title: 2005/519/WE: Decyzja Rady z dnia 22 listopada 2004 r. w sprawie podpisania Umowy ramowej pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji ustanawiającej ogólne zasady udziału Republiki Chorwacji w programach wspólnotowych

text:
               22.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 192/15

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 listopada 2004 r.
   w sprawie podpisania Umowy ramowej pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji ustanawiającej ogólne zasady udziału Republiki Chorwacji w programach wspólnotowych
   (2005/519/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 13, 71, 80, 95, 127, 137, 149, 150, 151, 152, 153, 157, 166, 175, 280 i 308, w połączeniu z jego art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)(2)

               Komisja wynegocjowała z Republiką Chorwacji, w imieniu Wspólnoty, Umowę ramową ustanawiającą ogólne zasady udziału Republiki Chorwacji w programach wspólnotowych.Z zastrzeżeniem ewentualnego zawarcia Umowy w późniejszym terminie, należy podpisać Umowę parafowaną dnia 30 lipca 2004 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Z zastrzeżeniem ewentualnego zawarcia Umowy w późniejszym terminie, Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania, w imieniu Komisji Europejskiej, Umowy ramowej między Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie ogólnych zasadd udziału Republiki Chorwacji w programach wspólnotowych.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2004 r.

            W imieniu Rady

         B. R. BOT

            Przewodniczący

   UMOWA RAMOWA
   pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie ogólnych zasad uczestnictwa Republiki Chorwacji w programach wspólnotowych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, dalej zwana „Wspólnotą”,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA CHORWACJI,
   dalej zwana „Chorwacją”,
   z drugiej strony, dalej zwane „Umawiającymi się Stronami”,
   MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:

               (1)

               Umowa o Stabilizacji i Stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony (zwana dalej „USS”) została podpisana dnia 29 października 2001 r.

               (2)

               Rada Europejska w Kopenhadze w grudniu 2002 r. potwierdziła europejską perspektywę krajów Bałkanów Zachodnich jako potencjalnych kandydatów, i podkreśliła swoje zdecydowanie, aby wspierać ich wysiłki mające na celu zbliżenie ich do Unii Europejskiej.

               (3)

               W czerwcu 2003 r. w Salonikach Rada Europejska uznała, że Proces Stabilizacji i Stowarzyszenia pozostanie ramami dla europejskiego kursu krajów Bałkanów Zachodnich na drodze do ich przyszłego przystąpienia do UE i poparła „Agendę z Salonik dla Bałkanów Zachodnich: w kierunku integracji europejskiej”, która ma na celu dalsze wzmacnianie uprzywilejowanych stosunków pomiędzy UE a Bałkanami Zachodnimi, czerpiąc z doświadczeń rozszerzenia.

               (4)

               Agenda z Salonik zaprosiła kraje Bałkanów Zachodnich do uczestnictwa w programach i agencjach wspólnotowych zgodnie z zasadami ustanowionymi dla uczestnictwa krajów kandydujących, mając na celu zapoznanie danych krajów i ich obywateli z polityką i metodami działania UE, tym samym silniej spajając te kraje z UE i wspierając je na drodze do integracji europejskiej.

               (5)

               Rada Europejska na posiedzeniu w dniach 17–18 czerwca 2004 r. zadecydowała, że Chorwacja jest krajem kandydującym do przystąpienia do Unii Europejskiej oraz o rozpoczęciu procesu przystąpienia. W związku z powyższym Rada postanowiła zwołać dwustronną konferencję międzyrządową z udziałem Chorwacji na początku 2005 r. w celu rozpoczęcia negocjacji.

               (6)

               Chorwacja wyraziła chęć uczestnictwa w szeregu programów wspólnotowych.

               (7)

               Szczegółowe warunki dotyczące uczestnictwa Chorwacji w poszczególnych programach, w tym wkład finansowy, należy ustalić na mocy umowy zawartej pomiędzy Komisją Wspólnot Europejskich, działającą w imieniu Wspólnoty, a Chorwacją,

         UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Chorwacja może uczestniczyć w następujących programach wspólnotowych:

               1.

               Bieżących programach wspólnotowych określonych w załączniku, które są dostępne dla Chorwacji z chwilą wejścia w życie niniejszej umowy (zwanej dalej „Umową”).

               2.

               Programach wspólnotowych ustanowionych lub wznowionych po wejściu w życie Umowy i zawierające wstępną klauzulę, która przewiduje uczestnictwo Chorwacji.

         Artykuł 2
   Chorwacja wnosi wkład finansowy do ogólnego budżetu Unii Europejskiej odpowiadający konkretnym programom, w których uczestniczy.
   Artykuł 3
   Przedstawiciele Chorwacji będą mogli uczestniczyć w komitetach zarządzających odpowiedzialnych za monitorowanie programów, do których Chorwacja wnosi wkład finansowy w charakterze obserwatorów i w kwestiach, które dotyczą Chorwacji.
   Artykuł 4
   Projekty i inicjatywy przedstawione przez uczestników z Chorwacji podlegają, w miarę możliwości, tym samym warunkom, zasadom i procedurom jakie w zakresie omawianych programów stosuje się w odniesieniu do Państw Członkowskich.
   Artykuł 5
   Szczegółowe warunki dotyczące udziału Chorwacji w poszczególnych programach, zwłaszcza należny wkład finansowy, zostaną określone w umowie w formie protokołu ustaleń zawartego pomiędzy Komisją, działającą w imieniu Wspólnoty, a Chorwacją.
   Jeżeli Chorwacja zwróci się o pomoc zewnętrzną Wspólnoty na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2666/2000 z 5 grudnia 2000 r., zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2415/2001 z 10 grudnia 2001 r., w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Federalnej Republiki Jugosławii i byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii lub na podstawie innego podobnego rozporządzenia przewidującego pomoc zewnętrzną Wspólnoty dla Chorwacji, które może zostać przyjęte w przyszłości, warunki określające korzystanie przez Chorwację z pomocy Wspólnoty zostaną ustalone w umowie o finansowaniu.
   Artykuł 6
   Protokół ustaleń stanowi, zgodnie z rozporządzeniem finansowym Wspólnoty, że kontrola finansowa lub audyty będą przeprowadzane przez Komisję Europejską, Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i Trybunał Obrachunkowy Wspólnot Europejskich, lub z ich upoważnienia.
   Zostaną podjęte szczegółowe postanowienia dotyczące kontroli finansowej i audytu, środków administracyjnych, sankcji i zwrotu kwot nienależnie wypłaconych umożliwiające zagwarantowanie Komisji Europejskiej, Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i Trybunałowi Obrachunkowemu Wspólnot Europejskich uprawnień równoważnych tym, które przysługują im względem beneficjentów lub wykonawców mających siedzibę we Wspólnocie.
   Artykuł 7
   Umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony.
   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę poprzez powiadomienie na piśmie drugiej Umawiającej się Strony. Niniejsza Umowa wygasa po upływie sześciu miesięcy od daty takiego powiadomienia.
   Artykuł 8
   Nie później niż trzy lata od daty wejścia w życie niniejszej Umowy, i co trzy następne lata, obydwie Umawiające się Strony mogą dokonać przeglądu wykonywania niniejszej Umowy w oparciu o rzeczywisty udział Chorwacji w jednym lub większej liczbie programów wspólnotowych.
   Artykuł 9
   Niniejsza Umowa ma zastosowanie z jednej strony do terytoriów, do których stosuje się Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską zgodnie z warunkami określonymi w tym Traktacie, a z drugiej strony do terytorium Chorwacji.
   Artykuł 10
   Niniejsza Umowa wchodzi w życie z dniem otrzymania drogą dyplomatyczną ostatniej pisemnej notyfikacji, od każdej z Umawiających się Stron informującej drugą Stronę, że procedura dotycząca wejścia w życie niniejszej Umowy została zakończona.
   Artykuł 11
   1.   Niniejsza Umowa została sporządzona w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w języku czeskim, duńskim, holenderskim, angielskim, estońskim, fińskim, francuskim, niemieckim, greckim, węgierskim, włoskim, łotewskim, litewskim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, hiszpańskim, szwedzkim i chorwackim.
   2.   W momencie gdy instytucje Unii Europejskiej będą zobowiązane do opublikowania wszystkich oficjalnych dokumentów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w języku maltańskim, niniejsza Umowa zostanie również sporządzona w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w języku maltańskim.
   3.   Teksty we wszystkich wersjach językowych są jednakowo autentyczne.
   Artykuł 12
   Niniejsza Umowa wraz z Załącznikiem zostaną dodane jako protokół do USS i stanowić będą jej integralną część.

      Hecho en Bruselas, el veintidós de noviembre del dos mil cuatro.
      V Bruselu dne dvacátého druhého listopadu dva tisíce čtyři.
      Udfærdiget i Bruxelles den toogtyvende november to tusind og fire.
      Geschehen zu Brüssel am zweiundzwanzigsten November zweitausendundvier.
      Kahe tuhande neljanda aasta novembrikuu kahekümne teisel päeval Brüsselis.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι δύο Νοεμβρίου δύο χιλιάδες τέσσερα.
      Done at Brussels on the twenty-second day of November in the year two thousand and four.
      Fait à Bruxelles, le vingt-deux novembre deux mille quatre.
      Fatto a Bruxelles, addi' ventidue novembre duemilaquattro.
      Briselē, divi tūkstoši ceturtā gada divdesmit otrajā novembrī.
      Priimta du tūkstančiai ketvirtų metų lapkričio dvidešimt antrą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kétezer-negyedik év november havának huszonkettedik napján.
      Magħmul fi Brussel fit-tieni u għoxrin jum ta' Novembru tas-sena elfejn u erbgħa.
      Gedaan te Brussel, de tweeëntwintigste november tweeduizendvier.
      Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego drugiego listopada roku dwutysięcznego czwartego.
      Feito em Bruxelas, em vinte e dois de Novembro de dois mil e quatro.
      V Bruseli dvadsiatehodruhého novembra dvetisícštyri.
      V Bruslju, dvaindvajsetega novembra leta dva tisoč štiri.
      Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenätoisena päivänä marraskuuta vuonna kaksituhattaneljä.
      Som skedde i Bryssel den tjugoandra november tjugohundrafyra.
      Sastavljeno u Bruxellesu, dana dvadeset drugoga studenoga godine dvije tisuće četvrte.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenstvi
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Τια τηυ Ευρωπαϊκή Κοιυότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar
         Za Europsku zajednicu

         Za Vladu Republike Hrvatske

   ZAŁĄCZNIK
   LISTA BIEŻĄCYCH PROGRAMÓW WSPÓLNOTOWYCH, O KTÓRYCH MOWA W ARTYKULE 1

               —

               Zwalczanie dyskryminacji (2001–2006) (1)

               —

               Zwalczanie wyłączenia społecznego (2002–2006) (2)

               —

               Wspólnotowe działania wspierające politykę konsumencką (2004–2007) (3)

               —

               Wspólnotowy program działań wspierających aktywne podmioty na poziomie europejskim oraz konkretne działania w dziedzinie edukacji i szkolenia (2004–2006) (4)

               —

               Wspólnotowy program działań na rzecz promowania aktywnego obywatelstwa europejskiego (2004–2006) (5)

               —

               Wspólnotowe działania w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (6)

               —

               Kultura 2000 (2000–2006) (7)

               —

               Cła (2003–2007) (8)

               —

               Daphne II (2004–2008) (9)

               —

               eContent Plus (2004–2008) (10)

               —

               eLearning (2004–2006) (11)

               —

               Erasmus Mundus (2004–2008) (12)

               —

               Fiscalis (2003–2007) (13)

               —

               Równość płci (2001–2006) (14)

               —

               Herkules (2004–2006) (15)

               —

               Inteligentna Energia – Europa (2003–2006) (16)

               —

               Instrument finansowy na rzecz środowiska (LIFE) (2000–2006) (17)

               —

               Leonardo da Vinci II (2000–2006) (18)

               —

               Marco Polo (2003–2010) (19)

               —

               Media Plus (20)/Media – kształcenie (21) (2001–2006)

               —

               Bezpieczniejszy Internet plus (2005–2008) (22)

               —

               Szósty program ramowy w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego (2002–2006) (23)

               —

               Socrates II (2000–2006) (24)

               —

               Młodzież (2000–2006) (25)

      (1)  Por. decyzja Rady 2000/750/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań w zakresie zwalczania dyskryminacji (2001–2006) (Dz.U. L 303 z 2.12.2000, str. 23).

      (2)  Por. decyzja nr 50/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 grudnia 2001 r. ustanawiająca program działań Wspólnoty wspierający współpracę między Państwami Członkowskimi w celu zwalczania wyłączenia społecznego (Dz.U. L 10 z 12.1.2002, str. 1).

      (3)  Por. decyzja nr 20/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 grudnia 2003 r. ustanawiająca ogólne ramy finansowania działań Wspólnoty wspierających politykę konsumencką na lata 2004–2007 (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 1).

      (4)  Por. decyzja nr 791/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań wspierający aktywne podmioty na poziomie europejskim oraz konkretne działania w dziedzinie edukacji i szkolenia (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 31).

      (5)  Por. decyzja Rady 2004/100/WE z dnia 26 stycznia 2004 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań na rzecz promowania aktywnego obywatelstwa europejskiego (udział społeczeństwa obywatelskiego) (Dz.U. L 30 z 4.2.2004, str. 6).

      (6)  Por. decyzja nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmująca program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (Dz.U. L 271 z 9.10.2002, str. 1).

      (7)  Por. decyzja nr 508/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 lutego 2000 r. ustanawiająca program „Kultura 2000” (Dz.U. L 63 z 10.3.2000, str. 1) i decyzja nr 626/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniająca decyzję nr 508/2000/WE ustanawiającą program „Kultura 2000” (Dz.U. L 99 z 3.4.2004, str. 3).

      (8)  Por. decyzja nr 253/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 11 lutego 2003 r. przyjmująca program działań dla ceł we Wspólnocie (Cła 2007) (Dz.U. L 36 z 12.2.2003, str. 1).

      (9)  Por. decyzja nr 803/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. przyjmująca program działań Wspólnoty (2004–2008) w celu zapobiegania i zwalczania przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet oraz ochrony ofiar i zagrożonych grup (program „Daphne II”) (Dz.U. L 143 z 30.4.2004, str. 1).

      (10)  Oczekuje na przyjęcie – por. COM [2004] 96 – 2004/0025/COD.

      (11)  Por. decyzja nr 2318/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 grudnia 2003 r. przyjmująca wieloletni program (2004–2006) w celu skutecznej integracji technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) w systemy kształcenia ogólnego i szkolnictwa zawodowego w Europie (program „eLearning”) (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 9).

      (12)  Por. decyzja nr 2317/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 grudnia 2003 r. ustanawiająca program w celu poprawy jakości w szkolnictwie wyższym i wspierania międzykulturowego porozumienia poprzez współpracę z państwami trzecimi (Erasmus Mundus) (2004–2008) (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 1).

      (13)  Por. decyzja nr 2235/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2002 r. przyjmująca wspólnotowy program poprawy skuteczności systemów podatkowych na rynku wewnętrznym (program Fiscalis 2003–2007) (Dz.U. L 341 z 17.12.2002, str. 1).

      (14)  Por. decyzja Rady nr 2001/51/WE z 20 grudnia 2000 r. ustanawiająca program odnoszący się do wspólnotowej strategii ramowej w sprawie równości płci (2001–2005) (Dz.U. L 17 z 19.1.2001, str. 22).

      (15)  Por. decyzja nr 804/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań na rzecz wspierania działalności w dziedzinie ochrony interesów finansowych Wspólnoty (program Herkules) (Dz.U. L 143 z 30.4.2004, str. 9).

      (16)  Por. decyzja nr 1230/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. przyjmująca wieloletni program działania w dziedzinie energii: „Inteligentna Energia – Europa” (2003–2006) (Dz.U. L 176 z 15.7.2003, str. 29).

      (17)  Por. rozporządzenie (WE) nr 1655/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. dotyczące instrumentu finansowego na rzecz środowiska (LIFE) (Dz.U. L 192 z 28.7.2000, str. 1) zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1682/2004 (Dz.U. L 308 z 5.10.2004, str. 1).

      (18)  Por. decyzja Rady nr 1999/382/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. ustanawiająca drugą fazę wspólnotowego programu działań w dziedzinie kształcenia zawodowego „Leonardo da Vinci” (Dz.U. L 146 z 11.6.1999, str. 33).

      (19)  Por. rozporządzenie (WE) nr 1382/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie przyznawania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy efektów działania systemu transportu towarowego w dziedzinie środowiska (Program Marco Polo) (Dz.U. L 196 z 2.8.2003, str. 1).

      (20)  Por. sprostowanie do decyzji Rady 2000/821/WE z 20 grudnia 2000 r. w sprawie wykonania programu wspierającego rozwój, rozpowszechnianie i promocję europejskich utworów audiowizualnych (MEDIA Plus – Rozwój, Rozpowszechnianie i Promocja) (2001–2005) (Dz.U. L 336 z 30.12.2000, str. 82) (Dz.U. L 13 z 17.1.2001, str. 34) zmienionej decyzją nr 846/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 4).

      (21)  Por. nr 163/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 stycznia 2001 r. w sprawie wprowadzenia w życie programu kształcenia dla specjalistów w europejskim przemyśle programów audiowizualnych (MEDIA – kształcenie) (2001–2005) (Dz.U. L 26 z 27.1.2001, str. 1) zmieniona decyzją nr 845/2004 (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 1).

      (22)  Oczekuje na przyjęcie – por. COM [2004] 91 – 2004/0023/COD.

      (23)  Por. decyzja nr 1513/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. dotycząca szóstego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji przyczyniającego się do utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej i innowacji (2002–2006) (Dz.U. L 232 z 29.8.2002, str. 1).

      (24)  Por. decyzja nr 253/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 stycznia 2000 r. ustanawiająca drugi etap wspólnotowego programu działań w dziedzinie edukacji „Socrates” (Dz.U. L 28 z 3.2.2000, str. 1).

      (25)  Por. decyzja WE nr 1031/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 kwietnia 2000 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań „Młodzież” (Dz.U. L 117 z 18.5.2000, str. 1).


title: 2007/659/WE: Decyzja Rady z dnia 9 października 2007 r. upoważniająca Francję do stosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego na rum tradycyjny produkowany we francuskich departamentach zamorskich i uchylająca decyzję 2002/166/WE

text:
               13.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 270/12

      DECYZJA RADY

   z dnia 9 października 2007 r.
   upoważniająca Francję do stosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego na rum „tradycyjny” produkowany we francuskich departamentach zamorskich i uchylająca decyzję 2002/166/WE
   (2007/659/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 299 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 299 ust. 2 Traktatu postanowienia tego Traktatu stosują się do francuskich departamentów zamorskich, Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich. Jednak biorąc pod uwagę strukturalną sytuację gospodarczą i społeczną francuskich departamentów zamorskich, Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich, pogorszoną ich oddaleniem, charakterem wyspiarskim, niewielkimi rozmiarami, trudną topografią i klimatem, ich zależnością gospodarczą od niewielkiej liczby produktów, podczas gdy trwałość i łączne występowanie tych czynników poważnie szkodzą ich rozwojowi, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, przyjmuje specyficzne środki zmierzające w szczególności do określenia warunków stosowania Traktatu do tych regionów, w tym wspólnych polityk. Przyjmując takie środki, Rada jest zobowiązana uwzględniać takie dziedziny jak polityka fiskalna. Przyjmując takie środki, Rada bierze pod uwagę szczególne cechy charakterystyczne i ograniczenia regionów peryferyjnych, bez podważania integralności i spójności wspólnotowego porządku prawnego, w tym rynku wewnętrznego i wspólnych polityk.

               (2)

               Na podstawie tych postanowień Traktatu Rada przyjęła w odniesieniu do francuskich departamentów zamorskich decyzję 2002/166/WE z dnia 18 lutego 2002 r., upoważniającą Francję do rozszerzenia stosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego na rum „tradycyjny” produkowany we francuskich departamentach zamorskich (2). W porównaniu ze stawkami podatku stosowanymi na podobne produkty niepochodzące z francuskich departamentów zamorskich obniżona stawka może być niższa od minimalnej stawki podatku akcyzowego na alkohol wyznaczonej dyrektywą Rady 92/84/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatku akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych (3), lecz nie może być niższa o ponad 50 % od normalnej krajowej stawki podatku akcyzowego na alkohol. Ta decyzja Rady miała być stosowana do dnia 31 grudnia 2009 r., przy czym najpóźniej w czerwcu 2006 r. należało sporządzić sprawozdanie śródokresowe.

               (3)

               W dniu 27 grudnia 2005 r. rząd francuski przedstawił sprawozdanie śródokresowe, w którym stwierdzono, że konieczne jest utrzymanie mechanizmu podatkowego stosowanego w odniesieniu do rumu tradycyjnego wprowadzanego do obrotu we Francji metropolitalnej. Ponadto biorąc pod uwagę rozwój wspólnotowego rynku rumu, który to rozwój przynosi korzyści głównie produktom pochodzącym z krajów trzecich, a także uwzględniając znaczenie gospodarcze i społeczne tego sektora oraz strukturalny charakter warunków produkcji, które osłabiają produktywność sektora w departamentach zamorskich oraz utrudniają utrzymanie produkcji na rynku wspólnotowym, Francja zwróciła się z wnioskiem o rozszerzenie zakresu – pod względem ilości i czasu obowiązywania – mechanizmu podatkowego stosowanego w odniesieniu do rumu tradycyjnego sprzedawanego we Francji metropolitalnej.

               (4)

               Utrzymanie sektora trzciny cukrowej, cukru i rumu w departamentach zamorskich jest niezbędne, aby zapewnić w nich równowagę ekonomiczną i społeczną. W trzech departamentach, których problem najbardziej dotyczy, tj. w Reunion, Gwadelupie i Martynice, w sektorze tym obroty sięgają ponad 250 000 000 EUR rocznie i zapewnionych jest około 40 000 miejsc pracy, w tym 22 000 bezpośrednich miejsc pracy. Należy również zwrócić uwagę na pozytywny wpływ upraw trzciny cukrowej na ochronę środowiska w departamentach zamorskich. Obok sektora bananów jest to jedyna istotna działalność eksportowa w tych regionach, w których wartość wywozu nie przekracza 7 % wartości przywozu. Dlatego też konieczne i uzasadnione jest utrzymanie przez Francję – w drodze odstępstwa od art. 90 Traktatu – obniżonej stawki podatku akcyzowego na rum „tradycyjny” produkowany w jej departamentach zamorskich, po to by rozwój tych obszarów nie został zagrożony.

               (5)

               Przegląd wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru, który miał miejsce w lutym 2006 r., przyczynił się częściowo do zabezpieczenia przyszłości sektora. W celu poprawy konkurencyjności sektora trzciny cukrowej, cukru i rumu w departamentach zamorskich przewiduje się zastosowanie środków wsparcia sektora w ramach systemów POSEI (rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006 z dnia 30 stycznia 2006 r. w sprawie szczególnych działań w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów peryferyjnych Unii Europejskiej (4)) zarówno w formie pomocy wspólnotowej, jak i pomocy krajowej. Jednakże środki te również nie rekompensują stopniowego znoszenia ochrony celnej i nie pozwalają na utrzymanie udziału departamentów zamorskich w rynku rumu.

               (6)

               Ze względu na szczupłość lokalnego rynku gorzelnie w departamentach zamorskich mogą kontynuować działalność wyłącznie wtedy, gdy dysponują dostatecznym dostępem do rynku we Francji metropolitalnej, która stanowi główny rynek zbytu dla ich produkcji rumu (dla ponad 50 % całej produkcji).

               (7)

               Niemożność konkurowania na rynku Wspólnoty, będąca głównie skutkiem podwyższenia cen rynkowych, wiąże się ze wzrostem kosztów wytwarzania odnotowywanym od 2001 roku. Od tego roku w departamentach zamorskich znacznie wzrosły koszty zarówno produkcji, jak i siły roboczej. Ponadto rum z departamentów zamorskich musi spełniać wspólnotowe normy regulacyjne, co wymaga znacznych inwestycji nieprodukcyjnych. Wartość inwestycji zrealizowanych w departamentach zamorskich od 2001 r. przekroczyła 45 500 000 EUR, przy czym wartość inwestycji w ochronę środowiska stanowiła 47 % tej kwoty. Jednak mimo że część tych inwestycji została sfinansowana z funduszy strukturalnych, z funduszy tych nie pokryto związanych z inwestycjami kosztów eksploatacji, które podwyższają o około 10–15 % – w zależności od gorzelni – koszt wytworzenia rumu.

               (8)

               Wszystkie te koszty, które znacznie wzrosły od 2001 roku, sprawiają, że przedsiębiorstwa z departamentów zamorskich znajdują się w trudnej sytuacji finansowej. Jedynym rozwiązaniem pozwalającym zapewnić długofalowy rozwój sektora jest amortyzacja tych kosztów poprzez zwiększenie produkcji.

               (9)

               Od roku 2002 całkowita ilość towaru wysłanego na rynek wspólnotowy spadła o 12 % z 176 791 do 155 559 hektolitrów czystego alkoholu. Sektor rumu w departamentach zamorskich utrzymał się wyłącznie dzięki rynkowi we Francji metropolitalnej, na którym jest objęty specjalnym systemem podatkowym umożliwiającym częściowe zrekompensowanie wysokich kosztów wytwarzania. Aby zabezpieczyć działalność sektora trzciny cukrowej, cukru i rumu w departamentach zamorskich, należy wspierać konkurencyjność rumu tradycyjnego z tych departamentów na rynku we Francji metropolitalnej i dlatego konieczna jest weryfikacja, jaką ilość rumu tradycyjnego pochodzącego z tych obszarów można – przy wprowadzaniu na ten rynek – objąć obniżoną stawką podatku akcyzowego.

               (10)

               Ulga podatkowa przyznana na mocy niniejszej decyzji nie wykracza poza to, co jest konieczne, aby producenci rumu tradycyjnego mogli sprostać wysokim kosztom produkcji.

               (11)

               W celu zapewnienia, że niniejsza decyzja nie będzie szkodziła rynkowi wewnętrznemu, ilość rumu pochodzącego z departamentów zamorskich kwalifikująca się do objęcia tym środkiem, nie może, jak poprzednio, być większa od wielkości wymiany handlowej zarejestrowanej w ostatnich latach według pochodzenia dostaw na rynku.

               (12)

               Z uwagi na konieczność zapewnienia pewności prawnej podmiotom z sektora trzciny cukrowej, cukru i rumu i z uwzględnieniem czasu amortyzacji wyposażenia i budynków, a także w trosce o spójność z pozostałymi uregulowaniami wspólnotowymi dotyczącymi tego sektora, odstępstwo powinno zostać przyznane do końca 2012 r.

               (13)

               Niemniej jednak warunkiem przyznania odstępstwa na taki okres jest sporządzenie sprawozdania śródokresowego, dzięki któremu Komisja będzie mogła ocenić, czy przyznanie odstępstwa podatkowego jest nadal uzasadnione, oraz w razie konieczności, rozważyć, czy konieczna jest weryfikacja okresu obowiązywania lub ilości objętych odstępstwem w zależności od zmian na wspólnotowym rynku rumu.

               (14)

               Należy zastąpić decyzję 2002/166/WE.

               (15)

               Niniejsza decyzja nie stanowi uszczerbku dla ewentualnego stosowania art. 87 i 88 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W drodze odstępstwa od art. 90 Traktatu Francja zostaje upoważniona do przedłużenia stosowania na terytorium Francji metropolitalnej stawki podatku akcyzowego na rum „tradycyjny”, produkowany w jej departamentach zamorskich, niższej niż pełna stawka podatku akcyzowego na alkohol wyznaczona w art. 3 dyrektywy 92/84/EWG.
   Artykuł 2
   Odstępstwo, o którym mowa w art. 1, jest ograniczone do rumu określonego w art. 1 ust. 4 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r. ustanawiającego ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych (5), wyprodukowanego w departamentach zamorskich z trzciny cukrowej zebranej w miejscu produkcji, o zawartości substancji lotnych innych niż alkohol etylowy i alkohol metylowy równej 225 gramów na hektolitr czystego alkoholu lub wyższej i zawartości alkoholu równej 40 % obj. lub wyższej.
   Artykuł 3
   1.   Obniżona stawka podatku akcyzowego stosowana w odniesieniu do produktu, o którym mowa w art. 2, jest ograniczona do rocznego kontyngentu 108 000 hektolitrów czystego alkoholu.
   2.   Obniżona stawka może być niższa od minimalnej stawki podatku akcyzowego na alkohol wyznaczonej dyrektywą 92/84/EWG, lecz nie może być niższa o ponad 50 % od normalnej krajowej stawki podatku akcyzowego na alkohol.
   Artykuł 4
   Najpóźniej w dniu 30 czerwca 2010 r. Francja przekaże Komisji sprawozdanie, które pozwoli jej ocenić, czy przyznanie obniżonej stawki jest nadal uzasadnione, oraz w razie konieczności, czy należy dostosować wielkość kontyngentu w związku ze zmianami na rynku.
   Artykuł 5
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.
   Artykuł 6
   1.   Niniejszym uchyla się decyzję Rady 2002/166/WE z dnia 18 lutego 2002 r.
   2.   Odniesienia do uchylonej decyzji rozumiane są jako odniesienia do niniejszej decyzji.
   Artykuł 7
   Niniejsza decyzja jest skierowana do Republiki Francuskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 9 października 2007 r.

            W imieniu Rady

         F. TEIXEIRA DOS SANTOS

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z 25.9.2007 r. dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

      (2)  Dz.U. L 55 z 26.2.2002, str. 33.

      (3)  Dz.U. L 316 z 31.10.1992, str. 29.

      (4)  Dz.U. L 42 z 14.2.2006, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem 2013/2006 (Dz.U. L 384 z 29.12.2006, str. 13).

      (5)  Dz.U. L 160 z 12.6.1989, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem przystąpienia z 2005 r.


title: 2013/37/UE: Decyzja Rady z dnia 14 stycznia 2013 r. w sprawie zmiany regulaminu wewnętrznego Rady

text:
               19.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 16/16

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 stycznia 2013 r.
   w sprawie zmiany regulaminu wewnętrznego Rady
   (2013/37/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając art. 2 ust. 2 załącznika III do regulaminu wewnętrznego Rady (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 3 ust. 3 akapity pierwszy i czwarty protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych stanowi, że – do dnia 31 października 2014 r. – jeżeli akt ma zostać przyjęty przez Radę większością kwalifikowaną, na żądanie członka Rady sprawdza się, czy państwa członkowskie stanowiące tę większość reprezentują co najmniej 62 % ogółu ludności Unii.

               (2)

               Tę wartość procentową oblicza się na podstawie danych liczbowych dotyczących liczby ludności podanych w art. 1 załącznika III do regulaminu wewnętrznego Rady (zwanego dalej „regulaminem wewnętrznym”).

               (3)

               Art. 2 ust. 2 załącznika III do regulaminu wewnętrznego stanowi, że ze skutkiem od dnia 1 stycznia każdego roku Rada musi dostosować, zgodnie z danymi, którymi dysponuje Urząd Statystyczny Unii Europejskiej w dniu 30 września poprzedniego roku, dane liczbowe zawarte w art. 1 tego załącznika.

               (4)

               Należy zatem zmienić regulamin wewnętrzny na rok 2013,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 1 załącznika III do regulaminu wewnętrznego otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 1
      Do celów stosowania art. 16 ust. 5 TUE oraz art. 3 ust. 3 i 4 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych, załączonego do Traktatów, całkowita liczba ludności każdego z państw członkowskich na okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. wynosi:

                  Państwo członkowskie

                  Liczba ludności
                  (w tys.)

                  Niemcy

                  81 843,7

                  Francja

                  65 397,9

                  Zjednoczone Królestwo

                  62 989,6

                  Włochy

                  60 820,8

                  Hiszpania

                  46 196,3

                  Polska

                  38 538,4

                  Rumunia

                  21 355,8

                  Niderlandy

                  16 730,3

                  Grecja

                  11 290,9

                  Belgia

                  11 041,3

                  Portugalia

                  10 541,8

                  Republika Czeska

                  10 505,4

                  Węgry

                  9 957,7

                  Szwecja

                  9 482,9

                  Austria

                  8 443,0

                  Bułgaria

                  7 327,2

                  Dania

                  5 580,5

                  Słowacja

                  5 404,3

                  Finlandia

                  5 401,3

                  Irlandia

                  4 582,8

                  Litwa

                  3 007,8

                  Słowenia

                  2 055,5

                  Łotwa

                  2 041,8

                  Estonia

                  1 339,7

                  Cypr

                  862,0

                  Luksemburg

                  524,9

                  Malta

                  416,1

                  Ogółem

                  503 679,7

                  Próg (62 %)

                  312 281,4”

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 stycznia 2013 r.

            W imieniu Rady

         E. GILMORE

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).


title: Decyzja Rady 2005/447/WPZiB z dnia 14 marca 2005 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Argentyńską dotyczącej udziału Republiki Argentyńskiej w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego w Bośni i Hercegowinie prowadzonej przez Unię Europejską (operacja Althea)

text:
               18.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/21

         DECYZJA RADY 2005/447/WPZiB
   z dnia 14 marca 2005 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Argentyńską dotyczącej udziału Republiki Argentyńskiej w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego w Bośni i Hercegowinie prowadzonej przez Unię Europejską (operacja Althea)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
   uwzględniając zalecenie Prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 lipca 2004 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2004/570/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1).

               (2)

               Artykuł 11 ust. 3 tego wspólnego działania przewiduje, że szczegółowe ustalenia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umowy zgodnie z art. 24 Traktatu o Unii Europejskiej.

               (3)

               Po otrzymaniu upoważnienia od Rady w dniu 13 września 2004 r. Prezydencja, wspomagana przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, wynegocjowała Umowę między Unią Europejską a Republiką Argentyńską w sprawie udziału Republiki Argentyńskiej w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego w Bośni i Hercegowinie prowadzonej przez Unię Europejską (operacja Althea).

               (4)

               Umowę należy zatwierdzić,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Unią Europejską a Republiką Argentyńską dotyczącą udziału Republiki Argentyńskiej w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego w Bośni i Hercegowinie prowadzonej przez Unię Europejską (operacja Althea).
   Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Umowy, tak by stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 marca 2005 r.

            W imieniu Rady

         F. BODEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 252 z 28.7.2004, str. 10.
   TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Republiką Argentyńską dotycząca udziału Republiki Argentyńskiej w operacji wojskowej zarządzania kryzysowego prowadzonej przez Unię Europejską w Bośni i Hercegowinie (operacja Althea)
   UNIA EUROPEJSKA (UE),
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA ARGENTYŃSKA,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „Stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC:

               —

               przyjęcie przez Radę Unii Europejskiej wspólnego działania 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1),

               —

               zaproszenie Republiki Argentyńskiej do udziału w operacji prowadzonej przez UE,

               —

               udane zakończenie procesu formowania sił zbrojnych oraz zalecenie dowódcy operacji UE oraz Komitetu Wojskowego UE dotyczące zgody na udział sił zbrojnych Republiki Argentyńskiej w operacji prowadzonej przez UE,

               —

               decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/1/2004 z dnia 21 września 2004 r. (2) w sprawie przyjęcia wkładu Republiki Argentyńskiej w prowadzoną przez UE operację wojskową w Bośni i Hercegowinie,

               —

               decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/3/2004 z dnia 29 września 2004 r. w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (3),

         UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Udział w operacji
   1.   Republika Argentyńska włącza się do wspólnego działania 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz do wszelkich wspólnych działań i decyzji, na mocy których Rada Unii Europejskiej postanawia rozszerzyć prowadzoną przez Unię Europejską wojskową operację zarządzania kryzysowego zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy i wszelkimi wymaganymi przepisami wykonawczymi.
   2.   Wkład Republiki Argentyńskiej w prowadzoną przez Unię Europejską wojskową operację zarządzania kryzysowego nie narusza autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską.
   3.   Republika Argentyńska gwarantuje, że jej siły zbrojne i personel uczestniczący w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE wykonują swoją misję zgodnie z:

               —

               wspólnym działaniem 2004/570/WPZiB i ewentualnymi późniejszymi jego zmianami,

               —

               planem operacji,

               —

               środkami wykonawczymi.

         4.   Siły zbrojne i personel oddelegowane do udziału w operacji przez Republikę Argentyńską wykonują swoje obowiązki i postępują, mając na uwadze wyłącznie interes wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.
   5.   Republika Argentyńska informuje w odpowiednim czasie dowódcę operacji prowadzonej przez UE o wszelkich zmianach związanych z udziałem tego państwa w operacji.
   Artykuł 2
   Status sił zbrojnych
   1.   Status sił zbrojnych i personelu oddelegowanych przez Republikę Argentyńską do wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE jest regulowany ustaleniami dotyczącymi statusu sił zbrojnych, jeżeli takie istnieją, uzgodnionymi między Unią Europejską a państwem przyjmującym.
   2.   Status sił zbrojnych i personelu oddelegowanych do kwatery głównej lub grup dowodzenia usytuowanych poza Bośnią i Hercegowiną podlega ustaleniom między kwaterą główną i odpowiednimi grupami dowodzenia a Republiką Argentyńską.
   3.   Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących statusu sił zbrojnych, o których mowa w ust. 1, Republika Argentyńska sprawuje jurysdykcję nad swoimi siłami zbrojnymi i personelem uczestniczącym w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.
   4.   Republika Argentyńska jest odpowiedzialna za reagowanie na wszelkie roszczenia związane z udziałem w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, dotyczące lub zgłoszone przez członków jej sił zbrojnych oraz personelu. Republika Argentyńska jest odpowiedzialna za podjęcie działań, w szczególności o charakterze prawnym lub dyscyplinarnym, przeciwko członkom swoich sił zbrojnych oraz personelu, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.
   5.   Republika Argentyńska zobowiązuje się do złożenia oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń w stosunku do któregokolwiek z państw uczestniczących w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE oraz do uczynienia tego przy podpisaniu niniejszej Umowy.
   6.   Unia Europejska zobowiązuje się do zobowiązania Państw Członkowskich do złożenia oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń w związku z udziałem Republiki Argentyńskiej w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE oraz do uczynienia tego przy podpisaniu niniejszej Umowy.
   Artykuł 3
   Informacje niejawne
   1.   Republika Argentyńska podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia ochrony informacji niejawnych UE zgodnie z przepisami Rady Unii Europejskiej dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. (4) oraz zgodnie z dalszymi wytycznymi wydanymi przez właściwe organy, w tym dowódcę operacji UE.
   2.   W przypadku gdy UE i Republika Argentyńska zawarły umowę w sprawie procedur bezpieczeństwa w odniesieniu do wymiany informacji niejawnych, postanowienia takiej umowy mają zastosowanie w kontekście wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.
   Artykuł 4
   Układ podporządkowania
   1.   Wszyscy członkowie sił zbrojnych i personelu uczestniczący w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE podlegają w pełni swoim władzom krajowym.
   2.   Władze krajowe przekazują dowodzenie operacyjne i taktyczne lub kontrolę operacyjną i taktyczną nad swoimi siłami zbrojnymi i personelem dowódcy operacji UE. Dowódca operacji UE jest upoważniony do delegowania swoich uprawnień.
   3.   Republika Argentyńska ma takie same prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją, jak uczestniczące Państwa Członkowskie Unii Europejskiej.
   4.   Dowódca operacji prowadzonej przez UE może w każdej chwili, po przeprowadzeniu konsultacji z Republiką Argentyńską, wnioskować o wycofanie wkładu Republiki Argentyńskiej.
   5.   Republika Argentyńska mianuje, w celu reprezentowania swojego krajowego kontyngentu w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, Starszego Przedstawiciela Wojskowego (Senior Military Representative – SMR). SMR konsultuje się z dowódcą sił zbrojnych UE we wszystkich sprawach mających wpływ na operację oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
   Artykuł 5
   Aspekty finansowe
   1.   Republika Argentyńska przyjmuje na siebie wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji, chyba że koszty te podlegają wspólnemu finansowaniu przewidzianemu w instrumentach prawnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 niniejszej Umowy, jak również w decyzji Rady 2004/197/WPZiB z dnia 23 lutego 2004 r. ustanawiającej mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe i obronne (5).
   2.   W przypadku śmierci, obrażeń ciała, strat lub szkód poniesionych przez osoby fizyczne lub prawne z państwa lub państw, w których prowadzona jest operacja, Republika Argentyńska, po ustaleniu jej odpowiedzialności, wypłaca odszkodowanie zgodnie z warunkami przewidzianymi w przepisach dotyczących statusu sił zbrojnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszej Umowy, jeżeli takie istnieją.
   Artykuł 6
   Przepisy wykonawcze do Umowy
   Wszelkie niezbędne ustalenia techniczne i administracyjne służące wykonaniu niniejszej Umowy są dokonywane między Sekretarzem Generalnym Rady Unii Europejskiej, Wysokim Przedstawicielem ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, a odpowiednimi organami Republiki Argentyńskiej.
   Artykuł 7
   Niewykonanie obowiązków
   Jeżeli jedna ze Stron nie wykona swoich obowiązków wyszczególnionych w poprzednich artykułach, druga Strona ma prawo do rozwiązania niniejszej Umowy z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia.
   Artykuł 8
   Rozstrzyganie sporów
   Spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy są rozstrzygane na drodze dyplomatycznej pomiędzy Stronami.
   Artykuł 9
   Wejście w życie
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie z dniem jej podpisania.
   2.   Niniejsza Umowa pozostaje w mocy przez okres, w jakim Republika Argentyńska wnosi wkład w operację.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 9 czerwca 2005 r. w czterech egzemplarzach w języku angielskim

            W imieniu Unii Europejskiej

            W imieniu Republiki Argentyńskiej

      (1)  Dz.U. L 252 z 28.7.2004, str. 10.

      (2)  Dz.U. L 324 z 27.10.2004, str. 20.

      (3)  Dz.U. L 325 z 28.10.2004, str. 64. Decyzja zmieniona decyzją BiH/5/2004 (Dz.U. L 357 z 2.12.2004, str. 39).

      (4)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją 2004/194/WE (Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 48).

      (5)  Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 68.
   OŚWIADCZENIA
   o których mowa w artykule 2 ustępy 5 i 6 Umowy
   Oświadczenie Państw Członkowskich UE:
   „Państwa Członkowskie UE przy wprowadzaniu w życie wspólnego działania UE 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie udziału w operacji wojskowej w Bośni i Hercegowinie prowadzonej przez Unię Europejską dołożą starań, by w najszerszym możliwym stopniu, w jakim zezwalają na to ich krajowe systemy prawne, zrzec się roszczeń wobec Republiki Argentyńskiej powstałych w związku z obrażeniami ciała lub śmiercią członka personelu, uszkodzeniem lub utratą należącego do nich mienia używanego w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, jeżeli takie obrażenia ciała, śmierć, uszkodzenie lub utrata:

               —

               zostały spowodowane przez personel z Republiki Argentyńskiej podczas wykonywania jego obowiązków związanych z operacją zarządzania kryzysowego prowadzoną przez UE, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego, lub

               —

               wynikły z użycia mienia należącego do Republiki Argentyńskiej, pod warunkiem że mienie to zostało użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego personelu operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE pochodzącego z Republiki Argentyńskiej i używającego tego mienia.”.

         Oświadczenie Republiki Argentyńskiej:
   „Republika Argentyńska przy wprowadzaniu w życie wspólnego działania UE 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie udziału w operacji wojskowej w Bośni i Hercegowinie prowadzonej przez Unię Europejską dołoży starań, by w najszerszym możliwym stopniu, w jakim zezwala na to jej krajowy system prawny, zrzec się roszczeń wobec któregokolwiek z pozostałych państw uczestniczących w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE powstałych w związku z obrażeniami ciała lub śmiercią członka personelu, uszkodzeniem lub utratą należącego do niego mienia używanego w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, jeżeli takie obrażenia ciała, śmierć, uszkodzenie lub utrata:

               —

               zostały spowodowane przez personel podczas wykonywania obowiązków związanych z operacją zarządzania kryzysowego prowadzoną przez UE, z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego, lub

               —

               wynikły z użycia mienia należącego do państw uczestniczących w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, pod warunkiem że mienie to zostało użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego personelu operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, używającego tego mienia.”.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/334 z dnia 2 marca 2015 r. zmieniająca Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

text:
               3.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 58/75

         DECYZJA RADY (UE) 2015/334
   z dnia 2 marca 2015 r.
   zmieniająca Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r.,
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP-UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwaną dalej „Umową wewnętrzną”) (1), w szczególności jej art. 1 ust. 7 oraz art. 8 ust. 4,
   uwzględniając Akt przystąpienia Chorwacji, w szczególności wspólną deklarację C w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie ze wspólną deklaracją C załączoną do Aktu przystąpienia Chorwacji Chorwacja przystąpi do Europejskiego Funduszu Rozwoju z chwilą wejścia w życie nowych wieloletnich ram finansowych w dziedzinie współpracy po przystąpieniu tego państwa do Unii i rozpocznie wpłacanie składek z dniem 1 stycznia drugiego roku kalendarzowego następującego po dacie przystąpienia.

               (2)

               Republika Chorwacji przystąpiła do Unii Europejskiej dnia 1 lipca 2013 r.

               (3)

               Zgodnie z art. 1 ust. 7 Umowy wewnętrznej w przypadku przystąpienia do Unii nowego państwa rozdział wkładów określonych w art. 1 ust. 2 lit. a), który obecnie w odniesieniu do Chorwacji zawiera jedynie kwoty szacunkowe, jest zmieniany decyzją Rady.

               (4)

               Zgodnie z art. 8 ust. 4 Umowy wewnętrznej w przypadku przystąpienia do Unii nowego państwa sposób ważenia głosów określony w jej art. 8 ust. 2, który obecnie w odniesieniu do Chorwacji określa jedynie szacunkową liczbę głosów, oraz zasady większości kwalifikowanej, o których mowa w art. 8 ust. 3 Umowy wewnętrznej, są zmieniane decyzją Rady.

               (5)

               Wkłady i wagi głosów powinny zostać potwierdzone,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym potwierdza się klucz do ustalenia wkładu oraz wkład Chorwacji do jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju, określone w art. 1 ust. 2 lit. a) Umowy wewnętrznej, oraz liczbę głosów tego państwa w komitecie Europejskiego Funduszu Rozwoju, określoną w art. 8 ust 2 Umowy wewnętrznej.
   Artykuł 2
   W Umowie wewnętrznej wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 1 ust. 2 lit. a) w tabeli w rzędzie dotyczącym Chorwacji skreśla się nawiasy okrągłe i „gwiazdkę” po słowie „Chorwacja” oraz przypis „(*) kwota szacowana” na końcu tabeli;

               2)

               w art. 8 ust. 2 w tabeli skreśla się:

                           a)

                           nawiasy okrągłe i „gwiazdkę” po słowie „Chorwacja” oraz nawiasy kwadratowe w drugiej kolumnie tego samego rzędu;

                           b)

                           przypis „(*) szacowana liczba głosów”;

                           c)

                           rząd „Razem UE-27”, „998”;

                           d)

                           nawiasy okrągłe i „gwiazdkę” oraz nawiasy kwadratowe w rzędzie „Razem UE-28 (*)”, „[1 000]”;

               3)

               art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
               „3.   Komitet EFR stanowi większością kwalifikowaną 721 głosów z 1 000, a głosowanie ma wynik pozytywny, jeśli za przyjęciem wniosku zagłosuje przynajmniej 15 państw członkowskich. Mniejszość blokująca składa się z 280 głosów.”.
         Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2015 r.

            W imieniu Rady

         D. REIZNIECE-OZOLA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1


title: 2008/50/WE: Decyzja Komisji z dnia 13 grudnia 2007 r. ustanawiająca szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zastosowania postanowień konwencji z Aarhus w odniesieniu do wniosków o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej aktów administracyjnych

text:
               16.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 13/24

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 13 grudnia 2007 r.
   ustanawiająca szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zastosowania postanowień konwencji z Aarhus w odniesieniu do wniosków o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej aktów administracyjnych
   (2008/50/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (1), w szczególności jego art. 11 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 ustanawia przepisy dotyczące zastosowania postanowień konwencji z Aarhus do instytucji i organów Wspólnoty.

               (2)

               W tytule IV tego rozporządzenia określono przepisy dotyczące przeglądu wewnętrznego aktów administracyjnych i przypadków zaniechania, zastosowanie których wymaga przyjęcia szczegółowych zasad regulujących sposób składania wniosków i ich treść.

               (3)

               Artykuł 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 określa kryteria uprawnienia na poziomie wspólnotowym do złożenia wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dla organizacji pozarządowych, zgodnie z art. 10 przedmiotowego rozporządzenia. W celu zapewnienia przejrzystego i spójnego ich stosowania konieczne jest określenie szczegółowych zasad dotyczących dowodów, które należy przedstawić razem z wnioskiem, obliczania terminów rozpatrzenia wniosków oraz współpracy pomiędzy organami i instytucjami Wspólnoty.

               (4)

               W celu zapewnienia spójnego stosowania art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 niniejszą decyzję powinno stosować się od dnia 28 czerwca 2007 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   ROZDZIAŁ I
   Artykuł 1
   Treść wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej
   Każda organizacja pozarządowa składająca wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej aktu administracyjnego lub przypadku zaniechania administracyjnego zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006:

               1)

               określa akt administracyjny lub zarzucane zaniechanie administracyjne, o którego przegląd się ubiega, oraz przepisy prawa ochrony środowiska, których jej zdaniem nie przestrzegano;

               2)

               przedstawia uzasadnienie wniosku;

               3)

               dostarcza wszelkie istotne informacje i przedstawia dokumenty na poparcie uzasadnienia;

               4)

               podaje nazwisko i dane teleadresowe osoby upoważnionej do reprezentowania organizacji pozarządowej wobec stron trzecich w celu złożenia wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej w danej sprawie;

               5)

               przedstawia dowody potwierdzające jej uprawnienia do składania wniosków, zgodnie z art. 3.

         Artykuł 2
   Składanie wniosków
   Wnioski o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej aktu administracyjnego lub przypadku zaniechania administracyjnego przesyłane są pocztą, faksem lub pocztą elektroniczną do osoby (osób) lub departamentu (departamentów) wyznaczonych przez odnośny organ lub odnośną instytucję Wspólnoty.
   Dane teleadresowe osoby (osób) lub departamentu (departamentów) są podawane do publicznej wiadomości za pomocą odpowiednich środków.
   ROZDZIAŁ II
   Artykuł 3
   Kryteria uprawnienia organizacji pozarządowych do składania wniosków o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej
   1.   Każda organizacja pozarządowa składająca wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej aktu administracyjnego lub przypadku zaniechania administracyjnego zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 przedstawia dowody potwierdzające spełnienie przez nią kryteriów określonych w art. 11 ust. 1 tego rozporządzenia w postaci dokumentów wymienionych w załączniku do niniejszej decyzji.
   W przypadku gdy któryś z tych dokumentów nie może zostać przedstawiony z przyczyn niezależnych od organizacji pozarządowej, organizacja ta może przedstawić dowody w postaci dokumentów równoważnych.
   2.   Jeżeli z żadnego z dokumentów, o których mowa w punktach 1, 2 i 3 załącznika, nie wynika jasno, że sprawa, której dotyczy wniosek o wszczęcie procedury odwoławczej, leży w zakresie celów i działalności organizacji pozarządowej, organizacja ta przedstawia wszelkie inne dokumenty udowadniające spełnienie tego kryterium.
   3.   Jeżeli z żadnego z dokumentów, o których mowa w punktach 1, 2 i 3 załącznika, nie wynika jasno, że organizacja pozarządowa jest niezależna i ma charakter niezarobkowy, organizacja ta przedstawia oświadczenie w tej sprawie, podpisane przez osobę upoważnioną do składania tego typu oświadczeń z ramienia organizacji.
   Artykuł 4
   Ocena kryteriów uprawnienia organizacji pozarządowych do składania wniosków o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej
   1.   Zainteresowana instytucja lub zainteresowany organ Wspólnoty upewnia się, że organizacja pozarządowa spełnia kryteria określone w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006, przeprowadzając ocenę informacji dostarczonych zgodnie z przepisami art. 1 i 3 niniejszej decyzji.
   2.   W przypadku gdy na podstawie dostarczonych informacji instytucja lub organ Wspólnoty nie jest w stanie ocenić, czy organizacja pozarządowa spełnia kryteria określone w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1367/2006, zwraca się do organizacji z prośbą o dostarczenie dodatkowych dokumentów lub informacji w rozsądnym terminie, określonym przez odnośną instytucję lub odnośny organ Wspólnoty. Terminy określone przepisami art. 10 rozporządzenia nie mają zastosowania w tym okresie.
   3.   W stosownych przypadkach zainteresowana instytucja lub zainteresowany organ Wspólnoty może zwrócić się do władz krajowych państwa, w którym dana organizacja pozarządowa jest zarejestrowana lub z którego pochodzi, w celu uzyskania potwierdzenia i oceny informacji dostarczonych przez tę organizację.
   Artykuł 5
   Współpraca administracyjna
   Instytucje i organy Wspólnoty współpracują ze sobą w celu zapewnienia przejrzystego i spójnego stosowania przepisów niniejszej decyzji.
   Informują się one nawzajem o tym, które z organizacji pozarządowych zostały uznane za uprawnione do składania wniosków o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej.
   Artykuł 6
   Data wejścia w życie
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 28 czerwca 2007 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 13 grudnia 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Stavros DIMAS

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 264 z 25.9.2006, str. 13.

      ZAŁĄCZNIK
      Wykaz dokumentów, które należy przedstawić zgodnie z art. 3 ust. 1

                  1.

                  Statut lub regulamin organizacji pozarządowej, lub inny dokument pełniący podobną rolę zgodnie z praktyką krajową, w odniesieniu do tych państw, w których przepisy prawa krajowego nie wymagają od organizacji pozarządowych przyjęcia statutu czy regulaminu, ani nie przewidują takiej możliwości.

                  2.

                  Roczne sprawozdania z działalności organizacji pozarządowej z okresu ostatnich dwóch lat.

                  3.

                  Kopia aktu rejestracji przez władze krajowe (rejestr publiczny, urzędowa publikacja lub inny istotny dokument) w przypadku pozarządowych organizacji z siedzibą w państwach, w których tego typu procedura jest wymagana, aby organizacja mogła uzyskać osobowość prawną.

                  4.

                  W stosownych przypadkach dokument zaświadczający, że organizacja pozarządowa została już wcześniej uznana przez instytucję lub organ Wspólnoty za uprawnioną do złożenia wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej.


title: 2002/264/: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 264/02/COL z dnia  18 grudnia 2002 r.  zmieniająca po raz trzydziesty siódmy Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie nowego rozdziału 22: Pomoc na ratowanie i restrukturyzację oraz pomoc na zamykanie przedsiębiorstw sektora hutnictwa żelaza i stali

text:
               25.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 139/24

      DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

   nr 264/02/COL
   z dnia 18 grudnia 2002 r.
   zmieniająca po raz trzydziesty siódmy Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie nowego rozdziału 22: Pomoc na ratowanie i restrukturyzację oraz pomoc na zamykanie przedsiębiorstw sektora hutnictwa żelaza i stali
   URZĄD NADZORU EFTA,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 61 do 63,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (2), w szczególności jego art. 24 i art. 1 Protokołu 3,
   ZGODNIE Z art. 24 Porozumienia o Nadzorze i Trybunale, Urząd Nadzoru EFTA nadaje moc prawną postanowieniom Porozumienia EOG dotyczącym pomocy państwa,
   ZGODNIE Z art. 5 ust. 2 lit. b) Porozumienia o Nadzorze i Trybunale, Urząd Nadzoru EFTA wydaje zawiadomienia oraz wytyczne w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli Porozumienie to lub Porozumienie o Nadzorze i Trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli Urząd Nadzoru EFTA uznaje to za konieczne,
   PRZYWOŁUJĄC Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa (3) przyjęte przez Urząd Nadzoru EFTA (4) dnia 19 stycznia 1994 r.,
   MAJĄC NA UWADZE, że dnia 7 marca 2002 r. Komisja przyjęła nowy komunikat (5) określający zasady oceny pomocy na ratowanie i restrukturyzację oraz pomocy na zamykanie przedsiębiorstw hutnictwa żelaza i stali,
   MAJĄC NA UWADZE,że niniejszy komunikat ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że należy zagwarantować jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa na całym terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG, Urząd Nadzoru EFTA w celu zachowania równych warunków konkurencji przyjmie, po konsultacji z Komisją, akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję WE,
   PO KONSULTACJI z Komisją Europejską,
   ODWOŁUJĄC SIĘ DO konsultacji, które Urząd Nadzoru EFTA odbył z państwami EFTA w przedmiotowej sprawie na wielostronnym spotkaniu dnia 19 października 2001 r.,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               1.

               Wytyczne w sprawie pomocy państwa zmienia się, dodając nowy rozdział 22: „Pomoc na ratowanie i restrukturyzację oraz pomoc na zamykanie przedsiębiorstw sektora hutnictwa żelaza i stali”, którego treść stanowi załącznik I do niniejszej decyzji.

               2.

               Państwa EFTA zostają poinformowane pismem zawierającym egzemplarz niniejszej decyzji wraz z załącznikiem I. Państwa EFTA muszą wyrazić swoją zgodę na zaproponowane odpowiednie środki zgodnie z załącznikiem I w ciągu 20 dni roboczych – por. również pkt 22.4 załącznika I.

               3.

               Komisja Europejska zostaje poinformowana, zgodnie z lit. d) Protokołu 27 do Porozumienia EOG, poprzez przekazanie jej egzemplarza niniejszej decyzji wraz z załącznikiem I.

               4.

               Decyzja, w tym załącznik I, zostaje opublikowana w Sekcji EOG Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich oraz w jego Suplemencie EOG po wyrażeniu przez państwa EFTA zgody na odpowiednie środki.

               5.

               Decyzja w języku angielskim jest autentyczna.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2002 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Einar M. BULL

            Przewodniczący

         Hannes HAFSTEIN

            Członek Kolegium

      (1)  Zwane dalej Porozumieniem EOG.

      (2)  Zwane dalej Porozumieniem o Nadzorze i Trybunale.

      (3)  Zwane dalej „wytycznymi w sprawie pomocy państwa”.

      (4)  Opublikowane pierwotnie w Dz.U. L 231 z 3.9.1994, Suplement EOG nr 32.

      (5)  Dz.U. C 70 z 19.3.2002, str. 8.

      ZAŁĄCZNIK

         „22.   POMOC NA RATOWANIE I RESTRUKTURYZACJĘ ORAZ POMOC NA ZAMYKANIE PRZEDSIĘBIORSTW SEKTORA HUTNICTWA ŻELAZA I STALI
         22.1.   POMOC NA RATOWANIE I RESTRUKTURYZACJĘ PRZEDSIĘBIORSTW ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W TRUDNEJ SYTUACJI
         Pomoc na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw sektora hutnictwa żelaza i stali znajdujących się w trudnej sytuacji, zgodnie z definicją podaną w załączniku B do »Wielosektorowych zasad ramowych dotyczących pomocy regionalnej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych«, nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem.
         22.2.   POMOC NA ZAMYKANIE PRZEDSIĘBIORSTW

                     (1)

                     Pomoc mająca na celu ułatwienie rozwoju określonej działalności gospodarczej może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem. Niżej wymieniona pomoc dla hutnictwa żelaza i stali zgodnie z definicją w załączniku B do wielosektorowych zasad ramowych może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem:

                     (2)

                     pomoc na pokrycie płatności przedsiębiorstw sektora hutnictwa żelaza i stali na rzecz pracowników zwalnianych lub odchodzących na wcześniejszą emeryturę, jeśli

                                 —

                                 płatności te rzeczywiście wynikają z całkowitego lub częściowego zamykania hut żelaza i stali, dla których pomoc nie została jeszcze zatwierdzona;

                                 —

                                 płatności nie przekraczają płatności przyznawanych zwyczajowo w oparciu o zasady obowiązujące w państwach EFTA;
                                 oraz

                                 —

                                 pomoc nie przekracza 50 % wspomnianych płatności.

                     (3)

                     pomoc dla przedsiębiorstw sektora hutnictwa żelaza i stali, które ostatecznie wstrzymują produkcję wyrobów stalowych, jeśli:

                                 —

                                 przedsiębiorstwa te otrzymały osobowość prawną przed dniem 1 stycznia 2002 r.;

                                 —

                                 regularnie produkowały wyroby stalowe do dnia zgłoszenia przedmiotowej pomocy;

                                 —

                                 po dniu 1 stycznia 2002 r. nie zmieniły struktury produkcji lub zakładu;

                                 —

                                 dokonają zamknięcia i złomowania maszyn i urządzeń do produkcji wyrobów stalowych w terminie sześciu miesięcy od ustania produkcji lub zatwierdzenia pomocy przez Urząd, w zależności od tego, która z tych dat nastąpi później;

                                 —

                                 zamknięcie należących do nich zakładów nie zostało uwzględnione przy zatwierdzaniu pomocy;
                                 oraz

                                 —

                                 wysokość pomocy nie przekracza pozostałej wartości księgowej zakładu przeznaczonego do zamknięcia, przy czym nie uwzględnia się części wynikającej z przeszacowań dokonanych po dniu 1 stycznia 2002 r., które przekraczają krajowy wskaźnik inflacji.

                     (4)

                     pomoc dla przedsiębiorstw sektora hutnictwa żelaza i stali, które spełniają warunki określone w pkt 3 sekcji 2 rozdziału 22, ale są bezpośrednio lub pośrednio kontrolowane przez przedsiębiorstwo będące przedsiębiorstwem sektora hutnictwa żelaza i stali, bądź bezpośrednio lub pośrednio kontrolują takie przedsiębiorstwo, można uznać za zgodną ze wspólnym rynkiem, jeśli:

                                 —

                                 przedsiębiorstwo przeznaczone do zamknięcia zostało skutecznie i zgodnie z prawem wydzielone ze struktury organizacyjnej przynajmniej na sześć miesięcy przed wypłatą pomocy;

                                 —

                                 księgi rachunkowe przedsiębiorstwa przeznaczonego do zamknięcia zostały zbadane przez niezależnego biegłego rewidenta zatwierdzonego przez Urząd, który potwierdził prawdziwość i rzetelność zestawienia aktywów i pasywów tego przedsiębiorstwa;
                                 oraz

                                 —

                                 występuje rzeczywiste i znajdujące potwierdzenie w faktach zmniejszenie zdolności produkcyjnych, które długookresowo przynosi znaczne korzyści całemu sektorowi hutnictwa żelaza i stali, a w okresie pięciu lat liczonych od daty objętego pomocą zamknięcia przedsiębiorstwa lub, o ile nastąpiła później, od daty ostatniej wypłaty pomocy zatwierdzonej w ramach niniejszego przepisu prowadzi do obniżenia zdolności produkcyjnych w zakresie wyrobów stalowych. Państwa EFTA wzywa się do korzystania z formularza zgłoszeń stanowiącego załącznik do wielosektorowych zasad ramowych (załącznik E) do celów zgłaszania wniosków o przyznanie pomocy zgodnie z przedmiotowymi zasadami ramowymi.

               22.3.   OBOWIĄZEK ZGŁASZANIA
         Wszelkie plany dotyczące przyznania pomocy na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw hutnictwa żelaza i stali znajdujących się w trudnej sytuacji oraz pomocy na zamykanie przedsiębiorstw tego sektora wymagają indywidualnego zgłoszenia.
         22.4.   ODPOWIEDNIE ŚRODKI

                     (1)

                     Urząd proponuje jako odpowiedni środek zgodnie z art. 1 ust. 1 Protokołu 3 do Porozumienia o Nadzorze i Trybunale wyłączenie z dniem 1 stycznia 2003 r. pomocy dla przedsiębiorstw hutnictwa żelaza i stali w rozumieniu definicji zawartej w załączniku B do wielosektorowych zasad ramowych z zakresu istniejących programów pomocy na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji zgodnie z definicją zawartą w wydanych przez Urząd Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (rozdział 16).

                     (2)

                     Państwa EFTA wzywa się do wyrażenia wyraźnej zgody na zaproponowane odpowiednie środki w ciągu 20 dni roboczych od dnia skierowania do nich pisma. W przypadku braku odpowiedzi Urząd uzna, że dane państwo EFTA nie wyraża zgody na zaproponowane środki.

               22.5.   STOSOWANIE NINIEJSZYCH ZASAD RAMOWYCH
         Niniejsze zasady ramowe stosuje się od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2009 r.
         22.6.   NIEZGŁOSZONA POMOC PRZYZNANA HUTNICTWU ŻELAZA I STALI
         Urząd zbada zgodność ze wspólnym rynkiem pomocy przyznanej hutnictwu żelaza i stali bez jego zgody w oparciu o kryteria obowiązujące w chwili przyznania pomocy.”


title: 2007/548/WE: Decyzja Rady z dnia 5 czerwca 2007 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

text:
               3.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/30

         DECYZJA RADY
   z dnia 5 czerwca 2007 r.
   w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   (2007/548/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44 ust. 2, art. 47 ust. 2 zdanie trzecie oraz art. 55, art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 93, 94, 133 i 181a, w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie,
   uwzględniając Traktat o przystąpieniu Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 4 ust. 3,
   uwzględniając Akt przystąpienia Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 października 2006 r. Rada upoważniła Komisję w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich do prowadzenia negocjacji z Gruzją w sprawie protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

               (2)

               Protokół powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (3)

               Protokół powinien być stosowany tymczasowo od dnia 1 stycznia 2007 r. w oczekiwaniu na zakończenie odpowiednich procedur wymaganych do jego formalnego zawarcia,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnot Europejskich oraz ich państw członkowskich protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w późniejszym terminie.
   Tekst protokołu jest załączony do niniejszej decyzji (1).
   Artykuł 2
   Do czasu wejścia protokołu w życie stosuje się go tymczasowo od dnia 1 stycznia 2007 r.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 5 czerwca 2007 r.

            W imieniu Rady

         P. STEINBRÜCK

            Przewodniczący

      (1)  Patrz: 31 str. niniejszego Dziennika Urzędowego.
    ---documentbreak---

               3.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/31

         PROTOKÓŁ
   do umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   KRÓLESTWO BELGII,
   REPUBLIKA BUŁGARII,
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   RUMUNIA,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   zwane dalej „państwami członkowskimi”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej, oraz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA I EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ,
   zwane dalej „Wspólnotami”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską,
   z jednej strony, oraz
   GRUZJA,
   z drugiej strony,
   na potrzeby niniejszego protokołu zwane dalej „Stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC postanowienia Traktatu między Królestwem Belgii, Republiką Czeską, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Estońską, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Rzeczypospolitą Polską, Republiką Portugalską, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji oraz Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (państwami członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Bułgarii oraz Rumunią dotyczącego przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, który podpisano w Luksemburgu dnia 25 kwietnia 2005 r. i który jest stosowany od dnia 1 stycznia 2007 r.,
   UWZGLĘDNIAJĄC nową sytuację w stosunkach między Gruzją i Unią Europejską wynikającą z przystąpienia do UE dwóch nowych państw członkowskich, co otwiera nowe możliwości i stawia nowe wyzwania w zakresie współpracy pomiędzy Gruzją i Unią Europejską,
   BIORĄC POD UWAGĘ, że Strony pragną zapewnić osiągnięcie celów i wdrożenie zasad umowy o partnerstwie i współpracy,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Republika Bułgarii i Rumunia zostają stronami Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Gruzją, z drugiej strony, podpisanej w Luksemburgu w dniu 22 kwietnia 1996 r., która weszła w życie w dniu 1 lipca 1999 r. (zwanej dalej „Umową”), oraz odpowiednio przyjmują i uwzględniają w taki sam sposób jak inne państwa członkowskie, teksty Umowy, wspólnych deklaracji, wymiany listów i deklaracji Gruzji załączonych do Aktu końcowego podpisanego w tym samym dniu oraz protokołu do Umowy z dnia 30 kwietnia 2004 r., który wszedł w życie z dniem 1 marca 2005 r.
   Artykuł 2
   Niniejszy protokół stanowi integralną część Umowy.
   Artykuł 3
   1.   Niniejszy protokół zostaje zatwierdzony przez Wspólnoty, Radę Unii Europejskiej w imieniu państw członkowskich oraz Gruzję, zgodnie z ich własnymi procedurami.
   2.   Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu stosownych procedur, o których mowa w poprzednim ustępie. Dokumenty zatwierdzające są składane w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   1.   Niniejszy protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia ostatniego dokumentu zatwierdzającego.
   2.   Do czasu wejścia w życie protokół jest stosowany tymczasowo ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r.
   Artykuł 5
   1.   Teksty Umowy, jej Aktu końcowego i wszystkich załączonych do niej dokumentów, jak również protokołu do Umowy z dnia 30 kwietnia 2004 r. zostają sporządzone w językach bułgarskim i rumuńskim.
   2.   Teksty zostają dołączone do protokołu i są na równi autentyczne z tekstami w innych językach, w których sporządzono Umowę, jej Akt końcowy i załączone do niej dokumenty, jak również protokół do Umowy z dnia 30 kwietnia 2004 r.
   Artykuł 6
   Niniejszy protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i gruzińskim; każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

      Съставено в Брюксел на двадесет и седми юни две хиляди и седма година.
      Hecho en Bruselas, el veintisiete de junio de dos mil siete.
      V Bruselu dne dvacátého sedmého června dva tisíce sedm.
      Udfærdiget i Bruxelles, den syvogtyvende juni to tusind og syv.
      Geschehen zu Brüssel am siebenundzwanzigsten Juni zweitausendsieben.
      Kahe tuhande seitsmenda aasta juunikuu kahekümne seitsmendal päeval Brüsselis
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι επτά Iουνίου δύο χιλιάδες επτά.
      Done at Brussels on the twenty-seventh day of June in the year two thousand and seven.
      Fait à Bruxelles, le vingt-sept juin deux mille sept.
      Fatto a Bruxelles, addì ventisette giugno duemilasette.
      Briselē, divi tūkstoši septītā gada divdesmit septītajā jūnijā
      Priimta du tūkstančiai septintųjų metų birželio dvidešimt septintą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kettőezer-hetedik év június havának huszonhetedik napján.
      Magħmul fi Brussell, is-sebgħa u għoxrin ta' Lulju, elfejn u sebgħa
      Gedaan te Brussel, de zevenentwintigste juni tweeduizend zeven.
      Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego siódmego czerwca roku dwa tysiące siódmego.
      Feito em Bruxelas, em vinte e sete de Junho de dois mil e sete.
      Încheiat la Bruxelles la douăzeci și șapte iunie, anul două mii șapte.
      V Bruseli dvadsiateho siedmeho júna dvetisícsedem
      V Bruslju, sedemindvajsetega junija leta dva tisoč sedem.
      Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäseitsemäntenä päivänä kesäkuuta vuonna kaksituhattaseitsemän.
      Som skedde i Bryssel den tjugosjunde juni tjugohundrasju.

         За Държавите-членки
         Por los Estados miembros
         Za členské státy
         For medlemsstaterne
         Für die Mitgliedstaaten
         Liikmesriikide nimel
         Για τα κράτη μέλη
         For the Member States
         Pour les États membres
         Per gli Stati membri
         Dalībvalstu vārdā
         Valstybių narių vardu
         A tagállamok rėszéről
         Għall-Istati Membri
         Voor de lidstaten
         W imieniu państw członkowskich
         Pelos Estados-Membros
         Pentru statele membre
         Za členské štáty
         Za države članice
         Jäsenvaltioiden puolesta
         På medlemsstaternas vägnar

         За Европейските общности
         Por las Comunidades Europeas
         Za Evropská společenství
         For De Europæiske Fællesskaber
         Für die Europäischen Gemeinschaften
         Euroopa Ühenduste nimel
         Για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες
         For the European Communities
         Pour les Communautés européennes
         Per le Comunità europee
         Eiropas Kopienu vārdā
         Europos Bendrijų vardu
         Az Európai Közösségek részéről
         Għall-Komunitajiet Ewropej
         Voor de Europese Gemeenschappen
         W imieniu Wspólnot Europejskich
         Pelas Comunidades Europeias
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvá
         Za Evropski skupnosti
         Euroopan yhteisöjen puolesta
         På Europeiska gemenskapernas vägnar

         За Грузия
         Por Georgia
         Za Gruzii
         for Georgien
         Für Georgien
         Gruusia nimel
         Για τη Γεωργία
         For Georgia
         Pour la Géorgie
         Per la Georgia
         Gruzijas vārdā
         Gruzijos vardu
         Grúzia részéről
         Għall-Ġeorġa
         Voor Georgië
         W imieniu Gruzji
         Pela Geórgia
         Pentru Georgia
         Za Gruzínsko
         Za Gruzijo
         Georgian puolesta
         På Georgiens vägnar


title: 2011/248/UE: Decyzja Rady z dnia 12 kwietnia 2011 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Unią Europejską, z jednej strony, a Autonomią Palestyńską na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, z drugiej strony, w celu dalszej liberalizacji handlu produktami rolnymi, przetworzonymi produktami rolnymi oraz rybami i produktami rybołówstwa, zmieniającego Eurośródziemnomorski przejściowy układ stowarzyszeniowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, z drugiej strony

text:
               20.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 104/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 12 kwietnia 2011 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Unią Europejską, z jednej strony, a Autonomią Palestyńską na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, z drugiej strony, w celu dalszej liberalizacji handlu produktami rolnymi, przetworzonymi produktami rolnymi oraz rybami i produktami rybołówstwa, zmieniającego Eurośródziemnomorski przejściowy układ stowarzyszeniowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, z drugiej strony
   (2011/248/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 14 listopada 2005 r. Rada upoważniła Komisję do przeprowadzenia negocjacji prowadzących do dalszej liberalizacji handlu produktami rolnymi, przetworzonymi produktami rolnymi oraz rybami i produktami rybołówstwa z niektórymi krajami śródziemnomorskimi. Negocjacje zostały pomyślnie zakończone parafowaniem porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Unią Europejską, z jednej strony, a Autonomią Palestyńską na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, z drugiej strony, w celu dalszej liberalizacji handlu produktami rolnymi, przetworzonymi produktami rolnymi oraz rybami i produktami rybołówstwa, zmieniającego Eurośródziemnomorski przejściowy układ stowarzyszeniowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, z drugiej strony (zwanego dalej „porozumieniem”).

               (2)

               Porozumienie powinno zostać podpisane w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Unią Europejską, z jednej strony, a Autonomią Palestyńską na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, z drugiej strony, w celu dalszej liberalizacji handlu produktami rolnymi, przetworzonymi produktami rolnymi oraz rybami i produktami rybołówstwa, zmieniającego Eurośródziemnomorski przejściowy układ stowarzyszeniowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, z drugiej strony (zwanego dalej „porozumieniem”), z zastrzeżeniem zawarcia wspomnianego porozumienia (1).
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania porozumienia w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 kwietnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Tekst porozumienia zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jego zawarcia.