title: Decyzja Rady (UE) 2019/1580 z dnia 18 lipca 2019 r. dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Islandią i Królestwem Norwegii

text:
                  25.9.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 245/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/1580
         z dnia 18 lipca 2019 r.
         dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Islandią i Królestwem Norwegii
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 5,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 11 maja 2017 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Islandią i Królestwem Norwegii dotyczących umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu statków powietrznych z załogą (zwanej dalej „Umową”). Negocjacje zakończyły się parafowaniem umowy w dniu 8 marca 2019 r.

                     (2)

                     Umowa powinna zostać podpisana i być tymczasowo stosowana do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej wejścia w życie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym upoważnia się, w imieniu Unii, do podpisania Umowy w sprawie ograniczeń czasowych dotyczących ustaleń w zakresie leasingu z załogą statków powietrznych między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Islandią i Królestwem Norwegii, a także wspólnego oświadczenia stanowiącego jej integralną część, z zastrzeżeniem zawarcia tej Umowy.
            Tekst Umowy wraz z protokołem konsultacji dołącza się do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Umowa zostaje podpisana w języku angielskim. Zgodnie z prawem Unii umowa zostaje sporządzona przez Unię również w języku bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim. Te dodatkowe wersje językowe należy uznać za autentyczne poprzez wymianę not dyplomatycznych między Stronami. Wszystkie wersje uznane za autentyczne są równorzędne.

            Artykuł 3
            Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii.

            Artykuł 4
            Umowa jest stosowana tymczasowo od dnia jej podpisania (1) do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej wejścia w życie.

            Artykuł 5
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               T. TUPPURAINEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Data rozpoczęcia tymczasowego stosowania Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/1581 z dnia 16 września 2019 r. w sprawie przedstawienia, w imieniu Unii Europejskiej, propozycji poprawek załączników I i II do Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt w związku z trzynastym posiedzeniem Konferencji Stron

text:
                  25.9.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 245/7

         DECYZJA RADY (UE) 2019/1581
         z dnia 16 września 2019 r.
         w sprawie przedstawienia, w imieniu Unii Europejskiej, propozycji poprawek załączników I i II do Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt w związku z trzynastym posiedzeniem Konferencji Stron
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Konwencja o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt (zwana dalej „Konwencją”) została zawarta przez Unię decyzją Rady 82/461/EWG (1) i weszła w życie w dniu 1 listopada 1983 r.

                     (2)

                     Zgodnie z art. XI Konwencji Konferencja Stron może przyjąć poprawki do załączników I i II do Konwencji.

                     (3)

                     Konferencja Stron może przyjąć takie poprawki podczas trzynastego posiedzenia, które odbędzie się w dniach 15–22 lutego 2020 r. Sekretariat Konwencji poinformował Strony Konwencji, że wszelkie propozycje poprawek należy zgodnie z art. XI ust. 3 Konwencji przekazać do dnia 19 września 2019 r. Unia jako Strona Konwencji może przedłożyć takie propozycje.

                     (4)

                     Zamieszczenie gatunku Tetrax tetrax w załączniku I do Konwencji oraz gatunków Tetrax tetrax, Galeorhinus galeus i Sphyrna zygaena w załączniku II do Konwencji jest naukowo uzasadnione, zgodne z prawem Unii oraz jej zobowiązaniem do współpracy międzynarodowej na rzecz ochrony różnorodności biologicznej.

                     (5)

                     Unia powinna zatem przedstawić wspomniane propozycje poprawek do załączników I i II do Konwencji. Komisja powinna przekazać wspomniane propozycje Sekretariatowi Konwencji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   W związku z trzynastym posiedzeniem Konferencji Stron Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt Unia przedstawia następujące propozycje:

                           a)

                           poprawka załącznika I do Konwencji w celu zamieszczenia w nim gatunku Tetrax tetrax;

                           b)

                           poprawka załącznika II do Konwencji w celu zamieszczenia w nim gatunków Tetrax tetrax, Galeorhinus galeus i Sphyrna zygaena.

               2.   Komisja, w imieniu Unii, przedstawi propozycje, o których mowa w ust. 1, Sekretariatowi Konwencji.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 16 września 2019 r.

                  W imieniu Rady

               T. TUPPURAINEN

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady 82/461/EWG z dnia 24 czerwca 1982 r. w sprawie zawarcia Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt (Dz.U. L 210 z 19.7.1982, s. 10).


Decyzja Komisji z dnia 19/09/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9458 - CBRE Group, Inc. / Telford Homes plc) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 23/09/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9490 - Volkswagen Financial Services AG / TÜV SÜD AG / Fleet Company GmbH) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2019/1406 z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja I – Parlament Europejski

text:
               27.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 249/1

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2019/1406
      z dnia 26 marca 2019 r.
      w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja I – Parlament Europejski
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017 (1),

                  —

                  uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za rok 2017 (COM(2018) 521 – C8-0319/2018) (2),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie z zarządzania budżetem i finansami za rok budżetowy 2017, sekcja I – Parlament Europejski (3),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne audytora wewnętrznego za rok budżetowy 2017,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedziami instytucji (4),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (5) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając art. 314 ust. 10 i art. 318 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 164, 165 i 166,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 260, 261 i 262,

                  —

                  uwzględniając decyzję Prezydium z dnia 16 czerwca 2014 r. w sprawie przepisów wewnętrznych dotyczących wykonania budżetu Parlamentu Europejskiego (8), w szczególności jej art. 22,

                  —

                  uwzględniając art. 94 i art. 98 ust. 3 Regulaminu oraz załącznik IV do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0108/2019),

                  A.

                  mając na uwadze, że przewodniczący przyjął sprawozdanie finansowe Parlamentu Europejskiego za rok budżetowy 2017 w dniu 4 lipca 2018 r.;

                  B.

                  mając na uwadze, że sekretarz generalny, jako główny delegowany urzędnik zatwierdzający, potwierdził w dniu 6 lipca 2018 r., iż uzyskał wystarczającą pewność, że zasoby przeznaczone na budżet Parlamentu wykorzystano zgodnie z przeznaczeniem oraz zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami, a wprowadzone procedury kontroli dają niezbędne gwarancje legalności i prawidłowości operacji podstawowych;

                  C.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził podczas kontroli, iż w odniesieniu do wydatków administracyjnych oraz pozostałych wydatków w 2017 r. nie odnotował istotnych niedociągnięć w zbadanych sprawozdaniach rocznych z działalności instytucji i organów, wymaganych na mocy rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046;

                  D.

                  mając na uwadze, że na mocy art. 262 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 każda instytucja unijna musi podjąć wszelkie właściwe działania w celu uwzględnienia uwag towarzyszących decyzji Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium;

         1.

            udziela swojemu przewodniczącemu absolutorium z wykonania budżetu Parlamentu Europejskiego za rok budżetowy 2017;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Antonio TAJANI

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. L 51 z 28.2.2017.

         (2)  Dz.U. C 348 z 28.9.2018, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 411 z 13.11.2018, s. 1.

         (4)  Dz.U. C 357 z 4.10.2018, s. 1.

         (5)  Dz.U. C 357 z 4.10.2018, s. 9.

         (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (7)  Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.

         (8)  PE 422.541/Bur.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2019/1591 z dnia 19 września 2019 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) (EUCAP Somalia/1/2019)

text:
                  27.9.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 248/65

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2019/1591
         z dnia 19 września 2019 r.
         w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) (EUCAP Somalia/1/2019)
         KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
         uwzględniając decyzję Rady 2012/389/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) (1), w szczególności jej art. 9 ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na podstawie art. 9 ust. 1 decyzji 2012/389/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony – zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu – do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją Unii Europejskiej dotyczącą budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia), w tym decyzji o mianowaniu szefa misji.

                     (2)

                     W dniu 26 lipca 2016 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2016/1633 (2) w sprawie mianowania Marii-Cristiny STEPANESCU na stanowisko szefa misji EUCAP NESTOR, jak pierwotnie nazywała się misja EUCAP Somalia.

                     (3)

                     W dniu 10 grudnia 2018 r. decyzją Rady (WPZiB) 2018/1942 (3) przedłużono mandat misji EUCAP Somalia do dnia 31 grudnia 2020 r.

                     (4)

                     W dniu 18 grudnia 2018 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2018/2062 (4) przedłużającą mandat Marii-Cristiny STEPANESCU na stanowisku szefa misji EUCAP Somalia do dnia 31 sierpnia 2019 r.

                     (5)

                     W dniu 9 września 2019 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby na stanowisko szefa misji EUCAP Somalia na okres od dnia 10 września 2019 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. mianować Christophera REYNOLDSA,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Christopher REYNOLDS zostaje mianowany na stanowisko szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) na okres od dnia 10 września 2019 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
            Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 10 września 2019 r.

            Sporządzono w Brukseli dnia 19 września 2019 r.

                  W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

               S. FROM-EMMESBERGER

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 40.

            (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/1633 z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) (EUCAP NESTOR/1/2016) (Dz.U. L 243 z 10.9.2016, s. 8).

            (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1942 z dnia 10 grudnia 2018 r. w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania i zmiany decyzji 2012/389/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) (Dz.U. L 314 z 11.12.2018, s. 56).

            (4)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2018/2062 z dnia 18 grudnia 2018 r. przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) (EUCAP Somalia/1/2018) (Dz.U. L 329 z 27.12.2018, s. 24).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2019/1408 z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja II – Rada Europejska i Rada

text:
               27.9.2019

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 249/25

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2019/1408
      z dnia 26 marca 2019 r.
      w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017, sekcja II – Rada Europejska i Rada
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2017 (1),

                  —

                  uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za rok budżetowy 2017 (COM(2018) 521 – C8-0320/2018) (2),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2017 r.,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2017 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2017 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 55, 99, 164, 165 i 166,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 59, 118, 260, 261 i 262,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0096/2019),

         1.

            odracza decyzję w sprawie udzielenia sekretarzowi generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu Rady Europejskiej i Rady za rok budżetowy 2017;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, a także Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Antonio TAJANI

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. L 51 z 28.2.2017.

         (2)  Dz.U. C 348 z 28.9.2018, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 357 z 4.10.2018, s. 1.

         (4)  Dz.U. C 357 z 4.10.2018, s. 9.

         (5)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1.


Decyzja Komisji z dnia 05/07/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9357 - FIS / WORLDPAY) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 29/07/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9294 - BMS / CELGENE) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 02/10/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9535 - JERA / MACQUARIE / SWANCOR / FORMOSA 2) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE, Euratom) 2018/1317 z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw za rok budżetowy 2016

text:
               3.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 248/105

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE, EURATOM) 2018/1317
      z dnia 18 kwietnia 2018 r.
      w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw za rok budżetowy 2016
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016 (1),

                  —

                  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok 2016 (COM(2017) 365 – C8-0247/2017) (2),

                  —

                  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw za rok budżetowy 2016 (3),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2015 (COM(2017) 379),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium na temat audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2016 r. (COM(2017) 497) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2017) 306),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedzią Agencji (4),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (5) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05942/2018 – C8-0043/2018),

                  —

                  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (7), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych (8), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,

                  —

                  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji nr 2013/771/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw oraz uchylenia decyzji 2004/20/WE i 2007/372/WE (9),

                  —

                  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0137/2018),

                  A.

                  mając na uwadze, że na mocy art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami;

                  1.

                  udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej za rok budżetowy 2016;

                  2.

                  przedstawia swoje uwagi w rezolucji stanowiącej integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, oraz w rezolucji z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego w kontekście absolutorium dla Komisji za rok budżetowy 2016 (10);

                  3.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2016, sekcja III – Komisja, a także rezolucji stanowiącej integralną część tych decyzji dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Antonio TAJANI

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. L 48 z 24.2.2016.

         (2)  Dz.U. C 323 z 28.9.2017, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 384 z 14.11.2017, s. 11.

         (4)  Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 74.

         (5)  Dz.U. C 322 z 28.9.2017, s. 10.

         (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (7)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

         (8)  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

         (9)  Dz.U. L 341 z 18.12.2013, s. 73.

         (10)  Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0122 (zob. s. 71 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2018/1381 z dnia 18 kwietnia 2018 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2016

text:
               3.10.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 248/245

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2018/1381
      z dnia 18 kwietnia 2018 r.
      w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2016
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2016,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2016 wraz z odpowiedzią Instytutu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2016 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. w sprawie udzielenia Instytutowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2016 (05941/2018 – C8-0080/2018),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1922/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (4), w szczególności jego art. 15,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0087/2018),

                  1.

                  zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2016;

                  2.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Antonio TAJANI

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 417 z 6.12.2017, s. 120.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 403 z 30.12.2006, s. 9.

         (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


Decyzja Komisji z dnia 29/06/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8957 - Silver Lake / ZPG) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 11/10/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9100 - CK Asset Holdings Limited / CK Infrastructure Holdings Limited / APA) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 12/10/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9104 - Bain Capital / Esure) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2018/1662 z dnia 25 października 2018 r. przedłużająca mandat szefa misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (EUAM UKRAINE/1/2018)

text:
                  8.11.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 278/18

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2018/1662
         z dnia 25 października 2018 r.
         przedłużająca mandat szefa misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (EUAM UKRAINE/1/2018)
         KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
         uwzględniając decyzję Rady 2014/486/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (1), w szczególności jej art. 7 ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z decyzją Rady 2014/486/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją doradczą Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine), w tym również decyzji o mianowaniu szefa misji.

                     (2)

                     W dniu 7 stycznia 2016 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa przyjął decyzję (WPZiB) 2016/49 (2) w sprawie mianowania Kęstutisa LANČINSKASA szefem misji EUAM Ukraine od dnia 1 lutego 2016 r. do dnia 31 stycznia 2017 r.

                     (3)

                     W dniu 10 stycznia 2017 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa przyjął decyzję (WPZiB) 2017/113 (3) przedłużającą mandat Kęstutisa LANČINSKASA jako szefa misji EUAM Ukraine od dnia 1 lutego 2017 r. do dnia 30 listopada 2017 r.

                     (4)

                     W dniu 10 listopada 2017 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa przyjął decyzję (WPZiB) 2017/2106 (4) przedłużającą mandat Kęstutisa LANČINSKASA jako szefa misji EUAM Ukraine od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 30 listopada 2018 r.

                     (5)

                     Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, aby przedłużyć mandat Kęstutisa LANČINSKASA jako szefa misji EUAM Ukraine od dnia 1 grudnia 2018 r. do dnia 31 maja 2019 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Mandat Kęstutisa LANČINSKASA jako szefa misji EUAM Ukraine zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 maja 2019 r.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 25 października 2018 r.

                  W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

               S. FROM-EMMESBERGER

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 217 z 23.7.2014, s. 42.

            (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/49 z dnia 7 stycznia 2016 r. w sprawie mianowania szefa misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (EUAM UKRAINE/1/2016) (Dz.U. L 12 z 19.1.2016, s. 47).

            (3)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/113 z dnia 10 stycznia 2017 r. przedłużająca mandat szefa misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (EUAM UKRAINE/1/2017) (Dz.U. L 18 z 24.1.2017, s. 48).

            (4)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/2106 z dnia 10 listopada 2017 r. przedłużająca mandat szefa misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (EUAM Ukraine/2/2017) (Dz.U. L 303 z 18.11.2017, s. 10).


title: Decyzja Rady (UE) 2018/1667 z dnia 6 listopada 2018 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Niderlandów

text:
                  8.11.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 278/25

         DECYZJA RADY (UE) 2018/1667
         z dnia 6 listopada 2018 r.
         w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Niderlandów
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
         uwzględniając propozycję rządu Niderlandów,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 11 lipca 2017 r. decyzją Rady (UE) 2017/1335 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Ingrid VAN ENGELSHOVEN zajęła Saskia BRUINES.

                     (2)

                     Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Saskii BRUINES,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

                        —

                        R.J. (Robert) VAN ASTEN, Wethouder (alderman: member of the executive council) of the municipality 's-Gravenhage.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2018 r.

                  W imieniu Rady

               H. LÖGER

                  Przewodniczący

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

            (4)  Decyzja Rady (UE) 2017/1335 z dnia 11 lipca 2017 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Niderlandów (Dz.U. L 185 z 18.7.2017, s. 46).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/2010 z dnia 17 grudnia 2018 r. wspierająca przeciwdziałanie nielegalnemu rozprzestrzenianiu broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnemu handlowi nimi, a także ich skutkom, w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach w ramach strategii UE przeciwko nielegalnej broni palnej, strzeleckiej i lekkiej oraz amunicji do tych rodzajów broni zatytułowanej „Zabezpieczanie broni, ochrona obywateli”

text:
                  18.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 322/27

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/2010
         z dnia 17 grudnia 2018 r.
         wspierająca przeciwdziałanie nielegalnemu rozprzestrzenianiu broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnemu handlowi nimi, a także ich skutkom, w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach w ramach strategii UE przeciwko nielegalnej broni palnej, strzeleckiej i lekkiej oraz amunicji do tych rodzajów broni zatytułowanej „Zabezpieczanie broni, ochrona obywateli”
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 19 listopada 2018 r. Rada przyjęła strategię UE przeciwko nielegalnej broni palnej, strzeleckiej i lekkiej oraz amunicji do tych rodzajów broni zatytułowaną „Zabezpieczenie broni, ochrona obywateli”(zwaną dalej „strategią UE dotyczącą BSiL”), która przedstawia wytyczne działań Unii w dziedzinie broni strzeleckiej i lekkiej (zwanej dalej „BSiL”).

                     (2)

                     W strategii UE dotyczącej BSiL odnotowano, że Unia zbada możliwości synergii z odnośnymi państwami i organizacjami regionalnymi w Amerykach w celu zmniejszenia nielegalnego rozprzestrzeniania BSiL i nielegalnego handlu tego rodzaju bronią, a także w celu zmniejszenia przemocy zbrojnej i aktywności przestępczej.

                     (3)

                     Ameryka Łacińska i Karaiby zostały uznane za regiony szczególnie dotknięte problemem rozprzestrzeniania i nadmiernego gromadzenia BSiL.

                     (4)

                     Podczas odbywającego się w 2016 r. 6. codwuletniego spotkania państw poświęconego programowi działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach (zwanemu dalej „programem działania”), przyjętemu 20 lipca 2001 r., wszystkie państwa członkowskie ONZ potwierdziły swoje zaangażowanie na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL. Państwa z zadowoleniem przyjęły postępy poczynione w zakresie umacniania współpracy subregionalnej i regionalnej oraz zobowiązały się do ustanowienia lub wzmocnienia, w stosownych przypadkach, takiej współpracy, koordynacji i mechanizmów wymiany informacji, w tym wymiany najlepszych praktyk, w celu wspierania realizacji programu działania.

                     (5)

                     Organizacja Państw Amerykańskich (zwana dalej „OPA”) stanowi sekretariat dla Międzyamerykańskiej konwencji przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu broni palnej, amunicji, materiałów wybuchowych i innych powiązanych materiałów oraz nielegalnemu handlowi nimi (zwanej dalej „CIFTA”), a także koordynuje i wdraża regionalne inicjatywy na rzecz zwalczania nielegalnej BSiL na terytorium Ameryk.

                     (6)

                     Unia zamierza finansować projekt dotyczący zmniejszania zagrożenia związanego z nielegalnym rozprzestrzenianiem BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnym handlem nimi w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W celu wdrożenia strategii UE przeciwko nielegalnej broni palnej, strzeleckiej i lekkiej oraz amunicji do tych rodzajów broni zatytułowanej „Zabezpieczenie broni, ochrona obywateli”(zwanej dalej „strategią UE dotyczącą BSiL”), a także propagowania pokoju i bezpieczeństwa, działania w ramach projektu OPA dotyczącego zmniejszania zagrożenia związanego z nielegalnym rozprzestrzenianiem BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalnym handlem nimi w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach, które mają być wspierane przez Unię, służą realizacji następujących celów szczegółowych:

                        —

                        zwiększenie bezpieczeństwa fizycznego krajowych zapasów utrzymywanych przez wojsko i inne instytucje oraz wzmocnienie systemów zarządzania nimi poprzez udoskonalenie środków ochrony poszczególnych obiektów i kontroli zapasów,

                        —

                        wzmocnienie krajowych zdolności w zakresie niszczenia zajętej lub niebezpiecznej BSiL i amunicji, lub jej nadwyżek,

                        —

                        zwiększenie zdolności w zakresie znakowania i śledzenia BSiL oraz pobudzanie współpracy regionalnej w zakresie śledzenia skonfiskowanej broni i amunicji,

                        —

                        udoskonalenie mechanizmów transferu BSiL poprzez prawodawstwo krajowe, kontrole granic i współpracę regionalną, oraz

                        —

                        propagowanie w wybranych społecznościach społecznie odpowiedzialnych zachowań, wybierając grupy, które dotkliwie odczuwają skutki przemocy zbrojnej, w tym poprzez wykorzystanie kampanii na rzecz zdawania broni lub innych strategii mających na celu zmniejszenie liczby przestępstw z użyciem przemocy na poziomie lokalnym.

                  Unia finansuje projekt, którego szczegółowy opis określono w załączniku.

            Artykuł 2

               1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”).

               2.   Techniczne wykonanie projektu, o którym mowa w art. 1, przeprowadza OPA.

               3.   OPA wykonuje swoje zadania pod kierownictwem Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z OPA.

            Artykuł 3

               1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację finansowanego przez Unię projektu, o którym mowa w art. 1, wynosi 3 000 000 EUR. Program jest w pełni finansowany przez Unię, z wkładami niepieniężnymi hiszpańskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz beneficjenta.

               2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty odniesienia określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.

               3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera niezbędną umowę z OPA. Umowa ta zawiera zobowiązanie OPA do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.

               4.   Komisja podejmuje starania w celu zawarcia umowy, o której mowa w ust. 3, jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy.

            Artykuł 4

               1.   Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonywania niniejszej decyzji na podstawie sprawozdań przygotowywanych regularnie, co kwartał, przez OPA. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do przeprowadzenia oceny.

               2.   Komisja składa sprawozdania z aspektów finansowych projektu, o którym mowa w art. 1.

            Artykuł 5

               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               2.   Niniejsza decyzja wygasa 36 miesięcy po dniu zawarcia umowy, o której mowa w art. 3 ust. 3, lub – jeśli żadna umowa nie zostanie zawarta w tym okresie – sześć miesięcy po dniu wejścia w życie niniejszej decyzji.

            Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               E. KÖSTINGER

                  Przewodnicząca

            ZAŁĄCZNIK

               PROJEKT DOTYCZĄCY PRZECIWDZIAŁANIA NIELEGALNEMU ROZPRZESTRZENIANIU BRONI STRZELECKIEJ I LEKKIEJ (BSIL) I AMUNICJI DO TYCH RODZAJÓW BRONI ORAZ NIELEGALNEMU HANDLOWI NIMI, A TAKŻE ICH SKUTKOM, W AMERYCE ŁACIŃSKIEJ I NA KARAIBACH W RAMACH STRATEGII UE PRZECIWKO NIELEGALNEJ BRONI PALNEJ, STRZELECKIEJ I LEKKIEJ ORAZ AMUNICJI DO TYCH RODZAJÓW BRONI ZATYTUŁOWANEJ „ZABEZPIECZANIE BRONI, OCHRONA OBYWATELI”

            1.   Wprowadzenie i cele
            1.1.   Wprowadzenie
            Rozprzestrzeniania nielegalnej broni strzeleckiej, broni lekkiej oraz amunicji jest jednym z głównych czynników przyczyniających się do wysokiego poziomu przemocy i niestabilności w szeregu krajach Ameryki Łacińskiej i Karaibów. Niemal połowa wszystkich ofiar zabójstw to osoby w wieku 15–29 lat, a użycie broni palnej jest szczególnie rozpowszechnione w tym regionie, gdzie dwie trzecie (66 %) zabójstw jest popełnianych przy użyciu broni. Co więcej, statystyki zgromadzone przez organizację Small Arms Survey do jej publikacji Global Burden of Armed Violence, 2015 (Globalne obciążenie wynikające z przemocy z użyciem broni) pokazują, że dziesięć państw, w których wskaźniki zgonów związanych z BSiL w latach 2010–2015 były najwyższe, to państwa amerykańskie, przy czym w każdym z nich wskaźnik zabójstw z użyciem broni palnej to ponad 20 przypadków na 100 000 osób.
            Rządy państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów opowiedziały się przeciw nielegalnemu wytwarzaniu broni i handlowi nią poprzez swoje wsparcie dla szeregu instrumentów międzynarodowych, w tym dla Międzyamerykańskiej konwencji przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu broni palnej, amunicji, materiałów wybuchowych i innych powiązanych materiałów oraz nielegalnemu handlowi nimi („CIFTA”), lub programu działania ONZ w zakresie broni strzeleckiej i lekkiej oraz międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie. Jednakże siły wojskowe i inne siły bezpieczeństwa utrzymują duże zapasy BSiL i amunicji, które są często słabo zabezpieczone lub słabo nadzorowane. Każdego roku siły bezpieczeństwa w tym regionie zajmują tysiące nielegalnej BSiL i wiele ton amunicji. Ustalono, że niektóre przejęte materiały pochodziły z zapasów wojskowych zarówno w regionie, jak i spoza niego, w związku z tym że skala działań sowicie finansowanych przedsiębiorstw przestępczych, w tym organizacji prowadzących handel narkotykami, transnarodowych grup przestępczych oraz handlarzy bronią na skalę międzynarodową jest znacznie większa niż krajowe zdolności w zakresie egzekwowania zakazów.
            Wykazano, że ryzyko wystąpienia aktów przemocy z użyciem broni palnej zwiększa się nie tylko w związku z rozprzestrzenianiem broni strzeleckiej, ale także w związku z powszechną dostępnością broni palnej. Dokument Global Status Report on Violence, 2014 (Sprawozdanie na temat przemocy na świecie), opracowany przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), pokazuje za pomocą badań przekrojowych przeprowadzonych w różnych krajach uczestniczących, że dostępność broni palnej jest w istocie jednym z czynników ryzyka w odniesieniu do zabójstw. W sprawozdaniu tym zauważono również, że generalnie broń palna jest szeroko rozpowszechniona na terytorium Ameryk oraz że jest to najczęściej wykorzystywana broń podczas incydentów z użyciem przemocy. W sprawozdaniu stwierdzono też, że łatwy dostęp do broni palnej i innych rodzajów broni oraz nadmierne spożywanie alkoholu są również silnie powiązane z wieloma rodzajami przemocy.
            Inną kwestią do rozważenia jest fakt, że dostępność broni palnej wpływa na kobiety i mężczyzn w odmienny sposób. Powszechna dostępność broni palnej przyczynia się do podwyższenia liczby zagrożeń związanych z użyciem tego rodzaju broni, a także współczynnika śmiertelność w wyniku przemocy domowej dla kobiet – ofiar przemocy. Według Departamentu Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Rozbrojenia mężczyźni stanowią nieproporcjonalnie duży odsetek właścicieli i użytkowników broni strzeleckiej, zarówno podczas konfliktu, jak i czasie pokoju. Zauważono, że w większości przypadków, gdy mężczyzna atakował kobietę, używano broni palnej jako narzędzia służącego zastraszaniu lub jako broni śmiercionośnej. Gdy użyto broni palnej, ofiary przemocy domowej rzadziej doznawały widocznych urazów. Jednocześnie ofiary te częściej odczuwały strach. Broń palna jest wykorzystywane głównie po to, aby zagrozić partnerowi (69,1 %), a przy stosowaniu tego rodzaju broni, sprawcy są mniej skłonni do, przykładowo, bicia lub kopania ofiar.
            Używanie wszelkiego rodzaju broni wiąże się z różnorodnymi agresywnymi zachowaniami, których skutki wykraczają poza fizyczne obrażenia ofiar. Groźby i zastraszanie mają konsekwencje psychologiczne i powodują traumy, a wiele ofiar takiej przemocy nie zgłasza jej odpowiednim władzom, ponieważ obawiają się odwetu. Osoby, które w ramach wykonywania swojego zawodu stykają się tymi zjawiskami, takie jak osoby świadczące usługi opieki zdrowotnej, pracownicy socjalni i funkcjonariusze bezpieczeństwa publicznego, muszą zostać przeszkolone, aby móc reagować na sytuacje przemocy z użyciem BSiL.
            Zaangażowanie społeczności i utworzenie sieci wsparcia społecznego mogą stanowić lepszą pomoc dla ofiar przestępstw związanych z bronią palną i pomóc w zapobieganiu brutalnym zachowaniom, które mogą prowadzić w szczególności do umyślnych zabójstw. Aktywne społeczności przyczyniają się do budowania zaufania, przejrzystości, komunikacji i zaangażowania w podejmowane działania.
            Od 2009 r. Departament ds. Bezpieczeństwa Publicznego (zwany dalej „DPS”) Sekretariatu Generalnego Organizacji Państw Amerykańskich („OPA”) (zwany dalej łącznie „DPS OPA”) wspiera starania państw członkowskich OPA w zakresie kontroli przepływu nielegalnej BSiL i amunicji oraz w zakresie zarządzania zapasami instytucjonalnymi poprzez program pomocy na rzecz kontroli broni i amunicji (zwany dalej „PACAM”). W ramach PACAM zrealizowano projekty w e współpracy z większością z 34 aktywnych państw członkowskich OPA, na podstawie postanowień CIFTA. Działania te doprowadziły do oznakowania ponad 290 000 sztuk broni palnej oraz zniszczenia dalszych 60 000 sztuk broni i ponad 1 700 ton amunicji w całym regionie.
            Pomimo dobrych wyników w znakowaniu BSiL, zapewniania jej bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania jej zapasami, wciąż utrzymują się znaczące różnice pod względem zdolności krajowych, w szczególności wśród państw Ameryki Środkowej i Karaibów. W niemal wszystkich krajach tego regionu nadal nie zapewniono systematycznego wdrażania protokołów zarządzania zapasami, a ze względu na pomyślną realizację wcześniejszych działań w ramach PACAM oraz większe zaufanie wypracowane między organami krajowymi wypełniającymi zadania OPA w tej dziedzinie zwiększyło się zapotrzebowanie na pomoc techniczną, doradztwo i współpracę.
            Podczas realizacji poprzednich projektów w ramach PACAM, jak również podczas niedawnych spotkań CIFTA, szereg państw członkowskich OPA wystąpiło o pomoc techniczną w dziedzinach, na których mają się koncentrować poszczególne proponowane projekty. Wśród krajów, które wystąpiły o wsparcie w zakresie poprawy bezpieczeństwa fizycznego i zdolności zarządzania zapasami, są: Belize, Gwatemala, Salwador, Honduras, Kostaryka, Jamajka, Republika Dominikańska i Dominika. Belize, Gwatemala, Salwador, Honduras, Kostaryka i Panama zwróciły się o wsparcie w zakresie niszczenia nadwyżek, przestarzałej lub skonfiskowanej BSiL i amunicji. Jednocześnie odnotowano duże zapotrzebowanie na szkolenia i pomoc w zakresie znakowania i śledzenia BSiL; o pomoc w tym zakresie wystąpiły: Gwatemala, Salwador, Honduras, Kostaryka, Panama, Bahamy, Barbados, Jamajka, Republika Dominikańska, Trynidad i Tobago, Gujana, Surinam, Urugwaj i Paragwaj.
            Projekt ten będzie również obejmować element zapobiegawczy, na który składają się wspólne działania międzysektorowe i działania skoncentrowane na społecznościach mające na celu zmniejszenie czynników ryzyka związanych z przemocą; bezpośrednimi beneficjentami tego projektu będą wspomniane powyżej osoby, które w ramach wykonywania swojego zawodu stykają się odnośnymi zjawiskami, oraz społeczności lokalne, a pośrednimi – sprawcy i ofiary przemocy.
            Element zapobiegawczy będzie realizowany w ramach jednej wybranej społeczności w trzech wybranych państwach. Interwencje te mogą wymagać dostosowań w celu sprostania potrzebom konkretnych grup społecznych, metod angażowania społeczności oraz wyraźnego określenia wyzwań i możliwości prowadzenia wspólnych inicjatyw mających na celu zapobieganie przemocy z użyciem broni palnej w różnych społecznościach. Choć państwa, na których należy skoncentrować te wysiłki nie zostały wyraźnie określone, Gwatemala, Salwador, Honduras i Jamajka są prawdopodobnymi kandydatami do uzyskania wsparcia w ramach projektów z uwagi na odnotowywane w tych państwach bardzo wysokie poziomy przestępczości z użyciem przemocy i związanego z tym użycia broni palnej.
            1.2.   Cele
            Dzięki temu trzyletniemu projektowi, DPS zmierza do zwiększenia zdolności rządów państw członkowskich OPA w zakresie kontroli i ograniczenia nielegalnego rozprzestrzeniania broni strzeleckiej i lekkiej („BSiL”) i amunicji konwencjonalnej oraz nielegalnego handlu nimi w regionie, a także wzmocnienia zdolności wybranych społeczności w zakresie zapobiegania przemocy z użyciem broni. Pomoc techniczna i współpraca z państwami członkowskimi wspierające ogólny cel projektu będą służyć osiągnięciu następujących celów:

                        —

                        zwiększenie bezpieczeństwa fizycznego krajowych zapasów utrzymywanych przez wojsko i inne instytucje oraz wzmocnienie systemów zarządzania nimi poprzez udoskonalenie środków ochrony poszczególnych obiektów i kontroli zapasów,

                        —

                        wzmocnienie krajowych zdolności w zakresie niszczenia zajętej lub niebezpiecznej BSiL i amunicji, lub jej nadwyżek,

                        —

                        zwiększenie zdolności w zakresie znakowania i śledzenia BSiL oraz pobudzanie współpracy regionalnej w zakresie śledzenia skonfiskowanej broni i amunicji,

                        —

                        udoskonalenie mechanizmów transferu BSiL poprzez prawodawstwo krajowe, kontrole granic i współpracę regionalną, oraz

                        —

                        propagowanie w wybranych społecznościach społecznie odpowiedzialnych zachowań, wybierając grupy, które dotkliwie odczuwają skutki przemocy zbrojnej, w tym poprzez wykorzystanie kampanii na rzecz zdawania broni lub innych strategii mających na celu zmniejszenie liczby przestępstw z użyciem przemocy na poziomie lokalnym.

                  2.   Wybór agencji wykonawczej i koordynacja z innymi odnośnymi inicjatywami zapewniającymi finansowanie
            2.1   Agencja wykonawcza – Organizacja Państw Amerykańskich („OPA”)
            OPA odgrywa zasadniczą rolę w regionalnych ramach służących zapobieganiu nielegalnemu rozprzestrzenianiu broni strzeleckiej i lekkiej, amunicji i materiałów wybuchowych w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach. W 1997 r., wraz z podpisaniem CIFTA, region ten jako pierwszy na świecie przyjął regionalny instrument na rzecz kontroli tych rodzajów broni. Zapewniając sekretariat techniczny dla CIFTA, OPA pełni wyjątkową rolę w koordynacji podejmowanych na całej półkuli zachodniej działań, które mają na celu zwalczania niekontrolowanego rozprzestrzeniania nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej oraz amunicji i które stanowią niezbędny krok w kierunku poprawy bezpieczeństwa obywateli i zmniejszenia skali przemocy z użyciem broni. Wykonując to zadanie, DPS OPA zrealizował projekty i programy wspierające państwa członkowskie OPA w wypełnianiu ich zobowiązań dotyczących zapewnienia bezpieczeństwa krajowych zapasów broni palnej, wdrożenia środków legislacyjnych, tak aby nielegalne wytwarzanie broni palnej i nielegalny handel nią były uznawane za przestępstwa w prawie krajowym, obowiązku znakowania broni palnej oraz wymiany z innymi sygnatariuszami CIFTA informacji na temat śledzenia i schematów funkcjonowania nielegalnego handlu. Od 2007 r. w ramach projektów OPA wspieranych przez międzynarodowych darczyńców przeprowadzono szkolenia, zapewniono pomoc techniczną i sprzęt dla 29 państw w tym regionie, dzięki czemu oznakowano blisko 300 000 sztuk broni palnej, zniszczono dalsze 65 000 sztuk skonfiskowanej lub będącej w nadmiarze broni palnej oraz zlikwidowano ponad 1 700 ton przeterminowanej lub niebezpiecznej amunicji lub jej nadwyżek. Żadna inna organizacja regionalna lub subregionalna, obejmująca wszystkie terytoria Ameryk nie posiada wystarczających wpływów politycznych, wiedzy technicznej lub zasięgu geograficznego, aby móc udzielać wsparcia i pomocy wszystkim 35 państwom amerykańskim.
            (Kuba pozostaje jedynym nieaktywnym państwem członkowskim OPA, a jej przyszły status jest uzależniony od wyników dialogu, który mógłby zostać zainicjowany na wniosek rządu Kuby oraz zgodnie z praktykami, celami i zasadami OPA).
            Ponadto państwa członkowskie OPA powierzyły DPS OPA zadanie opracowania ukierunkowanego na odnośną półkulę planu działania na rzecz zapobiegania zabójstwom i zmniejszenia ich liczby. Jednym z celów tego planu jest ograniczenie dostępności i dostępu do broni. Dwa z instrumentów DPS służących realizacji planu to: międzyamerykański program i sieć zapobiegania przemocy i przestępczości. Element zapobiegawczy tego projektu zostanie wdrożony zgodnie z wytycznymi wspomnianego programu i sieci, z uwzględnieniem przewodniej roli młodzieży, trzech poziomów działań prewencyjnych, w oparciu o dowody naukowe, koordynację międzysektorową i uczestnictwo społeczne dzięki upodmiotowieniu społeczności, zachęcając przy tym do współpracy międzynarodowej, propagując kulturę pokoju, z uwzględnieniem kwestii praw człowieka i aspektów płci.
            2.2.   Koordynacja z innymi odnośnymi inicjatywami zapewniającymi finansowanie
            Zgodnie z ogólną praktyką DPS OPA koordynuje swoje działania z działaniami innych agencji i organizacji otrzymujących środki finansowe zarówno od tych samych, jak i różnych rządów i organów międzynarodowych będących darczyńcami. W przypadku organizacji otrzymujących wsparcie dla prac związanych z działaniami zaproponowanymi w ramach tego projektu ze strony Unii, przedsięwzięciem bezpośrednio związanym z projektem jest Globalny Program na rzecz Broni Palnej Biura Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC). W tym przypadku głównym punktem koordynacji działań będzie zarówno biuro regionalne UNODC w Meksyku, jak i biura znajdujące się w krajach, w których będą prowadzone konkretne działania. Ze względu na bieżące prace UNODC w tej dziedzinie działania realizowane w ramach projektu będą dostosowane do filarów Globalnego Programu na rzecz Broni Palnej.
            Jeśli chodzi o zmiany legislacyjne i polityczne, DPS OPA będzie nadal współpracować w tej dziedzinie poprzez CIFTA w drodze corocznych posiedzeń komitetu konsultacyjnego oraz za pośrednictwem specjalnych grup roboczych, które opracowały i nadal pracują nad doprecyzowaniem modelowych przepisów dla państw-stron. Cel nr 4 niniejszej propozycji to udoskonalenie mechanizmów transferu BSiL poprzez prawodawstwo krajowe, kontrole granic i współpracę regionalną, ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmów prawnych. Działania te będą obejmować regionalne warsztaty służące opracowaniu mechanizmów legalnych transgranicznych transferów i ich śledzenia, opracowanie wirtualnej sieci koordynacji wymiany informacji na temat legalnych transferów i nielegalnego handlu oraz pomoc prawną dla konkretnych państw. Opracowane już przez UNODC instrumenty legislacyjne będą miały istotne znaczenie dla ukierunkowania prac prowadzonych w ramach projektu OPA w tej dziedzinie, doradztwo i doświadczenie UNODC będą wykorzystywane w trakcie opracowywania tych ram regionalnych, łącznie z zapraszaniem przedstawicieli UNODC do udziału w warsztatach i do przedstawienia uwag podczas prac nad wirtualną siecią koordynacji.
            Jeśli chodzi o środki zapobiegawcze i środki bezpieczeństwa, DPS OPA będzie się kontaktować z UNODC w celu zorganizowania dyskusji służących wymianie doświadczeń dotyczących projektów w zakresie znakowania i śledzenia broni palnej. Ponieważ w poprzednich projektach OPA była to dziedzina, na którą zwracano szczególna uwagę, można by ułatwić wymianę doświadczeń na wczesnym etapie projektu, w kontekście posiedzeń komitetów konsultacyjnych CIFTA poprzez udział w tych spotkaniach pracowników UNODC.
            Gromadzenie i analiza danych, kolejny filar Globalnego Programu na rzecz Broni Palnej, będzie ważną okazją do tego, aby OPA mogła wymienić się informacjami zebranymi podczas działań realizowanych w ramach projektu z UNODC. W tym względzie DPS OPA zamierza kontaktować się z głównym biurem UNODC w Wiedniu, a także z jego biurem łącznikowym w Nowym Jorku i biurem regionalnym w Meksyku, aby koordynować sposoby, w jakie możemy wymieniać informacje na temat działań realizowanych w ramach projektu, które będą pomocne w analizie globalnych schematów i tendencji w handlu bronią.
            3.   Opis projektu
            3.1.   Opis
            Ogólnym celem tego projektu jest zwiększenie zdolności rządów państw członkowskich OPA w zakresie kontroli i ograniczenia nielegalnego rozprzestrzeniania broni strzeleckiej i lekkiej („BSiL”) i amunicji konwencjonalnej w całej Ameryki Łacińskiej i na całych Karaibach oraz zmniejszenie wpływu BSiL na słabsze grupy społeczne i społeczności w regionie. Opierając się na wcześniejszych działaniach prowadzonych przez DPS OPA za pośrednictwem programu pomocy na rzecz kontroli broni i amunicji („PACAM”), działania realizowane w ramach projektu skoncentrują się na zabezpieczeniu instytucjonalnych zapasów broni strzeleckiej i lekkiej oraz amunicji przy użyciu środków bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, zapobieganiu nielegalnemu przemytowi broni i amunicji przez granice państw w regionie oraz na identyfikowaniu i śledzeniu broni strzeleckiej i lekkiej oraz amunicji, które zostały przejęte przez organy rządowe w celu określenia ich pochodzenia. Podczas realizacji projektu OPA będzie zapewniać szkolenia dla krajowych agencji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami oraz dostarczać sprzęt i oprogramowanie do celów kontroli krajowych zapasów.
            Działania w zakresie zarządzania zapasami będą również obejmować udzielanie rządom pomocy w niszczeniu skonfiskowanej i niebezpiecznej BSiL i amunicji oraz ich nadwyżek. OPA wzmocni wcześniejszy projekt, w ramach którego zapewniano sprzęt i szkolenia w zakresie znakowania i śledzenia BSiL, poprzez pomoc państwom członkowskim, które nie otrzymały wsparcia w tej dziedzinie, jak również tym państwom członkowskim, które takie wsparcie otrzymały, a następnie wystąpiły o dodatkowe szkolenia i wsparcie w zakresie konserwacji sprzętu do znakowania. Wykorzystując swoją funkcje koordynującą jako sekretariat CIFTA, OPA będzie udzielać państwom członkowskim porad i pomocy technicznej przy redagowaniu przepisów wspierających działania na rzecz zapobiegania nielegalnemu wytwarzaniu BSiL i amunicji i nielegalnemu handlowi nimi, zwalczania tych działań i ich eliminowania, zgodnie z CIFTA. Ponadto pilotażowy program prewencyjny będzie ukierunkowany na wybrane społeczności w dwóch lub trzech spośród państw, które są w największym stopniu dotknięte przemocą zbrojną związaną z rozprzestrzenianiem BSiL. Planowane ramy czasowe realizacji projektu to 36 miesięcy.
            3.2   Metoda
            3.2.1.   Struktura organizacyjna
            Projekt ten będzie realizowany przez DPS OPA, w koordynacji z państwami członkowskimi OPA. Zespół DPS OPA ds. zarządzania projektem będzie się składał z pięciu członków personelu pracujących w siedzibie OPA w Waszyngtonie, DC, natomiast wykonaniem projektu zajmie się regionalny zespół wsparcia technicznego i zatrudniony na miejscu personel z państw członkowskich, w zależności od konkretnych działań, które mają być wykonane.
            Regionalny zespół ds. programu pomocy na rzecz kontroli broni i amunicji („PACAM”) będzie składał się z kierownika zespołu / koordynatora, eksperta ds. zarządzania informacjami i baz danych, specjalisty ds. wsparcia logistycznego/administracyjnego oraz trzech techników mających doświadczenie w zakresie bezpieczeństwa, identyfikacji, znakowania i niszczenia broni palnej, dysponujących certyfikatem poziomu 3 w zakresie niszczenia amunicji wybuchowej („EOD”), zgodnie z normami kompetencyjnymi w zakresie EOD opracowanymi przez ośrodek ds. porozumienia roboczego Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego. W przypadku wysoce specjalistycznych szkoleń i zadań OPA może również zawierać krótkoterminowe umowy dotyczące wsparcia z innymi technicznymi organizacjami partnerskimi, w tym Golden West Humanitarian Foundation, która ma bogate doświadczenie w opracowywaniu odpowiednich innowacyjnych technologii służących przezwyciężeniu wyzwań operacyjnych w dziedzinie amunicji, materiałów wybuchowych, min przeciwpiechotnych i BSiL.
            Początkowo zespół DPS OPA ds. zarządzania programem będzie koordynować działania bezpośrednio z organami krajowymi państw członkowskich, które uprzednio zwróciły się o wsparcie w zakresie problematyki BSiL oraz amunicji. W kilku przypadkach OPA już wcześniej zawarła umowy o współpracy w celu udzielenia państwom członkowskim pomocy w obszarze bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami oraz znakowania i śledzenia BSiL, które to umowy będą stanowić podstawę dla pomocy technicznej. Zespół ds. pomocy technicznej w ramach PACAM będzie w stanie odpowiedzieć na wnioski o pomoc w zakresie szkoleń i konserwacji sprzętu do znakowania BSiL bezpośrednio po rozpoczęciu projektu.
            3.2.2.   Podejście techniczne
            Wnioski o udzielenie pomocy w zakresie bezpieczeństwa fizycznego, zarządzania zapasami i niszczenia BSiL lub amunicji będą musiały być wstępnie ocenione; ocena ta ma być przeprowadzona przez członka zespołu DPS OPA ds. zarządzania programem przy wsparciu ze strony zespołu ds. pomocy technicznej w ramach PACAM. W oparciu o te oceny zespół ds. zarządzania zaproponuje organom krajowym plany działania dla poszczególnych krajów, które będą wykonywane przy wsparciu zespołu ds. pomocy technicznej w ramach PACAM, z uwzględnieniem najpilniejszych priorytetów i dostępnych środków finansowych. Działania mające na celu zniszczenie amunicji będą uwzględniać wiek, stan fizyczny i przestarzałość materiału, nadając priorytet usuwaniu materiałów, które stanowią największe ryzyko dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, w związku z tym ze może dojść do nieplanowanych eksplozji lub przekierowywania na nielegalny rynek. Przy podejmowaniu decyzji o tym, że dana broń strzelecka i lekka ma zostać zniszczona, stosowane będą kryteria analityczne, w tym przeznaczenie, śmiercionośny charakter oraz ryzyko przekierowywania na nielegalny rynek. Zajęta lub skonfiskowana broń będzie niszczona wtedy, gdy zostanie zwolniona przez organy sądowe i nie będzie już musiała być przedstawiana jako dowód w postępowaniu sądowym. Przy opracowywaniu każdego krajowego planu działania będą brane pod uwagę następujące wytyczne:

                        —

                        międzynarodowe wytyczne techniczne dotyczące amunicji,

                        —

                        standardy dotyczące broni palnej opracowane przez OPA dotyczące znakowania i prowadzenia rejestrów, oraz

                        —

                        podręcznik dotyczący niszczenia broni strzeleckiej i lekkiej, amunicji i materiałów wybuchowych opracowany przez Departament ds. Rozbrojenia Organizacji Narodów Zjednoczonych.

                  W celu zacieśnienia współpracy regionalnej w zakresie przepisów krajowych dotyczących BSiL, mechanizmów transferu i kontroli granic OPA przeprowadzi warsztaty regionalne w związku z dorocznymi posiedzeniami komitetu konsultacyjnego CIFTA. Wsparcie tych warsztatów przyczyni się do zwiększenia udziału odnośnych organów krajowych w posiedzeniach w ramach CIFTA, będą one służyć jako fora umożliwiające identyfikację wspólnych problemów i rozwiązań. Zespół DPS OPA ds. zarządzania wniesie wkład w opracowywanie porządków obrad CIFTA, będzie też zajmować się koordynacją i organizacją warsztatów. Warsztaty będą koncentrować się na konkretnych tematach w dziedzinie regionalnej współpracy i koordynacji w celu określenia wspólnych potrzeb w zakresie szkoleń i pomocy technicznej sąsiadujących ze sobą krajów i subregionów. Warsztaty regionalne będą się koncentrować w szczególności na stworzeniu regionalnego systemu powiadamiania o legalnym transferze broni, spójnego z postanowieniami CIFTA i z uwzględnieniem wytycznych dotyczących przejrzystości zawartych w Traktacie o handlu bronią („ATT”), który niektóre państwa członkowskie OPA i niektórzy sygnatariusze CIFTA podpisali i ratyfikowali.
            Kolejne szkolenia będą koordynowane przez zespół DPS OPA ds. zarządzania i prowadzone przez zespół ds. pomocy technicznej w ramach PACAM, z udziałem państw członkowskich na poziomie krajowym i subregionalnym z myślą o usprawnieniu komunikacji między działającymi w określonych obszarach geograficznych organami krajowymi o podobnych zadaniach. Jedno ze szkoleń będzie skierowane do służb celnych i organów portowych i będzie dotyczyło rejestrowania zajętej broni i amunicji, tak aby wspierać śledzenie i ustalanie schematów działania w handlu bronią jako sposobu na ograniczenie przemytu broni i promować lepsze zgłaszanie przypadków zajęcia broni. Po przeszkoleniu personelu krajowego zespół ds. pomocy technicznej w ramach PACAM zapewni odpowiednie oprogramowanie i sprzęt komputerowy dla wsparcia tych działań. W związku z tym szkoleniem zespół ds. pomocy technicznej w ramach PACAM przedstawi informacje, jak również wydrukowane przewodniki do rozpowszechnienia, dotyczące identyfikacji i klasyfikacji BSiL i amunicji oraz odnośnych środków bezpieczeństwa w celu zapobiegania wypadkom.
            Element zapobiegawczy tego projektu będzie się koncentrować na jednej społeczności w każdym z trzech wybranych państw. DPS OPA będzie koordynować oceny dotyczące społeczności, począwszy od systemu diagnostyki strategicznej (Sistema de Diagnostico Estratégico) – metody SIDIEs – w ramach których dokonana zostanie ocena obecnego ryzyka wystąpienia przemocy z użyciem broni palnej na poziomie społeczności lokalnych, łącznie z grupami najbardziej narażonymi, a także atuty i słabości wybranej społeczności pod kątem zapewnienia własnej ochrony. Świadczone przez państwo i społeczeństwo obywatelskie usługi służące zapewnieniu wsparcia i ochrony dla ofiar przemocy zbrojnej zostaną zidentyfikowane, a organy lokalne otrzymają wykaz zaleceń politycznych w tym zakresie. Oceny będą uwzględniały aspekt płci oraz podejście oparte na prawach człowieka.
            Drugim krokiem w tym procesie będzie budowanie zdolności osób świadczących usługi opieki zdrowotnej na poziomie lokalnym, pracowników socjalnych, pracowników wymiaru sprawiedliwości i funkcjonariuszy bezpieczeństwa publicznego, tak aby mogli oni zapewniać lepsze wsparcie i ochronę dla ofiar przemocy i przestępczości oraz podejmować działania na rzecz zapobiegania recydywie wśród przestępców. Działanie to skupi się na pracy z ofiarami i sprawcami przemocy domowej. Zapewnione zostanie wsparcie psychologiczne i psychospołeczne dla ofiar tych przestępstw poprzez utworzenie lub wzmocnienie grup wzajemnego wsparcia, a także uwzględniona zostanie reintegracja na rynku pracy. Ofiary i ich rodziny będą zachęcane do zgłaszania przypadków stosowania przemocy i gróźb, a jednocześnie pracownicy wymiaru sprawiedliwości i funkcjonariusze bezpieczeństwa publicznego urzędnicy będą szkoleni, aby lepiej reagować na tego rodzaju przemoc. Osoby świadczące usługi opieki zdrowotnej i pracownicy wymiaru sprawiedliwości będą zachęcani do włączania do swoich działań – w ramach strategii prewencyjnej i w celu uniknięcia recydywy – udzielania pomocy psychologicznej przestępcom.
            W działania te będą również zaangażowanie społeczności lokalne, aby przezwyciężyć ich słabości oraz zidentyfikować i wzmocnić istniejące sieci zapewniające ochronę oraz aby prowadzić współpracę z istniejących oficjalnymi sieciami prewencyjnymi. Działania te będą obejmować szkolenia dla liderów społeczności lokalnych na temat technik pokojowego rozwiązywania konfliktów, a także, jeżeli zajdzie taka potrzeba, kampanie na rzecz zmniejszania ryzyka związanego z BSiL. Niektóre z tych działań mogą być skierowane do grup, które na początku określono jako najsłabsze grupy społeczne, takich jak młodzież grupy ryzyka (na przykład terapia wielosystemowa) lub kobiety (przedsiębiorczość). Wszystkie działania na rzecz budowania zdolności społeczności lokalnych zostaną ocenione z zastosowaniem najbardziej odpowiednich instrumentów, takich jak ankiety czy grupy dyskusyjne. Ponadto po wybraniu konkretnych działań opracowane zostaną specjalne instrumenty mające na celu ich ocenę.
            3.2.3.   Perspektywa płci
            Ponieważ konflikty zbrojne dotykają kobiet, mężczyzn, dziewczęta i chłopców w różny sposób, projekt ten będzie uwzględniać fakt, że kobiety i dziewczęta w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach doświadczają dyskryminacji ze względu na płeć i są narażone na przemoc seksualną. W celu promowania i wspierania aktywnego i konstruktywnego uczestnictwa kobiet we wszystkich mechanizmach służących zapobieganiu przemocy i rozwiązywaniu konfliktów aspekt płci zostanie włączony do wszystkich działań. Jednym z głównych środków będzie uczestnictwo kobiet na wszystkich poziomach realizacji projektu przez Sekretariat Generalny OPA w kontekście zarówno celów technicznych, jak i celów polegających na rozwiązywaniu konfliktów i zapobiegania przemocy. Udział kobiet zostanie zapewniony już na poziomie sekretariatu OPA ds. bezpieczeństwa w wielu wymiarach oraz dyrekcji DPS OPA aż do poziomu personelu technicznego na poziomie krajowym i w ramach PACAM prowadzącego działania dotyczące zapewnienia bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, kontroli i niszczenia BSiL, a także poziomu pracowników lokalnych zajmujących się propagowaniem zapobiegania przemocy. Działania na rzecz zapobiegania przemocy będą się koncentrować przede wszystkim na konieczności zapewnienia kobietom i dziewczętom bezpieczeństwa i ochrony w ramach ich społeczności oraz ich udziału w poszukiwaniu możliwości znalezienia rozwiązań dla tych wyzwań. Przy realizacji konkretnych działań będą zawierane partnerstwa z kierowanymi przez kobiety organizacjami regionalnymi i lokalnymi, w oparciu o zgodność celów tych organizacji z celami projektu i ich dotychczasowe doświadczenie w technicznych obszarach projektu.
            3.2.4.   Koordynacja zewnętrzna
            Podczas realizacji projektu, oprócz koordynacji i współpracy z organami krajowymi w całym regionie, OPA będzie koordynować działania i współpracować z innymi instytucjami i organizacjami. Podmioty wymienione poniżej mogą być w stanie udzielić wsparcia w konkretnych kwestiach i pomóc w promowaniu inicjatywy w regionie:

                        —

                        Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC), w stosownych przypadkach wraz z biurami regionalnymi i krajowymi: Globalny Program na rzecz Broni Palnej, w szczególności kontrola tranzytu i pośrednictwa,

                        —

                        program kontroli broni strzeleckiej i lekkiej w Ameryce Środkowej (CASAC) System Integracji Środkowoamerykańskiej (SICA): promowanie regionalnych inicjatyw dla Ameryki Środkowej poprzez uczestnictwo w regionalnych warsztatach oraz działaniach następczych dotyczących wcześniejszych projektów w zakresie BSiL finansowanych przez ESDZ,

                        —

                        Karaibska Agencja Wykonawcza ds. Przestępczości i Bezpieczeństwa Agencja Wykonawcza ds. Przestępczości i Bezpieczeństwa (CARICOM IMPACS): koordynacja działań regionalnej zintegrowanej sieci informacji balistycznych (RIBIN),

                        —

                        Interpol: pomoc techniczna w szkoleniach w zakresie BSiL (iARMS),

                        —

                        Biuro ds. Alkoholu, Tytoniu, Broni Palnej i Materiałów Wybuchowych (ATF) w USA: wiedza techniczna w zakresie śledzenia BSiL (e-Trace),

                        —

                        Kanadyjska Królewska Policja Konna (RCMP): współpraca techniczna w celu opracowywania szkoleń na temat identyfikowania i klasyfikowania BSiL,

                        —

                        Conflict Armament Research: koordynacja i pomoc techniczna w zakresie śledzenia BSiL w ramach inicjatywy iTrace,

                        —

                        organizacje społeczeństwa obywatelskiego zajmujące się zapobieganiem przestępczości i przemocy, w tym Środkowoamerykańską Sieć na rzecz Budowania Pokoju i Bezpieczeństwa Ludzkiego (REDCEPAZ – Red Centroamericana para la Construcción de la Paz y Seguridad Humana), Instytut Nauczania na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (IEPADES – Instituto de Enseñanza para el Desarrollo Sostenible – Gwatemala), Interpeace (Ameryka Środkowa), Sojusz na rzecz Zapobieganiu Przemocy (Jamajka) oraz North Coast Empowerment Group (Trynidad i Tobago).

                  3.3.   Cele i działania realizowane w ramach projektu
            Cel nr 1: zwiększenie bezpieczeństwa fizycznego krajowych zapasów utrzymywanych przez wojsko i inne instytucje oraz wzmocnienie systemów zarządzania nimi poprzez udoskonalenie środków ochrony poszczególnych obiektów i kontroli zapasów.
            Działania pomocnicze:

                        —

                        Działanie 1.1: ocena sytuacji w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w co najmniej dziewięciu państwach członkowskich OPA.

                        —

                        Działanie 1.2: opracowanie oprogramowania do kontroli zapasów BSiL i amunicji oraz udostępnienie oprogramowania i szkoleń wszystkim kluczowym państwom członkowskim OPA poprzez CIFTA.

                        —

                        Działanie 1.3: zapewnianie szkoleń dla kluczowych organów krajowych na temat najlepszych praktyk w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, w tym kontrola magazynów oraz identyfikacja i klasyfikacja BSiL podczas warsztatów przy okazji wydarzeń w ramach CIFTA.

                  Oczekiwane wyniki:

                        —

                        Zakończenie dziewięciu ocen zdolności i potrzeb w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami na poziomie krajowym.

                        —

                        Opracowanie oprogramowania do kontroli zapasów i jego udostępnienie co najmniej dziewięciu państwom członkowskim OPA.

                        —

                        Zorganizowanie dwóch warsztatów na temat najlepszych praktyk w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami z udziałem 60 pracowników z 15 państw członkowskich OPA objętych szkoleniem.

                  Cel nr 2: wzmocnienie krajowych zdolności w zakresie niszczenia zajętej lub niebezpiecznej BSiL i amunicji, lub ich nadwyżek.
            Działania pomocnicze:

                        —

                        Działanie 2.1: zapewnienie szkoleń i pomocy technicznej w zakresie niszczenia skonfiskowanej i niepożądanej BSiL i amunicji oraz nadwyżek tej broni i amunicji, jak również monitorowanie tego procesu w co najmniej ośmiu państwach członkowskich OPA.

                        —

                        Działanie 2.2: koordynowanie z rządem Hiszpanii działań w celu zapewnienia szkolenia w zakresie zaawansowanego niszczenia amunicji wybuchowej dla 60 techników z państw członkowskich OPA w hiszpańskiej Akademii Inżynierii Wojskowej w Madrycie.

                  Oczekiwane wyniki:

                        —

                        Wyszkolenie co najmniej 200 pracowników z ośmiu państw członkowskich OPA w zakresie bezpiecznego niszczenia BSiL, amunicji i materiałów wybuchowych.

                        —

                        Zniszczenie 300 ton amunicji i 30 000 sztuk BSiL.

                        —

                        Wyszkolenie co najmniej 60 techników z poszczególnych krajów w zakresie niszczenia amunicji wybuchowej do poziomu 3 zgodnie z normami opracowanymi przez ośrodek ds. porozumienia roboczego Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego.

                  Cel nr 3: zwiększenie zdolności w zakresie znakowania i śledzenia BSiL oraz pobudzanie współpracy regionalnej w zakresie śledzenia skonfiskowanej broni i amunicji.
            Działania pomocnicze:

                        —

                        Działanie 3.1: zorganizowanie co najmniej jednej wizyty dotyczące pomocy w zakresie konserwacji i szkoleń w 18 państwach członkowskich OPA, które uprzednio otrzymały sprzęt do znakowania BSiL oraz zostały odpowiednio wyszkolone za pośrednictwem OPA.

                        —

                        Działanie 3.2: dostarczenie ograniczonej liczby dodatkowego sprzętu do znakowania BSiL do państw członkowskich OPA, które wystąpiły o maszyny i sprzęt komputerowy, aby zwiększyć swoje zdolności w zakresie znakowania i prowadzenia rejestrów.

                        —

                        Działanie 3.3: wprowadzenie sprzętu do znakowania BSiL i zapewnienie szkoleń dla trzech państw członkowskich OPA, które uprzednio nie otrzymały pomocy w tym zakresie.

                        —

                        Działanie 3.4: skonsolidowanie danych dotyczących BSiL zajętej przez organy krajowe i zniszczonej w ramach działania 2.1 w celu określenia państw pochodzenia i tranzytu oraz przeanalizowania schematów działania w nielegalnym handlu.

                  Oczekiwane wyniki:

                        —

                        Wyszkolenie 200 techników z 18 państw członkowskich OPA w zakresie stosowania sprzętu do oznaczania BSiL i prowadzenia stosownych rejestrów.

                        —

                        Naprawa uszkodzonych maszyn do znakowania lub dostarczenie nowych do państw członkowskich OPA w celu zapewnienia, aby każde z 25 państw, które uczestniczyły w pierwotnym projekcie OPA dotyczącym znakowania BSiL, dysponowało co najmniej jedną działającą maszyną.

                        —

                        Dostarczenie co najmniej jednej maszyny do znakowania BSiL oraz oprogramowania i sprzętu do prowadzenia rejestrów do trzech państw członkowskich OPA, które nie uczestniczyły w pierwotnym projekcie OPA dotyczącym znakowania BSiL.

                        —

                        Przekazanie z rejestrów państw członkowskich OPA danych identyfikacyjnych dotyczących ok. 30 000 sztuk zajętej BSiL do Conflict Armament Research do wykorzystania i analizy w ramach inicjatywy I-trace, a także do międzynarodowych organów ścigania do celów śledzenia poszczególnych sztuk broni palnej poprzez stosowany przez Interpol system iARMS i system e-Trace amerykańskiego Biura ds. Alkoholu, Tytoniu i Broni Palnej.

                  Cel nr 4: udoskonalenie mechanizmów transferu BSiL poprzez prawodawstwo krajowe, kontrole granic i współpracę regionalną.
            Działania pomocnicze:

                        —

                        Działanie 4.1: przeprowadzenie warsztatu na poziomie regionalnym w kontekście CIFTA w celu opracowania mechanizmu łączności i komunikacji transgranicznej i regionalnej służącego powiadamianiu państw sąsiadujących o legalnych transferach broni i ułatwianiu ich monitorowania.

                        —

                        Działanie 4.2: utworzenie wirtualnej sieci koordynacji wymiany informacji na temat nielegalnego handlu bronią i jej nielegalnego wytwarzania.

                        —

                        Działanie 4.3: udzielanie państwom członkowskim OPA, które zwracają się o wsparcie, pomocy prawnej w zakresie przepisów krajowych dotyczących kontroli BSiL.

                  Oczekiwane wyniki:

                        —

                        Koordynowanie prac nad standardowym formularzem zgłaszania legalnych transferów broni pomiędzy Amerykami i jego zatwierdzenie przez państwa-strony CIFTA.

                        —

                        Utworzenie i uruchomienie wirtualnej platformy zgłoszeń poprzedzających transfer broni (wzorowanej na systemie PEN Online dla prekursorów chemicznych.

                        —

                        Udzielenie pięciu państwom członkowskim OPA pomocy prawnej w zakresie tworzenia krajowego systemu kontroli BSiL, amunicji lub materiałów wybuchowych.

                  Cel nr 5: propagowanie w wybranych społecznościach społecznie odpowiedzialnych zachowań, wybierając grupy, które dotkliwie odczuwają skutki przemocy zbrojnej, w tym poprzez wykorzystanie kampanii na rzecz zdawania broni lub innych strategii mających na celu zmniejszenie liczby przestępstw z użyciem przemocy na poziomie lokalnym.
            Działania pomocnicze:

                        —

                        Działanie 5.1: koordynowanie i prowadzenie diagnostycznych ocen schematów przemocy zbrojnej i związanych z tym problemów w wybranych społecznościach w trzech państwach członkowskich OPA (po jednej na każde państwo) w celu określenia populacji, w których występuje wysoki wskaźnik przestępczości z użyciem BSiL, gdzie działania prewencyjne prawdopodobnie spowodują zmniejszenie poziomu przemocy, oraz dostępnych obecnie usług świadczonych przez państwo i społeczeństwo obywatelskie służących zapewnieniu pomocy dla ofiar przestępstw i przemocy.

                        —

                        Działanie 5.2: zapewnienie szkoleń dla osób świadczących usługi opieki zdrowotnej, pracowników socjalnych, pracowników wymiaru sprawiedliwości i funkcjonariuszy bezpieczeństwa publicznego w celu poprawy ich zdolności do udzielania pomocy ofiarom przemocy domowej i innych form przemocy zbrojnej oraz zorganizowanie szkoleń dla liderów, zwłaszcza płci męskiej, społeczności lokalnych na temat technik pokojowego rozwiązywania konfliktów w celu zapobiegania recydywie wśród przestępców.

                        —

                        Działanie 5.3: prowadzenie warsztatów w zakresie budowania zdolności społeczności lokalnych na temat zapobiegania przemocy, ukierunkowanych na wzmocnienie czynników ochronnych wśród populacji zidentyfikowanych jako najbardziej narażone na przemoc i przemoc z użyciem broni palnej w trzech wybranych społecznościach.

                        —

                        Działanie 5.4: ocena skuteczności prowadzonych w ramach projektu działań prewencyjnych.

                  Oczekiwane wyniki:

                        —

                        Dokonanie oceny trzech społeczności lokalnych [ocena obejmuje lokalne schematy przemocy z użyciem broni palnej, obecne słabsze grupy społeczne, liczbę przypadków przemocy domowej z użyciem broni palnej jako mechanizmu przemocy i przestępczości, świadczone na poziomie lokalnym usługi pomocy i ochrony dla ofiar przemocy i przemocy zbrojnej, a także wykaz zaleceń dla decydentów w trzech wybranych społecznościach].

                        —

                        Wzmocnienie trzech sieci społecznych, aby zapewnić możliwości ograniczania ryzyka wystąpienia przemocy z użyciem broni palnej.

                        —

                        Wyszkolenie 300 urzędników i osób świadczących usługi opieki w ramach organizacji państwowych i społeczeństwa obywatelskiego oraz wyszkolenie urzędników w celu zwiększenia zdolności w zakresie zapobiegania przemocy zbrojnej i łagodzenia jej skutków.

                        —

                        Wdrożenie i ocena wybranych działań ukierunkowanych na grupy społeczne, które są najbardziej narażone na przemoc z użyciem broni palnej, w ramach jednej społeczności w każdym z trzech wybranych państw-beneficjentów.

                  4.   Beneficjenci
            Bezpośrednimi beneficjentami celów nr 1–4 są instytucje i organy krajowe odpowiedzialne za kontrolę BSiL, amunicji i materiałów wybuchowych w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo fizyczne, zarządzanie zapasami i niszczenie BSiL, amunicji i materiałów wybuchowych, swoje zdolności w tym zakresie zwiększą ministerstwa obrony i bezpieczeństwa publicznego rządów Belize, Gwatemali, Salwadoru, Hondurasu, Kostaryki, Jamajki, Republiki Dominikańskiej i Panamy. Oprócz tych państw, ministerstwa Bahamów, Barbadosu, Trynidadu i Tobago, Gujany, Surinamu, Urugwaju i Paragwaju odniosą bezpośrednie korzyści z budowy zdolności w zakresie znakowania i śledzenia BSiL. Organy kontroli BSiL w całym regionie skorzystają ze szkoleń i wymiany informacji oraz współpracy regionalnej i inicjatyw na rzecz koordynacji działań. Organy lokalne w trzech państwach najbardziej dotkniętych problemem przestępstw z użyciem przemocy i innymi formami przemocy zbrojnej będą mogły uczestniczyć w szkoleniach w zakresie zapobiegania przemocy i łagodzenia jej skutków. Końcowymi beneficjentami działań prowadzonych w celu osiągnięcia wszystkich pięciu celów będą obywatele Ameryki Środkowej, Karaibów i wybranych państw Ameryki Południowej dotkniętych wysokim poziomem przestępczości i przemocy zbrojnej.
            5.   Wyeksponowanie działań Unii Europejskiej
            DPS OPA zapewni, aby wszystkie działania prowadzone w ramach projektu odnotowywały wsparcie finansowe Unii dla tego projektu, wykorzystując w tym celu różne środki. Wsparcie UE zostanie podkreślone w komunikatach prasowych, mediach społecznościowych i wywiadach dla mediów informacyjnych dotyczących wydarzeń medialnych. Cały sprzęt, materiały drukowane lub oprogramowanie komputerowe ofiarowane państwom-beneficjentom będą oznakowane jako sfinansowane przez Unię. Logo lub flaga UE zostaną umieszczone na wszystkich nakryciach głowy, kombinezonach lub odzieży służbowej pracowników projektu, jako wyraźna metoda identyfikacji wkładu UE. Informacja o wsparciu Unii zostanie również opublikowana i będzie widoczna na stronach internetowych OPA i w jej publikacjach związanych z projektem i programami otrzymującymi wsparcie.
            6.   Okres obowiązywania
            Planowane ramy czasowe realizacji projektu to 36 miesięcy,.
            7.   Warunki ogólne
            DPS OPA zajmie się techniczną realizacją projektu za pośrednictwem dwóch istniejących programów: programu pomocy na rzecz kontroli broni i amunicji („PACAM”) oraz międzyamerykańskiego programu i sieci zapobiegania przemocy i przestępczości. Departament będzie odgrywał istotną rolę we wdrażaniu i wspieraniu CIFTA poprzez plan działania na lata 2018–2022 i tym samym przyczyni się w istotnym stopniu do budowania zdolności krajowych.
            8.   Partnerzy
            DPS OPA będzie realizował projekt we współpracy z krajowymi organami odpowiedzialnymi zajmującymi się kontrolą BSiL, amunicji i materiałów wybuchowych oraz z organami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo publiczne w państwach otrzymujących wsparcie. Działania te skoncentrują się przede wszystkim na subregionach Ameryki Środkowej i Karaibów, w których wskaźniki przemocy zbrojnej utrzymują się na wysokim poziomie, a krajowe zasoby i zdolności finansowe są najbardziej ograniczone.
            9.   Sprawozdawczość
            Co kwartał będą przedstawianie opisowe sprawozdania z postępu prac i sytuacja finansowa, aby umożliwić odpowiednie i terminowe monitorowanie i ocenę.