Decyzja Komisji z dnia 05/12/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9124 - Dana Incorporated / GrazianoFairfield AG, Pfäffikon) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 05/12/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9181 - ENGIE S.A. / Prédica Prévoyance Dialogue du Crédit Agricole / Omnes Capital / Equinox VIIIA) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 19/06/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8920 - Arjun Infrastructure Partners / Mitsubishi Corporation / South Staffordshire) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 06/12/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9193 - Fairfax Financial Holdings Limited / Eurolife Erb Insurance Group Holdings S.A.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 05/12/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9184 - Engie S.A. / Prédica Prévoyance Dialogue / Omnes Capital / 4 WIND FARMS) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/2011 z dnia 17 grudnia 2018 r. w sprawie wsparcia uwzględniających aspekt płci polityk, programów i działań w zakresie zwalczania nielegalnego handlu bronią strzelecką i jej niewłaściwego wykorzystywania, zgodnie z programem działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa

text:
                  18.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 322/38

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/2011
         z dnia 17 grudnia 2018 r.
         w sprawie wsparcia uwzględniających aspekt płci polityk, programów i działań w zakresie zwalczania nielegalnego handlu bronią strzelecką i jej niewłaściwego wykorzystywania, zgodnie z programem działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 19 listopada 2018 r. Rada przyjęła strategię UE na rzecz zwalczania nielegalnej broni palnej, broni strzeleckiej i lekkiej (zwanej dalej „BSiL”) oraz amunicji do tych rodzajów broni zatytułowany „Zabezpieczenie broni, ochrona obywateli”. W strategii przewidziano, że Unia będzie systematycznie uwzględniać kwestie związane z płcią przy opracowywaniu nowych projektów dotyczących zwalczania przemocy z użyciem broni i ogólnie kontroli BSiL oraz rozpowszechnianiu dobrych praktyk w tym zakresie.

                     (2)

                     W dniu 3 kwietnia 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/633 (1) w sprawie Programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach (zwanego dalej „programem działania ONZ”). Działania finansowane w ramach tej decyzji były realizowane przez Biuro ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA) i obejmowały zorganizowanie sympozjum tematycznego zatytułowanego „BSiL i Agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, w tym 16. cel zrównoważonego rozwoju i aspekty kontroli BSiL związane z problematyką płci”.

                     (3)

                     W dniu 28 maja 2018 r. Rada przyjęła konkluzje dotyczące stanowiska Unii w sprawie zwalczania nielegalnego handlu BSiL, w związku z trzecią konferencją ONZ poświęconą przeglądowi postępów w realizacji programu działania ONZ, którą to konferencję zorganizowano w czerwcu 2018 r. Jednym z kluczowych celów Unii, jeśli chodzi o wynik konferencji, jest: uznanie zróżnicowanego wpływu, jaki przemoc zbrojna wywiera na kobiety, mężczyzn, dziewczęta i chłopców oraz propagowanie roli kobiet w realizacji programu działania ONZ i znajomości problematyki płci w działaniach z zakresu kontroli BSiL jako warunku skuteczności tych działań.

                     (4)

                     W dniu 30 czerwca 2018 r. trzecia konferencja ONZ poświęcona przeglądowi postępów w realizacji programu działania ONZ przyjęła dokument końcowy, w którym państwa stwierdziły, że nadal są poważnie zaniepokojone negatywnym wpływem, jaki nielegalny handel BSiL wywiera na kobiety, mężczyzn, dziewczęta i chłopców, uznają eliminowanie nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką za jeden z kluczowych elementów zwalczania przemocy ze względu na płeć oraz uznają, że dostrzegają potrzebę zwiększenia udziału kobiet w procesie decyzyjnym i procesie realizacji w odniesieniu do programu działania ONZ i międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie, a także potwierdzają, że państwa muszą uwzględniać aspekt płci w swoich działaniach na rzecz realizacji. Państwa zobowiązały się ponadto zachęcać do uwzględniania perspektywy płci w politykach i programach dotyczących broni strzeleckiej i lekkiej, w tym w zakresie opracowania, planowania, realizacji, monitorowania i oceny, mając na uwadze w stosownych przypadkach odnośne wytyczne i standardy. Państwa postanowiły zachęcać do skoordynowanej realizacji krajowych planów działania dotyczących BSiL oraz krajowych planów działania ustanowionych na mocy odnośnych rezolucji ONZ i w związku z celem 16.4 Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, a także do gromadzenia danych w podziale na płeć w odniesieniu do nielegalnego handlu BSiL, w tym poprzez krajowe sprawozdania, jak również do zwiększenia zrozumienia specyficznego dla danej płci wpływu nielegalnego handlu BSiL, w szczególności z myślą o usprawnieniu odpowiednich krajowych polityk i programów.

                     (5)

                     Rada Bezpieczeństwa ONZ wielokrotnie apelowała o zajęcie się merytorycznym udziałem kobiet, zapobieganiem konfliktom i przemocy, ochroną przed przemocą, w tym przemocą seksualną związaną z konfliktami zbrojnymi, a także pomocą i odbudową pokonfliktową.

                     (6)

                     W swoim planie działań na rzecz rozbrojenia zatytułowanym „Zabezpieczenie naszej wspólnej przyszłości”, który został przedstawiony w dniu 24 maja 2018 r., Sekretarz Generalny ONZ apeluje, aby w procesie opracowywania krajowych przepisów i polityk w zakresie rozbrojenia i kontroli broni wszystkie państwa uwzględniały perspektywę płci, w tym aspekty płci w kwestii posiadania i użycia broni oraz jej niewłaściwego wykorzystywania, zróżnicowany wpływ broni na kobiety i mężczyzn, sposoby, w jaki role związane z płcią mogą kształtować polityki i praktyki w zakresie kontroli broni oraz pełny i równy udział kobiet we wszystkich procesach decyzyjnych związanych z rozbrojeniem i bezpieczeństwem międzynarodowym,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   Ogólnym celem niniejszej decyzji jest przyczynienie się do międzynarodowego pokoju, bezpieczeństwa, równości płci i zrównoważonego rozwoju poprzez zwiększenie skuteczności środków kontroli broni strzeleckiej za pomocą propagowania podejść opartych na systematycznej analizie z perspektywy płci, uwzględnianie perspektywy płci oraz inicjatywy służące upodmiotowieniu kobiet. Niniejsza decyzja wspiera wdrażanie istotnych z perspektywy płci wyników zorganizowanej w 2018 r. trzeciej konferencji ONZ poświęconej przeglądowi postępów w realizacji programu działania ONZ. Niniejsza decyzja wnosi również wkład w szerzej pojęte międzynarodowe działania polityczne w zakresie równości płci i upodmiotowienia kobiet w myśl programu działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa oraz agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030.

               2.   Aby osiągnąć cele określone w ust. 1, niniejsza decyzja wspiera działania służące:

                           —

                           operacjonalizacji modułów „Kobiety, mężczyźni a aspekty broni strzeleckiej i lekkiej związane z płcią” oraz „Dzieci, nastolatkowie, młodzież a broń strzelecka i lekka” w ramach modułowego kompendium na temat wdrażania kontroli broni strzeleckiej (MOSAIC),

                           —

                           opracowaniu podręcznika szkoleniowego, który posłuży za wytyczne i pozwoli zapewnić, aby wszystkie działania były przeprowadzane zgodnie z aktualnymi standardami ONZ,

                           —

                           szkoleniu personelu i trenerów regionalnych ośrodków ONZ oraz personelu sekretariatów organizacji regionalnych i subregionalnych w zakresie włączania perspektywy płci do polityk i ram dotyczących broni strzeleckiej w celu zapewnienia systemowego podejścia do tej kwestii,

                           —

                           szkoleniu urzędników krajowych w 18 krajach w zakresie uwzględniania aspektu płci i kontroli broni strzeleckiej,

                           —

                           propagowaniu perspektywy płci, uwzględniania aspektu płci oraz upodmiotowienia kobiet w ramach inicjatyw regionalnych,

                           —

                           wzmocnieniu komponentu dotyczącego kontroli broni strzeleckiej w ramach programu działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, a także wzmocnieniu samego programu,

                           —

                           wniesieniu wkładu w realizację agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, w szczególności jej celów 16 i 5, a także w uspójnienie międzynarodowych programów działań w zakresie równości płci,

                           —

                           wzmocnieniu zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego w kwestię uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej w partnerstwie z Międzynarodową Siecią Działań przeciwko Broni Lekkiej (IANSA) i siecią kobiet IANSA,

                           —

                           generowaniu trwałego wpływu poprzez skuteczne działania uświadamiające, rzecznictwo, kontakty i partnerstwa.

               3.   Bezpośrednimi beneficjentami niniejszej decyzji są krajowe, regionalne i globalne zainteresowane strony odpowiedzialne za kontrolę broni strzeleckiej w krajach i regionach będących przedmiotem zainteresowania, mianowicie w Afryce, na Karaibach, w Ameryce Łacińskiej, Azji i regionie Pacyfiku.

               4.   Szczegółowy opis projektu znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2

               1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „WP”).

               2.   Techniczna realizacja projektu, o którym mowa w art. 1, zostaje powierzona Biuru ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA).

               3.   UNODA wykonuje swoje zadania pod kierownictwem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych ustaleń z UNODA.

            Artykuł 3

               1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację finansowanego przez Unię projektu, o którym mowa w art. 1, wynosi 4 375 507,85 EUR.

               2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty odniesienia określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.

               3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera niezbędną umowę z UNODA. Umowa ta musi zawierać zobowiązanie UNODA do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.

               4.   Komisja podejmuje starania w celu zawarcia umowy, o której mowa w ust. 3, jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy.

            Artykuł 4

               1.   Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie sprawozdań przygotowywanych regularnie, co kwartał, przez UNODA. Sprawozdania te stanowią podstawę oceny przeprowadzanej przez Radę.

               2.   Komisja składa sprawozdania z aspektów finansowych projektu, o którym mowa w art. 1.

            Artykuł 5

               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               2.   Niniejsza decyzja wygasa 36 miesięcy po dniu zawarcia umowy, o której mowa w art. 3 ust. 3. Jednakże niniejsza decyzja wygasa sześć miesięcy po dniu jej wejścia w życie, jeśli żadna umowa nie zostanie zawarta w tym okresie.

            Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               E. KÖSTINGER

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/633 z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie Programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach (Dz.U. L 90 z 4.4.2017, s. 12).

            ZAŁĄCZNIK
            1.   UZASADNIENIE I KONTEKST
            Przełomowa agenda na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 uznaje istnienie nierozerwalnego związku między pokojowymi społeczeństwami a zrównoważonym rozwojem. Ponadto program działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, poprzez szereg rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ, czyni z zapobiegania konfliktom, merytorycznego i równego udziału kobiet oraz trwałego pokoju kwestię centralną. Jedną z głównych przeszkód dla pokoju i zrównoważonego rozwoju na świecie pozostaje nielegalny handel bronią strzelecką i powszechnie występujące zjawisko niewłaściwego wykorzystywania broni strzeleckiej. Odpowiednia kontrola broni strzeleckiej jest niezbędna do zmniejszenia liczby konfliktów, przestępczości i przemocy. Jest to warunek wstępny zapewnienia stabilności społecznej i zrównoważonego rozwoju.
            Program działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach (zwany dalej „programem działania ONZ”) zapewnia globalne ramy rozwiązywania problemu związanego z bronią strzelecką, zobowiązując wszystkie państwa do udoskonalenia krajowych przepisów dotyczących broni strzeleckiej, kontroli przywozu/wywozu, zarządzania zapasami, niszczenia nadwyżek, znakowania i śledzenia oraz do angażowania się we współpracę i wsparcie. Choć poczyniono postępy, trzeba zrobić jeszcze więcej, aby wzmocnić kontrolę broni strzeleckiej poprzez realizację programu działania i aby wypełnić zobowiązania podjęte w ramach agendy 2030.
            Wyjątkowy, głęboko społeczny charakter problemu broni strzeleckiej wymaga uwzględniania perspektywy płci w sposób kompleksowy we wszystkich wymiarach kontroli broni strzeleckiej. Dotychczas perspektywa płci nie była wystarczająco rozumiana, rozpatrywana i włączana w polityki dotyczące kontroli broni strzeleckiej. Gdy wymiar związany z płcią nie jest odpowiednio uwzględniony w ramach prawnych i politycznych regulujących broń strzelecką, sukces i skuteczność działań są ograniczone. Podejścia do niezbędnych środków kontroli broni strzeleckiej związane z płcią są jednak wciąż na wczesnym etapie. W ostatnich latach program w zakresie broni strzeleckiej został uspójniony z szerzej pojętą międzynarodową polityką w zakresie równości płci i upodmiotowienia kobiet, a za podstawę dalszych działań w tej kwestii posłuży niniejsza decyzja.
            W agendzie 2030 wskazano związek między kontrolą broni strzeleckiej a pokojem, bezpieczeństwem i agendą rozwoju, a jednocześnie zapewniono wzajemnie powiązane ramy celów, które wykraczają poza wymiar związany z bezpieczeństwem i mają na względzie także fakt, że problem związany z bronią strzelecką ma wpływ na realizację kilku celów zrównoważonego rozwoju, w tym celu 5 dotyczącego równości płci i upodmiotowienia kobiet. W rzeczywistości równość płci znajduje odzwierciedlenie w celu 5, ale jest też zagadnieniem przekrojowym całej agendy 2030. Niniejsza decyzja wnosi wkład w uwzględnianie aspektu płci oraz równy i merytoryczny udział kobiet we wszystkich procesach decyzyjnych dotyczących kontroli broni. Uznaje również zróżnicowany wpływ użycia broni i jej niewłaściwego wykorzystania na mężczyzn, kobiety, chłopców i dziewczęta oraz wspiera działania, które mają prowadzić do bardziej inkluzywnych, skutecznych i zrównoważonych wyników politycznych w zakresie kontroli broni strzeleckiej.
            Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet oraz deklaracja pekińska stanowią solidną podstawę normatywną łączenia programu działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa i programu w zakresie broni strzeleckiej. Przyjęcie Traktatu o handlu bronią oraz niedawna inicjatywa UE–ONZ o nazwie „Spotlight” jeszcze bardziej uświadomiły konieczność skupienia się na tej kwestii. Proponowane działania służą czynieniu postępów w zakresie uwzględniania aspektu płci w kontroli broni strzeleckiej, natomiast wyniki w bezpośredni sposób przyczynią się do wyeliminowania wszelkich form przemocy i dyskryminacji wobec kobiet i dziewcząt. Zabezpieczanie broni strzeleckiej i ograniczenie jej obiegu eliminują jeden z rodzajów broni najczęściej wykorzystywanej w przypadku przemocy domowej, przemocy ze względu na płeć oraz kobietobójstwa. Upodmiotowienie kobiet oraz przełamywanie stereotypów płciowych związanych z bronią pozwoli zająć się pierwotnymi przyczynami przemocy ze względu na płeć, do których należą, patriarchat, nierówne traktowanie ze względu na płeć oraz przemocowe aspekty tradycyjnie pojmowanej męskości.
            Odzwierciedleniem coraz lepszego uspójnienia programu działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa i programu w zakresie broni strzeleckiej jest rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ (zwanej dalej „RB ONZ”) nr 2242 (2015). Działania wspieranie niniejszą decyzją są odpowiedzią na apel Rady Bezpieczeństwa ONZ, aby uczestniczyć w projektowaniu i realizowaniu przedsięwzięć związanych z zapobieganiem nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką oraz destabilizującemu gromadzeniu i niewłaściwemu wykorzystywaniu tych rodzajów broni oraz zwalczaniem i eliminowaniem tych zjawisk oraz z propagowaniem aktywnego uczestnictwa kobiet w zwalczaniu nielegalnego transferu broni strzeleckiej i lekkiej. Niniejsza decyzja zmierza do operacjonalizacji tych powiązań poprzez wspieranie konkretnych działań.
            2.   CELE
            Ogólnym celem niniejszej decyzji jest przyczynienie się do pokoju, bezpieczeństwa, równości płci i zrównoważonego rozwoju na świecie poprzez zwiększenie skuteczności środków kontroli broni strzeleckiej za pomocą propagowania podejść opartych na systematycznej analizie problematyki płci oraz włączania perspektywy płci. Wyniki działań wspieranych na mocy niniejszej decyzji wniosą wkład w szerzej pojęte międzynarodowe działania polityczne w zakresie równości płci i upodmiotowienia kobiet.
            Niniejsza decyzja będzie wspierać pełną i skuteczną realizację programu działania ONZ oraz wdrażanie istotnych z perspektywy płci wyników zorganizowanej w 2018 r. trzeciej konferencji poświęconej przeglądowi postępów w realizacji tego programu działania (RevCon3).
            Niniejsza decyzja wniesie również wkład w realizację planu działań Sekretarza Generalnego ONZ na rzecz rozbrojenia (1), w którym apeluje się do podjęcia większych wysiłków na rzecz osiągnięcia równego, pełnego i skutecznego udziału kobiet we wszystkich procesach decyzyjnych związanych z rozbrojeniem, przyznaje się, że istnieje potrzeba przezwyciężenia związku istniejącego między posiadaniem i wykorzystywaniem broni a specyficznymi sposobami wyrażania męskości związanymi z kontrolą, władzą, dominacją i siłą, które leżą u podstaw zarówno strukturalnej, jak i fizycznej przemocy wobec kobiet, a także apeluje się o kontrolę broni uwzględniającą aspekt płci, aby ograniczyć przemoc wobec kobiet i dziewcząt, zarówno w sferze publicznej, jak i prywatnej. Niniejsza decyzja przyczyni się również do zareagowania na zawarty w planie działań apel dotyczący wzmocnionych partnerstw ze społeczeństwem obywatelskim i młodzieżą w celu poczynienia postępów w wysiłkach na rzecz rozbrojenia i kontroli broni.
            W tym celu niniejsza decyzja będzie wspierać działania służące:

                        —

                        operacjonalizacji modułów „Kobiety, mężczyźni a aspekty broni strzeleckiej i lekkiej związane z płcią” oraz „Dzieci, nastolatkowie, młodzież a broń strzelecka i lekka” w ramach modułowego kompendium na temat wdrażania kontroli broni strzeleckiej (MOSAIC) (2),

                        —

                        opracowaniu podręcznika szkoleniowego służącego za wytyczne i pozwolającego zapewnić, aby wszystkie działania były przeprowadzane zgodnie z aktualnymi standardami ONZ,

                        —

                        szkoleniu personelu i trenerów regionalnych ośrodków ONZ oraz personelu sekretariatów organizacji subregionalnych w zakresie włączania perspektywy płci do polityk i ram dotyczących broni strzeleckiej w celu zapewnienia systemowego podejścia do tej kwestii;

                        —

                        szkoleniu urzędników krajowych w 18 krajach w zakresie uwzględniania aspektu płci w kontroli broni strzeleckiej,

                        —

                        propagowaniu: perspektywy płci, uwzględniania aspektu płci oraz upodmiotowienia kobiet w ramach inicjatyw regionalnych,

                        —

                        wzmocnieniu komponentu dotyczącego kontroli broni strzeleckiej w ramach programu działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, a także wzmocnieniu samego programu,

                        —

                        wniesieniu wkładu w realizację agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, w szczególności jej celów 16 i 5, a także w uspójnienie międzynarodowych programów działań w zakresie równości płci,

                        —

                        wzmocnieniu zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego w kwestię uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej w partnerstwie z Międzynarodową Siecią Działań przeciwko Broni Lekkiej (IANSA) i siecią kobiet IANSA,

                        —

                        generowaniu trwałego wpływu poprzez skuteczne działania uświadamiające, rzecznictwo, kontakty i partnerstwa.

                  3.   OPIS DZIAŁAŃ
            3.1.   Opracowanie podręcznika szkoleniowego dotyczącego uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej
            3.1.1.   Cel
            Zgodnie z niniejszą decyzją opracowany zostanie podręcznik szkoleniowy, który umożliwi operacjonalizację modułów „Kobiety, mężczyźni a aspekty broni strzeleckiej i lekkiej związane z płcią” oraz „Dzieci, nastolatkowie, młodzież a broń strzelecka i lekka” w ramach MOSAIC. Podręcznik posłuży za wytyczne dla wszystkich zainteresowanych stron zaangażowanych w realizację działań zgodnie z niniejszą decyzją, w szczególności w związku z realizacją programów szkoleń w poszczególnych krajach, prowadzonych przez regionalne ośrodki UNODA. Podręcznik szkoleniowy będzie się opierał na istniejących narzędziach, informacjach oraz wiedzy fachowej, jeżeli takie istnieją, i będzie publicznie dostępny natychmiast po weryfikacji, aby mógł służyć w praktyce szerszym wspólnotom praktyków.
            3.1.2.   Działania

                        a)

                        Przetłumaczenie modułów MOSAIC z języka angielskiego na arabski, francuski, hiszpański i portugalski.

                        b)

                        Opracowanie – we współpracy z kluczowymi zainteresowanymi stronami oraz w oparciu o moduły MOSAIC oraz istniejące szkolenia i zasoby – podręcznika dotyczącego uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej, który to podręcznik posłuży za praktyczne wytyczne dla wszystkich zainteresowanych stron zaangażowanych w realizację wszystkich działań w ramach niniejszej decyzji.

                        c)

                        Przetłumaczenie podręcznika szkoleniowego z języka angielskiego na francuski, hiszpański i portugalski (języki robocze regionalnych centrów UNODA).

                        d)

                        Udostępnienie podręcznika i dodatkowych materiałów szerszym wspólnotom praktyków, zarówno w wersji elektronicznej, jak i drukowanej.

                  3.1.3.   Obowiązki agencji wykonawczej
            UNODA zleci konsultantowi opracowanie podręcznika szkoleniowego w ścisłej współpracy z właściwymi organami ONZ, w szczególności Centrum Kontroli BSiL dla Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej w ramach Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP SEESAC). IANSA zostanie poproszona o wniesienie swojej wiedzy fachowej jako wkładu w opracowanie podręcznika.
            3.1.4.   Harmonogram
            W 2019 r. będzie miało miejsce tłumaczenie modułów i opracowanie podręcznika szkoleniowego, a następnie podręcznik i inne materiały zostaną przetłumaczone i opublikowane.
            3.1.5.   Oczekiwane wyniki
            Udostępnienie dwóch odnośnych modułów MOSAIC w języku arabskim, francuskim, hiszpańskim i portugalskim na stronie internetowej UNODA (3) (obecnie dostępne jedynie w języku angielskim) oraz opracowanie i opublikowanie w języku francuskim, hiszpańskim i portugalskim podręcznika umożliwiającego ich operacjonalizację. Zweryfikowanie projektu podręcznika przez partnerów; będzie on stanowił wytyczne dotyczące realizacji działań prowadzonych w ramach niniejszej decyzji. Będzie też służył szerszym wspólnotom praktyków i zachowa przydatność po wygaśnięciu ram czasowych niniejszej decyzji.
            3.2.   Szkolenie personelu i trenerów ONZ zajmujących się kontrolą broni strzeleckiej
            3.2.1.   Cele
            Zostanie opracowane szkolenie internetowe w zakresie uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej skierowane do personelu odnośnych departamentów ONZ, a także szerszych wspólnot praktyków, tak bay w ramach systemu ONZ i poza nim zapewnić doradztwo i pomoc w zakresie takiej kontroli broni strzeleckiej, która systematycznie uwzględnia perspektywę płci. Personel ośrodków regionalnych bezpośrednio zaangażowany w realizację działań w ramach niniejszej decyzji zostanie przeszkolony przez ekspertów z UNDP SEESAC, którzy zajmują się aspektami płci i bronią strzelecką, w zakresie realizacji działań zgodnie z wytycznymi zawartymi w podręczniku szkoleniowym oraz z zastosowaniem specyficznej perspektywy regionalnej.
            3.2.2.   Działania

                        a)

                        Opracowanie wraz z centrum szkoleniowym UN Women szkolenia internetowego w zakresie uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej skierowanego do personelu ONZ i szerszych wspólnot praktyków. Szkolenie będzie odzwierciedlać treść odnośnych modułów MOSAIC oraz uspójnionych programów działań i będzie dostępne w języku angielskim, arabskim, francuskim, hiszpańskim i portugalskim.

                        b)

                        Ustanowienie we współpracy z UNDP SEESAC programu szkoleniowego dla członków personelu w regionalnych ośrodkach ONZ w celu zwiększenia ich świadomości oraz umiejętności w zakresie uwzględniania perspektywy płci w dostosowanych do potrzeb działaniach w ich regionie dotyczących kontroli broni strzeleckiej, w szczególności w państwach będących beneficjentami szkoleń prowadzonych w poszczególnych krajach [3.3.2]. Program szkoleniowy będzie wykorzystywać podręcznik opracowany na mocy niniejszej decyzji [3.1.2.b.] i opierać się na pracy i doświadczeniu UNDP SEESAC, finansowanych w ramach decyzji Rady (WPZiB) 2016/2356 (4).

                        c)

                        Zorganizowanie warsztatów dla zespołu zajmującego się projektem – po zakończeniu fazy pilotażowej programów szkoleń w poszczególnych krajach [3.3.2.a]. Warsztaty pozwolą zmaksymalizować koordynację i współpracę zespołu zajmującego się projektem, zweryfikować podręcznik przed tłumaczeniem i publikacją, wymienić poglądy dotyczące wykonania niniejszej decyzji, w szczególności etapu pilotażowego programu szkoleń w poszczególnych krajach, a także zatwierdzić niezbędne materiały szkoleniowe.

                  3.2.3.   Harmonogram
            Szkolenie internetowe zostanie opracowane w 2019 r. i udostępnione na początku 2020 r. Program szkoleniowy dla członków personelu rozpocznie się na początku 2020 r., po tym jak zakończona zostanie rekrutacja personelu ośrodków regionalnych i opracowany zostanie podręcznik szkoleniowy. Warsztaty dla zespołu zajmującego się projektem odbędą się w 2020 r. po zakończeniu fazy pilotażowej krajowych programów szkoleń.
            3.2.4.   Oczekiwane wyniki
            Udostępnienie szkolenia internetowego w zakresie uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej w języku angielskim, arabskim, francuskim, hiszpańskim i portugalskim, które zwiększy zrozumienie potrzeby uwzględniania perspektywy płci w ramach środków kontroli broni. Rozpropagowanie szkolenia w ramach systemu ONZ i szerszych wspólnot praktyków oraz uczynienie go szkoleniem obowiązkowym dla personelu zaangażowanego w wykonanie niniejszej decyzji. Dodatkowo – przeszkolenie personelu regionalnego ośrodka UNODA w zakresie podręcznika i opracowanych strategii, za pośrednictwem programu szkoleń dla poszczególnych członków personelu, z myślą o stosowaniu podręcznika na poziomie regionalnym. Przeprowadzenie warsztatów dla zespołu zajmującego się projektem, a co za tym idzie zwiększenie koordynacji i zacieśnienie współpracy na rzecz realizacji działań w ramach niniejszej decyzji, a także opracowanie, zweryfikowanie i opublikowanie materiałów szkoleniowych.
            3.3.   Program szkoleń w poszczególnych krajach dotyczący uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej
            3.3.1.   Cele
            Za pośrednictwem regionalnych ośrodków UNODA opracowanych i przeprowadzonych zostanie osiemnaście dostosowanych do potrzeb szkoleń w poszczególnych krajach w zakresie uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej. Głównym celem programów jest szkolenie krajowych organów koordynujących ds. broni strzeleckiej w zakresie uwzględniania aspektu płci w krajowych planach działania dotyczących broni strzeleckiej oraz w innych odnośnych ramach politycznych i prawnych, w tym w zakresie gromadzenia i analizy danych w podziale na płeć i wiek. W tym kontekście, w przypadku gdy dane państwo uczestniczące dysponuje krajowym planem działania na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, zachęcane będzie do dostosowania obu dokumentów.
            Dodatkowe działania zostaną dopasowane do specyfiki poszczególnych krajów i do ich potrzeb w zakresie pomocy, oraz mogą obejmować: praktyczne mechanizmy zapewniania merytorycznego udziału kobiet; analizę problematyki płci jako podstawę krajowych działań; specjalne warsztaty w zakresie uwzględniania aspektu płci w krajowych planach działania dotyczących broni strzeleckiej, z wykorzystaniem modułu MOSAIC dotyczącego ustanawiania krajowych planów działania; opracowanie krajowych narzędzi monitorowania i oceny służących weryfikacji podejmowanych działań. Proponowane działania mogą obejmować także weryfikację prawną krajowych ram polityki w celu powiązania przepisów dotyczących broni strzeleckiej – w tym zezwoleń – z przepisami w zakresie przeciwdziałania przemocy domowej, a także szkolenie funkcjonariuszy organów ścigania i pracowników systemu prawnego na temat ich roli i obowiązków w ramach odnośnych krajowych przepisów dotyczących obecności i użycia broni w kontekście przemocy między partnerami i przemocy domowej lub przemocy w rodzinie, przemocy seksualnej, przypadków kobietobójstw powiązanych z bronią strzelecką, jak również uwzględniania perspektywy płci w postępowaniach przygotowawczych i postępowaniach sądowych.
            3.3.2.   Działania

                        a)

                        Faza pilotażowa: Ustanowienie i przeprowadzenie sześciu programów szkoleń w poszczególnych wybranych krajach, w koordynacji z istniejącymi tam krajowymi organami koordynującymi.

                        b)

                        Faza realizacji: W oparciu o programy fazy pilotażowej – przeprowadzenie programów szkoleń w poszczególnych krajach w zakresie uwzględniania aspektu płci w kontroli broni strzeleckiej w dodatkowych dwunastu krajach, w koordynacji z istniejącymi tam krajowymi organami koordynującymi.

                  3.3.3.   Wybór państw będących beneficjentami
            Państwa będące beneficjentami zostaną wybrane przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych na podstawie zalecenia UNODA, w porozumieniu z jej regionalnymi ośrodkami oraz z IANSA. Co do zasady najwyższy priorytet zostanie przyznany krajom najsłabiej rozwiniętym i innym krajom rozwijającym się, które są poważnie dotknięte problemem związanym z bronią strzelecką. W państwach musi istnieć krajowy organ koordynujący lub wyznaczony krajowy punkt kontaktowy ds. programu działania ONZ. Państwa muszą wyrazić zainteresowanie proponowanymi działaniami w ramach tego przedsięwzięcia. Pierwszeństwo należy przyznać państwom, które wykazują stałe zaangażowanie w realizację programu działania ONZ.
            Przy wyborze krajów będą ponadto brane pod uwagę względy równowagi regionalnej:

                        —

                        Faza pilotażowa: Po dwa kraje w każdym regionie – Afryka, Azja/region Pacyfiku i Ameryka Łacińska/Karaiby.

                        —

                        Faza realizacji Po cztery kraje w każdym regionie – Afryka, Azja/region Pacyfiku i Ameryka Łacińska/Karaiby.

                  3.3.4.   Obowiązki agencji wykonawczej
            Programy szkoleń w poszczególnych krajach będą realizowane przez regionalne ośrodki ONZ na rzecz pokoju i rozbrojenia w ścisłej koordynacji z UNODA i agencjami ONZ na miejscu. We wszystkich możliwych przypadkach w realizację działań włączane będą krajowe instytucje ds. równości płci oraz organizacje społeczeństwa obywatelskiego. UNDP SEESAC zapewni wsparcie doradcze na podstawie swojego doświadczenia w opracowywaniu i przeprowadzaniu szkoleń na temat aspektów płci i kontroli broni strzeleckiej. IANSA będzie uzupełniać działania w poszczególnych krajach poprzez wzmacnianie – za pośrednictwem swojej sieci na poziomie lokalnym i na poziomie społeczności [3.6.3] – zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego w uwzględniającą aspekt płci kontrolę broni strzeleckiej.
            3.3.5.   Harmonogram
            Programy szkoleń w poszczególnych krajach rozpoczną się w 2020 r. i będą realizowane do połowy 2022 r.
            3.3.6.   Oczekiwane wyniki
            Wspólne rozumienie na poziomie krajowym istotnego znaczenia aspektu płci dla skutecznej kontroli broni strzeleckiej i wiedza na temat zróżnicowanego wpływu, jaki przemoc zbrojna wywiera na kobiety, mężczyzn, dziewczęta i chłopców, dzięki programom szkoleń w poszczególnych krajach w zakresie uwzględniania aspektu płci. Osiągnięcie konsensusu wśród krajowych urzędników zaangażowanych w odnośne polityki i ich realizację dzięki nowo wypracowanemu zrozumieniu tego, jak ważne jest zwiększenie skuteczności i ogólnej jakości kontroli broni strzeleckiej. Przełożenie się tego konsensusu na krajowe zobowiązanie na rzecz stosowania w ramach polityk i przepisów dotyczących kontroli broni strzeleckiej podejść uwzględniających aspekt płci. Dodatkowo – uczulenie lokalnych społeczności odnośnych krajów na te kwestie. Jednym z wyników programów będzie opracowanie wartości docelowych/wskaźników przez poszczególne kraje; kraje te zobowiążą się do sporządzania sprawozdań na temat tych wartości docelowych/wskaźników w kontekście krajowej sprawozdawczości w ramach programu działania ONZ.
            3.4.   Podejścia regionalne do uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej
            3.4.1.   Cele
            W poszczególnych regionach nielegalny handel bronią strzelecką i jej niewłaściwe wykorzystanie powodują różne problemy i kraje te w różnym stopniu dysponują zasobami finansowymi i materialnymi w celu rozwiązania tych problemów. Celem podejść regionalnych jest budowanie lub zwiększanie – w oparciu o MOSAIC – wiedzy fachowej na temat uwarunkowanych płcią aspektów kontroli broni strzeleckiej wśród urzędników rządowych, społeczeństwa obywatelskiego i parlamentarzystów na poziomie regionalnym i subregionalnym. Wzmocnią one potrzebę włączania kwestii związanych z płcią do regionalnych i subregionalnych inicjatyw dotyczących kontroli broni strzeleckiej. Regionalna wymiana poglądów na temat dobrych praktyk/MOSAIC zwiększy wiedzę fachową na poziomie krajowym oraz będzie prowadzić do postępów w zakresie zobowiązań wszystkich państw danego regionu na rzecz zajęcia się kwestią kontroli broni strzeleckiej z perspektywy płci.
            3.4.2.   Działania

                        a)

                        Jednodniowe szkolenie w 2020 r. – przy okazji siódmego, codwuletniego posiedzenia krajów w sprawie programu działania (BMS7) dotyczące BSiL – skierowane do urzędników sekretariatów organizacji subregionalnych i regionalnych, którzy zajmują się kwestiami broni strzeleckiej i lekkiej, w celu propagowania aspektów płci w inicjatywach regionalnych, a także umożliwienie uczestniczenia w BMS7 15 przedstawicieli tych organizacji, którzy w innym wypadku nie mieliby środków na udział w posiedzeniach w ramach programu działania ONZ.

                        b)

                        Czterodniowe warsztaty subregionalne oparte na MOSAIC, zorganizowane w Fidżi dla krajów regionu Pacyfiku, w celu wzmocnienia roli kobiet w dziedzinie kontroli broni, poprzez zwiększenie zrozumienia wpływu przemocy zbrojnej uwarunkowanego płcią oraz międzynarodowych instrumentów kontroli broni, a także w celu budowania zdolności społeczeństwa obywatelskiego, parlamentarzystów i urzędników rządowych do angażowania się w te kwestie. (Chodzi o działanie następcze po dwóch subregionalnych warsztatach zorganizowanych w Azji Południowo-Wschodniej i Azji Południowej w 2018 r., finansowanych przez instrument powierniczy ONZ na rzecz wspierania współpracy w zakresie regulowania handlu bronią – UNSCAR).

                        c)

                        Trzydniowe oparte na MOSAIC seminarium regionalne w Katmandu służące wzmocnieniu roli kobiet w dziedzinie kontroli broni. Seminarium zgromadzi przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, parlamentarzystów i urzędników rządowych z Azji i regionu Pacyfiku, w tym tych, którzy uczestniczyli w warsztatach subregionalnych w Fidżi [3.4.2.b]. Uczestnicy omówią działania, które pozwoliłyby zająć się kwestią uwzględniania aspektu płci oraz kontroli broni strzeleckiej w warunkach krajowych. Podsumowanie dyskusji wraz z dodatkowymi materiałami zostanie opublikowane online i w wersji drukowanej oraz rozesłane uczestnikom i odnośnym zainteresowanym stronom.

                        d)

                        Dwudniowe oparte na MOSAIC warsztaty regionalne w Peru służące przedstawieniu i rozpropagowaniu dobrych praktyk w zakresie polityk i podejść prawnych dotyczących kontroli broni strzeleckiej uwzględniających aspekt płci, opracowanych przez regionalny ośrodek ONZ na rzecz pokoju, rozbrojenia i rozwoju w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach (UNLIREC) od 2017 r., skierowane do wysokich rangą decydentów z podmiotów zajmujących się kontrolą broni strzeleckiej i z krajowych agencji odpowiedzialnych za zapobieganie przemocy wobec kobiet, eliminowanie jej i karanie jej sprawców. Warsztaty propagują potrzebę wzmocnienia przepisów dotyczących broni strzeleckiej w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach poprzez przewidzenie ograniczeń w nabywaniu broni i amunicji przez osoby skazane za przemoc domową lub interpersonalną.

                  3.4.3.   Harmonogram
            Szkolenie przy okazji BMS7 odbędzie się w połowie 2020 r., a warsztaty regionalne i subregionalne będą organizowane od końca 2019 r. do końca 2021 r.
            3.4.4.   Partnerzy wykonawczy
            UNODA zorganizuje i zwoła jednodniowe szkolenie przy okazji BMS7 skierowane do członków personelu organizacji regionalnych i subregionalnych, w tym sfinansuje udział niektórych spośród uczestników w BMS7. Regionalny ośrodek ONZ ds. pokoju i rozbrojenia w Azji i w rejonie Pacyfiku w ścisłej współpracy z IANSA zorganizuje i przeprowadzi warsztaty subregionalne w Fidżi oraz seminarium regionalne w Katmandu. UNLIREC zorganizuje i zwoła warsztaty regionalne w Peru.
            3.4.5.   Oczekiwane wyniki
            Przeszkolenie ekspertów w dziedzinie kontroli broni strzeleckiej z sekretariatów organizacji regionalnych i subregionalnych w zakresie znaczenia uwzględniania aspektu płci w inicjatywach i politykach dotyczących kontroli broni strzeleckiej zgodnie z autorytatywnymi globalnymi wytycznymi (MOSAIC). Przedstawienie im pomysłów na to, w jaki sposób opracowywać środki w zakresie kontroli broni strzeleckiej uwzględniające aspekt płci, w oparciu o świadomość zróżnicowanego wpływu, jaki przemoc zbrojna i konflikty zbrojne wywierają na mężczyzn, kobiety, chłopców i dziewczęta. Znaczenie uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej zostanie ponadto rozpropagowane poprzez szkolenie organizowane przy okazji BMS7. Dzięki temu działaniu możliwe będzie uczestnictwo w posiedzeniu dotyczącym programu działania ONZ organizacji, które w innym wypadku nie miałyby środków na udział. Warsztaty regionalne i subregionalne zapewnią platformę wymiany dobrych praktyk w zakresie polityk i podejść prawnych dotyczących kontroli broni strzeleckiej uwzględniających aspekt płci w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach i doprowadzą do zaangażowania i budowania zdolności społeczeństwa obywatelskiego, parlamentarzystów i urzędników rządowych z Azji i regionu Pacyfiku w kwestii wpływu przemocy zbrojnej uwarunkowanego płcią i międzynarodowych instrumentów kontroli broni. W rezultacie kwestie związane z płcią będą uwzględniane w politykach, ramach i programach w zakresie kontroli broni strzeleckiej na poziomie regionalnym i krajowym.
            3.5.   Wzmocnienie komponentu programu działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa dotyczącego kontroli broni strzeleckiej oraz synergii między celami 5 i 16 agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030
            3.5.1.   Cele
            Celem działań jest zbliżenie kręgów eksperckich i dyplomatycznych zajmujących się kontrolą broni strzeleckiej, programem działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa oraz tych, którzy pracują nad realizacją celów 5 i 16 agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, aby zweryfikować i zharmonizować podejmowane przez nich wysiłki, zwłaszcza z myślą o wykorzystaniu synergii i zapobieganiu powielania działań.
            3.5.2.   Działania

                        a)

                        Możliwość uczestniczenia wybranych krajowych i regionalnych punktów kontaktowych w ramach programu działania ONZ oraz ekspertów społeczeństwa obywatelskiego zajmujących się kontrolą broni strzeleckiej – w jednym z corocznych spotkań sieci punktów kontaktowych programu działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa na poziomie stolic w celu omówienia synergii między zobowiązaniami, które kraje uzgodniły w ramach programu działania ONZ i programu działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa oraz w celu włączenia komponentu dotyczącego kontroli broni strzeleckiej do krajowych planów działania dotyczących rezolucji RB ONZ nr 1325 (2000) i uwzględnienia perspektywy płci w krajowych planach działania służących realizacji programu działania ONZ. Obejmuje to wymianę opinii na temat dobrych praktyk i postępów poczynionych we wdrażaniu polityk i przepisów uwzględniających aspekt płci.

                        b)

                        Ustanowienie regularnego dialogu między odnośnymi agencjami ONZ, grupą przyjaciół rezolucji nr 1325 (2000) („Friends of 1325”), innymi wspólnotami dyplomatycznymi i politycznymi związanymi z rezolucją RB ONZ nr 1325 oraz szerzej pojętym programem działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, dyplomatami i ekspertami pracującymi nad realizacją celów zrównoważonego rozwoju 5 i 16 oraz dyplomatami i decydentami zajmującymi się kwestiami rozbrojenia i kontroli broni w Genewie i Nowym Jorku, z myślą o usprawnieniu i zharmonizowaniu wysiłków i działań. Dialog będzie oparty na wynikach poprzednich posiedzeń zorganizowanych w Genewie i Nowym Jorku na początku 2018 r.

                  3.5.3.   Oczekiwane wyniki
            Dialog i wymiana opinii przyniesie korzyści ekspertom, decydentom i dyplomatom zajmującym się kontrolą broni strzeleckiej, programem działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa oraz realizacją agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, którzy zaczną koordynować swoje działania. Zyska na tym realizacja wszystkich programów, a skoordynowane podejście zapewni maksymalizację synergii i zapobiegnie powielaniu działań.
            3.6.   Zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego w uwzględniającą aspekt płci kontrolę broni strzeleckiej
            3.6.1.   Cele
            Celem działań jest znaczne wzmocnienie zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego w uwzględniającą aspekt płci kontrolę broni strzeleckiej poprzez zajęcie się powiązaniem między podejściami uwzględniającymi aspekt płci a skutkami, prawami człowieka, kontrolą broni strzeleckiej i przemocą zbrojną na poziomie lokalnym i na poziomie społeczności. Zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego w kontrolę broni strzeleckiej ma kluczowe znaczenie dla odpowiedzialności lokalnej, zapewnia nieoceniony wgląd w problem i zwiększa wsparcie na rzecz działań kontrolnych. Organizacje społeczeństwa obywatelskiego specjalizujące się w kwestiach płci będą zwiększać wysiłki w zakresie kontroli broni strzeleckiej uwzględniającej aspekt płci oraz będą wzmacniać i uzupełniać inne działania podejmowane w ramach niniejszej decyzji. Między 2019 i 2022 rokiem działania będą prowadzone przez kraje wybrane do udziału w realizacji programów szkoleń w poszczególnych krajach w ramach niniejszej decyzji, a także dodatkowe kraje.
            3.6.2.   Obowiązki agencji wykonawczej
            Wszystkie działania będą realizowane przez IANSA i sieć kobiet IANSA, a koordynować i monitorować je będzie UNODA. Przedstawiciel IANSA wejdzie w skład zespołu zajmującego się projektem, aby ułatwiać realizację i koordynację wszystkich działań prowadzonych w ramach niniejszej decyzji.
            3.6.3.   Działania

                        a)

                        Wzmocnienie sieci oddolnych organizacji IANSA, w tym sieci kobiet IANSA, w celu dalszego angażowania społeczeństwa obywatelskiego i zajmowania się uwarunkowanymi płcią przejawami problemu broni strzeleckiej od poziomu lokalnego po poziom globalny.

                        b)

                        Zapewnienie corocznie stypendiów na 30–40 działań lokalnego społeczeństwa obywatelskiego dotyczących uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej. Mogłoby to obejmować wydarzenia organizowane w ramach Tygodnia Działań przeciw Przemocy Zbrojnej, Międzynarodowego Dnia Młodzieży, Miesiąca Amnesty w Afryce, Międzynarodowego Dnia Pokoju, Dnia Dziecka Afrykańskiego, Międzynarodowego Dnia Niszczenia Broni, inicjatywy „Wear Orange”, Międzynarodowego Dnia Kobiet oraz „16 dni działań przeciwko przemocy uwarunkowanej płcią” itp.

                        c)

                        IANSA opracuje i rozpowszechni w różnych wersjach językowych materiały skierowane do dzieci i nastolatków dostosowane do wieku odbiorcy dotyczące kwestii częstego powiązania między męskością a przemocą. Grupy członków IANSA w poszczególnych krajach będą wykorzystywać te materiały w celu angażowania swoich lokalnych społeczności.

                        d)

                        IANSA opracuje i rozpowszechni w różnych wersjach językowych materiały popularyzatorskie (zestawy tez, ulotki itp.) dla swoich członków, aby promowali kwestię uwzględniania aspektu płci w kontekście kontroli broni strzeleckiej w różnych krajach i na poziomie lokalnym oraz angażowali urzędników, decydentów, dziennikarzy i inne podmioty społeczeństwa obywatelskiego w tę kwestię.

                        e)

                        Działania lobbingowe na rzecz włączania kobiet, młodzieży i innych niedostatecznie reprezentowanych zainteresowanych stron (na przykład z sektora zdrowia, członków rodzin ofiar, społeczności rolniczych) jako członków krajowych organów koordynujących.

                        f)

                        Stworzenie i prowadzenie dostępniejszej i bardziej kompleksowej strony internetowej IANSA i sieci kobiet IANSA, aby wyeksponować działania członków sieci, służyć jako platforma koordynowanych na poziomie globalnym działań organizacji pozarządowych oraz zapewniać informacje, materiały, kontakty, przykłady i dokumenty istotne z punktu widzenia kwestii takich jak: upodmiotowienie kobiet, uwzględnianie aspektu płci, ograniczanie przemocy zbrojnej, kontrola broni strzeleckiej, męskość a broń, a także aby zapewnić powiązanie między celami zrównoważonego rozwoju 5 i 16.

                        g)

                        Wspieranie badań zorientowanych na działania prowadzonych przez lokalne grupy i służących wskazaniu strategicznych obszarów interwencji z perspektywy płci w celu ograniczenia handlu bronią i przemocy zbrojnej oraz opracowanie i przeprowadzenie działań następczych w oparciu o te badania.

                        h)

                        Propagowanie i wspieranie realizacji dokumentu z 2018 r. wzywającego do podjęcia działań w sprawie kwestii płci i kontroli broni strzeleckiej (5) oraz wypracowania związanych z płcią rezultatów BMS6 i RevCon3 na poziomie lokalnym.

                        i)

                        Zapewnienie dalszego propagowania perspektywy płci za pośrednictwem rzecznictwa organizacji społeczeństwa obywatelskiego w ramach globalnych procesów dotyczących broni strzeleckiej i lekkiej, w tym podczas siódmego i ósmego posiedzenia krajów w sprawie programu działania ONZ (BMS7 i BMS8), a także wnoszenie wkładu w prace grupy roboczej organizacji pozarządowych ds. programu działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa i powiązane procesy w celu zapewnienia uwzględniania aspektu dotyczącego kontroli broni.

                        j)

                        Wnoszenie wkładu w działania prowadzone w ramach niniejszej decyzji, takie jak: opracowanie podręcznika szkoleniowego; realizacja programów szkoleń w poszczególnych krajach poprzez zapewnianie udziału organizacji społeczeństwa obywatelskiego w odnośnych przedsięwzięciach oraz poprzez angażowanie społeczeństwa obywatelskiego na poziomie lokalnym i na poziomie społeczności w krajach będących beneficjentami; a także udział w warsztatach subregionalnych i seminariach regionalnych w Azji i regionie Pacyfiku.

                  3.6.4.   Oczekiwane wyniki
            Zwiększenie zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego w uwzględniającą aspekt płci kontrolę broni strzeleckiej i znaczne zwiększenie jego poziomu aktywności w zakresie propagowania tej kwestii. Wsparcie działań w zakresie kontroli broni strzeleckiej uwzględniającej aspekt płci prowadzonych na poziomie lokalnym; uczulenie społeczności na znaczenie tej kwestia; podjęcie badań na poziomie lokalnym oraz działań następczych na poziomie oddolnym w celu zajęcia się kwestiami związanymi z użyciem broni strzeleckiej i jej niewłaściwym wykorzystaniem. Także zwiększenie zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego w ramach programu działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa i w ramach posiedzeń dotyczących programu działania ONZ oraz rozpropagowanie kwestii związanych z płcią w procesach dotyczących polityki w zakresie broni strzeleckiej.
            3.7.   Partnerstwo, rzecznictwo i popularyzacja
            3.7.1.   Cele
            Mandat wszystkich organizacji wchodzących w skład systemu ONZ, w tym funduszy, programów i wyspecjalizowanych agencji, obejmuje wspieranie działań na rzecz osiągnięcia równości płci. Ponadto organizacje tworzące system ONZ zaangażowane w kontrolę broni strzeleckiej będą uwzględniać kwestie związane z płcią na wszystkich etapach projektów i programów dotyczących broni strzeleckiej. Aby wesprzeć te przedsięwzięcia, podejmowane działania mają sprawić, aby kwestie te znalazły się w centrum uwagi ONZ i szerszych wspólnot praktyków. Także wyeksponowanie tych kwestii w drodze rzecznictwa i działań popularyzatorskich przyczyni się do zwiększenia wpływu projektu. Partnerstwo z wszystkimi odnośnymi zainteresowanymi stronami służy ułatwieniu koordynacji i wspomaga usprawnienie realizacji wszystkich działań wspieranych niniejszą decyzją.
            3.7.2.   Działania

                        a)

                        Organizowanie regularnych działań podczas posiedzenia Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ (w październiku) i Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet (w marcu) w Nowym Jorku w ramach procesu prac prowadzonych w okresie pomiędzy sesjami dotyczących uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej, w tym dyskusji na forum i imprez towarzyszących z zaproszonymi prelegentami wysokiego szczebla reprezentującymi system ONZ, państwa, instytuty badawcze, środowisko akademickie i organizacje pozarządowe. Proces ten uwzględnia uspójniające międzynarodowe programy działań politycznych i inicjatywy w zakresie równości płci.

                        b)

                        Zorganizowanie w 2021 r. jednodniowego wydarzenia w Nowym Jorku podczas „16 dni działań przeciwko przemocy uwarunkowanej płcią” promującego uwzględnianie aspektu płci w kontroli broni strzeleckiej, obejmującego: element wysokiego szczebla służący wyeksponowaniu politycznego zaangażowania na rzecz tej kwestii, prezentację praktycznych przykładów działań w terenie, w tym wyników działań przeprowadzonych w ramach niniejszego projektu, a także panele i dyskusje eksperckie służące poczynieniu dalszych postępów w tej kwestii.

                        c)

                        Stworzenie specjalnej autorytatywnej strony internetowej UNODA dotyczącej uwzględniania aspektu płci w kontroli broni strzeleckiej, zawierającej informacje i zasoby będące wynikiem działań wspieranych niniejszą decyzją i poza nią.

                        d)

                        Ustanowienie grupy roboczej ds. działań koordynacyjnych w zakresie broni strzeleckiej UN CASA (6), która zostanie zwołana przez UNODA i zgromadzi wszystkich partnerów istotnych dla realizacji działań wspieranych niniejszą decyzją. O przyłączenie się do grupy zostanie poproszona także IANSA.

                        e)

                        Propagowanie znaczenia uwzględniania aspektu płci poprzez prowadzenie kampanii w mediach społecznościowych i środkach masowego przekazu.

                        f)

                        Stałe informowanie darczyńcy (Unii) o postępach w wykonaniu niniejszej decyzji.

                  3.7.3.   Oczekiwane wyniki
            Ustanowienie regularnej debaty na temat podejść do broni strzeleckiej związanych z płcią oraz częste propagowanie kwestii będących przedmiotem działań prowadzonych w ramach niniejszej decyzji oraz osiągniętych w ich wyniku rezultatów. Utworzenie strony internetowej stanowiącej kompleksowe źródło informacji na temat uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej oraz rezultatów wypracowanych w ramach niniejszej decyzji. Regularne spotkania grupy roboczej ds. CASA dotyczące kwestii płci i broni strzeleckiej oraz koordynowanie realizacji działań przez cały okres realizacji projektu.
            4.   PLANOWANE EFEKTY
            Efekty prac agencji wykonawczej, które zostaną przedstawione Unii, będą następujące:

                        —

                        sprawozdania podsumowujące 18 programów szkoleń w poszczególnych krajach w zakresie uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej,

                        —

                        podręcznik szkoleniowy w języku angielskim, francuskim, hiszpańskim i portugalskim,

                        —

                        szkolenie internetowe w zakresie uwzględniającej aspekt płci kontroli broni strzeleckiej w języku arabskim, angielskim, francuskim, hiszpańskim i portugalskim skierowane do personelu ONZ i szerszych wspólnot praktyków,

                        —

                        dokument końcowy, na podstawie którego będzie można podjąć konkretne działania, opracowany w następstwie warsztatów dla społeczeństwa obywatelskiego i parlamentarzystów z Azji i regionu Pacyfiku,

                        —

                        sprawozdanie końcowe na temat zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego w uwzględniającą aspekt płci kontrolę broni strzeleckiej,

                        —

                        tłumaczenie modułów MOSAIC na język arabski, francuski, hiszpański i portugalski,

                        —

                        sprawozdanie końcowe na zakończenie projektu.

                  5.   PARTNERZY
            Działania prowadzone w ramach niniejszej decyzji mają opierać się na istniejących narzędziach, informacjach oraz wiedzy fachowej, jeżeli są dostępne. Mechanizm działań koordynacyjnych w zakresie broni strzeleckiej istniejący w ramach ONZ–CASA (7) będzie platformą służącą koordynacji, zwłaszcza z UN Women, UNDP SEESAC i Departamentem ds. Operacji Pokojowych (DPKO), a także z oenzetowskimi biurami specjalnych przedstawicieli Sekretarza Generalnego do spraw dzieci i konfliktów zbrojnych, przemocy seksualnej w konfliktach zbrojnych oraz zapobiegania przemocy wobec dzieci. UNODA będzie ściśle koordynować wykonanie niniejszej decyzji z darczyńcą (Unia), a także z IANSA.
            6.   BENEFICJENCI
            Bezpośrednimi beneficjentami niniejszej decyzji będą krajowe instytucje odpowiedzialne za kontrolę broni strzeleckiej z krajów i regionów będących przedmiotem zainteresowania, mianowicie Afryki, Karaibów i Ameryki Łacińskiej, Azji i regionu Pacyfiku. Ogół ludności krajów będących beneficjentami zagrożonej ze względu na szeroko dostępną nielegalną broń strzelecką skorzysta z tego projektu pośrednio, w miarę jak zagrożenie będzie się zmniejszać. Ponadto niniejsza decyzja wspiera partnerów systemu ONZ oraz personel w sekretariatach organizacji regionalnych i subregionalnych zajmujący się kontrolą broni strzeleckiej. Na decyzji skorzystają też lokalne społeczności, a także organizacje społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności członkowie IANSA. Beneficjentami będą również kręgi dyplomatyczne w Nowym Jorku i Genewie oraz w stolicach, zajmujące się programem działań na rzecz kobiet, pokoju i bezpieczeństwa oraz realizacją celu 5 i 16 agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030. Działania będą musiały być w pełni zgodnie z krajowymi priorytetami poszczególnych państw i będą musiały zostać zatwierdzone przez odnośne organy krajowe. Założeniem jest, aby działania służyły więcej niż jednej grupie docelowej.
            7.   OKRES REALIZACJI
            Ze względu na globalny zakres działań wspieranych niniejszą decyzją, liczbę partnerów, beneficjentów i zaplanowanych działań, ich realizacja potrwa 36 miesięcy.
            8.   KOMUNIKACJA I WYEKSPONOWANIE WKŁADU UNII
            UNODA podejmie wszystkie odpowiednie środki, aby zapewnić właściwe wyeksponowanie wkładu Unii w dane działanie. Takie środki będą wdrażane zgodnie z podręcznikiem Komisji przeznaczonym dla Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych zatytułowanym „Informowanie o działaniach zewnętrznych Unii Europejskiej i ich eksponowanie”. UNODA będzie wspierać rozpowszechnianie informacji i rezultatów proponowanych działań wśród jak najszerszego kręgu odbiorców. Ponadto w ramach wszystkich odnośnych działań podejmowane będą wysiłki popularyzatorskie poprzez wykorzystanie mediów, imprez towarzyszących i narzędzi internetowych. UNODA zapewni, aby beneficjenci działań wiedzieli, jaką rolę odgrywa w nich Unia, oraz będzie zwiększać świadomość na temat prac, które Unia i ONZ prowadzą wspólnie na rzecz wzmocnienia kontroli broni strzeleckiej poprzez wspieranie podejścia dotyczącego broni strzeleckiej uwzględniającego aspekt płci.
            UNODA i IANSA wykorzystają najszerszy możliwy zakres narzędzi komunikacyjnych, w tym strony internetowe, pisemne komunikaty prasowe, wybrane narzędzia mediów społecznościowych, imprezy towarzyszące i nieformalne briefingi. Realizacja wszystkich działań będzie na bieżąco śledzona poprzez narzędzia monitorowania i oceny, w tym ankiety dla uczestników oraz regularne organizowanie spotkań odnośnych grup roboczych.

               (1)  „Zabezpieczenie naszej wspólnej przyszłości. Plan działań na rzecz rozbrojenia”, maj 2018 r., https://front.un-arm.org/documents/SG+disarmament+agenda_1.pdf

               (2)  www.un.org/disarmament/mosaic.

               (3)  https://www.un.org/disarmament/mosaic.

               (4)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/2356 z dnia 19 grudnia 2016 r. wspierająca działania SEESAC w zakresie rozbrojenia i kontroli zbrojeń w Europie Południowo-Wschodniej w ramach strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (Dz.U. L 348 z 21.12.2016, s. 60).

               (5)  https://docs.wixstatic.com/ugd/bb4a5b_8c8bd0e981b54b6e8b01da205c10d4a3.pdf.

               (6)  http://www.un-arm.org/PoAISS/CASA.aspx.

               (7)  http://www.un-arm.org/PoAISS/CASA.aspx.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/2009 z dnia 17 grudnia 2018 r. zmieniająca i przedłużająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)

text:
                  18.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 322/25

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/2009
         z dnia 17 grudnia 2018 r.
         zmieniająca i przedłużająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 22 maja 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/233/WPZiB (1), która ustanawia misję Unii Europejskiej dotyczącą pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya).

                     (2)

                     W dniu 17 lipca 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/1342 (2), która przedłuża mandat misji EUBAM Libya do dnia 31 grudnia 2018 r. i określa finansową kwotę odniesienia na okres do dnia 30 listopada 2017 r.

                     (3)

                     W dniu 20 listopada 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/2162 (3), która ustala finansową kwotę odniesienia na okres do dnia 31 grudnia 2018 r.

                     (4)

                     W następstwie przeglądu strategicznego misji EUNAVFOR MED operacji SOPHIA, EUBAM Libya oraz unijnej komórki ds. łączności i planowania, Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa zalecił zmianę mandatu i przedłużenie go do dnia 30 czerwca 2020 r.

                     (5)

                     Należy odpowiednio zmienić decyzję 2013/233/WPZiB i przedłużyć jej obowiązywanie.

                     (6)

                     EUBAM Libya będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W decyzji 2013/233/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        art. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

                           „Artykuł 2
                           Cele
                           Cele misji EUBAM Libya polegają na wspomaganiu władz Libii w budowaniu struktur bezpieczeństwa państwa w Libii, w szczególności w dziedzinach zarządzania granicami, ścigania przestępstw oraz wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, by następnie wspierać starania na rzecz zakłócania działalności zorganizowanych siatek przestępczych zajmujących się w szczególności przemytem migrantów, handlem ludźmi i terroryzmem w Libii i w regionie środkowej części Morza Śródziemnego.

                           Artykuł 3
                           Zadania

                              1.   Aby osiągnąć cele określone w art. 2, EUBAM Libya:

                                          a)

                                          wspiera opracowanie szerszych ram zarządzania granicami, w szczególności poprzez opracowanie białej księgi dotyczącej strategii zintegrowanego zarządzania granicami, wraz ze strategią morską dotyczącą bezpieczeństwa, zapewniając udostępnienie zdolności i wdrażanie konkretnych projektów libijskim organom egzekwowania prawa morskiego oraz libijskim organom ds. granicy lądowej, jednocześnie oceniając możliwości rozszerzenia zakresu działalności poza stolicę, również na granicy z Tunezją na południu kraju;

                                          b)

                                          wspiera budowanie zdolności i planowanie strategiczne, w tym dotyczące policji, w ramach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w zakresie ścigania przestępstw, w tym, tam gdzie to możliwe, pomoc dla misji ONZ ds. wspierania Libii (UNSMIL) w jej wysiłkach na rzecz budowania policji i wspierania funkcji koordynacyjnych między odpowiednimi organami libijskimi w odniesieniu do walki z przestępczością zorganizowaną i terroryzmem;

                                          c)

                                          wspiera reformy instytucjonalne i zapewnia pomoc przy planowaniu strategicznym w Ministerstwie Sprawiedliwości oraz zapewnia szersze wsparcie w zakresie budowania zdolności odpowiednim podmiotom wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, w tym urzędowi prokuratura generalnego oraz wyższemu instytutowi sądownictwa;

                                          d)

                                          wspiera koordynację strategiczną między darczyńcami a realizacją projektów w reakcji na potrzeby Libii w dziedzinach zarządzania granicami, ścigania przestępstw i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych.

                              2.   EUBAM Libya propaguje prawa człowieka i równość płci we wszystkich swoich działaniach.

                              3.   EUBAM Libya nie pełni funkcji wykonawczych.”;

                        2)

                        w art. 13 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
                        „Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUBAM Libya w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. wynosi 61 678 576,39 EUR”;

                        3)

                        w art. 16 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
                        „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 30 czerwca 2020 r.”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
            Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

            Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               E. KÖSTINGER

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady 2013/233/WPZiB z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (Dz.U. L 138 z 24.5.2013, s. 15).

            (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1342 z dnia 17 lipca 2017 r. zmieniająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii oraz przedłużająca okres obowiązywania tej decyzji (EUBAM Libya) (Dz.U. L 185 z 18.7.2017, s. 60).

            (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/2162 z dnia 20 listopada 2017 r. zmieniająca decyzję 2013/233/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (Dz.U. L 304 z 21.11.2017, s. 50).


title: Decyzja Rady (UE) 2018/2003 z dnia 20 września 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a rządem Republiki Filipin dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

text:
                  18.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 322/1

         DECYZJA RADY (UE) 2018/2003
         z dnia 20 września 2016 r.
         w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a rządem Republiki Filipin dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 5,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W decyzji z dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia niektórych postanowień obowiązujących umów dwustronnych umową na poziomie Unii.

                     (2)

                     Komisja, w imieniu Unii, wynegocjowała umowę z rządem Republiki Filipin dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych (zwaną dalej „umową”). Negocjacje zakończyły się pomyślnie parafowaniem umowy w dniu 10 lutego 2016 r.

                     (3)

                     Celem umowy jest zapewnienie zgodności z prawem Unii dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między dziesięcioma państwami członkowskimi a Republiką Filipin.

                     (4)

                     Należy zatem podpisać umowę w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

                     (5)

                     W celu zapewnienia korzyści wynikających z umowy tak wcześnie, jak to możliwe, należy ją stosować tymczasowo,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a rządem Republiki Filipin dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
            Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

            Artykuł 3
            Do czasu wejścia w życie umowa jest stosowana tymczasowo od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur (1).

            Artykuł 4
            Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, notyfikacji przewidzianejw art. 8 ust. 2 umowy.

            Artykuł 5
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 20 września 2016 r.

                  W imieniu Rady

               I. KORČOK

                  Przewodniczący

            (1)  Data rozpoczęcia tymczasowego stosowania umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/2007 z dnia 17 grudnia 2018 r. zmieniająca wspólne działanie 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii

text:
                  18.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 322/22

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/2007
         z dnia 17 grudnia 2018 r.
         zmieniająca wspólne działanie 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 10 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/851/WPZiB (1) ustanawiające operację wojskową UE Atalanta („Atalanta”).

                     (2)

                     W dniu 30 lipca 2018 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2018/1083 (2) zmieniającą wspólne działanie 2008/851/WPZiB i przedłużającą operację Atalanta do dnia 31 grudnia 2020 r.

                     (3)

                     W dniu 14 listopada 2018 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ (RB ONZ) przyjęła rezolucję nr 2444 (2018), kończącą mandat Grupy Monitorującej ds. Somalii i Erytrei ze skutkiem od dnia 16 grudnia 2018 r. i tworzącą panel ekspertów ds. Somalii mający ten sam zakres zadań w odniesieniu do Somalii.

                     (4)

                     W dniu 22 listopada 2018 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) uzgodnił, że operacja wojskowa Atalanta, bez zmiany jej mandatu, powinna mieć prawo do przekazywania Interpolowi i Europolowi informacji, w tym danych osobowych uzyskanych na podstawie obecnych ram prawnych, na temat nielegalnych działań innych niż piractwo, które to informacje uzyskano w trakcie operacji antypirackich.

                     (5)

                     KPiB uzgodnił także, że do wspólnego działania 2008/851/WPZiB należy wprowadzić przepis o prawie mającym zastosowanie do udostępniania danych osobowych w tym kontekście.

                     (6)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić wspólne działanie 2008/851/WPZiB.

                     (7)

                     Zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. Dania nie uczestniczy we wprowadzaniu w życie niniejszej decyzji ani nie współfinansuje niniejszej operacji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            We wspólnym działaniu 2008/851/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        art. 2 lit. n) otrzymuje brzmienie:

                                    „n)

                                    wspiera – w sposób spójny z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza oraz w ramach istniejących środków i zdolności – działalność panelu ekspertów ds. Somalii, zgodnie z rezolucją RB ONZ nr 2444 (2018), monitorując budzące zainteresowanie statki podejrzane o wspieranie sieci piratów oraz składając temu panelowi sprawozdanie na ten temat.”;

                        2)

                        art. 15 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

                           „4.   Niniejszym upoważnia się operację wojskową Atalanta do wymiany z panelem ekspertów ds. Somalii i Koalicją Sił Morskich informacji innych niż dane osobowe, zgromadzonych w trakcie jej operacji antypirackich, które dotyczą nielegalnych lub niedozwolonych działań.”;

                        3)

                        w art. 15 dodaje się ustępy w brzmieniu:

                           „5.   Niniejszym upoważnia się operację wojskową Atalanta do udostępniania Interpolowi zgodnie z art. 2 lit. h) oraz Europolowi zgodnie z art. 2 lit. i) informacji dotyczących nielegalnych działań innych niż piractwo, zgromadzonych w trakcie jej operacji antypirackich.

                           6.   Udostępnianie danych osobowych zgodnie z art. 2 odbywa się zgodnie z prawem państwa statku lub statku powietrznego przetwarzającego takie dane osobowe.”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               E. KÖSTINGER

                  Przewodnicząca

            (1)  Wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33).

            (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1083 z dnia 30 lipca 2018 r. zmieniająca wspólne działanie 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Dz.U. L 194 z 31.7.2018, s. 142).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/2012 z dnia 17 grudnia 2018 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

text:
                  18.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 322/51

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/2012
         z dnia 17 grudnia 2018 r.
         zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 31 lipca 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/1333 (1) w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii.

                     (2)

                     W dniu 5 listopada 2018 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) przyjęła rezolucję nr 2441 (2018), potwierdzając swoje silne zaangażowanie na rzecz suwerenności, niepodległości, integralności terytorialnej i jedności narodowej Libii oraz stwierdzając, że sytuacja w Libii nadal stanowi zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego.

                     (3)

                     RB ONZ postanowiła, że zezwolenia przewidziane rezolucją RB ONZ nr 2146 (2014) i środki nałożone na mocy tej rezolucji mają mieć zastosowanie w odniesieniu do statków dokonujących załadunku, transportu lub wyładunku ropy naftowej, w tym ropy surowej i rafinowanych produktów naftowych, którą nielegalnie wywieziono lub usiłowano nielegalnie wywieźć z Libii.

                     (4)

                     RB ONZ określiła także, że działania, które stanowią zagrożenie dla pokoju, stabilności lub bezpieczeństwa Libii bądź też utrudniają lub uniemożliwiają pomyślne zakończenie transformacji politycznej tego kraju mogą również obejmować, ale nie wyłącznie – planowanie czynów wiążących się z przemocą seksualną i przemocą ze względu na płeć, kierowanie nimi lub ich popełnianie.

                     (5)

                     Niezbędne jest podjęcie przez Unię dalszych działań służących wprowadzeniu w życie niektórych środków zawartych w niniejszej decyzji.

                     (6)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2015/1333,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W decyzji (WPZiB) 2015/1333 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

                           „1.   Zgodnie z pkt 5–9 rezolucji RB ONZ nr 2146 (2014), pkt 2 rezolucji RB ONZ nr 2362 (2017) i pkt 2 rezolucji RB ONZ nr 2441 (2018) państwa członkowskie mogą dokonywać inspekcji wyznaczonych statków na pełnym morzu, stosując wszelkie środki odpowiadające danej sytuacji, z pełnym poszanowaniem międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka, w zależności od przypadku, w celu przeprowadzenia takich inspekcji, oraz nakazać danemu statkowi podjęcie stosownych działań służących zwróceniu Libii ropy naftowej, w tym ropy surowej i rafinowanych produktów naftowych, za zgodą rządu Libii i w porozumieniu z nim.”;

                        2)

                        w art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

                           „1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapobieżenia wjazdowi na ich terytoria lub przejazdowi przez ich terytoria osób wskazanych i objętych ograniczeniami podróżowania przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet zgodnie z pkt 22 rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011), pkt 23 rezolucji RB ONZ nr 1973 (2011), pkt 4 rezolucji RB ONZ nr 2174 (2014), pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2213 (2015), pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2362 (2017) oraz pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2441 (2018), zgodnie z wykazem znajdującym się w załączniku I.”;

                        3)

                        w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

                           „1.   Zamrożone zostają wszelkie środki finansowe, inne aktywa finansowe i zasoby gospodarcze posiadane lub kontrolowane – bezpośrednio lub pośrednio – przez osoby i podmioty wskazane i objęte zamrożeniem aktywów przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet zgodnie z pkt 22 rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011), pkt 19 i 23 rezolucji RB ONZ nr 1973 (2011), pkt 4 rezolucji RB ONZ nr 2174 (2014), pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2213 (2015), pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2362 (2017) oraz pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2441 (2018), zgodnie z wykazem znajdującym się w załączniku III.”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               E. KÖSTINGER

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1333 z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylająca decyzję 2011/137/WPZiB (Dz.U. L 206 z 1.8.2015, s. 34).


title: Decyzja Komisji (UE) 2018/2022 z dnia 17 grudnia 2018 r. ustalająca wykaz wykwalifikowanych ekspertów dla Rad Odwoławczych Agencji Kolejowej Unii Europejskiej (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 8561)

text:
                  19.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 323/29

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2018/2022
         z dnia 17 grudnia 2018 r.
         ustalająca wykaz wykwalifikowanych ekspertów dla Rad Odwoławczych Agencji Kolejowej Unii Europejskiej

               (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 8561)

         (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 881/2004 (1), w szczególności jego art. 55 ust. 3 lit. a),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzenie (UE) 2016/796 upoważnia Agencję Kolejową Unii Europejskiej („agencja”) do podejmowania indywidualnych decyzji w dziedzinie wydawania zezwoleń dla pojazdów, certyfikacji w zakresie bezpieczeństwa oraz zapewnienia harmonijnego wdrożenia przytorowych urządzeń europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym („ERTMS”). Ustanawia ono również Rady Odwoławcze, przed którymi można się odwoływać od takich indywidualnych decyzji agencji.

                     (2)

                     W dniu 25 maja 2018 r. Komisja opublikowała zaproszenie do wyrażenia zainteresowania na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Mobilności i Transportu, wyznaczając termin składania wniosków na dzień 30 czerwca 2018 r. Komisja otrzymała wnioski od 46 kandydatów.

                     (3)

                     Komisja oceniła te wnioski na podstawie kryteriów określonych w zaproszeniu do wyrażenia zainteresowania. Obejmowały one kryteria kwalifikowalności, kryteria dotyczące zdolności technicznych i zawodowych, wymogi dotyczące wiedzy i kryteria dotyczące dziedzin podlegających decyzji agencji, a mianowicie zezwoleń dla pojazdów, jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa i ERTMS. W celu uniknięcia potencjalnych konfliktów interesów z procedury naboru wyłączono kandydatów, którzy pracowali w agencji w poprzednich dwóch latach. Po dokonaniu oceny wniosków wybrano 40 kandydatów w charakterze wykwalifikowanych ekspertów dla Rad Odwoławczych, a ich nazwiska umieszczono w wykazie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Wykaz wykwalifikowanych ekspertów dla Rad Odwoławczych agencji znajduje się w załączniku.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja skierowana jest do Przewodniczącego Zarządu Agencji Kolejowej Unii Europejskiej.

            Artykuł 3
            Dyrekcja Generalna ds. Mobilności i Transportu informuje kandydatów o wyniku procedury naboru.

            Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Violeta BULC

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 1.

            ZAŁĄCZNIK

               WYKAZ WYKWALIFIKOWANYCH EKSPERTÓW DLA RAD ODWOŁAWCZYCH AGENCJI KOLEJOWEJ UNII EUROPEJSKIEJ

            Nazwisko
            (w porządku alfabetycznym)
            Filip ADAMKIEWICZ
            Ulrik BERGMAN
            Alain BERTRAND
            Denis BIASIN
            Daniele BOZZOLO
            Angelo Carlo CHIAPPINI
            Monika CHRAPUSTA
            Katarzyna CHRUZIK
            Carole COUNE
            Gilles DALMAS
            Alessio GAGGELLI
            Johannes GRÄBER
            Marzena GRABOŃ–CHUMPCZAK
            Luca Maria GRANIERI
            Patrizio GRILLO
            Joaquim José Martins GUERRA
            Stefano GUIDI
            Przemysław ILCZUK
            Adam JABŁOŃSKI
            Marek JABŁOŃSKI
            Konstantinos KAPETANIDIS
            Philippe LALUC
            Dariusz LISZEWSKI
            Joanna MARCINKOWSKA
            Maciej MICHNEJ
            Juha PIIRONEN
            Witold PORANKIEWICZ
            Frank Bernhard PTOK
            Daniela RANDT
            Renato RE
            Gabriele RIDOLFI
            Friederike ROER
            Kaisa SAINIO
            Jean-Baptiste SIMONNET
            Andreas THOMASCH
            Ad TOET
            Une Elina TYYNILÄ
            Rob VAN DER BURG
            Marcel VERSLYPE
            Marcin ZALEWSKI