title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/1258 z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie przekazania uprawnień do podejmowania decyzji o przekazywaniu Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji poufnych informacji statystycznych (EBC/2017/22)

text:
               12.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 179/39

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/1258
   z dnia 5 lipca 2017 r.
   w sprawie przekazania uprawnień do podejmowania decyzji o przekazywaniu Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji poufnych informacji statystycznych (EBC/2017/22)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 12.1,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (1), w szczególności art. 8 ust. 4a,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie ze zdaniem pierwszym art. 8 ust. 4a rozporządzenia (WE) nr 2533/98 Europejski System Banków Centralnych (ESBC) może przekazywać poufne informacje statystyczne władzom lub organom państw członkowskich i Unii odpowiedzialnym za nadzór nad instytucjami, rynkami i infrastrukturami finansowymi lub stabilność systemu finansowego zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym, oraz Europejskiemu Mechanizmowi Stabilności (EMS), tylko w zakresie i stopniu szczegółowości niezbędnym do realizacji ich odpowiednich zadań. Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji jest taką władzą lub organem.

               (2)

               Zgodnie ze zdaniem drugim art. 8 ust. 4a rozporządzenia (WE) nr 2533/98 władze lub organy otrzymujące poufne informacje statystyczne podejmują wszelkie działania regulacyjne, administracyjne, techniczne i organizacyjne, konieczne by zapewnić fizyczną i logiczną ochronę poufnych informacji statystycznych. Rada Prezesów uznała, że Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji podjęła takie działania.

               (3)

               W celu usprawnienia procesu decyzyjnego w związku z decyzjami w sprawie przekazywania poufnych informacji statystycznych Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji konieczna jest decyzja w sprawie przekazania uprawnień. Zgodnie z art. 12.1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego Rada Prezesów może zdecydować o przekazaniu pewnych uprawnień Zarządowi. Zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania kompetencji opracowanymi i potwierdzonymi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przekazanie uprawnień decyzyjnych powinno mieć ograniczony zakres, być proporcjonalne i oparte na określonych kryteriach. Ponieważ podejmowane decyzje będą raczej natury technicznej niż politycznej, kryteria te mogą pozostać względnie ogólne.

               (4)

               W przypadku niespełnienia kryteriów przyjęcia decyzji delegowanej określonych w niniejszej decyzji w sprawie przekazania uprawnień decyzje w sprawie przekazywania poufnych informacji statystycznych Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji powinny być przyjmowane przez Radę Prezesów na wniosek Zarządu.

               (5)

               Z uwagi na znaczny wzrost liczby wniosków Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji o przekazanie poufnych informacji statystycznych decyzję tę należy przyjąć w trybie pilnym i powinna ona wejść w życie w dniu publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Użyte w niniejszej decyzji terminy oznaczają:
   1)   „poufne informacje statystyczne”– poufne informacje statystyczne zgodnie z definicją w art. 1 pkt 12 rozporządzenia (WE) nr 2533/98;
   2)   „decyzja delegowana”– decyzję podjętą w wyniku przekazania przez Radę Prezesów uprawnień zgodnie z niniejszą decyzją.
   Artykuł 2
   Przekazywanie poufnych informacji statystycznych Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji
   1.   Rada Prezesów przekazuje niniejszym Zarządowi uprawnienia do przyjmowania decyzji w sprawie przekazywania poufnych informacji statystycznych Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.
   2.   Decyzja w sprawie przekazania poufnych informacji statystycznych Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji może być przyjęta w drodze decyzji delegowanej tylko w przypadku spełnienia kryteriów przyjmowania decyzji delegowanych określonych w art. 3.
   Artykuł 3
   Kryteria przyjmowania decyzji delegowanych o przekazywaniu poufnych informacji statystycznych Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji
   1.   Decyzję w sprawie przekazania poufnych informacji statystycznych Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji podejmuje się w drodze decyzji delegowanej tylko wtedy, gdy zgodnie z art. 8 ust. 4a rozporządzenia (WE) nr 2533/98 informacje te są niezbędne do wykonywania zadań Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji. Poufne informacje statystyczne przekazywane Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji muszą być odpowiednie, właściwe i nie mogą wykraczać poza potrzeby związane z tymi zadaniami.
   2.   Decyzję w sprawie przekazania poufnych informacji statystycznych Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji podejmuje się w drodze decyzji delegowanej tylko, jeżeli:

               a)

               informacje te są potrzebne Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji dla przeprowadzenia testu interesu publicznego w celu oceny, czy i jak środki restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wpłyną na kontrahentów z punktu widzenia stabilności finansowej, oraz oceny powiązań finansowych z innymi instytucjami finansowymi i kontrahentami;

               b)

               przekazanie tych informacji nie spowoduje uszczerbku dla wykonywania zadań ESBC.

         Artykuł 4
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 5 lipca 2017 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.


title: 2012/779/: Decyzja Rady z dnia 11 grudnia 2012 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Niderlandów

text:
               14.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 342/45

         DECYZJA RADY
   z dnia 11 grudnia 2012 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Niderlandów
   (2012/779/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Królestwa Niderlandów,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Cora (C.H.J.) LAMERSA.

               (3)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Franka de VRIESA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Cor (C.H.J.) LAMERS, Burgemeester (mayor) of the municipality of Schiedam

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Jon (J.H.M.) HERMANS-VLOEDBELD, Burgemeester (mayor) of the municipality of Almelo.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 grudnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0738

Dziennik Urzędowy L 234 , 31/08/2002 P. 0039 - 0055

		Decyzja Radyz dnia 22 lipca 2002 r.w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim(2002/738/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze co następuje:(1) Wspólnota jest właściwa do podejmowania środków w zakresie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi oraz zawierania porozumień z innymi krajami i organizacjami międzynarodowymi.(2) Wspólnota jest Umawiającą się Stroną w Konwencji Narodów Zjednoczonych o Prawie Morza, która wymaga od wszystkich członków wspólnoty międzynarodowej współpracy w zakresie ochrony i zarządzania biologicznymi zasobami morskimi.(3) Wspólnota podpisała Umowę w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o Prawie Morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi [3], lecz jeszcze nie zakończyła procesu ratyfikacyjnego.(4) Wspólnota brała aktywny udział w zainicjowanym w 1997 r. procesie przygotowania Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim, wraz z państwami nadbrzeżnymi i innymi zainteresowanymi stronami. Wspólnota podpisała tę Konwencję na konferencji dyplomatycznej w Windhoek, Namibia, dnia 20 kwietnia 2001 r., zgodnie z decyzją Rady w tej sprawie [4].(5) Rybacy wspólnotowi prowadzą działalność w obszarze objętym Konwencją. Stąd leży w interesie Wspólnoty, aby stać się pełnym członkiem regionalnych organizacji rybołówstwa, założonych na mocy tej Konwencji. Z tego względu Wspólnota powinna zatwierdzić Konwencję,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Konwencja w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Tekst Konwencji jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób umocowanych do złożenia dokumentu zatwierdzenia Dyrektorowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa, zgodnie z art. 25 ust. 2 Konwencji.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 lipca 2002 r.W imieniu RadyP. S. MøllerPrzewodniczący[1] Dz.U. C 75 E z 26.3.2002, str. 113.[2] Opinia wydana dnia 4 lipca 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 189 z 3.7.1998, str. 14.[4] Dz.U. L 111 z 20.4.2001, str. 15.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji uznająca, że środki zgłoszone przez: Republika Słowacka w ramach procedury przejściowej ustanowionej w załączniku IV.3 do Aktu Przystąpienia, nie mają zastosowania po przystąpieniu   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               4.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/3

         Decyzja Komisji uznająca, że środki zgłoszone przez: Republika Słowacka w ramach procedury przejściowej ustanowionej w załączniku IV.3 do Aktu Przystąpienia, nie mają zastosowania po przystąpieniu
   (2005/C 137/05)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   Data przyjęcia decyzji:
   Państwo Członkowskie: Republika Słowacka
   Nr pomocy: SK 75/2003
   Tytuł: Slovenská Sporiteľňa, a.s.
   Cel: Pomoc dla sektora bankowego
   Inne informacje: Decyzja Komisji uznająca, że środki na rzecz Slovenská Sporiteľňa, a.s., zgłoszone przez Republikę Słowacką w ramach tymczasowego mechanizmu na mocy załącznika IV.3 do Aktu Przystąpienia nie mają zastosowania po przystąpieniu.
   Autentyczny(-e) tekst(-y) decyzji, po usunięciu wszelkich informacji poufnych, znajduje(-ą) się na stronie:
   http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/sgb/state_aids/
   Data przyjęcia decyzji:
   Państwo Członkowskie: Republika Słowacka
   Nr pomocy: SK 4/04
   Tytuł: OTP Banka Slovensko, a.s.
   Cel: Pomoc dla sektora bankowego
   Inne informacje: Decyzja Komisji stwierdzająca, że środki na rzecz OTP Banka Slovensko, a.s., notyfikowane przez Republikę Słowacką w ramach mechanizmu tymczasowego określonego w załączniku IV.3 do Aktu Przystąpienia nie mogą być stosowane po przystąpieniu.
   Autentyczny(-e) tekst(-y) decyzji, po usunięciu wszelkich informacji poufnych, znajduje(-ą) się na stronie:
   http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/sgb/state_aids/


title: Decyzja Rady 2011/72/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Tunezji

text:
               2.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 28/62

         DECYZJA RADY 2011/72/WPZiB
   z dnia 31 stycznia 2011 r.
   dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Tunezji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 stycznia 2011 r. Rada potwierdziła swoją pełną solidarność z Tunezją i jej społeczeństwem oraz poparcie dla nich w staraniach, aby ustanowić stabilną demokrację, praworządność, pluralizm demokratyczny oraz pełne poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności.

               (2)

               Rada postanowiła ponadto przyjąć środki ograniczające skierowane przeciwko osobom odpowiedzialnym za sprzeniewierzenie tunezyjskich państwowych środków finansowych, które to osoby pozbawiają w ten sposób społeczeństwo Tunezji korzyści ze zrównoważonego rozwoju gospodarczego i społecznego i podważają rozwój demokracji w tym kraju.

               (3)

               Wykonanie niektórych środków wymaga dalszych działań Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze stanowiące własność lub będące w posiadaniu lub pod kontrolą wymienionych w załączniku osób odpowiedzialnych za sprzeniewierzenie tunezyjskich państwowych środków finansowych oraz osób fizycznych lub prawnych lub podmiotów z nimi powiązanych.
   2.   Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – osobom fizycznym lub prawnym lub podmiotom wymienionym w załączniku ani też na ich rzecz żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.
   3.   Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:

               a)

               niezbędne, aby zaspokoić podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, w tym na pokrycie płatności związanych z żywnością, czynszem lub kredytem hipotecznym, lekarstwami i leczeniem, podatkami, składkami ubezpieczeniowymi i opłatami na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej;

               b)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrot wydatków poniesionych w związku ze świadczeniem usług prawniczych;

               c)

               przeznaczone wyłącznie na uiszczenie opłat lub prowizji za standardową usługę przechowywania lub utrzymywania zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub

               d)

               niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwy organ innego państwa członkowskiego oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia o powodach stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane.

         Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
   4.   W drodze odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:

               a)

               środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w art. 1 ust. 1, zostali umieszczeni w załączniku, lub są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tym dniem;

               b)

               fundusze lub zasoby finansowe będą wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób mających takie roszczenia;

               c)

               zastaw lub orzeczenie nie zostały ustanowione na rzecz wymienionych w załączniku osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów; oraz

               d)

               uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

         Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
   5.   Ustęp 2 nie stosuje się w odniesieniu do dodawania do zamrożonych rachunków:

               a)

               odsetek lub innych dochodów należnych od tych rachunków; lub

               b)

               płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed dniem, w którym rachunki te zaczęły podlegać niniejszej decyzji;

         pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1.
   Artykuł 2
   1.   Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, sporządza i zmienia wykaz znajdujący się w załączniku.
   2.   Rada powiadamia o swojej decyzji i uzasadnieniu umieszczenia w wykazie daną osobę lub podmiot bezpośrednio – gdy adres jest znany – albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając danej osobie lub podmiotowi przedstawienie uwag.
   3.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę lub podmiot.
   Artykuł 3
   1.   W załączniku wskazuje się powody umieszczenia w nim danych osób i podmiotów.
   2.   W załączniku podaje się również, jeśli są dostępne, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób lub podmiotów. W odniesieniu do osób takie informacje mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportów i dokumentów tożsamości, płeć, adres, jeśli jest znany, a także funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.
   Artykuł 4
   W celu maksymalizacji oddziaływania wspomnianych powyżej środków Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do tych zawartych w niniejszej decyzji.
   Artykuł 5
   Niniejszą decyzję stosuje się przez okres 12 miesięcy. Niniejsza decyzja jest przedmiotem ciągłego przeglądu. Jest ona odpowiednio przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.
   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 stycznia 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK

         WYKAZ OSÓB I PODMIOTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1

                  Nazwisko

                  Dane identyfikacyjne

                  Uzasadnienie

                  1.

                  Zine el-Abidine Ben Hamda Ben Ali

                  ur. w dniu 3 września 1936 r., paszporty: nr D005686, ważny do dnia 24 grudnia 2011 r., oraz nr D012100, ważny do dnia 15 stycznia 2014 r.

                  Osoba objęta śledztwem sądowym prowadzonym przez władze tunezyjskie w sprawie sprzeniewierzenia nieruchomości i rzeczy ruchomych, otwarcia kont bankowych i posiadania aktywów w różnych krajach jako część operacji prania pieniędzy.

                  2.

                  Leïla Bent Mohammed Trabelsi, (nazwisko małżonka) Ben Ali

                  ur. w dniu 24 października 1956 r., paszporty: nr D005687, ważny do dnia 24 grudnia 2011 r. oraz nr D012101, ważny do dnia 15 stycznia 2014 r.

                  Osoba objęta śledztwem sądowym prowadzonym przez władze tunezyjskie w sprawie sprzeniewierzenia nieruchomości i rzeczy ruchomych, otwarcia kont bankowych i posiadania aktywów w różnych krajach jako część operacji prania pieniędzy.


title: Decyzja Rady z dnia 13 lipca 2001 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską zmiany do postanowień Traktatu w sprawie Karty Energetycznej dotyczących handlu

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0595

Dziennik Urzędowy L 209 , 02/08/2001 P. 0032 - 0032

		Decyzja Radyz dnia 13 lipca 2001 r.w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską zmiany do postanowień Traktatu w sprawie Karty Energetycznej dotyczących handlu(2001/595/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Wspólnoty Europejskie zawarły Traktat w sprawie Karty Energetycznej decyzją Rady i Komisji 98/181/WE, EWWiS, Euratom [1], który zawierał odniesienia do odpowiednich postanowień GATT z 1947 r.(2) W interesie Wspólnoty leży wprowadzenie do Traktatu w sprawie Karty Energetycznej odpowiednich odniesień do postanowień Światowej Organizacji Handlu (WTO) zamiast zawartych w niej odniesień do postanowień GATT z 1947 r. oraz włączenie do przepisów dotyczących handlu wykazu urządzeń związanych z energetyką.(3) Wspólnota posiada wyłączną kompetencję w zakresie wspólnej polityki handlowej.(4) Na konferencji w sprawie Karty Energetycznej oraz konferencji międzynarodowej, która odbyła się dnia 24 kwietnia 1998 r., uzgodniono treść zmiany do postanowień Traktatu w sprawie Karty Energetycznej dotyczących handlu, łącznie z wykazem urządzeń związanych z energetyką oraz w sprawie powiązanych decyzji, warunków i deklaracji (zmiana dotycząca handlu).(5) Decyzją Rady 98/537/WE [2] Wspólnota zatwierdziła treść zmiany dotyczącej handlu oraz jej tymczasowe zastosowanie do czasu wejścia w życie.(6) Przyjęcie zmiany dotyczącej handlu pomoże w osiągnięciu celów Wspólnoty Europejskiej. W związku z tym należy zatwierdzić wspomniane zmiany,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej zmianę do postanowień Traktatu w sprawie Karty Energetycznej dotyczących handlu.Artykuł 2Przewodniczący Rady, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, składa Rządowi Republiki Portugalskiej dokument zatwierdzenia zmiany do postanowień Traktatu w sprawie Karty Energetycznej dotyczących handlu, zgodnie z art. 39 i 49 Traktatu w sprawie Karty Energetycznej.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lipca 2001 r.W imieniu RadyM. VerwilghenPrzewodniczący[1] Dz.U. L 69 z 9.3.1998, str. 1.[2] Dz.U. L 252 z 12.9.1998, str. 21.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2014/125/WPZiB z dnia 10 marca 2014 r. zmieniająca decyzję 2013/798/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej

text:
               11.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 70/22

      DECYZJA RADY 2014/125/WPZiB
   z dnia 10 marca 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2013/798/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję Rady 2013/798/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej. (1)

               (2)

               W dniu 28 stycznia 2014 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję 2134 (2014).

               (3)

               Rezolucja Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 2134 (2014) wymaga przedsięwzięcia środków, aby zastosować ograniczenia podróżowania oraz zamrożenie funduszy i aktywów wobec osób lub podmiotów, które wskaże komitet utworzony na mocy pkt 57 rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 2127 (2013), zgodnie z kryteriami określonymi w rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 2134 (2014).

               (4)

               W rezolucji 2134 (2014) Rada Bezpieczeństwa ONZ potwierdza również i przedłuża embargo na broń ustanowione jej rezolucją 2127 (2013). Ponadto w rezolucji 2134 (2014) Rada Bezpieczeństwa ONZ ustaliła, że embargo na broń nie dotyczy dostaw przeznaczonych wyłącznie dla wsparcia lub na użytek operacji Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA).

               (5)

               Oprócz tego zakres odstępstwa dotyczącego sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu uzbrojenia i związanych materiałów przeznaczonych wyłącznie dla wsparcia lub na użytek: misji na rzecz umacniania pokoju w Republice Środkowoafrykańskiej (MICOPAX), międzynarodowej misji wsparcia w Republice Środkowoafrykańskiej pod dowództwem sił afrykańskich (MISCA), biura Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. zintegrowanego budowania pokoju w Republice Środkowoafrykańskiej (BINUCA) i jego straży, regionalnej grupy zadaniowej Unii Afrykańskiej (AU–RTF), sił francuskich rozmieszczonych w Republice Środkowoafrykańskiej oraz operacji Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej należy tak zmienić, aby obejmowało ono także udzielanie pomocy technicznej i finansowej.

               (6)

               Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki,

               (7)

               Decyzja 2013/798/WPZiB powinna w związku z tym zostać odpowiednio zmieniona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2013/798/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 2 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                           „a)

                           sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu uzbrojenia i materiałów z nim związanych – a także świadczenia powiązanej pomocy technicznej lub finansowania i pomocy finansowej – przeznaczonych wyłącznie do celów wsparcia lub wykorzystania przez misję na rzecz umacniania pokoju w Republice Środkowoafrykańskiej (MICOPAX), międzynarodową misję wsparcia w Republice Środkowoafrykańskiej pod dowództwem sił afrykańskich (MISCA), biuro Narodów Zjednoczonych ds. zintegrowanego budowania pokoju w Republice Środkowoafrykańskiej (BINUCA) i jego straż, regionalną grupę zadaniową Unii Afrykańskiej (AU–RTF), siły francuskie rozmieszczone w Republice Środkowoafrykańskiej oraz operację Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA);”.

               2)

               Dodaje się artykuły w brzmieniu:
               „Artykuł 2a
               1.   Państwa członkowskie podejmują konieczne środki, aby na ich terytorium nie mogły wjechać ani przez ich terytorium nie mogły przejechać osoby, które komitet ustanowiony na mocy pkt 57 rezolucji RB ONZ 2127 (2013) (zwany dalej »komitetem«) wskaże jako osoby przeprowadzające lub wspierające akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej – w tym akty narażające na szwank lub naruszające umowy przejściowe albo akty narażające na szwank lub utrudniające transformację polityczną (w tym działania na rzecz przeprowadzenia wolnych i uczciwych wyborów demokratycznych) albo akty podsycające przemoc – w tym osoby:

                           a)

                           które działają wbrew embargu na broń ustanowionemu w pkt 54 rezolucji RB ONZ 2127 (2013) i w art. 1 niniejszej decyzji lub które bezpośrednio lub pośrednio dostarczały, sprzedawały, przekazywały ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym w Republice Środkowoafrykańskiej lub same otrzymywały uzbrojenie lub materiały z nim związane, porady techniczne, szkolenie techniczne lub pomoc techniczna (w tym finansowanie i pomoc finansową) na rzecz działań z użyciem przemocy prowadzonych przez ugrupowania zbrojne lub sieci przestępcze w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           b)

                           które uczestniczą w planowaniu, kierownictwie lub popełnianiu czynów łamiących międzynarodowe przepisy o prawach człowieka lub międzynarodowe przepisy humanitarne (zależnie od tego, które mają zastosowanie) albo stanowiących naruszenie lub złamanie praw człowieka w Republice Środkowoafrykańskiej, w tym czynów związanych z przemocą seksualną, atakowaniem ludności cywilnej, zamachami na tle etnicznym czy religijnym, zamachami na szkoły i szpitale oraz uprowadzaniem i przymusowym wysiedlaniem;

                           c)

                           które rekrutują lub angażują dzieci w konflikt zbrojny w Republice Środkowoafrykańskiej, łamiąc mające zastosowanie prawo międzynarodowe;

                           d)

                           które udzielają wsparcia ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym przez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, dzikiej przyrody i produktów od niej pochodnych, w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           e)

                           które utrudniają dostarczanie pomocy humanitarnej do Republiki Środkowoafrykańskiej albo dostęp do tej pomocy lub jej dystrybucję w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           f)

                           które uczestniczą w planowaniu, kierownictwie, sponsorowaniu lub przeprowadzaniu zamachów na misje ONZ lub międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym BINUCA, MISCA, operację Unii Europejskiej (EUFOR RCA) i inne, wspierające je siły;

                           g)

                           które są przywódcami podmiotu wskazanego przez komitet albo które temu podmiotowi udzielały wsparcia, działały na jego rzecz lub w jego imieniu albo nim kierowały;

                     wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.
               2.   Ust. 1 nie zobowiązuje państw członkowskich do odmowy wjazdu własnym obywatelom na swoje terytorium.
               3.   Ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli wjazd lub przejazd jest konieczny w związku z postępowaniem sądowym.
               4.   Ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli w indywidualnych przypadkach komitet stwierdzi, że:

                           a)

                           podróż jest uzasadniona potrzebą humanitarną, w tym obowiązkami religijnymi;

                           b)

                           wyjątek sprzyja osiąganiu pokoju i pojednania narodowego w Republice Środkowoafrykańskiej oraz stabilności w regionie.

                     5.   Jeżeli zgodnie z ust. 3 lub 4 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osobom wymienionym w załączniku, zezwolenie takie dotyczy tylko celów, do których zostało udzielone, i tylko odnośnych osób.
               Artykuł 2b
               1.   Wszelkie fundusze i zasoby gospodarcze posiadane albo kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez osoby lub podmioty, które komitet wskaże jako osoby przeprowadzające lub wspierające akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej – w tym akty narażające na szwank lub naruszające umowy przejściowe albo akty narażające na szwank lub utrudniające transformację polityczną (w tym działania na rzecz przeprowadzenia wolnych i uczciwych wyborów demokratycznych) albo akty podsycające przemoc – w tym osoby i podmioty:

                           a)

                           które działają wbrew embargu na broń ustanowionemu w pkt 54 rezolucji RB ONZ 2127 (2013) i w art. 1 niniejszej decyzji lub które bezpośrednio lub pośrednio dostarczały, sprzedawały, przekazywały ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym w Republice Środkowoafrykańskiej lub same otrzymywały uzbrojenie lub materiały z nim związane, porady techniczne, szkolenie techniczne lub pomoc techniczną (w tym finansowanie i pomoc finansową) na rzecz działań z użyciem przemocy prowadzonych przez ugrupowania zbrojne lub sieci przestępcze w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           b)

                           które uczestniczą w planowaniu, kierownictwie lub popełnianiu czynów łamiących międzynarodowe przepisy o prawach człowieka lub międzynarodowe przepisy humanitarne (zależnie od tego, które mają zastosowanie) albo stanowiących naruszenie lub złamanie praw człowieka w Republice Środkowoafrykańskiej, w tym czynów związanych z przemocą seksualną, atakowaniem ludności cywilnej, zamachami na tle etnicznym czy religijnym, zamachami na szkoły i szpitale oraz uprowadzaniem i przymusowym wysiedlaniem;

                           c)

                           które rekrutują lub angażują dzieci w konflikt zbrojny w Republice Środkowoafrykańskiej, łamiąc mające zastosowanie prawo międzynarodowe;

                           d)

                           które udzielają wsparcia ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym przez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, dzikiej przyrody i produktów od niej pochodnych, w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           e)

                           które utrudniają dostarczanie pomocy humanitarnej do Republiki Środkowoafrykańskiej albo dostęp do tej pomocy lub jej dystrybucję w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           f)

                           które uczestniczą w planowaniu, kierownictwie, sponsorowaniu lub przeprowadzaniu zamachów na misje ONZ lub międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym BINUCA, MISCA, operację Unii Europejskiej (EUFOR RCA) i inne, wspierające je siły;

                           g)

                           które są przywódcami podmiotu wskazanego przez komitet albo które temu podmiotowi udzielały wsparcia, działały na jego rzecz lub w jego imieniu albo nim kierowały;

                     lub osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub na ich czele albo podmioty przez nie posiadane lub kontrolowane – zostają zamrożone.
               Osoby i podmioty, o których mowa w niniejszym ustępie, wymieniono w załączniku do niniejszej decyzji.
               2.   Nie udostępnia się żadnych funduszy, aktywów finansowych ani zasobów gospodarczych bezpośrednio ani pośrednio osobom lub podmiotom, o których mowa w ust. 1, ani na rzecz tych osób lub podmiotów.
               3.   Państwo członkowskie może dopuścić wyjątki od środków, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do funduszy i zasobów gospodarczych, które są:

                           a)

                           niezbędne do pokrycia podstawowych wydatków, w tym opłacenia środków spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, lekarstw i kosztów leczenia, podatków, składek na ubezpieczenie i opłat za usługi użyteczności publicznej;

                           b)

                           przeznaczone wyłącznie na pokrycie racjonalnych honorariów i zwrot wydatków poniesionych w związku z korzystaniem z usług prawniczych;

                           c)

                           przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów lub opłat związanych ze zwykłym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych;

                     po tym jak dane państwo członkowskie powiadomi komitet o zamiarze udzielenia, w stosownych przypadkach, zezwolenia na dostęp do tych funduszy i zasobów gospodarczych, a komitet nie podejmie decyzji odmownej w terminie pięciu dni roboczych od takiego powiadomienia.
               4.   Państwo członkowskie może też zezwolić na wyjątki od środków, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do funduszy i zasobów gospodarczych, które są:

                           a)

                           niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków – po tym jak dane państwo członkowskie powiadomi komitet, a ten taki wyjątek zatwierdzi;

                           b)

                           przedmiotem zastawu albo orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego, w którym to przypadku fundusze i zasoby gospodarcze mogą zostać wykorzystane do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub do wykonania orzeczenia, z zastrzeżeniem że zastaw został ustanowiony lub orzeczenie zostało wydane przed dniem 28 stycznia 2014 r. i że zastaw ani orzeczenie nie dotyczą osoby ani podmiotu, o których mowa w niniejszym artykule – po tym jak dane państwo członkowskie powiadomi komitet.

                     5.   Ust. 1 nie uniemożliwia wskazanej osobie lub wskazanemu podmiotowi dokonania płatności należnej zgodnie z umową zawartą przed umieszczeniem takiej osoby lub podmiotu w wykazie, pod warunkiem ustalenia przez właściwe państwo członkowskie, że płatność nie jest bezpośrednio lub pośrednio dokonywana na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w ust. 1, oraz po powiadomieniu Komitetu przez właściwe państwo członkowskie o zamiarze dokonania lub otrzymania takich płatności lub zezwolenia na odmrożenie środków finansowych do tego celu, dziesięć dni roboczych przed udzieleniem takiego zezwolenia.
               6.   Ust. 2 nie ma zastosowania do środków, które saldo zamrożonych rachunków zwiększają z tytułu:

                           a)

                           odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; lub

                           b)

                           płatności należnych w ramach umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami ograniczającymi na podstawie niniejszej decyzji;

                     pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i należności nadal podlegają przepisom ust. 1.
               Artykuł 2c
               Rada ustala wykaz zawarty w załączniku i wprowadza w nim zmiany zgodnie z ustaleniami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub komitetu.
               Artykuł 2d
               1.   W przypadku wskazania przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub komitet osoby lub podmiotu, Rada dodaje tę osobę lub ten podmiot do załącznika. O swojej decyzji, w tym o powodach umieszczenia danej osoby lub danego podmiotu w wykazie, Rada informuje daną osobę lub dany podmiot bezpośrednio – gdy adres jest znany – albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając tej osobie lub temu podmiotowi przedstawienie uwag.
               2.   Jeżeli zostaną zgłoszone uwagi lub nowe istotne dowody, Rada weryfikuje swoją decyzję i odpowiednio informuje daną osobę lub dany podmiot.
               Artykuł 2e
               1.   Załącznik zawiera powody umieszczenia w wykazie osób i podmiotów przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub przez komitet.
               2.   W załączniku znajdują się także informacje, o ile są dostępne, dostarczone przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub komitet niezbędne do identyfikacji odnośnych osób lub podmiotów. Informacje o osobach mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportu i dokumentu osobistego, płeć, adres oraz funkcję lub zawód. Informacje o podmiotach mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. Załącznik zawiera też datę wskazania przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub komitet.”;

               3)

               dodaje się załącznik w brzmieniu określonym w załączniku do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia10 marca 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. VROUTSIS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/798/WPZiB z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej (Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 51).

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK

               Wykaz osób, o których mowa w art. 2a, oraz osób i podmiotów, o których mowa w art. 2b

                        A.

                        Osoby

                        B.

                        Podmioty”.


title: 2014/360/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie ustanowienia Administracyjnej Rady Odwoławczej i jej regulaminu operacyjnego (EBC/2014/16)

text:
               14.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 175/47

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 14 kwietnia 2014 r.
   w sprawie ustanowienia Administracyjnej Rady Odwoławczej i jej regulaminu operacyjnego

      (EBC/2014/16)

      (2014/360/UE)

   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności jego art. 24,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 Administracyjna Rada Odwoławcza prowadzi wewnętrzny administracyjny przegląd decyzji podjętych przez Europejski Bank Centralny (EBC) w ramach wykonywania uprawnień powierzonych mu na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 po otrzymaniu wniosku o przegląd złożonego zgodnie z art. 24 ust. 5.

               (2)

               Zgodnie z art. 24 ust. 10 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EBC przyjmuje przepisy operacyjne Administracyjnej Rady Odwoławczej, które podaje się do wiadomości publicznej.

               (3)

               Zgodnie z art. 24 ust. 11 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 ustanowienie Administracyjnej Rady Odwoławczej pozostaje bez uszczerbku dla prawa do wniesienia sprawy do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zgodnie z Traktatami.

               (4)

               Przegląd dokonywany przez Administracyjną Radę Odwoławczą jest przeglądem opcjonalnym, dostępnym dla osób, do których skierowana jest decyzja EBC wydana na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, lub których taka decyzja bezpośrednio i indywidualnie dotyczy, przed wniesieniem sprawy do Trybunału Sprawiedliwości,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   ROZDZIAŁ WSTĘPNY
   Artykuł 1
   Charakter uzupełniający
   Niniejsza decyzja uzupełnia Regulamin Europejskiego Banku Centralnego. Terminy użyte w niniejszej decyzji mają takie samo znaczenie jak w Regulaminie Europejskiego Banku Centralnego.
   ROZDZIAŁ I

      ADMINISTRACYJNA RADA ODWOŁAWCZA

   Artykuł 2
   Ustanowienie
   Niniejszym ustanawia się Administracyjną Radę Odwoławczą (zwaną dalej ”Radą Odwoławczą”).
   Artykuł 3
   Skład
   1.   W skład Rady Odwoławczej wchodzi pięciu członków zastępowanych przez dwóch zastępców na zasadach określonych w ust. 3.
   2.   Członkowie Rady Odwoławczej i dwaj zastępcy wybierani są spośród osób wysoko cenionych, będących obywatelami państw członkowskich i mających udokumentowaną odpowiednią wiedzę i zawodowe doświadczenie, również w zakresie nadzoru, na wystarczająco wysokim poziomie w dziedzinie bankowości lub innych usług finansowych. Nie mogą oni być członkami aktualnego personelu EBC, właściwych organów krajowych lub innych krajowych lub unijnych instytucji, organów, urzędów, biur i agencji zaangażowanych w wykonywanie zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.
   3.   Dwaj zastępcy zastępują tymczasowo członków Rady Odwoławczej w przypadku ich przejściowej niezdolności do pełnienia obowiązków, śmierci, rezygnacji lub usunięcia ze stanowiska, a także gdy w kontekście konkretnego wniosku o przegląd decyzji zachodzi poważna obawa, że zaistnieje konflikt interesów. Konflikt interesów zachodzi, jeśli prywatne lub osobiste interesy członka Rady Odwoławczej mogłyby wywrzeć wpływ lub stwarzać wrażenie, że mogą wywrzeć wpływ na bezstronne i obiektywne wykonywanie przez niego obowiązków.
   Artykuł 4
   Powołanie
   1.   Członków Rady Odwoławczej i dwóch zastępców powołuje Rada Prezesów EBC, zapewniając w najszerszym możliwym zakresie odpowiednią równowagę geograficzną i równowagę płci względem państw członkowskich.
   2.   Po opublikowaniu zaproszenia do wyrażenia zainteresowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Zarząd, po wysłuchaniu Rady ds. Nadzoru, przedstawia nominacje na członków Rady Odwoławczej i dwóch zastępców Radzie Prezesów nie później niż na miesiąc przed posiedzeniem Rady Prezesów, na którym ma zostać przyjęta decyzja dotycząca powołania.
   3.   Kadencja członków Rady Odwoławczej i dwóch zastępców trwa pięć lat, z możliwością jednorazowego przedłużenia.
   4.   Członkowie Rady Odwoławczej i dwaj zastępcy działają niezależnie i w interesie publicznym. Nie podlegają oni żadnym instrukcjom i składają jawną deklarację dotyczącą zobowiązań oraz jawną deklarację wskazującą wszelkie bezpośrednie lub pośrednie interesy, które mogłyby zostać uznane za szkodzące ich niezależności, lub brak takich interesów.
   5.   Warunki powołania członków Rady Odwoławczej i ich zastępców określa Rada Prezesów.
   Artykuł 5
   Przewodniczący i wiceprzewodniczący
   1.   Rada Odwoławcza wybiera przewodniczącego i wiceprzewodniczącego.
   2.   Przewodniczący zapewnia funkcjonowanie Rady Odwoławczej, sprawne prowadzenie przeglądów decyzji i przestrzeganie regulaminu operacyjnego.
   3.   Wiceprzewodniczący wspiera przewodniczącego w wykonywaniu jego obowiązków oraz zastępuje go, jeśli przewodniczący nie może pełnić obowiązków lub na jego żądanie, w celu zapewnienia funkcjonowania Rady Odwoławczej.
   Artykuł 6
   Sekretarz Rady Odwoławczej
   1.   Sekretarz Rady ds. Nadzoru działa jako sekretarz Rady Odwoławczej (zwany dalej ”sekretarzem”).
   2.   Sekretarz jest odpowiedzialny za przygotowanie sprawnego prowadzenia przeglądów decyzji, organizację prowadzonych przez Radę Odwoławczą wysłuchań wstępnych i wysłuchań, sporządzanie dokumentów na potrzeby toczących się postępowań, prowadzenie rejestru przeglądów i zapewnianie innego rodzaju wsparcia w odniesieniu do przeglądów.
   3.   EBC zapewnia Radzie Odwoławczej odpowiednią pomoc, w tym wiedzę fachową z zakresu prawa, w celu wsparcia procesu oceny wykonywania przez EBC uprawnień powierzonych mu na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.
   ROZDZIAŁ II

      WNIOSEK O PRZEGLĄD

   Artykuł 7
   Powiadomienie o przeglądzie
   1.   Każda osoba fizyczna lub prawna, do której skierowana jest decyzja EBC wydana na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 lub której taka decyzja bezpośrednio i indywidualnie dotyczy, a która pragnie złożyć wniosek o przeprowadzanie wewnętrznego administracyjnego przeglądu tej decyzji (zwana dalej ”wnioskodawcą”), składa sekretarzowi powiadomienie o przeglądzie, wskazujące na tę decyzję. Powiadomienie należy złożyć w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej.
   2.   Sekretarz bezzwłocznie potwierdza otrzymanie powiadomienia o przeglądzie.
   3.   Powiadomienie o przeglądzie należy złożyć w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania przez wnioskodawcę powiadomienia o decyzji EBC, lub w braku takiego powiadomienia, od dnia, kiedy wnioskodawca dowiedział się o decyzji.
   4.   Zaskarżoną decyzję dołącza się do powiadomienia o przeglądzie, które oprócz tego zawiera: a) podstawy, na których oparty jest wniosek o przegląd; b) jeśli składany jest wniosek o zawieszenie wykonania decyzji, uzasadnienie tego żądania; c) kopie wszelkich dokumentów, na jakie wnioskodawca zamierza się powoływać, oraz d) w przypadkach, gdy wniosek o przegląd jest dłuższy niż 10 stron, streszczenie zawartości punktów od a) do c).
   5.   Powiadomienie o przeglądzie powinno jasno wskazywać pełne dane kontaktowe wnioskodawcy, aby umożliwić sekretarzowi komunikowanie się z nim lub — jeżeli zajdzie taka konieczność — z jego pełnomocnikiem. Sekretarz przesyła potwierdzenie otrzymania powiadomienia wraz z informacją, czy powiadomienie jest kompletne.
   6.   Wnioskodawca może w każdym czasie wycofać powiadomienie o przeglądzie, składając sekretarzowi powiadomienie o wycofaniu.
   7.   Otrzymane przez sekretarza powiadomienia o przeglądzie wraz z załącznikami bezzwłocznie przekazuje się drogą wewnętrzną, w celu umożliwienia przedstawicielowi EBC wzięcia udziału w postępowaniu.
   Artykuł 8
   Sprawozdawca
   Po otrzymaniu powiadomienia o przeglądzie Przewodniczący wyznacza spośród członków Rady Odwoławczej, włączając Przewodniczącego, sprawozdawcę na potrzeby dokonania przeglądu. Przy wyznaczaniu sprawozdawcy Przewodniczący bierze pod uwagę szczególną wiedzę fachową, jaką dysponuje każdy z członków Rady Odwoławczej.
   Artykuł 9
   Skutek zawieszający
   1.   Złożenie powiadomienia o przeglądzie nie powoduje zawieszenia stosowania zaskarżonej decyzji, z zastrzeżeniem ust. 2.
   2.   Z zastrzeżeniem ust. 1, Rada Prezesów, na wniosek Rady Odwoławczej, może postanowić o zawieszeniu stosowania zaskarżonej decyzji, jeżeli wniosek o przegląd jest dopuszczalny oraz nie jest oczywiście bezzasadny, a z jego treści wynika, że natychmiastowe stosowanie decyzji może spowodować nieodwracalną szkodę. Rada Prezesów podejmuje decyzję w sprawie zawieszenia stosowania zaskarżonej decyzji po wysłuchaniu opinii Rady ds. Nadzoru zgodnie ze stosownymi procedurami.
   3.   Procedury określone w niniejszym regulaminie operacyjnym, w tym również te określone w art. 12 i 14 w odniesieniu do zarządzeń i wysłuchań, mają zastosowanie przy rozstrzyganiu wszystkich kwestii dotyczących zawieszenia stosowania decyzji.
   ROZDZIAŁ III

      PRZEGLĄD

   Artykuł 10
   Zakres przeglądu dokonywanego przez Radę Odwoławczą
   1.   Zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 zakres przeglądu obejmuje proceduralną i merytoryczną zgodność danej decyzji z rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013.
   2.   Przegląd dokonywany przez Radę Odwoławczą ograniczony jest do zbadania podstaw powołanych przez wnioskodawcę w powiadomieniu o przeglądzie.
   Artykuł 11
   Dopuszczalność wniosku o przegląd
   1.   Rada Odwoławcza określa, czy — oraz w jakim zakresie — wniosek o przegląd jest dopuszczalny przed zbadaniem, czy jest on prawnie uzasadniony. Jeżeli Rada Odwoławcza stwierdzi, że wniosek jest w całości lub w części niedopuszczalny, ocenę tę zamieszcza w opinii sporządzanej zgodnie z art. 17.
   2.   Nie jest dopuszczalne złożenie powiadomienia o przeglądzie w odniesieniu do nowej decyzji Rady Prezesów, o jakiej mowa w art. 24 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.
   Artykuł 12
   Zarządzenia
   Przewodniczący, w imieniu Rady Odwoławczej, może wydawać zarządzenia w celu zapewnienia sprawnego prowadzenia przeglądów decyzji, w tym zarządzenia dotyczące przedstawienia dokumentów lub udzielenia informacji. Sekretarz przesyła te zarządzenia właściwym stronom. Przewodniczący może konsultować się z pozostałymi członkami Rady przy wydawaniu zarządzeń.
   Artykuł 13
   Niewykonanie zarządzeń lub nieprzestrzeganie przepisów
   1.   W przypadku gdy wnioskodawca bez uzasadnionej przyczyny nie wykona zarządzenia Rady Odwoławczej lub nie zastosuje się do przepisów niniejszego regulaminu operacyjnego, Rada Odwoławcza może nakazać mu zapłatę wszelkich kosztów wynikających ze spowodowanego tym opóźnienia.
   2.   Przed wydaniem zarządzenia zgodnie z ust. 1 Rada Odwoławcza powiadomi wnioskodawcę, aby umożliwić mu zajęcie stanowiska przeciwko wydaniu takiego zarządzenia.
   Artykuł 14
   Wysłuchanie
   1.   Rada Odwoławcza może zarządzić wysłuchanie, jeżeli uzna to za niezbędne w celu przeprowadzenia rzetelnej oceny przeglądu. Wnioskodawca i EBC zostaną wezwani do ustnego przedstawienia swoich argumentów.
   2.   Przewodniczący wydaje zarządzenia w sprawie wezwania na wysłuchanie, jego formy i daty.
   3.   Wysłuchanie przeprowadza się w siedzibie EBC, w obecności sekretarza. Wysłuchanie nie jest jawne dla osób trzecich.
   4.   W wyjątkowych przypadkach Przewodniczący może odroczyć wysłuchanie na wniosek wnioskodawcy, EBC lub z własnej inicjatywy.
   5.   Jeżeli strona poinformowana o terminie wysłuchania nie zgłosi się, Rada Odwoławcza może prowadzić postępowanie pod jej nieobecność.
   Artykuł 15
   Dowody
   1.   Wnioskodawca może zwrócić się do Rady Odwoławczej o pozwolenie na przedstawienie w formie pisemnej dowodów z zeznań świadków lub ekspertów.
   2.   Wnioskodawca może zwrócić się do Rady Odwoławczej o pozwolenie na wezwanie świadka lub eksperta, którzy złożyli zeznania na piśmie, celem przedstawienia ustnych dowodów podczas wysłuchania. Również EBC może zwrócić się do Rady Odwoławczej o pozwolenie na wezwanie świadka lub eksperta, celem przedstawienia ustnych dowodów podczas wysłuchania.
   3.   Rada Odwoławcza udziela pozwolenia jedynie wtedy, gdy uważa to za niezbędne dla sprawiedliwego rozstrzygnięcia przeglądu.
   4.   Świadkowie i eksperci są przesłuchiwani przez Radę Odwoławczą. Dowód z zeznań świadków przeprowadza się w czasie określonym pozwoleniem. Wnioskodawca ma prawo zadawania pytań świadkom wezwanym przez EBC, gdy jest to niezbędne dla sprawiedliwego rozstrzygnięcia przeglądu.
   ROZDZIAŁ IV

      PROCES DECYZYJNY

   Artykuł 16
   Opinia w sprawie przeglądu
   1.   Rada Odwoławcza przyjmuje opinię w sprawie przeglądu w terminie stosownym do pilności sprawy, lecz nie później niż dwa miesiące od dnia otrzymania powiadomienia o przeglądzie.
   2.   Opinia zawiera wskazania dotyczące tego, czy pierwotna decyzja powinna zostać uchylona, zastąpiona decyzją o identycznej treści lub zmieniona. W tym ostatnim przypadku opinia zawiera propozycje niezbędnych zmian.
   3.   Opinię przyjmuje się większością przynajmniej trzech członków Rady Odwoławczej.
   4.   Opinia jest sporządzana na piśmie i zawiera uzasadnienie; przesyła się ją bezzwłocznie Radzie ds. Nadzoru.
   5.   Opinia nie jest wiążąca dla Rady ds. Nadzoru i Rady Prezesów.
   Artykuł 17
   Przygotowanie projektu nowej decyzji
   1.   Rada ds. Nadzoru dokonuje oceny opinii Rady Odwoławczej i przedkłada Radzie Prezesów projekt nowej decyzji. Ocena Rady ds. Nadzoru nie jest ograniczona do zbadania określonych w powiadomieniu o przeglądzie podstaw powołanych przez wnioskodawcę, lecz może obejmować także inne elementy, które zostaną uwzględnione w projekcie nowej decyzji.
   2.   Projekt nowej decyzji Rady ds. Nadzoru, zastępującej pierwotną decyzję decyzją o identycznej treści, przedkłada się Radzie Prezesów w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania opinii Rady Odwoławczej. Projekt nowej decyzji Rady ds. Nadzoru, uchylającej lub zmieniającej pierwotną decyzję, przedkłada się Radzie Prezesów w terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania opinii Rady Odwoławczej.
   Artykuł 18
   Powiadomienie
   Opinię Rady Odwoławczej, nowy projekt decyzji przedłożony przez Radę ds. Nadzoru oraz nową decyzję Rady Prezesów sekretarz Rady Prezesów przekazuje stronom, załączając odpowiednie uzasadnienie.
   ROZDZIAŁ V

      PRAWO ODWOŁANIA SIĘ DO SĄDU

   Artykuł 19
   Odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości
   Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla prawa do wniesienia sprawy do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zgodnie z Traktatami.
   ROZDZIAŁ VI

      PRZEPISY OGÓLNE

   Artykuł 20
   Dostęp do akt
   1.   Prawo wnioskodawcy do obrony jest w pełni respektowane. W tym celu po złożeniu przez wnioskodawcę pisemnego powiadomienia o przeglądzie, przysługuje mu prawo dostępu do akt EBC, z zastrzeżeniem uzasadnionego interesu osób fizycznych i prawnych innych niż wnioskodawca, związanych z ochroną ich tajemnicy handlowej.
   2.   Akta zawierają wszystkie dokumenty otrzymane, wytworzone lub zgromadzone przez EBC podczas prowadzenia procedury nadzorczej EBC, niezależnie od formatu, w jakim są one przechowywane.
   3.   Prawo dostępu do akt nie obejmuje informacji poufnych.
   4.   Na potrzeby niniejszego artykułu informacje poufne mogą obejmować wewnętrzne dokumenty EBC i właściwych organów krajowych, a także korespondencję pomiędzy EBC a właściwymi organami krajowymi oraz korespondencję pomiędzy właściwymi organami krajowymi.
   5.   Żaden przepis niniejszego artykułu nie powinien przeszkodzić EBC w ujawnieniu i wykorzystaniu informacji potrzebnych do udowodnienia naruszenia.
   6.   EBC, należycie uwzględniając możliwości techniczne stron, może określić, że dostęp do akt udzielany będzie w sposób określony w jednym lub kilku poniższych formatach: a) na CD-ROM lub innym elektronicznym nośniku danych, w tym również takim, który może być dostępny w przyszłości; b) w postaci kopii dostępnych dokumentów papierowych, wysłanych pocztą elektroniczną; c) poprzez osobiste zbadanie dostępnych akt w biurach EBC.
   Artykuł 21
   Zarządzenia w sprawie kosztów
   1.   Koszty przeglądu obejmują rozsądne koszty poniesione w związku z przeglądem.
   2.   Po powiadomieniu o nowej decyzji Rady Prezesów lub po wycofaniu przez wnioskodawcę powiadomienia o przeglądzie Rada ds. Nadzoru zaproponuje, jaką część kosztów powinien pokryć wnioskodawca. Wnioskodawca jest uprawniony do zajęcia stanowiska w tym względzie.
   3.   Wszelkie niewspółmierne koszty poniesione przez wnioskodawcę w związku z przedstawieniem pisemnych lub ustnych dowodów oraz z reprezentacją prawną pokrywa wnioskodawca.
   4.   Wnioskodawca nie pokrywa żadnych kosztów, jeśli w wyniku przeglądu Rada Prezesów uchyla lub zmienia pierwotną decyzję. Powyższe nie odnosi się do niewspółmiernych kosztów poniesionych przez wnioskodawcę w związku z przedstawieniem pisemnych lub ustnych dowodów oraz z reprezentacją prawną, które pokrywa wnioskodawca.
   5.   Rada Prezesów decyduje o podziale kosztów zgodnie z procedurą określoną w art.13 g ust. 2 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego.
   6.   W przypadku obciążenia kosztami należy dokonać ich zapłaty w terminie 20 dni roboczych.
   Artykuł 22
   Poufność i tajemnica służbowa
   1.   Członkowie Rady Odwoławczej i zastępcy podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej, określonemu w art. 37 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego nawet po zakończeniu pełnienia swoich obowiązków.
   2.   Postępowania prowadzone przez Radę Odwoławczą mają charakter poufny, chyba że Rada Prezesów upoważni Prezesa EBC do podania wyników obrad do wiadomości publicznej.
   3.   Dokumenty sporządzone przez Radę Odwoławczą lub znajdujące się w jej posiadaniu, stanowią dokumenty EBC i w związku z tym są klasyfikowane i przetwarzane zgodnie z art. 23.3 Regulaminu Europejskiego Banku Centralnego (2).
   Artykuł 23
   Przepisy uzupełniające
   1.   Rada Odwoławcza może przyjmować przepisy uzupełniające, regulujące prowadzenie przez nią postępowań i jej działalność.
   2.   Rada Odwoławcza może wydawać formularze i objaśnienia.
   3.   Przepisy uzupełniające, formularze i objaśnienia przyjęte przez Radę Odwoławczą przekazywane są Radzie ds. Nadzoru i publikowane na stronie internetowej EBC.
   Artykuł 24
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 14 kwietnia 2014 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.

      (2)  Dz.U. L 80 z 18.3.2004, s. 33.


title: 2014/45/UE: Decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2014 r. w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Danii

text:
               30.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 27/58

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 stycznia 2014 r.
   w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Danii
   (2014/45/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając wniosek rządu Danii,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Sinne CONAN,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r., zostaje mianowany Anders LADEFOGED.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 stycznia 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. STOURNARAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.


title: Decyzja Rady 2003/659/WSiSW z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniająca decyzję 2002/187/WSiSW ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0659

Dziennik Urzędowy L 245 , 29/09/2003 P. 0044 - 0046

		Decyzja Rady 2003/659/WSiSWz dnia 18 czerwca 2003 r.zmieniająca decyzję 2002/187/WSiSW ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczościąRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 oraz art. 34 ust. 2 lit. c),uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego [3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Eurojust jest organem ustanowionym na mocy Traktatu o Unii Europejskiej, rzeczywiście otrzymującym subwencję z ogólnego budżetu Unii Europejskiej. W związku z tym wydatki Eurojustu finansowane z ogólnego budżetu są zarządzane zgodnie z regułami wspólnotowymi oraz procedurami mającymi zastosowanie do ogólnego budżetu Unii Europejskiej, według art. 41 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej.(2) Z zastrzeżeniem tych warunków niektóre przepisy decyzji Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającej Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością [4] powinny zostać dostosowane do rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5].(3) Dlatego też decyzję 2002/187/WSiSW należy odpowiednio zmienić,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W decyzji 2002/187/WSiSW wprowadza się następujące zmiany:1) artykuły 35, 36 i 37 otrzymują brzmienie:"Artykuł 35Sporządzanie budżetu1. Każdego roku Kolegium, na podstawie projektu sporządzonego przez dyrektora administracyjnego, przedstawia preliminarz dochodów i wydatków Eurojustu na nadchodzący rok budżetowy. Preliminarz ten, zawierający projekt wykazu etatów, jest przekazywany Komisji przez Kolegium najpóźniej do dnia 31 marca.2. Na podstawie preliminarza Komisja proponuje we wstępnym projekcie ogólnego budżetu Unii Europejskiej kwotę rocznej subwencji, a także wykaz stanowisk zarówno o charakterze stałym, jak i tymczasowym, oraz przedkłada tę propozycję organom budżetowym zgodnie z art. 272 Traktatu.3. Organy budżetowe zatwierdzają środki na subwencję dla Eurojustu oraz ustalają wykaz stanowisk zarówno o charakterze stałym, jak i tymczasowym, w ramach regulaminu pracowniczego urzędników oraz innych pracowników Wspólnot Europejskich.4. Przed rozpoczęciem roku budżetowego Kolegium Eurojustu przyjmuje budżet, z uwzględnieniem wykazu etatów określonego w art. 34 ust. 1 zdanie trzecie, na podstawie rocznej subwencji oraz wykazu stanowisk zatwierdzonych przez organ budżetowy, zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, dostosowując go do różnych składek przyznanych dla Eurojustu oraz funduszy z innych źródeł.Artykuł 36Wykonanie budżetu i udzielenie absolutorium1. Dyrektor administracyjny, jako intendent, wykonuje budżet Eurojustu. Dyrektor składa Kolegium sprawozdanie z wykonania budżetu.2. Najpóźniej do dnia 1 marca następnego roku budżetowego rewident Eurojustu przekazuje rewidentowi Komisji tymczasowe rozliczenie dochodów i wydatków oraz składa sprawozdanie z wykonania budżetu i zarządzania finansami w roku budżetowym. Rewident Komisji zestawia tymczasowe rozliczenia dochodów i wydatków instytucji oraz organów zdecentralizowanych zgodnie z art. 128 rozporządzenia finansowego.3. Najpóźniej do dnia 31 marca następnego roku budżetowego rewident Komisji przekazuje tymczasowe rozliczenie dochodów i wydatków Eurojustu do Trybunału Obrachunkowego, wraz ze sprawozdaniem z wykonania budżetu i zarządzania finansami w roku budżetowym. Sprawozdanie z wykonania budżetu oraz zarządzania finansami jest także przekazywane Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie.4. Po otrzymaniu uwag Trybunału Obrachunkowego w sprawie tymczasowego rozliczenia dochodów i wydatków Eurojustu, na podstawie art. 129 ogólnego rozporządzenia finansowego, dyrektor administracyjny, na swoją wyłączną odpowiedzialność, opracowuje ostateczne rozliczenie dochodów i wydatków oraz przedkłada je Kolegium Eurojustu w celu zaopiniowania.5. Kolegium Eurojustu wyraża opinię w sprawie ostatecznego rozliczenia dochodów i wydatków Eurojustu.6. Dyrektor administracyjny, najpóźniej do dnia 1 lipca następnego roku budżetowego, przekazuje ostateczne rozliczenie dochodów i wydatków wraz z opinią Kolegium Eurojustu Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji oraz Trybunałowi Obrachunkowemu.7. Ostateczne rozliczenie dochodów i wydatków zostaje opublikowane.8. Dyrektor administracyjny, najpóźniej do dnia 30 września, przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na jego uwagi. Wysyła ją także do Kolegium Eurojustu.9. Dyrektor administracyjny, działając z upoważnienia Kolegium Eurojustu i przewodniczącego, przedkłada na późniejszy wniosek Parlamentu Europejskiego wszelkie informacje wymagane w celu sprawnego zastosowania procedury udzielenia absolutorium za przedmiotowy rok budżetowy, zgodnie z art. 146 ust. 3 ogólnego rozporządzenia finansowego.10. Parlament Europejski, zgodnie z zaleceniem Rady, przed dniem 30 kwietnia roku N + 2, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów udziela absolutorium dyrektorowi w zakresie wykonania budżetu na rok N.Artykuł 37Rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do budżetu1. Zasady budżetowe mające zastosowanie w odniesieniu do budżetu Eurojustu są przyjmowane jednomyślnie przez Kolegium, po konsultacji z Komisją. Nie mogą one stanowić odstępstwa od przepisów rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [6], chyba że jest to szczególnie wymagane w celu prowadzenia działań przez Eurojust oraz za wcześniejszą zgodą Komisji.";2) artykuł 38 ust. 1 otrzymuje brzmienie:"1. Odpowiedzialność za wprowadzenie systemów kontroli wewnętrznej oraz procedur właściwych w celu realizacji swoich zadań ponosi intendent".Artykuł 2Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie pierwszego dnia następnego miesiąca po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 18 czerwca 2003 r.W imieniu RadyG. DrysPrzewodniczący[1] Dz.U. C 331 E z 31.12.2002, str. 67.[2] Opinia wydana dnia 27 marca 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. C 285 z 21.11.2002, str. 4.[4] Dz.U. L 63 z 6.3.2002, str. 1.[5] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1 Sprostowanie w Dz.U. L 25 z 30.1.2003, str. 43.[6] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. Sprostowanie w Dz.U. L 2 z 7.1.2003, str. 39.--------------------------------------------------


title: 2004/721/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie zamknięcia księgi dochodów i wydatków w związku z wykonaniem ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 (Komisja)

text:
               4.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/15

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 21 kwietnia 2004 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu szóstego, siódmego i ósmego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok finansowy 2002
   (2004/721/WE)

      Decyzje z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotyczą jedynie roku finansowego 2002 i dlatego nie zostały przetłumaczone na język polski.


title: 2012/518/UE: Decyzja Rady z dnia 24 września 2012 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków i trzech zastępców członków z Cypru

text:
               26.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 258/30

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 września 2012 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków i trzech zastępców członków z Cypru
   (2012/518/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Cypru,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Savvasa ELIOFOTOU i Evyeniosa MICHAILA. Trzy stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Andreasa MOUSEOSA, Andreasa HADZILOIZOU i Christofisa ANTONIOU,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowiska członków:

                           —

                           Louisa MAVROMMÁTI, Αντιδήμαρχος 'Εγκωμης,

                           —

                           Louis KOUMENIDES, Πρόεδρος Κ.Σ. Κάτω Λευκάρων

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           —

                           Sávvas VÉRGΑS, Δήμαρχος Πάφου,

                           —

                           Glavkos KARIÓLOU, Δήμαρχος Κερύνειας,

                           —

                           Georgios IAKOVOU, Πρόεδρος Κ.Σ. Αγίων Τριμιθιάς.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady 2013/798/WPZiB z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej

text:
               24.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 352/51

         DECYZJA RADY 2013/798/WPZiB
   z dnia 23 grudnia 2013 r.
   w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 16 grudnia 2013 r. Rada wyraziła swoje głębokie zaniepokojenie sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej.

               (2)

               Dnia 5 grudnia 2013 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 2127 (2013) nakładającą na Republikę Środkowoafrykańską embargo na handel bronią.

               (3)

               Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Sprzedaż, dostawa, transfer lub eksport uzbrojenia i wszelkich materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi, sprzętem wojskowym i paramilitarnym oraz częściami zapasowymi do wyżej wymienionych, do Republiki Środkowoafrykańskiej przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, są zakazane bez względu na to, czy pochodzą one z ich terytoriów.
   2.   Zakazuje się:

               a)

               zapewniania pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług – w tym zapewniania uzbrojonego najemnego personelu wojskowego – związanych z działaniami wojskowymi oraz z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i stosowaniem uzbrojenia i wszelkich materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi, sprzętem wojskowym i paramilitarnym oraz częściami zapasowymi do wyżej wymienionych, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Republice Środkowoafrykańskiej lub do użytku na jej terytorium;

               b)

               zapewniania finansowania lub pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczenia kredytów eksportowych, jak również ubezpieczeń i reasekuracji, na potrzeby sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu uzbrojenia i materiałów z nim związanych lub na potrzeby zapewniania związanej z powyższymi działaniami pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Republice Środkowoafrykańskiej lub do użytku na jej terytorium;

               c)

               świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).

         Artykuł 2
   1.   Art. 1 nie ma zastosowania do:

               a)

               sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu uzbrojenia i materiałów z nim związanych, przeznaczonych wyłącznie do celów wsparcia lub wykorzystania przez misję na rzecz konsolidacji pokoju w Afryce Centralnej (MICOPAX), międzynarodową misję wsparcia w Republice Środkowoafrykańskiej pod dowództwem sił afrykańskich (MISCA), biuro Narodów Zjednoczonych ds. zintegrowanego budowania pokoju w Republice Środkowoafrykańskiej (BINUCA) i jego straż, regionalną grupę zadaniową Unii Afrykańskiej (AU–RTF) oraz siły francuskie rozmieszczone w Republice Środkowoafrykańskiej;

               b)

               sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Republiki Środkowoafrykańskiej przez personel Organizacji Narodów Zjednoczonych, personel Unii lub jej państw członkowskich, przedstawicieli środków masowego przekazu, pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych oraz personel pomocniczy, wyłącznie do osobistego użytku;

               c)

               sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu broni strzeleckiej i lekkiej oraz materiałów z nią związanych, przeznaczonych wyłącznie do użytku międzynarodowych patroli zapewniających bezpieczeństwo w obszarze chronionym nad rzeką Sangha obejmującym terytoria wchodzące w skład trzech państw w celu obrony przed kłusownictwem, przemytem kości słoniowej i uzbrojenia oraz innymi działaniami sprzecznymi z prawem krajowym Republiki Środkowoafrykańskiej lub międzynarodowymi zobowiązaniami prawnymi tego państwa.

         2.   Art. 1 nie ma zastosowania do:

               a)

               sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego, przeznaczonego wyłącznie do użytku w celach humanitarnych lub ochronnych oraz zapewniania związanej z powyższymi działaniami pomocy technicznej;

               b)

               sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu uzbrojenia i innego związanego z nim sprzętu śmiercionośnego przeznaczonego dla sił bezpieczeństwa Republiki Środkowoafrykańskiej wyłącznie do celów wsparcia w Republice Środkowoafrykańskiej procesu reformy sektora bezpieczeństwa lub do wykorzystania w tym procesie;

               c)

               sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu uzbrojenia i materiałów z nim związanych oraz zapewniania związanej z powyższymi działaniami pomocy technicznej lub finansowej, w tym personelu;

         zgodnie z wcześniejszym zatwierdzeniem przez komitet ustanowiony na mocy pkt 57 rezolucji RB ONZ nr 2127 (2013).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 grudnia 2013 r.

            W imieniu Rady

         L. LINKEVIČIUS

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady 2011/172/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie

text:
               22.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 76/63

         DECYZJA RADY 2011/172/WPZiB
   z dnia 21 marca 2011 r.
   dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 lutego 2011 r. Unia Europejska wyraziła gotowość do wsparcia procesu pokojowego i spokojnego przejścia do demokratycznych rządów cywilnych w Egipcie, opartych na praworządności, przy pełnym poszanowaniu praw człowieka i podstawowych wolności, a także do wsparcia działań na rzecz budowy gospodarki umacniającej spójność społeczną i sprzyjającej wzrostowi.

               (2)

               W związku z tym należy objąć środkami ograniczającymi osoby wskazane jako odpowiedzialne za sprzeniewierzenie egipskich państwowych środków finansowych, które to osoby pozbawiają w ten sposób społeczeństwo Egiptu korzyści ze zrównoważonego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz utrudniają rozwój demokracji w tym kraju.

               (3)

               Wykonanie niektórych środków wymaga dalszych działań Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze stanowiące własność, będące w posiadaniu lub dyspozycji lub pod kontrolą osób wskazanych jako odpowiedzialne za sprzeniewierzenie egipskich państwowych środków finansowych, oraz powiązanych z nimi osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, wymienionych w załączniku.
   2.   Żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych nie udostępnia się, bezpośrednio lub pośrednio, osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku ani na ich rzecz.
   3.   Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:

               a)

               niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby osób fizycznych wymienionych w załączniku i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, w tym opłat za środki spożywcze, najem lub kredyt hipoteczny, leki, leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe oraz opłat na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej;

               b)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrot wydatków poniesionych w związku ze świadczeniem usług prawniczych;

               c)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub prowizji za standardową usługę przechowywania lub utrzymywania zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub

               d)

               niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia o powodach stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane.

         Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
   4.   W drodze odstępstwa od ust. 1 właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:

               a)

               dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed datą umieszczenia w załączniku osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w ust. 1, lub są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą;

               b)

               dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze będą wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób mających takie roszczenia;

               c)

               zastaw nie został ustanowiony ani orzeczenie wydane na korzyść wymienionej w załączniku osoby, podmiotu lub organu; oraz

               d)

               uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

         Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
   5.   Ust. 1 nie uniemożliwia umieszczonej w wykazie osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi dokonania płatności należnej zgodnie z umową zawartą przed dniem, w którym taka osoba, podmiot lub organ zostali umieszczeni w wykazie znajdującym się w załączniku, o ile dane państwo członkowskie ustaliło, że płatność ta nie zostanie bezpośrednio ani pośrednio przekazana osobie, podmiotowi lub organowi, o których mowa w ust. 1.
   6.   Ust. 2 nie stosuje się w odniesieniu do dodawania do zamrożonych rachunków:

               a)

               odsetek lub innych dochodów należnych od tych rachunków; lub

               b)

               płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed dniem, w którym rachunki te zaczęły podlegać środkom przewidzianym w ust. 1 i 2;

         pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają środkom przewidzianym w ust. 1.
   Artykuł 2
   1.   Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, podejmuje decyzję o sporządzeniu i zmianie wykazu znajdującego się w załączniku.
   2.   Rada powiadamia o decyzji, o której mowa w ust. 1, i uzasadnieniu umieszczenia w wykazie daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ bezpośrednio - gdy adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając danej osobie, podmiotowi lub organowi przedstawienie uwag.
   3.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu decyzji, o której mowa w ust. 1, i odpowiednio informuje daną osobę, podmiot lub organ.
   Artykuł 3
   1.   W załączniku wskazuje się powody umieszczenia w nim osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 1 ust. 1.
   2.   W załączniku podaje się również, jeśli są dostępne, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów. W odniesieniu do osób fizycznych takie informacje mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportów i dokumentów tożsamości, płeć, adres, jeśli jest znany, a także funkcję lub zawód. W odniesieniu do osób prawnych, podmiotów i organów, informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.
   Artykuł 4
   W celu maksymalizacji oddziaływania środków, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do tych przewidzianych w niniejszej decyzji.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 22 marca 2012 r.
   Niniejsza decyzja jest przedmiotem ciągłego przeglądu. Jest ona odpowiednio przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK

         Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 1

                  Imię i Nazwisko
                  (i ewent. pseudonimy)

                  Informacje identyfikacyjne

                  Powody umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Mohamed Hosni Elsajed Mubarak

                  Były prezydent Arabskiej Republiki Egiptu
                  Data urodzenia: 04.05.1928
                  Mężczyzna

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  2.

                  Suzanne Saleh Thabet

                  Małżonka Mohameda Hosniego Elsajeda Mubaraka byłego prezydenta Arabskiej Republiki Egiptu
                  Data urodzenia: 28.02.1941
                  Kobieta

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  3.

                  Alaa Mohamed Hosni Elsajed Mubarak

                  Syn Mohameda Hosniego Elsajeda Mubaraka, byłego prezydenta Arabskiej Republiki Egiptu
                  Data urodzenia: 26.11.1960
                  Mężczyzna

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  4.

                  Hajdi Mahmud Magdi Hussajn Rasech

                  Małżonka Alaa Mohameda Hosniego Elsajeda Mubaraka, syna byłego prezydenta Arabskiej Republiki Egiptu
                  Data urodzenia: 05.10.1971
                  Kobieta

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  5.

                  Dżamal Mohamed Hosni Elsajed Mubarak

                  Syn Mohameda Hosniego Elsajeda Mubaraka, byłego prezydenta Arabskiej Republiki Egiptu
                  Data urodzenia: 28.12.1963
                  Mężczyzna

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  6.

                  Chadiga Mahmud El Dżammal

                  Małżonka Dżamala Mohameda Hosniego Elsajeda Mubaraka, syna byłego prezydenta Arabskiej Republiki Egiptu
                  Data urodzenia: 13.10.1982
                  Kobieta

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  7.

                  Ahmed Abdelaziz Ezz

                  Były poseł do parlamentu
                  Data urodzenia: 12.01.1959
                  Mężczyzna

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  8.

                  Abla Mohamed Fawzi Ali Ahmed

                  Małżonka Ahmeda Abdelaziza Ezza
                  Data urodzenia: 31.01.1963
                  Kobieta

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  9.

                  Chadiga Ahmed Ahmed Kamel Jassin

                  Małżonka Ahmeda Abdelaziza Ezza
                  Data urodzenia: 25.05.1959
                  Kobieta

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  10.

                  Szahinaz Abdel Aziz Abdel Wahab Al Naggar

                  Małżonka Ahmeda Abdelaziza Ezza
                  Data urodzenia: 09.10.1969
                  Kobieta

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  11.

                  Ahmed Alaeldin Amin Abdelmaksud Elmagrabi

                  Były minister ds. mieszkalnictwa, zakładów użyteczności publicznej i rozwoju obszarów miejskich
                  Data urodzenia: 16.05.1945
                  Mężczyzna

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  12.

                  Naglaa Abdalla El Gazaerli

                  Małżonka Ahmeda Alaeldina Amina Abdelmaksuda Elmagrabiego
                  Data urodzenia: 03.06.1956
                  Kobieta

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  13.

                  Raszid Mohamed Raszid Hussajn

                  Były minister handlu i przemysłu
                  Data urodzenia: 09.02.1955
                  Mężczyzna

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  14.

                  Hania Mahmud Abdel Rahman Fahmi

                  Małżonka Raszida Mohameda Raszida Hussajna
                  Data urodzenia: 05.07.1959
                  Kobieta

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  15.

                  Mohamed Zohir Mohamed Wahed Garrana

                  Były minister turystyki
                  Data urodzenia: 20.02.1959
                  Mężczyzna

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  16.

                  Dżajlane Szawkat Hosni Dżalal Eldin

                  Małżonka Mohameda Zohira Mohameda Waheda Garrany
                  Data urodzenia: 08.01.1960
                  Kobieta

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  17.

                  Amir Mohamed Zohir Mohamed Wahed Garrana

                  Syn Mohameda Zohira Mohameda Waheda Garrany
                  Data urodzenia: 21.09.1990
                  Mężczyzna

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  18.

                  Habib Ibrahim Habib Eladli

                  Były minister spraw wewnętrznych
                  Data urodzenia: 01.03.1938
                  Mężczyzna

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji

                  19.

                  Elham Sajed Salem Szarszar

                  Małżonka Habiba Ibrahima Eladliego
                  Data urodzenia: 23.01.1963
                  Kobieta

                  Osoba, wobec której władze egipskie prowadzą postępowanie sądowe w sprawie sprzeniewierzenia funduszy państwowych na podstawie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji


title: 2012/695/UE: Decyzja Rady z dnia 7 listopada 2012 r. w sprawie mianowania członka ze Zjednoczonego Królestwa do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

text:
               9.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 310/51

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 listopada 2012 r.
   w sprawie mianowania członka ze Zjednoczonego Królestwa do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
   (2012/695/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając propozycję rządu Zjednoczonego Królestwa,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Sukhdeva SHARMY,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r., zostaje mianowany Richard BALFE.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.