title: 2005/952/WE: Decyzja Rady z dnia  20 grudnia 2005 r.  zmieniająca decyzję 2001/264/WE w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa

text:
               29.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 346/18

      DECYZJA RADY

   z dnia 20 grudnia 2005 r.
   zmieniająca decyzję 2001/264/WE w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa
   (2005/952/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 3,
   uwzględniając decyzję Rady 2004/338/WE, Euratom z dnia 22 marca 2004 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu Rady (1), w szczególności jej art. 24,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 2 ust. 1 decyzji 2001/264/WE (2) stanowi, że Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel zastosuje właściwe środki w celu zagwarantowania, że podczas korzystania z informacji niejawnych UE przepisy Rady dotyczące bezpieczeństwa są przestrzegane w ramach Sekretariatu Generalnego Rady (SGR) oraz, między innymi, przez wykonawców zewnętrznych SGR.

               (2)

               Artykuł 2 ust. 2 decyzji 2001/264/WE stanowi, że Państwa Członkowskie zastosują właściwe środki, zgodnie z rozwiązaniami krajowymi, w celu zagwarantowania, że podczas korzystania z informacji niejawnych UE przepisy Rady dotyczące bezpieczeństwa są przestrzegane w ramach ich służb i siedzib, między innymi przez wykonawców zewnętrznych Państw Członkowskich.

               (3)

               Decyzja 2001/264/WE w chwili obecnej nie mówi nic o sposobie stosowania jej podstawowych zasad i minimalnych norm, w przypadku gdy SGR na podstawie umowy powierza podmiotom zewnętrznym zadania obejmujące informacje niejawne UE, wiążące się z takimi informacjami lub je zawierające.

               (4)

               Konieczne jest zatem włączenie szczególnych wspólnych minimalnych norm w tym zakresie do decyzji 2001/264/WE.

               (5)

               Również Państwa Członkowskie powinny stosować wspomniane wspólne minimalne normy w odniesieniu do stosowanych środków, zgodnie z rozwiązaniami krajowymi, w przypadku powierzania, na podstawie umowy, zadań obejmujących informacje niejawne UE, wiążących się z takimi informacjami lub je zawierających, podmiotom zewnętrznym, o których mowa w art. 2 ust. 2 decyzji 2001/264/WE.

               (6)

               Te wspólne minimalne normy powinny mieć zastosowanie bez uszczerbku dla odpowiednich aktów prawnych, w szczególności dyrektywy 2004/18/WE (3), rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4) i szczegółowych zasad jego wykonania oraz porozumienia WTO w sprawie zamówień publicznych (GPA),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Do pkt 8 części I Załącznika do decyzji 2001/264/WE dodaje się następujące zdanie:

      „Takie minimalne normy obejmują również minimalne normy, które mają zastosowanie, w przypadku gdy SGR na podstawie umowy powierza zadania obejmujące informacje niejawne UE, wiążące się z takimi informacjami lub je zawierające podmiotom prowadzącym działalność przemysłową lub inną: takie wspólne minimalne normy zawarte są w sekcji XIII części II.”.

   Artykuł 2
   Tekst zawarty w Załączniku do niniejszej decyzji dodaje się jako sekcję XIII części II Załącznika do decyzji Rady 2001/264/WE.
   Artykuł 3
   Niniejszą decyzję stosuje się z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 2005 r.

            W imieniu Rady

         M. BECKETT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 106 z 15.4.2004, str. 22. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2004/701/WE, Euratom (Dz.U. L 319 z 20.10.2004, str. 15).

      (2)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/571/WE (Dz.U. L 193 z 23.7.2005, str. 31).

      (3)  Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134 z 30.4.2004, str. 114).

      (4)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1).

      ZAŁĄCZNIK

         „SEKCJA XIII
         WSPÓLNE MINIMALNE NORMY W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA PRZEMYSŁOWEGO

                     1)

                     Niniejsza sekcja dotyczy aspektów bezpieczeństwa działalności przemysłowej specyficznych dla negocjowania i zawierania umów, w których powierza się zadania obejmujące informacje niejawne UE, wiążące się z takimi informacjami lub je zawierające, oraz specyficznych dla wykonywania tych umów przez podmioty prowadzące działalność przemysłową lub inną, włącznie z udostępnianiem lub uzyskiwaniem dostępu do informacji niejawnych UE podczas przeprowadzania procedury zamówień publicznych (okres przetargowy oraz negocjacje poprzedzające zawarcie umowy).

               DEFINICJE

                     2)

                     Do celów niniejszych wspólnych minimalnych norm zastosowanie mają następujące definicje:

                                 a)

                                 »umowa niejawna«: każda umowa dotycząca dostawy towarów, wykonania prac lub świadczenia usług, której wykonanie wymaga dostępu do informacji niejawnych UE lub wytwarzania takich informacji bądź obejmuje dostęp do nich lub ich wytwarzanie;

                                 b)

                                 »niejawna umowa podwykonawcza«: umowa zawierana przez wykonawcę z innym wykonawcą (tj. podwykonawcą) na dostawę towarów, wykonanie prac lub świadczenie usług, której wykonanie wymaga dostępu do informacji niejawnych UE lub wytwarzania takich informacji bądź obejmuje dostęp do nich lub ich wytwarzanie;

                                 c)

                                 »wykonawca«: osoba fizyczna lub prawna posiadająca zdolność prawną do zawierania umów;

                                 d)

                                 »wyznaczona władza bezpieczeństwa (WWB)«: instytucja odpowiedzialna wobec krajowej władzy bezpieczeństwa (KWB) Państwa Członkowskiego UE, odpowiadająca za przekazywanie podmiotom prowadzącym działalność przemysłową lub inną informacji dotyczących krajowej polityki we wszelkich kwestiach związanych z bezpieczeństwem przemysłowym oraz za udzielanie wskazówek i pomocy w jej realizacji. Zadania WWB może wykonywać KWB;

                                 e)

                                 »świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego (ŚBP)«: stwierdzenie przez KWB/WWB w drodze administracyjnej, że z punktu widzenia bezpieczeństwa dany podmiot jest w stanie zapewnić właściwą ochronę informacji niejawnych UE o określonej klauzuli tajności oraz że jego pracownicy, którzy mają uzyskać dostęp do informacji niejawnych UE, zostali właściwie sprawdzeni pod względem bezpieczeństwa oraz przeszkoleni w zakresie odpowiednich wymogów bezpieczeństwa niezbędnych do uzyskania dostępu do informacji niejawnych UE i do ich ochrony;

                                 f)

                                 »podmiot prowadzący działalność przemysłową lub inną«: podmiot zajmujący się dostawą towarów, wykonywaniem prac lub świadczeniem usług; pojęcie to może obejmować podmioty prowadzące działalność przemysłową, handlową, usługową, naukową, badawczą, edukacyjną lub rozwojową;

                                 g)

                                 »bezpieczeństwo przemysłowe«: stosowanie środków i procedur ochrony, w celu zapobiegania utracie informacji niejawnych UE bądź narażaniu na szwank ich bezpieczeństwa, wykrywania takich zdarzeń oraz likwidowania ich skutków w odniesieniu do informacji niejawnych znajdujących się w dyspozycji wykonawcy lub podwykonawcy w trakcie negocjacji poprzedzających zawarcie umowy oraz w trakcie wykonywania umowy;

                                 h)

                                 »krajowa władza bezpieczeństwa (KWB)«: instytucja rządowa Państwa Członkowskiego UE ostatecznie odpowiedzialna za ochronę informacji niejawnych UE;

                                 i)

                                 »ogólna klauzula tajności umowy«: określenie klauzuli tajności całej umowy na podstawie klauzuli tajności informacji lub materiałów, które mają lub mogą być wytwarzane, udostępniane lub do których może być uzyskany dostęp na mocy któregokolwiek elementu całej umowy. Ogólna klauzula tajności umowy nie może być niższa niż najwyższa klauzula tajności któregokolwiek z jej elementów, ale może ona być wyższa w związku z efektem kumulacji;

                                 j)

                                 »dokument określający aspekty bezpieczeństwa (DAB)«: zbiór specjalnych warunków dotyczących umowy, wydany przez instytucję zlecającą, stanowiący integralną część umowy niejawnej obejmującej dostęp do informacji niejawnych UE lub ich wytwarzanie, określający wymogi bezpieczeństwa lub wskazujący te elementy umowy, które wymagają ochrony;

                                 k)

                                 »przewodnik nadawania klauzul (PNK)«: dokument opisujący niejawne elementy programu lub umowy, określający mającą zastosowanie klauzulę tajności. PNK może być rozszerzany w okresie trwania programu lub umowy, a klauzule tajności dla części informacji mogą zostać zmienione lub obniżone. PNK musi stanowić część DAB.

               ORGANIZACJA

                     3)

                     Sekretariat Generalny Rady (SGR) może na podstawie umowy powierzyć zadania obejmujące informacje niejawne UE, wiążące się z takimi informacjami lub je zawierające, podmiotom prowadzącym działalność przemysłową lub inną, zarejestrowanym w Państwie Członkowskim.

                     4)

                     SGR odpowiada za to, by wszystkie wymogi wynikające z niniejszych minimalnych norm były spełnione przy zawieraniu umów niejawnych.

                     5)

                     Państwa Członkowskie odpowiadają za to, by ich KWB posiadała właściwe struktury umożliwiające stosowanie niniejszych minimalnych norm w zakresie bezpieczeństwa przemysłowego. Struktury te mogą obejmować jedną lub kilka WWB.

                     6)

                     Ostateczna odpowiedzialność za ochronę informacji niejawnych UE w podmiotach prowadzących działalność przemysłową lub inną spoczywa na ich kierownictwie.

                     7)

                     W przypadku zawierania umowy lub umowy podwykonawczej podlegającej niniejszym minimalnym normom SGR lub, w stosownych przypadkach, KWB/WWB niezwłocznie powiadomi o tym fakcie KWB/WWB Państwa Członkowskiego, w których wykonawca lub podwykonawca jest zarejestrowany.

               UMOWY NIEJAWNE

                     8)

                     Przy określaniu klauzuli tajności umów niejawnych muszą zostać uwzględnione następujące zasady:

                                 a)

                                 SGR określa, w stosownych przypadkach, aspekty umowy, które wymagają ochrony, oraz odpowiednią klauzulę tajności; czyniąc to, musi brać pod uwagę oryginalną klauzulę tajności przyznaną przez wytwórcę informacji wytworzonej przed zawarciem umowy;

                                 b)

                                 ogólna klauzula tajności umowy nie może być niższa niż najwyższa klauzula któregokolwiek z jej elementów;

                                 c)

                                 informacjom niejawnym UE wytworzonym w ramach działalności objętej umową nadaje się klauzule tajności zgodnie z PNK;

                                 d)

                                 w stosownych przypadkach SGR odpowiada za dokonanie zmiany, w porozumieniu z wytwórcą, ogólnej klauzuli tajności umowy lub klauzuli tajności któregokolwiek jej elementu oraz za poinformowanie o tym wszystkich zainteresowanych stron;

                                 e)

                                 informacje niejawne udostępnione wykonawcy lub podwykonawcy lub wytworzone w ramach działalności objętej umową nie mogą być wykorzystywane w innych celach, niż cele określone w umowie niejawnej i nie mogą być ujawniane stronom trzecim bez uprzedniej pisemnej zgody wytwórcy.

                     9)

                     KWB/WWB Państw Członkowskich odpowiadają za dopilnowanie, by wykonawcy lub podwykonawcy, z którymi zawarto umowy niejawne obejmujące informacje oznaczone klauzulą CONFIDENTIEL UE lub SECRET UE, stosowali wszelkie właściwe środki w celu zabezpieczania informacji niejawnych UE im udostępnianych lub wytwarzanych przez nich w toku wykonywania umowy niejawnej, zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi. Niestosowanie się do wymogów bezpieczeństwa może skutkować rozwiązaniem umowy.

                     10)

                     Wszystkie podmioty prowadzące działalność przemysłową lub inną będące stronami umów obejmujących dostęp do informacji oznaczonych klauzulą CONFIDENTIEL UE lub SECRET UE muszą posiadać krajowe ŚBP. ŚBP przyznawane jest przez KWB/WWB Państwa Członkowskiego w celu potwierdzenia, że dany podmiot jest w stanie zapewnić właściwą ochronę informacji niejawnych UE odpowiednio do określonego poziomu klauzuli tajności.

                     11)

                     KWB/WWB odpowiada za wydawanie, zgodnie z przepisami krajowymi, poświadczenia bezpieczeństwa osobowego (PBO) wszystkim osobom zatrudnionym w podmiotach prowadzących działalność przemysłową lub inną, zarejestrowanych w tym Państwie Członkowskim, których obowiązki wymagają dostępu do informacji UE oznaczonych klauzulą CONFIDENTIEL UE lub SECRET UE objętych umową niejawną.

                     12)

                     Umowy niejawne muszą zawierać DAB, jak określone w pkt 2 lit. j). DAB musi zawierać PNK.

                     13)

                     Przed rozpoczęciem negocjacji umowy niejawnej SGR skontaktuje się z KWB/WWB Państwa Członkowskiego, w którym zarejestrowane są dane podmioty prowadzące działalność przemysłową lub inną, w celu otrzymania potwierdzenia, że posiadają one ważne ŚBP odpowiednie do klauzuli tajności umowy.

                     14)

                     Instytucja zlecająca nie powinna zawierać umowy niejawnej z wybranym uczestnikiem przetargu przed uzyskaniem ważnego certyfikatu ŚBP.

                     15)

                     Nie wymaga się ŚBP dla umów obejmujących informacje oznaczone klauzulą RESTREINT UE, chyba że wymagają tego krajowe przepisy ustawowe i wykonawcze Państw Członkowskich.

                     16)

                     W przypadku przetargów dotyczących umów niejawnych zaproszenia do przetargu muszą zawierać klauzulę zastrzegającą, że uczestnik przetargu, który nie złoży oferty lub który nie zostanie wybrany, będzie zobowiązany do zwrotu w określonym terminie wszystkich dokumentów.

                     17)

                     Istnieje możliwość, że wykonawca będzie musiał negocjować niejawne umowy podwykonawcze z podwykonawcami na różnych poziomach. Wykonawca odpowiada za zapewnienie, by wszystkie czynności podwykonawcze były podejmowane zgodnie ze wspólnymi minimalnymi normami zawartymi w niniejszej sekcji. Jednakże wykonawca nie może przekazywać podwykonawcy informacji lub materiałów niejawnych UE bez uprzedniej pisemnej zgody wytwórcy.

                     18)

                     Warunki, na których wykonawca może zawrzeć umowę z podwykonawcą, muszą zostać określone w specyfikacji przetargowej oraz w umowie. Nie można zawrzeć żadnej umowy podwykonawczej z podmiotami zarejestrowanymi w państwie niebędącym członkiem UE bez wyraźnego pisemnego upoważnienia SGR.

                     19)

                     W czasie trwania umowy odpowiednia KWB/WWB we współpracy z SGR będzie sprawowała kontrolę nad przestrzeganiem wszystkich przepisów bezpieczeństwa zawartych w umowie. Powiadamianie o wydarzeniach istotnych ze względu na bezpieczeństwo podlega raportowaniu zgodnie z przepisami określonymi w części II sekcji X niniejszych przepisów dotyczących bezpieczeństwa. SGR oraz każda KWB/WWB, którą powiadomiono o ŚBP, są natychmiast informowane o zmianie lub cofnięciu tego ŚBP.

                     20)

                     W przypadku rozwiązania umowy niejawnej lub niejawnej umowy podwykonawczej SGR lub, w stosownym przypadku, KWB/WWB niezwłocznie powiadomi o tym fakcie KWB/WWB Państwa Członkowskiego, w którym zarejestrowany jest wykonawca lub podwykonawca.

                     21)

                     Po rozwiązaniu lub zakończeniu umowy niejawnej lub niejawnej umowy podwykonawczej w dalszym ciągu zastosowanie znajdują wspólne minimalne normy zawarte w niniejszej sekcji, a wykonawcy i podwykonawcy nadal utrzymują w tajemnicy informacje niejawne.

                     22)

                     Przepisy szczególne dotyczące niszczenia informacji niejawnych po zakończeniu umowy określone zostaną w DAB lub innych odpowiednich przepisach określających wymogi bezpieczeństwa.

               WIZYTY

                     23)

                     Wizyty pracowników SGR w tych podmiotach prowadzących działalność przemysłową lub inną w Państwach Członkowskich, które wykonują umowy niejawne UE, muszą zostać uzgodnione z odpowiednią KWB/WWB. Wizyty pracowników podmiotów prowadzących działalność przemysłową lub inną w ramach umowy niejawnej UE muszą zostać uzgodnione pomiędzy właściwymi KWB/WWB. Jednakże KWB/WWB zaangażowane w umowę niejawną UE mogą wyrazić zgodę na procedurę, zgodnie z którą wizyty pracowników podmiotów prowadzących działalność przemysłową lub inną mogą być uzgadniane bezpośrednio.

               PRZESYŁANIE I PRZEWÓZ INFORMACJI NIEJAWNYCH UE

                     24)

                     W odniesieniu do przesyłania informacji niejawnych UE zastosowanie mają przepisy rozdziału II sekcji VII części II oraz w stosownych przypadkach przepisy sekcji XI niniejszych przepisów dotyczących bezpieczeństwa. Jako uzupełnienie tych przepisów zastosowanie będą miały wszelkie istniejące procedury obowiązujące między Państwami Członkowskimi.

                     25)

                     Międzynarodowy przewóz materiałów niejawnych UE w ramach umów niejawnych odbywa się zgodnie z krajowymi procedurami Państw Członkowskich. Przy analizie uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa przewozu międzynarodowego będą miały zastosowanie następujące zasady:

                                 a)

                                 bezpieczeństwo zapewnia się na wszystkich etapach przewozu oraz we wszelkich okolicznościach, począwszy od miejsca wyjazdu do ostatecznego miejsca przeznaczenia;

                                 b)

                                 przesyłka podlega ochronie przewidzianej dla najwyższej klauzuli tajności materiału, który się w niej znajduje;

                                 c)

                                 firmy świadczące usługę przewozu w stosownych przypadkach uzyskują ŚBP. W takich przypadkach pracownicy przewożący przesyłkę podlegają sprawdzeniu pod względem bezpieczeństwa zgodnie ze wspólnymi minimalnymi normami zawartymi w niniejszej sekcji;

                                 d)

                                 przejazdy są w miarę możliwości bezpośrednie i trwają nie dłużej, niż jest to konieczne ze względu na okoliczności;

                                 e)

                                 jeżeli jest to możliwe, trasy powinny przebiegać wyłącznie przez Państwa Członkowskie UE. Trasy przebiegające przez państwa niebędące członkami UE mogą zostać ustalone pod warunkiem zatwierdzenia przez KWB/WWB zarówno państwa nadawcy, jak i państwa odbiorcy;

                                 f)

                                 przed jakimkolwiek przemieszczeniem materiałów niejawnych UE nadawca sporządza plan przewozu, podlegający zatwierdzeniu przez odpowiednie KWB/WWB.”


title: 2012/669/UE: Decyzja Rady z dnia 9 października 2012 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Protokołu ustanawiającego uprawnienia do połowów oraz rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Kiribati, z drugiej strony

text:
               30.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 października 2012 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania Protokołu ustanawiającego uprawnienia do połowów oraz rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Kiribati, z drugiej strony
   (2012/669/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 23 lipca 2007 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 893/2007 w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Kiribati, z drugiej strony (1) (zwaną dalej „umową”). Protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w umowie stracił moc z dniem 15 września 2012 r.

               (2)

               Unia wynegocjowała z Republiką Kiribati nowy protokół przyznający statkom UE uprawnienia do połowów na wodach objętych zwierzchnictwem i jurysdykcją Republiki Kiribati (zwany dalej „protokołem”).

               (3)

               W wyniku tych negocjacji protokół został parafowany w dniu 3 czerwca 2012 r.

               (4)

               W celu zagwarantowania dalszego prowadzenia działalności połowowej przez statki UE protokół ma być, zgodnie z jego art. 15, tymczasowo stosowany od dnia 16 września 2012 r.

               (5)

               Należy podpisać protokół oraz stosować go tymczasowo w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów oraz rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Kiribati, z drugiej strony (zwanego dalej „protokołem”), z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Tekst protokołu jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Protokół stosuje się tymczasowo od dnia 16 września 2012 r. w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego zawarcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 października 2012 r.

            W imieniu Rady

         V. SHIARLY

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 1.
    ---documentbreak---

               30.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/3

         PROTOKÓŁ
   ustanawiający uprawnienia do połowów oraz rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską (1), z jednej strony, a Republiką Kiribati, z drugiej strony
   Artykuł 1
   Okres stosowania i uprawnienia do połowów
   1.   Kiribati przyznaje roczne upoważnienia do połowów (2) tuńczykowcom Unii Europejskiej na podstawie art. 6 umowy o partnerstwie w sprawie połowów (zwanej dalej „umową”), w granicach określonych w środkach ochrony i zarządzania (CMM) przyjętych przez Komisję ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC), w szczególności CMM 2008-01.
   2.   W okresie trzech lat od dnia 16 września 2012 r. uprawnienia do połowów przyznane na podstawie art. 5 umowy wynoszą 15 000 ton ryb gatunków daleko migrujących wymienionych w załączniku 1 do konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r., które w granicach wyłącznej strefy ekonomicznej (w.s.e.) Kiribati mogą poławiać 4 (cztery) statki rybackie do połowów okrężnicą i 6 (sześć) taklowców.
   3.   Począwszy od drugiego roku stosowania niniejszego protokołu i nie naruszając przepisów art. 9 ust. 1 lit. d) umowy oraz art. 5 niniejszego protokołu, na wniosek UE liczbę upoważnień do połowów przyznanych w art. 1 ust. 2 niniejszego protokołu statkom rybackim do połowów okrężnicą można zwiększyć, jeżeli pozwalają na to zasoby i zgodnie ze środkami ochrony i zarządzania WCPFC.
   4.   Ustępy 1, 2 i 3 stosowane są z zastrzeżeniem art. 5 i 6 niniejszego protokołu.
   Artykuł 2
   Rekompensata finansowa – metody płatności
   1.   W okresie stosowania niniejszego protokołu UE wypłaca co roku sumę kwot, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.
   2.   Rekompensata finansowa na podstawie art. 7 umowy w okresie określonym w art. 1 ust. 2 niniejszego protokołu obejmuje:

               a)

               roczną kwotę za dostęp do w.s.e. Kiribati w wysokości 975 000 EUR, stanowiącą równoważność pojemności referencyjnej wynoszącej 15 000 ton rocznie;

               b)

               specjalną kwotę w wysokości 350 000 EUR na wsparcie i realizację inicjatyw podjętych w kontekście sektorowej polityki rybołówstwa Kiribati.

         3.   Ustęp 1 niniejszego artykułu stosuje się z zastrzeżeniem art. 4, 5, 6 i 8 niniejszego protokołu oraz art. 14 i 15 umowy.
   4.   Obydwie Strony zapewnią ścisłe monitorowanie połowów dokonywanych przez UE w w.s.e. Kiribati. Jeżeli łączna ilość połowów rocznie dokonanych przez statki Unii Europejskiej w w.s.e. Kiribati przekroczy 15 000 ton, roczna rekompensata finansowa, o której mowa w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu, zostaje zwiększona o 250 EUR za każdą tonę w przypadku pierwszych dodatkowych 2 500 ton oraz o 300 EUR za każdą dodatkową tonę powyżej wspomnianych dodatkowych 2 500 ton. UE pokrywa wspomniane koszty dodatkowe do wysokości 65 EUR za dodatkową tonę, a pozostałą część kwoty pokrywają właściciele statków.
   5.   Płatności, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) i b), dokonuje się do dnia 30 czerwca po wejściu niniejszego protokołu w życie w pierwszym roku oraz do dnia 30 czerwca w latach kolejnych.
   6.   Władze Kiribati w pełni decydują o przeznaczeniu rekompensaty finansowej określonej w art. 2 ust. 2 lit. a) niniejszego protokołu.
   7.   Część rekompensaty finansowej wskazana w art. 2 ust. 2 lit. b) niniejszego protokołu jest wpłacana na rachunek nr 4 rządu Kiribati w ANZ Bank of Kiribati, Ltd., na Betio, w Tarawie („Fisheries Development Fund”) otworzony dla rządu Kiribati przez Ministerstwo Finansów. Pozostała część rekompensaty finansowej jest wpłacana na rachunek nr 1 rządu Kiribati w ANZ Bank of Kiribati, Ltd., na Betio, w Tarawie otworzony dla rządu Kiribati przez Ministerstwo Finansów.
   Artykuł 3
   Wspieranie odpowiedzialnego rybołówstwa w w.s.e. Kiribati
   1.   Władze Kiribati zarządzają rekompensatą finansową wskazaną w art. 2 ust. 2 lit. b), zgodnie z celami określonymi w drodze wzajemnego porozumienia Stron.
   2.   Po wejściu niniejszego protokołu w życie i najpóźniej trzy miesiące po tym terminie władze Kiribati przedkładają Wspólnemu Komitetowi szczegółowy program roczny i wieloletni. Wspólny Komitet akceptuje program, który zawiera następujące wymogi:

               a)

               roczne i wieloletnie wytyczne, dotyczące wykorzystania rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b), na coroczne przeprowadzanie inicjatyw;

               b)

               cele do realizacji w skali rocznej i wieloletniej, prowadzące do propagowania odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa, z uwzględnieniem priorytetów określonych przez Kiribati w ramach krajowej polityki rybołówstwa i innych obszarów polityki związanej ze wspieraniem odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa lub mającej na nie wpływ;

               c)

               kryteria i procedury, które należy stosować w celu przeprowadzenia oceny wyników w skali rocznej.

         3.   Wszystkie zmiany w wieloletnim programie sektorowym wymagają zatwierdzenia przez obie Strony w ramach Wspólnego Komitetu. Zmiany o charakterze pilnym w wieloletnim programie sektorowym wymagane przez władze Kiribati w związku z propagowaniem odpowiedzialnego rybołówstwa mogą być wprowadzanie bez udziału Wspólnego Komitetu w drodze konsultacji w UE.
   4.   Co roku Kiribati podejmuje decyzję o ewentualnym przydzieleniu dodatkowej kwoty na rekompensatę finansową, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b), mając na względzie realizację programu wieloletniego. O przydziale tej kwoty należy powiadomić Unię Europejską. Kiribati powiadamia UE o nowym przydziale najpóźniej dnia 1 marca każdego roku.
   5.   W przypadku gdy roczna ocena postępów w realizacji wieloletniego programu sektorowego wskazuje na taką konieczność, Unia Europejska może wystąpić za pośrednictwem Wspólnego Komitetu o dostosowanie rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b) niniejszego protokołu, w celu dostosowania rzeczywistej kwoty środków finansowych przeznaczonych na realizację programu do jego wyników.
   6.   Wspólny Komitet jest odpowiedzialny za monitorowanie realizacji wieloletniego programu wsparcia sektorowego. Jeśli to konieczne, obie Strony kontynuują monitorowanie za pośrednictwem Wspólnego Komitetu, po wygaśnięciu niniejszego protokołu aż do chwili całkowitego wykorzystania specjalnej rekompensaty finansowej związanej ze wsparciem sektorowym przewidzianej w art. 2 ust. 2 lit. b).
   7.   Jednak płatności rekompensaty finansowej przewidzianej w art. 2 ust. 2 lit. b) nie można dokonać po upływie dziesięciu miesięcy od daty wygaśnięcia niniejszego protokołu.
   Artykuł 4
   Współpraca naukowa na rzecz odpowiedzialnego rybołówstwa
   1.   Obie Strony niniejszym zobowiązują się do propagowania odpowiedzialnego rybołówstwa na wodach Kiribati w oparciu o zasady określone w kodeksie odpowiedzialnego rybołówstwa FAO oraz o zasadę niedyskryminacji żadnej z flot poławiających na tych wodach.
   2.   W okresie obowiązywania niniejszego protokołu Unia Europejska i Kiribati zapewniają zrównoważone użytkowanie zasobów ryb w w.s.e. Kiribati.
   3.   Strony zobowiązują się do wspierania współpracy w zakresie odpowiedzialnego rybołówstwa na poziomie podregionalnym, w szczególności w ramach WCPFC i IATTC oraz w ramach każdej innej właściwej organizacji podregionalnej lub międzynarodowej.
   4.   Zgodnie z art. 4 umowy, art. 4 ust. 1 niniejszego protokołu oraz w świetle najlepszych dostępnych opinii naukowych, Strony przyjmują w ramach Wspólnego Komitetu, w stosownych przypadkach, środki w odniesieniu do działalności statków rybackich Unii Europejskiej posiadających licencje i upoważnienia do prowadzenia działalności połowowej na podstawie niniejszego protokołu, tak aby zapewnić zrównoważone zarządzanie zasobami ryb w w.s.e. Kiribati.
   Artykuł 5
   Dostosowanie uprawnień do połowów za obopólną zgodą
   1.   Uprawnienia do połowów, o których mowa w art. 1 niniejszego protokołu, mogą zostać dostosowane za obopólną zgodą, jeżeli zalecenia WCPFC potwierdzają, że takie dostosowanie zapewnia zrównoważone zarządzanie zasobami Kiribati. W takim przypadku rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) niniejszego protokołu, zostaje dostosowana proporcjonalnie i pro rata temporis.
   2.   Jeżeli z powodu nowego zamknięcia znacznej części w.s.e. Kiribati uprawnienia do połowów ulegną zmniejszeniu, rekompensatę finansową przewidzianą w niniejszym protokole można dostosować proporcjonalnie i pro rata temporis po konsultacjach między Stronami w ramach Wspólnego Komitetu.
   Artykuł 6
   Nowe uprawnienia do połowów
   1.   Jeżeli UE jest zainteresowana dostępem do nowych uprawnień do połowów, które nie są przewidziane w art. 1 niniejszego protokołu, zgłasza takie zainteresowanie Kiribati. Taki dostęp do nowych uprawnień do połowów może zostać przyznany i może być przedmiotem odrębnej umowy.
   2.   Na wniosek jednej ze Stron Strony konsultują się ze sobą i określają – osobno dla każdego przypadku – odnośne gatunki, warunki i inne parametry w celu przeprowadzenia zwiadu rybackiego na wodach Kiribati.
   3.   Strony prowadzą zwiady rybackie zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Kiribati oraz za obopólną zgodą. Upoważnienia do prowadzenia zwiadu rybackiego mogą być przyznawane maksymalnie na trzy (3) miesiące.
   4.   Jeżeli Strony stwierdzą, że zwiady rybackie przyniosły pozytywne wyniki i że znaleziono nowy gatunek o znaczeniu handlowym, jednocześnie przestrzegając zasad ochrony ekosystemów i zachowania żywych zasobów morskich, po konsultacjach między Stronami statkom Unii Europejskiej mogą zostać zaproponowane nowe uprawnienia do połowów dotyczące tego gatunku.
   Artykuł 7
   Warunki dotyczące działalności połowowej – klauzula wyłączności
   1.   Statki Unii Europejskiej mogą prowadzić połowy na obszarze w.s.e. Kiribati jedynie jeżeli posiadają ważne upoważnienie do połowów wydane przez władze Kiribati na podstawie niniejszego protokołu.
   2.   W odniesieniu do kategorii połowów nieprzewidzianych w niniejszym protokole, a także zwiadów rybackich, władze Kiribati mogą wydawać upoważnienia do połowów statkom Unii Europejskiej. Przyznawanie takich upoważnień podlega jednak przepisom ustawowym i wykonawczym Kiribati i obopólnej zgodzie Stron.
   Artykuł 8
   Zawieszenie i zmiana płatności rekompensaty finansowej
   1.   Jeżeli nadzwyczajne okoliczności – oprócz zjawisk naturalnych – uniemożliwiają działania połowowe w w.s.e. Kiribati, rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) i b) niniejszego protokołu, może zostać zmieniona lub zawieszona po konsultacji między Stronami w ciągu dwóch miesięcy od wniosku jednej ze Stron i pod warunkiem że UE wypłaciła ewentualną pełną kwotę należną w momencie zawieszenia.
   2.   Unia Europejska może częściowo lub całkowicie zawiesić płatność specjalnej kwoty rekompensaty przewidzianej w art. 2 ust. 2 lit. b) niniejszego protokołu, jeżeli Wspólny Komitet stwierdzi, że:

               a)

               w następstwie oceny przeprowadzonej w ramach Wspólnego Komitetu uzyskane wyniki nie są zgodne z programowaniem; lub

               b)

               Kiribati nie wykorzystuje przedmiotowej specjalnej kwoty rekompensaty.

         3.   Unia Europejska zobowiązana jest powiadomić na piśmie o zamiarze zawieszenia płatności co najmniej dwa miesiące przed datą, z którą zawieszenie ma wejść w życie.
   4.   Płatność rekompensaty finansowej zostaje wznowiona w chwili, gdy sytuacja ulegnie poprawie dzięki działaniom mającym na celu złagodzenie wyżej wymienionych okoliczności oraz po konsultacjach i porozumieniu między Stronami, potwierdzającym, że możliwy jest powrót do normalnej działalności połowowej.
   Artykuł 9
   Zawieszenie i wznowienie upoważnienia do połowów
   Kiribati zastrzega sobie prawo do zawieszenia upoważnień od połowów przewidzianych w art. 1 ust. 2 niniejszego protokołu, jeżeli:

               a)

               określony statek poważnie naruszył przepisy ustawowe i wykonawcze Kiribati; lub

               b)

               wyrok sądu wydany w związku z naruszeniem przez określony statek przepisów ustawowych i wykonawczych nie jest respektowany przez właściciela statku. Upoważnienie do połowów dla danego statku zostaje wznowione na pozostały okres jego obowiązywania po zastosowaniu się do wyroku sądowego przez właściciela statku.

         Artykuł 10
   Zawieszenie stosowania protokołu
   1.   W przypadku gdy konsultacje nie doprowadziły do polubownego rozstrzygnięcia, stosowanie niniejszego protokołu może zostać zawieszone z inicjatywy jednej ze Stron, jeżeli:

               a)

               Unia Europejska nie dokonała płatności przewidzianych w art. 2 ust. 2 niniejszego protokołu z powodów innych niż określone w art. 8 niniejszego protokołu;

               b)

               między Stronami wystąpił spór dotyczący interpretacji niniejszego protokołu lub jego stosowania;

               c)

               jedna ze Stron narusza postanowienia niniejszego protokołu; lub

               d)

               jedna ze Stron stwierdza naruszenie zasadniczych i podstawowych elementów praw człowieka, o których mowa w art. 9 umowy z Kotonu.

         2.   Stosowanie niniejszego protokołu może zostać zawieszone z inicjatywy jednej ze Stron, gdy spór, który poróżnił Strony, uznaje się za poważny i gdy konsultacje przeprowadzone przez Strony nie doprowadziły do jego polubownego rozstrzygnięcia.
   3.   Strona, która występuje o zawieszenie stosowania niniejszego protokołu, powiadamia o swoim zamiarze na piśmie co najmniej dwa miesiące przed datą wejścia w życie zawieszenia.
   4.   W przypadku zawieszenia stosowania protokołu Strony nadal prowadzą konsultacje w celu polubownego rozstrzygnięcia dzielącego je sporu. Z chwilą rozstrzygnięcia sporu wznawia się stosowanie niniejszego protokołu, a kwota rekompensaty finansowej jest zmniejszana proporcjonalnie i pro rata temporis, w zależności od okresu, w którym stosowanie niniejszego protokołu było zawieszone.
   Artykuł 11
   Krajowe przepisy ustawowe i wykonawcze
   1.   Działalność statków rybackich Unii Europejskiej prowadzących połowy na obszarze w.s.e. Kiribati na podstawie niniejszego protokołu podlega przepisom ustawowym i wykonawczym obowiązującym w Kiribati, chyba że umowa, niniejszy protokół oraz załącznik i dodatki do niego stanowią inaczej.
   2.   Wszelkie zmiany lub nowe przepisy ustawowe dotyczące rybołówstwa mają zastosowanie do UE od sześćdziesiątego dnia po dacie otrzymania przez UE powiadomienia od Kiribati.
   Artykuł 12
   Klauzula przeglądowa
   Po dwóch latach stosowania niniejszego protokołu część rekompensaty pokrywana przez właścicieli statków podlega przeglądowi, a wszelkie zmiany zależą od zgody obydwu Stron. Trzeci rok stosowania niniejszego protokołu traktuje się jako okres przejściowy przed wprowadzeniem nowego środka zarządzania i ochrony w rybołówstwie z inicjatywy władz Kiribati.
   Artykuł 13
   Okres obowiązywania
   Niniejszy protokół i załącznik do niego obowiązują przez trzy lata od dnia 16 września 2012 r., jeżeli żadna ze Stron nie wypowie go zgodnie z art. 14 niniejszego protokołu.
   Artykuł 14
   Wypowiedzenie
   1.   Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszy protokół w przypadku wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, takich jak degradacja odnośnych zasobów, stwierdzenie zmniejszonego poziomu wykorzystania uprawnień do połowów przyznanych statkom Unii Europejskiej lub niedotrzymanie podjętych przez Strony zobowiązań w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.
   2.   W przypadku wypowiedzenia niniejszego protokołu Strona wypowiadająca powiadamia drugą Stronę o zamiarze wypowiedzenia protokołu na piśmie, co najmniej sześć miesięcy przed datą, z którą wypowiedzenie to staje się skuteczne. Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w poprzednim zdaniu, powoduje rozpoczęcie konsultacji przez Strony.
   3.   Płatność rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 niniejszego protokołu, za rok, w którym wypowiedzenie staje się skuteczne, zostaje zmniejszona proporcjonalnie i pro rata temporis.
   Artykuł 15
   Tymczasowe stosowanie
   Niniejszy protokół stosuje się tymczasowo od dnia 16 września 2012 r.
   Artykuł 16
   Wejście w życie
   Niniejszy protokół i załącznik do niego wchodzą w życie z dniem, w którym Strony poinformują się nawzajem o dopełnieniu procedur niezbędnych dla tego celu.

      (1)  Wspólnota Europejska stała się Unią Europejską w dniu 1 grudnia 2009 r.

      (2)  Upoważnienie do połowów oznacza licencję połowową na podstawie niniejszego protokołu i załącznika do niego.
   ZAŁĄCZNIK

      WARUNKI REGULUJĄCE DZIAŁANIA POŁOWOWE STATKÓW UNII EUROPEJSKIEJ W OBSZARZE POŁOWOWYM KIRIBATI

   ROZDZIAŁ I

      ZARZĄDZANIE UPOWAŻNIENIAMI DO POŁOWÓW (LICENCJAMI)

      SEKCJA 1

      Rejestracja

               1.

               Połowy prowadzone przez statki Unii Europejskiej w obszarze w.s.e. Kiribati podlegają obowiązkowi wydania numeru rejestracyjnego przez właściwe organy Kiribati.

               2.

               Wnioski o rejestrację sporządza się na formularzu przewidzianym w tym celu przez właściwe organy Kiribati ds. rybołówstwa, zgodnie ze wzorem zamieszczonym w dodatku I.

               3.

               Warunkiem rejestracji jest otrzymanie fotografii statku, którego dotyczy wniosek, o wymiarach 15 cm na 20 cm oraz płatności 2 300 EUR, wolnych od wszelkich potrąceń, za statek rocznie jako opłaty rejestracyjnej płatnej na rachunek nr 1 rządu Kiribati zgodnie z art. 2 ust. 7 protokołu.

      SEKCJA 2

      Upoważnienia do połowów

               1.

               Upoważnienie do połowów w w.s.e. Kiribati mogą otrzymać wyłącznie kwalifikujące się statki.

               2.

               Aby statek kwalifikował się do przyznania upoważnienia do połowów, właściciel i kapitan statku muszą wywiązać się z wszelkich wcześniejszych zobowiązań związanych z ich działaniami połowowymi na wodach Kiribati na podstawie umowy. Statek musi mieć dobrą opinię w Rejestrze Regionalnym Agencji Forum Wysp Pacyfiku ds. Rybołówstwa (FFA) oraz w Rejestrze Systemu Monitorowania Statków WCPEC.
               Każdy statek Unii Europejskiej występujący o upoważnienie do połowów musi być reprezentowany przez przedstawiciela zamieszkałego w Kiribati. Imię, nazwisko, adres i dane kontaktowe przedstawiciela wpisuje się we wniosku o wydanie upoważnienia do połowów.
               Komisja Europejska przekazuje ministerstwu ds. rybołówstwa w Kiribati – z kopią do delegatury Unii Europejskiej odpowiedzialnej za stosunki z Kiribati (zwanej dalej „delegaturą”) – wniosek dotyczący każdego statku zamierzającego prowadzić połowy na podstawie protokołu.
               Wnioski przedkładane są ministerstwu ds. rybołówstwa w Kiribati na formularzach, których wzór znajduje się w dodatku II.

               3.

               Władze Kiribati podejmują wszelkie niezbędne środki, aby dane otrzymane w ramach wniosku o wydanie upoważnienia do połowów były traktowane w sposób poufny. Dane te są wykorzystywane wyłącznie w ramach stosowania protokołu.

               4.

               Do każdego wniosku o upoważnienie do połowów dołączone są następujące dokumenty:

                           a)

                           opłata za okres ważności upoważnienia do połowów lub dowód jej uiszczenia;

                           b)

                           kopia świadectwa pomiarowego – z podaniem pojemności statku w tonach rejestrowych brutto (GRT) lub tonach brutto (GT), poświadczonego przez państwo członkowskie bandery;

                           c)

                           wszystkie inne dokumenty lub zaświadczenia wymagane zgodnie z przepisami szczegółowymi dotyczącymi danego typu statku, określonymi w protokole;

                           d)

                           poświadczenie dobrej opinii statku w Rejestrze Regionalnym FFA lub Rejestrze Regionalnym WCPFC;

                           e)

                           kopia świadectwa ubezpieczeniowego w języku angielskim ważnego w okresie obowiązywania upoważnienia do połowów;

                           f)

                           składka na program obserwacji połowów w wysokości 2 300 EUR za statek rocznie.

               5.

               Wszystkie opłaty – z wyjątkiem składki na program obserwacji połowów – są wpłacane na rachunek nr 1 rządu Kiribati zgodnie z art. 2 ust. 7 protokołu, wolne od wszelkich potrąceń.
               Kwota uwzględnia wszystkie opłaty krajowe i lokalne, z wyjątkiem opłat portowych, opłat za obsługę i opłat za przeładunek.
               Ministerstwo ds. rybołówstwa w Kiribati wydaje właścicielom statków upoważnienia do połowów w przypadku wszystkich statków w formie elektronicznej i papierowej wraz z elektroniczną kopią dla Komisji Europejskiej i delegatury w ciągu 15 dni roboczych od otrzymania wszystkich dokumentów, o których mowa w ust. 4. Elektroniczną kopię upoważnienia zastępuje się jego wersją papierową niezwłocznie po jej otrzymaniu.

               6.

               Upoważnienia do połowów wydaje się dla konkretnego statku i nie są one przekazywalne.

               7.

               Na wniosek Unii Europejskiej, w przypadku udowodnienia działania siły wyższej, upoważnienie do połowów dla danego statku zastępuje się nowym upoważnieniem do połowów dla innego statku o podobnych parametrach, ważnym w pozostałym okresie obowiązywania upoważnienia; w takich przypadkach nowa opłata nie jest wymagana. Przy określaniu wielkości połowów obu statków Unii Europejskiej dla celów ustalenia, czy zgodnie z art. 2 ust. 4 protokołu istnieje konieczność uiszczenia przez Unię Europejską opłaty dodatkowej, pod uwagę bierze się łączną wielkość połowów obu statków.
               Właściciel pierwszego statku zwraca upoważnienie do połowów właściwym organom Kiribati za pośrednictwem delegatury w celu jego anulowania.
               Nowe upoważnienie do połowów staje się skuteczne z dniem jego wydania przez ministerstwo ds. rybołówstwa w Kiribati i zachowuje ważność przez pozostały okres obowiązywania pierwszego upoważnienia do połowów. Delegatura powiadamiana jest o nowym upoważnieniu do połowów.

               8.

               Upoważnienie do połowów musi zawsze znajdować się na statku, umieszczone w widocznym miejscu w jego sterówce, nie naruszając przepisów rozdziału V sekcja 3 niniejszego załącznika. W ciągu zasadnego okresu od wydania upoważnienia do połowów, nieprzekraczającego 45 dni, oraz do czasu otrzymania przez statek oryginalnego upoważnienia do połowów ważnym dokumentem jest dokument otrzymany drogą elektroniczną lub inny dokument potwierdzony przez władze Kiribati, stanowiący wystarczający dowód na potrzeby nadzoru, kontroli i realizacji umowy. Elektroniczną wersję upoważnienia należy zastąpić jego wersją papierową niezwłocznie po jej otrzymaniu.

               9.

               Strony dążą do porozumienia w celu wspierania wprowadzenia systemu upoważnień do połowów opartego wyłącznie na elektronicznej wymianie wszystkich informacji i dokumentów opisanych powyżej. Strony dążą do porozumienia w celu wspierania szybkiego zastąpienia upoważnień do połowów w formie papierowej ich ekwiwalentem w formie elektronicznej, takim jak wykaz statków posiadających upoważnienie do połowów na obszarze w.s.e. Kiribati, jak określono w ust. 1 niniejszej sekcji.

      SEKCJA 3

      Warunki otrzymywania upoważnień do połowów – opłaty i zaliczki

               1.

               Upoważnienia do połowów są ważne przez rok. Mogą być co roku odnawiane. Upoważnienia do połowów są odnawialne z zastrzeżeniem ilości dostępnych uprawnień do połowów ustanowionych w protokole.

               2.

               Opłata za upoważnienie do połowów wynosi 35 EUR za tonę ryb złowionych w w.s.e. Kiribati.

               3.

               Upoważnienia do połowów są wydawane po wpłaceniu przez właścicieli statków na rachunek nr 1 rządu Kiribati zgodnie z art. 2 ust. 7 protokołu następujących opłat standardowych:

                           a)

                           131 250 EUR za sejner tuńczykowy; oraz

                           b)

                           15 000 EUR za taklowiec powierzchniowy.

               4.

               Do kwoty określonej w ust. 3 niniejszej sekcji należy dodać specjalną składkę na upoważnienie do połowów w wysokości 300 000 EUR za sejner tuńczykowy, wpłacaną przez właścicieli statków na rachunek nr 1 rządu Kiribati zgodnie z art. 2 ust. 7 protokołu.

               5.

               Komisja Europejska do dnia 30 czerwca każdego roku określa ostateczne zestawienie opłat za dany rok połowowy w odniesieniu do ilości złowionych w poprzednim roku kalendarzowym oraz na podstawie deklaracji połowowych otrzymanych od każdego właściciela statku. Dane te potwierdzają instytucje naukowe odpowiedzialne za weryfikację danych połowowych w Unii Europejskiej (Institut de Recherche pour le Development (IRD), Instituto Español de Oceanografía (IEO) lub Instituto Portugues de Investigaçao Maritima (IPIMAR).

               6.

               Komisja Europejska przesyła zestawienie opłat ministerstwu ds. rybołówstwa w Kiribati celem sprawdzenia i zatwierdzenia.
               Władze Kiribati mogą zgłosić zastrzeżenia co do zestawienia opłat w ciągu 30 dni od jego otrzymania, a w przypadku sporu – wystąpić o nadzwyczajne posiedzenie Wspólnego Komitetu zgodnie z art. 9 ust. 2 umowy.
               Jeżeli w ciągu tego okresu 30 dni nie zostaną zgłoszone zastrzeżenia, zestawienie opłat uważa się za przyjęte przez władze Kiribati.

               7.

               Ostateczne zestawienie opłat zgłasza się bezzwłocznie ministerstwu ds. rybołówstwa w Kiribati, delegaturze oraz właścicielom statków.
               W ciągu czterdziestu pięciu (45) dni od zgłoszenia ostatecznego zestawienia opłat właściciele statków wnoszą wszelkie opłaty dodatkowe na rzecz właściwych organów Kiribati na rachunek nr 1 rządu Kiribati zgodnie z art. 2 ust. 7 protokołu, wolne od wszelkich potrąceń.

               8.

               Jeżeli jednak kwota podana w ostatecznym zestawieniu jest niższa niż zaliczka, o której mowa w ust. 3 niniejszej sekcji, właścicielowi statku nie przysługuje zwrot nadpłaconej kwoty.

               9.

               Jeżeli z powodu nowego zamknięcia znacznej części w.s.e. Kiribati uprawnienia do połowów ulegną zmniejszeniu, opłatę wnoszoną przez właściciela statku można dostosować proporcjonalnie i pro rata temporis po konsultacjach między Stronami w ramach Wspólnego Komitetu.

         ROZDZIAŁ II

      OBSZARY POŁOWOWE I DZIAŁALNOŚĆ POŁOWOWA

      SEKCJA 1

      Obszary połowowe

               1.

               Statkom, o których mowa w art. 1 protokołu, zezwala się na prowadzenie działań połowowych w w.s.e. Kiribati z wyjątkiem obszarów uznanych za obszary chronione lub obszary objęte zakazem połowów, oznaczonych na mapie 83005-FLC oraz zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Kiribati.

               2.

               Kiribati powiadamia Komisję Europejską o wszelkich zmianach dotyczących wspomnianych obszarów chronionych lub obszarów objętych zakazem połowów natychmiast po przyjęciu takich zmian.

               3.

               W żadnym przypadku nie zezwala się na połowy w granicach 12 mil morskich od linii podstawowej oraz w promieniu 1 mili morskiej od kotwiczonych urządzeń powodujących koncentrację ryb, których położenie zgłasza dowolna osoba lub dowolny podmiot za pomocą współrzędnych geograficznych. W szczególności w odniesieniu do statków rybackich do połowów okrężnicą zabrania się połowów w granicach 60 mil morskich od linii podstawowych wysp Tarawa, Kanton i Kiritimati oraz w granicach jednej mili morskiej od wszelkich raf podwodnych oznaczonych na mapach, o których mowa w ust. 1 niniejszej sekcji.

      SEKCJA 2

      Działalność połowowa

               1.

               Statkom rybackim do połowów okrężnicą i taklowcom zezwala się jedynie na połowy gatunków określonych w art. 1 protokołu. Każdy przypadkowy przyłów gatunku ryb nieobjętego art. 1 protokołu zgłasza się władzom Kiribati zgodnie z rozdziałem III niniejszego załącznika.

               2.

               Działalność połowowa statków Unii Europejskiej prowadzona jest zgodnie z wymogami środków ochrony i zarządzania WCPFC.

               3.

               W granicach w.s.e. Kiribati zabronione są połowy denne oraz połowy korali.

               4.

               Statki Unii Europejskiej prowadzą wszystkie działania połowowe w sposób niezakłócający tradycyjnego, miejscowego rybołówstwa oraz uwalniają wszystkie złapane żółwie, ssaki morskie, ptaki morskie i ryby rafowe w sposób zapewniający jak największe szanse przeżycia zwierząt złapanych w takim przypadkowym połowie.

               5.

               Statki Unii Europejskiej, ich kapitanowie i operatorzy realizują wszystkie działania połowowe w sposób, który nie zakłóca działań połowowych innych statków rybackich ani nie koliduje z narzędziami połowowymi innych statków rybackich.

         ROZDZIAŁ III

      MONITOROWANIE

      SEKCJA 1

      Ustalenia w sprawie sprawozdawczości dotyczącej połowów

               1.

               Kapitanowie statków zapisują w dzienniku połowowym informacje wyszczególnione w dodatkach IIIA oraz IIIB. Obowiązek przedkładania danych dotyczących połowów/danych z dziennika połowowego drogą elektroniczną stosuje się do statków o długości powyżej 24 metrów od dnia 1 stycznia 2010 r. oraz stopniowo do statków o długości ponad 12 metrów od 2012 r. Strony dążą do porozumienia w celu wspierania wprowadzenia systemu danych dotyczących połowów opartego wyłącznie na elektronicznej wymianie wszystkich informacji opisanych powyżej. Strony dążą do porozumienia w celu wspierania jak najszybszego zastąpienia papierowych dzienników połowowych ich odpowiednikami elektronicznymi.

               2.

               Jeżeli danego dnia statek nie wystawia narzędzi połowowych lub gdy je wystawia, ale nie złowi żadnych ryb, kapitan statku wpisuje tę informację w dziennym dzienniku połowowym. Jeżeli w danym dniu, do północy czasu lokalnego, statek nie wykonał żadnych operacji połowowych, informację o braku działań należy wpisać w dzienniku połowowym.

               3.

               Godzinę i datę wejścia do w.s.e. Kiribati oraz jej opuszczenia zapisuje się w dzienniku połowowym niezwłocznie po wejściu do w.s.e. Kiribati i po jej opuszczeniu.

               4.

               Statki Unii Europejskiej odnotowują przypadkowe przyłowy gatunków nieobjętych art. 1 protokołu, określając gatunki złapanych ryb, ich rozmiar oraz ilość każdego gatunku pod względem masy lub liczby zgodnie z dziennikiem połowowym, niezależnie od tego, czy połów zatrzymano na burcie czy zwrócono do morza.

               5.

               Kapitan statku codziennie wypełnia dziennik połowowy w sposób czytelny i podpisuje go każdego dnia najpóźniej o godzinie 23:59.

      SEKCJA 2

      Ustalenia w sprawie zgłaszania połowów

               1.

               Do celów niniejszego załącznika czas trwania rejsu połowowego statku Unii Europejskiej określa się:

                           a)

                           albo jako okres pomiędzy wejściem do w.s.e. Kiribati a jej opuszczeniem;

                           b)

                           albo jako okres pomiędzy wejściem do w.s.e. Kiribati a przeładunkiem;

                           c)

                           albo okres pomiędzy wejściem do w.s.e. Kiribati a wyładunkiem w wyznaczonym porcie Kiribati.

               2.

               Wszystkie statki Unii Europejskiej posiadające upoważnienie do połowów na obszarze w.s.e. Kiribati na podstawie umowy zgłaszają swoje połowy ministerstwu ds. rybołówstwa Kiribati za pomocą dzienników połowowych w następujący sposób:

                           a)

                           wszystkie podpisane dzienniki połowowe są przesyłane drogą elektroniczną lub w inny sposób za pośrednictwem centrum monitorowania rybołówstwa państw członkowskich bandery do centrum monitorowania rybołówstwa Kiribati oraz do Komisji Europejskiej w ciągu 5 dni po każdej operacji wyładunku lub przeładunku;

                           b)

                           kapitan statku przesyła tygodniowy raport połowowy zawierający informacje wymienione w dodatku IV część 3 do ministerstwa ds. rybołówstwa w Kiribati oraz do Komisji Europejskiej drogą elektroniczną lub w inny sposób. Cotygodniowe powiadomienia o pozycji i raporty połowowe muszą znajdować się na statku do zakończenia operacji wyładunku lub przeładunku.

               3.

               Wejście na obszar połowowy i opuszczenie go:

                           a)

                           statki Unii Europejskiej powiadamiają ministerstwo ds. rybołówstwa w Kiribati o zamiarze wejścia do w.s.e. Kiribati z co najmniej 24-godzinnym wyprzedzeniem i natychmiast po opuszczeniu tego obszaru. Bezzwłocznie po wejściu do w.s.e. Kiribati statki Unii Europejskiej powiadamiają o tym fakcie ministerstwo ds. rybołówstwa w Kiribati faksem lub pocztą elektroniczną zgodnie ze wzorem zamieszczonym w dodatku IV lub drogą radiową;

                           b)

                           Powiadamiając o opuszczeniu obszaru, statki podają także swoją pozycję oraz wielkość i skład gatunkowy połowów zatrzymanych na burcie, zgodnie ze wzorem zamieszczonym w dodatku IV. Informacje te przekazuje się faksem, pocztą elektroniczną lub drogą radiową.

               4.

               Statki prowadzące połowy bez uprzedniego powiadomienia ministerstwa ds. rybołówstwa w Kiribati uznaje się za statki nieposiadające upoważnienia do połowów.

               5.

               Wraz z upoważnieniem do połowów statki otrzymują również numery faksu i telefonu oraz adres poczty elektronicznej władz Kiribati.

               6.

               Każdy statek Unii Europejskiej udostępnia dzienniki połowowe i raporty połowowe do wglądu funkcjonariuszom organów ścigania oraz innym osobom i podmiotom okazującym potwierdzony dowód tożsamości poświadczający, że inspektor został upoważniony przez władze Kiribati do wejścia na statek i przeprowadzenia inspekcji.

      SEKCJA 3

      System monitorowania statków (VMS)

               1.

               Prowadząc działania na obszarze w.s.e. Kiribati, każdy statek Unii Europejskiej musi spełniać wymogi satelitarnego systemu monitorowania statków FFA (FFA VMS) aktualnie obowiązujące w w.s.e. Kiribati. Każdy statek Unii Europejskiej posiada zainstalowane, utrzymane w dobrym stanie i w pełni funkcjonalne przez cały czas przenośne urządzenie transmisyjne (MTU) zatwierdzone przez FFA.

               2.

               Statek i jego operator zobowiązują się nie usuwać MTU ze statku po jego instalacji oraz nie manipulować przy urządzeniu, z wyjątkiem sytuacji, gdy konieczna jest jego konserwacja lub naprawa. Operator i statek ponoszą koszty zakupu, utrzymania i obsługi MTU i współpracują z władzami Kiribati w kwestii obsługi tego urządzenia (zob. szczegółowe informacje w dodatku V).

               3.

               Ust. 1 powyżej nie wyklucza stosowania przez Strony innych opcji w zakresie VMS zgodnych z WCPFC VMS.

               4.

               Wszystkie dane przekazywane do Centrum Monitorowania Rybołówstwa Kiribati można wykorzystywać wyłączne na potrzeby kontroli w w.s.e. Kiribati. Danych VMS nie można przesyłać, sprzedawać, oferować ani przekazywać w żadnej formie osobom trzecim na potrzeby kontroli lub w innych celach poza w.s.e. Kiribati.

               5.

               Poprzedni ustęp nie ma zastosowania w związku z obowiązkami WCPFC dotyczącymi działań związanych z monitorowaniem, kontrolą i nadzorem na morzu pełnym w obszarze objętym konwencją WCPFC.

      SEKCJA 4

      Wyładunek

               1.

               Statki Unii Europejskiej, które zamierzają wyładować połowy w portach Kiribati, mogą korzystać w tym celu z wyznaczonych portów Kiribati. Wykaz tych wyznaczonych portów zamieszczono w dodatku VI.

               2.

               Właściciele takich statków muszą z co najmniej 48-godzinnym wyprzedzeniem zgłosić ministerstwu ds. rybołówstwa w Kiribati i centrum monitorowania rybołówstwa państwa członkowskiego bandery odpowiednie informacje, zgodnie z wzorem podanym w dodatku IV część 4. Jeżeli wyładunek nastąpi w porcie znajdującym się poza w.s.e. Kiribati, informacje zgłasza się na warunkach, o których mowa powyżej, państwu portu, w którym dokonano wyładunku, oraz centrum monitorowania rybołówstwa państwa członkowskiego bandery.

               3.

               Kapitanowie statków rybackich Unii Europejskiej uczestniczący w operacjach wyładunku w porcie Kiribati umożliwiają i ułatwiają kontrolowanie tych operacji przez upoważnionych inspektorów Kiribati. Po zakończeniu inspekcji kapitanowi statku wydaje się zaświadczenie.

      SEKCJA 5

      Przeładunek

               1.

               Statki Unii Europejskiej, które zamierzają przeładowywać połowy na wodach Kiribati, mogą korzystać w tym celu z wyznaczonych portów Kiribati. Wykaz tych wyznaczonych portów zamieszczono w dodatku VI.

               2.

               Właściciele takich statków muszą z co najmniej 48-godzinnym wyprzedzeniem zgłosić ministerstwu ds. rybołówstwa w Kiribati odpowiednie informacje.

               3.

               Przeładunek uznaje się za koniec rejsu. Statki zobowiązane są więc do przekazania ministerstwu ds. rybołówstwa w Kiribati raportów połowowych oraz do poinformowania o zamiarze kontynuowania połowów lub opuszczenia w.s.e. Kiribati.

               4.

               W żadnych okolicznościach statki Unii Europejskiej prowadzące połowy w w.s.e. Kiribati nie dokonują przeładunku połowu na morzu.

               5.

               Wszelkie przeładunki połowów nieobjęte powyższymi postanowieniami są zabronione na obszarze w.s.e. Kiribati. Osoby naruszające ten zakaz podlegają karom przewidzianym w przepisach ustawowych i wykonawczych Kiribati.

               6.

               Kapitanowie statków rybackich Unii Europejskiej uczestniczący w operacjach przeładunku w porcie Kiribati umożliwiają i ułatwiają kontrolowanie tych operacji przez upoważnionych inspektorów Kiribati. Po zakończeniu inspekcji kapitanowi statku wydaje się zaświadczenie.

         ROZDZIAŁ IV

      OBSERWATORZY

               1.

               Z chwilą złożenia wniosku o wydanie upoważnienia do połowów każdy zainteresowany statek Unii Europejskiej wpłaca na rachunek nr 4 rządu Kiribati składkę na program obserwacji połowów, o której mowa w rozdziale I sekcja 2 ust. 4 lit. f).

               2.

               Statki Unii Europejskiej posiadające upoważnienie do połowów w w.s.e. Kiribati na podstawie umowy przyjmują na pokład obserwatorów, na warunkach określonych poniżej:

                           A.

                           W przypadku statków rybackich do połowów okrężnicą:
                           Podczas działań w w.s.e. Kiribati na unijnych statkach rybackich do połowów okrężnicą przez cały czas przebywa obserwator albo z ramienia programu obserwacji połowów Kiribati upoważniony na podstawie regionalnego programu obserwacji WCPFC, albo obserwator upoważniony na podstawie regionalnego programu obserwacji WCPFC albo obserwator IATTC upoważniony na podstawie protokołu uzgodnień zawartego między WCPFC a IATTC w sprawie wzajemnego uznawania upoważnionych obserwatorów. Właściciele statków lub ich przedstawiciele jak najszybciej zgłaszają ministerstwu ds. rybołówstwa w Kiribati imię i nazwisko obserwatora oraz program, na podstawie którego otrzymał on upoważnienie.

                           B.

                           W przypadku taklowców:

                                       a)

                                       Co roku ministerstwo ds. rybołówstwa w Kiribati – na podstawie liczby statków posiadających upoważnienie do połowów w w.s.e. Kiribati oraz na podstawie stanu zasobów, które poławiać będą te statki – określa zakres programu obserwacji prowadzonego na statkach. Ministerstwo określa odpowiednio liczbę lub odsetek statków, które są zobowiązane do przyjęcia obserwatora. Decyzja ta opiera się na regionalnym programie obserwacji WCPFC i obecność obserwatorów w w.s.e. Kiribati jest zgodna z odnośnymi zasadami tego programu.

                                       b)

                                       Ministerstwo ds. rybołówstwa w Kiribati sporządza wykaz statków, które są zobowiązane do przyjęcia obserwatora, oraz wykaz upoważnionych obserwatorów zgodnie z lit. A) niniejszego ustępu. Wykazy te są na bieżąco uaktualniane. Wykazy te przekazuje się Komisji Europejskiej bezzwłocznie po sporządzeniu, a następnie co trzy miesiące w przypadku ich aktualizacji.

                                       c)

                                       Właściciel odnośnego statku lub jego przedstawiciel podejmuje niezbędne działania w celu spełnienia wymogów określonych przez Kiribati zgodnie z lit. a) i b) niniejszego akapitu oraz – najpóźniej piętnaście (15) dni przed planowaną datą wejścia obserwatora na statek – zgłasza ministerstwu ds. rybołówstwa w Kiribati zamiar przyjęcia upoważnionego obserwatora, którego imię i nazwisko podaje się tak szybko jak to możliwe.

                                       d)

                                       Ministerstwo ds. rybołówstwa w Kiribati określa okres pobytu obserwatorów na statku, jednak zgodnie z ogólną zasadą nie powinien on przekraczać okresu niezbędnego do wypełnienia ich obowiązków. Ministerstwo ds. rybołówstwa w Kiribati przekazuję tę informację właścicielom statku lub ich przedstawicielom w chwili zgłaszania imienia i nazwiska obserwatora, który został przydzielony do danego statku.

               3.

               Z zastrzeżeniem postanowień ust. 2 lit. A niniejszego rozdziału, właściciele odnośnych statków informują, w których portach Kiribati i w jakim terminie zamierzają przyjąć obserwatora na statek na początku rejsu, na 10 dni przed wspomnianym terminem.

               4.

               W przypadku gdy obserwatorzy wchodzą na statek w porcie zagranicznym, właściciel statku pokrywa koszty ich podróży. Jeżeli statek z obserwatorem z Kiribati opuszcza w.s.e. Kiribati, należy podjąć – na koszt właściciela statku – wszelkie środki zapewniające jak najszybszy powrót obserwatora do Kiribati.

               5.

               Jeżeli w ustalonym terminie i miejscu oraz w ciągu sześciu (6) godzin od ustalonego terminu, obserwator nie stawi się na statku, właściciel statku zostaje automatycznie zwolniony z obowiązku przyjęcia obserwatora na statek.

               6.

               Obserwator jest traktowany na pokładzie tak jak oficer. Wykonuje on następujące zadania:

                           a)

                           obserwuje działania połowowe prowadzone przez statki;

                           b)

                           sprawdza pozycje statków biorących udział w operacjach połowowych;

                           c)

                           pobiera próbki biologiczne w ramach programów naukowych;

                           d)

                           sporządza wykaz używanych narzędzi połowowych;

                           e)

                           weryfikuje dane dotyczące połowów dokonanych w w.s.e. Kiribati odnotowane w dzienniku połowowym;

                           f)

                           weryfikuje odsetek przyłowów i ocenia ilości odrzutów gatunków handlowych ryb, skorupiaków, głowonogów i ssaków morskich;

                           g)

                           raz w tygodniu przekazują drogą radiową dane połowowe, podając wielkości połowów i przyłowów na burcie.

               7.

               Kapitanowie zezwalają upoważnionym obserwatorom na wejście na statki upoważnione do prowadzenia działań na obszarze w.s.e. Kiribati i podejmują wszelkie możliwe działania, by zapewnić im fizyczne bezpieczeństwo oraz komfort psychiczny w trakcie pełnienia obowiązków:

                           a)

                           kapitan umożliwia upoważnionemu obserwatorowi prowadzenie działań naukowych, kontrolnych i innych na statku oraz pomaga w ich realizacji;

                           b)

                           kapitan zapewnia obserwatorowi dostęp do wszystkich urządzeń i sprzętu na statku, których upoważniony obserwator potrzebuje do wykonania swoich obowiązków;

                           c)

                           obserwatorzy mają dostęp do mostka, ryb na burcie oraz miejsc wykorzystywanych do przechowywania, obróbki, ważenia i magazynowania ryb;

                           d)

                           obserwatorzy mogą pobierać zasadną liczbę próbek i mają pełny dostęp do rejestrów statku, w tym do dzienników pokładowych, raportów połowowych i innych dokumentów, w celu ich kontroli i kopiowania; oraz

                           e)

                           obserwatorzy mogą zbierać wszelkie inne informacje związane z prowadzeniem połowów na obszarze w.s.e. Kiribati.

               8.

               Podczas pobytu na statku obserwatorzy:

                           a)

                           podejmują wszelkie właściwe działania, aby ich obecność na statku nie zakłócała normalnej działalności statku; oraz

                           b)

                           szanują materiały i sprzęt znajdujące się na statku oraz zachowują poufność wszelkich dokumentów należących do statku.

               9.

               Podczas pobytu na statku obserwatorzy mają prawo do:

                           a)

                           dostępu do wszystkich urządzeń i sprzętu, przy przestrzeganiu wszystkich regulaminów i zasad obsługi sprzętu na statku, który obserwator uzna za niezbędny do wypełniania swoich obowiązków, w tym dostępu do mostka, ryb na burcie oraz miejsc wykorzystywanych do przechowywania, obróbki, ważenia i magazynowania ryb;

                           b)

                           swobodnego wypełniania swoich obowiązków, podczas którego nie są narażeni na napaść, przeszkody, opór, opóźnienia, groźby ani utrudnienia.

               10.

               Sprawozdawczość prowadzona przez obserwatorów:

                           a)

                           z końcem okresu obserwacji – niezależnie od tego, czy rejs połowowy dobiegł końca zgodnie z definicją w rozdziale III sekcja 2 ust. 1 niniejszego załącznika – po zejściu obserwatora ze statku i złożeniu sprawozdania podmiotowi delegującemu obserwatora podmiot ten sporządza sprawozdanie końcowe opisujące wszystkie działania połowowe, w tym kwestie niezgodności z przepisami, i przekazuje je właścicielowi statku lub jego przedstawicielom, z kopią do delegatury, umożliwiając kapitanowi odnośnego statku rybackiego przedstawienie wszelkich uwag;

                           b)

                           niezależnie od postanowień lit. a) powyżej, po zejściu obserwatora ze statku podmiot delegujący obserwatora udostępnia kapitanowi statku rybackiego lub właścicielowi statku lub jego przedstawicielom sprawozdanie wstępne obejmujące skrócony opis działań połowowych, w tym kwestie niezgodności z przepisami, w celu przedstawienia uwag;

                           c)

                           podmiot delegujący obserwatora zapewnia przekazanie sprawozdania końcowego do Komisji Europejskiej, właściwego organu państwa bandery i do właściciela statku lub jego przedstawicieli. Przekazanie nie może nastąpić później niż 30 dni roboczych po zejściu obserwatora ze statku.

               11.

               Koszt zakwaterowania obserwatorów na statku, w warunkach identycznych jak w przypadku oficerów, ponoszą właściciele statków.

               12.

               W okresie, w którym statek prowadzi działania w w.s.e. Kiribati, wynagrodzenie i składki na ubezpieczenie społeczne obserwatora pokrywają władze Kiribati.

         ROZDZIAŁ V

      KONTROLA I EGZEKWOWANIE PRAWA

      SEKCJA 1

      Oznaczenie statku

               1.

               Do celów bezpieczeństwa rybołówstwa i żeglugi każdy statek posiada oznaczenie identyfikacyjne zgodne z wytycznymi Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) podanymi w standardowej specyfikacji oznaczeń i znaków identyfikacyjnych statków rybackich.

               2.

               Litera(-y) portu lub okręgu, w którym statek jest zarejestrowany, i numer(-y) rejestracyjny(-e) są namalowane lub umieszczone z obydwu stron dziobu statku, możliwie jak najwyżej nad poziomem wody, w taki sposób, aby były wyraźnie widoczne z morza i z powietrza, i w kolorze kontrastującym z tłem, na którym są namalowane. Na dziobie i rufie statku należy umieścić jego nazwę oraz port rejestracji.

               3.

               Kiribati i Unia Europejska w razie potrzeby mogą nałożyć obowiązek umieszczenia na dachu sterówki międzynarodowego radiowego sygnału wywoławczego (IRCS), numeru Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) lub oznaki rybackiej w taki sposób, aby były wyraźnie widoczne z powietrza, i w kolorze kontrastującym z tłem, na którym są namalowane:

                           a)

                           kolory kontrastujące w tym przypadku to biały i czarny; oraz

                           b)

                           oznaka rybacka namalowana lub umieszczona na kadłubie statku rybackiego nie może być usuwalna, zamazywana, zmieniana, nieczytelna, przykrywana ani zasłaniana.

               4.

               Statek bez odpowiednich oznaczeń takich jak nazwa, radiowy sygnał wywoławczy lub kod wywoławczy może zostać odprowadzony do portu w Kiribati w celu zbadania sprawy.

               5.

               W celu ułatwienia łączności z organami Kiribati ds. rybołówstwa, nadzoru i egzekwowania prawa operator statku prowadzi stały nasłuch na międzynarodowej częstotliwości do wywołań alarmowych i wywołań rutynowych dla radiotelefonii 2 182 kHz (HF) lub na międzynarodowej częstotliwości do łączności bezpieczeństwa i wywołań rutynowych dla radiotelefonii 156,8 MHz (kanał 16, VHF-FM).

               6.

               Operator statku dba o to, by na statku znajdował się aktualny i w każdej chwili dostępny egzemplarz Międzynarodowego kodu sygnałowego (INTERCO).

      SEKCJA 2

      Łączność z łodziami patrolowymi kiribati

               1.

               Łączność między statkami uprawnionymi do prowadzenia połowów a rządowymi łodziami patrolowymi odbywa się za pomocą następujących międzynarodowych kodów sygnałowych:
               Międzynarodowy kod sygnałowy – Znaczenie:

                           L

                           Zatrzymajcie natychmiast wasz statek

                           SQ3

                           Zatrzymajcie statek lub zwolnijcie, chcę wejść na pokład

                           QN

                           Ustawcie wasz statek wzdłuż sterburty naszego statku

                           QN1

                           Ustawcie wasz statek wzdłuż lewej burty naszego statku

                           TD2

                           Czy wasz statek jest statkiem rybackim?

                           C

                           Tak

                           N

                           Nie

                           QR

                           Nie możemy ustawić statku wzdłuż burty waszego statku

                           QP

                           Ustawiamy statek wzdłuż burty waszego statku

               2.

               Kiribati przedkłada Komisji Europejskiej wykaz wszystkich łodzi patrolowych wykorzystywanych na potrzeby kontroli połowów. Wykaz ten zawiera wszystkie dane szczegółowe związane z wspomnianymi łodziami, a mianowicie: nazwę, banderę, typ, fotografię łodzi, oznaki rybackie, IRCS oraz możliwości w zakresie łączności.

               3.

               Łódź patrolowa jest wyraźnie oznaczona i rozpoznawalna jako łódź używana dla celów rządowych.

      SEKCJA 3

      Wykaz statków

   Komisja Europejska prowadzi aktualny wykaz statków, które uzyskały upoważnienie do połowów na podstawie protokołu. Wykaz ten przekazywany jest organom Kiribati odpowiedzialnym za kontrolę połowów, bezzwłocznie po jego sporządzeniu, a następnie po każdej aktualizacji.

      SEKCJA 4

      Mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze

   Statki i ich operatorzy w pełni przestrzegają niniejszego załącznika oraz przepisów ustawowych i wykonawczych Kiribati. Przestrzegają również postanowień traktatów międzynarodowych, konwencji i porozumień dotyczących zarządzania rybołówstwem, których stronami jest zarówno Kiribati, jak i Unia Europejska. Nieprzestrzeganie postanowień niniejszego załącznika oraz przepisów ustawowych i wykonawczych Kiribati może spowodować nałożenie znacznych kar pieniężnych i innych sankcji cywilnych i karnych.

      SEKCJA 5

      Procedury kontrolne

               1.

               Kapitanowie statków Unii Europejskiej uczestniczących w działaniach połowowych w w.s.e. Kiribati zawsze umożliwiają i ułatwiają wszystkim upoważnionym funkcjonariuszom Kiribati odpowiedzialnym za inspekcje i kontrolę połowów wejście na statek oraz wykonywanie ich obowiązków na obszarze w.s.e. Kiribati.

               2.

               W celu umożliwienia bezpiecznych procedur kontrolnych wejście na statek powinno być poprzedzone zawiadomieniem statku, określającym dane łodzi patrolowej oraz imię i nazwisko inspektora.

               3.

               Upoważnieni funkcjonariusze mają zagwarantowany pełny dostęp do rejestrów statku, w tym do dzienników pokładowych, raportów połowowych, dokumentów oraz urządzeń elektronicznych stosowanych do rejestracji lub przechowywania danych, a kapitan statku zezwala takim upoważnionym funkcjonariuszom na wprowadzanie adnotacji na zezwoleniach wydanych przez władze Kiribati i innych dokumentach wymaganych na podstawie umowy.

               4.

               Kapitan niezwłocznie wypełnia wszystkie zasadne polecenia upoważnionych funkcjonariuszy oraz umożliwia im bezpieczne wejście na pokład oraz ułatwia inspekcję statku, narzędzi połowowych, wyposażenia, rejestrów, ryb i produktów rybnych.

               5.

               Kapitan i załoga nie przeszkadzają upoważnionym funkcjonariuszom w pełnieniu przez nich obowiązków, nie uniemożliwiają im wejścia na statek, nie opóźniają, nie blokują ani nie utrudniają ich działań.

               6.

               Funkcjonariusze nie przebywają na statku dłużej niż wymagają tego czynności służbowe.

               7.

               W przypadku nieprzestrzegania postanowień niniejszego rozdziału Kiribati zastrzega sobie prawo do zawieszenia upoważnienia do połowów statku naruszającego te postanowienia do czasu dopełnienia formalności i nałożenia kary przewidzianej w obowiązujących przepisach ustawowych i wykonawczych Kiribati. O fakcie tym informuje się Komisję Europejską.

               8.

               Po zakończeniu inspekcji kapitanowi statku wydaje się zaświadczenie.

               9.

               Kiribati zapewnia, aby cały personel zaangażowany bezpośrednio w proces inspekcji statków rybackich objętych niniejszą umową posiadał niezbędne umiejętności do przeprowadzania inspekcji połowów oraz był zaznajomiony z odnośnym rodzajem rybołówstwa. Podczas inspekcji na statkach rybackich objętych niniejszą umową upoważnieni funkcjonariusze ds. rybołówstwa Kiribati traktują załogę, statek oraz jego ładunek z szacunkiem, zgodnie z przepisami międzynarodowymi określonymi w Procedurach okrętowania i kontroli WCPFC.

      SEKCJA 6

      Procedura zatrzymania

   Zatrzymanie statków rybackich

               a)

               ministerstwo ds. rybołówstwa w Kiribati informuje delegaturę w ciągu 24 godzin o wszystkich przypadkach zatrzymania statków Unii Europejskiej lub nałożenia na nie kar na obszarze w.s.e. Kiribati;

               b)

               delegatura otrzymuje równocześnie krótkie sprawozdanie dotyczące okoliczności i przyczyn, które doprowadziły do zatrzymania statku.

         ROZDZIAŁ VI

      ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA ŚRODOWISKO

               1.

               Statki Unii Europejskiej uznają konieczność ochrony wrażliwego środowiska morskiego lagun i atoli Kiribati i nie będą uwalniać żadnych substancji, które mogłyby spowodować zniszczenie zasobów morskich lub pogorszenie ich stanu. Unia Europejska przestrzega przepisów ustawy o ochronie środowiska przyjętej przez Kiribati.

               2.

               Statki Unii Europejskiej informują władze Kiribati o bunkrowaniu lub wszelkich innych transferach dowolnych produktów wymienionych w Międzynarodowym kodeksie ładunków niebezpiecznych ONZ (IMDG) dokonywanych w trakcie rejsu na obszarze w.s.e. Kiribati.

         ROZDZIAŁ VII

      ZAŁOGA

               1.

               Każdy statek Unii Europejskiej prowadzący połowy na podstawie umowy zobowiązuje się zatrudnić co najmniej trzech marynarzy z Kiribati jako członków załogi. Właściciele statków starają się zatrudniać dodatkowych marynarzy z Kiribati.

               2.

               Właściciele statków muszą ponieść opłatę za odstąpienie w wysokości 600 EUR na miesiąc na członka załogi, jeżeli nie mogą zatrudnić na statkach członków załogi z Kiribati zgodnie z ust. 1. Właściciele statków wnoszą opłatę rocznie na rachunek nr 4 rządu Kiribati.

               3.

               Właściciele statków mają prawo wyboru zatrudnianych marynarzy z listy dostarczonej przez ministerstwo ds. rybołówstwa Kiribati.

               4.

               Właściciel statku lub jego przedstawiciel zgłasza ministerstwu ds. rybołówstwa w Kiribati nazwiska marynarzy z Kiribati zatrudnionych na jego statku, z podaniem pełnionych przez nich funkcji.

               5.

               Do marynarzy zaokrętowanych na statkach Unii Europejskiej stosuje się z mocy prawa Deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i faktycznego uznawania prawa do zbiorowych negocjacji pracowników oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.

               6.

               Umowy o pracę z marynarzami z Kiribati zawierane są między przedstawicielami właścicieli statków a zainteresowanymi marynarzami lub ich przedstawicielami lub związkami zawodowymi w porozumieniu z ministerstwem ds. rybołówstwa w Kiribati; sygnatariusze umowy otrzymują jej kopię. Umowy o pracę zapewniają marynarzom ubezpieczenie społeczne, w tym ubezpieczenie na życie oraz ubezpieczenie chorobowe i od nieszczęśliwych wypadków.

               7.

               Wynagrodzenie marynarzy z Kiribati pokrywają właściciele statków. Wynagrodzenie ustala się przed wydaniem upoważnienia do połowów w drodze wzajemnego porozumienia między właścicielami statków lub ich przedstawicielami a ministerstwem ds. rybołówstwa w Kiribati. Warunki wynagrodzenia marynarzy z Kiribati nie mogą być jednak gorsze od warunków wynagrodzenia stosowanych dla załóg w Kiribati, a w żadnym razie nie mogą być gorsze od norm MOP.

               8.

               Każdy marynarz zatrudniony przez statek Unii Europejskiej stawia się u kapitana określonego statku w przeddzień wejścia na statek. Jeżeli marynarz nie stawi się w terminie i o godzinie przewidzianej na wejście na statek, właściciele statków są automatycznie zwolnieni z obowiązku zatrudnienia tego marynarza.

         ROZDZIAŁ VIII

      ODPOWIEDZIALNOŚĆ OPERATORA

               1.

               Operator zapewnia zdatność do żeglugi swoich statków i wyposażenie ich w odpowiednie środki ratunkowe i wyposażenie ratunkowe dla wszystkich pasażerów i członków załogi.

               2.

               W celu ochrony Kiribati oraz obywateli i osób zamieszkałych na jej terytorium operator posiada stosowną i pełną ochronę ubezpieczeniową statku, wykupioną w uznanym towarzystwie ubezpieczeniowym, zaakceptowanym przez władze Kiribati w odniesieniu do w.s.e. Kiribati, łącznie z lagunami i atolami, morzem terytorialnym, rafami podwodnymi, zgodnie ze świadectwem ubezpieczeniowym, o którym mowa w rozdziale I sekcja 2 ust. 4 lit. e) niniejszego załącznika.

               3.

               W przypadku gdy statek Unii Europejskiej jest uczestnikiem wypadku na morzu lub zdarzenia na wodach Kiribati powodującego zanieczyszczenie i szkody dla środowiska naturalnego, mienia lub osób, statek i operator niezwłocznie powiadamiają o tym władze Kiribati. Jeżeli statek Unii Europejskiej odpowiada za wspomniane szkody, statek ten i jego operator muszą pokryć ich koszty.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/11/2007 z dnia 25 września 2007 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               6.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 288/60

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA BiH/11/2007
   z dnia 25 września 2007 r.
   w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   (2007/711/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1), w szczególności jego art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na podstawie art. 6 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPB) do podjęcia dalszych decyzji w sprawie wyznaczenia dowódcy sił UE.

               (2)

               Dnia 27 czerwca 2006 r. KPB decyzją BiH/9/2006 (2) mianował dowódcą sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie kontradmirała Hansa Jochena WITTHAUERA.

               (3)

               Dowódca operacji UE zalecił mianowanie generała dywizji Ignacia MARTÍNA VILLALAÍNA nowym dowódcą sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.

               (4)

               Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie.

               (5)

               Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne.

               (6)

               Na posiedzeniu w Kopenhadze w dniach 12–13 grudnia 2002 r. Rada Europejska przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin plus” i ich wykonanie dotyczą wyłącznie tych państw członkowskich UE, które są również członkami NATO albo stronami „Partnerstwa dla pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Generał dywizji Ignacio MARTÍN VILLALAÍN zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 4 grudnia 2007 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 września 2007 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         C. DURRANT PAIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 252 z 28.7.2004, str. 10.

      (2)  Dz.U. L 196 z 18.7.2006, str. 25.


title: Decyzja Rady z dnia 16 czerwca 2000 r. w sprawie procedury dotyczącej odstępstwa od reguł pochodzenia wymienionych w protokole nr 1 do Umowy o Partnerstwie AKP-WE

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0399

Dziennik Urzędowy L 151 , 24/06/2000 P. 0016 - 0017

		Decyzja Radyz dnia 16 czerwca 2000 r.w sprawie procedury dotyczącej odstępstwa od reguł pochodzenia wymienionych w protokole nr 1 do Umowy o Partnerstwie AKP-WE(2000/399/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Czwarta Konwencja AKP-WE wygasła dnia 29 lutego 2000 r.(2) Nowa Umowa o Partnerstwie AKP-WE nie mogła wejść w życie w tym dniu.(3) Artykuł 3 decyzji nr 1/2000 Komitetu Ambasadorów z dnia 28 lutego 2000 r. w sprawie środków przejściowych ważnych od dnia 1 marca 2000 r. [1] zakłada, że regulacje prawne w zakresie handlu Umowy o Partnerstwie AKP-WE, łącznie z protokołem nr 1 dotyczące pojęcia "produkty pochodzące" oraz metod współpracy administracyjnej w ramach Konwencji mają zastosowanie od dnia 1 marca 2000 r.(4) art. 38 ust. 9 wspomnianego protokołu zakłada, że żądania ze strony Państw odnośnie do odstępstw od reguły pochodzenia w ramach tego samego protokołu uważa się za przyjęte, jeśli Wspólnota nie poinformuje Państw AKP o swoim stanowisku odnośnie do powyższych żądań w terminie 75 dni roboczych po ich otrzymaniu przez współprzewodniczącego z ramienia WE Komitetu Współpracy Celnej AKP-WE, ustanowionego na mocy art. 37 protokołu nr 1.(5) Jest zatem konieczne przyjęcie takiej procedury, która zapewni, że stanowisko Wspólnota może zostać przyjęte i przekazane Państwom AKP w terminie 75 dni roboczych.(6) Środki niezbędne dla wdrożenia niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych powierzonych Komisji [2].(7) Decyzja Rady 90/523/EWG [3] zakłada przekazanie Komisji uprawnień w odniesieniu do przyjęcia wspólnego stanowiska Wspólnoty po otrzymaniu żądania od Państw AKP odnośnie do odstępstwa od reguły pochodzenia ustanowionej w protokole nr 1 do Czwartej Konwencji AKP-WE. Podobne przekazanie uprawnień do Komisji powinno zostać umożliwione w odniesieniu do żądań odstępstwa od reguły pochodzenia ustanowione w protokole nr 1 do Umowy o Partnerstwie AKP-WE.(8) Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71 [4] ustanawia zasady mające zastosowanie to terminów, dat i limitów czasowych,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Wspólne stanowisko Wspólnoty w odniesieniu do żądania przedstawionego przez Państwa odnośnie do odstępstwa od reguły pochodzenia ustanowionej w protokole nr 1 do Umowy o Partnerstwie AKP-WE zostanie przyjęte przez Komisję zgodnie z procedurą ustanowiona w art. 2.Artykuł 2Komisja jest wspomagana przez Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny [5], zwany dalej "Komitetem".Przedstawiciele Komisji przedstawiają Komitetowi projekt wspólnego stanowiska w terminie 25 dni roboczych po otrzymaniu żądania odnośnie do odstępstwa przez współprzewodniczącego z ramienia Komitet Współpracy Celnej AKP-WE. Komitet wyraża opinię odnośnie do projektu w terminie ustalonym przez swojego przewodniczącego zgodnie z pilnością danej sprawy. Opinia zostaje przyjęta zwykłą większością ustaloną na mocy art. 205 ust. 2 Traktatu w przypadku tych decyzji, które Rada jest zobowiązana przyjąć do otrzymaniu propozycji ze strony Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich są obliczane w sposób wymieniony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.Komisja zatwierdza wspólne stanowisko i przekazuje je niezwłocznie Państwom AKP. Jednakże jeśli wspólne stanowisko nie jest zgodne z opinią Komitetu, zostanie ono bezzwłocznie przedłożone przez Komisję Radzie. W tym przypadku, Komisja odracza jego przekazanie Państwom AKP na okres 25 dni roboczych od daty głosowania w Komitecie.Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może przyjąć inne wspólne stanowisko w terminie przewidzianym w akapicie trzecim.Artykuł 3Określenie dni roboczych do celów niniejszej decyzja ustala się w rozporządzeniu (EWG, Euratom) nr 1182/71.Artykuł 4Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2007 r.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 czerwca 2000 r.W imieniu RadyL. Capoulas SantosPrzewodniczący[1] Dz.U. L 56 z 1.3.2000, str. 47.[2] Dz.U. L 184z 17.7.1999, str. 23.[3] Dz.U. L 290 z 23.10.1990, str. 33.[4] Dz.U. L 124 z 8.6.1971, str. 1.[5] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1.--------------------------------------------------


title: Wniosek o konsultację w zakresie immunitetu oraz przywilejów Antonio Di Pietro Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku o konsultację w zakresie immunitetu oraz przywilejów Antonio Di Pietro (2008/2146(IMM))

text:
               8.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 184/136

         Środa, 22 kwietnia 2009 r.Wniosek o konsultację w zakresie immunitetu oraz przywilejów Antonio Di Pietro
   P6_TA(2009)0235
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2009 r. w sprawie wniosku o konsultację w zakresie immunitetu oraz przywilejów Antonio Di Pietro (2008/2146(IMM))
   2010/C 184 E/30

      Parlament Europejski,

   uwzględniając wniosek o konsultację w zakresie immunitetu parlamentarnego Antonio Di Pietro, przekazany przez właściwy organ Republiki Włoskiej w dniu 15 maja 2008 r. i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 5 czerwca 2008 r.,
   po wysłuchaniu wyjaśnień Antonio Di Pietro, zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,
   uwzględniając art. 9 i 10 Protokołu w sprawie Przywilejów i Immunitetów Wspólnot Europejskich z dnia 8 kwietnia 1965 r., jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,
   uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dni 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r. i 21 października 2008 r. (1),
   uwzględniając art. 68 ust. 1 włoskiej konstytucji,
   uwzględniając art. 6 ust. 1 oraz art. 7 ust. 13 Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A6-0197/2009),

               1.

               podejmuje decyzję o odmowie uchylenia immunitetu Antonio Di Pietro;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwym organom Republiki Włoskiej.

      (1)  Sprawa 101/63, Wagner/Fohrmann i Krier, Zb. Orz. 1964, s. 195, sprawa 149/85, Wybot/Faure i inni, Zb. Orz. 1986, s. 2391 i sprawy połączone C-200/07 i C-201/07, Marra/De Gregorio i Clemente, dotychczas nieopublikowane w Zbiorze.


title: Decyzja Rady z dnia 21 stycznia 2003 r. zawieszająca zobowiązania Wspólnoty, zawarte w Załączniku sektorowym dotyczącym Bezpieczeństwa Elektrycznego w Umowie o wzajemnym uznawaniu między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0057

Dziennik Urzędowy L 023 , 28/01/2003 P. 0024 - 0025

		Decyzja Radyz dnia 21 stycznia 2003 r.zawieszająca zobowiązania Wspólnoty, zawarte w Załączniku sektorowym dotyczącym Bezpieczeństwa Elektrycznego w Umowie o wzajemnym uznawaniu między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki(2003/57/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z art. 16 Umowy o wzajemnym uznawaniu między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki [1], zwaną dalej "Umową", Strona może zawiesić swoje zobowiązania zgodnie z Załącznikiem sektorowym.(2) Stany Zjednoczone Ameryki nie spełniły swoich zobowiązań zgodnie z Umową, w szczególności w odniesieniu do procedur w celu uznania instytucji oceny zgodności, wyznaczonych przez Wspólnotę.(3) Doprowadziło to do sytuacji, w której wyznaczone instytucje oceny zgodności, lub te, które miały być wyznaczone, przez organ wyznaczający Państwa Członkowskiego nie mogą być oceniane, monitorowane i uznane jako przewidziane w Umowie.(4) W konsekwencji Wspólnota straciła dostęp do rynku w odniesieniu do oceny zgodności dla swoich produktów objętych Załącznikiem sektorowym dotyczącym bezpieczeństwa elektrycznego.(5) Uważa się także, że Stany Zjednoczone nie utrzymują organów prawnych i wykonawczych zdolnych do wprowadzenia w życie przepisów Załącznika sektorowego dotyczącego bezpieczeństwa elektrycznego, w szczególności o ile odnosi się to do oparcia Administracji Zdrowia i Bezpieczeństwa Pracy na kontroli oceny, przeprowadzanej przez instytucje oceny zgodności organu wyznaczającego Państwa Członkowskiego, położnych na ich terytorium.(6) Wspólnota i Stany Zjednoczone utrzymują, zgodnie z art. 2, zdanie trzecie Umowy, liczne konsultacje bez doprowadzenia ich do zadowalających rozwiązań.(7) Komisja będzie kontynuować konsultacje ze Stanami Zjednoczonymi zgodnie z Umową, w celu zapewnienia, że Załącznik sektorowy dotyczący bezpieczeństwa elektrycznego może być wprowadzony w życie zgodnie z tymi przepisami,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zawiesza się w całości zobowiązania Wspólnoty zgodnie z Załącznikiem sektorowym dotyczącym bezpieczeństwa elektrycznego do Umowy o wzajemnym uznawaniu między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do przesłania w imieniu Wspólnoty załączonej noty do Stanów Zjednoczonych Ameryki.Artykuł 3Najpóźniej trzy lata od daty przekazania Stanom Zjednoczonym noty, wspomnianej w art. 2, Komisja przedstawi Radzie sprawozdanie dotyczące stanu konsultacji ze Stanami Zjednoczonymi oraz, gdzie jest to właściwe, propozycję decyzji Rady uchylającą niniejszą decyzję.Artykuł 4Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 21 stycznia 2003 r.W imieniu RadyN. ChristodoulakisPrzewodniczący[1] Dz.U. L 31 z 4.2.1999, str. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKRada Unii Europejskiej wyraża swoje uznanie Misji Stanów Zjednoczonych Ameryki przy Unii Europejskiej oraz powiadamia, że Wspólnota Europejska zadecydowała, zgodnie z art. 16 Umowy o wzajemnym uznawaniu między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o zawieszeniu swoich zobowiązań w całości zgodnie z Załącznikiem sektorowym dotyczącym bezpieczeństwa elektrycznego do Umowy.Powodem zawieszenia zobowiązań Wspólnoty jest fakt, że Stany Zjednoczone Ameryki nie spełniły swoich zobowiązań zgodnie z Umową, w szczególności w odniesieniu do procedur w celu uznania instytucji oceny zgodności, wyznaczonych przez Wspólnotę. Doprowadziło to do sytuacji, w której wyznaczone instytucje oceny zgodności, lub te, które miały być wyznaczone, przez organ wyznaczający Państwa Członkowskiego nie mogą być oceniane, monitorowane oraz uznane jako przewidziane w Umowie.W konsekwencji, Wspólnota straciła dostęp do rynku w odniesieniu do oceny zgodności dla swoich produktów, objętych Załącznikiem sektorowym dotyczącym bezpieczeństwa elektrycznego.Uważa się także, że Stany Zjednoczone nie utrzymują organów prawnych i wykonawczych zdolnych do wprowadzenia w życie przepisów Załącznika sektorowego, dotyczącego bezpieczeństwa elektrycznego, w szczególności o ile odnosi się to oparcia Administracji Zdrowia i Bezpieczeństwa Pracy na kontroli oceny, przeprowadzanej przez instytucje oceny zgodności organu wyznaczającego Państwa Członkowskiego, położnych na ich terytorium.Wspólnota i Stany Zjednoczone utrzymują, zgodnie z art. 2 zdanie trzecie Umowy, liczne konsultacje bez doprowadzenia ich do zadowalających rozwiązańZawieszenie zobowiązań Wspólnoty, określone powyżej, staje się skuteczne od dnia opublikowania niniejszej noty w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Komisja Wspólnot Europejskich korzysta z okazji, aby prosić Misję Stanów Zjednoczonych Ameryki przy Unii Europejskiej o ponowne przyjęcie wyrazów jej najwyższego uznania.--------------------------------------------------