title: Decyzja Rady 2014/855/WPZiB z dnia 28 listopada 2014 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi

text:
               29.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 344/22

         DECYZJA RADY 2014/855/WPZiB
   z dnia 28 listopada 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając decyzję Rady 2014/145/WPZiB z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (1), w szczególności jej art. 3 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 17 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/145/WPZiB.

               (2)

               W związku z tym, że na Ukrainie sytuacja w terenie jest nadal poważna, Rada uważa, że do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB należy dodać kolejne osoby i podmioty.

               (3)

               Należy odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2014/145/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Do wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB dodaje się osoby i podmioty wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 listopada 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 78 z 17.3.2014, s. 16.

      ZAŁĄCZNIK
      Wykaz osób i podmiotów, o których mowa w art. 1

         Osoby

                  Imię i nazwisko

                  Informacje identyfikacyjne

                  Przyczyny

                  Data umieszczenia w wykazie

                  Serhiy KOZYAKOV (alias Sergey Kozyakov)
                  Сергей Козьяков

                  29.9.1982

                  Jako „przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w Ługańsku” jest odpowiedzialny za zorganizowanie tzw. „wyborów” w dniu 2 listopada 2014 r. w tzw. „Ługańskiej Republice Ludowej”. Te „wybory” stanowią naruszenie prawa ukraińskiego, a zatem są nielegalne.
                  W związku z tym, że przyjął i pełnił to stanowisko oraz zorganizował nielegalne „wybory”, aktywnie popierał działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Oleg AKIMOV (alias Oleh AKIMOV)
                  Олег Акимов

                  Zastępca „Ługańskiej Unii Gospodarczej” w „Radzie Narodowej”„Ługańskiej Republiki Ludowej”. Kandydował w tzw. „wyborach” w dniu 2 listopada 2014 r. na stanowisko „przywódcy”„Ługańskiej Republiki Ludowej”. Te „wybory” stanowią naruszenie prawa ukraińskiego, a zatem są nielegalne.
                  W związku z tym, że przyjął i pełnił to stanowisko oraz formalnie kandydował w nielegalnych „wyborach”, aktywnie popierał działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Larisa AIRAPETYAN (alias Larysa Ayrapetyan, Larisa Airapetyan lub Larysa Airapetyan)
                  Лариса Айрапетян

                  „Minister zdrowia” tzw. „Ługańskiej Republiki Ludowej”. Kandydowała w tzw. „wyborach” w dniu 2 listopada 2014 r. na stanowisko „przywódcy”„Ługańskiej Republiki Ludowej”.
                  Te „wybory” stanowią naruszenie prawa ukraińskiego, a zatem są nielegalne.
                  W związku z tym, że przyjęła i pełniła to stanowisko oraz formalnie kandydowała w nielegalnych „wyborach”, aktywnie popierała działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Yuriy SIVOKONENKO (alias Yuriy Sivokonenko, Yury Sivokonenko, Yury Syvokonenko)
                  Юрия Викторовича Сивоконенко

                  Poseł do „Parlamentu” tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”, pracuje w Związku Weteranów Donbaskiego Berkutu. Kandydował w tzw. „wyborach” w dniu 2 listopada 2014 r. na stanowisko przywódcy „Donieckiej Republiki Ludowej”. Te wybory stanowią naruszenie prawa ukraińskiego, a zatem są nielegalne.
                  W związku z tym, że przyjął i pełnił tę funkcję oraz formalnie kandydował w nielegalnych „wyborach”, aktywnie popierał działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Aleksandr KOFMAN (alias Oleksandr Kofman)
                  Александр Игоревич Кофман

                  „Pierwszy wicemarszałek”„Parlamentu” tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”. Kandydował w nielegalnych tzw. „wyborach” w dniu 2 listopada 2014 r. na stanowisko przywódcy „Donieckiej Republiki Ludowej”. Te wybory stanowią naruszenie prawa ukraińskiego, a zatem są nielegalne.
                  W związku z tym, że przyjął i pełnił to stanowisko oraz formalnie kandydował w nielegalnych „wyborach”, aktywnie popierał działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Ravil KHALIKOV
                  Равиль Халиков

                  „Pierwszy wicepremier” i były „prokurator generalny” tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”.
                  W związku z tym, że przyjął i pełnił to stanowisko, aktywnie popierał działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Dmitry SEMYONOV
                  Дмитрий Семенов

                  „Wicepremier ds. finansów” tzw. „Ługańskiej Republiki Ludowej”.
                  W związku z tym, że przyjął i pełnił to stanowisko, aktywnie popierał działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Oleg BUGROV
                  Олег Бугров

                  „Minister obrony” tzw. Ługańskiej Republiki Ludowej.
                  W związku z tym, że przyjął i pełnił to stanowisko, aktywnie popierał działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Lesya LAPTEVA
                  Лаптева Леся

                  „Minister ds. edukacji, nauki, kultury i religii” tzw. „Ługańskiej Republiki Ludowej”.
                  W związku z tym, że przyjęła i pełniła to stanowisko, aktywnie popierała działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Yevgeniy Eduardovich MIKHAYLOV (alias Yevhen Eduardovych Mychaylov)

                  17.3.1963, Archangielsk

                  „Szef administracji ds. rządowych” tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”.
                  W związku z tym, że przyjął i pełnił tę funkcję, aktywnie popierał działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Ihor Vladymyrovych KOSTENOK (alias Igor Vladimirovich Kostenok)
                  Игорь Владимирович Костенок

                  „Minister edukacji” tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”.
                  W związku z tym, że przyjął i pełnił to stanowisko, aktywnie popierał działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Yevgeniy Vyacheslavovich ORLOV (alias Yevhen Vyacheslavovych Orlov)
                  Евгений Вячеславович Орлов

                  Członek „Rady Narodowej” tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”.
                  W związku z tym, że przyjął i pełnił to stanowisko, aktywnie popierał działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Vladyslav Nykolayevych DEYNEGO (alias Vladislav Nykolayevich Deynego)
                  Владислав Дейнего

                  „Wiceprzewodniczący”„Rady Narodowej” tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”.
                  W związku z tym, że przyjął i pełnił to stanowisko, aktywnie popierał działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

         Podmioty

                  Nazwa

                  Informacje identyfikacyjne

                  Przyczyny

                  Data umieszczenia w wykazie

                  Republika
                  Doniecka (organizacja publiczna)
                  Донецкая республика

                  „Organizacja” publiczna, która zgłaszała kandydatów do tzw. „wyborów” w tzw. „Donieckiej Republice Ludowej” w dniu 2 listopada 2014 r. Te „wybory” stanowią naruszenie prawa ukraińskiego, a zatem są nielegalne.
                  W związku z tym, że formalnie uczestniczyła w nielegalnych „wyborach”, aktywnie popierała działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie. Jej przywódcą jest Aleksandr ZACHARCZENKO; została założona przez Andrija PURGINA.

                  29.11.2014

                  Pokój Ługańszczyźnie (wersja rosyjska z transkrypcją angielską: Mir Luganschine)
                  Мир Луганщине

                  „Organizacja” publiczna, która zgłaszała kandydatów do tzw. „wyborów” w tzw. „Ługańskiej Republice Ludowej” w dniu 2 listopada 2014 r. Te „wybory” stanowią naruszenie prawa ukraińskiego, a zatem są nielegalne.
                  W związku z tym, że formalnie uczestniczyła w nielegalnych „wyborach”, aktywnie popierała działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie. Jej przywódcą jest Igor PŁOTNICKI.

                  29.11.2014

                  Wolny Donbas (alias „Free Donbass”, „Free Donbas”, „Svobodny Donbass”)
                  Свободный Донбасс

                  „Organizacja” publiczna, która zgłaszała kandydatów do tzw. „wyborów” w tzw. „Donieckiej Republice Ludowej” w dniu 2 listopada 2014 r. Te „wybory” stanowią naruszenie prawa ukraińskiego, a zatem są nielegalne.
                  W związku z tym, że formalnie uczestniczyła w nielegalnych „wyborach”, aktywnie popierała działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Związek Ludowy
                  Народный союз

                  „Organizacja” publiczna, która zgłaszała kandydatów do tzw. „wyborów” w tzw. „Ługańskiej Republice Ludowej” w dniu 2 listopada 2014 r. Te wybory stanowią naruszenie prawa ukraińskiego, a zatem są nielegalne.
                  W związku z tym, że formalnie uczestniczyła w nielegalnych „wyborach”, aktywnie popierała działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014

                  Ługańska Unia Gospodarcza

                  „Organizacja społeczna”, która zgłaszała kandydatów do tzw. „wyborów” w tzw. „Ługańskiej Republice Ludowej” w dniu 2 listopada 2014 r. Wyznaczyła kandydata na przywódcę tzw. „Ługańskiej Republiki Ludowej” — Olega AKIMOWA. Te wybory stanowią naruszenie prawa ukraińskiego, a zatem są nielegalne.
                  W związku z tym, że formalnie uczestniczyła w nielegalnych „wyborach”, aktywnie popierała działania i polityki podważające integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy, by jeszcze bardziej zdestabilizować sytuację na Ukrainie.

                  29.11.2014


title: 2009/481/WE: Decyzja Rady z dnia 6 kwietnia 2009 r. dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Wspólnotą Bahamów w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               30.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 169/23

         DECYZJA RADY
   z dnia 6 kwietnia 2009 r.
   dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Wspólnotą Bahamów w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych
   (2009/481/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1932/2006 (1) zmieniono rozporządzenie (WE) nr 539/2001 (2) wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny), poprzez między innymi przeniesienie Wspólnoty Bahamów (zwanej dalej „Bahamami”) z wykazu negatywnego do pozytywnego. Ponadto rozporządzenie (WE) nr 1932/2006 stanowi, że zwolnienie to ma być stosowane wyłącznie od dnia wejścia w życie umowy o zwolnieniu z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta między Wspólnotą Europejską a Bahamami.

               (2)

               Decyzją z dnia 5 czerwca 2008 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Wspólnotą Europejską a Bahamami.

               (3)

               Negocjacje w sprawie umowy rozpoczęto w dniu 4 lipca 2008 r. i zakończono w dniu 16 października 2008 r.

               (4)

               Umowa parafowana w Brukseli dnia 19 listopada 2008 r. powinna zostać podpisana, a dołączone deklaracje zatwierdzone. Umowa powinna być stosowana tymczasowo do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej oficjalnego zawarcia.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te dwa państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i nie są nią związane ani jej nie stosują,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Wspólnotą Bahamów w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (zwanej dalej „umową”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 4
   Umowę stosuje się tymczasowo od momentu jej podpisania (3) do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej oficjalnego zawarcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 kwietnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         J. POSPÍŠIL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 19.

      (2)  Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.

      (3)  Data podpisania umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII I LIECHTENSTEINU
   Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Wspólnotą Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 r. i z dnia 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych krajów we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.
   W związku z tym wskazane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, i władze Bahamów, z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych na podobnych warunkach jak niniejsza umowa.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI KATEGORII OSÓB PODRÓŻUJĄCYCH W CELACH WYKONYWANIA DZIAŁALNOŚCI ZAROBKOWEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 3 UST. 2 NINIEJSZEJ UMOWY
   Pragnąc zapewnić spójną wykładnię, Umawiające się Strony uzgadniają, na potrzeby niniejszej umowy, że kategoria osób wykonujących działalność zarobkową obejmuje osoby wjeżdżające w celu wykonywania działalności przynoszącej zyski/pracy za wynagrodzeniem na terytorium innej Umawiającej się Strony jako pracownik lub dostawca usług.
   Kategoria ta nie obejmuje:

               —

               przedsiębiorców, tj. osób podróżujących w celu rozmów biznesowych (bez zatrudnienia w kraju drugiej Umawiającej się Strony),

               —

               sportowców i artystów wykonujących działalność na zasadzie ad hoc,

               —

               dziennikarzy wysłanych przez media działające w ich państwie zamieszkania, oraz

               —

               stażystów wewnątrzkorporacyjnych.

         Wdrażanie niniejszej deklaracji jest monitorowane przez wspólny komitet w ramach jego uprawnień na mocy art. 6 umowy, który może zaproponować zmiany tej deklaracji, jeżeli uzna je za konieczne na podstawie doświadczeń Umawiających się Stron.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI OKRESU TRZECH MIESIĘCY W OKRESIE SZEŚCIU MIESIĘCY NASTĘPUJĄCYCH PO DACIE PIERWSZEGO WJAZDU, JAK OKREŚLONO W ART. 4 NINIEJSZEJ UMOWY
   Umawiające się Strony uzgadniają, że maksymalny okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium Bahamów lub do strefy Schengen, określony w art. 4 umowy, oznacza albo ciągły pobyt, albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA POINFORMOWANIA OBYWATELI O UMOWIE W SPRAWIE ZNIESIENIA WIZ
   Uznając znaczenie zasady przejrzystości dla obywateli Unii Europejskiej i Bahamów, Umawiające się Strony zgadzają się zapewnić rozpowszechnienie pełnych informacji o treści i skutkach umowy w sprawie zniesienia wiz i kwestiach powiązanych, takich jak warunki wjazdu.
    ---documentbreak---

               30.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 169/24

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Wspólnotą Bahamów w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”, oraz
   WSPÓLNOTA BAHAMÓW, zwana dalej „Bahamami”,
   zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,
   MAJĄC NA UWADZE dalszy rozwój przyjaznych stosunków między Umawiającymi się Stronami oraz pragnąc ułatwić podróże poprzez zapewnienie bezwizowego wjazdu i pobytu krótkoterminowego dla swoich obywateli,
   UWZGLĘDNIAJĄC rozporządzenie Rady (WE) nr 1932/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (1) między innymi poprzez przeniesienie sześciu krajów trzecich – w tym Bahamów – do wykazu krajów trzecich, których obywatele są zwolnieni z wymogu posiadania wiz podczas pobytu krótkoterminowego w państwach członkowskich Unii Europejskiej (UE),
   MAJĄC NA UWADZE, że art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1932/2006 stanowi, że zwolnienie z obowiązku wizowego obywateli tych sześciu państw zaczyna obowiązywać dopiero po wejściu w życie umowy w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta między Wspólnotą Europejską a danym państwem,
   UZNAJĄC, że obywatele niektórych państw członkowskich są zwolnieni z obowiązku wizowego podczas podróży na Bahamy na okres nieprzekraczający 3 lub 8 miesięcy, natomiast obywatele pozostałych państw członkowskich podlegają obowiązkowi wizowemu,
   PRAGNĄC zagwarantować przestrzeganie zasady równego traktowania wszystkich obywateli UE,
   BIORĄC POD UWAGĘ, że osoby podróżujące w celu wykonywania działalności zarobkowej podczas pobytu krótkoterminowego nie są objęte niniejsza umową, i dlatego dla tej kategorii osób obowiązują w dalszym ciągu odpowiednie przepisy prawa wspólnotowego i prawa krajowego państw członkowskich oraz prawa krajowego Bahamów, dotyczące obowiązku wizowego lub zwolnienia z takiego obowiązku oraz dostępu do zatrudnienia,
   BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokół włączający dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel
   Niniejsza umowa stanowi, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Bahamów mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli ich pobyt nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.
   Artykuł 2
   Definicje
   Na potrzeby niniejszej umowy:

               a)

               „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i Irlandii;

               b)

               „obywatel Unii Europejskiej” oznacza obywatela państwa członkowskiego zgodnie z definicją zawartą w lit. a);

               c)

               „obywatel Bahamów” oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Bahamów;

               d)

               „strefa Schengen” oznacza obszar bez granic wewnętrznych obejmujący terytoria państw członkowskich określonych w lit. a), w pełni stosujących dorobek Schengen;

         Artykuł 3
   Zakres stosowania
   1.   Obywatele Unii Europejskiej posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez państwo członkowskie mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium Bahamów przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 1.
   Obywatele Bahamów posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez Bahamy mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium państw członkowskich przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 2.
   2.   Ustęp 1 nie dotyczy osób podróżujących w celu wykonywania działalności zarobkowej.
   W przypadku tej kategorii osób każde państwo członkowskie może indywidualnie podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego na obywateli Bahamów lub o jego wycofaniu zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 539/2001.
   W przypadku tej kategorii osób Bahamy mogą podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego lub jego zniesieniu w odniesieniu do obywateli poszczególnych państw członkowskich zgodnie ze swoim prawem krajowym.
   3.   Zniesienie obowiązku wizowego określone w niniejszej umowie obowiązuje bez uszczerbku dla ustaw Umawiających się Stron dotyczących warunków wjazdu i pobytu krótkoterminowego. Państwa członkowskie oraz Bahamy zastrzegają sobie prawo do odmowy wjazdu i pobytu krótkoterminowego na swoich terytoriach, jeśli którykolwiek z powyższych warunków nie jest spełniony.
   4.   Zniesienie wiz obowiązuje niezależnie od środka transportu wykorzystywanego do przekroczenia granicy Umawiających się Stron.
   5.   Kwestie nieobjęte niniejszą umową są regulowane prawem wspólnotowym, prawem krajowym państw członkowskich lub prawem krajowym Bahamów.
   Artykuł 4
   Czas pobytu
   1.   Obywatele Unii Europejskiej mogą przebywać na terytorium Bahamów maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium tego państwa.
   2.   Obywatele Bahamów mogą przebywać w strefie Schengen maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium któregoś z państw członkowskich, stosującego w pełni dorobek Schengen. Przedmiotowy okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.
   Obywatele Bahamów mogą przebywać maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium każdego z państw członkowskich, które nie stosują jeszcze w pełni dorobku Schengen, niezależnie od czasu pobytu liczonego dla strefy Schengen.
   3.   Niniejsza umowa nie ma wpływu na możliwość przedłużenia przez Bahamy oraz państwa członkowskie czasu pobytu na ponad trzy miesiące zgodnie z prawem krajowym i wspólnotowym.
   Artykuł 5
   Terytorialny zakres stosowania
   1.   W przypadku Republiki Francuskiej postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jej europejskiego obszaru.
   2.   W przypadku Królestwa Niderlandów postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jego europejskiego obszaru.
   Artykuł 6
   Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową
   1.   Umawiające się Strony powołują wspólny komitet ekspertów (dalej zwany „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Wspólnoty Europejskiej oraz przedstawiciele Bahamów. Wspólnotę reprezentuje Komisja Europejska.
   2.   Komitet wykonuje między innymi zadania polegające na:

               a)

               kontroli wykonania niniejszej umowy;

               b)

               proponowaniu zmian lub uzupełnień do niniejszej umowy;

               c)

               rozstrzyganiu sporów dotyczących interpretacji bądź stosowania postanowień niniejszej umowy.

         3.   Posiedzenia komitetu zwoływane są w każdym przypadku, gdy jest to niezbędne, na wniosek jednej z Umawiających się Stron.
   4.   Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
   Artykuł 7
   Stosunek między umową a istniejącymi umowami o zniesieniu wiz między państwami członkowskimi a Bahamami
   Niniejsza umowa jest nadrzędna wobec postanowień wszelkich dwustronnych umów lub ustaleń zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Bahamami, o ile ich postanowienia dotyczą kwestii wchodzących w zakres niniejszej umowy.
   Artykuł 8
   Przepisy końcowe
   1.   Niniejsza umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.
   2.   Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 5.
   3.   Niniejszą umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Umawiających się Stron. Zmiany wchodzą w życie po dniu, w którym Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu niezbędnych w tym celu procedur.
   4.   Każda z Umawiających się Stron może zawiesić wykonywanie części lub wszystkich postanowień niniejszej umowy, zwłaszcza ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego, ochronę zdrowia publicznego, nielegalną imigrację lub ponowne wprowadzenie obowiązku wizowego przez którąś z Umawiających się Stron. O decyzji w sprawie zawieszenia niniejszej umowy należy zawiadomić drugą Umawiającą się Stronę nie później niż 2 miesiące przed jej wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, bezzwłocznie zawiadamia o tym drugą Umawiającą się Stronę.
   5.   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze pisemnego zawiadomienia drugiej Strony. Niniejsza umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego powiadomienia.
   6.   Bahamy mogą zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich.
   7.   Wspólnota może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich swoich państw członkowskich.

      Sporządzono w dwóch egzemplarzach w Brukseli dnia 28 maja 2009 r., w każdym z następujących języków: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest tak samo autentyczny.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За Бахамската общност
         Por la Commonwealth de Las Bahamas
         Za Bahamské společenství
         For Commonwealth of The Bahamas
         Für das Commonwealth der Bahamas
         Bahama Ühenduse nimel
         Για την Κοινοπολιτεία των Νήσων Μπαχάμες
         For the Commonwealth of The Bahamas
         Pour le Commonwealth des Bahamas
         Per il Commonwealth delle Bahamas
         Bahamu Salu Sadraudzības vārdā
         Bahamų Sandraugos vardu
         A Bahamai Közösség részéről
         Għall-Commonwealth tal-Bahamas
         Voor het Gemenebest van de Bahama’s
         W imieniu Wspólnoty Bahamów
         Pela Comunidade das Baamas
         Pentru Uniunea Bahamas
         Za Bahamské spoločenstvo
         Za Zvezo Bahami
         Bahaman liittovaltion puolesta
         För Samväldet Bahamas

      (1)  Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 19.


title: 2009/228/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/225

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2006
   (2009/228/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 460/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (4), w szczególności jego art. 17,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0119/2008),

               1.

               stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji zostały przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2006;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 23.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 77 z 13.3.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Komisji z dnia 14 stycznia 2016 r. w sprawie mianowania czterech członków Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki

text:
               15.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 12/2

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 14 stycznia 2016 r.
   w sprawie mianowania czterech członków Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki
   (2016/C 12/02)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 234/2008/WE z dnia 11 marca 2008 r. ustanawiającą Europejski Komitet Doradczy ds. Statystyki i uchylającą decyzję Rady 91/116/EWG (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W skład Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki (ESAC) wchodzi 24 członków.

               (2)

               Zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) decyzji nr 234/2008/WE Komisja mianuje 12 członków.

               (3)

               Państwa członkowskie przekazały Komisji listę kandydatów o powszechnie uznanych kompetencjach w dziedzinie statystyki.

               (4)

               Decyzją Komisji nr 2014/C 138/02 (2) Komisja mianowała ośmiu członków Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki i ustanowiła listę rezerwową, z której należy korzystać w przypadku rezygnacji lub niespodziewanej niedostępności mianowanego członka.

               (5)

               Komisja powinna mianować czterech pozostałych członków, po przeprowadzeniu należytej konsultacji z Parlamentem Europejskim i Radą.

               (6)

               Dokonując mianowania wspomnianych czterech członków, Komisja stara się zapewnić, aby reprezentowali oni w równym stopniu użytkowników, respondentów i pozostałe zainteresowane strony w dziedzinie statystyki europejskiej.

               (7)

               Komisja powinna zaktualizować listę rezerwową, z której korzysta się w przypadku rezygnacji lub niespodziewanej niedostępności mianowanych członków,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane na stanowiska członków Europejskiego Komitetu Doradczego ds. Statystyki na okres pięciu lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2016 r.:

               Ariane KÖNIG

               David HAND

               Biruta SLOKA

               Claudiu HERTELIU.

         Artykuł 2
   Następujące osoby zostają wpisane na listę rezerwową:

               Ian Philip CASSAR

               Marcel RÉMON

               Eskil WADENSJÖ

               Jan FISCHER.

         Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 stycznia 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Marianne THYSSEN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 73 z 15.3.2008, s. 13.

      (2)  Decyzja Komisji 2014/C 138/02 z dnia 5 maja 2014 r. w sprawie mianowania ośmiu członków Komitetu Doradczego ds. Statystyki (Dz.U. C 138 z 8.5.2014, s. 2).


title: 2006/979/WPZiB Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUPM/1/2006 z dnia 5 grudnia 2006 r. przedłużająca mandat Szefa Misji/Komendanta Policji Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH)

text:
               21.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 365/87

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUPM/1/2006
   z dnia 5 grudnia 2006 r.
   przedłużająca mandat Szefa Misji/Komendanta Policji Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH)
   (2006/979/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2005/824/WPZiB z dnia 24 listopada 2005 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH) (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 9 ust. 1 wspólnego działania 2005/824/WPZiB stanowi, że Rada upoważnia Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podejmowania stosownych decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu, w tym decyzji o mianowaniu Szefa Misji/Komendanta Policji.

               (2)

               W dniu 25 listopada 2005 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa przyjął decyzję EUPM/2/2005 dotyczącą mianowania generała brygady Vincenzo COPPOLI na stanowisko Szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (2).

               (3)

               Decyzja ta wygasa w dniu 31 grudnia 2006 r.

               (4)

               Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel zaproponował przedłużenie mandatu generała brygady Vincenzo COPPOLI jako Szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie na czas trwania misji.

               (5)

               Mandat Szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie powinien zostać zatem przedłużony do dnia 31 grudnia 2007 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym przedłuża się do dnia 31 grudnia 2007 r. mandat generała brygady Vincenzo COPPOLI jako Szefa Misji/Komendanta Policji Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2007 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 2006 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         T. TANNER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 55.

      (2)  Dz.U. L 335 z 21.12.2005, str. 58.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/436 z dnia 15 marca 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Podkomitecie ds. Ceł utworzonym Układem o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, w odniesieniu do zastąpienia Protokołu II do tego Układu, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

text:
               23.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 76/35

         DECYZJA RADY (UE) 2016/436
   z dnia 15 marca 2016 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Podkomitecie ds. Ceł utworzonym Układem o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, w odniesieniu do zastąpienia Protokołu II do tego Układu, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół II do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (1) (zwanego dalej „Układem”), dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej (zwany dalej „Protokołem II”).

               (2)

               Większość postanowień Układu dotyczących kwestii handlowych i związanych z handlem, w tym Protokół II, jest stosowanych tymczasowo od dnia 1 września 2014 r.

               (3)

               Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) (zwana dalej „Konwencją”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między umawiającymi się stronami do tej Konwencji.

               (4)

               Unia podpisała Konwencję w dniu 15 czerwca 2011 r. Wspólny Komitet Konwencji uznał, w decyzji nr 2 z dnia 21 maja 2014 r. (3), że Republikę Mołdawii należy zaprosić do przystąpienia do Konwencji.

               (5)

               Unia i Republika Mołdawii złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza Konwencji odpowiednio w dniu 26 marca 2012 r. i w dniu 31 lipca 2015 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 Konwencji, Konwencja weszła w życie w odniesieniu do Unii i Republiki Mołdawii odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i w dniu 1 września 2015 r.

               (6)

               Artykuł 6 Konwencji stanowi, że każda z umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania Konwencji. W tym celu Podkomitet ds. Ceł utworzony Układem (zwany dalej „Podkomitetem ds. Ceł”) powinien przyjąć decyzję o zastąpieniu Protokołu II nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Konwencji.

               (7)

               Stanowisko Unii w ramach Podkomitetu ds. Ceł powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Podkomitecie ds. Ceł utworzonym Układem o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, w odniesieniu do zastąpienia Protokołu II do tego Układu, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, powinno opierać się na projekcie decyzji Podkomitetu ds. Ceł załączonego do niniejszej decyzji.
   Przedstawiciele Unii w Podkomitecie ds. Ceł mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić niewielkie zmiany projektu decyzji Podkomitetu ds. Ceł.
   Artykuł 2
   Decyzja Podkomitetu ds. Ceł jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 marca 2016 r.

            W imieniu Rady

         A.G. KOENDERS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 4.

      (2)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

      (3)  Dz.U. L 217 z 23.7.2014, s. 88.

      PROJEKT
      DECYZJA NR …/2016 PODKOMITETU DS. CEŁ UE-REPUBLIKA MOŁDAWII
      z dnia …
      dotycząca zastąpienia Protokołu II do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej
      PODKOMITET DS. CEŁ UE-REPUBLIKA MOŁDAWII,
      uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (1), w szczególności jego art. 144 ust. 2, uwzględniając Protokół II do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Artykuł 144 ust. 2 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, (zwany dalej „Układem”) odwołuje się do Protokołu II do Układu (zwanego dalej „Protokołem II”), który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy Unią i Republiką Mołdawii.

                  (2)

                  Większość postanowień Układu dotyczących kwestii handlowych i związanych z handlem, w tym Protokół II, jest stosowanych tymczasowo od dnia 1 września 2014 r.

                  (3)

                  Artykuł 38 Protokołu II stanowi, że Podkomitet ds. Ceł, o którym mowa w art. 200 Układu, może zdecydować o wprowadzeniu zmian do postanowień tego Protokołu.

                  (4)

                  Regionalna Konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) (zwana dalej „Konwencją”) ma na celu zastąpienie protokołów dotyczących reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym.

                  (5)

                  Unia podpisała Konwencję w dniu 15 czerwca 2011 r. Wspólny Komitet Konwencji uznał, w decyzji nr 2 z dnia 21 maja 2014 r. (3), że Republikę Mołdawii należy zaprosić do przystąpienia do Konwencji.

                  (6)

                  Unia i Republika Mołdawii złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio w dniu 26 marca 2012 r. i w dniu 31 lipca 2015 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 Konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii i Republiki Mołdawii odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i w dniu 1 września 2015 r.

                  (7)

                  Protokół II powinien zatem zostać zastąpiony nowym protokołem odwołującym się do Konwencji,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Protokół II do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
      Niniejszą decyzję stosuje się od dnia …

         Sporządzono w …

               W imieniu Podkomitetu ds. Ceł

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 4.

         (2)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

         (3)  Dz.U. L 217 z 23.7.2014, s. 88.

         ZAŁĄCZNIK

            PROTOKÓŁ II

            dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

         Artykuł 1
         Obowiązujące reguły pochodzenia
         1.   Do celów wykonania niniejszego Układu stosuje się dodatek I oraz odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej Konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (1) (zwanej dalej „Konwencją”).
         2.   Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Konwencji interpretowane są jako odniesienia do niniejszego Układu.
         Artykuł 2
         Rozstrzyganie sporów
         1.   Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do Konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie tej weryfikacji, przekazuje się Podkomitetowi ds. Ceł. Postanowienia dotyczące mechanizmu rozstrzygania sporów określone w rozdziale 14 (Rozstrzyganie sporów) tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) niniejszego Układu nie mają zastosowania.
         2.   We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.
         Artykuł 3
         Zmiany w Protokole
         Podkomitet ds. Ceł może zdecydować o wprowadzeniu zmian do postanowień niniejszego Protokołu.
         Artykuł 4
         Wystąpienie z Konwencji
         1.   Jeżeli Unia Europejska lub Republika Mołdawii zawiadomi na piśmie depozytariusza Konwencji o zamiarze wystąpienia z Konwencji zgodnie z jej art. 9, Unia Europejska i Republika Mołdawii niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszego Układu.
         2.   Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszego Układu nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia, reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Konwencji interpretuje się w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między Unią Europejską a Republiką Mołdawii.
         Artykuł 5
         Postanowienia przejściowe – kumulacja
         Z zastrzeżeniem postanowień art. 16 ust. 5 i art. 21 ust. 3 dodatku I do Konwencji, w przypadku gdy kumulacja obejmuje tylko państwa EFTA, Wyspy Owcze, Unię Europejską, Turcję, uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia oraz Republikę Mołdawii, dowodem pochodzenia może być świadectwo przewozowe EUR1 lub deklaracja pochodzenia.

            (1)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.


title: Decyzja rady z dnia 24 października 1994 r. dotycząca wspólnego stanowiska przyjętego przez Radę na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie celów i priorytetów Unii Europejskiej w stosunku do Ruandy

text:
Ważna informacja prawna

|

31994D0697

Dziennik Urzędowy L 283 , 29/10/1994 P. 0001 - 0002 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 18 Tom 1 P. 0007  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 18 Tom 1 P. 0007

		Decyzja radyz dnia 24 października 1994 r.dotycząca wspólnego stanowiska przyjętego przez Radę na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie celów i priorytetów Unii Europejskiej w stosunku do Ruandy(94/697/WPZiB)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. J.2,uwzględniając środki i programy już przyjęte przez Wspólnotę, mające przyczynić się do osiągnięcia celów i priorytetów Unii w stosunku do Ruandy w ramach konwencji AKP/EWG, a także uwzględniając zamiar kontynuowania tych działań przez Komisję oraz podjęcie kolejnych właściwych kroków w odniesieniu do czwartej konwencji AKP/EWG,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Oświadczenia wymienione w Załączniku do niniejszej decyzji przyjmuje się jako integralną część wspólnego stanowiska.Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym.Sporządzono w Brukseli, dnia 24 października 1994 r.W imieniu RadyTh. WaigelPrzewodniczący--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKCELE I PRIORYTETY UNII EUROPEJSKIEJ W STOSUNKU DO RUANDYSprawa powrotu uchodźców ma znaczenie priorytetowe. Pojednanie, poszerzenie podstawy nowego rządu oraz stworzenie niezbędnych warunków dla powrotu są konieczne. Rada w swej opinii oświadcza, że wszelka pomoc powinna być wydatkowana stopniowo, w zależności od zaobserwowanego rozwoju sytuacji na tych obszarach. Współpraca międzynarodowa ma w tym procesie do odegrania ważną rolę.Celami i priorytetami Unii Europejskiej są:- kontynuacja udzielania pomocy humanitarnej dla uchodźców,- przyjmowanie krótkoterminowych środków uzdrawiających w sposób skoordynowany dla Ruandy, w szczególności w sprawach najbardziej pilnych, takich jak woda, elektryczność, ale także edukacja, zdrowie i polityka mieszkaniowa, w celu stworzenia możliwości powrotu uchodźców oraz ich pomyślnej powtórnej integracji,- stopniowe wznowienie współpracy z Ruandą na rzecz rozwoju, na określonych warunkach,- wprowadzenie spójnych środków w celu naprawy szkód gospodarczych, ekologicznych i społecznych w państwach sąsiadujących z Ruandą, które zostały szczególnie dotknięte kryzysem wywołanym uchodźstwem.Dla wszelkich środków i programów niezbędna jest ścisła współpraca między Komisją a Państwami Członkowskimi.Unia Europejska uznaje za ważne zwiększenie w Ruandzie, tak szybko, jak to możliwe, liczby obserwatorów nadzorujących przestrzeganie praw człowieka oraz podkreśla znaczenie sił szybkiego reagowania Unamir dla zapewnienia ochrony przed aktami zemsty oraz dla powstrzymania prześladowań.Unia Europejska podkreśla znaczenie pociągania do odpowiedzialności osób odpowiedzialnych za łamanie praw człowieka, w tym ludobójstwo. W tym względzie Unia Europejska uważa ustanowienie międzynarodowego trybunału za niezbędny element powstrzymania bezkarności oraz zapobiegania przyszłym naruszeniom praw człowieka.Unia Europejska podkreśla, że w dłuższej perspektywie takie konflikty powinny być rozwiązywane przez samą Afrykę, i zaleca wzmocnienie zdolności Organizacji Jedności Afrykańskiej w zakresie zapobiegania i rozwiązywania konfliktów regionalnych.Unia Europejska wyraża również swą troskę o niestabilną sytuację polityczną w Burundi, gdzie akty przemocy są coraz częstsze.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1581 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Danii

text:
               23.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/10

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1581
   z dnia 18 września 2015 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Danii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Danii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia, 5 lutego i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) oraz (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Lotte CEDERSKJOLD ENGSIG-KARUP,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko zastępcy członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r.:

               —

               Steen BORDING ANDERSEN, Aarhus City Council Member

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2015 r.

            W imieniu Rady

         C. DIESCHBOURG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42.

      (2)  Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25.

      (3)  Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70.