title: Decyzja Rady z dnia 19 maja 1981 r. w sprawie zawarcia Protokołu dotyczącego współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia Morza Śródziemnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi w nagłych przypadkach

text:
Ważna informacja prawna

|

31981D0420

Dziennik Urzędowy L 162 , 19/06/1981 P. 0004 - 0013 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 10 P. 0005  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 15 Tom 3 P. 0017  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 10 P. 0005  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 15 Tom 3 P. 0017

		Decyzja Radyz dnia 19 maja 1981 r.w sprawie zawarcia Protokołu dotyczącego współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia Morza Śródziemnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi w nagłych przypadkach(81/420/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 235,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Zgromadzenia [1],a także mając na uwadze, co następuje:w czasie posiedzenia w Kopenhadze w dniach 7 i 8 kwietnia 1978 r. Rada Europejska postanowiła, że Wspólnota uczyni zapobieganie i kontrolę zanieczyszczenia mórz, szczególnie węglowodorami, jednym ze swoich głównych celów oraz stanowiąc na wniosek Komisji i Państw Członkowskich zwróciła się do Rady o bezzwłoczne podjęcie właściwych środków we Wspólnocie oraz o przyjęcie wspólnego stanowiska w zainteresowanych organizacjach międzynarodowych, szczególnie w odniesieniu do prac badawczych i wprowadzenia skutecznych środków kontroli zanieczyszczenia środowiska;w programach działania Wspólnot Europejskich w dziedzinie ochrony środowiska [2] podkreśla się, jak ważne jest dla Wspólnoty zwalczanie zanieczyszczenia mórz w ogóle, przewiduje się między innymi wspólnotowe działanie mające na celu zwalczanie zanieczyszczenia powodowanego przez transport i żeglugę morską oraz stwierdza się, że ochrona wód morskich z zamiarem zachowania zasadniczej równowagi ekologicznej jest zadaniem priorytetowym;w Konwencji Barcelońskiej z dnia 16 lutego 1976 r. w sprawie ochrony Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem przewiduje się między innymi podjęcie wszelkich niezbędnych środków w celu zapewnienia współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia Morza Śródziemnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi w nagłych przypadkach;artykuł 24 Konwencji Barcelońskiej stanowi, że Konwencja i protokoły do niej są otwarte do podpisu przez Europejską Wspólnotę Gospodarczą; ta ostatnia zawarła już Konwencję o ochronie Morza Śródziemnego przed zanieczyszczeniem oraz Protokół o zapobieganiu zanieczyszczaniu Morza Śródziemnego przez zatapianie w nim odpadów ze statków i statków powietrznych;w Protokole dotyczącym współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia Morza Śródziemnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi w nagłych przypadkach przewiduje się współpracę stron przy sporządzaniu planów postępowania w nagłych przypadkach, promowaniu metod kontroli zanieczyszczenia mórz węglowodorami, upowszechnianie informacji na temat organizowania środków i nowych metod zapobiegania i kontroli ograniczania zanieczyszczenia oraz opracowania odpowiednich programów badawczych;konieczne jest, aby Wspólnota przystąpiła do Protokołu zgodnie z art. 26 Konwencji Barcelońskiej, jeżeli mechanizm wspólnego rynku ma być wykorzystany do osiągnięcia jednego z celów Wspólnoty, jakim jest ochrona środowiska i jakości życia; Traktat nie zawiera postanowień przewidujących kompetencje do podejmowania takich działań;konieczne jest, aby Wspólnota przystąpiła do wspomnianego Protokołu w celu uczestniczenia w wymianie informacji i prowadzenia wspólnych badań i w ten sposób osiągnięcia wyżej wymienionego celu, wraz z Państwami Członkowskimi oraz bez uszczerbku dla roli dotąd przez nie odgrywanej w ramach Konwencji Barcelońskiej; nie narusza to przyszłych aktów wspólnotowych;we wspomnianym Protokole przewiduje się wymianę informacji, wspólne badania i współpracę na morzu, które ze swojej natury nie stanowią wspólnych reguł, na które mogą wpłynąć porozumienia, jakie Państwa Członkowskie mogłyby chcieć zawrzeć w tej dziedzinie,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Protokół dotyczący współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia Morza Śródziemnego olejami i innymi substancjami szkodliwymi w nagłych przypadkach zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.Tekst Protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady składa dokumenty przystąpienia, jak przewidziano w art. 26 Konwencji Barcelońskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 maja 1981 r.W imieniu RadyD. F. van der MeiPrzewodniczący[1] Dz.U. C 28 z 9.2.1981, str. 55.[2] Dz.U. C 112 z 20.12.1973, str. 1 oraz Dz.U. C 139 z 13.6.1977, str. 1.--------------------------------------------------PROTOCOLconcerning cooperation in combating pollution of the Mediterranean Sea by oil and other harmful substances in cases of emergencyTHE CONTRACTING PARTIES TO THE PRESENT PROTOCOL,BEING PARTIES to the Convention for the Protection of the Mediterranean Sea against Pollution,RECOGNIZING that grave pollution of the sea by oil and other harmful substances in the Mediterranean Sea area involves a danger for the coastal States and the marine ecosystem,CONSIDERING that the cooperation of all the coastal States of the Mediterranean is called for to combat this pollution,BEARING IN MIND the International Convention for the Prevention of Pollution from Ships, 1973, the International Convention relating to Intervention on the High Seas in Cases of Oil Pollution Casualties, 1969, as well as the Protocol relating to Intervention on the High Seas in Cases of Marine Pollution by Substances Other than Oil, 1973,FURTHER TAKING INTO ACCOUNT the International Convention on Civil Liability for Oil Pollution Damage, 1969,HAVE AGREED AS FOLLOWS:Article 1The Contracting Parties to this Protocol (hereinafter referred to as "the Parties") shall cooperate in taking the necessary measures in cases of grave and imminent danger to the marine environment, the coast or related interests of one or more of the Parties due to the presence of massive quantities of oil or other harmful substances resulting from accidental causes or an accumulation of small discharges which are polluting or threatening to pollute the sea within the area defined in Article 1 of the Convention for the Protection of the Mediterranean Sea against Pollution (hereinafter referred to as "the Convention").Article 2For the purpose of this Protocol, the term "related interests" means the interests of a coastal State directly affected or threatened and concerning, among others:a) activities in coastal waters, in ports or estuaries, including fishing activities;b) the historical and tourist appeal of the area in question, including water sports and recreation;c) the health of the coastal population;d) the preservation of living resources.Article 3The Parties shall endeavour to maintain and promote, either individually or through bilateral or multilateral cooperation, their contingency plans and means for combating pollution of the sea by oil and other harmful substances. These means shall include, in particular, equipment, ships, aircraft and manpower prepared for operations in cases of emergency.Article 4The Parties shall develop and apply, either individually or through bilateral or multilateral cooperation, monitoring activities covering the Mediterranean Sea area in order to have as precise information as possible on the situations referred to in Article 1 of this Protocol.Article 5In the case of release or loss overboard of harmful substances in packages, freight containers, portable tanks or road and rail tank wagons, the Parties shall cooperate as far as practicable in the salvage and recovery of such substances so as to reduce the danger of pollution of the marine environment.Article 61. Each Party undertakes to disseminate to the other Parties information concerning:a) the competent national organization or authorities responsible for combating pollution of the sea by oil and other harmful substances;b) the competent national authorities responsible for receiving reports of pollution of the sea by oil and other harmful substances and for dealing with matters concerning measures of assistance between Parties;c) new ways in which pollution of the sea by oil and other harmful substances may be avoided, new measures of combating pollution and the development of related research programmes.2. Parties which have agreed to exchange information directly between themselves shall nevertheless communicate such information to the regional centre. The latter shall communicate this information to the other Parties and, on a basis of reciprocity, to coastal States of the Mediterranean Sea area which are not Parties to this Protocol.Article 7The Parties undertake to coordinate the utilization of the means of communication at their disposal in order to ensure, with the necessary speed and reliability, the reception, transmission and dissemination of all reports and urgent information which relate to the occurrences and situations referred to in Article 1. The regional centre shall have the necessary means of communication to enable it to participate in this coordinated effort and, in particular, to fulfil the functions assigned to it by paragraph 2 of Article 10.Article 81. Each Party shall issue instructions to the masters of ships flying its flag and to the pilots of aircraft registered in its territory requiring them to report by the most rapid and adequate channels in the circumstances, and in accordance with Annex I to this Protocol, either to a Party or to the regional centre:a) all accidents causing or likely to cause pollution of the sea by oil or other harmful substances;b) the presence, characteristics and extent of spillages of oil or other harmful substances observed at sea which are likely to present a serious and imminent threat to the marine environment or to the coast or related interests of one or more of the Parties.2. The information collected in accordance with paragraph 1 shall be communicated to the other Parties likely to be affected by the pollution:a) by the Party which has received the information, either directly or preferably, through the regional centre; orb) by the regional centre.In case of direct communication between Parties, the regional centre shall be informed of the measures taken by these Parties.3. In consequence of the application of the provisions of paragraph 2, the Parties are not bound by the obligation laid down in Article 9, paragraph 2, of the Convention.Article 91. Any Party faced with a situation of the kind defined in Article 1 of this Protocol shall:a) make the necessary assessments of the nature and extent of the casualty or emergency or, as the case may be, of the type and approximate quantity of oil or other harmful substances and the direction and speed of drift of the spillage;b) take every practicable, measure to avoid or reduce the effects of pollution;c) immediately inform all other Parties, either directly or through the regional centre, of these assessments and of any action which it has taken or which it intends to take to combat the pollution;d) continue to observe the situation for as long as possible and report thereon in accordance with Article 8.2. Where action is taken to combat pollution originating from a ship, all possible measures shall be taken to safeguard the persons present on board and, to the extent possible, the ship itself. Any Party which takes such action shall inform the Inter-Governmental Maritime Consultative Organization.Article 101. Any Party requiring assistance for combating pollution by oil or other harmful substances polluting or threatening to pollute its coasts may call for assistance from other Parties, either directly or through the regional centre referred to in Article 6, starting with the Parties which appear likely to be affected by the pollution. This assistance may comprise, in particular, expert advice and the supply to, or placing at the disposal of, the Party concerned of products, equipment and nautical facilities. Parties so requested shall use their best endeavours to render this assistance.2. Where the Parties engaged in an operation to combat pollution cannot agree on the organization of the operation, the regional centre may, with their approval, coordinate the activity of the facilities put into operation by these Parties.Article 11The application of the relevant provisions of Articles 6, 7, 8, 9 and 10 of this Protocol relating to the regional centre shall be extended, as appropriate, to sub-regional centres in the event of their establishment, taking into account their objectives and functions and their relationship with the said regional centre.Article 121. Ordinary meetings of the Parties to this Protocol shall be held in conjunction with ordinary meetings of the Contracting Parties to the Convention, held pursuant to Article 14 of the Convention. The Parties to this Protocol may also hold extraordinary meetings as provided in Article 14 of the Convention.2. It shall be the function of the meetings of the Parties to this Protocol, in particular:a) to keep under review the implementation of this Protocol, and to consider the efficacy of the measures adopted and the need for any other measures, in particular in the form of Annexes;b) to review and amend as required any Annex to this Protocol;c) To discharge such other functions as may be appropriate for implementation of this Protocol.Article 131. The provisions of the Convention relating to any Protocol shall apply with respect to the present Protocol.2. The rules of procedure and the financial rules adopted pursuant to Article 18 of the Convention shall apply with respect to this Protocol, unless the Parties to this Protocol agree otherwise.In witness whereof the undersigned, being duly authorized by their respective Governments, have signed this Protocol.Done at Barcelona on 16 February 1976 in a single copy in the Arabic, English, French and Spanish languages, the four texts being equally authoritative.--------------------------------------------------Protocolerelatif à la coopération en matière de lutte contre la pollution de la mer Méditerranée par les hydrocarbures et autres substances nuisibles en cas de situation critiqueLES PARTIES CONTRACTANTES AU PRÉSENT PROTOCOLE,ÉTANT PARTIES à la convention pour la protection de la mer Méditerranée contre la pollution,RECONNAISSANT qu'une pollution grave des eaux de la zone de la mer Méditerrannée par les hydrocarbures et autres substances nuisibles peut créer un danger pour les États riverains et les écosystèmes marins,ESTIMANT que la lutte contre cette pollution appelle la coopération de tous les États riverains de la Méditerranée,AYANT À L'Esprit la convention internationale de 1973 pour la prévention de la pollution par les navires, la convention internationale de 1969 sur l'intervention en haute mer en cas d'accident entraînant ou pouvant entraîner une pollution par les hydrocarbures, ainsi que le protocole de 1973 sur l'intervention en haute mer en cas de pollution par des substances autres que des hydrocarbures,TENANT COMPTE ÉGALEMENT de la convention internationale de 1969 sur la responsabilité civile pour les dommages dus à la pollution par les hydrocarbures,SON CONVENUES DE CE QUI SUIT:Article premierLes parties contractantes au présent protocole (ci-après dénommées "les parties") coopèrent pour prendre les dispositions nécessaires au cas où la présence massive, d'origine accidentelle ou résultant d'un effet cumulatif, d'hydrocarbures ou. d'autres substances nuisibles polluant ou risquant de polluer les eaux de la zone définie à l'article 1er de la convention pour la protection de la mer Méditerranée contre la pollution (ci-après dénommée "la convention"), constitue un danger grave et imminent pour le milieu marin, les côtes ou les intérêts connexes d'une ou plusieurs parties.Article 2Aux fins du présent protocole, l'expression "intérêts connexes" s'entend des intérêts d'un État riverain directement affecté ou menacé et qui ont trait, entre autres:a) aux activités maritimes côtières, portuaires ou d'estuaires, y compris les activités des pêcheries;b) à l'attrait historique et touristique, y compris les sports aquatiques et autres activités récréatives, de la région considérée;c) à la santé des populations côtières;d) à la conservation des ressources vivantes.Article 3Les parties s'efforcent de maintenir et de promouvoir, soit individuellement, soit en coopération bilatérale ou multilatérale, leurs plans d'urgence et leurs moyens de lutte contre la pollution de la mer par les hydrocarbures et autres substances nuisibles. Ces moyens comprennent notamment les équipements, les navires, les aéronefs et les personnels nécessaires aux opérations en cas de situation critique.Article 4Les parties développent et mettent en œuvre, soit individuellement, soit en coopération bilatérale ou multilatérale, une surveillance active de la zone de la mer Méditerranée afin d'avoir une connaissance aussi précise que possible des faits définis à l'article 1er du présent protocole.Article 5En cas de jet ou de chute à la mer de substances nuisibles en colis, conteneurs, citernes mobiles, camions-citernes ou wagons citernes, les parties s'engagent à coopérer dans la mesure du possible à leur sauvetage et à leur récupération de manière à réduire les risques de pollution du milieu marin.Article 61. Chaque partie s'engage à diffuser aux autres parties des informations concernant:a) l'organisation nationale ou les autorités nationales compétentes en matière de lutte contre la pollution de la mer par les hydrocarbures et autres substances nuisibles;b) les autorités nationales compétentes chargées de recevoir les informations concernant la pollution de la mer par les hydrocarbures et autres substances nuisibles et de traiter des affaires d'assistance entre les parties;c) les méthodes nouvelles en matière de prévention de la pollution de la mer par les hydrocarbures et autres substances nuisibles, les procédés nouveaux pour combattre la pollution, et le développement de programmes de recherches y afférents.2. Les parties qui, le cas échéant, sont convenues d'échanger directement entre elles ces informations sont néanmoins tenues de les communiquer au centre régional. Ce dernier en assure la communication aux autres parties et, sous réserve de réciprocité, aux États riverains de la zone de la mer Méditerranée qui ne sont pas parties au présent protocole.Article 7Les parties s'engagent à coordonner l'utilisation des moyens de communication dont elles disposent pour assurer, avec la fiabilité et la rapidité nécessaires, la réception, la transmission et la diffusion de tous rapports et informations urgentes relatifs aux faits et situations définis à l'article 1er. Le centre régional sera doté des moyens de communication qui lui permettront de participer à cet effort coordonné et, notamment, de remplir les fonctions qui lui sont assignées par le paragraphe 2 de l'article 10.Article 81. Chaque partie fait donner aux capitaines de navires battant son pavillon et aux pilotes d'aéronefs immatriculés sur son territoire des instructions les invitant à signaler à une partie ou au centre régional, par les voies les plus rapides et les plus adéquates compte tenu des circonstances, et conformément à l'annexe I du présent protocole:a) tous les accidents causant ou pouvant causer une pollution des eaux de la mer par les hydrocarbures et autres substances nuisibles;b) la présence, les caractéristiques et l'étendue des nappes d'hydrocarbures ou de substances nuisibles repérées en mer et de nature à constituer une menace grave et imminente pour le milieu marin, pour les côtes ou les intérêts connexes d'une ou plusieurs parties.2. Les informations recueillies conformément au paragraphe 1 sont communiquées aux autres parties susceptibles d'être affectées par la pollution:a) soit par la partie ayant reçu ces informations - directement ou, de préférence, par l'intermédiaire du centre;b) soit par le centre régional.En cas de communication directe entre parties, le centre régional sera informé des dispositions prises par ces parties.3. En conséquence de l'application des dispositions du paragraphe 2, les parties ne sont pas tenues à l'obligation prévue à l'article 9 paragraphe 2 de la convention.Article 91. Toute partie confrontée à une situation de la nature de celle définie à l'article 1er du présent protocole doit:a) faire les évaluations nécessaires concernant la nature et l'importance de l'accident ou de la situation nécessitant des mesures d'urgence ou, le cas échéant, le type et la quantité approximative des hydrocarbures ou autres substances nuisibles, ainsi que la direction et la vitesse de dérive des nappes;b) prendre toutes mesures susceptibles d'éliminer ou de réduire les effets résultant de la pollution;c) informer immédiatement les autres parties, soit directement, soit par l'intermédiaire du centre régional, de ces évaluations et de toute action entreprise ou prévue pour lutter contre la pollution;d) continuer à observer la situation aussi longtemps que possible et faire rapport conformément à l'article 8.2. En cas d'action pour combattre la pollution provenant d'un navire, toutes les mesures possibles devront être prises pour sauvegarder les personnes présentes à bord et, autant que faire se peut, le navire lui-même. Toute partie qui entreprend une telle action doit en informer l'Organisation intergouvernementale consultative de la navigation maritime.Article 101. Toute partie ayant besoin d'assistance pour une opération de lutte contre la pollution par les hydrocarbures ou autres substances nuisibles polluant ou menaçant de polluer ses côtes peut demander, soit directement, soit par l'intermédiaire du centre régional visé à l'article 6, le concours d'autres parties, celles qui sont susceptibles d'être également affectées par la pollution étant sollicitées en premier lieu. Ce concours peut comporter notamment des conseils d'experts et la fourniture ou mise à disposition de produits, d'équipement et de moyens nautiques. Les parties ainsi sollicitées font tous les efforts possibles pour apporter leur concours.2. Si les parties engagées dans l'opération ne peuvent s'entendre sur la conduite même de la lutte, le centre régional peut avec leur accord, coordonner l'activité des moyens mis en œuvre par ces parties.Article 11L'application des dispositions pertinentes des articles 6, 7, 8, 9 et 10 du présent protocole concernant le centre régional sera étendue selon qu'il conviendra aux centres sous-régionaux lors de leur création éventuelle, compte tenu de leurs objectifs et fonctions ainsi que de leur relation avec ledit centre régional.Article 121. Les réunions ordinaires des parties au présent protocole se tiennent lors des réunions ordinaires des parties contractantes à la convention organisées en application de l'article 14 de ladite convention. Les parties au présent protocole peuvent aussi tenir des réunions extraordinaires conformément à l'article 14 de la convention.2. Les réunions des parties au présent protocole ont notamment pour objet:a) de veiller à l'application du présent protocole et d'examiner l'efficacité des mesures adoptées et l'opportunité de prendre d'autres dispositions, notamment sous la forme d'annexés;b) de réviser et d'amender, le cas échéant, toute annexe au présent protocole;c) de remplir en tant que de besoin toutes autres fonctions en application du présent protocole.Article 131. Les dispositions de la convention se rapportant à tout protocole s'applique à l'égard du présent protocole.2. Le règlement intérieur et les règles financières adoptés conformément à l'article 18 de la convention s'appliquent à l'égard du présent protocole, à moins que les parties au présent protocole n'en conviennent autrement.En foi de quoi les soussignés, dûment autorisés par leurs gouvernements respectifs, ont signé le présent protocole.Fait à Barcelone, le seize février mil neuf cent soixante-seize, en un seul exemplaire en langues anglaise, arabe, espagnole et française, les quatre textes faisant également foi.--------------------------------------------------


title: 2012/543/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUSEC/1/2012 z dnia 2 października 2012 r. dotycząca mianowania szefa misji doradczej i pomocowej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga (EUSEC RD Congo)

text:
               6.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 272/19

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUSEC/1/2012
   z dnia 2 października 2012 r.
   dotycząca mianowania szefa misji doradczej i pomocowej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga (EUSEC RD Congo)
   (2012/543/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając decyzję Rady 2010/565/WPZiB z dnia 21 września 2010 r. w sprawie doradczo-pomocowej misji Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga (EUSEC RD Congo) (1), w szczególności jej art. 8,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na podstawie art. 8 decyzji 2010/565/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa („KPiB”) zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu do podejmowania odpowiednich decyzji mających na celu sprawowanie kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją EUSEC RD Congo, włącznie z decyzją o mianowaniu szefa misji na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („WP”).

               (2)

               W dniu 24 września 2012 r. WP zaproponował, aby szefem misji EUSEC RD Congo mianowany został pułkownik Jean-Louis NURENBERG,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pułkownik Jean-Louis NURENBERG zostaje niniejszym mianowany szefem misji doradczej i pomocowej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga (EUSEC RD Congo).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 1 października 2012 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 października 2012 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz. U. L 248 z 22.9.2012, s. 59.


title: Decyzja Komisji z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie pomocy finansowej Unii na rok 2010 na rzecz niektórych wspólnotowych laboratoriów referencyjnych w dziedzinie zdrowia zwierząt i żywych zwierząt (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 9965)

text:
               16.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/88

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 14 grudnia 2009 r.
   w sprawie pomocy finansowej Unii na rok 2010 na rzecz niektórych wspólnotowych laboratoriów referencyjnych w dziedzinie zdrowia zwierząt i żywych zwierząt
   (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 9965)
   (Jedynie teksty w językach angielskim, duńskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim i szwedzkim są autentyczne)
   (2009/961/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2009/470/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 31 ust. 1,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (2), w szczególności jego art. 32 ust. 7,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 31 ust. 1 decyzji 2009/470/WE wspólnotowe laboratoria referencyjne w dziedzinie zdrowia zwierząt i żywych zwierząt mogą otrzymywać pomoc unijną.

               (2)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1754/2006 z dnia 28 listopada 2006 r. określające mechanizmy udzielania pomocy finansowej Wspólnoty wspólnotowym laboratoriom referencyjnym zajmującym się paszami, środkami spożywczymi oraz działalnością w sektorze zdrowia zwierząt (3) stanowi, że Unia przyznaje pomoc finansową, jeżeli zatwierdzone programy pracy są skutecznie realizowane, a także pod warunkiem dostarczenia przez beneficjentów wszelkich niezbędnych informacji w określonych terminach.

               (3)

               Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1754/2006 stosunki między Komisją a wspólnotowymi laboratoriami referencyjnymi są regulowane w ramach umowy partnerstwa, której towarzyszy wieloletni program prac.

               (4)

               Komisja oceniła programy pracy i odpowiadające im prognozy budżetowe przedłożone przez wspólnotowe laboratoria referencyjne na 2010 r.

               (5)

               Zgodnie z powyższym pomoc finansową Unii powinny otrzymać wspólnotowe laboratoria referencyjne wyznaczone przez Wspólnotę do sprawowania funkcji i wypełniania zadań określonych w następujących aktach prawnych:

                           —

                           dyrektywa Rady 92/35/EWG z dnia 29 kwietnia 1992 r. ustanawiająca zasady kontroli i środki zwalczania afrykańskiego pomoru koni (4),

                           —

                           dyrektywa Rady 92/66/EWG z dnia 14 lipca 1992 r. wprowadzająca wspólnotowe środki zwalczania rzekomego pomoru drobiu (5),

                           —

                           dyrektywa Rady 92/119/EWG z dnia 17 grudnia 1992 r. wprowadzająca ogólne wspólnotowe środki zwalczania niektórych chorób zwierząt i szczególne środki odnoszące się do choroby pęcherzykowej świń (6),

                           —

                           dyrektywa Rady 93/53/EWG z dnia 24 czerwca 1993 r. wprowadzająca minimalne środki wspólnotowe zwalczania niektórych chorób ryb (7),

                           —

                           dyrektywa Rady 95/70/WE z dnia 22 grudnia 1995 r. wprowadzająca minimalne wspólnotowe środki zwalczania niektórych chorób małży (8),

                           —

                           decyzja Rady 2000/258/WE z dnia 20 marca 2000 r. określająca specjalny instytut odpowiedzialny za ustanawianie kryteriów niezbędnych do standaryzacji testów serologicznych w monitorowaniu skuteczności szczepień przeciwko wściekliźnie (9),

                           —

                           dyrektywa Rady 2000/75/WE z dnia 20 listopada 2000 r. ustanawiająca przepisy szczególne dotyczące kontroli i zwalczania choroby niebieskiego języka (10),

                           —

                           dyrektywa Rady 2001/89/WE z dnia 23 października 2001 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania klasycznego pomoru świń (11),

                           —

                           dyrektywa Rady 2002/60/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca przepisy szczególne w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń oraz zmieniająca dyrektywę 92/119/EWG w zakresie choroby cieszyńskiej i afrykańskiego pomoru świń (12),

                           —

                           dyrektywa Rady 2003/85/WE z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania pryszczycy, uchylająca dyrektywę 85/511/EWG i decyzje 89/531/EWG i 91/665/EWG oraz zmieniająca dyrektywę 92/46/EWG (13),

                           —

                           decyzja Rady 96/463/WE z dnia 23 lipca 1996 r. wyznaczająca organ referencyjny odpowiedzialny za współpracę w zakresie ujednolicania metod badania i oceny wyników w odniesieniu do czystorasowych zwierząt hodowlanych z gatunku bydła (14),

                           —

                           rozporządzenie (WE) nr 882/2004 w odniesieniu do brucelozy,

                           —

                           dyrektywa Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylająca dyrektywę 92/40/EWG (15),

                           —

                           dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (16),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 180/2008 z dnia 28 lutego 2008 r. dotyczące wspólnotowego laboratorium referencyjnego ds. chorób koni innych niż afrykański pomór koni, zmieniające załącznik VII do rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (17),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 737/2008 z dnia 28 lipca 2008 r. wyznaczające wspólnotowe laboratoria referencyjne ds. chorób skorupiaków, wścieklizny i gruźlicy bydła, ustanawiające dodatkowe obowiązki i zadania wspólnotowych laboratoriów referencyjnych ds. wścieklizny i gruźlicy bydła oraz zmieniające załącznik VII do rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (18).

               (6)

               Pomoc finansowa na działalność wspólnotowych laboratoriów referencyjnych i organizację przez nie seminariów powinna również być zgodna z zasadami kwalifikowalności określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006.

               (7)

               Rozporządzenie (WE) nr 1754/2006 ustanawia zasady kwalifikowalności dotyczące seminariów organizowanych przez wspólnotowe laboratoria referencyjne. Ogranicza ono również pomoc finansową do maksymalnie 32 uczestników seminariów. Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1754/2006 odstępstwa od tego ograniczenia powinny być przyznawane tym wspólnotowym laboratoriom referencyjnym, które organizują seminaria wymagające uczestnictwa ponad 32 osób, w celu osiągnięcia jak najlepszych wyników seminariów. Odstępstwa są możliwe w przypadku, gdy wspólnotowe laboratorium referencyjne przejmie prowadzenie seminariów i odpowiedzialność za ich organizację wraz z innym wspólnotowym laboratorium referencyjnym.

               (8)

               Zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. a) oraz art. 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (19) programy zwalczania i kontroli chorób zwierzęcych (środki weterynaryjne) są finansowane w ramach Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG). Ponadto w art. 13 akapit drugi wymienionego rozporządzenia przewidziano, że w należycie uzasadnionych wyjątkowych przypadkach, w odniesieniu do środków i programów objętych decyzją Rady 2009/470/WE w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii, Fundusz pokrywa wydatki związane z kosztami administracyjnymi i kosztami zatrudnienia, poniesione przez państwa członkowskie i przez beneficjentów otrzymujących pomoc z EFRG. Do celów kontroli finansowej zastosowanie mają art. 9, 36 i 37 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W odniesieniu do afrykańskiego pomoru koni Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz Laboratorio Central de Sanidad Animal de Algete, Algete w Madrycie, Hiszpania, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku III do dyrektywy 92/35/EWG.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniane laboratorium poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 150 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r., z czego maksymalnie 50 000 EUR zostanie przeznaczone na organizację seminarium technicznego poświęconego afrykańskiemu pomorowi koni.
   Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1754/2006 laboratorium określone w akapicie pierwszym jest upoważnione do wystąpienia o pomoc finansową na uczestnictwo maksymalnie 50 osób w seminarium określonym w akapicie drugim niniejszego artykułu, jeżeli laboratorium organizuje wspólne seminarium.
   Artykuł 2
   W odniesieniu do rzekomego pomoru drobiu Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz Veterinary Laboratories Agency (VLA) w New Haw, Weybridge, Zjednoczone Królestwo, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku V do dyrektywy 92/66/EWG.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniane laboratorium poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 88 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r.
   Artykuł 3
   W odniesieniu do choroby pęcherzykowej świń Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz AFRC Institute for Animal Health, Pirbright Laboratory, Pirbright, Zjednoczone Królestwo, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku III do dyrektywy 92/119/EWG.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniane laboratorium poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 120 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r.
   Artykuł 4
   W odniesieniu do chorób ryb Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz Technical University of Denmark, National Veterinary Institute, Department of Poultry, Fish and Fur Animals w Århus, Dania, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku VI do dyrektywy 2006/88/WE.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniane laboratorium poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 255 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r.
   Artykuł 5
   W odniesieniu do chorób małży Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz IFREMER w La Tremblade, Francja, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku VI do dyrektywy 2006/88/WE.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniany instytut poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 105 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r.
   Artykuł 6
   W odniesieniu do badań serologicznych w kierunku wścieklizny Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz AFSSA, Laboratoire d’études sur la rage et la pathologie des animaux sauvages w Nancy, Francja, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku II do decyzji 2000/258/WE.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniane laboratorium poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 140 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r.
   Artykuł 7
   W odniesieniu do choroby niebieskiego języka Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz AFRC Institute for Animal Health, Pirbright Laboratory w Pirbright, Zjednoczone Królestwo, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w części B załącznika II do dyrektywy 2000/75/WE.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniane laboratorium poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 280 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r.
   Artykuł 8
   W odniesieniu do klasycznego pomoru świń Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz Institut für Virologie der Tierärztlichen Hochschule Hannover w Hanowerze, Niemcy, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku IV do dyrektywy 2001/89/WE.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniany instytut poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 385 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r., z czego maksymalnie 25 000 EUR zostanie przeznaczone na organizację seminarium technicznego poświęconego klasycznemu pomorowi świń.
   Artykuł 9
   W odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz Centro de Investigación en Sanidad Animal, Valdeolmos w Madrycie, Hiszpania, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku V do dyrektywy 2002/60/WE.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniany ośrodek badawczy poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 140 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r.
   Artykuł 10
   W odniesieniu do pryszczycy Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz Institute for Animal Health, Pirbright Laboratory będącego częścią Biotechnology and Biological Sciences Research Council (BBSRC) w Pirbright, Zjednoczone Królestwo, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku XVI do dyrektywy 2003/85/WE.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniane laboratorium poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 350 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r.
   Artykuł 11
   W zakresie współpracy przy ujednolicaniu metod badania i oceny wyników w odniesieniu do czystorasowych zwierząt hodowlanych z gatunku bydła Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz INTERBULL Centre, Department of Animal Breeding and Genetics, Swedish University of Agricultural Sciences w Uppsali, Szwecja, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku II do decyzji 96/463/WE.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniany ośrodek poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 150 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r.
   Artykuł 12
   W odniesieniu do brucelozy Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz AFSSA, Laboratoire d’études et de recherches en pathologie animale et zoonoses w Maisons-Alfort, Francja, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 882/2004.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniane laboratorium poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 240 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r.
   Artykuł 13
   W odniesieniu do ptasiej grypy Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz Veterinary Laboratories Agency (VLA) w New Haw, Weybridge, Zjednoczone Królestwo, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku VII do dyrektywy 2005/94/WE.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniane laboratorium poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 380 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r.
   Artykuł 14
   W odniesieniu do chorób skorupiaków Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz Centre for Environment, Fisheries & Aquaculture Science (Cefas), Weymouth Laboratory, Zjednoczone Królestwo, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w części I załącznika VI do dyrektywy 2006/88/WE.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniane laboratorium poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 140 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r., z czego maksymalnie 30 000 EUR zostanie przeznaczone na organizację seminarium technicznego poświęconego chorobom skorupiaków.
   Artykuł 15
   W odniesieniu do chorób koni innych niż afrykański pomór koni Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz AFSSA, Laboratoire d’études et de recherches en pathologie animale et zoonoses/Laboratoire d’études et de recherche en pathologie equine, Francja, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 180/2008.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniane laboratorium poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 530 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r., z czego maksymalnie 30 000 EUR zostanie przeznaczone na organizację seminarium technicznego poświęconego chorobom koni.
   Artykuł 16
   W odniesieniu do wścieklizny Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz AFSSA, Laboratoire d’études sur la rage et la pathologie des animaux sauvages w Nancy, Francja, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 737/2008.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniane laboratorium poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 275 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r., z czego maksymalnie 25 000 EUR zostanie przeznaczone na organizację seminarium technicznego poświęconego wściekliźnie.
   Artykuł 17
   W odniesieniu do gruźlicy Unia przyznaje pomoc finansową na rzecz Laboratorio de Vigilancia Veterinaria (VISAVET) działającemu w ramach Facultad de Veterinaria, Universidad Complutense de Madrid w Madrycie, Hiszpania, na realizację funkcji i zadań przewidzianych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 737/2008.
   Pomoc finansowa Unii obejmuje 100 % kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu (WE) nr 1754/2006, które wspomniane laboratorium poniesie w związku z programem prac, i wynosi maksymalnie 150 000 EUR w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 r.
   Artykuł 18
   Niniejsza decyzja skierowana jest do:

               —

               w odniesieniu do afrykańskiego pomoru koni: Laboratorio Central de Sanidad Animal, Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación, Ctra. De Algete km. 8, Valdeolmos, 28110, Algete, Madrid, Hiszpania,

               —

               w odniesieniu do rzekomego pomoru drobiu: Veterinary Laboratories Agency, Weybridge, New Haw, Addelstone Surrey KT15 3NB, Zjednoczone Królestwo,

               —

               w odniesieniu do choroby pęcherzykowej świń: AFRC Institute for Animal Health, Pirbright Laboratory, Pirbright, Woking, Surrey GU24 ONF, Zjednoczone Królestwo,

               —

               w odniesieniu do chorób ryb: the Technical University of Denmark, National Veterinary Institute, Department of Poultry, Fish and Fur Animals, Hangøvej 2, 8200 Århus, Dania,

               —

               w odniesieniu do chorób małży: IFREMER, B.P. 133 17390 La Tremblade, Francja,

               —

               w odniesieniu do badań serologicznych w kierunku wścieklizny: AFSSA, Laboratoire d’études sur la rage et la pathologie des animaux sauvages, site de Nancy, Domaine de Pixérécourt, BP 9, F-54220 Malzéville, Francja,

               —

               w odniesieniu do choroby niebieskiego języka: AFRC Institute for Animal Health, Pirbright Laboratory, Pirbright, Woking, Surrey GU24 ONF, Zjednoczone Królestwo,

               —

               w odniesieniu do klasycznego pomoru świń: Institut für Virologie der Tierärztlichen Hochschule, Bischofscholer Damm 15, D-3000 Hannover, Niemcy,

               —

               w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń: Centro de Investigación en Sanidad Animal, Ctra. De Algete a El Casar, Valdeolmos 28130, Madrid, Hiszpania,

               —

               w odniesieniu do pryszczycy: AFRC Institute for Animal Health, Pirbright Laboratory, Pirbright, Woking, Surrey GU24 ONF, Zjednoczone Królestwo,

               —

               INTERBULL Centre, Department of Animal Breeding and Genetics SLU, Swedish University of Agricultural Sciences, Box: 7023; S-750 07 Uppsala, Szwecja,

               —

               w odniesieniu do brucelozy: AFSSA, Laboratoire d’études et de recherches en pathologie animale et zoonoses, 23 avenue du Général de Gaulle, 94706 Maisons-Alfort, CEDEX, Francja,

               —

               w odniesieniu do ptasiej grypy: Veterinary Laboratories Agency, Weybridge, New Haw, Addelstone Surrey KT15 3NB, Zjednoczone Królestwo,

               —

               w odniesieniu do chorób skorupiaków: Centre for Environment, Fisheries & Aquaculture Science (Cefas), Weymouth Laboratory, The Nothe, Barrack Road, Weymouth, Dorset DT4 8UB, Zjednoczone Królestwo,

               —

               w odniesieniu do chorób koni: AFSSA, Laboratoire d’études et de recherches en pathologie animale et zoonoses, 23 avenue du Général de Gaulle, 94706 Maisons-Alfort, CEDEX, Francja,

               —

               w odniesieniu do wścieklizny: AFSSA, Laboratoire d’études sur la rage et la pathologie des animaux sauvages, site de Nancy, Domaine de Pixérécourt, BP 9, F-54220 Malzéville, Francja,

               —

               w odniesieniu do gruźlicy: VISAVET – Laboratorio de vigilancia veterinaria, Facultad de Veterinaria, Universidad Complutense de Madrid, Avda. Puerta de Hierro, s/n. Ciudad Universitaria, 28040. Madrid, Hiszpania.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Androulla VASSILIOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 155 z 18.6.2009, s. 30.

      (2)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 331 z 29.11.2006, s. 8.

      (4)  Dz.U. L 157 z 10.6.1992, s. 19.

      (5)  Dz.U. L 260 z 5.9.1992, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 62 z 15.3.1993, s. 69.

      (7)  Dz.U. L 175 z 19.7.1993, s. 23.

      (8)  Dz.U. L 332 z 30.12.1995, s. 33.

      (9)  Dz.U. L 79 z 30.3.2000, s. 40.

      (10)  Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 74.

      (11)  Dz.U. L 316 z 1.12.2001, s. 5.

      (12)  Dz.U. L 192 z 20.7.2002, s. 27.

      (13)  Dz.U. L 306 z 22.11.2003, s. 1.

      (14)  Dz.U. L 192 z 2.8.1996, s. 19.

      (15)  Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16.

      (16)  Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14.

      (17)  Dz.U. L 56 z 29.2.2008, s. 4.

      (18)  Dz.U. L 201 z 30.7.2008, s. 29.

      (19)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 1.


Ważna informacja prawna

|

52007BP0122(02)

2. Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie zamknięcia sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia za rok budżetowy 2005 (C6-0396/2006 - 2006/2163(DEC))

Dziennik Urzędowy 074 E , 20/03/2008 P. 0239 - 0241

		2.Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie zamknięcia sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia za rok budżetowy 2005 (C6-0396/2006 — 2006/2163(DEC))Parlament Europejski,- uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia za rok budżetowy 2005, [1],- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia za rok budżetowy 2005 oraz odpowiedzi Fundacji [2],- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 - C6-0080/2007),- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,- uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [3], a w szczególności jego art. 185,- uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1360/90 z dnia 7 maja 1990 r. ustanawiające Europejską Fundację Kształcenia [4], a w szczególności jego art. 11,- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 [5], a w szczególności jego art. 94,- uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0113/2007),1. odnotowuje następujące dane figurujące w sprawozdaniach finansowych Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia za lata budżetowe 2004 i 2005:Źródło: Dane fundacji — powyższa tabela przedstawia skróconą wersję danych dostarczonych przez fundację w jej własnym sprawozdaniu finansowym.(w tysiącach EUR) |Rachunek przychodów i wydatków za lata budżetowe 2004 i 2005 || 2005 | 2004 |PrzychodyDotacje Komisji | 18500 | 17600 |Inne dotacje — włoskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych | 479 | 800 |Inne dotacje — umowa WE — ETE MED | 2500 | 0 |Inne dotacje — umowa WE — Tempus TA 2004/05 | 1739 | 0 |Przychody różne | 34 | 80 |Przychody ogółem (a) | 23252 | 18480 |WydatkiPersonel — Tytuł I budżetu— Płatności | 11310 | 11122 |— Środki przeniesione | 478 | 123 |Administracja — Tytuł II budżetu— Płatności | 1232 | 1213 |— Środki przeniesione | 326 | 247 |Działania operacyjne — Tytuł III budżetu— Płatności | 2818 | 3449 |— Środki przeniesione | 1925 | 1168 |Przychody przeznaczone na określony cel — Tytuł IV budżetu— Płatności | 123 | 260 |— Środki otrzymane — niewypłacone w 2005 r. | 356 | 540 |Umowa WE — ETE MED. — Tytuł V budżetu— Płatności | 135 | 0 |— Środki otrzymane — niewypłacone w 2005 r. | 2365 | 0 |Umowa WE — Tempus TA 2004/05 — Tytuł VIPłatności | 677 | 0 |Środki otrzymane — nie wypłacone w 2005 r. | 1062 | 0 |Wydatki ogółem (b) | 22808 | 18122 |Wynik w danym roku budżetowym (a-b) | 444 | 358 |Saldo przeniesione z poprzedniego roku budżetowego | -759 | -1318 |Anulowane środki przeniesione | 388 | 204 |Zwroty do Komisji | 0 | 0 |Różnice kursowe | 1 | -4 |Umorzenia w roku budżetowym | 74 | -759 |2. zatwierdza zamknięcie sprawozdań finansowych Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia za rok budżetowy 2005,3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Kształcenia, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).[1] Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 40.[2] Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 73.[3] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).[4] Dz.U. L 131 z 23.5.1990, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1648/2003 (Dz.U. L 245, z 29.9.2003, str. 22).[5] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2016/351 z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie wniosku Jordanii o przyznanie przez WTO zawieszenia dotyczącego okresu przejściowego na zniesienie programu subsydiów wywozowych

text:
               11.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 65/63

         DECYZJA RADY (UE) 2016/351
   z dnia 4 marca 2016 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie wniosku Jordanii o przyznanie przez WTO zawieszenia dotyczącego okresu przejściowego na zniesienie programu subsydiów wywozowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. IX ust. 3 i 4 Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwanego dalej „Porozumieniem ustanawiającym WTO”) określa procedury stosowane przy przyznawaniu zawieszenia obowiązków dotyczących wielostronnych porozumień handlowych zawartych w załącznikach 1A, 1B lub 1C Porozumienia ustanawiającego WTO i w załącznikach do nich.

               (2)

               W dniu 27 lipca 2007 r. przedłużono na rzecz Jordanii przewidziany w Porozumieniu w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych (zwanym dalej „Porozumieniem w sprawie subsydiów”) okres przejściowy na zniesienie programów subsydiów wywozowych mających postać całkowitego lub częściowego zwolnienia z podatku dochodowego od zysków uzyskanych z wywozu niektórych produktów. Przedłużenie to przyznano do dnia 31 grudnia 2013 r., wraz z okresem stopniowego wygaszania kończącym się w dniu 31 grudnia 2015 r., zgodnie z procedurą utrzymywania przedłużenia – na podstawie art. 27 ust. 4 Porozumienia w sprawie subsydiów – okresu przejściowego przewidzianego w art. 27 ust. 2 lit. b) tego Porozumienia na rzecz niektórych krajów rozwijających się.

               (3)

               Na podstawie art. IX ust. 3 Porozumienia ustanawiającego WTO Jordania złożyła wniosek o zawieszenie do dnia 31 grudnia 2018 r. obowiązku stopniowego wygaszania, określonego w art. 27 ust. 4 Porozumienia w sprawie subsydiów w stosunku do programu subsydiów wywozowych.

               (4)

               Przyznanie tego zawieszenia nie wpłynie negatywnie na gospodarkę ani interesy handlowe Unii, a jednocześnie pozwoli udzielić wsparcia Jordanii w jej zmaganiach z wyzwaniami gospodarczymi wynikającymi z trudnej i niestabilnej sytuacji politycznej w regionie.

               (5)

               Należy zatem ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Generalnej WTO na poparcie złożonego przez Jordanię wniosku o zawieszenie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu, to poparcie wniosku Jordanii o przyznanie zawieszenia dotyczącego przedłużenia okresu przejściowego na zniesienie programu subsydiów wywozowych do dnia 31 grudnia 2018 r., na warunkach określonych we wniosku o zawieszenie.
   Niniejsze stanowisko zostaje przedstawione przez Komisję.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 4 marca 2016 r.

            W imieniu Rady

         S.A.M. DIJKSMA

            Przewodniczący


title: 2011/642/UE: Decyzja Komisji z dnia 29 września 2011 r. w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
               30.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 254/20

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 29 września 2011 r.
   w sprawie zakończenia postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
   (2011/642/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

               (1)

               W dniu 5 listopada 2010 r. Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała skargę dotyczącą domniemanego dumpingu wyrządzającego szkodę w odniesieniu do przywozu niektórych systemów elektrod grafitowych („elektrod grafitowych”) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”), złożoną zgodnie z art. 5 rozporządzenia podstawowego przez Europejskie Stowarzyszenie Węgla i Grafitu („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących większą część, w tym przypadku ponad 50 %, łącznej unijnej produkcji niektórych systemów elektrod grafitowych.

               (2)

               Wspomniana skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na występowanie dumpingu i wynikającą z niego znaczną szkodę, które uznano za wystarczające do wszczęcia postępowania antydumpingowego.

               (3)

               Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja wszczęła w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                   (2) postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Chin.

               (4)

               Komisja oficjalnie zawiadomiła producentów eksportujących z Chin, importerów, przedsiębiorstwa handlowe, użytkowników, a także zainteresowane stowarzyszenia, jak również władze Chin i wszystkich znanych producentów unijnych o wszczęciu postępowania. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.

               (5)

               Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

         B.   WYCOFANIE SKARGI I ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA

               (6)

               Skarżący oficjalnie wycofał skargę skierowanym do Komisji pismem z dnia 8 lipca 2011 r.

               (7)

               Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w przypadku wycofania skargi postępowanie może zostać zakończone, o ile nie jest to sprzeczne z interesem Unii.

               (8)

               W tym względzie należy zaznaczyć, że Komisja nie znalazła żadnego powodu wskazującego, że zakończenie nie leżałoby w interesie Unii; żadnego takiego powodu nie podały także zainteresowane strony. Dlatego Komisja uznała, że obecne postępowanie powinno zostać zakończone. Zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag. Nie wpłynęły żadne uwagi wskazujące, że takie zakończenie nie leżałoby w interesie Unii.

               (9)

               Komisja stwierdza zatem, że należy zakończyć postępowanie antydumpingowe dotyczącego przywozu niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu niektórych elektrod grafitowych w rodzaju stosowanych w piecach elektrycznych, o gęstości pozornej wynoszącej 1,5 g/cm3 lub więcej oraz o oporności elektrycznej 7 μΩ.m lub mniejszej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, obecnie objętych kodem CN ex 8545 11 00, oraz złączek stosowanych do takich elektrod, obecnie objętych kodem CN ex 8545 90 90, zostaje niniejszym zakończone.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 września 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. C 343 z 17.12.2010, s. 24.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1630 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ósmego, dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/143

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1630
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ósmego, dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając bilanse i sprawozdania finansowe ósmego, dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2015 (COM(2016) 485 – C8-0326/2016),

               —

               uwzględniając informacje finansowe dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju (COM(2016) 386),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące działań finansowanych z ósmego, dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedziami Komisji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenia Rady z dnia 21 lutego 2017 r. dotyczące udzielenia Komisji absolutorium z realizacji operacji Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2015 (05376/2017-C8-0081/2017, 05377/2017-C8-0082/2017, 05378/2017-C8-0083/2017, 05379/2017-C8-0084/2017),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie absolutorium za rok budżetowy 2014 (COM(2016) 674) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2016) 338 i SWD(2016) 339),

               —

               uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (3) i zmienioną w Wagadugu (Burkina Faso) dnia 22 czerwca 2010 r. (4),

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2013/755/UE z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”) (5),

               —

               uwzględniając art. 33 Umowy wewnętrznej z dnia 20 grudnia 1995 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania i zarządzania pomocą Wspólnoty na mocy drugiego protokołu finansowego do czwartej Konwencji AKP–WE (6),

               —

               uwzględniając art. 32 Umowy wewnętrznej z dnia 18 września 2000 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania i zarządzania pomocą wspólnotową na mocy protokołu finansowego do Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi podpisanej w Kotonu (Benin) dnia 23 czerwca 2000 r. oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (7),

               —

               uwzględniając art. 11 Umowy wewnętrznej z dnia 17 lipca 2006 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE (8),

               —

               uwzględniając art. 11 Umowy wewnętrznej z dnia 24 czerwca 2013 r. i z dnia 26 czerwca 2013 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (9),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 74 rozporządzenia finansowego z dnia 16 czerwca 1998 r. dotyczącego rozwoju współpracy finansowej w ramach czwartej Konwencji AKP–WE (10),

               —

               uwzględniając art. 119 rozporządzenia finansowego z dnia 27 marca 2003 r. mającego zastosowanie do 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju (11),

               —

               uwzględniając art. 50 rozporządzenia Rady (WE) nr 215/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (12),

               —

               uwzględniając art. 48 rozporządzenia Rady (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (13),

               —

               uwzględniając art. 93 i art. 94 tiret trzecie Regulaminu oraz załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Rozwoju (A8-0125/2017),

               1.

               udziela Komisji absolutorium z wykonania budżetu ósmego, dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2015;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 375 z 13.10.2016, s. 287.

      (2)  Dz.U. C 375 z 13.10.2016, s. 297.

      (3)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (4)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

      (5)  Dz.U. L 344 z 19.12.2013, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 156 z 29.5.1998, s. 108.

      (7)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 355.

      (8)  Dz.U. L 247 z 9.9.2006, s. 32.

      (9)  Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

      (10)  Dz.U. L 191 z 7.7.1998, s. 53.

      (11)  Dz.U. L 83 z 1.4.2003, s. 1.

      (12)  Dz.U. L 78 z 19.3.2008, s. 1.

      (13)  Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17.


title: 2013/58/UE: Decyzja Rady z dnia 22 stycznia 2013 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Królestwa Niderlandów

text:
               25.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 22/20

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 stycznia 2013 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Królestwa Niderlandów
   (2013/58/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Królestwa Niderlandów,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               W związku z wygaśnięciem mandatu J.C. (Co) VERDAASA i A.E. (Anne) BLIEK-DE JONG zwolniły się dwa stanowiska członka Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na okres pozostały do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r., na stanowisko członka Komitetu Regionów zostają niniejszym mianowani:

               —

               Annemieke TRAAG, członkini Rady Wykonawczej Prowincji Geldria,

               —

               A. GIJSBERTS, członek Rady Wykonawczej Prowincji Flevoland.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 stycznia 2013 r.

            W imieniu Rady

         M. NOONAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1031 z dnia 7 maja 2015 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Saint Lucia dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               3.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 173/10

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1031
   z dnia 7 maja 2015 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Saint Lucia dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Saint Lucia z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).

               (2)

               Przy tym odniesieniu do Saint Lucia zamieszczony jest przypis wskazujący, że zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy dotyczącej zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską.

               (3)

               W dniu 9 października 2014 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do podjęcia negocjacji z Saint Lucia w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Saint Lucia dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („umowa”).

               (4)

               Negocjacje w sprawie umowy zostały podjęte w dniu 12 listopada 2014 r. i zakończyły się pomyślnie parafowaniem jej w drodze wymiany listów w dniu 11 grudnia 2014 r.

               (5)

               Należy podpisać umowę i zatwierdzić deklaracje dołączone do umowy, w imieniu Unii. Należy tymczasowo stosować umowę od dnia jej podpisania do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej formalnego zawarcia.

               (6)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (7)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Saint Lucia dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („umowa”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 4
   Umowę stosuje się tymczasowo od momentu jej podpisania (5) do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 maja 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (5)  Data podpisania umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.