title: Decyzja nr 803/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. przyjmująca program działania Wspólnoty (2004–2008) w celu zapobiegania i zwalczania przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet oraz w celu ochrony ofiar i grup ryzyka (program Dafne II)

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0803

Dziennik Urzędowy L 143 , 30/04/2004 P. 0001 - 0008

		Decyzja nr 803/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Radyz dnia 21 kwietnia 2004 r.przyjmująca program działania Wspólnoty (2004–2008) w celu zapobiegania i zwalczania przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet oraz w celu ochrony ofiar i grup ryzyka (program Dafne II)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 152,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],uwzględniając opinię Komitetu Regionów [2],działając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu [3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Przemoc fizyczna, seksualna i psychiczna wobec dzieci, młodzieży i kobiet, w tym zagrożenie aktami takiej przemocy, przymus lub arbitralne pozbawienie wolności bez względu na to, czy pojawia się w życiu publicznym czy prywatnym, stanowi naruszenie prawa do życia, bezpieczeństwa, wolności, godności i integralności fizycznej i emocjonalnej oraz poważne zagrożenie dla zdrowia fizycznego i psychicznego ofiar takiej przemocy. Skutki takiej przemocy rozprzestrzeniają cię na całym obszarze Wspólnoty, stanowiąc realny uszczerbek dla zdrowia oraz przeszkodę w korzystaniu z prawa do bezpieczeństwa, wolności i praw obywatelskich.(2) Ważne i konieczne jest rozpoznanie poważnych bezpośrednich i długoterminowych skutków przemocy dla zdrowia, rozwoju psychologicznego i społecznego oraz dla zachowania równych szans zainteresowanych podmiotów, jednostek, rodzin i wspólnot, oraz wysokich kosztów społecznych i ekonomicznych dla całego społeczeństwa.(3) Zgodnie z definicją Światowej Organizacji Zdrowia, zdrowie to całkowity fizyczny, psychiczny i społeczny dobrostan człowieka, a nie tylko brak choroby lub ułomności. Światowe Zgromadzenie Zdrowia w rezolucji przyjętej na 49 Światowym Zgromadzeniu Zdrowia w 1996r. w Genewie oświadcza, że przemoc jest głównym problemem dla zdrowia publicznego na całym świecie. Światowy raport na temat przemocy i zdrowia ogłoszony przez Światową Organizację Zdrowia w Brukseli dnia 3 października 2002 r. zaleca promowanie prewencji pierwszego stopnia, wzmocnienie reakcji na przemoc i pomocy ofiarom oraz zwiększenie współpracy i wymiany informacji w kwestii zapobiegania przemocy.(4) Zasady te zawarte są w licznych konwencjach, deklaracjach i protokołach głównych organizacji międzynarodowych i instytucji, takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych, Międzynarodowa Organizacja Pracy, Światowa Konferencja na rzecz Kobiet oraz Światowy Kongres Przeciwko Seksualnemu Komercyjnemu Wykorzystywaniu Dzieci. Te ważne działania podejmowane przez organizacje międzynarodowe powinny być uzupełnione działaniami Wspólnoty. Faktycznie, w art. 3 ust. 1 lit. p) Traktatu ustanowiony jest wymóg działania Wspólnoty w celu wniesienia wkładu w osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia.(5) Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej [4] potwierdza między innymi prawo do godności, równości i solidarności. Zawiera przepisy szczególne dla ochrony i promowania integralności fizycznej i psychicznej, równego traktowania mężczyzn i kobiet, praw dziecka i niedyskryminacji, a także zakazu nieludzkiego lub poniżającego traktowania, niewolnictwa i pracy przymusowej oraz pracy dzieci.(6) Komisja Europejska została wezwana przez Parlament Europejski do opracowania i wykonania programów działania w celu zwalczania takiej przemocy, między innymi w drodze rezolucji z dnia 19 maja 2000 r. w sprawie komunikowania się Komisji z Radą i Parlamentem Europejskim "dotyczącego dalszych działań w zakresie zwalczania handlu kobietami [5] oraz z dnia 20 września 2001 r. w sprawie okaleczania żeńskich organów płciowych [6]."(7) Program działania ustanowiony decyzją nr 293/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 stycznia 2000 r., przyjmującą program działania Wspólnoty (program Dafne) (2000–2003) w sprawie środków zapobiegawczych w walce przeciwko przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet [7], pomógł w zwiększeniu świadomości w Unii Europejskiej oraz w zwiększeniu i utrwaleniu współpracy pomiędzy organizacjami z Państw Członkowskich, aktywnych w zwalczaniu przemocy.(8) Program Dafne spotkał się z pełnym odzewem oraz wyraźnie trafia w mocno odczuwaną potrzebę w sektorze wolontariatu. Powstałe projekty już zaczęły mnożyć skutki działalności organizacji pozarządowych i instytucji w Europie. Program ten znacznie przyczynił się do rozwoju polityki UE w zakresie zwalczania przemocy, handlu, wykorzystywania seksualnego i pornografii, a jego skutki sięgają daleko poza granice Unii Europejskiej, jak wspomniano w raporcie śródokresowym dotyczącym programu Dafne.(8) W swojej rezolucji z dnia 4 września 2002 r. w sprawie śródokresowego przeglądu programu Dafne [8] Parlament Europejski podkreśla, że program Dafne spełnia podstawowe zapotrzebowanie na efektywne strategie zwalczania przemocy oraz musi być kontynuowany po 2003r., oraz wzywa Komisję do złożenia wniosku o ustanowienie nowego programu działania, który zostanie wyposażony w odpowiednie fundusze, korzystając ze wszystkich doświadczeń zgromadzonych od 1997 r.(9) Pożądane jest zapewnienie kontynuacji projektów wspieranych przez program Dafne, realizowanych w oparciu o uzyskane doświadczenia, oraz stwarzających możliwości dla promowania dodatkowych wartości europejskich, które wywodzą się z tych doświadczeń, i w tym celu konieczne jest zatem ustanowienie drugiej fazy programu, zwanej dalej "programem Dafne II".(10) Wspólnota może przypisać dodatkową wartość działaniom, które podejmowane mają być przede wszystkim przez Państwa Członkowskie, dotyczącym zapobieganiu przemocy, w tym wykorzystywania seksualnego i maltretowania dzieci, młodzieży i kobiet oraz ochrony ofiar i grup ryzyka poprzez rozpowszechnianie i wymianę informacji i doświadczeń, promocje innowacyjnego podejścia, wspólnego ustanowienia priorytetów, odpowiedni rozwój sieci, wybór projektów obejmujących całą Wspólnotę oraz mobilizację i motywowanie wszystkich zainteresowanych stron. Działania te powinny także obejmować dzieci i kobiety, które znalazły się na terytorium Wspólnoty na skutek handlu ludźmi. Wspólnota może także określić i stymulować dobre praktyki.(11) Program Dafne II może przysporzyć dodatkowej wartości przez określenie i stymulacje dobrych praktyk, wspieranie innowacji i wymianę odpowiednich doświadczeń uzyskanych w wyniku działań podejmowanych przez Państwa Członkowskie, w tym wymianę informacji dotyczących różnych regulacji prawnych, sankcji i osiąganych rezultatów. Aby osiągnąć cele tego programu i najefektywniej jak to możliwe wykorzystać dostępne zasoby, należy uważnie dobrać dziedziny w których podejmowane będą działania, przez wybór projektów oferujących wyższą dodatkową wartość dla Wspólnoty oraz wskazanie sposobu działania przez sprawdzanie i rozpowszechnianie innowacyjnych idei zapobiegania i zwalczania przemocy, w kontekście podejścia multidyscyplinarnego.(12) Jako że cele proponowanego działania, tj. zapobieganie i zwalczanie wszelkich form przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet nie mogą być osiągnięte w wystarczającym stopniu przez Państwa Członkowskie, stąd zgodnie z potrzebą skoordynowanego i multidyscyplinarnego podejścia na rzecz ustalenia międzynarodowych ram szkolenia, informacji, badania i wymiany dobrych praktyk, oraz wyboru projektów obejmujących całą Wspólnotę, mogą zostać pełniej osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą subsydiarności określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną we wspomnianym artykule, decyzja niniejsza nie wykracza poza sprawy konieczne dla osiągnięcia tych celów.(13) Program Dafne II powinien trwać przez pięć lat, w celu zapewnienia wystarczającej ilości czasu na działania realizowane dla osiągnięcia wyznaczonych celów oraz zestawienia i integracji nabytej wiedzy i doświadczeń formie dobrych praktyk w całej Wspólnocie.(14) Środki konieczne w celu wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [9].(15) Niniejsza decyzja ustanawia, na cały czas trwania programu, ramy finansowe stanowiące główne odniesienie dla władzy budżetowej w toku corocznej procedury budżetowej, w znaczeniu pkt 33 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 roku miedzy Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej [10],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zakres i przedmiotNiniejszym ustanawia się na okres od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2008 r. drugą fazę programu Dafne w celu zapobiegania i zwalczania wszelkich form przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet oraz ochrony ofiar i grup ryzyka (program Dafne II). Czas trwania programu może zostać przedłużony.Do celów programu Dafne II, wyrażenie "dzieci" obejmuje swym zakresem małoletnich do 18 roku życia, zgodnie z międzynarodowymi instrumentami odnoszącymi się do praw dziecka.Jednakże projekty obejmujące działania zaprojektowane w szczególności dla grup beneficjentów takich jak np. "nastolatki" (od 13 do19 lat) lub osób od 12 do 25 lat, należy traktować jako skierowane do kategorii tak zwanej "młodzieży".Artykuł 2Cele programu1. Program Dafne II stanowi wkład w osiągnięcie ogólnego celu zapewnienia obywatelom wysokiego poziomu ochrony przed przemocą, w tym ochrony zdrowia fizycznego i psychicznego.Celem tego programu jest zapobieganie i zwalczanie występujących w życiu publicznym lub prywatnym wszelkich form przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet przez podejmowanie środków zapobiegawczych oraz przez zapewnienie wsparcia dla ofiar i grup ryzyka, w tym w szczególności zapobieganie narażeniu w przyszłości na akty przemocy. Dalszym celem jest pomoc i wsparcie dla organizacji pozarządowych i innych organizacji działających w tej dziedzinie.2. Działania, które będą realizowane w ramach programu Dafne II, jak określono w Załączniku, mają na celu:a) wspieranie działań transnarodowych:i) utworzenie multidyscyplinarnych sieci, w szczególności dla wspierania ofiar przemocy i grup ryzyka;ii) zapewnienie rozwoju bazy danych, wymiany informacji, określenia i rozpowszechniania dobrych praktyk, w tym przez szkolenia, badania w terenie i wymianę personelu;iii) zwiększenie świadomości zjawiska przestępczości wśród grup docelowych, takich jak poszczególne zawody, właściwe organy i określone sektory publiczne, mając na uwadze zarówno lepsze zrozumienie jak i wspieranie przyjęcia podejścia zerowej tolerancji dla przemocy oraz sprzyjanie udzielaniu pomocy dla ofiar przemocy oraz zgłaszanie przypadków stosowania przemocy właściwym organom.iv) badanie zjawisk związanych w przemocą i możliwych metod zapobiegania tej przemocy, a także poznawanie i określanie podstawowych przyczyn przemocy na wszystkich poziomach społeczeństwa;b) realizację działań uzupełniających, z inicjatywy Komisji, takich jak badania, określenie wskaźników, pozyskiwanie danych, prowadzenie statystyk z podziałem według płci i wieku, seminariów oraz spotkań ekspertów lub inne działania w celu zwiększenia bazy wiedzy oraz rozpowszechnianie informacji uzyskanych w ramach realizacji tego programu.Artykuł 3Dostęp do programu1. Program Dafne II jest otwarty dla współuczestnictwa organizacji publicznych lub prywatnych oraz instytucji (lokalnych władz właściwego szczebla, wydziałów uniwersyteckich i ośrodków badawczych) działających na rzecz zapobiegania i zwalczania przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet, ochrony przed taką przemocą, zapewnienia wsparcia dla ofiar, realizacji celowych działań mających na celu promowanie odrzucenia takiej przemocy lub zachęcanie do zmiany podejścia i zachowania wśród grup szczególnie wrażliwych i ofiar przemocy.2. Program ten jest również otwarty dla współuczestnictwa:a) Państw Przystępujących, które podpisały Traktat Akcesyjny w dniu 26 kwietnia 2003 r.;b) krajów EFTA/EOG, na warunkach ustanowionych w Porozumieniu EOG:c) Rumunii i Bułgarii i, a warunki ich uczestnictwa zostaną ustanowione zgodnie z odpowiednimi Układami Europejskimi, ich protokołami dodatkowymi oraz decyzjami właściwych Rad Stowarzyszenia;d) Turcji, a warunki jej uczestnictwa zostaną ustanowione zgodnie z Umową Ramową między Wspólnotą Europejską a Republiką Turcji w sprawie ogólnych zasad udziału Republiki Turcji w programach wspólnotowych [11].3. W celu kwalifikacji do finansowania w ramach tego programu, projekty muszą obejmować co najmniej dwa Państwa Członkowskie, maksymalny czas trwania musi wynosić dwa lata oraz muszą być one ukierunkowane na osiągnięcie celów podanych w art. 2.Artykuł 4Działania w ramach programuProgram Dafne II obejmuje następujące rodzaje działań:a) określenie i wymiana dobrych praktyk i doświadczeń mając w szczególności na uwadze zastosowanie środków zapobiegawczych oraz pomoc dla ofiar;b) praca badawcza, badania naukowe;c) praca w terenie z udziałem beneficjentów, w szczególności dzieci i młodzieży, we wszystkich fazach opracowania projektu, realizacji i oceny skutków;d) utworzenie trwałych sieci multidyscyplinarnych;e) szkolenia i projektowanie pakietów edukacyjnych;f) opracowanie i wprowadzenie programów terapeutycznych i pomocy z jednej strony dla ofiar i osób z grup ryzyka, oraz z drugiej strony dla sprawców, przy zapewnieniu bezpieczeństwa dla ofiar;g) rozwój i realizacja działań podnoszących świadomość w grupach docelowych, projektowanie środków w celu uzupełnienia już realizowanych działań, lub przyjęcie i stosowanie istniejących środków w innych obszarach geograficznych lub wśród innych grup docelowych;h) rozpowszechnianie rezultatów uzyskanych w wyniku realizacji obydwu programów Dafne, w tym ich przyjęcie, przekazanie i stosowanie przez inne grupy beneficjentów lub w innych obszarach geograficznych;i) określenie i udoskonalenie działań przyczyniających się do należytego traktowania osób znajdujących się w grupach zagrożonych przemocą, tj. podejścia sprzyjającego zachowaniu szacunku dla nich i wspierania ich stanu dobrobytu oraz samorealizacji.Artykuł 5Finansowanie1. Niniejszym ustanawia się ramy finansowe dla realizacji programu Dafne II w okresie od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2008 r., w wysokości 50 milionów EUR, z czego 29 milionów EUR przeznaczone jest na okres do 31 grudnia 2006 r.Na okres następujący po 31 grudnia 2006 r. wyznaczona kwota podlega zatwierdzeniu, czy dla tej fazy programu jest spójna z prognozami finansowymi obowiązującymi na okres rozpoczynający się w 2000 r.2. Środki przyznawane rocznie podlegają zatwierdzeniu przez organ budżetowy, w granicach prognozy finansowej.3. W następstwie decyzji finansowych muszą być zawarte umowy o dotacje między Komisją a beneficjentami tych dotacji.4. Udział budżetu Wspólnoty we wsparciu finansowym nie powinien przekraczać 80 % całkowitego kosztu projektu.Jednakże uzupełniające działania określone w art. 2 ust. 2 lit. b) mogą być finansowane do 100 % ich kosztów, z zastrzeżeniem pułapu 15 % całkowitej rocznej wysokości przydziału finansowego na ten program.Artykuł 6Realizacja programu1. Komisja jest odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu Dafne II oraz zapewnia, że jakikolwiek rezultat lub produkt niniejszego programu udostępniony zostanie nieodpłatnie w formie elektronicznej.2. Komisja zapewni zrównoważone podejście, w odniesieniu do trzech grup docelowych, tj. dzieci, młodzieży i kobiet mając na uwadze realizację tego programu.3. Środki konieczne w celu zapewnienia wykonania niniejszej decyzji odnoszące się do rocznego planu pracy przyjmuje się zgodnie z procedurą zarządzania określoną w art. 7 ust. 2.4. Środki konieczne w celu zapewnienia wykonania niniejszej decyzji odnoszące się do wszystkich pozostałych kwestii, przyjmuje się zgodnie z procedurą doradztwa określoną w art. 7 ust. 3.Artykuł 7Komitet1. Komisję wspiera Komitet.2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu mają zastosowanie art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, z zastrzeżeniem przepisów jej art. 8.Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi dwa miesiące.3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu mają zastosowanie przepisy art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z zastrzeżeniem przepisów jej art. 8.4. Komitet przyjmuje swój regulamin.Artykuł 8Monitorowanie i ocena1. Komisja podejmuje wszystkie niezbędne środki w celu zapewnienia monitorowania i ciągłej oceny programu Dafne II, uwzględniając ogólne i szczegółowe cele określone w art. 2 i szczegółowe cele określone w Załączniku.2. Najpóźniej do dnia 1 czerwca 2006 r. Komisja przedłoży sprawozdanie z oceny Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podsumowujące odpowiedniość, użyteczność, trwałość, wydajność i skuteczność realizowanego do tego czasu programu Dafne II. Sprawozdanie powinno zawierać ocenę ex ante w celu wspierania potencjalnych przyszłych działań. Ponadto, równolegle z przedstawieniem wstępnego projektu budżetu na 2007 r. Komisja przekaże organowi budżetowemu wyniki oceny jakościowej i ilościowej przebiegu w odniesieniu do rocznego planu wykonawczego.W kontekście procedury budżetowej na 2007 r. Komisja najpóźniej do 1 czerwca 2006 r. stwierdzi spójność wysokości kwoty na lata 2007/2008 z nowymi prognozami finansowymi. O ile ma to zastosowanie, Komisja podejmie niezbędne kroki w ramach procedur budżetowych na lata 2007/2008 w celu zapewnienia spójności rocznych przydziałów finansowych z nowymi prognozami finansowymi.3. Na zakończenie programu Dafne II Komisja przedłoży końcowe sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdanie to powinno zawierać między innymi informacje dotyczące prac wykonanych w kontekście działań określonych w pkt II lit. c) Załącznika, jako podstawę dla oceny zapotrzebowania na przyszłe działania polityczne.4. Komisja prześle także sprawozdania określone w ust. 2 i 3 do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz do Komitetu Regionów.Artykuł 9Wejście w życieNiniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Strasburgu, dnia 21 kwietnia 2004 r.W imieniu Parlamentu EuropejskiegoP. CoxPrzewodniczącyW imieniu RadyD. RochePrzewodniczący[1] Dz.U. C 208 z 3.9.2003, str. 52.[2] Dz.U. C 256 z 24.10.2003, str. 85.[3] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 3 września 2003 r. (dotychczas niepublikowana w Dzienniku Urzędowym), Wspólne Stanowisko z dnia 1 grudnia 2003 r. (Dz.U. C 54 E z 2.2.2004, str. 1), Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 2004 r. (dotychczas niepublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 30 marca 2004 r.[4] Dz.U. C 364 z 18.12.2000, str. 1.[5] Dz.U. C 59 E z 23.2.2001, str. 307.[6] Dz.U. C 77 E z 28.3.2002, str. 126.[7] Dz.U. 34 z 9.2.2003 str. 390.[8] Dz.U. L 272 E z 13.11.2003 str. 390.[9] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.[10] Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1. Porozumienie zmienione decyzją 2003/429/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 25).[11] Dz.U. L 61 z 2.3.2002, str. 29.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKSZCZEGÓŁOWE CELE I DZIAŁANIAI. DZIAŁANIA TRANSNARODOWE1. Określenie i wymiana dobrych praktyk i doświadczeniaCel:wspieranie i zachęcanie do wymiany, przyjęcia i stosowania dobrych praktyk, do zastosowania w innych kontekstach lub w innych obszarach geograficznychStymulowanie i promowanie wymiany dobrych praktyk na poziome Wspólnoty dotyczących ochrony i pomocy dla dzieci, młodzieży i kobiet – ofiar lub grup ryzyka – ze szczególnym naciskiem na następujące dziedziny:a) prewencja (ogólna lub dotycząca określonych grup docelowych);b) ochrona i pomoc dla ofiar (psychologiczna, medyczna, społeczna, edukacyjna i prawna, zapewnienie zakwaterowania, przenoszenie i ochrona ofiar, szkolenie i ponowna integracja do życia społecznego i zawodowego);c) procedury ochrony najlepszych interesów dzieci, w szczególności tych, będących ofiarami prostytucji, młodzieży i kobiet, będących ofiarami przemocy;d) badanie rzeczywistego wpływu różnych form przemocy na ofiary i społeczeństwo w Europie, w celu określenia właściwej reakcji.2. Praca badawcza, badania naukoweCel:badanie zjawisk związanych z przestępczościąWspieranie działalności naukowej, badań na podstawie płci i wieku oraz pracy badawczej w dziedzinie przemocy, mających na celu między innymi:a) poznanie i ocenę różnych przyczyn, okoliczności i mechanizmów występowania i wzrostu przemocy, w tym przymuszania do czynów takich jak żebranie czy kradzież;a) banaliza i porównanie istniejących modeli zapobiegania i ochrony;b) opracowanie praktyki zapobiegania i ochrony;c) ocena wpływu przemocy, także pod kątem zdrowia, zarówno ofiar i całego społeczeństwa, uwzględniając koszty ekonomiczne;d) badanie zakresu dla opracowania filtrów blokujących przesyłanie treści pedofilskich za pośrednictwem Internetu.e) podjęcie badań dzieci będących ofiarami prostytucji w celu pomocy w zapobieganiu występowania tego zjawiska, przez szerszą znajomość czynników ryzyka.3. Praca w terenie z udziałem beneficjentówCel:gotowość do wprowadzenia sprawdzonych metod zapobiegania i ochrony przed przemocą.Wsparcie wprowadzania metod, modułów szkoleniowych i pomocy (psychologicznej, medycznej, społecznej, edukacyjnej, prawnej i pomocy w reintegracji) z bezpośrednim udziałem beneficjentów.4. Utworzenie trwałych sieci multidyscyplinarnychCel:pomoc i wspieranie zarówno dla organizacji pozarządowych (NGO) i innych organizacji, w tym dla władz lokalnych (właściwego szczebla), działających na rzecz zwalczania przemocy, w celu ich współdziałania.Pomoc w utworzeniu i wzmocnieniu sieci multidyscyplinarnych oraz pomoc i wspieranie współdziałania pomiędzy organizacjami pozarządowymi i różnymi organizacjami i organami publicznymi, w celu poprawy stopnia znajomości i zrozumienia roli innych podmiotów oraz zapewnienia pełnej multidyscyplinarnej pomocy dla ofiar przemocy oraz osób z grup ryzyka.Sieci będą w szczególności prowadzić działania dotyczące problemów przemocy, mające na celu:a) tworzenie wspólnych ram dla analizy zjawiska przemocy, w tym definicji różnych rodzajów przemocy, przyczyn przemocy i jej skutków, oraz wprowadzenie odpowiednich reakcji wielosektorowych;b) ocenę rodzajów i skuteczności środków i praktyk w celu zapobiegania i wykrywania przemocy, zapewnienie pomocy dla ofiar przemocy, w szczególności zapewnienie, że nie będą oni więcej narażeni na akty przemocy;c) wspieranie działań w celu przeciwdziałania temu problemowi zarówno na poziomie międzynarodowym, jak i krajowym.5. Szkolenia i projekty pakietów edukacyjnychCel:opracowanie pakietów edukacyjnych w celu przeciwdziałania przemocy i należytego traktowaniaProjekt i testowanie pakietów edukacyjnych i działań na rzecz zapobiegania przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet oraz na rzecz należytego traktowania, a także zarządzania konfliktem, do wykorzystania przez szkoły i instytucje edukacyjne dla dorosłych, stowarzyszenia, przedsiębiorstwa, organizacje publiczne i pozarządowe.6. Opracowanie i wprowadzenie programów terapeutycznychCel:opracowanie i wprowadzenie programów terapeutycznych dla ofiar i osób z grup ryzyka, takich jak dzieci i młodzież mający do czynienia z przemocą w rodzinie z jednej strony oraz z drugiej strony dla sprawców, przy zapewnieniu bezpieczeństwa ofiarom.Wykrywanie możliwych przyczyn, okoliczności i mechanizmów występowania i wzrostu przemocy, w tym charakteru i motywacji sprawców aktów przemocy oraz czerpiących korzyści z przemocy komercyjnej, takiej jak wykorzystywanie seksualne lub nieseksualne.Opracowanie, testowanie i wprowadzenie programów terapeutycznych w oparciu o powyższe wnioski.7. Działania podnoszące świadomość w grupach docelowychCel:zwiększenie świadomości oraz poziomu zrozumienia przemocy oraz zapobiegania przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet, mając na uwadze promowanie podejścia zero tolerancji dla przemocy, zapewnienie wsparcia dla ofiar i grup ryzyka, oraz zgłaszanie przypadków stosowania przemocyDo uzyskania wsparcia kwalifikują się między innymi następujące rodzaje działań:a) rozwój i realizacja działań podnoszących świadomość wśród dzieci, młodzieży i kobiet, w szczególności w zakresie potencjalnych zagrożeń przemocą i sposobów ich uniknięcia; inne docelowe grupy społeczne mogą także obejmować takie zawody jak: nauczyciele, instruktorzy, lekarze medycyny, pracownicy społeczni i pracujący z młodzieżą, prawnicy, organy policyjne i media;b) rozwój ogólnowspólnotowych źródeł informacji w celu pomocy i powiadamiania organizacji pozarządowych oraz organów publicznych o informacjach podanych do wiadomości publicznej, pochodzących ze źródeł rządowych, pozarządowych, akademickich i innych i związanych z dziedziną przemocy, środkami jej zapobiegania oraz rehabilitacją ofiar, co powinno umożliwić włączenie tych informacji do wszystkich odpowiednich systemów informacyjnych.c) wspieranie wprowadzania środków i specjalnych służb dla zwiększenia liczby zgłoszeń do właściwych organów o przypadkach przemocy i różnych formach handlu dziećmi, młodzieżą i kobietami, w celu wykorzystywania seksualnego i nieseksualnego;d) wspieranie kampanii reklamowych, z wykorzystaniem środków masowego przekazu, skupiając się na potępianiu przemocy oraz zapewnieniu pomocy dla ofiar w formie pomocy psychologicznej, wsparcia moralnego i praktycznego.Wspierany będzie projekt środków uzupełniających już istniejące, lub ich przyjęcie w celu zastosowania w innych obszarach geograficznych lub w odniesieniu do innych grup docelowych.II. DZIAŁANIA UZUPEŁNIAJĄCEW celu zapewnienia, że wszystkie dziedziny programu zostały nim w pełni objęte, nawet w przypadku braku wniosków – lub odpowiednich wniosków – dla danej dziedziny, Komisja przeprowadzi bardziej aktywne działania w celu wypełnienia wszelkich luk.Dlatego też, w ramach programu finansowane będą działania uzupełniające, podejmowane z inicjatywy Komisji, między innymi w następujących dziedzinach:a) zapewnienie opracowania wskaźników przemocy, aby można było zmierzyć ilościowy wpływ polityk i projektów. Musi to być oparte na istniejącym doświadczeniu w zakresie wszystkich rodzajów przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet;b) ustanowienie procedury dla regularnego i ustawicznego gromadzenia danych, najlepiej z pomocą Eurostatu, w celu dokładniejszej ilościowej oceny aktów przemocy w Unii;c) określenie kwestii policyjnych, o ile możliwe, w świetle zadań zrealizowanych w ramach finansowanych projektów, mających na celu proponowanie wspólnych polityk w sprawie przemocy na poziomie wspólnotowym oraz wzmocnienia praktyki sądowej;d) analiza i ocena finansowanych projektów w celu organizacji Europejskiego Roku przeciwko przemocy;e) rozpowszechnianie na skalę ogólnoeuropejską dobrych praktyk powstałych na skutek realizacji finansowanych projektów; ten cel można osiągnąć za pomocą różnych środków:i) produkcję i dystrybucję materiałów drukowanych, płyt CD-ROM, filmów video, zakładanie stron internetowych, kampanie promocyjne i reklamy;ii) zastępowanie lub organizację wymiany doświadczonego personelu z jednej organizacji do drugiej w celu wspierania wprowadzania nowych rozwiązań lub praktyk, uznanych gdzie indziej za skuteczne;iii) umożliwienie pojedynczym organizacjom pozarządowym korzystania z rezultatów uzyskanych w wyniku realizacji obydwu programów Dafne, ich przyjęcia lub przekazania na inne obszary Unii lub inne kategorie beneficjentów;iv) utworzenie zaplecza technicznego dla organizacji pozarządowych, w szczególności tych uczestniczących po raz pierwszy, dla opracowywania ich projektów, współpracy z innymi partnerami i korzystania z dorobku prawnego programu Dafne;v) najbliższa jak to możliwe współpraca ze środkami masowego przekazu.f) organizacja seminariów dla wszystkich zainteresowanych uczestniczących w finansowanych projektach w celu poprawy zarządzania i możliwości sieci oraz pomocy w wymianie informacji;g) prowadzenie badań i organizowanie spotkań ekspertów i seminariów mających bezpośredni związek z realizacją działania, którego są integralną częścią.Dodatkowo, Komisja może zwrócić się podczas realizacji programu do organizacji zapewniających pomoc techniczną, finansowanie ich odbywać się będzie na podstawie ogólnych ram finansowych oraz na takich samych warunkach Komisja może zwrócić się do ekspertów.--------------------------------------------------


title: 2011/294/UE: Decyzja Rady z dnia 13 maja 2011 r. w sprawie zawarcia Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Związkiem Komorów

text:
               21.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 134/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 maja 2011 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Związkiem Komorów
   (2011/294/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z jego art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 października 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1563/2006 w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Związkiem Komorów (1). Do umowy tej załączony jest protokół.

               (2)

               Unia Europejska wynegocjowała ze Związkiem Komorów (zwanym dalej „Komorami”) nowy protokół, przyznający statkom UE uprawnienia do połowów na wodach objętych zwierzchnictwem i jurysdykcją Komorów w zakresie rybołówstwa.

               (3)

               W wyniku tych negocjacji nowy protokół został parafowany w dniu 21 maja 2010 r. i zmieniony poprzez wymianę listów w dniu 16 września 2010 r.

               (4)

               Zgodnie z decyzją Rady 2010/783/UE (2) nowy protokół został podpisany w dniu 31 grudnia 2010 r. w imieniu Unii Europejskiej i jest tymczasowo stosowany.

               (5)

               Nowy protokół powinien zostać zawarty,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Związkiem Komorów.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii Europejskiej, powiadomienia przewidzianego w art. 14 protokołu (3).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2011 r.

            W imieniu Rady

         MARTONYI J.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 290 z 20.10.2006, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 335 z 18.12.2010, s. 1.

      (3)  Data wejścia w życie protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: 2008/183/WE: Decyzja Rady z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Włoch

text:
               4.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 59/17

      DECYZJA RADY

   z dnia 28 lutego 2008 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Włoch
   (2008/183/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Włoch,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r.

               (2)

               Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Rosaria CONDORELLEGO,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Giovanni SPERANZA, Sindaco del Comune di Lamezia Terme, zostaje mianowany zastępcą członka Komitetu Regionów na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         A. VIZJAK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: 2012/490/UE: Decyzja Komisji z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie zmiany załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 715/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               28.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 231/16

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 24 sierpnia 2012 r.
   w sprawie zmiany załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 715/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2012/490/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 715/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1775/2005 (1), w szczególności jego art. 23 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem (WE) nr 715/2009 ustanowiono niedyskryminacyjne zasady określające warunki dostępu do systemów przesyłowych gazu ziemnego, tak aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego gazu. Ponieważ dublowanie systemów przesyłowych gazu ziemnego jest w większości przypadków nieekonomiczne i nieefektywne, konkurencję na rynkach gazu ziemnego stymuluje dostęp stron trzecich, w ramach którego otwiera się infrastrukturę dla wszystkich dostawców w przejrzysty i niedyskryminacyjny sposób. Częste występowanie ograniczeń kontraktowych, polegających na tym, że użytkownicy sieci nie mogą uzyskać dostępu do systemów przesyłowych, pomimo iż fizyczna zdolność jest dostępna, stanowi przeszkodę na drodze do realizacji wewnętrznego rynku energii.

               (2)

               Doświadczenia praktyczne pokazały, że pomimo zastosowania niektórych zasad zarządzania ograniczeniami, takich jak oferowanie zdolności przerywanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1775/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 września 2005 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego (2) i rozporządzeniem (WE) nr 715/2009, ograniczenia kontraktowe pozostają przeszkodą w unijnych sieciach przesyłowych gazu, utrudniającą rozwój dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego gazu. Dlatego należy zmienić wytyczne dotyczące stosowania procedur zarządzania ograniczeniami w wypadku ograniczeń kontraktowych. Zgodnie z art. 23 ust 3 rozporządzenia (WE) nr 715/2009 proponowane wytyczne powinny odzwierciedlać różnice między krajowymi systemami gazowymi i mogą ustanawiać minimalne wymagania, które należy spełnić w celu zapewnienia niedyskryminacyjnych i przejrzystych warunków dostępu do sieci odnośnie do procedur zarządzania ograniczeniami.

               (3)

               Procedury zarządzania ograniczeniami należy stosować w wypadku ograniczeń kontraktowych i mają one na celu rozładowanie takich sytuacji poprzez skierowanie niewykorzystanej zdolności z powrotem na rynek w celu ponownej alokacji w ramach zwykłych procedur alokacji.

               (4)

               W przypadku gdy w punkcie połączenia międzysystemowego często powstają ograniczenia fizyczne, procedury zarządzania ograniczeniami są bezużyteczne. W takich przypadkach rozwiązanie należy sprawdzić z perspektywy planowania sieci i inwestycji.

               (5)

               Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 713/2009 (3) Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki („Agencja”) powinna monitorować i analizować wdrażanie tych wytycznych. Jest rzeczą konieczną, aby operatorzy systemów przesyłowych publikowali informacje niezbędne do identyfikacji występowania ograniczeń kontraktowych za pomocą użytecznego formatu.

               (6)

               Zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 715/2009 krajowe organy regulacyjne zapewniają zgodność z tymi wytycznymi.

               (7)

               Aby zapewnić stosowanie procedur zarządzania ograniczeniami w jak najskuteczniejszy sposób we wszystkich punktach połączeń międzysystemowych oraz dążyć do maksymalizacji dostępnych zdolności we wszystkich sąsiadujących systemach wejścia-wyjścia, niezwykle ważne jest, aby krajowe organy regulacyjne i operatorzy systemów przesyłowych z różnych państw członkowskich i w obrębie poszczególnych państw członkowskich ściśle współpracowali ze sobą. Krajowe organy regulacyjne i operatorzy systemów przesyłowych powinni w szczególności mieć na uwadze najlepsze praktyki i dokładać starań w celu harmonizacji procedur zmierzających do realizacji tych wytycznych. Działając zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 713/2009, Agencja i krajowe organy regulacyjne powinny zapewnić wdrożenie w odpowiednich punktach wejścia i wyjścia w całej Unii skutecznych procedur zarządzania ograniczeniami.

               (8)

               Ponieważ operatorzy systemów przesyłowych posiadają szczegółowe informacje dotyczące fizycznego wykorzystania systemu oraz znajdują się w najlepszym położeniu, aby ocenić przyszłe przepływy, celowe jest, aby to oni określali ilość dodatkowej zdolności, jaką należy udostępnić oprócz obliczonej zdolności technicznej. Oferując zdolność ciągłą większą niż dostępna zdolność techniczna przy uwzględnieniu scenariuszy przepływu i zakontraktowanych zdolności, operatorzy systemów przesyłowych podejmują ryzyko, które powinno być odpowiednio wynagradzane. Na potrzeby określenia przychodów operatorów systemów przesyłowych taką dodatkową zdolność należy jednak przydzielać tylko w przypadku, gdy cała pozostała zdolność, w tym zdolność wynikająca ze stosowania innych procedur zarządzania ograniczeniami, została przydzielona. Operatorzy systemów przesyłowych powinni ściśle współpracować w celu wyznaczenia zdolności technicznych. W celu rozwiązania potencjalnych problemów polegających na powstaniu ograniczeń fizycznych operatorzy systemów przesyłowych powinni stosować środek najbardziej efektywny pod względem kosztów, z uwzględnieniem odkupienia zdolności lub podjęcia innych środków technicznych bądź komercyjnych.

               (9)

               Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 715/2009.

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 51 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE (4),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 715/2009 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 sierpnia 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 36.

      (2)  Dz.U. L 289 z 3.11.2005, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 94.

      ZAŁĄCZNIK
      W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 715/2009 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  pkt 2.2 otrzymuje brzmienie:
                  „2.2.   Procedury zarządzania ograniczeniami w przypadku ograniczeń kontraktowych

                  2.2.1.   Przepisy ogólne

                              1.

                              Przepisy pkt 2.2 stosuje się do punktów połączeń międzysystemowych pomiędzy sąsiadującymi systemami wejścia-wyjścia, niezależnie od tego, czy są rzeczywiste czy wirtualne, pomiędzy co najmniej dwoma państwami członkowskimi lub w obrębie jednego państwa członkowskiego w zakresie, w jakim punkty te są objęte procedurami rezerwacji dla użytkowników. Mogą one mieć również zastosowanie w stosunku do punktów wejścia z państw trzecich i punków wyjścia do państw trzecich w zależności od decyzji właściwego krajowego organu regulacyjnego. Punkty wyjścia do odbiorców końcowych oraz sieci dystrybucji, punkty wejścia z terminali LNG i zakładów produkcyjnych oraz punkty wejścia-wyjścia z i do instalacji magazynowych nie podlegają przepisom pkt 2.2.

                              2.

                              W oparciu o informacje publikowane przez operatorów systemów przesyłowych na podstawie sekcji 3 niniejszego załącznika i, w stosownych przypadkach, potwierdzone przez krajowe organy regulacyjne Agencja publikuje do dnia 1 marca każdego roku, poczynając od roku 2014, sprawozdanie z monitorowania w zakresie ograniczeń w punktach połączeń międzysystemowych odnośnie do produktów z zakresu zdolności ciągłej sprzedawanych w poprzednim roku z uwzględnieniem, w jak największym zakresie, handlu zdolnościami przesyłowymi na rynku wtórnym i wykorzystania zdolności przerywanych.

                              3.

                              Wszelka dodatkowa zdolność udostępniona w wyniku zastosowania jednej z procedur zarządzania ograniczeniami przewidzianych w pkt 2.2.2, 2.2.3, 2.2.4 i 2.2.5 oferowana jest przez odpowiednich operatorów systemów przesyłowych w ramach zwykłego procesu alokacji.

                              4.

                              Środki określone w pkt 2.2.2, 2.2.4 i 2.2.5 wdraża się z dniem 1 października 2013 r. Punkt 2.2.3 ppkt 1–5 stosuje się od dnia 1 lipca 2016 r.

                        2.2.2.   Zwiększanie zdolności poprzez mechanizm nadsubskrypcji i wykupu

                              1.

                              Operatorzy systemów przesyłowych przedstawiają i po zatwierdzeniu przez krajowy organ regulacyjny wdrażają motywacyjny mechanizm nadsubskrypcji i wykupu, aby zaoferować dodatkową zdolność ciągłą. Przed wdrożeniem krajowy organ regulacyjny konsultuje się z krajowymi organami regulacyjnymi sąsiednich państw i uwzględnia opinie krajowych organowych regulacyjnych sąsiednich państw. Dodatkowa zdolność została zdefiniowana jako zdolność ciągła udostępniana w dodatku do zdolności technicznej punktu połączenia międzysystemowego obliczanej na podstawie art. 16 ust. 1 wzmiankowanego rozporządzenia.

                              2.

                              Mechanizm nadsubskrypcji i wykupu zapewnia operatorom systemów przesyłowych zachętę w celu udostępniania dodatkowej zdolności z uwzględnieniem warunków technicznych, takich jak wartość opałowa, temperatura i prognozowane zużycie dla odpowiedniego systemu wejścia-wyjścia oraz zdolności w sąsiadujących sieciach. Operatorzy systemów przesyłowych stosują dynamiczne podejście do przeliczania zdolności technicznej lub dodatkowej systemu wejścia-wyjścia.

                              3.

                              Mechanizm nadsubskrypcji i wykupu opiera się na systemie zachęt odzwierciedlającym ryzyko operatorów systemów przesyłowych związane z oferowaniem dodatkowej zdolności. Mechanizm jest zbudowany w taki sposób, aby przychody ze sprzedaży dodatkowej zdolności oraz koszty wynikające z mechanizmu wykupu lub środków na podstawie art. 6 były współdzielone między operatorami systemów przesyłowych i użytkownikami sieci. Krajowe organy regulacyjne decydują w sprawie podziału przychodów i kosztów pomiędzy operatorem systemu przesyłowego i użytkownikiem sieci.

                              4.

                              W celu określenia przychodów operatora systemu przesyłowego zdolność techniczna, w szczególności zdolność będąca przedmiotem rezygnacji, a także, w odpowiednich przypadkach, zdolność będąca skutkiem zastosowania mechanizmu udostępniania zdolności ciągłej z jednodniowym wyprzedzeniem na zasadzie »wykorzystaj lub strać« i mechanizmu opartego na długoterminowej zasadzie »wykorzystaj lub strać«, jest uznawana za alokowaną przed jakąkolwiek zdolnością dodatkową.

                              5.

                              Określając zdolność dodatkową, operator sytemu przesyłowego uwzględnia scenariusze statystyczne dotyczące prawdopodobnej ilości fizycznie niewykorzystanej zdolności w danej chwili i w danym punkcie połączeń międzysystemowych. Uwzględnia on także profil ryzyka związanego z oferowaniem dodatkowej zdolności, który nie prowadzi do nadmiernych zobowiązań z tytułu wykupu. Mechanizm nadsubskrypcji i wykupu zawiera również oszacowanie prawdopodobieństwa i kosztów wykupu zdolności na rynku i odzwierciedla je w ilości dodatkowej zdolności, która ma być udostępniona.

                              6.

                              Jeżeli jest to konieczne do utrzymania integralności systemu, operatorzy systemów przesyłowych stosują rynkową procedurę wykupu, w ramach której użytkownicy sieci mogą oferować zdolność. Użytkownicy sieci są powiadamiani o stosowanej procedurze wykupu. Stosowanie procedury wykupu pozostaje bez uszczerbku dla odpowiednich środków awaryjnych.

                              7.

                              Przed zastosowaniem procedury wykupu operatorzy systemów przesyłowych weryfikują możliwość utrzymania integralności systemu w najbardziej efektywny kosztowo sposób przy zastosowaniu alternatywnych środków technicznych i komercyjnych.

                              8.

                              Przedstawiając mechanizm nadsubskrypcji i wykupu, operator systemu przesyłowego przedkłada krajowemu organowi regulacyjnemu wszystkie istotne dane, oszacowania i modele, aby umożliwić temu ostatniemu ocenę mechanizmu. Operatorzy systemów przesyłowych składają krajowemu organowi regulacyjnemu regularne sprawozdania z funkcjonowania mechanizmu oraz, na wniosek krajowego organu regulacyjnego, przedstawiają wszystkie odpowiednie dane. Krajowy organ regulacyjny może zażądać, aby operator systemu przesyłowego wprowadził zmiany do mechanizmu.

                        2.2.3.   Mechanizm udostępniania zdolności ciągłej z jednodniowym wyprzedzeniem na zasadzie »wykorzystaj lub strać«

                              1.

                              Krajowe organy regulacyjne zobowiązują operatorów systemów przesyłowych do stosowania co najmniej zasad określonych w pkt 3 dla każdego użytkownika sieci w punktach połączeń międzysystemowych w odniesieniu do zmiany początkowej nominacji, jeżeli coroczne sprawozdanie Agencji z monitorowania zgodnie z pkt 2.2.1 ppkt 2 wykaże, że podczas procedur alokacji zdolności w czasie trwania roku objętego sprawozdaniem w punktach połączeń międzysystemowych zapotrzebowanie przekraczało ofertę przy cenie wywoławczej, gdy wykorzystywane są aukcje, w danym roku lub w kolejnych dwóch latach:

                                          a)

                                          w odniesieniu do co najmniej trzech produktów z zakresu zdolności ciągłej o czasie trwania wynoszącym jeden miesiąc; lub

                                          b)

                                          w odniesieniu do co najmniej dwóch produktów z zakresu zdolności ciągłej o czasie trwania wynoszącym jeden kwartał; lub

                                          c)

                                          w odniesieniu do co najmniej jednego produktu z zakresu zdolności ciągłej o czasie trwania wynoszącym co najmniej jeden rok; lub

                                          d)

                                          w przypadku gdy nie zaoferowano produktu z zakresu zdolności ciągłej o czasie trwania wynoszącym nie mniej niż jeden miesiąc.

                              2.

                              Jeżeli coroczne sprawozdanie z monitorowania wykaże, że sytuacja określona w pkt 1 prawdopodobnie nie powtórzy się w ciągu kolejnych trzech lat, np. ze względu na udostępnienie zdolności w wyniku fizycznego powiększenia sieci lub rozwiązania umów długoterminowych, to krajowe organy regulacyjne mogą postanowić o zakończeniu mechanizmu udostępniania zdolności ciągłej z jednodniowym wyprzedzeniem na zasadzie »wykorzystaj lub strać«.

                              3.

                              Renominacja zdolności ciągłej jest dozwolona w zakresie od 10 % do 90 % zdolności zakontraktowanej przez użytkownika sieci w danym punkcie połączeń międzysystemowych. Jeżeli jednak nominacja przekracza 80 % zakontraktowanej zdolności, to połowa nienominowanej ilości może być renominowana w górę. Jeżeli nominacja nie przekracza 20 % zakontraktowanej zdolności, to połowa nominowanej ilości może być renominowana w dół. Stosowanie przepisów niniejszego punktu pozostaje bez uszczerbku dla odpowiednich środków awaryjnych.

                              4.

                              Pierwotny posiadacz zakontraktowanej zdolności może renominować ograniczoną część swojej zakontraktowanej zdolności ciągłej na zasadzie zdolności przerywanej.

                              5.

                              Przepisów pkt 3 nie stosuje się do użytkowników – osób lub przedsiębiorstw oraz przedsiębiorstw przez nie kontrolowanych na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 – posiadających w poprzedzającym roku mniej niż 10 % rocznej zdolności technicznej oferowanej w punkcie połączeń międzysystemowych.

                              6.

                              W odniesieniu do punktów połączeń międzysystemowych, gdzie stosuje się mechanizm udostępniania zdolności ciągłej z jednodniowym wyprzedzeniem na zasadzie »wykorzystaj lub strać« zgodnie z pkt 3, krajowy organ regulacyjny przeprowadza ocenę związku z mechanizmem nadsubskrypcji i wykupu na podstawie pkt 2.2.2, co może spowodować podjęcie przez krajowy organ regulacyjny decyzji o niestosowaniu przepisów pkt 2.2.2 w tych punktach połączeń międzysystemowych. Decyzję taką zgłasza się bezzwłocznie Agencji i Komisji.

                              7.

                              Krajowy organ regulacyjny może postanowić o wprowadzeniu mechanizmu udostępniania zdolności ciągłej z jednodniowym wyprzedzeniem na zasadzie »wykorzystaj lub strać« zgodnie z pkt 3 w odniesieniu do danego punktu połączeń międzysystemowych. Przed podjęciem decyzji krajowy organ regulacyjny konsultuje się z krajowymi organami regulacyjnymi sąsiednich państw członkowskich. Przyjmując decyzję, krajowy organ regulacyjny uwzględnia opinie krajowych organów regulacyjnych z sąsiednich państw.

                        2.2.4.   Rezygnacja z zakontraktowanej zdolności

                  Operatorzy systemów przesyłowych przyjmują każdy przypadek rezygnacji ze zdolności ciągłej zakontraktowanej przez użytkownika sieci w punkcie połączenia międzysystemowego, z wyjątkiem produktów z zakresu zdolności o czasie trwania nieprzekraczającym jednego dnia. Użytkownik sieci zachowuje swoje prawa i obowiązki na mocy umowy dotyczącej zdolności, dopóki zdolność nie zostanie ponownie przydzielona przez operatora systemu przesyłowego, i w zakresie, w jakim nie zostanie ponownie przydzielona przez operatora systemu przesyłowego. Zdolność będącą przedmiotem rezygnacji uznaje się za ponownie przydzieloną dopiero po alokacji całej dostępnej zdolności. Operator systemu przesyłowego niezwłocznie powiadamia użytkownika sieci o ponownym przydzieleniu zdolności, która była przedmiotem jego rezygnacji. Szczegółowe warunki rezygnowania ze zdolności, zwłaszcza w przypadku gdy kilku użytkowników sieci rezygnuje ze swoich zdolności, są zatwierdzane przez krajowy organ regulacyjny.
                  2.2.5.   Mechanizm oparty na długoterminowej zasadzie »wykorzystaj lub strać«

                              1.

                              Krajowe organy regulacyjne zobowiązują operatorów systemów przesyłowych do częściowego lub całkowitego wycofywania zakontraktowanych zdolności w danym punkcie połączeń międzysystemowych, które to zdolności są systematycznie wykorzystywane w niepełnym zakresie przez użytkownika sieci, w przypadku gdy dany użytkownik nie sprzedał ani nie zaoferował na rozsądnych warunkach swojej niewykorzystanej zdolności i gdy inny użytkownicy sieci ubiegają się o zdolność ciągłą. Zakontraktowaną zdolność uznaje się za wykorzystywaną w niepełnym zakresie, w szczególności w przypadku gdy:

                                          a)

                                          użytkownik sieci wykorzystuje rocznie średnio mniej niż 80 % swojej zakontraktowanej zdolności zarówno w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 30 września, jak i w okresie od dnia 1 października do dnia 31 marca przy efektywnym czasie trwania umowy wynoszącym ponad rok, czego nie może należycie uzasadnić; lub

                                          b)

                                          użytkownik sieci systematycznie nominuje blisko 100 % swojej zakontraktowanej zdolności i renominuje w dół w celu obejścia przepisów określonych w pkt 2.2.3 ppkt 3.

                              2.

                              Uznaje się, że stosowanie mechanizmu udostępniania zdolności ciągłej z jednodniowym wyprzedzeniem na zasadzie »wykorzystaj lub strać« nie stanowi uzasadnienia uniemożliwiającego stosowanie przepisów pkt 1.

                              3.

                              W wyniku cofnięcia użytkownik sieci traci częściowo lub całkowicie swoją zakontraktowaną zdolność na dany okres lub na pozostały skuteczny czas trwania umowy. Użytkownik sieci zachowuje swoje prawa i obowiązki na mocy umowy dotyczącej zdolności, dopóki zdolność nie zostanie ponownie przydzielona przez operatora systemu przesyłowego, i w zakresie, w jakim nie zostanie ponownie przydzielona przez operatora systemu przesyłowego.

                              4.

                              Operatorzy systemów przesyłowych regularnie przedkładają krajowym organom regulacyjnym wszystkie dane niezbędne do monitorowania stopnia wykorzystania zakontraktowanych zdolności dla skutecznego czasu trwania umów wynoszącego ponad rok lub powtarzających się kwartałów obejmujących co najmniej dwa lata.”;

                  2)

                  w pkt 3.1.1 ppkt 1 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              lit. e) otrzymuje brzmienie:

                                          „e)

                                          w dostępnym do pobrania formacie, który został uzgodniony pomiędzy operatorami systemów przesyłowych i krajowymi organami regulacyjnymi – na podstawie opinii w sprawie zharmonizowanego formatu, która jest wydawana przez Agencję – i który umożliwia analizę ilościową;”;

                              b)

                              dodaje się lit. h) w brzmieniu:

                                          „h)

                                          wszystkie dane udostępnia się z dniem 1 października 2013 r. za pomocą jednej ogólnounijnej centralnej platformy, ustanowionej przez ENTSO gazu na zasadach efektywności kosztowej.”;

                  3)

                  w pkt 3.3 ppkt 1 dodaje się lit. h), i), j), k) i l) w brzmieniu:

                              „h)

                              przypadki nieuwzględnienia prawnie wiążących wniosków o produkty z zakresu zdolności ciągłej o czasie trwania wynoszącym co najmniej jeden miesiąc, w tym liczba nieuwzględnionych wniosków i wnioskowane ilości; oraz

                              i)

                              w przypadku aukcji: gdzie i kiedy produkty z zakresu zdolności ciągłej o czasie trwania wynoszącym co najmniej jeden miesiąc zostały rozliczone po cenach wyższych niż cena wywoławcza;

                              j)

                              gdzie i kiedy żadne produkty z zakresu zdolności ciągłej o czasie trwania wynoszącym co najmniej jeden miesiąc nie zostały zaoferowane w ramach zwykłego procesu alokacji;

                              k)

                              całkowita zdolność udostępniona poprzez procedury zarządzania ograniczeniami opisane w pkt 2.2.2, 2.2.3, 2.2.4 i 2.2.5 z podziałem na poszczególne procedury zarządzania ograniczeniami;

                              l)

                              lit. h)–k) stosuje się od dnia 1 października 2013 r.”.


title: 2014/451/UE: Decyzja Rady z dnia 26 maja 2014 r. dotycząca podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału Konfederacji Szwajcarskiej w misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)

text:
               12.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 205/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 26 maja 2014 r.
   dotycząca podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału Konfederacji Szwajcarskiej w misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)

      (2014/451/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 218 ust. 5 i 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 10 ust. 4 decyzji Rady 2013/233/WPZiB z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (1) przewiduje, że szczegółowe warunki dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów zawieranych na mocy art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej oraz w razie potrzeby dodatkowych uzgodnień technicznych.

               (2)

               Po przyjęciu przez Radę w dniu 17 marca 2014 r. decyzji upoważniającej do podjęcia negocjacji Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa wynegocjował umowę między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie jej udziału w misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM LIBYA) (zwaną dalej „Umową”).

               (3)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa w sprawie udziału między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie udziału Konfederacji Szwajcarskiej w misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 1 Umowy.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 maja 2014 r.

            W imieniu Rady

         Ch. VASILAKOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 138 z 24.5.2013, s. 15.


title: 2011/561/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009, sekcja VII – Komitet Regionów

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/101

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009, sekcja VII – Komitet Regionów
   (2011/561/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2009 – (SEC(2010) 963 – C7-0217/2010) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Komitetu Regionów dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0139/2011),

               1.

               udziela Sekretarzowi Generalnemu Komitetu Regionów absolutorium z wykonania budżetu Komitetu Regionów za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.
    ---documentbreak---

               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/102

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja VII – Komitet Regionów
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2009 – (SEC(2010) 963 – C7-0217/2010) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Komitetu Regionów dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0139/2011),

               1.

               zwraca uwagę, że środki na zobowiązania, jakimi Komitet Regionów (KR) dysponował w 2009 r. wynosiły 88 000 000 EUR (w 2008 r.: 93 000 000 EUR), przy stopie wykorzystania wynoszącej 98,37 %, co kształtuje się powyżej średniej innych instytucji (97,69 %);

               2.

               wskazuje na fakt, że Trybunał Obrachunkowy zaznaczył w swym sprawozdaniu rocznym, że kontrola nie dała podstaw do żadnych istotnych uwag w odniesieniu do KR;

               3.

               odnotowuje, że Komitetowi Regionów przyznano 10 dodatkowych stanowisk w 2009 r. (oraz 4 dodatkowe w 2010 r.), oraz wyraża zadowolenie w przyjęcia przepisów dotyczących elastycznego czasu pracy, które weszły w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.; odnotowuje starania, jakie podjął KR w celu zbadania możliwości wprowadzenia telepracy; zauważa również, że KR zwiększył znacznie budżet z przeznaczeniem na szkolenia (o 12 % w porównaniu z 2008 r.) oraz liczbę szkoleń, proponując więcej szkoleń ukierunkowanych na doskonalenie wiedzy w poszczególnych dziedzinach;

               4.

               odnotowuje z zadowoleniem, że w 2009 r. KR udoskonalił instrument służący analizowaniu i monitorowaniu budżetu (BudgetWatch), który obecnie dostarcza pełniejszych informacji na temat budżetu KR, ułatwia wykorzystanie zasobów budżetowych KR oraz pozwala zidentyfikować obszary, które wymagają uwagi w zarządzaniu;

               5.

               odnotowuje z zadowoleniem, że zgodnie z uwagami KR w odpowiedzi na rezolucję Parlamentu z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2008 (6), porozumienie o współpracy administracyjnej między Komitetem Regionów a Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym (EKES) na lata 2008–2014 jest realizowane w zadowalający sposób, oraz stwierdza, że nie zidentyfikowano w chwili obecnej dalszej potrzeby praktycznych usprawnień oraz że Komitety nadal poświęcają uwagę potrzebie utrzymania wysokiego poziomu harmonizacji, co jest zapewnione dzięki strukturze zarządzania ustanowionej porozumieniem o współpracy administracyjnej; zwraca się do KR i EKKS o przedstawienie informacji, czy podział wynikający z tego porozumienia pozostaje bez wpływu na budżet oraz o poinformowanie władzy budżetowej o wynikach śródokresowego przeglądu porozumienia, który zostanie przeprowadzony w 2011 r.;

               6.

               zwraca uwagę na starania w dziedzinie współpracy międzyinstytucjonalnej, a w szczególności na obecne wprowadzenie systemu zarządzania kadrami „Sysper2” oraz prowadzone w tym celu przygotowania;

               7.

               odnotowuje, że Służby Audytu Wewnętrznego przeprowadziły audyty pod kątem poprawności systemów planowania budżetowego (zakończone w 2009 r.), zaś audyt dotyczący poprawności ustanawiania przepisów był w toku, podobnie jak kontrole kosztów podróży służbowych, badań i doradztwa ekspertów, a także druga kontrola stosowania norm kontroli wewnętrznej oraz adekwatności obiegu finansowego; w odniesieniu do tego ostatniego punktu stwierdza, że pomimo iż była to druga kontrola, nadal wskazuje się na stosunkowo niski wskaźnik wyników (tj. liczbę zaleceń zrealizowanych w okresie jednego roku); odnotowuje również, że planowane badanie jakości stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości nie zostało przeprowadzone;

               8.

               potwierdza swoje stanowisko, zgodnie z którym w interesie przejrzystości oświadczenia majątkowe członków wszystkich instytucji Unii powinny być dostępne w Internecie za pośrednictwem publicznego rejestru; przypomina Komitetowi Regionów, że jego członkowie składają oświadczenia majątkowe, ujawniając istotne informacje o podlegającej opodatkowaniu działalności zawodowej oraz piastowaniu stanowisk lub działalności, za którą pobierają wynagrodzenie; odnotowuje z zadowoleniem odpowiedź KR w tej kwestii, a w szczególności pismo przewodniczącego KR z dnia 11 lutego 2011 r.; zwraca się do KR o przedstawienie tej kwestii w rocznym sprawozdaniu z działalności;

               9.

               wyraża uznanie dla Komitetu Regionów za niezmiennie wysoką jakość rocznych sprawozdań z działalności KR oraz zadowolenie z zawarcia w nich wyraźnych informacji na temat wykonywania wcześniejszych decyzji Parlamentu dotyczących absolutorium;

               10.

               wzywa Komitet Regionów do przeprowadzenia w 2011 r. w trybie pilnym kompleksowego przeglądu wydatków we wszystkich obszarach działalności, co zapewni prawidłowe wykorzystanie wszystkich wydatków w celu wskazania możliwych oszczędności, które zmniejszyłyby presję na budżet w obecnym okresie cięć budżetowych.

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 98.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1933 z dnia 23 października 2017 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1763 dotyczącą środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi

text:
               24.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 273/9

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/1933
   z dnia 23 października 2017 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1763 dotyczącą środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/1763 (1) dotyczącą środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi.

               (2)

               Jak wynika z przeglądu decyzji (WPZiB) 2015/1763, obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 31 października 2018 r.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2015/1763,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 6 akapit drugi decyzji (WPZiB) 2015/1763 otrzymuje brzmienie:

      „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 października 2018 r.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 października 2017 r.

            W imieniu Rady

         K. IVA

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1763 z dnia 1 października 2015 r. dotycząca środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi (Dz.U. L 257 z 2.10.2015, s. 37).


title: Decyzja Rady (UE) 2017/434 z dnia 13 lutego 2017 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, oraz tymczasowego stosowania Umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islamską Republiką Afganistanu, z drugiej strony

text:
               14.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 67/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/434
   z dnia 13 lutego 2017 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii, oraz tymczasowego stosowania Umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islamską Republiką Afganistanu, z drugiej strony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 i 209, w związku z art. 218 ust. 5 i art. 218 ust. 8 akapit drugi,
   uwzględniając wspólny wniosek Komisji Europejskiej oraz Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W listopadzie 2011 r. Rada upoważniła Komisję i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa do podjęcia negocjacji z Islamską Republiką Afganistanu w sprawie Umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju (zwanej dalej „Umową”).

               (2)

               Negocjacje w sprawie Umowy zakończyły się pomyślnie i została ona parafowana w dniu 2 lipca 2015 r. w Kabulu.

               (3)

               Art. 59 Umowy przewiduje tymczasowe stosowanie Umowy zanim wejdzie ona w życie.

               (4)

               Należy podpisać Umowę w imieniu Unii, a niektóre postanowienia Umowy stosować tymczasowo, do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia.

               (5)

               Podpisanie Umowy w imieniu Unii i tymczasowe stosowanie części Umowy między Unią a Islamską Republiką Afganistanu pozostaje bez uszczerbku dla podziału kompetencji między Unią a jej państwami członkowskimi zgodnie Traktatami,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii, Umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islamską Republiką Afganistanu, z drugiej strony, z zastrzeżeniem zawarcia tej Umowy.
   2.   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   1.   Zgodnie z art. 59 Umowy oraz z zastrzeżeniem przewidzianych w nim powiadomień, następujące części Umowy są tymczasowo stosowane między Unią a Islamską Republiką Afganistanu do czasu wejścia w życie Umowy, niemniej jednak tylko w takim zakresie, w jakim dotyczą one kwestii objętych zakresem kompetencji Unii, w tym kwestii objętych zakresem kompetencji Unii do określania i realizowania wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa:

               a)

               art. 2 (Zasady ogólne);

               b)

               art. 3 (Dialog polityczny);

               c)

               art. 4 (Prawa człowieka);

               d)

               art. 5 (Równouprawnienie płci);

               e)

               tytuł III (Współpraca na rzecz rozwoju);

               f)

               tytuł IV (Współpraca w zakresie handlu i inwestycji);

               g)

               art. 28 (Współpraca w zakresie migracji);

               h)

               tytuł VII (Współpraca regionalna);

               i)

               tytuł VIII (Ramy instytucjonalne), w zakresie, w jakim postanowienia tego tytułu ograniczają się do celu, jakim jest zapewnienie tymczasowego stosowania Umowy;

               j)

               tytuł IX (Postanowienia końcowe), w zakresie, w jakim postanowienia tego tytułu ograniczają się do celu, jakim jest zapewnienie tymczasowego stosowania Umowy.

         2.   Data, od której części Umowy, o których mowa w ust. 1, są tymczasowo stosowane, zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 lutego 2017 r.

            W imieniu Rady

         L. GRECH

            Przewodniczący


title: 2010/809/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2010/014 SI/Mura ze Słowenii)

text:
               28.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 342/21

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 15 grudnia 2010 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2010/014 SI/Mura ze Słowenii)
   (2010/809/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z dnia 17 maja 2006 r. (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1927/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Zakres zastosowania EFG został rozszerzony o wnioski przedłożone po dniu 1 maja 2009 r. i obejmuje również pomoc dla pracowników, których zwolnienie było bezpośrednim skutkiem światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pozwala uruchomić EFG w ramach rocznego pułapu w wysokości 500 mln EUR.

               (4)

               W dniu 28 kwietnia 2010 r. Słowenia przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Mura i uzupełniła go dodatkowymi informacjami w dniu 24 czerwca 2010 r. Wniosek jest zgodny z wymogami określania wkładów finansowych zawartymi w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Komisja wnosi zatem o uruchomienie kwoty 2 247 940 EUR.

               (5)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Słowenię,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 2 247 940 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 15 grudnia 2010 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         O. CHASTEL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 21 kwietnia 1998 r. w sprawie C.SIS dla 15/18 przyłączeń (SCH/Com-ex (98) 11)

text:
Ważna informacja prawna

|

41998D0011

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0452 - 0452

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 21 kwietnia 1998 r.w sprawie C.SIS dla 15/18 przyłączeń(SCH/Com-ex (98) 11)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 92 ust. 3 wspomnianej Konwencji,uwzględniając decyzję Komitetu Wykonawczego w sprawie odnowienia i rozszerzenia C.SIS (SCH/Com-ex (97) 24),uwzględniając opinie technicznych Grup Roboczych, zatwierdzone przez Grupę Centralną na posiedzeniu dnia 30 marca 1998 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Odnowiony C.SIS będzie przewidziany dla 18 przyłączeń: 15 przyłączeń dla państw sygnatariuszy i 3 przyłączeń w ramach rezerwy technicznej.Bruksela, dnia 21 kwietnia 1998 r.J. Vande LanottePrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1600 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/432

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1600
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Wspólnego Przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsiębiorstwa ENIAC za okres od dnia 1 stycznia do dnia 26 czerwca 2014 r. wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Wspólnemu Przedsiębiorstwu absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05587/2016 – C8-0058/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 209,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 72/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające Wspólne Przedsiębiorstwo ENIAC (4),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 561/2014 z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie ustanowienia Wspólnego Przedsięwzięcia ECSEL (5), w szczególności jego art. 1 ust. 2 i art. 12,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 110/2014 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie modelowego rozporządzenia finansowego dla organów realizujących partnerstwa publiczno-prywatne, o których mowa w art. 209 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7),

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0113/2016),

               1.

               odracza decyzję o udzieleniu dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsięwzięcia ECSEL absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsięwzięcia ECSEL, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 422 z 17.12.2015, s. 25.

      (2)  Dz.U. C 422 z 17.12.2015, s. 26.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 21.

      (5)  Dz.U. L 169 z 7.6.2014, s. 152.

      (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (7)  Dz.U. L 38 z 7.2.2014, s. 2.