title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 maja 2001 r. w sprawie dostosowania perspektywy finansowej tak, aby uwzględniała warunki wykonania

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0692

Dziennik Urzędowy L 246 , 15/09/2001 P. 0028 - 0032

		Decyzja Parlamentu Europejskiego i Radyz dnia 3 maja 2001 r.w sprawie dostosowania perspektywy finansowej tak, aby uwzględniała warunki wykonania(2001/692/WE)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając ust. 16–18 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. w sprawie dyscypliny budżetowej oraz usprawnienia procedury budżetowej [1],uwzględniając wniosek Komisji [2],działając zgodnie z zasadami głosowania, ustanowionymi w art. 272 ust. 9 akapit piąty Traktatu,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Perspektywa finansowa na lata 2000–06 musi być dostosowana tak, aby uwzględniała wykonanie budżetu w 2000 r.(2) Wskutek opóźnień w przyjęciu niektórych programów odnoszących się do działań strukturalnych, przydział w wysokości 6152,3 miliona EUR przeznaczonych na fundusze strukturalne, nie mógł być rozdysponowany w 2000 r. ani przeniesiony na 2001 r. W ramach ust. 17 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego, suma ta musi być przeniesiona na kolejne lata budżetowe poprzez zwiększanie odpowiednich pułapów wydatkowania środków przyznane na zobowiązania.(3) Wynik budżetowy za 2000 r. nie wskazuje na tym etapie na jakąkolwiek potrzebę dostosowania płatności do ogólnego pułapu środków przyznanych. Sytuacja będzie pod tym względem analizowana przy każdej przyszłej operacji dostosowania,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Roczny pułap na środki przyznane na zobowiązania w funduszach strukturalnych, podpozycja pozycji 2 perspektywy finansowej zostaje podniesiona o następujące kwoty, wyrażone w milionach EUR w cenach bieżących.2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 |870 | 1178 | 1642 | 1396 | 1067 |Artykuł 2Perspektywa finansowa dla EU-15 i ramy finansowe dla EU-21, po dostosowaniu technicznym na 2002 r. zgodnie z wahaniami PNB i cen oraz dostosowaniami zawartymi w niniejszej decyzji, są załączone.Sporządzono w Brukseli, dnia 3 maja 2001 r.W imieniu Parlamentu EuropejskiegoN. FontainePrzewodniczącyW imieniu RadyA. LindhPrzewodniczący[1] Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1.[2] Dz.U. C 180 E z 26.6.2001, str. 244.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKTABELA 1Perspektywa finansowa (EU-15) – Dostosowana do cen 2002 r. – Po dostosowaniu (do wdrożenia) w 2001 r.Środki przyznane na zobowiązania | Ceny bieżące | Ceny 2002 r. |2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 |1. Rolnictwo | 41738 | 44530 | 46587 | 46449 | 45377 | 44497 | 44209 |WPR (wspólna polityka rolna) (nie obejmuje rozwoju obszarów wiejskich) | 37352 | 40035 | 41992 | 41843 | 40761 | 39870 | 39572 |Rozwój obszarów wiejskich oraz środki towarzyszące | 4386 | 4495 | 4595 | 4606 | 4616 | 4627 | 4637 |2. Działania strukturalne | 32678 | 32720 | 33638 | 33308 | 32998 | 32735 | 31955 |Fundusze strukturalne | 30019 | 30005 | 30849 | 30519 | 30316 | 30053 | 29278 |Fundusz Spójności | 2659 | 2715 | 2789 | 2789 | 2682 | 2682 | 2677 |3. Polityki wewnętrzne | 6031 | 6272 | 6558 | 6676 | 6793 | 6910 | 7038 |4. Działanie zewnętrzne | 4627 | 4735 | 4873 | 4884 | 4895 | 4905 | 4916 |5. Administracja | 4638 | 4776 | 5012 | 5119 | 5225 | 5332 | 5439 |6. Rezerwy | 906 | 916 | 676 | 426 | 426 | 426 | 426 |Rezerwy pieniężne | 500 | 500 | 250 | | | | |Rezerwy na pomoc w nagłych wypadkach | 203 | 208 | 213 | 213 | 213 | 213 | 213 |Rezerwy gwarancyjne | 203 | 208 | 213 | 213 | 213 | 213 | 213 |7. Pomoc przedakcesyjna | 3174 | 3240 | 3328 | 3328 | 3328 | 3328 | 3328 |Rolnictwo | 529 | 540 | 555 | 555 | 555 | 555 | 555 |Przedakcesyjny Instrument Strukturalny | 1058 | 1080 | 1109 | 1109 | 1109 | 1109 | 1109 |Phare (państwakandydyjące) | 1587 | 1620 | 1664 | 1664 | 1664 | 1664 | 1664 |Całość środków przyznanych na zobowiązania | 93792 | 97189 | 100672 | 100190 | 99042 | 98133 | 97311 |Całość środków przyznanych na wypłaty | 91322 | 94730 | 100078 | 100795 | 97645 | 95789 | 95217 |Środki przyznane na wypłaty jako % PNB | 1,10 % | 1,09 % | 1,10 % | 1,08 % | 1,02 % | 0,97 % | 0,95 % |Dostępne dla przystąpienia (środki przyznane na wypłaty) | | | 4397 | 7125 | 9440 | 12146 | 15097 |Rolnictwo | | | 1698 | 2154 | 2600 | 3109 | 3608 |Pozostałe wydatki | | | 2699 | 4971 | 6840 | 9037 | 11489 |Pułap, środki przyznane na wypłaty | 91322 | 94730 | 104475 | 107920 | 107085 | 107935 | 110314 |Pułap, wypłaty jako % PNB | 1,12 % | 1,11 % | 1,14 % | 1,15 % | 1,12 % | 1,10 % | 1,09 % |Marża na nieprzewidziane wydatki | 0,15 % | 0,16 % | 0,13 % | 0,12 % | 0,15 % | 0,17 % | 0,18 % |Pułap zasobów własnych | 1,27 % | 1,27 % | 1,27 % | 1,27 % | 1,27 % | 1,27 % | 1,27 % |Miliony EUR – środki przyznane na zobowiązania | Ceny bieżące | Ceny 2002 r. |2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 |1. Rolnictwo | 41738 | 44530 | 46587 | 46449 | 45377 | 44497 | 44209 |WPR (wspólna polityka rolna) (nie obejmuje rozwoju obszarów wiejskich) | 37352 | 40035 | 41992 | 41843 | 40761 | 39870 | 39572 |Rozwój obszarów wiejskich i środki towarzyszące | 4386 | 4495 | 4595 | 4606 | 4616 | 4627 | 4637 |2. Działania strukturalne | 32678 | 32720 | 33638 | 33308 | 32998 | 32735 | 31955 |Fundusze strukturalne | 30019 | 30005 | 30849 | 30519 | 30316 | 30053 | 29278 |Fundusz Spójności | 2659 | 2715 | 2789 | 2789 | 2682 | 2682 | 2677 |3. Polityki wewnętrzne | 6031 | 6272 | 6558 | 6676 | 6793 | 6910 | 7038 |4. Działania zewnętrzne | 4627 | 4735 | 4873 | 4884 | 4895 | 4905 | 4916 |5. Administracja | 4638 | 4776 | 5012 | 5119 | 5225 | 5332 | 5439 |6. Rezerwy | 906 | 916 | 676 | 426 | 426 | 426 | 426 |Rezerwy pieniężne | 500 | 500 | 250 | | | | |Rezerwy na pomoc w nagłych wypadkach | 203 | 208 | 213 | 213 | 213 | 213 | 213 |Rezerwy gwarancyjne | 203 | 208 | 213 | 213 | 213 | 213 | 213 |7. Pomoc przedakcesyjna | 3174 | 3240 | 3328 | 3328 | 3328 | 3328 | 3328 |Rolnictwo | 529 | 540 | 555 | 555 | 555 | 555 | 555 |Przedakcesyjny Instrument Strukturalny | 1058 | 1080 | 1109 | 1109 | 1109 | 1109 | 1109 |Phare (państwakandydujące) | 1587 | 1620 | 1664 | 1664 | 1664 | 1664 | 1664 |8. Rozszerzenie | | | 6851 | 9588 | 12327 | 15075 | 17813 |Rolnictwo | | | 1698 | 2154 | 2600 | 3109 | 3608 |Działania strukturalne | | | 3980 | 6187 | 8405 | 10612 | 12819 |Polityka wewnętrzna | | | 778 | 810 | 842 | 874 | 906 |Administracja | | | 395 | 437 | 480 | 480 | 480 |Całość środków przyznanych na zobowiązania | 93792 | 97189 | 107523 | 109778 | 111369 | 113208 | 115124 |Całość środków przyznanych na wypłaty | 91322 | 94730 | 104475 | 107920 | 107085 | 107935 | 110314 |Z czego: rozszerzenie | | | 4397 | 7125 | 9440 | 12146 | 15097 |Środki przyznane na wypłaty jako % PNB | 1,10 % | 1,09 % | 1,10 % | 1,11 % | 1,07 % | 1,05 % | 1,05 % |Margines na nieprzewidziane wydatki | 0,17 % | 0,18 % | 0,17 % | 0,16 % | 0,20 % | 0,22 % | 0,22 % |Pułap zasobów własnych | 1,27 % | 1,27 % | 1,27 % | 1,27 % | 1,27 % | 1,27 % | 1,27 % |--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/442 z dnia 16 marca 2015 r. w sprawie rozpoczęcia wojskowej misji doradczej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUMAM RCA) oraz zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/78

text:
               17.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 72/39

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/442
   z dnia 16 marca 2015 r.
   w sprawie rozpoczęcia wojskowej misji doradczej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUMAM RCA) oraz zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/78
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2015/78 z dnia 19 stycznia 2015 r. w sprawie wojskowej misji doradczej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUMAM RCA) (1), w szczególności jej art. 4,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 19 stycznia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/78.

               (2)

               W dniu 9 lutego 2015 r. Rada zatwierdziła zasady zaangażowania dla EUMAM RCA.

               (3)

               W dniu 6 marca 2015 r. Rada zatwierdziła plan misji dla EUMAM RCA.

               (4)

               W dniu 11 marca Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa z zadowoleniem przyjął pismo dowódcy misji w sprawie zalecenia o rozpoczęciu EUMAM RCA oraz o planowanym czasie dotyczącym deklaracji wstępnej zdolności operacyjnej EUMAM RCA.

               (5)

               EUMAM RCA powinna zostać rozpoczęta w dniu 16 marca 2015 r.

               (6)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy we wprowadzeniu w życie niniejszej decyzji ani nie współfinansuje niniejszej misji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wojskowa misja doradcza Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej („EUMAM RCA”) zostaje rozpoczęta w dniu 16 marca 2015 r.
   Artykuł 2
   Dowódca misji UE EUMAM RCA zostaje niniejszym upoważniony ze skutkiem natychmiastowym do rozpoczęcia realizacji misji.
   Artykuł 3
   Artykuł 4 ust. 2 decyzji (WPZiB) 2015/78 otrzymuje brzmienie:

      „2.   EUMAM RCA zostanie rozpoczęta decyzją Rady w dniu zaleconym przez dowódcę misji, po zatwierdzeniu planu misji oraz, w razie potrzeby, dodatkowych zasad zaangażowania.”

   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 marca 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 13 z 20.1.2015, s. 8.


title: 2013/603/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/307

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2011
   (2013/603/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami Fundacji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (4), w szczególności jego art. 16,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0067/2013),

               1.

               zatwierdza zamknięcie rozliczeń Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2011;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 174.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2009/762/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej zgodnie z pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami

text:
               17.10.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 273/14

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 16 września 2009 r.
   w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej zgodnie z pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
   (2009/762/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 26,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (2),
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska utworzyła Fundusz Solidarności Unii Europejskiej, zwany dalej funduszem, aby okazać solidarność mieszkańcom regionów dotkniętych klęskami żywiołowymi.

               (2)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. umożliwia uruchomienie funduszu w ramach rocznego pułapu w wysokości 1 mld EUR.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 2012/2002 zawiera przepisy, w oparciu o które możliwe jest uruchomienie funduszu.

               (4)

               Francja złożyła wniosek o uruchomienie funduszu w związku z klęską żywiołową spowodowaną przez burzę,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej przeznacza się kwotę 109 377 165 EUR w postaci środków na zobowiązania i płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 16 września 2009 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         C. MALMSTRÖM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3.


title: Decyzja Rady z dnia 28 października 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Danii

text:
               30.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 309/34

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 października 2014 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Danii

      (2014/747/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Danii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. W dniu 8 lipca 2014 r., decyzją Rady 2014/445/UE (3), Marc PERERA CHRISTENSEN został mianowany zastępcą członka do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Sørena PAPEGO POULSENA.

               (3)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolni się w związku z mianowaniem Marca PERERY CHRISTENSENA na stanowisko członka Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Marc PERERA CHRISTENSEN, Anden Viceborgmester, Aarhus City Council

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Martin HULGAARD, Viceborgmester, Municipality of Struer.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 28 października 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. L. GALLETTI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.

      (3)  Dz.U. L 201 z 10.7.2014, s. 25.


title: 2004/889/WE: Decyzja Rady z dnia 16 listopada 2004 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych

text:
               23.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 375/19

         DECYZJA RADY
   z dnia 16 listopada 2004 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych
   (2004/889/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, w związku z jego art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W kwietniu 1993 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do prowadzenia w imieniu Wspólnoty negocjacji dotyczących umowy o współpracy celnej z Kanadą, Hongkongiem, Japonią, Koreą i Stanami Zjednoczonymi, której zakres został w maju 1997 r. rozszerzony na Państwa Członkowskie ASEAN (Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej) i Chiny.

               (2)

               Należy zatwierdzić Umowę między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty Europejskiej.
   Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Komisja, wraz z przedstawicielami Państw Członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie Współpracy Celnej ustanowionym na mocy art. 21 Umowy.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady jest uprawniony do wyznaczenia osób upoważnionych do podpisania Umowy w imieniu Wspólnoty, wyrażając tym samym zgodę na związanie Wspólnoty jej postanowieniami.
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Wspólnoty notyfikacji przewidzianej w art. 22 Umowy (1).

      Sporządzono w Brukseli, dnia 16 listopada 2004 r.

            W imieniu Rady

         G. ZALM

            Przewodniczący

      (1)  Sekretariat Generalny Rady opublikuje datę wejścia w życie Umowy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA
   oraz
   RZĄD CHIŃSKIEJ REPUBLIKI LUDOWEJ
   zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,
   ZWAŻYWSZY na znaczenie stosunków handlowych między Wspólnotą Europejską a Chinami oraz pragnąc przyczynić się do harmonijnego rozwoju tych stosunków we wspólnym interesie Umawiających się Stron,
   WIERZĄC, że rozwijanie współpracy celnej jest niezbędne do osiągnięcia tego celu,
   BIORĄC POD UWAGĘ rozwój współpracy w dziedzinie procedur celnych między Umawiającymi się Stronami,
   ZWAŻYWSZY na to, że działania sprzeczne z przepisami celnymi, w tym naruszanie praw własności intelektualnej, szkodzą interesom ekonomicznym, podatkowym i handlowym Umawiających się Stron, a także uznając znaczenie dokładnego ustalania wysokości ceł i innych podatków, w szczególności właściwego stosowania przepisów dotyczących wartości celnej, pochodzenia i klasyfikacji taryfowej,
   PRZEKONANI, że współpraca między właściwymi organami administracyjnymi może przyczynić się do skutecznego przeciwdziałania takim przypadkom,

         POSTANOWILI, CO NASTĘPUJE:
   TYTUŁ I
   PRZEPISY OGÓLNE
   Artykuł 1
   Definicje
   Ilekroć w niniejszej umowie jest mowa o:

               a)

               „przepisach celnych”, rozumie się przez to wszelkie przepisy ustawowe i wykonawcze oraz inne wiążące prawnie akty Wspólnoty Europejskiej lub Chińskiej Republiki Ludowej, regulujące przywóz, wywóz i tranzyt towarów oraz objęcie ich innymi procedurami celnymi, w tym zakazy, ograniczenia oraz kontrole;

               b)

               „organie celnym”, rozumie się przez to w Chińskiej Republice Ludowej – Generalną Administrację Celną Chińskiej Republiki Ludowej, a we Wspólnocie Europejskiej – odpowiednie służby Komisji Wspólnot Europejskich odpowiedzialne za sprawy celne oraz organy celne Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej;

               c)

               „organie wnioskującym”, rozumie się przez to właściwy organ celny wyznaczony w tym celu przez jedną z Umawiających się Stron, który występuje z wnioskiem o udzielenie pomocy administracyjnej na podstawie niniejszej Umowy;

               d)

               „organie otrzymującym wniosek”, rozumie się przez to właściwy organ celny wyznaczony w tym celu przez jedną z Umawiających się Stron, który otrzymuje wniosek o udzielenie pomocy administracyjnej na podstawie niniejszej Umowy;

               e)

               „danych osobowych”, rozumie się przez to wszelkie informacje dotyczące określonej lub możliwej do określenia osoby fizycznej;

               f)

               „naruszeniu przepisów celnych”, rozumie się przez to wszelkie naruszenia lub usiłowanie naruszenia przepisów celnych;

               g)

               „osobie”, rozumie się przez to osobę fizyczną lub prawną;

               h)

               „informacjach”, rozumie się przez to dane, zarówno przetworzone albo przeanalizowane, jak i nie, dokumenty, sprawozdania oraz wszelkie inne informacje w jakiejkolwiek postaci, w tym również elektronicznej, jak również ich poświadczone za zgodność lub uwierzytelnione kopie.

         Artykuł 2
   Terytorialny zakres stosowania
   Niniejszą Umowę stosuje się, z jednej strony, na terytorium celnym Chińskiej Republiki Ludowej oraz, z drugiej strony, na terytorium, na którym stosuje się Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską na warunkach określonych w tym Traktacie.
   Artykuł 3
   Przyszłe działania
   Umawiające się Strony mogą, w drodze wzajemnego porozumienia, rozszerzyć niniejszą Umowę w celu wzmocnienia i uzupełnienia współpracy celnej, zgodnie z ich własnymi przepisami celnymi, w drodze porozumień dotyczących poszczególnych sektorów lub spraw.
   TYTUŁ II
   ZAKRES STOSOWANIA UMOWY
   Artykuł 4
   Współpraca i udzielanie pomocy
   Wszelka współpraca i udzielanie pomocy na mocy niniejszej Umowy odbywają się pomiędzy Umawiającymi się Stronami zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz innymi środkami prawnymi. Ponadto wszelka współpraca i udzielanie pomocy odbywają się, zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy, w granicach uprawnień i możliwości Umawiających się Stron.
   Artykuł 5
   Zobowiązania wynikające z innych umów
   1.   Biorąc pod uwagę odpowiednie uprawnienia Wspólnoty Europejskiej oraz Państw Członkowskich, postanowienia niniejszej Umowy:

               a)

               nie naruszają zobowiązań Umawiających się Stron wynikających z innych konwencji lub umów międzynarodowych;

               b)

               uznaje się za uzupełniające wobec postanowień umów o współpracy celnej i wzajemnej pomocy administracyjnej, które zostały lub też mogą zostać zawarte między poszczególnymi Państwami Członkowskimi a Chińską Republiką Ludową;

               c)

               nie naruszają przepisów prawa wspólnotowego dotyczących wymiany informacji uzyskanych w ramach niniejszej Umowy, które mogłyby stanowić przedmiot zainteresowania Wspólnoty, pomiędzy właściwymi służbami Komisji a organami celnymi Państw Członkowskich.

         2.   Niezależnie od postanowień ust. 1, przepisy niniejszej Umowy mają pierwszeństwo przed przepisami jakiejkolwiek innej umowy dwustronnej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych, która została lub może zostać zawarta między poszczególnymi Państwami Członkowskimi a Chińską Republiką Ludową, w wypadku gdyby przepisy tych umów były sprzeczne z przepisami niniejszej Umowy.
   3.   W razie wystąpienia wątpliwości dotyczących zakresu stosowania niniejszej Umowy Umawiające się Strony podejmują konsultacje w celu rozstrzygnięcia tej kwestii w ramach Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej, ustanowionego na mocy art. 21 niniejszej Umowy.
   TYTUŁ III
   WSPÓŁPRACA CELNA
   Artykuł 6
   Zakres współpracy
   1.   Umawiające się Strony zobowiązują się do rozwijania współpracy celnej. Będą one w szczególności współpracować w zakresie:

               a)

               ustanawiania i utrzymywania kanałów łączności między swoimi organami celnymi w celu ułatwienia i zapewnienia szybkiej wymiany informacji;

               b)

               ułatwiania skutecznej koordynacji między swoimi organami celnymi;

               c)

               innych spraw administracyjnych związanych z niniejszą Umową, które mogą wymagać wspólnego działania.

         2.   Umawiające się Strony zobowiązują się również do podjęcia działań w zakresie ceł służących ułatwieniu wymiany handlowej, uwzględniając dorobek organizacji międzynarodowych w tej dziedzinie.
   3.   W ramach niniejszej Umowy współpraca celna obejmuje wszelkie sprawy związane ze stosowaniem przepisów celnych.
   Artykuł 7
   Współpraca w zakresie procedur celnych
   Umawiające się Strony potwierdzają swoje zobowiązanie do ułatwiania zgodnego z prawem przepływu towarów oraz prowadzą wymianę informacji i wiedzy fachowej w zakresie środków służących usprawnieniu technik i procedur celnych oraz systemów komputerowych w celu realizacji tego zobowiązania zgodnie z przepisami niniejszej Umowy.
   Artykuł 8
   Współpraca techniczna
   O ile wynikają z tego korzyści dla obu stron, organy celne Umawiających się Stron mogą wzajemnie udzielać sobie pomocy technicznej obejmującej:

               a)

               wymianę pracowników i ekspertów w celu wspierania wzajemnego poznawania przepisów, procedur i technik celnych drugiej Strony;

               b)

               szkolenia, w szczególności przybliżające ich urzędnikom celnym specjalistyczną wiedzę;

               c)

               wymianę informacji zawodowych, naukowych i technicznych dotyczących przepisów oraz procedur celnych;

               d)

               techniki i zaawansowane metody odprawy pasażerów i towarów;

               e)

               wszelkie zagadnienia administracyjne natury ogólnej, które mogą wymagać wspólnych działań administracji celnych Umawiających się Stron.

         Artykuł 9
   Koordynacja w ramach organizacji międzynarodowych
   Organy celne dążą do rozwoju i wzmacniania współpracy w zakresie kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w celu zajęcia uzgodnionego stanowiska w czasie debat dotyczących tych zagadnień w ramach organizacji międzynarodowych.
   TYTUŁ IV
   WZAJEMNA POMOC ADMINISTRACYJNA
   Artykuł 10
   Zakres
   1.   Organy celne udzielają sobie wzajemnie pomocy, przekazując sobie informacje służące właściwemu stosowaniu przepisów celnych, zapobieganiu naruszeniom, prowadzeniu dochodzeń oraz zwalczaniu wszelkich działań sprzecznych z przepisami celnymi.
   2.   Pomoc w sprawach celnych, przewidziana w niniejszej Umowie, dotyczy wszystkich organów administracyjnych Umawiających się Stron właściwych do stosowania niniejszej Umowy. Nie narusza ona przepisów dotyczących wzajemnej pomocy w sprawach karnych. Nie obejmuje ona również informacji uzyskanych przy wykonywaniu uprawnień na wniosek organów sądowniczych.
   3.   Pomoc w zakresie zwrotu cła, podatków lub grzywien, aresztowania lub zatrzymywania osób, zajęcia lub przepadku mienia nie jest objęta niniejszą Umową.
   Artykuł 11
   Pomoc na wniosek
   1.   Na wniosek organu wnioskującego organ otrzymujący wniosek przekazuje mu wszelkie istotne informacje, które umożliwiają właściwe stosowanie przepisów celnych, a zwłaszcza informacje o ujawnionych lub planowanych działaniach stanowiących lub mogących stanowić naruszenie przepisów celnych. W szczególności organy celne przekazują sobie, na żądanie, informacje dotyczące działań mogących prowadzić do naruszenia przepisów na terytorium drugiej Strony, takich jak nieprawidłowe deklaracje celne i świadectwa pochodzenia, faktury i inne dokumenty, o których wiadomo lub co do których istnieje podejrzenie, że są nieprawidłowe lub sfałszowane.
   2.   Na żądanie organu wnioskującego organ otrzymujący wniosek udziela mu informacji pozwalających stwierdzić:

               a)

               prawdziwość dokumentów urzędowych okazanych przy zgłoszeniu towaru organom celnym wnioskującej Strony;

               b)

               czy towary wywiezione z terytorium jednej z Umawiających się Stron zostały prawidłowo wwiezione na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, określając, w razie potrzeby, procedurę celną zastosowaną do towarów;

               c)

               czy towary wwiezione na terytorium jednej z Umawiających się Stron zostały prawidłowo wywiezione z terytorium drugiej Umawiającej się Strony, określając, w razie potrzeby, procedurę celną zastosowaną do towarów.

         3.   Na żądanie organu wnioskującego organ otrzymujący wniosek podejmuje niezbędne kroki w celu zapewnienia, w ramach obowiązujących go przepisów ustawowych i wykonawczych oraz innych wiążących prawnie aktów, specjalnego nadzoru nad:

               a)

               osobami, w odniesieniu do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że dopuszczają się lub dopuściły się naruszeń przepisów celnych;

               b)

               miejscami, gdzie towary są lub mogą być składowane w sposób wzbudzający uzasadnione podejrzenia, że są one przeznaczone do użycia w działaniach stanowiących naruszenie przepisów celnych;

               c)

               towarami, które są lub też mogą być transportowane w sposób wzbudzający uzasadnione podejrzenia, że są one przeznaczone do użycia w działaniach stanowiących naruszenie przepisów celnych;

               d)

               środkami transportu, które są lub też mogą być używane w sposób wzbudzający uzasadnione podejrzenia, że są one przeznaczone do użycia w działaniach stanowiących naruszenie przepisów celnych.

         Artykuł 12
   Pomoc z własnej inicjatywy
   Umawiające się Strony udzielają sobie wzajemnie pomocy administracyjnej z własnej inicjatywy, zgodnie z ich krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz innymi wiążącymi prawnie aktami, jeśli uznają to za konieczne dla prawidłowego stosowania przepisów celnych, w szczególności w sytuacjach poważnego zagrożenia dla gospodarki, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub innych istotnych interesów drugiej Umawiającej się Strony, poprzez przekazywanie informacji dotyczących:

               a)

               działań stanowiących naruszenie przepisów celnych lub co do których istnieje takie podejrzenie i które mogą być istotne dla drugiej Umawiającej się Strony;

               b)

               nowych sposobów i metod stosowanych przy naruszeniach przepisów celnych;

               c)

               towarów, o których wiadomo, że są przedmiotem naruszeń przepisów celnych;

               d)

               osób, w stosunku do których istnieją uzasadnione podejrzenia, że brały udział lub biorą udział w działaniach stanowiących naruszenie przepisów celnych;

               e)

               środków transportu, w odniesieniu do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że były, są lub mogą być używane do działań stanowiących naruszenie przepisów celnych.

         Artykuł 13
   Forma i treść wniosku o pomoc
   1.   Wnioski na postawie niniejszej Umowy są składane na piśmie. Załącza się do nich dokumenty niezbędne do wykonania wniosku. W sytuacjach nagłych wnioski mogą być przekazywane ustnie, powinny być one jednak niezwłocznie potwierdzane na piśmie.
   2.   Wnioski składane zgodnie z ust. 1 zawierają następujące informacje:

               a)

               oficjalne potwierdzenie organu wnioskującego;

               b)

               wnioskowane działanie;

               c)

               przedmiot i powód wystąpienia z wnioskiem;

               d)

               przepisy ustawowe i wykonawcze oraz inne wiążące prawnie akty związane ze sprawą;

               e)

               możliwie dokładne i wyczerpujące informacje dotyczące osób, wobec których prowadzone jest dochodzenie;

               f)

               podsumowanie istotnych faktów oraz przeprowadzonych dochodzeń.

         3.   Wnioski są składane w języku urzędowym organu otrzymującego wniosek lub w języku akceptowanym przez ten organ. Wymóg ten nie ma zastosowania do dokumentów załączonych do wniosku złożonego zgodnie z ust. 1.
   4.   Jeżeli wniosek nie spełnia wymienionych wyżej wymogów formalnych, można zażądać skorygowania lub uzupełnienia wniosku; do czasu otrzymania skorygowanego lub uzupełnionego wniosku mogą zostać podjęte środki zapobiegawcze.
   Artykuł 14
   Wykonanie wniosku
   1.   W celu wykonania wniosku o udzielenie pomocy administracyjnej organ otrzymujący wniosek działa w granicach swoich uprawnień i dostępnych zasobów, w taki sam sposób, w jaki wykonuje własne zadania lub w jaki działa na wniosek innych organów własnego państwa, przekazując posiadane informacje oraz podejmując lub zlecając podjęcie odpowiednich czynności dochodzeniowych.
   2.   Wnioski o udzielenie pomocy są wykonywane zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz innymi wiążącymi prawnie aktami stosowanymi przez organ otrzymujący wniosek.
   3.   Upoważnieni urzędnicy jednej z Umawiających się Stron, za zgodą drugiej Umawiającej się Strony i z zastrzeżeniem warunków przez nią ustalonych, mogą być obecni przy czynnościach dochodzeniowych przeprowadzanych w konkretnych sprawach w ramach właściwości drugiej Umawiającej się Strony.
   4.   W wypadku gdy wniosek nie może zostać wykonany, organ wnioskujący jest o tym niezwłocznie informowany wraz z podaniem przyczyn oraz wszelkich innych informacji, które organ otrzymujący wniosek uzna za przydatne dla organu wnioskującego.
   Artykuł 15
   Sposób przekazywania informacji
   1.   Organ otrzymujący wniosek przekazuje na piśmie wyniki badania organowi wnioskującemu wraz z odpowiednimi dokumentami i uwierzytelnionymi kopiami.
   2.   Informacje te mogą być przekazywane w formie elektronicznej i są, w razie potrzeby, natychmiast potwierdzane na piśmie.
   Artykuł 16
   Wyjątki od obowiązku udzielenia pomocy
   1.   Pomocy można odmówić lub też uzależnić jej udzielenie od spełnienia określonych warunków, w przypadku gdy jedna z Umawiających się Stron uważa, że udzielenie pomocy w ramach niniejszej umowy mogłoby naruszyć:

               a)

               suwerenność Chińskiej Republiki Ludowej lub Państwa Członkowskiego Wspólnoty Europejskiej, do której lub do którego skierowany został wniosek o udzielenie pomocy zgodnie z niniejszą Umową;

               b)

               porządek publiczny, bezpieczeństwo lub inne istotne interesy, w szczególności w przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 2; lub też

               c)

               tajemnicę przemysłową, handlową lub służbową.

         2.   Organ otrzymujący wniosek może odroczyć jego wykonanie z uwagi na toczące się dochodzenie, postępowanie karne lub innego rodzaju postępowanie. W takim przypadku organ otrzymujący wniosek podejmuje konsultacje z organem wnioskującym w celu określenia, czy pomoc mogłaby być udzielona z zastrzeżeniem warunków określonych przez organ otrzymujący wniosek.
   3.   W przypadku gdy organ wnioskujący wnosi o udzielenie pomocy, której sam nie mógłby udzielić, gdyby otrzymał podobny wniosek, informacja o tym powinna zostać zamieszczona we wniosku. Decyzja o wykonaniu takiego wniosku należy do organu otrzymującego wniosek.
   4.   W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 decyzja organu otrzymującego wniosek wraz z należytym uzasadnieniem jest bezzwłocznie przekazywana organowi wnioskującemu.
   Artykuł 17
   Wymiana informacji i poufność
   1.   Wszelkie informacje przekazywane zgodnie z niniejszą Umową w jakiejkolwiek formie mają, zgodnie z przepisami każdej z Umawiających się Stron, charakter poufny lub są zastrzeżone do użytku służbowego. Informacje te objęte są tajemnicą służbową i korzystają z ochrony przewidzianej w stosunku do podobnych informacji w przepisach Umawiającej się Strony otrzymującej informacje oraz w odpowiednich przepisach mających zastosowanie wobec organów Wspólnoty.
   2.   Dane osobowe mogą być wymieniane tylko w przypadku, gdy Umawiająca się Strona mająca je otrzymać zobowiąże się do zapewnienia ochrony tych danych w równorzędnym zakresie do ochrony zapewnianej w danym przypadku przez Umawiającą się Stronę mającą przekazać informacje. Umawiająca się Strona przekazująca informacje nie może zastrzec bardziej rygorystycznych warunków niż te, które mają zastosowanie na jej terytorium. Umawiające się Strony przekazują sobie wzajemnie informacje o stosowanych u siebie przepisach prawnych, w tym, w razie konieczności, o przepisach obowiązujących w Państwach Członkowskich Wspólnoty.
   3.   Postanowienia niniejszej Umowy nie stoją na przeszkodzie wykorzystaniu informacji lub dokumentów uzyskanych zgodnie z niniejszą Umową w charakterze dowodów w postępowaniu administracyjnym wszczętym w związku ze stwierdzeniem naruszenia przepisów celnych. W związku z tym Umawiające się Strony mogą wykorzystywać przekazane informacje lub dokumenty udostępnione zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy jako dowody w swoich protokołach, sprawozdaniach, w ramach przesłuchań oraz w postępowaniach administracyjnych. Właściwy organ, który przekazał informacje lub udostępnił dokumenty, jest informowany o takim sposobie ich wykorzystania.
   4.   Uzyskane informacje są wykorzystywane wyłącznie do celów określonych w niniejszej Umowie. W przypadku, gdy Umawiająca się Strona zamierza wykorzystać te informacje do innych celów, konieczne jest uprzednie uzyskanie pisemnej zgody organu, który przekazał informacje. Wykorzystanie takie podlega ograniczeniom określonym przez ten organ.
   5.   Szczegółowe warunki stosowania postanowień niniejszego artykułu są określane przez Wspólny Komitet Współpracy Celnej, ustanowiony na mocy art. 21.
   Artykuł 18
   Biegli i świadkowie
   Urzędnikowi organu otrzymującego wniosek może zostać udzielone zezwolenie na wystąpienie, w ramach tego zezwolenia, na terytorium drugiej Umawiającej się Strony w charakterze biegłego lub świadka w postępowaniu administracyjnym dotyczącym spraw objętych niniejszą Umową, oraz przedstawienie przedmiotów, dokumentów lub ich uwierzytelnionych kopii, o ile jest to wymagane w tym postępowaniu. Wniosek o stawienie się powinien określać organ administracyjny, przez który wezwany urzędnik ma być przesłuchiwany, sprawę, której to dotyczy, oraz charakter lub podstawę jego stawiennictwa.
   Artykuł 19
   Wydatki związane z udzieleniem pomocy
   1.   Umawiające się Strony odstępują od wzajemnych roszczeń dotyczących zwrotu wydatków poniesionych w związku z wykonywaniem niniejszej Umowy, z wyjątkiem wydatków poniesionych, w razie potrzeby, na rzecz biegłych lub świadków, a także tłumaczy ustnych i pisemnych niebędących pracownikami administracji publicznej.
   2.   W przypadku gdy do wykonania wniosku konieczne jest lub będzie poniesienie znacznych lub nadzwyczajnych wydatków, Umawiające się Strony podejmują konsultacje w celu ustalenia warunków, na jakich wniosek zostanie wykonany, oraz sposobu pokrycia kosztów.
   TYTUŁ V
   PRZEPISY KOŃCOWE
   Artykuł 20
   Wykonanie
   1.   Wykonanie niniejszej umowy zostaje powierzone, z jednej strony, organom celnym Komisji Wspólnot Europejskich oraz, w razie konieczności, organom celnym Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej, a z drugiej strony – organom celnym Chińskiej Republiki Ludowej. Organy te podejmują decyzje co do wszystkich praktycznych działań i uzgodnień koniecznych do stosowania niniejszej Umowy, biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy, w szczególności dotyczące ochrony danych. Mogą one zalecić właściwym organom rozważenie wprowadzenia zmian do niniejszej Umowy.
   2.   Umawiające się Strony przeprowadzają wzajemne konsultacje oraz wymieniają informacje dotyczące szczegółowych zasad wykonywania Umowy przyjętych zgodnie z jej postanowieniami.
   Artykuł 21
   Wspólny Komitet Współpracy Celnej
   1.   Ustanawia się Wspólny Komitet Współpracy Celnej, składający się z przedstawicieli organów celnych Chińskiej Republiki Ludowej oraz Wspólnoty Europejskiej. Miejsca, terminy i porządek obrad posiedzeń Komitetu są ustalane w drodze wzajemnych uzgodnień.
   2.   Zadania Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej obejmują w szczególności:

               a)

               czuwanie nad sprawnym funkcjonowaniem niniejszej Umowy;

               b)

               analizowanie wszystkich spraw związanych z jej stosowaniem;

               c)

               podejmowanie działań niezbędnych do zapewnienia współpracy celnej zgodnie z celami niniejszej Umowy;

               d)

               wymianę poglądów na tematy będące przedmiotem zainteresowania obu stron, dotyczące współpracy celnej, w tym związanych z przyszłymi działaniami i środkami koniecznymi dla ich realizacji;

               e)

               proponowanie rozwiązań służących realizacji celów niniejszej Umowy.

         3.   Wspólny Komitet Współpracy Celnej określa swój regulamin wewnętrzny.
   4.   Wspólny Komitet Współpracy Celnej informuje, w razie konieczności, Wspólny Komitet ustanowiony na mocy art. 15 Umowy w sprawie współpracy handlowej i gospodarczej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Chińską Republiką Ludową o działaniach powziętych na mocy niniejszej Umowy.
   Artykuł 22
   Wejście w życie i czas obowiązywania
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie wzajemnego powiadomienia się przez Umawiające się Strony o dopełnieniu niezbędnych do tego procedur.
   2.   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę poprzez jej pisemne wypowiedzenie. Umowa wygasa trzy miesiące od daty przesłania wypowiedzenia drugiej Umawiającej się Stronie. Wnioski o udzielenie pomocy złożone przed wypowiedzeniem Umowy są wykonywane zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.
   Artykuł 23
   Teksty autentyczne
   Niniejsza Umowa jest sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i chińskim, przy czym teksty te są na równi autentyczne.

      Na dowód czego niżej wymienieni, będąc do tego należycie upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.
      Sporządzono w Haga, dnia 8 grudnia 2004 r.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Por el Gobierno de la República Popular China
         Za vládu Činské lidové republiky
         For Folkerepublikken Kinas regering
         Im Namen der Regierung der Volksrepublik China
         Hiina Rahvavabariigi valitsuse nimel
         Για την κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
         For the Government of the People's Republic of China
         Pour le gouvernement de la République populaire de Chine
         Per il Governo della Repubblica popolare cinese
         Kīnas Tautas Republikas vārdā
         Kinijos Liaudies Respublikos Vyriausybės vardu
         A Kínai Népköztársaság kormánya részéről
         Voor de Regering van de Volksrepubliek China
         W imieniu rządu Chińskiej Republiki Ludowej
         Pelo Governo da República Popular da China
         Za vládu Činskey ľudovej republiky
         Za Vlado Ljudske republike Kitajske
         Kiinan kansantasavallan hallituksen puolesta
         På Folkrepubliken Kinas regerings vägnar


title: Decyzja Zarządu Europolu z dnia 19 października 2005 r. przyjmująca warunki i procedury określone przez Europol w sprawie waloryzacji kwot, o których mowa w Dodatku do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. w sprawie opodatkowania dochodów i uposażeń wypłacanych przez Europol swoim pracownikom na rzecz Europolu

text:
               15.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/4

      DECYZJA ZARZĄDU EUROPOLU

   z dnia 19 października 2005 r.
   przyjmująca warunki i procedury określone przez Europol w sprawie waloryzacji kwot, o których mowa w Dodatku do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. w sprawie opodatkowania dochodów i uposażeń wypłacanych przez Europol swoim pracownikom na rzecz Europolu
   (2005/C 282/03)
   ZARZĄD EUROPOLU,
   Uwzględniając Protokół sporządzony na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 41 ust. 3 Konwencji o Europolu w sprawie przywilejów i immunitetów Europolu, członków jego organów, zastępców dyrektorów oraz pracowników Europolu (1), a w szczególności jego art. 10,
   a także mając na uwadze co następuje:

               1.

               Rada postanowiła dnia 12 października 2005 r. o waloryzacji dochodów i uposażeń na rzecz urzędników Europolu o 0,2 % z działaniem wstecznym od dnia 1 lipca 2004 r.

               2.

               Zarząd postanowił dnia 19 października 2005 r. o wprowadzeniu w życie podwyżki kwot, o których mowa w art. 4 Dodatku do decyzji Zarządu z dnia 16 listopada 1999 r. (2) o ten sam punkt procentowy i z tą samą datą wsteczną określoną w decyzji Rady z dnia 12 października 2005 r., wskazanej w pkt 1.

               3.

               Zgodnie z w/w decyzją Zarządu z dnia 19 października 2005 r., wartości ustanowione w ten sposób zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Z mocą od dnia 1 lipca 2004 r.:

               1.

               Wartość wymienioną w pierwszym zdaniu art. 4 Dodatku do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. zastępuje się kwotą 110,24 EUR.

               2.

               Wartości w walucie euro umieszczone w tabeli w art. 4 Dodatku do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. zastępuje się następującymi kwotami:

                           8 % dla kwot między 110,24 EUR oraz 1 941,75 EUR

                           10 % dla kwot między 1 941,76 EUR oraz 2 674,46 EUR

                           12,5 % dla kwot między 2 674,47 EUR oraz 3 065,08 EUR

                           15 % dla kwot między 3 065,09 EUR oraz 3 480,86 EUR

                           17,5 % dla kwot między 3 480,87 EUR oraz 3 871,51 EUR

                           20 % dla kwot między 3 871,52 EUR oraz 4 250,14 EUR

                           22,5 % dla kwot między 4 250,15 EUR oraz 4 640,75 EUR

                           25 % dla kwot między 4 640,76 EUR oraz 5 019,40 EUR

                           27,5 % dla kwot między 5 019,41 EUR oraz 5 410,02 EUR

                           30 % dla kwot między 5 410,03 EUR oraz 5 788,67 EUR

                           32,5 % dla kwot między 5 788,68 EUR oraz 6 179,29 EUR

                           35 % dla kwot między 6 179,30 EUR oraz 6 558,53 EUR

                           40 % dla kwot między 6 558,54 EUR oraz 6 949,16 EUR

                           45 % dla kwot powyżej 6 949,17 EUR

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem następującym jej przyjęcie.

      Sporządzono w Hadze, dnia 19 października 2005 r.

         Rob WAINWRIGHT

            Prezes Zarządu Europolu

      (1)  Dz.U. C 221 z 19.7.1997, str. 2.

      (2)  Dz.U. C 65 z 28.2.2001, str. 8.


title: 2010/199/CFSP: Decyzja Rady 2010/199/WPZiB z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Czarnogórą w sprawie udziału Czarnogóry w operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (operacja Atalanta )

text:
               8.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/1

         DECYZJA RADY 2010/199/WPZiB
   z dnia 22 marca 2010 r.
   w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Czarnogórą w sprawie udziału Czarnogóry w operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (operacja „Atalanta”)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 5 i 6,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 10 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (operacja „Atalanta”).

               (2)

               Artykuł 10 ust. 3 tego wspólnego działania przewiduje, że szczegółowe warunki dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów zawieranych zgodnie z art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej.

               (3)

               W następstwie decyzji Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa z dnia 21 kwietnia 2009 r. w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w operację Atalanta (ATALANTA/2/2009) (2) i w sprawie ustanowienia komitetu uczestników (ATALANTA/3/2009) (3) wynegocjowano Umowę między Unią Europejską a Czarnogórą w sprawie udziału Czarnogóry w operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (operacja „Atalanta”) (zwaną dalej „Umową”).

               (4)

               Umowę należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Unią Europejską a Czarnogórą w sprawie udziału Czarnogóry w operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (operacja „Atalanta”).
   Tekst Umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii notyfikacji przewidzianej w art. 10 ust. 1 Umowy (4).
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2010 r.

            W imieniu Rady

         M. Á. MORATINOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 109 z 30.4.2009, s. 52.

      (3)  Dz.U. L 112 z 6.5.2009, s. 9 oraz addendum w Dz.U. L 119 z 14.5.2009, s. 40.

      (4)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
    ---documentbreak---

               8.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/3

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Czarnogórą w sprawie udziału Czarnogóry w operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (operacja „Atalanta”)
   UNIA EUROPEJSKA (UE),
   z jednej strony, oraz
   CZARNOGÓRA,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC:
   przyjęcie przez Radę Unii Europejskiej wspólnego działania 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (operacja „Atalanta”) zmienionego decyzją Rady 2009/907/WPZiB (2),
   zaproszenie Czarnogóry przez UE do udziału w operacji dowodzonej przez UE,
   pomyślne zakończenie procesu formowania sił oraz zalecenie dowódcy operacji UE i Komitetu Wojskowego UE dotyczące zgody na udział sił Czarnogóry w operacji dowodzonej przez UE,
   decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/2/2009 z dnia 21 kwietnia 2009 r. w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej mającą na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta) (3) i decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/3/2009 z dnia 21 kwietnia 2009 r. w sprawie ustanowienia komitetu uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu zapobieganie aktom piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii, odstraszanie od nich oraz ich zwalczanie (Atalanta) (4), które zostały zmienione decyzją Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/7/2009 (5),
   decyzję Czarnogóry z dnia 13 sierpnia 2009 r. o udziale w operacji „Atalanta”,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Udział w operacji
   1.   Czarnogóra włącza się do wspólnego działania 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (operacja „Atalanta”), zmienionego decyzją 2009/907/WPZiB, oraz do wszelkich dalszych decyzji, na mocy których Rada Unii Europejskiej postanowi rozszerzyć tę operację, zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy i wszelkimi wymaganymi ustaleniami wykonawczymi.
   2.   Wkład Czarnogóry w siły morskie dowodzone przez Unię Europejską (EUNAVFOR) nie narusza autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską.
   3.   Czarnogóra zapewnia wykonywanie swojej misji przez jej siły i personel uczestniczące w operacji „Atalanta” zgodnie z:

               —

               wspólnym działaniem 2008/851/WPZiB i ewentualnymi późniejszymi zmianami,

               —

               planem operacji,

               —

               wszelkimi środkami wykonawczymi.

         4.   Siły i personel oddelegowane przez Czarnogórę do udziału w operacji wykonują swoje obowiązki i postępują, mając na uwadze wyłącznie interes operacji „Atalanta”.
   5.   Czarnogóra informuje w odpowiednim czasie dowódcę operacji UE o wszelkich zmianach związanych z udziałem tego państwa w operacji.
   Artykuł 2
   Status sił
   1.   Status sił i personelu oddelegowanych przez Czarnogórę do udziału w operacji „Atalanta” jest określony w umowie dotyczącej statusu sił zawartej przez Unię Europejską z Somalią, Dżibuti lub innym państwem regionu, z którymi taka umowa będzie musiała zostać zawarta na potrzeby prowadzenia operacji, lub w jednostronnym oświadczeniu w sprawie statusu sił wydanym przez Kenię, Seszele lub inne państwo regionu, które wyda takie oświadczenie na potrzeby prowadzenia operacji.
   2.   Status sił i personelu oddelegowanych do dowództwa operacji lub grup dowodzenia usytuowanych poza obszarem wspólnych działań podlega ustaleniom między państwem przyjmującym dowództwo operacji i odpowiednie grupy dowodzenia a Czarnogórą.
   3.   Bez uszczerbku dla umów i oświadczeń dotyczących statusu sił, o których mowa w ust. 1 i 2, Czarnogóra sprawuje jurysdykcję nad swoimi siłami i personelem uczestniczącym w operacji „Atalanta”.
   4.   Czarnogóra jest odpowiedzialna za wszelkie związane z udziałem w operacji „Atalanta” roszczenia członków jej sił oraz personelu lub roszczenia ich dotyczące. Czarnogóra jest odpowiedzialna za podjęcie działań, w szczególności o charakterze prawnym lub dyscyplinarnym, przeciwko członkom swoich sił oraz personelu, zgodnie z własnymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.
   5.   Czarnogóra zobowiązuje się do wydania przy podpisaniu niniejszej Umowy oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń w stosunku do wszystkich państw biorących udział w operacji „Atalanta”.
   6.   Państwa członkowskie Unii Europejskiej zobowiązują się do wydania przy podpisaniu niniejszej Umowy oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń odnoszących się do udziału Czarnogóry w operacji „Atalanta”.
   Artykuł 3
   Warunki przekazywania osób ujętych i przetrzymywanych w celu przeprowadzenia postępowania karnego
   Jeśli Czarnogóra sprawuje jurysdykcję wobec osób, które popełniły lub są podejrzane o popełnienie aktów piractwa lub rozboju na wodach terytorialnych państwa nadbrzeżnego w obszarze objętym operacją, przekazywanie Czarnogórze przez EUNAVFOR osób ujętych w celu przeprowadzenia postępowania karnego i przetrzymywanych przez EUNAVFOR oraz zajętego mienia znajdującego się w posiadaniu EUNAVFOR-u następuje zgodnie z warunkami określonymi w załączniku, stanowiącym integralną część niniejszej Umowy.
   Artykuł 4
   Informacje niejawne
   1.   Czarnogóra przyjmuje środki konieczne do zapewnienia ochrony informacji niejawnych UE zgodnie z przepisami Rady Unii Europejskiej dotyczącymi bezpieczeństwa, zawartymi w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (6) i zgodnie z dalszymi wytycznymi wydanymi przez właściwe organy, w tym przez dowódcę operacji UE.
   2.   Jeśli UE i Czarnogóra zawrą umowę dotyczącą procedur bezpieczeństwa w przypadku wymiany informacji niejawnych, postanowienia takiej umowy mają zastosowanie w ramach operacji „Atalanta”.
   Artykuł 5
   Struktura dowodzenia
   1.   Wszyscy członkowie sił i personel uczestniczący w operacji „Atalanta” podlegają w pełni swoim organom krajowym.
   2.   Organy krajowe przekazują dowódcy operacji UE dowodzenie operacyjne i taktyczne lub kontrolę operacyjną i taktyczną nad swoimi siłami i personelem. Dowódca operacji UE jest upoważniony do delegowania swoich uprawnień.
   3.   Czarnogóra ma takie same prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją jak państwa członkowskie Unii Europejskiej, które w niej uczestniczą.
   4.   Dowódca operacji UE może w każdej chwili, po przeprowadzeniu konsultacji z Czarnogórą, wnioskować o wycofanie wkładu Czarnogóry.
   5.   W celu reprezentowania swojego krajowego kontyngentu w operacji „Atalanta” Czarnogóra mianuje starszego przedstawiciela wojskowego (SMR). SMR konsultuje się z dowódcą sił UE we wszystkich sprawach mających wpływ na operację oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
   Artykuł 6
   Aspekty finansowe
   1.   Czarnogóra przyjmuje na siebie wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji, chyba że koszty te podlegają wspólnemu finansowaniu przewidzianemu w instrumentach prawnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 niniejszej Umowy, jak również w decyzji Rady 2008/975/WPZiB z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiającej mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (Athena) (7).
   2.   Operacja „Atalanta” udziela czarnogórskiemu kontyngentowi wsparcia logistycznego w zamian za zwrot kosztów na warunkach przewidzianych w ustaleniach wykonawczych, o których mowa w art. 7. Obsługa administracyjna związana z tym wydatkami jest dokonywana poprzez mechanizm Athena.
   3.   W przypadku śmierci, uszkodzenia ciała, strat lub szkód poniesionych przez osoby fizyczne lub prawne z państwa lub państw, w których prowadzona jest operacja, Czarnogóra, w przypadku ustalenia jej odpowiedzialności, wypłaca odszkodowanie na warunkach przewidzianych w umowie dotyczącej statusu sił – o ile taka umowa istnieje – o której mowa w art. 2 ust. 1 niniejszej Umowy.
   Artykuł 7
   Ustalenia wykonawcze do Umowy
   Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa lub dowódca operacji UE i odpowiednie organy Czarnogóry dokonują między sobą wszelkich niezbędnych ustaleń technicznych i administracyjnych służących wykonaniu niniejszej Umowy.
   Artykuł 8
   Niewywiązywanie się ze zobowiązań
   Jeżeli jedna ze stron nie wywiązuje się ze swoich zobowiązań określonych w poprzednich artykułach, druga strona ma prawo do rozwiązania niniejszej Umowy z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia.
   Artykuł 9
   Rozstrzyganie sporów
   Spory dotyczące wykładni lub stosowania niniejszej Umowy są rozstrzygane między stronami na drodze dyplomatycznej.
   Artykuł 10
   Wejście w życie
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po wzajemnej notyfikacji sobie przez strony zakończenia wewnętrznych procedur niezbędnych do tego celu.
   2.   Niniejsza Umowa jest tymczasowo stosowana od dnia jej podpisania.
   3.   Niniejsza Umowa pozostaje w mocy przez okres, w jakim Czarnogóra wnosi wkład w operację.
   4.   Zakończenie stosowania niniejszej Umowy nie wpłynie na żadne uprawnienia ani obowiązki wynikające z jej stosowania przed tym zakończeniem, w tym na uprawnienia osób przekazywanych, dopóki są przetrzymywane przez Czarnogórę lub dopóki prowadzone jest wobec nich postępowanie karne przez Czarnogórę.
   Po zakończeniu operacji wszystkie uprawnienia przysługujące EUNAVFOR-owi na mocy załącznika do niniejszej Umowy mogą zostać przejęte przez osobę lub organ wyznaczone przez państwo sprawujące prezydencję Rady UE. Wyznaczoną osobą lub podmiotem może być między innymi pracownik dyplomatyczny lub urzędnik konsularny tego państwa akredytowany w Czarnogórze. Po zakończeniu operacji wszystkie powiadomienia, które zgodnie z niniejszą Umową miał otrzymać EUNAVFOR, będą przekazywane państwu sprawującemu prezydencję Rady UE.

      Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego czwartego marca dwa tysiące dziesiątego roku w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.

            W imieniu Unii Europejskiej

            W imieniu Czarnogóry

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33, sprostowanie w Dz.U. L 253 z 25.9.2009, s. 18.

      (2)  Dz.U. L 322 z 9.12.2009, s. 27.

      (3)  Dz.U. L 109 z 30.4.2009, s. 52.

      (4)  Dz.U. L 112 z 6.5.2009, s. 9 oraz addendum w Dz.U. L 119 z 14.5.2009, s. 40.

      (5)  Dz.U. L 270 z 15.10.2009, s. 19.

      (6)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 96.
   ZAŁĄCZNIK

      PRZEPISY DOTYCZĄCE WARUNKÓW I TRYBU PRZEKAZYWANIA CZARNOGÓRZE PRZEZ SIŁY MORSKIE DOWODZONE PRZEZ UNIĘ EUROPEJSKĄ (EUNAVFOR) OSÓB PODEJRZANYCH O POPEŁNIENIE AKTÓW PIRACTWA LUB ROZBOJU NA WODACH TERYTORIALNYCH PAŃSTWA NADBRZEŻNEGO NA OBSZARZE PROWADZENIA OPERACJI ORAZ PRZETRZYMYWANYCH PRZEZ EUNAVFOR ORAZ ZAJĘTEGO MIENIA ZNAJDUJĄCEGO SIĘ W POSIADANIU EUNAVFOR-U, A TAKŻE ICH TRAKTOWANIA PO TAKIM PRZEKAZANIU

   1.   Definicje

   Na użytek niniejszej Umowy:

               a)

               „piractwo” oznacza piractwo zdefiniowane w art. 101 UNCLOS;

               b)

               „rozbój” oznacza czyny zdefiniowane zgodnie z lit. a) popełnione na wodach terytorialnych państwa nadbrzeżnego w obszarze objętym operacją;

               c)

               „przekazana osoba” oznacza każdą osobę podejrzaną o zamiar popełnienia lub popełnienie aktów piractwa lub rozboju przekazaną Czarnogórze przez EUNAVFOR na mocy niniejszej Umowy.

         2.   Zasady ogólne

               a)

               Czarnogóra może zgodzić się, na wniosek EUNAVFOR-u, na przekazanie jej osób przetrzymywanych przez EUNAVFOR w związku z aktami piractwa lub rozboju oraz związanego z tym mienia zajętego przez EUNAVFOR i przekazać takie osoby i mienie swoim właściwym organom w celu przeprowadzenia dochodzenia i osądzenia.

               b)

               EUNAVFOR, działając na mocy niniejszej Umowy, przekazuje osoby jedynie właściwym organom ścigania Czarnogóry.

               c)

               Czarnogóra potwierdza, że osoby przekazane na mocy tych postanowień są traktowane, zarówno przed przekazaniem, jak i po nim, w sposób humanitarny i zgodnie ze zobowiązaniami w zakresie międzynarodowych praw człowieka, w tym z zakazem tortur i okrutnego, nieludzkiego i poniżającego traktowania lub karania, zakazem samowolnych zatrzymań oraz zgodnie z wymogami sprawiedliwego procesu.

         3.   Traktowanie, ściganie i sądzenie przekazanych osób

               a)

               Każda przekazana osoba jest traktowana w sposób humanitarny i nie jest poddawana torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu lub karaniu, otrzymuje odpowiednie zakwaterowanie i wyżywienie, dostęp do opieki medycznej oraz ma możliwość przestrzegania praktyk religijnych.

               b)

               Każda przekazana osoba jest w krótkim terminie doprowadzana przed sąd lub inny organ uprawniony ustawowo do sprawowania władzy sądowej, który bezzwłocznie podejmuje decyzję o tym, czy osoba ta została zatrzymana zgodnie z prawem, a jeżeli zatrzymanie jest bezprawne – zarządza jej zwolnienie.

               c)

               Każda przekazana osoba ma prawo do osądzenia w rozsądnym terminie lub do zwolnienia.

               d)

               Przy rozstrzyganiu o zasadności skierowanego przeciwko niej oskarżenia każda przekazana osoba ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jej sprawy przez właściwy, niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony prawem.

               e)

               Każdą przekazaną osobę oskarżoną o popełnienie przestępstwa uważa się za niewinną do czasu udowodnienia jej winy zgodnie z prawem.

               f)

               Przy rozstrzyganiu o zasadności skierowanego przeciwko niej oskarżenia każda przekazana osoba ma prawo, na zasadach pełnej równości, co najmniej do następujących gwarancji:

                           1)

                           otrzymania niezwłocznie szczegółowej informacji w języku dla niej zrozumiałym o istocie i przyczynie skierowanego przeciwko niej oskarżenia;

                           2)

                           dysponowania odpowiednim czasem i możliwościami w celu przygotowania obrony i porozumienia się z ustanowionym przez siebie obrońcą;

                           3)

                           osądzenia bez nieuzasadnionej zwłoki;

                           4)

                           obecności na rozprawie, bronienia się osobiście lub przez ustanowionego przez siebie obrońcę; otrzymania informacji, jeżeli nie posiada obrońcy, o istnieniu powyższego prawa; oraz posiadania wyznaczonego dla niej obrońcy w każdym przypadku, kiedy interes wymiaru sprawiedliwości tego wymaga, bez ponoszenia kosztów obrony w przypadkach, kiedy oskarżony nie posiada wystarczających środków na ich pokrycie;

                           5)

                           zapoznania się ze wszystkimi dowodami przeciwko niej, w tym ze złożonymi pod przysięgą oświadczeniami świadków, którzy dokonali zatrzymania, oraz zapewnienia obecności i przesłuchania świadków obrony na tych samych warunkach, co świadków oskarżenia;

                           6)

                           korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza, jeżeli nie rozumie języka używanego w sądzie lub nie posługuje się tym językiem;

                           7)

                           nieprzymuszania do zeznawania przeciwko sobie lub do przyznania się do winy.

               g)

               Każda przekazana osoba skazana za przestępstwo ma prawo do odwołania się do sądu wyższej instancji w celu ponownego rozpatrzenia orzeczenia w odniesieniu do uznania jej winną i wymiaru kary zgodnie z prawem Czarnogóry.

               h)

               Czarnogóra nie przekazuje żadnej przekazanej osoby innemu państwu w celu przeprowadzenia dochodzenia lub osądzenia bez uprzedniej pisemnej zgody EUNAVFOR-u.

         4.   Kara śmierci

   Żadna przekazana osoba nie zostaje skazana na karę śmierci ani na żadnej takiej osobie nie wykonuje się kary śmierci; żadna taka osoba nie podlega karze śmierci.
   5.   Dokumentacja i powiadomienia

               a)

               Wszelkie przekazania odbywają się na podstawie odpowiedniego dokumentu podpisanego przez przedstawiciela EUNAVFOR-u i przedstawiciela właściwych organów ścigania Czarnogóry.

               b)

               EUNAVFOR dostarcza Czarnogórze dokumentację dotyczącą zatrzymania każdej przekazanej osoby. Dokumentacja ta obejmuje, o ile to możliwe, informacje o stanie zdrowia przekazanej osoby podczas przetrzymywania, momencie przekazania jej organom Czarnogóry, przyczynie zatrzymania, czasie i miejscu dokonania zatrzymania oraz wszelkich decyzjach podjętych w związku z jej zatrzymaniem.

               c)

               Czarnogóra jest odpowiedzialna za prowadzenie dokładnej ewidencji dotyczącej każdej przekazanej osoby, która obejmuje między innymi dokumentację wszelkiego zajętego mienia, stanu zdrowia osoby, miejsca jej przetrzymywania, wszelkich postawionych jej zarzutów i wszelkich istotnych decyzji podjętych podczas ścigania i sądzenia.

               d)

               Dokumentacja ta jest udostępniana przedstawicielom UE i EUNAVFOR na pisemny wniosek skierowany do Ministerstwa Spraw Zagranicznych Czarnogóry.

               e)

               Ponadto Czarnogóra powiadamia EUNAVFOR o miejscu przetrzymywania wszelkich osób przekazanych na mocy niniejszej Umowy, pogorszeniu ich stanu zdrowia lub o wszelkich zarzutach niewłaściwego traktowania. Przedstawiciele UE i EUNAVFOR-u mają dostęp do osób przekazanych na mocy niniejszej Umowy, dopóki przebywają one w areszcie, i mogą je przesłuchiwać.

               f)

               Krajowe i międzynarodowe organizacje humanitarne mogą – na złożony przez siebie wniosek – odwiedzać osoby przekazane na mocy niniejszej Umowy.

               g)

               W celu zagwarantowania, by EUNAVFOR był w stanie zapewnić Czarnogórze terminową pomoc w zakresie stawiania się świadków z EUNAVFOR-u i dostarczania stosownych dowodów, Czarnogóra powiadamia EUNAVFOR o zamiarze wszczęcia postępowania karnego przeciwko wszelkim przekazanym osobom oraz o harmonogramie przedstawiania dowodów i wysłuchiwania zeznań.

         6.   Pomoc EUNAVFOR-u

               a)

               EUNAVFOR, w miarę posiadanych środków i możliwości, zapewnia Czarnogórze wszelką pomoc w celu prowadzenia dochodzeń w sprawie przekazanych osób i ich osądzenia.

               b)

               W szczególności EUNAVFOR:

                           1)

                           przekazuje dokumentację dotyczącą zatrzymania sporządzoną zgodnie z pkt 5 lit. b) niniejszych postanowień;

                           2)

                           przetwarza wszelkie dowody zgodnie z wymogami właściwych organów Czarnogóry zgodnie z ustaleniami wykonawczymi określonymi w pkt 8;

                           3)

                           dokłada starań, aby przedstawić zeznania świadków lub złożone pod przysięgą oświadczenia członków personelu EUNAVFOR-u, którzy uczestniczyli we wszelkich incydentach związanych z przekazaniem osób na mocy niniejszych postanowień;

                           4)

                           przekazuje wszelkie stosowne zajęte mienie będące w posiadaniu EUNAVFOR-u.

         7.   Związek z innymi prawami przekazanych osób

   Postanowienia niniejszego załącznika nie mają na celu ustanowienia odstępstwa ani nie mogą być traktowane jako odstępstwo od jakichkolwiek praw przysługujących przekazanej osobie na mocy mającego zastosowanie prawa krajowego lub międzynarodowego.
   8.   Ustalenia wykonawcze

               a)

               Na potrzeby stosowania niniejszych postanowień kwestie operacyjne, administracyjne i techniczne mogą być przedmiotem ustaleń wykonawczych zatwierdzanych przez właściwe organy Czarnogóry, z jednej strony, oraz właściwe organy UE i właściwe organy państw wysyłających kontyngent krajowy do EUNAVFOR-u, z drugiej strony.

               b)

               Ustalenia wykonawcze mogą dotyczyć między innymi:

                           1)

                           wskazania właściwych organów ścigania Czarnogóry, którym EUNAVFOR może przekazywać osoby;

                           2)

                           aresztu, w którym będą przebywać przekazane osoby;

                           3)

                           sposobu postępowania z dokumentami, w tym dokumentami związanymi z gromadzeniem dowodów, które są przekazywane właściwym organom ścigania Czarnogóry przy przekazywaniu osoby;

                           4)

                           punktów kontaktowych do celów powiadomień;

                           5)

                           formularzy wykorzystywanych przy przekazywaniu.


title: Decyzja Rady z dnia 19 kwietnia 2004 r. zmieniająca art. 35 § 1 i 2 Regulaminu Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0406

Dziennik Urzędowy L 132 , 29/04/2004 P. 0003 - 0004

		Decyzja Radyz dnia 19 kwietnia 2004 r.zmieniająca art. 35 § 1 i 2 Regulaminu Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich(2004/406/WE, Euratom)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając art. 64 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości,zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 245 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz w 160 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,uwzględniając wniosek Trybunału Sprawiedliwości z dnia 3 grudnia 2003 r.,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego z dnia 30 marca 2004 r.,uwzględniając opinię Komisji z dnia 1 marca 2004 r.,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Z dniem wejścia w życie Traktatu o przystąpieniu Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej [1] konieczne jest dodanie nowych języków urzędowych tj.: czeskiego, estońskiego, litewskiego, łotewskiego, maltańskiego, polskiego, słowackiego, słoweńskiego i węgierskiego do wykazu języków postępowania w art. 35 § 1 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich.(2) W następstwie nowego podziału kompetencji w odniesieniu do skarg bezpośrednich pomiędzy Trybunałem Sprawiedliwości a Sądem Pierwszej Instancji przewidzianego w Traktacie z Nicei, należy ustalić regułę wyznaczania języka postępowania w przypadku gdy skarżącym jest instytucja,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W Regulaminie Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 2 maja 1991 r. (Dz.U. L 136 z 30.5.1991, str. 1), zmienionym w dniu 15 września 1994 r. (Dz.U. L 249 z 24.9.1994, str. 17), 17 lutego 1995 r. (Dz.U. L 44 z 28.2.1995, str. 64), 6 lipca 1995 r. (Dz.U. L 172 z 22.7.1995, str. 3), 12 marca 1997 r. (Dz.U. L 103 z 19.4.1997, str. 6, ze sprostowaniem w Dz.U. L 351 z 23.12.1997, str. 72), 17 maja 1999 r. (Dz.U. L 135 z 29.5.1999, str. 92), 6 grudnia 2000 r. (Dz.U. L 322 z 19.12.2000, str. 4) oraz 21 maja 2003 r. (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 22) wprowadza się następujące zmiany:1) art. 29 § 1 otrzymuje następujące brzmienie:"Językami postępowania są angielski, czeski, duński, estoński, fiński, francuski, grecki, hiszpański, irlandzki, litewski, łotewski, maltański, niderlandzki, niemiecki, polski, portugalski, słowacki, słoweński, szwedzki, węgierski oraz włoski."2) w art. 35 § 2:- dodaje się nową literę w brzmieniu:- "a) jeżeli pozwanym jest Państwo Członkowskie lub osoba fizyczna albo prawna, która ma przynależność do Państwa Członkowskiego, językiem postępowania jest język urzędowy tego Państwa; w przypadku gdy istnieje więcej niż jeden język urzędowy, skarżący może wybrać jeden z tych języków;"- dotychczasowe litery a) i b) otrzymują odpowiednio oznaczenie b) i c);- w lit. c) słowo "lit. a)" zastępuje się słowem "lit. b)".Artykuł 2Przepisy art. 1 ust. 1 wchodzą w życie z dniem wejścia w życie Traktatu o przystąpieniu Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej. Przepisy art. 1 ust. 2 wchodzą w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po opublikowaniu niniejszej decyzji.Teksty regulaminu Sądu Pierwszej Instancji w językach: czeskim, estońskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, polskim, słowackim, słoweńskim i węgierskim zostaną przyjęte po wejściu w życie Traktatu, o którym mowa w akapicie pierwszym.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 kwietnia 2004 r.W imieniu RadyB. CowenPrzewodniczący[1] Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 17.--------------------------------------------------