title: 2009/427/WE: Decyzja Komisji z dnia 3 czerwca 2009 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej

text:
               5.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 139/29

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 3 czerwca 2009 r.
   ustanawiająca grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej
   (2009/427/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającym rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (1) określa się cele i zasady mające zastosowanie do produkcji ekologicznej oraz ustanawia podstawowe wymogi w zakresie produkcji, znakowania i kontroli produktów ekologicznych w produkcji roślinnej, zwierzęcej i akwakulturze.

               (2)

               Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego na temat Europejskiego planu działań na rzecz żywności ekologicznej i rolnictwa ekologicznego przyjęty w czerwcu 2004 r. (2) stanowi próbę dokonania przez Komisję oceny sytuacji i ustanowienia podstaw służących opracowaniu strategii, tworząc jednocześnie ogólną wizję strategiczną udziału rolnictwa ekologicznego we wspólnej polityce rolnej. W szczególności w działaniu 11 Europejskiego planu działań na rzecz żywności ekologicznej i rolnictwa ekologicznego zaleca się ustanowienie niezależnego zespołu ekspertów ds. doradztwa technicznego.

               (3)

               Komisja może potrzebować doradztwa technicznego w celu podjęcia decyzji o dopuszczeniu do stosowania w rolnictwie i przetwórstwie ekologicznym danych produktów, substancji i technik, w celu opracowania lub poprawy zasad produkcji ekologicznej oraz, w ogólniejszym wymiarze, w zakresie innych kwestii związanych z obszarem produkcji ekologicznej. Zadania te są złożone i czasochłonne oraz wymagają wysokiego stopnia specjalizacji.

               (4)

               Konieczne jest zatem ustanowienie grupy ekspertów w dziedzinie produkcji ekologicznej i określenie jej zadań oraz struktury.

               (5)

               Grupa powinna służyć pomocą w zakresie zapewnienia łatwego dostępu do fachowej wiedzy technicznej w szerokim zakresie dziedzin związanych z produkcją ekologiczną.

               (6)

               W skład grupy powinni wchodzić naukowcy i inni eksperci posiadający kompetencje w zakresie produkcji ekologicznej, a grupa powinna zapewnić Komisji niezależne i przejrzyste doradztwo techniczne na wysokim poziomie.

               (7)

               Nie naruszając przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa, zgodnie z załącznikiem do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (3), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy.

               (8)

               Dane osobowe dotyczące członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (4),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1

      „Grupa ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej”

   Niniejszym ustanowiona zostaje grupa ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej, zwana dalej „grupą”.
   Artykuł 2

      Zadanie

   Zadaniem grupy jest wspomaganie Komisji w następujących kwestiach:

               a)

               ocena produktów, substancji i technik mogących znaleźć zastosowanie w produkcji ekologicznej z uwzględnieniem celów i zasad określonych w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007;

               b)

               poprawa istniejących zasad i opracowywanie nowych zasad produkcji;

               c)

               organizacja wymiany doświadczeń i dobrych praktyk w zakresie produkcji ekologicznej.

         Artykuł 3

      Konsultacje

   1.   Komisja może zasięgać opinii grupy we wszelkich kwestiach związanych z produkcja ekologiczną.
   2.   Przewodniczący grupy może doradzić Komisji skonsultowanie się z grupą w sprawie konkretnego zagadnienia.
   Artykuł 4

      Skład i powoływanie

   1.   Grupa składa się z 13 członków.
   2.   Członków grupy powołuje Komisja spośród specjalistów posiadających kompetencje w dziedzinach, o których mowa w art. 2 i art. 3 ust. 1 i którzy odpowiedzieli na zaproszenie do zgłaszania kandydatur. W toku procedury selekcji Komisja może również ustanowić listę rezerwową obejmującą kandydatów, w przypadku których powołanie na członka stałego okazało się niemożliwe, mimo że kandydat ten został uznany za spełniającego warunki powołania do grupy.
   3.   Lista rezerwowa może być wykorzystywana w celu powołania zastępców dla członków grupy lub w celu powoływania członków podgrup.
   4.   Członkowie grupy i podgrup są powoływani jako osoby prywatne i doradzają Komisji niezależnie od jakichkolwiek wpływów zewnętrznych.
   5.   Członków grupy powołuje się na trzyletnie odnawialne kadencje, przy czym maksymalny okres pełnienia funkcji to trzy kolejne mandaty. Członkowie grupy pełnią swoje funkcje do czasu ich zastąpienia zgodnie z ust. 6 lub do czasu wygaśnięcia ich kadencji.
   6.   Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, złożą rezygnację lub nie spełniają warunków określonych w ust. 4 niniejszego artykułu lub w art. 287 Traktatu, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich kadencji.
   7.   Członkowie powołani jako osoby prywatne składają corocznie oświadczenie, w którym zobowiązują się działać w interesie publicznym, oraz oświadczenie stwierdzające brak, względnie istnienie, konfliktu interesów, który mógłby zagrażać ich bezstronności. Podczas każdego posiedzenia członkowie informują o wszelkich konkretnych interesach, które można by uznać za naruszające ich niezależność w stosunku do tematów będących przedmiotem obrad.
   8.   Nazwiska członków powołanych jako osoby prywatne do grupy i do podgrup oraz członków znajdujących się na liście rezerwowej zostają opublikowane na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz w rejestrze grup ekspertów. Nazwiska członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 5

      Działanie

   1.   Grupa wybiera przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących spośród swoich członków zwykłą większością głosów.
   2.   W porozumieniu z Dyrekcją Generalną ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich grupa może ustanowić podgrupy w celu zbadania szczegółowych kwestii, przy czym zakres obowiązków podgrup ustalany jest przez grupę. Podgrupy są rozwiązywane niezwłocznie po wypełnieniu swojego mandatu. W skład podgrupy wchodzi maksymalnie 7 członków wyłonionych spośród członków grupy lub z listy rezerwowej, o której mowa w art. 4 ust. 3.
   3.   W przypadku gdy jest to pomocne lub konieczne, przedstawiciel Komisji może zaprosić do udziału w pracach grupy lub podgrupy ekspertów bądź obserwatorów posiadających szczególne kompetencje w zakresie danego tematu będącego przedmiotem obrad.
   4.   Jeżeli Komisja uzna, że informacje uzyskane w wyniku uczestnictwa w obradach grupy lub podgrupy mają charakter poufny, wówczas nie mogą one być ujawniane.
   5.   Posiedzenia grupy i jej podgrup odbywają się zwykle w pomieszczeniach Komisji zgodnie z ustalonymi przez nią procedurami i harmonogramem. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu. W posiedzeniach grupy i jej podgrup mogą uczestniczyć inni, zainteresowani jej pracami urzędnicy Komisji.
   6.   Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny na podstawie standardowego regulaminu przyjętego przez Komisję (5).
   7.   Komisja może publikować w internecie, w oryginalnym języku danego dokumentu, porządek obrad, protokół z obrad, wszelkie streszczenia, wnioski, częściowe wnioski lub dokumenty robocze grupy.
   Artykuł 6

      Koszty posiedzeń

   Koszty podróży i, w stosownych przypadkach, koszty pobytu, ponoszone przez członków i ekspertów w związku z działalnością grupy, są refundowane przez Komisję zgodnie z przepisami Komisji dotyczącymi zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych.
   Za usługi świadczone na mocy niniejszej decyzji nie wypłaca się żadnych wynagrodzeń.
   Koszty posiedzeń są refundowane w granicach rocznego budżetu przyznanego danej grupie przez właściwe służby Komisji.
   Artykuł 7

      Wejście w życie

   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 3 czerwca 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Mariann FISCHER BOEL

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.

      (2)  SEC(2004) 739.

      (3)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      (5)  SEC(2005) 1004.


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/2332 z dnia 4 grudnia 2015 r. w sprawie ram proceduralnych dotyczących zatwierdzania wielkości emisji monet euro (EBC/2015/43)

text:
               12.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 328/123

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/2332
   z dnia 4 grudnia 2015 r.
   w sprawie ram proceduralnych dotyczących zatwierdzania wielkości emisji monet euro (EBC/2015/43)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 128 ust. 2 zdanie pierwsze,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               państwa członkowskie, których walutą jest euro (zwane dalej „państwami członkowskimi strefy euro”) mają prawo emisji monet euro pod warunkiem uzyskania zgody Europejskiego Banku Centralnego (EBC) co do wielkości emisji.

               (2)

               W przypadku zniesienia derogacji w stosunku do państwa członkowskiego dane państwo członkowskie powinno mieć prawo uczestniczenia w procedurze zatwierdzania wielkości emisji w roku poprzedzającym wymianę gotówkową, tak aby mogło ono wykonywać swoje prawo emisji monet euro od dnia, w którym stanie się państwem członkowskim strefy euro.

               (3)

               Zgodnie z wymogiem określonym w art. 5 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 651/2012 (1) emisja monet kolekcjonerskich jest rozliczana łącznie, w ramach wielkości emisji podlegającej zatwierdzeniu przez EBC.

               (4)

               Powinny zostać ustanowione ramy proceduralne dotyczące zatwierdzania wielkości emisji monet euro.

               (5)

               W celu uzyskania zgody EBC państwo członkowskie strefy euro powinno wystąpić do EBC z wnioskiem o zgodę.

               (6)

               Choć metodologie mające na celu oszacowanie zapotrzebowania na monety mogą się do pewnego stopnia różnić w zależności od państwa członkowskiego, EBC musi mieć dostęp do określonego minimalnego poziomu informacji w celu weryfikacji zapotrzebowania na emisję monet w wielkości wskazanej we wniosku.

               (7)

               Zatwierdzona wielkość emisji monet nie powinna być przekraczana bez uprzedniej zgody EBC.

               (8)

               Aby zapewnić państwom członkowskim strefy euro wystarczający czas na zebranie wymaganych danych, niniejsza decyzja wchodzi w życie dopiero 1 stycznia 2016 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Użyte w niniejszej decyzji określenia oznaczają:

               1)

               „monety obiegowe” i „monety okolicznościowe” mają znaczenie nadane w art. 2 rozporządzenia Rady (UE) nr 729/2014 (2);

               2)

               „monety kolekcjonerskie” mają znaczenie nadane w art. 1 rozporządzenia (UE) nr 651/2012;

               3)

               „wielkość emisji monet” – różnicę netto, pod względem wartości nominalnej, pomiędzy łączną wielkością emisji monet euro przez państwo członkowskie należące do strefy euro a łączną wielkością monet euro zwróconych temu państwu członkowskiemu w danym roku kalendarzowym.

         Artykuł 2
   Coroczny wniosek o zgodę
   1.   Każde państwo członkowskie strefy euro ma obowiązek co roku występować do EBC z wnioskiem o zgodę dotyczącą wielkości emisji monet przez to państwo członkowskie w roku następnym. Wniosek podlega złożeniu do dnia 30 września roku poprzedzającego rok, którego wniosek dotyczy.
   2.   Wniosek opiera się na szacowanym zapotrzebowaniu na monety we wnioskującym państwie członkowskim należącym do strefy euro i dokonuje się w nim rozróżnienia pomiędzy monetami obiegowymi a monetami kolekcjonerskimi. W każdym wniosku należy zawrzeć ogólne wyjaśnienie metodologii, którą się posłużono w celu oszacowania zapotrzebowania.
   3.   W celu zapewnienia uzasadnionego marginesu bezpieczeństwa, w odniesieniu do monet obiegowych wielkość wskazana we wniosku może obejmować dodatkową kwotę przewyższającą zapotrzebowanie.
   4.   W odniesieniu do monet obiegowych we wniosku należy zawrzeć następujące informacje:

               a)

               wartość monet w obiegu na dzień 30 czerwca lub na inny dzień roku poprzedzającego rok, którego wniosek dotyczy, która służy oszacowaniu zapotrzebowania na monety w roku, którego wniosek dotyczy, zgodnie z metodologią wybraną przez wnioskujące państwo członkowskie należące do strefy euro;

               b)

               wszelkie inne istotne dane konieczne do dokonania oceny wniosku danego państwa członkowskiego należącego do strefy euro zgodnie z metodologią wybraną przez to wnioskujące państwo członkowskie należące do strefy euro;

               c)

               czy, i w jakim stopniu, wielkość wskazana we wniosku obejmuje dodatkową kwotę, o której mowa w ust. 3; i

               d)

               wielkość emisji monet, której dotyczy wniosek o zgodę.

         5.   Dodatkowe informacje podlegające przekazaniu w odniesieniu do monet obiegowych, w zależności od ich dostępności oraz tego, czy dane wnioskujące państwo członkowskie należące do strefy euro uzna je za istotne dla uzasadnienia wniosku o zgodę, mogą obejmować:

               a)

               kluczowe czynniki mające wpływ na zapotrzebowanie na monety na poziomie krajowym;

               b)

               bardziej szczegółowe informacje na temat zapotrzebowania na monety w rozbiciu na nominały; i

               c)

               czy, i w jakim stopniu, na zapotrzebowanie na monety na poziomie krajowym ma wpływ zapotrzebowanie na monety w innym państwie członkowskim należącym do strefy euro.

         6.   W odniesieniu do monet kolekcjonerskich we wniosku należy zawrzeć następujące informacje:

               a)

               całkowitą wielkość, ustaloną na podstawie łącznej wartości nominalnej, emisji monet kolekcjonerskich, w tym wykaz nominałów monet kolekcjonerskich; i

               b)

               czy we wniosku uwzględniono margines bezpieczeństwa w celu zaspokojenia potrzeb związanych z upamiętnieniem w postaci monet kolekcjonerskich zdarzeń przyszłych nieznanych na dzień złożenia wniosku.

         7.   W przypadku zawarcia porozumienia pomiędzy Unią Europejską a państwem lub terytorium niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej dotyczącego prawa takiego państwa lub terytorium do stosowania euro jako oficjalnej waluty (zwanego dalej „układem monetarnym”) oraz jeśli taki układ monetarny przyznaje danemu państwu lub terytorium prawo do emisji monet euro, wielkość emisji monet przez takie państwo lub terytorium należy uwzględnić w corocznym wniosku państwa członkowskiego należącego do strefy euro wskazanego w danym układzie monetarnym.
   8.   W przypadku zniesienia derogacji w stosunku do państwa członkowskiego EBC ma obowiązek rozpatrzyć w roku poprzedzającym wymianę gotówkową złożony dobrowolnie przez takie państwo członkowskie zgodnie z wymogami niniejszego artykułu wniosek o zgodę dotyczącą wielkości emisji monet przez to państwo członkowskie po wymianie gotówkowej.
   9.   Rada Prezesów przyjmuje decyzję w sprawie zgody dotyczącej wielkości emisji monet w strefie euro przed końcem roku kalendarzowego poprzedzającego rok, którego dotyczą wnioski o zgodę.
   Artykuł 3
   Powiadomienie i doraźny wniosek o zgodę
   1.   Wielkości emisji monet zatwierdzonej przez EBC dla każdego państwa członkowskiego należącego do strefy euro w roku kalendarzowym nie należy w tym roku kalendarzowym przekraczać bez uprzedniej zgody EBC.
   2.   Państwa członkowskie należące do strefy euro mają obowiązek ciągłego monitorowania zapotrzebowania na monety. W przypadku zajścia prawdopodobieństwa, że rzeczywiste zapotrzebowanie na monety euro w w danym państwie członkowskim należącym do strefy euro przewyższy zatwierdzoną wielkość emisji monet dla danego roku kalendarzowego, dane państwo członkowskie ma obowiązek niezwłocznie powiadomić o tym fakcie EBC.
   3.   W powiadomieniu tym należy zawrzeć następujące informacje:

               a)

               nominał lub nominały monet, dla których zapotrzebowanie jest wyższe niż oczekiwano; i

               b)

               szczegółowy opis kluczowych czynników powodujących nieoczekiwany wzrost zapotrzebowania na monety.

         4.   W terminie 10 dni roboczych EBC od otrzymania powiadomienia EBC, na szczeblu operacyjnym, niewymagającym zaangażowania organów decyzyjnych EBC, może dokonać wstępnej oceny powiadomienia i udzielić niewiążącej wskazówki powiadamiającemu państwu członkowskiemu należącemu do strefy euro. W szczególności EBC może zalecić zwiększenie emisji monet w dodatkowej wielkości, jeżeli zgłoszone wyższe zapotrzebowanie na monety wydaje się być niewystarczające do zaspokojenia rzeczywistego zapotrzebowania, co mogłoby doprowadzić do naruszenia zobowiązania, o którym mowa w ust. 1.
   5.   W przypadku gdy zwiększone zapotrzebowanie na monety nadal istnieje po upływie okresu, o którym mowa w ust. 4, państwo członkowskie należące do strefy euro niezwłocznie występuje do EBC z doraźnym wnioskiem o zgodę na emisję monet w dodatkowej wielkości.
   6.   W doraźnym wniosku o zgodę wskazuje się proponowane zwiększenie wielkości emisji monet oraz szczegółowe informacje na temat kluczowych czynników powodujących nieoczekiwany wzrost zapotrzebowania na monety, który nie został przewidziany w corocznym wniosku o zgodę.
   7.   Rada Prezesów przyjmuje decyzję indywidualną w sprawie doraźnego wniosku o zgodę.
   Artykuł 4
   Skuteczność
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 1 stycznia 2016 r.
   Artykuł 5
   Adresaci
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich należących do strefy euro.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 4 grudnia 2015 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 651/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie emisji monet euro (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 135).

      (2)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 729/2014 z dnia 24 lipca 2014 r. w sprawie nominałów i parametrów technicznych monet euro przeznaczonych do obiegu (Dz.U. L 194 z 2.7.2014, s. 1).


title: 2007/376/WE: Decyzja Rady z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Drugiego protokołu dodatkowego do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

text:
               2.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 141/67

      DECYZJA RADY

   z dnia 15 lutego 2007 r.
   w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Drugiego protokołu dodatkowego do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   (2007/376/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 133 ust. 1, art. 133 ust. 5 oraz art. 181 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy, zdanie pierwsze,
   uwzględniając Akt przystąpienia z 2005 r. (1), w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 października 2006 r. Rada upoważniła Komisję w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich do prowadzenia negocjacji z Meksykiem w sprawie zawarcia Drugiego protokołu dodatkowego do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony (2), w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

               (2)

               Negocjacje te zakończone zostały z wynikiem zadowalającym.

               (3)

               Drugi protokół dodatkowy przewiduje tymczasowe stosowanie tego protokołu przed jego wejściem w życie.

               (4)

               Drugi protokół dodatkowy, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie, powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty i państw członkowskich,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz jej państw członkowskich Drugiego protokołu dodatkowego do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.
   Tekst drugiego protokołu dodatkowego jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Wspólnota Europejska i jej państwa członkowskie stosują tymczasowo postanowienia drugiego protokołu dodatkowego od daty jego podpisania, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lutego 2007 r.

            W imieniu Rady

         W. SCHÄUBLE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 157 z 21.6.2005, str. 203.

      (2)  Dz.U. L 276 z 28.10.2000, str. 45.

         DRUGI PROTOKÓŁ DODATKOWY

      do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
      KRÓLESTWO BELGII,
      REPUBLIKA CZESKA,
      KRÓLESTWO DANII,
      REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
      REPUBLIKA ESTOŃSKA,
      REPUBLIKA GRECKA,
      KRÓLESTWO HISZPANII,
      REPUBLIKA FRANCUSKA,
      IRLANDIA,
      REPUBLIKA WŁOSKA,
      REPUBLIKA CYPRYJSKA,
      REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
      REPUBLIKA LITEWSKA,
      WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
      REPUBLIKA WĘGIERSKA,
      REPUBLIKA MALTY,
      KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
      REPUBLIKA AUSTRII,
      RZECZPOSPOLITA POLSKA,
      REPUBLIKA PORTUGALSKA,
      REPUBLIKA SŁOWENII,
      REPUBLIKA SŁOWACKA,
      REPUBLIKA FINLANDII,
      KRÓLESTWO SZWECJI,
      ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
      zwane dalej „państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej”,
      WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
      zwana dalej „Wspólnotą”,
      MEKSYKAŃSKIE STANY ZJEDNOCZONE,
      zwane dalej „Meksykiem”,
      oraz
      REPUBLIKA BUŁGARII,
      RUMUNIA,
      zwane dalej „nowymi państwami członkowskimi”,
      ZWAŻYWSZY, ŻE Umowa o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Meksykiem, z drugiej strony, zwana dalej „Umową”, została podpisana w Brukseli dnia 8 grudnia 1997 r. i weszła w życie z dniem 1 października 2000 r.;
      ZWAŻYWSZY, ŻE pierwszy protokół dodatkowy do Umowy został podpisany w Meksyku dnia 2 kwietnia 2004 r. oraz w Brukseli dnia 29 kwietnia 2004 r.;
      ZWAŻYWSZY, ŻE Traktat dotyczący przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej (zwany dalej „Traktatem o przystąpieniu”) został podpisany w Luksemburgu dnia 25 kwietnia 2005 r.;
      ZWAŻYWSZY, ŻE zgodnie z Traktatem o przystąpieniu, a w szczególności art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia załączonego do Traktatu o przystąpieniu, włączenie nowych państw członkowskich do Umowy odbywa się poprzez zawarcie protokołu do Umowy;
      ZWAŻYWSZY, ŻE art. 55 Umowy stanowi: „Do celów niniejszej Umowy »Strony« oznaczają, z jednej strony, Wspólnotę lub jej państwa członkowskie albo Wspólnotę i jej państwa członkowskie, zgodnie z ich odpowiednimi zakresami kompetencji, określonymi w Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską, i Meksyk, z drugiej strony”;
      ZWAŻYWSZY, ŻE art. 56 Umowy stanowi: „Niniejszą Umowę stosuje się, z jednej strony, do terytorium, do którego stosuje się Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską na warunkach ustanowionych w tym Traktacie i do terytorium Meksykańskich Stanów Zjednoczonych, z drugiej strony”;
      ZWAŻYWSZY, ŻE art. 59 Umowy stanowi: „Niniejsza Umowa jest sporządzona w dwóch egzemplarzach w języku duńskim, niderlandzkim, angielskim, fińskim, francuskim, niemieckim, greckim, włoskim, portugalskim, hiszpańskim i szwedzkim, a każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny”;
      ZWAŻYWSZY, ŻE Pierwszy protokół dodatkowy do Umowy uwzględnia przystąpienie Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej;
      ZWAŻYWSZY, ŻE Umowa została poświadczona w czeskiej, estońskiej, litewskiej, łotewskiej, maltańskiej, polskiej, słowackiej, słoweńskiej i węgierskiej wersji językowej na tych samych warunkach, co wersje sporządzone w językach oryginalnych Umowy;
      ZWAŻYWSZY, ŻE ze względu na datę przystąpienia nowych państw członkowskich do Unii Europejskiej może być konieczne zastosowanie przez Wspólnotę postanowień niniejszego protokołu przed zakończeniem wszystkich procedur wewnętrznych wymaganych do jego wejścia w życie;
      ZWAŻYWSZY, ŻE art. 5 ust. 3 niniejszego protokołu umożliwiłby jego tymczasowe stosowanie przez Wspólnotę i jej państwa członkowskie przed zakończeniem przez nie procedur wewnętrznych wymaganych do jego wejścia w życie,
      UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Republika Bułgarii i Rumunia zostają niniejszym włączone jako Strony do Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony.
      Artykuł 2
      W terminie sześciu miesięcy od parafowania niniejszego protokołu Wspólnota przekaże państwom członkowskim i Meksykowi bułgarską i rumuńską wersję językową Umowy. Z zastrzeżeniem wejścia w życie niniejszego protokołu, nowe wersje językowe stają się wersjami autentycznymi na tych samych warunkach, co wersje sporządzone w obecnych językach Umowy.
      Artykuł 3
      Niniejszy protokół stanowi integralną część Umowy.
      Artykuł 4
      Niniejszy protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.
      Artykuł 5
      1.   Niniejszy protokół zostaje podpisany i zatwierdzony przez Wspólnotę, Radę Unii Europejskiej w imieniu państw członkowskich oraz przez Meksyk zgodnie z ich odpowiednimi procedurami.
      2.   Niniejszy protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu.
      3.   Niezależnie od ust. 2, Strony uzgadniają, że do czasu zakończenia wewnętrznych procedur Wspólnoty i jej państw członkowskich wymaganych do wejścia w życie protokołu stosują one postanowienia niniejszego protokołu przez okres nie dłuższy niż 12 miesięcy, począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Wspólnota i jej państwa członkowskie powiadomią o zakończeniu swoich procedur niezbędnych do tego celu, a Meksyk powiadomi o zakończeniu swoich procedur niezbędnych do wejścia w życie protokołu.
      4.   Zawiadomienia przesyłane są Sekretarzowi Generalnemu Rady Unii Europejskiej, który jest depozytariuszem Umowy.

         Cъставено в Брюкссл на двалесет и първи февруари две хиляди и седма година.
         Hecho en Bruselas, el veintiuno de febrero del dos mil siete.
         V Bruselu dne dvacátého prvního února dva tísíce sedm.
         Udfærdiget i Bruxelles den enogtyvende februar to tusind og syv.
         Geschehen zu Brüssel am einundzwanzigsten Februar zweitausendsieben.
         Kahe tuhande kuuenda aasta veebruarikuu kahekümne esimesel päeval Brüsselis.
         Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι μία Φεβρουαρίου δύο χιλιάδες επτά.
         Done at Brussels on the twenty-first day of February in the year two thousand and seven.
         Fait à Bruxelles, le vingt et un février deux mille sept.
         Fatto a Bruxelles, addì ventuno febbraio duemilasette.
         Briselē, divtūkstoš septītā gada divdesmit pirmajā februārī.
         Priimta du tūkstančiai septintų metų vasario dvidešimt pirmą dieną Briuselyje.
         Kelt Brüsszelben, a kettőezer hetedik év február havának huszonegyedik napján.
         Maghmul fi Brussell, fil-wiehed u ghoxrin jum ta' Frar tas-sena elfejn u sebgha.
         Gedaan te Brussel, de eenentwintigste februari tweeduizend zeven.
         Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego pierwszego lutego roku dwa tysiące siódmego.
         Feito em Bruxelas, em vinte e um de Fevereiro de dois mil e sete.
         Întocmit la Bruxelles, douăzeci și unu februarie două mii șapte.
         V Bruseli dvadsiateho prvého februára dvetisícsedem.
         V Bruslju, enaindvajsetega februarja leta dva tisoč sedem.
         Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäensimmäisenä päivänä helmikuuta vuonna kaksituhattaseitsemän.
         Som skedde i Bryssel den tjugoförsta februari tjugohundrasju.

            За държавите-членки
            Рог los Estados miembros
            Za členské státy
            For medlemsstaterne
            Für die Mitgliedstaaten
            Liikmesriikide nimel
            Για τα κράτη μέλη
            For the Member States
            Pour les États membres
            Per gli Stati membri
            Dalībvalstu vārdā
            Valstybių narių vardu
            A tagállamok részéről
            Għall-Istati Membri
            Voor de lidstaten
            W imieniu państw członkowskich
            Pelos Estados-Membros
            Pentru statele membre
            Za členské štáty
            Za države članice
            Jäsenvaltioiden puolesta
            På medlemsstaternas vägnar

            За Европейската общност
            Por la Comunidad Europea
            Za Evropské společenství
            For Det Europæiske Fællesskab
            Für die Europäische Gemeinschaft
            Euroopa Ühenduse nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
            For the European Community
            Pour la Communauté européenne
            Per la Comunità europea
            Eiropas Kopienas vārdā
            Europos bendrijos vardu
            az Europai Közösség részéről
            Għall-Komunita Ewropea
            Voor de Europese Gemeenschap
            W imieniu Wspólnoty Europejskiej
            Pela Comunidade Europeia
            Pentru Comunitatea Europeană
            Za Európske spoločenstvo
            Za Evropsko skupnost
            Euroopan yhteisön puolesta
            På Europeiska gemenskapens vägnar

            За Съединените мексикански щати
            Por los Estados Unidos Mexicanos
            Za Spojene státy mexické
            For De Forenede Mexicanske Stater
            Für die Vereinigten Mexikanischen Staaten
            Mehhiko Ühendriikide nimel
            Για τις Ηνωμένες Πολιτείες του Μεξικού
            For the United Mexican States
            Pour les États-Unis mexicains
            Per gli Stati Uniti messicani
            Meksikas Savienoto Valstu vārdā
            Meksikos Jungtinių Valstijų vardu
            a Mexikói Egyesült Államok részéről
            Għall-Istati Uniti Messikani
            Voor de Verenigde Mexicaanse Staten
            W imieniu Meksykańskich Stanów Zjednoczonych
            Pelos Estados Unidos Mexicanos
            Pentru Statele Unite Mexicane
            Za Spojené Státy mexické
            Za Združene države Mehike
            Meksikon yhdysvaltojen puolesta
            För Mexikos förenta stater


title: Decyzja Rady 2003/582/WPZiB z dnia 21 lipca 2003 r. dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie uczestnictwa tego państwa w Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0582

Dziennik Urzędowy L 197 , 05/08/2003 P. 0037 - 0037

		Decyzja Rady 2003/582/WPZiBz dnia 21 lipca 2003 r.dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie uczestnictwa tego państwa w Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i HercegowinieRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,uwzględniając zalecenie Prezydencji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rada przyjęła wspólne działanie 2002/210/WPZiB z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej [1] oraz wspólne działania 2003/141/WPZiB z dnia 27 lutego 2003 [2] i 2003/188/WPZiB z dnia 17 marca 2003 r. [3] zmieniające wspólne działanie 2002/210/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej.(2) Artykuł 8 ust. 3 wspólnego działania 2002/210/WPZiB przewiduje, że szczegółowe regulacje dotyczące uczestnictwa państw trzecich w EUPM są przedmiotem umów na podstawie art. 24 Traktatu o Unii Europejskiej.(3) W następstwie decyzji Rady z dnia 14 października 2002 r. upoważniającej Prezydencję do rozpoczęcia negocjacji, Prezydencja wynegocjowała z Federacją Rosyjską Umowę w sprawie jej uczestnictwa w EUPM.(4) Unia Europejska i Federacja Rosyjska uzgodniły, że tekst Umowy powinien być załączony do wymiany listów oraz że Umowa powinna być stosowana tymczasowo od chwili podpisania, w oczekiwaniu na jej wejście w życie.(5) Ta wymiana listów powinna być podpisana, a Umowa powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Wymiana listów oraz Umowa między Unią Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie uczestnictwa tego państwa w Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie, załączone do niniejszej decyzji, zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Unii Europejskiej.Tekst wymiany listów oraz Umowy są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 21. Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby(osób) umocowanej(-ych) do podpisania wymiany listów, by stały się one wiążąca dla Unii Europejskiej.2. Przewodniczący Rady jest upoważniony do wykonania notyfikacji określonej w wymianie listów.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Artykuł 4Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia.Sporządzono w Brukseli, dnia 21 lipca 2003 r.W imieniu RadyF. FrattiniPrzewodniczący[1] Dz.U. L 70 z 13.3.2002, str. 1.[2] Dz.U. L 53 z 28.2.2003, str. 63.[3] Dz.U. L 73 z 19.3.2003, str. 9.--------------------------------------------------


title: Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 29 marca 2004 r. ustanawiająca przepisy wykonawcze rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz zasad dotyczących ich finansowania

text:
               9.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 112/1

         DECYZJA PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 29 marca 2004 r. (1)

   ustanawiająca przepisy wykonawcze rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz zasad dotyczących ich finansowania
   2011/C 112/01
   PREZYDIUM,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 191,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz zasad dotyczących ich finansowania (2), a w szczególności jego art. 9 ust. 1,
   uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3) (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym”), rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2342/2002 Komisji z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające zasady wykonywania rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4) (zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie zasad wykonywania”),
   uwzględniając art. 23 ust. 11 Regulaminu Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, iż

               (1)

               należy określić zasady przyznawania i obsługi dotacji przeznaczonych na dofinansowanie partii politycznych na poziomie europejskim i fundacji politycznych na poziomie europejskim,

               (2)

               pomoc finansowa udzielana partiom politycznym na poziomie europejskim i fundacjom politycznym na poziomie europejskim jest dotacją operacyjną w rozumieniu art. 108 i kolejnych rozporządzenia finansowego,

               (3)

               pomoc finansowa dla fundacji politycznych na poziomie europejskim ma charakter dodatkowy w stosunku do pomocy finansowej dla partii politycznych na poziomie europejskim, ponieważ jest uwarunkowana przynależnością danej fundacji do partii politycznej na poziomie europejskim oraz jej pomocniczą rolą w zakresie realizacji długoterminowych celów partii. W trosce o właściwe zarządzanie finansami i przejrzystość, przyznanie pomocy finansowej jest każdorazowo przedmiotem decyzji Prezydium, którą podaje się do wiadomości beneficjenta.

         PODEJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejsze przepisy ustalają zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz zasad dotyczących ich finansowania.
   O ile nie zaznaczono inaczej, przepisy te stosuje się zarówno do partii politycznych na poziomie europejskim, zwanych dalej „partiami”, jak i do fundacji politycznych na poziomie europejskim, zwanych dalej „fundacjami”.
   Artykuł 1a
   Z początkiem każdej kadencji Prezydium przyjmuje w odniesieniu do finansowania partii i fundacji szacunkowe wieloletnie ramy finansowe oparte na wartościach referencyjnych związanych z kwotami podstawowymi przyznanymi partiom oraz kwotą dodatkową określoną na podstawie liczby posłów do PE będących członkami danej partii. Ramy te będą stanowić główny punkt odniesienia dla władz budżetowych Parlamentu Europejskiego w ramach rocznej procedury budżetowej, przy czym nie będą one miały wpływu na uprawnienia władz budżetowych określone w Traktacie.
   Artykuł 2
   Zaproszenie do składania wniosków
   Parlament Europejski ogłasza co roku, przed końcem pierwszego semestru, zaproszenie do składania wniosków o przyznanie dotacji na finansowanie działalności partii i fundacji. W ogłoszeniu określone są kryteria uprawniające do otrzymania dofinansowania, wspólnotowe zasady finansowania oraz daty przewidywane na przeprowadzenie procedury przyznania dotacji.
   Artykuł 3
   Wniosek o dofinansowanie
   1.   Dla celów art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 uznaje się, że każda organizacja, która chciałaby skorzystać z dotacji z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, przedstawia w tym celu pisemny wniosek adresowany do Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego przed dniem 1 października roku poprzedzającego rok budżetowy, na który dotacja miałaby zostać przyznana. Warunki określone w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 muszą być spełnione w dniu złożenia wniosku i utrzymane przez cały okres finansowania.
   2.   Formularz wniosku o przyznanie dotacji jest załączony do niniejszych przepisów (zob. załącznik 1). Jest on także dostępny na stronach internetowych Parlamentu.
   3.   Wszelkie notyfikacje w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 przesyłane są na ręce Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego.
   Artykuł 4
   Decyzje w sprawie wniosków o dofinansowanie
   1.   Na wniosek Sekretarza Generalnego Prezydium rozpatruje wnioski o dofinansowanie, zgodnie z kryteriami ustalonymi w art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003, w celu wyłonienia tych, na podstawie których może być przyznane dofinansowanie. Prezydium oraz, w trakcie procedury przygotowywania decyzji, Sekretarz Generalny mogą zwrócić się do wnioskodawcy o uzupełnienie lub objaśnienie w ustalonym terminie dokumentów załączonych do wniosku.
   2.   Przed dniem 1 stycznia roku budżetowego, na który ma być przyznana dotacja, Prezydium ustala listę beneficjentów, którzy ją otrzymują oraz wysokość dotacji. W przypadku nieprzyznania wnioskowanej dotacji Prezydium wymienia w tej samej decyzji powody odrzucenia wniosku, szczególnie w odniesieniu do kryteriów ustalonych w art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003.
   Jeżeli ze względu na datę ostatniego przed parlamentarną przerwą świąteczną posiedzenia Prezydium nie będzie można rozpatrzyć wniosków w odpowiednim czasie, w wyjątkowych przypadkach można przedłużyć termin ustanowiony w pkt 1.
   Prezydium przyjmuje decyzję na podstawie procedury oceny przewidzianej w ust. 1. W ocenie tej bierze się pod uwagę - na podstawie informacji otrzymanych w myśl art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 oraz powszechnie znanych zmian - ewentualne zmiany, jakie mogły nastąpić od czasu złożenia wniosku.
   Zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 wysokość dotacji przyznawanej każdej partii ustalana jest na podstawie liczby posłów do PE będących członkami partii wnioskującej o dotację w ostatnim dniu składania wniosków, z wyjątkiem przypadków zwiększenia się liczby posłów do PE w wyniku wstąpienia nowych państw członkowskich.
   W przypadku, gdyby w wyniku zmiany liczby organizacji wnioskujących o dofinansowanie lub liczby posłów należących do wnioskującej o dotację partii, kwoty referencyjne dla wnioskodawców różniły się znacznie od kwot, jakich można się spodziewać na mocy art. 1a, Sekretarz Generalny bezzwłocznie informuje o tym fakcie Prezydium. Prezydium może zwrócić się do Przewodniczącego o złożenie wniosku do właściwej komisji w celu dostosowania kwoty dostępnych środków.
   3.   Sekretarz Generalny lub upoważniona przez niego osoba powiadamia wnioskodawców na piśmie o decyzji podjętej w sprawie. W razie przyznania dotacji do zawiadomienia załączona jest decyzja Prezydium o przyznaniu dotacji. W razie nieprzyznania wnioskowanej dotacji Przewodniczący informuje o powodach odrzucenia wniosku przez Prezydium. Zawiadomienie wnioskodawców, których wniosek został odrzucony przez Prezydium, następuje w ciągu piętnastu dni kalendarzowych od chwili przekazania beneficjentom decyzji o przyznaniu dotacji.
   Artykuł 5
   Decyzja o przyznaniu dotacji
   Przyznanie beneficjentowi dotacji jest przedmiotem decyzji Prezydium o przyznaniu dotacji, którą podaje się do wiadomości beneficjenta zgodnie z art. 108 ust. 1, ostatni akapit, druga możliwość rozporządzenia finansowego. Tekst projektu decyzji o przyznaniu dotacji załączony jest do niniejszych przepisów (zob. załącznik 2).
   Artykuł 6
   Wypłata
   1.   Z zastrzeżeniem innej decyzji Prezydium dotacje wypłaca się beneficjentom w ciągu 15 dni od daty wydania decyzji o przyznaniu dotacji w postaci zaliczki w jednej racie stanowiącej 80 % maksymalnej kwoty dotacji. Możliwe jest finansowanie z góry w wysokości 100 % maksymalnej kwoty dotacji, jeżeli beneficjent przedstawi gwarancję pokrywającą 40 % przyznanej dotacji, zgodnie z art. 182 szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia finansowego.
   2.   Rozliczenie salda następuje po upływie okresu, w którym beneficjent upoważniony jest do otrzymywania dofinansowania wspólnotowego na podstawie rzeczywiście poniesionych kosztów realizacji programu prac. W przypadku gdy łączna kwota poprzednich wypłat jest wyższa niż ustalona końcowa kwota dotacji, Parlament Europejski występuje o zwrot nienależnej sumy.
   3.   Do dnia 15 maja, a najpóźniej w dniu 30 czerwca po zakończeniu roku budżetowego, beneficjent składa następujące dokumenty w celu umożliwienia Parlamentowi wypłaty pozostałej sumy dotacji:

               —

               końcowe sprawozdanie z realizacji programu prac, określone w załączniku I sekcja II art. 2 ust. 1;

               —

               końcowe rozliczenie finansowe rzeczywiście poniesionych kosztów kwalifikowalnych zgodne ze strukturą planowanego budżetu;

               —

               pełne zestawienie dochodów i wydatków odpowiadających zapisom księgowym beneficjenta w okresie, w którym miał on prawo do otrzymywania dotacji na mocy decyzji o przyznaniu dotacji, w którym w przypadku partii określa się nadwyżkę przeniesioną na następny rok budżetowy i kwotę przeznaczoną do rezerwy finansowej;

               —

               listę, o której mowa w art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2004/2003, określającą darczyńców i darowizny otrzymane od każdego z nich, których wartość przekracza 500 EUR rocznie na darczyńcę;

               —

               listę umów, z wyjątkiem umów najmu biur oraz umów o pracę zawartych z zatrudnionymi pracownikami, których wartość przekracza 10 000 EUR, wskazując przy tym partnera umownego, jego adres i rodzaj towarów lub usług;

               —

               raport z zewnętrznego audytu księgowości beneficjenta, przeprowadzonego przez niezależną instytucję lub niezależnego eksperta posiadającego na mocy ustawodawstwa krajowego stosowne uprawnienia upoważniające go do przeprowadzania kontroli księgowej i mianowanego przez Parlament dla wszystkich partii i fundacji politycznych na szczeblu europejskim.

         4.   Audyt zewnętrzny ma na celu potwierdzenie:

               —

               zgodności przygotowanych rozliczeń finansowych z mającym zastosowanie w przypadku beneficjenta prawodawstwem krajowym, braku poważnych nieprawidłowości w tych rozliczeniach oraz faktu, że rozliczenia te przedstawiają w sposób prawdziwy i obiektywny sytuację finansową i wyniki działań;

               —

               zgodności przedstawionych Parlamentowi przez beneficjenta dokumentów finansowych z zapisami finansowymi decyzji Prezydium o przyznaniu dotacji;

               —

               prawdziwości zadeklarowanych kosztów;

               —

               kompletności zadeklarowanych przychodów;

               —

               przestrzegania zobowiązań określonych w art. 6, 7, 8 oraz 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003;

               —

               w przypadku dotacji dla partii, wykorzystania, na mocy art. 6a, wszelkiej nadwyżki przeniesionej na następny rok budżetowy w pierwszym kwartale tego roku;

               —

               w przypadku dotacji dla partii wypełnienia zobowiązań wynikających z art. 109 ust. 4 rozporządzenia finansowego.

         Audytor jest upoważniony przez Parlament zgodnie z procedurami udzielania zamówień przewidzianymi w rozporządzeniu finansowym. Parlament pokrywa koszty wynagrodzenia audytora.
   5.   Po otrzymaniu dokumentów wymienionych w ust. 3, w terminie dwóch miesięcy od tej daty, Prezydium zatwierdza - na wniosek Sekretarza Generalnego - końcowe sprawozdanie z realizacji programu prac oraz końcowe rozliczenie finansowe.
   Prezydium i, w trakcie procedury przygotowywania decyzji, Sekretarz Generalny, może zwrócić się do beneficjenta o przedstawienie dokumentów lub wszelkich informacji uzupełniających uznanych za niezbędne w procedurze zatwierdzenia sprawozdania oraz końcowego rozliczenia finansowego. Beneficjent przedstawia wspomniane dokumenty w terminie 15 dni.
   Po wysłuchaniu przedstawicieli danego beneficjenta, Prezydium może odrzucić sprawozdanie końcowe oraz końcowe rozliczenie finansowe i zwrócić się o sporządzenie nowego sprawozdania oraz nowego rozliczenia. Beneficjent przedstawia nowe sprawozdanie i nowe rozliczenie w terminie 15 dni.
   Jeżeli w terminie dwóch miesięcy Parlament nie zwróci się do beneficjenta na piśmie o uzupełnienie dokumentacji, sprawozdanie końcowe i końcowe rozliczenie finansowe uważane są za zatwierdzone.
   6.   Beneficjent informuje Parlament o wysokości ewentualnych odsetek lub równoważnych im zysków uzyskanych dzięki kwotom finansowania wstępnego otrzymanego od Parlamentu. Informacja ta musi wpłynąć wraz z wnioskiem o wypłatę salda zamykającego całą sumę przyznanego dofinansowania. Odsetki te zwracane są na mocy polecenia inkasa wystawianego przez Sekretarza Generalnego lub jego pełnomocnika.
   Artykuł 6a
   Przeniesienie salda na następny rok budżetowy i na rachunek rezerw (obowiązujące wyłącznie w odniesieniu do partii)
   1.   Nadwyżka dochodu
   Na nadwyżkę dochodu odnotowaną w roku budżetowym N, która może zgodnie z art. 109 ust. 4 rozporządzenia finansowego zostać przeniesiona na następny rok budżetowy i włączona do specjalnej rezerwy, składa się różnica między całkowitymi kwalifikowalnymi wydatkami a:

               (a)

               kwotą początkowej dotacji przyznanej przez Parlament Europejski na rok budżetowy N zgodnie z art. 4 ust. 2 oraz

               (b)

               zasobami własnymi partii przeznaczonymi na pokrycie kwalifikowanych wydatków — w sytuacji, gdy partia uprzednio pokryła wydatki niekwalifikowane wyłącznie z własnych środków oraz

               (c)

               wszelką nadwyżką przeniesioną z roku budżetowego N-1.

         2.   Przeniesienie salda na następny rok budżetowy

               (a)

               Nadwyżka dochodu, którą można przenieść na rok budżetowy N+1 nie może przekraczać 25 % całkowitego dochodu, o którym mowa w ust. 1 lit. a) i b).

               (b)

               Faktycznie przeniesiona kwota figuruje w bilansie zamknięcia roku budżetowego N jako „środki do przeniesienia na rok budżetowy N+1 w celu pokrycia kwalifikowalnych kosztów poniesionych w pierwszym kwartale roku N+1”. Przeniesiona na ten cel kwota stanowi koszty kwalifikowalne w roku budżetowym N.

               (c)

               Omawiane środki zapisane są w rachunku zysków i strat na rok budżetowy N+1. Na podstawie tymczasowego rozliczenia sporządzonego w dniu 31 marca roku N+1 określa się kwalifikowalne wydatki poniesione do tej daty. Jeśli wspomniane środki przekraczają te wydatki, różnicę pomiędzy tymi dwoma kwotami odejmuje się od dotacji, której ostateczna wysokość na rok N określona jest zgodnie z art. 7.

         3.   Specjalny rachunek rezerw

               (a)

               Zobowiązania z bilansu zamknięcia mogą zawierać specjalny rachunek rezerw, do którego można wyłącznie dopisać nadwyżkę dochodu wspomnianą w ust.1.

               (b)

               Nadwyżka dochodu, którą można włączyć do specjalnego rachunku rezerw, nie może przekraczać różnicy pomiędzy dochodem określonym w ust. 1 lit. b) a minimalną (15 %) częścią teoretycznie należącą do zasobów własnych na pokrycie kwalifikowanych wydatków rzeczywiście ponoszonych lub zawartych w środkach do przeniesienia na rok budżetowy N+1.

               (c)

               Do specjalnego rachunku rezerw nie można zapisać sumy, która sprawiłaby, że ogół środków na nim przekroczyłby kwotę referencyjną określoną w art. 109 ust. 4 akapicie trzecim rozporządzenia finansowego, zdefiniowaną jako średnią arytmetyczną całkowitego dochodu z trzech ostatnich lat budżetowych.

         Artykuł 7
   Wyliczenie końcowej kwoty dotacji
   1.   Bez uszczerbku dla informacji otrzymanych w okresie późniejszym w ramach kontroli i audytu Prezydium określa wysokość końcowej kwoty dotacji przyznanej beneficjentowi na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 6 ust. 3, przyjętych przez Prezydium, po wysłuchaniu przedstawicieli beneficjenta składającego wniosek.
   2.   W żadnym wypadku całkowita kwota dotacji przekazana przez Parlament beneficjentowi nie może przekroczyć:

               —

               maksymalnej kwoty dotacji określonej w art. I.3.2 decyzji o przyznaniu dotacji;

               —

               85 % rzeczywistych kosztów kwalifikujących się do objęcia dofinansowaniem.

         3.   Dotacja ogranicza się do kwoty niezbędnej do zrównoważenia wpływów i wydatków kwalifikowalnych w budżecie na działalność beneficjenta; kwota ta pozwala na realizację programu prac i w żadnym wypadku nie może dostarczać beneficjentowi korzyści zgodnie z postanowieniami art. 109 ust. 4 rozporządzenia finansowego i art. 6a niniejszych przepisów. Wszelka nadwyżka jest podstawą do odpowiedniego odliczenia z kwoty dotacji.
   4.   Na podstawie ustalonej w ten sposób końcowej kwoty dotacji oraz łącznej wysokości wypłat już wcześniej przekazanych na mocy decyzji o przyznaniu dotacji, Prezydium zatwierdza kwotę wypłaty na poziomie kwot należnych beneficjentowi. Jeżeli łączna wysokość wypłat dokonanych uprzednio przekracza wysokość końcowej kwoty dotacji, Sekretarz Generalny lub jego pełnomocnik wydaje polecenie inkasa na kwotę nadwyżki.
   Artykuł 8
   Zawieszenie i zmniejszenie dotacji
   Na wniosek Sekretarza Generalnego Prezydium zawiesza wypłaty i zmniejsza dotację, a w odnośnym przypadku odwołuje decyzję o przyznaniu dotacji, zwracając się do beneficjenta o ewentualny zwrot odpowiedniej kwoty w przypadku:

               (a)

               wykorzystania dotacji na wydatki, na które nie zezwala rozporządzenie (WE) nr 2004/2003;

               (b)

               braku notyfikacji w myśl art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003;

               (c)

               niestosowania się do warunków i obowiązków określonych, odpowiednio, w art. 3 i 6 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003;

               (d)

               zaistnienia jednej z okoliczności, o których mowa w art. 93 bądź 94 rozporządzenia finansowego.

         Przed podjęciem decyzji Prezydium umożliwia beneficjentowi zajęcie stanowiska w sprawie stwierdzonych nieprawidłowości.
   Artykuł 9
   Procedura ściągania należności
   1.   W przypadku gdy beneficjentowi przekazane zostały kwoty nienależne lub jeżeli procedura ściągania należności jest uzasadniona zgodnie z warunkami decyzji o przyznaniu dotacji, beneficjent przekazuje Parlamentowi kwoty, o których mowa, na warunkach i w terminie ustalonym przez Parlament.
   2.   W przypadku niedokonania przez beneficjenta zwrotu w terminie ustalonym przez Parlament, ten ostatni powiększa należną sumę o odsetki za zwłokę w wysokości określonej w art. II.13.3 decyzji o przyznaniu dotacji. Odsetki za zwłokę naliczane są za okres od następnego dnia po wyznaczonym terminie zwrotu do dnia otrzymania przez Parlament całej nienależnej beneficjentowi sumy włącznie.
   Artykuł 10
   Kontrole i audyt
   1.   Regularna kontrola w myśl art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 przeprowadzana jest przez Sekretarza Generalnego.
   2.   Beneficjent dostarcza wszelkich szczegółowych danych, o jakie zwraca się do niego Parlament, jak również każdy inny organ zewnętrzny upoważniony do tego przez Parlament, tak aby ten ostatni mógł upewnić się co do właściwego wykonywania programu prac i postanowień decyzji o przyznaniu dotacji.
   3.   Beneficjent zachowuje do dyspozycji Parlamentu, przez okres pięciu lat od dnia wypłacenia należnego salda, o którym mowa w art. I.4 decyzji o przyznaniu dotacji, wszystkie dokumenty oryginalne, szczególnie księgowe, bankowe i podatkowe, lub - w przypadkach szczególnych właściwie uzasadnionych - kopie poświadczone za zgodność z dokumentami oryginalnymi dotyczącymi decyzji o przyznaniu dotacji.
   4.   Beneficjent ułatwia Parlamentowi przeprowadzenie - bądź bezpośrednio przez pracowników Parlamentu, bądź przez inny, upoważniony do tego przez Parlament organ zewnętrzny - audytu wykorzystania dotacji. Procedura audytowa może mieć miejsce w okresie obowiązywania decyzji o przyznaniu dotacji do momentu wypłaty salda, jak również w okresie pięciu lat począwszy od daty wypłaty salda. W odnośnym przypadku wyniki audytu mogą pociągnąć za sobą wydanie przez Prezydium decyzji o ściągnięciu należności.
   5.   W tym celu decyzja o przyznaniu dotacji przewiduje dla Parlamentu Europejskiego i Trybunału Obrachunkowego uprawnienia do przeprowadzenia – na podstawie dowodów i na miejscu – kontroli beneficjenta, któremu przyznana została dotacja z budżetu Unii Europejskiej.
   Urzędnik zatwierdzający przeprowadza kontrole ex post, zgodnie z ust. 107 i 115 decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok 2008, Sekcji 1 - Parlament Europejski.
   6.   Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego dochodzeń przeprowadzanych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (5), urząd ten może również przeprowadzać kontrole i weryfikacje na miejscu, zgodnie z procedurami przewidzianymi przez prawodawstwo wspólnotowe w zakresie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami i innymi nieprawidłowościami. W odnośnym przypadku wyniki kontroli mogą pociągnąć za sobą wydanie przez Prezydium decyzji o ściągnięciu należności.
   Artykuł 11
   Pomoc techniczna
   1.   Na wniosek Sekretarza Generalnego Prezydium może przyznać partiom pomoc techniczną zgodnie z decyzją Prezydium z dnia 14 marca 2000 r. regulującą użytkowanie pomieszczeń Parlamentu Europejskiego przez użytkowników z zewnątrz zmienioną decyzją z dnia 2 czerwca 2003 r., oraz wszelką inną pomoc techniczną przewidzianą w późniejszych przepisach. Prezydium może przekazać do kompetencji Sekretarza Generalnego podjęcie niektórych decyzji związanych z przyznaniem pomocy technicznej.
   W tym zakresie i zgodnie z art. 1 ust. 2 fundacje polityczne traktuje się tak samo jak partie polityczne.
   2.   Co roku, w terminie trzech miesięcy po zakończeniu roku budżetowego, Sekretarz Generalny przedkłada Prezydium sprawozdanie szczegółowo przedstawiające zakres pomocy technicznej udzielonej przez Parlament Europejski każdej partii. Sprawozdanie jest następnie publikowane na stronach internetowych Parlamentu.
   Artykuł 11a
   Przepisy dotyczące kampanii wyborczych
   Odpowiednio wcześnie przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2009 r. Prezydium może przyjąć przepisy dotyczące kwalifikowalności wydatków partii związanych z kampaniami prowadzonymi przez nie w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego.
   Artykuł 12
   Publikacja
   1.   Parlament Europejski publikuje w pierwszym semestrze następnego roku budżetowego na swoich stronach internetowych przynajmniej te informacje, które wymienia się w art. 9 a rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 i w art. 169 rozporządzenia (WE) nr 2342/2002.
   2.   Na stronie internetowej lub w przypadku jej braku w odpowiednich środkach przekazu beneficjent publikuje do dnia 30 września roku budżetowego następującego po tym, na który przyznano dotację, przynajmniej te informacje, które wymienia się w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2004/2003.
   Artykuł 13
   Prawo do odwołania
   Decyzje podjęte na mocy niniejszych przepisów mogą być przedmiotem odwołania do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich i Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich na warunkach przewidzianych przez Traktat.
   Artykuł 14
   Normy przejściowe na rok budżetowy 2008
   1.   Niezwłocznie po przyjęciu w dniu 18 lutego 2008 r. zmian do niniejszych przepisów Parlament Europejski przekazuje zainteresowanym stronom informacje dotyczące związanych z partiami fundacji, wspomnianych w art. 2.
   2.   W przypadku przedłożenia przez partię — na podstawie zmian wprowadzonych do rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 lub niniejszych przepisów — dodatkowego wniosku, w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1524/2007,

               (a)

               w sprawie finansowania własnego: obowiązek podpisania wprowadzającej zmiany właściwej umowy dotacji przypada upoważnionemu Urzędnikowi Zatwierdzającemu bez konieczności podejmowania dalszych decyzji przez Prezydium;

               (b)

               w sprawie finansowania fundacji: terminy 1 listopada i 1 lutego określone w art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 2 zastępuje się terminami 28 marca i 28 czerwca.

         Artykuł 15
   Aktualizacja przepisów
   Przed dniem 30 września 2010 r. Sekretarz Generalny Parlamentu Europejskiego przedstawia Prezydium sprawozdanie z wprowadzenia w życie niniejszych przepisów. Jeżeli zachodzi taka potrzeba, w sprawozdaniu zawarte są ewentualne poprawki do wniesienia do przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 2004/2003 przepisów i systemu finansowania europejskich partii politycznych.
   Artykuł 16
   Wejście w życie
   Zmiany zatwierdzone przez Prezydium w dniu 2 lutego 2011 r. mają zastosowanie począwszy od procedury przyznawania dotacji na rok 2012. Niniejsze przepisy zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i na stronach internetowych Parlamentu Europejskiego.

      (1)  Zmiany wprowadzone decyzją Prezydium z dnia 1 lutego 2006 r., 18 lutego 2008 r. i 2 lutego 2011 r. Aktualna publikacja dotyczy skonsolidowanej wersji decyzji Prezydium z dnia 29 marca 2004 r. zmienionej ostatnio decyzją Prezydium z dnia 2 lutego 2011 r.

      (2)  Dz.U. L 297 z 15.11.2003, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK 1

      ZAŁĄCZNIK 2a

         PARTIA

         ZAŁĄCZNIK

            Struktura analityczna planowanego budżetu operacyjnego

                        Wydatki

                     Wydatki kwalifikowalne

                     Budżet

                     Faktycznie

                        A.1:   Koszty zatrudnienia pracowników

                                 1.

                                 Wynagrodzenia

                                 2.

                                 Udziały

                                 3.

                                 Szkolenie zawodowe

                                 4.

                                 Koszty delegacji

                                 5.

                                 Inne koszty zatrudnienia pracowników

                        A.2:   Koszty infrastruktury i eksploatacji

                                 1.

                                 Czynsz, media i koszty utrzymania

                                 2.

                                 Koszty instalacji, eksploatacji i utrzymania urządzeń

                                 3.

                                 Koszty amortyzacji ruchomości i nieruchomości

                                 4.

                                 Materiały papiernicze i narzędzia biurowe

                                 5.

                                 Opłaty pocztowe i telekomunikacyjne

                                 6.

                                 Koszty druku, tłumaczeń, reprodukcji

                                 7.

                                 Inne koszty związane z infrastrukturą

                        A.3:   Wydatki na działalność

                                 1.

                                 Koszty dokumentacji (prasa, agencja prasowa, baza danych)

                                 2.

                                 Koszty analiz i badań

                                 3.

                                 Koszty sądowe

                                 4.

                                 Koszty księgowe i audytu

                                 5.

                                 Wsparcie dla organizacji powiązanych z partią i dotacje dla stron trzecich

                                 6.

                                 Inne koszty związane z działalnością

                        A.4:   Posiedzenia i koszty reprezentacyjne

                                 1.

                                 Koszty posiedzeń

                                 2.

                                 Uczestnictwo w sesjach i konferencjach

                                 3.

                                 Koszty reprezentacyjne

                                 4.

                                 Koszty zaproszeń

                                 5.

                                 Inne koszty związane z organizacją posiedzeń

                        A.5:   Koszty rozpowszechniania i publikacji

                                 1.

                                 Koszty publikacji

                                 2.

                                 Tworzenie i użytkowanie stron internetowych

                                 3.

                                 Koszty reklamy

                                 4.

                                 Drobne materiały promocyjne

                                 5.

                                 Seminaria i wystawy

                                 6.

                                 Kampanie wyborcze (1)

                                 7.

                                 Inne koszty związane z polityką informacyjną

                                    A.6:

                                 Wydatki związane z wkładami w naturze

                                    A.7:

                                 Powołanie „Postanowienia dotyczącego pokrycia kwalifikowalnych kosztów poniesionych w pierwszym kwartale roku N+1”
                                  (1)

                                 A.

                                 KWOTA CAŁKOWITA WYDATKÓW KWALIFIKOWALNYCH

                        B.1   Wydatki niekwalifikowalne

                                 1.

                                 Dotacje do zabezpieczeń na rachunku

                                 2.

                                 Opłaty finansowe

                                 3.

                                 Straty kursowe

                                 4.

                                 Wierzytelności wątpliwe na rzecz stron trzecich

                                 5.

                                 Inne (określić jakie)

                                 B.

                                 KWOTA CAŁKOWITA WYDATKÓW NIEKWALIFIKOWALNYCH

                                 C.

                                 WYDATKI OGÓŁEM

                        Wpływy

                     Budżet

                     Faktycznie

                                 D.1

                                 Uchylenie „Postanowienia dotyczącego pokrycia kwalifikowalnych kosztów poniesionych w pierwszym kwartale roku N+1” (1)

                                 D.2

                                 Dotacja Parlamentu Europejskiego

                                 D.3

                                 opłaty członkowskie

                                 3.1

                                 ze strony członków partii

                                 3.2

                                 ze strony członków niepartyjnych

                                 D.4

                                 Darowizny

                                 4.1

                                 ponad 500 euro

                                 4.2

                                 poniżej 500 euro

                                 D.5

                                 Inne środki własne (na pokrycie kwalifikowalnych wydatków) (wymienić)

                                 D.6

                                 Wkłady w naturze

                                 D.

                                 WPŁYWY (na pokrycie wydatków kwalifikowalnych)

                                 E.1

                                 Dodatkowe inne środki własne (na pokrycie kwalifikowalnych wydatków) (wymienić)

                                 E.

                                 WPŁYWY (na pokrycie wydatków niekwalifikowalnych)

                                 F.

                                 WPŁYWY OGÓŁEM

                                 G.

                                 zyski/straty (F-C)

                                 H.1

                                 Środki własne przeniesione na rachunek rezerw (1)

                                 H.

                                 Zyski/straty związane z kontrolą zgodności z zasadą non-profit (G-H.1) (1)

            (1)  Nie obejmuje fundacji politycznych na poziomie europejskim

      ZAŁĄCZNIK 2B

         FUNDACJE

         ZAŁĄCZNIK

            Struktura analityczna planowanego budżetu operacyjnego

                        Wydatki

                     Wydatki kwalifikowalne

                     Budżet

                     Faktycznie

                        A.1:   Koszty zatrudnienia pracowników

                                 1.

                                 Wynagrodzenia

                                 2.

                                 Udziały

                                 3.

                                 Szkolenie zawodowe

                                 4.

                                 Koszty delegacji

                                 5.

                                 Inne koszty zatrudnienia pracowników

                        A.2:   Koszty infrastruktury i eksploatacji

                                 1.

                                 Czynsz, media i koszty utrzymania

                                 2.

                                 Koszty instalacji, eksploatacji i utrzymania urządzeń

                                 3.

                                 Koszty amortyzacji ruchomości i nieruchomości

                                 4.

                                 Materiały papiernicze i narzędzia biurowe

                                 5.

                                 Opłaty pocztowe i telekomunikacyjne

                                 6.

                                 Koszty druku, tłumaczeń, reprodukcji

                                 7.

                                 Inne koszty związane z infrastrukturą

                        A.3:   Wydatki na działalność

                                 1.

                                 Koszty dokumentacji (prasa, agencja prasowa, baza danych)

                                 2.

                                 Koszty analiz i badań

                                 3.

                                 Koszty sądowe

                                 4.

                                 Koszty księgowe i audytu

                                 5.

                                 Wsparcie dla organizacji powiązanych z partią i dotacje dla stron trzecich

                                 6.

                                 Inne koszty związane z działalnością

                        A.4:   Posiedzenia i koszty reprezentacyjne

                                 1.

                                 Koszty posiedzeń

                                 2.

                                 Uczestnictwo w sesjach i konferencjach

                                 3.

                                 Koszty reprezentacyjne

                                 4.

                                 Koszty zaproszeń

                                 5.

                                 Inne koszty związane z organizacją posiedzeń

                        A.5:   Koszty rozpowszechniania i publikacji

                                 1.

                                 Koszty publikacji

                                 2.

                                 Tworzenie i użytkowanie stron internetowych

                                 3.

                                 Koszty reklamy

                                 4.

                                 Drobne materiały promocyjne

                                 5.

                                 Seminaria i wystawy

                                 6.

                                 Kampanie wyborcze (1)

                                 7.

                                 Inne koszty związane z polityką informacyjną

                                    A.6:

                                 Wydatki związane z wkładami w naturze

                                    A.7:

                                 Powołanie „Postanowienia dotyczącego pokrycia kwalifikowalnych kosztów poniesionych w pierwszym kwartale roku N+1”
                                  (1)

                                 A.

                                 KWOTA CAŁKOWITA WYDATKÓW KWALIFIKOWALNYCH

                        B.1   Wydatki niekwalifikowalne

                                 1.

                                 Dotacje do zabezpieczeń na rachunku

                                 2.

                                 Opłaty finansowe

                                 3.

                                 Straty kursowe

                                 4.

                                 Wierzytelności wątpliwe na rzecz stron trzecich

                                 5.

                                 Inne (określić jakie)

                                 B.

                                 KWOTA CAŁKOWITA WYDATKÓW NIEKWALIFIKOWALNYCH

                                 C.

                                 WYDATKI OGÓŁEM

                        Wpływy

                     Budżet

                     Faktycznie

                                 D.1

                                 Uchylenie „Postanowienia dotyczącego pokrycia kwalifikowalnych kosztów poniesionych w pierwszym kwartale roku N+1” (1)

                                 D.2

                                 Dotacja Parlamentu Europejskiego

                                 D.3

                                 opłaty członkowskie

                                 3.1

                                 ze strony członków partii

                                 3.2

                                 ze strony członków niepartyjnych

                                 D.4

                                 Darowizny

                                 4.1

                                 ponad 500 euro

                                 4.2

                                 poniżej 500 euro

                                 D.5

                                 Inne środki własne (na pokrycie kwalifikowalnych wydatków) (wymienić)

                                 D.6

                                 Wkłady w naturze

                                 D.

                                 WPŁYWY (na pokrycie wydatków kwalifikowalnych)

                                 E.1

                                 Dodatkowe inne środki własne (na pokrycie kwalifikowalnych wydatków) (wymienić)

                                 E.

                                 WPŁYWY (na pokrycie wydatków niekwalifikowalnych)

                                 F.

                                 WPŁYWY OGÓŁEM

                                 G.

                                 zyski/straty (F-C)

                                 H.1

                                 Środki własne przeniesione na rachunek rezerw (1)

                                 H.

                                 Zyski/straty związane z kontrolą zgodności z zasadą non-profit (G-H.1) (1)

            (1)  Nie obejmuje fundacji politycznych na poziomie europejskim


title: Decyzja Rady z dnia 26 lutego 1996 r. dotycząca zawarcia Konwencji w sprawie ochrony Alp (Konwencji alpejskiej)

text:
Ważna informacja prawna

|

31996D0191

Dziennik Urzędowy L 061 , 12/03/1996 P. 0031 - 0031

		Decyzja Radyz dnia 26 lutego 1996 r.dotycząca zawarcia Konwencji w sprawie ochrony Alp (Konwencji alpejskiej)(96/191/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130s ust. 1 w powiązaniu z art. 228 ust. 2 i 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],a także mając na uwadze, co następuje:Komisja wzięła udział, w imieniu Wspólnoty, w negocjacjach mających na celu zawarcie Konwencji w sprawie ochrony Alp (Konwencji alpejskiej); Konwencja ta została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia 7 listopada 1991 r.;zawarcie Konwencji stanowi część zaangażowania Wspólnoty w międzynarodową działalność dotyczącą ochrony środowiska zaleconą w rezolucji Rady z dnia 16 grudnia 1992 r. w sprawie piątego programu działań Wspólnot Europejskich w dziedzinie ochrony środowiska;ochrona Alp jest ważnym wyzwaniem dla wszystkich Państw Członkowskich z uwagi na transgraniczny charakter problemów ekonomicznych, socjalnych i ekologicznych w rejonie Alp;dlatego też, Wspólnota powinna zatwierdzić wymienioną Konwencję;w celu umożliwienia szybkiego wejścia w życie tej Konwencji, konieczne jest, aby Państwa Członkowskie, które podpisały wymienioną Konwencję zakończyły w możliwie najszybszym terminie związane z Konwencją procedury ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia w celu umożliwienia Wspólnocie i tym Państwom Członkowskim złożenia dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia lub zatwierdzenia,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Konwencja w sprawie ochrony Alp (Konwencja alpejska) zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Tekst Konwencji załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) upoważnionych do złożenia Republice Austrii, w imieniu Wspólnoty, dokumentu zatwierdzenia zgodnie z art. 12 Konwencji.Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lutego 1996 r.W imieniu RadyW. LucchettiPrzewodniczący[1] Dz.U. C 278 z 5.10.1994, str. 8.[2] Dz.U. C 18 z 23.1.1995, str. 426.[3] Dz.U. C 110 z 2.5.1995, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2014/836/UE: Decyzja Rady z dnia 27 listopada 2014 r. określająca niektóre wynikające ustalenia oraz ustalenia przejściowe dotyczące zaprzestania uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w niektórych aktach prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy sądowej w sprawach karnych przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony

text:
               28.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 343/11

         DECYZJA RADY
   z dnia 27 listopada 2014 r.
   określająca niektóre wynikające ustalenia oraz ustalenia przejściowe dotyczące zaprzestania uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w niektórych aktach prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy sądowej w sprawach karnych przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony

      (2014/836/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Protokół nr 36 w sprawie postanowień przejściowych (zwanego dalej „Protokołem nr 36”), załączony do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 10 ust. 4 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy Protokołu nr 36 Zjednoczone Królestwo miało możliwość notyfikowania Radzie, do dnia 31 maja 2014 r., że nie uznaje uprawnień Komisji i Trybunału Sprawiedliwości wprowadzonych Traktatem z Lizbony w odniesieniu do aktów prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy sądowej w sprawach karnych, które zostały przyjęte przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony.

               (2)

               W piśmie do Przewodniczącego Rady z dnia 24 lipca 2013 r. Zjednoczone Królestwo notyfikowało Radzie, że nie uznaje uprawnień Komisji i Trybunału Sprawiedliwości wprowadzonych Traktatem z Lizbony w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy sądowej w sprawach karnych. W konsekwencji odpowiednie akty prawne w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy sądowej w sprawach karnych przestają mieć zastosowanie wobec Zjednoczonego Królestwa z dniem 1 grudnia 2014 r.

               (3)

               Zjednoczone Królestwo może notyfikować chęć uczestnictwa w aktach prawnych, które przestały mieć wobec niego zastosowanie.

               (4)

               Zjednoczone Królestwo zapowiedziało swój zamiar notyfikowania chęci uczestnictwa w niektórych z tych aktów prawnych.

               (5)

               Zgodnie z art. 10 ust. 4 akapit drugi Protokołu nr 36 Rada, na wniosek Komisji, powinna określić niezbędne wynikające ustalenia oraz niezbędne ustalenia przejściowe. Rada może również, na podstawie art. 10 ust. 4 akapit trzeci, zdecydować, że Zjednoczone Królestwo powinno ponieść bezpośrednie konsekwencje finansowe powstałe w sposób konieczny i nieunikniony w wyniku zaprzestania uczestnictwa w tych aktach prawnych.

               (6)

               Należy uniknąć przerwy we wdrażaniu i w stosowaniu aktów prawnych, w których Zjednoczone Królestwo zgłosiło chęć ponownego uczestnictwa. Akty te powinny w związku z tym w dalszym ciągu mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa przez ograniczony okres przejściowy, do uzyskania skuteczności przez decyzje Rady i Komisji zezwalające na udział Zjednoczonego Królestwa.

               (7)

               Jako że Zjednoczone Królestwo nie notyfikowało Radzie chęci uczestnictwa w decyzjach Rady 2008/615/WSiSW (1) i 2008/616/WSiSW (2) oraz decyzji ramowej Rady 2009/905/WSiSW (3), (zwanych dalej „decyzjami Prüm”), przestaną one mieć zastosowanie wobec Zjednoczonego Królestwa począwszy od dnia 1 grudnia 2014 r. W wyniku zaprzestania ich stosowania i do czasu ponownego przystąpienia Zjednoczonego Królestwa do decyzji Prüm, nie powinno ono mieć dostępu, do celów egzekwowania prawa, do bazy danych Eurodac utworzonej na mocy rozporządzenia (UE) nr 603/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady (4).

               (8)

               W świetle praktycznego i operacyjnego znaczenia decyzji Prüm dla bezpieczeństwa publicznego Unii, a w szczególności dla egzekwowania prawa, zapobiegania przestępstwom, wykrywania ich i prowadzenia w związku z nimi dochodzeń, Zjednoczone Królestwo, ściśle konsultując się z partnerami operacyjnymi w Zjednoczonym Królestwie, państwami członkowskimi, Komisją, Europolem i Eurojustem, powinno podjąć całościowe badanie skutków ekonomicznych i aspektów związanych z wdrożeniem, w celu dokonania oceny zalet i bezpośrednich korzyści ponownego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w decyzjach Prüm oraz niezbędnych kroków, które musiałoby ono w związku z tym podjąć; wyniki tego badania powinny zostać opublikowane do dnia 30 września 2015 r.

               (9)

               Jeżeli wyniki tego badania skutków ekonomicznych i aspektów związanych z wdrożeniem będą pozytywne, Zjednoczone Królestwo powinno podjąć do dnia 31 grudnia 2015 r. decyzję o tym, czy notyfikować Radzie w ciągu kolejnych czterech tygodni swoją chęć uczestnictwa w decyzjach Prüm, zgodnie z art. 10 ust. 5 Protokołu nr 36. Zjednoczone Królestwo zaznaczyło, że decyzja taka jest uzależniona od pozytywnego wyniku głosowania w jego parlamencie.

               (10)

               Przepisy dotyczące konsekwencji finansowych powstałych w wyniku zaprzestania uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w decyzjach Prüm zostaną określone w decyzji Rady 2014/837/UE (5).

               (11)

               Zgodnie z art. 10 ust. 4 akapit drugi Protokołu nr 36, Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, ale jest nią związane,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Akty prawne wymienione w załączniku mają zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa do dnia 7 grudnia 2014 r.
   Artykuł 2
   1.   W ciągu 10 dni od dnia 30 listopada 2014 r. Zjednoczone Królestwo rozpocznie całościowe badanie skutków ekonomicznych i aspektów związanych z wdrożeniem, w celu dokonania oceny zalet i praktycznych korzyści ponownego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w decyzjach Prüm, a także niezbędnych kroków, które musiałoby ono w związku z tym podjąć.
   Działania te Zjednoczone Królestwo prowadzić będzie w ścisłej konsultacji z partnerami operacyjnymi w Zjednoczonym Królestwie, państwami członkowskimi, Komisją, Europolem i Eurojustem.
   2.   Wyniki badania skutków ekonomicznych i aspektów związanych z wdrożeniem, o którym mowa w ust. 1, opublikowane zostaną do dnia 30 września 2015 r.
   3.   Jeżeli wyniki tego badania skutków ekonomicznych i aspektów związanych z wdrożeniem będą pozytywne, Zjednoczone Królestwo podejmie do dnia 31 grudnia 2015 r. decyzję o tym, czy zgłosić swoją chęć uczestnictwa w decyzjach Prüm, zgodnie z art. 10 ust. 5 Protokołu nr 36. Zgłoszenia tego dokonuje się w terminie czterech tygodni od dnia 31 grudnia 2015 r.
   Artykuł 3
   Do czasu uzyskania skuteczności przez decyzję potwierdzającą uczestnictwo Zjednoczonego Królestwa w decyzjach Prüm, Zjednoczone Królestwo nie będzie miało, do celów egzekwowania prawa, dostępu do bazy danych Eurodac ustanowionej na mocy rozporządzenia (UE) nr 603/2013.
   Artykuł 4
   Jeśli Zjednoczone Królestwo nie notyfikuje Radzie o swojego zamiaru udziału w decyzjach Prüm w ciągu czterech tygodni od dnia 31 grudnia 2015 r., Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie skutków nieuczestniczenia Zjednoczonego Królestwa w tych decyzjach.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 30 listopada 2014 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 listopada 2014 r.

            W imieniu Rady

         A. GIACOMELLI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1).

      (2)  Decyzja Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12).

      (3)  Decyzja ramowa Rady 2009/905/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie akredytacji dostawców usług kryminalistycznych wykonujących czynności laboratoryjne (Dz.U. L 322 z 9.12.2009, s. 14).

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1).

      (5)  Decyzja Rady 2014/837/UE z dnia 27 listopada 2014 r. określająca niektóre bezpośrednie konsekwencje finansowe wynikające z zaprzestania uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w niektórych aktach prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy sądowej w sprawach karnych, przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony (zob. s. 17 niniejszego Dziennika Urzędowego)

      ZAŁĄCZNIK
      WYKAZ AKTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1

                  1.

                  Konwencja wykonawcza do układu z Schengen z 1985 r.: art. 39, art. 40, art. 42 i 43 (w zakresie, w jakim odnoszą się one do art. 40), art. 44, art. 46, art. 47 (z wyjątkiem ust. 2 lit. c) oraz ust.4), art. 54–58, art. 59, art. 61–69, art. 71, art. 72, art. 126–130 (w zakresie, w jakim odnoszą się do postanowień Konwencji z Schengen, w których Zjednoczone Królestwo uczestniczy), oraz Akt końcowy — deklaracja nr 3 (dotycząca art. 71 ust. 2) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 19)

                  2.

                  Decyzja Rady 2000/586/WSiSW z dnia 28 września 2000 r. ustanawiająca procedurę zmiany art. 40 ust. 4 i 5, art. 41 ust. 7 i art. 65 ust. 2 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz.U. L 248 z 3.10.2000, s. 1)

                  3.

                  Decyzja Rady 2003/725/WSiSW z dnia 2 października 2003 r. zmieniająca postanowienia art. 40 ust. 1 i 7 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz.U. L 260 z 11.10.2003, s. 37)

                  4.

                  Wspólne działanie 97/827/WSiSW z dnia 5 grudnia 1997 r. ustanawiające mechanizm oceny zastosowania i wdrażania na poziomie krajowym międzynarodowych przedsięwzięć w zakresie walki ze zorganizowaną przestępczością (Dz.U. L 344 z 15.12.1997, s. 7)

                  5.

                  Akt Rady z dnia 18 grudnia 1997 r. sporządzający na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej konwencję w sprawie pomocy wzajemnej i współpracy między administracjami celnymi (Dz.U. C 24 z 23.1.1998, s. 1)

                  6.

                  Wspólne działanie 98/700/WSiSW z dnia 3 grudnia 1998 r. przyjęte przez Radę na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej dotyczące ustanowienia europejskiego systemu archiwizacji obrazu (FADO) (Dz.U. L 333 z 9.12.1998, s. 4)

                  7.

                  Decyzja Rady 2000/375/WSiSW z dnia 9 maja 2000 r. w sprawie zwalczania pornografii dziecięcej w Internecie (Dz.U. L 138 z 9.6.2000, s. 1)

                  8.

                  Decyzja Rady 2000/641/WSiSW z dnia 17 października 2000 r. ustanawiająca sekretariat dla wspólnych organów nadzoru ochrony danych utworzony na podstawie Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwencja o Europolu), Konwencji w sprawie wykorzystania technologii informatycznych dla potrzeb celnych oraz Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Konwencja z Schengen) (Dz.U. L 271 z 24.10.2000, s. 1)

                  9.

                  Decyzja Rady 2000/642/WSiSW z dnia 17 października 2000 r. dotycząca uzgodnień w sprawie współpracy pomiędzy jednostkami wywiadu finansowego Państw Członkowskich w odniesieniu do wymiany informacji (Dz.U. L 271 z 24.10.2000, s. 4)

                  10.

                  Decyzja Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiająca Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (Dz.U. L 63 z 6.3.2000, s. 1)

                  11.

                  Decyzja Rady 2003/659/WSiSW z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniająca decyzję 2002/187/WSiSW ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, s. 44)

                  12.

                  Decyzja Rady 2009/426/WSiSW z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wzmocnienia Eurojustu i w sprawie zmiany decyzji 2002/187/WSiSW ustanawiającej Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (Dz.U. L 138 z 4.9.2009, s. 14)

                  13.

                  Decyzja Rady 2002/348/WSiSW z 25 kwietnia 2002 r. dotyczącą bezpieczeństwa w związku z meczami piłki nożnej o charakterze międzynarodowym (Dz.U. L 121 z 8.5.2002, s. 1)

                  14.

                  Decyzja Rady 2007/412/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. zmieniająca decyzję 2002/348/WSiSW dotyczącą bezpieczeństwa w związku z meczami piłki nożnej o charakterze międzynarodowym (Dz.U. L 155 z 15.6.2007, s. 76)

                  15.

                  Decyzja ramowa Rady 2002/465/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych (Dz.U. L 162 z 20.6.2002, s. 1)

                  16.

                  Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (Dz.U. L 190 z 18.7.2002, s. 1)

                  17.

                  Decyzja ramowa Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r. zmieniająca decyzje ramowe 2002/584/WSiSW, 2005/214/WSiSW, 2006/783/WSiSW, 2008/909/WSiSW oraz 2008/947/WSiSW i tym samym wzmacniająca prawa procesowe osób oraz ułatwiająca stosowanie zasady wzajemnego uznawania do orzeczeń wydanych pod nieobecność danej osoby na rozprawie (Dz.U. L 81 z 27.3.2009, s. 24)

                  18.

                  Decyzja Ramowa Rady 2005/214/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym (Dz.U. L 76 z 22.3.2005, s. 16)

                              —

                              Decyzja ramowa Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r. zmieniająca decyzje ramowe 2002/584/WSiSW, 2005/214/WSiSW, 2006/783/WSiSW, 2008/909/WSiSW oraz 2008/947/WSiSW i tym samym wzmacniająca prawa procesowe osób oraz ułatwiająca stosowanie zasady wzajemnego uznawania do orzeczeń wydanych pod nieobecność danej osoby na rozprawie (Dz.U. L 81 z 27.3.2009, s. 24)

                  19.

                  Decyzja ramowa Rady 2006/783/WSiSW z dnia 6 października 2006 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do nakazów konfiskaty (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 59)

                              —

                              Decyzja ramowa Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r. zmieniająca decyzje ramowe 2002/584/WSiSW, 2005/214/WSiSW, 2006/783/WSiSW, 2008/909/WSiSW oraz 2008/947/WSiSW i tym samym wzmacniająca prawa procesowe osób oraz ułatwiająca stosowanie zasady wzajemnego uznawania do orzeczeń wydanych pod nieobecność danej osoby na rozprawie (Dz.U. L 81 z 27.3.2009, s. 24)

                  20.

                  Decyzja ramowa Rady 2006/960/WSiSW z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie uproszczenia wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 89)

                  21.

                  Decyzja Komisji 2007/171/WE z dnia 16 marca 2007 r. ustanawiająca wymogi sieciowe dla Systemu Informacyjnego Schengen II (3. filar) (Dz.U. L 79 z 20.3.2007, s. 63)

                  22.

                  Decyzja Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63)

                  23.

                  Decyzja Rady 2007/845/WSiSW z dnia 6 grudnia 2007 r. dotycząca współpracy pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia w państwach członkowskich w dziedzinie wykrywania i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstwa lub innego mienia związanego z przestępstwem (Dz.U. L 332 z 18.12.2007, s. 103)

                  24.

                  Decyzja ramowa Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (Dz.U. L 350 z 30.12.2008, s. 60)

                  25.

                  Decyzja ramowa Rady 2008/675/WSiSW z dnia 24 lipca 2008 r. w sprawie uwzględniania w nowym postępowaniu karnym wyroków skazujących zapadłych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. L 220 z 15.8.2008, s. 32)

                  26.

                  Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności — w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej (Dz.U. L 327 z 5.12.2008, s. 27)

                              —

                              Decyzja ramowa Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r. zmieniająca decyzje ramowe 2002/584/WSiSW, 2005/214/WSiSW, 2006/783/WSiSW, 2008/909/WSiSW oraz 2008/947/WSiSW i tym samym wzmacniająca prawa procesowe osób oraz ułatwiająca stosowanie zasady wzajemnego uznawania do orzeczeń wydanych pod nieobecność danej osoby na rozprawie (Dz.U. L 81 z 27.3.2009, s. 24)

                  27.

                  Decyzja Rady 2008/976/WSiSW z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie Europejskiej Sieci Sądowej (Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 130)

                  28.

                  Decyzja ramowa Rady 2009/315/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie organizacji wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego pomiędzy państwami członkowskimi oraz treści tych informacji (Dz.U. L 93 z 7.4.2009, s. 23)

                  29.

                  Decyzja Rady 2009/316/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. w sprawie ustanowienia europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych (ECRIS), zgodnie z art. 11 decyzji ramowej 2009/315/WSiSW (Dz.U. L 93 z 7.4.2009, s. 33)

                  30.

                  Decyzja Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 ustanawiająca Europejski Urząd Policji (Europol) (Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37)

                  31.

                  Decyzja Rady 2009/934/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie przyjęcia przepisów wykonawczych regulujących stosunki Europolu z partnerami, w tym wymianę danych osobowych i informacji niejawnych (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 6)

                  32.

                  Decyzja Rady 2009/936/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie przyjęcia przepisów wykonawczych dotyczących plików roboczych do celów analizy stosowanych przez Europol (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 14)

                  33.

                  Decyzja Rady 2009/968/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie przyjęcia przepisów dotyczących poufności informacji Europolu (Dz.U. L 332 z 17.12.2009, s. 17)

                  34.

                  Decyzja ramowa Rady 2009/829/WSiSW z dnia 23 października 2009 r. w sprawie stosowania przez państwa członkowskie Unii Europejskiej zasady wzajemnego uznawania do decyzji w sprawie środków nadzoru stanowiących alternatywę dla tymczasowego aresztowania (Dz.U. L 294 z 11.11.2009, s. 20)

                  35.

                  Decyzja Rady 2009/917/WSiSW z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie stosowania technologii informatycznej do potrzeb celnych (Dz.U. L 323 z 10.12.2009, s. 20)