title: Decyzja Rady 2010/799/WPZiB z dnia 13 grudnia 2010 r. w sprawie wsparcia procesu budowy zaufania prowadzącego do utworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia – w ramach wdrażania strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

text:
               23.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 341/27

         DECYZJA RADY 2010/799/WPZiB
   z dnia 13 grudnia 2010 r.
   w sprawie wsparcia procesu budowy zaufania prowadzącego do utworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia – w ramach wdrażania strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               UE aktywnie realizuje strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia i wdraża środki wymienione w rozdziale III tej strategii, takie jak zwiększanie skuteczności multilateralizmu oraz propagowanie stabilnego środowiska międzynarodowego i regionalnego.

               (2)

               UE jest zaangażowana w system opierający się na wielostronnych traktatach, który zapewnia podstawę prawną i normatywną dla wszystkich wysiłków na rzecz nieproliferacji. Polityka UE polega na dążeniu do realizacji i rozpowszechnienia zasad obowiązujących w zakresie rozbrojenia i nieproliferacji. UE będzie wspierać państwa trzecie w wypełnianiu ich zobowiązań wynikających z wielostronnych konwencji i systemów.

               (3)

               Propagowanie stabilnego środowiska międzynarodowego i regionalnego stanowi warunek zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia. W tym celu UE będzie wspierać porozumienia regionalne w zakresie bezpieczeństwa oraz regionalne działania na rzecz kontroli zbrojeń i rozbrojenia.

               (4)

               Istotną rolę mogą odegrać pozytywne i negatywne gwarancje bezpieczeństwa: mogą służyć zarówno jako bodziec do rezygnowania z nabywania broni masowego rażenia, jak i jako środek odstraszający. UE będzie propagować dalsze uwzględnianie gwarancji bezpieczeństwa.

               (5)

               Rozprzestrzenianie broni masowego rażenia jest zagrożeniem globalnym, wymagającym globalnego podejścia. Jednak jako że bezpieczeństwo w Europie jest ściśle powiązane z bezpieczeństwem i stabilnością w basenie Morza Śródziemnego oraz na Bliskim Wschodzie, UE uważa, że jej obowiązkiem jest przyczynianie się do zwiększenia bezpieczeństwa i stabilności w tym regionie.

               (6)

               Wspólna deklaracja przyjęta na szczycie na rzecz Śródziemnomorza w Paryżu dnia 13 lipca 2008 r., ustanawiająca Unię dla Śródziemnomorza, potwierdziła wspólny zamiar zapewnienia pokoju i bezpieczeństwa w regionie zgodnie z przyjętą na konferencji eurośródziemnomorskiej w dniach 27–28 listopada 1995 r. deklaracją barcelońską, która między innymi przewiduje wspieranie bezpieczeństwa regionalnego za pośrednictwem działań na rzecz nierozprzestrzeniania broni jądrowej, chemicznej i biologicznej, poprzez przystępowanie i stosowanie się do międzynarodowych i regionalnych systemów nieproliferacji oraz do umów w sprawie kontroli zbrojeń i rozbrojenia – takich jak Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, konwencja o zakazie broni chemicznej, konwencja o zakazie broni biologicznej i toksycznej czy Traktat o całkowitym zakazie prób jądrowych – lub do porozumień regionalnych – takich jak strefy wolne od broni – wraz z systemami kontroli przewidzianymi w tych umowach lub porozumieniach, a także poprzez wypełnianie w dobrej wierze zobowiązań w ramach konwencji dotyczących kontroli zbrojeń, rozbrojenia i nieproliferacji.

               (7)

               Strony Unii dla Śródziemnomorza będą dążyć do stworzenia na Bliskim Wschodzie strefy, którą byłyby w stanie wzajemnie i skutecznie kontrolować, wolnej od broni masowego rażenia, broni jądrowej, chemicznej i biologicznej oraz od środków jej przenoszenia. Ponadto strony rozważą podjęcie praktycznych kroków, m.in. aby zapobiegać rozprzestrzenianiu broni jądrowej, chemicznej i biologicznej, jak również nadmiernemu gromadzeniu broni konwencjonalnej.

               (8)

               Eurośródziemnomorskie układy o stowarzyszeniu między UE a partnerami z regionu Morza Śródziemnego przewidują nawiązanie regularnego dialogu politycznego, który wzmocni bezpieczeństwo i stabilność w regionie oraz obejmie wszystkie tematy stanowiące przedmiot wspólnego zainteresowania, w szczególności pokój, bezpieczeństwo, demokrację i rozwój regionalny.

               (9)

               W dniach 19–20 czerwca 2008 r. UE zorganizowała w Paryżu seminarium pt. „Bezpieczeństwo, nierozprzestrzenienie broni masowego rażenia i rozbrojenie na Bliskim Wschodzie”, podczas którego spotkali się przedstawiciele państw regionu i państw członkowskich UE, a także przedstawiciele środowisk akademickich i krajowych agencji energii jądrowej. Uczestnicy zachęcali UE do wspierania dalszej debaty na różnych forach oraz do stopniowego nadawania jej – na podstawie ustaleń barcelońskich – bardziej oficjalnego formatu, który obejmowałby dyskusje między urzędnikami rządowymi, z jednoczesnym uwzględnieniem szerszego zasięgu geograficznego.

               (10)

               Podczas zorganizowanej w 2010 r. konferencji poświęconej przeglądowi Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) zwrócono uwagę na duże znacznie, jakie mają działania prowadzące do pełnego wdrożenia rezolucji z 1995 r. w sprawie Bliskiego Wschodu („rezolucja z 1995 r.”). Z tego względu podczas konferencji zatwierdzono praktyczne działania, w tym uwzględnienie wszystkich propozycji służących wsparciu rezolucji z 1995 r., takich jak propozycja UE, która podjęła się organizacji seminarium będącego kontynuacją seminarium z czerwca 2008 r.

               (11)

               Podczas wspomnianej konferencji przeglądowej podkreślono ponadto rolę, jaką odgrywa społeczeństwo obywatelskie we wdrażaniu rezolucji z 1995 r., i zachęcano do podejmowania wszelkich wysiłków w tym zakresie.

               (12)

               Podczas 20. posiedzenia Wspólnej Rady i posiedzenia ministerialnego UE-Rada Współpracy Zatoki, które odbyło się w Luksemburgu dnia 14 czerwca 2010 r., z zadowoleniem przyjęto pozytywne wyniki konferencji przeglądowej z 2010 r. Uczestnicy potwierdzili swoje poparcie dla utworzenia na Bliskim Wschodzie, w tym w regionie Zatoki Perskiej, strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Z myślą o realizacji ustaleń wynikających ze zorganizowanego w 2008 r. przez UE seminarium pt. „Bezpieczeństwo, nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia i rozbrojenie na Bliskim Wschodzie” UE wspiera działania służące osiągnięciu następujących celów:

               —

               wspieranie regionalnego dialogu na temat polityki i bezpieczeństwa między przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego i rządów, zwłaszcza między ekspertami, urzędnikami i środowiskiem akademickim,

               —

               określenie środków budowy zaufania, które mogą posłużyć jako praktyczny krok na rzecz utworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia,

               —

               wspieranie rozmów na temat upowszechniania i wdrażania odpowiednich traktatów międzynarodowych i innych instrumentów służących zapobieganiu rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia,

               —

               omawianie kwestii dotyczących pokojowego wykorzystania energii jądrowej oraz rozwijanie w tym zakresie współpracy na szczeblu międzynarodowym i regionalnym.

         2.   W związku z powyższym projekty, które ma wesprzeć UE, obejmują następujące konkretne działania:

               a)

               wyasygnowanie środków na zorganizowanie seminarium stanowiącego kontynuację seminarium „Bezpieczeństwo, nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia i rozbrojenie na Bliskim Wschodzie”;

               b)

               wyasygnowanie środków na opracowanie dokumentów przygotowawczych dotyczących tematów, które będą omawiane podczas tego spotkania.

         Szczegółowy opis projektów przedstawiono w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Za wdrożenie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (wysoki przedstawiciel).
   2.   Techniczną realizacją projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, zajmie się Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji, które wykonuje to zadanie pod kierownictwem wysokiego przedstawiciela. W tym celu wysoki przedstawiciel dokonuje z konsorcjum niezbędnych uzgodnień.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia dla realizacji projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 347 700 EUR.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.
   3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu zawiera umowę o finansowaniu z Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji. Umowa ta zobowiązuje konsorcjum do zadbania o to, aby wkład UE został wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy.
   Artykuł 4
   1.   Wysoki przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wdrożenia niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji. Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje oceny.
   2.   Komisja przedstawia informacje na temat finansowych aspektów projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.
   Artykuł 5
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   Niniejsza decyzja wygasa po upływie 18 miesięcy od dnia zawarcia umów o finansowaniu, o których mowa w art. 3 ust. 3. Wygasa ona jednak po upływie sześciu miesięcy od dnia jej wejścia w życie, jeśli do tego czasu nie zostanie zawarta żadna umowa o finansowaniu.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK

         Projekt decyzji rady w sprawie wsparcia procesu budowy zaufania prowadzącego do utworzenia na bliskim wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia I środków jej przenoszenia – w ramach wdrażania strategii ue przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

      1.   Cele

      W deklaracji barcelońskiej przyjętej na konferencji eurośródziemnomorskiej w dniach 27–28 listopada 1995 r. UE i jej śródziemnomorscy partnerzy uzgodnili, że będą dążyć do utworzenia na Bliskim Wschodzie strefy, którą byliby w stanie skutecznie kontrolować, wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia. W 2008 r. we wspólnej deklaracji z paryskiego szczytu w sprawie regionu Morza Śródziemnego potwierdzono, że UE jest gotowa do przeanalizowania i opracowania praktycznych działań, które przygotują odpowiednie warunki do pełnego wdrożenia przyjętej podczas konferencji poświęconej przeglądowi Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej rezolucji z 1995 r. w sprawie Bliskiego Wschodu („rezolucja z 1995 r.”) i utworzenia takiej strefy. Analizą tych praktycznych działań zajęto się podczas seminarium UE pt. „Bezpieczeństwo, nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia i rozbrojenie na Bliskim Wschodzie”, które odbyło się w czerwcu 2008 r. w Paryżu.
      Zdaniem UE praktyczne działania powinny między innymi mieć na celu upowszechnianie i przestrzeganie wszystkich wielostronnych umów i instrumentów w dziedzinie nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia, takich jak Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, konwencja o zakazie broni chemicznej, konwencja o zakazie broni biologicznej i toksycznej, Traktat o całkowitym zakazie prób jądrowych i Haski kodeks postępowania przeciwko proliferacji rakiet balistycznych, a także zawierane z MAEA całościowe porozumienia o zabezpieczeniach wraz z protokołem dodatkowym. Rozpoczęcie negocjacji w sprawie Traktatu o zakazie produkcji materiałów rozszczepialnych dla broni jądrowej i cywilnych jądrowych instalacji wybuchowych stanowić będzie kolejny krok mający zasadnicze znaczenie w tym kontekście. Takie działania mogą stać się ważnym środkiem budowy zaufania regionalnego, który może przyczynić się do utworzenie strefy – podlegającej skutecznej kontroli – wolnej od broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia.
      UE pragnie kontynuować i pogłębiać dialog na temat polityki i bezpieczeństwa z odpowiednimi partnerami z Unii dla Śródziemnomorza i z wszystkimi pozostałymi państwami Bliskiego Wschodu, koncentrując się na kwestiach związanych z utworzeniem strefy wolnej od broni masowego rażenia. UE wierzy, że opracowanie i wdrożenie konkretnych środków budowy zaufania może ułatwić osiągnięcie postępów w zakresie utworzenia takiej strefy. Środki te mogłoby między innymi obejmować projekty na małą skalę w obszarze nauki i społeczeństwa obywatelskiego, gdzie można osiągnąć postępy, a także seminaria szkoleniowe dla dyplomatów i wojskowych oraz wizyty budujące zaufanie w krajach regionu.
      Z uwagi na rosnące w regionie zainteresowanie sposobami pokojowego wykorzystania energii jądrowej należy również podjąć działania, dzięki którym opracowywanie sposobów takiego wykorzystania energii jądrowej będzie przebiegało zgodnie z najwyższymi standardami w dziedzinie bezpieczeństwa, ochrony i nieproliferacji. Kwestia, jak wzmocnić współpracę w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej, powinna zostać przeanalizowana zarówno w zakresie ogólnym, jak i bardziej szczegółowo – na przykład poprzez budowę regionalnych międzynarodowych obiektów jądrowych.
      UE uważa, że cele te można by osiągnąć między innymi poprzez zorganizowanie dla wszystkich zainteresowanych stron kolejnego seminarium poświęconego bezpieczeństwu, nierozprzestrzenianiu broni masowego rażenia i rozbrojeniu na Bliskim Wschodzie. Seminarium to dałoby możliwość przeprowadzenia ukierunkowanej i usystematyzowanej dyskusji na temat wymogów mogących w przyszłości doprowadzić do utworzenia strefy, którą można by skutecznie kontrolować, wolnej od broni jądrowej oraz innych rodzajów broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia. Przygotowania do seminarium należałoby prowadzić w bliskiej współpracy ze wszystkimi zainteresowanymi stronami.
      UE nadal popiera decyzje i rezolucję w sprawie Bliskiego Wschodu przyjęte podczas konferencji przeglądowej NPT 1995, która przedłużyła obowiązywanie układu, oraz dokumenty końcowe konferencji przeglądowej NPT 2000 i konferencji przeglądowej NPT 2010. Podczas konferencji przeglądowej w 2010 r. zatwierdzono wiele konkretnych działań, takich jak uwzględnienie wszystkich propozycji służących realizacji rezolucji z 1995 r., w tym propozycji UE, która podjęła się organizacji seminarium będącego kontynuacją seminarium z czerwca 2008 r. Podczas konferencji ponownie podkreślono rolę, jaką społeczeństwo obywatelskie może odegrać przy wdrażaniu rezolucji z 1995 roku.
      UE chciałaby poprzeć powyższe cele w następujący sposób:

                  —

                  poprzez zorganizowanie seminarium będącego kontynuacją seminarium UE z 2008 r. pt. „Bezpieczeństwo, nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia i rozbrojenie na Bliskim Wschodzie”,

                  —

                  poprzez wyasygnowanie środków na opracowanie dokumentów przygotowawczych dotyczących tematów, które będą omawiane podczas tego seminarium.

            2.   Opis projektów

      2.1.   Projekt: Seminarium wspierające proces budowy zaufania, który ma prowadzić do utworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia
      2.1.1.   Cel projektu
      Projekt umożliwi:

                  a)

                  zorganizowanie seminarium będącego kontynuacją seminarium UE pt. „Bezpieczeństwo, nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia i rozbrojenie na Bliskim Wschodzie”, które odbyło się w dniach 19–20 czerwca 2008 r. w Paryżu;

                  b)

                  omówienie kwestii związanych z bezpieczeństwem regionalnym ma Bliskim Wschodzie, w tym z rozprzestrzenianiem broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia, i kwestii związanych z bronią konwencjonalną;

                  c)

                  przeanalizowanie środków budowy zaufania, które mogłyby ułatwić proces tworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia; w tym celu wykorzystano by między innymi doświadczenie zdobyte w ramach stref już istniejących;

                  d)

                  omówienie możliwości upowszechniania i realizacji międzynarodowych traktatów o nieproliferacji i rozbrojeniu oraz innych instrumentów;

                  e)

                  zbadanie możliwości współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej i związanych z nią działań pomocowych, wykorzystując między innymi doświadczenia zdobyte w ramach Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom).

            2.1.2.   Wyniki projektu
      Projekt umożliwi:

                  a)

                  pogłębienie dialogu i zwiększenie zaufania społeczeństwa obywatelskiego i rządów, co pozwoli na osiągnięcie dalszych postępów w zakresie wspierania bezpieczeństwa regionalnego i tworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia;

                  b)

                  zwiększenie wzajemnego zrozumienia kwestii mających wpływ na sytuację związaną z bezpieczeństwem w regionie, m.in. kwestii dotyczących rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia oraz broni konwencjonalnej;

                  c)

                  zwiększenie świadomości, wiedzy i zrozumienia w zakresie praktycznych działań potrzebnych do utworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia;

                  d)

                  przyłączenie się do starań na rzecz upowszechniania i realizacji międzynarodowych traktatów o nieproliferacji i rozbrojeniu oraz innych instrumentów;

                  e)

                  ułatwienie współpracy międzynarodowej i regionalnej w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej zgodnie z najwyższymi standardami w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego, ochrony i nieproliferacji.

            2.1.3.   Opis projektu
      Projekt przewiduje zorganizowanie seminarium, które nie będzie trwało dłużej niż dwa dni i które powinno odbyć się w Brukseli lub w regionie Morza Śródziemnego.
      Udział w nim wezmą przedstawiciele zainteresowanych instytucji UE, państw członkowskich UE, wszystkich państw Bliskiego Wschodu, państw posiadających broń jądrową, zainteresowanych organizacji międzynarodowych i eksperci reprezentujący środowisko akademickie. Liczbę uczestników tego seminarium szacuje się na około 100 osób.
      Dyskusje podczas seminarium prowadzone będą przez ekspertów reprezentujących środowisko akademickie. Ze względu na szczególny charakter poruszanych tematów dyskusje prowadzone będą zgodnie z zasadą Chatham House, która umożliwi bardziej nieformalną i otwartą debatę, bez możliwości powoływania się na źródło informacji uzyskanych podczas spotkania.
      Organizatorzy pokryją koszty poniesione przez zaproszonych uczestników i mówców: koszty podróży, zakwaterowania i diety dzienne. Decyzja Rady przewiduje również środki finansowe na pokrycie wszelkich pozostałych kosztów, takich jak sprzęt konferencyjny, obiady, kolacje, przerwy na kawę, tłumaczenie dokumentów i tłumaczenie ustne.
      Uczestników seminarium zaprosi Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji w porozumieniu z przedstawicielem wysokiego przedstawiciela i państwami członkowskimi UE.
      Seminarium ma się odbyć w 2011 r. Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji przygotuje sprawozdanie z seminarium, które przekaże przedstawicielowi wysokiego przedstawiciela. Sprawozdanie można będzie udostępnić odpowiednim organom UE, wszystkim państwom Bliskiego Wschodu, pozostałym zainteresowanym państwom i właściwym organizacjom międzynarodowym.
      2.2.   Projekt: Dokumenty przygotowawcze
      2.2.1.   Cel projektu
      Projekt umożliwi:

                  a)

                  opracowanie nie więcej niż ośmiu dokumentów przygotowawczych dotyczących tematów omawianych podczas seminarium w sprawie wsparcia procesu budowy zaufania prowadzącego do utworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia;

                  b)

                  opracowanie narzędzi, które pomogą zrozumieć sytuację w zakresie bezpieczeństwa w regionie, w tym w zakresie rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia oraz broni konwencjonalnej;

                  c)

                  określenie środków budowy zaufania, które mogą posłużyć jako praktyczny krok na rzecz utworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia;

                  d)

                  określenie sposobów zwiększenia dalszych postępów w zakresie upowszechniania i realizacji międzynarodowych traktatów o nieproliferacji i rozbrojeniu i innych instrumentów;

                  e)

                  określenie możliwości współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej w kontekście polityki energetycznej i potrzeb poszczególnych państw.

            2.2.2.   Wyniki projektu
      Projekt umożliwi:

                  a)

                  przedstawienie podczas seminarium pomysłów i propozycji na rzecz wsparcia procesu budowy zaufania prowadzącego do utworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia oraz przeprowadzenie ukierunkowanej i usystematyzowanej dyskusji na wszystkie związane z tym kwestie;

                  b)

                  zwiększenie świadomości, wiedzy i zrozumienia wśród społeczeństwa obywatelskiego i rządów w zakresie kwestii związanych z utworzeniem na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia oraz z zapewnieniem bezpieczeństwa w tym regionie;

                  c)

                  przedstawienie rządom i organizacjom międzynarodowym rozwiązań politycznych lub rozwiązań w zakresie strategii działania, które mogą ułatwić utworzenie na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia oraz zapewnić bezpieczeństwo w tym regionie.

            2.2.3.   Opis projektu
      Projekt przewiduje opracowanie nie więcej niż ośmiu dokumentów przygotowawczych, mających po 10–15 stron (5 000–7 000 słów). Opracowaniem lub zleceniem opracowania tych dokumentów zajmie się Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji; nie będą one musiały odzwierciedlać poglądów instytucji UE i państw członkowskich UE.
      Dokumenty przygotowawcze dotyczyć będą tematów omawianych podczas seminarium, seminarium w sprawie wsparcia procesu budowy zaufania prowadzącego do utworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia. W każdym dokumencie przedstawione zostaną rozwiązania polityczne lub rozwiązania w zakresie strategii działania.
      Dokumenty przygotowawcze zostaną rozpowszechnione wśród uczestników seminarium, odpowiednich organów w UE i w państwach członkowskich, wszystkich państw Bliskiego Wschodu, pozostałych zainteresowanych państw i właściwych organizacji międzynarodowych. Dokumenty te można będzie opublikować na stronie internetowej Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji.
      Dokumenty te można będzie połączyć w jedno opracowanie, które zostałoby opublikowane po zakończeniu seminarium.
      3.   Czas trwania

      Całkowity szacowany czas realizacji projektów wynosi 18 miesięcy.
      4.   Beneficjenci

      Beneficjenci tego projektu to:

                  a)

                  państwa Bliskiego Wschodu;

                  b)

                  pozostałe zainteresowane państwa;

                  c)

                  właściwe organizacje międzynarodowe;

                  d)

                  społeczeństwo obywatelskie.

            5.   Aspekty proceduralne, koordynacja i komitet zarządzający

      Komitet zarządzający będzie złożony z przedstawiciela wysokiego przedstawiciela i przedstawiciela podmiotu wykonawczego dla każdego konkretnego projektu. Komitet zarządzający będzie regularnie dokonywać przeglądu wdrażania decyzji Rady, przynajmniej co sześć miesięcy, w tym przy pomocy elektronicznych środków łączności.
      6.   Podmioty wykonawcze

      Za techniczne wdrożenie niniejszej decyzji Rady odpowiedzialne będzie Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji.
      Konsorcjum będzie wykonywać swoje zadania pod kierownictwem wysokiego przedstawiciela. Prowadząc działania, będzie współpracować z wysokim przedstawicielem, państwami członkowskimi UE, innymi uczestniczącymi państwami oraz, w stosownych przypadkach, z organizacjami międzynarodowymi.


title: 2012/682/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2011/015 SE/AstraZeneca ze Szwecji)

text:
               7.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 307/76

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 25 października 2012 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2011/015 SE/AstraZeneca ze Szwecji)
   (2012/682/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Zakres EFG został rozszerzony o wnioski przedłożone od dnia 1 maja 2009 r. do dnia 30 grudnia 2011 r. i obejmuje również pomoc dla pracowników, których zwolnienie było bezpośrednim skutkiem światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Zgodnie z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 17 maja 2006 r. EFG można uruchomić w ramach rocznego pułapu w wysokości 500 mln EUR.

               (4)

               W dniu 23 grudnia 2011 r. Szwecja złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie AstraZeneca i uzupełniła go dodatkowymi informacjami do dnia 16 kwietnia 2012 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego. Komisja wnosi zatem o uruchomienie kwoty 4 325 854 EUR.

               (5)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy w związku z wnioskiem złożonym przez Szwecję,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 4 325 854 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 25 października 2012 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.


title: 2012/62/UE: Decyzja Rady z dnia 27 stycznia 2012 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii

text:
               2.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 30/20

         DECYZJA RADY
   z dnia 27 stycznia 2012 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii
   (2012/62/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1014/UE (1) oraz decyzję 2010/29/UE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. (2).

               (2)

               W związku z zakończeniem się kadencji Jordiego BAYONY LLOPISA zwolniło się jedno stanowisko zastępcy członka,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r., na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zostaje niniejszym powołany:

               —

               Esteban MAS PORTELL, Delegado del Gobierno de las Illes Balears en Bruselas.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2012 r.

            W imieniu Rady

         N. WAMMEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.01.2010, s. 11.


title: 2013/602/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/303

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2011
   (2013/602/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Fundacji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (4), w szczególności jego art. 16,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0067/2013),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy absolutorium z wykonania budżetu Fundacji na rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 174.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami Fundacji (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (4), w szczególności jego art. 16,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0067/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że roczne sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2011 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są legalne i prawidłowe,

                  B.

                  mając na uwadze, że w dniu 10 maja 2012 r. Parlament udzielił Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (zwanej dalej „Fundacją”) absolutorium z wykonania budżetu Fundacji na rok budżetowy 2010 (6), a w rezolucji załączonej do decyzji w sprawie absolutorium m.in.:

                              —

                              wezwał Fundację do prowadzenia rejestru wszystkich decyzji Rady Zarządzającej w sprawie badań, zważywszy że brak właściwych standardów dokumentowania podejmowanych decyzji może wpływać na skuteczność i efektywność procedury ogłaszania decyzji,

                              —

                              wezwał Fundację do wprowadzenia pisemnych procedur w celu opisania jej głównych działań, gdyż takie procedury ułatwiłyby Fundacji bardziej skuteczne wykorzystanie środków i ustalenie ewentualnych słabych punktów,

                              —

                              apelował do Fundacji o właściwe rozpatrzenie zaleceń wydanych przez Służbę Audytu Wewnętrznego (IAS) i poinformowanie organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w tym zakresie,

                  C.

                  mając na uwadze, że całkowity budżet Fundacji na rok 2011 wynosił 20 600 000 EUR, co oznacza zmniejszenie w stosunku do roku budżetowego 2010 (20 900 000 EUR); mając na uwadze, że początkowy wkład Unii do budżetu Fundacji na rok 2011 wynosił 20 210 000 EUR wobec 19 067 159 EUR w roku 2010,

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  na podstawie rocznych sprawozdań finansowych zauważa, że kwotę 1 166 895 EUR środków na zobowiązania, które zaciągnięto do końca 2011 r., ale których jeszcze nie uregulowano, przeniesiono na 2012 r.; zauważa również, że łączna kwota środków anulowanych (tzn. przeniesionych z roku 2010 na następny rok i niewypłacona w 2011 r.) wyniosła w 2011 r. 130 133 EUR;

                  2.

                  wyraża zaniepokojenie w związku z ustaleniem przez Trybunał Obrachunkowy, że Fundacja dokonała przeniesienia ponad 47 % środków w tytule III (wydatki operacyjne) w wysokości 3 400 000 mln EUR, z czego 1 600 000 mln EUR nie było planowane (22 % tytułu III); wyraża zaniepokojenie faktem, że sytuacja ta wskazuje na opóźnienia w realizacji działań Fundacji finansowanych z tytułu III i stanowi naruszenie zasady jednoroczności budżetu;

                  3.

                  wzywa Fundację do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych przez nią w celu naprawienia tego niedociągnięcia oraz o działaniach, jakie Fundacja podejmie, aby uniknąć takich sytuacji w przyszłości; stwierdza też, że sytuacja pogorszyła się w porównaniu do ubiegłego roku;

         Działania podjęte w następstwie zaleceń dotyczących absolutorium za rok 2010

                  4.

                  z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Fundacji ze środków podjętych w związku z zaleceniami organu udzielającego absolutorium z 2010 r.; w szczególności odnotowuje, że według Fundacji:

                              —

                              na stronie Fundacji dostępny jest zbiór wszystkich decyzji Rady Zarządczej i Prezydium, zaradzono także niedociągnięciom w postaci brakujących podpisów, dat i pojedynczych błędów,

                              —

                              zgodnie z zaleceniem IAS wydanym jako element audytu dotyczącego zarządzania badaniem opracowano wszechstronny podręcznik procesu zarządzania badaniem, zgodnie z którym postępuje obecnie ta organizacja,

                              —

                              wszystkie otwarte zalecenia IAS zostały zamknięte z końcem 2010 r., a szczegółowe informacje są dostępne w rocznym sprawozdaniu z audytu wewnętrznego za 2011 r. (sprawozdanie na mocy art. 72 ust. 5 rozporządzenia finansowego);

         Wyniki

                  5.

                  zachęca Komisję, aby wraz z Europejską Fundacją Kształcenia, Europejskim Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Europejską Fundacją na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy oraz Europejską Agencją Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy głębiej zbadała synergię istniejącą między tymi agencjami oraz aby przedłożyła organowi udzielającemu absolutorium sprawozdanie w sprawie ewentualnego większego połączenia tych czterech agencji przed podjęciem jakichkolwiek decyzji dotyczących ewentualnej zmiany uprawnień i/lub metod pracy tych agencji; zachęca te agencje i Komisję do zbadania, czy ściślejsza współpraca umożliwiłaby osiągnięcie ekonomii skali i optymalizację ich wyników;

         Procedury rekrutacyjne

                  6.

                  zwraca uwagę, że Trybunał Obrachunkowy dostrzegł konieczność poprawy przejrzystości procedur rekrutacji; zauważa, że posiedzenia komisji rekrutacyjnej nie zawsze były wystarczająco udokumentowane i nie ma dowodów, że pytania na rozmowy kwalifikacyjne oraz na egzaminy pisemne były ustalone przed rozpoczęciem odpowiednio rozmów i egzaminów;

                  7.

                  wzywa Fundację do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych przez nią w celu naprawienia tego niedociągnięcia; uważa, że niektóre przepisy regulaminu pracowniczego mogą stanowić poważne obciążenie administracyjne; dlatego zachęca Komisję do tego, by w odniesieniu do agencji dopuściła pewien stopień uproszczenia przepisów na mocy art. 110 regulaminu pracowniczego;

                  8.

                  w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 17 kwietnia 2013 r. (7) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 174.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 258.

         (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0134 (zob. s. 374 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: 2007/89/WE: Decyzja Rady z dnia 12 lutego 2007 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków oraz czterech zastępców członków z Niderlandów

text:
               13.2.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 41/8

      DECYZJA RADY

   z dnia 12 lutego 2007 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków oraz czterech zastępców członków z Niderlandów
   (2007/89/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Niderlandów,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r.

               (2)

               Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w wyniku wygaśnięcia mandatu pana Fonsa HERTOGA (Fons HERTOG) i rezygnacji pana Pietera VAN WOENSELA (Pieter VAN WOENSEL). Cztery stanowiska zastępców członków zwolniły się w wyniku wygaśnięcia mandatu pani Laetitii GRIFFITH (Laetitia GRIFFITH), rezygnacji pana Jamesa LIDTH DE JEUDE (James LIDTH DE JEUDE), wygaśnięcia mandatu pana Wima ZWAANA (Wim ZWAAN) i rezygnacji pana Alexandra SAKKERSA (Alexander SAKKERS),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się następujące osoby do Komitetu Regionów na okres pozostały do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.:

               a)

               na stanowisko członków:

                           —

                           pana Cora LAMERSA (Cor LAMERS), burgemeester van Houten, na miejsce pana Fonsa HERTOGA,

                           —

                           pana Henka KOOLA (Henk KOOL), wethouder te Den Haag, na miejsce pana Pietera VAN WOENSELA;

               b)

               na stanowisko zastępców członków:

                           —

                           pana Lodewijka ASSCHERA (Lodewijk ASSCHER), wethouder te Amsterdam, na miejsce pani Laetitii GRIFFITH,

                           —

                           pana Rika DE LANGE (Rik DE LANGE), wethouder te Zutphen, na miejsce pana Jamesa LIDTH DE JEUDE,

                           —

                           panią Ellie FRANSSEN (Ellie FRANSSEN), wethouder te Voerendaal, na miejsce pana Wima ZWAANA,

                           —

                           panią Rindę DEN BESTEN (Rinda DEN BESTEN), wethouder te Utrecht, na miejsce pana Alexandra SAKKERSA.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 2007 r.

            W imieniu Rady

         F.-W. STEINMEIER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, str. 75.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1477 z dnia 17 lipca 2015 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek z Finlandii – EGF/2015/001 FI/Broadcom)

text:
               28.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 225/14

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/1477
   z dnia 17 lipca 2015 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek z Finlandii – EGF/2015/001 FI/Broadcom)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (2), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz w celu udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (3).

               (3)

               W dniu 30 stycznia 2015 r. Finlandia złożyła wniosek EGF/2015/001 FI/Broadcom o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Broadcom Communications Finland oraz u jego dwóch dostawców lub producentów niższego szczebla na terytorium Finlandii. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 1 365 000 EUR dla wniosku złożonego przez Finlandię.

               (5)

               W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 365 000 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 17 lipca 2015 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2015 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         P. GRAMEGNA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (2)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


title: 2012/348/UE: Decyzja Rady z dnia 18 czerwca 2012 r. w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach odnośnych komisji Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ, dotyczącego dostosowania do postępu technicznego regulaminów nr 11, 13-H, 30, 44, 49, 54, 64, 101, 106 i 121 oraz dostosowania do postępu technicznego ogólnego przepisu technicznego nr 1 Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ dotyczącego zamków i elementów mocowania

text:
               3.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 173/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 18 czerwca 2012 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach odnośnych komisji Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ, dotyczącego dostosowania do postępu technicznego regulaminów nr 11, 13-H, 30, 44, 49, 54, 64, 101, 106 i 121 oraz dostosowania do postępu technicznego ogólnego przepisu technicznego nr 1 Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ dotyczącego zamków i elementów mocowania
   (2012/348/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 oraz art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją Rady 97/836/WE (1) Wspólnota przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ), dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane porozumienie z 1958 r.”).

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady 2000/125/WE (2) Unia przystąpiła do porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub stosowane w pojazdach kołowych („Porozumienie równoległe”);

               (3)

               Na mocy dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywy ramowej) (3) zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji, w ramach której ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy EKG ONZ do unijnego systemu homologacji typu pojazdu, bądź jako wymagania dotyczące homologacji typu, bądź jako przepisy alternatywne wobec prawodawstwa Unii. Od czasu przyjęcia dyrektywy 2007/46/WE regulaminy EKG ONZ w coraz większym stopniu zastępują prawodawstwo UE w ramach unijnego systemu homologacji typu pojazdu.

               (4)

               W świetle zdobytego doświadczenia i rozwoju technicznego, wymagania odnoszące się do niektórych elementów lub cech objętych regulaminami EKG ONZ nr 11, 13-H, 30, 44, 49, 54, 64, 101, 106 i 121 oraz ogólnego przepisu technicznego nr 1 EKG ONZ, muszą zostać dostosowane.

               (5)

               Należy zatem określić stanowisko, jakie będzie przyjęte w imieniu Unii w Komitecie Administracyjnym Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r., jak i w Komitecie Wykonawczym Porozumienia z 1998 r. odnośnie do zmian, jakie mają zostać dokonane w wyżej wymienionych aktach EKG ONZ.

               (6)

               Środki ustanowione w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Technicznego ds. Pojazdów Silnikowych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowiskiem, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Komitetu Administracyjnego Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz Komitetu Wykonawczego Porozumienia z 1998 r. w dniach 25–29 czerwca 2012 r. będzie zagłosowanie za wprowadzeniem proponowanych zmian wymienionych w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 18 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. GJERSKOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 346 z 17.12.1997, s. 78.

      (2)  Dz.U. L 35 z 10.2.2000, s. 12.

      (3)  Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Wykaz, o którym mowa w art. 1

                  Wniosek dotyczący suplementu 3 do serii poprawek 03 do regulaminu nr 11 (zamki i zawiasy drzwi)

                  ECE/TRANS/WP.29/2012/41

                  Wniosek dotyczący suplementu 14 do regulaminu nr 13-H (hamulce pojazdów kategorii M1 i N1)

                  ECE/TRANS/WP.29/2012/47

                  Wniosek dotyczący suplementu 17 do serii poprawek 02 do regulaminu nr 30 (opony do samochodów osobowych i ich przyczep)

                  ECE/TRANS/WP.29/2012/48

                  Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 04 do regulaminu nr 44 (urządzenia przytrzymujące dla dzieci)

                  ECE/TRANS/WP.29/2012/44

                  Wniosek dotyczący serii poprawek 06 regulaminu nr 49 (emisje silników z zapłonem samoczynnym i iskrowym (silniki LPG i CNG))

                  ECE/TRANS/WP.29/2012/45

                  Wniosek dotyczący suplementu 18 do regulaminu nr 54 (opony do pojazdów użytkowych i ich przyczep)

                  ECE/TRANS/WP.29/2012/49

                  Wniosek dotyczący sprostowania 3 do rewizji 2 do regulaminu nr 54 (opony do pojazdów użytkowych i ich przyczep)

                  ECE/TRANS/WP.29/2012/52

                  Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 02 do regulaminu nr 64 (zespół zapasowy do użytku tymczasowego, opony odporne na przebicie typu „run-flat” lub system ogumienia odpornego na przebicie typu „run-flat” oraz system monitorowania ciśnienia w oponach)

                  ECE/TRANS/WP.29/2012/50

                  Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 01 do regulaminu nr 101 (emisja CO2/zużycie paliwa)

                  ECE/TRANS/WP.29/2012/46

                  Wniosek dotyczący suplementu 9 do regulaminu nr 106 (opony dla pojazdów rolniczych)

                  ECE/TRANS/WP.29/2012/51

                  Wniosek dotyczący serii poprawek 01 do regulaminu nr 121 (oznakowanie urządzeń sterujących, kontrolek oraz wskaźników)

                  ECE/TRANS/WP.29/2012/30

                  Wniosek w sprawie zmiany 1 do ogólnego przepisu technicznego nr 1 (zamki i elementy mocowania drzwi)

                  ECE/TRANS/WP.29/2012/56
                  ECE/TRANS/WP.29/2012/57
                  ECE/TRANS/WP.29/2012/AC.3/18


title: Decyzja Rady 2011/425/WPZiB z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej

text:
               19.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 188/27

         DECYZJA RADY 2011/425/WPZiB
   z dnia 18 lipca 2011 r.
   w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 października 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/670/WPZiB (1) w sprawie mianowania Pierre’a MORELA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Azji Środkowej. Mandat Pierre’a MORELA wygasa w dniu 31 sierpnia 2011 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 30 czerwca 2012 r.

               (3)

               Mandat SPUE będzie wykonywany w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby przeszkodzić w osiągnięciu celów działań zewnętrznych Unii, określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Mianowanie
   Mandat Pierre’a MORELA jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w Azji Środkowej zostaje niniejszym przedłużony do dnia 30 czerwca 2012 r. Mandat SPUE może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii w Azji Środkowej. Cele te obejmują:

               a)

               promowanie dobrych i bliskich stosunków między państwami Azji Środkowej i Unią na podstawie wspólnych wartości i interesów, określonych w stosownych umowach;

               b)

               przyczynianie się do wzmocnienia stabilności oraz współpracy pomiędzy państwami w regionie;

               c)

               przyczynianie się do wzmocnienia demokracji, praworządności, dobrych rządów oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Azji Środkowej;

               d)

               zajmowanie się kluczowymi zagrożeniami, zwłaszcza konkretnymi problemami mającymi bezpośrednie znaczenie dla Unii;

               e)

               zwiększanie skuteczności i widoczności Unii w regionie, w tym przez ściślejszą koordynację z pozostałymi właściwymi partnerami i organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) i Organizacja Narodów Zjednoczonych.

         Artykuł 3
   Mandat
   1.   Aby możliwa była realizacja celów polityki Unii, mandat SPUE powinien obejmować:

               a)

               promowanie ogólnej koordynacji politycznej Unii w Azji Środkowej oraz zapewnianie spójności działań zewnętrznych Unii w regionie;

               b)

               monitorowanie, w imieniu WP oraz zgodnie z mandatem SPUE, wraz z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) i Komisją, procesu realizacji strategii UE dotyczącej nowego partnerstwa z Azją Środkową, przedstawianie zaleceń i systematyczne składanie sprawozdań odpowiednim organom Rady;

               c)

               wspieranie Rady w dalszym rozwijaniu kompleksowej polityki wobec Azji Środkowej;

               d)

               uważne śledzenie wydarzeń politycznych w Azji Środkowej przez rozwijanie i utrzymywanie bliskich kontaktów z rządami, parlamentami, władzą sądowniczą, społeczeństwem obywatelskim i środkami masowego przekazu;

               e)

               zachęcanie Kazachstanu, Kirgistanu, Tadżykistanu, Turkmenistanu i Uzbekistanu do współpracy w kwestiach regionalnych stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania;

               f)

               rozwijanie odpowiednich kontaktów i współpracy z głównymi zainteresowanymi podmiotami w regionie i ze wszystkimi znaczącymi organizacjami regionalnymi i międzynarodowymi, w szczególności z Szanghajską Organizacją Współpracy (SCO), Euroazjatycką Wspólnotą Gospodarczą (EURASEC), Konferencją o Współdziałaniu i Środkach Budowy Zaufania w Azji (CICA), Organizacją Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (CSTO), programem Regionalnej Współpracy Gospodarczej w Azji Środkowej (CAREC) i Środkowoazjatyckim Regionalnym Centrum Informacji i Koordynacji (CARICC);

               g)

               przyczynianie się do realizacji polityki UE w zakresie praw człowieka oraz wytycznych UE w sprawie praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do dzieci i kobiet na obszarach dotkniętych konfliktem, w szczególności przez monitorowanie rozwoju sytuacji pod tym względem i reagowanie na tę sytuację;

               h)

               przyczynianie się, w ścisłej współpracy z OBWE, do zapobiegania konfliktom i ich rozwiązywania, przez rozwijanie kontaktów z władzami i innymi podmiotami lokalnymi takimi jak organizacje pozarządowe, partie polityczne, mniejszości, grupy religijne i ich przywódcy;

               i)

               dostarczanie wkładu w formułowanie aspektów wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa związanych z bezpieczeństwem energetycznym, zwalczaniem narkotyków i zarządzaniem zasobami wodnymi w odniesieniu do Azji Środkowej.

         2.   SPUE wspiera działania Wysokiego Przedstawiciela oraz prowadzi przegląd wszystkich działań Unii w regionie.
   Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle współpracuje z ESDZ.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 września 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. wynosi 924 850 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i przepisami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zgodnie z wymogami związanymi z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą proponować oddelegowywanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudniani przy SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego mają mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ oraz wypełnia swoje obowiązki i działa w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do realizacji i sprawnego działania misji SPUE i członków personelu SPUE uzgadnia się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii oraz, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE przyjmuje wszelkie uzasadnione, możliwe do realizacji środki, zgodne z mandatem SPUE oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa wszystkich członków personelu bezpośrednio podlegającemu SPUE, a w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa misji przewidujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dostosowane do potrzeb misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu na obszar misji i w jego obrębie, oraz kontrolowanie zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu oraz przewidujący plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla obszaru prowadzenia misji;

               d)

               zapewnia wdrożenie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu regularnych ocen bezpieczeństwa oraz – w ramach sprawozdawczości śródokresowej i sprawozdawczości z wykonania mandatu – dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania na temat realizacji tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie składa KPiB i WP sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane poprzez sieć COREU. Na zalecenie KPiB lub WP, SPUE może złożyć sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE wspiera ogólną koordynację polityczną Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii w terenie, aby zrealizować cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji oraz z działaniami Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Utrzymywana jest ścisła współpraca w terenie z szefami delegatur Unii i szefami misji państw członkowskich; szefowie delegatur Unii i szefowie misji państw członkowskich dokładają wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych weryfikacji. Do końca stycznia 2012 r. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu SPUE – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2011 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 275 z 6.10.2006, s. 65.

      (2)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.


title: 2011/756/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2011 r. w sprawie udzielenia Europejskiemu Kolegium Policyjnemu absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2009#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2011 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009

text:
               26.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 313/17

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 25 października 2011 r.
   w sprawie udzielenia Europejskiemu Kolegium Policyjnemu absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2009
   (2011/756/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Kolegium (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),
   uwzględniając swoją decyzję z dnia 10 maja 2011 r. (2) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2009, jak również odpowiedzi dyrektora Europejskiego Kolegium Policyjnego,
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając decyzję Rady 2005/681/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. ustanawiającą Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) (4), w szczególności jej art. 16,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając decyzję Komisji C(2011) 4680 z dnia 30 czerwca 2011 r., w której udzielono zgody na wniosek Europejskiego Kolegium Policyjnego w sprawie odstępstwa od rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
   uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego z dnia 12 lipca 2010 r. dotyczące zwrotu wydatków prywatnych (10/0257/KA),
   uwzględniając zlecony przez Europejskie Kolegium Policyjne audyt zewnętrzny (umowa nr CEPOL/2010/001) dotyczący zwrotu wydatków prywatnych,
   uwzględniając końcowe sprawozdanie z pięcioletniej zewnętrznej oceny Europejskiego Kolegium Policyjnego (umowa nr CEPOL/CT/2010/002),
   uwzględniając roczne sprawozdanie z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa za rok 2009,
   uwzględniając sporządzone przez Europejskie Kolegium Policyjne czwarte sprawozdanie z postępów dotyczące wdrożenia wieloletniego planu działania na lata 2010–2014,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące wdrożenia wieloletniego planu działania Europejskiego Kolegium Policyjnego na lata 2010–2014,
   uwzględniając komunikat Służby Audytu Wewnętrznego (IAS) z dnia 4 lipca 2011 r. (ref. Ares (2011) 722479) w sprawie trzeciego sprawozdania z postępów dotyczącego wdrożenia wieloletniego planu działania Europejskiego Kolegium Policyjnego na lata 2010–2014,
   uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego dotyczące wykonania rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok 2009 oraz załączniki do tego sprawozdania,
   uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego dotyczące realizacji planu zamówień w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 1 lipca 2011 r. oraz załącznik do tego sprawozdania,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0330/2011),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Kolegium Policyjnego absolutorium z wykonania budżetu Kolegium za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Kolegium Policyjnego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 137.

      (2)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 260.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 63.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 25 października 2011 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009
      PARLAMENT EUROPEJSKI,
      uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009,
      uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Kolegium (1),
      uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),
      uwzględniając swoją decyzję z dnia 10 maja 2011 r. (2) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2009, jak również odpowiedzi dyrektora Europejskiego Kolegium Policyjnego,
      uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
      uwzględniając decyzję Rady 2005/681/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. ustanawiającą Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) (4), w szczególności jej art. 16,
      uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,
      uwzględniając decyzję Komisji C(2011) 4680 z dnia 30 czerwca 2011 r., w której udzielono zgody na wniosek Europejskiego Kolegium Policyjnego w sprawie odstępstwa od rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,
      uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego z dnia 12 lipca 2010 r. dotyczące zwrotu wydatków prywatnych (10/0257/KA),
      uwzględniając zlecony przez Europejskie Kolegium Policyjne audyt zewnętrzny (umowa nr CEPOL/2010/001) dotyczący zwrotu wydatków prywatnych,
      uwzględniając końcowe sprawozdanie z pięcioletniej zewnętrznej oceny Europejskiego Kolegium Policyjnego (umowa nr CEPOL/CT/2010/002),
      uwzględniając roczne sprawozdanie z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa za rok 2009,
      uwzględniając sporządzone przez Europejskie Kolegium Policyjne czwarte sprawozdanie z postępów dotyczące wdrożenia wieloletniego planu działania na lata 2010–2014,
      uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące wdrożenia wieloletniego planu działania Europejskiego Kolegium Policyjnego na lata 2010–2014,
      uwzględniając komunikat Służby Audytu Wewnętrznego (IAS) z dnia 4 lipca 2011 r. (ref. Ares (2011) 722479) w sprawie trzeciego sprawozdania z postępów dotyczącego wdrożenia wieloletniego planu działania Europejskiego Kolegium Policyjnego na lata 2010–2014,
      uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego dotyczące wykonania rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok 2009 oraz załączniki do tego sprawozdania,
      uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego dotyczące realizacji planu zamówień w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 1 lipca 2011 r. oraz załącznik do tego sprawozdania,
      uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
      uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0330/2011),

                  A.

                  mając na uwadze, że Kolegium powstało w 2001 r. i że z dniem 1 stycznia 2006 r. zostało przekształcone w organ Wspólnoty w rozumieniu art. 185 rozporządzenia finansowego, zatem od tego momentu ma doń zastosowanie ramowe rozporządzenie finansowe dotyczące agencji,

                  B.

                  mając na uwadze, że w swoich sprawozdaniach dotyczących rocznych sprawozdań finansowych Kolegium za lata budżetowe 2006 i 2007 Trybunał Obrachunkowy zgłosił zastrzeżenie co do legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw sprawozdań, stwierdzając, że procedury udzielania zamówień nie były zgodne z przepisami rozporządzenia finansowego,

                  C.

                  mając na uwadze, że w swoim sprawozdaniu dotyczącym sprawozdania finansowego Kolegium za rok budżetowy 2008 Trybunał Obrachunkowy umieścił uwagę szczególną dotyczącą swojej opinii na temat wiarygodności sprawozdania, nie formułując wyraźnie zastrzeżeń co do wiarygodności, oraz wydał opinię z zastrzeżeniami na temat legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń,

                  D.

                  mając na uwadze, że w swojej decyzji z dnia 7 października 2010 r. (6) Parlament odmówił udzielenia dyrektorowi Kolegium absolutorium z wykonania budżetu Kolegium za rok budżetowy 2008,

                  E.

                  mając na uwadze, że w swoim sprawozdaniu dotyczącym rocznego sprawozdania finansowego Kolegium za rok budżetowy 2009 Trybunał Obrachunkowy zgłosił ponownie zastrzeżenia co do legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw sprawozdania Kolegium,

                  F.

                  mając na uwadze, że w wyżej wspomnianej decyzji z dnia 10 maja 2011 r. Parlament odroczył udzielenie dyrektorowi Kolegium absolutorium z wykonania budżetu Kolegium za rok budżetowy 2009,

                  G.

                  mając na uwadze, że w sprawozdaniu dotyczącym wieloletniego planu działania Kolegium na lata 2010–2014 Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż Kolegium dokonuje postępów zgodnie z celami pośrednimi określonymi w wieloletnim planie działania,

                  H.

                  mając na uwadze, że w komunikacie z dnia 4 lipca 2011 r. skierowanym do dyrektora Kolegium Służby Audytu Wewnętrznego stwierdziły, że mimo iż opis zawarty w sprawozdaniu z postępów jest nadal dosyć ogólny, daje on wyraźny ogląd stanu realizacji poszczególnych celów pośrednich, zatem sprawozdanie to powinno służyć za odpowiednie narzędzie informowania poszczególnych zainteresowanych podmiotów,

                  I.

                  mając na uwadze, że decyzją C(2011) 4680 z dnia 30 czerwca 2011 r. Komisja udzieliła Kolegium odstępstwa od postanowień art. 74b rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,

         Ocena ogólna

                  1.

                  uznaje środki przyjęte przez nowe kierownictwo i administrację Kolegium w celu naprawienia jego uchybień w następstwie apelu Parlamentu o podjęcie działań w związku z poważnymi nieprawidłowościami w wykonaniu budżetu na 2009 r.; w szczególności przyjmuje z zadowoleniem następujące działania podjęte we właściwym czasie w reakcji na apel Parlamentu:

                              a)

                              przegląd przepisów finansowych Kolegium polegający na wprowadzeniu odstępstwa dotyczącego wyłączenia z przetargu w odniesieniu do procedur wyboru ekspertów z zakresu nauczania, aby angażować ekspertów z krajowych policyjnych instytucji szkoleniowych, tym samym zapewniając opłacalność, a także reprezentację tych instytucji w sieci Kolegium;

                              b)

                              zapewnienie ze strony Trybunału Obrachunkowego oraz Służb Audytu Wewnętrznego, że wieloletni plan działania Kolegium na lata 2010–2014 daje ogląd stanu realizacji poszczególnych celów pośrednich, a Kolegium dokonuje postępów zgodnie z wytyczonymi celam;

                              c)

                              sprawozdanie dotyczące realizacji przez Kolegium planu zamówień w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 1 lipca 2011 r.;

                              d)

                              decyzję zarządu Kolegium o przyznaniu uprawnień do głosowania Komisji;

                  2.

                  oczekuje na przedstawienie przez Komisję w 2012 r. nowych ram prawnych Kolegium w celu uwzględnienia wspomnianych uprawnień do głosowania Komisji w procedurach zarządu;

                  3.

                  podkreśla, że organ udzielający absolutorium nadal będzie dokładnie monitorował stopień realizacji przyjętych środków podczas nadchodzących procedur udzielania absolutorium;

                  4.

                  zauważa, że w końcowym sprawozdaniu z pięcioletniej zewnętrznej oceny Kolegium stwierdzono, że istnieją argumenty za przeniesieniem Kolegium; wzywa zatem Trybunał Obrachunkowy do przygotowania specjalnego sprawozdania w 2012 r. określającego koszty i korzyści finansowe i operacyjne połączenia obowiązków Kolegium z obowiązkami Europolu;

         Konkretne działania podjęte przez Kolegium w celu usunięcia uchybień

         Procedury udzielania zamówień

                  5.

                  przyjmuje do wiadomości, że Kolegium wreszcie opracowało i wdrożyło plan zamówień do użytku wewnętrznego, o co apelował Parlament w decyzjach w sprawie udzielenia Kolegium absolutorium za lata 2008 i 2009; odnotowuje, że Kolegium przyjęło ten plan zamówień w dniu 8 czerwca 2010 r., a wszedł on w życie z dniem 1 lipca 2010 r. i że mianowano koordynatora ds. zamówień publicznych;

                  6.

                  z zadowoleniem przyjmuje pierwsze sprawozdanie Kolegium dotyczące realizacji planu zamówień za okres od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 1 lipca 2011 r.; czeka niemniej jednak na dokonanie przez Trybunał Obrachunkowy oceny stosowania przez Kolegium podręcznika dotyczącego zamówień;

                  7.

                  dokonał kontroli sprawozdania statystycznego Kolegium za okres od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 1 lipca 2011 r.; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że dokument ten dostarcza Parlamentowi pełnych informacji na temat procedur przetargowych; wnioskuje z tego sprawozdania, jak również ze sprawozdania dotyczącego realizacji planu zamówień, że procedury stosowane przez Kolegium były stale monitorowane i kontrolowane przez Kolegium;

         Przepisy dotyczące wydatków na kursy

                  8.

                  przyjmuje do wiadomości, że w dniu 28 kwietnia 2011 r. Kolegium zwróciło się do Komisji z wnioskiem w sprawie zmiany jego przepisów finansowych, polegającej na dodaniu jednego artykułu (art. 74c), który wprowadza odstępstwo od rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 dotyczące wyłączenia z przetargu w odniesieniu do procedur wyboru ekspertów z zakresu nauczania, aby angażować ekspertów z krajowych policyjnych instytucji szkoleniowych;

                  9.

                  z zadowoleniem przyjmuje późniejszą decyzję Komisji C(2011) 4680 z dnia 30 czerwca 2011 r., w której udzielono zezwolenia na wyżej wspomniane odstępstwo;

                  10.

                  jest zdania, że Kolegium powinno przyznać bezpośredni dostęp do szczegółowych informacji dotyczących jego budżetu, które powinny obejmować wykaz umów i decyzji dotyczących zamówień, oraz uważa, że lista ta powinna zostać opublikowana na stronie internetowej Kolegium – zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego – z wyłączeniem szczegółów dotyczących umów, których wyjawienie mogłoby stanowić zagrożenie bezpieczeństwa;

         Przeniesienie środków

                  11.

                  zauważa, że Kolegium ustanowiło rejestr ryzyka organizacyjnego w ramach bieżącego gospodarowania środkami budżetowymi w celu złagodzenia ryzyka niepełnego wydatkowania środków; przypomina jednak Kolegium o znaczeniu programowania i monitorowania wykonania budżetu Kolegium w celu minimalizacji przeniesień środków; wzywa także Trybunał Obrachunkowy oraz Służby Audytu Wewnętrznego, aby potwierdziły Parlamentowi, że Kolegium poczyniło w tej kwestii realne postępy, oraz aby wskazały, że wszystkie instrumenty służące do programowania i monitorowania są w pełni operacyjne;

         Błędy w sprawozdaniu

                  12.

                  odnotowuje, że pomimo znacznych opóźnień i błędów w sprawozdaniu tymczasowym za rok 2009 Kolegium potwierdziło Parlamentowi, iż od 2010 r. zaostrzyło dyscyplinę finansową i kontrole wewnętrzne; oczekuje, że sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania Kolegium za rok 2010 stwierdzi, czy potwierdzenie ze strony Kolegium jest odpowiednio uzasadnione;

                  13.

                  z zadowoleniem przyjmuje decyzję Zarządu Kolegium z marca 2011 r. dotyczącą zastąpienia dotychczasowych standardów kontroli wewnętrznej niedawno ustanowionymi 16 standardami kontroli wewnętrznej Komisji;

                  14.

                  jest zdania, że wspomniane nowe standardy kontroli wewnętrznej będą skuteczniej służyły pomocą dyrektorowi Kolegium nie tylko przy wprowadzaniu kontroli, lecz również przy monitorowaniu, czy działają one zgodnie z zamierzeniami;

                  15.

                  wzywa zatem Kolegium do informowania Parlamentu na bieżąco o stanie wdrażania tych nowych 16 standardów kontroli;

         Zarządzanie zasobami ludzkimi

                  16.

                  odnotowuje, że Kolegium wypowiedziało umowę, którą Trybunał Obrachunkowy uznał za nielegalną; zauważa, że wypowiedzenie jest skuteczne od dnia 15 września 2011 r. oraz że opublikowano już ogłoszenie o naborze; wzywa Kolegium do informowania władzy budżetowej o rozwoju wydarzeń w tej konkretnej sprawie;

                  17.

                  przyjmuje do wiadomości, że zdaniem Kolegium stan wdrożenia zasad rekrutacji Kolegium, które mają doprowadzić do dostosowania procedur do regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (7) jest wystarczający; wzywa ponadto Trybunał Obrachunkowy, aby potwierdził Parlamentowi stan wdrożenia tych zasad;

         Środki wykorzystane na finansowanie wydatków prywatnych

                  18.

                  przyjmuje do wiadomości, że w wyniku audytu zewnętrznego dotyczącego kontroli ex post obecny dyrektor wystosował nakaz odzyskania środków, zgodnie z którym były dyrektor jest zobowiązany do zwrotu kwoty 2 014,94 EUR, z której dotychczas odzyskano jedynie 43,45 EUR; ubolewa nad niską odzyskaną kwotą w porównaniu ze stratami finansowymi, jakie poniosło Kolegium pod kierownictwem byłego dyrektora; zauważa, że w 2011 r. wydano ostateczne wezwanie do zapłaty oraz że kolejnym krokiem jest wszczęcie postępowania przed sądem angielskim w celu prawomocnego ustalenia istnienia długu zaciągniętego w 2007 r., a w przypadku uzyskania odpowiedniego orzeczenia służby windykacyjne zajmą się odzyskaniem niespłaconej części długu; wzywa obecnego dyrektora do informowania organu udzielającego absolutorium o rozwoju sytuacji w związku z tą sprawą;

         Wieloletni plan działania Kolegium na lata 2010–2014

                  19.

                  zauważa, że większa przejrzystość zaprowadzona przez obecnego dyrektora i jego kadrę zarządzającą przyczyniła się do lepszego zrozumienia wyzwań stojących przed Kolegium i dała impuls do niezbędnych zmian; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym politykę prowadzoną przez Kolegium, polegającą na:

                              —

                              publikowaniu na potrzeby Zarządu Kolegium comiesięcznego biuletynu oraz regularnych sprawozdań z postępów działań Kolegium w celu udostępnienia Zarządowi bardziej przejrzystej analizy stanu prac,

                              —

                              regularnym aktualizowaniu sprawozdania z postępów dotyczącego stanu wdrożenia wieloletniego planu działania,

                              —

                              dostarczaniu Parlamentowi rocznych sprawozdań Służb Audytu Wewnętrznego na mocy odpowiednich przepisów rozporządzenia finansowego;

                  20.

                  z zadowoleniem przyjmuje opublikowane przez Trybunał Obrachunkowy – w następstwie wniosku Parlamentu – sprawozdanie dotyczące wdrażania wieloletniego planu działania Kolegium na lata 2010–2014; zauważa, że w sprawozdaniu tym Trybunał stwierdził, iż wdrażanie przez Kolegium wieloletniego planu działania odbywa się zgodnie z określonymi w nim celami pośrednimi; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym fakt, że Kolegium wykazało, że ukończyło prace dotyczące celu 1 (zarządzanie), celu 4 (poświadczenie zasadności systemu finansowego Kolegium), celu 5 (środowisko finansowe), celu 6 (przejrzystość Zarządu), celu 8 (plan strategiczny) oraz celu 9 (wieloletni plan rekrutacji); prace dotyczące celu 12 (środowisko kontroli zamówień) oraz pozostałych celów wieloletniego planu działania są w trakcie realizacji lub zaplanowane;

                  21.

                  wzywa Kolegium do zasięgania opinii Parlamentu i do dalszego informowania go za pośrednictwem sprawozdań z postępu dotyczących wdrażania wieloletniego planu działania;

                  22.

                  z zadowoleniem przyjmuje komunikat Służb Audytu Wewnętrznego na temat trzeciego sprawozdania z postępów dotyczącego wdrażania wieloletniego planu działania Kolegium; zauważa w szczególności, że w komunikacie tym Służby Audytu Wewnętrznego stwierdziły, że Kolegium właściwie odniosło się do uwag i zaleceń Służb Audytu Wewnętrznego i chociaż opis zawarty w sprawozdaniu z postępów jest nadal dosyć ogólny, daje on wyraźny ogląd stanu realizacji poszczególnych celów pośrednich, sprawozdanie to powinno zatem służyć za odpowiednie narzędzie informowania poszczególnych zainteresowanych podmiotów, w tym Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu;

         Braki strukturalne

                  23.

                  podkreśla, że koszty zarządzania Kolegium są wysokie w porównaniu z jego działalnością; z zadowoleniem przyjmuje zatem dążenie Kolegium do ograniczenia wydatków na zarządzanie podjęte podczas 25. posiedzenia Zarządu w czerwcu 2011 r., kiedy to uzgodniono, że wszystkie komisje Zarządu powinny zostać rozwiązane do 2012 r. oraz że wszystkie grupy robocze Zarządu należy poddać krytycznemu przeglądowi;

                  24.

                  w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2011 r. (8) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 137.

         (2)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 260.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 63.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 320 z 7.12.2010, s. 11.

         (7)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s.1.

         (8)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 269.


title: 2004/801/WE: Decyzja nr 1/2004 Wspólnego Komitetu WE–Szwajcaria z dnia 28 kwietnia 2004 r. zmieniająca protokół 3 do Umowy, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

text:
               27.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 352/17

      DECYZJA NR 1/2004 WSPÓLNEGO KOMITETU WE–SZWAJCARIA

   z dnia 28 kwietnia 2004 r.
   zmieniająca protokół 3 do Umowy, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej
   (2004/801/WE)

      Wersja tego aktu w języku polskim zostanie opublikowana w wydaniu specjalnym Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej zawierającym teksty instytucji oraz Europejskiego Banku Centralnego przyjęte przed 1 maja 2004 r. Tomy tego wydania pojawią się stopniowo między 1 maja a końcem roku 2004.