title: 2008/797/WE: Decyzja Rady z dnia 25 września 2008 r. w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Republiki Indii dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

text:
               15.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 273/7

         DECYZJA RADY
   z dnia 25 września 2008 r.
   w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Republiki Indii dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych
   (2008/797/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W swojej decyzji z dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z rządem Republiki Indii dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady z dnia 5 czerwca 2003 r. upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Z zastrzeżeniem możliwości zawarcia wspomnianej umowy w późniejszym terminie, wynegocjowana przez Komisję umowa powinna zostać podpisana i być tymczasowo stosowana,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Republiki Indii dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych, z zastrzeżeniem decyzji Rady dotyczącej zawarcia tej umowy.
   Tekst umowy dołączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Do czasu wejścia w życie umowa jest stosowana tymczasowo od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur (1).
   Artykuł 4
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 7 ust. 2 umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 września 2008 r.

            W imieniu Rady

         L. CHATEL

            Przewodniczący

      (1)  Data rozpoczęcia tymczasowego stosowania umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
    ---documentbreak---

               15.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 273/9

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a rządem Republiki Indii dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA INDII,
   z drugiej strony,
   (zwane dalej „Stronami”),
   STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej zawarte między niektórymi państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Indii zawierają postanowienia sprzeczne z prawem wspólnotowym,
   STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie szeregu aspektów, które mogą zostać włączone do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a krajami trzecimi,
   STWIERDZAJĄC, że na mocy prawa Wspólnoty Europejskiej wspólnotowi przewoźnicy lotniczy ustanowieni w państwie członkowskim mają prawo do pozbawionego dyskryminacji dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a krajami trzecimi,
   UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a niektórymi krajami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych krajów trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych koncesjonowanych zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Indii muszą zostać doprowadzone do zgodności z prawem Wspólnoty Europejskiej celem ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla wykonywania przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii, a także w celu zachowania ciągłości tych przewozów lotniczych,
   STWIERDZAJĄC, że zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy nie mogą co do zasady zawierać porozumień, które mogą wpływać na handel między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej i których celem lub skutkiem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji,
   UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej, zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Republiką Indii, które (i) wymagają lub sprzyjają przyjmowaniu porozumień pomiędzy przedsiębiorstwami, decyzji związków przedsiębiorstw lub uzgodnionych praktyk, które zapobiegają, zakłócają lub ograniczają konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach; lub (ii) wzmacniają skutki wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub (iii) przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za podjęcie środków, które zapobiegają, zakłócają lub ograniczają konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, mogą uniemożliwić skuteczne działanie reguł konkurencji mających zastosowanie do przedsiębiorstw,
   UZNAJĄC, że jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną w zakresie nadzoru bezpieczeństwa sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie, prawa Republiki Indii, zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika, a Republiką Indii, będą miały w równym stopniu zastosowanie do tego innego państwa członkowskiego,
   STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej wymienione w załączniku I opierają się na ogólnej zasadzie, zgodnie z którą wyznaczone przedsiębiorstwa lotnicze stron mają sprawiedliwe i równe szanse eksploatacji uzgodnionych linii na określonych trasach,
   STWIERDZAJĄC, że celem niniejszej umowy nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu lotniczego między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii ani naruszenie równowagi między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi a przewoźnikami lotniczymi z Republiki Indii, ani też negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących dwustronnych umów o komunikacji lotniczej dotyczących praw przewozowych,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   1.   Dla celów niniejszej umowy określenie „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej.
   2.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
   3.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych pochodzących z państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych bądź przedsiębiorstw lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.
   4.   Prawa przewozowe będą nadal przyznawane na podstawie porozumień dwustronnych.
   Artykuł 2
   Wyznaczenie przez państwo członkowskie
   1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, jego upoważnień oraz zezwoleń wydanych przez Republikę Indii oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia wspomnianych upoważnień lub zezwoleń wydanych przewoźnikowi lotniczemu.
   2.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie Republika Indii wydaje odpowiednie upoważnienia i zezwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

               (i)

               przewoźnik lotniczy jest ustanowiony na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, oraz posiada ważną koncesję wydaną zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;

               (ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu jest wyraźnie określona właściwa władza lotnicza; oraz

               (iii)

               przewoźnik lotniczy jest i pozostanie własnością, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III, lub obywateli tych państw, oraz pozostaje pod ciągłą, skuteczną kontrolą tych państw lub tych obywateli.

         3.   Republika Indii może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, jeżeli:

               (i)

               przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego zgodnie z Traktatem ustanawiająceym Wspólnotę Europejską lub nie posiada ważnej koncesji wydanej zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;

               (ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje lub nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym, lub w wyznaczeniu nie jest wyraźnie określona właściwa władza lotnicza;

               (iii)

               przewoźnik lotniczy nie jest własnością, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, albo nie znajduje się pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III, lub obywateli tych innych państw;

               (iv)

               przewoźnik lotniczy otrzymał już zezwolenie eksploatacyjne zgodnie z umową dwustronną między Republiką Indii a innym państwem członkowskim, a wykonywanie przez przewoźnika praw przewozowych zgodnie z niniejszą umową na trasie, która zawiera punkt znajdujący się na terytorium tego innego państwa członkowskiego, byłoby obejściem ograniczeń praw przewozowych nałożonych przez tę inną umowę; lub

               (v)

               wyznaczony przewoźnik lotniczy posiada certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez państwo członkowskie, z którym Republika Indii nie posiada dwustronnej umowy o komunikacji lotniczej, a wspomniane państwo członkowskie odmówiło przyznania praw przewozowych Republice Indii.

         Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu, Republika Indii nie stosuje dyskryminacji między przewoźnikami lotniczymi Wspólnoty Europejskiej ze względu na ich przynależność państwową.
   Artykuł 3
   Bezpieczeństwo
   1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia aktykułów wymienionych w załączniku II lit. c).
   2.   Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie, prawa Republiki Indii zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Republiką Indii mają w równym stopniu zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez wspomniane inne państwo członkowskie oraz w stosunku do zezwolenia eksploatacyjnego tego przewoźnika lotniczego.
   Artykuł 4
   Zgodność z regułami konkurencji
   1.   Nie naruszając jakiegokolwiek postanowienia stanowiącego inaczej, żadne postanowienia umów wymienionych w załączniku I nie mogą (i) sprzyjać przyjmowaniu porozumień pomiędzy przedsiębiorstwami, decyzji związków przedsiębiorstw lub uzgodnionych praktyk, które zapobiegają, zakłócają lub ograniczają konkurencję; (ii) wzmacniać skutków wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; ani (iii) przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków, które zapobiegają, zakłócają lub ograniczają konkurencję.
   2.   Postanowień zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, które są niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu, nie stosuje się.
   Artykuł 5
   Załączniki do umowy
   Załączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.
   Artykuł 6
   Przegląd, zmiany lub poprawki
   Strony mogą w każdej chwili dokonać przeglądu, zmienić lub poprawić niniejszą umowę w drodze wzajemnego porozumienia.
   Artykuł 7
   Wejście w życie i tymczasowe stosowanie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie po dokonaniu przez Strony wzajemnej pisemnej notyfikacji zakończenia ich wewnętrznych procedur niezbędnych do wejścia w życie umowy.
   2.   Nie naruszając postanowień ust. 1, Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   3.   Umowy oraz inne ustalenia między państwami członkowskimi a Republiką Indii, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, są wymienione w załączniku I lit. b). Niniejszą umowę stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub z dniem rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania.
   Artykuł 8
   Wygaśnięcie
   1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I jednocześnie wygasają wszystkie postanowienia niniejszej umowy mające zastosowanie do danej umowy wymienionej w załączniku I.
   2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I jednocześnie wygasa niniejsza umowa.

      W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, odpowiednio upoważnieni, podpisali niniejszą umowę.
      Sporządzono w Marsylii w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach dnia dwudziestego ósmego września dwa tysiące ósmego roku w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i hindi.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За правителството на Република Индия
         Por el Gobierno de la República de la India
         Za vládu Indické republiky
         For regeringen for Republikken Indien
         Für die Regierung der Republik Indien
         India Vabariigi valitsuse nimel
         Για την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Ινδίας
         For the Government of the Republic of India
         Pour le gouvernement de la République de l'Inde
         Per il governo della Repubblica dell'India
         Indijas Republikas valdības vārdā
         Indijos Respublikos Vyriausybės vardu
         Az Indiai Köztársaság kormánya részéről
         Għall-Gvern tar-Repubblika ta' l-Indja
         Voor de Regering van de Republiek India
         W imieniu Rządu Republiki Indii
         Pelo Governo da Repúblika da Índia
         Pentru Guvernul Republicii India
         Za vládu Indickej republiky
         Za Vlado Republike Indije
         Intian tasavallan hallituksen puolesta
         För Republiken Indiens regering

   ZAŁĄCZNIK I
   Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy

               a)

               Umowy o komunikacji lotniczej między rządem Indii a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, z uwzględnieniem uprzednich zmian lub uzupełnień, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane

                           —

                           Umowa między rządem federalnym Austrii a rządem Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w New Delhi w dniu 26 października 1989 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Królestwa Belgii a rządem Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w New Delhi w dniu 6 kwietnia 1967 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Bułgarii a rządem Republiki Indii dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w New Delhi w dniu 16 czerwca 1992 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Cypru a rządem Indii dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w Nikozji w dniu 18 grudnia 2000 r.,

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między rządem Republiki Czeskiej a rządem Republiki Indii, podpisana w Delhi w dniu 16 października 1997 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Królestwa Danii a rządem Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w New Delhi w dniu 19 grudnia 1995 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Finlandii a rządem Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Helsinkach w dniu 18 lipca 1995 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Francuskiej a rządem Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w New Delhi w dniu 16 lipca 1947 r.,

                           —

                           Umowa między Republiką Federalną Niemiec a rządem Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w New Delhi w dniu 31 maja 1963 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Węgierskiej Republiki Ludowej a rządem Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w New Delhi w dniu 23 lutego 1966 r.,

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między rządem Irlandii a rządem Indii, podpisana w New Delhi w dniu 20 lutego 1991 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Włoch a rządem Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Rzymie w dniu 16 lipca 1959 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Łotewskiej a rządem Republiki Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w New Delhi w dniu 20 października 1997 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Litewskiej a rządem Republiki Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w New Delhi w dniu 20 lutego 2001 r.,

                           —

                           Umowa między rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga a rządem Republiki Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w New Delhi w dniu 8 stycznia 2001 r.,

                           —

                           umowa między rządem Republiki Malty a rządem Indii dotycząca usług lotniczych, podpisana na Malcie w dniu 5 października 1998 r.,

                           —

                           umowa między rządem Niderlandów a rządem Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w New Delhi w dniu 24 maja 1951 r.,

                           —

                           umowa między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Republiki Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w New Delhi w dniu 25 stycznia 1977 r.,

                           —

                           umowa dotycząca komunikacji lotniczej między rządem Republiki Portugalskiej a rządem Republiki Indii, podpisana w New Delhi w dniu 6 lutego 1997 r.,

                           —

                           umowa między rządem Rumunii a rządem Indii dotycząca komunikacji lotniczej, sporządzona w New Delhi w dniu 4 grudnia 1993 r.,

                           —

                           umowa między rządem Republiki Słowackiej a rządem Indii dotycząca regularnych połączeń lotniczych, podpisana w Bratysławie w dniu 9 października 1996 r.,

                           —

                           umowa między rządem Republiki Słowenii a rządem Indii dotycząca regularnych usług lotniczych, podpisana w New Delhi w dniu 16 lutego 2004 r.,

                           —

                           umowa o transporcie lotniczym między rządem Hiszpanii a rządem Republiki Indii, podpisana w New Delhi w dniu 10 kwietnia 1987 r.,

                           —

                           umowa między rządem Królestwa Szwecji a rządem Indii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w New Delhi w dniu 19 grudnia 1995 r.,

                           —

                           umowa o usługach lotniczych między rządem Republiki Indii i rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, podpisana w New Delhi w dniu 8 września 2005 r.

               b)

               Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia parafowane lub podpisane przez rząd Indii i państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej, z uwzględnieniem uprzednich zmian lub uzupełnień, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie oraz nie są tymczasowo stosowane

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między rządem Republiki Greckiej a rządem Republiki Indii parafowana w Atenach w dniu 23 października 1997 r.

         ZAŁĄCZNIK II
   Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, o których mowa w art. 2 i 3 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Austria,

                           —

                           artykuł 3 ust. 1–5 umowy Indie-Belgia,

                           —

                           artykuł III umowy Indie-Bułgaria,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Cypr,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Republika Czeska,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Dania,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Finlandia,

                           —

                           artykuł 2 umowy Indie-Francja,

                           —

                           artykuł III umowy Indie-Niemcy,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Grecja,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Węgry,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Irlandia,

                           —

                           artykuł IV umowy Indie-Włochy,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Łotwa,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Litwa,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Luksemburg,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Malta,

                           —

                           artykuł 2 umowy Indie-Niderlandy,

                           —

                           artykuł IV umowy Indie-Polska,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Portugalia,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Rumunia,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Słowacja,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Słowenia,

                           —

                           artykuł II umowy Indie-Hiszpania,

                           —

                           artykuł 3 umowy Indie-Szwecja,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Zjednoczone Królestwo.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Austria,

                           —

                           artykuł 3 ust. 6 umowy Indie-Belgia,

                           —

                           artykuł IV umowy Indie-Bułgaria,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Cypr,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Republika Czeska,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Dania,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Finlandia,

                           —

                           artykuł 9 umowy Indie-Francja,

                           —

                           artykuł IV umowy Indie-Niemcy,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Grecja,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Węgry,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Irlandia,

                           —

                           artykuł IV ust. 4–6 umowy Indie-Włochy,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Łotwa,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Litwa,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Luksemburg,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Malta,

                           —

                           artykuł 8 umowy Indie-Niderlandy,

                           —

                           artykuł V umowy Indie-Polska,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Portugalia,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Rumunia,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Słowacja,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Słowenia,

                           —

                           artykuł IV umowy Indie-Hiszpania,

                           —

                           artykuł 4 umowy Indie-Szwecja,

                           —

                           artykuł 5 umowy Indie-Zjednoczone Królestwo.

               c)

               Bezpieczeństwo:

                           —

                           artykuł dotyczący bezpieczeństwa uzgodniony pomiędzy Indiami a Danią dnia 30 listopada 2006 r.,

                           —

                           artykuł dotyczący bezpieczeństwa uzgodniony pomiędzy Indiami a Finlandią dnia 18 maja 2006 r.,

                           —

                           załącznik C umowy Indie-Grecja,

                           —

                           artykuł XI umowy Indie-Hiszpania,

                           —

                           artykuł dotyczący bezpieczeństwa uzgodniony pomiędzy Indiami a Szwecją dnia 30 listopada 2006 r.,

                           —

                           artykuł 7 umowy Indie-Zjednoczone Królestwo.

         ZAŁĄCZNIK III
   Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej umowy

               a)

               Republika Islandii (zgodnie z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               b)

               Księstwo Liechtensteinu (zgodnie z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               c)

               Królestwo Norwegii (zgodnie z Porozumieniem o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               d)

               Konfederacja Szwajcarska (zgodnie z Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską o transporcie lotniczym).


title: 2007/513/Euratom: Decyzja Rady z dnia 10 lipca 2007 r. zatwierdzająca przystąpienie Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej do poprawionej Konwencji o ochronie fizycznej materiałów jądrowych i obiektów jądrowych -  Deklaracja Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) zgodna z art. 18 ust. 4 i art. 17 ust. 3 CPPNM

text:
               21.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 190/12

      DECYZJA RADY

   z dnia 10 lipca 2007 r.
   zatwierdzająca przystąpienie Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej do poprawionej Konwencji o ochronie fizycznej materiałów jądrowych i obiektów jądrowych
   (2007/513/Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 2 lit. e) Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Traktat Euratom) stanowi, że Europejska Wspólnota Energii Atomowej (Wspólnota) zapewnia, przez odpowiedni nadzór, niestosowanie materiałów jądrowych do celów innych niż planowane.

               (2)

               Konwencja o ochronie fizycznej materiałów jądrowych (CPPNM) została przyjęta w roku 1979 i weszła w życie w roku 1987. Od dnia 27 czerwca 2006 r. stronami CPPNM jest 118 państw i Wspólnota. Wszystkie państwa członkowskie są stronami CPPNM.

               (3)

               Dnia 4 lipca 2005 r. zwołano, zgodnie z art. 20 CPPNM, konferencję przeglądową pod patronatem MAEA. Dnia 8 lipca 2005 r. Komisja Europejska podpisała w imieniu Wspólnoty akt końcowy dotyczący zmian w CPPNM.

               (4)

               Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (Trybunał Sprawiedliwości) (1) uznał, że uczestnictwo państw członkowskich w CPPNM jest zgodne z postanowieniami Traktatu Euratom jedynie pod warunkiem, że Wspólnota jako taka, przy uwzględnieniu jej uprawnień i jurysdykcji, jest stroną CPPNM na takich samych warunkach, jak państwa członkowskie. Trybunał uznał też, że niektóre zobowiązania wynikające z CPPNM mogą zostać zrealizowane, jeżeli chodzi o Wspólnotę, jedynie w drodze ścisłej współpracy między Wspólnotą a państwami członkowskimi – zarówno w procesie negocjacyjnym i w procesie zawarcia Konwencji, jak i w zakresie wypełniania podjętych zobowiązań.

               (5)

               Trybunał Sprawiedliwości potwierdził ponadto, że art. 2 lit. e) Traktatu Euratom stawia przed Wspólnotą zadanie zapewnienia, przez odpowiedni nadzór, że materiały jądrowe nie będą stosowane do celów innych niż planowane, bez względu na charakter takich zastosowań i okoliczności, w jakich mogłyby mieć miejsce, oraz że samo wyrażenie „środki bezpieczeństwa” użyte w Traktacie do określenia postanowień rozdziału VII ma szerszy zakres niż tylko zastąpienie przeznaczenia zadeklarowanego przez użytkownika materiałów jądrowych innym przeznaczeniem. Wobec tego, zdaniem Trybunału Sprawiedliwości, obejmuje ono również środki ochrony fizycznej (2). Trybunał Sprawiedliwości stwierdził również w wyroku 1/78, że postanowienia dotyczące ścigania przestępstw i ekstradycji odnoszą się do kwestii podlegających jurysdykcji państw członkowskich (3).

               (6)

               Zgodnie z art. 18 ust. 4 CPPNM, przystępując do konwencji, Wspólnota ma obowiązek przedstawić depozytariuszowi deklarację wskazującą, które artykuły CPPNM jej nie dotyczą. Deklaracja ta jest załączona do niniejszej decyzji.

               (7)

               Artykuł 7 CPPNM wymaga, aby każda ze stron postanowiła, że pewne naruszenia prawa będą zagrożone odpowiednimi sankcjami, uwzględniającymi wagę tych naruszeń prawa. Przyjmuje się, że postanowienie to pozostawia stronom prawo wyboru charakteru, rodzaju i wysokości sankcji, które mają zostać przyjęte. W szczególności nie wymaga ono, by strony postanowiły, że opisane w nim postępowania były zagrożone sankcjami karnymi. Artykuł 7 ma zatem, przynajmniej w pewnym stopniu, zastosowanie do Wspólnoty.

               (8)

               W związku z tym należy zatwierdzić przystąpienie Wspólnoty do zmienionej CPPNM,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Niniejszym zatwierdza się przystąpienie Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej do Konwencji o ochronie fizycznej materiałów jądrowych i obiektów jądrowych zmienionej aktem końcowym podpisanym dnia 8 lipca 2005 r.
   Tekst zmienionej konwencji oraz tekst deklaracji Wspólnoty zgodnie z art. 18 ust. 4 i art. 17 ust. 3 konwencji załączone są do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 10 lipca 2007 r.

            W imieniu Rady

         F. TEIXEIRA DOS SANTOS

            Przewodniczący

      (1)  Wyrok 1/78 z dnia 14 listopada 1978 r., ECR 1978, str. 2151, w szczególności sentencja wyroku oraz pkt 34.

      (2)  Pkt 21.

      (3)  Pkt 31.

      Deklaracja Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) zgodna z art. 18 ust. 4 i art. 17 ust. 3 CPPNM
      Członkami Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej są obecnie następujące państwa: Królestwo Belgii, Republika Bułgarii, Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Irlandia, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Włoska, Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Republika Węgierska, Republika Malty, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska, Rumunia, Republika Słowenii, Republika Słowacka, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
      Wspólnota oświadcza, że art. 8–13 oraz art. 14 ust. 2 i 3 Konwencji o ochronie fizycznej materiałów jądrowych i obiektów jądrowych nie mają do niej zastosowania.
      Ponadto zgodnie z art. 17 ust. 3 tej konwencji Wspólnota oświadcza również, że ponieważ tylko państwa mogą być stronami w sprawach przed Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości, Wspólnota związana jest wyłącznie procedurą arbitrażu, o której mowa w art. 17 ust. 2.


title: Decyzja Rady z dnia 28 czerwca 1999 r. w sprawie zawarcia Umowy z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie ustanowienia praw i obowiązków między Irlandią a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z jednej strony, a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, z drugiej strony, w obszarach dorobku Schengen, które mają zastosowanie do tych państw

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0029

Dziennik Urzędowy L 015 , 20/01/2000 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 28 czerwca 1999 r.w sprawie zawarcia Umowy z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie ustanowienia praw i obowiązków między Irlandią a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z jednej strony, a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, z drugiej strony, w obszarach dorobku Schengen, które mają zastosowanie do tych państw(2000/29/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając art. 6 ust. 2 Protokołu załączonego przez Traktat z Amsterdamu do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, włączając dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułUmowa z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie ustanowienia praw i obowiązków między Irlandią a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z jednej strony, i Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, z drugiej strony, w obszarach dorobku Schengen, które mają zastosowanie do tych państw, zostaje niniejszym zatwierdzona.Tekst Umowy zostaje załączony do niniejszej decyzji.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 28 czerwca 1999 r.W imieniu RadyM. NaumannPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1578 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/381

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1578
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0079/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (4), w szczególności jego art. 30,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0115/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 342.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz. U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2008/778/WE: Decyzja Rady z dnia 2 października 2008 r. w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów z Austrii

text:
               8.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 267/30

      DECYZJA RADY

   z dnia 2 października 2008 r.
   w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów z Austrii
   (2008/778/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Austrii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               W związku z wygaśnięciem mandatu dra Herwiga VAN STAA zwolniło się stanowisko członka Komitetu Regionów. W związku z wygaśnięciem mandatu pani Elisabeth ZANON zwolniło się stanowisko zastępcy członka,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym następujące osoby są mianowane w Komitecie Regionów na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.:

               a)

               na stanowisko członka:
               dr Herwig VAN STAA, Präsident des Tiroler Landtages; oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:
               pan Günther PLATTER, Landeshauptmann, Tyrol.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 2 października 2008 r.

            W imieniu Rady

         X. BERTRAND

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: 2006/661/WE: Decyzja Komisji z dnia 29 września 2006 r. dotycząca wkładu finansowego Wspólnoty na 2006 rok na rzecz nowych wspólnotowych laboratoriów referencyjnych w dziedzinie kontroli żywności i pasz (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 4277)

text:
               3.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 272/18

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 29 września 2006 r.
   dotycząca wkładu finansowego Wspólnoty na 2006 rok na rzecz nowych wspólnotowych laboratoriów referencyjnych w dziedzinie kontroli żywności i pasz
   (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 4277)
   (Jedynie teksty w językach hiszpańskim, duńskim, niemieckim, angielskim, francuskim, włoskim, niderlandzkim i szwedzkim są autentyczne)
   (2006/661/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (1), w szczególności jego art. 32 ust. 7,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wspólnotowe laboratoria referencyjne w dziedzinie kontroli żywności i pasz mogą uzyskać wkład finansowy Wspólnoty zgodnie z art. 28 decyzji Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (2).

               (2)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 156/2004 z dnia 29 stycznia 2004 r. w sprawie pomocy finansowej Wspólnoty dla wspólnotowych laboratoriów referencyjnych zgodnie z art. 28 decyzji 90/424/EWG (3) stanowi, że należy udzielić wkładu finansowego Wspólnoty, jeżeli zatwierdzone programy pracy są skutecznie realizowane i beneficjenci dostarczają wszelkich niezbędnych informacji w określonych terminach.

               (3)

               W lipcu 2005 r. Komisja wezwała do składania wniosków w celu wyboru i wyznaczenia nowych wspólnotowych laboratoriów referencyjnych w dziedzinie kontroli żywności i pasz. Ocenę wniosków zakończono w grudniu 2005 r., a o wynikach powiadomiono właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich. Po przeprowadzeniu oceny wybrano kandydatów, którzy przeszli ją pomyślnie, w celu wyznaczenia im funkcji nowych wspólnotowych laboratoriów referencyjnych.

               (4)

               Rozporządzenie Komisji (WE) nr 776/2006 z dnia 23 maja 2006 r. zmieniające załącznik VII do rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wspólnotowych laboratoriów referencyjnych (4) wyznaczyło nowe wspólnotowe laboratoria referencyjne w następujących obszarach: Listeria monocytogenes, gronkowce koagulazo-dodatnie, Escherichia coli, w tym werotoksyczne szczepy E. coli (VTEC), Campylobacter, pasożyty (zwłaszcza włosień, tasiemiec bąblowcowy i Anisakis), oporność przeciwbakteryjna, białka zwierzęce w paszach, pozostałości pestycydów (żywność pochodzenia zwierzęcego i produkty o wysokiej zawartości tłuszczu, zboża i pasze, owoce i warzywa, w tym produkty o wysokiej zawartości wody i wysokiej zawartości kwasów, oraz metody wykrywania pojedynczych pozostałości dla wszystkich uprzednio wymienionych materiałów macierzystych) oraz dioksyny i PCB w żywności i paszach.

               (5)

               Komisja oceniła programy pracy i odpowiednie prognozy budżetowe przedłożone przez nowe wyznaczone wspólnotowe laboratoria referencyjne na 2006 r.

               (6)

               Zgodnie z oceną, wspólnotowe laboratoria referencyjne wyznaczone przez Wspólnotę do sprawowania funkcji i wypełniania zobowiązań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 powinny otrzymać wkład finansowy Wspólnoty. Wkład finansowy Wspólnoty powinien objąć 100 % kosztów kwalifikowanych określonych w rozporządzeniu (WE) nr 156/2004.

               (7)

               Oprócz wkładu finansowego Wspólnoty, dalszego wkładu powinno się udzielić na rzecz organizacji warsztatów w obszarach objętych odpowiedzialnością wspólnotowych laboratoriów referencyjnych.

               (8)

               Wkład finansowy na rzecz warsztatów organizowanych przez wspólnotowe laboratoria referencyjne powinien być zgodny z zasadami kwalifikowania kosztów ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 156/2004 i być ograniczony do 30 uczestników.

               (9)

               Zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (5), środki weterynaryjne oraz środki w zakresie ochrony zdrowia roślin są finansowane przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.

               (10)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Wspólnota udziela wkładu finansowego Francji w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, które mają być realizowane przez Laboratoire d'études et de recherches sur la qualité des aliments et sur les procédés agro-alimentaires (LERQAP) w Maisons-Alfort (Francja), w dziedzinie analizy i badania Listeria monocytogenes.
   W okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2006 r. wymieniony wkład finansowy nie może przekroczyć 98 000 EUR.
   2.   Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela Francji wkładu finansowego na rzecz organizacji warsztatów przez laboratorium określone w ust. 1. Wymieniony wkład nie może przekroczyć 30 000 EUR.
   Artykuł 2
   1.   Wspólnota udziela wkładu finansowego Francji w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, które mają być realizowane przez Laboratoire d'études et de recherches sur la qualité des aliments et sur les procédés agroalimentaires (LERQAP) w Maisons-Alfort (Francja), w dziedzinie analizy i badania gronkowców koagulazo-dodatnich, w tym gronkowca złocistego.
   W okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2006 r. wymieniony wkład finansowy nie może przekroczyć 66 000 EUR.
   2.   Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela Francji wkładu finansowego na rzecz organizacji warsztatów przez laboratorium określone w ust. 1. Wymieniony wkład nie może przekroczyć 30 000 EUR.
   Artykuł 3
   1.   Wspólnota udziela wkładu finansowego Włochom w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, które mają być realizowane przez Istituto Superiore di Sanità (ISS) w Rzymie (Włochy), w dziedzinie analizy i badania Escherichia coli, w tym werotoksycznych szczepów E. coli (VTEC).
   W okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2006 r. wymieniony wkład finansowy nie może przekroczyć 68 000 EUR.
   2.   Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela Włochom wkładu finansowego na rzecz organizacji warsztatów przez laboratorium określone w ust. 1. Wymieniony wkład nie może przekroczyć 30 000 EUR.
   Artykuł 4
   1.   Wspólnota udziela wkładu finansowego Szwecji w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, które mają być realizowane przez Statens Veterinärmedicinska Anstalt (SVA) w Uppsali (Szwecja) w dziedzinie monitorowania Campylobacter.
   W okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2006 r. wymieniony wkład finansowy nie może przekroczyć 118 000 EUR.
   2.   Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela Szwecji wkładu finansowego na rzecz organizacji warsztatów przez laboratorium określone w ust. 1. Wymieniony wkład nie może przekroczyć 30 000 EUR.
   Artykuł 5
   1.   Wspólnota udziela wkładu finansowego Włochom w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, które mają być realizowane przez Istituto Superiore di Sanità (ISS) w Rzymie (Włochy), w dziedzinie analizy i badania pasożytów (zwłaszcza włosienia, tasiemca bąblowatego i Anisakis).
   W okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2006 r. wymieniony wkład finansowy nie może przekroczyć 117 000 EUR.
   2.   Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela Włochom wkładu finansowego na rzecz organizacji warsztatów przez laboratorium określone w ust. 1. Wymieniony wkład nie może przekroczyć 30 000 EUR.
   Artykuł 6
   Wspólnota udziela wkładu finansowego Danii w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, które mają być realizowane przez Danmarks Fødevareforskning (DFVF) w Kopenhadze (Dania) w dziedzinie monitorowania oporności przeciwbakteryjnej.
   W okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2006 r. wymieniony wkład finansowy nie może przekroczyć 128 000 EUR.
   Artykuł 7
   Wspólnota udziela pomocy finansowej Belgii w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, które mają być realizowane przez Centre Wallon de Recherches agronomiques (CRA-W) w Gembloux (Belgia), w dziedzinie analizy i badania białek zwierzęcych w paszach.
   W okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2006 r. wymieniony wkład finansowy nie może przekroczyć 263 000 EUR.
   Artykuł 8
   1.   Wspólnota udziela wkładu finansowego Niemcom w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, które mają być realizowane przez Chemisches und Veterinäruntersuchungsamt (CVUA) we Freiburgu (Niemcy), w dziedzinie analizy i badania pozostałości pestycydów w żywności pochodzenia zwierzęcego i w produktach o wysokiej zawartości tłuszczu.
   W okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2006 r. wymieniony wkład finansowy nie może przekroczyć 150 000 EUR.
   2.   Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela Niemcom wkładu finansowego na rzecz organizacji warsztatów przez laboratorium określone w ust. 1. Wymieniony wkład nie może przekroczyć 30 000 EUR.
   Artykuł 9
   1.   Wspólnota udziela wkładu finansowego Danii w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, które mają być realizowane przez Danmarks Fødevareforskning (DFVF) w Kopenhadze (Dania) w dziedzinie analizy i badania pozostałości pestycydów w zbożach i paszach.
   W okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2006 r. wymieniony wkład finansowy nie może przekroczyć 150 000 EUR.
   2.   Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela Danii wkładu finansowego na rzecz organizacji warsztatów przez laboratorium określone w ust. 1. Wymieniony wkład nie może przekroczyć 30 000 EUR.
   Artykuł 10
   1.   Wspólnota udziela wkładu finansowego Hiszpanii w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, które mają być realizowane przez Laboratorio Agrario de la Generalitat Valenciana (LAGV)/Grupo de Residuos de Plaguicidas de la Universidad de Almería (PRRG) w Hiszpanii, w dziedzinie analizy i badania pozostałości pestycydów w owocach i warzywach, w tym w produktach o wysokiej zawartości wody i kwasów.
   W okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2006 r. wymieniony wkład finansowy nie może przekroczyć 400 000 EUR.
   2.   Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela Hiszpanii wkładu finansowego na rzecz organizacji warsztatów przez laboratorium określone w ust. 1. Wymieniony wkład nie może przekroczyć 30 000 EUR.
   Artykuł 11
   1.   Wspólnota udziela wkładu finansowego Niemcom w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, które mają być realizowane przez Chemisches und Veterinäruntersuchungsamt (CVUA) w Stuttgarcie (Niemcy) w dziedzinie analizy i badania pozostałości pestycydów metodą wykrywania pojedynczych pozostałości.
   W okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2006 r. wymieniony wkład finansowy nie może przekroczyć 300 000 EUR.
   2.   Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela Niemcom wkładu finansowego na rzecz organizacji warsztatów przez laboratorium określone w ust. 1. Wymieniony wkład nie może przekroczyć 30 000 EUR.
   Artykuł 12
   1.   Wspólnota udziela wkładu finansowego Niemcom w zakresie funkcji i zadań przewidzianych w art. 32 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, które mają być realizowane przez Chemisches und Veterinäruntersuchungsamt (CVUA) we Freiburgu (Niemcy) w dziedzinie analizy i badania dioksyn i PCB w żywności i paszach.
   W okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2006 r. wymieniony wkład finansowy nie może przekroczyć 400 000 EUR.
   2.   Oprócz maksymalnej kwoty przewidzianej w ust. 1, Wspólnota udziela Niemcom wkładu finansowego na rzecz organizacji warsztatów przez laboratorium określone w ust. 1. Wymieniony wkład nie może przekroczyć 30 000 EUR.
   Artykuł 13
   Wkład finansowy Wspólnoty, o którym mowa w art. od 1 do 12, obejmuje 100 % kosztów kwalifikowanych określonych w rozporządzeniu (WE) nr 156/2004.
   Artykuł 14
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej oraz Królestwa Szwecji.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 29 września 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 776/2006 (Dz.U. L 136 z 24.5.2006, str. 3).

      (2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/53/WE (Dz.U. L 29 z 2.2.2006, str. 37).

      (3)  Dz.U. L 27 z 30.1.2004, str. 5.

      (4)  Dz.U. L 136 z 24.5.2006, str. 3.

      (5)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 320/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 42).


title: 2013/216/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/20/2013 z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie mianowania szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               9.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 127/26

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA BiH/20/2013
   z dnia 24 kwietnia 2013 r.
   w sprawie mianowania szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   (2013/216/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1), w szczególności jego art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Poprzez wymianę listów między Sekretarzem Generalnym/Wysokim Przedstawicielem i Sekretarzem Generalnym NATO odpowiednio dnia 28 września 2004 r. i 8 października 2004 r., Rada Północnoatlantycka wyraziła zgodę na postawienie szefa sztabu kwatery głównej dowództwa połączonych sił w Neapolu do dyspozycji jako szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu.

               (2)

               Na podstawie art. 6 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do sprawowania kierownictwa politycznego i strategicznego nad operacją wojskową UE.

               (3)

               W dniu 15 czerwca 2010 r. KPiB przyjął decyzję BiH/16/2010 (2) w sprawie mianowania generała broni Leandra DE VICENTIEGO szefem grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.

               (4)

               Dowódca operacji UE zalecił mianowanie szefem sztabu kwatery głównej dowództwa połączonych sił w Neapolu, generała Leonardo DI MARCO, szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu; ma on zastąpić na tym stanowisku generała broni Leandra DE VICENTIEGO.

               (5)

               Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie.

               (6)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonywaniu decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne.

               (7)

               Na posiedzeniu w Kopenhadze w dniach 12–13 grudnia 2002 r. Rada Europejska przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin plus” i ich wykonanie dotyczą wyłącznie tych państw członkowskich UE, które są również członkami NATO albo stronami „Partnerstwa dla pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Generał Leonardo DI MARCO zostaje niniejszym mianowany szefem grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie ze skutkiem od dnia 28 kwietnia 2013 r.
   Artykuł 2
   Decyzja BiH/16/2010 niniejszym traci moc.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 28 kwietnia 2013 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 kwietnia 2013 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 252 z 28.7.2004, s. 10.

      (2)  Dz.U. L 155 z 22.6.2010, s. 33.


title: Decyzja Sądu do spraw Służby Publicznej nr 3/2011 przyjęta na zgromadzeniu ogólnym w dniu 20 września 2011 r. w sprawie składania i doręczania dokumentów procesowych za pośrednictwem aplikacji e-Curia

text:
               1.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 289/11

         DECYZJA SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
   NR 3/2011
   przyjęta na zgromadzeniu ogólnym w dniu 20 września 2011 r.
   w sprawie składania i doręczania dokumentów procesowych za pośrednictwem aplikacji e-Curia
   2011/C 289/08
   SĄD DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając regulamin postępowania, a w szczególności art. 34 § 7 i art. 99 § 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu dostosowania się do rozwoju technologii łączności stworzona została aplikacja informatyczna umożliwiająca składanie i doręczanie dokumentów procesowych drogą elektroniczną.

               (2)

               Wspomniana aplikacja, oparta na elektronicznym mechanizmie uwierzytelnienia z łącznym zastosowaniem identyfikatora i hasła, spełnia wymogi, by dokumenty przekazywane były w autentycznym i nienaruszonym kształcie oraz z zachowaniem poufności,

         WYDAJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Aplikacja informatyczna o nazwie „e-Curia”, wspólna dla trzech sądów wchodzących w skład Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, pozwala na składanie i doręczanie dokumentów procesowych drogą elektroniczną na warunkach określonych w niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Korzystanie z aplikacji wymaga zastosowania osobistego identyfikatora i hasła.
   Artykuł 3
   Złożone przez e-Curia pismo procesowe uznaje się za oryginał tego pisma w rozumieniu art. 34 § 1 akapit pierwszy regulaminu postępowania, jeżeli do złożenia użyto identyfikatora i hasła przedstawiciela strony. Przeprowadzona w ten sposób identyfikacja jest równoznaczna ze złożeniem podpisu na danym piśmie.
   Artykuł 4
   Do złożonego przez e-Curia pisma procesowego należy dołączyć wymienione w tym piśmie załączniki oraz ich spis.
   Złożenie uwierzytelnionych odpisów złożonego przez e-Curia pisma wraz z ewentualnymi załącznikami nie jest wymagane.
   Artykuł 5
   Pismo procesowe uznaje się za złożone w rozumieniu art. 34 § 3 regulaminu postępowania z chwilą zatwierdzenia jego złożenia przez przedstawiciela strony.
   Za godzinę złożenia pisma procesowego uznaje się godzinę czasu Wielkiego Księstwa Luksemburga.
   Artykuł 6
   Dokumenty procesowe, w tym wyroki i postanowienia, doręczane są przez e-Curia przedstawicielom stron, którzy udzielili wyraźnej zgody na taki tryb dokonywania doręczeń lub, w ramach danej sprawy, którzy zgodzili się na taki tryb dokonywania doręczeń składając w danej sprawie pismo procesowe przez e-Curia.
   Dokumenty procesowe doręcza się przez e-Curia również państwom członkowskim, innym państwom będącym stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz instytucjom, organom lub jednostkom organizacyjnym Unii, które zgodziły się na taki tryb dokonywania doręczeń.
   Artykuł 7
   Adresaci dokumentów podlegających doręczeniu, o których mowa w poprzednim artykule, otrzymują pocztą elektroniczną powiadomienie o wszystkich doręczanych im przez e-Curia dokumentach.
   Dokument procesowy zostaje doręczony z chwilą zastosowania przez adresata (przedstawiciela strony lub jego asystenta) polecenia otwarcia tego dokumentu. W razie niezastosowania polecenia otwarcia, dokument uznaje się za doręczony z upływem siedmiu dni następujących po dniu, w którym do użytkownika wysłany został e-mail z powiadomieniem o udostępnieniu dokumentu w e-Curia.
   Gdy strona ma więcej niż jednego pełnomocnika lub adwokata czy radcę prawnego, do celów obliczania biegu terminów przyjmuje się chwilę pierwszego zastosowania polecenia otwarcia.
   Za godzinę doręczenia dokumentu uznaje się godzinę czasu Wielkiego Księstwa Luksemburga.
   Artykuł 8
   Sekretarz określa warunki korzystania z e-Curia i czuwa nad ich przestrzeganiem. Korzystanie z e-Curia niezgodnie z jego warunkami może skutkować dezaktywacją danego konta dostępu.
   Sąd podejmuje działania niezbędne do ochrony e-Curia przed nadużyciami lub wykorzystaniem w złej wierze.
   Użytkownik otrzymuje pocztą elektroniczną powiadomienie o wszelkich środkach podejmowanych na mocy niniejszego artykułu uniemożliwiających mu korzystanie z konta dostępu.
   Artykuł 9
   Decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 września 2011 r.

            Sekretarz

         W. HAKENBERG

            Prezes

         P. MAHONEY


title: 2007/801/WE: Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie pełnego stosowania przepisów dorobku Schengen w Republice Czeskiej, Republice Estońskiej, Republice Łotewskiej, Republice Litewskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republice Słowenii i Republice Słowackiej

text:
               8.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 323/34

      DECYZJA RADY

   z dnia 6 grudnia 2007 r.
   w sprawie pełnego stosowania przepisów dorobku Schengen w Republice Czeskiej, Republice Estońskiej, Republice Łotewskiej, Republice Litewskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republice Słowenii i Republice Słowackiej
   (2007/801/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Akt przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 3 ust. 2,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r. przewiduje, że przepisy dorobku Schengen inne niż wymienione w załączniku I wspomnianego aktu mają zastosowanie w poszczególnych nowych państwach członkowskich w rozumieniu tego aktu wyłącznie na mocy decyzji Rady podjętej w tym celu, po sprawdzeniu, czy niezbędne warunki stosowania tego dorobku zostały spełnione.

               (2)

               Po sprawdzeniu, czy niezbędne warunki stosowania przepisów dorobku Schengen dotyczących ochrony danych zostały spełnione przez Republikę Czeską, Republikę Estońską, Republikę Łotewską, Republikę Litewską, Republikę Węgierską, Republikę Malty, Rzeczpospolitą Polską, Republikę Słowenii i Republikę Słowacką (zwane dalej „zainteresowanymi państwami członkowskimi”), Rada wprowadziła w życie w odniesieniu do zainteresowanych państw członkowskich przepisy dorobku Schengen dotyczące systemu informacyjnego Schengen z dniem 1 września 2007 r.

               (3)

               Zgodnie z mającymi zastosowanie procedurami oceny Schengen określonych w decyzji Komitetu Wykonawczego z dnia 16 września 1998 r. ustanawiającej Stały Komitet ds. Oceny i Wprowadzania w Życie Dorobku Schengen (SCH/Com-ex (98) 26 def.) (2) Rada zweryfikowała obecnie, że niezbędne warunki stosowania dorobku Schengen zostały we wszystkich zainteresowanych państwach członkowskich spełnione we wszystkich pozostałych obszarach dorobku Schengen – granice powietrzne, granice lądowe, współpraca policyjna, system informacyjny Schengen, granice morskie oraz wizy.

               (4)

               W dniu 8 listopada 2007 r. Rada stwierdziła, że warunki dotyczące każdego z wyżej wymienionych obszarów zostały spełnione przez zainteresowane państwa członkowskie.

               (5)

               Możliwe jest określenie terminów pełnego stosowania dorobku Schengen w tych państwach członkowskich, to jest terminów zniesienia kontroli osób na granicach wewnętrznych z tymi państwami członkowskimi.

               (6)

               Począwszy od najwcześniejszego z tych terminów, powinny zostać zniesione ograniczenia dotyczące stosowania systemu informacyjnego Schengen określone w decyzji Rady 2007/471/WE z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie stosowania przepisów dorobku Schengen dotyczące systemu informacyjnego Schengen w Republice Czeskiej, Republice Estońskiej, Republice Łotewskiej, Republice Litewskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republice Słowenii i Republice Słowackiej (3).

               (7)

               Aby uniknąć sytuacji, w której rozszerzenie strefy Schengen może spowodować, iż podróżowanie w tej strefie stanie się trudniejsze dla niektórych kategorii osób, powinno zostać utrzymane ułatwienie przewidziane w decyzji nr 895/2006/WE (4) dla tych obywateli państw trzecich, którzy posiadają krajową wizę krótkoterminową wydaną przez jedno z zainteresowanych państw członkowskich do celów przejazdu tranzytem przez terytorium innych zainteresowanych państw członkowskich. Wobec powyższego pewne przepisy tej decyzji powinny nadal obowiązywać w okresie przejściowym.

               (8)

               Zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit drugi Aktu przystąpienia z 2003 r. oraz w wyniku częściowego zastosowania dorobku Schengen przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, o czym mowa w decyzji Rady z dnia 22 grudnia 2004 r. (2004/926/WE) w sprawie wprowadzenia w życie części dorobku Schengen przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (5), a w szczególności art. 1 akapit pierwszy tej decyzji, jedynie część przepisów dorobku Schengen mająca zastosowanie do zainteresowanych państw członkowskich w ich stosunkach z państwami członkowskimi stosującymi w pełni dorobek Schengen powinna mieć zastosowanie w stosunkach zainteresowanych państw członkowskich ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

               (9)

               W stosunku do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B, C, D, F i H decyzji Rady 1999/437/WE (6) w sprawie niektórych warunków stosowania tego układu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Przepisy dorobku Schengen, o których mowa w załączniku I, mają zastosowanie od dnia 21 grudnia 2007 r. wobec zainteresowanych państw członkowskich, między tymi państwami oraz w ich stosunkach z Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Republiką Włoską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Republiką Portugalską, Republiką Finlandii i Królestwem Szwecji, a także Republiką Islandii i Królestwem Norwegii.
   W zakresie, w jakim przepisy te regulują zniesienie kontroli osób na granicach wewnętrznych, mają one zastosowanie do granic powietrznych od dnia 30 marca 2008 r.
   Wszystkie ograniczenia dotyczące stosowania systemu informacyjnego Schengen przez zainteresowane państwa członkowskie zostają zniesione z dniem 21 grudnia 2007 r.
   2.   Przepisy dorobku Schengen, o których mowa w załączniku II, mają zastosowanie wobec zainteresowanych państw członkowskich w ich stosunkach ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej od dnia 21 grudnia 2007 r.
   Artykuł 2
   Krajowe wizy krótkoterminowe wydane przed dniem 21 grudnia 2007 r., w okresie ich ważności, zachowują ważność do dnia 30 czerwca 2008 r. do celów przejazdu tranzytem przez terytorium innych zainteresowanych państw członkowskich, o ile uznały one takie wizy krótkoterminowe do celów przejazdu tranzytem zgodnie z decyzją nr 895/2006/WE. Stosowane są warunki określone w tej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 grudnia 2007 r.

            W imieniu Rady

         A. COSTA

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 15 listopada 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 138.

      (3)  Dz.U. L 179 z 7.7.2007, str. 46.

      (4)  Decyzja nr 895/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. wprowadzająca uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez Republikę Czeską, Estonię, Cypr, Łotwę, Litwę, Węgry, Maltę, Polskę, Słowenię i Słowację niektórych dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi do celów przejazdu tranzytem przez ich terytoria (Dz.U. L 167 z 20.6.2006, str. 1).

      (5)  Dz.U. L 395 z 31.12.2004, str. 70.

      (6)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 31.

      ZAŁĄCZNIK I
      Wykaz przepisów dorobku Schengen w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r., które mają mieć zastosowanie do zainteresowanych państw członkowskich w ich stosunkach z państwami członkowskimi stosującymi w pełni dorobek Schengen, a także z Islandią i Norwegią

                  1.

                  W odniesieniu do postanowień konwencji Schengen:
                  artykuł 1 w zakresie, w jakim odnosi się do postanowień niniejszego ustępu, art. 9–12, art. 14–25 z wyłączeniem art. 19 ust. 2, art. 40–43, a także art. 126–130 w zakresie, w jakim odnoszą się do przepisów niniejszego ustępu, konwencji Schengen ze zmianami wprowadzonymi niektórymi aktami wymienionymi poniżej w pkt 2 lit. c).

                  2.

                  Pozostałe przepisy

                              a)

                              Następujące postanowienia umów w sprawie przystąpienia do Konwencji wykonawczej podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, ich aktów końcowych i powiązanych deklaracji:

                                          —

                                          Umowa podpisana dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie przystąpienia Republiki Włoskiej: art. 2 i 3 oraz wspólna deklaracja dotycząca art. 2 i 3 Umowy w sprawie przystąpienia Republiki Włoskiej do Konwencji wykonawczej do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r.,

                                          —

                                          Umowa podpisana w dniu 25 czerwca 1991 r. w sprawie przystąpienia Królestwa Hiszpanii: art. 2 i 3,

                                          —

                                          Umowa podpisana w dniu 25 czerwca 1991 r. w sprawie przystąpienia Republiki Portugalskiej: art. 2 i 3 oraz deklaracja 1 w części III aktu końcowego,

                                          —

                                          Umowa podpisana w dniu 6 listopada 1992 r. w sprawie przystąpienia Republiki Greckiej: art. 2,

                                          —

                                          Umowa podpisana w dniu 28 kwietnia 1995 r. w sprawie przystąpienia Republiki Austrii: art. 2 i 3,

                                          —

                                          Umowa podpisana w dniu 19 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia Królestwa Danii: art. 2 i 3,

                                          —

                                          Umowa podpisana w dniu 19 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia Republiki Finlandii: art. 2 i 3,

                                          —

                                          Umowa podpisana w dniu 19 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia Królestwa Szwecji: art. 2 i 3.

                              b)

                              Następujące decyzje Komitetu Wykonawczego ustanowionego na mocy konwencji Schengen:

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 14 grudnia 1993 r. przedłużająca wizę jednolitą (SCH/Com-ex (93) 21);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 14 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnych zasad anulowania, unieważniania lub skracania okresu ważności wizy jednolitej (SCH/Com-ex (93) 24);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 21 listopada 1994 r. wprowadzająca skomputeryzowaną procedurę konsultacji władz centralnych określoną w art. 17 ust. 2 konwencji (SCH/Com-ex (94) 15 rev.);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie wymiany informacji statystycznych dotyczących wydawania wiz jednolitych (SCH/Com-ex (94) 25);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 5 maja 1995 r. w sprawie wspólnej polityki wizowej; decyzja zawarta w protokole z posiedzenia Komitetu Wykonawczego w Brukseli, dnia 28 kwietnia 1995 r. (SCH/Com-ex (95) PV 1 rev.);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 27 czerwca 1996 r. w sprawie zasad wydawania wiz Schengen zgodnie z art. 30 ust. 1 lit. a) konwencji wykonawczej do układu z Schengen (SCH/Com-ex (96) 13 rev. 1);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie zasad przewodnich dla środków dowodowych i poszlak w ramach umów o readmisji między państwami Schengen (SCH/Com-ex (97) 39 rev.);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 21 kwietnia 1998 r. w sprawie wymiany danych statystycznych dotyczących wydanych wiz (SCH/Com-ex (98) 12);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 23 czerwca 1998 r. w sprawie środków, które należy podjąć wobec państw stwarzających problemy w zakresie wystawiania dokumentów wymaganych do wydalenia z terytorium Schengen (SCH/Com-ex (98) 18 rev.);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 23 czerwca 1998 r. w sprawie obowiązujących w Monako dokumentów pobytowych (SCH/Com-ex (98) 19);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 23 czerwca 1998 r. w sprawie umieszczania odcisków pieczęci w paszportach osób ubiegających się o wizę (SCH/Com-ex (98) 21);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 23 czerwca 1998 r. w sprawie klauzuli obejmującej cały techniczny dorobek Schengen (SCH/Com-ex (98) 29 rev.);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie podręcznika transgranicznej współpracy policji (SCH/Com-ex (98) 52);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie opracowania podręcznika dokumentów, które mogą być wizowane (SCH/Com-ex (98) 56);

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie ostatecznych wersji wspólnego podręcznika i wspólnych instrukcji konsularnych (SCH/Com-ex (99) 13) w zakresie, w jakim odnosi się ona do przepisów wspólnych instrukcji konsularnych, które jeszcze nie weszły w życie na mocy Aktu przystąpienia z 2003 r.

                                          —

                                          decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie opracowania podręcznika dokumentów, które mogą być wizowane (SCH/Com-ex (99) 14);

                              c)

                              Następujące inne akty:

                                          —

                                          decyzja Rady 2000/645/WE z dnia 17 października 2000 r. zawierająca sprostowanie dorobku Schengen zawartego w dokumencie Komitetu Wykonawczego Schengen SCH/Com-ex (94) 15 Rev (Dz.U. L 272 z 25.10.2000, str. 24. Decyzja zmieniona decyzją 2003/330/WE (Dz.U. L 116 z 13.5.2003, str. 22));

                                          —

                                          rozporządzenie Rady (WE) nr 1091/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie swobody przemieszczania się na podstawie wizy długoterminowej (Dz.U. L 150 z 6.6.2001, str. 4);

                                          —

                                          decyzja Rady 2001/420/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie dostosowania części V i VI oraz załącznika 13 wspólnego zbioru instrukcji konsularnych w sprawie wiz oraz załącznika 6a do wspólnego podręcznika w odniesieniu do wiz długoterminowych ważnych jednocześnie jako wizy krótkoterminowe (Dz.U. L 150 z 6.6.2001, str. 47) w zakresie, w jakim odnosi się ona do wspólnych instrukcji konsularnych;

                                          —

                                          dyrektywa Rady 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu obywateli państw trzecich (Dz.U. L 149 z 2.6.2001, str. 34) i decyzja Rady 2004/191/WE z dnia 23 lutego 2004 r. określająca kryteria oraz uzgodnienia praktyczne dotyczące rekompensaty dysproporcji finansowych wynikających ze stosowania dyrektywy 2001/40/WE w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu obywateli państw trzecich (Dz.U. L 60 z 27.2.2004, str. 55);

                                          —

                                          decyzja Rady 2002/44/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. zmieniająca część VII i załącznik 12 do wspólnych instrukcji konsularnych oraz załącznik 14a do wspólnego podręcznika (Dz.U. L 20 z 23.1.2002, str. 5) w zakresie, w jakim odnosi się ona do wspólnych instrukcji konsularnych;

                                          —

                                          decyzja Rady 2002/354/WE z dnia 25 kwietnia 2002 r. w sprawie dostosowania części III wspólnych instrukcji konsularnych oraz ustanowienia załącznika 16 (Dz.U. L 123 z 9.5.2002, str. 50);

                                          —

                                          decyzja Rady 2002/585/WE z dnia 12 lipca 2002 r. w sprawie dostosowania części III i VIII wspólnych instrukcji konsularnych (Dz.U. L 187 z 16.7.2002, str. 44);

                                          —

                                          decyzja Rady 2002/586/WE z dnia 12 lipca 2002 r. w sprawie zmiany części VI wspólnych instrukcji konsularnych (Dz.U. L 187 z 16.7.2002, str. 48);

                                          —

                                          rozporządzenie Rady (WE) nr 415/2003 z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie wydawania wiz na granicy, w tym wydawania takich wiz marynarzom podróżującym tranzytem (Dz.U. L 64 z 7.3.2003, str. 1);

                                          —

                                          rozporządzenie Rady (WE) nr 693/2003 z dnia 14 kwietnia 2003 r. ustanawiające ściśle określony uproszczony dokument tranzytowy (FTD), uproszczony kolejowy dokument tranzytowy (FRTD) oraz zmieniające wspólne instrukcje konsularne i wspólny podręcznik (Dz.U. L 99 z 17.4.2003, str. 8) w zakresie, w jakim odnosi się ona do wspólnych instrukcji konsularnych;

                                          —

                                          decyzja Rady 2003/454/WE z dnia 13 czerwca 2003 r. zmieniająca załącznik 12 do wspólnych instrukcji konsularnych i załącznik 14a wspólnego podręcznika w sprawie opłat wizowych (Dz.U. L 152 z 20.6.2003, str. 82) w zakresie, w jakim odnosi się ona do wspólnych instrukcji konsularnych;

                                          —

                                          decyzja Rady 2003/585/WE z dnia 28 lipca 2003 r. zmieniająca załącznik 12 wykaz A wspólnych instrukcji konsularnych i załącznik 5 wykaz A wspólnego podręcznika w sprawie obowiązku wizowego dla posiadaczy pakistańskich paszportów dyplomatycznych (Dz.U. L 198 z 6.8.2003, str. 13) w zakresie, w jakim odnosi się ona do wspólnych instrukcji konsularnych;

                                          —

                                          decyzja Rady 2003/586/WE z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie zmiany części I załącznika 3 wspólnych instrukcji konsularnych oraz części I załącznika 5a wspólnego podręcznika w sprawie obywateli państw trzecich podlegających obowiązkowi posiadania wiz lotniskowych (Dz.U. L 198 z 6.8.2003, str. 15) w zakresie, w jakim odnosi się ona do wspólnych instrukcji konsularnych;

                                          —

                                          decyzja Rady 2003/725/WSiSW z dnia 2 października 2003 r. zmieniająca postanowienia art. 40 ust. 1 i 7 konwencji wykonawczej do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz.U. L 260 z 11.10.2003, str. 37);

                                          —

                                          decyzja Rady 2004/14/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. zmieniająca część V akapit trzeci (podstawowe kryteria przy rozpatrywaniu wniosków) wspólnych instrukcji konsularnych (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 74);

                                          —

                                          decyzja Rady 2004/15/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. zmieniająca część II pkt 1.2 wspólnych instrukcji konsularnych oraz ustalająca nowy załącznik do wspólnych instrukcji konsularnych (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 76);

                                          —

                                          decyzja Rady 2004/17/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. zmieniająca część V punkt 1.4 wspólnych instrukcji konsularnych oraz część I punkt 4.1.2 wspólnego podręcznika w odniesieniu do włączenia wymogu posiadania podróżnego ubezpieczenia medycznego jako jednego z dokumentów uzupełniających w celu udzielenia jednolitej wizy wjazdowej (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 79) w zakresie, w jakim odnosi się ona do wspólnych instrukcji konsularnych;

                                          —

                                          decyzja Rady 2004/573/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie organizacji wspólnych lotów w celu wydalenia z terytorium dwóch lub więcej państw członkowskich, obywateli państw trzecich, którzy podlegają indywidualnemu nakazowi deportacji (Dz.U. L 261 z 6.8.2004, str. 28);

                                          —

                                          zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2005/761/WE z dnia 28 września 2005 r. w celu ułatwienia wydawania przez państwa członkowskie jednolitych wiz krótkoterminowych dla naukowców z państw trzecich podróżujących w ramach Wspólnoty w celu prowadzenia badań naukowych (Dz.U. L 289 z 3.11.2005, str. 23);

                                          —

                                          art. 1 zdanie pierwsze i przepisy tytułu III rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. L 105 z 13.4.2006, str. 1);

                                          —

                                          decyzja Rady 2006/440/WE z dnia 1 czerwca 2006 r. zmieniająca załącznik 12 wspólnych instrukcji konsularnych i załącznik 14a wspólnego podręcznika w sprawie pobieranych opłat odpowiadających kosztom administracyjnym rozpatrywania wniosków wizowych (Dz.U. L 175 z 29.6.2006, str. 77) w zakresie, w jakim odnosi się ona do wspólnych instrukcji konsularnych;

                                          —

                                          art. 4 lit. b) i art. 9 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1931/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającego przepisy dotyczące małego ruchu granicznego na zewnętrznych granicach lądowych państw członkowskich i zmieniającego postanowienia konwencji z Schengen (Dz.U. L 405 z 30.12.2006, str. 1);

                                          —

                                          decyzja Rady 2006/684/WE z dnia 5 października 2006 r. zmieniająca załącznik 2 wykaz A wspólnych instrukcji konsularnych w zakresie obowiązku wizowego dla posiadaczy indonezyjskich paszportów dyplomatycznych i służbowych (Dz.U. L 280 z 12.10.2006, str. 29);

                                          —

                                          decyzja Rady 2007/519/WE z dnia 16 lipca 2007 r. w sprawie zmiany części 2 sieci konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne) (Dz.U. L 192 z 24.7.2007, str. 26).

      ZAŁĄCZNIK II
      Wykaz przepisów dorobku Schengen w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r., które mają mieć zastosowanie do zainteresowanych państw członkowskich w ich stosunkach ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

                  1.

                  W odniesieniu do postanowień konwencji Schengen:
                  artykuł 40 oraz art. 42 i 43 w zakresie, w jakim odnoszą się one do art. 40.

                  2.

                  Pozostałe przepisy

                              a)

                              Następujące decyzje Komitetu Wykonawczego ustanowionego na mocy konwencji Schengen:
                              decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie podręcznika transgranicznej współpracy policji (SCH/Com-ex (98) 52).

                              b)

                              Następujące inne akty
                              decyzja Rady 2003/725/WSiSW z dnia 2 października 2003 r. zmieniająca postanowienia art. 40 ust. 1 i 7 konwencji wykonawczej do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz.U. L 260 z 11.10.2003, str. 37).


title: Decyzja Rady 2012/344/WPZiB z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Albanii ustanawiającej ogólne zasady udziału Republiki Albanii w prowadzonych przez Unię Europejską operacjach zarządzania kryzysowego

text:
                  29.6.2012

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 169/1

         DECYZJA RADY 2012/344/WPZiB
         z dnia 23 marca 2012 r.
         w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Albanii ustanawiającej ogólne zasady udziału Republiki Albanii w prowadzonych przez Unię Europejską operacjach zarządzania kryzysowego
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 5 i 6,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („WP”),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Warunki udziału państw trzecich w prowadzonych przez Unię Europejską operacjach zarządzania kryzysowego powinny zostać określone w umowie ustanawiającej zasady ogólne takiego ewentualnego przyszłego udziału, a nie być określane każdorazowo oddzielnie dla każdej operacji.

                     (2)

                     Po przyjęciu przez Radę w dniu 26 kwietnia 2010 r. decyzji upoważniającej do podjęcia negocjacji WP wynegocjował Umowę między Unią Europejską a Republiką Albanii ustanawiającą ogólne zasady udziału Republiki Albanii w prowadzonych przez Unię Europejską operacjach zarządzania kryzysowego („Umowa”).

                     (3)

                     Umowę należy zatwierdzić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Unią Europejską a Republiką Albanii ustanawiającą ogólne zasady udziału Republiki Albanii w prowadzonych przez Unię Europejską operacjach zarządzania kryzysowego (zwaną dalej „Umową”).
            Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy, aby stała się ona wiążąca dla Unii.

            Artykuł 3
            Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii notyfikacji przewidzianej w art. 16 ust. 1 Umowy.

            Artykuł 4
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 23 marca 2012 r.

                  W imieniu Rady

               C. ASHTON

                  Przewodniczący


title: Decyzja Rady 2012/835/WPZiB z dnia 21 grudnia 2012 r. dotycząca przedłużenia obowiązywania decyzji 2010/96/WPZiB w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa

text:
               28.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 357/13

         DECYZJA RADY 2012/835/WPZiB
   z dnia 21 grudnia 2012 r.
   dotycząca przedłużenia obowiązywania decyzji 2010/96/WPZiB w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 lutego 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/96/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 28 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/483/WPZiB (2) dotyczącą zmiany decyzji 2010/96/WPZiB oraz przedłużenia jej obowiązywania o kolejny jednoroczny okres.

               (3)

               W związku z opóźnieniem przyjęcia nowej decyzji Rady dotyczącej zmiany i przedłużenia obowiązywania decyzji 2010/96/WPZiB, konieczne jest przedłużenie jej ważności w celu objęcia obecności unijnej misji szkoleniowej EUTM Somalia w Ugandzie od 1 stycznia 2013 r.

               (4)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonywaniu decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. Dania nie uczestniczy w wykonywaniu niniejszej decyzji i w związku z tym nie uczestniczy w finansowaniu niniejszej misji.

               (5)

               Misja wojskowa UE powinna zostać przedłużona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/96/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 10 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 10
               Uzgodnienia finansowe
               1.   Wspólnymi kosztami misji wojskowej UE zarządza się zgodnie z decyzją Rady 2011/871/WPZiB z dnia 19 grudnia 2011 r. ustanawiającą mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (Athena) (3) („decyzja ATHENA”).
               2.   Finansowa kwota odniesienia dla wspólnych kosztów misji wojskowej UE na okres do dnia 9 sierpnia 2011 r. wynosi 4,8 mln EUR. Odsetek kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 decyzji ATHENA, wynosi 60 %.
               3.   Finansowa kwota odniesienia dla wspólnych kosztów misji wojskowej UE na okres od dnia 9 sierpnia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. wynosi 4,8 mln EUR. Odsetek tej kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 decyzji ATHENA, wynosi 30 %.
               4.   Finansowa kwota odniesienia dla wspólnych kosztów misji wojskowej UE na okres od dnia 1 stycznia 2013 r. wynosi 0,05 mln EUR. Odsetek kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 decyzji ATHENA, wynosi 100 %.

               2)

               art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Mandat misji wojskowej UE zostaje zakończony w dniu 31 stycznia 2013 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 44 z 19.2.2010, s. 16.

      (2)  Dz.U. L 198 z 30.7.2011, s. 37.

      (3)  Dz.U. L 343 z 23.12.2011, s. 35.”;


title: 2005/114/WE: Decyzja Komisji z dnia 7 lutego 2005 r. w sprawie kontynuacji w 2005 r. wspólnotowych porównawczych prób i analiz nasion i materiału rozmnożeniowego Gramineae, Medicago sativa L. i Beta na mocy dyrektyw Rady 66/401/EWG i 2002/54/WE rozpoczętych w 2004 r.

text:
               9.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 36/8

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 7 lutego 2005 r.
   w sprawie kontynuacji w 2005 r. wspólnotowych porównawczych prób i analiz nasion i materiału rozmnożeniowego Gramineae, Medicago sativa L. i Beta na mocy dyrektyw Rady 66/401/EWG i 2002/54/WE rozpoczętych w 2004 r.
   (2005/114/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając dyrektywę Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych (1),
   uwzględniając dyrektywę Rady 2002/54/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka (2),
   uwzględniając decyzję Komisji 2004/11/WE z dnia 18 grudnia 2003 r. określającą warunki wspólnotowych porównawczych prób i analiz nasion i materiału rozmnożeniowego niektórych gatunków roślin uprawnych i warzyw oraz winorośli zgodnie z dyrektywami Rady 66/401/EWG, 66/402/EWG, 68/193/EWG, 92/33/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE, 2002/56/WE i 2002/57/WE na lata 2004-2005 (3), w szczególności jej art. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja 2004/11/WE określa warunki porównawczych prób i analiz w odniesieniu do Gramineae, Medicago sativa L. i Beta na mocy dyrektyw Rady 66/401/EWG i 2002/54/WE na lata 2004–2005.

               (2)

               Analizy i próby przeprowadzone w 2004 r. powinny być kontynuowane w 2005 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Wspólnotowe porównawcze próby i analizy nasion i materiału rozmnożeniowego Gramineae, Medicago sativa L. i Beta, rozpoczęte w 2004 r., są kontynuowane w 2005 r. zgodnie z decyzją 2004/11/WE.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 7 lutego 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. 125 z 11.7.1966, str. 2298/66. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2004/117/WE (Dz.U. L 114 z 21.4.2004, str. 18).

      (2)  Dz.U. L 193 z 20.7.2002, str. 12. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/117/WE.

      (3)  Dz.U. L 3 z 7.1.2004, str. 38.