title: 2007/249/WE: Decyzja Rady z dnia 19 marca 2007 r. zmieniająca decyzję 2001/822/WE w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską

text:
               26.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 109/33

      DECYZJA RADY

   z dnia 19 marca 2007 r.
   zmieniająca decyzję 2001/822/WE w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską
   (2007/249/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 187,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”) (1) ustanawia ramy prawne dla promowania gospodarczego i społecznego rozwoju krajów i terytoriów zamorskich („KTZ”) oraz zacieśnienia stosunków gospodarczych między nimi a Wspólnotą. Decyzja o stowarzyszeniu zamorskim stosuje się do dnia 31 grudnia 2011 r. W celu osiągnięcia zbieżności decyzji o stowarzyszeniu zamorskim z czasem trwania 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (2008–2013) („10. EFR”) oraz czasu obowiązywania wieloletnich ram finansowych 2007–2013, czas jej obowiązywania powinien zostać przedłużony do dnia 31 grudnia 2013 r.

               (2)

               W załączniku II A do decyzji o stowarzyszeniu zamorskim określono sposób rozdzielenia środków finansowych w latach 2000–2007. W związku z niedawnym ustanowieniem 10. EFR powinna zostać rozdzielona kwota na lata 2008–2013.

               (3)

               Należy ustanowić przepisy określające zasady przenoszenia środków z 9. EFR do 10. EFR w odniesieniu do KTZ. Zasady te powinny zostać ustalone zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi przyznawania funduszy z 9. EFR oraz wcześniejszych EFR po dniu 31 grudnia 2007 r., określonymi w art. 1 decyzji 2005/446/WE przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z dnia 30 maja 2005 r. ustalającej datę, po upływie której nie będą przyznawane środki z dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) (2) oraz w art. 1 ust. 3 i 4 Umowy wewnętrznej między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE (3) („umowa wewnętrzna ustanawiająca 10. EFR”).

               (4)

               W umowie wewnętrznej ustanawiającej 10. EFR ogólna kwota, która ma zostać przyznana KTZ, została ustalona na 286 mln EUR. Należy określić zasady podziału tej kwoty między różne instrumenty współpracy finansowej na rzecz rozwoju związanej z EFR, jak również kryteria i elementy określające początkowe indykatywne dotacje dla KTZ korzystających z funduszu.

               (5)

               W odniesieniu do podziału środków między różne instrumenty służące współpracy finansowej na rzecz rozwoju związanej z EFR należy w szczególności zapewnić koordynację wsparcia dla współpracy i integracji regionalnej oraz wsparcia na poziomie terytorialnym w celu zwiększenia gotowości KTZ do stawiania czoła wyzwaniom, którym muszą sprostać niezależnie od swoich wskaźników PNB na mieszkańca i innych elementów wykorzystywanych do określania wysokości dotacji terytorialnych.

               (6)

               Pomoc finansowa dla KTZ powinna być przyznawana na podstawie standardowych, obiektywnych i przejrzystych kryteriów. Kryteria takie powinny obejmować w szczególności poziom PNB danego KTZ, liczbę ludności oraz ciągłość w stosunku do poprzednich europejskich funduszy rozwoju. Należy zapewnić szczególne traktowanie „najsłabiej rozwiniętych KTZ”, o których mowa w załączniku I B decyzji o stowarzyszeniu zamorskim, jak również KTZ, które z powodu izolacji geograficznej oraz innych ograniczeń mają większe trudności z zaangażowaniem się we współpracę i integrację regionalną.

               (7)

               Przy składaniu państwom członkowskim i komitetowi pomocy rozwojowej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) sprawozdania z wydatków w ramach EFR Komisja powinna dokonać rozróżnienia między oficjalną pomocą rozwojową (OPR) i działaniami poza OPR.

               (8)

               Szczególną uwagę należy zwrócić na rozwijanie zdolności instytucjonalnych KTZ oraz na dobre zarządzanie, szczególnie w dziedzinie finansów, podatków oraz w wymiarze sprawiedliwości.

               (9)

               Szczególną uwagę należy zwrócić również na zacieśnienie współpracy między KTZ, krajami AKP i regionami najbardziej oddalonymi, o których mowa w art. 299 ust. 2 Traktatu, lub innymi podmiotami w regionach, w których znajdują się KTZ.

               (10)

               Zasady i warunki finansowania w odniesieniu do operacji instrumentu KTZ, o którym mowa w załączniku II C do decyzji o stowarzyszeniu zamorskim, powinny zostać dostosowane do zmian w odpowiednich artykułach załącznika II do Umowy o partnerstwie między członkami grupy krajów AKP, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (4) („umowa o partnerstwie AKP-WE”).

               (11)

               Ważne jest zapewnienie ciągłości w zakresie kwalifikowania się KTZ do finansowania z ogólnych tematycznych linii budżetowych budżetu ogólnego Unii Europejskiej, poza EFR. Rozporządzenia tematyczne, o których mowa w załączniku II E do decyzji o stowarzyszeniu zamorskim, zostały zastąpione rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającym instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (5) od dnia 1 stycznia 2007 r. Załącznik II E powinien zatem zostać zmieniony w celu zastąpienia odesłań do tych rozporządzeń odesłaniami do nowego instrumentu finansowania. W celu zapewnienia ciągłości zmiany te powinny stosować się od dnia 1 stycznia 2007 r.

               (12)

               Biorąc pod uwagę szczególne stosunki między KTZ a państwami członkowskimi, z którymi są one związane, możliwość udziału KTZ w horyzontalnych programach Wspólnoty powinna stać się powszechna, tak, aby KTZ mogły uczestniczyć w programach dostępnych dla państw członkowskich, z którymi są związane, z zastrzeżeniem spełniania zasad i założeń tych programów oraz przestrzegania ustaleń obowiązujących państwa członkowskie, z którymi dane KTZ są związane. W celu umożliwienia KTZ udziału w programach od początku nowego okresu programowania zmiana taka powinna stosować się od dnia 1 stycznia 2007 r.

               (13)

               Przegląd dotyczący wszystkich aspektów wydatków i środków Unii Europejskiej, w tym finansowania KTZ, powinien zostać przeprowadzony w latach 2008–2009 na podstawie sprawozdania Komisji.

               (14)

               Obecne zmiany techniczne pozostają bez uszczerbku dla późniejszych zmian decyzji o stowarzyszeniu zamorskim, w szczególności zgodnie z jej art. 62,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2001/822/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 23 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
               „Procedury finansowe i księgowe stosowane w ramach współpracy finansowej na rzecz rozwoju dla KTZ na mocy 9. EFR są procedurami ustalonymi w rozporządzeniu finansowym 9. EFR. Procedury finansowe i księgowe stosowane w ramach współpracy finansowej na rzecz rozwoju dla KTZ na mocy 10. EFR są procedurami ustalonymi w rozporządzeniu finansowym 10. EFR.”;

               2)

               w art. 24 dodaje się ust. 9 w brzmieniu:
               „9.   Przy realizacji 10. EFR stosuje się odpowiednie przepisy umowy wewnętrznej ustanawiającej 10. EFR.”;

               3)

               w art. 25 ust. 1 wyrazy „w latach 2000–2007” zastępuje się wyrazami „w latach 2000–2007 i 2008–2013”;

               4)

               artykuł 31 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 31
               Pomoc techniczna
               1.   Środki w ramach badań lub pomocy technicznej mogą być finansowane z inicjatywy lub w imieniu Komisji w celu zapewnienia przygotowań, monitorowania, oceny i nadzoru niezbędnych do wykonania niniejszej decyzji oraz jej całościowej oceny, o której mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) załącznika II A.
               Tego rodzaju środki w ramach badań lub pomocy technicznej są finansowane z całkowitego przydziału dotacji.
               2.   Środki w ramach badań lub pomocy technicznej mogą być finansowane z inicjatywy KTZ w odniesieniu do realizacji działań ujętych w jednolitym dokumencie programowym, z zastrzeżeniem opinii Komisji.
               W ramach 9. EFR tego rodzaju środki w ramach badań lub pomocy technicznej mogą być finansowane z dotacji dla danego KTZ. W ramach 10. EFR są one finansowane z całkowitego przydziału dotacji.”;

               5)

               dodaje się art. 33a w brzmieniu:
               „Artykuł 33a
               1.   Po dniu 31 grudnia 2007 r. lub po wejściu w życie umowy wewnętrznej ustanawiającej 10. EFR, jeśli ta data będzie późniejsza, nie przyznaje się sald z 9. EFR lub z wcześniejszych funduszy, z wyjątkiem sald i funduszy uruchomionych po tej dacie wejścia w życie, wynikających z systemu gwarantującego stabilizację zysków eksportowych z podstawowych produktów rolnych (STABEX) w ramach EFR wcześniejszych niż 9. EFR oraz pozostałych sald i zwrotów funduszy przyznanych w ramach 9. EFR na finansowanie zasobów instrumentu określonego w załączniku II C, z wyłączeniem powiązanych dotacji na spłatę oprocentowania.
               2.   Po dniu 31 grudnia 2007 r. nie przyznaje się funduszy uruchomionych z projektów w ramach 9. EFR lub z wcześniejszych EFR, chyba że Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, zadecyduje inaczej, z wyjątkiem funduszy STABEX uruchomionych po tej dacie wejścia w życie, które automatycznie przenosi się do odpowiednich terytorialnych programów indykatywnych finansowanych zgodnie z art. 3 ust. 1 załącznika II Aa oraz z wyjątkiem funduszy przyznanych w ramach 9. EFR na finansowanie zasobów instrumentu określonego w załączniku II C, z wyłączeniem powiązanych dotacji na spłatę oprocentowania.”;

               6)

               artykuł 58 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 58
               Programy dostępne dla KTZ
               Z programów Wspólnoty mogą korzystać osoby fizyczne z KTZ oraz, w stosownych przypadkach, odpowiednie podmioty i instytucje publiczne lub prywatne w KTZ, z zastrzeżeniem zasad i celów programów oraz ustaleń stosowanych wobec państw członkowskich, z którymi KTZ są związane. Programy stosuje się do obywateli KTZ w ramach kwot dla państwa członkowskiego, z którymi związany jest dany kraj zamorski lub dane terytorium zamorskie, jeśli dany program posługuje się takimi kwotami.
               Główne programy dostępne dla KTZ to programy wymienione w załączniku II F, jak również programy będące ich kontynuacją.”;

               7)

               w art. 63 rok „2011” zastępuje się rokiem „2013”;

               8)

               w art. 1 ust. 1 lit. c) załącznika II A wyrazy „dwa lata” zastępuje się wyrazami „cztery lata”;

               9)

               po załączniku II A dodaje się nowy załącznik II Aa w brzmieniu określonym w załączniku I do niniejszej decyzji;

               10)

               w załączniku II B wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
                           „Artykuł 1
                           1.   Kwota w wysokości do 20 milionów EUR, określona w art. 5 umowy wewnętrznej ustanawiającej 9. EFR, jest udostępniana przez EBI w formie pożyczek ze środków własnych zgodnie z warunkami przewidzianymi w jego statucie i w niniejszym załączniku.
                           2.   Kwota w wysokości do 30 milionów EUR, określona w art. 3 umowy wewnętrznej ustanawiającej 10. EFR, jest udostępniana przez EBI w formie pożyczek ze środków własnych zgodnie z warunkami przewidzianymi w jego statucie i w niniejszym załączniku.”;

                           b)

                           w art. 2 ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

                                       „c)

                                       w okresie objętym 9. EFR kwotę dotacji na spłatę oprocentowania wyliczoną w kategoriach jej wartości w dniu rozchodu środków pieniężnych pobiera się ze środków przydzielonych na tę dotację, określonych w art. 3 ust. 3 lit. d) załącznika II A, i wpłaca bezpośrednio do EBI;
                                       w okresie objętym 10. EFR kwotę dotacji na spłatę oprocentowania wyliczoną w kategoriach jej wartości w dniu rozchodu środków pieniężnych pobiera się ze środków przydzielonych na spłatę odsetek, określonych w art. 1 ust. 1 lit. b) załącznika II Aa, i wpłaca bezpośrednio do EBI;
                                       dotacje na spłatę oprocentowania można kapitalizować lub wykorzystać w formie dotacji z przeznaczeniem na pomoc techniczną związaną z realizowanym projektem, szczególnie dla instytucji finansowych w KTZ.”;

               11)

               załącznik II C otrzymuje brzmienie określone w załączniku II do niniejszej decyzji;

               12)

               załącznik II E otrzymuje brzmienie określone w załączniku III do niniejszej decyzji;

               13)

               załącznik II F otrzymuje brzmienie określone w załączniku IV do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Skuteczność
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 1 pkt 6, 12 i 13 stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 marca 2007 r.

            W imieniu Rady

         H. SEEHOFER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 314 z 30.11.2001, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 156 z 18.6.2005, str. 19.

      (3)  Dz.U. L 247 z 9.9.2006, str. 32.

      (4)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3. Umowa ostatnio zmieniona decyzją nr 1/2006 Rady Ministrów AKP-WE (Dz.U. L 247 z 9.9.2006, str. 22).

      (5)  Dz.U. L 378 z 27.12.2006, str. 41.

      ZAŁĄCZNIK I

            „ZAŁĄCZNIK II Aa
            WSPÓLNOTOWA POMOC FINANSOWA: 10. EFR
            Artykuł 1
            Podział środków między różne instrumenty
            1.   Do celów niniejszej decyzji, w okresie sześciu lat trwającym od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., ogólna kwota wspólnotowej pomocy finansowej w wysokości 286 milionów EUR w ramach 10. EFR, ustalona w umowie wewnętrznej ustanawiającej 10. EFR, zostaje rozdzielona w następujący sposób:

                        a)

                        250 milionów EUR w formie dotacji na programowalne wsparcie długoterminowego rozwoju, pomoc humanitarną, pomoc w sytuacjach wyjątkowych, pomoc dla uchodźców i dodatkowe wsparcie w przypadku wahań poziomu przychodów z wywozu, jak również na wsparcie współpracy i integracji regionalnej;

                        b)

                        30 milionów EUR na finansowanie instrumentu inwestycyjnego KTZ, o którym mowa w załączniku II C, z czego kwota w wysokości maksymalnie 1,5 mln EUR jest zarezerwowana na finansowanie dotacji na spłatę oprocentowania działań, które mają być finansowane przez EBI ze środków własnych, zgodnie z załącznikiem II B, lub w ramach instrumentu inwestycyjnego KTZ;

                        c)

                        6 milionów EUR na badania lub środki pomocy technicznej, zgodnie z art. 31 niniejszej decyzji.

                  2.   Środki z 10. EFR nie mogą być przyznawane po dniu 31 grudnia 2013 r., chyba że Rada, stanowiąc jednogłośnie na wniosek Komisji, zadecyduje inaczej.
            3.   W przypadku wyczerpania funduszy określonych w ust. 1 przed wygaśnięciem niniejszej decyzji Rada podejmie właściwe środki.
            Artykuł 2
            Zarządzanie środkami
            EBI zarządza pożyczkami udzielonymi ze środków własnych, o których mowa w załączniku II B, jak również działaniami finansowanymi w ramach instrumentu inwestycyjnego KTZ, o którym mowa w załączniku II C. Wszystkimi pozostałymi środkami finansowymi w ramach niniejszej decyzji zarządza Komisja.
            Artykuł 3
            Rozdzielenie środków między KTZ
            Kwotę 250 milionów EUR określoną w art. 1 ust. 1 lit. a) rozdziela się na podstawie potrzeb i wyników KTZ zgodnie z następującymi kryteriami:

                        1.

                        Kwota A w wysokości 195 mln EUR jest przydzielana KTZ na finansowanie inicjatyw określonych w jednolitych dokumentach programowych, w tym priorytetowych działań służących rozwojowi społecznemu i ochronie środowiska naturalnego w ramach walki z ubóstwem. W stosownych przypadkach w jednolitych dokumentach programowych zwraca się szczególną uwagę na działania mające na celu wzmocnienie zarządzania i zdolności instytucjonalnych KTZ będących beneficjentami oraz, tam gdzie to właściwe, na prawdopodobny harmonogram planowanych działań.
                        Rozdzielając kwotę A, uwzględnia się liczbę ludności, poziom produktu narodowego brutto (PNB), wartość i stopień wykorzystania poprzednich dotacji EFR, ograniczenia wynikające z odizolowania geograficznego oraz przeszkody strukturalne i innego rodzaju utrudnienia w najsłabiej rozwiniętych KTZ wymienionych w art. 3 niniejszej decyzji. Każdy przydział środków musi zapewnić ich skuteczne wykorzystanie. Powinien on zostać dokonany zgodnie z zasadą pomocniczości.
                        Kwota ta jest zasadniczo przyznawana tym KTZ, których PNB na jednego mieszkańca nie przekracza PNB na jednego mieszkańca Wspólnoty, według dostępnych danych statystycznych.

                        2.

                        40 milionów EUR przeznacza się na wsparcie współpracy i integracji regionalnej, zgodnie z art. 16 niniejszej decyzji, w tym na działania na rzecz dialogu i partnerstwa ustanowione w art. 7, na inicjatywy dotyczące przygotowania na wypadek katastrof i łagodzenia ich skutków oraz, w koordynacji z innymi instrumentami finansowymi Wspólnoty, na współpracę między KTZ i regionami najbardziej oddalonymi, o których mowa w art. 299 ust. 2 Traktatu.

                        3.

                        Ustęp 1 nie stosuje się do Grenlandii.

                        4.

                        Nieprzydzieloną rezerwę B w wysokości 15 milionów EUR przeznacza się na:

                                    a)

                                    finansowanie pomocy humanitarnej, pomocy w sytuacjach wyjątkowych i pomocy dla uchodźców przeznaczonej dla KTZ oraz, w razie potrzeby, dodatkowego wsparcia w przypadku wahań poziomu przychodów z wywozu, zgodnie z załącznikiem II D;

                                    b)

                                    dokonania nowych przydziałów środków w zależności od zmiany potrzeb i wyników KTZ, o których mowa w ust. 1.

                              Wyniki ocenia się w sposób obiektywny i przejrzysty, uwzględniając wykorzystanie przydzielonych środków, skuteczność realizacji bieżących działań, złagodzenie lub zmniejszenie ubóstwa oraz działania podjęte na rzecz trwałego rozwoju.

                        5.

                        Zgodnie z ust. 1, 2, 3 i 4 kwoty indykatywne przydzielane w ramach 10. EFR są przyjmowane przez Komisję zgodnie z art. 24 niniejszej decyzji.

                        6.

                        Po dokonaniu przeglądu śródokresowego Komisja może podjąć decyzję o innym rozdzieleniu wszelkich nierozdzielonych środków, o których mowa w niniejszym artykule. Procedury tego przeglądu i decyzja w sprawie nowych przydziałów zostają przyjęte zgodnie z art. 24 niniejszej decyzji.”.

      ZAŁĄCZNIK II

            „ZAŁĄCZNIK II C
            WSPÓLNOTOWA POMOC FINANSOWA: INSTRUMENT INWESTYCYJNY KTZ
            Artykuł 1
            Cel
            Ustanawia się instrument inwestycyjny KTZ (»instrument«) w celu wspierania rentownych przedsiębiorstw, głównie w sektorze prywatnym, ale także w sektorze publicznym wspierających rozwój sektora prywatnego.
            Warunki finansowania w związku z operacjami instrumentu oraz pożyczkami ze środków własnych EBI są warunkami ustanowionymi w niniejszym załączniku i w załączniku II B. Do realizacji 9. EFR stosuje się art. 29 i 30 umowy wewnętrznej ustanawiającej 9. EFR. Do realizacji 10. EFR stosuje się odpowiednie przepisy umowy wewnętrznej ustanawiającej 10. EFR.
            Środki te mogą być kierowane do uprawnionych przedsiębiorstw, bezpośrednio albo pośrednio, poprzez uprawnione fundusze inwestycyjne lub pośredników finansowych.
            Artykuł 2
            Środki w ramach instrumentu
            1.   Środki w ramach instrumentu mogą zostać wykorzystane, między innymi, do:

                        a)

                        zapewnienia kapitału ryzyka w formie:

                                    i)

                                    udziału kapitałowego w przedsiębiorstwach KTZ, w tym w instytucjach finansowych;

                                    ii)

                                    quasi-kapitałowej pomocy dla przedsiębiorstw KTZ, w tym instytucji finansowych;

                                    iii)

                                    gwarancji i innych form poprawy warunków kredytowania, które mogą zostać wykorzystane do pokrycia ryzyka politycznego lub innego rodzaju ryzyka inwestycyjnego, ponoszonego przez inwestorów lub kredytodawców zagranicznych i lokalnych;

                        b)

                        zapewnienia zwykłych pożyczek.

                  2.   Udział kapitałowy dotyczy zasadniczo udziałów mniejszościowych niezapewniających kontroli i są wypłacane na podstawie wyników danego projektu.
            3.   Pomoc quasi-kapitałowa może składać się z zaliczek akcjonariuszy, obligacji zamiennych, pożyczek warunkowych, drugorzędnych i partycypacyjnych lub wszelkich innych podobnych form pomocy. W szczególności pomoc ta może składać się z:

                        a)

                        pożyczek warunkowych, których obsługa lub okres spłaty są związane ze spełnieniem pewnych warunków dotyczących wyników projektu; w szczególnym przypadku pożyczek warunkowych na badania przedinwestycyjne lub inną pomoc techniczną związaną z projektem, można zrezygnować z obsługi pożyczki, jeżeli inwestycja nie jest dokonywana;

                        b)

                        kredytów partycypacyjnych, których obsługa lub okres spłaty są związane z rentownością finansową projektu;

                        c)

                        pożyczek podporządkowanych, które należy spłacić wyłącznie po uregulowaniu innych zobowiązań.

                  4.   Zysk z każdej operacji jest określany z chwilą przyznania pożyczki.
            Jednakże:

                        a)

                        w przypadku pożyczek warunkowych i partycypacyjnych zysk obejmuje na ogół stałą stopę procentową nie wyższą niż 3 % oraz element zmienny związany z wynikiem projektu;

                        b)

                        w przypadku pożyczek podporządkowanych stopa procentowa jest dostosowana do stóp rynkowych.

                  5.   Gwarancje są wyceniane w sposób odzwierciedlający ubezpieczone rodzaje ryzyka oraz szczególny charakter operacji.
            6.   Stopa procentowa od pożyczek zwykłych obejmuje stopę referencyjną stosowaną przez EBI w odniesieniu do porównywalnych pożyczek udzielanych na takich samych warunkach co do okresów karencji i spłaty oraz z narzutu ustalonego przez EBI.
            7.   Pożyczki zwykłe mogą być przedłużone na warunkach preferencyjnych w następujących przypadkach:

                        a)

                        w przypadku projektów infrastrukturalnych niezbędnych dla rozwoju sektora prywatnego w najsłabiej rozwiniętych KTZ, w KTZ znajdujących się w sytuacji pokonfliktowej lub w KTZ dotkniętych klęską żywiołową. W takich przypadkach stopa procentowa pożyczki zostanie obniżona o 3 %;

                        b)

                        w przypadku projektów obejmujących działania restrukturyzacyjne w ramach prywatyzacji lub projektów mogących przynieść istotne i wyraźne korzyści społeczne lub korzyści dla środowiska naturalnego. W takich przypadkach pożyczki mogą być udzielone wraz z dotacją na spłatę oprocentowania, której wielkość i forma zostaną ustalone w zależności od szczególnych cech projektu. Jednakże dotacja na spłatę oprocentowania nie może być wyższa niż 3 %.

                  Ostateczna wysokość stopy procentowej pożyczek wymienionych w lit. a) i b) w żadnym przypadku nie może być niższa niż 50 % stopy referencyjnej
            8.   Fundusze, które mają być przyznane na wymienione preferencyjne cele, będą udostępniane z instrumentu i nie mogą przekraczać 5 % ogólnej kwoty przeznaczonej na finansowanie inwestycji w ramach instrumentu i ze środków własnych EBI.
            9.   Dotacje na spłatę oprocentowania można kapitalizować lub wykorzystać w formie dotacji. Do 10 % budżetu przeznaczonego na dotacje na spłatę oprocentowania może zostać wykorzystane na wsparcie pomocy technicznej związanej z realizowanym projektem, szczególnie dla instytucji finansowych KTZ.
            Artykuł 3
            Operacje instrumentu
            1.   Instrument działa we wszystkich sektorach gospodarki i wspiera inwestycje w przedsiębiorstwa prywatne i podmioty sektora publicznego działające na zasadach komercyjnych, w tym inwestycje w rentowną infrastrukturę gospodarczą i technologiczną o zasadniczym znaczeniu dla sektora prywatnego. Instrument:

                        a)

                        jest zarządzany jako odnawialny fundusz i dąży do stabilności finansowej. Jego operacje są prowadzone na warunkach rynkowych i unikają stwarzania zakłóceń na rynkach lokalnych i przemieszczeń prywatnych źródeł finansowania;

                        b)

                        wspiera sektor finansowy KTZ i wywiera efekt katalizatora poprzez zachęcanie do aktywizacji długoterminowych środków lokalnych i przyciąganie prywatnych inwestorów zagranicznych i kredytodawców do projektów w KTZ;

                        c)

                        ponosi część ryzyka związanego z finansowanymi przez niego projektami, przy czym jego finansowa stabilność jest zapewniona poprzez całość portfela, a nie z poszczególnych operacji; oraz

                        d)

                        stara się skierować środki poprzez instytucje i programy KTZ, które wspierają rozwój małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP).

                  2.   EBI otrzymuje wynagrodzenie za koszty poniesione w związku z zarządzaniem instrumentem. W okresie dwóch pierwszych lat po wejściu w życie drugiego protokołu finansowego wynagrodzenie to wynosi maksymalnie 2 % rocznie całkowitego początkowego wyposażenia kapitałowego instrumentu. Po tym okresie wynagrodzenie EBI obejmuje stały składnik 0,5 % rocznie początkowego wyposażenia instrumentu oraz zmienny składnik w wysokości do 1,5 % rocznie portfela instrumentu, który jest inwestowany w projekty w KTZ. Wynagrodzenie jest finansowane z instrumentu.
            3.   Z chwilą wygaśnięcia niniejszej decyzji oraz wobec braku szczególnej decyzji Rady skumulowane wpływy netto instrumentu są przenoszone do następnego instrumentu finansowego KTZ.
            Artykuł 4
            Warunki ryzyka walutowego
            W celu zminimalizowania skutków wahań kursu walutowego problemami ryzyka walutowego należy zająć się w sposób następujący:

                        a)

                        w przypadku udziału kapitałowego przeznaczonego na zwiększenie środków własnych przedsiębiorstwa ryzyko walutowe jest zasadniczo ponoszone przez instrument;

                        b)

                        w przypadku finansowania kapitału ryzyka dla MŚP ryzyko walutowe jest zasadniczo ponoszone wspólnie przez Wspólnotę i pozostałe zainteresowane strony. Zwykle ryzyko walutowe jest dzielone równo;

                        c)

                        w przypadku gdy jest to wykonalne i właściwe, szczególnie w krajach odznaczających się stabilnością makroekonomiczną i finansową, instrument będzie dążył do udzielania pożyczek w lokalnych walutach KTZ, tym samym podejmując ryzyko walutowe.”.

      ZAŁĄCZNIK III

            „ZAŁĄCZNIK II E
            WSPÓLNOTOWA POMOC FINANSOWA: POMOC BUDŻETOWA DLA KRAJÓW ROZWIJAJĄCYCH SIĘ
            Bez uszczerbku dla przyszłych zmian przepisów budżetowych, KTZ korzystają z następujących działań przyjętych dla krajów rozwijających się w ogólnym budżecie Unii Europejskiej:

                        1.

                        Programy tematyczne objęte rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającym instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (1) i przewidujące bezpośrednie wsparcie polityki Wspólnoty Europejskiej na rzecz rozwoju i współpracy.

                        2.

                        Działania na rzecz odnowy i odbudowy objęte rozporządzeniem (WE) nr 1717/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiającym Instrument na rzecz Stabilności (2).

                        3.

                        Pomoc humanitarna przewidziana w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczącym pomocy humanitarnej (3).

         (1)  Dz.U. L 378 z 27.12.2006, str. 41.

         (2)  Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 1.

         (3)  Dz.U. L 163 z 2.7.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).”.

      ZAŁĄCZNIK IV

            „ZAŁĄCZNIK II F
            POZOSTAŁA POMOC WSPÓLNOTOWA: UCZESTNICTWO W PROGRAMACH WSPÓLNOTOWYCH
            Zgodnie z art. 58 niniejszej decyzji następujące programy i programy będące ich kontynuacją, między innymi, stosują się do obywateli KTZ, w ramach kwoty dla państwa członkowskiego, z którym związany jest dany kraj zamorski lub dane terytorium zamorskie, jeśli dany program korzysta z takich kwot:

                        1.

                        Programy w zakresie edukacji i kształcenia:

                                    —

                                    program działań w zakresie uczenia się przez całe życie (2007–2013), ustanowiony decyzją nr 1720/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiającą program działań w zakresie uczenia się przez całe życie (1),

                                    —

                                    program »Młodzież w działaniu« (2007–2013), ustanowiony decyzją nr 1719/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiającą program Młodzież w działaniu na okres 2007–2013 (2).

                        2.

                        Programy w ramach Programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013), ustanowionego decyzją nr 1639/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającą Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007–2013) (3).

                        3.

                        Programy w ramach siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013), ustanowionego decyzją nr 1982/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. dotyczącą siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (4).

                        4.

                        Programy kulturalne i audiowizualne:

                                    —

                                    program wspierający europejski sektor audiowizualny (MEDIA 2007), ustanowiony decyzją nr 1718/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie programu wspierającego europejski sektor audiowizualny (MEDIA 2007) (5),

                                    —

                                    program »Kultura 2007« (2007–2013), ustanowiony decyzją nr 1903/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiającą program Kultura (2007–2013) (6).

                        5.

                        Program szkolenia zasobów ludzkich w Japonii (HRTP Japan; human resources training programme in Japan) oraz misje tematyczne, określone w decyzji Rady 92/278/EWG z dnia 18 maja 1992 r. potwierdzającej konsolidację Centrum WE-Japonia ds. Współpracy Przemysłowej (7).

         (1)  Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 45.

         (2)  Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 30.

         (3)  Dz.U. L 310 z 9.11.2006, str. 15.

         (4)  Dz.U. L 412 z 30.12.2006, str. 1.

         (5)  Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 12.

         (6)  Dz.U. L 378 z 27.12.2006, str. 22.

         (7)  Dz.U. L 144 z 26.5.1992, str. 19.”.


title: 2008/157/WE: Decyzja Rady z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie dla członkostwa zawartym z Republiką Turcji oraz uchylająca decyzję 2006/35/WE

text:
               26.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 51/4

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 lutego 2008 r.
   w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie dla członkostwa zawartym z Republiką Turcji oraz uchylająca decyzję 2006/35/WE
   (2008/157/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 390/2001 z dnia 26 lutego 2001 r. w sprawie pomocy dla Turcji w ramach strategii przedakcesyjnej, w szczególności w sprawie ustanowienia partnerstwa dla członkostwa (1), w szczególności jego art. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 390/2001 stanowi, że Rada podejmuje decyzję, większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, w sprawie zasad, priorytetów, pośrednich celów i warunków zawartych w partnerstwie dla członkostwa, które zostanie przedłożone Turcji, jak również w sprawie kolejnych znaczących dostosowań mających zastosowanie do tego dokumentu.

               (2)

               Na tej podstawie Rada przyjęła w 2001 r. i 2003 r. partnerstwo dla członkostwa z Turcją (2).

               (3)

               W zaleceniu Komisji z 2004 r. w sprawie Turcji podkreślano, że Unia Europejska powinna nadal śledzić proces reform politycznych, a w 2005 roku należy przedstawić wniosek w sprawie zmiany partnerstwa dla członkostwa. W związku z tym Rada przyjęła zmienione partnerstwo w styczniu 2006 r. (3).

               (4)

               W grudniu 2004 r. Rada Europejska postanowiła, że Unia Europejska będzie nadal uważnie śledzić postępy reform politycznych na podstawie partnerstwa dla członkostwa określającego cele priorytetowe procesu reform.

               (5)

               W dniu 3 października 2005 r. państwa członkowskie rozpoczęły negocjacje z Turcją w sprawie jej przystąpienia do Unii Europejskiej. Postęp negocjacji jest uzależniony od postępu Turcji w przygotowaniu do przystąpienia, którego wymiernym wskaźnikiem będzie między innymi wdrażanie regularnie zmienianego partnerstwa dla członkostwa.

               (6)

               W komunikacie Komisji pt. „Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w latach 2006–2007” zapisano, że partnerstwa zostaną poddane przeglądowi pod koniec 2007 r.

               (7)

               W dniu 11 grudnia 2006 r. Rada uzgodniła, że podczas konferencji międzyrządowej państwa członkowskie nie podejmą decyzji o otwarciu rozdziałów obejmujących obszary polityki odnoszące się do ograniczeń stosowanych przez Turcję wobec Republiki Cypryjskiej ani o tymczasowym zamknięciu rozdziałów, dopóki Komisja nie oceni, czy Turcja wypełniła swoje zobowiązania związane z protokołem dodatkowym.

               (8)

               W dniu 17 lipca 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1085/2006 ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (4), określające nowe ramy prawne pomocy finansowej dla krajów dążących do przystąpienia.

               (9)

               Właściwe jest zatem przyjęcie zmienionego partnerstwa dla członkostwa, uaktualniającego obecne partnerstwo, w celu określenia nowych priorytetowych celów w dalszych pracach, na podstawie ustaleń zawartych w sprawozdaniu z 2007 r. w sprawie postępów Turcji w przygotowaniach do dalszej integracji z Unią Europejską.

               (10)

               W celu przygotowania do członkostwa Turcja powinna opracować plan obejmujący harmonogram i konkretne środki realizacji priorytetów zawartych w partnerstwie dla członkostwa.

               (11)

               Decyzja 2006/35/WE powinna zostać uchylona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 390/2001 w załączniku przedstawione są zasady, priorytety, cele pośrednie i warunki zawarte w partnerstwie dla członkostwa z Turcją.
   Artykuł 2
   Wdrożenie partnerstwa dla członkostwa jest badane i monitorowane przez organy ustanowione na mocy układu o stowarzyszeniu oraz przez Radę na podstawie corocznych sprawozdań przedstawianych przez Komisję.
   Artykuł 3
   Uchyla się decyzję 2006/35/WE.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 58 z 28.2.2001, s. 1.

      (2)  Decyzja 2001/235/WE (Dz.U. L 85 z 24.3.2001, s. 13) oraz decyzja 2003/398/WE (Dz.U. L 145 z 12.6.2003, s. 40).

      (3)  Decyzja 2006/35/WE (Dz.U. L 22 z 26.1.2006, s. 34).

      (4)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 82.

      ZAŁĄCZNIK
      TURCJA – PARTNERSTWO DLA CZŁONKOSTWA 2007
      1.   WSTĘP
      Na posiedzeniu w Luksemburgu w grudniu 1997 r. Rada Europejska postanowiła, że partnerstwo dla członkostwa będzie głównym elementem udoskonalonej strategii przedakcesyjnej, skupiającym wszystkie formy pomocy dla krajów kandydujących w jednolitych ramach. W ten sposób Wspólnota ukierunkowuje swoją pomoc na specyficzne potrzeby poszczególnych kandydatów, aby udzielać wsparcia w pokonaniu poszczególnych problemów na drodze do przystąpienia.
      Pierwsze partnerstwo dla członkostwa z Turcją zostało zatwierdzone przez Radę w marcu 2001 r. W przygotowanej przez Komisję strategii rozszerzenia z października 2002 r. stwierdzono, że Komisja proponuje Turcji zmienione partnerstwo dla członkostwa. Zmienione partnerstwo dla członkostwa zostało następnie przedstawione przez Komisję w marcu 2003 r. i przyjęte przez Radę w maju tego samego roku. W swoim zaleceniu z października 2004 r. Komisja, dążąc do zagwarantowania trwałości i nieodwracalności procesu reform politycznych, zaproponowała, aby UE nadal dokładnie śledziła postępy reform politycznych. W szczególności Komisja zaproponowała przyjęcie zmienionego partnerstwa dla członkostwa w 2005 r., które zostało przyjęte przez Radę w styczniu 2006 r. W następstwie oczekiwanych postępów we wdrażaniu priorytetów krótkoterminowych partnerstwa zazwyczaj partnerstwa aktualizowane są co dwa lata. Komisja proponuje zatem wprowadzenie zmian do partnerstwa dla członkostwa.
      Turcja powinna opracować plan obejmujący harmonogram i konkretne środki służące realizacji priorytetów zawartych w partnerstwie dla członkostwa.
      Zmienione partnerstwo dla członkostwa stanowi podstawę pewnej liczby instrumentów politycznych i finansowych, które zostaną wykorzystane, aby pomóc Turcji w przygotowaniach do członkostwa. W szczególności zmienione partnerstwo dla członkostwa będzie służyć jako podstawa dalszych reform politycznych oraz wyznacznik postępów dokonanych w przyszłości.
      2.   ZASADY
      Główne priorytety ustalone dla Turcji odnoszą się do jej zdolności spełnienia kryteriów określonych przez Radę Europejską w Kopenhadze w 1993 r. oraz wymogów ram negocjacyjnych przyjętych przez Radę w dniu 3 października 2005 r.
      3.   PRIORYTETY
      Priorytety wymienione w niniejszym partnerstwie dla członkostwa wybrano w oparciu o założenie, że realistyczne jest oczekiwanie od Turcji ich pełnej realizacji lub osiągnięcia znaczących postępów w ich realizacji w ciągu najbliższych kilku lat. Wprowadza się rozróżnienie między priorytetami krótkoterminowymi, których realizacji oczekuje się w ciągu dwóch lat, oraz priorytetami średnioterminowymi, których realizacji oczekuje się w ciągu trzech do czterech lat. Priorytety te dotyczą zarówno samego prawodawstwa, jak i jego wdrażania.
      W zmienionym partnerstwie dla członkostwa określono obszary priorytetowe w przygotowaniach Turcji do członkostwa. Niemniej jednak ostatecznie Turcja będzie musiała rozwiązać wszystkie problemy określone w sprawozdaniu z postępów, w tym również kwestię konsolidacji procesu reform politycznych w celu zagwarantowania ich nieodwracalności i zapewnienia ich jednolitego wprowadzania w całym kraju i na wszystkich szczeblach administracji. Istotne jest również wypełnienie przez Turcję zobowiązań związanych ze zbliżeniem prawodawstwa i wdrożeniem dorobku prawnego Wspólnoty zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi w ramach układu o stowarzyszeniu, unii celnej i odpowiednich decyzji Rady Stowarzyszenia WE-Turcja, na przykład w sprawie systemu handlu produktami rolnymi.
      3.1.   PRIORYTETY KRÓTKOTERMINOWE
      Dialog polityczny
      Demokracja i państwo prawne
      Administracja publiczna

                  —

                  Reforma administracji publicznej i polityki kadrowej w celu zagwarantowania większej wydajności, odpowiedzialności i przejrzystości.

                  —

                  Wzmocnienie administracji lokalnej poprzez reformę administracji centralnej, przeniesienie uprawnień na administrację lokalną i zapewnienie jej odpowiednich zasobów.

                  —

                  Wdrożenie ustawodawstwa dotyczącego utworzenia sprawnie działającego urzędu rzecznika praw obywatelskich.

                  —

                  Przyjęcie i wdrożenie prawodawstwa dotyczącego trybunału obrachunkowego.

            Nadzór cywilny nad siłami bezpieczeństwa

                  —

                  Zwiększenie działań służących dostosowaniu zasad cywilnej kontroli nad wojskiem do praktyk stosowanych w państwach członkowskich UE. Zagwarantowanie nieingerencji wojska w kwestie polityczne oraz pełnego nadzoru władz cywilnych nad zagadnieniami bezpieczeństwa, w tym w zakresie formułowania strategii bezpieczeństwa narodowego i jej wdrożenia.

                  —

                  Podjęcie kroków w kierunku większej odpowiedzialności i przejrzystości w sprawach związanych z bezpieczeństwem.

                  —

                  Stworzenie pełnego parlamentarnego nadzoru nad polityką militarną i obrony oraz wszystkimi związanymi z nią wydatkami, z uwzględnieniem audytu zewnętrznego.

                  —

                  Ograniczenie właściwości sądów wojskowych do obowiązków służbowych personelu wojskowego.

            System sądownictwa

                  —

                  Wzmocnienie wysiłków, także przez szkolenia, służących zapewnieniu zgodności interpretacji przepisów dotyczących praw człowieka i podstawowych wolności przez sądy z Europejską konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności („EKPC”), orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka („ETPC”) oraz art. 90 konstytucji Turcji.

                  —

                  Zapewnienie niezależności sądownictwa, w szczególności Najwyższej Rady Sędziów i Prokuratorów oraz systemu kontroli, od innych instytucji państwowych. Bardziej precyzyjnie, zadbanie o to, aby Najwyższa Rada Sędziów i Prokuratorów reprezentowała wymiar sprawiedliwości jako całość.

                  —

                  Wzmocnienie skuteczności sądownictwa, w szczególności przez zwiększenie jego zdolności instytucjonalnych i przyjęcie nowego kodeksu postępowania cywilnego.

                  —

                  Dalsze tworzenie regionalnych sądów odwoławczych niższego szczebla.

            Polityka zwalczania korupcji

                  —

                  Opracowanie kompleksowej strategii zwalczania korupcji obejmującej zwalczanie korupcji na wysokim szczeblu i stworzenie centralnego organu nadzorującego i monitorującego jej wdrażanie, także przez opracowanie danych statystycznych. Poprawa koordynacji między wszystkimi zainteresowanymi instytucjami.

                  —

                  Zapewnienie realizacji rozporządzenia w sprawie zasad etycznego postępowania urzędników służby cywilnej i objęcie jego przepisami urzędników wybieranych, sędziów, naukowców oraz personelu wojskowego.

                  —

                  Ograniczenie immunitetów udzielanych politykom i urzędnikom państwowym, zgodnie z najlepszymi praktykami europejskimi, oraz lepsze ustawodawstwo dotyczące przejrzystości przy finansowaniu partii politycznych i kampanii wyborczych.

            Prawa człowieka i ochrona mniejszości
      Przestrzeganie prawa międzynarodowego w dziedzinie praw człowieka

                  —

                  Ratyfikacja nieobowiązkowego protokołu do Konwencji ONZ przeciwko torturom, przewidującego ustanowienie systemu niezależnego nadzoru zakładów karnych.

            Europejski Trybunał Praw Człowieka

                  —

                  Przestrzeganie EKPC oraz zapewnienie pełnego wykonania wyroków ETPC.

                  —

                  Wprowadzenie zmian w kodeksie postępowania karnego, aby zagwarantować prawo do ponownego procesu zgodnie z właściwymi wyrokami ETPC.

            Wspieranie i egzekwowanie praw człowieka

                  —

                  Powołanie niezależnej, dysponującej odpowiednimi zasobami, krajowej instytucji ds. praw człowieka zgodnie z właściwymi zasadami ONZ. Monitorowanie spraw związanych z prawami człowieka, także przez opracowywanie danych statystycznych.

                  —

                  Kontynuacja szkoleń organów ścigania w zakresie praw człowieka i technik dochodzeniowych.

            Prawa cywilne i polityczne
      Zapobieganie torturom i złemu traktowaniu

                  —

                  Zapewnienie wdrożenia środków przyjętych w ramach polityki „zerowej tolerancji” wobec tortur i złego traktowania zgodnie z EKPC i zaleceniami Europejskiego Komitetu Zapobiegania Torturom.

                  —

                  Zagwarantowanie wdrożenia protokołu stambulskiego w całym kraju, w szczególności przez poprawę specjalistycznej wiedzy medycznej.

                  —

                  Nasilenie walki z bezkarnością. Zapewnienie terminowości i skuteczności dochodzeń prowadzonych przez prokuratorów, które powinny prowadzić do zidentyfikowania i ukarania sprawców przez sądy.

            Dostęp do wymiaru sprawiedliwości

                  —

                  Wzmożenie wysiłków na rzecz zapewnienia odpowiedniej pomocy prawnej i profesjonalnych usług tłumaczeniowych.

            Wolność słowa

                  —

                  Z myślą o zapewnieniu pełnego przestrzegania wolności słowa – wprowadzenie zmian w przepisach dotyczących wolności słowa, w tym wolności prasy, oraz ich wdrożenie zgodnie z EKPC i orzecznictwem ETPC.

                  —

                  Poprawa sytuacji osób ściganych lub skazanych za wyrażanie opinii bez zastosowania przemocy.

            Wolność zgromadzeń i zrzeszania się

                  —

                  Dalsze wdrażanie wszystkich reform w zakresie wolności zrzeszania się i organizowania pokojowych zgromadzeń zgodnie z EKPC i związanym z nią orzecznictwem. Wdrożenie środków służących zapobieganiu nadmiernemu użyciu siły przez organy bezpieczeństwa.

                  —

                  Dostosowanie przepisów dotyczących partii politycznych do najlepszych praktyk stosowanych w państwach członkowskich UE.

            Organizacje społeczeństwa obywatelskiego

                  —

                  Dalszy rozwój społeczeństwa obywatelskiego w kraju i jego udziału w kształtowaniu polityki publicznej.

                  —

                  Ułatwienie i promowanie otwartej komunikacji i współpracy między wszystkimi grupami tureckiego społeczeństwa obywatelskiego a partnerami europejskimi.

            Wolność wyznania

                  —

                  Podjęcie środków niezbędnych do zapewnienia ducha tolerancji, co umożliwi pełne przestrzeganie wolności wyznania w praktyce.

            Zgodnie z EKPC oraz orzecznictwem ETPC

                  —

                  Wprowadzenie zmian do ustawodawstwa dotyczącego fundacji i jego wdrożenie.

                  —

                  Interpretacja i stosowanie obecnych przepisów do czasu przyjęcia i wdrożenia nowej ustawy o fundacjach.

                  —

                  Zagwarantowanie niemuzułmańskim społecznościom religijnym możliwości uzyskania osobowości prawnej i korzystania ze swoich praw.

                  —

                  Zapewnienie możliwości kształcenia religijnego dla mniejszości niemuzułmańskich, w tym kształcenia duchownych.

                  —

                  Zapewnienie równego traktowania obywateli Turcji i obcokrajowców korzystających z prawa do wolności wyznania przez uczestnictwo w życiu zorganizowanych wspólnot religijnych.

                  —

                  Przyjęcie przepisów chroniących przed powtarzającymi się przypadkami ścigania i skazywania osób odmawiających odbycia służby wojskowej ze względu na przekonania religijne lub wyznawane zasady moralne.

            Prawa gospodarcze i społeczne
      Prawa kobiet

                  —

                  Dalsze działania służące wdrożeniu istniejącego ustawodawstwa dotyczącego praw kobiet oraz walki z wszelkimi formami przemocy skierowanej przeciwko kobietom, w tym z przestępstwami popełnianymi w imię honoru. Zapewnienie specjalistycznych szkoleń dla sędziów i prokuratorów, organów ścigania, gmin i innych odpowiedzialnych instytucji, jak również zwiększenie wysiłków na rzecz utworzenia schronisk dla kobiet zagrożonych przemocą we wszystkich większych gminach, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem.

                  —

                  Dalsze prowadzenie akcji informacyjnych skierowanych do ogółu społeczeństwa, w szczególności do mężczyzn, dotyczących kwestii równości płci, propagowanie roli kobiet w społeczeństwie, również przez zapewnienie równego dostępu do edukacji i udział w rynku pracy oraz w życiu politycznym i społecznym, jak również wsparcie rozwoju organizacji kobiecych realizujących te cele.

            Prawa dzieci

                  —

                  Zapewnienie pełnego wdrożenia ustawy o ochronie dzieci oraz propagowanie ochrony praw dzieci zgodnie z normami unijnymi i międzynarodowymi.

                  —

                  Podejmowanie dalszych wysiłków mających na celu rozwiązanie problemu pracy dzieci i ubóstwa wśród dzieci oraz poprawę sytuacji dzieci ulicy.

            Prawo pracy i prawa związków zawodowych

                  —

                  Zapewnienie pełnego poszanowania praw związków zawodowych zgodnie z normami UE i właściwymi konwencjami MOP, w szczególności w zakresie prawa do organizowania się, prawa do strajku oraz prawa do negocjowania układów zbiorowych.

                  —

                  Dalsze wzmocnienie dialogu społecznego oraz ułatwienie i zachęcanie do współpracy z partnerami UE.

            Polityka przeciwdziałania dyskryminacji

                  —

                  Zagwarantowanie w prawie i w praktyce pełnego poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności wszystkich osób, bez dyskryminacji i niezależnie od języka, poglądów politycznych, płci, pochodzenia rasowego lub etnicznego, wyznania lub przekonań, niepełnosprawności, wieku lub orientacji seksualnej.

                  —

                  Wzmocnienie wysiłków w celu zmiany programów nauczania i podręczników, aby wyeliminować z nich dyskryminacyjne treści.

            Prawa mniejszości, prawa w zakresie kultury i ochrona mniejszości

                  —

                  Zapewnienie różnorodności kulturowej i propagowanie poszanowania i ochrony mniejszości zgodnie z EKPC i zasadami określonymi w Konwencji ramowej Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych oraz zgodnie z najlepszymi praktykami w państwach członkowskich.

                  —

                  Zagwarantowanie ochrony prawnej mniejszości, w szczególności w zakresie pokojowego korzystania z prawa własności zgodnie z protokołem nr 1 do EKPC.

            Prawa w zakresie kultury

                  —

                  Skuteczniejszy dostęp do programów radiowych i telewizyjnych nadawanych w językach innych niż turecki, szczególnie przez usunięcie pozostałych ograniczeń prawnych.

                  —

                  Przyjęcie właściwych środków wspierania nauczania języków innych niż turecki.

            Sytuacja na wschodzie i południowym wschodzie kraju

                  —

                  Opracowanie kompleksowego podejścia do zmniejszenia dysproporcji między regionami, w szczególności poprawy sytuacji w południowo-wschodniej Turcji w celu zwiększenia możliwości gospodarczych, społecznych i kulturalnych wszystkich obywateli tureckich, w tym również obywateli pochodzenia kurdyjskiego.

                  —

                  Zniesienie systemu straży wiejskiej na południowym wschodzie.

                  —

                  Oczyszczenie terenu z min przeciwpiechotnych.

            Przesiedleńcy wewnętrzni

                  —

                  Wprowadzenie środków ułatwiających powrót przesiedleńców wewnętrznych do pierwotnych miejsc zamieszkania zgodnie z zaleceniami specjalnego przedstawiciela Sekretarza Generalnego ONZ ds. przesiedleńców.

                  —

                  Dalsze wdrażanie ustawy o odszkodowaniach za szkody poniesione w wyniku ataków terrorystycznych i walki z terroryzmem. Zapewnienie uczciwych i szybkich odszkodowań dla ofiar.

            Sprawy regionalne i zobowiązania międzynarodowe
      Cypr

                  —

                  Czynne wspieranie wysiłków mających na celu realizację uzgodnionego dnia 8 lipca procesu prowadzącego do całościowego rozwiązania problemu Cypru w ramach ONZ zgodnie z zasadami, na których opiera się Unia, obejmującego konkretne kroki przyczyniające się do powstania lepszej atmosfery dla poszukiwań takiego całościowego rozwiązania.

                  —

                  Pełne wdrożenie protokołu dostosowującego układ z Ankary do przystąpienia nowych państw członkowskich UE, w tym usunięcie wszystkich istniejących ograniczeń wobec statków pod banderą Cypru oraz statków obsługujących handel cypryjski (1).

                  —

                  Podjęcie konkretnych kroków w celu możliwie jak najszybszej normalizacji stosunków dwustronnych między Turcją a wszystkimi państwami członkowskimi UE, w tym z Republiką Cypryjską (1).

            Pokojowe rozstrzygnięcie sporów granicznych

                  —

                  Kontynuowanie działań mających na celu rozwiązanie nierozstrzygniętych dotąd sporów granicznych zgodnie z zasadą pokojowego rozstrzygania sporów, jak przewidziano w Karcie ONZ, w tym również, jeśli to konieczne, z udziałem Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości.

                  —

                  Wyraźne zaangażowanie na rzecz stosunków dobrosąsiedzkich; uwzględnienie wszelkich źródeł konfliktów z sąsiadami; powstrzymanie się od wszelkich gróźb lub działań, które mogłyby negatywnie wpłynąć na proces pokojowego rozstrzygania sporów granicznych.

            Obowiązki w ramach układu o stowarzyszeniu

                  —

                  Zapewnienie realizacji zobowiązań podjętych w ramach układu o stowarzyszeniu, również w dziedzinie unii celnej.

            Kryteria gospodarcze

                  —

                  Dalsze wdrażanie odpowiedniej polityki podatkowej i monetarnej w celu podjęcia odpowiednich działań chroniących stabilność i przewidywalność makroekonomiczną. Wprowadzenie w życie trwałego i skutecznego systemu ubezpieczeń społecznych.

                  —

                  Dalsze wzmocnienie koordynacji polityki gospodarczej w różnych instytucjach i obszarach politycznych, w celu zapewnienia spójnych i trwałych ram polityki ekonomicznej dla gospodarki.

                  —

                  Dalsza prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych.

                  —

                  Dalsza liberalizacja rynku i reformy cenowe, w szczególności w sektorze energii i rolnictwa.

                  —

                  Rozwiązanie problemu nierównowagi rynku pracy. Poprawa systemów zachęt oraz elastyczności na rynku pracy w celu zwiększenia udziału w rynku pracy oraz stopy zatrudnienia; lepsza edukacja i szkolenia zawodowe, a tym samym wsparcie przejścia od gospodarki opartej na rolnictwie do gospodarki opartej na usługach.

                  —

                  Poprawa warunków dla rozwoju przedsiębiorczości. W tym celu poprawa funkcjonowania sądownictwa gospodarczego i ochrona niezależności organów regulacji rynku; ulepszenie postępowania upadłościowego i usunięcie w ten sposób przeszkód związanych z wycofywaniem się z rynku.

                  —

                  Określenie i wdrożenie środków pozwalających zlikwidować szarą strefę.

            Zdolność wypełnienia zobowiązań wynikających z członkostwa
      Rozdział 1:   Swobodny przepływ towarów

                  —

                  Zniesienie wymagań w zakresie pozwoleń na przywóz, jak również nieproporcjonalnych wymagań w zakresie zaświadczeń w odniesieniu do produktów innych niż używane pojazdy silnikowe.

                  —

                  Przedstawienie Komisji planu znoszenia pozwoleń na przywóz w odniesieniu do używanych pojazdów silnikowych.

                  —

                  Zakończenie określania środków sprzecznych z art. 28–30 Traktatu WE, opracowanie planu ich zniesienia oraz wprowadzenie do tureckiego porządku prawnego klauzuli o wzajemnym uznawaniu.

                  —

                  Rozwiązanie kwestii prawnej ochrony danych dotyczących produktów farmaceutycznych.

            Rozdział 3:   Prawo przedsiębiorczości i swoboda świadczenia usług

                  —

                  Przedstawienie szczegółowej strategii, która powinna zawierać harmonogram wszystkich działań koniecznych do dostosowania przepisów oraz stworzenia zdolności instytucjonalnych zgodnie z dorobkiem prawnym Wspólnoty w tym rozdziale.

                  —

                  Dalsze dostosowanie przepisów do dorobku prawnego Wspólnoty w zakresie wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, szczególnie przez ustanowienie procedur uznawania kwalifikacji zawodowych odmiennych od uznawania kwalifikacji akademickich, a także przyjęcie minimalnych wymogów kształcenia określonych w dyrektywie 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (2).

                  —

                  Rozpoczęcie dostosowania prawa krajowego do dorobku prawnego Wspólnoty w dziedzinie usług pocztowych.

            Rozdział 4:   Swobodny przepływ kapitału

                  —

                  Dalsze usuwanie ograniczeń dotyczących zagranicznych inwestycji bezpośrednich pochodzących z UE.

                  —

                  Rozpoczęcie dostosowania prawa krajowego w dziedzinie systemów płatniczych do dorobku prawnego Wspólnoty.

            Rozdział 5:   Zamówienia publiczne

                  —

                  Powierzenie instytucji ds. zamówień publicznych zadań obejmujących zapewnianie spójności polityki w tej dziedzinie i kierowanie jej wdrażaniem.

                  —

                  Przedstawienie kompleksowej strategii, która obejmie wszystkie reformy niezbędne do dostosowania przepisów krajowych i utworzenia zdolności instytucjonalnych zgodnie z dorobkiem prawnym Wspólnoty.

            Rozdział 6:   Prawo spółek

                  —

                  Przyjęcie nowego kodeksu handlowego.

            Rozdział 7:   Prawo własności intelektualnej

                  —

                  Poprawa zdolności policji, służb celnych i sądownictwa do egzekwowania praw własności intelektualnej, w tym lepsza koordynacja działań tych organów.

                  —

                  W szczególności rozwiązanie problemu podrabiania znaków towarowych oraz piractwa.

            Rozdział 8:   Polityka konkurencji

                  —

                  Przyjęcie przepisów dotyczących pomocy państwa zgodnych z wymogami dorobku prawnego Wspólnoty oraz utworzenie niezależnie działającego organu ds. monitorowania pomocy państwa, zdolnego do wypełnienia obowiązujących zobowiązań w zakresie przejrzystości.

                  —

                  Zakończenie prac nad krajowym programem restrukturyzacji hutnictwa zgodnym z wymogami UE oraz jego przyjęcie.

            Rozdział 9:   Usługi finansowe

                  —

                  Dalsze dostosowanie przepisów do nowych wymogów kapitałowych dla instytucji kredytowych oraz firm inwestycyjnych, a także do innych powiązanych dyrektyw (system gwarancji depozytowych, likwidacja i reorganizacja, konglomeraty finansowe, rachunki bankowe).

                  —

                  Wzmocnienie norm ostrożnościowych i nadzorczych zarówno w sektorze bankowości, jak i w pozabankowym sektorze finansowym. Utworzenie niezależnego organu regulacyjnego i nadzorczego w sektorze ubezpieczeń oraz emerytur i rent.

            Rozdział 10:   Społeczeństwo informacyjne i media

                  —

                  Przyjęcie nowej ustawy o łączności elektronicznej zgodnej z obowiązującymi ramami regulacyjnymi UE.

                  —

                  Zakończenie prac nad przyjęciem i wdrożeniem najistotniejszych „warunków początkowych” dla ram regulacyjnych UE z 2002 r.

                  —

                  Dalsze dostosowanie ustawodawstwa w dziedzinie polityki audiowizualnej do dorobku prawnego Wspólnoty, w szczególności w odniesieniu do dyrektywy o „telewizji bez granic”.

            Rozdział 11:   Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich

                  —

                  Ustanowienie agencji IPARD (instrument pomocy przedakcesyjnej w zakresie rozwoju obszarów wiejskich), zatwierdzonej zgodnie z wymogami UE.

                  —

                  Zniesienie ograniczeń w handlu mięsem wołowym, żywym bydłem i produktami pochodnymi.

            Rozdział 12:   Bezpieczeństwo żywności, polityka weterynaryjna i fitosanitarna

                  —

                  Przyjęcie ramowych przepisów, zgodnych z wymogami UE, dotyczących żywności, pasz i kwestii weterynaryjnych, które pozwolą na pełną transpozycję dorobku prawnego UE do prawa krajowego.

                  —

                  Zapewnienie operacyjności systemu identyfikacji i rejestracji bydła oraz rejestracji ich przemieszczania się zgodnie z dorobkiem prawnym UE, a także rozpoczęcie wdrażania odpowiedniego systemu, który pozwoli śledzić przemieszczanie się owiec i kóz.

                  —

                  Podjęcie niezbędnych działań, które pozwolą Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt uznać region Tracji za obszar wolny od pryszczycy, na którym prowadzone są szczepienia.

                  —

                  Zaklasyfikowanie wszystkich zakładów rolno-spożywczych do odpowiednich kategorii zgodnie z dorobkiem prawnym UE oraz przygotowanie krajowego programu modernizacji tych zakładów.

            Rozdział 13:   Rybołówstwo

                  —

                  Wzmocnienie struktur administracyjnych, szczególnie poprzez stworzenie centralnej jednostki zajmującej się wszystkimi kwestiami związanymi z rybołówstwem. Szczególną uwagę należy również poświęcić wzmocnieniu inspekcji i kontroli w sektorze rybołówstwa.

                  —

                  Przyjęcie zmienionej ustawy o rybołówstwie zgodnej z wymogami UE, także w dziedzinie zarządzania zasobami i flotą, oraz wymogami inspekcji i kontroli.

            Rozdział 14:   Polityka transportowa

                  —

                  Przyjęcie ustawy ramowej o kolei, aby zagwarantować stopniowe otwieranie tureckiego rynku transportu kolejowego oraz zapewnić rozdział funkcji w zakresie zarządzania infrastrukturą i świadczenia usług.

                  —

                  Dalsze dostosowywanie przepisów w sektorze morskim oraz ich wdrażanie, przy szczególnym uwzględnieniu skutecznego wdrażania środków zapobiegających zanieczyszczeniu środowiska. Lepsze zarządzanie transportem morskim, w tym poprawa bezpieczeństwa floty tureckiej oraz wdrożenie dorobku prawnego Wspólnoty w zakresie bezpieczeństwa morskiego.

                  —

                  W dziedzinie lotnictwa – prace nad opracowaniem rozwiązań technicznych zapewniających konieczną łączność, która pozwoli zagwarantować odpowiedni poziom bezpieczeństwa lotniczego w południowo-wschodniej części basenu Morza Śródziemnego.

                  —

                  Wszczęcie działań mających na celu uznawanie „oznaczenia wspólnotowego” oraz zapewnienie jasnej strategii w zakresie stopniowego dostosowywania przepisów krajowych do dorobku prawnego Wspólnoty dotyczącego jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej.

                  —

                  Dostosowanie przepisów krajowych do odpowiednich postanowień i norm określonych w deklaracji Europejskiej Konferencji Lotnictwa Cywilnego dotyczącej polityki w zakresie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego oraz ich wdrożenie.

            Rozdział 15:   Energia

                  —

                  Dalsze dostosowanie przepisów krajowych do dorobku prawnego Wspólnoty dotyczącego wewnętrznego rynku gazu i energii elektrycznej oraz transgranicznego przesyłu energii elektrycznej, a także ich wdrożenie, również z myślą o możliwym przystąpieniu do Traktatu o Wspólnocie Energetycznej. Zapewnienie wdrożenia uczciwych i niedyskryminujących zasad przesyłu gazu.

                  —

                  Dalsze rozwijanie zdolności różnych organów regulacyjnych oraz zapewnienie ich niezależności.

                  —

                  Wzmocnienie zdolności administracyjnych oraz dalsze dostosowywanie przepisów dotyczących efektywności energetycznej, promowanie wysokowydajnej kogeneracji, a także korzystanie z odnawialnych źródeł energii w transporcie, przy dostawach energii elektrycznej i w systemach grzewczych/chłodzących, w tym określenie odpowiednich i ambitnych celów i zachęt.

                  —

                  Przystąpienie do Wspólnej konwencji bezpieczeństwa w postępowaniu z wypalonym paliwem jądrowym i bezpieczeństwa w postępowaniu z odpadami promieniotwórczymi.

            Rozdział 16:   Opodatkowanie

                  —

                  Podjęcie praktycznych działań prowadzących do znacznego obniżenia dyskryminującego opodatkowania wyrobów alkoholowych oraz importowanego tytoniu i papierosów, a także przedstawienie uzgodnionego z Komisją i zawierającego wyraźnie określone etapy planu służącego szybkiej likwidacji wszelkich dyskryminujących „podatków rezydualnych”.

                  —

                  Dalsze dostosowanie VAT i podatków akcyzowych, w szczególności w zakresie struktury i obowiązujących stawek.

                  —

                  Dalsze wzmacnianie i modernizacja administracji podatkowej, w tym sektora teleinformatycznego, w celu większej zgodności oraz lepszego poboru przychodów podatkowych, a także ograniczenia szarej strefy.

            Rozdział 18:   Statystyka

                  —

                  Terminowe opracowanie najważniejszych wskaźników dotyczących rachunków narodowych zgodnie z ESA 95.

                  —

                  Dostosowanie metod i struktur organizacyjnych służących gromadzeniu informacji w celu dostarczania statystyk rolnych zgodnie z wymogami UE.

                  —

                  Zakończenie prac nad stworzeniem rejestru przedsiębiorstw.

            Rozdział 19:   Polityka społeczna i zatrudnienie

                  —

                  Stworzenie warunków dla skutecznego dialogu społecznego, między innymi poprzez przyjęcie nowych przepisów likwidujących przepisy ograniczające działalność związków zawodowych oraz zapewnienie pełnego poszanowania praw związków zawodowych.

                  —

                  Przedstawienie analizy dotyczącej nielegalnego zatrudnienia w Turcji oraz opracowanie planu zwalczania tego problemu w kontekście ogólnego planu działania w celu wdrożenia dorobku prawnego Wspólnoty z korzyścią dla wszystkich pracowników.

                  —

                  Zakończenie prac nad wspólnym memorandum o integracji społecznej i wspólną oceną założeń polityki zatrudnienia oraz aktywne wdrażanie obu dokumentów w ramach działań następczych.

            Rozdział 20:   Polityka w zakresie przemysłu i przedsiębiorstw

                  —

                  Przyjęcie zmienionej kompleksowej strategii polityki przemysłowej.

            Rozdział 22:   Polityka regionalna i koordynacja instrumentów strukturalnych

                  —

                  Wzmocnienie procesu tworzenia struktur instytucjonalnych oraz zwiększenie zdolności administracyjnych w obszarach programowania, opracowywania projektów, monitorowania, oceny i zarządzania finansowego oraz kontroli, szczególnie na szczeblu poszczególnych ministerstw, aby wdrożyć unijne programy przedakcesyjne jako wstęp do wdrożenia wspólnotowej polityki spójności.

            Rozdział 23:   Wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe

                  —

                  Wzmocnienie wysiłków w celu dostosowania tureckich przepisów dotyczących ochrony danych osobowych do dorobku prawnego Wspólnoty oraz ustanowienie niezależnego organu nadzorczego ds. ochrony danych.

                  —

                  Inne priorytety – zob. punkt dotyczący kryteriów politycznych.

            Rozdział 24:   Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo

                  —

                  Dalsze wzmacnianie wszystkich organów ścigania oraz dostosowanie ich statusu i funkcjonowania do norm europejskich, również przez rozwój współpracy między tymi organami. Przyjęcie kodeksu etycznego i ustanowienie niezależnego i skutecznego systemu składania skarg, gwarantującego większy poziom odpowiedzialności obejmujący wszystkie organy ścigania.

                  —

                  Kontynuowanie wysiłków w celu wdrożenia narodowego planu działania w dziedzinie migracji i azylu (w tym poprzez przyjęcie harmonogramu działań), zwiększenie zdolności do walki z nielegalną migracją zgodnie z normami międzynarodowymi.

                  —

                  Pilne zawarcie z UE umowy o readmisji.

                  —

                  Dokonanie postępów w przygotowaniach do przyjęcia kompleksowej ustawy o azylu zgodnie z dorobkiem prawnym Wspólnoty, w tym poprzez ustanowienie organu ds. azylu.

                  —

                  Dalsze działania służące wdrożeniu krajowego planu działań na rzecz zintegrowanego zarządzania granicami, w tym poprzez określenie precyzyjnego harmonogramu działań. Należy podjąć działania w celu utworzenia nowego urzędu odpowiedzialnego za egzekwowanie stosowania nowych przepisów dotyczących granic.

                  —

                  Wdrożenie krajowej strategii w sprawie przestępczości zorganizowanej. Nasilenie walki z przestępczością zorganizowaną, narkotykami, handlem ludźmi, nadużyciami finansowymi, korupcją i praniem pieniędzy.

            Rozdział 26:   Edukacja i kultura

                  —

                  Wzmocnienie zdolności administracyjnych krajowych agencji ds. programów „Uczenie się przez całe życie” i „Młodzież w działaniu”, aby sprostać rosnącemu obciążeniu pracą.

            Rozdział 27:   Ochrona środowiska

                  —

                  Przyjęcie kompleksowej strategii stopniowej transpozycji, wdrażania i egzekwowania dorobku prawnego Wspólnoty, w tym przez plany tworzenia niezbędnych zdolności administracyjnych na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym oraz gromadzenie niezbędnych zasobów finansowych; w planach tych należy określić poszczególne etapy działań i terminy ich realizacji.

                  —

                  Dalsza transpozycja, wdrażanie i egzekwowanie dorobku prawnego Wspólnoty, w szczególności przepisów horyzontalnych i ramowych, dotyczących np. oceny oddziaływania na środowisko, w tym aspektów transgranicznych, jak również wzmocnienie zdolności administracyjnych.

                  —

                  Przyjęcie krajowego planu gospodarowania odpadami.

            Rozdział 28:   Ochrona konsumentów i zdrowia

                  —

                  Dalsze dostosowanie przepisów do dorobku prawnego Wspólnoty dotyczącego ochrony konsumentów i zdrowia, w tym w zakresie krwi, tkanek i komórek oraz tytoniu, a także zapewnienie odpowiednich struktur administracyjnych i zdolności w zakresie egzekwowania przepisów.

                  —

                  Wzmocnienie zdolności sądów, także przez szkolenia, w celu zapewnienia spójności przy interpretacji przepisów dotyczących praw konsumentów.

            Rozdział 29:   Unia celna

                  —

                  Dostosowanie prawa w dziedzinie stref wolnocłowych do dorobku prawnego Wspólnoty, w szczególności reguł dotyczących kontroli celnych i kontroli podatkowej.

                  —

                  Wzmocnienie zdolności do egzekwowania prawa przez administrację celną, w szczególności w odniesieniu do walki z nielegalnym handlem i podrabianiem towarów. Dalsze przygotowania do umożliwienia łączności systemów informatycznych z systemami UE.

                  —

                  Likwidacja zwolnień z należności celnych towarów objętych unią celną, sprzedawanych w sklepach wolnocłowych podróżnym wjeżdżającym na teren Turcji.

            Rozdział 30:   Stosunki zewnętrzne

                  —

                  Dostosowanie do stanowiska UE dotyczącego dauhańskiej agendy rozwoju w Światowej Organizacji Handlu oraz stanowiska UE w OECD.

                  —

                  Zakończenie dostosowywania przepisów do systemu ogólnych preferencji Wspólnoty Europejskiej.

                  —

                  Dalsze działania mające na celu zawarcie pozostałych umów o wolnym handlu z państwami trzecimi zgodnie z dorobkiem prawnym Wspólnoty.

            Rozdział 31:   Polityka zagraniczna, bezpieczeństwa i obronna

                  —

                  Dalsze dostosowanie do unijnych wspólnych stanowisk, deklaracji, oświadczeń i działań w zakresie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.

                  —

                  Dostosowanie polityki wobec państw trzecich oraz stanowisk w organizacjach międzynarodowych do polityki i stanowisk UE i jej państw członkowskich, w tym w odniesieniu do członkostwa wszystkich państw członkowskich UE w odpowiednich organizacjach oraz porozumieniach, takich jak Wassenaar.

            Rozdział 32:   Kontrola finansowa

                  —

                  Przyjęcie zmienionego dokumentu strategicznego dotyczącego publicznej wewnętrznej kontroli finansowej oraz prawodawstwa powiązanego.

                  —

                  Przyjęcie przepisów będących przedmiotem trwających procedur legislacyjnych w celu zapewnienia działania tureckiego trybunału obrachunkowego zgodnie z wytycznymi i standardami Międzynarodowej Organizacji Najwyższych Organów Kontroli (INTOSAI).

                  —

                  Utworzenie niezależnie działającej struktury koordynującej zwalczanie nadużyć finansowych w celu ochrony interesów finansowych UE.

            3.2.   PRIORYTETY ŚREDNIOTERMINOWE
      Kryteria gospodarcze

                  —

                  Zakończenie programu prywatyzacji.

                  —

                  Zapewnienie stabilności finansów publicznych.

                  —

                  Dalsza poprawa ogólnego poziomu systemu edukacji i opieki zdrowotnej, ze zwróceniem szczególnej uwagi na młodsze pokolenie i kobiety.

                  —

                  Modernizacja infrastruktury w kraju, szczególnie w obszarze energii i transportu, w celu wzmocnienia konkurencyjności całej gospodarki.

            Zdolność wypełnienia zobowiązań wynikających z członkostwa

            Rozdział 2:

            Swobodny przepływ pracowników

                  —

                  Zapewnienie odpowiedniej zdolności państwowych służb zatrudnienia pozwalających na udział w sieci EURES (Europejskie Służby ds. Zatrudnienia).

                  —

                  Dalsze wzmacnianie struktur administracyjnych, w szczególności w celu koordynacji systemów ubezpieczeń społecznych.

            Rozdział 3:

            Prawo przedsiębiorczości i swoboda świadczenia usług

                  —

                  Dalsze usuwanie ograniczeń swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług transgranicznych.

                  —

                  Rozpoczęcie dostosowania przepisów krajowych do dorobku prawnego Wspólnoty w dziedzinie usług pocztowych.

                  —

                  Dalsze dostosowywanie przepisów krajowych dorobku prawnego Wspólnoty w dziedzinie wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych oraz, w szczególności, podjęcie działań zmierzających do uchylenia wymogów dotyczących obywatelstwa.

            Rozdział 5:

            Zamówienia publiczne

                  —

                  Wdrożenie strategii zamówień publicznych.

                  —

                  Propagowanie przeprowadzania procedur zamówień publicznych drogą elektroniczną.

            Rozdział 6:

            Prawo spółek

                  —

                  Przyjęcie ogólnych ram sprawozdawczości finansowej w dziedzinie rachunkowości przedsiębiorstw i audytu zgodnie z normami UE.

                  —

                  Zwiększenie wymogów dotyczących jawności. W szczególności przyjęcie ogólnego wymogu składania przez przedsiębiorstwa skontrolowanych sprawozdań finansowych skonsolidowanych i jednostkowych w celu ich upublicznienia.

            Rozdział 7:

            Prawo własności intelektualnej

                  —

                  Dalsze dostosowywanie przepisów oraz zapewnienie skutecznego egzekwowania praw własności intelektualnej.

            Rozdział 8:

            Polityka konkurencji

                  —

                  Dostosowanie prawodawstwa wtórnego w dziedzinie pomocy państwa.

                  —

                  Zapewnienie przejrzystości w dziedzinie pomocy państwa zgodnie z obowiązującymi zobowiązaniami dwustronnymi. Poinformowanie Wspólnoty o wszystkich obowiązujących programach pomocy i zgłaszanie z wyprzedzeniem każdego przypadku pomocy indywidualnej, która ma zostać przyznana.

            Rozdział 10:

            Społeczeństwo informacyjne i media

                  —

                  Zakończenie transpozycji i wdrażania dorobku prawnego Wspólnoty w dziedzinie łączności elektronicznej i przygotowanie pełnej liberalizacji rynków.

                  —

                  Dalsze dostosowanie przepisów krajowych do dorobku prawnego Wspólnoty w dziedzinie polityki audiowizualnej oraz wzmocnienie niezależności i zdolności administracyjnych organu regulacyjnego.

            Rozdział 11:

            Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich

                  —

                  Dalszy rozwój systemu identyfikacji gruntów oraz krajowego systemu rejestracji rolników w celu przygotowania kontroli gruntów rolniczych.

                  —

                  Rozpoczęcie przygotowań do wdrożenia działań pilotażowych związanych z ochroną środowiska i obszarami wiejskimi w celu dalszego wdrożenia środków rolno-środowiskowych.

            Rozdział 12:

            Bezpieczeństwo żywności, polityka weterynaryjna i fitosanitarna

                  —

                  Przyjęcie środków kontroli chorób zwierzęcych oraz utworzenie planów walki z chorobami, gdy jest to uzasadnione stanem zdrowia zwierząt.

                  —

                  Zwiększenie możliwości laboratoryjnych i kontrolnych w obszarze bezpieczeństwa żywności oraz sektorze weterynaryjnym i fitosanitarnym, w szczególności jeśli chodzi o laboratoria referencyjne, badanie pozostałości (w tym plany kontroli) oraz procedury pobierania próbek.

                  —

                  Dostosowanie przepisów krajowych w zakresie przenośnych encefalopatii gąbczastych (TSE) oraz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego do dorobku prawnego Wspólnoty, a także utworzenie niezbędnych systemów zbiórki i przetwarzania.

            Rozdział 13:

            Rybołówstwo

                  —

                  Utworzenie wiarygodnego systemu oceny zasobów, dostarczającego dokładnych danych o zasobach morskich.

                  —

                  Dostosowanie istniejącego rejestru floty do wymogów UE.

            Rozdział 14:

            Polityka transportowa

                  —

                  Dalsze dostosowanie przepisów i administracji w zakresie transportu do dorobku prawnego Wspólnoty, szczególnie w odniesieniu do transportu drogowego i bezpieczeństwa lotniczego.

                  —

                  Wzmocnienie zdolności do wdrażania dorobku prawnego UE, w tym środków kontroli, zgodnie z normami UE.

            Rozdział 15:

            Energia

                  —

                  Zapewnienie utworzenia konkurencyjnego wewnętrznego rynku energii zgodnie z dyrektywami dotyczącymi energii elektrycznej i gazu. Dalsze wzmocnienie struktur administracyjnych i regulacyjnych, koniecznych, aby rynek energii funkcjonował sprawnie i był konkurencyjny.

                  —

                  Przyjęcie ustawy o prawie jądrowym zapewniającej wysoki poziom bezpieczeństwa jądrowego zgodnie z normami UE.

            Rozdział 16:

            Opodatkowanie

                  —

                  Dalsze dostosowanie VAT i podatków akcyzowych, w szczególności w zakresie odliczeń, zwolnień, procedur szczególnych, zwrotów podatku oraz stosowania stawek obniżonych.

            Rozdział 18:

            Statystyka

                  —

                  Wzmocnienie roli koordynacyjnej Turkstatu oraz zwiększenie jego zdolności administracyjnych w celu zapewnienia bardziej terminowego gromadzenia, przetwarzania i rozpowszechniania danych.

            Rozdział 19:

            Polityka społeczna i zatrudnienie

                  —

                  Zakończenie transpozycji dorobku prawnego Wspólnoty oraz umocnienie odpowiednich struktur administracyjnych i struktur egzekwowania prawa, w tym inspektoratów pracy, we współpracy z partnerami społecznymi.

                  —

                  Wzmocnienie zdolności do oceny i monitorowania rynku pracy oraz zmian społecznych, a także rozwiązywania problemów strukturalnych.

            Rozdział 21:

            Sieci transeuropejskie

                  —

                  Przyznawanie pierwszeństwa projektom określonym w ramach oceny potrzeb infrastruktury transportowej (TINA) oraz projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania wymienionych w wytycznych energetycznych TEN Wspólnoty Europejskiej.

            Rozdział 22:

            Polityka regionalna i koordynacja instrumentów polityki strukturalnej

                  —

                  Rozwijanie zdolności administracyjnych na poziomie centralnym, regionalnym i lokalnym w celu wdrażania ewentualnej przyszłej polityki spójności Wspólnoty.

            Rozdział 24:

            Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo

                  —

                  Przyspieszenie wysiłków w celu utworzenia zintegrowanego systemu zarządzania granicami zgodnie z dorobkiem prawnym Wspólnoty, opartego na ścisłej koordynacji działań poszczególnych organów i profesjonalizmie pracowników, obejmującego między innymi mechanizm wstępnej kontroli służący ustaleniu tożsamości osób potrzebujących ochrony międzynarodowej na granicy.

                  —

                  Dalsze dostosowanie przepisów krajowych do dorobku prawnego Wspólnoty w dziedzinie azylu, w szczególności przez zniesienie ograniczeń geograficznych w odniesieniu do konwencji genewskiej oraz wzmocnienie ochrony, wsparcia społecznego i środków integracji dla uchodźców.

                  —

                  Zapewnienie zgodności ustawodawstwa tureckiego w sprawach cywilnych z dorobkiem prawnym Wspólnoty oraz wzmocnienie zdolności administracyjnych sądownictwa do stosowania tego dorobku.

            Rozdział 27:

            Ochrona środowiska

                  —

                  Dalsza transpozycja i wdrożenie dorobku prawnego Wspólnoty związanego z prawodawstwem ramowym, międzynarodowymi konwencjami w dziedzinie ochrony środowiska, prawodawstwem w dziedzinie ochrony przyrody, jakości wody, substancji chemicznych, zanieczyszczeń przemysłowych, zarządzania ryzykiem oraz gospodarki odpadami.

                  —

                  Działanie na rzecz włączania wymagań w zakresie ochrony środowiska do polityki w innych sektorach.

            Rozdział 28:

            Ochrona konsumentów i zdrowia

                  —

                  Zapewnienie wysokiego poziomu ochrony przez skuteczne egzekwowanie zasad ochrony konsumenta oraz zwiększanie udziału odpowiednich organizacji konsumenckich.

                  —

                  W dziedzinie zdrowia psychicznego – rozwój usług na poziomie społeczności lokalnych jako alternatywy dla opieki zinstytucjonalizowanej oraz zapewnienie wystarczających środków finansowych na opiekę w zakresie zdrowia psychicznego.

            Rozdział 29:

            Unia celna

                  —

                  Zakończenie dostosowania ustawodawstwa celnego do dorobku prawnego Wspólnoty w zakresie towarów i technologii podwójnego zastosowania, prekursorów oraz towarów podrabianych i pirackich.

            Rozdział 32:

            Kontrola finansowa

                  —

                  Dostosowanie tureckiego kodeksu karnego do Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich („konwencja PIF”) oraz do jej protokołów.

            4.   PROGRAMOWANIE
      Pomoc finansowa na rzecz priorytetów określonych w partnerstwie dla członkostwa zostanie udostępniona w ramach dwóch instrumentów finansowych: programy przyjęte przed rokiem 2006 i w 2006 roku zostaną wdrożone zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2500/2001 z dnia 17 grudnia 2001 r. dotyczącym przedakcesyjnej pomocy finansowej dla Turcji (3). Programy i projekty, przyjęte począwszy od 2007 r., zostaną wdrożone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1085/2006. Na podstawie obu tych instrumentów Komisja przyjęła lub przyjmie odpowiednie decyzje o finansowaniu, a następnie Komisja i Turcja podpiszą porozumienia o finansowaniu. Porozumienia o finansowaniu stanowią podstawę prawną dla wdrażania konkretnych programów.
      Turcja może również korzystać z finansowania w ramach programów wielostronnych i horyzontalnych.
      5.   WARUNKOWOŚĆ
      Pomoc wspólnotowa w finansowaniu projektów za pośrednictwem instrumentów przedakcesyjnych jest uwarunkowana przestrzeganiem przez Turcję zobowiązań podjętych w ramach porozumień WE-Turcja, w tym decyzji o unii celnej 1/95 i innych decyzji, dalszymi działaniami mającymi na celu spełnienie kryteriów kopenhaskich, w szczególności postępem w spełnianiu konkretnych celów priorytetowych określonych w niniejszym zmienionym partnerstwie dla członkostwa.
      Nieprzestrzeganie tych warunków ogólnych może prowadzić do podjęcia przez Radę decyzji o zawieszeniu pomocy finansowej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2500/2001 lub na podstawie art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1085/2006. Szczegółowe warunki są również uwzględnione w poszczególnych programach rocznych. W następstwie decyzji o finansowaniu podpisane zostanie z Turcją porozumienie o finansowaniu.
      6.   MONITOROWANIE
      Wdrożenie partnerstwa dla członkostwa będzie badane w odpowiedni sposób za pomocą mechanizmów ustanowionych na mocy układu o stowarzyszeniu, jak również sprawozdań z postępów przygotowywanych przez Komisję.
      Dzięki podkomitetom utworzonym na podstawie układu o stowarzyszeniu możliwy jest przegląd realizacji celów priorytetowych określonych w partnerstwie dla członkostwa, jak również postępów w dostosowaniu, wdrażaniu i egzekwowaniu prawa. Komitet Stowarzyszenia omawia ogólne zmiany, postępy i problemy w realizacji celów priorytetowych partnerstwa dla członkostwa, jak również konkretne kwestie przekazane mu przez podkomitety.
      Monitorowanie programu przedakcesyjnej pomocy finansowej jest prowadzone wspólnie przez Turcję i Komisję za pośrednictwem Wspólnego Komitetu Monitorującego/Komitetu Monitorującego IPA. W celu zapewnienia skuteczności monitorowania projekty finansowane w ramach każdego porozumienia finansowego muszą zawierać możliwe do sprawdzenia i wymierne wskaźniki osiągnięć. Monitorowanie oparte na powyższych wskaźnikach umożliwi Komisji, Wspólnemu Komitetowi Zarządzającemu/Komitetowi Monitorującemu IPA oraz Turcji dokonanie odpowiedniej korekty realizowanych programów, o ile jest to konieczne, oraz opracowanie nowych programów. Wspólny Komitet Zarządzający/Komitet Monitorujący IPA zapewnia zgodność działań finansowanych w ramach programów przedakcesyjnych z partnerstwem dla członkostwa.
      Partnerstwo dla członkostwa będzie nadal dostosowywane w zależności od potrzeb zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 390/2001.

         (1)  Zob. również: deklaracja Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich z dnia 21 września 2005 r.

         (2)  Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 22. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1430/2007 (Dz.U. L 320 z 6.12.2007, s. 3).

         (3)  Dz.U. L 342 z 27.12.2001, s. 1. Rozporządzenie uchylone rozporządzeniem (WE) nr 1085/2006.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1575 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/373

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1575
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Praw Podstawowych za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0064/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (4), w szczególności jego art. 21,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0108/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 334.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2014/741/UE: Decyzja Rady z dnia 21 października 2014 r. ustalająca stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie wycofania sprzeciwu Unii wobec wykreślenia trzech podmiotów z dotyczącego Japonii załącznika 3 do dodatku I do Porozumienia w sprawie zamówień rządowych

text:
               29.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/97

         DECYZJA RADY
   z dnia 21 października 2014 r.
   ustalająca stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie wycofania sprzeciwu Unii wobec wykreślenia trzech podmiotów z dotyczącego Japonii załącznika 3 do dodatku I do Porozumienia w sprawie zamówień rządowych

      (2014/741/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 29 sierpnia 2001 r. do stron Porozumienia WTO w sprawie zamówień rządowych („GPA z 1994 r.”) zostało rozesłane powiadomienie Japonii na podstawie art. XXIV ust. 6 lit. b) GPA z 1994 r. o wykreśleniu przedsiębiorstw East Japan Railway Company, Central Japan Railway Company i West Japan Railway Company („trzech przedsiębiorstw kolejowych”) z dotyczącego Japonii załącznika 3 do dodatku I do GPA z 1994 r.

               (2)

               W dniu 1 października 2001 r. Unia zgłosiła sprzeciw zgodnie z art. XXIV ust. 6 lit. b) GPA z 1994 r. wobec proponowanych modyfikacji zgłoszonych przez Japonię w celu dokładnego przeanalizowania przyczyn zamierzonego wykreślenia z wykazu trzech przedsiębiorstw kolejowych, ponieważ pojawiły się pewne wątpliwości.

               (3)

               Pomimo konsultacji, które miały miejsce między Unią a Japonią, Unia nie wycofała swojego sprzeciwu w odróżnieniu od wszystkich pozostałych stron, które zgłosiły sprzeciw.

               (4)

               Podczas przeglądu GPA z 1994 r. uwzględniono sprzeciw Unii. Japonia nie umieściła trzech przedsiębiorstw kolejowych w dotyczącym Japonii załączniku 3 do dodatku I, ale zamieściła uwagę, że trzy przedsiębiorstwa kolejowe są uważane za objęte dotyczącym Japonii załącznikiem 3 do czasu wycofania przez Unię sprzeciwu wobec wykreślenia tych przedsiębiorstw z wykazu.

               (5)

               W ramach prac przygotowawczych dotyczących umowy o wolnym handlu między UE a Japonią i w kontekście negocjacji w sprawie zamówień rządowych związanych z tą umową, Unia wyraziła gotowość do wycofania swojego sprzeciwu wobec wykreślenia z wykazu trzech przedsiębiorstw kolejowych, zgodnie z podejściem przyjętym przez Radę w planie działania w zakresie kolei i transportu miejskiego oraz bez uszczerbku dla oceny poziomu konkurencji na japońskim rynku kolejowym,.

               (6)

               W świetle potwierdzenia przez Japonię jej zamiaru wprowadzenia znacznych zmian w warunkach stosowania klauzuli bezpieczeństwa eksploatacyjnego w uwadze 4 do dotyczącego Japonii załącznika 2 i w uwadze 3 lit. a) do dotyczącego Japonii załącznika 3 do dodatku I, oraz w celu wspierania przejrzystych i niedyskryminacyjnych praktyk udzielania zamówień przez trzy przedsiębiorstwa kolejowe, Unia powinna wycofać swój sprzeciw wobec wykreślenia tych przedsiębiorstw z wykazu.

               (7)

               Wycofanie sprzeciwu powinno pozostać bez uszczerbku dla stanowiska Unii w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie decyzji dotyczącej orientacyjnych kryteriów, które wskazują na skuteczną eliminację kontroli ze strony rządu nad udzielanymi przez podmiot zamówieniami objętymi GPA lub jego wpływu na te zamówienia, zgodnie z art. XIX ust. 8 zrewidowanego GPA, w szczególności w odniesieniu do tego, czy kontrola lub wpływ ze strony rządu zostały skutecznie wyeliminowane, w przypadku gdy przedmiotowe podmioty nie działają w konkurencyjnym środowisku.

               (8)

               Właściwe jest, aby określić stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych odnośnie do wycofania sprzeciwu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych, jest takie, że Unia wycofuje sprzeciw wobec wykreślenia przedsiębiorstw East Japan Railway Company, Central Japan Railway Company i West Japan Railway Company z dotyczącego Japonii załącznika 3 do dodatku I do Porozumienia w sprawie zamówień rządowych.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 października 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący