title: Decyzja Rady 2012/331/WPZiB z dnia 25 czerwca 2012 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie

text:
               26.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 165/68

         DECYZJA RADY 2012/331/WPZiB
   z dnia 25 czerwca 2012 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 marca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/168/WPZiB (1) w sprawie mianowania Vygaudasa UŠACKASA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Afganistanie. Mandat SPUE ma wygasnąć w dniu 30 czerwca 2012 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na kolejny okres 12 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby przeszkodzić w osiąganiu celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Niniejszym przedłuża się mandat Vygaudasa UŠACKASA – jako SPUE w Afganistanie – do dnia 30 czerwca 2013 r. Mandat SPUE może zostać skrócony, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   SPUE reprezentuje Unię i propaguje cele polityki Unii w Afganistanie, ściśle koordynując działania z przedstawicielami państw członkowskich w Afganistanie. SPUE w szczególności:

               a)

               przyczynia się do realizacji wspólnej deklaracji UE i Afganistanu oraz kieruje realizacją planu działania UE w sprawie Afganistanu i Pakistanu, w zakresie, w jakim dotyczy on Afganistanu, współpracując tym samym z przedstawicielami państw członkowskich w Afganistanie;

               b)

               wspiera dialog polityczny między Unią a Afganistanem;

               c)

               wspiera kluczową rolę Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) w Afganistanie ze szczególnym naciskiem na przyczynianie się do lepszego koordynowania pomocy międzynarodowej, wspomagając tym samym realizację ustaleń z konferencji w Londynie, Kabulu i Bonn oraz odpowiednich rezolucji ONZ.

         Artykuł 3
   Mandat
   Aby wypełnić mandat, SPUE, ściśle współpracując z przedstawicielami państw członkowskich w Afganistanie:

               a)

               promuje stanowisko Unii w sprawie procesu politycznego i rozwoju wydarzeń w Afganistanie;

               b)

               utrzymuje ścisłe kontakty z właściwymi afgańskimi instytucjami – w szczególności z rządem i parlamentem, jak również z władzami lokalnymi – oraz wspiera ich rozwój. Konieczne jest również utrzymywanie kontaktu z innymi afgańskimi ugrupowaniami politycznymi i z właściwymi podmiotami w Afganistanie;

               c)

               utrzymuje ścisłe kontakty z właściwymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi w Afganistanie, w szczególności ze Specjalnym Przedstawicielem Sekretarza Generalnego ONZ i ze Starszym Przedstawicielem Cywilnym Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego oraz z innymi kluczowymi partnerami i organizacjami;

               d)

               doradza w zakresie postępów osiągniętych w realizacji celów wspólnej deklaracji UE i Afganistanu, planu działania UE w sprawie Afganistanu i Pakistanu, w zakresie, w jakim dotyczy on Afganistanu, ustaleń z konferencji w Kabulu i Bonn oraz innych istotnych konferencji międzynarodowych, w szczególności w następujących dziedzinach:

                           —

                           tworzenie potencjału cywilnego, zwłaszcza na szczeblu regionalnym,

                           —

                           dobre rządy i tworzenie instytucji niezbędnych do zapewniania praworządności, zwłaszcza niezależnego sądownictwa,

                           —

                           reformy wyborcze,

                           —

                           reformy sektora bezpieczeństwa, w tym wzmocnienie instytucji sądowniczych oraz krajowej armii i policji,

                           —

                           wspieranie wzrostu gospodarczego, w szczególności przez rozwój rolnictwa i obszarów wiejskich,

                           —

                           poszanowanie przez Afganistan zobowiązań międzynarodowych dotyczących praw człowieka, w tym poszanowanie praw osób należących do mniejszości oraz praw kobiet i dzieci,

                           —

                           poszanowanie zasad demokratycznych i praworządności,

                           —

                           wspieranie udziału kobiet w administracji publicznej i społeczeństwie obywatelskim,

                           —

                           poszanowanie przez Afganistan zobowiązań międzynarodowych, między innymi współpraca w ramach międzynarodowych starań na rzecz zwalczania terroryzmu, handlu narkotykami, handlu ludźmi oraz rozprzestrzeniania broni konwencjonalnej i broni masowego rażenia oraz powiązanych z nią materiałów,

                           —

                           ułatwianie pomocy humanitarnej oraz uporządkowanego powrotu uchodźców i przesiedleńców wewnętrznych, oraz

                           —

                           zwiększanie skuteczności unijnej obecności i unijnych działań w Afganistanie oraz wkład w przygotowywania na wniosek Rady regularnych półrocznych sprawozdań z realizacji planu działania UE;

               e)

               aktywnie uczestniczy w lokalnych forach koordynacji, takich jak wspólna rada koordynująca i monitorująca, wyczerpująco informując nieuczestniczące państwa członkowskie o decyzjach podejmowanych na tych szczeblach;

               f)

               doradza w sprawie uczestnictwa i stanowisk Unii w międzynarodowych konferencjach dotyczących Afganistanu i przyczynia się do promowania współpracy regionalnej;

               g)

               przyczynianie się do realizacji polityki Unii w dziedzinie praw człowieka oraz wytycznych UE w sprawie praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do kobiet i dzieci na obszarach dotkniętych konfliktem, w szczególności poprzez monitorowanie rozwoju sytuacji w tym zakresie i reagowanie na tę sytuację.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej właściwych działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. wynosi 6 380 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zawiązanych z mandatem. SPUE niezwłocznie i regularnie informuje Radę i Komisję o składzie zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudnieni przy SPUE. Członkowie personelu międzynarodowego zatrudniani na podstawie umów muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; wypełnia on obowiązki i działa w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i personelu SPUE
   Przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i personelu SPUE ustala się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących informacji niejawnych UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii lub państwa członkowskie, zależnie od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z mandatem SPUE oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza dostosowany do potrzeb misji plan bezpieczeństwa, oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dostosowane do potrzeb misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia zagrażające bezpieczeństwu, a także plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze prowadzenia misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym personel miejscowy zatrudniony na podstawie umów, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych przez ESDZ dla obszaru prowadzenia misji;

               d)

               zapewnia wprowadzanie w życie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza WP, Radzie i Komisji pisemne sprawozdania na temat realizacji tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Składanie sprawozdań
   SPUE regularnie składa WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane w sieci COREU. Na zalecenie WP lub KPiB, SPUE składa sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i efektywności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i państw członkowskich, aby osiągnąć cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również z działaniami SPUE w Azji Środkowej i przedstawicielstwa Unii w Pakistanie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Utrzymywane są ścisłe kontakty z szefami delegatur Unii i szefami misji państw członkowskich w tym regionie. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE udziela szefowi misji policyjnej UE w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN) wskazówek dotyczących lokalnej sytuacji politycznej. SPUE oraz cywilny dowódca operacji konsultują się w miarę potrzeb. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie podlegają regularnemu przeglądowi. Do końca grudnia 2012 roku SPUE przedstawi WP, Radzie i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 75 z 23.3.2010, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1225 z dnia 18 lipca 2016 r. w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, dotyczącego umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Libańską w sprawie ogólnych zasad udziału Republiki Libańskiej w programach unijnych

text:
               28.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/3

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1225
   z dnia 18 lipca 2016 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, dotyczącego umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Libańską w sprawie ogólnych zasad udziału Republiki Libańskiej w programach unijnych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) oraz art. 218 ust. 7,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/268 (2) Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony (3), dotyczący Umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Libańską w sprawie ogólnych zasad udziału Republiki Libańskiej w programach unijnych (zwany dalej „Protokołem”) został podpisany w imieniu Unii dnia 9 lutego 2015 r.

               (2)

               Protokół ma na celu ustanowienie przepisów finansowych i technicznych umożliwiających uczestnictwo Republiki Libańskiej w niektórych programach unijnych. Ustanowione w Protokole ramy horyzontalne określają zasady współpracy gospodarczej, finansowej i technicznej i umożliwiają Republice Libańskiej dostęp do pomocy, zwłaszcza finansowej, udzielanej przez Unię w ramach tych programów. Ramy te mają zastosowanie wyłącznie do programów unijnych, w przypadku których stosowne ustanawiające akty prawne przewidują możliwość uczestnictwa Republiki Libańskiej. W związku z tym podpisanie i tymczasowe stosowanie Protokołu nie pociąga za sobą wykonywania – w ramach różnych polityk sektorowych realizowanych przez te programy – uprawnień wykonywanych w momencie ustanawiania programów.

               (3)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony w imieniu Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, dotyczący Umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Libańską w sprawie ogólnych zasad udziału Republiki Libańskiej w programach unijnych (4).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii Europejskiej powiadomienia przewidzianego w art. 10 Protokołu (5).
   Artykuł 3
   Komisja jest upoważniona do określenia w imieniu Unii szczegółowych zasad i warunków mających zastosowanie do udziału Republiki Libanu w każdym poszczególnym programie unijnym, w tym w kwestii należnego wkładu finansowego. Komisja będzie informować właściwą grupę roboczą Rady.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2016 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 23 czerwca 2016 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/268 z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej, oraz tymczasowego stosowania, Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, dotyczącego Umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Libańską dotyczącej ogólnych zasad udziału Republiki Libańskiej w programach unijnych (Dz.U. L 47 z 20.2.2015, s. 1).

      (3)  Dz.U. L 143 z 30.5.2006, p. 2.

      (4)  Protokół został opublikowany w Dz.U. L 47 z 20.2.2015, s. 3 wraz z decyzją w sprawie jego podpisania.

      (5)  Data wejścia w życie Protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: 2009/25/Euratom: Decyzja Komisji z dnia 4 grudnia 2006 r. w sprawie zawarcia Umowy o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i rządem Republiki Kazachstanu

text:
               15.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 10/15

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 4 grudnia 2006 r.
   w sprawie zawarcia Umowy o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i rządem Republiki Kazachstanu
   (2009/25/Euratom)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając zgodę Rady,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Umowa o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i rządem Republiki Kazachstanu powinna zostać zawarta,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej zatwierdza się Umowę o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i rządem Republiki Kazachstanu. Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Komisji lub członka Komisji odpowiedzialnego za politykę w dziedzinie energii do podpisania umowy i podjęcia wszystkich kroków koniecznych do wejścia w życie niniejszej umowy, która zostanie zawarta w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 4 grudnia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Andris PIEBALGS

            Członek Komisji


title: Decyzja Rady 2011/426/WPZiB z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               19.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 188/30

         DECYZJA RADY 2011/426/WPZiB
   z dnia 18 lipca 2011 r.
   w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 11 marca 2009 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2009/181/WPZiB (1), na mocy którego Valentin INZKO został mianowany Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Bośni i Hercegowinie.

               (2)

               W dniu 11 sierpnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/442/WPZiB (2) przedłużającą mandat SPUE w Bośni i Hercegowinie do dnia 31 sierpnia 2011 r.

               (3)

               Peter SØRENSEN powinien zostać mianowany SPUE w Bośni i Hercegowinie od dnia 1 września 2011 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.

               (4)

               W dniu 21 marca 2011 r. Rada przyjęła konkluzje zawierające ogólne podejście Unii do Bośni i Hercegowiny.

               (5)

               Unia dalej wzmacnia swoją politykę i obecność w terenie za pośrednictwem jednego, mającego silną pozycję przedstawiciela Unii, który będzie odgrywał przewodnią rolę we wspieraniu Bośni i Hercegowiny w kwestiach związanych z Unią, tak aby wspierać postępy tego kraju w integracji z Unią, w tym za pomocą szerokiego i wyważonego spektrum instrumentów.

               (6)

               Wykonywanie mandatu SPUE powinno być koordynowane z Komisją Europejską, aby zapewnić spójność z pozostałymi właściwymi działaniami objętymi kompetencjami Unii.

               (7)

               Rada przewiduje, że uprawnienia i upoważnienia SPUE oraz uprawnienia i upoważnienia szefa biura delegatury Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie zostaną nadane tej samej osobie.

               (8)

               SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Peter SØRENSEN zostaje niniejszym mianowany Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Bośni i Hercegowinie (BiH) na okres od dnia 1 września 2011 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. Mandat SPUE może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję, na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Mandat SPUE opiera się na następujących celach polityki Unii w BiH: stały postęp w procesie stabilizacji i stowarzyszenia, aby BiH stała się państwem stabilnym, sprawnie funkcjonującym, pokojowym i wieloetnicznym oraz zjednoczonym, utrzymującym przyjazne stosunki sąsiedzkie i pozostającym nieodwracalnie na drodze prowadzącej do członkostwa w Unii. Unia będzie także dalej wspierać realizację Ogólnej umowy na rzecz pokoju (GFAP) w BiH.
   Artykuł 3
   Mandat
   Aby zrealizować cele polityki, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               doradztwo Unii i ułatwianie procesu politycznego;

               b)

               zapewnianie konsekwencji i spójności działania Unii;

               c)

               ułatwianie postępów w realizacji priorytetów politycznych, gospodarczych i europejskich;

               d)

               monitorowanie władzy wykonawczej i ustawodawczej na wszystkich szczeblach rządu w BiH oraz doradzanie im, a także współpraca z organami i partiami politycznymi BiH;

               e)

               zapewnianie realizacji starań Unii w szeregu działań w dziedzinie praworządności oraz reformy sektora bezpieczeństwa, promowanie ogólnej unijnej koordynacji oraz udzielanie na miejscu wskazówek politycznych dotyczących działań Unii w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej i korupcji oraz w tym kontekście zapewnianie WP i Komisji ocen i doradztwa, w razie konieczności;

               f)

               zapewnianie szefowi Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) wskazówek politycznych dotyczących sytuacji na miejscu; SPUE i cywilny dowódca operacji stosownie do potrzeb konsultują się ze sobą; prowadzenie konsultacji z szefem EUPM przed podjęciem działań politycznych mogących mieć wpływ na sytuację policji oraz sytuację w dziedzinie bezpieczeństwa; zapewnianie wsparcia dla wzmocnionych i skuteczniejszych kontaktów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych z policją w BiH, prowadzonych w ścisłej współpracy z EUPM;

               g)

               oferowanie dowódcy sił UE, bez uszczerbku dla wojskowej struktury dowodzenia, wskazówek politycznych dotyczących kwestii wojskowych o lokalnym wymiarze politycznym, w szczególności dotyczących delikatnych operacji, stosunków z władzami lokalnymi oraz z lokalnymi mediami; konsultacje z dowódcą sił UE przed podjęciem działań politycznych mogących mieć wpływ na sytuację w dziedzinie bezpieczeństwa;

               h)

               koordynowanie i realizowanie działań Unii w zakresie informowania społeczeństwa BiH w kwestiach dotyczących Unii;

               i)

               promowanie procesu integracji z Unią za pośrednictwem ukierunkowanej dyplomacji publicznej i unijnych działań środowiskowych mających na celu zapewnienie szerszego zrozumienia i poparcia ze strony społeczeństwa BiH w kwestiach związanych z Unią, w tym za pomocą zaangażowania lokalnych podmiotów społeczeństwa obywatelskiego;

               j)

               wkład w zwiększanie i umacnianie poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w BiH, zgodnie z polityką Unii dotyczącą praw człowieka oraz wytycznymi Unii na temat praw człowieka;

               k)

               włączenie właściwych organów BiH do pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla Byłej Jugosławii (MTKJ);

               l)

               zgodnie z procesem integracji z Unią – doradztwo i pomoc w zakresie dialogu politycznego w sprawie niezbędnych zmian konstytucyjnych, a także jego ułatwianie i monitorowanie;

               m)

               utrzymanie ścisłych kontaktów i konsultacje z wysokim przedstawicielem w BiH oraz z innymi odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi działającymi w kraju;

               n)

               udzielanie WP, w razie konieczności, rad dotyczących osób fizycznych lub prawnych, wobec których w związku z sytuacją w BiH można nałożyć środki ograniczające;

               o)

               pomoc w zapewnianiu, bez uszczerbku dla obowiązujących struktur dowodzenia, spójnego stosowania wszystkich instrumentów Unii w terenie, po to, by osiągnąć cele polityki Unii.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest najważniejszym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania SPUE prowadzone w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle współpracuje z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ).
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 września 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. wynosi 3 740 000 EUR.
   2.   Finansowa kwota odniesienia na kolejne okresy działania SPUE w BiH jest ustalana przez Radę.
   3.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Obywatele państw regionu Bałkanów Zachodnich są dopuszczani do udziału w przetargach.
   4.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   Do pomocy SPUE w wykonywaniu mandatu i do wspomagania spójności, widoczności i skuteczności działań Unii w BiH przydziela się specjalny personel. W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. W skład zespołu wchodzą członkowie posiadający wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zgodnie z wymogami związanymi z mandatem. SPUE niezwłocznie powiadamia Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudniani przy SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, danej instytucji Unii lub ESDZ i wypełnia swoje obowiązki oraz działa w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dodatkowe gwarancje niezbędne do realizacji i sprawnego działania misji SPUE oraz członków jego personelu uzgadnia się ze stroną przyjmującą lub, w stosownych przypadkach, stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (3).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii lub, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa danej misji, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa specyficzne dla danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, w tym plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie jego zespołu, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla obszaru prowadzenia misji;

               d)

               zapewnia wprowadzanie w życie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz w ramach sprawozdawczości śródokresowej i sprawozdawczości z wykonania mandatu dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania na temat wdrażania tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań średniookresowych oraz sprawozdanie z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Składanie sprawozdań
   SPUE regularnie składa KPiB i WP sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane poprzez sieć COREU. Na zalecenie KPiB lub WP, SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również – w stosownych przypadkach – z działaniami innych SPUE działających w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich.
   Szefowie misji państw członkowskich utrzymują ścisłą współpracę ze SPUE w terenie. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE współpracuje również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie, a w szczególności ściśle koordynuje swoje działania z wysokim przedstawicielem w BiH.
   2.   Wspierając operacje zarządzania kryzysowego prowadzone przez Unię, SPUE, wraz z pozostałymi podmiotami Unii obecnymi w terenie, usprawnia dystrybucję informacji wśród tych podmiotów Unii oraz wymianę informacji między nimi w celu osiągnięcia wysokiego stopnia wspólnej świadomości sytuacji i jej oceny.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Co roku pod koniec grudnia SPUE przedstawia Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a pod koniec czerwca – szczegółowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 67 z 12.3.2009, s. 88.

      (2)  Dz.U. L 211 z 12.8.2010, s. 26.

      (3)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.


title: Decyzja Komisji (UE) 2016/566 z dnia 11 kwietnia 2016 r. ustanawiająca grupę sterującą wysokiego szczebla ds. zarządzania cyfrowym systemem morskim i cyfrowymi usługami morskimi oraz uchylająca decyzję 2009/584/WE

text:
               12.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 96/46

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2016/566
   z dnia 11 kwietnia 2016 r.
   ustanawiająca grupę sterującą wysokiego szczebla ds. zarządzania cyfrowym systemem morskim i cyfrowymi usługami morskimi oraz uchylająca decyzję 2009/584/WE
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja jest odpowiedzialna na szczeblu politycznym za zarządzanie unijnym systemem wymiany informacji morskiej obejmującym centralny system SafeSeaNet, system CleanSeaNet i odpowiednie części systemu dalekiego zasięgu do identyfikacji i śledzenia statków (LRIT) oraz za rozwój tych systemów, a także za ich integrację i interoperacyjność oraz za nadzór nad systemem SafeSeaNet, we współpracy z państwami członkowskimi.

               (2)

               W pkt 2.2 załącznika III do dyrektywy 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1) przewidziano ustanowienie grupy sterującej wysokiego szczebla, mającej zająć się kwestiami wymienionymi w tymże punkcie. Taką grupę sterującą powołano decyzją Komisji 2009/584/WE (2).

               (3)

               W następstwie zmiany pkt 2.2 załącznika III do dyrektywy 2002/59/WE, wprowadzonej dyrektywą Komisji 2014/100/UE (3), przepis ten przewiduje – w porównaniu z poprzednią sytuacją – realizację szeregu nowych zadań w zakresie wspierania administrowania i zarządzania systemem i usługami zintegrowanymi. W praktyce umożliwia to również dalsze usprawnienie dotychczasowych procedur zarządzania i działalności grup w celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych oraz uproszczenia obowiązków sprawozdawczych.

               (4)

               Konieczne jest zatem zaktualizowanie zestawu zadań przewidzianych w decyzji Komisji ustanawiającej grupę sterującą wysokiego szczebla.

               (5)

               Wskazane jest również powierzenie grupie sterującej wysokiego szczebla pewnych dodatkowych zadań, ściśle związanych z zadaniami określonymi w dyrektywie 2002/59/WE i odpowiadających profilowi specjalizacji grupy. Grupa powinna zatem wspierać Komisję w wykonywaniu zadań określonych w art. 3 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE (4), dotyczących nawiązywania i utrzymywania współpracy z grupą (grupami) ekspertów oraz zacieśniania istniejącej współpracy wszystkich zaangażowanych właściwych organów państw członkowskich, w zakresie monitorowania wzajemnych połączeń i interoperacyjności systemu; grupa powinna również doprowadzić do wymiany doświadczeń i dobrych praktyk między wszystkimi zaangażowanymi stronami, w tym przedstawicielami sektora.

               (6)

               Konieczne wydaje się również wzięcie pod uwagę postępu technologicznego i strategicznych kwestii dotyczących przyszłego rozwoju systemu, z uwzględnieniem w szczególności wspierania i ułatwiania realizacji europejskiego obszaru transportu morskiego bez barier oraz wkładu w inne stosowne dziedziny polityki i prawa Unii. Może to być również przydatne w opracowywaniu zasad dobrowolnego stosowania wspólnego mechanizmu wymiany informacji (CISE).

               (7)

               Zgodnie z punktem 2.2 załącznika III do dyrektywy 2002/59/WE grupa sterująca wysokiego szczebla powinna składać się z przedstawicieli państw członkowskich i Komisji. Grupie przewodniczy przedstawiciel Komisji. Ze względu na konieczność zachowania ciągłości pożądane jest, aby obecni członkowie wyznaczeni zgodnie z decyzją 2009/584/WE pełnili swoje funkcje do końca bieżącej kadencji.

               (8)

               Zgodnie z dyrektywą 2002/59/WE Europejska Agencja Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA), we współpracy z państwami członkowskimi i Komisją, jest odpowiedzialna za techniczne wdrożenie unijnego systemu wymiany informacji morskiej w kontekście wspierania państw członkowskich we wdrażaniu dyrektywy 2010/65/UE, w szczególności poprzez ułatwianie elektronicznej transmisji danych za pośrednictwem systemu SafeSeaNet zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającym Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego (5); Agencja ta powinna zatem zostać na stałe zaangażowana w prace grupy sterującej wysokiego szczebla.

               (9)

               Należy ustanowić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy.

               (10)

               Dane osobowe powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (6).

               (11)

               Należy uchylić decyzję 2009/584/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejszym ustanawia się grupę sterującą wysokiego szczebla ds. zarządzania cyfrowym systemem morskim i cyfrowymi usługami morskimi (zwaną dalej „grupą sterującą”).
   Artykuł 2
   Zadania
   Bez uszczerbku dla praw państw członkowskich jako właścicieli danych, do zadań grupy sterującej należy:

               a)

               jak przewidziano w pkt 2.2 załącznika III do dyrektywy 2002/59/WE;

               b)

               wspieranie Komisji w wykonywaniu powierzonych jej zadań określonych w art. 3 ust. 2 dyrektywy 2010/65/UE, w szczególności wspieranie jej przy opracowywaniu technicznych mechanizmów na potrzeby harmonizacji i koordynacji formalności sprawozdawczych w ramach Unii, zwiększenie stopnia zintegrowania i ponownego wykorzystywania informacji dostarczanych do systemu oraz dzielenia się nimi, a także umożliwienie jednokrotnego składania sprawozdań, a dzięki tym działaniom ułatwienie stworzenia europejskiego obszaru transportu morskiego bez barier;

               c)

               nawiązanie i utrzymanie współpracy z grupą (grupami) ekspertów na potrzeby realizacji poszczególnych zadań związanych z eksploatacją, wykorzystywaniem i funkcjonowaniem unijnego systemu wymiany informacji morskiej, krajowych pojedynczych punktów kontaktowych, krajowych systemów SafeSeaNet lub innych systemów elektronicznych oraz z ich interoperacyjnością, w granicach kompetencji określonych przez grupę sterującą;

               d)

               ustanowienie współpracy organów państw członkowskich z Komisją w odniesieniu do:

                           —

                           art. 23 dyrektywy 2002/59/WE,

                           —

                           pytań dotyczących warunków korzystania z systemu i zintegrowanych usług morskich;

               e)

               monitorowanie wzajemnych połączeń i interoperacyjności krajowych pojedynczych punktów kontaktowych i unijnego systemu wymiany informacji morskiej, a także innych odpowiednich europejskich systemów stosowanych do zarządzania informacjami;

               f)

               doprowadzenie do wymiany doświadczeń i dobrych praktyk na potrzeby art. 20 ust. 3 dyrektywy 2002/59/WE.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   Komisja może zasięgać opinii grupy sterującej we wszelkich kwestiach związanych z zadaniami określonymi w art. 2 oraz z techniczną eksploatacją obecnych i przyszłych pojedynczych punktów kontaktowych oraz unijnego systemu wymiany informacji morskiej, na poziomie scentralizowanym oraz na poziomie zdecentralizowanym, w tym z jej wkładem w monitorowanie działalności morskiej i nadzór nad tą działalnością w ujęciu całościowym do celów określonych w dyrektywach 2002/59/WE i 2010/65/UE.
   Artykuł 4
   Skład grupy sterującej i powoływanie jej członków
   1.   Grupa sterująca składa się z przedstawicieli państw członkowskich i Komisji.
   2.   Na członków grupy sterującej Komisja wyznacza urzędników wyższego szczebla.
   3.   Każde państwo członkowskie wyznacza nie więcej niż dwóch członków oraz taką samą liczbę zastępców. Zastępców powołuje się na takich samych warunkach co członków; zastępcy automatycznie przejmują obowiązki członków nieobecnych bądź niedysponowanych. Członkowie i ich zastępcy muszą być urzędnikami wyższego szczebla.
   4.   Obecni członkowie grupy sterującej wysokiego szczebla ds. SafeSeaNet pełnią funkcje do końca swojej kadencji określonej w art. 3 ust. 2 decyzji 2009/584/WE.
   5.   Członkowie wyznaczeni zgodnie z ust. 3 są powoływani na okres trzech lat. Pełnią oni funkcje do czasu ich zastąpienia lub upływu ich kadencji. Kadencja jest odnawialna.
   6.   Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy sterującej, złożą rezygnację lub naruszą warunki określone w ust. 3 niniejszego artykułu lub w art. 339 Traktatu, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do upływu ich kadencji.
   7.   Przedstawiciel Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA) uczestniczy w posiedzeniach grupy sterującej w charakterze stałego obserwatora. EMSA reprezentuje przedstawiciel wysokiego szczebla.
   8.   Przedstawiciele państw EFTA będących stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym mogą uczestniczyć w posiedzeniach grupy sterującej w charakterze obserwatorów.
   9.   Dane osobowe gromadzi się, przetwarza i publikuje zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 5
   Tryb pracy
   1.   Grupie sterującej przewodniczy przedstawiciel Komisji.
   2.   Do udziału w obradach grupy sterującej lub podgrupy przedstawiciel Komisji przewodniczący grupie sterującej może zaprosić ekspertów posiadających wiedzę specjalistyczną na temat zagadnienia przewidzianego w porządku obrad, jeżeli jest to pomocne lub konieczne. Ponadto przedstawiciel Komisji może nadawać status obserwatora osobom fizycznym i organizacjom zdefiniowanym w zasadzie 8 pkt 3 zasad horyzontalnych dotyczących grup ekspertów oraz krajom kandydującym.
   3.   Członkowie i ich przedstawiciele oraz zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają obowiązkom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w traktatach i przepisach wykonawczych do nich, a także przepisom Komisji dotyczącym bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonym w załączniku do decyzji Komisji (UE, Euratom) 2015/443 (7) i 2015/444 (8). W przypadku naruszenia przez nich powyższych obowiązków Komisja może zastosować wszelkie właściwe środki.
   4.   Posiedzenia grupy sterującej odbywają się zwyczajowo w siedzibie Komisji. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu na potrzeby grupy sterującej. W posiedzeniach grupy sterującej mogą uczestniczyć inni zainteresowani jej pracami urzędnicy Komisji.
   5.   Grupa sterująca przyjmuje swój regulamin wewnętrzny na podstawie standardowego regulaminu grup ekspertów przyjętego przez Komisję.
   6.   Wszystkie stosowne dokumenty, takie jak porządki obrad, protokoły i opinie uczestników, są udostępniane w rejestrze grup ekspertów albo za pomocą wskazanego w wspomnianym rejestrze linku do strony internetowej, na której można znaleźć odpowiednie informacje. Wyjątki od zasady publikowania stosuje się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (9).
   Artykuł 6
   Koszty posiedzeń
   1.   Osoby uczestniczące w pracach grupy sterującej nie otrzymują wynagrodzenia za pełnione funkcje.
   2.   Koszty podróży i pobytu ponoszone przez osoby uczestniczące w pracach grupy sterującej są zwracane przez Komisję zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji.
   3.   Zwrot tych kosztów odbywa się w granicach dostępnych środków przyznanych w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.
   Artykuł 7
   Uchylenie
   Decyzja 2009/584/WE traci moc.
   Artykuł 8
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 10).

      (2)  Decyzja Komisji z dnia 31 lipca 2009 r. ustanawiająca grupę sterującą wysokiego szczebla ds. SafeSeaNet (Dz.U. L 201 z 1.8.2009, s. 63).

      (3)  Dyrektywa Komisji 2014/100/UE z dnia 28 października 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków (Dz.U. L 308 z 29.10.2014, s. 82).

      (4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich i uchylająca dyrektywę 2002/6/WE (Dz.U. L 283 z 29.10.2010, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 1).

      (6)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

      (7)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/443 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie bezpieczeństwa w Komisji (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 41).

      (8)  Decyzja Komisji (UE, Euratom) 2015/444 z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 72 z 17.3.2015, s. 53).

      (9)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.


title: 2011/356/UE: Decyzja Rady z dnia 10 czerwca 2011 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów pięciu członków i trzech zastępców członków ze Słowenii

text:
               21.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 161/24

         DECYZJA RADY
   z dnia 10 czerwca 2011 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów pięciu członków i trzech zastępców członków ze Słowenii
   (2011/356/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Słowenii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) oraz 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Pięć stanowisk członków Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatów Aleša ČERINA, Ireny MAJCEN, Jasminy VIDMAR, Franciego VOVKA i Antona Tonego SMOLNIKARA. Trzy stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Jurego MEGLIČA, Sinišy GERMOVŠEKA i Darji DELAČ FELDY,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane w Komitecie Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członków:

                           —

                           Peter BOSSMAN, župan občin Piran

                           —

                           Mitja MERŠOL, član občinskega sveta MO Ljubljana

                           —

                           Andreja POTOČNIK, podžupanja občine Tržič

                           —

                           dr Ivan ŽAGAR, župan občine Slovenska Bistrica

                           —

                           Barbara ŽGAJNER TAVŠ, podžupanja občine Trbovlje

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępców członków:

                           —

                           Ladislava FURLAN, podžupanja občine Logatec

                           —

                           Anton KOKALJ, član občinskega sveta občine Vodice

                           —

                           Tanja VINDIŠ FURMAN, članica občinskega sveta MO Maribor.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 10 czerwca 2011 r.

            W imieniu Rady

         FELLEGI T.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.