title: Decyzja Komisji z dnia 23 stycznia 2002 r. zmieniająca jej regulamin (notyfikowana jako dokument nr C(2002) 99)

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0047

Dziennik Urzędowy L 021 , 24/01/2002 P. 0023 - 0027

		Decyzja Komisjiz dnia 23 stycznia 2002 r.zmieniająca jej regulamin(notyfikowana jako dokument nr C(2002) 99)(2002/47/WE, EWWiS, Euratom)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218 ust. 2,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 16,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Załączone do niniejszej decyzji przepisy w sprawie zarządzania dokumentami dodaje się do regulaminu Komisji [1] jako załącznik.Artykuł 2Decyzja Komisji z dnia 18 marca 1986 r. w sprawie zarządzania dokumentami [2] traci moc.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2002 r.W imieniu KomisjiRomano ProdiPrzewodniczący[1] Dz.U. L 308 z 8.12.2000, str. 26.[2] SEC(86) 388.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKPRZEPISY W SPRAWIE ZARZĄDZANIA DOKUMENTAMIMając na uwadze, że:(1) Wszystkie sfery działalności Komisji oraz decyzje w sferze politycznej, legislacyjnej, technicznej, finansowej i administracyjnej ostatecznie sprowadzają się do sporządzania dokumentów.(2) Dokumenty te muszą być zarządzane w oparciu o zasady mające zastosowanie do wszystkich dyrekcji generalnych i równorzędnych służb, z uwagi na fakt, iż kształtują one bezpośredni związek z tokiem spraw oraz stanowią zapis zakończonych działań Komisji w jej podwójnym wymiarze jako instytucji europejskiej oraz administracji publicznej.(3) Te jednolite zasady muszą gwarantować zdolność Komisji, w każdym czasie, do dostarczania informacji w sprawach, za które jest rozliczana. Dokumenty i akta przechowywane przez dyrekcję generalną lub równorzędną służbę muszą zatem utrwalać pamięć instytucjonalną, ułatwiać wymianę informacji, dostarczać dowodów przeprowadzenia działań i wychodzić naprzeciw zobowiązaniom prawnym służb.(4) Wprowadzenie w życie wyżej wymienionych zasad wymaga ustalenia logicznej i niezawodnej struktury organizacyjnej w ramach każdej dyrekcji generalnej lub równorzędnej służby, na poziomie międzywydziałowym oraz na poziomie Komisji.(5) Ustanowienie i wprowadzenie w życie systemu katalogowego akt, powiązanego ze wspólną dla wszystkich służb Komisji nomenklaturą, odnoszącego się do części aktywnego zarządzania instytucji, umożliwi organizację akt i poprawi przejrzystość oraz dostęp do dokumentów.(6) Skuteczny system zarządzania dokumentami stanowi zasadniczy warunek wstępny skutecznej polityki dotyczącej publicznego dostępu do dokumentów Komisji. Ustalenie rejestrów zawierających odwołania do dokumentów sporządzonych lub otrzymanych przez Komisję pomoże obywatelom w wykonywaniu ich prawa dostępu do dokumentów.Artykuł 1DefinicjeDo celów niniejszych przepisów:- "dokument" oznacza jakąkolwiek treść, sporządzoną lub otrzymaną przez Komisję, dotyczącą sprawy odnoszącej się do polityk, działalności i decyzji wchodzących w zakres właściwości instytucji w ramach jej oficjalnych zadań, niezależnie od jej nośnika (forma papierowa lub elektroniczna lub zapis dźwięku, obrazu lub zapis audiowizualny),- "akta" oznaczają rdzeń, wokół którego zorganizowane są dokumenty zgodnie z przedmiotem działalności instytucji, w celach dowodowych, uzasadnienia lub informacji oraz do zagwarantowania skuteczności w pracy.Artykuł 2CelNiniejsze przepisy określają zasady zarządzania dokumentami.Zarządzanie dokumentami musi zapewniać:- sporządzanie, przyjmowanie i przechowywanie dokumentów w odpowiedniej formie,- identyfikację każdego z dokumentów za pomocą odpowiednich oznaczeń umożliwiających ich przyporządkowanie, wyszukiwanie i łatwe powoływanie się na nie,- zachowanie pamięci instytucjonalnej, zachowanie dowodu podejmowanych działań oraz wypełniania zobowiązań prawnych służb,- łatwą wymianę informacji,- zgodności z zobowiązaniami Komisji dotyczącymi przejrzystości.Artykuł 3Standardowe zasadyDokumenty podlegają następującym czynnościom:- rejestracji,- umieszczeniu w aktach,- przechowywaniu,- przekazywaniu akt do archiwów historycznych.Powyższe czynności wykonywane są w zgodnie ze standardowymi zasadami mającymi jednolite zastosowanie do wszystkich dyrekcji generalnych i równorzędnych służb Komisji.Artykuł 4RejestracjaZaraz po doręczeniu lub formalnym sporządzeniu dokumentu w ramach służby, bez względu na formę jego zapisu, podlega on analizie pod kątem określenia działań, które muszą być w stosunku do niego wykonane, oraz pod kątem konieczności jego zarejestrowania lub odstąpienia od tej czynności.Dokument sporządzony lub otrzymany przez służbę Komisji musi zostać zarejestrowany, jeśli zawiera ważną informację, która nie ma krótkotrwałej wartości praktycznej lub może prowadzić do podjęcia czynności przez Komisję lub jedną z jej służb. Jeśli dokument został sporządzony wewnątrz Komisji, podlega on zarejestrowaniu przez służbę jego pochodzenia w ramach jej własnego systemu. Jeśli dokument został doręczony Komisji, podlega on rejestracji przez przyjmującą służbę. W trakcie dalszego przetwarzania dokumentów zarejestrowanych w ten sposób należy powoływać się na numer pierwotnej rejestracji.Rejestracja musi umożliwiać wyraźna i pewną identyfikację dokumentów sporządzonych lub otrzymanych przez Komisję lub jedną z jej służb, tak aby można było prześledzić ich drogę w trakcie okresu ich użytkowania.Prowadzone są rejestry zawierające odniesienia do dokumentów.Artykuł 5Umieszczanie w aktachDyrekcje generalne i równorzędne służby opracowują system katalogowania akt, dostosowany do ich specyficznych potrzeb.System katalogowania akt, dostępny w drodze elektronicznej, powiązany jest ze wspólną nomenklaturą ustaloną przez Sekretariat Generalny dla wszystkich służb Komisji. Nomenklatura ta stanowi część aktywnego zarządzania Komisji.Zarejestrowane dokumenty organizowane są w akta. Dla każdej sprawy mieszczącej się w zakresie kompetencji dyrekcji generalnej lub równorzędnej służby zakłada się pojedyncze urzędowe akta. Każde urzędowe akta muszą być kompletne oraz muszą odpowiadać działalności służby w odniesieniu do danej sprawy.Za założenie akt i włączenie ich do systemu katalogowego akt dyrekcji generalnej lub równorzędnej służby odpowiedzialna jest służba właściwa dla działalności objętej aktami, zgodnie z praktycznymi uzgodnieniami dla poszczególnych dyrekcji generalnych lub równorzędnej służby.Artykuł 6PrzechowywanieKażda dyrekcja generalna lub równorzędna służba zapewnia fizyczną ochronę i krótko- oraz średnioterminowy dostęp do dokumentów, za które odpowiadają oraz musi być w stanie udostępnić lub odtworzyć akta, do których przynależą dokumenty.Przepisy administracyjne oraz zobowiązania prawne wyznaczają minimalny okres przechowywania dokumentu.Każda dyrekcja generalna lub równorzędna służba ustala swoją wewnętrzną strukturę organizacyjną dotyczącą przechowywania jej akt. Minimalny okres przechowywania w ramach służby uwzględnia wspólny dla całej Komisji wykaz sporządzony zgodnie z przepisami wykonawczymi określonymi w art. 12.Artykuł 7Ocena i przekazanie do archiwów historycznychBez uszczerbku dla minimalnego okresu przechowywania dokumentów określonego w art. 6, kancelaria(-e) określona(-e) w art. 9, dokonują w regularnych odstępach czasu i we współpracy ze służbami odpowiedzialnymi za akta, oceny dokumentów i akt, pod kątem możliwości ich przekazania do archiwów historycznych Komisji. Archiwa historyczne, po dokonaniu oceny propozycji, mogą odmówić przyjęcia dokumentów lub akt. Każda decyzja odmawiająca przyjęcia wymaga uzasadnienia oraz poinformowania o niej wnioskującej służby.Akta lub dokumenty, w odniesieniu do których nie zachodzi potrzeba dalszego przechowywania przez służbę, przekazywane są nie później niż piętnaście lat od ich powstania przez kancelarie i pod nadzorem dyrektora generalnego do archiwów historycznych Komisji. Te akta lub dokumenty podlegają następnie ocenie zgodnie z zasadami ustanowionymi w przepisach wykonawczych określonych w art. 12, w celu oddzielenia dokumentów, które muszą być przechowywane, od tych które nie posiadają żadnej wartości administracyjnej lub historycznej.Archiwa historyczne przechowują akta i dokumenty przekazane w niniejszym trybie w specjalnych magazynach. Archiwa historyczne udostępniają na wniosek dyrekcji generalnej lub służby dokumenty i akta z nich pochodzące.Artykuł 8Dokumenty niejawneDokumenty niejawne są przetwarzaniu zgodnie z obowiązującymi przepisami w sprawie bezpieczeństwa.Artykuł 9KancelarieKażda dyrekcja generalna lub równorzędna służba, uwzględniając swoją strukturę oraz istniejące ograniczenia, utworzy jedną lub więcej kancelarii.Zadaniem kancelarii jest zapewnienie, aby dokumenty, sporządzone lub otrzymane w jej dyrekcji generalnej lub równorzędnej komórce organizacyjnej, były zarządzane zgodnie z przepisami.Artykuł 10Urzędnicy kancelaryjniKażdy dyrektor generalny lub szef służby wyznacza urzędnika kancelaryjnego.W celu ustanowienia nowoczesnego i skutecznego systemu zarządzania dokumentami i rejestrami, zadaniem urzędnika kancelaryjnego jest:- identyfikacja typów dokumentów i akt odpowiadających zakresowi działalności dyrekcji generalnej lub równorzędnej służby,- sporządzanie i uaktualnianie wykazu istniejących baz danych i systemów,- sporządzanie systemu katalogowego akt dyrekcji generalnej lub równorzędnej służby,- sporządzanie specyficznych dla dyrekcji generalnej lub równorzędnej służby zasad i procedur zarządzania dokumentami i aktami oraz zapewnienie ich stosowania,- organizowanie, w ramach dyrekcji generalnej lub równorzędnej służby, szkoleń dla personelu odpowiedzialnego za wdrażanie, kontrolę i monitorowanie zasad postępowania ustanowionych w niniejszych przepisach.Urzędnik kancelaryjny zapewnia poziomą koordynację między kancelariami i innymi zainteresowanymi służbami.Artykuł 11Grupa międzywydziałowaUstanawia się międzywydziałową grupę urzędników kancelaryjnych. Przewodniczy jej Sekretariat Generalny, a do jej zadań należy:- zapewnienie prawidłowego i jednolitego stosowania niniejszych przepisów w ramach służb,- rozpatrywanie wszystkich spraw, które mogą wyniknąć w trakcie stosowania niniejszych przepisów,- przyczynianie się do przygotowania przepisów wykonawczych określonych w art. 12,- przekazywanie potrzeb dyrekcji generalnych i równorzędnych służb w zakresie szkoleń i środków wsparcia.Przewodniczący zwołuje posiedzenia grupy międzywydziałowej z własnej inicjatywy albo na wniosek dyrekcji generalnej lub równorzędnej służby.Artykuł 12Przepisy wykonawczeSekretarz generalny, działając na wniosek międzywydziałowej grupy urzędników kancelaryjnych i w porozumieniu z dyrektorem generalnym ds. personelu i administracji, przyjmuje i regularnie uaktualnia przepisy wykonawcze do niniejszych przepisów.Uaktualnianie uwzględnia w szczególności:- rozwój nowych technologii informatycznych i komunikacyjnych,- zmiany w naukach archiwistycznych i wyniki wspólnotowych i międzynarodowych badań naukowych, łącznie z pojawianiem się nowych standardów w tej dziedzinie,- zobowiązania Komisji dotyczące przejrzystości i publicznego dostępu do dokumentów i rejestrów,- rozwój standaryzacji i sposobów przedstawiania dokumentów Komisji i jej służb,- ustanowione zasad dotyczące wartości dowodowej dokumentów w formie elektronicznej.Artykuł 13Wprowadzanie w życie w służbachKażdy dyrektor generalny oraz szef służby ustala niezbędne struktury organizacyjne, administracyjne i fizyczne oraz zapewnia niezbędny personel dla wprowadzenia w życie niniejszych przepisów oraz ich przepisów wykonawczych przez jego służbę.Artykuł 14Informacja, szkolenie i wsparcieSekretariat Generalny i Dyrekcja Generalna ds. Personelu i Administracji udostępniają niezbędne informacje, organizują szkolenia i środki wsparcia w celu zapewnienia wykonania i stosowania niniejszych przepisów w ramach dyrekcji generalnych i równorzędnych służb.Określając środki szkoleniowe, biorą oni pod uwagę wymagania dyrekcji generalnych i równorzędnych służb odnośnie do szkolenia i wsparcia, przekazane przez międzywydziałową grupę urzędników kancelaryjnych.Artykuł 15Przestrzeganie przepisówSekretariat Generalny, we współpracy z dyrektorami generalnymi i szefami służb, odpowiedzialny jest za zapewnienie przestrzegania niniejszych przepisów.--------------------------------------------------


title: 2006/363/WE: Decyzja Rady z dnia  15 maja 2006 r.  w sprawie stanowiska Wspólnoty Europejskiej w odniesieniu do projektu rozporządzenia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie kół do samochodów osobowych i ich przyczep   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               23.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 135/11

      DECYZJA RADY

   z dnia 15 maja 2006 r.
   w sprawie stanowiska Wspólnoty Europejskiej w odniesieniu do projektu rozporządzenia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie kół do samochodów osobowych i ich przyczep
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2006/363/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane porozumienie z 1958 r.”) (1), w szczególności jej art. 4 ust. 2 tiret drugie,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Projekt rozporządzenia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie kół do samochodów osobowych i ich przyczep (zwanego dalej „projektem rozporządzenia”) zniesie przeszkody natury technicznej w obrocie handlowym pojazdami silnikowymi pomiędzy Umawiającymi się Stronami w odniesieniu do tych części, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa i ochrony środowiska.

               (2)

               Właściwe jest określenie stanowiska Wspólnoty w odniesieniu do projektu rozporządzenia.

               (3)

               Projekt rozporządzenia powinien zostać włączony do wspólnotowego systemu homologacji typów pojazdów silnikowych, ponieważ dotyczy on kół zapasowych,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się projekt rozporządzenia zawarty w dokumencie TRANS/WP.29/2005/46.
   Artykuł 2
   Wspólnota, reprezentowana przez Komisję, głosuje za zatwierdzeniem projektu rozporządzenia podczas głosowania, które odbędzie się na spotkaniu komitetu administracyjnego w ramach zbliżającego się Światowego Forum Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz Harmonizacji Przepisów Dotyczących Pojazdów.
   Artykuł 3
   Projekt rozporządzenia nie podlega włączeniu do wspólnotowego systemu homologacji typów pojazdów silnikowych.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 15 maja 2006 r.

            W imieniu Rady

         U. PLASSNIK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 346 z 17.12.1997, str. 78.

      (2)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Europejskim.


title: 2013/77/UE: Decyzja Rady z dnia 4 lutego 2013 r. dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka o readmisji osób przebywających nielegalnie

text:
               8.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 37/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 4 lutego 2013 r.
   dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka o readmisji osób przebywających nielegalnie
   (2013/77/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 79 ust. 3 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 4 czerwca 2009 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia rokowań z Republiką Zielonego Przylądka w sprawie Umowy między Unią Europejską i Republiką Zielonego Przylądka o readmisji osób przebywających nielegalnie („umowa”). Rokowania zakończyły się parafowaniem umowy dnia 24 kwietnia 2012 r.

               (2)

               Umowę należy podpisać w imieniu Unii z zastrzeżeniem jej późniejszego zawarcia.

               (3)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii względem przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani nie jest przedmiotem jej stosowania.

               (4)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii względem przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani nie jest przedmiotem jej stosowania.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka o readmisji osób przebywających nielegalnie („umowa”) z zastrzeżeniem jej zawarcia (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 4 lutego 2013 r.

            W imieniu Rady

         E. GILMORE

            Przewodniczący

      (1)  Tekst umowy zostanie opublikowany wraz z decyzją o jej zawarciu.


title: 2007/102/WE: Decyzja Komisji z dnia 12 lutego 2007 r. przyjmująca plan prac na 2007 r. w celu wdrożenia programu działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008), włącznie z rocznym programem prac dotyczącym dotacji(Tekst mający znaczenie dla EOG).

text:
               16.2.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/27

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 12 lutego 2007 r.
   przyjmująca plan prac na 2007 r. w celu wdrożenia programu działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008), włącznie z rocznym programem prac dotyczącym dotacji
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2007/102/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 152 ust. 1,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1), w szczególności jego art. 110,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 166, zmieniony rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 1261/2005 (3),
   uwzględniając decyzję nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmującą program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (4), w szczególności jego art. 8 ust. 1,
   uwzględniając decyzję Komisji 2004/858/WE z dnia 15 grudnia 2004 r. ustanawiającą agencję wykonawczą o nazwie „Agencja wykonawcza programu zdrowia publicznego” do zarządzania działaniem wspólnotowym w dziedzinie zdrowia publicznego, w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 (5), w szczególności jego art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 110 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 przewiduje, że przyznanie dotacji następuje w ramach rocznych programów publikowanych na początku roku.

               (2)

               Zgodnie z art. 166 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 roczny program prac dotyczący dotacji określa akt podstawowy, cele, harmonogram zaproszeń do składania ofert wraz z szacowaną kwotą oraz oczekiwane wyniki.

               (3)

               Artykuł 8 decyzji nr 1786/2002/WE przewiduje przyjęcie przez Komisję rocznego planu pracy dotyczącego wykonania programu oraz określającego priorytety i działania, których podjęcie jest konieczne, w tym przydział zasobów. Należy zatem przyjąć plan prac na 2007 r.

               (4)

               Decyzję przyjmującą roczny program prac, o którym mowa w art. 110 rozporządzenia finansowego, można uważać za decyzję w sprawie finansowania, przewidzianą w art. 75 rozporządzenia finansowego oraz w art. 90 szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia finansowego, pod warunkiem że stanowi ona wystarczająco szczegółowe ramy.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Programu Działań Wspólnoty w dziedzinie Zdrowia Publicznego (2003–2008).

               (6)

               Zgodnie z art. 6 decyzji 2004/858/WE Agencja Wykonawcza Programu Zdrowia Publicznego realizuje określone działania w celu wykonania programu zdrowia publicznego i powinna otrzymywać na ten cel odpowiednie środki,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym przyjmuje się plan prac na 2007 r. w celu wdrożenia programu działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008), określony w załączniku I.
   Ogólne wdrożenie niniejszego programu zapewnia Dyrektor Generalny ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów.
   Artykuł 2
   Środki budżetowe konieczne dla zarządzania programem działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) zostaną przekazane Agencji Wykonawczej Programu Zdrowia Publicznego.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (2)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1248/2006 (Dz.U. L 227 z 19.8.2006, str. 3).

      (3)  Dz.U. L 201 z 2.8.2005, str. 3.

      (4)  Dz.U. L 271 z 9.10.2002, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją nr 786/2004/WE (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 7).

      (5)  Dz.U. L 369 z 16.12.2004, str. 73.

      ZAŁĄCZNIK I
      DZIAŁANIE WSPÓLNOTY W DZIEDZINIE ZDROWIA PUBLICZNEGO PLAN PRAC NA 2007 r.

         Uwaga: Akty prawne wymienione w niniejszym sprawozdaniu odnoszą się, tam gdzie stosowne, do ostatniej zmienionej wersji.
      1.   KONTEKST OGÓLNY
      1.1.   Kontekst polityczny i prawny
      Decyzją nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (dalej zwaną „decyzją programową”) ustanowiono program działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008). Program wdrażany jest poprzez roczny plan prac określający priorytety i działania, które należy podjąć, w tym również przydział środków.
      W ciągu pierwszych czterech lat wykonywania programu stworzono fundamenty kompleksowego i spójnego podejścia, koncentrującego się na trzech priorytetach (aspektach): informacje dotyczące zdrowia, zagrożenia dla zdrowia i uwarunkowania zdrowia. Powyższe aspekty przyczyniają się łącznie do tego, że poziom ochrony zdrowia fizycznego i psychicznego, a także dobrego samopoczucia jest wysoki w całej UE. W ujęciu szczegółowym wybrano już do finansowania 267 projektów (1) zgłoszonych w ramach dotychczasowych zaproszeń do składania wniosków.
      W maju 2006 r. Komisja przyjęła zmieniony wniosek (2) dotyczący nowego programu w dziedzinie zdrowia, który według planów ma zostać zatwierdzony w 2007 r. W związku z tym rok 2007 powinien być ostatnim rokiem realizacji „decyzji programowej”.
      W wyniku przeprowadzonej analizy wdrożenia planów prac na lata 2003–2006 usprawniono działania w 2007 r. tak, by zagwarantować objęcie nimi obszarów nieuwzględnionych uprzednio, a przez to postarać się w jak największym stopniu zrealizować bieżący program.
      W 2007 r. Agencja Wykonawcza Programu Zdrowia Publicznego będzie miała pełną zdolność do działania i będzie odgrywać główną rolę w realizacji planu działania.
      1.2.   Środki
      W 2007 r. zastosowanie mają odpowiednio pozycje budżetowe 17 03 01 01 i 17 01 04 02. Po wejściu w życie nowego programu proponowanego przez Komisję przewiduje się, że w 2008 r. zastosowanie będą miały odpowiednio pozycje budżetowe 17 03 06 i 17 01 04 02.
      W ostatecznym budżecie na 2007 r. pozycja 17 03 01 01 nie zawiera przydziału odpowiednich środków na zobowiązania. W związku z tym odpowiednia suma dostępna w pozycji 17 03 06 zostanie na początku roku budżetowego przeniesiona do pozycji 17 03 01 01, a wydatki na zarządzanie administracyjne programem będą objęte pozycją 17 01 04 06.
      Niezależnie od powyższego, w budżecie korygującym nr 1/2007 Komisja proponuje stworzenie nowej pozycji budżetowej 17 01 04 02. W ramach tej nowej pozycji finansowane będą wydatki na zarządzanie administracyjne programem po zatwierdzeniu budżetu korygującego przez władzę budżetową.
      Pozycją w budżecie, w ramach której przyznawane będą środki administracyjne związane z Agencją Wykonawczą Programu Zdrowia Publicznego, jest pozycja 17 01 04 30.
      Budżet dostępny na 2007 r. (zobowiązania) szacuje się 40 000 000 EUR (3).
      Budżet na środki operacyjne wynosi 38 800 000 EUR. Budżet na środki administracyjne wynosi 1 200 000 EUR.
      Do tego budżetu należy dodać:

                  —

                  wkład państw EOG/EFTA: szacowany na 912 000 EUR (4),

                  —

                  wkład jednego kraju ubiegającego się o członkostwo (Turcji): szacowany na 958 000 EUR (5).

            W związku z powyższym budżet całkowity na 2007 r. szacuje się na 41 870 000 EUR (6). Obejmuje to zarówno środki przeznaczone na budżet operacyjny, jak i zasoby na pomoc techniczną i administracyjną:

                  —

                  kwotę całkowitą budżetu operacyjnego szacuje się na 40 638 000 EUR (6),

                  —

                  kwotę całkowitą budżetu administracyjnego szacuje się na 1 232 000 EUR (6).

            Proponuje się, aby do 10 % budżetu operacyjnego przeznaczyć na zaproszenia do składania wniosków, zaś do 5 % na dotacje bezpośrednie dla organizacji międzynarodowych.
      Orientacyjną łączną kwotę w ramach zaproszeń do składania wniosków szacuje się na 33 888 000 EUR (6).
      Przydział dotacji w ramach zaproszenia do składania wniosków będzie odbywał się z dążeniem do zachowania równowagi pomiędzy różnymi aspektami programu z uwzględnieniem jakości i ilości otrzymanych wniosków, chyba że dojdzie do sytuacji zagrożenia zdrowia publicznego (np. pandemia grypy), która uzasadniałaby zmianę przydziału środków.
      2.   INSTRUMENTY FINANSOWE
      2.1.   Zaproszenie do składania wniosków
      W planie prac na 2007 r. określono nowe obszary działań i kluczowe priorytety. Ich podstawą są działania i środki wspierające, o których mowa w „decyzji programowej”, a także obszary, które nie były objęte wnioskami złożonymi w ramach dotychczasowych zaproszeń do składania wniosków.
      W związku z tym priorytety w ramach zaproszenia do składania wniosków na 2007 r. przewidują przeformułowanie akcentów w ramach określonych kluczowych działań, które zostały już rozpoczęte, a także obejmą nowe działania, szczegółowo opisane poniżej.
      Dotacje powinny być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01.
      Orientacyjną łączną kwotę w ramach zaproszenia do składania wniosków szacuje się na 33 888 000 EUR (6).
      W lutym 2007 r. (data orientacyjna) w Dzienniku Urzędowym opublikowane zostanie jedno zaproszenie do składania wniosków „Zdrowie publiczne – 2007”; postępowanie będzie prowadzone pod kierownictwem Agencji Wykonawczej Programu Zdrowia Publicznego (7).
      Projekty przedstawiane do współfinansowania powinny mieć charakter innowacyjny, a okres ich trwania nie powinien przekraczać trzech lat.
      Uwzględniając komplementarny i motywacyjny charakter dotacji wspólnotowych, co najmniej 40 % kosztów projektu należy sfinansować z innych źródeł. W związku z tym zwykły wkład finansowy może wynosić do 60 % kwalifikowalnych kosztów danego projektu na beneficjenta. Maksymalna kwota procentowa, jaka ma zostać przyznana, będzie określana w każdym poszczególnym przypadku.
      W przypadku gdy projekt ma znaczną wartość dodaną dla UE, możliwe jest maksymalne współfinansowanie na jednego beneficjenta (tzn. na głównego beneficjenta i współbeneficjenta) w wysokości 80 % kwalifikowalnych kosztów. Współfinansowanie w wysokości przekraczającej 60 % kwalifikowalnych kosztów może otrzymać nie więcej niż 10 % finansowanych projektów (pod względem liczby).
      Należy pamiętać, że orientacyjna kwota udziału finansowego Wspólnoty w przyjętych projektach w momencie rozpoczęcia negocjacji może zmienić się w ich wyniku w granicach od – 20 % do + 5 %.
      Ogólne zasady i kryteria selekcji i finansowania działań w ramach programu „Zdrowie publiczne” są przedstawione w oddzielnym dokumencie.
      Szczegóły dotyczące kwalifikowalności wydatków na podróż i utrzymanie są przedstawione w załączniku do niniejszego planu prac.
      Priorytety na rok 2007
      Dla zachowania jasności działania przedstawione są w grupach odpowiadających aspektom, o których mowa w sekcji 1.1: informacje dotyczące zdrowia, zagrożenia dla zdrowia i uwarunkowania zdrowia. Każde działanie odnosi się do odpowiedniego artykułu lub punktu w załączniku do „decyzji programowej”.
      O ile ma to zastosowanie, wszelkie wnioski powinny zawierać informację o tym, w jaki sposób uwzględniana będzie perspektywa płci, a także należy w nich wykazać zdolność do osiągnięcia synergii z odpowiednimi działaniami badawczymi finansowanymi w ramach działań wsparcia naukowego dla polityk, będących częścią szóstego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań (8) oraz programu, który będzie jego kontynuacją (9).
      2.1.1.   Informacje dotyczące zdrowia – art. 2 ust. 2 lit. a) i art. 3 ust. 2 lit. a)
      Celem działań w ramach tej sekcji jest:

                  —

                  stworzenie i eksploatacja trwałego systemu monitorowania zdrowia,

                  —

                  poprawa systemu przekazywania i wymiany informacji i danych dotyczących zdrowia, w tym zapewnianie społeczeństwu dostępu do nich,

                  —

                  opracowanie i wykorzystanie mechanizmów analizowania i sprawozdawczości na potrzeby informowania i prowadzenia konsultacji z państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami o zagadnieniach zdrowotnych na poziomie wspólnotowym,

                  —

                  poprawa analizy i wiedzy dotyczącej wpływu zmian polityki zdrowotnej i innych polityk i działań Wspólnoty na zdrowie,

                  —

                  wspieranie wymiany informacji dotyczących oceny technologii zdrowotnych, w tym nowych technologii informacyjnych, oraz doświadczeń w zakresie dobrych praktyk.

            Wnioski dotyczące projektów powinny dotyczyć głównie następujących zagadnień:
      2.1.1.1.   Rozwój i koordynacja systemu informacji i wiedzy na temat zdrowia (załącznik – pkt 1.1)

                  —

                  Opracowanie i wdrożenie wskaźników oraz gromadzenie danych na temat społeczno-ekonomicznych uwarunkowań zdrowia, nierówności w dziedzinie zdrowia, kwestii zdrowotnych specyficznych dla płci oraz zdrowia określonych grup ludności (z uwzględnieniem wykonalności i kosztów). Podział wskaźnika lat życia w zdrowiu na kategorie społeczno-ekonomiczne z zastosowaniem standardowej metodyki UE (10). Dla uniknięcia dublowania wysiłków, działanie to powinno być przeprowadzone w ścisłej koordynacji z działaniami Eurostatu, szczególnie jego grupy zadaniowej ds. średniego trwania życia w zależności od grupy społeczno-ekonomicznej,

                  —

                  opracowanie wskaźników i gromadzenie danych dotyczących polityki państw członkowskich w zakresie zdrowia publicznego, profilaktyki i promocji zdrowia, a także opracowanie wskaźników na potrzeby polityki i prawodawstwa UE o znaczeniu dla zdrowia (z uwzględnieniem wykonalności i kosztów),

                  —

                  promocja systemów i sprawozdawczości w zakresie wskaźników dotyczących zdrowia w państwach członkowskich z wykorzystaniem listy wskaźników zdrowia Wspólnoty Europejskiej oraz wskaźnika lat życia w zdrowiu, ze szczególnym uwzględnieniem wprowadzania ich do użycia w państwach członkowskich, które przystąpiły do UE po 1 maja 2004 r., oraz w krajach kandydujących.

            2.1.1.2.   Eksploatacja systemu informacji i wiedzy na temat zdrowia (załącznik – pkt 1.1)

                  —

                  Badania pilotażowe nad sondażami dotyczącymi badań zdrowotnych w ramach analizy wykonalności (11). Stworzenie lub udoskonalenie (z uwzględnieniem wykonalności i kosztów) rejestrów zachorowalności obejmujących wszystkie państwa członkowskie, dotyczących głównych i chronicznych chorób, dla których istnieje solidna basa wskaźników (12), a także chorób nieobjętych dotychczasowymi projektami (13),

                  —

                  określenie i ocena, na podstawie istniejących lub opracowanych niedawno instrumentów badania zdrowia za pomocą wywiadu, zestawów pytań doraźnych na potrzeby części dotyczącej zdrowia w ramach europejskiego systemu modułów badań w dziedzinie statystyki społecznej.

                  —

                  dalszy rozwój i wdrożenie systemu niezależnego od języka na potrzeby automatycznego kodowania przyczyn zgonów (IRIS),

                  —

                  wdrożenie bazy danych dotyczącej urazów (IDB) (14) we wszystkich państwach członkowskich, w szczególności gromadzenie i przetwarzanie danych dotyczących wszystkich urazów (w tym wypadków w domu i w czasie wolnym), zgodnie z nowym zharmonizowanym systemem kodowania.

            2.1.1.3.   Opracowanie mechanizmów sprawozdawczości i analizy kwestii zdrowotnych i przygotowywania sprawozdań w zakresie zdrowia publicznego (załącznik – pkt 1.4)

                  —

                  Przedstawienie dowodów i sprawozdań na temat wpływu polityki Wspólnoty na zdrowie oraz na interakcję zdrowia ze wzrostem gospodarczym i zrównoważonym rozwojem,

                  —

                  opracowanie sprawozdań dotyczących wybranych grup ludności (m.in. kobiet i dzieci), czynników wpływu i ryzyka w zakresie niepełnosprawności (np. upośledzenia wzroku), ochrony ludności przed niebezpieczeństwami wynikającymi z narażenia na pola elektromagnetyczne (EMF), wyboru odpowiednich wskaźników i wytycznych dotyczących EMF oraz zależności między czynnikami środowiskowymi a wynikami zdrowotnymi,

                  —

                  wsparcie dla dogłębnych analiz statystyk dotyczących przyczyn zgonów w celu uzyskania nowej wiedzy na temat prawidłowości w zakresie śmiertelności oraz w celu monitorowania zmian w całej UE, a także dla analiz możliwych do uniknięcia przyczyn zgonów (w tym działania w kierunku akceptowalnej definicji możliwych do uniknięcia przyczyn zgonów).

            2.1.1.4.   Opracowanie strategii na potrzeby wymiany informacji i reagowania na zagrożenia chorobami niezaraźliwymi (załącznik – pkt 1.2)

                  —

                  Wspieranie projektów dotyczących wiedzy o chorobach w zakresie ich występowania, leczenia, czynników ryzyka, strategii ograniczania ryzyka, kosztów zachorowań oraz wsparcia społecznego w celu stworzenia praktycznych zaleceń,

                  —

                  rozwój strategii i mechanizmów wymiany informacji wśród ludzi dotkniętych rzadkimi chorobami oraz promocja lepszych badań epidemiologicznych, kodyfikacji, klasyfikacji i definiowania,

                  —

                  wsparcie dla europejskich sieci referencyjnych dotyczących rzadkich chorób jako działanie na rzecz ustalenia praktycznych wskazówek w zakresie leczenia oraz na rzecz rozpowszechniania wiedzy o tych chorobach, przy jednoczesnej ocenie wyników,

                  —

                  analizy wykonalności w celu opracowania mechanizmów kompleksowego gromadzenia danych na temat zasięgu i wpływu transgranicznej opieki zdrowotnej, włączonych w istniejące w państwach członkowskich systemy gromadzenia danych, bez niepotrzebnego zwiększania obciążeń administracyjnych.

            2.1.1.5.   e-zdrowie (załącznik – pkt 1.6, 1.8)

                  —

                  Poprawa połączeń między internetowymi stronami krajowymi, regionalnymi, organizacji pozarządowych i portalem zdrowia UE (15); poprawa pozycjonowania stron UE oraz dostępu do odpowiednich źródeł informacji medycznych,

                  —

                  promocja projektów sprzyjających poprawie przepływu informacji wewnątrz instytucji zdrowotnych i pomiędzy nimi (poprawa sprawozdawczości w zakresie bezpieczeństwa pacjentów i zdrowia publicznego, przyczynianie się do efektywnego tworzenia sieci i/lub ilustrowania scenariuszy stosunku kosztu do jakości),

                  —

                  rozwój sprawozdawczości w zakresie zmian zachowań i opinii pacjentów i pracowników ochrony zdrowia w wyniku wprowadzenia rozwiązań e-zdrowia, modelowanie wpływu zmian związanych z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi na kwestie bezpieczeństwa i zagrożeń.

            We współpracy z innymi obszarami polityki UE:

                  —

                  promowanie i rozpowszechnianie projektów pilotażowych prowadzonych w ramach wspólnotowego programu na rzecz innowacji oraz innych odpowiednich instrumentów Wspólnoty (16) dotyczących kartotek pacjentów, identyfikatorów pacjentów, personelu i obiektów, e-recept, zestawów danych awaryjnych oraz rozwijania interoperacyjności semantycznej,

                  —

                  analiza zagadnień prawnych, medycznych i etycznych związanych z poufnością oraz własnością i dostępem do danych będących rezultatem stosowania narzędzi e-zdrowia oraz elektronicznego monitorowania zdrowia, szczególnie w odniesieniu do wymiany elektronicznych rejestrów zdrowotnych w kontekście transgranicznym, systemów nadzoru i sprawozdawczości, profilaktyki i promocji oraz opieki paliatywnej i domowej.

            2.1.1.6.   Informacje o zależnościach środowiska i zdrowia (załącznik – pkt 1.1)

                  —

                  Rozwój systemu informacji o zależnościach środowiska i zdrowia poprzez poprawę powiązania danych, badania pilotażowe w celu wspólnego nadzoru nad zmiennymi w dziedzinie zależności środowiska i zdrowia; lokalne badania interwencyjne w dziedzinie zależności środowiska i zdrowia, obejmujące charakterystykę społeczno-gospodarczą; badania nad ewentualnymi przyczynami środowiskowymi chorób (układu oddechowego i układu krążenia), badania nad skutkami zdrowotnymi długotrwałego i łączonego niskiego narażenia na środowiskowe czynniki napięcia; poprawa jakości danych na temat śmiertelności i zachorowalności związanej z chorobami układu oddechowego i układu krążenia; funkcje reakcji na narażenie, współzachorowalność i wczesne ostrzeganie w oparciu o wykrywanie prawidłowości,

                  —

                  sporządzanie sprawozdań na temat wytycznych dotyczących urbanistyki, mających znaczenie dla zdrowia, szczególnie dla profilaktyki i promocji zdrowia,

                  —

                  zapewnianie dalszych badań na temat pola elektromagnetycznego (EMF) w odniesieniu do braków stwierdzonych przez Komitety Naukowe UE, w ramach odpowiednich projektów oraz przez WHO (mianowicie w zakresie długoterminowych efektów narażenia na EMF o niskim natężeniu, w tym w związku z identyfikacją częstotliwości radiowej) oraz badań wykonalności dotyczących wskaźników alarmowych oraz potrzeb w zakresie monitorowania związanych z EMF; promowanie badań na temat najlepszych praktyk w zakresie wykrywania zagrożeń i informowania o nich, wsparcie dla opracowania wytycznych w zakresie dozymetrii EMF oraz instrukcji instalacji dla przedsiębiorstw energetycznych i telefonii komórkowej.

            2.1.1.7.   Wspieranie wymiany informacji i doświadczeń w dziedzinie dobrych praktyk (załącznik – pkt 1.7)

                  —

                  Promowanie bezpieczeństwa pacjentów i jakości usług zdrowotnych poprzez pomoc w rozwoju współpracy na poziomie europejskim pomędzy właściwymi organami i zainteresowanymi stronami. Działania w tej dziedzinie obejmują wymianę praktycznych wzorców w zakresie poprawy bezpieczeństwa pacjentów, w tym angażowanie pracowników służby zdrowia oraz koordynację odpowiednich szkoleń i informacji; doprowadzenie do lepszego zrozumienia interwencji na rzecz bezpieczeństwa pacjentów oraz ekonomicznych konsekwencji usług niespełniających wymogów bezpieczeństwa oraz błędów medycznych; pomoc organom krajowym i regionalnym we wdrażaniu strategii zapobiegania urazom,

                  —

                  tworzenie sieci organów doradczych w dziedzinie zdrowia publicznego w państwach członkowskich,

                  —

                  wspieranie inicjatyw i partnerstwa na rzecz oceny i poprawy wiedzy w dziedzinie zdrowia.

            2.1.1.8.   Wpływ na zdrowie i ocena technologii w dziedzinie zdrowia (załącznik – pkt 1.5)

                  —

                  Opracowanie narzędzi do monitorowania efektywności polityki zdrowotnej pod względem kosztów oraz jej wpływu na gospodarkę,

                  —

                  rozwijanie działań w zakresie świadomości oraz tworzenia sieci i kontaktów w celu zwiększenia strategicznych inwestycji w dziedzinie zdrowia, wspieranych z funduszy strukturalnych UE,

                  —

                  wsparcie dla sieci oceny technologii zdrowotnych Unii Europejskiej poprzez działania prowadzone w ramach istniejących projektów (17) oraz powiązanie z działaniami Forum Farmaceutycznego.

            2.1.1.9.   Działania w kierunku poprawy informacji i wiedzy w dziedzinie zdrowia w celu rozwoju zdrowia publicznego (art. 3 ust. 2 lit. c) i d); załącznik – pkt. 1.7, 1.4, 1.5)

                  —

                  Stworzenie sieci prawników pracujących nad ustawodawstwem dotyczącym kwestii zdrowia w państwach członkowskich UE („prawo zdrowotne UE”). Sieć powinna dostarczać informacji dotyczących tego, w jaki sposób można wykorzystać prawo do promowania zdrowia, oraz wnosić wkład do rozwoju polityki i ocen wpływu. Może ona również służyć jako platforma wymiany i przekazywania wiedzy o prawie zdrowotnym.

            2.1.2.   Szybka i skoordynowana reakcja na zagrożenia dla zdrowia – art. 2 ust. 2 lit. b) i art. 3 ust. 2 lit. a)
      Celem działań podejmowanych w ramach tej sekcji jest poprawa gotowości i zapewnianie szybkiej reakcji na zagrożenia dla zdrowia publicznego i na sytuacje nagłe. Ma to szczególne znaczenie dla współpracy podejmowanej w ramach sieci wspólnotowej w dziedzinie chorób zaraźliwych (18) i innego prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie zdrowia publicznego i może stanowić uzupełnienie działań podejmowanych w ramach Europejskiego Programu Ramowego Badań.
      Działania w zakresie oceny ryzyka, np. nadzór, należą do kompetencji Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (19), które rozpoczęło działalność w 2005 r. Działania zmierzające do promocji zarządzania ryzykiem i zagrożeniami na poziomie krajowym uruchomiono w porozumieniu z ECDC, co miało na celu zapewnienie współpracy w skali UE, a przez to uniknięcie dublowania działań lub nakładania się kompetencji.
      Działania w celu zwalczania zagrożenia umyślnym uwalnianiem środków biologicznych będą podejmowane równocześnie z trwającymi działaniami dotyczącymi chorób zaraźliwych. Działania te oraz działania w sprawie umyślnego uwalniania środków chemicznych są opracowywane w związku z konkluzjami ministrów zdrowia z dnia 15 listopada 2001 r. oraz powstałego w ich wyniku „Programu współpracy w sprawie gotowości i reakcji na ataki biologiczne i chemiczne” (bezpieczeństwo zdrowotne) (20).
      2.1.2.1.   Zdolność do skutecznego działania w przypadku pandemii grypy i do rozwiązywania szczególnych zagrożeń dla zdrowia (załącznik – pkt. 2.1, 2.2, 2.3, 2.4, 2.8)
      Celem tego działania jest rozwijanie zdolności i strategii mających na celu pomoc państwom członkowskim, krajom kandydującym i krajom EOG/EFTA oraz Wspólnocie jako całości w radzeniu sobie z zagrożeniami dla zdrowia. Priorytet nadaje się działaniom związanym z zagrożeniem pandemią grypy oraz z profilaktyką i zarządzaniem w odniesieniu do grypy, wspólnym strategiom powiadamiania o sytuacjach awaryjnych i gotowości w przypadku wystąpienia takich sytuacji oraz kwestii wysokiej jakości narzędzi i informacji na temat zdrowia i społeczno-gospodarczych skutków środków zaradczych przeciwko pandemii i innych związanych z tym środków, przy jednoczesnej koordynacji z działaniami podejmowanymi w ramach Europejskiego Programu Ramowego Badań (21).
      Inne działania priorytetowe dotyczą:

                  —

                  zagrożeń chorobami niezaraźliwymi, m.in. związanych z kwestiami chemicznymi i środowiskowymi, które wymagają szybkiej interwencji,

                  —

                  dalszego opracowywania systemu wczesnego ostrzegania w odniesieniu do środków chemicznych oraz śledzenia w trakcie transportu przez granice substancji niebezpiecznych dla zdrowia publicznego,

                  —

                  zagadnień transgranicznych i aspektów zdrowia migrantów, które wiążą się z opanowywaniem chorób zaraźliwych, w tym kwestii badań przesiewowych i śledzenia kontaktów,

                  —

                  pomocy w zakresie priorytetów logistycznych (np. zaopatrzenie w leki oraz ich przechowywanie i dystrybucja) oraz interwencji niemedycznych (np. środków w celu zwiększania dystansu społecznego, badań na wejściu i na wyjściu, środków dezynfekcji itp.) w sytuacjach nagłych.

            2.1.2.2.   Ogólna gotowość i reagowanie (załącznik – pkt 2.1, 2.2, 2.3, 2.4)
      Celem tych działań powinna być poprawa gotowości sektora zdrowia na sytuacje kryzysowe i wzmocnienie współpracy międzysektorowej (np. między sektorami ochrony cywilnej, żywności i hodowli) w celu zapewnienia spójnej reakcji na sytuację kryzysową. Działania powinny koncentrować się na wspieraniu zarządzania ryzykiem i sytuacjami kryzysowymi i na aspektach powiadamiania o ryzyku.
      Przedmiotem szczególnego zainteresowania są:

                  —

                  działania wspierające wdrażanie planowania ogólnej gotowości, np. łączność różnych instytucji ochrony zdrowia (np. szpitali i ośrodków kryzysowych na poziomie krajowym lub regionalnym) w celu przygotowania do masowych zgromadzeń oraz uzyskania zdolności do opanowywania wpływu masowych sytuacji kryzysowych (np. ofiary, fale migracji, grupy szczególnie narażone, osoby przesiedlone i uchodźcy). Konieczne są również działania wspierające ciągłość działalności w sytuacjach awaryjnych (np. świadczenie usług opieki zdrowotnej w czasie wydarzenia o znacznych konsekwencjach),

                  —

                  działania zwiększające zastosowanie dotychczasowych lub nowych narzędzi i instrumentów, w tym prawnych, umożliwiających śledzenie pasażerów na trasach międzynarodowych (np. odtwarzanie tras przelotu pasażerów lotniczych w przypadku potencjalnego skażenia mikroorganizmami chorobotwórczymi) oraz śledzenie kontaktów,

                  —

                  działania wspierające budowanie zdolności do przeprowadzania wspólnych operacji przez organy egzekwowania prawa i organy odpowiedzialne za sprawy zdrowia,

                  —

                  działania wspierające budowanie zdolności i wykonanie przepisów koniecznych do osiągnięcia zgodności z Międzynarodowymi Przepisami Zdrowotnymi, przyjętymi przez Światowe Zgromadzenie Zdrowia (22) (np. mechanizmy uruchamiające i wdrażające w razie potrzeby śledzenie tras osób w podróżach międzynarodowych),

                  —

                  stosowanie do analizy zagrożeń dla zdrowia innowacyjnych narzędzi informatycznych, takich jak systemy informacji geograficznej (GIS), analiza przestrzenno-czasowa, nowe systemy wczesnego ostrzegania i przewidywania, zautomatyzowana analiza i wymiana danych diagnostycznych,

                  —

                  sposoby uregulowania kwestii dotyczących transportu (np. ćwiczenia z przesyłania próbek) oraz stosowanie nowych metod diagnostycznych (np. próby pierścieniowe na nowych lub pojawiających się patogenach).

            2.1.2.3.   Bezpieczeństwo zdrowotne i strategie istotne z punktu widzenia zwalczania chorób zaraźliwych (załącznik – pkt 2.2, 2.4, 2.5, 2.9)
      Nadal istnieją luki w zakresie informacji i wiedzy dotyczącej przeglądu, rozwoju i oceny polityk i planów reakcji na zagrożenia pojawiające się w rozmaitych placówkach ochrony zdrowia, od gabinetu lekarza ogólnego, poprzez izby przyjęć, po najbardziej rozwinięte specjalistyczne szpitale, w tym również przystosowane do przyjmowania pacjentów wysokiego ryzyka.
      Wspieranie poprawy bezpieczeństwa pacjentów i jakości ochrony zdrowia może odbywać się w państwach członkowskich poprzez tworzenie sieci na szczeblu europejskim oraz przyjmowanie odpowiednich strategii i struktur reagowania na sytuacje zagrożenia bezpieczeństwa zdrowotnego i potrzebę kontroli chorób zaraźliwych. Niniejsze działanie ma na celu promowanie działań odnoszących się do gotowości (takich jak szczepienia profilaktyczne lub gromadzenie zapasów), kontroli i zwalczania chorób zakaźnych, a także bezpieczeństwa pacjentów. Wspierane będą działania promujące porozumiewanie się pomiędzy przedstawicielami różnych dyscyplin (np. lekarzami medycyny ogólnej, farmaceutami, lekarzami weterynarii i przedstawicielami odpowiednich dyscyplin niemedycznych) oraz ułatwiające współpracę poprzez platformy i tworzenie sieci kontaktów.
      Priorytetowe znaczenie ma również wsparcie:

                  —

                  programów zwalczania i profilaktyki dziecięcych chorób zakaźnych (w tym działania sprzyjające wymianie praktycznych wzorców w zakresie strategii szczepienia i uodparniania, np. w zakresie chorób, którym zapobiega szczepienie, zgodnie z decyzją 2119/98/WE (23)); działań w celu kontrolowania niekorzystnych skutków (szczepień, chemikaliów, leków przeciwwirusowych, innych leków i wyrobów medycznych), we współpracy z Europejską Agencją Leków (EMEA),

                  —

                  tworzenia sieci i wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi w celu poprawy bezpieczeństwa pacjentów i jakości opieki, szczególnie w zakresie opanowywania i kontroli zakażeń nabytych w czasie pobytu w zakładach opieki zdrowotnej i w kwestii odporności na antybiotyki, co obejmuje również narażenie na innego rodzaju czynniki związane ze środowiskiem szpitali lub placówek ochrony zdrowia (czynniki chemiczne, leki, środki dezynfekujące, jakość powietrza w pomieszczeniach itp.); działań w takich kwestiach, jak wymiana najlepszych praktyk w dziedzinie bezpieczeństwa pacjenta (systemy sprawozdawczości i uczenia się, szkolenia i kształcenie); rozwijania mechanizmów i narzędzi w celu poprawy informowania pacjentów oraz obywateli i pracowników ochrony zdrowia o prawach pacjentów oraz w celu osiągnięcia lepszego zrozumienia interwencji w kwestiach bezpieczeństwa pacjentów oraz ekonomicznych konsekwencji świadczenia usług niespełniających wymogów bezpieczeństwa i błędów lekarskich, a także w celu wsparcia polityki i programów krajowych.

            2.1.2.4.   Bezpieczeństwo krwi, tkanek, komórek i organów (załącznik – pkt 2.6, 2.7)
      Działanie to ma na celu promowanie jakości, bezpieczeństwa i dostępności substancji pochodzenia ludzkiego (narządów, tkanek, komórek, krwi i jej składników) do celów terapeutycznych w związku z ich pobieraniem, przetwarzaniem, przekazywaniem i wykorzystywaniem. Działania te powinny sprzyjać wdrażaniu obowiązującego prawodawstwa UE.
      Priorytet nadaje się działaniom, w ramach których:

                  —

                  opracowywane są narzędzia prowadzące do sformułowania praktycznych wskazówek dotyczących oceny ryzyka i metod zatwierdzania przy pozyskiwaniu, przetwarzaniu, przechowywaniu i przenoszeniu substancji pochodzenia ludzkiego,

                  —

                  prowadzi się szczegółową ocenę ryzyka różnych typów procedur, co ma na celu sformułowanie konkretnych wytycznych dla każdego rodzaju procesu i substancji. Powinny one uwzględniać rodzaj przetwarzania oraz sposób stosowania substancji w ciele ludzkim,

                  —

                  zmierza sie do promowania dobrowolnego, nieodpłatnego oddawania substancji pochodzenia ludzkiego. Działania powinny zmierzać do wymiany danych o rutynowych praktykach oferowania rekompensat dawcom substancji pochodzenia ludzkiego w szpitalach lub instytucjach zajmujących się pozyskiwaniem takich substancji.

            2.1.3.   Uwarunkowania zdrowia – art. 2 ust. 1 lit. c) i art. 3 ust. 2 lit. b)
      Celem działań w ramach tej sekcji jest:

                  —

                  stworzenie podstawy dla polityki i działań UE w zakresie uwarunkowań zdrowia,

                  —

                  wsparcie działań na rzecz prezentacji i wymiany praktycznych wzorców,

                  —

                  promowanie przekrojowych podejść, integrujących kilka uwarunkowań zdrowia, oraz maksymalizacja wysiłków poszczególnych krajów.

            W 2007 r. pierwszeństwo będzie przyznane projektom związanym z polityką i strategiami UE w dziedzinie uwarunkowań zdrowia i wspierającym je, szczególnie w odniesieniu do zdrowia psychicznego, żywienia i aktywności fizycznej, tytoniu, alkoholu, narkotyków oraz zależności środowiska i zdrowia. Szczególny akcent zostanie położony na projekty koncentrujące się na dobrych praktycznych wzorcach upowszechniania umiejętności życiowych związanych ze zdrowiem, szczególnie wśród dzieci i młodzieży, co obejmuje zarówno czynniki ryzyka, jak i czynniki ochrony, i ma wpływ na styl życia i zachowania. Projekty powinny również charakteryzować się świadomością szerszych względów społeczno-ekonomicznych i przyczyniać się do zmniejszania nierówności w dziedzinie zdrowia.
      Priorytety ustalone na 2007 r. są następujące:
      2.1.3.1.   Wspieranie kluczowych strategii Wspólnoty w sprawie substancji uzależniających (załącznik – pkt 3.1)
      Działania wspierające ograniczenia w zakresie palenia tytoniu
      Wnioski dotyczące projektów powinny dotyczyć głównie następujących zagadnień:

                  —

                  opracowanie innowacyjnych strategii i praktycznych wzorców w zakresie metod profilaktyki i zaprzestawania palenia, koncentrujących się na młodzieży i ludności pracującej,

                  —

                  bierne palenie: ocena wpływu polityki ograniczania palenia w miejscach publicznych w państwach członkowskich na stopień biernego narażenia na dym oraz konsumpcję tytoniu,

                  —

                  kontrola produktów tytoniowych: działania na rzecz efektywności, egzekwowania i rozwoju środków kontroli wyrobów tytoniowych, wprowadzanych przez UE i państwa członkowskie, w szczególności w odniesieniu do składników tytoniu, kontroli emisji oraz informacji publicznej w związku z wdrożeniem Ramowej konwencji antytytoniowej na poziomie UE.

            Działania w odniesieniu do alkoholu będą powiązane z ogólnym podejściem strategicznym do ograniczania szkodliwych skutków spożywania alkoholu, zgodnie z komunikatem Komisji o strategii UE w zakresie wspierania państw członkowskich w ograniczaniu szkodliwych skutków spożywania alkoholu (24).
      Wnioski dotyczące projektów powinny dotyczyć głównie następujących zagadnień:

                  —

                  opracowanie standardowej metodyki analizy kosztów i korzyści polityk antyalkoholowych w celu oceny skutków ekonomicznych obecnie obowiązujących polityk w UE,

                  —

                  opracowanie znormalizowanych badań porównawczych na temat nadużywania alkoholu, jednorazowego (sporadycznego) nadmiernego picia alkoholu, pijaństwa, okoliczności picia, uzależnienia od alkoholu i nierejestrowanej konsumpcji,

                  —

                  gromadzenie najlepszych przykładów strategii stosowanych w miejscach pracy w celu ograniczenia szkodliwego i niebezpiecznego wpływu spożycia alkoholu na gospodarkę (np. ograniczenia takich zjawisk, jak nieobecności w pracy, picie w godzinach pracy, praca „dzień po” nadużyciu alkoholu oraz bezrobocie),

                  —

                  tworzenie sieci, ocena i gromadzenie przykładów projektów opierających się na dobrze przygotowanych pod względem zasobów mobilizacjach i interwencjach społecznych, z udziałem różnych sektorów i partnerów, w celu stworzenia bezpieczniejszych warunków spożywania alkoholu,

                  —

                  wspieranie rozwoju dobrych wzorców praktycznych w zakresie reklamy, samoregulacji i monitorowania.

            Działania dotyczące narkotyków
      Zgodnie ze strategią antynarkotykową UE oraz planem działań w zakresie narkotyków, jak również zaleceniem Rady w sprawie narkotyków (25), wnioski dotyczące projektów powinny dotyczyć przede wszystkim następujących działań:

                  —

                  opracowywanie i udoskonalanie programów profilaktycznych, uwzględniających różnice płci oraz koncentrujących sie na określonych kontekstach (np. miejsca pracy),

                  —

                  wdrażanie i zapewnianie trwałości programów ograniczania szkodliwych skutków zażywania narkotyków w grupach narażonych w celu zapobiegania przenoszeniu chorób zakaźnych (np. gruźlicy, zapalenia wątroby, HIV/AIDS) wśród więźniów, osób przyjmujących narkotyki przez zastrzyk i ich partnerów seksualnych oraz z matek na dzieci,

                  —

                  opracowanie praktycznych wzorców poprawy dostępności usług socjalnych, psychologicznych i medycznych dla osób zażywających narkotyki, ze szczególnym uwzględnieniem młodzieży,

                  —

                  rozwój i udoskonalanie szkoleń dla profesjonalistów pracujących bezpośrednio z osobami zażywającymi narkotyki (np. w służbach ratunkowych).

            2.1.3.2.   Zintegrowane podejścia do stylu życia (art. 2 ust. 1 lit. c) i art. 3 ust. 2 lit. b); załącznik, pkt 3.1)
      W zakresie żywienia i aktywności fizycznej w ramach przygotowania i wsparcia mającej się wkrótce ukazać „Białej księgi w sprawie żywienia i aktywności fizycznej” oraz „Sprawozdania z wkładu do zielonej księgi” opublikowanego dnia 11 września 2006 r., wnioski dotyczące projektów powinny w głównej mierze dotyczyć następujących kwestii:

                  —

                  wzorcowe przykłady programów edukacyjnych w zakresie żywienia i aktywności fizycznej, z uwzględnieniem szkół,

                  —

                  pilotażowe programy wsparcia dla wielostronnych inicjatyw współpracy dotyczących zdrowych stylów życia w poszczególnych grupach społecznych, które koncentrowałyby się na konkretnych, najbardziej narażonych grupach, w szczególności na dzieciach,

                  —

                  skuteczność działań zmierzających do zmiany nawyków konsumentów w zakresie doboru żywności i aktywności fizycznej,

                  —

                  ocena polityk i środków (oceny wpływu na zdrowie oraz analizy kosztów i korzyści),

                  —

                  dowody lub narzędzia wspierające tworzenie polityki w zakresie wprowadzania na rynek żywności dla dzieci,

                  —

                  upowszechnianie aktywności fizycznej poprzez tworzenie zdrowych środowisk i angażowanie innych sektorów (np. urbanistyka, transport, architektura).

            W zakresie działań dotyczących HIV/AIDS oraz zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zwalczania HIV/AIDS (26), wnioski dotyczące projektów powinny poruszać głównie następujące kwestie:

                  —

                  przekazywanie HIV przez mężczyzn utrzymujących stosunki seksualne z mężczyznami w Europie – poprzez budowę, w ścisłej współpracy z ECDC i innymi odpowiednimi podmiotami europejskimi, sieci wsparcia strategii komunikacji na rzecz działań profilaktycznych, z wykorzystaniem specyficznych, innowacyjnych mechanizmów,

                  —

                  sposoby wymiany i rozpowszechniania doświadczeń krajowych i międzynarodowych w zakresie zwiększania świadomości w kwestiach HIV/AIDS i zdrowia seksualnego,

                  —

                  określanie dobrych wzorców i opracowywanie wytycznych dotyczących kwestii dobrowolnego korzystania z poradnictwa i poddawania się testom na HIV, z uwzględnieniem różnorodności szczególnie narażonych grup (młodzież, społeczności imigrantów, osoby zażywające narkotyki przez zastrzyk),

                  —

                  określanie i rozpowszechnianie praktycznych wzorców w zakresie działań na rzecz ograniczania szkodliwych skutków zażywania narkotyków (profilaktyka, leczenie, opieka i wsparcie), koncentrujących się na grupach szczególnie narażonych, zwłaszcza osobach zażywających narkotyki przez zastrzyk,

                  —

                  innowacyjne strategie promowania bezpieczniejszego seksu wśród młodzieży i grup wysokiego ryzyka, w tym dostęp do odpowiednio przygotowanych usług oraz poprawa świadomości na temat chorób przenoszonych drogą płciową i zapobiegania im.

            W zakresie działań dotyczących zdrowia psychicznego, na podstawie wytycznych określonych w strategii UE dotyczącej zdrowia psychicznego (27), wnioski w sprawie projektów powinny zmierzać do:

                  —

                  opracowania mechanizmu określania i przeglądu praktycznych wzorców, integrującego wiedzę z istniejących projektów i obejmującego środki sprzyjające wyraźnemu uznaniu roli liderów w promocji zdrowia psychicznego, a także uznaniu znaczenia profilaktyki zaburzeń psychicznych, przeciwdziałania stygmatyzacji, promocji integrowania osób z problemami zdrowia psychicznego oraz promocji ich praw,

                  —

                  wspierania roli liderów i tworzenia sieci w celu szerokiego uwzględniania promocji zdrowia psychicznego i profilaktyki zaburzeń psychicznych w miejscu pracy oraz poprawy odpowiedniego zrównoważenia kwestii zdrowia psychicznego i życia zawodowego,

                  —

                  ustalania przesłanek potwierdzających efektywność kosztową inwestycji w promocję zdrowia psychicznego i profilaktykę zaburzeń psychicznych.

            2.1.3.3.   Działania w zakresie zdrowia publicznego uwzględniające szersze uwarunkowania zdrowotne (załącznik – pkt 3.2 i 3.3)
      Działania w zakresie społecznych uwarunkowań zdrowia koncentrować się będą na opracowywaniu polityk, innowacyjnych podejść i oceny, a głównymi tematami tych działań będą:

                  —

                  rozpowszechnianie praktycznych wzorców zwiększania świadomości, w tym rozwój platform i sieci lub podobnych kompleksowych mechanizmów angażujących wiele zainteresowanych stron,

                  —

                  dokumentowanie i ocena praktycznych sposobów regulowania zagadnień dostępu do opieki zdrowotnej oraz różnic w rezultatach opieki zdrowotnej w różnych grupach społecznych,

                  —

                  innowacyjne podejścia do kwestii zdrowia w społecznościach migrantów,

                  —

                  wymiana i opracowywanie praktycznych zaleceń w zakresie promocji zdrowia w miejscu pracy, przy zwróceniu szczególnej uwagi na pracowników starszych i na przedłużanie kariery zawodowej. Będzie się to odbywać w ścisłej koordynacji z polityką zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy.

            Działania w zakresie środowiskowych uwarunkowań zdrowia, zgodnie z planem działania w sprawie zależności środowiska i zdrowia (28), będą koncentrować się na działaniach na rzecz zdrowia publicznego w zakresie tworzenia sieci na rzecz gromadzenia praktycznych wzorców, wytycznych i środków zaradczych na szczeblu krajowym i lokalnym w odniesieniu do kwestii jakości powietrza w pomieszczeniach, z uwzględnieniem analiz kosztów i korzyści. W szczególności będą się one odnosić do:

                  —

                  środków profilaktycznych i zaradczych mających na celu zmniejszenie narażenia na działanie radonu,

                  —

                  środków zaradczych w celu poprawy wentylacji, szczególnie w szkołach,

                  —

                  eksploatacji i konserwacji urządzeń do spalania,

                  —

                  wilgoci w budynkach.

            2.1.3.4.   Zapobieganie chorobom i urazom (art. 2 ust. 1 lit. c) i art. 3 ust. 2 lit. b))
      Wnioski dotyczące projektów w zakresie zapobiegania chorobom powinny dotyczyć przede wszystkim opracowania wytycznych i praktycznych zaleceń w odniesieniu do głównych chorób zagrażających zdrowiu publicznemu, jak rak, cukrzyca i choroby układu oddechowego, na podstawie dotychczasowych prac.
      W ramach projektów dotyczących zapobiegania urazom, priorytetowe znaczenie powinny mieć:

                  —

                  opracowywanie i wdrażanie schematów regulowania kwestii bezpieczeństwa w aktywności sportowej wysokiego ryzyka, we współpracy z europejskimi związkami sportowymi,

                  —

                  opracowywanie praktycznych narzędzi zapobiegania urazom wśród młodych pracowników, w ścisłej współpracy z Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (29),

                  —

                  wspieranie działań wykonawczych zmierzających do opracowania krajowych planów działania w zakresie bezpieczeństwa dzieci, ze szczególnym podkreśleniem wsparcia i intensywnych działań informacyjnych,

                  —

                  promowanie wymiany informacji i wiedzy poprzez dyskusje panelowe specjalistów, konsultacje oraz świadczenie stałych usług informacyjnych w zakresie dobrych praktyk.

            2.1.3.5.   Budowanie zdolności
      Nadaje się priorytet następującym działaniom:

                  —

                  promocja współpracy pomiędzy instytucjami edukacyjnymi w zakresie treści wspólnych europejskich kursów i modułów w kluczowych obszarach zdrowia publicznego; opracowywanie dostosowanych do potrzeb programów szkoleniowych dla personelu ochrony zdrowia i innych osób zaangażowanych zawodowo w usługi związane z ochroną zdrowia psychicznego,

                  —

                  krótkoterminowe wsparcie dla rozwoju zdolności wybranych sieci europejskich mających istotne znaczenie dla zdrowia publicznego i znaczny zasięg w skali Europy, w celu przezwycieżęnia konkretnych słabości geograficznych lub rozwojowych. Szczególna uwaga poświęcona zostanie budowaniu zdolności organizacji pozarządowych aktywnych na polu HIV/AIDS do wspierania integracji i uczestnictwa nosicieli wirusa HIV i osób chorych na AIDS w programach terapii antyretrowirusowej.

            2.2.   Zaproszenia do składania ofert
      Zamówienia usługowe powinny być finansowane w ramach pozycji budżetowych 17 03 01 01 i 17 01 04 02. Orientacyjna ogólna kwota na zaproszenia do składania ofert wynosiłaby do 4 064 000 EUR (30).
      Dodatkowa decyzja dotycząca finansowania zamówień powinna zostać przyjęta do lutego 2007 r. (data orientacyjna).
      Określono następujące obszary działań:

         INFORMACJA O ZDROWIU

                  1)

                  Rewizja i aktualizacja sprawozdania z wykonania zalecenia Rady 1999/519/WE z dnia 12 lipca 1999 r. o ograniczaniu narażenia ludności na pola elektromagnetyczne (od 0 Hz do 300 GHz) (31)

                  2)

                  Wsparcie doraźnych badań pilotażowych z wykorzystaniem badania Eurobarometru;

                  3)

                  Sprawozdania z włączania wymogów ochrony zdrowia do różnych dziedzin polityki Wspólnoty, z uwzględnieniem metodyki oceny wpływu na zdrowie, opracowanej już na poziomie Wspólnoty;

                  4)

                  Zarządzanie, edycja, aktualizacja i rozwój portalu zdrowia UE;

                  5)

                  Informacja o programie zdrowia publicznego;

                  6)

                  Wsparcie dla tworzenia sekretariatów naukowych;

                  7)

                  Bezpieczeństwo pacjenta: stworzenie zintegrowanej sieci ochronnej dla poprawy współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem kultury, roli liderów i zarządzania klinicznego, mechanizmów sprawozdawczości i uczenia się oraz wymiany dobrych praktyk i zaangażowania zainteresowanych stron.

         ZAGROŻENIA DLA ZDROWIA

                  1)

                  Ustanowienie platform dla przygotowywania, przeprowadzania i oceny procedur; organizacja szkoleń dotyczących narzędzi decyzyjnych i tworzenia zespołów; opracowywanie narzędzi informatycznych w dziedzinie gotowości oraz organizacja specjalistycznych warsztatów;

                  2)

                  Odwzorowywanie i charakteryzowanie obecnej sytuacji w zakresie laboratoriów referencyjnych, w tym analizy wykonalności, w celu zwiększenia możliwości rzetelnej i terminowej identyfikacji szczepów wirusów grypy, a także norm UE w odniesieniu do szczególnie istotnych czynników chorobotwórczych, w tym przepisów o koniecznych zasobach technicznych i diagnostycznych;

                  3)

                  Opracowanie praktycznego przewodnika dla placówek zajmujących się jakością w dziedzinie substancji pochodzenia ludzkiego.

         UWARUNKOWANIA ZDROWIA

                  1)

                  Ocena skuteczności tekstowych i obrazowych ostrzeżeń zdrowotnych stosowanych w państwach członkowskich oraz opracowanie dalszych zestawów ostrzeżeń;

                  2)

                  Wsparcie dla służb w celu stworzenia i wdrożenia procesów tworzenia sieci i konsultacji pomiedzy zainteresowanymi stronami w dziedzinie uwarunkowań zdrowia, szczególnie w odniesieniu do żywienia i aktywności fizycznej, alkoholu, zdrowia psychicznego i HIV/AIDS;

                  3)

                  Zdrowie psychiczne: badanie „Przesłanki potwierdzające efektywność kosztową inwestycji w promocję zdrowia psychicznego i profilaktykę zaburzeń psychicznych”;

                  4)

                  Określanie i ocena strategii dotyczących uwarunkowań zdrowia na poziomie krajowym i niższym (szczególnie w odniesieniu do HIV/AIDS oraz żywienia i aktywności fizycznej);

                  5)

                  Zależność środowiska i zdrowia: opracowanie sieciowego narzędzia informacyjnego dotyczącego jakości powietrza w pomieszczeniach.

            Poza wymienionymi poniżej priorytetami stwierdzono istnienie ogólnej potrzeby koordynacji wkładu organizacji pozarządowych w inicjatywy zdrowotne na poziomie UE, zarówno w ramach istniejących już platform, jak i innych inicjatyw, w dziedzinach takich, jak żywienie i aktywność fizyczna, alkohol, usługi zdrowotne, zdrowie psychiczne, wpływ środków farmaceutycznych na zdrowie itp.
      2.3.   Współpraca z organizacjami międzynarodowymi
      2.3.1.   Obszary współpracy w 2007 r.
      Zgodnie z art. 11 „decyzji programowej” współpraca z organizacjami międzynarodowymi posiadającymi kompetencje w sferze zdrowia publicznego oraz z państwami Europejskiego Obszaru Gospodarczego w toku programu będzie koordynowana w ramach służb Komisji zajmujących się tymi samymi zagadnieniami.
      Współpraca z Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD)
      Komisja zawrze z OECD umowy w sprawie przyznania bezpośrednich dotacji obejmujących obszary programu zdrowia publicznego zgodne z planem pracy OECD w dziedzinie zdrowia publicznego na lata 2007–2008, w szczególności w obszarach dotyczących:

                  —

                  udoskonalenia systemu rachunków zdrowia i gromadzenia danych nieobjętych wspólnotowym programem statystycznym, w szczególności włączenia pomiarów wkładu, wyników i wydajności,

                  —

                  zachęt do wdrożenia technologii informacyjno-komunikacyjnych w ramach tych opcji polityki zdrowotnej i polityk powiązanych, które nie są jeszcze objęte obecnymi działaniami UE.

            Współpraca z Międzynarodową Organizacją Zdrowia (WHO), w tym z Międzynarodową Agencją Badań nad Rakiem (IARC), stowarzyszoną z WHO
      Współpraca z WHO w 2007 r. oparta będzie na inicjatywach prowadzonych już wspólnie przez te dwie organizacje i może być rozszerzona na dodatkowe obszary ustanowione w niniejszym programie prac w przypadkach, gdy współpraca w tych obszarach może być najskuteczniej realizowana poprzez WHO.
      2.3.2.   Finansowanie
      Finansowanie współdziałania z wyżej wymienionymi organizacjami międzynarodowymi może być przydzielane tylko w formie bezpośrednich umów o dotacje. Powinny one być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01; szacunkowa orientacyjna kwota na dotacje bezpośrednie wynosi do 2 032 000 EUR (5 % budżetu operacyjnego). Kwota ta może ulec zwiększeniu w zależności od dostępności budżetu.
      2.4.   Komitety naukowe
      Komitety naukowe związane z programem zdrowia publicznego powinny być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01.
      Ogólna kwota w wysokości 254 000 EUR będzie przeznaczona na wypłaty diet uczestnikom i sprawozdawcom posiedzeń związanych z pracami komitetów naukowych w celu przygotowania opinii w ramach Komitetów Naukowych (32). Diety te będą obejmować uczestnictwo w spotkaniach dotyczących wszystkich dziedzin związanych z programem zdrowia publicznego, mianowicie 100 % kosztów w odniesieniu do Komitetu Naukowego ds. Zagrożenia dla Zdrowia i Środowiska (SCHER) oraz 50 % kosztów (orientacyjna wartość procentowa) w odniesieniu do Komitetu Naukowego ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia (SCENIHR), jak również kwestie związane z koordynacją.
      2.5.   Subdelegacja dla Dyrekcji Generalnej Eurostat
      Subdelegacja w maksymalnej wysokości 400 000 EUR w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01 będzie przekazana Dyrekcji Generalnej Eurostat (Eurostat) w celu wspierania:

                  —

                  krajowych organów statystycznych – we wdrażaniu w okresie 2007–2008 modułów podstawowych europejskich badań ankietowych dotyczących zdrowia (określonych w Programie Statystycznym 2007),

                  —

                  krajowych organów statystycznych – we wdrażaniu i dalszej rozbudowie systemu rachunków zdrowia w UE (we współpracy z OECD i WHO).

         (1)  Patrz: http://europa.eu.int/comm/health/ph_projects/project_en.htm

         (2)  COM(2006) 234 wersja ostateczna z 24.5.2006 r.

         (3)  Kwota orientacyjna, podlegająca zatwierdzeniu przez władzę budżetową.

         (4)  Patrz: str. 27 niniejszego Dziennika Urzędowego, przypis 3.

         (5)  Kwota orientacyjna: kwota ta jest wartością maksymalną i zależy od rzeczywistej kwoty składki płaconej przez dany kraj ubiegający się o członkostwo.

         (6)  Patrz: str. 27 niniejszego Dziennika Urzędowego, przypis 3 i 4.

         (7)  Decyzja Komisji 2004/858/WE (Dz.U. L 369 z 16.12.2004, str. 73).

         (8)  Decyzja Rady 2002/834/WE (Dz.U. L 294 z 29.10.2002, str. 1). FP6 projekty związane ze zdrowiem publicznym w ramach naukowego wsparcia polityk – strona internetowa CORDIS: http://www.cordis.lu/lifescihealth/ssp.htm

         (9)  Należy pamiętać, że zaproszenia do składania wniosków, które będą opublikowane na początku 2007 r. w ramach planowanego wkrótce siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, będą obejmować zagadnienia o szczególnym znaczeniu dla zdrowia publicznego w sekcji „Optymalizacja świadczenia opieki zdrowotnej obywatelom Europy”.

         (10)  Szczegóły dostępne na http://ec.europa.eu/health/ph_information/indicators/lifeyears_calcul_en.htm

         (11)  http://ec.europa.eu/health/ph_projects/2005/action1/action1_2005_full_en.htm#20

         (12)  Dotyczy to cukrzycy, chorób psychicznych, zdrowia jamy ustnej, astmy i chronicznych obturacyjnych chorób układu oddechowego, chorób układu mięśniowo-szkieletowego (ze szczególnym uwzględnieniem osteoporozy oraz schorzeń związanych z zapaleniem stawów i reumatyzmem) oraz chorób układu krążenia.

         (13)  Dotyczy to choroby Parkinsona, stwardnienia rozsianego, epilepsji, stwardnienia zanikowego bocznego, zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, opóźnienia rozwoju umysłowego i zaburzenia funkcji ruchowych, percepcyjnych, językowych oraz społeczno-emocjonalnych, chorób hematologicznych (w tym hemofilii), zaburzeń immunologicznych, alergii z wyjątkiem astmy, chorób układu moczowo-płciowego, chorób gastroenterologicznych, chorób endokrynologicznych, zaburzeń dotyczących uszu, nosa i gardła, chorób oczu i chorób skórnych, jak również chorób związanych z czynnikami środowiskowymi. Obejmuje to również udary, zaburzenia związane z bólami głowy i bólem chronicznym (np. syndrom chronicznego zmęczenia i fibromyalgia).

         (14)  https://webgate.cec.eu.int/idb/

         (15)  http://ec.europa.eu/health-eu/

         (16)  http://cordis.europa.eu/innovation/en/policy/cip.htm#adoption oraz – komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów: e-zdrowie – lepsza opieka zdrowotna dla Europejczyków – „plan działań w zakresie e-zdrowia w Europie” (COM(2004) 356 wersja ostateczna z 30.4.2004).

         (17)  http://ec.europa.eu/health/ph_projects/2005/action1/action1_2005_full_en.htm#13

         (18)  Decyzja nr 2119/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 268 z 3.10.1998, str. 1).
      Decyzja Komisji 2000/57/WE (Dz.U. L 21 z 26.1.2000, str. 32).
      Decyzja Komisji 2000/96/WE (Dz.U. L 28 z 3.2.2000, str. 50).
      Decyzja Komisji 2002/253/WE (Dz.U. L 86 z 3.4.2002, str. 44).

         (19)  Rozporządzenie (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 142 z 30.4.2004, str. 1).

         (20)  Patrz: http://ec.europa.eu/health/ph_threats/Bioterrorisme/bioterrorism01_en.pdf

         (21)  Patrz również: FP6 Naukowe wsparcie polityk, piąte zaproszenie do składania wniosków, SSP-5B INFLUENZA.

         (22)  Patrz: http://www.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA58/WHA58_3-en.pdf

         (23)  Patrz: przypis 11.

         (24)  COM(2006) 625 z 24.10.2006 r.

         (25)  Zalecenie Rady 2003/488/WE (Dz.U. L 165 z 3.7.2003, str. 31).

         (26)  Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego (COM(2005) 654 wersja ostateczna z 15.12.2005).

         (27)  Zielona księga „Poprawa zdrowia psychicznego ludności. Strategia zdrowia psychicznego dla Unii Europejskiej” (COM(2005) 484 wersja ostateczna z 14.10.2005).

         (28)  Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego oraz Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego – Europejski plan działania na rzecz środowiska i zdrowia na okres 2004–2010 (COM(2004) 416 wersja ostateczna z 9.6.2004).

         (29)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 (Dz.U. L 216 z 20.8.1994, str. 1).

         (30)  Patrz: str. 27 niniejszego Dziennika Urzędowego, przypisy 3 i 4.

         (31)  Dz.U. L 199 z 30.7.1999, str. 59.

         (32)  Decyzja Komisji 2004/210/WE (Dz.U. L 66 z 4.3.2004, str. 45).

      Załącznik II
      Kwalifikowalność kosztów podróży i utrzymania
      Poniższe wytyczne mają zastosowanie do zwrotu kosztów podróży i utrzymania:

                  —

                  personelu zatrudnionego przez beneficjenta dotacji (głównego beneficjenta i współbeneficjentów) i ekspertów zaproszonych przez beneficjenta do uczestnictwa w grupach roboczych;

                  —

                  gdy zwrot taki jest jednoznacznie przewidziany w zamówieniach na usługi.

            1)   Zryczałtowane diety obejmują wszystkie koszty utrzymania w czasie misji, włącznie z hotelami, restauracjami i transportem lokalnym (taksówki i/lub transport publiczny). Stosują się one do każdego dnia misji przeprowadzanej w odległości minimum 100 km od normalnego miejsca pracy. Wysokość diety jest różna w zależności od kraju, w którym przeprowadzana jest misja. Dzienne stawki odpowiadają sumie dziennej diety i maksymalnego pułapu ceny hotelu przewidzianych w decyzji Komisji C(2004) 1313 (1), z późniejszymi zmianami.
      2)   Misje przeprowadzane w krajach innych niż kraje UE-27, kraje przystępujące i ubiegające się o członkostwo oraz kraje EFTA-EOG są przedstawiane Komisji w celach uzyskania ich wstępnej zgody. Zgoda ta jest związana z celami misji, jej kosztami i ich umotywowaniem.
      3)   Koszty podróży kwalifikują się do zwrotu pod następującymi warunkami:

                  —

                  podróż najbardziej bezpośrednią i ekonomiczną drogą,

                  —

                  odległość między miejscem spotkania a normalnym miejscem pracy wynosząca co najmniej 100 km,

                  —

                  podróż koleją: pierwsza klasa,

                  —

                  podróż samolotem: klasa ekonomiczna, chyba że możliwe jest skorzystanie z tańszej taryfy (np. Apex); podróż samolotem jest dozwolona jedynie w przypadku podróży w obie strony na odległość ponad 800 km,

                  —

                  podróż samochodem: koszty są zwracane na podstawie równoważnej taryfy kolejowej w pierwszej klasie.

         (1)  Decyzja Komisji z dnia 7 kwietnia 2004 r. dotycząca ogólnych przepisów wykonawczych przyjmujących Przewodnik w sprawie misji dla urzędników i innych pracowników Komisji Europejskiej.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/229 z dnia 16 lutego 2016 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Królestwo Danii

text:
               18.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 41/22

         DECYZJA RADY (UE) 2016/229
   z dnia 16 lutego 2016 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Królestwo Danii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając propozycję rządu Danii,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Marie-Louise KNUPPERT,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2020 r., zostaje niniejszym mianowany Arne GREVSEN, First Vice-President of the Danish Confederation of Trade Unions (LO).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 16 lutego 2016 r.

            W imieniu Rady

         A.G. KOENDERS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 53).

      (2)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1790 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 23).


title: Decyzja Rady 2011/872/WPZiB z dnia 22 grudnia 2011 r. dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu i uchylenia decyzji 2011/430/WPZiB

text:
               23.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 343/54

         DECYZJA RADY 2011/872/WPZiB
   z dnia 22 grudnia 2011 r.
   dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu i uchylenia decyzji 2011/430/WPZiB
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 grudnia 2001 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (1).

               (2)

               W dniu 18 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/430/WPZiB dotyczącą aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB (2).

               (3)

               Zgodnie z art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB konieczne jest dokonanie pełnego przeglądu wykazu osób, grup i podmiotów, do których ma zastosowanie decyzja 2011/430/WPZiB.

               (4)

               W niniejszej decyzji przedstawia się wynik przeglądu przeprowadzonego przez Radę w odniesieniu do osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB.

               (5)

               Rada stwierdziła, że osoby, grupy i podmioty, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, uczestniczyły w aktach terrorystycznych w rozumieniu art. 1 ust. 2 i 3 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, że właściwy organ podjął w stosunku do nich decyzję w rozumieniu art. 1 ust. 4 tego wspólnego stanowiska oraz że w związku z tym powinny one nadal podlegać szczególnym środkom ograniczającym przewidzianym w tym wspólnym stanowisku.

               (6)

               Należy odpowiednio zaktualizować wykaz osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB oraz uchylić decyzję 2011/430/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wykaz osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Decyzja 2011/430/WPZiB zostaje niniejszym uchylona.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. DOWGIELEWICZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 93

      (2)  Dz.U. L 188 z 19.7.2011, s. 47

      ZAŁĄCZNIK

         Wykaz osób, grup i podmiotów, o którym mowa w art. 1

      1.   OSOBY

                  1.

                  ABDOLLAHI Hamed (alias Mustafa Abdullahi), ur. 11 sierpnia 1960 r. w Iranie. Nr paszportu: D9004878.

                  2.

                  ABOU, Rabah Naami (alias Naami Hamza; Mihoubi Faycal; Fellah Ahmed; Dafri Rèmi Lahdi), ur. 1.2.1966 r. w Algierze (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  3.

                  ABOUD, Maisi (alias szwajcarski Abderrahmane), ur. 17.10.1964 r. w Algierze (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  4.

                  AL NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al-Ihsa (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej

                  5.

                  AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 r. w Tarut (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej

                  6.

                  ARBABSIAR Manssor (alias Mansour Arbabsiar), ur. 6 lub 15 marca 1955 r. w Iranie. Obywatel Iranu i USA. Nr paszportu: C2002515 (Iran); nr paszportu: 477845448 (USA). Nr krajowego dowodu tożsamości: 07442833, ważny do 15 marca 2016 r. (prawo jazdy USA).

                  7.

                  ARIOUA, Kamel (alias Lamine Kamel), ur. 18.8.1969 r. w Konstantynie (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  8.

                  ASLI, Mohamed (alias Dahmane Mohamed), ur. 13.5.1975 w miejscowości Ajn Taja (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  9.

                  ASLI, Rabah, ur. 13.5.1975 r. w miejscowości Ajn Taja (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  10.

                  BOUYERI, Mohammed (alias: Abu ZUBAIR; SOBIAR; Abu ZOUBAIR), ur. 8.3.1978 r. w Amsterdamie (Holandia) – członek grupy Hofstadgroep

                  11.

                  DARIB, Noureddine (alias: Carreto; Zitoun Mourad) ur. 1.2.1972 r. w Algierii – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  12.

                  DJABALI, Abderrahmane (alias Touil), ur. 1.6.1970 r. w Algierii – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  13.

                  FAHAS, Sofiane Yacine, ur. 10.9.1971 r. w Algierze (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  14.

                  IZZ AL DIN, Hasan (alias: GARBAYA, Ahmed; SA ID; SALWWAN, Samir), ur. w roku 1963 w Libanie, obywatel Libanu

                  15.

                  MOHAMMED, Chalid Szejk (alias: ALI, Salem; BIN CHALID, Fahd Bin Adballah; HENIN, Aszraf Refaat Nabith; WADUD, Chalid Adbul), ur. 14.4.1965 r. lub 1.3.1964 r. w Pakistanie, paszport nr 488555

                  16.

                  MOKTARI, Fateh (alias Ferdi Omar), ur. 26.12.1974 r. w Husajn Daj (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  17.

                  NOUARA, Farid, ur. 25.11.1973 r. w Algierze (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  18.

                  RESSOUS, Hoari (alias Hallasa Farid), ur. 11.9.1968 r. w Algierze (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  19.

                  SEDKAOUI, Noureddine (alias Nounou), ur. 23.6.1963 r. w Algierze (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  20.

                  SELMANI, Abdelghani (alias Gano), ur. 14.6.1974 r. w Algierze (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  21.

                  SENOUCI, Sofiane, ur. 15.4.1971 r. w Husajn Daj (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra.

                  22.

                  SHAHLAI Abdul Reza (alias Abdol Reza Shala'i, alias Abd-al Reza Shalai, alias Abdorreza Shahlai, alias Abdolreza Shahla'i, alias Abdul-Reza Shahlaee, alias Hajj Yusef, alias Haji Yusif, alias Hajji Yasir, alias Hajji Yusif, alias Yusuf Abu-al-Karkh), ur. ok. 1957 r. w Iranie. Adresy: (1) Kermanszah, Iran, (2) Mehran Military Base (Baza Wojskowa Mehran), Prowincja Ilam, Iran.

                  23.

                  SHAKURI Ali Gholam, ur. ok. 1965 r. w Teheranie, Iran.

                  24.

                  SOLEIMANI Qasem (alias Ghasem Soleymani, alias Qasmi Sulayman, alias Qasem Soleymani, alias Qasem Solaimani, alias Qasem Salimani, alias Qasem Solemani, alias Qasem Sulaimani, alias Qasem Sulemani), ur. 11 marca 1957 r. w Iranie. Obywatel Iranu. Nr paszportu: 008827 (irański paszport dyplomatyczny), wyd. w 1999 r. St. wojskowy: generał dywizji.

                  25.

                  TINGUALI, Mohammed (alias: Mouh di Kouba), ur. 21.4.1964 r. w Al-Bulajdzie (Algieria) – członek ugrupowania Al-Takfir wal-Hijra

                  26.

                  WALTERS, Jason Theodore James (alias: Abdullah; David), ur. 6.3.1985 r. w Amersfoort (Holandia), paszport (holenderski) nr NE8146378 – członek grupy Hofstadgroep

            2.   GRUPY I PODMIOTY

                  1.

                  Organizacja Abu Nidala (znana również pod nazwami: Rewolucyjna Rada Fatah; Rewolucyjne Brygady Arabskie; Czarny Wrzesień; Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów)

                  2.

                  Brygady Męczenników Al-Aksy

                  3.

                  Al Aqsa e.V. (Stowarzyszenie Al-Aksa)

                  4.

                  Al Takfir wal Hijra

                  5.

                  Babbar Chalsa

                  6.

                  Komunistyczna Partia Filipin i jej zbrojne ramię: Nowa Armia Ludowa, Filipiny

                  7.

                  Dżama’a al Islamija (znana również pod nazwą Al Dżama’a al Islamija) (Grupa Islamska)

                  8.

                  İslami Büyük Doğu Akıncılar Cephes – IBDA C (Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód)

                  9.

                  Hamas oraz jego odłam Hamas Izz al Din al Kassem

                  10.

                  Hizbul Mudżahedin – HM

                  11.

                  Hofstadgroep

                  12.

                  Fundacja Ziemi Świętej na rzecz Pomocy i Rozwoju

                  13.

                  Międzynarodowa Federacja Młodzieży Sikhijskiej

                  14.

                  Siły Chalistan Zindabad

                  15.

                  Partia Pracujących Kurdystanu – PKK (znana również pod nazwami: KADEK; KONGRA GEL)

                  16.

                  Tygrysy – Wyzwoliciele Tamilskiego Ilamu

                  17.

                  Ejército de Liberación Nacional (Narodowa Armia Wyzwolenia)

                  18.

                  Palestyński Islamski Dżihad

                  19.

                  Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny

                  20.

                  Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Naczelne Dowództwo

                  21.

                  Fuerzas armadas revolucionarias de Colombia – FARC (Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii)

                  22.

                  Devrimci Halk Kurtuluș Partisi-Cephesi – DHKP/C (Partia, Front i Armia Wyzwolenia Ludu Tureckiego) [znana również pod nazwami Devrimci Sol (Lewica Rewolucyjna); Dev Sol]

                  23.

                  Sendero Luminoso – SL (Świetlisty Szlak)

                  24.

                  Stichting Al Aqsa (Fundacja Al-Aksa) (znana również pod nazwami: Stichting Al Aqsa Nederland; Al Aqsa Nederland)

                  25.

                  Teyrbazen Azadiya Kurdistan – TAK (znana również pod nazwami: Sokoły Wolności Kurdystanu; Jastrzębie Wolności Kurdystanu)


title: 2014/139/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUFOR RCA/3/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie akceptacji wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA)

text:
               15.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 76/41

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUFOR RCA/3/2014
   z dnia 11 marca 2014 r.
   w sprawie akceptacji wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA)
   (2014/139/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2014/73/WPZiB z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA) (1), w szczególności jej art. 8 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji 2014/73/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptowania proponowanych wkładów państw trzecich.

               (2)

               Zgodnie z zaleceniami dowódcy operacji UE i z zaleceniami Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej w sprawie udziału Gruzji, udział Gruzji powinien zostać zaakceptowany.

               (3)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjmowaniu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wkłady państw trzecich
   1.   Wkład Gruzji w operację wojskową Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA) zostaje zaakceptowany i uznany za znaczny.
   2.   Gruzję zwalnia się z wnoszenia wkładów finansowych do budżetu EUFOR RCA.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2014 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 40 z 11.2.2014, s. 59.