title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1788 z dnia 19 listopada 2018 r. w sprawie wsparcia Centrum Kontroli Broni Strzeleckiej i Lekkiej dla Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej (SEESAC) w realizacji regionalnego planu działania w sprawie zwalczania nielegalnego handlu bronią na Bałkanach Zachodnich

text:
                  20.11.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 293/11

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/1788
         z dnia 19 listopada 2018 r.
         w sprawie wsparcia Centrum Kontroli Broni Strzeleckiej i Lekkiej dla Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej (SEESAC) w realizacji regionalnego planu działania w sprawie zwalczania nielegalnego handlu bronią na Bałkanach Zachodnich
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (zwaną dalej „strategią UE dotyczącą BSiL”), którą następnie poddano przeglądowi w 2018 r., i która przedstawia wytyczne działań Unii w dziedzinie broni strzeleckiej i lekkiej (zwanej dalej „BSiL”). W strategii UE dotyczącej BSiL odnotowano, że Unia będzie priorytetowo traktowała wspieranie regionalnych inicjatyw zmierzających do zwalczania nielegalnej BSiL i amunicji do tego rodzaju broni, zapewniając wsparcie finansowe i techniczne organizacjom regionalnym i krajowym odpowiedzialnym za wdrażanie odpowiednich instrumentów regionalnych. W strategii UE dotyczącej BSiL wskazano na Bałkany jako region, w przypadku którego udzielanie wsparcia jest priorytetem.

                     (2)

                     W dniu 17 maja 2018 r. na szczycie UE–Bałkany Zachodnie w Sofii przywódcy UE uzgodnili deklarację z Sofii, do której przyłączyli się partnerzy z Bałkanów Zachodnich, i która obejmuje zobowiązanie do znaczącego zwiększenia współpracy operacyjnej w walce z międzynarodową przestępczością zorganizowaną w priorytetowych dziedzinach, takich jak broń palna, narkotyki, przemyt migrantów i handel ludźmi.

                     (3)

                     Region Bałkanów Zachodnich pozostaje jednym z głównych źródeł nielegalnego handlu bronią w Unii.

                     (4)

                     W dniu 13 czerwca 2018 r. Komisja oraz Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”) przedstawili wspólny komunikat do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie elementów strategii UE na rzecz zwalczania nielegalnej broni palnej, BSiL oraz amunicji do tych rodzajów broni, zatytułowany „Zabezpieczenie broni, ochrona obywateli”.

                     (5)

                     W dniu 10 lipca 2018 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej było gospodarzem szczytu Bałkanów Zachodnich w Londynie, na którym przyjęto regionalny plan działania na rzecz trwałego rozwiązania kwestii nielegalnego posiadania i niewłaściwego wykorzystywania BSiL i broni palnej oraz amunicji do nich, a także nielegalnego handlu taką bronią i amunicją na Bałkanach Zachodnich do roku 2024 (zwany dalej „planem działania”), który został przygotowany przez komisje ds. BSiL z Bałkanów Zachodnich w ramach francusko-niemieckiej inicjatywy darczyńców dotyczącej nielegalnego handlu bronią palną na Bałkanach Zachodnich. Komisje te przygotowują swoje harmonogramy realizacji planu działania.

                     (6)

                     Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ) w Agendzie na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, przyjętej w dniu 25 września 2015 r., stwierdziła, że nie jest możliwe osiągnięcie zrównoważonego rozwoju bez pokoju i bezpieczeństwa oraz że nielegalne przepływy broni są jednym z czynników prowadzących do przemocy, braku bezpieczeństwa i niesprawiedliwości.

                     (7)

                     Na trzeciej konferencji ONZ poświęconej przeglądowi postępów w realizacji programu działania na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach, która miała miejsce w czerwcu 2018 r. państwa członkowskie ONZ zobowiązały się do wzmocnienia partnerstw i współpracy na wszystkich szczeblach w celu zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL oraz zwalczania go, a także w celu promowania i wzmacniania współpracy granicznej i koordynacji regionalnej i subregionalnej.

                     (8)

                     Cele planu działania uzgodnione przez partnerów z Bałkanów Zachodnich są spójne z wysiłkami w ramach Unii i ONZ w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi. Unia powinna zatem wspierać Bałkany Zachodnie w realizacji planu działania.

                     (9)

                     SEESAC, ustanowione w Belgradzie w 2002 r. i działające na mocy wspólnego mandatu Programu ONZ ds. Rozwoju (UNDP) i Rady Współpracy Regionalnej, który jest następcą paktu stabilizacji dla Europy Południowo-Wschodniej, pomaga krajowym i regionalnym zainteresowanym stronom kontrolować rozprzestrzenianie i niewłaściwe wykorzystywanie BSiL i amunicji, a także pomaga ograniczać te zjawiska, przyczyniając się tym samym do większej stabilności, bezpieczeństwa i rozwoju Europy Południowo-Wschodniej i Wschodniej. SEESAC kładzie szczególny nacisk na rozwój przedsięwzięć regionalnych służących rozwiązywaniu problemu transgranicznych przepływów broni.

                     (10)

                     Unia poprzednio wspierała SEESAC poprzez decyzję Rady 2002/842/WPZiB (1), przedłużoną i zmienioną decyzjami Rady 2003/807/WPZiB (2) i 2004/791/WPZiB (3), a także poprzez decyzję Rady 2010/179/WPZiB (4), decyzję Rady 2013/730/WPZiB (5), przedłużoną decyzją Rady (WPZiB) 2015/2051 (6), oraz decyzję Rady (WPZiB) 2016/2356 (7).
                     Umowa zawarta zgodnie z decyzją (WPZiB) 2016/2356 wygasa w dniu 29 grudnia 2019 r.

                     (11)

                     Unia uważa SEESAC za preferowanego partnera w zakresie realizacji planu działania na Bałkanach Zachodnich, ze względu na jego udokumentowane doświadczenie i sieć kontaktów, sprawdzoną jakość jego pracy i jego koordynującą rolę w przygotowywaniu planu działania.

                     (12)

                     Ponadto w ramach niniejszego działania Unii należy zapewnić wsparcie w zakresie przeciwdziałania nielegalnemu handlowi bronią w Republice Mołdawii, na Ukrainie i Białorusi,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   Z myślą o zwalczaniu nielegalnego handlu bronią palną i BSiL na Bałkanach Zachodnich, a także zmniejszaniu ryzyka przedostawania się nielegalnej broni do Unii z regionu Bałkanów Zachodnich, Unia wspiera partnerów z Bałkanów Zachodnich w realizacji regionalnego planu działania na rzecz trwałego rozwiązania kwestii nielegalnego posiadania i niewłaściwego wykorzystywania BSiL i broni palnej oraz amunicji do nich, a także nielegalnego handlu taką bronią i amunicją na Bałkanach Zachodnich do roku 2024, oferując partnerom z Bałkanów Zachodnich wsparcie w osiąganiu celów przedstawionych w planie działania, a mianowicie (8):

                           1)

                           Do 2023 r. zapewni, aby wprowadzone zostały przepisy dotyczące kontroli broni, w pełni zharmonizowane z ramami regulacyjnymi UE i innymi powiązanymi zobowiązaniami międzynarodowymi, a także ustandaryzowane w całym regionie.

                           2)

                           Do 2024 r. zapewni, aby polityki i praktyki w zakresie kontroli broni na Bałkanach Zachodnich były oparte na dowodach i danych wywiadowczych.

                           3)

                           Do 2024 r. znacząco ograniczy nielegalny przepływ broni palnej, amunicji i materiałów wybuchowych na Bałkany Zachodnie, na tym obszarze i poza nim.

                           4)

                           Do 2024 r. znacząco zmniejszy podaż, popyt i niewłaściwe wykorzystywanie broni palnej poprzez zwiększanie świadomości, edukację, działania informacyjne i promocję.

                           5)

                           Do 2024 r. znacznie zmniejszy szacowaną liczbę nielegalnie posiadanych sztuk broni palnej na Bałkanach Zachodnich.

                           6)

                           Systematycznie zmniejszy nadwyżki i zniszczy skonfiskowaną broń strzelecką i lekką oraz amunicję.

                           7)

                           Znacząco obniży ryzyko rozprzestrzeniania broni palnej, amunicji i materiałów wybuchowych oraz ich przekierowywania na nielegalny rynek.

               2.   W uzupełnieniu celów, o których mowa w ust. 1, w ramach niniejszego działania Unii zapewnia się wsparcie w zakresie przeciwdziałania nielegalnemu handlowi bronią w Republice Mołdawii, na Ukrainie i Białorusi.

               3.   Aby osiągnąć cele, o których mowa w ust. 1 i 2, Unia, w drodze niniejszej decyzji:

                           a)

                           wspiera koordynowanie i monitorowanie realizacji planu działania na rzecz trwałego rozwiązania kwestii nielegalnego posiadania i niewłaściwego wykorzystywania BSiL i broni palnej oraz amunicji do nich, a także nielegalnego handlu taką bronią i amunicją na Bałkanach Zachodnich;

                           b)

                           wspiera władze na Bałkanach Zachodnich w pełnej harmonizacji ich prawodawstwa dotyczącego kontroli broni z unijnymi ramami regulacyjnymi i innymi powiązanymi zobowiązaniami międzynarodowymi; oraz

                           c)

                           zapewnia wsparcie w zakresie przeciwdziałania nielegalnemu handlowi bronią na Bałkanach Zachodnich, w Republice Mołdawii, na Ukrainie i Białorusi poprzez ocenę zdolności i pomoc techniczną dla organów ścigania i straży granicznej.

               4.   Zakres geograficzny projektu obejmuje Bałkany Zachodnie, a jego bezpośredni beneficjenci to Albania, Bośnia i Hercegowina, Kosowo (*1), Czarnogóra, Serbia i była jugosłowiańska republika Macedonii. W ramach projektu będzie się ponadto dążyć do utrzymania wsparcia dla Republiki Mołdawii, Ukrainy i Białorusi, które borykają się z podobnymi wyzwaniami w zakresie kontroli BSiL, poprzez przekazywanie wiedzy i zdobytych doświadczeń oraz najlepszych praktyk opracowanych na Bałkanach Zachodnich od 2001 r.

               5.   Działania wynikające z niniejszej decyzji będą wykorzystywać postępy poczynione w wyniku wdrożenia poprzednich decyzji Rady wspierających SEESAC.

               6.   Szczegółowy opis projektu znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2

               1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel.

               2.   Techniczną realizację projektu, o którym mowa w art. 1, prowadzi SEESAC, w razie potrzeby w koordynacji z kierującym europejską multidyscyplinarną platformą przeciwko zagrożeniom przestępstwami (EMPACT) broń palna.

               3.   SEESAC wykonuje swoje zadania pod kierownictwem Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z UNDP, który działa w imieniu SEESAC.

            Artykuł 3

               1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację finansowanego przez Unię projektu, o którym mowa w art. 1, wynosi 4 002 587,52 EUR.

               2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty odniesienia określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.

               3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 2. W tym celu zawiera niezbędną umowę z UNDP, który działa w imieniu SEESAC. Umowa ta zawiera zobowiązanie SEESAC do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.

               4.   Komisja podejmuje starania w celu zawarcia umowy, o której mowa w ust. 3, jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy.

            Artykuł 4

               1.   Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wdrażania niniejszej decyzji na podstawie sprawozdań przygotowywanych regularnie, co kwartał, przez SEESAC. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do przeprowadzenia oceny.

               2.   Komisja składa sprawozdania z aspektów finansowych projektu, o którym mowa w art. 1.

            Artykuł 5

               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               2.   Niniejsza decyzja wygasa 36 miesięcy po dniu zawarcia umowy, o której mowa w art. 3 ust. 3. Jednakże niniejsza decyzja wygasa sześć miesięcy po dniu jej wejścia w życie, jeśli umowa nie zostanie zawarta w tym okresie.

            Sporządzono w Brukseli dnia 19 listopada 2018 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady 2002/842/WPZiB z dnia 21 października 2002 r. dotycząca wykonania wspólnego działania 2002/589/WPZiB w celu wniesienia wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w Europie Południowo-Wschodniej (Dz.U. L 289 z 26.10.2002, s. 1).

            (2)  Decyzja Rady 2003/807/WPZiB z dnia 17 listopada 2003 r. rozszerzająca i zmieniająca decyzję 2002/842/WPZiB dotyczącą wykonania wspólnego działania 2002/589/WPZiB w celu wniesienia wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w Europie Południowo-Wschodniej (Dz.U. L 302 z 20.11.2003, s. 39).

            (3)  Decyzja Rady 2004/791/WPZiB z dnia 22 listopada 2004 r. rozszerzająca i zmieniająca decyzję 2002/842/WPZiB dotyczącą wykonania wspólnego działania 2002/589/WPZiB w celu wniesienia wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w Europie Południowo-Wschodniej (Dz.U. L 348 z 24.11.2004, s. 46).

            (4)  Decyzja Rady 2010/179/WPZiB z dnia 11 marca 2010 r. wspierająca kontrolę uzbrojenia SEESAC na Bałkanach Zachodnich w ramach strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (Dz.U. L 80 z 26.3.2010, s. 48).

            (5)  Decyzja Rady 2013/730/WPZiB z dnia 9 grudnia 2013 r. wspierająca działania SEESAC w zakresie rozbrojenia i kontroli zbrojeń w Europie Południowo-Wschodniej w ramach strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (Dz.U. L 332 z 11.12.2013, s. 19).

            (6)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2051 z dnia 16 listopada 2015 r. w sprawie zmiany decyzji 2013/730/WPZiB wspierającej działania SEESAC w zakresie rozbrojenia i kontroli zbrojeń w Europie Południowo-Wschodniej w ramach strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (Dz.U. L 300 z 17.11.2015, s. 19).

            (7)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/2356 z dnia 19 grudnia 2016 r. wspierająca działania SEESAC w zakresie rozbrojenia i kontroli zbrojeń w Europie Południowo-Wschodniej w ramach strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (Dz.U. L 348 z 21.12.2016, s. 60).

            (8)  http://www.seesac.org/f/docs/News-SALW/Roadmap-for-sustainable-solution.pdf

            (*1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

            ZAŁĄCZNIK
            WKŁAD UNIJNY W PROJEKT SEESAC DOTYCZĄCY KONTROLI DZIAŁAŃ ZWIĄZANYCH Z BSIL NA BAŁKANACH ZACHODNICH W RAMACH REALIZACJI PLANU DZIAŁANIA NA RZECZ TRWAŁEGO ROZWIĄZANIA KWESTII NIELEGALNEGO POSIADANIA I NIEWŁAŚCIWEGO WYKORZYSTYWANIA BSIL I BRONI PALNEJ ORAZ AMUNICJI DO NICH, A TAKŻE NIELEGALNEGO HANDLU TAKĄ BRONIĄ I AMUNICJĄ NA BAŁKANACH ZACHODNICH
            1.   Wprowadzenie i cele

            Europa Południowo-Wschodnia pozostaje obszarem, który budzi obawy, a także ważnym wyzwaniem w strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (zwanej dalej „strategią UE dotycząca BSiL”). Pomimo znaczących postępów poczynionych w ostatnich latach, gromadzenie broni strzeleckiej i lekkiej (zwanej dalej „BSiL”) oraz amunicji, nieodpowiednie warunki przechowywania, nielegalne posiadanie, a także kształtowanie i wdrażanie polityki w zakresie braków w zdolnościach, połączone ze słabością systemów politycznych, nadal ograniczają skuteczność wysiłków w zakresie kontroli BSiL. Z tego względu, aby zapewnić dalsze postępy, zagwarantować korzyści i utorować drogę do długofalowego trwałego rozwiązania obejmującego pełną harmonizację z unijnymi ramami ustawodawczymi i regulacyjnymi oraz przestrzeganie standardów międzynarodowych, dalsze udzielanie wsparcia na rzecz zwalczania zagrożeń związanych z rozprzestrzenianiem i nielegalnym handlem BSiL w Europie Południowo-Wschodniej oraz z jej obszaru stanowi istotną część wysiłków Unii zmierzających do osiągnięcia celów strategii UE dotyczącej BSiL.
            W celu rozwiązania pozostałych problemów w zakresie kontroli BSiL oraz wzmocnienia zaangażowania Bałkanów Zachodnich w zwalczanie nielegalnego handlu i niewłaściwego wykorzystywania broni palnej, po przeprowadzeniu konsultacji z właściwymi instytucjami i organizacjami międzynarodowymi, komisje ds. BSiL dla Bałkanów Zachodnich opracowały w dniu 29 maja 2018 r. w Tiranie plan działania na rzecz trwałego rozwiązania kwestii nielegalnego posiadania i niewłaściwego wykorzystywania BSiL i broni palnej oraz amunicji do nich, a także nielegalnego handlu taką bronią i amunicją na Bałkanach Zachodnich do roku 2024 (zwany dalej „planem działania”).,Plan działania został zatwierdzony podczas szczytu Bałkanów Zachodnich w dniu 9 lipca 2018 r. w Londynie. Plan działania zakłada, że Bałkany Zachodnie będą regionem bezpieczniejszym oraz eksporterem bezpieczeństwa, w którym zostaną wprowadzone kompleksowe i trwałe mechanizmy nadzoru i kontroli, w pełni zharmonizowane ze standardami unijnymi i innymi standardami międzynarodowymi, mające na celu rozpoznawanie przypadków nielegalnego posiadania i niewłaściwego wykorzystywania broni palnej, amunicji i materiałów wybuchowych oraz handlu nimi, a także zapobieganiu takim zjawiskom, ich ściganie i kontrolę. Plan działania został opracowany jako dokument zawierający wytyczne i jako taki zakłada uzgodnione poziomy efektywności oraz określa zobowiązania beneficjentów wymagane na poziomie strategicznym, politycznym i operacyjnym, w oparciu o polityczne zaangażowanie władz Bałkanów Zachodnich w realizację wytycznych i dokumentów strategicznych ONZ i Unii dotyczących kontroli broni.
            Centrum Kontroli Broni Strzeleckiej i Lekkiej dla Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej (SEESAC), jako agencja wykonawcza regionalnego planu wdrożeniowego dotyczącego zwalczania rozprzestrzeniania broni strzeleckiej i broni lekkiej, wspierało przygotowanie planu działania oraz będzie koordynować i wspierać jego realizację. Niniejsze działanie będzie zatem zwiększać zakres pomocy w zakresie kontroli BSiL na mocy decyzji 2010/179/WPZiB, 2013/730/WPZiB oraz (WPZiB) 2016/2356. Będzie stymulowało dalszy rozwój procesów i środków niezbędnych do osiągnięcia trwałej kontroli BSiL na Bałkanach Zachodnich.
            Niniejsze działanie: a) będzie wspierać koordynację realizacji planu działania; b) zapewni wsparcie na rzecz harmonizacji ram ustawodawczych i regulacyjnych dotyczących BSiL i broni palnej z ramami unijnymi; oraz c) umożliwi lepsze zrozumienie obecnych luk i potrzeb w celu dalszej poprawy transgranicznych zdolności wykrywania nielegalnego handlu bronią palną poprzez tworzenie punktów kontaktowych ds. broni palnej w Europie Południowo-Wschodniej. Zapewni również lepszy ogląd obecnej sytuacji oraz określi obszary, w których należy zapewnić wsparcie zdolności w zakresie zapobiegania nielegalnemu rozprzestrzenianiu BSiL i broni palnej oraz nielegalnemu handlowi taką bronią na Ukrainie i Białorusi, z wykorzystaniem pomocy zapewnianej na mocy decyzji (WPZiB) 2016/2356 we wspieraniu ograniczenia zagrożenia związanego z nielegalnym gromadzeniem BSiL i handlu nią w Europie Południowo-Wschodniej (SEESAC IV). Jako taka, realizacja niniejszego działania będzie uzupełniać działania w ramach decyzji (WPZiB) 2016/2356, umożliwiając zwiększenie ich wpływu na zwalczanie nielegalnego handlu bronią palną. Zapewni koordynację innych działań i inicjatyw w regionie dotyczących walki z handlem bronią palną, aby wykorzystać efekt synergii, zwiększyć interoperacyjność i zapobiegać powielaniu wysiłków (1).
            Ogólnym celem projektu jest przyczynianie się do europejskiego i międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa poprzez zwalczanie zagrożeń, jakie niesie ze sobą gromadzenie BSiL oraz amunicji do tych rodzajów broni, a także nielegalny handel nimi w Europie Południowo-Wschodniej i z jej obszaru. Jednocześnie zwiększy stabilność w regionie poprzez współpracę w ramach Rady Współpracy Regionalnej oraz partnerstwo z innymi odpowiednimi międzynarodowymi partnerami i inicjatywami.
            Projekt bezpośrednio przyczyni się do realizacji strategii bezpieczeństwa UE, strategii UE dotyczącej BSiL, strategii UE dotyczącej broni palnej, planu działania w sprawie nielegalnego handlu bronią palną między UE a regionem Europy Południowo-Wschodniej na okres 2015–2019 (zwanego dalej „planem działania na lata 2015-2019), cyklu polityki UE w zakresie zorganizowanej i poważnej przestępczości międzynarodowej, w tym europejskiej multidyscyplinarnej platformy przeciwko zagrożeniom przestępstwami (EMPACT) broń palna, Traktatu o handlu bronią, planu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach, międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie, protokołu ONZ dotyczącego broni palnej i rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325(2000) oraz w szczególności zwiększy regionalną współpracę na rzecz zwalczania zagrożeń związanych z rozprzestrzenianiem BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Wyniki projektu bezpośrednio przyczynią się także do realizacji celu zrównoważonego rozwoju nr 16 dotyczącego pokoju i sprawiedliwych społeczeństw, w szczególności celu nr 16.1 (znaczące ograniczenie wszelkich form przemocy i odsetka zgonów na całym świecie) i celu nr 16.4 (znaczące ograniczenie nielegalnych przepływów broni). Ponadto projekt będzie uzupełniał realizację planu działania Komisji dotyczącego nielegalnego handlu bronią palną i materiałami wybuchowymi w Unii.
            Projekt umożliwi w szczególności:

                        —

                        koordynowanie i monitorowanie realizacji planu działania na rzecz trwałego rozwiązania kwestii nielegalnego posiadania i niewłaściwego wykorzystywania BSiL i broni palnej oraz amunicji do nich, a także nielegalnego handlu taką bronią i amunicją na Bałkanach Zachodnich,

                        —

                        wspieranie władz na Bałkanach Zachodnich w pełnej harmonizacji ich prawodawstwa dotyczącego kontroli broni z unijnymi ramami regulacyjnymi i innymi powiązanymi zobowiązaniami międzynarodowymi, oraz

                        —

                        zapewnienie wsparcia w zakresie przeciwdziałania nielegalnemu handlowi bronią na Bałkanach Zachodnich, w Republice Mołdawii, na Ukrainie i Białorusi poprzez ocenę zdolności i pomoc techniczną dla organów ścigania i straży granicznej.

                  W oparciu o skuteczne wdrażanie decyzji 2013/730/WPZiB, a także decyzji (WPZiB) 2016/2356, oraz zgodnie ze strategią UE dotyczącą BSiL, projekt zakładający kontynuację działań zmierza do dalszego wzmocnienia systemów kontroli partnerów oraz dalszego wspierania wielostronności poprzez wzmocnienie ugruntowanych regionalnych mechanizmów przeciwdziałania dostawom i destabilizującemu rozprzestrzenianiu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Ponadto, w celu zapewnienia, aby zdolności wypracowane przez instytucje Europy Południowo-Wschodniej zostały wykorzystane także w przypadku innych problematycznych obszarów, projekt będzie dążyć do bardziej kompleksowego wymiaru regionalnego poprzez ukierunkowane działania w zakresie transferu wiedzy.
            2.   Wybór agencji wykonawczej oraz koordynacja działań z innymi właściwymi inicjatywami dotyczącymi finansowania

            SEESAC jest wspólną inicjatywą Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP) i Rady Współpracy Regionalnej (RCC) i jako taka jest centralnym punktem w zakresie działań związanych z BSiL w Europie Południowo-Wschodniej. Jako agencja wykonawcza regionalnego planu wdrożeniowego dotyczącego zwalczania rozprzestrzeniania BSiL, SEESAC współpracuje od 2002 r. z krajowymi i międzynarodowymi zainteresowanymi stronami w Europie Południowo-Wschodniej nad wdrożeniem całościowego podejścia do kontroli BSiL poprzez realizację szerokiego zakresu działań obejmujących: ułatwianie strategicznej i operacyjnej współpracy regionalnej, wspieranie kształtowania polityki oraz zwiększanie zdolności instytucji, kampanie informacyjne i kampanie zbierania BSiL, zarządzanie zapasami, zmniejszanie nadwyżek oraz zwiększanie zdolności w zakresie znakowania i śledzenia, a także poprawa kontroli eksportu broni. W ten sposób SEESAC zdobył jedyne w swoim rodzaju zdolności i doświadczenie w prowadzeniu na poziomie regionalnym działań obejmujących wiele zainteresowanych stron, z wykorzystaniem wspólnego zaplecza politycznego i gospodarczego partnerów w regionie, zapewniając odpowiedzialność podmiotów na poziomie krajowym i regionalnym oraz długoterminową trwałość działań, a także stał się podstawowym organem w regionie w zakresie kontroli BSiL.
            SEESAC nadal utrzymuje dwustronne i wielostronne kanały komunikacji ze wszystkimi właściwymi podmiotami i organizacjami. W tym celu SEESAC nadal prowadzi Sekretariat Regionalnej Grupy Sterującej ds. BSiL (RSG). Ponadto SEESAC prowadzi Sekretariat Inicjatywy Regionalnego Podejścia do Zmniejszania Zapasów (RASR). SEESAC bierze również udział w spotkaniach koordynacyjnych w zakresie BSiL i rozminowywania, nieformalnego mechanizmu koordynacji działań obejmujących NATO, Unię, Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) i SEESAC w zakresie kontroli BSiL. SEESAC regularnie uczestniczy w posiedzeniach wszystkich właściwych forów regionalnych. SEESAC utrzymuje nadal szeroką sieć formalnych i nieformalnych partnerstw z organizacjami takimi jak Centrum Współpracy w zakresie Bezpieczeństwa Regionalnego Centrum Wspierania Weryfikacji i Wdrażania Kontroli Zbrojeń (RACVIAC) oraz Forum OBWE ds. Współpracy w zakresie Bezpieczeństwa (FSC). Regularne spotkania koordynacyjne, a także wymiana informacji i danych z innymi agendami ONZ, takimi jak m.in. UNODC i UNODA, odbywają się między innymi poprzez działania koordynacyjne ONZ w zakresie broni strzeleckiej (CASA). SEESAC działa zatem jako regionalny ośrodek koordynujący i punkt kontaktowy dla szerokiego spektrum kwestii związanych z reformą sektora bezpieczeństwa, koncentrujący się szczególnie na kontroli BSiL oraz zarządzaniu zapasami. SEESAC utrzymuje ścisłe kontakty z właściwymi instytucjami Unii, głównie DG ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych Komisji i Europolem, a także inicjatywami realizowanymi pod przewodnictwem Unii, takimi jak EMPACT broń palna i Grupą Roboczą Europejskich Ekspertów ds. Broni Palnej (EFE), oraz pomaga im skuteczniej dotrzeć do partnerów z Europy Południowo-Wschodniej.
            SEESAC z siedzibą w Belgradzie działa obecnie w całej Europie Południowo-Wschodniej: prowadzi działalność w Albanii, Bośni i Hercegowinie, Kosowie, Czarnogórze, Serbii, byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii i Republice Mołdawii, a także zapewnia ograniczone wsparcie Ukrainie i Białorusi. W przeszłości SEESAC prowadził także działalność w Bułgarii, Chorwacji i Rumunii. Odpowiedzialność regionu za działania zapewnia Rada Współpracy Regionalnej oraz Regionalna Grupa Sterująca ds. BSiL, w ramach których wszyscy partnerzy z Europy Południowo-Wschodniej przedstawiają wytyczne strategiczne, inicjatywy i wnioski o działania SEESAC.
            SEESAC jako pierwszy zastosował podejście oparte na radzeniu sobie ze wspólnymi problemami dzięki inicjatywom regionalnym, co dało w Europie Południowo-Wschodniej znakomite rezultaty nie tylko z powodu wynikłego z tego dzielenia się kluczowymi informacjami i propagowania zdrowego współzawodnictwa regionalnego, ale także z uwagi na fakt, że pomaga osiągać na poziomie krajowym i regionalnym stałe i dające się łatwo zmierzyć rezultaty dzięki całościowej realizacji. Organizacja dorocznych spotkań Regionalnej Grupy Sterującej ds. BSL oraz udział SEESAC we wszystkich właściwych procesach i inicjatywach zapewnia terminową i uczciwą wymianę informacji, dobrą orientację sytuacyjną i perspektywę niezbędne, aby umożliwić realizację działań bez ich powielania, zgodnie z obecnymi potrzebami rządów i regionów oraz ze zmieniającymi się tendencjami.
            SEESAC opiera wszystkie swoje działania na potrzebach wyrażonych przez partnerów i na zgromadzonych danych podstawowych oraz gwarantuje zatwierdzanie działań i polityczne poparcie przez krajowe zainteresowane strony jako warunek wstępny działań. Ponadto wszystkie wysiłki są podejmowane w ramach wsparcia procesów prowadzonych przez UE oraz z myślą o osiąganiu unijnych standardów i kryteriów. SEESAC realizowało bardzo skutecznie poprzednie projekty finansowane przez Unię, zapewniając trwałe wyniki dzięki rozwijaniu odpowiedzialności partnerów za projekty i działania oraz zachęcaniu do niej, a także propagowaniu koordynacji regionalnej, wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk oraz badań regionalnych. Jego wiedza na temat BSiL oraz pogłębiona znajomość kwestii regionalnych i właściwych zainteresowanych stron czyni z SEESAC najlepszego partnera w realizacji tego konkretnego działania.
            Projekt uzupełnia również działania krajowe i regionalne, dążąc do osiągnięcia jak największego efektu synergii. SEESAC będzie łączyć swoje działania z następującymi międzynarodowymi działaniami pomocowymi:

                        —

                        w Bośni i Hercegowinie:

                                    —

                                    projekt unijny dotyczący zarządzania zapasami, wsparcia technicznego oraz zmniejszenia nadwyżki amunicji (EU STAR), finansowany z krótkoterminowego komponentu unijnego Instrument na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju i realizowany przez biuro UNDP w Sarajewie; projekt EU STAR opiera się na wynikach i wnioskach wyciągniętych z projektu EXPLODE, finansowanego przez Unię i realizowanego przez UNDP w okresie od kwietnia 2013 r. do listopada 2016 r., z myślą o dalszym wspieraniu tworzenia trwałego systemu zarządzania zapasami w Bośni i Hercegowinie,

                                    —

                                    projekt finansowany przez Federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych Niemiec koncentrujący się na przeciwdziałaniu nielegalnemu handlowi bronią (CIAT), wspierający budowanie zdolności policji granicznej Bośni i Hercegowiny oraz Ministerstwa Bezpieczeństwa Bośni i Hercegowiny w zakresie rozpoznawania nielegalnego handlu bronią palną, amunicją i materiałami wybuchowymi, z i poprzez terytorium Bośni i Hercegowiny, zapobiegania tym zjawiskom oraz przeciwdziałania im,

                                    —

                                    mechanizm koordynacji ustanowiony przez Ministerstwo Obrony Bośni i Hercegowiny oraz podmioty międzynarodowe w ramach koordynacji EUFOR Althea, aby stale uzupełniać działania prowadzone obecnie przez społeczność międzynarodową w kwestii nadwyżek zapasów amunicji do broni konwencjonalnej utrzymywanych przez Ministerstwo Obrony Bośni i Hercegowiny oraz z myślą o wszelkich ewentualnych przyszłych planach kampanii na rzecz zbierania nielegalnej broni konwencjonalnej w Bośni i Hercegowinie.

                              Dotychczas osiągnięto znaczące korzyści dzięki ścisłej współpracy i koordynacji z tymi trzema projektami, co zaowocowało większą skutecznością;

                        —

                        w Serbii – projekt dotyczący zarządzania zapasami amunicji do broni konwencjonalnej (CASM), finansowany przez Departament Stanu USA, UNDP i OBWE, ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa i ochrony w uprzednio wskazanych składach amunicji do broni konwencjonalnej oraz unieszkodliwienie zgłoszonych nadwyżek amunicji,

                        —

                        w Czarnogórze – projekt demilitaryzacji (MONDEM), zarządzany przez UNDP we współpracy z OBWE, zmierzający do zmniejszania ryzyka proliferacji dzięki rozwijaniu bezpiecznej i zapewniającej ochronę infrastruktury związanej ze składowaniem amunicji do broni konwencjonalnej i systemów zarządzania, zmniejszania ryzyka wybuchów, jakie zagraża ludności, poprzez demilitaryzację mało szkodliwą dla środowiska, zniszczenia toksycznych odpadów niebezpiecznych (ciekłe paliwo rakietowe) oraz wspierania reformy sektora obrony poprzez zniszczenie ograniczonej liczby systemów broni ciężkiej wskazanych przez Ministerstwo Obrony Czarnogóry,

                        —

                        w byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii – projekt w zakresie zmniejszania ryzyka rozprzestrzeniania broni i amunicji, który ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa istniejących zapasów broni strzeleckiej i amunicji, zarządzany przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i realizowany przez misję OBWE w Skopje,

                        —

                        w Kosowie – projekt w zakresie ograniczania ryzyka związanego z bronią palną i materiałami wybuchowymi (FERM, dawny projekt KOSSAC), który miał pierwotnie na celu zmniejszenie przemocy zbrojnej w Kosowie oraz zwiększenie bezpieczeństwa ludności, i który służy wsparciu zainteresowanych stron w Kosowie w kontrolowaniu powszechnego nielegalnego posiadania i rozprowadzania BSiL oraz – poprzez zarządzanie oparte na analizie ryzyka i stosowanie podejścia opartego na dowodach – zminimalizowanie zagrożenia, jakie stwarza taka broń i materiały wybuchowe,

                        —

                        na poziomie regionalnym – regionalna platforma reformy sektora bezpieczeństwa (RSSRP), ugruntowane zasoby, które zapewniają szybkie, skuteczne i oparte na zapotrzebowaniu odpowiedzi na potrzeby w zakresie praworządności na poziomie technicznym na całym świecie; dysponując mechanizmem szybkiego wdrażania opartym na jedynej w swoim rodzaju sieci ekspertów ds. bezpieczeństwa z doświadczeniem w dziedzinie reformy sektora bezpieczeństwa SEESAC, regionalna platforma reformy sektora bezpieczeństwa zapewnia zindywidualizowane wsparcie ze szczególnym uwzględnieniem kontroli BSiL oraz uwzględniania problematyki płci w polityce bezpieczeństwa.

                  SEESAC współpracuje regularnie z OBWE, NATO, Europolem, EMPACT i Interpolem, a także z innymi właściwymi podmiotami, aby zagwarantować komplementarność działań, terminowość prac i efektywne kosztowo wykorzystanie zasobów.
            3.   Opis projektu

            Nowy etap projektu SEESAC będzie wykorzystywać postępy poczynione w ramach decyzji 2013/730/WPZiB i w uzupełnieniu decyzji (WPZiB) 2016/2356.
            Skoncentruje się na trzech głównych obszarach, przy utrzymaniu całościowego podejścia do radzenia sobie z zagrożeniem, jakie w regionie stwarza BSiL. Te trzy obszary dotyczą poziomu strategicznego/politycznego, a także aspektów operacyjnych, zatem bezpośrednio wspierają wszystkie poziomy kontroli BSiL, koncentrując się na: ścisłym koordynowaniu regionalnego podejścia do realizacji planu działania; zwiększeniu zdolności w zakresie harmonizacji prawodawstwa dotyczącego kontroli broni; oraz przyczyniając się do lepszego zrozumienia zdolności w zakresie przeciwdziałania nielegalnemu handlowi na Ukrainie i Białorusi.
            Wyniki projektu to w szczególności:

                        —

                        skoordynowana realizacja planu działania na rzecz trwałego rozwiązania kwestii nielegalnego posiadania i niewłaściwego wykorzystywania BSiL i broni palnej oraz amunicji do nich, a także nielegalnego handlu taką bronią i amunicją na Bałkanach Zachodnich,

                        —

                        wsparcie zapewnione pełnej harmonizacji prawodawstwa władz Bałkanów Zachodnich dotyczącego kontroli broni z unijnymi ramami regulacyjnymi i innymi powiązanymi zobowiązaniami międzynarodowymi oraz standaryzacja w całym regionie,

                        —

                        przeciwdziałanie nielegalnemu handlowi bronią na Bałkanach Zachodnich, w Republice Mołdawii, na Ukrainie i Białorusi poprzez ocenę zdolności i pomoc techniczną dla organów ścigania i straży granicznej.

                  Strategia projektu opiera się na jedynym w swoim rodzaju podejściu SEESAC polegającym na wspieraniu zaufania i współpracy w regionie, co jest wstępnym warunkiem osiągnięcia konkretnych i wymiernych zmian. W szczególności, na poziomie regionalnym, różne procesy współpracy ułatwiane przez SEESAC, angażujące zarówno decydentów politycznych, jak i praktyków działających na poziomie operacyjnym, okazały się istotnym czynnikiem zapewniającym otoczenie konkurencyjne i sprzyjające przekazywaniu wiedzy, wymianie wiedzy specjalistycznej i wymianie informacji. Umożliwiło to nie tylko zwiększenie zdolności w tym regionie, ale, co ważniejsze, budowanie zaufania i tworzenie bezpośredniej współpracy między instytucjami a niezależnymi ekspertami, co – prócz innych czynników – pozwoliło przygotować plan działania. Z kolei atmosfera zawodowego zaufania stwarza możliwość czynienia na poziomie krajowym postępów w kwestiach, których dotyczy plan działania. Ponadto podejście oparte na współpracy regionalnej sprawiło, że region stał się bardziej przejrzysty i skuteczniejszy w wysiłkach na rzecz kontroli handlu bronią, co powoduje, że partnerzy z Europy Południowo-Wschodniej znajdują się – w wymiarze globalnym – wśród najbardziej przejrzystych państw pod względem sprawozdawczości dotyczącej transferu broni. Dlatego też projekt będzie w dalszym ciągu wspierać współpracę regionalną będącą istotnym czynnikiem umożliwiającym osiąganie wymiernych rezultatów.
            Zakres geograficzny projektu obejmuje Bałkany Zachodnie, a jego bezpośredni beneficjenci to Albania, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Kosowo, Serbia i była jugosłowiańska republika Macedonii. Ponadto, w ramach projektu będzie się dążyć do dalszego wsparcia dla państw Europy Wschodniej, które borykają się z podobnymi wyzwaniami dotyczącymi kontroli BSiL, takich jak Republika Mołdawii, Ukraina i Białoruś, poprzez transfer wiedzy, doświadczeń zdobytych i najlepszych praktyk opracowanych na Bałkanach Zachodnich od 2001 r.
            3.1.   Koordynacja realizacji planu działania na rzecz trwałego rozwiązania kwestii nielegalnego posiadania i niewłaściwego wykorzystywania BSiL i broni palnej oraz amunicji do nich, a także nielegalnego handlu taką bronią i amunicją na Bałkanach Zachodnich

               Cel

            Zapewnienie skutecznej koordynacji wdrażania planu działania przez sześciu beneficjentów oraz towarzyszące im sześć harmonogramów opracowanych w konkretnych celach i mierzonych za pomocą kluczowych wskaźników efektywności. Postępy będą mierzone za pomocą mechanizmu monitorowania, oceny i sprawozdawczości w zakresie wyników osiągniętych w realizacji planu działania i harmonogramów partnerów dotyczących jego realizacji.

               Opis

            Partnerzy z Bałkanów Zachodnich potwierdzili na szczycie poświęconym Bałkanom Zachodnim, który odbył się w dniu 9 lipca 2018 r. w Londynie, wspólną determinację i wzmocnione zaangażowanie w położenie kresu nielegalnemu posiadaniu i niewłaściwemu wykorzystywaniu broni palnej oraz handlowi nią, zatwierdzając plan działania. Regionalny plan działania opracowany w ramach gruntownego procesu konsultacyjnego i przy wsparciu SEESAC uzupełnia istniejące działania Unii, aby przeciwdziałać temu zagrożeniu, zwłaszcza plan działania na lata 2015–2019, wspólny komunikat Komisji i Wysokiego Przedstawiciela w sprawie elementów strategii UE na rzecz zwalczania nielegalnej broni palnej, broni strzeleckiej i lekkiej oraz amunicji do niej, a także prace związane z EMPACT Europol w regionie. Plan działania jest wynikiem konsensusu osiągniętego przez wszystkie zainteresowane strony w regionie w zakresie aktualnych wyzwań, celów ogólnych, które należy osiągnąć, oraz harmonogramu działań, jakie należy podjąć. Plan działania zapewnia ogólną platformę dla osiągnięcia wspólnie uzgodnionych kluczowych wskaźników efektywności na poziomie strategicznym, politycznym i operacyjnym. W związku z tym praca w ramach tego komponentu oznacza: skuteczną koordynację realizacji planu działania na poziomie regionalnym; zindywidualizowane wsparcie dla komisji ds. BSiL oraz właściwych organów we wdrażaniu ich harmonogramów dotyczących planu działania; okresowe monitorowanie i ocenę postępów w odniesieniu do wspólnie uzgodnionych kluczowych wskaźników wykonania; a także lepsze zrozumienie zdolności beneficjentów do realizacji działań w ramach obszarów funkcjonalnych planu działania.
            W szczególności w projekcie przewiduje się koordynację realizacji planu działania poprzez:

                        —

                        formalne regionalne spotkania koordynacyjne dotyczące planu działania skupiające się na postępach i wymianie informacji,

                        —

                        zapewnienie usług ekspertów i wsparcia technicznego podczas lokalnych spotkań koordynacyjnych dotyczących planu działania monitorujących realizację harmonogramów partnerów,

                        —

                        opracowywanie półrocznych sprawozdań z monitorowania i oceny dokumentujących postępy, wyzwania i potrzeby w zakresie realizacji planu działania, w oparciu o wspólnie uzgodnione kluczowe wskaźniki wykonania,

                        —

                        śródokresową ocenę realizacji harmonogramów dotyczących planu działania obejmujących ocenę zdolności sześciu beneficjentów w zakresie kontroli BSiL,

                        —

                        działania informacyjne i promocyjne dotyczące planu działania (w tym stworzenie platformy internetowej, zaangażowanie zainteresowanych stron i podnoszenie świadomości).

                  Wyniki projektu/wskaźniki realizacji:

                        —

                        zorganizowanie do sześciu regionalnych spotkań koordynacyjnych dotyczących planu działania,

                        —

                        umożliwienie podsumowywania postępów, wymiany informacji, przekazywania wiedzy i standaryzacji,

                        —

                        organizowanie lokalnych posiedzeń koordynacyjnych (do 36 łącznie),

                        —

                        opracowywanie półrocznych sprawozdań z monitorowania i oceny (do sześciu),

                        —

                        śródokresową ocenę obejmującą ocenę zdolności przygotowaną dla sześciu beneficjentów planu działania,

                        —

                        utworzenie platformy internetowej, aby zapewnić odpowiednie działania informacyjne i promocyjne dotyczące planu działania.

                  3.2.   Wspieranie władz na Bałkanach Zachodnich w pełnej harmonizacji ich prawodawstwa dotyczącego kontroli broni z unijnymi ramami regulacyjnymi i innymi powiązanymi zobowiązaniami międzynarodowymi oraz standardy w całym regionie

               Cel

            Komponent ten zapewni kompleksowe wsparcie techniczne przy opracowywaniu i wdrażaniu silnych ram prawnych kontroli BSiL w pełni zharmonizowanych oraz zgodnych z unijnymi ramami regulacyjnymi i innymi umowami i standardami międzynarodowymi.

               Opis

            Cel 1 planu działania ma na celu zapewnienie, aby na Bałkanach Zachodnich, do 2023 r., wprowadzono przepisy w zakresie kontroli broni, w pełni zharmonizowane z unijnymi ramami regulacyjnymi i innymi powiązanymi zobowiązaniami międzynarodowymi. Istnieje wyraźna i pilna potrzeba przyjęcia na Bałkanach Zachodnich takich ram ustawodawczych i regulacyjnych dotyczących kontroli BSiL i broni, w celu skutecznego regulowania kontroli broni oraz ułatwienia reakcji na odnośne zagrożenia. Umożliwi to w konsekwencji zgodność prawodawstwa i procedur kontroli broni na Bałkanach Zachodnich oraz standaryzację procedur i praktyk w zakresie kontroli BSiL i broni palnej. Taka standaryzacja umożliwiłaby usunięcie przeszkód, które uniemożliwiają organom ścigania i sądownictwu podejmowanie bezpośredniej współpracy, wymianę informacji i prowadzenie wspólnych lub równoległych dochodzeń. Umożliwiłoby to również lepsze i skuteczniejsze reagowanie na zagrożenia związane z bronią palną na poziomie krajowym, regionalnym i europejskim. Ponadto, jako że problematyka płci często nie jest ani uwzględniana, ani odpowiednio ujmowana w ramach ustawodawczych i politycznych regulujących kontrolę BSiL w Europie Południowo-Wschodniej, co sprawia, że wysiłki na rzecz kontroli broni są mniej skuteczne w zapewnianiu bezpieczeństwa wszystkich obywateli – kobiet, mężczyzn, dziewcząt i chłopców – projekt przyczyni się do uwzględniania problematyki płci w prawodawstwie dotyczącym kontroli broni.
            Wykorzystując wsparcie, jakie eksperci zapewniają władzom w regionie w ramach wdrażania decyzji 2013/730/WPZiB, komponent ten będzie wspierać władze w regionie w celu: zapewnienia lepszego zrozumienia obecnej wersji podstawowej i luk w ramach prawnych w odniesieniu do sześciu beneficjentów; zapewnienia wsparcia technicznego na rzecz pełnej harmonizacji z unijnymi ramami regulacyjnymi i innymi umowami i standardami międzynarodowymi; opracowania zindywidualizowanych krajowych i regionalnych warsztatów tematycznych; uaktualnienia regionalnego kompendium przepisów dotyczących broni; dokonania przeglądu ram prawnych beneficjentów projektu pod kątem uwzględniania problematyki płci w celu zapewnienia, aby polityki regulujące kontrolę broni uwzględniały kwestię powiązań między BSiL a problematyką płci; oraz zapewnienia kontynuowania programu szkoleń w zakresie problematyki płci. Działania będą również wspierać zwiększenie zdolności komisji ds. BSiL w zakresie informowania i promocji poprzez szkolenia dotyczące przygotowywania strategii medialnych.
            Cele te będą realizowane poprzez:

                        —

                        opracowanie oceny i analizy luk w ramach prawnych partnerów w zakresie kontroli BSiL oraz poziomu harmonizacji z ustawodawstwem unijnym i międzynarodowym, a także poziomu standaryzacji procedur w regionie,

                        —

                        zapewnienia wsparcia dla standaryzacji i harmonizacji prawodawstwa poprzez ciągłe wsparcie doradcze i wsparcie udzielane na żądanie, a także organizowanie warsztatów tematycznych w zakresie przepisów dotyczących broni i kodeksów karnych zarówno na poziomie regionalnym, jak i krajowym,

                        —

                        aktualizację regionalnego kompendium przepisów dotyczących broni, jako łatwego w korzystaniu przewodnika w zakresie prawodawstwa dotyczącego kontroli BSiL i broni palnej w regionie,

                        —

                        dokonywanie przeglądu ram prawnych pod kątem uwzględniania problematyki płci, kontynuowanie programu szkoleń w zakresie problematyki płci,

                        —

                        szkolenia dotyczące przygotowywania strategii medialnych.

                  Wyniki projektu/wskaźniki realizacji:

                        —

                        ocena i analiza luk w (sześciu) sprawozdaniach dotyczących ram prawnych w przypadku każdego beneficjenta,

                        —

                        do trzech warsztatów regionalnych i sześciu warsztatów tematycznych dla beneficjentów,

                        —

                        zapewnianie, na żądanie, specjalistycznej wiedzy na temat aktualnego prawodawstwa i polityki,

                        —

                        zaktualizowane kompendium przepisów dotyczących broni, przetłumaczone na wszystkie odpowiednie języki regionu,

                        —

                        sprawozdania dotyczące uwzględniania aspektu płci w ramach prawnych dotyczących broni (sześć sprawozdań),

                        —

                        program szkoleń w zakresie problematyki płci z udziałem dwóch szefów komisji ds. BSiL,

                        —

                        przygotowanie strategii medialnej i szkolenia w tym zakresie.

                  3.3.   Przeciwdziałanie nielegalnemu handlowi bronią na Bałkanach Zachodnich, w Republice Mołdawii, na Ukrainie i Białorusi poprzez ocenę zdolności i pomoc techniczną dla organów ścigania i straży granicznej

               Cel

            Zmniejszenie zagrożenia związanego z nielegalnym handlem bronią palną poprzez zwiększanie zdolności organów ścigania i policji granicznej w zakresie dalszego gromadzenia, analizowania i wymiany informacji.

               Opis

            Komponent ten będzie służył ocenie zdolności władz regionalnych do prowadzenia zarówno działań prewencyjnych, jak i represyjnych niezbędnych do skutecznego rozpoznawania, uniemożliwiania i przeciwdziałania nielegalnemu handlowi bronią palną, amunicją i materiałami wybuchowymi, z obszaru ich jurysdykcji i w jej ramach. Pomoc ta będzie koncentrowała się na dogłębnej ocenie potrzeb organów granicznych i policji kryminalnej w zakresie zasobów ludzkich i sprzętu niezbędnych do odpowiedniego i skutecznego funkcjonowania. Realizowany będzie projekt pilotażowy z myślą o ustanowieniu sieci informacyjnej w zakresie broni balistycznej w Europie Południowo-Wschodniej – efektywnej kosztowo struktury operacyjnej wymiany informacji balistycznych związanej bezpośrednio z Europolem oraz mającej na celu zautomatyzowanie gromadzenia i wymiany konkretnych informacji balistycznych o istniejącej przestępczości transgranicznej związanej z bronią palną, zapobieganie przestępczości oraz poprawę strategicznego obrazu charakteru i struktury przestępczości z użyciem broni palnej.
            Proponowane działania będą uzupełniały działania wspierane przez Unię prowadzone w Europie Południowo-Wschodniej i będą z nimi ściśle koordynowane, w szczególności cykl polityki UE w zakresie zorganizowanej i poważnej przestępczości międzynarodowej, zwłaszcza operacyjnego planu działania EMPACT broń palna, a także działalność Europolu, Fronteksu i Interpolu. Ponadto działania w ramach tego komponentu przyczynią się do realizacji planu działania na lata 2015–2019.
            Dodatkowo, w oparciu o udane podejście włączające władze Republiki Mołdawii, Ukrainy i Białorusi w trwające procesy współpracy regionalnej w Europie Południowo-Wschodniej, wskazano już wiele potrzeb w zakresie kontroli BSiL. Z myślą o zwiększeniu zdolności organów kontroli BSiL w Republice Mołdawii, na Ukrainie i Białorusi w zakresie zwalczania przestępczości ogólnie, oraz rozprzestrzeniania BSiL i broni palnej oraz handlu taką bronią w szczególności, w ramach tego komponentu ocenione zostaną krytyczne obszary kontroli BSiL w tych jurysdykcjach, co utoruje drogę ukierunkowanym działaniom w odpowiedzi na zagrożenia, jakie stanowi nielegalny handel BSiL.
            Główne planowane działania:

                        —

                        ocena potrzeb służb policji granicznej i policji kryminalnej Bałkanów Zachodnich w zakresie przeciwdziałania nielegalnemu handlowi bronią,

                        —

                        opieranie się na aktualnych pracach związanych z ustanowieniem krajowych punktów kontaktowych ds. broni palnej, poprzez udzielanie praktycznego wsparcia w zakresie zdolności wymiany informacji, w szczególności dotyczących dowodów balistycznych, a także nabywanie wyspecjalizowanego sprzętu służącego wsparciu punktów kontaktowych ds. broni palnej,

                        —

                        ocena zdolności Republiki Mołdawii, Ukrainy i Białorusi w odniesieniu do wybranych aspektów związanych z kontrolą BSiL, amunicji i materiałów wybuchowych, a także zwalczaniem nielegalnego handlu bronią palną, koncentrująca się między innymi na ramach prawnych i politycznych, zdolności w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, kontroli granicznej, policji kryminalnej i działań sądowych w reakcji na handel ludźmi i niewłaściwe wykorzystywanie broni palnej. Szczegółowa ocena pozwoli wskazać możliwości, zagrożenia i wyzwania wraz z zaleceniami dotyczącymi ewentualnych ukierunkowanych działań w odpowiedzi na zagrożenia, jakie stanowi nielegalny handel BSiL.

                  Wyniki projektu/wskaźniki realizacji:

                        —

                        ocena potrzeb służb policji granicznej i policji kryminalnej Bałkanów Zachodnich w zakresie przeciwdziałania nielegalnemu handlowi bronią,

                        —

                        zwiększenie zdolności ekspertów i śledczych ds. balistyki w zakresie rozwiązywania problemów związanych z transgraniczną przestępczością z użyciem broni palnej,

                        —

                        wdrożona struktura pilotażowa operacyjnej wymiany informacji balistycznych,

                        —

                        ocena zdolności Republiki Mołdawii, Ukrainy i Białorusi w odniesieniu do wybranych aspektów związanych z kontrolą BSiL z wykorzystaniem wskazanych ukierunkowanych interwencji.

                  4.   Beneficjenci

            Bezpośrednimi beneficjentami projektu będą instytucje odpowiedzialne za kontrolę BSiL na Bałkanach Zachodnich. Organy odpowiedzialne za sprawy wewnętrzne, policja, straż graniczna i organy celne Republiki Albanii, Bośni i Hercegowiny, Kosowa, Czarnogóry, Serbii, byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii i Republiki Mołdawii odniosą korzyści ze zwiększonych zdolności, wiedzy, ulepszonych procedur oraz efektywnego kosztowo specjalistycznego sprzętu niezbędnego dla kształtowania polityki, działań operacyjnych i technicznych w dziedzinie kontroli BSiL. Ponadto komisje ds. BSiL i inne instytucje odpowiedzialne za kontrolę BSiL w Europie Południowo-Wschodniej skorzystają ze szkoleń i wymiany informacji oraz ze współpracy regionalnej. Ponadto kluczowe instytucje odpowiedzialne za kontrolę BSiL w Republice Mołdawii, na Ukrainie i Białorusi odniosą korzyści z lepszego zrozumienia zagrożenia związanego z nielegalnym handlem bronią palną i ukierunkowanego przekazywania wiedzy.
            Proponowane działania są w pełni zgodne z planem działania, a także z priorytetami partnerów w zakresie kontroli BSiL i zostały wsparte przez właściwe organy kontroli BSiL, które wyraziły swoje poparcie i zaangażowanie w osiąganie celów projektu.
            Ludność krajów Bałkanów Zachodnich, Europy Wschodniej oraz Unii, zagrożona rozprzestrzenianiem BSiL na szeroką skalę, odniesie korzyści z projektu wraz ze zmniejszaniem się ryzyka.
            5.   Wyeksponowanie wkładu Unii

            SEESAC podejmuje wszystkie odpowiednie środki niezbędne do upublicznienia faktu, że działanie zostało sfinansowane przez Unię. Takie środki będą prowadzone zgodnie z komunikatem Komisji oraz Podręcznikiem dotyczącym komunikacji i widoczności w ramach działań zewnętrznych Unii Europejskiej. SEESAC zapewni zatem wyeksponowanie wkładu Unii przez stosowne logo i działania promocyjne, podkreślanie roli odgrywanej przez Unię, zapewnianie przejrzystości swoich działań i podnoszenie świadomości co do przyczyn przyjęcia niniejszej decyzji oraz powodów wspierania tej decyzji przez Unię, a także rezultatów tego wsparcia. Na materiałach wyprodukowanych w ramach tego projektu w widocznym miejscu zostanie umieszczona flaga Unii zgodnie z unijnymi wytycznymi dotyczącymi prawidłowego wykorzystywania i reprodukcji flagi.
            Z uwagi na fakt, że planowane działania znacznie różnią się zakresem i charakterem, zastosowany zostanie zestaw narzędzi promocyjnych obejmujących: tradycyjne media; strony internetowe; media społecznościowe; oraz materiały informacyjne i promocyjne, w tym infografiki, ulotki, biuletyny, komunikaty prasowe i – w stosownych przypadkach – inne materiały. Odpowiednio oznaczone zostaną publikacje, wydarzenia w przestrzeni publicznej, kampanie, wyposażenie i obiekty budowlane nabywane w ramach projektu. Aby jeszcze bardziej zwiększyć wpływ projektu poprzez podnoszenie świadomości wśród różnych rządów krajowych i społeczeństwa, społeczności międzynarodowej oraz mediów lokalnych i międzynarodowych, każda z grup, do której projekt ma dotrzeć, będzie informowana we właściwym języku. Szczególny nacisk położony zostanie na nowe media i obecność w internecie.
            6.   Okres obowiązywania

            W oparciu o doświadczenia z wdrażania decyzji 2010/179/WPZiB i 2013/730/WPZiB oraz mając na uwadze regionalny zakresu projektu, liczbę beneficjentów oraz liczbę i stopień skomplikowania planowanych działań, czas realizacji wynosi 36 miesięcy.
            7.   Warunki ogólne

            Techniczną realizację niniejszego działania powierzono UNDP, działającemu w imieniu SEESAC, regionalnej inicjatywie funkcjonującej na mocy mandatu UNDP i Rady Współpracy Regionalnej. Jako agencja wykonawczą regionalnego planu wdrożeniowego dotyczącego zwalczania rozprzestrzeniania BSiL SEESAC jest centralnym punktem w zakresie kwestii związanych z BSiL w Europie Południowo-Wschodniej, w tym w zakresie ułatwiania koordynacji realizacji regionalnego planu działania.
            UNDP, działając w imieniu SEESAC, będzie ogólnie odpowiedzialny za realizowanie działań projektu i za jego realizację. Czas trwania projektu wynosi trzy lata (36 miesięcy).
            8.   Partnerzy

            SEESAC będzie bezpośrednio realizował działanie w ścisłej współpracy z komisjami ds. BSiL, a także władzami odpowiedzialnymi za sprawy wewnętrzne Albanii, Bośni i Hercegowiny, byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii, Czarnogóry, Kosowa, Serbii i Republiki Mołdawii, a także odpowiednimi instytucjami na Ukrainie i Białorusi. Inne instytucje będą ściśle zaangażowane, zgodnie z ustalonym całościowym, obejmującym wiele zainteresowanych stron podejściem do kontroli BSiL.
            9.   Sprawozdawczość

            Sprawozdania, opisowe i finansowe, będą obejmować całość działania opisanego w odpowiedniej umowie dotyczącej konkretnego wkładu oraz w dołączonym do niej budżecie, niezależnie do tego, czy to działanie jest w całości finansowane przez Komisję, czy też jest przez nią współfinansowane.
            Co kwartał przedstawiane będą opisowe sprawozdania z postępów prac, aby rejestrować i monitorować postępy w osiąganiu kluczowych wyników.
            10.   Szacowany budżet

            Całkowity szacunkowy koszt projektu finansowanego przez Unię wynosi 4 002 587,52 EUR.

               (1)  Plan działania w sprawie nielegalnego handlu bronią palną między UE a regionem Europy Południowo-Wschodniej na okres 2015–2019; konkluzje Rady w sprawie realizacji cyklu polityki unijnej na lata 2018–2021 dotyczącej poważnej i zorganizowanej przestępczości międzynarodowej – EMPACT broń palna.


Decyzja Komisji z dnia 19/11/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9077 - Public Sector Pension Investment Board / Brookfield Asset Management Inc. / QuadReal Property Group Limited Partnership / Brookfield Brazil Retail Fund / BREP Brazil Private Limited) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 16/11/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9146 - ArcelorMittal S.A. / NSSMC / Essar Steel India Ltd.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 16/11/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9088 - Fricke Holding GmbH / Jungheinrich AG) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 16/11/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9161 - Brookfield Asset Management / M Finance Capital / ECLA Paris Massy-Palaiseau Companies) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 15/11/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9125 - Verlagsgruppe Random House GmbH / Arvato CRM Solutions GmbH / Georg von Holtzbrinck GmbH & Co. KG / Skoobe GmbH / Klio GmbH) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)


title: Decyzja Rady (UE) 2018/1890 z dnia 29 listopada 2018 r. zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do zewnętrznych biegłych rewidentów De Nederlandsche Bank

text:
                  5.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 309/3

         DECYZJA RADY (UE) 2018/1890
         z dnia 29 listopada 2018 r.
         zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do zewnętrznych biegłych rewidentów De Nederlandsche Bank
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Protokół nr 4 w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 27 ust. 1,
         uwzględniając zalecenie Europejskiego Banku Centralnego z dnia 19 października 2018 r. udzielone Radzie Unii Europejskiej w sprawie zewnętrznych biegłych rewidentów De Nederlandsche Bank (EBC/2018/25) (1),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Sprawozdania finansowe Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro, są badane przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów wyznaczonych na zalecenie Rady Prezesów EBC i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej.

                     (2)

                     Mandat obecnych zewnętrznych biegłych rewidentów De Nederlandsche Bank, Deloitte Accountants B.V., wygaśnie po przeprowadzeniu badania za rok obrachunkowy 2018. Niezbędne jest zatem wyznaczenie zewnętrznych biegłych rewidentów na okres od roku obrachunkowego 2019.

                     (3)

                     Na swoich zewnętrznych biegłych rewidentów na lata obrachunkowe 2019–2022 De Nederlandsche Bank wybrał KPMG Accountants N.V., z możliwością corocznego przedłużania mandatu do roku obrachunkowego 2025.

                     (4)

                     Rada Prezesów EBC zaleciła wyznaczenie KPMG Accountants N.V. na zewnętrznych biegłych rewidentów De Nederlandsche Bank na lata obrachunkowe 2019–2022, z możliwością corocznego przedłużania mandatu do roku obrachunkowego 2025.

                     (5)

                     Zgodnie z zaleceniem Rady Prezesów EBC należy zmienić decyzję Rady 1999/70/WE (2),

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Art. 1 ust. 8 decyzji 1999/70/WE otrzymuje brzmienie:

                  „8.   Niniejszym zatwierdza się firmę KPMG Accountants N.V. jako zewnętrznego biegłego rewidenta De Nederlandsche Bank na lata obrachunkowe 2019–2022.”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej notyfikacji.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja skierowana jest do EBC.

            Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2018 r.

                  W imieniu Rady

               M. SCHRAMBÖCK

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. C 394 z 30.10.2018, s. 1.

            (2)  Decyzja Rady 1999/70/WE z dnia 25 stycznia 1999 r. dotycząca zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych (Dz.U. L 22 z 29.1.1999, s. 69).


title: Decyzja Rady (UE) 2018/1925 z dnia 18 września 2018 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia priorytetów strategicznych UE–Tunezja na okres 2018–2020

text:
                  10.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 313/5

         DECYZJA RADY (UE) 2018/1925
         z dnia 18 września 2018 r.
         w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia priorytetów strategicznych UE–Tunezja na okres 2018–2020
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 9,
         uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony (1) (zwany dalej „układem eurośródziemnomorskim”), został podpisany w dniu 17 lipca 1995 r. i wszedł w życie dnia 1 marca 1998 r.

                     (2)

                     Art. 80 układu eurośródziemnomorskiego upoważnia Radę Stowarzyszenia, ustanowioną na mocy układu eurośródziemnomorskiego, do podejmowania decyzji, które uznaje za stosowne do osiągnięcia celów układu eurośródziemnomorskiego.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 90 układu eurośródziemnomorskiego strony podejmują wszelkie środki o charakterze ogólnym lub szczególnym, które są niezbędne do wypełnienia przez nie ich zobowiązań wynikających z układu eurośródziemnomorskiego, i mają zapewnić osiągnięcie celów w nim określonych.

                     (4)

                     Wspólny komunikat Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa i Komisji Europejskiej z dnia 18 listopada 2015 r.„Przegląd Europejskiej Polityki Sąsiedztwa” przyjęto z zadowoleniem w konkluzjach Rady z dnia 14 grudnia 2015 r. Rada potwierdziła między innymi zamiar rozpoczęcia w 2016 r. nowego etapu współpracy z partnerami – co w stosownych przypadkach może skutkować określeniem nowych priorytetów partnerstw – ukierunkowanego na wspólnie uzgodnione priorytety i interesy.

                     (5)

                     Wspólny komunikat Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa i Komisji Europejskiej z dnia 29 września 2016 r. w sprawie wzmocnienia wsparcia UE dla Tunezji przyjęto z zadowoleniem w konkluzjach Rady z dnia 17 października 2016 r. W konkluzjach tych Rada ponowiła swoje zobowiązanie do wspierania przemian w Tunezji i podkreśliła wyjątkowy charakter sytuacji w Tunezji oraz strategiczny interes UE we wspieraniu powstania demokratycznej, silnej i stabilnej Tunezji w jej sąsiedztwie, jak również potrzebę wspierania postępów politycznych postępami gospodarczymi o podobnej skali. W tym celu wezwała do mobilizacji wszystkich dostępnych instrumentów unijnych oraz do wzmocnienia zaangażowania UE i państw członkowskich w ścisłej współpracy z władzami Tunezji.

                     (6)

                     Unia i Republika Tunezyjska powinny współpracować na rzecz osiągnięcia wspólnych celów określonych w priorytetach strategicznych. Rozwój dobrze prosperującej i stabilnej demokracji tunezyjskiej stanowi przedmiot wspólnego strategicznego zainteresowania.

                     (7)

                     Odpowiadając na najpilniejsze wyzwania, Unia i Republika Tunezyjska powinny kontynuować realizację głównych celów ich długoterminowego partnerstwa oraz działać w szczególności w celu stworzenia perspektyw dla młodych ludzi, przyspieszenia reform społeczno-gospodarczych oraz kontynuacji i wzmocnienia procesu przemian demokratycznych.

                     (8)

                     Stanowisko Unii w ramach Rady Stowarzyszenia w odniesieniu do przyjęcia priorytetów strategicznych UE–Tunezja na okres 2018–2020 powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia priorytetów strategicznych UE–Tunezja na okres 2018–2020 oparte jest na projekcie decyzji Rady Stowarzyszenia dołączonym do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2018 r.

                  W imieniu Rady

               G. BLÜMEL

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 97 z 30.3.1998, s. 2.

            PROJEKT
            DECYZJA NR 1/2018 RADY STOWARZYSZENIA UE–TUNEZJA
            z dnia …
            w sprawie przyjęcia priorytetów strategicznych UE–Tunezja na okres 2018-2020
            RADA STOWARZYSZENIA UE – TUNEZJA,
            uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony (1),
            a także mając na uwadze, co następuje:

                        (1)

                        Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony (zwany dalej „układem eurośródziemnomorskim”), został podpisany w dniu 17 lipca 1995 r. i wszedł w życie w dniu 1 marca 1998 r.

                        (2)

                        Art. 80 układu eurośródziemnomorskiego upoważnia Radę Stowarzyszenia do podejmowania decyzji, które uznaje za stosowne do osiągnięcia celów układu.

                        (3)

                        Zgodnie z art. 90 układu eurośródziemnomorskiego strony podejmują wszelkie środki o charakterze ogólnym lub szczególnym, które są niezbędne do wypełnienia przez nie ich zobowiązań wynikających z układu, i mają zapewnić osiągnięcie celów w nim określonych.

                        (4)

                        W przeglądzie europejskiej polityki sąsiedztwa z 2016 r. zaproponowano nową fazę współpracy z partnerami, która zapewniłaby większe poczucie odpowiedzialności po obydwu stronach.

                        (5)

                        Unia Europejska i Republika Tunezyjska postanowiły wzmocnić swoje uprzywilejowane partnerstwo i zatwierdziły zbiór priorytetów strategicznych na okres 2018–2020, z myślą o wsparciu i zwiększeniu odporności i stabilności Republiki Tunezyjskiej.

                        (6)

                        Strony układu eurośródziemnomorskiego powinny uzgodnić tekst priorytetów strategicznych, które przekształcają uprzywilejowane partnerstwo UE – Tunezja w konkretny plan na okres 2018–2020. Te priorytety powinny wspierać wprowadzanie w życie układu eurośródziemnomorskiego, kładąc nacisk na współpracę na rzecz realizacji wspólnie określonych interesów,

                  PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1
               Rada Stowarzyszenia przyjmuje priorytety strategiczne UE – Tunezja na okres 2018–2020 takie jak w dokumencie przedstawionym w załączniku zatytułowanym „Wzmacnianie uprzywilejowanego partnerstwa UE–Tunezja: priorytety strategiczne na okres 2018–2020” i zaleca stronom wprowadzenie ich w życie.

               Artykuł 2
               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               Sporządzono w … dnia …

                     W imieniu Rady Stowarzyszenia UE –Tunezja

                     Przewodniczący

               (1)  Dz.U. L 97 z 30.3.1998, s. 2.

            ZAŁĄCZNIK

               Wzmacnianie uprzywilejowanego partnerstwa UE–Tunezja: priorytety strategiczne na okres 2018–2020.

            1.   Wprowadzenie
            Zbliżając się do UE, Tunezja dokonała strategicznego wyboru, a rozwój dobrze prosperującej i stabilnej demokracji w Tunezji ma dla obu stron strategiczne znaczenie.
            Uprzywilejowane partnerstwo między UE a Tunezją potwierdza szczególne i dynamiczne stosunki dwustronne, a także wspólne dążenie do umocnienia stosunków dwustronnych we wszystkich obszarach oraz dalszego zacieśniania związku między Tunezją a obszarem europejskim. Długoterminowym celem jest opracowanie ambitnego modelu przyszłych stosunków po 2020 r. w oparciu o osiągnięte postępy i pełne wykorzystanie możliwości zacieśniania stosunków, jakie zapewnia europejska polityka sąsiedztwa w latach 2018–2020.
            W kontekście uprzywilejowanego partnerstwa Tunezja jest w pełni zaangażowana we wdrażanie reform niezbędnych do zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego kraju oraz zapewnienie długoterminowych postępów w zakresie demokratycznych przemian. Zdając sobie sprawę ze skali tego wyzwania oraz trudności, z jakimi mierzy się Tunezja, Unia Europejska ponawia swoje zobowiązanie do wspierania jak najszybszego wdrażania tych reform.
            Priorytety strategiczne opracowane w niniejszym dokumencie przekładają uprzywilejowane partnerstwo na praktyczne rozwiązania w okresie 2018–2020. Jednym z najważniejszych celów przyświecających obu stronom będzie tworzenie perspektyw dla młodych ludzi. Szczególny nacisk kładzie się na przyspieszenie reform społeczno-gospodarczych, w tym poprawę otoczenia biznesu oraz zawarcie pogłębionej i kompleksowej umowy o wolnym handlu (DCFTA). Kluczowe znaczenie będzie miała również konsolidacja demokratyczna, w szczególności skuteczne wdrożenie konstytucji z 2014 r., oraz dobre rządy. Obie strony zacieśnią współpracę w dziedzinie bezpieczeństwa i zwalczania terroryzmu oraz w dziedzinie migracji i mobilności poprzez zakończenie negocjacji w sprawie ułatwień wizowych i readmisji, a także coraz czynniejszy udział Tunezji w programach unijnych. W parze z tymi działaniami idzie zintensyfikowanie dialogu politycznego na wysokim szczeblu i dialogu ze społeczeństwem obywatelskim, a także wyeksponowanie partnerstwa.
            Priorytety te opierają się na pięcioletnim tunezyjskim planie rozwoju na lata 2016–2020 (1) oraz wspólnym komunikacie „Wzmocnienie wsparcia UE dla Tunezji” (2).
            2.   Priorytety strategiczne uprzywilejowanego partnerstwa między UE a Tunezją na okres 2018–2020
            Partnerstwo na rzecz młodzieży
            UE i Tunezja uważają, że poprawa perspektyw młodzieży na przyszłość stanowi zasadniczy cel, czego dowodem jest „Partnerstwo UE–Tunezja na rzecz młodzieży” zainicjowane przez prezydenta Tunezji i wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą, w dniu 1 grudnia 2016 r. W celu lepszego zaspokojenia potrzeb młodych Tunezyjczyków należy zapewnić większą spójność prowadzonych obecnie i planowanych działań. Na podstawie dialogu rozpoczętego w celu realizacji tego partnerstwa UE i Tunezja zobowiązały się do wzmocnienia działań na rzecz promowania zatrudnienia i zdolności do zatrudnienia młodzieży; mobilności oraz zwiększenia udziału młodych ludzi w życiu publicznym i polityce, w szczególności w inicjatywach lokalnych. Zdolność do zatrudnienia będzie wymagała reformy systemów kształcenia i szkolenia zawodowego, tworzenia bliższych powiązań między tymi systemami a sektorem prywatnym, a także promowania i wspierania innowacyjnych inicjatyw podejmowanych przez młodych ludzi, w szczególności w zakresie nowych technologii i kultury. Jednym z kluczowych elementów partnerstwa będzie wsparcie rozwoju tunezyjskiej krajowej strategii na rzecz młodzieży, a także wzmocnienie instytucji i organizacji działających na rzecz młodzieży.
            W uzupełnieniu tego zaangażowania na rzecz młodzieży, obie strony będą pracować nad następującymi priorytetami strategicznymi:

                        2.1.

                        Zrównoważony i sprzyjający włączeniu społecznemu rozwój społeczno-gospodarczy
                        Trwałość postępów politycznych zależy od tego, czy będą im towarzyszyć postępy gospodarcze o podobnej skali. Z uwagi na trudną sytuację społeczno-gospodarczą Tunezji, m.in. wysoką stopę bezrobocia osób młodych (w szczególności młodych absolwentów) oraz znaczne nierówności regionalne i społeczne, jednym z głównych celów będzie przyczynienie się do ożywienia gospodarki tunezyjskiej, zwiększenia jej konkurencyjności i dywersyfikacji oraz przekształcenia jej w sposób zrównoważony i sprzyjający włączeniu społecznemu, z poszanowaniem zobowiązań międzynarodowych w dziedzinie ochrony środowiska i zmiany klimatu. UE będzie w dalszym ciągu wspierać i propagować reformy strukturalne.
                        W szczególności działania w obszarze rozwoju społeczno-gospodarczego będą realizowane wokół następujących zobowiązań:

                                    —

                                    poprawa warunków prowadzenia działalności gospodarczej oraz wspieranie rozwoju sektora prywatnego i inwestycji prywatnych, w szczególności poprzez: (i) uproszczenie i usprawnienie procedur administracyjnych dla przedsiębiorstw, (ii) poprawę dostępu do finansowania oraz (iii) ożywienie inwestycji publicznych i prywatnych – w szczególności skutecznego wdrożenia ustawy o inwestycjach z 2016 r. i ustawy o przekształceniu systemu ulg podatkowych z 2017 r., z uwzględnieniem szkodliwych rozwiązań, które należy usunąć;

                                    —

                                    nacisk zostanie położony na aktywne promowanie przedsiębiorczości oraz rozwój małych i średnich oraz bardzo małych przedsiębiorstw;

                                    —

                                    określenie i wdrażanie brakujących strategii sektorowych, np. w dziedzinie turystyki;

                                    —

                                    poprawa ochrony środowiska i gospodarowania zasobami naturalnymi (w tym wodą), w szczególności poprzez wdrożenie krajowej strategii na rzecz zielonej gospodarki oraz międzynarodowych zobowiązań Tunezji dotyczących zmiany klimatu (ustalony wkład krajowy), niebieskiej gospodarki i zasobów rybnych;

                                    —

                                    poprawa konkurencyjności sektorów tradycyjnych oraz rozwijających się branż przemysłowych i rolniczych, między innymi poprzez wspieranie innowacji oraz zapewnienie zrównoważonego gospodarowania zasobami, a także dywersyfikację rynków eksportowych;

                                    —

                                    rozwój sektora energetycznego, w tym połączeń elektroenergetycznych między UE a Tunezją oraz promowanie odnawialnych źródeł energii i efektywności energetycznej;

                                    —

                                    stworzenie bezpiecznego, pewnego, zrównoważonego i wydajnego systemu transportu opartego na zharmonizowanych normach transportowych i zintegrowanej sieci multimodalnej w celu ułatwienia połączeń południe-południe i północ-południe;

                                    —

                                    konsolidacja systemu zarządzania finansami publicznymi poprzez przyjęcie i wdrożenie nowej organicznej ustawy budżetowej, reformę systemu kontroli rachunków publicznych oraz poprawę zarządzania przedsiębiorstwami państwowymi. Wdrożenie reformy systemu podatkowego (uproszczenie systemu podatkowego, sprawiedliwość podatkowa, decentralizacja, modernizacja administracji, zwalczanie unikania opodatkowania i wdrożenie stosownych zobowiązań międzynarodowych) stanowi istotny krok w kierunku bardziej sprzyjającego włączeniu społecznemu rozwoju kraju. Równie istotne jest wsparcie dla reform bankowych, a także krajowa strategia włączenia społecznego pod względem finansowym na lata 2017–2021, dotycząca dostępu, wykorzystania i jakości usług;

                                    —

                                    kolejne wspólne zobowiązanie stron w zakresie stopniowego zmniejszania nierówności społeczno-ekonomicznych dotyczy wdrożenia procesu decentralizacji w celu rozwoju usług publicznych i infrastruktury społecznej (w szczególności w dziedzinie edukacji, kultury, zdrowia, zaopatrzenia w wodę i infrastruktury sanitarnej), aby zaspokoić potrzeby społeczności lokalnych, a także przyspieszenie procesu rozwoju tunezyjskich regionów.

                              Aby wspierać postęp społeczny, obie strony zobowiązują się do dalszego propagowania:

                                    —

                                    zatrudnienia, w szczególności poprzez dalsze reformy mające na celu zapewnienie sprawiedliwego dostępu do wysokiej jakości kształcenia i szkolenia zawodowego zgodnie z potrzebami rynku pracy i w ramach aktywnej polityki integracji na rynku pracy;

                                    —

                                    zintegrowanej i skutecznej tunezyjskiej polityki włączenia społecznego i skutecznej ochrony socjalnej, w szczególności poprzez wzmocnienie zdolności odpowiednich organów publicznych, w uzupełnieniu do wspierania reform podjętych przez Tunezję w obszarze spójności społecznej oraz wdrażania art. 67 układu o stowarzyszeniu między UE a Tunezją dotyczącego koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz zapewnienia stosowania zasad równego traktowania w przepisach prawa socjalnego oraz

                                    —

                                    pluralistycznego dialogu społecznego w celu zwiększenia możliwości eliminowania nierówności społeczno-gospodarczych, zmniejszenia napięć społecznych i promowania rzeczywistego pokoju społecznego, a tym samym zwiększenia atrakcyjności kraju dla inwestorów zagranicznych.

                              Obie strony pozostają w pełni zaangażowane w negocjacje w sprawie pogłębionej i kompleksowej umowy o wolnym handlu (DCFTA) i uzgodniły konkretny plan działania na 2018 r., aby umożliwić postępy w przyspieszeniu tych negocjacji w celu zapewnienia ich zakończenia w najbliższym możliwym terminie. UE i Tunezja będą w dalszym ciągu wspierać modernizację tunezyjskiej gospodarki z korzyścią dla wszystkich, w tym w regionach i społecznościach znajdujących się w najbardziej niekorzystnej sytuacji, a także tworzenie miejsc pracy, szczególnie dla młodych ludzi. Obie strony zobowiązują się do zwiększenia integracji gospodarczej Tunezji z rynkiem europejskim, jak również w regionie Maghrebu.
                        Aby wzmocnić rolę innowacji i badań naukowych w rozwoju gospodarczym, społecznym i regionalnym, UE i Tunezja będą dążyć do integracji Tunezji z europejską przestrzenią badawczą, w szczególności poprzez promowanie szkolnictwa wyższego, wzmocnienie zarządzania, mechanizmy optymizacji badań publicznych oraz transfery technologii między środowiskiem akademickim a przemysłem.

                        2.2.

                        Demokracja, dobre rządy i prawa człowieka
                        UE i Tunezja będą w dalszym ciągu przywiązywać szczególną wagę do procesu demokratycznych reform i propagowania dobrych rządów i praworządności, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz do wzmocnienia roli i zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego. Obie strony będą w dalszym ciągu propagować proces reform politycznych poprzez skuteczne wdrażanie konstytucji i międzynarodowych zobowiązań podjętych przez Tunezję.
                        Obszary priorytetowe w zakresie dobrych rządów i poszanowania praworządności będą obejmować w szczególności:

                                    —

                                    wzmocnienie instytucji parlamentu oraz utworzenie i skuteczne ustanowienie niezależnych organów;

                                    —

                                    ustanowienie Trybunału Konstytucyjnego;

                                    —

                                    umacnianie demokratycznego, przejrzystego i niezależnego procesu wyborczego;

                                    —

                                    zwalczanie korupcji i nadużyć finansowych, m. in. poprzez wspieranie krajowego organu ds. zwalczania korupcji;

                                    —

                                    reformę systemu sądownictwa, w tym w zakresie zbliżenia do standardów międzynarodowych, m.in. standardów Rady Europy;

                                    —

                                    wdrożenie strategii reformy i modernizacji administracji publicznej, obejmującej poprawę usług świadczonych na szczeblu centralnym i lokalnym, wprowadzenie procesu podejmowania decyzji w oparciu o dowody, uproszczenie procedur administracyjnych, a także rozwijanie administracji cyfrowej;

                                    —

                                    wspieranie procesu decentralizacji, w tym budowanie zdolności i zwiększanie środków budżetowych administracji lokalnej, w szczególności w kontekście wyborów lokalnych, które odbyły się w maju 2018 r.; wzmocnienie organizacji społeczeństwa obywatelskiego, ich roli i wkładu w proces decyzyjny oraz zwiększenie udziału obywateli, w szczególności ludzi młodych, w polityce i procesie decyzyjnym.

                              Zobowiązania priorytetowe związane z poszanowaniem i propagowaniem praw człowieka obejmują:

                                    —

                                    zakończenie procesu harmonizacji prawodawstwa z konstytucją i normami międzynarodowymi, współpracę Tunezji na forach wielostronnych oraz realizację zobowiązań podjętych w ramach powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka;

                                    —

                                    wspieranie wysiłków na rzecz zwalczania wszelkich form dyskryminacji, tortur (w tym wdrażanie zobowiązań podjętych w ramach Komitetu ONZ przeciwko Torturom) oraz na rzecz ochrony osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji i promowania praw kobiet, dzieci i migrantów;

                                    —

                                    wspieranie pionierskich działań Tunezji na rzecz zwalczania przemocy wobec kobiet, zagwarantowania pełnej równości kobiet i mężczyzn oraz promowania roli kobiet we wszystkich dziedzinach, w szczególności w sferze gospodarczej i politycznej;

                                    —

                                    ochronę wolności wypowiedzi i wolności zrzeszania się;

                                    —

                                    prawo do ochrony danych osobowych oraz

                                    —

                                    poszanowanie praw człowieka w dziedzinie bezpieczeństwa.

                        2.3.

                        Zbliżenie narodów, mobilność i migracja
                        Jednym z kluczowych filarów uprzywilejowanego partnerstwa jest zbliżenie tunezyjskiego i europejskiego społeczeństwa poprzez zintensyfikowanie wymian między obywatelami, społeczeństwami i kulturami. Ten aspekt mobilności ma szczególne znaczenie dla realizacji partnerstwa na rzecz młodzieży. Podstawą tych działań będzie skuteczne wdrożenie stowarzyszenia Tunezji z programem „Horyzont 2020” oraz jej uczestnictwo w programach „Kreatywna Europa” i „Erasmus+”.
                        Skoordynowane zarządzanie migracją stanowi priorytet polityczny zarówno dla Tunezji, jak i dla UE. Obie strony będą dążyć do zintensyfikowania dialogu i współpracy, w szczególności poprzez realizację partnerstwa na rzecz mobilności, wyeliminowanie pierwotnych przyczyn nielegalnej migracji oraz europejską gotowość do wspierania tworzenia systemu azylowego w Tunezji. Współpraca ta, która będzie również odzwierciedlać regionalny wymiar tych kwestii, będzie obejmować:

                                    —

                                    wdrożenie tunezyjskiej krajowej strategii w dziedzinie migracji; kwestie azylu i ochrony międzynarodowej, w tym wdrożenie odpowiednich ram prawnych;

                                    —

                                    zakończenie negocjacji w sprawie umów o readmisji i w sprawie ułatwień wizowych;

                                    —

                                    dobre zarządzanie legalną migracją poprzez lepszą koordynację z państwami członkowskimi UE, przy jednoczesnym poszanowaniu ich kompetencji, w tym poprzez wdrażanie pilotażowych programów mobilności i lepszą integrację migrantów w krajach przyjmujących;

                                    —

                                    wspieranie mobilizacji Tunezyjczyków mieszkających za granicą w celu inwestowania w innowacyjne sektory w Tunezji;

                                    —

                                    wspieranie zapobiegania nielegalnej migracji poprzez lepsze uwzględnianie kwestii migracji w strategiach rozwoju; wiąże się to również ze wzmocnieniem zarządzania granicami oraz kampaniami uświadamiającymi na temat zagrożeń związanych z nielegalną migracją;

                                    —

                                    wspieranie działań mających na celu zapobieganie przemytowi migrantów i handlowi ludźmi oraz zwalczanie tych zjawisk, między innymi poprzez wykrywanie i ściganie siatek przestępczych oraz

                                    —

                                    ściślejszą współpracę w zakresie powrotów i readmisji, w tym poprzez wspieranie trwałej reintegracji powracających Tunezyjczyków.

                        2.4.

                        Bezpieczeństwo i zwalczanie terroryzmu
                        UE i Tunezja stoją w obliczu wspólnych wyzwań związanych z bezpieczeństwem, wymagających skoordynowanych działań obu stron i muszą podejmować działania w poszanowaniu wspólnych wartości, jakimi są demokracja i poszanowanie praw człowieka.
                        Tunezja zamierza wdrożyć swoją globalną i wielosektorową strategię zwalczania terroryzmu i przeciwdziałania brutalnemu ekstremizmowi. Priorytetowe obszary współpracy obejmą:

                                    —

                                    wdrażanie krajowej strategii zwalczania terroryzmu, w szczególności poprzez wzmocnienie i modernizację prawodawstwa oraz instytucji bezpieczeństwa i sądownictwa zgodnie z wartościami demokratycznymi ustanowionymi w tunezyjskiej konstytucji;

                                    —

                                    przyspieszenie realizacji programu wspierania reformy i modernizacji sektora bezpieczeństwa, w tym rozliczalności sił bezpieczeństwa, oraz pogłębienie tej współpracy w oparciu o już poczynione postępy;

                                    —

                                    zwalczanie prania pieniędzy i finansowania przestępczości zorganizowanej i terroryzmu, w tym skuteczne wdrożenie planu działań uzgodnionego z Grupą Specjalną ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy;

                                    —

                                    opracowanie kompleksowej polityki zapobiegania radykalizacji postaw;

                                    —

                                    powroty zagranicznych bojowników;

                                    —

                                    rozwój polityki pomocy i ochrony dla ofiar terroryzmu;

                                    —

                                    zwalczanie przestępczości zorganizowanej, w szczególności przemytu broni i narkotyków;

                                    —

                                    wspieranie realizacji krajowej strategii na rzecz bezpieczeństwa granic;

                                    —

                                    zacieśnianie współpracy z odpowiednimi agencjami Unii Europejskiej, oraz

                                    —

                                    współpracę w dziedzinie zarządzania ryzykiem związanym z klęskami żywiołowymi oraz zapobiegania im.

                              Unia Europejska będzie również w dalszym ciągu w pełni uczestniczyć w grupie G7+6, która zapewnia koordynację pomiędzy głównymi partnerami Tunezji.
                        W przyszłości mogą być ponadto rozwijane inne obszary partnerstwa związane z bezpieczeństwem/obroną.

                  3.   Dalsze działania na rzecz wzmocnienia uprzywilejowanego partnerstwa UE–Tunezja
            Znaczenie, jakie strony przykładają do wzajemnych stosunków będzie w dalszym ciągu odzwierciedlone w intensywności kontaktów politycznych i regularnych spotkaniach w ramach poszerzonego dialogu politycznego na temat wszystkich zagadnień będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w tym kwestii regionalnych i globalnych. Należy wzmocnić regionalny wymiar tych dyskusji. W tym kontekście obie strony mają świadomość znaczenia ich współpracy w ramach Unii dla Śródziemnomorza. Oprócz istniejących dialogów obie strony będą współpracować na rzecz organizacji spotkań UE–Tunezja na wysokim szczeblu oraz udziału tunezyjskich ministrów w niektórych nieformalnych posiedzeniach tematycznych z członkami Rady Unii Europejskiej. Obie strony zachęcają do bliskiej współpracy parlamentarnej między Parlamentem Europejskim a Zgromadzeniem Przedstawicieli Ludowych.
            Organy Układu o stowarzyszeniu (Rada Stowarzyszenia, Komitet Stowarzyszenia i podkomitety techniczne) pozostaną preferowanymi forami współpracy na rzecz skutecznej realizacji partnerstwa. UE i Tunezja będą dążyć do zwiększenia skuteczności i wartości dodanej swoich prac oraz, w miarę możliwości, do ich grupowania według głównych tematów priorytetowych, zgodnie z priorytetami strategicznymi.
            W celu konkretnego przełożenia wyżej wymienionych priorytetów, Tunezja zaproponuje plan działania uzgodniony z UE. W dokumencie tym określone zostaną najpilniejsze środki (ustawodawcze, strategiczne i operacyjne) niezbędne do ożywienia społeczno-gospodarczego Tunezji. Plan działania będzie elastyczny i operacyjny oraz będzie przewidywał mechanizm monitorowania co pół roku.
            We wspólnym komunikacie, UE zobowiązała się do znacznego zwiększenia wsparcia finansowego dla Tunezji w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa. UE i Tunezja będą dążyły do maksymalnego wykorzystania istniejących możliwości finansowych, w tym nowych instrumentów, takich jak unijny plan inwestycji zewnętrznych, wykorzystując komplementarność i efekt dźwigni między dotacjami UE i pożyczkami udzielanymi przez instytucje finansowe. Obie strony zobowiązują się do wzmocnienia efektu synergii między dialogami politycznymi i sektorowymi oraz wdrażania współpracy finansowej. Będą również dążyły do wzmocnienia mechanizmów koordynacji i dialogu z partnerami finansowymi i międzynarodowymi pożyczkodawcami. Za proces ten będzie odpowiedzialna strona tunezyjska zarówno w odniesieniu do ustalania priorytetów, jak i ich wdrażania.
            Obie strony zobowiązują się również do zwiększenia widoczności stosunków strategicznych między UE a Tunezją oraz do promowania korzyści płynących z ich współpracy wśród obywateli po obu stronach Morza Śródziemnego.

               (1)  Plan ten opowiada się za nowym modelem rozwoju na rzecz zrównoważonego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu i został opracowany w oparciu o pięć priorytetów: (i) dobre rządy, reforma administracji publicznej i walka z korupcją, (ii) przejście z gospodarki o niskich kosztach do strefy silnego rozwoju gospodarczego, (iii) rozwój społeczny i włączenie społeczne, (iv) realizacja ambicji regionalnych oraz (v) zielona gospodarka jako filar zrównoważonego rozwoju.

               (2)  Niniejszy wspólny komunikat Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej, skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady (JOIN (2016)47 final z dnia 29 września 2016 r.) opiera się na następujących osiach priorytetowych: (i) promowanie dobrych rządów i reformy administracji publicznej; (ii) wzmocnienie roli społeczeństwa obywatelskiego; (iii) inwestowanie w przyszłość: tworzenie miejsc pracy i pobudzanie zrównoważonego rozwoju gospodarczego; (iv) ograniczenie problemu nierówności w społeczeństwie; (v) wsparcie przy rozwiązywaniu problemów w zakresie bezpieczeństwa; (vi) wspólne wysiłki na rzecz lepszego zarządzania migracją i mobilnością.