title: 2014/253/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2012/004 ES/Grupo Santana, Hiszpania)

text:
               7.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 134/42

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 16 kwietnia 2014 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 13 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2012/004 ES/Grupo Santana, Hiszpania)
   (2014/253/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (1), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (2), w szczególności jego art. 23 akapit drugi,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014—2020 (3), w szczególności jego art. 12,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (4), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.).

               (3)

               Dnia 16 maja 2012 r. Hiszpania złożyła wniosek o wsparcie finansowe z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Grupo Santana oraz u 15 dostawców i producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, a następnie uzupełniła wniosek dodatkowymi informacjami do dnia 28 listopada 2013 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego. Komisja wnosi więc o uruchomienie kwoty 1 964 407 EUR.

               (4)

               Niezależnie od uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 będzie ono nadal mieć zastosowanie w odniesieniu do wniosków złożonych do dnia 31 grudnia 2013 r. na mocy art. 23 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1309/2013.

               (5)

               W związku z powyższym należy uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na potrzeby złożonego przez Hiszpanię wniosku,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 964 407 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 16 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         Dimitris KOURKOULAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (3)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884.

      (4)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących wynagradzania informatorów (SCH/Com-ex (99) 8 Rev. 2)

text:
Ważna informacja prawna

|

41999D0008

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0417 - 0419

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 28 kwietnia 1999 r.w sprawie ogólnych zasad dotyczących wynagradzania informatorów(SCH/Com-ex (99) 8 Rev. 2)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 70–76 wymienionej Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Komitet Wykonawczy zatwierdza decyzję Grupy Centralnej z dnia 22 marca 1999 r. w sprawie ogólnych zasad wynagradzania informatorów [SCH/C (99) 25 SCH/Stup (98) 72 Rev.].Luksemburg, dnia 28 kwietnia 1999 r.C. H. SchapperPrzewodniczący--------------------------------------------------SCH/Stup (98) 72 Rev. 2Temat: Ogólne zasady wynagradzania informatorów1. WstępMiędzynarodowa przestępczość narkotykowa, ciężkie przestępstwa i przestępczość zorganizowana są zjawiskami rozwijającymi się także w Państwach Schengen.Coraz bardziej profesjonalni przestępcy, dostosowując się w elastyczny sposób do warunków geopolitycznych, prawnych, ekonomicznych i technologicznych, popełniają przestępstwa w zakresie nielegalnego handlu narkotykami, wykorzystując przy tym przedsiębiorcze struktury i łącząc nielegalne transakcje z legalną działalnością handlową. Są gotowi uciec się do groźby lub użycia przemocy wobec osób i mienia oraz starają się wpłynąć na polityków, przedsiębiorców oraz urzędników państwowych, a ich głównym celem jest maksymalizacja zysków i zdobycie władzy.Sposób działania kryminalnych sieci narkotykowych cechuje wyspecjalizowanie, podział zadań i funkcji. Grupy te ponownie "inwestują" nielegalne zyski w nowe działania przestępcze, bądź też wykorzystują je do legalnej działalności handlowej, aby uzyskać wpływy i zdobyć kryminalny monopol.Nawet szczególne metody śledcze stają się coraz mniej skuteczne. Aktywne i utajnione pozyskiwanie informacji i operacyjne metody śledcze takie jak systematyczna analiza, stają się zatem coraz ważniejszą metodą wykrywania i zwalczania zorganizowanej przestępczości narkotykowej. Szczególną uwagę należy zwracać przy tym na systematyczne, skoordynowane i ukierunkowane wykorzystanie informatorów.Informatorzy muszą cieszyć się zaufaniem przestępców, tak aby byli w stanie rzucić światło na organizacje przestępcze oraz odkryć ich struktury.W związku z tym, Prezydencja przeprowadziła wśród Państw Schengen ankietę [patrz: dokument SCH/Stup (98) 25], udostępniając jej wyniki w dokumencie SCH/Stup (98) 60 Rev. Badania wykazały duże zróżnicowanie stanu prawnego, a po części również praktyki prawnej w zakresie wynagradzania informatorów w Państwach Schengen. Z tego powodu Grupa Robocza do spraw narkotyków na swoim posiedzeniu w dniu 21 października 1998 r. przyjęła wspólne niezobowiązujące przykładowe wytyczne wynagradzania i przyznawania korzyści niematerialnych informatorom.Ogólne zasady regulujące wynagradzanie informatorów powinny znaleźć zastosowanie na obszarze Schengen jako niezobowiązujące wytyczne, przyczyniając się do dalszej poprawy współpracy organów policji i służb celnych w tym wrażliwym sektorze. Ogólne zasady powinny jednocześnie być wskazówką dla Państw Schengen, noszących się z zamiarem sformułowania lub uzupełnienia odpowiednich regulacji.2. Uwagi ogólneMotywacja współpracy informatorów z policją lub służbami celnymi często ma charakter ekonomiczny. Uwzględniając uwarunkowania rynku, należy zapewnić tym osobom bodźce finansowe odpowiednie do ich osobistych warunków bytowych, zdolności i umiejętności wykorzystywanych w działaniu na rzecz służb, do związanego z nim ryzyka, jak również do wyniku śledztwa. Rolę odgrywa także czynnik ekonomiczny, ponieważ korzystanie z usług informatorów jest często tańsze.Przestrzeganie poniższych wytycznych w obszarze Schengen pozwoliłoby w szczególności na sprostanie wymogom taktycznym i prawnym postępowań przygotowawczych w sprawach przestępczości narkotykowej, uwzględniając szczególne wzajemne i regionalne uwarunkowania, w szczególności charakter przestępstwa. Zapobiegłoby to niepożądanym przypadkom konkurencji między informatorami policji lub służb celnych Państw Schengen oraz wynikającej z niej "turystyki informatorów".3. ZasadyNiniejsze zasady nie naruszają przepisów prawa krajowego.Wynagrodzenie informatora powinno być proporcjonalne do rezultatów dochodzenia w ramach postępowania karnego lub niebezpieczeństwa, któremu w ten sposób zapobieżono oraz zaangażowania i stopnia zagrożenia informatora z drugiej strony. Bodziec finansowy nie może być zachętą dla informatora do popełnienia przestępstwa.Szczególne kryteria:- Ilość informacji oraz rezultaty, jakie przyniosło ich wykorzystanie, np. wartość i znaczenie skonfiskowanych narkotyków, ilość i ranga ujętych sprawców lub wartość skonfiskowanych dóbr.- Jakość informacji, np. informacje o znaczeniu strategicznym lub taktycznym dotyczących sposobu działania i rozwiązań logistycznych stosowanych przez sprawców, celów organizacji przestępczej czy ich reakcji na działania podejmowane przez organy ścigania.- Indywidualne cechy informatora, np. zaangażowanie w pracę, szczególne utrudnienia, ryzyko i niebezpieczeństwa, wiarygodność i motywacja.- Znaczenie struktury lub organizacji przestępczej lub badania pod kątem potencjału przestępczego jej członków, ich wpływów w środowisku przestępczym, stopnia infiltracji struktur publicznych, rzeczywistej lub możliwej szkody, społecznego znaczenia sprawy oraz jej umiejscowienie w lokalnej rzeczywistości przestępczej, jak również strategicznego użycia informacji.Wynagrodzenie jest zasadniczo związane ze współpracą w danym przypadku. Należy unikać bezterminowego przyznawania środków na utrzymanie informatorów.Na rzecz informatorów można podjąć specjalne środki służące ich ochronie, także po zakończeniu danej operacji (tzw. programy ochrony świadków) oraz także działania dla zabezpieczenia społecznego.Koszty poniesione przez informatorów mogą być zwracane w szczególnych przypadkach.Wypłata następuje po wykonaniu zadania. Możliwe są również płatności cząstkowe po wykonaniu części zadania. Nie należy wypłacać zaliczek.Przychody informatora podlegają krajowemu opodatkowaniu oraz regulacjom dotyczącym zabezpieczenia społecznego.Regułą jest, że koszty wykorzystania informatorów ponosi policja bądź służby celne. W przypadku gdy postępowanie prowadzone jest wspólnie przez organy kilku Państw Schengen, należy odpowiednio wcześniej porozumieć się co do podziału kosztów. Dotacje osób trzecich zasadniczo nie mogą być przeznaczane na te wynagrodzenia.Przyznanie korzyści niematerialnych podlega przepisom prawa krajowego obowiązującego w różnych Państwach Schengen, korzyści takie są zaliczane jako korzyści materialne. Charakter korzyści, jej znaczenie dla informatora i koszty jej przyznania poniesione przez dane państwo są czynnikami, które bierze się pod uwagę. Ochrona w sytuacjach zagrożenia, złagodzenie reżimu więziennego oraz całkowite bądź częściowe darowanie kary zgodnie z prawem krajowym należą do kategorii korzyści niematerialnych.W przypadku niewłaściwego zachowania się informatora, np. zachowania niezgodnego z umową, popełnienia przestępstwa, świadomego bądź lekkomyślnego dostarczania nieprawdziwych informacji, niezastosowania się do wydanych instrukcji lub samowolnego odstępstwa od założeń taktycznych, wynagrodzenie może być zmniejszone, jego wypłata wstrzymana albo można żądać jego zwrotu w zależności od wagi naruszenia. W takich przypadkach, jeśli dotyczą czy mogłyby dotyczyć dwóch albo więcej Państw Schengen, współpracujące ze sobą służby tych krajów informują się o tym ("ostrzeżenie") jak najszybciej.Właściwe służby centralne powinny wymieniać informacje o obowiązujących kryteriach wynagradzania informatorów.--------------------------------------------------


title: 2011/138/UE: Decyzja Rady z dnia 28 lutego 2011 r. zmieniająca decyzję 2010/248/UE w sprawie dostosowania dodatków przewidzianych w decyzjach 2003/479/WE i 2007/829/WE dotyczących zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady

text:
               4.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 59/41

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 lutego 2011 r.
   zmieniająca decyzję 2010/248/UE w sprawie dostosowania dodatków przewidzianych w decyzjach 2003/479/WE i 2007/829/WE dotyczących zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady
   (2011/138/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 41 ust. 1,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 240 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 15 ust. 7 decyzji Rady 2003/479/WE (1) i art. 15 ust. 6 decyzji Rady 2007/829/WE (2) przewidują, że dzienne diety i dodatki miesięczne ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady są dostosowywane raz w roku, bez skutku retroaktywnego, w celu uwzględnienia zmian w wynagrodzeniu podstawowym urzędników Unii w Brukseli i Luksemburgu.

               (2)

               W decyzji Rady 2010/248/UE (3) zastosowano stawki określone w rozporządzeniu Rady (EU, Euratom) nr 1296/2009 z dnia 23 grudnia 2009 r. dostosowującym ze skutkiem od dnia 1 lipca 2009 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (4), ze skutkiem od dnia 1 maja 2010 r.

               (3)

               Wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie C-40/10 Trybunał Sprawiedliwości stwierdził nieważność art. 2 i art. 4–18 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1296/2009 z dnia 23 grudnia 2009 r., które ustaliło indeksację za rok 2009 na poziomie + 1,85 %. Rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 1190/2010 (5) Rada zmieniła rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1296/2009, ustalając indeksację za rok 2009 na poziomie + 3,7 %.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję Rady 2010/248/UE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/248/UE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   W art. 15 ust. 1 decyzji 2003/479/WE i art. 15 ust. 1 decyzji 2007/829/WE kwoty 30,75 EUR i 122,97 EUR zastępuje się odpowiednio kwotami 31,89 EUR i 127,52 EUR.”;

               2)

               art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   W art. 15 ust. 2 decyzji 2003/479/WE i w art. 15 ust. 2 decyzji 2007/829/WE tabela otrzymuje brzmienie:

                              »Odległość między miejscem pochodzenia a miejscem oddelegowania
                              (km)

                              Kwota w EUR

                              0 – 150

                              0,00

                              > 150

                              81,96

                              > 300

                              145,72

                              > 500

                              236,81

                              > 800

                              382,54

                              > 1 300

                              601,13

                              > 2 000

                              719,55« ”

               3)

               art. 1 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
               „3.   W art. 15 ust. 4 decyzji 2003/479/WE kwota 30,75 EUR zostaje zastąpiona kwotą 31,89 EUR.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 maja 2010 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 lutego 2011 r.

            W imieniu Rady

         FELLEGI T.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 160 z 28.6.2003, s. 72.

      (2)  Dz.U. L 327 z 13.12.2007, s. 10.

      (3)  Dz.U. L 110 z 1.5.2010, s. 31.

      (4)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 10.

      (5)  Dz.U. L 333 z 17.12.2010, s. 1.


title: 2006/890/Euratom: Decyzja Komisji z dnia 4 grudnia 2006 r. dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy ramowej w sprawie wielostronnego środowiskowego programu jądrowego w Federacji Rosyjskiej oraz Protokołu w sprawie roszczeń, procedur prawnych i odszkodowań do Umowy ramowej w sprawie wielostronnego środowiskowego programu jądrowego w Federacji Rosyjskiej (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 5219)

text:
               8.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 343/85

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 4 grudnia 2006 r.
   dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy ramowej w sprawie wielostronnego środowiskowego programu jądrowego w Federacji Rosyjskiej oraz Protokołu w sprawie roszczeń, procedur prawnych i odszkodowań do Umowy ramowej w sprawie wielostronnego środowiskowego programu jądrowego w Federacji Rosyjskiej
   (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 5219)
   (2006/890/Euratom)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z dyrektywami przyjętymi przez Radę decyzją z dnia 10 kwietnia 2000 r. Komisja uczestniczyła w negocjacjach z Federacją Rosyjską w sprawie wielostronnego środowiskowego programu jądrowego w Federacji Rosyjskiej oraz Protokołu w sprawie roszczeń, procedur prawnych i odszkodowań.

               (2)

               Umowa ramowa w sprawie wielostronnego środowiskowego programu jądrowego w Federacji Rosyjskiej (MNEPR) oraz Protokół w sprawie roszczeń, procedur prawnych i odszkodowań do Umowy ramowej w sprawie wielostronnego środowiskowego programu jądrowego w Federacji Rosyjskiej (MNEPR) zostały podpisane w Sztokholmie w dniu 21 maja 2003 r.

               (3)

               Umowa ramowa została podpisana przez Wspólnotę Europejską, Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, Norwegię, Szwecję, Danię, Finlandię, Belgię, Francję, Niemcy, Zjednoczone Królestwo, Niderlandy i Rosję.

               (4)

               Umowa ramowa w sprawie wielostronnego środowiskowego programu jądrowego w Federacji Rosyjskiej (MNEPR) ustanawia wielostronne ramy prawne dla projektów związanych z problematyką jądrową, realizowanych przez kraje zachodnie w północno-zachodniej Rosji, podczas gdy Protokół w sprawie roszczeń, procedur prawnych i odszkodowań ma na celu uregulowanie kwestii odpowiedzialności wynikającej z działań podjętych w tym kontekście.

               (5)

               Wielostronny środowiskowy program jądrowy w Federacji Rosyjskiej (MNEPR) ma na celu ułatwianie realizacji projektów prowadzących do rozwiązywania problemów związanych z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym oraz z wycofywaniem z eksploatacji okrętów podwodnych i lodołamaczy o napędzie atomowym w Federacji Rosyjskiej. Program ten początkowo koncentruje się na regionie północno-zachodnim, ale umowa ramowa przewiduje, że wielostronny środowiskowy program jądrowy w Federacji Rosyjskiej (MNEPR) może dotyczyć także projektów lub innych form współpracy w pozostałych obszarach sektora energii atomowej, w tym w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego, jeśli zainteresowane strony przyjmą odpowiednie uzgodnienia.

               (6)

               Obowiązujący obecnie dwustronny protokół ustaleń podpisany w 1995 r. pomiędzy Komisją Europejską w imieniu Wspólnot a Federacją Rosyjską, dotyczący realizacji programów pomocy technicznej w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego i kwestii odpowiedzialności za szkody związane z energią jądrową, nie ma zastosowania w przypadku projektów realizowanych w ramach nowego instrumentu współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa jądrowego.

               (7)

               Wszystkie państwa członkowskie UE, które podpisały umowę ramową, złożyły już dokumenty ratyfikacyjne u depozytariuszy; jako ostatnie dokonało tego Zjednoczone Królestwo, które ratyfikowało umowę ramową w kwietniu 2006 r.

               (8)

               Europejska Wspólnota Energii Atomowej może teraz zawrzeć umowę ramową w sprawie wielostronnego środowiskowego programu jądrowego w Federacji Rosyjskiej (MNEPR),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   1.   Umowa ramowa w sprawie wielostronnego środowiskowego programu jądrowego w Federacji Rosyjskiej oraz Protokół w sprawie roszczeń, procedur prawnych i odszkodowań do Umowy ramowej w sprawie wielostronnego środowiskowego programu jądrowego w Federacji Rosyjskiej zostają niniejszym zawarte w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.
   2.   Teksty umowy ramowej i protokołu są dołączone do niniejszej decyzji.
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 4 grudnia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Benita FERRERO-WALDNER

            Członek Komisji

   Framework Agreement on a Multilateral Nuclear Environmental Programme in the Russian Federation
   The Government of the Kingdom of Belgium, the Government of the Kingdom of Denmark, the Government of the Republic of Finland, the Government of the French Republic, the Government of the Federal Republic of Germany, the Government of the Kingdom of the Netherlands, the Government of the Kingdom of Norway, the Government of the Russian Federation, the Government of the Kingdom of Sweden, the Government of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, the Government of the United States of America, the European Community, and the European Atomic Energy Community (hereinafter referred to as the Parties),

      Noting the Joint Convention on the Safety of Spent Fuel Management and on the Safety of Radioactive Waste Management of 5 September 1997 (hereinafter referred to as the Joint Convention);

      Noting that the Joint Convention stipulates that spent fuel and radioactive waste within military or defence programmes should be managed in accordance with the objectives stated in that Convention even though they are excluded from it except as provided in Article 3 thereof;

      Noting also the Convention on Nuclear Safety of 17 June 1994;

      Recalling the importance the Joint Convention attaches to international cooperation in enhancing the safety of spent fuel and radioactive waste management through bilateral and multilateral mechanisms;

      Reaffirming the importance the Parties attach to the principles embodied in relevant international conventions on nuclear liability for the provision of international assistance in this field;

      Recognising the work of the Contact Expert Group for International Radwaste Projects established under the auspices of the International Atomic Energy Agency to deal with issues regarding international cooperation in radioactive waste management and related issues in the Russian Federation, and its contribution to the development of a comprehensive International Action Plan;

      Desiring to facilitate practical cooperation to enhance the safety of spent fuel and radioactive waste management in the Russian Federation, in particular through the implementation of projects in the Russian Federation that may be identified by the Contact Expert Group for International Radwaste Projects;

      Recalling the Declaration of Principles by members and observers of the Barents Euro-Arctic Council representing Denmark, Finland, France, Germany, Iceland, Italy, the Netherlands, Norway, Poland, the Russian Federation, Sweden, the United Kingdom and the United States regarding the Multilateral Nuclear Environmental Programme in the Russian Federation signed at Bodø (Norway) on 5 March 1999 in which the participants declared their readiness to negotiate a multilateral Framework Agreement covering the necessary conditions for the provision of international assistance in this field,
   HAVE AGREED AS FOLLOWS:
   Article 1
   Multilateral Nuclear Environmental Programmein the Russian Federation (MNEPR)
   1.   The Parties hereby establish a framework to facilitate cooperation in the area of safety of spent nuclear fuel and radioactive waste management in the Russian Federation. This framework shall be referred to as the ‘Multilateral Nuclear Environmental Programme in the Russian Federation’ (MNEPR). The MNEPR shall apply to projects undertaken between contributors and recipients or any other form of cooperation agreed by them. It may also apply to projects or any other form of cooperation in other areas of nuclear activities, including nuclear safety, if so agreed by the Parties concerned.
   2.   The Parties shall seek to avoid duplication of assistance activities and to ensure that such activities are complementary to activities under other multilateral or bilateral funds, agreements, mechanisms or arrangements.
   Article 2
   Definitions
   For the purposes of this Agreement the following terms shall have the following meanings:

               Technical aid (assistance)

               :

               Any form of gratuitous aid and/or contribution provided under this Agreement or under any Implementing Agreement, or otherwise agreed to by the Russian Party and the Contributing Party or Parties (hereinafter referred to as ‘assistance’);

               Contributor

               :

               Any Party other than the Russian Party or any entity authorised by such Party to provide assistance under the MNEPR;

               Recipient

               :

               The Russian Party or any other Russian entity authorised by the Russian Party to serve as beneficiary of assistance and partner for the realisation of a project under the MNEPR;

               Implementing Agreement

               :

               An agreement between one or more recipients and one or more contributors for the provision of assistance for the realisation of a project under the MNEPR.

         Article 3
   Modes of cooperation under the MNEPR
   1.   Assistance under the MNEPR may be provided through:

               (a)

               Implementing Agreements between one or more recipients and any one of the contributors (Bilateral mode);

               (b)

               Implementing Agreements between one or more recipients and several contributors whereby a common financing arrangement will not be established (Multilateral simple mode);

               (c)

               Implementing Agreements between one or more recipients and several contributors whereby a common financing arrangement will be established (Multilateral funding mode); or

               (d)

               any other mechanism agreed by the recipient(s) and contributor(s) concerned.

         2.   Except as otherwise provided in this Agreement, the terms and conditions of this Agreement shall apply to all assistance provided under paragraph 1 of this Article. The provisions of this Agreement may also apply to activities undertaken before its entry into force if so agreed by the Parties involved in those activities.
   3.   The provision of assistance by the contributors under this Agreement shall be subject to the availability of appropriated funds.
   Article 4
   MNEPR Committee
   1.   To facilitate cooperation and to exchange information under the MNEPR, the Parties hereby establish the MNEPR Committee. The MNEPR Committee shall be composed of one authorised official/governmental representative of each of the Parties, who shall also serve as a contact point for all questions of relevance to the MNEPR.
   2.   The MNEPR Committee may:

               —

               discuss the development and implementation of projects and any other form of cooperation under this Agreement,

               —

               discuss relevant activities under other bilateral or multilateral agreements or arrangements,

               —

               coordinate funding for projects under Article 3(1)(c),

               —

               identify obstacles and problems encountered in the implementation of projects, and make recommendations regarding their resolution,

               —

               establish working groups as required for the functioning of the MNEPR Committee,

               —

               discuss and make recommendations on other matters relevant to the operation of MNEPR activities,
               and

               —

               invite States, intergovernmental organisations or regional economic integration organisations being subject to public international law to accede in accordance with Article 16.

         3.   The MNEPR Committee shall adopt its Rules of Procedure.
   4.   The MNEPR Committee shall elect two co-chairpersons for 12-month periods from among representatives of the Parties, one from among the Contributing Parties and one representing the Russian Party.
   5.   The MNEPR Committee may decide to admit as observers any interested State, intergovernmental organisation or regional economic integration organisation being subject to public international law not party to this Agreement. Where a coordinator has been designated according to Article 5, that coordinator shall be admitted as an observer to meetings of the MNEPR Committee, where relevant.
   6.   Decisions and recommendations of the MNEPR Committee shall be made by consensus.
   Article 5
   Coordinator of multilateral funding under the MNEPR
   1.   The Contributing Parties to a common financing arrangement, as referred to in Article 3.1(c), may designate a coordinator for such an arrangement.
   2.   The rights and obligations of the Contributing Parties under this Agreement apply equally to the Coordinator where the coordinator performs activities on behalf of the contributors.
   Article 6
   Specific undertakings
   1.   The Parties shall promote activities necessary for the implementation of projects under the MNEPR.
   2.   The Russian Party shall ensure the prompt issuance of, inter alia, licences, permits, approvals and the prompt customs clearances necessary for the efficient implementation of projects. The Russian Party shall ensure the provision of data and information necessary for the implementation of specific projects within the framework of this Agreement. The Russian Party shall grant access to sites and facilities necessary for the implementation of specific projects within the framework of this Agreement. Should such access be restricted according to the provisions of the legislation of the Russian Federation, mutually acceptable procedures shall be developed in the Implementing Agreements. The Implementing Agreements shall also define the procedures for, and the scope of, the information to be transferred.
   3.   The provision of assistance shall be complemented by Russian resources. Such resources may be contributed in kind or otherwise for the implementation of projects under the MNEPR.
   Article 7
   Claims, legal proceedings and indemnification
   1.   This Agreement is supplemented by a Protocol containing provisions on claims, legal proceedings and indemnification in respect of claims against contributors and their personnel or contractors, subcontractors, consultants, suppliers or subsuppliers of equipment, goods and services at any tier and their personnel, for any loss or damage of whatsoever nature arising from activities undertaken pursuant to this Agreement.
   2.   The Protocol and its Annex shall not apply to any Party that does not become a party to the Protocol.
   3.   Any Party that does not become a party to the Protocol may conclude with the Russian Party a separate agreement covering claims, legal proceedings and indemnification in respect of claims for any loss or damage of whatsoever nature arising from activities undertaken pursuant to this Agreement.
   Article 8
   Use and retransfer of assistance
   1.   Unless the written consent of the contributor has first been obtained, the recipient shall not transfer title to, or possession of, any assistance provided pursuant to this Agreement to any entity, other than an officer, employee or agent of that contributor or that recipient and shall not permit the use of such assistance for purposes other than those for which it has been furnished.
   2.   The Russian Party shall take all reasonable measures within its power to ensure the security of, ensure the appropriate use of, and prevent the unauthorised transfer of assistance provided pursuant to this Agreement.
   Article 9
   Exemption from taxes or similar charges
   1.   The Russian Party shall exempt assistance provided under this Agreement from customs duties, profits taxes, other taxes and similar charges. The Russian Party shall take all necessary steps to ensure that no local or regional taxes are levied on assistance provided under this Agreement. These steps will include the provision of letters from competent local and/or regional authorities confirming that no taxes will be levied on assistance provided under this Agreement. Such letters of confirmation covering localities and regions where projects under this Agreement will be carried out shall be deposited with at least one of the depositaries before the start of implementation of the projects.
   2.   The Russian Party shall exempt remuneration to foreign natural persons and to Russian citizens not ordinarily resident in the Russian Federation for work undertaken and services performed by such persons for the implementation of assistance under this Agreement from income tax, social security tax contributions, and similar charges within the territory of the Russian Federation. With regard to remuneration exempted by this paragraph, the Russian Party shall not have any obligations in terms of any charges and payments to the persons indicated in this paragraph, at the expense of the social security system or any other government funds.
   3.   The Contributing Parties and their personnel, their contractors, subcontractors, suppliers and subsuppliers may import into, and export out of, the Russian Federation equipment, supplies, materials or services required to implement this Agreement. In addition to the provisions regarding assistance, temporary importation and exportation shall not be subject to customs duties, license fees, undue restrictions, taxes or similar charges.
   4.   In addition to the preceding paragraphs, persons and entities participating in the implementation of the programmes in the framework of this Agreement within the territory of the Russian Federation are entitled to exemption from value added tax and other charges with regard to equipment and goods purchased within the territory of the Russian Federation for the implementation of the projects or the programmes in the framework of this Agreement, as well as works done and services rendered within the territory of the Russian Federation.
   5.   Imposition of taxation shall be regarded as a valid reason for suspension or termination of an assistance project, or not to initiate an assistance project.
   6.   The Russian Party shall be responsible for procedures ensuring the implementation of this Article.
   Necessary certificates shall be issued by the relevant competent authority.
   Article 10
   Accounts, audits and examinations
   1.   Each recipient shall maintain proper accounts of all assistance funding received from contributors, and furnish such accounts, together with full supporting documentation, to the contributor or contributors concerned at regular intervals, as specified in the relevant Implementing Agreement or as otherwise agreed.
   2.   Upon request, representatives of a contributor shall have the right, within 60 days of making the request, to examine the use of any assistance provided by that contributor in accordance with this Agreement, at sites of their location or use if possible, and shall have the right to audit and examine any and all related records or documentation for a period of seven years after the completion or early termination of the project in question, unless another period is specified in the Implementing Agreement. The practical details of such audits and examinations shall be set out in the Implementing Agreements.
   Article 11
   Intellectual property
   The Parties shall provide in Implementing Agreements, as appropriate, effective protection and allocation of rights to intellectual property transmitted or created under this Agreement.
   Article 12
   Status of personnel and entry and exit of personnel
   1.   The Russian Party shall facilitate the entry and exit of employees of the Contributing Parties to this Agreement and their personnel and contractors, subcontractors, consultants, suppliers and subsuppliers and their personnel into and out of the territory of the Russian Federation for the purpose of carrying out activities in accordance with this Agreement.
   2.   The Russian Party shall accredit military and civilian personnel of the Contributing Parties, including employees of the Commission of the European Communities present in the territory of the Russian Federation in order to carry out activities related to the provision of assistance under this Agreement, as administrative and technical personnel of the respective diplomatic missions, the mission of the Commission of the European Communities and the missions of intergovernmental organisations, in the Russian Federation. After entry into force of this Agreement, the Parties will consult on the number of such personnel covered by this paragraph. The accreditation of such personnel shall have no effect on the number of accredited personnel permitted at Russian diplomatic missions in the Contributing Parties.
   3.   The Russian Party guarantees that the contractors, subcontractors, consultants, suppliers, subsuppliers and their personnel as referred to in paragraph 1 of this Article may import and re-export out of the territory of the Russian Federation all of their personal household effects as well as foodstuffs for their personal use without being liable to any customs duties, taxes, or similar charges. Duty-free import into and re-export out of the Russian Federation of one motor vehicle per family is allowed, provided that the vehicle is used only within the period of the relevant contract and is re-exported at the end of this period.
   Article 13
   Settlement of disputes
   Any disagreement between two or more Parties concerning the interpretation of this Agreement, or its implementation, shall be resolved through consultations. Consultations shall take place not later than three months after one of the Parties submits such a request in writing to the other Party or Parties.
   Article 14
   Awarding of contracts
   In the event that a Party awards a contract for the acquisition of goods and services, including construction, to implement this Agreement, such contracts shall be awarded in accordance with the laws and regulations of that Party, or such other laws and regulations as that Party may choose. Russian companies can also be used as contractors or subcontractors.
   Article 15
   Modifications and amendments
   1.   Any modification or amendment to this Agreement, and any additional protocol to it, may be made by agreement among the Parties to this Agreement.
   2.   Any modification or amendment made pursuant to this Article shall be subject to ratification, acceptance or approval by all of the Parties. Modifications or amendments shall enter into force for all Parties 30 days following the date of receipt by at least one of the depositaries of the last notification of ratification, acceptance or approval.
   Article 16
   Accession
   1.   This Agreement shall be open for accession by any State, intergovernmental organisation or regional economic integration organisation being subject to public international law upon invitation by the MNEPR Committee.
   2.   This Agreement shall enter into force for the acceding Party 30 days following the date of receipt by at least one of the depositaries of the acceding Party's instrument of accession and the last of the notifications by the Parties expressing concurrence.
   Article 17
   Depositaries
   The Minister of Foreign Affairs of the Russian Federation and the Secretary General of the Organisation for Economic Cooperation and Development are hereby designated as depositaries. The depositaries shall fulfil their duties in accordance with Article 77 of the Vienna Convention on the Law of Treaties of 23 May 1969 and shall consult each other in the fulfilment of their duties.
   Article 18
   Entry into force, duration, withdrawal and termination
   1.   This Agreement shall be subject to ratification, acceptance or approval. Instruments of ratification, acceptance or approval shall be deposited with at least one of the depositaries. It shall enter into force on the 30th day following the date of receipt of such instruments from the Russian Party and from one other signatory, and shall remain in force for a period of five years from that date. For each signatory depositing such an instrument thereafter, this Agreement shall enter into force for it 30 days following the receipt by at least one of the depositaries of such instrument and shall remain in force until the expiration of its original five-year period.
   2.   This Agreement shall be extended automatically for further periods of five years. Any Party may request at least one of the depositaries at least 90 days before the expiration of the five-year period to convene a meeting of the Parties to consider the termination, modification or amendment of this Agreement
   3.   Any Party may withdraw from this Agreement upon giving 90 days written notification to at least one of the depositaries. The MNEPR Committee shall immediately be seized of the matter and shall make recommendations to the Parties on the further continuation of the Agreement.
   4.   The obligations under Articles 8 to 11, Article 12 first and third paragraphs, and Article 13 of this Agreement shall remain in effect regardless of any subsequent transfer of ownership of the object of cooperation, and regardless of any termination of, or withdrawal from, this Agreement, or the expiration of its validity.
   5.   Notwithstanding any termination of this Agreement, it shall continue to apply to any Implementing Agreement which the Parties to such Implementing Agreement agree to continue, for the duration of such Implementing Agreement.
   6.   Where a Party withdraws from this Agreement but continues to be a Party to an Implementing Agreement, this Agreement shall continue to apply to such Party with respect to its participation in such Implementing Agreement.
   7.   This Agreement shall be applied on a provisional basis from the date of its signature.

         Done at Stockholm on 21 May 2003 in the English, French and Russian languages, all texts being equally authentic, in two originals of which one shall be deposited in the archives of the Ministry of Foreign Affairs of the Russian Federation and one in the archives of the Organisation for Economic Cooperation and Development. Duly certified copies of this Agreement shall be transmitted to the signatories and acceding Parties. In the event of any dispute or divergence in relation to this Agreement the English text shall prevail for the purposes of interpretation.

    ---documentbreak---

               8.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 343/92

         PROTOCOL
   on Claims, Legal Proceedings and Indemnification to the Framework Agreement on a Multilateral Nuclear Environmental Programme in the Russian Federation
   The Government of the Kingdom of Belgium, the Government of the Kingdom of Denmark, the Government of the Republic of Finland, the Government of the French Republic, the Government of the Federal Republic of Germany, the Government of the Kingdom of the Netherlands, the Government of the Kingdom of Norway, the Government of the Russian Federation, the Government of the Kingdom of Sweden, the Government of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, the European Community, and the European Atomic Energy Community (hereinafter referred to as the Parties),

      Reaffirming their commitment to achieving the purposes of the Framework Agreement on a Multilateral Nuclear Environmental Programme in the Russian Federation signed on 21 May 2003 (hereinafter referred to as the Agreement),

      Convinced of the need to establish provisions ensuring that claims against the Contributing Parties and their personnel or contractors, subcontractors, consultants, suppliers or subsuppliers of equipment, goods or services at any tier and their personnel, for any loss or damage of whatsoever nature arising from activities undertaken pursuant to the Agreement are not brought by the Russian Party and, if brought by a third party, are indemnified by the Russian Party,
   HAVE AGREED AS FOLLOWS:
   Article 1
   1.   The definitions contained in Article 2 of the Agreement shall apply to this Protocol as fully and effectively as if they were set forth in full herein.
   2.   For the purposes of this Protocol, the following terms shall have the following meanings:

               nuclear incident

               :

               Any occurrence or series of occurrences having the same origin which causes nuclear damage.

               nuclear damage

               :

                           (i)

                           loss of life, any personal injury or any loss of, or damage to, property which arises out of or results from the radioactive properties or a combination of radioactive properties with toxic, explosive or other hazardous properties of nuclear fuel or radioactive products or waste in, or of nuclear material coming from, originating in, or sent to, a nuclear installation;

                           (ii)

                           any other loss or damage so arising or resulting if and to the extent that the law of the competent court so provides; and

                           (iii)

                           if the law of the State in which the nuclear installation of the liable operator is situated so provides, loss of life, any personal injury or any loss of, or damage to, property which arises out of or results from other ionising radiation emitted by any other source of radiation inside a nuclear installation.

         3.   For the purposes of this Protocol, whenever both nuclear damage and damage other than nuclear damage have been caused by a nuclear incident, or jointly by a nuclear incident and one or more other occurrences, such other damage shall, to the extent that it is not reasonably separable from the nuclear damage, be deemed, for the purposes of this Protocol, to be nuclear damage caused by that nuclear incident.
   Article 2
   1.   With the exception of claims for injury or damage against individuals arising from omissions or acts of such individuals done with intent to cause injury or damage, the Russian Party shall bring no claims or legal proceedings of any kind against the contributors and their personnel or contractors, subcontractors, consultants, suppliers or subsuppliers of equipment, goods or services at any tier and their personnel, for any loss or damage of whatsoever nature, including but not limited to personal injury, loss of life, direct, indirect and consequential damage to property owned by the Russian Federation arising from activities undertaken pursuant to the Agreement. This paragraph shall not apply to the enforcement of the express provisions of a contract.
   2.   With the exception of claims for nuclear damage against individuals arising from omissions or acts of such individuals done with intent to cause damage, the Russian Party shall provide for the adequate legal defence of and indemnify, and shall bring no claims or legal proceedings against the contributors and their personnel, or any contractors, subcontractors, consultants, suppliers, or subsuppliers of equipment, goods or services at any tier and their personnel in connection with third party claims, in any court or forum, arising from activities undertaken pursuant to the Agreement, for nuclear damage occurring within or outside the territory of the Russian Federation, that results from a nuclear incident occurring within the territory of the Russian Federation.
   3.   Upon request by a Party, the Russian Party or its authorised representative shall issue an indemnity confirmation letter to any contractor, subcontractor, consultant, supplier or subsupplier confirming the provisions of this Protocol. A standard form of such Indemnity Confirmation Letter is enclosed as an integral part of this Protocol.
   4.   The Parties may consult as appropriate, on claims and proceedings under this Article.
   5.   Any payments related to the indemnification in paragraph 2 of this Article shall be made promptly and shall be freely transferable to the beneficiary in its national currency.
   6.   Contributors, contractors, subcontractors, consultants, suppliers or subsuppliers of equipment, goods or services at any tier and their personnel may refer any dispute concerning the implementation of obligations under this Article to arbitration in accordance with UNCITRAL Arbitration Rules, if such dispute has not been resolved amicably within 90 days of its submission to the Russian Party. Any arbitration award shall be final and binding on the parties to the dispute.
   7.   Nothing in this Article shall be construed as acknowledging the jurisdiction of any court or forum outside the Russian Federation over third party claims to which paragraph 2 of this Article applies, except as provided for in paragraph 6 of this Article and in any other case where the Russian Federation has pledged itself to acknowledge and execute a legal decision on the basis of provisions of international agreements.
   8.   Nothing in this Article shall be construed as waiving the immunity of the Parties with respect to potential third party claims that may be brought against any of them.
   Article 3
   1.   This Protocol is open for signature by any signatory to the Agreement.
   2.   This Protocol is subject to ratification, acceptance or approval by signatories that are Parties to the Agreement. Instruments of ratification, acceptance or approval shall be deposited with at least one of the depositaries of the Agreement.
   3.   This Protocol shall be open to accession by any Party that has acceded to the Agreement.
   4.   Accession shall be effected by the deposit of an instrument of accession with at least one of the depositaries of the Agreement.
   5.   The depositaries of this Protocol shall be the depositaries of the Agreement and shall fulfil their duties in accordance with Article 77 of the Vienna Convention on the Law of Treaties of 23 May 1969 and shall consult each other in the fulfilment of their duties.
   Article 4
   1.   Subject to the entry into force of the Agreement, this Protocol shall enter into force on the 30th day following the date of receipt by at least one of the depositaries of the instruments of ratification, acceptance or approval referred to in Article 3(2) from the Russian Federation and from any other signatory to this Protocol and it shall remain in force for a period of five years from that date. For each signatory ratifying, accepting or approving thereafter, this Protocol shall enter into force for it on the 30th day following the receipt by at least one of the depositaries of the instruments of ratification, acceptance or approval referred to in Article 3(2) and it shall remain in force until the expiration of its original five-year period.
   2.   For each Party acceding to this Protocol, it shall enter into force for it 30 days following the receipt by at least one of the depositaries of the instrument of accession referred to in Article 3(4) and it shall remain in force until the expiration of the original five-year period mentioned in paragraph 1 of this Article.
   3.   This Protocol shall be extended automatically for further periods of five years. Any Party may request at least one of the depositaries, at least 90 days before the expiration of the five-year period, to convene a meeting of the Parties to consider the continuation, modification or amendment of this Protocol.
   4.   Any Party may withdraw from this Protocol upon giving 90 days written notification to at least one of the depositaries. The MNEPR Committee shall immediately be seized of the matter and shall make recommendations to the Parties on the further continuation of this Protocol and the Agreement.
   5.   The obligations under this Protocol shall remain in effect regardless of any subsequent transfer of ownership of the object of cooperation, and regardless of any termination of, or withdrawal from, this Protocol or the Agreement, or the expiration of their validity.

               6.

                           (a)

                           Notwithstanding any termination of this Protocol, it shall continue to apply to any Implementing Agreement which the Parties to such Implementing Agreement agree to continue, for the duration of such Implementing Agreement.

                           (b)

                           Where a Party withdraws from this Protocol but continues to be a Party to an Implementing Agreement, this Protocol shall continue to apply to such Party with respect to its participation in such Implementing Agreement.

         7.   Where,

               (a)

               the Vienna Convention on Civil Liability for Nuclear Damage of 21 May 1963 (hereinafter referred to as the Vienna Convention) and the Joint Protocol relating to the Application of the Vienna Convention and the Paris Convention of 21 September 1988 (hereinafter referred to as the Joint Protocol) have both come into force for the Russian Federation, and

               (b)

               the Vienna Convention or the Paris Convention on Third Party Liability in the Field of Nuclear Energy of 29 July 1960 and the Joint Protocol have both come into force for any other Party to this Protocol, such other Party may, in its discretion and by notice in writing to the Russian Federation, terminate the application of Article 2(2) of this Protocol as between it and the Russian Federation with respect to any activity undertaken pursuant to the Agreement to which these instruments apply. The Russian Federation and such other Party shall each inform the other in writing of the dates upon which such instruments come into force in their respective territories.

         8.   This Protocol shall be applied on a provisional basis from the date of its signature.

         Done at Stockholm on 21 May 2003 in the English, French and Russian languages, all texts being equally authentic, in two originals of which one shall be deposited in the archives of the Ministry of Foreign Affairs of the Russian Federation and one in the archives of the Organisation for Economic Cooperation and Development. Duly certified copies of this Protocol shall be transmitted to the signatories and acceding Parties. In the event of any dispute or divergence in relation to this Protocol the English text shall prevail for the purposes of interpretation (1).

      (1)  It may be useful to provide that a copy of the letter also be sent to the Government of the country in which the Contractor carries on business.
   ANNEX
   Model of an INDEMNITY CONFIRMATION LETTER to be provided by the Ministry of the Russian Federation for Atomic Energy to [contractor]
   Dear Sirs,
   The Government of the Russian Federation and [name of other Party] are Parties to the Framework Agreement on a Multilateral Nuclear Environmental Programme in the Russian Federation (hereinafter referred to as the MNEPR Agreement) of 21 May 2003 to facilitate cooperation in the area of safety of spent nuclear fuel and radioactive waste in the Russian Federation. They are also Parties to the Protocol to the MNEPR Agreement on Claims, Legal Proceedings and Indemnification of 21 May 2003 (hereinafter referred to as the Protocol).
   The Ministry of the Russian Federation for Atomic Energy, acting on behalf of the Government of the Russian Federation, hereby acknowledges that [contractor] has entered into an [Implementing Agreement/Agreement/Contract] with [recipient] on [date] to provide assistance for the implementation of the MNEPR Project known as [project name]. The persons and entities identified in the attached list are the [contractor’s] personnel, subcontractors, suppliers, subsuppliers and consultants who will be providing equipment, goods or services pursuant to the [Implementing Agreement/Agreement/Contract]. [Contractor] may amend this list, from time to time, upon notification to the Ministry of the Russian Federation for Atomic Energy or its authorised representative for the implementation of the [project name].
   The Ministry of the Russian Federation for Atomic Energy, acting on behalf of the Government of the Russian Federation, confirms that in accordance with Articles 2(1) and 2(2) of the Protocol,

               a)

               with the exception of claims for injury or damage against individuals arising from omissions or acts of such individuals done with intent to cause injury or damage, it will bring no claims or legal proceedings of any kind against [contractor] and its personnel or subcontractors, consultants, suppliers or subsuppliers of equipment, goods or services at any tier and their personnel identified in the attached list as amended from time to time, for any loss or damage of whatsoever nature, including but not limited to personal injury, loss of life, direct, indirect and consequential damage to property owned by the Russian Federation arising from activities undertaken pursuant to the MNEPR Agreement, it being agreed that this paragraph shall not apply to the enforcement of the express provisions of a contract; and

               b)

               with the exception of claims for nuclear damage against individuals arising from omissions or acts of such individuals done with intent to cause damage, it shall provide for the adequate legal defence of, and indemnify, and shall bring no claims or legal proceedings against [contractor] and its personnel or any subcontractors, consultants, suppliers, or subsuppliers of equipment, goods or services at any tier and their personnel identified in the attached list as amended from time to time, in connection with third-party claims, in any court or forum, arising from activities undertaken pursuant to the MNEPR Agreement, for nuclear damage occurring within or outside the territory of the Russian Federation, that results from a nuclear incident occurring within the territory of the Russian Federation.

         The Ministry of the Russian Federation for Atomic Energy, acting on behalf of the Government of the Russian Federation, agrees that any dispute, controversy or claim arising out of or relating to this Indemnity Confirmation Letter, including its existence or validity, shall be referred to and finally resolved by arbitration in accordance with UNCITRAL Arbitration Rules if such dispute has not been resolved amicably within 90 days of its submission to the Government of the Russian Federation for resolution. The appointing authority for the purposes of the UNCITRAL Arbitration Rules shall be the Stockholm Chamber of Commerce. The place of arbitration shall be the Arbitration Institute of the Stockholm Chamber of Commerce, Stockholm, Sweden and Swedish law shall apply. Where the UNCITRAL Arbitration Rules do not provide for a particular situation the arbitration tribunal shall determine the course of action to be followed.
   This Indemnity Confirmation Letter shall enter into force upon signature by the Ministry of the Russian Federation for Atomic Energy, acting on behalf of the Government of the Russian Federation, and it shall remain in effect in accordance with the MNEPR Agreement and the Protocol.
   …
   (Signature)
   (Title)
   (Authorised representative of the Ministry of the Russian Federation for Atomic Energy)
   …
   (Date)


title: 2009/478/WE: Decyzja Rady z dnia 6 kwietnia 2009 r. dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               30.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 169/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 6 kwietnia 2009 r.
   dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych
   (2009/478/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1932/2006 (1) zmieniono rozporządzenie (WE) nr 539/2001 (2) wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny), poprzez m.in. przeniesienie Antigui i Barbudy z wykazu negatywnego do pozytywnego. Ponadto rozporządzenie 1932/2006 stanowi, że zwolnienie to ma być stosowane wyłącznie od dnia wejścia w życie umowy o zwolnieniu z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą.

               (2)

               Decyzją z dnia 5 czerwca 2008 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą.

               (3)

               Negocjacje w sprawie umowy rozpoczęto w dniu 18 lipca 2008 r. i zakończono w dniu 16 października 2008 r.

               (4)

               Umowa parafowana w Brukseli dnia 19 listopada 2008 r. powinna zostać podpisana, a dołączone deklaracje zatwierdzone. Umowa powinna być stosowana tymczasowo do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej oficjalnego zawarcia.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te dwa państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i nie są nią związane ani jej nie stosują,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (zwanej dalej „umową”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 4
   Umowę stosuje się tymczasowo od momentu jej podpisania (3) do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej oficjalnego zawarcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 kwietnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         J. POSPÍŠIL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 19.

      (2)  Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.

      (3)  Data podpisania umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII I LIECHTENSTEINU
   Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Wspólnotą Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 r. i dnia 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych krajów we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.
   W związku z tym wskazane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, i władze Antigui i Barbudy, z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych na podobnych warunkach jak niniejsza umowa.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI KATEGORII OSÓB PODRÓŻUJĄCYCH W CELACH WYKONYWANIA DZIAŁALNOŚCI ZAROBKOWEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 3 UST. 2 NINIEJSZEJ UMOWY
   Pragnąc zapewnić spójną wykładnię, Umawiające się Strony uzgadniają, na potrzeby niniejszej umowy, że kategoria osób wykonujących działalność zarobkową obejmuje osoby wjeżdżające w celu wykonywania działalności przynoszącej zyski/pracy za wynagrodzeniem na terytorium innej Umawiającej się Strony jako pracownik lub dostawca usług.
   Kategoria ta nie obejmuje:

               —

               przedsiębiorców, tj. osób podróżujących w celu rozmów biznesowych (bez zatrudnienia w kraju drugiej Umawiającej się Strony),

               —

               sportowców i artystów wykonujących działalność na zasadzie ad hoc,

               —

               dziennikarzy wysłanych przez media działające w ich państwie zamieszkania, oraz

               —

               stażystów wewnątrzkorporacyjnych.

         Wdrażanie niniejszej deklaracji jest monitorowane przez wspólny komitet w ramach jego uprawnień na mocy art. 6 umowy, który może zaproponować zmiany tej deklaracji, jeżeli uzna je za konieczne na podstawie doświadczeń Umawiających się Stron.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI OKRESU TRZECH MIESIĘCY W OKRESIE SZEŚCIU MIESIĘCY NASTĘPUJĄCYCH PO DACIE PIERWSZEGO WJAZDU, JAK OKREŚLONO W ART. 4 NINIEJSZEJ UMOWY
   Umawiające się Strony uzgadniają, że maksymalny okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium Antigui i Barbudy lub do strefy Schengen, określony w art. 4 umowy, oznacza albo ciągły pobyt, albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA POINFORMOWANIA OBYWATELI O UMOWIE W SPRAWIE ZNIESIENIA WIZ
   Uznając znaczenie zasady przejrzystości dla obywateli Unii Europejskiej i Antigui i Barbudy, Umawiające się Strony zgadzają się zapewnić rozpowszechnienie pełnych informacji o treści i skutkach umowy w sprawie zniesienia wiz i kwestiach powiązanych, takich jak warunki wjazdu.
    ---documentbreak---

               30.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 169/3

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”, oraz
   ANTIGUA I BARBUDA, zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”,
   MAJĄC NA UWADZE dalszy rozwój przyjaznych stosunków między Umawiającymi się Stronami oraz pragnąc ułatwić podróże poprzez zapewnienie bezwizowego wjazdu i pobytu krótkoterminowego dla swoich obywateli,
   UWZGLĘDNIAJĄC rozporządzenie Rady (WE) nr 1932/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (1), między innymi poprzez przeniesienie sześciu krajów trzecich – w tym Antigui i Barbudy – do wykazu krajów trzecich, których obywatele są zwolnieni z wymogu posiadania wiz podczas pobytu krótkoterminowego w państwach członkowskich Unii Europejskiej (UE),
   MAJĄC NA UWADZE, że art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1932/2006 stanowi, że zwolnienie z obowiązku wizowego obywateli tych sześciu państw zaczyna obowiązywać dopiero po wejściu w życie umowy w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta między Wspólnotą Europejską a danym państwem,
   UZNAJĄC, że obywatele niektórych państw członkowskich są zwolnieni z obowiązku wizowego podczas podróży do Antigui i Barbudy na okres nieprzekraczający 6 miesięcy, natomiast obywatele pozostałych państw członkowskich podlegają obowiązkowi wizowemu,
   PRAGNĄC zagwarantować przestrzeganie zasady równego traktowania wszystkich obywateli UE,
   BIORĄC POD UWAGĘ, że osoby podróżujące w celu wykonywania działalności zarobkowej podczas pobytu krótkoterminowego nie są objęte niniejsza umową, i dlatego dla tej kategorii osób obowiązują w dalszym ciągu odpowiednie przepisy prawa wspólnotowego i krajowego państw członkowskich oraz prawa krajowego Antigui i Barbudy, dotyczące obowiązku wizowego lub zwolnienia z takiego obowiązku oraz dostępu do zatrudnienia,
   BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokół włączający dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel
   Niniejsza umowa stanowi, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Antigui i Barbudy mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli ich pobyt nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.
   Artykuł 2
   Definicje
   Na potrzeby niniejszej umowy:

               a)

               „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i Irlandii;

               b)

               „obywatel Unii Europejskiej” oznacza obywatela państwa członkowskiego zgodnie z definicją zawartą w lit. a);

               c)

               „obywatel Antigui i Barbudy” oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Antigui i Barbudy;

               d)

               „strefa Schengen” oznacza obszar bez granic wewnętrznych obejmujący terytoria państw członkowskich określonych w lit. a), w pełni stosujących dorobek Schengen.

         Artykuł 3
   Zakres stosowania
   1.   Obywatele Unii Europejskiej posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez państwo członkowskie mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium Antigui i Barbudy przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 1.
   Obywatele Antigui i Barbudy posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez Antiguę i Barbudę mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium państw członkowskich przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 2.
   2.   Ustęp 1 nie dotyczy osób podróżujących w celu wykonywania działalności zarobkowej.
   W przypadku tej kategorii osób każde państwo członkowskie może indywidualnie podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego na obywateli Antigui i Barbudy lub o jego wycofaniu zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 539/2001.
   W przypadku tej kategorii osób Antigua i Barbuda może podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego lub jego zniesieniu w odniesieniu do obywateli poszczególnych państw członkowskich zgodnie ze swoim prawem krajowym.
   3.   Zniesienie obowiązku wizowego określone w niniejszej umowie obowiązuje bez uszczerbku dla ustaw Umawiających się Stron dotyczących warunków wjazdu i pobytu krótkoterminowego. Państwa członkowskie oraz Antigua i Barbuda zastrzegają sobie prawo do odmowy wjazdu i pobytu krótkoterminowego na swoich terytoriach, jeśli którykolwiek z powyższych warunków nie jest spełniony.
   4.   Zniesienie wiz obowiązuje niezależnie od środka transportu wykorzystywanego do przekroczenia granicy Umawiających się Stron.
   5.   Kwestie nieobjęte niniejszą umową są regulowane prawem wspólnotowym, prawem krajowym państw członkowskich lub prawem krajowym Antigui i Barbudy.
   Artykuł 4
   Czas pobytu
   1.   Obywatele Unii Europejskiej mogą przebywać na terytorium Antigui i Barbudy maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium tego państwa.
   2.   Obywatele Antigui i Barbudy mogą przebywać w strefie Schengen maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium któregoś z państw członkowskich, stosującego w pełni dorobek Schengen. Przedmiotowy okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.
   Obywatele Antigui i Barbudy mogą przebywać maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium każdego z państw członkowskich, które nie stosują jeszcze w pełni dorobku Schengen, niezależnie od czasu pobytu liczonego dla strefy Schengen.
   3.   Niniejsza umowa nie ma wpływu na możliwość przedłużenia przez Antiguę i Barbudę oraz państwa członkowskie czasu pobytu na ponad trzy miesiące zgodnie z prawem krajowym i wspólnotowym.
   Artykuł 5
   Terytorialny zakres stosowania
   1.   W przypadku Republiki Francuskiej postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jej europejskiego obszaru.
   2.   W przypadku Królestwa Niderlandów postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jego europejskiego obszaru.
   Artykuł 6
   Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową
   1.   Umawiające się Strony powołują wspólny komitet ekspertów (dalej zwany „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Wspólnoty Europejskiej oraz przedstawiciele Antigui i Barbudy. Wspólnotę reprezentuje Komisja Europejska.
   2.   Komitet wykonuje m.in. zadania polegające na:

               a)

               kontroli wykonania niniejszej umowy;

               b)

               proponowaniu zmian lub uzupełnień do niniejszej umowy;

               c)

               rozstrzyganiu sporów dotyczących interpretacji bądź stosowania postanowień niniejszej umowy.

         3.   Posiedzenia komitetu zwoływane są w każdym przypadku, gdy jest to niezbędne, na wniosek jednej z Umawiających się Stron.
   4.   Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
   Artykuł 7
   Stosunek między niniejszą umową a istniejącymi umowami o zniesieniu wiz między państwami członkowskimi a Antiguą i Barbudą
   Niniejsza umowa jest nadrzędna wobec postanowień wszelkich dwustronnych umów lub ustaleń zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Antiguą i Barbudą, o ile ich postanowienia dotyczą kwestii wchodzących w zakres niniejszej umowy.
   Artykuł 8
   Przepisy końcowe
   1.   Niniejsza umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.
   2.   Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 5.
   3.   Niniejszą umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Umawiających się Stron. Zmiany wchodzą w życie po dniu, w którym Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu niezbędnych w tym celu procedur.
   4.   Każda z Umawiających się Stron może zawiesić wykonywanie części lub wszystkich postanowień niniejszej umowy, zwłaszcza ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego, ochronę zdrowia publicznego, nielegalną imigrację lub ponowne wprowadzenie obowiązku wizowego przez którąś z Umawiających się Stron. O decyzji w sprawie zawieszenia niniejszej umowy należy zawiadomić drugą Umawiającą się Stronę nie później niż 2 miesiące przed jej wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, bezzwłocznie zawiadamia o tym drugą Umawiającą się Stronę.
   5.   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze pisemnego zawiadomienia drugiej Strony. Niniejsza umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego powiadomienia.
   6.   Antigua i Barbuda może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich.
   7.   Wspólnota może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich swoich państw członkowskich.

      Sporządzono w dwóch egzemplarzach w Brukseli dnia 28 maja 2009 r., w każdym z następujących języków: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest tak samo autentyczny.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За Антигуа и Барбуда
         Por Antigua y Barbuda
         Za Antiguu a Barbudu
         For Antigua and Barbuda
         Für Antigua und Barbuda
         Antigua ja Barbuda nimel
         Για την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
         For Antigua and Barbuda
         Pour Antigua-et-Barbuda
         Per Antigua e Barbuda
         Antigvas un Barbudas vārdā
         Antigvos ir Barbudos vardu
         Antigua és Barbuda részéről
         Għal Antigwa u Barbuda
         Voor Antigua en Barbuda
         W imieniu Antigui i Barbudy
         Por Antígua e Barbuda
         Pentru Antigua și Barbuda
         Za Antiguu a Barbudu
         Za Antigvo in Barbudo
         Antigua ja Barbudan puolesta
         För Antigua och Barbuda

      (1)  Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 19.


title: Decyzja Rady z dnia 6 czerwca 2003 r. dotycząca podpisania Umów między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie ekstradycji oraz wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0516

Dziennik Urzędowy L 181 , 19/07/2003 P. 0025 - 0026

		Decyzja Radyz dnia 6 czerwca 2003 r.dotycząca podpisania Umów między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie ekstradycji oraz wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych(2003/516/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24 i 38,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Państwa Członkowskie Unii Europejskiej współpracują w sprawach karnych ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki na podstawie dwustronnych umów, konwencji, traktatów, prawa krajowego oraz ustaleń.(2) Unia Europejska jest zdecydowana wzmacniać współpracę w celu umożliwienia sobie zwalczania, w szczególności przestępczości transgranicznej oraz terroryzmu w bardziej skuteczny sposób.(3) Rada podjęła decyzję dnia 26 kwietnia 2002 r. upoważniającą Prezydencję, wspierana przez Komisję, do rozpoczęcia negocjacji ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, oraz Prezydencja wynegocjowała dwie Umowy ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki: o współpracy międzynarodowej w sprawach karnych, jedno o pomocy prawnej, a drugie o ekstradycji.(4) Umowy powinny zostać podpisane w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem ich późniejszego zawarcia. Podczas podpisywania Unia Europejska złoży następującą deklarację:"Unia Europejska oświadcza, iż dokonuje się w niej proces rozwijania przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, który może wywoływać skutki mające wpływ na postanowienia Umów ze Stanami Zjednoczonymi. Postępy te zostaną należycie uwzględnione przez Unię, w szczególności w odniesieniu do art. 10 ust. 2 Umowy o ekstradycji. Unia będzie wyrażała chęć zasięgania opinii Stanów Zjednoczonych w celu znalezienia rozwiązań w odniesieniu do jakichkolwiek postępów wpływających na Umowy, łącznie ze zmianą Umów, w miarę potrzeb. Unia oświadcza, iż art. 10 nie stanowi precedensu dla rozpoczęcia negocjacji z państwami trzecimi."(5) Umowy przewidują w art. 3 ust. 2 wymianę pisemnych dokumentów między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Państwami Członkowskimi Unii w sprawie stosowania Traktatów dwustronnych. Art. 3 ust. 3 Umowy o wzajemnej pomocy prawnej przewiduje podobne zobowiązanie w odniesieniu do tych Państw Członkowskich, które zawarły dwustronny Traktat o wzajemnej pomocy prawnej ze Stanami Zjednoczonymi. W celu sporządzenia takich pisemnych dokumentów Państwa Członkowskie powinny koordynować swoje działania w ramach Rady,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby(-ób) umocowanej(-ych) do podpisania Umów w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem ich późniejszego zawarcia.2. Teksty Umów oraz towarzyszące im uwagi wyjaśniające, które precyzują wykładnię uzgodnioną pomiędzy Unią Europejską oraz Stanami Zjednoczonymi Ameryki, są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 21. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu sporządzenia pisemnych dokumentów między nimi a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, jak przewidziano w art. 3 ust. 2 Umowy o ekstradycji oraz art. 3 ust. 2 i 3 Umowy o wzajemnej pomocy prawnej.2. Państwa Członkowskie koordynują swoje działania w ramach Rady na mocy ust. 1.Artykuł 3W przypadku rozszerzenia terytorialnego zakresu zastosowania Umowy, zgodnie z postanowieniami art. 20 ust. 1 lit. b) tiret drugie Umowy o ekstradycji lub art. 16 ust. 1 lit. b) tiret drugie Umowy o wzajemnej pomocy prawnej, Rada podejmuje decyzję jednomyślnie w imieniu Unii Europejskiej.Artykuł 4Niniejsza decyzja wraz z załącznikami zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 6 czerwca 2003 r.W imieniu RadyM. ChrisochoïdisPrzewodniczący--------------------------------------------------


               21.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 346/110

         P8_TA(2015)0096
   Weryfikacja deklaracji o braku konfliktu interesów finansowych kandydatów na komisarzy (wykładnia pkt 1 lit. a) załącznika XVI do Regulaminu)
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie weryfikacji deklaracji o braku konfliktu interesów finansowych kandydatów na komisarzy (wykładnia pkt 1 lit. a) załącznika XVI do Regulaminu) (2015/2047(REG))
   (2016/C 346/19)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając pismo przewodniczącej Komisji Spraw Konstytucyjnych z dnia 9 kwietnia 2015 r.,

               —

               uwzględniając art. 226 Regulaminu,

               1.

               przyjmuje następującą wykładnię pkt 1 lit a) załącznika XVI do Regulaminu:
               „Weryfikacja deklaracji o braku konfliktu interesów finansowych kandydata na komisarza przez komisję właściwą do spraw prawnych nie polega jedynie na sprawdzeniu, czy deklaracja została należycie wypełniona, lecz również na ocenie, czy z jej treści można wywnioskować konflikt interesów. Od komisji odpowiedzialnej za wysłuchanie zależy następnie, czy zażąda ona od kandydata na komisarza dodatkowych informacji.”

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji do wiadomości Radzie oraz Komisji.