title: Decyzja Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. przewidująca pomoc makroekonomiczną dla Albanii i uchylająca decyzję 1999/282/WE

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0580

2004/580/WE: Decyzja Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. przewidująca pomoc makro-finansową dla Albanii i uchylająca decyzję 1999/282/WE

Dziennik Urzędowy L 261 , 06/08/2004 P. 0116 - 0118

		Decyzja Radyz dnia 29 kwietnia 2004 r.przewidująca pomoc makroekonomiczną dla Albanii i uchylająca decyzję 1999/282/WE(2004/580/WE)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Przed przekazaniem swojego wniosku, Komisja zasięgnęła opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego.(2) Rada, na mocy decyzji 1999/282/WE [2], zatwierdziła, w następstwie kryzysu w Kosowie, pomoc makroekonomiczną dla Albanii w formie długoterminowej pożyczki w wysokości do 20 milionów EUR. W świetle lepszego od spodziewanego bilansu płatnicznego, władze Albanii nie wnosiły o uwolnienie tej pomocy. Dlatego Komisja usunęła ją z programu w 2001 r.(3) W procesie stabilizacyjnym i stowarzyszeniowym, w ramach stosunków UE z tym regionem, pożądane jest wspieranie wysiłków mających na celu utrzymanie politycznej i gospodarczej stabilizacji w Albanii, w związku ze zmierzaniem w kierunku rozwoju stosunków opartych na pełnej współpracy ze Wspólnotą. Jest to również cel Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu, który jest obecnie negocjowany między Albanią a UE.(4) Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) w dniu 21 czerwca 2002 r. zatwierdził na rzecz Albanii trzyletni program wzmocniony przez instrument ograniczania ubóstwa i wspierania wzrostu gospodarczego (PRGF) na kwotę 36 milionów USD, w celu wzmocnienia programu gospodarczego władz przez okres od czerwca 2002 r. do czerwca 2005 r. Oprócz tej kwoty, zaplanowano wypłacenie 11 milionów USD w 2004 r.(5) W ramach nowej trzyletniej Strategii Pomocy dla Kraju (CAS) przyjętej przez Radę Banku Światowego w dniu 20 czerwca 2002 r., zaplanowano wypłacenie 8 milionów USD w 2004 r. w ramach kredytu na wsparcie ograniczania ubóstwa.(6) Oprócz tej szacunkowej pomocy finansowej, która ma być przekazana przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy oraz Bank Światowy, w 2004 r. utrzyma się znacząca pozostała luka w finansowaniu, którą należy pokryć, aby wesprzeć cele polityki związane z wysiłkami reformatorskimi władz.(7) Wspólnota przewidziała już pomoc makroekonomiczną dla Albanii. Władze Albanii wystąpiły o dalszą pomoc finansową od międzynarodowych instytucji finansowych, Wspólnoty oraz innych dwustronnych dawców.(8) Wspólnotowa pomoc makroekonomiczna dla Albanii jest właściwym środkiem służącym pomocy państwu w spełnieniu jego zewnętrznych potrzeb finansowych, łącznie ze wzmocnieniem jego rezerw i wsparciem budżetu.(9) Pomoc finansowa uzyskana od Wspólnoty w formie połączenia pożyczki długoterminowej i dotacji bezpośredniej jest właściwym środkiem służącym wsparciu stabilności zewnętrznej sytuacji finansowej Albanii, z uwzględnieniem relatywnie niskiego poziomu rozwoju państwa.(10) Niniejsza pomoc finansowa, w szczególności dotacja, powinna być zapewniona po sprawdzeniu czy określone warunki finansowe i gospodarcze mogą być wypełnione.(11) W celu zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Wspólnoty związanej z niniejszą pomocą makroekonomiczną, niezbędne jest ustanowienie przez Albanię właściwych środków odnoszących się do zapobiegania nadużyciom finansowym i innym nieprawidłowościom związanym z niniejszą pomocą, jak również zapewnienie kontroli dokonywanych przez Komisję oraz audytów Trybunału Obrachunkowego.(12) Włączenie elementu dotacji do niniejszej pomocy pozostaje bez uszczerbku dla uprawnień organu budżetowego.(13) Niniejsza pomoc powinna być zarządzana przez Komisję w porozumieniu z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym.(14) Traktat nie określa dla przyjęcia niniejszej decyzji innych kompetencji niż wynikające z art. 308,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Wspólnota udostępnia Albanii pomoc makroekonomiczną w formie pożyczki długoterminowej i bezpośredniej dotacji w celu pomocy państwu w spełnieniu jego zewnętrznych potrzeb finansowych, łącznie ze wzmocnieniem jego rezerw i wsparciem budżetu.2. Pożyczka stanowiąca element tej pomocy równa jest maksymalnej kwocie głównej wynoszącej EUR 9 milionów EUR z maksymalnym okresem wymagalności 15 lat. W tym celu, Komisja jest upoważniona do przekazania Albanii w imieniu Wspólnoty, niezbędnych środków, które zostaną udostępnione Albanii w formie pożyczki.3. Dotacja stanowiąca element tej pomocy wynosi maksymalnie 16 milionów EUR.4. Niniejsza wspólnotowa pomoc finansowa jest zarządzana przez Komisję w ścisłym porozumieniu z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym oraz w sposób zgodny z porozumieniami osiągniętymi między MFW a Albanią.5. Wspólnotowa pomoc finansowa zostaje udostępniona na okres dwóch lat rozpoczynający się od pierwszego dnia po wejściu w życie niniejszej decyzji. Jednakże jeżeli wymagają tego okoliczności, Komisja, po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, może podjąć decyzję o przedłużeniu okresu dostępności o maksymalnie jeden rok.Artykuł 21. Komisja jest uprawniona do uzgodnienia z władzami Albanii, po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, polityki gospodarczej oraz warunków finansowych związanych z niniejszą pomocą, które mają być ustanowione w Protokole Ustaleń. Te warunki są zgodne z porozumieniem określonym w art. 1 ust. 4.2. Przed rozpoczęciem rzeczywistego wykonywania pomocy wspólnotowej, Komisja sprawdzi wiarygodność kręgów finansowych Albanii, procedur administracyjnych, mechanizmów kontroli wewnętrznej i zewnętrznej, które są właściwe dla tej pomocy makroekonomicznej Wspólnoty.3. Komisja, w regularnych odstępach czasu oraz przy współpracy z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym i w koordynacji z MFW, dokonuje weryfikacji, czy polityka gospodarcza Albanii jest zgodna z celami tej pomocy, oraz czy polityka gospodarcza Komisji i jej warunki finansowe są wypełniane.Artykuł 31. Pożyczka i dotacja stanowiące elementy niniejszej pomocy zostają udostępnione Albanii przez Komisję w przynajmniej dwóch transzach. Z zastrzeżeniem przepisów art. 2 oraz zadowalającej oceny zgodnie z art. 2 ust. 2, pierwsza transza zostaje uwolniona na podstawie zadowalającej realizacji programu makroekonomicznego Albanii w ramach obecnego instrumentu ograniczania ubóstwa i wspierania wzrostu gospodarczego (PRGF) z MFW.2. Z zastrzeżeniem przepisów art. 2, druga i wszelkie kolejne transze zostają uwolnione na podstawie zadowalającego wykonania wymienionego wyżej programu, lecz nie wcześniej niż przed upływem jednego kwartału po uwolnieniu poprzedniej transzy.3. Środki finansowe są wypłacane na rzecz Centralnego Banku Albanii. Ostatecznym odbiorcą środków finansowych będzie Centralny Bank Albanii, w zakresie w jakim pomoc jest przeznaczona na wzmocnienie rezerw państwowych, lub Ministerstwo Finansów jeżeli pomoc jest przeznaczona na cele wsparcia budżetowego.Artykuł 4Niniejsza pomoc jest wykonywana zgodnie z przepisami rozporządzenia finansowego mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich oraz z przepisami wykonawczymi. W szczególności Protokół Ustaleń, który ma być uzgodniony z władzami Albanii przewiduje podjęcie właściwych środków przez Albanię odnoszących się do zapobiegania nadużyciom finansowym oraz innym nieprawidłowościom związanym z niniejszą pomocą. Protokół Ustaleń zapewni również kontrole dokonywane przez Komisję, łącznie z Europejskim Biurem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), z prawem do przeprowadzania kontroli na miejscu i inspekcji oraz audyty Trybunału Obrachunkowego, tam gdzie będzie to stosowne, które będą przeprowadzane na miejscu.Artykuł 51. Operacje zaciągania i udzielania pożyczek określone w art. 1 ust. 2 są przeprowadzane przy zastosowaniu wartości w dniu ich dokonania i nie mogą pociągać za sobą konieczności angażowania się Wspólnoty w zmianę okresu wymagalności, w ryzyko walutowe, ryzyko stopy procentowej ani w inne ryzyko handlowe.2. Komisja, na wniosek Albanii, podejmuje niezbędne kroki w celu zapewnienia, aby do warunków umowy kredytowej została włączona klauzula dotycząca wcześniejszej spłaty zadłużenia, oraz że będzie możliwe jej zastosowanie.3. Na wniosek Albanii oraz jeśli okoliczności pozwolą na poprawę stopy oprocentowania kredytów, Komisja może refinansować całość lub część początkowej kwoty kredytu lub dokonać restrukturyzacji jego odpowiednich warunków finansowych. Operacje refinansowania lub restrukturyzacji są dokonywane zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 i nie wywierają skutku w postaci przedłużenia wymagalności danego kredytu ani zwiększenia, według aktualnego kursu walutowego, kwoty pozostającej do spłaty w dniu refinansowania lub restrukturyzacji.4. Wszystkie koszty poniesione przez Wspólnotę, które są bezpośrednio związane z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek na podstawie niniejszej decyzji są pokrywane przez Albanię.5. Komitet Ekonomiczno-Gospodarczy jest na bieżąco informowany o rozwoju sytuacji w zakresie operacji określonych w ust. 2 i 3.Artykuł 6Przynajmniej raz w roku, lecz najpóźniej do września, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, które zawiera ocenę wykonania niniejszej decyzji w poprzednim roku.Artykuł 7Uchyla się decyzję Rady 1999/282/WE.Artykuł 8Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 2004 r.W imieniu RadyM. McDowellPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 31 marca 2004 r. (dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym).[2] Dz.U. L 110 z 28.4.1999, str. 13.--------------------------------------------------


title: 2011/600/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Eurojustu za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/215

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Eurojustu za rok budżetowy 2009
   (2011/600/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Eurojustu za rok budżetowy 2009,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Eurojustu za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Eurojustu (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7–0052/2011),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając decyzję Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (3), w szczególności jej art. 36,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7–0133/2011),

               1.

               udziela dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu absolutorium z wykonania budżetu Eurojustu za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 144.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/216

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji PE w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Eurojustu za rok budżetowy 2009
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Eurojustu za rok budżetowy 2009,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Eurojustu za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Eurojustu (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7–0052/2011),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając decyzję Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (3), w szczególności jej art. 36,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7–0133/2011),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne za rok finansowy 2009 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 5 maja 2010 r. Parlament udzielił dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu absolutorium z wykonania budżetu tej agencji za rok budżetowy 2008 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                           —

                           z zadowoleniem przyjął zawarcie w dniu 24 września 2008 r. praktycznego porozumienia w sprawie uzgodnień dotyczących współpracy między Eurojustem i OLAF-em,

                           —

                           przyjął do wiadomości stwierdzenie przez Trybunał Obrachunkowy faktu, że w 2008 r. Eurojust nadal napotykał trudności w przenoszeniu środków, choć kwota okazała się niższa niż w poprzednim roku (13 % ostatecznych środków budżetowych wobec 25 % środków przeniesionych w 2007 r.),

                           —

                           wyraził ubolewanie, że podobnie jak w trzech poprzednich latach Trybunał Obrachunkowy ponownie stwierdził nieprawidłowości w procedurach udzielania zamówień,

               C.

               mając na uwadze, że dotacja udzielona agencji w 2009 r. wyniosła 26 400 000 EUR, czyli o 6,4 % więcej w stosunku do roku budżetowego 2008 r.,

      Wyniki

               1.

               z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę agencji dotyczącą włączenia kluczowych wskaźników wykonania do planów jej jednostek na 2010 r.; wzywa jednak agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o tych kluczowych wskaźnikach oraz o ich powiązaniach z celami, budżetem i planem pracy Eurojustu; uważa bowiem, że powiązanie wskaźników z celami, budżetem i planem pracy agencji pozwoli zainteresowanym stronom na lepszą ocenę wykonywania przez Eurojust powierzonych zadań;

               2.

               z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę agencji prowadzącą do przedstawienia w tabeli załączonej do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego za rok 2009 porównania operacji przeprowadzonych w latach 2008 i 2009, tak aby umożliwić organowi udzielającemu absolutorium lepszą ocenę wyników pracy agencji w ciągu kolejnych dwóch lat;

      Przeniesienie środków

               3.

               z zadowoleniem odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy nie zgłasza uwag do poziomu środków przeniesionych i umorzonych w 2009 r.;

               4.

               zwraca uwagę, że absolutorium z wykonania budżetu agencji powinno w jeszcze większym stopniu opierać się na wynikach jej pracy w ciągu całego roku;

               5.

               wzywa agencję do informowania organu udzielającego absolutorium o działaniach zapobiegających przenoszeniu środków, gdyż takie przenoszenie środków było stałym problemem w poprzednich procedurach udzielania absolutorium;

      Ulepszone procedury zamówień publicznych

               6.

               gratuluje agencji wprowadzenia środków służących szacowaniu wartości rynkowej odpowiednich produktów/usług przed rozpoczęciem procedury udzielania zamówień; uznaje tę inicjatywę za ważną praktykę, którą powinny stosować inne agencje; z zadowoleniem przyjmuje ponadto roczny plan agencji dotyczący zamówień na 2009 r., który w znacznym stopniu pomógł jednostkom i służbom Eurojustu w zarządzaniu ofertami; uważa, że te inicjatywy przyczyniają się do udzielania przez urzędnika zatwierdzającego lepszych wskazówek i sprawowania przezeń skuteczniejszej kontroli;

      Zasoby kadrowe

               7.

               wyraża zaniepokojenie faktem, że Trybunał Obrachunkowy ponownie stwierdził nieprawidłowości w zakresie planowania i przeprowadzania procedur naboru pracowników; w szczególności zwraca uwagę, że poziom wolnych stanowisk (24 %) jest nadal zbyt wysoki, chociaż niższy niż w 2008 r. (26 %) oraz w 2007 r. (33 %); wzywa zatem agencję do sporządzenia kompleksowego planu działania dotyczącego rekrutacji, aby znacznie zmniejszyć odsetek nieobsadzonych stanowisk, oraz do poinformowania o tym organu udzielającego absolutorium; z zadowoleniem przyjmuje jednak zamiar agencji dotyczący zmniejszenia do końca 2011 r. odsetka nieobsadzonych stanowisk do poziomu poniżej 8 %;

               8.

               gratuluje agencji osiągniętego w 2009 r. zmniejszenia do końca wspomnianego roku z 31 do 10 liczby pracowników czasowych „pełniących funkcje pracowników etatowych”; wzywa jednak agencję do dalszego zmniejszania tej liczby zgodnie z zaleceniem Służby Audytu Wewnętrznego (IAS);

               9.

               uznaje fakt, że w 2009 r. agencja uruchomiła nową procedurę rekrutacji, zakładającą, iż na rozmowy kwalifikacyjne zapraszani są przez członków komisji konkursowej tylko ci kandydaci, którzy podczas wstępnej oceny uzyskają wynik co najmniej 75 %, a na liście rezerwowej umieszczani są jedynie kandydaci z oceną za rozmowę kwalifikacyjną i za testy pisemne nie niższą niż 75 %;

               10.

               wyraża zaniepokojenie, że według sprawozdania Trybunału Obrachunkowego trzy z sześciu stanowisk średniego szczebla kierowniczego (kierownik działu) w agencji były obsadzone na czas określony przez „urzędujących” pracowników etatowych; podkreśla, że sytuacja ta wskazuje na trudności w pozyskiwaniu i zatrzymywaniu odpowiednich pracowników; z zadowoleniem przyjmuje jednak plan agencji dotyczący przyjęcia decyzji, zgodnie z którą ostateczna ocena kandydatów będzie oparta na połączeniu oceny wystawionej w momencie wypełniania formularza wniosku z wynikiem rozmów kwalifikacyjnych i testów pisemnych; uważa, że to podejście stanowi udoskonalenie stosowanych przez agencję procedur rekrutacji, ponieważ w sposób efektywny uwzględnia zalety każdego kandydata;

      Audyt wewnętrzny

               11.

               przyznaje, że spośród wszystkich 26 zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego z dnia 31 grudnia 2008 r. uwzględniono zaledwie cztery (z których dwa uznano za „niezbędne”); zauważa ponadto, że w grudniu 2009 r. Służba Audytu Wewnętrznego wydała dodatkowe zalecenie i że opóźnienie w realizacji 15 z pozostałych 23 zaleceń przekracza 12 miesięcy; wzywa zatem agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o powodach takiego opóźnienia oraz do podjęcia natychmiastowych działań obejmujących usprawnienie procedury rekrutacji, zmniejszenie liczby pracowników czasowych, restrukturyzację działu zasobów ludzkich, opracowanie planu zarządzania zasobami ludzkimi, nasilenie monitorowania działań dotyczących zasobów ludzkich oraz przegląd zawartości wykazu wyjątków;

               12.

               z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę agencji dotyczącą przedstawiania organowi udzielającemu absolutorium rocznego sprawozdania z audytu wewnętrznego dotyczącego agencji, przygotowanego przez Służbę Audytu Wewnętrznego; uważa to za dowód przejrzystości i najlepszych praktyk, których powinny przestrzegać wszystkie inne odnośne agencje;

               13.

               jeżeli chodzi o pozostałe uwagi załączane do decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter horyzontalny, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2011 r. (6) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 144.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 202.

      (6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0163. Zob. s. 269 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2007/823/WE: Decyzja Rady z dnia 8 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Czarnogóry o ułatwieniach w wydawaniu wiz

text:
               19.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 334/108

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 listopada 2007 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Czarnogóry o ułatwieniach w wydawaniu wiz
   (2007/823/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) pkt (i) oraz (ii), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz z art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowę z Republiką Czarnogóry o ułatwieniach w wydawaniu wiz.

               (2)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu 18 września 2007 r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady przyjętą dnia 18 września 2007 r.

               (3)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona.

               (4)

               Na mocy umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową, który może przyjąć swój regulamin wewnętrzny. Celowe jest wprowadzenie uproszczonej procedury przyjęcia stanowiska Wspólnoty w tej sprawie.

               (5)

               Zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokołem włączającym dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo i Irlandia nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i nie są nią związane ani jej nie stosują.

               (6)

               Zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Danii, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Czarnogóry o ułatwieniach w wydawaniu wiz.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 14 ust. 1 umowy (2).
   Artykuł 3
   Komisja, przy wsparciu ekspertów z państw członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we wspólnym komitecie ekspertów ustanowionym na mocy art. 12 umowy.
   Artykuł 4
   Stanowisko Wspólnoty we wspólnym komitecie ekspertów dotyczące przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego zgodnie z art. 12 ust. 4 umowy przyjmuje Komisja po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2007 r.

            W imieniu Rady

         R. PEREIRA

            Przewodniczący

      (1)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Data wejścia w życie umowy zostanie podana do wiadomości publicznej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
   UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Republiką Czarnogóry o ułatwieniach w wydawaniu wiz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”,
   oraz
   REPUBLIKA CZARNOGÓRY,
   zwane dalej Stronami,
   MAJĄC NA UWADZE europejską perspektywę Republiki Czarnogóry oraz negocjacje w sprawie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu (USS) pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Czarnogóry,
   POTWIERDZAJĄC zamiar prowadzenia bliskiej współpracy w ramach przyszłego USS na rzecz liberalizacji systemu wizowego pomiędzy Republiką Czarnogóry a Unią Europejską zgodnie z konkluzjami ze szczytu UE-Bałkany Zachodnie, który odbył się w Salonikach dnia 21 czerwca 2003 r.,
   PRAGNĄC, JAKO PIERWSZY KROK NA DRODZE DO WPROWADZENIA SYSTEMU BEZWIZOWEGO, ułatwić bezpośrednie kontakty międzyludzkie, będące ważnym warunkiem stałego rozwoju więzi gospodarczych, humanitarnych, kulturowych, naukowych i innych, poprzez wprowadzenie ułatwień w wydawaniu wiz dla obywateli Republiki Czarnogóry,
   BIORĄC POD UWAGĘ, iż wszyscy obywatele UE są zwolnieni z obowiązku wizowego w przypadku podróży do Republiki Czarnogóry trwającej nie dłużej niż 90 dni bądź tranzytu przez terytorium Republiki Czarnogóry,
   UZNAJĄC, że w przypadku ponownego wprowadzenia przez Republikę Czarnogóry obowiązku wizowego dla obywateli UE ułatwienia przewidziane w niniejszej Umowie dla obywateli Czarnogóry automatycznie zaczną na zasadzie wzajemności obowiązywać obywateli UE,
   UZNAJĄC, że ułatwienia wizowe nie powinny prowadzić do nielegalnej migracji oraz przykładając szczególną wagę do kwestii bezpieczeństwa i readmisji,
   BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokół włączający dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej Umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,
   BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Danii, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, i potwierdzając, że postanowienia niniejszej Umowy nie mają zastosowania do Królestwa Danii,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel i zakres Umowy
   1.   Celem niniejszej Umowy jest wprowadzenie ułatwień w wydawaniu wiz obywatelom Republiki Czarnogóry planującym pobyt na terytorium UE nie dłuższy niż 90 dni w okresie 180 dni.
   2.   W przypadku ponownego wprowadzenia przez Republikę Czarnogóry obowiązku wizowego dla obywateli UE ułatwienia przewidziane w niniejszej Umowie dla obywateli Czarnogóry będą na zasadzie wzajemności automatycznie obowiązywać obywateli UE.
   Artykuł 2
   Postanowienia ogólne
   1.   Ułatwienia wizowe, których dotyczy niniejsza Umowa, mają zastosowanie do obywateli Republiki Czarnogóry, o ile nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych Wspólnoty lub państw członkowskich, postanowień niniejszej Umowy lub innych umów międzynarodowych.
   2.   W odniesieniu do zagadnień nieobjętych postanowieniami niniejszej Umowy, takich jak: odmowa wydania wizy, uznawanie dokumentów podróży, dowód posiadania wystarczających środków finansowych, odmowa wjazdu oraz procedury wydalania osób, stosuje się prawo krajowe Republiki Czarnogóry lub prawo państw członkowskich bądź Wspólnoty.
   Artykuł 3
   Definicje
   Na potrzeby niniejszej Umowy:

               a)

               „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej, z wyjątkiem Królestwa Danii, Republiki Irlandii oraz Zjednoczonego Królestwa;

               b)

               „obywatel Unii Europejskiej” oznacza każdego obywatela państwa członkowskiego zgodnie z definicją zawartą w lit. a);

               c)

               „obywatel Republiki Czarnogóry” oznacza każdą osobę mającą obywatelstwo Republiki Czarnogóry;

               d)

               „wiza” oznacza zezwolenie wydane przez jedno z państw członkowskich lub decyzję podjętą przez takie państwo, które są wymagane w związku z:

                           —

                           wjazdem na terytorium tego państwa członkowskiego lub kilku państw członkowskich z zamiarem pobytu nie dłuższego niż łącznie 90 dni,

                           —

                           wjazdem w celu przejazdu tranzytem przez terytorium tego państwa lub kilku państw członkowskich;

               e)

               „osoba zamieszkująca legalnie” oznacza każdego obywatela Republiki Czarnogóry, który został upoważniony lub uprawniony na podstawie prawodawstwa wspólnotowego lub ustawodawstwa krajowego do pobytu na terytorium jednego z państw członkowskich przez okres nie dłuższy niż 90 dni.

         Artykuł 4
   Dokumenty potwierdzające cel podróży
   1.   W odniesieniu do niżej wymienionych kategorii obywateli Republiki Czarnogóry następujące dokumenty uznaje się za wystarczające do uzasadnienia celu podróży na terytorium drugiej Strony:

               a)

               w przypadku członków oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenia skierowane do Republiki Czarnogóry uczestniczą w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państw członkowskich przez organizacje międzyrządowe:

                           —

                           pismo sporządzone przez organ Republiki Czarnogóry, potwierdzające, że wnioskodawca jest członkiem delegacji udającej się na terytorium państw członkowskich w celu udziału w jednej z wyżej wymienionych imprez, wraz z kopią oficjalnego zaproszenia;

               b)

               w przypadku przedsiębiorców i przedstawicieli organizacji branżowych:

                           —

                           pisemny wniosek sporządzony przez przyjmującą osobę prawną, spółkę, organizację lub przyjmujące biuro lub ich oddziały, władze państwowe lub lokalne państw członkowskich lub komitety organizacyjne targów, wystaw, konferencji i sympozjów handlowych i branżowych mających miejsce na terytorium państw członkowskich, zatwierdzony przez Izbę Handlową Republiki Czarnogóry, Związek Pracodawców Republiki Czarnogóry lub Związek Przedsiębiorców Czarnogóry;

               c)

               w przypadku kierowców przewożących towary w ruchu międzynarodowym i świadczących usługi transportu pasażerskiego, przemieszczających się na obszar państw członkowskich pojazdami zarejestrowanymi w Republice Czarnogóry:

                           —

                           pisemny wniosek sporządzony przez spółkę krajową lub krajowe stowarzyszenie przewoźników w Republice Czarnogóry zajmujących się międzynarodowym transportem drogowym, określający cel, czas trwania i częstotliwość przejazdów;

               d)

               w przypadku członków załóg pociągów, wagonów chłodniczych i lokomotyw w pociągach przemieszczających się na obszar państw członkowskich:

                           —

                           pisemny wniosek sporządzony przez właściwe przedsiębiorstwo kolejowe w Republice Czarnogóry, określający cel, czas trwania i częstotliwość przejazdów;

               e)

               w przypadku dziennikarzy:

                           —

                           zaświadczenie lub inny dokument wydany przez organizację zawodową, stanowiący dowód na to, że dana osoba jest wykwalifikowanym dziennikarzem, oraz dokument wydany przez pracodawcę, zaświadczający, że celem podróży jest wykonywanie pracy dziennikarskiej;

               f)

               w przypadku osób biorących udział w działaniach naukowych, kulturalnych i artystycznych, w tym programach uniwersyteckich i innych programach wymiany:

                           —

                           pisemny wniosek sporządzony przez organizację przyjmującą uczestnika tych działań;

               g)

               w przypadku uczniów, studentów, doktorantów oraz towarzyszących im nauczycieli, którzy odbywają podróż w celu podjęcia nauki lub odbycia szkoleń, w tym w ramach programów wymiany oraz innych działań szkolnych:

                           —

                           pisemny wniosek lub zaświadczenie o wpisaniu na listę uczniów/studentów, sporządzone przez przyjmujące placówki: uniwersytet, uczelnię, kolegium bądź szkołę, lub legitymacja uczniowska/studencka bądź zaświadczenie z kursów, na które uczęszczać będzie dana osoba;

               h)

               w przypadku uczestników międzynarodowych imprez sportowych i osób im towarzyszących w celach zawodowych:

                           —

                           pisemny wniosek sporządzony przez organizację przyjmującą: właściwe organy, krajowe związki sportowe lub krajowe komitety olimpijskie państw członkowskich;

               i)

               w przypadku uczestników oficjalnych programów wymiany organizowanych przez miasta partnerskie:

                           —

                           pisemny wniosek sporządzony przez naczelników/prezydentów/burmistrzów tych miast;

               j)

               w przypadku bliskich krewnych — współmałżonków, dzieci (w tym przysposobionych), rodziców (w tym opiekunów), dziadków i wnuków — odwiedzających obywateli Republiki Czarnogóry legalnie zamieszkujących na terytorium państw członkowskich:

                           —

                           pisemny wniosek osoby przyjmującej;

               k)

               w przypadku osób pragnących odwiedzić cmentarz wojskowy lub cywilny:

                           —

                           oficjalny dokument potwierdzający istnienie i fakt utrzymywania grobu, a także pokrewieństwo lub inny związek łączący wnioskodawcę z pochowanym;

               l)

               w przypadku osób podróżujących z powodów zdrowotnych i w razie konieczności osób im towarzyszących:

                           —

                           dokument urzędowy wystawiony przez daną instytucję medyczną, poświadczający konieczność objęcia danej osoby opieką medyczną w tej instytucji, konieczność obecności osoby towarzyszącej oraz dowód posiadania wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów leczenia;

               m)

               w przypadku osób pragnących wziąć udział w ceremonii pogrzebowej:

                           —

                           oficjalny dokument potwierdzający fakt zgonu, jak również poświadczenie pokrewieństwa lub innego związku łączącego wnioskodawcę ze zmarłym;

               n)

               w przypadku przedstawicieli organizacji społeczeństwa obywatelskiego, którzy odbywają podróż w celu odbycia szkoleń, udziału w seminariach i konferencjach, w tym w ramach programów wymiany:

                           —

                           pisemny wniosek wydany przez organizację przyjmującą, zaświadczenie potwierdzające, że dana osoba reprezentuje organizację społeczeństwa obywatelskiego, i zaświadczenie o założeniu takiej organizacji z odpowiedniego rejestru, sporządzone przez organ państwowy zgodnie z ustawodawstwem krajowym;

               o)

               w przypadku przedstawicieli wolnych zawodów biorących udział w międzynarodowych wystawach, konferencjach, sympozjach, seminariach lub innych podobnych imprezach odbywających się na terytorium państw członkowskich:

                           —

                           pisemny wniosek sporządzony przez organizację przyjmującą, potwierdzający udział danej osoby w imprezie;

               p)

               w przypadku sędziów biorących udział w międzynarodowych programach wymiany, sympozjach, seminariach lub podobnych imprezach szkoleniowych odbywających się na terytorium państw członkowskich:

                           —

                           pisemny wniosek sporządzony przez organizację przyjmującą uczestnika tych działań;

               q)

               w przypadku przedstawicieli wspólnot wyznaniowych w Republice Czarnogóry:

                           —

                           pisemny wniosek sporządzony przez wspólnotę wyznaniową zarejestrowaną w Republice Czarnogóry, określający cel, czas trwania i częstotliwość przejazdów;

               r)

               w przypadku osób podróżujących w celach turystycznych:

                           —

                           zaświadczenie lub bon turystyczny od biura podróży lub organizatora wycieczki, akredytowanych w państwach członkowskich w ramach lokalnej współpracy konsularnej, potwierdzający rezerwację wycieczki zorganizowanej.

         2.   Pisemny wniosek, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawiera następujące informacje:

               a)

               w odniesieniu do osoby zaproszonej — imię i nazwisko, data urodzenia, płeć, obywatelstwo, numer dokumentu tożsamości, data i cel podróży, liczba poprzednich wjazdów oraz w stosownych przypadkach imiona i nazwiska współmałżonka i dzieci towarzyszących osobie zaproszonej;

               b)

               w odniesieniu do osoby zapraszającej — imię, nazwisko i adres; lub

               c)

               w odniesieniu do strony zapraszającej będącej osobą prawną, spółką lub organizacją — pełna nazwa i adres oraz

                           —

                           jeśli zaproszenie wydaje organizacja — imię i nazwisko oraz stanowisko osoby podpisującej zaproszenie,

                           —

                           jeśli stroną zapraszającą jest ustanowiona na terytorium państwa członkowskiego osobą prawna, spółka lub biuro albo ich oddział — numer rejestracji w formie wymaganej przez prawo krajowe danego państwa członkowskiego.

         3.   W przypadku kategorii osób, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wszystkie kategorie wiz wydaje się zgodnie z procedurą uproszczoną, nie wymagając innego uzasadnienia, zaproszenia ani zatwierdzenia dotyczącego celu podróży, przewidzianego w ustawodawstwie państw członkowskich.
   Artykuł 5
   Wydawanie wiz wielokrotnego wjazdu
   1.   Przedstawicielstwa dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich wydają wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności do pięciu lat następującym kategoriom osób:

               a)

               członkowie rządów i parlamentów krajowych, trybunału konstytucyjnego i sądu najwyższego, przewodniczący sądów apelacyjnych i przewodniczący sądów administracyjnych, o ile nie są zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy niniejszej Umowy, w zakresie pełnionych przez nich obowiązków — z okresem ważności nie dłuższym niż czas sprawowania urzędu, jeśli jest on krótszy niż pięć lat;

               b)

               członkowie oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenia skierowane do Republiki Czarnogóry uczestniczą w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państw członkowskich przez organizacje międzyrządowe;

               c)

               współmałżonkowie i dzieci (w tym przysposobione) poniżej 21. roku życia lub pozostające na utrzymaniu rodziców, odwiedzający obywateli Republiki Czarnogóry zamieszkujących legalnie na terytorium państw członkowskich — na czas ograniczony okresem ważności ich zezwolenia na legalny pobyt.

         2.   Przedstawicielstwa dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich wydają niżej wymienionym kategoriom osób wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności do jednego roku, pod warunkiem że w poprzednim roku takie osoby otrzymały przynajmniej jedną wizę, z której skorzystały zgodnie z przepisami dotyczącymi wjazdu do danego państwa i pobytu w nim, oraz że wniosek o wizę wielokrotnego wjazdu jest uzasadniony:

               a)

               członkowie oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenia skierowane do Republiki Czarnogóry uczestniczą w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państw członkowskich przez organizacje międzyrządowe;

               b)

               przedsiębiorcy i przedstawiciele organizacji branżowych, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich;

               c)

               kierowcy przewożący towary w ruchu międzynarodowym i świadczący usługi transportu pasażerskiego, przemieszczający się na obszar państw członkowskich pojazdami zarejestrowanymi w Republice Czarnogóry;

               d)

               członkowie załóg pociągów, wagonów chłodniczych i lokomotyw w pociągach międzynarodowych przemieszczających się na obszar państw członkowskich;

               e)

               przedstawiciele wolnych zawodów biorący udział w międzynarodowych wystawach, konferencjach, sympozjach, seminariach lub innych podobnych imprezach, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich;

               f)

               osoby biorące udział w działaniach naukowych, kulturalnych i artystycznych, w tym programach uniwersyteckich i innych programach wymiany, które odbywają regularne podróże do państw członkowskich;

               g)

               uczestnicy międzynarodowych imprez sportowych i osoby im towarzyszące w celach zawodowych;

               h)

               dziennikarze;

               i)

               uczestnicy oficjalnych programów wymiany organizowanych przez miasta partnerskie;

               j)

               studenci i doktoranci, którzy odbywają regularne podróże w celu podjęcia nauki lub odbycia szkoleń, w tym w ramach programów wymiany;

               k)

               osoby zmuszone do odbywania regularnych podróży w z powodów zdrowotnych i w razie konieczności osoby im towarzyszące;

               l)

               przedstawiciele wspólnot wyznaniowych zarejestrowanych w Republice Czarnogóry, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich;

               m)

               przedstawiciele organizacji społeczeństwa obywatelskiego, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich w celu odbycia szkoleń, udziału w seminariach i konferencjach, w tym w ramach programów wymiany;

               n)

               sędziowie biorący udział w międzynarodowych programach wymiany, sympozjach, seminariach lub podobnych imprezach szkoleniowych, którzy regularnie podróżują na terytorium państw członkowskich.

         3.   Przedstawicielstwa dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich wydają wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności co najmniej dwóch lat i co najwyżej pięciu lat osobom należącym do kategorii wymienionych w ust. 2 niniejszego artykułu, pod warunkiem że w poprzednich dwóch latach takie osoby korzystały z jednorocznych wiz wielokrotnego wjazdu zgodnie z przepisami prawnymi odwiedzanego państwa dotyczącymi wjazdu i pobytu oraz że nadal aktualne są powody ubiegania się o wizę wielokrotnego wjazdu.
   4.   Całkowity czas pobytu osób, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, na terytorium państw członkowskich nie przekracza 90 dni w okresie 180 dni.
   Artykuł 6
   Opłaty za rozpatrzenie wniosku wizowego
   1.   Opłata za rozpatrzenie wniosku wizowego złożonego przez obywatela Republiki Czarnogóry wynosi 35 EUR.
   Wyżej wymieniona kwota może ulec zmianie zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 14 ust. 4.
   W przypadku ponownego wprowadzenia przez Republikę Czarnogóry obowiązku wizowego dla obywateli UE opłata wizowa pobierana przez Republikę Czarnogóry nie może przekraczać kwoty 35 EUR bądź kwoty uzgodnionej w przypadku zmiany opłaty zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 14 ust. 4.
   2.   W odniesieniu do niżej wymienionych kategorii osób odstępuje się od pobierania opłaty za rozpatrzenie wniosku wizowego:

               a)

               członkowie rządów i parlamentów krajowych, trybunałów konstytucyjnych i sądów najwyższych, przewodniczący sądów apelacyjnych, przewodniczący sądów administracyjnych i osoby wymienione w art. 5 ust. 1 lit. a), o ile nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy niniejszej Umowy;

               b)

               bliscy krewni — współmałżonkowie, dzieci (w tym przysposobione), rodzice (w tym opiekunowie), dziadkowie i wnukowie — odwiedzający obywateli Republiki Czarnogóry legalnie zamieszkujących na terytorium państw członkowskich;

               c)

               członkowie oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenia skierowane do Republiki Czarnogóry uczestniczą w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach lub programach wymiany, a także w imprezach organizowanych na terytorium państw członkowskich przez organizacje międzyrządowe;

               d)

               uczniowie, studenci, doktoranci oraz towarzyszący im nauczyciele, którzy odbywają podróż w celu podjęcia nauki lub odbycia szkoleń;

               e)

               osoby niepełnosprawne i w razie konieczności ich opiekunowie;

               f)

               osoby, które przedstawiły dowody potwierdzające konieczność wyjazdu z przyczyn humanitarnych, w tym w celu podjęcia pilnego leczenia, oraz osoby im towarzyszące, lub w celu udziału w pogrzebie bliskiego krewnego albo odwiedzenia ciężko chorego bliskiego krewnego;

               g)

               uczestnicy międzynarodowych imprez sportowych i osoby im towarzyszące w celach zawodowych;

               h)

               osoby biorące udział w działaniach naukowych, kulturalnych i artystycznych, w tym programach uniwersyteckich i innych programach wymiany;

               i)

               uczestnicy oficjalnych programów wymiany organizowanych przez miasta partnerskie;

               j)

               dziennikarze;

               k)

               emeryci;

               l)

               sędziowie biorący udział w międzynarodowych programach wymiany, sympozjach, seminariach lub podobnych imprezach szkoleniowych;

               m)

               przedstawiciele wspólnot wyznaniowych zarejestrowanych w Republice Czarnogóry;

               n)

               przedstawiciele organizacji społeczeństwa obywatelskiego podróżujący w celu udziału w spotkaniach, seminariach, programach wymiany lub w celu odbycia szkoleń;

               o)

               przedstawiciele wolnych zawodów biorący udział w międzynarodowych wystawach, konferencjach, sympozjach, seminariach lub innych podobnych imprezach odbywających się na terytorium państw członkowskich;

               p)

               kierowcy przewożący towary w ruchu międzynarodowym i świadczący usługi transportu pasażerskiego, przemieszczający się na obszar państw członkowskich pojazdami zarejestrowanymi w Republice Czarnogóry;

               q)

               członkowie załóg pociągów, wagonów chłodniczych i lokomotyw w pociągach międzynarodowych przemieszczających się na obszar państw członkowskich;

               r)

               dzieci w wieku poniżej 6 lat.

         Artykuł 7
   Czas rozpatrywania wniosku wizowego
   1.   Przedstawicielstwa dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich podejmują decyzję w sprawie wniosku o wydanie wizy w ciągu 10 dni kalendarzowych od dnia wpłynięcia wniosku i dokumentów wymaganych do wydania wizy.
   2.   W indywidualnych przypadkach, szczególnie w razie konieczności przeprowadzenia dokładniejszej analizy wniosku, okres na podjęcie decyzji w sprawie wniosku wizowego można przedłużyć do 30 dni kalendarzowych.
   3.   W nagłych przypadkach okres na podjęcie decyzji w sprawie wniosku wizowego można skrócić do trzech lub mniej dni roboczych.
   Artykuł 8
   Wyjazd w przypadku zgubienia lub kradzieży dokumentów
   Obywatele Unii Europejskiej i Republiki Czarnogóry, którzy zgubili swoje dowody tożsamości lub którym takie dokumenty skradziono podczas pobytu na terytorium Republiki Czarnogóry lub państw członkowskich, mogą opuścić to terytorium na podstawie ważnego dowodu tożsamości upoważniającego do przekroczenia granicy, wydanego przez przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny danego państwa członkowskiego lub Republiki Czarnogóry, bez konieczności posiadania wizy lub innego rodzaju upoważnienia.
   Artykuł 9
   Przedłużenie okresu ważności wizy w wyjątkowych okolicznościach
   Obywatelowi Republiki Czarnogóry, który nie może opuścić terytorium państwa członkowskiego w terminie określonym w wizie z powodów związanych z działaniem siły wyższej, bezpłatnie przedłuża się wizę zgodnie z przepisami państwa przyjmującego na okres konieczny do powrotu do państwa zamieszkania.
   Artykuł 10
   Paszporty dyplomatyczne
   1.   Obywatele Republiki Czarnogóry będący w posiadaniu ważnego paszportu dyplomatycznego mogą wjechać na terytorium państw członkowskich, opuścić to terytorium lub przejechać przez nie tranzytem bez wizy.
   2.   Obywatele, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, mogą pozostać na terytorium państw członkowskich nie dłużej niż przez 90 dni w okresie 180 dni.
   Artykuł 11
   Ważność terytorialna wiz
   Z zastrzeżeniem krajowych zasad i uregulowań państw członkowskich dotyczących bezpieczeństwa narodowego oraz z zastrzeżeniem unijnych przepisów dotyczących wiz z ograniczoną ważnością terytorialną, obywatele Republiki Czarnogóry uprawnieni są do podróżowania w granicach terytorium państw członkowskich na takich samych zasadach, jak obywatele Unii Europejskiej.
   Artykuł 12
   Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową
   1.   Strony powołują wspólny komitet ekspertów (dalej zwany „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Wspólnoty Europejskiej oraz Republiki Czarnogóry. Wspólnotę reprezentuje Komisja Wspólnot Europejskich, wspierana przez ekspertów z państw członkowskich.
   2.   Komitet wykonuje przede wszystkim zadania polegające na:

               a)

               kontroli wykonania niniejszej Umowy;

               b)

               proponowaniu zmian lub uzupełnień do niniejszej Umowy;

               c)

               rozstrzyganiu sporów dotyczących interpretacji lub stosowania postanowień niniejszej Umowy.

         3.   Posiedzenia komitetu odbywają się w miarę potrzeby na wniosek jednej ze Stron, przynajmniej raz w roku.
   4.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
   Artykuł 13
   Stosunek niniejszej Umowy do dwustronnych umów między państwami członkowskimi a Republiką Czarnogóry
   1.   Od momentu wejścia w życie niniejsza Umowa ma pierwszeństwo wobec postanowień umów lub ustaleń dwustronnych lub wielostronnych zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Republiką Czarnogóry w zakresie, w jakim postanowienia tych umów i ustaleń dotyczą zagadnień objętych niniejszą Umową.
   2.   Postanowienia dwustronnych umów lub ustaleń zawartych pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi a Republiką Czarnogóry, podpisanych przed dniem 1 stycznia 2007 r., dotyczące zwolnienia z obowiązku wizowego posiadaczy paszportów służbowych, nadal mają zastosowanie przez okres pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszej Umowy, bez uszczerbku dla możliwości wypowiedzenia lub zawieszenia takich dwustronnych umów przez dane państwo członkowskie lub Republikę Czarnogóry w trakcie tego pięcioletniego okresu.
   Artykuł 14
   Postanowienia końcowe
   1.   Niniejsza Umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.
   2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu niniejsza Umowa wchodzi w życie dopiero w dniu wejścia w życie Umowy o readmisji między Wspólnotą Europejską a Republiką Czarnogóry, jeśli dzień ten przypada po dniu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.
   3.   Niniejszą Umowę zawiera się na czas nieokreślony z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu.
   4.   Niniejszą Umowę można zmienić w drodze pisemnego porozumienia Stron. Zmiany wchodzą w życie po dokonaniu przez Strony wzajemnej notyfikacji o zakończeniu koniecznych w tym celu procedur wewnętrznych.
   5.   Każda ze Stron może zawiesić wykonywanie części lub wszystkich postanowień niniejszej Umowy ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego lub ochronę zdrowia publicznego. O decyzji w sprawie zawieszenia niniejszej Umowy zawiadamia się drugą Stronę nie później niż 48 godzin przed wejściem w życie tego zawieszenia. Z chwilą ustania powodów zawieszenia Umowy Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej Umowy, bezzwłocznie zawiadamia o tym drugą Stronę.
   6.   Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w drodze pisemnego powiadomienia drugiej Strony. Niniejsza Umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego powiadomienia.

      Sporządzono w Brukseli dnia osiemnastego września dwa tysiące siódmego roku w dwóch egzemplarzach we wszystkich językach urzędowych Stron, przy czym każda wersja językowa jest na równi autentyczna.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunitá Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen
         Za Evropsku Zajednicu

         За Република Черна гора
         Por la República de Montenegro
         Za Republiku Ċerná Hora
         For Republikken Montenegro
         Für die Republik Montenegro
         Montenegro Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία του Μαυροβουνίου
         For the Republic of Montenegro
         Pour la République du Monténégro
         Per la Repubblica del Montenegro
         Melnkalnes Republikas vārdā
         Juodkalnijos Respublikos vardu
         A Montenegrói Köztársaság részéről
         Għar-Repubblika ta' Montenegro
         Voor de Republiek Montenegro
         W imieniu Republiki Czarnogóry
         Pela República do Montenegro
         Pentru Republica Muntenegru
         Za Čiernohorskú republiku
         Za Republiko Črno goro
         Montenegron tasavallan puolesta
         För Republiken Montenegro
         Za Republiku Crnu Goru

   ZAŁĄCZNIK
   PROTOKÓŁ DO UMOWY DOTYCZĄCY PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, KTÓRE NIE W PEŁNI STOSUJĄ DOROBEK SCHENGEN
   Państwa członkowskie, które są związane dorobkiem Schengen, ale które nie wydają jeszcze wiz Schengen, w oczekiwaniu na stosowne decyzje Rady w tej kwestii, wydają wizy krajowe, których ważność terytorialna ogranicza się do ich własnego terytorium.
   Takie państwa członkowskie mogą jednostronnie uznawać wizy i zezwolenia na pobyt państw obszaru Schengen wydane w związku z przejazdem tranzytem przez ich terytorium zgodnie z decyzją nr 895/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.
   Ponieważ decyzja nr 895/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady nie ma zastosowania do Rumunii i Bułgarii, Komisja Europejska zaproponuje podobne przepisy w celu umożliwienia tym państwom jednostronnego uznawania wiz Schengen i zezwoleń na pobyt oraz innych podobnych dokumentów wydawanych przez inne państwa członkowskie, które nie są jeszcze w pełni włączone do obszaru Schengen, w celu umożliwienia przejazdu tranzytem przez ich terytorium.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA DANII
   Strony przyjmują do wiadomości, że niniejsza Umowa nie ma zastosowania do procedur wydawania wiz przez przedstawicielstwa dyplomatyczne i urzędy konsularne Królestwa Danii.
   W związku z tym wskazane jest, aby władze Danii i Republiki Czarnogóry zawarły niezwłocznie dwustronną umowę o ułatwieniach w wydawaniu wiz krótkoterminowych na podobnych warunkach, jak umowa między Wspólnotą Europejską a Republiką Czarnogóry.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA ORAZ IRLANDII
   Strony przyjmują do wiadomości, że niniejsza Umowa nie ma zastosowania do terytorium Zjednoczonego Królestwa ani Irlandii.
   W związku z tym wskazane jest, aby władze Zjednoczonego Królestwa, Irlandii oraz Republiki Czarnogóry zawarły dwustronne umowy o ułatwieniach w wydawaniu wiz.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ISLANDII I NORWEGII
   Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Wspólnotą Europejską a Norwegią i Islandią, w szczególności na mocy umowy z dnia 18 maja 1999 r., dotyczącej włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.
   W związku z tym wskazane jest, aby władze Norwegii, Islandii i Republiki Czarnogóry zawarły niezwłocznie dwustronne umowy o ułatwieniach w wydawaniu wiz krótkoterminowych na podobnych warunkach, jak umowa między Wspólnotą Europejską a Republiką Czarnogóry.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA KONFEDERACJI SZWAJCARSKIEJ I LIECHTENSTEINU
   (w razie konieczności)
   Jeżeli umowa pomiędzy UE, WE i Konfederacją Szwajcarską dotycząca włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen oraz protokoły do tej umowy dotyczące Liechtensteinu wejdą w życie do czasu zakończenia negocjacji z Republiką Czarnogóry, podobna deklaracja zostanie wydana w odniesieniu do Szwajcarii i Liechtensteinu.
   DEKLARACJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ W SPRAWIE PONOWNEGO ROZWAŻENIA OBOWIĄZKU WIZOWEGO DLA POSIADACZY PASZPORTÓW SŁUŻBOWYCH
   Ponieważ zwolnienie posiadaczy paszportów służbowych z obowiązku wizowego, wprowadzone w umowach dwustronnych lub uzgodnieniach pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi a Republiką Czarnogóry, podpisanych przed dniem 1 stycznia 2007 r., ma zastosowanie jedynie przez okres pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszej Umowy, bez uszczerbku dla możliwości wypowiedzenia lub zawieszenia takich umów dwustronnych przez dane państwo członkowskie lub Republikę Czarnogóry w ciągu pięciu lat, Wspólnota Europejska ponownie dokona oceny sytuacji posiadaczy paszportów służbowych najpóźniej w cztery lata po wejściu w życie niniejszej Umowy w celu wprowadzenia do niej ewentualnych zmian w tym względzie zgodnie z procedurą określoną w art. 14 ust. 4.
   DEKLARACJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCA DOSTĘPU OSÓB UBIEGAJĄCYCH SIĘ O WIZĘ DO PRZEDSTAWICIELSTW DYPLOMATYCZNYCH I URZĘDÓW KONSULARNYCH ORAZ UJEDNOLICENIA INFORMACJI O PROCEDURACH WYDAWANIA WIZ KRÓTKOTERMINOWYCH I DOKUMENTÓW, JAKIE NALEŻY ZŁOŻYĆ WRAZ Z WNIOSKIEM O WIZĘ KRÓTKOTERMINOWĄ
   Uznając znaczenie przejrzystości dla osób ubiegających się o wizę, Wspólnota Europejska przypomina, że przyjęty przez Komisję Europejską w dniu 19 lipca 2006 r. wniosek legislacyjny w sprawie przekształcenia prawnego wspólnych instrukcji konsularnych dla przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych dotyczących wiz reguluje warunki dostępu osób ubiegających się o wizę do przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych państw członkowskich.
   W odniesieniu do informacji dla osób ubiegających się o wizę Wspólnota Europejska uważa, iż należy podjąć następujące działania:

               —

               ogólnie należy przygotować podstawowe informacje dla wnioskodawców na temat procedur i warunków ubiegania się o wizę oraz na temat ich ważności,

               —

               Wspólnota Europejska sporządzi wykaz minimalnych wymogów, zapewniając wnioskodawcom z Czarnogóry spójne i jednolite informacje podstawowe oraz stosując wobec nich wymóg składania zasadniczo tych samych dokumentów uzupełniających.

         Wspomniane informacje, do których należy wykaz biur podróży i operatorów turystycznych akredytowanych w ramach lokalnej współpracy konsularnej, mają być szeroko rozpowszechniane (na tablicach ogłoszeń w konsulatach, w ulotkach, na stronach internetowych itp.).
   Przedstawicielstwa dyplomatyczne i urzędy konsularne państw członkowskich udzielają informacji na temat możliwości zastosowania w poszczególnych przypadkach ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych na mocy przepisów prawnych dorobku Schengen.
   DEKLARACJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ W SPRAWIE UŁATWIEŃ DLA CZŁONKÓW RODZINY I OSÓB UBIEGAJĄCYCH SIĘ O WIZĘ W DOBREJ WIERZE
   Wspólnota Europejska przyjmuje do wiadomości sugestię Republiki Czarnogóry dotyczącą rozszerzenia definicji członków rodziny, którzy powinni mieć możliwość korzystania z ułatwień wizowych oraz wagę, jaką Republika Czarnogóry przywiązuje do kwestii uproszczenia zasad przemieszczania się tych osób.
   Aby ułatwić przemieszczanie się większej liczbie krewnych (w szczególności siostrom, braciom i ich dzieciom) obywateli Czarnogóry legalnie zamieszkujących w państwach członkowskich, Wspólnota Europejska zwraca się do urzędów konsularnych państw członkowskich o pełne korzystanie z przewidzianych w dorobku wspólnotowym możliwości zapewnienia ułatwień w wydawaniu wiz tym osobom, w szczególności poprzez ograniczenie liczby dokumentów wymaganych od wnioskodawców, zwolnienie z opłat manipulacyjnych i w stosownych przypadkach wydawanie wiz wielokrotnego wjazdu.
   Ponadto Wspólnota Europejska zwraca się również do urzędów konsularnych państw członkowskich o pełne korzystanie z takich możliwości zapewnienia ułatwień w wydawaniu wiz osobom ubiegającym się o wizę w dobrej wierze.
   DEKLARACJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ W SPRAWIE MARYNARZY
   Zgodnie z międzynarodowymi umowami regulującymi zasady przemieszczania się członków załóg statków cywilnych Wspólnota Europejska zwraca się do urzędów konsularnych państw członkowskich o pełne korzystanie z przewidzianych w dorobku wspólnotowym możliwości zapewnienia ułatwień w wydawaniu wiz marynarzom z Republiki Czarnogóry. Możliwości te obejmują w szczególności ograniczenie liczby dokumentów wymaganych od wnioskodawców i wydawanie wiz wielokrotnego wjazdu.


title: Decyzja Rady z dnia 29 czerwca 1998 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów zmieniającego i rozszerzającego Umowę między Wspólnotą Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi i odzieżowymi

text:
Ważna informacja prawna

|

31998D0669

Dziennik Urzędowy L 319 , 27/11/1998 P. 0001 - 0070

		Decyzja Radyz dnia 29 czerwca 1998 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów zmieniającego i rozszerzającego Umowę między Wspólnotą Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi i odzieżowymi(98/669/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 w związku z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów zmieniające i rozszerzające obowiązującą Umowę między Wspólnotą Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi i odzieżowymi [1];zgodnie z decyzją Rady 98/136/WE [2] do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia, niniejsze Porozumienie było stosowane tymczasowo od dnia 1 stycznia 1998 r.;należy zatwierdzić to Porozumienie,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty zatwierdza się Porozumienie w formie wymiany listów zmieniające i rozszerzające Umowę między Wspólnotą Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi i odzieżowymi.Tekst Porozumienia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Umowy, aby stała się wiążąca dla Wspólnoty.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 czerwca 1998 r.W imieniu RadyR. CookPrzewodniczący[1] Decyzja Rady 96/477/WE (Dz.U. L 199 z 8.8.1996, str. 1).[2] Dz.U. L 41 z 13.2.1998, str. 12.--------------------------------------------------