title: Decyzja Rady z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony

text:
               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 28/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 29 kwietnia 2008 r.
   w sprawie podpisania i zawarcia Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony
   (2010/36/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy i art. 300 ust. 3 zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Do czasu wejścia w życie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, podpisanego w Luksemburgu dnia 29 kwietnia 2008 r., należy zatwierdzić Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony (zwaną dalej „umową”).

               (2)

               Postanowienia handlowe zawarte w tej umowie mają charakter wyjątkowy, związany z polityką realizowaną w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia, i nie będą stanowiły dla Unii Europejskiej żadnego precedensu w polityce handlowej Wspólnoty względem państw trzecich innych niż państwa Bałkanów Zachodnich.

               (3)

               Umowa powinna zostać podpisana i zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, oraz załączniki i protokoły do tej umowy, jak również wspólne deklaracje i deklarację Wspólnoty dołączone do Aktu końcowego.
   2.   Teksty, o których mowa w ust. 1, zostają dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy i złożenia dokumentu zatwierdzającego przewidzianego w art. 59 umowy w imieniu Wspólnoty.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

   AKT KOŃCOWY
   Pełnomocnicy WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ i EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY ENERGII ATOMOWEJ,
   zwanych dalej „Wspólnotą”,
   z jednej strony oraz
   pełnomocnicy REPUBLIKI SERBII,
   zwanej dalej „Serbią”,
   z drugiej strony
   na spotkaniu w Luksemburgu w dniu dwudziestym dziewiątym kwietnia roku dwa tysiące ósmego, zorganizowanym w celu podpisania Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Serbią, z drugiej strony, zwanej dalej „niniejszą umową”, przyjęli następujące teksty:
   niniejszą umowę i załączniki I–V oraz VI, mianowicie:

               —

               Załącznik I (art. 6) – Serbskie koncesje na wspólnotowe produkty przemysłowe

               —

               Załącznik II (art. 11) – Definicja „młodej wołowiny”

               —

               Załącznik III (art. 12) – Serbskie koncesje na wspólnotowe produkty rolne

               —

               Załącznik IV (art. 14) – Wspólnotowe koncesje na serbskie produkty rybołówstwa

               —

               Załącznik V (art. 15) – Serbskie koncesje na wspólnotowe produkty rybołówstwa

               —

               Załącznik VI (art. 40) – Prawa własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej

         oraz następujące protokoły:

               —

               Protokół 1 (art. 10) – W sprawie handlu przetworzonymi produktami rolnymi między Wspólnotą i Serbią

               —

               Protokół 2 (art. 13) – Wina i napoje spirytusowe

               —

               Protokół 3 (art. 29) – Definicja pojęcia „produkty pochodzące” oraz metody współpracy administracyjnej

               —

               Protokół 4 (art. 38) – W sprawie pomocy państwa dla przemysłu stalowego

               —

               Protokół 5 (art. 41) – Wzajemna pomoc administracyjna w sprawach celnych

               —

               Protokół 6 (art. 50) – Rozstrzyganie sporów

         Pełnomocnicy Wspólnoty oraz pełnomocnicy Serbii przyjęli teksty wymienionych poniżej wspólnych deklaracji, załączonych do niniejszego Aktu końcowego:
   Wspólna deklaracja w sprawie art. 17 niniejszej umowy (art. 32 USiS)
   Wspólna deklaracja w sprawie art. 40 niniejszej umowy (art. 75 USiS)
   Pełnomocnicy Serbii przyjęli do wiadomości deklarację zamieszczoną poniżej i dołączoną do niniejszego Aktu końcowego:
   Deklaracja Wspólnoty
   WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE ARTYKUŁU 17 NINIEJSZEJ UMOWY (ART. 32 USIS)
   Środki określone w artykule 17 służą monitorowaniu handlu produktami o wysokiej zawartości cukru, które mogłyby zostać poddane dalszemu przetwarzaniu i zapobieżeniu ewentualnemu zakłóceniu funkcjonowania handlu cukrem i produktami mającymi zasadniczo takie same właściwości jak cukier.
   Artykuł ten powinien być interpretowany w taki sposób, by nie zakłócało to, lub zakłócało w możliwie najmniejszym stopniu, rozmiary handlu produktami przeznaczonymi do ostatecznego spożycia.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE ARTYKUŁU 40 NINIEJSZEJ UMOWY (ART. 75 USIS)
   Strony zgadzają się, że do celów niniejszej umowy określenie własność intelektualna, przemysłowa i handlowa obejmuje w szczególności prawa autorskie, w tym prawa autorskie programów komputerowych, a także prawa pokrewne, prawa odnoszące się do baz danych, patentów, w tym dodatkowych świadectw ochronnych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych i usługowych, topografii obwodów scalonych, oznaczeń geograficznych, w tym nazw pochodzenia, oraz praw do ochrony odmian roślin.
   Ochrona praw własności handlowej obejmuje w szczególności ochronę przeciwko nieuczciwej konkurencji, o której mowa w art. 10a Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej, i ochronę informacji niejawnych, o której mowa w art. 39 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (porozumienia Trips).
   Strony zgadzają się ponadto, że ochrona na poziomie, o którym mowa w art. 40 ust. 3 niniejszej umowy (art. 75 ust. 3 USiS), obejmuje dostęp do środków i procedur przewidzianych w dyrektywie 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej (1).

      (1)  Dz.U. L 157 z 30.4.2004, s. 45. Sprostowanie opublikowane w Dz.U. L 195 z 2.6.2004, s. 16.
   DEKLARACJA WSPÓLNOTY
   Zważywszy, że Wspólnota przyznaje nadzwyczajne środki handlowe krajom uczestniczącym w procesie stabilizacji i stowarzyszenia UE lub związanym z tym procesem, w tym Serbii, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2007/2000, Wspólnota oświadcza, że:

               —

               w stosowaniu art. 20 niniejszej umowy (art. 35 USiS), oprócz umownych preferencji handlowych przyznanych przez Wspólnotę w niniejszej umowie, zastosowanie mają te spośród jednostronnych autonomicznych środków handlowych, które są bardziej korzystne, o ile stosuje się rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2000 z dnia 18 września 2000 r. wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej (1),

               —

               w szczególności w odniesieniu do produktów wspomnianych w dziale 7 i 8 nomenklatury scalonej, dla których wspólna taryfa celna przewiduje stosowanie ceł ad valorem oraz ceł specyficznych, obniżkę w drodze odstępstwa od stosownych postanowień art. 11 ust. 2 (art. 26 ust. 1 USiS) stosuje się również w odniesieniu do ceł specyficznych.

      (1)  Dz.U. L 240 z 23.9.2000, s. 1.
    ---documentbreak---

               30.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 28/2

         UMOWA PRZEJŚCIOWA
   w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA
   zwana dalej „Wspólnotą”,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA SERBII,
   zwana dalej „Serbią”,
   z drugiej strony,
   zwane dalej łącznie „Stronami”,
   MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:

               (1)

               Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Serbii, z drugiej strony, (zwany dalej „układem o stabilizacji i stowarzyszeniu” lub „USiS”) został podpisany w Luksemburgu dnia 29 kwietnia 2008 r.

               (2)

               Układ o stabilizacji doprowadzić ma do ustanowienia bliskich i długotrwałych stosunków opartych na zasadzie wzajemności i wspólnoty interesów, co powinno umożliwić Serbii dalsze umocnienie i rozszerzenie już nawiązanych relacji z Unią Europejską.

               (3)

               Konieczne jest zagwarantowanie rozwoju więzi handlowych poprzez umocnienie i rozszerzenie wcześniej ustanowionych relacji.

               (4)

               W tym celu konieczne jest jak najszybsze wprowadzenie w życie, dzięki umowie przejściowej (zwanej dalej „niniejszą umową”), postanowień układu o stabilizacji i stowarzyszeniu dotyczących handlu i spraw związanych z handlem.

               (5)

               Niektóre z postanowień zawartych w dołączonym do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu protokole 4 w sprawie transportu lądowego, które dotyczą tranzytu drogowego, mają bezpośredni związek ze swobodą przepływu towarów, w związku z czym powinny zostać włączone do niniejszej umowy.

               (6)

               Ze względu na brak wcześniejszych struktur umownych, niniejsza umowa ustanawia Komitet Przejściowy odpowiedzialny za wprowadzenie w życie niniejszej umowy.

               (7)

               Ponieważ handel niektórymi wyrobami włókienniczymi został uregulowany w umowie między Wspólnotą Europejską i Republiką Serbii z dnia 31 marca 2005 r., uznaje się, że umowa ta wygaśnie z datą wejścia w życie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu;

         WSPÓLNOTA EUROPEJSKA
   Dimitrij RUPEL,
   Minister Spraw Zagranicznych Republiki Słowenii,
   Przewodniczący Rady Unii Europejskiej
   Olli REHN,
   Członek Komisji Wspólnot Europejskich (zwanej dalej „Komisją Europejską”) odpowiedzialny za rozszerzenie
   SERBIA
   Božidar ĐELIĆ,
   Wicepremier Republiki Serbii
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   TYTUŁ I

      ZASADY OGÓLNE

   Artykuł 1

      (Artykuł 2 USiS)

   Poszanowanie zasad demokracji i praw człowieka, które zostały proklamowane w Powszechnej deklaracji praw człowieka oraz określone w Konwencji ochrony praw człowieka i podstawowych wolności, w Akcie końcowym z Helsinek i w Karcie paryskiej dla Nowej Europy, poszanowanie zasad prawa międzynarodowego, w tym pełna współpraca z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla Byłej Jugosławii (MTKJ), i poszanowanie zasad państwa prawa, jak również zasad gospodarki rynkowej, zawartych w dokumencie z konferencji KBWE w Bonn w sprawie współpracy gospodarczej, stanowią podstawę polityki wewnętrznej i zagranicznej Stron oraz zasadnicze elementy niniejszej umowy.
   Artykuł 2

      (Artykuł 9 USiS)

   Niniejsza umowa jest w pełni zgodna z właściwymi postanowieniami WTO, a w szczególności art. XXIV Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (GATT 1994) oraz art. V Układu ogólnego w sprawie handlu usługami (GATS) i jest wdrażana w sposób spójny z tymi postanowieniami.
   TYTUŁ II

      SWOBODNY PRZEPŁYW TOWARÓW

   Artykuł 3

      (Artykuł 18 USiS)

   Wspólnota i Serbia stopniowo tworzą dwustronną strefę wolnego handlu w okresie przejściowym maksymalnie sześciu lat od daty wejścia w życie niniejszej umowy, zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy i z postanowieniami GATT 1994 oraz WTO. W procesie tym Strony uwzględniają szczególne wymagania określone poniżej.
   Nomenklaturę scaloną stosuje się do klasyfikacji towarów w handlu między Stronami.
   Do celów niniejszej umowy cła i opłaty o skutku równoważnym do ceł obejmują wszelkie cła lub wszelkiego rodzaju opłaty nałożone w związku z wywozem lub przywozem towarów, w tym wszelkiego rodzaju podatki wyrównawcze lub opłaty dodatkowe związane z takim przywozem lub wywozem, lecz nie obejmują:

               a)

               opłat równoważnych do podatku wewnętrznego nałożonych zgodnie z postanowieniami art. III ust. 2 GATT 1994;

               b)

               środków antydumpingowych lub opłat wyrównawczych;

               c)

               należności lub opłat współmiernych z kosztem świadczonych usług.

         Dla każdego produktu podstawową stawkę celną, na podstawie której dokonywane mają być sukcesywne obniżki przewidziane w niniejszej umowie, stanowi:

               a)

               wspólna taryfa celna Wspólnoty ustanowiona zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 (1) rzeczywiście stosowana erga omnes w dniu podpisania niniejszej umowy;

               b)

               taryfa stosowana przez Serbię (2).

         Jeżeli po podpisaniu niniejszej umowy jakakolwiek z obniżonych taryf celnych jest stosowana erga omnes, w szczególności obniżki wynikające z:

               a)

               negocjacji taryfowych w ramach WTO; lub

               b)

               przystąpienia Serbii do WTO; lub

               c)

               kolejnych obniżek po przystąpieniu Serbii do WTO;

         Taka obniżona stawka celna zastępuje podstawową stawkę celną, o której mowa w ustępie 4, od dnia, w którym zaczynają być stosowane takie obniżki.
   Wspólnota i Serbia informują się wzajemnie o swoich podstawowych stawkach celnych i ich wszelkich zmianach.

      ROZDZIAŁ I

         Produkty przemysłowe

   Artykuł 4

      (Artykuł 19 USiS)

   Definicja
   Postanowienia niniejszego rozdziału stosuje się do produktów pochodzących ze Wspólnoty lub z Serbii, które są wymienione w działach 25–97 nomenklatury scalonej, z wyjątkiem produktów wymienionych w załączniku 1 pkt 1 ppkt (ii) do Porozumienia WTO w sprawie rolnictwa.
   Handel między Stronami produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej jest prowadzony zgodnie z postanowieniami tego Traktatu.
   Postanowienia niniejszej umowy stosuje się do wyrobów włókienniczych będących przedmiotem umowy między Wspólnotą Europejską i Republiką Serbii z dnia 31 marca 2006 r. w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi.
   Artykuł 5

      (Artykuł 20 USiS)

   Wspólnotowe koncesje na produkty przemysłowe
   1.   Cła przywozowe oraz opłaty o skutku równoważnym na przywożone do Wspólnoty produkty przemysłowe pochodzące z Serbii zostają zniesione z dniem wejścia w życie niniejszej umowy.
   2.   Ograniczenia ilościowe w przywozie do Wspólnoty produktów przemysłowych pochodzących z Serbii oraz środki o skutku równoważnym zostają zniesione z dniem wejścia w życie niniejszej umowy.
   Artykuł 6

      (Artykuł 21 USiS)

   Serbskie koncesje na produkty przemysłowe
   1.   Cła przywozowe na przywożone do Serbii produkty przemysłowe pochodzące ze Wspólnoty, inne niż te, które wymieniono w załączniku I, zostają zniesione z dniem wejścia w życie niniejszej umowy.
   2.   Opłaty o skutku równoważnym do ceł przywozowych na przywożone do Serbii produkty przemysłowe pochodzące ze Wspólnoty zostają zniesione z dniem wejścia w życie niniejszej umowy.
   3.   Cła przywozowe na przywożone do Serbii produkty przemysłowe pochodzące ze Wspólnoty, które wymieniono w załączniku I, są stopniowo obniżane i znoszone zgodnie z harmonogramem zawartym w tym załączniku.
   4.   Ograniczenia ilościowe w przywozie do Serbii produktów przemysłowych pochodzących ze Wspólnoty oraz środki o skutku równoważnym zostają zniesione z dniem wejścia w życie niniejszej umowy.
   Artykuł 7

      (Artykuł 22 USiS)

   Cła wywozowe i ograniczenia w wywozie
   1.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy Wspólnota oraz Serbia znoszą w handlu między sobą wszelkie cła wywozowe oraz opłaty o skutku równoważnym.
   2.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy Wspólnota oraz Serbia znoszą między sobą wszystkie ograniczenia ilościowe w wywozie oraz wszystkie środki o skutku równoważnym.
   Artykuł 8

      (Artykuł 23 USiS)

   Szybsze obniżki ceł
   Serbia oświadcza, że jest gotowa obniżyć cła w handlu ze Wspólnotą szybciej niż to przewidziano w artykule 21, jeżeli pozwoli na to jej ogólna sytuacja gospodarcza i sytuacja w danym sektorze gospodarki.
   Komitet Przejściowy analizuje sytuację pod tym kątem i wydaje stosowne zalecenia.

      ROZDZIAŁ II

         Rolnictwo i rybołówstwo

   Artykuł 9

      (Artykuł 24 USiS)

   Definicja
   1.   Postanowienia niniejszego rozdziału stosuje się do handlu produktami rolnymi i produktami rybołówstwa pochodzącymi ze Wspólnoty lub z Serbii.
   2.   Określenie „produkt rolny i produkt rybołówstwa” odnosi się do produktów wymienionych w działach 1–24 nomenklatury scalonej oraz do produktów wymienionych w załączniku I pkt 1 ppkt (ii) do Porozumienia WTO w sprawie rolnictwa.
   3.   Definicja ta obejmuje ryby i produkty rybołówstwa objęte działem 3, pozycjami 1604 i 1605, oraz podpozycjami 0511 91, 2301 20 00 oraz ex19022010 („Makarony nadziewane zawierające więcej niż 20 % masy ryb, skorupiaków, mięczaków lub innych bezkręgowców wodnych”).
   Artykuł 10

      (Artykuł 25 USiS)

   Przetworzone produkty rolne
   Protokół 1 określa ustalenia dotyczące handlu mające zastosowanie do przetworzonych produktów rolnych, które są w nim wymienione.
   Artykuł 11

      (Artykuł 26 USiS)

   Wspólnotowe koncesje na przywóz produktów rolnych pochodzących z Serbii
   1.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy Wspólnota znosi wszystkie ograniczenia ilościowe oraz środki o skutku równoważnym w przywozie produktów rolnych pochodzących z Serbii.
   2.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy Wspólnota znosi cła i opłaty o skutku równoważnym w przywozie produktów rolnych pochodzących z Serbii, innych niż te objęte pozycjami 0102, 0201, 0202, 1701, 1702 i 2204 nomenklatury scalonej.
   W odniesieniu do produktów objętych działami 7 i 8 nomenklatury scalonej, dla których wspólna taryfa celna przewiduje stosowanie ceł ad valorem oraz ceł specyficznych, zniesienie ma zastosowanie tylko do części ad valorem należności celnej.
   3.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy Wspólnota ustala wysokość stawki celnej na przywóz do Wspólnoty produktów z młodej wołowiny określonych w załączniku II i pochodzących z Serbii na poziomie 20 % cła ad valorem oraz 20 % cła specyficznego określonego we wspólnej taryfie celnej Wspólnoty, w granicach rocznego kontyngentu taryfowego wynoszącego 8 700 ton w przeliczeniu na wagę bitą.
   4.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy Wspólnota zwalnia z opłat celnych przywożone do Wspólnoty produkty pochodzące z Serbii objęte pozycjami 1701 i 1702 nomenklatury scalonej, do wyczerpania rocznego kontyngentu taryfowego wynoszącego 180 000 ton (waga netto).
   Artykuł 12

      (Artykuł 27 USiS)

   Serbskie koncesje na produkty rolne
   1.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy Serbia znosi wszystkie ograniczenia ilościowe oraz środki o skutku równoważnym w przywozie produktów rolnych pochodzących ze Wspólnoty.
   2.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy Serbia:

               a)

               znosi cła stosowane w przywozie niektórych produktów rolnych pochodzących ze Wspólnoty, wymienionych w załączniku IIIa;

               b)

               stopniowo znosi cła stosowane w przywozie niektórych produktów rolnych pochodzących ze Wspólnoty, wymienionych w załączniku IIIb, zgodnie z harmonogramem wskazanym dla każdego produktu w tym załączniku;

               c)

               stopniowo obniża cła stosowane w przywozie niektórych produktów rolnych pochodzących ze Wspólnoty, wymienionych w załączniku IIIc i IIId; zgodnie z harmonogramem wskazanym dla każdego produktu w tych załącznikach.

         Artykuł 13

      (Artykuł 28 USiS)

   Protokół w sprawie win i napojów spirytusowych
   Ustalenia mające zastosowanie do win i napojów spirytusowych, o których mowa w protokole 2, są określone w tym protokole.
   Artykuł 14

      (Artykuł 29 USiS)

   Wspólnotowe koncesje na ryby i produkty rybołówstwa
   1.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy Wspólnota znosi wszystkie ograniczenia ilościowe oraz środki o skutku równoważnym w przywozie ryb i produktów rybołówstwa pochodzących z Serbii.
   2.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy Wspólnota znosi wszystkie cła na ryby i produkty rybołówstwa pochodzące z Serbii, inne niż te wymienione w załączniku IV. Produkty wymienione w załączniku IV podlegają zawartym w nim postanowieniom.
   Artykuł 15

      (Artykuł 30 USiS)

   Serbskie koncesje na ryby i produkty rybołówstwa
   1.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy Serbia znosi wszystkie ograniczenia ilościowe oraz środki o skutku równoważnym w przywozie ryb i produktów rybołówstwa pochodzących ze Wspólnoty.
   2.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy Serbia znosi cła na ryby i produkty rybołówstwa pochodzące ze Wspólnoty, inne niż te wymienione w załączniku V. Produkty wymienione w załączniku V podlegają zawartym w nim postanowieniom.
   Artykuł 16

      (Artykuł 31 USiS)

   Klauzula przeglądu
   Biorąc pod uwagę wielkość handlu produktami rolnymi i produktami rybołówstwa między Stronami, szczególną wrażliwość tych sektorów, zasady wspólnej polityki Wspólnoty w zakresie rolnictwa i rybołówstwa, zasady polityki rolnej i polityki rybołówstwa Serbii, rolę rolnictwa i rybołówstwa w gospodarce Serbii oraz konsekwencje wielostronnych negocjacji handlowych w ramach WTO, jak również ewentualnego przystąpienia Serbii do WTO, Wspólnota i Serbia zbadają na forum Komitetu Przejściowego, najpóźniej trzy lata po wejściu w życie niniejszej umowy, produkt po produkcie, w sposób uporządkowany i na odpowiedniej zasadzie wzajemności, możliwość przyznania dalszych preferencji w celu większej liberalizacji handlu produktami rolnymi i produktami rybołówstwa.
   Artykuł 17

      (Artykuł 32 USiS)

   Klauzula ochronna dotycząca produktów rolnych i produktów rybołówstwa
   1.   Nie naruszając innych postanowień niniejszej umowy, w szczególności jego artykułu 26, uwzględniając szczególną wrażliwość rynków produktów rolnych i produktów rybołówstwa, jeżeli przywóz produktów pochodzących z jednej ze Stron i podlegających preferencjom przyznanym na mocy artykułów 10, 11, 12, 13, 14 i 15, powoduje poważne zakłócenia na rynkach lub w krajowych mechanizmach regulacyjnych drugiej Strony, obie Strony niezwłocznie podejmują konsultacje, których celem jest znalezienie właściwego rozwiązania. W oczekiwaniu na takie rozwiązanie Strona, której to dotyczy, może podjąć odpowiednie środki, jakie uzna za niezbędne.
   2.   W przypadku, gdy łączna ilość przywożonych produktów pochodzących z Serbii wyszczególnionych w załączniku V do protokołu 3 osiągnie 115 % średniej odnotowanej w trzech poprzednich latach kalendarzowych, Serbia i Wspólnota w terminie pięciu dni roboczych przystępują do konsultacji w celu przeanalizowania i oceny uwarunkowań handlowych sprzyjających sprowadzaniu tych towarów do Wspólnoty i, w odpowiednich przypadkach, ustalają właściwe rozwiązania mające zapobiec zakłóceniom handlowym powodowanym przez przywóz tych towarów do Wspólnoty.
   Bez uszczerbku dla ustępu 1, w przypadku gdy łączna ilość przywożonych produktów pochodzących z Serbii wyszczególnionych w załączniku V do protokołu 3 wzrośnie o ponad 30 procent w roku kalendarzowym, w porównaniu ze średnią odnotowaną w trzech poprzednich latach kalendarzowych, Wspólnota może zawiesić stosowanie preferencyjnego traktowania w odniesieniu do produktów, które spowodowały ten wzrost.
   W przypadku podjęcia decyzji o zawieszeniu preferencyjnego traktowania, Wspólnota zawiadamia o tym środku w terminie pięciu dni roboczych Komitet Przejściowy oraz przystępuje do konsultacji z Serbią w celu uzgodnienia środków mających zapobiec czynnikom zakłócającym handel produktami wyszczególnionymi w załączniku V do protokołu 3.
   Wspólnota przywraca preferencyjne traktowanie niezwłocznie po usunięciu czynników zakłócających handel poprzez skuteczną realizację uzgodnionych środków lub dzięki innym odpowiednim środkom przyjętym przez Strony.
   Postanowienia artykułu 26 ustępy 3-6 stosuje się odpowiednio do działań podjętych na podstawie niniejszego ustępu.
   3.   Strony dokonują przeglądu funkcjonowania mechanizmu przewidzianego w ust. 2 nie później niż w ciągu trzech lat od daty wejścia w życie niniejszej umowy. Komitet Przejściowy może zdecydować o odpowiednim dostosowaniu mechanizmu przewidzianego w ustępie 2.
   Artykuł 18

      (Artykuł 33 USiS)

   Ochrona oznaczeń geograficznych produktów rolnych i produktów rybołówstwa oraz środków spożywczych innych niż wino i napoje spirytusowe
   1.   Serbia zapewnia ochronę wspólnotowych oznaczeń geograficznych zarejestrowanych we Wspólnocie na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 z 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (3) na warunkach określonych w niniejszym artykule. Serbskie oznaczenia geograficzne kwalifikują się do rejestracji we Wspólnocie na warunkach określonych w tym rozporządzeniu.
   2.   Serbia zakazuje całkowicie wykorzystywania na swoim terytorium nazw chronionych we Wspólnocie w odniesieniu do podobnych produktów niespełniających warunków specyfikacji oznaczenia geograficznego. Dotyczy to nawet sytuacji, gdy podawane jest prawdziwe pochodzenie geograficzne towaru, dane oznaczenie geograficzne jest stosowane w tłumaczeniu, nazwie towarzyszą określenia takie jak „rodzaj”, „typ”, „styl”, „imitacja”, „metoda” lub inne podobne określenia.
   3.   Serbia odmawia rejestracji znaku towarowego, którego używanie odpowiada sytuacjom, o których mowa w ustępie 2.
   4.   Znaki towarowe, których używanie odpowiada sytuacjom, o których mowa w ustępie 2, zarejestrowane w Serbii lub ustanowione poprzez używanie, przestają być używane z upływem pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszej umowy. Nie dotyczy to jednak znaków towarowych zarejestrowanych w Serbii oraz znaków towarowych ustanowionych poprzez używanie, które są własnością obywateli krajów trzecich, pod warunkiem że ich charakter nie wprowadza w żaden sposób w błąd opinii publicznej co do jakości, specyfikacji lub pochodzenia geograficznego towarów.
   5.   Każde wykorzystanie oznaczeń geograficznych chronionych zgodnie z ustępem 1 niniejszego artykułu jako terminów używanych zwyczajowo w języku potocznym jako potocznej nazwy takich towarów w Serbii kończy się najpóźniej z upływem pięciu lat po wejściu w życie niniejszej umowy.
   6.   Serbia zapewnia, aby towary wywożone z jej terytorium po upływie pięciu lat po wejściu w życie niniejszej umowy nie naruszały postanowień niniejszego artykułu.
   7.   Serbia zapewnia ochronę, o której mowa w ustępach 1–6, z własnej inicjatywy, jak również na wniosek zainteresowanych stron.

      ROZDZIAŁ III

         Postanowienia wspólne

   Artykuł 19

      (Artykuł 34 USiS)

   Zakres
   Postanowienia niniejszego rozdziału stosuje się do handlu wszystkimi produktami między Stronami, o ile nie postanowiono inaczej w tym rozdziale lub w protokole 1.
   Artykuł 20

      (Artykuł 35 USiS)

   Szersze preferencje
   Postanowienia niniejszego tytułu w żaden sposób nie wpływają na jednostronne stosowanie korzystniejszych środków przez którąkolwiek ze Stron.
   Artykuł 21

      (Artykuł 36 USiS)

   Klauzula zawieszająca
   1.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy nie wprowadza się żadnych nowych ceł przywozowych ani wywozowych, ani też opłat o skutku równoważnym, w handlu między Wspólnotą a Serbią, natomiast te, które już się stosuje, nie zostaną podwyższone.
   2.   Z dniem wejścia w życie niniejszej umowy nie wprowadza się żadnych nowych ograniczeń ilościowych w przywozie lub wywozie, ani środków o skutku równoważnym w handlu między Wspólnotą a Serbią, natomiast te, które już istnieją nie staną się bardziej restrykcyjne.
   3.   Bez uszczerbku dla preferencji przyznanych na mocy artykułów 11-15, postanowienia ustępu 1 i 2 niniejszego artykułu nie ograniczają w żaden sposób prowadzenia polityki rolnej i polityki rybołówstwa w Serbii i we Wspólnocie, ani podejmowania środków w ramach tej polityki, o ile nie wpływa to na system przywozu, przewidziany w załącznikach II–V oraz w protokole 1.
   Artykuł 22

      (Artykuł 37 USiS)

   Zakaz dyskryminacji podatkowej
   1.   Wspólnota i Serbia powstrzymują się od stosowania wszelkich środków lub praktyk o wewnętrznym charakterze fiskalnym powodujących bezpośrednio lub pośrednio nierówne traktowanie produktów jednej Strony i podobnych produktów pochodzących z terytorium drugiej Strony oraz znoszą te środki lub praktyki, jeżeli takie istnieją.
   2.   Produkty wywożone na terytorium jednej ze Stron nie mogą korzystać ze zwrotu wewnętrznych podatków pośrednich w wielkościach przekraczających podatki pośrednie nakładane na te produkty.
   Artykuł 23

      (Artykuł 38 USiS)

   Cła o charakterze fiskalnym
   Postanowienia dotyczące zniesienia ceł przywozowych stosuje się również do ceł o charakterze fiskalnym.
   Artykuł 24

      (Artykuł 39 USiS)

   Unie celne, strefy wolnego handlu, uzgodnienia transgraniczne
   1.   Niniejsza umowa nie stanowi przeszkody w utrzymaniu lub ustanowieniu unii celnych, stref wolnego handlu lub ustaleń dotyczących handlu przygranicznego, o ile ich skutkiem nie jest zmiana ustaleń dotyczących handlu przewidzianych w niniejszej umowie.
   2.   Podczas okresów przejściowych określonych w artykule 3 niniejsza umowa nie ma wpływu na wprowadzenie w życie szczególnych ustaleń preferencyjnych dotyczących przepływu towarów, określonych w umowach transgranicznych zawartych wcześniej między jednym lub więcej państwami członkowskimi a Serbią albo wynikających z umów dwustronnych, o których mowa w tytule III, zawartych przez Serbię w celu wspierania handlu regionalnego.
   3.   Strony prowadzą w ramach Komitetu Przejściowego konsultacje dotyczące umów wymienionych w ustępach 1 i 2, a w razie potrzeby dotyczące również innych istotnych kwestii związanych z ich polityką handlową wobec krajów trzecich. W szczególności w przypadku przystąpienia jednego z krajów trzecich do Unii konsultacje takie prowadzone są z uwzględnieniem wspólnych interesów Wspólnoty i Serbii, określonych w niniejszej umowie.
   Artykuł 25

      (Artykuł 40 USiS)

   Dumping i dotacje
   1.   Żadne z postanowień niniejszej umowy nie uniemożliwia którejkolwiek ze Stron podjęcia działań służących ochronie handlu zgodnie z ustępem 2 niniejszego artykułu i artykułem 26.
   2.   Jeżeli jedna ze Stron stwierdzi istnienie praktyk dumpingowych lub dotacji wyrównawczych w handlu z drugą Stroną, może ona podjąć właściwe kroki przeciw tym praktykom zgodnie z Porozumieniem WTO w sprawie wykonania art. VI GATT 1994 i Porozumieniem WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych oraz jej własnym odpowiednim ustawodawstwem wewnętrznym.
   Artykuł 26

      (Artykuł 41 USiS)

   Klauzula ochronna
   1.   Strony stosują między sobą postanowienia art. XIX GATT 1994 i Porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych.
   2.   Niezależnie od postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, w przypadku gdy przywóz produktu jednej Strony na terytorium drugiej Strony odbywa się w takich zwiększonych ilościach i na takich warunkach, które powodują lub zagrażają spowodowaniem:

               a)

               poważnej szkody dla krajowego przemysłu produktów podobnych lub bezpośrednio konkurujących na terytorium Strony dokonującej przywozu; lub

               b)

               poważnych zakłóceń w jakimkolwiek sektorze gospodarki lub trudności mogących spowodować poważne pogorszenie sytuacji gospodarczej w regionie Strony dokonującej przywozu,

         Strona dokonująca przywozu może podjąć stosowne dwustronne środki ochronne na warunkach i zgodnie z procedurami określonymi w niniejszym artykule.
   3.   Dwustronne środki ochronne skierowane wobec przywozu dokonywanego z terytorium drugiej Strony nie przekraczają poziomu ściśle niezbędnego do usunięcia zaistniałych trudności, jak określono w ustępie 2, które pojawiły się w wyniku stosowania niniejszej umowy. Przyjęte środki ochronne powinny składać się z zawieszenia wzrostu lub obniżki marginesu preferencji przewidzianych w niniejszej umowie dla danych produktów do maksymalnej wysokości odpowiadającej podstawowej stawce celnej określonej w artykule 3 ustęp 4 litery a) i b) oraz ustęp 5 dla tego samego produktu. Środki takie zawierają elementy wyraźnie prowadzące do stopniowego ich znoszenia najpóźniej do końca wyznaczonego terminu i nie są one stosowane przez okres dłuższy niż dwa lata.
   W wyjątkowych okolicznościach środki mogą zostać przedłużone maksymalnie o okres kolejnych dwóch lat. Nie stosuje się żadnych dwustronnych środków ochronnych w przywozie produktu, który podlegał uprzednio takiemu środkowi przez okres czasu równy temu, w którym środek ten był uprzednio stosowany, o ile okres niestosowania wynosi co najmniej dwa lata od wygaśnięcia środka.
   4.   W przypadkach określonych w niniejszym artykule przed podjęciem środków w nim przewidzianych lub w przypadkach, do których stosuje się ustęp 5 litera b) niniejszego artykułu, Wspólnota z jednej strony lub Serbia, z drugiej strony, jak najszybciej dostarczy Komitetowi Przejściowemu wszelkich istotnych informacji wymaganych w celu dokładnego zbadania sytuacji i znalezienia rozwiązania możliwego do przyjęcia przez obie Strony.
   5.   Do celu wykonania ustępów 1-4 stosuje się następujące postanowienia:

               a)

               Problemy wynikające z sytuacji, o której mowa w niniejszym artykule, kieruje się niezwłocznie do zbadania przez Komitet Przejściowy, który może podjąć wszelkie decyzje mające na celu usunięcie takich problemów.
               Jeżeli Komitet Przejściowy lub Strona dokonująca wywozu nie podjęły decyzji, która usunęłaby trudności, lub jeżeli nie zostało znalezione żadne inne satysfakcjonujące rozwiązanie w terminie 30 dni od przedłożenia sprawy Komitetowi Przejściowemu, Strona dokonująca przywozu może podjąć środki właściwe do rozwiązania problemu zgodnie z niniejszym artykułem. W wyborze środków ochronnych pierwszeństwo należy przyznać tym, które w najmniejszym stopniu zakłócają funkcjonowanie ustaleń przyjętych w niniejszej umowie. Środki ochronne zastosowane zgodnie z art. XIX GATT z 1994 r. oraz Porozumieniem WTO w sprawie środków ochronnych zachowują poziom/margines preferencji przyznany zgodnie z niniejszą umową.

               b)

               Jeżeli wyjątkowe i poważne okoliczności wymagające podjęcia natychmiastowych działań uniemożliwiają, w zależności od przypadku, wcześniejsze poinformowanie o lub zbadanie, zainteresowana Strona może, w sytuacjach wyszczególnionych w niniejszym artykule, zastosować bezzwłocznie środki tymczasowe niezbędne do zaradzenia sytuacji, o czym zawiadamia niezwłocznie drugą Stronę.

         Komitet Przejściowy jest niezwłocznie powiadamiany o środkach ochronnych, które są przedmiotem okresowych konsultacji w ramach tego organu, zwłaszcza w celu ustalenia harmonogramu ich znoszenia, gdy tylko okoliczności na to pozwolą.
   6.   W przypadku gdy Wspólnota, z jednej strony, lub Serbia, z drugiej strony, uzależniają przywóz produktów, mogących powodować trudności określone w niniejszym artykule, od procedury administracyjnej, której celem jest szybkie dostarczenie informacji dotyczących tendencji w przepływach handlu, zawiadamia o tym drugą Stronę.
   Artykuł 27

      (Artykuł 42 USiS)

   Klauzula o niedoborach
   1.   Jeżeli przestrzeganie postanowień niniejszego tytułu prowadzi do:

               a)

               poważnych niedoborów lub zagrożenia niedoborem środków spożywczych lub innych produktów niezbędnych dla Strony dokonującej wywozu; lub

               b)

               powrotnego wywozu do kraju trzeciego produktu, w odniesieniu do którego Strona dokonująca wywozu utrzymuje wywozowe ograniczenia ilościowe, cła wywozowe lub środki lub opłaty o skutku równoważnym i jeżeli sytuacje określone powyżej powodują lub mogą powodować poważne trudności dla Strony dokonującej wywozu, Strona ta może podjąć stosowne środki na warunkach i zgodnie z procedurami określonymi w niniejszym artykule.

         2.   W wyborze środków pierwszeństwo należy przyznać tym, które w jak najmniejszym stopniu zakłócają funkcjonowanie ustaleń niniejszej umowy. Środków takich nie stosuje się w sposób, który przy utrzymywaniu się takich samych warunków stanowiłby środek arbitralnej lub nieuzasadnionej dyskryminacji, lub ukrytego ograniczania wymiany handlowej, a gdy warunki nie uzasadniają już ich utrzymywania, środki te znosi się.
   3.   Przed podjęciem środków przewidzianych w ustępie 1 lub, jak najszybciej w przypadkach, do których stosuje się ustęp 4, Wspólnota lub Serbia dostarczają Komitetowi Przejściowemu wszelkich istotnych informacji w celu znalezienia rozwiązania możliwego do przyjęcia przez Strony. Strony mogą w ramach Komitetu Przejściowego uzgadniać wszelkie środki niezbędne do usunięcia trudności. Jeżeli porozumienia nie osiągnięto w terminie 30 dni od przedłożenia sprawy Komitetowi Przejściowemu, Strona dokonująca wywozu może zastosować środki na mocy niniejszego artykułu w odniesieniu do wywozu danego produktu.
   4.   Jeżeli wyjątkowe i poważne okoliczności wymagające podjęcia natychmiastowych działań uniemożliwiają, w zależności od przypadku, wcześniejsze poinformowanie lub zbadanie, Wspólnota lub Serbia może, w sytuacjach wyszczególnionych w niniejszym artykule, zastosować środki ostrożności niezbędne do zaradzenia tej sytuacji, o czym zawiadamia niezwłocznie drugą Stronę.
   5.   Komitet Przejściowy jest niezwłocznie powiadamiany o wszelkich środkach stosowanych zgodnie z niniejszym artykułem, które są przedmiotem okresowych konsultacji w ramach tego organu, zwłaszcza w celu ustalenia harmonogramu ich znoszenia, gdy tylko okoliczności na to pozwolą.
   Artykuł 28

      (Artykuł 43 USiS)

   Monopole państwowe
   Serbia stopniowo dostosowuje monopole o charakterze handlowym, tak by zagwarantować, że po upływie trzech lat od wejścia w życie niniejszej umowy nie będzie miała miejsce żadna dyskryminacja dyskryminacji w zakresie warunków, na jakich towary są nabywane i zbywane, między obywatelami państw członkowskich a obywatelami Serbii.
   Artykuł 29

      (Artykuł 44 USiS)

   Reguły pochodzenia
   O ile w niniejszej umowie nie postanowiono inaczej, protokół 3 ustanawia reguły pochodzenia do celów stosowania postanowień niniejszej umowy.
   Artykuł 30

      (Artykuł 45 USiS)

   Dopuszczalne ograniczenia
   Niniejsza umowa nie stanowi przeszkody dla zakazów lub ograniczeń przywozowych, wywozowych lub tranzytowych, uzasadnionych względami moralności publicznej, porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego; ochrony zdrowia i życia ludzi, zwierząt lub roślin; ochrony skarbów dziedzictwa narodowego o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej, ochrony własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej lub postanowieniami dotyczącymi złota i srebra. Jednak takie zakazy lub ograniczenia nie mogą stanowić środka arbitralnej dyskryminacji ani ukrytego ograniczenia w wymianie handlowej między Stronami.
   Artykuł 31

      (Artykuł 46 USiS)

   Brak współpracy administracyjnej
   1.   Strony uzgadniają, że współpraca administracyjna jest niezbędna do wdrażania i kontroli traktowania preferencyjnego przyznanego w niniejszym tytule i podkreślają swoje zobowiązanie do zwalczania nieprawidłowości i nadużyć finansowych w sprawach celnych i związanych z cłami.
   2.   W przypadku gdy Strona stwierdziła na podstawie obiektywnych informacji brak współpracy administracyjnej lub nieprawidłowości lub nadużycia finansowe, o których mowa w niniejszym tytule, Strona ta może tymczasowo zawiesić zastosowane traktowanie preferencyjne danego produktu lub produktów zgodnie z niniejszym artykułem.
   3.   Do celów niniejszego artykułu brak współpracy administracyjnej oznacza m.in.:

               a)

               powtarzające się przypadki niedopełnienia obowiązku weryfikacji statusu pochodzenia danego produktu lub produktów;

               b)

               powtarzające się przypadki odmowy lub nieuzasadnionego opóźnienia w przeprowadzaniu późniejszych weryfikacji dowodów pochodzenia lub przekazywaniu ich wyników;

               c)

               powtarzające się przypadki odmowy lub nieuzasadnionego opóźnienia w wydawaniu zezwolenia na przeprowadzenie misji współpracy administracyjnej celem weryfikacji autentyczności dokumentów lub dokładności informacji dotyczących przyznawania omawianego tu traktowania preferencyjnego.

         Do celów niniejszego artykułu stwierdzenie istnienia nieprawidłowości lub nadużyć może mieć miejsce, między innymi, jeżeli nastąpił gwałtowny, nie w pełni uzasadniony wzrost wielkości przywozu towarów, przekraczający tradycyjne możliwości produkcyjne i wywozowe drugiej Strony, powiązany z posiadaniem obiektywnych informacji dotyczących nieprawidłowości lub nadużyć.
   4.   Zastosowanie czasowego zawieszenia podlega następującym warunkom:

               a)

               Strona, która stwierdziła na podstawie obiektywnych informacji brak współpracy administracyjnej lub nieprawidłowości lub nadużycia finansowe, bezzwłocznie powiadamia o tym Komitet Przejściowy, przekazując jednocześnie obiektywne informacje, oraz rozpoczyna konsultacje w ramach Komitetu Przejściowego w oparciu o wszelkie stosowne informacje i obiektywne wnioski, celem znalezienia rozwiązania zadowalającego obie Strony;

               b)

               w przypadku gdy Strony rozpoczęły konsultacje w ramach Komitetu Przejściowego, o których mowa powyżej, i nie osiągnęły zadowalającego rozwiązania w terminie trzech miesięcy od przekazania informacji, wówczas Strona, której to dotyczy, może tymczasowo zawiesić zastosowane traktowanie preferencyjne danych produktów. Informację o tymczasowym zawieszeniu bezzwłocznie podaje się do wiadomości Komitetu Przejściowego;

               c)

               tymczasowe zawieszenia przewidziane w niniejszym artykule ogranicza się do minimum niezbędnego do ochrony interesów finansowych danej Strony. Nie przekraczają one okresu sześciu miesięcy, który może zostać przedłużony. Komitet Przejściowy jest powiadamiany o tymczasowych zawieszeniach bezzwłocznie po ich przyjęciu. Stanowią one przedmiot okresowych konsultacji w Komitecie Przejściowym, zwłaszcza w celu zaprzestania ich stosowania, gdy tylko warunki ich zastosowania utracą przeważające znaczenie.

         5.   Równocześnie z powiadomieniem Komitetu Przejściowego, zgodnie z ustępem 4 litera a) niniejszego artykułu, dana Strona powinna opublikować zawiadomienie dla importerów w swoim Dzienniku Urzędowym. W zawiadomieniu dla importerów powinna być zawarta informacja, że w odniesieniu do danego produktu stwierdzono na podstawie obiektywnych informacji brak współpracy administracyjnej lub istnienie nieprawidłowości lub nadużyć.
   Artykuł 32

      (Artykuł 47 USiS)

   W przypadku popełnienia przez właściwe organy błędu we właściwym zarządzaniu systemem preferencyjnym dotyczącym wywozu, a zwłaszcza w stosowaniu postanowień protokołu 3 do niniejszej umowy, który to błąd wywiera skutki w zakresie ceł przywozowych, Umawiająca się Strona, której dotyczą takie skutki, może zwrócić się do Komitetu Przejściowego o zbadanie możliwości podjęcia wszelkich możliwych środków celem naprawienia tej sytuacji.
   Artykuł 33

      (Artykuł 48 USiS)

   Stosowanie niniejszej umowy nie narusza stosowania postanowień prawa wspólnotowego do Wysp Kanaryjskich.
   TYTUŁ III

      POZOSTAŁE POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE HANDLU I ASPEKTÓW ZWIĄZANYCH Z HANDLEM

   Artykuł 34

      (Artykuł 61 ustęp 1 USiS)

   Tranzyt wspólnotowy
   Definicje

      (Protokół 4 USiS, artykuł 3 litery a) i b))

   Do celów niniejszej umowy obowiązują poniższe definicje:
   a)   Wspólnotowy ruch tranzytowy: przewóz towarów tranzytem przez terytorium Serbii w drodze do lub z państwa członkowskiego Wspólnoty, za pośrednictwem przewoźnika mającego siedzibę we Wspólnocie;
   b)   Serbski ruch tranzytowy: przewóz towarów tranzytem z Serbii przez terytorium Wspólnoty do kraju trzeciego lub towarów przewożonych z kraju trzeciego do Serbii, za pośrednictwem przewoźnika mającego siedzibę w Serbii.
   1.   Niniejszym Strony postanawiają przyznać sobie nawzajem nieograniczony dostęp dla tranzytu przez swoje terytoria z mocą obowiązującą od dnia wejścia w życie niniejszej umowy.
   2.   Jeżeli, w wyniku praw przyznanych na mocy ust. 1, ruch tranzytowy obsługiwany przez przewoźników wspólnotowych wzrośnie do poziomu powodującego poważne uszkodzenie infrastruktury drogowej lub zakłócenie płynności ruchu na osiach lub poziomu grożącego takim uszkodzeniem czy zakłóceniem, o których mowa w Protokole ustaleń w sprawie stworzenia podstawowej sieci infrastruktury transportowej w Europie Południowo-Wschodniej, który został podpisany w przez ministrów państw tego regionu i Komisję Europejską w czerwcu 2004 r., i jeżeli w tych samych okolicznościach pojawią się problemy na części terytorium Wspólnoty położonej przy granicy z Serbią, sprawa zostaje przekazana Komitetowi Przejściowemu, zgodnie z artykułem 44 niniejszej umowy. Strony mogą zaproponować środki przejściowe o charakterze niedyskryminującym, niezbędne dla ograniczenia lub zmniejszenia tych uszkodzeń.
   3.   Strony powstrzymują się od wszelkich jednostronnych działań, które mogłyby prowadzić do nierównego traktowania przewoźników lub pojazdów ze Wspólnoty i Serbii. Każda z umawiających się stron podejmuje wszelkie kroki niezbędne do ułatwienia transportu drogowego na terytorium drugiej strony lub przez to terytorium.
   1.   Strony postanawiają uprościć przepływ towarów w transporcie kolejowym i drogowym, zarówno w ruchu dwustronnym, jak i tranzytowym.
   2.   Strony postanawiają podjąć, w niezbędnym zakresie, wspólne działania w sprawie przyjęcia środków upraszczających oraz zachęcać do przyjmowania takich środków.
   Współpraca między Stronami odbywa się w ramach specjalnego podkomitetu w Komitecie Przejściowym utworzonego zgodnie z artykułem 45 niniejszej umowy. Do zadań podkomitetu należy w szczególności: koordynacja monitorowania, prognozowania i innych prac statystycznych dotyczących transportu międzynarodowego, w szczególności ruchu tranzytowego.
   Artykuł 35

      (Artykuł 62 USiS)

   Strony zobowiązują się zezwolić na dokonywanie, w walucie w pełni wymienialnej zgodnie z postanowieniami art. VIII statutu Międzynarodowego Funduszu Walutowego, wszelkich płatności i transferów na rachunku bieżącym w ramach bilansu płatniczego między Wspólnotą a Serbią.
   Artykuł 36

      (Artykuł 69 USiS)

   1.   W każdym przypadku gdy będzie to możliwe Strony podejmują wysiłki w celu uniknięcia nakładania środków ograniczających, w tym środków dotyczących przywozu, do celów związanych z bilansem płatniczym. Strona przyjmująca takie środki możliwie najszybciej przedstawia drugiej Stronie harmonogram ich znoszenia.
   2.   W przypadku gdy jedno lub kilka państw członkowskich lub Serbia napotka poważne trudności w zrównoważeniu bilansu płatniczego lub gdy zaistnieje ryzyko wystąpienia takich trudności, odpowiednio Wspólnota lub Serbia mogą zgodnie z warunkami określonymi w Porozumieniu WTO przyjąć środki ograniczające, w szczególności środki dotyczące przywozu, których zakres nie może wykraczać poza to, co jest niezbędne dla naprawy sytuacji bilansu płatniczego. Odpowiednio Wspólnota lub Serbia niezwłocznie informuje o tym drugą Stronę.
   3.   Żaden środek ograniczający nie ma zastosowania do transferów związanych z inwestowaniem, w szczególności z przenoszeniem za granicę kwot zainwestowanych lub reinwestowanych, ani też do jakiegokolwiek przychodu, który z nich pochodzi.
   Artykuł 37

      (Artykuł 71 USiS)

   Postanowienia niniejszej umowy pozostają bez uszczerbku dla stosowania przez każdą ze Stron wszelkich środków niezbędnych do zapobieżenia ominięcia jej środków dotyczących dostępu krajów trzecich do jej rynku w oparciu o postanowienia niniejszej umowy.
   Artykuł 38

      (Artykuł 73 USiS)

   Konkurencja i inne postanowienia gospodarcze
   1.   Za niezgodne z właściwym funkcjonowaniem niniejszej umowy w zakresie, w jakim mogą wpływać na handel między Wspólnotą a Serbią uznaje się:

               (i)

               wszystkie porozumienia między przedsiębiorstwami, decyzje związków przedsiębiorstw i praktyki uzgodnione między przedsiębiorstwami, których celem lub skutkiem jest zapobieganie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji;

               (ii)

               nadużywanie przez jedno lub więcej przedsiębiorstw pozycji dominującej na terytoriach Wspólnoty lub Serbii jako całości lub na znacznej części tych terytoriów;

               (iii)

               wszelką pomoc publiczna, zakłócającą konkurencję lub grożącą jej zakłóceniem przez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub niektórym produktom.

         2.   Każda praktyka niezgodna z niniejszym artykułem oceniania jest na podstawie kryteriów wynikających ze stosowania zasad konkurencji obowiązujących we Wspólnocie, zwłaszcza z art. 81, 82, 86 i 87 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwanego dalej „Traktatem WE”) oraz instrumentów interpretacyjnych przyjętych przez instytucje wspólnotowe.
   3.   Strony zapewniają nadanie działającemu niezależnie organowi uprawnień niezbędnych do pełnego stosowania ustępu 1 punkty (i) oraz (ii) niniejszego artykułu w odniesieniu do przedsiębiorstw prywatnych i publicznych oraz przedsiębiorstw, którym nadano szczególne prawa.
   4.   W terminie jednego roku od daty wejścia w życie niniejszej umowy Serbia powoła niezależnie działający organ, któremu nada uprawnienia niezbędne do pełnego stosowania postanowień ustępu 1 punkt (iii). Organ ten uzyskuje między innymi uprawnienia do zatwierdzania programów pomocy państwa, indywidualnej pomocy w formie dotacji zgodnie z ustępem 2, jak również uprawnienia do nakazania zwrotu pomocy państwa przyznanej niezgodnie z prawem.
   5.   Wspólnota z jednej strony, a Serbia z drugiej strony, zapewniają przejrzystość zasad pomocy państwa między innymi poprzez przekazywanie drugiej Stronie okresowych sprawozdań rocznych lub ich odpowiedników, sporządzonych zgodnie z metodą i formą właściwą dla badań dotyczących pomocy państwa przeprowadzanych przez Wspólnotę Europejską. Na wniosek jednej ze Stron druga Strona dostarcza informacji na temat szczególnych indywidualnych przypadków pomocy publicznej.
   6.   Serbia tworzy wyczerpujący spis wszystkich programów pomocy ustanowionych przed powołaniem urzędu, o którym mowa w ustępie 4, i dostosuje te programy do kryteriów wymienionych w ustępie 2 w okresie nieprzekraczającym czterech lat od wejścia w życie niniejszej umowy.

               7.

                           a)

                           Do celów stosowania postanowień ustępu 1 punkt (iii) Strony uzgadniają, że w ciągu pierwszych pięciu lat po wejściu w życie niniejszej umowy każda pomoc publiczna przyznana przez Serbię będzie oceniania, biorąc pod uwagę fakt, że Serbia uważana jest za taki sam obszar, jak obszary Wspólnoty określone w art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE.

                           b)

                           W ciągu czterech lat do wejścia w życie niniejszej umowy Serbia przedstawia Komisji Europejskiej dane o swoim PKB na mieszkańca, ujednolicone na poziomie NUTS II. Następnie organ, o którym mowa w ustępie 4, oraz Komisja Europejska dokonują wspólnie oceny kwalifikowania się regionów Serbii do pomocy, jak również związanej z tym maksymalnej intensywności pomocy w celu sporządzenia regionalnej mapy pomocy na podstawie stosownych wytycznych Wspólnoty.

         8.   W protokole 4 określone zostały odpowiednie przepisy dotyczące pomocy państwa w przemyśle stalowym. W protokole tym zawarte są przepisy mające zastosowanie w przypadku udzielenia pomocy na restrukturyzację w przemyśle stalowym. Podkreślają one wyjątkowy charakter takiej pomocy oraz fakt, że pomoc taka jest ograniczona czasowo oraz powiązana ze zmniejszeniem zdolności produkcyjnych w ramach programów wykonalności.
   9.   W odniesieniu do produktów określonych w tytule II rozdział II:

               a)

               ustęp 1 punkt (iii) nie stosuje się,

               b)

               jakiekolwiek praktyki niezgodne z ustępem 1 punkt (i) ocenia się zgodnie z kryteriami ustalonymi przez Wspólnotę na podstawie art. 36 i 37 Traktatu WE i szczególnych dokumentów wspólnotowych przyjętych na tej podstawie.

         10.   Jeżeli jedna ze Stron uważa, że dana praktyka jest niezgodna z ustępem 1, może podjąć właściwe środki po konsultacjach w ramach Komitetu Przejściowego lub po upływie trzydziestu dni roboczych od daty złożenia wniosku o przeprowadzenie takich konsultacji. Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie narusza ani nie wpływa w jakikolwiek sposób na wprowadzenie przez Wspólnotę lub Serbię środków antydumpingowych lub wyrównawczych zgodnie z GATT 1994, Porozumieniem WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych czy odpowiednim powiązanym ustawodawstwem wewnętrznym.
   Artykuł 39

      (Artykuł 74 USiS)

   Przedsiębiorstwa publiczne
   Przed końcem trzeciego roku od wejścia w życie niniejszej umowy Serbia zastosuje w odniesieniu do przedsiębiorstw publicznych oraz do przedsiębiorstw, którym przyznano specjalne lub wyłączne uprawnienia, zasady określone w Traktacie WE, w szczególności w jego art. 86.
   Szczególne uprawnienia przedsiębiorstw publicznych podczas okresu przejściowego nie przewidują możliwości nałożenia ograniczeń ilościowych lub środków o skutku równoważnym na przywóz towarów ze Wspólnoty do Serbii.
   Artykuł 40

      (Artykuł 75 USiS)

   Własność intelektualna, przemysłowa i handlowa
   1.   Zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu oraz załącznika VII, Strony potwierdzają znaczenie, jakie przywiązują do zapewnienia wystarczającej i skutecznej ochrony oraz stosowania praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej.
   2.   Pod względem uznawania i ochrony własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej od chwili wejścia w życie niniejszej umowy Strony traktują przedsiębiorstwa i obywateli drugiej ze Stron w sposób nie mniej korzystny niż traktują kraje trzecie zgodnie z postanowieniami dwustronnymi.
   3.   Najpóźniej pięć lat od wejścia w życie niniejszej umowy Serbia przyjmuje środki niezbędne do zagwarantowania ochrony praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej na poziomie porównywalnym do poziomu osiągniętego we Wspólnocie, w tym środki skutecznego przestrzegania tych praw.
   4.   Serbia zobowiązuje się przystąpić we wspomnianym wyżej okresie do wielostronnych konwencji w zakresie praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej określonych w załączniku VII. Komitet Przejściowy może podjąć decyzję o zobowiązaniu Serbii do przystąpienia do określonych konwencji wielostronnych w tej dziedzinie.
   5.   W przypadku wystąpienia problemów w dziedzinie własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, wpływających na warunki wymiany handlowej, są one pilnie przekazywanie Komitetowi Przejściowemu, na wniosek jednej ze Stron, w celu osiągnięcia wzajemnie satysfakcjonujących rozwiązań.
   Artykuł 41

      (Artykuł 99 USiS)

   Cła
   Strony ustanawiają współpracę w tym obszarze w celu zagwarantowania zgodności z postanowieniami, które zostaną przyjęte w dziedzinie handlu oraz zbliżenia systemu celnego Serbii do systemu wspólnotowego, pomagając tym samym w utorowaniu drogi dla środków liberalizacji zaplanowanych zgodnie z niniejszą umową oraz w stopniowym zbliżaniu ustawodawstwa celnego Serbii do wspólnotowego dorobku prawnego.
   Współpraca należycie uwzględnia obszary priorytetowe związane ze wspólnotowym dorobkiem prawnym w dziedzinie ceł.
   Zasady wzajemnej pomocy administracyjnej między Stronami w sprawach celnych są ustanowione w protokole 5.
   TYTUŁ IV

      POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE, OGÓLNE I KOŃCOWE

   Artykuł 42

      (Artykuł 119 USiS)

   Niniejszym powołuje się Komitet Przejściowy, który nadzoruje stosowanie i wykonanie niniejszej umowy. Komitet Przejściowy zbiera się na odpowiednim szczeblu na posiedzenia regularnie oraz gdy wymagają tego okoliczności. Bada wszelkie istotne kwestie związane z niniejszą umową, jak również wszelkie inne kwestie dwustronne lub międzynarodowe leżące we wspólnym interesie Stron.
   Artykuł 43

      (Artykuł 120 USiS)

   1.   Komitet Przejściowy składa się z jednej strony z członków Rady Unii Europejskiej i członków Komisji Europejskiej, a z drugiej strony z członków rządu Serbii.
   2.   Komitet Przejściowy przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
   3.   Członkowie Komitetu Przejściowego mogą być reprezentowani zgodnie z warunkami, które zostaną określone w regulaminie wewnętrznym.
   4.   Komitetowi Przejściowemu przewodniczą kolejno przedstawiciel Komisji Wspólnot oraz przedstawiciel Serbii, zgodnie z zasadami które zostaną określone w jej regulaminie wewnętrznym.
   5.   Europejski Bank Inwestycyjny uczestniczy jako obserwator w pracach Komitetu Przejściowego, w kwestiach, które go dotyczą.
   Artykuł 44

      (Artykuł 121USiS)

   Dla osiągnięcia celów niniejszej umowy Komitet Przejściowy ma prawo podejmowania decyzji w ramach niniejszej umowy w przypadkach w nim przewidzianych. Podjęte decyzje są wiążące dla Stron, które są zobowiązane do podjęcia środków niezbędnych do wykonania takich decyzji. Komitet Przejściowy może również formułować odpowiednie zalecenia. Opracowuje ona swoje decyzje i zalecenia za zgodą obu Stron.
   Artykuł 45

      (Artykuł 123 USiS)

   Komitet Przejściowy może tworzyć podkomitety.
   Artykuł 46

      (Artykuł 126 USiS)

   W zakresie niniejszej umowy każda ze Stron zobowiązuje się zagwarantować osobom fizycznym i prawnym drugiej Strony wolny od dyskryminacji w stosunku do swoich własnych obywateli dostęp do właściwych sądów i władz administracyjnych, aby mogły przed nimi dochodzić swoich praw osobistych i rzeczowych.
   Artykuł 47

      (Artykuł 127 USiS)

   Żadne z postanowień niniejszej umowy nie stanowi przeszkody dla podjęcia przez Stronę jakichkolwiek środków, które:

               a)

               uważa za niezbędne w celu zapobiegania ujawnieniu informacji szkodzących jej podstawowym interesom bezpieczeństwa;

               b)

               odnoszą się do produkcji lub handlu bronią, amunicją lub materiałami wojskowymi lub też do badań, rozwoju lub produkcji niezbędnej do celów obronnych, o ile środki te nie osłabiają warunków konkurencji w zakresie produktów nieprzeznaczonych do celów ściśle wojskowych;

               c)

               uznaje za istotne dla zapewnienia własnego bezpieczeństwa w przypadku poważnych niepokojów wewnętrznych naruszających utrzymanie porządku publicznego, w czasie wojny lub poważnych napięć międzynarodowych grożących wybuchem wojny, lub w celu wywiązania się z obowiązków, jakie na siebie przyjęła, aby zapewnić utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego.

         Artykuł 48

      (Artykuł 128 USiS)

   1.   W dziedzinach objętych niniejszą umową oraz nie naruszając jakichkolwiek zawartych w nim postanowień szczególnych:

               a)

               uregulowania stosowane przez Serbię w stosunku do Wspólnoty nie mogą prowadzić do powstania jakiejkolwiek dyskryminacji między państwami członkowskimi, ich obywatelami czy też przedsiębiorstwami lub spółkami,

               b)

               uregulowania stosowane przez Wspólnotę w odniesieniu do Serbii nie mogą prowadzić do powstania jakiejkolwiek dyskryminacji obywateli Serbii lub też jej przedsiębiorstw czy spółek.

         2.   Postanowienia ustępu 1 pozostają bez uszczerbku dla prawa Stron do stosowania właściwych postanowień ich ustawodawstwa podatkowego wobec podatników, którzy nie znajdują się w sytuacji identycznej ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę.
   Artykuł 49

      (Artykuł 129 USiS)

   1.   Strony podejmują wszelkie niezbędne środki o charakterze ogólnym lub szczególnym wymagane do wypełnienia swoich zobowiązań wynikających z niniejszej umowy. Zapewniają one osiągnięcie celów określonych w niniejszej umowie.
   2.   Strony zgadzają się prowadzić w trybie pilnym i właściwymi sposobami, na wniosek jednej ze Stron, konsultacje mające na celu rozpatrzenie wszelkich kwestii związanych z interpretacją lub wdrażaniem niniejszej umowy oraz innymi istotnymi aspektami wzajemnych stosunków.
   3.   Każda ze Stron odwołuje się do Komitetu Przejściowego w przypadku sporu dotyczącego stosowania lub interpretacji niniejszej umowy. W takim wypadku stosuje się artykuł 50 oraz, w odpowiednich przypadkach, protokół 6.
   Komitet Przejściowy może rozstrzygać spory w drodze wiążących decyzji.
   4.   Jeżeli jedna ze Stron uważa, że druga Strona nie wypełniła zobowiązania, jakie nakłada na nią Niniejsza umowa, może podjąć odpowiednie środki. Przedtem jednak, z wyjątkiem szczególnie nagłych przypadków, powinna przekazać Komitetowi Przejściowemu wszelkie informacje niezbędne do dokładnego zbadania sytuacji w celu znalezienia rozwiązania zadowalającego obie Strony.
   W wyborze środków pierwszeństwo należy przyznać tym, które w najmniejszym stopniu zakłócają funkcjonowanie niniejszej umowy. Komitet Przejściowy jest niezwłocznie powiadamiany o podjęciu tych środków i jeżeli druga Strona wystąpi z takim wnioskiem, stanowią one przedmiot konsultacji w Radzie, Komitecie Przejściowym lub dowolnym innym organie utworzonym na podstawie artykułu 46.
   5.   Postanowienia ustępów 2, 3 i 4 nie wpływają w żaden sposób na postanowienia artykułów 17, 25, 26, 27 i 31 i protokołu 3 (definicja pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej) i pozostają bez uszczerbku dla tych postanowień.
   Artykuł 50

      (Artykuł 130 USiS)

   1.   W przypadku powstania sporu między Stronami dotyczącego wykładni lub stosowania niniejszej umowy jedna ze Stron przekazuje drugiej stronie oraz Komitetowi Przejściowemu formalny wniosek o rozstrzygnięcie spornej kwestii.
   Jeżeli strona uzna, że środki przyjęte przez drugą Stronę lub brak działań drugiej Strony stanowią naruszenie zobowiązań wynikających z niniejszej umowy, formalny wniosek o rozstrzygnięcie spornej kwestii powinien zawierać uzasadnienie takiego stanowiska, a w stosownych przypadkach informację, że Strona może podjąć środki przewidziane w artykule 49 ustęp 4.
   2.   Strony dokładają wszelkich starań, aby rozstrzygnąć spór poprzez prowadzone w dobrej wierze konsultacje w ramach Komitetu Przejściowego oraz innych organów przewidzianych w ustępie 3 w celu jak najszybszego znalezienia rozwiązań możliwych do przyjęcia przez obie Strony.
   3.   Strony przekazują Komitetowi Przejściowemu wszelkie istotne informacje wymagane w celu dokładnego zbadania sytuacji.
   Do czasu znalezienia rozwiązania sporna kwestia jest przedmiotem dyskusji podczas każdego spotkania Komitetu Przejściowego, chyba że możliwe jest wszczęcie postępowania arbitrażowego przewidzianego w protokole 6. Spór uznaje się za rozstrzygnięty, jeżeli Komitet Przejściowy podjął wiążącą decyzję rozstrzygającą zgodnie z artykułem 49 ustęp 3 lub jeżeli oświadczył, że spór już nie istnieje.
   Konsultacje w sprawie sporu mogą również toczyć się na spotkaniach Komitetu Przejściowego lub innych odpowiednich komitetów i organów ustanowionych na podstawie artykułu 45, jak uzgodniono między Stronami oraz na wniosek jednej ze Stron. Konsultacje mogą być również prowadzone w formie pisemnej.
   Wszystkie informacje ujawnione podczas konsultacji są poufne.
   4.   W kwestiach wchodzących w zakres stosowania protokołu 6 każda ze Stron może przedłożyć sporną kwestię do rozstrzygnięcia w ramach arbitrażu zgodnie z tym protokołem, jeżeli Stronom nie udało się rozstrzygnąć sporu w ciągu dwóch miesięcy od rozpoczęcia procedury rozstrzygania sporu zgodnie z ustępem 1.
   Artykuł 51

      (Artykuł 131 USiS)

   Do czasu przyznania równoważnych praw osobom i podmiotom gospodarczym na mocy niniejszej umowy, pozostaje on bez wpływu na prawa gwarantowane tym osobom i podmiotom postanowieniami obowiązujących umów wiążących jedno lub kilka państw członkowskich z jednej strony i Serbię, z drugiej strony.
   Artykuł 52

      (Artykuł 17 USiS)

   Współpraca z innymi krajami kandydującymi do przystąpienia do UE, nie objętymi procesem stabilizacji i stowarzyszenia
   1.   Serbia powinna zacieśniać współpracę i zawrzeć konwencję dotyczącą współpracy regionalnej z każdym krajem kandydującym do przystąpienia do Unii Europejskiej we wszystkich dziedzinach współpracy objętych niniejszą umową. Celem takiej konwencji powinno być stopniowe dostosowanie dwustronnych stosunków między Serbią a tym krajem do właściwego zakresu stosunków między Wspólnotą i jej państwami członkowskimi a tym krajem.
   2.   Z Turcją, która utworzyła unię celną ze Wspólnotą, Serbia rozpoczyna negocjacje w celu zawarcia porozumienia ustanawiającego strefę wolnego handlu na wzajemnie korzystnych warunkach, zgodnie z art. XXIV GATT 1994.
   Negocjacje te powinny rozpocząć się jak najszybciej w celu zawarcia wspomnianego porozumienia przed końcem okresu przejściowego, o którym mowa w artykule 3 ustęp 1.
   Artykuł 53

      (Artykuł 132 USiS)

   Protokoły 1, 2, 3, 4, 5 i 6 oraz załączniki I–V i VI stanowią integralną część niniejszej umowy.
   Artykuł 54
   Niniejsza umowa obowiązuje do daty wejścia w życie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu podpisanego w Luksemburgu w dniu 29 kwietnia 2008 r.
   Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę poprzez powiadomienie drugiej Strony. Niniejsza umowa przestaje obowiązywać po upływie sześciu miesięcy od daty takiego powiadomienia.
   Każda ze Stron może zawiesić niniejszą umowę ze skutkiem natychmiastowym w przypadku niezastosowania się przez drugą ze Stron do zasadniczych elementów niniejszej umowy.
   Artykuł 55

      (Artykuł 134 USiS)

   Do celów niniejszej umowy określenie „Strony” oznacza z jednej strony Wspólnotę,, a z drugiej strony Republikę Serbii.
   Artykuł 56

      (Artykuł 20 USiS)

   Niniejszą umowę stosuje się z jednej strony do terytoriów, na których obowiązuje Traktat WE Traktaty, zgodnie z warunkami określonymi w tym Traktacie, a z drugiej strony do terytorium Serbii.
   Niniejsza umowa nie obowiązuje w Kosowie, które znajduje się obecnie pod międzynarodową administracją na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 1244 z dnia 10 czerwca 1999 r. Nie ma to wpływu na obecny status Kosowa lub ustalenie jego ostatecznego statusu na mocy tej rezolucji.
   Artykuł 57

      (Artykuł 136 USiS)

   Depozytariuszem niniejszej umowy jest Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej.
   Artykuł 58

      (Artykuł 137 USiS)

   Niniejszą umowę sporządza się w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz serbskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.
   Artykuł 59

      (Artykuł 138 USiS)

   Strony zatwierdzają Niniejsza umowa zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.
   Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu procedur określonych w akapicie pierwszym. W przypadku, gdy procedury, o których mowa w ustępie 1 nie zakończą się odpowiednio wcześnie, by umożliwić wejście umowy w życie w dniu 1 lipca 2008 r., niniejsza umowa będzie tymczasowo stosowana od tej daty.

      Съставено в Брюксел на двадесет и девети април две хиляди и осма година.
      Hecho en Luxemburgo, el veintinueve de abril de dosmile ocho.
      V Lucemburku dne dvacátého devátého dubna dva tisíce osm.
      Udfærdiget i Luxembourg den niogtyvende april to tusind og otte.
      Geschehen zu Luxemburg am neunundzwanzigsten April zweitausendacht.
      Kahe tuhande kaheksanda aasta aprillikuu kahekümme üheksandal päeval Luxembourgis.
      'Εγινε Λουξεμβούργο, στις είκοσι εννέα Απριλίου δύο χιλιάδες οκτώ.
      Done at Luxembourg on the twenty-ninth day of April in the year tow thousand and eight.
      Fait à Luxembourg, le vingt-neuf avril deux mille huit.
      Fatto a Lussemburgo, addì ventinove aprile duemilaotto.
      Luksemburgā, divtūkstoš astotā gada divdesmit devītajā aprīlī.
      Priimta tūkstančiai aštuntų metų balandžio dvidešimt devintą dieną Liuksemburge.
      Kelt Luxembourgban, a kétezer-nyolcadik év április huszonkilencedik napján.
      Magħmul fil-Lussemburgu, fid-disgħa u għoxrin jum ta' April tas-sena elfejn u tmienja.
      Gedaan te Luxemburg, de negenentwintigste april tweeduizend acht.
      Sporządzono w Luksemburgu, dnia trzydziestego pierwszego października roku dwa tysiące siódmego.
      Feito em Luxemburgo, em vinte e nove de Abril de dois mil e oito.
      Întocmit la Luxemburg, la douăzeci și nouă aprilie două mii opt.
      V Luxemburgu dňa dvadsiateho deviateho apríla dvetisícosem.
      V Luxembourgu, dne devetindvajsetega aprila leta dva tisoč osem.
      Tehty Luxemburgissa kahdentenakymmenentenäyhdeksäntenä päivänä huhtikuuta vuonna kaksituhattakahdeksan.
      Som skedde i Luxemburg den tjugonionde april tjugohundraåtta.
      Сачињено у Луксембургу, двадесетдеветог априла двехиљадеосме.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapens
         За Република Сърбия

         За Европску заједницу
         Por la República de Serbia
         Za Republiku Srbsko
         For Republikken Serbien
         Für die Republik Serbien
         Serbia Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία της Σερβίας
         For the Republic of Serbia
         Pour la République de Serbie
         Per la Repubblica di Serbia
         Serbijas Republikas vārdā
         Serbijos Respublikos vardu
         A Szerb Köztársaság részéről
         Għar-Repubblika tas-Serbja
         Voor de Republiek Servië
         W imieniu Republiki Serbiej
         Pela República da Sérvia
         Pentru Republica Serbia
         Za Srbskú republiku
         Za Republiko Srbijo
         Serbian tasavallan puolesta
         För Republiken Serbien
         За Републику Србију

      (1)  Rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1), ze zmianami.

      (2)  Dziennik urzędowy Serbii nr 62/2005 i 61/2007.

      (3)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 1).
   WYKAZ ZAŁĄCZNIKÓW I PROTOKOŁÓW

      ZAŁĄCZNIKI

               Załącznik I (artykuł 6) – Serbskie koncesje na wspólnotowe produkty przemysłowe

               Załącznik II (artykuł 11) – Definicja „młodej wołowiny”

               Załącznik III (artykuł 12) – Serbskie koncesje na wspólnotowe produkty rolne

               Załącznik IV (artykuł 14) – Wspólnotowe koncesje na serbskie produkty rybołówstwa

               Załącznik V (artykuł 15) – Serbskie koncesje na wspólnotowe produkty rybołówstwa

               Załącznik VI (artykuł 40) – Prawa własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej

      PROTOKOŁY

               Protokół 1 (art. 10) – Handel przetworzonymi produktami rolnymi między Wspólnotą a Serbią

               Protokół 2 (art. 13) – Wina i napoje spirytusowe

               Protokół 3 (art. 29) – Definicja pojęcia „produkty pochodzące” oraz metody współpracy administracyjnej

               Protokół 4 (art. 38) – Pomoc państwa dla przemysłu stalowego

               Protokół 5 (art. 41) – Wzajemna pomoc administracyjna w sprawach celnych

               Protokół 6 (art. 50) – Rozstrzyganie sporów


title: 2011/144/UE: Decyzja Rady z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie zawarcia Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony

text:
               5.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 60/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 15 lutego 2011 r.
   w sprawie zawarcia Umowy przejściowej o partnerstwie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej strony
   (2011/144/UE)
   RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (iii) i (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 czerwca 2002 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w celu zawarcia umów o partnerstwie gospodarczym z państwami AKP.

               (2)

               Negocjacje w sprawie Umowy przejściowej o partnerstwie (zwanej dalej „umową przejściową o partnerstwie gospodarczym”) zostały zakończone w dniu 23 listopada 2007 r. z Papuą-Nową Gwineą i Republiką Wysp Fidżi.

               (3)

               Umowa przejściowa o partnerstwie nie została jeszcze zawarta. Po wejściu w życie Traktatu z Lizbony procedura stosowana w tym celu jest określona w art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (4)

               Umowa przejściowa o partnerstwie gospodarczym powinna zostać zawarta w imieniu Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę przejściową o partnerstwie pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a państwami Pacyfiku, z drugiej.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Wspólnoty zawiadomienia, o którym mowa w art. 76 ust. 2 umowy przejściowej o partnerstwie gospodarczym.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Data wejścia w życie umowy zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 lutego 2011 r.

            W imieniu Rady

         MATOLCSY Gy.

            Przewodniczący


title: 2008/41/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 10 grudnia 2007 r. w sprawie mianowania siedmiu członków Trybunału Obrachunkowego

text:
               15.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 11/3

      DECYZJA RADY

   z dnia 10 grudnia 2007 r.
   w sprawie mianowania siedmiu członków Trybunału Obrachunkowego
   (2008/41/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 247 ust. 3,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 160 B ust. 3,
   uwzględniając opinie Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kadencja panów: Jeana François BERNICOTA, Davida BOSTOCKA, François COLLINGA, Maartena B. ENGWIRDY, Ioannisa SARMASA, Huberta WEBERA oraz pani Heddy VON WEDEL kończy się w dniu 31 grudnia 2007 r.

               (2)

               W związku z tym należy dokonać nowych mianowań,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Członkami Trybunału Obrachunkowego na okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. zostają niniejszym mianowani:

               —

               pan David BOSTOCK,

               —

               pan Michel CRETIN,

               —

               pan Maarten B. ENGWIRDA,

               —

               pan Henri GRETHEN,

               —

               pan Harald NOACK,

               —

               pan Ioannis SARMAS,

               —

               pan Hubert WEBER.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 10 grudnia 2007 r.

            W imieniu Rady

         L. AMADO

            Przewodniczący

      (1)  Opinie z dnia 28 i 29 listopada 2007 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1363 z dnia 17 lipca 2017 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

text:
               22.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 191/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1363
   z dnia 17 lipca 2017 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 lipca 2013 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z niektórymi innymi członkami Światowej Organizacji Handlu na podstawie art. XXIV ust. 6 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r., w związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

               (2)

               Negocjacje były prowadzone przez Komisję w ramach wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę.

               (3)

               Negocjacje te zostały zakończone, a w dniu 18 maja 2017 r. parafowano Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej.

               (4)

               Należy podpisać porozumienie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tego porozumienia (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania porozumienia w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2017 r.

            W imieniu Rady

         T. TAMM

            Przewodniczący

      (1)  Tekst porozumienia zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jego zawarcia.


title: 2012/229/UE: Decyzja Rady z dnia 24 kwietnia 2012 r. dotycząca stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG

text:
               28.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 116/7

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 kwietnia 2012 r.
   dotycząca stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG
   (2012/229/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43, art. 168 ust. 4 lit. b) oraz art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwanego dalej „Porozumieniem EOG”) zawiera szczegółowe przepisy i ustalenia dotyczące przepisów technicznych, norm, badań i certyfikacji.

               (2)

               W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (3). Rozporządzenie (WE) nr 470/2009 uchyliło rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 (4) oraz zmieniło dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5) i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (6). W Porozumieniu EOG należy także uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (7), z poprawkami opublikowanymi w Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 72.

               (3)

               W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić załącznik II do Porozumienia EOG.

               (4)

               Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno być zatem oparte na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 kwietnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         N. WAMMEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

      (4)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 1).

      (5)  Dyrektywa 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 1).

      (6)  Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1).

      (7)  Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1.

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2012
      z dnia
      zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1).

                  (2)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (2), z poprawkami opublikowanymi w Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 72.

                  (3)

                  Załącznik II do Porozumienia EOG powinien zostać odpowiednio zmieniony,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W rozdziale XIII załącznika II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  pkt 12 otrzymuje brzmienie:

                              „12.

                                 32009 R 0470: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11).

                        Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                              a)

                              zawarte w tym rozporządzeniu odesłania do innych aktów uznaje się za istotne w takim zakresie i w takiej formie, w jakich akty te zostały uwzględnione w Porozumieniu;

                              b)

                              państwo EFTA może zwrócić się do Agencji o wydanie opinii zgodnie z art. 9 ust. 1, art. 11 akapit pierwszy, art. 15 ust. 1 i art. 27 ust. 2. Wniosek taki jest kierowany w pierwszej kolejności do Komisji, która – w przypadku uznania wniosku za przedmiot wspólnego zainteresowania – przekazuje go Agencji w celu przeprowadzenia dalszego postępowania.”;

                  2)

                  pkt 13 otrzymuje brzmienie:

                              „13.

                                 32010 R 0037: rozporządzenie Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1), z poprawkami opublikowanymi w Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 72.”;

                  3)

                  skreśla się tekst pkt 14 (rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90);

                  4)

                  w pkt 15p (dyrektywa 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) i 15zb (rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się tiret w brzmieniu:

                              „—

                                 32009 R 0470: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11).”.

            Artykuł 2
      Teksty rozporządzenia (WE) nr 470/2009 i rozporządzenia (WE) nr 37/2010, z poprawkami opublikowanymi w Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 72, w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem … r., pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (3).
      Artykuł 4
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

         (2)  Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1.

         (3)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: Decyzja Rady z dnia 12 grudnia 2014 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 7 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014

text:
               20.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 461/19

         DECYZJA RADY
   z dnia 12 grudnia 2014 r.
   dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 7 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014
   (2014/C 461/11)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 41,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               —

               budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 został ostatecznie przyjęty w dniu 20 listopada 2013 r. (2),

               —

               w dniu 17 października 2014 r. Komisja przedstawiła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 7 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2014,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 7 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 zostało przyjęte w dniu 12 grudnia 2014 r.
   Z pełnym tekstem można się zapoznać na stronie internetowej Rady: http://www.consilium.europa.eu/ lub można pobrać go z tej strony.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GIANNINI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 51 z 20.2.2014, s. 1, wraz ze sprostowaniami w Dz.U. L 111 z 15.4.2014, s. 96, Dz.U. L 124 z 25.4.2014, s. 30 oraz Dz.U. L 322 z 7.11.2014, s. 1.