title: 2004/849/WE: Decyzja Rady z dnia 25 października 2004 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz tymczasowego stosowania niektórych przepisów Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen

text:
               15.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 368/26

      DECYZJA RADY

   z dnia 25 października 2004 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz tymczasowego stosowania niektórych przepisów Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen
   (2004/849/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ
   uwzględniając Traktat ustanawiający Unię Europejską, w szczególności jego art. 24 i 38,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy upoważnienia udzielonego Prezydencji dnia 17 czerwca 2002 r., przy pomocy Komisji, negocjacje z władzami szwajcarskimi dotyczące włączenia Szwajcarii we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen zostały zakończone.

               (2)

               Z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie wskazane jest podpisanie umowy, która została parafowana dnia 25 czerwca 2004 r.

               (3)

               Umowa przewiduje tymczasowe stosowanie niektórych przepisów. Przepisy te należy stosować tymczasowo w oczekiwaniu na wejście w życie umowy.

               (4)

               Odnośnie do rozwoju dorobku Schengen, objętego tytułem VI Traktatu o Unii Europejskiej, wskazane jest stosowanie przepisów decyzji Rady 1999/437/WE w sprawie niektórych warunków stosowania Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii, dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (1), mutatis mutandis w stosunkach ze Szwajcarią od dnia podpisania umowy.

               (5)

               Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska Zjednoczonego Królestwa zgodnie z Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, stanowiącego załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i decyzji Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (2).

               (6)

               Niniejsza decyzja nie stanowi uszczerbku dla stanowiska Irlandii zgodnie z Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, stanowiącym załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (3),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej, z zastrzeżeniem jej zawarcia, podpisanie Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, oraz związanych z nią dokumentów obejmujących akt końcowy, umowę w formie wymiany listów dotyczącą komitetów, wspierających Komisję Europejską w wykonywaniu jej kompetencji wykonawczych, oraz wspólną deklarację w sprawie wspólnych obrad.
   Teksty umowy oraz dokumentów powiązanych są załączone do niniejszej decyzji (4).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) upoważnionej(-ych) do podpisania umowy i dokumentów powiązanych w imieniu Wspólnoty Europejskiej, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja ma zastosowanie w obszarach objętych przepisami wymienionymi w załącznikach A i B do Umowy oraz do ich późniejszych zmian w zakresie, w jakim przepisy te mają lub, zgodnie z decyzją 1999/436/WE (5), ustalono, że mają podstawę prawną w Traktacie o Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   1.   Przepisy art. 1–4 decyzji Rady 1999/437/WE stosują się w ten sam sposób do włączenia Szwajcarii we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, objętego tytułem VI Traktatu o Unii Europejskiej.
   2.   Zanim delegacje reprezentujące członków Rady wezmą udział w decyzji komitetu mieszanego, utworzonego na mocy umowy, zgodnie z art. 7 ust. 4–5 i art. 10 tej umowy, zbierają w ramach Rady w celu ustalenia czy wspólne stanowisko może zostać przyjęte.
   Artykuł 5
   Zgodnie z art. 14 ust. 2 umowy, art. 3–6 oraz art. 7 ust. 2 lit. a) pierwsze zdanie tej umowy stosują się tymczasowo w oczekiwaniu na jej wejście w życie.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 25 października 2004 r.

            W imieniu Rady

         R. VERDONK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 31.

      (2)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, str. 43.

      (3)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, str. 20.

      (4)  Dokument Rady 13054/04 jest dostępny pod adresem http://register.consilium.eu.int

      (5)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 17.


title: 2010/439/CFSP: Decyzja Rady 2010/439/WPZiB z dnia 11 sierpnia 2010 r. w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie

text:
               12.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 211/17

         DECYZJA RADY 2010/439/WPZiB
   z dnia 11 sierpnia 2010 r.
   w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 marca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/168/WPZiB (1) w sprawie mianowania Vygaudasa USACKASA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (zwanym dalej „SPUE”) w Afganistanie na okres od dnia 1 kwietnia 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2010 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 31 sierpnia 2011 r. Mandat SPUE może jednak wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”) w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych.

               (3)

               SPUE w Afganistanie będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Niniejszym przedłuża się mandat Vygaudasa USACKASA – SPUE w Afganistanie – do dnia 31 sierpnia 2011 r. Mandat SPUE może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek WP w następstwie wejścia w życie decyzji ustanawiającej Europejską Służbę Działań Zewnętrznych.
   Artykuł 2
   Cele polityki
   SPUE reprezentuje Unię Europejską (zwaną dalej „UE” lub „Unią”) i propaguje cele polityki UE w Afganistanie, ściśle koordynując działania z przedstawicielami państw członkowskich UE w Afganistanie. SPUE w szczególności:

               a)

               przyczynia się do realizacji wspólnej deklaracji UE i Afganistanu oraz przewodzi realizacji planu działania UE w sprawie Afganistanu i Pakistanu, w zakresie, w jakim dotyczy on Afganistanu, współpracując tym samym z przedstawicielami państw członkowskich UE w Afganistanie;

               b)

               wspiera kluczową rolę Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) w Afganistanie, kładąc szczególny nacisk na przyczynianie się do lepszego koordynowania pomocy międzynarodowej, wspierając tym samym realizację ustaleń z konferencji w Londynie, porozumienia „Afghanistan Compact” i odpowiednich rezolucji ONZ.

         Artykuł 3
   Mandat
   Aby wypełnić mandat, SPUE, ściśle współpracując z przedstawicielami państw członkowskich w Afganistanie:

               a)

               promuje stanowisko Unii w sprawie procesu politycznego i rozwoju wydarzeń w Afganistanie;

               b)

               utrzymuje ścisłe kontakty z właściwymi afgańskimi instytucjami – w szczególności z rządem i parlamentem, jak również z władzami lokalnymi – oraz wspiera ich rozwój. Należy również utrzymywać kontakty z innymi afgańskimi ugrupowaniami politycznymi i z właściwymi podmiotami w Afganistanie;

               c)

               utrzymuje ścisłe kontakty z właściwymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi w Afganistanie, w szczególności ze Specjalnym Przedstawicielem Sekretarza Generalnego ONZ i ze Starszym Przedstawicielem Cywilnym Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) oraz z innymi kluczowymi partnerami i organizacjami;

               d)

               doradza w zakresie postępów osiągniętych w realizacji celów wspólnej deklaracji UE i Afganistanu, planu działania UE w sprawie Afganistanu i Pakistanu, w zakresie, w jakim dotyczy on Afganistanu, porozumienia „Afghanistan Compact” oraz ustaleń z konferencji w Londynie, w szczególności w następujących dziedzinach:

                           —

                           tworzenie potencjału cywilnego, zwłaszcza na szczeblu regionalnym,

                           —

                           dobre rządy i tworzenie instytucji służących zapewnianiu praworządności, w szczególności niezależnego sądownictwa,

                           —

                           reformy wyborcze,

                           —

                           reformy sektora bezpieczeństwa, w tym wzmocnienie instytucji sądowniczych oraz krajowej armii i policji,

                           —

                           wspieranie wzrostu gospodarczego, w szczególności przez rozwój rolnictwa i obszarów wiejskich,

                           —

                           poszanowanie zobowiązań międzynarodowych Afganistanu dotyczących praw człowieka, w tym poszanowanie praw osób należących do mniejszości oraz praw kobiet i dzieci,

                           —

                           poszanowanie zasad demokratycznych i praworządności,

                           —

                           wspieranie udziału kobiet w administracji publicznej i społeczeństwie obywatelskim,

                           —

                           poszanowanie zobowiązań międzynarodowych Afganistanu, między innymi współpraca w międzynarodowych staraniach na rzecz zwalczania terroryzmu, handlu narkotykami, handlu ludźmi oraz rozprzestrzeniania broni konwencjonalnej i broni masowego rażenia oraz powiązanych z nią materiałów,

                           —

                           ułatwianie pomocy humanitarnej oraz uporządkowanego powrotu uchodźców i przesiedleńców wewnętrznych, oraz

                           —

                           zwiększanie wpływu obecności i działań Unii w Afganistanie oraz przyczynianie się do przygotowywania wymaganych przez Radę regularnych półrocznych sprawozdań z realizacji planu działania UE;

               e)

               aktywnie uczestniczy w lokalnych forach koordynacji, takich jak wspólna rada koordynująca i monitorująca, wyczerpująco informując nieuczestniczące państwa członkowskie o decyzjach podejmowanych na tych szczeblach;

               f)

               doradza w sprawie uczestnictwa i stanowisk Unii w międzynarodowych konferencjach dotyczących Afganistanu i przyczynia się do promowania współpracy regionalnej.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (zwany dalej „KPiB”) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2011 r. wynosi 4 515 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zawiązanych z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie i instytucje Unii mogą zaproponować oddelegowanie pracowników do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie pracowników oddelegowanych przez państwo członkowskie lub instytucję Unii do SPUE jest wypłacane odpowiednio przez dane państwo członkowskie lub daną instytucję Unii. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do Sekretariatu Generalnego Rady również mogą być zatrudnieni przy SPUE. Członkowie personelu międzynarodowego zatrudniani na podstawie umów muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu lub wysyłającej instytucji Unii; wypełnia on obowiązki i działa w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2), w szczególności w odniesieniu do informacji niejawnych UE.
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii lub państwa członkowskie, zależnie od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii, dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa danej misji oparty na wytycznych Sekretariatu Generalnego Rady obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze prowadzenia misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa w oparciu o wskaźniki ryzyka określone dla obszaru prowadzenia misji przez Sekretariat Generalny Rady;

               d)

               zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych po regularnych ocenach bezpieczeństwa oraz dostarczanie WP, Radzie i Komisji pisemnych sprawozdań z wdrażania tych zaleceń i sprawozdań dotyczących innych kwestiach związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie przedstawia WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane w sieci COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE promuje ogólną koordynację polityczną Unii. Pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii w terenie, aby zrealizować cele polityczne Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również z działaniami SPUE w Azji Środkowej i przedstawicielstwa Unii w Pakistanie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Utrzymywane są ścisłe kontakty z szefami delegatur Unii i szefami misji państw członkowskich w tym regionie. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE udziela szefowi misji policyjnej UE w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN) wskazówek dotyczących lokalnej sytuacji politycznej. SPUE oraz cywilny dowódca operacji konsultują się w miarę potrzeb. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie podlegają regularnemu przeglądowi. Pod koniec lutego 2011 r. SPUE przedstawia WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 sierpnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         S. VANACKERE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 75 z 23.3.2010, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.


title: Decyzja Rady 2014/727/WPZiB z dnia 20 października 2014 r. zmieniająca decyzję 2011/137/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

text:
               21.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 301/30

         DECYZJA RADY 2014/727/WPZiB
   z dnia 20 października 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2011/137/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 28 lutego 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/137/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 27 czerwca 2014 r. Komitet Sankcji ustanowiony zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) nr 1970 (2011) w sprawie Libii uaktualnił wykaz osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi. Do wykazów znajdujących się w załącznikach I i III do decyzji 2011/137/WPZiB należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany.

               (3)

               W dniu 27 sierpnia 2014 r. przyjęta została rezolucja RB ONZ nr 2174 (2014) w sprawie rozszerzenia stosowania środków dotyczących zakazu podróżowania i zamrożenia aktywów zgodnie z pkt 22 rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011) i pkt 23 rezolucji RB ONZ nr 1973 (2011).

               (4)

               Ponadto w rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2174 (2014) zmieniono zakres embarga na broń nałożonego na mocy pkt 9 rezolucji nr 1970 (2011), pkt 13 rezolucji nr 2009 (2011) oraz pkt 9 i 10 rezolucji nr 2095 (2013). Konieczna jest w związku z tym zmiana decyzji 2011/137/WPZiB w celu dalszego doprecyzowania zakresu embarga na broń.

               (5)

               Należy odpowiednio zmienić decyzję 2011/137/WPZiB.

               (6)

               Konieczne są dalsze działania Unii, aby wdrożyć niektóre z tych zmian,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2011/137/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 2 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 2
               1.   Art. 1 nie ma zastosowania do:

                           a)

                           dostawy, sprzedaży lub przekazywania nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego lub sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych;

                           b)

                           dostarczania pomocy technicznej, zapewniania szkoleń lub innej pomocy związanej z takim sprzętem, w tym personelu;

                           c)

                           dostarczania pomocy finansowej związanej z takim sprzętem.

                     2.   Art. 1 nie ma zastosowania do:

                           a)

                           dostawy, sprzedaży lub przekazywania broni i powiązanego z nią sprzętu;

                           b)

                           dostarczania pomocy technicznej, zapewniania szkoleń lub innej pomocy związanej z takim sprzętem, w tym personelu;

                           c)

                           dostarczania pomocy finansowej związanej z takim sprzętem,

                     zgodnie z uprzednim zatwierdzeniem przez Komitet ustanowiony na mocy pkt 24 rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011) (»Komitet«).
               3.   Art. 1 nie ma zastosowania do dostawy, sprzedaży lub przekazywania broni strzeleckiej i lekkiej oraz powiązanego z nią sprzętu, czasowo wywożonych do Libii dla wyłącznego użytku personelu Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), przedstawicieli mediów, pracowników organizacji humanitarnych i wspierających rozwój oraz personelu pomocniczego, o których Komitet został uprzednio powiadomiony, o ile Komitet nie wydał decyzji odmownej w ciągu pięciu dni roboczych od takiego powiadomienia.
               4.   Art. 1 nie ma zastosowania do dostawy, sprzedaży lub przekazywania nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego, służącego wyłącznie do zapewnienia rządowi Libii wsparcia w dziedzinie bezpieczeństwa lub rozbrojenia, jak również dostarczania powiązanej z tym pomocy technicznej, zapewniania szkoleń lub pomocy finansowej.
               5.   Art. 1 nie ma zastosowania do dostawy, sprzedaży lub przekazywania odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Libii wyłącznie do użytku osobistego personelu ONZ, personelu Unii lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów, działaczy organizacji humanitarnych i wspierających rozwój oraz personelu pomocniczego.
               6.   Art. 1 nie ma zastosowania do dostawy, sprzedaży lub przekazywania nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego, służących wyłącznie celom humanitarnym lub ochronnym oraz powiązanej z tym pomocy technicznej lub szkoleń.”;

               2)

               art. 5 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                           „a)

                           osób wymienionych w załączniku I do rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011), jak również dodatkowych osób wskazanych przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet zgodnie z pkt 22 rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011), pkt 23 rezolucji RB ONZ nr 1973 (2011) oraz pkt 4 rezolucji RB ONZ nr 2174 (2014), zgodnie z wykazem znajdującym się w załączniku I do niniejszej decyzji.”

                     ;

               3)

               art. 6 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                           „a)

                           osób i podmiotów wymienionych w załączniku II do rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011), jak również dodatkowych osób i podmiotów wskazanych przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet zgodnie z pkt 22 rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011), pkt 19 i 23 rezolucji RB ONZ nr 1973 (2011) oraz pkt 4 rezolucji RB ONZ nr 2174 (2014), zgodnie z wykazem znajdującym się w załączniku III do niniejszej decyzji.”

                     .

         Artykuł 2
   W załącznikach I i III do decyzji 2011/137/WPZiB wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 października 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2011/137/WPZiB z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. L 58 z 3.3.2011, s. 53).

      ZAŁĄCZNIK
      Wpisy dotyczące wymienionych poniżej osób zawarte w załącznikach I i III do decyzji 2011/137/WPZiB otrzymują brzmienie:

                     DORDA, Abu Zayd Umar

                  Dyrektor w organizacji bezpieczeństwa zewnętrznego. Osoba popierająca reżim. Szef agencji wywiadu zewnętrznego.
                  Domniemany status/lokalizacja: w areszcie w Libii.
                  Data umieszczenia w wykazie ONZ: 17.3.2011 (data umieszczenia w wykazie UE: 28.2.2011).

                     AL-SENUSSI, Abdullah, pułkownik

                  Tytuł: pułkownik
                  Data urodzenia: 1949 r.
                  Miejsce urodzenia: Sudan.

                     alias: Ould Ahmed, Abdoullah
                  Nr paszportu: B0515260
                  Data urodzenia: 1948 r.
                  Miejsce urodzenia: Anefif (Kidal), Mali
                  Data wydania: 10 stycznia 2012 r.
                  Miejsce wydania: Bamako, Mali
                  Data ważności: 10 stycznia 2017 r.

                     alias: Ould Ahmed, Abdoullah
                  Nr malijskiego dowodu tożsamości: 073/SPICRE
                  Miejsce urodzenia: Anefif, Mali
                  Data wydania: 6 grudnia 2011 r.
                  Miejsce wydania: Essouck, Mali
                  Dyrektor wywiadu wojskowego. Wywiad wojskowy był zamieszany w tłumienie demonstracji. W przeszłości podejrzewany również o udział w masakrze w więzieniu Abu Selim. Skazany zaocznie za zamach bombowy na samolot linii UTA. Szwagier Muammara QADHAFIEGO.
                  Domniemany status/lokalizacja: w areszcie w Libii.
                  Data umieszczenia w wykazie ONZ: 17.3.2011 (data umieszczenia w wykazie UE: 28.2.2011).


title: Decyzja Rady z dnia 3 grudnia 2001 r., w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego dostosowującego handlowe aspekty Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Republiką Chorwacji z drugiej strony, w celu uwzględnienia wyników negocjacji między stronami w sprawie wzajemnych preferencyjnych koncesji na niektóre wina, wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win oraz wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0919

Dziennik Urzędowy L 342 , 27/12/2001 P. 0060 - 0062

		Decyzja Radyz dnia 3 grudnia 2001 r.w sprawie zawarcia Protokołu dodatkowego dostosowującego handlowe aspekty Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Republiką Chorwacji z drugiej strony, w celu uwzględnienia wyników negocjacji między stronami w sprawie wzajemnych preferencyjnych koncesji na niektóre wina, wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win oraz wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych(2001/919/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, w powiązaniu z jego art. 300 ust. 4 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 4,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony, zwany dalej Układem o Stabilizacji i Stowarzyszeniu, parafowano dnia 14 maja 2001 r., a podpisano 29 października 2001 r., w Luksemburgu. Artykuł 27 ust. 4 Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu przewiduje, że ustalenia handlowe stosowane w odniesieniu do wina i wyrobów spirytusowych nadal wymagają określenia.(2) Umowa przejściowa zapewni rozwój powiązań handlowych przez ustanowienie stosunków umownych i możliwie jak najszybsze wykonanie przepisów Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem. Wyżej wymienioną Umowę przejściową parafowano dnia 10 lipca 2001 r., a podpisano dnia 29 października 2001 r., w Luksemburgu. Artykuł 14 ust. 4 Umowy przejściowej powtarza zaangażowanie w zakresie odrębnego protokołu dotyczącego wina i wyrobów spirytusowych.(3) Zgodnie z dyrektywami przyjętymi przez Radę dnia 13 listopada 2000 r., Komisja i Republika Chorwacji osiągnęły porozumienie dnia 20 kwietnia 2001 r., w sprawie nowych, wzajemnych koncesji handlowych na niektóre wina oraz w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win i oznaczeń wyrobów spirytusowych. Aby zapewnić spójność z ogólnym procesem stabilizacji, wyniki tych negocjacji należy włączyć w ramy Umowy przejściowej w formie Protokołu dodatkowego.(4) Komisja, wspomagana przez Komitet Kodeksu Celnego, powołany art. 248a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r., ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny [1], nie naruszając przepisów art. 62 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r., w sprawie wspólnej organizacji rynku wina [2], ustanawia przepisy w sprawie przyjęcia rozporządzeń wykonawczych w sprawie preferencyjnych koncesji handlowych przewidzianych na niektóre wina. Komisja wprowadza do rozporządzeń wykonawczych konieczne zmiany oraz dostosowania techniczne, mogące wynikać z nowych, preferencyjnych umów, protokołów, wymian listów lub innych aktów zawartych między Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji, lub konieczne w wyniku zmian kodów Nomenklatury Scalonej i TARIC.(5) Do celu ułatwienia wykonania niektórych przepisów Protokołu, Komisja powinna być upoważniona do zatwierdzenia, w imieniu Wspólnoty, decyzji zmieniających wykazy oraz protokoły do Umowy w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win (załącznik II do Protokołu) oraz do Umowy w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych (załącznik III do Protokołu). W przyjmowaniu tych aktów Komisję wspomaga Komitet Zarządzający ds. Win, powołany art. 74 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, z jednej strony, oraz Komitet Wykonawczy ds. Napojów Spirytusowych, powołany art. 13 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r., ustanawiającego ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych [3], i Komitet Wykonawczy ds. Win Aromatyzowanych, powołany art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1601/1991 z dnia 10 czerwca 1991 r., określającego ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych [4], z drugiej strony.(6) Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [5],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym, w imieniu Wspólnoty, zatwierdza się Protokół dodatkowy, dostosowujący handlowe aspekty Umowy przejściowej między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Republiką Chorwacji z drugiej strony, w celu uwzględnienia wyników negocjacji między stronami w sprawie wzajemnych preferencyjnych koncesji na niektóre wina, wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win oraz wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych (zwany dalej "Protokołem").Tekst Protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 21. Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Protokołu w imieniu Wspólnoty w celu wyrażenia zgody Wspólnoty na związanie.2. W imieniu Wspólnoty, przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji o zatwierdzeniu przewidzianym w art. 3 Protokołu.Artykuł 3Komisja przyjmuje przepisy dotyczące stosowania kontyngentów taryfowych na niektóre wina, przewidzianych w załączniku I do Protokołu, a także zmiany i dostosowania techniczne do rozporządzeń wykonawczych konieczne w wyniku zmian kodów Nomenklatury Scalonej i podpodziałów TARIC, lub wynikające z zawarcia nowych umów, protokołów, wymian listów lub innych aktów między Wspólnotą a Republiką Chorwacji, zgodnie z procedurą określoną w art. 4 ust. 2 niniejszej decyzji, nie naruszając przepisów art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999.Artykuł 41. Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego powołany na mocy art. 248a rozporządzenia (EWG) nr 2913/912. W przypadku dokonania odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 51. Do celów decyzji Komitetu Tymczasowego, dotyczących ustanowienia wykazów nazw chronionych przewidzianych w art. 4 ust. 7 i art. 14 ust. 2 lit. a) Umowy w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, ustala stanowisko Wspólnoty.2. Bez uszczerbku dla ust. 1, do celów art. 13 i 14 Umowy w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli nazw win, Komisja zawiera niezbędne akty zmieniające wykazy oraz Protokół do Umowy, zgodnie z procedurą określoną w art. 6 ust. 2 niniejszej decyzji. We wszystkich innych przypadkach objętych powyższymi artykułami, Komisja ustala i przedstawia stanowisko Wspólnoty.Artykuł 61. Komisję wspomaga Komitet Zarządzający ds. Win, powołany art. 74 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999.2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 71. Do celów decyzji Komitetu Tymczasowego dotyczących ustanowienia wykazów chronionych oznaczeń przewidzianych w art. 4 ust. 5 i art. 14 ust. 2 lit. a) Umowy w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, ustala stanowisko Wspólnoty.2. Bez uszczerbku dla ust. 1, do celów art. 13 i 14 Umowy w sprawie wzajemnego uznawania, ochrony i kontroli oznaczeń wyrobów spirytusowych i napojów aromatyzowanych, Komisja zawiera konieczne akty zmieniające wykazy oraz Protokół do Umowy, zgodnie z procedurą określoną w art. 8 ust. 2 niniejszej decyzji. We wszystkich innych przypadkach objętych powyższymi artykułami, Komisja ustala i przedstawia stanowisko Wspólnoty.Artykuł 81. Komisję wspomaga Komitet Wykonawczy ds. Napojów Spirytusowych, powołany art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 oraz Komitet Wykonawczy ds. Win Aromatyzowanych, Aromatyzowanych Napojów na Bazie Win oraz Aromatyzowanych Koktajli Winopochodnych, powołany art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 1601/91.2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.3. Komitety przyjmują swoje regulaminy wewnętrzne.Artykuł 9Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 3 grudnia 2001 r.W imieniu RadyF. VandenbrouckePrzewodniczący[1] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 (Dz.U. L 311 z 12.12.2000, str. 17).[2] Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2826/2000 (Dz.U. L 328 z 23.12.2000, str. 2).[3] Dz.U. L 160 z 12.6.1989, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3378/94 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 366 z 31.12.1994, str. 1).[4] Dz.U. L 149 z 14.6.1991, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2061/96 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 277 z 31.10.1996, str. 2).[5] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.--------------------------------------------------


title: 2006/1/WE: Decyzja Rady z dnia  21 grudnia 2005 r.  w sprawie mianowania dwóch członków z Litwy oraz trzech zastępców członka z Litwy do Komitetu Regionów

text:
               4.1.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 1/5

      DECYZJA RADY

   z dnia 21 grudnia 2005 r.
   w sprawie mianowania dwóch członków z Litwy oraz trzech zastępców członka z Litwy do Komitetu Regionów
   (2006/1/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Litwy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2002 r. do dnia 25 stycznia 2006 r. (1).

               (2)

               Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z rezygnacją pana Dariusa GUDELISA (Darius GUDELIS) oraz wygaśnięciem mandatu pana Ramūnasa GARBARAVIČIUSA (Ramūnas GARBARAVIČIUS). Stanowisko zastępcy członka zwolniło się w związku z rezygnacją pana Alfredasa PEKELIŪNASA (Alfredas PEKELIŪNAS). Dwa stanowiska zastępców członków zwolniły się w związku z mianowaniem pana Arnoldasa ABRAMAVIČIUSA (Arnoldas ABRAMAVIČIUS) i pana Antanasa GUSTAITISA (Antanas GUSTAITIS) na stanowiska członków,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się następujące osoby do Komitetu Regionów:

               a)

               na stanowiska członków:

                           —

                           pana Arnoldasa ABRAMAVIČIUSA (Arnoldas ABRAMAVIČIUS), member of Zarasai district municipal council, na miejsce pana Ramūnasa GARBARAVIČIUSA (Ramūnas GARBARAVIČIUS), oraz

                           —

                           pana Antanasa GUSTAITISA (Antanas GUSTAITIS), mayor of Prienai district municipality, na miejsce pana Dariusa GUDELISA (Darius GUDELIS);

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           —

                           pana Edmundasa ČĖSNA (Edmundas ČĖSNA), member of Raseiniai district municipal council, na miejsce pana Arnoldasa ABRAMAVIČIUSA (Arnoldas ABRAMAVIČIUS),

                           —

                           pana Vytautasa RAČKAUSKASA (Vytautas RAČKAUSKAS), mayor of Prienai district municipality, na miejsce pana Antanasa GUSTAITISA (Antanas GUSTAITIS), oraz

                           —

                           pana Povilasa ŽAGUNISA (Povilas ŽAGUNIS), mayor of Panevėžys district municipality, na miejsce pana Alfredasa PEKELIŪNASA (Alfredas PEKELIŪNAS),

         na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2006 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 2005 r.

            W imieniu Rady

         B. BRADSHAW

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


title: Decyzja Rady z dnia 26 maja 1987 r. w sprawie stosowania między Wspólnotą i Szwajcarią postanowień ustanowionych w rozdziałach II i III Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (ASOR)

text:
Ważna informacja prawna

|

31987D0286

Dziennik Urzędowy L 143 , 03/06/1987 P. 0032 - 0032 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 7 Tom 3 P. 0151  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 7 Tom 3 P. 0151

		Decyzja Radyz dnia 26 maja 1987 r.w sprawie stosowania między Wspólnotą i Szwajcarią postanowień ustanowionych w rozdziałach II i III Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (ASOR)(87/286/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 75,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],a także mając na uwadze, co następuje:Umowa w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (ASOR) została przyjęta w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej na mocy decyzji 82/505/EWG [4]; umowa ASOR weszła w życie dnia 1 grudnia 1983 r. między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, Finlandią, Norwegią, Szwecją i Turcją; w dniu 1 czerwca 1986 r. umowa ASOR nabrała mocy obowiązującej w stosunku do Austrii;umowa ASOR nabrała mocy obowiązującej w stosunku do Szwajcarii jedynie od dnia 1 stycznia 1987 r.; z art. 18 ust. 4 wynika, że postanowienia rozdziałów II i III umowy ASOR powinny zacząć obowiązywać w stosunku do Szwajcarii od dnia 1 sierpnia 1987 r.;Szwajcaria zwróciła się do innych państw stron umowy o przesunięcie tej daty na dzień 1 kwietnia 1987 r. ze względu na praktyczne i ekonomiczne trudności, jakie wyniknęłyby z zastosowania rozdziałów II i III umowy ASOR do Szwajcarii w samym środku sezonu turystycznego;ze względów praktycznych, ekonomicznych i politycznych właściwe jest zastosowanie umowy ASOR od dnia 1 czerwca 1987 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Europejska Wspólnota Gospodarcza stwierdza, że postanowienia zawarte w rozdziałach II i III Umowy w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (ASOR) mają zastosowanie między Wspólnotą a Szwajcarią od dnia 1 czerwca 1987 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 26 maja 1987 r.W imieniu RadyL. TindemansPrzewodniczący[1] Dz.U. C 113 z 28.4.1987, str. 3.[2] Opinia wydana dnia 15 maja 1987 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Opinia wydana dnia 14 maja 1987 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[4] Dz.U. L 230 z 5.8.1982, str. 38.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/994 z dnia 12 czerwca 2017 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

text:
               13.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 149/75

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/994
   z dnia 12 czerwca 2017 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/849 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylającą decyzję 2013/183/WPZiB (1), w szczególności jej art. 33 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 maja 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/849.

               (2)

               Zgodnie z art. 36 ust. 2 decyzji (WPZiB) 2016/849 Rada przeprowadziła przegląd wykazu wskazanych osób i podmiotów, zamieszczonego w załączniku II do tej decyzji.

               (3)

               Rada stwierdziła, że z wykazu zamieszczonego w załączniku II do decyzji (WPZiB) 2016/849 należy usunąć jedną osobę i jeden podmiot.

               (4)

               Rada stwierdziła również, że wpisy dotyczące niektórych osób i podmiotów zamieszczone w załączniku II do decyzji (WPZiB) 2016/849 należy zaktualizować.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do decyzji (WPZiB) 2016/849,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W załączniku II do decyzji (WPZiB) 2016/849 wprowadza się zmiany zamieszczone w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 czerwca 2017 r.

            W imieniu Rady

         C. CAMILLERI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 79.

      ZAŁĄCZNIK
      W załączniku II do decyzji (WPZiB) 2016/849 sekcje I i II otrzymują brzmienie:

         „I.   Osoby i podmioty odpowiedzialne za północnokoreańskie programy dotyczące broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia, osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmioty będące ich własnością lub przez nie kontrolowane
         A.   Osoby

                     Imię i nazwisko

                     Pseudonim

                     Informacje identyfikujące

                     Data umieszczenia w wykazie

                     Uzasadnienie

                     1.

                     CHON Chi Bu

                     CHON Chi-bu

                     22.12.2009

                     Członek Generalnego Urzędu Energii Atomowej, były dyrektor ds. technicznych ośrodka w Jongbjon. Fotografie wskazują na jego powiązanie z reaktorem jądrowym w Syrii, zanim reaktor ten został zbombardowany przez Izrael w 2007 roku.

                     2.

                     CHU Kyu-Chang

                     JU Kyu-Chang JU Kyu Chang

                     data ur.: 25.11.1928
                     miejsce urodzenia: South Hamgyo'ng Province (prowincja Południowy Hamgyo'ng), KRLD

                     22.12.2009

                     Były członek Komisji Obrony Narodowej, która była kluczowym organem KRLD ds. obrony narodowej, zanim została przekształcona w Komisję Spraw Państwowych. Były dyrektor departamentu ds. amunicji Komitetu Centralnego Partii Robotniczej Korei. Według doniesień przebywał z KIM Jong Unem na okręcie wojennym w roku 2013. Dyrektor departamentu ds. przemysłu budowy maszyn Partii Robotniczej Korei. Wybrany na zastępcę członka Komitetu Centralnego Partii Robotniczej Korei w maju 2016 r. na 7. zjeździe Partii Robotniczej Korei, na którym partia ta przyjęła decyzję o dalszym prowadzeniu programu jądrowego KRLD. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     3.

                     HYON Chol-hae

                     HYON Chol Hae

                     data ur.: 1934
                     miejsce urodzenia: Mandżuria, Chiny

                     22.12.2009

                     Marszałek Ludowych Sił Zbrojnych Korei od kwietnia 2016 r. Wicedyrektor Departamentu Polityki Ogólnej Ludowych Sił Zbrojnych (były doradca wojskowy Kim Dzonga Ila). Wybrany na członka Komitetu Centralnego Partii Robotniczej Korei w maju 2016 r. na 7. zjeździe Partii Robotniczej Korei, na którym partia ta przyjęła decyzję o dalszym prowadzeniu programu jądrowego KRLD.

                     4.

                     KIM Yong-chun

                     Young-chun KIM Yong Chun

                     data ur.: 4.3.1935
                     paszport nr: 554410660

                     22.12.2009

                     Marszałek Ludowych Sił Zbrojnych Korei. Były wiceprzewodniczący Komisji Obrony Narodowej, która była kluczowym organem KRLD ds. obrony narodowej, zanim została przekształcona w Komisję Spraw Państwowych. Były minister ds. Ludowych Sił Zbrojnych; był specjalnym doradcą Kim Dzong Ila, zajmującym się strategią jądrową. Wybrany na członka Komitetu Centralnego Partii Robotniczej Korei w maju 2016 r. na 7. zjeździe Partii Robotniczej Korei, na którym partia ta przyjęła decyzję o dalszym prowadzeniu programu jądrowego KRLD.

                     5.

                     O Kuk-Ryol

                     O Kuk Ryol

                     data ur.: 1931
                     miejsce urodzenia: prowincja Jilin, Chiny

                     22.12.2009

                     Były wiceprzewodniczący Komisji Obrony Narodowej, która była kluczowym organem KRLD ds. obrony narodowej, zanim została przekształcona w Komisję Spraw Państwowych; nadzorował zagraniczne zakupy zaawansowanych technologii przeznaczonych do programów jądrowych i balistycznych. Wybrany na członka Komitetu Centralnego Partii Robotniczej Korei w maju 2016 r. na 7. zjeździe Partii Robotniczej Korei, na którym partia ta przyjęła decyzję o dalszym prowadzeniu programu jądrowego KRLD.

                     6.

                     PAEK Se-bong

                     PAEK Se Bong

                     data ur.: 1946

                     22.12.2009

                     Były Przewodniczący Drugiego Komitetu Ekonomicznego (odpowiedzialnego za program balistyczny) Komitetu Centralnego Partii Robotniczej Korei. Członek Komisji Obrony Narodowej, która była kluczowym organem KRLD ds. obrony narodowej, zanim została przekształcona w Komisję Spraw Państwowych. Awansowany na generała dywizji.

                     7.

                     PAK Jae-gyong

                     Chae-Kyong PAK Jae Gyong

                     data ur.: 1933
                     paszport nr: 554410661

                     22.12.2009

                     Wicedyrektor Departamentu Polityki Ogólnej Ludowych Sił Zbrojnych i wicedyrektor Biura Logistyki Ludowych Sił Zbrojnych (były doradca wojskowy Kim Dzong Ila). Obecny przy przeprowadzanej przez KIM Jong Una inspekcji dowództwa strategicznych sił rakietowych.

                     8.

                     RUOM Yong

                     22.12.2009

                     Dyrektor Generalnego Urzędu Energii Atomowej (podmiotu, który umieszczono w wykazie na mocy decyzji ONZ), odpowiedzialny za stosunki międzynarodowe.

                     9.

                     SO Sang-kuk

                     SO Sang Kuk

                     data ur.: między 1932 a 1938

                     22.12.2009

                     Szef Wydziału Fizyki Jądrowej Uniwersytetu Kim Il Sunga.

                     10.

                     Generał broni KIM Yong Chol

                     KIM Yong-Chol; KIM Young-Chol; KIM Young-Cheol; KIM Young-Chul

                     data ur.: 1946
                     miejsce urodzenia: Pyongan-Pukto, KRLD

                     19.12.2011

                     Wybrany na członka Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei i członka komitetu centralnego tej partii; wiceprzewodniczący ds. stosunków między Koreą Północną a Południową. Były dowódca Generalnego Biura Rozpoznania. Na 7. zjeździe Partii Robotniczej Korei w maju 2016 r. awansowany na dyrektora departamentu frontu zjednoczenia.

                     11.

                     PAK To-Chun

                     PAK To Chun

                     data ur.: 9.3.1944
                     miejsce urodzenia: Rangrim, prowincja Jagang, KRLD

                     19.12.2011

                     Członek Krajowej Rady Bezpieczeństwa. Jest odpowiedzialny za przemysł zbrojeniowy. Według doniesień kieruje biurem ds. energii jądrowej. Instytucja ta ma kluczowe znaczenie dla programu jądrowego i programu w zakresie wyrzutni rakietowych realizowanych przez KRLD. Sfotografowany w towarzystwie osób zajmującymi się testowaniem bomby wodorowej i wystrzeliwaniem satelitów.

                     12.

                     CHOE Kyong-song

                     CHOE Kyong song

                     20.5.2016

                     Generał pułkownik w Ludowych Siłach Zbrojnych Korei. Były członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei, która to komisja jest jednym z głównych organów ds. obrony narodowej w KRLD. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     13.

                     CHOE Yong-ho

                     CHOE Yong Ho

                     20.5.2016

                     Generał pułkownik w Ludowych Siłach Zbrojnych Korei / generał lotnictwa w Ludowych Siłach Zbrojnych Korei. Były członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei, która to komisja jest jednym z głównych organów ds. obrony narodowej w KRLD. Dowódca sił powietrznych i obrony przeciwlotniczej w Ludowych Siłach Zbrojnych Korei. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     14.

                     HONG Sung-Mu

                     HUNG Sun Mu; HONG Sung Mu

                     data ur.: 1.1.1942

                     20.5.2016

                     Zastępca dyrektora Departamentu Dostaw Wojskowych. Odpowiada za rozwój programów dotyczących broni konwencjonalnej i pocisków rakietowych, w tym rakietowych pocisków balistycznych. Jedna z głównych osób odpowiedzialnych za programy rozwoju przemysłowego dotyczące broni jądrowej. Odpowiada za północnokoreańskie programy dotyczące broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     15.

                     JO Kyongchol

                     JO Kyong Chol

                     20.5.2016

                     Generał w Ludowych Siłach Zbrojnych Korei. Były członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei, która to komisja jest jednym z głównych organów ds. obrony narodowej w KRLD. Dyrektor dowództwa wojskowych sił bezpieczeństwa. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia. Towarzyszył Kim Jong Unowi na największych w historii ćwiczeniach artylerii dalekiego zasięgu.

                     16.

                     KIM Chun-sam

                     KIM Chun Sam

                     20.5.2016

                     Generał broni, były członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei, która to komisja jest jednym z głównych organów ds. obrony narodowej KRLD. Dyrektor departamentu operacyjnego sztabu wojskowego armii KRLD i pierwszy zastępca szefa sztabu wojskowego. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     17.

                     KIM Chun-sop

                     KIM Chun Sop

                     20.5.2016

                     Były członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei, która to komisja jest jednym z głównych organów ds. obrony narodowej w KRLD. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia. Obecny na sesji zdjęciowej dla osób, które przyczyniły się do udanego testu pocisku balistycznego klasy woda-ziemia w maju 2015 r.

                     18.

                     KIM Jong-gak

                     KIM Jong Gak

                     data ur.: 20.7.1941
                     miejsce urodzenia: Pjongjang, KRLD

                     20.5.2016

                     Wicemarszałek Ludowych Sił Zbrojnych Korei, rektor Uniwersytetu Wojskowego im. Kim Il-Sunga, były członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei, która to komisja jest jednym z głównych organów ds. obrony narodowej KRLD. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     19.

                     KIM Rak Kyom

                     KIM Rak-gyom; KIM Rak Gyom

                     20.5.2016

                     Czterogwiazdkowy generał, dowódca sił strategicznych (zwanych też siłami rakietowymi o znaczeniu strategicznym), które, jak się przypuszcza, obecnie dowodzą 4 jednostkami pocisków strategicznych i taktycznych, w tym brygadą KN08 (międzykontynentalne rakiety balistyczne). UE wskazała siły strategiczne jako uczestniczące w działaniach, które istotnie przyczyniły się do proliferacji broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia. Były członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei, która to komisja jest jednym z głównych organów ds. obrony narodowej w KRLD. Doniesienia medialne wskazują, że KIM był obecny przy teście silnika międzykontynentalnej rakiety balistycznej w kwietniu 2016 r. z KIM Jung Unem. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia. Zarządził ćwiczenia z wystrzeliwania rakiet balistycznych.

                     20.

                     KIM Won-hong

                     KIM Won Hong

                     data ur.: 7.1.1945
                     miejsce urodzenia: Pjongjang, KRLD
                     paszport nr: 745310010

                     20.5.2016

                     Generał, dyrektor Departamentu Bezpieczeństwa Państwowego. Minister bezpieczeństwa państwowego. Członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei oraz członek Komisji Obrony Narodowej, która była kluczowym organem ds. obrony narodowej w KRLD zanim została przekształcona w Komisję Spraw Państwowych; organy te są głównymi organami ds. obrony narodowej w KRLD. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     21.

                     PAK Jong-chon

                     PAK Jong Chon

                     20.5.2016

                     Generał pułkownik armii KRLD, dowódca Ludowych Sił Zbrojnych Korei, zastępca szefa sztabu i dyrektor Departamentu Dowodzenia Siłą Ognia. Szef dowództwa wojskowego oraz dyrektor Departamentu Dowództwa Artylerii. Były członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei, która to komisja jest jednym z głównych organów ds. obrony narodowej w KRLD. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     22.

                     RI Jong-su

                     RI Jong Su

                     20.5.2016

                     Wiceadmirał. Były członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei, która to komisja jest jednym z głównych organów ds. obrony narodowej w KRLD. Głównodowodzący Koreańskiej Marynarki Wojennej, biorący udział w rozwijaniu programów rakietowych pocisków balistycznych oraz w rozwijaniu zdolności sił morskich KRLD w zakresie broni jądrowej. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     23.

                     SON Chol-ju

                     SON Chol Ju

                     20.5.2016

                     Generał pułkownik Koreańskich Ludowych Sił Zbrojnych i dyrektor polityczny Sił Powietrznych i Przeciwlotniczych, które nadzorują rozwój unowocześnionych rakiet przeciwlotniczych. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     24.

                     YUN Jong-rin

                     YUN Jong Rin

                     20.5.2016

                     Generał, były członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei oraz członek Komisji Obrony Narodowej, która była kluczowym organem ds. obrony narodowej w KRLD zanim została przekształcona w Komisję Spraw Państwowych; organy te są głównymi organami ds. obrony narodowej w KRLD. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     25.

                     PAK Yong-sik

                     PAK Yong Sik

                     20.5.2016

                     Czterogwiazdkowy generał, członek Departamentu Bezpieczeństwa Państwowego, minister obrony. Członek Centralnej Komisji Wojskowej Koreańskiej Partii Robotniczej oraz członek Komisji Obrony Narodowej, która była kluczowym organem ds. obrony narodowej w KRLD zanim została przekształcona w Komisję Spraw Państwowych; organy te są głównymi organami obrony narodowej w KRLD. Był obecny przy testowaniu rakietowych pocisków balistycznych w marcu 2016 r. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     26.

                     HONG Yong Chil

                     20.5.2016

                     Zastępca Dyrektora Departamentu Dostaw Wojskowych (MID). Departamentu Dostaw Wojskowych – wskazany przez RB ONZ 2 marca 2016 r. – uczestniczy w kluczowych kwestiach północnokoreańskiego programu dotyczącego pocisków balistycznych. MID nadzoruje rozwój rakietowych pocisków balistycznych w KRLD, w tym Taepo Dong-2, produkcji broni oraz dotyczących jej programów badań i rozwoju. Drugi Komitet Ekonomiczny oraz Druga Akademia Nauk Przyrodniczych – również wskazane w sierpniu 2010 r. – podlegają MID. MID w ostatnich latach pracuje nad rozwojem samobieżnej międzykontynentalnej rakiety balistycznej KN08. HONG towarzyszył KIM Jong Unowi przy okazji licznych wydarzeń związanych z rozwojem północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej i rakietowych pocisków balistycznych i uznaje się, że odegrał znaczącą rolę w próbach jądrowych w KRLD dnia 6 stycznia 2016 r. Wicedyrektor komitetu centralnego Partii Robotniczej Korei. Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia. Obecny przy próbie naziemnej nowego silnika napędowego międzykontynentalnej rakiety balistycznej w kwietniu 2016 r.

                     27.

                     RI Hak Chol

                     RI Hak Chul; RI Hak Cheol

                     data ur.: 19.1.1963 lub 8.5.1966
                     paszport nr: 381320634, PS-563410163

                     20.5.2016

                     Prezes przedsiębiorstwa Green Pine Associated Corporation (»Green Pine«). Według Komitetu Sankcji ONZ Green Pine przejął część działalności Korea Mining Development Trading Corporation (KOMID). KOMID umieszczono w wykazie na mocy decyzji Komitetu w kwietniu 2009 roku; to najważniejsze północnokoreańskie przedsiębiorstwo handlujące bronią oraz główny eksporter towarów i wyposażenia związanych z rakietowymi pociskami balistycznymi i bronią konwencjonalną. Green Pine odpowiada również za mniej więcej połowę północnokoreańskiego eksportu uzbrojenia i związanego z nim sprzętu. Green Pine zostało objęte sankcjami w związku z eksportem broni lub powiązanego sprzętu z Korei Północnej. Green Pine specjalizuje się w produkcji okrętów i uzbrojenia dla marynarki wojennej, np. łodzi podwodnych, okrętów wojskowych i systemów rakietowych; podmiot ten dostarczał torpedy i pomoc techniczną irańskim przedsiębiorstwom związanym z obronnością. Green Pine zostało umieszczone w wykazie RB ONZ.

                     28.

                     YUN Chang Hyok

                     data ur.: 9.8.1965

                     20.5.2016

                     Zastępca Dyrektora Ośrodka Kontroli Satelitarnej Krajowej Administracji Rozwoju Przemysłu Lotniczego i Kosmonautycznego(NADA). NADA podlega sankcjom na mocy rezolucji RB ONZ nr 2270(2016) w związku z udziałem w programie KRLD w zakresie rozwoju wiedzy i technologii kosmicznej, w tym wystrzeliwania satelitów i rakiet nośnych. Rezolucja RB ONZ 2270(2016) potępiła wystrzelenie satelity przez KRLD w dniu 7 lutego 2016 r. z wykorzystaniem technologii rakietowych pocisków balistycznych, które stanowiło poważne naruszenie rezolucji nr 1718(2006), 1874(2009), 2087(2013) oraz 2094(2013). Odpowiada za wspieranie lub promowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     29.

                     RI Myong Su

                     data ur.: 1937
                     miejsce urodzenia: Myongchon, Północne Hamgyong, KRLD

                     7.4.2017

                     Wiceprzewodniczący Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei i szef sztabu Ludowych Sił Zbrojnych. Pełniąc tę funkcję, Ri Myong Su jest odpowiedzialny za kwestie o kluczowym znaczeniu dla obrony narodowej i za wspieranie lub propagowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     30.

                     SO Hong Chan

                     data ur.: 30.12.1957
                     miejsce urodzenia: Kangwon, KRLD
                     paszport nr: PD836410105 data ważności paszportu: 27.11.2021

                     7.4.2017

                     Pierwszy wiceminister Ludowych Sił Zbrojnych, członek Centralnej Komisji Wojskowej Partii Robotniczej Korei i generał broni w Ludowych Siłach Zbrojnych. Pełniąc tę funkcję, So Hong Chan jest odpowiedzialny za wspieranie lub propagowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     31.

                     WANG Chang Uk

                     data ur.: 29.5.1960

                     7.4.2017

                     Minister przemysłu i energii atomowej. Pełniąc tę funkcję, Wang Chang Uk jest odpowiedzialny za wspieranie lub propagowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

                     32.

                     JANG Chol

                     data ur.: 31.3.1961
                     miejsce urodzenia: Pjongjang, KRLD
                     paszport nr: 563310042

                     7.4.2017

                     Przewodniczący Państwowej Akademii Nauk, organizacji zajmującej się rozwojem technologicznego i naukowego potencjału KRLD. Pełniąc tę funkcję, Jang Chol jest odpowiedzialny za kwestie o strategicznym znaczeniu dla rozwoju działalności jądrowej KRLD i odpowiada za wspieranie lub propagowanie północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

               B.   Podmioty

                     Nazwa

                     Pseudonim

                     Miejsce

                     Data umieszczenia w wykazie

                     Inne informacje

                     1.

                     Korea Pugang mining and Machinery Corporation ltd

                     22.12.2009

                     Jednostka zależna Korea Ryongbong General Corporation (podmiotu umieszczonego w wykazie na mocy decyzji RB ONZ, 24.4.2009); zarządza zakładami produkującymi proszek aluminiowy, który może być wykorzystywany w pociskach.

                     2.

                     Korean Ryengwang Trading Corporation

                     Rakwon-dong, Pothonggang District, Pjongjang, DPRK

                     22.12.2009

                     Jednostka zależna Korea Ryongbong General Corporation (podmiotu umieszczonego w wykazie na mocy decyzji RB ONZ, 24.4.2009).

                     3.

                     Sobaeku United Corp

                     Sobaeksu United Corp.

                     22.12.2009

                     Przedsiębiorstwo państwowe zajmujące się badaniami dotyczącymi wrażliwych produktów i wyposażenia oraz ich nabywaniem. W jego posiadaniu znajdują się liczne złoża grafitu naturalnego zaopatrujące w surowiec dwie fabryki wytwarzające między innymi bloki grafitowe, które można wykorzystywać w pociskach.

                     4.

                     Yongbyon Nuclear Research Centre

                     22.12.2009

                     Ośrodek badań jądrowych w Jongbjon; brał udział w produkcji plutonu do celów wojskowych. Podlega ono Generalnemu Urzędowi Energii Atomowej, który umieszczono w wykazie na mocy decyzji RB ONZ, 16.7.2009.

                     5.

                     Strategic Rocket Forces (Strategiczne Siły Rakietowe)

                     20.5.2016

                     W ramach narodowych sił zbrojnych KRLD podmiot ten bierze udział w rozwijaniu i operacyjnym wdrażaniu programów dotyczących rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

               II.   Osoby i podmioty świadczące usługi finansowe, które mogłyby posłużyć do realizacji północnokoreańskich programów dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia
         A.   Osoby

                     Imię i nazwisko

                     Pseudonim

                     Informacje identyfikujące

                     Data umieszczenia w wykazie

                     Uzasadnienie

                     1.

                     JON Il-chun

                     JON Il Chun

                     data ur.: 24.8.1941

                     22.12.2010

                     W lutym 2010 r. KIM Tong-un został zwolniony z funkcji dyrektora Biura 39 – jednostki odpowiadającej między innymi za nabywanie towarów za pośrednictwem przedstawicielstw dyplomatycznych KRLD z obejściem sankcji. Na stanowisku zastąpił go JON Il-chun. Przedstawiciel Komisji Obrony Narodowej, która była kluczowym organem KRLD ds. obrony narodowej, zanim została przekształcona w Komisję Spraw Państwowych; wybrany na stanowiska dyrektora generalnego Państwowego Banku Rozwoju w marcu 2010 r. Wybrany na zastępcę członka Komitetu Centralnego Koreańskiej Partii Robotniczej w maju 2016 r. na 7. zjeździe Koreańskiej Partii Robotniczej, na którym partia ta przyjęła decyzję o dalszym prowadzeniu programu jądrowego KRLD.

                     2.

                     KIM Tong-un

                     KIM Tong Un

                     22.12.2009

                     Były dyrektor Biura 39 działającego w ramach Komitetu Centralnego Partii Robotniczej Korei; Biuro 39 uczestniczy w finansowaniu proliferacji. Według doniesień, w roku 2011 stał na czele Biura 38 w celu pozyskiwania funduszy dla przywódców i elit.

                     3.

                     KIM Il-Su

                     KIM Il Su

                     data ur.: 2.9.1965
                     miejsce urodzenia: Pjongjang, KRLD

                     3.7.2015

                     Kierownik departamentu reasekuracji przedsiębiorstwa Korea National Insurance Corporation (KNIC), w głównej siedzibie spółki w Pjongjangu; były autoryzowany główny przedstawiciel KNIC w Hamburgu, działający w imieniu KNIC lub pod jego kierunkiem.

                     4.

                     KANG Song-Sam

                     KANG Song Sam

                     data ur.: 5.7.1972
                     miejsce urodzenia: Pjongjang, KRLD

                     3.7.2015

                     Były autoryzowany przedstawiciel przedsiębiorstwa Korea National Insurance Corporation (KNIC) w Hamburgu, nadal działa na rzecz lub w imieniu KNIC, lub pod jego kierunkiem.

                     5.

                     CHOE Chun-Sik

                     CHOE Chun Sik

                     data ur.: 23.12.1963
                     miejsce urodzenia: Pjongjang, DPRK
                     paszport nr: 745132109
                     ważny do 12.2.2020

                     3.7.2015

                     Dyrektor departamentu reasekuracji przedsiębiorstwa Korea National Insurance Corporation (KNIC), w głównej siedzibie spółki w Pjongjangu, działający w imieniu KNIC lub pod jego kierunkiem.

                     6.

                     SIN Kyu-Nam

                     SIN Kyu Nam

                     data ur.: 12.9.1972
                     miejsce urodzenia: Pjongjang, DPRK
                     paszport nr: PO472132950

                     3.7.2015

                     Dyrektor departamentu reasekuracji przedsiębiorstwa Korea National Insurance Corporation (KNIC), w głównej siedzibie spółki w Pjongjangu; były autoryzowany przedstawiciel KNIC w Hamburgu, działający w imieniu KNIC lub pod jego kierunkiem.

                     7.

                     PAK Chun-San

                     PAK Chun San

                     data ur.: 18.12.1953
                     miejsce urodzenia: Pjongjang, KRLD
                     paszport nr: PS472220097

                     3.7.2015

                     Dyrektor departamentu reasekuracji przedsiębiorstwa Korea National Insurance Corporation (KNIC), w głównej siedzibie spółki w Pjongjangu – co najmniej do grudnia 2015 r.; były autoryzowany główny przedstawiciel KNIC w Hamburgu, działający nadal na rzecz lub w imieniu KNIC, lub pod jego kierunkiem.

                     8.

                     SO Tong Myong

                     data ur.: 10.9.1956

                     3.7.2015

                     Prezes przedsiębiorstwa Korea National Insurance Corporation (KNIC); przewodniczący naczelnego komitetu zarządzającego KNIC (czerwiec 2012 r.); kierownik naczelny Korea National Insurance Corporation (KNIC) od września 2013 r.; działający na rzecz lub w imieniu KNIC, lub pod jego kierunkiem.

               B.   Podmioty

                     Nazwa

                     Pseudonim

                     Miejsce

                     Data umieszczenia w wykazie

                     Inne informacje

                     1.

                     Korea National Insurance Corporation (KNIC) i jego oddziały

                     Korea Foreign Insurance Company

                     Haebangsan-dong, Central District, Pjongjang, DPRK
                     Rahlstedter Strasse 83 a, 22149 Hamburg
                     Korea National Insurance Corporation of Alloway, Kidbrooke Park Road, Blackheath, London SE30LW

                     3.7.2015

                     Korea National Insurance Corporation (KNIC) – przedsiębiorstwo będące własnością państwa i kontrolowane przez państwo – generuje znaczne dochody, w tym z z wymiany walutowej, które mogą wspomagać północnokoreańskie programy dotyczące broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.
                     Ponadto siedziba główna KNIC w Pjongjangu powiązana jest z umieszczonym w wykazie Biurem 39 działającym w ramach Partii Robotniczej Korei.”


title: 2013/2/UE: Decyzja Rady z dnia 17 grudnia 2012 r. dotycząca podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Republiką Armenii o ułatwieniach w wydawaniu wiz

text:
               8.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 3/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 17 grudnia 2012 r.
   dotycząca podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Republiką Armenii o ułatwieniach w wydawaniu wiz
   (2013/2/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               We wspólnej deklaracji przyjętej podczas szczytu Partnerstwa Wschodniego w Pradze w dniu 7 maja 2009 r. wyrażono poparcie polityczne dla liberalizacji systemu wizowego i zamiar podjęcia w odpowiednim czasie stopniowych kroków w kierunku wprowadzenia ruchu bezwizowego dla obywateli.

               (2)

               W dniu 19 grudnia 2011 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Armenii w sprawie Umowy między Unią Europejską a Republiką Armenii o ułatwieniach w wydawaniu wiz („umowa”). Negocjacje zakończyły się parafowaniem umowy dnia 18 października 2012 r.

               (3)

               Umowa powinna zostać podpisana w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               (4)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (1); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu, nie jest nią związane, ani jej nie stosuje.

               (5)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (2); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu, nie jest nią związana, ani jej nie stosuje.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana, ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Republiką Armenii w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych obywatelom Republiki Armenii i Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jej zawarcia (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         S. ALETRARIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

      (2)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

      (3)  Tekst umowy zostanie opublikowany wraz z decyzją o jej zawarciu.