title: 97/579/EC: Commission Decision of 23 July 1997 setting up Scientific Committees in the field of consumer health and food safety (Text with EEA relevance)

text:
Avis juridique important

|

31997D0579

Official Journal L 237 , 28/08/1997 P. 0018 - 0023

DECYZJA KOMISJIz dnia 23 lipca 1997 r.ustanawiająca komitety naukowe w dziedzinie zdrowia konsumentów i bezpieczeństwa żywności(Tekst mający znaczenie dla EOG)(97/579/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,a także mając na uwadze, co następuje:właściwe doradztwo naukowe stanowi zasadniczą podstawę reguł wspólnotowych dotyczących zdrowia konsumentów w najściślejszym tego słowa znaczeniu, jak również zdrowia i dobra zwierząt, zdrowia roślin oraz środowiska;doradztwo naukowe w sprawach dotyczących zdrowia konsumentów musi, w interesie konsumentów i przemysłu, opierać się na zasadzie doskonałości, niezależności i przejrzystości;oprócz przypadków, które objęte są obowiązkową konsultacją z komitetami naukowymi, z komitetami tymi mogą być również konsultowane sprawy szczególnego znaczenia dla zdrowia konsumentów i bezpieczeństwa żywności;chociaż wiele problemów wymagających opinii naukowej leży w kompetencjach jednego z istniejących komitetów naukowych jest jednak oczywiste, że istnieją takie problemy, które mogą wchodzić w kompetencje kilku różnych komitetów;w celu wzmocnienia ich spójności i równocześnie aby uniknąć pokrywania się kompetencji, właściwe jest ponowne zdefiniowanie działań niektórych komitetów;Komisja ustanowiła, decyzją 97/404/WE[1] Naukowy Komitet Sterujący koordynujący prace komitetów naukowych;Komisja musi być w stanie uzyskać właściwe i terminowe doradztwo naukowe;wiele dyrektyw Rady i kilka rozporządzeń Rady przewiduje obowiązkowe konsultacje z jednym lub innym aktualnym komitetem naukowym; Komisja zamierza przedstawić Radzie właściwe wnioski w zakresie dostosowania istniejącej legislacji do niniejszej decyzji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Niniejszym ustanawia się następujące komitety naukowe w ramach Komisji:- Komitet Naukowy ds. Żywności,- Komitet Naukowy ds. Żywienia Zwierząt,- Komitet Naukowy ds. Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt;- Komitet Naukowy ds. Środków Weterynaryjnych Dotyczących Zdrowia Publicznego,- Komitet Naukowy ds. Roślin,- Komitet Naukowy ds. Produktów Kosmetycznych i Produktów Nieżywnościowych Przeznaczonych dla Konsumentów,- Komitet Naukowy ds. Produktów Leczniczych i Wyrobów Medycznych,- Komitet Naukowy ds. Toksyczności, Ekotoksyczności oraz Środowiska.2. Zakres kompetencji komitetów naukowych są wymienione w załączniku.3. Komitet Naukowy ds. Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt składa się z podkomitetu ds. Zdrowia Zwierząt oraz Podkomitetu ds. Dobrostanu Zwierząt.Artykuł 21. Konsultacje komitetów naukowych przeprowadza się w sprawach przewidzianych w legislacji wspólnotowej. Komisja może również konsultować się z komitetami w innych kwestiach szczególnie znaczących dla zdrowia konsumentów i bezpieczeństwa żywności.2. Gdy przedstawione pytanie jest wspólne dla kilku różnych komitetów naukowych wymienionych w art. 1, oraz po określeniu przez Naukowy Komitet Sterujący zaangażowanych komitetów, może zostać powołana wspólna grupa robocza w celu przygotowania ich odpowiednich opinii. Stworzenie takiej grupy jest obowiązkowe o ile tak postanowi Naukowy Komitet Sterujący.3. Na wniosek Komisji, komitet naukowy zapewnia doradztwo naukowe w kwestiach odnoszących się do zdrowia konsumentów oraz bezpieczeństwa żywności, w szczególności:a) dokonuje krytycznej oceny ryzyka przygotowanej przez naukowców należących do organizacji Państw Członkowskich;b) opracowuje nowe procedury oceny ryzyka w obszarach takich jak choroby związane z żywnością oraz przenoszenie chorób zwierzęcych na człowieka;c) przygotowuje projekty opinii naukowych umożliwiających Komisji ocenę naukowych podstaw zaleceń, norm i wytycznych przygotowanych na forum międzynarodowym;d) ocenia naukowe zasady, na których oparte są wspólnotowe normy zdrowotne, biorąc pod uwagę techniki oceny ryzyka opracowane przez odpowiednie międzynarodowe organizacje.4. Na podstawie trendów istniejących danych naukowych komitety naukowe mogą zwracać uwagę Komisji na szczególne lub pojawiające się problemy związane ze zdrowiem konsumentów i bezpieczeństwem żywności.5. Komisja może wymagać przyjęcia opinii w określonym terminie.Artykuł 31. Każdy z komitetów naukowych składa się maksymalnie z 19 członków. Liczba członków każdego komitetu jest ustalana przez Komisję zgodnie z wymaganą ekspertyzą.2. Członkowie każdego komitetu naukowego są ekspertami naukowymi w jednej lub kilku dziedzinach znajdujących się w zakresie kompetencji komitetu i wspólnie obejmują możliwie najszerszy zakres zagadnień.3. Członkowie komitetu naukowego są mianowani przez Komisję; w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich publikowane są wezwania do okazania zainteresowania wraz kryteriami selekcji oraz opisem procedury wyboru kandydatów. Procedura wyboru powinna określać w sposób przejrzysty najodpowiedniejszych kandydatów do wyboru przez Komisję. Komisja mianuje członków każdego komitetu naukowego z listy kandydatów tak, aby żaden z mianowanych kandydatów nie był członkiem więcej niż jednego komitetu naukowego. Nazwiska członków każdego komitetu naukowego są publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Artykuł 4Komitety naukowe oraz podkomitety Komitetu Naukowego ds. Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt (zwane dalej podkomitetami), wybierają przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących spośród swoich członków. Wybór zostaje dokonany zwykłą większością członków komitetu i podkomitetów.Artykuł 51. Członkowie komitetów naukowych są mianowani na okres trzech lat i nie mogą sprawować swoich funkcji dłużej niż dwie kolejne kadencje. Pełnią swoje funkcje do czasu aż zostaną zastąpieni lub ponownie mianowani.2. Gdy członek komitetu naukowego nie może sprawować swoich obowiązków lub w przypadku jego/jej dobrowolnej rezygnacji, Komisja mianuje właściwego następcę na pozostały okres kadencji, wybranego z listy odpowiednich kandydatów na podstawie art. 3 ust. 3.3. Członkowie komitetów naukowych oraz zewnętrzni eksperci są wynagradzani za swoje usługi świadczone Komisji, zgodnie z przepisami ustanowionymi przez Komisję, ponadto zwracane są im koszty podróży i utrzymania.Artykuł 61. Członkowie komitetów naukowych, w ramach swoich uprawnień, działają niezależnie od wpływów zewnętrznych.2. Każdego roku członkowie komitetów naukowych oraz zewnętrzni eksperci deklarują na każdym posiedzeniu każdą sprawę, która mogłaby być uznana za naruszającą ich niezależność.Artykuł 71. W Porozumieniu z Komisją komitety naukowe oraz podkomitety mogą zaprosić wyspecjalizowanych zewnętrznych ekspertów do udziału w swoich pracach.2. Członkowie komitetów naukowych oraz podkomitetów mogą tworzyć określone grupy robocze o jasno sprecyzowanych zadaniach. Każdej grupie roboczej będzie przewodniczył członek komitetu lub podkomitetu oraz do ich prac mogą zostać włączeni zewnętrzni eksperci.3. Grupy robocze składają sprawozdania komitetowi naukowemu lub podkomitetowi przy którym działają.Artykuł 81. Komitety naukowe przyjmują regulaminy, we współpracy z Naukowym Komitetem Sterującym. Te regulaminy zapewniają, że komitety naukowe wypełniają swoje zadania w najlepszy możliwy sposób, zgodnie z zasadami doskonałości, niezależności oraz przejrzystości, uwzględniając równocześnie tajemnicę handlową. Regulaminy te są jawne.2. Regulaminy każdego komitetu naukowego muszą w szczególności ustanawiać procedury uwzględniające:a) wyznaczanie sprawozdawców gromadzących pakiety informacyjne oraz dokumentację i przygotowujących projekty opinii dla komitetów naukowych;b) sprawdzanie czy sprawozdawcy są w stanie przeprowadzać swoje zadania przy możliwe pełnej niezależności, bez wpływów zewnętrznych;c) wydawanie opinii tak szybko jak to możliwe i w każdym przypadku zgodnie z terminem wyznaczonym na podstawie art. 2 ust. 5;d) zapewnienie ścisłej współpracy z innymi komitetami naukowymi oraz z Naukowym Komitetem Sterującym.3. Komitety naukowe przyjmują swoje opinie większością głosów członków komitetu.4. Podkomitety przyjmują projekty opinii większością głosów członków podkomitetu, projekt opinii zostaje następnie przekazany Komitetowi ds. Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt w celu ostatecznego przyjęcia.Artykuł 91. Komitety naukowe, podkomitety oraz grupy robocze zwołuje się w siedzibie Komisji.2. Komisja zapewnia sekretariat dla komitetów naukowych, podkomitetów oraz grup roboczych.Artykuł 10Porządki dzienne obrad, protokoły oraz opinie komitetów naukowych są udostępniane publicznie bez zbędnego opóźnienia i z zachowaniem zasady tajemnicy handlowej. Opinie mniejszości są zawsze uwzględniane i przypisywane członkom jedynie na ich prośbę.Artykuł 11Bez uszczerbku dla przepisów art. 214 Traktatu, członkowie oraz eksperci zewnętrzni są zobowiązani do nieujawniania informacji uzyskanych w wyniku prac komitetów naukowych, podkomitetów lub jednej z grup roboczych, gdy zostali poinformowani, że ta informacja objęta jest wnioskiem o poufność.Artykuł 121. Komitety naukowe utworzone na mocy niniejszej decyzji zastępują istniejące komitety naukowe w następujący sposób:a) Komitet Naukowy ds. Żywności zastępuje Komitet Naukowy ds. Żywności, ustanowiony decyzją Komisji 95/273/WE[2];b) Komitet Naukowy ds. Żywienia Zwierząt zastępuje Komitet Naukowy ds. Żywienia Zwierząt, ustanowiony decyzją Komisji 76/791/EWG[3], zmienioną decyzją 86/105/EWG[4];c) Komitet Naukowy ds. Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt zastępuje Sekcję ds. Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt Naukowego Komitetu Weterynaryjnego, ustanowionym decyzją Komisji 81/6511/EWG[5], zmienioną Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji;d) Komitet Naukowy ds. Weterynaryjnych Zdrowia Publicznego zastępuje Sekcję Zdrowia Publicznego ds. Weterynaryjnych w Naukowym Komitecie Weterynaryjnym, ustanowionego decyzją 81/651/EWG;e) Komitet Naukowy ds. Roślin zastępuje Komitet Naukowy ds. Pestycydów, ustanowiony decyzją Komisji 78/436/EWG[6], zmienioną decyzją 96/1055/EWG;f) Komitet Naukowy ds. Produktów Kosmetycznych i Produktów Nieżywnościowych przeznaczonych dla konsumentów zastępuje Naukowy Komitet ds. Kosmetologii, ustanowiony decyzją Komisji 78/45/EWG[7], zmienioną decyzją 94/954/WE[8];g) Komitet Naukowy ds. Toksyczności, Ekotoksyczności oraz Środowiska zastępuje Naukowy Komitet Doradczy ds. Sprawdzania Toksyczności i Ekotoksyczności Związków Chemicznych, ustanowiony decyzją Komisji 78/618/EWG[9], ostatnio zmienioną Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji.2. Decyzje 76/791/EWG, 78/45/EWG, 78/436/EWG, 78/618/EWG, 81/651/EWG oraz 95/273/WE tracą moc.Jednakże komitety powołane tymi decyzjami pełnią swoje funkcje do czasu rozpoczęcia funkcjonowania komitetów naukowych utworzonych niniejszą decyzją.Wszelkie odniesienia do uchylonych decyzji należy rozumieć jako odniesienia do niniejszej decyzji; odniesienia do komitetów oraz sekcji powołanych do życia uchylonymi decyzjami należy rozumieć jako mające zastosowanie do właściwych komitetów powołanych niniejszą decyzją.Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lipca 1997 r.W imieniu KomisjiEmma BONINOCzłonek KomisjiZAŁĄCZNIKKomitet Naukowy ds. ŻywnościZakres kompetencjiKwestie naukowe i techniczne dotyczące zdrowia konsumentów i bezpieczeństwa żywności związane ze spożywaniem produktów spożywcze, w szczególności kwestii dotyczących toksykologii oraz higieny w całym łańcuchu produkcji żywności, żywienia oraz stosowania technologii rolno-spożywczych, jak również odnoszących się do materiałów będących w kontakcie z środkami spożywczymi, np. opakowania.Komitet Naukowy ds. Żywienia ZwierzątZakres kompetencjiKwestie naukowe i techniczne dotyczące żywienia zwierząt, jego wpływu na zdrowie zwierząt, na jakość produktów pochodzenia zwierzęcego oraz technologii stosowanych w żywieniu zwierząt.Komitet Naukowy ds. Zdrowia i Dobrostanu ZwierzątPodkomitet ds. Zdrowia ZwierzątZakres kompetencjiKwestie naukowe i techniczne dotyczące wszystkich aspektów zdrowia zwierząt, higieny, chorób zwierząt, terapii, chorób odzwierzęcych niepochodzących od żywności, jak również zootechnika.Podkomitet ds. Dobrostanu ZwierzątZakres kompetencjiKwestie naukowe i techniczne dotyczące ochrony zwierząt szczególnie w odniesieniu do hodowli, zarządzania stadem, transportu, uboju i doświadczeń.Komitet Naukowy ds. Środków Weterynaryjnych Dotyczących Zdrowia PublicznegoZakres kompetencjiKwestie naukowe i techniczne dotyczące zdrowia konsumentów i bezpieczeństwa żywności oraz dotyczące środków odnośnie do chorób odzwierzęcych, środków toksykologicznych, weterynaryjnych w szczególności higieny stosowanych w produkcji, przetwarzaniu oraz dostarczaniu żywności pochodzenia zwierzęcego.Komitet Naukowy ds. RoślinZakres kompetencjiKwestie naukowe i techniczne odnoszące się do roślin przeznaczonych do spożycia przez ludzi i zwierzęta, produkcji lub przetwarzania niespożywczych produktów o cechach mogących wywoływać szkodliwy skutek dla zdrowia człowieka lub zwierzęcia lub środowiska, uwzględniając użycie pestycydów.Komitet Naukowy ds. Produktów Kosmetycznych i Produktów Nieżywnościowych Przeznaczonych dla KonsumentówZakres kompetencjiKwestie naukowe i techniczne dotyczące zdrowia konsumentów w odniesieniu do produktów kosmetycznych i produktów nieżywnościowych przeznaczonych dla konsumentów, w szczególności substancji używanych przy produkcji tych produktów, ich składu, użycia jak również rodzaju opakowania.Komitet Naukowy ds. Produktów Leczniczych oraz Wyrobów MedycznychZakres kompetencjiKwestie naukowe i techniczne odnoszące się do legislacji Wspólnotowej dotyczącej leków dla ludzi i weterynaryjnych, bez uszczerbku dla określonych kompetencji przyznanych Komitetowi ds. Produktów Leczniczych Chronionych Patentem oraz Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych[10] w kontekście oceny leków. Kwestie naukowe i techniczne odnoszące się do legislacji wspólnotowej dotyczącej materiałów medycznych i sprzętu.Komitet Naukowy ds. Toksyczności, Ekotoksyczności i ŚrodowiskaZakres kompetencjiKwestie naukowe i techniczne odnoszące się do sprawdzania toksyczności i ekotoksyczności chemikaliów, biochemikaliów i związków biologicznych, których użycie może mieć szkodliwe konsekwencje dla zdrowia ludzkiego oraz środowiska.[1] Dz.U. L 169 z 27.6.1997, str. 85.[2] Dz.U. L 167 z 18.7.1995, str. 22.[3] Dz.U. L279 z 9.10.1976, str. 35.[4] Dz.U. L 93 z 8.4.1986, str. 14.[5] Dz.U. L 233 z 19.8.1981, str. 32.[6] Dz.U. L 124 z 12.5.1978, str. 16.[7] Dz.U. L 13 z 17.1.1978, str. 24.[8] Dz.U. L 371 z 31.12.1994, str. 15.[9] Dz.U. L 198 z 22.7.1978, str. 17.[10] Komitety ustanowione w Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych.


title: Decyzja Komisji (UE) 2017/1216 z dnia 23 czerwca 2017 r. ustanawiająca kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów do zmywarek do naczyń (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 4240) (Tekst mający znaczenie dla EOG. )

text:
                  12.7.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 180/31

            DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/1216
      z dnia 23 czerwca 2017 r.
      ustanawiająca kryteria oznakowania ekologicznego UE dla detergentów do zmywarek do naczyń

            (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 4240)

      (Tekst mający znaczenie dla EOG)
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 8 ust. 2,
      po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 66/2010 oznakowanie ekologiczne UE można przyznawać produktom o ograniczonym poziomie wpływu na środowisko w ciągu ich całego cyklu życia.

                  (2)

                  Rozporządzenie (WE) nr 66/2010 stanowi, że dla każdej grupy produktów należy ustanowić szczegółowe kryteria oznakowania ekologicznego UE.

                  (3)

                  W decyzji Komisji 2011/263/UE (2) ustanowiono kryteria ekologiczne i związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji dla detergentów do zmywarek do naczyń, które to kryteria są ważne do dnia 31 grudnia 2016 r.

                  (4)

                  Aby uwzględnić niedawny rozwój sytuacji rynkowej oraz innowacje, które wprowadzono od tego czasu, należy ustanowić zmieniony zbiór kryteriów ekologicznych dla tej grupy produktów.

                  (5)

                  Zmienione kryteria, jak również związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji, powinny obowiązywać przez sześć lat od dnia notyfikacji niniejszej decyzji, przy uwzględnieniu cyklu innowacji w tej grupie produktów. Celem tych kryteriów jest promowanie produktów, które mają zmniejszone oddziaływanie na ekosystemy wodne, zawierają ograniczoną ilość substancji niebezpiecznych, są skuteczne i dzięki mniejszej liczbie opakowań pozwalają na zminimalizowanie ilości odpadów.

                  (6)

                  Ze względu na pewność prawa należy uchylić decyzję 2011/263/UE.

                  (7)

                  Należy przewidzieć okres przejściowy dla producentów wytwarzających produkty, którym przyznano oznakowanie ekologiczne UE dla detergentów do zmywarek do naczyń w oparciu o kryteria określone w decyzji 2011/263/UE, aby zapewnić tym producentom wystarczającą ilość czasu na dostosowanie produktów do zmienionych kryteriów i wymogów.

                  (8)

                  Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/2010,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Grupa produktów „detergenty do zmywarek do naczyń” obejmuje dowolny detergent do zmywarek do naczyń lub dodatek do płukania objęty zakresem rozporządzenia (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), który to detergent lub dodatek jest wprowadzany do obrotu i przeznaczony do stosowania wyłącznie w zmywarkach do naczyń dla gospodarstw domowych i w automatycznych zmywarkach do naczyń do użytku profesjonalnego, które mają te same rozmiary i zastosowanie jak zmywarki do naczyń dla gospodarstw domowych.
      Artykuł 2
      Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

                  1)

                  „substancje obecne w składzie produktu” oznaczają substancje dodane celowo, produkty uboczne i zanieczyszczenia z surowców w końcowym składzie produktu [(w tym folię rozpuszczalną w wodzie, jeśli jest stosowana)];

                  2)

                  „opakowanie bezpośrednie” oznacza:

                              a)

                              w przypadku pojedynczych porcji w opakowaniu, które przed użyciem należy usunąć – indywidualne opakowanie porcji oraz opakowanie zaprojektowane tak, by stanowić opakowanie najmniejszego towaru jednostkowego przeznaczonego do sprzedaży użytkownikowi końcowemu lub konsumentowi w miejscu zakupu, obejmujące w stosownych przypadkach etykietę;

                              b)

                              w przypadku wszystkich innych rodzajów produktów – opakowanie zaprojektowane tak, by stanowić opakowanie najmniejszego towaru jednostkowego przeznaczonego do sprzedaży użytkownikowi końcowemu lub konsumentowi w miejscu zakupu, obejmujące w stosownych przypadkach etykietę;

                  3)

                  „mikrodrobiny plastiku” oznaczają cząstki nierozpuszczalnego plastiku makromolekularnego o wielkości poniżej 5 mm, uzyskane w wyniku jednego z następujących procesów:

                              a)

                              procesu polimeryzacji, takiego jak poliaddycja lub polikondensacja, lub w wyniku podobnego procesu z zastosowaniem monomerów lub innych substancji wyjściowych;

                              b)

                              modyfikacji chemicznej naturalnych lub syntetycznych makrocząsteczek;

                              c)

                              fermentacji mikrobiologicznej;

                  4)

                  „nanomateriał” oznacza naturalny, powstały przypadkowo lub wytworzony materiał zawierający cząstki w stanie swobodnym lub w formie agregatu bądź aglomeratu, w którym co najmniej 50 % lub więcej cząstek w liczbowym rozkładzie wielkości cząstek ma jeden lub więcej wymiarów w zakresie 1–100 nm (4).

            Artykuł 3
      Aby dany detergent do zmywarek do naczyń lub dodatek do płukania mógł otrzymać oznakowanie ekologiczne UE na mocy rozporządzenia (WE) nr 66/2010, musi on należeć do grupy produktów „detergenty do zmywarek do naczyń” zdefiniowanej w art. 1 niniejszej decyzji i spełniać kryteria oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji określone w załączniku.
      Artykuł 4
      Kryteria dla grupy produktów „detergenty do zmywarek do naczyń” oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji obowiązują przez sześć lat od daty notyfikacji niniejszej decyzji.
      Artykuł 5
      Do celów administracyjnych grupie produktów „detergenty do zmywarek do naczyń” przypisuje się numer kodu „015”.
      Artykuł 6
      Decyzja 2011/263/UE traci moc.
      Artykuł 7
      1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 6 wnioski o oznakowanie ekologiczne UE dla produktów należących do grupy produktów „detergenty do zmywarek do naczyń” złożone przed datą notyfikacji niniejszej decyzji podlegają ocenie zgodnie z warunkami określonymi w decyzji 2011/263/UE.
      2.   Wnioski o oznakowanie ekologiczne UE dla produktów należących do grupy produktów „detergenty do zmywarek do naczyń” złożone w terminie dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji mogą opierać się albo na kryteriach określonych w decyzji 2011/263/UE, albo na kryteriach określonych w niniejszej decyzji.
      Wnioski te ocenia się zgodnie z kryteriami, na których się opierają.
      3.   Pozwolenia na używanie oznakowania ekologicznego UE udzielone zgodnie z kryteriami określonymi w decyzji 2011/263/UE mogą być stosowane przez 12 miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji.
      Artykuł 8
      Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

         Sporządzono w Brukseli dnia 23 czerwca 2017 r.

               W imieniu Komisji

            Karmenu VELLA

               Członek Komisji

         (1)  Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.

         (2)  Decyzja Komisji 2011/263/UE z dnia 28 kwietnia 2011 r. ustanawiająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom do zmywarek do naczyń (Dz.U. L 111 z 30.4.2011, s. 22).

         (3)  Rozporządzenie (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie detergentów (Dz.U. L 104 z 8.4.2004, s. 1).

         (4)  Zalecenie Komisji 2011/696/UE z dnia 18 października 2011 r. dotyczące definicji nanomateriału (Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 38).

         ZAŁĄCZNIK

            RAMY

            KRYTERIA OZNAKOWANIA EKOLOGICZNEGO UE

            Kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom do zmywarek do naczyń

         KRYTERIA

                     1.

                     Wymogi dotyczące dozowania

                     2.

                     Toksyczność w stosunku do organizmów wodnych

                     3.

                     Biodegradowalność

                     4.

                     Zrównoważony środowiskowo wybór dostawców oleju palmowego, oleju z ziaren palmowych i pochodnych tych olejów

                     5.

                     Substancje objęte wyłączeniami i ograniczeniami

                     6.

                     Opakowanie

                     7.

                     Zdatność do użycia

                     8.

                     Informacje dla użytkowników

                     9.

                     Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym UE

               OCENA I WERYFIKACJA
         a)   Wymogi

         W ramach każdego kryterium wskazano szczegółowe wymogi w zakresie oceny i weryfikacji.
         W przypadku gdy w celu wykazania zgodności z kryteriami wnioskodawca jest zobowiązany do dostarczenia właściwym organom deklaracji, dokumentacji, analiz, sprawozdań z badań lub innych dowodów, mogą one pochodzić w stosownych przypadkach od wnioskodawcy lub od jego dostawcy (dostawców).
         Właściwe organy uznają na zasadzie preferencyjnej zaświadczenia wydane przez organy akredytowane zgodnie z właściwą normą zharmonizowaną dla laboratoriów badawczych i kalibracyjnych oraz weryfikację przez organy akredytowane zgodnie z właściwą normą zharmonizowaną dla organów certyfikujących produkty, procesy i usługi. Akredytację przyznaje się zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (1).
         W stosownych przypadkach można stosować metody badania inne niż wskazane dla każdego z kryteriów, jeżeli właściwy organ oceniający wniosek uzna je za metody równoważne.
         W stosownych przypadkach właściwe organy mogą wymagać odpowiedniej dokumentacji, a także mogą przeprowadzać niezależne badania weryfikacyjne lub inspekcje na miejscu.
         Warunkiem wstępnym jest spełnienie przez produkt wszystkich odpowiednich wymogów prawnych państwa (państw), w którym (w których) produkt ma zostać wprowadzony do obrotu. Wnioskodawca oświadcza, że produkt jest zgodny z tym wymogiem.
         Wykaz w bazie danych składników detergentów („wykaz DID”), który jest dostępny na stronie internetowej dotyczącej oznakowania ekologicznego UE, zawiera najpowszechniej stosowane substancje obecne w składzie detergentów i kosmetyków. Wykaz ten musi stanowić źródło danych do obliczeń krytycznej objętości rozcieńczenia (CDV) oraz do oceny biodegradowalności substancji obecnych w składzie produktu. W odniesieniu do substancji, które nie figurują w wykazie DID, podaje się wytyczne dotyczące sposobu obliczania lub ekstrapolowania odpowiednich danych.
         Właściwemu organowi należy przekazać wykaz wszystkich substancji obecnych w składzie produktu, obejmujący nazwę handlową (jeżeli istnieje), nazwę chemiczną, nr CAS, nr DID, ilość, funkcję i formę substancji obecnych w składzie produktu (w tym folię rozpuszczalną w wodzie, jeśli jest stosowana).
         Konserwanty, substancje zapachowe i barwniki należy podać niezależnie od ich stężenia. Pozostałe substancje obecne w składzie produktu należy podać, jeżeli ich stężenie wynosi co najmniej 0,010 % w/w.
         W wykazie należy wyraźnie zaznaczyć wszystkie substancje obecne w składzie produktu w postaci nanomateriałów, podając w nawiasie wyraz „nano”.
         W odniesieniu do każdej substancji obecnej w składzie produktu przedstawia się karty charakterystyki (SDS) zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (2). Jeżeli dana substancja nie posiada SDS, ponieważ stanowi część mieszaniny, wnioskodawca przedstawia SDS dla mieszaniny.
         b)   Progi pomiarowe

         Wszystkie substancje obecne w składzie produktu muszą być zgodne z kryteriami ekologicznymi określonymi w tabeli 1.

            Tabela 1

            Wartości progowe substancji obecnych w składzie produktu w podziale na kryteria dla detergentów do zmywarek do naczyń (% w/w)

                     Nazwa kryterium

                     Surfaktanty

                     Konserwanty

                     Barwniki

                     Substancje zapachowe

                     Inne (np. enzymy)

                     Toksyczność w stosunku do organizmów wodnych

                     ≥ 0,010

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     ≥ 0,010

                     Biodegradowalność

                     Surfaktanty

                     ≥ 0,010

                     nd.

                     nd.

                     nd.

                     nd.

                     Substancje organiczne

                     ≥ 0,010

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     ≥ 0,010

                     Zrównoważony środowiskowo wybór dostawców oleju palmowego

                     ≥ 0,010

                     nd.

                     nd.

                     nd.

                     ≥ 0,010

                     Substancje objęte wyłączeniami lub ograniczeniami

                     Określone substancje objęte wyłączeniami i ograniczeniami

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Substancje niebezpieczne

                     ≥ 0,010

                     ≥ 0,010

                     ≥ 0,010

                     ≥ 0,010

                     ≥ 0,010

                     SVHC

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Bez ograniczeń (*1)

                     Substancje zapachowe

                     nd.

                     nd.

                     nd.

                     Bez ograniczeń (*1)

                     nd.

                     Konserwanty

                     nd.

                     Bez ograniczeń (*1)

                     nd.

                     nd.

                     nd.

                     Barwniki

                     nd.

                     nd.

                     Bez ograniczeń (*1)

                     nd.

                     nd.

                     Enzymy

                     nd.

                     nd.

                     nd.

                     nd.

                     Bez ograniczeń (*1)

               DOZOWANIE REFERENCYJNE
         W obliczeniach na potrzeby udokumentowania zgodności z kryteriami oznakowania ekologicznego UE oraz badania efektywności zmywania należy przyjąć następujące dozowanie jako dozowanie referencyjne.

                     Detergent do zmywarek do naczyń

                     Najwyższe dozowanie zalecane przez producenta w celu umycia 12 normalnie zabrudzonych kompletów naczyń w standardowych warunkach („zmywanie”), zgodnie z normą EN 50242 (wyrażone w g/zmywanie lub w ml/zmywanie).

                     Dodatek do płukania

                     3 ml/zmywanie

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia etykietę produktu lub instrukcję dla użytkownika, która zawiera informacje o dozowaniu.

            Kryterium 1 – Wymogi dotyczące dozowania

         Dozowanie referencyjne nie może przekroczyć następujących wartości:

                     Rodzaj produktu

                     Dozowanie
                     (g/zmywanie)

                     Jednofunkcyjny detergent do zmywarek do naczyń

                     19,0

                     Wielofunkcyjny detergent do zmywarek do naczyń

                     21,0

               Z tego wymogu zwolnione są dodatki do płukania.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia etykietę produktu, która zawiera informacje o dozowaniu, oraz dokumentację poświadczającą gęstość (g/ml) produktów w płynie i w żelu.

            Kryterium 2 – Toksyczność w stosunku do organizmów wodnych

         Krytyczna objętość rozcieńczenia (CDVprzewlekła) produktu nie może przekroczyć poniższych wartości granicznych dla dozowania referencyjnego:

                     Rodzaj produktu

                     Wartość graniczna CDV
                     (l/zmywanie)

                     Jednofunkcyjne detergenty do zmywarek do naczyń

                     22 500

                     Wielofunkcyjne detergenty do zmywarek do naczyń

                     27 000

                     Dodatek do płukania

                     7 500

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia obliczenie CDVprzewlekłej produktu. Arkusz przeznaczony do obliczania wartości CDVprzewlekłej jest dostępny na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE.
         CDVprzewlekłą oblicza się dla wszystkich substancji obecnych w składzie produktu (i) przy użyciu następującego równania:

         gdzie:

                     dozowanie(i)

                     :

                     masa (g) substancji (i) w dozie referencyjnej;

                     DF(i)

                     :

                     współczynnik degradacji substancji (i);

                     TFprzewlekła(i)

                     :

                     współczynnik toksyczności przewlekłej substancji (i).

               Wartości parametrów DF(i) oraz TFprzewlekła(i) muszą odpowiadać wartościom podanym w najbardziej aktualnej części A wykazu DID. Jeżeli substancja obecna w składzie produktu nie figuruje w części A, wnioskodawca określa te wartości przy użyciu metody opisanej w części B wykazu DID oraz dołącza powiązaną dokumentację.

            Kryterium 3 – Biodegradowalność

         a)   Biodegradowalność surfaktantów

         Wszystkie surfaktanty muszą łatwo ulegać degradacji (tlenowej).
         Ponadto wszystkie surfaktanty zaklasyfikowane jako stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego: toksyczność ostra kategoria 1 (H400) lub toksyczność przewlekła kategoria 3 (H412), zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (3), muszą ulegać biodegradacji beztlenowej.
         b)   Biodegradowalność związków organicznych

         Zawartość w produkcie substancji organicznych niebiodegradowalnych tlenowo (trudno biodegradowalnych, aNBO) lub niebiodegradowalnych beztlenowo (anNBO) nie może przekraczać poniższych wartości granicznych dla dozowania referencyjnego.

                     Rodzaj produktu

                     aNBO
                     (g/zmywanie)

                     anNBO
                     (g/zmywanie)

                     Detergenty do zmywarek do naczyń

                     1,00

                     3,00

                     Dodatki do płukania

                     0,15

                     0,50

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia dokumentację dotyczącą degradacji surfaktantów, jak również obliczenie aNBO i anNBO dla danego produktu. Arkusz przeznaczony do obliczania wartości aNBO oraz anNBO jest dostępny na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE.
         Zarówno w przypadku degradacji surfaktantów, jak i wartości aNBO i anNBO dla związków organicznych należy odnieść się do najbardziej aktualnego wykazu DID.
         W odniesieniu do substancji obecnych w składzie produktu, które nie figurują w części A wykazu DID, należy przedstawić – zgodnie z częścią B tego wykazu – istotne informacje z literatury lub innych źródeł bądź właściwe wyniki badań wskazujące, że substancje te ulegają biodegradacji tlenowej i beztlenowej.
         W przypadku braku powyższej dokumentacji dotyczącej degradacji substancję obecną w składzie produktu inną niż surfaktant można zwolnić z wymogów dotyczących degradacji beztlenowej, jeśli spełniony jest jeden z trzech poniższych wymogów alternatywnych:

                     1)

                     łatwo ulega ona degradacji i ma niską adsorpcję (A < 25 %);

                     2)

                     łatwo ulega ona degradacji i ma wysoką desorpcję (D > 75 %);

                     3)

                     łatwo ulega ona degradacji i nie ulega bioakumulacji (4).

               Badania adsorpcji/desorpcji należy prowadzić zgodnie z wytyczną OECD 106.

            Kryterium 4 – Zrównoważony środowiskowo wybór dostawców oleju palmowego, oleju z ziaren palmowych i pochodnych tych olejów

         Substancje obecne w składzie produktów pozyskiwane z oleju palmowego lub oleju z ziaren palmowych muszą pochodzić z upraw spełniających wymogi systemu certyfikacji dotyczącego zrównoważonej produkcji, który opiera się na organizacjach skupiających wiele zainteresowanych stron (w tym organizacje pozarządowe, przedstawicieli sektora i władz) oraz uwzględnia oddziaływanie na środowisko, w tym na glebę, różnorodność biologiczną, zasoby węgla organicznego i ochronę zasobów naturalnych.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia dowody w postaci deklaracji osób trzecich i kontroli łańcucha dostaw potwierdzających, że olej palmowy i olej z ziaren palmowych stosowane przy wytwarzaniu substancji wchodzących w skład produktu pochodzą z upraw zarządzanych zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju.
         Do uznawanych certyfikatów należy certyfikat systemu Roundtable for Sustainable Palm Oil (RSPO) (w modelu Identity Preserved, Segregated lub Mass Balance) lub inne równoważne lub bardziej rygorystyczne systemy dotyczące zrównoważonej produkcji.
         W odniesieniu do pochodnych chemicznych oleju palmowego i oleju z ziaren palmowych dopuszczalne jest wykazanie zgodności z kryteriami zrównoważonego zarządzania przy użyciu systemów certyfikatów zbywalnych, np. certyfikatów GreenPalm lub równoważnych systemów; polega to na zadeklarowaniu w dorocznym sprawozdaniu z postępów liczby certyfikatów GreenPalm nabytych i wykorzystanych w ostatnim rocznym okresie rozliczeniowym.

            Kryterium 5 – Substancje objęte wyłączeniami i ograniczeniami

         a)   Określone substancje objęte wyłączeniami i ograniczeniami

         (i)   Substancje objęte wyłączeniami

         Produkt nie może zawierać poniższych substancji, niezależnie od ich stężenia:

                     —

                     alkilofenole etoksylowane (APEO) i inne pochodne alkilofenoli,

                     —

                     atranol,

                     —

                     chloroatranol,

                     —

                     kwas dietylenotriaminopentaoctowy (DTPA),

                     —

                     kwas wersenowy (EDTA) i jego sole,

                     —

                     formaldehyd i substancje uwalniające formaldehyd (np. 2-bromo-2-nitropropano-1,3-diol, 5-bromo-5-nitro-1,3-dioksan, N-(hydroksymetylo) glicynian sodu, diazolidynylomocznik), z wyjątkiem zanieczyszczeń formaldehydem w surfaktantach na bazie związków polialkoksylowych do stężenia 0,010 % w/w w substancji wchodzącej w skład produktu,

                     —

                     aldehyd glutarowy,

                     —

                     karboksyaldehyd hydroksyizoheksylo-3-cykloheksenu (HICC),

                     —

                     mikrodrobiny plastiku,

                     —

                     nanosrebro,

                     —

                     piżma nitrowe i piżma policykliczne,

                     —

                     fosforany,

                     —

                     alkilaty perfluorowane,

                     —

                     trudno biodegradowalne czwartorzędowe sole amoniowe,

                     —

                     reaktywne związki chloru,

                     —

                     rodamina B,

                     —

                     N-(hydroksymetylo) glicynian sodu,

                     —

                     triklosan,

                     —

                     3-jodo-2-propynylobutylokarbaminian.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, potwierdzającą, że produkt nie zawiera wymienionych substancji niezależnie od ich stężenia.
         (ii)   Substancje objęte ograniczeniami

         Produkt nie może zawierać poniższych substancji w ilościach przekraczających podane stężenia:

                     —

                     2-metylo-2H-izotiazol-3-on: 0,0050 % w/w,

                     —

                     1,2-benzoizotiazol-3(2H)-on: 0,0050 % w/w,

                     —

                     5-chloro-2-metylo-4-izotiazolino-3-on/2-metylo-4-izotiazolino-3-on: 0,0015 % w/w.

               Łączna zawartość fosforu (P) obliczona jako fosfor elementarny nie może przekroczyć poniższych wartości.

                     —

                     0,20 g/zmywanie dla detergentów do zmywarek do naczyń,

                     —

                     0,030 g/zmywanie w przypadku dodatków do płukania.

               Substancje zapachowe, które zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 648/2004 podlegają wymogowi zadeklarowania na oznakowaniu, nie mogą występować w ilości ≥ 0,010 % w/w na substancję.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia następujące dokumenty:

                     a)

                     jeżeli stosuje się izotiazolinony – podpisaną deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, potwierdzającą, że zawartość izotiazolinonów nie przekracza dopuszczalnych wartości;

                     b)

                     podpisaną deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, potwierdzającą, że łączna ilość fosforu elementarnego nie przekracza dopuszczalnych wartości. Deklaracja musi zostać poparta obliczeniami łącznej zawartości P w produkcie;

                     c)

                     podpisaną deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami lub dokumentami od dostawców, potwierdzającą, że ilości substancji zapachowych, które zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 648/2004 podlegają wymogowi zadeklarowania na oznakowaniu, nie przekraczają dopuszczalnych wartości.

               b)   Substancje niebezpieczne

         (i)   Produkt końcowy

         Produkt końcowy nie może być zaklasyfikowany i oznaczony jako substancja o ostrej toksyczności, działająca toksycznie na narządy docelowe, działająca uczulająco na drogi oddechowe lub skórę, rakotwórcza, mutagenna lub działająca szkodliwie na rozrodczość bądź stwarzająca zagrożenie dla środowiska wodnego zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 oraz zgodnie z wykazem w tabeli 2.
         (ii)   Substancje obecne w składzie produktu

         Produkt nie może zawierać substancji obecnych w składzie produktu o stężeniu granicznym wynoszącym co najmniej 0,010 % w/w w produkcie końcowym, które spełniają kryteria klasyfikacji jako substancja toksyczna, stwarzająca zagrożenie dla środowiska wodnego, działająca uczulająco na drogi oddechowe lub skórę, rakotwórcza, mutagenna lub działająca szkodliwie na rozrodczość zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 oraz zgodnie z wykazem w tabeli 2.
         Obowiązują ogólne lub specyficzne stężenia graniczne określone zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, jeżeli są one bardziej rygorystyczne.

            Tabela 2

            Klasyfikacja zagrożeń oraz ich kategorie

                     Toksyczność ostra

                     Kategoria 1 i 2

                     Kategoria 3

                     H300 Połknięcie grozi śmiercią

                     H301 Działa toksycznie po połknięciu

                     H310 Grozi śmiercią w kontakcie ze skórą

                     H311 Działa toksycznie w kontakcie ze skórą

                     H330 Wdychanie grozi śmiercią

                     H331 Działa toksycznie w następstwie wdychania

                     H304 Połknięcie i dostanie się przez drogi oddechowe może grozić śmiercią

                     EUH070 Działa toksycznie w kontakcie z oczami

                     Działanie toksyczne na narządy docelowe

                     Kategoria 1

                     Kategoria 2

                     H370 Powoduje uszkodzenie narządów

                     H371 Może powodować uszkodzenie narządów

                     H372 Powoduje uszkodzenie narządów poprzez długotrwałe lub powtarzane narażenie

                     H373 Może powodować uszkodzenie narządów poprzez długotrwałe lub narażenie powtarzane

                     Działanie uczulające na układ oddechowy i skórę

                     Kategoria 1 A/1

                     Kategoria 1B

                     H317 Może powodować reakcję alergiczną skóry

                     H317 Może powodować reakcję alergiczną skóry

                     H334 Może powodować objawy alergii lub astmy lub trudności w oddychaniu w następstwie wdychania

                     H334 Może powodować objawy alergii lub astmy lub trudności w oddychaniu w następstwie wdychania

                     Rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość

                     Kategoria 1 A i 1B

                     Kategoria 2

                     H340 Może powodować wady genetyczne

                     H341 Podejrzewa się, że powoduje wady genetyczne

                     H350 Może powodować raka

                     H351 Podejrzewa się, że powoduje raka

                     H350i Wdychanie może spowodować raka

                     H360F Może działać szkodliwie na płodność

                     H361f Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność

                     H360D Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki

                     H361d Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

                     H360FD Może działać szkodliwie na płodność Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki

                     H361fd Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

                     H360Fd Może działać szkodliwie na płodność Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

                     H362 Może działać szkodliwie na dzieci karmione piersią

                     H360Df Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność

                     Stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego

                     Kategoria 1 i 2

                     Kategoria 3 i 4

                     H400 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne

                     H412 Działa szkodliwie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

                     H410 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

                     H413 Może powodować długotrwałe szkodliwe skutki dla organizmów wodnych

                     H411 Działa toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

                     Stwarzające zagrożenie dla warstwy ozonowej

                     H420 Stwarza zagrożenie dla warstwy ozonowej

               To kryterium nie ma zastosowania do substancji obecnych w składzie produktu objętych przepisami art. 2 ust. 7 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, w których określono kryteria pozwalające na wyłączenie substancji znajdujących się w załączniku IV i V do tego rozporządzenia z wymogów dotyczących rejestracji, dalszych użytkowników i oceny. Aby ustalić, czy wyłączenie to ma zastosowanie, wnioskodawca bada każdą substancję obecną w składzie produktu w stężeniu powyżej 0,010 % w/w.
         Z obowiązku spełniania kryterium 5 lit. b) ppkt (ii) wyłączone są substancje i mieszaniny wymienione w tabeli 3.

            Tabela 3

            Substancje objęte odstępstwem

                     Substancja

                     Zwrot wskazujący rodzaj zagrożenia

                     Surfaktanty

                     H400 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne

                     H412 Działa szkodliwie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

                     Subtylizyna

                     H400 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne

                     H411 Działa toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

                     Enzymy (*2)

                     H317 Może powodować reakcję alergiczną skóry

                     H334 Może powodować objawy alergii lub astmy lub trudności w oddychaniu w następstwie wdychania

                     NTA w postaci zanieczyszczenia w MGDA oraz GLDA (*3)

                     H351 Podejrzewa się, że powoduje raka

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca wykazuje zgodność z kryterium w odniesieniu do produktu końcowego i wszelkich substancji obecnych w składzie produktu w stężeniu większym niż 0,010 % w/w w produkcie końcowym. Wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, lub SDS, potwierdzającą, że żadna z tych substancji – w postaciach i stanach fizycznych, w jakich są one obecne w produkcie – nie spełnia kryteriów klasyfikacji do oznaczenia jej co najmniej jednym ze zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia wymienionych w tabeli 2.
         W przypadku substancji wymienionych w załącznikach IV i V do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, które na podstawie art. 2 ust. 7 lit. a) i b) tego rozporządzenia są wyłączone z obowiązków rejestracji, wystarcza stosowna deklaracja wnioskodawcy.
         Wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, lub SDS, potwierdzającą, że substancje obecne w składzie produktu spełniają warunki odstępstwa.
         c)   Substancje wzbudzające szczególnie duże obawy (SVHC)

         Produkt końcowy nie może zawierać żadnych substancji obecnych w składzie produktu zidentyfikowanych zgodnie z procedurą opisaną w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1907/2006, która służy do ustalenia kandydackiej listy substancji wzbudzających szczególnie duże obawy.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, lub SDS, potwierdzającą brak wszystkich substancji z kandydackiej listy substancji.
         W dniu złożenia wniosku należy dokonać odniesienia do ostatniego wykazu substancji wzbudzających szczególnie duże obawy.
         d)   Substancje zapachowe

         Wszelkie substancje obecne w składzie produktu dodane w charakterze substancji zapachowych muszą być wyprodukowane i używane zgodnie z kodeksem praktyk Międzynarodowego Stowarzyszenia Substancji Zapachowych (IFRA) (5). Producenci muszą przestrzegać norm IFRA dotyczących zakazów, ograniczenia użycia i określonych kryteriów czystości dla substancji.

            Ocena i weryfikacja: w stosownych przypadkach dostawca lub producent substancji zapachowej przedstawia podpisaną deklarację zgodności.
         e)   Konserwanty

                     (i)

                     Produkt może zawierać konserwanty jedynie w celu konserwacji produktu, w odpowiedniej dawce zastosowanej wyłącznie w tym celu. Nie dotyczy to surfaktantów, które mogą również posiadać właściwości biobójcze.

                     (ii)

                     Produkt może zawierać konserwanty pod warunkiem że nie ulega on bioakumulacji. Konserwant uznaje się za nieulegający bioakumulacji, jeżeli współczynnik biokoncentracji BCF < 100 lub log Kow < 3,0. Jeżeli dostępna jest zarówno wartość BCF, jak i log Kow, stosuje się najwyższą zmierzoną wartość BCF.

                     (iii)

                     Zakazuje się deklarowania lub sugerowania na opakowaniu lub w innej formie przekazu, że produkt ma działanie przeciwdrobnoustrojowe lub dezynfekujące.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, wraz z SDS dla każdego dodanego konserwantu i informacjami o wartościach ich BCF lub log Kow. Wnioskodawca przedstawia również szatę graficzną opakowania.
         f)   Barwniki

         Barwniki w produkcie nie mogą ulegać bioakumulacji.
         Barwnik uznaje się za nieulegający bioakumulacji, jeżeli współczynnik biokoncentracji BCF < 100 lub log Kow < 3,0. Jeżeli dostępna jest zarówno wartość BCF, jak i log Kow, stosuje się najwyższą zmierzoną wartość BCF. W przypadku barwników zatwierdzonych do stosowania w żywności nie zachodzi konieczność przedkładania dokumentacji dotyczącej potencjału bioakumulacji.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, wraz z SDS dla każdego dodanego barwnika i informacjami o wartościach ich BCF lub log Kow lub dokumentację poświadczającą, że barwnik zatwierdzono do stosowania w żywności.
         g)   Enzymy

         Można stosować wyłącznie enzymy enkapsulowane (w formie stałej) i enzymy w płynie/zawiesinie.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności, popartą w stosownych przypadkach deklaracjami dostawców, wraz z SDS dla każdego dodanego enzymu.

            Kryterium 6 – Opakowanie

         a)   Wskaźnik masa/użyteczność (WUR)

         Wskaźnik masa/użyteczność (WUR) produktu oblicza się wyłącznie dla opakowania bezpośredniego i nie może on przekroczyć poniższych wartości dla dozowania referencyjnego.

                     Rodzaj produktu

                     WUR
                     (g/zmywanie)

                     Detergenty do zmywarek do naczyń

                     2,4

                     Dodatki do płukania

                     1,5

               Opakowanie bezpośrednie wykonane w ponad 80 % z materiałów z recyklingu jest zwolnione z tego wymogu.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia obliczenie WUR produktu. Jeżeli produkt jest sprzedawany w różnych opakowaniach (tj. o różnej objętości), obliczenia powinny zostać przedłożone dla każdego rozmiaru opakowania, którego dotyczy wniosek o przyznanie oznakowania ekologicznego UE.
         WUR oblicza się w następujący sposób:
         WUR = Σ ((Wi + Ui)/(Di * Ri))
         gdzie:

                     Wi

                     :

                     masa (g) opakowania bezpośredniego (i);

                     Ui

                     :

                     masa (g) opakowania otrzymanego z opakowania nieuzyskanego z recyklingu poużytkowego w opakowaniu bezpośrednim (i); Ui = Wi, chyba że wnioskodawca może wykazać inaczej;

                     Di

                     :

                     liczba doz referencyjnych zawarta w opakowaniu bezpośrednim (i);

                     Ri

                     :

                     wskaźnik dotyczący ponownego napełnienia. Ri = 1 (opakowanie nie jest wykorzystywane do tego samego celu) lub Ri = 2 (jeżeli wnioskodawca może udokumentować, że element opakowania można wykorzystać do tego samego celu i że w sprzedaży są produkty zapasowe).

               Wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności, potwierdzającą zawartość materiału uzyskanego z recyklingu poużytkowego, wraz z odpowiednią dokumentacją. Opakowanie uważa się za uzyskane z recyklingu poużytkowego, jeżeli surowiec wykorzystany do produkcji opakowania został odebrany od producentów opakowania na etapie dystrybucji lub na etapie konsumenta.
         b)   Projektowanie z myślą o recyklingu

         Opakowanie z tworzyw sztucznych musi być tak zaprojektowane, by umożliwiało łatwy i skuteczny recykling, należy zatem unikać potencjalnych zanieczyszczeń i niekompatybilnych materiałów, o których wiadomo, że utrudniają segregowanie lub ponowne przetworzenie lub obniżają jakość recyklatu. Etykieta zwykła lub typu „sleeve”, zamknięcie oraz, w stosownych przypadkach, powłoka barierowa nie mogą zawierać, same lub w połączeniu z opakowaniem, materiałów i składników wymienionych w tabeli 4. Z tego wymogu zwolnione są urządzenia rozpylające (również w spryskiwaczach).

            Tabela 4

            Materiały i składniki wyłączone z elementów opakowania

                     Element opakowania

                     Wyłączone materiały i składniki (*4)

                     Etykieta zwykła lub typu „sleeve”

                                 —

                                 Etykieta zwykła lub typu „sleeve” z PS w połączeniu z butelką z PET, PP lub HDPE

                                 —

                                 Etykieta zwykła lub typu „sleeve” z PVC w połączeniu z butelką z PET, PP lub HDPE

                                 —

                                 Etykieta zwykła lub typu „sleeve” z PETG w połączeniu z butelką z PET

                                 —

                                 wszelkie inne materiały z tworzyw sztucznych na etykiety zwykłe lub typu „sleeve”, o gęstości > 1 g/cm3 używane z butelką z PET

                                 —

                                 wszelkie inne materiały z tworzyw sztucznych na etykiety zwykłe lub typu „sleeve”, o gęstości < 1 g/cm3 używane z butelką z PP lub HDPE

                                 —

                                 Etykiety zwykłe lub typu „sleeve”, które są metalizowane lub wtapiane w korpus opakowania (etykietowanie w formie)

                     Zamknięcie

                                 —

                                 Zamknięcie z PS w połączeniu z butelką z PET, PP lub HDPE

                                 —

                                 Zamknięcie z PVC w połączeniu z butelką z PET, PP lub HDPE

                                 —

                                 Zamknięcia z PETG lub z materiału o gęstości < 1 g/cm3 w połączeniu z butelką z PET

                                 —

                                 Zamknięcia wykonane z metalu, szkła lub EVA, których nie można w łatwy sposób oddzielić od butelki

                                 —

                                 Zamknięcia wykonane z silikonu. Wyłączone są zamknięcia silikonowe o gęstości < 1 g/cm3 w połączeniu z butelką z PET oraz zamknięcia silikonowe o gęstości > 1 g/cm3 w połączeniu z butelką z PEHD lub PP

                                 —

                                 Metalowe folie lub plomby, które pozostają przymocowane do butelki lub jej zamknięcia po otwarciu produktu

                     Powłoki barierowe

                     Poliamid, poliolefiny funkcjonalne, powłoki barierowe metalizowane oraz nieprzepuszczające światła

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności, zawierającą skład materiałowy opakowania, w tym pojemnika, etykiety zwykłej lub typu „sleeve”, naklejek, zamknięcia oraz powłok barierowych, w zależności od przypadku, wraz ze zdjęciami lub rysunkami technicznymi opakowania bezpośredniego.

            Kryterium 7 – Zdatność do użycia

         Produkt musi mieć zadowalającą skuteczność zmywania w najniższej temperaturze i przy najniższym dozowaniu, jakie zaleca producent dla danej twardości wody, zgodnie z najbardziej aktualnym testem IKW (6) lub najbardziej aktualną normą EN 50242/EN 60436 ze zmianami wprowadzonymi w ramach badania skuteczności detergentów do zmywarek do naczyń, dostępnych na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE (7).

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia dokumentację poświadczającą, że produkt zbadano w warunkach określonych w normie IKW lub powyższych ramach oraz że wyniki badania dowodzą, iż produkt wykazuje co najmniej minimalną wymaganą skuteczność zmywania. W stosownych przypadkach wnioskodawca przedstawia również dokumentację poświadczającą zgodność z wymogami laboratoryjnymi określonymi w odpowiednich normach zharmonizowanych dotyczących laboratoriów badawczych i wzorcujących.
         Można stosować równoważne badanie skuteczności, jeżeli właściwy organ ocenił i zatwierdził równoważność.

            Kryterium 8 – Informacje dla użytkowników

         Aby zmaksymalizować skuteczność produktu, zmniejszyć ilość odpadów i ograniczyć zanieczyszczenie wody oraz zużycie zasobów, do produktu należy dołączyć instrukcje dotyczące właściwego stosowania. Instrukcje muszą być czytelne lub muszą zawierać ilustracje lub symbole; muszą także zawierać następujące informacje:
         a)   Informacje o dozowaniu

         Wnioskodawca podejmuje odpowiednie działania, aby pomóc konsumentom w przestrzeganiu zalecanego dozowania, udostępniając informacje o dozowaniu oraz dogodny system dozowania (np. nakrętki).
         Informacje o dozowaniu muszą obejmować informacje o zalecanym dozowaniu dla standardowego wsadu.
         b)   Informacje o usuwaniu opakowania

         Opakowanie bezpośrednie musi zawierać informacje o możliwości jego ponownego wykorzystania, recyklingu, a także właściwego sposobu jego usuwania.
         c)   Informacje dotyczące środowiska

         Opakowanie bezpośrednie musi zawierać informacje o znaczeniu właściwego dozowania i o najniższej zalecanej temperaturze sprzyjającej niższemu zużyciu energii i wody oraz mniejszemu zanieczyszczeniu wody.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności wraz z próbką etykiety produktu.

            Kryterium 9 – Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym UE

         Logo musi być widoczne i czytelne. Numer rejestracji/pozwolenia dotyczący oznakowania ekologicznego UE musi być umieszczony na produkcie w sposób czytelny i wyraźnie widoczny.
         Wnioskodawca może umieścić na etykiecie fakultatywne pole tekstowe z następującym tekstem:

                     —

                     Ograniczony wpływ na środowisko wodne.

                     —

                     Ograniczona ilość substancji niebezpiecznych.

                     —

                     Sprawdzona skuteczność zmywania.

            Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia podpisaną deklarację zgodności wraz z próbką etykiety produktu lub szatą graficzną opakowania z oznakowaniem ekologicznym UE.

            (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30).

            (2)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).

            (*1)  „Bez ograniczeń” oznacza: wszystkie substancje dodane celowo, produkty uboczne i zanieczyszczenia z surowców (analityczna granica wykrywalności) niezależnie od stężenia.

            nd.– nie dotyczy

            (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

            (4)  Substancję uznaje się za nieulegającą bioakumulacji, jeżeli współczynnik biokoncentracji BCF < 100 lub log Kow < 3,0. Jeżeli dostępna jest zarówno wartość BCF, jak i log Kow, stosuje się najwyższą zmierzoną wartość BCF.

            (*2)  W tym stabilizatory oraz inne substancje pomocnicze w preparatach.

            (*3)  W stężeniu poniżej 0,2 % w surowcu, o ile całkowite stężenie w produkcie końcowym jest mniejsze niż 0,10 %.

            (5)  Dostępnym na stronie internetowej IFRA: http://www.ifraorg.org.

            (*4)  EVA – etylen z octanem winylu, HDPE – polietylen o wysokiej gęstości, PET – politereftalan etylenu, PETG – politereftalan etylenu modyfikowany glikolem, PP – polipropylen, PS – polistyren, PVC – polichlorek winylu.

            (6)  Dostępnym na stronie internetowej: http://www.ikw.org/fileadmin/content/downloads/Haushaltspflege/HP_DishwasherA_B_e.pdf

            (7)  [URL for protocol on EU Ecolabel website will be inserted later – currently all proposed protocol documents can be found in the Technical Report].


title: Uruchomienie Funduszu Solidarności UE Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej zgodnie z pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (COM(2009)0023 – C6-0040/2009 – 2009/2007(ACI))#ZAŁĄCZNIK

text:
               1.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 87/334

         Środa, 11 marca 2009 r.Uruchomienie Funduszu Solidarności UE
   P6_TA(2009)0103
   Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej zgodnie z pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (COM(2009)0023 – C6-0040/2009 – 2009/2007(ACI))
   2010/C 87 E/51

      Parlament Europejski,
   uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2009)0023 – C6-0040/2009),
   uwzględniając zawarte pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), a w szczególności jego pkt 26,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (2),
   uwzględniając wspólną deklarację Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, przyjętą podczas posiedzenia pojednawczego w dniu 17 lipca 2008 r., dotyczącą Funduszu Solidarności,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej oraz opinię Komisji Rozwoju Regionalnego (A6-0106/2009),

               1.

               zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji;

               2.

               zobowiązuje przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3.

      Środa, 11 marca 2009 r.ZAŁĄCZNIK

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
         z dnia 11 marca 2009 r.
         w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej zgodnie z pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
         PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając zawarte pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), a w szczególności jego pkt 26,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (2), a w szczególności jego art. 4 ust. 3,
         uwzględniając wniosek Komisji,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Unia Europejska ustanowiła Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („fundusz”) w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte klęskami.

                     (2)

                     Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. dopuszcza możliwość uruchomienia funduszu w granicach rocznego pułapu wynoszącego 1 mld EUR.

                     (3)

                     Rozporządzenie (WE) nr 2012/2002 zawiera postanowienia, na mocy których można uruchomić fundusz.

                     (4)

                     Rumunia złożyła wniosek o uruchomienie funduszu w związku z klęską żywiołową wywołaną powodziami. Komisja uważa, że wniosek spełnia warunki określone w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2012/2002 i tym samym proponuje zatwierdzenie odpowiednich środków.

               STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
         Artykuł 1
         W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 uruchamia się Fundusz Solidarności Unii Europejskiej w celu udostępnienia kwoty 11 785 377 EUR w środkach na zobowiązania i płatności.
         Artykuł 2
         Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Strasburgu, dnia 11 marca 2009 r.

                  W imieniu Parlamentu Europejskiego

                  Przewodniczący

                  W imieniu Rady

                  Przewodniczący

         (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

         (2)  Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3.


title: 2005/94/WE, Euratom: Decyzja Komisji z dnia 3 lutego 2005 r. zmieniająca decyzję 2001/844/WE, EWWiS, Euratom

text:
               4.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 31/66

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 3 lutego 2005 r.
   zmieniająca decyzję 2001/844/WE, EWWiS, Euratom
   (2005/94/WE, Euratom)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218 ust. 2,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               System bezpieczeństwa Komisji opiera się na zasadach określonych w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (1) z myślą o sprawnym funkcjonowaniu procesu decyzyjnego Unii.

               (2)

               Przepisy dotyczące bezpieczeństwa Komisji zawarte są w Załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniającej jej regulamin wewnętrzny (2).

               (3)

               Dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa załączony do wymienionych przepisów zawiera tabelę ekwiwalencyjną z narodową klasyfikacją bezpieczeństwa.

               (4)

               W dniu 16 kwietnia 2003 r. Republika Czeska, Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Słowacja, Słowenia i Węgry podpisały Traktat o przystąpieniu do Unii Europejskiej (3). Dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa powinien zostać zmieniony, tak aby uwzględnić członkostwo tych państw.

               (5)

               Dnia 14 marca 2003 r. Unia Europejska podpisała umowę (4) z NATO w sprawie bezpieczeństwa informacji. Konieczne jest zatem ustanowienie w dodatku 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa zgodności z poziomami klasyfikacji NATO.

               (6)

               Francja i Niderlandy zmieniły ustawodawstwo krajowe dotyczące klasyfikacji.

               (7)

               W celu zachowania przejrzystości dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa powinien zostać zmieniony.

               (8)

               Jednocześnie w Załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom należy wprowadzić poprawki w celu zapewnienia, że cztery terminy klasyfikacyjne są używane w sposób jednolity we wszystkich wersjach językowych,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Dodatek 1 do zasad dotyczących bezpieczeństwa zawarty w Załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   W Załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom cztery terminy klasyfikacyjne są zastępowane we wszystkich wersjach językowych, odpowiednio, przez następujące terminy pisane wielkimi literami:

               —

               „RESTREINT UE”,

               —

               „CONFIDENTIEL UE”,

               —

               „SECRET UE”,

               —

               „TRES SECRET UE/EU TOP SECRET”.

         Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lutego 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Siim KALLAS

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2004/194/WE (Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 48).

      (2)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 17.

      (4)  Dz.U. L 80 z 27.3.2003, str. 36.

      ZAŁĄCZNIK

            „Dodatek 1
            PORÓWNANIE NARODOWYCH KLASYFIKACJI BEZPIECZEŃSTWA

                        Klasyfikacja UE

                        TRES SECRET UE/EU TOP SECRET

                        SECRET UE

                        CONFIDENTIEL UE

                        RESTREINT UE

                        Klasyfikacja UZE

                        FOCAL TOP SECRET

                        WEU SECRET

                        WEU CONFIDENTIAL

                        WEU RESTRICTED

                        Klasyfikacja Euratomu

                        EURA TOP SECRET

                        EURA SECRET

                        EURA CONFIDENTIAL

                        EURA RESTRICTED

                        Klasyfikacja NATO

                        COSMIC TOP SECRET

                        NATO SECRET

                        NATO CONFIDENTIAL

                        NATO RESTRICTED

                        Austria

                        Streng Geheim

                        Geheim

                        Vertraulich

                        Eingeschränkt

                        Belgia

                        Très Secret

                        Secret

                        Confidentiel

                        Diffusion restreinte

                        Zeer Geheim

                        Geheim

                        Vertrouwelijk

                        Beperkte Verspreiding

                        Cypr

                        Άκρως Απόρρητο

                        Απόρρητο

                        Εμπιστευτικό

                        Περιορισμένης Χρήσης

                        Czechy

                        Přísně tajné

                        Tajné

                        Důvěrné

                        Vyhrazené

                        Dania

                        Yderst hemmeligt

                        Hemmeligt

                        Fortroligt

                        Til tjenestebrug

                        Estonia

                        Täiesti salajane

                        Salajane

                        Konfidentsiaalne

                        Piiratud

                        Niemcy

                        Streng geheim

                        Geheim

                        VS (1) — Vertraulich

                        VS — Nur für den Dienstgebrauch

                        Grecja

                        Άκρως Απόρρητο

                        Απόρρητο

                        Εμπιστευτικό

                        Περιορισμένης Χρήσης

                        Abr: ΑΑΠ

                        Abr: (ΑΠ)

                        Αbr: (ΕΜ)

                        Abr: (ΠΧ)

                        Finlandia

                        Erittäin salainen

                        Erittäin salainen

                        Salainen

                        Luottamuksellinen

                        Francja

                        Très Secret Défense (2)

                        Secret Défense

                        Confidentiel Défense

                        Irlandia

                        Top Secret

                        Secret

                        Confidential

                        Restricted

                        Włochy

                        Segretissimo

                        Segreto

                        Riservatissimo

                        Riservato

                        Łotwa

                        Sevišķi slepeni

                        Slepeni

                        Konfidenciāli

                        Dienesta vajadzībām

                        Litwa

                        Visiškai slaptai

                        Slaptai

                        Konfidencialiai

                        Riboto naudojimo

                        Luksemburg

                        Très Secret

                        Secret

                        Confidentiel

                        Diffusion restreinte

                        Węgry

                        Szigorúan titkos !

                        Titkos !

                        Bizalmas !

                        Korlátozott terjesztésű !

                        Malta

                        L-Ghola Segretezza

                        Sigriet

                        Kunfidenzjali

                        Ristrett

                        Niderlandy

                        Stg (3). Zeer Geheim

                        Stg. Geheim

                        Stg. Confidentieel

                        Departementaalvertrouwelijk

                        Polska

                        Ściśle tajne

                        Tajne

                        Poufne

                        Zastrzeżone

                        Portugalia

                        Muito Secreto

                        Secreto

                        Confidencial

                        Reservado

                        Słowenia

                        Strogo tajno

                        Tajno

                        Zaupno

                        SVN Interno

                        Słowacja

                        Prísne tajné

                        Tajné

                        Dôverné

                        Vyhradené

                        Hiszpania

                        Secreto

                        Reservado

                        Confidencial

                        Difusión Limitada

                        Szwecja

                        Kvalificerat hemlig

                        Hemlig

                        Hemlig

                        Hemlig

                        Wielka Brytania

                        Top Secret

                        Secret

                        Confidential

                        Restricted”

         (1)  VS = Verschlusssache.

         (2)  Klasyfikacja Très Secret Défense, która obejmuje kwestie priorytetowe dla rządu, może być zmieniona jedynie za zgodą Premiera Rządu.

         (3)  Stg = staatsgeheim.


title: 2008/197/WE: Decyzja Rady z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Paragwaju dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               5.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 60/31

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 lutego 2008 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Paragwaju dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych
   (2008/197/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała Umowę z Republiką Paragwaju dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych („Umowę”) zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2007/323/WE (1).

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Paragwaju dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 122 z 11.5.2007, s. 30.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/2360 z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Grecji

text:
               17.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 331/28

         DECYZJA RADY (UE) 2015/2360
   z dnia 16 grudnia 2015 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Grecji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Grecji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia, 5 lutego i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) oraz (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               W dniu 10 grudnia 2015 r. stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w następstwie wygaśnięcia mandatu, w związku z czym zaproponowano kandydaturę Dimitriosa KALOGEROPOULOSA (politically accountable to the Municipal Council of Maroussi),

               (3)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Panagiotisa KATSIVELASA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Dimitrios KALOGEROPOULOS, Politically accountable to the Municipal Council of Palaio Faliro (zmiana mandatu),

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Georgios PATOULIS, Mayor of Maroussi.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         C. DIESCHBOURG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42.

      (2)  Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25.

      (3)  Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70.