title: 2014/835/UE: Decyzja Rady z dnia 27 listopada 2014 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie procedury przekazywania osób między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Islandią i Norwegią

text:
               28.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 343/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 27 listopada 2014 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie procedury przekazywania osób między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Islandią i Norwegią

      (2014/835/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 1 lit. d) w związku z art. 218 ust. 6 lit. a)
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 10 lipca 2001 r. Rada upoważniła Prezydencję do negocjowania z pomocą Komisji umów z Norwegią i Islandią w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach karnych na podstawie art. 24 i 38 Traktatu o Unii Europejskiej. Upoważnienie to zostało zmienione decyzją Rady z dnia 19 grudnia 2002 r. Prezydencja, przy udziale Komisji, wynegocjowała umowę w sprawie procedury przekazywania osób między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Islandią i Norwegią.

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady 2006/697/WE (2) Umowa między Unią Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii (zwana dalej umową) w sprawie procedury przekazywania osób między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Islandią i Norwegią została podpisana w dniu 28 czerwca 2006 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               (3)

               Umowa nie została jeszcze zawarta. W związku z wejściem w życie traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r. tryb postępowania stosowany przez Unię w celu zawarcia umowy reguluje art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona.

               (5)

               Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, państwa te zgłosiły chęć uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, który jest załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest związana jej treścią ani objęta zakresem jej stosowania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zostaje zatwierdzona w imieniu Unii umowa między Unią Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie procedury przekazywania osób między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Islandią i Norwegią (3).
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia w osoby/osób uprawnionych do dokonania w imieniu Unii Europejskiej zgłoszenia, o którym mowa w art. 38 ust. 1 umowy (4), tak by umowa stała się dla niej wiążąca.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 listopada 2014 r.

            W imieniu Rady

         A. GIACOMELLI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 51 E z 22.2.2013, s. 170.

      (2)  Decyzja Rady 2006/697/WE z dnia 27 czerwca 2006 r. dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie procedury przekazywania osób między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Islandią i Norwegią (Dz.U. L 292 z 21.10.2006, s. 1).

      (3)  Dz.U. L 292 z 21.10.2006, s. 2.

      (4)  Data wejścia umowy w życie zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: 2014/315/Euratom: Decyzja Rady z dnia 22 października 2013 r. w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję Europejską w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               4.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 165/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 października 2013 r.
   w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję Europejską w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

      (2014/315/Euratom)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 24 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z Czarnogórą w sprawie zawarcia Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „protokołem”).

               (2)

               Negocjacje te zostały pomyślnie zakończone w drodze parafowania protokołu dnia 16 maja 2013 r.

               (3)

               Zawarcie przez Komisję protokołu powinno zostać zatwierdzone w odniesieniu do kwestii należących do kompetencji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

               (4)

               Podpisanie i zawarcie protokołu jest przedmiotem odrębnej procedury w odniesieniu do kwestii należących do kompetencji Unii i jej państw członkowskich,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Niniejszym zatwierdza się zawarcie przez Komisję Europejską, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.
   Tekst protokołu jest dołączony do decyzji w sprawie jego podpisania.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 października 2013 r.

            W imieniu Rady

         L. LINKEVIČIUS

            Przewodniczący


title: Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 23 marca 2011 r. zmieniająca Przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego

text:
               25.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 93/2

         DECYZJA PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 marca 2011 r.
   zmieniająca Przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego
   2011/C 93/03
   PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 223 ust. 2,
   uwzględniając statut posła do Parlamentu Europejskiego (1),
   uwzględniając art. 8 i art. 23 Regulaminu Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Posłowie i byli posłowie pobierający odprawę przejściową lub świadczenia emerytalne uzyskują zwrot kosztów opieki medycznej przysługujący między innymi dzieciom pozostającym na ich utrzymaniu do dnia ukończenia przez nie 21 lat lub, najpóźniej 25 lat, jeśli kontynuują naukę w pełnym wymiarze czasu lub kształcą się zawodowo. W przypadku gdy dzieci pozostające na utrzymaniu cierpią na poważną chorobę lub są niepełnosprawne w stopniu uniemożliwiającym im samodzielne utrzymanie, właściwe byłoby, gdyby zwrot ten przysługiwał bez ograniczenia wieku.

               (2)

               Posłowie mogą ubiegać się o zwrot kosztów poniesionych podczas dodatkowej podróży, która odbywa się w ramach wykonywania obowiązków poza państwem członkowskim, w którym zostali wybrani, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków. Posłowie powinni mieć możliwość połączenia takiej dodatkowej podróży z dodatkową działalnością nieoficjalną, pod warunkiem, że nie zwiększa to kosztów podróży i pobytu podlegających zwrotowi.

               (3)

               W przypadku gdy posłowie biorą udział w oficjalnej działalności poza terytorium Unii Europejskiej otrzymują, w należycie udokumentowanych wyjątkowych okolicznościach, zwrot kosztów pobytu poniesionych w rozsądnej wysokości podczas tej podróży, z wyjątkiem kosztów poniesionych w kraju, w którym zostali wybrani. Mając jednak na uwadze, że koszty te stanowią integralną część kosztów podróży wynikających z oficjalnej podróży, odliczanie ich od kwoty zwrotu kosztów pobytowych poniesionych w rozsądnej wysokości podczas tej podróży wydaje się niewłaściwe.

               (4)

               Na mocy budżetu korygującego nr 1 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 (2) dodatek na koszty pomocy parlamentarnej został zwiększony o 1 500 EUR, aby uwzględnić większy nakład pracy posłów wynikający z wejścia w życie Traktatu z Lizbony. Przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (3) („przepisy wykonawcze”) zostały odpowiednio zmienione decyzją Prezydium z dni 11 i 23 listopada 2009 r., 14 grudnia 2009 r., 19 kwietnia 2010 r. i 5 lipca 2010 r. (4). Z tej samej przyczyny druga podwyżka o 1 500 EUR została uwzględniona w budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 r. Kwota ta została jednak zatrzymana w rezerwie na mocy rezolucji Parlamentu z dnia 20 października 2010 r. w sprawie stanowiska Rady dotyczącego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 – wszystkie sekcje (5). Na posiedzeniu w dniu 3 marca 2011 r. Komisja Budżetowa postanowiła o uwolnieniu drugiej podwyżki z rezerwy. Prezydium zapoznało się z tą decyzją podczas posiedzenia w dniu 7 marca 2011 r. i zatwierdziło wniosek w sprawie odpowiedniej zmiany przepisów wykonawczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W przepisach wykonawczych wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               Artykuł 3 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                           „a)

                           posłom i byłym posłom, którym przysługuje odprawa przejściowa, o której mowa w art. 13 Statutu, lub świadczenie emerytalne lub rentowe na mocy art. 14 lub 15 Statutu, w odniesieniu do ich kosztów oraz kosztów związanych z:

                                       (i)

                                       małżonkami lub partnerami pozostającymi w stałym związku niemałżeńskim w rozumieniu art. 58 ust. 2, oraz

                                       (ii)

                                       dziećmi pozostającymi na ich utrzymaniu w rozumieniu art. 58 ust. 3 do dnia ukończenia przez nie 21 lat lub, najpóźniej, 25 lat, jeśli pobierają naukę lub kształcą się zawodowo, lub bez ograniczenia wiekowego, w przypadku poważnej choroby lub niepełnosprawności uniemożliwiających im samodzielne utrzymanie,

                                 w przypadkach, gdy ci małżonkowie, partnerzy pozostający w stałym związku niemałżeńskim lub dzieci pozostające na utrzymaniu nie są uprawnieni, na podstawie innych przepisów ustawowych lub wykonawczych, do świadczeń tego samego rodzaju i w takim samym wymiarze, jak posłowie lub byli posłowie;”;

               2)

               Artykuł 14 lit. a) otrzymuje następujące brzmienie:

                           „a)

                           w przypadkach, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. b), zaproszenie na wydarzenie lub program wydarzenia, w którym uczestniczył poseł, lub inne dokumenty potwierdzające, że podróż odbyła się w ramach pełnienia mandatu poselskiego lub w przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 2a, oświadczenie posła stwierdzające, że podróż odbyła się w ramach pełnienia mandatu poselskiego;”;

               3)

               W art. 22 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ustęp 2b otrzymuje następujące brzmienie
                           „2b.   Do wniosku o zwrot kosztów podróży odbytych w celu uczestniczenia w działaniach na zaproszenie posła lub grupy politycznej Parlamentu Europejskiego dołącza się również inne dokumenty stwierdzające, że podróż odbyła się w ramach pełnienia mandatu poselskiego.”;

                           b)

                           dodaje się następujące ustępy:
                           „2d.   Posłowie mogą połączyć dodatkową podróż z dodatkową działalnością nieoficjalną, nie podwyższając z tego tytułu kosztów podróży i pobytu podlegających zwrotowi.
                           2e.   Działania podejmowane w ramach podróży dodatkowej nie mogą stanowić podstawy do innej formy publicznego lub prywatnego zwrotu poniesionych kosztów.”;

               4)

               Artykuł 24 ust. 3 lit. c) otrzymuje brzmienie:

                           „c)

                           w należycie uzasadnionych wyjątkowych okolicznościach, zwrot rozsądnie poniesionych kosztów pobytowych podczas podróży.”;

               5)

               Artykuł 33 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
               „4.   Maksymalna pokrywana kwota przysługująca w ciągu miesiąca z tytułu korzystania z usług wszystkich współpracowników wymienionych w art. 34 wynosi 18 189 EUR. Począwszy od dnia 1 maja 2010 r. kwota ta wynosi 19 689 EUR. Począwszy od dnia 1 lipca 2010 r. kwota ta wynosi 19 709 EUR. Począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. kwota ta wynosi 21 209 EUR.”.

         Artykuł 2
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   2.   Niniejsza decyzja ma zastosowanie od tego samego dnia, z wyjątkiem art. 1 ust. 5, który obowiązuje od dnia 14 lipca 2009 r.

      (1)  Decyzja 2005/684/WE, Euratom Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. L 262 z 7.10.2005, s. 1).

      (2)  Dz.U. L 183 z 16.7.2010, s. 1.

      (3)  Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja i 9 lipca 2008 r. dotycząca przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. C 159 z 13.7.2009, s. 1).

      (4)  Dz.U. C 180 z 6.7.2010, s. 1.

      (5)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0372.


title: Decyzja Rady (Euratom) 2015/2228 z dnia 10 listopada 2015 r. w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję Europejską zmian protokołów 1 i 2 do Umowy między Republiką Francuską, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach

text:
               3.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 317/11

         DECYZJA RADY (Euratom) 2015/2228
   z dnia 10 listopada 2015 r.
   w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję Europejską zmian protokołów 1 i 2 do Umowy między Republiką Francuską, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z wytycznymi Rady przyjętymi przez Radę decyzją z dnia 22 kwietnia 2013 r. Komisja wynegocjowała zmiany protokołów 1 i 2 do Umowy między Republiką Francuską, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (zwane dalej „zmianami protokołów 1 i 2”).

               (2)

               Należy zatwierdzić zawarcie przez Komisję Europejską zmian protokołów 1 i 2,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się zawarcie przez Komisję Europejską zmian protokołów 1 i 2 do Umowy między Republiką Francuską, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach.
   Tekst zmian protokołów 1 i 2 dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2015 r.

            W imieniu Rady

         P. GRAMEGNA

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK

                  I.

                  Ust. I protokołu 1 do Umowy między Republiką Francuską, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (zwaną dalej „umową w sprawie zabezpieczeń”) otrzymuje brzmienie:

                              „I.

                                          A)

                                          Do czasu, gdy:

                                                      1)

                                                      francuskie terytoria objęte protokołem I dysponują, w ramach pokojowego prowadzenia działań jądrowych, ilościami materiałów jądrowych przekraczającymi określone limity dla danego rodzaju materiału w art.35 Umowy między Francją, Wspólnotą i Agencją dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (zwanej dalej »umową«); lub

                                                      2)

                                                      zostanie podjęta decyzja o budowie lub pozwoleniu na budowę obiektu określonego w definicjach na francuskich terytoriach objętych protokołem I;
                                                      wykonanie postanowień części II umowy ulega zawieszeniu, z wyjątkiem art. 31–37, 39, 47, 48, 58, 60, 66, 67, 69, 71–75, 81, 83–89, 93 i 94.

                                          B)

                                          Informacje, które mają być przekazywane zgodnie z art. 32 lit. a) i b) umowy, można konsolidować i przedkładać w ramach sprawozdania rocznego; analogicznie sprawozdanie roczne przedkłada się, w odpowiednich przypadkach, w odniesieniu do przywozu i wywozu materiału jądrowego opisanego w art. 32 lit. c).

                                          C)

                                          W celu umożliwienia terminowego zawarcia ustaleń uzupełniających przewidzianych w art. 37 umowy Wspólnota:

                                                      1)

                                                      powiadamia z odpowiednim wyprzedzeniem Agencję o posiadaniu materiału jądrowego w ramach pokojowego prowadzenia działań jądrowych na francuskich terytoriach objętych protokołem I w ilościach przekraczających limity, o których mowa w sekcji (A) niniejszej umowy; lub

                                                      2)

                                                      powiadamia Agencję bezzwłocznie po podjęciu decyzji o budowie lub pozwoleniu na budowę obiektu na francuskich terytoriach objętych protokołem I;
                                                      w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. W takim momencie Francja, Wspólnota i Agencja uzgadniają, w razie potrzeby, procedury dotyczące współpracy w zakresie stosowania zabezpieczeń przewidzianych w umowie.”.

                  II.

                  Ust. I protokołu 2 do umowy w sprawie zabezpieczeń otrzymuje brzmienie:

                              „I.

                              W momencie powiadomienia Agencji przez Wspólnotę zgodnie z sekcją I lit. C) protokołu I do niniejszej umowy, że w ramach pokojowego prowadzenia działań jądrowych na francuskich terytoriach objętych protokołem I występuje materiał jądrowy w ilościach przekraczających limity, o których mowa w sekcji I lit. A) pkt 1 protokołu I do niniejszej umowy lub podjęcia decyzji o budowie lub pozwoleniu na budowę obiektu na francuskich terytoriach objętych protokołem I, o których mowa w sekcji I lit. A) pkt 2 protokołu I niniejszej umowy, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej, Francja, Wspólnota i Agencja uzgadniają protokół dotyczący procedur współpracy w zakresie stosowania zabezpieczeń przewidzianych na mocy umowy. Takie procedury wzmacniają niektóre postanowienia umowy, w szczególności określają warunki i środki, zgodnie z którymi prowadzona jest współpraca, o której mowa powyżej, w sposób umożliwiający unikanie zbędnego powielania działań w zakresie zabezpieczeń. W możliwym zakresie procedury opierają się na procedurach obowiązujących w danym momencie na mocy protokołów i ustaleń uzupełniających do innych umów w sprawie zabezpieczeń między państwami członkowskimi Wspólnoty, Wspólnotą i Agencją, w tym na mocy powiązanych specjalnych porozumień uzgodnionych przez Wspólnotę i Agencję.”.


title: Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2010 r. zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego

text:
               15.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 340/6

         DECYZJA PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 13 grudnia 2010 r.
   zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego
   2010/C 340/06
   PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 223 ust. 2,
   uwzględniając statut posła do Parlamentu Europejskiego (1) (zwany dalej „Statutem”),
   uwzględniając art. 8 i art. 23 Regulaminu Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, że:

               (1)

               Na mocy decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 11 i 23 listopada 2009 r., 14 grudnia 2009 r., 19 kwietnia 2010 r. i 5 lipca 2010 r. (2) zmienone zostały przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (3) (zwane dalej „Przepisami wykonawczymi”), między innymi po to, aby umożliwić posłom zrzeczenie się uprawnień do zwrotu kosztów opieki medycznej. Aby zapewnić stabilny system, każda decyzja o zrzeczeniu się uprawnień lub odwołaniu tego zrzeczenia powinna obowiązywać przez co najmniej dwanaście miesięcy. Podobnie jak wcześniejsza poprawka, na mocy której dodano ust. 4 i 5 do art. 3 Przepisów wykonawczych, poprawka do powyższych przepisów wprowadzona niniejszą decyzją powinna mieć zastosowanie od dnia 7 lipca 2010 r.

               (2)

               Na mocy przepisów dotyczących zwrotu kosztów oraz diet posłów do Parlamentu Europejskiego (zwanych dalej „przepisami ZKDP”), przewodniczący komisji lub podkomisji otrzymali roczną dietę na pokrycie kosztów związanych z podróżami w celu uczestniczenia w konferencjach lub wydarzeniach o wymiarze parlamentarnym, dotyczących tematu o charakterze europejskim wchodzącego w zakres kompetencji danego przewodniczącego komisji lub podkomisji. W pierwszej połowie 2009 r. dieta ta wynosiła łącznie 4 148 EUR. System ten obowiązywał na gruncie Przepisów wykonawczych. Jednakże z powodu niefortunnego błędu urzędniczego, podano kwotę 4 000 EUR. Błąd ten należy poprawić ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2010 r.

               (3)

               Zgodnie z art. 23 Przepisów wykonawczych, posłowie są uprawnieni do zwrotu kosztów podróży poniesionych na terytorium państwa członkowskiego, w którym zostali wybrani. W zakresie podróży samolotem, koleją lub statkiem limit wynosi 24 podróże w obie strony; w przypadku podróży samochodem, określona maksymalna odległość zależy od wielkości danego państwa członkowskiego. W celu zapewnienia posłom większej elastyczności, należy umożliwić posłom, którzy wykorzystali diety na podróże samolotem, koleją lub statkiem zamianę części diet na podróże samochodem na diety na podróże samolotem, koleją lub statkiem według następującego przelicznika: jedna podróż samolotem, koleją lub statkiem odpowiada 2 % maksymalnej liczby kilometrów przyznanej w odniesieniu do państwa członkowskiego, w którym dany poseł został wybrany. To samo powinno obowiązywać odpowiednio w stosunku do posłów, którzy wykorzystali diety na podróże samochodem. Zmiana ta powinna mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2011 r.

               (4)

               Aby zapewnić należyte zarządzanie finansami, wnioski o wypłacanie świadczeń emerytalnych, które przysługują posłom, należy składać w terminie sześciu miesięcy od dnia nabycia do nich uprawnień, z zastrzeżeniem przypadku wystąpienia siły wyższej. W przypadku nieprzestrzegania tego terminu, za datę, od której przysługują świadczenia emerytalne uznaje się pierwszy dzień miesiąca, w którym wniosek został przyjęty.

               (5)

               Konieczna jest zmiana postanowień Przepisów wykonawczych dotyczących przelewów bankowych, aby dostosować je do dyrektywy 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego (4).

               (6)

               W przypadku śmierci byłego posła uprawnionego do pobierania renty inwalidzkiej na mocy przepisów ZKDP, osoby pozostające na jego utrzymaniu powinny być uprawione do pobierania renty rodzinnej na takich samych warunkach jak warunki obowiązujące przed wejściem w życie Statutu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W Przepisach wykonawczych wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               artykuł 3 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
               „4.   Posłowie i byli posłowie, którym przysługuje odprawa przejściowa, o której mowa w art. 13 Statutu, lub świadczenie emerytalne lub rentowe na mocy art. 14 lub 15 Statutu, mogą zrzec się uprawnień do zwrotu kosztów opieki medycznej przewidzianych w ust. 1, począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie złożenia wniosku. W takim przypadku są oni uprawnieni do zwrotu dwóch trzecich należnej składki na ubezpieczenie zdrowotne, pod warunkiem że całkowita kwota zwrotu nie przekracza 400 EUR na miesiąc.
               5.   Poseł lub były poseł zrzekający się zgodnie z ust. 4 prawa do zwrotu kosztów opieki medycznej może następnie odwołać swoją decyzję, nie może zostać objęty systemem zwrotu kosztów przewidzianym w ust. 1 przed upływem dwunastu miesięcy od dnia, w którym zrzeczenie stało się skuteczne. Podobnie wszelkie późniejsze zmiany, dotyczące zarówno powrotu do systemu zwrotu kosztów przewidzianego w ust. 1, jak i rezygnacji z udziału w tym systemie, będą mogły wejść w życie dopiero po upływie co najmniej dwunastu miesięcy.”;

               2)

               artykuł 22 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
               „3.   Maksymalna kwota rocznego zwrotu z tytułu kosztów podróży rzeczywiście poniesionych w związku z podróżami przewodniczących komisji lub podkomisji w celu uczestniczenia w konferencjach lub wydarzeniach o wymiarze parlamentarnym, dotyczących tematu o charakterze europejskim, wchodzącego w zakres kompetencji komisji lub podkomisji, której przewodniczą, wynosi 4 148 EUR. Uczestnictwo wymaga uprzedniego zezwolenia przewodniczącego Parlamentu po sprawdzeniu dostępności środków w granicach wyżej wymienionej maksymalnej kwoty.”;

               3)

               w art. 23 dodaje się ust. 1 a w brzmieniu:
               „1a.   Na pisemny wniosek każdy poseł, który wyczerpał swoją dietę na podróże samolotem, koleją lub statkiem zgodnie z ust. 1 lit. a), może przekształcić przysługującą mu dietę na podróże samochodem zgodnie z ust. 1 lit. b), w dietę na podróże samolotem, koleją lub statkiem według przelicznika: jedna podróż w jedną stronę samolotem, koleją lub statkiem za ekwiwalent 2 % maksymalnej liczby kilometrów dozwolonej dla danego kraju, w którym dany poseł został wybrany.
               Przepis ten stosuje się, mutatis mutandis, do wszystkich posłów, którzy wyczerpali swoją dietę na podróże samochodem.”;

               4)

               w art. 49 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Były poseł lub jego przedstawiciel prawny składa, z wyjątkiem przypadków siły wyższej, wniosek o wypłacanie świadczeń emerytalnych w terminie sześciu miesięcy od momentu nabycia prawa. Po upływie tego terminu za datę rozpoczęcia pobierania emerytury przyjmuje się pierwszy dzień miesiąca, w którym wpłynął wniosek.”;

               5)

               artykuł 63 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Płatności z tytułu niniejszych przepisów wykonawczych dokonywane są przelewem bankowym zgodnie z przepisami dyrektywy 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego (5). Parlament pokrywa koszty ponoszone przez zleceniodawcę. Ewentualne inne koszty ponosi odbiorca.

               6)

               w art. 75 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „W przypadku, gdy były poseł otrzymujący rentę inwalidzką umrze po dniu 14 lipca 2009 r., jego małżonek, partner w związku niemałżeńskim, lub dzieci pozostające na utrzymaniu otrzymują rentę rodzinną zgodnie z warunkami określonymi w załączniku I przepisów ZKDP.”;

               7)

               dodaje się art. 82 w brzmieniu:
               „Artykuł 82
               Przejściowa regulacja dotycząca rezygnacji ze zwrotu kosztów leczenia
               Posłowie, którzy zgodnie z art. 3 ust. 4 zrezygnują z przysługującego im prawa do zwrotu kosztów leczenia do dnia, otrzymują zwrot zgodnie z warunkami określonymi we wspomnianym ustępie z mocą wsteczną od dnia 14 lipca 2009 r., albo od pierwszego miesiąca po dacie ostatniego zwrotu kosztów leczenia dokonanego zgodnie z art. 3 ust. 1.”.

         Artykuł 2
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   2.   Niniejszą decyzję stosuje się od tego samego dnia, z wyjątkiem następujących przepisów:

               a)

               art. 1 ust. 1, który ma zastosowanie od dnia 7 lipca 2010 r.;

               b)

               art. 1 ust. 2, który ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2010 r.;

               c)

               art. 1 ust. 3, który ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2011 r.

      (1)  Decyzja Parlamentu Europejskiego 2005/684/WE, Euratom z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. L 262 z 7.10.2005, s. 1).

      (2)  Dz.U. C 180 z 6.7.2010, s. 1.

      (3)  Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja i 9 lipca 2008 r. dotycząca przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. C 159 z 13.7.2009, s. 1).

      (4)  Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1.”;


title: 2010/11/: Decyzja Komisji z dnia 7 stycznia 2010 r. w sprawie wymogów bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać europejskie normy dotyczące zabezpieczonych przed dziećmi urządzeń do samodzielnego montażu blokujących okna i drzwi balkonowe zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 10298) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               8.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 4/91

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 7 stycznia 2010 r.
   w sprawie wymogów bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać europejskie normy dotyczące zabezpieczonych przed dziećmi urządzeń do samodzielnego montażu blokujących okna i drzwi balkonowe zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
   (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 10298)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2010/11/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywa 2001/95/WE stanowi, że normy europejskie są ustanawiane przez europejskie organy normalizacyjne. Normy te powinny stanowić gwarancję, że produkty spełniają ogólne wymogi bezpieczeństwa przewidziane w dyrektywie.

               (2)

               Zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE produkt jest uważany za bezpieczny w odniesieniu do zagrożeń i kategorii zagrożeń objętych normami krajowymi, jeżeli spełnia dobrowolne normy krajowe będące transpozycją norm europejskich.

               (3)

               Wypadki polegające na upadku z dużej wysokości, np. z okna lub balkonu, są główną przyczyną śmierci lub trwałego uszkodzenia mózgu lub kośćca u dzieci poniżej 5 roku życia. Stanowią one poważny problem na obszarach miejskich o dużym skupieniu wielopiętrowych bloków, a ich największe natężenie przypada na wiosnę i lato, gdy pozostawia się na dłuższy czas otwarte okna. W regionie Île-de-France między majem a wrześniem 2005 r. zarejestrowano 67 przypadków wypadnięcia dzieci, co daje niemal 14 przypadków miesięcznie. W Danii i Szwecji każdego roku rejestruje się od 20 do 60 takich przypadków. W latach 1996–2003 liczba przypadków wypadnięcia dzieci wynosiła rocznie przeciętnie: 79 w Grecji, 130 w Królestwie Niderlandów i 25 w Zjednoczonym Królestwie.

               (4)

               Aby ograniczyć liczbę takich wypadków lub im zapobiec, wprowadzone zostały określone wymogi co do rozmiaru okien oraz co do montażu i parametrów poręczy ochronnych. Jednakże wymogi te są generalnie określone w krajowych przepisach budowlanych, które różnią się w poszczególnych państwach.

               (5)

               Na rynku istnieją także produkty, które mają za zadanie ograniczać lub blokować otwarcie okien lub drzwi balkonowych. Produkty takie są montowane przez użytkownika bezpośrednio do okna lub drzwi balkonowych.

               (6)

               Dla tych produktów nie istnieją żadne europejskie normy bezpieczeństwa. Obecnie główne wzorce porównawcze dla podmiotów gospodarczych i organów nadzoru rynku zawarte są w niektórych normach krajowych i międzynarodowych oraz w metodach badań.

               (7)

               W latach 2005–2007 Austria, Dania i Norwegia przeprowadziły wspólny projekt, mający na celu ocenę bezpieczeństwa dostępnych na rynku urządzeń do samodzielnego montażu blokujących okna i drzwi balkonowe oraz ocenę przydatności istniejących krajowych i międzynarodowych metod badań. Dodatkowo uczestnicy wzięli pod uwagę wymogi przygotowane przez ANEC (2) w opracowaniu na temat urządzeń chroniących dzieci opublikowanym w 2004 r. (3), jak również niektóre wymogi normy EN-71:1 dotyczącej bezpieczeństwa zabawek.

               (8)

               Wyniki projektu pokazały, że dzieci potrafiły zwolnić niektóre modele badanych blokad, mimo załączonej deklaracji zabezpieczenia przed dziećmi; inne modele rozpadły się, uległy uszkodzeniu lub nie przeszły pomyślnie próby starzenia się, a w przypadku wszystkich badanych modeli brakowało niektórych podstawowych wymaganych instrukcji użytkowania.

               (9)

               Konieczne jest zatem określenie szczegółowych wymogów zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2001/95/WE a następnie, na podstawie tych wymogów, zlecenie opracowania europejskich norm bezpieczeństwa w celu zagwarantowania, by urządzenia te były zabezpieczone przed dziećmi, zachowały swoją wytrzymałość konstrukcyjną przez cały przewidywany okres ich użytkowania oraz były odporne na starzenie i oddziaływanie wszelkich warunków atmosferycznych oraz były zaopatrzone w jasne instrukcje i informacje dla użytkowników. Normy takie powinny zostać opracowane zgodnie z dyrektywą 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (4). Zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/95/WE odniesienie do przyjętej normy powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (10)

               Urządzeniami blokującymi objętymi zakresem niniejszej decyzji powinny być tylko te urządzenia, które są montowane samodzielnie przez użytkownika do okien lub drzwi balkonowych. Urządzenia blokujące, które stanowią integralną całość z ościeżnicą okna lub drzwi balkonowych, objęte są specyfikacjami technicznymi określonymi w dyrektywie Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (5).

               (11)

               Po opracowaniu stosownych norm, z zastrzeżeniem, że Komisja postanowi opublikować odniesienie do nich w Dzienniku Urzędowym zgodnie z procedurą określoną w art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/95/WE, należy przyjąć, że zabezpieczone przed dziećmi urządzenia do samodzielnego montażu blokujące okna i drzwi balkonowe spełniają, w odniesieniu do wymogów bezpieczeństwa objętych normami, ogólne wymogi bezpieczeństwa określone w dyrektywie 2001/95/WE.

               (12)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu powołanego na mocy art. 15 dyrektywy 2001/95/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji:

               —

               „urządzenie blokujące do samodzielnego montażu” oznacza urządzenie, które blokuje otwarcie okna lub drzwi balkonowych lub ogranicza zakres tego otwarcia do określonego położenia. Urządzenie takie przeznaczone jest do montażu przez użytkownika do okien lub drzwi balkonowych,

               —

               „zabezpieczone przed dziećmi” oznacza, że urządzenie nie może zostać odblokowane przez dziecko w wieku poniżej 51 miesięcy.

         Artykuł 2
   Wymogi
   W załączniku do niniejszej decyzji ustala się szczegółowe wymogi bezpieczeństwa dotyczące zabezpieczonych przed dziećmi urządzeń blokujących do samodzielnego montażu, jakie mają być uwzględnione w europejskich normach zgodnie z art. 4 dyrektywy 2001/95/WE.
   Artykuł 3
   Publikacja
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 stycznia 2010 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.

      (2)  ANEC – Europejski głos konsumenta w sprawie normalizacji: http://www.anec.org/anec.asp

      (3)  http://www.anec.org/attachments/r&t005-04.pdf

      (4)  Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37.

      (5)  Dz.U. L 40 z 11.2.1989, s. 12.

      ZAŁĄCZNIK

         Szczegółowe wymogi bezpieczeństwa i metody badań dotyczące zabezpieczonych przed dziećmi urządzeń do samodzielnego montażu blokujących okna i drzwi balkonowe

         Właściwości fizyczne i mechaniczne

      Urządzenia blokujące okna i drzwi balkonowe muszą być skonstruowane tak, by były odporne na zużycie w wyniku wielokrotnego otwierania i zamykania, pod obciążeniem lub w stanie nieobciążonym, jak również na starzenie się i oddziaływanie wszelkich warunków atmosferycznych, takich jak nasłonecznienie, śnieg, lód, wilgoć, wiatr, wysokie i niskie temperatury, oraz by stale chroniły dzieci.
      Urządzenia muszą być odporne na przypadkowe uderzenia przez cały okres ich użytkowania bez uszkodzeń.
      Aby osiągnąć zamierzony cel, urządzenia muszą ograniczać zakres otwarcia okien do takiej maksymalnej odległości pomiędzy ościeżnicą a skrzydłem okna, aby skutecznie zapobiec przedostaniu się dziecka, biorąc w szczególności pod uwagę możliwości rozwojowe i wymiary antropometryczne dzieci w różnym wieku.

         Małe części

      W celu zapobieżenia ryzyku udławienia się, oddzielone lub dające się oddzielić małe części muszą posiadać takie wymiary, aby niemożliwe było ich połknięcie bądź wprowadzenie do jakiegokolwiek otworu w ciele.

         Ostre krawędzie i części wystające

      Aby zapobiec skaleczeniom, przekłuciom, przecięciom skóry lub innym urazom fizycznym, dostępne krawędzie muszą być zaokrąglone lub ścięte; nie mogą też występować żadne ostre punkty lub powierzchnie wystające.

         Uwięzienie palców

      Urządzenia nie mogą mieć dostępnych otworów, mając na względzie wymiary antropometryczne dzieci i ich możliwości rozwojowe w różnym wieku.

         Badania

      Starzenie się na skutek promieniowania UV i podwyższonej temperatury, normalne zużycie wskutek eksploatacji, mechaniczna stabilność i funkcja zabezpieczenia przed dziećmi muszą być objęte określonymi metodami badań. Produkty z częściami elastycznymi, takimi jak łańcuchy, druty i sznurki, także muszą zostać poddane próbie uderzeniowej. Urządzenia nie mogą ulec uszkodzeniu i muszą być w pełni funkcjonalne po przeprowadzeniu badania.
      Metody badań muszę być odpowiednio dostosowane, tak, aby można było przetestować urządzenia blokujące dla wszystkich typów okien (np. „portfenetry” lub „okna skrzydłowe”, okna otwierane pionowo lub okna przesuwne).
      Podczas prób siła powinna być przyłożona w najbardziej uciążliwym kierunku i mierzona z niepewnością pomiaru nie większą niż ± 1 %, a przemieszczenia – z niepewnością pomiaru nie większą niż ± 1 mm.

         Grupa testująca dzieci

      Należy sprawdzić funkcję chronienia dzieci. Jako wzorzec porównawczy należy zastosować wymogi określone w normie EN ISO 8317 dotyczącej opakowań zabezpieczonych przed niepożądanym otwarciem przez dziecko. Spełnione muszą zostać kryteria wykluczające określone w tej normie.

         Informacje o produkcie

      Należy dostarczyć informacje o produkcie, aby zmniejszyć ryzyko potencjalnych przewidywalnych zagrożeń związanych z użytkowaniem produktu.
      Udostępnione muszą być także informacje o bezpiecznym użytkowaniu produktu. Takie instrukcje muszą zawierać co najmniej następujące informacje:

                  —

                  nazwę handlową lub znak towarowy producenta, importera lub organizacji odpowiedzialnej za sprzedaż produktu,

                  —

                  instrukcję: „Prosimy dokładnie przeczytać niniejszą instrukcję przed zamontowaniem i użytkowaniem urządzenia. Jeżeli użytkownik nie zastosuje się do instrukcji, może na tym ucierpieć funkcja urządzenia polegająca na ochronie dziecka. Prosimy o zatrzymanie tej instrukcji do wglądu w przyszłości”,

                  —

                  informacje na temat typu okien, dla których produkt jest przeznaczony,

                  —

                  instrukcje, jak i gdzie należy prawidłowo zamontować urządzenie. Dla różnych typów okien i różnych materiałów, takich jak drewno, metal, tworzywa sztuczne itp., mogą być potrzebne różne instrukcje. Ponieważ skuteczność ochrony dzieci zależy od odpowiedniego montażu urządzenia, instrukcje muszą być precyzyjne, a w niektórych przypadkach może zajść potrzeba dołączenia specjalnego narzędzia do montażu,

                  —

                  wszelkie inne informacje o bezpiecznym użytkowaniu.


title: Decyzja Rady 2012/765/WPZiB z dnia 10 grudnia 2012 r. dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i uchylenia decyzji 2012/333/WPZiB

text:
               11.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 337/50

         DECYZJA RADY 2012/765/WPZiB
   z dnia 10 grudnia 2012 r.
   dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i uchylenia decyzji 2012/333/WPZiB
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 grudnia 2001 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 25 czerwca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/333/WPZiB dotyczącą aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB (2).

               (3)

               Zgodnie z art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB konieczne jest dokonanie pełnego przeglądu wykazu osób, grup i podmiotów, do których ma zastosowanie decyzja 2012/333/WPZiB.

               (4)

               W niniejszej decyzji przedstawia się wynik przeglądu przeprowadzonego przez Radę w odniesieniu do osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB.

               (5)

               Rada stwierdziła, że osoby, grupy i podmioty, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, uczestniczyły w aktach terrorystycznych w rozumieniu art. 1 ust. 2 i 3 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, że właściwy organ podjął w stosunku do nich decyzję w rozumieniu art. 1 ust. 4 tego wspólnego stanowiska oraz że powinny one nadal podlegać szczególnym środkom ograniczającym przewidzianym w tym wspólnym stanowisku.

               (6)

               Należy odpowiednio zaktualizować wykaz osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, oraz uchylić decyzję 2012/333/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wykaz osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, określony jest w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Decyzja 2012/333/WPZiB traci moc.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 93.

      (2)  Dz.U. L 165 z 26.6.2012, s. 72.

      ZAŁĄCZNIK

         WYKAZ OSÓB, GRUP I PODMIOTÓW, O KTÓRYM MOWA W ART. 1

      1.   OSOBY

                  1.

                  ABDOLLAHI Hamed (alias Mustafa Abdullahi), ur. 11.8.1960 r. w Iranie. Nr paszportu: D9004878.

                  2.

                  AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al-Ihsa (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                  3.

                  AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 r. w Tarut (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                  4.

                  ARBABSIAR Manssor (alias Mansour Arbabsiar), ur. 6 lub 15.3.1955 r. w Iranie. Obywatel Iranu i USA. Nr paszportu: C2002515 (Iran); nr paszportu: 477845448 (USA). Nr krajowego dowodu tożsamości: 07442833, ważny do 15.3.2016 r. (prawo jazdy USA).

                  5.

                  BOUYERI, Mohammed (alias: Abu ZUBAIR; SOBIAR; Abu ZOUBAIR), ur. 8.3.1978 r. w Amsterdamie (Holandia) – członek grupy Hofstadgroep.

                  6.

                  FAHAS, Sofiane Yacine, ur. 10.9.1971 r. w Algierze (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra.

                  7.

                  IZZ-AL-DIN, Hasan (alias: GARBAYA, Ahmed; SA-ID; SALWWAN, Samir), ur. w roku 1963 w Libanie, obywatel Libanu.

                  8.

                  MOHAMMED, Chalid Szejk (alias: ALI, Salem; BIN CHALID, Fahd Bin Adballah; HENIN, Aszraf Refaat Nabith; WADUD, Chalid Adbul), ur. 14.4.1965 r. lub 1.3.1964 r. w Pakistanie, paszport nr 488555.

                  9.

                  SHAHLAI Abdul Reza (alias: Abdol Reza Shala’i; Abd-al Reza Shalai; Abdorreza Shahlai; Abdolreza Shahla’i; Abdul-Reza Shahlaee; Hajj Yusef; Haji Yusif; Hajji Yasir; Hajji Yusif, Yusuf Abu-al-Karkh), ur. ok. 1957 r. w Iranie. Adresy: 1) Kermanszah, Iran, 2) Mehran Military Base (Baza Wojskowa Mehran), Prowincja Ilam, Iran.

                  10.

                  SHAKURI Ali Gholam, ur. ok. 1965 r. w Teheranie, Iran.

                  11.

                  SOLEIMANI Qasem (alias: Ghasem Soleymani; Qasmi Sulayman; Qasem Soleymani; Qasem Solaimani; Qasem Salimani; Qasem Solemani; Qasem Sulaimani; alias Qasem Sulemani), ur. 11.3. 1957 r. w Iranie. Obywatel Iranu. Nr paszportu: 008827 (irański paszport dyplomatyczny), wyd. w 1999 r. Stopień wojskowy: generał dywizji.

            2.   GRUPY I PODMIOTY

                  1.

                  Organizacja Abu Nidala (znana również pod nazwami: Rewolucyjna Rada Fatah; Rewolucyjne Brygady Arabskie; Czarny Wrzesień; Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów)

                  2.

                  Brygady Męczenników Al-Aksy

                  3.

                  Al-Aqsa e.V. (Stowarzyszenie Al-Aksa)

                  4.

                  Al-Takfir wal-Hijra

                  5.

                  Babbar Chalsa

                  6.

                  Komunistyczna Partia Filipin i jej zbrojne ramię: Nowa Armia Ludowa; Filipiny

                  7.

                  Dżama’a al-Islamija (znana również pod nazwą Al-Dżama’a al-Islamija) (Grupa Islamska)

                  8.

                  İslami Büyük Doğu Akıncılar Cephes – IBDA C (Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód)

                  9.

                  Hamas oraz jego odłam Hamas-Izz al-Din al-Kassem

                  10.

                  Hizbul Mudżahedin – HM

                  11.

                  Hofstadgroep

                  12.

                  Fundacja Ziemi Świętej na rzecz Pomocy i Rozwoju

                  13.

                  Międzynarodowa Federacja Młodzieży Sikhijskiej

                  14.

                  Siły Chalistan Zindabad

                  15.

                  Partia Pracujących Kurdystanu – PKK (znana również pod nazwami: KADEK; KONGRA-GEL)

                  16.

                  Tygrysy – Wyzwoliciele Tamilskiego Ilamu

                  17.

                  Ejército de Liberación Nacional (Narodowa Armia Wyzwolenia)

                  18.

                  Palestyński Islamski Dżihad

                  19.

                  Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny

                  20.

                  Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Naczelne Dowództwo

                  21.

                  Fuerzas armadas revolucionarias de Colombia – FARC (Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii)

                  22.

                  Devrimci Halk Kurtuluș Partisi-Cephesi – DHKP/C (Partia, Front i Armia Wyzwolenia Ludu Tureckiego) [znana również pod nazwami: Devrimci Sol (Lewica Rewolucyjna); Dev Sol]

                  23.

                  Sendero Luminoso – SL (Świetlisty Szlak)

                  24.

                  Stichting Al Aqsa (Fundacja Al-Aksa) (znana również pod nazwami: Stichting Al Aqsa Nederland; Al Aqsa Nederland)

                  25.

                  Teyrbazen Azadiya Kurdistan – TAK (znana również pod nazwami: Sokoły Wolności Kurdystanu; Jastrzębie Wolności Kurdystanu)