title: 2007/826/WE: Decyzja Rady z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Mołdowy o readmisji osób przebywających nielegalnie

text:
               19.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 334/148

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 listopada 2007 r.
   w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Mołdowy o readmisji osób przebywających nielegalnie
   (2007/826/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 63 ust. 3 lit. b) w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Mołdowy o readmisji osób przebywających nielegalnie.

               (2)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu 10 października 2007 r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady przyjętą dnia 9 października 2007 r.

               (3)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona.

               (4)

               Na mocy umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Readmisji, który może przyjąć swój regulamin wewnętrzny. Celowe jest przyjęcie uproszczonej procedury ustalania stanowiska Wspólnoty w tej sprawie.

               (5)

               Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Zjednoczone Królestwo zgłosiło zamiar uczestnictwa w przyjęciu niniejszej decyzji oraz jej stosowania.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (7)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Mołdowy o readmisji osób przebywających nielegalnie.
   Tekst umowy dołączono do niniejszej decyzji (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 22 ust. 2 umowy (2).
   Artykuł 3
   Komisja reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie ds. Readmisji, ustanowionym na mocy art. 18 umowy.
   Artykuł 4
   Stanowisko Wspólnoty w ramach Wspólnego Komitetu ds. Readmisji w sprawie przyjęcia jego regulaminu zgodnie z art. 18 ust. 5 umowy przyjmuje Komisja po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 listopada 2007 r.

            W imieniu Rady

         M. PINHO

            Przewodniczący

      (1)  Patrz: str. 149 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (2)  Termin wejścia w życie umowy zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
   UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Republiką Mołdowy o readmisji osób przebywających nielegalnie
   WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY,
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”,
   oraz
   REPUBLIKA Mołdowy, zwana dalej „Mołdową”,
   KIERUJĄC SIĘ wolą zacieśnienia współpracy w celu skuteczniejszego zwalczania nielegalnej imigracji,
   PRAGNĄC ustanowić w drodze niniejszej Umowy oraz na zasadzie wzajemności szybkie i skuteczne procedury ustalania tożsamości i organizowania bezpiecznego i zgodnego z przepisami powrotu osób, które nie spełniają warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium Republiki Mołdowy bądź jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub przestały spełniać te warunki, oraz, aby ułatwić tranzyt takich osób w duchu współpracy,
   PODKREŚLAJĄC, że niniejsza Umowa nie narusza praw, obowiązków i zakresu odpowiedzialności Wspólnoty, państw członkowskich Unii Europejskiej oraz Republiki Mołdowy wynikających z prawa międzynarodowego, a w szczególności z europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 listopada 1950 r. i Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. oraz Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z dnia 10 grudnia 1984 r.,
   ZWAŻYWSZY, że postanowienia niniejszej Umowy, która jest objęta zakresem stosowania postanowień tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, nie mają zastosowania do Królestwa Danii zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Definicje
   Na potrzeby niniejszej Umowy:

               a)

               „Umawiające się Strony” oznaczają Mołdowę i Wspólnotę;

               b)

               „obywatel Mołdowy” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo Republiki Mołdowy;

               c)

               „obywatel państwa członkowskiego” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo państwa członkowskiego w rozumieniu definicji przyjętej na potrzeby Wspólnoty;

               d)

               „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej z wyjątkiem Królestwa Danii;

               e)

               „obywatel państwa trzeciego” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo inne niż Mołdowy czy jednego z państw członkowskich;

               f)

               „bezpaństwowiec” oznacza każdą osobę nieposiadającą obywatelstwa;

               g)

               „dokument pobytowy” oznacza wszelkiego rodzaju zezwolenia wydane przez Mołdowę lub jedno z państw członkowskich uprawniające daną osobę do przebywania na ich terytorium. Pojęcie to nie obejmuje czasowych zezwoleń na pobyt na terytorium tych krajów w związku z rozpatrywaniem wniosku o azyl lub o dokument pobytowy;

               h)

               „przejście graniczne” oznacza dowolne przejście wyznaczone przez odpowiedni organ Republiki Mołdowy lub państw członkowskich do celów przekraczania ich granic, w tym międzynarodowe porty lotnicze;

               i)

               „wiza” oznacza zezwolenie wydane lub decyzję podjętą przez Mołdowę lub jedno z państw członkowskich, wymagane w związku z wjazdem na terytorium Mołdowy lub jednego z państw członkowskich albo tranzytem przez to terytorium. Niniejsza definicja nie obejmuje lotniskowej wizy tranzytowej;

               j)

               „państwo składające wniosek” oznacza państwo (Mołdowę lub jedno z państw członkowskich), które składa wniosek o readmisję zgodnie z art. 7 lub wniosek tranzytowy zgodnie z art. 14 niniejszej Umowy;

               k)

               „państwo rozpatrujące wniosek” oznacza państwo (Mołdowę lub jedno z państw członkowskich), do którego skierowany jest wniosek o readmisję zgodnie z art. 7 lub wniosek tranzytowy zgodnie z art. 14 niniejszej Umowy;

               l)

               „właściwy organ” oznacza krajowy organ Mołdowy lub jednego z państw członkowskich, któremu powierzono zadanie wdrożenia niniejszej Umowy zgodnie z jej art. 19 ust. 1 lit. a);

               m)

               „rejon przygraniczny” oznacza obszar w zasięgu 30 metrów od wspólnej granicy lądowej między państwem członkowskim a Mołdową, a także teren międzynarodowych portów lotniczych państw członkowskich i Mołdowy;

               n)

               „tranzyt” oznacza przejazd obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca przez terytorium państwa rozpatrującego wniosek podczas podróży z państwa składającego wniosek do państwa przeznaczenia.

         SEKCJA I
   OBOWIĄZKI MOŁDOWY W ZAKRESIE READMISJI
   Artykuł 2
   Readmisja własnych obywateli
   1.   Na wniosek państwa członkowskiego i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż przewidziane w niniejszej Umowie, Mołdowa dokonuje readmisji wszystkich osób, które nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium państwa członkowskiego składającego wniosek lub przestały spełniać takie warunki, o ile zgodnie z art. 8 zostało udowodnione lub na podstawie dostarczonych dowodów prima facie uzasadnione jest przyjęcie, że osoby takie są obywatelami Mołdowy.
   2.   Mołdowa dokonuje również readmisji:

               —

               niebędących w związku małżeńskim nieletnich dzieci osób, o których mowa w ust. 1, niezależnie od ich miejsca urodzenia czy ich obywatelstwa, chyba że mają one niezależne prawo pobytu w państwie członkowskim składającym wniosek,

               —

               posiadających inne obywatelstwo współmałżonków osób, o których mowa w ust. 1, o ile mają oni prawo wjazdu i pobytu bądź przyznaje się im prawo wjazdu i pobytu na terytorium Mołdowy, chyba że mają niezależne prawo pobytu w państwie członkowskim składającym wniosek.

         3.   Mołdowa dokonuje także readmisji osób, które wraz z wjazdem na terytorium państwa członkowskiego zostały pobawione lub zrzekły się obywatelstwa Mołdowy, chyba że osoby takie otrzymały ze strony tego państwa członkowskiego przynajmniej zapewnienie uzyskania naturalizacji.
   4.   Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku o readmisję przez Mołdowę właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny Mołdowy bezzwłocznie i nie później niż w ciągu 3 dni roboczych wydaje wymagany do powrotu podlegającej readmisji osoby dokument podróży, którego okres ważności wynosi co najmniej 3 miesiące. Jeżeli z przyczyn prawnych lub faktycznych dana osoba nie może zostać przekazana w okresie ważności pierwotnie wydanego dokumentu podróży, właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny Mołdowy wydaje w ciągu 14 dni kalendarzowych nowy dokument podróży z takim samym okresem ważności. Jeżeli w ciągu 14 dni kalendarzowych Mołdowa nie wyda nowego dokumentu podróży, uznaje się, że do celów wydalenia z kraju akceptuje ona standardowy dokument podróży wydawany przez UE (1).
   5.   W przypadku gdy osoba podlegająca readmisji oprócz obywatelstwa Mołdowy posiada także obywatelstwo państwa trzeciego, państwo członkowskie składające wniosek bierze pod uwagę wolę danej osoby co do wyboru państwa, do którego ma nastąpić jej readmisja.
   Artykuł 3
   Readmisja obywateli państw trzecich i bezpaństwowców
   1.   Na wniosek państwa członkowskiego i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż przewidziane w niniejszej Umowie, Mołdowa dokonuje readmisji wszystkich obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania i pobytu na terytorium państwa członkowskiego składającego wniosek lub przestali spełniać takie warunki, o ile zgodnie z art. 9 zostało udowodnione lub na podstawie dostarczonych dowodów prima facie uzasadnione jest przyjęcie, że takie osoby:

               a)

               posiadają bądź posiadały w momencie wjazdu ważną wizę lub dokument pobytowy wydane przez Mołdowę; lub

               b)

               bezprawnie i bezpośrednio wjechały na terytorium danego państwa członkowskiego z Mołdowy po pobycie bądź po tranzycie przez jej terytorium.

         2.   Obowiązek readmisji określony w ust. 1 nie ma zastosowania, gdy:

               a)

               obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec przebywał na terenie międzynarodowego portu lotniczego Mołdowy jedynie w związku z tranzytem lotniczym; lub

               b)

               państwo członkowskie składające wniosek wydało obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi wizę lub dokument pobytowy przed wjazdem tej osoby na swoje terytorium lub po wjeździe, chyba że

                           —

                           osoba taka jest w posiadaniu wizy lub dokumentu pobytowego wydanych przez Mołdowę, których okres ważności upływa w późniejszym terminie, lub

                           —

                           taka osoba uzyskała wizę lub dokument pobytowy państwa składającego wniosek na podstawie podrobionych lub przerobionych dokumentów, bądź składając nieprawdziwe oświadczenia, lub

                           —

                           osoba taka nie spełnia warunków określonych w wizie.

         3.   Po pozytywnym rozpatrzeniu przez Mołdowę wniosku o readmisję państwo członkowskie składające wniosek wydaje osobie, na readmisję której wyrażono zgodę, standardowy dokument podróży UE do celów wydalenia z kraju (1).
   SEKCJA II
   OBOWIĄZKI WSPÓLNOTY W ZAKRESIE READMISJI
   Artykuł 4
   Readmisja własnych obywateli
   1.   Na wniosek Mołdowy i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż przewidziane w niniejszej Umowie, państwo członkowskie dokonuje readmisji wszystkich osób, które nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium Mołdowy, lub przestały spełniać takie warunki, o ile zgodnie z art. 8 zostało udowodnione lub na podstawie dostarczonych dowodów prima facie uzasadnione jest przyjęcie, że osoby takie są obywatelami tego państwa członkowskiego.
   2.   Państwo członkowskie dokonuje również readmisji:

               —

               niebędących w związku małżeńskim nieletnich dzieci osób, o których mowa w ust. 1, niezależnie od ich miejsca urodzenia czy ich obywatelstwa, chyba że mają one niezależne prawo pobytu w Mołdowie,

               —

               posiadających inne obywatelstwo współmałżonków osób, o których mowa w ust. 1, o ile mają oni prawo wjazdu i pobytu bądź przyznaje się im prawo wjazdu i pobytu na terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek, chyba że mają niezależne prawo pobytu w Mołdowie.

         3.   Państwo członkowskie dokonuje także readmisji osób, które po wjeździe na terytorium Mołdowy zostały pobawione lub zrzekły się obywatelstwa tego państwa członkowskiego, chyba że osoby takie otrzymały ze strony Mołdowy przynajmniej zapewnienie uzyskania naturalizacji.
   4.   Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku o readmisję przez rozpatrujące wniosek państwo członkowskie właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny tego państwa członkowskiego bezzwłocznie i nie później niż w ciągu 3 dni roboczych wydaje wymagany do powrotu podlegającej readmisji osoby dokument podróży, którego okres ważności wynosi co najmniej 3 miesiące. Jeżeli z przyczyn prawnych lub faktycznych dana osoba nie może zostać przekazana w okresie ważności pierwotnie wydanego dokumentu podróży, właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny tego państwa członkowskiego wydaje w ciągu 14 dni kalendarzowych nowy dokument podróży z takim samym okresem ważności.
   5.   W przypadku gdy osoba podlegająca readmisji oprócz obywatelstwa państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek posiada także obywatelstwo państwa trzeciego, Mołdowa bierze pod uwagę wolę danej osoby co do wyboru państwa, do którego ma nastąpić jej readmisja.
   Artykuł 5
   Readmisja obywateli państw trzecich i bezpaństwowców
   1.   Na wniosek Mołdowy i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż przewidziane w niniejszej Umowie, państwo członkowskie dokonuje readmisji wszystkich obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania i pobytu na terytorium Mołdowy lub przestali spełniać takie warunki, o ile zgodnie z art. 9 zostało udowodnione lub na podstawie dostarczonych dowodów prima facie uzasadnione jest przyjęcie, że takie osoby

               a)

               posiadają, bądź posiadały w momencie wjazdu ważną wizę lub dokument pobytowy wydane przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek; lub

               b)

               bezprawnie i bezpośrednio wjechały na terytorium Mołdowy po pobycie na terytorium bądź po tranzycie przez terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek.

         2.   Obowiązek readmisji określony w ust. 1 nie ma zastosowania, gdy:

               a)

               obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec znalazł na terenie międzynarodowego portu lotniczego państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek jedynie w związku z tranzytem lotniczym; lub

               b)

               Mołdowa wydała obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi wizę lub dokument pobytowy przed wjazdem tej osoby na swoje terytorium lub po wjeździe, chyba że osoba taka:

                           —

                           posiada wizę lub dokument pobytowy o dłuższym okresie ważności wydane przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek, lub

                           —

                           uzyskała wizę lub dokument pobytowy Mołdowy na podstawie podrobionych lub przerobionych dokumentów, bądź składając nieprawdziwe oświadczenie lub

                           —

                           nie spełnia warunków określonych w wizie.

         3.   Obowiązek readmisji, o którym mowa w ust. 1, dotyczy tego państwa członkowskiego, które wydało wizę lub dokument pobytowy. Jeśli wizy lub dokumenty pobytowe wydały dwa państwa członkowskie lub więcej, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które wydało dokument o dłuższym okresie ważności, lub jeśli okres ważności jednego lub kilku z takich dokumentów upłynął, dokument, który jest nadal ważny. Jeżeli upłynął okres ważności wszystkich dokumentów, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które wydało dokument z najpóźniejszą datą ważności. Jeśli nie można okazać żadnego dokumentu, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które dana osoba opuściła najpóźniej.
   4.   Po pozytywnym rozpatrzeniu przez dane państwo członkowskie wniosku o readmisję Mołdowa wydaje osobie, na readmisję której wyrażono zgodę, dokument podróży wymagany do jej powrotu.
   SEKCJA III
   PROCEDURA READMISJI
   Artykuł 6
   Zasady
   1.   Z zastrzeżeniem postanowień ust. 2 przekazanie osoby, która ma podlegać readmisji na podstawie jednego z obowiązków określonych w art. 2–5, wymaga złożenia wniosku o readmisję do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek.
   2.   Złożenie wniosku o readmisję nie jest konieczne, jeżeli osoba, która ma podlegać readmisji, posiada ważny dokument podróży oraz jeżeli osoba ta jest obywatelem państwa trzeciego lub bezpaństwowcem, posiada również w razie potrzeby ważną wizę lub dokument pobytowy wydane przez państwo rozpatrujące wniosek.
   3.   Jeśli daną osobę zatrzymano w rejonie przygranicznym (w tym w portach lotniczych) państwa składającego wniosek po tym, jak nielegalnie przekroczyła granicę, przybywając bezpośrednio z terytorium państwa rozpatrującego wniosek, państwo składające wniosek może złożyć wniosek o readmisję w ciągu 2 dni od chwili zatrzymania tej osoby (procedura przyspieszona).
   Artykuł 7
   Treść wniosku o readmisję
   1.   Wniosek o readmisję, w zakresie, w jakim jest to możliwe, powinien w miarę możliwości zawierać następujące informacje:

               a)

               dane określające tożsamość osoby, która ma podlegać readmisji (np. imiona, nazwiska, datę i — w miarę możliwości — miejsce urodzenia oraz ostatnie miejsce pobytu), a w stosownych przypadkach także dane określające tożsamość nieletnich dzieci niebędących w związku małżeńskim lub małżonków;

               b)

               wskazanie środków stanowiących dowód lub dowód prima facie potwierdzający obywatelstwo, tranzyt, podstawy readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców, a także bezprawny wjazd i pobyt.

         2.   Wniosek o readmisję powinien również, w zakresie, w jakim jest to możliwe, zawierać następujące informacje:

               a)

               oświadczenie stwierdzające, że osoba, która ma być przekazana, może potrzebować pomocy lub opieki, pod warunkiem że osoba ta w sposób wyraźny zgodziła się takie oświadczenie;

               b)

               wszelkie inne środki ochrony, zabezpieczenia lub informacje dotyczące stanu zdrowia danej osoby, jakie mogą być niezbędne w poszczególnych przypadkach przekazywania.

         3.   Wspólny wzór formularza wniosku o readmisję stanowi załącznik 5 do niniejszej Umowy.
   Artykuł 8
   Środki dowodowe potwierdzające obywatelstwo
   1.   Obywatelstwo zgodnie z art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 można udowodnić za pomocą dokumentów wymienionych w załączniku 1 do niniejszej Umowy, nawet gdy upłynął ich okres ważności. Jeżeli przedstawiono takie dokumenty, państwa członkowskie oraz Mołdowa wzajemnie uznają obywatelstwo bez prowadzenia dalszego dochodzenia. Dowód potwierdzający obywatelstwo nie może być oparty na fałszywych dokumentach.
   2.   Potwierdzenie obywatelstwa zgodnie z art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 poprzez dowód prima facie może nastąpić w szczególności za pomocą dokumentów wymienionych w załączniku 2 do niniejszej Umowy, nawet gdy upłynął ich okres ważności. Jeżeli przedstawiono takie dokumenty, państwa członkowskie oraz Mołdowa uznają, że obywatelstwo zostało ustalone, chyba że mogą udowodnić, że jest inaczej. Dowód prima facie potwierdzający obywatelstwo nie może być oparty na fałszywych dokumentach.
   3.   Jeśli nie można okazać żadnego z dokumentów wymienionych w załączniku 1 lub 2, właściwe przedstawicielstwa dyplomatyczne i konsulaty danego państwa rozpatrującego wniosek podejmują, na wniosek i w porozumieniu z państwem składającym wniosek, czynności zmierzające do przeprowadzenia bez zbędnej zwłoki, najpóźniej w ciągu 3 dni roboczych od daty złożenia wniosku, rozmowy z osobą, która ma podlegać readmisji, w celu ustalenia jej obywatelstwa.
   Artykuł 9
   Środki dowodowe dotyczące obywateli państw trzecich i bezpaństwowców
   1.   Dowody istnienia podstaw do readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców określone w art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 1 obejmują w szczególności środki dowodowe wymienione w załączniku 3 do niniejszej Umowy; nie mogą one być oparte na fałszywych dokumentach. Państwa członkowskie oraz Mołdowa wzajemnie uznają wszelkie takie dowody bez prowadzenia dalszego dochodzenia.
   2.   Dowody prima facie potwierdzające istnienie podstaw do readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców określone w art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 1 obejmują w szczególności środki dowodowe wymienione w załączniku 4 do niniejszej Umowy; nie mogą one być oparte na fałszywych dokumentach. W przypadku przedstawienia takich dowodów prima facie państwa członkowskie oraz Mołdowa uznają, że podstawy takie istnieją, chyba że mogą udowodnić, że jest inaczej.
   3.   O bezprawnym charakterze wjazdu, przebywania lub pobytu decyduje brak w dokumentach podróży danej osoby koniecznej wizy lub innego zezwolenia na pobyt na terytorium państwa składającego wniosek. Dowodem prima facie bezprawnego wjazdu, przebywania lub pobytu jest także oświadczenie państwa składającego wniosek, że dana osoba nie posiada niezbędnych dokumentów podróży, wizy lub dokumentu pobytowego.
   Artykuł 10
   Terminy
   1.   Wniosek o readmisję składa się do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek w ciągu sześciu miesięcy od daty uzyskania przez właściwy organ państwa składającego wniosek informacji, że obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec nie spełnia obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu bądź przestał spełniać takie warunki. Jeśli istnieją prawne lub faktyczne przeszkody uniemożliwiające złożenie wniosku w terminie, na wniosek państwa składającego wniosek termin ten przedłuża się, ale wyłącznie do czasu ustąpienia przeszkód.
   2.   Odpowiedzi na wniosek o readmisję udziela się na piśmie

               —

               w ciągu 2 dni roboczych, jeżeli wniosek o readmisję złożono w ramach procedury przyspieszonej (art. 6 ust. 3),

               —

               w ciągu 11 dni roboczych we wszystkich innych przypadkach.

         Bieg tych terminów rozpoczyna się w dniu otrzymania wniosku o readmisję. W przypadku braku odpowiedzi w określonym terminie zgodę na przekazanie danej osoby uznaje się za udzieloną.
   3.   Jeśli zaistnieją przeszkody prawne lub faktyczne uniemożliwiające udzielenie odpowiedzi na wniosek w ciągu 11 dni roboczych, termin ten, na należycie umotywowany wniosek, może zostać przedłużony o maksymalnie 2 dni robocze. W przypadku braku odpowiedzi w ustalonym terminie zgodę na przekazanie danej osoby uznaje się za udzieloną.
   4.   Odrzucenie wniosku o readmisję jest uzasadniane.
   5.   Po uzyskaniu zgody bądź w stosownych przypadkach po upływie terminów określonych w ust. 2 przekazanie danej osoby następuje w ciągu trzech miesięcy. Na prośbę państwa składającego wniosek termin ten może zostać przedłużony o czas potrzebny do usunięcia przeszkód prawnych lub praktycznych.
   Artykuł 11
   Sposoby dokonywania przekazania i środki transportu
   1.   Przed przekazaniem osoby właściwe organy Mołdowy oraz zainteresowanego państwa członkowskiego dokonują z odpowiednim wyprzedzeniem uzgodnień na piśmie co do daty przekazania, przejścia granicznego, ewentualnej eskorty i innych szczegółów przekazania.
   2.   Transport może się odbyć drogą powietrzną lub lądową. W przypadku przekazania danej osoby drogą lotniczą nie ma obowiązku korzystania z usług krajowych przewoźników Mołdowy lub państw członkowskich; można korzystać zarówno z regularnych, jak i czarterowych połączeń lotniczych. W przypadku przekazania pod eskortą nie musi się ona ograniczać do osób uprawnionych z państwa składającego wniosek, jednak uprawnione osoby muszą pochodzić z Mołdowy lub jednego z państw członkowskich.
   Artykuł 12
   Omyłkowa readmisja
   Państwo składające wniosek ponownie przyjmuje każdą osobę przyjętą w ramach readmisji przez państwo rozpatrujące wniosek, jeżeli w okresie 3 miesięcy po przekazaniu tej osoby ustalono, że wymogi określone w art. 2–5 niniejszej Umowy nie są spełnione.
   W takich przypadkach postanowienia proceduralne niniejszej Umowy stosuje się z uwzględnieniem niezbędnych zmian i przekazuje się wszystkie dostępne informacje dotyczące rzeczywistej tożsamości i obywatelstwa osoby, która ma być ponownie przyjęta.
   SEKCJA IV
   TRANZYT
   Artykuł 13
   Zasady
   1.   Państwa członkowskie i Mołdowa ograniczają tranzyt obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców do przypadków, gdy niemożliwe jest przewiezienie ich bezpośrednio do państwa przeznaczenia.
   2.   Mołdowa zezwala na przejazd obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców przez swoje terytorium na wniosek państwa członkowskiego, a państwo członkowskie zezwala na przejazd obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców przez swoje terytorium na wniosek Mołdowy, pod warunkiem że zapewniono dalszą podróż przez ewentualne inne państwa tranzytu oraz readmisję przez państwo przeznaczenia.
   3.   Mołdowa lub państwo członkowskie mogą nie zezwolić na tranzyt przez swoje terytorium:

               a)

               jeśli obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec narażony jest w państwie będącym miejscem przeznaczenia lub w innym państwie tranzytu na realne ryzyko tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania bądź ukarania, karę śmierci lub prześladowania ze względu na rasę, religię, narodowość, przynależność do określonej grupy społecznej lub przekonania polityczne; lub

               b)

               jeśli obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec będzie podlegał sankcjom karnym w państwie rozpatrującym wniosek lub innym państwie tranzytu; lub

               c)

               ze względu na zdrowie publiczne, bezpieczeństwo wewnętrzne, porządek publiczny lub inne narodowe interesy państwa rozpatrującego wniosek.

         4.   Mołdowa lub państwo członkowskie mogą cofnąć każde zezwolenie, jeśli po jego wydaniu wystąpią lub wyjdą na jaw okoliczności wymienione w ust. 3, stanowiące przeszkodę w przeprowadzeniu operacji tranzytu, lub jeśli przestanie być zapewniona dalsza podróż przez inne państwa tranzytu lub readmisja przez państwo przeznaczenia. W takim przypadku państwo składające wniosek, w razie konieczności i bezzwłocznie, przyjmuje z powrotem danego obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca.
   Artykuł 14
   Procedura tranzytowa
   1.   Wniosek o tranzyt jest składany na piśmie do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek i musi zawierać następujące informacje:

               a)

               rodzaj tranzytu (powietrzny lub lądowy), inne możliwe państwa tranzytu i przewidziany końcowy cel podróży;

               b)

               szczegółowe informacje o danej osobie (np. imię, nazwisko, nazwisko rodowe, inne używane imiona/nazwiska lub imiona/nazwiska, pod jakimi dana osoba jest znana lub pseudonimy, datę urodzenia, płeć i — jeśli to możliwe — miejsce urodzenia, obywatelstwo, język, rodzaj i numer dokumentu podróży);

               c)

               przewidywane przejście graniczne, czas przekazania i ewentualne użycie eskorty;

               d)

               oświadczenie, że według państwa składającego wniosek spełnione są warunki określone w art. 13 ust. 2 oraz że nie są znane żadne powody mogące uzasadniać odmowę zgodnie z art. 13 ust. 3.

         Wzór wspólnego formularza wniosku tranzytowego stanowi załącznik 6 do niniejszej Umowy.
   2.   Państwo rozpatrujące wniosek powiadamia na piśmie państwo składające wniosek w ciągu 4 dni roboczych o przyjęciu, potwierdzając przejście graniczne i planowany czas odebrania tej osoby, lub też powiadamia o odmowie przyjęcia, uzasadniając taką decyzję.
   3.   Jeśli tranzyt odbywa się drogą lotniczą, osoba, która podlega readmisji, oraz osoby ją eskortujące są zwolnione z obowiązku uzyskania lotniskowych wiz tranzytowych.
   4.   Właściwe organy państwa rozpatrującego wniosek, pod warunkiem przeprowadzenia wzajemnych konsultacji, udzielają niezbędnej pomocy przy tranzycie, w szczególności poprzez nadzorowanie osób podlegających readmisji oraz zapewnienie właściwych do tego celu udogodnień.
   SEKCJA V
   KOSZTY
   Artykuł 15
   Koszty transportu oraz tranzytu
   Bez uszczerbku dla prawa właściwych władz do dochodzenia zwrotu kosztów związanych z readmisją od osoby, która ma jej podlegać, lub od osób trzecich wszystkie koszty transportu poniesione w związku z readmisją i operacjami tranzytu do granicy państwa końcowego przeznaczenia zgodnie z niniejszą Umową ponosi państwo składające wniosek.
   SEKCJA VI
   OCHRONA DANYCH I KLAUZULA BRAKU WPŁYWU
   Artykuł 16
   Ochrona danych
   Przekazanie danych osobowych może mieć miejsce wyłącznie wówczas, gdy jest konieczne do wykonania niniejszej Umowy przez właściwe organy Mołdowy lub państwa członkowskiego. Przetwarzanie i obsługa danych osobowych w indywidualnym przypadku podlega ustawodawstwu krajowemu Mołdowy, a w przypadku gdy kontrolerem jest właściwy organ państwa członkowskiego, przepisom dyrektywy 95/46/WE (2) oraz ustawodawstwu krajowemu tego państwa członkowskiego przyjętemu zgodnie ze wspomnianą dyrektywą. Dodatkowo stosuje się następujące zasady:

               a)

               dane osobowe muszą być przetwarzane uczciwie i legalnie;

               b)

               dane osobowe muszą być zbierane w określonym, jednoznacznym i uzasadnionym celu związanym z wykonaniem niniejszej Umowy i nie mogą być później przetwarzane przez organ przekazujący ani organ, który je przyjmuje, w sposób niezgodny z tym celem;

               c)

               dane osobowe muszą być adekwatne do potrzeb i istotne dla danej sprawy oraz nie mogą wykraczać poza cel, w jakim są gromadzone lub przetwarzane; w szczególności przekazane dane osobowe mogą dotyczyć wyłącznie:

                           —

                           szczegółowych informacji o osobie, która ma zostać przekazana (np. imiona, nazwiska, wszelkie poprzednie imiona i nazwiska, imiona i nazwiska, pod jakimi jest znana, pseudonimy, płeć, stan cywilny, data i miejsce urodzenia oraz obecne i ewentualne poprzednie obywatelstwo),

                           —

                           paszportu, dowodu tożsamości lub prawa jazdy (numer, okres ważności, data wystawienia, nazwa organu wystawiającego dokument, miejsce wystawienia),

                           —

                           miejsc międzylądowań i trasy podróży,

                           —

                           innych informacji potrzebnych do ustalenia tożsamości osoby, która ma zostać przekazana, lub do zbadania wymogów dotyczących readmisji zgodnie z niniejszą Umową;

               d)

               dane osobowe muszą być dokładne i w razie konieczności aktualizowane;

               e)

               dane osobowe należy przechowywać w formie, która umożliwia identyfikację osób, których dane te dotyczą, przez okres nie dłuższy niż jest to konieczne do realizacji celu, w jakim zostały zebrane lub w jakim są przetwarzane;

               f)

               zarówno organ, który przekazuje dane osobowe, jak i ten, który je przyjmuje, podejmują wszelkie uzasadnione kroki w celu zapewnienia odpowiednio sprostowania, usunięcia lub zablokowania danych osobowych, w przypadku gdy ich przetwarzanie nie jest zgodne z postanowieniami niniejszego artykułu, w szczególności w przypadku gdy nie są adekwatne do potrzeb, istotne dla danej sprawy lub wykraczają poza cel ich przetwarzania. Obejmuje to także obowiązek powiadamiania drugiej Strony o wszelkich przypadkach sprostowania, usuwania lub zablokowania danych;

               g)

               organ, który przyjmuje dane, powiadamia organ przekazujący dane na jego wniosek o sposobie wykorzystania przekazanych danych i uzyskanych wynikach;

               h)

               dane osobowe można przekazywać jedynie właściwym organom. Udostępnienie otrzymanych danych innym organom wymaga wcześniejszej zgody organu przekazującego;

               i)

               właściwe organy przekazujące i przyjmujące dane osobowe są zobowiązane do prowadzenia pisemnego rejestru przekazywanych i otrzymanych danych.

         Artykuł 17
   Klauzula braku wpływu
   1.   Niniejsza Umowa nie ma wpływu na prawa, obowiązki i zakres odpowiedzialności Wspólnoty, państw członkowskich oraz Mołdowy wynikające z prawa międzynarodowego, w szczególności zaś z:

               —

               Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. zmienionej Protokołem z dnia 31 stycznia 1967 r. dotyczącym statusu uchodźców,

               —

               konwencji międzynarodowych określających państwo odpowiedzialne za badanie złożonych wniosków o azyl,

               —

               europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 listopada 1950 r.,

               —

               Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z dnia 10 grudnia 1984 r.,

               —

               konwencji międzynarodowych dotyczących ekstradycji i tranzytu,

               —

               wielostronnych konwencji międzynarodowych i umów o readmisji cudzoziemców.

         2.   Postanowienia niniejszej Umowy nie uniemożliwiają zorganizowania powrotu danej osoby na mocy innych formalnych lub nieformalnych uzgodnień.
   SEKCJA VII
   WYKONANIE I STOSOWANIE
   Artykuł 18
   Wspólny Komitet ds. Readmisji
   1.   Umawiające się Strony udzielają sobie wzajemnie pomocy w zakresie stosowania i wykładni niniejszej Umowy. W tym celu Strony ustanawiają Wspólny Komitet ds. Readmisji (dalej zwany „komitetem”), którego zadania obejmują w szczególności:

               a)

               nadzorowanie stosowania niniejszej Umowy;

               b)

               podejmowanie decyzji w sprawie uzgodnień wykonawczych niezbędnych do jednolitego stosowania niniejszej Umowy;

               c)

               prowadzenie regularnej wymiany informacji na temat protokołów wykonawczych sporządzanych przez poszczególne państwa członkowskie oraz Mołdowę zgodnie z art. 19;

               d)

               sporządzanie zaleceń dotyczących zmian niniejszej Umowy i jej załączników.

         2.   Decyzje komitetu są wiążące dla Umawiających się Stron.
   3.   W skład komitetu wchodzą przedstawiciele Wspólnoty Europejskiej i Mołdowy; Wspólnotę reprezentuje Komisja.
   4.   Komitet zbiera się w razie potrzeby na wniosek jednej z Umawiających się Stron.
   5.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
   Artykuł 19
   Protokoły wykonawcze
   1.   Na wniosek państwa członkowskiego lub Mołdowy Mołdowa oraz państwo członkowskie uzgadniają protokół wykonawczy zawierający zasady dotyczące:

               a)

               wyznaczania właściwych organów, przejść granicznych i wymiany punktów kontaktowych;

               b)

               zasad powrotu w przypadku procedury przyspieszonej;

               c)

               warunków powrotu osób pod eskortą, w tym tranzytu eskortowanych obywateli państw trzecich i bezpaństwowców;

               d)

               środków i dokumentów uzupełniających te wymienione w załącznikach 1–4 do niniejszej Umowy.

         2.   Protokoły wykonawcze, o których mowa w ust. 1, wchodzą w życie po ich zgłoszeniu Komitetowi ds. Readmisji, o którym mowa w art. 18.
   3.   Mołdowa zgadza się stosować wszelkie postanowienia protokołu wykonawczego uzgodnionego z jednym państwem członkowskim również w swoich stosunkach z każdym innym państwem członkowskim na jego wniosek.
   Artykuł 20
   Związek z dwustronnymi umowami o readmisji lub uzgodnieniami państw członkowskich
   Postanowienia niniejszej Umowy mają pierwszeństwo wobec postanowień wszelkich dwustronnych umów lub innych uzgodnień dotyczących readmisji osób przebywających bez zezwolenia, które zostały zawarte lub mogą zgodnie z art. 19 niniejszej Umowy zostać zawarte przez poszczególne państwa członkowskie oraz Mołdowę w zakresie, w jakim takie postanowienia są niezgodne z postanowieniami niniejszej Umowy.
   SEKCJA VIII
   PRZEPISY KOŃCOWE
   Artykuł 21
   Terytorialny zakres stosowania
   1.   Z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu niniejszą Umowę stosuje się na terytorium Mołdowy oraz na terytorium, na którym zastosowanie ma Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.
   2.   Niniejsza Umowa nie ma zastosowania na terytorium Królestwa Danii.
   Artykuł 22
   Wejście w życie, czas obowiązywania i rozwiązanie Umowy
   1.   Niniejsza Umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami.
   2.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonają wzajemnego powiadomienia o zakończeniu procedur określonych w ustępie pierwszym.
   3.   Niniejszą Umowę zawiera się na czas nieokreślony.
   4.   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę, powiadamiając o tym drugą Stronę. Niniejsza Umowa przestaje obowiązywać sześć miesięcy po dokonaniu takiego powiadomienia.
   Artykuł 23
   Załączniki
   Załączniki 1–6 stanowią integralną część niniejszej Umowy.

      Sporządzono w dwóch egzemplarzach w Brukseli dnia dziesiątego października roku dwa tysiące siódmego w każdym z języków: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i mołdawskim, przy czym każdy z tych tekstów na równi autentyczny.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunitá Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen
         Pentru Comunitatea Europeană
         Pentru Comunitatea Europeană

         За Република Молдова
         Por la República de Moldova
         Za Moldavskou republiku
         For Republikken Moldova
         Für die Republik Moldau
         Moldova Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία της Μολδαβίας
         For the Republic of Moldova
         Pour la République de Moldova
         Per la Repubblica di Moldova
         Moldovas Republikas vārdā
         Moldovos Respublikos vardu
         A Moldovai Köztársaság részéről
         Għar-Repubblika tal-Moldova
         Voor de Republiek Moldavië
         W imieniu Republiki Mołdowy
         Pela República da Moldávia
         Pentru Republica Moldova
         Za Moldavskú republiku
         Za Republiko Moldavijo
         Moldovan tasavallan puolesta
         För Republiken Moldavien
         Pentru Republica Moldova

      (1)  Zgodnie z wymogami zalecenia Rady UE z dnia 30 listopada 1994 r.

      (2)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31).
   ZAŁĄCZNIK 1
   WSPÓLNY WYKAZ DOKUMENTÓW, KTÓRYCH PRZEDSTAWIENIE JEST UZNAWANE ZA DOWÓD OBYWATELSTWA (ART. 2 UST. 1, ART. 4 UST. 1 ORAZ ART. 8 UST. 1)

               —

               Wszelkiego rodzaju paszporty (paszporty krajowe, dyplomatyczne, służbowe oraz, w stosownym przypadku, paszporty zbiorowe oraz zastępcze, w tym paszporty dla dzieci),

               —

               wszelkiego rodzaju dokumenty tożsamości,

               —

               książeczki żeglarskie, legitymacje służbowe kapitanów jednostek morskich,

               —

               zaświadczenia o obywatelstwie lub inne urzędowe dokumenty, w których wymieniono lub jednoznacznie wskazano obywatelstwo.

         ZAŁĄCZNIK 2
   WSPÓLNY WYKAZ DOKUMENTÓW, KTÓRYCH PRZEDSTAWIANIE UZNAWANE JEST ZA DOWÓD PRIMA FACIE OBYWATELSTWA (ART. 2 UST. 1, ART. 4 UST. 1 ORAZ ART. 8 UST. 2)

               —

               Fotokopie wszelkich dokumentów wymienionych w załączniku 1 do niniejszej umowy,

               —

               służbowe książeczki wojskowe i wojskowe dokumenty tożsamości,

               —

               oficjalne oświadczenie złożone na potrzeby procedury przyspieszonej przez pracowników służby granicznej lub innych świadków, którzy mogą potwierdzić, że dana osoba przekroczyła granicę,

               —

               prawa jazdy lub ich fotokopie,

               —

               akty urodzenia lub ich fotokopie,

               —

               identyfikatory wydane przez przedsiębiorstwa lub ich fotokopie,

               —

               pisemne oświadczenia świadków,

               —

               pisemne oświadczenie złożone przez daną osobę i język, jakim się ona posługuje, w tym stwierdzony na podstawie oficjalnego testu,

               —

               wszelkie inne dokumenty mogące pomóc w ustaleniu obywatelstwa danej osoby.

         ZAŁĄCZNIK 3
   WSPÓLNY WYKAZ DOKUMENTÓW, KTÓRE SĄ UZNAWANE ZA DOWÓD ISTNIENIA PODSTAW DO READMISJI OBYWATELI PAŃSTW TRZECICH I BEZPAŃSTWOWCÓW (ART. 3 UST. 1, ART. 5 UST. 1 ORAZ ART. 9 UST. 1)

               —

               Ważna wiza lub dokument pobytowy wydane przez państwo rozpatrujące wniosek,

               —

               stempel wjazdu/wyjazdu lub podobne potwierdzenie w dokumencie podróży danej osoby lub inny dowód wjazdu/wyjazdu (np. fotograficzny),

               —

               dokumenty imienne oraz wszelkiego rodzaju zaświadczenia lub rachunki (np. rachunki hotelowe, karty przyjęć u lekarzy/dentystów, karty wejścia do instytucji publicznych/prywatnych, umowy wynajmu samochodów, kwity płatności kartą kredytową itd.), które jednoznacznie wskazują, że dana osoba pozostawała na terytorium państwa rozpatrującego wniosek,

               —

               imienne bilety kolejowe lub listy pasażerów podróżujących samolotem, pociągiem, autokarem lub statkiem potwierdzające przebywanie i trasę podróży danej osoby na terytorium państwa rozpatrującego wniosek,

               —

               oficjalne oświadczenie złożone przez pracowników służby granicznej, którzy mogą potwierdzić, że dana osoba przekroczyła granicę.

         ZAŁĄCZNIK 4
   WSPÓLNY WYKAZ DOKUMENTÓW, KTÓRE SĄ UZNAWANE ZA DOWÓD PRIMA FACIE ISTNIENIA PODSTAW DO READMISJI OBYWATELI PAŃSTW TRZECICH I BEZPAŃSTWOWCÓW (ART. 3 UST. 1, ART. 5 UST. 1 ORAZ ART. 9 UST. 2)

               —

               Informacje, które wskazują, że dana osoba korzystała z usług kurierskich lub biura podróży,

               —

               oficjalne oświadczenie danej osoby, członków rodziny lub towarzyszy podróży złożone w postępowaniu sądowym lub administracyjnym,

               —

               oficjalne oświadczenie złożone przez świadków, którzy mogą potwierdzić, że dana osoba przekroczyła granicę,

               —

               informacje dotyczące tożsamości lub pobytu osoby dostarczone przez organizację międzynarodową (np. Wysokiego Komisarza Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR)).

         ZAŁĄCZNIK 5

   ZAŁĄCZNIK 6

   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA DANII
   Umawiające się strony przyjmują do wiadomości, że niniejsza Umowa nie ma zastosowania do terytorium Królestwa Danii ani do jego obywateli. W związku z tym wskazane jest, aby Republika Mołdowy i Dania zawarły umowę o readmisji na takich samych warunkach jak niniejsza Umowa.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ISLANDII
   Umawiające się strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Wspólnotą Europejską a Islandią, w szczególności na mocy umowy z dnia 18 maja 1999 r., dotyczącej włączenia tego kraju we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen. W związku z tym wskazane jest, aby Republika Mołdowy zawarła z Islandią umowę o readmisji na takich samych warunkach jak niniejsza Umowa.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA NORWEGII
   Umawiające się strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Wspólnotą Europejską a Norwegią w szczególności na mocy umowy z dnia 18 maja 1999 r., dotyczącej włączenia tego kraju we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen. W związku z tym wskazane jest, aby Republika Mołdowy podjęła działania w celu dostosowania umowy o readmisji z Norwegią podpisanej dnia 31 marca 2005 r. do warunków określonych w niniejszej Umowie.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA SZWAJCARII
   Umawiające się strony przyjmują do wiadomości, że Unia Europejska, Wspólnota Europejska i Szwajcaria podpisały umowę dotyczącą włączenia Szwajcarii we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen. W związku z tym wskazane jest, aby Republika Mołdowy podjęła działania w celu dostosowania umowy o readmisji ze Szwajcarią podpisanej dnia 6 listopada 2003 r. do warunków określonych w niniejszej umowie.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ART. 3 UST. 1 I ART. 5 UST. 1
   Strony zgadzają się, że w rozumieniu tych przepisów osoba „wjeżdża bezpośrednio” z terytorium Mołdowy, jeśli osoba taka przybyła na terytorium państwa członkowskiego, nie wjeżdżając po drodze do żadnego państwa trzeciego, lub jeżeli państwem rozpatrującym wniosek jest jedno z państw członkowskich, osoba ta przybyła na terytorium Mołdowy, nie wjeżdżając po drodze do żadnego państwa trzeciego. Pobytów w państwie trzecim w trakcie tranzytu lotniczego nie uznaje się za wjazd na terytorium tego państwa.
   WSPÓLNA DEKLARACJA O WSPARCIU TECHNICZNYM I FINANSOWYM
   Strony zgadzają się realizować niniejszą umowę w oparciu o zasady wspólnej odpowiedzialności, solidarności i równego partnerstwa przy zarządzaniu ruchami migracyjnymi pomiędzy Mołdową a UE.
   W związku z tym WE podejmuje się udostępnić środki finansowe w celu wsparcia Mołdowy w procesie wdrożenia niniejszej umowy. Szczególną uwagę zwróci się przy tym na rozwijanie możliwości. Wspomnianego wsparcia planuje się udzielić w kontekście ogólnych priorytetów w zakresie pomocy na rzecz Mołdowy, jako część ogólnych zasobów finansowych przeznaczonych dla Mołdowy, w pełni przy tym przestrzegając właściwych przepisów wykonawczych i procedur udzielania pomocy zewnętrznej przez WE.


title: 2006/816/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004, Sekcja VIII A – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

text:
               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/46

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 27 kwietnia 2006 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004, Sekcja VIII A – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
   (2006/816/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2004 – Tom III (N6-0027/2005 – C6-0364/2005),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za rok budżetowy 2004 wraz z odpowiedziami kontrolowanych instytucji (2),

               —

               uwzględniając dostarczone przez Trybunał Obrachunkowy na podstawie art. 248 Traktatu WE poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również zgodności z prawdą i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw (3),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5971/2006 – C6-0092/2006),

               —

               uwzględniając art. 272 ust. 10, art. 275 i art. 276 Traktatu WE,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), a w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając art. 71 Regulaminu oraz załącznik V doRegulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0116/2006),

               1.

               udziela Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Europejskiemu Komitetowi Regionów, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 53 z 23.2.2004.

      (2)  Dz.U. C 301 z 30.11.2005, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 301 z 30.11.2005, str. 9.

      (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (5)  Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1.
    ---documentbreak---

               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/47

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004, Sekcja VIII A – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2004 – Tom III (N6-0027/2005 – C6-0364/2005),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za rok budżetowy 2004 wraz z odpowiedziami instytucji (2),

               —

               uwzględniając dostarczone przez Trybunał Obrachunkowy na podstawie art. 248 Traktatu WE poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również zgodności z prawem i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw (3),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5971/2006 – C6-0092/2006),

               —

               uwzględniając art. 272 ust. 10, art. 275 i art. 276 Traktatu WE,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), a w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając art. 71 Regulaminu oraz załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0116/2006),

               1.

               zwraca uwagę, że w roku 2004 Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (Rzecznik) administrował budżetem w wysokości 5 782 988 EUR przy wskaźniku wykorzystania 88,05 %; ponadto zauważa, że był to pierwszy rok, w którym urząd Rzecznika cieszył się pełną autonomią i w związku z tym ponosił pełną odpowiedzialność w kwestiach finansowych;

               2.

               zaznacza, że Trybunał Obrachunkowy wskazał w swoim sprawozdaniu rocznym za rok budżetowy 2004, że kontrola urzędu Rzecznika nie dała podstaw do żadnych uwag;

               3.

               zauważa, że poświadczenie wiarygodności, podpisane przez Rzecznika i załączone do rocznego sprawozdania z działalności, nie zawierało żadnych zastrzeżeń lub uwag dotyczących kwestii zarządzania lub kontroli;

               4.

               zwraca uwagę, że w następstwie wejścia w życie w roku 2003 nowego rozporządzenia finansowego Rzecznik, jako instytucja posiadająca niezależny budżet, musiał stosować się do przepisów odnoszących się do podziału i niezależności między różnymi uczestnikami operacji finansowych, zapewnić gospodarczą wydajność i skuteczność operacji, a także wprowadzić odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej;

               5.

               przypomina, że w związku z tym Rzecznik wnosił o zgodę władzy budżetowej na zwiększenie w roku 2004 personelu administracyjnego zajmującego się zagadnieniami finansowymi oraz administracyjnymi i zgodę taką otrzymał; przypomina ponadto, że nowy personel umożliwił urzędowi Rzecznika wykonanie w roku 2004 wszystkich tych zadań finansowych, które do końca 2003 r. wykonywane były przez służby Parlamentu na mocy porozumień o współpracy; zauważa, że do zadań tych należało między innymi zarządzanie, obliczanie i rozliczanie wyjazdów służbowych, przygotowywanie formularzy zapłaty w odniesieniu do pensji pracowników, a także uposażenia Rzecznika;

               6.

               zwraca uwagę, że w związku z tym Rzecznik miał w roku 2004 pełną kontrolę nad transakcjami finansowymi w odniesieniu do swojego działu budżetowego;

               7.

               zauważa, że w ocenie audytora wewnętrznego, odnoszącej się do transakcji budżetowych urzędu Rzecznika w 2004 r., nie stwierdzono obszarów znacznego ryzyka, ale uzgodniono z zarządem szereg planów działania, mających na celu dalsze ograniczenie ryzyka i wzmocnienie istniejącego systemu, szczególnie w obszarze zamówień publicznych;

               8.

               zwraca uwagę, że w roku 2004 odnotowano niespotykany wcześniej wzrost o 51 % liczby skarg kierowanych do Rzecznika (całkowita suma: 3 688), co wyraźnie świadczy o rosnącej świadomości usług świadczonych przez Rzecznika i szerszej informacji udzielanej przez instytucje UE; zauważa, że wzrost ten był w połowie spowodowany skargami z dziesięciu nowych Państw Członkowskich;

               9.

               zauważa, że według szacunków Rzecznika 74,8 % złożonych skarg wykraczało poza zakres jego mandatu; zwraca uwagę, że niemniej jednak wszczął on w 2004 r. 351 postępowań, z których większość dotyczyła Komisji, a wymienianym powodem rzekomego niewłaściwego administrowania był najczęściej brak przejrzystości, z odmową informacji włącznie (22 %);

               10.

               wyraża przekonanie, że urząd Rzecznika mógłby służyć jako wzorzec dla innych instytucji, zarówno ze względu na jasno zdefiniowany zakres kompetencji, jak i dobre administrowanie budżetem.

      (1)  Dz.U. L 53 z 23.2.2004.

      (2)  Dz.U. C 301 z 30.11.2005, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 301 z 30.11.2005, str. 9.

      (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (5)  Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1.


title: 2005/552/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003

text:
               27.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/150

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 12 kwietnia 2005 r.
   w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003
   (2005/552/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając sprawozdanie uzupełniające w sprawie absolutorium za rok 2002 (COM(2004) 0648 – C6-0126/2004),
   uwzględniając bilanse i sprawozdania finansowe szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003 (COM(2004) 0667 – C6-0165/2004),
   uwzględniając sprawozdanie z zarządzania finansowego dotyczące szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za 2003 r. (SEC(2004) 1271),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego na temat działań szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju dotyczących roku budżetowego 2003 wraz z odpowiedziami instytucji (1),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności Trybunału Obrachunkowego dotyczące Europejskich Funduszy Rozwoju (2),
   uwzględniając zalecenia Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6865/2005 – C6-0078/2005, 6866/2005 – C6-0079/2005, 6867/2005 – C6-0080/2005, 6868/2005 – C6-0081/2005),
   uwzględniając art. 33 umowy wewnętrznej z dnia 20 grudnia 1995 r. między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania i zarządzania pomocą Wspólnoty na podstawie drugiego Protokołu Finansowego do czwartej Konwencji AKP-WE (3),
   uwzględniając art. 32 umowy wewnętrznej z dnia 18 września 2000 r. między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowana i zarządzania pomocą Wspólnoty na podstawie Protokołu Finansowego do Umowy o Partnerstwie między Państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi podpisanej w Kotonu (Benin) w dniu 23 czerwca 2000 r. oraz w sprawie przyznania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się Część Czwartą Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE,
   uwzględniając art. 74 rozporządzenia finansowego z dnia 16 czerwca 1998 r. dotyczącego rozwoju współpracy finansowej w ramach czwartej Konwencji AKP-WE (5),
   uwzględniając art. 119 rozporządzenia finansowego z dnia 27 marca 2003 r. mającego zastosowanie do dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (6),
   uwzględniając art. 70, 71 (tiret trzeci) i załącznik V do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Rozwoju (A6-0069/2005),

               A.

               mając na uwadze, że w oświadczeniu o wiarygodności dotyczącym Europejskich Funduszy Rozwoju, Trybunał Obrachunkowy stwierdza, iż z pewnymi wyjątkami sprawozdania finansowe za rok budżetowy 2003 rzetelnie oddają dochody i wydatki roku budżetowego oraz sytuację finansową na koniec roku,

               B.

               mając na uwadze, że wnioski Trybunału Obrachunkowego w zakresie zgodności z prawem i prawidłowości kontrolowanych transakcji opierają się m.in. na kontroli przykładowych transakcji,

               C.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy na podstawie zbadanej dokumentacji jest zdania, że dochody ujęte w sprawozdaniach finansowych oraz kwoty przeznaczone na zobowiązania i płatności Europejskiego Funduszu Rozwoju są jako całość zgodne z prawem i prawidłowe,

               1.

               udziela Komisji absolutorium z wykonania budżetu szóstego, siódmego, ósmego i dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2003;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji i towarzyszącej jej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu oraz do opublikowania ich w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 315.

      (2)  Dz.U. C 293 z 30.11.2004, str. 327.

      (3)  Dz.U. L 156 z 29.5.1998, str. 108.

      (4)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 355.

      (5)  Dz.U. L 191 z 7.7.1998, str. 53.

      (6)  Dz.U. L 83 z 1.4.2003, str. 1.


title: Decyzja Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego z dnia 19 czerwca 1998 r. w sprawie mianowania oraz okresu obowiązywania mandatu zewnętrznego rewidenta Europejskiego Banku Centralnego (EBC/1998/NP1)

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0224(01)

Dziennik Urzędowy L 055 , 24/02/2001 P. 0075 - 0075

		ZAŁĄCZNIK IVDecyzja Rady prezesów europejskiego banku centralnegoz dnia 19 czerwca 1998 r.w sprawie mianowania oraz okresu obowiązywania mandatu zewnętrznego rewidenta Europejskiego Banku Centralnego(EBC/1998/NP1)RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (zwana dalej "Radą Prezesów"),uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 27.1,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Konta bankowe Europejskiego Banku Centralnego (dalej zwanego "EBC") oraz krajowego banków centralnych podlegają audytowi przeprowadzanemu przez niezależnych rewidentów zewnętrznych, rekomendowanych przez Radę Prezesów i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej.(2) Rada Europejskiego Instytutu Walutowego zgodziła się rekomendować spółkę Coopers & Lybrand jako zewnętrznego rewidenta EBC na pięcioletni mandat z klauzulą ucieczki po dwóch latach,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Spółka Coopers & Lybrand jest rekomendowana Radzie Unii Europejskiej jako zewnętrzny rewident EBC.Artykuł 2Zewnętrzny rewident EBC posiada pięcioletni mandat z klauzulą ucieczki po dwóch latach.Sporządzono we Frankfurcie nad Menem, dnia 19 czerwca 1998 r.W imieniu Rady Prezesów EBCWillem F. DuisenbergPrezes--------------------------------------------------


title: 2004/728/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 — Sekcja VIII — Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

text:
               21.4.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/22

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 21 kwietnia 2004 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 — Sekcja VIII — Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
   (2004/728/WE)

    ---documentbreak---

               21.4.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/22

         REZOLUCJA
   Parlamentu Europejskiego zawierająca uwagi odnośnie do udzielenia absolutorium z wykonania ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 — Sekcja VIII — Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich


title: Decyzja Rady 2013/241/WPZiB z dnia 27 maja 2013 r. zmieniająca wspólne działanie 2008/124/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO

text:
               28.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 141/47

         DECYZJA RADY 2013/241/WPZiB
   z dnia 27 maja 2013 r.
   zmieniająca wspólne działanie 2008/124/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (1), EULEX KOSOWO
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 4 lutego 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/124/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO (2).

               (2)

               W dniu 5 czerwca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/291/WPZiB (3) zmieniającą wspólne działanie 2008/124/WPZiB i przedłużającą czas trwania tej misji do dnia 14 czerwca 2014 r.

               (3)

               Finansowa kwota odniesienia obejmuje okres do dnia 14 czerwca 2013 r. Wspólne działanie 2008/124/WPZiB należy zmienić, by uwzględnić nową finansową kwotę odniesienia, która ma objąć okres od dnia 15 czerwca 2013 r. do dnia 14 czerwca 2014 r.

               (4)

               Misja EULEX KOSOWO będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić osiąganiu celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić wspólne działanie 2008/124/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 16 ust. 1 wspólnego działania 2008/124/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków EULEX KOSOWO w okresie do dnia 14 października 2010 r. wynosi 265 000 000 EUR.
      Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków EULEX KOSOWO w okresie od dnia 15 października 2010 r. do dnia 14 grudnia 2011 r. wynosi 165 000 000 EUR.
      Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków EULEX KOSOWO w okresie od dnia 15 grudnia 2011 r. do dnia 14 czerwca 2012 r. wynosi 72 800 000 EUR.
      Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków EULEX KOSOWO w okresie od dnia 15 czerwca 2012 r. do dnia 14 czerwca 2013 r. wynosi 111 000 000 EUR.
      Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków EULEX KOSOWO w okresie od dnia 15 czerwca 2013 r. do dnia 14 czerwca 2014 r. wynosi 110 000 000 EUR.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 maja 2013 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Użycie tej nazwy pozostaje bez uszczerbku dla stanowisk dotyczących statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją RB ONZ 1244/99 oraz opinią MTS w sprawie ogłoszenia przez Kosowo niepodległości.

      (2)  Dz.U. L 42 z 16.2.2008, s. 92.

      (3)  Dz.U. L 146 z 6.6.2012, s. 46.


title: 2008/45/WE: Decyzja Rady z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Niemiec

text:
               15.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 11/8

      DECYZJA RADY

   z dnia 20 grudnia 2007 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Niemiec
   (2008/45/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Niemiec,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               W następstwie wygaśnięcia mandatu pani Emilii MÜLLER zwolniło się jedno stanowisko członka Komitetu Regionów. Jedno stanowisko zastępcy członka zwolniło się w związku z ustąpieniem pana Edmunda STOIBERA,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące osoby są niniejszym mianowane do Komitetu Regionów na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.:

               a)

               na stanowisko członka:
               pan Markus SÖDER, wiceminister ds. federalnych i europejskich w Bawarskiej Kancelarii Państwowej
               oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:
               pan Günther BECKSTEIN, premier Kraju Związkowego Bawarii.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 2007 r.

            W imieniu Rady

         F. NUNES CORREIA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, str. 75.


title: 2006/856/WE: Decyzja Rady z dnia 13 listopada 2006 r. ustanawiająca Komitet ds. Statystyki Walutowej, Finansowej i Bilansu Płatniczego (Wersja skodyfikowana)

text:
               30.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/21

      DECYZJA RADY

   z dnia 13 listopada 2006 r.
   ustanawiająca Komitet ds. Statystyki Walutowej, Finansowej i Bilansu Płatniczego
   (Wersja skodyfikowana)
   (2006/856/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Rady 91/115/EWG z dnia 25 lutego 1991 r. ustanawiająca Komitet ds. Statystyki Walutowej, Finansowej i Bilansu Płatniczego (3) została znacząco zmieniona (4). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinna zostać skodyfikowana.

               (2)

               Istnieje potrzeba ustanowienia wieloletniego programu działania w dziedzinie statystyki walutowej, finansowej i bilansu płatniczego, który byłby częścią wieloletniego programu statystycznego Komisji.

               (3)

               Decyzją 89/382/EWG, Euratom z dnia 19 czerwca 1989 r. w sprawie ustanowienia Komitetu ds. Programów Statystycznych Wspólnot Europejskich (5) Rada powołała Komitet Programów Statystycznych Wspólnot Europejskich, złożony z przedstawicieli instytutów statystycznych państw członkowskich, aby zapewnić bliską współpracę między państwami członkowskimi a Komisją w trakcie ustanawiania programu statystycznego.

               (4)

               W państwach członkowskich statystykę walutową i bankową sporządzają banki centralne, a statystykę finansową i bilansu płatniczego sporządzają różne instytucje, w tym banki centralne.

               (5)

               Aby osiągnąć ścisłą współpracę między państwami członkowskimi a Komisją w dziedzinie statystyki walutowej, finansowej i bilansu płatniczego, należy powołać Komitet złożony z przedstawicieli głównych instytucji narodowych zajmujących się tego typu sprawami, mający za zadanie udzielanie pomocy Komisji w projektowaniu i realizacji wieloletniego programu działania dotyczącego tego rodzaju statystyki.

               (6)

               Zważywszy na specyficzną rolę, jaką pełnią w państwach członkowskich wspomniane wyżej instytucje, należy zezwolić Komitetowi, aby wybrał swego przewodniczącego.

               (7)

               Ze statystycznego punktu widzenia istnieje ścisła współzależność między dziedzinami walutową, finansową i bilansu płatniczego z jednej strony, a niektórymi innymi dziedzinami statystyki gospodarczej z drugiej.

               (8)

               Zwiększone zapotrzebowanie państw członkowskich i instytucji wspólnotowych na udoskonaloną informację statystyczną wymaga zwiększenia współpracy między użytkownikami i producentami statystyki walutowej, finansowej i bilansu płatniczego,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym ustanawia się Komitet ds. Statystyki Walutowej, Finansowej i Bilansu Płatniczego, dalej zwany „Komitetem”.
   Artykuł 2
   Komitet wspomaga Komisję w sporządzaniu projektu i realizacji wieloletniego programu pracy nad statystyką walutową, finansową i bilansu płatniczego. Komitet będzie miał w szczególności zadanie wyrażania opinii na temat rozwoju i koordynacji statystyki walutowej, finansowej i bilansu płatniczego, niezbędnej do realizacji polityki przez Radę, Komisję i różne wspierające je komitety.
   Komitet może być proszony o wyrażenie opinii na temat związków między statystyką walutową, finansową i bilansu płatniczego z jednej strony a niektórymi innymi statystykami gospodarczymi z drugiej, zwłaszcza tymi, na których opierają się rozliczenia krajowe. Pracę niniejszego Komitetu należy koordynować z działalnością Komitetu Programów Statystycznych.
   Artykuł 3
   Kierując się własną inicjatywą oraz, gdyby zaszła potrzeba, reagując na wniosek Rady lub komitetów służących jej pomocą, Komisja konsultuje się z Komitetem w sprawach:

               a)

               stworzenia wieloletnich programów wspólnotowych do spraw statystyki walutowej, finansowej i bilansu płatniczego;

               b)

               środków, jakie Komisja ma zamiar podjąć, aby osiągnąć cel, o którym mowa w programach wieloletnich do spraw statystyki walutowej, finansowej i bilansu płatniczego, oraz służących temu środków finansowych i harmonogramów;

               c)

               w każdej innej sprawie, zwłaszcza w sprawach dotyczących metodologii, wyłaniającej się z ustanowienia lub realizacji Programu statystycznego we właściwej dziedzinie.

         Komitet może z własnej inicjatywy wyrażać opinie we wszelkich sprawach dotyczących stworzenia lub realizacji programów statystycznych w dziedzinach walutowej, finansowej i bilansu płatniczego.
   Artykuł 4
   Komitet może wyrażać opinie na temat swoich własnych inicjatyw w sprawie jakichkolwiek zagadnień odnoszących się do tych statystyk, które są przedmiotem wspólnego zainteresowania Komisji i krajowych władz statystycznych z jednej strony, a Europejskiego Banku Centralnego (EBC) z drugiej. Przy wykonywaniu swoich zadań Komitet prezentuje swoje opinie wszystkim zainteresowanym stronom.
   Artykuł 5
   W skład Komitetu wchodzą przedstawiciele państw członkowskich (po jednym, dwóch lub trzech z każdego państwa), reprezentujący instytucje zajmujące się głównie statystyką finansową, walutową i w zakresie bilansu płatniczego, przedstawiciele Komisji (do trzech osób) i przedstawiciele EBC (do trzech osób). Ponadto jeden przedstawiciel Komitetu Ekonomiczno-Finansowego może uczestniczyć w posiedzeniach Komitetu jako obserwator. Każde państwo członkowskie, Komisja i EBC ma po jednym głosie.
   Przedstawiciele innych organizacji, jak również osoby będące w stanie wnieść wkład do dyskusji, mogą uczestniczyć w posiedzeniach Komitetu, na podstawie decyzji Komitetu.
   Artykuł 6
   Komitet wybiera swojego przewodniczącego, zgodnie ze szczegółowymi zasadami ustanowionymi w jego regulaminie.
   Artykuł 7
   Komitet opracowuje swój regulamin.
   Artykuł 8
   Decyzja 91/115/EWG zostaje uchylona.
   Odesłania do uchylonej decyzji należy odczytywać jako odesłania do niniejszej decyzji, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 13 listopada 2006 r.

            W imieniu Rady

         E. TUOMIOJA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 97 E z 22.4.2004, str. 68.

      (2)  Dz.U. C 10 z 14.1.2004, str. 27.

      (3)  Dz.U. L 59 z 6.3.1991, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 96/174/WE (Dz.U. L 51 z 1.3.1996, str. 48).

      (4)  Patrz: załącznik I.

      (5)  Dz.U. L 181 z 28.6.1989, str. 47.

      ZAŁĄCZNIK I
      Uchylona decyzja i jej kolejne zmiany

                  Decyzja Rady 91/115/EWG

                  (Dz.U. L 59 z 6.3.1991, str.19)

                  Decyzja Rady 96/174/WE

                  (Dz.U. L 51 z 1.3.1996, str. 48)

      ZAŁĄCZNIK II
      Tabela korelacji

                  Decyzja 91/115/EWG

                  Niniejsza decyzja

                  Art. 1–3

                  Art. 1–3

                  Art. 3a

                  Art. 4

                  Art. 4

                  Art. 5

                  Art. 5

                  Art. 6

                  Art. 6

                  Art. 7

                  —

                  Art. 8

                  —

                  Załącznik I

                  —

                  Załącznik II


title: 2014/813/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 października 2014 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2013/012 BE/Ford Genk z Belgii)

text:
               20.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 333/13

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 22 października 2014 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2013/012 BE/Ford Genk z Belgii)

      (2014/813/UE)

   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (1), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (2), w szczególności jego art. 23 akapit drugi,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (3), w szczególności jego art. 12,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (4), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.).

               (3)

               Dnia 23 grudnia 2013 r. Belgia złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Ford-Werke GmbH i u jego 10 dostawców, uzupełniając go o dodatkowe informacje do dnia 12 czerwca 2014 r. Wniosek ten jest zgodny z wymogami określania wkładów finansowych zawartymi w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Komisja wnosi więc o uruchomienie kwoty 570 945 EUR.

               (4)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Belgię,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 570 945 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 22 października 2014 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         B. DELLA VEDOVA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (3)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

      (4)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.


title: 2014/552/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012, sekcja X – Europejska Służba Działań Zewnętrznych

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/116

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012, sekcja X – Europejska Służba Działań Zewnętrznych
   (2014/552/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2012 (COM(2013)0570 – C7-0282/2013) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4), jak również legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw przedstawione przez Trybunał Obrachunkowy w odniesieniu do roku 2012 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 164, 165, 166 i 167,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych (A7-0199/2014),

               1.

               udziela Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 56 z 29.2.2012.

      (2)  Dz.U. C 334 z 15.11.2013, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 331 z 14.11.2013, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 334 z 15.11.2013, s. 122.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 22 października 1999 r. w sprawie przyjęcia zmian do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych (Konwencja z Barcelony)

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0801

Dziennik Urzędowy L 322 , 14/12/1999 P. 0018 - 0031

		Decyzja Radyz dnia 22 października 1999 r.w sprawie przyjęcia zmian do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych (Konwencja z Barcelony)(1999/801/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1, wraz z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Wspólnota jest Umawiającą się Stroną Konwencji w sprawie ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem [2]; zwanej dalej "Konwencją z Barcelony", zawarła także cztery Protokoły przyjęte w ramach Konwencji z Barcelony, mianowicie Protokół o zapobieganiu zanieczyszczaniu przez zatapianie w nim odpadów ze statków i statków powietrznych [3], Protokół dotyczący współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia olejami i innymi substancjami szkodliwymi [4], Protokół dotyczący ochrony przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych [5] oraz Protokół dotyczący obszarów szczególnie chronionych [6].(2) Komisja, w imieniu Wspólnoty, uczestniczyła w negocjacjach dotyczących przeglądu Protokołu dotyczącego ochrony przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych, zwanego dalej "Protokołem".(3) Na mocy art. 174 Traktatu polityka wspólnotowa w dziedzinie środowiska naturalnego przyczynia się do osiągania celów, które obejmują zachowanie, ochronę i poprawę jakości środowiska naturalnego oraz promowanie środków na płaszczyźnie międzynarodowej w celu rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów dotyczących środowiska.(4) Zakres zmian do Protokołu, przynajmniej częściowo, pokrywa obszary uprawnień Wspólnoty; Wspólnota przyjęła kilka dyrektyw w tej dziedzinie [7] i podejmuje w tym kontekście kroki w celu zapewnienia, że zawarcie tych umów międzynarodowych nie jest sprzeczne z obecnym prawem wspólnotowym ani nie zmienia jego zakresu.(5) Przystąpienie Wspólnot do poprawionego Protokołu pomoże osiągnąć cele wymienione w art. 174 Traktatu.(6) Poprawiony Protokół został przyjęty i otwarty do podpisu na Konferencji pełnomocników, która odbyła się w Syrakuzach w dniach 7 i 8 marca 1996 r.(7) Rada podjęła decyzję w sprawie podpisania Protokołu w dniu 22 lipca 1996 r., w którym to jednakże czasie poprawiony Protokół nie był już otwarty do podpisu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zmiany do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.Tekst wymienionych zmian załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do notyfikowania, w imieniu Wspólnoty, przyjęcia zmian do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych, zgodnie z art. 16 Konwencji w sprawie ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem [8].Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 22 października 1999 r.W imieniu RadyS. MönkärePrzewodniczący[1] Dz.U. C 219 z 30.7.1999, str. 186.[2] Decyzja 77/585/EWG, Dz.U. L 240 z 19.9.1977, str. 1.[3] Decyzja 77/585/EWG, Dz.U. L 240 z 19.9.1977, str. 1.[4] Decyzja 81/420/EWG, Dz.U. L 162 z 19.6.1981, str. 4.[5] Decyzja 83/101/EWG, Dz.U. L 67 z 12.3.1983, str. 1.[6] Decyzja 84/132/EWG, Dz.U. L 68 z 10.3.1984, str. 36.[7] Dyrektywa Rady 76/464/EWG z dnia 4 maja 1976 r. w sprawie zanieczyszczenia spowodowanego przez niektóre substancje niebezpieczne odprowadzane do środowiska wodnego Wspólnoty (Dz.U. L 129 z 18.5.1976, str. 23). Dyrektywa zmieniona dyrektywą 91/692/EWG (Dz.U. L 377 z 31.12.1991, str. 48). Dyrektywa Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotycząca zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli (Dz.U. L 257 z 10.10.1996, str. 26).[8] Data wejścia w życie zmian do Protokołu dotyczącego ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem ze źródeł lądowych zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady Unii Europejskiej.--------------------------------------------------