title: Decyzja Rady (UE) 2016/1146 z dnia 27 czerwca 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komisji Mieszanej utworzonej na mocy Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) w odniesieniu do projektu decyzji nr 1/2016 tej Komisji (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               14.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 189/48

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1146
   z dnia 27 czerwca 2016 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komisji Mieszanej utworzonej na mocy Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) w odniesieniu do projektu decyzji nr 1/2016 tej Komisji
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 w związku z jego art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) (1) (zwana dalej „umową”) weszła w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. b) umowy Komisja Mieszana zmienia bądź dostosowuje dokumenty kontrolne oraz inne wzory dokumentów określone w załącznikach do tej umowy. W celu uwzględnienia przyszłych środków podejmowanych w Unii oraz zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. c) umowy Komisja Mieszana zmienia lub dostosowuje załączniki dotyczące standardów technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów, jak również załącznik 1 dotyczący warunków odnoszących się do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego. Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. e) umowy Komisja Mieszana zmienia lub dostosowuje również wymagania dotyczące przepisów socjalnych. W związku z tym Komisja Mieszana powinna podejmować działania, gdy zachodzi potrzeba aktualizacji umowy zgodnie z postępem technicznym i legislacyjnym.

               (3)

               Ostatnia aktualizacja prawodawstwa unijnego w umowie, wprowadzona Decyzją nr 1/2011 Komisji Mieszanej (2), uwzględnia akty Unii przyjęte do końca 2009 r. Nadeszła zatem właściwa pora na uwzględnienie nowych środków, przyjętych przez Unię od tamtego czasu.

               (4)

               Zalecenie nr 1/2011 Komisji Mieszanej (3) określa kartę techniczną dla kontroli drogowych autokarów i autobusów. Jest ono przestarzałe, w związku z czym należy je uchylić.

               (5)

               Należy zatem określić stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii w ramach Komisji Mieszanej w odniesieniu do projektu decyzji nr 1/2016 tej Komisji.

               (6)

               Stanowisko Unii w ramach Komisji Mieszanej powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko Unii, jakie ma zostać przyjęte w ramach Komisji Mieszanej utworzonej na podstawie art. 23 Umowy w sprawie okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS), oparte jest na projekcie decyzji Komisji Mieszanej dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 27 czerwca 2016 r.

            W imieniu Rady

         M. VAN DAM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 321 z 26.11.2002, s. 13.

      (2)  Decyzja nr 1/2011 Komisji Mieszanej utworzonej w ramach Umowy INTERBUS o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami z dnia 11 listopada 2011 r. w sprawie przyjęcia regulaminu i dostosowania załącznika 1 do Umowy dotyczącego warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, załącznika 2 do Umowy dotyczącego norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów oraz wymagań dotyczących przepisów socjalnych, o których mowa w art. 8 Umowy (2012/25/UE) (Dz.U. L 8 z 12.1.2012, s. 38).

      (3)  Zalecenie nr 1/2011 Komisji Mieszanej utworzonej w ramach Umowy Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami z dnia 11 listopada 2011 r. w sprawie stosowania karty technicznej autokaru i autobusu, która ułatwiłaby nadzór nad stosowaniem art. 1 i 2 załącznika 2 do Umowy (Dz.U. L 8 z 12.1.2012, s. 46).

      ZAŁĄCZNIK

         PROJEKT
         DECYZJA NR 1/2016 KOMISJI MIESZANEJ UTWORZONEJ W RAMACH UMOWY W SPRAWIE MIĘDZYNARODOWYCH OKAZJONALNYCH PRZEWOZÓW PASAŻERÓW AUTOKARAMI I AUTOBUSAMI (UMOWA INTERBUS),
         z dnia …
         dostosowującej art. 8 umowy i załączniki 1, 2, 3 i 5 do tej umowy oraz uchylającej zalecenie nr 1/2011
         KOMISJA MIESZANA,
         uwzględniając Umowę w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) (1), w szczególności jej art. 24,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W art. 23 Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (umowa INTERBUS) (zwana dalej „umową”) ustanawia się Komisję Mieszaną w celu ułatwienia stosowania tej umowy (zwaną dalej „Komisją Mieszaną”).

                     (2)

                     Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. b) umowy Komisja Mieszana zmienia bądź dostosowuje dokumenty kontrolne oraz inne wzory dokumentów określone w załącznikach do tej umowy. W celu uwzględnienia przyszłych środków podejmowanych w Unii oraz zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. c) umowy Komisja Mieszana zmienia lub dostosowuje załączniki dotyczące standardów technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów, jak również załącznik 1 dotyczący warunków odnoszących się do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego. Zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. e) umowy Komisja Mieszana zmienia lub dostosowuje również wymagania dotyczące przepisów socjalnych. W związku z tym Komisja Mieszana powinna podejmować działania, gdy zachodzi potrzeba aktualizacji umowy w celu uwzględnienia postępu technicznego i legislacyjnego.

                     (3)

                     Ostatnia aktualizacja prawodawstwa unijnego w umowie, wprowadzona Decyzją nr 1/2011 Komisji Mieszanej (2), uwzględnia akty Unii przyjęte do końca 2009 r. Nadeszła zatem właściwa pora na uwzględnienie nowych środków, przyjętych przez Unię od tamtego czasu.

                     (4)

                     Zalecenie nr 1/2011 Komisji Mieszanej (3) określa kartę techniczną dla kontroli drogowych autokarów i autobusów. Jest ono przestarzałe, w związku z czym należy je uchylić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         Wymagania dotyczące przepisów socjalnych, o których mowa w art. 8 umowy, warunki mające zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, określone w załączniku 1 do umowy, standardy techniczne mające zastosowanie do autobusów i autokarów, określone w załączniku 2 do umowy, wzór dokumentu kontrolnego w przewozach okazjonalnych zwolnionych z obowiązku zezwolenia, określony w załączniku 3 do umowy, wzór zezwolenia dla nieliberalizowanych przewozów okazjonalnych określony w załączniku 5 do umowy, oraz wzór oświadczenia sporządzonego przez strony umowy INTERBUS dotyczącego art. 4 i załącznika 1, dostosowuje się zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
         Artykuł 2
         Uchyla się zalecenie Komisji Mieszanej nr 1/2011.
         Artykuł 3
         Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem ….

            Sporządzono w Brukseli dnia …

                  W imieniu Komisji Mieszanej

                  Przewodniczący

                  Sekretarz

         (1)  Dz.U. L 321 z 26.11.2002, s. 13.

         (2)  Decyzja nr 1/2011 Komisji Mieszanej utworzonej w ramach Umowy Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami z dnia 11 listopada 2011 r. w sprawie przyjęcia regulaminu i dostosowania załącznika 1 do Umowy dotyczącego warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, załącznika 2 do Umowy dotyczącego norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów oraz wymagań dotyczących przepisów socjalnych, o których mowa w art. 8 Umowy (2012/25/UE) (Dz.U. L 8 z 12.1.2012, s. 38).

         (3)  Zalecenie nr 1/2011 Komisji Mieszanej utworzonej w ramach Umowy Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami z dnia 11 listopada 2011 r. w sprawie stosowania karty technicznej autokaru i autobusu, która ułatwiłaby nadzór nad stosowaniem art. 1 i 2 załącznika 2 do Umowy (Dz.U. L 8 z 12.1.2012, s. 46).

         Załącznik do załącznika
         Zmiany w art. 8 dotyczące przepisów socjalnych, załączniku 1 dotyczące warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, załączniku 2 dotyczące standardów technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów, załączniku 3 do umowy dotyczące wzoru dokumentu kontrolnego w przewozach okazjonalnych zwolnionych z obowiązku zezwolenia, załączniku 5 do umowy dotyczące wzoru zezwolenia dla nieliberalizowanych przewozów okazjonalnych, a także wzór oświadczenia sporządzonego przez strony umowy INTERBUS dotyczącego art. 4 i załącznika 1 (1)

                     1)

                     W art. 8 umowy do wykazu aktów Unii wprowadza się następujące zmiany:

                                 a)

                                 odesłanie do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 otrzymuje brzmienie:

                                             „—

                                             rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 370 z 31.12.1985, s. 8), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1161/2014 z dnia 30 października 2014 r. (Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 19), które stosuje się do czasu rozpoczęcia stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 1).
                                             Zamiast rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 mogą być stosowane równoważne przepisy ustanowione na mocy umowy AETR i protokołów do niej,”;

                                 b)

                                 dodaje się następujący akt Unii:

                                             „—

                                             rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym, uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 1), które stosuje się od dnia rozpoczęcia stosowania aktów wykonawczych, o których mowa w art. 46 tego rozporządzenia.
                                             Zamiast rozporządzenia (UE) nr 165/2014 mogą być stosowane równoważne przepisy ustanowione na mocy umowy AETR i protokołów do niej.”.

                     2)

                     W załączniku 1 do umowy wykaz aktów Unii otrzymuje brzmienie:

                                 „rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) nr 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 1);

                                 rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 51), ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 z dnia 13 maja 2013 r. (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1);

                                 rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 88), ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 517/2013 z dnia 13 maja 2013 r. (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1);

                                 rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. dotyczące praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 1) w zakresie, w jakim obejmuje okazjonalne przewozy autokarami i autobusami.”.

                     3)

                     W załączniku 2 do umowy wprowadza się następujące zmiany:

                                 a)

                                 w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                                             (i)

                                             lit. a) otrzymuje brzmienie:

                                                         „a)

                                                         badania techniczne pojazdów silnikowych i ich przyczep:

                                                                     —

                                                                     dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/40/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie w sprawie badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 12), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2010/48/UE z dnia 5 lipca 2010 r. (Dz.U. L 173 z 8.7.2010, s. 47), którą stosuje się do dnia 19 maja 2018 r.;

                                                                     —

                                                                     dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/45/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie okresowych badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz uchylająca dyrektywę 2009/40/WE (Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 51), którą stosuje się od dnia 20 maja 2018 r.;

                                                                     —

                                                                     dyrektywa 2000/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2000 r. w sprawie drogowej kontroli przydatności do ruchu pojazdów użytkowych poruszających się we Wspólnocie (Dz.U. L 203 z 10.8.2000, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2010/47/UE z dnia 5 lipca 2010 r. (Dz.U. L 173 z 8.7.2010, s. 33), którą stosuje się do dnia 19 maja 2018 r.;

                                                                     —

                                                                     dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/47/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie drogowej kontroli technicznej dotyczącej zdatności do ruchu drogowego pojazdów użytkowych poruszających się w Unii oraz uchylająca dyrektywę 2000/30/WE (Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 134), którą stosuje się od dnia 20 maja 2018 r.;”;

                                             (ii)

                                             lit. c) otrzymuje brzmienie:

                                                         „c)

                                                         dopuszczalne wymiary i dopuszczalna masa całkowita:

                                                                     —

                                                                     dyrektywa Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiająca dla niektórych pojazdów kołowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz.U. L 235 z 17.9.1996, s. 59), ostatnio zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/719 z dnia 29 kwietnia 2015 r. (Dz.U. L 115 z 6.5.2015, s. 1).
                                                                     Zmiany wprowadzone dyrektywą (UE) 2015/719 stosuje się od dnia 7 maja 2017 r.;

                                                                     —

                                                                     rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

                                                                     —

                                                                     rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 661/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dotyczących mas i wymiarów pojazdów silnikowych oraz zmieniające dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 353 z 21.12.2012, s. 31);”;

                                             (iii)

                                             lit. d) otrzymuje brzmienie:

                                                         „d)

                                                         urządzenia rejestrujące w transporcie drogowym:

                                                                     —

                                                                     rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 370 z 31.12.1985, s. 8), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1161/2014 z dnia 30 października 2014 r. (Dz.U. L 311 z 31.10.2014, s. 19), które stosuje się do czasu rozpoczęcia stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r.
                                                                     Zamiast rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 mogą być stosowane równoważne przepisy ustanowione na mocy umowy AETR i protokołów do niej,

                                                                     —

                                                                     rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 1), które stosuje się od dnia rozpoczęcia stosowania aktów wykonawczych, o których mowa w art. 46 tego rozporządzenia.
                                                                     Zamiast rozporządzenia (UE) nr 165/2014 mogą być stosowane równoważne przepisy ustanowione na mocy umowy AETR i protokołów do niej.”;

                                 b)

                                 w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                                             (i)

                                             nagłówki i odesłania między pierwszym akapitem a tabelą otrzymują brzmienie:
                                             „Emisja spalin:

                                                         —

                                                         rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. L 171 z 29.6.2007, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 459/2012 z dnia 29 maja 2012 r. (Dz.U. L 142 z 1.6.2012, s. 16),

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i dyrektywę 2007/46/WE oraz uchylające dyrektywy 80/1269/EWG, 2005/55/WE i 2005/78/WE (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 133/2014 z dnia 31 stycznia 2014 r. (Dz.U. L 47 z 18.2.2014, s. 1);

                                                   Emisja hałasu:

                                                         —

                                                         dyrektywa Rady 70/157/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego pojazdów silnikowych (Dz.U. L 42 z 23.2.1970, s. 16), ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 2013/15/UE z dnia 13 maja 2013 r. (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 172), którą stosuje się do dnia 30 czerwca 2027 r. z zastrzeżeniem art. 14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 540/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r.,

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 540/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie poziomu dźwięku pojazdów silnikowych i zamiennych układów tłumiących oraz zmieniające dyrektywę 2007/46/WE i uchylające dyrektywę 70/157/EWG (Dz.U. L 158 z 27.5.2014, s. 131), które, zgodnie z art. 15 tego rozporządzenia, stosuje się od dnia 1 lipca 2016 r., 1 lipca 2019 r. i 1 lipca 2027 r.;

                                                   Układ hamulcowy:

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

                                                   Opony:

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

                                                   Urządzenia oświetleniowe i światła sygnalizacyjne:

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

                                                   Zbiornik paliwa:

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

                                                   Lusterka wsteczne:

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

                                                   Pasy bezpieczeństwa – montaż:

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

                                                   Pasy bezpieczeństwa – punkty mocowania:

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

                                                   Siedzenia:

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

                                                   Budowa wnętrza (zapobieganie ryzyku rozprzestrzeniania się płomieni):

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

                                                   Urządzenie wnętrza (wyjścia awaryjne, dostępność, liczba siedzeń, wytrzymałość nadwozia itd.):

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

                                                   Zaawansowane systemy hamowania awaryjnego:

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

                                                         —

                                                         rozporządzenie Komisji (UE) nr 347/2012 z dnia 16 kwietnia 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dla niektórych kategorii pojazdów silnikowych w odniesieniu do zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego (Dz.U. L 109 z 21.4.2012, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/562 z dnia 8 kwietnia 2015 r. (Dz.U. L 93 z 9.4.2015, s. 35);

                                                   System ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu:

                                                         —

                                                         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (Dz.U. L 200 z 31.7.2009, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/166 z dnia 3 lutego 2015 r. (Dz.U. L 28 z 4.2.2015, s. 3);

                                                         —

                                                         rozporządzenie Komisji (UE) nr 351/2012 z dnia 23 kwietnia 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 w zakresie wymagań dotyczących homologacji typu w odniesieniu do montowania systemów ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu w pojazdach silnikowych (Dz.U. L 110 z 24.4.2012, s. 18).”;

                                             (ii)

                                             tabela otrzymuje brzmienie:

                                                         „Pozycja

                                                         Regulamin EKG ONZ
                                                         (w ostatniej obowiązującej wersji)

                                                         Akt Unii

                                                         Emisja spalin

                                                         49

                                                         Rozporządzenie (WE) nr 715/2007, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) nr 459/2012;
                                                         rozporządzenie (WE) nr 595/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) nr 133/2014.

                                                         Emisja hałasu

                                                         51

                                                         Dyrektywa 70/157/EWG, ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 2013/15/UE, którą stosuje się do dnia 30 czerwca 2027 r., z zastrzeżeniem art. 14 rozporządzenia (UE) nr 540/2014;
                                                         rozporządzenie (UE) nr 540/2014, które stosuje się zgodnie z jego art. 15 od dnia 1 lipca 2016 r., 1 lipca 2019 r. i 1 lipca 2027 r.

                                                         Układ hamulcowy

                                                         13

                                                         Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                                                         Opony

                                                         54
                                                         117

                                                         Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                                                         Urządzenia oświetlenia i sygnalizacji świetlnej

                                                         48

                                                         Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                                                         Zbiornik paliwa

                                                         34
                                                         58

                                                         Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                                                         Lusterka wsteczne:

                                                         46

                                                         Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                                                         Pasy bezpieczeństwa – montaż

                                                         16

                                                         Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                                                         Pasy bezpieczeństwa – punkty mocowania

                                                         14

                                                         Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                                                         Siedzenia

                                                         17

                                                         Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                                                         Budowa wnętrza (zapobieganie ryzyku rozprzestrzeniania się płomieni)

                                                         118

                                                         Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                                                         Urządzenie wnętrza (wyjścia awaryjne, dostępność, liczba siedzeń, wytrzymałość nadwozia itd.)

                                                         66
                                                         107

                                                         Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.

                                                         Zaawansowane systemy hamowania awaryjnego

                                                         131

                                                         Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.
                                                         rozporządzenie Komisji (UE) nr 347/2012, ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/562.

                                                         System ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu

                                                         130

                                                         Rozporządzenie (WE) nr 661/2009, ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) 2015/166.
                                                         rozporządzenie Komisji (UE) nr 351/2012.”.

                     4)

                     w załączniku 3 do umowy tekst w przypisach otrzymuje brzmienie:
                     „Należy uzupełnić, wpisując odpowiednio: Albania (AL), Austria (A), Belgia (B), Bośnia i Hercegowina (BA), Bułgaria (BG), była Jugosłowiańska Republika Macedonii (MK), Chorwacja (HR), Cypr (CY), Czarnogóra (ME), Dania (DK), Estonia (EST), Finlandia (FIN), Francja (F), Grecja (GR), Hiszpania (E), Irlandia (IRL), Litwa (LT), Luksemburg (L), Łotwa (LV), Malta (MT), Republika Mołdawii (MD), Niderlandy (NL), Niemcy (D), Polska (PL), Portugalia (P), Republika Czeska (CZ), Rumunia (RO), Słowacja (SK), Słowenia (SLO), Szwecja (S), Węgry (H),Włochy (I), Turcja (TR), Ukraina (UA), Zjednoczone Królestwo (UK).”;

                     5)

                     w załączniku 5 do umowy tekst w przypisie otrzymuje brzmienie:
                     „Należy uzupełnić, wpisując odpowiednio: Albania (AL), Austria (A), Belgia (B), Bośnia i Hercegowina (BA), Bułgaria (BG), była Jugosłowiańska Republika Macedonii (MK), Chorwacja (HR), Cypr (CY), Czarnogóra (ME), Dania (DK), Estonia (EST), Finlandia (FIN), Francja (F), Grecja (GR), Hiszpania (E), Irlandia (IRL), Litwa (LT), Luksemburg (L), Łotwa (LV), Malta (MT), Republika Mołdawii (MD), Niderlandy (NL), Niemcy (D), Polska (PL), Portugalia (P), Republika Czeska (CZ), Rumunia (RO), Słowacja (SK), Słowenia (SLO), Szwecja (S), Węgry (H),Włochy (I), Turcja (TR), Ukraina (UA), Zjednoczone Królestwo (UK).”;

                     6)

                     do wzoru oświadczenia sporządzonego przez strony umowy INTERBUS dotyczącego art. 4 i załącznika 1 wprowadza się następujące zmiany:

                                 a)

                                 w ust. 1 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
                                 „1.   Trzy warunki określone w rozdziale I rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 51).”;

                                 b)

                                 w ust. 2 skreśla się akapit drugi.

            (1)  Aktualizacja wykazu aktów uwzględnia nowe przepisy przyjęte przez Unię Europejską do dnia 31 grudnia 2015 r.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1642 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/188

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1642
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Kolegium (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Kolegium absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając decyzję Rady 2005/681/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. ustanawiającą Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) i uchylającą decyzję 2000/820/WSiSW (5), w szczególności jej art. 16,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0086/2015),

         1.

            stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Kolegium Policyjnego zostało przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

         2.

            zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2013;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Kolegium Policyjnego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 51.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 63.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2008/597/WE: Decyzja Komisji z dnia 3 czerwca 2008 r. w sprawie przyjęcia przepisów wykonawczych w zakresie inspektora ochrony danych zgodnie z art. 24 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych

text:
               22.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 193/7

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 3 czerwca 2008 r.
   w sprawie przyjęcia przepisów wykonawczych w zakresie inspektora ochrony danych zgodnie z art. 24 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych
   (2008/597/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (1), w szczególności jego art. 24 ust. 8 i jego załącznik,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 45/2001, zwane dalej „rozporządzeniem”, ustala zasady i przepisy mające zastosowanie do wszystkich instytucji i organów wspólnotowych oraz przewiduje powołanie inspektora ochrony danych przez każdą instytucję wspólnotową i organ wspólnotowy.

               (2)

               Artykuł 24 ust. 8 rozporządzenia wymaga, aby każda instytucja lub organ Wspólnoty przyjęła dalsze przepisy wykonawcze dotyczące inspektora ochrony danych zgodnie z przepisami zawartymi w załączniku. Przepisy wykonawcze dotyczą w szczególności zadań, obowiązków i uprawnień inspektora ochrony danych.

               (3)

               Na mocy decyzji Komisji C(2002) 510 (2) z dnia 18 lutego 2002 r. powstało stanowisko inspektora ochrony danych w Komisji oraz zlecono temu inspektorowi przygotowywanie propozycji przepisów wykonawczych po konsultacjach z dyrekcjami generalnymi, zgodnie z ich potrzebami i doświadczeniami,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   SEKCJA 1
   PRZEPISY OGÓLNE
   Artykuł 1
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji i bez uszczerbku dla definicji zawartych w rozporządzeniu:

               —

               „koordynator ochrony danych” (zwany dalej koordynatorem) oznacza pracownika danej dyrekcji generalnej lub służby, który został wyznaczony przez dyrektora generalnego w celu koordynowania wszystkich aspektów ochrony danych osobowych w danej dyrekcji generalnej,

               —

               „kontroler”, zdefiniowany w art. 2 lit. d) i o którym mowa w art. 25 ust. 2 lit. a), oznacza urzędnika odpowiedzialnego za jednostkę organizacyjną, która ustaliła cele i sposoby przetwarzania danych osobowych.

         Artykuł 2
   Zakres stosowania
   W niniejszej decyzji określono zasady i procedury wykonywania funkcji przez inspektora danych osobowych (zwanego dalej „inspektorem”) w ramach Komisji, zgodnie z art. 24 ust. 8 rozporządzenia. Nie mają one zastosowania do działalności Komisji dotyczącej ustalania polityki dotyczącej ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych.
   SEKCJA 2
   INSPEKTOR OCHRONY DANYCH
   Artykuł 3
   Mianowanie i status
   1.   Komisja powołuje inspektora (3) i rejestruje go u Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (zwanego dalej „EIOD”).
   2.   Kadencja inspektora trwa pięć lat i jest odnawialna jednokrotnie.
   3.   W zakresie dotyczącym wewnętrznego stosowania przepisów rozporządzenia inspektor działa w sposób niezależny i nie może przyjmować żadnych instrukcji dotyczących sposobu wykonywania obowiązków.
   4.   Inspektor wybierany jest spośród pracowników Komisji na podstawie odpowiedniej procedury. Oprócz wymogów wynikających z art. 24 ust. 2 rozporządzenia inspektor powinien mieć solidną wiedzę o służbach Komisji i ich strukturze oraz o zasadach i procedurach administracyjnych. Powinien także mieć dużą wiedzę o systemach, zasadach i metodologiach w dziedzinie ochrony danych i informacji. Inspektor musi być w stanie zademonstrować zdolność do właściwego osądu oraz do zachowania bezstronnego i obiektywnego podejścia zgodnie z regulaminem pracowniczym.
   5.   Zgodnie z rozporządzeniem inspektor może zostać zwolniony ze stanowiska przez Komisję, ale wyłącznie za zgodą europejskiego inspektora ochrony danych i jeżeli przestał spełniać warunki konieczne dla wykonywania swoich obowiązków. Komisja, na wniosek Sekretarza Generalnego działającego w porozumieniu z Dyrektorem Generalnym ds. Personelu i Administracji, stwierdza, że inspektor przestał spełniać warunki konieczne dla wykonywania swoich obowiązków.
   6.   Bez uszczerbku dla odpowiednich postanowień rozporządzenia inspektor ochrony danych i jego personel podlegają przepisom i regulacjom stosowanym wobec urzędników Wspólnot Europejskich.
   Artykuł 4
   Zadania
   1.   Bez uszczerbku dla zadań opisanych w art. 24 rozporządzenia i w załączniku do niego inspektor przyczynia się do ukształtowania kultury ochrony danych osobowych w ramach Komisji poprzez zwiększanie ogólnego stanu wiedzy na temat zagadnień związanych z ochroną danych osobowych, zachowując jednocześnie właściwą równowagę pomiędzy zasadą ochrony danych osobowych i zasadą przejrzystości.
   2.   Inspektor prowadzi spis wszystkich operacji przetwarzania danych osobowych prowadzonych przez Komisję, do którego koordynatorzy wpisują w imieniu swoich dyrekcji generalnych wszystkie operacje przetwarzania, które należy zgłosić. Koordynatorzy powinni także wskazywać kontrolerów odpowiedzialnych za takie operacje przetwarzania danych. Inspektor pomaga kontrolerowi ocenić ryzyko podlegającej mu operacji przetwarzania danych i monitorować wykonywanie rozporządzenia w ramach Komisji, szczególnie poprzez przygotowywane corocznie sprawozdania o stanie ochrony danych osobowych.
   3.   Inspektor organizuje i przewodniczy regularnym spotkaniom sieci koordynatorów.
   4.   Inspektor sporządza rejestr operacji przetwarzania danych, przewidziany w art. 26 rozporządzenia, dostępny na stronach internetowych i intranetowych Komisji.
   5.   Inspektor może wydawać zalecenia i udzielać porad Komisji i kontrolerom w kwestiach dotyczących stosowania przepisów o ochronie danych i może prowadzić dochodzenia, na wniosek albo z własnej inicjatywy, w sprawach dotyczących bezpośrednio jego zadań oraz składać sprawozdanie osobie, która zleciła dochodzenie, zgodnie z procedurą opisaną w art. 13 niniejszego dokumentu. Jeżeli wnioskodawca jest osobą fizyczną lub działa w imieniu takiej osoby, inspektor musi, w najszerszym możliwym zakresie, zapewnić poufność wniosku, chyba że osoba, której dotyczą dane, udzieli mu wyraźnej zgody na inne traktowanie tego wniosku.
   6.   Przetwarzanie danych osobowych przez komitety pracownicze wchodzi w zakres uprawnień inspektora ochrony danych Komisji. Do celów art. 6 inspektor dostarcza wszelkich informacji przewodniczącemu odpowiedniego komitetu pracowniczego, a nie Sekretarzowi Generalnemu, w przypadku gdy pojawiają się wątpliwości dotyczące przetwarzania danych osobowych przez dany komitet pracowniczy.
   7.   Bez uszczerbku dla niezależności inspektora Sekretarz Generalny może, w imieniu Komisji, prosić go o reprezentowanie Komisji we wszystkich sprawach mających związek z ochroną danych; może się z tym wiązać udział inspektora w odpowiednich komitetach i organach na poziomie międzynarodowym.
   Artykuł 5
   Obowiązki
   1.   Poza wykonywaniem zadań ogólnych inspektor:

               a)

               składa co roku sprawozdanie o stanie ochrony danych osobowych w Komisji Sekretarzowi Generalnemu i Dyrektorowi Generalnemu ds. Personelu i Administracji w celu przedyskutowania go na odpowiednim szczeblu, jak na przykład regularne posiedzenia dyrektorów generalnych; sprawozdanie jest udostępniane pracownikom Komisji;

               b)

               w wykonywaniu swoich obowiązków współpracuje z inspektorami ochrony danych innych instytucji i organów, w szczególności poprzez wymianę doświadczeń i najlepszych praktyk.

         2.   W zakresie podlegających mu operacji przetwarzania danych osobowych inspektor sprawuje funkcje kontrolera.
   Artykuł 6
   Uprawnienia
   Bez uszczerbku dla uprawnień nadanych mu w rozporządzeniu w trakcie wykonywania swoich zadań i obowiązków inspektor:

               a)

               może wnioskować o opinię prawną służby prawnej Komisji;

               b)

               może, w przypadku sporu dotyczącego wykładni lub wykonywania rozporządzenia, poinformować właściwy szczebel kierownictwa i Sekretarza Generalnego przed skierowaniem sprawy do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych;

               c)

               może zwracać uwagę sekretarza generalnego na:

                           —

                           naruszenie przez pracownika obowiązków określonych w rozporządzeniu,

                           —

                           naruszenie przez kontrolerów standardów kontroli wewnętrznej w Komisji związanych ściślej z obowiązkami wynikającymi z rozporządzenia;

                     oraz zaproponować otwarcie dochodzenia administracyjnego z możliwością zastosowania art. 49 rozporządzenia;

               d)

               może prowadzić dochodzenia w sprawach bezpośrednio związanych ze swoimi zadaniami, stosując odpowiednie zasady dotyczące dochodzeń i kontroli w Komisji oraz procedurę opisaną w art. 13 niniejszej decyzji;

               e)

               inspektor ma nieustanny dostęp do danych będących przedmiotem operacji przetwarzania i do wszystkich biur, instalacji przetwarzających dane i nośników danych.

         Artykuł 7
   Zasoby
   Komisja dostarcza inspektorowi zasoby niezbędne do wykonywania obowiązków.
   SEKCJA 3
   ZASADY I PROCEDURY
   Artykuł 8
   Informacje
   1.   Inspektor jest niezwłocznie informowany przez odpowiedzialną służbę o każdym przypadku badania przez służby Komisji kwestii związanej z ochroną danych osobowych, najpóźniej przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji.
   2.   Inspektor jest informowany o każdym przypadku, w którym Komisja konsultuje się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych lub informuje go na podstawie odpowiednich artykułów rozporządzenia, a w szczególności na podstawie art. 28 ust. 1 i art. 28 ust. 2. Inspektor jest także informowany o bezpośrednich kontaktach pomiędzy kontrolerami Komisji i Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, zgodnie z odpowiednimi artykułami rozporządzenia.
   3.   Inspektor jest informowany przez odpowiedzialne służby lub służbę prawną, w zależności od tego, która z nich jest właściwa, o opiniach i pismach przedstawiających stanowisko służby prawnej bezpośrednio dotyczących wewnętrznego stosowania przepisów rozporządzenia, jak również o opiniach dotyczących wykładni lub wykonywania innych aktów prawnych dotyczących ochrony danych osobowych i ich przetwarzania, bardziej szczegółowo związanych z konsultacją między służbami i dotyczących dostępu do informacji.
   Artykuł 9
   Kontrolerzy
   1.   Bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia dotyczących ich obowiązków, kontrolerzy:

               a)

               niezwłocznie przygotowują zawiadomienia dla inspektora dotyczące wszystkich trwających operacji przetwarzania danych osobowych, które nie zostały jeszcze zgłoszone;

               b)

               w odpowiednich przypadkach, konsultują się z inspektorem w sprawie zgodności operacji przetwarzania danych, szczególnie w przypadku wątpliwości co do tej zgodności;

               c)

               współpracują z koordynatorem w celu przygotowania spisu trwających operacji przetwarzania danych osobowych w danej dyrekcji generalnej.

         2.   Kontroler może zlecić niektóre elementy swoich zadań innym osobom działającym w charakterze oddelegowanych kontrolerów w ramach jego zakresu uprawnień i odpowiedzialności.
   Artykuł 10
   Podmioty przetwarzające dane
   Podmioty przetwarzające dane w ramach Komisji, od których wymaga się przetwarzania danych osobowych w imieniu kontrolerów, działają tylko zgodnie z instrukcjami kontrolerów udokumentowanymi w pisemnym porozumieniu i przetwarzają takie dane osobowe, ściśle przestrzegając rozporządzenia oraz wszelkich innych mających zastosowanie aktów prawnych dotyczących ochrony danych osobowych. Pisemne porozumienie pomiędzy jednostkami organizacyjnymi Komisji uważa się za równoważne prawnie wiążącemu aktowi w rozumieniu art. 23 ust. 2 rozporządzenia.
   Z zewnętrznymi podmiotami przetwarzającymi dane należy zawierać formalne umowy; tego typu umowy zawierają szczegółowe wymogi wymienione w art. 23 ust. 2 rozporządzenia.
   Artykuł 11
   Zawiadomienia
   W celu przesłania swoich zawiadomień inspektorowi kontrolerzy używają elektronicznego systemu zawiadamiania, dostępnego za pośrednictwem strony inspektora w Intranecie Komisji.
   W przypadku prostych operacji przetwarzania danych, które nie są danymi szczególnie chronionymi, system zapewnia możliwość zawiadamiania w trybie uproszczonym.
   Artykuł 12
   Rejestr
   Elektroniczny rejestr operacji przetwarzania danych realizowanych przez Komisję wspomniany w art. 4 ust. 4 niniejszej decyzji jest udostępniany wszystkim pracownikom instytucji i organów Wspólnoty za pośrednictwem strony inspektora w intranecie Komisji oraz dla wszystkich osób mających dostęp do Internetu za pośrednictwem strony internetowej EUROPA. Osoby niedysponujące dostępem do Internetu mogą zwracać się z pisemny wnioskiem o wyciąg z rejestru do inspektora, który odpowiada w ciągu 10 dni roboczych.
   Artykuł 13
   Procedura dochodzenia
   1.   Wnioski o dochodzenie, o których mowa w art. 4 ust. 5 niniejszego dokumentu, są kierowane do inspektora na piśmie. W ciągu piętnastu dni od otrzymania wniosku inspektor wysyła potwierdzenie otrzymania do osoby, która wnioskowała o dochodzenie, i sprawdza, czy wniosek należy traktować jako poufny. W przypadku oczywistego nadużycia prawa do wnioskowania o dochodzenie inspektor nie jest zobowiązany do przedstawienia wnioskodawcy sprawozdania.
   2.   Inspektor zwraca się do kontrolera, który jest odpowiedzialny za daną operację przetwarzania danych, o przygotowanie pisemnego oświadczenia. Kontroler przedstawia swoją odpowiedź inspektorowi w ciągu piętnastu dni roboczych. Inspektor może domagać się przedstawienia mu dodatkowych informacji przez kontrolera lub przez inne podmioty w ciągu 15 dni. W stosownych przypadkach inspektor może zwracać się do Służby Prawnej o wydanie opinii w danej sprawie. Inspektor otrzymuje opinię w ciągu trzydziestu dni roboczych.
   3.   Inspektor odpowiada osobie, która wnioskowała o przeprowadzenie dochodzenia, nie później niż w ciągu trzech miesięcy od otrzymania wniosku. Bieg tego terminu może zostać wstrzymany do momentu, w którym inspektor otrzyma dalsze informacje, o które wnioskował.
   4.   Nikt nie może być niekorzystnie traktowany z powodu zwrócenia uwagi inspektora na możliwość naruszenia przepisów rozporządzenia.
   Artykuł 14
   Koordynatorzy ds. ochrony danych osobowych
   1.   W każdej dyrekcji generalnej lub służbie dyrektor generalny lub szef służby mianuje koordynatora ds. ochrony danych osobowych. Kilka dyrekcji generalnych, służb lub Biur może, z przyczyn dotyczących spójności lub skuteczności, podjąć na mocy pisemnego porozumienia decyzję o mianowaniu wspólnego koordynatora ds. ochrony danych osobowych lub zdecydować o wspólnym korzystaniu z usług już mianowanego koordynatora.
   2.   Stanowiska koordynatora nie można łączyć z innymi stanowiskami. W celu uzyskania niezbędnych kompetencji do sprawowania swojej funkcji koordynator w ciągu sześciu miesięcy od mianowania musi przejść obowiązkowe szkolenie na koordynatora ds. ochrony danych osobowych.
   3.   Długość kadencji koordynatora nie jest ograniczona. Koordynatora wybiera się, na odpowiednim poziomie kierownictwa, biorąc pod uwagę wysoką etykę zawodową, wiedzę na temat. funkcjonowania jego dyrekcji generalnej i doświadczenie w tej dziedzinie oraz jego motywację do sprawowania tej funkcji. Koordynator powinien rozumieć zasady działania systemów informacyjnych.
   4.   Bez uszczerbku dla obowiązków inspektora ochrony danych koordynator:

               a)

               tworzy spis operacji przetwarzania danych w danej dyrekcji generalnej, aktualizuje go oraz pomaga ustalić odpowiedni poziom ryzyka dla każdej operacji przetwarzania danych; wykorzystuje elektroniczny system zarządzania spisem udostępniony w tym celu przez inspektora na jego stronie w intranecie Komisji;

               b)

               pomaga dyrektorowi generalnemu lub szefowi służby w ustaleniu właściwych kontrolerów;

               c)

               ma prawo otrzymywać od kontrolerów niezbędne i odpowiednie informacje. Nie obejmuje to prawa dostępu do danych osobowych przetwarzanych na odpowiedzialność kontrolera.

         5.   Bez uszczerbku dla obowiązków kontrolera koordynator:

               a)

               wspomaga kontrolerów w wypełnianiu ich obowiązków prawnych;

               b)

               pomaga kontrolerom w przygotowywaniu zawiadomień;

               c)

               wprowadza uproszczone zawiadomienia do elektronicznego systemu inspektora.

         6.   Koordynator uczestniczy w regularnych spotkaniach sieci koordynatorów, którym przewodniczy inspektor, aby zapewnić spójne wykonywanie i wykładnię rozporządzenia w Komisji oraz omawiać kwestie, które są przedmiotem wspólnego zainteresowania.
   7.   Podczas wykonywania powierzonych mu zadań koordynator może zwracać się do inspektora o zalecenia, porady lub opinie.
   Artykuł 15
   Administracja i zarządzanie
   1.   Pod względem administracyjnym inspektor przynależy do Sekretariatu Generalnego, a jego działalność stanowi element procesu sporządzania budżetu i zarządzania stosownie do zadań w ramach działania 7 Sekretariatu Generalnego: Stosunki ze społeczeństwem obywatelskim, otwartość i informacja. W tym kontekście inspektor uczestnicy w przygotowywaniu rocznego planu zarządzania oraz wstępnego projektu budżetu Sekretariatu Generalnego.
   2.   Inspektor pełni funkcję urzędnika oceniającego wobec pracowników swojego sekretariatu i zastępcy inspektora ds. ochrony danych osobowych. Zastępca sekretarza generalnego sprawuje funkcję urzędnika zatwierdzającego ocenę inspektora.
   3.   Inspektor uczestniczy w odpowiednim zakresie w koordynacji zarządzania Sekretariatem Generalnym.
   SEKCJA 4
   PRZEPISY KOŃCOWE
   Artykuł 16
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 3 czerwca 2008 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 3 czerwca 2008 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      (2)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

      (3)  Żadne odniesienia do inspektora ochrony danych osobowych w dalszej części tekstu nie przesądzają, czy osoba sprawująca tę funkcję będzie mężczyzną czy kobietą.


title: Decyzja Rady 2012/205/WPZiB z dnia 23 kwietnia 2012 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               24.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 110/35

         DECYZJA RADY 2012/205/WPZiB
   z dnia 23 kwietnia 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (1), w szczególności jej art. 23 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB.

               (2)

               Rada uważa, że nie ma już powodów do pozostawienia jednej osoby i dwóch podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić wykaz zamieszczony w załączniku II do decyzji 2010/413/WZPiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Osobę i podmioty wymienione w załączniku do niniejszej decyzji usuwa się z wykazu zawartego w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 kwietnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39.

      ZAŁĄCZNIK

         Osoba i podmioty, o których mowa w art. 1

      A Sedghi
      Walship SA
      Morison Menon Chartered Accountant