               3.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 210/1

         Przyjęcie decyzji Rady określającej organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych
   2010/C 210/01

      Projekt oświadczenia wysokiej przedstawiciel
       (1)
      w sprawie odpowiedzialności politycznej

   W stosunkach z Parlamentem Europejskim wysoka przedstawiciel będzie działać w oparciu o zobowiązania do konsultacji, informowania i składania sprawozdań podjęte podczas ostatniej kadencji przez poprzedniego komisarza ds. stosunków zewnętrznych, byłego wysokiego przedstawiciela ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, jak również przez rotacyjną prezydencję Rady. W razie potrzeby zobowiązania te zostaną zmodyfikowane w świetle roli Parlamentu polegającej na kontroli politycznej i w świetle ponownie zdefiniowanej roli Wysokiego Przedstawiciela określonej w Traktatach i zgodnie z art. 36 TUE.
   W związku z tym:

               1.

               W dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa wysoka przedstawiciel będzie zasięgać opinii Parlamentu Europejskiego co do głównych aspektów i podstawowych opcji tej polityki zgodnie z art. 36 TUE. Wszelkie wymiany poglądów poprzedzające przyjęcie mandatów i strategii w dziedzinie WPZiB będą się odbywać w odpowiedniej formie, z uwzględnieniem charakteru i poufności tematów będących przedmiotem dyskusji. W tym kontekście rozszerzona zostanie również praktyka organizowania wspólnych posiedzeń konsultacyjnych z prezydiami Komisji Spraw Zagranicznych (AFET) i Komisji Budżetowej (COBU). Informacje podawane na tych posiedzeniach będą w szczególności dotyczyć finansowanych z budżetu UE misji WPZiB – zarówno misji już realizowanych, jak i misji dopiero przygotowywanych. W razie potrzeby – w uzupełnieniu regularnych posiedzeń – można zorganizować dodatkowe wspólne posiedzenia konsultacyjne. Ze strony ESDZ – poza stałym przewodniczącym Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa – we wszystkich posiedzeniach uczestniczyć będą urzędnicy wyższego szczebla odpowiedzialni za daną politykę.

               2.

               W odniesieniu do umów leżących w kompetencjach wysokiej przedstawiciel, jeżeli wymagana będzie zgoda Parlamentu, wysoka przedstawiciel zastosuje odpowiednio wyniki toczących się negocjacji w sprawie porozumienia ramowego między Parlamentem Europejskim a Komisją o negocjowaniu umów międzynarodowych. Zgodnie z art. 218 ust. 10 TFUE Parlament Europejski będzie natychmiast i w pełni informowany na wszystkich etapach procedury, również w przypadku umów zawieranych w dziedzinie WPZiB.

               3.

               Wysoka przedstawiciel będzie kontynuować praktykę prowadzenia pogłębionego dialogu na temat wszystkich dokumentów dotyczących etapów strategicznego planowania instrumentów finansowych (z wyjątkiem Europejskiego Funduszu Rozwoju); będzie również przekazywać wszelkie informacje na temat takich dokumentów. Powyższe odnosi się także do wszystkich dokumentów konsultacyjnych przedkładanych państwom członkowskim na etapie przygotowawczym. Praktyka ta pozostaje bez uszczerbku dla wyniku negocjacji w sprawie zakresu i stosowania art. 290 TFUE dotyczącego aktów delegowanych.

               4.

               Obecny system przekazywania poufnych informacji na temat misji i operacji WPBiO (za pośrednictwem specjalnej komisji EPBiO powołanej na mocy porozumienia międzyinstytucjonalnego z 2002 roku) będzie kontynuowany. Wysoka przedstawiciel może również – zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu – umożliwić dostęp do innych dokumentów w obszarze WPZiB innym posłom do Parlamentu Europejskiego, którzy – w odniesieniu do dokumentów niejawnych – posiadają odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, gdy dostęp taki jest niezbędny do wykonywania przez tych posłów ich funkcji instytucjonalnych, na wniosek przewodniczącego komisji AFET, a w razie konieczności – przewodniczącego PE. W tym kontekście wysoka przedstawiciel dokona przeglądu obecnych przepisów o dostępie posłów do Parlamentu Europejskiego do dokumentów i informacji niejawnych w dziedzinie polityki bezpieczeństwa i obrony (porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie EPBiO z 2002 roku) i w razie potrzeby zaproponuje ich zmodyfikowanie. W oczekiwaniu na tę modyfikację wysoka przedstawiciel podejmie decyzję w sprawie środków przejściowych, które uzna za konieczne w celu udzielania należycie wyznaczonym i powiadomionym posłom do PE pełniącym funkcję instytucjonalną łatwiejszego dostępu do wspomnianych informacji.

               5.

               Wysoka przedstawiciel będzie pozytywnie odpowiadać na wnioski Parlamentu Europejskiego o spotkania nowo mianowanych szefów delegatur w krajach i przy organizacjach, które Parlament uważa za ważne ze względów strategicznych, z komisją AFET w celu wymiany poglądów (różniącej się od przesłuchania) przed objęciem przez nich stanowisk. Będzie się to również odnosić do specjalnych przedstawicieli UE. Powyższe wymiany poglądów będą prowadzone w formie uzgodnionej z wysoką przedstawiciel, z uwzględnieniem charakteru i poufności omawianych kwestii.

               6.

               Jeżeli wysoka przedstawiciel nie może uczestniczyć w debacie podczas sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego, wyznaczy w zastępstwie członka jednej z instytucji UE; będzie to komisarz – w przypadku kwestii leżących wyłącznie lub przede wszystkim w kompetencjach Komisji – lub członek Rady do Spraw Zagranicznych – w przypadku kwestii należących wyłącznie lub głównie do dziedziny WPZiB. W tym ostatnim przypadku zastępca będzie pochodzić z państwa sprawującego rotacyjną prezydencję lub z państwa należącego do grupy trzech prezydencji, zgodnie z art. 26 regulaminu wewnętrznego Rady. Parlament Europejski będzie informowany o decyzji wysokiej przedstawiciel w sprawie zastępstwa.

               7.

               Wysoka przedstawiciel będzie ułatwiać spotkania szefów delegatur, specjalnych przedstawicieli UE, szefów misji WPBiO oraz urzędników ESDZ wysokiego szczebla z odpowiednimi komisjami i podkomisjami parlamentarnymi w celu regularnego przekazywania informacji.

               8.

               W odniesieniu do operacji wojskowych WPBiO finansowanych przez państwa członkowskie informacje będą nadal przekazywane za pośrednictwem specjalnej komisji PE ds. EPBiO powołanej na mocy porozumienia międzyinstytucjonalnego z 2002 roku, z zastrzeżeniem wszelkich zmian do tego porozumienia, zgodnie z pkt 4 powyżej.

               9.

               Parlament Europejski będzie proszony o opinię w sprawie określania i planowania misji obserwacji wyborów oraz związanych z nimi działań następczych – zgodnie z prawem Parlamentu do kontroli budżetowej nad odpowiednim instrumentem finansowania, tj. Europejskim Instrumentem na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka na Świecie (EIDHR). Główni obserwatorzy z ramienia UE będą mianowani w porozumieniu z zespołem ds. koordynacji wyborów, w odpowiednim terminie przed rozpoczęciem danej misji obserwacji wyborów.

               10.

               Wysoka przedstawiciel odegra aktywną rolę w zbliżających się dyskusjach o aktualizacji obowiązujących ustaleń co do finansowania WPZiB zawartych w porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z 2006 roku, na podstawie zobowiązania w odniesieniu do kwestii przedstawionych w pkt 1. Nowa procedura budżetowa wprowadzona na mocy Traktatu z Lizbony będzie miała pełne zastosowanie do budżetu WPZiB. Wysoka przedstawiciel będzie również dążyć do większej przejrzystości w budżecie WPZiB, m.in. do wprowadzenia możliwości wyszczególniania w budżecie głównych misji WPBiO (takich jak obecne misje w Afganistanie, Kosowie i Gruzji), przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności budżetu i z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia ciągłości działań w przypadku misji już rozpoczętych.

      (1)  Termin „wysoka przedstawiciel” obejmuje w niniejszym oświadczeniu wszystkie funkcje Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa – który jest również wiceprzewodniczącym Komisji Europejskiej i przewodniczącym Rady do Spraw Zagranicznych – niezależnie od poszczególnych obowiązków pełnionych w ramach tych funkcji.


title: 2010/431/CFSP: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EULEX/1/2010 z dnia 27 lipca 2010 r. dotycząca mianowania szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO

text:
               4.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/10

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EULEX/1/2010
   z dnia 27 lipca 2010 r.
   dotycząca mianowania szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO
   (2010/431/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/124/WPZiB z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO (1), w szczególności jego art. 12 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 4 lutego 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/124/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO (zwanej dalej „EULEX KOSOWO”).

               (2)

               W dniu 8 czerwca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/322/WPZiB (2) przedłużającą czas trwania misji EULEX KOSOWO do dnia 14 czerwca 2012 r.

               (3)

               Zgodnie z art. 12 ust. 2 wspólnego działania 2008/124/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji do celów sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją EULEX KOSOWO, w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Xavier BOUT DE MARNHAC zostaje niniejszym mianowany szefem misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO, ze skutkiem od dnia 15 października 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EULEX/1/2008 z dnia 7 lutego 2008 r. dotycząca mianowania szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO (3).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 14 października 2011 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2010 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 42 z 16.2.2008, s. 92.

      (2)  Dz.U. L 145 z 11.6.2010, s. 13.

      (3)  Dz.U. L 42 z 16.2.2008, s. 99.


title: 2012/19/UE: Decyzja Rady z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej deklaracji w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli

text:
               10.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 6/8

         DECYZJA RADY
   z dnia 16 grudnia 2011 r.
   w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej deklaracji w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli
   (2012/19/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3 w związku z art. 218 ust. 6 lit. b),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   po konsultacji z Parlamentem Europejskim,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Z zastrzeżeniem przestrzegania przez nie mających zastosowanie prawnie wiążących aktów Unii dotyczących ochrony zasobów rybołówstwa i zarządzania nimi, statki rybackie pływające pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli (zwanej dalej „Wenezuelą”) prowadzą od kilkudziesięciu lat działalność na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej.

               (2)

               Przemysł przetwórczy w Gujanie Francuskiej jest uzależniony od wyładunków dokonywanych przez te statki rybackie, a zatem należy zapewnić ciągłość tej działalności.

               (3)

               W celu zapewnienia tej ciągłości konieczne jest, aby Unia złożyła deklarację skierowaną do Wenezueli potwierdzającą jej gotowość do przyznania uprawnień do połowów ograniczonej liczbie statków rybackich pływających pod banderą Wenezueli, pod warunkiem że będą one przestrzegać mających zastosowanie prawnie wiążących aktów Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej deklarację skierowaną do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli (zwaną dalej „deklaracją”).
   Tekst deklaracji dołączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do przekazania Boliwariańskiej Republice Wenezueli niniejszej deklaracji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. SAWICKI

            Przewodniczący

      Deklaracja skierowana do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli

                  1.

                  Z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszej deklaracji, Unia Europejska przyzna upoważnienia do połowów ograniczonej liczbie statków rybackich pływających pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli na połowy w części wyłącznej strefy ekonomicznej przy wybrzeżu Gujany Francuskiej, która leży w odległości ponad 12 mil morskich od linii podstawowych.

                  2.

                  Zgodnie z art. 22 rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczącego upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty (1) upoważnione statki rybackie pływające pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli przestrzegają przepisów wspólnej polityki rybołówstwa Unii Europejskiej w zakresie środków ochrony i kontroli oraz innych przepisów Unii Europejskiej regulujących prowadzenie połowów w tej strefie.

                  3.

                  W szczególności upoważnione statki rybackie pływające pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli przestrzegają wszelkich stosownych przepisów lub regulacji Unii Europejskiej określających między innymi stada ryb, które można poławiać, maksymalną liczbę upoważnionych statków rybackich oraz część połowów, jaką należy wyładowywać w portach Gujany Francuskiej.

                  4.

                  Bez uszczerbku dla wycofania upoważnień przyznanych poszczególnym statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, będącego wynikiem nieprzestrzegania przez nie jakichkolwiek stosownych przepisów lub regulacji Unii Europejskiej, Unia Europejska może w każdej chwili wycofać w drodze jednostronnej deklaracji szczególne zobowiązanie zawarte w niniejszej deklaracji, dotyczące przyznania uprawnień do połowów.

         (1)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33.


title: Decyzja Rady z dnia 1 października 1996 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka ustalającego z dniem 1 stycznia 1994 r. dodatkowe kwoty, które mają być potrącane z opłat lub należności celnych w przywozie do Wspólnoty nieprzetworzonej oliwy z oliwek pochodzącej z Maroka

text:
Ważna informacja prawna

|

31996D0620

Dziennik Urzędowy L 277 , 30/10/1996 P. 0035 - 0035

		Decyzja Radyz dnia 1 października 1996 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka ustalającego z dniem 1 stycznia 1994 r. dodatkowe kwoty, które mają być potrącane z opłat lub należności celnych w przywozie do Wspólnoty nieprzetworzonej oliwy z oliwek pochodzącej z Maroka(96/620/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113, wraz z jego art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając Umowę o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Maroka [1], która weszła w życie z dniem 1 listopada 1978 r., w szczególności załącznik B do wyżej wymienionej Umowy,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka ustalające dodatkowe kwoty, które mają zostać potrącone z opłat lub należności celnych w przywozie do Wspólnoty w odniesieniu do nieprzetworzonej oliwy z oliwek objętej kodami CN 15091010, 15091090 i 15100010, pochodzącej z Maroka powinna zostać zatwierdzona;rozporządzenie Rady (EWG) nr 3813/92 z dnia 28 grudnia 1992 r. w sprawie jednostki rozliczeniowej i kursów przeliczeniowych, jakie mają być stosowane do celów wspólnej polityki rolnej [2] znosi stosowanie czynnika korygującego w wysokości 1,207509 stosowanego do rolniczego kursu przeliczeniowego do 31 stycznia 1995 r.; niezbędne jest, uwzględniając użycie w przypadku rolniczego kursu przeliczeniowego zdarzenia operacyjnego, ustalenie kwoty na okres kończący się 31 stycznia 1995 r., jak również kwoty stosowanej od 1 lutego 1995 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka ustalające z dniem 1 stycznia 1994 r. dodatkowe kwoty, które mają zostać potrącone z opłat lub należności celnych w przywozie do Wspólnoty nieprzetworzonej oliwy z oliwek pochodzącej z Maroka.Tekst Porozumienia załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Porozumienia w celu związania nim Wspólnoty.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 1 października 1996 r.W imieniu RadyD. SpringPrzewodniczący[1] Dz.U. L 264 z 27.9.1978, str. 2.[2] Dz.U. L 387 z 31.12.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 150/95 (Dz.U. L 22 z 31.1.1995, str. 1.).--------------------------------------------------


title: 2011/581/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/166

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2009
   (2011/581/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznych sprawozdań finansowych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanawiające Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, w szczególności jego art. 44,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0146/2011),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2009;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 108.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2007/172/WE: Decyzja Komisji z dnia 19 marca 2007 r. ustanawiająca grupę koordynatorów ds. uznawania kwalifikacji zawodowych

text:
               20.3.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 79/38

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 19 marca 2007 r.
   ustanawiająca grupę koordynatorów ds. uznawania kwalifikacji zawodowych
   (2007/172/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 3 ust. 1 lit. c) Traktatu nakłada na Wspólnotę i państwa członkowskie zadanie likwidacji przeszkód w zakresie swobodnego przepływu osób i usług. Dla obywateli państw członkowskich swobodny przepływ oznacza w szczególności możliwość wykonywania zawodu, jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek lub jako pracownik najemny, w państwie członkowskim innym niż to, w którym uzyskali oni kwalifikacje zawodowe. Ponadto art. 47 Traktatu ma na celu zapewnienie swobodnego przepływu w pełni wykwalifikowanych pracowników w obszarze zawodów regulowanych w odniesieniu do kwalifikacji.

               (2)

               Dyrektywa 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (1) została przyjęta w celu zapewnienia swobodnego przepływu w pełni wykwalifikowanych pracowników w obszarze, w którym dostęp do wykonywania zawodu jest przez państwa członkowskie regulowany w odniesieniu do kwalifikacji. Dyrektywa ta konsoliduje piętnaście obowiązujących dyrektyw i ma na celu uproszczenie istniejących systemów uznawania oraz dalsze ułatwianie czasowego świadczenia usług. W celu wykonania tej dyrektywy i rozwoju rynku wewnętrznego, na którym zawody są regulowane w odniesieniu do kwalifikacji, Komisja może potrzebować wsparcia ekspertów z organu doradczego.

               (3)

               Należy zatem ustanowić grupę ekspertów w dziedzinie uznawania kwalifikacji zawodowych oraz określić jej zadania i strukturę.

               (4)

               Grupa ekspertów powinna pomagać w rozwijaniu rynku wewnętrznego w obszarze, w którym dostęp do wykonywania zawodu jest regulowany w odniesieniu do kwalifikacji.

               (5)

               W skład grupy koordynatorów ds. uznawania kwalifikacji zawodowych powinni wchodzić krajowi koordynatorzy wyznaczeni przez państwa członkowskie zgodnie z dyrektywą 2005/36/WE. Zgodnie z tą dyrektywą zakres kompetencji tych koordynatorów obejmuje promowanie jednolitego stosowania wspomnianej dyrektywy i zbieranie wszystkich informacji związanych z jej stosowaniem.

               (6)

               Bez uszczerbku dla przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa, zawartych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (2), należy ustanowić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy.

               (7)

               Dane osobowe członków grupy ekspertów powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Grupa koordynatorów ds. uznawania kwalifikacji zawodowych
   Grupę koordynatorów ds. uznawania kwalifikacji zawodowych, zwaną dalej „grupą”, ustanawia się z dniem opublikowania niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 2
   Zadania
   Do zadań grupy należy:

               a)

               nawiązanie współpracy między władzami państw członkowskich a Komisją w kwestiach związanych z uznawaniem kwalifikacji zawodowych;

               b)

               nadzorowanie rozwoju działań mających wpływ na zawody regulowane w odniesieniu do kwalifikacji;

               c)

               ułatwienie wprowadzenia w życie dyrektywy 2005/36/WE, w szczególności poprzez przygotowanie dokumentów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania, takich jak wytyczne wyjaśniające;

               d)

               doprowadzenie do wymiany doświadczeń i dobrych praktyk w obszarach, o których mowa w poprzednich punktach.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   Komisja może konsultować się z grupą we wszystkich kwestiach związanych z wdrażaniem dyrektywy 2005/36/WE, jak również w sposób ogólny w kwestiach związanych z rozwojem rynku wewnętrznego w obszarze zawodów regulowanych w odniesieniu do kwalifikacji.
   Artykuł 4
   Skład i powoływanie
   1.   W skład grupy wchodzą koordynatorzy wyznaczeni przez państwa członkowskie zgodnie z art. 56 ust. 4 dyrektywy 2005/36/WE.
   Zastępcy członków grupy są wyznaczani przez państwa członkowskie w jednakowej liczbie. Zastępcy automatycznie przejmują obowiązki członków podczas ich nieobecności.
   2.   Członkowie i zastępcy członków grupy pełnią swoje funkcje do czasu ich zastąpienia.
   3.   Nazwiska członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 5
   Zasady działania
   1.   Grupie przewodniczy Komisja.
   2.   W porozumieniu z Komisją grupa może powoływać podgrupy do zbadania szczegółowych kwestii podlegających zakresowi obowiązków ustalonemu przez grupę. Zaraz po wypełnieniu swojego mandatu takie podgrupy są rozwiązywane.
   3.   Przedstawiciel Komisji może zaprosić do udziału w pracach grupy albo dyskusjach lub pracach podgrupy ekspertów lub obserwatorów posiadających odpowiednią wiedzę na temat zagadnienia wpisanego do porządku posiedzenia, jeżeli zdaniem Komisji jest to konieczne lub pomocne.
   W szczególności przedstawiciele państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Szwajcarii mogą być zaproszeni w charakterze obserwatorów.
   4.   Jeżeli Komisja uzna, że informacje uzyskane w wyniku uczestnictwa w obradach lub pracach grupy lub podgrupy dotyczą spraw poufnych, wówczas nie mogą być one ujawniane.
   5.   Posiedzenia grupy i podgrup odbywają się zwykle w pomieszczeniach Komisji zgodnie z procedurami i harmonogramem określonym przez Komisję. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu.
   W posiedzeniach grupy i jej podgrup mogą uczestniczyć zainteresowani jej pracami urzędnicy Komisji.
   6.   Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny w oparciu o wzór regulaminu wewnętrznego przyjęty przez Komisję.
   7.   Służby Komisji mogą publikować lub umieszczać w Internecie, w oryginalnym języku danego dokumentu, wszelkie streszczenia, wnioski, częściowe wnioski lub dokumenty robocze grupy.
   Artykuł 6
   Zwrot kosztów
   Komisja zwraca koszty podróży jednego członka lub jego zastępcy na państwo członkowskie, ponoszone w związku z działaniami grupy, zgodnie z przepisami Komisji dotyczącymi zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych.
   Członkowie/zastępcy, eksperci i obserwatorzy nie otrzymują wynagrodzenia za wykonywane przez siebie usługi.
   Koszty posiedzeń są refundowane w granicach rocznego budżetu przyznanego grupie przez właściwe służby Komisji.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 marca 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Charlie McCREEVY

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 255 z 30.9.2005, str. 22. Dyrektywa zmieniona dyrektywą Rady 2006/100/WE (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 141).

      (2)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/548/WE, Euratom (Dz.U. L 215 z 5.8.2006, str. 38).

      (3)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1190 z dnia 12 czerwca 2017 r. dotycząca stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Komitecie Unia Europejska/Szwajcaria ds. GNSS utworzonym na mocy Umowy o współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w zakresie europejskich programów nawigacji satelitarnej w sprawie przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego

text:
               5.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 172/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1190
   z dnia 12 czerwca 2017 r.
   dotycząca stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Komitecie Unia Europejska/Szwajcaria ds. GNSS utworzonym na mocy Umowy o współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w zakresie europejskich programów nawigacji satelitarnej w sprawie przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 172 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowę o współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w zakresie europejskich programów nawigacji satelitarnej (1) (zwaną dalej „Umową”) stosuje się tymczasowo od dnia 1 stycznia 2014 r. w odniesieniu do elementów wchodzących w zakres kompetencji Unii Europejskiej.

               (2)

               W art. 20 Umowy ustanowiono Komitet Unia Europejska/Szwajcaria ds. GNSS (zwany dalej „Wspólnym Komitetem”), który powinien przyjąć swój regulamin wewnętrzny.

               (3)

               Należy zatem określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego przez Wspólny Komitet,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Unia Europejska/Szwajcaria ds. GNSS (zwanego dalej „Wspólnym Komitetem”) utworzonego na mocy Umowy o współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w zakresie europejskich programów nawigacji satelitarnej w odniesieniu do przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu dołączonym do niniejszej decyzji.
   2.   Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgodnić niewielkie zmiany w projekcie decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 czerwca 2017 r.

            W imieniu Rady

         C. CAMILLERI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 15 z 20.1.2014, s. 3.

      PROJEKT
      DECYZJA KOMITETU UNIA EUROPEJSKA/SZWAJCARIA DS. GNSS NR 1/2017
      z dnia …
      w sprawie przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego
      KOMITET UNIA EUROPEJSKA/SZWAJCARIA DS. GNSS,
      uwzględniając Umowę o współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w zakresie europejskich programów nawigacji satelitarnej, w szczególności jej art. 20,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Umowa o współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w zakresie europejskich programów nawigacji satelitarnej (1) (zwana dalej „Umową”) jest tymczasowo stosowana między Konfederacją Szwajcarską („Szwajcarią”) a Unią od dnia 1 stycznia 2014 r. w odniesieniu do elementów wchodzących w zakres kompetencji Unii.

                  (2)

                  Zgodnie z art. 20 ust. 2 Umowy Komitet Unia Europejska/Szwajcaria ds. GNSS (zwany dalej „wspólnym komitetem”) jest zobowiązany przyjąć swój regulamin wewnętrzny.

                  (3)

                  Zgodnie z art. 20 ust. 4 Umowy wspólny komitet może podjąć decyzję o utworzeniu grup roboczych lub grup ekspertów w celu uzyskania wsparcia w wykonywaniu swoich zadań.

                  (4)

                  Zgodnie z art. 27 ust. 2 Umowy przedstawiciele Szwajcarii i Unii tworzą wspólny komitet podczas tymczasowego stosowania Umowy,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ::
      Artykuł
      Niniejszym przyjmuje się regulamin wewnętrzny wspólnego komitetu zawarty w załączniku do niniejszej decyzji.

         Sporządzono w języku angielskim w Brukseli i Bernie, odpowiednio, dnia … oraz dnia …

               W imieniu wspólnego komitetu

               Przewodniczący

               Sekretarz ze strony Unii Europejskiej

               Sekretarz ze strony Szwajcarii

         (1)  Dz.U. L 15 z 20.1.2014, s. 3.

         ZAŁĄCZNIK

            REGULAMIN WEWNĘTRZNY KOMITETU UNIA EUROPEJSKA/SZWAJCARIA DS. GNSS (WSPÓLNY KOMITET)

         Artykuł 1
         Skład wspólnego komitetu
         1.   Wspólny komitet składa się z przedstawicieli Komisji Europejskiej (zwanej dalej „Komisją”) i rządów państw członkowskich UniiEuropejskiej, z jednej strony, oraz z przedstawicieli Federalnego Rządu Konfederacji Szwajcarskiej (zwanej dalej „Szwajcarią”) z drugiej. Obie Strony określa się dalej indywidualnie „Stroną”, a wspólnie „Stronami”.
         2.   Przedstawicielom Stron mogą towarzyszyć inni urzędnicy działający w imieniu Stron.
         3.   Podczas tymczasowego stosowania Umowy wspólny komitet składa się z przedstawicieli Szwajcarii, z jednej strony i z przedstawicieli Unii Europejskiej, z drugiej.
         Artykuł 2
         Przewodnictwo
         1.   Strony przewodniczą wspólnemu komitetowi naprzemiennie przez okres 12 miesięcy.
         W roku kalendarzowym wejścia w życie umowy przewodnictwo sprawowane jest przez Szwajcarię.
         2.   Strona, która przewodniczy, wyznacza przewodniczącego wspólnego komitetu oraz jego zastępcę.
         3.   Przewodniczący kieruje pracami wspólnego komitetu.
         4.   Postanowienia niniejszego artykułu dotyczące przewodnictwa stosuje się odpowiednio podczas tymczasowego stosowania umowy.
         Artykuł 3
         Obserwatorzy
         Wspólny komitet może za zgodą Stron podjąć decyzję o zaproszeniu ekspertów lub przedstawicieli innych organów do udziału w posiedzeniach wspólnego komitetu w charakterze obserwatorów w celu przedstawienia informacji dotyczących określonych tematów. Wspólny komitet uzgadnia warunki udziału takich obserwatorów w posiedzeniach.
         Artykuł 4
         Sekretariat
         1.   Urzędnik Komisji Europejskiej oraz urzędnik Rządu Szwajcarii działają wspólnie w charakterze sekretarzy wspólnego komitetu.
         2.   Sekretariat wspólnego komitetu jest odpowiedzialny za komunikację między Stronami, w tym przekazywanie dokumentów.
         3.   Za funkcje sekretariatu odpowiada Strona, która sprawuje przewodnictwo.
         Artykuł 5
         Posiedzenia wspólnego komitetu
         1.   Wspólny komitet zbiera się w zależności od potrzeb, co do zasady raz w roku.
         Przewodniczący zwołuje, po konsultacji ze Stronami, posiedzenie wspólnego komitetu w uzgodnionym czasie i miejscu. Jeśli Strony wyrażą na to zgodę, możliwe jest również wykorzystanie tele- lub wideokonferencji.
         Przewodniczący zwołuje nadzwyczajne posiedzenie wspólnego komitetu na wniosek Unii Europejskiej lub Szwajcarii.
         Posiedzenia wspólnego komitetu odbywają się w ciągu 15 dni kalendarzowych od daty złożenia wniosku zgodnie z art. 22 ust. 2 Umowy.
         2.   Posiedzenia wspólnego komitetu odbywają się w Brukseli lub w Szwajcarii, zależnie od tego, która Strona sprawuje przewodnictwo, chyba że Strony postanowią inaczej.
         3.   Przewodniczący wysyła do przedstawicieli Stron powiadomienie o zwołaniu posiedzenia wraz z projektem porządku obrad i dokumentami na posiedzenie co najmniej 21 dni roboczych przed datą posiedzenia. Dokumenty dotyczące posiedzeń zwołanych zgodnie z art. 22 ust. 2 Umowy są przesyłane co najmniej 7 dni kalendarzowych przed datą posiedzenia.
         4.   Przewodniczący może, w porozumieniu ze Stronami, skrócić terminy wskazane w ust. 3 w celu uwzględnienia wymogów szczególnej sprawy.
         5.   Co najmniej 7 dni kalendarzowych przed każdym posiedzeniem przewodniczący jest informowany o składzie delegacji każdej ze Stron.
         6.   Posiedzenia wspólnego komitetu nie są jawne, chyba że Strony postanowią inaczej.
         Artykuł 6
         Porządek obrad
         1.   Przewodniczący, wspomagany przez sekretarzy, sporządza wstępny porządek obrad każdego posiedzenia.
         2.   Każda ze Stron może wystąpić o włączenie dodatkowych punktów do porządku obrad. Taki wniosek musi być należycie uzasadniony i przesłany na piśmie przewodniczącemu najpóźniej 7 dni kalendarzowych przed datą posiedzenia.
         3.   Wspólny komitet zatwierdza porządek obrad na początku posiedzenia.
         Artykuł 7
         Grupy robocze wspólnego komitetu
         1.   Skład i zasady funkcjonowania grup roboczych lub grup ekspertów, tworzonych zgodnie z art. 20 ust. 4 Umowy, uzgadnia się na podstawie mandatu określonego przez wspólny komitet.
         2.   Grupy robocze lub grupy ekspertów stosują odpowiednio niniejszy regulamin wewnętrzny.
         3.   Grupy robocze lub grupy ekspertów podlegają wspólnemu komitetowi, któremu składają sprawozdanie po każdym ze swoich posiedzeń. Nie są one upoważnione do podejmowania decyzji, lecz mogą przedstawiać zalecenia skierowane do wspólnego komitetu.
         4.   Wspólny komitet może podjąć decyzję zgodnie z art. 8 niniejszego regulaminu wewnętrznego, o zmianie lub zakończeniu mandatu grup roboczych lub grup ekspertów.
         Artykuł 8
         Decyzje i zalecenia
         1.   Wspólny komitet podejmuje decyzje i sporządza zalecenia za obopólną zgodą Stron zgodnie z Umową. Są one zatytułowane „decyzja” lub „zalecenie”, po czym następuje kolejny numer, data przyjęcia i ich temat.
         2.   Decyzje i zalecenia wspólnego komitetu są podpisywane przez przewodniczącego oraz sekretarzy i są rozsyłane Stronom.
         3.   Każda ze Stron może podjąć decyzję o publikacji we własnym dzienniku urzędowym dowolnego zalecenia lub decyzji przyjętych przez wspólny komitet. Strony informują się wzajemnie o zamiarze opublikowania decyzji lub zalecenia.
         4.   Wspólny Komitet może przyjmować decyzje lub zalecenia w drodze procedury pisemnej, jeżeli Strony wyrażą na to zgodę. Procedura pisemna polega na wymianie not między obydwoma sekretarzami, działającymi w porozumieniu ze Stronami. W tym celu tekst wniosku zostaje rozesłany na podstawie art. 5 niniejszego regulaminu wewnętrznego, a termin zgłaszania ewentualnych zastrzeżeń lub poprawek wynosi co najmniej 21 dni kalendarzowych. Przewodniczący może w porozumieniu ze Stronami skrócić ten termin w celu uwzględnienia szczególnych okoliczności. Po uzgodnieniu tekstu decyzja lub zalecenie podpisywane są przez przewodniczącego i sekretarzy.
         5.   Decyzje wspólnego komitetu zmieniające załącznik I do Umowy przyjmowane są w autentycznych wersjach językowych Umowy.
         Artykuł 9
         Protokół
         1.   Sekretariat sporządza projekt protokołu z każdego posiedzenia. Projekt zawiera informacje o przyjętych decyzjach i zaleceniach. Projekt protokołu zostaje przedłożony wspólnemu komitetowi do przyjęcia. Po przyjęciu przez wspólny komitet protokół jest podpisywany przez przewodniczącego i sekretarzy.
         2.   Projekt protokołu sporządzany jest w terminie 21 dni kalendarzowych od daty posiedzenia i przedkładany wspólnemu komitetowi do zatwierdzenia w drodze procedury pisemnej albo na jego kolejnym posiedzeniu.
         Artykuł 10
         Poufność
         W przypadku przedstawienia wspólnemu komitetowi przez Stronę informacji określonych jako poufne, są one traktowane jako poufne przez drugą Stronę.
         Artykuł 11
         Wydatki
         1.   Każda Strona pokrywa własne koszty powstałe w związku ze swoim udziałem w posiedzeniach wspólnego komitetu i jego grup roboczych lub grup ekspertów.
         2.   Wspólny komitet uzgadnia podział kosztów związanych z delegacjami ekspertów.
         3.   Koszty związane z organizacją posiedzeń oraz powielaniem dokumentów ponosi Strona, która organizuje posiedzenie.
         Artykuł 12
         Korespondencja
         Korespondencja przychodząca do przewodniczącego wspólnego komitetu lub od niego pochodząca jest wysyłana do sekretariatu wspólnego komitetu.
         Artykuł 13
         Zmiany regulaminu wewnętrznego
         Niniejszy regulamin wewnętrzny może być zmieniany decyzją wspólnego komitetu zgodnie z art. 8.


title: 2008/270/WE,Euratom: Decyzja Rady i Komisji z dnia 25 lutego 2008 r. dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony

text:
               28.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 86/25

      DECYZJA RADY I KOMISJI

   z dnia 25 lutego 2008 r.
   dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony
   (2008/270/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ I KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 170 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnot Umowę w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony (zwaną dalej „umową”), przewidując również jej tymczasowe stosowanie.

               (2)

               Umowa została podpisana przez przedstawicieli Stron w dniu 25 czerwca 2007 r. w Luksemburgu, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (3)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowę w sprawie współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony (2).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz przewodniczący Komisji w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej dokonują notyfikacji przewidzianej w art. 14 umowy.
   Artykuł 3
   1.   Umowa jest powiązana z siedmioma umowami podpisanymi ze Szwajcarią w dniu 21 czerwca 1999 r. i objętymi decyzją 2002/309/WE, Euratom Rady i – w odniesieniu do Umowy w sprawie współpracy naukowej i technologicznej – Komisji z dnia 4 kwietnia 2002 r. w sprawie zawarcia siedmiu umów z Konfederacją Szwajcarską (3).
   2.   Umowa nie podlega przedłużeniu w przypadku wygaśnięcia umów, o których mowa w ust. 1.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         A. VIZJAK

            Przewodniczący

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 23 października 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 26.

      (3)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 1.


title: Decyzja Rady 2008/617/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie usprawnienia współpracy pomiędzy specjalnymi jednostkami interwencyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej w sytuacjach kryzysowych

text:
               6.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 210/73

      DECYZJA RADY 2008/617/WSiSW
   z dnia 23 czerwca 2008 r.
   w sprawie usprawnienia współpracy pomiędzy specjalnymi jednostkami interwencyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej w sytuacjach kryzysowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30, 32 i art. 34 ust. 2 lit. c),
   uwzględniając inicjatywę Republiki Austrii (1),
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 29 Traktatu stwierdza, że celem Unii jest zapewnienie obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa osobistego w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, przez wspólne działanie państw członkowskich w dziedzinie współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych.

               (2)

               W deklaracji solidarności w obliczu terroryzmu z dnia 25 marca 2004 r. szefowie państw i rządów państw członkowskich Unii Europejskiej wyrazili głębokie przekonanie, że państwa członkowskie powinny uruchomić wszelkie mechanizmy, którymi dysponują, aby na wniosek władz politycznych państwa członkowskiego lub państwa przystępującego udzielić temu państwu pomocy na jego terytorium w przypadku ataku terrorystycznego.

               (3)

               Po zamachach z 11 września 2001 r. specjalne jednostki interwencyjne ze wszystkich organów ochrony porządku publicznego w państwach członkowskich podjęły już wspólne działania pod egidą Grupy Zadaniowej Szefów Policji. Od 2001 roku ich sieć, nosząca nazwę „Atlas”, zorganizowała wiele seminariów, badań, wymianę materiałów oraz wspólne ćwiczenia.

               (4)

               Żadne państwo członkowskie nie dysponuje wszystkimi środkami, zasobami i wiedzą techniczną, które są potrzebne do skutecznego reagowania na wszelkie możliwe specyficzne sytuacje kryzysowe lub sytuacje kryzysowe o dużej skali, wymagające szczególnej interwencji. Dlatego kluczowe znaczenie ma możliwość zwrócenia się przez każde państwo członkowskie do innego państwa członkowskiego z prośbą o pomoc.

               (5)

               Decyzja Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (3) („decyzja w sprawie konwencji z Prüm”), a w szczególności jej art. 18, reguluje formy pomocy policyjnej pomiędzy państwami członkowskimi w związku ze zgromadzeniami masowymi i podobnymi istotnymi wydarzeniami, klęskami żywiołowymi oraz w związku z poważnymi wypadkami. Niniejsza decyzja nie obejmuje zgromadzeń masowych, klęsk żywiołowych i poważnych wypadków w rozumieniu art. 18 decyzji w sprawie konwencji z Prüm, lecz uzupełnia te przepisy decyzji w sprawie konwencji z Prüm, które przewidują formy pomocy policyjnej między państwami członkowskimi za pośrednictwem specjalnych jednostek interwencyjnych w innych okolicznościach – w spowodowanych przez człowieka sytuacjach kryzysowych stanowiących poważne bezpośrednie zagrożenie fizyczne dla osób, majątku, infrastruktury lub instytucji, a w szczególności w przypadkach takich, jak wzięcie zakładników, uprowadzenie i podobne zdarzenia.

               (6)

               Posiadanie tych ram prawnych oraz zestawienia wskazującego właściwe organy umożliwi państwom członkowskim szybką reakcję i pozwoli im oszczędzić czas w przypadku wystąpienia takiej sytuacji kryzysowej. W celu zwiększenia zdolności państw członkowskich do zapobiegania takim sytuacjom kryzysowym i do reagowania na nie – w szczególności dotyczy to incydentów terrorystycznych – jest ponadto konieczne, aby specjalne jednostki interwencyjne spotykały się regularnie i organizowały wspólne szkolenia umożliwiające korzystanie z wzajemnych doświadczeń,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   W niniejszej decyzji ustanowione zostają ogólne zasady i warunki, na których specjalne jednostki interwencyjne jednego państwa członkowskiego mogą udzielać pomocy lub prowadzić działania na terytorium innego państwa członkowskiego (zwanego dalej „wnioskującym państwem członkowskim”), jeśli wnioskujące państwo członkowskie zwróciło się do nich z taką prośbą i jeśli zgodziły się one na podjęcie tych zadań w celu zareagowania na sytuację kryzysową. Szczegóły praktyczne oraz uzgodnienia wykonawcze uzupełniające niniejszą decyzję ustalane są bezpośrednio pomiędzy wnioskującym państwem członkowskim a wezwanym państwem członkowskim.
   Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji:

               a)

               „specjalna jednostka interwencyjna” oznacza każdą jednostkę ochrony porządku publicznego w państwie członkowskim, która specjalizuje się w kontroli sytuacji kryzysowych;

               b)

               „sytuacja kryzysowa” oznacza każdą sytuację, podczas której właściwe organy państwa członkowskiego mają uzasadnione powody, by przypuszczać, że popełniono przestępstwo stanowiące poważne bezpośrednie zagrożenie fizyczne dla osób, majątku, infrastruktury lub instytucji w tym państwie członkowskim, w szczególności sytuacje, o których mowa w art. 1 decyzji ramowej Rady 2002/475/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie zwalczania terroryzmu (4);

               c)

               „właściwy organ” oznacza organ krajowy, który może występować z prośbą o udzielenie pomocy oraz wyrażać zgodę na rozmieszczenie specjalnych jednostek interwencyjnych.

         Artykuł 3
   Udzielanie pomocy innemu państwu członkowskiemu
   1.   Państwo członkowskie może poprosić o udzielenie pomocy przez specjalną jednostkę interwencyjną innego państwa członkowskiego w celu uporania się z sytuacją kryzysową poprzez złożenie za pośrednictwem właściwych organów wniosku określającego charakter pożądanej pomocy oraz konieczność operacyjną jej uzyskania. Właściwy organ wezwanego państwa członkowskiego może zaakceptować albo odrzucić taki wniosek lub zaproponować inny rodzaj pomocy.
   2.   Z zastrzeżeniem porozumienia pomiędzy zainteresowanymi państwami członkowskimi, pomoc może polegać na dostarczeniu wnioskującemu państwu członkowskiemu sprzętu lub wiedzy fachowej lub na przeprowadzeniu działań na terytorium tego państwa członkowskiego, jeżeli jest to wymagane – z użyciem broni.
   3.   W przypadku działań na terytorium wnioskującego państwa członkowskiego funkcjonariusze specjalnej jednostki interwencyjnej udzielającej pomocy są upoważnieni do działania w charakterze wsparcia na terytorium wnioskującego państwa członkowskiego oraz do przedsięwzięcia wszystkich koniecznych działań w celu zapewnienia żądanej pomocy w stopniu w jakim:

               a)

               działają oni w ramach odpowiedzialności wnioskującego państwa członkowskiego, pod jego zwierzchnictwem i kierownictwem oraz zgodnie z jego prawem; oraz

               b)

               prowadzą działania w granicach swoich kompetencji przewidzianych w ich prawie krajowym.

         Artykuł 4
   Odpowiedzialność cywilna i karna
   W przypadku gdy na mocy niniejszej decyzji funkcjonariusze państwa członkowskiego działają na terytorium innego państwa członkowskiego lub jeżeli wykorzystywany jest sprzęt, zastosowanie mają przepisy dotyczące odpowiedzialności cywilnej i karnej zawarte w art. 21 ust. 4 oraz 5 i w art. 22 decyzji w sprawie konwencji z Prüm.
   Artykuł 5
   Spotkania i wspólne szkolenia
   Uczestniczące państwa członkowskie zapewniają w razie potrzeby spotkania i wspólne szkolenia i ćwiczenia ich specjalnych jednostek interwencyjnych w celu wymiany doświadczeń, dzielenia się wiedzą fachową oraz ogólnymi, praktycznymi i technicznymi informacjami na temat postępowania w sytuacjach kryzysowych. Takie spotkania, szkolenia i ćwiczenia mogą być finansowane w ramach możliwości oferowanych przez unijne programy finansowe przewidujące dotacje z budżetu Unii Europejskiej. Państwo członkowskie sprawujące Prezydencję Unii podejmuje w związku z tym starania, aby zapewnić odbywanie takich spotkań, szkoleń i ćwiczeń.
   Artykuł 6
   Koszty
   O ile zainteresowane państwa członkowskie nie uzgodnią inaczej, wnioskujące państwo członkowskie pokrywa koszty operacyjne – w tym koszty transportu i zakwaterowania – poniesione przez specjalne jednostki interwencyjne wezwanego państwa członkowskiego w związku z zastosowaniem art. 3.
   Artykuł 7
   Stosunek do innych aktów
   1.   Bez uszczerbku dla ich zobowiązań wynikających z innych aktów przyjętych na podstawie tytułu VI Traktatu, w szczególności decyzji w sprawie konwencji z Prüm:

               a)

               państwa członkowskie mogą nadal stosować dwustronne lub wielostronne umowy lub porozumienia dotyczące współpracy transgranicznej, które obowiązują w dniu 23 czerwca 2008 r., o ile takie umowy lub porozumienia nie są niezgodne z celami niniejszej decyzji;

               b)

               po dniu 23 grudnia 2008 r. państwa członkowskie mogą zawierać lub wprowadzać w życie dwustronne lub wielostronne umowy lub porozumienia dotyczące współpracy transgranicznej, o ile takie umowy lub porozumienia przewidują rozszerzenie zwiększenie celów niniejszej decyzji.

         2.   Umowy i porozumienia, o których mowa w ust. 1, nie mogą mieć wpływu na stosunki z państwami członkowskimi, które nie są ich stronami.
   3.   Państwa członkowskie powiadamiają Radę i Komisję o umowach lub uzgodnieniach, o których mowa w ust. 1.
   Artykuł 8
   Postanowienia końcowe
   Sekretariat Generalny Rady sporządza i aktualizuje wykaz właściwych organów państw członkowskich, które mogą występować z wnioskiem o udzielenie pomocy oraz wyrażać zgodę na jej udzielenie zgodnie z art. 3.
   Sekretariat Generalny Rady informuje organy, o których mowa w ust. 1, o wszelkich zmianach wykazu sporządzonego na mocy niniejszego artykułu.
   Artykuł 9
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 23 grudnia 2008 r.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 czerwca 2008 r.

            W imieniu Rady

         I. JARC

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 321 z 29.12.2006, s. 45.

      (2)  Opinia z dnia 31 stycznia 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (3)  Zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (4)  Dz.U. L 164 z 22.6.2002, s. 3.


title: 2011/355/UE: Decyzja Rady z dnia 9 czerwca 2011 r. w sprawie uruchomienia we Francji zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych

text:
               21.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 161/23

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 czerwca 2011 r.
   w sprawie uruchomienia we Francji zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych
   (2011/355/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (1), w szczególności jej art. 25,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (2), w szczególności jej art. 20 oraz rozdział 4 załącznika do niej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z Protokołem w sprawie postanowień przejściowych załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej skutki prawne aktów instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony zostają utrzymane do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych aktów w zastosowaniu Traktatów.

               (2)

               W związku z tym zastosowanie ma art. 25 decyzji 2008/615/WSiSW i Rada musi jednomyślnie zdecydować, czy państwa członkowskie wdrożyły przepisy rozdziału 6 tej decyzji.

               (3)

               Artykuł 20 decyzji 2008/616/WSiSW przewiduje, że decyzje, o których mowa w art. 25 ust. 2 decyzji 2008/615/WSiSW, mają być podejmowane na podstawie sprawozdania z oceny opartego na kwestionariuszu. W odniesieniu do zautomatyzowanej wymiany danych zgodnie z rozdziałem 2 decyzji 2008/615/WSiSW sprawozdanie z oceny ma być oparte na wynikach wizyty ewaluacyjnej i operacji pilotażowej.

               (4)

               Zgodnie z rozdziałem 4 pkt 1.1 załącznika do decyzji 2008/616/WSiSW kwestionariusz opracowany przez odpowiednią grupę roboczą Rady dotyczy każdej z zautomatyzowanych metod wymiany danych i musi być wypełniony przez państwo członkowskie w momencie uznania przez to państwo, że spełnia ono wymogi dotyczące wymiany danych w odpowiedniej kategorii danych.

               (5)

               Francja wypełniła kwestionariusz dotyczący ochrony danych i kwestionariusz dotyczący wymiany danych daktyloskopijnych.

               (6)

               Francja z powodzeniem przeprowadziła operację pilotażową z Hiszpanią, Niemcami i Luksemburgiem.

               (7)

               Hiszpańsko-niemiecko-luksemburski zespół oceniający przeprowadził we Francji wizytę ewaluacyjną i sporządził sprawozdanie z tej wizyty, które przekazano odpowiedniej grupie roboczej Rady.

               (8)

               Radzie przedstawiono całościowe sprawozdanie z oceny podsumowujące rezultaty kwestionariusza, wizytę ewaluacyjną i operację pilotażową dotyczącą wymiany danych daktyloskopijnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Do celów zautomatyzowanego przeszukiwania danych daktyloskopijnych Francja w pełni wdrożyła przepisy ogólne dotyczące ochrony danych zawarte w rozdziale 6 decyzji 2008/615/WSiSW i jest uprawniona do otrzymywania i przekazywania danych osobowych na mocy art. 9 tej decyzji od daty wejścia w życie niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 czerwca 2011 r.

            W imieniu Rady

         PINTÉR S.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12.


title: 2013/744/UE: Decyzja Rady z dnia 9 grudnia 2013 r. dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Protokołu w sprawie wyeliminowania nielegalnego obrotu wyrobami tytoniowymi do Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu, w odniesieniu do postanowień Protokołu dotyczących obowiązków związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, definicją przestępstw kryminalnych i współpracą policyjną

text:
               12.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 333/73

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 grudnia 2013 r.
   dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Protokołu w sprawie wyeliminowania nielegalnego obrotu wyrobami tytoniowymi do Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu, w odniesieniu do postanowień Protokołu dotyczących obowiązków związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, definicją przestępstw kryminalnych i współpracą policyjną
   (2013/744/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 1, art. 83 i art. 87 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 października 1999 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania – w kontekście współpracy ze Światową Organizacją Zdrowia (WHO) – Ramowej Konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu (FCTC) i powiązanych protokołów. To upoważnienie zostało zmienione przez Radę w dniu 21 kwietnia 2001 r., a w dniu 20 grudnia 2007 r. Rada zmieniła je w odniesieniu do Protokołu w sprawie wyeliminowania nielegalnego obrotu wyrobami tytoniowymi (zwanego dalej „Protokołem”). Negocjacje, prowadzone przez Komisję w ramach wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę, zostały pomyślnie zakończone przyjęciem Protokołu na piątej Konferencji Stron FCTC WHO w dniu 12 listopada 2012 r. w Seulu (Republika Korei).

               (2)

               Zawarcie konwencji FCTC zostało zatwierdzone w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 2004/513/WE (1), co było warunkiem przystąpienia Unii Europejskiej do Protokołu.

               (3)

               Protokół stanowi znaczący wkład w międzynarodowe starania zmierzające do wyeliminowania wszelkich form nielegalnego handlu wyrobami tytoniowymi i będące istotnym elementem działań na rzecz ograniczenia użycia tytoniu.

               (4)

               Protokół określa obowiązki umawiających się stron związane ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, definicją przestępstw kryminalnych i współpracą policyjną. Postanowienia te wchodzą zatem w zakres stosowania tytułu V części trzeciej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (5)

               Ponieważ Protokół dotyczy spraw objętych zakresem kompetencji Unii, powinien zostać podpisany w imieniu Unii z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (6)

               W wyniku podpisania Protokołu Unia nie będzie wykonywała kompetencji dzielonych, państwa członkowskie zachowują zatem swoje kompetencje w tych dziedzinach objętych Protokołem, które nie mają wpływu na wspólne postanowienia ani nie zmieniają zakresu tych postanowień.

               (7)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, i bez uszczerbku dla art. 4 tego Protokołu, powyższe państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji, nie są nią związane ani jej nie stosują.

               (8)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (9)

               Równolegle z niniejszą decyzją przyjęta zostanie osobna decyzja (2) dotycząca podpisania Protokołu w imieniu Unii, z wyłączeniem postanowień tego Protokołu dotyczących obowiązków związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, z definicją przestępstw i ze współpracą policyjną,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania Protokołu w sprawie wyeliminowania nielegalnego obrotu wyrobami tytoniowymi do Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu, w odniesieniu do jego postanowień dotyczących obowiązków związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, definicją przestępstw i współpracą policyjną, z zastrzeżeniem zawarcia tego Protokołu (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu w imieniu Unii w odniesieniu do jego postanowień dotyczących obowiązków związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, definicją przestępstw kryminalnych i współpracą policyjną.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 grudnia 2013 r.

            W imieniu Rady

         A. PABEDINSKIENĖ

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2004/513/WE z dnia 2 czerwca 2004 r. w sprawie zawarcia Ramowej Konwencji Antytytoniowej Światowej Organizacji Zdrowia (Dz.U. L 213 z 15.6.2004, s. 8).

      (2)  Decyzja Rady 2013/745/UE z dnia 9 grudnia 2013 r. dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Protokołu w sprawie wyeliminowania nielegalnego obrotu wyrobami tytoniowymi do Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu, z wyłączeniem postanowień tego Protokołu dotyczących obowiązków związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, definicją przestępstw kryminalnych i współpracą policyjną (zob. s. 75 niniejszego Dziennika Urzędowego).

      (3)  Tekst Protokołu zostanie opublikowany wraz z decyzją o jego zawarciu.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

text:
               7.2.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 31/25

         DECYZJA RADY (UE) 2015/190
   z dnia 5 lutego 2015 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 300 ust. 3 i art. 305,
   uwzględniając decyzję Rady 2014/930/UE z dnia 16 grudnia 2014 r. ustalającą skład Komitetu Regionów (1),
   uwzględniając propozycje każdego z państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 300 ust. 3 Traktatu stanowi, że warunkiem zostania członkiem lub zastępcą członka Komitetu Regionów jest – oprócz bycia przedstawicielem społeczności regionalnej lub lokalnej – posiadanie mandatu wyborczego społeczności regionalnej lub lokalnej albo bycie odpowiedzialnym politycznie przed wybranym zgromadzeniem.

               (2)

               Art. 305 Traktatu stanowi, że członkowie Komitetu Regionów oraz w równej liczbie zastępcy członków są mianowani przez Radę na okres pięciu lat zgodnie z propozycjami każdego z państw członkowskich.

               (3)

               Kadencja członków i zastępców członków Komitetu Regionów skończyła się w dniu 25 stycznia 2015 r.; należy zatem mianować nowych członków i zastępców członków.

               (4)

               W dniu 26 stycznia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2015/116 (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków zaproponowanych przez rządy: belgijski, bułgarski, czeski, duński, estoński, irlandzki, grecki, hiszpański, francuski, chorwacki, włoski, cypryjski, łotewski, litewski, luksemburski, węgierski, maltański, niderlandzki, austriacki, portugalski, rumuński, słoweński, słowacki, fiński i szwedzki, a także nazwiska 23 członków i 23 zastępców członków zaproponowane przez rząd niemiecki oraz nazwiska 18 członków i 16 zastępców członków zaproponowane przez rząd polski na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. Członkowie i zastępcy członków, których nominacje nie zostały przekazane Radzie przed dniem 22 stycznia 2015 r., nie mogli zostać uwzględnieni w decyzji (UE) 2015/116.

               (5)

               W dniu 2 lutego 2015 r. i w dniu 3 lutego 2015 r. Radzie przekazano listę członków i zastępców członków zaproponowanych przez rząd brytyjski, a także listę zawierającą nazwiska jednego członka i jednego zastępcy członka zaproponowanych przez rząd niemiecki. Ci członkowie i zastępcy członków powinni zostać mianowani na ten sam okres – to jest od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. – co członkowie i zastępcy członków mianowani decyzją (UE) 2015/116. Niniejsza decyzja powinna mieć zatem zastosowanie z mocą wsteczną od dnia 26 stycznia 2015 r. Trzecia decyzja Rady w sprawie mianowania pozostałych członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. zostanie przyjęta w późniejszym terminie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się do Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.:

               —

               na stanowiska członków – osoby znajdujące się na liście danego państwa członkowskiego zawartej w załączniku I,

               —

               na stanowiska zastępców członków – osoby znajdujące się na liście danego państwa członkowskiego zawartej w załączniku II.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsze decyzja staje się skuteczna z dniem 26 stycznia 2015 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 365 z 19.12.2014, s. 143.

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      ZAŁĄCZNIK I

         ПРИЛОЖЕНИЕ I — ANEXO I — PŘÍLOHA I — BILAG I — ANHANG I — I LISA — ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι — ANNEX I — ANNEXE I — PRILOG I — ALLEGATO I — I PIELIKUMS — I PRIEDAS — I. MELLÉKLET — ANNESS I — BIJLAGE I — ZAŁĄCZNIK I — ANEXO I — ANEXA I — PRÍLOHA I — PRILOGA I — LIITE I — BILAGA I

         Членове/Miembros/Členové/Medlemmer/Mitglieder/Liikmed/Μέλη/Members/Membres/Članovi/Membri/Locekļi/Nariai/Tagok/Membri/Leden/Członkowie/Membros/Membri/Členovia/Člani/Jäsenet/Ledamöter

      DEUTSCHLAND
      Frau Marion WALSMANN
      Mitglied des Thüringer Landtags
      UNITED KINGDOM

                  Cllr Stephen ALAMBRITIS
                  Leader of London Borough of Merton

                  Mr Michael ANTONIW
                  Assembly Member for Pontypridd

                  Cllr Sir Albert BORE
                  Member of Birmingham City Council

                  Cllr Robert Charles BRIGHT
                  Leader of Newport City Council

                  Cllr Anthony Gerard BUCHANAN
                  Councillor East Renfrewshire Council

                  Cllr Joseph COONEY
                  Leader of Pendle Council

                  Cllr Andrew Varah COOPER
                  Member of Kirklees Council

                  Cllr Trevor CUMMINGS
                  Member of Ards Borough Council

                  Jeremy Roger EVANS
                  Assembly Member Greater London Authority

                  Ms Megan FEARON
                  Member of the Northern Ireland Assembly

                  Ms Patricia Josephine FERGUSON
                  Constituency member for Glasgow Maryhill & Springburn

                  Cllr Robert Ian Neilson GORDON
                  Member of Hertfordshire Council

                  Cllr Judith HUGHES
                  Member of Kirklees Council

                  Cllr Gordon Charles KEYMER
                  Leader of Tandridge District Council

                  Cllr Margaret Ann LISHMAN
                  Member of Burnley Council

                  Cllr Cormack MCCHORD
                  Councillor for Stirling

                  Mr William Stewart MAXWELL
                  MSP for West of Scotland

                  Cllr Kevin PEEL
                  Member of Manchester City Council

                  Cllr Dorothy SHARPE
                  Member of East Riding of Yorkshire Council

                  Cllr Jill SHORTLAND
                  Member of Somerset Council

                  Cllr Harvey SIGGS
                  Member of Mendip Council

                  Cllr Judith Anne WALLACE
                  Member of North Tyneside Council

                  Cllr Paul WATSON
                  Leader, Sunderland Council

                  Cllr Emily WESTLEY
                  Member of Hastings Council

      ZAŁĄCZNIK II

         ПРИЛОЖЕНИЕ II — ANEXO II — PŘÍLOHA II — BILAG II — ANHANG II — II LISA — ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΙ — ANNEX II — ANNEXE II — PRILOG II — ALLEGATO II — II PIELIKUMS — II PRIEDAS — II. MELLÉKLET — ANNESS II — BIJLAGE II — ZAŁĄCZNIK II — ANEXO II — ANEXA II — PRÍLOHA II — PRILOGA II — LIITE II — BILAGA II

         Заместник-членове/Suplentes/Náhradníci/Suppleanter/Stellvertreter/Asendusliikmed/Αναπληρωτές/Alternate members/Suppléants/Zamjenici članova/Supplenti/Aizstājēji/Pakaitiniai nariai/Póttagok/Membri Supplenti/Plaatsvervangers/Zastępcy członków/Suplentes/Supleanți/Náhradníci/Nadomestni člani/Varajäsenet/Suppleanter

      DEUTSCHLAND
      Frau Dorothea MARX
      Mitglied des Thüringer Landtags
      UNITED KINGDOM

                  Cllr Sanchia ALASIA
                  Member of London Borough of Barking & Dagenham

                  Jennette ARNOLD
                  Assembly Member Greater London Authority

                  Cllr Shurma BATSON
                  Member of Stevenage Council

                  Cllr Zahid Mehmood CHAUHAN
                  Member of Oldham Council

                  Cllr John Paul FINDLOW
                  Member of Cheshire East Council

                  Cllr Gillian FORD
                  Member of London Borough of Havering

                  Cllr Barbara GRANT
                  East Renfrewshire Council

                  Cllr Suzanne Ellen GROCOTT
                  Member of London Borough of Merton

                  Cllr Arnold HATCH
                  Member of Craigavon Borough Council

                  Cllr Doreen HUDDART
                  Member of Newcastle City Council

                  Cllr Ronald Arvon HUGHES
                  Member of Conwy County Borough Council

                  Mr James Robert HUME
                  Regional List member for South of Scotland

                  Cllr Imran HUSSAIN
                  Member of Bradford Council

                  Cllr Geoffrey KNIGHT
                  Member of Lancaster Council

                  Sir James Angus Rhoderick MCGRIGOR
                  Regional List Member for the Highlands and Islands

                  Mr Fearghal MCKINNEY
                  Member of the Northern Ireland Assembly

                  Cllr Robert John PRICE
                  Leader of Oxford Council

                  Cllr Gary ROBINSON
                  Leader Shetland Islands Council

                  Cllr Linda ROBINSON
                  Member of Wychavon Council

                  Cllr Sarah Elizabeth RUSSELL
                  Member of Derby Council

                  Cllr David SHAKESPEARE
                  Member of Wycombe Council

                  Rhodri Glyn THOMAS
                  Assembly Member for Carmarthen East and Dinefwr

                  Cllr Kay TWITCHEN
                  Member of Essex County Council

                  Cllr Martin John Beresford VEAL
                  Chairman, Bath & North East Somerset Council


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUSEC/1/2008 z dnia 12 lutego 2008 r. dotycząca mianowania szefa misji doradczej i pomocowej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga (EUSEC DR Konga)

text:
               29.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 56/63

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUSEC/1/2008
   z dnia 12 lutego 2008 r.
   dotycząca mianowania szefa misji doradczej i pomocowej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga (EUSEC DR Konga)
   (2008/171/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 ust. 3,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2007/406/WPZiB z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie misji doradczej i pomocowej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga (EUSEC DR Konga) (1), w szczególności jego art. 8,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na podstawie art. 8 wspólnego działania 2007/406/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) do podjęcia dalszych decyzji w sprawie wyznaczenia szefa misji.

               (2)

               Na mocy art. 5 wspólnego działania 2007/406/WPZiB Pan Pierre Michel JOANA został mianowany szefem misji doradczej i pomocowej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga.

               (3)

               W dniu 19 grudnia 2007 r. Pan Pierre Michel JOANA złożył rezygnację z funkcji szefa misji.

               (4)

               Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel zaproponował mianowanie Pana Michela SIDO na nowego szefa misji doradczej i pomocowej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Michel SIDO zostaje niniejszym mianowany szefem misji doradczej i pomocowej Unii Europejskiej w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa Demokratycznej Republiki Konga.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 1 marca 2008 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 2008 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         M. IPAVIC

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 151 z 13.6.2007, s. 52.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/2234 z dnia 21 listopada 2016 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Umowy o współpracy między Unią Europejską a Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego w Afryce i na Madagaskarze (ASECNA), dotyczącej rozwoju nawigacji satelitarnej oraz zapewniania na rzecz lotnictwa cywilnego powiązanych służb w zakresie kompetencji ASECNA

text:
               13.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 337/1

         DECYZJA RADY (UE) 2016/2234
   z dnia 21 listopada 2016 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Umowy o współpracy między Unią Europejską a Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego w Afryce i na Madagaskarze (ASECNA), dotyczącej rozwoju nawigacji satelitarnej oraz zapewniania na rzecz lotnictwa cywilnego powiązanych służb w zakresie kompetencji ASECNA
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 172 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 25 września 2014 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania, w imieniu Unii, umowy międzynarodowej z Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego w Afryce i na Madagaskarze określającej warunki zapewniania w Afryce służb w zakresie systemu wspomagającego opartego na wyposażeniu satelitarnym (SBAS) na podstawie europejskiego programu nawigacji satelitarnej EGNOS.

               (2)

               W wyniku tych negocjacji Umowa o współpracy między Unią Europejską a Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego w Afryce i na Madagaskarze (ASECNA) dotycząca rozwoju nawigacji satelitarnej oraz zapewniania na rzecz lotnictwa cywilnego powiązanych służb w zakresie kompetencji ASECNA (zwana dalej „Umową”) została parafowana w dniu 12 maja 2016 r.

               (3)

               Umowa powinna zostać podpisana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy o współpracy między Unią Europejską a Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego w Afryce i na Madagaskarze (ASECNA), dotyczącej rozwoju nawigacji satelitarnej oraz zapewniania na rzecz lotnictwa cywilnego powiązanych służb w zakresie kompetencji ASECNA.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 listopada 2016 r.

            W imieniu Rady

         P. PLAVČAN

            Przewodniczący


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1591 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Drugiej Inicjatywy w zakresie Leków Innowacyjnych (dawniej Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych) za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/411

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1591
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Drugiej Inicjatywy w zakresie Leków Innowacyjnych (dawniej Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych) za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Drugiej Inicjatywy w zakresie Leków Innowacyjnych (dawniej Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych) za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia wspólnemu przedsiębiorstwu absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05587/2016 – C8-0056/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 209,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych (4),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 557/2014 z dnia 6 maja 2014 r. ustanawiające Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Drugiej Inicjatywy w zakresie Leków Innowacyjnych (5), w szczególności jego art. 1 ust. 2 i art. 12,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 110/2014 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie modelowego rozporządzenia finansowego dla organów realizujących partnerstwa publiczno-prywatne, o których mowa w art. 209 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7),

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0081/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Drugiej Inicjatywy w zakresie Leków Innowacyjnych (dawniej Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych) absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsięwzięcia za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Drugiej Inicjatywy w zakresie Leków Innowacyjnych (dawniej Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych), Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 422 z 17.12.2015, s. 61.

      (2)  Dz.U. C 422 z 17.12.2015, s. 62.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 38.

      (5)  Dz.U. L 169 z 7.6.2014, s. 54.

      (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (7)  Dz.U. L 38 z 7.2.2014, s. 2.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Eurojust za rok budżetowy 2007

text:
               26.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/112

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Eurojust za rok budżetowy 2007
   (2009/643/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Eurojust za rok budżetowy 2007 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Eurojust za rok budżetowy 2007, wraz z odpowiedziami Eurojust (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (5588/2009 – C6-0060/2009),

               —

               uwzględniając traktat WE, w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (4), w szczególności jej art. 36,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej i opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0161/2009),

               1.

               udziela dyrektorowi Eurojust absolutorium z wykonania budżetu Eurojust za rok budżetowy 2007;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Eurojust, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Klaus WELLE

      (1)  Dz.U. C 278 z 31.10.2008, s. 57.

      (2)  Dz.U. C 311 z 5.12.2008, s. 142.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72

   REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Eurojust za rok budżetowy 2007
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Eurojust za rok budżetowy 2007 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Eurojust za rok budżetowy 2007, wraz z odpowiedziami Eurojust (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (5588/2009 – C6-0060/2009),

               —

               uwzględniając traktat WE, w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (4), w szczególności jej art. 36,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej i opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0161/2009),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy (ETO) oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że roczne sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2007 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u jego podstaw zostały przeprowadzone zgodnie z prawem,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 22 kwietnia 2008 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi administracyjnemu Eurojust absolutorium z wykonania budżetu Eurojust za rok budżetowy 2006 (6), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                           —

                           odnotowuje uwagę ETO zawartą w sprawozdaniu za 2006 r., w której stwierdza, że wskaźnik przeniesienia środków wyniósł 33 % dla wydatków administracyjnych i 30 % dla wydatków operacyjnych, przy czym miała miejsce duża liczba przesunięć środków między liniami budżetowymi, a w wielu przypadkach dokumentacja poświadczająca nie była wystarczająco szczegółowa, w związku z czym budżetowa zasada specyfikacji nie była ściśle przestrzegana,

                           —

                           zwraca ponadto uwagę na ustalenia ETO, zgodnie z którymi nie stosowano się ściśle do przepisów dotyczących zamówień i nie sporządzono rejestru środków trwałych zawierającego wszystkie aktywa oraz ich wartości, potrzebnego do monitorowania majątku Eurojust; wezwał Eurojust do ścisłego wdrożenia przepisów o udzielaniu zamówień, zwłaszcza w odniesieniu do umów ramowych,

                           —

                           wyraził zaniepokojenie stwierdzeniem w sprawozdaniu rocznym Eurojust, że wciąż istnieje wiele możliwości rozwinięcia przez Eurojust stosunków z OLAF, w tym w drodze formalnego porozumienia o współpracy;

               1.

               zauważa, że chociaż poświadczenie wiarygodności wydane przez ETO jest pozytywne, to jego uwagi wskazują na wciąż istniejące problemy strukturalne w zakresie wykonania budżetu, zamówień i planowania rekrutacji;

               2.

               wyraża zadowolenie z informacji zawartych w rocznym sprawozdaniu Eurojust o wprowadzeniu przez Eurojust w dniu 1 października 2007 r. systemu ABAC (rachunkowości memoriałowej);

               3.

               zauważa, na podstawie rocznego sprawozdania Eurojust za rok 2007, że ze względu na szybki rozwój Eurojust i wynikającą z tego konieczność zmiany siedziby Eurojust współpracuje z państwem goszczącym w celu zapewnienia sobie tymczasowo dodatkowej powierzchni biurowej; zauważa na podstawie rocznego sprawozdania Eurojust za rok 2007, że państwo goszczące zobowiązało się do zapewnienia odpowiednich nowych pomieszczeń do 2012 r.;

               4.

               zwraca się do Eurojust, aby zawarło w swoim rocznym sprawozdaniu za rok 2008 informacje o postępach w negocjacjach dotyczących nowej siedziby, tymczasowych rozwiązaniach i skutkach finansowych;

         Wysoki poziom przeniesionych środków

               5.

               przyjmuje do wiadomości wykazany przez ETO fakt, że z 18 000 000 EUR przyznanych Eurojust w roku 2007 przeniesionych zostało 5 200 000 EUR;

               6.

               jest zaniepokojony wnioskiem ETO, że tak wysoki poziom przeniesień środków stanowi naruszenie zasady jednoroczności i wskazuje na nieprawidłowości w zakresie planowania i monitorowania działalności Eurojust;

               7.

               przyjmuje do wiadomości odpowiedź Eurojust, że wysoki poziom przeniesień wynikał z braku personelu, który zarządzałby środkami, oraz z trudności we wdrażaniu nowego systemu zamówień; zauważa, że jedynie 95 ze 147 stanowisk przewidzianych w planie zatrudnienia na 2007 r. zostało obsadzonych;

               8.

               zauważa, że Eurojust wprowadził w roku 2008 strategię na rzecz obniżenia poziomu przeniesień;

         Uchybienia w zakresie procedur udzielania zamówień publicznych

               9.

               przyjmuje do wiadomości, że zgodnie z zaleceniami ETO z lat poprzednich Eurojust scentralizował zarządzanie procedurami udzielania zamówień w wyspecjalizowanej jednostce;

               10.

               wyraża ubolewanie z powodu ponownego stwierdzenia przez ETO uchybień w procedurach udzielania zamówień, podobnie jak w dwóch poprzednich latach;

               11.

               jest zaskoczony stwierdzonym przez ETO faktem przedłużenia przez Eurojust obowiązujących umów w sposób sprzeczny z przepisami, mimo że o wygaśnięciu tych umów było wiadomo od dłuższego czasu;

               12.

               w pełni popiera zalecenie ETO, aby urzędnik zatwierdzający wprowadził skuteczny plan w zakresie zarządzania procedurami udzielania zamówień;

               13.

               zauważa, że Eurojust określił ogólny plan udzielania zamówień na rok 2008 i podjął decyzję w sprawie organizacji zamówień i związanych z tym kwestii, a także że wszystkie umowy wymienione przez ETO zostały ponownie poddane procedurze przetargowej zgodnie z przepisami;

         Uchybienia w zakresie planowania rekrutacji

               14.

               odnotowuje stwierdzony przez ETO fakt, że plan zatrudnienia w 2007 r. przewidywał 147 stanowisk, w porównaniu z 112 w roku 2006, oraz że pod koniec 2006 r. obsadzonych było jedynie 87 stanowisk;

               15.

               wyraża zaniepokojenie faktem, że ETO wykazał, iż Eurojust nie był w stanie zatrudnić 60 pracowników niezbędnych dla zrealizowania planu zatrudnienia w 2007 r. i że na koniec 2007 r. obsadzonych zostało jedynie 95 stanowisk;

               16.

               zgadza się z ETO, że wskazuje to na nieprawidłowości w systemie planowania rekrutacji w Eurojust;

               17.

               ubolewa nad faktem, że – co przyznaje Eurojust – znaczny brak pracowników miał negatywny wpływ na wykonanie budżetu;

               18.

               zauważa, że z odpowiedzi Eurojust wynika, iż zamierzał on obsadzić stanowiska w ramach planu zatrudnienia na rok 2008;

               19.

               zauważa, że 130 ze 175 stanowisk przewidzianych w planie zatrudnienia na rok 2008 zostało obsadzonych do końca 2008 r.; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Eurojust zmniejszył liczbę wakatów z 34 % na koniec 2007 r. do 25 % na koniec roku 2008; ponagla Eurojust, aby dołożył dalszych starań w celu jak najszybszego obsadzenia wolnych stanowisk;

               20.

               zauważa, na podstawie rocznego sprawozdania Eurojust na rok 2007, że:

                           —

                           organ ten sporządził wieloletni plan polityki zatrudnienia, obejmujący lata 2007–2010,

                           —

                           przyjął nową politykę rekrutacji, opisującą ramy prawne, zasady, proces selekcji, role i zaangażowane w to podmioty,

                           —

                           zamierzał podpisać porozumienie o międzyagencyjnym rynku pracy;

         Działania następcze po absolutorium za rok 2006

               21.

               apeluje do Eurojust o dostosowanie się do zaleceń ETO, w szczególności w zakresie wykonania budżetu, udzielania zamówień i rekrutacji, a także do zawarcia szczegółowych informacji o podjętych działaniach w rocznym sprawozdaniu Eurojust za rok 2008;

               22.

               wyraża zadowolenie z zawarcia w dniu 24 września 2008 r. praktycznego porozumienia w sprawie uzgodnień dotyczących współpracy między Eurojust i OLAF (7);

               23.

               w odniesieniu do innych uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zarządzania finansami i kontroli agencji UE (8).

      (1)  Dz.U. C 278 z 31.10.2008, s. 57.

      (2)  Dz.U. C 311 z 5.12.2008, s. 142.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 88 z 31.3.2009, s. 234.

      (7)  Dz.U. C 314 z 9.12.2008, s. 3.

      (8)  Zob. s. 206 niniejszego Dziennika Urzędowego.