title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1555 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/331

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1555
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA) za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0093/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1077/2011 z dnia 25 października 2011 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (4), w szczególności jego art. 33,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0124/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 275.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 286 z 1.11.2011, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady z dnia 23 stycznia 1995 r. dotycząca wspólnego stanowiska, określonego na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej, i odnosząca się do przedłużenia zawieszenia niektórych ograniczeń w handlu z Federalną Republiką Jugosławii (Serbią i Czarnogórą)

text:
Ważna informacja prawna

|

31995D0011

Dziennik Urzędowy L 020 , 27/01/1995 P. 0002 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 23 stycznia 1995 r.dotycząca wspólnego stanowiska, określonego na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej, i odnosząca się do przedłużenia zawieszenia niektórych ograniczeń w handlu z Federalną Republiką Jugosławii (Serbią i Czarnogórą)(95/11/WPZiB)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. J.2,uwzględniając rezolucje 943 (1994) i 970 (1995) przyjęte odpowiednio dnia 23 września 1994 r. i dnia 12 stycznia 1995 r. przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zgodnie z rezolucjamami 943 (1994) i 970 (1995) przyjętymi odpowiednio dnia 23 września 1994 r. i dnia 12 stycznia 1995 r. przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych zawieszenie niektórych ograniczeń w handlu z Federalną Republiką Jugosławii (Serbią i Czarnogórą) zostanie przedłużone.Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym.Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 1995 r.W imieniu RadyA. JuppéPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji z dnia 24 października 2003 r. w sprawie środków nadzwyczajnych zapobiegających rozprzestrzenianiu się we Wspólnocie Diabrotica virgifera Le Conte (notyfikowana jako dokument nr C(2003) 3880)

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0766

Dziennik Urzędowy L 275 , 25/10/2003 P. 0049 - 0050

		Decyzja Komisjiz dnia 24 października 2003 r.w sprawie środków nadzwyczajnych zapobiegających rozprzestrzenianiu się we Wspólnocie Diabrotica virgifera Le Conte(notyfikowana jako dokument nr C(2003) 3880)(2003/766/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICHuwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/EWG z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie [1] ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 2003/47/WE [2], w szczególności jej art. 16 ust. 3 trzecie zdaniea także mając na uwadze, co następuje:(1) Francja i Austria powiadomiły inne Państwa Członkowskie i Komisję w 2002 r. o ogniskach Diabrotica virgifera Le Conte (zwanej dalej "organizmem") występującej po raz pierwszy na określonym ich terytorium i o podjętych środkach zwalczania ich.(2) W 2002 r. przeprowadzono monitorowanie w rejonach Włoch już zainfekowanym przez organizmy, w szczególności w rejonach uprawy kukurydzy i miejscach potencjalnego przedostnia się organizmów, takich jak porty lotnicze i punkty celne. Okazało się, że środki zniszczenia podjęte w regionie Veneto okazały się skuteczne w obniżaniu poziomu organizmów, w Lombardii i Piermoncie wiele dorosłych organizmów zostało złapanych w różnych prowincjach, podczas gdy ognisko zostało po raz pierwszy odkryte w regionie Friuli-Venezia Giulia.(3) Ostatnie badania wspólnotowe w sprawie potencjalnego osiedlenia się organizmów pokazały, że główne czynniki osiedlenia, takie jak warunki troficzne i klimatyczne, występują we Wspólnocie.(4) Co więcej, z badań jasno wyniknęło, że organizmy i ich szkodliwy wpływ mogą stanowić znaczącą obawą dotyczącą zdrowia roślin dla wspólnotowej produkcji kukurydzy, ze względu na potencjalne straty ekonomiczne, potencjalny wzrostu zapotrzebowania na środki owadobójcze i ze względu na wyzwanie znalezienia alternatywnej uprawy dla kukurydzy w cyklu rotacyjnym.(5) Dyrektywa 2000/29/WE zakazuje wprowadzania do i rozprzestrzeniania we Wspólnocie wyłącznie organizmów. Jednakże nie są dostępne środki wspólnotowe w przypadku odnotowania nowych ognisk przez Państwa Członkowskie w wolnych strefach lub w przypadku odkrycia organizmu w początkowym etapie rozwoju populacji. Dlatego takie środki powinny zostać określone, w celu zniszczenia organizmów w odpowiednim okresie czasu.(6) Środki te powinny zawierać nadzór ogólny na obecność organizmu w Państwach Członkowskich.(7) Środki powinny być stosowane do kontroli rozprzestrzeniania się we Wspólnocie organizmu, wyznaczenia linii demarkacyjnych, przemieszczania się roślin żywicielskich, gleby i maszyn, jak również do rotacji upraw w strefach określonych liniami demarkacyjnymi.(8) Właściwe jest, aby wyniki takich środków były ciągle oceniane, i zostały rozpatrzone możliwe dalsze środki w świetle tej oceny.(9) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Państwa Członkowskie zapewniają, że podejrzewane pojawienie się lub potwierdzona obecność Diabrotica virgifera Le Conte, zwanej dalej "organizmem", jest zgłaszane ich odpowiedzialnym organom urzędowym w rozumieniu dyrektywy 2000/29/WE.Artykuł 21. Państwa Członkowskie przeprowadzają każdego roku oficjalne badania obecności organizmu w rejonie ich terytoriów, gdzie uprawiana jest kukurydza.2. Bez uszczerbku dla art. 16 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE, wyniki badań przewidzianych w ust. 1 są notyfikowane Komisji i innym Państwom Człomkowskim do 31 grudnia każdego roku.Artykuł 31. Gdy wyniki badań określonych w art. 2, potwierdzą obecność organizmu na obszarze wcześniej uznawanym za wolny od organizmu, Państwa Członkowskie określają linie demarkacyjne strefy zawierającej następujące elementy:a) strefę ogniska wokół miejsca gdzie organizm został złapany, o promieniu co najmniej 1 km;b) strefę bezpieczeństwa wokół strefy ogniska, o promieniu co najmniej 5 km.Dodatkowo Państwa Członkowskie mogą również określić strefę buforową wokół strefy ogniska i strefy bezpieczeństwa.2. Dokładne rozgraniczenie stref określonych w ust. 1 oparte jest na podstawach naukowych, biologii organizmu, stopniu zarojenia oraz szczególnego systemu produkcyjnego rośliny żywicielskiej w danym Państwie Członkowskim.3. Jeżeli obecność organizmu jest potwierdzona w innym miejscu niż miejsce złapania organizmu położonego w strefie ogniska, rozgraniczenie linii demarkacyjnych zostaje odpowiednio zmienione.4. Jeżeli nie odnotowano złapania organizmu przez dwa lata od ostatniego złapania, linie demarkacyjne przestają istnieć i dalsze środki zniszczenia określone w art. 4 przestają być konieczne.5. Państwa Członkowskie informują inne Państwa Członkowskie i Komisję o obszarze stref określonych w ust. 1 dostarczając właściwe mapy.Artykuł 41. W każdej części stref wyznaczonych liniami demarkacyjnymi, Państwa Członkowskie monitorują obecność organizmu używając odpowiednich pułapek opartych na feromonach płciowych, które powinny być rozmieszczone sieciowo i regularnie kontrolowane. Przy ustalaniu charakteru i liczby pułapek, jak również metod łapania uwzględnia się lokalne okoliczności i rodzaj stref określonych liniami demrkacyjnymi.2. Dodatkowo do przepisów ust. 1, Państwa Członkowskie zapewniają, że w strefie ogniska:a) nie zostają przemieszczane świeże rośliny z Zea mais L., lub ich świeże części poza strefę w porze roku występowania szkodliwego organizmu, wyznaczonego na podstawie biologii organizmu, poziomu złapanych organizmów i warunków klimatycznych panujących w danym Państwie Członkowskim, aby zapewnić nierozprzestrzenianie się organizmu;b) nie zostaje przemieszczana gleba z terenu uprawy kukurydzy ze strefy ogniska poza nią;c) kukurydza nie jest zbierana w porze roku występowania organizmu, wyznaczonego na podstawie biologii organizmu, poziomu złapanych organizmów i warunków klimatycznych panujących w danym Państwie Członkowskim, aby zapewnić nierozprzestrzenianie się organizmu;d) na polach kukurydzy ma miejsce rotacja upraw według której podczas każdego okresu trzech kolejnych lat kukurydza jest tylko raz uprawiana, lub kukurydza nie jest uprawiana przez dwa lata po roku złapnia organizmu w całej strefie ogniska;e) właściwie obchodzi się z polami kukurydzy do końca okresu zapładniania owada odnośnie do organizmu w roku jego pojawienia się i następnym;f) maszyny rolnicze używane na polach kukurydzy są oczyszczane z gleby i odpadków przed opuszczeniem strefy;g) samosiewne rośliny kukurydzy są usuwane z pól innych upraw.3. Dodatkowo do przepisów ust. 1, Państwa Członkowskie zapewniają że w strefie bezpieczeństwa co najmniej:a) ma miejsce rotacja uprawy według której podczas każdego okresu dwóch kolejnych lata kukurydza jest uprawiana tylko raz; lubb) właściwie obchodzi się z polami kukurydzy w roku pojawienia się organizmu i następnym.4. Dodatkowo do przepisów ust. 1, Państwa Członkowskie mogą ustanowić w strefie buforowej uprawę rotacyjną, według której podczas każdego okresu dwóch kolejnych lata kukurydza jest uprawiana tylko raz.Artykuł 5Państwa Członkowskie przedstawiają Komisji i pozostałym Państwom Członkowskim do dnia 31 grudnia każdego roku informacje w sprawie:- obszaru stref określonych w art. 3 ust. 5,- ustalenia terminów i ich uzasadnienie określone w art. 4 ust. 2 lit. a) i c),- obchodzenia się określonego w art. w art. 4 ust. 2 lit. e) i art. 4 ust. 3 lit. b)Artykuł 6Państwa Członkowskie dostosowują najpóźniej do dnia 1 grudnia 2003 środki, które przyjęły przeciw rozprzestrzenianiu się organizmu w taki sposób, aby środki te były zgodne z niniejszą decyzją oraz niezwłocznie powiadamiają Komisję o przyjętych środkach.Artykuł 7Komisja przeprowadza kontrolę funkcjonowania niniejszej decyzji do dnia 28 lutego 2005 r. i do 28 lutego każdego następnego roku.Artykuł 8Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 24 października 2003 r.W imieniu KomisjiDavid ByrneCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 169 z 10.7.2000, str. 1.[2] Dz.U. L 138 z 5.6.2003, str. 47.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2012/503/WPZiB z dnia 13 września 2012 r. zmieniająca decyzję 2010/452/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia

text:
               14.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 249/13

         DECYZJA RADY 2012/503/WPZiB
   z dnia 13 września 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2010/452/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 sierpnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/452/WPZiB (1), która przedłużyła funkcjonowanie misji obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji („EUMM Georgia” lub „misja”) ustanowionej 15 września 2008 r. Decyzja ta traci moc w dniu 14 września 2012 r.

               (2)

               W dniu 15 maja 2012 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) zatwierdził zalecenia dotyczące przeglądu na szczeblu strategicznym przyszłości EUMM Georgia.

               (3)

               Funkcjonowanie EUMM Georgia powinno zostać przedłużone na kolejny okres dwunastu miesięcy na podstawie jej obecnego mandatu.

               (4)

               Misja będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu.

               (5)

               W związku z tym należy odpowiednio zmienić decyzję 2010/452/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/452/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 7 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
               „3.   Wszyscy członkowie personelu przestrzegają określonych dla danej misji minimalnych norm bezpieczeństwa operacyjnego oraz planu bezpieczeństwa misji wspierającego unijną politykę bezpieczeństwa w terenie. Jeśli chodzi o ochronę informacji niejawnych UE, powierzonych personelowi w trakcie pełnienia obowiązków, przestrzega on zasad i minimalnych norm w zakresie bezpieczeństwa ustanowionych na mocy decyzji Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (2).

               2)

               art. 12 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 12
               Bezpieczeństwo
               1.   Dowódca operacji cywilnej kieruje planowaniem przez szefa misji środków bezpieczeństwa i zapewnia ich właściwe i skuteczne wykonywanie przez EUMM Georgia zgodnie z art. 5 i 9.
               2.   Szef misji jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo misji i za zapewnienie przestrzegania minimalnych wymogów bezpieczeństwa mających zastosowanie do misji, zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu i jego instrumentów wspierających.
               3.   Szef misji jest wspierany przez wyższego funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa misji (SMSO), który podlega szefowi misji i pozostaje również w ścisłych stosunkach służbowych z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ).
               4.   Przed objęciem swoich funkcji personel EUMM Georgia uczestniczy w obowiązkowym szkoleniu w zakresie bezpieczeństwa, zgodnie z OPLAN. Personel uczestniczy również w regularnie organizowanych przez SMSO szkoleniach uaktualniających w teatrze działań.
               5.   Szef misji zapewnia ochronę informacji niejawnych UE zgodnie z decyzją 2011/292/UE.”;

               3)

               w art. 14 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją w okresie od 15 września 2012 r. do 14 września 2013 r. wynosi 20 900 000 EUR.”;

               4)

               art. 16 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 16
               Udostępnianie informacji niejawnych
               1.   WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, w stosownych przypadkach i zgodnie z wymogami misji, informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu „CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL”, zgodnie z decyzją 2011/292/UE.
               2.   WP jest również upoważniony, zgodnie z potrzebami operacyjnymi misji, do udostępniania ONZ i OBWE informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z decyzją 2011/292/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy ONZ i OBWE dokonują niezbędnych uzgodnień.
               3.   W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest również upoważniony do udostępnienia państwu przyjmującemu wszelkich informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z decyzją 2011/292/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy państwa przyjmującego dokonują niezbędnych uzgodnień.
               4.   WP jest upoważniony do udostępnienia państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, wszelkich dokumentów jawnych UE związanych z treścią obrad Rady w odniesieniu do misji i objętych tajemnicą zawodową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (3).
               5.   WP może przenieść uprawnienia, o których mowa w ust. 1–4, a także zdolność do dokonywania uzgodnień, o których mowa w ust. 2 i 3, na osoby, których jest zwierzchnikiem, na dowódcę operacji cywilnej lub na szefa misji.

               5)

               art. 17 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 17
               Przegląd misji
               Przegląd misji jest przedstawiany KPiB co sześć miesięcy na podstawie sprawozdania szefa misji i ESDZ.”;

               6)

               art. 18 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
               „Niniejsza decyzja traci moc z dniem 14 września 2013 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 września 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 213 z 13.8.2010, s. 43.

      (2)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.”;

      (3)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).”;


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1192 z dnia 26 czerwca 2017 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (CESNI) i na sesji plenarnej Centralnej Komisji Żeglugi na Renie (CKŻR), w odniesieniu do przyjęcia norm dotyczących wymogów technicznych dla statków żeglugi śródlądowej

text:
               5.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 172/10

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1192
   z dnia 26 czerwca 2017 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (CESNI) i na sesji plenarnej Centralnej Komisji Żeglugi na Renie (CKŻR), w odniesieniu do przyjęcia norm dotyczących wymogów technicznych dla statków żeglugi śródlądowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 ust. 1, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Działania Unii w sektorze żeglugi śródlądowej powinny zmierzać do zapewnienia jednolitości w zakresie opracowywania wymogów technicznych dla statków żeglugi śródlądowej, które mają być stosowane w Unii.

               (2)

               Europejski Komitet ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (CESNI) został ustanowiony w dniu 3 czerwca 2015 r. w ramach Centralnej Komisji Żeglugi na Renie (CKŻR) w celu opracowania norm technicznych dla śródlądowych dróg wodnych w różnych dziedzinach, w szczególności w odniesieniu do statków, technologii informacyjnej i załóg.

               (3)

               Dla efektywnego transportu na śródlądowych drogach wodnych ważne jest, aby wymogi techniczne dotyczące statków w różnych systemach prawnych w Europie były jak najbardziej zgodne i zharmonizowane. W szczególności państwa członkowskie, które są także członkami CKŻR, powinny być upoważnione do wspierania decyzji harmonizujących przepisy CKŻR z przepisami stosowanymi w Unii.

               (4)

               Przewiduje się, że na posiedzeniu w dniu 6 lipca 2017 r. CESNI przyjmie europejską normę ustanawiającą wymogi techniczne dla statków żeglugi śródlądowej (zwaną dalej „normą ES-TRIN”) 2017/1.

               (5)

               Norma ES-TRIN 2017/1 określa jednolite wymogi techniczne niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa statków żeglugi śródlądowej. Zawiera przepisy dotyczące: budowy statków żeglugi śródlądowej; ich wyposażenia i urządzeń; specjalne przepisy dotyczące poszczególnych kategorii statków, takich jak statki pasażerskie, zestawy pchane i kontenerowce; przepisy dotyczące wyposażenia automatycznych systemów identyfikacji statków; przepisy dotyczące identyfikacji statków; wzór zaświadczeń oraz rejestru; przepisy przejściowe; a także instrukcje dotyczące stosowania normy technicznej.

               (6)

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1629 (1) uchyli z skutkiem od dnia 7 października 2018 r. dyrektywę 2006/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2). Załącznik II do dyrektywy (UE) 2016/1629 zawiera bezpośrednie odesłanie do wymogów technicznych dotyczących jednostek jako wymogów określonych w normie ES-TRIN 2015/1. Komisja jest uprawniona do dostosowania tego odesłania do najnowszej wersji normy ES-TRIN oraz określenia daty rozpoczęcia jej stosowania.

               (7)

               W związku z tym norma ES-TRIN 2017/1 będzie mieć wpływ na dyrektywę (UE) 2016/1629.

               (8)

               Unia nie jest członkiem CKŻR ani CESNI. Dlatego niezbędne jest, aby Rada upoważniła państwa członkowskie do wyrażania w ramach tych podmiotów stanowiska Unii w odniesieniu do przyjęcia normy ES-TRIN 2017/1,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej w dniu 6 lipca 2017 r. polega na wyrażeniu zgody na przyjęcie europejskiej normy określającej wymogi techniczne dla statków żeglugi śródlądowej (zwanej dalej „normą ES-TRIN”) 2017/1 oraz normy uzupełniającej Test Standard Inland AIS 2017/1.
   2.   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na posiedzeniu sesji plenarnej Centralnej Komisji Żeglugi na Renie (CKŻR), podczas której podejmowane będą decyzje dotyczące wymogów technicznych dla statków żeglugi śródlądowej, polega na poparciu wszystkich wniosków dostosowujących wymogi techniczne do wymogów normy ES-TRIN 2017/1, w tym w odniesieniu do wejścia w życie oraz przepisów przejściowych.
   Artykuł 2
   1.   Stanowisko Unii określone w art. 1 ust. 1 jest wyrażane przez państwa członkowskie działające wspólnie w interesie Unii.
   2.   Stanowisko Unii określone w art. 1 ust. 2 jest wyrażane przez te państwa członkowskie, które są członkami CKŻR, działające wspólnie w interesie Unii.
   Artykuł 3
   Niewielkie zmiany techniczne stanowisk określonych w art. 1 mogą zostać uzgodnione bez kolejnej decyzji Rady.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 czerwca 2017 r.

            W imieniu Rady

         J. MIZZI

            Przewodniczący

      (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1629 z dnia 14 września 2016 r. ustanawiająca wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej, zmieniająca dyrektywę 2009/100/WE i uchylająca dyrektywę 2006/87/WE (Dz.U. L 252 z 16.9.2016, s. 118).

      (2)  Dyrektywa 2006/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiająca wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej i uchylająca dyrektywę Rady 82/714/EWG (Dz.U. L 389 z 30.12.2006, s. 1).


title: 2013/441/UE: Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 20 sierpnia 2013 r. określająca datę uruchomienia wizowego systemu informacyjnego (VIS) w regionie ósmym

text:
               21.8.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 223/15

         DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
   z dnia 20 sierpnia 2013 r.
   określająca datę uruchomienia wizowego systemu informacyjnego (VIS) w regionie ósmym
   (2013/441/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (1), w szczególności jego art. 48 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2012/274/UE z dnia 24 kwietnia 2012 r. określającą drugą grupę regionów, w których uruchomiony zostanie wizowy system informacyjny (VIS) (2), ósmy region, w którym powinno się rozpocząć gromadzenie i przekazywanie danych do wizowego systemu informacyjnego (VIS) w odniesieniu do wszystkich wniosków, obejmuje: Argentynę, Boliwię, Brazylię, Chile, Kolumbię, Ekwador, Paragwaj, Peru, Urugwaj i Wenezuelę.

               (2)

               Państwa członkowskie powiadomiły Komisję o zakończeniu prawnych i technicznych przygotowań do gromadzenia i przekazywania do VIS danych, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie VIS, w odniesieniu do wszystkich wniosków wizowych w tym regionie, w tym przygotowań do gromadzenia lub przekazywania danych w imieniu innego państwa członkowskiego.

               (3)

               Warunki ustanowione w pierwszym zdaniu art. 48 ust. 3 rozporządzenia w sprawie VIS zostały tym samym spełnione, konieczne jest zatem określenie daty uruchomienia VIS w regionie ósmym.

               (4)

               Niniejsza decyzja powinna wejść w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ze względu na to, że planowana data rozpoczęcia funkcjonowania znajduje się w bardzo bliskiej przyszłości.

               (5)

               Ze względu na to, że rozporządzenie w sprawie VIS stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, Dania poinformowała o wdrożeniu rozporządzenia w sprawie VIS do swojego ustawodawstwa krajowego zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. W związku z powyższym na mocy prawa międzynarodowego Dania ma obowiązek wprowadzenia w życie przepisów niniejszej decyzji.

               (6)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (3). Zjednoczone Królestwo nie jest zatem związane przepisami niniejszej decyzji ani nie ma ona do niego zastosowania.

               (7)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (4). Irlandia nie jest zatem związana przepisami niniejszej decyzji ani nie ma ona do niej zastosowania.

               (8)

               W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (5), które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE (6) w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.

               (9)

               W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (8).

               (10)

               W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (10).

               (11)

               W odniesieniu do Cypru niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r.

               (12)

               W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r.

               (13)

               W odniesieniu do Chorwacji niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2011 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wizowy system informacyjny rozpoczyna funkcjonowanie w regionie ósmym określonym na mocy decyzji wykonawczej 2012/274/UE w dniu 5 września 2013 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejszą decyzje stosuje się zgodnie z Traktatami.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 sierpnia 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 60.

      (2)  Dz.U. L 134 z 24.5.2012, s. 20.

      (3)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

      (4)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

      (5)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

      (6)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.

      (7)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

      (8)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1.

      (9)  Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.

      (10)  Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19.


title: Decyzja Rady 2005/848/WE z dnia  29 listopada 2005 r.  wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylająca decyzję 2005/722/WE

text:
               30.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 314/46

      DECYZJA RADY 2005/848/WE
   z dnia 29 listopada 2005 r.
   wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylająca decyzję 2005/722/WE
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (1), a w szczególności jego art. 2 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 17 października 2005 r. Rada przyjęła decyzję 2005/722/WE wykonującą art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylającą decyzję 2005/428/WPZiB (2).

               (2)

               Postanowiono o przyjęciu zaktualizowanej listy osób, grup i podmiotów, do których zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 2580/2001,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Lista zawarta w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 otrzymuje następujące brzmienie:

               1)

               OSOBY:

                           1)

                           ABOU, Rabah Naami (vel Naami Hamza; vel Mihoubi Faycal; vel Fellah Ahmed; vel Dafri Rèmi Lahdi) ur. 1.2.1966 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           2)

                           ABOUD, Maisi (vel szwajcarski Abderrahmane) ur. 17.10.1964 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           3)

                           AL-MUGHASSIL, Ahmad Ibrahim (vel ABU OMRAN; vel AL-MUGHASSIL, Ahmed Ibrahim) ur. 26.6.1967 w Qatif-Bab al Shamal, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej;

                           4)

                           AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al Ihsa, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej;

                           5)

                           AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 w Tarut, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej;

                           6)

                           ARIOUA, Azzedine ur. 20.11.1960 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           7)

                           ARIOUA, Kamel (vel Lamine Kamel) ur. 18.8.1969 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           8)

                           ASLI, Mohamed (vel Dahmane Mohamed) ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           9)

                           ASLI, Rabah ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           10)

                           ATWA, Ali (vel BOUSLIM, Ammar Mansour; vel SALIM, Hassan Rostom), Liban, ur. w 1960 r. w Libanie; obywatel Libanu;

                           11)

                           DARIB, Noureddine (vel Carreto; vel Zitoun Mourad) ur. 1.2.1972 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           12)

                           DJABALI, Abderrahmane (vel Touil) ur. 1.6.1970 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           13)

                           EL-HOORIE, Ali Saed Bin Ali (vel AL-HOURI, Ali Saed Bin Ali; vel EL-HOURI, Ali Saed Bin Ali) ur. 10.7.1965 lub 11.7.1965 w El Dibabiya, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej;

                           14)

                           FAHAS, Sofiane Yacine ur. 10.9.1971 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           15)

                           IZZ-AL-DIN, Hasan (vel GARBAYA, AHMED; vel SA-ID; vel SALWWAN, Samir), Liban, ur. w 1963 r. w Libanie, obywatel libański;

                           16)

                           LASSASSI, Saber (vel Mimiche) ur. 30.11.1970 w Constantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           17)

                           MOHAMMED, Khalid Shaikh (vel ALI, Salem; vel BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; vel HENIN, Ashraf Refaat Nabith; vel WADOOD, Khalid Adbul) ur. 14.4.1965 lub 1.3.1964 w Pakistanie, paszport nr 488555;

                           18)

                           MOKTARI, Fateh (vel Ferdi Omar) ur. 26.12.1974 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           19)

                           MUGHNIYAH, Imad Fa'iz (vel MUGHNIYAH, Imad Fayiz), wyższy oficer wywiadu HEZBOLLAH, ur. 7.12.1962 w Tayr Dibba, Liban, paszport nr 432298 (Liban);

                           20)

                           NOUARA, Farid ur. 25.11.1973 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           21)

                           RESSOUS, Hoari (vel Hallasa Farid) ur. 11.9.1968 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           22)

                           SEDKAOUI, Noureddine (vel Nounou) ur. 23.6.1963 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           23)

                           SELMANI, Abdelghani (vel Gano) ur. 14.6.1974 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           24)

                           SENOUCI, Sofiane ur. 15.4.1971 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

                           25)

                           SISON, Jose Maria (vel Armando Liwanag, vel Joma, przywódca Komunistycznej Partii Filipin, w tym Nowej Armii Ludowej (NPA)) ur. 8.2.1939 w Cabugao, Filipiny;

                           26)

                           TINGUALI, Mohammed (vel Mouh di Kouba) ur. 21.4.1964 w Blida (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra).

               2)

               GRUPY I PODMIOTY:

                           1)

                           Organizacja Abu Nidal (ANO), (vel Rewolucyjna Rada Fatah, Rewolucyjne Brygady Arabskie, Czarny Wrzesień i Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów);

                           2)

                           Brygada Męczenników Al-Aksa;

                           3)

                           Al-Aqsa e.V.;

                           4)

                           Al-Takfir i Al-Hijra;

                           5)

                           Aum Shinrikyo (vel AUM, vel Aum – Najwyższa Prawda, vel Aleph);

                           6)

                           Babbar Khalsa;

                           7)

                           Komunistyczna Partia Filipin, w tym Nowa Armia Ludowa (NPA), Filipiny, powiązana z Jose Marią C. Sisonem (vel Armando Liwanag, vel Joma, przywódca Komunistycznej Partii Filipin, w tym NPA);

                           8)

                           Gama'a al.-Islamiyya (Grupa Islamska), (vel Al.-Gama'a al.-Islamiyya, IG);

                           9)

                           Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód (IBDA-C);

                           10)

                           Hamas (włączając Hamas-Izz al.-Din al.-Qassem);

                           11)

                           Hizbul Mudżahedin (HM);

                           12)

                           Fundacja Ziemi Świętej na rzecz Pomocy i Rozwoju (Holy Land Foundation for Relief and Development);

                           13)

                           Międzynarodowa Federacja Młodzieży Sikh (ISYF);

                           14)

                           Kahane Chai (Kach);

                           15)

                           Partia Pracujących Kurdystanu (PKK), (vel KADEK; vel KONGRA-GEL);

                           16)

                           Organizacja Mujahedin-e Khalq (MEK lub MKO) (bez Narodowej Rady Oporu Iranu (NCRI) (vel Narodowa Armia Wyzwolenia Iranu (NLA, zbrojny odłam MEK), Ludowy Mujahidin Iranu (PMOI), Muzułmańskie Stowarzyszenie Studentów Irańskich);

                           17)

                           Narodowa Armia Wyzwolenia (Ejército de Liberación Nacional);

                           18)

                           Palestyński Front Wyzwolenia (PLF);

                           19)

                           Palestyński Dżihad Islamski (PIJ);

                           20)

                           Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (PFLP);

                           21)

                           Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Dowództwo Generalne, (vel PFLP-Dowództwo Generalne, vel PFLP-GC);

                           22)

                           Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii (FARC);

                           23)

                           Partia/Front/Armia Wyzwolenia Ludu Tureckiego (DHKP-C) (vel Devrimci Sol (Lewica Rewolucyjna), Dev Sol);

                           24)

                           Świetlisty Szlak (SL) (Sendero Luminoso);

                           25)

                           Stichting Al. Aqsa (vel Stichting Al. Aqsa Nederland, vel Al. Aqsa Nederland);

                           26)

                           Zjednoczone Siły Samoobrony Kolumbii/Grupa Kolumbijska (AUC) (Autodefensas Unidas de Colombia).

         Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się Decyzję 2005/722/WE.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna w dniu jej opublikowania.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 29 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         A. JOHNSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 70. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1207/2005 (Dz.U. L 197 z 28.7.2005, str. 16).

      (2)  Dz.U. L 272 z 18.10.2005, str. 15 i sprostowanie (Dz.U. L 276 z 21.10.2005, str. 70).


title: 2010/107/CFSP: Decyzja Rady 2010/107/WPZiB z dnia 22 lutego 2010 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego

text:
               23.2.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/8

         DECYZJA RADY 2010/107/WPZiB
   z dnia 22 lutego 2010 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 lipca 2003 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2003/537/WPZiB (1) w sprawie mianowania Marca OTTEGO Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego.

               (2)

               W dniu 16 lutego 2009 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2009/136/WPZiB (2) zmieniające i przedłużające mandat SPUE do dnia 28 lutego 2010 r.

               (3)

               Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 31 sierpnia 2010 r. Mandat SPUE może jednak zostać rozwiązany wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję zgodnie z zaleceniem Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Bezpieczeństwa (WP) w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych.

               (4)

               SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Niniejszym przedłuża się mandat Marca OTTEGO jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego do dnia 31 sierpnia 2010 r. Mandat SPUE może zostać rozwiązany wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję zgodnie z zaleceniem WP w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych.
   Artykuł 2
   Cele polityki
   1.   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii Europejskiej (UE) w odniesieniu do bliskowschodniego procesu pokojowego.
   2.   Cele te obejmują:

               a)

               osiągnięcie rozwiązania opartego na koncepcji dwóch państw, w którym Izrael oraz demokratyczne, samodzielne, pokojowe i suwerenne państwo palestyńskie współistnieją w bezpiecznych i uznanych granicach, utrzymując normalne stosunki ze swoimi sąsiadami zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 242 (1967), 338 (1973), 1397 (2002) i 1402 (2002) oraz zgodnie z zasadami konferencji madryckiej;

               b)

               rozwiązanie problemu izraelsko-syryjskiego i izraelsko-libańskiego;

               c)

               uczciwe rozwiązanie złożonego problemu Jerozolimy i sprawiedliwe, trwałe i uzgodnione rozwiązanie problemu uchodźców palestyńskich;

               d)

               dalsze działania w następstwie konferencji z Annapolis zmierzające do uzgodnienia ostatecznego statusu i utworzenia państwa palestyńskiego, obejmujące także wzmocnienie roli kwartetu jako strażnika przestrzegania harmonogramu działań, zwłaszcza w zakresie bieżącego nadzorowania realizacji zobowiązań obydwu stron w ramach tego harmonogramu i zgodnie ze wszystkimi staraniami na szczeblu międzynarodowym na rzecz zaprowadzenia ogólnego pokoju arabsko-izraelskiego;

               e)

               ustanowienie trwałych i skutecznych rozwiązań dotyczących sił policyjnych podlegających zwierzchnictwu palestyńskiemu, zgodnie z najwyższymi standardami międzynarodowymi, we współpracy z programami rozwoju instytucjonalnego Unii, jak również zgodnie z innymi działaniami podejmowanymi na szczeblu międzynarodowym w obszarze bezpieczeństwa, w tym z reformą wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych;

               f)

               ponowne otwarcie przejść granicznych w Strefie Gazy – w tym przejścia w Rafah m.in. po to, by zaspokoić ogromne potrzeby humanitarne ludności – oraz zapewnianie obecności strony trzeciej, jeśli zostało to uzgodnione przez obydwie strony, we współpracy z Unią w ramach jej działań na rzecz tworzenia instytucji.

         3.   Cele te oparte są na zaangażowaniu Unii na rzecz:

               a)

               współpracy ze stronami i z partnerami w ramach społeczności międzynarodowej, zwłaszcza Kwartetu Bliskowschodniego, mającej na celu wykorzystanie wszystkich możliwości zapewnienia pokoju i godnej przyszłości wszystkim ludziom w tym regionie;

               b)

               dalszej pomocy w przeprowadzeniu reform politycznych i administracyjnych, reform procesu wyborczego oraz reform zmierzających do osiągnięcia bezpieczeństwa w Palestynie;

               c)

               wnoszenia pełnego wkładu w budowanie pokoju, a także odbudowę gospodarki palestyńskiej, co stanowiłoby integralną część rozwoju regionalnego.

         4.   SPUE wspiera działania WP w regionie, w tym także działania w ramach Kwartetu Bliskowschodniego.
   Artykuł 3
   Mandat
   Aby możliwa była realizacja celów polityki, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               wnoszenie przez Unię aktywnego i skutecznego wkładu w działania i inicjatywy prowadzące do ostatecznego rozstrzygnięcia konfliktu izraelsko-palestyńskiego, a także konfliktów izraelsko-syryjskiego i izraelsko-libańskiego;

               b)

               ułatwianie i utrzymywanie ścisłych kontaktów ze wszystkimi stronami bliskowschodniego procesu pokojowego, innymi krajami tego regionu, członkami Kwartetu Bliskowschodniego i innymi właściwymi krajami, a także z ONZ i innymi właściwymi organizacjami międzynarodowymi, z myślą o współpracy we wzmacnianiu procesu pokojowego;

               c)

               zapewnienie stałej obecności Unii na miejscu i na odpowiednich forach międzynarodowych oraz wnoszenie wkładu w zarządzanie kryzysowe i zapobieganie kryzysom;

               d)

               obserwowanie i wspieranie negocjacji pokojowych między stronami oraz, w stosownych przypadkach, oferowanie porad i pośrednictwa Unii;

               e)

               w odpowiedzi na prośby, przyczynianie się do wprowadzania w życie porozumień międzynarodowych osiągniętych przez strony oraz podejmowanie działań dyplomatycznych w przypadku nieprzestrzegania warunków tych porozumień;

               f)

               zwracanie szczególnej uwagi na czynniki mające wpływ na regionalny wymiar bliskowschodniego procesu pokojowego;

               g)

               podejmowanie konstruktywnych działań z sygnatariuszami porozumień w ramach procesu pokojowego, mających na celu wsparcie przestrzegania podstawowych zasad demokracji, w tym poszanowania praw człowieka i zasad praworządności;

               h)

               przyczynianie się do realizacji polityki Unii dotyczącej praw człowieka oraz wytycznych Unii w sprawie praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do dzieci i kobiet na obszarach dotkniętych konfliktem, w szczególności przez monitorowanie rozwoju sytuacji w tym zakresie i reagowanie na tę sytuację;

               i)

               składanie sprawozdań dotyczących możliwości interwencji Unii w procesie pokojowym i najlepszego sposobu realizacji inicjatyw Unii oraz prowadzonych przez Unię aktualnie działań związanych z bliskowschodnim procesem pokojowym, takich jak jej wkład w reformy palestyńskie, wraz z aspektami politycznymi odpowiednich przedsięwzięć Unii w zakresie rozwoju;

               j)

               nadzorowanie działań obu stron związanych z realizacją harmonogramu i z kwestiami mogącymi zaszkodzić wynikom negocjacji w sprawie stałego statusu, aby umożliwić Kwartetowi Bliskowschodniemu bardziej rzetelną ocenę wykonywania zobowiązań przez strony;

               k)

               angażowanie się w szerzej zakrojone prace przy reformie sektora bezpieczeństwa we współpracy z Komisją Europejską i koordynatorem ds. bezpieczeństwa z USA oraz ułatwianie współpracy w kwestiach bezpieczeństwa ze wszystkimi właściwymi podmiotami;

               l)

               przyczynianie się do lepszego zrozumienia roli Unii wśród podmiotów mających wpływ na opinię publiczną w regionie.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota referencyjna przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2010 r. wynosi 730 000 EUR.
   2.   Wydatki pokrywane w ramach kwoty przewidzianej w ust. 1 kwalifikują się do finansowania od dnia 1 marca 2010 r. Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE jest odpowiedzialny przed Komisją za wszelkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. W skład zespołu wchodzi osoba posiadająca wiedzę fachową na temat specyficznych kwestii politycznych związanych z mandatem. SPUE niezwłocznie powiadamia Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie i instytucje Unii mogą zaproponować oddelegowanie pracowników do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie ewentualnych pracowników oddelegowanych przez państwo członkowskie lub instytucję Unii do SPUE jest wypłacane odpowiednio przez dane państwo członkowskie lub daną instytucję Unii. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do Sekretariatu Generalnego Rady również mogą być zatrudniani przy SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego mają obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu lub wysyłającej instytucji Unii oraz wypełnia obowiązki i działa w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad oraz minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (3), w szczególności w odniesieniu do informacji niejawnych UE.
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatura Unii lub państwa członkowskie, zależnie od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie działania możliwe do zrealizowania w rozsądnych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające sytuacji w dziedzinie bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa wszystkich członków personelu bezpośrednio mu podlegającego, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa danej misji oparty na wytycznych Sekretariatu Generalnego Rady, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, w tym plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu zatrudnionego poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie jego zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla obszaru prowadzenia misji przez Sekretariat Generalny Rady;

               d)

               zapewnia wdrożenie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po regularnych ocenach bezpieczeństwa oraz dostarczanie WP, Radzie i Komisji pisemnych sprawozdań dotyczących wdrażania tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie przedstawia WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane w sieci COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE wspiera ogólną koordynację polityczną ze strony Unii. Pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii w terenie, aby osiągnąć cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również – w stosownych przypadkach – z działaniami innych SPUE aktywnych w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Szef delegatury Unii i szefowie misji państw członkowskich utrzymują ścisłą współpracę ze SPUE w terenie. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE zapewnia szefom Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) oraz Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) wskazówki na temat lokalnej sytuacji politycznej. W miarę potrzeb SPUE oraz cywilny dowódca operacyjny konsultują się wzajemnie. SPUE działa także w porozumieniu z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wykonanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnego przeglądu. Na zakończenie mandatu SPUE przedstawia WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 marca 2010 r.
   Artykuł 15
   Publikacja
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 lutego 2010 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 184 z 23.7.2003, s. 45.

      (2)  Dz.U. L 46 z 17.2.2009, s. 65.

      (3)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.