title: 2010/196/,Euratom: Decyzja Rady z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie podziału usług pośrednictwa finansowego mierzonych pośrednio (FISIM) przy ustalaniu dochodu narodowego brutto (DNB) stosowanego do celów budżetu Unii Europejskiej i jej zasobów własnych

text:
               7.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 87/31

         DECYZJA RADY
   z dnia 16 marca 2010 r.
   w sprawie podziału usług pośrednictwa finansowego mierzonych pośrednio (FISIM) przy ustalaniu dochodu narodowego brutto (DNB) stosowanego do celów budżetu Unii Europejskiej i jej zasobów własnych
   (2010/196/UE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając decyzję Rady 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (1), w szczególności jej art. 2 ust. 7 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 448/98 z dnia 16 lutego 1998 r. uzupełniającego i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2223/96 w odniesieniu do sposobu podziału usług pośrednictwa finansowego mierzonych pośrednio (FISIM) w ramach europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych (ESA) (2) stanowi, że Rada przyjmuje decyzję w sprawie FISIM przy ustalaniu produktu narodowego brutto do celów budżetu Wspólnoty i jej zasobów własnych. Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2002 r. pojęcie produktu narodowego brutto zostało zastąpione pojęciem dochodu narodowego brutto (DNB), zgodnie z art. 2 ust. 7 akapit pierwszy decyzji Rady 2000/597/WE, Euratom z dnia 29 września 2000 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich (3).

               (2)

               Artykuł 2 ust. 7 akapit drugi decyzji 2007/436/WE, Euratom stanowi, że w przypadku gdy modyfikacje w europejskim systemie rachunków narodowych i regionalnych (ESA 95) spowodują istotne zmiany wysokości DNB podanego przez Komisję, Rada decyduje, czy modyfikacje te mają zastosowanie do celów tej decyzji.

               (3)

               Właściwe jest wykorzystanie najnowszych pojęć statystycznych do celów budżetu Unii i jej zasobów własnych, w szczególności jeśli chodzi o określanie DNB zgodnie z ustaleniami Komisji przy stosowaniu ESA 95. Należy zatem dokonywać podziału usług FISIM przy ustalaniu DNB do celów budżetu Unii i jej zasobów własnych.

               (4)

               Do października 2008 roku wszystkie 27 państw członkowskich UE przekazało swoje dane uwzględniające podział usług FISIM, zgodnie z nową metodyką. W ocenie tych danych wskazano, że podział usług FISIM powoduje znaczącą zmianę w rozumieniu art. 2 ust. 7 akapit drugi decyzji 2007/436/WE, Euratom, ponieważ oznacza wzrost DNB średnio o ponad 1 % oraz oznacza – przy zastosowaniu metody określonej w art. 3 tej decyzji – zmianę pułapów ustalonych w art. 3.

               (5)

               Należy zatem stosować podział usług FISIM do celów decyzji (WE) nr 2007/436/WE, Euratom.

               (6)

               Należy zatem dopilnować, by zmiany te były stosowane od roku budżetowego 2010,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Usługi pośrednictwa finansowego mierzone pośrednio (FISIM) powinny być dzielone przy ustalaniu dochodu narodowego brutto do celów budżetu Unii i jej zasobów własnych.
   Artykuł 2
   Podział FISIM zgodnie z art. 1 ma zastosowanie do celów decyzji 2007/436/WE, Euratom od dnia 1 stycznia 2010 r.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 marca 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. SALGADO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 163 z 23.6.2007, s. 17.

      (2)  Dz.U. L 58 z 27.2.1998, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 253 z 7.10.2000, s. 42.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1123 z dnia 17 czerwca 2016 r. określająca stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we właściwych komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ nr 9, 11, 13, 13-H, 14, 16, 30, 41, 44, 49, 54, 55, 60, 64, 75, 78, 79, 83, 90, 106, 113, 115, 117, 129 i 134, propozycji zmian do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 15 i 16, wniosków dotyczących nowego regulaminu ONZ w sprawie układów wspomagania hamowania (BAS), w sprawie elektronicznej kontroli stateczności (ESC), w sprawie systemów monitorowania ciśnienia w oponach (TPMS) oraz w sprawie instalacji opon, wniosku dotyczącego nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ w sprawie procedury pomiaru emisji dla pojazdów dwu- lub trzykołowych wyposażonych w silnik spalinowy oraz wniosku dotyczącego nowej specjalnej rezolucji nr 2 (S.R.2) dotyczącej poprawy wdrażania globalnego porozumienia z 1998 r.

text:
               12.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/9

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1123
   z dnia 17 czerwca 2016 r.
   określająca stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we właściwych komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do regulaminów ONZ nr 9, 11, 13, 13-H, 14, 16, 30, 41, 44, 49, 54, 55, 60, 64, 75, 78, 79, 83, 90, 106, 113, 115, 117, 129 i 134, propozycji zmian do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 15 i 16, wniosków dotyczących nowego regulaminu ONZ w sprawie układów wspomagania hamowania (BAS), w sprawie elektronicznej kontroli stateczności (ESC), w sprawie systemów monitorowania ciśnienia w oponach (TPMS) oraz w sprawie instalacji opon, wniosku dotyczącego nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ w sprawie procedury pomiaru emisji dla pojazdów dwu- lub trzykołowych wyposażonych w silnik spalinowy oraz wniosku dotyczącego nowej specjalnej rezolucji nr 2 (S.R.2) dotyczącej poprawy wdrażania globalnego porozumienia z 1998 r.
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z jego art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE (1) Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych („EKG ONZ”) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („zrewidowane porozumienie z 1958 r.”).

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady 2000/125/WE (2) Unia przystąpiła do Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub stosowane w pojazdach kołowych („porozumienie równoległe”).

               (3)

               W dyrektywie 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy przyjęte na mocy zrewidowanego porozumienia z 1958 r. (zwane dalej „regulaminami ONZ”) do unijnego systemu homologacji typu, albo jako wymagania dotyczące homologacji typu, balbo jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia tej dyrektywy regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do przepisów Unii w ramach unijnego systemu homologacji typu.

               (4)

               W świetle zdobytego doświadczenia i rozwoju technicznego wymagania odnoszące się do niektórych elementów lub cech objętych regulaminami ONZ nr 9, 11, 13, 13-H, 14, 16, 30, 41, 44, 49, 54, 55, 60, 64, 75, 78, 79, 83, 90, 106, 113, 115, 117, 129 i 134 oraz ogólnymi przepisami technicznym ONZ (GTR) nr 15 i 16 muszą zostać dostosowane do postępu technicznego.

               (5)

               Aby ustanowić jednolite przepisy dotyczące homologacji układów wspomagania hamowania (BAS), elektronicznej kontroli stateczności (ESC), systemów monitorowania ciśnienia w oponach (TPMS) oraz instalacji opon, należy przyjąć cztery nowe regulaminy ONZ.

               (6)

               Aby ustanowić jednolite przepisy techniczne dotyczące procedury pomiaru dla pojazdów dwu- lub trzykołowych wyposażonych w silnik spalinowy w odniesieniu do określonych rodzajów emisji, należy przyjąć nowe ogólne przepisy techniczne ONZ (GTR).

               (7)

               Aby usprawnić wdrażanie porozumienia z 1998 r., należy przyjąć nową specjalną rezolucję nr 2 (S.R.2).

               (8)

               Należy zatem ustalić stanowisko, które ma być przyjęte w imieniu Unii we właściwych komitetach EKG ONZ, mianowicie w Komitecie Administracyjnym Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz w Komitecie Wykonawczym Porozumienia Równoległego w odniesieniu do przyjęcia aktów ONZ, o których wyżej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowiskiem, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii na forum Komitetu Administracyjnego Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz Komitetu Wykonawczego Porozumienia Równoległego w okresie od dnia 20 do dnia 24 czerwca 2016 r., jest głosowanie za wnioskami wymienionymi w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 17 czerwca 2016 r.

            W imieniu Rady

         J.R.V.A. DIJSSELBLOEM

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”) ( Dz.U. L 346 z 17.12.1997, s. 78).

      (2)  Decyzja Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotycząca zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („Porozumienie Równoległe”) (Dz.U. L 35 z 10.2.2000, s. 12).

      (3)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

                  Tytuł punktu porządku obrad

                  Numer referencyjny dokumentu

                  Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 07 do regulaminu ONZ nr 9 (emisja hałasu z pojazdów trójkołowych)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/45

                  Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 11 (zamki i zawiasy drzwi)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/33

                  Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 11 (zamki i zawiasy drzwi)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/34

                  Wniosek dotyczący suplementu 14 do serii poprawek 11 do regulaminu ONZ nr 13 (hamowanie pojazdów o dużej masie)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/49

                  Wniosek dotyczący serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 13-H (hamulce pojazdów kategorii M1 i N1)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/50

                  Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 07 do regulaminu ONZ nr 14 (kotwiczenie pasów bezpieczeństwa, ISOFIX i i-Size)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/35

                  Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 06 do regulaminu ONZ nr 16 (pasy bezpieczeństwa, ISOFIX i i-Size)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/36

                  Wniosek dotyczący suplementu 18 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 30 (opony do samochodów osobowych i ich przyczep)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/51

                  Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 41 (emisja hałasu powodowana przez motocykle)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/46

                  Wniosek dotyczący suplementu 11 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 44 (urządzenia przytrzymujące dla dzieci)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/37

                  Wniosek dotyczący suplementu 8 do serii poprawek 05 do regulaminu ONZ nr 49 (emisja zanieczyszczeń z silników o zapłonie samoczynnym i silników o zapłonie iskrowym (zasilanych skroplonym gazem ropopochodnym (LPG) i sprężonym gazem ziemnym (CNG))

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/40

                  Wniosek dotyczący suplementu 4 do serii poprawek 06 do regulaminu ONZ nr 49 (emisja zanieczyszczeń z silników o zapłonie samoczynnym i silników o zapłonie iskrowym (zasilanych skroplonym gazem ropopochodnym (LPG) i sprężonym gazem ziemnym (CNG))

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/41

                  Wniosek dotyczący suplementu 21 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 54 (opony do pojazdów użytkowych i ich przyczep)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/52

                  Wniosek dotyczący suplementu 6 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 55 (sprzęgi mechaniczne)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/53

                  Wniosek dotyczący suplementu 5 do regulaminu ONZ nr 60 (wskaźniki obsługiwane przez kierującego dla motorowerów i motocykli)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/27

                  Wniosek dotyczący nowej serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 64 (zespół zapasowy do użytku tymczasowego, opony odporne na przebicie typu „run-flat” lub system ogumienia odpornego na przebicie typu „run-flat” oraz system monitorowania ciśnienia w oponach)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/54

                  Wniosek dotyczący suplementu 16 do regulaminu ONZ nr 75 (opony do pojazdów kategorii L)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/55

                  Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 78 (hamowanie pojazdów kategorii L)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/56 i WP.29-169-03

                  Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 79 (układ kierowniczy)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/57

                  Wniosek dotyczący suplementu 7 do serii poprawek 06 do regulaminu ONZ nr 83 (emisje z pojazdów kategorii M1 i N1)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/42

                  Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 07 do regulaminu ONZ nr 83 (emisje z pojazdów kategorii M1 i N1)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/43

                  Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 90 (zamienne części hamulcowe)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/58

                  Wniosek dotyczący suplementu 14 do regulaminu ONZ nr 106 (opony do pojazdów rolniczych)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/59

                  Wniosek dotyczący suplementu 6 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 113 (reflektory emitujące symetryczne światło mijania)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/74

                  Wniosek dotyczący suplementu 7 do pierwotnej wersji regulaminu ONZ nr 115 (dodatkowe układy zasilania LPG i CNG)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/44

                  Wniosek dotyczący suplementu 9 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 117 (opony, opór toczenia, hałas toczenia i przyczepność na mokrej nawierzchni)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/60

                  Wniosek dotyczący serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 129 (ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/38

                  Wniosek dotyczący suplementu 2 do regulaminu ONZ nr 134 (pojazdy napędzane wodorem i ogniwami paliwowymi (HFCV))

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/39

                  Wniosek dotyczący nowego regulaminu ONZ w sprawie układów wspomagania hamowania (BAS)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/61

                  Wniosek dotyczący nowego regulaminu ONZ w sprawie elektronicznej kontroli stateczności (ESC)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/62

                  Wniosek dotyczący nowego regulaminu ONZ w sprawie systemów monitorowania ciśnienia w oponach (TPMS)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/63

                  Wniosek dotyczący nowego regulaminu ONZ w sprawie instalacji opon

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/64

                  Wniosek dotyczący poprawki 1 do ogólnych przepisów technicznych (UN GTR) nr 15 (zharmonizowana światowa procedura badań lekkich pojazdów dostawczych (WLTP))

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/68

                  Wniosek dotyczący poprawki 1 do ogólnych przepisów technicznych (UN GTR) nr 16 (opony)

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/70

                  Wniosek dotyczący nowej specjalnej rezolucji nr 2 (S.R.2) – Poprawa wdrażania globalnego porozumienia z 1998 r.

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/65

                  Wniosek dotyczący ogólnych przepisów technicznych (UN GTR) w sprawie procedury pomiaru dla pojazdów dwu- lub trzykołowych wyposażonych w silnik spalinowy w odniesieniu do emisji ze skrzyni korbowej i emisji oparów

                  ECE/TRANS/WP.29/2016/66


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1145 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek Belgii – EGF/2015/012 BE/Hainaut Machinery)

text:
               14.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 189/46

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/1145
   z dnia 6 lipca 2016 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek Belgii – EGF/2015/012 BE/Hainaut Machinery)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (2), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (3).

               (3)

               W dniu 17 grudnia 2015 r. Belgia złożyła wniosek EGF/2015/012 BE/Hainaut Machinery o przyznanie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 28 według NACE Rev. 2 (Produkcja maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowana) w zaliczanym do poziomu NUTS 2 regionie Hainaut (BE32) w Belgii. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 Belgia zdecydowała się na świadczenie zindywidualizowanych usług współfinansowanych przez EFG także na rzecz 300 młodych osób niepracujących, niekształcących się ani nieszkolących się (młodzieży NEET).

               (5)

               Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 wniosek Belgii uznaje się za dopuszczalny, ponieważ zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie oraz gospodarkę lokalną, regionalną i krajową.

               (6)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy w wysokości 1 824 041 EUR w odpowiedzi na wniosek złożony przez Belgię.

               (7)

               W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

         PRZYMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 824 041 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 6 lipca 2016 r.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 6 lipca 2016 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         I. KORČOK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (2)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1541 z dnia 17 lipca 2017 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, poprawki z Kigali do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

text:
               14.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 236/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1541
   z dnia 17 lipca 2017 r.
   w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, poprawki z Kigali do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia stała się stroną Konwencji wiedeńskiej o ochronie warstwy ozonowej (zwanej dalej „Konwencją wiedeńską”) i Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (zwanego dalej „Protokołem montrealskim”) na mocy decyzji Rady 88/540/EWG (2). Następnie zatwierdzone zostały następujące poprawki do Protokołu montrealskiego: pierwsza poprawka – decyzją Rady 91/690/EWG (3), druga poprawka – decyzją Rady 94/68/WE (4), trzecia poprawka – decyzją Rady 2000/646/WE (5) oraz czwarta poprawka – decyzją Rady 2002/215/WE (6).

               (2)

               Na 28. spotkaniu Stron Protokołu montrealskiego, które odbyło się w dniach 10–15 października 2016 r. w Kigali (Rwanda), przyjęto tekst kolejnej poprawki do Protokołu montrealskiego (zwanej dalej „poprawką z Kigali”), w której do środków kontroli w Protokole montrealskim dodano stopniowe zmniejszanie zużycia i produkcji wodorofluorowęglowodorów.

               (3)

               Stopniowe zmniejszenie zużycia i produkcji wodorofluorowęglowodorów jest konieczne, aby zredukować wpływ tych substancji na zmianę klimatu oraz zapobiec ich nieograniczonemu wprowadzaniu do użytku, zwłaszcza w krajach rozwijających się.

               (4)

               Poprawka z Kigali stanowi niezbędny wkład w realizację celu porozumienia paryskiego, zatwierdzonego decyzją Rady (UE) 2016/1841 (7), który to cel polega na utrzymaniu światowego wzrostu temperatury znacznie poniżej 2 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej oraz do kontynuowania wysiłków na rzecz utrzymania tego wzrostu na poziomie 1,5 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej.

               (5)

               Zakres kompetencji wykonywanych przez Unię odnoszących się do spraw regulowanych przez Konwencję wiedeńską i Protokół montrealski znacznie się poszerzył od 1988 r. Depozytariusz powinien zostać poinformowany zgodnie z art. 13 ust. 3 Konwencji wiedeńskiej o każdej istotnej zmianie w zakresie kompetencji Unii w tych sprawach.

               (6)

               Unia przyjęła już instrumenty w sprawach objętych poprawką z Kigali, w tym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 517/2014 (8).

               (7)

               Poprawka z Kigali powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Poprawka z Kigali do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej.
   Niniejszym zostaje również zatwierdzona deklaracja kompetencji na podstawie art. 13 ust. 3 Konwencji wiedeńskiej.
   Teksty poprawki z Kigali oraz deklaracji kompetencji dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby upoważnione do złożenia, w imieniu Unii, dokumentu zatwierdzenia przewidzianego w art. 13 ust. 1 Konwencji wiedeńskiej wraz z deklaracją kompetencji (9).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2017 r.

            W imieniu Rady

         T. TAMM

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 5 lipca 2017 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Decyzja Rady 88/540/EWG z dnia 14 października 1988 r. dotycząca zawarcia Konwencji wiedeńskiej o ochronie warstwy ozonowej oraz Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (Dz.U. L 297 z 31.10.1988, s. 8).

      (3)  Decyzja Rady 91/690/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotycząca zawarcia poprawek do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, przyjętych w czerwcu 1990 r. w Londynie przez strony Protokołu (Dz.U. L 377 z 31.12.1991, s. 28).

      (4)  Decyzja Rady 94/68/WE z dnia 2 grudnia 1993 r. dotycząca zawarcia poprawek do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (Dz.U. L 33 z 7.2.1994, s. 1).

      (5)  Decyzja Rady 2000/646/WE z dnia 17 października 2000 r. dotycząca zawarcia zmiany do Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (Dz.U. L 272 z 25.10.2000, s. 26).

      (6)  Decyzja Rady 2002/215/WE z dnia 4 marca 2002 r. dotycząca zawarcia czwartej zmiany do Protokołu Montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (Dz.U. L 72 z 14.3.2002, s. 18).

      (7)  Decyzja Rady (UE) 2016/1841 z dnia 5 października 2016 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, porozumienia paryskiego przyjętego na mocy Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (Dz.U. L 282 z 19.10.2016, s. 1).

      (8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 517/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 842/2006 (Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 195).

      (9)  Data wejścia w życie poprawki z Kigali zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady 2006/205/WPZiB z dnia  10 marca 2006 r.  dotycząca wprowadzenia w życie wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB w sprawie dalszych środków wspierających skuteczne wykonywanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (ICTY)

text:
               11.3.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 72/16

      DECYZJA RADY 2006/205/WPZiB
   z dnia 10 marca 2006 r.
   dotycząca wprowadzenia w życie wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB w sprawie dalszych środków wspierających skuteczne wykonywanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (ICTY)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając wspólne stanowisko Rady 2004/694/WPZiB (1), w szczególności jego art. 2, w związku z art. 23 ust. 2 tiret drugie Traktatu o Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie ze wspólnym stanowiskiem 2004/694/WPZiB Rada przyjęła środki służące zamrożeniu wszelkich funduszy i zasobów gospodarczych należących do osób fizycznych, które zostały postawione w stan oskarżenia przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii (ICTY).

               (2)

               W dniu 21 grudnia 2005 r. Rada przyjęła decyzję 2005/927/WPZiB, na mocy której zmieniony został wykaz osób znajdujący się w Załączniku do wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB.

               (3)

               W związku z przekazaniem w dniu 21 lutego 2006 r. pana Milana LUKICIA do aresztu ICTY jego nazwisko powinno zostać usunięte z wykazu.

               (4)

               Wykaz znajdujący się w Załączniku do wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB powinien zostać odpowiednio zmieniony,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Wykaz osób znajdujący się w Załączniku do wspólnego stanowiska 2004/694/WPZiB zastępuje się tekstem zawartym w Załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 10 marca 2006 r.

            W imieniu Rady

         M. BARTENSTEIN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 315 z 14.10.2004, str. 52. Wspólne stanowisko ostatnio zmienione decyzją 2005/927/WPZiB (Dz.U. L 337 z 22.12.2005, str. 71).

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK
            Wykaz osób, o którym mowa w art. 1

                        1.

                        Nazwisko i imię: DZIORDZIEWIĆ Vlastimir
                        Data urodzenia: 1948 r.
                        Miejsce urodzenia: Vladičin Han, Serbia i Czarnogóra
                        Obywatelstwo: Serbia i Czarnogóra

                        2.

                        Nazwisko i imię: HADŻIĆ Goran
                        Data urodzenia: 7.9.1958 r.
                        Miejsce urodzenia: Vinkovci, Republika Chorwacji
                        Obywatelstwo: Serbia i Czarnogóra

                        3.

                        Nazwisko i imię: KARADŻIĆ Radovan
                        Data urodzenia: 19.6.1945 r.
                        Miejsce urodzenia: Petnjica, Savnik, Czarnogóra, Serbia i Czarnogóra
                        Obywatelstwo: Bośnia i Hercegowina

                        4.

                        Nazwisko i imię: MLADIĆ Ratko
                        Data urodzenia: 12.3.1942 r.
                        Miejsce urodzenia: Bozanovici, gmina Kalinovik, Bośnia i Hercegowina
                        Obywatelstwo: Bośnia i Hercegowina
                        Prawdopodobnie Serbia i Czarnogóra

                        5.

                        Nazwisko i imię: TOLIMIR Zdravko
                        Data urodzenia: 27.11.1948 r.
                        Miejsce urodzenia:
                        Obywatelstwo: Bośnia i Hercegowina

                        6.

                        Nazwisko i imię: ZELENOWIĆ Dragan
                        Data urodzenia: 12.2.1961 r.
                        Miejsce urodzenia: Foča, Bośnia i Hercegowina
                        Obywatelstwo: Bośnia i Hercegowina

                        7.

                        Nazwisko i imię: ŻUPLANIN Stojan
                        Data urodzenia: 22.9.1951 r.
                        Miejsce urodzenia: Kotor-Varoš, Bośnia i Hercegowina
                        Obywatelstwo: Bośnia i Hercegowina”.


title: Decyzja Rady 2012/169/WPZiB z dnia 23 marca 2012 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               24.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 87/90

         DECYZJA RADY 2012/169/WPZiB
   z dnia 23 marca 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 12 kwietnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/235/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie (2).

               (3)

               Środki zawarte w decyzji 2010/413/WPZiB odzwierciedlają niepokój Rady związany z charakterem programu jądrowego Iranu, natomiast środki zawarte w decyzji 2011/235/WPZiB odzwierciedlają jej niepokój w związku z pogorszeniem się sytuacji w zakresie praw człowieka w Iranie.

               (4)

               Biorąc pod uwagę cele decyzji 2011/235/WPZiB, należy w niej zawrzeć zakaz dostaw, sprzedaży lub przekazywania sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych. Należy zatem odpowiednio zmienić tę decyzję.

               (5)

               Jednocześnie w decyzji 2010/413/WPZiB nie powinien już znajdować się zakaz dostarczania, sprzedawania lub przekazywania sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, i decyzję tę należy odpowiednio zmienić.

               (6)

               Ponadto należy sprecyzować, że ograniczenia wjazdu i zamrożenie funduszy oraz zasobów gospodarczych mają zastosowanie do osób działających w imieniu IRGC lub IRISL,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2010/413/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

                           „c)

                           uzbrojenia i wszelkiego rodzaju pokrewnych zasobów materiałowych, w tym broni i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do tego uzbrojenia i pokrewnych zasobów materiałowych. Zakaz ten nie ma zastosowania do pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania w Iranie dla celów obronnych przez personel UE i jej państw członkowskich.”;

               2)

               art. 19 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

                           „b)

                           innych osób niewymienionych w załączniku I, które są zaangażowane w irańskie działania wrażliwe z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych lub opracowywania systemów przenoszenia broni jądrowej, bezpośrednio powiązane z takimi działaniami lub zapewniają wsparcie dla takich działań, w tym przez udział w nabywaniu zakazanych produktów, towarów, sprzętu, materiałów i technologii, lub osób działających w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub osób, które pomagały wskazanym osobom lub podmiotom w obejściu lub naruszaniu postanowień rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006), RB ONZ nr 1747 (2007), RB ONZ nr 1803 (2008) i RB ONZ nr 1929 (2010) lub niniejszej decyzji, a także członków IRGC oraz osób działających w imieniu IRGC lub IRISL, wymienionych w załączniku II.”;

               3)

               art. 20 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

                           „b)

                           osoby lub podmioty niewymienione w załączniku I, które są zaangażowane w irańskie działania wrażliwe z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych lub opracowywania systemów przenoszenia broni jądrowej, bezpośrednio powiązane z takimi działaniami lub zapewniają wsparcie dla takich działań, w tym przez udział w nabywaniu zakazanych produktów, towarów, sprzętu, materiałów i technologii, lub osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub podmioty należące do nich lub przez nie kontrolowane, w tym w sposób nielegalny, lub osoby i podmioty, które pomagały wskazanym osobom lub podmiotom w obejściu lub naruszaniu postanowień rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006), RB ONZ nr 1747 (2007), RB ONZ nr 1803 (2008) i RB ONZ nr 1929 (2010) lub niniejszej decyzji, a także członkowie i podmioty IRGC i IRISL oraz podmioty do nich należące lub przez nie kierowane lub osoby i podmioty działające w ich imieniu, wymienione w załączniku II.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 marca 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39.

      (2)  Dz.U. L 100 z 14.4.2011, s. 51.


title: 2004/770/WE: Decyzja Rady z dnia 26 lipca 2004 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów z Danii

text:
               17.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 341/25

      DECYZJA RADY

   z dnia 26 lipca 2004 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów z Danii
   (2004/770/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Danii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. (1) Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów.

               (2)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Pana Hansa TOFTA, o czym Rada została poinformowana w dniu 12 lipca 2004 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Pani Eva NEJSTGAARD, Borgmester–Allerød Kommune, jest mianowana zastępcą członka Komitetu Regionów na miejsce Pana Hansa TOFTA na czas pozostający do końca kadencji, czyli do 25 stycznia 2006 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lipca 2004 r.

            W imieniu Rady

         B. R. BOT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


title: Decyzja Rady z dnia 14 września 2009 r. odnawiająca skład Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

text:
               19.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 226/2

      DECYZJA RADY

   z dnia 14 września 2009 r.
   odnawiająca skład Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego
   2009/C 226/02
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, w szczególności jego art. 4 (1),
   uwzględniając przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich listy kandydatów na ich przedstawicieli oraz przedłożone przez Komisję listy kandydatów na przedstawicieli organizacji pracodawców i pracowników,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji z dnia 18 września 2006 r. (2) Rada mianowała członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2006 r. do dnia 17 września 2009 r.

               (2)

               Kadencja członków Rady Zarządzającej Centrum powinna wynosić trzy lata,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się następujące osoby członkami Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2009 r. do dnia 17 września 2012 r.
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Belgia (system rotacyjny)

               Wspólnota Flamandzka – Micheline SCHEYS
               Wspólnota Francuska – Isabelle VOITURIER

               Bułgaria

               Valentina DEIKOVA

               Republika Czeska

               Miroslav PROCHÁZKA

               Dania

               Roland SVARRER ØSTERLUND

               Niemcy

               Peter THIELE

               Estonia

               Kalle TOOM

               Grecja

               Konstantinos TSOUTSOPLIDIS

               Hiszpania

               Francisco Javier ALFAYA HURTADO

               Francja

               Elisabeth ARNOLD

               Irlandia

               Patrick HAYDEN

               Włochy

               Filippo MAZZOTTI

               Cypr

               George PAPAGEORGIOU

               Łotwa

               Jānis GAIGALS

               Litwa

               Romualdas PUSVAŠKIS

               Luksemburg

               Nic ALFF

               Węgry

               Ildikó MODLÁNÉ GÖRGÉNYI

               Malta

               Paul A. ATTARD

               Niderlandy

               Peter van IJSSELMUIDEN

               Austria

               Peter KREIML

               Polska

               Piotr BARTOSIAK

               Portugalia

               Maria da Conceição AFONSO

               Rumunia

               Gabriela CIOBANU

               Słowacja

               Juraj VANTUCH

               Słowenia

               Anton SIMONIČ

               Finlandia

               Tarja RIIHIMÄKI

               Szwecja

               Carina LINDÉN

               Zjednoczone Królestwo

               Nicola SAMS

   II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

               Belgia

               Michel VAN UYTFANGHE

               Bułgaria

               Svetla TONEVA

               Republika Czeska

               Milada PELAJOVA

               Dania

               Erik SCHMIDT

               Niemcy

               Hermann NEHLS

               Estonia

               Kaja TOOMSALU

               Grecja

               Michalis KOUROUTOS

               Hiszpania

               Luz Blanca COSIO ALMEIDA

               Francja

               Laurence MARTIN

               Irlandia

               Peter RIGNEY

               Włochy

               Roberto PETTENELLO

               Cypr

               Nicos NICOLAOU

               Łotwa

               Santa OZOLINA

               Litwa

               Tatjana BABRAUSKIENE

               Luksemburg

               Danièle NIELES

               Węgry

               Ferenc TÓTH

               Malta

               William PORTELLI

               Niderlandy

               Bart BRUGGEMAN

               Austria

               Alexander PRISCHL

               Polska

               Zygmunt CYBULSKI

               Portugalia

               Augusto PRAÇA

               Rumunia

               Gheorghe SIMION

               Słowenia

               Marjan URBANČ

               Słowacja

               Alexander KURTANSKÝ

               Finlandia

               Petri LEMPINEN

               Szwecja

               Ulrika HEKTOR

               Zjednoczone Królestwo

               Leslie MANASSEH

   III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Belgia

               Jan DELFOSSE

               Bułgaria

               Galia BOZHANOVA

               Republika Czeska

               Pavel CHEJN

               Dania

               Henrik BACH MORTENSEN

               Niemcy

               Barbara DORN

               Estonia

               Tarmo KRIIS

               Grecja

               Evangelos BOUMIS

               Hiszpania

               Juan MENÉNDEZ

               Francja

               Bernard FALCK

               Irlandia

               Tony DONOHOE

               Włochy

               Claudio GENTILI

               Cypr

               Michael PILIKOS

               Łotwa

               Ilona KIUKUCĀNE

               Litwa

               Laura SIRVYDIENE

               Luksemburg

               Paul KRIER

               Węgry

               Zoltán PETE

               Malta

               Andrew W.J. MAMO

               Niderlandy

               J.W. van den BRAAK

               Austria

               Gerhard RIEMER

               Polska

               Józef JACEK HORDEJUK

               Portugalia

               José SANCHEZ RAMIREZ

               Rumunia

               Ion HOHAN

               Słowacja

               Daniel HRDINA

               Słowenia

               Anze HIRSL

               Finlandia

               Mirja HANNULA

               Szwecja

               Karin THAPPER

               Zjednoczone Królestwo

               Richard WAINER

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 września 2009 r.

            W imieniu Rady

         C. MALSTRÖM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 240 z 5.10.2006, s. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie mianowania oraz zmiany na stanowisku członka rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

text:
               22.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 84/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 marca 2012 r.
   w sprawie mianowania oraz zmiany na stanowisku członka rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego
   2012/C 84/02
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, w szczególności jego art. 4 (1),
   uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Francji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji z dnia 14 września 2009 r. (2) Rada mianowała członków rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2009 r. do dnia 17 września 2012 r.

               (2)

               W związku z rezygnacją Elisabeth ARNOLD zwolniło się stanowisko członka rady zarządzającej Centrum w kategorii przedstawiciele rządów.

               (3)

               Należy mianować członka rady zarządzającej Centrum na pozostały okres bieżącej kadencji, czyli do dnia 17 września 2012 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Członkiem rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na pozostały okres bieżącej kadencji, czyli do dnia 17 września 2012 r., niniejszym zostaje mianowana następująca osoba:

      PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW:

               FRANCJA

               Mr Jean-Marc HUART

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 marca 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. BØDSKOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 226 z 19.9.2009, s. 2.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1340 z dnia 13 lipca 2015 r. dotycząca zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islandią, z drugiej strony, dotyczącego uczestnictwa Islandii we wspólnej realizacji zobowiązań Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i Islandii w drugim okresie rozliczeniowym Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu

text:
               4.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 207/15

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1340
   z dnia 13 lipca 2015 r.
   dotycząca zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islandią, z drugiej strony, dotyczącego uczestnictwa Islandii we wspólnej realizacji zobowiązań Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i Islandii w drugim okresie rozliczeniowym Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu („protokół z Kioto”) wszedł w życie w dniu 16 lutego 2005 r. i zawiera prawnie wiążące zobowiązania do redukcji emisji w pierwszym okresie rozliczeniowym (2008-2012 r.) dla stron wymienionych w załączniku B. Unia zatwierdziła protokół z Kioto decyzją Rady 2002/358/WE (2). Unia i jej państwa członkowskie ratyfikowały protokół z Kioto oraz zgodziły się na wspólną realizację swoich zobowiązań w pierwszym okresie rozliczeniowym. Islandia ratyfikowała protokół z Kioto w dniu 23 maja 2002 r.

               (2)

               Rada podczas swojego posiedzenia w dniu 15 grudnia 2009 r. z zadowoleniem przyjęła wniosek Islandii w sprawie realizacji zobowiązań w ramach drugiego okresu rozliczeniowego wspólnie z Unią i jej państwami członkowskimi oraz poprosiła Komisję o przedstawienie zalecenia dotyczącego podjęcia niezbędnych negocjacji w sprawie porozumienia z Islandią, zgodnego z zasadami i kryteriami określonymi w pakiecie klimatyczno-energetycznym Unii.

               (3)

               Podczas dauhańskiej konferencji klimatycznej w grudniu 2012 r. wszystkie strony protokołu z Kioto uzgodniły poprawkę dauhańską, ustanawiającą drugi okres rozliczeniowy protokołu z Kioto, od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. Poprawka dauhańska zmienia załącznik B do protokołu z Kioto ustanawiając dalsze prawnie wiążące zobowiązania dotyczące łagodzenia zmiany klimatu dla stron wymienionych w tym załączniku w odniesieniu do drugiego okresu rozliczeniowego oraz zmienia i precyzuje przepisy dotyczące realizacji zobowiązań stron w drugim okresie rozliczeniowym.

               (4)

               Docelowe poziomy emisji dla Unii, jej państw członkowskich i Islandii są wymienione w poprawce dauhańskiej z przypisem wyjaśniającym, iż te docelowe poziomy opierają się na założeniu, że zostaną zrealizowane wspólnie, zgodnie z art. 4 protokołu z Kioto. Przyjmując poprawkę dauhańską w dniu 8 grudnia 2012 r. Unia, jej państwa członkowskie i Islandia wydały również wspólne oświadczenie, w którym wyraziły zamiar wspólnej realizacji swoich zobowiązań w drugim okresie rozliczeniowym. Oświadczenie zostało uzgodnione podczas spotkania ad hoc ministrów UE w Ad-Dausze i zatwierdzone przez Radę w dniu 17 grudnia 2012 r.

               (5)

               W tym oświadczeniu Unia, jej państwa członkowskie i Islandia stwierdziły, zgodnie z art. 4 ust. 1 protokołu z Kioto, który umożliwia stronom wspólną realizację ich zobowiązań na mocy art. 3 protokołu z Kioto, że art. 3 ust. 7b protokołu z Kioto będzie stosować się do wspólnie przyznanej ilości na podstawie porozumienia w sprawie wspólnej realizacji zobowiązań przez Unię, jej państwa członkowskie, Chorwację i Islandię i nie będzie stosować się indywidualnie do państw członkowskich, Chorwacji ani Islandii.

               (6)

               Art. 4 ust. 1 protokołu z Kioto wymaga, aby strony, które osiągają porozumienie co do wspólnej realizacji swoich zobowiązań na mocy art. 3 protokołu z Kioto, określiły w porozumieniu odpowiednie poziomy emisji przydzielone każdej ze stron tego porozumienia. Art. 4 ust. 2 protokołu z Kioto wymaga, aby strony porozumienia w sprawie wspólnej realizacji zobowiązań powiadomiły Sekretariat protokołu z Kioto o warunkach tego porozumienia w dniu złożenia dokumentów ratyfikacji lub zatwierdzenia.

               (7)

               Warunki porozumienia w sprawie wspólnej realizacji zobowiązań przez Unię, jej państwa członkowskie i Islandię na mocy art. 3 protokołu z Kioto określono w załączniku do decyzji Rady (UE) 2015/1339 (3). Warunki te są również określone w załączniku 2 do Porozumienia między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islandią, z drugiej strony, dotyczącego uczestnictwa Islandii we wspólnej realizacji zobowiązań Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i Islandii w drugim okresie rozliczeniowym Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (zwanego dalej „porozumieniem”).

               (8)

               W celu zapewnienia, aby obowiązki Islandii w ramach wspólnej realizacji zobowiązań były określone i stosowane w sposób niedyskryminujący i jednakowo traktujący Islandię i państwa członkowskie, poziom emisji dla Islandii został ustalony w sposób zgodny zarówno z ilościowo określonym zobowiązaniem do redukcji emisji znajdującym się w trzeciej kolumnie załącznika B do protokołu z Kioto, zmienionego poprawką dauhańską, jak i z prawodawstwem unijnym, w tym z pakietem klimatyczno-energetycznym z 2009 r. oraz zasadami i kryteriami, na których opierają się cele określone w tym prawodawstwie.

               (9)

               Porozumienie podpisano w dniu 1 kwietnia 2015 r. zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/146 (4).

               (10)

               Dążąc do szybkiego wejścia w życie poprawki dauhańskiej – przed konferencją klimatyczną ONZ w Paryżu pod koniec 2015 r., podczas której ma zostać przyjęty nowy prawnie wiążący instrument na okres po 2020 r. – oraz w celu podkreślenia zaangażowania Unii, jej państw członkowskich i Islandii w umożliwienie terminowego wejścia w życie drugiego okresu rozliczeniowego, Unia, państwa członkowskie i Islandia powinny dążyć do ratyfikowania zarówno poprawki dauhańskiej, jak i porozumienia nie później niż w trzecim kwartale 2015 r.

               (11)

               Porozumienie powinno zostać zatwierdzone w imieniu Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Porozumienie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islandią, z drugiej strony, dotyczące uczestnictwa Islandii we wspólnej realizacji zobowiązań Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i Islandii w drugim okresie rozliczeniowym Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (zwane dalej „porozumieniem”) zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Unii.
   Tekst porozumienia dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby umocowane do złożenia, w imieniu Unii, instrumentu ratyfikacji przewidzianego w art. 10 porozumienia Sekretarzowi Generalnemu Rady Unii Europejskiej, w celu wyrażenia zgody Unii na związanie się porozumieniem.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. ETGEN

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 10 czerwca 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dz.U.).

      (2)  Decyzja Rady 2002/358/WE z dnia 25 kwietnia 2002 r. dotycząca zatwierdzenia przez Wspólnotę Europejską protokołu z Kioto do Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu i wspólnej realizacji wynikających z niego zobowiązań (Dz.U. L 130 z 15.5.2002, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/1339 z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie przyjęcia w imieniu Unii Europejskiej poprawki dauhańskiej do Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i wspólnej realizacji wynikających z niego zobowiązań (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2015/146 z dnia 26 stycznia 2015 r. dotycząca podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islandią, z drugiej strony, dotyczącego uczestnictwa Islandii we wspólnej realizacji zobowiązań Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i Islandii w drugim okresie rozliczeniowym Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (Dz.U. L 26 z 31.1.2015, s. 1).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/1755 z dnia 30 września 2016 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

text:
               1.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 268/85

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/1755
   z dnia 30 września 2016 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 lipca 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/1333 (1).

               (2)

               W dniu 31 marca 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/478 (2), w której na okres 6 miesięcy dodała trzy osoby do wykazu osób objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załącznikach II i IV do decyzji (WPZiB) 2015/1333.

               (3)

               W związku z powagą sytuacji Rada stwierdziła, że należy utrzymać środki ograniczające na kolejnych 6 miesięcy oraz zmodyfikować powody umieszczenia trzech osób w wykazie.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2015/1333,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji (WPZiB) 2015/1333 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               artykuł 17 ust. 3 i 4 otrzymuje brzmienie:
               „3.   Środki, o których mowa w art. 8 ust. 2, mają zastosowanie do wpisów nr 16, 17 i 18 w załączniku II do dnia 2 kwietnia 2017 r.
               4.   Środki, o których mowa w art. 9 ust. 2, mają zastosowanie do wpisów nr 21, 22 i 23 w załączniku IV do dnia 2 kwietnia 2017 r.”;

               2)

               w załącznikach II i IV do decyzji (WPZiB) 2015/1333 wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 września 2016 r.

            W imieniu Rady

         M. LAJČÁK

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1333 z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylająca decyzję 2011/137/WPZiB (Dz.U. L 206 z 1.8.2015, s. 34).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/478 z dnia 31 marca 2016 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (Dz.U. L 85 z 1.4.2016, s. 48).

      ZAŁĄCZNIK
      Wpisy na temat osób wymienionych poniżej zamieszczone w załączniku II i IV do decyzji (WPZiB) 2015/1333 zostają zastąpione następującymi wpisami:

                        „ZAŁĄCZNIK II

                           WYKAZ OSÓB I PODMIOTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 8 UST. 2

                        A.   Osoby

                                    Imię i nazwisko

                                    Informacje umożliwiające identyfikację

                                    Powody

                                    Data umieszczenia w wykazie

                                    16.

                                    SALEH ISSA GWAIDER, Agila

                                    Data urodzenia: 1 czerwca 1942 r.
                                    Miejsce urodzenia: Al-Kubba, Libia
                                    Paszport: D001001 (Libia), wydany 22 stycznia 2015 r.

                                    Agila Saleh jest od dnia 5 sierpnia 2014 r. przewodniczącym libijskiej Izby Reprezentantów.
                                    W dniu 17 grudnia 2015 r. wyraził sprzeciw wobec libijskiego porozumienia politycznego podpisanego w dniu 17 grudnia 2015 r.
                                    Jako przewodniczący Rady Deputowanych, utrudniał i podważał transformację polityczną Libii, m.in. kilkukrotnie odmawiając przeprowadzenia głosowania w sprawie rządu jedności narodowej.
                                    W dniu 23 sierpnia 2016 r. wystosował list do sekretarza generalnego ONZ, krytycznie wyrażając się o wsparciu ONZ dla rządu jedności narodowej, które określił jako „narzucenie Libijczykom grupy ludzi […] wbrew konstytucji i Karcie Narodów Zjednoczonych“. Skrytykował przyjęcie przez Radę Bezpieczeństwa ONZ rezolucji 2259(2015), która zatwierdza porozumienie z As-Suhajrat, i zagroził postawieniem ONZ, która – jego zdaniem – odpowiada za „bezwarunkowe i nieuzasadnione“ poparcie dla niekompletnej Rady Prezydenckiej, oraz sekretarza generalnego ONZ przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym za naruszenie Karty ONZ, libijskiej konstytucji i suwerenności Libii. Stwierdzenia te narażają na szwank poparcie dla mediacji ze strony ONZ i oenzetowskiej misji wsparcia w Libii (UNSMIL), wyrażone we wszystkich stosownych rezolucjach Rady Bezpieczeństwa ONZ, zwłaszcza w rezolucji 2259(2015).
                                    W dniu 6 września 2016 r. Saleh złożył oficjalną wizytę w Nigrze wraz z Abdullahem al-Thanim, „premierem“ nieuznawanego rządu w Tobruku, choć rezolucja 2259(2015) wzywa, by zaprzestać wspierania równoległych instytucji, które twierdzą, że są legalną władzą, mimo że nie są stroną porozumienia, i nie podejmować oficjalnych kontaktów z nimi.

                                    1.4.2016

                                    17.

                                    GHWELL, Khalifa
                                    alias AL GHWEIL, Khalifa
                                    AL-GHAWAIL, Khalifa

                                    Data urodzenia: 1 stycznia 1956 r.
                                    Miejsce urodzenia: Misrata, Libia,
                                    Obywatelstwo: libijskie
                                    Paszport: A005465 (Libia), wydany 12 kwietnia 2015 r., wygasa 11 kwietnia 2017 r.

                                    Khalifa Ghwell był „premierem i ministrem obrony“ w nieuznawanym na arenie międzynarodowej Powszechnym Kongresie Narodowym (zwanym także „rządem ocalenia narodowego“) i odpowiadał za jego działalność.
                                    W dniu 7 lipca 2015 r. zademonstrował swoje poparcie dla Frontu Niezłomności (Alsomood) – nowej formacji wojskowej liczącej 7 brygad, której zadaniem jest niedopuszczenie do uformowania rządu jedności w Trypolisie; dokonał tego przez obecność na uroczystości podpisania inaugurującej tę formację wraz z „przewodniczącym“ Powszechnego Kongresu Narodowego Nurim Abu Sahmainem.
                                    Jako „premier“ z ramienia Powszechnego Kongresu Narodowego odgrywał centralną rolę w utrudnianiu utworzenia rządu jedności narodowej utworzonego w ramach libijskiego porozumienia politycznego.
                                    W dniu 15 stycznia 2016 r., jako „premier i minister obrony“ Powszechnego Kongresu Narodowego w Trypolisie, nakazał aresztować mogących pojawiać się w Trypolisie członków nowego zespołu ds. bezpieczeństwa, których mianował premier elekt rządu jedności narodowej.
                                    W dniu 31 sierpnia 2016 r. nakazał „premierowi“ i „ministrowi obrony“„rządu ocalenia narodowego“ powrócić do pracy, po tym jak Izba Reprezentantów odrzuciła rząd jedności narodowej.

                                    1.4.2016

                                    18.

                                    ABU SAHMAIN, Nuri
                                    alias BOSAMIN, Nori
                                    BO SAMIN, Nuri

                                    Data urodzenia: 16 maja 1956 r.
                                    Zuwara, Libia

                                    Nuri Abu Sahmain był „prezydentem“ w nieuznawanym na arenie międzynarodowej Powszechnym Kongresie Narodowym (zwanym także „rządem ocalenia narodowego“) i odpowiada za jego działalność.
                                    Jako prezydent „Powszechnego Kongresu Narodowego“, odgrywał centralną rolę w utrudnianiu libijskiego porozumienia politycznego i tworzenia rządu jedności narodowej; był także jednym z głównych oponentów tych działań.
                                    W dniu 15 grudnia 2015 r. wezwał do odroczenia libijskiego porozumienia politycznego, które miało zostać uzgodnione na spotkaniu w dniu 17 grudnia.
                                    W dniu 16 grudnia 2015 r. wydał oświadczenie, w którym stwierdził, że Powszechny Kongres Narodowy nie zezwolił żadnemu ze swoich członków na uczestnictwo w tym spotkaniu ani na podpisanie porozumienia politycznego.
                                    W dniu 1 stycznia 2016 r. w rozmowach ze specjalnym przedstawicielem ONZ odrzucił libijskie porozumienie polityczne.

                                    1.4.2016”

                        „ZAŁĄCZNIK IV

                           WYKAZ OSÓB I PODMIOTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 9 UST. 2

                        A.   Osoby

                                    Imię i nazwisko

                                    Informacje umożliwiające identyfikację

                                    Powody

                                    Data umieszczenia w wykazie

                                    21.

                                    SALEH ISSA GWAIDER, Agila

                                    Data urodzenia: 1 czerwca 1942 r.
                                    Miejsce urodzenia: Al-Kubba, Libia
                                    Paszport: D001001 (Libia), wydany 22 stycznia 2015 r.

                                    Agila Saleh jest od dnia 5 sierpnia 2014 r. przewodniczącym libijskiej Izby Reprezentantów.
                                    W dniu 17 grudnia 2015 r. wyraził sprzeciw wobec libijskiego porozumienia politycznego podpisanego w dniu 17 grudnia 2015 r.
                                    Jako przewodniczący Rady Deputowanych, utrudniał i podważał transformację polityczną Libii, m.in. kilkukrotnie odmawiając przeprowadzenia głosowania w sprawie rządu jedności narodowej.
                                    W dniu 23 sierpnia 2016 r. wystosował list do sekretarza generalnego ONZ, krytycznie wyrażając się o wsparciu ONZ dla rządu jedności narodowej, które określił jako „narzucenie Libijczykom grupy ludzi […] wbrew konstytucji i Karcie Narodów Zjednoczonych“. Skrytykował przyjęcie przez Radę Bezpieczeństwa ONZ rezolucji 2259(2015), która zatwierdza porozumienie z As-Suhajrat, i zagroził postawieniem ONZ, która – jego zdaniem – odpowiada za „bezwarunkowe i nieuzasadnione“ poparcie dla niekompletnej Rady Prezydenckiej, oraz sekretarza generalnego ONZ przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym za naruszenie Karty ONZ, libijskiej konstytucji i suwerenności Libii. Stwierdzenia te narażają na szwank poparcie dla mediacji ze strony ONZ i oenzetowskiej misji wsparcia w Libii (UNSMIL), wyrażone we wszystkich stosownych rezolucjach Rady Bezpieczeństwa ONZ, zwłaszcza w rezolucji 2259(2015).
                                    W dniu 6 września 2016 r. Saleh złożył oficjalną wizytę w Nigrze wraz z Abdullahem al-Thanim, „premierem“ nieuznawanego rządu w Tobruku, choć rezolucja 2259(2015) wzywa, by zaprzestać wspierania równoległych instytucji, które twierdzą, że są legalną władzą, mimo że nie są stroną porozumienia, i nie podejmować oficjalnych kontaktów z nimi.

                                    1.4.2016

                                    22.

                                    GHWELL, Khalifa
                                    alias AL GHWEIL, Khalifa
                                    AL-GHAWAIL, Khalifa

                                    Data urodzenia: 1 stycznia 1956 r.
                                    Miejsce urodzenia: Misrata, Libia
                                    Obywatelstwo: libijskie
                                    Paszport: A005465 (Libia), wydany 12 kwietnia 2015 r., wygasa 11 kwietnia 2017 r.

                                    Khalifa Ghwell był „premierem i ministrem obrony“ w nieuznawanym na arenie międzynarodowej Powszechnym Kongresie Narodowym (zwanym także „rządem ocalenia narodowego“) i odpowiadał za jego działalność.
                                    W dniu 7 lipca 2015 r. zademonstrował swoje poparcie dla Frontu Niezłomności (Alsomood) – nowej formacji wojskowej liczącej 7 brygad, której zadaniem jest niedopuszczenie do uformowania rządu jedności w Trypolisie; dokonał tego przez obecność na uroczystości podpisania inaugurującej tę formację wraz z „przewodniczącym“ Powszechnego Kongresu Narodowego Nurim Abu Sahmainem.
                                    Jako „premier“ z ramienia Powszechnego Kongresu Narodowego odgrywał centralną rolę w utrudnianiu utworzenia rządu jedności narodowej utworzonego w ramach libijskiego porozumienia politycznego.
                                    W dniu 15 stycznia 2016 r., jako „premier i minister obrony“ Powszechnego Kongresu Narodowego w Trypolisie, nakazał aresztować mogących pojawiać się w Trypolisie członków nowego zespołu ds. bezpieczeństwa, których mianował premier elekt rządu jedności narodowej.
                                    W dniu 31 sierpnia 2016 r. nakazał „premierowi“ i „ministrowi obrony“„rządu ocalenia narodowego“ powrócić do pracy, po tym jak Izba Reprezentantów odrzuciła rząd jedności narodowej.

                                    1.4.2016

                                    23.

                                    ABU SAHMAIN, Nuri
                                    alias BOSAMIN, Nori
                                    BO SAMIN, Nuri

                                    Data urodzenia: 16 maja 1956 r.
                                    Zuwara, Libia

                                    Nuri Abu Sahmain był „prezydentem“ w nieuznawanym na arenie międzynarodowej Powszechnym Kongresie Narodowym (zwanym także „rządem ocalenia narodowego“) i odpowiada za jego działalność.
                                    Jako prezydent „Powszechnego Kongresu Narodowego“, odgrywał centralną rolę w utrudnianiu libijskiego porozumienia politycznego i tworzenia rządu jedności narodowej; był także jednym z głównych oponentów tych działań.
                                    W dniu 15 grudnia 2015 r. wezwał do odroczenia libijskiego porozumienia politycznego, które miało zostać uzgodnione na spotkaniu w dniu 17 grudnia.
                                    W dniu 16 grudnia 2015 r. wydał oświadczenie, w którym stwierdził, że Powszechny Kongres Narodowy nie zezwolił żadnemu ze swoich członków na uczestnictwo w tym spotkaniu ani na podpisanie porozumienia politycznego.
                                    W dniu 1 stycznia 2016 r. w rozmowach ze specjalnym przedstawicielem ONZ odrzucił libijskie porozumienie polityczne.

                                    1.4.2016”