprawozdaniach z działalności czytelnych tabel/wykresów podsumowujących najważniejsze osiągnięcia i wyniki; uważa to za bardzo pożądaną praktykę, którą powinny naśladować pozostałe agencje;

                  38.

                  zachęca Trybunał Obrachunkowy do włączenia całościowej oceny każdego rocznego sprawozdania z działalności do swoich specjalnych sprawozdań rocznych dotyczących agencji, jak już to miało miejsce w przypadku rocznego sprawozdania dotyczącego Komisji, w którym Trybunał Obrachunkowy przeanalizował roczne sprawozdania z działalności poszczególnych dyrekcji generalnych Komisji;

            V.   ZARZĄDZANIE AGENCJAMI

         Zarządy agencji

                  39.

                  zwraca uwagę, że liczące wiele osób zarządy niektórych agencji oraz duża fluktuacja kadrowa wśród ich członków mogą powodować nieskuteczność organu decyzyjnego; w związku z tym apeluje do międzyinstytucjonalnej grupie roboczej ds. agencji o zajęcie się tą sprawą; proponuje również, żeby rozważono możliwość połączenia zarządów agencji działających w powiązanych dziedzinach, żeby zmniejszyć wydatki na posiedzenia;

                  40.

                  zachęca również dyrektorów agencji do podjęcia działań na rzecz umocnienia roli zarządu ich agencji poprzez włączanie do dyskusji w odpowiednim czasie strategicznych zagadnień/priorytetów, tak aby można było podejmować strategiczne decyzje;

                  41.

                  domaga się, by zarządy agencji Unii Europejskiej osiągały jak największą zbieżność pomiędzy planowaniem zadań i planowaniem zasobów (finansowych i ludzkich) poprzez skuteczniejsze tworzenie budżetu w oparciu o działania i zarządzanie zadaniowe (metody ABB/ABM);

         Rola Komisji

                  42.

                  wyraża zadowolenie z już drugiego pomyślnego roku prowadzenia działalności Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA), gdyż w 2007 r. to Komisja (DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu) była odpowiedzialna za zarządzanie budżetowe Agencji; podkreśla zwłaszcza, że sprawne i szybkie utworzenie Agencji jest głównie wynikiem skutecznego wsparcia udzielonego przez partnerską dyrekcję generalną, wymiany doświadczeń z innymi podobnymi agencjami oraz udzielenia znacznego wsparcia przez goszczący kraj; uważa w związku z tym, że jest to wzorcowa praktyka, którą Komisja mogłaby naśladować podczas uruchamiania nowych agencji;

                  43.

                  zauważa, że międzyinstytucjonalna grupa robocza ds. agencji ustaliła, że ok. 30 % zasobów agencji wykorzystuje się na administrację; zachęca Komisję do zwiększenia wysiłków na rzecz zapewnienia stosunkowo małym, a w szczególności nowo utworzonym agencjom, wszelkiej niezbędnej pomocy administracyjnej oraz do zagwarantowania wydajnej pracy wszystkich agencji;

         Procedury dyscyplinarne

                  44.

                  ponownie przypomina, że Parlament w swych rezolucjach o udzieleniu absolutorium za lata 2006, 2007 i 2008 wezwał agencje do rozważenia możliwości utworzenia międzyagencyjnej rady dyscyplinarnej; zwraca uwagę na występujące nadal trudności w realizacji tego projektu, w szczególności z powodu problemów ze znalezieniem pracowników znajdujących się na odpowiednim szczeblu hierarchii zawodowej, którzy mogliby zostać członkami rady dyscyplinarnej; nawołuje jednak agencję koordynującą sieć agencji do stworzenia sieci pracowników znajdujących się na odpowiednim szczeblu hierarchii zawodowej, by zostać członkami rady dyscyplinarnej;

            VI.   WYNIKI PRACY

                  45.

                  uznaje inicjatywę Eurojustu dotyczącą włączenia kluczowych wskaźników skuteczności działania do swoich planów na 2010 r. za wzorcową praktykę dla pozostałych agencji; oprócz tego zachęca agencje do efektywnego powiązania kluczowych wskaźników skuteczności działania z ich celami, budżetem i rocznym programem prac; uważa, że ta praktyka pozwoli zainteresowanym podmiotom na lepszą ocenę wyników pracy agencji; zachęca inne agencje, żeby włączały kluczowe wskaźniki skuteczności działania do swoich rocznych programów prac;

                  46.

                  zauważa, że skuteczności i wydajności nie mierzy się w zestandaryzowany sposób; wzywa międzyinstytucjonalną grupę roboczą ds. agencji, żeby zajęła się tą kwestią;

                  47.

                  zauważa, że agencje, które włączają kluczowe wskaźniki skuteczności działania, opierają się głównie na proceduralnych i procesowych aspektach skuteczności, a nie na rzeczywistych wynikach; zachęca agencje, żeby sformułowały kluczowe wskaźniki skuteczności działania nakierowane na wyniki, oraz apeluje do międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. agencji o zajęcie się tą sprawą;

         Wieloletni program prac

                  48.

                  wzywa każdą z agencji do stworzenia wieloletniego programu prac, zgodnie z wieloletnią strategią Unii w sektorze, którym dana agencja się zajmuje; podkreśla znaczenie wieloletniego programu prac dla umożliwienia agencji lepszej organizacji jej działań, sprawniejszej oceny ryzyka związanego z tymi działaniami, dokonywania skutecznych ustaleń organizacyjnych w celu realizacji swojej strategii i osiągania celów;

         Roczny program prac

                  49.

                  wzywa agencje do lepszego powiązania swoich budżetów i rocznych programów prac; przyznaje, że często Trybunał Obrachunkowy informował o niewystarczająco rygorystycznych procedurach dotyczących przygotowywania budżetu, co prowadziło do licznych przesunięć budżetowych mających negatywny wpływ na większość pozycji w budżecie;

                  50.

                  z zadowoleniem przyjmuje zamiar wprowadzenia przez CEDEFOP i ECHA wykresu Gantta do każdego ze swych kluczowych działań operacyjnych; przypomina agencjom, że te wykresy pozwalają szybko określić ilość czasu, jaką każdy pracownik poświęcił danemu projektowi, oraz zachęca do stosowania podejścia ukierunkowanego na osiąganie rezultatów;

         Procedury uzyskiwania informacji zwrotnych

                  51.

                  zachęca agencje do jeszcze większego ukierunkowania na klienta i procedury uzyskiwania informacji zwrotnych oraz do pełnego korzystania w tym względzie z wyników swoich ocen; gratuluje zwłaszcza Europejskiej Agencji Chemikaliów przeprowadzenia w 2009 r. badania zainteresowanych podmiotów oraz zwiększenia wsparcia dla przemysłu (na przykład w postaci poradnictwa telefonicznego dla wiodących rejestrujących, warsztaty, spotkania w ramach sieci i konsultacje publiczne);

                  52.

                  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Eurofund dotyczącą przeprowadzenia drugiej oceny ex post jego programu działań na lata 2005–2008; uważa to za cenne doświadczenie także dla pozostałych agencji, stanowiące narzędzie walki z wyzwaniami, jakie przed nimi stoją;

                  53.

                  oprócz tego uważa za bardzo istotne, żeby agencje dalej rozwijały swoje systemy monitorowania wyników, gwarantujące, że rezultaty ich działań będą kontrolowane, oraz zachęca agencje, żeby uwzględniały te systemy w swoim rocznym planie prac;

                  54.

                  ponadto zachęca agencje do zapewnienia spójnej sprawozdawczości w odniesieniu do kluczowych wskaźników skuteczności działania;

         Tabela załączona do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego

                  55.

                  gratuluje Europejskiemu Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii, Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (CDT) i Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przedstawienia w tabeli dołączonej do specjalnych sprawozdań rocznych Trybunału Obrachunkowego za 2009 r. zestawienia porównawczego działań zrealizowanych w 2008 i 2009 r., aby umożliwić organowi udzielającemu absolutorium dokonanie lepszej oceny działalności agencji na przestrzeni lat;

            VII.   UWAGI DOTYCZĄCE AGENCJI: WSPÓLNA KONCEPCJA

                  56.

                  wyraża zadowolenie z bieżących prac międzyinstytucjonalnej grupy ds. agencji, której zadaniem jest zbadanie roli i statusu zdecentralizowanych agencji w instytucjonalnej strukturze Unii, utworzenia, struktury i działania tych agencji, a także spraw finansowych, budżetowych, kontrolnych i zarządczych; zwraca się do grupy roboczej o przedstawienie analizy i ogólnego zalecenia sprawie skuteczności obecnie istniejących agencji oraz o zaproponowanie planów znacznych usprawnień wydajności w odniesieniu do rodzaju i liczby agencji;

                  57.

                  przypomina, że we wspólnym oświadczeniu międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. agencji wydanym w marcu 2009 r. zainicjowano „dialog na temat agencji regulacyjnych w celu zbadania obecnej sytuacji, szczególnie spójności, skuteczności, odpowiedzialności i przejrzystości działań tych agencji” oraz stwierdzono, że grupa robocza „zajmie się kluczowymi problemami zgłoszonymi przez współpracujące instytucje, włącznie z rolą i pozycją agencji w strukturze instytucjonalnej UE, tworzeniem, strukturą i działaniem tych agencji oraz kwestiami dotyczącymi finansowania, budżetu, nadzoru i zarządzania”;

                  58.

                  zauważa, że w rezolucji z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie absolutorium za rok 2008 Parlament stwierdził, że międzyinstytucjonalna grupa robocza powinna „przeanalizować możliwość zbliżenia między pewnymi agencjami, a nawet ich połączenia” oraz że „małe agencje muszą sprostać poważnym ograniczeniom utrudniającym skuteczność działań”;

                  59.

                  wzywa do wydania moratorium na tworzenie jakichkolwiek nowych agencji przynajmniej dopóki nie zostaną należycie rozwiązane kwestie podniesione we wspólnym oświadczeniu międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. agencji oraz w rezolucji z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie udzielenia absolutorium;

                  60.

                  jest zdania, że po rozwiązaniu tych kwestii tworzenie kolejnych agencji powinno się rozważać z najwyższą ostrośnością, żeby zapewnić, że agencje te rzeczywiście są potrzebne i że realizacja przez nie uzgodnionego celu polityki jest opłacalna;

                  61.

                  podkreśla ponownie, że istotne jest rozważenie fuzji niektórych agencji, tak, aby mogły zaoszczędzić na kosztach ogólnych i innych;

                  62.

                  zwraca się do międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. agencji o rozważenie zgrupowania razem niektórych mniejszych agencji, które mogą nie nadawać się do zwykłego połączenia, w jednym mieście i ewentualnie w tym samym budynku, tak by mogły korzystać ze wspólnych zasobów centralnych w celu zmniejszenia obciążenia kosztami ogólnymi i innymi;

                  63.

                  z zadowoleniem przyjmuje zamiar przedstawienia przez Trybunał Obrachunkowy jesienią 2011 r. specjalnego sprawozdania w sprawie analizy kosztów unijnych agencji;

                  64.

                  zauważa, że niektóre agencje prowadzące prace we wspólnych dziedzinach podejmują podobne działania; przypomina, że pokrywanie się zakresów działalności rodzi niepotrzebne dodatkowe koszty;

                  65.

                  przypomina, że budżet Unii powinien opierać się na należytym zarządzaniu finansami, które wymaga, aby środki były wydawane właściwie, skutecznie i wydajnie oraz aby odpowiednio rozwiązywano kwestię niepotrzebnych wydatków;

                  66.

                  w związku z tym wzywa Komisję, żeby dokonała oceny wszystkich agencji Unii w celu wykrycia przypadków pokrywania się działalności i przeanalizowania, w razie stwierdzenia przypadków pokrywania się, możliwości połączenia danych agencji oraz żeby do dnia 31 grudnia 2011 r. przedstawiła Parlamentowi sprawozdanie w tej sprawie;

            VIII.   UWAGI OGÓLNE DOTYCZĄCE WIĘKSZEJ LICZBY WSPÓLNYCH PRZEDSIĘWZIĘĆ

                  67.

                  zwraca uwagę na rekordowe zwiększenie w ostatnich latach liczby wspólnych przedsięwzięć; odnotowuje zwłaszcza, że podmioty te podlegają temu samemu ramowemu rozporządzeniu finansowemu co agencje zdecentralizowane, ale nadal nie włączają do swoich przepisów finansowych wyraźnego odniesienia do uprawnień Służby Audytu Wewnętrznego jako swojego wewnętrznego audytora;

                  68.

                  niemniej jednak wyraża zadowolenie z faktu, że IAS od roku budżetowego 2011 zamierza przejąć rolę audytora wewnętrznego wspólnych przedsięwzięć;

                  69.

                  jest zdania, że w świetle wielkości budżetu i złożoności swych zadań, wspólne przedsięwzięcia powinny ustanowić komitet ds. audytu podlegający bezpośrednio radzie administracyjnej;

                  70.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji agencjom objętym obecną procedurą udzielania absolutorium, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu.

         (1)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 241.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (4)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010.

         (5)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0176.

         (6)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.


title: 2011/755/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2011 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja 2 – Rada#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2011 r. zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja 2 – Rada

text:
               26.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 313/11

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 25 października 2011 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja 2 – Rada
   (2011/755/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0213/2010) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),
   uwzględniając decyzję z dnia 10 maja 2011 r. (5) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2009, jak również załączoną do niej rezolucję,
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając decyzję nr 190/2003 Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa dotyczącą zwrotu kosztów podróży delegatom członków Rady (7),
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (8),
   uwzględniając art. 77 i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0328/2011),

               1.

               odmawia udzielenia sekretarzowi generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu Rady za rok budżetowy 2009;

               2.

               swoje uwagi przedstawia w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 23.

      (6)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (7)  Decyzja oparta na Regulaminie Rady z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz.U. L 230 z 28.8.2002, s. 7).

      (8)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 25 października 2011 r.
      zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja 2 – Rada
      PARLAMENT EUROPEJSKI,
      uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),
      uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0213/2010) (2),
      uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,
      uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
      uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),
      uwzględniając decyzję z dnia 10 maja 2011 r. (5) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2009, jak również załączoną do niej rezolucję,
      uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6) (rozporządzenie finansowe), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
      uwzględniając decyzję nr 190/2003 Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa dotyczącą zwrotu kosztów podróży delegatom członków Rady (7),
      uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (8),
      uwzględniając art. 77 i załącznik VI do Regulaminu,
      uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0328/2011),

                  A.

                  mając na uwadze, że „obywatele mają prawo wiedzieć, jak wydawane są ich podatki i jak sprawowana jest władza powierzona organom politycznym” (9),

                  B.

                  mając na uwadze, że administracja Rady powinna ponosić demokratyczną odpowiedzialność przed obywatelami Unii Europejskiej w zakresie wdrażania funduszy unijnych,

                  C.

                  mając na uwadze, że ważne jest również zapewnienie większej przejrzystości w stosowaniu przepisów unijnych, zaś obywatele europejscy mają prawo być lepiej poinformowani także w tym zakresie, Parlament z zadowoleniem przyjmuje osiągnięte porozumienie z Radą w sprawie tabeli korelacji,

                  D.

                  mając na uwadze, że Parlament jest jedynym organem spośród instytucji unijnych wyłonionym w wyborach bezpośrednich oraz że odpowiada za udzielenie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej,

         Nierozstrzygnięte kwestie

                  1.

                  wyraża ubolewanie z powodu trudności, które wystąpiły w procedurach budżetowych w latach 2007–2009, a ponadto potwierdza swoje stanowisko wyrażone w poprzednich rezolucjach w sprawie udzielenia absolutorium, dotyczących tych lat budżetowych;

                  2.

                  potwierdza, że w dniu 28 lutego 2011 r. otrzymał pismo od sekretarza generalnego Rady zawierające szereg dokumentów dotyczących procedury udzielenia absolutorium Radzie za rok 2009 (ostateczne sprawozdania finansowe za rok 2009 zawierające rozliczenia, sprawozdanie z działalności finansowej oraz podsumowanie kontroli wewnętrznych prowadzonych w roku 2009), oraz w zadowoleniem przyjmuje ten pozytywny krok w kierunku zapewnienia demokratycznej odpowiedzialności Rady za jej budżet administracyjny;

                  3.

                  wyraża zadowolenie z faktu, że Rada przedstawiła Parlamentowi wspomniane wyżej dokumenty oraz że prezydencja Rady uczestniczyła w toczącej się podczas posiedzenia plenarnego debacie w sprawie absolutorium za rok 2009; przypomina jednak, że udzielenie absolutorium zostało odroczone, gdyż Parlament nie otrzymał odpowiedzi na szereg poruszonych na wczesnym etapie nierozstrzygniętych kwestii dotyczących absolutorium dla Rady za rok 2009, a w szczególności:

                              a)

                              administracja Rady nie przyjęła żadnego zaproszenia do udziału w posiedzeniu z komisją Parlamentu odpowiedzialną za procedurę udzielenia absolutorium w celu przedyskutowania spraw dotyczących wykonania budżetu Rady na rok 2009, w związku z czym Parlament nadal potrzebuje potwierdzenia, że sekretarz generalny Rady pojawi się osobiście na posiedzeniu komisji odpowiedzialnej za procedurę absolutorium i odpowie na pytania członków komisji;

                              b)

                              Parlament nie otrzymał od administracji Rady informacji i dokumentów, o które zwrócił się w rezolucji z dnia 10 maja 2011 r.;

         Prawo Parlamentu do udzielenia absolutorium

                  4.

                  przyjmuje do wiadomości pismo prezydencji Rady z dnia 2 czerwca 2011 r. skierowane do przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, w którym Rada uznaje, że „wszystkie sprawozdania za rok 2009, w tym sprawozdanie Rady, otrzymały absolutorium zgodnie z prawem UE w drodze głosowania w Parlamencie w dniu 10 maja 2011 r., zgodnie z art. 319 TFUE”;

                  5.

                  podkreśla, że Parlament jest uprawniony do udzielania absolutorium, jak wynika to z łącznej lektury art. 316, 317 i 319 TFUE, które należy interpretować zgodnie z ich kontekstem i celem, jakim jest poddanie całego bez wyjątku budżetu Unii Europejskiej kontroli i nadzorowi parlamentarnemu oraz udzielenie absolutorium w sposób niezależny, nie tylko mając na względzie sekcję budżetu wykonanego przez Komisję, ale również biorąc pod uwagę sekcje budżetu wykonanego przez inne instytucje, zgodnie z art. 1 rozporządzenia finansowego;

                  6.

                  uważa, że art. 319 TFUE i art. 50 rozporządzenia finansowego wymagają, by przy wykonywaniu swoich budżetów inne instytucje przestrzegały tych samych co Komisja zasad i warunków; uważa w związku z powyższym, że odpowiedzialność za wykonanie poszczególnych budżetów spoczywa na każdej z instytucji, a nie jedynie na Komisji;

                  7.

                  podkreśla, że bez względu na możliwe różnice w interpretacji prawnej autonomicznego zamknięcia rozliczeń Parlament uważa, że w każdym przypadku polityczna ocena zarządzania finansami przez daną instytucję w rozpatrywanym roku powinna zostać zakończona, co służy utrzymaniu obecnej zasady równowagi instytucjonalnej, zgodnie z którą Parlament jest odpowiedzialny za zapewnienie demokratycznej odpowiedzialności wobec obywateli Unii;

                  8.

                  uważa, że wspomniane wyżej uzasadnienie prawne, jak również ustanowiona praktyka, w myśl której przyjmowane są indywidualne decyzje o udzieleniu absolutorium każdej instytucji i organowi Unii, uzasadniają taką wykładnię, a ponadto decyzje w sprawie absolutorium powinny być przyjmowane oddzielnie ze względów operacyjnych, tak by uniknąć braku ciągłości lub zakłóceń w działalności Unii;

                  9.

                  uważa, że zgodnie z właściwą wykładnią art. 147 rozporządzenia finansowego oraz art. 265 TFUE niezdolność do podjęcia właściwych działań w następstwie uwag towarzyszących decyzji Parlamentu o udzieleniu absolutorium upoważnia Parlament do wniesienia skargi w sprawie zaniechania działań;

         Odrębne role Parlamentu i Rady w procedurze udzielania absolutorium

                  10.

                  odnotowuje, że zgodnie z oświadczeniem prezydencji Rady, przedstawionym podczas posiedzenia Komisji Kontroli Budżetowej z dnia 21 czerwca 2011 r., protokół ustaleń przyjęty przez COREPER dnia 2 marca 2011 r. ma na celu stworzenie podstaw stosunków między Parlamentem i Radą w zakresie absolutoriów dotyczących budżetu każdego z nich; zauważa ponadto, że protokół wymaga pełnej wzajemności między Parlamentem a Radą w zakresie przedstawiania dokumentów, odpowiedzi i pytań oraz posiedzeń dwustronnych, które mają być organizowane co roku między przedstawicielami Rady i komisji Parlamentu odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium, a także między sekretarzami generalnymi obu instytucji;

                  11.

                  szanuje w pełni rolę Rady jako organu zalecającego w rocznej procedurze udzielania absolutorium, o czym mowa w art. 319 TFUE; jednakże nie zgodziłby się z Radą, gdyby ta uznała, że zajmuje takie samo jak Parlament stanowisko w zakresie udzielania absolutorium;

                  12.

                  przypomina, że należy zachować rozróżnienie w odniesieniu do odrębnych ról Parlamentu i Rady w procedurze udzielania absolutorium oraz że administracja Rady (jej sekretariat generalny), podobnie jak inne administracje instytucji Unii, w tym również administracja Parlamentu, powinny podlegać kontroli Trybunału Obrachunkowego oraz powinny być, za pośrednictwem procedury absolutorium przedstawionej w TFUE, w pełni odpowiedzialne przed obywatelami Unii za wykonanie swoich budżetów;

                  13.

                  odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy prowadzi kontrole w tych instytucjach niezależnie od kontroli Komisji, oraz podkreśla, że ostatecznym elementem tej struktury odpowiedzialności powinna być demokratyczna kontrola sprawowana za pośrednictwem absolutorium udzielanego przez Parlament;

                  14.

                  przypomina Trybunałowi Obrachunkowemu o propozycji Parlamentu dotyczącej dokonania dogłębnej oceny systemów nadzoru i kontroli, jakimi dysponuje Rada, podobnej do ocen, jakie Trybunał przeprowadził w odniesieniu do Trybunału Sprawiedliwości, Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych podczas przygotowywania sprawozdania rocznego Trybunału dotyczącego roku budżetowego 2010;

         Główne elementy absolutorium dla Rady

                  15.

                  przypomina, że wydatki Rady należy kontrolować w taki sam sposób jak wydatki pozostałych instytucji unijnych, oraz że do podstawowych elementów takiej kontroli powinno należeć:

                              a)

                              formalne posiedzenie między przedstawicielami Rady i komisji Parlamentu odpowiedzialnej za procedurę udzielenia absolutorium, możliwie przy drzwiach zamkniętych, w celu odpowiedzi na pytania członków komisji; w posiedzeniu tym powinni uczestniczyć sekretarz generalny Rady, prezydium komisji odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium, sprawozdawca i posłowie reprezentujący grupy polityczne (koordynatorzy lub kontrsprawozdawcy);

                              b)

                              jak wskazano w rezolucji Parlamentu z dnia 16 czerwca 2010 r. (10) dotyczącej procedury udzielenia absolutorium Radzie za rok 2008, absolutorium powinno opierać się na następujących dokumentach pisemnych przedłożonych przez wszystkie instytucje:

                                          —

                                          sprawozdaniach finansowych z poprzedniego roku finansowego odnoszących się do wykonania budżetu,

                                          —

                                          bilansie finansowym przedstawiającym aktywa i pasywa instytucji,

                                          —

                                          rocznym sprawozdaniu z działalności w sprawie ich budżetu i zarządzania finansowego,

                                          —

                                          rocznym sprawozdaniu audytora wewnętrznego.

         (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

         (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1

         (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

         (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

         (5)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 23.

         (6)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (7)  Decyzja oparta na Regulaminie Rady z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz.U. L 230 z 28.8.2002, s. 7).

         (8)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

         (9)  Europejska inicjatywa na rzecz przejrzystości.

         (10)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 22.


title: 2013/588/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2011#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/267

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2011
   (2013/588/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu (4), w szczególności jego art. 19,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0078/2013),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 129.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu (4), w szczególności jego art. 19,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0078/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu („Agencji”) za rok finansowy 2011 jest rzetelne, a transakcje leżące u jego podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  zauważa, że budżet Agencji na 2011 r. wyniósł 56,4 mln EUR w porównaniu z 54,4 mln EUR w poprzednim roku;

                  2.

                  odnotowuje z zaniepokojeniem stwierdzenie przez Trybunał Obrachunkowy, że zobowiązania budżetowe w wysokości 0,9 mln EUR nie były związane z istniejącymi zobowiązaniami prawnymi, oraz że Agencja powinna była umorzyć i zwrócić tę kwotę Komisji na początku 2012 r.; zauważa jednak, że Agencja rozpoczęła ten proces zbyt późno i w rezultacie, z uwagi na ograniczenia wynikające z systemu IT, środki będą zablokowane przez rok i zostaną umorzone i zwrócone dopiero pod koniec 2012 r.;

                  3.

                  przyznaje, że Agencja podjęła kroki celem dopilnowania, by pozostałe saldo należności z tytułu zobowiązań niezwiązanych z istniejącymi zobowiązaniami prawnymi zostało umorzone przed końcem roku, i zobowiązała swoich urzędników zatwierdzających do rozpoczęcia procedury umorzenia, jak tylko stanie się oczywiste, że środek nie jest lub nie będzie w pełni wdrożony; wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium, czy działania były wystarczające, aby uniknąć powtórzenia się podobnej sytuacji;

                  4.

                  ubolewa nad tym, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził potrzebę poprawy systemu zarządzania aktywami przez Agencję; zauważył zwłaszcza niewyjaśnione różnice między zaksięgowaną roczną a skumulowaną amortyzacją oraz zwrócił uwagę na to, że dla wytworzonych wewnętrznie wartości niematerialnych procedury księgowości i informacje dotyczące kosztów nie są wiarygodne; zauważa, że brakuje dowodów przeprowadzenia w wymaganym terminie spisu z natury sprzętu administracyjnego;

                  5.

                  na podstawie informacji od Agencji uznaje, że Agencja rozwiązała wszystkie problemy dotyczące zarządzania aktywami, a zwłaszcza że w 2012 r. opracowano i wdrożono szczegółowe zasady i procedury zarządzania aktywami, sprawdzono poprawność spisu oraz, jak przewidziano, w drugiej połowie 2012 r. sfinalizowano pełny spis aktywów fizycznych; zauważa, że wreszcie w pełni zaktualizowano rejestr aktywów wspierający system rachunkowości memoriałowej dla aktywów – narzędzie Agencji do rejestrowania wszystkich aktywów;

                  6.

                  odnotowuje z zaniepokojeniem stwierdzenie przez Trybunał Obrachunkowy, że w grudniu 2011 r. Agencja sprzedała dwa zestawy zgarniaczy do zastosowania przy oczyszczaniu wód z wycieków ropy naftowej z myślą o otrzymaniu przynajmniej wartości księgowej netto sprzętu w kwocie 319 050 EUR; zauważa, że z uwagi na to, że cena minimalna została błędnie określona poniżej wartości księgowej netto, sprzęt został sprzedany ze stratą w wysokości 93 950 EUR; uważa, że należy sprawdzić stosowane stawki amortyzacji, ponieważ uzgodniona cena była wynikiem procedury przetargowej;

                  7.

                  na podstawie informacji od Agencji uznaje, że ustanowiła ona szereg wytycznych i procedur zarządzania zasobami reagowania na zanieczyszczenia morskie, przyznaje, że zostały one spójnie ujednolicone w kompendium, które zawiera rozdział dotyczący procedury sprzedaży publicznej i szczegółowej procedury ustanawiania odnośnej amortyzowanej wartości księgowej;

         Rekrutacja

                  8.

                  na podstawie sprawozdania Trybunału Obrachunkowego zauważa, że można poprawić przejrzystość procedur rekrutacyjnych, oraz zwłaszcza że progi punktowe umożliwiające otrzymanie zaproszenia na rozmowę kwalifikacyjną, pytania na egzaminy pisemne i rozmowy kwalifikacyjne oraz odpowiadające im wagi do celów oceny kandydatów nie zostały określone przed przystąpieniem do rozpatrzenia kandydatur; uznaje, że Agencja odpowiednio zaktualizowała swoje procedury rekrutacyjne;

         Konflikty interesów

                  9.

                  domaga się, by Agencja monitorowała zatrudnianie ekspertów i pracowników z sektora podlegającego jej nadzorowi pod kątem niedopuszczania do ewentualnych konfliktów interesów;

         Audyt wewnętrzny

                  10.

                  zauważa, że w 2011 r. Służba Audytu Wewnętrznego (IAS) Komisji przeprowadziła audyt „Inspekcja w EMSA” i że w następstwie tego audytu Agencja przygotowała szczegółowy plan działania, w którym, według IAS, odpowiednio zajęto się bardzo ważnymi zagrożeniami; odnotowuje, że IAS monitorowała również postępy w realizowaniu niewdrożonych jeszcze bardzo ważnych zaleceń z poprzednich audytów i stwierdziła, że Agencja wdrożyła wszystkie te zalecenia; zauważa, że do końca 2011 r. Agencja uznała za zamknięte 26 z ogółu 30 zaleceń wydanych zarówno przez IAS, jak i przez wewnętrznego audytora Agencji (jednostka kontroli wewnętrznej);

                  11.

                  w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 17 kwietnia 2013 r. (6) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 129.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0134 (zob. s. 374 niniejszego Dziennika Urzędowego).