title: 2013/202/UE: Decyzja Rady z dnia 23 lipca 2012 r. dotycząca podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim dotyczącej ogólnych zasad udziału Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego w programach unijnych

text:
               27.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 117/1

      DECYZJA RADY

   z dnia 23 lipca 2012 r.
   dotycząca podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim dotyczącej ogólnych zasad udziału Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego w programach unijnych
   (2013/202/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 5 oraz art. 218 ust. 8 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze co następuje:

               (1)

               W dniu 18 czerwca 2007 r. Rada upoważniła Komisję do negocjacjowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony (1), w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim dotyczącej ogólnych zasad udziału Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego w programach unijnych (zwanego dalej „protokołem”).

               (2)

               Negcjacje zostały zakończone.

               (3)

               Protokół powinien zostać podpisany w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia.

               (4)

               Do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia, protokół powinien być stosowany tymczasowo zgodnie z jego art. 10,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim dotyczącej ogólnych zasad udziału Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego w programach unijnych (zwanego dalej „protokołem”), z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Tekst protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia protokół stosuje się tymczasowo od dnia jego podpisania (2).
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 129 z 15.5.2002, s. 3.

      (2)  Data rozpoczęcia tymczasowego stosowania protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

         PROTOKÓŁ

      do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim dotyczącej ogólnych zasad udziału Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego w programach unijnych
      UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”,
      z jednej strony, oraz
      JORDAŃSKIE KRÓLESTWO HASZYMIDZKIE, zwane dalej „Jordanią”,
      z drugiej strony,
      zwane dalej „Stronami”,
      A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE CO NASTĘPUJE:

                  (1)

                  Jordańskie Królestwo Haszymidzkie zawarło Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”), który wszedł w życie w dniu 1 maja 2002 r.

                  (2)

                  Rada Europejska w Brukseli w dniach 17–18 czerwca 2004 r. z zadowoleniem przyjęła wnioski Komisji Europejskiej dotyczące europejskiej polityki sąsiedztwa i zatwierdziła związane z tym konkluzje Rady z dnia 14 czerwca 2004 r.

                  (3)

                  Rada wielokrotnie przyjmowała później konkluzje wspierające tę politykę.

                  (4)

                  W dniu 5 marca 2007 r. Rada wyraziła poparcie dla ogólnego i całościowego podejścia nakreślonego w komunikacie Komisji Europejskiej z dnia 4 grudnia 2006 r., aby umożliwić krajom partnerskim objętym europejską polityką sąsiedztwa udział – na podstawie ich osiągnięć i gdy pozwalają na to podstawy prawne – w agencjach i programach wspólnotowych.

                  (5)

                  Jordania wyraziła chęć uczestnictwa w szeregu programów unijnych.

                  (6)

                  Szczegółowe zasady i warunki dotyczące udziału Jordanii w każdym z programów, w szczególności dotyczące wkładu finansowego, procedur sprawozdawczych i procedur oceny, należy określić w protokole ustaleń między Komisją Europejską a właściwymi organami Jordanii,

            UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Zezwala się Jordanii na udział we wszystkich bieżących i przyszłych programach unijnych otwartych na uczestnictwo Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego zgodnie ze stosownymi przepisami o przyjęciu tych programów.
      Artykuł 2
      Jordania wnosi wkład finansowy do ogólnego budżetu Unii Europejskiej odpowiadający konkretnym programom, w których uczestniczy.
      Artykuł 3
      Przedstawiciele Jordanii są upoważnieni do uczestniczenia w charakterze obserwatorów i w zakresie dotyczącym Jordanii w pracach komitetów zarządzających odpowiedzialnych za monitorowanie programów, w które Jordania wnosi wkład finansowy.
      Artykuł 4
      Projekty i inicjatywy przedstawione przez uczestników z Jordanii podlegają, w miarę możliwości, tym samym warunkom, zasadom i procedurom, jakie w zakresie omawianych programów mają zastosowanie do państw członkowskich.
      Artykuł 5
      Szczegółowe zasady i warunki dotyczące udziału Jordanii w każdym z programów, w szczególności dotyczące należnego wkładu finansowego, procedur sprawozdawczych i procedur oceny, określa się w protokole ustaleń między Komisją a właściwymi organami Jordanii, na postawie kryteriów ustanowionych w ramach poszczególnych programów.
      Jeśli Jordania zwróci się o pomoc zewnętrzną Unii w celu uczestnictwa w określonym programie na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1638/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (2) lub na mocy innego, przyjętego w przyszłości, podobnego rozporządzenia dotyczącego pomocy zewnętrznej Unii na rzecz Jordanii, warunki korzystania przez Jordanię z pomocy zewnętrznej Unii muszą być określone w umowie finansowej, zgodnej w szczególności z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1638/2006.
      Artykuł 6
      Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3) każdy protokół ustaleń zawarty na mocy art. 5 musi stanowić, że kontrola finansowa lub audyty lub inne kontrole, w tym dochodzenia administracyjne, będą prowadzone przez Komisję Europejską, Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych i Trybunał Obrachunkowy lub z ich upoważnienia.
      Ustalone muszą zostać szczegółowe zasady dotyczące kontroli finansowej i audytu, środków administracyjnych, kar i zwrotu kwot bezprawnie wypłaconych, umożliwiające Komisji Europejskiej, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych i Trybunałowi Obrachunkowemu uzyskanie uprawnień odpowiadających ich uprawnieniom w odniesieniu do beneficjentów lub podwykonawców mających siedzibę w Unii.
      Artykuł 7
      Niniejszy Protokół ma zastosowanie przez okres, w którym Układ pozostaje w mocy.
      Strony podpisują i zatwierdzają niniejszy Protokół zgodnie ze swoimi właściwymi procedurami.
      Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszy Protokół poprzez powiadomienie na piśmie drugiej Umawiającej się Strony. Niniejszy Protokół przestaje obowiązywać po upływie sześciu miesięcy od daty takiego powiadomienia.
      Zakończenie obowiązywania niniejszego Protokołu w drodze wypowiedzenia przez którąkolwiek ze Stron nie ma wpływu na kontrole przeprowadzane, w stosownych przypadkach, na mocy postanowień art. 5 i 6.
      Artykuł 8
      Nie później niż trzy lata od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu, a następnie co trzy lata, obydwie Strony mogą dokonać przeglądu wdrażania niniejszego Protokołu w oparciu o rzeczywisty udział Jordanii w programach unijnych.
      Artykuł 9
      Niniejszy Protokół ma zastosowanie, z jednej strony, w odniesieniu do terytoriów, na których obowiązuje Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z warunkami określonymi w tym Traktacie, a z drugiej strony – do terytorium Jordanii.
      Artykuł 10
      Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym strony powiadomią się wzajemnie kanałami dyplomatycznymi o zakończeniu procedur niezbędnych do jego wejścia w życie.
      Do czasu jego wejścia w życie Strony uzgadniają, że będą tymczasowo stosować postanowienia niniejszego Protokołu od dnia jego podpisania.
      Artykuł 11
      Niniejszy Protokół stanowi integralną część Układu.
      Artykuł 12
      Niniejszy Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz arabskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

         Съставено в Брюксел на деветнадесети декември две хиляди и дванадесета година.
         Hecho en Bruselas, el diecinueve de diciembre de dos mil doce.
         V Bruselu dne devatenáctého prosince dva tisíce dvanáct.
         Udfærdiget i Bruxelles den nittende december to tusind og tolv.
         Geschehen zu Brüssel am neunzehnten Dezember zweitausendzwölf.
         Kahe tuhande kaheteistkümnenda aasta detsembrikuu üheksateistkümnendal päeval Brüsselis.
         Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δεκαεννέα Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες δώδεκα.
         Done at Brussels on the nineteenth day of December in the year two thousand and twelve.
         Fait à Bruxelles, le dix-neuf décembre deux mille douze.
         Fatto a Bruxelles, addì diciannove dicembre duemiladodici.
         Briselē, divi tūkstoši divpadsmitā gada deviņpadsmitajā decembrī.
         Priimta du tūkstančiai dvyliktų metų gruodžio devynioliktą dieną Briuselyje.
         Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenkettedik év december havának tizenkilencedik napján.
         Magħmul fi Brussell, fid-dsatax-il jum ta’ Diċembru tas-sena elfejn u tnax.
         Gedaan te Brussel, de negentiende december tweeduizend twaalf.
         Sporządzono w Brukseli dnia dziewiętnastego grudnia roku dwa tysiące dwunastego.
         Feito em Bruxelas, em dezanove de dezembro de dois mil e doze.
         Întocmit la Bruxelles la nouăsprezece decembrie două mii doisprezece.
         V Bruseli devätnásteho decembra dvetisícdvanásť.
         V Bruslju, dne devetnajstega decembra leta dva tisoč dvanajst.
         Tehty Brysselissä yhdeksäntenätoista päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattakaksitoista.
         Som skedde i Bryssel den nittonde december tjugohundratolv.

            За Европейския съюз
            Por la Unión Europea
            Za Evropskou unii
            For Den Europæiske Union
            Für die Europäische Union
            Euroopa Liidu nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
            For the European Union
            Pour l'Union européenne
            Per l'Unione europea
            Eiropas Savienības vārdā –
            Europos Sąjungos vardu
            Az Európai Unió részéről
            Għall-Unjoni Ewropea
            Voor de Europese Unie
            W imieniu Unii Europejskiej
            Pela União Europeia
            Pentru Uniunea Europeană
            Za Európsku úniu
            Za Evropsko unijo
            Euroopan unionin puolesta
            För Europeiska unionen

            За Хашемитското кралство Йордания
            Por el Reino Hachemita de Jordania
            Za Jordánské hášimovské království
            For Det Hashemitiske Kongerige Jordan
            Für das Haschemitische Königreich Jordanien
            Jordaania Hašimiidi Kuningriigi nimel
            Για το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας
            For the Hashemite Kingdom of Jordan
            Pour le Royaume hachémite de Jordanie
            Per il Regno hascemita di Giordania
            Jordānijas Hāšimītu Karalistes vārdā –
            Jordanijos Hašimitų Karalystės vardu
            A Jordán Hásimita Királyság részéről
            Għar-Renju Ħaxemita tal-Ġordan
            Voor het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië
            W imieniu Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego
            Pelo Reino Hachemita da Jordânia
            Pentru Regatul Hașemit al Iordaniei
            Za Jordánske hášimovské kráľovstvo
            Za Hašemitsko kraljevino Jordanijo
            Jordanian hašemiittisen kuningaskunnan puolesta
            För Hashemitiska konungariket Jordanien

         (1)  Dz.U. L 129 z 15.5.2002, s. 3.

         (2)  Dz.U. L 310 z 9.11.2006, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/850 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniająca decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii

text:
               28.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 141/125

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/850
   z dnia 27 maja 2016 r.
   zmieniająca decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 maja 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/255/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 28 maja 2015 r. Rada przyjęła decyzję 2015/837/WPZiB (2), przedłużającą do dnia 1 czerwca 2016 r. obowiązywanie środków ograniczających ustanowionych decyzją 2013/255/WPZiB.

               (3)

               Jak wynika z przeglądu decyzji 2013/255/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających należy ponownie przedłużyć do dnia 1 czerwca 2017 r.

               (4)

               Z wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów podlegających środkom ograniczającym, zamieszczonego w załączniku I do decyzji 2013/255/WPZiB, należy usunąć dwie osoby.

               (5)

               Należy zaktualizować informacje dotyczące niektórych osób znajdujących się w wykazie w załączniku I do decyzji 2013/255/WPZiB.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2013/255/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 34 decyzji 2013/255/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 34
      Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 1 czerwca 2017 r. Jest ona przedmiotem ciągłego przeglądu. Decyzja ta może być, w stosownych przypadkach, odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”.

   Artykuł 2
   W załączniku I do decyzji 2013/255/WPZiB wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 maja 2016 r.

            W imieniu Rady

         A.G. KOENDERS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. L 147 z 1.6.2013, s. 14).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/837 z dnia 28 maja 2015 r. zmieniająca decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (Dz.U. L 132 z 29.5.2015, s. 82).

      ZAŁĄCZNIK

                  I.

                  Wpisy dotyczące następujących osób skreśla się z wykazu osób zamieszczonego w sekcji A załącznika I do decyzji 2013/255/WPZiB:

                              Nr 15. Mohamed Farahat (alias Muhammad Farahat)

                              Nr 17. Muhammad () Nasif () (alias Naseef, Nassif, Nasseef) Khayrbik ()

                  II.

                  Wpisy dotyczące wymienionych poniżej osób, zamieszczone w sekcji A załącznika I do decyzji 2013/255/WPZiB, zastępuje się poniższymi wpisami:

                              Imię i nazwisko

                              Dane identyfikacyjne

                              Powody

                              Data umieszczenia w wykazie

                              8.

                           Rami (
                                 ) Makhlouf (
                                 )

                              Data urodzenia: 10 lipca 1969 r.;
                              miejsce urodzenia: Damaszek;
                              paszport nr 454224

                              Prominentny przedsiębiorca działający w Syrii, posiadający udziały w sektorze telekomunikacyjnym, sektorze usług finansowych, sektorze transportu i sektorze nieruchomości; ma interesy finansowe lub zajmuje stanowiska wyższego szczebla i stanowiska kierownicze w firmie Syriatel, która jest głównym operatorem telefonii komórkowej w Syrii, w funduszach inwestycyjnych Al Mashreq, Bena Properties i Cham Holding.
                              Zapewnia finansowanie i wsparcie reżimowi syryjskiemu przez swoją działalność biznesową.
                              Jest wpływowym członkiem rodziny Makhlouf i jest ściśle powiązany z rodziną Assada; kuzyn prezydenta Baszara al-Assada.

                              9.5.2011

                              18.

                           Mohammed (
                                 ) Hamcho (
                                 )

                              Data urodzenia: 20 maja 1966 r.;
                              paszport nr 002954347

                              Prominentny przedsiębiorca działający w Syrii, posiadający udziały w sektorze inżynieryjnym oraz sektorze budowlanym, mediach, sektorze hotelarskim i opiece zdrowotnej. Ma interesy finansowe lub zajmuje stanowiska wyższego szczebla i stanowiska kierownicze w szeregu przedsiębiorstw w Syrii, w szczególności Hamsho International, Hamsho Communication, Mhg International, Jupiter for Investment and Tourism Project oraz Syria Metal Industries.
                              Odgrywa istotną rolę w środowisku przedsiębiorców w Syrii jako sekretarz generalny Izby Handlowej w Damaszku (powołany w grudniu 2014 r. przez ówczesnego ministra gospodarki Khodra Orfaliego), przewodniczący chińsko-syryjskich Dwustronnych Rad Biznesu (od marca 2014 r.) oraz przewodniczący Syryjskiej Rady ds. Metalu i Stali (od grudnia 2015 r.).
                              Ma ścisłe powiązania biznesowe z głównymi przedstawicielami reżimu syryjskiego, w tym z Maherem Al-Assadem.
                              Mohammed Hamcho jest beneficjentem reżimu syryjskiego i wspiera ten reżim przez swoją działalność biznesową, jest również powiązany z osobami będącymi beneficjentami reżimu i wspierającymi go.

                              27.1.2015

                              22.

                           Ihab (
                                 ) (alias Ehab, Iehab) Makhlouf (
                                 )

                              Data urodzenia: 21 stycznia 1973 r.;
                              miejsce urodzenia: Damaszek;
                              paszport nr N002848852

                              Prominentny przedsiębiorca działający w Syrii. Ihab Makhlouf jest wiceprezesem i akcjonariuszem firmy Syriatel, która jest głównym operatorem telefonii komórkowej w Syrii. Ma także interesy biznesowe w kilku innych przedsiębiorstwach i podmiotach syryjskich, w tym w Ramak Construction Co i Syrian International Private University for Science and Technology (SIUST).
                              Będąc wiceprezesem firmy Syriatel, która znaczną część swoich zysków przekazuje rządowi syryjskiemu w ramach umowy licencyjnej, Ihab Makhlouf wspiera również bezpośrednio reżim syryjski.
                              Jest wpływowym członkiem rodziny Makhlouf i jest ściśle powiązany z rodziną Assada; kuzyn prezydenta Baszara al-Assada.

                              23.5.2011

                              28.

                           Khalid (
                                 ) (alias Khaled) Qaddur (
                                 ) (alias Qadour, Qaddour, Kaddour)

                              Prominentny przedsiębiorca działający w Syrii, posiadający udziały lub prowadzący działalność w sektorze telekomunikacyjnym, sektorze ropy naftowej, sektorze tworzyw sztucznych; ma także ścisłe powiązania biznesowe z Maherem Al-Assadem.
                              Jest beneficjentem reżimu syryjskiego i wspiera ten reżim przez swoją działalność biznesową.
                              Powiązany z Maherem Al-Assadem, także przez swoją działalność biznesową.

                              27.1.2015

                              29.

                           Ra'if (
                                 ) Al-Quwatly (
                                 ) (alias Ri'af Al-Quwatli alias Raeef Al-Kouatly)

                              Data urodzenia: 3 lutego 1967 r.;
                              miejsce urodzenia: Damaszek

                              Wspólnik biznesowy Mahera Al-Assada, odpowiedzialny za prowadzenie niektórych z jego przedsięwzięć; finansuje reżim.

                              23.6.2011

                              32.

                           Mohammed (
                                 ) Makhlouf (
                                 ) (alias Abu Rami)

                              Data urodzenia: 19 października 1932 r.;
                              miejsce urodzenia: Latakia, Syria

                              Wpływowy członek rodziny Makhlouf, wspólnik biznesowy i ojciec Ramiego, Ihaba i Iyada Makhlouf. Jest ściśle powiązany z rodziną Assada: wuj Bashara i Mahira al-Assada. Znany także jako Abu Rami.
                              Prominentny przedsiębiorca działający w Syrii, posiadający udziały lub prowadzący działalność w wielu sektorach syryjskiej gospodarki, w tym posiadający udziały lub istotne wpływy w General Organisation of Tobacco oraz w sektorach ropy naftowej i gazu, a także w sektorze zbrojeniowym i sektorze bankowym.
                              Zaangażowany w przedsięwzięcia biznesowe na rzecz reżimu Assada w dziedzinie zakupu broni i bankowości. W związku z zakresem powiązań biznesowych i politycznych Mohammeda Makhloufa z reżimem syryjskim, wspiera on ten reżim i jest jego beneficjentem.

                              1.8.2011

                              33.

                           Ayman (
                                 ) Jabir (
                                 ) (alias Aiman Jaber)

                              Miejsce urodzenia: Latakia

                              Prominentny przedsiębiorca działający w Syrii w sektorach stalowym, mediów, towarów konsumpcyjnych i ropy naftowej, również zaangażowany w handel tymi towarami. Ma interesy finansowe lub zajmuje stanowiska wyższego szczebla i stanowiska kierownicze w szeregu przedsiębiorstw i podmiotów w Syrii, w szczególności w firmach Al Jazira (także Al Jazerra; El Jazireh), Dunia TV i Sama Satellite Channel.
                              Przez swoje przedsiębiorstwo Al Jazira, Ayman Jaber ułatwia import do Syrii ropy naftowej z Overseas Petroleum Trading.
                              Ayman Jaber jest beneficjentem reżimu syryjskiego i wspiera ten reżim przez swoją działalność biznesową.
                              Zapewnia bezpośrednie wsparcie dla działań bojówek powiązanych z reżimem, zwanych Szabiha lub Suqur as-Sahraa oraz odgrywa w ich działaniach przewodnią rolę.
                              Powiązany z Ramim Makhloufem przez swoją działalność biznesową oraz powiązany z Maherem Al-Assadem w związku ze swoją rolą w działaniach bojówek powiązanych z reżimem.

                              27.1.2015

                              41.

                           Ali (
                                 ) Douba (
                                 )

                              Data urodzenia: 1933 r.;
                              miejsce urodzenia: Karfis, Syria

                              Odpowiada za śmierć ofiar w prowincji Hama w 1980 r., został odwołany do Damaszku jako specjalny doradca prezydenta Baszara al-Assada.

                              23.8.2011

                              48

                           Samir (
                                 ) Hassan (
                                 )

                              Prominentny przedsiębiorca działający w Syrii, posiadający udziały lub prowadzący działalność w wielu sektorach syryjskiej gospodarski. Posiada udziały lub znaczne wpływy w firmach Amir Group i Cham Holdings, dwóch konglomeratach działających w sektorze nieruchomości, sektorze turystyki, sektorze transportu i sektorze finansowym. Od marca 2014 r., po powołaniu go przez ministra gospodarki Khodra Orfaliego, zajmuje stanowisko przewodniczącego ds. Rosji w ramach Dwustronnych Rad Biznesu.
                              Samir Hassan wspiera działania wojenne prowadzone przez reżim poprzez datki pieniężne.
                              Jest on powiązany z osobami będącymi beneficjentami reżimu syryjskiego i wspierającymi ten reżim. W szczególności Samir Hassan jest powiązany z Ramim Makhloufem i Issamem Anboubą, którzy zostali wskazani przez Radę i są beneficjentami reżimu syryjskiego.

                              27.9.2014

                              108.

                           Mohammad (
                                 ) (alias Mohamed, Muhammad, Mohammed) Al-Jleilati (
                                 )

                              Data urodzenia: 1945 r.;
                              miejsce urodzenia: Damaszek

                              Były minister finansów, pełniący urząd do 9 lutego 2013 r. Jako były minister rządu ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              1.12.2011

                              111.

                           Joseph(
                                 ) Suwaid (
                                 )

                              Data urodzenia: 1958 r.;
                              miejsce urodzenia: Damaszek

                              Były minister stanu, pełniący urząd przynajmniej do 21 stycznia 2014 r. Jako były minister rządu ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              23.3.2012

                              112.

                           Hussein (
                                 ) (alias Hussain) Mahmoud (
                                 ) Farzat (
                                 ) (alias Hussein Mahmud Farzat)

                              Data urodzenia: 1957 r.;
                              miejsce urodzenia: Hama

                              Były minister stanu, pełniący urząd przynajmniej do 2014 r. Jako były minister rządu ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              23.3.2012

                              114.

                           Emad (
                                 ) Abdul-Ghani (
                                 ) Sabouni (
                                 ) (alias Imad Abdul Ghani Al Sabuni)

                              Data urodzenia: 1964 r.;
                              miejsce urodzenia: Damaszek

                              Były minister ds. telekomunikacji i technologii, pełniący urząd przynajmniej do kwietnia 2014 r. Jako były minister rządu ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              27.2.2012

                              117.

                           Adnan (
                                 ) Hassan (
                                 ) Mahmoud (
                                 )

                              Data urodzenia: 1966 r.;
                              miejsce urodzenia: Tartous

                              Były minister informacji. Jako były minister rządu ponosi współodpowiedzialność za brutalne represje stosowane przez reżim wobec ludności cywilnej.

                              23.9.2011

                              192.

                              Hashim Anwar al-Aqqad alias Hashem Aqqad, Hashem Akkad, Hashim Akkad

                              Data urodzenia: 1961 r.;
                              miejsce urodzenia: Mohagirine, Syria

                              Prominentny przedsiębiorca działający w Syrii, posiadający udziały lub prowadzący działalność w wielu sektorach syryjskiej gospodarski. Posiada udziały lub znaczne wpływy w firmie Anwar Akkad Sons Group (AASG) oraz jej spółce zależnej – United Oil. AASG jest konglomeratem działającym w takich sektorach, jak sektor ropy naftowej, gazu, sektor produktów chemicznych, sektor maszyn przemysłowych, sektor nieruchomości, sektor turystyki, sektor wystawienniczy, sektor zamówień, sektor ubezpieczeniowy oraz sektor sprzętu medycznego.
                              Jeszcze w 2012 r. Hashim Anwar al-Aqqad pracował także jako poseł do parlamentu syryjskiego.
                              Hashim Anwar al-Aqqad nie mógłby odnosić sukcesów bez pomocy ze strony reżimu. W związku z zakresem powiązań biznesowych i politycznych Hashima Anwara al-Aqqada z reżimem syryjskim, wspiera on ten reżim i jest jego beneficjentem.

                              23.7.2014

                              201.

                              Wael Abdulkarim
                              (alias Wael Al Karim)

                              Al Karim for Trade and Industry, PO Box 111, 5797 Damascus, Syria

                              Prominentny przedsiębiorca działający w Syrii w sektorze ropy naftowej, sektorze produktów chemicznych i w sektorze produkcyjnym. Konkretnie reprezentuje on Abdulkarim Group, zwaną także Al Karim Group/Alkarim for Trade and Industry/Al Karim Trading and Industry/Al Karim for Trade and Industry. Abdulkarim Group jest jednym z największych producentów smarów, tłuszczów i przemysłowych produktów chemicznych w Syrii.

                              7.3.2015

                              203.

                              George Haswani
                              (alias Heswani; Hasawani; Al Hasawani)

                              Adres: Damascus Province, Yabroud, Al Jalaa St, Syria

                              Prominentny przedsiębiorca działający w Syrii, posiadający udziały lub prowadzący działalność w sektorze inżynieryjnym, budowlanym oraz ropy naftowej i gazu. Posiada udziały lub znaczne wpływy w szeregu przedsiębiorstw i podmiotów w Syrii, w szczególności w firmie HESCO Engineering and Construction Company – jednym z głównych przedsiębiorstw inżynieryjnych i budowlanych.
                              George Haswani jest ściśle powiązany z reżimem syryjskim. Wspiera on reżim i jest jego beneficjentem, odgrywając rolę pośrednika w umowach dotyczących zakupu ropy naftowej od ISIL przez reżim syryjski. Jest również beneficjentem reżimu dzięki preferencyjnemu traktowaniu, w tym uzyskaniu kontraktu (w charakterze podwykonawcy) ze Strojtransgaz, dużym rosyjskim przedsiębiorstwem zajmującym się ropą naftową.

                              7.3.2015


title: 2011/532/UE: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 8 września 2011 r. w sprawie mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości

text:
               10.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 234/42

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   z dnia 8 września 2011 r.
   w sprawie mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości
   (2011/532/UE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 253 i 255,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 5 i 7 Protokołu w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz w wyniku rezygnacji Pernilli LINDH należy mianować sędziego Trybunału Sprawiedliwości na okres pozostający do końca kadencji Pernilli LINDH, czyli do dnia 6 października 2012 r.

               (2)

               Zaproponowano, aby zwolnione w ten sposób stanowisko objął Carl Gustav FERNLUND.

               (3)

               Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował kandydaturę Carla Gustava FERNLUNDA do wykonywania funkcji sędziego Trybunału Sprawiedliwości,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Carl Gustav FERNLUND zostaje mianowany sędzią Trybunału Sprawiedliwości na okres od dnia 6 października 2011 r. do dnia 6 października 2012 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 września 2011 r.

         J. TOMBIŃSKI

            Przewodniczący


title: 2007/795/WE: Decyzja Komisji z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty, w 2007 r., przeznaczonego na badania, oceny skutków i oceny w obszarach bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zootechniki

text:
               7.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 322/34

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 4 grudnia 2007 r.
   w sprawie wkładu finansowego Wspólnoty, w 2007 r., przeznaczonego na badania, oceny skutków i oceny w obszarach bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zootechniki
   (2007/795/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 20,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji 90/424/EWG Wspólnota może podejmować środki techniczne i naukowe potrzebne do opracowania prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie weterynarii, a także do rozwoju kształcenia i szkolenia w dziedzinie weterynarii, lub pomagać państwom członkowskim albo organizacjom międzynarodowym w ich podejmowaniu.

               (2)

               Badania, oceny skutków oraz dokonywanie systematycznych i przeprowadzanych na czas ocen programów wydatkowania w obszarach bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zootechniki są istotne w celu powzięcia tych środków, a także będą wspierać działania określone we wspólnotowym planie działań dotyczącym ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006–2010.

               (3)

               Poszczególne zadania podlegają umowom szczegółowym zawieranym w ramach ramowej umowy oceny, dla której w 2004 r. ogłoszono przetarg. Wspomniane umowy szczegółowe są podpisywane przez Komisję i wybranego wykonawcę, jak określono w umowie ramowej.

               (4)

               Badania, oceny skutków i oceny w obszarach bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zootechniki mają być jednym z elementów dalszego rozwoju prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie weterynarii oraz rozwoju kształcenia i szkolenia, a także będą wspierać działania określone we wspólnotowym planie działań dotyczącym ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006–2010.

               (5)

               Właściwe jest zatem, aby Wspólnota wniosła wkład finansowy w 2007 r. przeznaczony na badania, oceny skutków i oceny w obszarach bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zootechniki. Należy określić maksymalną kwotę, która ma być przydzielona na te działania.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Działania, o których mowa w załączniku, zostały zatwierdzone i będą finansowane w ramach pozycji w budżecie 17 04 02 01 budżetu Wspólnot Europejskich na 2007 r., do maksymalnej kwoty wynoszącej 700 000 EUR.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 4 grudnia 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).

      ZAŁĄCZNIK
      Dziedzina: Bezpieczeństwo żywności, zdrowie i dobrostan zwierząt oraz zootechnika.
      Podstawa prawna: Decyzja Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii.
      Cele polityki: Wspólnotowy plan działań dotyczący ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006–2010 (1) określił kilka obszarów działań, w szczególności dostosowanie istniejących minimalnych wymogów dotyczących ochrony i dobrostanu zwierząt i wprowadzenie standardowych wskaźników w dziedzinie dobrostanu zwierząt. Co do transportu zwierząt zalecenia naukowe wskazują, że potrzebne są nowe odpowiednie przepisy dotyczące czasu trwania przewozu i gęstości załadunku. W związku z tym komisarz Kyprianou kilkakrotnie zapowiedział, że na posiedzeniu Rady ds. Rolnictwa w październiku 2007 r. Komisja bada tę kwestię w celu zaproponowania zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 (2) w 2009 r.
      W odniesieniu do znakowania dotyczącego dobrostanu zwierząt, w planie działań zwrócono się do Komisji o przedłożenie sprawozdania w sprawie możliwości wprowadzenia systemu obowiązkowego znakowania mięsa kurzego i produktów z tego mięsa pod względem zgodności z wymogami w zakresie ochrony zwierząt oraz sprawozdania w sprawie dalszego stosowania we wspólnotowym prawodawstwie w dziedzinie dobrostanu zwierząt mierzalnych wskaźników. Ponadto w maju 2007 r. Rada wezwała Komisję (3) do przedłożenia jej sprawozdania na temat znakowania dotyczącego dobrostanu zwierząt, aby umożliwić pogłębioną dyskusję w tej sprawie. Z tych powodów konieczne jest przedłożenie szerszej analizy na temat skutków znakowania dotyczącego dobrostanu zwierząt oraz na temat utworzenia Ośrodka Referencyjnego ds. Dobrostanu Zwierząt, który mógłby być europejskim organem koordynującym różne inicjatywy związane z dobrostanem zwierząt (jak np. standaryzacja/certyfikacja wskaźników w dziedzinie dobrostanu zwierząt, systemy audytowe, bazy danych związane z istniejącymi zatwierdzonymi etykietami).
      Zadania: Różne rodzaje badań oraz innych usług wspierających opracowywanie i przygotowywanie wniosków Komisji.
      Badania oraz inne usługi wspierające wdrażanie wspólnotowego planu działań dotyczącego ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006–2010 zostały zaplanowane na 2007 r., w szczególności te, które dotyczą przygotowania ocen skutków w odniesieniu do transportu zwierząt, uboju oraz przygotowania wymaganego przez Radę sprawozdania na temat znakowania dotyczącego dobrostanu zwierząt.
      Środki na 2007 r.: 17 04 02 01 – Inne środki w zakresie weterynarii, dobrostanu zwierząt oraz zdrowia publicznego: 700 000 EUR.
      Liczba przewidywanych działań szczegółowych: Około cztery.
      Wszystkie działania podlegają ogólnym zasadom zamówień publicznych i zostaną przeprowadzone w drodze umów szczegółowych w ramach umowy ramowej. Umowy szczegółowe zostaną podpisane w ostatnim kwartale 2007 r.

         (1)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Wspólnotowego planu działań dotyczącego ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006–2010, COM(2006) 13, wersja ostateczna.

         (2)  Dz.U. L 3 z 5.1.2005, str. 1.

         (3)  Konferencja pt. „Dobrostan zwierząt – osiągnięcie poprawy dzięki etykietowaniu?”. Konkluzje Rady, http://www.consilium.europa.eu/ueDocs/cms_Data/docs/pressData/en/agricult/94008.pdf


title: Decyzja Rady 2004/75/WPZiB z dnia 11 grudnia 2003 r. dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską i Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii w sprawie statusu i działań Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPOL Proxima) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0075

Dziennik Urzędowy L 016 , 23/01/2004 P. 0065 - 0065

		Decyzja Rady 2004/75/WPZiBz dnia 11 grudnia 2003 r.dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską i Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii w sprawie statusu i działań Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPOL Proxima) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice MacedoniiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,uwzględniając zalecenie Prezydencji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 29 września 2003 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2003/681/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii (EUPOL Proxima) [1].(2) Artykuł 13 wspólnego działania przewiduje, że status personelu EUPOL Proxima w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, włącznie, gdzie właściwe, z przywilejami, immunitetami i dalszymi gwarancjami niezbędnymi do zakończenia i sprawnego funkcjonowania EUPOL Proxima powinien zostać uzgodniony zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 24 Traktatu o Unii Europejskiej.(3) W następstwie decyzji Rady z dnia 24 listopada 2003 r. upoważniającej Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, wspomagającego Prezydencję, do rozpoczęcia negocjacji w jej imieniu Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel, wspomagający Prezydencję, wynegocjował umowę z rządem FYROM w sprawie statusu i działań Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPOL Proxima) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii.(4) Umowa powinna zostać zatwierdzona,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Unią Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii (FYROM) w sprawie statusu i działań Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPOL Proxima) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii.Tekst Umowy załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Umowy, tak aby stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Artykuł 4Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.Sporządzono w Brukseli, dnia 11 grudnia 2003 r.W imieniu RadyF. FrattiniPrzewodniczący[1] Dz.U. L 249 z 1.10.2003, str. 66.--------------------------------------------------


title: 2008/422/WE: Decyzja Rady z dnia 5 czerwca 2008 r. w sprawie zniesienia klauzuli tajności niektórych części podręcznika SIRENE przyjętego przez Komitet Wykonawczy ustanowiony na mocy przepisów art. 132 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. ( Konwencji z Schengen z 1990 r. )

text:
               7.6.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 149/78

      DECYZJA RADY

   z dnia 5 czerwca 2008 r.
   w sprawie zniesienia klauzuli tajności niektórych części podręcznika SIRENE przyjętego przez Komitet Wykonawczy ustanowiony na mocy przepisów art. 132 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. („Konwencji z Schengen z 1990 r.”)
   (2008/422/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji 2003/19/WE z dnia 14 października 2002 r. w sprawie odtajnienia niektórych części podręcznika SIRENE przyjętego przez Komitet Wykonawczy ustanowiony przez Konwencję wykonawczą do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. (1) Rada zniosła klauzulę tajności niektórych części podręcznika SIRENE i obniżyła poziom tajności sekcji 2.3 tego podręcznika oraz jego załączników 1, 2, 3, 4, 5 i 6 do poziomu „Restreint UE”.

               (2)

               Ostatnia wersja podręcznika SIRENE przedstawiona w decyzjach Komisji 2006/757/WE (2) i 2006/758/WE (3) z dnia 22 września 2006 r. w sprawie zmiany podręcznika SIRENE nie zawiera przepisu będącego odpowiednikiem sekcji 2.3, jaka istniała w chwili przyjmowania decyzji 2003/19/WE.

               (3)

               Na mocy decyzji 2007/473/WE z dnia 25 czerwca 2007 r. w sprawie zniesienia klauzuli niejawności dotyczącej niektórych części podręcznika SIRENE przyjętego przez Komitet Wykonawczy ustanowiony na mocy Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. (4) Rada zniosła klauzulę tajności w odniesieniu do załączników 2 i 5 do podręcznika SIRENE.

               (4)

               Rada uważa obecnie, że stosowne jest zniesienie klauzuli tajności innych części podręcznika SIRENE.

               (5)

               Klauzula tajności załączników 1, 3 i 6 powinna zostać utrzymana na poziomie „Restreint UE”,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Znosi się klauzulę tajności w odniesieniu do załącznika 4 do podręcznika SIRENE.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 5 czerwca 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. MATE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 8 z 14.1.2003, s. 34.

      (2)  Dz.U. L 317 z 16.11.2006, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 317 z 16.11.2006, s. 41.

      (4)  Dz.U. L 179 z 7.7.2007, s. 52.


title: Decyzja Rady 2011/427/WPZiB z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie

text:
               19.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 188/34

         DECYZJA RADY 2011/427/WPZiB
   z dnia 18 lipca 2011 r.
   w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 marca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/168/WPZiB (1) w sprawie mianowania Vygaudasa UŠACKASA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej („SPUE”) w Afganistanie.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 30 czerwca 2012 r.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby przeszkodzić w osiąganiu celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Niniejszym przedłuża się mandat Vygaudasa UŠACKASA – jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej („SPUE”) w Afganistanie – do dnia 30 czerwca 2012 r. Mandat SPUE może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („WP”).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   SPUE reprezentuje Unię Europejską i propaguje cele polityki Unii w Afganistanie, ściśle koordynując działania z przedstawicielami państw członkowskich w Afganistanie. SPUE w szczególności:

               a)

               przyczynia się do realizacji wspólnej deklaracji UE i Afganistanu oraz przewodzi realizacji planu działania UE w sprawie Afganistanu i Pakistanu, w zakresie, w jakim dotyczy on Afganistanu, współpracując tym samym z przedstawicielami państw członkowskich w Afganistanie;

               b)

               wspiera dialog polityczny między Unią a Afganistanem;

               c)

               wspiera kluczową rolę Organizacji Narodów Zjednoczonych („ONZ”) w Afganistanie, kładąc szczególny nacisk na przyczynianie się do lepszego koordynowania pomocy międzynarodowej, wspierając tym samym realizację ustaleń z konferencji w Londynie i Kabulu, i odpowiednich rezolucji ONZ.

         Artykuł 3
   Mandat
   Aby wypełnić mandat, SPUE, ściśle współpracując z przedstawicielami państw członkowskich w Afganistanie:

               a)

               promuje stanowisko Unii w sprawie procesu politycznego i rozwoju wydarzeń w Afganistanie;

               b)

               utrzymuje ścisłe kontakty z właściwymi afgańskimi instytucjami – w szczególności z rządem i parlamentem, jak również z władzami lokalnymi – oraz wspiera ich rozwój. Należy również utrzymywać kontakty z innymi afgańskimi ugrupowaniami politycznymi i z właściwymi podmiotami w Afganistanie;

               c)

               utrzymuje ścisłe kontakty z właściwymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi w Afganistanie, w szczególności ze Specjalnym Przedstawicielem Sekretarza Generalnego ONZ i ze Starszym Przedstawicielem Cywilnym Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego oraz z innymi kluczowymi partnerami i organizacjami;

               d)

               doradza w zakresie postępów osiągniętych w realizacji celów wspólnej deklaracji UE i Afganistanu, planu działania UE w sprawie Afganistanu i Pakistanu, w zakresie, w jakim dotyczy on Afganistanu, ustaleń z konferencji w Londynie, Kabulu i zbliżającej się konferencji w Bonn, w szczególności w następujących dziedzinach:

                           —

                           tworzenie potencjału cywilnego, zwłaszcza na szczeblu regionalnym,

                           —

                           dobre rządy i tworzenie instytucji niezbędnych w zapewnianiu praworządności, w szczególności niezależnego sądownictwa,

                           —

                           reformy wyborcze,

                           —

                           reformy sektora bezpieczeństwa, w tym wzmocnienie instytucji sądowniczych oraz krajowej armii i policji,

                           —

                           wspieranie wzrostu gospodarczego, w szczególności przez rozwój rolnictwa i obszarów wiejskich,

                           —

                           poszanowanie zobowiązań międzynarodowych Afganistanu dotyczących praw człowieka, w tym poszanowanie praw osób należących do mniejszości oraz praw kobiet i dzieci,

                           —

                           poszanowanie zasad demokratycznych i praworządności,

                           —

                           wspieranie udziału kobiet w administracji publicznej i społeczeństwie obywatelskim,

                           —

                           poszanowanie zobowiązań międzynarodowych Afganistanu, między innymi współpraca w międzynarodowych staraniach na rzecz zwalczania terroryzmu, handlu narkotykami, handlu ludźmi oraz rozprzestrzeniania broni konwencjonalnej i broni masowego rażenia oraz powiązanych z nią materiałów,

                           —

                           ułatwianie pomocy humanitarnej oraz uporządkowanego powrotu uchodźców i przesiedleńców wewnętrznych; oraz

                           —

                           zwiększanie wpływu obecności i działań Unii w Afganistanie oraz przyczynianie się do przygotowywania wymaganych przez Radę regularnych półrocznych sprawozdań z realizacji planu działania UE;

               e)

               aktywnie uczestniczy w lokalnych forach koordynacji, takich jak wspólna rada koordynująca i monitorująca, wyczerpująco informując nieuczestniczące państwa członkowskie o decyzjach podejmowanych na tych szczeblach;

               f)

               doradza w sprawie uczestnictwa i stanowisk Unii w międzynarodowych konferencjach dotyczących Afganistanu i przyczynia się do promowania współpracy regionalnej;

               g)

               przyczynianie się do realizacji polityki Unii w zakresie praw człowieka oraz wytycznych Unii w sprawie praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do kobiet i dzieci na obszarach dotkniętych konfliktem, w szczególności poprzez monitorowanie i wystosowywanie ulepszeń w tym zakresie.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE działa w ścisłej koordynacji z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych („ESDZ”).
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 września 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. wynosi 3 560 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zawiązanych z mandatem. SPUE niezwłocznie i regularnie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudnieni przy SPUE. Członkowie personelu międzynarodowego zatrudniani na podstawie umów muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; wypełnia on obowiązki i działa w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących informacji niejawnych UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii lub państwa członkowskie, zależnie od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa misji obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze prowadzenia misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa w oparciu o wskaźniki ryzyka określone dla obszaru prowadzenia misji;

               d)

               zapewnia wdrażanie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydawanych po dokonaniu regularnych ocen bezpieczeństwa oraz dostarczanie WP, Radzie i Komisji pisemnych sprawozdań z wdrażania tych zaleceń i sprawozdań dotyczących innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie przedstawia WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane w sieci COREU. Na zalecenie WP lub KPiB, SPUE składa sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE promuje ogólną koordynację polityczną Unii. Pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii w terenie, aby zrealizować cele polityczne Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również z działaniami SPUE w Azji Środkowej i przedstawicielstwa Unii w Pakistanie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Utrzymywane są ścisłe kontakty z szefami delegatur Unii i szefami misji państw członkowskich w tym regionie. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE udziela szefowi misji policyjnej UE w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN) wskazówek dotyczących lokalnej sytuacji politycznej. SPUE oraz cywilny dowódca operacji konsultują się w miarę potrzeb. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie podlegają regularnemu przeglądowi. Pod koniec stycznia 2012 r. SPUE przedstawi WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 75 z 23.3.2010, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.


title: 2008/509/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2005

text:
               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/85

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2005
   (2008/509/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na rok budżetowy 2005, zawierające odpowiedzi Fundacji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 – C6-0080/2007),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (4), w szczególności jego art. 16,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0098/2007),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy absolutorium z wykonania budżetu fundacji za rok budżetowy 2005;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 37.

      (2)  Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 80.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (4)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1111/2005 (Dz.U. L 184 z 15.7.2005, str. 1).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.
    ---documentbreak---

               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/86

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2005
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na rok budżetowy 2005, zawierające odpowiedzi Fundacji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 – C6-0080/2007),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (4), w szczególności jego art. 16,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0098/2007),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy zakończony w dniu 31 grudnia 2005 r. jest wiarygodne oraz że transakcje, których dotyczy sprawozdanie, zostały, jako całość, przeprowadzone legalnie i prawidłowo;

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 27 kwietnia 2006 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi absolutorium z wykonania budżetu fundacji za rok budżetowy 2004 (6), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi

                           —

                           przyjął do wiadomości stwierdzenie Trybunału Obrachunkowego, że 37 % środków przeniesionych na rok 2005 było przeznaczonych na zobowiązania zarejestrowane w grudniu 2004 r., a ich większa część dotyczyła umów o wykonanie badań w roku 2005;

                           —

                           przypomniał fundacji o istnieniu zasady jednoroczności budżetu oraz ponaglił, aby fundacja przestrzegała tej zasady w celu umożliwienia prawidłowej i przejrzystej realizacji budżetów określonych przez władzę budżetową;

         Uwagi ogólne dotyczące większości agencji UE, do których odnosi się wymóg uzyskania absolutorium

               1.

               uważa, że stale rosnąca liczba agencji wspólnotowych oraz działania niektórych z nich nie wydają się mieścić w ramach ogólnych założeń i że zadania wykonywane przez niektóre agencje nie zawsze odpowiadają rzeczywistym potrzebom Unii i oczekiwaniom jej obywateli, oraz stwierdza, że generalnie agencje nie zawsze cieszą się dobrym wizerunkiem i opinią;

               2.

               zachęca w związku z tym Komisję do określenia ogólnych ramowych założeń dotyczących tworzenia nowych agencji wspólnotowych oraz do przedstawienia analizy kosztów i korzyści przed powołaniem każdej nowej agencji, przy jednoczesnej dbałości o unikanie wszelkiego wzajemnego powielania się działań agencji lub pokrywania się działań agencji z działaniami innych organizacji europejskich;

               3.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przedstawienia opinii w sprawie analizy kosztów i korzyści, zanim Parlament podejmie swoją decyzję;

               4.

               zachęca Komisję do przedstawiania co pięć lat analizy wartości dodanej każdej działającej agencji; zachęca wszystkie właściwe instytucje, aby w przypadku negatywnej oceny wartości dodanej agencji podjęły niezbędne kroki, zmieniając mandat tej agencji lub likwidując ją;

               5.

               zważywszy na rosnącą liczbę agencji regulacyjnych, z żalem przyjmuje fakt, że negocjacje dotyczące projektu porozumienia instytucjonalnego w sprawie zarządzania tymi agencjami nie przyniosły dotąd skutku, i zwraca się do właściwych służb Komisji o dołożenie wszelkich starań, w porozumieniu z Trybunałem Obrachunkowym, aby takie porozumienie zostało szybko osiągnięte;

               6.

               stwierdza, że odpowiedzialność budżetowa Komisji wymaga ściślejszego powiązania agencji z Komisją; wzywa Komisję i Radę do podjęcia wszelkich niezbędnych kroków w celu przyznania Komisji do 31 grudnia 2007 r. mniejszości blokującej w organach nadzorczych agencji regulacyjnych oraz do przewidywania takiej sytuacji z góry w przypadku powoływania nowych agencji;

               7.

               zachęca Komisję do zapewnienia agencjom lepszego wsparcia administracyjnego i technicznego przy uwzględnieniu coraz bardziej skomplikowanych przepisów administracyjnych Wspólnoty i problemów natury technicznej;

               8.

               przypomina o zasadzie, zgodnie z którą wszystkie agencje wspólnotowe, dotowane lub nie, podlegają absolutorium Parlamentu, nawet w przypadkach, gdy na mocy ich aktu założycielskiego interweniuje inny organ udzielający absolutorium;

               9.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia audytów należytego zarządzania finansami we wszystkich agencjach oraz do zdania sprawozdania właściwym komisjom Parlamentu, z Komisją Kontroli Budżetowej włącznie;

               10.

               zauważa, że liczba agencji stale rośnie i że zgodnie z odpowiedzialnością polityczną Komisji w zakresie funkcjonowania agencji, daleko wykraczającą poza zwykłe wsparcie logistyczne, istnieje coraz pilniejsza potrzeba, aby dyrektorzy generalni Komisji, odpowiedzialni za tworzenie i nadzorowanie agencji, wypracowali wspólne podejście do tych organów; jest zdania, że struktura podobna do struktury stworzonej z myślą o koordynacji działań zaangażowanych dyrekcji generalnych stanowiłaby pragmatyczne rozwiązanie służące temu celowi;

               11.

               zachęca Komisję do zapewnienia agencjom lepszego wsparcia administracyjnego i technicznego przy uwzględnieniu coraz bardziej skomplikowanych przepisów administracyjnych Wspólnoty i problemów natury technicznej;

               12.

               stwierdza brak organu dyscyplinarnego we wszystkich agencjach wspólnotowych i zwraca się do służb Komisji o przyjęcie niezbędnych środków w celu szybkiego wdrożenia odpowiedniego mechanizmu;

               13.

               z zadowoleniem przyjmuje znaczną poprawę koordynacji pracy agencji, co pozwala im opanowywać powtarzające się problemy i współpracować z Komisją i Parlamentem w sposób bardziej skuteczny;

               14.

               uważa, że tworzenie przez kilka agencji wspólnych działów wspierających, zajmujących się harmonizowaniem informatycznych systemów zarządzania finansowego z odpowiednimi systemami Komisji, jest praktyką, która powinna być kontynuowana i szerzej stosowana;

               15.

               wzywa agencje do ściślejszej współpracy i lepszego stosowania kryteriów porównawczych w odniesieniu do podmiotów działających w terenie; zachęca Komisję do przyjmowania środków, które uzna ona za niezbędne do wspomożenia agencji w poprawie ich wizerunku i uwidocznieniu ich działalności;

               16.

               wzywa Komisję, aby przedstawiła propozycję zharmonizowania formatu dorocznych sprawozdań agencji w celu opracowania wskaźników wydajności pozwalających na porównanie efektywności agencji;

               17.

               zachęca agencje do przedstawiania na początku roku wskaźników wydajności służących do ich oceny;

               18.

               zachęca wszystkie agencje do częstszego wykorzystywania celów SMART, które powinny umożliwić bardziej realistyczne planowanie i realizację zamierzeń;

               19.

               zgadza się z Trybunałem Obrachunkowym, że Komisja również ponosi odpowiedzialność za zarządzanie (finansowe) agencjami; w związku z tym wzywa Komisję do nadzorowania, a w razie potrzeby do kierowania zarządzaniem różnych agencji oraz wspomagania go, szczególnie w odniesieniu do właściwego stosowania procedur przetargowych, przejrzystości procedur zatrudnienia, należytego zarządzania finansami (niepełne wykorzystanie środków i przekroczenie budżetu) oraz – co najważniejsze – właściwego stosowania przepisów dotyczących ram kontroli wewnętrznej;

               20.

               uważa, że programy pracy agencji powinny przedstawiać ich wkład pod względem wykonanych zadań i w wymierny sposób oraz że należy zwrócić dostateczną uwagę na standardy kontroli wewnętrznej opracowane przez Komisję;

         Kwestie szczegółowe

               21.

               zachęca fundację do zwrócenia baczniejszej uwagi na przeniesione w 2005 r. środki na zobowiązania związane z wydatkami administracyjnymi (tytuł II) oraz działalnością związaną z funkcjonowaniem (tytuł III), pozostające na wysokim poziomie i wynoszące odpowiednio 37 % oraz 44 %;

               22.

               zachęca Komisję i fundację do dalszego wyjaśniania sytuacji środków nieanulowanych;

               23.

               zachęca fundację do przedstawienia programu prac wyrażającego jej wkład pod względem wykonanych zadań i w wymierny sposób;

               24.

               uważa, że Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy stanowi źródło ważnych informacji dla wszystkich instytucji Unii Europejskiej, przy podejmowaniu decyzji politycznych oraz dla szerokiej opinii publicznej;

               25.

               jest zaniepokojony faktem, że w roku 2005 nie został sporządzony ani kompleksowy dokument analizujący ryzyko związane z aspektami finansowym i operacyjnym działalności fundacji, ani też nie dokonano walidacji procedur wprowadzonych przez urzędników zatwierdzających w celu zagwarantowania dokładności i kompletności informacji finansowych wysyłanych przez nią do księgowego, z wyjątkiem aspektów dotyczących przetwarzania danych;

               26.

               zachęca Europejską Fundację na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy do kontynuowania wysiłków na rzecz dalszego usprawnienia metod komunikacji z myślą o szerszym informowaniu opinii publicznej o wynikach prowadzonych przez nią badań, a także w celu wzbogacenia w ten sposób debaty publicznej na temat tak istotnych kwestii, jak skutki i przyczyny restrukturyzacji przedsiębiorstw.

      (1)  Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 37.

      (2)  Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 80.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (4)  Dz.U.L 139 z 30.05.1975, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1111/2005 (Dz.U. L 184 z 15.7.2005, str. 1).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.

      (6)  Dz.U. L 340 z 6.12.2006, str. 69.