title: 2009/632/WE,Euratom: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Konkurencyjności i Innowacji za rok budżetowy 2007

text:
               26.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/30

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Konkurencyjności i Innowacji za rok budżetowy 2007
   (2009/632/WE, Euratom)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2007 (1),

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2007 – tom I (SEC(2008) 2359 – C6-0415/2008) (2),

               —

               uwzględniając ostateczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Konkurencyjności i Innowacji za rok budżetowy 2007 (3),

               —

               uwzględniając sprawozdania roczne Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie działań podjętych po wydaniu decyzji o udzieleniu absolutorium za 2006 r. (COM(2008) 629, COM(2008) 628) i dokumenty robocze służb Komisji dołączone do sprawozdań (SEC(2008) 2579, SEC(2008) 2580),

               —

               uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania w 2007 r.” (COM(2008) 338),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2007 r. (COM(2008) 499) i dokument roboczy służb Komisji dołączony do sprawozdania (SEC(2008) 2361),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie odpowiedzi państw członkowskich na sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za 2006 r. (COM(2008) 112),

               —

               uwzględniając zieloną księgę w sprawie europejskiej inicjatywy na rzecz przejrzystości, przyjętą przez Komisję w dniu 3 maja 2006 r. (COM(2006) 194),

               —

               uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego nr 2/2004 dotyczącą jednolitego modelu kontroli (single audit) (oraz wniosek w sprawie wspólnotowych ram kontroli wewnętrznej) (4),

               —

               uwzględniając komunikat Komisji na temat harmonogramu działań dotyczących zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (COM(2005) 252),

               —

               uwzględniając plan działania Komisji na rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (COM(2006) 9), sprawozdanie Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego i Europejskiego Trybunału Obrachunkowego w sprawie planu działania Komisji na rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (COM(2007) 86) i dokument roboczy służb Komisji dołączony do sprawozdania (SEC(2007) 311),

               —

               uwzględniając pierwsze sprawozdanie półroczne w sprawie harmonogramu wdrażania planu działania Komisji na rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej, opublikowane w dniu 19 lipca 2006 r. (SEC(2006) 1009), zgodnie z wnioskiem przedstawionym przez Parlament Europejski w rezolucji dołączonej do decyzji o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2004,

               —

               uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego nr 6/2007 w sprawie rocznych podsumowań przedkładanych przez państwa członkowskie, krajowych deklaracji państw członkowskich oraz przeprowadzanych przez krajowe organy kontroli prac kontrolnych dotyczących środków finansowych UE (5),

               —

               uwzględniając plan działania na rzecz umocnienia nadzoru Komisji nad działaniami strukturalnymi w ramach zarządzania dzielonego (COM(2008) 97),

               —

               uwzględniając komunikat komisarzy Danuty Hübner i Vladimira Špidli do Komisji dotyczący sprawozdania śródokresowego w sprawie wykonania planu działania na rzecz umocnienia nadzoru Komisji nad działaniami strukturalnymi w ramach zarządzania dzielonego (SEC(2008) 2756) i dokument roboczy służb Komisji dołączony do komunikatu (SEC(2008) 2755),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego i Trybunału Obrachunkowego w sprawie planu działania Komisji na rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (COM(2008) 110) i dokument roboczy służb Komisji dołączony do sprawozdania (SEC(2008) 259),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Konkurencyjności i Innowacji za rok budżetowy 2007, wraz z odpowiedziami Agencji (6),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności dotyczące wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw wydane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 traktatu WE (7),

               —

               uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 grudnia 2008 r. zatytułowany „Dążenie do ustalenia jednolitej interpretacji pojęcia dopuszczalnego ryzyka błędów” (COM(2008) 866) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego komunikatu (SEC(2008) 3054),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 10 lutego 2009 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu ogólnego na rok budżetowy 2007 (5589/2009 – C6-0056/2009),

               —

               uwzględniając art. 274, 275 i 276 traktatu WE, a także art. 179a i 180b traktatu Euratom,

               —

               uwzględniając art. 246 i kolejne traktatu WE odnoszące się do Trybunału Obrachunkowego,

               —

               uwzględniając międzynarodowe standardy audytu oraz międzynarodowe standardy rachunkowości, w szczególności dotyczące sektora publicznego,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (8), w szczególności jego art. 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (9), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych (10), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

               —

               uwzględniając decyzję Komisji 2004/20/WE z dnia 23 grudnia 2003 r. ustanawiającą agencję wykonawczą, Agencję Wykonawczą ds. Inteligentnej Energii, w celu zarządzania działaniami wspólnotowymi w dziedzinie energii w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 (11),

               —

               uwzględniając decyzję Komisji 2007/372/WE z dnia 31 maja 2007 r. w sprawie zmiany decyzji 2004/20/WE mającej na celu przekształcenie Agencji Wykonawczej ds. Inteligentnej Energii w Agencję Wykonawczą ds. Konkurencyjności i Innowacyjności (12),

               —

               uwzględniając art. 70 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej i opinie pozostałych zainteresowanych komisji (A6-0168/2009),

               A.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 274 traktatu WE Komisja wykonuje budżet na własną odpowiedzialność, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,

               1.

               udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Konkurencyjności i Innowacji absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2007;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji o udzieleniu absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2007, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji i decyzji o udzieleniu absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2007, sekcja III – Komisja, wraz z rezolucją, która stanowi ich część integralną, dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Konkurencyjności i Innowacji, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Klaus WELLE

      (1)  Dz.U. L 77 z 16.3.2007.

      (2)  Dz.U. C 287 z 10.11.2008, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 278 z 31.10.2008, s. 29.

      (4)  Dz.U. C 107 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. C 216 z 14.9.2007, s. 3.

      (6)  Dz.U. C 311 z 5.12.2008, s. 79.

      (7)  Dz.U. C 287 z 10.11.2008, s. 111.

      (8)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (9)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

      (10)  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

      (11)  Dz.U. L 5 z 9.1.2004, s. 85.

      (12)  Dz.U. L 140 z 1.6.2007, s. 52.


title: Decyzja Rady 2014/750/WPZiB z dnia 30 października 2014 r. zmieniająca decyzję Rady 2012/642/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi

text:
               31.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 311/39

         DECYZJA RADY 2014/750/WPZiB
   z dnia 30 października 2014 r.
   zmieniająca decyzję Rady 2012/642/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 października 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/642/WPZiB (1).

               (2)

               Jak wynika z przeglądu decyzji 2012/642/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi należy przedłużyć do dnia 31 października 2015 r.

               (3)

               Rada jest zdania, że pozostawienie niektórych osób i podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB przestało być uzasadnione.

               (4)

               Ponadto należy zaktualizować informacje dotyczące niektórych osób i podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2012/642/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2012/642/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 października 2015 r. Jest ona przedmiotem ciągłego przeglądu. Będzie ona w stosownych przypadkach odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”;

               2)

               w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2012/642/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi (Dz.U. L 285 z 17.10.2012, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

                  I.

                  Poniższe osoby i podmioty skreśla się z wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB:
                  A.   Osoby

                              nr 2

                              Akulich, Sviatlana Rastsislavauna;

                              nr 3

                              Aliaksandrau, Dzmitry Piatrovich;

                              nr 34

                              Chasnouski, Mechyslau Edvardavich;

                              nr 45

                              Gardzienka, Siarhei Aliaksandravich;

                              nr 46

                              Guseu, Aliaksei Viktaravich;

                              nr 70

                              Kaliada, Aliaksandr Mikhailavich;

                              nr 76

                              Kastsian, Siarhei Ivanavich;

                              nr 82

                              Khadanovich, Aliaksandr Alyaksandrauvich;

                              nr 90

                              Kisialiova, Nadzeia Mikalaeuna;

                              nr 99

                              Krot, Ihar Uladzimiravich;

                              nr 100

                              Krukouski, Viachaslau Iafimavich;

                              nr 102

                              Kukharchyk, Piotr Dzmitryevich;

                              nr 132

                              Mikhalchanka, Aliaksei Yakaulevich;

                              nr 141

                              Orda, Mikhail Siarheevich;

                              nr 143

                              Padaliak, Eduard Vasilievich;

                              nr 147

                              Peftsieu, Uladzimir Paulavich;

                              nr 159

                              Reliava, Aksana Anatolyeuna;

                              nr 172

                              Sheiko, Ina Valerieuna;

                              nr 189

                              Stosh, Mikalai Mikalaevich;

                              nr 197

                              Taranda, Aliaksandr Mikhailavich;

                              nr 198

                              Tarapetskaia, Halina Mikhailauna;

                              nr 199

                              Ternavsky, Anatoly Andreevich;

                              nr 205

                              Tsitsiankova, Alena Viktarauna;

                              nr 220

                              Yuferytsyn, Dzmitry Viktaravich.

                        B.   Podmioty

                              nr 2

                              Private Unitary Enterprise (PUE) BT Telecommunications;

                              nr 6

                              JLLC Neftekhimtrading;

                              nr 21

                              JLLC Triplepharm;

                              nr 22

                              LLC Triple-Veles;

                              nr 23

                              Univest-M;

                              nr 24

                              FLLC Unis Oil;

                              nr 25

                              JLLC UnivestStroyInvest.

                  II.

                  Wpisy dotyczące poniższych osób i podmiotów zamieszczone w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB zastępuje się następującymi wpisami:
                  A.   Osoby

                              Nazwisko i imię
                              Transkrypcja ang. z języka białoruskiego;
                              Transkrypcja ang. z jęz. rosyjskiego

                              Nazwisko i imię
                              (pisownia białoruska)

                              Nazwisko i imię
                              (pisownia rosyjska)

                              Informacje umożliwiające identyfikację

                              Powody

                              12.

                              Bakhmatau, Ihar Andreevich
                              Bakhmatov, Igor Andreevich

                              БАХМАТОВ, Игорь Андреевич

                                          Adres: БФСО „Динамо”

                                          220030, г. Минск, ул. Кирова 8 корп. 2

                              Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Ponieważ pełnił uprzednio funkcję zastępcy komendanta KGB ds. kadr i organizacji ich zadań, ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. Przeniesiony do sił rezerwy w maju 2012 r.
                              Również członek centralnego zarządu CJSC Dinamo- Minsk, który to podmiot wskazano w pkt 20, sekcja B.

                              33.

                              Charnyshou, Aleh Anatolievich
                              Chernyshev, Oleg Anatolievich

                              Adres: КГБ 210623, г. Минск, проспект Независимости, 17

                              Od kwietnia 2014 r. zastępca szefa KGB ds. wywiadu. Pułkownik, dowodzi jednostką antyterrorystyczną KGB — oddziałem „Alfa”. Brał osobiście udział w nieludzkim i poniżającym traktowaniu działaczy opozycji przebywających w areszcie KGB w Mińsku po zdławieniu w tym mieście w dniu 19 grudnia 2010 r. demonstracji osób protestujących po wyborach. Jego działania stanowiły bezpośrednie naruszenie międzynarodowych zobowiązań Białorusi w dziedzinie praw człowieka.

                              35.

                              Chatviartkova, Natallia Alexeeuna
                              Chetvertkova, Natalia Alexeevna (Chetvertkova, Natalya Alexeevna)

                              ЧАТВЯРТКОВА, Наталля Алексееўнa

                              ЧЕТВЕРТКОВА, Наталья Алексеевнa

                              Była wiceprezes Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Partyzanski w Mińsku i sędzia tego sądu (do 18.6.2012).
                              Sądziła w procesie byłego kandydata na prezydenta Andreja Sannikaua, działacza organizacji społeczeństwa obywatelskiego Ilii Wasilewicza, Fiodara Mirzajanaua, Aleha Hnedczika i Uładzimira Jaromenaka. Jej sposób prowadzenia procesu był wyraźnie sprzeczny z kodeksem postępowania karnego. Zezwoliła na wykorzystanie przeciwko oskarżonym materiału dowodowego i zeznań niemających z nimi związku.

                              40.

                              Dysko, Henadz Iosifavich
                              Dysko, Gennadi Iosifovich

                              Data ur.: 1964
                              Miejsce ur.: Oszmiany, obwód grodzieński
                              Adres: 210601 г.Витебск, ул. Жесткова, 14а (ul. Zhestkova, 14a Vitebsk (ul. Żestkowa, 14a Witebsk)

                              Prokurator regionu witebskiego do 2.8.2011. Odpowiada za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego po wyborach z grudnia 2010 r. Obejmuje to m.in. odpowiedzialność za sprawy przeciwko Siarhiejowi Kawalence i Andrejowi Hajdukowi.

                              41.

                              Dzemiantsei, Vasil Ivanavich (Dzemyantsey, Vasil Ivanovich)
                              Dementei, Vasili Ivanovich (Dementey, Vasili Ivanovich)

                              ДЗЕМЯНЦЕЙ, Васiль Iванавiч

                              ДЕМЕНТЕЙ, Василий Иванович

                              Data ur.: 20.9.1954
                              Miejsce ur.: rejon czasznicki, obwód witebski
                              Dow. os.: 3200954E045PB4

                                          Adres: Гродненская региональная таможня

                                          230003, г. Гродно, ул. Карского, 53

                              Dyrektor Obwodowej Komisji Celnej w Grodnie, były pierwszy wicedyrektor KGB (2005–2007), były wicedyrektor Państwowej Komisji Celnej.
                              Ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, w szczególności w latach 2006–2007.

                              42.

                              Dziadkou, Leanid Mikalaevich
                              Dedkov, Leonid Nikolaevich

                              ДЗЯДКОЎ, Леанiд Мiкалаевiч

                              ДЕДКОВ, Леонид Николаевич

                              Data ur.: 10,1964
                              Dow. os.: 3271064M000PB3
                              Adres: КГБ 210623, г. Минск, проспект Независимости, 17

                              Były zastępca szefa KGB (od lipca 2013 r.) ds. wywiadu. Ponosi współodpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej.

                              55.

                              Hureeu Siarhei Viktaravich (Hureyeu Siarhey Viktaravich)
                              Gureev Sergei Viktorovich, (Gureyev Sergey Viktorovich)

                              ГУРЕЕВ, Сергей Викторович

                              Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Jako były wiceminister spraw wewnętrznych i osoba odpowiedzialna za postępowanie przygotowawcze ponosi odpowiedzialność za brutalne tłumienie protestów i za naruszanie praw człowieka podczas dochodzeń prowadzonych w związku z wyborami, które odbyły się w grudniu 2010 roku. Przeszedł do sił rezerwy w lutym 2012 roku. Obecnie generał w siłach rezerwy.

                              62.

                              Iauseev, Ihar Uladzimiravich (Yauseev, Ihar Uladzimiravich; Yauseyev, Ihar Uladzimiravich)
                              Evseev, Igor Vladimirovich (Yevseev, Igor Vladimirovich; Yevseyev, Igor Vladimirovich)

                              ЯЎСЕЕЎ, Irap Уладзiмiравiч

                              ЕВСЕЕВ, Игорь Владимирович

                              Data ur.: 1968
                              Adres: г.Витебск, пр-т Фрунзе, д. 41а

                              Szef policji obwodu witebskiego (od czerwca 2012 r.), generał policji (od 2013 r.). Były zastępca szefa mińskiej milicji i szef mińskiego oddziału milicji do tłumienia zamieszek (OMON). Dowodził oddziałami, które zdławiły pokojowe demonstracje z 19 grudnia 2010 r. i osobiście uczestniczył w brutalnych aktach; otrzymał za to nagrodę i list gratulacyjny od prezydenta Łukaszenki w lutym 2011 roku. W 2011 roku dowodził również oddziałami, które stłumiły kilka innych protestów działaczy politycznych i pokojowo nastawionej ludności w Mińsku.

                              68.

                              Kakunin, Aliaksandr Aliaksandravich (Kakunin, Aliaxandr Aliaxandravich)
                              Kakunin, Aleksandr Aleksandravich (Kakunin, Alexandr Alexandrovich)
                              Alexander Aleksandrovich Kakunin
                              Alexander Aleksandrovich Kakunin (Александр Александрович Какунин, Аляксандр, Аляксандровіч Какунін)

                              КАКУНИН, Александр Александрович

                              Szef kolonii karnej IK-2 w Bobrujsku.

                              Odpowiada za nieludzkie i okrutne traktowanie więźniów politycznych: A. Sannikaua i A. Bialackiego w kolonii karnej IK-2 w Bobrujsku. Działacze opozycyjni byli torturowani, odmówiono im dostępu do przedstawicielstwa prawnego i umieszczono w odosobnieniu w kolonii karnej pod jego nadzorem. Kakunin wywierał nacisk na A. Bialackiego i A. Sannikaua, aby wymóc na nich podpisanie prośby o ułaskawienie.

                              73.

                              Kanapliou, Uladzimir Mikalaevich
                              Konoplev, Vladimir Nikolaevich

                              КАНАПЛЕЎ, Уладзiмiр Мiкалаевiч

                              КОНОПЛЕВ, Владимир Николаевич

                              Data ur.: 3.1.1954
                              Miejsce ur.: Akulence, obwód mohylewski
                              Dow. os.: 3030154A124PB9

                                          Adres: Национальный олимпийский комитет Республики Беларусь

                                          220020 г. Минск ул.Радужная, 27

                              Blisko związany z prezydentem Łukaszenką, z którym ściśle współpracował w latach 80-tych, a przede wszystkim w latach 90-tych. Zastępca szefa krajowego Komitetu Olimpijskiego (szefem jest Alaksandr Łukaszenka). Szef Federacji Piłki Ręcznej. Były przewodniczący izby niższej parlamentu, powołany przez prezydenta. Był jedną z najważniejszych osób uwikłanych w sfałszowane wybory prezydenckie w roku 2006.
                              Otrzymał od administracji prezydenta rezydencję w dzielnicy Mińska Drozdy, w której mieszka nomenklatura.

                              78.

                              Kavaliou, Aliaksandr Mikhailavich
                              Kovalev, Aleksandr Mikhailovich

                              КАВАЛЕЎ, Аляксандр Мiхайлавiч

                              КОВАЛЕВ, Александр Михайлович

                              Były dyrektor kolonii karnej w Gorkim. Ponosi odpowiedzialność za nieludzkie traktowanie zatrzymanych, zwłaszcza prześladowanie i torturowanie działacza obywatelskiego Dzmitryja Daszkiewicza, którego osadzono w więzieniu w związku z wyborami z 19 grudnia 2010 r. i w ramach prześladowań społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

                              85.

                              Khmaruk, Siargei Konstantinovich
                              Khmaruk, Sergei Konstantinovich (Khmaruk, Sergey Konstantinovich)

                              ХМАРУК, Сяргей Канстанцiнавiч

                              ХМАРУК, Сергей Константинович

                              Adres: Прокуратура г. Минска ул. Раковская 38

                              Prokurator Miasta Mińska. Były prokurator obwodu brzeskiego. Odpowiada za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego po wyborach z grudnia 2010 r.
                              Został awansowany w lutym 2011 r.

                              93.

                              Konan, Viktar Aliaksandravich
                              Konon, Viktor Aleksandrovich

                              КОНАН, Вiктар Аляксандравiч

                              КОНОН, Виктoр Александрович

                              Czynnie uczestniczył w osłabianiu demokracji na Białorusi. Były zastępca prokuratora generalnego (do 2012 r.) — na tym stanowisku kierował wszystkimi działaniami wywiadu (i bezpośrednio nadzorował te działania) prowadzonymi przez prokuraturę generalną i wymierzonymi w niezależne i opozycyjne podmioty, również w roku 2010.

                              94.

                              Kornau, Uladzimir Uladzimiravich
                              Kornov, Vladimir Vladimirovich

                              КОРНАЎ, Уладзiмiр Уладзiмiравiч

                              КОРНОВ, Владимир Владимирович

                                          Adres: Суд Советского района г. Минска

                                          220113, г. Минск, Логойский тракт, 3

                                          Tel.: + 375 17 280 83 40

                              Prezes Sądu Dzielnicy Sowietski w Mińsku, były sędzia Sądu Miasta Mińska, który wyraził zgodę na odrzucenie apelacji złożonej przez Bialackiego. Bialacki aktywnie bronił osób, które ucierpiały z powodu represji w związku z wyborami z 19 grudnia 2010 r. i z powodu prześladowań przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, oraz udzielał tym osobom wsparcia.

                              95.

                              Korzh, Ivan Aliakseevich
                              Korzh, Ivan Alekseevich

                              КОРЖ, Iван Аляксеевiч

                              КОРЖ, Иван Алексеевич

                              Generał, szef KGB w obwodzie grodzieńskim. Ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej w obwodzie grodzieńskim.

                              97.

                              Krasheuski, Viktar
                              Krashevski, Viktor

                              КРАШЕВСКИЙ, Виктор

                              Generał, były szef GRU (departamentu wywiadu ministerstwa obrony) i zastępca szefa sztabu białoruskich sił zbrojnych (do lutego 2013 r.). Ponosi odpowiedzialność za działania służb wywiadowczych stosujących represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej.

                              105.

                              Kuzniatsou, Ihar Nikonavich
                              Kuznetsov, Igor Nikonovich

                              КУЗНЯЦОЎ, Irap Нiконaвiч

                              КУЗНЕЦОВ, Игорь Никонович

                              Adres: KGB Training Centre Бядули 2, 220034, Минск

                              Generał, szef centrum szkoleniowego KGB, były szef KGB w Mińsku i obwodzie mińskim.
                              Jako osoba odpowiedzialna za przygotowanie i szkolenie funkcjonariuszy KGB, ponosił odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. W ramach sprawowanych wcześniej funkcji ponosił odpowiedzialność za takie represje stosowane przez KGB w Mińsku i obwodzie mińskim.

                              114.

                              Liabedzik, Mikhail Piatrovich
                              Lebedik, Mikhail Petrovich

                              ЛЯБЕДЗIК, Мiхаiл Пятровiч

                              ЛЕБЕДИК, Михаил Петрович

                              Adres: Ул. Б.Хмельницкого, 10 а, Минск, 220013

                              Podczas wyborów prezydenckich w 2010 r. został mianowany szefem Centralnej Komisji Wyborczej. Pierwszy zastępca szefa Rady Nadzoru (ponownie mianowany 21 stycznia 2014 r.) odpowiedzialny za monitorowanie przestrzegania przepisów regulujących kampanię wyborczą w mediach: pełniąc tę funkcję, odegrał aktywną rolę w szerzeniu reżimowej propagandy w kampaniach wyborczych w latach 2010 i 2012. W dniu 26 października 2011 r. prezydent przyznał mu order im. Franciszka Skoryny. We wrześniu 2012 r. odmówił włączenia do Rady Nadzoru przedstawicieli niezależnych mediów. Pierwszy zastępca wydawcy czasopisma „Sawieckaja Biełarus” (tuba propagandowa administracji prezydenta). Propagator polityki prorządowej, fałszujący fakty i nieuczciwie komentujący toczące się na Białorusi procesy przedstawicieli opozycji demokratycznej i społeczeństwa obywatelskiego, którzy są systematycznie przedstawiani (zwłaszcza po wyborach prezydenckich w 2010 r.) w negatywnym i uwłaczającym świetle.

                              115.

                              Liaskouski, Ivan Anatolievich
                              Leskovski, Ivan Anatolievich

                              ЛЯСКОЎСКI, Iван Анатольевiч

                              ЛЕСКОВСКИЙ, Иван Анатольевич

                              Były szef KGB w obwodzie homelskim i były zastępca szefa KGB w Homlu. Ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej w obwodzie homelskim. W dniu 2 kwietnia 2014 r. usunięty ze stanowiska przez prezydenta za niewłaściwe postępowanie.

                              117.

                              Lomats, Zianon Kuzmich
                              Lomat, Zenon Kuzmich

                              ЛОМАЦЬ, Зянон Кузьмiч

                              ЛОМАТЬ, Зенон Кузьмич

                              Data ur.: 27.1.1944
                              Miejsce ur.: Karabani, obwód miński

                              Czynnie uczestniczył w osłabianiu demokracji na Białorusi. Pełniąc poprzednio funkcję przewodniczącego Komitetu Kontroli Państwowej, był jedną z najważniejszych osób zaangażowanych w sprawę Alesia Bialackiego, jednego z najwybitniejszych obrońców praw człowieka, szefa białoruskiego Centrum Praw Człowieka „Wiasna”, wiceprzewodniczącego FIDH. A. Bialacki aktywnie bronił osób, które ucierpiały z powodu represji w związku z wyborami z 19 grudnia 2010 r. i z powodu prześladowań przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, oraz udzielał tym osobom wsparcia.

                              118.

                              Lopatko, Alexander Alexandrovich

                              Александр Александрович Лопатко

                              Аляксандр Аляксандровiч Лапатка

                              Zastępca szefa kolonii karnej IK-9 w Mozyrzu

                              Odpowiedzialny za nieludzkie traktowanie Dzmitryja Daszkiewicza, w tym tortury i odmówienie dostępu do przedstawicielstwa prawnego. Lopatko sprawował kluczowe stanowisko w kolonii karnej, w której przetrzymywano Daszkiewicza i w której wywierano naciski psychologiczne na więźniów politycznych, w tym Daszkiewicza, m.in. pozbawiano ich snu i przetrzymywano w odosobnieniu.

                              120.

                              Lukashenka, Dzmitry Aliaksandravich
                              Lukashenko, Dmitri Aleksandrovich

                              ЛУКАШЕНКО, Дмитрий Александрович

                              Data ur.: 23.3.1980

                                          Adres: President's Sports Club

                                          220029, г. Минск, ул. Старовиленская, 4.

                              Przedsiębiorca aktywnie uczestniczący w operacjach finansowych, w które zaangażowana jest rodzina Aleksandra Łukaszenki.
                              Prezes Prezydenckiego Klubu Sportowego.

                              126.

                              Maltsau, Leanid Siamionavich
                              Maltsev, Leonid Semenovich

                              МАЛЬЦАЎ, Леанiд Сяменавiч

                              МАЛЬЦЕВ, Леонид Семенович

                              Data ur.: 29.8.1949
                              Miejsce ur.: Wetenewka, rejon słonimski, obwód grodzieński
                              (д. (Ветеньевка, Слонимского района, Гродненской области)
                              Dow. os.: 3290849A002PB5

                              Szef Państwowego Komitetu ds. Granic, były sekretarz Rady Bezpieczeństwa.

                              137.

                              Navumau, Uladzimir Uladzimiravich
                              Naumov, Vladimir Vladimirovich

                              НАВУМАЎ, Уладзiмiр Уладзiмiравiч

                              НАУМОВ, Владимир Владимирович

                              Data ur.: 7.2.1956
                              Miejsce ur.: Smoleńsk (Rosja

                              Nie podjął działań w celu rozwiązania sprawy niewyjaśnionych zaginięć Jurija Zacharenki, Wiktara Hanczara, Anatola Krasouskiego i Dimitra Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999–2000. Były minister spraw wewnętrznych, jak również były szef prezydenckiej służby bezpieczeństwa. Sprawując funkcję ministra spraw wewnętrznych, był odpowiedzialny za represje wobec pokojowych demonstracji aż do odejścia na emeryturę w dniu 6 kwietnia 2009 r. z powodów zdrowotnych.
                              Otrzymał od administracji prezydenta rezydencję w dzielnicy Mińska Drozdy, w której mieszka nomenklatura.

                              146.

                              Paulichenka, Dzmitry Valerievich
                              Pavlichenko, Dmitri Valerievich (Pavlichenko, Dmitriy Valeriyevich)

                              ПАВЛИЧЕНКО, Дмитрий Валериевич

                              Data ur.: 1966
                              Miejsce ur.: Witebsk

                                          Adres: „Белорусская ассоциация ветеранов спецподразделений войск МВД »Честь«”

                                          220028, Минск Маяковского, 111

                              Odegrał kluczową rolę w niewyjaśnionych zaginięciach Jurija Zacharenki, Wiktara Hanczara, Anatola Krasouskiego i Dimitra Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999–2000. Były szef Specjalnej Grupy Reagowania w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (SOBR).
                              Biznesmen, szef „Honoru”, stowarzyszenia weteranów sił specjalnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.

                              148.

                              Piakarski, Aleh Anatolievich
                              Pekarski, Oleg Anatolievich

                              ПЯКАРСКI, Алег Анатольевiч

                              ПЕКАРСКИЙ, Олег Анатольевич

                              Dow. os.: 3130564A041PB9

                              Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Były pierwszy wiceminister spraw wewnętrznych (do 2012 r.), ponosi odpowiedzialność za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego po wyborach w grudniu 2010 r.
                              Pułkownik w siłach rezerwy.

                              155.

                              Pykina, Natallia Mikhailauna (Pykina, Natalia Mikhailauna)
                              Pikina, Natalia Mikhailovna (Pykina, Natalya Mikhailovna)

                              Data ur.: 20.4.1971
                              Miejsce ur.: Rakov (Raków)

                                          Adres: Суд Партизанского района г. Минска

                                          220027, г. Минск, ул. Семашко, 33

                              Odpowiada za wykonywanie umotywowanych politycznie kar administracyjnych i sankcji karnych w stosunku do przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego. Sędzia Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Partyzanski zajmującego się sprawą Nikity Lichowida. W dniu 29 marca 2011 r. skazała Nikitę Lichowida, działacza „Ruchu na rzecz Wolności”, na karę trzech i pół roku pozbawienia wolności. Mianowana na stanowisko wiceprezesa Sądu Dzielnicy Partizanski w Mińsku.

                              157.

                              Rakhmanava, Maryna Iurievna
                              Rakhmanova, Marina Iurievna

                              РАХМАНАВА, Марына Юр'еуна

                              РАХМАНОВА, Марина Юрьевна

                              Data ur.: 1970
                              Miejsce ur.: Grodno

                              Członkini Centralnej Komisji Wyborczej oraz szef wydziału wniosków publicznych w administracji obwodu grodzieńskiego. Jako członkini Centralnej Komisji Wyborczej ponosi odpowiedzialność za naruszenia międzynarodowych norm wyborczych w czasie wyborów prezydenckich w dniu 19 grudnia 2010 r. oraz wyborów parlamentarnych we wrześniu 2012 r.

                              160.

                              Rubinau, Anatol Mikalaevich
                              Rubinov, Anatoli Nikolaevich

                              PYБIНAЎ, Анатоль Мiкалаевiч

                              РУБИНОВ, Анатолий Николаевич

                              Data ur.: 15.4.1939
                              Mohylew

                              Przewodniczący izby wyższej parlamentu, były zastępca szefa Wydziału Mediów i Ideologii administracji prezydenta (2006–2008). Na tym stanowisku był jednym z głównych źródeł i głosów propagandy państwowej i ideologicznego wsparcia reżimu. Członek Rady Bezpieczeństwa od marca 2014 r.

                              161.

                              Rusak, Viktar Uladzimiravich
                              Rusak, Viktor Vladimirovich

                              РУСАК, Вiктар Уладзiмiравiч

                              РУСАК, Виктор Владимирович

                              Data ur.: 4.5.1955
                              Miejsce ur.: Mińsk

                                          Adres: Палата представителей Национального собрания Республики Беларусь

                                          220010, Республика Беларусь, г. Минск, ул. Советская, 11

                              Poseł izby niższej parlamentu, zastępca szefa Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego. Były szef wydziału KGB ds. bezpieczeństwa gospodarczego.
                              Ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej.

                              166.

                              Sauko, Valery Iosifavich
                              Savko, Valeri Iosifovich

                              САЎКО, Валерый Iосiфавiч

                              САВКО, Валерий Иосифович

                              Szef oddziału grodzieńskiego popierającej reżim organizacji związków zawodowych. Były szef Regionalnej Komisji Wyborczej w obwodzie grodzieńskim podczas wyborów prezydenckich w 2010 r. i wyborów lokalnych w marcu 2014 r. Jako przewodniczący Regionalnej Komisji Wyborczej ponosi odpowiedzialność za naruszenia międzynarodowych norm wyborczych w czasie wyborów prezydenckich w dniu 19 grudnia 2010 roku oraz fałszowanie wyborów lokalnych w obwodzie grodzieńskim w obwodzie grodzieńskim w marcu 2014 r.

                              167.

                              Shaeu, Valiantsin Piatrovich (Shayeu, Valyantsin Piatrovich)
                              Shaev, Valentin Petrovich (Shayev, Valentin Petrovich)

                              ШАЕЎ, Валянцiн Пятровiч

                              ШАЕВ, Валентин Петрович

                              Członek Rady Bezpieczeństwa, szef Komisji Śledczej, były zastępca szefa Komisji Śledczej, były prokurator obwodu homelskiego. Odpowiada za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego po wyborach w grudniu 2010 r.

                              171.

                              Shchurok, Ivan Antonavich
                              Shchurok, Ivan Antonovich

                              ШЧУРОК, Iван Антонавiч

                              ЩУРОК, Иван Антонович

                              Członek Centralnej Komisji Wyborczej oraz szef wydziału ds. edukacji w administracji obwodu witebskiego. Jako członek Centralnej Komisji Wyborczej ponosi odpowiedzialność za naruszenia międzynarodowych norm wyborczych w czasie wyborów prezydenckich 19 grudnia 2010 r. oraz wyborów parlamentarnych we wrześniu 2012 r.

                              184.

                              Sirenka, Viktar Ivanavich
                              Sirenko, Viktor Ivanovich

                              СИРЕНКО, Виктор Иванович

                              Data ur.: 4.3.1962
                              Dow. os.: 3040362B062PB7

                                          Adres: Комитет по здравоохранению Минского горисполкома

                                          ул. Маяковского, 22, корп. 2, 220006, г. Минск

                              Szef Komitetu Opieki Zdrowotnej miasta Mińska, były dyrektor Szpitala Pomocy Doraźnej w Mińsku. Nie sprzeciwił się porwaniu kandydata na prezydenta Uładzimira Niekłajewa, którego przywieziono do jego szpitala po ciężkim pobiciu 19 grudnia 2010 r., i przez niezawiadomienie policji współuczestniczył w czynach nieznanych sprawców. Taką postawą zyskał sobie awans.
                              Jako szef Komitetu Opieki Zdrowotnej miasta Mińska jest odpowiedzialny za nadzór nad wykorzystywaniem ośrodków rehabilitacji przez pracę do naruszania praw człowieka.

                              185.

                              Sivakau, Iury Leanidavich (Sivakau, Yury Leanidavich)
                              Sivakov, Iury (Yurij, Yuri) Leonidovich

                              СIВАКАЎ, Юрый Леанiдавiч

                              СИВАКОВ, Юрий Леонидович

                              Data ur.: 5.8.1946
                              Miejsce ur.: Onory, obwód sachaliński

                                          Adres: „Белорусская ассоциация ветеранов спецподразделений войск МВД »Честь«”

                                          220028, Минск Маяковского, 111

                              Ukartował niewyjaśnione zaginięcia Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dzmitryja Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999–2000. Były minister turystyki i sportu, były minister spraw wewnętrznych i były zastępca szefa administracji prezydenta.

                              186.

                              Skurat, Viktar Vatslavavich
                              Skurat, Viktor Vatslavovich

                              СКУРАТ, Вiктар Вацлавaвiч

                              СКУРАТ, Виктор Вацлавович

                              Były szef Departamentu Bezpieczeństwa (Ministerstwo Spraw Wewnętrznych). Jako pełniący to stanowisko jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, zwłaszcza po wyborach prezydenckich w 2010 r. W lutym 2011 r. otrzymał nagrodę w formie dyplomu uznania za swoją służbę. Przeszedł na emeryturę w lutym 2013 r. Szef działu bezpieczeństwa w holdingu „MZOR”, który jest przedsiębiorstwem państwowym podlegającym Ministerstwu Przemysłu Republiki Białorusi i dlatego jest bezpośrednio powiązany z reżimem Łukaszenki.

                              201.

                              Traulka, Pavel
                              Traulko, Pavel

                              ТРАУЛЬКА, Павел

                              ТРАУЛЬКО, Павел

                              Podpułkownik, były pracownik kontrwywiadu wojskowego KGB (obecnie szef służby prasowej białoruskiej Komisji Śledczej). Fałszował dowody i stosował groźby w celu wymuszenia zeznań od działaczy opozycji przebywających w izbie zatrzymań KGB w Mińsku po zdławieniu w tym mieście w dniu 19 grudnia 2010 r. powyborczej demonstracji protestacyjnej. Odpowiada bezpośrednio za okrutne, nieludzkie i poniżające traktowanie lub karanie oraz za odmawianie prawa do rzetelnego procesu sądowego. Jego działania stanowiły bezpośrednie naruszenie międzynarodowych zobowiązań Białorusi w dziedzinie praw człowieka.

                              202.

                              Trutka, Iury Igorevich (Trutka, Yury Igorevich)
                              Trutko, Iury (Yurij, Yuri) Igorevich

                              ТРУТКA, Юрый Iгаравич

                              ТРУТКО, Юрий Игоревич

                              Zastępca szefa kolonii karnej IK-2 w Bobrujsku.

                              Odpowiada za nieludzkie i okrutne traktowanie więźniów politycznych: A. Sannikaua i A. Bialackiego w kolonii karnej IK-2 w Bobrujsku. Opozycyjni działacze byli torturowani, odmówiono im dostępu do przedstawicielstwa prawnego i umieszczono ich w odosobnieniu w kolonii karnej pod jego nadzorem. Trutko wywarł presję na A. Bialackiego i A. Sannikaua, aby zmusić ich do podpisania wniosku o ułaskawienie.

                              217.

                              Volkau, Siarhei Mikhailavich
                              Volkov, Sergei Mikhailovich (Volkov, Sergey Mikhailovich)

                              ВОЛКАЎ, Сяргей Мiхайлавiч

                              ВОЛКОВ, Сергей Михайлович

                              Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Jako były szef wydziału ds. wywiadu KGB ponosi współodpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej.

                              221.

                              Zaharouski, Anton Uladzimiravich
                              Zagorovski, Anton Vladimirovich

                              ЗАГАРОЎСКI, Антон Уладзiмiравiч

                              ЗАГОРОВСКИЙ, Антон Владимирович

                              Prokurator Sądu Miasta Mińska, były prokurator Sądu Dzielnicy Frunzenski w Mińsku, zajmujący się sprawą demonstranta Wasilija Parfienkowa w lutym 2011 r. oraz sprawą A. Sannikaua w lipcu 2011 r. Odpowiada za wykonywanie umotywowanych politycznie kar administracyjnych i sankcji karnych w stosunku do przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego.

                              222.

                              Zaitsau, Vadzim Iurievich
                              Zaitsev, Vadim Iurievich

                              ЗАЙЦАЎ, Вадзiм Юр'евiч

                              ЗАЙЦЕВ, Вадим Юрьевич

                              Data ur.: 1964
                              Miejsce ur.: obwód żytomierski, Ukraina (ZSRR)

                              Dyrektor generalny półprywatnej stacji Cosmos TV od czerwca 2013 r., mianowany przedstawicielem państwa przez rząd Białorusi. Były szef KGB (lipiec 2008 r. — listopad 2012 r.) Odpowiedzialny za przekształcenie KGB w główny organ prześladowań społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. Odpowiedzialny za upowszechnianie, za pośrednictwem mediów, fałszywych informacji o demonstrantach 19 grudnia 2010 r., za pomawianie ich o sprowadzanie materiałów, które mogą być wykorzystane jako broń.
                              Osobiście stworzył zagrożenie dla życia i zdrowia żony i dziecka byłego kandydata na prezydenta Andreja Sannikaua. Jest głównym inicjatorem rozkazów skutkujących bezprawnym nękaniem opozycji demokratycznej, torturami przeciwników politycznych oraz niegodnym traktowaniem więźniów.

                              224.

                              Zakharau, Aliaksei Ivanavich
                              Zakharov, Aleksei Ivanovich (Zakharov, Alexey Ivanovich)

                              ЗАХАРАЎ, Аляксей Iванавiч

                              ЗАХАРОВ, Алексей Иванович

                              Odegrał czynną rolę w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Jako były szef wydziału KGB ds. kontrwywiadu wojskowego (do 2012 r.) ponosi odpowiedzialność za represje stosowane przez KGB wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. Pod jego nadzorem funkcjonariusze KGB brali udział w przesłuchaniach działaczy politycznych po demonstracji z 19 grudnia 2010 r.

                              226.

                              Zhadobin, Iury Viktaravich (Zhadobin, Yury Viktaravich)
                              Zhadobin, Iuri Viktorovich (Zhadobin, Yuri Viktorovich)

                              ЖАДОБIН, Юрый Biктapaвiч

                              ЖАДОБИН, Юрий Викторович

                              Data ur.: 14.11.1954
                              Miejsce ur.: Dniepropietrowsk
                              Dow. os.: 3141154A021PB0

                              Minister obrony od grudnia 2009r.
                              Jako członek Rady Bezpieczeństwa zatwierdza represyjne decyzje uzgodnione na szczeblu ministerialnym, w tym decyzję o stłumieniu pokojowych demonstracji 19 grudnia 2010 r. Po grudniu 2010 r. wyrażał zadowolenie z „całkowitego pokonania sił destrukcyjnych”, mówiąc o opozycji demokratycznej.

                              227.

                              Zhuk, Alena Siamionauna (Zhuk Alena Syamionauna)
                              Zhuk Elena Semenovna (Zhuk Yelena Semyonovna)

                              ЖУК, Алена Сямёнаўна

                              ЖУК, Елена Семеновна

                              Sędzia Sądu Dzielnicy Pierwomajski w Witebsku. W dniu 24 lutego 2012 r. skazała Siarhieja Kawalenkę, uważanego za więźnia politycznego w latach 2012–2013, na dwa lata i jeden miesiąc więzienia za naruszenie warunków zwolnienia warunkowego. Alena Żuk odpowiada bezpośrednio za naruszenia praw człowieka wobec Siarhieja Kawalenki, gdyż odmówiła mu prawa do rzetelnego procesu sądowego. Siarhiej Kawalenko otrzymał wcześniej wyrok w zawieszeniu za wywieszenie w Witebsku zakazanej historycznej biało-czerwono-białej flagi będącej symbolem opozycji. Kolejny wyrok wydany przez Alenę Żuk był nieproporcjonalnie surowy, zważywszy na charakter przestępstwa, a ponadto nie był zgodny z białoruskim kodeksem karnym. Działania Aleny Żuk stanowiły bezpośrednie naruszenie międzynarodowych zobowiązań Białorusi w dziedzinie praw człowieka.

                              228.

                              Zhuk, Dzmitry Aliaksandravich
                              Zhuk, Dmitri Aleksandrovich

                              ЖУК, Дзмiтрый Аляксандравiч

                              ЖУК, Дмитрий Александрович

                              Data ur.: 7.7.1970
                              Dow. os.: 3070770A081PB7

                                          Adres: БЕЛОРУССКОЕ ТЕЛЕГРАФНОЕ АГЕНТСТВО

                                          Республика Беларусь, 220030, Минск, ул. Кирова, 26

                              Dyrektor generalny państwowej agencji informacyjnej BIEŁTA od maja 2003 r.
                              Ponosi odpowiedzialność za rozpowszechnianie w prasie propagandy państwowej, która popierała i usprawiedliwiała represje wobec opozycji demokratycznej i społeczeństwa obywatelskiego 19 grudnia 2010 r., wykorzystując sfałszowane informacje.

                              230.

                              Zhukouski, Siarhei Kanstantsinavich
                              Zhukovski, Sergei Konstantinovich

                              ЖУКОЎСКI, Сяргей Канстанцiнавiч

                              ЖУКОВСКИЙ, Сергей Константинович

                              Zastępca prokuratora Sądu Dzielnicy Zawodski w Mińsku skarżący w sprawie Iriny Chalip, Siarhieja Marcelewa i Pawła Siewierińca, wybitnych działaczy organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Przedstawione przez niego oskarżenie było w sposób wyraźny i bezpośredni dyktowane względami politycznymi i jawnie sprzeczne z kodeksem postępowania karnego. Akt ten był oparty na błędnej kwalifikacji wydarzeń z dnia 19 grudnia 2010 r., niepoparty dowodami ani zeznaniami świadków.

                        B.   Podmioty

                              Nazwa
                              Transkrypcja ang. z języka białoruskiego;
                              Transkrypcja ang. z jęz. rosyjskiego

                              Nazwa
                              (pisownia białoruska)

                              Nazwa
                              (pisownia rosyjska)

                              Informacje umożliwiające identyfikację

                              Powody

                              1.

                              Beltechexport

                           „
                                 ”

                                          Republic of Belarus, 220012, Minsk, Nezavisimost ave., 86 B (Republika Białorusi, 220012, Mińsk, Aleje Nezavisimost', 86-B)

                                          Tel: (+ 375 17) 263-63-83,

                                          Faks: (+ 375 17) 263-90-12

                              Beltechexport czerpie korzyści dzięki reżimowi jako jeden z głównych eksporterów broni i sprzętu wojskowego na Białorusi, do czego wymagane są zezwolenia wydawane przez władze białoruskie.

                              3.

                              Beltech Holding

                              Белтех Холдинг

                              Beltech Holding czerpie korzyści dzięki reżimowi, w szczególności za pośrednictwem Beltechexport, będącego częścią Beltech Holding. Beltechexport czerpie korzyści dzięki reżimowi jako jeden z głównych eksporterów broni i sprzętu wojskowego na Białorusi, do czego wymagane są zezwolenia wydawane przez władze białoruskie.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1050 z dnia 30 czerwca 2015 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               1.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 170/2

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/1050
   z dnia 30 czerwca 2015 r.
   zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających wobec Iranu.

               (2)

               W dniu 24 listopada 2013 r. Chiny, Francja, Niemcy, Federacja Rosyjska, Zjednoczone Królestwo i Stany Zjednoczone, przy wsparciu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, osiągnęły porozumienie z Iranem w sprawie wspólnego planu działania; plan ten przedstawia podejście służące wypracowaniu długoterminowego kompleksowego rozwiązania kwestii jądrowej w Iranie. Ustalono, że pierwszym etapem procesu prowadzącego do wypracowania takiego kompleksowego rozwiązania będą obopólnie uzgodnione środki początkowe, które obie strony mają stosować przez okres sześciu miesięcy i które mogą być przedłużane za obopólną zgodą.

               (3)

               W ramach tego pierwszego etapu Iran ma zastosować dobrowolne środki określone we wspólnym planie działania. W zamian za to zastosowanych zostanie szereg dobrowolnych środków obejmujących zawieszenie przez Unię środków ograniczających dotyczących zakazu zapewniania ubezpieczenia i reasekuracji oraz transportu irańskiej ropy naftowej, zakazu importu, kupna lub transportu irańskich produktów petrochemicznych i świadczenia usług powiązanych oraz zakazu handlu złotem i metalami szlachetnymi z rządem Iranu, jego organami publicznymi i Bankiem Centralnym Iranu lub z osobami i podmiotami działającymi w ich imieniu. Zawieszenie tych środków ograniczających miałoby trwać przez okres sześciu miesięcy, w trakcie którego konieczne będzie wykonanie odpowiednich umów.

               (4)

               Ponadto wspólny plan działania przewiduje również dziesięciokrotne zwiększenie wysokości progów dotyczących zezwoleń związanych z przekazywaniem funduszy do Iranu i z tego państwa.

               (5)

               W dniu 20 stycznia 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/21/WPZiB (2) zmieniającą decyzję 2010/413/WPZiB, aby wdrożyć przepisy dotyczące unijnych środków ograniczających, zawarte we wspólnym planie działania.

               (6)

               W dniu 19 lipca 2014 r. Chiny, Francja, Niemcy, Federacja Rosyjska, Zjednoczone Królestwo i Stany Zjednoczone, przy wsparciu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, uzgodniły z Iranem przedłużenie do dnia 24 listopada 2014 r. wdrażania środków określonych we wspólnym planie działania.

               (7)

               W dniu 21 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/480/WPZiB (3) zmieniającą decyzję 2010/413/WPZiB, aby przedłużyć stosowanie przepisów dotyczących unijnych środków ograniczających, zawartych we wspólnym planie działania.

               (8)

               W dniu 24 listopada 2014 r. Chiny, Francja, Niemcy, Federacja Rosyjska, Zjednoczone Królestwo i Stany Zjednoczone, przy wsparciu unijnego koordynatora i negocjatora z ramienia grupy E3/UE+3 w negocjacjach w sprawie irańskiego programu jądrowego, uzgodniły z Iranem przedłużenie do dnia 30 czerwca 2015 r. wdrażania środków określonych we wspólnym planie działania.

               (9)

               W dniu 25 listopada 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/829/WPZiB (4) zmieniającą decyzję 2010/413/WPZiB, aby przedłużyć stosowanie przepisów dotyczących unijnych środków ograniczających, zawartych we wspólnym planie działania.

               (10)

               W dniu 2 kwietnia 2015 r. Chiny, Francja, Niemcy, Federacja Rosyjska, Zjednoczone Królestwo i Stany Zjednoczone, przy wsparciu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, wypracowały rozwiązania w sprawie kluczowych parametrów wspólnego wszechstronnego planu działania, który stanowi podstawę ostatecznego tekstu, łącznie z jego szczegółami technicznymi, do uzgodnienia do 30 czerwca 2015 r.

               (11)

               W dniu 30 czerwca 2015 r. Chiny, Francja, Niemcy, Federacja Rosyjska, Zjednoczone Królestwo i Stany Zjednoczone, przy wsparciu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, uzgodniły z Iranem przedłużenie do dnia 7 lipca 2015 r. wdrażania środków określonych we wspólnym planie działania, aby dać czas na kontynuowanie negocjacji z myślą o osiągnięciu porozumienia w sprawie wspólnego wszechstronnego planu działania.

               (12)

               Należy zatem przedłużyć do dnia 7 lipca 2015 r. zawieszenie unijnych środków ograniczających określonych we wspólnym planie działania. W tym terminie będą musiały być wykonywane odpowiednie umowy.

               (13)

               Należy w związku z tym wprowadzić odpowiednie zmiany w decyzji 2010/413/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Artykuł 26a decyzji 2010/413/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 26a
      1.   Zakaz określony w art. 3a ust. 1 zawiesza się do dnia 7 lipca 2015 r. w zakresie, w jakim zakaz ten dotyczy transportu irańskiej ropy naftowej.
      2.   Zakaz określony w art. 3a ust. 2 zawiesza się do dnia 7 lipca 2015 r. w zakresie, w jakim zakaz ten dotyczy zapewniania ubezpieczenia i reasekuracji mających związek z importem, kupnem lub transportem irańskiej ropy naftowej.
      3.   Zakaz określony w art. 3b zawiesza się do dnia 7 lipca 2015 r.
      4.   Zakaz określony w art. 4c zawiesza się do dnia 7 lipca 2015 r. w zakresie, w jakim zakaz ten dotyczy złota i metali szlachetnych.
      5.   W art. 10 ust. 3 lit. a), b) i c) zastępuje się do dnia 7 lipca 2015 r. następującymi literami:

                  »a)

                  przekazy związane z transakcjami dotyczącymi żywności, opieki zdrowotnej, sprzętu medycznego lub służące celom rolnym lub humanitarnym na kwoty poniżej 1 000 000 EUR, a także osobiste przekazy pieniężne na kwoty poniżej 400 000 EUR nie wymagają uprzedniego zezwolenia. Przekaz jest zgłaszany właściwemu organowi danego państwa członkowskiego, jeśli przekracza kwotę 10 000 EUR;

                  b)

                  przekazy związane z transakcjami dotyczącymi żywności, opieki zdrowotnej, sprzętu medycznego lub służące celom rolnym lub humanitarnym na kwoty powyżej 1 000 000 EUR, a także osobiste przekazy pieniężne na kwoty powyżej 400 000 EUR wymagają uprzedniego zezwolenia właściwego organu danego państwa członkowskiego. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich udzielonych zezwoleniach;

                  c)

                  wszelkie inne przekazy na kwoty powyżej 100 000 EUR wymagają uprzedniego zezwolenia właściwego organu danego państwa członkowskiego. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich udzielonych zezwoleniach.«.

            6.   W art. 10 ust. 4 lit. b) i c) zastępuje się do dnia 7 lipca 2015 r. następującymi literami:

                  »b)

                  wszelkie inne przekazy na kwoty poniżej 400 000 EUR nie wymagają uprzedniego zezwolenia. Przekaz jest zgłaszany właściwemu organowi danego państwa członkowskiego, jeśli przekracza kwotę 10 000 EUR;

                  c)

                  wszelkie inne przekazy na kwoty powyżej 400 000 EUR wymagają uprzedniego zezwolenia właściwego organu danego państwa członkowskiego. Zezwolenie uznaje się za udzielone w terminie czterech tygodni, o ile właściwy organ danego państwa członkowskiego nie zgłosił sprzeciwu w tym terminie. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich odmowach udzielenia zezwolenia.«.

            7.   Zakazy określone w art. 18b zawiesza się do dnia 7 lipca 2015 r.
      8.   Zakazy określone w art. 20 ust. 1 lit. b) i c) oraz w art. 20 ust. 2 w odniesieniu do Ministerstwa ds. Ropy Naftowej, które wymieniono w wykazie zamieszczonym w załączniku II, zawiesza się do dnia 7 lipca 2015 r. w zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonywania, do dnia 7 lipca 2015 r., umów dotyczących importu lub kupna irańskich produktów petrochemicznych.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 czerwca 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39.

      (2)  Decyzja Rady 2014/21/WPZiB z dnia 20 stycznia 2014 r. zmieniająca decyzję Rady 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 15 z 20.1.2014, s. 22).

      (3)  Decyzja Rady 2014/480/WPZiB z dnia 21 lipca 2014 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 215 z 21.7.2014, s. 4).

      (4)  Decyzja Rady 2014/829/WPZiB z dnia 25 listopada 2014 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 338 z 25.11.2014, s. 1).


title: 2009/398/WE: Decyzja Rady z dnia 27 kwietnia 2009 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Niemiec

text:
               26.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 127/7

      DECYZJA RADY

   z dnia 27 kwietnia 2009 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Niemiec
   (2009/398/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Niemiec,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Reinharda LOSKEGO. Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolni się w związku z mianowaniem Hermanna KUHNA na członka Komitetu Regionów,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane w Komitecie Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.:

               a)

               na stanowisko członka:
               Hermann KUHN, Mitglied der Bremischen Bürgerschaft;
               oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:
               Reinhard LOSKE, Senator für Umwelt, Bau, Verkehr und Europa der Freien Hansestadt Bremen.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 27 kwietnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         A. VONDRA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: Decyzja Rady z dnia 19 grudnia 1994 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów, dotyczącego zmiany Umowy w sprawie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii, z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

31994D0829

Dziennik Urzędowy L 351 , 31/12/1994 P. 0015 - 0015 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 4 Tom 8 P. 0018  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 4 Tom 8 P. 0018

		Decyzja Radyz dnia 19 grudnia 1994 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów, dotyczącego zmiany Umowy w sprawie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii, z drugiej strony(94/829/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43 w powiązaniu z art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:Umowa w sprawie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii, z drugiej strony, podpisana 13 marca 1984 r. [3], wygasa 31 stycznia 1995 r.;zgodnie z art. 15, z uwagi na brak wypowiedzenia Umowy przez którąkolwiek ze Stron, Umowa ulega przedłużeniu na następny sześcioletni okres;miały miejsce negocjacje, których celem była zmiana Umowy w celu uwzględnienia przepisów dotyczących promocji wspólnych przedsiębiorstw oraz wspólnych zakładów w sektorze rybołówstwa między właścicielami statków we Wspólnocie i przedsiębiorstwami na Grenlandii;w interesie Wspólnoty Europejskiej leży zatwierdzenie Porozumienia w formie wymiany listów, zmieniającego Umowę w sprawie rybołówstwa,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty zatwierdza się Porozumienie w formie wymiany listów, dotyczące zmiany Umowy w sprawie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii, z drugiej strony.Tekst Umowy załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osób uprawnionych do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów, tak aby stało się wiążące dla Wspólnoty.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1994 r.W imieniu RadyJ. BorchertPrzewodniczący[1] Dz.U. C 282 z 8.10.1994, str. 6.[2] Dz.U. C 341 z 5.12.1994.[3] Dz.U. L 29 z 1.2.1985, str. 9.--------------------------------------------------


title: 2014/711/UE: Decyzja Rady z dnia 24 września 2012 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii i jej państw członkowskich i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

text:
               14.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 296/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 września 2012 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii i jej państw członkowskich i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

      (2014/711/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217, w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając Akt przystąpienia Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 23 października 2006 r. Rada upoważniła Komisję do negocjacji, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, z Republiką Tunezyjską (zwaną dalej „Tunezją”) Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony (1), w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej (zwanego dalej „protokołem”).

               (2)

               Negocjacje te — ku zadowoleniu Komisji — zakończyły się pomyślnie.

               (3)

               Tekst protokołu wynegocjowanego z Tunezją przewiduje w art. 8 ust. 2 jego tymczasowe stosowanie przed wejściem w życie.

               (4)

               Protokół należy podpisać i tymczasowo stosować, do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii i jej państw członkowskich Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   2.   Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii i jej państw członkowskich.
   Artykuł 3
   Protokół stosuje się tymczasowo od dnia 1 stycznia 2007 r., do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 97 z 30.3.1998, s. 2.


title: 2011/835/UE: Decyzja Komisji z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Omanu i Arabii Saudyjskiej

text:
               14.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/45

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 13 grudnia 2011 r.
   w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Omanu i Arabii Saudyjskiej
   (2011/835/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

               (1)

               W dniu 3 stycznia 2011 r. Komisja Europejska (Komisja) otrzymała skargę dotyczącą domniemanego dumpingu w odniesieniu do niektórych politereftalanów etylenu („PET”) pochodzących z Omanu i Arabii Saudyjskiej („państwa, których dotyczy postępowanie”), który powoduje szkodę dla przemysłu unijnego.

               (2)

               Skarga została złożona przez Komitet producentów politereftalanu etylenu w Europie (CPME) („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących znaczną część, w tym przypadku powyżej 50 %, ogólnej produkcji unijnej niektórych PET zgodnie z art. 5 rozporządzenia podstawowego.

               (3)

               Wspomniana skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na przywóz dumpingowy i wynikającą z niego znaczną szkodę, które uznano za wystarczające do wszczęcia postępowania antydumpingowego.

               (4)

               Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja wszczęła, w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2) w dniu 16 lutego 2011 r., postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii Europejskiej niektórych PET pochodzących z Omanu i Arabii Saudyjskiej.

               (5)

               W tym samym dniu Komisja wszczęła postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu do Unii niektórych PET pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie (3).

               (6)

               Komisja rozesłała kwestionariusze do przedstawicieli przemysłu unijnego, do eksporterów/producentów w państwach, których dotyczy postępowanie, do importerów, do wszystkich znanych zrzeszeń, których dotyczy postępowanie, oraz do władz państw, których dotyczy postępowanie. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.

               (7)

               Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

         B.   WYCOFANIE SKARGI I ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA

               (8)

               Skierowanym do Komisji pismem z dnia 12 października 2011 r. CPME oficjalnie wycofał skargę.

               (9)

               Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w przypadku wycofania skargi postępowanie może zostać zakończone, o ile nie jest to sprzeczne z interesem Unii.

               (10)

               W tym względzie należy zaznaczyć, że Komisja nie znalazła żadnego powodu wskazującego, że zakończenie nie leżałoby w interesie Unii; żadnego takiego powodu nie podały także zainteresowane strony. Dlatego Komisja uznała, że obecne postępowanie powinno zostać zakończone. Zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag.

               (11)

               Niektóre zainteresowane strony wyraziły poparcie dla zakończenia postępowania. Inne zainteresowane strony, mimo iż wyraziły poparcie dla zakończenia postępowania, to wystąpiły z wnioskiem o udostępnienie ustaleń dochodzenia.

               (12)

               W tym względzie należy zauważyć, że Komisja nie wypracowała wniosku z ustaleń i z tego też względu nie jest w stanie udostępnić informacji zgromadzonych przed wycofaniem skargi.

               (13)

               W związku z powyższym stwierdza się, że nie ma istotnych powodów do kontynuowania niniejszego postępowania.

               (14)

               Komisja uznaje zatem, że postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii niektórych politereftalanów etylenu (PET) pochodzących z Omanu i Arabii Saudyjskiej powinno zostać zakończone,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu politereftalanów etylenu o liczbie lepkościowej wynoszącej co najmniej 78 ml/g zgodnie z normą ISO 1628-5, pochodzących z Omanu i Arabii Saudyjskiej i objętych obecnie kodem CN 3907 60 20, zostaje niniejszym zakończone.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. C 49 z 16.2.2011, s. 16.

      (3)  Dz.U. C 49 z 16.2.2011, s. 21.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1942 z dnia 26 października 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do wniosku Stanów Zjednoczonych o przyznanie przez WTO zawieszenia dotyczącego przedłużenia programu AGOA

text:
               29.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 283/9

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1942
   z dnia 26 października 2015 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w odniesieniu do wniosku Stanów Zjednoczonych o przyznanie przez WTO zawieszenia dotyczącego przedłużenia programu AGOA
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. IX ust. 3 i 4 Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwanego dalej „Porozumieniem ustanawiającym WTO”) określa procedurę przyznawania zawieszeń dotyczących wielostronnych porozumień handlowych zawartych w załącznikach 1A, 1B lub 1C do Porozumienia ustanawiającego WTO i w załącznikach do nich.

               (2)

               Stanom Zjednoczonym przyznane zostało w dniu 27 maja 2009 r. zawieszenie zobowiązań nałożonych w art. I ust. 1 i w art. XIII ust. 1 i 2 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 („GATT 1994”), obejmujące okres do dnia 30 września 2015 r.

               (3)

               Na mocy art. IX ust. 3 Porozumienia ustanawiającego WTO Stany Zjednoczone wystąpiły z wnioskiem o zawieszenie swoich zobowiązań nałożonych w art. I ust. 1 i art. XIII ust. 1 i 2 GATT 1994 na okres do dnia 30 września 2025 r., w stopniu niezbędnym do umożliwienia Stanom Zjednoczonym dalszego bezcłowego traktowania dla kwalifikujących się produktów pochodzących z będących beneficjentami państw Afryki Subsaharyjskiej, określonych zgodnie z African Growth and Opportunity Act („AGOA”).

               (4)

               Zgoda na wniosek Stanów Zjednoczonych o zawieszenie w ramach WTO nie wpłynie negatywnie ani na gospodarkę Unii Europejskiej, ani na stosunki handlowe z beneficjentami tego zawieszenia. Ponadto Unia zasadniczo popiera działania mające na celu ograniczenie ubóstwa i stabilizację w państwach beneficjentach.

               (5)

               Należy zatem ustalić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Rady Generalnej WTO na poparcie złożonego przez Stany Zjednoczone wniosku o zawieszenie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu, to poparcie wniosku Stanów Zjednoczonych o zawieszenie ich zobowiązań nałożonych w art. I ust. 1 i art. XIII ust. 1 i 2 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994, na okres do dnia 30 września 2025 r., zgodnie z warunkami określonymi we wniosku Stanów Zjednoczonych o zawieszenie.
   Niniejsze stanowisko zostanie przedstawione przez Komisję.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         C. DIESCHBOURG

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady 2012/457/WPZiB z dnia 2 sierpnia 2012 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               3.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 208/18

         DECYZJA RADY 2012/457/WPZiB
   z dnia 2 sierpnia 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając decyzję Rady 2010/413/WPZiB (1), w szczególności jej art. 23 ust. 1 i 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB.

               (2)

               Zdaniem Rady niektóre osoby należy skreślić z wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zawartego w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB, a wpisy dotyczące niektórych podmiotów należy zmienić.

               (3)

               W związku z decyzją komitetu Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) ustanowionego na mocy rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006) dwie osoby i jeden podmiot należy skreślić z wykazu zawartego w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB i włączyć do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zawartego w załączniku I do tej decyzji.

               (4)

               Do wykazów zawartych w załącznikach I i II do decyzji 2010/413/WPZiB należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Osoby wymienione w załączniku I do niniejszej decyzji skreśla się z wykazu zawartego w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB.
   Artykuł 2
   W załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB wpisy dotyczące podmiotów, o których mowa w załączniku II do niniejszej decyzji, zastępuje się wpisami przedstawionymi w załączniku II do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Osoby i podmiot wymienione w załączniku III do niniejszej decyzji skreśla się z wykazu zawartego w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB i dodaje się do wykazu zawartego w załączniku I do decyzji 2010/413/WPZiB, ze zmianami wprowadzonymi wpisami przedstawionymi w załączniku III do niniejszej decyzji.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 sierpnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39.

      ZAŁĄCZNIK I

         Osoby, o których mowa w art. 1

                  1.

                  Dr Ahmad AZIZI

                  2.

                  Dr Ali DIVANDARI

                  3.

                  Dr Abdolnaser HEMMATI

                  4.

                  Mohammad Reza MESKARIAN

                  5.

                  Sayeed ZAVVAR

      ZAŁĄCZNIK II

         Podmioty, o których mowa w art. 2

                  Nazwa

                  Informacje identyfikacyjne

                  Uzasadnienie

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Mobin Sanjesh

                  Entry 3, No 11, 12th Street, Miremad Alley, Abbas Abad, Teheran

                  Uczestniczył w zakupie sprzętu i materiałów, które mają bezpośrednie zastosowanie w irańskim programie jądrowym.

                  1.12.2011

                  2.

                  Bank Melli Iran ZAO (alias Mir Business Bank)

                  Number 9/1, Ulitsa Mashkova, Moscow, 130064, Russia Inny adres: Mashkova st. 9/1 Moscow 105062 Russia

                  Jest własnością Bank Melli.

                  23.6.2008

                  3.

                  Melli Bank plc

                  London Wall, 11th floor, London EC2Y 5EA, United Kingdom

                  Jest własnością Bank Melli.

                  23.6.2008

                  4.

                  Neka Novin (alias Niksa Nirou)

                  Unit 7, No 12, 13th Street, Mir-Emad St, Motahary Avenue, Teheran, 15875-6653

                  Zaangażowany w nabywanie specjalistycznego sprzętu i materiałów mających bezpośrednie zastosowanie w irańskim programie jądrowym.

                  23.5.2011

                  5.

                  Bank Tejarat

                              Adres pocztowy: Taleghani Br. 130, Taleghani Ave. P.O. Box: 11365-5416, Teheran

                              Tel. 88826690

                              Teleks 226641 TJTA IR

                              Faks 88893641

                              Strona internetowa: http://www.tejaratbank.ir

                  Bank Tejarat jest częściowo państwowym bankiem irańskim. Bezpośrednio ułatwiał działania Iranu w dziedzinie jądrowej. Przykładowo w 2011 r. Bank Tejarat ułatwił przeniesienie dziesiątek milionów dolarów, usiłując wspomóc działania Irańskiej Agencji Energii Atomowej, umieszczonej w wykazie ONZ, podejmowane w celu nabycia „żółtego ciasta” uranu (yellowcake). AEOI jest główną organizacją irańską zajmującą się badaniami i rozwojem w dziedzinie technologii jądrowej; zarządza także programami w zakresie produkcji materiałów rozszczepialnych. W przeszłości Bank Tejarat wspomagał także objęte sankcjami banki irańskie w omijaniu sankcji międzynarodowych, przykładowo brał udział w przedsięwzięciach, w które zaangażowane były firmy przykrywki firmy Shahid Hemmat Industrial Group, umieszczonej w wykazie ONZ.

                  23.1.2012

                  6.

                  Shahid Beheshti University

                  Daneshju Blvd., Yaman St., Chamran Blvd., P.O. Box 19839-63113, Teheran, Iran

                  Jest własnością Ministry of Defence and Armed Forces Logistics (MODAFL) lub jest przez nie kontrolowany. Prowadzi badania naukowe związane z rozwojem broni jądrowej.

                  23.5.2011

      ZAŁĄCZNIK III

         Osoby i podmiot, o których mowa w art. 3

      Osoby

                  1.

                  Azim Aghajani (pisane również: Adhajani). Pełniona funkcja: Członek IRGC Qods Force, działający pod zwierzchnictwem dowódcy Qods Force generała dywizji Qasema Soleimaniego, który został umieszczony w wykazie na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 1747 (2007).
                  Inne informacje: ułatwiał naruszanie pkt 5 rezolucji 1747 (2007) zakazującego wywozu broni i materiałów pokrewnych z Iranu.
                  Dodatkowe informacje: obywatelstwo: irańskie. Numer paszportu: 6620505, 9003213
                  Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 18 kwietnia 2012 r.

                  2.

                  Ali Akbar Tabatabaei (alias: Sayed Akbar Tahmaesebi). Pełniona funkcja: Członek IRGC Qods Force, działający pod zwierzchnictwem dowódcy Qods Force generała dywizji Qasema Soleimaniego, który został umieszczony w wykazie na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 1747 (2007).
                  Inne informacje: ułatwiał naruszanie pkt 5 rezolucji 1747 (2007) zakazującego wywozu broni i materiałów pokrewnych z Iranu.
                  Dodatkowe informacje: obywatelstwo: irańskie: Data urodzenia: 1967 r.
                  Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 18 kwietnia 2012 r.

            Podmiot

                  1.

                  Behineh Trading Co.
                  Inne informacje: Irańskie przedsiębiorstwo, które odegrało kluczową rolę w nielegalnym dostarczaniu przez Iran broni do Afryki Zachodniej i działało w imieniu IRGC Qods Force, dowodzonego przez generała dywizji Qasema Soleimaniego umieszczonego w wykazie przez Radę Bezpieczeństwa ONZ na mocy rezolucji 1747 (2007), jako nadawca przesyłek z bronią.
                  Dodatkowe informacje: lokalizacja: Tavakoli Building, Opposite of 15th Alley, Emam-Jomeh Street, Teheran, Iran. Telefon +98 919 538 2305. Strona internetowa: http://www.behinehco.ir
                  Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 18 kwietnia 2012 r.


title: 2007/117/WE: Decyzja Rady z dnia 15 lutego 2007 r. zmieniająca decyzję z dnia 27 marca 2000 r. upoważniającą dyrektora Europolu do rozpoczęcia rokowań w sprawie umów z państwami trzecimi oraz instytucjami niepowiązanymi z UE

text:
               20.2.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 51/18

      DECYZJA RADY

   z dnia 15 lutego 2007 r.
   zmieniająca decyzję z dnia 27 marca 2000 r. upoważniającą dyrektora Europolu do rozpoczęcia rokowań w sprawie umów z państwami trzecimi oraz instytucjami niepowiązanymi z UE
   (2007/117/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając art. 42 ust. 2, art. 10 ust. 4 i art. 18 Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwencja o Europolu) (1),
   uwzględniając akt Rady z dnia 3 listopada 1998 r. ustanawiający zasady regulujące stosunki zewnętrzne Europolu z państwami trzecimi i instytucjami niepowiązanymi z Unią Europejską (2), w szczególności art. 2 tego aktu,
   uwzględniając akt Rady z dnia 3 listopada 1998 r. ustanawiający zasady regulujące przyjmowanie przez Europol informacji od stron trzecich (3), w szczególności art. 2 tego aktu,
   uwzględniając akt Rady z dnia 12 marca 1999 r. przyjmujący zasady regulujące przekazywanie przez Europol danych osobowych państwom i instytucjom trzecim (4), w szczególności art. 2 i 3 tego aktu,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wymogi operacyjne i potrzeba skutecznej walki ze zorganizowanymi formami przestępczości za pośrednictwem Europolu wymagają dodania Czarnogóry do wykazu państw trzecich, z którymi dyrektor Europolu jest upoważniony do rozpoczęcia rokowań.

               (2)

               Należy zatem zmienić decyzję Rady z dnia 27 marca 2000 r. (5),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady z dnia 27 marca 2000 r. wprowadza się następujące zmiany:
   w art. 2 ust. 1 pod nagłówkiem „Państwa trzecie” do wykazu alfabetycznego dodaje się następujące państwo:

               „—

               Czarnogóra”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.

            W imieniu Rady

         W. SCHÄUBLE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 2. Konwencja ostatnio zmieniona Protokołem zmieniającym tę konwencję (Dz.U. C 2 z 6.1.2004, str. 1).

      (2)  Dz.U. C 26 z 30.1.1999, str. 19.

      (3)  Dz.U. C 26 z 30.1.1999, str. 17.

      (4)  Dz.U. C 88 z 30.3.1999, str. 1. Akt Rady zmieniony aktem Rady z dnia 28 lutego 2002 r. (Dz.U. C 76 z 27.3.2002, str. 1).

      (5)  Dz.U. C 106 z 13.4.2000, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją Rady z dnia 4 grudnia 2006 r. (Dz.U. C 311 z 19.12.2006, str. 10).