               1.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 321/1

         Decyzja Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przyjmująca przepisy wykonawcze
   (2016/C 321/01)
   Artykuł 1
   Definicje
   Do celów niniejszych przepisów wykonawczych:

               a)

               „instytucja” oznacza instytucję, organ, urząd lub agencję Unii Europejskiej;

               b)

               „statut” oznacza decyzję Parlamentu Europejskiego w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie funkcji Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich (1);

               c)

               „Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich” jest osobą wybraną przez Parlament Europejski na podstawie art. 228 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

               d)

               „sekretariat” składa się z urzędników oraz innych pracowników pomagających Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich;

               e)

               „dokument” oznacza dowolną treść bez względu na nośnik (zapisaną na papierze lub przechowywaną w formie elektronicznej lub jako zapis audio, wizualny lub audiowizualny).

         Artykuł 2
   Przyjmowanie skarg
   2.1.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich przyjmuje skargi złożone na piśmie, zarówno w formie elektronicznej, jak i papierowej. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich podejmuje właściwe środki, aby pomóc osobom niepełnosprawnym skorzystać z ich prawa do złożenia skargi do Rzecznika.
   2.2.   Skarżący określa wszelkie informacje zawarte w skardze, które uważa za poufne. Określenie przez skarżącego wszelkich takich informacji jako poufne nie uniemożliwia Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich przekazania tych informacji instytucji, której dotyczy skarga, do celów prowadzonego postępowania.
   2.3.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich traktuje petycję przekazaną mu przez Parlament Europejski za zgodą składającego jako skargę.
   2.4.   W uzasadnionych przypadkach i za zgodą skarżącego Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może przekazać skargę innemu właściwemu organowi.
   Artykuł 3
   Wstępne rozpatrywanie skarg
   3.1.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich ustala, czy skarga wchodzi w zakres jego kompetencji, a jeśli tak, to czy jest dopuszczalna na podstawie art. 2 statutu. Sekretariat może zwrócić się do skarżącego o przekazanie dalszych informacji lub dokumentów, aby umożliwić Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich ustalenie tej kwestii.
   3.2.   Jeżeli skarga nie wchodzi w zakres kompetencji Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich lub nie została zakwalifikowana jako dopuszczalna, Rzecznik zamyka sprawę.
   3.3.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich podejmuje decyzję, czy istnieją podstawy uzasadniające przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie dopuszczalnej skargi. Jeżeli Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdzi, że nie ma podstaw do wszczęcia postępowania, zamyka sprawę.
   Artykuł 4
   Działania w zakresie gromadzenia informacji w trakcie postępowań
   4.1.   Jeżeli Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdzi, że istnieją podstawy do wszczęcia postępowania, określa zarzuty postawione przez skarżącego, które wchodzą w zakres postępowania.
   4.2.   Rzecznik Praw Obywatelskich może zwrócić się do instytucji, której dotyczy skarga, o udzielenie odpowiedzi w związku z tymi zarzutami. Rzecznik Praw Obywatelskich może również zwrócić się do instytucji, której dotyczy skarga, o przedstawienie w swojej odpowiedzi stanowiska tej instytucji w odniesieniu do określonych aspektów zarzutów i określonych kwestii wynikających ze skargi lub związanych z nią.
   4.3.   Rzecznik może zwrócić się do instytucji o przesłanie mu informacji lub dokumentów. Rzecznik może również, po zasięgnięciu opinii instytucji, której dotyczy skarga, przeprowadzić kontrolę stosownych dokumentów.
   4.4.   Odpowiedzi instytucji odnoszące się do kwestii, o których mowa w art. 4 ust. 2 i 3, udzielane są w terminie określonym przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, który to termin zwykle nie przekracza trzech miesięcy. Dokładny termin udzielenia odpowiedzi jest rozsądny, biorąc pod uwagę złożoność i pilność postępowania. Jeżeli Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich uzna, że postępowanie dotyczy interesu publicznego, termin udzielenia odpowiedzi jest racjonalnie jak najkrótszy. Jeżeli instytucja, której dotyczy skarga, nie jest w stanie udzielić Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich odpowiedzi w określonym terminie, składa uzasadniony wniosek o przedłużenie tego terminu.
   4.5.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może zwrócić się do instytucji, której dotyczy skarga, z prośbą o zorganizowanie spotkania z Rzecznikiem, aby wyjaśnić kwestie wchodzące w zakres postępowania.
   4.6.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może zażądać od urzędników lub innych pracowników instytucji złożenia zeznań zgodnie z warunkami określonymi w statucie. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może podjąć decyzję o utajnieniu składania zeznań.
   4.7.   Do celów przeprowadzenia postępowania Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może zgodnie z zasadami określonymi w statucie zwrócić się do państwa członkowskiego za pośrednictwem jego Stałego Przedstawicielstwa o przekazanie informacji lub dokumentów związanych z zarzutem niewłaściwego administrowania przez instytucję.
   4.8.   Jeżeli instytucja lub państwo członkowskie przekazują Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich informacje lub dokumenty na podstawie art. 4 ust. 2, 3, 5 lub 7, muszą wyraźnie określić wszelkie informacje, które uznają za poufne. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich nie ujawni żadnych takich poufnych informacji ani skarżącemu, ani opinii publicznej bez uprzedniej zgody instytucji lub państwa członkowskiego.
   4.9.   Jeżeli instytucja lub państwo członkowskie nie udzieli Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich pomocy, o której mowa w art. 4 ust. 2, 3, 5 lub 7, Rzecznik ponownie wyjaśnia instytucji lub państwu członkowskiemu, dlaczego ta pomoc jest niezbędna. Jeżeli po dyskusji z instytucją lub państwem członkowskim kwestii tej nie można rozwiązać w sposób zadowalający Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznik informuje o tym Parlament Europejski i zwraca się do niego o podjęcie wszelkich działań, jakie uzna za stosowne.
   4.10.   Do celów przeprowadzenia postępowania Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może zwrócić się do skarżącego lub do jakiejkolwiek osoby trzeciej o przekazanie Rzecznikowi informacji lub dokumentów bądź o wyjaśnienie informacji lub dokumentów już przekazanych Rzecznikowi. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może również zwrócić się do skarżącego z prośbą o spotkanie, aby wyjaśnić kwestie wchodzące w zakres postępowania.
   4.11.   Rzecznik może zlecać dowolne badania lub ekspertyzy, które uzna za istotne dla postępowania.
   Artykuł 5
   Propozycje rozwiązań
   5.1.   Jeżeli Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich uzna, że skargę można rozstrzygnąć, poszukuje rozwiązania wspólnie z instytucją, której dotyczy skarga.
   5.2.   Instytucja, której dotyczy skarga, udziela Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich odpowiedzi na propozycję rozwiązania w określonym terminie, który zwykle nie przekracza trzech miesięcy. Dokładny termin udzielenia odpowiedzi jest rozsądny, biorąc pod uwagę złożoność i pilność postępowania. Jeżeli Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich uzna, że postępowanie dotyczy interesu publicznego, termin udzielenia odpowiedzi jest racjonalnie jak najkrótszy. Jeżeli instytucja, której dotyczy skarga, nie jest w stanie udzielić Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich odpowiedzi w określonym terminie, składa uzasadniony wniosek o przedłużenie tego terminu.
   5.3.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich przekazuje skarżącemu kopię propozycji rozwiązania oraz kopię odpowiedzi instytucji, której dotyczy skarga, na tę propozycję po otrzymaniu tej odpowiedzi. Skarżący może przedstawić uwagi Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich w terminie jednego miesiąca.
   Artykuł 6
   Ustalenia i zalecenia
   6.1.   W trakcie postępowania Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może zasugerować ulepszenia dotyczące kwestii związanych z postępowaniem.
   6.2.   Jeżeli Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich nie stwierdzi niewłaściwego administrowania, jeżeli uzna, że znaleziono rozwiązanie lub jeżeli uzna, że dalsze postępowanie nie jest uzasadnione, postępowanie zamyka się decyzją określającą ustalenia. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich przesyła decyzję skarżącemu i instytucji, której dotyczy skarga.
   6.3.   Jeżeli Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdzi niewłaściwe administrowanie, przekazuje instytucji, której dotyczy skarga, wszelkie stosowne zalecenia zgodnie z art. 3 ust. 6 statutu oraz zwraca się do tej instytucji o przekazanie mu opinii na temat tych zaleceń w terminie trzech miesięcy. W opinii tej stwierdza się, czy instytucja wdrożyła lub zamierza wdrożyć zalecenia, a jeżeli tak, to w jaki sposób. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich przekazuje tę opinię skarżącemu, który może przedstawić uwagi na tej temat w terminie jednego miesiąca.
   6.4.   Jeżeli Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich dowie się, że kwestia objęta przez niego postępowaniem stała się przedmiotem postępowania sądowego, zamyka postępowanie oraz informuje o tym skarżącego i instytucję.
   Artykuł 7
   Zamykanie postępowań w przypadku stwierdzenia niewłaściwego administrowania oraz składanie sprawozdań Parlamentowi Europejskiemu
   7.1.   Po przeanalizowaniu opinii instytucji, której dotyczy skarga, a także wszelkich uwag przedstawionych przez skarżącego zgodnie z art. 6 ust. 3 niniejszej decyzji Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może zamknąć postępowanie, określając ostateczne ustalenia.
   7.2.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich regularnie składa Parlamentowi Europejskiemu sprawozdania ze swoich postępowań, w tym w formie sprawozdania rocznego.
   7.3.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie specjalne dotyczące jakiegokolwiek postępowania, w ramach którego stwierdził niewłaściwe administrowanie i które uznał za mające istotne znaczenie dla interesu publicznego.
   Artykuł 8
   Postępowania z własnej inicjatywy
   8.1.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich przeprowadza postępowania z własnej inicjatywy, które uważa za uzasadnione.
   8.2.   Procedury mające zastosowanie do postępowań wszczętych w wyniku skargi stosują się we właściwym zakresie do postępowań z własnej inicjatywy.
   Artykuł 9
   Kwestie proceduralne
   9.1.   Jeżeli Rzecznik Praw Obywatelskich uzna to za stosowne, może podjąć działania mające na celu zapewnienie rozpatrzenia danej skargi w trybie priorytetowym, biorąc pod uwagę cele strategiczne.
   9.2.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich w niezbędnym zakresie przekazuje skarżącemu informacje o postępach w postępowaniu. Jeżeli Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich uzna, że konieczne jest wyjaśnienie skarżącemu jakiegokolwiek aspektu odpowiedzi instytucji udzielonej Rzecznikowi, może podjąć decyzję o przekazaniu skarżącemu odpowiedzi instytucji, której dotyczy skarga. Jeżeli Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich podejmie taką decyzję, może również przekazać skarżącemu kopię pisma Rzecznika do instytucji, w którym zwraca się o udzielenie odpowiedzi.
   9.3.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może podawać do wiadomości publicznej jawne informacje o postępach w postępowaniu. Szczególnie w przypadkach postępowań istotnych dla interesu publicznego Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może publikować pisma wysłane do instytucji lub państw członkowskich oraz udzielone na nie odpowiedzi.
   9.4.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich zachowuje dokumenty otrzymane od instytucji lub państwa członkowskiego w trakcie postępowania oraz zgłoszone przez instytucję lub państwo członkowskie jako poufne wyłącznie przez okres trwania postępowania i do momentu upływu terminu rozpatrzenia wszelkich wniosków o dokonanie przeglądu. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może zażądać od instytucji lub państwa członkowskiego zachowania tych dokumentów przez co najmniej pięć lat od momentu powiadomienia ich, że Rzecznik nie zachowuje już tych dokumentów.
   9.5.   Skarżący ma prawo wglądu w akta Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące skargi przy składaniu wniosku o dokonanie przeglądu na podstawie art. 10 niniejszej decyzji, z wyjątkiem dokumentów zgłoszonych jako poufne przez instytucję, państwo członkowskie lub Rzecznika oraz oprócz jakichkolwiek innych poufnych informacji znajdujących się w aktach.
   9.6.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich przyjmuje zasady dotyczące publicznego dostępu do dokumentów w oparciu o rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 (2).
   9.7.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może z własnej inicjatywy uznać informacje zawarte w skardze lub w innym dokumencie za poufne ze względu na ochronę uzasadnionych interesów skarżącego lub osoby trzeciej.
   9.8.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich zajmuje się komunikacją stanowiącą nadużycie oraz skargami stanowiącymi naruszenie proceduralne zgodnie z wytycznymi przyjętymi w tym celu przez Rzecznika.
   9.9.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może podjąć decyzję o przerwaniu postępowania na wniosek skarżącego. Nie uniemożliwia to Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich wszczęcia postępowania z własnej inicjatywy w przedmiocie skargi.
   9.10.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może zamknąć postępowanie, jeżeli skarżący nie przekazał żądanych informacji ani uwag.
   Artykuł 10
   Wnioski o dokonanie przeglądu
   10.1.   Skarżący ma prawo wnioskować o dokonanie przeglądu decyzji podjętej zgodnie z art. 3 ust. 2 i 3 niniejszej decyzji oraz wszelkich ustaleń zawartych w decyzji o zamknięciu postępowania z wyjątkiem przypadków, w których stwierdzono niewłaściwe administrowanie.
   10.2.   Szczegółowe zasady dotyczące sposobu rozpatrywania przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich wniosków o dokonanie przeglądu określone są w decyzji Rzecznika.
   Artykuł 11
   Powierzanie rozpatrywania skarg
   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może powierzyć sekretariatowi elementy procesu rozpatrywania skarg. Sekretariat informuje skarżącego o jego prawie do złożenia wniosku do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich o dokonanie przeglądu jakiejkolwiek decyzji podjętej przez sekretariat.
   Artykuł 12
   Współpraca z rzecznikami praw obywatelskich i podobnymi organami w państwach członkowskich
   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może współpracować z rzecznikami praw obywatelskich i podobnymi organami w państwach członkowskich, w tym poprzez europejską sieć rzeczników praw obywatelskich.
   Artykuł 13
   Języki
   13.1.   W kwestiach wchodzących w zakres kompetencji Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich każda osoba może pisemnie zwracać się do Rzecznika w dowolnym z języków Traktatu. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich sporządza odpowiedź w tym języku Traktatu.
   13.2.   Skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich można składać w dowolnym z języków Traktatu. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich komunikuje się ze skarżącym w tym języku.
   13.3.   W wyjątkowych okolicznościach Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich może zażądać od instytucji przekazania kopii stosownych dokumentów w języku skargi. Wnioskując o to, Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich musi działać proporcjonalnie do potrzeb skarżącego i racjonalnie w stosunku do zasobów instytucji.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   14.1.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich uchyla przepisy wykonawcze przyjęte w dniu 8 lipca 2002 r. i zmienione w dniu 5 kwietnia 2004 r. oraz w dniu 3 grudnia 2008 r.
   14.2.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 1 września 2016 r. Niniejsza decyzja stosuje się do wszystkich postępowań trwających w tym dniu, wszystkich postępowań wszczętych tego dnia oraz wszystkich skarg, w odniesieniu do których Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich nie zajął stanowiska do tego dnia.
   14.3.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich informuje Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego o niniejszej decyzji.
   14.4.   Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich publikuje niniejszą decyzję w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i na stronie internetowej Rzecznika.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 20 lipca 2016 r.

         Emily O'REILLY

            Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

      (1)  Przyjęta przez Parlament w dniu 9 marca 1994 r. (Dz.U. L 113 z 4.5.1994, s. 15) i zmieniona jego decyzjami z dnia 14 marca 2002 r. (Dz.U. L 92 z 9.4.2002, s. 13) oraz z dnia 18 czerwca 2008 r. (Dz.U. L 189 z 17.7.2008, s. 25).

      (2)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).


title: 2014/321/UE: Decyzja Rady z dnia 13 maja 2014 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               4.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 165/30

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 maja 2014 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

      (2014/321/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (i) oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi,
   uwzględniając Akt przystąpienia Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 2014/172/UE (1) Protokół do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwany dalej „protokołem”) został podpisany z zastrzeżeniem jego zawarcia.

               (2)

               Zawarcie protokołu jest przedmiotem odrębnej procedury w odniesieniu do kwestii podlegających kompetencjom Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

               (3)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii i jej państw członkowskich Protokół do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Czarnogóry, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (2).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia w imieniu Unii i jej państw członkowskich dokumentu zatwierdzającego przewidzianego w art. 11 ust. 2 protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2014 r.

            W imieniu Rady

         E. VENIZELOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 93 z 28.3.2014, s. 1.

      (2)  Tekst protokołu został opublikowany w Dz.U. L 93 z 28.3.2014, s. 2 wraz z decyzją w sprawie jego podpisania.


title: 2009/70/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 19 stycznia 2009 r. w sprawie mianowania dwóch członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Niemiec

text:
               28.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 24/13

      DECYZJA RADY

   z dnia 19 stycznia 2009 r.
   w sprawie mianowania dwóch członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Niemiec
   (2009/70/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
   uwzględniając decyzję Rady 2006/524/WE, Euratom z dnia 11 lipca 2006 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Republiki Czeskiej, Niemiec, Estonii, Hiszpanii, Francji, Włoch, Łotwy, Litwy, Luksemburga, Węgier, Malty, Austrii, Słowenii i Słowacji (1),
   uwzględniając propozycję rządu Niemiec,
   uwzględniając opinię Komisji,
   mając na uwadze, że w związku ze śmiercią Karin ALLEWELDT oraz rezygnacją Amelie BUNTENBACH zwolniły się dwa stanowiska członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pani Gabriela BISCHOFF, Bereichsleiterin Europapolitik im DGB, oraz pani Michaela ROSENBERGER, Vorstandsmitglied Gewerkschaft Nahrung-Genuss-Gaststätten, zostają niniejszym mianowane członkami Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 stycznia 2009 r.

            W imieniu Rady

         P. GANDALOVIČ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 207 z 28.7.2006, s. 30.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/954 z dnia 9 czerwca 2016 r. upoważniająca do podjęcia wzmocnionej współpracy w dziedzinie jurysdykcji, prawa właściwego oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w zakresie ustrojów majątkowych par międzynarodowych, obejmującej zarówno sprawy dotyczące małżeńskich ustrojów majątkowych, jak i skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich

text:
               16.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 159/16

         DECYZJA RADY (UE) 2016/954
   z dnia 9 czerwca 2016 r.
   upoważniająca do podjęcia wzmocnionej współpracy w dziedzinie jurysdykcji, prawa właściwego oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w zakresie ustrojów majątkowych par międzynarodowych, obejmującej zarówno sprawy dotyczące małżeńskich ustrojów majątkowych, jak i skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 329 ust. 1,
   uwzględniając wnioski złożone przez Królestwo Belgii, Republikę Bułgarii, Republikę Czeską, Republikę Federalną Niemec, Republikę Grecką, Królestwo Hiszpanii, Republikę Francuską, Republikę Chorwacji, Republikę Włoską, Republikę Cypryjską, Wielkie Księstwo Luksemburga, Maltę, Królestwo Niderlandów, Republikę Austrii, Republikę Portugalską, Republikę Słowenii, Republikę Finlandii i Królestwo Szwecji,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia postawiła sobie za cel utrzymanie i rozwój przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w której zapewniony jest swobodny przepływ osób. W celu stopniowego tworzenia takiej przestrzeni Unia ma przyjąć środki odnoszące się do współpracy sądowej w sprawach cywilnych mających skutki transgraniczne.

               (2)

               Zgodnie z art. 81 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) środki te mają obejmować wspieranie zgodności norm mających zastosowanie w państwach członkowskich w przypadku kolizji przepisów, w tym również środki dotyczące prawa rodzinnego mające skutki transgraniczne.

               (3)

               W dniu 16 marca 2011 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń w zakresie małżeńskich ustrojów majątkowych oraz wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w zakresie skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich.

               (4)

               Na posiedzeniu w dniu 3 grudnia 2015 r. Rada stwierdziła, że Unia jako całość nie zdoła osiągnąć porozumienia w sprawie przyjęcia wspomnianych rozporządzeń w rozsądnym terminie.

               (5)

               W tych okolicznościach z wnioskiem do Komisji zwróciły się kolejno Malta, Chorwacja i Belgia w pismach odpowiednio z dnia 14 grudnia 2015 r., 15 grudnia 2015 r. i 17 grudnia 2015 r. oraz Niemcy, Grecja, Hiszpania, Francja, Włochy, Luksemburg, Portugalia, Słowenia i Szwecja w pismach z dnia 18 grudnia 2015 r., w których to pismach państwa te zgłosiły chęć ustanowienia wzmocnionej współpracy między sobą w dziedzinie jurysdykcji, prawa właściwego oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w zakresie małżeńskich ustrojów majątkowych i skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich oraz stwierdziły, że Komisja powinna przedłożyć Radzie wniosek w tym celu. Republika Czeska, Niderlandy, Bułgaria, Austria i Finlandia zwróciły się do Komisji z takimi samymi wnioskami odpowiednio w pismach z dnia 28 stycznia 2016 r., 2 lutego 2016 r., 9 lutego 2016 r., 16 lutego 2016 r. i 26 lutego 2016 r. W piśmie do Komisji z dnia 18 marca 2016 r. Cypr wyraził chęć uczestniczenia w ustanowieniu wzmocnionej współpracy; podczas prac Rady Cypr potwierdził tę chęć uczestniczenia. O taką wzmocnioną współpracę wnioskowało łącznie 18 państw członkowskich.

               (6)

               Wzmocniona współpraca powinna zapewnić jasne i kompleksowe ramy prawne w dziedzinie ustrojów majątkowych par międzynarodowych, obejmujące zarówno małżeńskie ustroje majątkowe, jak i skutki majątkowe zarejestrowanych związków partnerskich w uczestniczących państwach członkowskich, zapewnić obywatelom odpowiednie rozwiązania w odniesieniu do pewności prawa, przewidywalności i elastyczności oraz ułatwić przepływ orzeczeń i dokumentów urzędowych między uczestniczącymi państwami członkowskimi.

               (7)

               Zgodnie z wnioskami państw członkowskich w sprawie ustanowienia wzmocnionej współpracy, wzmocnioną współpracę powinny wdrażać dwa materialne akty wykonawcze: jeden dotyczący małżeńskich ustrojów majątkowych, drugi – skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich. Aby objąć pełen zakres wzmocnionej współpracy w dziedzinie ustrojów majątkowych par międzynarodowych oraz zapewnić obywatelom niedyskryminację, wspomniane wyżej dwa materialne akty wykonawcze należy przyjąć równocześnie.

               (8)

               Warunki określone w art. 20 Traktatu o Unii Europejskiej (TEU) i w art. 326–329 TFUE są spełnione.

               (9)

               Dziedzina wzmocnionej współpracy, a mianowicie jurysdykcja, prawo właściwe oraz uznawanie i wykonywanie orzeczeń w zakresie ustrojów majątkowych par międzynarodowych, obejmująca zarówno małżeńskie ustroje majątkowe, jak i skutki majątkowe zarejestrowanych związków partnerskich, jest określona w art. 81 ust. 2 lit. a) i c) oraz art. 81 ust. 3 TFUE jako jeden z obszarów objętych Traktatami. Nie jest to obszar wyłącznych kompetencji Unii.

               (10)

               Wymóg dotyczący podjęcia decyzji w ostateczności, określony w art. 20 ust. 2 TUE, jest spełniony, gdyż Rada stwierdziła w dniu 3 grudnia 2015 r., że cele wyznaczone w objętych wnioskami rozporządzeniach nie mogą zostać osiągnięte przez Unię jako całość w rozsądnym terminie.

               (11)

               Wzmocniona współpraca w dziedzinie jurysdykcji, prawa właściwego oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w zakresie ustrojów majątkowych par międzynarodowych, obejmująca zarówno małżeńskie ustroje majątkowe, jak i skutki majątkowe zarejestrowanych związków partnerskich, ma na celu rozwinięcie współpracy sądowej w sprawach cywilnych mających skutki transgraniczne, w myśl zasady wzajemnego uznawania orzeczeń, a także zapewnienie zgodności przepisów kolizyjnych obowiązujących w państwach członkowskich. Tym samym sprzyja ona osiągnięciu celów Unii, chroni jej interesy oraz wzmacnia proces jej integracji zgodnie z wymogami art. 20 ust. 1 TUE.

               (12)

               Wzmocniona współpraca w dziedzinie jurysdykcji, prawa właściwego oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w zakresie ustrojów majątkowych par międzynarodowych, obejmująca zarówno małżeńskie ustroje majątkowe, jak i skutki majątkowe zarejestrowanych związków partnerskich, jest zgodna z Traktatami i prawem Unii oraz nie narusza zasad rynku wewnętrznego ani spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. Nie stanowi ona bariery handlowej ani nie powoduje dyskryminacji w handlu między państwami członkowskimi, a także nie zakłóca konkurencji między nimi.

               (13)

               W szczególności wzmocniona współpraca w dziedzinie jurysdykcji, prawa właściwego oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w zakresie ustrojów majątkowych par międzynarodowych, obejmująca zarówno małżeńskie ustroje majątkowe, jak i skutki majątkowe zarejestrowanych związków partnerskich, jest zgodna z prawem Unii w zakresie współpracy sądowej w sprawach cywilnych, gdyż wzmocniona współpraca nie wpływa na dorobek prawny Unii w tej dziedzinie.

               (14)

               Wzmocniona współpraca w dziedzinie jurysdykcji, prawa właściwego oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w zakresie ustrojów majątkowych par międzynarodowych, obejmująca zarówno małżeńskie ustroje majątkowe, jak i skutki majątkowe zarejestrowanych związków partnerskich, nie narusza kompetencji, praw i obowiązków tych państw członkowskich, które w niej nie uczestniczą. Wspólne przepisy dotyczące jurysdykcji, wspólne przepisy kolizyjne oraz dotyczące uznawania i wykonywania orzeczeń w uczestniczących państwach członkowskich nie wpływają na przepisy nieuczestniczących państw członkowskich. Sądy w nieuczestniczących państwach członkowskich będą w dalszym ciągu stosować obowiązujące przepisy krajowe w celu ustalenia jurysdykcji i prawa właściwego oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w zakresie ustrojów majątkowych par międzynarodowych, obejmujących zarówno małżeńskie ustroje majątkowe, jak i skutki majątkowe zarejestrowanych związków partnerskich.

               (15)

               Niniejsza decyzja nie narusza zasad zapisanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności tych określonych w jej art. 9 i 21.

               (16)

               Wzmocniona współpraca w dziedzinie jurysdykcji, prawa właściwego oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w zakresie ustrojów majątkowych par międzynarodowych, obejmująca zarówno małżeńskie ustroje majątkowe, jak i skutki majątkowe zarejestrowanych związków partnerskich, pozostaje otwarta, w każdym czasie, dla wszystkich państw członkowskich, zgodnie z art. 328 TFUE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się Królestwo Belgii, Republikę Bułgarii, Republikę Czeską, Republikę Federalną Niemiec, Republikę Grecką, Królestwo Hiszpanii, Republikę Francuską, Republikę Chorwacji, Republikę Włoską, Republikę Cypryjską,Wielkie Księstwo Luksemburga, Maltę, Królestwo Niderlandów, Republikę Austrii, Republikę Portugalską, Republikę Słowenii, Republikę Finlandii i Królestwo Szwecji do ustanowienia między sobą wzmocnionej współpracy w dziedzinie jurysdykcji sądów, prawa właściwego oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w zakresie ustrojów majątkowych par międzynarodowych, obejmującej zarówno małżeńskie ustroje majątkowe, jak i skutki majątkowe zarejestrowanych związków partnerskich, przy zastosowaniu odpowiednich postanowień Traktatów.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 czerwca 2016 r.

            W imieniu Rady

         G.A. VAN DER STEUR

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 7 czerwca 2016 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1372 z dnia 14 lipca 2017 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku Hiszpanii – EGF/2017/001 ES/Castilla y León mining

text:
               25.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 193/2

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2017/1372
   z dnia 14 lipca 2017 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w następstwie wniosku Hiszpanii – EGF/2017/001 ES/Castilla y León mining
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (2), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz ułatwienie im powrotu na rynek pracy.

               (2)

               Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.) zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (3).

               (3)

               W dniu 20 stycznia 2017 r. Hiszpania przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w sektorze gospodarki zaklasyfikowanym do działu 5 statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (NACE) Rev. 2 (górnictwo węgla kamiennego i brunatnego) w regionie Kastylia i León. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje dostarczone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG, ustanowione w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

               (4)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 Hiszpania zdecydowała się na świadczenie zindywidualizowanych usług współfinansowanych przez EFG także na rzecz 125 młodych osób niepracujących, niekształcących się ani nieszkolących się (młodzieży NEET).

               (5)

               Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 wniosek Hiszpanii uznaje się za dopuszczalny, ponieważ zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i gospodarkę lokalną.

               (6)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 1 002 264 EUR dla wniosku złożonego przez Hiszpanię.

               (7)

               W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017 z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji udostępnia się kwotę 1 002 264 EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 14 lipca 2017 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 lipca 2017 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         A. TAJANI

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         T. TÕNISTE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (2)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 30/07/COL z dnia 19 lutego 2007 r. dotycząca norweskiego krajowego programu kontroli trzęsawki owiec oraz dodatkowych gwarancji dotyczących handlu wewnątrzwspólnotowego i przywozu do Norwegii

text:
               24.5.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 132/42

      DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

      NR 30/07/COL
   z dnia 19 lutego 2007 r.
   dotycząca norweskiego krajowego programu kontroli trzęsawki owiec oraz dodatkowych gwarancji dotyczących handlu wewnątrzwspólnotowego i przywozu do Norwegii
   URZĄD NADZORU EFTA,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 109 i protokół 1,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości, w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. d) oraz protokół 1,
   UWZGLĘDNIAJĄC akt, o którym mowa w rozdziale I pkt 7.1.12 załącznika I do porozumienia EOG, rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (1), zmienione i dostosowane do porozumienia EOG na mocy protokołu 1 do tego porozumienia,
   UWZGLĘDNIAJĄC akt, o którym mowa w rozdziale I pkt 7.2.27 załącznika I do Porozumienia EOG, rozporządzenie Komisji (WE) nr 546/2006 z dnia 31 marca 2006 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do krajowych programów kontroli trzęsawki owiec i dodatkowych gwarancji oraz ustanawiające odstępstwo od pewnych wymogów decyzji 2003/100/WE i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1874/2003 (2), dostosowane do Porozumienia EOG na mocy protokołu 1 do tego porozumienia,
   UWZGLĘDNIAJĄC decyzję Urzędu Nadzoru EFTA nr 21/07/COL z dnia 14 lutego 2007 r., na mocy której zwrócono się do właściwego członka kolegium komisarzy o przyjęcie decyzji dotyczącej norweskiego krajowego programu kontroli trzęsawki owiec oraz dodatkowych gwarancji dotyczących handlu wewnątrzwspólnotowego i przywozu do Norwegii, o ile projekt tej decyzji pozostaje w zgodności z opinią Komitetu Weterynaryjnego EFTA,
   MAJĄC NA UWADZE, że rozporządzenie (WE) nr 999/2001 przewiduje procedurę zatwierdzania krajowych programów kontroli trzęsawki owiec przedstawionych przez państwa EFTA należące do EOG, pod warunkiem ich zgodności z określonymi kryteriami, ustanowionymi w tym rozporządzeniu,
   MAJĄC NA UWADZE, że rozporządzenie (WE) nr 546/2006 przewiduje dodatkowe gwarancje w zakresie handlu wewnątrzwspólnotowego oraz urzędowe ograniczenia w zakresie przemieszczania zwierząt dotyczące hodowli owiec i kóz przeznaczonych dla państw EFTA należących do EOG, których krajowe programy kontroli trzęsawki owiec zostały zatwierdzone przez Urząd Nadzoru EFTA,
   MAJĄC NA UWADZE, że w piśmie z dnia 14 lutego 2006 r. Norwegia przedłożyła Urzędowi Nadzoru EFTA krajowy program kontroli trzęsawki owiec, a w dniu 20 listopada 2006 r., w wyniku rozmów przeprowadzonych podczas specjalnej serii posiedzeń w Oslo, Urzędowi przedłożono propozycje wprowadzenia określonych zmian w programie, jak również szczegółowe informacje służące wyjaśnieniu jego zakresu,
   MAJĄC NA UWADZE, że Urząd Nadzoru EFTA, w ścisłej współpracy z Komisją Europejską, rozpatrzył proponowany norweski krajowy program kontroli trzęsawki owiec, w wyniku czego stwierdził, że spełnia on wymogi umożliwiające jego zatwierdzenie,
   MAJĄC NA UWADZE, że w związku z tym należy zadbać o zatwierdzenie krajowego programu kontroli trzęsawki owiec przedłożonego przez Norwegię zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 999/2001 oraz rozporządzeniem (WE) nr 546/2006,
   MAJĄC NA UWADZE, że środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Weterynaryjnego EFTA wspierającego prace Urząd Nadzoru EFTA,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               1)

               Niniejszym zatwierdza się norweski krajowy program kontroli trzęsawki owiec oraz dodatkowe gwarancje dotyczące handlu wewnątrzwspólnotowego i przywozu do Norwegii z dnia 14 lutego 2006 r. oraz z dnia 20 listopada 2006 r.

               2)

               Na mocy art. 109 ust. 2 Porozumienia EOG Urząd Nadzoru EFTA przekazuje Komisji Europejskiej norweski krajowy program kontroli trzęsawki owiec oraz dodatkowe gwarancje dotyczące handlu wewnątrzwspólnotowego i przywozu do Norwegii wraz ze zmianami wprowadzonymi w tych dokumentach.

               3)

               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 19 lutego 2007 r.

               4)

               Niniejsza decyzja jest autentyczna w języku angielskim.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lutego 2007 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Bjørn T. GRYDELAND

            Przewodniczący

         Niels FENGER

            Dyrektor

      (1)  Dz.U. L 147 z 31.5.2001, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 94 z 1.4.2006, str. 28.


title: Decyzja Rady z dnia 30 listopada 1987 r. w sprawie przyjęcia w imieniu Wspólnoty załącznika F.3 do Międzynarodowej Konwencji dotyczącej Uproszczenia i Harmonizacji Postępowania Celnego

text:
Ważna informacja prawna

|

31987D0594

Dziennik Urzędowy L 362 , 22/12/1987 P. 0008 - 0021 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 13 P. 0102  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 13 P. 0102

		Decyzja Radyz dnia 30 listopada 1987 r.w sprawie przyjęcia w imieniu Wspólnoty załącznika F.3 do Międzynarodowej Konwencji dotyczącej Uproszczenia i Harmonizacji Postępowania Celnego(87/594/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 28, 43, 113 oraz 235,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:zgodnie z decyzją 75/199/EWG [2] Wspólnota zawarła Międzynarodową Konwencję dotyczącą Uproszczenia i Harmonizacji Postępowania Celnego;przyjęcie załączników do Międzynarodowej Konwencji dotyczącej Uproszczenia i Harmonizacji Postępowania Celnego przyczynia się w sposób skuteczny do ułatwienia i rozwoju handlu międzynarodowego;załącznik F.3 dotyczący ułatwień celnych dla podróżnych może być przyjęty przez Wspólnotę;należy jednakże zgłosić przy tym przyjęciu pewne zastrzeżenia w celu uwzględnienia szczególnych wymogów unii celnej i obecnego stanu harmonizacji ustawodawstwa celnego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Załącznik F.3 do Międzynarodowej Konwencji dotyczącej Uproszczenia i Harmonizacji Postępowania Celnego w sprawie ułatwień celnych dla podróżnych zostaje niniejszym przyjęty w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem ogólnym i zastrzeżeniami w odniesieniu do norm 21, 38 i 44 oraz zalecenia praktycznego 45.Tekst załącznika wraz z zastrzeżeniami jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady wyznacza osobę umocowaną do powiadomienia Sekretarza Generalnego Rady Współpracy Celnej o przyjęciu przez Wspólnotę załącznika, określonego w art. 1, z zastrzeżeniami określonymi w tym artykule.Sporządzono w Brukseli, dnia 30 listopada 1987 r.W imieniu RadyN. WilhjelmPrzewodniczący[1] Dz.U. C 318 z 30.11.1987.[2] Dz.U. 100 z 21.4.1975, str. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKZAŁĄCZNIK F.3ZAŁĄCZNIK DOTYCZĄCY UŁATWIEŃ CELNYCH DLA PODRÓŻNYCHWSTĘPZnaczny wzrost podróży międzynarodowych ma znaczący wpływ na pracę administracji celnej, ponieważ podróżni, ich bagaże oraz środki transportu podlegają w czasie ich podróży kontroli celnej.W interesie zarówno podróżnego, jak i zainteresowanych organów, jest ułatwienie przejścia przez konieczną kontrolę celną; nie może się to jednak odbywać kosztem wypełniania innych obowiązków spoczywających na organach celnych, takich jak ochrona skarbowych i gospodarczych interesów państwa, zapobieganie przywozowi towarów niedozwolonych i zwalczanie innych przestępstw celnych.Niniejszy Załącznik zapewnia środki, które uważane są za minimalne ułatwienia dla podróżnych, i w tym kontekście szczególną uwagę poświęca zaleceniu wymienionemu w art. 2 Konwencji.Niniejszy Załącznik dotyczy ułatwień celnych stosowanych wobec wszystkich podróżnych bez względu na to, czy są to osoby niebędące rezydentami, czy też wyjeżdżający lub powracający rezydenci, bez względu na ich sposób transportu oraz ułatwień w stosunku do towarów, które przewożą tacy podróżni na sobie, w swoim bagażu lub w środkach transportu. Dotyczy to również ich prywatnych środków transportu (silnikowych pojazdów drogowych, łodzi i samolotów).Niniejszy Załącznik stosuje się także do pracowników, którzy mieszkają w jednym kraju, ale pracują w innym, do członków załóg i innych osób wielokrotnie przekraczających granicę. Te kategorie podróżnych mogą być jednak wyłączone z przywilejów wynikających z niektórych ułatwień.Załącznik nie dotyczy różnych kontroli, przeprowadzanych niekiedy przez organy celne na rzecz innych instytucji, takich jak graniczne kontrole paszportowe i kontrole fitosanitarne. Załącznik nie obejmuje również osób zmieniających miejsce pobytu z jednego kraju do drugiego.DEFINICJEDo celów niniejszego Załącznika:a) określenie "podróżny" oznacza:1) każdą osobę przybywającą czasowo na terytorium kraju, w którym normalnie nie zamieszkuje ("osoba niebędąca rezydentem"); i2) każdą osobę powracającą do kraju, w którym normalnie zamieszkuje, po czasowym pobycie za granicą ("powracający rezydent").Uwaga :Osoba może być uważana za normalnie zamieszkującą w danym kraju, jeżeli w zasadzie lub na stałe jest mieszkańcem tego kraju. Jednak miejsce, gdzie osoba ta normalnie zamieszkuje, określa się według ustawodawstwa krajowego;b) określenie "środki transportu do użytku prywatnego" oznacza silnikowe pojazdy drogowe (łącznie z motocyklami) i przyczepy, łodzie i samoloty wraz z częściami zamiennymi oraz zwykłym wyposażeniem i osprzętem, przywożone lub wywożone wyłącznie do użytku osobistego przez osobę zainteresowaną, lecz nie do odpłatnego przewozu osób ani do odpłatnego bądź nieodpłatnego transportu towarów w celach przemysłowych lub handlowych;c) określenie "rzeczy osobiste" oznacza wszelkie przedmioty (nowe lub używane), które z uzasadnionych powodów są potrzebne podróżnemu do osobistego użytku w czasie podróży, z uwzględnieniem wszelkich okoliczności podróży, lecz z wyłączeniem wszystkich towarów przywożonych lub wywożonych w celach handlowych;d) określenie "należności i podatki przywozowe" oznacza cła i wszelkie inne płatności, podatki, opłaty lub inne należności, pobierane od przywozu lub w związku z przywozem towarów, z wyjątkiem opłat i należności, których wysokość jest ograniczona do przybliżonych kosztów świadczonych usług;e) określenie "należności i podatki wywozowe" oznacza cła i wszelkie inne płatności, podatki, opłaty lub inne należności, pobierane od wywozu lub w związku z wywozem towarów, z wyjątkiem opłat i należności, których wysokość jest ograniczona do przybliżonych kosztów świadczonych usług;f) określenie "odprawa czasowa" oznacza procedurę celną, w ramach której ustalone towary mogą być przywożone na obszar celny z warunkowym zwolnieniem od cła i podatków przywozowych. Towary takie muszą byćprzywożone w konkretnym celu i muszą być przeznaczone do powrotnego wywozu w sprecyzowanym czasie bez poddawania ich jakimkolwiek zmianom, z wyjątkiem zwykłych ubytków spowodowanych ich użytkowaniem;g) określenie "zabezpieczenie" oznacza środki, które zapewniają wypełnienie zobowiązań wobec organów celnych i są przez te organy uznane;h) określenie "kontrola celna" oznacza środki podejmowane w celu zapewnienia zgodności z prawem i przepisami, za przestrzeganie których odpowiedzialne są organy celne.ZASADY1. NormaPrzepisy niniejszego Załącznika regulują ułatwienia celne dotyczące podróżnych.2. NormaUstawodawstwo krajowe określa warunki, jakie należy spełnić oraz formalności celne, jakich należy dopełnić dla dokonania odprawy towarów i środków transportu do użytku prywatnego należących do podróżnych.PRZEPISY OGÓLNE3. NormaOrgany celne wyznaczają urzędy celne, w których może być dokonywana odprawa celna podróżnych. Określając lokalizację, właściwość rzeczową i godziny urzędowania tych urzędów, uwzględnia się między innymi takie czynniki, jak położenie geograficzne oraz nasilenie ruchu podróżnych.Uwagi1) Takie urzędy celne mogą być zlokalizowane zarówno na granicy, jak i wewnątrz kraju (np. na lotnisku czy głównych stacjach kolejowych).2) W niektórych przypadkach podróżny może dopełnić wszystkich koniecznych formalności celnych w pociągach międzynarodowych, na promach, statkach pasażerskich itp.3) Innym sposobem przyspieszenia kontroli celnej podróżnych może być zastosowanie wstępnej odprawy celnej w kraju wyjazdu.4. Zalecenie praktyczneNa wcześniejszy wniosek osoby zainteresowanej i z przyczyn uznanych przez organy celne za uzasadnione, powinny one, o ile pozwala na to ich struktura administracyjna, zezwolić na dopeł nienie formalności celnych w ruchu podróżnych w miejscach innych, niż w wyznaczonych do tego celu urzędach celnych. Wszystkimi kosztami wynikającymi z tego tytułu może być obciążona osoba zainteresowana.5. NormaNajważniejsze urzędy celne, w których mogą być dopełniane formalności celne w ruchu podróżnych, są czynne przez całą dobę, o ile wymaga tego nasilenie ruchu lub, jeżeli nie ma takiej potrzeby, w określonych godzinach, w których można się spodziewać przyjazdu lub wyjazdu podróżnych.6. Zalecenie praktyczneW przypadku gdy właściwe urzędy celne położone są na wspólnej granicy, organy celne zainteresowanych krajów powinny dostosować ich właściwości rzeczowe i godziny urzędowania.UwagaW niektórych przypadkach, gdy na wspólnej granicy urzędy celne zainteresowanych krajów są usytuowane w tym samym miejscu, a czasem w tym samym budynku, ustanawiana jest wspólna kontrola celna.7. NormaBez uszczerbku dla uprawnień organów celnych do przeprowadzania pełnej kontroli celnej wszystkich podróżnych organy te zazwyczaj przeprowadzają kontrolę tylko selektywnie lub wyrywkowo.8. NormaRewizje osobiste podróżnych do celów celnych są przeprowadzane tylko w wyjątkowych przypadkach, gdy istnieją uzasadnione podstawy do podejrzenia o przemyt lub inne wykroczenia.9. NormaPodróżnym przyjeżdżającym do kraju lub wyjeżdżającym z kraju pojazdem drogowym lub pociągiem zezwala się przy wyjeździe i wjeździe na dopełnienie wszystkich niezbędnych formalności celnych bez konieczności opuszczania środków transportu, którymi podróżują.10. Zalecenie praktyczneW większych międzynarodowych portach lotniczych przy odprawie na wejściu podróżnych i ich bagaży powinien być stosowany system dwukanałowy, przedstawiony w dodatku I do niniejszego Załącznika.11. Zalecenie praktyczneW odpowiednio przygotowanych międzynarodowych portach morskich, szczególnie tych, z których korzystają statki pasażerskie odbywające krótkie rejsy morskie (takie jak regularne usługi promowe), przy odprawie na wejściu podróżnych, ich bagaży i pojazdów drogowych do prywatnego użytku powinien być stosowany system dwukanałowy, przedstawiony w dodatku II do niniejszego Załącznika.12. NormaUłatwienia celne przewidziane w niniejszym Załączniku stosuje się w odniesieniu do podróżnych bez względu na ich obywatelstwo/narodowość.13. Zalecenie praktyczneBez względu na wykorzystywany rodzaj transportu do celów kontroli celnej nie powinien być wymagany wykaz pasażerów lub spis ich bagażu towarzyszącego.UwagaNiniejszy przepis nie wyklucza żądania przez organy celne informacji dotyczących liczby podróżnych przyjeżdżających lub wyjeżdżających poszczególnymi środkami transportu.14. NormaZezwala się podróżnym na ustne zgłaszanie przewożonych towarów, które im towarzyszą. Organy celne mogą jednak żądać pisemnej deklaracji towarów przewożonych przez podróżnych, jeśli ich przywóz lub wywóz ma charakter handlowy lub jeśli ich wartość albo ilość przekracza limity określone w ustawodawstwie krajowym.UwagaDeklaracja pisemna, określona w niniejszej normie, może być deklaracją używaną zazwyczaj przy odprawie do użytku domowego albo uproszczoną deklaracją towarów. Organy celne mogą, do wyboru, wymagać okazania faktury lub innego dokumentu handlowego.15. NormaTowary wiezione przez podróżnych mogą być zdeponowane lub zatrzymane, na warunkach określonych przez organy celne, do czasu dokonania odprawy celnej z zastosowaniem odpowiedniej procedury, powrotnego wywozu lub innego zadysponowania nimi, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, w następujących przypadkach:- na wniosek podróżnego,- gdy towary nie mogą być odprawione natychmiast,- jeżeli inne przepisy niniejszego Załącznika nie mają zastosowania do takich towarów.16. NormaBagaż nietowarzyszący (tj. bagaż przybywający lub wysłany przed przybyciem lub po przybyciu lub wyjeździe podróżnego) odprawia się zgodnie z procedurą dla bagażu towarzyszącego lub zgodnie z inną uproszczoną procedurą celną.Uwagi1) Zwolnienie od stosownych należności i podatków przywozowych towarów niebędących rzeczami osobistymi znajdującymi się w bagażu towarzyszącym niekoniecznie ma zastosowanie do takich towarów znajdujących się w bagażu, który nie towarzyszy podróżnemu.2) Jeżeli zainteresowana osoba ubiega się o zwolnienie od należności i podatków przywozowych towarów znajdujących się w bagażu, który nie towarzyszy podróżnemu, organy celne mogą zażądać dowodu na to, że osoba ta rzeczywiście przybywa z zagranicy.3) Przepisy dodatku III do niniejszego Załącznika mogą dostarczyć pożytecznych wskazówek w odniesieniu do traktowania zarejestrowanego bagażu przewożonego koleją.17. NormaNależy uwzględnić odprawy bagażu nietowarzyszącego podróżnemu i zgłoszonego do odprawy przez inną osobę niż podróżny.18. Zalecenie praktyczneDla towarów zgłaszanych do odprawy do użytku domowego, w ramach ułatwień mających zastosowanie wobec podróżnych, powinien być stosowany system stawek celnych ryczałtowych, pod warunkiem że przywóz nie ma charakteru handlowego i że łączna wartość lub ilość towarów nie przekracza limitów ustalonych w ustawodawstwie krajowym. System stawek celnych ryczałtowych- powinien ustanowić stawki obejmujące wszystkie rodzaje należności i podatków przywozowych,- nie powinien pozbawiać możliwości zwolnienia towarów od cła wynikającej z innych przepisów,- powinien przewidywać, aby na wniosek podróżnego należności za towary były pobierane według właściwych im stawek należności i podatków przywozowych; jednakże w takim przypadku organy celne mogą wymagać, aby wszystkie ciążące na tych towarach należności i podatki zostały w ten sam sposób pobrane, oraz- nie powinien wykluczać możliwości określenia przez organy celne specjalnych stawek na towary, na których ciążą wysokie cła przywozowe lub nawet wyłączenia niektórych towarów ze stosowania systemu stawek celnych ryczałtowych.UwagaZazwyczaj uważa się, że przywóz towarów nie ma charakteru handlowego, jeżeli jest on dokonywany sporadycznie i obejmuje tylko towary przeznaczone do osobistego użytku lub spożycia przez podróżnego albo jego rodzinę lub jeżeli są przez podróżnego przywożone do danego kraju jako upominki, a ich charakter oraz ilość nie wskazują na przeznaczenie handlowe.PRZEPISY DOTYCZĄCE PRZYJAZDUa) Osoby niebędące rezydentami19. NormaZezwala się na czasową odprawę rzeczy osobistych należących do osób niebędących rezydentami. Przedmioty takie dopuszcza się do czasowego przywozu bez wymogu przedstawiania jakichkolwiek dokumentów lub złożenia zabezpieczenia, z wyjątkiem przedmiotów, na których ciążą wysokie należności i podatki przywozowe.20. NormaOprócz odzieży, przyborów toaletowych i innych artykułów, mających w sposób wyraźny charakter osobisty, do przedmiotów osobistego użytku zalicza się w szczególności:- biżuterię osobistą,- aparaty fotograficzne i kamery filmowe z odpowiednią ilością filmów i wyposażenia do nich,- przenośne rzutniki do przeźroczy lub projektory filmowe wraz z wyposażeniem i uzasadnioną ilością filmów lub taśm filmowych,- lornetki,- przenośne instrumenty muzyczne,- przenośne gramofony z płytami,- przenośne magnetofony i odtwarzacze (włączając dyktafony) z taśmami,- przenośne radioodbiorniki,- przenośne telewizory,- przenośne maszyny do pisania,- przenośne kalkulatory,- wózki dziecięce,- wózki inwalidzkie,- sprzęt sportowy, taki jak namioty i inny sprzęt kempingowy, sprzęt wędkarski, wysokogórski, broń sportowa z amunicją, rowery bez silnika, łodzie i kajaki o długości do 5,5 m, narty, rakiety tenisowe.21. NormaOprócz artykułów konsumpcyjnych, dopuszczonych do przywozu bez ceł i podatków przywozowych, w ramach określonych ograniczeń ilościowych, osoby niebędące rezydentami mogą przywieźć bez ceł i podatków przywozowych towary bezwzględnie niemające charakteru handlowego, których łączna wartość nie przekracza 75 SDR. Dla osób w wieku poniżej 15 lat lub osób przekraczających granicę wielokrotnie mogą być wprowadzone mniejsze stawki.Uwagi1) Ulgi przewidziane w niniejszej normie mogą być uzależnione od warunku, aby towary te były przeznaczone do użytku osobistego lub spożycia przez podróżnego albo jego rodzinę lub na upominki w kraju oraz aby były przewożone w jego bagażu towarzyszącym, bezpośrednio na nim lub w jego bagażu podręcznym.2) Osobom niebędącym rezydentami, które tylko przejeżdżają przez dany kraj, mogą przysługiwać większe ulgi.22. NormaZwalnia się od ceł i podatków przywozowych następujące ilości wyrobów tytoniowych, wina, wyrobów spirytusowych i perfum, przywożonych przez osoby niebędące rezydentami:a) 200 sztuk papierosów lub 50 sztuk cygar lub 250 gramów tytoniu albo wybrany asortyment tych wyrobów o łącznej wadze do 250 gramów,b) 2 litry wina i 1 litr wyrobów spirytusowych,c) 1/4 litra wody toaletowej i 50 gramów perfum.Ulgi przewidziane w stosunku do wyrobów tytoniowych i napojów alkoholowych mogą być jednak ograniczone do osób, które osiągnęły określony wiek, i mogą być nieprzyznane lub przyznane tylko w ograniczonym zakresie osobom często przekraczającym granicę (na przykład osobom mieszkającym w pobliżu granicy, pracownikom mieszkającym w jednym, a pracującym w innym kraju, kierowcom zawodowym i członkom załóg środków transportu międzynarodowego).UwagaUlgi przewidziane w niniejszej normie mogą być uzależnione od warunku, aby produkty te były przeznaczone do osobistego spożycia przez podróżnego lub jego rodzinę albo na upominki w kraju oraz aby były przewożone w bagażu towarzyszącym, na podróżnym lub w jego bagażu podręcznym.23. NormaW przypadku konieczności złożenia deklaracji odprawy czasowej rzeczy osobistych osób niebędących rezydentami kwota przewidzianego zabezpieczenia nie powinna przekraczać wysokości należnych ceł i podatków przywozowych.24. Zalecenie praktyczneW przypadku konieczności złożenia deklaracji odprawy czasowej rzeczy osobistych osób niebędących rezydentami Umawiające się Strony Konwencji celnej w sprawie karnetu ATA dla odprawy warunkowej towarów (Bruksela, dnia 6 grudnia 1961 r.) powinny przyjąć karnety ATA zamiast krajowych dokumentów celnych i jako zabezpieczenie należnych ceł i podatków przywozowych.25. NormaW przypadku konieczności złożenia deklaracji odprawy czasowej rzeczy osobistych osób niebędących rezydentami termin dla odprawy czasowej jest ustalany z uwzględnieniem czasu pobytu podróżnego w kraju, z zastrzeżeniem, że termin określony przez ustawodawstwo krajowe nie zostanie przekroczony.26. NormaNa wniosek podróżnego i z przyczyn uznanych przez organy celne za uzasadnione mogą one przedłużyć pierwotnie ustalony termin odprawy czasowej.27. NormaNależy ustanowić przepis dotyczący towarów odprawionych czasowo, zezwalający na ich powrotny wywóz przez inny urząd celny niż ten, przez który zostały przywiezione.28. NormaOsobom niebędącym rezydentami przyznaje się odprawę czasową w odniesieniu do ich środków transportu przeznaczonych do użytku prywatnego.UwagaOdprawa czasowa może być także przyznana w odniesieniu do zwierząt oraz pojazdów bez własnego napędu, używanych przez osoby niebędące rezydentami jako środki transportu.29. NormaZwalnia się od cła i podatków przywozowych paliwo przewożone w fabrycznie montowanych zbiornikach środków transportu.30. NormaUlgi przyznane w odniesieniu do środków transportu przeznaczonych do użytku prywatnego stosuje się bez względu na to, czy środki te są własnością osób niebędących rezydentami, czy są przez nie wynajęte lub wypożyczone oraz czy przybyły wraz z podróżnymi, bądź przybyły wcześniej lub później niż oni.31. Zalecenie praktyczneOrgany celne nie powinny wymagać ani dokumentu celnego, ani też zabezpieczenia w związku z odprawą czasową środków transportu, będących własnością osób niebędących rezydentami i przeznaczonych do użytku osobistego.32. Zalecenie praktyczneW przypadkach gdy wymagane są dokumenty celne lub zabezpieczenia związane z odprawą czasową środków transportu, będących własnością osób niebędących rezydentami i przeznaczonych do użytku osobistego, organy celne powinny przyjąć znormalizowane dokumenty międzynarodowe i zabezpieczenia, które przewidziane są na przykład w Konwencji celnej w sprawie karnetu ATA dla odprawy warunkowej towarów (Bruksela, dnia 6 grudnia 1961 r.), w nowojorskiej Konwencji celnej w sprawie czasowego przywozu prywatnych pojazdów drogowych (dnia 4 czerwca 1954 r.) i w Konwencji celnej w sprawie czasowego przywozu do użytku prywatnego samolotów i łodzi (dnia 18 maja 1956 r.).33. NormaOgólnie przyjęty termin dla czasowej odprawy środków transportu przeznaczonych do użytku osobistego przez osoby niebędące rezydentami nie jest krótszy niż sześć miesięcy.34. NormaNa wniosek osoby zainteresowanej i z przyczyn uznanych przez organy celne za uzasadnione te ostatnie przedłużają pierwotnie ustalony termin odprawy czasowej.35. NormaWszelkim częściom zamiennym potrzebnym do naprawy środków transportu przeznaczonych do czasowego użytku osobistego w kraju czasowego przywozu przyznaje się odprawę czasową.36. Zalecenie praktyczneZ zastrzeżeniem warunków określonych w ustawodawstwie krajowym organy celne nie powinny wymagać powrotnego wywozu środków transportu należących do osób niebędących rezydentami, które przeznaczone są do użytku osobistego, lub rzeczy osobistych, które zostały poważnie uszkodzone lub zniszczone w wypadku lub na skutek działania siły wyższej.b) Powracający rezydenci37. NormaPowracającym rezydentom zezwala się na powrotny przywóz, bez ceł i podatków przywozowych, przedmiotów, które zabrały ze sobą przy wyjeździe z kraju i które były dopuszczone do wolnego obrotu przed wywiezieniem z kraju.38. NormaOprócz artykułów konsumpcyjnych, dopuszczonych do przywozu bez ceł i podatków przywozowych w ramach określonych norm ilościowych, powracający rezydenci mogą przywieźć bez ceł i podatków przywozowych towary bezwzględnie niemające charakteru handlowego, których łączna wartość nie przekracza 75 SDR. Dla osób w wieku poniżej 15 lat lub osób przekraczających granicę wielokrotnie mogą być wprowadzone mniejsze normy.UwagaZwolnienia przewidziane w niniejszej normie mogą być uzależnione od warunku, aby towary te były przeznaczone do użytku osobistego lub spożycia przez podróżnego albo jego rodzinę lub na upominki w kraju oraz aby były przewożone w jego bagażu towarzyszącym, bezpośrednio na podróżnym lub w jego bagażu podręcznym.39. NormaZwalnia się od ceł przywozowych i podatków następujące ilości wyrobów tytoniowych, wina, wyrobów spirytusowych i perfum, przywożonych przez powracających rezydentówa) 200 sztuk papierosów lub 50 sztuk cygar lub 250 gramów tytoniu albo wybrany asortyment tych wyrobów o łącznej wadze do 250 gramów,b) 2 litry wina i 1 litr wyrobów spirytusowych,c) 1/4 litra wody toaletowej i 50 gramów perfum.Ulgi przewidziane w stosunku do wyrobów tytoniowych i napojów alkoholowych mogą być jednak ograniczone do osób, które osiągnęły określony wiek. Ulgi te mogą nie być przyznane lub przyznane tylko w ograniczonym zakresie osobom często przekraczającym granicę (na przykład osobom mieszkającym w pobliżu granicy, pracownikom mieszkającym w jednym, a pracującym w innym kraju, kierowcom zawodowym i członkom załóg środków transportu międzynarodowego).UwagaUlgi przewidziane w niniejszej normie mogą być uzależnione od warunku, aby produkty te były przeznaczone do osobistego spożycia przez podróżnego lub jego rodzinę albo na upominki w kraju oraz aby były przewożone w bagażu towarzyszącym, na podróżnym lub w jego bagażu podręcznym.PRZEPISY DOTYCZĄCE WYWOZU40. NormaFormalności celne dotyczące osób wyjeżdżających są możliwie najprostsze, a o ile to możliwe — wyeliminowane.UwagaFormalności celne mogą być niezbędne, na przykład przy ubieganiu się o zwolnienie od opłat i podatków wewnętrznych albo o ich zwrot.41. NormaZezwala się podróżnym na wywóz towarów w celach handlowych, pod warunkiem przestrzegania niezbędnych formalności i po uiszczeniu należnych ceł i podatków wywozowych.42. NormaNa wniosek rezydentów wyjeżdżających z kraju organy celne podejmują konieczne środki umożliwiające określenie tożsamości niektórych przedmiotów i ułatwiające w ten sposób ich powrotny przywóz.UwagaPodejmowane w związku z tym ogólnie przyjęte środki polegają na odnotowaniu cech identyfikacyjnych koniecznych dla określenia tożsamości przez zarejestrowanie opisu tych przedmiotów, znaków lub numerów albo innych cech w sposób trwały z nimi połączonych albo też przez nałożenie identyfikacyjnych znaków celnych lub plomb.43. NormaProcedura czasowego wywozu z zastosowaniem dokumentów celnych w odniesieniu do przedmiotów osobistego użytku i prywatnych środków transportu należących do rezydentów wyjeżdżających z kraju jest stosowana tylko w wyjątkowych przypadkach.44. NormaWszelkie zabezpieczenia, złożone przez osobę niebędącą rezydentem w odniesieniu do towarów dopuszczonych na podstawie odprawy czasowej, zwraca się w chwili powrotnego wywozu tych towarów, bez względu na to, przez jaki urząd celny następuje ich powrotny wywóz.45. Zalecenie praktyczneJeżeli zabezpieczenie złożone zostało w gotówce, należy ustanowić przepis mówiący o zwrocie tego zabezpieczenia w urzędzie, przez który towary są wywożone powrotnie, nawet gdyby towary te nie zostały przywiezione przez ten urząd.PASAŻEROWIE W TRANZYCIE46. NormaPasażerowie w tranzycie, którzy nie opuszczają strefy tranzytowej, nie podlegają żadnej kontroli celnej.UwagaPostanowienie niniejsze nie wyklucza prowadzenia przez organy celne ogólnego dozoru nad strefami tranzytowymi i podejmowania wszelkich działań koniecznych w przypadku podejrzenia o przestępstwo celne.INFORMACJE DOTYCZĄCE UŁATWIEŃ CELNYCH DLA PODRÓŻNYCH47. NormaOrgany celne zapewniają, aby wszelkie stosowne informacje dotyczące ułatwień celnych dla podróżnych były łatwo dostępne dla zainteresowanych osób.48. NormaInformacje dotyczące zwolnień od ceł i podatków udzielanych podróżnym oraz informacje dotyczące dopełnienia formalności celnych są udostępniane na wniosek podróżnych przed ich wyjazdem z własnego kraju lub, jeśli to możliwe, w czasie podróży.Uwagi1) Informacje takie mogą być udostępnione podróżnym na statkach, w samolotach lub w pociągach międzynarodowych.2) Informacje te mogą być również udostępniane podróżnym w formie broszury i ogłoszenia w miejscach przyjazdu lub wyjazdu.49. Zalecenie praktyczneInformacje dotyczące ułatwień celnych dla podróżnych powinny być drukowane w języku urzędowym lub w językach zainteresowanego kraju oraz w każdym innym języku uznanym za przydatny.--------------------------------------------------DODATEK IPrzepisy dotyczące systemu dwukanałowego, stosowanego przy odprawie podróżnych przybywających drogą lotniczą i ich bagażuSystem dwukanałowy lub system czerwony/zielony jest uproszczoną kontrolą celną umożliwiającą władzom celnym usprawnienie przepływu ruchu podróżnych w międzynarodowych portach lotniczych oraz przeprowadzanie sprawnej kontroli wzrastającej liczby podróżnych bez naruszania skuteczności kontroli i bez równoczesnego wzrostu liczby funkcjonariuszy celnych. Nie stanowi on przeszkody w przeprowadzaniu innych kontroli, na przykład kontroli dewizowej, chyba że okoliczności wymagają pełnej kontroli wszystkich pasażerów i ich bagażu.System dwukanałowy powinien funkcjonować według niżej przedstawionego opisu:1. System pozwala pasażerom na wybór jednego z dwóch kanałówa) jednego (kanału zielonego) dla podróżnych niemających przy sobie żadnych towarów lub mających tylko towary, które mogą być zwolnione od ceł i podatków przywozowych i które nie podlegają zakazom lub ograniczeniom dotyczącym przywozu ib) drugiego (kanału czerwonego) dla pozostałych pasażerów.2. Każdy kanał jest wyraźnie i czytelnie oznakowany, tak aby wybór jednego z nich był łatwo zrozumiały dla pasażerów. Podstawowym oznakowaniem wyróżniającym jest:a) dla kanału określonego w pkt 1 lit. a) — zielony, regularny ośmiokąt i napis "Nic do oclenia""Nothing to declare", ("Rien á déclarer");b) dla kanału określonego w pkt 1 lit. b) — czerwony kwadrat i napis "Towary do oclenia""Goods to declare", ("Marchandises á déclarer").Kanały te powinny być dodatkowo oznakowane napisem "Cło" ("Customs", "Douane")3. Napisy podane w ust. 2 są w języku angielskim i/lub francuskim oraz w innym języku lub językach uznanych za przydatne w danym porcie lotniczym.4. Pasażerowie muszą być w wystarczającym stopniu poinformowani, aby mogli wybrać odpowiedni kanał. W tym celu ważne jest, aby:a) pasażerowie zostali poinformowani o funkcjonowaniu systemu i o rodzajach i ilościach towarów, które mogą mieć przy sobie, gdy korzystają z kanału zielonego. Można tego dokonać poprzez plakaty lub tablice na lotnisku albo przy pomocy ulotek dostępnych dla ogółu w porcie lotniczym lub rozprowadzanych przez biura turystyczne, linie lotnicze lub inne zainteresowane instytucje;b) dojście do tych kanałów było wyraźnie oznakowane.5. Kanały są zlokalizowane za miejscem odbioru bagażu, tak aby przy wyborze właściwego kanału pasażerowie mieli cały swój bagaż przy sobie. Poza tym kanały są tak usytuowane, aby pasażerowie mogli z nich przejść bezpośrednio do wyjść z portu lotniczego.6. Odległość między miejscem odbioru bagażu a wejściami do kanałów jest wystarczająca, aby pasażerowie mogli zdecydować się, który kanał wybrać i przejść do tego kanału bez powodowania tłoku.7. Pasażerowie, którzy wybrali kanał zielony, nie są poddawani jakimkolwiek formalnościom celnym, chyba że zostają w tym miejscu poddani kontroli wyrywkowej. Przechodząc przez kanał czerwony podróżni spełniają wszystkie formalności wymagane przez organy celne.--------------------------------------------------DODATEK IIPrzepisy dotyczące systemu dwukanałowego stosowanego przy odprawie podróżnych przybywających drogą morską, ich bagażu i pojazdówSystem dwukanałowy lub system czerwony/zielony jest uproszczoną kontrolą celną, którą można stosować przy odprawie pasażerów przybywających drogą morską, ich bagażu i pojazdów. System ten jest szczególnie przydatny przy kontroli pasażerów odbywających krótkie podróże morskie, jak na przykład korzystających z regularnych usług promowych. Może być pomocny w usprawnieniu przepływu podróżnych w międzynarodowych portach morskich i przeprowadzaniu sprawnej odprawy wzrastającej liczby podróżnych bez ograniczania skuteczności kontroli i bez równoczesnego wzrostu liczby funkcjonariuszy celnych. Nie stanowi on przeszkody w przeprowadzaniu innych kontroli, np. kontroli dewizowej, kontroli ubezpieczeń międzynarodowych pojazdów silnikowych, chyba że okoliczności wymagają pełnej kontroli wszystkich podróżnych, ich bagażu i pojazdów.System dwukanałowy powinien funkcjonować według niżej przedstawionego opisu1. System ten pozwala pasażerom, podróżującym swoim samochodem lub bez samochodu, na wybór jednego z dwóch kanałówa) jednego (kanału zielonego) — dla podróżnych niemających przy sobie żadnych towarów lub mających tylko towary, które mogą być zwolnione od ceł i podatków przywozowych i które nie podlegają zakazom lub ograniczeniom dotyczącym przywozu ib) drugiego (kanału czerwonego) — dla pozostałych pasażerów.2. Każdy kanał jest wyraźnie i czytelnie oznakowany, tak aby wybór jednego z nich był łatwo zrozumiały dla pasażerów. Podstawowym oznakowaniem wyróżniającym jest:a) dla kanału określonego w pkt 1 lit. a) — zielony regularny ośmiokąt i napis "Nic do oclenia" ("Nothing to declare", "Rien á déclarer"),b) dla kanału określonego w pkt 1 lit. b) — czerwony kwadrat i napis "Towary do oclenia" ("Goods to declare", "Marchandises á déclarer").Kanały te powinny być dodatkowo oznakowane napisem "Cło" ("Customs", "Douane").3. Napisy podane w ust. 2 są w języku angielskim i/lub francuskim oraz w innym języku lub językach uznanych za niezbędne.4. W przypadku pasażerów podróżujących we własnym samochodzie i tam, gdzie dla kierowania pojazdów na właściwe pasy ruchu i dokonania odprawy celnej byłoby to ułatwieniem, kierowca każdego pojazdu może zostać zaopatrzony w czerwoną i zieloną nalepkę, oznaczoną w sposób podany w ust. 2 lit. a) i b), oraz pouczony, aby przylepić do przedniej szyby samochodu:a) nalepkę zieloną, jeżeli sam pojazd i wszelkie znajdujące się w nim towary, łącznie z towarami należącymi do podróżnych tego pojazdu lub przez nich przewożonymi, mogą być dopuszczone bez formalności celnych i nie podlegają zakazom lub ograniczeniom dotyczącym przywozu, ib) nalepkę czerwoną w innych przypadkach.5. Pasażerowie muszą być w wystarczającym stopniu poinformowani, aby mogli wybrać odpowiedni kanał i w zależności od potrzeby czerwoną lub zieloną nalepkę. W tym celu ważne jest, aby:a) pasażerowie zostali poinformowani o funkcjonowaniu systemu i o rodzajach i ilościach towarów, które mogą mieć przy sobie, gdy korzystają z kanału zielonego. Można tego dokonać poprzez plakaty lub tablice w porcie morskim albo przy pomocy ulotek dostępnych dla ogółu w porcie zaokrętowania, na pokładzie statku lub rozprowadzanych przez biura turystyczne, armatorów lub inne zainteresowane instytucje;b) tam, gdzie mają być wykorzystane nalepki czerwone i zielone, określone w ust. 4, kierowca każdego pojazdu powinien zostać w nie zaopatrzony przed przybyciem do portu przeznaczenia,c) dojście do tych kanałów było wyraźnie oznakowane.6. Kanały są zlokalizowane za miejscem odbioru bagażu, tak aby przy wyborze właściwego kanału pasażerowie mieli cały swój bagaż przy sobie. Poza tym kanały są usytuowane w takim punkcie, aby przepływ podróżnych do wyjść z portu morskiego był możliwie najbardziej bezpośredni.7. Odległość między statkiem lub miejscem odbioru bagażu a wejściami do kanałów jest wystarczająca, aby pasażerowie mogli zdecydować się, który kanał wybrać i przejść do tego kanału bez powodowania tłoku.8. Pasażerowie, którzy wybrali kanał zielony, nie są poddawani jakimkolwiek formalnościom celnym, chyba że zostają w tym miejscu poddani kontroli wyrywkowej. Przechodząc przez kanał czerwony podróżni spełniają wszystkie formalności wymagane przez organy celne.9. System, który przewiduje korzystanie tylko z jednego pasa ruchu, ale w którym pojazdy z przyklejonymi czerwonymi nalepkami lub pojazdy wybrane do kontroli wyrywkowej są kierowane na przeznaczony do tego celu parking, można uważać za spełniający wymagania systemu dwukanałowego.--------------------------------------------------DODATEK IIIPrzepisy dotyczące systemu dwukanałowego stosowanego przy odprawie podróżnych przybywających drogą morską, ich bagażu i pojazdówSkuteczne i szybkie doręczenie zarejestrowanego bagażu przewożonego koleją może być ułatwione przez stosowanie następujących przepisów:1. Podróżni posiadający bagaż zarejestrowany przez władze kolejowe mogą złożyć deklarację na formularzu załączonym do niniejszego Załącznika (albo na formularzu przystosowanym do załączonego, po przeprowadzeniu stosownych uzgodnień), w celu przyspieszenia formalności celnych.2. Organy celne wiążą istotne zalety ze stosowaniem pisemnej deklaracji, zachęcając tym samym pasażerów do korzystania z tej procedury, która daje pełniejsze zabezpieczenie interesów władz celnych.3. Władze kolejowe składają deklarację władzom celnym kraju wywozu i kraju przeznaczenia, o ile jest to wymagane.4. Deklaracja pisemna jest stosowana zamiast deklaracji zazwyczaj wymaganej od podróżnych i ma ten sam skutek.5. W miarę możliwości organy celne odstępują od rewizji zawartości bagażu objętego deklaracją pisemną.6. Organy celne dążą do zwolnienia, zaraz po przekroczeniu granicy, możliwie największej ilości zarejestrowanego bagażu, objętego pisemną deklaracją i niepodlegającego rewizji lub innym kontrolom, aby mógł być on natychmiast dostępny dla kolei, w celu wysyłki do miejsca przeznaczenia.7. Jeżeli bagaż zostanie wybrany przez organy celne do przeprowadzenia rewizji lub innych kontroli, to umożliwi się przeprowadzenie takich rewizji lub innych kontroli w urzędzie celnym położonym najbliżej miejsca przeznaczenia pasażera. Możliwie duża ilość urzędów celnych zostaje w tym celu upoważniona do odprawy zarejestrowanego bagażu.8. Bagaż jest zatrzymywany na granicy tylko w wyjątkowych przypadkach, na przykład gdy popełniono wykroczenie lub gdy istnieje poważne podejrzenie o oszustwo.9. Organy celne zastrzegają sobie prawo do stosowania wszelkich środków kontroli, jakie uważają za konieczne dla zapobieżenia nadużyciom.10. Dla ułatwienia odbioru bagażu przez podróżnych wzmocniona jest współpraca władz celnych i kolejowych, w szczególności w odniesieniu do godzin urzędowania, w czasie których bagaż może być odprawiony.11. Rozważone zostaje powierzenie władzom kolejowym odpowiedzialności za kontrolę prawidłowości stosowania pisemnych deklaracji, określonych wtedy, gdy bagaż jest odbierany poza godzinami urzędowania urzędu celnego lub gdy na stacji nie ma przedstawicieli organów celnych.+++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++--------------------------------------------------Zastrzeżenia, które wprowadzi Wspólnota w załączniku F.3 do Międzynarodowej Konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego1. Zastrzeżenie ogólne (uwaga ogólna)Prawodawstwo wspólnotowe obejmuje ogólnie przepisy niniejszego Załącznika, ale Państwa Członkowskie, tam gdzie to właściwe, wprowadzają własne zastrzeżenia w zakresie, w jakim prawodawstwo wspólnotowe pozwala im w niektórych przypadkach utrzymywać przepisy krajowego.2. Normy 21 i 38"Prawodawstwo wspólnotowe przewiduje udzielanie każdemu podróżnemu przyjeżdżającemu z Państwa spoza Wspólnoty Europejskiej zwolnień z należności przywozowych na dane towary do ogólnej wartości 45 ECU (europejska jednostka walutowa). Oprócz ograniczeń ilościowych określonych w normach 22 i 39 prawodawstwo wspólnotowe przewiduje zwolnienie od podatku przywozowego lub wywozowego następujących maksymalnych ilości kawy i herbaty:a)kawa: | 500 gramów |lub | |ekstrakty i esencje kawowe: | 200 gramów |b)herbata: | 100 gramów |lub | |ekstrakty i esencje herbaciane: | 40 gramów" |3. Norma 44 i praktyczne zalecenie 45"Przepisów tych nie są stosowane we wszystkich przypadkach, w szczególności kiedy procedura odbywa się w urzędach celnych znajdujących się w innych Państwach Członkowskich. Dla stosowania tych przepisów terytorium Unii Gospodarczej Beneluksu uważa się za terytorium jednego z Państw Członkowskich".--------------------------------------------------