title: 2011/549/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja II – Rada#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja II – Rada

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/23

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja II – Rada
   (2011/549/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0213/2010) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),

               —

               uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając decyzję nr 190/2003 Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa dotyczącą zwrotu kosztów podróży delegatom członków Rady (6),

               —

               uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (7),

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0088/2011),

               1.

               odracza decyzję dotyczącą udzielenia Sekretarzowi Generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu Rady za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Decyzja oparta na Regulaminie Rady z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz.U. L 230 z 28.8.2002, s. 7).

      (7)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2011 r.
      zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja II – Rada
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0213/2010) (2),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),

                  —

                  uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

                  —

                  uwzględniając decyzję nr 190/2003 Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa dotyczącą zwrotu kosztów podróży delegatom członków Rady (6),

                  —

                  uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (7) (PMI),

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0088/2011),

                  A.

                  mając na uwadze, że „obywatele mają prawo wiedzieć, jak wydawane są ich podatki i jak sprawowana jest władza powierzona organom politycznym” (8),

                  B.

                  mając na uwadze, że konkluzje Rady Europejskiej z Kolonii z dni 3 i 4 czerwca 1999 r. przewidywały przyznanie Radzie zdolności operacyjnych z zakresu wzmocnionej wspólnej europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony,

                  C.

                  mając na uwadze, że decyzją 2004/197/WPZiB (9) Rada ustanowiła mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe i obronne, zwany ATHENA, oraz że ta decyzja, łącznie z decyzją 2004/582/WE przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w ramach Rady dnia 28 kwietnia 2004 r., dotyczącą przywilejów i immunitetów przyznanych ATHENA (10), przyznaje mu przywileje i immunitety oraz nadaje Radzie uprawnienia operacyjne,

                  D.

                  mając na uwadze, że decyzja Rady 2000/178/WPZiB z dnia 28 lutego 2000 r. w sprawie zasad mających zastosowanie do krajowych biegłych wojskowych oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady w trakcie okresu przejściowego (11) i decyzja Rady 2001/80/WPZiB z dnia 22 stycznia 2001 r. w sprawie ustanowienia Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej (12) precyzują, że wydatki związane z oddelegowaniem biegłych wojskowych pokrywane są z budżetu Rady,

                  1.

                  zauważa, że w 2009 r. Rada dysponowała środkami na zobowiązania o łącznej kwocie 642 000 000 EUR (w 2008 r.: 743 000 000 EUR), przy stopie wykorzystania wynoszącej 92,33 %, niemal dorównującej stopie z 2007 r. (93,31 %), lecz wciąż poniżej średniej innych instytucji (97,69 %);

                  2.

                  uważa, że skoro w art. 335 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej uznano, że instytucje Unii mają określoną autonomię administracyjną w sprawach związanych z ich funkcjonowaniem, autonomia ta oznacza odpowiedni stopień odpowiedzialności i rozliczalności; mając na uwadze, że Parlament jest jedynym organem wybieranym w wyborach bezpośrednich, a do jego zadań należy udzielanie, na zalecenie Rady, absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii, Parlament postanawia odzwierciedlić tę autonomię w procedurze udzielania absolutorium poprzez rozdzielenie sekcji budżetu ogólnego, które są niezależnie zarządzane przez poszczególne pozostałe instytucje Unii, oraz udzielać absolutorium każdej z tych instytucji;

                  3.

                  wyraża ubolewanie z powodu trudności, jakie miały miejsce podczas procedury udzielania absolutorium w roku 2007 i 2008, oraz potwierdza swoje stanowisko wyrażone w rezolucji z dnia 16 czerwca 2010 r. (13) w sprawie absolutorium dla Rady za rok budżetowy 2008, zwłaszcza apel do Rady o ustanowienie wspólnie z Parlamentem corocznej procedury w ramach procedury udzielania absolutorium w celu udzielania wszelkich niezbędnych informacji dotyczących wykonania budżetu Rady;

                  4.

                  powtarza, że wydatki Rady należy kontrolować w taki sam sposób, jak wydatki pozostałych instytucji unijnych, i sugeruje, że najwłaściwszym podejściem byłoby to określone w jego rezolucji z dnia 16 czerwca 2010 r., w której w szczególności zapisano, że „taka kontrola opiera się na następujących dokumentach składanych przez wszystkie instytucje:

                              —

                              sprawozdaniach finansowych z poprzedniego roku finansowego odnoszących się do wdrożenia budżetu,

                              —

                              bilansie finansowym przedstawiającym aktywa i pasywa Wspólnoty,

                              —

                              rocznym sprawozdaniu z działalności w sprawie ich budżetu i zarządzania finansowego,

                              —

                              rocznym sprawozdaniu audytora wewnętrznego,

                        jak również ustnej prezentacji podczas posiedzenia komisji właściwej w zakresie absolutorium”;

                  5.

                  wyraża głębokie ubolewanie, że prezydencja Rady odrzuciła zaproszenia do wzięcia udziału w posiedzeniu komisji odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium, na którym planowano omówienie stanowiska prezydencji Rady w sprawie proponowanej procedury oraz ewentualnych warunków współpracy w zakresie absolutorium, jak również że sekretarz generalny Rady odmówił uczestnictwa w tym posiedzeniu komisji odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium i wzięcia udziału w dyskusji na temat procedury udzielania absolutorium Radzie;

                  6.

                  odnotowuje zaproponowany protokół ustaleń pomiędzy Parlamentem a Radą w sprawie ich współpracy w trakcie rocznej procedury udzielania absolutorium, załączony do pisma sekretarza generalnego Rady z dnia 4 marca 2011 r., oraz odnotowuje gotowość Rady do odrębnego traktowania procedury udzielania absolutorium i procedury budżetowej, lecz powtarza, że trzeba utrzymać rozróżnienie ról Parlamentu i Rady w ramach procedury udzielania absolutorium oraz że zawsze i w każdej sytuacji Rada musi być w pełni odpowiedzialna przed opinią publiczną za powierzone jej środki; wyraża głębokie ubolewanie, że prezydencja Rady oraz Sekretariat Generalny Rady odmówiły wzięcia udziału w posiedzeniu komisji odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium, odmówiły także udzielenia informacji i odpowiedzi na pytania w sprawie absolutorium dla Rady za rok budżetowy 2009, jak też że odmówiły dostarczenia pisemnych odpowiedzi na kwestionariusz przedstawiony przez sprawozdawcę;

                  7.

                  odnotowuje dobrą wolę prezydencji węgierskiej i osiągnięte postępy; w celu ułatwienia wymiany informacji w ramach procedury udzielania absolutorium proponuje zastosowanie takiego samego podejścia, jak w pozostałych instytucjach, które to podejście składałoby się z następujących podstawowych elementów:

                              —

                              należy zorganizować formalne posiedzenie z udziałem przedstawicieli Rady i komisji parlamentarnej odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium, z udziałem sekretarza generalnego Rady i aktualnej prezydencji, prezydium komisji odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium, sprawozdawcy i posłów reprezentujących grupy polityczne (koordynatorów lub kontrsprawozdawców) w celu podania wszystkich niezbędnych informacji na temat wykonania budżetu Rady,

                              —

                              sekretarz generalny Rady powinien odpowiedzieć na pytania, jakie komisja odpowiedzialna za procedurę udzielania absolutorium skierowała do Rady, a także

                              —

                              należy opracować harmonogram w celu usprawnienia i ustabilizowania tego rozwiązania tymczasowego,

                        uważa zatem koncepcję zawarcia porozumienia międzyinstytucjonalnego z Radą w sprawie absolutorium dla Rady za zbędną;

                  8.

                  wzywa Trybunał Obrachunkowy do dokonania dogłębnej analizy systemów nadzoru i kontroli, jakimi dysponuje Rada, podobnej do analiz, jakich Trybunał dokonał w odniesieniu do Trybunału Sprawiedliwości, Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych podczas przygotowywania sprawozdania rocznego Trybunału dotyczącego roku budżetowego 2009;

         Powody odroczenia decyzji o absolutorium

                  9.

                  wskazuje następujące powody odroczenia:

                              a)

                              Rada nie przyjęła żadnego zaproszenia na oficjalne i formalne spotkanie z komisją parlamentarną odpowiedzialną za procedurę udzielania absolutorium lub z jej sprawozdawcą, aby przedyskutować kwestie dotyczące wykonania budżetu Rady za rok 2009;

                              b)

                              Rada odmówiła udzielenia pisemnej odpowiedzi z podaniem Parlamentowi informacji i dokumentów, o jakie wystąpiono do Rady w załączniku do podpisanego przez sprawozdawcę pisma z dnia 14 grudnia 2010 r.;

                              c)

                              Parlament nie otrzymał od Rady podstawowych dokumentów, jak pełna lista przesunięć budżetowych;

         Dalsza działania, jakie powinna podjąć Rada

                  10.

                  wzywa sekretarza generalnego Rady do dostarczenia komisji parlamentarnej odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium najpóźniej do dnia 15 czerwca 2011 r. wyczerpujących pisemnych odpowiedzi na następujące pytania:

                              a)

                              W poprzednich debatach na temat absolutorium dla Rady prowadzonych w komisji parlamentarnej odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium przedstawiciele Rady nie uczestniczyli regularnie, tymczasem uważa się za niezmiernie istotne, aby Rada brała w nich udział w celu udzielania odpowiedzi na pytania członków komisji, odnoszące się do udzielenia Radzie absolutorium. Czy Rada zgadza się uczestniczyć w przyszłych debatach w sprawie udzielenia Radzie absolutorium prowadzonych w komisji parlamentarnej odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium?

                              b)

                              Dlaczego co roku Rada zmienia sposób prezentacji/format audytu wewnętrznego? Dlaczego co roku audyt wewnętrzny jest tak krótki, ogólnikowy i niejasny? Czy na potrzeby udzielania absolutorium za 2010 r. i kolejne lata Rada mogłaby przedstawić audyt wewnętrzny nie tylko w języku francuskim?

                              c)

                              Czy przeprowadzono audyt zewnętrzny? Jeśli tak, to czy komisja parlamentarna odpowiedzialna za procedurę udzielania absolutorium mogłaby go zobaczyć? Jeśli nie istnieje audyt zewnętrzny, to dlaczego Rada nie podjęła decyzji o jego przeprowadzeniu?

                              d)

                              Do tej pory działania Rady oznaczały współfinansowanie z Komisją, które wzrosło po wejściu w życie traktatu lizbońskiego. Jakie systemy audytu i kontroli wprowadzono w celu zapewnienia pełnej przejrzystości? Zważywszy, że traktat lizboński zwiększył współfinansowanie z Komisją, jak Rada rozumie sformułowanie „odpowiedź na odpowiednie zapytania”?

                              e)

                              Trybunał Obrachunkowy w sprawozdaniu rocznym za rok 2009 ustalił, że w dwóch spośród sześciu skontrolowanych procedur przetargowych Rada nie przestrzegała określonych w rozporządzeniu finansowym zasad dotyczących publikacji zawiadomień o wyniku procedury. Czy Rada skontrolowała więcej próbek podobnych procedur przetargowych? Czy wewnętrzna procedura została uproszczona, aby uniknąć podobnych przypadków w przyszłości?

                              f)

                              Pracownicy zatrudnieni jako specjalni przedstawiciele Unii Europejskiej (SPUE): Proszę wskazać pracowników (wszystkich pracowników, plan zatrudnienia i inne) – liczbę stanowisk, stopień – dla SPUE w Radzie w 2009 r. W jaki sposób i kiedy stanowiska w SPUE zostaną rozdzielone pomiędzy Radę i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ)? Jaki był budżet na podróże dla poszczególnych SPUE? Ilu pracowników SPUE zostało w dniu 1 stycznia 2011 r. przeniesionych do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych? Ilu pozostanie w Radzie i dlaczego?

                              g)

                              Rada podkreśla kwestie budżetowe dotyczące konsekwencji traktatu lizbońskiego w pkt 2.2 sprawozdania z działalności finansowej – 11327/10, FIN 278. Czy Rada rozwiązała problemy dotyczące wydatków J. Solany? Jaka część wydatków wchodzi w zakres budżetu Rady, a jaka część objęta jest budżetem Komisji?

                              h)

                              Jakie były wydatki operacyjne, wydatki administracyjne oraz wydatki na pracowników, budynki itp., przewidywane przez Radę na 2009 r. w celu ustanowienia urzędu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa/Wiceprzewodniczącego Komisji?

                              i)

                              Urząd Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa/Wiceprzewodniczącego Komisji zaczął być sprawowany z dniem 1 grudnia 2009 r. Jak rozdzielono koszty między Radę i Komisję (wydatki na personel, podróże itp.)? Jak Rada przygotowała budżet na rok 2010 na potrzeby wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej Komisji? Jakie linie budżetowe i jakie kwoty zostały zarezerwowane na jej działalność?

                              j)

                              Jak powierzchnia biurowa zwolniona w procesie transferu pracowników do ESDZ wpłynie na plany Rady dotyczące budynków? Czy dokonano ustaleń co do dalszego wykorzystywania takiej powierzchni biurowej? Jaki jest przewidywany koszt przeprowadzek? Kiedy (jeśli w ogóle) zostały opublikowane zaproszenia do składania ofert na przeprowadzki?

                              k)

                              Jakie były wydatki administracyjne i operacyjne związane z zadaniami w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB)/wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), które w 2009 r. były co najmniej w części finansowane z budżetu Unii? Jaka była w 2009 r. łączna kwota wydatków na WPZiB? Czy Rada mogłaby wskazać przynajmniej główne delegacje i ich koszt w 2009 r.?

                              l)

                              Jaki był koszt posiedzeń grup roboczych Rady w sprawie WPZiB/WPBiO w Brukseli i poza nią i gdzie odbywały się te posiedzenia?

                              m)

                              Jakie były wydatki administracyjne związane z prowadzeniem operacji wojskowych w ramach europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony (EPBiO)/WPBiO? Jaką część całkowitej kwoty wydatków spowodowanych operacjami wojskowymi pokryto z budżetu Unii?

                              n)

                              Jakie wydatki administracyjne poniesiono w związku z funkcjonowaniem mechanizmu ATHENA, ilu stanowisk wymagał ten mechanizm i czy któreś z tych stanowisk zostaną przesunięte do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych? Komu podlegać będą osoby zajmujące te stanowiska?

                              o)

                              Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia Rady obsadzone są na niskim poziomie (91 % w 2009 r., 90 % w 2008 r.). Czy ten stale niski wskaźnik ma jakieś konsekwencje dla funkcjonowania Sekretariatu Generalnego Rady? Czy Sekretariat Generalny Rady jest w stanie wypełniać wszystkie swoje funkcje przy aktualnym poziomie obsadzenia etatów? Czy niskie poziomy obsadzenia etatów dotyczą jedynie konkretnych służb? Jakie są przyczyny tych utrzymujących się rozbieżności?

                              p)

                              Jaka jest łączna liczba stanowisk przydzielonych do wykonywania zadania „koordynacja polityki” oraz wsparcia administracyjnego (zgodnie z definicją w rocznych sprawozdaniach Komisji w sprawie przeglądu stanu zatrudnienia)? Jaki jest ich odsetek w stosunku do ogólnej liczby stanowisk?

                              q)

                              Do swych procedur roboczych Rada dodała telepracę z myślą o osiągnięciu celów administracyjnych w 2009 r. Jak Rada udowadnia skuteczność tego systemu pracy? Ponadto Rada jest proszona o sprawozdanie z dalszych środków przyjętych w tym zakresie, w szczególności w celu poprawy jakości zarządzania finansowego oraz wpływu tych środków.

                              r)

                              Rada zwiększyła liczbę swoich stanowisk o 15 (8 AD i 7 AST) na pokrycie potrzeb kadrowych w dziale irlandzkim. Ilu pracowników zajmuje się innymi językami (liczba pracowników na dany język)? Czy zatrudniono już pracowników na potrzeby krajów kandydujących oraz pracowników pochodzących z tych krajów? Jeśli odpowiedź jest twierdząca, ilu stanowisk to dotyczy (w podziale na kraje i języki)?

                              s)

                              W dniu 14 grudnia 2007 r. powołano grupę analityczną, której członków mianowano w dniach 15 i 16 października 2008 r. Jakie były powody, dla których nie można było przewidzieć niezbędnych środków finansowych i ująć ich w budżecie na 2009 r.? Czy przeniesienie środków w budżecie na 2009 r. z rezerwy na nieprzewidziane wydatki do pozycji budżetowej przeznaczonej na finansowanie organu utworzonego w 2007 roku jest całkowicie neutralne dla budżetu? Rada przeznaczyła 1 060 000 EUR na potrzeby grupy analitycznej. Ile stanowisk można przydzielić tej grupie?

                              t)

                              Wydatki dotyczące wyjazdów służbowych wciąż wydają się problematyczne (zob. komunikat Rady z dnia 15 czerwca 2010 r., SGS10 8254, tiret drugie, s. 4). Dlaczego wydatki te pojawiają się w tak wielu różnych liniach budżetowych?

                              u)

                              Dlaczego – po ostrej krytyce w wyrażonej w ostatnich dwóch rezolucjach Parlamentu w sprawie udzielenia Radzie absolutorium – audytorzy wewnętrzni nadal uznają za konieczne dodawanie słów „les frais de voyage des délégués et les frais d’interprétation” (koszty podróży delegatów i koszty tłumaczeń ustnych)?

                              v)

                              Rada po raz kolejny posłużyła się nie w pełni wykorzystanymi środkami na tłumaczenia ustne w celu sfinansowania dodatkowych kosztów podróży swoich delegacji; w rezultacie rzeczywiste zobowiązania na 2009 r. z tytułu kosztów podróży zamknęły się kwotą znacznie niższą niż budżet początkowy, stanowiącą mniej niż połowę kwoty dostępnej po przesunięciu (36 100 000 EUR na początku i 48 100 000 EUR dostępnych po przesunięciu wobec zobowiązania w wysokości 22 700 000 EUR). Jakie były przyczyny tego przesunięcia wynoszącego 12 000 000 EUR (zob. sprawozdanie z działalności finansowej – 11327/10, FIN 278 – pkt 3.3.2 – tiret szóste)? Dlaczego środki na tłumaczenia ustne przesunięte na podróże delegatów Rada oszacowała na stronie 12 na kwotę 12 000 000 EUR, a na stronie 13 – na kwotę 10 558 362 EUR? Na co wydano pozostałą kwotę przesuniętą z tłumaczeń ustnych (całkowita kwota przesunięta z tłumaczeń ustnych wynosi 17 798 362 EUR)? Ponadto Rada jest proszona o wyjaśnienie dużej kwoty nakazów odzyskania środków, wystawionych przed 2009 r. i przeniesionych na 2009 r. (12 300 000 EUR), jak również kwot odzyskanych na podstawie deklaracji odnoszących się do 2007 r. (6 300 000 EUR).

                              w)

                              Podobnie jak w 2008 r., w 2009 r. Rada dokonała przeniesienia znacznej kwoty swoich środków budżetowych na budynki, w szczególności zwiększając ponad dwukrotnie środki przeznaczone początkowo na zakup budynku Residence Palace (przeniesiono 17 800 000 EUR oprócz 15 000 000 EUR zarezerwowanych w budżecie na 2009 r.). Jakie były tego powody? Czy Sekretariat Generalny Rady może podać konkretne dane liczbowe na temat uzyskanych w wyniku tego oszczędności? Jaki był początkowo przewidywany koszt budynku Residence Palace? Czy zdaniem Rady początkowo przewidywana kwota się potwierdzi, czy też faktyczny koszt może być wyższy niż szacowano? Jakie działania są przewidziane w celu sfinansowania budynku?

                              x)

                              Wykonanie budżetu Rady – środki przeniesione: Czy Rada mogłaby przedstawić szacunkową kwotę i przedmiot faktur, które nie wpłynęły do czerwca 2010 r. za rok 2009, a zatem zostały przeniesione?

                              y)

                              Środki z dochodów przeznaczonych na określony cel naliczone w 2009 r. i przeniesione na 2010 r. zamknęły się kwotą 31 800 000 EUR. Stanowi to około 70 % dochodów przeznaczonych na określony cel w 2009 r. Jakie są przyczyny tak wysokiego wskaźnika przeniesienia? Co się stanie/stało z tymi dochodami w 2010 r.?

                              z)

                              Co oznacza sformułowanie „techniczna rezerwa w kwocie 25 000 000 EUR na zainicjowanie funkcjonowania Rady Europejskiej w 2010 roku” (zob. sprawozdanie z działalności finansowej – 11327/10, FIN 278 – pkt 3.1 tiret czwarte)?

                              aa)

                              Jaki jest stopień poufności budżetu Rady określony przez poszczególne linie budżetowe?

                              ab)

                              Czy Rada może wskazać szczególne środki przyjęte w celu usprawnienia zarządzania przez nią finansami, w szczególności w odniesieniu do kwestii poruszonych w ust. 5 rezolucji Parlamentu (14) z dnia 25 listopada 2009 r., dołączonej do jego decyzji o udzieleniu Radzie absolutorium za rok budżetowy 2007?

         Dokumenty do przedstawienia Parlamentowi

                  11.

                  wzywa sekretarza generalnego Rady do dostarczenia komisji parlamentarnej odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium najpóźniej do dnia 15 czerwca 2011 r.:

                              a)

                              pełnej listy przesunięć budżetowych dotyczących budżetu Rady na rok 2009;

                              b)

                              pisemnego oświadczenia Rady w sprawie kosztów wyjazdów służbowych specjalnych przedstawicieli Unii Europejskiej;

                              c)

                              deklaracji poszczególnych państw członkowskich za rok 2007 (zob. sprawozdanie z działalności finansowej – 11327/10, FIN 278 – pkt 3.2.2 tiret drugie);

                              d)

                              sprawozdania grupy analitycznej, aby zrozumieć, dlaczego koszty takiego sprawozdania wynoszą 1 060 000 EUR (zob. sprawozdanie z działalności finansowej – 11327/10, FIN 278 – pkt 2.2).

         (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

         (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

         (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

         (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (6)  Decyzja oparta na Regulaminie Rady z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz.U. L 230 z 28.8.2002, s. 7).

         (7)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

         (8)  Europejska inicjatywa na rzecz przejrzystości.

         (9)  Dz.U. L 63 z 28.2.2004, s. 68.

         (10)  Dz.U. L 261 z 6.8.2004, s. 125.

         (11)  Dz.U. L 57 z 2.3.2000, s. 1.

         (12)  Dz.U. L 27 z 30.1.2001, s. 7.

         (13)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 24.

         (14)  Dz.U. L 19 z 23.1.2010, s. 9.


title: 2011/351/UE: Decyzja Rady z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia Protokołu między Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii#Protokół między Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii

text:
               18.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 160/37

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 marca 2011 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu między Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii
   (2011/351/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 78 ust. 2 lit. e), w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy upoważnienia udzielonego Komisji w dniu 27 lutego 2006 r., sfinalizowano negocjacje z Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie Protokołu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii (zwanego dalej „Protokołem”).

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady z dnia 28 lutego 2008 r. i z zastrzeżeniem zawarcia Protokołu w późniejszym terminie, Protokół został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu 28 lutego 2008 r.

               (3)

               W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r., Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym.

               (4)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony.

               (5)

               Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, te państwa członkowskie uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Protokół między Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii oraz załączone do niego deklaracje.
   Teksty Protokołu, aktu końcowego do niego oraz powiązanych deklaracji są dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do złożenia w imieniu Unii dokumentu zatwierdzającego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 Protokołu, w celu wyrażenia zgody Unii na związanie się postanowieniami Protokołu oraz do złożenia następującej deklaracji:

      „W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r., Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym i od tej daty wykonuje wszelkie prawa i obowiązki Wspólnoty Europejskiej. W związku z tym odniesienia w Protokole oraz w Umowie do »Wspólnoty Europejskiej« należy traktować, w stosownych przypadkach, jako odniesienia do »Unii Europejskiej«.”

   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2011 r.

            W imieniu Rady

         CZOMBA S.

            Przewodniczący

      PROTOKÓŁ
      między Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii
      WSPÓLNOTA EUROPEJSKA
      oraz
      KONFEDERACJA SZWAJCARSKA
      i
      KSIĘSTWO LIECHTENSTEINU,
      zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,
      UWZGLĘDNIAJĄC Umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącą kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii, podpisaną w dniu 26 października 2004 r. (1) (zwaną dalej „umową między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią”),
      PRZYPOMINAJĄC, że jej art. 15 przewiduje możliwość przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską na mocy protokołu,
      UWZGLĘDNIAJĄC położenie geograficzne Księstwa Liechtensteinu,
      UWZGLĘDNIAJĄC pragnienie przystąpienia do prawodawstwa Wspólnoty obejmującego rozporządzenia dublińskie i Eurodac (zwane dalej „dorobkiem Dublin/Eurodac”), wyrażone przez Księstwo Liechtensteinu,
      MAJĄC NA UWADZE, że Wspólnota Europejska zawarła w dniu 19 stycznia 2001 r. umowę z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczącą kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim, w Islandii lub Norwegii na podstawie konwencji dublińskiej (2),
      MAJĄC NA UWADZE, że pożądane jest, aby Księstwo Liechtensteinu zostało włączone na takich samych zasadach jak Islandia, Norwegia i Szwajcaria we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Dublin/Eurodac,
      MAJĄC NA UWADZE, że między Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu powinien zostać zawarty protokół określający prawa i obowiązki Liechtensteinu podobne do tych, jakie zostały uzgodnione między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Islandią i Norwegią oraz Szwajcarią, z drugiej strony,
      MAJĄC NA UWADZE, że postanowienia tytułu VI Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz akty przyjęte na podstawie tego tytułu nie mają zastosowania do Królestwa Danii zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Danii, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, przy czym Konfederacja Szwajcarska i Księstwo Liechtensteinu, z jednej strony, i Dania, z drugiej strony, powinny mieć możliwość stosowania w ich wzajemnych stosunkach przepisów materialno-prawnych wynikających z umowy między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią, zgodnie z jej art. 11 ust. 1,
      MAJĄC NA UWADZE konieczność zapewnienia stosowania dorobku Dublin/Eurodac przez państwa, które Wspólnota Europejska włączyła we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój tego dorobku, również we wzajemnych stosunkach,
      MAJĄC NA UWADZE, że właściwe funkcjonowanie dorobku Dublin/Eurodac wymaga jednoczesnego stosowania niniejszego protokołu oraz umów między różnymi stronami włączonymi we wprowadzanie w życie i rozwijanie dorobku Dublin/Eurodac lub uczestniczącymi w jego wprowadzaniu w życie i rozwijaniu, regulujących ich wzajemne stosunki,
      MAJĄC NA UWADZE, że Księstwo Liechtensteinu musi stosować dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (3), tak jak stosują ją państwa członkowskie Unii Europejskiej, gdy przetwarzają dane do celów niniejszego protokołu,
      UWZGLĘDNIAJĄC protokół o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (4),
      MAJĄC NA UWADZE związek między dorobkiem wspólnotowym dotyczącym ustanawiania kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w jednym z państw członkowskich oraz tworzenia systemu „Eurodac” i dorobku Schengen,
      MAJĄC NA UWADZE, że związek ten wymaga jednoczesnego stosowania dorobku Schengen oraz dorobku wspólnotowego dotyczącego ustanawiania kryteriów i mechanizmów określania państwa odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o azyl złożonego w jednym z państw członkowskich oraz tworzenia systemu „Eurodac”,
      UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      1.   Zgodnie z art. 15 Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii (zwanej dalej „umową między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią”), Księstwo Liechtensteinu (zwane dalej „Liechtensteinem”) przystępuje do tej umowy zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym protokole.
      2.   Niniejszy protokół skutkuje powstaniem wzajemnych praw i obowiązków między Umawiającymi się Stronami, zgodnie z zasadami i procedurami w nim określonymi.
      Artykuł 2
      1.   Liechtenstein wprowadza w życie przepisy:

                  —

                  rozporządzenia dublińskiego (5),

                  —

                  rozporządzenia Eurodac (6),

                  —

                  rozporządzenia wykonawczego do rozporządzenia Eurodac (7), i

                  —

                  rozporządzenia wykonawczego do rozporządzenia dublińskiego (8),

            i stosuje je w swoich stosunkach z państwami członkowskimi Unii Europejskiej i ze Szwajcarią.
      2.   Liechtenstein przyjmuje, wprowadza w życie i stosuje również przepisy i środki przyjęte przez Wspólnotę Europejską zmieniające lub rozwijające przepisy, o których mowa w ust. 1, oraz decyzje przyjęte zgodnie z procedurami określonymi w tych przepisach, bez uszczerbku dla art. 5.
      3.   Do celów określonych w ust. 1 i 2 uznaje się, że wszelkie odniesienia do „państw członkowskich” zawarte w postanowieniach, o których mowa w ust. 1, obejmują Liechtenstein.
      Artykuł 3
      Prawa i obowiązki określone w art. 2, art. 3 ust. 1–4, art. 5–7, art. 8 ust. 1 akapit drugi oraz art. 8 ust. 2, art. 9–11 umowy między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią stosuje się mutatis mutandis do Liechtensteinu.
      Artykuł 4
      Zgodnie z art. 3 umowy między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią przedstawiciel rządu Liechtensteinu staje się członkiem Wspólnego Komitetu.
      Przewodnictwo we Wspólnym Komitecie jest sprawowane przemiennie przez okres sześciu miesięcy odpowiednio przez przedstawiciela Komisji Wspólnot Europejskich (zwanej dalej „Komisją”) i odpowiednio rządu Liechtensteinu lub Szwajcarii.
      Artykuł 5
      1.   Z zastrzeżeniem postanowień ust. 2, jeśli Rada Unii Europejskiej (zwana dalej „Radą”) przyjmuje akty lub środki zmieniające lub uzupełniające postanowienia art. 2 i jeśli akty lub środki są przyjmowane zgodnie z procedurami przewidzianymi w tych postanowieniach, te akty lub środki są stosowane jednocześnie przez państwa członkowskie i Liechtenstein, chyba że odrębne przepisy wyraźnie stanowią inaczej.
      2.   Komisja bezzwłocznie powiadamia Liechtenstein o przyjęciu aktów i środków, o których mowa w ust. 1. Liechtenstein podejmuje decyzję w sprawie przyjęcia ich treści oraz ich wdrożenia do wewnętrznego porządku prawnego. Następnie w terminie 30 dni od przyjęcia danych aktów lub środków notyfikuje o swojej decyzji Komisję.
      3.   Jeśli treść powyższych aktów lub środków może stać się wiążąca dla Liechtensteinu dopiero po spełnieniu wymogów konstytucyjnych, Liechtenstein informuje o tym Komisję w momencie notyfikacji. Liechtenstein bezzwłocznie i na piśmie informuje Radę i Komisję o spełnieniu wszystkich wymogów konstytucyjnych. W przypadku gdy referendum nie jest wymagane, notyfikacja ma miejsce najpóźniej 30 dni po upływie terminu przeprowadzenia referendum. Jeśli referendum jest wymagane, Liechtensteinowi przysługuje nieprzekraczalny termin 18 miesięcy od daty notyfikacji Komisji na dokonanie notyfikacji. Od daty ustalonej dla wejścia w życie aktu lub środka dotyczącego Liechtensteinu i do czasu złożenia notyfikacji o spełnieniu wymogów konstytucyjnych, w miarę możliwości Liechtenstein stosuje na zasadach tymczasowych dany akt lub środek.
      4.   Jeśli Liechtenstein nie może stosować na zasadach tymczasowych danego aktu lub środka, a ten stan rzeczy powoduje trudności zakłócające działanie w ramach współpracy w dziedzinie Dublin/Eurodac, sytuację bada Wspólny Komitet. Wspólnota Europejska może podjąć względem Liechtensteinu środki proporcjonalne i odpowiednie dla zapewnienia sprawnej współpracy w ramach Dublin/Eurodac.
      5.   Przyjęcie przez Liechtenstein aktów i środków, o których mowa w ust. 1, powoduje powstanie praw i obowiązków między Liechtensteinem, Szwajcarią i państwami członkowskimi Unii Europejskiej.
      6.   Niniejszy protokół ulega zawieszeniu jeśli:

                  a)

                  Liechtenstein dokona notyfikacji o swojej decyzji o odrzuceniu treści aktu lub środka, o którym mowa w ust. 1 i do którego zastosowano procedury przewidziane w niniejszym protokole, lub

                  b)

                  Liechtenstein nie dokona notyfikacji w terminie 30 dni, o którym mowa w ust. 2, lub

                  c)

                  Liechtenstein nie dokona notyfikacji najpóźniej 30 dni po upływie terminu przeprowadzenia referendum lub, w przypadku referendum, w terminie 18 miesięcy, o którym mowa w ust. 3, lub nie zapewni tymczasowego stosowania, o czym mowa w tym samym ustępie, od daty ustalonej dla wejścia w życie danego aktu lub środka,

            7.   Wspólny Komitet bada kwestię, która spowodowała zawieszenie protokołu, i podejmuje kroki w celu zaradzenia przyczynom odrzucenia lub nieratyfikowania aktu lub środka w terminie 90 dni. Po zbadaniu wszystkich innych możliwości oraz w celu utrzymania właściwego funkcjonowania protokołu, w tym możliwości stwierdzenia równorzędności przepisów ustawowych i wykonawczych Umawiających się Stron, może zdecydować w trybie jednomyślnym o przywróceniu niniejszego protokołu. Jeśli natomiast po 90 dniach niniejszy protokół jest wciąż zawieszony, uznaje się go za rozwiązany.
      Artykuł 6
      Liechtenstein wpłaca do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich składkę przeznaczoną na koszty administracyjne i operacyjne związane z założeniem i funkcjonowaniem centralnej jednostki Eurodac, wynoszącą 0,071 % początkowej kwoty referencyjnej w wysokości 11 675 000 EUR, a począwszy od roku budżetowego 2004 – składkę roczną wynoszącą 0,071 % odpowiednich środków budżetowych dla danego roku budżetowego.
      Artykuł 7
      Niniejszy protokół nie ma wpływu na umowy między Liechtensteinem i Szwajcarią, o ile są one zgodne z niniejszym protokołem. W przypadku niezgodności takich umów pierwszeństwo mają postanowienia protokołu.
      Artykuł 8
      1.   Niniejszy protokół podlega ratyfikacji lub zatwierdzeniu przez Umawiające się Strony. Dokumenty ratyfikacyjne i zatwierdzające są składane u Sekretarza Generalnego Rady, który jest ich depozytariuszem.
      2.   Niniejszy protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca, który następuje po zawiadomieniu Umawiających się Stron przez depozytariusza o złożeniu ostatniego dokumentu ratyfikacyjnego lub zatwierdzającego.
      3.   Artykuły 1, 4 i art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze niniejszego protokołu, a także prawa i obowiązki określone w art. 2, art. 3 ust. 1–4 umowy między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią, obowiązują Liechtenstein tymczasowo od daty podpisania niniejszego protokołu.
      Artykuł 9
      W przypadku aktów i środków przyjętych po podpisaniu niniejszego protokołu, ale przed jego wejściem w życie, termin 30 dni, o którym mowa w art. 5 ust. 2 ostatnie zdanie, zaczyna biec od daty wejścia w życie niniejszego protokołu.
      Artykuł 10
      1.   Niniejszy protokół stosuje się wyłącznie wtedy, gdy umowy, które mają być zawarte przez Liechtenstein, o których mowa w art. 11 umowy między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią, zostały również wdrożone.
      2.   Ponadto niniejszy protokół stosuje się wyłącznie wtedy, gdy zacznie obowiązywać również Protokół między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.
      Artykuł 11
      1.   Niniejszy protokół może zostać wypowiedziany przez każdą Umawiającą się Stronę. O wypowiedzeniu zawiadamia się depozytariusza i staje się ono skuteczne sześć miesięcy po notyfikacji.
      2.   W przypadku wypowiedzenia niniejszego protokołu albo umowy między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią przez Szwajcarię lub wypowiedzenia Szwajcarii umowy między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią, umowa między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią oraz niniejszy protokół nadal obowiązują w stosunkach między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Liechtensteinem, z drugiej strony.
      3.   Niniejszy protokół uważa się za rozwiązany, jeśli Liechtenstein rozwiąże jedną z zawartych przez siebie umów, o których mowa w art. 11 umowy między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią, lub protokół, o którym mowa w art. 10 ust. 2.
      Artykuł 12
      Niniejszy protokół sporządzono w trzech egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

         NA DOWÓD CZEGO niżej wymienieni pełnomocnicy złożyli swoje podpisy.
         Съставено в Брюксел на двадесет и осми февруари две хиляди и осма година.
         Hecho en Bruselas, el veintiocho de febrero de dos mil ocho.
         V Bruselu dne dvacátého osmého února dva tisíce osm.
         Udfærdiget i Bruxelles den otteogtyvende februar to tusind og otte.
         Geschehen zu Brüssel am achtundzwanzigsten Februar zweitausendacht.
         Kahe tuhande kaheksanda aasta veebruarikuu kahekümne kaheksandal päeval Brüsselis.
         Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι οκτώ Φεβρουαρίου δύο χιλιάδες οκτώ.
         Done at Brussels on the twenty-eighth day of February in the year two thousand and eight.
         Fait à Bruxelles, le vingt-huit février deux mille huit.
         Fatto a Bruxelles, addì ventotto febbraio duemilaotto.
         Briselē, divtūkstoš astotā gada divdesmit astotajā februārī.
         Priimta du tūkstančiai aštuntų metų vasario dvidešimt aštuntą dieną Briuselyje.
         Kelt Brüsszelben, a kétezer-nyolcadik év február huszonnyolcadik napján.
         Magħmul fi Brussell, fit-tmienja u għoxrin jum ta’ Frar tas-sena elfejn u tmienja.
         Gedaan te Brussel, de achtentwintigste februari tweeduizend acht.
         Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego ósmego lutego roku dwa tysiące ósmego.
         Feito em Bruxelas, em vinte e oito de Fevereiro de dois mil e oito.
         Încheiat la Bruxelles, la douăzeci și opt februarie în anul două mii opt.
         V Bruseli dňa dvadsiateho ôsmeho februára dvetisícosem.
         V Bruslju, dne osemindvajsetega februarja leta dva tisoč osem.
         Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäkahdeksantena päivänä helmikuuta vuonna kaksituhattakahdeksan.
         Som skedde i Bryssel den tjugoåttonde februari tjugohundraåtta.

            За Европейската общност
            Por la Comunidad Europea
            Za Evropské společenství
            For Det Europæiske Fællesskab
            Für die Europäische Gemeinschaft
            Euroopa Ühenduse nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
            For the European Community
            Pour la Communauté européenne
            Per la Comunità europea
            Eiropas Kopienas vārdā
            Europos bendrijos vārdā
            az Európai Közösség részéről
            Għall-Komunità Ewropea
            Voor de Europese Gemeenschap
            W imieniu Wspólnoty Europejskiej
            Pela Comunidade Europeia
            Pentru Comunitatea Europeană
            Za Európske spoločenstvo
            Za Evropsko skupnost
            Euroopan yhteisön puolesta
            På Europeiska gemenskapens vägnar

            За Конфедерация Швейцария
            Por la Confederación Suiza
            Za Švýcarskou konfederaci
            For Det Schweiziske Forbund
            Für die Schweizerische Eidgenossenschaft
            Šveitsi Konföderatsiooni nimel
            Για την Ελβετική Συνομοσπονδία
            For the Swiss Confederation
            Pour la Confédération suisee
            Per la Confederazione svizzera
            Šveices Konfederācijas vārdā
            Šveicarijos Konfederacijos vardu
            A Svájci Állmszövetség részéről
            Għall-Konfederazzjoni Żvizzera
            Voor de Zwitserse Bondsstaat
            W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej
            Pela Confederação Suiça
            Pentru Confederația Elvețiană
            Za Švajčiarsku konfederáciu
            Za Švicarsko konfederacijo
            Sveitsin valaliiton puolesta
            För Schweiziska edsförbundet

            За Княжeство Лиxтeнщaйн
            Por el Principado de Liechtenstein
            Za Lichtenštejnské knížectví
            For Fyrstendømmet Liechtenstein
            Für das Fürstentum Liechtenstein
            Liechtensteini Vürstiriigi nimel
            Για τo Πριγκιπάτo τoυ Λιχτενστάιν
            For the Principality of Liechtenstein
            Pour la Principauté de Liechtenstein
            Per il Principato del Liechtenstein
            Lihtenšteinas Firstistes vārdā
            Lichtenšteino Kunigaikštystės vardu
            A Liechtensteini Hercegség részéről
            Għall-Prinċipat ta’ Liechtenstein
            Voor het Vorstendom Liechtenstein
            W imieniu Księstwa Liechtensteinu
            Pelo Principado do Liechtenstein
            Pentru Principatul Liechtenstein
            Za Lichtenštajnské kniežatstvo
            Za Kneževino Lihtenštajn
            Liechtensteinin ruhtinaskunnan puolesta
            För Furstendömet Liechtenstein

         (1)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

         (2)  Dz.U. L 93 z 3.4.2001, s. 38.

         (3)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

         (4)  Zob. s. 3 niniejszego Dziennika Urzędowego.

         (5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiające kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 50 z 25.2.2003, s. 1).

         (6)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1560/2003 z dnia 2 września 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 222 z 5.9.2003, s. 3).

         (7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2725/2000 z dnia 11 grudnia 2000 r. dotyczące ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania konwencji dublińskiej mającego ułatwiać określenie umawiającej się strony odpowiedzialnej za rozpatrzenie wniosku o azyl zgodnie z konwencją dublińską. (Dz.U. L 316 z 15.12.2000, s. 1).

         (8)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 407/2002 z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiające niektóre zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 2725/2000 dotyczącego ustanowienia systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania konwencji dublińskiej (Dz.U. L 62, 5.3.2002, s. 1).

      AKT KOŃCOWY
      Pełnomocnicy
      WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
      oraz
      KONFEDERACJI SZWAJCARSKIEJ
      i
      KSIĘSTWA LIECHTENSTEINU,
      zwanych dalej „Umawiającymi się Stronami”
      na spotkaniu w Brukseli dnia dwudziestego ósmego lutego roku dwa tysiące ósmego w celu podpisania Protokołu między Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii, przyjęli następujący protokół.
      Pełnomocnicy Umawiających się Stron odnotowali deklaracje wymienione poniżej i załączone do Aktu końcowego:

                  —

                  Wspólna deklaracja Umawiających się Stron w sprawie ścisłego dialogu,

                  —

                  Deklaracja Liechtensteinu w sprawie art. 5 ust. 3,

                  —

                  Wspólna deklaracja w sprawie wspólnych posiedzeń komitetów mieszanych.

            За Европейската общност
            Por la Comunidad Europea
            Za Evropské společenství
            For Det Europæiske Fællesskab
            Für die Europäische Gemeinschaft
            Euroopa Ühenduse nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
            For the European Community
            Pour la Communauté européenne
            Per la Comunità europea
            Eiropas Kopienas vārdā
            Europos bendrijos vārdā
            az Európai Közösség részéről
            Għall-Komunità Ewropea
            Voor de Europese Gemeenschap
            W imieniu Wspólnoty Europejskiej
            Pela Comunidade Europeia
            Pentru Comunitatea Europeană
            Za Európske spoločenstvo
            Za Evropsko skupnost
            Euroopan yhteisön puolesta
            På Europeiska gemenskapens vägnar

            За Конфедерация Швейцария
            Por la Confederación Suiza
            Za Švýcarskou konfederaci
            For Det Schweiziske Forbund
            Für die Schweizerische Eidgenossenschaft
            Šveitsi Konföderatsiooni nimel
            Για την Ελβετική Συνομοσπονδία
            For the Swiss Confederation
            Pour la Confédération suisee
            Per la Confederazione svizzera
            Šveices Konfederācijas vārdā
            Šveicarijos Konfederacijos vardu
            A Svájci Állmszövetség részéről
            Għall-Konfederazzjoni Żvizzera
            Voor de Zwitserse Bondsstaat
            W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej
            Pela Confederação Suiça
            Pentru Confederația Elvețiană
            Za Švajčiarsku konfederáciu
            Za Švicarsko konfederacijo
            Sveitsin valaliiton puolesta
            För Schweiziska edsförbundet

            За Княжeство Лиxтeнщaйн
            Por el Principado de Liechtenstein
            Za Lichtenštejnské knížectví
            For Fyrstendømmet Liechtenstein
            Für das Fürstentum Liechtenstein
            Liechtensteini Vürstiriigi nimel
            Για τo Πριγκιπάτo τoυ Λιχτενστάιν
            For the Principality of Liechtenstein
            Pour la Principauté de Liechtenstein
            Per il Principato del Liechtenstein
            Lihtenšteinas Firstistes vārdā
            Lichtenšteino Kunigaikštystės vardu
            A Liechtensteini Hercegség részéről
            Għall-Prinċipat ta’ Liechtenstein
            Voor het Vorstendom Liechtenstein
            W imieniu Księstwa Liechtensteinu
            Pelo Principado do Liechtenstein
            Pentru Principatul Liechtenstein
            Za Lichtenštajnské kniežatstvo
            Za Kneževino Lihtenštajn
            Liechtensteinin ruhtinaskunnan puolesta
            För Furstendömet Liechtenstein

         WSPÓLNA DEKLARACJA UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON W SPRAWIE ŚCISŁEGO DIALOGU
         Umawiające się Strony podkreślają wagę ścisłego i owocnego dialogu między wszystkimi stronami uczestniczącymi we wdrażaniu postanowień, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego protokołu.
         Zgodnie z postanowieniami art. 3 ust. 1 umowy między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią na posiedzenia Wspólnego Komitetu Komisja będzie zapraszać ekspertów z państw członkowskich do wysłuchania ekspertów z Liechtensteinu w celu wymiany poglądów na temat wszystkich kwestii objętych zakresem umowy między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią.
         Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości gotowość państw członkowskich do przyjęcia tego zaproszenia i uczestniczenia w wymianie poglądów z Liechtensteinem na temat wszystkich kwestii objętych zakresem umowy między Wspólnotą Europejską i Szwajcarią.

         DEKLARACJA LIECHTENSTEINU W SPRAWIE ART. 5 UST. 3
         (termin przyjęcia przepisów rozwijających dorobek Dublin/Eurodac)
         Nieprzekraczalny termin 18 miesięcy, o którym mowa w art. 5 ust. 3, obejmuje zarówno zatwierdzenie, jak i wprowadzenie w życie aktu lub środka. Obejmuje on następujące etapy:

                     —

                     etap przygotowań,

                     —

                     procedurę parlamentarną,

                     —

                     30 dni na przeprowadzenie referendum,

                     —

                     w odpowiednim przypadku – referendum (organizacja i głosowanie),

                     —

                     zgodę księcia.

               Rząd Liechtensteinu niezwłocznie informuje Radę i Komisję o zakończeniu każdego z powyższych etapów.
         Rząd Liechtensteinu zobowiązuje się wykorzystać wszystkie środki, jakimi dysponuje, w celu zapewnienia możliwie najsprawniejszego przebiegu wyżej wymienionych etapów.

         WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WSPÓLNYCH POSIEDZEŃ KOMITETÓW MIESZANYCH
         Delegacja reprezentująca Komisję Europejską,
         delegacje reprezentujące rządy Republiki Islandii i Królestwa Norwegii,
         delegacja reprezentująca rząd Konfederacji Szwajcarskiej,
         delegacja reprezentująca rząd Księstwa Liechtensteinu,
         przyjmują do wiadomości fakt przystąpienia Liechtensteinu do Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii w następstwie podpisania protokołu do tej umowy,
         postanawiają wspólnie organizować posiedzenia Wspólnego Komitetu, ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską, Islandią i Norwegią dotyczącej kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Islandii, lub Norwegii, z jednej strony, oraz Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii wraz z protokołem o przystąpieniu Liechtensteinu, z drugiej strony,
         zwracają uwagę, że wspólne odbywanie tych posiedzeń wymaga pragmatycznego uregulowania kwestii przewodniczenia posiedzeniom w okresie, gdy przewodnictwo przysługuje państwom stowarzyszonym zgodnie z Umową między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącą kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii wraz z protokołem o przystąpieniu Liechtensteinu lub Umową między Wspólnotą Europejską, Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczącą kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w państwie członkowskim lub w Islandii, lub Norwegii,
         zwracają uwagę na fakt, że państwa stowarzyszone wyraziły gotowość zrzeczenia się, w razie konieczności, przewodniczenia i zasady rotacji według porządku alfabetycznego od chwili wejścia w życie Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii wraz z protokołem o przystąpieniu Liechtensteinu.


title: 2011/608/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2009#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/237

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2009
   (2011/608/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2009 r., wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsięwzięcia (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05894/2011 – C7-0051/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2007/198/Euratom z dnia 27 marca 2007 r. powołującą Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej oraz przyznającą mu określone korzyści (3), w szczególności jej art. 5,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0131/2011),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsięwzięcia za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 342 z 16.12.2010, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 58.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2011 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2009
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2009,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2009 r., wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsięwzięcia (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05894/2011 – C7-0051/2011),

                  —

                  uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając decyzję Rady 2007/198/Euratom z dnia 27 marca 2007 r. powołującą Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej oraz przyznającą mu określone korzyści (3), w szczególności jej art. 5,

                  —

                  uwzględniając regulamin finansowy Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej przyjęty decyzją rady zarządzającej wspólnego przedsięwzięcia z dnia 22 października 2007 r. (dalej zwany „regulaminem finansowym ITER”),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0131/2011),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne za rok budżetowy 2009 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są legalne i prawidłowe,

                  B.

                  mając na uwadze, że Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej dopiero rozpoczyna działalność i że w 2009 r. nie w pełni wdrożyło system kontroli wewnętrznej oraz system informacji finansowej,

                  C.

                  mając na uwadze, że regulamin finansowy ITER opiera się na ramowym rozporządzeniu finansowym, które niedawno zmieniono w celu dostosowania go do zmian wprowadzonych w ogólnym rozporządzeniu finansowym,

                  D.

                  mając na uwadze, że w dniu 9 października 2008 r. Trybunał Obrachunkowy wydał opinię nr 4/2008 w sprawie regulaminu finansowego wspólnego przedsięwzięcia ITER,

         Wykonanie budżetu

                  1.

                  zauważa, że ostateczny budżet wspólnego przedsięwzięcia na rok 2009 wyniósł 173 600 000 EUR, a ogólna stopa wykorzystania środków na płatności wyniosła 65,3 %;

                  2.

                  uznaje, że wspólne przedsięwzięcie znajduje się wciąż na początkowym etapie funkcjonowania oraz że problem niepełnego wykorzystania środków dotyczy głównie opóźnień w realizacji programu energii syntezy jądrowej Euratom, co odnotował również Trybunał Obrachunkowy w 2008 r.;

                  3.

                  zauważa, że depozyty bankowe na kwotę 42 000 000 EUR wg stanu na koniec roku stanowią naruszenie zasady równowagi budżetu;

                  4.

                  uważa, że istotne jest ustanowienie warunków włączenia do budżetu wspólnego przedsięwzięcia na kolejny rok budżetowy salda rachunku dochodów i wydatków, jeśli jest ono dodatnie, aby sprecyzować stosowanie tego odstępstwa od ogólnej zasady równowagi budżetu;

         Prezentacja sprawozdania

                  5.

                  wzywa wspólne przedsięwzięcie do harmonizacji jego sprawozdania zgodnie ze wskazówkami Komisji;

                  6.

                  zauważa, że – w odróżnieniu od innych wspólnych przedsięwzięć Unii – ITER jest finansowany w całości ze środków publicznych;

         Systemy kontroli wewnętrznej

                  7.

                  wzywa wspólne przedsięwzięcie do ukończenia wdrażania systemu kontroli wewnętrznej i systemu informacji finansowej;

                  8.

                  wzywa ponadto wspólne przedsięwzięcie do uwzględnienia w regulaminie finansowym konkretnego zapisu, zgodnie z którym Służba Audytu Wewnętrznego (SAW) ma uprawnienia audytora wewnętrznego wspólnego przedsięwzięcia, na podstawie przepisu zawartego w ramowym rozporządzeniu finansowym dotyczącym organów Wspólnoty;

                  9.

                  uznaje w szczególności, że zadaniem (SAW) jako audytora wewnętrznego powinno być doradzanie wspólnemu przedsięwzięciu w sprawach związanych z ryzykiem, poprzez wydawanie niezależnych opinii na temat jakości zarządzania i systemów kontrolnych oraz poprzez wydawanie zaleceń mających na celu poprawę warunków wykonywania operacji i wspieranie należytego zarządzania finansami; jest ponadto zdania, że istotne jest, by wspólne przedsięwzięcie przedstawiało organowi udzielającemu absolutorium sprawozdanie sporządzone przez dyrektora wspólnego przedsięwzięcia, podsumowujące liczbę i rodzaj kontroli wewnętrznych przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego oraz zalecenia i działania podjęte odnośnie do tych zaleceń;

                  10.

                  jest zdania, że z uwagi na wielkość budżetu i złożoność zadań stojących przed wspólnym przedsięwzięciem powinno ono rozważyć powołanie komisji ds. audytu, która podlegałaby bezpośrednio radzie zarządzającej;

         Regulamin finansowy

                  11.

                  wzywa wspólne przedsięwzięcie do zmiany regulaminu finansowego, tak aby uwzględnić w nim zalecenia sformułowane przez Trybunał Obrachunkowy w opinii nr 4/2008 w sprawie tego regulaminu; uważa, że konieczne są dalsze udoskonalenia w odniesieniu do:

                              —

                              wyjątków od zasad budżetowych,

                              —

                              roli SAW,

                              —

                              powołania komisji ds. audytu,

                              —

                              opóźnienia w uiszczaniu składek członkowskich,

                              —

                              przepisów dotyczących przyznawania dotacji,

                              —

                              przepisów przejściowych, o których mowa w art. 133 regulaminu finansowego ITER.

         (1)  Dz.U. C 342 z 16.12.2010, s. 22.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 58.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.