title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1837 z dnia 12 października 2015 r. w sprawie wspierania przez Unię działań Komisji Przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności w zakresie monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

text:
               13.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/83

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/1837
   z dnia 12 października 2015 r.
   w sprawie wspierania przez Unię działań Komisji Przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności w zakresie monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią”); rozdział III tej strategii zawiera wykaz środków, które mają zostać podjęte zarówno w Unii, jak i państwach trzecich w celu zwalczania takiego rozprzestrzeniania.

               (2)

               Unia aktywnie realizuje tę strategię i zapewnia skuteczność środków wymienionych w jej rozdziale III, w szczególności przez przeznaczanie zasobów finansowych na wspieranie poszczególnych projektów prowadzonych przez instytucje wielostronne, takie jak Tymczasowy Sekretariat Techniczny (zwany dalej „TST”) Organizacji do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (zwanej dalej „CTBTO”).

               (3)

               W dniu 17 listopada 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB w sprawie upowszechnienia i wzmocnienia porozumień wielostronnych w dziedzinie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz środków przenoszenia (1). W tym wspólnym stanowisku wzywa się między innymi do propagowania podpisania i ratyfikacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (zwanego dalej „CTBT”).

               (4)

               Państwa sygnatariusze CTBT postanowiły powołać Komisję Przygotowawczą wyposażoną w zdolność prawną i posiadającą status organizacji międzynarodowej, w celu skutecznego wdrażania CTBT do czasu ustanowienia CTBTO.

               (5)

               Szybkie wejście w życie i upowszechnienie CTBT, jak również wzmocnienie systemu monitorowania i kontroli stosowanego przez Komisję Przygotowawczą CTBTO stanowią ważne cele strategii. W tym kontekście próby jądrowe przeprowadzone przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną w październiku 2006 r., w maju 2009 r. i w lutym 2013 r. jeszcze bardziej unaoczniły, jak ważne jest szybkie wejście w życie CTBT, oraz wskazały na potrzebę przyspieszenia rozbudowy i wzmocnienia systemu monitorowania i kontroli CTBT.

               (6)

               Komisja Przygotowawcza CTBTO wypracowuje sposoby najskuteczniejszego wzmacniania swojego systemu kontroli, w tym poprzez rozwój zdolności w zakresie monitorowania gazów szlachetnych oraz działania, które mają doprowadzić do pełnego włączenia państw sygnatariuszy CTBT we wdrażanie systemu kontroli.

               (7)

               W ramach realizacji strategii Rada przyjęła trzy wspólne działania i dwie decyzje w sprawie wspierania działań Komisji Przygotowawczej CTBTO, a mianowicie: wspólne działanie 2006/243/WPZiB w dziedzinie szkolenia i zwiększania zdolności do kontroli (2), wspólne działanie 2007/468/WPZiB (3) i wspólne działanie 2008/588/WPZiB (4) oraz decyzję 2010/461/WPZiB (5) i decyzję 2012/699/WPZiB (6) w celu zwiększenia zdolności Komisji Przygotowawczej CTBTO w zakresie monitorowania i kontroli.

               (8)

               To wsparcie ze strony Unii powinno być kontynuowane.

               (9)

               Techniczne wykonanie niniejszej decyzji należy powierzyć Komisji Przygotowawczej CTBTO, która – ze względu na swoją unikalną wiedzę specjalistyczną i unikalne zdolności dzięki sieci Międzynarodowego Systemu Monitoringu, obejmującego ponad 280 obiektów w 85 państwach, oraz Międzynarodowemu Centrum Danych – jest jedyną organizacją międzynarodową będącą w stanie wykonać niniejszą decyzję i posiadającą uprawnienia w tym zakresie. Projekty wspierane przez Unię mogą być finansowane wyłącznie z wkładu pozabudżetowego na rzecz Komisji Przygotowawczej CTBTO,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Aby zapewnić stałą i praktyczną realizację niektórych elementów strategii, Unia wspiera działania Komisji Przygotowawczej CTBTO, służące osiągnięciu następujących celów:

               a)

               zwiększenie zdolności systemu monitorowania i kontroli CTBT, w tym w dziedzinie wykrywania nuklidów promieniotwórczych;

               b)

               zwiększenie zdolności państw sygnatariuszy CTBT do wypełniania wynikających z tego Traktatu obowiązków w zakresie kontroli oraz umożliwienie im pełnego korzystania z udziału w systemie stworzonym przez CTBT.

         2.   Projekty, które mają być wspierane przez Unię, mają następujące cele szczegółowe:

               a)

               wspieranie utrzymania systemu monitorowania, aby zwiększyć wykrywalność ewentualnych wybuchów jądrowych, konkretnie dzięki wspieraniu: wybranych pomocniczych stacji sejsmologicznych oraz określeniu charakterystyki globalnego promieniowania tła ksenonu i redukcji poziomu ksenonu; usprawnienie administracji wirtualnego Centrum Eksploatacji Danych oraz intensyfikacja związanych z tym działań; realizacja drugiej fazy prowadzonego przez Międzynarodowe Centrum Danych programu przeprojektowania systemu przetwarzającego dane sejsmiczne, hydroakustyczne i infradźwiękowe; oraz zwiększenie zakresu testowania dla aplikacji Międzynarodowego Centrum Danych;

               b)

               wzmocnienie zdolności kontrolnych Komisji Przygotowawczej CTBTO w zakresie inspekcji na miejscu, w szczególności przez wspieranie rozwoju zdolności operacyjnych podczas inspekcji na miejscu w drodze rozszerzenia i uzupełnienia technicznych możliwości systemu obrazowania wielospektralnego, w tym wielospektralnej detekcji w podczerwieni (MSIR), stosowanego w inspekcjach na miejscu;

               c)

               wspieranie dążenia do upowszechnienia i wejścia w życie CTBT oraz długotrwałego utrzymania jego systemu kontroli poprzez działania informacyjne i budowanie zdolności, w tym poprzez wspieranie szkoleń i warsztatów w Azji Południowo-Wschodniej, w regionie Pacyfiku i na Dalekim Wschodzie (SEAPFE), a także na Bliskim Wschodzie i w Azji Południowej (MESA), aby zwiększać faktyczny udział w CTBT; wspieranie utrzymania systemu budowania zdolności; wspieranie działań informacyjnych skierowanych do społeczności naukowej oraz do decydentów/dyplomatów, aby zwiększyć wiedzę o CTBT i jego zrozumienie; a także wspieranie konsolidacji i rozbudowy rozszerzonego pakietu oprogramowania dla krajowych centrów danych (NDC-in-a-box) oraz jego dystrybucji.

         Projekty te mają także wyeksponować fakt, że Unia wspiera powyższe działania i właściwe zarządzanie programem w ramach realizacji niniejszej decyzji.
   Projekty te są prowadzone z korzyścią dla wszystkich państw sygnatariuszy CTBT.
   Szczegółowy opis projektów przedstawiony jest w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”).
   2.   Techniczna realizacja projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, spoczywa na Komisji Przygotowawczej CTBTO. Zadanie to wykonuje ona pod kontrolą Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych uzgodnień z Komisją Przygotowawczą CTBTO.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 3 024 756 EUR.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.
   3.   Właściwe zarządzanie finansową kwotą odniesienia, o której mowa w ust. 1, nadzoruje Komisja Europejska. W tym celu zawiera ona umowę o finansowaniu z Komisją Przygotowawczą CTBTO. Umowa o finansowaniu przewiduje, że Komisja Przygotowawcza CTBTO ma zapewnić widoczność wkładu UE stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja Europejska dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.
   Artykuł 4
   1.   Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań sporządzanych przez Komisję Przygotowawczą CTBTO. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do sporządzenia oceny.
   2.   Komisja Europejska przedstawia informacje na temat finansowych aspektów realizacji projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja wygasa po 24 miesiącach od dnia zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3. Jeżeli do tego czasu nie zostanie zawarta umowa o finansowaniu, niniejsza decyzja wygasa sześć miesięcy po wejściu w życie.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne stanowisko Rady 2003/805/WPZiB z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie upowszechnienia i wzmocnienia porozumień wielostronnych w dziedzinie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz środków przenoszenia (Dz.U. L 302 z 20.11.2003, s. 34).

      (2)  Wspólne działanie Rady 2006/243/WPZiB z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie wsparcia działań Komisji Przygotowawczej Organizacji ds. Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych (CTBTO) w zakresie szkolenia i zwiększania zdolności w celu oceny strategii UE przeciw rozpowszechnianiu broni masowego rażenia i w ramach jej realizacji (Dz.U. L 88 z 25.3.2006, s. 68).

      (3)  Wspólne działanie Rady 2007/468/WPZiB z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie wsparcia działań Komisji Przygotowawczej Organizacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i oceny oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 176 z 6.7.2007, s. 31).

      (4)  Wspólne działanie Rady 2008/588/WPZiB z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie wsparcia działań Komisji Przygotowawczej Organizacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i oceny oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 189 z 17.7.2008, s. 28).

      (5)  Decyzja Rady 2010/461/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie wsparcia działań komisji przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 219 z 20.8.2010, s. 7).

      (6)  Decyzja Rady 2012/699/WPZiB z dnia 13 listopada 2012 r. w sprawie wsparcia działań komisji przygotowawczej Organizacji do spraw Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBTO) w celu zwiększenia jej zdolności monitorowania i kontroli oraz w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 314 z 14.11.2012, s. 27).

      ZAŁĄCZNIK

         Wspieranie przez Unię działań Komisji Przygotowawczej CTBTO w celu zwiększenia jej zdolności w zakresie monitorowania i kontroli, zwiększenia szans na szybkie wejście w życie CTBT i wsparcia upowszechnienia tego Traktatu oraz działań w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

      I.   WSTĘP
      1.   Stworzenie przez Komisję Przygotowawczą CTBTO (zwaną dalej „Komisją Przygotowawczą”) sprawnie funkcjonującego systemu monitorowania i kontroli jest kluczowym elementem przygotowań do wdrożenia traktatu CTBT po jego wejściu w życie. Budowanie zdolności Komisji Przygotowawczej w dziedzinie monitorowania gazów szlachetnych stanowi istotne narzędzie umożliwiające ocenę, czy zaobserwowana eksplozja jest próbą jądrową. Ponadto działanie i wydajność systemu monitorowania i kontroli CTBT zależą od wkładu wszystkich państw sygnatariuszy CTBT. Ważne jest zatem, by państwa sygnatariusze CTBT miały możliwość udziału w systemie monitorowania i kontroli CTBT oraz wnoszenia w ten system pełnego wkładu. Działania podjęte w ramach wykonania niniejszej decyzji będą miały znaczenie również dla zwiększenia szans na szybkie wejście w życie i upowszechnienie CTBT.
      Projekty opisane w niniejszej decyzji przyczynią się w znacznym stopniu do osiągnięcia celów strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia.
      2.   W tym celu Unia będzie wspierała dziewięć następujących projektów:

                  a)

                  utrzymanie pomocniczych stacji sejsmicznych Międzynarodowego Systemu Monitoringu, zlokalizowanych w państwach potrzebujących wsparcia;

                  b)

                  projekt dotyczący określenia charakterystyki globalnego promieniowania tła ksenonu;

                  c)

                  administracja wirtualnego Centrum Eksploatacji Danych i działania z tym związane;

                  d)

                  wsparcie drugiej fazy prowadzonego przez Międzynarodowe Centrum Danych programu przeprojektowania systemu przetwarzającego dane sejsmiczne, hydroakustyczne i infradźwiękowe;

                  e)

                  redukcja poziomu ksenonu;

                  f)

                  zwiększenie zakresu testowania dla aplikacji Międzynarodowego Centrum Danych;

                  g)

                  ulepszenie sprzętu w ramach sytemu obrazowania wielospektralnego, w tym wielospektralnej detekcji w podczerwieni (MSIR), do celów inspekcji na miejscu;

                  h)

                  szkolenia i warsztaty w Azji Południowo-Wschodniej, w regionie Pacyfiku i na Dalekim Wschodzie (SEAPFE), a także na Bliskim Wschodzie i w Azji Południowej (MESA), utrzymanie systemu budowania zdolności i działania informacyjne skierowane do społeczności naukowej oraz do decydentów/dyplomatów; oraz

                  i)

                  rozszerzony pakiet oprogramowania dla krajowych centrów danych (NDC-in-a-box).

            Szanse na wejście CTBT w życie wzrosły dzięki bardziej sprzyjającej atmosferze politycznej, co uwidacznia się również poprzez niedawne podpisanie i ratyfikację CTBT przez kolejne państwa, w tym przez Indonezję będącą jednym z państw wymienionych w załączniku II do CTBT. Biorąc pod uwagę te pozytywne uwarunkowania, w nadchodzących latach należy bezzwłocznie i w większym stopniu koncentrować się zarówno na zakończeniu rozbudowy systemu kontroli CTBT, jak i na zapewnieniu jego gotowość i zdolności operacyjnej, a także kontynuowaniu prac służących wprowadzeniu w życie i upowszechnieniu CTBT. Próby jądrowe zrealizowane przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną w październiku 2006 r., w maju 2009 r. i lutym 2013 r. nie tylko pokazały, jak duże znaczenie ma wprowadzenie powszechnego zakazu prób jądrowych, ale również zwróciły uwagę na konieczność stworzenia skutecznego systemu kontroli umożliwiającego monitorowanie przestrzegania tego zakazu. W pełni działający i wiarygodny system kontroli w ramach CTBT stanowić będzie pewne, niezależne narzędzie, dzięki któremu społeczność międzynarodowa będzie w stanie zapewnić przestrzeganie wspomnianego zakazu. Ponadto dane gromadzone w ramach CTBTO odgrywają istotną rolę we wczesnym ostrzeganiu przed tsunami oraz ocenie rozprzestrzeniania się emisji promieniotwórczych po awarii w elektrowni jądrowej Fukushima w marcu 2011 r.
      Wspieranie tych projektów wzmacnia cele wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Realizacja tych złożonych projektów znacznie przyczyni się do poprawy skutecznych wielostronnych reakcji na obecne wyzwania w dziedzinie bezpieczeństwa. W szczególności projekty te przyczynią się do realizacji celów strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, w tym do dalszego upowszechnienia i wzmocnienia normy zawartej w CTBT oraz jej systemu kontroli. Komisja Przygotowawcza tworzy Międzynarodowy System Monitoringu, aby mieć pewność, że żadna eksplozja jądrowa nie pozostanie niewykryta. Ze względu na swoją unikalną wiedzę specjalistyczną zgromadzoną za pomocą ogólnoświatowej sieci stacji sejsmicznych Międzynarodowego Systemu Monitoringu, obejmującej ponad 280 obiektów w 85 krajach, oraz Międzynarodowego Centrum Danych Komisja Przygotowawcza jest jedyną organizacją zdolną do realizacji tych projektów, które mogą być finansowane jedynie z pozabudżetowego wkładu na rzecz Komisji Przygotowawczej.
      We wspólnym działaniu 2006/243/WPZiB, wspólnym działaniu 2007/468/WPZiB, wspólnym działaniu 2008/588/WPZiB, decyzji 2010/461/WPZiB i decyzji 2012/699/WPZiB Unia poparła utworzenie programu szkoleniowego prowadzonego za pośrednictwem nośników elektronicznych, zintegrowanego ćwiczenia w terenie w 2008 r. w zakresie inspekcji na miejscu oraz zintegrowanego ćwiczenia w terenie w 2014 r., ocenę i pomiary, określenie charakterystyki i redukcję poziomu ksenonu, pomoc techniczną i budowanie zdolności, rozwój zdolności wśród przyszłych pokoleń ekspertów ds. CTBT, udoskonalenie modelu rozprzestrzeniania się cząstek w atmosferze (ATM), pomocnicze stacje sejsmologiczne, wzmocnienie współpracy ze społecznością naukową, wzmocnienie zdolności w zakresie inspekcji na miejscu dzięki utworzeniu systemu wykrywania gazów szlachetnych, a także projekt pilotażowy wspierający uczestnictwo ekspertów z krajów rozwijających się w posiedzeniach Komisji Przygotowawczej dotyczących kwestii technicznych i strategicznych. Projekty, o których mowa w niniejszej decyzji, opierają się na poprzednich projektach zapoczątkowanych w ramach wspólnych działań i na postępach osiągniętych dzięki ich realizacji. Projekty, o których mowa w niniejszej decyzji, zostały określone w taki sposób, aby nie powielać działań przewidzianych w decyzji 2012/699/WPZiB. Niektóre z projektów, o których mowa w niniejszej decyzji, zawierają elementy podobne do działań podejmowanych w ramach poprzednich wspólnych działań, ale różnią się pod względem zakresu merytorycznego lub docelowych państw bądź regionów przyjmujących pomoc.
      Oprócz innych dobrowolnych wkładów finansowych i rzeczowych, które w ramach wsparcia swoich działań CTBTO otrzymała od darczyńców, takich jak państwa i instytucje z UE i spoza UE oraz innych, wymienionych powyżej dziewięć projektów wspierających działania Komisji Przygotowawczej będzie realizowanych i zarządzanych przez TST.
      II.   OPIS PROJEKTÓW

         Pozycja 1: Utrzymanie systemu monitorowania

      Pozycja ta składa się z następujących sześciu elementów:

                  —

                  :

                  Element 1

                  :

                  Utrzymanie pomocniczych stacji sejsmicznych międzynarodowego systemu monitorowania zlokalizowanych w państwach potrzebujących wsparcia

                  —

                  :

                  Element 2

                  :

                  Projekt dotyczący określenia charakterystyki globalnego promieniowania tła ksenonu

                  —

                  :

                  Element 3

                  :

                  Administracja wirtualnego Centrum Eksploatacji Danych oraz związane z tym działania

                  —

                  :

                  Element 4

                  :

                  Wsparcie drugiej fazy prowadzonego przez Międzynarodowe Centrum Danych programu przeprojektowania systemu przetwarzającego dane sejsmiczne, hydroakustyczne i infradźwiękowe

                  —

                  :

                  Element 5

                  :

                  Redukcja poziomu ksenonu

                  —

                  :

                  Element 6

                  :

                  Zwiększenie zakresu testowania aplikacji dla Międzynarodowego Centrum Danych

         Element 1: Utrzymanie pomocniczych stacji sejsmicznych międzynarodowego systemu monitorowania zlokalizowanych w państwach potrzebujących wsparcia

      1.   Informacje ogólne

      Projekt ten ma na celu dalsze dostarczanie władzom lokalnym pomocy w ulepszaniu działania i zwiększaniu stabilności certyfikowanych stacji w pomocniczej sieci sejsmologicznej międzynarodowego systemu monitorowania zlokalizowanych w państwach wymagających wsparcia.
      2.   Zakres projektu

      Osiągnięcie wysokiego poziomu jakości i dostępności danych, jaki wymagany jest w pomocniczych stacjach sejsmologicznych międzynarodowego systemu monitorowania, stanowi duże wyzwanie dla niektórych państw. Szczegółowa ocena specyficznych warunków lokalnych, ukierunkowane udoskonalenia infrastruktury stacji (z uwzględnieniem doświadczenia operacyjnego w przeszłości), rozwiązanie nieuchronnych problemów z przestarzałością sprzętu oraz pomoc w poczynieniu odpowiednich ustaleń wewnętrznych i uzgodnień pozwalających zapewnić działanie i utrzymanie stacji, poprawią ogólną stabilność stacji i pomogą lokalnym operatorom stacji zapewnić wymagane wyniki stacji w przyszłości.
      Praca nad projektem polegałaby zatem m.in. na dalszym gromadzeniu niezbędnych faktów i sprawdzaniu warunków dla stabilności tych obiektów pomocniczej sieci sejsmologicznej, które obejmie projekt, wizytach w stacjach połączonych z kalibrowaniem systemu, drobnymi naprawami i szkoleniami operatorów, dodatkowymi szkoleniami lokalnych operatorów stacji, unowocześnianiem infrastruktury i bezpieczeństwa, unowocześnianiem systemów zasilania awaryjnego oraz unowocześnianiem lub zastępowaniem przestarzałego sprzętu.
      Ponadto w ramach tego projektu kontynuowane będą ukierunkowane wizyty w lokalnych organach państw, w których znajdują się stacje pomocnicze, aby zwiększyć wiedzę o ich obowiązkach wynikających z CTBT związanych z działaniem i utrzymaniem obiektów Międzynarodowego Systemu Monitoringu oraz uznanie tych obowiązków, ocenić obecne ustalenia pozwalające na działanie i utrzymanie stacji oraz zachęcić do tworzenia lub udoskonalania krajowej struktury wsparcia oraz zasobów – w zależności od potrzeb.
      3.   Korzyści i rezultaty

      Utrzymać i poprawić dostępność danych pochodzących z pomocniczych stacji sejsmologicznych.

         Element 2: Projekt dotyczący określenia charakterystyki globalnego promieniowania tła ksenonu na świecie

      1.   Informacje ogólne

      Komisja Przygotowawcza dokonuje pomiarów ksenonu promieniotwórczego w środowisku przy pomocy bardzo czułych systemów; jest to istotny element systemu kontroli CTBT. Dzięki wkładowi wniesionemu przez Unię w ramach wspólnego działania 2008/588/WPZiB, CBTBO zakupiła dwa przenośne systemy do pomiarów promieniotwórczych izotopów gazów szlachetnych 133Xe, 135Xe, 133mXe i 131mXe. Systemy te były wykorzystywane do pomiarów promieniowania tła ksenonu w Indonezji, Japonii i Kuwejcie. W tym celu zawarto umowy o współpracy z instytutami partnerskimi.
      2.   Zakres projektu

      Aby kontynuować te akcje pomiarowe, potrzebne są środki finansowe na transport przenośnych systemów do wykrywania gazów szlachetnych do nowych lokalizacji oraz na eksploatację tych systemów w jednej lokalizacji przez co najmniej 12 miesięcy, aby uwzględnić wahania sezonowe.
      Lokalizacja w Kuwejcie znajduje się w środku białej plamy w systemie pomiaru gazów szlachetnych Międzynarodowego Systemu Monitoringu. Przenośna stacja w Kuwejcie ma ogromne znaczenie, jeśli chodzi o zasięg sieci w obszarze Zatoki Perskiej. Ponieważ w lokalizacji tej uzyskuje się znaczną ilość informacji na temat charakterystyki globalnego promieniowania tła ksenonu, celem jest przede wszystkim przedłużenie akcji pomiarowych w Kuwejcie w okresie realizacji niniejszego projektu.
      Drugi z tych systemów rozpocznie pomiary w Manado, w Indonezji, na mocy decyzji 2012/699/WPZiB. Przedłużenie tej akcji pomiarowej umożliwiłoby określenie charakterystyki w tej lokalizacji w całym cyklu 12-miesięcznym, z uwzględnieniem wszystkich warunków sezonowych. Po zakończeniu tej akcji CBTBO planuje dokonać dodatkowych pomiarów w obszarach, w których globalne promieniowanie tła ksenonu nie zostało w pełni poznane i zrozumiane. Preferowane są tereny równikowe w Ameryce Łacińskiej, Azji i Afryce.
      3.   Korzyści i rezultaty

      Korzyści to lepsze zrozumienie wahań globalnego promieniowania tła gazów szlachetnych oraz zwiększenie zasięgu sieci monitorowania gazów szlachetnych. Po tych akcjach pomiarowych systemy te będą mogły być wykorzystywane przez CBTBO do dalszych badań w dziedzinie promieniowania tła gazów szlachetnych w różnych skalach geograficznych oraz jako systemy rezerwowe lub szkoleniowe.

         Element 3: Administracja wirtualnego Centrum Eksploatacji Danych oraz związane z tym działania

      1.   Informacje ogólne

      Międzynarodowe Centrum Danych utrzymuje wirtualne Centrum Eksploatacji Danych, które umożliwia badaczom z zewnątrz, krajowym centrom danych oraz kontrahentom TST dostęp do danych Międzynarodowego Systemu Monitoringu. Wirtualne Centrum Eksploatacji Danych zostało utworzone na mocy decyzji 2010/461/WPZiB.
      2.   Zakres projektu

      Celem jest dalsze wspieranie wirtualnego Centrum Eksploatacji Danych, stanowiącego platformę współpracy w zakresie badań z wykorzystaniem danych Międzynarodowego Systemu Monitoringu oraz produktów i oprogramowania Międzynarodowego Centrum Danych.
      3.   Korzyści i rezultaty

      Wirtualne Centrum Eksploatacji Danych wspiera badania i rozwój w zakresie zaawansowanych technologii monitorowania w ramach CTBT. Jednocześnie zapewnia możliwości badawcze młodym naukowcom i inżynierom, a także badaczom w krajach słabiej rozwiniętych, dysponujących mniejszymi zasobami.

         Element 4: Wsparcie drugiej fazy prowadzonego przez Międzynarodowe Centrum Danych programu przeprojektowania systemu przetwarzającego dane sejsmiczne, hydroakustyczne i infradźwiękowe

      1.   Informacje ogólne

      W związku z zakończeniem początkowej fazy przeprojektowania wybranych elementów systemu przetwarzającego dane sejsmiczne, hydroakustyczne i infradźwiękowe (SHI) oraz dzięki znacznemu wkładowi rzeczowemu wniesionemu przez USA TST rozpoczął tak zwaną drugą fazę prowadzonego przez Międzynarodowe Centrum Danych programu przeprojektowania systemu SHI. Celem tego programu jest utworzenie kompleksowej architektury oprogramowania, które pomoże kierować projektami w dziedzinie tworzenia nowego i aktualizacji istniejącego oprogramowania w czasie najbliższych 5–7 lat. Druga faza programu przeprojektowania jest z kolei podzielona na szereg krótszych faz według procesu wytwarzania oprogramowania Rational Unified Process (RUP). Początkowa faza RUP, znana jako faza rozpoczęcia, miała się zakończyć w 2014 r. stworzeniem dokumentów dotyczących wymagań i specyfikacji systemu. Następna faza RUP – faza opracowania – będzie trwała przez cały 2016 r. i zakończy się w 2017 r.; obejmie ona utworzenie projektu architektury oprogramowania oraz opracowanie prototypu w stopniu wystarczającym do zmniejszenia największych zagrożeń dostrzeżonych w projekcie. Kluczowym celem określenia nadrzędnej architektury oprogramowania jest to, by umożliwić TST ustalenie priorytetów w działaniach na rzecz utrzymania systemu monitorowania. Chociaż wkład rzeczowy pochodzący z USA jest znacząca częścią tego projektu, wszystkie państwa członkowskie CTBTO muszą być nieodzownie zaangażowane w ten proces. Zostanie to osiągnięte poprzez regularne informowanie grup roboczych oraz posiedzenia techniczne.
      2.   Zakres projektu

      Głównym celem jest: 1) wsparcie dwóch posiedzeń technicznych poświęconych projektowaniu oprogramowania; oraz 2) zapewnienie zakontraktowanych usług/zatrudnienie pracowników na umowach krótkoterminowych w celu opracowania prototypu.
      3.   Korzyści i rezultaty

      Nadrzędnym celem tego projektu jest utworzenie bardziej nowoczesnych i elastycznych ram tworzenia i utrzymywania funkcjonalności oprogramowania na następne 20 lat. Wynikiem powinna być organizacja systemu oraz wsparcia w sposób bardziej odporny na zmiany oraz tańszy w eksploatacji i utrzymaniu.

         Element 5: Redukcja poziomu ksenonu

      1.   Informacje ogólne

      Komisja Przygotowawcza dokonuje pomiarów ksenonu promieniotwórczego w środowisku przy pomocy bardzo czułych systemów wykrywania gazów szlachetnych; jest to istotny element systemu kontroli CTBT. Obecne emisje promieniotwórczego ksenonu z obiektów produkcji radiofarmaceutyków znacząco wpływają na poziom promieniowania tła mierzony przez stacje monitoringu gazów szlachetnych wchodzące w skład Międzynarodowego Systemu Monitoringu CTBTO.
      Dzięki wkładowi otrzymanemu z Unii Europejskiej w ramach decyzji 2012/699/WPZiB CTBTO zleciło opracowanie badania dotyczącego utworzenia technicznego rozwiązania, które można byłoby wykorzystać do zmniejszenia emisji ksenonu promieniotwórczego z obiektów produkcji radiofarmaceutyków. Badanie to, przeprowadzone przez ośrodek SCKߦCEN, Belgia, pozwoliło na utworzenie prototypu układu pułapkowego opartego na materiale zawierającym zeolit srebra; prototyp ten dostarczył obiecujących wyników.
      2.   Zakres projektu

      Aby wesprzeć trwające starania zmierzające do redukcji poziomu ksenonu oraz w ramach kontynuacji wyników prac wykonanych w związku z decyzją 2012/699/WPZiB, potrzebne są fundusze na dalszy rozwój układu pułapkowania ksenonu, przede wszystkim w następujących celach:

                  a)

                  rozszerzenie zakresu badania prototypu systemu pułapkowego opartego na zeolitach srebra utworzonego przez SCKߦCEN, Belgia, w ramach decyzji 2012/699/WPZiB, tak by objęło szerszy zakres warunków operacyjnych w celu dalszej oceny wyników tego układu;

                  b)

                  rozszerzenie testów na dodatkowe obiekty produkcji radiofarmaceutyków poprzez specjalne badania projektu konstrukcyjnego i przykładowe ćwiczenia w różnych środowiskach operacyjnych. Odpowiednim kandydatem do przeprowadzenia takich badań we współpracy z SCKߦCEN, Belgia, jest obiekt produkcji radiofarmaceutyków w Pusanie, Korea, który ma zostać niedługo otwarty;

                  c)

                  zbadanie długookresowego zachowania wybranych materiałów pod względem odporności na wysoki poziom napromieniowania w rzeczywistym środowisku operacyjnym. Zostanie ono przeprowadzone w ramach testów w warunkach operacyjnych;

                  d)

                  umieszczenie wysoce skutecznych systemów monitoringu emisji z instalacji wyciągowych w obiektach produkcji radiofarmaceutyków umożliwi uzyskanie wysokiej jakości danych dotyczących emisji z instalacji wyciągowych i udostępnienie ich CTBTO oraz państwom sygnatariuszom CTBT. Systemy wykrywania będą się opierać na detektorze z germanu o wysokim stopniu czystości, bardzo skutecznym w wykrywaniu ksenonu promieniotwórczego o różnych poziomach aktywności;

                  e)

                  opracowanie lepszych narzędzi modelowania transportu w atmosferze, umożliwiających wiarygodną ocenę emisji ksenonu promieniotwórczego z obiektów produkcji radiofarmaceutyków w stacjach Międzynarodowego Systemu Monitoringu. Narzędzia te będą wykorzystywane przez CTBTO i udostępniane państwom sygnatariuszom CTBT, by pozwolić im na niezależną ocenę na podstawie danych dotyczących emisji z instalacji wyciągowych. Narzędzia te będą także wspierać zmienność konfiguracji sieci pomiarów gazów szlachetnych Międzynarodowego Systemu Monitoringu.

            3.   Korzyści i rezultaty

      Przeprowadzenie pełnych testów systemu redukcji emisji ksenonu w różnych warunkach operacyjnych pozwoli na ostateczne zaprojektowanie konkretnego rozwiązania technicznego pozwalającego zmniejszyć emisje ksenonu z obiektów produkcji radiofarmaceutyków. Większa skuteczność sieci pomiarów gazów szlachetnych Międzynarodowego Systemu Monitoringu dostarczy państwom sygnatariuszom CTBT danych pochodzących z monitoringu, które będą miały wyższą jakość, jeśli chodzi o kontrolę przestrzegania CTBT.

         Składnik 6: Zwiększenie zakresu testowania aplikacji dla Międzynarodowego Centrum Danych

      1.   Informacje ogólne

      Regularnie powtarzającym się, wysoce specjalistycznym i czasochłonnym zadaniem w utrzymaniu funkcjonalności aplikacji dotyczących przebiegów falowych i nuklidów promieniotwórczych w Międzynarodowym Centrum Danych jest testowanie integracji modułów i testowanie regresywne. Dokładne testowanie jest niezbędnym elementem wdrożenia nowej wersji systemu operacyjnego, wprowadzenia nowej wersji aplikacji lub zmiany konfiguracji istniejącego programu.
      Ponieważ oprogramowanie jest dość złożone, może być uruchamiane w tysiącach różnych konfiguracji, a często jego działanie zależy od dostępu do dysków i baz danych, opracowanie testów także jest złożonym procesem. Większość przeprowadzonych do tej pory testów polegało na uruchomieniu programu przez eksperta w danej dziedzinie w typowej konfiguracji, analizie wyników i porównaniu ich z poprzednimi i oczekiwanymi wynikami. Ten manualny proces jest trudny do powtórzenia i w dużej mierze zależy od dostępności zasobów ludzkich oraz wiedzy w określonej dziedzinie.
      Aby rozwiązać te problemy, w listopadzie 2013 r. Komisja Przygotowawcza rozpoczęła projekt mający na celu identyfikację i wdrożenie ogólnie dostępnego oprogramowania do testowania, które pozwoliłoby jej na przeprowadzanie testów w sposób ciągły i zautomatyzowany. Jest to umowa trzyletnia, której realizacja rozpoczęła się w listopadzie 2013 r. i ma się zakończyć w listopadzie 2016 r. Komisja Przygotowawcza zawarła już umowę z projektantem oprogramowania, który ma wykonać tę pracę. Do opłacenia ostatniego nieobowiązkowego okresu przedłużenia tej obecnej umowy, obejmującego okres od stycznia do listopada 2016 r., mają zostać wykorzystane środki finansowe Unii. Oprogramowanie do ciągłego testowania automatycznego (CATS) ma także ułatwić tworzenie i utrzymanie funkcjonalności zestawów testów oraz utworzenie wstępnego zestawu testów integracji modułów automatycznego przetwarzania przebiegów falowych.
      Projekt przebiega obecnie zgodnie z planem. Utworzono dokument dotyczący wymogów systemu i zidentyfikowano dwa ogólnie dostępne pakiety oprogramowania (Jenkins i FitNesse), które razem spełniają wymogi Komisji Przygotowawczej.
      2.   Zakres projektu

      Celem tego projektu jest kontynuacja działań rozpoczętych wprowadzeniem CATS poprzez zwiększenie zakresu kodów dzięki utworzeniu testów integracji modułów i testów regresywnych, w szczególności w dziedzinach sieciowej przetwarzania przebiegów falowych, oprogramowania dotyczącego nuklidów promieniotwórczych oraz rozpowszechniania produktów i danych.
      3.   Korzyści i rezultaty

      Działania te pomogą utworzyć powtarzalne procesy kontroli jakości i usprawnią wprowadzanie oprogramowania Międzynarodowego Centrum Danych. Ich wynikiem będzie wyższej jakości automatyczne oprogramowanie dotyczące przebiegów falowych i nuklidów promieniotwórczych, a ostatecznie lepsze usługi świadczone państwom członkowskim CBTBO, w szczególności w odniesieniu do rozpowszechniania danych, produktów i oprogramowania.

         Pozycja 2: Ulepszenie sprzętu i oprogramowania w ramach systemu obrazowania wielospektralnego, w tym wielospektralnej detekcji w podczerwieni (MSIR), do celów inspekcji na miejscu

      1.   Informacje ogólne

      System obrazowania wielospektralnego, w tym wielospektralnej detekcji w podczerwieni (MSIR) (zwany dalej „systemem MSIR”), rozwijany przez TST za pomocą środków finansowych w ramach decyzji 2012/699/WPZiB i uzupełniony wkładem rzeczowym w ramach zintegrowanego ćwiczenia w terenie w 2014 r., dysponuje zdolnościami, by pozyskiwać z platformy lotniczej informacje dotyczące widma w zakresach od światła widzialnego po podczerwień termalną. Na system ten składają się czujniki na stabilizowanej podstawie, przyrządy pomocnicze, a także narzędzia przetwarzania danych służące wyodrębnianiu informacji istotnych do celów inspekcji na miejscu.
      Co więcej, elementy systemu, w tym oprogramowanie planujące misję, inercyjna jednostka pomiarowa, sterownik systemu, pilot pomocniczy oraz system nawigacyjny operatora, jak również kamera wideo zostały zintegrowane i przetestowane w ramach rozwijanego przez TST lotniczego systemu spektometru gamma, dzięki czemu możliwe jest pobieranie danych wzdłuż wcześniej ustalonych tras przelotów. Elementy te są również dostępne dla innych lotniczych operacji w ramach inspekcji na miejscu, w tym dla lotu rekonesansowego oraz lotniczego badania magnetycznego.
      2.   Zakres projektu

      Celem projektu jest rozszerzenie możliwości systemu MSIR i, tym samym, zwiększenie zdolności zespołu inspekcyjnego do wykrywania elementów mających znaczenie dla inspekcji na miejscu. System MSIR został zaprojektowany tak, by był modularny i by możliwe było dodawanie kolejnych elementów, gdy będzie to wykonalne pod względem finansowym. Testowanie przez TST wykazało wartość innych czujników MSIR, które mogłyby uzupełnić obecny układ czujników w systemie. Propozycja ta ma na celu uzupełnienie systemu poprzez dodanie wyspecjalizowanych czujników.
      a)   Czujnik wielospektralny
      Testowanie przez TST z użyciem systemu stanowiącego wkład rzeczowy wykazało wartość pozyskiwania danych w dyskretnych pasmach spektralnych, zarówno w podczerwieni bliskiej, jak i krótkofalowej. Co więcej, zdolność detekcyjna w tej części spektrum została wskazana – przez uczestników dwóch posiedzeń ekspertów ds. inspekcji na miejscu w latach 2011 i 2012 – jako jak kluczowy wymóg dla lotniczego systemu MSIR. Jako taki element ten jest jedną z najistotniejszych części propozycji.
      Wykorzystany podczas zintegrowanego ćwiczenia w terenie w 2014 r. sprzęt stanowiący wkład rzeczowy nie jest dla TST dostępny na zasadzie długoterminowego użyczenia, a uwzględniając niemal całoroczne użytkowanie tego rodzaju przyrządów, szanse na otrzymanie podobnego sprzętu od jednego z państw sygnatariuszy CTBT na podstawie umowy użyczenia są niewielkie. W związku z tym celem wniosku jest zakup gotowego przyrządu wielospektralnego w pełni zintegrowanego z istniejącymi częściami składowymi, który będzie mógł wykrywać elementy mające znaczenie dla inspekcji na miejscu w podczerwieni bliskiej i krótkofalowej.
      b)   Przyrząd do pomiaru odległości
      Jak wykazano podczas rozmaitych testów w terenie, zamontowany na platformie lotniczej laserowy przyrząd do pomiaru odległości z funkcją skanowania oferuje zespołom inspekcyjnym znaczne korzyści. Obecnie system MSIR nie ma możliwości generowania danych dotyczących terenu, lecz po uzupełnieniu o laserowy przyrząd do pomiaru odległości z funkcją skanowania mógłby takie dane dostarczać. Przyrząd taki:

                  —

                  umożliwiłby szybkie generowanie danych dotyczących powierzchni i profilu terenu, które to dane mogą pozwolić na wykrycie zasłoniętych roślinnością elementów mających znaczenie dla inspekcji na miejscu,

                  —

                  ułatwiłby korygowanie innych danych z zakresu MSIR oraz generowanie produktów ortorektyfikacji obrazów,

                  —

                  umożliwiłby generowanie trójwymiarowych modeli, które z kolei ułatwiłyby proces podejmowania decyzji w obrębie zespołu dokonującego inspekcji na miejscu oraz stanowiłyby wsparcie przy planowaniu misji.

            Oprócz służenia systemowi MSIR przyrząd taki mógłby również być wykorzystywany jako pomocniczy element systemu pomiarów izotopów promieniotwórczych do dostarczania dokładnych danych o odległości od gruntu, które pozwolą skorygować dane o promieniowaniu gamma pozyskane podczas przelotów. Przyrząd taki byłby szczególnie wartościowy przy wypukłym ukształtowaniu terenu (czego doświadczono podczas zintegrowanego ćwiczenia w terenie w 2014 r.).
      3.   Korzyści i rezultaty

      Bardziej wydajny i skuteczny system MSIR usprawni prace inspektorów podczas inspekcji na miejscu. W rezultacie ułatwia on realizację polityki Unii i wspiera dążenia Unii do wprowadzenia w życie CTBT. Projekt ten ma ponadto potencjał, by uzupełnić i dodatkowo wzmocnić sektor zajmujący się produkcją czujników lotniczych w Europie. W Unii znajduje się kilka przedsiębiorstw produkujących tego rodzaju wyroby.

         Pozycja 3: Działania informacyjne i budowanie zdolności na szczeblu krajowym

      Pozycja ta składa się z następujących dwóch elementów:

                  Element 1

                  :

                  Szkolenia i warsztaty w Azji Południowo-Wschodniej, w regionie Pacyfiku i na Dalekim Wschodzie (SEAPFE), a także na Bliskim Wschodzie i w Azji Południowej (MESA), utrzymanie systemu budowania zdolności, a także działania informacyjne skierowane do społeczności naukowej oraz do decydentów/dyplomatów

                  Element 2

                  :

                  Rozszerzony pakiet oprogramowania dla krajowych centrów danych (NDC-in-a-box)

         Element 1: Szkolenia i warsztaty w Azji Południowo-Wschodniej, w regionie Pacyfiku i na Dalekim Wschodzie (SEAPFE), a także na Bliskim Wschodzie i w Azji Południowej (MESA), utrzymanie systemu budowania zdolności, a także działania informacyjne skierowane do społeczności naukowej oraz do decydentów/dyplomatów

      1.   Informacje ogólne

      TST skutecznie pracował, by zbudować zdolności z myślą o systematycznym wspieraniu krajowych centrów danych oraz upoważnionych użytkowników w regionach Afryki, Ameryki Łacińskiej i Karaibów, Europy Wschodniej, a także części Azji Południowo-Wschodniej, regionu Pacyfiku i Dalekiego Wschodu (SEAPFE). Pozytywne rezultaty, które osiągnięto, zostały w dużym stopniu zwielokrotnione dzięki wsparciu Unii. Logicznym następstwem byłoby rozszerzenie takich działań w zakresie budowania zdolności na szczeblu krajowym na więcej krajów SEAPFE, a także na regiony Bliskiego Wschodu i Azji Południowej (MESA). Co więcej, systemy budowania zdolności rozmieszczone w niektórych krajach (40 systemów i 20 przygotowywanych instalacji) mają podstawowe znaczenie dla utrzymania zdolności, lecz regularnie występują tam problemy techniczne często wynikające z trudnych lokalnych warunków klimatycznych lub infrastrukturalnych. Aby możliwe było wyciągnięcie pełnych korzyści z budowania zdolności na szczeblu krajowym, konieczne są pewne działania utrzymujące wobec tych systemów. Jednym z głównych środków pozwalających na utrzymanie zarówno politycznego wsparcia dla wszystkich aspektów CTBT, jak i technicznej wiedzy fachowej, są prowadzone na szczeblu ekspertów kontakty z Komisją Przygotowawczą. Szereg regularnych konferencji oraz wydarzeń informacyjnych z udziałem środowisk akademickich, dyplomatycznych oraz naukowych (takich jak odbywająca się co dwa lata konferencja „CTBT – Nauka i technologie”, regionalne warsztaty i konferencje poświęcone CTBT, wykłady w ramach polityki publicznej dotyczącej CTBT i warsztaty typu „naukowcy dla naukowców”) przyczynił się do budowy i utrzymania zaufania do systemu kontroli oraz do podkreślenia znaczenia CTBT jako kamienia milowego globalnego systemu nieproliferacji i rozbrojenia. Działania te były również dobrą okazją do nawiązania rozmów z wymienionymi w załączniku 2 państwami, które dotychczas nie ratyfikowały CTBT – z myślą o przyspieszeniu jego wejścia w życie.
      2.   Zakres projektu

      Podprojekt ten ma na celu wzmocnienie wcześniejszych wysiłków na rzecz budowy zdolności technicznych na szczeblu krajowym poprzez wspieranie szkoleń i warsztatów w regionach SEAPFE oraz MESA, tak by promować faktyczny udział krajów z tych regionów we wdrażaniu CTBT. Szczególny nacisk kładziony jest na szkolenie analityków zajmujących się nuklidami promieniotwórczymi w oparciu o oprogramowanie, które dodano do pakietu NDC-in-a-box w 2013 r. Tym dwóm regionom poświęcona zostanie odpowiednia uwaga przy selekcji odbiorców działań ujętych w dziewiątym projekcie, a dotyczących rozszerzonego pakietu oprogramowania NDC-in-a-box oraz jego głównego elementu: SeisComp3. Jednym z najważniejszym celów jest wspieranie państw sygnatariuszy CTBT w integracji przetwarzania Międzynarodowego Systemu Monitoringu z krajowymi i regionalnymi sieciami sejsmologicznymi oraz połączenia normalnych rutynowych operacji – takich jak prowadzony na szczeblu lokalnym i regionalnym monitoring zagrożeń sejsmicznych – z monitorowaniem wybuchów jądrowych przez instytucje goszczące krajowe centra danych. Należy dążyć do powiązania tego podprojektu z pozostałymi dwoma podprojektami w ramach niniejszej propozycji, na przykład poprzez wykorzystanie odpowiednich wspólnych materiałów podczas szkoleń i warsztatów oraz poprzez zbieranie na szczeblu krajowym doświadczeń i wniosków.
      Zapewnione zostanie wsparcie techniczne dla służących budowaniu zdolności systemów, które są faktycznie wykorzystywane na szczeblu krajowym, lecz które zawodzą ze względu na drobne przeszkody techniczne, w tym kłopoty z zapewnieniem odpowiedniego dostępu do internetu.
      Podprojekt będzie również powiększał wiedzę o CTBT i jego rozumienie w środowisku akademickim oraz wśród podmiotów realizujących politykę i decydentów, w szczególności w wymienionych w załączniku 2 do CTBT państwach, które dotychczas nie ratyfikowały CTBT, poprzez oferowanie szkoleń i programów kształcenia poświęconych tematyce CTBT, a w szczególności jego aspektom naukowym i technologicznym. Zgodnie ze strategiami TST dotyczącymi wprowadzenia w życie oraz upowszechnienia CTBT, działania te będą szczególnie ukierunkowane na kraje rozwijające się oraz państwa wymienione w załączniku 2 do CTBT, które dotychczas nie ratyfikowały CTBT.
      3.   Korzyści i rezultaty

      Wymienione działania są zgodne z celami Unii, jako że sprzyjają wzmocnieniu globalnego bezpieczeństwa poprzez zwiększenie wiedzy o CTBT i jego rozumienia, oraz poprzez wspieranie wspólnego stanowiska 2003/805/WPZiB, a także poprzez nasilenie działań informacyjnych skierowanych do państw wymienionych w załączniku 2 do CTBT, poprzez budowanie zdolności na szczeblu krajowym, w tym poprzez wdrażanie w regionach SEAPFE i MESA.

         Element 2: Rozszerzony pakiet oprogramowania dla krajowych centrów danych (NDC-in-a-box)

      1.   Informacje ogólne

      W 2013 r. Komisja Przygotowawcza rozpoczęła dążenia do rozszerzenia swego ówczesnego pakietu NDC-in-a-box o dodatkowe oprogramowanie, które umożliwia użytkownikom łatwiejsze zestawianie danych z sieci Międzynarodowego Systemu Monitoringu z danymi stacji lokalnych i krajowych, a także znacznie zwiększa zdolność przetwarzania, jaką dysponują krajowe centra danych. W ramach tych działań w grudniu 2013 r. podpisano umowę licencyjną z Helmholtz-Zentrum Potsdam Deutsches GeoForschungsZentrum GFZ (Niemieckim Centrum Nauk o Ziemi im. Hermanna von Helmholtza z Poczdamu), na podstawie której Komisja Przygotowawcza może dystrybuować oprogramowanie SeisComp3 jako część pakietu NDC-in-a-box, oferując je swoim upoważnionym użytkownikom do celów przetwarzania i analizy danych z Międzynarodowego Systemu Monitoringu. W chwili obecnej zakończono już prace nad tworzeniem pierwszej przeznaczonej dla testerów alfa rozszerzonej wersji pakietu oprogramowania NDC-in-a-box i trwa jego testowanie przez krajowe centra danych. Na sesjach DPSS podczas warsztatów dla krajowych centrów danych, które to warsztaty odbyły się w Wiedniu (w dniach 12–16 maja 2014 r.), przedstawiciele krajowych centrów danych omawiali ramy rozszerzonego pakietu NDC-in-a-box, a także sprecyzowali odnośne wymogi i uznali je za akceptowalne. Na koniec projektu ci sami przedstawiciele krajowych centrów danych, występując w charakterze testerów alfa, będą mieli okazję przetestować nową dystrybucję oprogramowania w swoich ośrodkach. Mimo czasowych i sprzętowych wymogów, jakie nakładane są na uczestniczących w projekcie przedstawicieli krajowych centrów danych, zainteresowanie państw członkowskich CTBTO odnośnie do definiowania wymogów i testowania było ogromne.
      2.   Zakres projektu

      Podprojekt ten przyczyni się również do konsolidacji nowego rozszerzonego pakietu NDC-in-a-Box, tak by ułatwić jego przyjęcie przez krajowe centra danych, a jednocześnie zapewnić spójność z przeprojektowaniem oprogramowania Międzynarodowego Centrum Danych. Składa się on z następujących elementów: a) uwzględnienie informacji zwrotnych zebranych podczas testowania wersji alfa, poprzez rozwiązanie zidentyfikowanych problemów oraz wprowadzenie drobnych poprawek do oprogramowania zgodnie z propozycjami testerów alfa. Wynikiem tych prac powinna być dystrybucja pierwszej oficjalnej wersji rozszerzonego pakietu NDC-in-a-Box; oraz b) uwzględnienie potrzeb szkoleniowych krajowych centrów danych, w szczególności w odniesieniu do nowo stworzonych narzędzi, które zostaną ujęte w rozszerzonych pakiecie NDC-in-a-Box, a także w odniesieniu do pakietu SeisComp3. Służyć temu będą dwa szkolenia dla zajmujących się przebiegami falowymi analityków krajowych centrów danych oraz dwa kursy szkoleniowe poświęcone SeisComp3, a także misje eksperckie w terenie kierowane do krajowych centrów danych potrzebujących wsparcia na miejscu.
      3.   Korzyści i rezultaty

      Wymienione działania są zgodne z celami Unii, jako że sprzyjają wzmocnieniu globalnego bezpieczeństwa poprzez zwiększenie wiedzy o CTBT i jego rozumienia oraz poprzez wspieranie wspólnego stanowiska 2003/805/WPZiB, a także poprzez nasilenie działań informacyjnych skierowanych państw do wymienionych w załączniku 2 do CTBT, poprzez budowanie zdolności na szczeblu krajowym, w tym utrzymanie systemów budowania zdolności, a także poprzez szersze wykorzystywanie oprogramowania NDC-in-a-Box.
      III.   CZAS TRWANIA
      Całkowity szacowany czas realizacji projektów wynosi 24 miesiące.
      IV.   BENEFICJENCI
      Beneficjentami projektów, których wsparcie przewidziane jest w niniejszej decyzji, są wszystkie państwa sygnatariusze CTBT, a także Komisja Przygotowawcza.
      V.   PODMIOT REALIZUJĄCY PROJEKTY
      Techniczna realizacja projektów zostanie powierzona Komisji Przygotowawczej. Projekty będą bezpośrednio realizowane przez personel Komisji Przygotowawczej, ekspertów z państw sygnatariuszy CTBT i wykonawców. Przewiduje się, że środki finansowe zostaną wykorzystane na zakontraktowanie konsultanta ds. zarządzania projektem, którego zadaniem będzie: wspomaganie Komisji Przygotowawczej w wykonaniu niniejszej decyzji, obowiązków sprawozdawczych w całym okresie realizacji – w tym sporządzeniu końcowego sprawozdania opisowego i końcowego sprawozdania finansowego; utrzymywanie archiwum zawierającego wszystkie dokumenty związane z niniejszą decyzją, w szczególności pod kątem ewentualnych misji kontrolnych; eksponowanie zaangażowania Unii we wszystkich aspektach; zapewnienie, by wszelkie działania związane z kwestiami finansowymi, prawnymi i zamówieniami były zgodne z umową o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3 niniejszej decyzji, oraz zapewnienie, by wszelkie informacje, w tym informacje budżetowe, były kompletne, dokładne i dostarczane w terminie.
      Realizacja projektów będzie przebiegała zgodnie z ramową umową finansowo-administracyjną i umową o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3 niniejszej decyzji, które zostaną zawarte między Komisją Europejską a Komisją Przygotowawczą.
      VI.   UCZESTNICY REPREZENTUJĄCY STRONY TRZECIE
      Eksperci z Komisji Przygotowawczej oraz z państw sygnatariuszy CTBT mogą być uważani za uczestników reprezentujących strony trzecie. Będą oni pracować zgodnie ze standardowymi zasadami działania obowiązującymi ekspertów Komisji Przygotowawczej.


title: 2013/399/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUTM Mali/1/2013 z dnia 19 lipca 2013 r. w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali)

text:
               27.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/22

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUTM MALI/1/2013
   z dnia 19 lipca 2013 r.
   w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali)
   (2013/399/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/34/WPZiB z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (1), a w szczególności jej art. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W myśl art. 5 ust. 1 decyzji 2013/34/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB), zgodnie z art. 38 Traktatu o Unii Europejskiej, do podejmowania stosownych decyzji dotyczących sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego w odniesieniu do EUTM Mali, w tym decyzji w sprawie mianowania dowódcy misji UE.

               (2)

               Na mocy art. 2 decyzji 2013/34/WPZiB generał brygady François LECOINTRE został mianowany dowódcą misji UE dla EUTM Mali.

               (3)

               W dniu 19 czerwca 2013 r. Francja wskazała kandydaturę generała brygady Bruna GUIBERTA na nowego dowódcę misji UE dla EUTM Mali w miejsce generała brygady François LECOINTRE'A.

               (4)

               W dniu 28 czerwca 2013 r. Komitet Wojskowy UE zalecił mianowanie generała brygady Bruna GUIBERTA na dowódcę misji UE dla EUTM Mali.

               (5)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu ani we wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Generał brygady Bruno GUIBERT zostaje niniejszym mianowany od dnia 1 sierpnia 2013 r. dowódcą misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2013 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 lipca 2013 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 14 z 18.1.2013, s. 19.


title: 2005/319/: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 319/05/COL z dnia  14 grudnia 2005 r.  w sprawie zmian do decyzji Kolegium nr 195/04/COL w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 w części II protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości

text:
               27.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 113/24

      DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   nr 319/05/COL
   z dnia 14 grudnia 2005 r.
   w sprawie zmian do decyzji Kolegium nr 195/04/COL w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 w części II protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości
   URZĄD NADZORU EFTA,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 61–63 oraz protokół 26,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (2), w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a) oraz art. 24, a także art. 27 w części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale,
   ZGODNIE Z przyjętą w dniu 14 lipca 2004 r. przez Urząd Nadzoru EFTA decyzją nr 195/04/COL w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 w części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale,
   Urząd Nadzoru EFTA zgodnie z wymogami art. 3 ust. 1 decyzji nr 195/04/COL będzie wdrażać od dnia 1 stycznia 2006 r. system elektronicznych zgłoszeń,
   państwa EFTA ustanowiły jeden punkt kontaktowy dla celów przedkładania zgłoszeń elektronicznych i odnośnej korespondencji,
   PO KONSULTACJI z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa dokonanej pismem z dnia 30 listopada 2005 r. zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29 w części II protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               1a)

               Artykuł 3 ust. 1 decyzji nr 195/04/COL otrzymuje brzmienie:

                  „Zgłoszenie przekazywane jest Urzędowi przez przedstawicielstwo danego państwa EFTA przy Unii Europejskiej lub inny punkt kontaktowy ustanowiony przez państwo EFTA. Zgłoszenie kierowane jest do Dyrekcji ds. Konkurencji i Pomocy Państwa Urzędu. Dyrekcja ds. Konkurencji i Pomocy Państwa Urzędu może ustanowić punkty kontaktowe dla przyjmowania zgłoszeń.”.

               1b)

               Artykuł 3 ust. 6 decyzji nr 195/04/COL otrzymuje brzmienie:

                  „Po konsultacji z państwami EFTA Urząd opublikuje w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej szczegółowe informacje na temat elektronicznego przekazywania zgłoszeń, w tym na temat adresów oraz wszelkich niezbędnych ustaleń w zakresie ochrony informacji poufnych.”.

               1c)

               Zdanie drugie ustępu czwartego załącznika I do decyzji nr 195/04/COL otrzymuje brzmienie:

                  „Wypełniony formularz przekazywany jest Urzędowi przez przedstawicielstwo danego państwa EFTA przy Unii Europejskiej lub inny punkt kontaktowy ustanowiony przez państwo EFTA.”.

               1d)

               W załączniku do decyzji nr 195/04/COL odniesienie do przedstawicielstwa danego państwa EFTA przy Unii Europejskiej lub jednostki koordynacyjnej EOG danego państwa EFTA, rozumieć należy jako odniesienie do przedstawicielstwa danego państwa EFTA przy Unii Europejskiej lub innego punktu kontaktowego ustanowionego przez państwo EFTA.

               2)

               Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Islandii, Księstwa Lichtensteinu i Królestwa Norwegii.

               3)

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem następującym po jej przyjęciu przez Urząd.

               4)

               Autentyczny tekst decyzji został sporządzony w języku angielskim.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 grudnia 2005 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Einar M. BULL

            Przewodniczący

         Kurt JÄGER

            Członek Kolegium

      (1)  Zwane dalej Porozumieniem EOG.

      (2)  Zwane dalej Porozumieniem o Nadzorze i Trybunale.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/344 z dnia 17 lutego 2015 r. dotycząca odnowienia Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Ukrainą

text:
               4.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 60/37

         DECYZJA RADY (UE) 2015/344
   z dnia 17 lutego 2015 r.
   dotycząca odnowienia Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Ukrainą
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 186 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją 2003/96/WE (1) Rada zatwierdziła zawarcie Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Ukrainą (2) („umowa”).

               (2)

               Artykuł 12 lit. b) tej umowy stanowi, że umowa jest zawarta na okres wstępny, kończący się w dniu 31 grudnia 2002 r. i będzie odnawiana za wspólnym porozumieniem stron na dodatkowe pięcioletnie okresy.

               (3)

               W oparciu o decyzję Rady 2011/182/UE (3) umowa została odnowiona na kolejny okres pięciu lat z mocą wsteczną od dnia 8 listopada 2009 r. i wygaśnie w dniu 7 listopada 2014 r.

               (4)

               Strony umowy uważają, że jej szybkie odnowienie leży w ich wspólnym interesie.

               (5)

               Treść odnowionej umowy powinna być identyczna z treścią umowy.

               (6)

               Odnowienie Umowy powinno zostać zatwierdzone w imieniu Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii odnowienie Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Ukrainą na dodatkowy okres pięciu lat.
   Artykuł 2
   Przewodniczącego Rady upoważnia się niniejszym do wyznaczenia osób, działających w imieniu Unii zgodnie z postanowieniami art. 12 lit. a) umowy, uprawnionych do powiadomienia Ukrainy, że Unia przeprowadziła wewnętrzne procedury niezbędne do wejścia w życie odnowionej umowy.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli 17 lutego 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. REIRS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2003/96/WE z dnia 6 lutego 2003 r. dotycząca zawarcia Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Ukrainą (Dz.U. L 36 z 12.2.2003, s. 31).

      (2)  Umowa w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Ukrainą (Dz.U. L 36 z 12.2.2003, s. 32).

      (3)  Decyzja Rady 2011/182/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie przedłużenia Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Ukrainą (Dz.U. L 79 z 25.3.2011, s. 3).


title: Decyzja Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie wytycznych polityk zatrudnienia Państw Członkowskich

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0578

Dziennik Urzędowy L 197 , 05/08/2003 P. 0013 - 0021

		Decyzja Radyz dnia 22 lipca 2003 r.w sprawie wytycznych polityk zatrudnienia Państw Członkowskich(2003/578/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 128 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],uwzględniając opinię Komitetu Regionów [4],uwzględniając opinię Komitetu Zatrudnienia,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Artykuł 2 Traktatu ustanawiającego Unię Europejską stawia Unii za cel wspieranie postępu gospodarczego i społecznego oraz wysokiego poziomu zatrudnienia. Artykuł 125 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską ustanawia, że Państwa Członkowskie i Wspólnota będą podejmować działania w celu wypracowania strategii zatrudnienia, a szczególnie w celu wspierania siły roboczej wykwalifikowanej, przeszkolonej i zdolnej do dostosowania się oraz rynków pracy, reagujących na zmiany gospodarcze.(2) Po nadzwyczajnym posiedzeniu Rady Europejskiej w sprawie zatrudnienia w dniach 20 i 21 listopada 1997 r. w Luksemburgu rezolucja Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wytycznych zatrudnienia na 1998 r. [5] zainaugurowała ten proces z bardzo wyraźnym i silnym zobowiązaniem politycznym i szeroką akceptacją wszystkich zainteresowanych stron.(3) Rada Europejska w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. określiła jako nowy cel strategiczny dla Unii Europejskiej stanie się najbardziej konkurencyjną i dynamiczną, opartą na wiedzy gospodarką w świecie, zdolną do utrzymania trwałego wzrostu gospodarczego, charakteryzującą się wzrostem ilości oraz jakości miejsc pracy oraz większą spójnością społeczną. W tym celu Rada uzgodniła ogólne cele zatrudnienia oraz cele zatrudnienia w odniesieniu do kobiet do 2010 r., które zostały uzupełnione przez Radę Europejską w Sztokholmie w dniach 23 i 24 marca 2001 r. przez wyznaczenie celów średnioterminowych do stycznia 2005 r. oraz nowego celu do 2010 r., odzwierciedlającego wyzwania demograficzne, w odniesieniu do stopy zatrudnienia starszych kobiet i mężczyzn.(4) Podczas posiedzenia Rady Europejskiej w Nicei w dniach 7, 8 i 9 grudnia 2000 r. przyjęto Europejską Agendę Społeczną, w której stwierdzono, iż powrót do pełnego zatrudnienia wymaga ambitnej polityki w zakresie podnoszenia stopy zatrudnienia, zmniejszania różnic regionalnych, zmniejszania nierówności oraz poprawy jakości pracy.(5) Rada Europejska w Barcelonie w dniach 15 i 16 marca 2002 r. wezwała do wzmocnienia Europejskiej Strategii Zatrudnienia poprzez wzmocniony, uproszczony i lepiej zarządzany proces, którego ramy czasowe wyznacza rok 2010 i w którym zawarte zostaną założenia i cele strategii lizbońskiej. Rada Europejska w Barcelonie wnioskowała również o usprawnienie procesów koordynacji polityki, łącznie z synchronizacją kalendarzy przyjęcia ogólnych kierunków polityki gospodarczej i wytycznych zatrudnienia.(6) Rada Europejska w Brukseli w dniach 20 i 21 marca 2003 r. potwierdziła wiodącą rolę strategii zatrudnienia w osiągnięciu celów w zakresie zatrudnienia i rynku pracy, zawartych w strategii lizbońskiej, jak również to, że strategia zatrudnienia i ogólne kierunki polityki gospodarczej, które zapewniają całościową koordynację polityki gospodarczej Wspólnoty, powinny funkcjonować w jednolity sposób. Ta sama Rada Europejska wezwała do ograniczenia ilości wytycznych i ukierunkowania ich na wyniki, co pozwoli Państwom Członkowskim opracować właściwy zestaw różnych działań, oraz wsparcia ich wyznaczeniem odpowiednich celów. Rok 2003 stanowi szczególną okazję do zastosowania usprawnionych kluczowych instrumentów koordynacji polityki — ogólnych kierunków polityki gospodarczej, wytycznych zatrudnienia oraz strategii rynku wewnętrznego — i nadanie im nowej trzyletniej perspektywy czasowej.(7) Strategia zatrudnienia została poddana wyczerpującej ocenie, łącznie ze szczegółowym przeglądem średniookresowym, zakończonym w 2000 r., oraz gruntowną oceną doświadczeń uzyskanych w ciągu pierwszych pięciu lat, zakończonych w 2002 r. W ocenie tej wskazuje się na potrzebę ciągłości strategii w celu zajęcia się pozostającymi słabościami strukturalnymi, jak również potrzebę zajęcia się nowymi wyzwaniami stojącymi przed rozszerzoną Unią Europejską.(8) Pomyślne wprowadzenie w życie Agendy lizbońskiej wymaga, aby polityka zatrudnienia Państw Członkowskich sprzyjała, w zrównoważony sposób, trzem uzupełniającym się i wzajemnie wspierającym celom, jakimi są pełne zatrudnienie, jakość i wydajność pracy oraz społeczna spójność i integracja społeczna. Osiągnięcie tych celów wymaga dalszych reform strukturalnych, skoncentrowanych na dziesięciu wzajemnie powiązanych kluczowych priorytetach, przy czym należy zwrócić szczególną uwagę na spójne zarządzanie tym procesem. Reformy polityki, przy wprowadzaniu w życie wszelkich działań, wymagają podejścia opierającego się na włączaniu problematyki płci do głównego nurtu życia społecznego i politycznego.(9) Dnia 6 grudnia 2001 r. Rada przyjęła szereg wskaźników do pomiaru dziesięciu wymiarów inwestowania w jakość pracy i wezwała do stosowania tych wskaźników w monitorowaniu europejskich wytycznych zatrudnienia i rekomendacji.(10) Aktywne i zapobiegawcze polityki powinny być skuteczne i przyczyniać się będą do osiągnięcia celów, jakimi jest pełne zatrudnienie oraz integracja społeczna, poprzez zapewnienie osobom bezrobotnym i nieaktywnym możliwości konkurowania na rynku pracy oraz włączenia się do rynku pracy. Polityki te powinny być wspierane przez nowoczesne instytucje rynku pracy.(11) Państwa Członkowskie powinny zachęcać do zwiększania ilości i podnoszenia jakości miejsc pracy przez wspieranie przedsiębiorczości i innowacyjności w sprzyjającym otoczeniu gospodarczym. Państwa Członkowskie są zobowiązane do wprowadzania w życie Europejskiej Karty Małych Przedsiębiorstw i są zaangażowane w proces analizy porównawczej polityki dotyczącej przedsiębiorstw.(12) Zapewnienie właściwej proporcji między elastycznością i bezpieczeństwem pomoże wspierać konkurencyjność firm, podnosić jakość i wydajność pracy oraz ułatwi adaptację firm i pracowników do zmian gospodarczych. W tym kontekście Rada Europejska w Barcelonie i Brukseli wezwały szczególnie do przeglądu ustawodawstw w zakresie zatrudnienia, przy równoczesnym poszanowaniu roli partnerów społecznych. Poziom norm bezpieczeństwa i higieny pracy należy podnieść zgodnie z nową strategią wspólnotową w okresie 2002-2006. Przede wszystkim należy skoncentrować się na sektorach szczególnie zagrożonych wypadkami przy pracy. Zapewnienie pracownikom dostępu do kształcenia jest zasadniczym elementem równowagi między elastycznością i bezpieczeństwem oraz należy wspierać uczestnictwo w nich wszystkich pracowników, uwzględniając korzyści inwestowania dla pracowników, pracodawców, jak również ogółu społeczeństwa. Restrukturyzacja gospodarcza stanowi wyzwanie dla zatrudnienia zarówno w obecnych, jak i w przyszłych Państwach Członkowskich i wymaga konstruktywnego zarządzania przy udziale wszystkich odpowiednich podmiotów, włączając partnerów społecznych.(13) Rada Europejska w Barcelonie przyjęła z zadowoleniem plan działań Komisji dotyczący kwalifikacji zawodowych i mobilności, a rezolucja Rady z dnia 3 czerwca 2002 r. w sprawie umiejętności i mobilności bardziej zachęca Komisję, Państwa Członkowskie oraz partnerów społecznych do podejmowania wymaganych środków. Lepsza zawodowa i geograficzna mobilność oraz pośrednictwo pracy pomogą w zwiększaniu zatrudnienia i spójności społecznej, uwzględniając aspekty imigracji, związane z rynkiem pracy.(14) Wprowadzenie w życie strategii spójnego i wszechstronnego kształcenia ustawicznego ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia pełnego zatrudnienia, podniesienia jakości i wydajności pracy oraz lepszej spójności społecznej. Rada Europejska w Barcelonie przyjęła z zadowoleniem komunikat Komisji "Stworzenie europejskiego obszaru kształcenia ustawicznego", w którym nakreślono podstawowe elementy budowy strategii ustawicznego kształcenia, jakimi są partnerstwo, dogłębna znajomość rynku nauki, odpowiednie zasoby, ułatwianie dostępu do możliwości kształcenia, stworzenie kultury kształcenia się oraz dążenie do biegłości. Trwający proces konkretyzacji przyszłych celów edukacji, rozpoczęty przez Radę Europejską w Lizbonie, odgrywa istotną rolę w zakresie rozwoju kapitału ludzkiego oraz powinna być w pełni wykorzystana synergia ze strategią zatrudnienia. W dniach 5-6 maja 2003 r. Rada przyjęła serię analiz porównawczych przeciętnej europejskiej wydajności w edukacji i kształceniu, z których kilka jest szczególnie przydatnych w kontekście polityk zatrudnienia. Rada Europejska w Lizbonie wezwała do znacznego zwiększenia inwestycji w dziedzinie zasobów ludzkich w przeliczeniu na jednego mieszkańca. Wymaga to odpowiedniej zachęty dla pracodawców i osób fizycznych oraz przekierowania publicznych środków finansowych na bardziej skuteczne inwestowanie w zasoby ludzkie, obejmujące całe spektrum nauki.(15) Odpowiednia podaż siły roboczej jest niezbędna, aby sprostać wyzwaniom demograficznym, wspierać wzrost gospodarczy, popierać pełne zatrudnienie i wspierać trwałość systemów ochrony socjalnej. Wspólne sprawozdanie Komisji i Rady "Zwiększanie udziału siły roboczej oraz promowanie aktywnego starzenia się", przyjęte przez Radę dnia 7 marca 2002 r., stwierdza, że w tym celu niezbędne jest wypracowanie wszechstronnych krajowych strategii, opartych na podejściu uwzględniającym cykl życia. Polityki powinny wykorzystywać potencjał zatrudnienia wszystkich kategorii osób. Rada Europejska w Barcelonie była zgodna co do tego, że Unia Europejska powinna doprowadzić do roku 2010 do postępującego przedłużenia o około pięć lat przeciętnego wieku zakończenia aktywności zawodowej, w którym przestaje się pracować. Wiek ten w roku 2001 był szacowany na około 59,9 lat.(16) Różnice między mężczyznami i kobietami na rynku pracy powinny być stopniowo eliminowane, jeżeli Unia Europejska ma zapewnić pełne zatrudnienie, podnieść jakość pracy i wspierać proces integracji i spójności społecznej. Wymaga to zarówno podejścia opartego na włączaniu problematyki płci do głównego nurtu życia społecznego i politycznego, jak również szczególnych działań politycznych w celu stworzenia kobietom i mężczyznom warunków wejścia, powtórnego wejścia i pozostawania na rynku pracy. Rada Europejska w Barcelonie uzgodniła, że do roku 2010 Państwa Członkowskie powinny zapewnić opiekę nad dzieckiem przynajmniej w odniesieniu do 90 % dzieci w wieku od trzech lat do objęcia powszechnym obowiązkiem nauczania oraz przynajmniej 33 % dzieci w wieku poniżej lat trzech. Zająć się należy czynnikami leżącymi u podstaw nierówności ze względu na płeć w dziedzinie bezrobocia i w zarobkach, i w rezultacie osiągnąć planowane zmniejszenie tych różnic, bez naruszania zasady zróżnicowania wynagrodzeń w zależności od wydajności i sytuacji na rynku pracy.(17) Skuteczna integracja z rynkiem pracy osób najmniej uprzywilejowanych zapewni wzrost społecznej integracji, stopy zatrudnienia oraz poprawę trwałości systemów ochrony socjalnej. Reakcje polityczne wymagają zajęcia się dyskryminacją, zapewnienia indywidualnego podejścia do potrzeb indywidualnych oraz stworzenia równych szans zatrudnienia przez zapewnienie zachęt zatrudnienia dla pracodawców. Decyzja Rady 2001/903/WE [6] z dnia 3 grudnia 2001 r. ustanowiła rok 2003 "Europejskim rokiem osób niepełnosprawnych". Dostęp do rynku pracy to główny priorytet w odniesieniu do osób niepełnosprawnych, których liczba w Unii Europejskiej szacowana jest na około 37 milionów, a z których wiele jest zdolnych i chętnych do pracy.(18) W celu poprawy perspektyw pełnego zatrudnienia i spójności społecznej równowaga między dochodem uzyskiwanym z pracy lub dochodem uzyskiwanym w trakcie bezrobocia lub nieaktywności powinny być takie, by wspierać wejście, ponowne wejście i pozostawanie na rynku pracy osób oraz sprzyjać tworzenie miejsc pracy.(19) Pojęcie "praca nielegalna" oznacza "każda opłacaną działalność, która jest zgodna z prawem w odniesieniu do swojego charakteru, ale niezgłoszona władzom publicznym". Badania szacują rozmiar nieformalnej gospodarki średnio między 7 % a 16 % PKB UE. Powinno to zostać przekształcone w stałą pracę, aby zapewnić poprawę ogólnego otoczenia gospodarczego, jakości pracy danych osób, spójność społeczną oraz trwałość finansów publicznych i systemów ochrony socjalnej. Należy wspierać pogłębianie wiedzy o skali nielegalnej pracy w Państwach Członkowskich i Unii Europejskiej.(20) Regionalne dysproporcje w zatrudnieniu i bezrobociu w Unii Europejskiej są nadal ogromne i wzrosną po jej rozszerzeniu. Powinny być zmniejszane poprzez szerokie podejście, włączające podmioty na wszystkich szczeblach w celu wspierania spójności gospodarczej i społecznej, przy wykorzystaniu funduszów strukturalnych Wspólnoty.(21) Oceniając pierwsze pięć lat strategii zatrudnienia podkreślono kluczową rolę lepszego zarządzania w przyszłej skuteczności strategii. Powodzenie wprowadzania w życie polityk zatrudnienia zależy od partnerstwa na wszystkich szczeblach, zaangażowania szeregu służb operacyjnych oraz odpowiednich środków finansowych w celu wsparcia wprowadzenia w życie wytycznych zatrudnienia. Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za skuteczne wprowadzenie w życie wytycznych zatrudnienia, włącznie z zapewnieniem proporcjonalnego wykonania na szczeblu regionalnym i lokalnym.(22) Skuteczne wprowadzenie w życie wytycznych zatrudnienia wymaga aktywnego uczestnictwa partnerów społecznych, na wszystkich poziomach, począwszy od tworzenia projektu polityk do ich wprowadzania w życie. W trakcie szczytu społecznego w dniu 13 grudnia 2001 r. partnerzy społeczni wyrazili potrzebę rozwoju i poprawy koordynacji konsultacji trójstronnych. Ustalono także, iż trójstronny szczyt społeczny ds. wzrostu i zatrudnienia będzie odbywać się przed każdą Radą Europejską, obradującą podczas sesji wiosennej.(23) Oprócz wytycznych zatrudnienia Państwa Członkowskie powinny w pełni wprowadzać w życie ogólne wytyczne polityki gospodarczej oraz zapewnić całkowitą zgodność swoich działań z utrzymaniem zdrowych finansów publicznych i stabilizacją makroekonomiczną,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułPrzyjmuje się wytyczne polityk zatrudnienia Państw Członkowskich ("wytyczne zatrudnienia") załączone poniżej. Państwa Członkowskie uwzględnią je w swoich politykach zatrudnienia.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 lipca 2003 r.W imieniu RadyG. AlemannoPrzewodniczący[1] Propozycja z dnia 8 kwietnia 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Opinia z dnia 3 czerwca 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Opinia z dnia 14 maja 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[4] Opinia z dnia 3 lipca 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[5] Dz.U. C 30 z 28.1.1998, str. 1.[6] Dz.U. L 335 z 19.12.2001, str. 15.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKWYTYCZNE ZATRUDNIENIAEuropejska strategia pełnego zatrudnienia i lepszej pracy dla wszystkichPaństwa Członkowskie prowadzą swe polityki zatrudnienia w celu wprowadzenia w życie celów i priorytetów działań oraz postępu w osiąganiu celów określonych poniżej. Szczególną uwagę zwraca się na zapewnienie dobrego zarządzania politykami zatrudnienia.Oprócz wytycznych zatrudnienia i towarzyszących im zaleceń dotyczących zatrudnienia, Państwa Członkowskie powinny w pełni wprowadzać w życie ogólne kierunki polityki gospodarczej i zapewnić spójne działanie obu tych instrumentów.Odzwierciedlając Agendę lizbońską, polityki zatrudnienia Państw Członkowskich sprzyjają trzem wzajemnie połączonym i powiązanym celom, jakimi są pełne zatrudnienie, jakość i wydajność pracy oraz społeczna spójność i integracja społeczna.Do tych celów powinno dążyć się w zrównoważony sposób, odzwierciedlając ich równe znaczenie w osiąganiu ambicji Unii. Powinno się do nich dążyć, włączając wszystkie odpowiednie podmioty. Należy wykorzystać w pełni synergie, opierając się na pozytywnym wzajemnym oddziaływaniu trzech celów. Równość szans oraz równość mężczyzn i kobiet mają kluczowe znaczenie w zmierzaniu do osiągnięcia tych trzech celów.Takie podejście powinno się również przyczynić do zmniejszenia bezrobocia i nieaktywności.Pełne zatrudnieniePaństwa Członkowskie mają na celu osiągnięcie pełnego zatrudnienia przez wprowadzenie w życie podejścia opartego na wszechstronnej polityce, włączającej środki oddziaływania na popyt i podaż i w ten sposób podnieść stopy zatrudnienia dla osiągnięcia wyznaczonych w Lizbonie i Sztokholmie celów.Polityki powinny przyczyniać się do osiągnięcia przez Unię Europejską średniej:- całkowitej stopy zatrudnienia, wynoszącej 67 % w 2005 r. oraz 70 % w 2010 r.,- stopy zatrudnienia kobiet, wynoszącej 57 % w 2005 r. oraz 60 % w 2010 r.,- stopy zatrudnienia na poziomie 50 % starszych pracowników (w wieku 55-64 lat) w 2010 r.Wszelkie cele krajowe powinny być zgodne z wynikiem oczekiwanym na poziomie Unii Europejskiej i powinny uwzględniać szczególne uwarunkowania krajowe.Podniesienie wydajności i jakości pracyPodniesienie jakości pracy jest blisko powiązane z dążeniem w kierunku konkurencyjnej i opartej na wiedzy gospodarki i powinno być prowadzone wspólnym wysiłkiem wszystkich podmiotów, a szczególnie w drodze dialogu społecznego. Jakość jest pojęciem wielowymiarowym, dotyczącym zarówno charakteru pracy, jak również szerzej rynku pracy. Obejmuje samą jakość pracy, umiejętności, kształcenie ustawiczne oraz rozwój zawodowy, równość mężczyzn i kobiet, bezpieczeństwo i higienę pracy, elastyczność i zabezpieczenie, integrację i dostęp do rynku pracy, organizację pracy oraz równowagę organizacji pracy i stylu życia, dialog społeczny i uczestnictwo pracowników, zróżnicowanie i niedyskryminację, oraz ogólną wydajność pracy.Wzrost stopy zatrudnienia musi iść krok w krok z podnoszeniem ogólnej wydajności pracy. Jakość pracy może pomóc w podniesieniu wydajności pracy i należy wykorzystać w pełni synergie między nimi. Jest to szczególne wyzwanie dialogu społecznego.Wzmocnienie spójności i integracji społecznejZatrudnienie jest kluczowym środkiem do osiągnięcia integracji społecznej. W synergii z otwartą metodą koordynacji w dziedzinie integracji społecznej polityki zatrudnienia powinny ułatwiać uczestniczenie w zatrudnieniu poprzez wspieranie dostępu do zatrudnienia, charakteryzującego się jakością wszystkim zdolnym do pracy kobietom i mężczyznom, zwalczanie dyskryminacji na rynku pracy i przeciwdziałanie wykluczaniu osób ze świata pracy.Spójność gospodarczą i społeczną należy wspierać poprzez zmniejszanie dysproporcji regionalnych w zatrudnieniu i bezrobociu, zajmując się problemami ubogich rejonów Unii Europejskiej i pozytywnie wspierając restrukturyzację społeczną i gospodarczą.WYTYCZNE SZCZEGÓŁOWEW dążeniu do osiągnięcia tych trzech połączonych ze sobą celów Państwa Członkowskie wprowadzają w życie polityki, uwzględniające następujące szczegółowe wytyczne, które stanowią priorytet działań. W działaniu swym stosują podejście oparte na włączaniu problematyki płci do głównego nurtu życia społecznego i politycznego w obrębie każdego z priorytetów.1. ŚRODKI AKTYWNE I ZAPOBIEGAWCZE W ODNIESIENIU DO OSÓB BEZROBOTNYCH I NIEAKTYWNYCHPaństwa Członkowskie rozwiną i wprowadzą w życie aktywne i zapobiegawcze środki w odniesieniu do osób bezrobotnych i nieaktywnych, mające zapobiegać napływowi do długotrwałego bezrobocia i wspierać trwałą integrację zawodową osób bezrobotnych i nieaktywnych. Państwa Członkowskie będą:a) zapewniać, że we wczesnym stadium swojego okresu bezrobocia wszyscy poszukujący pracy skorzystają z wczesnego rozpoznania potrzeb oraz z usług, takich jak doradztwo i porady, pomoc w poszukiwaniu pracy i indywidualne plany działania;b) na podstawie powyższego rozpoznania — oferować poszukującym pracy dostęp do skutecznych i wydajnych środków zwiększenia ich zdolności zatrudnienia oraz szans integracji, ze szczególnym zwróceniem uwagi na osoby doznające największych trudności na rynku pracy.Państwa Członkowskie zapewniają, że:- każdej osobie bezrobotnej umożliwia się nowy start przed upływem sześciu miesięcy bezrobocia w przypadku młodzieży oraz 12 miesięcy bezrobocia w przypadku dorosłych w formie kształcenia, przekwalifikowania, praktyki zawodowej, pracy lub innych działań w odniesieniu do zdolności zatrudnienia, w połączeniu, gdzie jest to stosowne, z równoczesną pomocą w poszukiwaniu pracy,- do roku 2010, 25 % osób długotrwale bezrobotnych bierze udział w aktywnych działaniach w formie kształcenia, przekwalifikowania, praktyki zawodowej lub innych działaniach w odniesieniu do zdolności zatrudnienia, w celu osiągnięcia średniej z trzech najbardziej zaawansowanych Państw Członkowskich;c) unowocześniać i wzmacniać instytucje rynku pracy, szczególnie służby zatrudnienia;d) zapewniać regularną ocenę skuteczności i wydajności programów dotyczących rynku pracy i dokonywać odpowiednio ich przeglądu.2. TWORZENIE MIEJSC PRACY I PRZEDSIĘBIORCZOŚĆPaństwa Członkowskie będą zachęcać do tworzenia większej ilości oraz lepszej jakości miejsc pracy przez sprzyjanie przedsiębiorczości, innowacyjności, zdolności inwestycyjnych oraz sprzyjającego wszystkim przedsiębiorstwom otoczenia gospodarczego. Szczególną uwagę poświęcać się będzie wykorzystaniu potencjału tworzenia miejsc pracy nowych przedsiębiorstw, sektora usług oraz B & R. Wspierane procesem porównanie z najlepszymi politykami dotyczącymi przedsiębiorstw i wprowadzeniem w życie Europejskiej Karty Małych Przedsiębiorstw, inicjatywy polityczne będą skoncentrowane na:- uproszczeniu i zmniejszeniu obciążeń administracyjnych i prawnych w odniesieniu do nowo zakładanych działalności gospodarczych oraz małych i średnich przedsiębiorstw oraz w odniesieniu do zatrudniania personelu, ułatwianiu dostępu do kapitału dla nowo zakładanych działalności gospodarczych, nowo powstałych oraz istniejących małych i średnich przedsiębiorstw oraz przedsiębiorstw o wysokim potencjale wzrostu i tworzenia miejsc pracy (patrz także Ogólne Kierunki Polityki Gospodarczej, wytyczna 11),- promowanie edukacji i kształcenia w kierunku umiejętności przedsiębiorcy i menadżera oraz zapewnianie wsparcia, włącznie z dogłębnym szkoleniem w celu uczynienia przedsiębiorczości opcją kariery dla wszystkich.3. DOSTOSOWANIE DO ZMIAN ORAZ WSPIERANIE ZDOLNOŚCI PRZYSTOSOWANIA SIĘ I MOBILNOŚCI NA RYNKU PRACYPaństwa Członkowskie będą ułatwiać przystosowanie się pracowników i firm do zmian, uwzględniając potrzebę zarówno elastyczności, jak i zabezpieczenia oraz podkreślając kluczową rolę partnerów społecznych w tym zakresie.Państwa Członkowskie przejrzą oraz, tam gdzie jest to stosowne, zreformują nadmiernie restrykcyjne elementy ustawodawstwa dotyczącego zatrudnienia, które wpływają na dynamikę rynku pracy i zatrudnienie grup, które mają trudny dostęp do rynku pracy, będą rozwijać dialog społeczny, wspierać społeczną odpowiedzialność firm, oraz podejmować inne właściwe środki mające na celu promowanie:- zróżnicowania warunków umów i pracy, w szczególności w kwestii czasu pracy, sprzyjając rozwojowi zawodowemu, większej równowadze między życiem zawodowym i prywatnym oraz między elastycznością a zabezpieczeniem,- dostępu pracowników, w szczególności o niskich kwalifikacjach, do kształcenia,- lepszych warunków pracy, włącznie z bezpieczeństwem i higieną; w tym zakresie polityki będą dążyć do osiągnięcia w szczególności: znacznego obniżenia stopnia zagrożenia wypadkami przy pracy i chorobami zawodowymi,- tworzenia i upowszechniania nowatorskich i trwałych form organizacji pracy, wspierających wydajność i jakość pracy,- przewidywanie i konstruktywne zarządzanie zmianami gospodarczymi i restrukturyzacją.Państwa Członkowskie podejmą działania wobec braku siły roboczej lub wąskich gardeł poprzez szereg środków, takich jak promowanie mobilności zawodowej i usuwanie przeszkód w odniesieniu do mobilności geograficznej, szczególnie przez wprowadzanie w życie planów działania w zakresie umiejętności i mobilności, poprawę uznawania i przejrzystości kwalifikacji i kompetencji, możliwość przenoszenia świadczeń z zabezpieczenia społecznego i praw emerytalnych, zapewnienie właściwych środków zachęty w systemach świadczeń i podatkowych oraz uwzględnienie aspektu imigracji w odniesieniu do rynku pracy.Przejrzystość szans zatrudnienia i kształcenia na poziomie krajowym i europejskim powinna być promowana w celu wsparcia skutecznego pośrednictwa pracy. Szczególnie do roku 2005 osoby poszukujące pracy na obszarze UE powinny mieć możliwość zapoznania się z wszystkimi wolnymi miejscami pracy ogłaszanymi przez służby zatrudnienia Państw Członkowskich.4. WSPIERANIE ROZWOJU KAPITAŁU LUDZKIEGO I KSZTAŁCENIA USTAWICZNEGOPaństwa Członkowskie będą wprowadzać w życie strategie kształcenia ustawicznego, włącznie z dogłębną poprawą jakości oraz skuteczności systemów edukacji i kształcenia, w celu wyposażenia każdej osoby w umiejętności wymagane od nowoczesnej siły roboczej w społeczeństwie opartym na wiedzy, aby umożliwić każdemu rozwój kariery i zmniejszyć niedopasowanie oraz zatory na rynku pracy.Zgodnie z krajowymi priorytetami polityki będą w szczególności skierowane na osiągnięcie następujących rezultatów do roku 2010:- przynajmniej 85 % osób w wieku 22 lat w Unii Europejskiej powinno mieć ukończone kształcenie na poziomie licealnym,- przeciętny poziom uczestniczenia w kształceniu ustawicznym powinien wynosić w Unii Europejskiej przynajmniej 12,5 % dorosłej populacji w wieku produkcyjnym (grupa wiekowa 25-64).Polityki powinny dążyć do osiągnięcia w szczególności poprawy inwestowania w zasoby ludzkie. W tym kontekście ważny jest znaczny wzrost inwestycji przedsiębiorstw na kształcenie osób dorosłych w celu promowania wydajności, konkurencyjności i aktywnego starzenia się. Ułatwiać się będzie pracodawcom i jednostkom skuteczne inwestowanie w kapitał ludzki.5. ZWIĘKSZENIE PODAŻY SIŁY ROBOCZEJ I WSPIERANIE AKTYWNEGO STARZENIA SIĘPaństwa Członkowskie będą promować odpowiednią dostępność siły roboczej i możliwości zatrudnienia w celu wsparcia wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, uwzględniając mobilność siły roboczej, określonej w wytycznej szczegółowej 3. W szczególności będą:- zwiększać uczestnictwo w rynku pracy przez wykorzystanie potencjału wszystkich grup ludności przez wszechstronne podejście obejmujące w szczególności dostępność i atrakcyjność miejsc pracy, opłacalny charakter pracy, podnoszenie umiejętności oraz zapewnienie odpowiednich środków wspierania,- wspierać aktywne starzenie się, w szczególności przez wspieranie warunków pracy sprzyjających zachowaniu pracy — takich jak dostęp do ustawicznego kształcenia, uznawanie szczególnego znaczenia bezpieczeństwa i higieny pracy, nowatorskie i elastyczne formy organizacji pracy — oraz eliminację środków zachęcających do wczesnego opuszczenia rynku pracy, w szczególności przez reformę systemów przejścia na wcześniejszą emeryturę i zapewnienie opłacalności pozostania aktywnym na rynku pracy oraz wspieranie pracodawców w zatrudnianiu starszych wiekiem pracowników.W szczególności polityki będą skierowane na osiągnięcie do roku 2010 podwyższenia o pięć lat, w skali Unii Europejskiej, rzeczywistego przeciętnego wieku opuszczania rynku pracy (szacowanego w 2001 r. na wiek 59,9). W tym zakresie partnerzy społeczni odgrywają istotną rolę. Wszelkie krajowe cele powinny być zgodne z rezultatem oczekiwanym na poziomie Unii Europejskiej i powinny uwzględniać szczególne uwarunkowania krajowe,- oraz, gdzie jest to stosowne, brały pod uwagę dodatkową podaż siły roboczej, wynikającą z imigracji.6. RÓWNOŚĆ MĘŻCZYZN I KOBIETPaństwa Członkowskie, poprzez podejście opierające się na włączaniu problematyki płci do głównego nurtu życia społecznego i politycznego wraz ze szczególnymi działaniami politycznymi, będą zachęcać kobiety do uczestniczenia w rynku pracy i osiągną znaczne zmniejszenie różnic ze względu na płeć w stopie zatrudnienia, w stopie bezrobocia oraz płacy do 2010 r. Partnerzy społeczni odgrywają kluczową rolę w tym zakresie. W szczególności w celu wyeliminowania tego polityki będą miały na celu osiągnięcie do roku 2010 znacznego zmniejszenia różnic ze względu na płeć w płacach w każdym Państwie Członkowskim, poprzez wielopłaszczyznowe podejście odnoszące się do czynników stanowiących podłoże różnic ze względu na płeć w płacach, włącznie z segregacją sektorową i zawodową, edukacją i kształceniem, klasyfikacją stanowisk i systemów wynagradzania, podnoszeniem świadomości i przejrzystością.Szczególną uwagę będzie się zwracać na pogodzenie życia zawodowego i prywatnego, w szczególności zapewnienie usług opiekuńczych dla dzieci i innych osób pozostających na utrzymaniu, zachęcanie do dzielenia obowiązków rodzinnych i zawodowych oraz ułatwiania powrotu do pracy po okresie nieobecności. Państwa Członkowskie powinny usunąć czynniki zniechęcające kobiety do uczestniczenia w rynku pracy i dążyć, uwzględniając popyt na usługi opiekuńcze dla dzieci i zgodnie z krajowymi wzorcami zapewniania opieki dla dzieci, zapewnić do roku 2010 opiekę dla dzieci w odniesieniu do przynajmniej 90 % dzieci w przedziale od trzech lat do wieku objęcia powszechnym obowiązkiem nauczania oraz przynajmniej 33 % dzieci poniżej trzeciego roku życia.7. WSPIERANIE INTEGRACJI I ZWALCZANIE DYSKRYMINACJI OSÓB NAJMNIEJ UPRZYWILEJOWANYCHPaństwa Członkowskie będą sprzyjać integracji osób mających szczególne trudności na rynku pracy, takich jak osoby kończące wcześnie edukację, nisko wykwalifikowani pracownicy, osoby niepełnosprawne, imigranci oraz mniejszości etniczne, przez rozwijanie ich zdolności zatrudnienia, zwiększanie szans zatrudnienia oraz zapobieganie wszelkim formom ich dyskryminacji.W szczególności polityki będą miały na celu osiągnięcie do roku 2010:- średniej dla WE stopy wczesnego kończenia edukacji nie wyższej niż 10 %,- znacznego zmniejszenia w każdym z Państw Członkowskich różnic w poziomie bezrobocia osób najmniej uprzywilejowanych, zgodnie z wszelkimi celami i definicjami krajowymi,- znacznego zmniejszenia w każdym z Państw Członkowskich różnic w poziomie bezrobocia między obywatelami UE oraz obywatelami państw trzecich, zgodnie z wszelkimi celami krajowymi.8. ZAPEWNIENIE OPŁACALNOŚCI PRACY PRZEZ ŚRODKI ZACHĘCAJĄCE W CELU ZWIĘKSZENIA ATRAKCYJNOŚCI PRACYPaństwa Członkowskie dokonają reformy finansowych środków zachęcających tak, aby uczynić pracę atrakcyjną i zachęcić mężczyzn i kobiety do poszukiwania, podejmowania oraz pozostawania w stosunku pracy. W tym kontekście Państwa Członkowskie powinny rozwijać właściwe polityki mające na celu zmniejszenie liczby osób pracujących, żyjących w ubóstwie. Państwa Członkowskie przejrzą oraz, gdzie jest to stosowne, zreformują systemy podatkowe i systemy świadczeń oraz ich wzajemne oddziaływanie w celu wyeliminowania bezrobocia, pułapki ubóstwa i nieaktywności oraz wspierania uczestnictwa kobiet, niewykwalifikowanych pracowników, starszych pracowników, osób niepełnosprawnych oraz osób wykluczonych z rynku pracy.Zachowując odpowiedni poziom ochrony socjalnej, Państwa Członkowskie przejrzą w szczególności stopę zastąpienia oraz okres świadczeń; zapewnią skuteczne zarządzanie świadczeniami, w szczególności w odniesieniu do powiązań ze skutecznym poszukiwaniem pracy, włącznie z dostępem do środków aktywizacji w celu wsparcia zdolności zatrudnienia, uwzględniając poszczególne przypadki; rozważą zapewnienie świadczeń pracowniczych, gdzie jest to stosowne, oraz będą działać w celu wyeliminowania pułapek nieaktywności.W szczególności polityki będą sprzyjać osiągnięciu do roku 2010 znacznego zmniejszenia wysokich krańcowych stóp podatkowych i, gdzie jest to stosowne, ciężaru podatku ponoszonego przez nisko opłacanych pracowników, odzwierciedlając warunki krajowe.9. ZAMIANA PRACY NIELEGALNEJ NA STAŁE ZATRUDNIENIEPaństwa Członkowskie powinny rozwijać i zastosować szeroko zakrojone działania i środki mające na celu eliminację pracy nielegalnej, które łączyłyby uproszczenie środowiska, w którym odbywa się działalność gospodarcza, usuwanie elementów zniechęcających oraz zapewnienie stosownych środków zachęcających w systemie podatkowym i systemie świadczeń, lepsze egzekwowanie prawa oraz stosowanie sankcji. Powinny one podjąć niezbędne starania na poziomie krajowym oraz poziomie UE w celu oceny problemu i postępu osiągniętego na poziomie krajowym.10. DZIAŁANIA DOTYCZĄCE REGIONALNYCH DYSPROPORCJI W ZATRUDNIENIUPaństwa Członkowskie powinny zastosować szeroko zakrojone podejście do zmniejszenia dysproporcji między regionami w zakresie zatrudnienia i bezrobocia. Należy wspierać potencjał tworzenia miejsc pracy na poziomie lokalnym, włączając w to ekonomię społeczną, oraz pobudzać partnerstwo między wszystkimi odpowiednimi podmiotami. Państwa Członkowskie będą:- wspierać sprzyjające warunki dla działalności sektora prywatnego i inwestowania w regionach opóźnionych w rozwoju,- zapewniać koncentrowanie pomocy ze środków publicznych w regionach opóźnionych w rozwoju na inwestycjach w kapitał ludzki i kapitał wiedzy, jak również w odpowiednią infrastrukturę (patrz również Ogólne Kierunki Polityki Gospodarczej (BEPG), wytyczne 18 i 19).Należy w pełni wykorzystać potencjał Funduszu Spójności i funduszy strukturalnych oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego.RACJONALNE ZARZĄDZANIE I PARTNERSTWO WE WPROWADZANIU W ŻYCIE WYTYCZNYCH ZATRUDNIENIAPaństwa Członkowskie zapewnią skuteczną realizację wytycznych zatrudnienia, również na poziomie regionalnym i lokalnym.Uczestnictwo organów parlamentarnych, partnerów społecznych i innych odpowiednich podmiotówRacjonalne zarządzanie i partnerstwo są istotnymi czynnikami wprowadzenia Europejskiej Strategii Zatrudnienia, przy pełnym poszanowaniu krajowych tradycji i praktyk. Parlament Europejski odegra istotną rolę w tym zakresie. Za realizację Europejskiej Strategii Zatrudnienia odpowiedzialność ponoszą Państwa Członkowskie. Zgodnie z tradycjami krajowymi istotny jest udział właściwych organów parlamentarnych, jak również odpowiednich podmiotów, działających w dziedzinie zatrudnienia na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym.Zgodnie ze swoimi krajowymi tradycjami i praktykami należy zaprosić do udziału partnerów społecznych na poziomie krajowym, aby zapewnić skuteczne wykonanie wytycznych zatrudnienia i relacjonować ich najbardziej znaczący udział w obszarach ich odpowiedzialności, szczególnie dotyczących zarządzania zmianami i zdolnością przystosowania, synergii między potrzebą elastyczności i potrzebą zabezpieczenia, rozwoju kapitału ludzkiego, równości kobiet i mężczyzn, zapewniania opłacalności pracy i aktywnego starzenia się, jak również bezpieczeństwa i higieny pracy.Pożądany jest wkład ze strony europejskich partnerów społecznych na poziomie międzybranżowym i sektorowym w realizację wytycznych zatrudnienia i we wspieranie wysiłków krajowych partnerów społecznych na wszystkich poziomach, takich jak poziom międzybranżowy, sektorowy i lokalny. Zgodnie z oświadczeniem zawartym w swoim wspólnym programie pracy europejscy partnerzy społeczni na poziomie międzybranżowym będą składać corocznie sprawozdanie ze swego udziału w realizacji wytycznych zatrudnienia. Europejscy partnerzy społeczni na poziomie sektorowym są zachęcani odpowiednio do składania sprawozdań z ich odpowiednich działań.Ponadto służby operacyjne powinny wprowadzić polityki zatrudnienia w sposób sprawny i skuteczny.Odpowiedni przydział środków finansowychPaństwa Członkowskie zapewnią przejrzystość i efektywność pod względem kosztów przydziału środków finansowych na realizację wytycznych zatrudnienia, podporządkowując się równocześnie potrzebie zachowania zdrowych finansów publicznych zgodnie z Ogólnymi Kierunkami Polityki Gospodarczej.Państwa Członkowskie w pełni wykorzystają potencjalny wkład ze strony funduszy strukturalnych Wspólnoty, szczególnie Europejskiego Funduszu Społecznego, w celu wspierania wprowadzania polityk i wzmacniania zdolności instytucjonalnej w dziedzinie zatrudnienia.--------------------------------------------------