title: 2011/479/: Decyzja Komisji z dnia 27 lipca 2011 r. w sprawie uwzględnienia w europejskich normach dotyczących sprzętu gimnastycznego wymogów bezpieczeństwa zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               29.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 197/13

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 27 lipca 2011 r.
   w sprawie uwzględnienia w europejskich normach dotyczących sprzętu gimnastycznego wymogów bezpieczeństwa zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2011/479/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywa 2001/95/WE stanowi, że normy europejskie są opracowywane przez europejskie organy normalizacyjne. Celem tych norm jest zagwarantowanie, że produkty spełniają ogólne wymogi bezpieczeństwa przewidziane w dyrektywie.

               (2)

               Na mocy dyrektywy 2001/95/WE produkt uznawany jest za bezpieczny, jeżeli jest zgodny z dobrowolnymi krajowymi normami transponującymi normy europejskie, do których odniesienie zostało opublikowane przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (3)

               W art. 4 dyrektywy 2001/95/WE ustanowiono procedurę opracowywania norm europejskich. Zgodnie z tą procedurą Komisja określa szczegółowe wymogi bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać normy europejskie, a następnie wzywa europejskie organy normalizacyjne do opracowania takich norm na podstawie tych wymogów.

               (4)

               Komisja publikuje odniesienia do norm europejskich przyjętych w przedstawiony sposób w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 4 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2001/95/WE odniesienia do norm europejskich przyjętych przez europejskie organy normalizacyjne przed wejściem w życie wspomnianej dyrektywy mogą być publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nawet mimo braku wcześniejszego zlecenia Komisji, jeżeli normy te zapewniają zgodność z ogólnymi wymogami bezpieczeństwa ustanowionymi we wspomnianej dyrektywie.

               (5)

               Decyzją 2005/718/WE (2) Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej odniesienia do siedmiu norm europejskich dotyczących bezpieczeństwa sprzętu gimnastycznego.

               (6)

               Te siedem norm europejskich dotyczących bezpieczeństwa sprzętu gimnastycznego, o których mowa w decyzji 2005/718/WE, nie zostało opracowanych w wyniku zlecenia Komisji zgodnie z art. 4 ust. 1 dyrektywy 2001/95/WE.

               (7)

               Jedna z tych norm, EN 913:1996, została zastąpiona nową wersją: EN 913:2008. Ta nowa wersja została przyjęta po wejściu w życie dyrektywy 2001/95/WE, zatem odniesienie do niej, ze względu na brak zlecenia Komisji określającego szczegółowe wymogi bezpieczeństwa, nie może zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (8)

               Aby ocenić zgodność nowej wersji oraz wszelkich następnych wersji norm europejskich dotyczących sprzętu gimnastycznego z ogólnymi wymogami bezpieczeństwa dyrektywy 2001/95/WE, należy zastosować procedurę przewidzianą w art. 4 wspomnianej dyrektywy.

               (9)

               Komisja powinna zatem określić szczegółowe wymogi bezpieczeństwa dla sprzętu gimnastycznego celem zlecenia europejskim organom normalizacyjnym opracowania stosownych norm europejskich dla sprzętu gimnastycznego na podstawie tych wymogów.

               (10)

               Po opracowaniu stosownych norm, z zastrzeżeniem, że Komisja Europejska postanowi opublikować odniesienie do nich w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z procedurą określoną w art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/95/WE, należy przyjąć, że sprzęt gimnastyczny spełnia, w odniesieniu do wymogów bezpieczeństwa objętych tymi normami, ogólne wymogi bezpieczeństwa określone we wspomnianej dyrektywie.

               (11)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 15 dyrektywy 2001/95/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Dla celów niniejszej decyzji „sprzęt gimnastyczny” oznacza sprzęt wykorzystywany do celów treningowych, gimnastycznych lub konkursowych, w tym do ćwiczeń w grupie i ćwiczeń indywidualnych. Sprzęt ten ustawiany jest na podłodze lub mocowany do sufitu lub do ściany, albo do innej stałej struktury. Może być zamontowany na stałe, albo można go przenosić i modyfikować zależnie od potrzeb.
   Artykuł 2
   Szczegółowe wymogi dotyczące bezpieczeństwa produktów, o których mowa w art. 1, jakie spełniać muszą normy europejskie zgodnie z art. 4 dyrektywy 2001/95/WE, określone są w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.

      (2)  Dz.U. L 271 z 15.10.2005, s. 51.

      ZAŁĄCZNIK

         SZCZEGÓŁOWE WYMOGI BEZPIECZEŃSTWA DLA SPRZĘTU GIMNASTYCZNEGO

         Część I

         Produkt i definicje

      Sprzęt gimnastyczny objęty niniejszym zleceniem oznacza sprzęt wykorzystywany do celów treningowych, gimnastycznych lub konkursowych, w tym do ćwiczeń w grupie i ćwiczeń indywidualnych. Sprzęt ten ustawiany jest na podłodze lub mocowany do sufitu lub do ściany, albo do innej stałej struktury. Może być zamontowany na stałe, albo można go przenosić i modyfikować zależnie od potrzeb.
      Dla niektórych rodzajów sprzętu gimnastycznego wymogi ogólne są uzupełnione dodatkowymi wymogami bezpieczeństwa.

         Część II

      A.   Ogólne wymogi bezpieczeństwa

      Produkt spełnia ogólne wymogi bezpieczeństwa, o których mowa w dyrektywie 2001/95/WE, i jest „bezpieczny” w rozumieniu art. 2 lit. b) wspomnianej dyrektywy. W szczególności produkt jest bezpieczny w zwykłych i przewidywalnych warunkach używania, obejmujących przechowywanie, bezpieczny transport do miejsca przechowywania, montaż i konserwację, demontaż oraz cały okres użytkowania produktu. Produkt jest również bezpieczny dla personelu (np. instruktorów, nauczycieli).
      W zwykłych i racjonalnie przewidywalnych warunkach używania sprzętu gimnastycznego ryzyko obrażeń ciała lub narażenia zdrowia i bezpieczeństwa osób powinno być minimalne. Żadne części, do których użytkownik ma dostęp podczas zwykłego lub zamierzonego użytkowania, nie powodują obrażeń ciała ani nie wpływają na zdrowie użytkownika.
      Powszechnym przewidywalnym zastosowaniem produktu jest trening z udziałem dzieci (np. w szkole, w klubach sportowych), których świadomość zagrożeń jest z reguły niższa niż u dorosłych. Jeżeli takich zagrożeń nie można dostatecznie zminimalizować poprzez odpowiednie zaprojektowanie sprzętu lub osłony, pozostałe ryzyko powinno zostać ujęte w informacji o produkcie skierowanej do opiekunów.
      Użytkownicy są informowani o możliwym ryzyku i zagrożeniach oraz o sposobach zapobiegania im.
      B.   Szczegółowe wymogi bezpieczeństwa

      Stosując ogólne wymogi bezpieczeństwa, o których mowa w dyrektywie 2001/95/WE, należy uwzględnić przynajmniej, co następuje:

                  a)

                  wykończenie powierzchni;

                  b)

                  szczeliny oraz punkty grożące przecięciem/zmiażdżeniem/zaciśnięciem;

                  c)

                  niezamierzone upuszczenie;

                  d)

                  upadek z wysokości;

                  e)

                  stabilność i siłę;

                  f)

                  urządzenia regulujące;

                  g)

                  amortyzację obicia;

                  h)

                  oznaczenia. W szczególności cały sprzęt gimnastyczny powinien być opatrzony następującymi informacjami:

                              1)

                              numer odpowiedniej normy europejskiej;

                              2)

                              nazwa, znak handlowy lub inne sposoby identyfikacji producenta, handlowca lub importera;

                              3)

                              rok produkcji;

                              4)

                              maksymalna liczba użytkowników na raz, zgodnie z przeznaczeniem sprzętu;

                              5)

                              instrukcje użytkowania;

                  i)

                  zagrożenie uwięzieniem i uduszeniem;

                  j)

                  zagrożenie zderzeniem;

                  k)

                  trwałość;

                  l)

                  zagrożenie porażeniem prądem.

            Ponadto należy uwzględnić następujące zagrożenia:

                  a)

                  zagrożenia wynikające z niewystarczającej nośności sprzętu, uwzględniając siłę, sztywność i elastyczność użytych materiałów;

                  b)

                  zagrożenia wynikające z utraty stabilności sprzętu, uwzględniając podstawę sprzętu i podłogę, oraz ewentualne obciążenia sprzętu;

                  c)

                  zagrożenia wynikające ze stosowania energii elektrycznej i z obwodów elektrycznych;

                  d)

                  zagrożenia wynikające ze stosowania energii mechanicznej lub wodnej;

                  e)

                  zagrożenia wynikające z używania sprzętu, w tym zagrożenia upadkiem, zranieniem, uwięzieniem, uduszeniem, zderzeniem i ryzyko przeciążenia organizmu;

                  f)

                  zagrożenia wynikające z dostępu do sprzętu, w tym dostępu do wadliwego sprzętu i w sytuacjach wyjątkowych;

                  g)

                  zagrożenia wynikające z ewentualnych interakcji sprzętu z osobami przypadkowymi (np. publicznością);

                  h)

                  zagrożenia wynikające z niedostatecznej konserwacji;

                  i)

                  zagrożenia wynikające z montażu, demontażu i obsługi sprzętu;

                  j)

                  zagrożenia wynikające z narażenia na substancje chemiczne.

            Stosując ogólne wymogi bezpieczeństwa, o których mowa w dyrektywie 2001/95/WE, należy uwzględnić przynajmniej następujące badania:

                  a)

                  określenie ryzyka uwięzienia;

                  b)

                  mechaniczne obciążenie do celów określenia stabilności i siły;

                  c)

                  określenie amortyzacji obicia;

                  d)

                  sprawozdanie z badań.

            C.   Przykłady sprzętu gimnastycznego

      Stosując ogólne wymogi bezpieczeństwa, o których mowa w dyrektywie 2001/95/WE, można kierować się następującym wykazem, podającym przykłady różnych rodzajów sprzętu gimnastycznego (wykaz nie jest wyczerpujący):

                  a)

                  poręcze równoległe i poręcze kombinowane asymetryczne/równoległe;

                  b)

                  poręcze asymetryczne;

                  c)

                  skrzynie do skoków;

                  d)

                  konie i kozły;

                  e)

                  drążki poziome;

                  f)

                  drabinki przyścienne, drabinki kratowe i drabinki do wspinania się;

                  g)

                  równoważnie;

                  h)

                  kółka gimnastyczne;

                  i)

                  trampoliny;

                  j)

                  stoły gimnastyczne.


title: Decyzja Rady z dnia 1 grudnia 2009 r. ustanawiająca warunki zatrudnienia Przewodniczącego Rady Europejskiej

text:
               9.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 322/35

      DECYZJA RADY

   z dnia 1 grudnia 2009 r.
   ustanawiająca warunki zatrudnienia Przewodniczącego Rady Europejskiej
   (2009/909/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 243,
   uwzględniając rozporządzenie nr 422/67/EWG, nr 5/67/Euratom Rady z dnia 25 lipca 1967 r. określające uposażenie przewodniczącego i członków Komisji oraz prezesa, sędziów, rzeczników generalnych i sekretarza Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot, prezesa, członków i sekretarza Sądu Pierwszej Instancji oraz prezesa, członków i sekretarza Sądu Służby Cywilnej Unii Europejskiej (1),
   a także, mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Traktat z Lizbony przekształca Radę Europejską w instytucję Unii Europejskiej i ustanawia urząd Przewodniczącego Rady Europejskiej, którego mandat, trwający dwa i pół roku, jest jednokrotnie odnawialny.

               (2)

               Należy ustanowić warunki zatrudnienia Przewodniczącego Rady Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Przepisy rozporządzenia nr 422/67/EWG, nr 5/67/Euratom Rady z dnia 25 lipca 1967 r. mające zastosowanie do Przewodniczącego Komisji stosuje się analogicznie do Przewodniczącego Rady Europejskiej.
   2.   Podstawowe miesięczne wynagrodzenie Przewodniczącego Rady Europejskiej jest równe kwocie stanowiącej 138 % podstawowego wynagrodzenia urzędnika Unii Europejskiej w grupie zaszeregowania 16, stopniu trzecim.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady notyfikuje niniejszą decyzję Przewodniczącemu Rady Europejskiej.
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         B. ASK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 187 z 8.8.1967, s. 1.


title: 2002/263/: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 263/02/COL z dnia  18 grudnia 2002 r.  zmieniająca po raz czterdziesty szósty Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 26A: Wielosektorowe zasady ramowe dotyczące pomocy regionalnej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych

text:
               25.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 139/8

      DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

   nr 263/02/COL
   z dnia 18 grudnia 2002 r.
   zmieniająca po raz czterdziesty szósty Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 26A: Wielosektorowe zasady ramowe dotyczące pomocy regionalnej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych
   URZĄD NADZORU EFTA,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 61–63,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (2), w szczególności jego art. 24 oraz art. 1 Protokołu 3,
   ZGODNIE Z art. 24 Porozumienia o Nadzorze i Trybunale, Urząd Nadzoru EFTA nadaje moc prawną postanowieniom Porozumienia EOG dotyczącym pomocy państwa,
   ZGODNIE Z art. 5 ust. 2 lit. b) Porozumienia o Nadzorze i Trybunale, Urząd Nadzoru EFTA wydaje zawiadomienia lub wytyczne w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli Porozumienie to lub Porozumienie o Nadzorze i Trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli Urząd Nadzoru EFTA uznaje to za konieczne,
   PRZYWOŁUJĄC Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa (3) przyjęte przez Urząd Nadzoru EFTA w dniu 19 stycznia 1994 r. (4), w szczególności postanowienia zawarte w rozdziale 26. („Wielosektorowe zasady ramowe dotyczące pomocy regionalnej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych”),
   MAJĄC NA UWADZE, że dnia 7 marca 2002 r. Komisja Europejska przyjęła nowy komunikat (5) określający zasady, na których zostanie dokonana ocena zgodności pomocy regionalnej z Traktatem w przypadku dużych projektów inwestycyjnych,
   MAJĄC NA UWADZE, że wyżej wspomniany komunikat ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że należy zagwarantować jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa na całym terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z pkt II części „OGÓLNE”, zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG, Urząd Nadzoru EFTA przyjmuje, po konsultacji z Komisją, akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję Europejską, w celu zapewnienia równych warunków dla konkurencji,
   PO KONSULTACJI z Komisją Europejską,
   ODWOŁUJĄC SIĘ DO konsultacji, które Urząd Nadzoru EFTA odbył z państwami EFTA w przedmiotowej sprawie na wielostronnym spotkaniu dnia 19 października 2001 r.,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               1.

               Wytyczne w sprawie pomocy państwa zmienia się poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 26A: „Wielosektorowe zasady ramowe dotyczące pomocy regionalnej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych”, zgodnie z tekstem zawartym w załączniku I do niniejszej decyzji.

               2.

               Skreśla się rozdział 22: „Pomoc na rzecz przemysłu włókien syntetycznych” oraz rozdział 23: „Pomoc na rzecz przemysłu motoryzacyjnego” niniejszych wytycznych w sprawie pomocy państwa.

               3.

               Państwa EFTA zostają poinformowane pismem zawierającym egzemplarz niniejszej decyzji wraz z załącznikiem I. Państwa EFTA muszą wyrazić swoją zgodę na proponowane odpowiednie środki w terminie 20 dni roboczych zgodnie z tym, co zostało określone w załączniku I, patrz również sekcja 26A pkt 9 załącznika I.

               4.

               Komisja Europejska zostaje poinformowana zgodnie z lit. d) Protokołu 27 do Porozumienia EOG poprzez przekazanie jej egzemplarza niniejszej decyzji wraz z załącznikiem I.

               5.

               Po wyrażeniu przez państwa EFTA zgody na odpowiednie środki, decyzja wraz z załącznikiem I zostaje opublikowana w Sekcji EOG oraz w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.

               6.

               Niniejsza decyzja jest autentyczna w języku angielskim.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2002 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Einar M. BULL

            Przewodniczący

         Hannes HAFSTEIN

            Członek Kolegium

      (1)  Zwane dalej Porozumieniem EOG.

      (2)  Zwane dalej Porozumieniem o Nadzorze i Trybunale.

      (3)  Zwane dalej „wytycznymi w sprawie pomocy państwa”.

      (4)  Pierwotnie opublikowane w Dz.U. L 231 z 3.9.1994, w Suplemencie EOG nr 32.

      (5)  Dz.U. C 70 z 19.3.2002, str. 8.

      ZAŁĄCZNIK

         „26A.   WIELOSEKTOROWE ZASADY RAMOWE DOTYCZĄCE POMOCY REGIONALNEJ NA RZECZ DUżYCH PROJEKTÓW INWESTYCYJNYCH
         26A.1.   WPROWADZENIE: ZAKRES ŚRODKA

                     (1)

                     Dnia 4 listopada 1998 r. Urząd przyjął »Wielosektorowe zasady ramowe dotyczące pomocy regionalnej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych« (1). Wielosektorowe zasady ramowe weszły w życie dnia 1 stycznia 1999 r. na okres próbny wynoszący wstępnie trzy lata. W 2001 r. ich obowiązywanie zostało przedłużone do dnia 31 grudnia 2002 r.

                     (2)

                     Niniejsze zasady ramowe stosuje się jedynie w odniesieniu do pomocy regionalnej określonej w wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej (2), której celem jest wspieranie inwestycji początkowych, łącznie z tworzeniem nowych miejsc pracy związanym z inwestycjami początkowymi, na mocy art. 61 ust. 3 lit. a) i c) Porozumienia EOG. Niniejsze zasady ramowe pozostają bez uszczerbku dla oceny propozycji pomocy na mocy innych postanowień Porozumienia EOG, takich jak art. 61 ust. 3 lit. b). W przypadku sektora żelaza i stali oraz sektora włókien syntetycznych stosuje się je również w odniesieniu do dużej indywidualnej pomocy w formie dotacji dla małych i średnich przedsiębiorstw, które nie są wyłączone na mocy innych postanowień. Niniejszych zasad ramowych nie stosuje się w przypadku pomocy na restrukturyzację, która nadal jest objęta wytycznymi Urzędu dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (3). Podobnie niniejsze zasady ramowe pozostają bez uszczerbku dla funkcjonowania istniejących, horyzontalnych zasad ramowych, takich jak zasady ramowe Urzędu dotyczące pomocy państwa na badania i rozwój (4) oraz wytyczne Urzędu w sprawie pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego (5).

                     (3)

                     Intensywność pomocy w przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej, która nie jest wyłączona z obowiązku zgłoszenia określonego w art. 1 ust. 3 Protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale, zostaje ograniczona na podstawie kryteriów określonych w niniejszych zasadach ramowych.

                     (4)

                     Na mocy niniejszych zasad ramowych nie jest wymagane żadne wcześniejsze zgłoszenie pomocy nieprzekraczającej pewnych progów w przypadku dużych projektów inwestycyjnych pod warunkiem, że pomoc ta jest przyznana zgodnie z programem pomocy zatwierdzonym przez Urząd. Jednakże niniejsze zasady ramowe pozostają bez uszczerbku dla obowiązku zgłaszania przez państwa EFTA nowej pomocy indywidualnej (ad hoc), która nie jest wyłączona z obowiązku zgłoszenia określonego w art. 1 ust. 3 Protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale. Zasady określone w niniejszych zasadach ramowych stosuje się również do oceny takich indywidualnych środków (ad hoc) pomocy państwa.

               26A.2.   KONIECZNOŚĆ ŚRODKA

                     (1)

                     Celem maksymalnych pułapów pomocy ustalonych przez Urząd dla wszystkich obszarów kwalifikujących się do pomocy regionalnej jest ogólnie zapewnienie odpowiedniego poziomu środków zachęcających, koniecznych do rozwoju regionów objętych pomocą. Niemniej jednak, ponieważ zapewniają one wspólny pułap, zwykle są nadmierne w stosunku do niekorzystnych warunków na poziomie regionów w przypadku projektów na dużą skalę. Celem niniejszych zasad ramowych jest ograniczenie poziomu środków zachęcających dostępnych w przypadku dużych projektów do poziomu, który pozwala – o ile to możliwe – uniknąć zbędnych zakłóceń konkurencji.

                     (2)

                     Duże inwestycje mogą skutecznie przyczynić się do rozwoju regionalnego, między innymi przyciągając do danego regionu inne spółki i wprowadzając zaawansowane technologie, jak również szkoląc pracowników. Jednakże na obszarach znajdujących się w niekorzystnej sytuacji znaczące, charakterystyczne dla danego regionu trudności mają mniejszy wpływ na te inwestycje. Po pierwsze, duże inwestycje mogą prowadzić do efektu ekonomii skali, a tym samym do zmniejszenia charakterystycznych dla danego regionu kosztów początkowych. Po drugie, pod wieloma względami są one niezwiązane z regionem, w którym bezpośrednio ma miejsce dana inwestycja. Dla potrzeb dużych inwestycji można łatwo uzyskać kapitał i pożyczki na rynkach ogólnoświatowych, inwestycje te nie stoją przed koniecznością korzystania z bardziej ograniczonej oferty usług finansowych dostępnych w regionie znajdującym się w niekorzystnej sytuacji. Ponadto przedsiębiorstwa dokonujące dużych inwestycji mają dostęp do szerszego pod względem geograficznym zasobu pracowników, mogą też łatwiej przenieść wykwalifikowanych pracowników w wybrane miejsce.

                     (3)

                     Jednocześnie w przypadku, gdy duże inwestycje otrzymują wysokie kwoty pomocy państwa, korzystając z pełnej wysokości pułapów regionalnych, istnieje wzmożone ryzyko negatywnego wpływu na wymianę handlową i w związku z tym silniejszych zakłóceń konkurencji w stosunku do konkurujących z nimi przedsiębiorstw w innych państwach EOG. Dzieje się tak, gdyż istnieje większe prawdopodobieństwo, że beneficjent pomocy zajmuje istotną pozycję na odnośnym rynku oraz w związku z tym inwestycja, na którą została przyznana pomoc, może zmienić warunki konkurencji na tym rynku.

                     (4)

                     Ponadto przedsiębiorstwa dokonujące dużych inwestycji zwykle mają znaczącą siłę negocjacyjną względem organów przyznających pomoc. Podmioty inwestujące w duże projekty często rozważają wybór między wieloma lokalizacjami w różnych państwach EOG, co może prowadzić do coraz hojniejszych obietnic w zakresie pomocy, możliwe że do poziomu o wiele wyższego, niż jest to co konieczne do celów rekompensaty za niekorzystne warunki na poziomie regionów.

                     (5)

                     Skutkiem tego rodzaju przetargów na dotacje może być otrzymanie przez duże inwestycje pomocy o intensywności, która przewyższa dodatkowe koszty wynikające z lokalizacji inwestycji na obszarze znajdującym się w niekorzystnej sytuacji.

                     (6)

                     Kwota pomocy przewyższająca wysokość minimalną do celów rekompensaty za niekorzystne warunki w regionie jest wysoce prawdopodobną przyczyną paradoksalnych skutków (nieskuteczny wybór lokalizacji), większych zakłóceń konkurencji oraz – ponieważ pomoc jest kosztownym przeniesieniem środków z poziomu podatników do poziomu beneficjentów pomocy – strat netto w dobrobycie.

                     (7)

                     Ostatnie doświadczenia pokazały, że duże projekty inwestycyjne korzystające z regionalnej pomocy inwestycyjnej są bardziej kapitałochłonne niż mniejsze projekty inwestycyjne. W konsekwencji bardziej uprzywilejowane traktowanie mniejszych projektów inwestycyjnych przekłada się w obszarach objętych pomocą na bardziej uprzywilejowane traktowanie projektów, które potrzebują większej liczby pracowników, przyczyniając się tym samym do tworzenia nowych miejsc pracy i zmniejszania bezrobocia.

                     (8)

                     Niektóre rodzaje inwestycji mogą wywołać poważne zakłócenia konkurencji, a ich korzystne skutki dla danego regionu są wątpliwe. Stwierdzenie to jest prawdziwe szczególnie w odniesieniu do inwestycji dokonywanych w sektorach, w których pojedyncze przedsiębiorstwo ma wysoki udział w rynku, lub w których istniejąca, właściwa dla sektora zdolność produkcyjna wzrasta znacząco, czemu nie towarzyszy wzrost popytu na odnośne produkty. Ogólniej rzecz ujmując, zakłócenie konkurencji jest prawdopodobne w sektorach stojących przed problemami strukturalnymi, w których istniejąca zdolność produkcyjna przewyższa już popyt rynku na dany produkt, lub w których popyt na odnośne produkty stale maleje.

               26A.3.   OBNIŻENIE POZIOMU POMOCY NA RZECZ DUŻYCH PROJEKTÓW INWESTYCYJNYCH

                     (1)

                     Bez uszczerbku dla kryteriów zgodności określonych w wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej oraz bez uszczerbku dla obowiązku zgłoszenia określonego w pkt 4 sekcji 26A.3 lub dla zasad przejściowych określonych w sekcji 26A.8, regionalna pomoc inwestycyjna dotycząca inwestycji związanych z wydatkami kwalifikowanymi (6) do wysokości progów określonych poniżej podlega skorygowanemu, niższemu pułapowi pomocy regionalnej, zgodnie z następującymi proporcjami:

                                 Wydatki kwalifikowane

                                 Skorygowany pułap pomocy

                                 Do 50 mln EUR

                                 100 % pułapu regionalnego

                                 Dla przedziału między 50 mln EUR a 100 mln EUR

                                 50 % pułapu regionalnego

                                 Dla przedziału powyżej 100 mln EUR

                                 34 % pułapu regionalnego

                     (2)

                     W związku z powyższym dozwoloną kwotę pomocy w przypadku projektu na kwotę przekraczającą 50 mln EUR oblicza się zgodnie z wzorem: maksymalna kwota pomocy = R × (50 + 0,50 B + 0,34 C), gdzie R to nieskorygowany pułap regionalny, B to wydatki kwalifikowane dla przedziału między 50 mln EUR a 100 mln EUR, a C to wydatki kwalifikowane dla przedziału powyżej 100 mln EUR, jeśli takowe mają miejsce (7).

                     (3)

                     Tytułem przykładu, w przypadku dużego przedsiębiorstwa inwestującego 80 mln EUR na obszarze objętym pomocą, w którym nieskorygowany pułap pomocy regionalnej wynosi 25 % ekwiwalentu dotacji netto (EDN), maksymalna dozwolona kwota pomocy wyniosłaby 16,25 mln EUR EDN, co odpowiada intensywności pomocy w wysokości 20,3 % EDN. W przypadku dużego przedsiębiorstwa inwestującego 160 mln EUR na tym samym obszarze, maksymalna dozwolona kwota pomocy wyniosłaby 23,85 mln EUR EDN, co odpowiada intensywności pomocy w wysokości 14,9 % EDN.

                     (4)

                     Jednakże państwa EFTA są zobowiązane do zgłaszania każdego przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej, jeśli proponowana pomoc przewyższa maksymalną dozwoloną pomoc w przypadku inwestycji na kwotę 100 mln EUR zgodnie z proporcjami i zasadami określonymi w pkt 1 sekcji 26A.3 (8). Projekty podlegające obowiązkowi indywidualnego zgłoszenia nie kwalifikują się do pomocy inwestycyjnej w żadnym z dwóch następujących przypadków:

                                 (a)

                                 beneficjent pomocy odpowiada za więcej niż 25 % sprzedaży odnośnego produktu przed dokonaniem inwestycji lub za więcej niż 25 % sprzedaży po dokonaniu inwestycji;
                                 lub

                                 (b)

                                 zdolności produkcyjne osiągnięte dzięki projektowi stanowią ponad 5 % rynku mierzonego za pomocą danych odzwierciedlających widoczną konsumpcję odnośnego produktu, chyba że w ciągu pięciu ostatnich lat średni roczny wskaźnik wzrostu jego widocznej konsumpcji przekroczył średnią roczną stopę wzrostu PKB Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

                           Ciężar udowodnienia, że sytuacje, do których odnosi się lit. a) i b), nie mają miejsca w przypadku danego projektu, leży po stronie państwa EFTA (9). Do celów stosowania lit. a) i b) widoczna konsumpcja jest określana na odpowiednim poziomie klasyfikacji PRODCOM (10) w EOG lub, o ile informacje takie nie są dostępne, na podstawie jakiegokolwiek innego podziału rynku ogólnie przyjętego dla odnośnych produktów, dla którego istnieją łatwo dostępne dane statystyczne.

               26A.4.   ZAKAZ POMOCY PAŃSTWA W ODNIESIENIU DO PROJEKTÓW INWESTYCYJNYCH W SEKTORZE HUTNICTWA ŻELAZA I STALI

                     (1)

                     W zakresie sektora hutnictwa żelaza i stali, określonego w załączniku B do niniejszych zasad ramowych (11), Urząd odnotowuje fakt, że przez długi okres producenci żelaza i stali EWWiS funkcjonowali bez korzystania z pomocy inwestycyjnej, jaka była dostępna dla pozostałych sektorów przemysłu. Producenci żelaza i stali uwzględniali ten czynnik w swoich strategiach i przywykli do tej sytuacji. Biorąc pod uwagę szczególne cechy sektora żelaza i stali (w szczególności jego strukturę, istniejącą nadwyżkę zdolności produkcyjnych na szczeblu europejskim i światowym, wysoce kapitałochłonny charakter, lokalizację większości hut stali w regionach kwalifikujących się do pomocy regionalnej, znaczne kwoty funduszy publicznych przeznaczonych na restrukturyzację sektora stali i przekształcenia dotyczące obszarów produkcji stali) oraz doświadczenie zdobyte w przeszłości, gdy miały zastosowanie mniej surowe zasady w zakresie pomocy państwa, utrzymanie zakazu pomocy inwestycyjnej w tym sektorze wydaje się uzasadnione, niezależnie od wielkości inwestycji. W związku z tym Urząd jest zdania, że pomoc regionalna w sektorze hutnictwa żelaza i stali nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem. Niezgodność ta dotyczy również dużej indywidualnej pomocy w formie dotacji dla małych i średnich przedsiębiorstw, które nie są wyłączone na mocy innych postanowień.

               26A.5.   PROJEKTY INWESTYCYJNE W SEKTORACH ZMAGAJĄCYCH SIĘ Z PROBLEMAMI STRUKTURALNYMI INNYCH NIŻ SEKTOR ŻELAZA I STALI

                     (1)

                     W przeszłości Urząd konsekwentnie uważał, że inwestycje w sektorach, które zmagają się lub mogą się zmagać z poważną nadwyżką zdolności produkcyjnych lub stałym spadkiem popytu, zwiększają ryzyko zakłócenia konkurencji, nie przynosząc przy tym odnośnym regionom korzyści niezbędnych dla zrównoważenia tego skutku. Właściwym sposobem ustalenia, czy inwestycje te przynoszą mniej korzyści z punktu widzenia regionów, jest ograniczenie pomocy inwestycyjnej dla projektów w sektorach, w których występują problemy strukturalne, do poziomu poniżej dozwolonego dla innych sektorów.

                     (2)

                     Do tej pory wiele wrażliwych sektorów przemysłowych podlegało szczególnym, surowszym zasadom w zakresie pomocy państwa (12). Zgodnie z pkt 3 sekcji 26.1 poprzednich wielosektorowych zasad ramowych, te szczególne zasady sektorowe nadal mają zastosowanie.

                     (3)

                     Jednym z celów poprzednich wielosektorowych zasad ramowych było zapewnienie możliwości zastąpienia istniejących zasad sektorowych pojedynczym instrumentem. Z zastrzeżeniem zasad przejściowych określonych w sekcji 26A.8 poniżej, Urząd zamierza za pomocą niniejszej korekty objąć te wrażliwe sektory przemysłowe zakresem stosowania niniejszych zasad ramowych.

                     (4)

                     Do dnia 31 grudnia 2003 r. sektory, w których występują poważne problemy strukturalne, zostaną wyszczególnione w wykazie sektorów załączonym do niniejszych zasad ramowych. Z zastrzeżeniem postanowień określonych w niniejszej sekcji, żadna regionalna pomoc inwestycyjna na rzecz tych sektorów nie zostanie zatwierdzona.

                     (5)

                     Do celów sporządzenia wykazu sektorów miara poważnych problemów strukturalnych opierać się będzie zasadniczo na danych odzwierciedlających widoczną konsumpcję na odpowiednim poziomie klasyfikacji produktów według działalności (13) (CPA) w EOG lub, o ile informacje takie nie będą dostępne, na jakimkolwiek innym podziale rynku ogólnie przyjętym dla odnośnych produktów, dla którego istnieją łatwo dostępne dane statystyczne. Poważne problemy strukturalne zostaną uznane za istniejące, w przypadku gdy dotknięty nimi sektor podupada (14). Wykaz sektorów będzie okresowo uaktualniany; częstotliwość aktualizacji zostanie określona w momencie zatwierdzenia wykazu sektorów.

                     (6)

                     Od dnia 1 stycznia 2004 r. w przypadku sektorów wpisanych do wykazu sektorów zmagających się z poważnymi problemami strukturalnymi wszelka regionalna pomoc inwestycyjna dotycząca projektów inwestycyjnych, w przypadku których wydatki kwalifikowane przekraczają kwotę określoną przez Urząd w chwili sporządzania wykazu sektorów (15), musi być indywidualnie zgłaszana Urzędowi. Urząd przeanalizuje tego rodzaju zgłoszenia zgodnie z następującymi zasadami: po pierwsze, program pomocy musi spełniać ogólne kryteria oceny określone w wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej; po drugie, wydatki kwalifikowane określone zgodnie z sekcją 26A.11 pkt 3 przekraczające kwotę określoną przez Urząd w chwili sporządzania wykazu sektorów nie będą się kwalifikowały do pomocy inwestycyjnej, za wyjątkiem przypadków, o których mowa w sekcji 26A.5 pkt 7.

                     (7)

                     W drodze odstępstwa od pkt 6 w sekcji 26A.5 Urząd może zezwolić na pomoc inwestycyjną dla sektorów wpisanych do wykazu sektorów w oparciu o intensywność pomocy określoną w sekcji 26A.3 niniejszych zasad ramowych, pod warunkiem że dane państwo EFTA udowodni, że chociaż sektor został uznany za podupadający, rynek dla odnośnego produktu szybko się rozwija (16).

               26A.6.   MONITORING EX POST

                     (1)

                     Przy sporządzaniu niniejszych zasad ramowych Urząd dążył do tego, by były one możliwie jak najbardziej zrozumiałe, jednoznaczne, przewidywalne i skuteczne, oraz by związane z nimi dodatkowe obciążenia administracyjne były jak najmniejsze.

                     (2)

                     W celu zapewnienia przejrzystości i skutecznego monitoringu właściwe jest ustanowienie standardowego formularza, przy użyciu którego państwa EFTA powinny dostarczać Urzędowi informacje zbiorcze zgodnie z wzorem określonym w załączniku A za każdym razem, gdy na podstawie niniejszych zasad ramowych zostanie przyznana pomoc inwestycyjna w wysokości przekraczającej 50 mln EUR. Wdrażając środki pomocy objęte zakresem niniejszych zasad ramowych, państwa EFTA muszą w ciągu 20 dni roboczych liczonych od dnia przyznania pomocy przez właściwy organ przesłać Urzędowi tego rodzaju informacje zbiorcze.

                     (3)

                     Państwa EFTA posiadają obowiązek przechowywania szczegółowej dokumentacji dotyczącej przyznania pomocy indywidualnej objętej zakresem niniejszych zasad ramowych. Dokumentacja taka musi zawierać wszelkie informacje niezbędne do ustalenia, że nie została przekroczona maksymalna intensywność pomocy określona na podstawie niniejszych zasad ramowych Państwa EFTA posiadają obowiązek przechowywania dokumentacji dotyczącej pomocy indywidualnej przez okres dziesięciu lat od dnia, w którym została przyznana. Państwa EFTA muszą, w odpowiedzi na wniosek przedłożony na piśmie, przekazać Urzędowi przed upływem 20 dni roboczych lub w dłuższym terminie określonym we wniosku wszelkie informacje, jakie Urząd uzna za niezbędne do oceny, czy przestrzegano postanowień niniejszych zasad ramowych.

               26A.7.   OBOWIĄZYWANIE ZASAD RAMOWYCH

                     (1)

                     Niniejsze zasady ramowe stosuje się do dnia 31 grudnia 2009 r. Przed dniem 31 grudnia 2009 r. Urząd dokona oceny zasad ramowych. Urząd może wprowadzić zmiany do niniejszych zasad ramowych do dnia 31 grudnia 2009 r. w oparciu o ważne względy dotyczące polityki konkurencji lub w celu uwzględnienia polityki EOG w innych dziedzinach lub innych zobowiązań międzynarodowych. Przegląd taki pozostanie jednak bez wpływu na zakaz pomocy inwestycyjnej na rzecz sektora hutnictwa żelaza i stali.

                     (2)

                     Co do sektora żelaza i stali określonego w załączniku B, postanowienia zasad ramowych stosuje się od dnia 1 stycznia 2003 r. Począwszy od tego dnia przestaną mieć zastosowanie szczególne zasady sektorowe obowiązujące dla pewnych sektorów żelaza i stali, które nie zostały objęte Traktatem EWWiS (17). W odniesieniu do sektora motoryzacyjnego określonego w załączniku C oraz sektora włókien syntetycznych określonego w załączniku D postanowienia zasad ramowych stosuje się od dnia 1 stycznia 2003 r. Niemniej jednak zgłoszenia zarejestrowane przez Urząd przed dniem 1 stycznia 2003 r. odnoszące się do sektora motoryzacyjnego i sektora włókien syntetycznych zostaną zbadane w świetle kryteriów obowiązujących w momencie zgłoszenia.

                     (3)

                     W sektorach innych niż sektory, o których mowa w sekcji 26A.7 pkt 2, postanowienia niniejszych zasad ramowych stosuje się od dnia 1 stycznia 2004 r. Poprzednie wielosektorowe zasady ramowe nadal stosuje się do dnia 31 grudnia 2003 r. Niemniej jednak zgłoszenia zarejestrowane przez Urząd przed dniem 1 stycznia 2004 r. zostaną rozpatrzone w świetle kryteriów obowiązujących w momencie zgłoszenia.

                     (4)

                     Urząd zbada zgodność z Porozumieniem EOG pomocy inwestycyjnej przyznanej bez jego zgody:

                                 (a)

                                 w oparciu o kryteria określone w niniejszych zasadach ramowych, jeśli pomoc została przyznana:

                                             —

                                             dnia 1 stycznia 2003 r. lub później, w odniesieniu do pomocy inwestycyjnej na rzecz sektora żelaza i stali;

                                             —

                                             dnia 1 stycznia 2003 r. lub później, w odniesieniu do pomocy inwestycyjnej na rzecz sektora motoryzacyjnego oraz sektora włókien syntetycznych;

                                             —

                                             dnia 1 stycznia 2004 r. lub później, w odniesieniu do pomocy inwestycyjnej dla wszystkich pozostałych sektorów objętych niniejszymi zasadami ramowymi;

                                 (b)

                                 w oparciu o kryteria obowiązujące w momencie przyznania pomocy we wszystkich pozostałych przypadkach.

               26A.8.   POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE

                     (1)

                     Do dnia, w którym zacznie obowiązywać wykaz sektorów, o którym mowa w sekcji 26A.5 pkt 4:

                                 (a)

                                 maksymalna intensywność pomocy w przypadku pomocy inwestycyjnej w sektorze motoryzacyjnym określonym w załączniku C, przyznanej zgodnie z zatwierdzonym programem pomocy na rzecz projektów, które wiążą się z wydatkami kwalifikowanymi przekraczającymi 50 mln EUR albo z kwotą pomocy przekraczającą 5 mln EUR wyrażoną jako ekwiwalent dotacji brutto, będzie równa 30 % odpowiedniego pułapu pomocy regionalnej (18);

                                 (b)

                                 żadne wydatki poniesione w ramach projektów inwestycyjnych w sektorze włókien syntetycznych określonym w załączniku D nie będą się kwalifikowały do pomocy inwestycyjnej.

                     (2)

                     Do dnia, w którym zacznie się stosować wykaz sektorów, o którym mowa w sekcji 26A.5. pkt 4, Urząd zdecyduje, czy i w jakim zakresie do wykazu należy wpisać sektor motoryzacyjny określony w załączniku C i sektor włókien syntetycznych określony w załączniku D.

                     (3)

                     W odniesieniu do sektora budownictwa okrętowego zasady obowiązujące na mocy decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 12/99 będą obowiązywać do dnia 31 grudnia 2003 r. Przed tym dniem Urząd zbada, czy pomoc na rzecz sektora budownictwa okrętowego należy objąć niniejszymi zasadami ramowymi i wpisać do wykazu sektorów.

               26A.9.   ODPOWIEDNIE ŚRODKI

                     (1)

                     Aby zapewnić wdrożenie zasad określonych w niniejszych zasadach ramowych, Urząd zaproponuje odpowiednie środki w rozumieniu art. 1 ust. 1 Protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale. Odpowiednie środki będą obejmować, co następuje:

                                 (a)

                                 zmianę istniejących map pomocy regionalnej poprzez dostosowanie:

                                             —

                                             od dnia 1 stycznia 2003 r. obecnych pułapów pomocy regionalnej do intensywności pomocy wynikającej z zasad określonych w sekcji 26A.4 niniejszych zasad ramowych;

                                             —

                                             od dnia 1 stycznia 2003 r. obecnych pułapów pomocy regionalnej do intensywności pomocy wynikającej z zasad określonych w sekcji 26A.8;

                                             —

                                             od dnia 1 stycznia 2004 r. obecnych pułapów pomocy regionalnej do intensywności pomocy wynikającej z zasad określonych w sekcji 26A.3;

                                 (b)

                                 dostosowanie wszystkich istniejących programów pomocy regionalnej określonych w wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej, łącznie z programami wyłączonymi z obowiązku zgłoszenia na mocy rozporządzenia o grupowym wyłączeniu, w celu zagwarantowania, że w przypadku przyznanej regionalnej pomocy inwestycyjnej:

                                             (i)

                                             są one zgodne z pułapami pomocy regionalnej określonymi w mapach pomocy regionalnej zmienionych zgodnie z lit. a) powyżej od dnia 1 stycznia 2004 r. w odniesieniu do sektorów innych niż wymienione w sekcji 26A.7 pkt 2;

                                             (ii)

                                             zapewniają osobne zgłaszanie regionalnej pomocy inwestycyjnej, jeśli pomoc przewyższa maksymalną dozwoloną pomoc, jaką może uzyskać inwestycja na kwotę 100 mln EUR zgodnie z proporcjami określonymi w pkt 1 sekcji 26A.3 niniejszych zasad ramowych od dnia 1 stycznia 2004 r.;

                                             (iii)

                                             wyłączają one ze swojego zakresu stosowania pomoc na rzecz przemysłu hutnictwa żelaza i stali od dnia 1 stycznia 2003 r.;

                                             (iv)

                                             wyłączają one ze swojego zakresu stosowania pomoc na rzecz przemysłu włókien syntetycznych od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia wejścia w życie wykazu sektorów;

                                             (v)

                                             ograniczają one regionalną pomoc inwestycyjną w sektorze motoryzacyjnym określonym w załączniku C na rzecz projektów, które wiążą się z wydatkami kwalifikowanymi przekraczającymi 50 mln EUR albo z kwotą pomocy przekraczającą 5 mln EUR wyrażoną jako ekwiwalent dotacji brutto, do 30 % odpowiedniego pułapu pomocy regionalnej od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia wejścia w życie wykazu sektorów;

                                 (c)

                                 zagwarantowanie przekazania Urzędowi formularzy, o których mowa w pkt 2 sekcji 26A.6, począwszy od dnia wejścia w życie niniejszych zasad ramowych;

                                 (d)

                                 zagwarantowanie przechowywania dokumentacji, o której mowa w pkt 3 sekcji 26A.6, począwszy od dnia wejścia w życie niniejszych zasad ramowych;

                                 (e)

                                 zapewnienie zgodności, do dnia 31 grudnia 2003 r., z postanowieniami poprzednich Wielosektorowych zasad ramowych dotyczących pomocy regionalnej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych, w szczególności zaś z określonymi w nich wymogami zgłaszania.

                     (2)

                     Państwa EFTA muszą wprowadzić konieczne zmiany w terminie do dnia 31 grudnia 2003 r., z wyjątkiem środków dotyczących sektora żelaza i stali, dla którego zmiany należy wprowadzić tak, aby obowiązywały od dnia 1 stycznia 2003 r., oraz środków dotyczących sektora włókien syntetycznych i sektora motoryzacyjnego, dla których zmiany należy wprowadzić tak, aby obowiązywały od dnia 1 stycznia 2003 r. Państwa EFTA wzywa się do wyrażenia wyraźnej zgody na proponowane odpowiednie środki w terminie 20 dni roboczych od dnia, w którym doręczono im pismo. W przypadku braku odpowiedzi Urząd uzna, że dane państwo EFTA nie wyraża zgody na proponowane środki.

               26A.10.   WYMÓG ZGŁOSZENIA

                     (1)

                     Państwa EFTA wzywa się do posłużenia się formularzami zgłoszeniowymi załączonymi do niniejszych zasad ramowych (załącznik E) w celu zgłoszenia propozycji pomocy na mocy niniejszych zasad ramowych.

               26A.11.   DEFINICJE UŻYTYCH POJĘĆ

                     (1)

                     Stosuje się następujące definicje pojęć użytych w niniejszych zasadach ramowych:

               Projekt inwestycyjny

                     (2)

                     »Projekt inwestycyjny« oznacza inwestycję początkową w rozumieniu sekcji 25.4 wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej. Projektu inwestycyjnego nie można sztucznie dzielić na osobne projekty, aby uniknąć stosowania postanowień niniejszych zasad ramowych. Do celów niniejszych zasad ramowych projekt inwestycyjny obejmuje wszystkie inwestycje w środki trwałe dokonane w danym miejscu przez jedno lub więcej przedsiębiorstw w ciągu trzech lat. Do celów niniejszych zasad ramowych miejsce produkcji to ekonomicznie niepodzielny zbiór aktywów trwałych spełniających ściśle określoną funkcję techniczną, połączonych fizycznie lub funkcjonalnie, które mają wyraźnie określone cele, takie jak wytwarzanie określonego produktu. W przypadku gdy dwa lub więcej niż dwa produkty są wytwarzane z tych samych surowców uznaje się, że linie produkcyjne wytwarzające tego rodzaju produkty stanowią pojedynczy zakład produkcyjny.

               Wydatki kwalifikowane

                     (3)

                     »Wydatki kwalifikowane« określa się zgodnie z zasadami określonymi do tego celu w wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej.

               Pułap pomocy regionalnej

                     (4)

                     »Pułap pomocy regionalnej« odnosi się do maksymalnej intensywności pomocy dozwolonej w momencie przyznania pomocy w przypadku dużych przedsiębiorstw w danym obszarze objętym pomocą.
                     Maksymalną intensywność pomocy określa się zgodnie z wytycznymi w sprawie krajowej pomocy regionalnej w oparciu o zatwierdzoną przez Urząd mapę pomocy regionalnej.

               Odnośny produkt

                     (5)

                     »Odnośny produkt« oznacza produkt, którego produkcję przewiduje projekt inwestycyjny, i w razie potrzeby produkty uznane za jego substytuty, albo przez klienta (z powodu cech, ceny lub przeznaczenia produktu), albo przez producenta (ze względu na elastyczność urządzeń produkcyjnych). Jeżeli projekt dotyczy produktu pośredniego i istotna część produkcji nie jest sprzedawana na rynku, odnośny produkt zostaje uznany za obejmujący produkty, do których wytwarzania jest stosowany.

               Widoczna konsumpcja

                     (6)

                     »Widoczna konsumpcja« odnośnego produktu to produkcja powiększona o przywóz i pomniejszona o wywóz.

                     (7)

                     Jeżeli Urząd określa zgodnie z niniejszymi zasadami ramowymi średni roczny wzrost widocznej konsumpcji odnośnego produktu, uwzględnia przy tym w razie potrzeby każdą znaczącą zmianę tego stanu.

                     (8)

                     W przypadku gdy projekt inwestycyjny dotyczy sektora usług oraz w celu określenia wielkości i rozwoju rynku, Urząd, zamiast posłużyć się danymi dotyczącymi widocznej konsumpcji, wykorzysta obroty właściwe dla odnośnych usług, w oparciu o podział rynku ogólnie przyjęty dla odnośnych usług, dla których istnieją łatwo dostępne dane statystyczne.

            ZAŁĄCZNIK A DO WIELOSEKTOROWYCH ZASAD RAMOWYCH
            [FORMULARZ DOTYCZĄCY MONITORINGU EX POST]

                        —

                        Tytuł programu pomocy (lub informacja, czy jest to pomoc ad hoc)

                        —

                        Podmiot publiczny przyznający pomoc

                        —

                        Jeżeli podstawą prawną jest program pomocy zatwierdzony przez Urząd – data zatwierdzenia oraz numer referencyjny pomocy państwa

                        —

                        Region i gmina

                        —

                        Nazwa przedsiębiorstwa; określić, czy jest ono MŚP czy dużym przedsiębiorstwem, oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, nazwy przedsiębiorstw, w skład których wchodzi

                        —

                        Rodzaj projektu wraz z wyjaśnieniem, czy jest to nowy zakład, zwiększenie zdolności produkcyjnych czy inny rodzaj projektu

                        —

                        Koszty całkowite i koszty kwalifikowane nakładów kapitałowych przeznaczonych do zainwestowania w okresie realizacji projektu

                        —

                        Wartość nominalna pomocy oraz jej ekwiwalent dotacji brutto i netto

                        —

                        Warunki, jakim podlega spłata proponowanej pomocy, jeśli istnieją

                        —

                        Odnośne produkty lub usługi oraz odpowiednia klasyfikacja PRODCOM lub klasyfikacja CPA dla projektów w sektorze usług

            ZAŁĄCZNIK B DO WIELOSEKTOROWYCH ZASAD RAMOWYCH
            DEFINICJA PRZEMYSŁU HUTNICTWA ŻELAZA I STALI DO CELÓW WIELOSEKTOROWYCH ZASAD RAMOWYCH
            Przemysł hutnictwa żelaza i stali, do celów wielosektorowych zasad ramowych, obejmuje przedsiębiorstwa zajmujące się wytwarzaniem wyrobów z żelaza i stali, których wykaz figuruje poniżej:

                        Wyrób

                        Kod Nomenklatury Scalonej (19)

                        Surówka

                        7201

                        Żelazostopy

                        7202 11 20; 7202 11 80; 7202 99 11

                        Wyroby zawierające żelazo otrzymywane przez bezpośrednie odtlenianie rudy żelaza i pozostałych gąbczastych wyrobów zawierających żelazo

                        7203

                        Żeliwo i stal niestopowa

                        7206

                        Półprodukty z żeliwa lub stali niestopowej

                        7207 11 11; 7207 11 14; 7207 11 16; 7207 12 10; 7207 19 11; 7207 19 14; 7207 19 16; 7207 19 31; 7207 20 11; 7207 20 15; 7207 20 17; 7207 20 32; 7207 20 51; 7207 20 55; 7207 20 57; 7207 20 71

                        Wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej

                        7208 10 00; 7208 25 00; 7208 26 00; 7208 27 00; 7208 36 00; 7208 37; 7208 38; 7208 39; 7208 40; 7208 51; 7208 52; 7208 53; 7208 54; 7208 90 10; 7209 15 00; 7209 16; 7209 17; 7209 18; 7209 25 00; 7209 26; 7209 27; 7209 28; 7209 90 10; 7210 11 10; 7210 12 11; 7210 12 19; 7210 20 10; 7210 30 10; 7210 41 10; 7210 49 10; 7210 50 10; 7210 61 10; 7210 69 10; 7210 70 31; 7210 70 39; 7210 90 31; 7210 90 33; 7210 90 38; 7211 13 00; 7211 14; 7211 19; 7211 23 10; 7211 23 51; 7211 29 20; 7211 90 11; 7212 10 10; 7212 10 91; 7212 20 11; 7212 30 11; 7212 40 10; 7212 40 91; 7212 50 31; 7212 50 51; 7212 60 11; 7212 60 91

                        Sztaby i pręty, walcowane na gorąco, w nieregularnych kręgach z żeliwa lub stali niestopowej

                        7213 10 00; 7213 20 00; 7213 91; 7213 99

                        Pozostałe sztaby i pręty z żeliwa lub stali niestopowej

                        7214 20 00; 7214 30 00; 7214 91; 7214 99; 7215 90 10

                        Kątowniki, kształtowniki i profile, z żeliwa lub stali niestopowej

                        7216 10 00; 7216 21 00; 7216 22 00; 7216 31; 7216 32; 7216 33; 7216 40; 7216 50; 7216 99 10

                        Stal nierdzewna

                        7218 10 00; 7218 91 11; 7218 91 19; 7218 99 11; 7218 99 20

                        Wyroby walcowane płaskie ze stali nierdzewnej

                        7219 11 00; 7219 12; 7219 13; 7219 14; 7219 21; 7219 22; 7219 23 00; 7219 24 00; 7219 31 00; 7219 32; 7219 33; 7219 34; 7219 35; 7219 90 10; 7220 11 00; 7220 12 00; 7220 20 10; 7220 90 11; 7220 90 31

                        Sztaby i pręty ze stali nierdzewnej

                        7221 00; 7222 11; 7222 19; 7222 30 10; 7222 40 10; 7222 40 30

                        Wyroby walcowane płaskie z pozostałej stali stopowej

                        7225 11 00; 7225 19; 7225 20 20; 7225 30 00; 7225 40; 7225 50 00; 7225 91 10; 7225 92 10; 7225 99 10; 7226 11 10; 7226 19 10; 7226 19 30; 7226 20 20; 7226 91; 7226 92 10; 7226 93 20; 7226 94 20; 7226 99 20

                        Sztaby i pręty z pozostałej stali stopowej

                        7224 10 00; 7224 90 01; 7224 90 05; 7224 90 08; 7224 90 15; 7224 90 31; 7224 90 39; 7227 10 00; 7227 20 00; 7227 90; 7228 10 10; 7228 10 30; 7228 20 11; 7228 20 19; 7228 20 30; 7228 30 20; 7228 30 41; 7228 30 49; 7228 30 61; 7228 30 69; 7228 30 70; 7228 30 89; 7228 60 10; 7228 70 10; 7228 70 31; 7228 80

                        Ścianka szczelna

                        7301 10 00

                        Szyny i podkłady kolejowe

                        7302 10 31; 7302 10 39; 7302 10 90; 7302 20 00; 7302 40 10; 7302 10 20

                        Rury, przewody rurowe i profile drążone, bez szwu

                        7303; 7304

                        Spawane rury i przewody rurowe, których zewnętrzna średnica przekracza 406,4 mm, z żeliwa lub stali

                        7305

            ZAŁĄCZNIK C DO WIELOSEKTOROWYCH ZASAD RAMOWYCH
            DEFINICJA PRZEMYSŁU MOTORYZACYJNEGO DO CELÓW WIELOSEKTOROWYCH ZASAD RAMOWYCH
            »Przemysł motoryzacyjny« oznacza projektowanie, produkcję i montaż »pojazdów mechanicznych«, »silników« do pojazdów mechanicznych oraz »modułów lub podsystemów« do takich pojazdów lub silników, albo bezpośrednio przez producenta, albo przez »kluczowego dostawcę części«, w tym ostatnim przypadku tylko w ramach »projektu całościowego«.

                        (a)

                           Pojazdy mechaniczne

                        Pojęcie »pojazdy mechaniczne« oznacza samochody osobowe, lekkie samochody dostawcze, samochody ciężarowe, ciągniki drogowe, autobusy, autokary i inne pojazdy użytkowe. Nie obejmuje ono samochodów wyścigowych, pojazdów przeznaczonych do użytku poza ruchem drogowym (na przykład pojazdów przeznaczonych do użytku na śniegu lub do przewożenia osób na polach golfowych), motocykli, przyczep, ciągników rolniczych i leśnych, przyczep turystycznych, pojazdów specjalnego przeznaczenia (na przykład pojazdów strażackich, pracowni przewoźnych), wywrotek samochodowych, pojazdów mechanicznych do transportu wewnątrzzakładowego (na przykład wózków jezdniowych widłowych, wozów okraczających podsiębiernych i wózków-platform) oraz pojazdów wojskowych.

                        (b)

                           Silniki do pojazdów mechanicznych

                        Pojęcie »silniki do pojazdów mechanicznych« oznacza silniki o zapłonie samoczynnym i o zapłonie iskrowym, jak również silniki elektryczne oraz turbinowe, gazowe, hybrydowe i inne silniki przeznaczone dla pojazdów mechanicznych.

                        (c)

                           Moduły i podsystemy

                        Pojęcie »moduł« lub »podsystem« oznacza zbiór podstawowych części przeznaczonych dla pojazdu lub silnika, produkowanych, montowanych lub instalowanych przez »kluczowego dostawcę części« oraz dostarczanych za pośrednictwem elektronicznego systemu zamówień lub w formie dostawy na czas. Logistyczne systemy dostaw i magazynowania oraz zlecone działania całościowe stanowiące część łańcucha produkcyjnego, takie jak malowanie podzespołów, również powinny zostać zaklasyfikowane jako moduły i podsystemy.

                        (d)

                           Kluczowy dostawca części

                        Pojęcie »kluczowy dostawca części« oznacza dostawcę, niezależnego lub zależnego, który zaopatruje producenta, jest współodpowiedzialny za projekt i jego zmiany (12) oraz produkuje lub montuje podsystemy lub moduły, bądź dostarcza je producentowi pojazdów na etapie produkcji lub montażu. Tego rodzaju dostawcy jako partnerzy przemysłowi są często związani z danym producentem umową na czas równy w przybliżeniu cyklowi życia modelu (na przykład do momentu zmiany wyglądu modelu). Kluczowy dostawca części może również świadczyć usługi, zwłaszcza usługi logistyczne, takie jak zarządzanie działem dostaw.

                        (e)

                           Projekt całościowy

                        Producent może, w rzeczywistym miejscu inwestycji lub w jednym lub kilku parkach przemysłowych niezbyt oddalonych geograficznie (13), połączyć w całość jeden lub kilka projektów kluczowych dostawców części do celów dostarczania modułów lub podsystemów dla produkowanych pojazdów lub silników. »Projekt całościowy« oznacza jeden projekt, który grupuje tego rodzaju projekty. Projekt całościowy trwa przez cały cykl życia projektu inwestycyjnego producenta pojazdów. Inwestycja jednego kluczowego dostawcy części jest zintegrowana w obrębie definicji projektu ogólnego, jeśli przynajmniej połowa produkcji wynikającej z tej inwestycji jest dostarczana danemu producentowi w odnośnym zakładzie.

            ZAŁĄCZNIK D DO WIELOSEKTOROWYCH ZASAD RAMOWYCH
            DEFINICJA PRZEMYSŁU WŁÓKIEN SYNTETYCZNYCH DO CELÓW WIELOSEKTOROWYCH ZASAD RAMOWYCH
            Przemysł włókien syntetycznych, do celów wielosektorowych zasad ramowych, określa się jako:

                        —

                        ekstruzję/teksturyzację wszystkich głównych rodzajów włókien oraz przędzy na bazie poliestru, poliamidu, akrylu lub polipropylenu, niezależnie od ich zastosowania końcowego,
                        lub

                        —

                        polimeryzację (w tym także polikondensację), gdy stanowi ona integralny element ekstruzji
                        na poziomie wykorzystywanych urządzeń,
                        lub

                        —

                        każdy dodatkowy proces związany z jednoczesną instalacją mocy produkcyjnych do ekstruzji/teksturyzacji przez przyszłego beneficjenta lub przez inne przedsiębiorstwo z grupy, do której należy beneficjent, który to proces, w ramach specyficznych działań przemysłowych, jest zintegrowany z mocą produkcyjną na poziomie użytkowanych urządzeń.

            ZAŁĄCZNIK E DO WIELOSEKTOROWYCH ZASAD RAMOWYCH
            FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY (20)

            SEKCJA 1 – PAŃSTWO EFTA
            Informacje dotyczące powiadomienia organu publicznego:
            1.1.2.   Nazwa i adres organu zgłaszającego:
            1.1.3.   Nazwisko, numer telefonu i faksu oraz adres poczty elektronicznej i stanowisko osoby (osób), z którą należy się kontaktować w przypadku dalszego postępowania:
            Informacje dotyczące osoby, z którą należy się kontaktować, w Stałym Przedstawicielstwie:
            1.2.1.   Nazwisko, numer telefonu i faksu oraz adres poczty elektronicznej i stanowisko osoby, z którą należy się kontaktować w przypadku dalszego postępowania:
            SEKCJA 2 – BENEFICJENT POMOCY
            Struktura przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw uczestniczących w finansowaniu projektu:
            2.1.1.   Dane beneficjenta pomocy:
            2.1.2.   Jeżeli osobowość prawna beneficjenta pomocy różni się od osobowości prawnej przedsiębiorstwa (przedsiębiorstw), które finansuje(ą) projekt lub które otrzymuje(ą) pomoc, opisać również te różnice:
            2.1.3.   Grupa, w skład której wchodzi beneficjent pomocy, struktura grupy oraz struktura własności każdego przedsiębiorstwa nadrzędnego:
            Dane dotyczące przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw uczestniczących w finansowaniu projektu za ostatnie trzy lata obrotowe:
            2.2.1.   Obroty w skali świata, w skali EOG oraz w odnośnym państwie EFTA:
            2.2.2.   Zysk po opodatkowaniu oraz przepływ środków pieniężnych (w ujęciu skonsolidowanym):
            2.2.3.   Zatrudnienie w skali świata, w skali EOG oraz w odnośnym państwie EFTA:
            2.2.4.   Zbyt na poszczególnych rynkach w danym Państwie Członkowskim, w pozostałych państwach EOG oraz poza EOG:
            2.2.5.   Zbadane sprawozdania finansowe oraz roczne sprawozdania za okres ostatnich trzech lat:
            Dane dotyczące podmiotu za ostatnie trzy lata obrotowe, jeżeli inwestycja ma miejsce w istniejącym zakładzie przemysłowym:
            2.3.1.   Obroty ogółem:
            2.3.2.   Zysk po opodatkowaniu oraz przepływ środków pieniężnych:
            2.3.3.   Zatrudnienie:
            2.3.4.   Zbyt na poszczególnych rynkach: w danym państwie EFTA, w pozostałych państwach EOG oraz poza EOG.
            SEKCJA 3 – ZAPEWNIENIE POMOCY PUBLICZNEJ
            W odniesieniu do każdego środka proponowanej pomocy publicznej należy podać następujące informacje:
            Szczegóły:
            3.1.1.   Tytuł programu pomocy (lub informacja, czy jest to pomoc ad hoc):
            3.1.2.   Podstawa prawna (ustawa, dekret itd.):
            3.1.3.   Podmiot publiczny przyznający pomoc:
            3.1.4.   Data zatwierdzenia oraz numer referencyjny pomocy państwa, jeżeli podstawą prawną jest program pomocy zatwierdzony przez Urząd:
            Forma proponowanej pomocy:
            3.2.1.   Informacja, czy proponowana pomoc to dotacja, dotacja na spłatę odsetek, obniżenie składek na ubezpieczenia społeczne, ulga podatkowa, udziały kapitałowe, konwersja lub umorzenie długu, pożyczka uprzywilejowana, odroczenie terminu płatności podatków, kwota objęta programem gwarancji itd.:
            3.2.2.   Warunki, jakim podlega spłata proponowanej pomocy:
            Kwota proponowanej pomocy:
            3.3.1.   Wartość nominalna pomocy oraz jej ekwiwalent dotacji brutto i netto:
            3.3.2.   Informacja, czy środek pomocy podlega podatkowi od osób prawnych (lub innym podatkom bezpośrednim); jeśli tylko częściowo, w jakim zakresie:
            3.3.3.   Pełny harmonogram spłat proponowanej pomocy. Informacje dotyczące pakietu proponowanej pomocy publicznej:
            Cechy środków pomocy:
            3.4.1.   Informacja, czy jakiekolwiek środki pomocy wchodzące w skład całościowego pakietu nie zostały jeszcze określone; jeśli tak, wyszczególnić:
            3.4.2.   Wskazanie, który z wyżej wymienionych środków nie stanowi pomocy państwa i z jakich przyczyn:
            3.5.   Informacja, czy przewiduje się składanie wniosku o dodatkową pomoc dla tego samego projektu do innych europejskich lub międzynarodowych instytucji finansujących; jeśli tak, na jakie kwoty:
            Kumulacja środków pomocy publicznej:
            3.6.1.   Szacowany ekwiwalent dotacji brutto (przed opodatkowaniem) połączonych środków pomocy:
            3.6.2.   Szacowany ekwiwalent dotacji netto (po opodatkowaniu) połączonych środków pomocy:
            SEKCJA 4 – PROJEKT OBJĘTY POMOCĄ
            Lokalizacja projektu:
            4.1.1.   Region i gmina oraz adres:
            Czas trwania projektu:
            4.2.1.   Data rozpoczęcia projektu inwestycyjnego oraz data zakończenia inwestycji:
            4.2.2.   Planowana data rozpoczęcia nowej produkcji oraz rok, w którym mogą zostać osiągnięte pełne zdolności produkcyjne:
            Opis projektu:
            4.3.1.   Rodzaj projektu oraz wyjaśnienie, czy jest to nowy zakład, zwiększenie zdolności produkcyjnych czy inny rodzaj projektu:
            4.3.2.   Krótki, ogólny opis projektu:
            Rozbicie kosztów projektu:
            4.4.1.   Koszty całkowite nakładów kapitałowych przeznaczonych do zainwestowania i amortyzacji w okresie realizowania projektu:
            4.4.2.   Szczegółowe rozbicie nakładów kapitałowych i innych (2) związanych z projektem inwestycyjnym.
            Sposób finansowania całkowitych kosztów projektu:
            4.5.1.   Informacja o sposobie finansowania całkowitych kosztów projektu inwestycyjnego:
            SEKCJA 5 - CECHY PRODUKTU I RYNKU
            Cechy produktu(ów), którego(ych) dotyczy projekt:
            5.1.1.   Wskazanie produktu(ów), który(e) będzie (będą) produkowany(e) przy pomocy objętych pomocą urządzeń po przeprowadzeniu inwestycji oraz właściwego(ych) sektora(ów), do którego(ych) należy(ą) produkt(y) (wskazać kod PRODCOM lub klasyfikację CPA dla projektów w sektorze usług):
            5.1.2.   Informacja, jaki(e) produkt(y) zastąpi(ą); jeśli te zastąpione produkty nie są produkowane w tym samym miejscu, wskazanie miejsca ich obecnej produkcji:
            5.1.3.   Informacja, jaki(e) inny(e) produkt(y) może (mogą) być produkowany(e) przy pomocy tych samych nowych urządzeń przy niewielkich kosztach dodatkowych lub bez generowania takich kosztów:
            Uwagi dotyczące zdolności produkcyjnych:
            5.2.1.   Określenie wpływu projektu na całkowite dostępne zdolności produkcyjne beneficjenta pomocy w EOG (także na poziomie grupy) w odniesieniu do każdego odnośnego produktu (w jednostkach na rok, w roku poprzedzającym rok rozpoczęcia realizacji oraz w momencie zakończenia realizacji projektu):
            5.2.2.   Szacowane całkowite zdolności produkcyjne producentów EOG dla każdego odnośnego produktu:
            Dane dotyczące rynku:
            5.3.1   Dane dotyczące widocznej konsumpcji odnośnego produktu(ów) dla każdego z ostatnich sześciu lat obrotowych; jeśli dostępne, statystyki opracowane przez inne źródła w celu udokumentowania odpowiedzi:
            5.3.2.   Prognoza dotycząca rozwoju widocznej konsumpcji odnośnego produktu(ów) na następne trzy lata obrotowe; jeśli dostępne, statystyki opracowane przez niezależne źródła w celu udokumentowania odpowiedzi:
            5.3.3.   Informacja, czy właściwy rynek podupada i z jakich przyczyn:
            5.3.4.   Szacunki dotyczące udziału w rynku (pod względem wartości) beneficjenta pomocy lub grupy, doktórej należy beneficjent pomocy w roku poprzedzającym rok rozpoczęcia realizacji oraz w momencie zakończenia realizacji projektu:
         ”

         (1)  Dz.U. L 111 z 29.4.1999 oraz Suplement EOG nr 18 z tego samego dnia.

         (2)  Patrz rozdział 25 tych wytycznych.

         (3)  Patrz rozdział 16 tych wytycznych.

         (4)  Patrz rozdział 14 tych wytycznych.

         (5)  Patrz rozdział 15 tych wytycznych.

         (6)  Zgodnie z wytycznymi w sprawie krajowej pomocy regionalnej wydatki kwalifikujące się do regionalnej pomocy inwestycyjnej określa się na podstawie zasad określonych w pkt 8-12 sekcji 25.4. wytycznych (opcja nr 1) albo na podstawie zasad określonych w pkt 24 sekcji 25.4 wytycznych (opcja nr 2). Zgodnie z pkt. 30 sekcji 25.4 wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej pomoc obliczaną na podstawie opcji nr 1 (»pomoc inwestycyjna«) można łączyć z pomocą obliczaną na podstawie opcji nr 2 (»pomoc na tworzenie nowych miejsc pracy«) pod warunkiem, że łączna kwota pomocy nie przekracza pułapu pomocy regionalnej pomnożonego przez wyższą z dwóch możliwych kwot wydatków kwalifikowanych. Zgodnie z tą zasadą oraz dla celów niniejszych zasad ramowych wydatki kwalifikowane w ramach szczególnego projektu inwestycyjnego określane są na podstawie opcji, która skutkuje uzyskaniem wyższej kwoty. Kwota wydatków kwalifikowanych jest określana w taki sposób, aby nie przekroczyć wyższej z dwóch kwot inwestycji wynikających z metody odnoszącej się do tworzenia nowych miejsc pracy i metody odnoszącej się do inwestycji początkowych, pod warunkiem nieprzekraczania pułapu intensywności ustalonego dla danego regionu.

         (7)  Tabela poniżej przedstawia, w odniesieniu do poszczególnych wielkości wydatków kwalifikowanych i do poszczególnych pułapów regionalnych, intensywność pomocy, na jaką można zezwolić na podstawie obniżonych proporcji.

                  Wydatki kwalifikowane

                  Pułap pomocy regionalnej

                  15 %

                  20 %

                  25 %

                  30 %

                  35 %

                  40 %

                  50 mln EUR

                  15,00 %

                  20,00 %

                  25,00 %

                  30,00 %

                  35,00 %

                  40,00 %

                  100 mln EUR

                  11,25 %

                  15,00 %

                  18,75 %

                  22,50 %

                  26,25 %

                  30,00 %

                  200 mln EUR

                  8,18 %

                  10,90 %

                  13,63 %

                  16,35 %

                  19,08 %

                  21,80 %

                  500 mln EUR

                  6,33 %

                  8,44 %

                  10,55 %

                  12,66 %

                  14,77 %

                  16,88 %

         (8)  Propozycje przyznania pomocy ad hoc muszą być zgłaszane w każdym przypadku i podlegają ocenie na podstawie zasad określonych w sekcji 26.3 niniejszych zasad ramowych oraz zgodnie z kryteriami oceny ogólnej określonymi w wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej.

         (9)  Jeżeli państwo EFTA udowodni, że beneficjent pomocy stwarza za pomocą rzeczywistej innowacji nowyrynek produktów, nie jest konieczne skontrolowanie warunków określonych w lit. a) i b), a pomoc zostanie zatwierdzona zgodnie z proporcjami określonymi w pkt 1 sekcji 26.A.3.

         (10)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3924/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie ustanowieniawspólnotowego badania produkcji przemysłowej (Dz.U. L 374 z 31.12.1991, str. 1). Rozporządzenie to zostało włączone do Porozumienia EOG (załącznik XXI) decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 7/94.

         (11)  Sektor ten obejmuje sektory żelaza i stali poprzednio objęte Traktatem EWWiS oraz podsektory rur bez szwu i szerokich rur spawanych, które nie były objęte Traktatem EWWiS, ale które stanowią część zintegrowanego procesu produkcji i mają cechy podobne do cech charakteryzujących sektor żelaza i stali objęty Traktatem EWWiS.

         (12)  Pomoc dla budownictwa okrętowego jest objęta rozporządzeniem Rady (WE) nr 1540/98 ustanawiającym nowe reguły dotyczące pomocy dla przemysłu stoczniowego, zmienionym do celów Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 12/99, zwanym dalej rozporządzeniem w sprawie przemysłu stoczniowego (patrz również rozdział 31 wytycznych w sprawie pomocy państwa).

         (13)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3696/93 z dnia 29 października 1993 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji produktów według działalności (CPA) w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej (Dz.U. L 342 z 31.12.1993, str. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 204/2002 (Dz.U. L 36 z 6.2.2002, str. 1). Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3924/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego badania produkcji przemysłowej (Dz.U. L 374 z 31.12.1991, str. 1). Rozporządzenie (EWG) nr 3696/93 zostało włączone do Porozumienia EOG (załącznik XXI) decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 7/94.

         (14)  Można przypuszczać, że dany sektor podupada, jeśli średni roczny wskaźnik wzrostu widocznej konsumpcji w EOG w ciągu ostatnich pięciu lat jest negatywny.

         (15)  Kwota ta zasadniczo może zostać określona na poziomie 25 mln EUR, jej wysokość może być jednak różna w zależności od sektora.

         (16)  Rynek dla odnośnego produktu zostanie uznany za szybko rozwijający się, jeśli w ciągu ostatnich pięciu lat widoczna konsumpcja zgodnie z odpowiednim poziomem klasyfikacji PRODCOM w EOG lub, o ile informacje takie nie będą dostępne, na podstawie jakiegokolwiek innego podziału rynku ogólnie przyjętego dla odnośnych produktów, dla którego istnieją łatwo dostępne dane statystyczne, wzrasta pod względem wartości o średnią wielkość równą lub przewyższającą średni wzrost PKB obszaru EOG.

         (17)  Patrz rozdział 24 tych wytycznych.

         (18)  Propozycje przyznania pomocy ad hoc w każdym przypadku wymagają zgłoszenia i podlegają ocenie na podstawie tej zasady oraz zgodnie z ogólnymi kryteriami oceny określonymi w wytycznych (»pomoc regionalna«).

         (19)  Dz.U. L 279 z 23.10.2001, str. 1.

         (20)  W przypadku pomocy przyznanej poza zatwierdzonymi programami państwo EFTA musi dostarczyć szczegółowe informacje na temat pozytywnych skutków pomocy dla regionu objętego pomocą.


title: 2014/144/UE: Decyzja Rady z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie stanowiska w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa utworzonego na podstawie Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, w odniesieniu do zmiany załącznika do dodatkowego porozumienia zawartego między Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu

text:
               17.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 78/4

      DECYZJA RADY

   z dnia 11 marca 2014 r.
   w sprawie stanowiska w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa utworzonego na podstawie Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, w odniesieniu do zmiany załącznika do dodatkowego porozumienia zawartego między Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu
   (2014/144/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 w związku z jego art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi (1) (zwana dalej „Umową”) weszła w życie dnia 1 czerwca 2002 r.

               (2)

               W art. 6 Umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Rolnictwa (zwany dalej „Komitetem”), którego zadaniem jest zarządzanie umową i zapewnienie jej prawidłowego funkcjonowania.

               (3)

               Dodatkowe porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu, mające na celu rozszerzenie na Księstwo Liechtensteinu stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi (2) (zwane dalej „dodatkowym porozumieniem”), weszło w życie dnia 27 września 2007 r.

               (4)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 dodatkowego porozumienia Komitet może podjąć decyzję o wprowadzeniu zmian do załącznika do porozumienia dodatkowego, zgodnie z art. 6 i 11 Umowy.

               (5)

               Należy wprowadzić zmiany do załącznika do dodatkowego porozumienia w celu aktualizacji danych właściwych podmiotów publicznych Liechtensteinu oraz w celu uwzględnienia zmian w załączniku 7 i 12 Umowy.

               (6)

               Stanowisko w imieniu Unii w ramach Komitetu powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zosatć zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa opiera się na projekcie decyzji Komitetu załączonym do niniejszej decyzji.
   Przedstawiciele Unii w Komitecie mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić zmiany techniczne w projekcie decyzji.
   Artykuł 2
   Decyzja Komitetu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli 11 marca 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. STOURNARAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132.

      (2)  Dz.U. L 270 z 13.10.2007, s. 6.

      PROJEKT
      DECYZJA nr …/2014 WSPÓLNEGO KOMITETU DS. ROLNICTWA
      z dnia
      dotycząca zmiany Dodatkowego porozumienia zawartego pomiędzy Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu rozszerzającego na Księstwo Liechtensteinu stosowanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi
      WSPÓLNY KOMITET DS. ROLNICTWA,
      uwzględniając Dodatkowe porozumienie zawarte pomiędzy Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu rozszerzające na Księstwo Liechtensteinu stosowanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi, w szczególności jego art. 2 ust. 2,
      uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi, w szczególności jej art. 11,
      a także mając na uwadze, co następuje,

                  (1)

                  Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi (zwana dalej „Umową”) weszła w życie z dniem 1 czerwca 2002 r.

                  (2)

                  Dodatkowe porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu rozszerzające na Księstwo Liechtensteinu stosowanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi (zwane dalej „Dodatkowym porozumieniem”) weszło w życie dnia 27 września 2007 r.

                  (3)

                  Załącznik do Dodatkowego porozumienia należałoby zmienić, aby uaktualnić adres podmiotu publicznego Liechtensteinu właściwego w odniesieniu do spraw, za które w Szwajcarii odpowiadają kantonalne władze rolne, tak by uwzględnić decyzję nr 1/2012 Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa w sprawie zmiany załącznika 7 (handel produktami winiarskimi), która weszła w życie z dniem 4 maja 2012 r., oraz uzupełnić wykaz nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych pochodzących z Liechtensteinu.

            STANOWI, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      W załączniku do Dodatkowego porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  Ustęp drugi, zatytułowany „Zasada”, otrzymuje brzmienie:
                  „W tych przypadkach, w których szwajcarskim władzom kantonalnym przypisano obowiązki, zakresy odpowiedzialności i uprawnienia, spoczywają one również na właściwych podmiotach publicznych Liechtensteinu, mianowicie: w odniesieniu do spraw, za które odpowiadają kantonalne władze rolne, oznacza to Urząd ds. Ochrony Środowiska, wydział rolny („Amt für Umwelt, Abteilung Landwirtschaft”), Dr Grass-Straßse 12, FL-9490 Vaduz, a w odniesieniu do spraw, za które odpowiadają kantonalne władze weterynaryjne i żywnościowe, oznacza to Urząd ds. Inspekcji Żywności i Weterynarii („Amt für Lebensmittelkontrolle und Veterinärwesen”), Postplatz 2, FL-9494 Schaan;”

                  2)

                  W załączniku 7 zatytułowanym „Handel produktami winiarskimi” podtytuł „Chronione nazwy produktów winiarskich pochodzących z Liechtensteinu (w rozumieniu art. 6 załącznika 7)” otrzymuje brzmienie:
                  „Chronione nazwy produktów winiarskich pochodzących z Liechtensteinu (w rozumieniu art. 5 załącznika 7)”;

                  3)

                  Do wykazu szwajcarskich oznaczeń geograficznych, chronionych na podstawie załącznika 12 dodatek 1 do Umowy, dodaje się oznaczenie geograficzne – obszar geograficzny, który obejmuje również terytorium Liechtensteinu:
                  „Werdenberger Sauerkäse/Liechtensteiner Sauerkäse/Bloderkäse (ChNP)”

            Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] 2014 r.

         Sporządzono w […] dnia […] r.

               W imieniu Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa

               Szef delegacji Unii Europejskiej

               Szef delegacji Szwajcarii

               Sekretarz Komitetu


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1674 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/303

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1674
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (5), w szczególności jego art. 64,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0087/2015),

         1.

            stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych zostało przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

         2.

            zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych za rok budżetowy 2013;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 247.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.