title: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich (UE, Euratom) 2016/1654 z dnia 7 września 2016 r. w sprawie mianowania sędziów Sądu

text:
               15.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 247/13

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH (UE, Euratom) 2016/1654
   z dnia 7 września 2016 r.
   w sprawie mianowania sędziów Sądu
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 254 i 255,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 48 Protokołu nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zmieniony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2015/2422 (1), stanowi, że od dnia 25 grudnia 2015 r. w skład Sądu wchodzi 40 sędziów. Art. 2 lit. a) tego rozporządzenia określa długość kadencji dwunastu sędziów dodatkowych w taki sposób, aby była ona skorelowana z częściowym odnowieniem składu sędziowskiego Sądu, które nastąpi w dniach 1 września 2016 r. i 1 września 2019 r.

               (2)

               W związku z tym na stanowisko sędziego dodatkowego Sądu przedstawiono kandydaturę Jana PASSERA.

               (3)

               Ponadto art. 48 Protokołu nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zmieniony rozporządzeniem (UE, Euratom) 2015/2422, stanowi, że od dnia 1 września 2016 r. w skład Sądu wchodzi 47 sędziów. Art. 2 lit. b) tego rozporządzenia określa długość kadencji siedmiu sędziów dodatkowych w taki sposób, aby była ona skorelowana z częściowym odnowieniem składu sędziowskiego Sądu, które nastąpi w dniach 1 września 2019 r. i 1 września 2022 r.

               (4)

               W związku z tym na stanowiska sędziów dodatkowych Sądu przedstawiono kandydatury René BARENTSA, Marii José COSTEIRY, Alexandra KORNEZOVA, Ezia PERILLA i Jespera SVENNINGSENA.

               (5)

               Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował kandydatury René BARENTSA, Marii José COSTEIRY, Alexandra KORNEZOVA, Jana PASSERA, Ezia PERILLA i Jespera SVENNINGSENA do wykonywania funkcji sędziów Sądu.

               (6)

               Należy dokonać mianowania Jana PASSERA na okres od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji do dnia 31 sierpnia 2019 r. Należy również dokonać mianowania Marii José COSTEIRY na okres od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji do dnia 31 sierpnia 2022 r.

               (7)

               Ponieważ René BARENTS, Alexander KORNEZOV, Ezio PERILLO i Jesper SVENNINGSEN sprawowali funkcje sędziów w Sądzie do spraw Służby Publicznej do jego rozwiązania w dniu 31 sierpnia 2016 r., a kompetencje w zakresie orzekania w pierwszej instancji w sporach między Unią a jej pracownikami zostały z dniem 1 września 2016 r. przekazane Sądowi rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2016/1192 (2), należy dokonać mianowania Alexandra KORNEZOVA i Ezia PERILLA na kadencję trwającą od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2019 r. oraz René BARENTSA i Jespera SVENNINGSENA na kadencję trwającą od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r.,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Jan PASSER zostaje mianowany sędzią Sądu na okres od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji do dnia 31 sierpnia 2019 r.
   Artykuł 2
   Maria José COSTEIRA zostaje mianowana sędzią Sądu na okres od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji do dnia 31 sierpnia 2022 r.
   Artykuł 3
   Sędziami Sądu na okres od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2019 r. mianowani zostają:

               —

               Alexander KORNEZOV,

               —

               Ezio PERILLO.

         Artykuł 4
   Sędziami Sądu na okres od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r. mianowani zostają:

               —

               René BARENTS,

               —

               Jesper SVENNINGSEN.

         Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 września 2016 r.

         P. JAVORČÍK

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2015/2422 z dnia 16 grudnia 2015 r. zmieniające Protokół nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Dz.U. L 341 z 24.12.2015, s. 14).

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2016/1192 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie przekazania Sądowi właściwości do rozpoznawania w pierwszej instancji sporów między Unią Europejską a jej pracownikami (Dz.U. L 200 z 26.7.2016, s. 137).


title: 2005/958/WE: Decyzja Rady z dnia  21 grudnia 2005 r.  w sprawie zawarcia porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Japonią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994

text:
               30.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 347/75

      DECYZJA RADY

   z dnia 21 grudnia 2005 r.
   w sprawie zawarcia porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Japonią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994
   (2005/958/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 marca 2004 r., Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z niektórymi członkami WTO na mocy art. XXIV:6 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 w trakcie przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej.

               (2)

               Negocjacje były prowadzone przez Komisję w konsultacji z Komitetem ustanowionym na mocy art. 133 Traktatu oraz w ramach dyrektyw negocjacyjnych wydanych przez Radę.

               (3)

               Komisja sfinalizowała negocjacje w sprawie zawarcia porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Japonią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1994. W związku z tym, wspomniane porozumienie powinno zostać zatwierdzone,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Japonią zgodnie z art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1994 w odniesieniu do wycofania szczególnych koncesji w związku z wycofaniem harmonogramów Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do Unii Europejskiej zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.
   Tekst porozumienia w formie wymiany listów stanowi Załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania porozumienia w formie wymiany listów w celu związania nim Wspólnoty (1).

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 2005 r.

            W imieniu Rady

         B. BRADSHAW

            Przewodniczący

      (1)  Data wejścia w życie porozumienia w formie wymiany listów zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      TŁUMACZENIE
      Negocjacje pomiędzy Wspólnotą Europejską i Japonią na mocy art. XXIV:6 GATT dotyczące zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do Unii Europejskiej.
      Bruksela, dnia 21 grudnia 2005 r.
      Szanowny Panie,
      Mam zaszczyt nawiązać do niedawnych negocjacji pomiędzy Wspólnotami Europejskimi (WE) a rządem Japonii na mocy art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1994, dotyczących zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do WE, które zostały otwarte w następstwie notyfikacji dokonanej przez WE w dniu 19 stycznia 2004 r. zgodnie z art. XXIV:6 (GATT).
      Mam również zaszczyt przedstawić Panu opinię Wspólnoty Europejskiej, że w wyniku powyższych negocjacji osiągnięto porozumienie w następujących kwestiach:

                  85254099: Niższa stosowana stawka 12,5 %,

                  37023219: Niższa stosowana stawka 1,3 %,

                  85254019: Niższa stosowana stawka 1,2 %.

            Wskazane powyżej niższe stosowane stawki mają być stosowane przez cztery lata lub dopóki wdrożenie wyników Rundy Agendy Rozwoju z Doha osiągnie powyższy poziom taryfowy, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. Wskazany powyżej okres czterech lat rozpocznie się w dacie, w której zostaną wdrożone środki opisane w niniejszym liście.
      WE włączy do swojego harmonogramu dla terytorium celnego WE-25 koncesje, które były zawarte w jej poprzednim harmonogramie.
      Po potwierdzeniu przez WE oraz rząd Japonii, że podzielają opinię dotyczącą powyższych rezultatów negocjacji, po zbadaniu zgodnie z ich własnymi procedurami, WE wdroży powyższe rezultaty zgodnie z własną procedurą jak najszybciej, a w każdym przypadku nie później niż w dniu 1 stycznia 2006 r.
      Prosimy o potwierdzenie, że rząd Japonii podziela opinię dotyczącą powyższego.
      Z wyrazami szacunku,

            W imieniu Wspólnoty Europejskiej

      Bruksela, dnia 21 grudnia 2005 r.
      Szanowny Panie,
      Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego listu o następującej treści:
      „Mam zaszczyt nawiązać do niedawnych negocjacji pomiędzy Wspólnotami Europejskimi (WE) a rządem Japonii na mocy art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1994, dotyczących zmiany koncesji w harmonogramach Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w trakcie ich przystąpienia do WE, które zostały otwarte w następstwie notyfikacji dokonanej przez WE w dniu 19 stycznia 2004 r. zgodnie z art. XXIV:6 (GATT).
      Mam również zaszczyt przedstawić Panu opinię Wspólnoty Europejskiej, że w wyniku powyższych negocjacji osiągnięto porozumienie w następujących kwestiach:

                  85254099: Niższa stosowana stawka 12,5 %,

                  37023219: Niższa stosowana stawka 1,3 %,

                  85254019: Niższa stosowana stawka 1,2 %.

            Wskazane powyżej niższe stosowane stawki mają być stosowane przez cztery lata lub dopóki wdrożenie wyników Rundy Agendy Rozwoju z Doha osiągnie powyższy poziom taryfowy, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej. Wskazany powyżej okres czterech lat rozpocznie się w dacie, w której zostaną wdrożone środki opisane w niniejszym liście.
      WE włączy do swojego harmonogramu dla terytorium celnego WE-25 koncesje, które były zawarte w jej poprzednim harmonogramie.
      Po potwierdzeniu przez WE oraz rząd Japonii, że podzielają opinię dotyczącą powyższych rezultatów negocjacji, po zbadaniu zgodnie z ich własnymi procedurami, WE wdroży powyższe rezultaty zgodnie z własną procedurą jak najszybciej, a w każdym przypadku nie później niż w dniu 1 stycznia 2006 r.”.
      Mam niniejszym zaszczyt poinformować Pana, że mój rząd podziela opinię Wspólnoty Europejskiej.
      Z wyrazami szacunku,

            W imieniu rządu Japonii


title: 2010/306/: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 2 czerwca 2010 r. dotycząca mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości

text:
               3.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 137/3

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   z dnia 2 czerwca 2010 r.
   dotycząca mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości
   (2010/306/UE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 253 i 255,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 5 i 7 Protokołu w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz w wyniku rezygnacji Christiaana TIMMERMANSA należy mianować sędziego Trybunału Sprawiedliwości na okres pozostający do końca kadencji Christiaana TIMMERMANSA, czyli do dnia 6 października 2012 r.

               (2)

               Komitet ustanowiony w art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował pozytywnie kandydaturę Alexandry PRECHAL na stanowisko sędziego Trybunału Sprawiedliwości,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Alexandra PRECHAL zostaje mianowana sędzią Trybunału Sprawiedliwości na okres od dnia 10 czerwca 2010 r. do dnia 6 października 2012 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 czerwca 2010 r.

         C. BASTARRECHE

            Przewodniczący


title: 2007/456/WE: Decyzja Rady z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie dostosowania diet służbowych określonych w decyzji 2003/479/WE dotyczącej zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady

text:
               3.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 173/27

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 czerwca 2007 r.
   w sprawie dostosowania diet służbowych określonych w decyzji 2003/479/WE dotyczącej zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady
   (2007/456/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
   uwzględniając decyzję 2003/479/WE (1), w szczególności jej art. 15,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 15 ust. 7 decyzji 2003/479/WE przewiduje, że dzienne diety i dodatki miesięczne są regulowane raz w roku, bez skutku retroaktywnego, w celu uwzględnienia zmian w wynagrodzeniu podstawowym urzędników Wspólnoty w Brukseli i Luksemburgu.

               (2)

               W rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 1895/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. zmieniającym ze skutkiem od dnia 1 lipca 2006 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz współczynniki korygujące mające zastosowanie w odniesieniu do tych wynagrodzeń i emerytur (2) przewidziano korektę wynagrodzeń i emerytur urzędników Wspólnoty o 2,3 %,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W art. 15 decyzji 2003/479/WE wprowadza się następujące zmiany:

               a)

               w ust. 1 kwoty 28,78 EUR oraz 115,09 EUR zastępuje się odpowiednio kwotami 29,44 EUR i 117,74 EUR;

               b)

               tabela w ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                           „Odległość między miejscem zamieszkania i miejscem oddelegowania
                           (km)

                           Kwota w EUR

                           0–150

                           0

                           > 150

                           75,68

                           > 300

                           134,54

                           > 500

                           218,65

                           > 800

                           353,20

                           > 1 300

                           555,03

                           > 2 000

                           664,37”;

               c)

               w ust. 4 kwotę 28,78 EUR zastępuje się kwotą 29,44 EUR.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym została przyjęta.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 18 czerwca 2007 r.

            W imieniu Rady

         F.-W. STEINMEIER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 160 z 28.6.2003, str. 72. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/471/WE (Dz.U. L 187 z 8.7.2006, str. 32).

      (2)  Dz.U. L 397 z 30.12.2006, str. 6.


title: Decyzja Komisji z dnia 31 marca 2016 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Starszych Inspektorów Pracy na nową kadencję

text:
               1.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 115/17

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 31 marca 2016 r.
   w sprawie mianowania członków Komitetu Starszych Inspektorów Pracy na nową kadencję
   (2016/C 115/06)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Komisji 95/319/WE z dnia 12 lipca 1995 r. ustanawiającą Komitet Starszych Inspektorów Pracy (1), w szczególności jej art. 5,
   uwzględniając listę nominowanych osób przedłożoną przez państwa członkowskie,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 5 ust. 1 decyzji 95/319/WE stanowi, że w skład Komitetu wchodzi jeden pełnoprawny członek z każdego państwa członkowskiego oraz że dla każdego pełnoprawnego członka istnieje możliwość wyznaczenia zastępcy.

               (2)

               Artykuł 5 ust. 2 tej decyzji stanowi, że pełnoprawni członkowie Komitetu oraz ich zastępcy mianowani są przez Komisję na wniosek państwa członkowskiego.

               (3)

               Artykuł 5 ust. 3 tej decyzji stanowi, że kadencja członków Komitetu trwa trzy lata i jest odnawialna.

               (4)

               Poprzednia kadencja Komitetu zakończyła się dnia 31 grudnia 2015 r.

               (5)

               W związku z tym Komisja musi mianować członków Komitetu na okres trzech lat na podstawie propozycji przedłożonych przez państwa członkowskie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   (1)   Osoby wymienione w załączniku do niniejszej decyzji są mianowane na pełnoprawnych członków Komitetu Starszych Inspektorów Pracy oraz ich zastępców na okres trzech lat od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.
   (2)   Lista członków Komitetu publikowana jest w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 marca 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 188 z 9.8.1995, s. 11.

      ZAŁĄCZNIK

                  Państwo członkowskie

                  Członek pełnoprawny

                  Zastępca

                     Belgia

                  Paul TOUSSEYN

                  Michel ASEGLIO

                     Bułgaria

                  Rumiana MICHAJŁOWA

                  Irena DIMITROWA

                     Republika Czeska

                  Rudolf HAHN

                  Pavel HEISIG

                     Dania

                  Peter VESTERHEDEN

                  Annemarie KNUDSEN

                     Niemcy

                  Kai SCHÄFER

                  Helmut GOTTWALD

                     Estonia

                  Maret MARIPUU

                  Rein REISBERG

                     Irlandia

                  Brian HIGGISSON

                  Martin O’HALLORAN

                     Grecja

                  Chryssoula TOUFEKOULA

                  Nikolaos MARAGOS

                     Hiszpania

                  José Ignacio SACRISTÁN ENCISO

                  Graciela DE ANDRÉS NOVO

                     Francja

                  Yves CALVEZ

                  Jessy PRETTO

                     Chorwacja

                  Miroslav BABIĆ

                  Branko MESIĆ

                     Włochy

                  Danilo PAPA

                  Roberta FABRIZI

                     Cypr

                  Anastasios YIANNAKI

                  Aristodemos ECONOMIDES

                     Łotwa

                  Renārs LŪSIS

                  Linda MATISĀNE

                     Litwa

                  Gintaras ČEPAS

                  Dalia LEGIENE

                     Luksemburg

                  Marco BOLY

                  Johny SCHNEIDER

                     Węgry

                  Péter NESZTINGER

                  Judit H. NAGY

                     Malta

                  Mark GAUCI

                  Vincent ATTARD

                     Niderlandy

                  J.A. VAN DEN BOS (Jan)

                  M.A. ZUURBIER (Marga)

                     Austria

                  Gertrud BREINDL

                  Josef KERSCHHAGL

                     Polska

                  Iwona HICKIEWICZ

                  Leszek ZAJĄC

                     Portugalia

                  Pedro PIMENTA BRAZ

                  Manuel Joaquim MADURO ROXO

                     Rumunia

                  Dantes Nicolae BRATU

                  Larisa Otilia PAPP

                     Słowenia

                  Nataša TRČEK

                  Slavko KRIŠTOFELC

                     Słowacja

                  Andrej GMITTER

                  Miroslava SKIČKOVÁ

                     Finlandia

                  Leo SUOMAA

                  Raimo ANTILA

                     Szwecja

                  Erna ZELMIN-EKENHEIM

                  Håkan OLSSON

                     Zjednoczone Królestwo

                  David SNOWBALL

                  Tim GALLOWAY


title: Decyzja Komisji z dnia 14 grudnia 2010 r. w sprawie powołania dwóch przedstawicieli Komisji oraz ich dwóch zastępców do Zarządu Europejskiej Agencji Leków

text:
               15.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 340/17

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 14 grudnia 2010 r.
   w sprawie powołania dwóch przedstawicieli Komisji oraz ich dwóch zastępców do Zarządu Europejskiej Agencji Leków
   2010/C 340/10
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (1), w szczególności jego art. 65,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 65 rozporządzenia (WE) nr 726/2004 w skład Zarządu Europejskiej Agencji Leków (dalej: „Agencja”) wchodzi dwóch przedstawicieli Komisji.

               (2)

               W związku z ponownym podziałem kompetencji w Komisji konieczne jest powołanie dwóch nowych członków Zarządu Agencji z Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Konsumentów i z Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu oraz dwóch zastępców, którzy w razie nieobecności będą ich reprezentować i głosować w ich imieniu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedstawicielami Komisji w Zarządzie Europejskiej Agencji Leków są osoby zajmujące następujące stanowiska i pełniące następujące funkcje:

               Z Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Konsumentów:

                           a)

                           dyrektor generalny Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Konsumentów.

               Zastępcą przedstawiciela jest osoba zajmująca następujące stanowisko i pełniąca następujące funkcje:

                           b)

                           dyrektor kierujący dyrekcją odpowiedzialną za zatwierdzanie produktów leczniczych na podstawie programu prac Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Konsumentów.

               Z Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu:

                           c)

                           dyrektor kierujący dyrekcją odpowiedzialną za produkty farmaceutyczne na podstawie programu prac Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu.

               Zastępcą przedstawiciela jest osoba zajmująca następujące stanowisko i pełniąca następujące funkcje:

                           d)

                           kierownik działu kierujący działem odpowiedzialnym za produkty farmaceutyczne na podstawie programu prac Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja ma zastosowanie do osób zajmujących, także tymczasowo, stanowiska, o których mowa w art. 1, w dniu przyjęcia niniejszej decyzji, lub do ich następców na tych stanowiskach.
   Artykuł 3
   Dyrektorzy generalni Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Konsumentów oraz Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu podają przewodniczącemu Zarządu i dyrektorowi zarządzającemu Agencji nazwiska osób zajmujących stanowiska, o których mowa w art. 1, oraz informują o ewentualnych zmianach na tych stanowiskach.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2010 r.

            W imieniu Komisji

         John DALLI

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.


title: 2011/811/UE: Decyzja Rady z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Belgii

text:
               7.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 324/31

         DECYZJA RADY
   z dnia 1 grudnia 2011 r.
   w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Belgii
   (2011/811/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając wniosek rządu Belgii,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1)

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Roberta de MÛELENAERE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r., zostaje mianowany baron Philippe de BUCK van OVERSTRAETEN, Director General, BUSINESSEUROPE.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         W. KOSINIAK-KAMYSZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1557 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/336

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1557
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA) za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0093/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1077/2011 z dnia 25 października 2011 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (4), w szczególności jego art. 33,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0124/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 275.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 286 z 1.11.2011, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2013/300/UE: Decyzja Rady z dnia 18 czerwca 2013 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Austrii i dwóch zastępców członków z Austrii

text:
               21.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 169/70

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 czerwca 2013 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Austrii i dwóch zastępców członków z Austrii
   (2013/300/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Austrii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Gerharda DÖRFLERA i Josefa PÜHRINGERA. Dwa stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Viktora SIGLA oraz Wolfganga WALDNERA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowiska członków:

                           —

                           Peter KAISER, Landeshauptmann

                           —

                           Michael STRUGL, Landesrat

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           —

                           Herwig SEISER, Landestagsabgeordneter

                           —

                           Viktor SIGL, Landtagspräsident.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 18 czerwca 2013 r.

            W imieniu Rady

         P. HOGAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady z dnia 21 października 2010 r. w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

text:
               23.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 306/21

         DECYZJA RADY
   z dnia 21 października 2010 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
   (2010/700/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 79 ust. 2 lit. b) w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 65 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony (1) („układ”) stanowi, że Rada Stowarzyszenia przyjmuje w drodze decyzji odpowiednie przepisy dotyczące realizacji celów określonych w art. 64 układu.

               (2)

               W celu 2.3.3 tiret pierwsze planu działania UE-Izrael przyjętego przez Radę Stowarzyszenia w kontekście europejskiej polityki sąsiedztwa w dniu 11 kwietnia 2005 r. wzywa się Radę Stowarzyszenia do przyjęcia decyzji wdrażającej art. 65 układu.

               (3)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (4)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji, nie są nią związane ani jej nie stosują,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w sprawie wykonania art. 64 układu opiera się na projekcie decyzji Rady Stowarzyszenia dołączonym do niniejszej decyzji
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 października 2010 r.

            W imieniu Rady

         J. MILQUET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 147 z 21.6.2000, s. 3.
    ---documentbreak---

               23.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 306/22

         Projekt
   DECYZJA NR …/… RADY STOWARZYSZENIA
   utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony
   z dnia …
   w sprawie przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zawartych w Układzie eurośródziemnomorskim
   RADA STOWARZYSZENIA,
   uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony (1), w szczególności jego art. 65,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 64 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony („układ”) przewiduje koordynację systemu zabezpieczenia społecznego Izraela z systemami państw członkowskich i ustanawia zasady takiej koordynacji.

               (2)

               Artykuł 65 układu przewiduje, że Rada Stowarzyszenia przyjmuje decyzję wdrażającą cele określone w art. 64.

               (3)

               W celu 2.3.3 tiret pierwsze planu działania UE-Izrael przyjętego przez Radę Stowarzyszenia w kontekście europejskiej polityki sąsiedztwa w dniu 11 kwietnia 2005 r. wzywa się Radę Stowarzyszenia do przyjęcia decyzji wdrażającej art. 65 układu.

               (4)

               W odniesieniu do stosowania zasady niedyskryminacji niniejsza decyzja nie powinna przyznawać żadnych dodatkowych praw wynikających z niektórych faktów lub zdarzeń, mających miejsce na terytorium drugiej umawiającej się strony, które nie są brane pod uwagę na mocy ustawodawstwa pierwszej umawiającej się strony, innych niż prawo do przeniesienia niektórych świadczeń.

               (5)

               Przy stosowaniu niniejszej decyzji prawo pracowników izraelskich do świadczeń rodzinnych powinno być uwarunkowane legalnym zamieszkiwaniem członków rodziny pracownika wraz z tym pracownikiem w państwie członkowskim, w którym jest on zatrudniony. Niniejsza decyzja nie uprawnia do żadnych świadczeń rodzinnych wobec członków rodziny zamieszkujących w innym państwie, na przykład w Izraelu.

               (6)

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 859/2003 (2) rozszerza już zakres stosowania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i rozporządzenia (EWG) nr 574/72 na obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi przepisami wyłącznie ze względu na swoje obywatelstwo. Rozporządzenie (WE) nr 859/2003 obejmuje już zasadę sumowania okresów ubezpieczenia nabytych przez izraelskich pracowników w różnych państwach członkowskich w odniesieniu do uprawnienia do niektórych świadczeń, określoną w art. 64 ust. 1 tiret pierwsze układu.

               (7)

               W celu ułatwienia stosowania zasad koordynacji konieczne może się okazać wprowadzenie przepisów szczególnych, które odpowiadają szczególnym cechom ustawodawstwa Izraela.

               (8)

               W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich i Izraela należy przewidzieć przepisy szczególne dotyczące współpracy między państwami członkowskimi a Izraelem oraz między zainteresowanymi osobami a instytucjami właściwego państwa.

               (9)

               Należy przyjąć przepisy przejściowe w celu ochrony osób objętych niniejszą decyzją oraz w celu zagwarantowania, że w wyniku jej wejścia w życie nie utracą one swoich praw,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   CZĘŚĆ I

      PRZEPISY OGÓLNE

   Artykuł 1
   Definicje
   1.   Do celów niniejszej decyzji:

               a)

               „układ” oznacza Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony;

               b)

               „rozporządzenie” oznacza rozporządzenie (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (3) mające zastosowanie w państwach członkowskich Unii Europejskiej;

               c)

               „rozporządzenie wykonawcze” oznacza rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (4);

               d)

               „państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej;

               e)

               „pracownik” oznacza,

                           (i)

                           do celów ustawodawstwa państwa członkowskiego – osobę wykonującą pracę najemną w rozumieniu art. 1 lit. a) rozporządzenia;

                           (ii)

                           do celów ustawodawstwa Izraela – osobę wykonującą pracę najemną w rozumieniu tego ustawodawstwa;

               f)

               „członek rodziny” oznacza,

                           (i)

                           do celów ustawodawstwa państwa członkowskiego – członka rodziny w rozumieniu art. 1 lit. i) rozporządzenia;

                           (ii)

                           do celów ustawodawstwa Izraela – członka rodziny w rozumieniu tego ustawodawstwa;

               g)

               „ustawodawstwo” oznacza,

                           (i)

                           w odniesieniu do państw członkowskich – ustawodawstwo w rozumieniu art. 1 lit. l) rozporządzenia obowiązujące w odniesieniu do świadczeń objętych niniejszą decyzją;

                           (ii)

                           w odniesieniu do Izraela – odpowiednie ustawodawstwo obowiązujące w Izraelu w odniesieniu do świadczeń objętych niniejszą decyzją;

               h)

               „świadczenia” oznaczają,

                           —

                           emerytury,

                           —

                           renty rodzinne,

                           —

                           renty z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej,

                           —

                           renty inwalidzkie,

                           —

                           zasiłki rodzinne;

               i)

               „świadczenia podlegające przeniesieniu” oznaczają,

                           (i)

                           w odniesieniu do państw członkowskich:

                                       —

                                       emerytury,

                                       —

                                       renty rodzinne,

                                       —

                                       renty z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej,

                                       —

                                       renty z tytułu inwalidztwa,

                                 w rozumieniu rozporządzenia, z wyjątkiem specjalnych świadczeń pieniężnych o charakterze nieskładkowym wymienionych w załączniku X do rozporządzenia;

                           (ii)

                           w odniesieniu do Izraela – odpowiednie świadczenia zapewnione ustawodawstwem Izraela, z wyjątkiem specjalnych świadczeń pieniężnych o charakterze nieskładkowym określonych w załączniku I do niniejszej decyzji.

         2.   Pozostałe pojęcia stosowane w niniejszej decyzji mają znaczenie im przypisane:

               a)

               w odniesieniu do państw członkowskich – w rozporządzeniu oraz rozporządzeniu wykonawczym;

               b)

               w odniesieniu do Izraela – w odpowiednim ustawodawstwie obowiązującym w Izraelu.

         Artykuł 2
   Zakres podmiotowy
   Niniejsza decyzja ma zastosowanie do:

               a)

               pracowników, którzy są obywatelami Izraela i są lub byli legalnie zatrudnieni na terytorium państwa członkowskiego oraz podlegają lub podlegali ustawodawstwu jednego lub kilku państw członkowskich, a także do osób pozostałych przy życiu;

               b)

               członków rodziny pracowników, o których mowa w lit. a), pod warunkiem że ci członkowie rodziny zamieszkują lub zamieszkiwali legalnie razem z danym pracownikiem w czasie jego zatrudnienia w państwie członkowskim;

               c)

               pracowników, którzy są obywatelami państwa członkowskiego i są lub byli legalnie zatrudnieni na terytorium Izraela i podlegają lub podlegali ustawodawstwu Izraela, oraz do osób pozostałych przy życiu; oraz

               d)

               członków rodziny pracowników, o których mowa w lit. c), pod warunkiem że ci członkowie rodziny zamieszkują lub zamieszkiwali legalnie razem z danym pracownikiem w czasie jego zatrudnienia w Izraelu.

         Artykuł 3
   Zasada równego traktowania
   1.   Pracownicy będący obywatelami Izraela legalnie zatrudnieni w państwie członkowskim oraz członkowie ich rodzin legalnie zamieszkujący z nimi są – w odniesieniu do świadczeń w rozumieniu art. 1 ust. lit. h) – traktowani w sposób wolny od wszelkiej dyskryminacji opartej na obywatelstwie w stosunku do obywateli państwa członkowskiego, w którym pracownicy ci są zatrudnieni.
   2.   Pracownicy będący obywatelami państwa członkowskiego legalnie zatrudnieni w Izraelu oraz członkowie ich rodzin legalnie zamieszkujący z nimi są – w odniesieniu do świadczeń w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. h) – traktowani w sposób wolny od wszelkiej dyskryminacji opartej na obywatelstwie w stosunku do obywateli Izraela.
   CZĘŚĆ II

      STOSUNKI MIĘDZY PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI A IZRAELEM

   Artykuł 4
   Uchylenie klauzul zamieszkania
   1.   Świadczenia podlegające przeniesieniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. i), do których uprawnione są osoby, o których mowa w art. 2 lit. a) i c), nie podlegają redukcji, zmianie, zawieszeniu, cofnięciu ani konfiskacie z racji tego, że beneficjent zamieszkuje,

               (i)

               do celów świadczeń podlegających ustawodawstwu państwa członkowskiego – na terytorium Izraela; lub

               (ii)

               do celów świadczeń podlegających ustawodawstwu Izraela – na terytorium państwa członkowskiego.

         2.   Członkowie rodziny pracownika, o których mowa w art. 2 lit. b), są uprawnieni do świadczeń podlegających przeniesieniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. i) w ten sam sposób jak członkowie rodziny pracownika, który jest obywatelem danego państwa członkowskiego, gdy ci członkowie rodziny zamieszkują na terytorium Izraela.
   3.   Członkowie rodziny pracownika, o których mowa w art. 2 lit. d) są uprawnieni do świadczeń podlegających przeniesieniu w rozumieniu art. 1 lit. i) w ten sam sposób jak członkowie rodziny pracownika, który jest obywatelem Izraela, gdy ci członkowie rodziny zamieszkują na terytorium państwa członkowskiego.
   CZĘŚĆ III

      PRZEPISY RÓŻNE

   Artykuł 5
   Współpraca
   1.   Państwa członkowskie i Izrael przekazują sobie nawzajem wszelkie informacje o zmianach w ich ustawodawstwie, które mogą wpłynąć na wykonywanie niniejszej decyzji.
   2.   Do celów niniejszej decyzji organy i instytucje państw członkowskich i Izraela świadczą sobie wzajemnie pomoc i działają tak, jak przy wprowadzaniu w życie własnego ustawodawstwa. Pomoc administracyjna tych organów i instytucji jest w zasadzie wolna od opłat. Jednakże właściwe organy państw członkowskich i Izraela mogą postanowić o zwrocie niektórych kosztów.
   3.   Do celów niniejszej decyzji organy i instytucje państw członkowskich i Izraela mogą porozumiewać się bezpośrednio między sobą, a także z osobami zainteresowanymi lub z ich pełnomocnikami.
   4.   Instytucje i osoby objęte niniejszą decyzją mają obowiązek wzajemnego informowania się i współpracy w celu zapewnienia właściwego wykonywania niniejszej decyzji.
   5.   Zainteresowane osoby muszą jak najszybciej informować instytucje właściwego państwa członkowskiego lub Izraela, w przypadku gdy jest on państwem właściwym, oraz państwa członkowskiego zamieszkania lub Izraela, w przypadku gdy jest on państwem zamieszkania, o wszelkich zmianach ich sytuacji osobistej lub rodzinnej, które mają wpływ na ich prawo do świadczeń na mocy niniejszej decyzji.
   6.   Niespełnienie zobowiązań dotyczących informacji, o których mowa w ust. 5, może skutkować zastosowaniem proporcjonalnych środków zgodnie z prawem krajowym. Środki te odpowiadają jednak środkom stosowanym w podobnych sytuacjach zgodnie z prawem krajowym oraz nie uniemożliwiają osobom ubiegającym się o świadczenia korzystania z praw, które otrzymały na mocy niniejszej decyzji, ani tego korzystania nadmiernie nie utrudniają w praktyce.
   7.   Państwa członkowskie i Izrael mogą przewidzieć przepisy krajowe stwarzające warunki do weryfikacji uprawnień do otrzymywania świadczeń, by uwzględnić fakt, że beneficjenci przebywają lub zamieszkują poza terytorium państwa, w którym znajduje się instytucja będąca dłużnikiem. Przepisy te są proporcjonalne, wolne od wszelkiej dyskryminacji ze względu na obywatelstwo i zgodne z zasadami niniejszej decyzji. O przepisach tych powiadamia się Radę Stowarzyszenia.
   Artykuł 6
   Kontrole administracyjne i badania lekarskie
   1.   Niniejszy artykuł ma zastosowanie do osób, o których mowa w art. 2, korzystających z podlegających przeniesieniu świadczeń, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. i), jak również do instytucji zajmujących się wykonywaniem niniejszej decyzji.
   2.   W przypadku gdy osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenia lub członek jej rodziny mają miejsce pobytu lub zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w Izraelu, lub w Izraelu, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w państwie członkowskim, na wniosek tej instytucji badania lekarskie przeprowadza instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania beneficjenta zgodnie z procedurami określonymi w ustawodawstwie stosowanym przez tę instytucję.
   Instytucja będąca dłużnikiem powiadamia instytucję miejsca pobytu lub zamieszkania o wszelkich szczególnych wymogach, które w razie konieczności mają być przestrzegane, a także o elementach, które ma obejmować badanie lekarskie.
   Instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania przekazuje instytucji będącej dłużnikiem, która wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie badania lekarskiego, protokół tego badania.
   Instytucja będąca dłużnikiem zastrzega sobie prawo do zlecenia przeprowadzenia badania beneficjenta przez wybranego przez nią lekarza na terytorium, na którym ma miejsce pobytu lub zamieszkania osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenia, lub w państwie, w którym znajduje się instytucja będąca dłużnikiem. Beneficjent może jednak zostać poproszony o powrót do państwa instytucji będącej dłużnikiem tylko wtedy, gdy jest on w stanie odbyć taką podróż bez uszczerbku na zdrowiu, a koszty podróży i zakwaterowania ponosi instytucja będąca dłużnikiem.
   3.   W przypadku gdy osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenia lub członek jej rodziny mają miejsce pobytu lub zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego, gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w Izraelu, lub w Izraelu, gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w państwie członkowskim, na wniosek tej instytucji kontrolę administracyjną przeprowadza instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania beneficjenta.
   Instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania przekazuje instytucji będącej dłużnikiem, która wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli administracyjnej, sprawozdanie z tej kontroli.
   Instytucja będąca dłużnikiem zastrzega sobie prawo zlecenia wybranemu przez siebie profesjonaliście, by przeprowadził badanie sytuacji beneficjenta. Beneficjent może jednak zostać poproszony o powrót do państwa instytucji będącej dłużnikiem tylko wtedy, gdy jest on w stanie odbyć taką podróż bez uszczerbku na zdrowiu, a koszty podróży i zakwaterowania ponosi instytucja będąca dłużnikiem.
   4.   Jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba oraz Izrael mogą, ustalić inne przepisy administracyjne, pod warunkiem że poinformują o tym Radę Stowarzyszenia.
   5.   W drodze wyjątku od zasady nieodpłatnej wzajemnej pomocy administracyjnej określonej w art. 5 ust. 2 niniejszej decyzji, rzeczywista kwota wydatków poniesionych na kontrole, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, zwracana jest przez instytucję będącą dłużnikiem, która wystąpiła o przeprowadzenie takich kontroli, instytucji, do której wystąpiono o ich przeprowadzenie.
   Artykuł 7
   Stosowanie art. 79 układu
   Artykuł 79 układu ma zastosowanie w przypadku gdy którakolwiek ze stron uzna, że druga strona nie wypełniła zobowiązań określonych w art. 5 i 6.
   Artykuł 8
   Przepisy szczególne dotyczące stosowania ustawodawstwa Izraela
   Rada Stowarzyszenia może w razie potrzeby ustanowić w załączniku II szczególne przepisy dotyczące stosowania ustawodawstwa Izraela.
   Artykuł 9
   Procedury administracyjne wynikające z istniejących umów dwustronnych
   Procedury administracyjne zawarte w istniejących umowach dwustronnych między państwem członkowskim a Izraelem mogą nadal obowiązywać, pod warunkiem że procedury te nie wpływają negatywnie na prawa lub obowiązki zainteresowanych osób określone w niniejszej decyzji.
   Artykuł 10
   Umowy uzupełniające procedury wykonania niniejszej decyzji
   Jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba oraz Izrael mogą zawrzeć umowy, których celem jest uzupełnienie procedur administracyjnych służących wykonywaniu niniejszej decyzji, zwłaszcza w odniesieniu do zapobiegania oszustwom i błędom oraz ich zwalczania.
   CZĘŚĆ IV

      PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

   Artykuł 11
   Przepisy przejściowe
   1.   Niniejsza decyzja nie daje podstawy do nabycia żadnych praw w odniesieniu do okresu poprzedzającego datę jej wejścia w życie.
   2.   Z zastrzeżeniem ust. 1 prawo nabywane jest na podstawie niniejszej decyzji, nawet jeżeli odnosi się ono do zdarzenia, które nastąpiło przed datą jej wejścia w życie.
   3.   Każde świadczenie, które nie zostało przyznane lub które zostało zawieszone ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej, zostaje na jej wniosek przyznane lub wznowione od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, o ile prawa, za które uprzednio zostały przyznane świadczenia, nie zostały spłacone w formie zryczałtowanej.
   4.   Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, zostaje przedłożony w ciągu dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, prawa nabyte zgodnie z niniejszą decyzją stają się skuteczne od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, przy czym przepisy ustawodawstwa państw członkowskich lub Izraela dotyczące utraty lub przedawnienia praw nie mogą być stosowane w odniesieniu do zainteresowanych osób.
   5.   Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, zostaje przedłożony po upływie dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, prawa, które nie zostały utracone lub nie przedawniły się, stają się skuteczne od daty przedłożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosuje się korzystniejsze przepisy ustawodawstwa państwa członkowskiego lub Izraela.
   Artykuł 12
   Załączniki do niniejszej decyzji
   1.   Załączniki do niniejszej decyzji stanowią jej integralną część.
   2.   Na wniosek Izraela załączniki mogą zostać zmienione decyzją Rady Stowarzyszenia.
   Artykuł 13
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w …

            W imieniu Rady Stowarzyszenia

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 147 z 21.6.2000, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.
   ZAŁĄCZNIK I

      WYKAZ IZRAELSKICH SPECJALNYCH ŚWIADCZEŃ PIENIĘŻNYCH O CHARAKTERZE NIESKŁADKOWYM

   …
   ZAŁĄCZNIK II

      PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE STOSOWANIA USTAWODAWSTWA IZRAELA

   …


title: 2011/572/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/140

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2009
   (2011/572/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2009,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (3) w sprawie utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, w szczególności jego art. 60,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0123/2011),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej nieodłączną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/141

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   zawierająca uwagi stanowiące nieodłączną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2009
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2009,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. (3) w sprawie utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, w szczególności jego art. 60,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0123/2011),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne za rok budżetowy 2009 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są legalne i prawidłowe,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 5 maja 2010 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2008 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament:

                           —

                           ubolewał, że w 2008 r. system rocznych opłat ryczałtowych przyniósł dochód znacznie przewyższający rzeczywiste koszty świadczonych usług, i wezwał Agencję do przedłożenia w trybie pilnym szczegółowego planu gwarantującego, że taka sytuacja nie powtórzy się w latach kolejnych,

                           —

                           zwrócił uwagę na fakt, że Agencja przeniosła na rok 2009 znaczną sumę środków na wydatki operacyjne (ponad 53 000 000 EUR, czyli 79 % środków operacyjnych),

                           —

                           podkreślił znaczenie, jakie dla Agencji ma wyznaczenie w ramach swego programowania celów SMART i wskaźników RACER, aby móc oceniać osiągnięte wyniki,

                           —

                           wyraził zaniepokojenie z powodu braku koordynacji między potrzebami, personelem i regulaminem finansowym Agencji, zwłaszcza z powodu faktu, że procedury naboru pracowników utrudniają rekrutację odpowiednio wykwalifikowanego personelu,

               C.

               mając na uwadze, że budżet Agencji na rok 2009 wynosił 92 500 000 EUR, czyli o 6 % więcej w stosunku do roku budżetowego 2008; mając na uwadze, że rezerwa na opłaty i honoraria w 2009 r. wynosiła 29 500 000 EUR,

               1.

               z zadowoleniem przyjmuje stwierdzenie przez Trybunał Obrachunkowy, iż sprawozdanie finansowe Agencji za rok 2009 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u jego podstaw są, we wszystkich istotnych aspektach, legalne i prawidłowe;

      Znaczne zwiększenie budżetu

               2.

               zauważa, że budżet Agencji wzrósł o 28 % w latach 2007–2009;

               3.

               zauważa, że Agencja otrzymała z budżetu Unii na 2009 r. środki na pokrycie zobowiązań w wysokości 31 540 000 EUR oraz środki na pokrycie płatności w wysokości 29 180 000 EUR;

               4.

               zauważa ponadto, że całkowity budżet Agencji wzrósł w okresie 2008–2009 r. o niemal 20 % – z kwoty 102 000 000 EUR do kwoty 122 000 000 EUR – a liczba pracowników wzrosła z 440 do 509;

      Wyniki

               5.

               ponownie podkreśla znaczenie, jakie dla Agencji ma wyznaczenie w ramach swego programowania celów SMART i wskaźników RACER, aby móc oceniać osiągnięte wyniki; przyjmuje do wiadomości odpowiedź Agencji, która zapewnia, że poprawiła swój program prac na 2010 r., wprowadzając cele i istotne wskaźniki dotyczące wyników oraz ulepszony system planowania zasobów; wzywa ponadto Agencję do rozważenia wprowadzenia wykresu Gantta do programowania wszystkich działań operacyjnych, aby w zwięzły sposób określić czas, jaki każdy pracownik poświęca danemu projektowi, oraz aby wzmocnić ukierunkowanie na osiąganie rezultatów;

               6.

               wzywa Agencję do wprowadzenia zadaniowej struktury budżetu operacyjnego, aby wyraźnie powiązać program prac z prognozami finansowymi i poprawić monitorowanie wyników oraz związaną z tym sprawozdawczość; zauważa, że Agencja co roku sporządza plan wieloletni – po omówieniu go ze wszystkimi zainteresowanymi stronami i zatwierdzeniu przez zarząd – w którym ujęty jest budżet w podziale na rodzaj działalności; przyjmuje do wiadomości uwagę Trybunału Obrachunkowego, że struktura budżetu operacyjnego Agencji (tytuł III) pozostała częściowo powiązana z nakładami oraz że wprowadzono korekty budżetowe bez aktualizacji programu prac, nawet w sytuacjach, gdy miały one znaczny wpływ na przydział zasobów ludzkich i finansowych;

               7.

               ponownie zwraca się do Agencji o przedstawienie – w tabeli, która zostanie załączona do przyszłego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego – porównania działań przeprowadzonych podczas roku, którego dotyczy absolutorium, oraz tych przeprowadzonych w poprzednim roku budżetowym, tak aby pozwolić władzy budżetowej na lepszą ocenę wyników Agencji na przestrzeni dwóch lat;

      Przeniesienie środków

               8.

               zwraca uwagę na fakt, że Agencja ponownie przeniosła na 2010 r. znaczną kwotę środków na wydatki operacyjne (65 % z tytułu III – Działania operacyjne – z wyłączeniem dochodów przeznaczonych na określony cel wartość procentowa przeniesionych środków na zobowiązania wynosi 13 %); podkreśla, że sytuacja ta stanowi naruszenie zasady jednoroczności; uznaje, że pewien poziom niepewności co do wysokości opłat i honorariów jest stałym elementem początkowego cyklu działalności Agencji z powodu wieloletniego charakteru realizowanych przez nią projektów; podkreśla ponadto, że sytuacja ta świadczy o nieprawidłowościach w systemie planowania zasobów Agencji spowodowanych opóźnieniem w procesie podpisywania umowy o świadczenie usług; w związku z tym wzywa do bardziej dokładnego i terminowego zarządzania podpisywaniem umów oraz do przedstawienia Komisji i Parlamentowi bardziej realistycznych prognoz na kolejny rok budżetowy wystarczająco wcześnie, by umożliwić ich przeanalizowanie;

               9.

               domaga się, aby do budżetu na każdy rok dołączać specjalne sprawozdanie w sprawie nadwyżki budżetowej przeniesionej z poprzednich lat, wyjaśniające, dlaczego środki te nie zostały wykorzystane oraz w jaki sposób i kiedy zostaną wykorzystane;

      Opłaty i honoraria pobierane przez Agencję

               10.

               zauważa, że rok 2009 był pierwszym pełnym rokiem wdrażania procedur certyfikacyjnych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 593/2007 z dnia 31 maja 2007 r. w sprawie opłat i honorariów pobieranych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego (6);

               11.

               zwraca się ponownie do Agencji o udoskonalenie systemu monitorowania projektów certyfikacyjnych, aby uzyskać pewność, że opłaty pobierane przez cały okres trwania projektu nie odbiegają znacząco od rzeczywistych kosztów;

               12.

               wzywa Agencję w szczególności do poprawnego oszacowania – na potrzeby sporządzenia sprawozdania finansowego za rok 2010 – rozliczeń międzyokresowych biernych związanych z zarządzaniem procedurami certyfikacyjnymi zlecanymi krajowym władzom lotniczym; zauważa bowiem, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, że powiązane rozliczenia międzyokresowe bierne na koniec roku zostały oszacowane według ogólnego odsetka realizacji, nieuzasadnionego danymi historycznymi; odnotowuje jednak zamiar Agencji, by wprowadzić „umowy ryczałtowe” na niektóre usługi (niewielkie zmiany, niewielkie naprawy, standardowe uzupełniające certyfikaty typu, nadzór nad organizacjami) w celu zapewnienia dostępności wiarygodnych kosztów projektu w momencie zlecania danej usługi na zewnątrz;

      Zasoby ludzkie

               13.

               zauważa ponadto niedociągnięcia w procedurach rekrutacji personelu, które zagrażają przejrzystości tych procedur; przyjmuje do wiadomości, że w odniesieniu do tych procedur Trybunał Obrachunkowy zauważył, że decyzje komisji rekrutacyjnych były niedostatecznie uzasadnione i udokumentowane, gdyż nie określono z wyprzedzeniem progów punktowych wymaganych do zaproszenia kandydatów na rozmowę kwalifikacyjną lub do wpisania ich na listę rezerwową, a także brakowało protokołów;

               14.

               wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w celu naprawienia tej sytuacji oraz do zwiększenia przejrzystości procedur rekrutacji ekspertów i pracowników; podkreśla, że znaczenie tych niedociągnięć jest nawet jeszcze większe, jeśli weźmie się pod uwagę, że celami Agencji jest określanie warunków technicznych certyfikacji, podejmowanie decyzji dotyczących zdatności do lotu, wydawanie certyfikatów w zakresie ochrony środowiska oraz przeprowadzanie inspekcji standaryzacyjnych właściwych organów państw członkowskich;

      Audyt wewnętrzny

               15.

               odnotowuje, że od 2006 r. Agencja wdrożyła 20 z 26 zaleceń sformułowanych przez Służbę Audytu Wewnętrznego;

               16.

               zauważa, że Agencja wysłała organowi udzielającemu absolutorium sprawozdanie sporządzone przez dyrektora wykonawczego Agencji, zawierające podsumowanie zalecenia sformułowanego przez Służbę Audytu Wewnętrznego, zgodnie z art. 72 ust. 5 ramowego rozporządzenia finansowego; niemniej wzywa dyrektora wykonawczego Agencji do przedstawienia konkretnych informacji w sprawie treści wszystkich niewdrożonych jeszcze w 2009 r. zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego;

               17.

               w odniesieniu do innych uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2011 r. (7) w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 136.

      (6)  Dz.U. L 140 z 1.6.2007, s. 3.

      (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0163. Zob. s. 269 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/868 z dnia 18 maja 2016 r. zmieniająca decyzję EBC/2014/6 w sprawie organizacji środków przygotowawczych do zbierania danych granularnych dotyczących kredytów przez Europejski System Banków Centralnych (EBC/2016/14)

text:
                  1.6.2016

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 144/99

            DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2016/868
      z dnia 18 maja 2016 r.
      zmieniająca decyzję EBC/2014/6 w sprawie organizacji środków przygotowawczych do zbierania danych granularnych dotyczących kredytów przez Europejski System Banków Centralnych (EBC/2016/14)
      RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
      uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 5 i art. 46 ust. 2,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (1), w szczególności art. 8 ust. 5,
      uwzględniając wkład Rady Ogólnej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Decyzja EBC/2014/6 (2) określa działania przygotowawcze, które banki centralne Eurosystemu powinny podjąć w celu przygotowania się do zbierania przez Europejski System Banków Centralnych (ESBC) danych granularnych dotyczących kredytów.

                  (2)

                  Od przyjęcia decyzji EBC/2014/6 poczyniono znaczący postęp w kierunku ustanowienia długoterminowych ram prawnych zbierania danych granularnych dotyczących kredytów w oparciu o zharmonizowane wymogi sprawozdawczości statystycznej.

                  (3)

                  Mając na uwadze liczbę oraz stopień skomplikowania przewidywanych wymogów sprawozdawczości statystycznej, należy odroczyć termin wdrożenia określony decyzją EBC/2014/6, aby zapewnić wystarczający czas ESBC na właściwe przygotowanie się do zbierania danych granularnych dotyczących kredytów. Mając na uwadze, że do rozpoczęcia przekazywania danych upłynie jeszcze sporo czasu, harmonogram określony w art. 1 decyzji EBC/2014/6 na zakończenie fazy przygotowawczej powinien zostać zastąpiony terminem, który zapewni zakończenie fazy przygotowawczej do rozpoczęcia przekazywania danych w oparciu o długoterminowe ramy prawne zbierania danych granularnych dotyczących kredytów.

                  (4)

                  Taki zmieniony harmonogram znajdzie również zastosowanie do krajowych banków centralnych (KBC) państw członkowskich, których walutą nie jest euro, w ramach współpracy podjętej przez takie KBC z bankami centralnymi Eurosystemu na podstawie zalecenia EBC/2014/7 (3).

                  (5)

                  Zgodnie z art. 3 ust. 2 decyzji EBC/2014/6 Komitet ds. Statystyki składa Radzie Prezesów raz do roku sprawozdanie w sprawie postępów osiąganych przez EBC i poszczególne KBC w zakresie wdrażania środków przygotowawczych. Powyższy raport powinien zawierać informacje zbierane przez Komitet ds. Statystyki od wszystkich KBC, w tym informacje o postępach osiągniętych przez KBC objęte wyłączeniem na podstawie art. 3 ust. 3 tej decyzji. Nie uważa się już za konieczne odrębnych raportów, o których mowa w art. 3 ust. 3 decyzji EBC/2014/6.

                  (6)

                  Decyzja EBC/2014/6 powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Zmiany
      W decyzji EBC/2014/6 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w art. 1 drugie zdanie otrzymuje brzmienie:
                  „Długoterminowe ramy prawne powinny do początku pierwszego rzeczywistego przekazania EBC danych granularnych dotyczących kredytów przez KBC na podstawie rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/867 (EBC/2016/13) (*) obejmować: a) krajowe bazy danych granularnych dotyczących kredytów prowadzone przez wszystkie KBC Eurosystemu; oraz b) wspólną bazę danych granularnych dotyczących kredytów dzieloną pomiędzy członków Eurosystemu i obejmującą dane granularne dotyczące kredytów dla wszystkich krajów członkowskich, których walutą jest euro.

                     (*)  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/867 z dnia 18 maja 2016 r. w sprawie zbierania danych granularnych dotyczących ekspozycji kredytowych i ryzyka kredytowego (EBC/2016/13) (Dz.U. L 144 z 1.6.2016, s. 44).”;"

                  2)

                  art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                  „2.   Komitet ds. Statystyki, uwzględniając opinie innych odpowiednich komitetów ESBC, przygotowuje decyzje niezbędne do wdrożenia środków przygotowawczych określonych w ust. 1 i przedkłada je do przyjęcia przez Radę Prezesów. Komitet ds. Statystyki składa Radzie Prezesów raz do roku sprawozdanie w sprawie postępów osiąganych przez EBC i poszczególne KBC, w tym KBC objęte wyłączeniem na podstawie art. 3 ust. 3.”;

                  3)

                  art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                  „3.   W odniesieniu do KBC, które wymagają dłuższego okresu dostosowawczego w ramach fazy przygotowawczej w celu stworzenia kompleksowych baz danych granularnych dotyczących kredytów lub uzyskania dostępu do takich baz, Rada Prezesów może w czasie trwania fazy przygotowawczej przyznawać indywidualne tymczasowe wyłączenia z obowiązku stosowania określonych środków przygotowawczych, o których mowa w ust. 1. Okres każdego z indywidulnych wyłączeń jest ściśle ograniczony do minimalnego czasu niezbędnego do osiągnięcia przez dany KBC w trakcie fazy przygotowawczej zgodności ze środkami przygotowawczymi, których dotyczy wyłączenie, oraz jest ustalany w sposób umożliwiający realizację celów określonych w art. 1 w odniesieniu do wszystkich KBC Eurosystemu. Prawa dostępu do poufnych informacji statystycznych uzyskanych z danych granularnych dotyczących kredytów przekazanych EBC w ramach określonego środka przygotowawczego ulegają zawieszeniu w odniesieniu do każdego KBC korzystającego z tymczasowego wyłączenia dotyczącego tego środka. Rada Prezesów może zdecydować o nałożeniu odpowiednich dodatkowych restrykcji na poszczególne KBC korzystające z wyłączenia na podstawie niniejszego ustępu.”;

                  4)

                  art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                  „1.   W celu zapewnienia właściwego dostosowania danych granularnych dotyczących kredytów zbieranych w długim terminie do przyszłych potrzeb użytkowników z ESBC Komitet ds. Statystyki organizuje w trakcie fazy przygotowawczej na koniec marca każdego roku coroczne przekazywanie przez KBC do EBC dostępnych danych granularnych dotyczących kredytów odnoszących się do dnia 30 czerwca i dnia 31 grudnia poprzedniego roku, stosując odpowiedni poziom anonimizacji i agregacji informacji o kredytobiorcach i pożyczkobiorcach uniemożliwiający identyfikację indywidualnych kredytobiorców i pożyczkobiorców. Pierwsze przekazanie danych nastąpi na koniec marca 2014 r. w odniesieniu do dnia 30 czerwca i dnia 31 grudnia 2013 r. i będzie oparte na referencyjnym schemacie sprawozdawczości określonym w załączniku. Dalsze przekazywanie danych ad hoc Komitet ds. Statystyki organizuje na zasadach dobrowolności na podstawie schematu sprawozdawczości uwzględniającego istnienie dostępnych danych granularnych dotyczących kredytów i ich charakterystykę, zapewniając proporcjonalność zbieranych danych w stosunku do statusu prac przygotowawczych ukończonych w momencie przekazania danych. Dane dotyczące pożyczkobiorców należących do sektorów instytucjonalnych innych niż przedsiębiorstwa niefinansowe mogą być przekazywane w trakcie fazy przygotowawczej w formie zagregowanej, o ile KBC dostarczy odpowiednie informacje co do metodologii.”;

                  5)

                  załącznik do decyzji EBC/2014/6 podlega zmianie zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
      Skuteczność
      Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem zawiadomienia o niej adresatów.
      Artykuł 3
      Adresaci
      Niniejsza decyzja jest adresowana do KBC państw członkowskich, których walutą jest euro.

         Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 18 maja 2016 r.

            Mario DRAGHI

               Prezes EBC

         (1)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.

         (2)  Decyzja EBC/2014/6 z dnia 24 lutego 2014 r. w sprawie organizacji środków przygotowawczych do zbierania danych granularnych dotyczących kredytów przez Europejski System Banków Centralnych (Dz.U. L 104 z 8.4.2014, s. 72).

         (3)  Zalecenie EBC/2014/7 z dnia 24 lutego 2014 r. w sprawie organizacji środków przygotowawczych do zbierania danych granularnych o kredytach przez Europejski System Banków Centralnych (Dz.U. C 103 z 8.4.2014, s. 1).

         ZAŁĄCZNIK
         Tabela w załączniku do decyzji EBC/2014/6 otrzymuje następujące brzmienie:

                        „Typ

                        Atrybuty

                        Opis

                        Poziom anonimizacji

                           Atrybuty kredytodawcy

                        Kod identyfikacyjny kredytodawcy

                        Kod identyfikujący kredytodawcę lub pożyczkodawcę zgodnie z kodyfikacją wykorzystywaną przez bazę danych rejestru instytucji i aktywów (RIAD) (*).

                        Niezanonimizowane

                           Atrybuty kredytobiorcy

                        Kod identyfikacyjny kredytobiorcy

                        Alfanumeryczny kod identyfikujący kredytobiorcę lub pożyczkobiorcę, zapewniający brak możliwości identyfikacji poszczególnych kredytobiorców lub pożyczkobiorców.

                        Zanonimizowane

                        Kraj rezydencji

                        Kraj rezydencji kredytobiorcy lub pożyczkobiorcy zgodnie ze standardem ISO 3166 (**).

                        Sektor instytucjonalny

                        Sektor (lub podsektor) instytucjonalny kredytobiorcy lub pożyczkobiorcy, zgodnie z klasyfikacją ESA 2010. Wymagany jest podział na następujące sektory (podsektory):

                                    —

                                    przedsiębiorstwa niefinansowe (S.11),

                                    —

                                    bank centralny (S.121),

                                    —

                                    instytucje przyjmujące depozyty z wyjątkiem banku centralnego (S.122),

                                    —

                                    fundusze rynku pieniężnego (S.123),

                                    —

                                    fundusze inwestycyjne niebędące funduszami rynku pieniężnego (S.124),

                                    —

                                    pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno-rentowych (S.125),

                                    —

                                    pomocnicze instytucje finansowe (S.126),

                                    —

                                    instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek (S.127),

                                    —

                                    instytucje ubezpieczeniowe (S.128),

                                    —

                                    fundusze emerytalno-rentowe (S.129),

                                    —

                                    sektor instytucji rządowych i samorządowych (S.13),

                                    —

                                    gospodarstwa domowe i instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych (S.14 + S.15).

                        Sektor działalności gospodarczej

                        Podział kredytobiorców i pożyczkobiorców (finansowych i niefinansowych) ze względu na ich działalność gospodarczą, zgodnie z klasyfikacją statystyczną NACE rev.2 (***). Kody NACE przekazuje się z dokładnością do drugiego poziomu (poprzez „podział“).

                        Wielkość

                        Podział kredytobiorców lub pożyczkobiorców ze względu na ich wielkość: mikro, mali, średni, duzi.

                           Zmienne danych kredytowych

                        Kod identyfikacyjny kredytu lub pożyczki

                        Alfanumeryczny kod identyfikacyjny kredytu lub pożyczki używany przez instytucje sprawozdające na poziomie krajowym.

                        —

                        Waluta

                        Waluta, w jakiej denominowany jest kredyt lub pożyczka, zgodnie ze standardem ISO 4217 (**).

                        Rodzaj kredytu lub pożyczki

                        Podział kredytów i pożyczek ze względu na ich rodzaj:

                                    —

                                    spłacane na żądanie lub z krótkim terminem (rachunek bieżący),

                                    —

                                    zadłużenie z tytułu kart kredytowych,

                                    —

                                    należności handlowe,

                                    —

                                    leasing finansowy,

                                    —

                                    kredyty i pożyczki z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu,

                                    —

                                    pozostałe kredyty i pożyczki terminowe.

                        Rodzaj zabezpieczenia

                        Rodzaj zabezpieczenia spłaty kredytu lub pożyczki: zabezpieczenie na nieruchomości, inne zabezpieczenie (w tym papiery wartościowe i złoto), brak zabezpieczenia.

                        Pierwotny termin zapadalności

                        Termin zapadalności kredytu lub pożyczki uzgodniony podczas zawarcia umowy lub w dniu jej późniejszej zmiany; do jednego roku włącznie, powyżej jednego roku.

                        Pozostały okres zapadalności

                        Zapadalność w relacji do ustalonego terminu spłaty kredytu lub pożyczki; do jednego roku włącznie, powyżej jednego roku.

                        Status niewykonania zobowiązania

                        Kredyty lub pożyczki, gdzie kredytobiorca lub pożyczkobiorca nie wykonuje zobowiązania.

                        Kredyt konsorcjalny

                        Pojedyncza umowa kredytu, w której kredytodawcą jest kilka instytucji.

                        Zadłużenie podporządkowane

                        Instrumenty zadłużenia podporządkowanego stanowią drugorzędną należność od emitenta, która może być zrealizowana dopiero po zaspokojeniu wszystkich roszczeń wyższej rangi (np. depozyty/kredytu lub pożyczki), co nadaje im pewne właściwości „akcji i innych udziałów kapitałowych“.

                           Miary danych kredytowych

                        Kwota wypłaconego kredytu

                        Całkowita kwota do spłaty (część kapitałowa, bez uwzględniania utraty wartości), przekazywana łącznie z korektą z tytułu ryzyka kredytowego, bez uwzględnienia strat z tytułu całkowitej utraty wartości.

                        —

                        Linie kredytowe

                        Kwota kredytu przyznana, ale niewypłacona.

                        Zaległość

                        Kwota spłaty kredytu lub pożyczki, której opóźnienie przekracza 90 dni.

                        Wartość zabezpieczenia

                        Wartość zabezpieczenia w momencie składania sprawozdania.

                        Korekta z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego

                        Rezerwa celowa na utratę wartości kredytów i pożyczek z tytułu ryzyka kredytowego utworzona na podstawie właściwych standardów rachunkowości. Takie rezerwy podlegają obowiązkowi sprawozdawczemu wyłącznie w odniesieniu do kredytów i pożyczek zagrożonych.

                        Aktywa ważone ryzykiem

                        Kwoty ekspozycji ważone ryzykiem, zgodnie z dyrektywą 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (****) lub aktami, które ją zastąpiły.

                        Prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania (wyłącznie dla instytucji kredytowych stosujących metodę ratingów wewnętrznych)

                        Prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania przez kontrahenta w ciągu roku, określone zgodnie z dyrektywą 2006/48/WE lub aktami, które ją zastąpiły. Na potrzeby sprawozdawczości opartej na zasadzie „pożyczkobiorca po pożyczkobiorcy“ przekazuje się informację o średniej ważonej wolumenem.

                        Straty w razie niewykonania zobowiązania (wyłącznie dla instytucji kredytowych stosujących metodę ratingów wewnętrznych)

                        Stosunek straty na ekspozycji wynikającej z niewykonania zobowiązania przez kontrahenta do kwoty pozostającej do spłaty w dniu niewykonania zobowiązania, zgodnie z dyrektywą 2006/48/WE lub aktami, które ją zastąpiły. Na potrzeby sprawozdawczości opartej na zasadzie „pożyczkobiorca po pożyczkobiorcy“ przekazuje się informację o średniej ważonej wolumenem.

                        Stopa oprocentowania

                        Współczynnik, określony jako procent w skali roku, kwoty, jaką dłużnik zobowiązany jest zapłacić wierzycielowi w danym okresie, do kwoty kapitału kredytu lub pożyczki, depozytu lub dłużnego papieru wartościowego, zgodnie z rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 63/2002 (*****) lub aktami, które to rozporządzenie zastąpiły. Na potrzeby sprawozdawczości opartej na zasadzie „pożyczkobiorca po pożyczkobiorcy“ przekazuje się informację o średniej ważonej wolumenem.

            (*)  W odniesieniu do monetarnych instytucji finansowych (MIF) zob. listę opublikowaną na stronie internetowej EBC pod adresem www.ecb.europa.eu.

            (**)  Opublikowanym na stronie internetowej Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) pod adresem www.iso.org.

            (***)  Opublikowaną na stronie internetowej Komisji Europejskiej (Eurostatu) pod adresem www.ec.europa.eu/eurostat.

            (****)  Dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1).

            (*****)  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 63/2002 z dnia 20 grudnia 2001 r. w sprawie statystyki dotyczącej stóp procentowych stosowanych przez monetarne instytucje finansowe w odniesieniu do depozytów i pożyczek dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw (EBC/2001/18) (Dz.U. L 10 z 12.1.2002, s. 24).”.


title: 2014/498/UE: Decyzja Rady z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Estonii i dwóch zastępców członków z Estonii

text:
               25.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 221/13

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 lipca 2014 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Estonii i dwóch zastępców członków z Estonii

      (2014/498/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Estonii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. W dniu 21 maja 2013 r., decyzją Rady 2013/239/UE (3), Mihkel JUHKAMI został mianowany zastępcą członka do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Väino HALLIKMÄGIEGO i Jüriego PIHLA.

               (3)

               Jedno stanowisko zastępcy członka zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Saimy KALEV.

               (4)

               Jedno stanowisko zastępcy członka zwolniło się w związku z mianowaniem Mihkela JUHKAMIEGO na członka Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowiska członków:

                           —

                           Mihkel JUHKAMI, Mayor of the City of Rakvere,

                           —

                           Urmas SUKLES, Mayor of the City of Haapsalu;

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           —

                           Hannes HANSO, Mayor of the City of Kuressaare,

                           —

                           Rait PIHELGAS, Mayor of Ambla Rural Municipality.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.

      (3)  Dz.U. L 141 z 28.5.2013, s. 43.


title: 2012/649/UE: Decyzja Rady z dnia 15 października 2012 r. dotycząca podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej

text:
               19.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 288/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 15 października 2012 r.
   dotycząca podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej
   (2012/649/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 4 czerwca 2009 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych. Negocjacje zakończyły się sukcesem i Umowa między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej (zwana dalej „Umową”) została parafowana w dniu 24 kwietnia 2012 r.

               (2)

               Umowa powinna zostać podpisana w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               (3)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (1); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (4)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (2); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jej zawarcia (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 15 października 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

      (2)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

      (3)  Tekst Umowy zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jej zawarcia.