title: 2009/940/WE: Decyzja Rady z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie podpisania przez Wspólnotę Europejską Protokołu do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym dotyczącego zagadnień właściwych dla taboru kolejowego, uzgodnionego w Luksemburgu w dniu 23 lutego 2007 r.

text:
               16.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 331/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 30 listopada 2009 r.
   w sprawie podpisania przez Wspólnotę Europejską Protokołu do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym dotyczącego zagadnień właściwych dla taboru kolejowego, uzgodnionego w Luksemburgu w dniu 23 lutego 2007 r.
   (2009/940/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c) w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wspólnota dąży do ustanowienia wspólnej przestrzeni sądowej, opartej na zasadzie wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych.

               (2)

               Protokół do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym dotyczący zagadnień właściwych dla taboru kolejowego (zwany dalej „protokołem kolejowym”), uzgodniony w Luksemburgu w dniu 23 lutego 2007 r., stanowi cenny wkład w uregulowania na szczeblu międzynarodowym w tej dziedzinie. W związku z tym pożądane jest, aby jak najszybciej zastosować postanowienia tego aktu, które dotyczą spraw należących do wyłącznej kompetencji Wspólnoty.

               (3)

               Komisja w imieniu Wspólnoty negocjowała protokół kolejowy w zakresie tych części, które należą do wyłącznej kompetencji Wspólnoty.

               (4)

               Artykuł XXII ust. 1 protokołu kolejowego stanowi, że regionalne organizacje integracji gospodarczej mające kompetencje w zakresie niektórych spraw uregulowanych protokołem mogą go podpisać.

               (5)

               Protokół kolejowy pozostaje otwarty do podpisu do momentu wejścia w życie.

               (6)

               W protokole kolejowym uregulowano również niektóre sprawy objęte rozporządzeniem Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1), rozporządzeniem Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (2), rozporządzeniem Rady i Parlamentu Europejskiego (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (3), dyrektywą Rady i Parlamentu Europejskiego 2008/57/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie (przekształcenie) (4) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 881/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym Europejską Agencję Kolejową (rozporządzenie w sprawie Agencji) (5).

               (7)

               W zakresie niektórych spraw uregulowanych protokołem kolejowym Wspólnota ma wyłączne kompetencje, w innych sprawach uregulowanych przez ten akt właściwe są państwa członkowskie.

               (8)

               Dlatego też Wspólnota powinna podpisać protokół kolejowy.

               (9)

               Artykuł XXII ust. 2 protokołu kolejowego stanowi, że w momencie podpisania, przyjęcia, zatwierdzenia protokołu lub przystąpienia do niego regionalna organizacja integracji gospodarczej składa oświadczenie określające sprawy regulowane przez ten protokół, w odniesieniu do których państwa członkowskie tej organizacji przekazały jej swoje kompetencje. W związku z powyższym Wspólnota powinna złożyć takie oświadczenie w momencie podpisywania protokołu kolejowego.

               (10)

               Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (11)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji oraz nie jest nią związana ani nie podlega jej stosowaniu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej podpisanie Protokołu do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym dotyczącego zagadnień właściwych dla taboru kolejowego („protokołu kolejowego”), uzgodnionego w Luksemburgu w dniu 23 lutego 2007 r., z zastrzeżeniem zawarcia go.
   Tekst protokołu kolejowego dołączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osób uprawnionych do podpisania protokołu kolejowego w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem warunku zawartego w art. 3.
   Artykuł 3
   Przy podpisywaniu protokołu kolejowego Wspólnota składa zgodnie z art. XXII ust. 2 protokołu oświadczenie zawarte w załączniku.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2009 r.

            W imieniu Rady

         B. ASK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 160 z 30.6.2000, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6.

      (4)  Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 220 z 21.6.2004, s. 3.
   ZAŁĄCZNIK

      Oświadczenie na mocy art. XXII ust. 2 dotyczące kompetencji Wspólnoty Europejskiej w sprawach uregulowanych przez Protokół do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym dotyczący zagadnień właściwych dla taboru kolejowego (zwany dalej „protokołem kolejowym”), uzgodniony w Luksemburgu w dniu 23 lutego 2007 r., w odniesieniu do których państwa członkowskie przekazały swoje kompetencje Wspólnocie.

                  1.

                  Artykuł XXII protokołu kolejowego stanowi, że regionalne organizacje integracji gospodarczej złożone z suwerennych państw i posiadające kompetencje w zakresie niektórych spraw uregulowanych przez ten protokół mogą go podpisać pod warunkiem złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. XXII ust. 2. Wspólnota podjęła decyzję o podpisaniu protokołu kolejowego, w związku z czym składa takie oświadczenie.

                  2.

                  Do Wspólnoty Europejskiej należą obecnie Królestwo Belgii, Republika Bułgarii, Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Irlandia, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Włoska, Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Republika Węgierska, Malta, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska, Rumunia, Republika Słowenii, Republika Słowacka, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

                  3.

                  Niniejsze oświadczenie nie ma jednak zastosowania do Królestwa Danii zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

                  4.

                  Niniejsze oświadczenie nie dotyczy tych terytoriów państw członkowskich, do których Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską nie ma zastosowania, oraz nie narusza żadnych aktów ani stanowisk, które mogą zostać przyjęte na mocy protokołu kolejowego przez zainteresowane państwa członkowskie w imieniu i w interesie tych terytoriów.

                  5.

                  Państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej przekazały Wspólnocie swoje kompetencje w odniesieniu do spraw wpływających na rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1), rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (2), rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (3), dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie (przekształcenie) (4) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 881/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Kolejową (rozporządzenie w sprawie Agencji) (5).

                  6.

                  Jeżeli chodzi o system numeracji pojazdów, Wspólnota przyjęła w drodze decyzji 2006/920/WE (decyzja Komisji z dnia 11 sierpnia 2006 r. w sprawie specyfikacji technicznej dla interoperacyjności w zakresie podsystemu „Ruch kolejowy” transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych) system numeracji, jaki jest odpowiedni do celów identyfikacji taboru kolejowego i o którym mowa w art. V ust. 2 protokołu kolejowego.
                  Ponadto w zakresie wymiany danych między państwami członkowskimi Wspólnoty a rejestrem międzynarodowym Wspólnota osiągnęła znaczny postęp dzięki przyjęciu decyzji 2007/756/WE (decyzja Komisji z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmująca wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE). Na mocy tej decyzji państwa członkowskie Wspólnoty prowadzą krajowe rejestry pojazdów i należy unikać dublowania danych z rejestrem międzynarodowym.

                  7.

                  Wykonywanie kompetencji, które państwa członkowskie przekazały Wspólnocie na mocy Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, może, ze swej natury, podlegać ciągłej ewolucji. W ramach tego Traktatu właściwe instytucje mogą podejmować decyzje określające zakres kompetencji Wspólnoty. W związku z tym ta ostatnia zastrzega sobie prawo odpowiedniego zmieniania niniejszego oświadczenia, przy czym nie stanowi to warunku wykonywania posiadanych przez nią kompetencji w odniesieniu do spraw uregulowanych przez protokół kolejowy.

      (1)  Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 160 z 30.6.2000, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 177 z 4.7.2008, s. 6.

      (4)  Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 220 z 21.6.2004, s. 3.
   TŁUMACZENIE
   PROTOKÓŁ LUKSEMBURSKI DO KONWENCJI O ZABEZPIECZENIACH MIĘDZYNARODOWYCH NA WYPOSAŻENIU RUCHOMYM DOTYCZĄCY ZAGADNIEŃ WŁAŚCIWYCH DLA TABORU KOLEJOWEGO

      Preambuła

   ROZDZIAŁ I   ZAKRES ZASTOSOWANIA I POSTANOWIENIA OGÓLNE

                  Artykuł I

            Definicje

                  Artykuł II

            Zastosowanie Konwencji do taboru kolejowego

                  Artykuł III

            Derogacja

                  Artykuł IV

            Uprawnienia pełnomocnika

                  Artykuł V

            Identyfikacja taboru kolejowego w umowie

                  Artykuł VI

            Wybór właściwego prawa
         ROZDZIAŁ II   ŚRODKI ZARADCZE W PRZYPADKU NIEWYKONANIA, PIERWSZEŃSTWO I CESJE

                  Artykuł VII

            Zmiana postanowień dotyczących środków zaradczych w przypadku niewykonania

                  Artykuł VIII

            Zmiana postanowień dotyczących środków tymczasowych orzekanych przed ostatecznym rozstrzygnięciem

                  Artykuł IX

            Środki zaradcze w przypadku upadłości

                  Artykuł X

            Pomoc w przypadku upadłości

                  Artykuł XI

            Postanowienia dotyczące dłużnika
         ROZDZIAŁ III   POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE SYSTEMU REJESTRACJI ZABEZPIECZEŃ MIĘDZYNARODOWYCH NA TABORZE KOLEJOWYM

                  Artykuł XII

            Organ Nadzoru i Rejestrator

                  Artykuł XIII

            Wyznaczone punkty dostępu

                  Artykuł XIV

            Identyfikacja taboru kolejowego w celu rejestracji

                  Artykuł XV

            Dodatkowe zmiany w postanowieniach dotyczących rejestru

                  Artykuł XVI

            Opłata za korzystanie z rejestru międzynarodowego

                  Artykuł XVII

            Zawiadomienie o sprzedaży
         ROZDZIAŁ IV   JURYSDYKCJA

                  Artykuł XVIII

            Zrzeczenie się immunitetu jurysdykcyjnego
         ROZDZIAŁ V   STOSUNEK DO INNYCH KONWENCJI

                  Artykuł XIX

            Stosunek do konwencji Unidroit o międzynarodowym leasingu finansowanym

                  Artykuł XX

            Stosunek do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF)
         ROZDZIAŁ VI   POSTANOWIENIA KOŃCOWE

                  Artykuł XXI

            Podpisanie, ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie

                  Artykuł XXII

            Regionalne organizacje integracji gospodarczej

                  Artykuł XXIII

            Wejście w życie

                  Artykuł XXIV

            Jednostki terytorialne

                  Artykuł XXV

            Tabor kolejowy użyteczności publicznej

                  Artykuł XXVI

            Postanowienia przejściowe

                  Artykuł XXVII

            Oświadczenia dotyczące niektórych postanowień

                  Artykuł XXVIII

            Zastrzeżenia i oświadczenia

                  Artykuł XXIX

            Oświadczenia na podstawie Konwencji

                  Artykuł XXX

            Późniejsze oświadczenia

                  Artykuł XXXI

            Wycofanie oświadczeń

                  Artykuł XXXII

            Wypowiedzenie

                  Artykuł XXXIII

            Konferencje przeglądowe, zmiany i kwestie powiązane

                  Artykuł XXXIV

            Depozytariusz i jego funkcje

      PROTOKÓŁ LUKSEMBURSKI DO KONWENCJI O ZABEZPIECZENIACH MIĘDZYNARODOWYCH NA WYPOSAŻENIU RUCHOMYM DOTYCZĄCY ZAGADNIEŃ WŁAŚCIWYCH DLA TABORU KOLEJOWEGO

   PAŃSTWA-STRONY NINIEJSZEGO PROTOKOŁU,
   UZNAJĄC potrzebę wprowadzenia w życie Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym („Konwencja”) w zakresie dotyczącym taboru kolejowego, w świetle celów określonych w preambule do Konwencji,
   ŚWIADOME potrzeby dostosowania Konwencji do szczególnych potrzeb taboru kolejowego i jego finansowania,
   UZGODNIŁY następujące postanowienia dotyczące taboru kolejowego:
   ROZDZIAŁ I

      ZAKRES ZASTOSOWANIA I POSTANOWIENIA OGÓLNE

   Artykuł I
   Definicje
   1.   Jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, terminy używane w niniejszym Protokole mają znaczenie określone w Konwencji.
   2.   W niniejszym Protokole następujące terminy stosowane są w znaczeniu określonym poniżej:

               a)

               „umowa gwarancyjna” oznacza umowę, na mocy której osoba staje się gwarantem;

               b)

               „gwarant” oznacza osobę, która w celu zapewnienia wykonania zobowiązań na rzecz wierzyciela zabezpieczonego na mocy umowy o ustanowieniu zabezpieczenia lub innej umowy, daje lub ustanawia zabezpieczenie lub gwarancję na żądanie lub akredytywę standby lub inną formę zabezpieczenia wierzytelności;

               c)

               „stan niewypłacalności” oznacza

                           (i)

                           wszczęcie postępowania upadłościowego; lub

                           (ii)

                           oświadczenie dłużnika o zamiarze wstrzymania lub faktyczne wstrzymanie spłaty zobowiązań, jeżeli zgodnie z przepisami lub wskutek działania państwa wierzyciel nie może skorzystać z prawa do wszczęcia postępowania upadłościowego wobec dłużnika lub do zastosowania środków zaradczych na podstawie Konwencji lub też prawo to zostało zawieszone;

               d)

               „podstawowa jurysdykcja w sprawach upadłościowych” oznacza Umawiające się Państwo, w którym znajduje się ośrodek głównych interesów dłużnika, za które do tych celów uznaje się miejsce siedziby dłużnika lub, jeżeli nie posiada on siedziby, miejsce w którym dłużnik został ustanowiony lub utworzony, chyba że wykazano inaczej;

               e)

               „tabor kolejowy” oznacza pojazdy poruszające się na umocowanych torach kolejowych lub bezpośrednio na torze jezdnym, nad lub pod nim wraz z systemami trakcyjnymi, silnikami, hamulcami, wałami osiowymi, wózkami zwrotnymi, pantografami, akcesoriami i innymi częściami składowymi, urządzeniami oraz elementami, w każdym razie zainstalowanymi na pojeździe lub wbudowanymi do pojazdu oraz wszystkimi danymi, podręcznikami i rejestrami ich dotyczącymi.

         Artykuł II
   Zastosowanie Konwencji do taboru kolejowego
   1.   Konwencję stosuje się do taboru kolejowego zgodnie z postanowieniami niniejszego Protokołu.
   2.   Konwencja i niniejszy Protokół nazywane są Konwencją o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym kiedy są stosowane w odniesieniu do taboru kolejowego.
   Artykuł III
   Derogacja
   Strony mogą uzgodnić na piśmie, że wyłączają stosowanie art. IX oraz że we wzajemnych stosunkach wprowadzają odstępstwa od postanowień niniejszego Protokołu lub przyznają im inny skutek, z wyjątkiem art. VII ust. 3 i 4.
   Artykuł IV
   Uprawnienia pełnomocnika
   Osoba może zawrzeć umowę dotyczącą taboru kolejowego, dokonać wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 16 ust. 3 Konwencji oraz dochodzić praw i zabezpieczeń przewidzianych w Konwencji występując jako agent, powiernik lub przedstawiciel.
   Artykuł V
   Identyfikacja taboru kolejowego w umowie
   1.   Do celów art. 7 lit. c) Konwencji i art. XVIII ust. 2 niniejszego Protokołu opis taboru kolejowego jest wystarczający do identyfikacji taboru kolejowego, jeżeli zawiera:

               a)

               opis elementów taboru kolejowego;

               b)

               opis rodzaju taboru kolejowego;

               c)

               oświadczenie, że porozumienie obejmuje cały obecny i przyszły tabor kolejowy; lub

               d)

               oświadczenie, że porozumienie obejmuje cały obecny i przyszły tabor kolejowy, z wyjątkiem określonych elementów taboru lub taboru określonego rodzaju.

         2.   Do celów art. 7 Konwencji zabezpieczenie na przyszłym taborze kolejowym określonym zgodnie z poprzedzającym ustępem zostaje ustanowione jako zabezpieczenie międzynarodowe, w momencie gdy ustanawiający zabezpieczenie, sprzedawca warunkowy lub wynajmujący nabywają prawo do dysponowania taborem kolejowym bez konieczności nowego aktu przeniesienia.
   Artykuł VI
   Wybór właściwego prawa
   1.   Niniejszy artykuł stosuje się wyłącznie w przypadku gdy Umawiające się Państwo złożyło oświadczenie na mocy art. XXVII.
   2.   Strony umowy lub powiązanej umowy gwarancyjnej lub umowy o podporządkowaniu mogą uzgodnić prawo regulujące, w całości lub w części, ich prawa i obowiązki umowne.
   3.   Jeśli strony nie uzgodnią inaczej, zawarte w ustępie poprzedzającym odniesienie do prawa wybranego przez strony dotyczy krajowych przepisów prawnych wybranego państwa lub, jeżeli państwo to składa się z wielu jednostek terytorialnych, do prawa wewnętrznego wybranej jednostki terytorialnej.
   ROZDZIAŁ II

      ŚRODKI ZARADCZE W PRZYPADKU NIEWYKONANIA, PIERWSZEŃSTWO I CESJE

   Artykuł VII
   Zmiana postanowień dotyczących środków zaradczych w przypadku niewykonania
   1.   Obok środków zaradczych określonych w rozdziale III Konwencji wierzyciel może, o ile dłużnik wcześniej się na to zgodził i w okolicznościach określonych w tym rozdziale, wywieźć i fizycznie przenieść tabor kolejowy z terytorium, na którym się on znajduje.
   2.   Wierzyciel nie może zastosować środków zaradczych określonych w ustępie poprzedzającym bez uzyskania uprzedniej pisemnej zgody osoby, której przysługuje zarejestrowane zabezpieczenie z pierwszeństwem wobec zabezpieczenia wierzyciela.
   3.   Artykuł 8 ust. 3 Konwencji nie stosuje się do taboru kolejowego. Wszelkie środki zaradcze przewidziane w Konwencji w odniesieniu do taboru kolejowego stosowane są zgodnie z zasadą racjonalnego przedsiębiorcy. Uznaje się, że środek zaradczy został zastosowany w sposób zgodny z zasadą racjonalnego przedsiębiorcy jeżeli został zastosowany zgodnie z postanowieniem umowy chyba że takie postanowienie jest oczywiście nieracjonalne.
   4.   Uznaje się, że zawiadomienie zainteresowanych osób na piśmie o propozycji sprzedaży lub wynajęcia z wyprzedzeniem czternastu dni kalendarzowych lub więcej, o którym mowa w art. 8 ust. 4 Konwencji, oznacza spełnienie wymogu „zawiadomienia z odpowiednim wyprzedzeniem” określonego w tym postanowieniu. Poprzedzające postanowienie nie stanowi przeszkody dla ustalenia przez przyjmującego zabezpieczenie oraz ustanawiającego zabezpieczenie lub gwaranta, że zawiadomienia dokonuje się z większym wyprzedzeniem.
   5.   Z zastrzeżeniem wszelkich obowiązujących przepisów i regulacji dotyczących bezpieczeństwa Umawiające się Państwo zapewnia, aby właściwe organy administracyjne szybko podjęły współpracę z wierzycielem i udzieliły mu pomocy w stopniu koniecznym do wykonania środków zaradczych, o których mowa w ustępie 1.
   6.   Przyjmujący zabezpieczenie proponujący wywiezienie taboru kolejowego na mocy ustępu 1 w inny sposób niż na podstawie orzeczenia sądu informuje o propozycji wywiezienia na piśmie i z odpowiednim wyprzedzeniem:

               a)

               osoby zainteresowane określone w art. 1 lit. m) ppkt (i) i (ii) Konwencji; oraz

               b)

               osoby zainteresowane określone w art. 1 lit. m) ppkt (iii) Konwencji, które odpowiednio wcześnie przed wywiezieniem zawiadomiły przyjmującego zabezpieczenie o swoich prawach.

         Artykuł VIII
   Zmiana postanowień dotyczących środków tymczasowych orzekanych przed ostatecznym rozstrzygnięciem
   1.   Niniejszy artykuł stosuje się tylko w Umawiającym się Państwie, które złożyło oświadczenie na mocy art. XXVII i w zakresie określonym w tym oświadczeniu.
   2.   Do celów art. 13 ust. 1 Konwencji, „szybko” w kontekście uzyskania środka zabezpieczającego oznacza uzyskanie go w terminie tylu dni kalendarzowych od złożenia wniosku o uzyskanie tego środka, ile zostało podane w oświadczeniu złożonym przez Umawiające się Państwo, w którym złożono wniosek.
   3.   Artykuł 13 ust. 1 Konwencji stosuje się z dodaniem następujących postanowień bezpośrednio po lit. d):

               „e)

               jeżeli w dowolnym momencie dłużnik i wierzyciel wyraźnie tak uzgodnią, sprzedaż przedmiotu i przekazanie dochodów z tej sprzedaży”,

         a art. 43 ust. 2 stosuje się z dodaniem po słowach „art. 13 ust. 1 lit. d)” słów „i lit. e)”.
   4.   Prawo własności lub inne prawo dłużnika przenoszone przez sprzedaż przewidzianą w ustępie poprzedzającym nie jest obciążone żadnymi innymi zabezpieczeniami i innymi prawami, wobec których zabezpieczenie międzynarodowe wierzyciela ma pierwszeństwo na mocy postanowień art. 29 Konwencji.
   5.   Wierzyciel i dłużnik oraz inne osoby zainteresowane mogą uzgodnić na piśmie, że nie będą stosować art. 13 ust. 2 Konwencji.
   6.   W odniesieniu do środków zaradczych w art. VII ust. 1:

               a)

               organy administracyjne zapewniają możliwość skorzystania z tych środków w Umawiającym się Państwie nie później niż po upływie siedmiu dni kalendarzowych od daty, w której wierzyciel zawiadomił te organy, że taki środek zaradczy został przyznany lub, w przypadku gdy środek zaradczy został przyznany przez sąd zagraniczny, że został uznany przez sąd Umawiającego się Państwa oraz że wierzyciel jest uprawniony do uzyskania tych środków zgodnie z Konwencją; oraz

               b)

               właściwe organy szybko podejmują współpracę z wierzycielem i pomagają mu w wykonaniu takich środków zaradczych zgodnie z obowiązującymi przepisami i regulacjami w dziedzinie bezpieczeństwa.

         7.   Ust. 2 i 6 nie mają wpływu na obowiązujące przepisy i regulacje w dziedzinie bezpieczeństwa.
   Artykuł IX
   Środki zaradcze w przypadku upadłości
   1.   Niniejszy artykuł stosuje się wyłącznie w przypadku gdy Umawiające się Państwo będące podstawową jurysdykcją w sprawach upadłościowych złożyło oświadczenie na mocy art. XXVII.
   2.   Zawarte w niniejszym artykule odniesienia do „zarządcy” dotyczą stosunków wynikających z pełnionej funkcji a nie jego stosunków osobistych.
   3.   Po wystąpieniu stanu niewypłacalności i z zastrzeżeniem ust. 7, zarządca lub dłużnik, stosownie do okoliczności, przekazuje posiadanie taboru kolejowego wierzycielowi nie później niż z datą:

               a)

               w której zakończył się okres oczekiwania; oraz

               b)

               w której wierzyciel byłby uprawniony do posiadania taboru kolejowego, gdyby niniejszy artykuł nie podlegał zastosowaniu.

         4.   Do celów niniejszego artykułu „okres oczekiwania” oznacza okres wyznaczony w oświadczeniu Umawiającego się Państwa będącego podstawową jurysdykcją w sprawach upadłościowych.
   5.   Do czasu, w którym wierzyciel uzyska możliwość objęcia taboru kolejowego w posiadanie na mocy ust. 3:

               a)

               zarządca lub dłużnik, stosownie do okoliczności, zachowują tabor kolejowy i utrzymują go w stanie niepogorszonym, zgodnie z umową oraz

               b)

               wierzyciel może wystąpić o wszelkie inne tymczasowe środki zabezpieczające przewidziane w prawie właściwym.

         6.   Postanowienia lit. a) ustępu poprzedzającego nie stanowią przeszkody w używaniu taboru kolejowego zgodnie z zasadami służącymi zachowaniu taboru kolejowego i utrzymaniu go w stanie niepogorszonym.
   7.   Zarządca lub dłużnik, stosownie do okoliczności, mogą zachować tabor kolejowy w posiadaniu jeżeli do daty określonej w ust. 3 usunęli wszelkie niewykonanie inne niż niewykonanie związane z wszczęciem postępowania upadłościowego, oraz podjęli się wykonania wszystkich przyszłych zobowiązań, zgodnie z umową oraz związanej z nią dokumentacją umowną. W przypadku niewypełnienia takich przyszłych zobowiązań nie stosuje się drugiego okresu oczekiwania.
   8.   W odniesieniu do środków zaradczych w artykule VII ust. 1:

               a)

               organy administracyjne zapewniają możliwość skorzystania z tych środków w Umawiającym się Państwie nie później niż po upływie siedmiu dni kalendarzowych od daty, w której wierzyciel zawiadomił takie organy, że jest uprawniony do uzyskania tych środków zgodnie z Konwencją;

               b)

               właściwe organy szybko podejmują współpracę z wierzycielem i pomagają mu w wykonaniu takich środków zaradczych zgodnie z obowiązującymi przepisami i regulacjami w dziedzinie bezpieczeństwa.

         9.   Po dacie określonej w ust. 3 nie można przeszkodzić w wykonaniu środków zaradczych, na które zezwala Konwencja lub niniejszy Protokół ani opóźnić ich wykonania.
   10.   Żadne ze zobowiązań dłużnika wynikających z umowy nie może zostać zmienione bez zgody wierzyciela.
   11.   Żadne z postanowień ustępu poprzedzającego nie jest interpretowane jako ograniczające wynikające z prawa właściwego uprawnienie zarządcy do rozwiązania umowy.
   12.   Żadne prawa lub zabezpieczenia, z wyjątkiem pozaumownych praw i zabezpieczeń należących do kategorii objętych treścią oświadczenia złożonego na podstawie art. 39 ust. 1 Konwencji, nie mają w postępowaniu upadłościowym pierwszeństwa przed zabezpieczeniami wpisanymi do rejestru.
   13.   Konwencję, zmienioną przez art. VII i XXV niniejszego Protokołu, stosuje się do wykonywania wszelkich środków zaradczych na podstawie tego artykułu.
   3.   Po wystąpieniu stanu niewypłacalności zarządca lub dłużnik, stosownie do okoliczności, na wniosek wierzyciela zawiadamia go, w terminie określonym w oświadczeniu Umawiającego się Państwa złożonym na podstawie art. XXVII, czy:

               a)

               usunie wszelkie niewykonanie, inne niż niewykonanie związane ze wszczęciem postępowania upadłościowego, podejmie się wykonania wszystkich przyszłych zobowiązań wynikających z umowy związanej z nią dokumentacji umownej; lub

               b)

               zapewni wierzycielowi możliwość objęcia w posiadanie taboru kolejowego zgodnie z prawem właściwym.

         4.   Prawo właściwe, o którym mowa w lit. b) ustępu poprzedzającego może upoważniać sąd do nakazania podjęcia innego dodatkowego środka lub dostarczenia dodatkowej gwarancji.
   5.   Wierzyciel wykazuje swoje roszczenia przedstawia dowód, że przysługujące mu zabezpieczenie międzynarodowe zostało wpisane do rejestru.
   6.   Jeżeli zarządca lub dłużnik, stosownie do okoliczności, nie zawiadomi wierzyciela zgodnie z ust. 3 lub jeżeli zarządca lub dłużnik oświadczył, że zapewni wierzycielowi możliwość objęcia taboru kolejowego w posiadanie ale tego nie uczynił, sąd może zezwolić wierzycielowi na wzięcie taboru kolejowego w posiadanie na warunkach ustalonych przez sąd może nakazać podjęcie innego dodatkowego środka lub dostarczenia dodatkowej gwarancji.
   7.   Tabor kolejowy nie może zostać sprzedany do czasu wydania przez sąd orzeczenia w sprawie roszczenia i zabezpieczenia międzynarodowego.
   3.   Po wystąpieniu stanu niewypłacalności zarządca lub dłużnik, stosownie do okoliczności, w okresie usunięcia:

               a)

               usunie wszelkie niewykonanie, inne niż niewykonanie związane ze wszczęciem postępowania upadłościowego, podejmie się wykonania wszystkich przyszłych zobowiązań wynikających z umowy związanej z nią dokumentacji umownej; lub

               b)

               zapewni wierzycielowi możliwość objęcia w posiadanie taboru kolejowego zgodnie z prawem właściwym.

         4.   Przed końcem okresu usunięcia zarządca lub dłużnik, stosownie do okoliczności, może złożyć wniosek do sądu o wydanie postanowienia zwalniającego go z obowiązków, o których mowa w lit. b) ustępu poprzedzającego, na okres rozpoczynający się w dniu kończącym okres usunięcia i kończący się nie później niż w dniu wygaśnięcia umowy lub jej przedłużenia, na zasadach, które sąd uważa za uzasadnione („okres zawieszenia”). Każde takie postanowienie wymaga, aby kwoty, które wierzyciel otrzyma w okresie zawieszenia, zostały zapłacone z masy upadłościowej lub przez dłużnika gdy staną się należne , aby zarządca lub dłużnik, stosownie do okoliczności, wywiązał się ze wszystkich innych zobowiązań, które powstaną w okresie zawieszenia.
   5.   Jeżeli wniosek zostanie złożony do sądu na podstawie ustępu poprzedzającego, wierzyciel nie obejmuje w posiadanie taboru kolejowego do wydania postanowienia przez sąd. Jeżeli wniosek nie zostanie rozpatrzony w terminie takiej liczby dni kalendarzowych od dnia złożenia wniosku o zarządzenie środka zabezpieczającego, jaką Umawiające się Państwo, w którym złożono wniosek, podało w oświadczeniu, wniosek uważa się za wycofany, o ile zarządca lub dłużnik, stosownie do okoliczności, nie postanowią inaczej.
   6.   Do czasu, w którym wierzyciel uzyska możliwość objęcia taboru kolejowego w posiadanie na mocy ust. 3:

               a)

               zarządca lub dłużnik, stosownie do okoliczności, zachowują tabor kolejowy i utrzymują go w stanie niepogorszonym, zgodnie z umową; oraz

               b)

               wierzyciel może wystąpić o wszelkie inne tymczasowe środki zabezpieczające przewidziane w prawie właściwym.

         7.   Postanowienia lit. a) ustępu poprzedzającego nie stanowią przeszkody dla używania taboru kolejowego zgodnie z zasadami służącymi zachowaniu taboru kolejowego i utrzymaniu go w stanie niepogorszonym.
   8.   Jeżeli w trakcie okresu usunięcia lub jakiegokolwiek okresu zawieszenia zarządca lub dłużnik, stosownie do okoliczności, usunie wszelkie niewykonanie, inne niż niewykonanie związane ze wszczęciem postępowania upadłościowego, oraz podejmie się wykonania wszystkich przyszłych zobowiązań wynikających z umowy oraz związanej z nią dokumentacji umownej, zarządca lub dłużnik może zachować tabor kolejowy w posiadaniu, a postanowienie wydane przez sąd, o którym mowa w ust. 4, traci moc. W przypadku niewypełnienia takich przyszłych zobowiązań nie stosuje się drugiego okresu usunięcia.
   9.   W odniesieniu do środków zaradczych w art. VII ust. 1:

               a)

               organy administracyjne zapewniają możliwość skorzystania z tych środków w Umawiającym się Państwie nie później niż po upływie siedmiu dni kalendarzowych od daty, w której wierzyciel zawiadomił takie organy, że jest uprawniony do uzyskania tych środków zgodnie z Konwencją; oraz

               b)

               właściwe organy szybko podejmują współpracę z wierzycielem i pomagają mu w wykonaniu takich środków zaradczych zgodnie z obowiązującymi przepisami i regulacjami w dziedzinie bezpieczeństwa.

         10.   Z zastrzeżeniem ust. 4, 5 i 8, po upływie okresu usunięcia nie można przeszkodzić w wykonaniu środków zaradczych, na które zezwala Konwencja ani opóźnić ich wykonania
   11.   Z zastrzeżeniem ust. 4, 5 i 8, żadne ze zobowiązań dłużnika wynikające z umowy i związanych z nią transakcji nie może zostać zmienione w postępowaniu upadłościowym bez zgody wierzyciela.
   12.   Żadne z postanowień ustępu poprzedzającego nie jest interpretowane jako ograniczające wynikające z prawa właściwego uprawnienie zarządcy do rozwiązania umowy.
   13.   Żadne prawa lub zabezpieczenia, z wyjątkiem pozaumownych praw i zabezpieczeń należących do kategorii objętych treścią oświadczenia złożonego na podstawie art. 39 ust. 1 Konwencji, nie mają w postępowaniu upadłościowym pierwszeństwa przed zabezpieczeniami wpisanymi do rejestru.
   14.   Konwencję, zmienioną przez art. VII i XXV niniejszego Protokołu, stosuje się do wykonywania wszelkich środków zaradczych na podstawie tego artykułu.
   15.   Do celów niniejszego artykułu „okres usunięcia” oznacza okres wyznaczony w oświadczeniu Umawiającego się Państwa będącego podstawową jurysdykcją w sprawach upadłościowych i rozpoczynający się w dniu wystąpienia stanu niewypłacalności.
   Artykuł X
   Pomoc w przypadku upadłości
   1.   Niniejszy artykuł stosuje się wyłącznie w przypadku gdy Umawiające się Państwo złożyło oświadczenie na mocy art. XXVII ust. 1.
   2.   Sądy Umawiającego się Państwa, w którym znajduje się tabor kolejowy, zgodnie z prawem Umawiającego się Państwa współpracują w możliwie najszerszym zakresie z sądami zagranicznymi i zarządcami zagranicznymi przy stosowaniu postanowień art. IX.
   Artykuł XI
   Postanowienia dotyczące dłużnika
   1.   W przypadku braku niewykonania w rozumieniu art. 11 Konwencji dłużnikowi przysługuje prawo spokojnego posiadania i używania taboru kolejowego zgodnie z umową, skuteczne wobec:

               a)

               wierzyciela i posiadaczy zabezpieczeń, od których dłużnik jest uwolniony na mocy art. 29 ust. 4 lit. b) Konwencji, chyba że i w takim zakresie w jakim dłużnik zgodził się na inne zasady; oraz

               b)

               posiadaczy zabezpieczeń obciążających prawa i zabezpieczenia dłużnika na mocy art. 29 ust. 4 lit. a) Konwencji, ale tylko w takim zakresie, na jaki ewentualnie zgodził się taki posiadacz.

         2.   Żadne z postanowień Konwencji lub niniejszego Protokołu nie ogranicza odpowiedzialności wierzyciela za wszelkie niewykonanie umowy wynikające z prawa właściwego, w zakresie w jakim umowa dotyczy taboru kolejowego.
   ROZDZIAŁ III

      POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE SYSTEMU REJESTRACJI ZABEZPIECZEŃ MIĘDZYNARODOWYCH NA TABORZE KOLEJOWYM

   Artykuł XII
   Organ Nadzoru i Rejestrator
   1.   Organem Nadzoru jest organ, w skład którego wchodzą przedstawiciele, po jednym przedstawicielu powołanym przez:

               a)

               każde Państwo-Strone;

               b)

               każde z maksymalnie trzech innych państw, wyznaczonych przez Międzynarodowy Instytut Unifikacji Prawa Prywatnego (UNIDROIT); oraz

               c)

               każde z maksymalnie trzech innych państw, wyznaczonych przez Międzyrządową Organizację Międzynarodowych Przewozów Kolejami (OTIF).

         2.   Przy wyznaczaniu państw, o których mowa w lit. b) i c) ustępu poprzedzającego należy uwzględnić potrzebę zapewnienia szerokiej reprezentacji geograficznej.
   3.   O długości kadencji przedstawicieli powołanych na podstawie lit. b) i c) ust. 1 decyduje wyznaczająca organizacja. Kadencja przedstawicieli, którzy w dniu wejścia w życie niniejszego Protokołu reprezentują dziesięć Umawiających się Państw, kończy się nie później niż po upływie dwóch lat od tego dnia.
   4.   Przedstawiciele, o których mowa w ust. 1, uchwalają pierwszy regulamin wewnętrzny Organu Nadzoru. Podjęcie uchwały wymaga:

               a)

               większości wszystkich przedstawicieli; oraz

               b)

               większości przedstawicieli powołanych na podstawie lit. a) ust. 1.

         5.   Organ Nadzoru może ustanowić Komisję Ekspertów, w której skład wchodzą:

               a)

               osoby zaproponowane przez Państwa-Sygnatariuszy i Umawiające się Państwa, mające niezbędne kwalifikacje i doświadczenie; oraz

               b)

               inni eksperci, jeżeli jest to konieczne

         oraz powierzyć im zadanie wspierania Organu Nadzoru w wykonywaniu jego funkcji.
   6.   Sekretariat (Sekretariat) wspiera Organu Nadzoru w wykonywaniu jego funkcji i wykonując jego polecenia. Sekretariatem jest OTIF.
   7.   Jeżeli Sekretariat nie będzie w stanie lub nie będzie chciał wykonywać swoich funkcji, Organ Nadzoru wyznacza inny Sekretariat.
   8.   Jeżeli Sekretariat przekona się, że rejestr międzynarodowy jest w pełni operacyjny, składa niezwłocznie u Depozytariusza zaświadczenie, które to potwierdza.
   9.   Sekretariat otrzymuje osobowość prawną, jeżeli jeszcze jej nie posiada, oraz korzysta w zakresie funkcji pełnionych na podstawie Konwencji oraz niniejszego Protokołu z tych samych zwolnień i immunitetów jakie zostały nadane Organowi Nadzoru na podstawie art. 27 ust. 3 Konwencji oraz rejestrowi międzynarodowemu na podstawie art. 27 ust. 4 Konwencji.
   10.   Organ Nadzoru podejmuje środek, który wywiera skutki wyłącznie w odniesieniu do interesów Państwa-Strony lub grupy Państw-Stron, tylko wtedy, gdy takie Państwo-Strona lub większość tej grupy Państw-Stron zgadza się na podjęcie tego środka. Środek, który mógłby wywrzeć negatywne skutki w odniesieniu do interesów Państwa-Strony lub grupy Państw-Stron, jest tylko wtedy skuteczny wobec tego Państwa-Strony lub tej grupy Państw-Stron, gdy to Państwo-Strona lub większość grupy Państw-Stron zgadza się na podjęcie tego środka.
   11.   Pierwszy Rejestrator zostaje powołany na kadencję, która trwa nie krócej niż pięć i nie dłużej niż dziesięć lat. Kolejne kadencje, na które zostanie powołany lub ponownie powołany Rejestrator, trwają nie dłużej niż dziesięć lat.
   Artykuł XIII
   Wyznaczone punkty dostępu
   1.   Umawiające się Państwo może w każdym czasie w formie oświadczenia wyznaczyć jednostkę lub jednostki pełniące rolę punktu lub punktów dostępu, za pośrednictwem których informacje niezbędne do dokonania wpisu do rejestru innego niż wpis zgłoszenia zabezpieczenia krajowego albo prawa lub zabezpieczenia na mocy art. 40 Konwencji, w obu przypadkach wynikających z przepisów innego państwa, są lub mogą być przekazywane do rejestru międzynarodowego. Poszczególne punkty dostępu obsługiwane są co najmniej w ciągu godzin pracy obowiązujących na danym terytorium.
   2.   Umawiające się Państwo, które dokonało wyznaczenia na podstawie ustępu poprzedzającego może zezwolić na korzystanie z wyznaczonego punktu dostępu lub wyznaczonych punktów dostępu w przypadku informacji niezbędnych do wpisów dotyczących zawiadomienia o sprzedaży, ale nie może narzucić takiego obowiązku.
   Artykuł XIV
   Identyfikacja taboru kolejowego w celu rejestracji
   1.   Do celów art. 18 ust. 1 lit. a) Konwencji regulamin ustanawia system przyznawania przez Rejestratora numerów identyfikacyjnych umożliwiających jednoznaczne określenie poszczególnych elementów taboru kolejowego. Numer identyfikacyjny jest:

               a)

               przymocowany do elementu taboru kolejowego;

               b)

               przyporządkowany w rejestrze międzynarodowym do nazwy producenta oraz numeru identyfikacyjnego producenta znajdujących się na elemencie taboru kolejowego; lub

               c)

               przyporządkowany w rejestrze międzynarodowym do krajowego lub regionalnego numeru identyfikacyjnego znajdującego się na elemencie taboru kolejowego.

         2.   Do celów ustępu poprzedzającego Umawiające się Państwo może w formie oświadczenia podać system krajowych lub regionalnych numerów identyfikacyjnych, które są używane w odniesieniu do elementów taboru kolejowego, obciążonych międzynarodowym zabezpieczeniem, które zostało ustanowione lub przewidziane, lub które ma zostać ustanowione lub przewidziane w umowie zawartej przez dłużnika znajdującego się w chwili zawarcia umowy w Umawiającym się Państwie. Taki krajowy lub regionalny system identyfikacji zapewnia z zastrzeżeniem zawarcia umowy między Organem Nadzoru i Umawiającym się Państwem jednoznaczne określenie każdego elementu taboru kolejowego, do którego system znajduje zastosowanie.
   3.   Oświadczenie Umawiającego się państwa zgodnie z ustępem poprzedzającym zawiera szczegółowe informacje na temat funkcjonowania krajowego lub regionalnego systemu identyfikacji.
   4.   Wpis w rejestrze dotyczący elementu taboru kolejowego, co do którego złożono oświadczenie na podstawie ust. 2 i który ma być ważny, zawiera wszystkie krajowe lub regionalne numery identyfikacyjne przydzielone temu elementowi taboru na podstawie art. XXIII ust. 1 od wejścia w życie niniejszego Protokołu oraz wszystkie przedziały czasu, w których dany numer był używany w odniesieniu do tego elementu taboru.
   Artykuł XV
   Dodatkowe zmiany w postanowieniach dotyczących rejestru
   1.   Do celów art. 19 ust. 6 Konwencji, kryteria wyszukiwania w rejestrze międzynarodowym są ustalone w regulaminie.
   2.   Do celów art. 25 ust. 2 Konwencji oraz w okolicznościach tam opisanych, posiadacz przyszłego zabezpieczenia międzynarodowego wpisanego do rejestru lub przyszłej cesji zabezpieczenia międzynarodowego wpisanej do rejestru podejmuje wszelkie środki jakimi dysponuje w celu zapewnienia usunięcia wpisu do rejestru nie później niż dziesięć dni kalendarzowych od otrzymania wniosku opisanego w tym ustępie.
   3.   Jeżeli do rejestru wpisano podporządkowanie jednego zabezpieczenia wobec innego, a zobowiązania dłużnika wobec beneficjenta podporządkowania wygasły, beneficjent podejmuje kroki mające na celu usunięcie wpisu nie później niż dziesięć dni kalendarzowych od dnia, w którym pisemne wezwanie strony podporządkowanej zostało doręczone lub wpłynęło na adres beneficjenta podany we wpisie.
   4.   Rejestrator obsługuje centralne funkcje rejestru międzynarodowego i zarządza nimi w trybie całodobowym.
   5.   Rejestrator ponosi na podstawie art. 28 ust. 1 Konwencji odpowiedzialność za szkodę do wartości taboru kolejowego, którego szkoda dotyczy. Niezależnie od zdania poprzedzającego odpowiedzialność Rejestratora nie przekracza wartości pięciu milionów specjalnych praw ciągnienia w roku kalendarzowym lub wyższej kwoty, której wysokość oraz sposób obliczania określa okresowo w regulaminie Organ Nadzoru.
   6.   Ustęp poprzedzający nie ogranicza odpowiedzialności Rejestratora za szkody wyrządzone na skutek rażąco niedbałego lub zamierzonego naruszenia obowiązków przez Rejestratora, jego kadrę kierowniczą i pracowników.
   7.   Kwota ubezpieczenia lub gwarancji finansowej, o których mowa w art. 28 ust. 4 Konwencji powinna być nie niższa niż kwota określona przez Organ Nadzoru jako odpowiednia, uwzględniając przy tym przewidywane ryzyko Rejestratora.
   8.   Żadne z postanowień Konwencji nie stanowi przeszkody dla zawarcia przez Rejestratora umowy ubezpieczenia lub uzyskania gwarancji finansowej obejmujących wypadki, za które Rejestrator nie ponosi odpowiedzialności na podstawie art. 28 Konwencji.
   Artykuł XVI
   Opłaty za korzystanie z rejestru międzynarodowego
   1.   Organ Nadzoru określa wysokość opłat związanych z dokonywaniem wpisów do rejestru, wyszukiwaniem oraz innymi usługami, które rejestr międzynarodowy może świadczyć zgodnie z regulaminem oraz może zmieniać okresowo wysokość tych opłat.
   2.   Opłaty, o których mowa w poprzedzającym ustępie, ustalane są w taki sposób, by pokryły racjonalne koszty ustanowienia, wdrożenia i prowadzenia rejestru międzynarodowego oraz racjonalne wydatki Sekretariatu związane z wykonywaniem jego funkcji. Niniejszy ustęp nie wyklucza osiągania przez Rejestratora racjonalnego zysku przy prowadzeniu rejestru.
   Artykuł XVII
   Zawiadomienie o sprzedaży
   Regulamin pozwala na wpis do rejestru międzynarodowego zawiadomień o sprzedaży taboru kolejowego. Do tych wpisów stosuje się odpowiednie postanowienia niniejszego rozdziału oraz rozdziału V Konwencji. Każdy taki wpis oraz wyszukiwanie lub wydane zaświadczenie dotyczące zawiadomienia o sprzedaży służy jedynie informacji i nie ma wpływu na prawa osoby na podstawie Konwencji lub niniejszego Protokołu ani nie wywiera żadnych innych skutków.
   ROZDZIAŁ IV

      JURYSDYKCJA

   Artykuł XVIII
   Zrzeczenie się immunitetu jurysdykcyjnego
   1.   Z zastrzeżeniem ust. 2, zrzeczenie się immunitetu jurysdykcyjnego wobec sądów określonych w art. 42 lub 43 Konwencji lub odnoszącego się do wykonywania praw i zabezpieczeń dotyczących taboru kolejowego na podstawie Konwencji jest wiążące oraz, jeżeli spełniono pozostałe warunki dla takiej jurysdykcji lub wykonania, skutecznie umożliwia sprawowanie jurysdykcji oraz wykonanie, stosownie do okoliczności danego przypadku.
   2.   Zrzeczenie się, o którym mowa w poprzedzającym ustępie, musi być wyrażone na piśmie i zawierać opis taboru kolejowego na podstawie art. V ust. 1 niniejszego Protokołu.
   ROZDZIAŁ V

      STOSUNEK DO INNYCH KONWENCJI

   Artykuł XIX
   Stosunek do konwencji UNIDROIT o międzynarodowym leasingu finansowanym
   W przypadku niezgodności między Konwencją i konwencją UNIDROIT o międzynarodowym leasingu finansowanym, podpisaną w Ottawie w dniu 28 maja 1988 r., pierwszeństwo mają postanowienia Konwencji.
   Artykuł XX
   Stosunek do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF)
   W przypadku niezgodności między Konwencją i Konwencją o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) z dnia 9 maja 1980 r. w wersji protokołu wprowadzającego zmiany, sporządzonego w dniu 3 czerwca 1999 r., pierwszeństwo mają postanowienia Konwencji.
   ROZDZIAŁ VI

      POSTANOWIENIA KOŃCOWE

   Artykuł XXI
   Podpisanie, ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie
   1.   Niniejszy Protokół zostaje otwarty do podpisu w Luksemburgu w dniu 23 lutego 2007 r. przez państwa uczestniczące w konferencji dyplomatycznej zwołanej w celu przyjęcia Protokołu do Konwencji o zabezpieczeniach międzynarodowych na wyposażeniu ruchomym dotyczącego zagadnień właściwych dla taboru kolejowego, która odbyła się w Luksemburgu w dniach 12 – 23 lutego 2007 r. Po dniu 23 lutego 2007 r. niniejszy Protokół zostaje otwarty do podpisu dla wszystkich państw w siedzibie Unidroit w Rzymie do dnia jego wejścia w życie zgodnie z art. XXIII.
   2.   Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu przez państwa, które go podpisały.
   3.   Każde państwo, które nie podpisało niniejszego Protokołu, może do niego przystąpić w każdym czasie.
   4.   Ratyfikacja, przyjęcie, zatwierdzenie lub przystąpienie następuje poprzez złożenie w tym celu formalnego dokumentu u Depozytariusza.
   5.   Państwo nie może stać się stroną niniejszego Protokołu jeżeli nie jest lub nie stanie się także stroną Konwencji.
   Artykuł XXII
   Regionalne organizacje integracji gospodarczej
   1.   Niniejszy Protokół może również podpisać, przyjąć, zatwierdzić lub przystąpić do niego regionalna organizacja integracji gospodarczej złożona z suwerennych państw i posiadająca kompetencje w zakresie określonych spraw uregulowanych w niniejszym Protokole. W takim przypadku regionalna organizacja integracji gospodarczej ma prawa i obowiązki Umawiającego się Państwa, o ile organizacja ta ma kompetencje w zakresie spraw uregulowanych w niniejszym Protokole. W przypadkach, w których przy stosowaniu niniejszego Protokołu znaczenie ma liczba Umawiających się Państw, regionalna organizacja integracji gospodarczej nie jest liczona jako Umawiające się Państwo obok jej państw członkowskich będących Umawiającymi się Państwami.
   2.   Regionalna organizacja integracji gospodarczej w momencie podpisania, przyjęcia lub zatwierdzenia Protokołu albo przystąpienia do niego składa Depozytariuszowi oświadczenie określające sprawy regulowane przez niniejszy Protokół, w odniesieniu do których państwa członkowskie tej organizacji przekazały jej swoje kompetencje. Regionalna organizacja integracji gospodarczej szybko notyfikuje Depozytariuszowi wszelkie zmiany w podziale kompetencji określonych w oświadczeniu złożonym na podstawie niniejszego ustępu, w tym wszelkie nowe przypadki przeniesienia kompetencji.
   3.   Wszelkie odniesienia do „Umawiającego się Państwa” lub „Umawiających się Państw” lub „Państwa-Strony” lub „Państw-Stron” w niniejszym Protokole dotyczą również regionalnej organizacji integracji gospodarczej, w przypadkach, w których wymaga tego kontekst odniesienia.
   Artykuł XXIII
   Wejście w życie
   1.   Niniejszy Protokół wchodzi w życie między państwami, które złożyły dokumenty, o których mowa w lit. a), w późniejszej z wymienionych poniżej dat:

               a)

               pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty złożenia czwartego dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia; oraz

               b)

               w dniu, w którym Sekretariat złoży do Depozytariusza zaświadczenie potwierdzające, że rejestr międzynarodowy jest w pełni operacyjny.

         2.   Dla innych państw niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po późniejszej z wymienionych poniżej dat:

               a)

               po upływie trzech miesięcy od daty złożenia dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia; oraz

               b)

               dacie, o której mowa w lit. b) ustępu poprzedzającego.

         Artykuł XXIV
   Jednostki terytorialne
   1.   Jeżeli Umawiające się Państwo składa się z jednostek terytorialnych, w których obowiązują różne systemy prawne w zakresie spraw regulowanych przez niniejszy Protokół, może ono w momencie ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia oświadczyć, że niniejszy Protokół ma być stosowany do wszystkich jednostek terytorialnych lub tylko do jednej albo większej liczby jednostek oraz może zmienić swoje oświadczenie w każdym czasie, przedkładając inne oświadczenie.
   2.   Każde takie oświadczenie należy podać do wiadomości Depozytariusza i powinno ono wyraźnie określać jednostki terytorialne, do których stosuje się niniejszy Protokół.
   3.   Jeżeli Umawiające się Państwo nie złożyło oświadczenia na podstawie ust. 1, niniejszy Protokół stosuje się do wszystkich jednostek terytorialnych tego państwa.
   4.   Jeżeli Umawiające się Państwo stosuje niniejszy Protokół do jednej lub większej liczby swoich jednostek terytorialnych, oświadczenia dozwolone na podstawie niniejszego Protokołu mogą być złożone w odniesieniu do każdej takiej jednostki terytorialnej, a oświadczenia złożone w odniesieniu do jednej jednostki terytorialnej mogą być różne od oświadczeń złożonych w odniesieniu do innej jednostki terytorialnej.
   5.   Jeżeli na mocy oświadczenia złożonego na podstawie ust. 1 niniejszy Protokół stosuje się do jednej lub większej liczby jednostek terytorialnych Umawiającego się Państwa:

               a)

               uznaje się, że dłużnik przebywa w Umawiającym się Państwie tylko jeżeli został ustanowiony lub utworzony na mocy prawa obowiązującego w jednostce terytorialnej, do której stosuje się Konwencję i niniejszy Protokół, lub posiada swoją siedzibę, główny ośrodek zarządzania, miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub zwykłe miejsce pobytu w jednostce terytorialnej, do której stosuje się Konwencję i niniejszy Protokół;

               b)

               wszelkie odniesienia do miejsca, w którym znajduje się tabor kolejowy w Umawiającym się Państwie dotyczą miejsca, w którym znajduje się tabor kolejowy w jednostce terytorialnej, do której stosuje się Konwencję i niniejszy Protokół; oraz

               c)

               wszelkie odniesienia do organów administracyjnych w tym Umawiającym się Państwie rozumiane są jako odniesienia do organów administracyjnych mających jurysdykcję w jednostce terytorialnej, do której stosuje się Konwencję i niniejszy Protokół.

         Artykuł XXV
   Tabor kolejowy użyteczności publicznej
   1.   Umawiające się Państwo może w każdym czasie oświadczyć, że w zakresie określonym w oświadczeniu złożonym Depozytariuszowi będzie nadal stosować obowiązujące w tym państwie przepisy prawa, które wyłączają, wstrzymują lub regulują stosowanie w tym państwie środków zaradczych określonych w rozdziale III Konwencji oraz w art.VII – IX niniejszego Protokołu w odniesieniu do taboru kolejowego zazwyczaj wykorzystywanego do świadczenia usług o znaczeniu publicznym („tabor kolejowy użyteczności publicznej”).
   2.   Każda osoba, w tym organ rządowy lub inny organ publiczny, która według przepisów prawa Umawiającego się Państwa składającego oświadczenie na podstawie ustępu poprzedzającego, wykonuje swoje prawo do objęcia lub powierzenia posiadania, użytkowania lub kontroli taboru kolejowego użyteczności publicznej, zachowuje i utrzymuje ten tabor kolejowy od momentu wykonania tego prawa do momentu przekazania posiadania, użytkowania lub kontroli wierzycielowi.
   3.   W okresie określonym w poprzedzającym ustępie osoba, o której mowa w tym ustępie, ponadto dokonuje lub zleca dokonanie na rzecz wierzyciela płatności odpowiadającej wyższej z podanych poniżej kwot:

               a)

               kwoty, którą ta osoba musi zapłacić na podstawie przepisów prawa Umawiającego się Państwa składającego oświadczenie; oraz

               b)

               ustalonemu na warunkach rynkowych czynszowi najmu za taki tabor kolejowy.

         Pierwszej takiej płatności należy dokonać w ciągu dziesięciu dni kalendarzowych od dnia wykonania wspomnianego uprawnienia, a następnych płatności dokonuje się pierwszego dnia kolejnych miesięcy. Jeżeli w określonym miesiącu kwota płatności przekroczy kwotę należną wierzycielowi od dłużnika, nadwyżkę należy wypłacić pozostałym wierzycielom do wysokości ich roszczeń i w kolejności ich pierwszeństwa, a potem dłużnikowi.
   4.   Umawiające się Państwo, którego przepisy prawa nie przewidują obowiązków, o których mowa w ust. 2 i 3, może oświadczyć w zakresie określonym w odrębnym oświadczeniu złożonym Depozytariuszowi, że nie będzie stosowało tych ustępów w odniesieniu do taboru kolejowego określonego w oświadczeniu. Niniejszy ustęp nie wyklucza zawarcia umowy z wierzycielem o wykonywaniu obowiązków, o których mowa w ust. 2 i 3 ani nie ma wpływu na wykonalność takiej umowy.
   5.   Żadne wstępne lub późniejsze oświadczenia złożone przez Umawiające się Państwo na podstawie niniejszego artykułu nie naruszają praw i zabezpieczeń wierzycieli wynikających z umowy zawartej przed datą złożenia oświadczenia Depozytariuszowi.
   6.   Umawiające się Państwo składające oświadczenie na podstawie niniejszego artykułu uwzględnia ochronę interesów wierzycieli oraz wpływ oświadczenia na dostępność kredytów.
   Artykuł XXVI
   Postanowienia przejściowe
   W odniesieniu do taboru kolejowego w art. 60 Konwencji wprowadza się następujące zmiany:

               a)

               W ust. 2 lit. a) po słowach „znajduje się dłużnik” dodaje się „w czasie, gdy zostało ustanowione lub powstało prawo lub zabezpieczenie,”;

               b)

               ust. 3 otrzymuje brzmienie:
               „3.   Umawiające się Państwo może w oświadczeniu na mocy ust. 1 określić datę, nie wcześniejszą niż trzy lata i nie późniejszą niż dziesięć lat od daty, w której oświadczenie staje się skuteczne, kiedy art. 29, 35 oraz 36 Konwencji w wersji zmienionej lub uzupełnionej Protokołem zaczną obowiązywać, w zakresie i w sposób określony w oświadczeniu, w stosunku do wcześniejszych praw lub zabezpieczeń wynikających z umowy zawartej w czasie, w którym dłużnik znajdował się w tym państwie. Pierwszeństwo prawa lub zabezpieczenia na podstawie prawa tego państwa, w zakresie w jakim ono obowiązuje, nadal istnieje, jeżeli to prawo lub zabezpieczenie zostanie wpisane do rejestru międzynarodowego przed upływem terminu określonego w oświadczeniu, niezależnie od tego, czy wcześniej dokonano wpisu innego prawa lub zabezpieczenia.”.

         Artykuł XXVII
   Oświadczenia dotyczące niektórych postanowień
   1.   Umawiające się Państwo może w momencie ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia Protokołu albo przystąpienia do niego oświadczyć, że będzie stosowało art. VI oraz art. X lub jeden z nich.
   2.   Umawiające się Państwo może w momencie ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia Protokołu albo przystąpienia do niego oświadczyć, że będzie stosowało art. VIII w całości lub w części. Państwo składające takie oświadczenie określa termin, o którym mowa w art. VIII ust. 2.
   3.   Umawiające się Państwo może w momencie ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia Protokołu albo przystąpienia do niego oświadczyć, że będzie stosowało w całości jeden z wariantów A, B albo C z art. IX oraz, w takim przypadku określa rodzaj postępowania upadłościowego, do którego będzie stosować ten wariant. Umawiające się Państwo składające oświadczenie na podstawie niniejszego ustępu określa odpowiednio terminy, o których mowa w art. IX wariant A ust. 4, wariant B ust. 3 lub wariant C ust. 5 i 15.
   4.   Sądy Umawiających się Państw stosują art. IX zgodnie z oświadczeniem złożonym przez Umawiające się Państwo będące podstawową jurysdykcją w sprawach upadłościowych.
   Artykuł XXVIII
   Zastrzeżenia i oświadczenia
   1.   Do niniejszego Protokołu nie można wnieść żadnych zastrzeżeń, można natomiast złożyć oświadczenia, na które zezwalają art. XIII, XIV, XXIV, XXV, XXVII, XXIX i XXX, zgodnie z zawartymi w nich postanowieniami.
   2.   Wszelkie oświadczenia lub późniejsze oświadczenia oraz przypadki wycofania oświadczenia na mocy niniejszego Protokołu są notyfikowane na piśmie Depozytariuszowi.
   Artykuł XXIX
   Oświadczenia na podstawie Konwencji
   1.   Oświadczenia złożone na podstawie Konwencji, w tym oświadczenia złożone na podstawie art. 39, 40, 50, 53, 54, 55, 57, 58 i 60, uznaje się za złożone także na podstawie niniejszego Protokołu, chyba że zastrzeżono inaczej.
   2.   Do celów art. 50 ust. 1 Konwencji „umowa wewnętrzna” oznacza w odniesieniu do taboru kolejowego także jedną z kategorii umów wymienionych w art. 2 ust. 2 lit. a) – c) Konwencji, gdy dany tabor kolejowy przy jego normalnym użyciu może być używany tylko w jednym systemie kolejowym w danym Umawiającym się Państwie ze względu na szerokość torów lub inne aspekty konstrukcyjne takiego taboru kolejowego.
   Artykuł XXX
   Późniejsze oświadczenia
   1.   Państwo-Strona może złożyć późniejsze oświadczenie, inne niż oświadczenie złożone zgodnie z art. XXIX na podstawie art. 60 Konwencji w każdym czasie po dacie wejścia w życie niniejszego Protokołu, przez notyfikację Depozytariuszowi.
   2.   Takie późniejsze oświadczenie jest skuteczne od pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie sześciu miesięcy od daty otrzymania notyfikacji przez Depozytariusza. Jeżeli w notyfikacji określono, że oświadczenie stanie się skuteczne po dłuższym okresie, staje się ono skuteczne po upływie tego dłuższego okresu po otrzymaniu notyfikacji przez Depozytariusza.
   3.   Niezależnie od ustępów poprzedzających, niniejszy Protokół stosuje się nadal tak, jak gdyby nie złożono żadnych oświadczeń w odniesieniu do wszelkich praw i zabezpieczeń powstałych przed datą skuteczności takiego późniejszego oświadczenia.
   Artykuł XXXI
   Wycofanie oświadczeń
   1.   Każde Państwo-Strona, które złożyło oświadczenie na mocy niniejszego Protokołu, inne niż oświadczenie złożone zgodnie z art. XXIX na podstawie art. 60 Konwencji może wycofać to oświadczenie w każdym czasie przez notyfikację Depozytariuszowi. Takie wycofanie jest skuteczne od pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie sześciu miesięcy od daty otrzymania notyfikacji przez Depozytariusza.
   2.   Niezależnie od ustępu poprzedzającego, niniejszy Protokół stosuje się nadal tak, jak gdyby nie dokonano takiego wycofania w odniesieniu do wszelkich praw i zabezpieczeń powstałych przed datą skuteczności takiego wycofania.
   Artykuł XXXII
   Wypowiedzenie
   1.   Każde Państwo-Strona może wypowiedzieć niniejszy Protokół przez pisemną notyfikację Depozytariuszowi.
   2.   Takie wypowiedzenie jest skuteczne od pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie dwunastu miesięcy od daty otrzymania notyfikacji przez Depozytariusza.
   3.   Niezależnie od ustępów poprzedzających, niniejszy Protokół stosuje się nadal tak, jak gdyby nie dokonano wypowiedzenia w odniesieniu do wszelkich praw i zabezpieczeń powstałych przed datą skuteczności takiego wypowiedzenia.
   Artykuł XXXIII
   Konferencje przeglądowe, zmiany i kwestie powiązane
   1.   Depozytariusz w konsultacji z Organem Nadzoru przygotowuje, każdego roku lub w innych terminach, jeśli wymagają tego okoliczności, sprawozdania dla Państw-Stron z praktycznego funkcjonowania międzynarodowego sytemu ustanowionego w Konwencji zmienionej przez niniejszy Protokół. Przy przygotowywaniu takich sprawozdań Depozytariusz uwzględnia sprawozdania Organu Nadzoru dotyczące funkcjonowania międzynarodowego systemu rejestracji.
   2.   Na wniosek co najmniej dwudziestu pięciu procent Państw-Stron Depozytariusz zwołuje co pewien czas konferencje przeglądowe, w konsultacji z Organem Nadzoru, w celu rozważenia:

               a)

               praktycznego funkcjonowania Konwencji zmienionej niniejszym Protokołem oraz jej skuteczności w zakresie ułatwiania zabezpieczonego aktywami finansowania lub najmu przedmiotów objętych jej postanowieniami;

               b)

               wykładni sądowej postanowień niniejszego Protokołu oraz stosowania niniejszego Protokołu i regulaminu;

               c)

               funkcjonowania międzynarodowego systemu rejestracji, wyników uzyskiwanych przez Rejestratora oraz nadzoru nad nim sprawowanego przez Organ Nadzoru, przy uwzględnieniu sprawozdań Organu Nadzoru; oraz

               d)

               potrzeby wprowadzenia poprawek do niniejszego Protokołu lub ustaleń dotyczących rejestru międzynarodowego.

         3.   Wszelkie poprawki do niniejszego Protokołu zatwierdzane są większością co najmniej dwóch trzecich Państw-Stron uczestniczących w konferencji, o której mowa w ustępie poprzedzającym, a następnie wchodzą w życie w odniesieniu do państw, które ratyfikowały, przyjęły lub zatwierdziły taką poprawkę po tym jak zostaną ratyfikowane, przyjęte lub zatwierdzone przez cztery państwa, zgodnie z postanowieniami art. XXIII dotyczącymi wejścia w życie Protokołu.
   Artykuł XXXIV
   Depozytariusz i jego funkcje
   1.   Dokumenty ratyfikacji, zatwierdzenia, przyjęcia Protokołu lub przystąpienia do niego składane są instytutowi Unidroit, który zostaje niniejszym wyznaczony na Depozytariusza.
   2.   Depozytariusz:

               a)

               informuje wszystkie Umawiające się Państwa o:

                           (i)

                           każdym nowym podpisie lub złożeniu dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, z oznaczeniem daty, w której to nastąpiło;

                           (ii)

                           złożeniu zaświadczenia, o którym mowa w art. XXIII ust. 1 lit. b);

                           (iii)

                           dacie wejścia w życie niniejszego Protokołu;

                           (iv)

                           każdym oświadczeniu złożonym zgodnie z niniejszym Protokołem, z oznaczeniem daty tego oświadczenia;

                           (v)

                           wycofaniu lub zmianie każdego oświadczenia, z oznaczeniem daty, w której to nastąpiło; oraz

                           (vi)

                           notyfikowaniu wypowiedzenia niniejszego Protokołu, z oznaczeniem daty, w której wypowiedzenie nastąpiło i daty, z którą staje się skuteczne;

               b)

               przekazuje uwierzytelnione odpisy niniejszego Protokołu wszystkim Umawiającym się Państwom;

               c)

               przekazuje Organowi Nadzoru i Rejestratorowi odpis każdego dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, z oznaczeniem daty ich złożenia; wszystkie oświadczenia lub notyfikacje o wycofaniu oświadczenia lub jego zmianie oraz wszystkie notyfikacje o wypowiedzeniu, z oznaczeniem daty ich notyfikacji, tak by informacje zawarte w tych dokumentach były łatwo i w pełni dostępne; oraz

               d)

               spełnia inne funkcje zwyczajowo pełnione przez depozytariuszy.

      NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie umocowani Pełnomocnicy, podpisali niniejszy Protokół.
      SPORZĄDZONO w Luksemburgu w dniu dwudziestym trzecim lutego dwa tysiące siódmego roku, w jednym oryginale w języku angielskim, francuskim i niemieckim, przy czym wszystkie teksty uznawane są za równie autentyczne po dokonaniu przez Wspólny Sekretariat Konferencji, z upoważnienia Przewodniczącego Konferencji, weryfikacji wzajemnej spójności tych tekstów, w terminie dziewięćdziesięciu dni od daty niniejszej Konwencji.


title: 2006/97/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia  14 lutego 2006 r.  w sprawie mianowania niemieckiego członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

text:
               16.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/31

      DECYZJA RADY

   z dnia 14 lutego 2006 r.
   w sprawie mianowania niemieckiego członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
   (2006/97/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
   uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2002 r. do dnia 20 września 2006 r (1).,
   uwzględniając kandydaturę zaproponowaną przez rząd Niemiec,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   mając na uwadze, że stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się na skutek rezygnacji Pana Alfreda GEISSLERA, o czym Rada została powiadomiona w dniu 19 lipca 2005 r.,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Wilfried WOLLER zostaje niniejszym mianowany członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, na miejsce Pana Alfreda GEISSLERA, na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 20 września 2006 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lutego 2006 r.

            W imieniu Rady

         K.-H. GRASSER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 253 z 21.9.2002, str. 9.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/939 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) oraz uchylająca decyzję (WPZiB) 2015/2298 (EUTM Mali/1/2016)

text:
               14.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 155/25

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2016/939
   z dnia 8 czerwca 2016 r.
   w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) oraz uchylająca decyzję (WPZiB) 2015/2298 (EUTM Mali/1/2016)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/34/WPZiB z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (1), w szczególności jej art. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W myśl art. 5 ust. 1 decyzji 2013/34/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (zwany dalej „KPiB”), zgodnie z art. 38 Traktatu o Unii Europejskiej, do podejmowania stosownych decyzji dotyczących sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego w odniesieniu do EUTM Mali, w tym decyzji w sprawie mianowania kolejnych dowódców misji UE.

               (2)

               W dniu 26 listopada 2015 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2015/2298 (2) w sprawie mianowania generała brygady Wernera ALBLA dowódcą misji UE dla EUTM Mali.

               (3)

               Na stanowisko nowego dowódcy misji UE dla misji EUTM Mali w miejsce generała brygady Wernera ALBLA od dnia 3 lipca 2016 r. Belgia zaproponowała kandydaturę generała brygady Erica HARVENTA.

               (4)

               W dniu 7 kwietnia 2016 r. Komitet Wojskowy UE poparł tę kandydaturę.

               (5)

               Należy w związku z tym uchylić decyzję (WPZiB) 2015/2298.

               (6)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Generał brygady Eric HARVENT zostaje niniejszym mianowany od dnia 3 lipca 2016 r. dowódcą misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali).
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się decyzję (WPZiB) 2015/2298.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 3 lipca 2016 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 czerwca 2016 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 14 z 18.1.2013, s. 19.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2015/2298 z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) oraz uchylająca decyzję (WPZiB) 2015/955 (EUTM Mali/3/2015) (Dz.U. L 324 z 10.12.2015, s. 13).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008, sekcja II – Rada

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/22

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 19 maja 2010 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008, sekcja II – Rada
   (2010/493/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2008 – Tom I (C7-0174/2009) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2008 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2008 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając decyzję nr 190/2003 Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa dotyczącą zwrotu kosztów podróży delegatom członków Rady (6),
   uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (7),
   uwzględniając art. 77 i załącznik VI Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0096/2010),

               1.

               udziela Sekretarzowi Generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu Rady za rok budżetowy 2008;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji stanowiącej integralną część jego decyzji w sprawie absolutorium w odniesieniu do wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008, Sekcja II – Rada;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 71 z 14.3.2008.

      (2)  Dz.U. C 273 z 13.11.2009, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 269 z 10.11.2009, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 273 z 13.11.2009, s. 122.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Decyzja oparta na Regulaminie Rady z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz.U. L 230 z 28.8.2002, s. 7).

      (7)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.
    ---documentbreak---

               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/24

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 16 czerwca 2010 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008, sekcja II – Rada
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2008 – Tom I (C7–0174/2009) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2008 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2008 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając decyzję nr 190/2003 Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa dotyczącą zwrotu kosztów podróży delegatom członków Rady (6),
   uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (PMI) (7),
   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2009 r. zawierającą uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2007, sekcja II – Rada (8),
   uwzględniając art. 77 i załącznik VI Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0096/2010),

               A.

               mając na uwadze, że Rada, reprezentowana przez hiszpańską prezydencję, zgodziła się dokonać ponownej oceny domniemanej umowy dżentelmeńskiej sięgającej roku 1970,

               B.

               mając na uwadze, że „obywatele mają prawo wiedzieć, jak wydawane są ich podatki i jak sprawowana jest władza powierzona organom politycznym” (9),

               C.

               mając na uwadze, że konkluzje Rady Europejskiej z Kolonii z dni 3 i 4 czerwca 1999 r. przewidują przyznanie Radzie zdolności operacyjnych z zakresu wzmocnionej wspólnej europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony (EPBiO),

               D.

               mając na uwadze, że decyzją 2004/197/WPZiB (10) Rada ustanowiła mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji UE mających wpływ na kwestie wojskowe i obronne, zwany ATHENA, oraz że ta decyzja, łącznie z decyzją 2004/582/WE przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w ramach Rady dnia 28 kwietnia 2004 r., dotyczącą przywilejów i immunitetów przyznanych ATHENA (11), przyznaje mu przywileje i immunitety oraz nadaje Radzie uprawnienia operacyjne,

               E.

               mając na uwadze, że decyzja Rady 2000/178/WPZiB z dnia 28 lutego 2000 r. w sprawie zasad mających zastosowanie do krajowych biegłych wojskowych oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady w trakcie okresu przejściowego (12) i decyzja Rady 2001/80/WPZiB z dnia 22 stycznia 2001 r. w sprawie ustanowienia Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej (13) precyzują, że wydatki związane z oddelegowaniem biegłych wojskowych pokrywane są z budżetu Rady,

               1.

               zauważa, że w 2008 r. Rada dysponowała środkami na zobowiązania o łącznej kwocie 743 mln EUR (w 2007 r.: 650 mln EUR), przy stopie wykorzystania wynoszącej 93,31 %, znacznie wyższej niż w 2007 r. (81,89 %), lecz co wciąż jest poniżej średniej innych instytucji (95,67 %);

               2.

               wobec problemów, jakich doświadczono podczas procedur udzielenia absolutorium z wykonania budżet za 2007 i 2008 r., potwierdza swoje stanowisko przyjęte w decyzji z dnia 25 kwietnia 2002 r. w sprawie absolutorium za rok finansowy 2000 (14), zgodnie z którym „[…] Parlament Europejski i Rada w przeszłości nie kontrolowały wykonania swoich sekcji budżetu; uważa, że biorąc pod uwagę coraz bardziej operacyjny charakter wydatków finansowanych z administracyjnego budżetu Rady w dziedzinie spraw zagranicznych, bezpieczeństwa i polityki obrony oraz sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, należałoby wyjaśnić zakres porozumienia, mając na celu oddzielenie tradycyjnych wydatków administracyjnych od operacji w tych nowych obszarach polityki”;

               3.

               uważa, że w świetle wzrostu wydatków administracyjnych, w szczególności ze względu na ewentualne pojawienie się wydatków o charakterze operacyjnym, wydatki Rady powinny być kontrolowane w taki sam sposób jak wydatki innych instytucji europejskich, w ramach procedury udzielania absolutorium przewidzianej w art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

               4.

               taka kontrola opiera się na następujących dokumentach składanych przez wszystkie instytucje:

                           —

                           sprawozdaniach finansowych z poprzedniego roku finansowego odnoszących się do wdrożenia budżetu,

                           —

                           bilansie finansowym przedstawiającym aktywa i pasywa Wspólnoty,

                           —

                           rocznym sprawozdaniu z działalności w sprawie ich budżetu i zarządzania finansowego,

                           —

                           rocznym sprawozdaniu audytora wewnętrznego,

                     jak również ustnej prezentacji podczas posiedzenia komisji właściwej w zakresie absolutorium;

               5.

               oczekuje w przyszłości, by podczas debaty w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu obecni byli przedstawiciele odpowiedniego szczebla wszystkich instytucji;

               6.

               odrzuca sugestię Rady, według której fakt, że Parlament i Rada w przeszłości nie kontrolowały wykonania swoich sekcji budżetu, wynikał z umowy dżentelmeńskiej (rezolucja zapisana w protokole posiedzenia Rady z dnia 22 kwietnia 1970 r.); jest zdania, że umowa dżentelmeńska nie jest dokumentem wiążącym, a jego interpretacja przez Radę jest zbyt szeroka;

               7.

               uważa, że przygotowanie budżetu i absolutorium budżetowe stanowią dwie oddzielne procedury i że umowa dżentelmeńska pomiędzy Radą i Parlamentem co do przygotowania swoich sekcji budżetu nie może zwalniać Rady z obowiązku odpowiedzialności przed społeczeństwem za środki dane jej do dyspozycji;

               8.

               uważa, że absolutorium za 2008 rok następuje w kluczowym momencie, kiedy konieczne jest jasne określenie formalnego porozumienia w sprawie procedury udzielania absolutorium nowej Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych (ESDZ) dla zapewnienia wiarygodności poprzez pełną przejrzystość oraz wzywa Radę do zagwarantowania, że przedłoży Parlamentowi Europejskiemu, przed zakończeniem procedury udzielania absolutorium za 2008 r., konkretne, szczegółowe i kompleksowe plany kadrowe, organizacyjne i struktury kontrolne ESDZ, w tym personelu wojskowego UE, Centrum Sytuacyjnego, Dyrekcji ds. Zarządzania Kryzysowego i Planowania Sekretariatu Generalnego Rady, Cywilnych Zdolności Planowania i Prowadzenia Operacji, a także wszystkich pracowników w Sekretariacie Generalnym zajmujących się polityką zagraniczną i bezpieczeństwa, pokazujące zwłaszcza wzrost liczby personelu i wydatków na personel, przewidywane skutki budżetowe i zmiany w regulaminie, jak i rozporządzeniu finansowym, oraz do natychmiastowego udziału w negocjacjach z organem władzy budżetowej na bazie przedłożonych wniosków;

               9.

               podkreśla, że tegoroczne udzielenie absolutorium nie może być traktowane jako gwarancja udzielenia absolutorium w nadchodzących latach, chyba że Rada dokona dużych postępów w dziedzinach budzących wątpliwości wymienionych w ust. 5 rezolucji Parlamentu z dnia 25 listopada 2009 r.;

               10.

               przypomina, że Rada powinna być obecna w Parlamencie podczas przedstawiania każdego roku rocznego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego oraz podczas debaty nad udzieleniem absolutorium z wykonania budżetu;

               11.

               apeluje do Rady i Parlamentu Europejskiego, jako działających łącznie władz budżetowych, o ustanowienie corocznej procedury w ramach procedury udzielania absolutorium, w celu usprawnienia wymiany informacji dotyczących budżetu każdej z tych instytucji; w ramach tej procedury Przewodniczący Rady, wraz z Sekretarzem Generalnym Rady, spotykałby się oficjalnie z Komisją Kontroli Budżetowej lub jej delegacją złożoną z jej przewodniczącego, koordynatorów i sprawozdawcy, aby udzielić wszelkich niezbędnych informacji dotyczących wykonania budżetu Rady; proponuje również, aby przewodniczący właściwej komisji regularnie i w odpowiedniej formie przekazywał tej komisji informacje dotyczące owych rozmów;

               12.

               zachęca prezydencję hiszpańską do przeprowadzenia przeglądu nieformalnego porozumienia obejmującego absolutorium z wykonania budżetu Rady; zwraca się o włączenie do przeglądu rozporządzeń finansowych odpowiedniego zobowiązania obowiązującego do czasu rozpoczęcia nowego okresu finansowania po 2013 r.; wzywa do zakończenia stosownych debat przed dniem 15 października 2010 r.;

               13.

               przypomina Radzie swoją opinię wyrażoną w ust. 12 rezolucji z dnia 24 kwietnia 2007 r. (15) w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2005: „wzywa do maksymalnej przejrzystości w obszarze wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB); wzywa Radę do zagwarantowania, że zgodnie z pkt 42 porozumienia międzyinstytucjonalnego […] w budżecie Rady nie pojawią się żadne wydatki operacyjne w dziedzinie WPZiB; zastrzega sobie możliwość podjęcia koniecznych kroków w przypadku naruszenia postanowień porozumienia”;

               14.

               uznaje fakt, że Rada przewidziała różne sposoby konsultowania się z Parlamentem i informowania go o rozwoju WPZiB; uważa jednak, że roczne sprawozdanie Rady dotyczące głównych aspektów i podstawowych wyborów WPZiB, przedstawione Parlamentowi na podstawie pkt 43 PMI, ogranicza się do opisu wspólnych stanowisk w ramach WPZiB, wspólnych działań i decyzji wykonawczych, i uważa, że w przyszłych latach należałoby dostarczyć szerszych informacji dla potrzeb procedury udzielenia absolutorium;

               15.

               ponownie wzywa Radę, by przedstawiła szczegółowe informacje na temat charakteru wydatków, w ramach tytułu 3 (Wydatki związane z wykonywaniem przez instytucję zadań specjalnych), tak aby umożliwić Parlamentowi sprawdzenie, czy wszystkie wydatki są zgodne z porozumieniem międzyinstytucjonalnym i nie mają charakteru operacyjnego;

               16.

               wyraża zaniepokojenie brakiem przejrzystości w zakresie kosztów poniesionych na działalność, w szczególności na misje specjalnych przedstawicieli, oraz zwraca się o przedstawienie na stronie internetowej szczegółowego wykazu wydatków specjalnych przedstawicieli i budżetu przeprowadzonych przez nich misji;

               17.

               zwraca się do Trybunału Obrachunkowego z pytaniem o przyczynę braku w jego rocznym sprawozdaniu dotyczącym Rady za rok 2008 wzmianki o nierozwiązanych problemach, na które Parlament zwracał uwagę w swojej ww. rezolucji z dnia 25 listopada 2009 r.;

               18.

               odnotowuje uwagi Trybunału Obrachunkowego w ust. 11.10 sprawozdania rocznego na 2008 r. dotyczące braku zgodności z przepisami art. 5 ust. 3 rozporządzenia finansowego w odniesieniu do utrzymującego się (2005–2008) zawyżenia budżetu bezpiecznego europejskiego systemu automatycznego przekazywania wiadomości (SESAME); przyjmuje do wiadomości odpowiedź Rady oraz jej zamiar poprawienia koordynacji struktur zarządzania dużymi projektami IT;

               19.

               z zadowoleniem przyjmuje kontrole przeprowadzone w 2008 r. przez służbę audytu wewnętrznego Rady (osiem kontroli finansowych i jedna kontrola mieszana), a także znaczący udział ich zaleceń, które zostały zaaprobowane; podkreśla jednak, że komunikat w tej kwestii, który został przekazany organowi udzielającemu absolutorium, miał raczej charakter ogólny i zwraca się o bardziej szczegółowe informacje na temat wdrażania zaleceń z kontroli;

               20.

               z zadowoleniem przyjmuje nowy zintegrowany system zarządzania i kontroli finansowej (SAP), działający od dnia 1 stycznia 2008 r., który pozwolił uzyskać oszczędności budżetowe oraz większą skuteczność trzech zaangażowanych instytucji (Rady, Trybunału Obrachunkowego oraz Trybunału Sprawiedliwości);

               21.

               z zadowoleniem przyjmuje konsolidację organizacji po rozszerzeniach UE z 2004 r. i 2007 r., w szczególności centralizację działów tłumaczeń i naboru urzędników z nowych państw członkowskich; przyjmuje również z zadowoleniem wprowadzenie elastycznego czasu pracy, co w lepszym stopniu przyczynia się do godzenia pracy z życiem prywatnym; odnotowuje jednak niską stopę obsadzenia stanowisk w planie zatrudnienia (średnio 90 %; w 2007 r. – 86 %);

               22.

               zauważa, że znaczny wzrost płatności zaliczkowych na Residence Palace (70 mln EUR zamiast planowanych 15 mln EUR, w celu dalszego zmniejszenia ogólnych kosztów zakupu) możliwy był z powodu ogólnego niewykorzystania dostępnych środków budżetowych (poziom wykonania wyniósł 85,7 %) i domaga się, by polityka dotycząca budynków była bardziej szczegółowo poruszana w przyszłych sprawozdaniach rocznych w celu umożliwienia odpowiedniej kontroli w procesie udzielania absolutorium;

               23.

               jest zdania, że roczny budżet stałego przewodniczącego Rady Europejskiej powinien być oddzielny od budżetu Rady i przedstawiany jako nowa sekcja budżetu od 2012 r.;

               24.

               przyjmuje z zadowoleniem wysiłki hiszpańskiej prezydencji odnośnie do wyjaśnień w sprawie procedury udzielenia absolutorium w celu wykazania się wobec Parlamentu pełną odpowiedzialnością za budżet administracyjny Rady i wzywa kraje, które w przyszłości obejmą prezydencję w Radzie, do zdecydowanego zaangażowania się w kontynuowanie tego działania w tym samym duchu.

      (1)  Dz.U. L 71 z 14.3.2008.

      (2)  Dz.U. C 273 z 13.11.2009, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 269 z 10.11.2009, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 273 z 13.11.2009, s. 122.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Decyzja oparta na Regulaminie Rady z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz.U. L 230 z 28.8.2002, s. 7).

      (7)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (8)  Dz.U. L 19 z 23.1.2010, s. 9.

      (9)  Europejska inicjatywa na rzecz przejrzystości.

      (10)  Dz.U. L 63 z 28.2.2004, s. 68.

      (11)  Dz.U. L 261 z 6.8.2004, s. 125.

      (12)  Dz.U. L 57 z 2.3.2000, s. 1.

      (13)  Dz.U. L 27 z 30.1.2001, s. 7.

      (14)  Dz.U. L 158 z 17.6.2002, s. 66.

      (15)  Dz.U. L 187 z 15.7.2008, s. 21.