title: 2006/355/WE: Decyzja Komisji z dnia  16 maja 2006 r.  powołująca grupę ekspertów ds. mobilności klientów w zakresie rachunków bankowych

text:
               19.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 132/37

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 16 maja 2006 r.
   powołująca grupę ekspertów ds. mobilności klientów w zakresie rachunków bankowych
   (2006/355/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską postawił Wspólnocie Europejskiej zadanie stworzenia rynku wewnętrznego charakteryzującego się zniesieniem między państwami członkowskimi przeszkód w swobodnym przepływie towarów, osób, usług i kapitału.

               (2)

               Komisja pragnie ustalić wszelkie prawne, administracyjne i inne przeszkody utrudniające mobilność klientów w zakresie rachunków bankowych oraz uzyskać rady odnośnie do sposobów uporania się z tymi przeszkodami.

               (3)

               Biała księga w sprawie polityki w zakresie usług finansowych na lata 2005–2010 (1) przewiduje powołanie grupy ekspertów ds. mobilności klientów w zakresie rachunków bankowych.

               (4)

               Członkami grupy muszą być osoby legitymujące się specjalistyczną wiedzą w obszarze mobilności klientów w zakresie rachunków bankowych.

               (5)

               Należy tym samym powołać grupę ekspertów ds. mobilności klientów w zakresie rachunków bankowych oraz określić strukturę i zakres obowiązków tej grupy,

         POSTANAWIA, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym Komisja powołuje grupę ekspertów ds. mobilności klientów (2) w zakresie rachunków bankowych, zwaną dalej „grupą”.
   Artykuł 2
   Zadania
   Do zadań grupy należy:

               —

               ustalenie wszelkich przeszkód prawnych, administracyjnych i innych utrudniających mobilność klientów w zakresie rachunków bankowych. W szczególności grupa ma ustalić wszelkie przeszkody w otwieraniu rachunków bankowych w wymiarze transgranicznym, a także w przenoszeniu się do innych banków zarówno na poziomie krajowym, jak i transgranicznym (takie jak koszt otwarcia, prowadzenia i zamknięcia rachunku bankowego, bezpośrednie koszty przejścia do innego banku itp.);

               —

               doradzanie Komisji odnośnie do sposobów uporania się z tymi przeszkodami;

               —

               rozpatrzenie korzyści z opracowania standardowego rachunku bankowego w UE jako opcji;

               —

               przedłożenie sprawozdania zawierającego wyniki prac grupy i rady.

         Artykuł 3
   Skład i powoływanie
   1.   Członkowie grupy są powoływani przez Komisję spośród ekspertów kompetentnych w zakresie, który pokrywa się z mandatem przedmiotowej grupy, na podstawie:

               —

               propozycji przedstawianych przez europejskie bądź krajowe stowarzyszenia reprezentujące interesy klientów i branży usług finansowych, które odpowiedziały na zaproszenie do wyrażania zainteresowania;

               —

               odpowiedzi na zaproszenie do wyrażania zainteresowania nadesłanych przez pojedyncze osoby wywodzące się ze środowisk naukowych.

         2.   W skład grupy wchodzi nie więcej niż 20 członków.
   3.   Obowiązują następujące przepisy:

               —

               członkowie zaproponowani przez europejskie lub krajowe stowarzyszenia reprezentujące interesy klientów i branży usług finansowych są powoływani w charakterze przedstawicieli zainteresowanych stron;

               —

               członkowie wywodzący się ze środowisk naukowych powoływani są osobiście;

               —

               mandat członków grupy rozpoczyna się wraz z pierwszym jej posiedzeniem i wygasa w momencie przedłożenia sprawozdania, przy czym nie później niż z dniem 1 maja 2007 r. członkowie grupy pozostają na stanowisku do czasu ich zastąpienia lub wygaśnięcia ich mandatu;

               —

               członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, którzy złożą rezygnację, lub którzy naruszą warunki określone w tiret pierwszym, drugim lub trzecim niniejszego ustępu lub w art. 287 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich mandatu;

               —

               nazwiska członków zostaną opublikowane na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Rynku Wewnętrznego i Usług. Nazwiska członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 45/2001 o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych.

               —

               członkowie powołani osobiście składają corocznie oświadczenie, w którym zobowiązują się działać w interesie publicznym oraz oświadczenie stwierdzające brak, względnie istnienie, konfliktu interesów, który mógłby zagrażać ich bezstronności.

         Artykuł 4
   Zasady działania
   1.   Grupie przewodniczy Komisja.
   2.   W porozumieniu z Komisją grupa ustanowić może podgrupy do zbadania szczegółowych kwestii podlegających zakresowi obowiązków ustalonemu przez grupę; po wypełnieniu wspomnianych zadań podgrupy są rozwiązywane.
   3.   Do wzięcia udziału w obradach grupy lub podgrupy przewodniczący może zaprosić obserwatorów posiadających określone kompetencje w dziedzinie, którą zajmuje się grupa, jeżeli ich udział byłby przydatny i/lub konieczny.
   4.   Informacje uzyskane w wyniku uczestnictwa w obradach grupy lub podgrupy nie mogą zostać ujawnione, jeśli Komisja stwierdzi, że dotyczą one kwestii poufnych.
   5.   Posiedzenia grupy i podgrup odbywają się zwykle w pomieszczeniach Komisji, zgodnie z określonymi przez nią procedurami i harmonogramem. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu. W posiedzeniach grupy i jej podgrup mogą uczestniczyć zainteresowani jej pracami urzędnicy Komisji.
   6.   Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny na podstawie standardowego regulaminu przyjętego przez Komisję (3)

   7.   Komisja może publikować na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Rynku Wewnętrznego i Usług, w oryginalnym języku danego dokumentu, wszelkie streszczenia, konkluzje, częściowe konkluzje lub dokumenty robocze grupy.
   Artykuł 5
   Koszty posiedzeń
   1.   Komisja zwraca koszty podróży i pobytu ponoszone przez członków i obserwatorów w związku z działalnością grupy zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji. Członkowie grupy nie otrzymują wynagrodzenia za swoją działalność.
   2.   Koszty posiedzeń są refundowane w granicach środków przyznanych danemu departamentowi w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.
   Artykuł 6
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia przez Komisję. Decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, 16 maja 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Charlie McCREEVY

            Członek Komisji

      (1)  COM(2005) 629 wersja ostateczna.

      (2)  Do celów niniejszej decyzji klient definiowany jest jako klient indywidualny bądź MŚP.

      (3)  Załącznik III do dokumentu SEC(2005) 1004.


title: Decyzja Rady 2014/486/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine)

text:
               23.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 217/42

         DECYZJA RADY 2014/486/WPZiB
   z dnia 22 lipca 2014 r.
   w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 14 kwietnia 2014 r. Rada wyraziła gotowość do wspomagania Ukrainy w dziedzinie reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa, wspierania policji i praworządności oraz opracowania politycznych ram podejścia kryzysowego na Ukrainie, przez przeanalizowanie wszystkich opcji, w tym przez ewentualną misję w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO).

               (2)

               W dniu 8 maja 2014 r. Minister Spraw Zagranicznych Ukrainy wysłał do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) pismo, w którym wyraża zainteresowanie rozmieszczeniem misji w dziedzinie WPBiO na Ukrainie.

               (3)

               W dniu 12 maja 2014 r. Rada przypomniała o swojej gotowości do wspomagania Ukrainy w dziedzinie reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa, z zadowoleniem przyjęła polityczne ramy podejścia kryzysowego na Ukrainie i powierzyła Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych (ESDZ) przygotowanie koncepcji zarządzania kryzysowego dotyczącej ewentualnej cywilnej misji w dziedzinie WPBiO. Podkreśliła też znaczenie koordynacji i uzupełniania się działań z działaniami podejmowanymi przez Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) i inne podmioty międzynarodowe.

               (4)

               W dniu 23 czerwca 2014 r. Rada zatwierdziła koncepcję zarządzania kryzysowego dotyczącą ewentualnego działania w dziedzinie WPBiO na rzecz wsparcia reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa.

               (5)

               W dniu 11 czerwca 2014 r. Minister Spraw Zagranicznych Ukrainy wysłał do WP pismo, w którym wyraża zgodę na rozmieszczenie misji w dziedzinie WPBiO.

               (6)

               Misja EUAM Ukraine będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Misja
   Unia prowadzi misję doradczą Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine), aby wspomagać Ukrainę w dziedzinie reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa, w tym policji i praworządności.
   Artykuł 2
   Mandat
   1.   Wspierając zobowiązania Ukrainy do przeprowadzenia reformy sektora bezpieczeństwa, niewykonawcza cywilna misja w dziedzinie WPBiO zajmuje się mentorowaniem i doradztwem na rzecz odnośnych organów ukraińskich w związku z opracowywaniem odnowionych strategii bezpieczeństwa i z późniejszą realizacją odpowiednich wszechstronnych i spójnych działań reformatorskich, po to by:

               —

               stworzyć ramy koncepcyjne do planowania i realizacji reform, których rezultatem są zrównoważone służby bezpieczeństwa zapewniające praworządność, w sposób, który przyczynia się do umocnienia ich wiarygodności oraz do zwiększenia publicznego zaufania i pewności, w pełnym poszanowaniu praw człowieka i w zgodzie z procesem reform konstytucyjnych,

               —

               zreorganizować i zrestrukturyzować służby bezpieczeństwa, w sposób, który umożliwia odzyskanie kontroli nad nimi i przejęcie za nie odpowiedzialności.

         Aby osiągnąć swoje cele, EUAM Ukraine działa zgodnie z parametrami określonymi w koncepcji zarządzania kryzysowego zatwierdzonej przez Radę w dniu 23 czerwca 2014 r. oraz w dokumentach dotyczących planowania operacyjnego.
   2.   W ramach swojego początkowego mandatu misja wspiera wszechstronny proces planowania reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa, pomagając w szybkim przygotowaniu i wdrożeniu działań w ramach tej reformy.
   Artykuł 3
   Struktura dowodzenia i organizacja
   1.   EUAM Ukraine, jako operacja zarządzania kryzysowego, ma jednolitą strukturę dowodzenia.
   2.   Dowództwo EUAM Ukraine mieści się w Kijowie.
   3.   Struktura EUAM Ukraine jest zgodna z dokumentami dotyczącymi jej planowania.
   Artykuł 4
   Planowanie i uruchomienie EUAM Ukraine
   1.   Misja zostanie uruchomiona decyzją Rady w dniu zaleconym przez cywilnego dowódcę operacji EUAM Ukraine, gdy tylko osiągnie swoją wstępną zdolność operacyjną.
   2.   Grupa przygotowawcza EUAM Ukraine ma za zadanie przygotować rozmieszczenie EUAM Ukraine pod względem logistyki, infrastruktury i bezpieczeństwa oraz przekazać informacje niezbędne do przygotowania dokumentów dotyczących planowania operacyjnego i drugiej oceny skutków finansowych.
   Artykuł 5
   Cywilny dowódca operacji
   1.   Dyrektorem Komórki Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych (CPCC) EUAM Ukraine jest cywilny dowódca operacji EUAM Ukraine. Komórkę Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych oddaje się do dyspozycji cywilnego dowódcy operacji w celu planowania i prowadzenia EUAM Ukraine.
   2.   Cywilny dowódca operacji, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz ogólnym zwierzchnictwem WP, sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUAM Ukraine.
   3.   Cywilny dowódca operacji zapewnia — w kontekście prowadzenia operacji — właściwe i skuteczne wykonywanie decyzji Rady, a także decyzji KPiB, w tym przez wydawanie szefowi misji, stosownie do potrzeb, instrukcji oraz służenie mu doradztwem i wsparciem technicznym.
   4.   Cywilny dowódca operacji składa sprawozdania Radzie za pośrednictwem WP.
   5.   Cały oddelegowany personel pozostaje w pełnym zakresie pod dowództwem organów krajowych państwa delegującego, zgodnie z przepisami krajowymi, lub danej instytucji Unii bądź Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ). Organy te przekazują kontrolę operacyjną nad swoim personelem cywilnemu dowódcy operacji.
   6.   Cywilny dowódca operacji ponosi całościową odpowiedzialność za zapewnienie odpowiedniego wywiązania się ze spoczywającego na Unii obowiązku dochowania należytej staranności.
   Artykuł 6
   Szef misji
   1.   Szef misji przyjmuje odpowiedzialność za EUAM Ukraine oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę na poziomie teatru działań. Szef misji odpowiada bezpośrednio przed cywilnym dowódcą operacji i prowadzi działania zgodnie z jego instrukcjami.
   2.   Szef misji reprezentuje EUAM Ukraine na obszarze, za który misja ponosi odpowiedzialność. Zadania w zakresie zarządzania kadrowego i finansowego może delegować na członków personelu EUAM Ukraine, zachowując całościową odpowiedzialność za misję.
   3.   Szef misji odpowiada za administrację i logistykę misji EUAM Ukraine, w tym za aktywa, zasoby oraz informacje będące w dyspozycji EUAM Ukraine.
   4.   Szef misji jest odpowiedzialny za nadzór dyscyplinarny nad personelem. Działania dyscyplinarne w odniesieniu do personelu oddelegowanego są podejmowane przez organ krajowy zgodnie z przepisami krajowymi lub przez odpowiednią instytucję Unii bądź ESDZ.
   Artykuł 7
   Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne
   1.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady i WP kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad EUAM Ukraine. Rada upoważnia KPiB do podejmowania w tym celu stosownych decyzji zgodnie z art. 38 akapit trzeci TUE. Upoważnienie to obejmuje w szczególności uprawnienia do mianowania szefa misji, na wniosek WP, oraz do zmiany koncepcji operacji (CONOPS) i planu operacji (OPLAN). Uprawnienia do podejmowania decyzji dotyczących celów i zakończenia EUAM Ukraine nadal należą do Rady.
   2.   KPiB przedstawia Radzie sprawozdania w regularnych odstępach czasu.
   3.   KPiB otrzymuje, regularnie i stosownie do potrzeb, sprawozdania od cywilnego dowódcy operacji i od szefa misji dotyczące kwestii objętych ich odpowiednimi zakresami odpowiedzialności.
   Artykuł 8
   Personel
   1.   W skład EUAM Ukraine wchodzi głównie personel oddelegowany przez państwa członkowskie, instytucje Unii lub ESDZ. Każde z państw członkowskich, każda z instytucji Unii oraz ESDZ ponosi koszty związane z całym oddelegowanym przez siebie personelem, włącznie z kosztami podróży do miejsca rozmieszczenia i z powrotem, wynagrodzeniem, opieką medyczną oraz dodatkami innymi niż obowiązujące diety dzienne.
   2.   Każde państwo członkowskie, każda instytucja Unii oraz ESDZ są odpowiedzialne za odpowiedź na wszelkie roszczenia związane z oddelegowaniem, zgłaszane przez danego członka oddelegowanego przez nie personelu lub go dotyczące, oraz za wnoszenie wszelkich powództw przeciwko tej osobie.
   3.   EUAM Ukraine może również zatrudniać na podstawie umów personel międzynarodowy oraz personel miejscowy, jeżeli wymagane funkcje nie mogą być zapewnione przez personel oddelegowany z państw członkowskich. Wyjątkowo, w należycie uzasadnionych przypadkach, gdy brakuje wykwalifikowanych kandydatów z państw członkowskich, można w stosownym przypadku zatrudniać na podstawie umów obywateli uczestniczących państw trzecich.
   4.   Warunki zatrudnienia oraz prawa i obowiązki personelu międzynarodowego i miejscowego określa się w umowach zawieranych między EUAM Ukraine a danym członkiem personelu.
   Artykuł 9
   Status EUAM Ukraine i jej personelu
   Status EUAM Ukraine i jej personelu, w tym w stosownych przypadkach przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do realizacji misji EUAM Ukraine i jej sprawnego przebiegu, stanowi przedmiot umowy zawartej na mocy art. 37 TUE oraz zgodnie z procedurą określoną w art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
   Artykuł 10
   Udział państw trzecich
   1.   Bez uszczerbku dla autonomii decyzyjnej Unii i dla jej jednolitych ram instytucjonalnych, państwa trzecie mogą zostać zaproszone do wniesienia wkładu w EUAM Ukraine, pod warunkiem że będą ponosić koszty związane z oddelegowanym przez siebie personelem, w tym wynagrodzeń, ubezpieczeń od wszelkiego rodzaju ryzyka, diet dziennych oraz kosztów podróży na Ukrainę i z powrotem, oraz że będą wnosić stosowny wkład na pokrycie bieżących wydatków EUAM Ukraine.
   2.   Państwa trzecie wnoszące wkład w EUAM Ukraine mają te same prawa i obowiązki w odniesieniu do bieżącego zarządzania EUAM Ukraine co państwa członkowskie.
   3.   Niniejszym Rada upoważnia KPiB do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptacji proponowanych wkładów oraz do ustanowienia komitetu uczestników.
   4.   Szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów zawieranych zgodnie z art. 37 TUE. W przypadku gdy Unia i państwo trzecie zawierają lub zawarły umowę ustanawiającą ramy udziału tego państwa trzeciego w unijnych operacjach zarządzania kryzysowego, postanowienia tej umowy mają zastosowanie w ramach EUAM Ukraine.
   Artykuł 11
   Bezpieczeństwo
   1.   Cywilny dowódca operacji kieruje planowaniem przez szefa misji środków bezpieczeństwa oraz zapewnia ich właściwe i skuteczne wdrażanie przez EUAM Ukraine zgodnie z art. 5.
   2.   Szef misji jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo EUAM Ukraine i za zapewnienie przestrzegania minimalnych wymogów bezpieczeństwa mających zastosowanie do EUAM Ukraine, zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy tytułu V TUE.
   3.   Szef misji jest wspierany przez funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa misji, który podlega szefowi misji i pozostaje również w ścisłym stosunku służbowym z ESDZ.
   4.   Personelowi EUAM Ukraine zapewnia się obowiązkowe szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, dostosowane do poziomu ryzyka zgodnie z jego oceną w strefie rozmieszczenia. Personel uczestniczy również w regularnie organizowanych przez funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa misji szkoleniach aktualizujących w teatrze działań.
   5.   Szef misji zapewnia ochronę informacji niejawnych UE zgodnie z decyzją Rady 2013/488/UE (1).
   Artykuł 12
   Komórka monitorująca
   Do celów misji EUAM Ukraine zostaje uruchomiona komórka monitorująca.
   Artykuł 13
   Uzgodnienia prawne
   EUAM Ukraine ma zdolność do nabywania usług i towarów, do zawierania umów i uzgodnień administracyjnych, do zatrudniania personelu, do posiadania rachunków bankowych, do nabywania i zbywania aktywów i do realizacji pasywów, a także do występowania jako strona postępowania sądowego — odpowiednio do potrzeb związanych z wykonaniem niniejszej decyzji.
   Artykuł 14
   Uzgodnienia finansowe
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUAM Ukraine do dnia 30 listopada 2014 r. wynosi 2 680 000 EUR. Decyzje w sprawie finansowej kwoty odniesienia na kolejne okresy podejmuje Rada.
   2.   Wszystkimi wydatkami zarządza się zgodnie z przepisami i procedurami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii. Uczestnictwo osób fizycznych i prawnych w przyznawaniu zamówień publicznych przez EUAM Ukraine jest otwarte bez ograniczeń. Ponadto do towarów zakupionych przez EUAM Ukraine nie mają zastosowania reguły pochodzenia. Z zastrzeżeniem uzyskania zgody Komisji, misja może dokonywać z państwami członkowskimi, państwem przyjmującym, uczestniczącymi państwami trzecimi i innymi podmiotami międzynarodowymi uzgodnień technicznych dotyczących wyposażenia, usług i lokali dla EUAM Ukraine.
   3.   EUAM Ukraine odpowiada za wykonanie budżetu misji. W tym celu EUAM Ukraine podpisuje umowę z Komisją.
   4.   Nie naruszając przepisów dotyczących statusu EUAM Ukraine i jej personelu, EUAM Ukraine odpowiada za wszelkie roszczenia i zobowiązania powstające w wyniku realizacji mandatu, z wyjątkiem ewentualnych roszczeń związanych z poważnymi uchybieniami ze strony szefa misji, za które szef misji ponosi odpowiedzialność.
   5.   Wykonanie uzgodnień finansowych pozostaje bez uszczerbku dla struktury dowodzenia przewidzianej w art. 4, 5 i 6 oraz dla wymogów operacyjnych EUAM Ukraine, włącznie z wymogami kompatybilności wyposażenia oraz interoperacyjności zespołów misji.
   6.   Wydatki kwalifikują się do pokrycia od dnia podpisania umowy, o której mowa w ust. 3.
   Artykuł 15
   Komórka ds. projektów
   1.   W skład EUAM Ukraine wchodzi komórka ds. projektów, określająca i realizująca projekty. W stosownych przypadkach EUAM Ukraine koordynuje i usprawnia realizację projektów wdrażanych przez państwa członkowskie i państwa trzecie w ramach ich obowiązków oraz doradza na temat tych projektów, w obszarach związanych z EUAM Ukraine i w ramach wspierania jej celów.
   2.   Z zastrzeżeniem ust. 3, EUAM Ukraine jest uprawniona do korzystania z wkładów finansowych państw członkowskich lub państw trzecich w celu wdrażania projektów, które uznano za uzupełniające w spójny sposób inne działania EUAM Ukraine, w następujących dwóch przypadkach:

               —

               projekt został uwzględniony w ocenie skutków finansowych odnoszącej się do niniejszej decyzji, lub

               —

               projekt został włączony w trakcie obowiązywania mandatu poprzez wprowadzenie zmiany do tej oceny skutków finansowych na wniosek szefa misji.

         EUAM Ukraine zawiera z tymi państwami porozumienie, które w szczególności obejmuje konkretne zasady postępowania z wszelkiego rodzaju skargami stron trzecich w zakresie szkód zaistniałych z powodu działań lub zaniechania działań ze strony EUAM Ukraine w związku z korzystaniem ze środków finansowych udostępnionych jej przez te państwa. W żadnym razie Unia ani WP nie ponoszą odpowiedzialności wobec państw wnoszących wkład za działania lub zaniechanie działań ze strony EUAM Ukraine w związku z korzystaniem ze środków finansowych udostępnionych przez te państwa.
   3.   Wkłady finansowe państw trzecich na rzecz komórki ds. projektów podlegają zatwierdzeniu przez KPiB.
   Artykuł 16
   Spójność reagowania i koordynacji Unii
   1.   WP zapewnia, aby wdrożenie niniejszej decyzji było spójne z ogółem działań zewnętrznych Unii.
   2.   Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia, szef misji ściśle koordynuje swoje działania z delegaturą Unii na Ukrainie, aby zapewnić spójność działań prowadzonych przez Unię w tym państwie. Nie naruszając struktury dowodzenia, szef delegatury w Kijowie udziela szefowi misji EUAM Ukraine wytycznych politycznych na szczeblu lokalnym. W razie potrzeby szef misji EUAM Ukraine i szef delegatury w Kijowie rozpoczynają konsultacje.
   3.   EUAM Ukraine i misja pomocy granicznej Unii Europejskiej w Republice Mołdawii i na Ukrainie (EUBAM Moldova/Ukraine) współpracują ze sobą.
   4.   Ponadto należy dążyć do systematycznej kooperacji, koordynacji i komplementarności z działaniami innych odnośnych partnerów międzynarodowych, w szczególności OBWE.
   Artykuł 17
   Udostępnianie informacji
   1.   WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, w razie konieczności oraz stosownie do potrzeb misji EUAM Ukraine, informacji niejawnych UE powstałych do celów EUAM Ukraine, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z decyzją 2013/488/UE.
   2.   W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest również upoważniony do udostępnienia państwu przyjmującemu wszelkich informacji niejawnych UE powstałych do celów EUAM Ukraine, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy państwa przyjmującego dokonują niezbędnych uzgodnień.
   3.   WP jest upoważniony do udostępnienia państwom trzecim, które przyłączyły się do niniejszej decyzji, wszelkich dokumentów jawnych UE związanych z treścią obrad Rady dotyczących EUAM Ukraine i objętych tajemnicą służbową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (2).
   4.   WP może delegować takie uprawnienia, a także zdolność do dokonywania uzgodnień, o których mowa w ust. 2, na urzędników ESDZ, cywilnego dowódcę operacji lub szefa misji zgodnie z załącznikiem VI część VII do decyzji 2013/488/UE.
   Artykuł 18
   Przegląd strategiczny
   Początkowy okres obowiązywania mandatu EUAM Ukraine wynosi dwa lata. Po roku od rozpoczęcia misji przeprowadza się jej przegląd strategiczny.
   Artykuł 19
   Wejście w życie i czas obowiązywania
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja ma zastosowanie przez 24 miesiące, licząc od daty uruchomienia EUAM Ukraine.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).

      (2)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).


title: 2006/834/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Centrum Tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004

text:
               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/102

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 27 kwietnia 2006 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Centrum Tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004
   (2006/834/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdania finansowe Centrum Tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdań finansowych Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej za rok budżetowy 2004, wraz z odpowiedziami Centrum (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5972/2006 – C6-0093/2006),

               —

               uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), a w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EC) nr 2965/94 z dnia 28 listopada 1994 r. ustanawiające Centrum Tłumaczeń dla organów Unii Europejskiej (4), a w szczególności jego art.14,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (EC, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), a w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0100/2006),

               1.

               udziela dyrektorowi Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2004;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 269 z 28.10.2005, str. 25.

      (2)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 53.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. 314 z 7.12.1994, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1645/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 13).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1261/2005 (Dz.U. L 201 z 2.8.2005, str. 3).


title: 2008/475/WE: Decyzja Rady z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2007 dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu

text:
               24.6.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 163/29

      DECYZJA RADY

   z dnia 23 czerwca 2008 r.
   w sprawie wdrożenia art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2007 dotyczącego środków ograniczających wobec Iranu
   (2008/475/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 423/2007 z dnia 19 kwietnia 2007 r. dotyczące środków ograniczających wobec Iranu (1), w szczególności jego art. 15 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 19 kwietnia 2007 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 423/2007 dotyczące środków ograniczających wobec Iranu. Artykuł 15 ust. 2 tego rozporządzenia przewiduje, że Rada ustanawia, weryfikuje i zmienia wykaz osób, podmiotów i organów, o których mowa w art. 7 ust. 2 tego rozporządzenia.

               (2)

               Rada ustaliła, że kolejne osoby, podmioty i organy spełniają warunki określone w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2007 oraz że w związku z tym powinny być one – z poszczególnych i konkretnych powodów określonych w tym rozporządzeniu – wymienione w wykazie zamieszczonym w załączniku V do tego rozporządzenia,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Załącznik V do rozporządzenia (WE) nr 423/2007 zastępuje się tekstem zawartym w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 23 czerwca 2008 r.

            W imieniu Rady

         I. JARC

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 103 z 20.4.2007, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 219/2008 (Dz.U. L 68 z 12.3.2008, s. 5).

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK V
            A.   Osoby fizyczne

                        Nazwisko

                        Dane identyfikacyjne

                        Uzasadnienie

                        Data umieszczenia w wykazie

                        1.

                        Reza AGHAZADEH

                        Data ur.: 15.3.1949 r. Nr paszportu: S4409483 ważny 26.4.2000 r. – 27.4.2010 r. Wydany: Teheran, Nr paszportu dyplomatycznego: D9001950 Wydany: 22.1.2008 r. ważny do 21.1.2013 r. Miejsce ur.: Khoy

                        Szef Organizacji Energii Jądrowej w Iranie (Atomic Energy Organisation of Iran – AEOI). AEOI nadzoruje program jądrowy Iranu i została wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006).

                        24.4.2007

                        2.

                        Generał brygady IRGC Javad DARVISH-VAND

                        Zastępca dyrektora ds. kontroli ministerstwa obrony i logistyki sił zbrojnych (MODAFL). Odpowiedzialny za całą infrastrukturę i instalacje MODAFL.

                        24.6.2008

                        3.

                        Generał brygady IRGC Seyyed Mahdi FARAHI

                        Dyrektor zarządzający Organizacji Przemysłu Obronnego (DIO), która została wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006).

                        24.6.2008

                        4.

                        Dr Hoseyn (Hossein) FAQIHIAN

                        Adres NFPC: AEOI-NFPD, P.O. Box: 11365-8486, Teheran / Iran

                        Zastępca dyrektora i dyrektor naczelny przedsiębiorstwa zajmującego się wytwarzaniem i pozyskiwaniem paliwa jądrowego (NFPC) będącego częścią AEOI. AEOI nadzoruje program jądrowy Iranu i została wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006). NFPC jest zaangażowane w działania związane ze wzbogacaniem, których zawieszenia przez Iran domagają się Rada MAEA oraz Rada Bezpieczeństwa.

                        24.4.2007

                        5.

                        Inż. Mojtaba HAERI

                        Zastępca dyrektora ds. przemysłu w MADAFL. Pełni nadzór nad AIO i DIO.

                        24.6.2008

                        6.

                        Generał brygady IRGC Ali HOSEYNITASH

                        Szef wydziału ogólnego Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego zaangażowany w formułowanie założeń polityki dotyczącej kwestii jądrowej.

                        24.6.2008

                        7.

                        Mohammad Ali JAFARI, IRGC

                        Zajmuje stanowisko dowódcze w IRGC.

                        24.6.2008

                        8.

                        Mahmood JANNATIAN

                        Zastępca szefa Organizacji Energii Jądrowej w Iranie.

                        24.6.2008

                        9.

                        Said Esmail KHALILIPOUR

                        Data ur.: 24.11.1945 r. Miejsce ur.: Langroud

                        Zastępca szefa AEOI. AEOI nadzoruje program jądrowy Iranu i została wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006).

                        24.4.2007

                        10.

                        Zastępca szefa AEOI. AEOI nadzoruje program jądrowy Iranu i została wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006).

                        Adres NFPC: AEOI-NFPD, P.O. Box: 11365-8486, Teheran / Iran Nr faksu: (+9821) 8021412

                        Szef Centrum Badań Jadrowych AEOI w Teheranie. MAEA nadal domaga się od Iranu wyjaśnień na temat eksperymentów z rozdzielaniem plutonu przeprowadzanych w tym centrum, w tym na temat obecności cząsteczek wysoko wzbogaconego uranu (HEU) w próbkach środowiskowych pobranych w zakładzie składowania odpadów w Karaj, gdzie rozmieszczone są kontenery stosowane do przechowywania zubożonego uranu wykorzystywanego w tych eksperymentach. AEOI nadzoruje program jądrowy Iranu i została wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006).

                        24.4.2007

                        11.

                        Ebrahim MAHMUDZADEH

                        Dyrektor zarządzający Iran Electronic Industries.

                        24.6.2008

                        12.

                        Generał brygady Beik MOHAMMADLU

                        Zastępca dyrektora ds. zaopatrzenia i logistyki w MODAFL.

                        24.6.2008

                        13.

                        Zastępca dyrektora ds. zaopatrzenia i logistyki w MODAFL.

                        Kierownik przedsiębiorstw Barzagani Tejarat Tavanmad Saccal; jego firma starała się nabyć towary potencjalnie niebezpieczne dla podmiotów wymienionych w rezolucji RB ONZ nr 1737.

                        24.6.2008

                        14.

                        Generał brygady Mohammad NADERI

                        Szef organizacji przemysłu lotniczego (Aerospace Industries Organisation – AIO). AIO uczestniczyła w irańskich programach związanych z potencjalnie niebezpiecznymi technologiami.

                        24.6.2008

                        15.

                        Generał brygady IRGC Mostafa Mohammad NAJJAR

                        Minister MODAFL odpowiedzialny za ogół programów wojskowych, w tym programów w zakresie pocisków balistycznych.

                        24.6.2008

                        16.

                        Dr Javad RAHIQI

                        Data ur.: 21.4.1954 r. Miejsce ur.: Mashad

                        Szef Centrum Technologii Jądrowej AEOI w Isfahanie. Nadzoruje ono zakład konwersji uranu w Isfahanie. Rada MAEA oraz Rada Bezpieczeństwa domagają się, aby Iran zawiesił wszelkie działania związane ze wzbogacaniem. Dotyczy to wszystkich prac związanych z konwersją uranu. AEOI nadzoruje program jądrowy Iranu i zostało wymienione w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006).

                        24.4.2007

                        17.

                        Kontradmirał Mohammad SHAFI’I RUDSARI

                        Zastępca dyrektora ds. koordynacji w MODAFL.

                        24.6.2008

                        18.

                        Generał brygady IRGC Ali SHAMSHIRI

                        Zastępca dyrektora ds. bezpieczeństwa wewnętrznego MODAFL odpowiedzialny za bezpieczeństwo pracowników i instalacji.

                        24.6.2008

                        19.

                        Abdollah SOLAT SANA

                        Dyrektor naczelny zakładu konwersji uranu (UCF) w Isfahanie. Jest to zakład, który wytwarza dla zakładu prowadzącego wzbogacanie w Natanz materiał zasilający służący do wzbogacania (UF6). W dniu 27 sierpnia 2006 r. Solat Sana otrzymał z rąk prezydenta Ahmadinedżada specjalne odznaczenie za pełnioną przez siebie rolę.

                        24.4.2007

                        20.

                        Generał brygady IRGC Ahmad VAHIDI

                        Zastępca szefa MODAFL.

                        24.6.2008

            B.   Osoby prawne, podmioty i organy

                        Nazwa

                        Dane identyfikacyjne

                        Uzasadnienie

                        Data umieszczenia w wykazie

                        1.

                        Aerospace Industries Organisation, AIO

                        AIO, 28 Shian 5, Lavizan, Teheran

                        AIO prowadzi nadzór nad wytwarzaniem pocisków w Iranie, w tym nadzoruje Shahid Hemmat Industrial Group, Shahid Bagheri Industrial Group oraz Fajr Industrial Groupgrupę; grupy te zostały wymienione w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006). Szef AIO oraz dwaj inni wyżsi urzędnicy zostali również wymienieni w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006).

                        24.4.2007

                        2.

                        Armament Industries

                        Pasdaran Av., PO Box 19585/777, Teheran

                        Spółka zależna DIO (Organizacji Przemysłu Obronnego – Defence Industries Organisation).

                        24.4.2007

                        3.

                        Armed Forces Geographical Organisation

                        Uważana za dostawcę informacji geoprzestrzennej dla programu w zakresie pocisków balistycznych.

                        24.6.2008

                        4.

                        Bank Melli, Melli Bank Iran oraz wszystkie oddziały i filie, w tym:

                        Ferdowsi Avenue, PO Box 11365-171, Teheran

                        Dostarcza lub stara się dostarczać wsparcie finansowe firmom, które są zaangażowane w zakup towarów służących realizacji irańskiego programu jądrowego i programu w zakresie pocisków balistycznych lub zakupują takie towary (AIO, SHIG, SBIG, AEOI, Novin Energy Company, Mesbah Energy Company, Kalaye Electric Company i DIO). Bank Melli ułatwia działalność Iranu w dziedzinie związanej z technologiami potencjalnie niebezpiecznymi. Ułatwił on wielokrotnie zakup potencjalnie niebezpiecznych materiałów dla irańskich programów jądrowych i programów w zakresie pocisków balistycznych. Świadczył różnorodne usługi finansowe w imieniu podmiotów związanych z irańskim sektorem jądrowym i sektorem zajmującym się pociskami, w tym otwierał akredytywy i prowadził rachunki. Wiele z powyższych przedsiębiorstw zostało wymienionych w rezolucjach RB ONZ nr 1737 i 1747.

                        24.6.2008

                                    a)

                                    Melli Bank plc

                        London Wall, 11th floor, Londyn EC2Y 5EA, Zjednoczone Królestwo

                                    b)

                                    Bank Melli Iran Zao

                        Nr 9/1, Ulica Maszkowa, Moskwa, 130064, Rosja

                        5.

                        Defence Technology and Science Research Centre (DTSRC) – znane również pod nazwą Educational Research Institute / Moassese Amozeh Va Tahgiaghati (ERI/MAVT Co.)

                        Pasdaran Av., PO Box 19585/777, Teheran

                        Odpowiedzialne za badania naukowe i rozwój. Spółka zależna DIO. DTSRC przeprowadza znaczną część transakcji kupna na rzecz DIO.

                        24.4.2007

                        6.

                        Iran Electronic Industries

                        P. O. Box 18575-365, Teheran, Iran

                        Spółka całkowicie zależna MODAFL (i w związku z tym organizacja siostrzana AIO, AvIO i DIO). Jej zadaniem jest produkcja elementów elektronicznych do irańskich systemów broni.

                        24.6.2008

                        7.

                        Siły lotnicze IRGC (IRGC Air Force)

                        Zarządza irańskimi zasobami pocisków balistycznych krótkiego i dalekiego zasięgu. Dowódca sił lotniczych IRGC został wymieniony w rezolucji RB ONZ nr 1737.

                        24.6.2008

                        8.

                        Khatem-ol Anbiya Construction Organisation

                        Number 221, North Falamak-Zarafshan Intersection, 4th Phase, Shahkrak-E-Ghods, Teheran 14678, Iran

                        Grupa przedsiębiorstw będąca własnością IRGC. Wykorzystuje zasoby inżynieryjne IRGC do prac budowlanych; jest głównym wykonawcą dużych projektów, w tym drążenia tuneli; uważa się, że wspiera irański program jądrowy i program w zakresie pocisków balistycznych.

                        24.6.2008

                        9.

                        Malek Ashtar University

                        Związany z ministerstwem obrony, w 2003 r. utworzył w ścisłej współpracy z AIO kierunek kształcenia w dziedzinie pocisków.

                        24.6.2008

                        10.

                        Marine Industries

                        Pasdaran Av., PO Box 19585/777, Teheran

                        Spółka zależna DIO.

                        24.4.2007

                        11.

                        Mechanic Industries Group

                        Uczestniczyła w produkcji elementów służących realizacji programu balistycznego.

                        24.6.2008

                        12.

                        Ministerstwo obrony i logistyki sił zbrojnych (MODAFL)

                        West side of Dabestan Street, Abbas Abad District, Teheran

                        Odpowiedzialne za badania prowadzone przez Iran w zakresie programów badawczych, programów w dziedzinie rozwoju i produkcji, w tym wspieranie programu jądrowego i programu w zakresie pocisków balistycznych.

                        24.6.2008

                        13.

                        Ministerstwo obrony logistyka eksportu (MODLEX)

                        P. O. Box 16315-189, Teheran, Iran

                        Dział MODAFL zajmujący się eksportem, agencja zajmująca się eksportem gotowych broni w transakcjach międzypaństwowych. Na mocy rezolucji RB ONZ nr 1747 (2007) MODLEX nie powinien prowadzić działalności handlowej.

                        24.6.2008

                        14.

                        3M Mizan Machinery Manufacturing

                        Firma będąca przykrywką dla AIO uczestnicząca w dokonywaniu zakupów w dziedzinie technologii balistycznych.

                        24.6.2008

                        15.

                        Nuclear Fuel Production and Procurement Company - NFPC (przedsiębiorstwo zajmujące się wytwarzaniem i pozyskiwaniem paliwa jądrowego)

                        AEOI-NFPD, P.O.Box: 11365-8486, Teheran / Iran

                        Oddział AEOI odpowiedzialny za wytwarzanie paliwa jądrowego (NFPD); zajmuje się badaniami i rozwojem w dziedzinie jądrowego cyklu paliwowego, w tym badaniami uranu, jego wydobyciem, obróbką rudy, konwersją oraz gospodarką odpadami jądrowymi. NFPC jest następcą NFPD, oddziału AEOI, który zajmuje się badaniami i rozwojem w dziedzinie jądrowego cyklu paliwowego, w tym konwersją i wzbogacaniem.

                        24.4.2007

                        16.

                        Parchin Chemical Industries

                        Zajmowała się technikami napędu w ramach irańskiego programu balistycznego.

                        24.6.2008

                        17.

                        Special Industries Group

                        Pasdaran Av., PO Box 19585/777, Teheran

                        Spółka zależna DIO.

                        24.4.2007

                        18.

                        State Purchasing Organisation (SPO)

                        SPO prawdopodobnie ułatwia import kompletnego uzbrojenia. Jest prawdopodobnie spółką zależną MODAFL.

                        24.6.2008”


title: 2006/964/WE: Decyzja Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady ustanawiającej ramy współpracy w dziedzinie szkolnictwa wyższego i szkolenia oraz młodzieżyy

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 397/14

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 grudnia 2006 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady ustanawiającej ramy współpracy w dziedzinie szkolnictwa wyższego i szkolenia oraz młodzieży
   (2006/964/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 149 i 150 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 24 października 2005 r. Rada upoważniła Komisję do prowadzenia z rządem Kanady negocjacji dotyczących umowy odnawiającej program współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego, szkolenia oraz młodzieży.

               (2)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z rządem Kanady zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi zawartymi w załączniku do tej decyzji.

               (3)

               Wspólnota i Kanada oczekują, że współpraca ta przyniesie wzajemne korzyści, które ze strony Wspólnoty muszą stanowić uzupełnienie dwustronnych programów między państwami członkowskimi a Kanadą i stanowić wartość dodaną dla Europy.

               (4)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia 5 grudnia 2006 r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (5)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Umowa między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady ustanawiająca ramy współpracy w dziedzinie szkolnictwa wyższego i szkolenia oraz młodzieży zostaje zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.
   2.   Tekst Umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przedstawicielstwo Wspólnoty Europejskiej we Wspólnym Komitecie, o którym mowa w art. 6 Umowy, składa się z przedstawiciela Komisji wspieranego przez przedstawiciela z każdego państwa członkowskiego.
   Artykuł 3
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby umocowanej do dokonania powiadomienia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2006 r.

            W imieniu Rady

            Przewodniczący

         J.-E. ENESTAM

         UMOWA

      między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady ustanawiająca ramy współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego i szkolenia oraz młodzieży
      WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
      z jednej strony, oraz
      RZĄD KANADY,
      z drugiej strony,
      zwane dalej łącznie „Stronami”,
      STWIERDZAJĄC, że Deklaracja w sprawie wzajemnych relacji Wspólnoty Europejskiej i Kanady, przyjęta przez Wspólnotę Europejską i jej państwa członkowskie oraz rząd Kanady w dniu 22 listopada 1990 r. w szczególny sposób odnosi się do wzmocnienia wzajemnej współpracy w różnych dziedzinach, które mają bezpośredni wpływ na obecne i przyszłe dobro ich obywateli, takich jak wymiany i wspólne projekty w dziedzinie edukacji i kultury, włącznie z wymianą pracowników naukowych i młodzieży,
      STWIERDZAJĄC, że wspólna deklaracja polityczna i plan działania UE-Kanada przyjęte w dniu 17 grudnia 1996 r. stanowią, że w celu odnowienia więzi opartych na wspólnej kulturze i wartościach, Strony będą promować kontakty między obywatelami na wszystkich szczeblach, zwłaszcza wśród młodzieży i że wspólny plan działania dołączony do deklaracji zachęca Strony do dalszego wspierania współpracy poprzez Umowę między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady ustanawiającą program współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego oraz szkolenia ratyfikowany w 1996 r.,
      STWIERDZAJĄC, że Agenda Partnerstwa UE-Kanada przyjęta 18 marca 2004 r. podczas szczytu UE-Kanada dotyczy konieczności poszukiwania nowych sposobów wzmocnienia więzi pomiędzy oboma narodami, zwłaszcza poprzez rozszerzenie zakresu programów wymiany UE/Kanada dla osób młodych poprzez zbadanie możliwości wzmocnienia i poszerzenia zakresu współpracy UE-Kanada w trakcie odnawiania Umowy miedzy Wspólnotą Europejską a rządem Kanady odnawiającej program współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego oraz szkolenia ratyfikowanej w 2001 r.,
      STWIERDZAJĄC, że we wspólnej deklaracji przyjętej podczas szczytu UE-Kanada dnia 19 czerwca 2005 r. mowa jest również o woli przywódców UE i Kanady do odnowienia, wzmocnienia i poszerzenia zakresu Umowy miedzy Wspólnotą Europejską a rządem Kanady odnawiającej program współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego oraz szkolenia ratyfikowanej w 2001 r. zwłaszcza poprzez dodanie kwestii współpracy w dziedzinie młodzieży w celu wzmocnienia współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego i transatlantyckiej wymiany pomiędzy naszymi obywatelami,
      ZWAŻAJĄC na pełne poszanowanie obowiązków państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej i kompetencji ustawodawczych Prowincji i Terytoriów Kanady w dziedzinie edukacji i szkolenia oraz niezależność instytucji szkolnictwa wyższego i instytucji szkoleniowych,
      ZWAŻYWSZY, że przyjęcie i wdrożenie Umów w sprawie szkolnictwa wyższego i szkolenia z lat 1996 i 2001 stanowi realizację zobowiązań zawartych w deklaracjach UE-Kanada, oraz że współpraca dla obu Stron jest bardzo pozytywna,
      UZNAJĄC istotny wkład edukacji i szkolenia w rozwój zasobów ludzkich, zdolnych do uczestnictwa w globalnej gospodarce opartej na wiedzy,
      UZNAJĄC, że współpraca w zakresie szkolnictwa wyższego, szkolenia i młodzieży powinna uzupełniać inne odpowiednie inicjatywy współpracy między Wspólnotą Europejską Kanadą,
      UZNAJĄC znaczenie uwzględnienia pracy w dziedzinie szkolnictwa wyższego i szkolenia wykonanej przez organizacje międzynarodowe działające aktywnie w tych dziedzinach, takie jak OECD, UNESCO i Rada Europy,
      UZNAJĄC, że Strony mają wspólny interes we współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego, szkolenia i młodzieży, który jest częścią szerszej współpracy istniejącej pomiędzy Wspólnotą Europejską a Kanadą,
      SPODZIEWAJĄC SIĘ uzyskania obopólnych korzyści ze współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego i szkolenia oraz młodzieży,
      UZNAJĄC potrzebę rozszerzenia dostępu do działań wspieranych zgodnie z niniejszą Umową, w szczególności działań prowadzonych w sektorze szkolenia i młodzieży,
      PRAGNĄC odnowić podstawy w celu kontynuacji współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego oraz szkolenia,
      UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Cel
      Niniejsza Umowa ustanawia ramy współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego, szkolenia i młodzieży między Wspólnotą Europejską a Kanadą.
      Artykuł 2
      Definicje
      Do celów niniejszej Umowy:

                  1)

                  „instytucje szkolnictwa wyższego” oznaczają każdą instytucję zgodnie ze stosowanymi przez każdą Stronę przepisami prawnymi lub praktykami, która oferuje możliwość uzyskania kwalifikacji lub dyplomów na poziomie szkolnictwa wyższego, niezależnie od nazwy danej instytucji;

                  2)

                  „instytucje szkoleniowe” oznaczają organy publiczne, półpubliczne lub prywatne wszystkich typów, które bez względu na ich przeznaczenie, zgodnie ze stosowanymi przepisami prawa i praktykami, opracowują lub podejmują programy kształcenia i szkolenia zawodowego, doskonalenia zawodowego, uaktualniającego szkolenia zawodowego lub przekwalifikowania prowadzące do uzyskania kwalifikacji uznawanych przez właściwe organy;

                  3)

                  „studenci” oznaczają wszystkie osoby będące słuchaczami kursów lub programów szkoleniowych i nauki, prowadzonych przez instytucje szkolnictwa wyższego lub instytucje szkoleniowe, określone w niniejszym artykule i które są uznane i wspierane finansowo przez właściwe organy;

                  4)

                  „młodzież” oznacza obszary działalności związane z nieformalnym i incydentalnym uczeniem się, obejmujące organizacje młodzieżowe i inne stowarzyszenia młodzieżowe, jak również animatorów społeczno-oświatowych i inne podmioty pracujące z młodzieżą lub na jej rzecz.

            Artykuł 3
      Cele
      1.   Ogólnymi celami niniejszej Umowy są:

                  a)

                  promowanie wzajemnego zrozumienia między narodami Wspólnoty Europejskiej i Kanady z uwzględnieniem lepszej znajomości ich języków, kultur i instytucji;

                  b)

                  poprawa jakości zasobów ludzkich zarówno we Wspólnocie Europejskiej, jak i w Kanadzie poprzez ułatwienie nabywania umiejętności niezbędnych do sprostania wyzwaniom stawianym przez światową gospodarkę opartą na wiedzy.

            2.   Szczególnymi celami niniejszej Umowy są:

                  a)

                  wzmacnianie wspólnotowego i kanadyjskiego wymiaru wartości dodanej we współpracy transatlantyckiej w dziedzinie szkolnictwa wyższego, szkolenia i młodzieży;

                  b)

                  wspieranie transatlantyckich wymian pomiędzy obywatelami UE i Kanady;

                  c)

                  wniesienie wkładu do rozwoju instytucji szkolnictwa wyższego i instytucji szkoleniowych, jak również struktur i organizacji młodzieżowych;

                  d)

                  promowanie i/lub wzmacnianie partnerstw pomiędzy zainteresowanymi stronami w dziedzinie szkolnictwa wyższego, szkolenia i młodzieży we Wspólnocie Europejskiej i w Kanadzie;

                  e)

                  przyczynianie się do rozwoju zawodowego poszczególnych osób, osiągając jednocześnie ogólne cele Umowy;

                  f)

                  rozwijanie możliwości dialogu i wymiany w odniesieniu do polityki dotyczącej młodzieży i pracy wykonywanej przez młodzież.

            3.   Celami operacyjnymi niniejszej Umowy są:

                  a)

                  wspieranie współpracy pomiędzy instytucjami szkolnictwa wyższego i szkolenia celem promowania i rozwoju wspólnych badań i/lub programów szkoleniowych oraz mobilności studentów;

                  b)

                  poprawa jakości transatlantyckiej mobilności studentów poprzez promowanie przejrzystości, wzajemnego uznawania kwalifikacji oraz okresów studiów i szkolenia, a także, w stosownych przypadkach, przenoszenia uzyskanych zaliczeń;

                  c)

                  wzmacnianie współpracy między organizacjami publicznymi i prywatnymi działającymi w dziedzinach szkolnictwa wyższego, szkolenia i młodzieży w celu zachęcania do dyskusji i wymiany doświadczeń w obszarach polityki;

                  d)

                  wspieranie transatlantyckiej mobilności specjalistów (w tym specjalistów w trakcie zaawansowanego kształcenia), w celu poprawy wzajemnego zrozumienia zagadnień związanych ze stosunkami UE/Kanada;

                  e)

                  wspieranie współpracy między młodzieżowymi strukturami, organizacjami i animatorami społeczno-oświatowymi, młodymi przywódcami i innymi młodymi uczestnikami w celu promowania wymiany dobrych praktyk oraz rozwoju sieci.

            Artykuł 4
      Zasady
      Współpraca w ramach niniejszej Umowy odbywa się w oparciu o następujące zasady:

                  1)

                  pełne poszanowanie obowiązków państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej i kompetencji ustawodawczych prowincji i terytoriów Kanady w dziedzinie edukacji i szkolenia oraz niezależność instytucji szkolnictwa wyższego i instytucji szkoleniowych;

                  2)

                  ogólna równowaga korzyści z działań podjętych zgodnie z niniejszą Umową;

                  3)

                  szeroki udział różnych państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej oraz prowincji i terytoriów Kanady;

                  4)

                  uznanie pełnej różnorodności kulturowej, społecznej i gospodarczej Wspólnoty Europejskiej i Kanady;

                  5)

                  zacieśniona współpraca pomiędzy Wspólnotą Europejską a Kanadą oraz komplementarność z programami dwustronnymi między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Kanadą, jak również z innymi programami i inicjatywami Wspólnoty Europejskiej i Kanady w dziedzinie szkolnictwa wyższego, szkolenia i młodzieży.

            Artykuł 5
      Współpraca
      Współpraca odbywa się poprzez środki działania, określone w załączniku stanowiącym integralną część niniejszej Umowy.
      Artykuł 6
      Wspólny Komitet
      1.   Niniejszym ustanawia się Wspólny Komitet. Składa się on z przedstawicieli każdej Strony.
      2.   Wspólny Komitet ma następujące funkcje:

                  a)

                  przegląd wspólnych działań przewidzianych w niniejszej Umowie;

                  b)

                  przedstawianie Stronom co dwa lata sprawozdania dotyczącego poziomu, statusu oraz efektywności współpracy realizowanej zgodnie z celami i zasadami niniejszej Umowy;

                  c)

                  wymiana informacji na temat najnowszych zmian, polityk i tendencji oraz innowacyjnych praktyk związanych ze szkolnictwem wyższym, szkoleniem i młodzieżą.

            3.   Wspólny Komitet zbiera się co dwa lata, a posiedzenia odbywają się na przemian we Wspólnocie Europejskiej i w Kanadzie. Inne spotkania odbywają się według wspólnych ustaleń.
      4.   Decyzje Wspólnego Komitetu zapadają jednomyślnie. Protokół uzgadniany jest przez osoby wybrane przez każdą ze Stron do wspólnego przewodniczenia posiedzeniu i wraz ze sprawozdaniem udostępniany jest Wspólnemu Komitetowi ustanowionemu na mocy Porozumienia ramowego o współpracy handlowo-gospodarczej między Wspólnotami Europejskimi a Kanadą z 1976 r., jak również właściwym ministrom każdej ze Stron.
      Artykuł 7
      Monitorowanie i ocena
      Program jest monitorowany i oceniany, w odpowiednich przypadkach, na zasadzie wzajemnej współpracy, umożliwiając tym samym, jeśli to konieczne, reorientację wspólnych działań w świetle potrzeb lub możliwości pojawiających się w trakcje ich realizacji.
      Artykuł 8
      Finansowanie
      1.   Współpraca uzależniona jest od dostępności funduszy oraz stosowanych przepisów ustawowych i wykonawczych, polityk i programów Wspólnoty Europejskiej i Kanady. Finansowanie będzie odbywać się na podstawie ogólnej współmierności funduszy przez obie Strony.
      2.   Każda ze Stron przeznacza fundusze służące bezpośredniej korzyści:

                  —

                  ze strony Wspólnot Europejskich, obywateli jednego z państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej lub osób uznanym przez państwo członkowskie jako posiadające oficjalny status stałych mieszkańców,

                  —

                  ze strony Kanady, jej obywateli i stałych mieszkańców zgodnie z ich określeniem w prawie kanadyjskim.

            3.   Koszty poniesione przez Wspólny Komitet lub w jego imieniu pokrywa Strona, przed którą odpowiada członek, który poniósł te koszty. Koszty, z wyjątkiem kosztów podróży i zakwaterowania, bezpośrednio związane z posiedzeniami Wspólnego Komitetu, pokrywa Strona przyjmująca.
      Artykuł 9
      Wjazd personelu
      Każda ze Stron podejmuje wszelkie uzasadnione kroki i dokonuje wszelkich starań w celu ułatwienia wjazdu na i wyjazdu z jej terytorium personelu, studentów, materiałów i sprzętu drugiej Strony zaangażowanych lub wykorzystywanych w ramach współpracy na mocy niniejszej Umowy, zgodnie z ich stosownymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.
      Artykuł 10
      Inne ustalenia
      1.   Niniejsza Umowa nie narusza współpracy, która może być podejmowana zgodnie z innymi porozumieniami między Stronami.
      2.   Niniejsza Umowa jest bez uszczerbku dla istniejących lub przyszłych porozumień dwustronnych pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Kanadą w dziedzinach objętych niniejszą Umową.
      Artykuł 11
      Terytorialny zakres stosowania niniejszej Umowy
      Niniejszą Umowę stosuje się, z jednej strony, do terytoriów, do których stosuje się Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską i na warunkach ustanowionych w tym Traktacie oraz, z drugiej strony, do terytorium Kanady.
      Artykuł 12
      Postanowienia końcowe
      1.   Każda ze Stron pisemnie powiadamia drugą Stronę o wyrażeniu zgody na związanie niniejszą Umową. Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie, w której ostatnia Strona powiadomiła o tym drugą Stronę.
      2.   Niniejsza Umowa pozostaje w mocy przez osiem lat, po czym może zostać przedłużona na mocy pisemnej zgody Stron.
      3.   Zmiany niniejszej Umowy możliwe są za obopólnym, pisemnym porozumieniem Stron.
      4.   Zmiany lub przedłużenia mają formę pisemną i wchodzą w życie w dniu określonym przez Strony.
      5.   Niniejsza Umowa może zostać rozwiązana w dowolnym momencie przez każdą ze Stron w drodze pisemnego zawiadomienia z zachowaniem dwunastomiesięcznego okresu wypowiedzenia. Wygaśnięcie lub rozwiązanie niniejszej Umowy nie ma wpływu na ważność lub czas trwania uzgodnień poczynionych w ramach Umowy ani na obowiązki ustanowione zgodnie z załącznikiem do niniejszej Umowy.

         W DOWÓD CZEGO, niżej podpisani złożyli swoje podpisy pod niniejszą Umową.
         Niniejszą Umowę sporządzono w Helsinkach, dnia 5 grudnia 2006 r. w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niemieckim, niderlandzkim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych dokumentów jest jednakowo autentyczny.

               Por la Comunidad Europea

            Za Evropské společenství
            For Det Europæiske Fællesskab
            Für die Europäische Gemeinschaft
            Euroopa Ühenduse nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
            For the European Community
            Pour la Communauté européenne
            Per la Comunità europea
            Eiropas Kopienas vārdā
            Europos bendrijos vardu
            Az Európai Közösség részéről
            Għall-Komunità Ewropea
            Voor de Europese Gemeenschap
            W imieniu Wspólnoty Europejskiej
            Pela Comunidade Europeia
            Za Európske spoločenstvo
            Za Evropsko skupnost
            Euroopan yhteisön puolesta
            För Europeiska gemenskapens vägnar

               Por el Gobierno de Canadá

            Za vládu Kanady
            For Canadas regering
            Für die Regierung Kanadas
            Kanada valitsuse nimel
            Για την Κυβέρνηση του Καναδά
            For the Government of Canada
            Pour le gouvernement du Canada
            Per il governo del Canada
            Kanādas valdības vārdā
            Kanados Vyriausybės vardu
            Kanada Kormánya részéről
            Għall-Gvern tal-Kanada
            Voor de Regering van Canada
            W imieniu Rządu Kanady
            Pelo Governo do Canadá
            Za vládu Kanady
            Za vlado Kanade
            Kanadan hallituksen puolesta
            För Kanadas regering

         ZAŁĄCZNIK
         DZIAŁANIA
         1.   Działanie związane ze szkolnictwem wyższym i szkoleniem
         1.1.   Strony zapewniają wsparcie dla instytucji szkolnictwa wyższego oraz instytucji szkoleniowych, które tworzą wspólne konsorcja WE/Kanada w celu uruchomienia wspólnych projektów w zakresie szkolnictwa wyższego i szkolenia.
         1.2.   Każde wspólne konsorcjum musi być utworzone przez wielostronne partnerstwo obejmujące instytucje z przynajmniej dwóch państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej i przynajmniej dwóch prowincji lub terytoriów Kanady.
         1.3.   W działaniach wspólnych konsorcjów należy zasadniczo uwzględnić transatlantycką mobilność studentów w ramach wspólnych programów nauczania, wzajemne uznawanie uzyskanych zaliczeń, przygotowanie językowe i kulturowe celem zapewnienia parytetu w przepływie w każdym kierunku.
         1.4.   Dziedziny priorytetowe i kwalifikujące się do działań w ramach wspólnych konsorcjów WE/Kanada ustalane są wspólnie przez właściwe organy każdej Strony.
         1.5.   Strony mogą wspierać finansowo mobilność studentów we wspólnych konsorcjach instytucji szkolnictwa wyższego i/lub instytucji szkolenia zawodowego, które mają na swoim koncie osiągnięcia w zakresie doskonałości w realizacji wspólnych projektów finansowanych przez Strony.
         2.   Działanie w zakresie młodzieży
         Strony mogą świadczyć pomoc finansową na działania obejmujące struktury młodzieżowe, organizacje młodzieżowe, animatorów społeczno-oświatowych i innych młodych uczestników. Działania te mogłyby obejmować seminaria, kursy szkoleniowe, staże typu „job shadowing” (praktykanci mają możliwość podpatrywania swego mentora pracującego na określonym stanowisku), oraz wizyty dotyczące określonych tematów, np. obywatelstwa, różnorodności kulturowej, wolontariatu i uznawania kształcenia nieformalnego i incydentalnego.
         3.   Działanie uzupełniające
         3.1.   Strony mogą wspierać ograniczoną liczbę działań uzupełniających zgodnie z celami Umowy, w tym wymianę doświadczeń i dobrych praktyk, łączenie zasobów i materiałów elektronicznych w dziedzinie szkolnictwa wyższego, szkolenia i młodzieży.
         3.2.   Strony mogą udzielać wsparcia finansowego dla działań w ramach danej polityki, w tym dla organizacji działających w dziedzinie szkolnictwa wyższego, szkolenia i młodzieży; środki te mogą obejmować badania, konferencje, seminaria, grupy robocze, warsztaty rozwoju zawodowego, ćwiczenia porównawcze i dotyczyć zagadnień horyzontalnych w dziedzinie szkolnictwa wyższego i szkolenia zawodowego, w tym uznawania kwalifikacji i przenoszenie uzyskanych zaliczeń w ramach Europejskiego Systemu Transferu Punktów (ECTS).
         3.3.   Strony mogą udzielać wsparcia finansowego na rzecz mobilności specjalistów (w tym specjalistów w trakcie zaawansowanego kształcenia), którzy pragną podjąć krótkookresowe studia lub programy szkoleniowe w celu wzbogacenia swojej wiedzy fachowej w obszarach mających szczególne znaczenie dla stosunków UE/Kanada, które zostałyby określone przez Strony.
         3.4.   Strony mogą udzielać wparcia finansowego stowarzyszeniom absolwentów skupiającym studentów, którzy uczestniczyli w wymianach wspieranych przez program współpracy UE/Kanada w zakresie szkolnictwa wyższego i szkolenia zawodowego. Stowarzyszenia absolwentów mogą być prowadzone przez organizację lub organizacje, które Strony wspólnie wyznaczają.
         Zarządzanie działaniami
         1.   Każda Strona może udzielać wsparcia finansowego na działania przewidziane niniejszą Umową.
         2.   Administrację wspomnianych działań sprawują właściwi urzędnicy obu Stron. Zadania te mogą obejmować:

                     —

                     decydowanie o zasadach i procedurach dotyczących przedstawiania wniosków, włącznie z przygotowaniem wspólnego zestawu wytycznych dla wnioskodawców,

                     —

                     ustanowienie harmonogramu publikacji zaproszenia do składania wniosków, składania i selekcji wniosków,

                     —

                     udzielanie informacji o działaniach w ramach niniejszej Umowy oraz o ich realizacji,

                     —

                     mianowanie doradców akademickich i ekspertów, m.in. do przeprowadzenia niezależnej oceny wniosków,

                     —

                     rekomendowanie właściwym władzom każdej ze Stron projektów do finansowania,

                     —

                     zarządzanie finansami,

                     —

                     oparte na współpracy podejście do monitorowania i oceny.

               3.   Zasadniczo Wspólnota Europejska będzie udzielać wsparcia (w tym stypendiów) do wykorzystania przez wspólnotowych partnerów projektu; Kanada będzie udzielać wsparcia dla kanadyjskich partnerów projektu.
         Środki wsparcia technicznego
         Strony udostępniają środki na zakup usług gwarantujących optymalne wykonanie Umowy; w szczególności Strony mogą organizować seminaria, kolokwia i inne spotkania ekspertów, dokonywać oceny, wydawać publikacje lub rozpowszechniać odnośne informacje.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/2400 z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającej środki równoważne środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek

text:
               19.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 333/10

         DECYZJA RADY (UE) 2015/2400
   z dnia 8 grudnia 2015 r.
   w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającej środki równoważne środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 115 w związku z art. 218 ust. 6 lit. b) oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/860 (1) w dniu 27 maja 2015 r. podpisano Protokół zmieniający do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającej środki równoważne środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (2)

               Tekst protokołu zmieniającego, który jest wynikiem negocjacji, należycie odzwierciedla wytyczną negocjacyjną wydaną przez Radę, jako że dostosowuje on umowę do najnowszych zmian na szczeblu międzynarodowym dotyczących automatycznej wymiany informacji, a mianowicie globalnego standardu w zakresie automatycznej wymiany informacji finansowych w kwestiach podatkowych opracowanego przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Unia, jej państwa członkowskie i Konfederacja Szwajcarska aktywnie uczestniczyły w pracach OECD. Tekst umowy zmieniony protokołem zmieniającym stanowi podstawę prawną wdrożenia globalnego standardu w stosunkach między Unią a Konfederacją Szwajcarską.

               (3)

               Protokół zmieniający powinien zostać zatwierdzony w imieniu Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Protokół zmieniający do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającej środki równoważne środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek.
   Tekst protokołu zmieniającego jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   1.   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 2 ust. 1 protokołu zmieniającego (2).
   2.   Komisja informuję Konfederację Szwajcarską i państwa członkowskie o notyfikacjach dokonanych zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. d) Umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie automatycznej wymiany informacji finansowych w celu poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych wynikających z Protokołu zmieniającego.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 grudnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         P. GRAMEGNA

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/860 z dnia 26 maja 2015 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiającej środki równoważne środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (Dz.U. L 136 z 3.6.2015, s. 5).

      (2)  Data wejścia w życie protokołu zmieniającego zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 284/2010/UE z dnia 25 marca 2010 r. zmieniająca decyzję nr 1672/2006/WE ustanawiającą wspólnotowy program na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej – Progress

text:
               7.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 87/6

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 284/2010/UE
   z dnia 25 marca 2010 r.
   zmieniająca decyzję nr 1672/2006/WE ustanawiającą wspólnotowy program na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej – Progress
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19 ust. 2, art. 149 i art. 153 ust. 2 lit a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
   uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
   stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 3 czerwca 2009 r. Komisja przyjęła komunikat zatytułowany „Wspólne zobowiązanie na rzecz zatrudnienia”, którego celem jest zacieśnienie współpracy między Unią Europejską i państwami członkowskimi, a także pomiędzy partnerami społecznymi UE w obszarze trzech podstawowych priorytetów: utrzymywanie zatrudnienia, tworzenie miejsc pracy i promowanie mobilności; podnoszenie umiejętności i dostosowywanie się do potrzeb rynku pracy; oraz zwiększanie dostępu do zatrudnienia.

               (2)

               Aby umożliwić osobom bezrobotnym nowy start i otworzyć drogę do przedsiębiorczości dla niektórych grup ludności europejskiej znajdującej się w najbardziej niekorzystnej sytuacji, włącznie z kobietami i młodymi ludźmi, Komisja zaproponowała utworzenie nowego europejskiego instrumentu mikrofinansowego na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego, który ma służyć rozwojowi mikroprzedsiębiorczości i gospodarki społecznej, w ramach wspólnej inicjatywy z międzynarodowymi instytucjami finansowymi, w szczególności grupą Europejskiego Banku Inwestycyjnego.

               (3)

               Zgodnie z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (4) należy dokonać przesunięcia ze wspólnotowego programu na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej – Progress ustanowionego decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1672/2006/WE (5) na finansowanie nowego europejskiego instrumentu mikrofinansowego na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego – Progress ustanowionego decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 283/2010/UE (6).

               (4)

               Po zbadaniu wszystkich opcji kwota 60 mln EUR powinna zostać przesunięta z programu Progress do nowego europejskiego instrumentu mikrofinansowego Progress.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję nr 1672/2006/WE,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Artykuł 17 ust. 1 decyzji nr 1672/2006/WE otrzymuje brzmienie:

      „1.   Koperta finansowa dla wdrażania działań unijnych, o których mowa w niniejszej decyzji, w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. wynosi 683 250 000 EUR.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 marca 2010 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         D. LÓPEZ GARRIDO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 318 z 23.12.2009, s. 84.

      (2)  Opinia wydana w dniu 7 października 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (3)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 11 lutego 2010 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 8 marca 2010 r.

      (4)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 315 z 15.11.2006, s. 1.

      (6)  Zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2011/10/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie tymczasowego podziału dochodu Europejskiego Banku Centralnego z tytułu banknotów euro w obiegu oraz z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych (EBC/2010/24)

text:
               11.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 6/35

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 25 listopada 2010 r.
   w sprawie tymczasowego podziału dochodu Europejskiego Banku Centralnego z tytułu banknotów euro w obiegu oraz z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych
   (wersja przekształcona)
   (EBC/2010/24)
   (2011/10/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwany dalej „Statutem ESBC”), w szczególności art. 33,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja EBC/2005/11 z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie podziału wśród krajowych banków centralnych uczestniczących państw członkowskich dochodu Europejskiego Banku Centralnego z tytułu banknotów euro w obiegu (1) wymaga znaczących zmian mających na celu uwzględnienie podziału dochodu Europejskiego Banku Centralnego (EBC) z tytułu papierów wartościowych nabytych na podstawie decyzji EBC/2010/5 z dnia 14 maja 2010 r. w sprawie ustanowienia programu dotyczącego rynków papierów wartościowych (2). Z uwagi na wymogi jasności i przejrzystości konieczne jest zatem sporządzenie wersji przekształconej tej decyzji.

               (2)

               Decyzja EBC/2001/29 z dnia 13 grudnia 2010 r. w sprawie emisji banknotów euro (3) ustala sposób przydziału banknotów euro w obiegu krajowym bankom centralnym (KBC) proporcjonalnie do opłaconych przez nie udziałów w kapitale EBC. Przepis art. 4 decyzji EBC/2010/29 oraz załącznik do tej decyzji przydziela EBC 8 % całkowitej wartości banknotów euro w obiegu. EBC przysługują wobec KBC należności w ramach Eurosystemu na kwotę stanowiącą równowartość emitowanych przez KBC banknotów euro, proporcjonalnie do udziałów KBC w kluczu subskrybowanego kapitału.

               (3)

               Zgodnie z art. 2 ust. 2 decyzji EBC/2010/23 z dnia 6 grudnia 2010 r. w sprawie podziału dochodów pieniężnych krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro (4), salda w ramach Eurosystemu z tytułu banknotów euro w obiegu podlegają oprocentowaniu według stopy referencyjnej. Zgodnie z art. 2 ust. 3 decyzji EBC/2010/23 oprocentowanie to będzie rozliczane za pośrednictwem płatności w systemie TARGET2.

               (4)

               Motyw 7 decyzji EBC/2010/23 stanowi, że dochód EBC wynikający z oprocentowania przysługujących mu wobec KBC należności w ramach Eurosystemu z tytułu przypadającej na EBC części banknotów euro w obiegu powinien co do zasady zostać podzielony pomiędzy KBC zgodnie z decyzją Rady Prezesów, proporcjonalnie do ich udziałów w kluczu subskrybowanego kapitału w roku obrotowym, w którym dochód ten został uzyskany.

               (5)

               Podobnie dochód EBC z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych powinien co do zasady zostać podzielony pomiędzy KBC proporcjonalnie do ich udziałów w kluczu subskrybowanego kapitału w roku obrotowym, w którym dochód ten został uzyskany.

               (6)

               Dokonując podziału dochodu EBC z tytułu banknotów euro w obiegu oraz z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych, EBC powinien brać pod uwagę prognozę swojego wyniku finansowego na ten rok, która w należyty sposób uwzględnia potrzebę przeznaczenia środków na rezerwę celową z tytułu ryzyka walutowego, ryzyka stopy procentowej, ryzyka kredytowego oraz ryzyka wahań ceny złota, jak również dostępność rezerw celowych, które mogą zostać wykorzystane w celu skompensowania oczekiwanych wydatków.

               (7)

               Określając kwotę zysku netto EBC przekazywaną do ogólnego funduszu rezerwowego na podstawie art. 33 ust. 1 Statutu ESBC, Rada Prezesów powinna rozważyć, czy część zysku, która odpowiada dochodowi z tytułu banknotów euro w obiegu oraz z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych, powinna zostać w całości rozdzielona pomiędzy KBC,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Dla celów niniejszej decyzji użyte w niej określenia oznaczają:
   a)   „KBC”– krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro;
   b)   „salda w ramach Eurosystemu z tytułu banknotów euro w obiegu”– należności i zobowiązania powstające pomiędzy danym KBC a EBC oraz pomiędzy danym KBC a innymi KBC w wyniku zastosowania art. 4 decyzji EBC/2010/29;
   c)   „dochód EBC z tytułu banknotów euro w obiegu”– dochód EBC wynikający z oprocentowania przysługujących mu wobec KBC należności w ramach Eurosystemu z tytułu przypadającej na EBC części banknotów euro w obiegu, który powstaje w wyniku zastosowania art. 2 decyzji EBC/2010/23;
   d)   „dochód EBC z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych”– dochód netto z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych na podstawie decyzji EBC/2010/5.
   Artykuł 2
   Tymczasowy podział dochodu EBC z tytułu banknotów euro w obiegu oraz z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych
   1.   Dochód EBC z tytułu banknotów euro w obiegu oraz z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych przypada w całości KBC w tym samym roku obrotowym, w którym zostaje uzyskany, i jest rozdzielany pomiędzy KBC proporcjonalnie do opłaconych przez nie udziałów w kapitale subskrybowanym EBC.
   2.   EBC rozdziela pomiędzy KBC swój dochód z tytułu banknotów euro w obiegu uzyskany w danym roku obrotowym w drugim dniu roboczym roku następnego.
   3.   EBC rozdziela pomiędzy KBC swój dochód z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych uzyskany w danym roku obrotowym w ostatnim dniu roboczym stycznia roku następnego.
   4.   W drodze decyzji Rady Prezesów wydanej na podstawie Statutu ESBC kwota dochodu EBC z tytułu banknotów euro w obiegu może zostać ograniczona ze względu na wydatki poniesione przez EBC w związku z emisją i obsługą banknotów euro.
   Artykuł 3
   Odstępstwa od artykułu 2
   W drodze odstępstwa od zasad określonych w art. 2:

               1)

               Przed końcem roku obrotowego Rada Prezesów podejmuje decyzję w przedmiocie nierozdzielenia, w części lub w całości, dochodu EBC z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych, oraz, w razie potrzeby, dochodu z tytułu banknotów euro w obiegu, w stopniu niezbędnym dla zapewnienia, aby kwota rozdzielonego dochodu nie przekroczyła zysku netto EBC za dany rok. Decyzję taką podejmuje się w przypadku gdy na podstawie uzasadnionej prognozy przygotowanej przez Zarząd Rada Prezesów przewiduje, że EBC odnotuje w danym roku stratę, bądź też że uzyskany roczny zysk netto będzie niższy niż szacowana kwota dochodu EBC z tytułu banknotów euro w obiegu i szacowana kwota dochodu EBC z tytułu papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych.

               2)

               Przed końcem roku obrotowego Rada Prezesów może zadecydować o przekazaniu części lub całości dochodu EBC wynikającego z papierów wartościowych nabytych w ramach programu dotyczącego rynków papierów wartościowych oraz, jeżeli to konieczne, również części lub całości dochodu EBC z tytułu banknotów euro w obiegu, na rezerwę celową z tytułu ryzyka kursowego, ryzyka stopy procentowej, ryzyka kredytowego oraz ryzyka wahań ceny złota.

         Artykuł 4
   Uchylenie obowiązujących przepisów
   Uchyla się decyzję EBC/2005/11. Odesłania do uchylonej decyzji należy traktować jako odesłania do niniejszej decyzji.
   Artykuł 5
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2010 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 25 listopada 2010 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 311 z 26.11.2005, s. 41.

      (2)  Dz.U. L 124 z 20.5.2010, s. 8.

      (3)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

      (4)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.


title: 2010/128/CFSP: Decyzja Rady 2010/128/WPZiB z dnia 1 marca 2010 r. zmieniająca wspólne stanowisko 2003/495/WPZiB w sprawie Iraku

text:
               2.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 51/22

         DECYZJA RADY 2010/128/WPZiB
   z dnia 1 marca 2010 r.
   zmieniająca wspólne stanowisko 2003/495/WPZiB w sprawie Iraku
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 7 lipca 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/495/WPZiB w sprawie Iraku (1), wykonując rezolucję nr 1483 (2003) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ).

               (2)

               W dniu 21 grudnia 2009 r. RB ONZ przyjęła rezolucję nr 1905 (2009), w której zdecydowała między innymi o przedłużeniu do dnia 31 grudnia 2010 r. stosowania uzgodnień dotyczących deponowania w Funduszu Rozwojowym dla Iraku płatności za wywóz z Iraku ropy naftowej, produktów ropopochodnych i gazu ziemnego, jak również dotyczące immunitetu jurysdykcyjnego określonych aktywów Iraku, o których mowa w rezolucjach RB ONZ nr 1483 (2003) i nr 1546 (2004).

               (3)

               Należy więc dostosować odpowiednio wspólne stanowisko 2003/495/WPZiB.

               (4)

               W celu wdrożenia niektórych z tych środków niezbędne jest podjęcie dalszych działań przez Unię,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   We wspólnym stanowisku 2003/495/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:
   Artykuł 7 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

      „Przepisy art. 4 i 5 stosuje się do dnia 31 grudnia 2010 r.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 marca 2010 r.

            W imieniu Rady

         D. LÓPEZ GARRIDO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 169 z 8.7.2003, s. 72.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2249 z dnia 3 grudnia 2015 r. zmieniająca decyzję 2014/486/WPZiB w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine)

text:
               4.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 318/38

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/2249
   z dnia 3 grudnia 2015 r.
   zmieniająca decyzję 2014/486/WPZiB w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine)
   Rada Unii Europejskiej,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/486/WPZiB (1) w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine).

               (2)

               Decyzją 2014/800/WPZiB (2) z dnia 17 listopada 2014 r. Rada postanowiła uruchomić misję EUAM Ukraine w dniu 1 grudnia 2014 r. oraz zmienić decyzję 2014/486/WPZiB, aby zapewnić misji EUAM Ukraine finansową kwotę odniesienia na okres do dnia 30 listopada 2015 r.

               (3)

               Należy zmienić decyzję 2014/486/WPZiB, aby zapewnić nową finansową kwotę odniesienia na okres od dnia 1 grudnia 2015 r. do dnia 30 listopada 2016 r.

               (4)

               Ponadto należy zmienić decyzję 2014/486/WPZiB także w celu przedłużenia mandatu misji EUAM Ukraine o jeden rok,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2014/486/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 14 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUAM Ukraine w okresie od dnia 1 grudnia 2015 r. do dnia 30 listopada 2016 r. wynosi 14 400 000 EUR.”;

               2)

               w art. 19 akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie:
               „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 30 listopada 2017 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 grudnia 2015 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 3 grudnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. BRAZ

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2014/486/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (Dz.U. L 217 z 23.7.2014, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady 2014/800/WPZiB z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie uruchomienia misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) i zmieniająca decyzję 2014/486/WPZiB (Dz.U. L 331 z 18.11.2014, s. 24).


title: Decyzja Rady 2014/853/WPZiB z dnia 8 października 2014 r. w sprawie podpisania i zawarcia w imieniu Unii Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Mali w sprawie statusu misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali)

text:
               29.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 344/1

         DECYZJA RADY 2014/853/WPZiB
   z dnia 8 października 2014 r.
   w sprawie podpisania i zawarcia w imieniu Unii Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Mali w sprawie statusu misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, w związku z art. 218 ust. 5 i 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 kwietnia 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/219/WPZiB (1) w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali).

               (2)

               W następstwie przyjęcia przez Radę w dniu 15 kwietnia 2014 r. decyzji w sprawie upoważnienia do podjęcia negocjacji, Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, zgodnie z art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej, wynegocjował porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Mali w sprawie statusu EUCAP Sahel Mali.

               (3)

               Porozumienie w formie wymiany listów powinno zostać zatwierdzone,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Mali w sprawie statusu misji w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali).
   Tekst porozumienia w formie wymiany listów dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania listu ze skutkiem wiążącym dla Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 października 2014 r.

            W imieniu Rady

         M. LUPI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2014/219/WPZiB z dnia 15 kwietnia 2014 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) (Dz.U. L 113 z 16.4.2014, s. 21).


title: 2008/76/WE: Decyzja Rady z dnia 21 stycznia 2008 r. dotycząca stanowiska Wspólnoty w ramach Międzynarodowej Rady ds. Kakao w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania Międzynarodowego porozumienia w sprawie kakao z 2001 r.

text:
               26.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 23/27

      DECYZJA RADY

   z dnia 21 stycznia 2008 r.
   dotycząca stanowiska Wspólnoty w ramach Międzynarodowej Rady ds. Kakao w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania Międzynarodowego porozumienia w sprawie kakao z 2001 r.
   (2008/76/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Międzynarodowe porozumienie w sprawie kakao z 2001 r. zostało podpisane i zawarte w imieniu Wspólnoty Europejskiej dnia 18 listopada 2002 r. na mocy decyzji Rady 2002/970/WE (2).

               (2)

               Zgodnie z przepisami art. 63 ust. 1 i 3 Międzynarodowe porozumienie w sprawie kakao z 2001 r. wygasa dnia 30 września 2008 r., o ile okres jego obowiązywania nie zostanie przedłużony o jeden lub dwa kolejne okresy nieprzekraczające łącznie czterech lat na mocy decyzji Międzynarodowej Rady ds. Kakao.

               (3)

               Przedłużenie okresu obowiązywania porozumienia leży w interesie Wspólnoty Europejskiej.

               (4)

               Należy określić stanowisko Wspólnoty Europejskiej w ramach Międzynarodowej Rady ds. Kakao,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   W ramach Międzynarodowej Rady ds. Kakao Wspólnota Europejska głosuje za przedłużeniem okresu obowiązywania Międzynarodowego porozumienia w sprawie kakao z 2001 r. o jeden lub dwa kolejne okresy nieprzekraczające łącznie czterech lat oraz opowiada się za zgłoszeniem tego faktu Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 stycznia 2008 r.

            W imieniu Rady

         I. JARC

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 4 z 9.1.2008, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 342 z 17.12.2002, s. 1.