title: Decyzja Rady (UE) 2015/1993 z dnia 22 października 2015 r. zatwierdzająca zawarcie przez Komisję Europejską, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem, z drugiej strony

text:
               6.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 290/14

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1993
   z dnia 22 października 2015 r.
   zatwierdzająca zawarcie przez Komisję Europejską, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (1), z drugiej strony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 czerwca 2013 r. Rada upoważniła Komisję Europejską do rozpoczęcia negocjacji z Kosowem w sprawie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu (zwanego dalej „Układem”). Negocjacje zakończyły się pomyślnie parafowaniem Układu w dniu 25 lipca 2014 r.

               (2)

               Układ obejmuje również kwestie wchodzące w zakres kompetencji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (zwanej dalej „Wspólnotą”).

               (3)

               W odniesieniu do kwestii objętych traktatem Euratom Układ należy zatem zawrzeć również w imieniu Wspólnoty.

               (4)

               Podpisanie i zawarcie Układu podlega odrębnej procedurze w odniesieniu do kwestii objętych Traktatem o Unii Europejskiej i Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (5)

               Układ nie wpływa na stanowiska państw członkowskich w sprawie statusu Kosowa, odnośnie do czego podejmą one decyzje zgodnie ze swoją praktyką krajową i prawem międzynarodowym.

               (6)

               Ponadto żaden termin, żadne sformułowanie ani żadna definicja użyte w niniejszej decyzji lub w treści Układu, ani żadne odwołanie się do koniecznej podstawy prawnej zawarcia Układu nie stanowią uznania przez Wspólnotę Kosowa za niepodległe państwo ani nie stanowią uznania Kosowa za taki podmiot przez poszczególne państwa członkowskie, jeżeli nie podjęły one takiego kroku.

               (7)

               Należy zatem zatwierdzić zawarcie Układu przez Komisję, działającą w imieniu Wspólnoty, w odniesieniu do kwestii wchodzących w zakres kompetencji Wspólnoty,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się zawarcie przez Komisję, w imieniu Wspólnoty, Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Kosowem (2).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja nie wpływa na stanowiska państw członkowskich ani Wspólnoty w sprawie statusu Kosowa.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. ETGEN

            Przewodniczący

      (1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

      (2)  Tekst Układu jest dołączony do decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Układu.


title: 2011/549/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja II – Rada

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/23

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja II – Rada
   (2011/549/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0213/2010) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając decyzję nr 190/2003 Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa dotyczącą zwrotu kosztów podróży delegatom członków Rady (6),
   uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (7),
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0088/2011),

               1.

               odracza decyzję dotyczącą udzielenia Sekretarzowi Generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu Rady za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Decyzja oparta na Regulaminie Rady z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz.U. L 230 z 28.8.2002, s. 7).

      (7)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.
    ---documentbreak---

               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/25

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja II – Rada
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0213/2010) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając decyzję nr 190/2003 Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa dotyczącą zwrotu kosztów podróży delegatom członków Rady (6),
   uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (7) (PMI),
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0088/2011),

               A.

               mając na uwadze, że „obywatele mają prawo wiedzieć, jak wydawane są ich podatki i jak sprawowana jest władza powierzona organom politycznym” (8),

               B.

               mając na uwadze, że konkluzje Rady Europejskiej z Kolonii z dni 3 i 4 czerwca 1999 r. przewidywały przyznanie Radzie zdolności operacyjnych z zakresu wzmocnionej wspólnej europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony,

               C.

               mając na uwadze, że decyzją 2004/197/WPZiB (9) Rada ustanowiła mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe i obronne, zwany ATHENA, oraz że ta decyzja, łącznie z decyzją 2004/582/WE przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w ramach Rady dnia 28 kwietnia 2004 r., dotyczącą przywilejów i immunitetów przyznanych ATHENA (10), przyznaje mu przywileje i immunitety oraz nadaje Radzie uprawnienia operacyjne,

               D.

               mając na uwadze, że decyzja Rady 2000/178/WPZiB z dnia 28 lutego 2000 r. w sprawie zasad mających zastosowanie do krajowych biegłych wojskowych oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady w trakcie okresu przejściowego (11) i decyzja Rady 2001/80/WPZiB z dnia 22 stycznia 2001 r. w sprawie ustanowienia Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej (12) precyzują, że wydatki związane z oddelegowaniem biegłych wojskowych pokrywane są z budżetu Rady,

               1.

               zauważa, że w 2009 r. Rada dysponowała środkami na zobowiązania o łącznej kwocie 642 000 000 EUR (w 2008 r.: 743 000 000 EUR), przy stopie wykorzystania wynoszącej 92,33 %, niemal dorównującej stopie z 2007 r. (93,31 %), lecz wciąż poniżej średniej innych instytucji (97,69 %);

               2.

               uważa, że skoro w art. 335 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej uznano, że instytucje Unii mają określoną autonomię administracyjną w sprawach związanych z ich funkcjonowaniem, autonomia ta oznacza odpowiedni stopień odpowiedzialności i rozliczalności; mając na uwadze, że Parlament jest jedynym organem wybieranym w wyborach bezpośrednich, a do jego zadań należy udzielanie, na zalecenie Rady, absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii, Parlament postanawia odzwierciedlić tę autonomię w procedurze udzielania absolutorium poprzez rozdzielenie sekcji budżetu ogólnego, które są niezależnie zarządzane przez poszczególne pozostałe instytucje Unii, oraz udzielać absolutorium każdej z tych instytucji;

               3.

               wyraża ubolewanie z powodu trudności, jakie miały miejsce podczas procedury udzielania absolutorium w roku 2007 i 2008, oraz potwierdza swoje stanowisko wyrażone w rezolucji z dnia 16 czerwca 2010 r. (13) w sprawie absolutorium dla Rady za rok budżetowy 2008, zwłaszcza apel do Rady o ustanowienie wspólnie z Parlamentem corocznej procedury w ramach procedury udzielania absolutorium w celu udzielania wszelkich niezbędnych informacji dotyczących wykonania budżetu Rady;

               4.

               powtarza, że wydatki Rady należy kontrolować w taki sam sposób, jak wydatki pozostałych instytucji unijnych, i sugeruje, że najwłaściwszym podejściem byłoby to określone w jego rezolucji z dnia 16 czerwca 2010 r., w której w szczególności zapisano, że „taka kontrola opiera się na następujących dokumentach składanych przez wszystkie instytucje:

                           —

                           sprawozdaniach finansowych z poprzedniego roku finansowego odnoszących się do wdrożenia budżetu,

                           —

                           bilansie finansowym przedstawiającym aktywa i pasywa Wspólnoty,

                           —

                           rocznym sprawozdaniu z działalności w sprawie ich budżetu i zarządzania finansowego,

                           —

                           rocznym sprawozdaniu audytora wewnętrznego,

                     jak również ustnej prezentacji podczas posiedzenia komisji właściwej w zakresie absolutorium”;

               5.

               wyraża głębokie ubolewanie, że prezydencja Rady odrzuciła zaproszenia do wzięcia udziału w posiedzeniu komisji odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium, na którym planowano omówienie stanowiska prezydencji Rady w sprawie proponowanej procedury oraz ewentualnych warunków współpracy w zakresie absolutorium, jak również że sekretarz generalny Rady odmówił uczestnictwa w tym posiedzeniu komisji odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium i wzięcia udziału w dyskusji na temat procedury udzielania absolutorium Radzie;

               6.

               odnotowuje zaproponowany protokół ustaleń pomiędzy Parlamentem a Radą w sprawie ich współpracy w trakcie rocznej procedury udzielania absolutorium, załączony do pisma sekretarza generalnego Rady z dnia 4 marca 2011 r., oraz odnotowuje gotowość Rady do odrębnego traktowania procedury udzielania absolutorium i procedury budżetowej, lecz powtarza, że trzeba utrzymać rozróżnienie ról Parlamentu i Rady w ramach procedury udzielania absolutorium oraz że zawsze i w każdej sytuacji Rada musi być w pełni odpowiedzialna przed opinią publiczną za powierzone jej środki; wyraża głębokie ubolewanie, że prezydencja Rady oraz Sekretariat Generalny Rady odmówiły wzięcia udziału w posiedzeniu komisji odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium, odmówiły także udzielenia informacji i odpowiedzi na pytania w sprawie absolutorium dla Rady za rok budżetowy 2009, jak też że odmówiły dostarczenia pisemnych odpowiedzi na kwestionariusz przedstawiony przez sprawozdawcę;

               7.

               odnotowuje dobrą wolę prezydencji węgierskiej i osiągnięte postępy; w celu ułatwienia wymiany informacji w ramach procedury udzielania absolutorium proponuje zastosowanie takiego samego podejścia, jak w pozostałych instytucjach, które to podejście składałoby się z następujących podstawowych elementów:

                           —

                           należy zorganizować formalne posiedzenie z udziałem przedstawicieli Rady i komisji parlamentarnej odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium, z udziałem sekretarza generalnego Rady i aktualnej prezydencji, prezydium komisji odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium, sprawozdawcy i posłów reprezentujących grupy polityczne (koordynatorów lub kontrsprawozdawców) w celu podania wszystkich niezbędnych informacji na temat wykonania budżetu Rady,

                           —

                           sekretarz generalny Rady powinien odpowiedzieć na pytania, jakie komisja odpowiedzialna za procedurę udzielania absolutorium skierowała do Rady, a także

                           —

                           należy opracować harmonogram w celu usprawnienia i ustabilizowania tego rozwiązania tymczasowego,

                     uważa zatem koncepcję zawarcia porozumienia międzyinstytucjonalnego z Radą w sprawie absolutorium dla Rady za zbędną;

               8.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do dokonania dogłębnej analizy systemów nadzoru i kontroli, jakimi dysponuje Rada, podobnej do analiz, jakich Trybunał dokonał w odniesieniu do Trybunału Sprawiedliwości, Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych podczas przygotowywania sprawozdania rocznego Trybunału dotyczącego roku budżetowego 2009;

      Powody odroczenia decyzji o absolutorium

               9.

               wskazuje następujące powody odroczenia:

                           a)

                           Rada nie przyjęła żadnego zaproszenia na oficjalne i formalne spotkanie z komisją parlamentarną odpowiedzialną za procedurę udzielania absolutorium lub z jej sprawozdawcą, aby przedyskutować kwestie dotyczące wykonania budżetu Rady za rok 2009;

                           b)

                           Rada odmówiła udzielenia pisemnej odpowiedzi z podaniem Parlamentowi informacji i dokumentów, o jakie wystąpiono do Rady w załączniku do podpisanego przez sprawozdawcę pisma z dnia 14 grudnia 2010 r.;

                           c)

                           Parlament nie otrzymał od Rady podstawowych dokumentów, jak pełna lista przesunięć budżetowych;

      Dalsza działania, jakie powinna podjąć Rada

               10.

               wzywa sekretarza generalnego Rady do dostarczenia komisji parlamentarnej odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium najpóźniej do dnia 15 czerwca 2011 r. wyczerpujących pisemnych odpowiedzi na następujące pytania:

                           a)

                           W poprzednich debatach na temat absolutorium dla Rady prowadzonych w komisji parlamentarnej odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium przedstawiciele Rady nie uczestniczyli regularnie, tymczasem uważa się za niezmiernie istotne, aby Rada brała w nich udział w celu udzielania odpowiedzi na pytania członków komisji, odnoszące się do udzielenia Radzie absolutorium. Czy Rada zgadza się uczestniczyć w przyszłych debatach w sprawie udzielenia Radzie absolutorium prowadzonych w komisji parlamentarnej odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium?

                           b)

                           Dlaczego co roku Rada zmienia sposób prezentacji/format audytu wewnętrznego? Dlaczego co roku audyt wewnętrzny jest tak krótki, ogólnikowy i niejasny? Czy na potrzeby udzielania absolutorium za 2010 r. i kolejne lata Rada mogłaby przedstawić audyt wewnętrzny nie tylko w języku francuskim?

                           c)

                           Czy przeprowadzono audyt zewnętrzny? Jeśli tak, to czy komisja parlamentarna odpowiedzialna za procedurę udzielania absolutorium mogłaby go zobaczyć? Jeśli nie istnieje audyt zewnętrzny, to dlaczego Rada nie podjęła decyzji o jego przeprowadzeniu?

                           d)

                           Do tej pory działania Rady oznaczały współfinansowanie z Komisją, które wzrosło po wejściu w życie traktatu lizbońskiego. Jakie systemy audytu i kontroli wprowadzono w celu zapewnienia pełnej przejrzystości? Zważywszy, że traktat lizboński zwiększył współfinansowanie z Komisją, jak Rada rozumie sformułowanie „odpowiedź na odpowiednie zapytania”?

                           e)

                           Trybunał Obrachunkowy w sprawozdaniu rocznym za rok 2009 ustalił, że w dwóch spośród sześciu skontrolowanych procedur przetargowych Rada nie przestrzegała określonych w rozporządzeniu finansowym zasad dotyczących publikacji zawiadomień o wyniku procedury. Czy Rada skontrolowała więcej próbek podobnych procedur przetargowych? Czy wewnętrzna procedura została uproszczona, aby uniknąć podobnych przypadków w przyszłości?

                           f)

                           Pracownicy zatrudnieni jako specjalni przedstawiciele Unii Europejskiej (SPUE): Proszę wskazać pracowników (wszystkich pracowników, plan zatrudnienia i inne) – liczbę stanowisk, stopień – dla SPUE w Radzie w 2009 r. W jaki sposób i kiedy stanowiska w SPUE zostaną rozdzielone pomiędzy Radę i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ)? Jaki był budżet na podróże dla poszczególnych SPUE? Ilu pracowników SPUE zostało w dniu 1 stycznia 2011 r. przeniesionych do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych? Ilu pozostanie w Radzie i dlaczego?

                           g)

                           Rada podkreśla kwestie budżetowe dotyczące konsekwencji traktatu lizbońskiego w pkt 2.2 sprawozdania z działalności finansowej – 11327/10, FIN 278. Czy Rada rozwiązała problemy dotyczące wydatków J. Solany? Jaka część wydatków wchodzi w zakres budżetu Rady, a jaka część objęta jest budżetem Komisji?

                           h)

                           Jakie były wydatki operacyjne, wydatki administracyjne oraz wydatki na pracowników, budynki itp., przewidywane przez Radę na 2009 r. w celu ustanowienia urzędu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa/Wiceprzewodniczącego Komisji?

                           i)

                           Urząd Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa/Wiceprzewodniczącego Komisji zaczął być sprawowany z dniem 1 grudnia 2009 r. Jak rozdzielono koszty między Radę i Komisję (wydatki na personel, podróże itp.)? Jak Rada przygotowała budżet na rok 2010 na potrzeby wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej Komisji? Jakie linie budżetowe i jakie kwoty zostały zarezerwowane na jej działalność?

                           j)

                           Jak powierzchnia biurowa zwolniona w procesie transferu pracowników do ESDZ wpłynie na plany Rady dotyczące budynków? Czy dokonano ustaleń co do dalszego wykorzystywania takiej powierzchni biurowej? Jaki jest przewidywany koszt przeprowadzek? Kiedy (jeśli w ogóle) zostały opublikowane zaproszenia do składania ofert na przeprowadzki?

                           k)

                           Jakie były wydatki administracyjne i operacyjne związane z zadaniami w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB)/wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), które w 2009 r. były co najmniej w części finansowane z budżetu Unii? Jaka była w 2009 r. łączna kwota wydatków na WPZiB? Czy Rada mogłaby wskazać przynajmniej główne delegacje i ich koszt w 2009 r.?

                           l)

                           Jaki był koszt posiedzeń grup roboczych Rady w sprawie WPZiB/WPBiO w Brukseli i poza nią i gdzie odbywały się te posiedzenia?

                           m)

                           Jakie były wydatki administracyjne związane z prowadzeniem operacji wojskowych w ramach europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony (EPBiO)/WPBiO? Jaką część całkowitej kwoty wydatków spowodowanych operacjami wojskowymi pokryto z budżetu Unii?

                           n)

                           Jakie wydatki administracyjne poniesiono w związku z funkcjonowaniem mechanizmu ATHENA, ilu stanowisk wymagał ten mechanizm i czy któreś z tych stanowisk zostaną przesunięte do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych? Komu podlegać będą osoby zajmujące te stanowiska?

                           o)

                           Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia Rady obsadzone są na niskim poziomie (91 % w 2009 r., 90 % w 2008 r.). Czy ten stale niski wskaźnik ma jakieś konsekwencje dla funkcjonowania Sekretariatu Generalnego Rady? Czy Sekretariat Generalny Rady jest w stanie wypełniać wszystkie swoje funkcje przy aktualnym poziomie obsadzenia etatów? Czy niskie poziomy obsadzenia etatów dotyczą jedynie konkretnych służb? Jakie są przyczyny tych utrzymujących się rozbieżności?

                           p)

                           Jaka jest łączna liczba stanowisk przydzielonych do wykonywania zadania „koordynacja polityki” oraz wsparcia administracyjnego (zgodnie z definicją w rocznych sprawozdaniach Komisji w sprawie przeglądu stanu zatrudnienia)? Jaki jest ich odsetek w stosunku do ogólnej liczby stanowisk?

                           q)

                           Do swych procedur roboczych Rada dodała telepracę z myślą o osiągnięciu celów administracyjnych w 2009 r. Jak Rada udowadnia skuteczność tego systemu pracy? Ponadto Rada jest proszona o sprawozdanie z dalszych środków przyjętych w tym zakresie, w szczególności w celu poprawy jakości zarządzania finansowego oraz wpływu tych środków.

                           r)

                           Rada zwiększyła liczbę swoich stanowisk o 15 (8 AD i 7 AST) na pokrycie potrzeb kadrowych w dziale irlandzkim. Ilu pracowników zajmuje się innymi językami (liczba pracowników na dany język)? Czy zatrudniono już pracowników na potrzeby krajów kandydujących oraz pracowników pochodzących z tych krajów? Jeśli odpowiedź jest twierdząca, ilu stanowisk to dotyczy (w podziale na kraje i języki)?

                           s)

                           W dniu 14 grudnia 2007 r. powołano grupę analityczną, której członków mianowano w dniach 15 i 16 października 2008 r. Jakie były powody, dla których nie można było przewidzieć niezbędnych środków finansowych i ująć ich w budżecie na 2009 r.? Czy przeniesienie środków w budżecie na 2009 r. z rezerwy na nieprzewidziane wydatki do pozycji budżetowej przeznaczonej na finansowanie organu utworzonego w 2007 roku jest całkowicie neutralne dla budżetu? Rada przeznaczyła 1 060 000 EUR na potrzeby grupy analitycznej. Ile stanowisk można przydzielić tej grupie?

                           t)

                           Wydatki dotyczące wyjazdów służbowych wciąż wydają się problematyczne (zob. komunikat Rady z dnia 15 czerwca 2010 r., SGS10 8254, tiret drugie, s. 4). Dlaczego wydatki te pojawiają się w tak wielu różnych liniach budżetowych?

                           u)

                           Dlaczego – po ostrej krytyce w wyrażonej w ostatnich dwóch rezolucjach Parlamentu w sprawie udzielenia Radzie absolutorium – audytorzy wewnętrzni nadal uznają za konieczne dodawanie słów „les frais de voyage des délégués et les frais d’interprétation” (koszty podróży delegatów i koszty tłumaczeń ustnych)?

                           v)

                           Rada po raz kolejny posłużyła się nie w pełni wykorzystanymi środkami na tłumaczenia ustne w celu sfinansowania dodatkowych kosztów podróży swoich delegacji; w rezultacie rzeczywiste zobowiązania na 2009 r. z tytułu kosztów podróży zamknęły się kwotą znacznie niższą niż budżet początkowy, stanowiącą mniej niż połowę kwoty dostępnej po przesunięciu (36 100 000 EUR na początku i 48 100 000 EUR dostępnych po przesunięciu wobec zobowiązania w wysokości 22 700 000 EUR). Jakie były przyczyny tego przesunięcia wynoszącego 12 000 000 EUR (zob. sprawozdanie z działalności finansowej – 11327/10, FIN 278 – pkt 3.3.2 – tiret szóste)? Dlaczego środki na tłumaczenia ustne przesunięte na podróże delegatów Rada oszacowała na stronie 12 na kwotę 12 000 000 EUR, a na stronie 13 – na kwotę 10 558 362 EUR? Na co wydano pozostałą kwotę przesuniętą z tłumaczeń ustnych (całkowita kwota przesunięta z tłumaczeń ustnych wynosi 17 798 362 EUR)? Ponadto Rada jest proszona o wyjaśnienie dużej kwoty nakazów odzyskania środków, wystawionych przed 2009 r. i przeniesionych na 2009 r. (12 300 000 EUR), jak również kwot odzyskanych na podstawie deklaracji odnoszących się do 2007 r. (6 300 000 EUR).

                           w)

                           Podobnie jak w 2008 r., w 2009 r. Rada dokonała przeniesienia znacznej kwoty swoich środków budżetowych na budynki, w szczególności zwiększając ponad dwukrotnie środki przeznaczone początkowo na zakup budynku Residence Palace (przeniesiono 17 800 000 EUR oprócz 15 000 000 EUR zarezerwowanych w budżecie na 2009 r.). Jakie były tego powody? Czy Sekretariat Generalny Rady może podać konkretne dane liczbowe na temat uzyskanych w wyniku tego oszczędności? Jaki był początkowo przewidywany koszt budynku Residence Palace? Czy zdaniem Rady początkowo przewidywana kwota się potwierdzi, czy też faktyczny koszt może być wyższy niż szacowano? Jakie działania są przewidziane w celu sfinansowania budynku?

                           x)

                           Wykonanie budżetu Rady – środki przeniesione: Czy Rada mogłaby przedstawić szacunkową kwotę i przedmiot faktur, które nie wpłynęły do czerwca 2010 r. za rok 2009, a zatem zostały przeniesione?

                           y)

                           Środki z dochodów przeznaczonych na określony cel naliczone w 2009 r. i przeniesione na 2010 r. zamknęły się kwotą 31 800 000 EUR. Stanowi to około 70 % dochodów przeznaczonych na określony cel w 2009 r. Jakie są przyczyny tak wysokiego wskaźnika przeniesienia? Co się stanie/stało z tymi dochodami w 2010 r.?

                           z)

                           Co oznacza sformułowanie „techniczna rezerwa w kwocie 25 000 000 EUR na zainicjowanie funkcjonowania Rady Europejskiej w 2010 roku” (zob. sprawozdanie z działalności finansowej – 11327/10, FIN 278 – pkt 3.1 tiret czwarte)?

                           aa)

                           Jaki jest stopień poufności budżetu Rady określony przez poszczególne linie budżetowe?

                           ab)

                           Czy Rada może wskazać szczególne środki przyjęte w celu usprawnienia zarządzania przez nią finansami, w szczególności w odniesieniu do kwestii poruszonych w ust. 5 rezolucji Parlamentu (14) z dnia 25 listopada 2009 r., dołączonej do jego decyzji o udzieleniu Radzie absolutorium za rok budżetowy 2007?

      Dokumenty do przedstawienia Parlamentowi

               11.

               wzywa sekretarza generalnego Rady do dostarczenia komisji parlamentarnej odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium najpóźniej do dnia 15 czerwca 2011 r.:

                           a)

                           pełnej listy przesunięć budżetowych dotyczących budżetu Rady na rok 2009;

                           b)

                           pisemnego oświadczenia Rady w sprawie kosztów wyjazdów służbowych specjalnych przedstawicieli Unii Europejskiej;

                           c)

                           deklaracji poszczególnych państw członkowskich za rok 2007 (zob. sprawozdanie z działalności finansowej – 11327/10, FIN 278 – pkt 3.2.2 tiret drugie);

                           d)

                           sprawozdania grupy analitycznej, aby zrozumieć, dlaczego koszty takiego sprawozdania wynoszą 1 060 000 EUR (zob. sprawozdanie z działalności finansowej – 11327/10, FIN 278 – pkt 2.2).

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Decyzja oparta na Regulaminie Rady z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz.U. L 230 z 28.8.2002, s. 7).

      (7)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (8)  Europejska inicjatywa na rzecz przejrzystości.

      (9)  Dz.U. L 63 z 28.2.2004, s. 68.

      (10)  Dz.U. L 261 z 6.8.2004, s. 125.

      (11)  Dz.U. L 57 z 2.3.2000, s. 1.

      (12)  Dz.U. L 27 z 30.1.2001, s. 7.

      (13)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 24.

      (14)  Dz.U. L 19 z 23.1.2010, s. 9.


title: 2005/811/WE: Decyzja Rady z dnia 14 listopada 2005 r. w sprawie mianowania członka oraz zastępcy członka Komitetu Regionów z Włoch

text:
               23.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 304/17

      DECYZJA RADY

   z dnia 14 listopada 2005 r.
   w sprawie mianowania członka oraz zastępcy członka Komitetu Regionów z Włoch
   (2005/811/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Włoch,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2002 r. do dnia 25 stycznia 2006 r. (1).

               (2)

               W związku z wygaśnięciem mandatu wiceprzewodniczącego Rady Regionalnej, pana Luciana CAVERIEGO (Luciano CAVERI), członka, zwolniło się stanowisko członka Komitetu Regionów; stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją pana Rosaria CONDORELLIEGO (Rosario CONDORELLI),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się następujące osoby w Komitecie Regionów na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2006 r.:

               a)

               na stanowisko członka:
               Pana Luciano CAVERI
               Presidente della Regione autonoma Valle d'Aosta;

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:
               Pana Rosario CONDORELLI
               Assessore Comunale del Comune di Sant'Agata Li Battiati (Catania).

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         T. JOWELL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/627 z dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas siódmego posiedzenia konferencji stron Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych w odniesieniu do wniosków dotyczących wprowadzenia zmian do załączników A, B i C

text:
               22.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 103/8

         DECYZJA RADY (UE) 2015/627
   z dnia 20 kwietnia 2015 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas siódmego posiedzenia konferencji stron Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych w odniesieniu do wniosków dotyczących wprowadzenia zmian do załączników A, B i C
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 14 października 2004 r. Konwencja sztokholmska w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (zwana dalej „konwencją”) została zatwierdzona w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2006/507/WE (1).

               (2)

               Unia wdrożyła zobowiązania wynikające z konwencji do prawa unijnego rozporządzeniem (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (2).

               (3)

               Unia przykłada dużą wagę do potrzeby stopniowego rozszerzania zakresu załączników A, B lub C do konwencji poprzez włączanie do nich nowych chemikaliów, które spełniają kryteria klasyfikacji jako trwałe zanieczyszczenia organiczne, uwzględniając przy tym podejście zapobiegawcze, aby osiągnąć cel konwencji oraz zobowiązanie podjęte przez rządy na Światowym Szczycie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu w 2002 r., dotyczące ograniczenia niekorzystnego wpływu chemikaliów do 2020 r.

               (4)

               Zgodnie z art. 22 konwencji konferencja stron może przyjmować decyzje dotyczące zmiany załączników A, B lub C do konwencji. Takie decyzje wchodzą w życie w terminie jednego roku od daty powiadomienia o zmianie przez depozytariusza, z wyjątkiem tych stron konwencji („strony”), które zmiany nie przyjęły.

               (5)

               Po otrzymaniu zgłoszenia przez Unię w 2011 r. pentachlorofenolu (PCP), Komitet ds. Przeglądu Trwałych Zanieczyszczeń Organicznych (POPRC), ustanowiony na mocy konwencji, zakończył pracę nad PCP. POPRC stwierdził, że PCP spełnia kryteria konwencji dotyczące umieszczenia w załączniku A do konwencji. Oczekuje się, że w trakcie swojego siódmego posiedzenia konferencja stron konwencji podejmie decyzję o włączeniu PCP do załącznika A do konwencji.

               (6)

               Wprowadzanie do obrotu i stosowanie PCP jest zakazane na mocy rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Wprowadzanie do obrotu i stosowanie PCP jako środka ochrony roślin lub jako produktu biobójczego jest zakazane odpowiednio na mocy rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (4) oraz (UE) nr 528/2012 (5). Ponieważ PCP jest substancją zdolną do przenoszenia się w środowisku na dalekie odległości, globalne stopniowe wycofanie tego chemikalium z użycia byłoby bardziej korzystne dla obywateli Unii niż jego zakazanie w samej Unii.

               (7)

               POPRC zaleca umieszczenie PCP w załączniku A do konwencji, wraz ze szczególnym wyłączeniem dotyczącym produkcji i stosowania PCP w słupach i poprzecznikach. Unia nie wymaga tego szczególnego wyłączenia, ale powinna je zaakceptować podczas siódmej konferencji stron konwencji, jeżeli jest to konieczne do zapewnienia umieszczenia PCP w wykazie.

               (8)

               Po otrzymaniu zgłoszenia przez Unię w 2011 r. polichlorowanych naftalenów (PCN) POPRC stwierdził, że PCN spełniają kryteria konwencji dotyczące umieszczenia w załącznikach A i C do konwencji. Oczekuje się, że w trakcie swojego siódmego posiedzenia konferencja stron konwencji podejmie decyzję o włączeniu PCN do załączników A i C do konwencji.

               (9)

               W Unii nie produkuje się PCN, jednak może on być wytwarzany w sposób niezamierzony, przede wszystkim w wyniku spalania (głównie spalania odpadów). Działalność ta jest objęta dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (6) i wymaga stosowania określonych środków zarządzania emisjami.

               (10)

               Wprowadzanie do obrotu i stosowanie PCN jest zakazane w Unii na mocy rozporządzenia (WE) nr 850/2004. Ponieważ PCN jest substancją zdolną do przenoszenia się w środowisku na dalekie odległości, globalne stopniowe wycofanie tego chemikalium z użycia byłoby bardziej korzystne dla obywateli Unii niż jego zakazanie w samej Unii.

               (11)

               Po otrzymaniu zgłoszeniu przez Unię w 2011 r. heksachlorobutadienu (HCBD) POPRC stwierdził, że HCBD spełnia kryteria konwencji dotyczące umieszczenia w załącznikach A i C do konwencji. Oczekuje się, że w trakcie swojego siódmego posiedzenia konferencja stron konwencji podejmie decyzję o włączeniu HCBD do załączników A i C do konwencji.

               (12)

               Mimo że zaprzestano produkcji HCBD w Unii, może on być wytwarzany w sposób niezamierzony w wyniku niektórych rodzajów działalności przemysłowej. Działalność ta jest objęta dyrektywą 2010/75/UE i wymaga stosowania określonych środków zarządzania emisjami.

               (13)

               Wprowadzanie do obrotu i stosowanie HCBD jest zakazane w Unii na mocy rozporządzenia (WE) nr 850/2004. Ponieważ HCBD jest substancją zdolną do przenoszenia się w środowisku na dalekie odległości, globalne stopniowe wycofanie tego chemikalium z użycia byłoby bardziej korzystne dla obywateli Unii niż jego zakazanie w samej Unii.

               (14)

               Kwas perfluorooktanosulfonowy (PFOS) i jego pochodne są już wymienione w załączniku B do konwencji, wraz ze szczególnymi wyłączeniami. W wyniku przeglądu tych wyłączeń POPRC zachęca strony do zaprzestania używania PFOS w dywanach, skórze i odzieży, wyrobach włókienniczych i tapicerskich, powłokach i dodatkach do powłok oraz w insektycydach do zwalczania mrówek ogniowych i termitów. POPRC zachęca strony również do ograniczenia stosowania PFOS w platerowaniu twardym, które obecnie jest dozwolone w ramach szczególnego wyłączenia, wyłącznie do systemów zamkniętych, co jest dozwolone jako dopuszczalny cel w ramach konwencji. Ponadto POPRC zachęca strony do zaprzestania stosowania PFOS w przynętach na owady do celów zwalczania mrówek z gatunków Atta spp. i Acromyrmex spp., co obecnie jest dozwolone jako dopuszczalny cel w ramach konwencji.

               (15)

               Unia powinna poprzeć usunięcie szczególnych wyłączeń oraz dopuszczalnych celów dotyczących PFOS i jego pochodnych zgodnie z wnioskiem złożonym przez POPRC, w tym wyłączenia dotyczącego stosowania jako środków zwilżających w kontrolowanych systemach powlekania elektrolitycznego, które zostało wprowadzone w Unii rozporządzeniem (WE) nr 850/2004 i które wygaśnie z dniem 26 sierpnia 2015 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii podczas siódmej konferencji stron Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych – zgodnie z zaleceniami Komitetu ds. Przeglądu Trwałych Zanieczyszczeń Organicznych – wspiera:

               —

               umieszczenie pentachlorofenolu (7) (PCP) w załączniku A do konwencji. W razie konieczności Unia może zaakceptować szczególne wyłączenie dotyczące produkcji i stosowania PCP w słupach i poprzecznikach,

               —

               umieszczenie polichlorowanych naftalenów (8) (PCN) w załącznikach A i C do konwencji, bez wyłączeń,

               —

               umieszczenie heksachlorobutadienu (HCBD) w załącznikach A i C do konwencji, bez wyłączeń,

               —

               usunięcie następujących wyłączeń i dopuszczalnych celów z wpisu dotyczącego kwasu perfluorooktanosulfonowego (PFOS) i jego pochodnych w załączniku B do konwencji: dywany, skóra i odzież, wyroby włókiennicze i tapicerskie, powłoki i dodatki do powłok, insektycydy do zwalczania mrówek z gatunku Solenopsis invicta (tzw. mrówka ogniowa) i termitów, oraz przynęta na owady do celów zwalczania mrówek z gatunków Atta spp. i Acromyrmex spp.,

               —

               usunięcie szczególnego wyłączenia dla PFOS na potrzeby platerowania, z wyjątkiem platerowania twardego w systemach zamkniętych, dozwolonego jako dopuszczalny cel w ramach konwencji.

         2.   Doprecyzowanie niniejszego stanowiska, w ramach siódmego posiedzenia konferencji stron konwencji sztokholmskiej, może zostać uzgodnione w wyniku koordynacji na miejscu.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 kwietnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. DŪKLAVS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2006/507/WE z dnia 14 października 2004 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 1).

      (2)  Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniające dyrektywę 79/117/EWG (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 7).

      (3)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1).

      (6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17).

      (7)  Pentachlorofenol, jego sole i estry.

      (8)  Dichlorowane naftaleny, trichlorowane naftaleny, tetrachlorowane naftaleny, pentachlorowane naftaleny, heksachlorowane naftaleny, heptachlorowane naftaleny i oktachlorowane naftaleny indywidualnie lub jako elementy chlorowanych naftalenów.


title: Decyzja Rady z dnia 25 maja 2007 r. dotycząca mianowania i zastąpienia członków Zarządu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

text:
               31.5.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 120/4

      DECYZJA RADY

   z dnia 25 maja 2007 r.
   dotycząca mianowania i zastąpienia członków Zarządu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego
   (2007/C 120/03)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając Akt przystąpienia z 2005 r., w szczególności jego art. 51,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (1), w szczególności jego art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji z dnia 18 września 2006 r. (2) Rada mianowała członków Zarządu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2006 r. do dnia 17 września 2009 r.

               (2)

               Należy obsadzić stanowiska członków z Bułgarii i Rumunii.

               (3)

               W następstwie rezygnacji Andrei MONTANINO zwolniło się stanowisko członka Zarządu Centrum w kategorii przedstawicieli rządów.

               (4)

               W następstwie rezygnacji Krzysztofa KAFLA zwolniło się stanowisko członka Zarządu Centrum w kategorii przedstawicieli rządów.

               (5)

               W następstwie rezygnacji Mariny PANKOWEJ zwolniło się stanowisko członka Zarządu Centrum w kategorii przedstawicieli organizacji pracodawców.

               (6)

               W następstwie rezygnacji Jeana-Paula DELCROIX zwolniło się stanowisko członka Zarządu Centrum w kategorii przedstawicieli organizacji pracowników.

               (7)

               W następstwie rezygnacji Beaty JAKUBOWEJ zwolniło się stanowisko członka Zarządu Centrum w kategorii przedstawicieli organizacji pracowników.

               (8)

               W następstwie rezygnacji Bogdana OLSZEWSKIEGO zwolniło się stanowisko Członka Zarządu centrum w kategorii przedstawicieli organizacji pracowników.

               (9)

               Rządy państw członkowskich przedstawiły wykaz kandydatów dotyczący ich przedstawicieli, a Komisja — wykaz kandydatów dotyczący przedstawicieli organizacji pracodawców i pracowników,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Członkami Zarządu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 17 września 2009 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW
   BUŁGARIA
   Walentina DEIKOWA
   Dyrektor
   w Dyrekcji ds. Polityki Kształcenia i Szkolenia Zawodowego
   Ministerstwo Edukacji i Badań Naukowych
   WŁOCHY
   Enrico Eugenio CECCOTTI
   Direttore dell'Osservatorio per la politiche attive del lavoro della Provincia di Roma
   RUMUNIA
   Madlen SERBAN
   Dyrektor
   Krajowego Centrum Rozwoju Kształcenia i Szkolenia Zawodowego (VET)
   POLSKA
   Piotr BARTOSIAK
   Starszy specjalista
   Departament Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego
   Ministerstwo Edukacji Narodowej
   II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW
   BUŁGARIA
   Galja BOŻANOWA
   Dyrektor ds. programów kształcenia zawodowego
   Stowarzyszenie Przedsiębiorstw Bułgarskich — Bułgarski Związek Przedsiębiorców
   ŁOTWA
   Ilona KIUKUCĀNE
   Łotewska Konfederacja Pracodawców
   RUMUNIA
   Ion HOHAN
   Zastępca przewodniczącego
   UGIR — 1903
   III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW
   BELGIA
   Jef MAES
   ABVV Federaal
   BUŁGARIA
   Swetła TONEWA
   KNSB
   ŁOTWA
   Ilze TRAPENCIERE
   Wolny Związek Zawodowy
   Łotewska Konfederacja —
   LBAS
   RUMUNIA
   Gheorghe SIMION
   CNSLR-FRATIA
   POLSKA
   Zygmunt CYBULSKI
   OPZZ

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 maja 2007 r.

            W imieniu Rady

         A. SCHAVAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2051/2004 (Dz.U. L 355 z 1.12.2004, str. 1).

      (2)  Dz.U. C 240 z 5.10.2006, str. 1.


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie oficerów łącznikowych (SCH/Com-ex (99)7, Rev. 2)

text:
Ważna informacja prawna

|

41999D0007

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0411 - 0416

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 28 kwietnia 1999 r.w sprawie oficerów łącznikowych(SCH/Com-ex (99)7, Rev. 2)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 7 i 47 wymienionej Konwencji,uwzględniając własną deklarację z dnia 16 września 1998 r. (dokument SCH/Com-ex (98) Decl. 2 Rev.),PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:1. Zatwierdza się projekt wzajemnego delegowania oficerów łącznikowych do celów doradztwa oraz wspierania realizacji działań zabezpieczających i kontrolnych na granicach zewnętrznych (dokument SCH/I-Front (98)170 Rev. 5).2. Umawiającym się Stronom zaleca się bezzwłoczne oddelegowanie oficerów łącznikowych do wybranych przez nie miejsc, określonych w wykazie w dokumencie SCH/I-Front (99)9 Rev., 3 oraz zawarcie w razie potrzeby niezbędnych do tego celu umów dwustronnych. Wymieniony wykaz nie zawiera wiążących ustaleń i jest uaktualniany wraz z rozwojem sytuacji.Luksemburg, dnia 28 kwietnia 1999 r.C. H. SchapperPrzewodniczący--------------------------------------------------SCH/I-Front (98)170 Rev. 5Wzajemne oddelegowywanie oficerów łącznikowych w celu doradztwa oraz pomocy w realizacji zadań zabezpieczających i kontrolnych na granicach zewnętrznychKomitet Wykonawczy na posiedzeniu dnia 16 września 1998 r. przyjął deklarację SCH/Com-ex (98) Decl. 2 Rev. 2 zlecającą Grupie Centralnej sprawdzenie, czy doradztwo i pomoc udzielane przez pracowników wysłanych przez jedną z Umawiających się Stron podczas przeprowadzania kontroli na granicach zewnętrznych innej Umawiającej się Strony mogą przyczynić się do poprawy bezpieczeństwa granic.Kwestia ta została bez zastrzeżeń pozytywnie zaopiniowana przez delegacje na posiedzeniu Podgrupy Roboczej ds. Granic dnia 28 września 1998 r. po obszernym omówieniu możliwości udzielania doradztwa i pomocy oficerów łącznikowych oddelegowanych na granice zewnętrzne.W ramach dalszej realizacji zlecenia Komitetu Wykonawczego Podgrupa ta przedkłada poniższy projekt wzajemnego oddelegowywania oficerów łącznikowych w celu doradztwa i pomocy w realizacji zadań zabezpieczających i kontrolnych na granicach zewnętrznych.1. PRZEPISY OGÓLNE1.1. Uwarunkowania prawneOddelegowywanie oficerów łącznikowych i podjęcie przez nich działalności jest regulowane przez art. 47 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 7 zdanie trzecie Konwencji z Schengen.Przepisy te stwarzają możliwość oddelegowywania oficerów łącznikowych na czas nieograniczony albo ograniczony, w celu wspierania i usprawniania współpracy między Umawiającymi się Stronami. Dotyczy to również w wyraźny sposób pomocy wzajemnej między organami transgranicznymi na granicach zewnętrznych.Podstawą oddelegowywania oficerów łącznikowych na poziomie operacyjnym będą zawsze porozumienia dwustronne między Umawiającymi się Stronami, w razie potrzeby uzupełniane konkretyzującymi porozumieniami między właściwymi organami administracji. Państwa wymieniające między sobą oficerów łącznikowych mogą zatem przyjmować dwustronnie ustalenia różniące się od poniższych zasad. Zawieranie umów dwustronnych nie przeszkadza jednak w żadnym przypadku wspólnym konsultacjom ani powiadamianiu.1.2. Obszary działaniaOficerowie łącznikowi mogą być delegowani do operacyjnych jednostek służby granicznej na granicach morskich i lądowych, jak również w odpowiednich portach lotniczych i w służbie ochrony wybrzeża. Na wniosek przyjmujących ich organów, w porozumieniu z nimi i odpowiednio do ich instrukcji, udzielają rady i pomocy pracownikom właściwych jednostek operacyjnych państw Schengen w ramach wykonywania zadań kontrolnych i prewencyjnych na granicach zewnętrznych obszaru Schengen. W ramach wykonywanych zadań mogą również zajmować się kwestiami nielegalnej imigracji i przestępczości transgranicznej, obserwując te zjawiska i zbierając materiały dowodowe. Nie mogą jednak wykonywać żadnych zadań odnoszących się do suwerenności Państw. Oficerowie łącznikowi powinni przede wszystkim być delegowani na przejścia graniczne i odcinki granic będące przedmiotem szczególnego zainteresowania w odniesieniu do nielegalnej imigracji na obszar Schengen.Działania oficerów łącznikowych nie mogą naruszać suwerenności państwa, które korzysta z ich pomocy; wykonywanie przez nich zadań nie może kolidować z krajowymi przepisami ustawowymi i administracyjnymi.Wykonywanie przez oficerów łącznikowych poniższych, podanych przykładowo zadań, służy wyłącznie wspieraniu i doradztwu na rzecz realizujących swe zadania organów straży granicznej państwa przyjmującego.Działalność oficerów łącznikowych powinna w każdym razie odbywać się:- zgodnie z prawem krajowym,- w ścisłej zgodności z konkretnymi przepisami zawartymi w różnych porozumieniach dwustronnych, ewentualnie uzupełnionych dalszymi porozumieniami szczególnymi,i- w porozumieniu z organami państw przyjmujących oficerów łącznikowych oraz według ich wytycznych.Zadania te mogą obejmować:Wymianę informacji- regularne pozyskiwanie oraz wymianę informacji w określonych sprawach,- nawiązywanie kontaktów między właściwymi organami, w szczególności na podstawie art. 39 i 46 Konwencji z Schengen,- informowanie organów państwa przyjmującego w sprawach dotyczących wjazdu na terytorium i opuszczenia terytorium w odniesieniu do państwa pochodzenia oddelegowanych oficerów.Doradztwo i pomoc dla funkcjonariuszy przyjmującego Państwa- doradztwo i pomoc dla działań funkcjonariuszy państwa przyjmującego przy:- przesłuchiwaniu podróżnych, i- sprawdzaniu autentyczności dokumentów wystawionych przez państwo pochodzenia oficerów oddelegowanych,- doradztwo i pomoc dla funkcjonariuszy służb granicznych państwa przyjmującego, obejmujące np.:- sporządzanie sprawozdań,- rejestrowanie oświadczeń,- przesłuchania,- opracowania statystyczne,- doradztwo i pomoc dla działań funkcjonariuszy państwa przyjmującego przy:- ocenie dokumentów, w których specjalizują się oficerowie łącznikowi,- planowaniu środków nadzoru granic,- oceny działań służb granicznych,- doradztwo i pomoc dla działań funkcjonariuszy państwa przyjmującego podczas aktualizacji sprawozdań sytuacyjnych,- uczestniczenie w patrolach funkcjonariuszy państwa przyjmującego w ramach ochrony granic.Ponadto możliwe jest dodatkowe wykonywanie następujących zadań w portach lotniczych i morskich:- doradztwo na rzecz organów lub przekazywanie im informacji w przypadkach działań związanych z repatriacją, prowadzanych przez państwo oddelegowujące, z uwzględnieniem istniejących umów o readmisji,- doradztwo świadczone osobom kontaktującym się z podróżnymi lub przewoźnikami z państwa pochodzenia oddelegowanych oficerów i na ich rzecz.1.3. Wymogi wobec oficerów łącznikowychOficerowie łącznikowi, aby zostać oddelegowanymi, muszą także pod względem zawodowym i osobistym wykazywać predyspozycje do ewentualnej długotrwałej służby zagranicznej. Muszą posiadać doświadczenie w zakresie służby transgranicznej. Funkcjonariusze ci powinni w miarę możliwości posiadać gruntowną znajomość języka danego kraju, a co najmniej móc posługiwać się językiem roboczym, przyjętym w miejscu odbywania służby.Co do zasady, należy dać pierwszeństwo oddelegowywaniu oficerów wysoko wykwalifikowanych pod względem zawodowym.1.4. Aspekty logistycznePaństwo przyjmujące udziela państwu oddelegowującemu wsparcia logistycznego w poszanowaniu suwerenności obu państw oraz na podstawie właściwego porozumienia dwustronnego.- Organy przyjmujące, o ile pozwalają na to warunki lokalowe, powinny zapewnić oficerom łącznikowym odrębne biuro, a przynajmniej możliwość wspólnego użytkowania biura. Oficerowie łącznikowi powinni mieć możność korzystania ze wszystkich udogodnień logistycznych przyjmujących ich organów.- Zakwaterowanie oficerów łącznikowych zapewnia i opłaca państwo oddelegowujące. Państwo przyjmujące musi służyć pomocą w znalezieniu kwatery.- Formalną podległość oficera łącznikowego w kraju przyjmującym (ambasada państwa oddelegowującego lub ministerstwo/organy państwa przyjmującego) określają przepisy zawarte w dwustronnych porozumieniach.- Opieka medyczna:Państwo oddelegowujące zapewnia oficerom łącznikowym wystarczający zakres ochrony ubezpieczeniowej na wypadek zachorowania. W razie konieczności należy zawrzeć dodatkowe ubezpieczenie.2. ROZMIESZCZENIEWybór miejsc zalecanych państwom Schengen do rozmieszczania oficerów łącznikowych ustala w odrębny sposób Podgrupa Robocza ds. Granic. Przykładowy wykaz nie zawiera wiążących ustaleń i będzie aktualizowany w miarę rozwoju sytuacji.3. OCENA/KONTYNUACJAStosownie do potrzeb, państwa Schengen będą wymieniać między sobą doświadczenia na temat oddelegowywania oficerów łącznikowych w ramach Podgrupy Roboczej ds. Granic [1].[1] Po włączeniu dorobku Schengen do Unii Europejskiej prace Podgrupy Roboczej ds. Granic będą kontynuowane przez organ Rady właściwy do spraw odnoszących się do granic zewnętrznych.--------------------------------------------------SCH/I-Front (99)9 Rev. 3(Wzajemne oddelegowywanie oficerów łącznikowych w celu doradztwa i pomocy w realizacji zadań zabezpieczających i kontrolnych na granicach zewnętrznych)Przykładowy wykaz miejscowości obecnie polecanych państwom Schengen dla oddelegowywania oficerów łącznikowychPoniżej znajduje się wykaz, który Podgrupa Robocza ds. Granic poleca obecnie dla oddelegowywania oficerów łącznikowych.Ten przykładowy wykaz nie zawiera wiążących ustaleń i odpowiednio do potrzeb sytuacji będzie uaktualniany przez Podgrupę Roboczą ds. Granic [1].1. Belgia- Bruksela (port lotniczy Zaventem)2. Niemcy- Frankfurt nad Menem (port lotniczy)- Monachium (port lotniczy im. F. J. Straussa)- Frankfurt nad Odrą (drogowe przejście graniczne z Polską)- Ludwigsdorf (drogowe przejście graniczne z Polską)- Zinnwald (drogowe przejście graniczne z Republiką Czeską)- Waidhaus (drogowe przejście graniczne z Republiką Czeską)- Hamburg (port morski)3. Francja- Marsylia (port morski)- Paryż (port lotniczy im. Gen. Ch. de Gaulle'a)4. Grecja- Ateny (port lotniczy)- Saloniki (port lotniczy)- Kakabia (drogowe przejście graniczne z Albanią)- Kastanies (drogowe przejście graniczne z Turcją)- Samos- Korfu5. Włochy- Rzym — Fiumicino (port lotniczy)- Brindisi (granica morska)- Trapani- Triest (drogowe przejście graniczne ze Słowenią)- Mediolan (port lotniczy Malpensa)6. Niderlandy- Amsterdam (port lotniczy Schiphol)7. Austria- Wiedeń-Schwechat (port lotniczy)- autostrada Nickelsdorf (drogowe przejście graniczne z Węgrami)- Spielfeld (drogowe przejście graniczne ze Słowenią)- Berg (drogowe przejście graniczne ze Słowacją)- Drasenhofen (drogowe przejście graniczne z Republiką Czeską)8. Hiszpania- Algeciras (port morski)- Madryt (port lotniczy Barajas)[1] Po włączeniu dorobku Schengen do Unii Europejskiej prace Podgrupy Roboczej ds. Granic będą kontynuowane przez organ Rady właściwy do spraw odnoszących się do granic zewnętrznych.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania umowy w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi między Wspólnotą Europejską a Bośnią i Hercegowiną, parafowanej w Brukseli dnia 24 listopada 2000 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0213

Dziennik Urzędowy L 083 , 22/03/2001 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 26 lutego 2001 r.w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania umowy w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi między Wspólnotą Europejską a Bośnią i Hercegowiną, parafowanej w Brukseli dnia 24 listopada 2000 r.(2001/213/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, w powiązaniu z jego art. 300 ust. 2 akapit pierwszy, zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowę w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi z Bośnią i Hercegowiną.(2) Umowę parafowano dnia 24 listopada 2000 r.(3) Z zastrzeżeniem ewentualnego zawarcia umowy w terminie późniejszym, umowa powinna zostać podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej.(4) Należy zastosować tymczasowo niniejszą umowę począwszy od dnia 1 marca 2001 r. w oczekiwaniu zakończenia procedur wymaganych przy formalnym jej zawarciu, z zastrzeżeniem wzajemności,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Z zastrzeżeniem ewentualnego zawarcia umowy w terminie późniejszym, Przewodniczący Rady może wyznaczyć osoby upoważnione do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowy w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi między Wspólnotą Europejską a Bośnią i Hercegowiną.Artykuł 2Z zastrzeżeniem wzajemności, umowę, o której mowa w art. 1, tymczasowo stosuje się od dnia 1 marca 2001 r., w oczekiwaniu zakończenia procedur wymaganych przy formalnym jej zawarciu.Tekst umowy zostaje dołączony do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lutego 2001 r.W imieniu RadyA. LindhPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2006/361/WE: Decyzja Komisji z dnia  19 maja 2006 r.  kończąca postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Malezji i Tajlandii

text:
               20.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 134/43

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 19 maja 2006 r.
   kończąca postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Malezji i Tajlandii
   (2006/361/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 14,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

               (1)

               W dniu 30 czerwca 2005 r. Komisja ogłosiła, w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2), wszczęcie postępowania antysubsydyjnego w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty niektórych worków i toreb plastikowych, zawierających przynajmniej 20 % polietylenu, o grubości nieprzekraczającej 100 mikrometrów, pochodzących z Malezji i Tajlandii, zgłaszanych zwykle w ramach kodów CN ex 3923 21 00, ex 3923 29 10 oraz ex 3923 29 90.

               (2)

               W tym samym dniu Komisja ogłosiła wszczęcie dochodzenia antydumpingowego w odniesieniu do przywozu niektórych worków i toreb plastikowych, zawierających przynajmniej 20 % polietylenu, o grubości nieprzekraczającej 100 mikrometrów, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Malezji i Tajlandii.

               (3)

               Postępowanie antysubsydyjne zostało wszczęte zgodnie z art. 10 rozporządzenia podstawowego w następstwie skargi złożonej w dniu 18 maja 2005 r. przez trzydziestu europejskich producentów niektórych worków i toreb plastikowych („skarżący”) reprezentujących ponad 25 % wspólnotowej produkcji tych worków i toreb. Skarga zawierała dowody prima facie wykazujące, że wymieniony produkt jest subsydiowany i w wyniku tego poniesiona została znacząca szkoda, co zostało uznane za wystarczające uzasadnienie otwarcia postępowania.

               (4)

               Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu postępowania władze Malezji i Tajlandii, producentów eksportujących w Malezji i Tajlandii, importerów/przedsiębiorstwa handlowe i ich stowarzyszenia, zainteresowanych użytkowników, przedstawicieli krajów wywozu objętych postępowaniem, a także skarżących. Zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

         B.   WYCOFANIE SKARGI

               (5)

               Pismem z dnia 10 lutego 2006 r. skierowanym do służb Komisji skarżący oficjalnie wycofali skargę.

               (6)

               Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia podstawowego postępowanie może zostać zakończone w przypadku wycofania skargi, chyba że jego zakończenie nie leżałoby w interesie Wspólnoty.

               (7)

               Komisja stwierdziła, iż obecne postępowanie powinno zostać zakończone, ponieważ dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności wskazujących, iż takie zakończenie nie leżałoby w interesie Wspólnoty. Zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag. Nie zgłoszono żadnych zastrzeżeń.

               (8)

               Mając na uwadze powyższe Komisja stwierdza, iż postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu do Wspólnoty niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Malezji i Tajlandii powinno zostać zakończone bez nakładania środków wyrównawczych.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Doradczego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu niektórych worków i toreb plastikowych, zawierających przynajmniej 20 % polietylenu, o grubości nieprzekraczającej 100 mikrometrów, pochodzących z Malezji i Tajlandii, zostaje niniejszym zakończone.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 maja 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 288 z 21.10.1997, str. 1, rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

      (2)  Dz.U. C 159 z 30.6.2005, str. 15.


title: Decyzja Rady z dnia 18 listopada 1991 r. dotycząca zawarcia Konwencji w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Łaby

text:
Ważna informacja prawna

|

31991D0598

Dziennik Urzędowy L 321 , 23/11/1991 P. 0024 - 0027

		Decyzja Radyz dnia 18 listopada 1991 r.dotycząca zawarcia Konwencji w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Łaby(91/598/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 130s,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],uwzględniając rezolucję Rady i przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w Radzie z dnia 19 października 1987 r., w sprawie kontynuacji i realizacji polityki oraz programu działania Wspólnoty Europejskiej w sprawie środowiska naturalnego (1987–1992) [4] oraz czwartego programu działania Wspólnot Europejskich w sprawie środowiska naturalnego załączonego do tej rezolucji, zwanym dalej "czwartym programem działania",a także mając na uwadze, co następuje:czwarty program działania, który stanowi kontynuację wcześniejszych planów działania, wylicza, pośród swych głównych obszarów działania, monitorowanie i kontrolę w celu poprawy jakości wód i ograniczenia zanieczyszczenia;w czwartym programie działania wzywa się do udziału Wspólnoty i jej Państw Członkowskich w międzynarodowych działaniach na rzecz ochrony środowiska naturalnego oraz przywiązuje, w ramach tych działań, szczególną wagę do dwustronnych powiązań z państwami trzecimi;Konwencja w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Łaby, podpisana w Magdeburgu w dniu 8 października 1990 r., przewiduje w szczególności utworzenie międzynarodowej Komisji mającej na celu zapobieżenie zanieczyszczaniu Łaby i jej dorzecza, w zakresie w, jakim jest to objęte tą Konwencją;istniejące prawodawstwo wspólnotowe w dziedzinie zanieczyszczenia wody stosuje się obecnie do Łaby i do jej dopływów, które przepływają przez terytorium Republiki Federalnej Niemiec;w celu realizacji jednego z celów Wspólnoty w odniesieniu do zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, przewidzianych w Jednolitym Akcie Europejskim tej Konwencji wydaje się niezbędne, aby Wspólnota zatwierdziła tą Konwencję;wspomniana Konwencja została podpisana w imieniu Wspólnoty w dniu 8 października 1990 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Konwencja w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Łaby zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.Tekst Konwencji jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, powiadomi rząd Republiki Federalnej Niemiec, jako państwo depozytariusza, że w zakresie, w jakim dotyczy to Wspólnoty, warunki wstępne wejścia w życie Konwencji zostały spełnione, zgodnie z art. 18 akapit pierwszy Konwencji.Sporządzono w Brukseli, dnia 18 listopada 1991 r.W imieniu RadyJ. E. AndriessenPrzewodniczący[1] Dz.U. C 93 z 11.4.1991, str. 10.[2] Dz.U. C 158 z 17.6.1991, str. 291.[3] Dz.U. C 191 z 22.7.1991, str. 21.[4] Dz.U. C 328 z 7.12.1987, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2005/548/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 kwietnia 2005 r. w sprawie absolutorium dla Dyrektora Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003

text:
               27.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 196/126

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 12 kwietnia 2005 r.
   w sprawie absolutorium dla Dyrektora Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003
   (2005/548/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Centrum (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6861/2005 – C6-0067/2005),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1652/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1035/97 w sprawie ustanowienia Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii (3), w szczególności jego art. 12a,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0074/2005),

               1.

               udziela absolutorium Dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003;

               2.

               zapisuje swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania decyzji i dołączonej rezolucji Dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do opublikowania ich treści w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 91.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 33.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      zawierająca uwagi dołączone do decyzji w sprawie absolutorium dla Dyrektora Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii z wykonania budżetu za rok budżetowy 2003
      PARLAMENT EUROPEJSKI,
      uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie rozliczeń Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii za rok obrachunkowy 2003, wraz z odpowiedziami Centrum (1),
      uwzględniając zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. (6861/2005 – C6-0067/2005),
      uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185, oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1652/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1035/97 w sprawie ustanowienia Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii (3), w szczególności jego art. 12a,
      uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności art. 94 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
      uwzględniając art. 70 i 71 oraz załącznik V do Regulaminu,
      uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0074/2005),

                  A.

                  zważywszy, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETO) stwierdził w swoim wyżej wspomnianym sprawozdaniu szczegółowym, iż uzyskał zasadną pewność, że roczne sprawozdania finansowe za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2003 r. są wiarygodne oraz że transakcje będące ich podstawą były, w ujęciu całościowym, zgodne z prawem i prawidłowe,

                  B.

                  zważywszy, że dnia 21 kwietnia 2004 r. Parlament Europejski udzielił absolutorium (5) Dyrektorowi Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii (Centrum) w odniesieniu do wykonania budżetu za rok budżetowy 2002, zaś w rezolucji dołączonej do decyzji w sprawie absolutorium Parlament Europejski między innymi:

                              —

                              zachęcił Centrum do dalszego ograniczenia przeniesień oraz do monitorowania dochodów poprzez terminowe wystawianie zleceń windykacji,

                              —

                              wyraził niepokój z powodu problemów z płynnością finansową, jakie pojawiły się w wyniku opóźnień w wypłacaniu przez Komisję dotacji wspólnotowej, oraz zachęcał Komisję i Centrum do poprawy koordynacji w celu uniknięcia podobnych sytuacji w przyszłości,

                              —

                              zachęcił Centrum do podejmowania dalszych wysiłków w celu poprawy kontroli wewnętrznej i zapewnienia przestrzegania rozporządzenia finansowego, poprawy zarządzania kontraktami oraz wzmocnienia monitorowania i oceny jakości prac wykonywanych przez ośrodki krajowe sieci RAXEN;

            1.   odnotowuje następujące dane liczbowe w rocznych sprawozdaniach finansowych Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii (ECMRK) za lata budżetowe 2003 i 2002;
      Zestawienie dochodów i wydatków za lata budżetowe 2003 i 2002

                  (in EUR 1000)

                  2003

                  2002

                  Revenue

                  Community subsidies

                  7 318

                  4 320

                  Other revenue

                  374

                  Financial revenue

                  21

                  43

                  Phare revenue

                  676

                  Total revenue (a)

                  8 389

                  4 363

                  Expenditure

                  Staff — Title I of the budget

                  Payments

                  2 618

                  2 416

                  Appropriations carried over

                  64

                  187

                  Administration — Title II of the budget

                  Payments

                  412

                  377

                  Appropriations carried over

                  51

                  60

                  Operating activities — Title III of the budget

                  Payments

                  1 678

                  1 686

                  Appropriations carried over

                  1 162

                  1 234

                  Phare expenditure

                  Payments

                  377

                  Appropriations carried over

                  694

                  Total expenditure (b)

                  7 055

                  5 960

                  Outturn for the financial year (a – b)

                  1 334

                  – 1 597

                  Balance carried over from the previous financial year

                  – 1 579

                  – 8

                  Appropriations carried over, cancelled

                  301

                  52

                  Appropriations for re-use from the previous financial year, not used

                  38

                  151

                  Exchange rate differences

                  5

                  2

                  Amounts refunded to the Commission

                  – 179

                  Balance for the financial year

                  98

                  – 1 579

                     NB: Totals may include differences due to rounding.

                     Source: Data supplied by the Centre. These tables summarise the data supplied by the Centre in its own accounts.

            2.   z zadowoleniem przyjmuje wyniki w zakresie ograniczenia przeniesień środków operacyjnych; zachęca Centrum do podejmowania dalszych wysiłków w celu ograniczenia przeniesień; oczekuje, że Centrum wskaże, które spośród jego działań można finansować środkami zróżnicowanymi, co pozwoli na dalsze obniżenie przeniesień;
      3.   oczekuje, że Centrum – zgodnie z obserwacją ETO – będzie poprawnie prezentować w swoim budżecie ogólnym dotacje wspólnotowe, które otrzymało i którymi zarządzało w związku z programami zewnętrznymi (dotacje Phare), a także inne źródła dochodów tak, aby rzetelnie przedstawić budżet ogólny;
      4.   wzywa Centrum, aby zastosowało się do zalecenia ETO dotyczącego utworzenia sprawnego systemu zarządzania i monitorowania dochodów do pobrania, co powinno pozwolić na terminowe wystawianie zleceń windykacji;
      5.   oczekuje, że Centrum poprawi zarządzanie kontraktami tak, aby przestrzegać przepisów rozporządzenia finansowego; zachęca Centrum, aby odtąd ściśle monitorowało realizację kontraktów tak, aby zapewnić lepszą kontrolę jakości wykonywanych prac;
      6.   z zadowoleniem przyjmuje rozwiązanie przyjęte w odpowiedzi na ogólne żądanie, aby upublicznić sprawozdanie na temat rasizmu za 2003 r., i zachęca Centrum do polepszenia na przyszłość prac przygotowawczych do tego rodzaju sprawozdań;
      7.   zauważa i wyraża żal z powodu braku planu w zakresie równości i oczekuje, że Centrum wkrótce opracuje taki plan, aby stać się pracodawcą oferującym równe szanse; oczekuje, że Centrum nie tylko będzie brać pod uwagę kwestie równości na etapie rekrutacji, ale także podejmie aktywne i długofalowe działania w celu wspierania równości płci;
      8.   z zadowoleniem przyjmuje plan audytu zróżnicowania i wyraża zadowolenie z faktu, że Centrum przyjęło na wszystkich szczeblach pracowników pochodzących z mniejszości; oczekuje, że Centrum poprawi wyraźnie proporcję kobiet zatrudnionych na wyższych stanowiskach;
      9.   z zadowoleniem przyjmuje strategię komunikacyjną Centrum, ale ma nadzieję, że pojawią się dalsze środki zmierzające do rozwoju i wzmocnienia tej strategii, zwłaszcza w kontekście informowania i komunikowania się z obywatelami, jest to bowiem obszar, w którym ECMRK musi mieć szczególnie ważną rolę do odegrania w zakresie podnoszenia świadomości i zwalczania rasizmu i ksenofobii;
      Uwagi ogólne skierowane do Komisji i agencji

                  10.

                  przypomina swoje stanowisko, zgodnie z którym wspiera wysiłki Komisji zmierzające do ustanowienia ograniczonej liczby modeli, przynajmniej dla przyszłych agencji „regulacyjnych”, jednak jest zdania, że struktura obecnych i przyszłych agencji wymaga pogłębionego rozważenia na szczeblu międzyinstytucjonalnym; podkreśla również, że zanim Komisja określi warunki ramowe wykorzystywania agencji regulacyjnych, należy sformułować wspólne wytyczne w porozumieniu międzyinstytucjonalnym; powinno to nastąpić przed określeniem zharmonizowanych ram dla struktur agencji;

                  11.

                  odnotowuje stanowisko Komisji (6) dotyczące delegowania odpowiedzialności za wykonanie zadań do instytucji, w tym agencji, innych niż podstawowa administracja Komisji; jest zdania, że nie stanowi to odpowiedzi na wezwanie Parlamentu do pogłębionego rozważenia na szczeblu międzyinstytucjonalnym struktury istniejących agencji; zachęca zatem Komisję, aby przedstawiła wyjaśnienie na temat tej kwestii i na temat przyszłego całościowego porozumienia międzyinstytucjonalnego dotyczącego nowych rozwiązań, jakie mają zostać wprowadzone w ramach Perspektywy Finansowej lub równolegle z nią (7);

                  12.

                  zachęca Komisję do organizowania i wykonywania w średnim terminie, np. w standardowym cyklu trzyletnim, analizy przekrojowej ocen dotyczących poszczególnych agencji w celu:

                              a)

                              sformułowania wniosków dotyczących spójności działalności danej agencji z politykami UE w ogólności, a także istniejących lub przyszłych synergii pomiędzy agencjami i wydziałami Komisji tak aby uniknąć częściowego pokrywania się ich kompetencji;

                              b)

                              dokonania oceny, w szerszym europejskim kontekście, wartości dodanej wyników agencji w ich odpowiednich obszarach działalności, a także odpowiedniości, sprawności i skuteczności modelu agencji w zakresie realizacji lub wspomagania polityk UE;

                              c)

                              określenia i wzmocnienia oddziaływania działalności agencji w kategoriach bliskości, dostępności i dostrzegalności UE dla jej obywateli;

                  13.

                  oczekuje, że taka całościowa analiza będzie dostępna na koniec 2005 r. tak, aby obejmowała trzyletni okres od czasu wprowadzenia nowego rozporządzenia finansowego i w konsekwencji nowych ram dla systemu agencji;

                  14.

                  zachęca agencje do aktywnego udziału w takim procesie oraz do współpracy z Komisją, poprzez przedstawianie niezbędnych informacji na temat kwestii, które ich zdaniem są istotne dla ich funkcjonowania, roli, zakresu kompetencji i potrzeb, a także na temat wszelkich kwestii, które mogą pomóc w udoskonaleniu całej procedury absolutorium, w celu zapewnienia powodzenia takiego procesu oraz wzmocnienia odpowiedzialności i przejrzystości w agencjach; zachęca agencje do przedstawienia takich informacji również właściwym dla nich komisjom;

                  15.

                  wzywa Komisję, aby równolegle z tym działaniem przedstawiła najpóźniej z końcem 2005 r. propozycje zmian w dotychczasowych aktach założycielskich agencji z myślą między innymi o optymalizacji swoich stosunków z agencjami; propozycje takie powinny zmierzać do:

                              a)

                              zwiększenia zakresu komunikacji pomiędzy Komisją a agencjami,

                              b)

                              nawiązania lub poszerzenia współpracy przy określaniu potrzeb do zaspokojenia, celów, wyników do osiągnięcia oraz strategii ich realizacji, a także przy wyznaczaniu standardów monitorowania i oceny,

                              c)

                              wsparcia działań uzupełniających, lepszej organizacji środków i ich efektywnej alokacji dla osiągania wyników, a także opracowania strategii komunikacji dla upowszechniania tych wyników;

                  16.

                  kładzie nacisk na fakt, że zanim zostanie podjęta jakakolwiek decyzja co do propozycji utworzenia nowej agencji, Komisja musi przeprowadzić bardzo szczegółową ocenę potrzeb i wartości dodanej związanych z przyszłą działalnością takiej agencji, biorąc pod uwagę istniejące już struktury, zasadę pomocniczości, skrupulatne planowanie i efektywne wykorzystanie budżetu oraz uproszczenie procedur;

                  17.

                  oczekuje, że przed zakończeniem procedury budżetowej w 2005 r. Komisja przekaże niezwłocznie wytyczne dotyczące polityki kadrowej agencji, o które wnioskował Parlament Europejski;

            Uwagi ogólne skierowane do agencji

                  18.

                  oczekuje, że odtąd będzie otrzymywał od każdej z agencji sprawozdanie z podsumowaniem informacji na temat audytów przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego, sformułowanych zaleceń oraz działań podjętych na podstawie tych zaleceń zgodnie z art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002;

                  19.

                  zachęca agencje do podejmowania dalszych starań w celu poprawnego stosowania regulaminów pracowniczych oraz przepisów obowiązujących innych urzędników publicznych a dotyczących ich personelu (procedury rekrutacji i odpowiednie podejmowane decyzje, akta personalne, obliczanie wynagrodzenia i innych świadczeń, polityka rozwoju kariery, odsetek wolnych stanowisk, limity wyznaczane dla zachowania równouprawnienia płci itp.);

                  20.

                  zauważa, że na ogół odpowiedni odsetek mężczyzn i kobiet wśród ogółu pracowników agencji wskazuje, iż występuje nierównowaga pomiędzy mężczyznami a kobietami; wyraża żal, że mężczyźni stanowią około jedną trzecią personelu i mają przewagę liczebną na wysokich stanowiskach, podczas gdy kobiety mają przewagę liczebną na niskich stanowiskach; oczekuje, że agencje podejmą natychmiastowe, skuteczne działania w celu zaradzenia tej sytuacji;

                  21.

                  wzywa wszystkie agencje do zapewnienia, by wszystkie odnośne postanowienia dyrektywy 2002/73/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. zmieniającej dyrektywę Rady 76/207/EWG w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy zostały wcielone do polityki kadrowej każdej z nich (8);

                  22.

                  oczekuje, że agencje w reakcji na odpowiednie obserwacje ETO będą w pełni przestrzegały zasad budżetowych określonych w rozporządzeniu finansowym, a zwłaszcza zasad jednolitości i rzetelności budżetowej; wzywa agencje, które jeszcze tego nie uczyniły, do realizacji wymagań rozporządzenia finansowego dotyczących kwestii rachunkowych oraz do dalszego usprawnienia swoich procedur wewnętrznego zarządzania i kontroli, w celu wzmocnienia odpowiedzialności, przejrzystości oraz wartości dodanej na płaszczyźnie europejskiej;

                  23.

                  zachęca agencje, w szczególności te, których działalność ma wspólne elementy z działalnością lub misją innych agencji, aby nasiliły wzajemną współpracę, stwarzając tym samym możliwości rozwoju synergii; zachęca je do formalizacji w odpowiednich sytuacjach takiej współpracy poprzez specjalne porozumienia (wspólne deklaracje, listy intencyjne, decyzje o wspólnym planowaniu i wspólnych działaniach/programach zawierających elementy komplementarne) tak, aby uniknąć powielania prac oraz zapewnić, że wkład każdej agencji będzie wyraźnie określony, zaś wyniki wspólnych wysiłków będą maksymalizować wartość dodaną i oddziaływanie ich prac; oczekuje, że będzie regularnie informowany w tej kwestii;

                  24.

                  wzywa agencje, aby ze szczególną uwagą podchodziły do procedur zawierania kontraktów i zarządzania nimi; zachęca je do podejmowania wszelkich odpowiednich środków odnośnie do ich struktur administracyjnych w celu wzmocnienia swoich wewnętrznych procedur, kanałów i zarządzania w zakresie kontroli; jest zdania, że środki takie mogą obejmować, gdy jest to konieczne lub wykonalne, utworzenie specjalistycznych zespołów, którym powierza się zadanie doradzania – na podstawie analizy zagrożeń – na temat najlepszych sposobów przygotowania procedur zawierania kontraktów, zapewnienia monitorowania i realizacji działań uzupełniających, zależnie od wymagań; w kwestii tej wzywa Komisję i ETO do zintensyfikowania współpracy z agencjami;

                  25.

                  zauważa trudności, o których wspominali niektórzy dyrektorzy, szczególnie w przypadku „nowych agencji”, w zakresie dotrzymywania przez agencje kalendarza i terminów sprawozdań określonych w rozporządzeniu finansowym; zachęca dyrektorów agencji, aby w kontekście zbliżającego się przeglądu rozporządzenia finansowego w 2005 r. poinformowali Komisję Budżetową i Komisję Kontroli Budżetowej PE o napotykanych dotąd trudnościach tak, aby można było je rozpatrzyć w ramach przeglądu; oczekuje, że dyrektorzy przedstawią konkretne propozycje rozwiązań alternatywnych dotyczące terminów, które najlepiej odpowiadałyby wymaganiom funkcjonalnym, przy jednoczesnym przestrzeganiu obowiązków agencji w zakresie sprawozdawczości przewidzianych w rozporządzeniu finansowym;

                  26.

                  zauważa pozytywną reakcję dyrektorów agencji na wezwanie parlamentarnej komisji odpowiedzialnej za przygotowanie absolutorium do ustanowienia bardziej precyzyjnego systemu komunikacji, zwłaszcza w zakresie przekazywania przez agencje do tej komisji dokumentów dotyczących obowiązków sprawozdawczych agencji; jest zdania, że lepsza organizacja takiej komunikacji wzmocni jego współpracę z agencjami i poprawi kontrolę demokratyczną;

                  27.

                  zachęca dyrektorów agencji, aby odtąd do swojego rocznego sprawozdania z działalności, które jest przedstawiane razem z informacjami finansowymi i na temat zarządzania, dołączali oświadczenie o wiarygodności dotyczące zgodności z prawem i prawidłowości operacji, podobne do oświadczeń podpisywanych przez dyrektorów generalnych Komisji;

                  28.

                  zachęca agencje do opracowania całościowej strategii komunikacji w odpowiedzi na potrzebę udostępniania w odpowiedniej formie wyników ich prac opinii publicznej, oprócz prezentacji takich wyników instytucjom, właściwym służbom Państw Członkowskich, specjalistom, partnerom czy konkretnym beneficjentom; z uwagi na opracowywanie takiej strategii wzywa agencje do zintensyfikowania wzajemnej współpracy i wymiany informacji na temat najlepszej praktyki dla osiągnięcia tego celu; oczekuje, że przed kolejną procedurą absolutorium jego właściwe komisje zostaną należycie poinformowane przez agencje o postępach w opracowywaniu takiej strategii, w celu zapewnienia efektywnego i regularnego nadzorowania ich działalności;

            Uwagi ogólne skierowane do ETO i agencji

                  29.

                  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę ETO, aby do jego szczegółowych sprawozdań na temat agencji dołączyć tabelę prezentującą sumaryczne informacje na temat kompetencji, zarządzania, dostępnych środków oraz produktów/wyników poszczególnych agencji; jest zdania, że poprawi to jasność i przejrzystość prac tych instytucji wspólnotowych, przy jednoczesnym zapewnieniu w odpowiednich sytuacjach użytecznej podstawy do porównań, z myślą o ułatwieniu określenia zharmonizowanych ram dla agencji, do czego wzywał Parlament;

                  30.

                  zachęca ETO i agencje do wzmocnienia wzajemnej współpracy w celu wsparcia procedur i narzędzi technicznych zmierzających do poprawy należytego zarządzania we wszystkich kwestiach budżetowych i finansowych, z myślą o wprowadzeniu metodologii, która od początku tego procesu przygotowuje grunt dla pozytywnego przebiegu procedury absolutorium; oczekuje, że będzie regularnie informowany o poczynionych postępach i wprowadzaniu najlepszych praktyk;

                  31.

                  wzywa ETO i agencje do zwiększenia przejrzystości procedury kontradyktoryjnej przed ostatecznym sprawozdaniem ETO w sprawie absolutorium tak, aby unikać wszelkich sprzeczności lub dwuznaczności, które mogą narazić na szwank wiarygodność całej procedury; w tym kontekście zachęca ETO i Komisję, aby zaproponowały wykonalny sposób aktualizacji informacji na temat wprowadzonych ulepszeń i/lub wykrytych problemów w okresie od pierwszych dyskusji na temat sprawozdania przygotowawczego ETO do momentu podjęcia decyzji w sprawie udzielenia absolutorium w celu zapewnienia jak najbardziej rzetelnego obrazu sytuacji w agencjach.

         (1)  Dz.U. C 324 z 30.12.2004, str. 91.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

         (3)  Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 33.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.

         (5)  Dz.U. L 330 z 4.11.2004, str. 66.

         (6)  Zgodnie z załącznikiem 1 do komunikatu Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego „Budowanie naszej wspólnej przyszłości: wyzwania polityki i środki budżetowe poszerzonej Unii 2007–2013” (COM(2004) 0101, str. 38).

         (7)  Patrz: załącznik do sprawozdania uzupełniającego Komisji z absolutorium za 2002 r. (COM(2004) 0648, str. 108).

         (8)  Dz.U. L 269 z 5.10.2002, str. 15.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1567 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Eurojustu za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/355

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1567
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Eurojustu za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Eurojustu za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Jednostki Współpracy Sądowej (Eurojust) za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Eurojustu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Eurojustowi absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0070/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (4), w szczególności jej art. 36,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0099/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu absolutorium z wykonania budżetu Eurojustu za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 315.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.