title: Decyzja Rady 2014/496/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie aspektów wdrażania, działania i użytkowania europejskiego globalnego systemu nawigacji satelitarnej mających wpływ na bezpieczeństwo Unii Europejskiej i uchylająca wspólne działanie 2004/552/WPZiB

text:
               25.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 219/53

         DECYZJA RADY 2014/496/WPZiB
   z dnia 22 lipca 2014 r.
   w sprawie aspektów wdrażania, działania i użytkowania europejskiego globalnego systemu nawigacji satelitarnej mających wpływ na bezpieczeństwo Unii Europejskiej i uchylająca wspólne działanie 2004/552/WPZiB
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Ze względu zwłaszcza na swój wymiar strategiczny, zasięg regionalny i światowy oraz wielorakie możliwości użytkowania europejski globalny system nawigacji satelitarnej (zwany dalej „GNSS”) stanowi wrażliwą infrastrukturę, której wdrażanie i użytkowanie mogą wpływać na bezpieczeństwo Unii Europejskiej i jej państw członkowskich.

               (2)

               Jeżeli sytuacja międzynarodowa wymaga działań operacyjnych Unii oraz jeżeli funkcjonowanie GNSS może wpływać na bezpieczeństwo Unii Europejskiej lub jej państw członkowskich, lub w przypadku zagrożenia dla funkcjonowania systemu, Rada przyjmuje decyzje określające niezbędne środki, jakie mają zostać podjęte.

               (3)

               Z tego względu dnia 12 lipca 2004 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2004/552/WPZiB (1).

               (4)

               W wyniku wejścia w życie Traktatu z Lizbony zadania i obowiązki uprzednio wykonywane przez Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela powinny obecnie być wykonywane przez Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”).

               (5)

               Postępy w opracowywaniu, rozpoczęcie wdrażania i zbliżające się rozpoczęcie użytkowania systemu ustanowionego w ramach programu Galileo wymaga dostosowania procedury przewidzianej we wspólnym działaniu 2004/552/WPZiB.

               (6)

               Informacje i wiedza specjalistyczna dotyczące tego, czy dane wydarzenie powiązane z systemem stanowi zagrożenie dla Unii Europejskiej, państw członkowskich lub dla samego GNSS powinny być przekazywane Radzie i WP przez Agencję Europejskiego GNSS (zwaną dalej „GSA”), państwa członkowskie lub Komisję. Ponadto informacje takie mogą również pochodzić od państw trzecich.

               (7)

               Odpowiednie role Rady, WP, GSA jako operatora centrum monitorowania bezpieczeństwa systemu Galileo (zwanego dalej „GSMC”) oraz państw członkowskich powinny być wyjaśnione w ramach łańcucha odpowiedzialności operacyjnej, który ma zostać określony w celu reakcji na zagrożenia dla Unii, państw członkowskich lub GNSS.

               (8)

               W tym względzie podstawowe informacje o zagrożeniach są zawarte w oświadczeniu o szczególnych wymaganiach bezpieczeństwa systemu zawierającym główne ogólne zagrożenia, z którymi ma sobie radzić GNSS jako całość, oraz w planie bezpieczeństwa systemu obejmującym rejestr zagrożeń dla bezpieczeństwa utworzony w procesie akredytacji bezpieczeństwa. Będą one służyły jako punkty odniesienia w celu określenia zagrożeń, którymi konkretnie ma się zająć niniejsza decyzja, i ukończenia procedur operacyjnych niezbędnych do wykonania niniejszej decyzji.

               (9)

               W pilnych przypadkach może być konieczne podjęcie decyzji w przeciągu kilku godzin od otrzymania informacji o zagrożeniu.

               (10)

               W przypadku gdy okoliczności nie pozwalają na przyjęcie decyzji przez Radę, by zapobiec zagrożeniu lub złagodzić poważną szkodę dla podstawowych interesów Unii lub któregoś z jej państw członkowskich, WP powinien być uprawniony do podejmowania niezbędnych środków tymczasowych.

               (11)

               Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 (2) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1285/2013 (3) zmieniono sposób zarządzania europejskimi GNSS. W szczególności art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1285/2013 przewiduje, że GSA ma zapewnić funkcjonowanie GSMC.

               (12)

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 512/2014 (4) nakłada na dyrektora wykonawczego GSA obowiązek zapewnienia, by GSA jako operator GSMC był w stanie wykonać instrukcje zawarte we wspólnym działaniu 2004/552/WPZiB, które zostało zastąpione niniejszą decyzją. Ponadto decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1104/2011/UE (5) określa zasady, na jakich państwa członkowskie, Rada, Komisja, Europejska Służba Działań Zewnętrznych, agencje unijne, państwa trzecie i organizacje międzynarodowe mogą otrzymać dostęp do usługi publicznej o regulowanym dostępie (zwanej dalej „PRS”) oferowanej przez globalny system nawigacji satelitarnej utworzony w ramach programu Galileo. W szczególności art. 6 decyzji nr 1104/2011/UE definiuje GSMC jako interfejs operacyjny pomiędzy właściwymi organami PRS, Radą i WP oraz centrami kontroli,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejsza decyzja określa obowiązki, które mają być wykonywane przez Radę oraz WP, aby oddalić zagrożenie bezpieczeństwa Unii lub któregoś jej państwa członkowskiego bądź jej państw członkowskich lub złagodzić poważną szkodę dla podstawowych interesów Unii lub któregoś jej państwa członkowskiego bądź jej państw członkowskich wynikające z wdrożenia, działania i wykorzystywania europejskiego globalnego systemu nawigacji satelitarnej, w szczególności w wyniku sytuacji międzynarodowej wymagającej działania Unii lub w przypadku zagrożenia dla samego tego systemu lub jego działania.
   Artykuł 2
   W przypadku takiego zagrożenia państwa członkowskie, Komisja lub GSA, stosownie do okoliczności, niezwłocznie informują Radę i WP o wszystkich elementach, którymi dysponują, a które uznają za istotne.
   Artykuł 3
   1.   Rada, stanowiąc jednomyślnie na podstawie wniosku WP, decyduje o niezbędnych instrukcjach dla GSA.
   2.   GSA i Komisja przedstawiają Radzie opinię w sprawie prawdopodobnego szerszego wpływu wszelkich instrukcji, jakie zamierza wydać, na system GNSS.
   3.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (zwany dalej „KPiB”) przekazuje Radzie, w odpowiednich przypadkach, opinię na temat wszystkich proponowanych instrukcji.
   Artykuł 4
   1.   W przypadku gdy ze względu na pilność sytuacji wymagane jest podjęcie natychmiastowego działania, przed podjęciem przez Radę decyzji zgodnie z art. 3 ust. 1 upoważnia się WP do wydawania GSA niezbędnych tymczasowych instrukcji. WP może polecić Sekretarzowi Generalnemu Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych lub jednemu z jego zastępców, aby wydał instrukcje GSA. WP niezwłocznie poinformuje Radę i Komisję o wszelkich instrukcjach wydanych na podstawie niniejszego ustępu.
   2.   Rada możliwie jak najszybciej potwierdza, zmienia lub odwołuje tymczasowe instrukcje wydane przez WP.
   3.   WP poddaje stałemu przeglądowi swoje tymczasowe instrukcje, w odpowiednich przypadkach zmienia je lub odwołuje, jeżeli nie ma już potrzeby niezwłocznych działań. W każdym przypadku instrukcje tymczasowe tracą ważność cztery tygodnie po ich wydaniu lub po przyjęciu przez Radę decyzji zgodnie z ust. 2.
   Artykuł 5
   W terminie sześciu miesięcy od przyjęcia niniejszej decyzji WP przygotowuje, z pomocą ekspertów z państw członkowskich, i przedstawia KPB do zatwierdzenia, wstępne procedury operacyjne niezbędne do praktycznego wykonania przepisów zawartych w niniejszej decyzji. Kompletne procedury operacyjne są przedstawiane KPiB do zatwierdzenia w przeciągu roku od przyjęcia niniejszej decyzji. Procedury operacyjne są poddawane przeglądowi i aktualizowane przez KPiB nie rzadziej niż co dwa lata.
   Artykuł 6
   1.   Zgodnie z uprzednimi porozumieniami międzynarodowymi zawartymi przez Unię lub Unię i jej państwa członkowskie, w tym z porozumieniami przyznającymi dostęp do PRS na podstawie art. 3 ust. 5 decyzji nr 1104/2011/UE, WP jest uprawniony do zawierania z państwami trzecimi porozumień administracyjnych dotyczących współpracy w kontekście niniejszej decyzji. Porozumienia takie podlegają zatwierdzeniu przez Radę stanowiącą jednomyślnie.
   2.   W przypadku gdy takie porozumienia wymagają dostępu do informacji niejawnych Unii, udostępnienie lub wymiana informacji niejawnych jest zatwierdzana zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami bezpieczeństwa.
   Artykuł 7
   Rada dokonuje przeglądu zasad i procedur określonych w niniejszej decyzji i w razie potrzeby dokonuje ich zmiany nie później niż w terminie trzech lat od jej przyjęcia lub na wniosek państwa członkowskiego, lub w następstwie wszelkich środków przyjętych na mocy art. 3.
   Artykuł 8
   Państwa członkowskie, w odpowiednich przypadkach, przyjmują środki niezbędne, aby zapewnić wykonanie niniejszej decyzji w ich odnośnych dziedzinach odpowiedzialności, zgodnie z m.in. art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1285/2013. W tym celu, by wspierać zarządzanie operacyjne w przypadku zagrożenia, ustanawiają punkty kontaktowe. Tymi punktami kontaktowymi mogą być osoby fizyczne lub prawne.
   Artykuł 9
   Niniejszym uchyla się wspólne działanie 2004/552/WPZiB.
   Artykuł 10
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne działanie Rady 2004/552/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie aspektów działania europejskiego systemu radionawigacji satelitarnej mających wpływ na bezpieczeństwo Unii Europejskiej (Dz.U. L 246 z 20.7.2004, s. 30).

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie dalszej realizacji europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) (Dz.U. L 196 z 24.7.2008, s. 1).

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1285/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie realizacji i eksploatacji europejskich systemów nawigacji satelitarnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 876/2002 i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 1).

      (4)  Rozporządzenie (UE) nr 512/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 912/2010 ustanawiające Agencję Europejskiego GNSS (Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 72)

      (5)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1104/2011/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie warunków dostępu do usługi publicznej o regulowanym dostępie oferowanej przez globalny system nawigacji satelitarnej utworzony w ramach programu Galileo (Dz.U. L 287 z 4.11.2011, s. 1).


title: Decyzja prezesa Trybunału Sprawiedliwości

text:
Ważna informacja prawna

|

31989D1031

Dziennik Urzędowy L 317 , 31/10/1989 P. 0048 - 0048

		Decyzja prezesa trybunału sprawiedliwościPREZES TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI,uwzględniając art. 32d Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali,uwzględniając art. 168a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą,uwzględniając art. 140a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,uwzględniając decyzję Rady z dnia 24 października 1988 r. ustanawiającą Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 13,a także mając na uwadze, co następuje:Członkowie Sądu Pierwszej Instancji, mianowani za wspólnym porozumieniem przez rządy Państw Członkowskich, złożyli przysięgę przed Trybunałem Sprawiedliwości;Sąd Pierwszej Instancji zajmuje stanowisko polegającej na spełnianiu powierzonych mu funkcji sądowych,NINIEJSZYM OŚWIADCZA:Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich został ustanowiony zgodnie z prawem.Artykuł 3 decyzji Rady z dnia 24 października 1988 r. ustanawiającej Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wchodzi w życie w dniu opublikowania niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Luksemburg, dnia 11 października 1989 r.Prezes Trybunału Sprawiedliwości--------------------------------------------------


title: 2006/1012/WE: Decyzja Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania umowy dwustronnej w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi, zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi

text:
               29.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 384/98

      DECYZJA RADY

   z dnia 20 grudnia 2006 r.
   w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania umowy dwustronnej w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi, zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi
   (2006/1012/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja negocjowała w imieniu Wspólnoty umowę dwustronną w sprawie przedłużenia o jeden rok istniejącej umowy dwustronnej i protokołów w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi z Republiką Białorusi, z dostosowaniem niektórych limitów ilościowych.

               (2)

               Ta umowa dwustronna powinna być tymczasowo stosowana od dnia 1 stycznia 2007 r., do czasu zakończenia procedur koniecznych do jej zawarcia, z zastrzeżeniem jej wzajemnego tymczasowego stosowania przez Republikę Białorusi.

               (3)

               Proponowana umowa powinna zostać podpisana w imieniu Wspólnoty,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Z zastrzeżeniem jej ewentualnego zawarcia w terminie późniejszym, niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty Umowy w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi, zmieniającej Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi.
   Artykuł 2
   Tekst umowy w formie wymiany listów jest dołączony do niniejszej decyzji. Pod warunkiem wzajemności, umowa jest stosowana tymczasowo od dnia 1 stycznia 2007 r. do czasu jej formalnego zawarcia.
   Artykuł 3
   1.   Jeżeli Republika Białorusi nie wypełni swoich zobowiązań na podstawie ust. 2.4 umowy, kontyngenty na rok 2007 zostaną obniżone do poziomów stosowanych w roku 2006.
   2.   Decyzja wykonująca postanowienia ust. 1 jest podejmowana zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3030/93 z dnia 12 października 1993 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu niektórych wyrobów włókienniczych z krajów trzecich (1).
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 2006 r.

            W imieniu Rady

         J. KORKEAOJA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 275 z 8.11.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 35/2006 (Dz.U. L 7 z 12.1.2006, str. 8).

         UMOWA

      w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi, zmieniająca umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi
      Szanowny Panie!

                  1.

                  Mam zaszczyt odnieść się do Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, parafowanej dnia 1 kwietnia 1993 r., ostatnio zmienionej i rozszerzonej Umową w formie wymiany listów parafowaną dnia 11 listopada 2005 r. (zwaną dalej „Umową”).

                  2.

                  Mając na uwadze, że Umowa wygasa z dniem 31 grudnia 2006 r. i zgodnie z art. 19 ust. 1 Umowy, Wspólnota Europejska i Republika Białorusi uzgadniają przedłużenie obowiązywania Umowy o okres kolejnego jednego roku, z następującymi zmianami i pod następującymi warunkami:

                              2.1.

                              Treść art. 19 ust. 1 Umowy otrzymuje brzmienie:
                              „Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie, w której Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych w tym celu. Stosuje się ją do dnia 31 grudnia 2007 r.”.

                              2.2.

                              Załącznik II, który określa ograniczenia ilościowe dla wywozu z Republiki Białorusi do Wspólnoty Europejskiej, zastępuje się dodatkiem 1 do niniejszego listu.

                              2.3.

                              Załącznik do protokołu C, który określa ograniczenia ilościowe dla wywozu z Republiki Białorusi do Wspólnoty Europejskiej po dokonaniu czynności OPT w Republice Białorusi, zastępuje się na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2007 r. dodatkiem 2 do niniejszego listu.

                              2.4.

                              W roku 2007 przywóz do Białorusi wyrobów włókienniczych i odzieżowych pochodzących ze Wspólnoty Europejskiej podlega należnościom celnym nieprzekraczającym tych, przewidzianych na 2003 r. w dodatku 4 do Umowy w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi, parafowanej dnia 11 listopada 1999 r.
                              W przypadku niestosowania tych stawek, Wspólnota będzie miała prawo do ponownego wprowadzenia proporcjonalnie na okres pozostający do wygaśnięcia Umowy, poziomów ograniczeń ilościowych stosowanych w 2006 r., zgodnie z tym, co określono w wymianie listów parafowanej dnia 11 listopada 2005 r.

                  3.

                  Jeżeli Republika Białorusi zostanie członkiem Światowej Organizacji Handlu (WTO) przed datą wygaśnięcia Umowy, porozumienia i zasady WTO są stosowane od daty przystąpienia Republiki Białorusi do WTO.

                  4.

                  Byłbym zobowiązany, gdyby zechciał Pan potwierdzić przyjęcie przez rząd Republiki Białorusi powyższych zmian. W przypadku potwierdzenia, niniejsza Umowa w formie wymiany listów wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca po dniu, w którym Strony powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu procedur prawnych niezbędnych w tym celu. W międzyczasie Umowę stosuje się tymczasowo od dnia 1 stycznia 2007 r. z zastrzeżeniem wzajemności.

            Z wyrazami szacunku,

            W imieniu Rady Unii Europejskiej,

         Dodatek 1

               „ZAŁĄCZNIK II

                           Białoruś

                           Kategoria

                           Jednostka

                           Kontyngent od dnia 1 stycznia 2007 r.

                           Grupa IA

                           1

                           tony

                           1 585

                           2

                           tony

                           6 600

                           3

                           tony

                           242

                           Grupa IB

                           4

                           tys. sztuk

                           1 839

                           5

                           tys. sztuk

                           1 105

                           6

                           tys. sztuk

                           1 705

                           7

                           tys. sztuk

                           1 377

                           8

                           tys. sztuk

                           1 160

                           Grupa IIA

                           9

                           tony

                           363

                           20

                           tony

                           329

                           22

                           tony

                           524

                           23

                           tony

                           255

                           39

                           tony

                           241

                           Grupa IIB

                           12

                           tys. par

                           5 959

                           13

                           tys. sztuk

                           2 651

                           15

                           tys. sztuk

                           1 726

                           16

                           tys. sztuk

                           186

                           21

                           tys. sztuk

                           930

                           24

                           tys. sztuk

                           844

                           26/27

                           tys. sztuk

                           1 117

                           29

                           tys. sztuk

                           468

                           73

                           tys. sztuk

                           329

                           83

                           tony

                           184

                           Grupa IIIA

                           33

                           tony

                           387

                           36

                           tony

                           1 309

                           37

                           tony

                           463

                           50

                           tony

                           207

                           Grupa IIIB

                           67

                           tony

                           356

                           74

                           tys. sztuk

                           377

                           90

                           tony

                           208

                           Grupa IV

                           115

                           tony

                           114

                           117

                           tony

                           2 310

                           118

                           tony

                           471

                           tys. sztuk: tysiąc sztuk”

         Dodatek 2

               „ZAŁĄCZNIK DO PROTOKOŁU C

                           Kategoria

                           Jednostka

                           Od dnia 1 stycznia 2007 r.

                           4

                           1 000 sztuk

                           5 399

                           5

                           1 000 sztuk

                           7 526

                           6

                           1 000 sztuk

                           10 037

                           7

                           1 000 sztuk

                           7 534

                           8

                           1 000 sztuk

                           2 565

                           12

                           1 000 sztuk

                           5 072

                           13

                           1 000 sztuk

                           795

                           15

                           1 000 sztuk

                           4 400

                           16

                           1 000 sztuk

                           896

                           21

                           1 000 sztuk

                           2 927

                           24

                           1 000 sztuk

                           754

                           26/27

                           1 000 sztuk

                           3 668

                           29

                           1 000 sztuk

                           1 487

                           73

                           1 000 sztuk

                           5 700

                           83

                           tony

                           757

                           74

                           1 000 sztuk

                           994”

      Szanowny Panie!
      Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pana listu z dnia ………… o następującej treści:

         „Szanowny Panie!

                     1.

                     Mam zaszczyt odnieść się do Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, parafowanej dnia 1 kwietnia 1993 r., ostatnio zmienionej i rozszerzonej Umową w formie wymiany listów parafowaną dnia 11 listopada 2005 r. (zwaną dalej „Umową”).

                     2.

                     Mając na uwadze, że Umowa wygasa z dniem 31 grudnia 2006 r. i zgodnie z art. 19 ust. 1 Umowy, Wspólnota Europejska i Republika Białorusi uzgadniają przedłużenie obowiązywania Umowy o okres kolejnego jednego roku, z następującymi zmianami i pod następującymi warunkami:

                                 2.1.

                                 Treść art. 19 ust. 1 Umowy otrzymuje brzmienie:
                                 »Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie, w której Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych w tym celu. Stosuje się ją do dnia 31 grudnia 2007 r.«.

                                 2.2.

                                 Załącznik II, który określa ograniczenia ilościowe dla wywozu z Republiki Białorusi do Wspólnoty Europejskiej, zastępuje się dodatkiem 1 do niniejszego listu.

                                 2.3.

                                 Załącznik do protokołu C, który określa ograniczenia ilościowe dla wywozu z Republiki Białorusi do Wspólnoty Europejskiej po dokonaniu czynności OPT w Republice Białorusi, zastępuje się na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2007 r. dodatkiem 2 do niniejszego listu.

                                 2.4.

                                 W roku 2007 przywóz do Białorusi wyrobów włókienniczych i odzieżowych pochodzących ze Wspólnoty Europejskiej podlega należnościom celnym nieprzekraczającym tych, przewidzianych na 2003 r. w dodatku 4 do Umowy w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Białorusi, parafowanej dnia 11 listopada 1999 r.
                                 W przypadku niestosowania tych stawek, Wspólnota będzie miała prawo do ponownego wprowadzenia proporcjonalnie na okres pozostający do wygaśnięcia Umowy, poziomów ograniczeń ilościowych stosowanych w 2006 r., zgodnie z tym, co określono w wymianie listów parafowanej dnia 11 listopada 2005 r.

                     3.

                     Jeżeli Republika Białorusi zostanie członkiem Światowej Organizacji Handlu (WTO) przed datą wygaśnięcia Umowy, porozumienia i zasady WTO są stosowane od daty przystąpienia Republiki Białorusi do WTO.

                     4.

                     Byłbym zobowiązany, gdyby zechciał Pan potwierdzić przyjęcie przez rząd Republiki Białorusi powyższych zmian. W przypadku potwierdzenia, niniejsza Umowa w formie wymiany listów wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca po dniu, w którym Strony powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu procedur prawnych niezbędnych w tym celu. W międzyczasie Umowę stosuje się tymczasowo od dnia 1 stycznia 2007 r. z zastrzeżeniem wzajemności.

               Z wyrazami szacunku,”

      Mam zaszczyt potwierdzić zgodę rządu Republiki Białorusi na treść Pańskiego listu.
      Z wyrazami szacunku,

            W imieniu rządu Republiki Białorusi


title: Decyzja Rady z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

text:
               1.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 79/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 lutego 2016 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy
   (2016/C 79/01)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2003/C 218/01 z dnia 22 lipca 2003 r. ustanawiającą Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (1), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając listy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji z dnia 22 kwietnia 2013 r. (2) Rada mianowała członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres od dnia 22 kwietnia 2013 r. do dnia 28 lutego 2016 r.

               (2)

               Członkowie ci i ich zastępcy pełnią swoją funkcję do czasu ich zastąpienia lub ponownego mianowania.

               (3)

               Członków i zastępców członków Komitetu mianuje się na okres trzech lat,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby mianuje się niniejszym na stanowiska członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres od dnia 29 lutego 2016 r. do dnia 28 lutego 2019 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               Godelieve PONNET

               Véronique CRUTZEN
               Nadine GILIS

               Bułgaria

               Vaska SEMERDZHIEVA

               Darina KONOVA
               Dimitar DIMITROV

               Republika Czeska

               Jaroslav HLAVÍN

               Anna SAMKOVÁ
               Zdeněk ŠMERHOVSKÝ

               Dania

               Charlotte SKJOLDAGER

               Annemarie KNUDSEN
               Bent HORN ANDERSEN

               Niemcy

               Michael KOLL

               Kai SCHÄFER
               Ellen ZWINK

               Estonia

               Seili SUDER

               Kristel PLANGI
               Maret MARIPUU

               Irlandia

               Paula GOUGH

               Marie DALTON
               Margaret LAWLOR

               Grecja

               Hiszpania

               Dolores LIMÓN TAMÉS

               Mercedes TEJEDOR AIBAR
               Belén PERÉZ AZNAR

               Francja

               Bénédicte LEGRAND-JUNG

               Frédéric TEZE
               Olivier MEUNIER

               Chorwacja

               Zdravko MURATTI

               Miroslav BABIĆ
               Jere GAŠPEROV

               Włochy

               Romolo De CAMILLIS

               Rosanna MARGIOTTA
               Alessandra PERA

               Cypr

               Anastassios YANNAKI

               Aristodemos ECONOMIDES
               Marios KOURTELLIS

               Łotwa

               Jolanta GEDUŠA

               Renārs LŪSIS
               Māra VĪKSNE

               Litwa

               Aldona SABAITIENĖ

               Vilija KONDROTIENĖ
               Gintarė BUŽINSKAITĖ

               Luksemburg

               Marco BOLY

               Johny SCHNEIDER
               Carlo STEFFES

               Węgry

               Péter NESZTINGER

               Katalin BALOGH
               Gyula MADARÁSZ

               Malta

               Mark GAUCI

               Melhino MERCIECA
               David SALIBA

               Niderlandy

               Esther de KLEUVER

               Martin G. DEN HELD
               Rob TRIEMSTRA

               Austria

               Anna RITZBERGER-MOSER

               Gertrud BREINDL
               Gerlinde ZINIEL

               Polska

               Danuta KORADECKA

               Joanna FAŁDYGA
               Roman SĄSIADEK

               Portugalia

               Pedro Nuno PIMENTA BRAZ

               Carlos PEREIRA
               António SANTOS

               Rumunia

               Anca Mihaela PRICOP

               Marian TĂNASE
               Dantes Nicolae BRATU

               Słowenia

               Nikolaj PETRIŠIČ

               Jože HAUKO
               Etbin TRATNIK

               Słowacja

               Romana ČERVIENKOVÁ

               Vladimir TEJBUS

               Finlandia

               Leo SUOMAA

               Kristiina MUKALA
               Wiking HUSBERG

               Szwecja

               Zjednoczone Królestwo

               Stuart BRISTOW

               Clive FLEMING
               Stephen TAYLOR

         II.   PRZEDSTAWICIELE ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               Caroline VERDOOT

               Herman FONCK
               Stéphane LEPOUTRE

               Bułgaria

               Ivan KOKALOV

               Aleksander ZAGOROV
               Reneta VASILEVA

               Republika Czeska

               Radka SOKOLOVÁ

               Václav PROCHÁZKA
               Jaroslav PEJŠA

               Dania

               Maria BJERRE

               Jan KAHR FREDERIKSEN

               Niemcy

               Sonja KÖNIG

               Anne KARRASS
               Moriz-Boje TIEDEMANN

               Estonia

               Aija MAASIKAS

               Argo SOON
               Elina REEDI

               Irlandia

               Sylvester CRONIN

               Frank VAUGHAN
               Dessie ROBINSON

               Grecja

               Hiszpania

               Pedro J. LINARES

               Marisa RUFINO
               Javier TORRES

               Francja

               Chorwacja

               Marko PALADA

               Gordana PALAJSA
               Rajko KUTLAČA

               Włochy

               Cypr

               Nicos ANDREOU

               Nikos SATSIAS
               Stelios CHRISTODOULOU

               Łotwa

               Ziedonis ANTAPSONS

               Mārtiņš PUŽULS
               Edgars GRIGORJEVS

               Litwa

               Inga RUGINIENĖ

               Dalia JUŠKEVIČIENĖ
               Ričardas GARUOLIS

               Luksemburg

               Jean-Luc DE MATTEIS

               Marcel GOEREND
               Robert FORNIERI

               Węgry

               Malta

               Alfred LIA

               Edwin BALZAN
               Anthony CASARU

               Niderlandy

               W. van VEELEN

               H. van STEENBERGEN
               S. BALJEU

               Austria

               Ingrid REIFINGER

               Julia NEDJELIK-LISCHKA
               Alexander HEIDER

               Polska

               Dariusz GOC

               Agnieszka MIŃKOWSKA
               Longina KACZMARSKA

               Portugalia

               Vanda Teresa ROGADO PEREIRA DA CRUZ

               Maria da Conceição MELRO VIEIRA
               Fernando José GOMES MACHADO

               Rumunia

               Słowenia

               Lučka BÖHM

               Katja GORIŠEK
               Matej VALENŠEK

               Słowacja

               Peter RAMPAŠEK

               Alexander ŤAŽÍK
               Róbert STAŠKO

               Finlandia

               Raili PERIMÄKI

               Paula ILVESKIVI
               Erkki AUVINEN

               Szwecja

               Zjednoczone Królestwo

               Hugh ROBERTSON

         III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               Kris DE MEESTER

               Thierry VANMOL
               Marc JUNIUS

               Bułgaria

               Georgi STOEV

               Petya GEOREVA
               Daniela SIMIDCHIEVA

               Republika Czeska

               Jana MALÁ

               František HROBSKÝ
               Martin RÖHRICH

               Dania

               Lena SØBY

               Christina SODE HASLUND
               Jens SKOVGAARD LAURITSEN

               Niemcy

               Eckhard METZE

               Stefan ENGEL
               Rüdiger TRIEBEL

               Estonia

               Marju PEÄRNBERG

               Piia SIMMERMANN
               Ülle MATT

               Irlandia

               Michael GILLEN

               Kevin ENRIGHT

               Grecja

               Hiszpania

               Marina GORDÓN ORTÍZ

               Laura CASTRILLO NUÑEZ
               Isabel MAYA RUBIO

               Francja

               Chorwacja

               Admira RIBIČIĆ

               Nenad SEIFERT
               Boris ANTUNOVIĆ

               Włochy

               Cypr

               Polyvios POLYVIOU

               Emilios MICHAEL
               Panayotis PANAYI

               Łotwa

               Ilona KIUKUCĀNE

               Andris POMMERS

               Litwa

               Vaidotas LEVICKIS

               Jonas GUZAVIČIUS
               Aistė TOMKIENĖ

               Luksemburg

               Pierre BLAISE

               François ENGELS
               Marc KIEFFER

               Węgry

               Malta

               John SCICLUNA

               Andrew AGIUS MUSCAT
               Carmen BORG

               Niderlandy

               W.M.J.M. van MIERLO

               R. van BEEK
               H.A.F. van WELL

               Austria

               Julia ENZELSBERGER

               Christa SCHWENG
               Katharina LINDNER

               Polska

               Jacek MĘCINA

               Paweł PETTKE

               Portugalia

               Luís HENRIQUES

               Manuel Marcelino PENA COSTA
               Luís Miguel CORREIA MIRA

               Rumunia

               Słowenia

               Igor ANTAUER

               Karmen FOTUNA JEFIM

               Słowacja

               Róbert MEITNER

               Silvia SUROVÁ

               Finlandia

               Riitta WÄRN

               Jan SCHUGK
               Mika SUSI

               Szwecja

               Zjednoczone Królestwo

               Rachel SMITH

               Dominic FROST

         Artykuł 2
   Członków i zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana, w celach informacyjnych, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2016 r.

            W imieniu Rady

         M. BUSSEMAKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 218 z 13.9.2003, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 120 z 26.4.2013, s. 7.


title: 2005/960/WE,Euratom: Decyzja Komisji z dnia  15 listopada 2005 r.  zmieniająca wewnętrzny regulamin Komisji

text:
               30.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 347/83

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 15 listopada 2005 r.
   zmieniająca wewnętrzny regulamin Komisji
   (2005/960/WE, Euratom)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218 ust. 2,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Artykuły 1 do 28 wewnętrznego regulaminu Komisji (1) zastępuje się tekstem zamieszczonym w Załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 15 listopada 2005 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 308 z 8.12.2000, str. 26. Regulamin Komisji ostatnio zmieniony decyzją 2004/563/WE, Euratom (Dz.U. L 251 z 27.7.2004, str. 9).

      ZAŁĄCZNIK

         „ROZDZIAŁ I
         KOMISJA
         SEKCJA 1
         Przepisy ogólne
         Artykuł 1
         Zasada odpowiedzialności zbiorowej
         Komisja działa na zasadzie odpowiedzialności zbiorowej zgodnie z niniejszym regulaminem i politycznymi wytycznymi ustanowionymi przez jej przewodniczącego.
         Artykuł 2
         Priorytety i program prac
         W poszanowaniu politycznych wytycznych ustanowionych przez jej przewodniczącego, Komisja określa swoje priorytety, na podstawie których co roku przyjmuje plan pracy, a także wstępny projekt budżetu na rok następny.
         Artykuł 3
         Przewodniczący
         1.   Przewodniczący może wyznaczyć członkom Komisji konkretne dziedziny działalności, w odniesieniu do których są oni szczególnie odpowiedzialni za przygotowanie pracy Komisji i wykonanie jej decyzji.
         Przewodniczący może w każdej chwili zmienić ten przydział kompetencji.
         2.   Przewodniczący może powoływać grupy robocze, stałe lub ad hoc, złożone z członków Komisji, wyznaczać ich skład oraz mianować ich przewodniczących. Określa również uprawnienia powołanych grup i zatwierdza tryb ich pracy.
         3.   Przewodniczący reprezentuje Komisję. Wyznacza członków Komisji, którzy pomagają mu w wykonywaniu jego zadań.
         Artykuł 4
         Procedury decyzyjne
         Decyzje Komisji podejmowane są:

                     a)

                     ustnie, na posiedzeniach; lub

                     b)

                     pisemnie, zgodnie z art. 12 niniejszego regulaminu; lub

                     c)

                     w trybie uprawnienia, zgodnie z art. 13 niniejszego regulaminu; lub

                     d)

                     w trybie delegacji uprawnień, zgodnie z art. 14 niniejszego regulaminu.

               SEKCJA 2
         Posiedzenia Komisji
         Artykuł 5
         Zwoływanie posiedzeń
         1.   Posiedzenia Komisji zwołuje przewodniczący.
         2.   Komisja obraduje zasadniczo co najmniej raz w tygodniu. W razie konieczności zbiera się na posiedzeniach dodatkowych.
         3.   Członkowie Komisji zobowiązani są uczestniczyć we wszystkich posiedzeniach. Do przewodniczącego należy ocena okoliczności mogących stanowić przeszkodę w spełnieniu tego obowiązku.
         Artykuł 6
         Porządek dzienny obrad Komisji
         1.   Przewodniczący przyjmuje porządek dzienny każdego posiedzenia.
         2.   Bez uszczerbku dla prerogatywy przewodniczącego do przyjęcia porządku dziennego, jakikolwiek wniosek wymagający znaczących nakładów musi zostać przedstawiony w uzgodnieniu z członkiem Komisji odpowiedzialnym za budżet.
         3.   W przypadku gdy członek Komisji proponuje włączenie do porządku dziennego nowej pozycji, zobowiązany jest zawiadomić o tym fakcie przewodniczącego na warunkach określonych w przepisach zawartych w art. 28, zwanych dalej „przepisami wykonawczymi”.
         4.   Porządek dzienny wraz z niezbędną dokumentacją podawany jest do wiadomości członków na zasadach ustalonych przez Komisję w przepisach wykonawczych.
         5.   Pozycje, o których usunięcie z porządku obrad wnosi jeden z członków, mogą być za zgodą przewodniczącego przeniesione na kolejne posiedzenie.
         6.   Na wniosek przewodniczącego Komisja może omawiać kwestie niefigurujące w porządku obrad lub takie, których dokumentacja robocza była opóźniona. Komisja może również zdecydować o pominięciu pozycji znajdującej się w porządku obrad.
         Artykuł 7
         Kworum
         Do zebrania kworum wymagana jest obecność większości członków w liczbie określonej w Traktacie.
         Artykuł 8
         Podejmowanie decyzji
         1.   Komisja podejmuje decyzje na podstawie wniosków zgłaszanych przez jednego albo więcej spośród jej członków.
         2.   Komisja przystępuje do głosowania, jeśli zwróci się o to jeden z członków. Głosowanie dotyczy projektu początkowego bądź też projektu zmodyfikowanego przez członka lub członków odpowiedzialnych za daną inicjatywę albo przez przewodniczącego.
         3.   Decyzje Komisji są przyjmowane większością głosów określoną w Traktacie.
         4.   Przewodniczący odnotowuje oficjalne wyniki obrad, które zapisuje się w protokole z posiedzenia, zgodnie z art. 11 niniejszego regulaminu.
         Artykuł 9
         Poufność obrad
         Posiedzenia Komisji nie są otwarte. Treść obrad jest poufna.
         Artykuł 10
         Uczestnictwo urzędników i innych osób
         1.   Sekretarz generalny oraz szef gabinetu przewodniczącego uczestniczą w posiedzeniach, chyba że Komisja zadecyduje inaczej. Przepisy wykonawcze określają warunki, w jakich dopuszcza się obecność innych osób na posiedzeniach.
         2.   W razie nieobecności któregoś z członków Komisji w obradach może uczestniczyć jego szef gabinetu. Na wezwanie przewodniczącego może on wyrazić stanowisko nieobecnego członka.
         3.   Komisja może zdecydować o udzielaniu głosu innym osobom.
         Artykuł 11
         Protokoły obrad
         1.   Ze wszystkich posiedzeń Komisji sporządza się protokół.
         2.   Projekty protokołów przesyła się Komisji do zatwierdzenia na kolejnym posiedzeniu. Zatwierdzone protokoły są uwierzytelniane podpisami przewodniczącego i sekretarza generalnego.
         SEKCJA 3
         Inne procedury decyzyjne
         Artykuł 12
         Procedura pisemna
         1.   Udzielenie przez Komisję zgody na przyjęcie projektu przedstawionego przez jednego albo więcej członków może odbyć się w trybie procedury pisemnej, pod warunkiem wcześniejszego zatwierdzenia przez Służbę Prawną oraz zgody wydanej przez służby uczestniczące w konsultacjach zgodnie z zasadami określonymi w art. 23 niniejszego regulaminu.
         Takie zatwierdzenie i/lub zgoda mogą zostać zastąpione porozumieniem szefów gabinetów w ramach pisemnej procedury „finalizacji” określonej zgodnie z przepisami wykonawczymi.
         2.   W tym celu projekt tekstu przekazuje się na piśmie do wiadomości wszystkich członków na zasadach ustalonych przez Komisję, zgodnie z przepisami wykonawczymi. Przed upływem terminu wyznaczonego do przedstawienia projektu członkowie muszą wyrazić ewentualne zastrzeżenie lub propozycje zmian.
         3.   W trakcie procedury pisemnej każdemu z członków przysługuje prawo zwrócenia się do Komisji o omówienie danego projektu. W tym celu składa on na ręce przewodniczącego odpowiednio umotywowany wniosek.
         4.   Projekt, wobec którego żaden z członków nie zgłosi ani nie podtrzyma wniosku o zawieszenie przed upływem terminu procedury pisemnej, uznaje się za przyjęty przez Komisję.
         Artykuł 13
         Procedura uprawnienia
         1.   Komisja może, pod warunkiem pełnego poszanowania zasady odpowiedzialności zbiorowej, upoważnić jednego lub więcej członków do przyjęcia w jej imieniu środków zarządzania lub środków administracyjnych, z zastrzeżeniem przestrzegania wszelkich nałożonych przez nią ograniczeń i warunków.
         2.   Komisja może również, za zgodą przewodniczącego, polecić jednemu lub grupie członków przyjęcie ostatecznego tekstu jakiegokolwiek aktu lub jakiegokolwiek wniosku, które mają zostać przedstawione innej instytucji, a których zasadnicza treść została określona w trakcie obrad.
         3.   Uprawnienia przekazane w ten sposób mogą zostać przekazane na zasadzie subdelegacji na rzecz dyrektorów generalnych i szefów służb, chyba że jest to wyraźnie zakazane w decyzji upoważniającej.
         4.   Przepisy akapitu pierwszego, drugiego i trzeciego pozostają bez uszczerbku dla zasad dotyczących delegacji uprawnień w odniesieniu do spraw finansowych lub uprawnień przekazanych organowi powołującemu i organowi upoważnionemu do zawierania umów o pracę.
         Artykuł 14
         Procedura delegacji
         Komisja może, pod warunkiem pełnego poszanowania zasady odpowiedzialności zbiorowej, przekazać dyrektorom generalnym i szefom wydziałów uprawnienia do przyjmowania w jej imieniu środków zarządzania lub środków administracyjnych, z zastrzeżeniem przestrzegania nałożonych przez nią ograniczeń i warunków.
         Artykuł 15
         Subdelegowanie uprawnień do podejmowania konkretnych decyzji o przyznaniu dotacji lub udzieleniu zamówienia
         Dyrektor generalny bądź szef wydziału, na którego scedowano odpowiednie uprawnienia w drodze delegacji lub subdelegacji w trybie art. 13 i 14, celem podjęcia decyzji w sprawie finansowania, może z kolei scedować uprawnienia do podejmowania określonych decyzji o przyznaniu dotacji lub udzieleniu zamówienia na właściwego dyrektora, lub też – w porozumieniu z odpowiednim członkiem Komisji – właściwego szefa jednostki, w granicach i na warunkach określonych przepisami wykonawczymi.
         Artykuł 16
         Informacje na temat podjętych decyzji
         Decyzje przyjęte w ramach procedury pisemnej, upoważnienia lub delegacji są odnotowywane w notatce dziennej, zapisywanej w protokole z kolejnego posiedzenia Komisji.
         SEKCJA 4
         Przepisy wspólne dla wszystkich procedur decyzyjnych
         Artykuł 17
         Uwierzytelnienie decyzji przyjętych przez Komisję
         1.   Akty przyjęte przez Komisję w trakcie posiedzenia dołącza się nierozdzielnie, w języku autentycznym lub językach autentycznych, do streszczenia przygotowanego na koniec posiedzenia, na którym akty te zostały przyjęte. Dokumenty te są uwierzytelniane podpisami przewodniczącego i sekretarza generalnego na ostatniej stronie streszczenia z posiedzenia.
         2.   Akty przyjęte przez Komisję w trybie procedury pisemnej lub w trybie uprawnienia zgodnie z art. 12 i art. 13 ust. 1–2 niniejszego rozporządzenia są załączane nierozdzielnie, w języku autentycznym lub językach autentycznych, do notatki dziennej, o której mowa w art. 16 niniejszego regulaminu. Dokumenty te są uwierzytelniane podpisem sekretarza generalnego na ostatniej stronie notatki dziennej z posiedzenia.
         3.   Akty przyjęte przez Komisję w trybie delegacji bądź subdelegacji są załączane nierozdzielnie, w języku autentycznym lub językach autentycznych, do notatki dziennej, o której mowa w art. 16. Są one uwierzytelniane poprzez oświadczenie podpisane przez uprawnionego (w drodze delegacji lub subdelegacji) urzędnika, w myśl art. 13 ust. 3, art. 14 i art. 15 niniejszego regulaminu.
         4.   Do celów niniejszego regulaminu termin „akt” oznacza dowolny dokument określony w art. 249 Traktatu WE i art. 161 Traktatu Euratom.
         5.   Do celów niniejszego regulaminu termin „autentyczny język lub języki” oznacza wszystkie języki urzędowe Wspólnoty, bez uszczerbku dla stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 930/2004 (1) w przypadku aktów o zastosowaniu powszechnym, oraz każdy z języków adresatów aktów w pozostałych przypadkach.
         SEKCJA 5
         Przygotowanie i wykonanie decyzji Komisji
         Artykuł 18
         Grupy członków Komisji
         Grupy złożone z członków Komisji są zobowiązane do współpracy w zakresie koordynacji oraz przygotowania prac Komisji w ramach ustalonych przez nią strategicznych priorytetów i w zgodności z politycznymi wytycznymi ustanowionymi przez jej przewodniczącego.
         Artykuł 19
         Gabinety członków Komisji, współpraca z poszczególnymi służbami
         1.   Członkowie Komisji dysponują gabinetami, które mają za zadanie wspomaganie ich w realizowaniu przydzielonych im zadań i w przygotowaniu podejmowanych przez Komisję decyzji. Reguły dotyczące tworzenia gabinetu są ustalane przez przewodniczącego.
         2.   Członkowie Komisji zatwierdzają ustalenia dotyczące pracy podległych im służb. Ustalenia te muszą określać w szczególności sposób, w jaki członek Komisji wydaje polecenia odpowiednim służbom, które z kolei regularnie dostarczają mu informacji na temat właściwej mu dziedziny, umożliwiając mu wykonywanie swoich obowiązków.
         Artykuł 20
         Sekretarz generalny
         1.   Sekretarz generalny pomaga przewodniczącemu w przygotowaniu i w prowadzeniu posiedzenia Komisji. Wspomaga również przewodniczących grup utworzonych zgodnie z art. 3 ust. 2 niniejszego regulaminu w przygotowaniu i prowadzeniu posiedzeń tych grup.
         2.   Sekretarz generalny zapewnia jednocześnie wdrożenie procedur decyzyjnych i czuwa nad wprowadzeniem w życie decyzji, do których odnosi się art. 4 niniejszego regulaminu.
         3.   Sekretarz generalny zapewnia niezbędną koordynację poszczególnych służb na etapie przygotowawczym zgodnie z art. 23, czuwając nad jakością (tak merytoryczną, jak formalną) przedkładanych Komisji dokumentów.
         4.   Pominąwszy przypadki szczególne, sekretarz generalny podejmuje niezbędne kroki dla zapewnienia, by akty Komisji zostały oficjalnie notyfikowane wszystkim zainteresowanym i aby zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Dba również o to, by dokumenty Komisji i jej służb były przekazywane innym instytucjom Wspólnot Europejskich.
         5.   Sekretarz generalny odpowiada za urzędowe kontakty z innymi instytucjami Wspólnot Europejskich, z zastrzeżeniem prawa Komisji do samodzielnego wykonywania przez nią danej funkcji lub przydzielenia jej poszczególnym członkom Komisji lub służbom. Monitoruje prace innych instytucji Wspólnot Europejskich i informuje Komisję o wynikach.
         ROZDZIAŁ II
         SŁUŻBY KOMISJI
         Artykuł 21
         Struktura służb Komisji
         Dyrekcje generalne oraz odpowiednie służby, tworzące zorganizowany aparat administracyjny, wspomagają Komisję w przygotowywaniu i w wykonywaniu jej zadań.
         Dyrekcje generalne i równoważne im służby zasadniczo dzielą się na dyrekcje, te z kolei na jednostki.
         Artykuł 22
         Tworzenie szczególnych służb i struktur
         W szczególnych przypadkach Komisja może tworzyć specjalne organy lub struktury powołane do zajmowania się określonymi kwestiami. Określa również ich obowiązki i sposoby działania.
         Artykuł 23
         Koordynacja prac i współpraca pomiędzy służbami
         1.   Aby zapewnić skuteczne działanie Komisji, służby, przygotowując decyzje Komisji lub je wykonując, działają od samego początku w ścisłej współpracy i w sposób skoordynowany.
         2.   Służba odpowiedzialna za przygotowanie konkretnej inicjatywy od samego początku prac przygotowawczych dba o zapewnienie ścisłej i skutecznej współpracy wszystkich służb mających uzasadniony interes w danej inicjatywie ze względu na swoje uprawnienia, obowiązki lub charakter tematu.
         3.   Przed przedłożeniem dokumentu Komisji służba odpowiedzialna za jego przygotowanie konsultuje się we właściwym czasie ze służbami mającymi uzasadniony interes w sprawie, zgodnie z przepisami wykonawczymi.
         4.   Konsultacje ze Służbą Prawną są obowiązkowe w przypadku wszystkich projektów lub wniosków dotyczących aktów prawnych oraz w przypadku wszystkich dokumentów mogących wywoływać skutki prawne.
         Konsultacje takie stanowią konieczny warunek wstępny wszczęcia procedur decyzyjnych, określonych w art. 12, 13 i 14 niniejszego regulaminu. Wyjątek stanowią decyzje odnoszące się do aktów standardowych, objętych wcześniej przyznaną zgodą (aktów powtarzalnych). Opinia Służby Prawnej nie jest wymagana przy decyzjach, o których mowa w art. 15.
         5.   Konsultacja Sekretariatu Generalnego jest wymagana w przypadku wszystkich inicjatyw:

                     a)

                     mających znaczenie polityczne; lub

                     b)

                     stanowiących część rocznego programu prac Komisji lub część programu obowiązującego; lub

                     c)

                     dotyczących zagadnień instytucjonalnych; lub

                     d)

                     podlegających ocenie wpływu lub publicznej konsultacji.

               6.   Z wyłączeniem aktów, o których mowa w art. 15, w przypadku wszystkich dokumentów, które mogą mieć wpływ na budżet i finanse lub sprawy personalne lub administracyjne, konsultowane są z dyrekcjami generalnymi odpowiedzialnymi za budżet, sprawy personalne i administracyjne. W razie konieczności prowadzone są też konsultacje ze służbą odpowiedzialną za zwalczanie nadużyć finansowych.
         7.   Właściwa służba podejmuje starania w celu nadania odpowiedniego kształtu wnioskowi, który uzyskał pozytywną opinię służb udzielających konsultacji. W przypadku rozbieżności do wniosku załącza się różniące się opinie wyrażone przez te służby, bez uszczerbku dla przepisów art. 12 niniejszego regulaminu.
         ROZDZIAŁ III
         ZASTĘPSTWA
         Artykuł 24
         Ciągłość prac
         Członkowie Komisji oraz służby zapewniają podjęcie wszystkich stosownych środków, dla zachowania ciągłości prac, zgodnie z przepisami przyjętymi w tym celu przez przewodniczącego Komisji.
         Artykuł 25
         Pod nieobecność przewodniczącego
         Jeśli przewodniczący nie może osobiście sprawować swych funkcji, są one wykonywane przez jednego z wiceprzewodniczących lub przez członków wybranych wg kolejności ustalonej przez przewodniczącego.
         Artykuł 26
         Pod nieobecność sekretarza generalnego
         W przypadku gdy sekretarz generalny nie może wykonywać swoich funkcji, są one wykonywane przez obecnego na posiedzeniu, najwyższego stażem zastępcę sekretarza generalnego, a przy równym stażu, przez najstarszego wiekiem lub przez urzędnika wyznaczonego przez Komisję.
         Pod nieobecność zastępcy sekretarza generalnego lub wyznaczonego przez Komisję urzędnika, zastępuje go urzędnik najwyższy stażem (a przy równym stażu – najstarszy) spośród urzędników z najwyższą kategorią i stopniem służbowym.
         Artykuł 27
         Reguły zastępstwa przełożonych
         1.   W przypadku gdy dyrektor generalny nie może wykonywać swoich funkcji, są one wykonywane przez obecnego na posiedzeniu, najwyższego stażem zastępcę dyrektora generalnego, a przy równym stażu – przez najstarszego wiekiem lub przez urzędnika wyznaczonego przez Komisję.
         Pod nieobecność zastępcy dyrektora generalnego lub wyznaczonego przez Komisję urzędnika, zastępuje go urzędnik najwyższy stażem (a przy równym stażu – najstarszy) spośród urzędników z najwyższą kategorią i stopniem służbowym.
         2.   W przypadku gdy szef jednostki nie może wykonywać swoich funkcji, zastępstwo jest sprawowane przez obecnego na posiedzeniu zastępcę szefa jednostki lub przez urzędnika wyznaczonego przez dyrektora generalnego.
         Pod nieobecność zastępcy szefa jednostki lub wyznaczonego przez Komisję urzędnika, zastępuje go urzędnik najwyższy stażem (a przy równym stażu – najstarszy) spośród urzędników z najwyższą kategorią i stopniem służbowym.
         3.   Pod nieobecność dowolnego przełożonego, zastępstwo jest sprawowane przez urzędnika wyznaczonego przez dyrektora generalnego danej służby w porozumieniu z właściwym członkiem Komisji. Przy braku tak wyznaczonego urzędnika, zastępstwo sprawuje najstarszy stażem z obecnych, zastępuje go urzędnik najwyższy stażem (a przy równym stażu – najstarszy) spośród urzędników z najwyższą kategorią i stopniem służbowym.
         ROZDZIAŁ IV
         PRZEPISY KOŃCOWE
         Artykuł 28
         Przepisy wykonawcze i dodatkowe środki
         Komisja, o ile to konieczne, ustanawia zasady nadania skuteczności niniejszemu regulaminowi.
         Komisja może przyjąć dodatkowe środki odnoszące się do funkcjonowania Komisji i jej służb, biorąc pod uwagę postęp technologiczny i informatyczny.
         Artykuł 29
         Wejście w życie
         Niniejszy regulamin wchodzi w życie w dniu 1 stycznia 2006 r.”

         (1)  Dz.U. L 169 z 1.5.2004, str. 1.


title: 2004/753/WE, Euratom: Decyzja Rady, podjęta za wspólnym porozumieniem z nominowanym przewodniczącymKomisji, z dnia 5 listopada 2004 r. przyjmującalistę pozostałych osób, które Rada zamierza mianować członkami Komisji WspólnotEuropejskich, uchylająca i zastępująca decyzję 2004/642/WE, Euratom

text:
               9.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 333/12

      DECYZJA RADY,
   podjęta za wspólnym porozumieniem z nominowanym przewodniczącym Komisji,
   z dnia 5 listopada 2004 r.
   przyjmująca listę pozostałych osób, które Rada zamierza mianować członkami Komisji Wspólnot Europejskich, uchylająca i zastępująca decyzję 2004/642/WE, Euratom
   (2004/753/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 213 ust. 1 oraz art. 214 ust. 2 akapit drugi,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 126 ust. 1 oraz art. 127 ust. 2 akapit drugi,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Nowa Komisja, która składa się z jednego obywatela każdego Państwa Członkowskiego, musi zostać mianowana na okres od dnia jej mianowania do dnia 31 października 2009 r.

               (2)

               Dnia 29 czerwca 2004 r. Rada, zebrana w składzie szefów państw lub rządów, wyznaczyła Pana José Manuela DURĂO BARROSĘ jako osobę, którą zamierza mianować przewodniczącym Komisji (1).

               (3)

               Parlament Europejski zatwierdził tę nominację uchwałą z dnia 22 lipca 2004 r.

               (4)

               Na mocy decyzji 2004/642/WE, Euratom (2), Rada przyjęła za wspólnym porozumieniem z nominowanym przewodniczącym Komisji, listę pozostałych osób, które Rada zamierza mianować członkami Komisji.

               (5)

               Za wspólnym porozumieniem z nominowanym przewodniczącym Komisji, decyzja 2004/642/WE, Euratom powinna zostać uchylona zanim zawarta w niej lista zostanie przedłożona Parlamentowi Europejskiemu do zatwierdzenia w drodze głosowania, oraz zastąpiona niniejszą decyzją.

               (6)

               Wejście w życie Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy spowoduje wygaśnięcie mandatu członka Komisji o tym samym obywatelstwie co przyszły minister spraw zagranicznych Unii Europejskiej, który będzie pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się, za wspólnym porozumieniem z Panem José Manuelem DURĂO BARROSĄ, nominowanym przewodniczącym Komisji, następujące osoby jako te, które Rada zamierza mianować członkami Komisji Wspólnot Europejskich na okres od dnia mianowania nowej Komisji do dnia 31 października 2009 r.:

               Pan Joaquín ALMUNIA AMANN

               Pan Jacques BARROT

               Pan Joe BORG

               Pan Stavros DIMAS

               Pani Benita FERRERO-WALDNER

               Pan Ján FIGEĽ

               Pani Mariann FISCHER BOEL

               Pan Franco FRATTINI

               Pani Dalia GRYBAUSKAITĖ

               Pani Danuta HÜBNER

               Pan Siim KALLAS

               Pan László KOVÁCS

               Pani Neelie KROES

               Pan Markos KYPRIANOU

               Pan Peter MANDELSON

               Pan Charlie McCREEVY

               Pan Louis MICHEL

               Pan Andris PIEBALGS

               Pan Janez POTOČNIK

               Pani Viviane REDING

               Pan Olli REHN

               Pan Vladimír ŠPIDLA

               Pan Günter VERHEUGEN

               Pani Margot WALLSTRÖM.

         Artykuł 2
   Decyzja 2004/642/WE, Euratom zostaje niniejszym uchylona.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 5 listopada 2004 r.

            W imieniu Rady

         B. R. BOT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 236 z 7.7.2004, str. 15.

      (2)  Dz.U. L 294 z 17.9.2004, str. 30.


title: Decyzja Rady z dnia 29 stycznia 2001 r. w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Haiti na mocy art. 96 Umowy o Partnerstwie AKP-WE

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0131

Dziennik Urzędowy L 048 , 17/02/2001 P. 0031 - 0032

		Decyzja Radyz dnia 29 stycznia 2001 r.w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Haiti na mocy art. 96 Umowy o Partnerstwie AKP-WE(2001/131/WE)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając Umowę o Partnerstwie AKP-WE podpisaną w Kotonu 23 czerwca 2000 r., zwaną dalej "Umową AKP-WE", wcześniej wprowadzoną w życie decyzją nr 1/2000 [1] Rady Ministrów AKP-WE z 27 lipca 2000 r., w szczególności jej art. 96,uwzględniając umowę wewnętrzną w sprawie przyjcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania Umowy AKP-WE, tymczasowo stosowaną decyzją 2000/771/WE [2] przedstawicieli rządów Państw Członkowskich z dnia 18 września 2000 r., w szczególności jej art. 3,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Istotne elementy określone w art. 9 Umowy AKP-WE zostały naruszone przez niezgodności z prawem wyborczym Haiti.(2) Zgodnie z art. 96 Umowy AKP-WE, 26 września 2000 r. odbyły się konsultacje z państwami AKP i Haiti, podczas których władze Haiti wytłumaczyły swoje stanowisko.(3) W Haiti nadal nie są szanowane zasady demokratyczne.(4) Dlatego powinny zostać podjęte środki jako "właściwe środki" określone na mocy art. 96 ust. 2 lit. c) Umowy AKP-WE,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Konsultacje rozpoczęte z Haiti na mocy art. 96 Umowy AKP-WE zostają zakończone.Artykuł 2Środki określone w liście zawartym w załączniku zostają przyjęte jako "właściwe środki" określone w art. 96 ust. 2 lit. c) Umowy AKP-WE.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.Niniejsza decyzja wygasa dnia 31 grudnia 2001 r.Niniejsza decyzja zostanie zrewidowana najpóźniej przed 31 grudnia 2001 r.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 29 stycznia 2001 r.W imieniu RadyM. WinbergPrzewodniczący[1] Dz.U. L 195 z 1.8.2000, str. 46.[2] Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 375.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKZAŁĄCZNIKList skierowany do rządu HaitiSzanowny Panie,Unia Europejska przywiązuje dużą wagę do art. 9 Umowy AKP-WE. Zasady demokratyczne i zasada państwa prawnego, na których opiera się Umowa AKP-WE, są zasadniczymi elementami Umowy i dlatego stanowią kamień węgielny naszych stosunków.W tym duchu Unia uważnie śledziła procedurę wyborczą w Haiti i jest zaniepokojona nieprawidłowościami wspomnianymi w sprawozdaniu misji obserwatorskiej Organizacji Państw Amerykańskich, szczególnie niezgodnościami z prawem wyborczym podczas wyborów senatorów po pierwszej turze.Z tego powodu Unia w swoim oświadczeniu 12 lipca 2000 r. wyraziła niepokój związany z procedurą wyborczą i zasygnalizowała, że nie uwzględnienie tych obaw może wywołać reperkusje we współpracy z Haiti.Dlatego Rada Unii Europejskiej postanowiła 2 sierpnia 2000 r. zaprosić władze Haiti i Państw AKP do rozpoczęcia konsultacji w celu zbadania sytuacji i znalezienia sposobów jej rozwiązania.Konsultacje te miały miejsce 26 września w Brukseli i przedyskutowano szereg istotnych kwestii. Władze Haiti, reprezentowane przez Jego Wysokość Pana Fritza Longchampa, Ministra Spraw Zagranicznych, wytłumaczyły swoje stanowisko i przedstawiły swoje analizy sytuacji.Niniejsza wymiana poglądów, jednakże nie doprowadziła do zadowalającego rozwiązania kwestii podniesionych przez Unię, która później opracowała wstępne wnioski wyrażające żal, że ich obawy nie zostały uwzględnione i przewidujące zastosowanie właściwych środków określonych w Umowie AKP-WE. W swoich wnioskach Unia także zasygnalizowała swoją świadomość poważnej sytuacji ekonomicznej i społecznej w kraju i ważność niekarania ludności Haiti.Obecnie, Rada Unii Europejskiej postanowiła, zgodnie ze wstępnymi wnioskami z 26 września, zakończyć konsultacje rozpoczęte na mocy art. 96 Umowy AKP-WE. Dlatego Rada Unii Europejskiej postanowiła podjąć następujące właściwe środki na mocy art. 96 ust. 2 lit. c):a) nie udostępnianie drugiej transzy PIN z ósmego EDF 44,4 millionów EUR,b) zawieszenie bezpośredniej pomocy budżetowej. Wpłynie to głównie na programy dostosowań strukturalnych i bezpieczeństwo żywności,c) przekierowanie pozostałych funduszy pierwszej transzy PIN z ósmego EDF na projekty, których bezpośrednim beneficjentem jest społeczeństwo Haiti, wzmocnienie społeczeństwa obywatelskiego i sektora prywatnego, i które są w stanie wzmocnić demokrację i umocnić państwo prawne,d) przygotowanie programu dla dziewiątego EDF przez delegację Komisji w Haiti, która zasięgnie w razie konieczności opinii rządu Haiti. Dopóki Rada Unii Europejskiej nie postanowi inaczej, notyfikowacja alokacji środków nie będzie miała miejsca w czasie obowiązywania niniejszej decyzji.Sygnalizując swoją dezaprobatę dla nieprzestrzegania podstawowych zasad demokratycznych, celem Unii pozostaje niekaranie ludności Haiti. Będzie ona uważnie monitorować rozwój w zakresie poszanowania podstawowych wolności demokratycznych i praw człowieka. Unia ponawia swoją gotowość do zaangażowania się we wzmożony dialog polityczny i do przyczynienia się do procesu demokratyzacji. W tym celu gotowa jest do zrewidowania niniejszej decyzji przed 31 grudnia 2001 r. w przypadku poprawy sytuacji, ale zastrzega sobie prawo do podjęcia dalszych środków w przypadku braku poprawy.W imieniu KomisjiW imieniu Rady--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/2384 z dnia 22 grudnia 2016 r. aktualizująca wykaz osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/1136

text:
               23.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 352/92

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/2384
   z dnia 22 grudnia 2016 r.
   aktualizująca wykaz osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/1136
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 grudnia 2001 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 12 lipca 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/1136 (2) w sprawie aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB.

               (3)

               Rada stwierdziła, że kolejne trzy osoby uczestniczyły w aktach terrorystycznych w rozumieniu art. 1 ust. 2 i 3 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, że właściwy organ podjął w stosunku do tych osób decyzję w rozumieniu art. 1 ust. 4 tego wspólnego stanowiska i że powinny one zostać włączone do wykazu osób, grup i podmiotów, wobec których zastosowanie mają art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB.

               (4)

               Należy odpowiednio zmienić wykaz osób, grup i podmiotów, do których ma zastosowanie wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W załączniku do decyzji (WPZiB) 2016/1136 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 grudnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         M. LAJČÁK

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne stanowisko Rady 2001/931/WPZiB z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 93).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/1136 z dnia 12 lipca 2016 r. w sprawie aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu oraz uchylenia decyzji (WPZiB) 2015/2430 (Dz.U. L 188 z 13.7.2016, s. 21).

      ZAŁĄCZNIK
      Do wykazu osób zamieszczonego w sekcji I (Osoby) załącznika do decyzji (WPZiB) 2016/1136 dodaje się osoby wymienione poniżej:

                  —

                  EL HAJJ, Hassan Hassan, ur. 22 marca 1988 r. w Zaghradiya, Sidon (Liban); obywatel Kanady. Nr paszportu: JX446643 (Kanada),

                  —

                  MELIAD, Farah (alias HUSSEIN HUSSEIN, alias JAY DEE) ur. 5 listopada 1980 r. w Sydney (Australia); obywatel Australii. Nr paszportu: M2719127 (Australia),

                  —

                  ȘANLI, Dalokay (alias Sinan), ur. 13 października 1976 r. w Pülümür (Turcja).


title: 2010/9/UE: Decyzja Komisji z dnia 6 stycznia 2010 r. w sprawie wymogów bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać europejskie normy dotyczące krzesełek do kąpieli, akcesoriów kąpielowych oraz wanienek i stelaży przeznaczonych dla niemowląt i dzieci zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 10290) Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               7.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 3/23

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 6 stycznia 2010 r.
   w sprawie wymogów bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać europejskie normy dotyczące krzesełek do kąpieli, akcesoriów kąpielowych oraz wanienek i stelaży przeznaczonych dla niemowląt i dzieci zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
   (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 10290)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2010/9/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywa 2001/95/WE stanowi, że normy europejskie są ustanawiane przez europejskie organy normalizacyjne. Normy te powinny stanowić gwarancję, że produkty spełniają ogólne wymogi bezpieczeństwa przewidziane w dyrektywie.

               (2)

               Zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE produkt uważa się za bezpieczny, w odniesieniu do zagrożeń i kategorii zagrożeń objętych normami krajowymi, jeżeli spełnia dobrowolne normy krajowe będące transpozycją norm europejskich.

               (3)

               W 2006 r. Komisja, we współpracy z organami krajowymi, krajowymi organami normalizacyjnymi, organizacjami konsumenckimi, organizacjami ds. bezpieczeństwa produktów, podmiotami gospodarczymi i laboratoriami badawczymi, zleciła badanie (2) obejmujące ocenę bezpieczeństwa kilku artykułów pielęgnacyjnych dla dzieci, stosowanych powszechnie w pielęgnacji niemowląt oraz dzieci do 5 roku życia.

               (4)

               W odniesieniu do tych produktów zgromadzono w ramach badania statystyki wypadków i obrażeń ciała z UE i innych regionów świata oraz dokonano kompleksowej oceny ryzyka w oparciu o identyfikację głównych zagrożeń i ocenę scenariuszy narażenia.

               (5)

               Zakres przedmiotowy badania obejmował produkty takie jak, między innymi, krzesełka do kąpieli, akcesoria kąpielowe i wanienki, ze stelażem i bez stelaża. Ustalono, że produkty te, wykorzystywane do kąpieli niemowląt i dzieci, stwarzają poważne ryzyko wypadków, przede wszystkim utonięcia, które to wypadki z uwagi na młody wiek użytkowników często mają charakter śmiertelny.

               (6)

               Jak konsekwentnie dowodzą dane i statystyki z wypadków, ryzyko utonięcia związane jest z tym, że ostrzeżenia i zalecenia dotyczące bezpieczeństwa użytkowania produktów są niewystarczające, niejednoznaczne i niezauważalne, a także z niedostateczną odpornością i wytrzymałością konstrukcyjną tych produktów. Statystyki i konkretne przypadki ukazują ponadto, że użytkowanie tych produktów i niedostateczny nadzór ze strony opiekuna stwarza także ryzyko przewrócenia się, obrażeń ciała oraz połknięcia drobnych części.

               (7)

               Mimo że dostępne są obszerne informacje z całego świata dotyczące wypadków podczas kąpieli dzieci, takich jak utonięcia czy obrażenia ciała, to nie potwierdzono występowania bezpośredniej korelacji między użytkowaniem akcesoriów kąpielowych a wypadkami, w tym śmiertelnymi. Naukowcy i literatura naukowa na świecie są zgodni co do tego, że nie ma rozstrzygających dowodów na istnienie związku między wzrostem liczby wypadków a użytkowaniem akcesoriów kąpielowych (3). Niektórzy naukowcy twierdzą nawet, na podstawie zaobserwowanych ostatnio tendencji rosnących w zakresie sprzedaży krzesełek do kąpieli przy jednoczesnym spadku liczby wypadków i utonięć podczas kąpieli, że stosowanie takich krzesełek ma „pewien niewielki efekt ochronny” (4).

               (8)

               W przypadku żadnego z wymienionych trzech rodzajów produktów nie ma stosownych norm europejskich. Dlatego konieczne jest określenie szczegółowych wymogów zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2001/95/WE, umożliwiających zwrócenie się do organów normalizacyjnych o opracowanie stosownych norm w celu zmniejszenia ryzyka związanego z użytkowaniem krzesełek do kąpieli, akcesoriów kąpielowych i wanienek (w tym także ze stelażem) przy kąpieli niemowląt i dzieci. Normy takie powinny być opracowane zgodnie z procedurą określoną w dyrektywie 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (5). Zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/95/WE odniesienie do przyjętej normy powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (9)

               Po opracowaniu stosownych norm, z zastrzeżeniem, że Komisja postanowi opublikować odniesienie do nich w Dzienniku Urzędowym, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/95/WE, należy przyjąć, że krzesełka do kąpieli, akcesoria kąpielowe i wanienki (w tym także ze stelażem) produkowane zgodnie z takimi normami spełniają, w odniesieniu do wymogów bezpieczeństwa objętych normami, ogólne wymogi bezpieczeństwa określone w dyrektywie 2001/95/WE.

               (10)

               W celu podniesienia obecnego poziomu bezpieczeństwa użytkowania tych produktów konieczne jest podjęcie stosownych działań w zakresie normalizacji i zapewnienie rodzicom i dorosłym opiekunom informacji na temat przeznaczenia i bezpiecznego użytkowania takich produktów.

               (11)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu powołanego na mocy art. 15 dyrektywy 2001/95/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Dla celów niniejszej decyzji:

               —

               „krzesełka do kąpieli niemowląt” oznaczają produkty, które pozwalają utrzymać dziecko w pozycji siedzącej w czasie kąpieli; produkty takie przeznaczone są wyłącznie dla dzieci, które są w stanie samodzielnie siedzieć w pozycji wyprostowanej i nie należy ich stosować, w przypadku gdy dziecko zaczyna podciągać się do pozycji stojącej,

               —

               „akcesoria kąpielowe dla niemowląt” oznaczają produkty, które pozwalają utrzymać dziecko w pozycji półleżącej lub leżącej w czasie kąpieli; produkty takie przeznaczone są dla dzieci od narodzin do momentu, w którym dziecko jest w stanie samodzielnie siedzieć w pozycji wyprostowanej,

               —

               „wanienki dla niemowląt i dzieci” oznaczają produkty przeznaczone do kąpieli dzieci od narodzin do 12 miesiąca życia; produkty takie mogą być stosowane jako produkty samodzielne, umieszczone w zwykłej wannie, na jej krawędzi lub na podłodze, bądź też w połączeniu ze stelażem.

         Artykuł 2
   Wymogi
   Szczegółowe wymogi dotyczące bezpieczeństwa produktów, o których mowa w art. 1, jakie spełniać muszą normy europejskie zgodnie z art. 4 dyrektywy 2001/95/WE, określone są w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Publikacja
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 stycznia 2010 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.

      (2)  http://ec.europa.eu/consumers/safety/projects/ongoing-projects_en.htm#project_results

      (3)  „Drowning of babies in bath seats: do they provide false reassurance?”, Royal Society for the Prevention of Accidents (Zjednoczone Królestwo), luty 2005 r.
   http://www.rospa.com/productsafety/info/bathseats_drowning.pdf

      (4)  Comments to CPSC on Advance Notice of Proposed Rulemaking on baths seats and rings by Harvard School of Public Health — Department of Health Policy and Management, maj 2001 r. http://www.cpsc.gov/LIBRARY/FOIA/foia01/pubcom/commenta.pdf

      (5)  Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37.

      ZAŁĄCZNIK

         Szczegółowe wymogi bezpieczeństwa dotyczące krzesełek do kąpieli

      RYZYKO: Głównym ryzykiem, jakie stwarza produkt, jest ryzyko utonięcia.
      1.   WYMOGI BEZPIECZEŃSTWA
      (1)   Ogólne wymogi bezpieczeństwa

      Artykuły nie powinny stanowić zagrożenia dla bezpieczeństwa lub zdrowia dzieci i opiekunów wtedy, gdy są używane zgodnie z przeznaczeniem lub w sposób możliwy do przewidzenia, mając na uwadze zachowanie dzieci. Należy uwzględnić umiejętności dzieci oraz ich opiekunów, zwłaszcza w przypadku artykułów, które ze względu na swoje funkcje, rozmiary i cechy szczególne, są przeznaczone dla dzieci w wieku poniżej 10 miesięcy. Etykiety na artykułach lub ich opakowaniach oraz instrukcje użytkowania, które są do nich dołączone, muszą zwracać uwagę użytkowników lub ich opiekunów na zagrożenia i ryzyko uszkodzenia ciała związane z użytkowaniem artykułów oraz sposób uniknięcia takich zagrożeń i ryzyka.
      (2)   Szczegółowe wymogi bezpieczeństwa

         Wymogi chemiczne

      Krzesełka do kąpieli spełniają wymogi określone w odpowiednich przepisach prawodawstwa UE.

         Właściwości palne i cieplne

      W celu wyeliminowania ryzyka oparzenia gorącą wodą płynącą z kranu, opiekunów należy poinstruować, by zwracali uwagę na temperaturę wody oraz uniemożliwili dziecku dostęp do kranu.

         Właściwości fizyczne i mechaniczne

      Ryzyko uwięzienia w szczelinach i otworach
      Artykuły zaprojektowane i wykonane są tak, by zapobiec:

                  —

                  w możliwie największym zakresie, uwięzieniu palców,

                  —

                  uwięzieniu nóg w otworze, przez który się dziecko się wśliznęło, powodującym, że dziecko jest zanurzone.

            Zagrożenia stwarzane przez części ruchome
      Artykuły o konstrukcji składanej posiadają mechanizm składania, który nie może zostać uruchomiony przez dziecko lub w sposób przypadkowy przez opiekuna. Montaż produktu nie jest możliwy bez uruchomienia mechanizmu blokującego. Nie dopuszcza się możliwości zmiany odstępów spowodowanej ruchami dziecka, w szczególności przy przesunięciu się masy ciała, tak by zapobiec poważnemu przygnieceniu. Siedziska obrotowe muszą być w miarę możliwości skonstruowane tak, by podczas ich użytkowania niemożliwe było przygniecenie lub skaleczenie dziecka.
      Ryzyko przewrócenia się
      W celu zmniejszenia ryzyka przewrócenia się, którego następstwem może być utonięcie, artykuł i jego mocowanie do wanny muszą być w stanie wytrzymać wewnętrzne i zewnętrzne siły, którymi oddziałuje dziecko, mogące spowodować przewrócenie artykułu. W szczególności artykuł nie może przewrócić się, kiedy dziecko pochyla się w dowolnym kierunku, próbuje stanąć lub popycha siedzisko.
      Ryzyko udławienia
      W celu zmniejszenia ryzyka udławienia artykuł nie może składać się z drobnych części, które dają się oddzielić w wyniku siły, jaką jest w stanie oddziaływać dziecko, i które w całości mogą zmieścić się w ustach dziecka. W celu zmniejszenia ryzyka udławienia materiały wypełniające stwarzające zagrożenie udławieniem nie mogą stać się dostępne po poddaniu sile, jaką jest w stanie oddziaływać dziecko, w szczególności gryząc.
      Ryzyko uduszenia
      Artykuł nie może posiadać naklejek z tworzyw sztucznych, które mogą dać się oderwać w wyniku siły, jaką jest w stanie oddziaływać dziecko, ani żadnych innych nieprzepuszczalnych osłon krzesełka do kąpieli, które mogą zasłonić zarówno ust.a, jak i nos dziecka, stwarzając tym samym zagrożenie uduszeniem. Opakowanie, w którym znajdują się artykuły, nie może stwarzać zagrożenia uduszeniem poprzez zablokowanie dróg oddechowych ust i nosa.
      Ryzyko połknięcia
      W celu zmniejszenia ryzyka połknięcia artykuł nie może składać się z oddzielnych lub drobnych części, które dają się oddzielić w wyniku siły, jaką jest w stanie oddziaływać dziecko, i które mogą przedostać się do przełyku.
      Niebezpieczne krawędzie
      Dostępne krawędzie zaprojektowane są w taki sposób, by zapobiec powstaniu skaleczeń i ran; w szczególności tyczy się to krawędzi będących w bezpośredniej styczności ze skórą dziecka.
      Wytrzymałość konstrukcji
      Elementy zabezpieczające (przyssawki lub inne elementy) niezbędne do zamocowania produktu muszą zachować swe parametry przez cały okres użytkowania produktu.
      W celu zapobieżenia pęknięciu elementów składowych i związanej z tym możliwości obrażeń ciała, artykuły muszą być w stanie wytrzymać naprężenia mechaniczne, którym będą poddawane podczas użytkowania.
      Zabezpieczenie
      W celu zapobieżenia uduszeniu w wyniku utonięcia artykuły zaprojektowane są w taki sposób, by dziecko mogło być w nich umieszczone wyłącznie w pozycji siedzącej. W konstrukcji należy uwzględnić stosowne dane antropometryczne, właściwe dla danego przedziału wiekowego. Zabezpieczenie powinno umożliwić szybkie wyjęcie dziecka w nagłych wypadkach.
      Zagrożenia wynikające z oddziaływania przez dziecko na mechanizm zabezpieczający artykułów
      W celu wykluczenia ryzyka utonięcia mechanizm zabezpieczający nie może dać się uruchomić przez dziecko lub w sposób przypadkowy przez opiekuna.
      Szczegółowe ostrzeżenia dotyczące artykułu
      W ostrzeżeniach i instrukcjach użytkowania wyraźnie zamieszczona jest informacja, że:

                  —

                  opiekun musi przez cały czas mieć kontakt z dzieckiem,

                  —

                  do utonięcia może dojść w bardzo krótkim czasie i w bardzo płytkiej wodzie (± 2 cm),

                  —

                  artykuł nie zapewnia dodatkowego zabezpieczenia w zakresie zagrożeń związanych z wodą i podczas używania krzesełek do kąpieli zdarzały się utonięcia.

            Ostrzeżenia i informacje powinny być umieszczone w sposób zwracający uwagę na opakowaniu, na produkcie i w punkcie sprzedaży i powinny być uzupełnione piktogramami.
      Etykieta ostrzegawcza powinna być trwała i pozostawać widoczna, gdy dziecko będzie znajdowało się na krzesełku.
      Zamieszcza się przeznaczone dla opiekunów informacje na temat przedziału wiekowego dzieci, w którym występuje narażenie (5–10 miesięcy).
      Higiena
      Krzesełka do kąpieli skonstruowane są w taki sposób, by możliwe było ich umycie i wysuszenie.

         Szczegółowe wymogi bezpieczeństwa dotyczące akcesoriów kąpielowych

      RYZYKO: Głównym ryzykiem, jakie stwarza produkt, jest ryzyko utonięcia.
      2.   WYMOGI BEZPIECZEŃSTWA
      (1)   Ogólne wymogi bezpieczeństwa

      Artykuły nie powinny stanowić zagrożenia dla bezpieczeństwa lub zdrowia dzieci i opiekunów wtedy, gdy są używane zgodnie z przeznaczeniem lub w sposób możliwy do przewidzenia, mając na uwadze zachowanie dzieci. Należy uwzględnić umiejętności dzieci oraz ich opiekunów, zwłaszcza w przypadku artykułów, które ze względu na swoje funkcje, rozmiary i cechy szczególne, są przeznaczone dla dzieci w wieku poniżej 9 miesięcy. Etykiety na artykułach lub ich opakowaniach oraz instrukcje użytkowania, które są do nich dołączone, muszą zwracać uwagę użytkowników lub opiekunów na zagrożenia i ryzyko uszkodzenia ciała w związku z użytkowaniem artykułów oraz sposób uniknięcia takich zagrożeń i ryzyka.
      (2)   Szczegółowe wymogi bezpieczeństwa

         Wymogi chemiczne

      Akcesoria kąpielowe dla niemowląt spełniają wymogi określone w odpowiednich przepisach prawodawstwa UE.

         Właściwości palne i cieplne

      W celu wyeliminowania ryzyka oparzenia gorącą wodą płynącą z kranu, opiekunów należy poinstruować, by zwracali uwagę na temperaturę wody oraz uniemożliwili dziecku dostęp do kranu.

         Właściwości fizyczne i mechaniczne

      Ryzyko uwięzienia w szczelinach i otworach
      Artykuły zaprojektowane i wykonane są tak, by zapobiec uwięzieniu palców.
      Uduszenie
      Artykuły zaprojektowane i wykonane są tak, by niemożliwe było uduszenie.
      Ryzyko przewrócenia się
      W celu zmniejszenia ryzyka przewrócenia się, którego następstwem może być utonięcie, artykuł i jego mocowanie do wanny muszą być w stanie wytrzymać wewnętrzne i zewnętrzne siły, którymi oddziałuje dziecko, mogące spowodować przewrócenie artykułu. W szczególności artykuł nie może przewrócić się, kiedy dziecko pochyla się w dowolnym kierunku, próbuje stanąć lub popycha siedzisko.
      Ryzyko udławienia
      W celu zmniejszenia ryzyka udławienia artykuł nie może składać się z drobnych części, które dają się oddzielić w wyniku siły, jaką jest w stanie oddziaływać dziecko, i które w całości mogą zmieścić się w ustach dziecka. W celu zmniejszenia ryzyka udławienia materiały wypełniające stwarzające zagrożenie udławieniem nie mogą stać się dostępne po poddaniu sile, jaką jest w stanie oddziaływać dziecko, w szczególności gryząc.
      Ryzyko uduszenia
      Artykuł nie może posiadać naklejek z tworzyw sztucznych, które mogą dać się oderwać w wyniku siły, jaką jest w stanie oddziaływać dziecko, ani innych nieprzepuszczalnych osłon akcesoriów kąpielowych, które mogą zasłonić zarówno usta, jak i nos dziecka, stwarzając tym samym zagrożenie uduszeniem. Opakowanie, w którym znajdują się artykuły, nie może stwarzać zagrożenia uduszeniem poprzez zablokowanie dróg oddechowych ust i nosa.
      Ryzyko połknięcia
      W celu zmniejszenia ryzyka połknięcia artykuł nie może składać się z oddzielnych lub drobnych części, które dają się oddzielić w wyniku siły, jaką jest w stanie oddziaływać dziecko, i które mogą przedostać się do przełyku.
      Niebezpieczne krawędzie
      Dostępne krawędzie zaprojektowane są w taki sposób, by zapobiec powstaniu skaleczeń i ran; w szczególności tyczy się to krawędzi będących w bezpośredniej styczności ze skórą dziecka.
      Wytrzymałość konstrukcji
      W celu zapobieżenia pęknięciu elementów składowych i związanej z tym możliwości obrażeń ciała, artykuły muszą być w stanie wytrzymać naprężenia mechaniczne, którym będą poddawane podczas użytkowania.
      Szczegółowe ostrzeżenia dotyczące artykułu
      W ostrzeżeniach i instrukcjach użytkowania wyraźnie zamieszczona jest informacja, że:

                  —

                  opiekun musi przez cały czas mieć kontakt z dzieckiem,

                  —

                  do utonięcia może dojść w bardzo krótkim czasie i w bardzo płytkiej wodzie,

                  —

                  maksymalny poziom wody, aby zapobiec przedostaniu się wody do ust dziecka,

                  —

                  artykuł nie zapewnia dodatkowego bezpieczeństwa w zakresie zagrożeń związanych z wodą i podczas używania akcesoriów kąpielowych zdarzały się utonięcia.

            Ostrzeżenia i informacje powinny być umieszczone w sposób zwracający uwagę na opakowaniu, na produkcie i w punkcie sprzedaży i powinny być uzupełnione piktogramami.
      Etykieta ostrzegawcza powinna być trwała i pozostawać widoczna, gdy dziecko będzie znajdowało się w obrębie akcesorium kąpielowego.
      Udostępnia się opiekunom informacje na temat przedziału wiekowego dzieci, w którym są one narażone (od urodzenia do 9 miesięcy).
      Higiena
      Artykuły skonstruowane są w taki sposób, by łatwo dawały się wyczyścić i wysuszyć.

         Szczegółowe wymogi bezpieczeństwa dotyczące wanienek dla niemowląt i stelaży do wanienek

      RYZYKO: Głównym ryzykiem, jakie stwarza produkt, jest ryzyko utonięcia i przewrócenia się, w przypadku gdy wanienka dla niemowląt spadnie ze stelaża lub oparcia.
      3.   WYMOGI BEZPIECZEŃSTWA
      (1)   Ogólne wymogi bezpieczeństwa

      Artykuły nie powinny stanowić zagrożenia dla bezpieczeństwa lub zdrowia dzieci i opiekunów wtedy, gdy są używane zgodnie z przeznaczeniem lub w sposób możliwy do przewidzenia, mając na uwadze zachowanie dzieci. Należy uwzględnić umiejętności dzieci oraz opiekunów, zwłaszcza w przypadku artykułów, które ze względu na swoje funkcje, rozmiary i cechy szczególne, są przeznaczone do użytku przez dzieci w wieku poniżej 12 miesięcy. Etykiety na artykułach lub ich opakowaniach oraz instrukcje użytkowania, które są do nich dołączone, muszą zwracać uwagę użytkowników lub ich opiekunów na zagrożenia i ryzyko uszkodzenia ciała w związku z użytkowaniem artykułów oraz sposób uniknięcia takich zagrożeń i ryzyka.
      (2)   Szczegółowe wymogi bezpieczeństwa

         Wymogi chemiczne

      Wanienki dla niemowląt i stelaże do wanienek spełniają wymogi określone w odpowiednich przepisach prawodawstwa UE.

         Właściwości palne i cieplne

      W celu wyeliminowania ryzyka oparzenia gorącą wodą płynącą z kranu, opiekunów należy poinstruować, by zwracali uwagę na temperaturę wody oraz uniemożliwili dziecku dostęp do kranu.

         Właściwości fizyczne i mechaniczne

      Ryzyko uwięzienia w szczelinach i otworach
      Artykuły zaprojektowane i wykonane są tak, by zapobiec w jak największym zakresie uwięzieniu palców.
      Uduszenie
      Artykuły zaprojektowane i wykonane są tak, by niemożliwe było uduszenie.
      Zagrożenia stwarzane przez części ruchome
      Artykuły o konstrukcji składanej posiadają mechanizm składania, który nie może zostać uruchomiony przez dziecko lub w sposób przypadkowy przez opiekuna. Montaż produktu nie jest możliwy bez uruchomienia mechanizmu blokującego. Nie dopuszcza się możliwości zmiany odstępów spowodowanej ruchami dziecka, w szczególności przy przesunięciu się masy ciała, tak by zapobiec przygnieceniu.
      Ryzyko przewrócenia się
      W celu zapewnienia odpowiedniej stabilności wanienka wraz ze stelażem zaprojektowane i wykonane są w taki sposób, by wytrzymać zarówno masę ciała dziecka, jak i wody kąpielowej. Wanienka wraz ze stelażem nie mogą przewrócić się pod wpływem siły wynikającej z ruchów dziecka lub przypadkowego ruchu opiekuna. W szczególności artykuł nie może przewrócić się, kiedy dziecko pochyla się w dowolnym kierunku lub próbuje stanąć.
      Ryzyko udławienia
      W celu zmniejszenia ryzyka udławienia artykuł nie może składać się z drobnych części, które dają się oddzielić w wyniku siły, jaką jest w stanie oddziaływać dziecko, i które w całości mogą zmieścić się w ustach dziecka. W celu zmniejszenia ryzyka udławienia materiały wypełniające stwarzające zagrożenie udławieniem nie mogą stać się dostępne po poddaniu sile, jaką jest w stanie oddziaływać dziecko, w szczególności gryząc.
      Ryzyko uduszenia
      Artykuł nie może posiadać naklejek z tworzyw sztucznych, które mogą dać się oderwać w wyniku siły, jaką jest w stanie oddziaływać dziecko, ani innych nieprzepuszczalnych osłon wanienki, które mogą zasłonić zarówno usta, jak i nos dziecka, stwarzając tym samym zagrożenie uduszeniem. Opakowanie, w którym znajdują się artykuły, nie może stwarzać zagrożenia uduszeniem poprzez zablokowanie dróg oddechowych ust i nosa.
      Ryzyko połknięcia
      W celu zmniejszenia ryzyka połknięcia artykuł nie może składać się z oddzielnych lub drobnych części, które dają się oddzielić w wyniku siły, jaką jest w stanie oddziaływać dziecko, i które mogą przedostać się do przełyku.
      Niebezpieczne krawędzie
      Dostępne krawędzie zaprojektowane są w taki sposób, by zapobiec powstaniu skaleczeń i ran; w szczególności tyczy się to krawędzi będących w bezpośredniej styczności ze skórą dziecka.
      Wytrzymałość konstrukcji
      W celu zapobieżenia rozpadnięciu się lub pęknięciu elementów składowych i związanej z tym możliwości obrażeń ciała, artykuły muszą być w stanie wytrzymać naprężenia mechaniczne, którym będą poddawane podczas użytkowania. W celu zapobieżenia pogorszeniu się właściwości elementów składowych i związanej z tym możliwości obrażeń ciała, materiał stosowany w produkcji wanienek i stelaży muszą cechować własności gwarantujące zachowanie parametrów przez cały okres użytkowania produktu, w szczególności biorąc pod uwagę zmiany temperatury.
      Zagrożenia związane z połączeniem dwu oddzielnych elementów
      Mechanizm mocujący wanienkę do stelaża musi być w stanie wytrzymać naprężenia mechaniczne, którym poddawany będzie podczas użytkowania. W przypadku stelaży i wanienek sprzedawanych oddzielnie w ostrzeżeniach i instrukcji użytkowania określone są produkty, które można bezpiecznie stosować z takimi stelażami i wanienkami.
      Szczegółowe ostrzeżenia dotyczące artykułu
      W ostrzeżeniach i instrukcjach użytkowania wyraźnie zamieszczona jest informacja, że:

                  —

                  opiekun musi przez cały czas mieć kontakt z dzieckiem,

                  —

                  do utonięcia może dojść w bardzo krótkim czasie i w bardzo płytkiej wodzie (± 2 cm),

                  —

                  artykuł nie zapewnia dodatkowego zabezpieczenia w zakresie zagrożeń związanych z wodą i podczas używania wanienek do kąpieli zdarzały się utonięcia.

            Ostrzeżenia i informacje powinny być umieszczone w sposób zwracający uwagę na opakowaniu, na produkcie i w punkcie sprzedaży i powinny być uzupełnione piktogramami.
      Etykieta ostrzegawcza powinna być trwała i pozostawać widoczna, gdy dziecko będzie w wanience.
      Zamieszcza się przeznaczone dla opiekunów informacje na temat przedziału wiekowego dzieci, w którym są one narażone (poniżej 12 miesięcy).
      Na wanienkach zamieszczone jest ostrzeżenie mające zapobiec montowaniu przez opiekunów wanienek w pozycji podwyższonej w połączeniu z artykułami takimi jak stoliki.
      Higiena
      Artykuły skonstruowane są w taki sposób, by łatwo dawały się umyć i wysuszyć.