title: 2011/339/UE: Decyzja Rady z dnia 27 maja 2011 r. w sprawie ustalenia stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r.

text:
               15.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/5

         DECYZJA RADY
   z dnia 27 maja 2011 r.
   w sprawie ustalenia stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r.
   (2011/339/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 214 ust. 4 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wspólnota Europejska zawarła Konwencję o pomocy żywnościowej z 1999 r. w drodze decyzji Rady 2000/421/WE (1). Obowiązywanie Konwencji o pomocy żywnościowej zostało przedłużone różnymi decyzjami Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej.

               (2)

               Obecna Konwencja o pomocy żywnościowej wygasa w dniu 30 czerwca 2011 r., a kwestia przedłużenia jej obowiązywania zostanie rozpatrzona na sesji Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w czerwcu 2011 r.

               (3)

               Zgodnie z art. XXV lit. b) Konwencji o pomocy żywnościowej przedłużenie jej obowiązywania jest uzależnione od tego, czy Konwencja o handlu zbożem z 1995 r. pozostanie w mocy w tym samym przedłużonym okresie obowiązywania. Konwencja o handlu zbożem pozostanie w mocy do dnia 30 czerwca 2011 r. i Unia, w drodze decyzji Rady 2011/224/UE (2), zajęła w ramach Międzynarodowej Rady Zbożowej stanowisko popierające przedłużenie obowiązywania wspomnianej konwencji. Decyzja dotycząca tego przedłużenia powinna zostać podjęta przez Międzynarodową Radę Zbożową w dniu 6 czerwca 2011 r.

               (4)

               Podczas 103. sesji, w dniu 14 grudnia 2010 r., członkowie Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej postanowili wrócić do kwestii przedłużenia obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej bliżej daty jej wygaśnięcia. Unia zajęła stanowisko, zgodnie z którym będzie ona dążyła do podjęcia w czerwcu 2011 r. decyzji co do przyszłości Konwencji o pomocy żywnościowej i zgodnie z którym formalne renegocjacje powinny rozpocząć się bezzwłocznie bez uszczerbku dla formalnego stanowiska, które zostanie przedstawione w czerwcu 2011 r.

               (5)

               Członkowie Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej zgodzili się co do rozpoczęcia procesu formalnych renegocjacji w sprawie Konwencji o pomocy żywnościowej w ramach szeregu sesji negocjacyjnych.

               (6)

               Unia zmierza do tego, aby członkowie Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej zakończyli renegocjacje w sprawie Konwencji o pomocy żywnościowej i osiągnęli porozumienie co do tekstu nowej konwencji o pomocy żywnościowej przed sesją Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej mającą się odbyć w czerwcu 2011 r.

               (7)

               Unia musi przygotować wspólne stanowisko w kontekście sesji Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej, która odbędzie się w czerwcu 2011 r. w Londynie, dla dwóch możliwych scenariuszy, które są następujące:

                           a)

                           renegocjacje w sprawie Konwencji o pomocy żywnościowej prowadzone przez członków Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej będą znajdować się w fazie końcowej przed sesją Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w czerwcu 2011 r., w którym to przypadku przedłużenie obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej o kolejny rok będzie najbardziej stosownym wyjściem, aby uniknąć przerwy pomiędzy obowiązywaniem obecnej Konwencji o pomocy żywnościowej a wejściem w życie nowej konwencji; albo

                           b)

                           renegocjacje w sprawie Konwencji o pomocy żywnościowej nie będą znajdować się w fazie końcowej przed sesją Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w czerwcu 2011 r., w którym to przypadku przedłużenie obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej o kolejny rok nie będzie odpowiednie i Komisja w imieniu Unii i jej państw członkowskich powinna wyrazić formalny sprzeciw – zgodnie z pkt 13 regulaminu wewnętrznego na mocy Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r. – wobec osiągnięcia w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej konsensusu na rzecz przedłużenia obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej.

               (8)

               To, czy renegocjacje w sprawie Konwencji o pomocy żywnościowej znalazły się w fazie końcowej czy nie, powinno zostać ocenione przed sesją Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w czerwcu 2011 r. przez Grupę Roboczą Rady ds. Pomocy Humanitarnej i Żywnościowej (COHAFA), która w ramach negocjacji w sprawie Konwencji o pomocy żywnościowej pełni rolę komitetu, o którym mowy w art. 218 ust. 4 Taktatu.

               (9)

               Komisja, reprezentując Unię w Komitecie ds. Pomocy Żywnościowej, powinna zatem zostać upoważniona albo do opowiedzenia się za przedłużeniem obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej o jeden rok, tj. do dnia 30 czerwca 2012 r., albo do wyrażenia sprzeciwu wobec konsensusu w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej na rzecz takiego przedłużenia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko Unii w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej jest następujące:

               a)

               głosować na rzecz dalszego przedłużenia obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej o jeden rok, tj. do dnia 30 czerwca 2012 r., pod warunkiem że renegocjacje w sprawie tej konwencji będą znajdować się w fazie końcowej przed sesją Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w czerwcu 2011 r. oraz pod warunkiem że Konwencja o handlu zbożem z 1995 r. pozostanie w mocy w tym samym przedłużonym okresie obowiązywania; albo

               b)

               wyrazić sprzeciw – zgodnie z pkt 13 regulaminu wewnętrznego na mocy Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r. – wobec osiągnięcia w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej konsensusu na rzecz przedłużenia obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej, jeśli renegocjacje w sprawie tej konwencji nie będą znajdować się w fazie końcowej przed sesją Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w czerwcu 2011 r.

         Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Komisję do wyrażania powyższego stanowiska w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 maja 2011 r.

            W imieniu Rady

         NYITRAI Zs.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 163 z 4.7.2000, s. 37.

      (2)  Dz.U. L 94 z 8.4.2011, s. 28.


title: 2009/418/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno–Społecznego członka z Estonii

text:
               30.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 135/27

      DECYZJA RADY

   z dnia 25 maja 2009 r.
   w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno–Społecznego członka z Estonii
   (2009/418/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
   uwzględniając decyzję 2006/524/WE, Euratom (1),
   uwzględniając wniosek rządu Estonii,
   uwzględniając opinię Komisji,
   a także mając na uwadze, że stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z rezygnacją pani Kristiny TSHISTOVEJ,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno–Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2010 r. zostaje mianowana: Pani Reet TEDER, Eesti Kaubandus-Tööstuskoja poliitikadirektor – I grupp – tööandjate esindajad. (Dyrektor ds. Polityki Estońskiej Izby Handlu i Przemysłu – grupa I – przedstawiciel pracodawców).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 maja 2009 r.

            W imieniu Rady

         J. ŠEBESTA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 207 z 28.7.2006, s. 30.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1892 z dnia 10 października 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r.

text:
               28.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 293/2

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1892
   z dnia 10 października 2016 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r.
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 19 września 2013 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia w imieniu Unii negocjacji dotyczących zawarcia nowej umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych.

               (2)

               Nowa umowa międzynarodowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych (zwana dalej „umową”) została przyjęta w dniu 9 października 2015 r. przez przedstawicieli 24 państw członkowskich Konferencji Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju (UNCTAD) i dwóch organizacji międzyrządowych podczas konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie negocjacji dotyczących umowy zastępującej Umowę międzynarodową w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2005 r.

               (3)

               Umowa międzynarodowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2005 r. (1), która wygasała w dniu 31 grudnia 2014 r., została przedłużona do dnia 31 grudnia 2015 r. i obowiązuje, zgodnie z jej art. 47 ust. 3, do momentu wejścia w życie umowy, pod warunkiem że okres takiego przedłużenia nie przekracza dwunastu miesięcy. Umowa będzie otwarta do podpisu w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku do dnia 31 grudnia 2016 r. włącznie.

               (4)

               Art. 31 ust. 1 umowy określa warunki jej wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. Art. 31 ust. 2 i 3 umowy przewiduje jej tymczasowe stosowanie pod pewnymi warunkami w przypadku niespełnienia wymogów określonych w art. 31 ust. 1.

               (5)

               Zgodnie z art. 31 ust. 2 umowy oraz w celu uniknięcia przerwy w stosowaniu postanowień umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2005 r. należy przewidzieć tymczasowe stosowanie umowy przez Unię, jeżeli procedura jej zawarcia przez Unię nie zostanie zakończona przed dniem 1 stycznia 2017 r.

               (6)

               Należy również przewidzieć tymczasowe stosowanie umowy przez Unię, zgodnie z art. 31 ust. 3, w przypadku niespełnienia do dnia 31 grudnia 2016 r. wymogów jej ostatecznego lub tymczasowego wejścia w życie na mocy art. 31 ust. 1 i 2.

               (7)

               W związku z tym należy podpisać umowę w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, oraz powiadomić o jej tymczasowym stosowaniu zgodnie z wymogami określonymi w jej art. 31 ust. 2 i 3,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Unia będzie stosowała umowę tymczasowo od dnia 1 stycznia 2017 r., jeżeli nie zostanie zakończona procedura jej zawarcia przez Unię oraz spełnione zostaną warunki określone w art. 31 ust. 2 i 3 umowy.
   Powiadomienia o tymczasowym stosowaniu umowy, zgodnie z warunkami określonymi w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, dokonuje zgodnie z art. 31 ust. 2 i 3 umowy osoba lub osoby upoważnione do podpisania umowy zgodnie z art. 2 niniejszej decyzji.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 10 października 2016 r.

            W imieniu Rady

         G. MATEČNÁ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 302 z 19.11.2005, s. 47.


title: 2009/463/WE,Euratom: Decyzja Rady i Komisji z dnia 18 maja 2009 r. w sprawie stanowiska Wspólnoty dotyczącego decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE – Albania przyjmującej jej regulamin wewnętrzny, w tym regulamin wewnętrzny Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia

text:
               16.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 151/31

      DECYZJA RADY I KOMISJI

   z dnia 18 maja 2009 r.
   w sprawie stanowiska Wspólnoty dotyczącego decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE – Albania przyjmującej jej regulamin wewnętrzny, w tym regulamin wewnętrzny Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia
   (2009/463/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską oraz Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
   uwzględniając decyzję Rady i Komisji z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie zawarcia Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony, a Republiką Albanii, z drugiej strony (1), w szczególności jej art. 2 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W art. 116 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony, a Republiką Albanii, z drugiej strony (2) (dalej zwanym „układem”) ustanawia się Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               (2)

               Art. 117 ust. 2 układu stanowi, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

               (3)

               Art. 120 ust. 1 układu stanowi, że w wykonywaniu swoich obowiązków Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia wspierana jest przez Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               (4)

               Art. 120 ust. 2 i 3 układu stanowi, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia określa w swoim regulaminie wewnętrznym obowiązki Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może przekazać Komitetowi Stabilizacji i Stowarzyszenia wszelkie swoje uprawnienia,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Stanowisko, które ma być przyjęte przez Wspólnotę w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Albanii, z drugiej strony, w odniesieniu do regulaminu wewnętrznego wymienionej Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz przekazania jej uprawnień Komitetowi Stabilizacji i Stowarzyszenia, opiera się na projekcie decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, dołączonym do niniejszej decyzji. Niewielkie zmiany do tego projektu decyzji mogą zostać przyjęte bez kolejnej decyzji Rady i Komisji.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 maja 2009 r.

            W imieniu Rady

         J. KOHOUT

            Przewodniczący

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 107 z 28.4.2009, s. 165.

      (2)  Dz.U. L 107 z 28.4.2009, s. 166.

      ZAŁĄCZNIK

         DECYZJA NR 1 RADY STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA UE–ALBANIA
         z dnia …
         przyjmująca jej regulamin wewnętrzny
         RADA STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA,
         uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Albanii (1) (zwaną dalej „Albanią”), z drugiej strony, w szczególności jego art. 116 i 117,
         a także mając na uwadze, że wyżej wymieniony układ wszedł w życie z dniem 1 kwietnia 2009 r.,
         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
         Artykuł 1
         Przewodnictwo
         Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia przewodniczą na przemian przez kolejne okresy 12 miesięcy przedstawiciel Rady Unii Europejskiej, w imieniu Wspólnot i ich państw członkowskich, oraz przedstawiciel rządu Albanii. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, a kończy w dniu 31 grudnia 2009 r.
         Artykuł 2
         Posiedzenia
         Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia zbiera się na szczeblu ministerialnym raz w roku. Sesje nadzwyczajne Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia mogą odbywać się na wniosek jednej ze Stron, jeżeli Strony tak uzgodnią. Jeżeli Strony nie uzgodnią inaczej, każda sesja Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia odbywa się w zwykłym miejscu wyznaczonym dla posiedzeń Rady Unii Europejskiej w terminie uzgodnionym przez obie Strony. Posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są wspólnie zwoływane przez sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w porozumieniu z przewodniczącym.
         Artykuł 3
         Przedstawicielstwo
         Członkowie Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia mogą być reprezentowani, jeżeli nie mogą uczestniczyć w posiedzeniu. Jeżeli członek Rady chce być reprezentowany, musi zgłosić przewodniczącemu nazwisko swojego przedstawiciela przed posiedzeniem, na którym ma być reprezentowany. Przedstawiciel członka Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia wykonuje wszystkie uprawnienia tego członka.
         Artykuł 4
         Delegacje
         Członkom Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia mogą towarzyszyć urzędnicy. Przed każdym posiedzeniem, przewodniczący jest powiadamiany o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron. W posiedzeniach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia uczestniczy przedstawiciel Europejskiego Banku Inwestycyjnego w charakterze obserwatora, w przypadku gdy w porządku dziennym znajdują się sprawy dotyczące Banku. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może zaprosić osoby niebędące jej członkami do uczestniczenia w posiedzeniach w celu uzyskania informacji dotyczących określonych tematów.
         Artykuł 5
         Sekretariat
         Urzędnik Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej oraz urzędnik Misji Albanii w Brukseli działają wspólnie w charakterze sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia.
         Artykuł 6
         Korespondencja
         Korespondencja skierowana do Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia jest wysyłana do przewodniczącego Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia na adres Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej.
         Obaj sekretarze zapewniają przekazywanie tej korespondencji do przewodniczącego Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz, w stosownych przypadkach, udostępnianie jej innym członkom Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia. Udostępniana korespondencja jest wysyłana do Sekretariatu Generalnego Komisji, stałych przedstawicielstw państw członkowskich oraz Misji Albanii w Brukseli.
         Komunikaty od przewodniczącego Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są wysyłane do adresatów przez obu sekretarzy oraz udostępniane, w stosownych przypadkach, innym członkom Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia na adresy wskazane w ustępie drugim.
         Artykuł 7
         Jawność
         Posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.
         Artykuł 8
         Porządek obrad
         1.   Przewodniczący sporządza tymczasowy porządek obrad dla każdego posiedzenia. Jest on przekazywany przez sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia adresatom, o których mowa w art. 6, nie później niż 15 dni przed rozpoczęciem posiedzenia. Tymczasowy porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których przewodniczący otrzymał wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 21 dni przed rozpoczęciem posiedzenia, chociaż punktów tych nie wpisuje się do tymczasowego porządku obrad, chyba że towarzysząca dokumentacja została przekazana sekretarzom nie później niż w dniu przesłania porządku obrad. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Punkty inne niż punkty już zawarte w tymczasowym porządku obrad mogą zostać w nim umieszczone, jeżeli obie Strony tak uzgodnią.
         2.   Przewodniczący może, w porozumieniu z obiema Stronami, skrócić terminy wskazane w ust. 1 w celu uwzględnienia wymogów szczególnego przypadku.
         Artykuł 9
         Protokoły
         Projekt protokołu z każdego posiedzenia jest sporządzany przez obu sekretarzy. Protokół, co do zasady, wskazuje w odniesieniu do każdego punktu porządku dziennego:

                     —

                     dokumentację przedłożoną Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia,

                     —

                     oświadczenia, których zaprotokołowania zażądał członek Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia,

                     —

                     podjęte decyzje i sformułowane zalecenia, uzgodnione oświadczenia oraz przyjęte wnioski.

               Projekt protokołu jest przedkładany do zatwierdzenia Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia. Po zatwierdzeniu protokół jest podpisywany przez przewodniczącego i obu sekretarzy. Protokół jest składany w archiwach Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej, który będzie pełnił funkcję depozytariusza dokumentów Stowarzyszenia. Uwierzytelniony odpis jest przekazywany każdemu z adresatów, o których mowa w art. 6.
         Artykuł 10
         Decyzje i zalecenia
         1.   Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia podejmuje swoje decyzje i formułuje zalecenia za wspólnym porozumieniem Stron. W okresie między sesjami Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może podejmować decyzje i formułować zalecenia w drodze pisemnej procedury, jeżeli obie Strony tak uzgodnią.
         2.   Decyzje i zalecenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, w rozumieniu art. 118 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, noszą odpowiednio nazwę „decyzji” i „zalecenia”, po czym następuje ich numer porządkowy, data ich przyjęcia oraz opis ich przedmiotu. Decyzje i zalecenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są podpisywane przez przewodniczącego i uwierzytelniane przez obu sekretarzy. Decyzje i zalecenia są przekazywane każdemu z adresatów, o których mowa w art. 6. Każda ze Stron może podjąć decyzję o opublikowaniu decyzji i zaleceń Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w swoim odpowiednim publikatorze urzędowym.
         Artykuł 11
         Języki
         Językami urzędowymi Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są języki urzędowe obu Stron. O ile nie postanowiono inaczej, podstawę dla obrad Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia stanowi dokumentacja sporządzona w tych językach.
         Artykuł 12
         Koszty
         Wspólnoty i Albania pokrywają koszty, jakie ponoszą ze względu na swoje uczestnictwo w posiedzeniach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, w odniesieniu zarówno do pracowników, wydatków na podróże i diety, jak i wydatków na usługi telekomunikacyjne i pocztowe. Wydatki związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń, tłumaczeniem pisemnym oraz powielaniem dokumentów ponoszą Wspólnoty, z wyjątkiem wydatków związanych z tłumaczeniem ustnym lub pisemnym na język albański lub z tego języka, które ponosi Albania. Inne wydatki związane z organizacją posiedzeń ponosi strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.
         Artykuł 13
         Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia
         1.   Niniejszym ustanawia się Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia w celu wspierania Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w wykonywaniu jej obowiązków. Komitet składa się z przedstawicieli Rady Unii Europejskiej i przedstawicieli Komisji Wspólnot Europejskich, z jednej strony, a także przedstawicieli rządu Albanii, z drugiej strony, co do zasady na szczeblu wyższych urzędników służby cywilnej.
         2.   Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia przygotowuje posiedzenia i obrady Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, w stosownych przypadkach wprowadza w życie decyzje Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz, na ogół, zapewnia ciągłość powiązań stowarzyszeniowych oraz właściwą realizację układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Komitet rozważa wszelkie sprawy powierzone mu przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia jak również każdą inną sprawę, która może wyniknąć podczas bieżącej realizacji układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Przedkłada wnioski lub wszelkie projekty decyzji i zaleceń do przyjęcia przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.
         3.   W przypadkach, gdy układ o stabilizacji i stowarzyszeniu odnosi się do obowiązku konsultacji lub możliwości konsultacji, taka konsultacja może zostać przeprowadzona w ramach Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia. Konsultacje mogą być kontynuowane w ramach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, jeżeli obie Strony tak uzgodnią.
         4.   Regulamin wewnętrzny Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia jest dołączony do niniejszej decyzji.

            Sporządzono w …

                  W imieniu Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia

               …

                  Przewodniczący

         ZAŁĄCZNIK

            Regulamin wewnętrzny Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia
            Artykuł 1
            Przewodnictwo
            Komitetowi Stabilizacji i Stowarzyszenia przewodniczą na przemian przez kolejne okresy 12 miesięcy przedstawiciel Komisji Wspólnot Europejskich, w imieniu Wspólnot i ich państw członkowskich, oraz przedstawiciel rządu Albanii. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz kończy się w dniu 31 grudnia 2009 r.
            Artykuł 2
            Posiedzenia
            Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia zbiera się wtedy, gdy wymagają tego okoliczności, za porozumieniem obu Stron. Każde posiedzenie Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia odbywa się w czasie i miejscu uzgodnionym przez obie Strony. Posiedzenia Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia są zwoływane przez przewodniczącego.
            Artykuł 3
            Przedstawicielstwa
            Przed każdym posiedzeniem przewodniczący jest powiadamiany o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron.
            Artykuł 4
            Sekretariat
            Urzędnik Komisji Wspólnot Europejskich i urzędnik rządu Albanii występują wspólnie w charakterze sekretarzy Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia. Wszystkie przewidziane w niniejszej decyzji komunikaty skierowane do przewodniczącego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia i pochodzące od niego, są przekazywane sekretarzom Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz sekretarzom i przewodniczącemu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia.
            Artykuł 5
            Jawność
            Posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.
            Artykuł 6
            Porządek obrad
            1.   Przewodniczący sporządza tymczasowy porządek obrad dla każdego posiedzenia. Jest on przekazywany przez sekretarzy Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia do adresatów, o których mowa w art. 4, nie później niż 15 dni przed rozpoczęciem posiedzenia. Tymczasowy porządek dzienny obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których przewodniczący otrzymał wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 21 dni przed rozpoczęciem posiedzenia, chociaż punktów tych nie wpisuje się do tymczasowego porządku obrad, chyba że towarzysząca dokumentacja została przekazana sekretarzom nie później niż w dniu przesłania porządku obrad. Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia może zaprosić ekspertów do uczestniczenia w jego posiedzeniach w celu uzyskania informacji dotyczących określonych tematów. Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Punkty inne niż punkty już zawarte w tymczasowym porządku obrad mogą zostać w nim umieszczone, jeżeli obie Strony tak uzgodnią.
            2.   Przewodniczący może, w porozumieniu z obiema Stronami, skrócić terminy wskazane w ust. 1 w celu uwzględnienia wymogów szczególnego przypadku.
            Artykuł 7
            Protokoły
            Protokół jest sporządzany dla każdego posiedzenia i jest oparty na dokonanym przez przewodniczącego podsumowaniu wniosków, do których doszedł Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia. Po zatwierdzeniu przez Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia protokół jest podpisywany przez przewodniczącego i sekretarzy, a następnie włączany do akt przez każdą ze Stron. Odpis protokołu jest przekazywany każdemu z adresatów, o których mowa w art. 4.
            Artykuł 8
            Decyzje i zalecenia
            W szczególnych przypadkach, w których Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia jest upoważniony przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia zgodnie z art. 120 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu do podejmowania decyzji oraz formułowania zaleceń, takie akty noszą, odpowiednio nazwy „decyzji” i „zalecenia”, po czym następuje ich numer porządkowy, data ich przyjęcia oraz opis ich przedmiotu. Decyzje i zalecenia są podejmowane za porozumieniem Stron. Decyzje i zalecenia Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia są podpisywane przez przewodniczącego i uwierzytelniane przez obu sekretarzy oraz przekazywane adresatom, o których mowa w art. 4 tego regulaminu wewnętrznego. Każda ze Stron może podjąć decyzję o opublikowaniu decyzji i zaleceń Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia w swoim odpowiednim publikatorze urzędowym.
            Artykuł 9
            Koszty
            Wspólnoty i Albania pokrywają koszty, jakie ponoszą ze względu na swoje uczestnictwo w posiedzeniach Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia, w odniesieniu zarówno do pracowników, wydatków na podróże i diety, jak i wydatków na usługi telekomunikacyjne i pocztowe. Wydatki związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń, tłumaczeniem pisemnym oraz powielaniem dokumentów ponoszą Wspólnoty, z wyjątkiem wydatków związanych z tłumaczeniem ustnym lub pisemnym na język albański lub z tego języka, które ponosi Albania. Inne wydatki związane z organizacją posiedzeń ponosi strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.
            Artykuł 10
            Podkomitety i grupy specjalne
            Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia może utworzyć podkomitety lub specjalne grupy działające z upoważnienia Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia, któremu składają sprawozdania po każdym ze swoich posiedzeń. Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia może podjąć decyzję o rozwiązaniu któregokolwiek z istniejących podkomitetów lub grup, określeniu lub zmianie zakresu jego/jej uprawnień lub powołaniu kolejnych podkomitetów lub grup w celu wspierania go w wykonywaniu jego obowiązków. Wymienione podkomitety i grupy nie mają żadnych uprawnień decyzyjnych.

         (1)  Dz.U. L 107 z 28.4.2009, s. 166.


title: 2012/574/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/192

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2010
   (2012/574/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanawiające Europejską Agencję Chemikaliów, w szczególności jego art. 97,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0126/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Chemikaliów absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Chemikaliów, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
   ZAŁĄCZNIK

      ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO Z LAT UBIEGŁYCH

               Europejska Agencja Chemikaliów

               2008

               2009

               Wyniki

               W interesie Agencji leży wprowadzenie procedur uzyskiwania informacji zwrotnych oraz rozwój ukierunkowania na klienta.

               Zwraca się do Trybunału Obrachunkowego o przeprowadzenie kontroli wyników Agencji.

               Zarządzanie budżetowe i finansowe

                           —

                           Zwraca się do Agencji o poprawę procedur w zakresie planowania i monitorowania wykorzystania zasobów i środków (41 % środków na zobowiązania w obszarze działań operacyjnych zostało przeniesionych, a 37,5 % anulowanych).

                           —

                           Zwraca się do Komisji o sprawdzenie, jakie są możliwości pełnej realizacji ukierunkowanego na potrzeby zarządzania (środki pieniężne w kasie w 2008 r.: 18 747 210,75 EUR).

               Nawołuje Agencję do usprawniania w dalszym ciągu planowania oraz monitorowania procedur przetargowych i wykonywania budżetu, aby zmniejszyć odsetek przenoszonych środków; odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził przeniesienie 20 000 000 EUR (29 % przyznanych środków) na rok budżetowy 2010, z czego blisko 88 % odpowiada działaniom jeszcze niewdrożonym (lub, w niektórych przypadkach, towarom niedostarczonym) z końcem roku; wskazuje ponadto że 5 % środków (3 000 000 EUR) zostało anulowanych.

               Zarządzanie zasobami ludzkimi

                           —

                           Wzywa Agencję do uważnego wdrażania procedury naboru pracowników.

                           —

                           Zagadnienia przejrzystości: w 14 procedurach rekrutacyjnych nie zagwarantowano niezależności członków komisji selekcyjnych, ponieważ dyrektor Agencji przewodniczył tym komisjom.

                           —

                           Gratuluje Agencji podjętej decyzji o nieuczestniczeniu dyrektora w przyszłych pracach komisji selekcyjnych.

                           —

                           Wzywa Agencję do wprowadzenia jasno określonej procedury przejęcia obowiązków.

               Dla Agencji istotne jest monitorowanie wdrażania jej budżetu i planu zatrudnienia.

               Audyt wewnętrzny

               Audyt trzech procedur wykazał wady w dokumentacji podsumowującej pracę komisji selekcyjnych (brak uzasadnienia).

                           —

                           Nawołuje dyrektora wykonawczego Agencji do poinformowania organu udzielającego absolutorium o treści planu audytu.

                           —

                           Domaga się, by Agencja informowała organ udzielający absolutorium o krokach podjętych w celu poprawy systemu kontroli poprzez usprawnienie obiegu środków finansowych, przepływu pracy, audytów, planów działania oraz ocen ryzyka.

                           —

                           Zachęca Agencję do skutecznego zagwarantowania:

                                       —

                                       wszystkich składowych decyzji finansowych,

                                       —

                                       właściwego określenia i wykorzystania informacji niezbędnych na każdym szczeblu wewnątrz organizacji,

                                       —

                                       ujęcia w programie pracy wszystkich zasobów udostępnionych w ramach budżetu,

                                       —

                                       finalizacji i aktualizacji dokumentacji procedur finansowych oraz list kontrolnych.

          ---documentbreak---

               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/193

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2010
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanawiające Europejską Agencję Chemikaliów, w szczególności jego art. 97,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0126/2012),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne Europejskiej Agencji Chemikaliów („Agencji”) za rok budżetowy 2010 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

               B.

               mając na uwadze to, że w dniu 10 maja 2011 r. Parlament udzielił dyrektorowi wykonawczemu Agencji absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2009 (5), a w swojej rezolucji dołączonej do decyzji w sprawie absolutorium między innymi:

                           —

                           domagał się, by Agencja informowała organ udzielający absolutorium o krokach podjętych w celu poprawy systemu kontroli poprzez usprawnienie obiegu środków finansowych, przepływu pracy, planów działania oraz ocen ryzyka,

                           —

                           zachęcał Agencję do skutecznego zagwarantowania:

                                       —

                                       wszystkich składowych decyzji finansowych,

                                       —

                                       właściwego określenia i wykorzystania informacji niezbędnych na każdym szczeblu wewnątrz organizacji,

                                       —

                                       ujęcia w rocznym programie prac wszystkich zasobów udostępnionych w ramach budżetu;

                                       —

                                       finalizacji i aktualizacji dokumentacji procedur finansowych oraz list kontrolnych,

                                       —

                                       nawoływał Agencję do usprawniania w dalszym ciągu planowania oraz monitorowania procedur przetargowych i wykonywania budżetu, aby zmniejszyć odsetek przenoszonych środków,

               C.

               mając na uwadze, że całkowity budżet Agencji na rok budżetowy 2010 wynosił 75 500 000 EUR w porównaniu z 70 400 000 EUR w 2009 r., co jest kwotą o 7,24 % wyższą,

               D.

               mając na uwadze, że Agencja otrzymała od Unii i EFTA tymczasowy wkład w wysokości 36 000 000 EUR,

      Zarządzanie budżetem i finansami

               1.

               zauważa, że Trybunał Obrachunkowy poinformował, iż budżet Agencji na 2010 r. wynosił 75 000 000 EUR, podczas gdy Agencja poinformowała o budżecie w wysokości 75 500 000 EUR na rok budżetowy 2010;

               2.

               przyjmuje do wiadomości oświadczenie Agencji, że jest ona finansowana z opłat wnoszonych przez sektor przemysłu z tytułu rejestracji substancji chemicznych oraz z potencjalnego wkładu Unii;

               3.

               przypomina, że pierwotny wkład Unii dla Agencji na 2010 r. wyniósł 25 305 000 EUR; zauważa jednak, że do tej kwoty dodano 8 700 000 EUR, pochodzące z odzyskania nadwyżki, co w efekcie daje całkowity wkład Unii w wysokości 34 005 000 EUR za 2010 r. (6); przyznaje ponadto, że z uwagi na fakt, iż wpływy z tytułu opłat są zwykle przekazywane Agencji dopiero pod koniec roku, wkład Unii uznano za konieczny, by umożliwić ponoszenie kosztów bieżących do października 2010 r.;

               4.

               zauważa, że Agencja informuje o tymczasowym wkładzie Unii w wysokości 36 000 000 EUR za 2010 r., chociaż ta kwota obejmuje wkład EFTA;

               5.

               ustala na podstawie sprawozdania Agencji z zarządzania budżetem i finansami, że Agencja zobowiązała się do całkowitego zwrócenia Komisji tymczasowego wkładu Unii po otrzymaniu odpowiedniej noty debetowej; przyjmuje do wiadomości oświadczenie Agencji, że zwrot tymczasowego wkładu nastąpił w marcu 2011 r., a odsetki zostały wypłacone Komisji;

               6.

               przyjmuje do wiadomości na podstawie sprawozdania Agencji z zarządzania budżetem i finansami, że wstępny budżet Agencji na 2010 r. wynosił 86 481 700 EUR; zauważa jednak, że w trakcie roku zarząd zatwierdził dwa budżety korygujące, zmniejszające wydatki budżetowe ogółem o 11 000 000 EUR (12,75 %);

               7.

               zauważa na podstawie sprawozdania z zarządzania budżetem i finansami, że budżet w ramach tytułu I w 2010 r. w wysokości 47 214 285 EUR został zmniejszony o 8 %, czyli o 3 787 650,18 EUR; przyjmuje do wiadomości uwagę Agencji, że głównym powodem obniżki było wolniejsze niż pierwotnie planowano tempo zatrudniania; zauważa również, że całkowite wykonanie w ramach tytułu I sięgnęło 97,2 %;

               8.

               zauważa również na podstawie sprawozdania z zarządzania budżetem i finansami, że wydatki w ramach tytułu II stanowiły 92,4 % zmienionego budżetu (10 739 727,92 EUR w porównaniu z 11 624 281,05 EUR), co wynika z anulowania kilku projektów doradczych w dziedzinie IT, które zostaną zrealizowane w ramach przyszłej umowy na usługi zewnętrzne w 2011 r.;

               9.

               stwierdza na podstawie rocznego sprawozdania Agencji z działalności, że Agencji udało się rozliczyć blisko 23 000 wpływających opłat, co odpowiadało zarejestrowanym dochodom z tytułu opłat w wysokości 349 700 000 EUR;

               10.

               zauważa na podstawie sprawozdania Trybunału Obrachunkowego, że w 2010 r. Agencja stała się jednostką samofinansującą się, ale istnieje margines zmiany rozporządzenia finansowego Agencji, służącej uwzględnieniu mechanizmu zatrzymywania nadwyżki dochodów Agencji w celu finansowania jej przyszłych działań;

               11.

               przyjmuje do wiadomości odpowiedź Agencji, w której stwierdza się, że wniosek dotyczący mechanizmu zarządzania taką nadwyżką dochodów zostanie przedłożony w kolejnym przeglądzie rozporządzenia finansowego Agencji; wnioskuje z rocznego sprawozdania Agencji z działalności, że zawarto umowę z zewnętrzną, cenioną jednostką ochrony, a przygotowywane jest drugie porozumienie służące zabezpieczeniu i dywersyfikacji ryzyka w odniesieniu do zgromadzonych środków pieniężnych, które powinny być głównym źródłem finansowania Agencji do czasu ustanowienia kolejnych ram finansowych na lata 2014–2020; przyjmuje do wiadomości oświadczenie Agencji, że zarządzanie zgromadzonymi środkami pieniężnymi zostało powierzone Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu i Centralnemu Bankowi Finlandii;

      Przeniesienie środków

               12.

               stwierdza na podstawie sprawozdania Agencji z zarządzania budżetem i finansami, że przenoszenie środków na zobowiązania i płatności, w wysokości 12 254 740,59 EUR, dotyczy przede wszystkim kosztów IT z tytułu wsparcia działalności (5 747 560,42 EUR) oraz ogólnego zarządzania (1 555 943,82 EUR);

               13.

               stwierdza również na podstawie sprawozdania z zarządzania budżetem i finansami, że ze środków na zobowiązania i płatności przeniesionych z budżetu w 2009 r. anulowano całkowitą kwotę 2 533 156,09 EUR; zauważa w szczególności, że dotyczy to przede wszystkim tytułu II;

               14.

               ubolewa, że Trybunał Obrachunkowy nie wspomina w swoim sprawozdaniu dotyczącym sprawozdania finansowego Agencji za rok budżetowy 2010 o przeniesionych i anulowanych środkach Agencji;

               15.

               z zadowoleniem przyjmuje podejmowane przez Agencję wysiłki na rzecz usprawnienia planowania i monitorowania zasobów oraz wprowadzenie wytycznych służących wspieraniu zasady jednoroczności; przyjmuje do wiadomości w szczególności informację Agencji, że udało jej się zmniejszyć stopę przenoszonych środków z 29,7 % w 2009 r. do 16,3 % w 2010 r.;

               16.

               podkreśla również, że uwzględniając fakt, iż Agencja we wszystkich swoich tytułach ma do czynienia ze środkami niezróżnicowanymi, nierealistyczne byłoby oczekiwanie, że wszystkie działania zaplanowane w budżecie na jeden rok kalendarzowy uda się przeprowadzić i opłacić w tym samym roku budżetowym, zwłaszcza w przypadku wydatków operacyjnych typu projektowego (np. rozwój systemów informatycznych);

      Procedura zamówień

               17.

               zauważa również na podstawie rocznego sprawozdania Agencji z działalności, że w 2010 r. przeprowadzono 350 procedur przetargowych, w tym procedury dotyczące wieloletnich umów ramowych w zakresie IT, bezpieczeństwa, usług doradczych w zakresie jakości i zarządzania, różnych zagadnień związanych z komunikacją oraz szkoleń językowych;

               18.

               uznaje w szczególności, że zawarto ogromną liczbę umów na mocy istniejących umów ramowych w dziedzinie usług doradczych w dziedzinie IT, a także naukowych, technicznych, środowiskowych i społeczno-gospodarczych zagadnień związanych z REACH;

      Zarządzanie zasobami ludzkimi

               19.

               zauważa na podstawie rocznego sprawozdania Agencji z działalności, że w 2010 r. Agencja zatrudniła ponad 120 nowych pracowników; stwierdza w szczególności, że duży nacisk położono na zatrudnienie specjalistów w celu zwiększenia potencjału naukowego Agencji; zauważa ponadto, że priorytetowo traktowano również zatrudnianie kadry zarządzającej średniego i wysokiego szczebla, aby zapewnić wdrożenie nowej struktury organizacyjnej od stycznia 2011 r.;

               20.

               wzywa Agencję do poprawy planowania swoich działań i projektów w zakresie zasobów ludzkich w czasie opracowywania swojego rocznego programu prac; zauważa w szczególności na podstawie rocznego sprawozdania Agencji z działalności, że ze względu na dużą liczbę i wpływ terminów rejestracji na usługi w zakresie zasobów ludzkich niższy priorytet przyznano działaniom szkoleniowym, a kilka projektów w tej dziedzinie odłożono lub zarządzano nimi na niższym poziomie niż pierwotnie planowano;

      Konflikt interesów

               21.

               odnotowując, że Agencja jest zaangażowana w podejmowanie decyzji wielkiej wagi dla konsumentów, i biorąc pod uwagę widoczność jej działań ze względu na jej znaczenie dla przemysłu, oczekuje na wyniki i zalecenia specjalnego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego w sprawie konfliktu interesów, które zostanie opublikowane przed końcem czerwca 2012 r., w celu ich omówienia;

               22.

               jest zdania, że po zakończeniu wstępnej fazy rozwoju, której głównym elementem będzie opracowanie procedur, Agencja będzie musiała zapewnić taki rozdział środków budżetowych i rozmieszczenie personelu, aby mogła ona w pełni wywiązywać się ze swych zadań merytorycznych, szczególnie w zakresie oceny, ograniczeń i autoryzacji;

      Audyt wewnętrzny

               23.

               stwierdza, że Agencja usprawniła swoje procedury administracyjne (w tym obieg środków finansowych) i swój operacyjny przepływ pracy dzięki stworzeniu zintegrowanego systemu zarządzania jakością (ISO9001); z zadowoleniem przyjmuje ponadto włączenie przez Agencję ocen ryzyka do jej priorytetów w zakresie audytu i rocznego programu prac, a w razie potrzeby jako podstawy procesu decyzyjnego; postrzega to jako przykład najlepszych praktyk, który inne agencje powinny naśladować;

               24.

               przyjmuje do wiadomości informację Agencji, że służba audytu wewnętrznego przeprowadziła projekt doradczy dotyczący „gotowości do rejestracji”, który został opublikowany i przekazany dyrektorowi wykonawczemu w dniu 14 kwietnia 2010 r.; podkreśla, że celem tego audytu jest dokonanie oceny gotowości Agencji do radzenia sobie z przyszłymi terminami rejestracji;

               25.

               w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie przez Agencję odrębnej komórki rejestracji i wniosków, a także awaryjnej grupy zadaniowej; wzywa jednak Agencję do zwiększenia spójności sposobów rozpatrywania spraw; zauważa, że jest to warunkiem wstępnym działań rejestrujących, a Agencja powinna zintensyfikować wysiłki w tym zakresie poprzez ustanowienie standardowej procedury aktualizacji zasad rejestracji oraz wystarczającego przebiegu informacji i dokumentowania decyzji podejmowanych w związku z aktualizacją zasad;

               26.

               wzywa również Agencję do przygotowania pracowników swojej komórki rejestracyjnej na zwiększone obciążenie obowiązkami w porównaniu z chwilą obecną poprzez szkolenie ich (a w szczególności kierownictwa średniego szczebla) oraz ustanowienie zastępstw dla najważniejszych pracowników; podkreśla, że zadania komórki rejestrującej powinny koncentrować się na najważniejszych działaniach, w przypadku których niezbędna jest szczególna wiedza dotycząca rejestracji;

               27.

               wzywa Agencję do przestrzegania restrykcyjnej odgórnej/oddolnej metodologii składania sprawozdań i jasnych wytycznych w celu zidentyfikowania odpowiednich wskaźników i narzędzi, które należy stosować;

               28.

               przyjmuje do wiadomości informację Agencji, że jednostka audytu wewnętrznego przeprowadziła w 2010 r. dwie wewnętrzne kontrole zabezpieczające: jedną dotyczącą „Wspierania pracowników”, a drugą – „Procesu fakturowania opłat”;

      Wyniki

               29.

               zauważa, że pod koniec 2010 r. upłynęły dwa ważne ostateczne terminy dotyczące REACH oraz rozporządzenia w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania; z tego względu z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Agencja poradziła sobie z przyjęciem i rozpatrzeniem około 25 000 dokumentacji rejestracyjnych odnoszących się do 4 300 substancji chemicznych, które należą do powszechnie stosowanych w Europie lub do najniebezpieczniejszych, a także ponad 3 milionów powiadomień dotyczących ponad 100 000 substancji, które są sklasyfikowane i muszą być oznakowane w celu ochrony użytkowników;

               30.

               wyraża zadowolenie z inicjatyw Agencji służących poprawie ukierunkowania na klienta i procedur uzyskiwania informacji zwrotnych; z przyjemnością zauważa, że Agencja zwróciła szczególną uwagę na swoje działania komunikacyjne, takie jak dni dla zainteresowanych stron, publikacje czy serwis doradczy;

               31.

               wyraża zadowolenie z prawidłowego działania Agencji w zakresie wdrażania unijnych przepisów dotyczących chemikaliów;

               32.

               bierze pod uwagę rozwój sytuacji w kontekście umów IT z uwagi na ich znaczne koszty, a także opóźnienia zaobserwowane w fazie rozwoju;

      Rola koordynatora sieci agencji

               33.

               wyraża uznanie dla Agencji za jej skuteczne działania jako koordynatora sieci agencji w trakcie procedury udzielania absolutorium w 2010 r.;

               34.

               zwraca uwagę na swoje zalecenia z poprzednich sprawozdań dotyczących udzielenia absolutorium, o których mowa w załączniku do niniejszej rezolucji;

               35.

               w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2012 r. (7) 2012 r. w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 150.

      (6)  Dz.U. L 64 z 12.3.2010, s. 447.

      (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0164. (Zob. s. 388 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 36/17/COL z dnia 10 lutego 2017 r. w odniesieniu do braku rzeczywistej zgodności z aktem, o którym mowa w pkt 66n załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylającym dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE, ze zmianami), i jego przepisami wykonawczymi w odniesieniu do certyfikatów wydawanych przez Hellenic Aviation Training Academy (Grecką Akademię Szkoleń Lotniczych HATA) oraz licencji określonych w części 66 wydawanych na ich podstawie [2017/457]

text:
               16.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 71/20

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 36/17/COL
   z dnia 10 lutego 2017 r.
   w odniesieniu do braku rzeczywistej zgodności z aktem, o którym mowa w pkt 66n załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylającym dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE, ze zmianami), i jego przepisami wykonawczymi w odniesieniu do certyfikatów wydawanych przez Hellenic Aviation Training Academy (Grecką Akademię Szkoleń Lotniczych HATA) oraz licencji określonych w części 66 wydawanych na ich podstawie [2017/457]
   URZĄD NADZORU EFTA,

      uwzględniając akt, o którym mowa w pkt 66n załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”)

         rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE
          (1), ze zmianami („akt”),
      dostosowany do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego porozumienia, w szczególności art. 11 ust. 2 tego aktu,

   uwzględniając art. 5 decyzji Stałego Komitetu nr 3/2012/SC z dnia 26 października 2012 r. ustanawiającej procedury dla komitetów wspierających Urząd Nadzoru EFTA w zakresie pełnienia jego funkcji na mocy art. 3 protokołu 1 do Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości,
   po zaciągnięciu opinii Komitetu EFTA ds. Transportu,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W lutym 2014 r. Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego („Agencja”) przeprowadziła inspekcję standaryzacyjną w zakresie zdatności do lotu (AIR.EL.02.2014) w greckim krajowym organie lotnictwa cywilnego (Hellenic Civil Aviation Authority, HCAA). Podczas inspekcji stwierdzono niezgodność, która nieskorygowana na czas mogłaby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa (niezgodność klasy D), zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 628/2013 (2).

               (2)

               Niezgodność dotyczyła domniemanego oszustwa przy egzaminach w organizacji szkolenia w zakresie obsługi technicznej z części 147 – Hellenic Aviation Training Academy (HATA) – o numerze zatwierdzenia EL.147.0007. Zgłoszono obawy dotyczące bezpieczeństwa ze względu na prawdopodobieństwo, że personel poświadczający w zakresie obsługi technicznej statku powietrznego otrzymał licencję określoną w części 66 na podstawie certyfikatów uznania wydawanych przez HATA zgodnie z załącznikiem III (część 66) do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1321/2014 (3), w wyniku domniemanego oszustwa, oraz korzysta z uprawnień i dopuszcza statki powietrzne do eksploatacji po obsłudze technicznej bez niezbędnej wiedzy podstawowej.

               (3)

               Dnia 26 lutego 2014 r. HCAA cofnął zatwierdzenie HATA i poinformował wszystkie właściwe organy państw członkowskich o prawdopodobieństwie oszustwa przy przyznawaniu przez HATA fałszywych certyfikatów uznania.

               (4)

               Dnia 3 lipca 2014 r. Agencja i HCAA przyjęli plan działań naprawczych uwzględniający m.in. dochodzenia w sprawie certyfikatów uznania, na podstawie których właściwe organy państw członkowskich wydały licencje określone w części 66 oraz certyfikaty uznania, które nie zostały jeszcze wykorzystane do uzyskania licencji określonych w części 66.

               (5)

               Dnia 9 grudnia 2014 r. Agencja opublikowała Biuletyn informacyjny dotyczący bezpieczeństwa (nr 2014-32), w którym poinformowała o potencjalnym zagrożeniu bezpieczeństwa związanym z domniemanym oszustwem dotyczącym egzaminów w HATA oraz zaleciła właściwym organom państw członkowskich konkretne środki w celu zaradzenia tej sytuacji.

               (6)

               W kwietniu 2016 r. Agencja przeprowadziła kolejną inspekcję standaryzacyjną HCAA. Podczas inspekcji dokonała ona przeglądu przyjętego planu działań naprawczych i stwierdziła, że HCAA nie miał możliwości odpowiednio wdrożyć uzgodnionych działań w uzgodnionym terminie. Dlatego w maju 2016 r. Agencja przedstawiła HCAA sprawozdanie uzupełniające zgodnie z art. 22 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 628/2013.

               (7)

               Ponieważ HCAA nie przeprowadził wystarczających dochodzeń w sprawie wykrycia domniemanych oszustw popełnionych przez HATA oraz nie przeprowadził wystarczających kontroli licencji określonych w części 66 wydanych na podstawie certyfikatów uznania wydanych przez HATA, potencjalne zagrożenie bezpieczeństwa utrzymuje się. Obawy dotyczą certyfikatów uznania przyznanych przez HATA w drodze egzaminu z wiedzy podstawowej na temat modułów technicznych (modułów 7, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17).

               (8)

               W świetle powyższego Agencja zaleciła, aby art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 przestał mieć zastosowanie do certyfikatów uznania przyznawanych przez HATA w drodze egzaminu z wiedzy podstawowej na temat modułów technicznych oraz do licencji określonych w części 66 wydawanych przez właściwe organy państw członkowskich na podstawie certyfikatów uznania. Poza tym właściwe organy są zobowiązane do podjęcia stosownych działań naprawczych i środków ochronnych w celu zaradzenia zagrożeniom bezpieczeństwa.

               (9)

               W dniu 19 grudnia 2016 r. Komisja Europejska zdecydowała, że certyfikaty uznania przyznawane w drodze egzaminu z wiedzy podstawowej na temat modułów technicznych przez Hellenic Aviation Training Academy (HATA) zgodnie z pkt 147.A.145 lit. a) ppkt 4 i dodatkiem III do załącznika IV (część 147) do rozporządzenia (UE) nr 1321/2014, które są przedstawiane przez wnioskodawcę jako dokumenty uzupełniające do wniosku o wydanie licencji określonej w części 66 przez właściwe organy zgodnie z pkt 66.B.100 załącznika III (część 66) do tego rozporządzenia nie zachowują rzeczywistej zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 216/2008 (4).

               (10)

               W związku z tym Komisja Europejska zdecydowała również, że określone w części 66 licencje na obsługę techniczną statków powietrznych wydawane przez właściwe organy państw członkowskich UE zgodnie z załącznikiem III (część 66) do rozporządzenia (UE) nr 1321/2014 na podstawie certyfikatów uznania przyznawanych w drodze egzaminu z wiedzy podstawowej na temat modułów technicznych przez HATA zgodnie z pkt 147.A.145 lit. a) ppkt 4 i dodatkiem III do załącznika IV (część 147) do tego rozporządzenia nie zachowują rzeczywistej zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 216/2008.

               (11)

               Konieczne jest zatem, aby Urząd Nadzoru EFTA przyjął odnośną decyzję dotyczącą określonych w części 66 licencji na obsługę techniczną statków powietrznych wydawanych przez właściwe organy państw EFTA oraz aby państwa EFTA podjęły działania naprawcze zapewniające wymagany poziom bezpieczeństwa w tych okolicznościach.

               (12)

               Zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 decyzja Urzędu Nadzoru EFTA dotycząca uznania przedmiotowych certyfikatów oraz działań naprawczych i środków ochronnych, jakie mają podjąć właściwe organy, musi być podana do wiadomości wszystkich państw EFTA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zakres
   Brak rzeczywistej zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 216/2008 i jego przepisami wykonawczymi dotyczy następujących kwestii:

               określone w części 66 licencje na obsługę techniczną statków powietrznych wydawane przez właściwe organy zgodnie z załącznikiem III (część 66) do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1321/2014 na podstawie certyfikatów uznania przyznawanych w drodze egzaminu z wiedzy podstawowej na temat modułów technicznych przez Hellenic Aviation Training Academy (HATA) zgodnie z pkt 147.A.145 lit. a) ppkt 4 i dodatkiem III do załącznika IV (część 147) do tego rozporządzenia.

         Artykuł 2
   Działania naprawcze
   1.   Właściwe organy państw EFTA, które wydały licencje określone w części 66 na podstawie certyfikatów uznania przyznawanych w drodze egzaminu z wiedzy podstawowej na temat modułów technicznych przez HATA, przeprowadzają, w terminie trzech miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji, ponowną ocenę każdej licencji określonej w części 66, której dotyczy problem, biorąc pod uwagę – bez uszczerbku dla niniejszej decyzji – zalecenia określone w najnowszej wersji Biuletynu informacyjnego dotyczącego bezpieczeństwa EASA nr 2014-32 opublikowanego przez Agencję dnia 9 grudnia 2014 r.
   2.   Po zakończeniu ponownej oceny właściwe organy państw EFTA:

               a)

               w przypadkach uzasadnionych w świetle art. 1 – stosownie do okoliczności ograniczają, zawieszają lub cofają licencję określoną w części 66 zgodnie z pkt 66.B.500 załącznika III (część 66); oraz

               b)

               w każdym przypadku informują Urząd Nadzoru EFTA i Agencję o wynikach ponownej oceny.

         Artykuł 3
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw EFTA i wchodzi w życie z dniem jej opublikowania.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 lutego 2017 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Helga JÓNSDÓTTIR

            Członek Kolegium

         Carsten ZATSCHLER

            Dyrektor

      (1)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

      (2)  Akt, o którym mowa w pkt 66qa załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 628/2013 z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie metod pracy stosowanych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego przy prowadzeniu inspekcji standaryzacyjnych i monitorowaniu stosowania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 736/2006 (Dz.U. L 179 z 29.6.2013, s. 46)).

      (3)  Akt, o którym mowa w pkt 66q załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie Komisji (UE) nr 1321/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie ciągłej zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia, a także w sprawie zatwierdzeń udzielanych organizacjom i personelowi zaangażowanym w takie zadania (Dz.U. L 362 z 17.12.2014, s. 1)).

      (4)  Zob. decyzja Komisji (UE) 2016/2357 z dnia 19 grudnia 2016 r. w odniesieniu do braku rzeczywistej zgodności z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 i jego przepisami wykonawczymi w odniesieniu do certyfikatów wydawanych przez Hellenic Aviation Training Academy (Grecką Akademię Szkoleń Lotniczych HATA) oraz licencji określonych w części 66 wydawanych na ich podstawie (Dz.U. L 348 z 21.12.2016, s. 72).


title: Decyzja Rady 2008/901/WPZiB z dnia 2 grudnia 2008 r. dotycząca niezależnej międzynarodowej misji wyjaśniającej w sprawie konfliktu w Gruzji

text:
               3.12.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 323/66

      DECYZJA RADY 2008/901/WPZiB
   z dnia 2 grudnia 2008 r.
   dotycząca niezależnej międzynarodowej misji wyjaśniającej w sprawie konfliktu w Gruzji
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 13 ust. 3 i jego art. 23 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 1 września 2008 r. Rada Europejska oświadczyła, że Unia Europejska jest gotowa do wsparcia wszelkich wysiłków zmierzających ku pokojowemu i trwałemu rozwiązywaniu konfliktów w Gruzji oraz że jest gotowa do wspierania środków budowy zaufania.

               (2)

               W dniu 15 września 2008 r. Rada wyraziła poparcie dla idei niezależnego dochodzenia dotyczącego konfliktu w Gruzji.

               (3)

               Należy mianować panią Heidi TAGLIAVINI szefem misji wyjaśniającej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Szef niezależnej międzynarodowej misji wyjaśniającej i zadania misji
   1.   Pani Heidi TAGLIAVINI zostaje mianowana szefem niezależnej międzynarodowej misji wyjaśniającej w sprawie konfliktu w Gruzji, zwanej dalej „misją wyjaśniającą”, na okres od dnia 2 grudnia 2008 r. do dnia 31 lipca 2009 r.
   2.   Celem misji wyjaśniającej jest przeprowadzenie dochodzenia w sprawie źródeł i przebiegu konfliktu w Gruzji, w tym z punktu widzenia prawa międzynarodowego (1), prawa humanitarnego i praw człowieka, a także dochodzenia w sprawie oskarżeń zgłoszonych w tym kontekście (2). Zakres dochodzenia, zarówno geograficzny, jak i czasowy, będzie wystarczająco szeroki, aby można było ustalić wszystkie możliwe przyczyny konfliktu. Wyniki dochodzenia zostaną przedstawione, w formie sprawozdania, stronom konfliktu, a także Radzie, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ).
   3.   Szef misji wyjaśniającej jest odpowiedzialny za realizację misji wyjaśniającej. W sposób niezależny ustala procedury i metody pracy misji wyjaśniającej, a także treść sprawozdania, o którym mowa w ust. 2.
   Artykuł 2
   Finansowanie
   1.   Kwota referencyjna przeznaczona na pokrycie wydatków związanych z realizacją misji wyjaśniającej wynosi 1 600 000 EUR na okres od dnia 2 grudnia 2008 r. do dnia 31 lipca 2009 r.
   2.   Wydatki finansowane z kwoty przewidzianej w ust. 1 kwalifikują się do finansowania od dnia 2 grudnia 2008 r.
   3.   Zarządzanie wydatkami odbywa się zgodnie z przepisami i procedurami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich. Zarządzanie wydatkami podlega umowie między szefem misji wyjaśniającej a Komisją.
   4.   Szef misji wyjaśniającej rozlicza się z Komisją z wszelkich wydatków.
   Artykuł 3
   Skład misji wyjaśniającej
   Decyzję o składzie misji wyjaśniającej podejmuje szef misji wyjaśniającej. W skład misji wyjaśniającej wchodzą uznani eksperci, w szczególności prawnicy, historycy, wojskowi oraz eksperci w dziedzinie praw człowieka.
   Artykuł 4
   Ocena
   Wprowadzenie w życie niniejszej decyzji jest oceniane przez Radę przed dniem 31 lipca 2009 r.
   Artykuł 5
   Wejście w życie i wygaśnięcie
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja traci moc z dniem 31 lipca 2009 r.
   Artykuł 6
   Publikacja
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 2 grudnia 2008 r.

            W imieniu Rady

         C. LAGARDE

            Przewodniczący

      (1)  W tym Aktu końcowego z Helsinek.

      (2)  W tym domniemanych zbrodni wojennych.