title: 2014/583/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/216

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2012
   (2014/583/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 – C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (4), w szczególności jego art. 44,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0219/2014),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi zarządzającemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 120.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1842 z dnia 9 października 2017 r. w sprawie polityki otwartych danych Rady oraz ponownego wykorzystywania dokumentów Rady

text:
               12.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 262/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1842
   z dnia 9 października 2017 r.
   w sprawie polityki otwartych danych Rady oraz ponownego wykorzystywania dokumentów Rady
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 240,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Nowe technologie informacyjno-komunikacyjne stworzyły niespotykane dotąd możliwości gromadzenia i łączenia treści pochodzących z różnych źródeł. Zmiany postępujące w kierunku społeczeństwa informacyjnego oraz opartego na wiedzy wpływają na życie wszystkich obywateli w całej Unii, umożliwiając im korzystanie z nowych dróg dostępu do wiedzy i zdobywania jej.

               (2)

               Informacje sektora publicznego są ważnym źródłem wiedzy i innowacji w sektorze prywatnym, wspierającym tworzenie lepszych usług cyfrowych dla obywateli i przedsiębiorstw w całej Europie.

               (3)

               Rada i pozostałe instytucje UE gromadzą, tworzą i rozpowszechniają szeroką gamę informacji odnoszących się do polityk i obszarów działań Unii. Instytucje UE są w posiadaniu dokumentów, które mogłyby zostać ponownie wykorzystywane w produktach i usługach cyfrowych i które mogłyby stanowić użyteczne zasoby dla obywateli i przedsiębiorstw.

               (4)

               Dyrektywa 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1) określa minimalny zestaw zasad w zakresie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego w państwach członkowskich oraz zachęca państwa członkowskie do wychodzenia poza ten minimalny zestaw i do przyjmowania polityk otwartych danych.

               (5)

               Po przyjęciu decyzji Komisji 2011/833/UE (2) Komisja Europejska stworzyła w 2012 r. Portal Otwartych Danych Unii Europejskiej (zwany dalej „Portalem Otwartych Danych UE”), który ma stanowić uniwersalny punkt dostępu do danych pochodzących z instytucji UE i innych organów Unii.

               (6)

               W czerwcu 2013 r. Unia zatwierdziła kartę otwartych danych grupy G-8 i zobowiązała się do wdrożenia szeregu działań dotyczących otwartych danych, które określono w planie działania zbiorowego grupy G-8 w ramach tej karty.

               (7)

               W swoich konkluzjach z dnia 24 i 25 października 2013 r. Rada Europejska stwierdziła, że otwarte dane to niewykorzystane zasoby o ogromnym potencjale w zakresie budowania silniejszych, w większym stopniu wzajemnie powiązanych społeczeństw, które lepiej wychodzą naprzeciw potrzebom obywateli, oraz wezwała do aktywnego promowania ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego.

               (8)

               W swoich konkluzjach z dnia 2 marca 2015 r. Rada kładzie nacisk na to, że pełne i skuteczne wykorzystanie narzędzi i usług, takich jak otwarte dane, może przyczyniać się do zwiększenia wydajności i poprawy jakości usług oraz że należy je ułatwiać. Ponadto w swoich konkluzjach z dnia 29 maja 2015 r. Rada zachęca do rozwoju w Unii przyjaznego danym otoczenia politycznego, które wspiera interoperacyjność, wykorzystywanie i ponowne wykorzystywanie danych rządowych do celów nauki i innowacji, przy jednoczesnym zapewnieniu niezbędnej ochrony danych.

               (9)

               Portal Otwartych Danych UE zawiera obecnie wiele zbiorów danych oraz linki do portali otwartych danych w państwach członkowskich. Rada uczestniczy w Portalu Otwartych Danych UE od 2015 r., wykorzystując trzy zbiory danych: metadane rejestru publicznego dokumentów Rady, metadane wniosków o publiczny dostęp do dokumentów Rady oraz głosowania Rady dotyczące aktów ustawodawczych.

               (10)

               Do tej pory Rada uczestniczyła w Portalu Otwartych Danych UE w ramach projektów pilotażowych. Wspomniane projekty pilotażowe przyniosły pozytywny wynik, należy więc określić politykę otwartych danych w odniesieniu do dokumentów Rady, aby w jak największym stopniu wykorzystać zdobyte dotychczas doświadczenie oraz umożliwić Radzie określenie warunków dotyczących publikowania i ponownego wykorzystywania jej dokumentów.

               (11)

               Polityka otwartych danych w odniesieniu do dokumentów Rady poprawiłaby przepływ informacji między Radą a ogółem społeczeństwa; doprowadziłoby to do szerszego wykorzystywania i upowszechniania informacji o Unii; poprawiłoby to reputację Rady w zakresie otwartości i przejrzystości, a także przyczyniłoby się to do poprawy rozliczalności Rady jako instytucji publicznej.

               (12)

               Polityka otwartych danych w odniesieniu do dokumentów Rady powinna wspierać rozwój narzędzi i aplikacji, które ułatwiają użytkownikom wyszukiwanie i identyfikowanie dokumentów do ponownego wykorzystania.

               (13)

               Niniejsza decyzja nie powinna mieć zastosowania do dokumentów, których Rada nie jest w stanie udostępnić do ponownego wykorzystywania z uwagi na prawa własności intelektualnej osób trzecich lub systemy praw dostępu obowiązujące w państwach członkowskich.

               (14)

               Prawo dostępu do dokumentów Rady nadal regulowane jest rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (3).

               (15)

               Niniejsza decyzja powinna pozostawać bez uszczerbku dla przepisów dotyczących ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych, a także przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE, oraz powinna być wykonywana i stosowana zgodnie ze wspomnianymi przepisami,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot i cel
   1.   Niniejsza decyzja ustanawia politykę otwartych danych Rady (zwaną dalej „polityką otwartych danych”) przez określenie zasad, warunków i ograniczeń regulujących ponowne wykorzystywanie oraz praktyczne środki ułatwiające ponowne wykorzystywanie dokumentów przechowywanych i tworzonych przez Radę, określonych w art. 2 ust. 1.
   2.   Polityka otwartych danych ma następujące cele:

               a)

               poprawa przepływu informacji pomiędzy Radą a ogółem społeczeństwa; oraz

               b)

               ułatwianie ponownego wykorzystywania informacji na szeroką skalę.

         Artykuł 2
   Zakres stosowania
   1.   Niniejsza decyzja ma zastosowanie do dokumentów przechowywanych i tworzonych przez Radę, które zostały podane do wiadomości publicznej przez Radę.
   2.   Niniejsza decyzja nie ma zastosowania do dokumentów przechowywanych i tworzonych przez Radę, których Rada nie jest w stanie udostępnić do ponownego wykorzystywania z uwagi na:

               a)

               prawa własności intelektualnej osób trzecich; lub

               b)

               systemy praw dostępu obowiązujące w państwach członkowskich.

         3.   Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku oraz jest wykonywana i stosowana zgodnie z:

               a)

               przepisami dotyczącymi ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych, w szczególności z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (4).

               b)

               przepisami dotyczącymi publicznego dostępu do dokumentów Rady, w szczególności z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001; oraz

               c)

               przepisami bezpieczeństwa dotyczącymi ochrony informacji niejawnych UE, w szczególności z decyzją Rady 2013/488/UE (5).

         Artykuł 3
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

               1)

               „dokument” oznacza:

                           a)

                           jakąkolwiek treść niezależnie od zastosowanego nośnika (zapisaną na papierze lub przechowywaną w formie elektronicznej lub zarejestrowaną w formie dźwiękowej, wizualnej albo audiowizualnej) dotyczącą kwestii związanych z politykami, działalnością i decyzjami mieszczącymi się w sferze odpowiedzialności Rady;

                           b)

                           dowolną część tej treści;

               2)

               „ponowne wykorzystywanie” oznacza wykorzystywanie przez osoby fizyczne lub prawne dokumentów do celów komercyjnych lub niekomercyjnych innych niż pierwotny cel, dla którego dokument został stworzony;

               3)

               „dane osobowe” oznaczają dane w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 45/2001;

               4)

               „format otwarty” oznacza format pliku, który nie jest powiązany z platformą oraz jest udostępniany obywatelom bez jakichkolwiek ograniczeń, które utrudniałyby ponowne wykorzystywanie dokumentów;

               5)

               „nadający się do przetwarzania maszynowego” oznacza format odpowiednio ustrukturyzowany, dzięki czemu aplikacje są w stanie w niezawodny sposób zidentyfikować poszczególne stwierdzenia faktów oraz ich wewnętrzną strukturę.

         Artykuł 4
   Zasady ogólne
   Sekretariat Generalny Rady zapewnia, aby dokumenty były udostępniane do ponownego wykorzystywania:

               a)

               przez wszystkich;

               b)

               bez konieczności składania osobnego wniosku;

               c)

               nieodpłatnie; oraz

               d)

               w celach komercyjnych i niekomercyjnych.

         Artykuł 5
   Niedyskryminacja oraz prawa wyłączne
   1.   Wszelkie warunki mające zastosowanie do ponownego wykorzystywania dokumentów nie mogą być dyskryminujące w odniesieniu do porównywalnych kategorii ponownego wykorzystywania.
   2.   Ponowne wykorzystywanie dokumentów musi być otwarte dla wszystkich potencjalnych podmiotów na rynku. Nie przyznaje się żadnych praw wyłącznych.
   Artykuł 6
   Warunki ponownego wykorzystywania dokumentów
   1.   Dokumenty udostępnia się do ponownego wykorzystywania na następujących warunkach:

               a)

               obowiązek podania źródła, z którego pochodzą dokumenty, przez użytkownika ponownie wykorzystującego dokumenty;

               b)

               obowiązek zachowania w niezmienionym kształcie pierwotnego znaczenia lub przekazu dokumentów;

               c)

               brak odpowiedzialności Rady z tytułu jakichkolwiek następstw ponownego wykorzystywania dokumentów.

         2.   W razie konieczności Sekretariat Generalny Rady może zastosować inne warunki do określonego rodzaju dokumentów.
   3.   Sekretariat Generalny Rady podejmuje odpowiednie środki w celu ochrony praw, interesów i wizerunku publicznego Rady na wszystkich odpowiednich forach.
   Artykuł 7
   Dostępne formaty
   1.   Sekretariat Generalny Rady udostępniania dokumenty:

               a)

               we wszelkich istniejących formatach lub wersjach językowych przechowywanych przez Radę;

               b)

               w internecie; oraz

               c)

               gdy jest to możliwe i właściwe – w otwartych formatach nadających się do przetwarzania maszynowego.

         2.   Sekretariat Generalny Rady nie ma obowiązku:

               a)

               tworzenia, dostosowywania lub aktualizowania dokumentów;

               b)

               dostarczania wyciągów z dokumentów, jeżeli wymagałoby to niewspółmiernego wysiłku, wykraczającego poza prostą czynność;

               c)

               tłumaczenia dokumentów na jakiekolwiek języki urzędowe inne niż te, w których dokumenty są już dostępne; lub

               d)

               kontynuowania tworzenia określonych rodzajów dokumentów lub zachowywania dokumentów w określonym formacie z myślą o ich ponownym wykorzystywaniu.

         Artykuł 8
   Sprawozdanie
   Do dnia 10 października 2022 r. Sekretariat Generalny Rady przedłoży Radzie sprawozdanie na temat stosowania niniejszej decyzji, w tym działań wykonawczych podjętych przez Sekretariat Generalny Rady w celu udostępnienia dokumentów do ponownego wykorzystywania w otwartych formatach nadających się do przetwarzania maszynowego.
   Artykuł 9
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 października 2017 r.

            W imieniu Rady

         S. KIISLER

            Przewodniczący

      (1)  Dyrektywa 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, s. 90).

      (2)  Decyzja Komisji 2011/833/UE z dnia 12 grudnia 2011 r. w sprawie ponownego wykorzystywania dokumentów Komisji (Dz.U. L 330 z 14.12.2011, s. 39).

      (3)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

      (4)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

      (5)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).


title: 2014/814/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 października 2014 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2014/002 NL/Gelderland-Overijssel Construction z Niderlandów)

text:
               20.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 333/15

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 22 października 2014 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2014/002 NL/Gelderland-Overijssel Construction z Niderlandów)

      (2014/814/UE)

   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (2), w szczególności jego art. 12,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (3), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia wsparcia pracownikom zwolnionym i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek, w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Środki z EFG nie przekraczają maksymalnej rocznej kwoty 150 milionów EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013.

               (3)

               W dniu 20 lutego 2014 r. Niderlandy przedłożyły wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w 89 przedsiębiorstwach prowadzących działalność w dziale 41 według klasyfikacji NACE Rev. 2 („Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków”) (4) w sąsiadujących ze sobą regionach poziomu NUTS 2 Geldria i Overijssel i uzupełniły ten wniosek dodatkowymi informacjami zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określania wkładu finansowego z EFG.

               (4)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG w wysokości 1 625 781 EUR, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Niderlandy,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 625 781 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 22 października 2014 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         B. DELLA VEDOVA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

      (3)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (4)  Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1).


title: 2005/202/WE: Decyzja Rady z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

text:
               12.3.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 66/22

         DECYZJA RADY
   z dnia 31 stycznia 2005 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   (2005/202/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 133 ust. 1, art. 133 ust. 5 i art. 181 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy, zdanie pierwsze i drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając Akt Przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2 (1),
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół dodatkowy do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej (2), został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i Państw Członkowskich dnia 29 kwietnia 2004 r.

               (2)

               Należy zatwierdzić Protokół dodatkowy,

         STANOWI CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich Protokół dodatkowy do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.
   Tekst Protokołu dodatkowego załącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 5 Protokołu dodatkowego.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 31 stycznia 2005 r.

            W imieniu Rady

         J. ASSELBORN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 34.

      (2)  Patrz: strona 24 niniejszego Dziennika Urzędowego.
   PROTOKÓŁ DODATKOWY
   do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   KRÓLESTWO BELGII,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   REPUBLIKA PORTUGALII,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   zwane dalej „Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej”,
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   zwana dalej „Wspólnotą”,
   MEKSYKAŃSKIE STANY ZJEDNOCZONE,
   zwane dalej „Meksykiem”,
   oraz
   REPUBLIKA CZESKA,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   zwane dalej „nowymi Państwami Członkowskimi”,
   ZWAŻYWSZY, że Umowa o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony a Meksykiem z drugiej strony, zwana dalej „Umową”, została podpisana w Brukseli, dnia 8 grudnia 1997 roku i weszła w życie dnia 1 października 2000 roku;
   ZWAŻYWSZY, że Traktat dotyczący przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej (zwany dalej „Traktatem o Przystąpieniu”) został podpisany w Atenach dnia 16 kwietnia 2003 roku;
   ZWAŻYWSZY, że na mocy art. 6 ust. 2 Traktatu o Przystąpieniu, przystąpienie nowych Państw Członkowskich do Umowy nastąpi poprzez zawarcie protokołu do Umowy;
   ZWAŻYWSZY, że art. 55 Umowy stanowi: „Do celów niniejszej Umowy, »Strony« oznaczają, z jednej strony, Wspólnotę lub jej Państwa Członkowskie albo Wspólnotę i jej Państwa Członkowskie, zgodnie z ich odpowiednimi zakresami kompetencji, określonymi w Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską, i Meksyk z drugiej strony”;
   ZWAŻYWSZY, że art. 56 Umowy stanowi: „Niniejsza Umowa stosuje się z jednej strony do terytorium, do którego stosuje się Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską na warunkach ustanowionych w tym Traktacie i do terytorium Meksykańskich Stanów Zjednoczonych z drugiej strony”;
   ZWAŻYWSZY, że art. 59 Umowy stanowi: „Niniejsza Umowa jest sporządzona w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, duńskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim, szwedzkim i włoskim, a każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny”;
   ZWAŻYWSZY, że, ze względu na datę przystąpienia nowych Państw Członkowskich do Unii Europejskiej, może być konieczne zastosowanie przez Wspólnotę Europejską postanowień niniejszego Protokołu przed zakończeniem wszystkich procedur wewnętrznych wymaganych do jego wejścia w życie;
   ZWAŻYWSZY, że art. 5 ust. 3 niniejszego Protokołu umożliwiłby tymczasowe stosowanie Protokołu przez Wspólnotę Europejską i jej Państwa Członkowskie przed zakończeniem ich procedur wewnętrznych wymaganych do jego wejścia w życie;
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Republika Czeska, Republika Estońska, Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Węgierska, Republika Malty, Rzeczpospolita Polska, Republika Słowenii oraz Republika Słowacka zostają niniejszym włączone jako Strony Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi z drugiej strony.
   Artykuł 2
   W ciągu sześciu miesięcy od parafowania niniejszego Protokołu Wspólnota Europejska przekaże Państwom Członkowskim i Meksykowi czeską, estońską, litewską, łotewską, maltańską, polską, słowacką, słoweńską i węgierską wersję językową Umowy. Z zastrzeżeniem wejścia w życie niniejszego Protokołu, nowe wersje językowe staną się wersjami autentycznymi na tych samych warunkach, co wersje sporządzone w obecnych językach Umowy.
   Artykuł 3
   Niniejszy Protokół stanowi integralną część Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy.
   Artykuł 4
   Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.
   Artykuł 5
   1.   Niniejszy Protokół zostanie zatwierdzony przez Wspólnotę Europejską, Radę Unii Europejskiej w imieniu Państw Członkowskich oraz przez Meksykańskie Stany Zjednoczone zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.
   2.   Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Strony notyfikują sobie wzajemnie zakończenie procedur niezbędnych do tego celu.
   3.   Bez uszczerbku dla ust. 2, Strony uzgadniają, że do czasu zakończenia wewnętrznych procedur Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich wymaganych do wejścia w życie Protokołu będą stosować postanowienia niniejszego Protokołu przez okres maksymalnie 12 miesięcy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Wspólnota Europejska i jej Państwa Członkowskie notyfikują zakończenie ich procedur wymaganych do tego celu, a Meksyk notyfikuje zakończenie jego procedur wymaganych do wejścia w życie Protokołu.
   4.   Notyfikacja jest przesyłana sekretarzowi generalnemu Rady Unii Europejskiej, który jest depozytariuszem Umowy.


title: 2010/757/UE: Decyzja Rady z dnia 18 listopada 2010 r. w sprawie wyznaczenia Europejskiej Stolicy Kultury na rok 2015 w Belgii

text:
               8.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 322/42

         DECYZJA RADY
   z dnia 18 listopada 2010 r.
   w sprawie wyznaczenia Europejskiej Stolicy Kultury na rok 2015 w Belgii
   (2010/757/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję nr 1622/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającą działanie Wspólnoty na rzecz obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury” w latach 2007–2019 (1), w szczególności jej art. 9 ust. 3,
   uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
   uwzględniając sprawozdania komisji selekcyjnej z lutego 2010 roku dotyczące procesu selekcji Europejskiej Stolicy Kultury w Belgii,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   zważywszy, że kryteria, o których mowa w art. 4 decyzji nr 1622/2006/WE, zostały całkowicie spełnione,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na „Europejską Stolicę Kultury roku 2015” w Belgii wyznacza się miasto Mons.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 listopada 2010 r.

            W imieniu Rady

         F. LAANAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 304 z 3.11.2006, s. 1.


title: 2004/828/WE: Decyzja Rady z dnia 2 listopada 2004 r. w sprawie podpisania Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Andory ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek oraz w sprawie zatwierdzenia i podpisania towarzyszącej jej Deklaracji Intencji

text:
               4.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 359/32

         DECYZJA RADY
   z dnia 2 listopada 2004 r.
   w sprawie podpisania Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Andory ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek oraz w sprawie zatwierdzenia i podpisania towarzyszącej jej Deklaracji Intencji
   (2004/828/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 94 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 16 października 2001 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji stosownej umowy z Księstwem Andory zapewniającej przyjęcie przez to Księstwo środków równoważnych do tych, jakie będą stosowane wewnątrz Wspólnoty, w celu zapewnienia efektywnego opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek.

               (2)

               Tekst Umowy będącej wynikiem tych negocjacji jest zgodny z wytycznymi negocjacyjnymi przyjętymi przez Radę. Tekstowi Umowy towarzyszy Deklaracja Intencji między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Księstwem Andory z drugiej.

               (3)

               Z zastrzeżeniem przyjęcia w późniejszym terminie decyzji dotyczącej zawarcia Umowy, wymagane jest podpisanie tych dwóch dokumentów, które zostały parafowane dnia 1 lipca 2004 r., jak też zatwierdzenie przez Radę Deklaracji Intencji,

         PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Z zastrzeżeniem przyjęcia w późniejszym terminie decyzji dotyczącej zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Andory ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (1), upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób upełnomocnionych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy i towarzyszącej jej Deklaracji Intencji, jak również listów Wspólnoty Europejskiej, o których mowa w art. 19 ust. 2 Umowy i w ostatnim akapicie Deklaracji Intencji.
   Deklaracja Intencji zostaje zatwierdzona przez Radę.
   Tekst Umowy i tekst Deklaracji Intencji są załączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 2 listopada 2004 r.

            W imieniu Rady

         B. R. BOT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 157 z 26.6.2003, str. 38.
   UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Księstwem Andory ustanawiająca środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA
   i
   KSIĘSTWO ANDORY
   zwane dalej, w zależności od kontekstu „Umawiającą się Stroną” lub „Umawiającymi się Stronami”,
   Mając na celu wprowadzenie środków równoważnych do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek, zwanej dalej „dyrektywą”, w ramach współpracy, w której brany jest pod uwagę słuszny interes każdej z Umawiających się Stron i w kontekście, w którym inne kraje trzecie będące w podobnej sytuacji do tej, w jakiej znajduje się Księstwo Andory, zastosują środki równoważne do przewidzianych w dyrektywie,
   ZGODZIŁY SIĘ ZAWRZEĆ NINIEJSZĄ UMOWĘ:
    Artykuł 1
   Cel
   1.   W ramach współpracy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Księstwem Andory, dochody z oszczędności w formie wypłacanych odsetek osiągane w Księstwie Andory na rzecz faktycznych odbiorców, będących osobami fizycznymi uznawanymi za osoby mające miejsce zamieszkania w Państwie Członkowskim Wspólnoty Europejskiej zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 3 Umowy, podlegają podatkowi potrącanemu u źródła przez podmioty wypłacające mające miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Księstwa Andory na warunkach określonych w art. 7 niniejszej Umowy.
   Podatek u źródła jest pobierany, o ile nie została zastosowana procedura dobrowolnego ujawnienia, o której mowa w art. 9. Dochód odpowiadający kwocie podatku u źródła pobranego zgodnie z art. 7 i 9 podlega podziałowi pomiędzy Państwa Członkowskie Wspólnoty Europejskiej i Księstwo Andory, zgodnie z zasadami ustanowionymi w art. 8.
   W celu zapewnienia równoważności środków przewidzianych niniejszą Umową z dyrektywą, środki te uzupełnia się poprzez ustanowienie wymiany informacji na wniosek, o której mowa w art. 12, oraz poprzez procedury konsultacji i przeglądu, o których mowa w art. 13.
   2.   Umawiające się Strony podejmują niezbędne środki mające na celu zapewnienie stosowania niniejszej Umowy. Księstwo Andory przyjmie w szczególności wszelkie niezbędne instrumenty zapewniające wykonywanie zadań wymaganych dla stosowania niniejszej Umowy przez podmioty wypłacające mające miejsce zamieszkania lub siedzibę na jego terytorium, bez względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę dłużników wierzytelności przynoszącej odsetki, jak również wyraźnie określi w przepisach procedury i kary.
    Artykuł 2
   Definicja faktycznego odbiorcy
   1.   Dla celów niniejszej Umowy, określenie „faktyczny odbiorca” oznacza każdą osobę fizyczną, której wypłacane są odsetki lub każdą osobę fizyczną, na rzecz której zabezpieczana jest wypłata odsetek, chyba że taka osoba dostarczy dowód, że dana wypłata nie została dokonana lub zabezpieczona na jej rzecz, jeżeli:

               a)

               działa ona jako podmiot wypłacający, w rozumieniu art. 4; lub

               b)

               działa ona w imieniu osoby prawnej podmiotu, którego zyski podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych przewidzianych dla działalności gospodarczej, przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne dłużne papiery wartościowe, mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Państwie Członkowskim Wspólnoty Europejskiej lub w Księstwie Andory; lub

               c)

               działa ona w imieniu osoby fizycznej, będącej faktycznym odbiorcą i informuje podmiot wypłacający o tożsamości tego odbiorcy zgodnie z art. 3 ust. 1.

         2.   Jeżeli podmiot wypłacający dysponuje informacjami wskazującymi na to, iż osoba fizyczna, która otrzymuje wypłatę odsetek lub na rzecz której wypłata odsetek jest zabezpieczana, może nie być faktycznym odbiorcą, to podmiot taki jest obowiązany do podjęcia stosownych kroków mających na celu ustalenie tożsamości faktycznego odbiorcy zgodnie z art. 3 ust. 1. Jeśli podmiot wypłacający nie jest w stanie zidentyfikować faktycznego odbiorcy, wówczas uznaje daną osobę fizyczną za faktycznego odbiorcę.
   Artykuł 3
   Tożsamość i miejsce zamieszkania faktycznych odbiorców
   1.   Podmiot wypłacający ustala tożsamość faktycznego odbiorcy, w postaci jego nazwiska, imienia i adresu, zgodnie ze stosowanymi w Księstwie Andory przepisami w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy.
   2.   Podmiot wypłacający ustala miejsce zamieszkania faktycznego odbiorcy, na podstawie standardów zróżnicowanych w zależności od tego, kiedy powstały stosunki pomiędzy podmiotem wypłacającym a faktycznym odbiorcą. Z zastrzeżeniem warunków określonych poniżej, za miejsce zamieszkania uważa się kraj, w którym posiada stały adres:

               a)

               w odniesieniu do stosunków umownych powstałych przed 1 stycznia 2004 r., podmiot wypłacający ustala miejsce zamieszkania faktycznego odbiorcy na podstawie stosowanych w Księstwie Andory przepisów w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy;

               b)

               w odniesieniu do stosunków umownych lub, w przypadku braku stosunków umownych, do transakcji przeprowadzonych w dniu 1 stycznia 2004 r. lub po tym dniu, podmiot wypłacający ustala miejsce zamieszkania faktycznego odbiorcy na podstawie adresu, jaki znajduje się w urzędowym dokumencie tożsamości lub, jeśli to konieczne, na podstawie jakiegokolwiek innego dokumentu mającego moc prawną, przedstawionego przez rzeczywistego beneficjenta, zgodnie z następującą procedurą: w odniesieniu do osób fizycznych przedstawiających urzędowy dokument tożsamości wydany przez Państwo Członkowskie Wspólnoty Europejskiej, które deklarują miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w państwie, które nie jest Państwem Członkowskim Wspólnoty Europejskiej, miejsce zamieszkania jest ustalane na podstawie certyfikatu miejsca zamieszkania lub dokumentu stwierdzającego miejsce zamieszkania, wydanego przez właściwy organ wspomnianego kraju trzeciego, w którym osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania. W przypadku nieprzedstawienia certyfikatu miejsca zamieszkania lub dokumentu stwierdzającego miejsce zamieszkania, za państwo zamieszkania uznaje się Państwo Członkowskie Wspólnoty Europejskiej, które wydało urzędowy dokument tożsamości.

          Artykuł 4
   Definicja podmiotu wypłacającego
   Do celów niniejszej Umowy określenie „podmiot wypłacający” oznacza każdy podmiot gospodarczy, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Księstwie Andory, wypłacający odsetki lub zabezpieczający wypłatę odsetek na bezpośrednią korzyść faktycznego odbiorcy, bez względu na to czy dany podmiot jest dłużnikiem wierzytelności przynoszącej odsetki czy też podmiotem, któremu dłużnik lub faktyczny odbiorca powierzył wypłacanie odsetek lub zabezpieczanie wypłaty odsetek.
   Artykuł 5
   Definicja właściwego organu
   1.   Do celów niniejszej Umowy „właściwymi organami” Umawiających się Stron są organy wymienione w załączniku I.
   2.   W odniesieniu do państw trzecich, właściwym organem jest organ, który został zdefiniowany dla celów dwustronnych lub wielostronnych umów podatkowych lub, w przypadku ich braku, każdy inny organ właściwy do wydawania certyfikatów miejsca zamieszkania dla celów podatkowych.
    Artykuł 6
   Definicja wypłaty odsetek
   1.   Do celów niniejszej Umowy określenie „wypłata odsetek” oznacza:

               a)

               odsetki wypłacone lub zapisane na rachunku, które odnoszą się do wszelkiego rodzaju wierzytelności, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką, jak i przynoszących lub nieprzynoszących prawa do uczestniczenia w zyskach dłużnika, w szczególności dochody z pożyczek rządowych oraz dochody z obligacji albo skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami związanymi z takimi pożyczkami, obligacjami czy skryptami dłużnymi; kary za zwłokę w płatnościach nie uważa się za wypłatę odsetek;

               b)

               odsetki narosłe lub skapitalizowane przy sprzedaży, zwrocie lub umorzeniu wierzytelności określonych w lit. a);

               c)

               dochody uzyskane z wypłaty odsetek, bezpośrednio, jak i za pośrednictwem podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 2 dyrektywy, rozdzielane przez:

                           i)

                           przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Państwie Członkowskim Wspólnoty Europejskiej lub w Księstwie Andory;

                           ii)

                           podmioty spełniające warunki dla skorzystania z możliwości przewidzianej w art. 4 ust. 3 dyrektywy; oraz

                           iii)

                           przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mające miejsce zamieszkania lub siedzibę poza terytorium, o którym mowa w art. 17;

               d)

               dochód uzyskany w związku ze sprzedażą, zwrotem lub umorzeniem akcji, udziałów lub jednostek w następujących przedsiębiorstwach i podmiotach, jeżeli inwestują one bezpośrednio lub pośrednio przez inne przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania lub podmioty, o których mowa poniżej, ponad 40 % swoich aktywów w wierzytelności, o których mowa w lit. a):

                           i)

                           przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Państwie Członkowskim Wspólnoty Europejskiej lub w Księstwie Andory;

                           ii)

                           podmioty spełniające warunki dla skorzystania z możliwości przewidzianej w art. 4 ust. 3 dyrektywy;

                           iii)

                           przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mające miejsce zamieszkania lub siedzibę poza terytorium, o którym mowa w art.17.

         Księstwo Andory może włączyć dochód, o którym mowa w lit. d), do definicji wypłaty odsetek, lecz tylko w zakresie, w jakim dochód taki odpowiada zyskom bezpośrednio lub pośrednio uzyskanym z wypłat odsetek w rozumieniu lit. a) i b).
   2.   W odniesieniu do ust. 1 lit. c) i d), w przypadku gdy podmiot wypłacający nie posiada informacji dotyczących części przychodu, jaki uzyskiwany jest z wypłaty odsetek, całkowita kwota przychodu jest uznawana za wypłatę odsetek.
   3.   W odniesieniu do ust. 1 lit. d), w przypadku gdy podmiot wypłacający nie posiada informacji dotyczących udziału aktywów zainwestowanych w wierzytelności, akcje, udziały lub jednostki zdefiniowane w tym ustępie, uznaje się, że udział ten wynosi ponad 40 %. Jeżeli nie może on ustalić wysokości przychodu osiągniętego przez faktycznego odbiorcę, to za dochód ten uznaje się dochód odpowiadający zyskom ze sprzedaży, zwrotu lub umorzenia akcji, udziałów lub jednostek.
   4.   W odniesieniu do ust. 1 lit. b) i d), Księstwo Andory ma możliwość wymagania od podmiotów wypłacających na swoim terytorium obliczania odsetek w stosunku rocznym przez okres nieprzekraczający jednego roku i traktowania tak obliczonych odsetek jako wypłatę odsetek, nawet jeżeli w takim okresie nie miała miejsca sprzedaż, zwrot lub umorzenie.
   5.   Dochodu uzyskanego od przedsiębiorstw lub podmiotów, które zainwestowały do 15 % swoich aktywów w wierzytelności, w rozumieniu ust. 1 lit. a), nie uznaje się za wypłatę odsetek w rozumieniu ust. 1 lit. c) i d).
   6.   Począwszy od 1 stycznia 2011 r., udział procentowy określony w ust. 1 lit. d) i ust. 3 będzie wynosić 25 %.
   7.   Udziały procentowe, o których mowa w ust. 1 lit. d) i w ust. 5, są określone w odniesieniu do polityki inwestycyjnej, która jest zdefiniowana w dokumentach założycielskich lub statutach zainteresowanych przedsiębiorstw lub podmiotów, a w przypadku braku zdefiniowania – w odniesieniu do rzeczywistej struktury aktywów zainteresowanych przedsiębiorstw lub podmiotów.
    Artykuł 7
   Podatek potrącany u źródła
   1.   Jeżeli faktyczny odbiorca odsetek ma miejsce zamieszkania w Państwie Członkowskim Wspólnoty Europejskiej, Księstwo Andory nakłada podatek u źródła o stawce 15 % w ciągu trzech pierwszych lat stosowania niniejszej Umowy, 20 % w ciągu następnych trzech lat i 35 % w dalszych latach.
   2.   Podmiot wypłacający potrąca podatek u źródła w następujący sposób:

               a)

               w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. a) – od kwoty odsetek wypłaconych lub zapisanych na rachunku;

               b)

               w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b) lub d) – od kwoty odsetek lub przychodu, o których mowa w tych literach, lub przez pobranie równowartości, którą ponosić będzie odbiorca od pełnej kwoty przychodów ze sprzedaży, zwrotu lub umorzenia;

               c)

               w przypadku wypłaty odsetek w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. c) – od kwoty dochodu, o którym mowa w tej literze;

               d)

               jeżeli Księstwo Andory korzysta z możliwości przewidzianej w art. 6 ust. 4 – od kwoty odsetek obliczonych w stosunku rocznym.

         3.   Dla celów ust. 2 lit. a) i b), podatek u źródła jest pobierany proporcjonalnie do okresu posiadania wierzytelności przez faktycznego odbiorcę. Jeżeli podmiot wypłacający nie może określić okresu posiadania na podstawie dostępnych mu informacji, to podmiot wypłacający będzie traktował właściciela odsetek tak, jakby posiadał tę wierzytelność przez cały okres jej istnienia, o ile odbiorca nie przedstawi dowodu dotyczącego daty jej uzyskania.
   4.   Podatki nałożone i potrącane od wypłaty odsetek, inne niż przewidziane w niniejszej Umowie, są odliczane od podatku potrąconego obliczonego zgodnie z ust. 1, 2 i 3 w odniesieniu do tej samej wypłaty odsetek.
   5.   Z zastrzeżeniem przepisów art. 10, potrącenie podatku u źródła przez podmiot wypłacający mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Księstwie Andory nie wyklucza opodatkowania dochodu faktycznego odbiorcy przez Państwo Członkowskie Wspólnoty, w którym ma on miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, zgodnie z prawem wewnętrznym tego państwa.
   Jeżeli podatnik zgłasza dochód z odsetek, wypłaconych przez podmiot wypłacający mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Księstwie Andory, organom podatkowym Państwa Członkowskiego Wspólnoty, w którym posiada miejsce zamieszkania, dochód ten podlega opodatkowaniu według takich samych stawek jak te, które są stosowane do odsetek uzyskanych w tym Państwie Członkowskim.
    Artykuł 8
   Podział wpływów
   1.   Księstwo Andory zatrzymuje 25 % wpływów pochodzących z podatku pobranego u źródła, o którym mowa w art. 7, a 75 % przekazuje do Państwa Członkowskiego, w którym faktyczny odbiorca ma miejsce zamieszkania.
   2.   Takie transfery są dokonywane każdego roku kalendarzowego w jednej racie na każde Państwo Członkowskie, nie później niż w terminie sześciu miesięcy od zakończenia roku kalendarzowego, w którym podatek został potrącony.
   Księstwo Andory podejmie niezbędne środki w celu zagwarantowania poprawnego funkcjonowania systemu podziału wpływów.
    Artykuł 9
   Dobrowolne ujawnienie informacji
   1.   Księstwo Andory zapewni procedurę umożliwiającą faktycznym odbiorcom uniknięcie podatku potrącanego u źródła, o którym mowa w art. 7, jeżeli faktyczny odbiorca przedstawi swojemu podmiotowi wypłacającemu zaświadczenie wydane w jego imieniu przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania, zgodnie z ust. 2 tego artykułu.
   2.   Na wniosek faktycznego odbiorcy, właściwy organ Państwa Członkowskiego, w którym faktyczny odbiorca ma miejsce zamieszkania, wydaje zaświadczenie zawierające następujące informacje:

               a)

               nazwisko, imię, adres, numer identyfikacji podatkowej lub, w przypadku braku takiego numeru, datę i miejsce urodzenia faktycznego odbiorcy;

               b)

               imię i nazwisko albo nazwę podmiotu wypłacającego;

               c)

               numer rachunku faktycznego odbiorcy lub, w przypadku braku takiego numeru, określenie wierzytelności.

         Zaświadczenie to jest ważne przez okres nieprzekraczający trzech lat. Jest ono wydawane każdemu faktycznego odbiorcy, który o nie wystąpi, w terminie do dwóch miesięcy od daty złożenia wniosku.
   Artykuł 10
   Zniesienie podwójnego opodatkowania
   1.   Państwo Członkowskie Wspólnoty Europejskiej, w którym faktyczny odbiorca ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, zapewni zniesienie wszelkiego podwójnego opodatkowania, które mogłoby wynikać z nałożenia podatku potrącanego u źródła, o którym mowa w art. 7, zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
   2.   Jeżeli odsetki otrzymane przez faktycznego odbiorcę podlegają opodatkowaniu w Księstwie Andory podatkiem potrącanym u źródła, o którym mowa w art. 7, to Państwo Członkowskie Wspólnoty, w którym faktyczny odbiorca ma miejsce zamieszkania, przyznaje mu zgodnie z prawem wewnętrznym kredyt podatkowy (odliczenie) równy wysokości podatku potrąconego u źródła. Jeżeli kwota ta przekracza kwotę podatku należnego od łącznej kwoty odsetek podlegającej podatkowi potrącanemu u źródła zgodnie z prawem wewnętrznym, to Państwo Członkowskie, w którym ma on miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, zwróci nadpłaconą kwotę podatku potrąconego u źródła faktycznemu odbiorcy.
   3.   Jeżeli poza podatkiem potrąconym u źródła, o którym mowa w art. 7, odsetki otrzymane przez faktycznego odbiorcę zostały poddane opodatkowaniu jakimkolwiek innym rodzajem podatku u źródła i Państwo Członkowskie Wspólnoty, w którym ma on miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, przyzna mu kredyt podatkowy (odliczenie) w odniesieniu do takiego podatku u źródła, zgodnie ze swoim prawem wewnętrznym lub umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania, to taki inny podatek potrącany u źródła będzie podlegał kredytowi podatkowemu (odliczeniu) przed zastosowaniem procedury, o której mowa w ustępie 2.
   4.   Państwo Członkowskie Wspólnoty, w którym faktyczny odbiorca ma miejsce zamieszkania, może zastąpić mechanizm kredytu podatkowego (odliczenia), o którym mowa w ust. 2 i 3, przez zwrot podatku potrąconego u źródła, o którym mowa w art. 7.
    Artykuł 11
   Zbywalne dłużne papiery wartościowe
   1.   Począwszy od daty stosowania niniejszej Umowy i dopóki Księstwo Andory nakłada podatek potrącany u źródła, o którym mowa w art. 7, oraz dopóki przynajmniej jedno Państwo Członkowskie Wspólnoty Europejskiej stosuje analogiczny podatek potrącany u źródła, ale nie później niż do dnia 31 grudnia 2010 r., krajowe i międzynarodowe obligacje i inne zbywalne dłużne papiery wartościowe, których pierwsza emisja miała miejsce przed dniem 1 marca 2001 r., lub w odniesieniu do których pierwotny prospekt emisyjny został zatwierdzony przed tą datą przez właściwe organy, o których mowa w dyrektywie Rady 80/390/EWG, lub przez organy nadzorujące Księstwa Andory lub też przez organy nadzorujące państw trzecich, nie są uznawane za wierzytelności w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. a), o ile nie zostały dokonane dalsze emisje zbywalnych dłużnych papierów wartościowych w dniu 1 marca 2002 r. lub po tym dniu.
   2.   Jednakże tak długo jak przynajmniej jedno z Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej stosuje podobne instrumenty, postanowienia tego artykułu będą stosowane po dniu 31 grudnia 2010 r., w odniesieniu do zbywalnych dłużnych papierów wartościowych:

               —

               które zawierającą klauzule ubruttowieniu i wcześniejszym zwrocie, oraz

               —

               jeżeli podmiot wypłacający, zdefiniowany w art. 4, ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Księstwie Andory, oraz

               —

               jeżeli podmiot wypłacający wypłaca lub zabezpiecza wypłatę odsetek na bezpośrednią korzyść faktycznego odbiorcy mającego miejsce zamieszkania w jednym z Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej.

         Jeżeli i o ile wszystkie Państwa Członkowskie Wspólnoty Europejskiej zaprzestaną stosowania podobnych postanowień, postanowienia tego artykułu będą stosowane jedynie w odniesieniu do zbywalnych dłużnych papierów wartościowych:

               —

               które zawierającą klauzule o ubruttowieniu i wcześniejszym zwrocie, oraz

               —

               jeżeli podmiot wypłacający emitenta ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Księstwie Andory, oraz

               —

               jeżeli podmiot wypłacający wypłaca lub zabezpiecza wypłatę odsetek na bezpośrednią korzyść faktycznego odbiorcy, mającego miejsce zamieszkania w jednym z Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej.

         Jeżeli w dniu 1 marca 2002 r. lub po tym dniu dokonano kolejnej emisji wyżej wymienionego zbywalnego dłużnego papieru wartościowego emitowanego przez rząd lub podmiot z nim powiązany działający w charakterze organu publicznego, lub którego rola jest uznawana na mocy umowy międzynarodowej, to cała emisja takiego papieru wartościowego, obejmująca pierwotną emisję i wszelkie kolejne emisje, jest uznawana za wierzytelność w rozumieniu art. 6 ust 1 lit a).
   Jeżeli w dniu 1 marca 2002 r. lub po tym dniu dokonano kolejnej emisji wyżej wymienionego zbywalnego dłużnego papieru wartościowego emitowanego przez innego emitenta, nieobjętego powyższym akapitem, to taka dalsza emisja jest uznawana za wierzytelność w rozumieniu art. 6 ust 1 lit a).
   3.   Żadne postanowienie tego artykułu nie uniemożliwia Państwu Członkowskiemu Wspólnoty Europejskiej i Księstwu Andory opodatkowania dochodu ze zbywalnych dłużnych papierów wartościowych, o których mowa w ustępie 1, zgodnie z ich prawem wewnętrznym.
    Artykuł 12
   Wymiana informacji na wniosek
   1.   Właściwe organy Księstwa Andory i Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej wymieniają informacje w odniesieniu do dochodów objętych niniejszą Umową w sprawie czynów, które stanowią oszustwo podatkowe lub czyn podobny, na podstawie prawa wewnętrznego państwa proszonego. Określenie „czyn podobny” oznacza przestępstwo o podobnym stopniu szkodliwości, jak w przypadku przestępstwa oszustwa podatkowego na podstawie prawa wewnętrznego państwa proszonego.
   Dopóki Księstwo Andory nie wprowadzi do swojego prawa wewnętrznego pojęcia oszustwa podatkowego, zobowiązuje się ono, jako państwo proszone, do traktowania jako oszustwo podatkowe dla celów niniejszego ustępu czynów, które w wyniku wprowadzenia w błąd powodują szkodę w interesie finansowym organów podatkowych państwa wnioskującego i stanowią na mocy prawa Księstwa Andory przestępstwo oszustwa.
   W odpowiedzi na należycie uzasadniony wniosek, państwo proszone dostarczy informacje dotyczące spraw, o których mowa powyżej w tym artykule, będących przedmiotem lub mogących być przedmiotem postępowania karnego lub niekarnego w państwie zobowiązującym się.
   2.   W celu określenia, czy informacje mogą zostać przekazane w odpowiedzi na wniosek, państwo proszone stosuje przepisy o przedawnieniu mające zastosowanie zgodnie z prawem państwa wnioskującego, a nie przepisy o przedawnieniu mające zastosowanie zgodnie z prawem państwa proszonego.
   3.   Państwo proszone przekazuje informacje wówczas, gdy państwo wnioskujące ma uzasadnione podejrzenia, że zachowanie może stanowić oszustwo podatkowe lub czyn podobny. W przypadku gdy Księstwo Andory jest państwem proszonym, dopuszczalność przyjęcia wniosku musi zostać ustalona w terminie dwóch miesięcy przez władzę sądową Księstwa Andory, w odniesieniu do warunków ustanowionych w niniejszym artykule.
   4.   Podejrzenie zaistnienia oszustwa podatkowego lub czynu podobnego przez Państwo Członkowskie może być oparte na:

               a)

               dokumentach poświadczonych lub niepoświadczonych, obejmujących między innymi księgi lub dokumenty księgowe lub dokumenty dotyczące rachunków bankowych;

               b)

               zeznaniach podatnika;

               c)

               informacjach otrzymanych od informatora lub innej osoby trzeciej, które zostały potwierdzone w sposób niezależny lub które wydają się wiarygodne; lub

               d)

                dowodach pośrednich.

         5.   Wszelkie wymienione w ten sposób informacje muszą być traktowane jako poufne i mogą zostać ujawnione tylko osobom lub właściwym organom Umawiających się Stron, które są właściwe do opodatkowania wypłaty odsetek, o których mowa w art. 1, lub w odniesieniu do podatku u źródła i związanych z nim wpływów, o których mowa w art. 7 i 8, bądź w odniesieniu do procedury dobrowolnego ujawnienia informacji, o której mowa w art. 9. Osoby te lub organy mogą ujawniać uzyskane informacje w toku jawnego postępowania sądowego lub w uzasadnianiu wyroków sądowych, które dotyczą tego opodatkowania.
   Informacje te nie mogą zostać przekazane żadnej innej osobie lub organowi bez uprzedniej pisemnej zgody właściwego organu Strony przekazującej informacje.
   6.   Księstwo Andory zgadza się na wszczęcie negocjacji dwustronnych z każdym Państwem Członkowskim, które o to wnioskuje, w celu zdefiniowania indywidualnych kategorii dla przypadków mieszczących się w określeniu „czyn podobny”, zgodnie z procedurą stosowaną przez to państwo.
    Artykuł 13
   Konsultacje i przegląd
   1.   Umawiające się Strony konsultują się wzajemnie co najmniej raz na trzy lata lub na wniosek jednej z Umawiających się Stron w celu zbadania i – jeśli Strony uznają to za stosowne – poprawy technicznego funkcjonowania niniejszej Umowy oraz w celu oceny rozwoju stosunków międzynarodowych. Konsultacje te odbywają się w miesiącu następującym po złożeniu wniosku lub, w pilnych przypadkach, tak szybko jak jest to możliwe.
   Na podstawie tej oceny Umawiające się Strony mogą konsultować się wzajemnie w celu zbadania, czy przy uwzględnieniu sytuacji międzynarodowej konieczne jest dokonanie zmian w Umowie.
   2.   Po zdobyciu odpowiedniego doświadczenia związanego z wprowadzaniem w życie art. 7 ust. 1 Umowy, Umawiające się Strony przeprowadzą ze sobą konsultację w celu zbadania, czy przy uwzględnieniu sytuacji międzynarodowej konieczne jest dokonanie zmian w niniejszej Umowie.
   3.   Dla celów konsultacji, o których mowa w ust. 1 i 2, Umawiające się Strony informują się wzajemnie o rozwoju sytuacji, który mógłby wpłynąć na właściwe funkcjonowanie niniejszej Umowy. Obejmuje to również wszelkie stosowne umowy między jedną z Umawiających się Stron a państwem trzecim.
   4.   W przypadku pojawienia się jakichkolwiek nieporozumień pomiędzy właściwymi organami Księstwa Andory a jednym lub więcej właściwymi organami Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej, o których mowa w art. 5 niniejszej Umowy, w odniesieniu do interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy, dołożą one wszelkich starań, aby rozwiązać je w drodze wzajemnego porozumienia. Informują one bezzwłocznie Komisję Wspólnot Europejskich i właściwe organy innych Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej o wynikach swoich konsultacji. W odniesieniu do kwestii interpretacji, Komisja może brać udział w konsultacjach na wniosek dowolnego właściwego organu.
    Artykuł 14
   Stosowanie
   1.   Stosowanie niniejszej Umowy jest uzależnione od przyjęcia i wprowadzenia w życie przez terytoria zależne lub stowarzyszone Państw Członkowskich, o których mowa w sprawozdaniu Rady (ds. Ekonomicznych i Finansowych) dla Rady Europejskiej, która odbyła się w Santa Maria da Feira w dniach 19–20 czerwca 2000 r., jak również przez Stany Zjednoczone Ameryki, Monako, Liechtenstein, Szwajcarię i San Marino, z zachowaniem identycznych lub równoważnych środków do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie lub w niniejszej Umowie i zapewnienia tej samej daty stosowania.
   2.   Umawiające się Strony podejmują decyzję za wspólnym porozumieniem, co najmniej na sześć miesięcy przed datą, o której mowa w ust. 6, czy warunek ustanowiony w ust. 6 zostanie spełniony, uwzględniając daty wejścia w życie odpowiednich środków w państwach trzecich oraz terytoriach zależnych lub stowarzyszonych Państw Członkowskich. Jeżeli Umawiające się Strony nie zdecydują, że warunek ten jest spełniony, uzgadniają nową datę dla celów ust. 6.
   3.   Bez uszczerbku dla przygotowań instytucjonalnych, Księstwo Andory stosuje niniejszą Umowę począwszy od daty, o której mowa w ust. 6, i zawiadomi o tym Wspólnotę Europejską.
   4.   Stosowanie niniejszej Umowy lub niektórych jej części może zostać zawieszone z efektem natychmiastowym przez każdą z Umawiających się Stron poprzez notyfikację drugiej Umawiającej się Stronie, jeżeli dyrektywa lub jej część przestanie mieć zastosowanie tymczasowo bądź na stałe, zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej lub w przypadku gdy Państwo Członkowskie Wspólnoty Europejskiej zawiesi stosowanie swoich środków wykonawczych.
   5.   Każda z Umawiających się Stron może zawiesić stosowanie niniejszej Umowy poprzez notyfikację drugiej Umawiającej się Stronie, jeżeli jedno z wymienionych pięciu państw trzecich (Stany Zjednoczone Ameryki, Monako, Liechtenstein, Szwajcaria i San Marino) lub jedno z terytoriów zależnych lub stowarzyszonych Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej, o których mowa w ust. 1, przestanie stosować środki identyczne lub równoważne do tych, które przewiduje dyrektywa. Zawieszenie stosowania następuje najwcześniej po dwóch miesiącach od notyfikacji. Przywraca się stosowanie Umowy, gdy tylko środki zostaną ponownie przywrócone.
   6.   Umawiające się Strony przyjmują przepisy ustawodawcze, wykonawcze i administracyjne niezbędne do stosowania niniejszej Umowy najpóźniej do 1 lipca 2005 r.
    Artykuł 15
   Podpisanie, wejście w życie i wypowiedzenie
   1.   Niniejsza Umowa podlega ratyfikacji lub zatwierdzeniu przez Umawiające się Strony, zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi. Umawiające się Strony notyfikują sobie nawzajem zakończenie tych procedur. Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca po dacie ostatniej notyfikacji.
   2.   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę poprzez notyfikację drugiej Umawiającej się Strony. W takim przypadku Umowa przestaje mieć zastosowanie po upływie dwunastu miesięcy od wyżej wymienionej notyfikacji.
    Artykuł 16
   Roszczenia i postanowienia końcowe
   1.   Wypowiedzenie lub zawieszenie całkowite lub częściowe niniejszej Umowy nie narusza roszczeń osób fizycznych.
   2.   W takim przypadku Księstwo Andory ustanowi rozliczenie końcowe przed końcem stosowania niniejszej Umowy i dokona ostatecznej wypłaty Państwom Członkowskim Wspólnoty Europejskiej.
    Artykuł 17
   Zakres terytorialny
   Niniejszą Umowę stosuje się, z jednej strony, do terytoriów, do których ma zastosowanie Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską i na warunkach przewidzianych w wymienionym Traktacie, i, z drugiej strony, do terytorium Księstwa Andory.
    Artykuł 18
   Załączniki
   1.   Dwa załączniki stanowią integralną część Umowy.
   2.   Wykaz właściwych organów znajdujący się w załączniku I może zostać zmieniony poprzez zwykłe zawiadomienie drugiej Umawiającej się Strony przez Księstwo Andory, w przypadku gdy dotyczy to organu, o którym mowa w lit. a) wymienionego wyżej załącznika i przez Wspólnotę Europejską, w przypadku gdy dotyczy to innych organów.
   Wykaz podmiotów powiązanych, znajdujący się w załączniku II, może zostać zmieniony za wspólnym porozumieniem.
    Artykuł 19
   Języki
   1.   Niniejsza umowa jest sporządzona w dwóch egzemplarzach, w językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i katalońskim, przy czym teksty we wszystkich językach są jednakowo autentyczne.
   2.   Tekst w języku maltańskim zostanie uwierzytelniony przez Umawiające się Strony na podstawie wymiany listów. Jego tłumaczenie jest na równi autentyczne z tłumaczeniem w językach wymienionych w ust. 1.
   NA DOWÓD CZEGO, niżej podpisani pełnomocnicy podpisali niniejszą Umowę.

      Hecho en Bruselas, el quince de noviembre del dos mil cuatro.
      V Bruselu dne patnáctého listopadu dva tisíce čtyři.
      Udfærdiget i Bruxelles den femtende november to tusind og fire.
      Geschehen zu Brüssel am fünfzehnten November zweitausendundvier.
      Kahe tuhande neljanda aasta novembrikuu viieteistkümnendal päeval Brüsselis.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα πέντε Νοεμβρίου δύο χιλιάδες τέσσερα.
      Done at Brussels on the fifteenth day of November in the year two thousand and four.
      Fait à Bruxelles, le quinze novembre deux mille quatre.
      Fatto a Bruxelles, addì quindici novembre duemilaquattro.
      Briselē, divi tūkstoši ceturtā gada piecpadsmitajā novembrī.
      Pasirašyta du tūkstančiai ketvirtų metų lapkričio penkioliktą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kétezer-negyedik év november havának tizenötödik napján.
      Magħmul fi Brussel fil-ħmistax il-jum ta' Novembru tas-sena elfejn u erbgħa.
      Gedaan te Brussel, de vijftiende november tweeduizendvier.
      Sporządzono w Brukseli w dniu piętnastego października roku dwutysięcznego czwartego.
      Feito em Bruxelas, em quinze de Novembro de dois mil e quatro.
      V Bruseli pätnásteho novembra dvetisícštyri.
      V Bruslju, petnajstega novembra leta dva tisoč štiri.
      Tehty Brysselissä viidentenätoista päivänä marraskuuta vuonna kaksituhattaneljä.
      Som skedde i Bryssel den femtonde november tjugohundrafyra.
      Fet a Brussel les el dia quinze de novembre de l'any dos mil quatre.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar
         Per la Comunitat Europea

         Pel Principat d’Andorra

   ZAŁĄCZNIK I
   WYKAZ WŁAŚCIWYCH ORGANÓW UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON
   Dla celów niniejszej „właściwe organy” to:

               a)

               w Księstwie Andory: El o la Ministre de Finances lub upoważniony przedstawiciel; tymczasowo, w zastosowaniu art. 3, właściwym organem jest el o la Ministre d’Interior lub upoważniony przedstawiciel,

               b)

               w Królestwie Belgii: De Minister van Financiën/Le Ministre des Finances lub upoważniony przedstawiciel,

               c)

               dla Republiki Czeskiej: Ministr financí lub upoważniony przedstawiciel,

               d)

               dla Królestwa Danii: Skatteministeren lub upoważniony przedstawiciel,

               e)

               dla Republiki Federalnej Niemiec: Der Bundesminister der Finanzen lub upoważniony przedstawiciel,

               f)

               dla Republiki Estońskiej: Rahandusminister lub upoważniony przedstawiciel,

               g)

               dla Republiki Greckiej: Ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών lub upoważniony przedstawiciel,

               h)

               dla Królestwa Hiszpanii: El Ministro de Economía y Hacienda lub upoważniony przedstawiciel,

               i)

               dla Republiki Francuskiej: Le Ministre chargé du budget lub upoważniony przedstawiciel,

               j)

               dla Irlandii: The Revenue Commissioners lub upoważniony przedstawiciel,

               k)

               dla Republiki Włoskiej: Il Capo del Dipartimento per le Politiche Fiscali lub upoważniony przedstawiciel,

               l)

               dla Republiki Cypryjskiej: Υπουργός Οικονομικών lub upoważniony przedstawiciel,

               m)

               dla Republiki Łotewskiej: Finanšu ministrs lub upoważniony przedstawiciel,

               n)

               dla Republiki Litewskiej: Finansų ministras lub upoważniony przedstawiciel,

               o)

               dla Wielkiego Księstwa Luksemburga: Le Ministre des Finances lub upoważniony przedstawiciel; dla stosowania art. 12, właściwym organem jest Procureur Général d’Etat luxembourgeois,

               p)

               dla Rebubliki Węgierskiej: A pénzügyminiszter lub upoważniony przedstawiciel,

               q)

               dla Republiki Malty: Il-Ministru responsabbli għall-Finanzi lub upoważniony przedstawiciel,

               r)

               dla Królestwa Niderlandów: De Minister van Financiën lub upoważniony przedstawiciel,

               s)

               dla Republiki Austrii: Der Bundesminister für Finanzen lub upoważniony przedstawiciel,

               t)

               dla Rzeczpospolitej Polskiej: Minister Finansów lub upoważniony przedstawiciel,

               u)

               dla Republiki Portugalii: O Ministro das Finanças lub upoważniony przedstawiciel,

               v)

               dla Republiki Słowenii: Minister za financií lub upoważniony przedstawiciel,

               w)

               dla Republiki Słowackiej: Minister financií lub upoważniony przedstawiciel,

               x)

               dla Republiki Finlandii: Valtiovarainministeriö/Finansministeriet lub upoważniony przedstawiciel,

               y)

               dla Królestwa Szwecji: Chefen för Finansdepartementet lub upoważniony przedstawiciel,

               z)

               dla Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i dla terytoriów europejskich, z którymi Zjednoczone Królestwo utrzymuje stosunki zagraniczne: the Commissioners of Inland Revenue lub upoważniony przedstawiciel, jak również właściwy organ Gibraltaru, wskazany przez Zjednoczone Królestwo, zgodnie z zawartymi porozumieniami dotyczącymi właściwych organów Gibraltaru, z uwzględnieniem wytycznych Unii Europejskiej, Wspólnoty Europejskiej i Traktatów w tej sprawie, przedstawionych dnia 19 kwietnia 2000 r. Państwom Członkowskim i instytucjom Unii Europejskiej, z czego jedna kopia zostanie przedstawiona Księstwu Andory przez Sekretariat Generalny Rady Unii Europejskiej, i które odnoszą się do niniejszej Umowy.

         ZAŁĄCZNIK II
   WYKAZ PODMIOTÓW POWIĄZANYCH
   Dla celów art. 11 niniejszej Umowy następujące podmioty uznaje się za „podmioty powiązane działające w charakterze organu władzy publicznej lub których rola jest uznawana na mocy umowy międzynarodowej”:
   PODMIOTY W UNII EUROPEJSKIEJ:

               Belgia

                           —

                           Region flamandzki (Vlaams Gewest)

                           —

                           Region waloński

                           —

                           Region brukselski (Brussels Gewest)

                           —

                           Wspólnota francuska

                           —

                           Wspólnota flamandzka (Vlaamse Gemeenschap)

                           —

                           Wspólnota germańska (Deutschsprachige Gemeinschaft)

               Hiszpania

                           —

                           Xunta de Galicia (Organ Wykonawczy Regionu Galicji)

                           —

                           Junta de Andalucía (Organ Wykonawczy Regionu Andaluzji)

                           —

                           Junta de Extremadura (Organ Wykonawczy Regionu Extremadury)

                           —

                           Junta de Castilla- La Mancha (Organ Wykonawczy Regionu Castilla- La Mancha)

                           —

                           Junta de Castilla- León (Organ Wykonawczy Regionu Castilla- León)

                           —

                           Gobierno Foral de Navarra (Władze Regionalne Navarry)

                           —

                           Govern de les Illes Balears (Władze Balearów)

                           —

                           Generalitat de Catalunya (Autonomiczne Władze Katalonii)

                           —

                           Generalitat de Valencia (Autonomiczne Władze Walencji)

                           —

                           Diputación General de Aragón (Regionalna Rada Aragonii)

                           —

                           Gobierno de las Islas Canarias (Władze Wysp Kanaryjskich)

                           —

                           Gobierno de Murcia (Władze Murcji)

                           —

                           Gobierno de Madrid (Władze Madrytu)

                           —

                           Gobierno de la Comunidad Autónoma del País Vasco/Euzkadi (Władze Autonomicznej Wspólnoty Kraju Basków)

                           —

                           Diputación Foral de Guipúzcoa (Regionalna Rada Guipúzcoa)

                           —

                           Diputación Foral de Vizcaya/Bizkaia (Regionalna Rada Biskajska)

                           —

                           Diputación Foral de Alava (Regionalna Rada Alavy)

                           —

                           Ayuntamiento de Madrid (Rada Miasta Madrytu)

                           —

                           Ayuntamiento de Barcelona (Rada Miasta Barcelony)

                           —

                           Cabildo Insular de Gran Canaria (Rada Wyspy Gran Canaria)

                           —

                           Cabildo Insular de Tenerife (Rada Wyspy Teneryfa)

                           —

                           Instituto de Crédito Oficial (Instytucja Kredytu Publicznego)

                           —

                           Instituto Catalán de Finanzas (Instytucja Finansowa Katalonii)

                           —

                           Instituto Valenciano de Finanzas (Instytucja Finansowa Walencji)

               Grecja

                           —

                           Оργανισμός Тηλεπικοινωνιών Ελλάδος (Urząd Greckiej Telekomunikacji)

                           —

                           Оργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος (Greckie Sieci Kolejowe)

                           —

                           Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (Państwowe Przedsiębiorstwo Energetyczne)

               Francja

                           —

                           La Caisse d'amortissement de la dette sociale - CADES (Kasa Zmniejszania Zadłużenia Spółek);

                           —

                           L'Agence française de développement – AFD (Francuska Agencja Rozwoju);

                           —

                           Réseau Ferré de France – RFF (Francuska Sieć Kolejowa);

                           —

                           Caisse Nationale des Autoroutes – CNA (Narodowa Kasa Autostrad);

                           —

                           Assistance publique Hôpitaux de Paris – APHP (Opieka Społeczna Szpitali Paryża);

                           —

                           Charbonnages de France – CDF (Dyrekcja Francuskich Państwowych Kopalń Węglowych);

                           —

                           Entreprise minière et chimique – EMC (Przedsiębiorstwo Górniczo-Chemiczne).

               Włochy

                           —

                           Regiony

                           —

                           Prowincje

                           —

                           Magistraty

                           —

                           Cassa Depositi e Prestiti (Kasa Depozytów i Pożyczek)

               Łotwa

                           —

                           Pašvaldības (władze lokalne)

               Polska

                           —

                           gminy

                           —

                           powiaty

                           —

                           województwa

                           —

                           związki gmin

                           —

                           związki powiatów

                           —

                           związki województw

                           —

                           miasto stołeczne Warszawa

                           —

                           Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

                           —

                           Agencja Nieruchomości Rolnych

               Portugalia

                           —

                           Região Autónoma da Madeira (autonomiczny region Madery)

                           —

                           Região Autónoma dos Açores (autonomiczny region Azorów)

                           —

                           Gminy

               Słowacja

                           —

                           mestá a obce (magistraty)

                           —

                           Železnice Slovenskej republiky (Słowackie Koleje Państwowe)

                           —

                           Štátny fond cestného hospodárstva (Narodowy Fundusz Zarządu Drogami)

                           —

                           Slovenské elektrárne (Słowackie Elektrownie)

                           —

                           Vodohospodárska výstavba (Przedsiębiorstwo Racjonalnego Wykorzystania Wody)

         INSTYTUCJE MIĘDZYNARODOWE:

               —

               Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju

               —

               Europejski Bank Inwestycyjny

               —

               Azjatycki Bank Rozwoju

               —

               Afrykański Bank Rozwoju

               —

               Bank Światowy MBOR/MFW

               —

               Międzynarodowe Stowarzyszenie Finansowe

               —

               Amerykański Bank Rozwoju

               —

               Fundusz Rozwoju Socjalnego Rady Europy

               —

               EURATOM (Europejska Wspólnota Energii Atomowej)

               —

               Wspólnota Europejska

               —

               Andyjskie Stowarzyszenie Rozwoju

               —

               Eurofima (Europejskie Towarzystwo Finansowania Taboru Kolejowego)

               —

               Europejska Wspólnota Węgla i Stali

               —

               Nordycki Bank Inwestycyjny

               —

               Karaibski Bank Rozwoju

         Postanowienia art. 11 nie naruszają żadnego zobowiązania międzynarodowego, które Umawiające się Strony mogłyby wcześniej przyjąć, w sprawie wyżej wymienionych instytucji międzynarodowych.
   PODMIOTY W KRAJACH TRZECICH:
   Podmioty, które spełniają następujące kryteria:

               1.

               podmiot wyraźnie uznawany za podmiot publiczny według kryteriów krajowych;

               2.

               taki podmiot publiczny jest producentem nierynkowym, który zarządza i finansuje działalności, polegające głównie na dostarczeniu ludziom dóbr i usług nierynkowych, i nad którym administracja publiczna sprawuje skuteczną kontrolę;

               3.

               podmiot publiczny jest dużym i regularnym emitentem skryptów dłużnych;

               4.

               zainteresowane państwo jest w stanie zagwarantować, że ten podmiot publiczny nie skorzysta z klauzuli wcześniejszego umorzenia w przypadku ubruttowienia.

         DEKLARACJA INTENCJI
   między Wspólnotą Europejską, Królestwem Belgii, Republiką Czeską, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Estońską, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Rzeczpospolitą Polską, Republiką Portugalii, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Księstwem Andory
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   KRÓLESTWO BELGII,
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALII,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ
   i
   KSIĘSTWO ANDORY
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   W chwili zawarcia Umowy ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłaconych odsetek (zwaną dalej „dyrektywą”), Wspólnota Europejska, jej Państwa Członkowskie i Księstwo Andory podpisały niniejszą Deklarację Intencji, która jest uzupełnieniem do tej Umowy.

               1.

               Sygnatariusze niniejszej Deklaracji Intencji stwierdzają, iż wymieniona wyżej Umowa pomiędzy Wspólnotą Europejską a Księstwem Andory oraz niniejsza Deklaracja Intencji stanowią porozumienie możliwe do przyjęcia i chroniące interesy prawne stron. W konsekwencji zastosują w dobrej wierze ustalone środki i wstrzymają się od wszelkich zachowań jednostronnych, które mogłyby, bez żadnego istotnego powodu, zaszkodzić tej umowie. Jeśli zostałaby zauważona jakakolwiek znacząca różnica w zakresie zastosowania dyrektywy przyjętej 3 czerwca 2003 r. i Umowy, w szczególności, w odniesieniu do art. 4 i art. 6 Umowy, Umawiające się Strony dokonają bezzwłocznie wzajemnej konsultacji, zgodnie z art. 13 ust. 4 Umowy, w celu upewnienia się, czy zachowany zostaje równoważny charakter środków przewidzianych w Umowie.

               2.

               W trakcie okresu przejściowego, przewidzianego w wyżej wymienionej dyrektywie, Wspólnota Europejska rozpocznie rozmowy z innymi ważnymi ośrodkami finansowymi, w celu ich poinstruowania o skutecznym stosowaniu środków równoważnych do tych przewidzianych w dyrektywie.

               3.

               Mając na uwadze zastosowanie art. 12 wyżej wymienionej Umowy, Księstwo Andory zobowiązuje się do wprowadzenia do swojego ustawodawstwa, w pierwszym roku stosowania Umowy, pojęcia oszustwa podatkowego, polegającego na stosowaniu świadectw, fałszywych dokumentów lub dokumentów uznanych za niezgodne w treści, których celem jest oszukanie administracji skarbowej w kwestii opodatkowania dochodów z oszczędności. Sygnatariusze niniejszej Deklaracji Intencji przyjmują do wiadomości, iż ta definicja oszustwa podatkowego dotyczy tylko i wyłącznie opodatkowania oszczędności, w ramach Umowy, oraz nie rozstrzyga z góry rozwoju i/lub decyzji w sprawie oszustwa podatkowego w innych okolicznościach i na innych terytoriach niż im właściwe.

               4.

               Księstwo Andory i każde inne zainteresowane Państwo Członkowskie mogą rozpocząć negocjacje dwustronne w celu omówienia procedury administracyjnej dotyczącej wymiany informacji.

               5.

               Sygnatariusze niniejszej Deklaracji Intencji oświadczają oficjalnie, że podpisanie Umowy w sprawie opodatkowania oszczędności, jak również otwarcie negocjacji w sprawie Umowy Walutowej stanowią istotny etap w pogłębianiu współpracy pomiędzy Księstwem a Unią Europejską.
               W tym kontekście, równolegle do negocjacji dwustronnych przewidzianych w pkt 4, Księstwo Andory i każde Państwo Członkowskie Wspólnoty Europejskiej ustanowią konsultacje, w celu określenia szerszego pola dla wdrażania współpracy gospodarczej. Konsultacje te toczyć się będą w duchu współpracy mającej na celu weryfikację postępu realizacji zadań, sprecyzowanych w podpisanym Porozumieniu przez Księstwo Andory na polu harmonizacji prawa na poziomie fiskalnym. Konsultacje te mogłyby doprowadzić do realizacji:

                           —

                           dwustronnych programów współpracy ekonomicznej, mających na względzie wspieranie integracji gospodarki Andory w gospodarce europejskiej,

                           —

                           dwustronnej współpracy w dziedzinie podatków, mającej na celu zbadanie w jakich warunkach potrącenie podatku od dochodów ze świadczonych usług i z przychodów finansowych stosowane w Państwach Członkowskich mogłyby zostać zniesione lub zredukowane.

      Sporządzono w. Brukseli, dnia 15 listopada 2004 r. w dwóch egzemplarzach, w następujących językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, łotewskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i katalońskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne.
      Tekst w języku maltańskim zostanie uwierzytelniony przez Umawiające się Strony na podstawie wymiany listów. Jego tłumaczenie jest na równi autentyczne z tłumaczeniem w językach wymienionych w poprzednim akapicie.

         Pour le Royaume de Belgique
         Voor het Koninkrijk België
         Für das Königreich Belgien

         Za Českou republiku

         På Kongeriget Danmarks vegne

         Für die Bundesrepublik Deutschland

         Eesti Vabariigi nimel

         Για την Ελληνική Δημοκρατία

         Por el Reino de España

         Pour la République française

         Thar cheann Na hÉireann
         For Ireland

         Per la Repubblica italiana

         Για την Κυπριακή Δημοκρατία

         Latvijas Republikas vārdā

         Lietuvos Respublikos vardu

         Pour le Grand-Duché de Luxembourg

         A Magyar Köztársaság részéről

         Għar-Repubblika ta' Malta

         Voor het Koninkrijk der Nederlanden

         Für die Republik Österreich

         W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

         Pela República Portuguesa

         Za Republiko Slovenijo

         Za Slovenskú republiku

         Suomen tasavallan puolesta
         För Republiken Finland

         För Konungariket Sverige

         For the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Pel Principat d’Andorra


title: Decyzja Rady (UE) 2015/284 z dnia 17 lutego 2015 r. dotycząca stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 4 do Porozumienia EOG w sprawie reguł pochodzenia (udział Chorwacji)

text:
               21.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 50/10

         DECYZJA RADY (UE) 2015/284
   z dnia 17 lutego 2015 r.
   dotycząca stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 4 do Porozumienia EOG w sprawie reguł pochodzenia (udział Chorwacji)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 98 porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 4 do porozumienia EOG (zwanego dalej „protokołem 4”).

               (3)

               Protokół 4 zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące reguł pochodzenia.

               (4)

               Po zakończeniu tymczasowego stosowania Umowy o udziale Republiki Chorwacji w Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz trzech powiązanych z nią umów (3) w porozumieniu EOG należy uwzględnić niektóre uzgodnienia przejściowe dotyczące stosowania reguł pochodzenia.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 4.

               (6)

               Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w odniesieniu do proponowanej zmiany protokołu 4 do porozumienia EOG w sprawie reguł pochodzenia, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukslei dnia 17 lutego 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. REIRS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 170 z 11.6.2014, s. 5.

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2015
      z dnia
      zmieniająca protokół 4 (Reguły pochodzenia) do Porozumienia EOG
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Protokół 4 do Porozumienia EOG dotyczy reguł pochodzenia.

                  (2)

                  Republika Chorwacji przystąpiła do Unii Europejskiej dnia 1 lipca 2013 r.

                  (3)

                  Po pomyślnym zakończeniu negocjacji w sprawie przystąpienia do Unii Europejskiej Republika Chorwacji wniosła o udział w Porozumieniu EOG.

                  (4)

                  Umowa o udziale Republiki Chorwacji w Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz trzech powiązanych z nią umów (zwana dalej „umową o rozszerzeniu EOG”) (1) została parafowana dnia 20 grudnia 2013 r.

                  (5)

                  Umowa o rozszerzeniu EOG została podpisana dnia 11 kwietnia 2014 r. i jest tymczasowo stosowana od dnia 12 kwietnia 2014 r.

                  (6)

                  Po zakończeniu tymczasowego stosowania umowy o rozszerzeniu EOG w Porozumieniu EOG należy uwzględnić niektóre uzgodnienia przejściowe dotyczące stosowania reguł pochodzenia,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Protokół 4 do Porozumienia EOG zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia, pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (2).
      Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2013 r.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

            […]

               Przewodniczący

               Sekretarze

               Wspólnego Komitetu EOG

            […]

         (1)  Dz.U. L 170 z 11.6.2014, s. 5.

         (2)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]

         ZAŁĄCZNIK
         do decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr […]
         W protokole 4 do Porozumienia EOG po art. 40 dodaje się, co następuje:

            „Artykuł 41
            Uzgodnienia przejściowe dotyczące przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
            1.   Prawidłowy dowód pochodzenia wystawiony przez państwo EFTA lub Republikę Chorwacji lub sporządzony w ramach umowy preferencyjnej zawartej przez państwa EFTA i Republikę Chorwacji uznaje się za dowód preferencyjnego pochodzenia z EOG, pod warunkiem że:

                        a)

                        dowód pochodzenia oraz dokumenty przewozowe wystawiono lub sporządzono najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej; oraz

                        b)

                        dowód pochodzenia przedstawiono organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

                  W przypadku gdy towary do przywozu z państwa EFTA lub Republiki Chorwacji zgłoszono odpowiednio organom celnym Republiki Chorwacji lub państwa EFTA przed dniem przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, na mocy obowiązujących w tym czasie umów preferencyjnych między państwem EFTA i Republiką Chorwacji, dowód pochodzenia wystawiony z mocą wsteczną w ramach takich umów może być również akceptowany przez państwa EFTA i Republikę Chorwacji, pod warunkiem że zostanie przedstawiony organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.
            2.   Państwa EFTA, z jednej strony, oraz Republika Chorwacji, z drugiej strony, mają prawo zachować zezwolenia nadające, w ramach umów zawartych przez państwa EFTA, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, status »upoważnionego eksportera«, pod warunkiem że upoważnieni eksporterzy stosują reguły pochodzenia zawarte w niniejszym protokole.
            Państwa EFTA, z jednej strony, oraz Republika Chorwacji, z drugiej strony, przed upływem roku od dnia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej rozważą konieczność zastąpienia takich zezwoleń przez nowe zezwolenia wydane zgodnie z niniejszym protokołem.
            3.   Wnioski dotyczące ponownej weryfikacji dowodów pochodzenia wystawionych lub sporządzonych na mocy umów preferencyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, są zatwierdzane przez właściwe organy celne państw EFTA lub Republiki Chorwacji na okres trzech lat po wystawieniu danego dowodu pochodzenia i mogą być wystawione lub sporządzone przez te organy na okres trzech lat po zatwierdzeniu dowodu pochodzenia złożonego tym organom na potwierdzenie zgłoszenia przywozowego.
            4.   Postanowienia Porozumienia można stosować do towarów wywożonych z Republiki Chorwacji do państw EFTA lub z państw EFTA do Republiki Chorwacji, które to towary spełniają kryteria określone w niniejszym protokole oraz które w dniu przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej znajdują się w tranzycie, są czasowo składowane bądź znajdują się w składzie celnym lub w wolnym obszarze celnym na terytorium państwa EFTA lub Republiki Chorwacji.
            5.   W przypadkach, o których mowa w ust. 4, można przyznać traktowanie preferencyjne pod warunkiem przedstawienia organom celnym kraju przywozu, przed upływem czterech miesięcy od dnia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, dowodu pochodzenia wystawionego z mocą wsteczną przez organy celne państwa wywozu.”