title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/633 z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie Programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach

text:
               4.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 90/12

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/633
   z dnia 3 kwietnia 2017 r.
   w sprawie Programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 20 lipca 2001 r. państwa uczestniczące w konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) poświęconej nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach przyjęły Program działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach (zwany dalej „programem działania ONZ”) W dniu 8 grudnia 2005 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło międzynarodowy instrument umożliwiający państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej (zwany dalej „międzynarodowym instrumentem umożliwiającym śledzenie”). Zgodnie z oboma tymi instrumentami międzynarodowymi państwa będą odpowiednio współpracować z ONZ, tak by wesprzeć ich skuteczne wdrożenie.

               (2)

               W dniu 12 lipca 2002 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2002/589/WPZiB (1).

               (3)

               W dniu 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE zwalczania nielegalnego gromadzenia i handlu ręczną bronią strzelecką i bronią lekką oraz amunicją do niej. W strategii tej określono wsparcie programu działania ONZ jako główny priorytet w działaniach podejmowanych na szczeblu międzynarodowym i wezwano do przyjęcia prawnie wiążącego instrumentu międzynarodowego umożliwiającego śledzenie i oznaczanie broni strzeleckiej i lekkiej („BSiL”) oraz amunicji do niej.

               (4)

               W wyniku przyjęcia międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie Unia poparła jego pełne wdrożenie przez przyjęcie i wykonanie wspólnego działania Rady 2008/113/WPZiB (2). Wdrożenie wspólnego działania 2008/113/WPZiB otrzymało pozytywną ocenę Rady.

               (5)

               W dniu 18 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/428/WPZiB (3).

               (6)

               Nielegalnie uzyskana broń strzelecka została użyta do ataków terrorystycznych w Europie.

               (7)

               W sprawozdaniu końcowym z odbywającego się co dwa lata szóstego spotkaniu państw („BMS6”) w 2016 r. poświęconego realizacji programu działania w odnotowano:

                           —

                           potrzebę wzmocnienia śledzenia BSiL w sytuacjach konfliktowych i pokonfliktowych, w tym przez zapewnienie pomocy w budowaniu zdolności, do celów identyfikacji i ograniczenia przepływu nielegalnej BSiL do stref konfliktowych i pokonfliktowych, zapewnienia wczesnego ostrzegania o destabilizujących przepływach takiej broni i zapobiegania konfliktom,

                           —

                           możliwość osiągnięcia synergii między projektami opracowanymi w celu wsparcia realizacji programu działania ONZ i międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie oraz projektami związanymi z celami zrównoważonego rozwoju,

                           —

                           potrzebę rozważenia na trzeciej konferencji przeglądowej w 2018 r. konsekwencji, jakie mają dla programu działania ONZ najnowsze zmiany w produkcji, technologii i projektowaniu BSiL,

                           —

                           potrzebę pogłębionego dialogu z przedstawicielami odnośnej branży, w szczególności dotyczącego skutecznego znakowania BSiL, w świetle ostatnich wydarzeń,

                           —

                           potrzebę zwiększenia potencjału krajowego, by uwzględniać ryzyko przekierowania przy ocenie wniosków o zezwolenie na wywóz BSiL oraz wprowadzenia – tam, gdzie tego brak – odpowiednich przepisów ustawowych i wykonawczych oraz procedur administracyjnych, zgodnych z obecnymi zobowiązaniami państw na mocy odnośnych przepisów prawa międzynarodowego, aby zapewnić skuteczną kontrolę wywozu, tranzytu i przywozu BSiL, w tym wykorzystywanie certyfikatów użytkownika końcowego oraz skutecznych środków ustanawiania i egzekwowania prawa,

                           —

                           że pełna i skuteczna realizacja programu działania ONZ przyczynia się do zapobiegania nabywaniu BSiL przez terrorystów, ograniczając w ten sposób potencjalny wpływ ich ataków,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Z myślą o wsparciu walki z nielegalnym handlem BSiL poprzez ograniczenie do minimum ryzyka przekierowania BSiL – w tym w drodze kradzieży, utraty i niedozwolonego powrotnego wywozu – ku nielegalnym rynkom, nielegalnym ugrupowaniom zbrojnym, terrorystom i innym nieupoważnionym odbiorcom Unia, w drodze niniejszej decyzji, realizuje następujące cele poprzez:

               —

               wspomaganie programu działania ONZ oraz międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie,

               —

               zapewnianie przydatności programu działania ONZ oraz międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie i zwiększanie ich skuteczności,

               —

               wspieranie działań na rzecz pomyślnych i adekwatnych do potrzeb wyników trzeciej konferencji ONZ poświęconej przeglądowi postępów osiągniętych w realizacji programu działania ONZ („RevCon3”), która odbędzie się w 2018 r.

         2.   Aby osiągnąć cele, o których mowa w ust. 1, Unia wspiera, w drodze niniejszej decyzji, następujące działania:

               —

               przygotowanie do RevCon3 poprzez cykl sympozjów tematycznych i konferencji regionalnych,

               —

               kompleksową analizę krajowych sprawozdań państw członkowskich ONZ w sprawie realizacji programu działania ONZ oraz międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie, która zostanie przedstawiona na RevCon3,

               —

               program sponsorowania dla uczestników z krajów trzecich,

               —

               zapewnienie wsparcia technicznego dla przewodniczącego RevCon3,

               —

               cztery sympozja tematyczne przekładające się na ustalenia ukierunkowane na działania w obszarze tematycznym związanym z kontrolą BSiL. Wybrane tematy zostały określone jako priorytety w dokumentach roboczych UE, które zostały przedstawione na posiedzeniach zorganizowanych w ramach programu działania ONZ (BMS5 w 2014 r. i BMS6 w 2016 r.), i zostały w dużej mierze odzwierciedlone w dokumentach końcowych z tych posiedzeń:

                           (i)

                           śledzenie BSiL i zarządzanie zapasami w sytuacjach konfliktowych i pokonfliktowych;

                           (ii)

                           BSiL i Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, w tym 16. cel zrównoważonego rozwoju i aspekty kontroli BSiL związane z problematyką płci;

                           (iii)

                           ostatnie zmiany w produkcji, technologii i projektowaniu BSiL oraz wynikające z nich wyzwania i możliwości w odniesieniu do wykonania programu działania ONZ oraz międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie;

                           (iv)

                           synergia między programem działania ONZ, Traktatem o handlu bronią i innymi odpowiednimi instrumentami,

               —

               pięć konferencji regionalnych umożliwiających omówienie dokumentów sporządzonych w wyniku sympozjów tematycznych z przedstawicielami rządów oraz organizacjami regionalnymi z wybranych regionów;

               —

               analiza sprawozdań krajowych w sprawie realizacji programu działania ONZ i międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie, z położeniem nacisku na wyzwania w zakresie wdrożenia, które stworzą możliwości współpracy i pomocy;

               —

               wzmocnienie podstaw RevCon3 poprzez program sponsorowania i wsparcie techniczne dla przewodniczącego RevCon3, oraz

               —

               komunikacja w formie oświadczeń dla prasy i imprez towarzyszących.

         3.   Szczegółowy opis projektu, o którym mowa w ust. 2, znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („Wysoki Przedstawiciel”).
   2.   Realizację projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, powierza się Biuru ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA), wspomaganemu przez Small Arms Survey reprezentowany przez Instytut Studiów Podyplomowych Stosunków Międzynarodowych i Rozwoju („SAS”).
   3.   UNODA, wspomagane przez SAS, wykonuje on swoje zadania pod kierownictwem Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z UNODA.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 2 798 381,56 EUR.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Komisja nadzoruje należyte zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera z UNODA umowę o finansowaniu. UNODA i SAS zostaną poproszone o zawarcie umowy w sprawie zwrotu kosztów poniesionych przez SAS w związku z jego udziałem w wykonaniu niniejszej decyzji. Umowa między Komisją a UNODA zawiera zobowiązanie, zgodnie z którym UNODA i SAS zapewniają wyeksponowanie wkładu Unii, stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Komisja informuje Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.
   Artykuł 4
   Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez UNODA. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do dokonania oceny. Komisja składa sprawozdania z aspektów finansowych realizacji projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2.
   Artykuł 5
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   Niniejsza decyzja wygasa 24 miesiące od daty zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3. Jeżeli jednak umowa o finansowaniu nie zostanie do tego czasu zawarta, niniejsza decyzja wygasa sześć miesięcy od daty jej wejścia w życie.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne działanie Rady 2002/589/WPZiB z dnia 12 lipca 2002 r. w sprawie wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej oraz uchylające wspólne działanie 1999/34/WPZiB (Dz.U. L 191 z 19.7.2002, s. 1).

      (2)  Wspólne działanie Rady 2008/113/WPZiB z dnia 12 lutego 2008 r. wspierające międzynarodowy instrument umożliwiający państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) w ramach strategii UE zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnego handlu nimi (Dz.U. L 40 z 14.2.2008, s. 16).

      (3)  Decyzja Rady 2011/428/WPZiB z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie wspierania działalności Biura Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Rozbrojenia w celu realizacji programu działania Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego zapobiegania handlowi bronią strzelecką i lekką we wszystkich jego aspektach, zwalczania i eliminowania go (Dz.U. L 188 z 19.7.2011, s. 37).

      ZAŁĄCZNIK
      1.   CELE
      Celem niniejszej decyzji jest wspieranie walki z nielegalnym handlem bronią strzelecką i lekką („BSiL”) poprzez ograniczenie do minimum ryzyka przekierowania BSiL – w tym w drodze kradzieży, utraty i niedozwolonego powrotnego wywozu – ku nielegalnym rynkom, nielegalnym ugrupowaniom zbrojnym, terrorystom i innym nieupoważnionym odbiorcom. Niniejsza decyzja będzie zatem wspomagać Program działania Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach („UN PoA”) oraz międzynarodowy instrument umożliwiający śledzenie („ITI”), a także zapewni ich przydatność i zwiększy ich skuteczność.
      W tym celu decyzja ta będzie wspierać działania na rzecz pomyślnych wyników trzeciej konferencji ONZ poświęconej przeglądowi postępów osiągniętych w realizacji UN PoA („RevCon3”), która odbędzie się w 2018 r. Decyzja ta będzie wspierać przygotowania do RevCon3 w ramach cyklu sympozjów tematycznych i konferencji regionalnych. Sympozja tematyczne ułatwią opracowanie ustaleń ukierunkowanych na działania w obszarze tematycznym związanym z kontrolą BSiL. Wybrane tematy zostały określone jako priorytety w dokumentach roboczych UE, które zostały przedstawione na posiedzeniach zorganizowanych w ramach UN PoA (BMS5 w 2014 r. i BMS6 w 2016 r.), i zostały w dużej mierze uwzględnione w dokumentach końcowych z posiedzeń. Konferencje regionalne umożliwią omówienie zagadnień poruszonych na sympozjach tematycznych z przedstawicielami rządów oraz organizacjami regionalnymi z wybranych regionów. W ten sposób pozytywny rezultat BMS6 ma pobudzić odpowiednie wyniki RevCon3. Innymi działaniami wspierającymi pomyślny wynik RevCon3 będą: kompleksowa analiza krajowych sprawozdań państw członkowskich ONZ w sprawie realizacji UN PoA i ITI, które zostaną przedstawione RevCon3, program sponsorowania dla uczestników z krajów trzecich oraz wsparcie techniczne dla przewodniczącego RevCon3.
      2.   OPIS DZIAŁAŃ
      Unijny projekt wspierający RevCon3 obejmie następujące elementy:

                  (i)

                  sympozja tematyczne w celu opracowania ustaleń ukierunkowanych na działania w obszarze tematycznym związanym z kontrolą BSiL;

                  (ii)

                  konferencje regionalne w celu zaangażowania w działania przedstawicieli rządów oraz organizacji regionalnych z wybranych regionów;

                  (iii)

                  analizę krajowych sprawozdań państw członkowskich ONZ w sprawie realizacji UN PoA i ITI, która zostanie przedstawiona na RevCon3;

                  (iv)

                  wzmocnienie fundamentów RevCon3 (program sponsorowania, wsparcie techniczne);

                  (v)

                  skuteczną komunikację w celu zapewnienia trwałych efektów działań.

            Bardziej szczegółowy opis wspomnianych pięciu elementów znajduje się poniżej. Projekt ten będzie realizowany równolegle z przygotowaniami do RevCon3 prowadzonymi przez przewodniczącego. Będzie to ważna okazja dla przewodniczącego, aby wziąć udziału w tematycznych i regionalnych pracach przygotowawczych do RevCon3.
      2.1.   Sympozja tematyczne
      2.1.1.   Cel
      Celem każdego sympozjum będzie omówienie i analiza każdego rozważanego tematu oraz uzgodnienie możliwych do realizacji działań na szczeblu krajowym, regionalnym i globalnym, które można uwzględnić w dokumencie końcowym RevCon3. Ustalenia i zalecenia z każdego sympozjum zostaną zaprezentowane i przedyskutowane na wszystkich konferencjach regionalnych.
      2.1.2.   Projekt będzie się składać z czterech sympozjów o następującej tematyce:

                  (i)

                  śledzenie BSiL i zarządzanie zapasami broni w sytuacjach konfliktowych i pokonfliktowych;

                  (ii)

                  BSiL oraz Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, w tym 16. cel zrównoważonego rozwoju oraz aspekty kontroli BSiL związane z płcią;

                  (iii)

                  ostatnie zmiany w produkcji, technologii i projektowaniu BSiL oraz wynikające z nich wyzwania i możliwości w odniesieniu do realizacji UN PoA i ITI;

                  (iv)

                  synergia między UN PoA, Traktatem o handlu bronią („ATT”) i innymi odpowiednimi instrumentami.

            2.1.3.   Format
      Format sympozjów będzie dostosowany do tematyki.

                  (i)

                  Śledzenie BSiL i zarządzanie zapasami broni w sytuacjach konfliktowych i pokonfliktowych (por. dokument końcowy BMS6 (1)) w celu ograniczenia do minimum ryzyka przekierowania BSiL – w tym w drodze kradzieży, utraty i niedozwolonego powrotnego wywozu – ku nielegalnym rynkom, nielegalnym ugrupowaniom zbrojnych, terrorystom i innym nieupoważnionym odbiorcom.
                  Udział:

                              —

                              eksperci techniczni z rządów, w tym rządów dotkniętych omawianym problemem,

                              —

                              system ONZ (Departament ds. Operacji Pokojowych (DPKO), Departament Spraw Politycznych (DPA), Zarząd Wykonawczy Komitetu Antyterrorystycznego (CTED), Departament Bezpieczeństwa (DSS), Biuro ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC), Biuro ds. Rozbrojenia (UNODA)),

                              —

                              eksperci z misji pokojowych ONZ,

                              —

                              eksperci z zespołów monitorujących Rady Bezpieczeństwa ONZ,

                              —

                              eksperci ze środowisk akademickich i instytutów badawczych,

                              —

                              eksperci z organizacji międzynarodowych (Rada Współpracy Celnej, Interpol itd.),

                              —

                              eksperci z operacyjnych organizacji pozarządowych (MAG, CAR, ARES itd.),

                              —

                              eksperci ze stosownych instytucji unijnych (DG do Spraw Wewnętrznych (DG HOME), Europol).

                        Ogółem ok. 40 uczestników. Obrady „okrągłego stołu”. Wszystkie państwa są zaproszone do udziału w obradach w charakterze obserwatorów i do zadawania pytań w części dyskusyjnej.

                  (ii)

                  BSiL i Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, w tym 16. cel zrównoważonego rozwoju i aspekty kontroli BSiL związane z problematyką płci (por. dokument końcowy BMS6 (2)) – udział:

                              —

                              system ONZ (Departament Spraw Gospodarczych i Społecznych (DESA), Biuro ds. Wspierania Budowania Pokoju (PBSO), Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP), Fundusz Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF), UNODC, Jednostka Narodów Zjednoczonych ds. Równości Płci i Uwłasnowolnienia Kobiet (UN Women));

                              —

                              eksperci ze środowisk akademickich i instytutów badawczych;

                              —

                              eksperci z instytucji rządowych i organizacji regionalnych;

                              —

                              eksperci ze stosownych instytucji unijnych (DG ds. Współpracy Międzynarodowej i Rozwoju (DG DEVCO), DG ds. Europejskiej Ochrony Ludności i Pomocy Humanitarnej (DG ECHO)).

                        Ogółem ok. 40 uczestników. Obrady „okrągłego stołu”. Wszystkie państwa są zaproszone do udziału w obradach w charakterze obserwatorów i do zadawania pytań w części dyskusyjnej.

                  (iii)

                  Ostatnie zmiany w produkcji, technologii i projektowaniu BSiL oraz wynikające z nich wyzwania i możliwości w odniesieniu do realizacji UN PoA i ITI (por. dokument końcowy BMS6 (3)) – udział:

                              —

                              eksperci z sektora przemysłu BSiL i stosownych federacji branżowych,

                              —

                              system ONZ (UNODA),

                              —

                              eksperci ze środowisk akademickich i instytutów badawczych,

                              —

                              eksperci techniczni z instytucji rządowych,

                              —

                              eksperci ze stosownych instytucji unijnych (DG ds. Rynku Wewnętrznego, Przemysłu, Przedsiębiorczości i MŚP (DG GROW), DG ds. Handlu (DG TRADE), DG HOME).

                        Ogółem ok. 40 uczestników. Dzień 1: dyskusje panelowe, część dyskusyjna. Dzień 2: obrady „okrągłego stołu” na temat opracowania dokumentu uzupełniającego ITI. Wszystkie państwa są zaproszone do udziału w obradach w charakterze obserwatorów i do zadawania pytań w części dyskusyjnej.

                  (iv)

                  Synergia między UN PoA, ATT i innymi odpowiednimi instrumentami, w tym protokołem ONZ o handlu bronią oraz mechanizmami antyterrorystycznymi ONZ (por. dokument końcowy BMS6 (4)) – udział:

                              —

                              eksperci z instytucji rządowych,

                              —

                              system ONZ (UNODC, UNODA itd.),

                              —

                              eksperci z organizacji międzynarodowych (Rada Współpracy Celnej, Interpol, Sekretariat ATT),

                              —

                              eksperci z instytutów badawczych.

                        Ogółem ok. 40 uczestników. Obrady „okrągłego stołu”. Główny akcent należy położyć na synergie, ewentualny korzystny wpływ postanowień jednego instrumentu na pozostałe instrumenty oraz unikanie powielania działań. Wszystkie państwa są zaproszone do udziału w obradach w charakterze obserwatorów i do zadawania pytań w części dyskusyjnej.

            2.1.4.   Miejsce
      Sympozja dotyczące tematów (i) i (ii) będą się odbywały, jedno bezpośrednio po drugim, w Nowym Jorku. Sympozja dotyczące tematów (iii) i (iv) będą się odbywały odpowiednio w Brukseli i Genewie.
      2.1.5.   Termin
      Wszystkie cztery sympozja odbędą się na przestrzeni pięciu miesięcy, między kwietniem a wrześniem 2017 r. Ich terminy i kolejność (tj. porządek poruszanych tematów) zostaną określone przez agencje wykonawcze, w porozumieniu z Unią i z uwzględnieniem kalendarza ONZ dotyczącego wydarzeń związanych z rozbrojeniem. Każde sympozjum będzie trwać dwa dni.
      2.1.6.   Zakres obowiązków agencji wykonawczych
      Przygotowanie koncepcyjne i merytoryczne:

                  UNODA i Small Arms Survey wspólnie przygotują sympozjum od strony merytorycznej i będą odpowiedzialne za ustalenie porządku obrad i listę prelegentów/ekspertów. Small Arms Survey opracuje projekt dokumentu informacyjnego na każdy z tematów, który posłuży jako podstawa dyskusji na poszczególnych sympozjach. Przygotowanie koncepcyjne i merytoryczne sympozjów tematycznych nastąpi w drodze dialogu z Jednostką ds. Rozbrojenia i Nieproliferacji w ramach Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ).

            Logistyka i usługi konferencyjne:

                  UNODA będzie odpowiadać za ustalenia logistyczne (rezerwację pomieszczeń, zapewnienie cateringu, sprzęt audiowizualny, organizację dojazdu itd.). ESDZ udzieli wsparcia w zapewnieniu pomieszczeń na organizację sympozjum dotyczącego tematu (iii), które odbędzie się w Brukseli.

            2.1.7.   Wyniki działania
      Efektem sympozjów tematycznych będzie zdobycie głębszej wiedzy i wypracowanie stanowisk w zakresie wybranych tematów przez Unię i inne zainteresowane strony. Small Arms Survey sporządzi końcowy dokument merytoryczny z czterech sympozjów tematycznych. Ten dokument końcowy będzie zawierał analizę czterech tematów, stanowiącą rozwinięcie projektów dokumentów informacyjnych oraz uwzględniającą ustalenia z dyskusji ekspertów przeprowadzonych na czterech sympozjach tematycznych. Głównym zadaniem dokumentu końcowego będzie sformułowanie możliwych do wykonania działań z myślą o włączeniu ich do dokumentu końcowego RevCon3. Dokument końcowy będzie stanowił wkład w organizowane następnie spotkania regionalne w ramach projektu.
      2.2.   Konferencje regionalne
      2.2.1.   Cel
      Celem każdej konferencji regionalnej będzie przygotowanie RevCon3 poprzez zapewnienie państwom uczestniczącym forum, na którym określą i przeanalizują kwestie dotyczące realizacji UN PoA i ITI w kontekście regionalnym, oraz poprzez omówienie ustaleń i zaleceń z czterech sympozjów tematycznych opisanych w sekcji 2.1.
      2.2.2.   Tematy
      Na każdej z konferencji regionalnych poruszone zostaną cztery tematy omawiane podczas sympozjów (zob. sekcja 2.1). Ponadto konferencje regionalne powinny umożliwić przeprowadzenie dyskusji na tematy regionalne w ramach przygotowań do RevCon3.
      2.2.3.   Format
      Konferencje regionalne będą opierać się głównie na konsultacjach interaktywnych na podstawie prezentacji Small Arms Survey i UNODA. Na każdej konferencji regionalnej przewodniczący będzie miał możliwość przedstawienia aktualnego stanu przygotowań do RevCon3. Organizacje regionalne przedstawią swoje wysiłki w zakresie wykonania odnośnych ustępów dokumentu końcowego BMS6 dotyczących organizacji regionalnych. Przedstawiciele państw wybranych do programu sponsorowania RevCon3, uczestniczący w konferencji regionalnej, powinni również co do zasady być członkami delegacji na RevCon3. Small Arms Survey sporządzi projekt podsumowującego sprawozdania proceduralnego z każdej konferencji regionalnej.
      2.2.4.   Miejsce
      Konferencje regionalne mają wspomóc rządy i organizacje z konkretnych regionów w przygotowaniach do RevCon3. Niektóre organizacje regionalne już organizują posiedzenia przygotowawcze do RevCon3: Liga Państw Arabskich, OBWE i Forum Wysp Pacyfiku. Nie ma potrzeby, by projekt unijny obejmował te regiony. Proponuje się zatem pięć następujących posiedzeń regionalnych:

                  Państwa z podregionów

                  Organizacje regionalne

                  Ośrodek regionalny

                  Miejsce

                  Afryka Zachodnia i Afryka Środkowa

                  ECOWAS, ECCAS, UA

                  UNREC

                  Lomé

                  Afryka Wschodnia i Afryka Południowa

                  RECSA, SADC, UA

                  UNREC

                  Lomé

                  Karaiby

                  CARICOM

                  UNLIREC

                  Port-of-Spain

                  Ameryka Łacińska

                  OAS, UNASUR

                  UNLIREC

                  Lima

                  ASEAN i państwa Azji Południowej

                  ASEAN

                  UNRCPD

                  Bangkok

            Niniejsza decyzja będzie wspierać uczestnictwo/udział Small Arms Survey i UNODA w poniższych konferencjach regionalnych z myślą o przedstawieniu ustaleń sympozjów tematycznych, w przypadku gdy ustalenia te znajdują się one w zakresie zainteresowania organizatorów. Takie uczestnictwo/udział będzie zależeć od harmonogramu organizacji tych konferencji.

                  Państwa z podregionów

                  Organizacje regionalne

                  Europa i Ameryka Północna

                  OBWE

                  Bliski Wschód

                  Liga Państw Arabskich

                  Rejon Pacyfiku

                  PIF

            2.2.5.   Termin
      Pięć konferencji regionalnych odbędzie się w ciągu ośmiu miesięcy od czerwca 2017 r. do lutego 2018 r. (co zagwarantuje, że wszystkie konferencje regionalne odbędą się przed posiedzeniem komitetu przygotowawczego RevCon3, które to posiedzenie prawdopodobnie będzie miało miejsce w lutym 2018 r.). Dokładne terminy i kolejność (tj. kolejność omawianych regionów) konferencji regionalnych zostaną określone przez agencje wykonawcze, w porozumieniu z Unią i z uwzględnieniem kalendarza ONZ dotyczącego wydarzeń związanych z rozbrojeniem. Każda konferencja regionalna będzie trwać dwa dni. Dwie konferencje regionalne w Afryce odbędą się bezpośrednio jedna po drugiej w tym samym miejscu. Dwie konferencje regionalne w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach odbędą się bezpośrednio jedna po drugiej.
      2.2.6.   Zakres odpowiedzialności agencji wykonawczych
      Przygotowanie merytoryczne:

                  UNODA (w tym jego centra regionalne) i Small Arms Survey przygotują konferencje regionalne od strony merytorycznej i będą odpowiedzialne za ustalenie porządku obrad i listę prelegentów/ekspertów. UNODA, wraz z przewodniczącym, podejmą się przedstawienia aktualnego stanu przygotowań do RevCon3. Small Arms Survey przedstawi prezentacje na temat wyników sympozjów. Small Arms Survey przygotuje podsumowanie każdej konferencji regionalnej.

            Logistyka i usługi konferencyjne:

                  UNODA i jego centra regionalne zajmą się stroną logistyczną (rezerwacja sali, organizacja usług gastronomicznych, sprzęt audiowizualny, organizacja podróży ekspertów itp.) konferencji regionalnych, pod nadzorem centrali UNODA.

            2.2.7.   Wyniki działania
      Zachęca się państwa danego regionu do opracowania wspólnej płaszczyzny przygotowań do RevCon3, w szczególności jeśli chodzi o cztery tematy poruszane na sympozjach tematycznych.
      2.3.   Analiza UN PoA i sprawozdań krajowych ITI, z położeniem nacisku na wyzwania w zakresie wdrożenia, które stwarzają możliwości współpracy i pomocy.
      2.3.1.   Format
      W dokumencie końcowym z odbywającego się co dwa lata szóstego spotkania państw poświęconego PoA (A/CONF.192/BMS/2016/WP.1/Rev.3) upoważniono UNODA „do analizowania, w ramach istniejących zasobów, tendencji do realizacji, wyzwań i możliwości związanych z PoA i ITI na podstawie dostępnych informacji, w tym przedłożonych lub dostarczonych przez państwa członkowskie, w celu zaprezentowania ich na RevCon3 z myślą o ich rozpatrzeniu i podjęciu odpowiednich działań”.
      Merytoryczna, niezależna ocena sprawozdań krajowych w sprawie realizacji jest istotnym źródłem sprawozdania powierzonego UNODA i dodatkiem do niego. Ocena sprawozdań krajowych jest szczególnie ważna, ponieważ oczekuje się, że sprawozdania te będą zawierać informacje z realizacji 16. celu zrównoważonego rozwoju, który nie jest zawarty w żadnym innym mechanizmie sprawozdawczości. Wykonana przez Small Arms Survey wszechstronna analiza sprawozdań krajowych będzie zatem kluczowym działaniem w ramach projektu, z myślą o opublikowania przez Small Arms Survey i wniesieniu wkładu w przyszłościowe sprawozdanie powierzone UNODA. Ta wszechstronna analiza będzie stanowiła uzupełnienie spotkań tematycznych i regionalnych oraz zwiększała prawdopodobieństwo faktu, że RevCon3 zaspokoi aspiracje Unii dotyczące praktycznego, ukierunkowanego i skutecznego harmonogramu dla UN PoA w okresie po konferencji przeglądowej, z położeniem nacisku na połączenie wyzwań dotyczących realizacją z możliwościami współpracy i pomocy.
      2.3.2.   Termin
      Zakończenie analizy przed rozpoczęciem posiedzenia RecCon3 (czerwiec 2018 r.).
      2.3.3.   Zakres obowiązków agencji wykonawczych
      UNODA ma ustalić termin otrzymywania składanych co dwa lata sprawozdań krajowych (połowa 2017 r.). Small Arms Survey ma przedstawić analizę pisemną przedłożonych sprawozdań.
      2.3.4.   Wyniki działania
      Analiza dostarczy informacji umożliwiających lepsze ukierunkowanie działań pomocowych związanych z realizacją UN PoA i ogólnie z kontrolą BSiL.
      2.4.   Wzmocnienia podstaw RevCon3
      2.4.1.   Program sponsorowania
      W związku z brakiem funduszy wiele krajów rozwijających się ma trudności z zapewnieniem obecności kluczowych urzędników zajmujących się kwestiami BSiL na konferencjach przeglądowych UN PoA. Unia mogłaby finansować program sponsorowania wybranej grupy państw najbardziej dotkniętych powyższym problemem, aby umożliwić tym urzędnikom uczestnictwo w RevCon3.
      Działania:

                  UNODA zajmie się organizacją podróży i zakwaterowania na potrzeby RevCon3 (nie komitetu przygotowawczego wcześniej w 2018 r.) maksymalnie 20 uczestników. Uczestnicy zostaną wybrani przez ESDZ na podstawie zalecenia UNODA, w tym jego centrów regionalnych. Zasadniczo wybrani urzędnicy powinni być wyznaczeni jako krajowe punkty kontaktowe ds. UN PoA. Inne kryteria wyboru obejmują aspekty związane z płcią, terminowe przedłożenie sprawozdania krajowego, aktywne uczestnictwo w konferencjach regionalnych lub sympozjach tematycznych oraz znajomość omawianych tematów i doświadczenie w tym zakresie. Podczas RevCon3 UNODA zorganizuje spotkanie ze sponsorowanymi uczestnikami i z delegacjami z Unii i jej państw członkowskich.

            Wyniki:

                  —

                  obrady RevCon3 wzbogacone wiedzą fachową osób bezpośrednio zajmujących się kwestiami BSiL z państw dotkniętych powyższym problemem, które zazwyczaj nie mogą pozwolić sobie na uczestnictwo w konferencji przeglądowej,

                  —

                  większe możliwości nawiązywania kontaktów przez urzędników z krajów rozwijających się, w tym kluczowych przedstawicieli organizacji społeczeństwa obywatelskiego zajmujących się kwestiami BSiL,

                  —

                  możliwa synergia z imprezami i szkoleniami towarzyszącymi RevCon3.

            2.4.2.   Wsparcie techniczne udzielane przewodniczącemu RevCon3.
      Przewodniczący z zespołem będą korzystać z fachowej wiedzy technicznej udostępnionej przez Sekretariat ONZ przy wsparciu doświadczonych ekspertów ze Small Arms Survey.
      Działania:

                  Sekretariat ONZ wspierany przez doświadczonych ekspertów ze Small Arms Survey zwiększy swój potencjał doradzania przewodniczącemu i jego zespołowi w zakresie złożonych i technicznych aspektów prac dotyczących RevCon3.

            Wyniki:

                  Przewodniczący będzie miał dostęp do pełnego zakresu wiedzy fachowej dotyczącej merytorycznych i technicznych w powiązaniu z RevCon3.

            2.5   Komunikacja
      Komunikacja w formie oświadczeń dla prasy i imprez towarzyszących będzie istotną częścią projektu. Ponadto na platformie internetowej RevCon3 można zwracać uwagę na kluczowe tematy związane z RevCon3 oraz pomoc i budowanie potencjału.
      Działania:

                  —

                  wspólne oświadczenia prasowe towarzyszące sympozjom i konferencjom regionalnym. Transmisja w mediach,

                  —

                  imprezy towarzyszące poświęcone projektowi w trakcie odnośnych posiedzeń Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego (2017 r.) oraz 3. konferencji państw stron ATT,

                  —

                  UNODA z rocznym wyprzedzeniem założy specjalne strony internetowe poświęcone RevCon3. Będzie to główna platforma do publikowania dokumentów i wymiany informacji z państwami członkowskimi oraz organizacjami regionalnymi i instytucjami. Platforma będzie zawierać obszary tematyczne; szczególna uwaga zostanie poświęcona połączeniu zapotrzebowania na pomoc z dostępnymi zasobami.

            Wyniki:

                  Skuteczne zarządzanie informacjami na temat projektu i jego wyników; dynamiczna platforma internetowa RevCon3 w ramach oficjalnego środowiska internetowego programu działania ONZ, uwzględniająca podejścia tematyczne i umożliwiająca połączenie zapotrzebowania na pomoc z dostępnymi zasobami.

            3.   REZULTATY PRAC
      Agencje wykonawcze przygotują i przedłożą Unii następujące rezultaty prac:

                  —

                  rezultaty prac 1–5: Sprawozdania podsumowujące z czterech konferencji tematycznych,

                  —

                  rezultaty prac 6–11: Sprawozdania podsumowujące z pięciu konferencji regionalnych,

                  —

                  rezultat prac 12: Kompleksowa ocena sprawozdań krajowych w sprawie realizacji UN PoA,

                  —

                  rezultat prac 13: Sprawozdanie końcowe po zakończeniu projektu.

         (1)  A/CONF.192/BMS/2016/2 §37, §55, §56, §57, §74, §75, §82, §83, §84, §105.

         (2)  A/CONF.192/BMS/2016/2 §15, §23, §24,§25, §40,§41, §52, §59, §60, §101.

         (3)  A/CONF.192/BMS/2016/2 §63, §79, §90.

         (4)  A/CONF.192/BMS/2016/2 §12, §14, §62, §67, §107.


title: 2009/526/WE: Decyzja Rady z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech członków i jednego zastępcy członka z Belgii

text:
               8.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 177/4

      DECYZJA RADY

   z dnia 7 lipca 2009 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech członków i jednego zastępcy członka z Belgii
   (2009/526/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Belgii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               Cztery stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Geerta BOURGEOIS, Luca VAN DEN BRANDEGO, Patricka LACHAERTA i Gilberta BOSSUYTA. Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Marca VAN DEN ABEELENA,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane w Komitecie Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.:

               a)

               na stanowisko członków:

                           —

                           Geert BOURGEOIS, Vlaams Volksvertegenwoordiger (zmiana mandatu),

                           —

                           Luc VAN DEN BRANDE, Voorzitter Vlaams-Europees Verbindingsagentschap (zmiana mandatu),

                           —

                           Gilbert BOSSUYT, burgemeester Menen (zmiana mandatu),

                           —

                           Patrick LACHAERT, gemeenteraadslid Merelbeke (zmiana mandatu);

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Marc VAN DEN ABEELEN, burgemeester van Aartselaar (zmiana mandatu).

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 30 czerwca 2009 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 7 lipca 2009 r.

            W imieniu Rady

         A. BORG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: 2010/499/UE, Euratom: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków w związku z wykonaniem budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008, sekcja III – Komisja

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/82

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków w związku z wykonaniem budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008, sekcja III – Komisja
   (2010/499/UE, Euratom)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2008 – Tom I (SEC(2009) 1089 – C7-0172/2009) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla Parlamentu Europejskiego w sprawie działań następczych podjętych w związku z decyzją o udzieleniu absolutorium za 2007 r. (COM(2009) 0526) i dokument roboczy służb Komisji dołączony do sprawozdania (SEC(2009) 1427),
   uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania za rok 2008” (COM(2009) 0256),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2008 r. (COM(2009) 0419) i dokument roboczy służb Komisji dołączony do sprawozdania (SEC(2009) 1102),
   uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie odpowiedzi państw członkowskich na sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za 2008 r. (SEC(2010) 0178 i SEC(2010) 0196),
   uwzględniając zieloną księgę w sprawie europejskiej inicjatywy na rzecz przejrzystości, przyjętą przez Komisję w dniu 3 maja 2006 r. (COM(2006) 0194),
   uwzględniając opinię nr 2/2004 Trybunału Obrachunkowego dotyczącą modelu „jednolitej kontroli” (single audit) (oraz wniosek w sprawie wspólnotowych ram kontroli wewnętrznej) (3),
   uwzględniając komunikat Komisji na temat harmonogramu działań dotyczących zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (COM(2005) 0252),
   uwzględniając plan działania Komisji na rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (COM(2006) 0009), sprawozdanie z postępów w realizacji planu działania Komisji na rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (COM(2008) 0110) i dokument roboczy służb Komisji dołączony do sprawozdania (SEC(2008) 0259),
   uwzględniając sprawozdanie z oceny skutków planu działania Komisji na rzecz zintegrowanych ram kontroli wewnętrznej (COM(2009) 0043),
   uwzględniając opinię nr 6/2007 Trybunału Obrachunkowego w sprawie rocznych podsumowań przedkładanych przez państwa członkowskie, krajowych deklaracji państw członkowskich oraz przeprowadzanych przez krajowe organy kontroli prac kontrolnych dotyczących środków finansowych UE (4),
   uwzględniając plan działania Komisji na rzecz umocnienia nadzoru Komisji nad działaniami strukturalnymi w ramach zarządzania dzielonego (COM(2008) 0097) oraz sprawozdanie okresowe dotyczące działań podjętych w wyniku tego planu działań (SEC(2009) 1463),
   uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie postępów Bułgarii w ramach mechanizmu współpracy i weryfikacji (COM(2009) 0402) oraz dokument towarzyszący dołączony do sprawozdania (SEC(2009) 1074),
   uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie postępów Rumunii w ramach mechanizmu współpracy i weryfikacji (COM(2009) 0401) oraz dokument towarzyszący dołączony do sprawozdania (SEC(2009) 1073),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami instytucji (5), oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego,
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności dotyczące wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw, wydane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (6),
   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 grudnia 2008 r. zatytułowany „Dążenie do ustalenia jednolitej interpretacji pojęcia dopuszczalnego ryzyka błędów” (COM(2008) 0866) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego komunikatu (SEC(2008) 3054),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2008 (5826/2010 – C7-0054/2010),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2008 (5828/2010 – C7-0055/2010),
   uwzględniając art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 179a i 180b Traktatu Euratom,
   uwzględniając międzynarodowe standardy audytu oraz międzynarodowe standardy rachunkowości, w szczególności dotyczące sektora publicznego,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (7), w szczególności jego art. 55, 145, 146 i 147,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (8), w szczególności jego art. 14 ust. 2 i 3,
   uwzględniając art. 76 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej i opinie pozostałych zainteresowanych komisji (A7-0099/2010),

               A.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 318 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja jest właściwa do sporządzania sprawozdań,

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków w związku z wykonaniem budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 71 z 14.3.2008.

      (2)  Dz.U. C 273 z 13.11.2009, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 107 z 30.4.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 216 z 14.9.2007, s. 3.

      (5)  Dz.U. C 269 z 10.11.2009, s. 1.

      (6)  Dz.U. C 273 z 13.11.2009, s. 122.

      (7)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (8)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2458 z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek z Irlandii – EGF/2015/006 IE/PWA International)

text:
               24.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 339/46

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/2458
   z dnia 16 grudnia 2015 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek z Irlandii – EGF/2015/006 IE/PWA International)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (2), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (3).

               (3)

               Dnia 19 czerwca 2015 r. Irlandia złożyła wniosek EGF/2015/006 IE/PWA International dotyczący wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie PWA International Ltd. oraz u jednego dostawcy w Irlandii. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 tego rozporządzenia dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 Irlandia zdecydowała się na świadczenie zindywidualizowanych usług współfinansowanych przez EFG także na rzecz 108 młodych osób niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się.

               (5)

               Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 wniosek Irlandii został uznany za dopuszczalny, ponieważ zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i lokalną, regionalną lub krajową gospodarkę.

               (6)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 442 293 EUR dla wniosku złożonego przez Irlandię.

               (7)

               W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG, niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 uruchamia się Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji w celu uwzględnienia kwoty 442 293 EUR w środkach na zobowiązania i płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 16 grudnia 2015 r.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 16 grudnia 2015 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         N. SCHMIT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (2)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


title: 2010/661/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 października 2010 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z dnia 17 maja 2006 r. (wniosek EGF/2009/031 DK/Linak z Danii)

text:
               4.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/17

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 20 października 2010 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z dnia 17 maja 2006 r. (wniosek EGF/2009/031 DK/Linak z Danii)
   (2010/661/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z dnia 17 maja 2006 r. (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Zakres zastosowania EFG został rozszerzony w odniesieniu do wniosków przedłożonych po dniu 1 maja 2009 r. i obejmuje również pomoc dla pracowników, których zwolnienie było bezpośrednim skutkiem światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pozwala uruchomić EFG w ramach rocznego pułapu w wysokości 500 mln EUR.

               (4)

               Dania złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w Linak A/S. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego. Komisja wnioskuje zatem o uruchomienie środków w wysokości 1 213 508 EUR.

               (5)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Danię,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG), aby udostępnić kwotę 1 213 508 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 20 października 2010 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         O. CHASTEL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.


title: Decyzja Komisji z dnia 14 czerwca 1994 r. zmieniająca decyzję Komisji 93/53/EWG ustanawiającej komitet naukowy dla określenia nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i świadectw o szczególnym charakterze

text:
Ważna informacja prawna

|

31994D0437

Dziennik Urzędowy L 180 , 14/07/1994 P. 0047 - 0047 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 3 Tom 59 P. 0063  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 3 Tom 59 P. 0063

		Decyzja Komisjiz dnia 14 czerwca 1994 r.zmieniająca decyzję Komisji 93/53/EWG ustanawiającej komitet naukowy dla określenia nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i świadectw o szczególnym charakterze(94/437/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,a także mając na uwadze, co następuje:artykuł 5 decyzji Komisji 93/53/EWG z dnia 21 grudnia 1992 r. ustanawiającej komitet naukowy dla określenia nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i świadectw o szczególnym charakterze [1] stanowi, że obrady komitetu będą ważne tylko wtedy, gdy obecni są wszyscy jego członkowie; wymóg ten prawdopodobnie będzie powstrzymywał komitet od wydawania opinii; w celu uniknięcia tej niedogodności obrady komitetu powinny być ważne, gdy obecnych jest co najmniej pięciu jego członków,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułW art. 5 decyzji 93/53/EWG zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:"Postępowanie Komitetu jest ważne tylko wtedy, gdy obecnych jest pięciu jego członków".Sporządzono w Brukseli, dnia 14 czerwca 1994 r.W imieniu KomisjiRené SteichenCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 13 z 21.1.1993, str. 16.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/2255 z dnia 7 grudnia 2016 r. w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w szkoleniową misję wojskową Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (EUTM RCA/2/2016)

text:
               15.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/59

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2016/2255
   z dnia 7 grudnia 2016 r.
   w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w szkoleniową misję wojskową Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (EUTM RCA/2/2016)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/610 z dnia 19 kwietnia 2016 r. w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji (WPZiB) 2016/610 Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podejmowania stosownych decyzji w sprawie przyjmowania wkładów proponowanych przez państwa trzecie w szkoleniową misję wojskową Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA).

               (2)

               Zgodnie z zaleceniem dowódcy misji UE EUTM RCA w sprawie proponowanego wkładu Republiki Serbii i odnośnym zaleceniem w tym zakresie Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej, że wkład powinien zostać przyjęty oraz uznany za istotny.

               (3)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wkłady państw trzecich
   1.   Wkład Republiki Serbii w EUTM RCA zostaje przyjęty i uznany za istotny.
   2.   Republika Serbii jest zwolniona z wkładów finansowych do budżetu EUTM RCA.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 grudnia 2016 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 104 z 20.4.2016, s. 21.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1552 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/324

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1552
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Fundacji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Fundacji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0071/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1339/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające Europejską Fundację Kształcenia (4), w szczególności jego art. 17,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0116/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Fundacji Kształcenia absolutorium z wykonania budżetu Fundacji za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiej Fundacji Kształcenia, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 266.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 82.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady (Euratom) 2015/2227 z dnia 10 listopada 2015 r. w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję Europejską zmian protokołów 1 i 2 do Umowy między Zjednoczonym Królestwem, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach

text:
               3.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 317/9

         DECYZJA RADY (Euratom) 2015/2227
   z dnia 10 listopada 2015 r.
   w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję Europejską zmian protokołów 1 i 2 do Umowy między Zjednoczonym Królestwem, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art.101 akapit drugi,
   uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z wytycznymi Rady przyjętymi przez Radę decyzją z dnia 23 września 2013 r. Komisja wynegocjowała zmiany protokołów 1 i 2 do Umowy między Zjednoczonym Królestwem, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (zwane dalej „zmianami protokołów 1 i 2”).

               (2)

               Należy zatwierdzić zawarcie przez Komisję Europejską zmian protokołów 1 i 2,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się zawarcie przez Komisję Europejską zmian protokołów 1 i 2 do Umowy między Zjednoczonym Królestwem, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach.
   Tekst zmian protokołów 1 i 2 dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2015 r.

            W imieniu Rady

         P. GRAMEGNA

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK

                  I.

                  Ust. I protokołu 1 do Umowy między Zjednoczonym Królestwem, Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Międzynarodową Agencją Energii Atomowej dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (zwanej dalej „umową w sprawie zabezpieczeń”) otrzymuje brzmienie:

                              „I.

                                          A)

                                          Do czasu, gdy:

                                                      1)

                                                      terytoria Zjednoczonego Królestwa objęte protokołem I dysponują, w ramach pokojowego prowadzenia działań jądrowych, ilościami materiału jądrowego przekraczającymi limity dla danego rodzaju materiału określone w art. 35 Umowy między Zjednoczonym Królestwem, Wspólnotą i Agencją dotyczącej stosowania zabezpieczeń w związku z Traktatem o zakazie broni jądrowej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (zwanej dalej »umową«); lub

                                                      2)

                                                      zostanie podjęta decyzja o budowie lub pozwoleniu na budowę na terytoriach Zjednoczonego Królestwa objętych protokołem I obiektu określonego w definicjach;
                                                      wykonanie postanowień części II umowy ulega zawieszeniu, z wyjątkiem art. 31–37, 39, 47, 48, 58, 60, 66, 67, 69, 71–75, 81, 83–89, 93 i 94.

                                          B)

                                          Informacje, które mają być przekazywane zgodnie z art. 32 lit. a) i b) umowy, można konsolidować i przedkładać w ramach sprawozdania rocznego; analogicznie sprawozdanie roczne przedkłada się, w odpowiednich przypadkach, w odniesieniu do przywozu i wywozu materiału jądrowego opisanego w art. 32 lit. c).

                                          C)

                                          W celu umożliwienia terminowego zawarcia ustaleń uzupełniających przewidzianych w art.37 umowy Wspólnota:

                                                      1)

                                                      powiadamia z odpowiednim wyprzedzeniem Agencję o posiadaniu materiału jądrowego w ramach pokojowego prowadzenia działań jądrowych na terytoriach Zjednoczonego Królestwa objętych protokołem I w ilościach przekraczających limity, o których mowa w sekcji A) niniejszej umowy; lub

                                                      2)

                                                      powiadamia Agencję bezzwłocznie po podjęciu decyzji o budowie lub pozwoleniu na budowę obiektu na terytoriach Zjednoczonego Królestwa objętych protokołem I;
                                                      w zależności od tego, co nastąpi najpierw. Wówczas Zjednoczone Królestwo, Wspólnota i Agencja uzgadniają, w razie potrzeby, procedury dotyczące współpracy w zakresie stosowania zabezpieczeń przewidzianych w umowie.”.

                  II.

                  Ust. I protokołu 2 do umowy w sprawie zabezpieczeń otrzymuje brzmienie:

                              „I.

                              W momencie powiadomienia Agencji przez Wspólnotę zgodnie z sekcją 1 lit. C) protokołu 1 do niniejszej umowy, że w ramach pokojowego prowadzenia działań jądrowych na terytoriach Zjednoczonego Królestwa objętych protokołem I występuje materiał jądrowy w ilościach przekraczających limity, o których mowa w sekcji 1 lit. A) pkt 1 protokołu 1 do niniejszej umowy, lub w momencie podjęcia decyzji o budowie lub pozwoleniu na budowę obiektu na terytoriach Zjednoczonego Królestwa objętych protokołem I, o których mowa w sekcji 1 lit. A) pkt 2 protokołu I do niniejszej umowy, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej, Zjednoczone Królestwo, Wspólnota i Agencja uzgadniają protokół dotyczący procedur współpracy w zakresie stosowania zabezpieczeń przewidzianych na podstawie umowy. Takie procedury wzmacniają niektóre postanowienia umowy, w szczególności określają warunki i środki, zgodnie z którymi prowadzona jest współpraca, o której mowa powyżej, w sposób umożliwiający zbędne powielanie działań w zakresie zabezpieczeń. W zakresie, w jakim jest to wykonalne, procedury opierają się na procedurach obowiązujących w danym momencie na mocy protokołów i ustaleń uzupełniających do innych umów w sprawie zabezpieczeń między państwami członkowskimi Wspólnoty, Wspólnotą i Agencją, w tym na odnośnych specjalnych porozumieniach uzgodnionych przez Wspólnotę i Agencję.”.


title: 2006/581/WE: Decyzja Komisji z dnia 7 sierpnia 2006 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. potrzeb politycznych w zakresie danych dotyczących przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych

text:
               29.8.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 234/29

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 7 sierpnia 2006 r.
   ustanawiająca grupę ekspertów ds. potrzeb politycznych w zakresie danych dotyczących przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych
   (2006/581/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Unię Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 29 Traktatu o Unii Europejskiej powierzył Unii Europejskiej i państwom członkowskim zadanie zapewniania obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, poprzez zacieśnianie współpracy oraz zapobieganie i zwalczanie przestępczości zorganizowanej i innej.

               (2)

               Celem Komisji jest wsparcie procesu tworzenia ujednoliconych i porównywalnych statystyk unijnych dotyczących przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, co ma zasadnicze znaczenie dla rozwoju i kontroli prawodawstwa i działań Wspólnoty, jak określono w planie działania służącym realizacji programu haskiego (1), w związku z czym może zaistnieć potrzeba skorzystania z wiedzy specjalistycznej przedstawicieli państw członkowskich oraz ekspertów z organów doradczych.

               (3)

               Wspólnotowe statystyki opracowuje się zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty (2), a konkretne działania związane z tworzeniem statystyk Wspólnoty są prowadzone zgodnie z założeniami wspólnotowego programu statystycznego i programów rocznych (3), przy poszanowaniu zasad określonych w Europejskim kodeksie praktyk statystycznych, przyjętym przez Komitet ds. Programu Statystycznego w dniu 24 lutego 2005 r. i załączonym do Komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 2005 r. (4) w sprawie niezależności, wiarygodności i odpowiedzialności krajowych i wspólnotowych organów statystycznych.

               (4)

               W skład grupy ekspertów wejdą osoby posiadające kompetencje do oceny potrzeb w danym obszarze polityki i udzielania porad na temat skutecznego korzystania ze wskaźników i danych dotyczących przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych.

               (5)

               Bez uszczerbku dla przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa, zapisanych w Załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (5), powinno się określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy ekspertów.

               (6)

               Dane osobowe członków grupy ekspertów powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (6).

               (7)

               Powinno się zatem powołać grupę
                  ekspertów ds. potrzeb politycznych w zakresie danych dotyczących przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych oraz określić jej organizację i zakres obowiązków.

               (8)

               Fakt powołania grupy ekspertów nie zastępuje żadnej innej decyzji.

               (9)

               Członkostwo w grupie ekspertów, której dotyczy niniejsza decyzja, obejmuje wstępnie dwuletnią kadencję, po czym Komisja rozważy celowość jej przedłużenia,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym Komisja ustanawia grupę ekspertów ds. potrzeb politycznych w zakresie danych dotyczących przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, zwaną dalej „grupą ekspertów”.
   Artykuł 2
   Zadania
   Grupa ekspertów:

               —

               wspiera Komisję w rozwijaniu współpracy między państwami członkowskimi i innymi organizacjami i organami realizującymi plan UE na rzecz stworzenia kompleksowej i spójnej strategii unijnej w zakresie statystyk dotyczących przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych (7);

               —

               wspiera Komisję w określaniu potrzeb politycznych w zakresie danych dotyczących przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych na poziomie UE;

               —

               wspiera Komisję w określaniu potrzeb w zakresie opracowania wspólnych wskaźników i narzędzi służących sporządzaniu statystyk dotyczących przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych;

               —

               wspiera Komisję w opracowywaniu wspólnych wskaźników i realizowaniu innych potrzeb w zakresie danych;

               —

               doradza Komisji w sprawie potrzeb badawczych i rozwojowych lub wyników, jakie należy uwzględnić podczas realizacji wyżej wymienionego planu UE;

               —

               doradza Komisji w sprawie współpracy z przedstawicielami sektora prywatnego i środowiska akademickiego lub innych zainteresowanych sektorów w celu uwzględnienia ich wiedzy i doświadczenia podczas realizacji wyżej wymienionego planu UE.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   Komisja może zasięgnąć opinii grupy ekspertów w dowolnej kwestii związanej z oceną zjawiska przestępczości i wymiarem sprawiedliwości w sprawach karnych, a w szczególności w celu określenia potrzeb politycznych w zakresie rozwoju statystyk na temat przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych.
   Artykuł 4
   Skład – powoływanie
   1.   W skład grupy ekspertów wchodzi nie więcej niż 50 członków, a każda płeć jest reprezentowana co najmniej w 40 %. Członkowie wywodzą się z:

               a)

               krajowych władz publicznych odpowiadających za wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne w państwach członkowskich UE, krajach przystępujących i kandydujących do UE;

               b)

               organów i sieci współpracy Unii Europejskiej posiadających odpowiednie doświadczenie i wiedzę specjalistyczną w zakresie analizy lub opracowywania danych dotyczących przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych do celów politycznych, takich jak: europejska sieć zapobiegania przestępczości, Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii, Eurojust, Europejska Grupa Zawodowa Szefów Policji, Europejski Urząd Policji (Europol), Europejska Agencja Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (FRONTEX), Europejskie Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii oraz Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE);

               c)

               organizacji międzynarodowych i pozarządowych posiadających odpowiednie doświadczenie i wiedzę specjalistyczną w zakresie analizy lub opracowywania danych dotyczących przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych do celów politycznych. Obejmują one: Radę Europy; European Sourcebook Group (grupa ds. europejskiego kompendium danych statystycznych na temat przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych); Fundusz Narodów Zjednoczonych Pomocy Dzieciom (UNICEF); Biuro do Spraw Narkotyków i Przestępczości Organizacji Narodów Zjednoczonych; Światową Organizację Zdrowia;

               d)

               członkami grupy ekspertów mogą również zostać obywatele posiadający wiedzę specjalistyczną zdobytą podczas badań akademickich lub osoby pracujące w sektorze prywatnym i zajmujące się analizą lub oceną zjawiska przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych na terytorium państw członkowskich UE.

         2.   Członków grupy ekspertów powołują Komisja oraz Dyrekcja Generalna ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa spośród specjalistów posiadających kompetencje w dziedzinach określonych w art. 2 i art. 4 ust. 1. W przypadku art. 4 ust. 1 lit. a), b) i c) członków wyznaczają władze lub organizacje, natomiast w przypadku art. 4 ust. 1 lit. d) członków wyznacza się spośród kandydatów, którzy odpowiedzieli na zaproszenie do składania ofert.
   Każde państwo członkowskie, kraj przystępujący i kandydujący wyznacza dwóch kandydatów (kobietę i mężczyznę) do grupy ekspertów, spośród których Komisja wybiera jednego członka. Jednocześnie wyznacza się taką samą liczbę zastępców członków grupy ekspertów na tych samych warunkach co samych członków. Zastępcy automatycznie przejmują obowiązki członków podczas ich nieobecności.
   3.   Członkowie powołani na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a), b) i c) są przedstawicielami władzy publicznej lub organizacji pozarządowej. Członkowie powołani na podstawie art. 4 ust. 1 lit. d) działają we własnym imieniu i doradzają Komisji niezależnie od wpływów zewnętrznych.
   4.   Członkowie grupy ekspertów pełnią swoje funkcje do czasu ich zastąpienia lub wygaśnięcia ich mandatu.
   5.   Członkowie, którzy nie są w stanie dłużej skutecznie uczestniczyć w pracach grupy ekspertów, którzy złożą rezygnację lub którzy naruszą warunki określone w pierwszym lub drugim ustępie niniejszego artykułu lub w art. 287 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, mogą zostać zastąpieni na okres pozostały do zakończenia ich kadencji.
   6.   Członkowie powołani osobiście (ust. 3) podpisują corocznie oświadczenie, w którym zobowiązują się działać w interesie publicznym oraz oświadczenie stwierdzające brak, względnie istnienie, konfliktu interesów, który mógłby zagrażać ich bezstronności.
   7.   Imiona i nazwiska powołanych członków są publikowane na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa oraz w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, seria C. Dane te są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 5
   Zasady działania
   1.   Grupie ekspertów przewodniczy Komisja.
   2.   Komisja koordynuje działania grupy ekspertów i Grupy Roboczej ds. Statystyk na temat Przestępczości i Wymiaru Sprawiedliwości w Sprawach Karnych, która zostanie utworzona przez Eurostat w kontekście wspólnotowego programu statystycznego w celu reprezentowania krajowych urzędów statystycznych. Komisja odpowiada za spójność pracy obu grup i podejmuje się organizacji, w miarę możliwości, wspólnych posiedzeń lub posiedzeń odbywających się tego samego dnia.
   3.   Komisja koordynuje odpowiednie aspekty działania grupy ekspertów ze swoimi powiązanymi działaniami.
   4.   W porozumieniu z Komisją można tworzyć podgrupy o maksymalnym składzie 15 członków w celu zbadania szczegółowych kwestii podlegających zakresowi obowiązków określonemu przez grupę ekspertów; po wypełnieniu opisanych zadań podgrupy są rozwiązywane.
   5.   W przypadku, gdy jest to pomocne i/lub konieczne, przedstawiciel Komisji może zaprosić do udziału w pracach grupy lub podgrupy ekspertów bądź obserwatorów, również z krajów trzecich, posiadających odpowiednią wiedzę na temat zagadnienia wpisanego do porządku posiedzenia.
   6.   Informacje uzyskane w wyniku uczestnictwa w obradach grupy ekspertów lub podgrupy nie mogą zostać ujawnione, jeśli zdaniem Komisji dotyczą one kwestii poufnych.
   7.   Posiedzenia grupy ekspertów i podgrup odbywają się zwykle w pomieszczeniach i na zaproszenie Komisji zgodnie z procedurami oraz harmonogramem określonymi przez Komisję. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu. W posiedzeniach grupy i jej podgrup mogą uczestniczyć zainteresowani jej pracami urzędnicy Komisji.
   8.   Grupa ekspertów przyjmuje swój regulamin wewnętrzny na podstawie standardowego regulaminu przyjętego przez Komisję (8).
   9.   Komisja może opublikować w Internecie lub w innej formie wszelkie streszczenia, konkluzje, częściowe konkluzje lub dokumenty robocze grupy ekspertów w oryginalnym języku danego dokumentu.
   Artykuł 6
   Koszty posiedzeń
   Komisja zwraca koszty podróży i odpowiednio koszty diet ponoszone przez członków, ekspertów i obserwatorów w związku z działaniami grupy ekspertów zgodnie z wewnętrznymi przepisami Komisji dotyczącymi zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych.
   Członkowie, eksperci i obserwatorzy nie otrzymują wynagrodzenia za wykonywane usługi.
   Koszty posiedzeń są zwracane w granicach rocznego budżetu przyznanego danej grupie przez właściwe służby Komisji.
   Artykuł 7
   Stosowanie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 7 sierpnia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Franco FRATTINI

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. C 198 z 12.8.2005, str. 1. Plan działania Rady i Komisji służący realizacji programu haskiego mającego na celu wzmacnianie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w Unii Europejskiej.

      (2)  Dz.U. L 52 z 22.2.1997, str. 1.

      (3)  Wspólnotowy program statystyczny na lata 2003–2007, przyjęty decyzją nr 2367/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. (Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 1).

      (4)  COM(2005) 217 wersja ostateczna oraz zalecenie Komisji w sprawie niezależności, wiarygodności i odpowiedzialności krajowych i wspólnotowych organów statystycznych.

      (5)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, str. 1.

      (6)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.

      (7)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady i Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, obecnie konsultowany wewnętrznie z różnymi służbami instytucji.

      (8)  Zaiscznik III do dokumentu SEC(2005) 1004.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1527 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/264

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1527
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Instytutu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Instytutowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0085/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1922/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (4), w szczególności jego art. 15,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0085/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 168.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 403 z 30.12.2006, s. 9.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady 2006/483/WPZiB z dnia  11 lipca 2006 r.  wprowadzająca w życie wspólne stanowisko 2004/852/WPZiB w sprawie środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej

text:
               12.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 189/23

      DECYZJA RADY 2006/483/WPZiB
   z dnia 11 lipca 2006 r.
   wprowadzająca w życie wspólne stanowisko 2004/852/WPZiB w sprawie środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając wspólne stanowisko 2004/852/WPZiB z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (1), w szczególności jego art. 6 w związku z art. 23 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 grudnia 2004 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2004/852/WPZiB w sprawie środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, mające na celu wprowadzenie w życie środków nałożonych na Republikę Wybrzeża Kości Słoniowej na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (rezolucja RB ONZ) nr 1572 (2004).

               (2)

               W dniu 27 lutego 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/172/WPZiB zawierającą wykaz osób podlegających środkom nałożonym na podstawie ust. 9 oraz ust. 11 rezolucji RB ONZ nr 1572 (2004) i odnowionym na podstawie ust. 1 rezolucji RB ONZ nr 1643 (2005).

               (3)

               W dniu 1 maja 2006 r. UE przekazała Komitetowi Rady Bezpieczeństwa ustanowionemu na mocy rezolucji nr 1572 (2004) dodatkowe dane identyfikacyjne.

               (4)

               W dniu 30 maja 2006 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa zatwierdził uaktualniony skonsolidowany wykaz osób podlegających środkom nałożonym na mocy ust. 9 oraz ust. 11 rezolucji RB ONZ nr 1572 (2004) i odnowionym na podstawie ust. 1 rezolucji RB ONZ nr 1643 (2005).

               (5)

               Wykaz znajdujący się w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/852/WPZiB powinien zostać odpowiednio dostosowany,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Wykaz osób znajdujący się w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/852/WPZiB zostaje niniejszym zastąpiony wykazem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna w dniu jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 11 lipca 2006 r.

            W imieniu Rady

         E. HEINÄLUOMA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 368 z 15.12.2004, str. 50. Wspólne stanowisko ostatnio zmienione decyzją 2006/172/WPZiB (Dz.U. L 61 z 2.3.2006, str. 21).

      ZAŁĄCZNIK
      Wykaz osób, o których mowa w art. 4

                  „1.

                  Nazwisko i imię: BLÉ, Charles Goudé
                  Alias: Général; Génie de kpo; Gbapé Zadi
                  Adres znany w 2001 r.: Yopougon Selmer, Bloc P 170; a także Hotel Ivoire
                  Data urodzenia: 1.1.1972
                  Miejsce urodzenia: Guibéroua (Gagnoa)
                  Numer paszportu lub dowodu tożsamości: PD. AE/088 DH 12
                  Obywatelstwo: obywatel Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej
                  Inne informacje: przywódca Congrès Panafricain des Jeunes Patriotes (»Młodzi Patrioci«)

                  2.

                  Nazwisko i imię: KOUADIO, Djué Ngoran Eugène
                  Data urodzenia: 20.12.1969 lub 1.1.1966
                  Numer paszportu lub dowodu tożsamości: 04 LE 017521 wydany dnia 10 lutego 2005 r. i ważny do dnia 10 lutego 2008 r.
                  Obywatelstwo: obywatel Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej
                  Inne informacje: przywódca Union des Patriotes pour la Libération Totale de la Côte d'Ivoire (UPLTCI)

                  3.

                  Nazwisko i imię: FOFIE, Martin Kouakou
                  Data urodzenia: 1.1.1968
                  Obywatelstwo: obywatel Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej
                  Inne informacje: starszy kapral, dowódca Nowych Sił w okręgu Korhogo.”


title: 2011/220/UE: Decyzja Rady z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny

text:
               7.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 93/9

         DECYZJA RADY
   z dnia 31 marca 2011 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny
   (2011/220/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 3 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia podejmuje wysiłki zmierzające do stworzenia wspólnej przestrzeni sądowej opartej na zasadzie wzajemnego uznawania orzeczeń.

               (2)

               Konwencja haska z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny (zwana dalej „Konwencją”) stanowi dobrą podstawę światowego systemu współpracy administracyjnej oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawie świadczeń alimentacyjnych i ugód alimentacyjnych, przewidując bezpłatną pomoc prawną praktycznie we wszystkich sprawach dotyczących alimentów na rzecz dzieci oraz usprawnioną procedurę uznawania i wykonywania.

               (3)

               Artykuł 59 Konwencji umożliwia regionalnym organizacjom integracji gospodarczej, takim jak Unia, podpisanie, przyjęcie, zatwierdzenie Konwencji lub przystąpienie do niej.

               (4)

               Kwestie uregulowane przez Konwencję są również przedmiotem rozporządzenia Rady (WE) nr 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych (1). W tym przypadku Unia powinna zdecydować, że podpisze Konwencję sama i będzie wykonywała kompetencje we wszystkich kwestiach objętych Konwencją.

               (5)

               Wszystkie stosowne oświadczenia i zastrzeżenia powinny zostać złożone przez Unię w chwili zatwierdzenia Konwencji.

               (6)

               Zgodnie z art. 3 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, który jest załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (7)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, który jest załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Podpisanie Konwencji haskiej z dnia 23 listopada 2007 r. o międzynarodowym dochodzeniu alimentów na rzecz dzieci i innych członków rodziny (zwanej dalej „Konwencją”) zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Unii Europejskiej (2).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Konwencji w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 marca 2011 r.

            W imieniu Rady

         VÖLNER P.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 7 z 10.1.2009, s. 1.

      (2)  Tekst Konwencji zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jej zawarcia.


title: 2005/902/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia  12 grudnia 2005 r.  w sprawie porządku sprawowania prezydencji w Radzie

text:
               15.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 328/60

      DECYZJA RADY

   z dnia 12 grudnia 2005 r.
   w sprawie porządku sprawowania prezydencji w Radzie
   (2005/902/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 203 akapit drugi,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 116 akapit drugi,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją 95/2/WE, Euratom, EWWiS (1) Rada określiła porządek sprawowania prezydencji w Radzie przez państwa będące członkami Unii Europejskiej w dniu 1 stycznia 1995 r.

               (2)

               Dnia 1 maja 2004 r. Unia Europejska została rozszerzona o dziesięć nowych Państw Członkowskich.

               (3)

               W związku z tym należy określić porządek sprawowania prezydencji w Radzie z uwzględnieniem nowych Państw Członkowskich.

               (4)

               Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla porządku sprawowania prezydencji, który zostanie przyjęty przez Radę po przystąpieniu Bułgarii i Rumunii,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Porządek, w jakim Państwa Członkowskie sprawują prezydencję w Radzie od 1 stycznia 2006 r. jest określony w Załączniku.
   2.   Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek zainteresowanych Państw Członkowskich, może podjąć decyzję, że dane Państwo Członkowskie będzie sprawować prezydencję w innym okresie niż wynikający z porządku określonego w Załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 1 stycznia 2006 r.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 grudnia 2005 r.

            W imieniu Rady

         J. STRAW

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 1 z 1.1.1995, str. 220. Decyzja zmieniona decyzją 2002/105/WE, EWWiS, Euratom (Dz.U. L 39 z 9.2.2002, str. 17).

      ZAŁĄCZNIK

                  Austria

                  styczeń–czerwiec

                  2006

                  Finlandia

                  lipiec–grudzień

                  2006

                  Niemcy

                  styczeń–czerwiec

                  2007

                  Portugalia

                  lipiec–grudzień

                  2007

                  Słowenia

                  styczeń–czerwiec

                  2008

                  Francja

                  lipiec–grudzień

                  2008

                  Republika Czeska

                  styczeń–czerwiec

                  2009

                  Szwecja

                  lipiec–grudzień

                  2009

                  Hiszpania

                  styczeń–czerwiec

                  2010

                  Belgia

                  lipiec–grudzień

                  2010

                  Węgry

                  styczeń–czerwiec

                  2011

                  Polska

                  lipiec–grudzień

                  2011

                  Dania

                  styczeń–czerwiec

                  2012

                  Cypr

                  lipiec–grudzień

                  2012

                  Irlandia

                  styczeń–czerwiec

                  2013

                  Litwa

                  lipiec–grudzień

                  2013

                  Grecja

                  styczeń–czerwiec

                  2014

                  Włochy

                  lipiec–grudzień

                  2014

                  Łotwa

                  styczeń–czerwiec

                  2015

                  Luksemburg

                  lipiec–grudzień

                  2015

                  Niderlandy

                  styczeń–czerwiec

                  2016

                  Słowacja

                  lipiec–grudzień

                  2016

                  Malta

                  styczeń–czerwiec

                  2017

                  Zjednoczone Królestwo

                  lipiec–grudzień

                  2017

                  Estonia

                  styczeń–czerwiec

                  2018