title: Decyzja Komisji z dnia 11 czerwca 2019 r. ustanawiająca Zespół ds. Polityki Spektrum Radiowego i uchylająca decyzję 2002/622/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  12.6.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 196/16

         DECYZJA KOMISJI
         z dnia 11 czerwca 2019 r.
         ustanawiająca Zespół ds. Polityki Spektrum Radiowego i uchylająca decyzję 2002/622/WE
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         (2019/C 196/08)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Decyzją nr 676/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie ram regulacyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego we Wspólnocie Europejskiej (1) ustanowiono ramy prawne w zakresie polityki spektrum radiowego w Unii. Zapewniają one koordynację mechanizmów kształtowania polityki oraz, w stosownych przypadkach, zharmonizowane warunki dotyczące dostępności i wydajnego wykorzystania widma radiowego niezbędne do ustanowienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego w takich obszarach polityki Unii jak łączność elektroniczna, transport oraz badania i rozwój.

                     (2)

                     Decyzja nr 676/2002/WE przewiduje możliwość organizowania przez Komisję konsultacji w celu uwzględnienia stanowisk państw członkowskich, instytucji Unii, przedstawicieli branży oraz wszystkich zainteresowanych użytkowników widma radiowego (zarówno komercyjnych, jak i niekomercyjnych), a także innych stron zainteresowanych zmianami technicznymi, rynkowymi i regulacyjnymi, które mogą mieć związek z użytkowaniem widma radiowego.

                     (3)

                     Decyzją Komisji 2002/622/WE (2) ustanowiono grupę doradczą o nazwie Zespół ds. Polityki Spektrum Radiowego („Zespół”) w celu wspierania i doradzania Komisji w kwestiach dotyczących polityki w zakresie widma radiowego. Kwestie te obejmują m.in. dostępność widma radiowego, harmonizację i przeznaczenie widma radiowego, udostępnianie informacji dotyczących przydziału, dostępności i użytkowania widma radiowego, metody przyznawania praw do użytkowania widma, zmianę zagospodarowania widma, zmiana przeznaczenia, wycenę i wydajne wykorzystanie widma radiowego, jak również ochronę zdrowia ludzkiego.

                     (4)

                     W grudniu 2018 r. Parlament Europejski i Rada przyjęły dyrektywę (UE) 2018/1972 (3), którą przekształcono i zmieniono unijne ramy regulacyjne dotyczące łączności elektronicznej, i w której także powierzono nowe zadania Zespołowi.

                     (5)

                     Zespół powinien dodatkowo wnosić wkład w rozwój polityki w zakresie widma radiowego w Unii z uwzględnieniem nie tylko parametrów technicznych, lecz również aspektów gospodarczych, politycznych, kulturalnych, strategicznych, zdrowotnych i społecznych, a także różnych, potencjalnie sprzecznych ze sobą potrzeb użytkowników widma radiowego, tak aby osiągnąć sprawiedliwy, niedyskryminujący i proporcjonalny stan równowagi.

                     (6)

                     W skład Zespołu powinni wchodzić wysokiej rangi eksperci rządowi z państw członkowskich. W skład Zespołu mogą również wchodzić obserwatorzy oraz inne osoby zaproszone w stosownych przypadkach do uczestnictwa w posiedzeniach, w tym przedstawiciele organów regulacyjnych, organów ds. konkurencji, uczestników rynku oraz grup użytkowników lub konsumentów.

                     (7)

                     Jeśli chodzi o uwzględnianie kwestii dotyczących polityki w zakresie widma radiowego w kontekście wszystkich odpowiednich polityk Unii, sprawą naczelną powinno być utrzymanie ścisłych więzi współpracy między Zespołem i określonymi zespołami lub komitetami ustanowionymi w celu realizacji sektorowych polityk Unii, w tym polityki w zakresie transportu, polityki w zakresie rynku wewnętrznego dla urządzeń radiowych, polityki audiowizualnej, polityki w zakresie przestrzeni kosmicznej oraz polityki w zakresie łączności.

                     (8)

                     Wprawdzie za poszczególne części widma radiowego odpowiedzialne są różne krajowe organy rządowe, jednak aby zapewnić owocność dyskusji, każda delegacja krajowa uczestnicząca w posiedzeniu Zespołu powinna posiadać skonsolidowany i skoordynowany obraz wszystkich polityk krajowych, które mają wpływ na wykorzystanie widma radiowego w danym państwie członkowskim, w odniesieniu do nie tylko do rynku wewnętrznego, ale również porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego, ochrony cywilnej i polityki obronnej, gdyż wykorzystanie widma radiowego na potrzeby tych polityk może wpływać na organizację widma radiowego jako całości.

                     (9)

                     Zespół powinien konsultować się ze stosownymi użytkownikami widma radiowego, zarówno komercyjnymi, jak i niekomercyjnymi, a także z wszelkimi innymi zainteresowanymi stronami w kwestiach zmian technicznych, rynkowych i regulacyjnych mających związek z wykorzystaniem widma radiowego. Zespół powinien zapewnić, by konsultacje te były szeroko zakrojone i przeprowadzane w sposób wybiegający w przyszłość.

                     (10)

                     Ponieważ wykorzystanie widma radiowego nie jest ograniczone granicami państwowymi, Zespół powinien być otwarty na udział obserwatorów z państw przystępujących oraz państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

                     (11)

                     Europejska Konferencja Administracji Pocztowych i Telekomunikacyjnych (CEPT) powinna zostać zaproszona do udziału w pracach Zespołu w charakterze obserwatora, zważywszy że działalność Zespołu ma znaczny wpływ na widmo radiowe na poziomie ogólnoeuropejskim oraz że CEPT i stowarzyszone z nią organizacje dysponują rozbudowaną wiedzą fachową z zakresu zarządzania widmem radiowym. Korzystanie z wiedzy fachowej CEPT jest również właściwe w związku z udzielanymi tej organizacji – na podstawie decyzji o spektrum radiowym – upoważnieniami do opracowania technicznych środków wykonawczych w obszarach przeznaczenia widma radiowego i dostępności informacji. Biorąc pod uwagę znaczenie normalizacji europejskiej dla rozwoju urządzeń wykorzystujących widmo radiowe, równie istotne jest nadanie statusu obserwatora Europejskiemu Instytutowi Norm Telekomunikacyjnych (ETSI).

                     (12)

                     Po wejściu w życie dyrektywy (UE) 2018/1972 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 (4) zadania Zespołu należy dostosować do tych nowych ram regulacyjnych oraz odpowiednio wzmocnić rolę Zespołu. Powinno to ułatwić kształtowanie unijnej polityki w zakresie widma w różnych obszarach europejskiego rynku łączności elektronicznej, a w szczególności bezprzewodowej łączności szerokopasmowej, dodatkowo polepszyć strategiczną orientację oraz przejrzystość polityki w zakresie widma oraz wspierać planowanie strategiczne i koordynację mechanizmów kształtowania polityki w zakresie widma radiowego na szczeblu Unii.

                     (13)

                     Zgodnie z nowymi zadaniami, które powierzono Zespołowi na podstawie dyrektywy (UE) 2018/1972, Zespół powinien zapewniać doradztwo Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na ich wniosek w kwestiach dotyczących widma radiowego. Ponadto niniejsza decyzja powinna stanowić podstawę do uczynienia z Zespołu forum koordynującego wykonywanie przez państwa członkowskie ich obowiązków związanych z widmem radiowym określonych w tej dyrektywie, w tym przez proces wzajemnej oceny, oraz do odgrywania przez Zespół kluczowej roli w dziedzinach zasadniczych dla rynku wewnętrznego, takich jak transgraniczna koordynacja widma radiowego oraz normalizacja.

                     (14)

                     Zważywszy na liczbę zmian, które stały się konieczne w wyniku wejścia w życie dyrektywy (UE) 2018/1972, ze względów przejrzystości należy zastąpić i uchylić decyzję 2002/622/WE.

                     (15)

                     Przepisy dotyczące ujawniania informacji przez członków Zespołu należy ponadto sformułować w taki sposób, by były zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (5), natomiast dane osobowe powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (6).

                     (16)

                     Niniejsza decyzja powinna być zgodna z ustanowionymi przez Komisję przepisami horyzontalnymi dotyczącymi tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji (7), w szczególności w odniesieniu do członkostwa w Zespole, obserwatorów, udziału zaproszonych ekspertów oraz kosztów posiedzeń,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

            Artykuł 1
            Przedmiot
            Niniejszym ustanawia się grupę doradczą ds. polityki w zakresie widma radiowego pod nazwą Zespół ds. Polityki Spektrum Radiowego („Zespół”).

            Artykuł 2
            Zadania

               1.   Zespół pomaga i doradza Komisji:

                           a)

                           w strategicznych kwestiach dotyczących polityki w zakresie widma radiowego w Unii;

                           b)

                           w kwestii koordynacji mechanizmów kształtowania polityki w zakresie widma radiowego w Unii;

                           c)

                           poprzez wydawanie opinii dotyczących wniosków ustawodawczych w sprawie wieloletnich programów polityki w zakresie widma radiowego oraz w sprawie udostępnienia zharmonizowanego widma do celów wspólnego użytkowania lub użytkowania niepodlegającego prawom indywidualnym;

                           d)

                           poprzez wydawanie opinii w związku z zaleceniami Komisji dotyczącymi zharmonizowanego stosowania przepisów ram regulacyjnych łączności elektronicznej w obszarze widma radiowego, bez uszczerbku dla roli Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC);

                           e)

                           w kwestiach koordynacji i współpracy między Komisją, państwami członkowskimi i odpowiednimi właściwymi organami w związku z wdrażaniem obowiązującego prawodawstwa oraz istniejących programów i polityk Unii w zakresie widma radiowego;

                           f)

                           w stosownych przypadkach, w kwestii zharmonizowanych warunków dotyczących dostępności i wydajnego wykorzystania widma radiowego niezbędnych do ustanowienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego.

               2.   Zespół pomaga państwom członkowskim w ich współpracy ze sobą oraz z Komisją, a także, na ich wniosek, z Radą i Parlamentem Europejskim, mającej wspierać planowanie strategiczne i koordynację mechanizmów kształtowania polityki w zakresie widma radiowego w Unii, poprzez:

                           a)

                           opracowywanie najlepszych praktyk dotyczących kwestii związanych z widmem radiowym z myślą o wdrażaniu prawa Unii;

                           b)

                           ułatwianie koordynacji między państwami członkowskimi z myślą o wdrażaniu prawa Unii oraz o przyczynieniu się do rozwoju rynku wewnętrznego;

                           c)

                           koordynowanie podejść państw członkowskich do przydzielania i zezwalania na użytkowanie widma radiowego oraz publikowanie sprawozdań i opinii dotyczących kwestii związanych z widmem radiowym.

               3.   Zespół pomaga państwom członkowskim w transgranicznej koordynacji wykorzystania widma radiowego w celu zapewnienia, by wykorzystanie widma radiowego na ich terytorium było zorganizowane w sposób, który gwarantuje, że żadne inne państwo członkowskie nie jest ograniczone w swojej swobodzie zezwalania na użytkowanie widma radiowego na jego terytorium, w szczególności zharmonizowanego widma radiowego, zgodnie z prawem Unii, zwłaszcza w związku z transgranicznymi szkodliwymi zakłóceniami między państwami członkowskimi.
               W tym celu na wniosek dowolnego państwa członkowskiego, którego to dotyczy, Zespół zapewnia pomoc w rozwiązaniu wszelkich problemów lub sporów między państwami członkowskimi, jak również z państwami trzecimi, związanych z transgraniczną koordynacją lub transgranicznymi szkodliwymi zakłóceniami, które uniemożliwiają państwom członkowskim wykorzystanie widma radiowego na ich terytorium.
               W odniesieniu do zharmonizowanego widma radiowego Zespół może wydać opinię w celu zaproponowania skoordynowanego rozwiązania takiego problemu lub sporu między państwami członkowskimi.

               4.   Zespół pomaga Komisji w jej pracach przygotowawczych nad przedstawianymi Radzie wnioskami w sprawie przyjęcia decyzji zgodnie z art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, określających stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii w organizacjach międzynarodowych właściwych w kwestiach widma radiowego.

               5.   Zespół może organizować posiedzenia, aby umożliwić krajowym organom regulacyjnym lub innym właściwym organom, na ich wniosek, omówienie i wymianę poglądów i doświadczeń związanych z procesami udzielania zezwoleń i warunkami użytkowania widma radiowego.

               6.   Nie naruszając przepisów ust. 5, począwszy od dnia 21 grudnia 2020 r. Zespół zwołuje, do celów art. 35 dyrektywy (UE) 2018/1972, posiedzenia forum wzajemnej oceny w odniesieniu do widma radiowego, dla którego zharmonizowane warunki zostały ustanowione w technicznych środkach wykonawczych zgodnie z decyzją nr 676/2002/WE w celu umożliwienia jego wykorzystania do celów szerokopasmowych bezprzewodowych sieci i usług, na wniosek krajowego organu regulacyjnego lub innego właściwego organu danego państwa członkowskiego lub, w wyjątkowych przypadkach, o których mowa w art. 35 ust. 2 wspomnianej dyrektywy, z inicjatywy Zespołu.

            Artykuł 3
            Członkostwo
            Członkami Zespołu są organy państw członkowskich.
            Każde państwo członkowskie wyznacza wysokiej rangi przedstawiciela, któremu powierzono ogólną odpowiedzialność za strategiczną politykę w zakresie widma radiowego.
            Komisja, reprezentowana na odpowiednim szczeblu, uczestniczy we wszystkich posiedzeniach Zespołu oraz zapewnia Zespołowi obsługę administracyjną za pośrednictwem sekretariatu.

            Artykuł 4
            Działalność

               1.   Na wniosek Komisji lub z własnej inicjatywy Zespół przyjmuje opinie i sprawozdania skierowane do Komisji. Opinie i sprawozdania przyjmowane są w drodze konsensusu lub, jeżeli osiągnięcie konsensusu nie jest możliwe, zwykłą większością głosów, przy czym każdemu członkowi przysługuje jeden głos. Członkowie, którzy zagłosowali przeciwko, mają prawo do załączenia do opinii lub sprawozdania oświadczenia zawierającego streszczone uzasadnienie ich stanowiska.

               2.   W następstwie wniosku Parlamentu Europejskiego lub Rady o wydanie opinii lub przedstawienie sprawozdania przez Zespół w kwestiach dotyczących polityki w zakresie widma radiowego związanych z łącznością elektroniczną Zespół przyjmuje taką opinię lub takie sprawozdanie zgodnie z przepisami określonymi w ust. 1. Zespół przekazuje swoją opinię lub swoje sprawozdanie instytucji, która się o nią lub o nie zwróciła, oraz Komisji. W stosownych przypadkach opinia lub sprawozdanie może mieć formę ustnej prezentacji przed Parlamentem Europejskim lub Radą przedstawionej przez przewodniczącego Zespołu lub członka wyznaczonego przez Zespół.

               3.   Zespół wybiera spośród swoich członków przewodniczącego. Komisja może ustanowić podzespoły celem zbadania szczegółowych kwestii w oparciu o zakres zadań ustalony przez Komisję. Podzespoły działają zgodnie z ustanowionymi przez Komisję przepisami horyzontalnymi dotyczącymi tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji (8) i składają sprawozdania Zespołowi. Podzespoły rozwiązuje się niezwłocznie po wypełnieniu przez nie swojego mandatu.

               4.   Komisja może zwoływać posiedzenia Zespołu, za pośrednictwem sekretariatu i w porozumieniu z przewodniczącym, we wszelkich kwestiach wchodzących w zakres jego kompetencji. Komisja zwołuje posiedzenia w sytuacjach, w których jest to konieczne do celów stosowania art. 2 ust. 2 niniejszej decyzji.

               5.   Zespół przyjmuje swój regulamin wewnętrzny w oparciu o wniosek Komisji, w drodze konsensusu lub, jeżeli osiągnięcie konsensusu nie jest możliwe, zwykłą większością głosów, przy czym każdemu państwu członkowskiemu przysługuje jeden głos. Regulamin wewnętrzny podlega zatwierdzeniu przez Komisję.

               6.   Zespół może zapraszać obserwatorów, w tym z państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz państw kandydujących do przystąpienia do Unii, a także z CEPT i ETSI, do uczestniczenia w jego posiedzeniach; może on także wysłuchiwać ekspertów i zainteresowane strony. Obserwatorzy wyznaczają swoich przedstawicieli. Przewodniczący może zezwolić obserwatorom i ich przedstawicielom na wzięcie udziału w dyskusjach i podzielenie się swoją wiedzą fachową. Obserwatorzy nie mają jednak prawa głosu i nie uczestniczą w formułowaniu zaleceń ani porad Zespołu. Jeżeli Zespół uzna za stosowne gromadzenie dowodów w trakcie przygotowywania opinii lub sprawozdania, może on zaprosić odpowiednich przedstawicieli branży do przedstawienia swoich stanowisk na jego posiedzeniach.

               7.   Jeżeli Zespół uzna to za stosowne, może on zaprosić ekspertów z krajowych organów regulacyjnych lub innych właściwych organów i BEREC do udziału w jego posiedzeniach.
               Do celów art. 35 dyrektywy (UE) 2018/1972 Zespół zezwala na udział ekspertów z krajowych organów regulacyjnych lub innych właściwych organów, o których mowa w dyrektywie (UE) 2018/1972, oraz z BEREC.
               Z zastrzeżeniem szczegółowych zasad, które muszą zostać uzgodnione z BEREC i Komisją, Zespół zezwala BEREC na udział w swoich działaniach w kwestiach dotyczących regulacji rynku i konkurencji związanych z widmem radiowym, które wchodzą w zakres kompetencji BEREC.

            Artykuł 5
            Współpraca z Parlamentem Europejskim
            Nie naruszając przepisów art. 2 i 4, w odniesieniu do informacji, które mają być przekazywane Parlamentowi Europejskiemu, oraz w odniesieniu do udziału ekspertów Parlamentu Europejskiego w posiedzeniach Zespołu zastosowanie ma pkt 15 załącznika I oraz załącznik II do porozumienia ramowego w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską (9).

            Artykuł 6
            Konsultacje
            Zespół przeprowadza na wczesnym etapie, w sposób otwarty i przejrzysty, szeroko zakrojone konsultacje wśród uczestników rynku, konsumentów i użytkowników końcowych.

            Artykuł 7
            Poufność
            Jeżeli Komisja stwierdzi, że żądana opinia lub podniesiona kwestia ma charakter poufny, członkowie Zespołu, jak również obserwatorzy i wszelkie inne osoby uczestniczące w posiedzeniu Zespołu, zobowiązani są do nieujawniania informacji, o których dowiedzieli się w trakcie prac Zespołu, jego podzespołów lub grup roboczych ekspertów. W takich przypadkach Komisja może zdecydować, że w posiedzeniach mogą uczestniczyć wyłącznie członkowie Zespołu.

            Artykuł 8
            Tajemnica służbowa i przetwarzanie informacji niejawnych
            Członkowie Zespołu i ich przedstawiciele oraz zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają wymogowi zachowania tajemnicy służbowej, który na mocy Traktatów i przepisów wykonawczych do nich dotyczy wszystkich członków instytucji i ich pracowników, a także przepisom Komisji dotyczącym bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE określonym w decyzjach Komisji (UE, Euratom) 2015/443 (10) i (UE, Euratom) 2015/444 (11). W przypadku nieprzestrzegania przez nich tych obowiązków Komisja może zastosować wszelkie właściwe środki.

            Artykuł 9
            Przejrzystość

               1.   Zespół oraz jego podzespoły zostają wpisane do rejestru grup ekspertów Komisji.

               2.   W odniesieniu do składu Zespołu w rejestrze grup ekspertów publikowane są następujące dane:

                           a)

                           nazwiska lub nazwy obserwatorów;

                           b)

                           nazwy organów państw członkowskich;

                           c)

                           nazwy organów państw trzecich.

               3.   Wszystkie istotne dokumenty, w tym porządki obrad, protokoły i opinie uczestników, udostępnia się w rejestrze grup ekspertów albo za pomocą wskazanego w tym rejestrze łącza do strony internetowej, na której można znaleźć odpowiednie informacje. Dostęp do takiej strony internetowej nie może wymagać rejestrowania się przez użytkowników ani nie podlega innym ograniczeniom. W szczególności porządek obrad oraz inne istotne dokumenty referencyjne publikuje się w odpowiednim czasie przed posiedzeniem, a protokoły – w odpowiednio krótkim terminie po posiedzeniu. Od zasady publikowania wyjątki przewiduje się tylko w przypadkach, gdy ujawnienie dokumentu naruszyłoby ochronę interesu publicznego lub prywatnego w rozumieniu art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

               4.   W porozumieniu z Komisją Zespół może, zwykłą większością głosów swoich członków, podjąć decyzję o otwarciu obrad dla publiczności.

            Artykuł 10
            Koszty posiedzeń

               1.   Osoby uczestniczące w pracach Zespołu i jego podzespołów nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.

               2.   W przypadku posiedzeń Zespołu zwrot kosztów podróży przez Komisję ograniczony jest do jednej osoby na delegację państwa członkowskiego. Koszty podróży obserwatorów i ekspertów lub innych zainteresowanych stron objętych zakresem art. 4 ust. 6 nie są zwracane przez Komisję, podobnie jak nie są zwracane koszty związane ze spotkaniami Zespołu, jego przewodniczącego lub jego przedstawicieli z zainteresowanymi stronami.

               3.   Koszty związane z organizacją posiedzeń Zespołu pokrywa Komisja, o ile posiedzenia te odbywają się w Brukseli. W przypadku posiedzeń Zespołu, które odbywają się poza Brukselą w Unii Europejskiej, Komisja pokrywa jedynie koszty podróży.

               4.   Komisja może zlecić analizy zewnętrzne w celu wsparcia prac Zespołu. W takim przypadku Komisja ma prawo zdecydować o potrzebie przeprowadzenia analizy, pokrywa związane z tym koszty i jest odpowiedzialna za zarządzanie takimi analizami.

               5.   Koszty związane ze stworzeniem i utrzymaniem strony internetowej Zespołu pokrywa Komisja.

            Artykuł 11
            Uchylenie
            Decyzja 2002/622/WE traci moc.

            Sporządzono w Brukseli dnia 11 czerwca 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Mariya GABRIEL

                  Członek Komisji

            (1)  Decyzja nr 676/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie ram regulacyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego we Wspólnocie Europejskiej (Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 1).

            (2)  Decyzja Komisji 2002/622/WE z dnia 26 lipca 2002 r. ustanawiająca Zespół ds. Polityki Spektrum Radiowego (Dz.U. L 198 z 27.7.2002, s. 49).

            (3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiająca Europejski kodeks łączności elektronicznej (Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 36).

            (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Agencję Wsparcia BEREC (Urząd BEREC), zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/2120 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1211/2009 (Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 1).

            (5)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. dotyczące publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

            (6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

            (7)  Decyzja Komisji z dnia 30 maja 2016 r. ustanawiająca przepisy horyzontalne dotyczące tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji, C(2016) 3301 final.

            (8)  Decyzja Komisji z dnia 30 maja 2016 r. ustanawiająca przepisy horyzontalne dotyczące tworzenia i funkcjonowania grup ekspertów Komisji, C(2016) 3301 final.

            (9)  Dz.U. L 304 z 20.11.2010, s. 47.

            (10)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/443 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie bezpieczeństwa w Komisji (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 41).

            (11)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/444 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 53).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/951 z dnia 17 maja 2019 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Protokołu w sprawie wykonania Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Zielonego Przylądka (2019–2024)

text:
                  12.6.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 154/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/951
         z dnia 17 maja 2019 r.
         w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Protokołu w sprawie wykonania Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Zielonego Przylądka (2019–2024)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43, w związku z art. 218 ust. 5,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 19 grudnia 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 2027/2006 (1) dotyczące zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Zielonego Przylądka (2) (zwanej dalej „umową”). Umowa weszła w życie w dniu 30 marca 2007 r., była automatycznie przedłużana i pozostaje w mocy.

                     (2)

                     W następstwie zalecenia Komisji, w dniu 4 czerwca 2018 r. Rada podjęła decyzję o upoważnieniu do podjęcia negocjacji z Republiką Zielonego Przylądka w sprawie zawarcia nowego protokołu wykonującego umowę.

                     (3)

                     Poprzedni protokół do umowy wygasł w dniu 22 grudnia 2018 r.

                     (4)

                     Komisja wynegocjowała w imieniu Unii nowy protokół. W wyniku tych negocjacji nowy protokół został parafowany w dniu 12 października 2018 r.

                     (5)

                     Celem Protokołu w sprawie wykonania Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Zielonego Przylądka (2019–2024) (zwanego dalej „protokołem”) jest umożliwienie Unii i Republice Zielonego Przylądka ściślejszej współpracy w celu propagowania zrównoważonej polityki rybołówstwa, rozsądnej eksploatacji zasobów rybnych w wodach Republiki Zielonego Przylądka oraz wsparcie wysiłków Republiki Zielonego Przylądka na rzecz rozwoju niebieskiej gospodarki.

                     (6)

                     Aby zapewnić szybkie rozpoczęcie działalności połowowej statków unijnych, należy tymczasowo stosować protokół od chwili jego podpisania.

                     (7)

                     Należy podpisać i tymczasowo stosować protokół, do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego wejścia w życie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Protokołu w sprawie wykonania Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Zielonego Przylądka (2019–2024), z zastrzeżeniem jego zawarcia.
            Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii.

            Artykuł 3
            Protokół stosuje się tymczasowo od dnia jego podpisania (3), do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego wejścia w życie.

            Artykuł 4
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 17 maja 2019 r.

                  W imieniu Rady

               E.O. TEODOROVICI

                  Przewodniczący

            (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2027/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. w sprawie zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Zielonego Przylądka (Dz.U. L 414 z 30.12.2006, s. 1).

            (2)  Dz.U. L 414 z 30.12.2006, s. 3.

            (3)  Data, od której protokół będzie tymczasowo stosowany zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady (UE, Euratom) 2019/958 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Bułgarii

text:
                  12.6.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 154/40

         DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2019/958
         z dnia 6 czerwca 2019 r.
         w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Bułgarii
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
         uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
         uwzględniając propozycję rządu Bułgarii,
         uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

                     (2)

                     Jedno stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku ze śmiercią Bojidara DANEVA,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2020 r., zostaje niniejszym mianowany Radosvet RADEV, Executive President of the Bulgarian Industrial Association.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 czerwca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               A. BIRCHALL

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 53).

            (2)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1790 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 23).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/959 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Szwecji

text:
                  12.6.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 154/41

         DECYZJA RADY (UE) 2019/959
         z dnia 6 czerwca 2019 r.
         w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Szwecji
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
         uwzględniając propozycję rządu Szwecji,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 20 lipca 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/1203 (4) stanowisko członka w miejsce Lotty HÅKANSSON HARJU zajęła Anna LJUNGDELL. W dniu 22 maja 2017 r. decyzją Rady (UE) 2017/884 (5) stanowisko członka w miejsce Anny LJUNGDELL zajęła Camilla JANSON.

                     (2)

                     Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Camilli JANSON,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Na stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

                        —

                        Karin WANNGÅRD, Ledamot i kommunfullmäktige, Stockholms kommun.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 czerwca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               A. BIRCHALL

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

            (4)  Decyzja Rady (UE) 2015/1203 z dnia 20 lipca 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów trzech członków i sześciu zastępców członków ze Szwecji (Dz.U. L 195 z 23.7.2015, s. 44).

            (5)  Decyzja Rady (UE) 2017/884 z dnia 22 maja 2017 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Szwecji (Dz.U. L 135 z 24.5.2017, s. 21).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/960 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania dwóch członków i dwóch zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Czeską

text:
                  12.6.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 154/42

         DECYZJA RADY (UE) 2019/960
         z dnia 6 czerwca 2019 r.
         w sprawie mianowania dwóch członków i dwóch zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Czeską
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
         uwzględniając propozycję rządu Republiki Czeskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

                     (2)

                     Dwa stanowiska członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z upływem kadencji Adriany KRNÁČOVEJ i Petra OSVALDA.

                     (3)

                     Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Tomáša HUDEČKA.

                     (4)

                     Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Jana MAREŠA członkiem Komitetu Regionów.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

                        a)

                        na stanowiska członka:

                                    —

                                    Zdeněk HŘIB, Člen zastupitelstva hl. m. Prahy,

                                    —

                                    Jan MAREŠ, Člen zastupitelstva statutárního města Chomutov;

                              oraz

                        b)

                        na stanowiska zastępcy członka:

                                    —

                                    Martin DLOUHÝ, Člen zastupitelstva hl. m. Prahy,

                                    —

                                    Jaroslav ZÁMEČNÍK, Člen zastupitelstva statutárního města Liberec.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 czerwca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               A. BIRCHALL

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2019/991 z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016

text:
               18.6.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 160/23

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2019/991
      z dnia 16 stycznia 2019 r.
      w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedzią Urzędu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności rachunków (2), jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05941/2018 – C8-0087/2018),

                  —

                  uwzględniając swoją decyzję z dnia 18 kwietnia 2018 r. (3) odraczającą decyzję o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2016, jak również odpowiedź dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu,

                  —

                  uwzględniając swoją decyzję z dnia 24 października 2018 r. (4) w sprawie odmowy udzielenia dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu absolutorium za rok budżetowy 2016,

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (6), w szczególności jego art. 36,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu oraz art. 5 ust. 2 lit. a) akapit drugi załącznika IV do Regulaminu,

         1.

            zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2016;

         2.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Antonio TAJANI

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 79.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 3.10.2018, s. 195.

         (4)  Dz.U. L 331 z 28.12.2018, s. 213.

         (5)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11.

         (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/1086 z dnia 18 czerwca 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na posiedzeniu plenarnym Grupy Państw Przeciwko Korupcji (GRECO) lub w ramach Komitetu Ministrów Rady Europy w odniesieniu do decyzji w sprawie przyznania Unii statusu obserwatora w GRECO

text:
                  26.6.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 171/115

         DECYZJA RADY (UE) 2019/1086
         z dnia 18 czerwca 2019 r.
         w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na posiedzeniu plenarnym Grupy Państw Przeciwko Korupcji (GRECO) lub w ramach Komitetu Ministrów Rady Europy w odniesieniu do decyzji w sprawie przyznania Unii statusu obserwatora w GRECO
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 83 w związku z art. 218 ust. 9,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rezolucja statutowa Rady Europy nr (93) 28 w sprawie porozumień częściowych i rozszerzonych przewiduje możliwość uzyskania przez państwa niebędące członkami Rady Europy i organizacje międzynarodowe statusu obserwatora w porozumieniach częściowych i rozszerzonych, takich jak Porozumienie ustanawiające Grupę Państw przeciwko Korupcji (GRECO).

                     (2)

                     W dniu 6 czerwca 2019 r. Rada wyraziła poparcie dla uzyskania przez Unię statusu obserwatora w GRECO i zwróciła się do Komisji o przedłożenie wniosku w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte przez Unię w ramach Rady Europy.

                     (3)

                     W dniu 6 czerwca 2019 r. Komisja przedłożyła Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy wniosek dotyczący uczestnictwa Unii w GRECO w charakterze obserwatora.

                     (4)

                     Uzyskanie statusu obserwatora wywołuje skutki prawne ograniczone do następujących kwestii: obserwatorzy mają prawo uczestniczyć w posiedzeniach GRECO i mieć dostęp do wszystkich dokumentów będących przedmiotem dyskusji; obserwatorzy nie mają prawa głosu, nie są poddawani ocenie i nie zajmują formalnych stanowisk w procesach oceny ani nie uczestniczą w misjach oceniających. Od obserwatorów nie wymaga się wkładu finansowego.

                     (5)

                     Uczestnictwo Unii w GRECO w charakterze obserwatora nie wyklucza ewentualnego przyszłego uczestnictwa w GRECO jako pełnoprawnego członka.

                     (6)

                     Wszystkie państwa członkowskie Unii są członkami GRECO.

                     (7)

                     Oczekuje się, że decyzja w sprawie statusu Unii jako obserwatora zostanie podjęta na 83. posiedzeniu plenarnym GRECO odbywającym się w Strasburgu, w dniach 17–21 czerwca 2019 r., lub na następnym posiedzeniu plenarnym GRECO.

                     (8)

                     Jeżeli decyzja ta nie zostanie przyjęta na 83. posiedzeniu plenarnym GRECO ani na następnym posiedzeniu plenarnym, oczekuje się, że sprawa zostanie przekazana Komitetowi Ministrów Rady Europy, który to Komitet podejmie decyzję w sprawie przyznania Unii statusu obserwatora w GRECO.

                     (9)

                     Należy ustalić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniu plenarnym GRECO lub, w stosownym przypadku, w ramach Komitetu Ministrów Rady Europy w odniesieniu do przyjęcia decyzji w sprawie przyznania Unii statusu obserwatora w GRECO.

                     (10)

                     Niniejsza decyzja jest zgodna z zasadą lojalnej współpracy.

                     (11)

                     Niniejsza decyzja jest zgodna z zasadą kompetencji powierzonych i nie ma wpływu na podział kompetencji między Unią i jej państwami członkowskimi.

                     (12)

                     Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te dwa państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i nie są nią związane ani jej nie stosują.

                     (13)

                     Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do decyzji w sprawie przyznania Unii statusu obserwatora w Grupie Państw Przeciwko Korupcji (GRECO), jest następujące:

                        a)

                        państwa członkowskie Unii popierają przyjęcie decyzji o przyznaniu Unii statusu obserwatora w GRECO na 83. posiedzeniu plenarnym lub na następnym posiedzeniu plenarnym;

                        b)

                        jeżeli decyzja w sprawie przyznania Unii statusu obserwatora w GRECO nie zostanie przyjęta na 83. posiedzeniu plenarnym GRECO ani na jego następnym posiedzeniu plenarnym, państwa członkowskie Unii poprą przekazanie sprawy Komitetowi Ministrów Rady Europy oraz poprą przyjęcie przez ten Komitet decyzji o przyznaniu Unii status obserwatora w GRECO.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 18 czerwca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               P. DAEA

                  Przewodniczący


title: Decyzja Rady (UE) 2019/1104 z dnia 25 czerwca 2019 r. zmieniająca decyzję (UE) 2015/116 w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

text:
                  28.6.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 175/33

         DECYZJA RADY (UE) 2019/1104
         z dnia 25 czerwca 2019 r.
         zmieniająca decyzję (UE) 2015/116 w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
         uwzględniając wniosek rządu Estonii,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 26 stycznia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2015/116 (1) w sprawie mianowania w szczególności członków i zastępców członków Komitetu Regionów z Estonii na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

                     (2)

                     Mihkel JUHKAMI (Mayor of Rakvere City) i Kurmet MÜÜRSEPP (Member of Antsla Rural Municipality Council) są członkami Komitetu Regionów od dnia 26 stycznia 2015 r.

                     (3)

                     Rait PIHELGAS (Mayor of Ambla Rural Municipality) i Jan TREI (Mayor of Viimsi Rural Municipality) są zastępcami członka Komitetu Regionów od dnia 26 stycznia 2015 r.

                     (4)

                     Pismem z dnia 4 czerwca 2019 r. rząd Estonii poinformował Radę o zmianach stanowisk zajmowanych w obecnej kadencji przez Mihkela JUHKAMIEGO, Kurmeta MÜÜRSEPPA, Raita PIHELGASA i Jana TREIEGO.

                     (5)

                     Należy odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2015/116,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W załączniku I do decyzji (UE) 2015/116 zapisy dotyczące Mihkela JUHKAMIEGO i Kurmeta MÜÜRSEPPA otrzymują brzmienie:

               „Mr Mihkel JUHKAMI
               Chairman of Rakvere Town Council
               Mr Kurmet MÜÜRSEPP

                  Deputy Mayor of Antsla Rural Municipality”.

            Artykuł 2
            W załączniku II do decyzji (UE) 2015/116 zapisy dotyczące Raita PIHELGASA i Jana TREIEGO otrzymują brzmienie:

               „Mr Rait PIHELGAS
               Mayor of Järva Rural Municipality
               Mr Jan TREI

                  Member of Viimsi Rural Municipality Council”.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               A. ANTON

                  Przewodniczący

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/1107 z dnia 25 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Hiszpanii

text:
                  28.6.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 175/37

         DECYZJA RADY (UE) 2019/1107
         z dnia 25 czerwca 2019 r.
         w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Hiszpanii
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
         uwzględniając propozycję rządu Hiszpanii,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 16 grudnia 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/2397 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Javiera GONZALEZA ORTIZA zajęła Maria Luisa de MIGUEL ANASAGASTI.

                     (2)

                     Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Marii Luisy de MIGUEL ANASAGASTI,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

                        —

                        Julián ZAFRA DÍAZ, Director General de Asuntos Económicos con la Unión Europea del Gobierno de Canarias.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               A. ANTON

                  Przewodniczący

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

            (4)  Decyzja Rady (UE) 2015/2397 z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków i trzech zastępców członków z Hiszpanii (Dz.U. L 332 z 18.12.2015, s. 144).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2019/1210 z dnia 15 lipca 2019 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

text:
                  17.7.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 191/9

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2019/1210
         z dnia 15 lipca 2019 r.
         zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 27 maja 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/849 (1) w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 36 ust. 2 decyzji (WPZiB) 2016/849 Rada przeprowadziła przegląd wykazu wskazanych osób i podmiotów, zamieszczonego w załącznikach II, III, V i VI do tej decyzji.

                     (3)

                     Jedną osobę, która znajduje się w wykazie zamieszczonym zarówno w załączniku I, jak i w załączniku II, należy usunąć z wykazu w załączniku II. Należy uaktualnić wpis dotyczący jednego podmiotu zamieszczonego w załączniku II.

                     (4)

                     Należy odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2016/849,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W załącznikach II i III do decyzji (WPZiB) 2016/849 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 15 lipca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/849 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, uchylająca decyzję 2013/183/WPZiB (Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 79).

            ZAŁĄCZNIK
            W decyzji (WPZiB) 2016/849 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w załączniku II część I (A) („Osoby”) wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    skreśla się wpis nr 30 dotyczący RI Pyong Chola (data urodzenia 1948 r.);

                                    b)

                                    pozostałe wpisy otrzymują numery od 1 do 27.

                        2)

                        w załączniku III część (B) („Podmioty”) wpis dotyczący następującego podmiotu otrzymuje brzmienie:

                                    „3.

                                    Urząd Administracji Morskiej (Maritime Administrative Bureau)
                                    alias Urząd Administracji Morskiej Korei Północnej (North Korea Maritime Administration Bureau) lub Administracja Morska KRLD (Maritime Administration of DPR Korea)

                                                Adres: Ryonhwa-2Dong, Central District, Pyongyang, DPRK

                                                P.O. Box 416

                                                Tel. 850-2-18111 wewn. 8059

                                                Faks: 850 2 381 4410

                                                E-mail: mab@silibank.net.kp

                                                Strona internetowa: www.ma.gov.kp

                                    16.10.2017

                                    Urząd Administracji Morskiej pomagał w unikaniu sankcji nałożonych przez RB ONZ, w tym poprzez zmianę nazwy i ponowną rejestrację aktywów wskazanych podmiotów i dostarczanie fałszywych dokumentów statkom podlegającym sankcjom ONZ.”.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/1255 z dnia 18 lipca 2019 r. zmieniająca Protokół nr 5 w sprawie Statutu Europejskiego Banku Inwestycyjnego

text:
                  24.7.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 196/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/1255
         z dnia 18 lipca 2019 r.
         zmieniająca Protokół nr 5 w sprawie Statutu Europejskiego Banku Inwestycyjnego
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 308,
         uwzględniając wniosek Europejskiego Banku Inwestycyjnego,
         po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
         uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
         uwzględniając opinię Komisji Europejskiej (2),
         stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na posiedzeniu w dniu 11 grudnia 2018 r. Rada Dyrektorów Europejskiego Banku Inwestycyjnego (zwanego dalej „Bankiem”) zatwierdziła harmonogram wdrożenia zmian w zakresie zarządzania, który przedstawiła na posiedzeniu w dniu 17 lipca 2018 r.

                     (2)

                     W następstwie decyzji Rady Gubernatorów Banku z dnia 22 czerwca 2018 r. zwołano grupę roboczą wysokiego szczebla złożoną z udziałowców, aby przeanalizowała, czy możliwe jest subskrybowanie przez niektóre państwa członkowskie dodatkowego kapitału w Banku.

                     (3)

                     Należy podwyższyć kapitał subskrybowany przez Polskę o 5 386 000 000 EUR, zgodnie z jej wnioskiem.

                     (4)

                     Należy również podwyższyć kapitał subskrybowany przez Rumunię o 125 452 381 EUR, zgodnie z jej wnioskiem.

                     (5)

                     W związku z tymi podwyższeniami kapitału subskrybowanego należy również zmienić postanowienia dotyczące mianowania zastępców członków Rady Dyrektorów Banku przez grupy państw członkowskich stanowiących za wspólnym porozumieniem.

                     (6)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić Statut Banku,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W Protokole nr 5 w sprawie Statutu Europejskiego Banku Inwestycyjnego, załączonym do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy wprowadza się następujące zmiany:

                                    a)

                                    część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

                                       „1.   Kapitał Banku wynosi 248 795 606 881 EUR i jest subskrybowany przez Państwa Członkowskie następująco:”;

                                    b)

                                    wiersze dotyczące Polski i Rumunii otrzymują brzmienie:

                                                „Polska

                                                11 366 679 827 ”;

                                                „Rumunia

                                                1 639 379 073 ”;

                        2)

                        w art. 9 ust. 2 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
                        „Zastępcy dyrektorów są mianowani przez Radę Gubernatorów na okres pięciu lat w następujący sposób:

                                    —

                                    dwóch zastępców wyznacza Republika Federalna Niemiec,

                                    —

                                    dwóch zastępców wyznacza Republika Francuska,

                                    —

                                    dwóch zastępców wyznacza Republika Włoska,

                                    —

                                    dwóch zastępców wyznaczają za wspólnym porozumieniem Królestwo Hiszpanii i Republika Portugalska,

                                    —

                                    trzech zastępców wyznaczają za wspólnym porozumieniem Królestwo Belgii, Wielkie Księstwo Luksemburga i Królestwo Niderlandów,

                                    —

                                    trzech zastępców wyznaczają za wspólnym porozumieniem Republika Chorwacji, Węgry i Rzeczpospolita Polska,

                                    —

                                    czterech zastępców wyznaczają za wspólnym porozumieniem Królestwo Danii, Republika Grecka, Irlandia i Rumunia,

                                    —

                                    sześciu zastępców wyznaczają za wspólnym porozumieniem Republika Estońska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Austrii, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji,

                                    —

                                    sześciu zastępców wyznaczają za wspólnym porozumieniem Republika Bułgarii, Republika Czeska, Republika Cypryjska, Republika Malty, Republika Słowenii i Republika Słowacka,

                                    —

                                    jednego zastępcę wyznacza Komisja.”.

            Artykuł 2
            Niniejszą decyzję stosuje się po upływie jednego miesiąca od dnia rozpoczęcia stosowania decyzji Rady (UE) 2019/654 (3).

            Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               T. TUPPURAINEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Opinia z dnia 17 kwietnia 2019 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

            (2)  Opinia z dnia 15 maja 2019 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2019/654 z dnia 15 kwietnia 2019 r. zmieniająca Protokół nr 5 w sprawie Statutu Europejskiego Banku Inwestycyjnego (Dz.U. L 110 z 25.4.2019, s. 36).


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2019/1264 z dnia 23 lipca 2019 r. w sprawie mianowania dowódcy sił misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia) (EUTM Somalia/1/2019)

text:
                  26.7.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 199/6

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2019/1264
         z dnia 23 lipca 2019 r.
         w sprawie mianowania dowódcy sił misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia) (EUTM Somalia/1/2019)
         KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
         uwzględniając decyzję Rady 2010/96/WPZiB z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (1), w szczególności jej art. 5,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 5 ust. 1 decyzji 2010/96/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB), zgodnie z art. 38 Traktatu o Unii Europejskiej, do podejmowania stosownych decyzji dotyczących sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego w odniesieniu do misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia), w tym decyzji w sprawie mianowania kolejnych dowódców misji UE.

                     (2)

                     Decyzją Rady (WPZiB) 2017/971 (2) zmieniono strukturę dowodzenia misji EUTM Somalia.

                     (3)

                     W dniu 11 lipca 2018 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2018/992 (3) w sprawie mianowania pułkownika Mattea Giacoma SPREAFICA dowódcą misji UE dla EUTM Somalia.

                     (4)

                     W dniu 23 maja 2019 r. Włochy zaproponowały, aby generał brygady Antonello DE SIO został mianowany dowódcą sił misji UE dla EUTM Somalia po zakończeniu kadencji pułkownika Mattea Giacoma SPREAFICA, od dnia 9 sierpnia 2019 r.

                     (5)

                     W dniu 4 czerwca 2019 r. Komitet Wojskowy UE zgodził się zalecić, by KPiB zatwierdził tę propozycję.

                     (6)

                     Należy podjąć decyzję, zgodnie z którą generał brygady Antonello DE SIO zostanie mianowany. Należy zatem uchylić decyzję (WPZiB) 2018/992.

                     (7)

                     Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjmowaniu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Generał brygady Antonello DE SIO zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił misji UE dla EUTM Somalia od dnia 9 sierpnia 2019 r.

            Artykuł 2
            Decyzja (WPZiB) 2018/992 traci moc z dniem 9 sierpnia 2019 r.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2019 r.

                  W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

               S. FROM-EMMESBERGER

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 44 z 19.2.2010, s. 16.

            (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/971 z dnia 8 czerwca 2017 r. określająca uzgodnienia dotyczące planowania i prowadzenia misji wojskowych UE w dziedzinie WPBIO bez mandatu wykonawczego oraz zmieniająca decyzje 2010/96/WPZIB w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa, 2013/34/WPZiB w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) i (WPZiB) 2016/610 w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (Dz.U. L 146 z 9.6.2017, s. 133).

            (3)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2018/992 z dnia 11 lipca 2018 r. w sprawie mianowania dowódcy sił misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia) (EUTM Somalia/1/2018) (Dz.U. L 177 z 13.7.2018, s. 12).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2192 z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku złożonego przez Włochy – EGF/2017/004 IT/Almaviva

text:
               25.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 310/47

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2017/2192
   z dnia 15 listopada 2017 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku złożonego przez Włochy – EGF/2017/004 IT/Almaviva
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (2), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.) zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (3).

               (3)

               W dniu 9 maja 2017 r. Włochy złożyły wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Almaviva Contact SpA we Włoszech. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG, ustanowione w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

               (4)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 3 347 370 EUR w odpowiedzi na wniosek złożony przez Włochy.

               (5)

               W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 3 347 370 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 15 listopada 2017 r.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 15 listopada 2017 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         A. TAJANI

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         M. MAASIKAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (2)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/2199 z dnia 20 listopada 2017 r. zmieniająca decyzję EBC/2014/40 w sprawie realizacji trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji (EBC/2017/37)

text:
               28.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 312/92

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/2199
   z dnia 20 listopada 2017 r.
   zmieniająca decyzję EBC/2014/40 w sprawie realizacji trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji (EBC/2017/37)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 12 ust. 1 akapit drugi, w związku z art. 3 ust. 1 tiret pierwsze oraz art. 18 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja EBC/2014/40 (1) ustanowiła trzeci program zakupu zabezpieczonych obligacji. Łącznie z programem zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, programem zakupu aktywów sektora publicznego na rynkach wtórnych oraz programem zakupu w sektorze przedsiębiorstw trzeci program zakupu zabezpieczonych obligacji stanowi część rozszerzonego programu zakupu aktywów (zwanego dalej „programem zakupu aktywów”). Program zakupu aktywów ma na celu dalsze wzmocnienie transmisji polityki pieniężnej, ułatwienie udzielania kredytu gospodarce strefy euro, łagodzenie warunków zaciągania kredytów przez gospodarstwa domowe i przedsiębiorstwa oraz przyczynienie się do powrotu stopy inflacji do poziomu poniżej, ale blisko 2 % w średnim okresie, zgodnie z podstawowym celem Europejskiego Banku Centralnego (EBC), jakim jest utrzymanie stabilności cen.

               (2)

               W dniu 4 października 2017 r. Rada Prezesów zdecydowała o dalszym doprecyzowaniu zasad mających zastosowanie do kwalifikowania – w ramach trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji – zakupów zabezpieczonych obligacji warunkowych typu „pass-through”, w związku z potencjalnie wyższym ryzykiem, jakie generują takie obligacje dla Eurosystemu.

               (3)

               Decyzja EBC/2014/40 powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zmiany
   W art. 2 wytycznych EBC/2014/40 dodaje się ust. 9 w brzmieniu:

                  „9.

                  Z zakupów w ramach trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji wyłączone są zabezpieczone obligacje, które: a) mają warunkową strukturę typu »pass-through«, w której uprzednio zdefiniowane zdarzenia prowadzą do wydłużenia zapadalności tych obligacji oraz przejścia na strukturę płatności zależną głównie od przepływów środków pieniężnych generowanych przez pulę aktywów zabezpieczających; oraz b) zostały wyemitowane przez podmiot, którego najlepszy rating emitenta jest poniżej poziomu CQS3.”.

   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 20 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady Prezesów EBC

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Decyzja EBC/2014/40 z dnia 15 października 2014 r. w sprawie realizacji trzeciego programu zakupu zabezpieczonych obligacji (Dz.U. L 335 z 22.11.2014, s. 22).


title: Decyzja Rady z dnia 27 listopada 2017 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 6 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017

text:
               29.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 404/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 27 listopada 2017 r.
   dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 6 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017
   (2017/C 404/01)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 41,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               —

               budżet Unii na rok budżetowy 2017 został ostatecznie przyjęty w dniu 1 grudnia 2016 r. (2),

               —

               w dniu 9 października 2017 r. Komisja przedłożyła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 6 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2017,

               —

               projekt budżetu korygującego nr 6 do budżetu ogólnego na 2017 r. musi zostać niezwłocznie przyjęty ze względu na potrzeby związane z zarządzaniem zasobami finansowymi na poziomie krajowym. W związku z tym uzasadnione jest skrócenie – zgodnie z art. 3 ust. 3 regulaminu wewnętrznego Rady – ośmiotygodniowego okresu odnoszącego się do informowania parlamentów narodowych ustanowionego w art. 4 protokołu nr 1,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 6 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017 zostało przyjęte w dniu 27 listopada 2017 r.
   Z pełnym tekstem można się zapoznać na stronie internetowej Rady: http://www.consilium.europa.eu/ lub można pobrać go z tej strony.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 listopada 2017 r.

            W imieniu Rady

         M. MAASIKAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 51 z 28.2.2017, s. 1.


               30.11.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 408/59

         P7_TA(2014)0257
   Wniosek Maria Borgheziego o skorzystanie z immunitetu parlamentarnego
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 2 kwietnia 2014 r. w sprawie wniosku Maria Borghezia o skorzystanie z immunitetu i przywilejów (2013/2279(IMM))
   (2017/C 408/09)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek Maria Borghezia z dnia 21 listopada 2013 r., ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 21 listopada 2013 r., o skorzystanie z immunitetu w związku z dochodzeniem prowadzonym przeciwko niemu przez sąd w Mediolanie (ref. 47917/13),

               —

               wysłuchawszy Carla Casiniego, który reprezentował Maria Borghezia zgodnie z art. 7 ust. 5 Regulaminu Parlamentu, a także wysłuchawszy samego Maria Borghezia,

               —

               uwzględniając art. 1, 11 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art.153 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 2 aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich,

               —

               uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r. oraz 6 września 2011 r. (1),

               —

               uwzględniając włoski kodeks karny,

               —

               uwzględniając art. 5 ust. 2, 6a i 7 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0245/2014),

               A.

               mając na uwadze, że poseł do Parlamentu Europejskiego Mario Borghezio złożył wniosek o skorzystanie z immunitetu poselskiego w związku z postępowaniem toczącym się przed jednym z sądów włoskich;

               B.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 8 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej wobec posłów do Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych;

               C.

               mając na uwadze, że celem tego przepisu jest zapewnienie posłom do Parlamentu Europejskiego swobody wypowiedzi co do zasady, ale takie prawo swobody wypowiedzi nie upoważnia do pomówień, zniesławiania, nawoływania do nienawiści czy kwestionowania honoru innych, bądź też do jakiegokolwiek szkalowania, które są sprzeczne z art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

               D.

               mając na uwadze, że wniosek Maria Borghezia dotyczy postępowania karnego prowadzonego przeciwko niemu przez prokuraturę przy sądzie w Mediolanie w związku z zarzucanymi mu wypowiedziami z wywiadu radiowego w dniu 8 kwietnia 2013 r.;

               E.

               mając na uwadze, że Mario Borghezio był posłem do Parlamentu Europejskiego w czasie udzielania wywiadu;

               F.

               mając na uwadze, że zgodnie z informacją dostarczoną przez prokuraturę przedmiotowe wypowiedzi podlegają karze na mocy art. 81 ust. 1 i art. 595 ust. 1 włoskiego kodeksu karnego, art. 3 ust. 1 ustawy nr 205/1993 oraz art. 3 ust. 1 lit. a) ustawy nr 654/1975, tj. za powtarzające się publiczne zniesławienie i rozpowszechnianie poglądów dyskryminacyjnych opartych na poczuciu wyższości lub nienawiści rasowej;

               G.

               mając na uwadze, że przedmiotowe wypowiedzi dotyczą domniemanych cech charakterystycznych romskiej grupy etnicznej;

               H.

               mając na uwadze, że działalność parlamentarna Maria Borghezia wskazuje na zainteresowanie kwestiami romskimi, ale że fakty związane z przedmiotową sprawą – jak wynika z informacji z prokuratury i przesłuchania w Komisji Prawnej – wskazują, iż wygłoszone podczas wywiadu oświadczenia nie mają bezpośredniego i oczywistego związku z tą działalnością;

               I.

               mając na uwadze, że zarzucane wypowiedzi zostały wygłoszone w tonie wykraczającym poza zazwyczaj napotykany w debacie politycznej, a ponadto miały głęboko nieparlamentarny charakter; mając na uwadze, że są one sprzeczne z art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a zatem nie można ich uważać za wygłoszone podczas wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego;

               J.

               mając na uwadze, że gdyby wypowiedzi w rodzaju tych, które wygłosił Mario Borghezio, wygłoszono podczas posiedzenia parlamentarnego, stałyby się one przedmiotem sankcji na mocy art. 153 Regulaminu Parlamentu; mając na uwadze, że w związku z tym immunitet parlamentarny nie może obejmować takich wypowiedzi wygłoszonych poza Parlamentem;

               K.

               mając na uwadze, że w związku z tym nie można uznać, iż Mario Borghezio działała w ramach wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego;

               1.

               nie wyraża zgody na skorzystanie przez Maria Borghezia z immunitetu i przywilejów;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwym organom Republiki Włoskiej oraz Mariowi Borgheziowi.

      (1)  Wyrok z dnia 12 maja 1964 r. w sprawie 101/63, Wagner/Fohrmann i Krier (Zbiór 1964, s. 387); wyrok z dnia 10 lipca 1986 r. w sprawie 149/85, Wybot/Faure i inni (Zbiór 1964, s. 2391); wyrok z dnia 15 października 2008 r. w sprawie T-345/05, Mote/Parlament (Zbiór 2008, s. II-2849); wyrok z dnia 21 października 2008 r. w połączonych sprawach C-200/07 i C-201/07, Marra/De Gregorio i Clemente (Zbiór 2008, s. I-7929); wyrok z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie T-42/06, Gollnisch/Parlament (Zbiór 2010, s. II-1135); wyrok z dnia 6 września 2011 r. w sprawie C-163/10, Patriciello (Zbiór 2011, s. I-7565).