title: Decyzja nr 854/2005/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r.w sprawie ustanowienia wieloletniego programu wspólnotowego na rzecz promowania bezpieczniejszego korzystania z Internetu i nowych technologii sieciowych   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               11.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 149/1

      DECYZJA NR 854/2005/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 11 maja 2005 r.
   w sprawie ustanowienia wieloletniego programu wspólnotowego na rzecz promowania bezpieczniejszego korzystania z Internetu i nowych technologii sieciowych
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 153 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
   po konsultacji z Komitetem Regionów,
   stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozpowszechnienie Internetu i stosowanie nowych technologii, takich jak telefony komórkowe, nadal znacząco rośnie we Wspólnocie. Wraz z tym stale występują zagrożenia, szczególnie dla dzieci, oraz nadużycia tych technologii, pojawiają się także nowe zagrożenia i nadużycia. W celu zachęcenia do korzystania z możliwości oferowanych przez Internet i nowe technologie sieciowe, należy podjąć również środki mające na celu promowanie bezpieczniejszego korzystania z nich i ochronę użytkowników końcowych przed niechcianymi treściami.

               (2)

               „Plan działań eEuropa 2005”, rozwijający strategię lizbońską, ma na celu stymulowanie rozwoju bezpiecznych usług, zastosowań i zasobów w oparciu o ogólnie dostępną infrastrukturę szerokopasmową. Jego cele obejmują bezpieczną infrastrukturę informacyjną, rozwój, analizę i rozpowszechnianie najlepszych praktyk, analizę porównawczą (benchmarking) i mechanizm koordynacji e-polityk.

               (3)

               Ramy prawne ustanowione na poziomie wspólnotowym w celu sprostania wyzwaniom zasobów cyfrowych w społeczeństwie informacyjnym obejmują obecnie zasady dotyczące usług sieciowych, szczególnie te dotyczące nie zamówionej, handlowej poczty elektronicznej, określone w dyrektywie o prywatności i łączności elektronicznej (3), oraz dotyczące ważnych aspektów odpowiedzialności usługodawców będących pośrednikami, określone w dyrektywie o handlu elektronicznym (4), a także zalecenia dla Państw Członkowskich, przemysłu i zainteresowanych stron oraz Komisji, jak również orientacyjne wytyczne w sprawie ochrony nieletnich zawarte w zaleceniu 98/560/WE (5).

               (4)

               Nadal będzie istnieć potrzeba działania zarówno w dziedzinie treści potencjalnie szkodliwych dla dzieci lub niechcianych przez użytkowników końcowych, jak w dziedzinie treści sprzecznych z prawem, w szczególności pornografii dziecięcej i materiałów o treściach rasistowskich.

               (5)

               Osiągnięcie międzynarodowego porozumienia w sprawie prawnie wiążących podstawowych zasad jest pożądane, lecz nie będzie łatwe. Nawet w przypadku osiągnięcia takiego porozumienia nie będzie ono samo w sobie wystarczające dla zapewnienia realizacji zasad lub dla zapewnienia ochrony zagrożonych osób.

               (6)

               Plan działania Bezpieczniejszy Internet (1999–2004) przyjęty decyzją nr 276/1999/WE (6) zapewnił finansowanie wspólnotowe, które umożliwiło udaną realizację zróżnicowanych inicjatyw i stworzył europejską wartość dodaną. Dalsze finansowanie pomoże nowym inicjatywom czerpać z dotychczas osiągniętych wyników.

               (7)

               Nadal istnieje potrzeba podejmowania praktycznych środków, zachęcających do zgłaszania sprzecznych z prawem treści podmiotom upoważnionym do reagowania na nie, zachęcających do oceniania wyników stosowania technologii filtrujących oraz do ich analizy porównawczej (benchmarking), rozpowszechniania najlepszych praktyk dla kodeksów postępowania zawierających powszechnie przyjęte kanony zachowania oraz informowania i edukowania rodziców i dzieci o najlepszych sposobach korzystania w bezpieczny sposób z potencjału nowych technologii sieciowych.

               (8)

               Zasadnicze znaczenie ma działanie na poziomie Państw Członkowskich, angażujące szerokie grono przedstawicieli władz krajowych, regionalnych i lokalnych, operatorów sieci, rodziców, nauczycieli i administratorów szkół. Wspólnota może stymulować najlepsze praktyki w Państwach Członkowskich poprzez rozprzestrzenianie informacji na terytorium Unii Europejskiej i na arenie międzynarodowej i zapewnienie wsparcia na poziomie europejskim dla analizy porównawczej (benchmarking), współpracy w ramach sieci i badań.

               (9)

               Współpraca międzynarodowa ma także zasadnicze znaczenie i może ona być stymulowana, koordynowana, przekazywana i realizowana za pomocą działań z wykorzystaniem struktur sieciowych Wspólnoty.

               (10)

               Środki, do podejmowania których upoważniona jest Komisja w ramach przyznanych jej na mocy niniejszej decyzji uprawnień wykonawczych, należą zasadniczo do środków zarządzania związanych z wprowadzaniem w życie programu mającego istotny wpływ na budżet w rozumieniu art. 2 lit. a) decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (7). Środki te należy zatem przyjąć zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 4 tej decyzji.

               (11)

               Komisja powinna zapewnić komplementarność i synergię z powiązanymi ze sobą inicjatywami i programami wspólnotowymi, w tym, między innymi, przez uwzględnienie działań prowadzonych przez inne organy.

               (12)

               Niniejsza decyzja ustanawia, na cały czas trwania Programu, ramy finansowe, stanowiące główne odniesienie, w rozumieniu pkt 33 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej (8), dla władzy budżetowej w czasie corocznej procedury budżetowej.

               (13)

               Ponieważ Państwa Członkowskie nie mogą w dostatecznym zakresie osiągnąć celów niniejszej decyzji, jakimi są promowanie bezpieczniejszego korzystania z Internetu i nowych technologii sieciowych oraz zwalczanie treści sprzecznych z prawem i treści niechcianych przez użytkowników końcowych, z powodu ponadnarodowego charakteru tych zagadnień, a cele te można lepiej osiągnąć na poziomie wspólnotowym ze względu na ich europejski zasięg oraz skutki działań, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

               (14)

               Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami ustanowionymi w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności w jej art. 7 i 8,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Cel Programu
   1.   Niniejsza decyzja ustanawia Program wspólnotowy na lata 2005–2008 mający na celu promowanie bezpieczniejszego korzystania z Internetu i nowych technologii sieciowych, szczególnie przez dzieci, oraz zwalczanie treści sprzecznych z prawem i treści niechcianych przez użytkowników końcowych.
   Program otrzymuje nazwę „Bezpieczniejszy Internet Plus” (zwany dalej „Programem”).
   2.   W celu osiągnięcia celów Programu, o których mowa w ust. 1, należy uwzględnić następujące działania:

               a)

               zwalczanie treści sprzecznych z prawem;

               b)

               blokowanie treści niechcianych i szkodliwych;

               c)

               promowanie bezpieczniejszego otoczenia;

               d)

               podnoszenie poziomu świadomości.

         Działania, które zostaną podjęte w powyższych ramach, są określone w załączniku I.
   Program jest realizowany zgodnie z załącznikiem III.
   Artykuł 2
   Uczestnictwo
   1.   W Programie mogą uczestniczyć osoby prawne z siedzibą w Państwach Członkowskich.
   Mogą w nim również uczestniczyć osoby prawne z siedzibą w państwach kandydujących zgodnie z istniejącymi dwustronnymi porozumieniami oraz porozumieniami, które zostaną zawarte z tymi państwami.
   2.   Uczestnictwo w Programie może zostać umożliwione osobom prawnym z siedzibą w państwach EFTA będących Stronami Porozumienia EOG, zgodnie z postanowieniami Protokołu 31 do tego Porozumienia.
   3.   Uczestnictwo w Programie może zostać umożliwione, bez wsparcia finansowego ze strony Wspólnoty w ramach Programu, osobom prawnym z siedzibą w państwach trzecich oraz organizacjom międzynarodowym, jeżeli ich uczestnictwo skutecznie przyczyni się do realizacji Programu. Decyzja zezwalająca na takie uczestnictwo zostaje przyjęta zgodnie z procedurą określoną w art. 4 ust. 2.
   Artykuł 3
   Kompetencje Komisji
   1.   Komisja jest odpowiedzialna za realizację Programu.
   2.   Komisja sporządza program prac na podstawie niniejszej decyzji.
   3.   Realizując Program, Komisja, w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi, zapewnia, że jest on ogólnie spójny i komplementarny z innymi stosownymi politykami, programami i działaniami wspólnotowymi, w szczególności ze wspólnotowymi programami badawczymi i rozwoju technologicznego, oraz programami Dafne II (9), Modinis (10) i eContentplus (11).
   4.   Komisja działa zgodnie z procedurą określoną w art. 4 ust. 2 w następujących przypadkach:

               a)

               przyjęcia i zmiany programu prac;

               b)

               podziału wydatków budżetowych;

               c)

               określenia kryteriów i treści zaproszeń do składania wniosków, zgodnie z celami określonymi w art. 1;

               d)

               oceny projektów przedstawionych w odpowiedzi na zaproszenia do składania wniosków o przyznanie funduszy wspólnotowych przy szacowanym udziale Wspólnoty w wysokości równej lub przekraczającej 500 000 EUR;

               e)

               jakichkolwiek odstępstw od zasad określonych w załączniku III;

               f)

               wdrażania środków służących do oceny Programu.

         5.   Komisja powiadamia Komitet, o którym mowa w art. 4, o postępach w realizacji Programu.
   Artykuł 4
   Komitet
   1.   Komisja jest wspierana przez Komitet.
   2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem postanowień jej art. 8.
   Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.
   3.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
   Artykuł 5
   Monitorowanie i ocena
   1.   W celu zapewnienia efektywnego wykorzystania pomocy wspólnotowej Komisja zapewnia, że działania podjęte w ramach niniejszej decyzji są oceniane przed ich podjęciem, w trakcie oraz po ich wykonaniu.
   2.   Komisja monitoruje realizację projektów w ramach Programu. Komisja ocenia sposób, w jaki projekty zostały zrealizowane oraz skutki ich realizacji, w celu dokonania oceny osiągnięcia zamierzonych celów.
   3.   Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie z realizacji działań określonych w art. 1 ust. 2, najpóźniej do połowy 2006 r. W związku z tym Komisja składa sprawozdanie w sprawie spójności kwoty na lata 2007–2008 z perspektywą finansową. W razie potrzeby Komisja podejmuje niezbędne kroki w ramach procedur budżetowych na lata 2007–2008 w celu zapewnienia spójności przyznanych rocznie środków z perspektywą finansową.
   Po zakończeniu Programu Komisja składa sprawozdanie zawierające jego końcową ocenę.
   4.   Komisja przekazuje wyniki ocen ilościowych i jakościowych Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, wraz z wszelkimi stosownymi wnioskami o zmianę niniejszej decyzji. Wyniki ocen są przekazywane przed przedstawieniem projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej odpowiednio na rok 2007 i 2009.
   Artykuł 6
   Przepisy finansowe
   1.   Niniejszym ustala się ramy finansowe realizacji działań wspólnotowych na mocy niniejszej decyzji w okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. w wysokości 45 milionów EUR, z czego 20 050 000 EUR przypada na okres do dnia 31 grudnia 2006 r.
   Kwotę na okres rozpoczynający się po dniu 31 grudnia 2006 r. uważa się za potwierdzoną, jeżeli jest ona zgodna na tym etapie z perspektywą finansową na okres rozpoczynający się od roku 2007.
   Roczne środki na okres 2005–2008 zatwierdza władza budżetowa w granicach określonych w perspektywie finansowej.
   2.   Załącznik II zawiera orientacyjny podział wydatków.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 11 maja 2005 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. P. BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         N. SCHMIT

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 16 grudnia 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 2 grudnia 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 12 kwietnia 2005 r.

      (3)  Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (Dz.U. L 201 z 31.7.2002, str. 37).

      (4)  Dyrektywa 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego, w ramach rynku wewnętrznego (Dz.U. L 178 z 17.7.2000, str. 1).

      (5)  Zalecenie Rady 98/560/WE z dnia 24 września 1998 r. w sprawie rozwoju konkurencyjności europejskiego przemysłu usług audiowizualnych i informacyjnych poprzez wspieranie ram krajowych mających na celu osiągnięcie porównywalnego i efektywnego poziomu ochrony nieletnich i godności ludzkiej (Dz.U. L 270 z 7.10.1998, str. 48).

      (6)  Decyzja nr 276/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 stycznia 1999 r. przyjmująca wieloletni plan działań Wspólnoty w zakresie promowania bezpieczniejszego korzystania z Internetu i nowych technologii sieciowych poprzez zwalczanie sprzecznych z prawem i szkodliwych treści głównie w obszarze ochrony dzieci i nieletnich (Dz.U. L 33 z 6.2.1999, str. 1). Decyzja ostatnio zmieniona decyzją nr 787/2004/WE (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 12).

      (7)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

      (8)  Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1. Porozumienie zmienione decyzją 2003/429/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 25).

      (9)  Decyzja nr 803/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. przyjmująca program działania Wspólnoty (2004–2008) w celu zapobiegania i zwalczania przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet oraz w celu ochrony ofiar i grup ryzyka (program Dafne II) (Dz.U. L 143 z 30.4.2004, str. 1).

      (10)  Decyzja nr 2256/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. przyjmująca wieloletni program (2003–2005) monitorowania planu działań eEuropa 2005, rozpowszechniania dobrych praktyk oraz poprawy bezpieczeństwa sieci i informacji (Modinis) (Dz.U. L 336 z 23.12.2003, str. 1). Decyzja zmieniona decyzją nr 787/2004/WE.

      (11)  Decyzja nr 456/2005/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 2005 r. ustanawiająca wieloletni Program wspólnotowy mający na celu zwiększenie dostępności, użyteczności i wykorzystania zasobów cyfrowych w Europie (Dz.U. L 79 z 24.3.2005, str. 1).

      ZAŁĄCZNIK I
      DZIAŁANIA
      1.   DZIAłANIE 1: ZWALCZANIE TREŚCI SPRZECZNYCH Z PRAWEM
      Numery interwencyjne pozwalają użytkownikom na zgłaszanie sprzecznych z prawem treści. Następnie zgłoszenia są przekazywane odpowiedniemu organowi (Dostawca Usług Internetowych (DUI), policja lub odpowiedni numer interwencyjny), który podejmuje działanie. Cywilne numery interwencyjne, jeżeli istnieją, stanowią uzupełnienie dla policyjnych numerów interwencyjnych. Ich rola jest odmienna od roli organów ścigania, ponieważ nie prowadzą one dochodzeń w sprawie przestępstw, nie aresztują przestępców, ani nie wnoszą przeciwko nim oskarżeń. Mogą one jednak stanowić centra eksperckie udzielające wskazówek DUI na temat tego, co może stanowić treści sprzeczne z prawem.
      Istniejąca sieć numerów interwencyjnych stanowi unikalną strukturę, która nie mogłaby zostać ustanowiona bez finansowania wspólnotowego. Jak wskazano w sprawozdaniu z oceny Planu działania Bezpieczniejszy Internet za rok 2002, sieć ma międzynarodowy zasięg, a liczba jej użytkowników bardzo szybko rośnie. Aby numery interwencyjne mogły w pełni rozwinąć swój potencjał, niezbędne jest zapewnienie ogólnoeuropejskiego zasięgu i współpracy oraz zwiększenie efektywności poprzez wymianę informacji, najlepszych praktyk i doświadczeń. Fundusze wspólnotowe powinny być również wykorzystane do podnoszenia świadomości społecznej dotyczącej istnienia numerów interwencyjnych, czyniąc je skuteczniejszymi.
      Finansowanie numerów interwencyjnych, które będą działać jako węzły sieci i współpracować z innymi węzłami w ramach europejskiej sieci numerów interwencyjnych, będzie mieć miejsce po dokonaniu wyboru na podstawie zaproszeń do składania wniosków.
      W razie konieczności mogłyby być wspierane telefoniczne linie zaufania, gdzie dzieci mogłyby wyrażać swoje zastrzeżenia w stosunku do sprzecznych z prawem i szkodliwych treści w Internecie.
      W celu oceny skuteczności numerów interwencyjnych należy wziąć pod uwagę kilka wskaźników. Zgromadzone powinny zostać jakościowe i ilościowe dane dotyczące ustanowienia i działania numerów interwencyjnych, liczby węzłów krajowych, zasięgu geograficznego w Państwach Członkowskich, liczby otrzymanych zgłoszeń, liczby i poziomu doświadczenia personelu numerów interwencyjnych, zgłoszeń wymagających podjęcia działania przekazanych władzom publicznym i DUI oraz, w dostępnym zakresie, działań podjętych w ich wyniku, w szczególności dotyczących liczby i rodzaju stron internetowych usuniętych przez DUI w wyniku informacji przekazanych przez numery interwencyjne. W miarę możliwości dane te powinny zostać podane do wiadomości publicznej i powinny być przekazane właściwym władzom.
      W celu zapewnienia skuteczności Programu numery interwencyjne są wymagane we wszystkich Państwach Członkowskich i państwach kandydujących, w których obecnie jeszcze nie istnieją. Te nowe numery interwencyjne muszą zostać szybko i skutecznie włączone do istniejącej europejskiej sieci numerów interwencyjnych. Należy tworzyć zachęty w celu przyspieszenia procesu zakładania numerów interwencyjnych. Należy wspierać kontakty pomiędzy tą siecią a numerami interwencyjnymi w państwach trzecich (szczególnie w innych krajach europejskich, gdzie sprzeczne z prawem treści są zamieszczane na serwerach i wytwarzane), co pozwoli na rozwój wspólnych metod podejścia oraz przekazywanie know-how i najlepszych praktyk. Zgodnie z ustawodawstwem krajowym oraz tam gdzie jest to wskazane i niezbędne mechanizmy współpracy pomiędzy cywilnymi numerami interwencyjnymi a organami ścigania muszą być usprawnione, z uwzględnieniem, na przykład, opracowania kodeksów postępowania dla takich numerów interwencyjnych. W stosownych przypadkach może być wymagane, aby personel obsługujący numery interwencyjne przeszedł szkolenie prawne i techniczne. Aktywne uczestnictwo numerów interwencyjnych we współpracy w ramach sieci i działań transgranicznych będzie obowiązkowe.
      Numery interwencyjne powinny być powiązane z inicjatywami Państw Członkowskich, wspierane na poziomie krajowym i powinny być wydajne finansowo w celu zapewnienia kontynuacji działania poza ramami czasowymi niniejszego Programu. Współfinansowanie jest przeznaczone dla cywilnych numerów interwencyjnych, dlatego też nie będzie ono udzielane numerom interwencyjnym policji. Użytkownicy numerów interwencyjnych zostaną poinformowani o różnicy między działaniami takich numerów a działaniami władz publicznych, a także zostaną poinformowani o istnieniu alternatywnych sposobów zgłaszania treści sprzecznych z prawem.
      W celu osiągnięcia maksymalnego wpływu i efektywności przy dostępnym poziomie finansowania, sieć numerów interwencyjnych musi działać tak skutecznie jak jest to możliwe. Najlepszym sposobem osiągnięcia tego celu jest wyznaczenie węzła koordynacyjnego dla każdej sieci, który będzie ułatwiać porozumienie pomiędzy numerami interwencyjnymi co do opracowywania na poziomie europejskim wskazówek, metod pracy i praktyk, które przestrzegają ograniczeń nałożonych przez prawa krajowe właściwe dla poszczególnych numerów interwencyjnych.
      Węzeł koordynacyjny będzie:

                  —

                  promować sieć jako całość, przyczyniając się w ten sposób do jej uwidocznienia na poziomie europejskim i podnosząc świadomość społeczną na jej temat na obszarze Unii Europejskiej, zapewniając, na przykład, jednolitą tożsamość oraz punkt wejścia zapewniający łatwy dostęp do odpowiednich krajowych punktów kontaktowych,

                  —

                  kontaktować się z właściwymi organami w celu uzupełnienia zasięgu sieciw Państwach Członkowskich i krajach kandydujących,

                  —

                  usprawniać skuteczność działania sieci,

                  —

                  opracowywać wskazówki dotyczące najlepszych praktyk dla numerów interwencyjnych i dostosowywać je do nowych technologii,

                  —

                  organizować regularną wymianę informacji i doświadczeń pomiędzy numerami interwencyjnymi,

                  —

                  zapewniać doradztwo zespołu ekspertów i szkolenia dla nowopowstałych numerów interwencyjnych, szczególnie w krajach kandydujących,

                  —

                  zapewniać komunikację z numerami interwencyjnymi w państwach trzecich,

                  —

                  utrzymywać bliskie związki robocze z węzłem koordynującym podnoszenie poziomu świadomości (patrz: pkt 4 poniżej) w celu zapewnienia spójności i efektywności wszystkich działań w ramach Programu i podniesienia społecznej świadomości istnienia numerów interwencyjnych;

                  —

                  uczestniczyć w Forum Bezpieczniejszy Internet i innych odpowiednich wydarzeniach, koordynując wkład/informacje zwrotne od numerów interwencyjnych.

            Węzeł koordynujący będzie monitorować skuteczność numerów interwencyjnych oraz zbierać dokładne i znaczące dane statystyczne na temat ich działania (liczba i rodzaj otrzymanych zgłoszeń, podjęte działania, ich wynik itd.). Dane te powinny być porównywalne pomiędzy Państwami Członkowskimi.
      Sieć numerów interwencyjnych powinna zapewniać obsługę i wymianę zgłoszeń dotyczących głównych rodzajów treści sprzecznych z prawem, wykraczających poza obszar pornografii dziecięcej. Zróżnicowane mechanizmy i wiedza mogą być wymagane w celu zajmowania się takimi obszarami jak treści rasistowskie, które mogą angażować inne rodzaje węzłów odpowiedzialnych za różne zagadnienia. W związku z tym, że zasoby finansowe i administracyjne Programu są ograniczone, nie wszystkie takie węzły mogłyby otrzymać finansowanie, które musiałoby koncentrować się na wzmacnianiu roli węzłów koordynacyjnych w tych obszarach.
      2.   DZIAłANIE 2: BLOKOWANIE NIECHCIANYCH I SZKODLIWYCH TREŚCI
      Poza działaniem mającym na celu zwalczanie treści sprzecznych z prawem u ich źródła, użytkownikom – w przypadku nieletnich, odpowiedzialnym za nich dorosłym – mogą być potrzebne narzędzia techniczne. Dostępność tych narzędzi może być promowana w celu umożliwienia użytkownikom samodzielnego podejmowania decyzji w sprawie sposobów postępowania z niechcianymi i szkodliwymi treściami (upoważnienie użytkownika).
      Należy zapewnić dalsze finansowanie w celu zwiększenia ilości dostępnych informacji na temat działania i skuteczności filtrującego oprogramowania i usług, pozwalając użytkownikom na dokonanie świadomego wyboru. Organizacje użytkowników i instytuty naukowo-badawcze mogą być cennymi partnerami w tych działaniach.
      Systemy klasyfikacji i znaki jakości, w połączeniu z technologiami filtrującymi, mogą przyczynić się do umożliwienia użytkownikom dokonywania wyboru treści, które chcieliby otrzymywać oraz udostępnić europejskim rodzicom i nauczycielom informacje niezbędne do podejmowania decyzji zgodnie z ich wartościami kulturowymi i językowymi. Biorąc pod uwagę wyniki poprzednich projektów, finansowanie mogłoby zostać udzielone projektom mającym na celu dostosowanie systemów klasyfikacji i znaków jakości, tak aby uwzględniały one konwergencję telekomunikacji, mediów audiowizualnych i technologii informacyjnej oraz inicjatywom regulacji wewnętrznych mającym na celu wspieranie rzetelności samodzielnego oznakowania i usług oceniających poprawność samodzielnego oznakowania. Dalsze działania mogą być także konieczne w celu zachęcenia dostawców treści do udziału w systemach klasyfikacji i ubiegania się o znaki jakości.
      Pożądane byłoby podjęcie próby uwzględnienia bezpiecznego korzystania przez dzieci z nowych technologii na etapie ich opracowywania, zamiast prób zajmowania się skutkami tych technologii już po ich opracowaniu. Bezpieczeństwo użytkownika końcowego jest kryterium, które należy wziąć pod uwagę wraz z zagadnieniami technicznymi i rynkowymi. Jednym ze sposobów na osiągnięcie tego celu mogłoby być zachęcanie do wymiany opinii pomiędzy specjalistami do spraw. edukacji i wychowania oraz ekspertami technicznymi. Należy jednak wziąć pod uwagę fakt, że nie każdy produkt opracowany dla środowiska sieciowego jest przeznaczony dla dzieci.
      Dlatego też Program zapewni finansowanie środków technologicznych, wychodzących naprzeciw potrzebom użytkowników i umożliwiających im ograniczenie ilości niechcianych i szkodliwych treści, które otrzymują, oraz zarządzanie niechcianą korespondencją, którą otrzymują, w tym:

                  —

                  oceny efektywności dostępnej technologii filtrującej i przedstawienie tych informacji opinii publicznej w zrozumiałej, prostej formie, ułatwiającej dokonanie porównania,

                  —

                  ułatwienia i koordynowania wymiany informacji i najlepszych praktyk dotyczących skutecznych sposobów blokowania niechcianych i szkodliwych treści,

                  —

                  poszerzenia korzystania z systemów klasyfikacji treści i znaków jakości witryn internetowych przez dostawców treści i dostosowania ich w taki sposób by brały pod uwagę dostępność tych samych treści poprzez różne mechanizmy dostarczania (konwergencja),

                  —

                  jeżeli to konieczne, przyczyniania się do dostępności technologii filtrujących, szczególnie w wersjach językowych niewystarczająco obecnych na rynku. W stosownych przypadkach wykorzystywane technologie powinny zabezpieczać prawo do prywatności zgodnie z dyrektywami 95/46/WE (1) i 2002/58/WE.

            Wspierane będzie wykorzystywanie technologicznych środków zwiększających prywatność. Przedsięwzięcia realizowane w ramach tego działania będą w pełni uwzględniały przepisy decyzji ramowej Rady 2005/222/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie ataków na systemy informatyczne (2).
      Wdrożenie tego działania będzie ściśle koordynowane z działaniami promującymi bezpieczniejsze otoczenie (działania w zakresie regulacji wewnętrznych) oraz podnoszenie świadomości (informowanie opinii publicznej o sposobach radzenia sobie z niechcianymi i szkodliwymi treściami).
      3.   DZIAŁANIE 3: PROMOWANIE BEZPIECZNIEJSZEGO OTOCZENIA
      W pełni funkcjonujący system regulacji wewnętrznej stanowi kluczowy element w ograniczaniu przepływu niechcianych, szkodliwych i sprzecznych z prawem treści. Regulacja wewnętrzna obejmuje wiele elementów: konsultacje i odpowiednią reprezentację zainteresowanych stron; kodeksy postępowania; ułatwianie przez organy krajowe współpracy na poziomie wspólnotowym; oraz ocena ram regulacji wewnętrznej na poziomie krajowym (3). Istnieje ciągła potrzeba prowadzenia przez Wspólnotę prac w tym obszarze w celu zachęcenia europejskiego przemysłu internetowego i nowych technologii sieciowych do stosowania kodeksów postępowania.
      Forum Bezpieczniejszy Internet, które rozpoczęło działanie w 2004 r. w ramach planu działań Bezpieczniejszy Internet, będzie stanowić forum dyskusyjne, w którym uczestniczyć będą przedstawiciele przemysłu, organów ścigania, decydentów oraz organizacje użytkowników (np.: organizacje rodziców i nauczycieli, grupy ochrony dzieci, organy ochrony konsumentów oraz organizacje ochrony praw obywatelskich i praw autorskich do treści cyfrowych). Stanowić ono będzie platformę wymiany doświadczeń pomiędzy krajowymi organami regulacyjnymi lub krajowymi organami zajmującymi się regulacją wewnętrzną oraz okazję do omówienia sposobów, w jakie przemysł może się przyczynić do walki z treściami sprzecznymi z prawem.
      Forum Bezpieczniejszy Internet będzie stanowić centralny punkt dla prowadzenia dyskusji na poziomie ekspertów i platformę do osiągnięcia porozumienia, sformułowania wniosków, zaleceń, wskazówek itd., adresowanych do odpowiednich krajowych i europejskich kanałów.
      Forum Bezpieczniejszy Internet będzie łączyć wszystkie działania, ułatwiać dyskusje i stymulować działania istotne z punktu widzenia sprzecznych z prawem, niechcianych i szkodliwych treści. Zbierające się na posiedzeniach plenarnych oraz, jeżeli to konieczne, w przypadku konkretnych zagadnień, w ramach grup roboczych o jasno wyznaczonych celach i terminach, Forum będzie stanowić miejsce spotkań dla przedstawicieli różnych dziedzin, w tym agencji i programów rządowych, organów normalizacyjnych, przemysłu, służb w ramach Komisji oraz organizacji użytkowników (np.: organizacji rodziców i nauczycieli, grup ochrony dzieci, organów ochrony konsumentów oraz organizacji ochrony praw obywatelskich oraz praw autorskich do treści cyfrowych). Forum będzie dawać możliwość wymiany poglądów, informacji i doświadczeń osobom aktywnym na poziomie krajowym i europejskim, szczególnie tym zaangażowanym w programy i inicjatywy Państw Członkowskich. W odpowiednich przypadkach Forum Bezpieczniejszy Internet powinno dokonywać wymiany informacji i współpracować z właściwymi organizacjami aktywnymi w powiązanych dziedzinach, takich jak bezpieczeństwo sieci i informacji.
      Szczególnymi celami Forum Bezpieczniejszy Internet będą:

                  1)

                  stymulowanie współpracy pomiędzy właściwymi strukturami w Państwach Członkowskich i rozwijanie kontaktów z organami regulacji wewnętrznej poza Europą;

                  2)

                  stymulowanie porozumienia i wewnętrznych regulacji w sprawach takich jak klasyfikacja jakości stron internetowych, klasyfikacja treści przekazywanych przez media, techniki klasyfikacji i filtrowania, obejmując nimi nowe rodzaje treści, takie jak gry w sieci i nowe formy dostępu, takie jak telefony komórkowe;

                  3)

                  zachęcanie dostawców usług do sporządzania kodeksów postępowania dotyczących kwestii takich jak stosowanie procedur odnotowania i zapisania w sposób przejrzysty i skrupulatny oraz informowanie użytkowników o bezpieczniejszym korzystaniu z Internetu oraz o istnieniu numerów interwencyjnych służących zgłaszaniu treści sprzecznych z prawem;

                  4)

                  promowanie badań dotyczących skuteczności projektów klasyfikacji i technologii filtrujących. Organizacje użytkowników i instytuty naukowo-badawcze mogą być cennymi partnerami w tych działaniach.

            Rezultaty i wyniki trwających i zakończonych projektów współfinansowanych przez Program zostaną uwzględnione w procesie. Poprzez zapewnienie otwartej platformy, Forum pomoże w podniesieniu poziomu świadomości i przyciągnie zaangażowanie krajów kandydujących i innych państw trzecich, zapewniając międzynarodową arenę do zajęcia się globalnym problemem. Dlatego też zapewni ono, że kluczowe stowarzyszenia, takie jak organizacje użytkowników (np.: organizacje rodziców i nauczycieli, grupy ochrony dzieci, organy ochrony konsumentów oraz organizacje ochrony praw obywatelskich i praw autorskich do treści cyfrowych), przemysł i organy publiczne są świadome, konsultowane w sprawie oraz wnoszą wkład w inicjatywy bezpieczniejszego korzystania w ramach Wspólnoty i na arenie międzynarodowej.
      Uczestnictwo w Forum Bezpieczniejszy Internet będzie otwarte dla zainteresowanych stron spoza Wspólnoty i krajów kandydujących. Współpraca międzynarodowa będzie wzmocniona dzięki działaniom okrągłego stołu związanego z Forum, w celu zapewnienia regularnego dialogu na temat najlepszych praktyk, kodeksów postępowania, regulacji wewnętrznych i klasyfikacji jakości. Komisja zapewni pełne wykorzystanie możliwości synergii z powiązanymi forami i podobnymi inicjatywami.
      Zaproszenie do składania ofert może zostać zorganizowane w celu zapewnienia sekretariatu, który będzie wspierać Forum Bezpieczniejszy Internet, w tym pracę ekspertów z poszczególnych dziedzin, którzy będą proponować tematy badań, przygotowywać dokumenty robocze, ułatwiać dyskusje i zapisywać wnioski.
      Inny rodzaj działalności, która może korzystać ze wsparcia finansowego na poziomie wspólnotowym, może obejmować, na przykład, projekty regulacji wewnętrznych mające na celu stworzenie transgranicznych kodeksów postępowania. Doradztwo i wsparcie może być zapewnione w celu umożliwienia współpracy na poziomie wspólnotowym poprzez utworzenie sieci odpowiednich organów w Państwach Członkowskich i krajach kandydujących oraz poprzez systematyczne przeprowadzanie przeglądów i składanie sprawozdań na temat odnośnych zagadnień prawnych i wykonawczych, w celu ułatwienia opracowania metod oceny i certyfikacji systemów regulacji wewnętrznej, w celu zapewnienia praktycznego wsparcia krajom chcącym utworzyć organy regulacji wewnętrznej oraz poszerzyć kontakty z organami regulacji wewnętrznej spoza Europy.
      4.   DZIAŁANIE 4: PODNOSZENIE POZIOMU ŚWIADOMOŚCI
      Działania skierowane na podnoszenie poziomu świadomości powinny obejmować wiele kategorii treści sprzecznych z prawem, niechcianych i szkodliwych (w tym np.: treści uważane za nieodpowiednie dla dzieci oraz treści rasistowskie i ksenofobiczne), a w stosownych przypadkach działania te powinny uwzględniać kwestie związane z ochroną konsumentów, ochroną danych oraz bezpieczeństwem informacji i sieci (wirusy/niechciana korespondencja). Powinny one być skierowane na treści przesyłane za pośrednictwem światowej sieci internetowej (World Wide Web), jak również na nowe formy interaktywnej informacji i komunikacji, które powstały w wyniku szybkiego rozprzestrzeniania się Internetu i telefonii komórkowej (np.: usługi typu każdy z każdym (p2p), szerokopasmowa transmisja wideo, komunikatory internetowe, czaty itd.).
      Komisja będzie kontynuować działania w celu promowania wydajnych finansowo sposobów dystrybucji informacji do dużej liczby użytkowników, szczególnie poprzez wykorzystanie organizacji propagujących informacje oraz elektronicznych kanałów rozprzestrzeniania informacji w celu dotarcia do zamierzonych grup docelowych. Komisja mogłaby w szczególności rozważyć wykorzystanie środków masowego przekazu oraz dystrybucję materiałów informacyjnych w szkołach i kawiarniach Internetowych.
      Program zapewni wsparcie odpowiednim organom, które zostaną wybrane w drodze otwartego zaproszenia do składania wniosków dotyczących działania w charakterze węzłów odpowiedzialnych za podnoszenie świadomości w każdym Państwie Członkowskim i kraju kandydującym, i które przeprowadzą działania i programy uświadamiające w ścisłej współpracy ze wszystkimi odpowiednimi podmiotami na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym. Europejska wartość dodana zostanie zapewniona przez węzeł koordynacyjny, który będzie blisko współdziałać z innymi węzłami w celu zapewnienia wymiany najlepszych praktyk.
      Organy, które będą chciały działać jako węzły odpowiedzialne za podnoszenie poziomu świadomości, będą zobowiązane wykazać, że posiadają silne wsparcie władz krajowych. Powinny one posiadać wyraźny mandat, aby mogły kształcić opinię publiczną w zakresie bezpieczniejszego korzystania z Internetu i nowych technologii sieciowych lub umiejętności związanych z korzystaniem z narzędzi informatycznych, jak również muszą posiadać niezbędne środki finansowe służące realizacji tego mandatu.
      Węzły odpowiedzialne za podnoszenie poziomu świadomości będą zobowiązane do:

                  —

                  opracowywania spójnej, dynamicznej i skierowanej na określone grupy odbiorców kampanii społecznej z wykorzystaniem najbardziej odpowiednich mediów, z uwzględnieniem najlepszych praktyk i doświadczeń zebranych w innych krajach,

                  —

                  zbudowania i podtrzymywania stosunków partnerskich (formalnych lub nieformalnych) z głównymi zainteresowanymi stronami (agencjami rządowymi, prasą i grupami mediów, stowarzyszeniami DUI, organizacjami użytkowników, instytucjami edukacyjnymi) oraz działań w kraju związanych z bezpieczniejszym korzystaniem z Internetu i nowych technologii sieciowych,

                  —

                  promowania dialogu i wymiany informacji, szczególnie pomiędzy interesariuszami w dziedzinie edukacji i technologii,

                  —

                  w stosownych przypadkach współpracy w obszarach związanych z niniejszym Programem, takich jak szeroko rozumiana dziedzina środków przekazu i umiejętności korzystania z narzędzi informatycznych lub ochrona konsumentów,

                  —

                  informowania użytkowników o europejskim oprogramowaniu i usługach filtrujących, jak również o numerach interwencyjnych i systemach regulacji wewnętrznej,

                  —

                  aktywnej współpracy z innymi węzłami krajowymi w sieci europejskiej poprzez wymianę informacji na temat najlepszych praktyk, uczestnictwo w spotkaniach oraz opracowywanie i realizację europejskiego podejścia, dostosowanego w miarę konieczności do krajowych preferencji językowych i kulturowych,

                  —

                  zapewnienia zespołu ekspertów i wsparcia technicznego dla uruchomienia węzłów odpowiedzialnych za podnoszenie świadomości (nowe węzły mogłyby być „adoptowane” przez bardziej doświadczone węzły).

            W celu zapewnienia najwyższego poziomu współpracy i efektywności węzeł koordynacyjny zostanie ustanowiony w celu zapewnienia wsparcia logistycznego i w zakresie infrastruktury innym węzłom w każdym Państwie Członkowskim, zapewniając ich widoczność na poziomie europejskim, dobrą komunikację i wymianę doświadczeń, tak aby zdobyte doświadczenia mogły być stale wykorzystywane (na przykład, poprzez dostosowywanie materiałów wykorzystywanych do podnoszenia poziomu świadomości).
      Węzeł koordynacyjny powinien:

                  —

                  zapewniać efektywną komunikację oraz zapewnić wymianę informacji i najlepszych praktyk w ramach sieci,

                  —

                  prowadzić szkolenia na temat bezpieczniejszego korzystania z Internetu i nowych technologii sieciowych dla personelu węzłów odpowiedzialnych za podnoszenie poziomu świadomości (szkolenia dla szkoleniowców),

                  —

                  zapewniać wsparcie techniczne krajom kandydującym chcącym prowadzić działania uświadamiające,

                  —

                  koordynować zapewnienie wsparcia technicznego i eksperckiego przez węzły odpowiedzialne za podnoszenie poziomu świadomości dla nowoutworzonych węzłów,

                  —

                  proponować wskaźniki i zarządzać zbieraniem, analizą i wymianą informacji statystycznych na temat działań uświadamiających w celu dokonania oceny ich wpływu,

                  —

                  zapewniać infrastrukturę dla jednej, wszechstronnej, transnarodowej skarbnicy (portalu internetowego) istotnych informacji oraz zasobów badawczych i uświadamiających zawierających treści dostosowane do warunków lokalnych (lub lokalne podwitryny, w stosownych przypadkach), które mogą zawierać wycinki prasowe, artykuły, miesięczne biuletyny w wielu językach, oraz zapewnić uwidocznienie działalności Forum Bezpieczniejszy Internet,

                  —

                  nawiązywać kontakty z organizacjami prowadzącymi działania uświadamiające poza Europą,

                  —

                  uczestniczyć w Forum Bezpieczniejszy Internet i innych odpowiednich wydarzeniach, koordynując wkład/informacje zwrotne od sieci odpowiedzialnej za podnoszenie poziomu świadomości.

            Prowadzone będą również badania na porównywalnej podstawie mające na celu ustalenie, w jaki sposób poszczególne osoby, szczególnie dzieci, korzystają z nowych technologii sieciowych. Dalsze działania na poziomie wspólnotowym mogą obejmować, na przykład, wsparcie dla określonych, przyjaznych dzieciom usług internetowych lub nagrody za najlepsze działania uświadamiające w danym roku.

         (1)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31). Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

         (2)  Dz.U. L 69 z 16.3.2005, str. 67.

         (3)  Patrz: wskazówki dotyczące realizacji na poziomie krajowym ram regulacji wewnętrznej mających na celu ochronę nieletnich i godności ludzkiej w branży sieciowych usług audiowizualnych i informacyjnych w zaleceniu 98/560/WE.

      ZAŁĄCZNIK II
      ORIENTACYJNY PODZIAŁ WYDATKÓW

                  1)

                  Zwalczanie treści sprzecznych z prawem

                  25–30 %

                  2)

                  Blokowanie niechcianych i szkodliwych treści

                  10–17 %

                  3)

                  Promowanie bezpieczniejszego otoczenia

                  8–12 %

                  4)

                  Podnoszenie poziomu świadomości

                  47–51 %

      ZAŁĄCZNIK III
      ŚRODKI NA REALIZACJĘ PROGRAMU

                  1.

                  Komisja realizuje Program zgodnie z treścią techniczną określoną w załączniku I.

                  2.

                  Program będzie realizowany poprzez pośrednie działanie obejmujące:

                              a)

                              działania z podziałem kosztów:

                                          i)

                                          projekty pilotażowe i działania związane z najlepszymi praktykami. Projekty ad hoc w obszarach związanych z Programem, w tym projekty przedstawiające najlepsze praktyki lub obejmujące innowacyjne sposoby wykorzystania istniejących technologii;

                                          ii)

                                          sieci: sieci łączące różnorodnych interesariuszy w celu zapewnienia działania na terytorium Unii Europejskiej oraz ułatwienia koordynacji i przekazywania wiedzy. Mogą one być połączone z działaniami związanymi z najlepszymi praktykami;

                                          iii)

                                          stosowane badania obejmujące Europę, prowadzone na porównywalnej podstawie, mające na celu ustalenie, w jaki sposób poszczególne osoby, szczególnie dzieci, korzystają z nowych technologii sieciowych;

                                    Finansowanie Wspólnoty zwyczajowo nie przekroczy 50 % kosztu projektu. Organy sektora publicznego mogą otrzymać zwrot kosztów w wysokości 100 % kosztów dodatkowych;

                              b)

                              środki towarzyszące:
                              Następujące środki towarzyszące przyczyniają się do realizacji Programu lub przygotowywania przyszłych działań:

                                          i)

                                          analiza porównawcza (benchmarking) i badania opinii w celu uzyskania rzetelnych danych na temat bezpieczniejszego korzystania z Internetu i nowych technologii sieciowych dla wszystkich Państw Członkowskich zebranych z zastosowaniem porównywalnej metodologii;

                                          ii)

                                          ocena techniczna technologii, takich jak filtrowanie, mających na celu promowanie bezpieczniejszego korzystania z Internetu i nowych technologii sieciowych. Ocena będzie brać także pod uwagę, czy technologie te zwiększają prywatność;

                                          iii)

                                          badania mające na celu wspieranie Programu i jego działań, w tym regulacji wewnętrznych i prac Forum Bezpieczniejszy Internet lub przygotowanie przyszłych działań;

                                          iv)

                                          konkursy z nagrodami dla najlepszych praktyk;

                                          v)

                                          wymiana informacji, konferencje, seminaria, warsztaty lub inne spotkania oraz zarządzanie połączonymi działaniami;

                                          vi)

                                          działania związane z rozpowszechnianiem, informowaniem i komunikowaniem.

                                    Wyłączone są środki służące wprowadzeniu na rynek produktów, metod lub usług, działaniom marketingowym i promującym sprzedaż.

                  3.

                  Wybór działań z podziałem kosztów będzie oparty na zaproszeniach do składania wniosków opublikowanych na stronach internetowych Komisji zgodnie z obowiązującymi przepisami finansowymi.

                  4.

                  Wnioski o wsparcie wspólnotowe powinny zawierać, w stosownych przypadkach, plan finansowy wyszczególniający wszystkie składniki finansowania projektów, w tym wsparcie finansowe, o które wnosi się do Wspólnoty, oraz wszelkie inne wnioski o przyznanie wsparcia lub przyznane wsparcie z innych źródeł.

                  5.

                  Środki towarzyszące będą wprowadzone poprzez zaproszenia do składania ofert zgodnie z obowiązującymi przepisami finansowymi.


title: 2010/389/: Decyzja Komisji z dnia 13 lipca 2010 r. uchylająca decyzję Komisji 2006/109/WE przyjmującą zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
               14.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 179/8

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 13 lipca 2010 r.
   uchylająca decyzję Komisji 2006/109/WE przyjmującą zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
   (2010/389/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 8 i 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1212/2005 (2), ostateczne cła antydumpingowe na przywóz do Unii niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”). Rozporządzenie to zostało ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 500/2009 (3).

               (2)

               Decyzją 2006/109/WE (4) Komisja przyjęła wspólne zobowiązanie cenowe („zobowiązanie”) złożone przez Chińską Izbę Gospodarczą ds. Przywozu i Wywozu Maszyn i Produktów Elektronicznych (China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronics Products) („CCCME”) oraz dwadzieścia chińskich przedsiębiorstw współpracujących lub grup współpracujących przedsiębiorstw („przedsiębiorstwa”). Decyzja ta została ostatnio zmieniona decyzją Komisji 2010/177/UE (5).

               (3)

               W ramach zobowiązania przedsiębiorstwa zgodziły się między innymi nie sprzedawać produktu objętego postępowaniem pierwszemu niezależnemu klientowi w Unii Europejskiej („UE”) poniżej minimalnej ceny importowej („MCI”) określonej w zobowiązaniu.

               (4)

               Przedsiębiorstwa zgodziły się ponadto, że nie będą obchodzić zobowiązania poprzez, między innymi, zawieranie porozumień kompensacyjnych ze swymi klientami oraz składanie wprowadzających w błąd oświadczeń dotyczących pochodzenia produktu objętego postępowaniem lub tożsamości eksportera.

               (5)

               Warunki zobowiązania nakładają na przedsiębiorstwa obowiązek regularnego i szczegółowego informowania Komisji Europejskiej („Komisji”) poprzez kwartalne sprawozdania ze sprzedaży eksportowej do Unii Europejskiej produktu objętego postępowaniem. O ile nie określono inaczej, przyjmuje się, że informacje zawarte w takich sprawozdaniach ze sprzedaży są kompletne, wyczerpujące i prawidłowe pod względem wszystkich szczegółowych danych oraz że transakcje spełniają w całości warunki zobowiązania.

               (6)

               Aby zagwarantować przestrzeganie warunków zobowiązania, przedsiębiorstwa zobowiązały się zezwolić na wizyty weryfikacyjne na miejscu, na swoim terenie, w celu sprawdzenia dokładności i wiarygodności danych zawartych we wspomnianych sprawozdaniach kwartalnych i dostarczenia wszelkich informacji, jakie Komisja uzna za niezbędne.

               (7)

               Ponadto, zgodnie z wymaganiami zobowiązania, przyjęcie zobowiązania przez Komisję Europejską jest oparte na zaufaniu i wszelkie działanie, które naruszyłoby zaufanie stanowiące podstawę stosunków z Komisją Europejską, może spowodować natychmiastowe odstąpienie od zobowiązania.

               (8)

               Oprócz tego decyzja 2006/109/WE stanowi, że naruszenie, którego dopuści się jakiekolwiek przedsiębiorstwo lub Chińska Izba Gospodarcza ds. Przywozu i Wywozu Maszyn i Produktów Elektronicznych, jest uważane za naruszenie zobowiązania przez wszystkie strony będące sygnatariuszami. W zobowiązaniu określono ponadto, że w przypadku każdego naruszenia lub podejrzenia naruszenia któregokolwiek z postanowień zobowiązania następuje cofnięcie przyjęcia zobowiązania w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw, niezależnie od poziomu istotności naruszenia.

               (9)

               W 2010 r. odbyła się wizyta weryfikacyjna na terenie jednego z sygnatariuszy zobowiązania, Hebei Jize Xian Ma Gang Cast Factory („Ma Gang”) w Chińskiej Republice Ludowej.

               (10)

               W trakcie wizyty weryfikacyjnej Ma Gang oświadczył, że ani nie jest powiązany z żadnym innym producentem produktu objętego postępowaniem, ani też nie sprzedaje produktu objętego postępowaniem pochodzącego od jakiegokolwiek innego producenta zgodnie z warunkami zobowiązania.

               (11)

               W związku z wizytą weryfikacyjną, we współpracy z włoskim organem celnym, służby Komisji otrzymały informacje świadczące niezbicie o tym, że począwszy od przyjęcia zobowiązania, Ma Gang na różne sposoby dokonywał obejścia warunków zobowiązania.

               (12)

               Ustalono, że Ma Gang z co najmniej jednym klientem w UE zawarł porozumienie kompensacyjne, w ramach którego uzgodnili oficjalną cenę na fakturze na poziomie równym lub wyższym od MCI oraz „rzeczywistą” cenę sprzedaży na poziomie poniżej MCI, zaś różnica trafiła do klienta jako „zwrot”.

               (13)

               Szczegółowy opis tego porozumienia kompensacyjnego, łącznie z wyliczeniem kwoty zwrotu i określeniem sposobu uniemożliwienia identyfikacji w dokumentacji księgowej Ma Gang, wynika z korespondencji elektronicznej, jaką w 2007 i 2008 r. Ma Gang prowadził z klientem w UE. Oprócz tego w notatce z 2008 r. jest mowa o zwrocie kwot z tytułu dwóch konkretnych faktur (nr A714/TPL07002 i nr A714/TPL070921).

               (14)

               Ustalono także, że Ma Gang zaproponował skompensowanie fakturowanej ceny produktu objętego postępowaniem poprzez sztuczne zaniżenie ceny sprzedaży produktu nieobjętego środkami antydumpingowymi.

               (15)

               Istnieją dowody na to, że podczas wizyty weryfikacyjnej Ma Gang pod wieloma względami udzielił informacji wprowadzających w błąd.

               (16)

               Po pierwsze, ustalono, że między Ma Gang i innym chińskim producentem produktu objętego postępowaniem („inne przedsiębiorstwo”) występuje powiązanie, ponieważ w korespondencji elektronicznej parokrotnie wspomniano fakt, że właściciel Ma Gang jest ojcem właściciela innego przedsiębiorstwa. Oprócz tego pewien wysoki rangą przedstawiciel kadry kierowniczej Ma Gang co najmniej do końca 2008 r. pracował dla innego przedsiębiorstwa, ponieważ wymiana korespondencji między Ma Gang a klientem w UE odbywała się często pod adresem poczty elektronicznej i numerem faksu innego przedsiębiorstwa.

               (17)

               Po drugie, istnieją dowody na to, że Ma Gang naruszył obowiązki wynikające ze zobowiązania, sprzedając produkt objęty postępowaniem produkowany przez inne przedsiębiorstwo zgodnie z warunkami zobowiązania, a tym samym składając wprowadzające w błąd oświadczenia co do tożsamości eksportera. Dzięki tej praktyce co najmniej jeden klient w UE uniknął zapłaty rezydualnego cła antydumpingowego o stawce 47,8 %, obowiązującego inne przedsiębiorstwo.

               (18)

               Oprócz tego w 2006 r. Ma Gang w korespondencji elektronicznej zaoferował przeładunek produktu objętego postępowaniem w Korei. Do oferty tej załączona była umowa wystawiona przez przedsiębiorstwo w Korei.

               (19)

               Na podstawie faktów przedstawionych w motywach 12–18 powyżej uznaje się, że Ma Gang naruszył zobowiązanie pod kilkoma względami.

               (20)

               Ma Gang wielokrotnie naruszył MCI poprzez zawarcie porozumienia kompensacyjnego z co najmniej jednym klientem w UE. Oprócz tego Ma Gang złożył wprowadzające w błąd oświadczenia co do tożsamości eksportera, wystawiając zgodne ze zobowiązaniem faktury sprzedaży produktu objętego postępowaniem wyprodukowanego przez inne przedsiębiorstwo, nieobjęte zobowiązaniem. Oprócz tego Ma Gang proponował, że złoży wprowadzające w błąd oświadczenia co do pochodzenia produktu objętego postępowaniem. Ponadto za naruszenie zobowiązania uważa się podawanie nieprawidłowych informacji podczas wizyty weryfikacyjnej w styczniu 2010 r.

               (21)

               Wreszcie liczne i powtarzające się naruszenia zobowiązania naruszyły zaufanie, które stanowiło podstawę do przyjęcia zobowiązania.

               (22)

               Przedsiębiorstwo i CCCME powiadomiono na piśmie o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których powinno zostać cofnięte przyjęcie wspólnego zobowiązania oraz nałożone ostateczne cła antydumpingowe.

               (23)

               CCCME przedłożyło w wyznaczonym terminie uwagi pisemne; wniesiono także o przesłuchanie, na które została wyrażona zgoda.

               (24)

               Ma Gang potwierdził, że wysoki rangą przedstawiciel jego kadry kierowniczej naruszył obowiązki wynikające ze zobowiązania, zaznaczył jednak, że pracownik ten działał bez wiedzy Ma Gang oraz został zwolniony w trybie natychmiastowym. Ma Gang potwierdził także swoje powiązanie z innym przedsiębiorstwem (właściciel jednego przedsiębiorstwa był ojcem, właściciel drugiego – synem), zaznaczając, że działalność prowadzili niezależnie. Ma Gang potwierdził wreszcie swą ofertę przeładunku produktu objętego postępowaniem w Korei, dodając, że do przeładunku takiego faktycznie nie doszło.

               (25)

               CCCME nie zaprzeczyła, że jeden z sygnatariuszy naruszył zobowiązanie. Oświadczyła jednak, że wycofanie zobowiązania w stosunku do wszystkich sygnatariuszy można uważać za nieuzasadnioną karę dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw, które ściśle przestrzegały warunków zobowiązania od czasu jego wejścia w życie w 2006 r., zwłaszcza że ani liczne wizyty weryfikacyjne, ani nasilony nadzór, nie ujawniły poważniejszych problemów z jego wykonywaniem. CCCME podkreśliła także, że wspólnie z tymi przedsiębiorstwami nieprzerwanie podejmowała działania na rzecz poprawy wykonywania oraz że indeksowana MCI stanowiła skuteczny środek antydumpingowy.

               (26)

               CCCME przedstawiła ponadto projekt umowy zawartej wkrótce po ujawnieniu ustaleń między CCCME a wszystkimi sygnatariuszami oprócz Ma Gang, mającej na celu jeszcze większe wzmocnienie zakresu nadzoru ze strony CCCME, w szczególności zaś nadającej CCCME większe uprawnienia względem każdego z sygnatariuszy.

               (27)

               W odpowiedzi na powyższe oświadczenia należy podkreślić, że przyjęcie przez wszystkich sygnatariuszy zobowiązania wspólnej odpowiedzialności stanowiło warunek konieczny przyjęcia zobowiązania przez Komisję. W związku z tym, a także w związku z poważnymi i powtarzającymi się naruszeniami zobowiązania, Komisja ma obowiązek wycofania przyjęcia zobowiązania ze skutkiem natychmiastowym.

               (28)

               W związku z powyższym przyjęcie zobowiązania powinno zostać wycofane, a decyzja 2006/109/WE powinna zostać uchylona. Dlatego też powinno obowiązywać ostateczne cło antydumpingowe nałożone art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1212/2005 na przywóz produktu objętego postępowaniem produkowanego przez te przedsiębiorstwa,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Decyzja 2006/109/WE traci moc.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2010 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 199 z 29.7.2005, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 151 z 16.6.2009, s. 6.

      (4)  Dz.U. L 47 z 17.2.2006, s. 59.

      (5)  Dz.U. L 77 z 24.3.2010, s. 55.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1033 z dnia 7 maja 2015 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Grenadą dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               3.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 173/28

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1033
   z dnia 7 maja 2015 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Grenadą dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Grenady z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).

               (2)

               Przy tym odniesieniu do Grenady zamieszczony jest przypis wskazujący, że zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy dotyczącej zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską.

               (3)

               W dniu 9 października 2014 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do podjęcia negocjacji z Grenadą w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Grenadą dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („umowa”).

               (4)

               Negocjacje w sprawie umowy zostały podjęte w dniu 12 listopada 2014 r. i zakończyły się pomyślnie parafowaniem jej w drodze wymiany listów w dniu 9 grudnia 2014 r.

               (5)

               Należy podpisać umowę i zatwierdzić deklaracje dołączone do umowy, w imieniu Unii. Należy tymczasowo stosować umowę od dnia jej podpisania do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej formalnego zawarcia.

               (6)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (7)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Grenadą dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („umowa”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 4
   Umowę stosuje się tymczasowo od momentu jej podpisania (5) do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 maja 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (5)  Data podpisania umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1539 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/293

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1539
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Centrum (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Centrum absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0065/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1920/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (4), w szczególności jego art. 15,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0105/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 206.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.