title: 2010/517/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/140

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2008
   (2010/517/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (3) w sprawie utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, w szczególności jego art. 60,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0068/2010),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2008;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 21.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Rady z dnia 14 czerwca 1977 r. dotycząca zatwierdzenia zalecenia Rady Współpracy Celnej z dnia 18 czerwca 1976 r. w sprawie zmian do nomenklatury dla potrzeb klasyfikacji towarów w taryfie celnej

text:
Ważna informacja prawna

|

31977D0412

Dziennik Urzędowy L 149 , 17/06/1977 P. 0017 - 0017 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 2 Tom 2 P. 0085  Specjalne wydanie greckie: Rozdział 02 Tom 3 P. 0097  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 2 Tom 2 P. 0085  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 02 Tom 3 P. 0195  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 02 Tom 3 P. 0195

		Decyzja Radyz dnia 14 czerwca 1977 r.dotycząca zatwierdzenia zalecenia Rady Współpracy Celnej z dnia 18 czerwca 1976 r. w sprawie zmian do nomenklatury dla potrzeb klasyfikacji towarów w taryfie celnej(77/412/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 28 i 113,uwzględniając zalecenie Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:dziewięć Państw Członkowskich jest Umawiającymi się Stronami Konwencji Brukselskiej z dnia 15 grudnia 1950 r. w sprawie nomenklatury dla potrzeb klasyfikacji towarów w taryfie celnej; Wspólna Taryfa Celna jest oparta na tej nomenklaturze;Rada Współpracy Celnej może zalecić Umawiającym się Stronom wprowadzenie zmian do Konwencji, a tym samym do nomenklatury stanowiącej jej integralną część; w dniu 18 czerwca 1976 r. Rada wydała zalecenie w sprawie wprowadzenia zmian do nomenklatury;na mocy postanowień tej Konwencji belgijskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych komunikuje tekst projektu każdej zalecanej zmiany wszystkim Umawiającym się Stronom oraz rządom pozostałych sygnatariuszy bądź państw przystępujących, a tekst uznaje się za przyjęty, jeśli nie zostanie zgłoszony sprzeciw przez którąkolwiek z Umawiających się Stron w ciągu sześciu miesięcy od daty przekazania komunikatu; jeżeli nie zostanie zgłoszony żaden sprzeciw, zmiana wchodzi w życie w sześć miesięcy po upływie tego terminu, a taryfy celne wszystkich Umawiających się Stron muszą być dostosowane do zmian wprowadzonych w nomenklaturze do końca drugiego z wymienionych okresów;w dniu 20 grudnia 1976 r. belgijskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych przekazało Umawiającym się Stronom komunikat w sprawie tekstu zalecenia z dnia 18 czerwca 1976 r., ze skutkiem od dnia 31 grudnia 1976 r.; wobec powyższego zalecenie będzie uznane za przyjęte w dniu 1 lipca 1977 r., jeśli do tego czasu nie zostanie zgłoszony żaden sprzeciw w odniesieniu do całości lub części tego zalecenia;nie został zgłoszony sprzeciw w odniesieniu do żadnej części zalecenia;PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułZalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 18 czerwca 1976 r. w sprawie zmian do nomenklatury dla potrzeb klasyfikacji towarów w taryfie celnej zostaje niniejszym przyjęte z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 1978 r.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 czerwca 1977 r.W imieniu RadyT. BennPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji (UE) 2016/1915 z dnia 27 października 2016 r. zmieniająca decyzję (UE) 2015/2300 w sprawie opłacania w euro przez Zjednoczone Królestwo niektórych wydatków wynikających z sektorowego prawodawstwa rolnego (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 6807)

text:
               1.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 296/13

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2016/1915
   z dnia 27 października 2016 r.
   zmieniająca decyzję (UE) 2015/2300 w sprawie opłacania w euro przez Zjednoczone Królestwo niektórych wydatków wynikających z sektorowego prawodawstwa rolnego

         (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 6807)

   (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 108;
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 108 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 wymaga, by państwa członkowskie, które nie przyjęły euro i które postanawiają dokonywać wypłat wydatków wynikających z sektorowego prawodawstwa rolnego w euro, a nie w walucie krajowej, podjęły środki w celu zapewnienia, aby stosowanie euro nie było systematycznie związane z korzyściami w porównaniu ze stosowaniem waluty krajowej.

               (2)

               Decyzją Komisji (UE) 2015/2300 (2) w sprawie opłacania w euro przez Zjednoczone Królestwo niektórych wydatków wynikających z sektorowego prawodawstwa rolnego zatwierdzono takie środki, o których poinformowało Zjednoczone Królestwo.

               (3)

               W dniu 25 sierpnia 2016 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło Komisję o swoim zamiarze rozszerzenia tych środków na systemy dotyczące pomocy na ograniczenie produkcji mleka oraz nadzwyczajnej pomocy dostosowawczej dla producentów mleka i rolników w innych sektorach hodowlanych.

               (4)

               Zgodnie z tym powiadomieniem środki mające na celu unikanie systematycznych korzyści wynikających ze stosowania euro zamiast waluty krajowej, przyjęte poprzednią decyzją (UE) 2015/2300, należy również stosować do tych systemów pomocy. Należy zatem niniejszą decyzją odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2015/2300,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W tabeli w załączniku do decyzji (UE) 2015/2300 dodaje się dwa wiersze w brzmieniu:

                  „Pomoc na ograniczenie produkcji mleka

                  Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1612

                  Nadzwyczajna pomoc dostosowawcza dla producentów mleka i rolników w innych sektorach hodowlanych

                  Rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1613”

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 października 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

      (2)  Decyzja Komisji (UE) 2015/2300 z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie opłacania w euro przez Zjednoczone Królestwo niektórych wydatków wynikających z sektorowego prawodawstwa rolnego (Dz.U. L 324 z 10.12.2015, s. 35).


title: Decyzja 2005/221/WPZiB Rady z dnia 14 marca 2005 r. wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylająca decyzję 2004/306/WE

text:
               16.3.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 69/64

      DECYZJA 2005/221/WPZiB RADY

   z dnia 14 marca 2005 r.
   wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylająca decyzję 2004/306/WE
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (1), a w szczególności jego art. 2 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 2 kwietnia 2004 r. Rada przyjęła decyzję 2004/306/WE wykonującą art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylającą decyzję 2003/902/WE (2).

               (2)

               Wskazane jest przyjęcie zaktualizowanej listy osób, grup i podmiotów, do których stosuje się rozporządzenie (WE) nr 2580/2001,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Lista określona w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 jest następująca:

               1.

               OSOBY

                           1)

                           ABOU, Rabah Naami (vel Naami Hamza; vel Mihoubi Faycal; vel Fellah Ahmed; vel Dafri Rèmi Lahdi) ur. 1.2.1966 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           2)

                           ABOUD, Maisi (vel szwajcarski Abderrahmane) ur. 17.10.1964 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           3)

                           AL-MUGHASSIL, Ahmad Ibrahim (vel ABU OMRAN; vel AL-MUGHASSIL, Ahmed Ibrahim) ur. 26.6.1967 w Qatif-Bab al Shamal, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

                           4)

                           AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al Ihsa, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

                           5)

                           AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 w Tarut, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

                           6)

                           ARIOUA, Azzedine ur. 20.11.1960 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           7)

                           ARIOUA, Kamel (vel Lamine Kamel) ur. 18.8.1969 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           8)

                           ASLI, Mohamed (vel Dahmane Mohamed) ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           9)

                           ASLI, Rabah ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           10)

                           ATWA, Ali (vel BOUSLIM, Ammar Mansour; vel SALIM, Hassan Rostom), Liban, ur. w 1960 r. w Libanie; obywatel Libanu

                           11)

                           DARIB, Noureddine (vel Carreto; vel Zitoun Mourad) ur. 1.2.1972 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           12)

                           DJABALI, Abderrahmane (vel Touil) ur. 1.6.1970 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           13)

                           EL-HOORIE, Ali Saed Bin Ali (vel AL-HOURI, Ali Saed Bin Ali; vel EL-HOURI, Ali Saed Bin Ali) ur. 10.7.1965 lub 11.7.1965 w El Dibabiya, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

                           14)

                           FAHAS, Sofiane Yacine ur. 10.9.1971 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           15)

                           IZZ-AL-DIN, Hasan (vel GARBAYA, AHMED; vel SA-ID; vel SALWWAN, Samir), Liban, ur. w 1963 r. w Libanie, obywatel libański

                           16)

                           LASSASSI, Saber (vel Mimiche) ur. 30.11.1970 Constantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           17)

                           MOHAMMED, Khalid Shaikh (vel ALI, Salem; vel BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; vel HENIN, Ashraf Refaat Nabith; vel WADOOD, Khalid Adbul) ur. 14.4.1965 lub 1.3.1964 w Pakistanie, paszport nr 488555

                           18)

                           MOKTARI, Fateh (vel Ferdi Omar) ur. 26.12.1974 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           19)

                           MUGHNIYAH, Imad Fa'iz (vel MUGHNIYAH, Imad Fayiz), wyższy oficer wywiadu HEZBOLLAH, ur. 7.12.1962 w Tayr Dibba, Liban, paszport nr 432298 (Liban)

                           20)

                           NOUARA, Farid ur. 25.11.1973 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           21)

                           RESSOUS, Hoari (vel Hallasa Farid) ur. 11.9.1968 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           22)

                           SEDKAOUI, Noureddine (vel Nounou) ur. 23.6.1963 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           23)

                           SELMANI, Abdelghani (vel Gano) ur. 14.6.1974 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           24)

                           SENOUCI, Sofiane ur. 15.4.1971 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

                           25)

                           SISON, Jose Maria (vel Armando Liwanag, vel Joma, dowodzący NPA) ur. 8.2.1939 w Cabugao, Filipiny

                           26)

                           TINGUALI, Mohammed (vel Mouh di Kouba) ur. 21.4.1964 w Blida (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

               2.

               GRUPY I PODMIOTY

                           1)

                           Organizacja Abu Nidal (ANO), (vel Rewolucyjna Rada Fatah, Rewolucyjne Brygady Arabskie, Czarny Wrzesień i Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów)

                           2)

                           Brygada Męczenników Al-Aksa

                           3)

                           Al-Aqsa e.V.

                           4)

                           Al-Takfir i Al-Hijra

                           5)

                           Aum Shinrikyo (vel AUM, vel Aum - Najwyższa Prawda, vel Aleph)

                           6)

                           Babbar Khalsa

                           7)

                           Gama'a al-Islamiyya (Grupa Islamska), (vel Al-Gama'a al-Islamiyya, IG)

                           8)

                           Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód (IBDA-C)

                           9)

                           Hamas (włączając Hamas-Izz al-Din al-Qassem)

                           10)

                           Fundacja Holy Land Foundation for Relief and Development (Fundacja Ziemi Świętej na rzecz Pomocy i Rozwoju)

                           11)

                           Międzynarodowa Federacja Młodzieży Sikh (ISYF)

                           12)

                           Kahane Chai (Kach)

                           13)

                           Partia Pracujących Kurdystanu (PKK), (vel KADEK; vel KONGRA-GEL)

                           14)

                           Lashkar e Tayyaba (LET)/Pashan-e-Ahle Hadis

                           15)

                           Organizacja Mujahedin-e Khalq (MEK lub MKO) (bez Narodowej Rady Oporu Iranu (NCRI) (vel Narodowa Armia Wyzwolenia Iranu (NLA, zbrojny odłam MEK), Ludowy Mujahidin Iranu (PMOI), Muzułmańskie Stowarzyszenie Studentów Irańskich)

                           16)

                           Narodowa Armia Wyzwolenia (Ejército de Liberación Nacional)

                           17)

                           New Peoples Army NPA (Nowa Armia Ludowa), Filipiny, związana z Sison Jose Maria C. (vel Armando Liwanag, vel Joma, dowodzącym NPA)

                           18)

                           Palestyński Front Wyzwolenia (PLF)

                           19)

                           Palestyński Dżihad Islamski (PIJ)

                           20)

                           Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (PFLP)

                           21)

                           Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Dowództwo Generalne, (vel PFLP-Dowództwo Generalne, vel PFLP-GC)

                           22)

                           Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii (FARC)

                           23)

                           Partia/Front/Armia Wyzwolenia Ludu Tureckiego (DHKP-C) (vel Devrimci Sol (Lewica Rewolucyjna), Dev Sol)

                           24)

                           Świetlisty Szlak (SL) (Sendero Luminoso)

                           25)

                           Stichting Al Aqsa (vel Stichting Al Aqsa Nederland, vel Al Aqsa Nederland)

                           26)

                           Zjednoczone Siły Samoobrony Kolumbii/Grupa Kolumbijska (AUC) (Autodefensas Unidas de Colombia)

         Artykuł 2
   Decyzja 2004/306/WE traci moc.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna w dniu jej opublikowania.

      Sporządzono w Brukseli 14 marca 2005 r.

            W imieniu Rady

         F. BODEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 70. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 745/2003 (Dz.U. L 106 z 29.4.2003, str. 22).

      (2)  Dz.U. L 99 z 3.4.2004, str. 28.


title: 2013/275/UE: Decyzja Rady z dnia 10 czerwca 2013 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, traktatu pekińskiego o artystycznych wykonaniach audiowizualnych

text:
               12.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 160/1

      DECYZJA RADY

   z dnia 10 czerwca 2013 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, traktatu pekińskiego o artystycznych wykonaniach audiowizualnych
   (2013/275/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 7 listopada 2000 r. Rada upoważniła Komisję do prowadzenia negocjacji w ramach Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO) w celu zapewnienia udziału Wspólnoty Europejskiej w konferencji dyplomatycznej, która odbyła się w Genewie w dniach od 7 do 20 grudnia 2000 r. w celu opracowania instrumentu ochrony praw artystów wykonawców do ich artystycznych wykonań audiowizualnych.

               (2)

               Negocjacje zostały pomyślnie zakończone na wznowionej konferencji dyplomatycznej, która odbyła się w Pekinie w dniach od 20 do 26 czerwca 2012 r., a traktat pekiński WIPO o artystycznych wykonaniach audiowizualnych („traktat pekiński”) został przyjęty w dniu 24 czerwca 2012 r.

               (3)

               Traktat pekiński ustanawia szereg nowych postanowień międzynarodowych w dziedzinie praw pokrewnych, których celem jest zapewnienie odpowiedniej ochrony i wynagrodzenia artystów wykonawców audiowizualnych.

               (4)

               Traktat pekiński jest otwarty do podpisu przez każdą uprawnioną stronę przez okres jednego roku po jego przyjęciu.

               (5)

               Unia ma wyłączną kompetencję w zakresie szeregu postanowień traktatu pekińskiego, gdzie zostało przyjęte odnośne ustawodawstwo Unii. Traktat pekiński powinien zatem zostać podpisany w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (6)

               Przez podpisanie traktatu pekińskiego Unia nie będzie wykonywała dzielonej kompetencji, państwa członkowskie zachowują zatem swoje kompetencje w dziedzinach objętych traktatem pekińskim, które nie mają wpływu na wspólne przepisy ani nie zmieniają zakresu takich przepisów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się podpisanie, w imieniu Unii, traktatu pekińskiego WIPO o artystycznych wykonaniach audiowizualnych („traktat pekiński”), z zastrzeżeniem jego zawarcia (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania traktatu pekińskiego w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 10 czerwca 2013 r.

            W imieniu Rady

         L. VARADKAR

            Przewodniczący

      (1)  Tekst traktatu pekińskiego zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jego zawarcia.


title: 2009/511/WE: Decyzja Rady z dnia 22 czerwca 2009 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               3.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 173/5

      DECYZJA RADY

   z dnia 22 czerwca 2009 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych
   (2009/511/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 80 ust. 2, w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych (2) zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia 30 listopada 2007 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2008/87/WE (3).

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Umowa między Wspólnotą Europejską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych zostaje zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 1 umowy.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 22 czerwca 2009 r.

            W imieniu Rady

         J. ŠEBESTA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 66 E z 20.3.2009, s. 84.

      (2)  Dz.U. L 28 z 1.2.2008, s. 21.

      (3)  Dz.U. L 28 z 1.2.2008, s. 20.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/632 z dnia 20 kwietnia 2015 r. uchylająca decyzję Rady 77/706/EWG w sprawie ustanowienia celu wspólnotowego dla zmniejszenia zużycia pierwotnych źródeł energii w przypadku trudności w dostawach ropy naftowej i produktów ropopochodnych oraz decyzję Komisji 79/639/EWG ustanawiającą szczegółowe zasady w celu wykonania decyzji Rady 77/706/EWG

text:
               23.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 104/12

         DECYZJA RADY (UE) 2015/632
   z dnia 20 kwietnia 2015 r.
   uchylająca decyzję Rady 77/706/EWG w sprawie ustanowienia celu wspólnotowego dla zmniejszenia zużycia pierwotnych źródeł energii w przypadku trudności w dostawach ropy naftowej i produktów ropopochodnych oraz decyzję Komisji 79/639/EWG ustanawiającą szczegółowe zasady w celu wykonania decyzji Rady 77/706/EWG
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 122 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W swojej decyzji 77/706/EWG (1) Rada postanowiła utworzyć mechanizm ustanawiania celu wspólnotowego dla zmniejszenia zużycia pierwotnych źródeł energii w przypadku trudności w dostawach ropy naftowej i produktów ropopochodnych.

               (2)

               W swojej decyzji 79/639/EWG (2) Komisja ustanowiła szczegółowe zasady wykonania decyzji 77/706/EWG.

               (3)

               Decyzje 77/706/EWG i 79/639/EWG ustanawiają skomplikowane procedury, które pociągają za sobą znaczące obciążenia administracyjne zarówno dla państw członkowskich, jak i Komisji, w tym różne obowiązki sprawozdawcze. Procedury te nie znalazły jakiegokolwiek praktycznego zastosowania.

               (4)

               W przypadku zakłócenia w dostawach ropy naftowej i produktów ropopochodnych zapasy interwencyjne mogą szybko i skutecznie zastąpić brakujące ilości, bez utrudniania działalności gospodarczej lub mobilności. W związku z powyższym zapasy interwencyjne są obecnie uznawane za główne narzędzie reagowania na zakłócenia w dostawach.

               (5)

               Ponadto dyrektywa Rady 2009/119/WE (3) ustanawia wzmocnione ramy w zakresie zapasów interwencyjnych, zapewniając ich dostępność i fizyczny dostęp do nich oraz określając procedury dotyczące ich wykorzystania.

               (6)

               Dyrektywa 2009/119/WE zobowiązuje również państwa członkowskie do wprowadzenia procedur, aby w sposób całościowy lub nakierowany na konkretne produkty ograniczyć zużycie, między innymi poprzez przyznanie pewnym grupom odbiorców pierwszeństwa dostępu do produktów naftowych.

               (7)

               W ramach programu sprawności i wydajności regulacyjnej Komisja dokonuje systematycznego przeglądu unijnych aktów prawnych w celu zidentyfikowania możliwości uproszczenia przepisów i zmniejszenia obciążeń regulacyjnych.

               (8)

               Decyzje 77/706/EWG i 79/639/EWG powinny zatem zostać uchylone,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Uchyla się decyzje 77/706/EWG i 79/639/EWG.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 kwietnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. DŪKLAVS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 77/706/EWG z dnia 7 listopada 1977 r. w sprawie ustanowienia celu wspólnotowego dla zmniejszenia zużycia pierwotnych źródeł energii w przypadku trudności w dostawach ropy naftowej i produktów ropopochodnych (Dz.U. L 292 z 16.11.1977, s. 9).

      (2)  Decyzja Komisji 79/639/EWG z dnia 15 czerwca 1979 r. ustanawiająca szczegółowe zasady w celu wykonania decyzji Rady 77/706/EWG (Dz.U. L 183 z 19.7.1979, s. 1).

      (3)  Dyrektywa Rady 2009/119/WE z dnia 14 września 2009 r. nakładająca na państwa członkowskie obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej lub produktów ropopochodnych (Dz.U. L 265 z 9.10.2009, s. 9).


title: 2011/691/CFSP: Decyzja Rady 2011/691/WPZiB z dnia 17 października 2011 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie

text:
               18.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 271/48

         DECYZJA RADY 2011/691/WPZiB
   z dnia 17 października 2011 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie (1)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 4 lutego 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/124/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOVO (2) oraz wspólne działanie 2008/123/WPZiB (3) w sprawie mianowania Pietera FEITHA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Kosowie.

               (2)

               W dniu 5 maja 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/270/WPZiB (4) w sprawie mianowania Fernanda GENTILINIEGO na stanowisko SPUE w Kosowie do dnia 31 lipca 2011 r.

               (3)

               W dniu 28 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/478/WPZiB (5) przedłużającą mandat SPUE do dnia 30 września 2011 r.

               (4)

               Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 31 stycznia 2012 r.

               (5)

               SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2011/270/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 1
               Specjalny przedstawiciel Unii Europejskiej
               Fernando GENTILINI zostaje niniejszym mianowany specjalnym przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Kosowie na okres od dnia 1 maja 2011 r. do dnia 31 stycznia 2012 r. Mandat SPUE może zostać skrócony, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).”;

               2)

               art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 maja 2011 r. do dnia 30 września 2011 r. wynosi 690 000 EUR.
               Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 października 2011 r. do dnia 31 stycznia 2012 r. wynosi 770 000 EUR.”.

         Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 października 2011 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 października 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. DOWGIELEWICZ

            Przewodniczący

      (1)  Zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1244 (1999).

      (2)  Dz.U. L 42 z 16.2.2008, s. 92.

      (3)  Dz.U. L 42 z 16.2.2008, s. 88.

      (4)  Dz.U. L 119 z 7.5.2011, s. 12.

      (5)  Dz.U. L 197 z 29.7.2011, s. 12.


title: 2012/94/Euratom: Decyzja Rady z dnia 19 grudnia 2011 r. dotycząca programu szczegółowego, który ma zostać zrealizowany w formie działań pośrednich w ramach wdrażania programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej (2012–2013)

text:
               18.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 47/33

         DECYZJA RADY
   z dnia 19 grudnia 2011 r.
   dotycząca programu szczegółowego, który ma zostać zrealizowany w formie działań pośrednich w ramach wdrażania programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej (2012–2013)
   (2012/94/Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 7,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, przedstawiony po konsultacji z Komitetem Naukowo-Technicznym,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wspólne krajowe i europejskie wysiłki w obszarze badań i szkoleń są niezbędne dla wspierania i zapewnienia wzrostu gospodarczego oraz dobrobytu obywateli w Europie.

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady 2012/93/Euratom z dnia 19 grudnia 2011 r. dotyczącą programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej (2012–2013) (3) (zwanego dalej „programem ramowym”), program ramowy ma zostać wdrożony poprzez programy szczegółowe, w których określono szczegółowe zasady ich realizacji, ustalono czas ich trwania oraz ustanowiono środki uznane za niezbędne.

               (3)

               Program ramowy obejmuje dwa rodzaje działań: działania pośrednie w zakresie badań nad energią syntezy jądrowej oraz badań nad rozszczepieniem jądrowym, bezpieczeństwem i ochroną radiologiczną, a także działania bezpośrednie w postaci działań Wspólnego Centrum Badawczego Badawcze (JRC) w dziedzinie gospodarowania odpadami promieniotwórczymi, oddziaływania na środowisko, bezpieczeństwa i ochrony, zwłaszcza w odniesieniu do zdarzeń jądrowych i z uwzględnieniem doświadczeń wyniesionych z wcześniejszych sytuacji. Działania pośrednie należy realizować poprzez niniejszy program szczegółowy.

               (4)

               Do niniejszego programu szczegółowego stosuje się zasady uczestnictwa przedsiębiorstw, ośrodków badawczych i szkół wyższych oraz upowszechniania wyników badań zgodnie z programem ramowym.

               (5)

               Zgodnie z art. 101 Traktatu Wspólnota zawarła szereg umów międzynarodowych w dziedzinie badań jądrowych; należy podjąć starania na rzecz wzmocnienia międzynarodowej współpracy badawczej w celu dalszej integracji Wspólnoty ze światowym środowiskiem badawczym. Międzynarodowa współpraca dwustronna opiera się na stabilnych ramach prawnych zapewnionych przez umowy o współpracy między Wspólnotą a państwami trzecimi. Program ramowy ma zasadnicze znaczenie dla wdrożenia tych umów. W związku z tym w niniejszym programie szczegółowym powinny móc brać udział państwa, które zawarły w tym celu umowy, a na poziomie projektów – na zasadzie wzajemnych korzyści – podmioty z państw trzecich i międzynarodowe organizacje współpracy naukowej.

               (6)

               Niniejszy program szczegółowy powinien przyczynić się do wspierania zrównoważonego rozwoju oraz zapewnienia utrzymania odpowiedniej kultury bezpieczeństwa.

               (7)

               Należy zapewnić należyte zarządzanie finansami w odniesieniu do niniejszego programu szczegółowego i jego wdrożenia, w sposób skuteczny i przyjazny dla użytkownika, przy jednoczesnym zapewnieniu pewności prawa i dostępności niniejszego programu dla wszystkich uczestników, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4) oraz rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5).

               (8)

               Należy podjąć stosowne działania – proporcjonalne do interesów finansowych Unii – w celu monitorowania zarówno efektywności udzielonego wsparcia finansowego, jak i skuteczności wykorzystania tych funduszy, aby zapobiec nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym. Należy również podjąć niezbędne kroki, aby odzyskać utracone, nienależnie wypłacone lub nieodpowiednio wykorzystane środki, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002, rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 2342/2002, rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (6), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (7) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/1999 z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (8).

               (9)

               Każdy obszar tematyczny niniejszego programu szczegółowego powinien być ujęty w osobnej pozycji w budżecie ogólnym Unii.

               (10)

               Działania badawcze prowadzone w ramach niniejszego programu szczegółowego powinny być zgodne z podstawowymi zasadami etycznymi, łącznie z tymi, które zostały odzwierciedlone w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Program szczegółowy, który ma być realizowany w formie działań pośrednich w ramach wdrażania programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej (2012–2013), (zwany dalej „programem szczegółowym”) zostaje przyjęty na okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.
   Artykuł 2
   Program szczegółowy wspiera działania badawcze i szkoleniowe w dziedzinie energii jądrowej, obejmujące szeroki zakres działań pośrednich w zakresie badań prowadzonych w następujących obszarach tematycznych:

               a)

               badania nad energią syntezy jądrowej (w tym międzynarodowy eksperymentalny reaktor termojądrowy (ITER));

               b)

               badania nad rozszczepieniem jądrowym, bezpieczeństwo i ochrona radiologiczna.

         Cele i ogólne kierunki działań, o których mowa w niniejszym artykule, przedstawiono w załączniku.
   Artykuł 3
   Zgodnie z art. 3 decyzji 2012/93/Euratom maksymalna kwota na wykonanie programu szczegółowego wynosi 2 327 054 000 EUR, z czego nie więcej niż 15 % przeznaczone jest na wydatki administracyjne Komisji. Kwota ta zostaje podzielona w następujący sposób:

               a)

               badania nad energią syntezy jądrowej

               2 208 809 000 EUR;

               b)

               rozszczepienie jądrowe, bezpieczeństwo i ochrona radiologiczna

               118 245 000 EUR.

         Artykuł 4
   Wszystkie działania badawcze prowadzone w ramach programu szczegółowego prowadzone są zgodnie z podstawowymi zasadami etycznymi.
   Artykuł 5
   1.   Program szczegółowy jest realizowany przy pomocy systemów finansowania ustanowionych w załączniku II do decyzji 2012/93/Euratom.
   2.   Do niniejszego programu szczegółowego stosuje się zasady uczestnictwa przedsiębiorstw, ośrodków badawczych i szkół wyższych oraz upowszechniania wyników badań związanych z działaniami pośrednimi określone w rozporządzeniu Rady (Euratom) nr 139/2012 z dnia 19 grudnia 2011 r. ustanawiającym zasady uczestnictwa przedsiębiorstw, ośrodków badawczych i szkół wyższych w działaniach pośrednich prowadzonych na podstawie programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej oraz zasady upowszechniania wyników badań (2012–2013) (9).
   Artykuł 6
   1.   Do celów realizacji programu szczegółowego Komisja przygotowuje roczny program prac, w którym określa bardziej szczegółowo cele oraz priorytety naukowe i technologiczne przedstawione w załączniku, systemy finansowania, które mają być wykorzystywane w obszarach tematycznych, których dotyczą zaproszenia do składania wniosków, a także harmonogram realizacji.
   2.   W programie prac uwzględnia się odpowiednie działania badawcze prowadzone przez państwa członkowskie, państwa stowarzyszone oraz organizacje europejskie i międzynarodowe. W stosownych przypadkach jest on aktualizowany.
   3.   Program prac określa kryteria oceny wniosków dotyczących działań pośrednich w ramach systemów finansowania, a także kryteria wyboru projektów. Kryteria te obejmują doskonałość, oddziaływanie i realizację. W programie prac można dokładniej określić lub uzupełnić dodatkowe wymogi, wagi oraz progi.
   4.   Program prac może określać następujące elementy:

               a)

               organizacje, które otrzymują środki w formie składek członkowskich;

               b)

               działania wspierające działalność określonych podmiotów prawnych.

         Artykuł 7
   1.   Komisja odpowiada za realizację programu szczegółowego.
   2.   Do celów realizacji programu szczegółowego Komisję wspiera komitet konsultacyjny. Skład komitetu może być różny w zależności od różnych tematów w porządku obrad komitetu. W kwestiach związanych z rozszczepieniem jądrowym skład komitetu oraz mające do niego zastosowanie szczegółowe zasady operacyjne i procedury zostały określone w decyzji Rady 84/338/Euratom, EWWiS, EWG z dnia 29 czerwca 1984 r. dotyczącej struktur i procedur zarządzania oraz koordynacji wspólnotowych działań badawczych, rozwojowych i demonstracji (10). W kwestiach związanych z syntezą jądrową zagadnienia te zostały określone w decyzji Rady z dnia 16 grudnia 1980 r. ustanawiającej Komitet Konsultacyjny ds. Programu Syntezy Jądrowej (11).
   3.   Komisja regularnie informuje komitet o ogólnych postępach w realizacji programu szczegółowego oraz przekazuje mu aktualne informacje na temat wszystkich działań zaproponowanych lub finansowanych w ramach tego programu szczegółowego.
   Artykuł 8
   Komisja zapewnia przeprowadzenie niezależnego monitorowania, oceny i przeglądu, przewidzianych w art. 6 decyzji 2012/93/Euratom, w odniesieniu do działań prowadzonych w obszarach objętych zakresem programu szczegółowego.
   Artykuł 9
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. KOROLEC

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 15 listopada 2011 (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Opinia wydana po przeprowadzeniu nieobowiązkowych konsultacji.

      (2)  Dz.U. C 318 z 29.10.2011, s. 127. Opinia wydana po przeprowadzeniu nieobowiązkowych konsultacji.

      (3)  Zob. s. 25 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2.

      (8)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1.

      (9)  Zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (10)  Dz.U. L 177 z 4.7.1984, s. 25.

      (11)  Nieopublikowana.

      ZAŁĄCZNIK

         CELE NAUKOWE I TECHNOLOGICZNE, OGÓLNE ZARYSY TEMATÓW I DZIAŁAŃ

      I.   OBSZARY TEMATYCZNE BADAŃ
      I.A.   Badania nad energią syntezy jądrowej

         Cel ogólny

      Rozwój podstaw naukowych budowy prototypowych reaktorów dla bezpiecznych, zgodnych z zasadami trwałego rozwoju, przyjaznych dla środowiska i ekonomicznie opłacalnych elektrowni oraz budowa ITER jako najważniejszy krok w tym kierunku.

         Działania

      1.   Realizacja projektu ITER
      Jako gospodarz projektu Wspólnota ponosi szczególną odpowiedzialność w ramach organizacji ITER oraz odgrywa wiodącą rolę, szczególnie w zakresie administrowania międzynarodową organizacją ITER, zarządzania i rekrutacji personelu, a także w zakresie ogólnego wsparcia technicznego i administracyjnego.
      Udział Wspólnoty jako strony w projekcie ITER będzie wymagał dalszych wkładów w budowę wyposażenia i instalacji potrzebnych w ośrodku ITER oraz wsparcia projektu w trakcie budowy.
      Działania badawczo-rozwojowe wspierające budowę ITER będą prowadzone przez zrzeszenia na rzecz syntezy jądrowej oraz europejskie przedsiębiorstwa. Będą one obejmowały opracowanie i testowanie komponentów oraz systemów.
      2.   Badania i rozwój na rzecz przygotowania funkcjonowania ITER
      Celem ukierunkowanego programu z zakresu fizyki i technologii będzie skonsolidowanie wyborów związanych z projektem ITER oraz przygotowanie do szybkiego uruchomienia ITER. Program ten zostanie zrealizowany za pomocą skoordynowanych działań o charakterze doświadczalnym, teoretycznym i działań z zakresu modelowania z wykorzystaniem narzędzi JET i innych odpowiednich urządzeń eksperymentalnych i obliczeniowych. Zapewni on należyty wpływ Europy na realizację projektu ITER oraz przygotuje do istotnej roli Europy w jego wykorzystaniu. Program ten będzie obejmował:

                  —

                  ocenę kluczowych technologii funkcjonowania ITER poprzez wykorzystanie ulepszeń JET (podobna jak w ITER pierwsza ściana, systemy grzewcze, diagnostyka),

                  —

                  zbadanie scenariuszy funkcjonowania ITER w ramach ukierunkowanych eksperymentów przeprowadzanych na JET i innych instalacjach oraz skoordynowane prace w zakresie tworzenia modeli.

            3.   Ograniczone działania technologiczne przygotowujące do DEMO
      Zrzeszenia na rzecz syntezy jądrowej oraz przedsiębiorstwa będą nadal rozwijały kluczowe technologie i materiały wymagane do udzielenia zezwolenia elektrowni DEMO oraz jej budowy i funkcjonowania, w celu przebadania ich w ITER oraz wypracowania przez przemysł europejski takiej pozycji technologicznej, która umożliwi mu budowę DEMO oraz rozwijanie przyszłych elektrowni termojądrowych. Zrealizowane zostaną następujące działania:

                  —

                  dalsze prace specjalnego zespołu projektowego w zakresie zatwierdzenia technicznego oraz projektu konstrukcji w celu przygotowania budowy międzynarodowej instalacji napromieniowywania materiałów przeznaczonych do syntezy jądrowej, która będzie wykorzystywana do testowania materiałów przeznaczonych do elektrowni termojądrowej,

                  —

                  opracowanie, badania dotyczące napromieniowania oraz modelowanie materiałów o niskiej aktywacji i odpornych na promieniowanie; opracowanie kluczowych technologii potrzebnych do funkcjonowania elektrowni termojądrowej, w tym płaszczy; koncepcyjny projekt działań DEMO obejmujący zagadnienia bezpieczeństwa oraz ochrony środowiska.

            4.   Długoterminowe działania badawczo-rozwojowe
      W oparciu o działania dotyczące w sczególności ITER i DEMO, w ramach programu szczegółowego będą rozwijane kompetencje oraz rozszerzane podstawy naukowe w dziedzinach mających strategiczne znaczenie dla przyszłych elektrowni termojądrowych. Te działania badawcze zwiększą wykonalność techniczną i opłacalność ekonomiczną energii syntezy jądrowej. Działania szczegółowe w ramach programu ramowego będą obejmowały następujące ograniczone działania:

                  —

                  badania nad ulepszonymi koncepcjami systemów magnetycznego utrzymania plazmy, w tym stellaratorów. Prace będą koncentrować się na przygotowaniu do eksploatacji stellaratora W7-X, wykorzystaniu istniejących urządzeń do rozbudowy eksperymentalnych baz danych oraz oceny przyszłych możliwości związanych z tymi konfiguracjami,

                  —

                  prace doświadczalne, teoretyczne i dalsze modelowanie, których ostatecznym celem jest całościowe poznanie plazm syntezy jądrowej nadających się do wykorzystania w reaktorach,

                  —

                  badania nad socjonaukowymi aspektami i ekonomiką produkcji energii termojądrowej oraz działania propagujące wiedzę na temat syntezy jądrowej i jej zrozumienie w społeczeństwie.

            5.   Zasoby ludzkie, edukacja i szkolenia – tworzenie „pokolenia ITER”
      Odpowiednie zasoby ludzkie oraz intensywna współpraca w ramach obszaru tematycznego syntezy jądrowej, zarówno w celu zaspokojenia natychmiastowych, jak i średniookresowych potrzeb ITER, a także w perspektywie dalszego rozwoju syntezy jądrowej, zostaną zapewnione poprzez:

                  —

                  wspieranie mobilności naukowców między organizacjami uczestniczącymi w programie szczegółowym w celu polepszenia współpracy w ramach programu i integracji działań badawczych oraz wspierania współpracy międzynarodowej,

                  —

                  specjalistyczne szkolenia przeznaczone dla inżynierów i naukowców, zarówno przed doktoratem, jak i po doktoracie, w tym również w formie wykorzystywania instalacji programu jako platform szkoleniowych oraz w formie specjalnych seminariów i warsztatów, a także poprzez wspieranie współpracy między szkołami wyższymi.

            6.   Infrastruktura
      Realizacja projektu ITER w Europie, w międzynarodowych ramach organizacji ITER, będzie stanowić element nowych infrastruktur badawczych o znaczącym wymiarze europejskim.
      7.   Transfer technologii, zaangażowanie przedsiębiorstw i innowacje
      ITER będzie wymagał nowej i bardziej elastycznej struktury organizacyjnej, aby osiągnięte innowacje i postęp technologiczny mogły zostać sprawnie przeniesione na grunt przemysłowy, dzięki czemu europejski przemysł stanie się bardziej konkurencyjny. Osiągnięciu tego celu będą służyć:

                  —

                  wspieranie innowacji i wymiana wiedzy specjalistycznej z powiązanymi szkołami wyższymi, instytutami badawczymi i przedsiębiorstwami, w tym odpowiednie interakcje z organizacją ITER oraz Europejskim Wspólnym Przedsięwzięciem na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej (F4E) (przy zapewnieniu równych szans udziału partnerów – przedstawicieli przemysłu, zgodnie z odpowiednimi przepisami Unii dotyczącymi zamówień publicznych),

                  —

                  zachęcanie do zgłaszania patentów,

                  —

                  wspieranie forum innowacji w sektorze termojądrowym, które opracuje plan działania w zakresie technologii termojądrowej oraz inicjatywy w zakresie rozwoju zasobów ludzkich, z naciskiem na innowacje i potencjał dostarczania nowych produktów i usług.

            I.B.   Rozszczepienie jądrowe, bezpieczeństwo i ochrona radiologiczna

         Cel ogólny

      Ustanowienie solidnej bazy naukowej i technicznej w celu przyspieszenia praktycznych postępów w zakresie bezpieczniejszego gospodarowania długożyciowymi odpadami promieniotwórczymi, zwiększenie w szczególności bezpieczeństwa, przyczyniając się jednocześnie do efektywnego gospodarowania zasobami i opłacalności wykorzystania energii jądrowej, oraz zapewnienie solidnego i społecznie akceptowanego systemu ochrony człowieka i środowiska przed skutkami promieniowania jonizującego.

         Działania

      Działania pośrednie w dziedzinie rozszczepienia jądrowego, bezpieczeństwa i ochrony radiologicznej zostaną przeprowadzone w pięciu głównych obszarach działalności opisanych poniżej. W związku ze zwiększonym naciskiem na bezpieczeństwo jądrowe, co przekłada się na reorientację badań jądrowych, obszary: bezpieczeństwa obiektów jądrowych, ochrony radiologicznej (w tym przy zastosowaniach medycznych) i oceny ryzyka będą przedmiotem jak największego zainteresowania. Istnieją ważne związki z badaniami prowadzonymi w ramach siódmego programu ramowego Unii przyjętego decyzją nr 1982/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. dotycząca siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (1), zwłaszcza w dziedzinie energii, norm europejskich, edukacji i szkolenia, ochrony środowiska, zdrowia, materiałoznawstwa, administrowania, wspólnych infrastruktur, kultury ochrony i bezpieczeństwa. Wspierana będzie współpraca międzynarodowa w zakresie wielu działań badawczych, ze zwróceniem szczególnej uwagi na badania nad bezpieczeństwem obiektów jądrowych; będzie się to odbywało we współpracy z odpowiednimi forami technicznymi i przy udziale zainteresowanych podmiotów, zgodnie z uzasadnieniem prowadzenia działań badawczych nad rozszczepieniem jądrowym, bezpieczeństwem i ochroną radiologiczną przedstawionym w pkt I.B załącznika I do decyzji 2012/93/Euratom.
      1.   Gospodarowanie końcowymi odpadami promieniotwórczymi
      Badania techniczne i demonstracja koncepcji składowania geologicznego w ramach przygotowania do wdrożenia przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa operacyjnego. Badania przyczyniające się do lepszego poznania odpadów i ich zachowania w czasie, opracowanie solidnych metod oceny wydajności i bezpieczeństwa, badanie kwestii administracyjnych i kwestii związanych z akceptacją społeczną, a także inne działania sprzyjające rozwojowi wspólnego europejskiego podejścia do głównych zagadnień związanych z gospodarowaniem odpadami od ich powstania po unieszkodliwienie.
      2.   Systemy reaktorów
      Przy jednoczesnym zachowaniu ogólnego celu, badania stanowiące podstawę bezpiecznego funkcjonowania wszystkich systemów reaktorów (w tym urządzeń cyklu paliwowego) wykorzystywanych w Europie lub, w zakresie niezbędnym do utrzymania obszernej wiedzy fachowej na temat bezpieczeństwa jądrowego w Europie, tych typów reaktorów, które mogą być wykorzystywane w przyszłości, skupiające się wyłącznie na aspektach bezpieczeństwa. Badania te obejmują ocenę cyklu życia instalacji i zarządzanie nim, kulturę bezpieczeństwa (minimalizację ryzyka wystąpienia błędu ludzkiego lub organizacyjnego), zaawansowane metody oceny bezpieczeństwa, numeryczne narzędzia symulacyjne, oprzyrządowanie i kontrolę oraz zapobieganie poważnym wypadkom i łagodzenie ich skutków, a także powiązane z tymi obszarami działania na rzecz optymalizacji zarządzania wiedzą oraz utrzymania kompetencji.
      Działania obejmują podstawowe i główne przekrojowe działania badawcze (takie jak materiałoznawstwo) (2), a także – przy wyłącznym skupieniu się na kwestiach bezpieczeństwa – badanie przyszłych reaktorów oraz wszystkie aspekty cyklu paliwowego, takie jak podział i transmutacja.
      3.   Ochrona radiologiczna
      Działania w tym obszarze będą się skupiały na:

                  —

                  lepszej kwantyfikacji zagrożeń dla zdrowia w przypadku niskich dawek promieniowania działających przez dłuższy czas – przy uwzględnieniu indywidualnych różnic – dzięki badaniom epidemiologicznym oraz lepszemu zrozumieniu mechanizmów na podstawie badań w zakresie biologii molekularnej i komórkowej,

                  —

                  zwiększeniu bezpieczeństwa i skuteczności medycznych zastosowań promieniowania poprzez nowe osiągnięcia w zakresie technologii oraz właściwe wyważenie korzyści i zagrożeń z nimi związanych,

                  —

                  poprawie spójności i integracji zarządzania w sytuacjach kryzysowych i w postępowaniu powypadkowym w Europie poprzez opracowanie wspólnych instrumentów i strategii oraz demonstrację ich skuteczności w rzeczywistym środowisku,

                  —

                  w zależności od potrzeb, skuteczniej zostaną zintegrowane krajowe działania badawcze w innych obszarach.

            4.   Infrastruktura
      W przypadkach, w których będzie występowała wyraźna europejska wartość dodana, zwłaszcza w odniesieniu do stworzenia masy krytycznej, wspieranie projektowania, odnowienia, budowy lub eksploatacji kluczowej infrastruktury badawczej niezbędnej w którejkolwiek z wyżej wymienionych obszarów tematycznych, w tym ułatwienie odpowiedniego dostępu do istniejącej i przyszłej infrastruktury dla osób prowadzących badania indywidualne i dla zespołów badawczych.
      5.   Zasoby ludzkie i szkolenia (3)

      Koordynacja programów krajowych oraz uwzględnienie ogólnych potrzeb szkoleniowych w naukach i technologiach jądrowych poprzez szereg instrumentów, w tym przynoszących wyniki w krótszym terminie i mających konkurencyjny charakter, w ramach ogólnego wspierania zasobów ludzkich we wszystkich obszarach tematycznych. Obejmuje to wsparcie dla kursów i sieci szkoleniowych oraz działania na rzecz zwiększenia atrakcyjności tego sektora dla młodych naukowców i inżynierów, a także poprawę koordynacji między instytucjami edukacyjnymi w Unii w celu zapewnienia równoważności kwalifikacji we wszystkich państwach członkowskich.
      II.   KWESTIE ETYCZNE
      Podczas realizacji niniejszego programu szczegółowego oraz podczas wynikających z niego działań badawczych należy przestrzegać podstawowych zasad etycznych. Obejmują one między innymi zasady, które zostały odzwierciedlone w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w tym: ochronę godności człowieka i życia ludzkiego, ochronę danych osobowych i prywatności, jak również ochronę zwierząt i środowiska zgodnie z prawem wspólnotowym i najnowszymi wersjami odpowiednich międzynarodowych konwencji, wytycznych i kodeksów postępowania, na przykład deklaracją helsińską, Konwencją Rady Europy o prawach człowieka i biomedycynie podpisaną w Oviedo dnia 4 kwietnia 1997 r. oraz jej protokołami dodatkowymi, Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka, Powszechną deklaracją w sprawie genomu ludzkiego i praw człowieka przyjętą przez UNESCO, Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych o broni biologicznej i toksycznej, Międzynarodowym traktatem o zasobach genetycznych roślin dla żywności i rolnictwa i odpowiednimi rezolucjami Światowej Organizacji Zdrowia.
      Uwzględnione zostaną także opinie Europejskiej Grupy Doradców ds. Skutków Etycznych Biotechnologii (1991–1997) i opinie Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach (od 1998 r.).
      Zgodnie z zasadą pomocniczości i z uwzględnieniem różnorodności koncepcji istniejących w Europie uczestnicy projektów badawczych muszą stosować się do obowiązującego prawodawstwa, uregulowań i zasad etycznych w krajach, w których będą prowadzone badania. W każdym przypadku zastosowanie mają przepisy krajowe i żadne badania, które są w danym państwie członkowskim lub w tym innym państwie zabronione, nie będą wspierane z funduszy wspólnotowych, w przypadku gdy miałyby być prowadzone w danym państwie członkowskim lub w państwie.
      W stosownych przypadkach przed rozpoczęciem działań w zakresie badań i rozwoju technologicznego podmioty prowadzące projekty badawcze muszą uzyskać stosowną zgodę odpowiednich krajowych lub lokalnych komisji etycznych. Komisja będzie również dokonywać systematycznej oceny etycznej w przypadku wniosków dotyczących kwestii wrażliwych z etycznego punktu widzenia lub w przypadku gdy aspekty etyczne nie zostały w odpowiedni sposób uwzględnione. W szczególnych przypadkach oceny etycznej można dokonać w trakcie realizacji projektu.
      Art. 13 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wymaga, aby przy formułowaniu i wykonywaniu polityki Unii w różnych obszarach, także w zakresie badań naukowych, Unia i państwa członkowskie w pełni uwzględniały wymogi dotyczące dobrostanu zwierząt. Dyrektywa Rady 86/609/EWG z dnia 24 listopada 1986 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych i innych celów naukowych (4) wymaga, aby wszystkie doświadczenia zmierzały do uniknięcia niepokoju, niepotrzebnego bólu i cierpienia zwierząt; wykorzystywały jak najmniejszą liczbę zwierząt; dotyczyły zwierząt o najniższym stopniu wrażliwości neurofizjologicznej; oraz powodowały jak najmniej bólu, cierpienia, niepokoju i trwałych uszkodzeń. Zmiany dziedzictwa genetycznego zwierząt i klonowanie zwierząt można brać pod uwagę, tylko jeśli cele są usprawiedliwione z etycznego punktu widzenia, a warunki pozwalają zagwarantować dobrostan zwierząt i przestrzeganie zasad różnorodności biologicznej. Podczas realizacji niniejszego programu szczegółowego Komisja będzie regularnie monitorowała postępy naukowe oraz krajowe i międzynarodowe przepisy w sposób umożliwiający uwzględnienie wszelkich zmian.

         (1)  Dz.U. L 412 z 30.12.2006, s. 1.

         (2)  Przyjmuje się, że ERBN odpowiada za wspieranie badań pionierskich we wszystkich dziedzinach nauki i technologii.

         (3)  Uznaje się, że odpowiedzialność za mobilność naukowców między różnymi dziedzinami nauki i technologii leży w gestii programu „Ludzie” będącego częścią programu ramowego Unii.

         (4)  Dz.U. L 358 z 18.12.1986, s. 1.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1554 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/329

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1554
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Fundacji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Fundacji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0071/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1339/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające Europejską Fundację Kształcenia (4), w szczególności jego art. 17,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0116/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji Kształcenia jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Fundacji Kształcenia, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 266.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 82.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie opracowania podręcznika dokumentów, które mogą być wizowane (SCH/Com-ex (99) 14)

text:
Ważna informacja prawna

|

41999D0014

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0298 - 0298

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 28 kwietnia 1999 r.w sprawie opracowania podręcznika dokumentów, które mogą być wizowane(SCH/Com-ex (99) 14)Komitet Wykonawczy na spotkaniu w Berlinie podjął dnia 16 grudnia 1998 r. decyzję w sprawie opracowania podręcznika dokumentów, które mogą być wizowane (SCH/Com-ex (98) 56).Podręcznik będzie składał się z następujących sekcji:Część I | Dokumenty podróży podlegające wizowaniu |Część II | Paszporty podlegające wizowaniu wydawane cudzoziemcom przez Państwa Schengen |Część III | Wykaz dokumentów podróży wydawanych przez organizacje międzynarodowe |Część IV | Sukcesywna rozbudowa dokumentacji obejmującej kopie tych dokumentów |Część V | Informacje o znanych paszportach fikcyjnych |Komitet Wykonawczy przyjmuje do wiadomości, że obok części I (Dokumenty podróży podlegające wizowaniu), przekazanej dnia 16 grudnia 1998 r., gotowe są obecnie części II, III i V (patrz załącznik [1].Sporządzone zostały zatem najważniejsze części podręcznika dokumentów podlegających wizowaniu. Sukcesywna rozbudowa dokumentacji obejmującej kopie tych dokumentów prowadzona jest w ramach prac Unii Europejskiej. Można wykorzystywać także wydany przez Interpol podręcznik dokumentów autentycznych.Zmieniona część I podręcznika, a także części II, III i V, zostaną udostępnione placówkom dyplomatycznym i konsularnym za granicą. Możliwe jest udostępnianie ich służbom granicznym oraz urzędom zajmującym się sprawami cudzoziemców.Przedstawione części podręcznika dokumentów podróży podlegających wizowaniu powinny być rozszerzane w miarę potrzeb raz na kwartał, poczynając od dnia 1 lipca 1999 r.Luksemburg, dnia 28 kwietnia 1999 r.C. H. SchapperPrzewodniczący[1] Patrz: Załącznik do dokumentu SCH/Com-ex (98) 56.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2017/594 z dnia 21 marca 2017 r. w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozserzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych

text:
               28.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 81/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/594
   z dnia 21 marca 2017 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozserzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 9 czerwca 2010 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Uzbekistanu w celu wprowadzenia zmian do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony (2) (zwanej dalej „umową”), tak aby zapewnić oficjalne rozszerzenie zasad mających zastosowanie do handlu innymi towarami również na handel wyrobami włókienniczymi. Negocjacje te zostały pomyślnie zakończone, a Protokół zmieniający umowę przez skreślenie art. 16 i wszystkich odesłań do niego został parafowany w dniu 1 lipca 2010 r.

               (2)

               W ramach negocjacji obie Strony uzgodniły, że podejmą się uporządkowania i skreślenia nieaktualnych postanowień o charakterze technicznym, które wygasły w 1998 r. i odnośnego załącznika, który się do nich odwołuje.

               (3)

               Zgodnie z decyzją Rady 2011/250/UE (3) Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniający umowę w celu rozserzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych (zwany dalej „protokołem”) został podpisany w dniu 7 kwietnia 2011 r., z zastrzeżeniem jego zawarcia.

               (4)

               Protokół powinien zostać zawarty,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniający umowę w celu rozserzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych (4).
   Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, notyfikacji przewidzianej w art. 2 protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2017 r.

            W imieniu Rady

         E. SCICLUNA

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda została wydana w dniu 14 grudnia 2016 r.

      (2)  Dz.U. L 229 z 31.8.1999, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 106 z 27.4.2011, s. 1.

      (4)  Data wejścia w życie protokołu zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1210 z dnia 18 lipca 2016 r. dotycząca zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżanu, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu dotyczącej zasad udziału Republiki Azerbejdżanu w programach unijnych

text:
               26.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 199/1

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1210
   z dnia 18 lipca 2016 r.
   dotycząca zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżanu, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu dotyczącej zasad udziału Republiki Azerbejdżanu w programach unijnych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżanu, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu dotyczącej ogólnych zasad udziału Republiki Azerbejdżanu w programach unijnych (zwany dalej „Protokołem”) został podpisany w imieniu Unii Europejskiej dnia 14 czerwca 2014 r.

               (2)

               Celem Protokołu jest ustanowienie zasad finansowych i technicznych umożliwiających Azerbejdżanowi uczestniczenie w niektórych programach unijnych. Ramy horyzontalne ustanowione na mocy Protokołu tworzą gospodarczy, finansowy i techniczny środek współpracy, który umożliwia dostęp do pomocy, w szczególności pomocy finansowej, dostarczanej przez Unię w kontekście tych programów unijnych. Ramy te mają zastosowanie wyłącznie do tych programów unijnych, w odniesieniu do których odpowiednie akty prawne przewidują możliwość udziału Republiki Azerbejdżanu. Zawarcie Protokołu nie oznacza zatem wykonywania uprawnień w ramach różnych polityk sektorowych realizowanych na mocy programów, które to uprawnienia wykonywane są przy ustanawianiu programów.

               (3)

               Protokół należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżanu, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu dotyczącej ogólnych zasad udziału Republiki Azerbejdżanu w programach unijnych (zwany dalej „Protokołem”) (2).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii Europejskiej, notyfikacji przewidzianej w art. 10 Protokołu (3).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2016 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 6 lipca 2016 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Protokół został opublikowany w Dz.U. L 19 z 24.1.2015, s. 4 wraz z decyzją w sprawie jego podpisania.

      (3)  Data wejścia w życie Protokołu zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.