title: 2012/442/UE: Decyzja Rady z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG dotyczącego zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG

text:
               28.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 lipca 2012 r.
   w sprawie stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG dotyczącego zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG
   (2012/442/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 oraz art. 168 ust. 4 lit. b) w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do, między innymi, załącznika II do Porozumienia EOG.

               (3)

               Załącznik II do Porozumienia EOG zawiera przepisy i uzgodnienia dotyczące przepisów technicznych, norm, badań i certyfikacji.

               (4)

               W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1274/2011 z dnia 7 grudnia 2011 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego unijnego programu kontroli na lata 2012, 2013 i 2014, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, a także mającego na celu ocenę narażenia konsumenta na te pozostałości (3).

               (5)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1213/2008 z dnia 5 grudnia 2008 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego wspólnotowego programu kontroli na lata 2009, 2010 i 2011, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni oraz ocenę narażenia na nie konsumenta (4) zostało uwzględnione w Porozumieniu EOG z pewnymi dostosowaniami dla państw EFTA EOG.

               (6)

               Z uwagi na fakt, iż rozporządzenie (WE) nr 1213/2008 zostało uchylone i w konsekwencji powinno zostać też uchylone w Porozumieniu EOG, dostosowania te należy przenieść na rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1274/2011. Dostosowania te dotyczą liczby pestycydów, które będą monitorowane przez Islandię, oraz liczby próbek każdego produktu, które będą pobierane i poddane analizie przez Islandię i Norwegię i biorą pod uwagę w szczególności ograniczone możliwości islandzkich laboratoriów.

               (7)

               W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG.

               (8)

               Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie Unia Europejska ma zająć w ramach Wspólnego Komitetu EOG w sprawie zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 325 z 8.12.2011, s. 24.

      (4)  Dz.U. L 328 z 6.12.2008, s. 9.

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
      NR …/…
      z dnia
      zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Załącznik II do Porozumienia EOG został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr …/… z dnia … r. (1).

                  (2)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1274/2011 z dnia 7 grudnia 2011 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego unijnego programu kontroli na lata 2012, 2013 i 2014, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, a także mającego na celu ocenę narażenia konsumenta na te pozostałości (2).

                  (3)

                  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1213/2008z dnia 5 grudnia 2008 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego wspólnotowego programu kontroli na lata 2009, 2010 i 2011, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni oraz ocenę narażenia na nie konsumenta (3), które jest uwzględnione w Porozumieniu EOG, zostało uchylone w Unii Europejskiej i w związku z powyższym należy je uchylić w ramach Porozumienia EOG.

                  (4)

                  Niniejsza decyzja dotyczy prawodawstwa w zakresie środków spożywczych. Prawodawstwo dotyczące środków spożywczych nie stosuje się do Liechtensteinu na czas rozszerzenia na Liechtenstein obowiązywania Porozumienia między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, jak określono we wstępie do rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG. Niniejszej decyzji nie stosuje się zatem do Liechtensteinu,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W rozdziale XII załącznika II do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  skreśla się pkt 54zzzzb (rozporządzenie Komisji (WE) nr 1213/2008);

                  2)

                  po pkt 65 (rozporządzenie Komisji (UE) nr 1171/2011) dodaje się, co następuje:

                              „66.

                                 32011 R 1274: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1274/2011 z dnia 7 grudnia 2011 r. dotyczące wieloletniego skoordynowanego unijnego programu kontroli na lata 2012, 2013 i 2014, mającego na celu zapewnienie zgodności z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na jej powierzchni, a także mającego na celu ocenę narażenia konsumenta na te pozostałości (Dz.U. L 325 z 8.12.2011, s. 24).

                        Do celów niniejszego Porozumienia przepisy rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                              1)

                              w art. 1 dodaje się, co następuje:
                              »W latach 2012, 2013 i 2014 Islandia może w dalszym ciągu pobierać i analizować próbki tych samych 61 pestycydów, których poziom w środkach spożywczych na jej rynku był monitorowany w 2011 r.«;

                              2)

                              w załączniku II w pkt 5 dodaje się, co następuje:

                                          »IS

                                          12 (*)
                                          15 (**)

                                          NO

                                          12 (*)
                                          15 (**)« ”

            Artykuł 2
      Teksty rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1274/2011 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem … r., pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG (4) otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG.
      Artykuł 4
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. …

         (2)  Dz.U. L 325 z 8.12.2011, s. 24.

         (3)  Dz.U. L 328 z 6.12.2008, s. 9.

         (4)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: 2012/536/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 września 2012 r. w sprawie uruchomienia środków z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2011/017 ES/Aragón Construction z Hiszpanii)

text:
               4.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 269/7

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 12 września 2012 r.
   w sprawie uruchomienia środków z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2011/017 ES/Aragón Construction z Hiszpanii)
   (2012/536/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu udzielania dodatkowego wsparcia osobom objętym zwolnieniami wynikającymi z poważnych zmian strukturalnych w kierunkach światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia tym osobom pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Zakres zastosowania EFG został rozszerzony w odniesieniu do wniosków przedłożonych w okresie od dnia 1 maja 2009 r. do dnia 30 grudnia 2011 r. i obejmuje również pomoc dla pracowników zwolnionych bezpośrednio na skutek światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Zgodnie z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 17 maja 2006 r. EFG można uruchomić w ramach rocznego pułapu w wysokości 500 mln EUR.

               (4)

               W dniu 28 grudnia 2011 r. Hiszpania przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w 377 przedsiębiorstwach prowadzących działalność w dziale 41 według klasyfikacji NACE Rev. 2 („Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków”) w regionie według klasyfikacji NUTS II autonomicznej wspólnoty Aragonii (ES24) i uzupełniła go dodatkowymi informacjami do dnia 23 marca 2012 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określania wkładów finansowych. Komisja wnioskuje zatem o uruchomienie środków w wysokości 1 300 000 EUR.

               (5)

               W związku z tym należy uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na potrzeby złożonego przez Hiszpanię wniosku,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 300 000 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 12 września 2012 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/1173 z dnia 18 lipca 2016 r. zmieniająca decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga

text:
               19.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 193/108

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/1173
   z dnia 18 lipca 2016 r.
   zmieniająca decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 20 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/788/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 23 czerwca 2016 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 2293 (2016) w sprawie Demokratycznej Republiki Konga (DRK). Rezolucja ta przewiduje pewne zmiany zwolnień z embarga na broń, jak również pewne zmiany kryteriów wskazywania w odniesieniu do ograniczeń w podróżowaniu i do zamrażania funduszy, które zostały nałożone rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1807 (2008).

               (3)

               Unia musi podjąć dalsze działania, aby wdrożyć te zmiany,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/788/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 2 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           lit. c) otrzymuje brzmienie:

                                       „c)

                                       dostarczania, sprzedaży lub przekazywania nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych, lub świadczenia pomocy technicznej i zapewniania szkoleń związanych z takim nieśmiercionośnym sprzętem, zgodnie z uprzednim powiadomieniem złożonym Komitetowi ds. Sankcji ustanowionemu na mocy rezolucji RB ONZ nr 1533 (2004) (Komitet ds. Sankcji);”;

                           b)

                           dodaje się następującą literę:

                                       „e)

                                       innej sprzedaży lub dostarczania uzbrojenia i podobnego sprzętu, lub zapewniania pomocy lub personelu, zatwierdzonych wcześniej przez Komitet ds. Sankcji.”;

               2)

               w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           lit. e) otrzymuje brzmienie:

                                       „e)

                                       udział w planowaniu w DRK czynów stanowiących, w zależności od przypadku, łamanie praw człowieka bądź naruszanie lub łamanie międzynarodowego prawa humanitarnego, w tym czynów obejmujących działania wymierzone w ludność cywilną, takich jak zabijanie i okaleczanie, gwałty i inne akty przemocy seksualnej, uprowadzenia, przymusowe wysiedlenia i ataki na szkoły i szpitale, lub udział w kierowaniu takimi czynami lub ich popełnianiu;”;

                           b)

                           lit. g) otrzymuje brzmienie:

                                       „g)

                                       wspieranie osób lub podmiotów, w tym ugrupowań zbrojnych lub siatek przestępczych, prowadzących działania destabilizujące w DRK poprzez nielegalną eksploatację zasobów naturalnych lub nielegalny handel tymi zasobami, w tym złotem lub dziką fauną i florą, jak również produktami z dzikiej fauny i flory;”;

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2016 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2010/788/WPZiB z dnia 20 grudnia 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga i uchylenia wspólnego stanowiska 2008/369/WPZiB (Dz.U. L 336 z 21.12.2010, s. 30).


title: 2010/703/UE: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 18 listopada 2010 r. w sprawie mianowania sędziego Sądu

text:
               23.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 306/76

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   z dnia 18 listopada 2010 r.
   w sprawie mianowania sędziego Sądu
   (2010/703/UE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 254 i 255,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy postanowień Traktatów co trzy lata następuje częściowa wymiana składu Sądu. Na okres od dnia 1 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r. należało mianować czternastu sędziów Sądu.

               (2)

               Decyzjami 2010/362/UE (1), 2010/400/UE (2) i 2010/629/UE (3) konferencja przedstawicieli rządów państw członkowskich mianowała na wyżej wymieniony okres trzynastu sędziów Sądu.

               (3)

               W oczekiwaniu na zakończenie procedury mianowania sędziego na stanowisko, które należy jeszcze obsadzić, zgodnie z postanowieniami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, po dniu 31 sierpnia 2010 r. na swoim stanowisku pozostał Valeriu CIUCĂ – sędzia mianowany w dniu 1 stycznia 2007 r.

               (4)

               Rząd Rumunii zaproponował kandydaturę Andreia POPESCU na stanowisko sędziego Sądu. Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował wyżej wymienionego kandydata do wykonywania funkcji sędziego Sądu.

               (5)

               Należy zatem mianować jednego członka Sądu na okres od dnia 26 listopada 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r.,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Andrei POPESCU zostaje niniejszym mianowany na stanowisko sędziego Sądu na okres od dnia 26 listopada 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 listopada 2010 r.

            W imieniu Rady

         J. DE RUYT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 163 z 30.6.2010, s. 41.

      (2)  Dz.U. L 186 z 20.7.2010, s. 29.

      (3)  Dz.U. L 278 z 22.10.2010, s. 29.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1701 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/288

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1701
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Fundacji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Fundacji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0057/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1339/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające Europejską Fundację Kształcenia (4), w szczególności jego art. 17,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0118/2017),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2015;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Fundacji Kształcenia, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 168.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 82.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Wniosek o uchylenie immunitetu Marka Siwca Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 października 2009 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Marka Siwca (2009/2067(IMM))

text:
               30.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 265/31

         Wtorek, 20 października 2009 r.Wniosek o uchylenie immunitetu Marka Siwca
   P7_TA(2009)0050
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 20 października 2009 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Marka Siwca (2009/2067(IMM))
   2010/C 265 E/08

      Parlament Europejski,
   uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Marka Siwca przekazany przez polskiego Prokuratora Generalnego w dniu 27 września 2006 r. i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 10 kwietnia 2008 r.,
   po wysłuchaniu wyjaśnień Marka Siwca, zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,
   uwzględniając art. 10 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r. oraz art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,
   uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 12 maja 1964 r. i 10 lipca 1986 r. (1),
   uwzględniając art. 105 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.,
   uwzględniając art. 7b ust. 1 polskiej ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora,
   uwzględniając art. 6 ust. 2 oraz art. 7 Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0030/2009),

               A.

               mając na uwadze wniesienie przeciwko Markowi Siwcowi sprawy przez oskarżyciela posiłkowego,

               B.

               mając na uwadze, że z faktu wszczęcia postępowania w czasie kampanii wyborczej trzy lata po popełnieniu domniemanych przestępstw, z otwarcie politycznych celów oskarżyciela posiłkowego – czego dowodzą w szczególności dokumenty przedstawione przez niego samego Przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego – oraz z faktu, że oskarżyciel posiłkowy twierdzi, iż działa w imieniu obywateli, którzy sprzeciwiają się ogólnie prowadzeniu przez Marka Siwca działalności publicznej wynika, że wszczęcie przedmiotowej sprawy karnej stanowi fumus persecutionis, o tyle, iż istnieją poważne przyczyny, aby uznać, że zarzuty przeciwko M. Siwcowi zostały postawione przez przeciwnika politycznego i że ich przewodnim motywem była chęć zaszkodzenia jego działalności jako posłowi do Parlamentu Europejskiego,

               1.

               podejmuje decyzję o odmowie uchylenia immunitetu Marka Siwca;

               2.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania sporządzonego przez komisję przedmiotowo właściwą właściwemu organowi Rzeczypospolitej Polskiej.

      (1)  Sprawa 101/63 Wagner v. Fohrmann i Krier [1964], Zb.Orz. 195, oraz sprawa 149/85 Wybot przeciwko Faure i inni [1986], Zb.Orz. 2391.


title: 2011/477/UE: Decyzja Komisji z dnia 27 lipca 2011 r. w sprawie wymogów bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać europejskie normy, aby przeciwdziałać zagrożeniom stwarzanym dla dzieci przez zasłony wewnętrzne, zasłony okienne ze sznurkami oraz urządzenia zabezpieczające, zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               28.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/21

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 27 lipca 2011 r.
   w sprawie wymogów bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać europejskie normy, aby przeciwdziałać zagrożeniom stwarzanym dla dzieci przez zasłony wewnętrzne, zasłony okienne ze sznurkami oraz urządzenia zabezpieczające, zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2011/477/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 3 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2001/95/WE produkt uznawany jest za bezpieczny, jeżeli jest zgodny z dobrowolnymi normami krajowymi transponującymi normy europejskie, do których odniesienie zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (2)

               Europejskie organy normalizacyjne mają ustanowić te normy europejskie na podstawie szczególnych wymogów bezpieczeństwa określonych przez Komisję.

               (3)

               W wielu domach znajdują się zasłony wewnętrzne i inne zasłony okienne ze sznurkami stosowanymi do ich podniesienia lub opuszczenia (sznurek do obsługi) lub do połączenia ich poszczególnych części (sznurek wewnętrzny). Sznurki te stwarzają dla dzieci zagrożenie uduszeniem, ponieważ mogą się utworzyć pętle, w które mogą się zaplątać dzieci bawiące się w pobliżu okna. Dzieci mogą się również wspiąć na parapet lub meble, aby dosięgnąć sznurków. Wypadki są również możliwe, jeśli łóżka lub kojce znajdują się blisko okna i sznurki znajdują się w zasięgu dzieci.

               (4)

               W 1998 r. w reprezentatywnej grupie szpitali w 15 państwach członkowskich Unii Europejskiej 129 dzieci było hospitalizowanych z powodu urazu spowodowanego pętlą przy zasłonach wewnętrznych lub sznurkiem w zasłonach (2). Szacuje się, że w Zjednoczonym Królestwie co roku umiera jedno lub dwoje dzieci po zaplątaniu się w sznurki zasłon. W ostatnim czasie do Komisji dotarły informacje o dziesięciu wypadkach śmiertelnych z udziałem dzieci w wieku od 15 do 36 miesięcy, które miały miejsce w Irlandii, Finlandii, Niderlandach, Zjednoczonym Królestwie i Turcji w latach 2008–2010. W Stanach Zjednoczonych od 1999 r. zanotowano 119 wypadków śmiertelnych i 111 wypadków, które mogły się skończyć śmiercią, spowodowanych przez zasłony okienne ze sznurkami. W Kanadzie od 1986 r. z tymi samymi produktami wiąże się 28 wypadków śmiertelnych i 23 wypadki, które mogły się skończyć śmiercią. W Australii od 2000 r. przynajmniej 10 dzieci udusiło się w wypadkach spowodowanych przez sznurki zasłon (3). Liczby te oddają jednak tylko część problemu, ponieważ wielu takich wypadków się nie zgłasza (4).

               (5)

               Badania wskazują, że większość przypadkowych zgonów spowodowanych sznurkami zasłon ma miejsce w sypialniach, a najbardziej narażone są dzieci w wieku od 16 do 36 miesięcy. Ponad połowa wypadków dotyczy dzieci w wieku około 23 miesięcy. Chociaż dzieci w tym wieku są w pełni rozwinięte ruchowo, trudno jest im się uwolnić po zaplątaniu w sznurki, ponieważ w porównaniu z dorosłymi ich głowa jest nadal znacznie cięższa niż reszta ciała, a kontrola mięśni nie jest jeszcze w pełni wykształcona. Ponadto ich tchawica nie jest jeszcze w pełni rozwinięta, a zatem jest mniejsza i bardziej wiotka niż u dorosłych i u starszych dzieci, w związku z czym szybciej się duszą w przypadku ucisku szyi (5).

               (6)

               Norma europejska EN 13120:2009 zawiera wymogi eksploatacyjne dla zasłon wewnętrznych, łącznie z bezpieczeństwem. Niektóre rodzaje zasłon, które wiąże się z wypadkami, nie są jednak objęte zakresem tej normy.

               (7)

               Norma europejska EN 13120:2009 dotyczy zasłon wewnętrznych obsługiwanych zarówno ręcznie, jak i mechanicznie, przy czym te drugie objęte są dyrektywą 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn (6). Dyrektywa ta nie obejmuje jednak bezpieczeństwa dzieci w związku ze szczególnym zagrożeniem uduszeniem i nie ma zastosowania do zasłon ze sznurkami obsługiwanymi ręcznie.

               (8)

               Obsługa mechaniczna może wyeliminować zagrożenie związane ze sznurkami do obsługi, ale nie zagrożenie dotyczące sznurków wewnętrznych.

               (9)

               Inne zasłony okienne z odsłoniętymi niebezpiecznymi sznurkami stanowią podobne zagrożenie dla dzieci.

               (10)

               Doniesienia o wypadkach związanych ze sznurkami podają jako przyczynę śmierci niedotlenienie narządów wewnętrznych. Istniejące normy europejskie dotyczące zasłon okiennych i zasłon wewnętrznych nie zawierają wymogów mających przeciwdziałać temu zagrożeniu.

               (11)

               W celu uwzględnienia ryzyka nieprawidłowego montażu lub braku montażu producenci powinni poprawić konstrukcję urządzeń zabezpieczających lub zasłon okiennych, aby uniemożliwić używanie produktu, jeżeli urządzenia zabezpieczające nie są odpowiednio zamontowane.

               (12)

               Należy zatem określić wymogi bezpieczeństwa, aby zapewnić wewnętrzne bezpieczeństwo zasłon wewnętrznych i innych zasłon okiennych ze sznurkami w odniesieniu do dzieci i wyeliminować ryzyko uduszenia i niedotlenienia narządów wewnętrznych spowodowanego dostępnością sznurków i małych części.

               (13)

               Poza wymogami dotyczącymi bezpiecznej obsługi zasłon okiennych ze sznurkami i zasłon wewnętrznych należy również opracować wymogi i informacje na temat bezpieczeństwa produktów dla urządzeń zabezpieczających.

               (14)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 15 dyrektywy 2001/95/WE i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Do celów niniejszej decyzji stosuje się poniższe definicje:

               a)

               „zasłony wewnętrzne” oznaczają produkt zasłaniający okno przymocowany w dowolnym miejscu na wewnętrznej powierzchni budynku;

               b)

               „zasłony okienne ze sznurkami” oznaczają produkt używany do zasłaniania okna inny niż zasłony wewnętrzne, w którym występują odsłonięte sznurki. Zasłony okienne mogą być umieszczone za oknem, między szybami okiennymi lub przed oknem;

               c)

               „niebezpieczna pętla” oznacza pętlę odsłoniętego sznurka, łańcuszka itp., połączonego z tkaniną lub nie, która jest wystarczająco duża, by zmieścić głowę lub szyję małego dziecka, powodując zagrożenie uduszeniem;

               d)

               „urządzenia zabezpieczające” oznaczają urządzenie lub konstrukcję, która chroni małe dzieci przed uduszeniem, poprzez np. uniemożliwienie utworzenia niebezpiecznej pętli ze sznurka lub łańcuszka, przerwanie niebezpiecznej pętli, uwolnienie sznurka lub łańcuszka w momencie tworzenia niebezpiecznej pętli lub kiedy sznurek lub łańcuszek są obciążone, uniemożliwienie dzieciom dostępu do sznurka lub łańcuszka, zabezpieczenie sznurków przed zaplątaniem;

               e)

               „dostępne sznurki, łańcuszki, łańcuszki kulkowe lub podobne” oznaczają sznurki, łańcuszki, łańcuszki kulkowe, które są odsłonięte z przodu, boku lub tyłu zasłony wewnętrznej lub zasłony okiennej i których mogą dosięgnąć małe dzieci i ciągnąć za nie, powodując zagrożenie uduszeniem. Wysokości nie uznaje się za ograniczenie dostępności.

         Artykuł 2
   Wymogi dotyczące bezpieczeństwa zasłon wewnętrznych, zasłon okiennych ze sznurkami oraz urządzeń zabezpieczających, jakie spełniać muszą normy europejskie zgodnie z art. 4 dyrektywy 2001/95/WE, określone są w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.

      (2)  http://ec.europa.eu/consumers/reports/rights_child_safety_prod.pdf

      (3)  http://www.ocba.sa.gov.au/productsafety/warning/blindcords.html

      (4)  http://www.cpsc.gov/CPSCPUB/PREREL/PRHTML97/97136.html

      (5)  http://www.rospa.com/about/currentcampaigns/blindcords/

      (6)  Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 24.

      ZAŁĄCZNIK

         Wymogi dotyczące bezpieczeństwa zasłon wewnętrznych, zasłon okiennych ze sznurkami oraz urządzeń zabezpieczających

      1.   ZAKRES
      Wymogi bezpieczeństwa wyszczególnione w niniejszym dokumencie mają zastosowanie do wszystkich zasłon wewnętrznych i zasłon okiennych ze sznurkami niezależnie od ich konstrukcji i rodzaju użytych materiałów, takich jak:

                  —

                  żaluzje poziome (weneckie),

                  —

                  rolety,

                  —

                  żaluzje pionowe,

                  —

                  zasłony harmonijkowe i o strukturze plastra miodu,

                  —

                  zasłony rzymskie,

                  —

                  zasłony austriackie/festonowe,

                  —

                  zasłony panelowe,

                  —

                  okiennice wewnętrzne,

                  —

                  zasłony rolowane.

            Wymogi te obejmują również zasłony, ekrany ochronne przeciw insektom i żaluzje w szybach zespolonych, jeżeli obsługiwane są za pomocą sznurków, łańcuszków kulkowych lub podobnych, które są dostępne i mogą utworzyć niebezpieczną pętlę.
      Wymogi bezpieczeństwa odnoszą się co najmniej do dzieci („małych dzieci”) w wieku od 0 do 42 miesięcy.
      2.   WYMOGI
      Przy określaniu wymogów eksploatacyjnych dla zasłon wewnętrznych i zasłon okiennych ze sznurkami istotne jest uwzględnienie racjonalnie przewidywalnych warunków ich użytkowania i potencjalnych zagrożeń, jakie mogą wyniknąć z dostępności dla dzieci sznurków, łańcuszków, łańcuszków kulkowych lub podobnych.
      W celu zmniejszenia ryzyka uduszenia i niedotlenienia narządów wewnętrznych wewnętrzne zasłony okienne (i zasłony okienne ze sznurkami) muszą mieć wewnętrznie bezpieczną konstrukcję. Należy rozważyć wszelkie możliwe środki, uwzględniając obecny stan wiedzy w dziedzinie technologii, aby zapewnić bezpieczeństwo konstrukcji produktu, przy jego użytkowaniu we wszystkich miejscach, do których małe dzieci mają dostęp lub w których mogą się znaleźć, takich jak np. domy, hotele, szpitale, kościoły, sklepy, szkoły, żłobki oraz miejsca publiczne. Niniejsze wymogi obejmują również zasłony wewnętrzne i zasłony okienne montowane w biurach lub innych miejscach, których pierwotne przeznaczenie zostało zmienione i w których mogą przebywać małe dzieci.
      Zasłony wewnętrzne i zasłony okienne ze sznurkami z dostępnymi sznurkami, łańcuszkami, łańcuszkami kulkowymi lub podobne muszą spełniać następujące minimalne wymogi:

                  1)

                  sznurki, łańcuszki, łańcuszki kulkowe lub podobne nie mogą tworzyć niebezpiecznych pętli;

                  2)

                  jeśli konstrukcja produktu nie eliminuje ryzyka utworzenia niebezpiecznej pętli, do produktu dołącza się odpowiednie urządzenia zabezpieczające, aby zminimalizować ryzyko uduszenia;

                  3)

                  urządzenia zabezpieczające stanowią integralną część produktu;

                  4)

                  urządzenia zabezpieczające, które nie są integralną częścią produktu (takie jak urządzenia do mocowania sznurka lub łańcuszka) wstępnie mocuje się na sznurkach, łańcuszkach lub łańcuszkach kulkowych do obsługi zasłon wewnętrznych lub zasłon okiennych. Ponadto na urządzeniu zabezpieczającym umieszcza się dobrze widoczne ostrzeżenie, które zawiera przynajmniej następujące informacje: „Dzieci mogą się udusić, jeśli urządzenie to nie jest zamontowane. Proszę uważnie przeczytać instrukcje i odpowiednio zamontować urządzenie. Należy zawsze używać tego urządzenia, aby uniemożliwić dzieciom dostęp do sznurków lub łańcuszków”;

                  5)

                  jeśli zastosowano urządzenia zabezpieczające, są one skonstruowane w sposób uniemożliwiający ich obsługę przez małe dzieci. Ponadto urządzenia zabezpieczające nie stwarzają ryzyka zranienia dziecka, przez ostre krawędzie, wystające części lub utknięcie palców. Urządzenia zabezpieczające są poddawane próbom wytrzymałościowym i zmęczeniowym (zużycie) oraz są odporne na starzenie związane z warunkami pogodowymi. Od urządzenia zabezpieczającego nie odrywają się małe części, które mogłyby spowodować uduszenie się dziecka;

                  6)

                  od sznurków, łańcuszków, łańcuszków kulkowych i podobnych nie odrywają się małe części, które mogłyby spowodować uduszenie się dziecka.

            3.   INFORMACJE NA TEMAT BEZPIECZEŃSTWA PRODUKTU
      Należy zamieścić jasne i dobrze widoczne ostrzeżenia w punkcie sprzedaży, na opakowaniu, na produkcie oraz w informacjach dla użytkownika. Ostrzeżenia muszą zawierać co najmniej następujące informacje:

                  —

                  „Małe dzieci zginęły na skutek uduszenia pętlami z linek, łańcuszków i taśm oraz sznurków służących do obsługi produktu”,

                  —

                  „Aby nie dopuścić do zaplątania i uduszenia, należy przechowywać sznurki w miejscu niedostępnym dla małych dzieci. Sznurki mogą się owinąć wokół szyi dziecka”,

                  —

                  „Należy odsunąć łóżka, kojce i meble od sznurków zasłon okiennych”,

                  —

                  „Nie należy wiązać sznurków. Proszę się upewnić, że sznurki nie skręcają się i nie tworzą pętli”.

            Ostrzeżenia muszą zawierać odpowiedni piktogram.
      Na produkcie należy również umieścić nazwę lub znak towarowy producenta lub importera oraz zawodowego instalatora (jeśli dotyczy).
      Instrukcje składania, montażu i bezpiecznego użytkowania zasłon wewnętrznych lub zasłon okiennych (włącznie z urządzeniami zabezpieczającymi) muszą się znajdować w opakowaniu.
      4.   WYMOGI DOTYCZĄCE URZĄDZEŃ ZABEZPIECZAJĄCYCH PRZEZNACZONYCH DO MODERNIZACJI ISTNIEJĄCYCH PRODUKTÓW
      Zasłony wewnętrzne lub zasłony okienne ze sznurkami wyposażone w odpowiednie urządzenia zabezpieczające spełniają wymogi określone w sekcji 2).
      Urządzenia zabezpieczające zaopatrzone są w następujące ostrzeżenia, informacje i instrukcje:

                  —

                  nazwa lub znak towarowy producenta lub importera oraz zawodowego instalatora (jeśli dotyczy),

                  —

                  instrukcje: „Prosimy dokładnie przeczytać niniejsze instrukcje przed zamontowaniem i użytkowaniem urządzenia. Dzieci mogą się udusić, jeśli urządzenie nie jest odpowiednio zamontowane. Prosimy o zachowanie instrukcji do wglądu w przyszłości”, „Użycie dodatkowych urządzeń zabezpieczających umożliwia zmniejszenie ryzyka uduszenia, ale nie można ich uznać za całkowicie niezawodne”,

                  —

                  instrukcje: „Proszę przetestować urządzenie, jeśli nie było używane regularnie” oraz „Proszę wymienić urządzenie, jeśli jest niesprawne”,

                  —

                  ostrzeżenie, że oderwanie małych części może spowodować uduszenie się dziecka,

                  —

                  informacje na temat typu zasłon wewnętrznych lub zasłon okiennych ze sznurkami, dla których produkt zaprojektowano i przetestowano,

                  —

                  informacje na temat użytkowania (cel i ewentualne ograniczenia urządzenia zabezpieczającego),

                  —

                  dokładne instrukcje dotyczące właściwego montażu i umiejscowienia urządzeń. Jeśli potrzebne jest specjalne narzędzie do montażu, powinien je dostarczyć dostawca urządzeń,

                  —

                  aby ułatwić zrozumienie, do instrukcji należy dołączyć piktogramy,

                  —

                  wszelkie inne informacje o bezpiecznym użytkowaniu.