title: 2007/566/WE: Decyzja Rady z dnia 23 lipca 2007 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Umowy o udziale Republiki Bułgarii i Rumunii w Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz czterech umów powiązanych

text:
                  25.8.2007

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 221/1

         DECYZJA RADY
         z dnia 23 lipca 2007 r.
         w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Umowy o udziale Republiki Bułgarii i Rumunii w Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz czterech umów powiązanych
         (2007/566/WE)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie,
         uwzględniając wniosek Komisji,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 128 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym („porozumienie EOG”) Republika Bułgarii i Rumunia („kraje kandydujące do EOG”) wystąpiły, po ich przystąpieniu do Unii Europejskiej, o przyznanie im statusu Umawiających się stron Porozumienia EOG.

                     (2)

                     W tym celu Komisja, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, wynegocjowała z Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii i krajami kandydującymi do EOG Umowę o udziale Republiki Bułgarii i Rumunii w Europejskim Obszarze Gospodarczym („EOG”) oraz cztery umowy powiązane, mianowicie:

                                 (i)

                                 Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii dotyczące programu współpracy na rzecz wzrostu gospodarczego i zrównoważonego rozwoju w Bułgarii;

                                 (ii)

                                 Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii dotyczące programu współpracy na rzecz wzrostu gospodarczego i zrównoważonego rozwoju w Rumunii;

                                 (iii)

                                 Protokół dodatkowy do Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii związany z przystąpieniem Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej; oraz

                                 (iv)

                                 Protokół dodatkowy do Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii związany z przystąpieniem Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

                     (3)

                     Negocjacje zostały zakończone w dniu 29 marca 2007 r.

                     (4)

                     Z zastrzeżeniem możliwości ich zawarcia w późniejszym terminie, wyżej wymienione umowy powinny zostać podpisane w imieniu Wspólnoty Europejskiej.

                     (5)

                     Do czasu zakończenia procedur wymaganych do ich wejścia w życie oraz w celu utrzymania właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego wyżej wymienione umowy powinny być stosowane tymczasowo zgodnie z porozumieniami w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską i, odpowiednio, Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

            Artykuł 1
            Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej następujących umów, z zastrzeżeniem ich zawarcia w późniejszym terminie:

                        —

                        Umowy o udziale Republiki Bułgarii i Rumunii w Europejskim Obszarze Gospodarczym,

                        —

                        Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii dotyczącego programu współpracy na rzecz wzrostu gospodarczego i zrównoważonego rozwoju w Bułgarii,

                        —

                        Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii dotyczącego programu współpracy na rzecz wzrostu gospodarczego i zrównoważonego rozwoju w Rumunii,

                        —

                        Protokołu dodatkowego do Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią związanego z przystąpieniem Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, oraz

                        —

                        Protokołu dodatkowego do Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii związanego z przystąpieniem Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób upoważnionych do podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, porozumień w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i, odpowiednio, Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu oraz Królestwem Norwegii, dotyczących tymczasowego stosowania Umowy o udziale Republiki Bułgarii i Rumunii w Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz czterech powiązanych umów. Do czasu ich wejścia w życie wyżej wymienione umowy są stosowane tymczasowo od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym zakończono ostatnią z wyżej wymienionych wymian listów.
            Jednak postanowienia Protokołu dodatkowego do Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Islandią związanego z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej oraz Protokołu dodatkowego do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii związanego z przystąpieniem Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, dotyczące nowych i zmienionych kontyngentów taryfowych mających zastosowanie do przywozu do Wspólnoty niektórych gatunków ryb i produktów rybactwa pochodzących z Islandii i Norwegii, są stosowane na zasadzie tymczasowej od pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym zakończono ostatnią wymianę listów.

            Artykuł 3
            Teksty Umowy o udziale Republiki Bułgarii i Rumunii w Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz czterech powiązanych umów, jak również porozumień w formie wymiany listów dotyczących ich tymczasowego stosowania, są dołączone do niniejszej decyzji.

            Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2007 r.

                  W imieniu Rady

               L. AMADO

                  Przewodniczący


title: Decyzja Rady z dnia 4 grudnia 2012 r. w sprawie przedłużenia kadencji przewodniczącego Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin

text:
               8.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 378/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 4 grudnia 2012 r.
   w sprawie przedłużenia kadencji przewodniczącego Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin
   2012/C 378/03
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (1), w szczególności jego art. 47 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją 2007/858/WE z dnia 17 grudnia 2007 r. (2) Rada mianowała Paula A.C.E. VAN DER KOOIJA na stanowisko przewodniczącego Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin.

               (2)

               W dniu 10 października 2012 r., po otrzymaniu pozytywnej opinii Rady Administracyjnej Urzędu, Komisja złożyła wniosek w sprawie przedłużenia kadencji Paula A.C.E. VAN DER KOOIJA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym przedłuża się o okres pięciu lat ze skutkiem od dnia 18 grudnia 2012 r. kadencję Paula A.C.E. VAN DER KOOIJA jako przewodniczącego Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady Administracyjnej Urzędu zostaje upoważniony do dokonania wszelkich ustaleń niezbędnych do wdrożenia art. 1.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 4 grudnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         V. SHIARLY

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 227 z 1.9.1994, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 337 z 21.12.2007, s. 105.


title: 2006/198/WE: Decyzja Komisji z dnia  2 lutego 2006 r.  zatwierdzająca w imieniu Wspólnoty Europejskiej zmiany w załącznikach do Umowy między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie sanitarnych środków ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi  (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 81)   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               10.3.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 71/11

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 2 lutego 2006 r.
   zatwierdzająca w imieniu Wspólnoty Europejskiej zmiany w załącznikach do Umowy między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie sanitarnych środków ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi
   (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 81)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2006/198/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 98/258/WE z dnia 16 marca 1998 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie sanitarnych środków ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi (1), w szczególności jej art. 4 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na posiedzeniu w dniu 27 października 2005 r. Wspólny Komitet Zarządzający ds. Umowy („Komitet”) wydał zalecenie dotyczące równoważności produktów rybołówstwa. Zgodnie z zaleceniem należy wprowadzić zmiany w załączniku V do Umowy.

               (2)

               Zmiany te powinny zostać zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.

               (3)

               Środek przewidziany w niniejszej decyzji jest zgodny z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywieniowego i Zdrowia Zwierząt,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zgodnie z zaleceniem Wspólnego Komitetu Zarządzającego ustanowionego na mocy art. 14 Umowy między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie sanitarnych środków ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi, zmiany w załączniku V do przedmiotowej Umowy zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej. Tekst Umowy w formie wymiany listów, wraz ze zmianami w załączniku V do Umowy, załącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Dyrektora Generalnego ds. Ochrony Zdrowia i Konsumentów do podpisania Umowy w formie wymiany listów, aby stała się wiążąca dla Wspólnoty.
   Artykuł 3
   Niniejszą decyzję stosuje się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Stany Zjednoczone Ameryki powiadomią na piśmie Komisję o zakończeniu procedur wewnętrznych dotyczących zatwierdzenia zmian określonych w art. 1.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 2 lutego 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 118 z 21.4.1998, str. 1.
    ---documentbreak---

               10.3.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 71/12

         UMOWA W FORMIE WYMIANY LISTÓW
   dotycząca zmian w załącznikach do Umowy między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie sanitarnych środków ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi
   Bruksela 30 stycznia 2006 r.
   Szanowny Panie,
   W odniesieniu do Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie sanitarnych środków ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi, mam zaszczyt zaproponować następujące zmiany w załącznikach do Umowy:
   Zastąpienie tekstu w załączniku V, pkt 11, do Umowy, zgodnie z zaleceniem Wspólnego Komitetu Zarządzającego ustanowionego na mocy art. 14 ust. 1 Umowy, właściwym tekstem dodatku A, załączonego do niniejszego pisma.
   Byłbym bardzo zobowiązany za potwierdzenie zgody Stanów Zjednoczonych Ameryki na tego rodzaju zmianę w załączniku V do Umowy.
   Proszę przyjąć wyrazy najwyższego szacunku.

         W imieniu Wspólnoty Europejskiej

      Jaana HUSU-KALLIO

   Bruksela 1 lutego 2006 r.
   Szanowny Panie,
   Niniejszym mam zaszczyt przedstawić odpowiedź na list dotyczący szczegółów proponowanych zmian w załączniku V, pkt. 11, do Umowy między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie sanitarnych środków ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi.
   Mam zaszczyt potwierdzić, że Stany Zjednoczone Ameryki przyjmują proponowane zmiany zgodnie z zaleceniami Wspólnego Komitetu Zarządzającego, ustanowionego na mocy postanowień art. 14 ust. 1 Umowy, których kopia jest załączona do niniejszego listu. Rozumiem, że zmiany te wejdą w życie w dniu, w którym WE powiadomi USA o dopełnieniu niezbędnych procedur stosowanych przy wdrażaniu tych zmian.
   Proszę przyjąć wyrazy najwyższego szacunku.

         W imieniu właściwego organu Stanów Zjednoczonych Ameryki

      Norval E. FRANCIS

      Dodatek A

            „ZAŁĄCZNIK V

                                    —

                                    Artykuł

                                    —

                                    Gatunek

                                    —

                                    Zdrowie zwierząt/zdrowie publiczne

                        Wywóz z WE do USA

                        Wywóz z USA do WE

                        Warunki handlowe

                        Równo-ważność

                        Warunki szczególne

                        Działanie

                        Warunki handlowe

                        Równo-ważność

                        Warunki szczególne

                        Działanie

                        Normy WE

                        Normy USA

                        Normy USA

                        Normy WE

                  11.   Produkty rybołówstwa przeznaczone do spożycia przez ludzi

                                    —

                                    Ryby/produkty rybołówstwa

                        91/67

                        USDI & Tytuł 50

                        NE

                        USDI & Tytuł 50

                        91/67

                        NE

                        W razie stosowania WE ocenia nowe normy US

                                    —

                                    Małże/skorupiaki (oprócz żywych)

                        91/67

                        USDI & Tytuł 50

                        NE

                        USDI & Tytuł 50

                        91/67

                        NE

                                    —

                                    Ryby/produkty rybołówstwa

                        91/493
                        96/22
                        96/23

                        21 CFR
                        123, 1240
                        FFDCA, FIFRA, PHSA, 21 CFR
                        70–82, 180, 110.3–110.93, 113, 114, 123, 172–193, 1240

                        Tak (3)

                        Wymogi niskiej zawartości kwasu względem konserw żywnościowych

                        USA mają podać szczegółowe informacje na temat tego, w jaki sposób można rozpatrzyć wniosek WE dotyczący równoważności konserw żywnościowych o niskiej zawartości kwasu.
                        WE ma dostarczyć: 1) właściwe informacje i dokumenty dotyczące procedury audytu i kontroli wdrażania przez państwa Członkowskie;
                        oraz 2) informacje w sprawie stosowania systemów HACCP w państwach członkowskich.

                        21 CFR
                        123, 1240
                        FFDCA, FIFRA, PHSA, 21 CFR
                        70–82, 180, 110.3–110.93, 113, 114, 123, 172–193, 1240

                        91/493
                        96/22
                        96/23

                        Tak (2)

                        [SANCO/10169/2005] Rev 3

                                    —

                                    Ryby/produkty rybołówstwa

                        USA mają przeprowadzić kontrolę na miejscu w odniesieniu do systemu WE (obejmującą wizytę w urzędach centralnych WE oraz obserwację procedur audytu realizowanych przez Komisję w niektórych państwach członkowskich).
                        Po przeprowadzeniu wymienionych działań USA mają wskazać wszelkie problemy, które nie zostały jeszcze uregulowane.
                        Wyniki kontroli na miejscu mają zostać przedyskutowane z WE. Jeżeli wyniki kontroli na miejscu będą pozytywne, proces określenia równoważności zostanie ukończony, a wszelkie niezbędne procedury – przeprowadzone.

                        NMFS Dobrowolny program oparty na HACCP 50 CFR 260

                        Tak (1)

                                    —

                                    Małże/skorupiaki (oprócz żywych)

                        91/492

                        Krajowy program higieny w odniesieniu do skorupiaków

                        Tak (3)

                        Obecne warunki handlowe

                        WE ma dostarczyć surowe dane stosowane do celów oceny naukowej testów ciało/woda. USA odniesie się do wyników oceny naukowej w terminie 90 dni od otrzymania danych.
                        WE ma dostarczyć: 1) właściwe informacje i dokumenty dotyczące procedury audytu i kontroli wdrażania przez państwa Członkowskie; oraz 2) informacje w sprawie stosowania systemów HACCP w państwach członkowskich.
                        USA mają przeprowadzić kontrolę na miejscu w odniesieniu do systemu WE (obejmującą wizytę w urzędach centralnych WE oraz obserwację procedur audytu realizowanych przez Komisję w niektórych państwach członkowskich).
                        Po przeprowadzeniu wymienionych działań USA mają wskazać wszelkie problemy, które nie zostały jeszcze uregulowane. Wyniki kontroli na miejscu mają zostać przedyskutowane z WE.
                        Jeżeli wyniki kontroli na miejscu będą pozytywne, proces określenia równoważności zostanie ukończony, a wszelkie niezbędne procedury – przeprowadzone.

                        Krajowy program higieny w odniesieniu do skorupiaków

                        91/492

                        Tak (3)

                        Obecne warunki handlowe

                        Wspólne porównanie testów ciało/woda do celów klasyfikacji obszarów produkcji.
                        USA mają powiadomić WE, gdy będą gotowe na poddanie przeglądowi swoich przepisów w zakresie wdrażania HACCP w odniesieniu do owoców morza.
                        WE ma dokonać przeglądu obejmującego w razie konieczności badanie informacji i dokumentów przedłożonych przez USA i dotyczących procedur audytu i kontroli wdrażania. Kontrola na miejscu systemu USA ma zostać zrealizowana w terminie sześciu miesięcy od wystąpienia z wnioskiem przez USA.
                        działań WE ma wskazać wszelkie znaczące problemy w terminie 45 dni od kontroli na miejscu.
                        Wyniki kontroli na miejscu mają zostać przedyskutowane z WE. Jeżeli wyniki kontroli na miejscu będą pozytywne, proces określenia równoważności zostanie ukończony, a wszelkie niezbędne procedury – przeprowadzone.
                        »Zakłady« nie obejmują »pośredników lub handlowców«.

                                    —

                                    Zwierzęta hodowlane i produkty akwakultury

                        91/493
                        96/22
                        96/23

                        Krajowy program higieny w odniesieniu do skorupiaków FFDCA, FIFRA, PHSA, 21 CFR
                        110.3–110.93, 123, 1240, DVM

                        NE

                        Krajowy program higieny w odniesieniu do skorupiaków FFDCA, FIFRA, PHSA, 21 CFR
                        110.3–110.93, 123, 1240, DVM

                        91/493
                        96/22
                        96/23

                        NE”


title: Decyzja Rady (UE) 2017/938 z dnia 23 września 2013 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci

text:
               2.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 142/2

         DECYZJA RADY (UE) 2017/938
   z dnia 23 września 2013 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rtęć i jej związki są wysoce toksyczne dla zdrowia ludzkiego oraz dla zdrowia zwierząt i roślin. W Unii rtęć i jej związki podlegają przepisom służącym ochronie zdrowia ludzkiego i środowiska.

               (2)

               W 2009 r. Rada Zarządzająca Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP) zwróciła się do dyrektora wykonawczego UNEP o zwołanie międzyrządowego komitetu negocjacyjnego posiadającego mandat w zakresie przygotowania międzynarodowego prawnie wiążącego instrumentu dotyczącego rtęci, z myślą o zakończeniu prac przed 27. zwyczajną sesją Rady Zarządzającej w 2013 r.

               (3)

               W grudniu 2010 r. Rada upoważniła Komisję do udziału, w imieniu Unii, w odniesieniu do kwestii wchodzących w zakres kompetencji Unii, i w odniesieniu do których Unia przyjęła przepisy, w negocjacjach na temat międzynarodowego prawnie wiążącego instrumentu dotyczącego rtęci, zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi przedstawionymi w dodatku do tego upoważnienia.

               (4)

               Proces negocjacji został ukończony z wynikiem pozytywnym, podczas piątego posiedzenia międzyrządowego komitetu negocjacyjnego, które odbyło się w Genewie w dniach 13–18 stycznia 2013 r.

               (5)

               Unia miała kluczowe znaczenie w trakcie negocjacji i aktywnie przyczyniła się do osiągnięcia wyniku, który mieści się w ramach wytycznych negocjacyjnych skierowanych do Komisji.

               (6)

               Rada, podczas 3233. posiedzenia w dniu 21 marca 2013 r., z zadowoleniem przyjęła wynik procesu negocjacyjnego.

               (7)

               Międzynarodowy prawnie wiążący instrument dotyczący rtęci zostanie udostępniony do podpisu podczas konferencji dyplomatycznej, która odbędzie się w Kumamoto (Japonia) w dniach 7–11 października 2013 r., jako Konwencja z Minamaty w sprawie rtęci.

               (8)

               Konwencja z Minamaty w sprawie rtęci powinna zatem zostać podpisana,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, z zastrzeżeniem zawarcia tej konwencji (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania konwencji w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 września 2013 r.

            W imieniu Rady

         V. JUKNA

            Przewodniczący

      (1)  Tekst konwencji zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jej zawarcia.


title: Decyzja (UE, Euratom) 2016/485 przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 23 marca 2016 r. w sprawie mianowania sędziów Sądu

text:
               2.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 87/33

         DECYZJA (UE, Euratom) 2016/485 PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   z dnia 23 marca 2016 r.
   w sprawie mianowania sędziów Sądu
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 254 i 255,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Mandaty czternastu sędziów Sądu wygasną z dniem 31 sierpnia 2016 r. Należy dokonać mianowań na okres od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r.

               (2)

               Następujące osoby zaproponowano w celu odnowienia ich kadencji sędziów Sądu: Sten FRIMODT NIELSEN, Dimitrios GRATSIAS, Marc JAEGER, Viktor KREUSCHITZ, Savvas S. PAPASAVVAS oraz Marc VAN DER WOUDE.

               (3)

               Ponadto na stanowiska sędziów Sądu zaproponowano kandydatury Krystyny KOWALIK-BAŃCZYK i Paula NIHOULA.

               (4)

               Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował Stena FRIMODTA NIELSENA, Dimitriosa GRATSIASA, Marca JAEGERA, Krystynę KOWALIK-BAŃCZYK, Viktora KREUSCHITZA, Paula NIHOULA, Savvasa S. PAPASAVVASA oraz Marca VAN DER WOUDEGO jako kandydatów do wykonywania funkcji sędziów Sądu,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na sędziów Sądu na okres od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r. zostają niniejszym mianowani:

               —

               Sten FRIMODT NIELSEN,

               —

               Dimitrios GRATSIAS,

               —

               Marc JAEGER,

               —

               Krystyna KOWALIK-BAŃCZYK,

               —

               Viktor KREUSCHITZ,

               —

               Paul NIHOUL,

               —

               Savvas S. PAPASAVVAS,

               —

               Marc VAN DER WOUDE.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 marca 2016 r.

         P. DE GOOIJER

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1030 z dnia 7 maja 2015 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Demokratyczną Republiką Timoru Wschodniego dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               3.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 173/1

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1030
   z dnia 7 maja 2015 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Demokratyczną Republiką Timoru Wschodniego dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Demokratycznej Republiki Timoru Wschodniego z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).

               (2)

               Przy tym odniesieniu do Demokratycznej Republiki Timoru Wschodniego zamieszczony jest przypis wskazujący, że zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy dotyczącej zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską.

               (3)

               W dniu 9 października 2014 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do podjęcia negocjacji z Demokratyczną Republiką Timoru Wschodniego w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Demokratyczną Republiką Timoru Wschodniego dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („umowa”).

               (4)

               Negocjacje w sprawie umowy zostały podjęte w dniu 19 listopada 2014 r. i zakończyły się pomyślnie parafowaniem jej w drodze wymiany listów w dniu 15 grudnia 2014 r.

               (5)

               Należy podpisać umowę i zatwierdzić deklaracje dołączone do umowy, w imieniu Unii. Należy tymczasowo stosować umowę od dnia jej podpisania do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej formalnego zawarcia.

               (6)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (7)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Demokratyczną Republiką Timoru Wschodniego dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („umowa”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 4
   Umowę stosuje się tymczasowo od momentu jej podpisania (5) do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 maja 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (5)  Data podpisania umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady 2010/686/WPZiB z dnia 13 września 2010 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Islamską Republiką Afganistanu w sprawie statusu misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN)

text:
               12.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 294/1

         DECYZJA RADY 2010/686/WPZiB
   z dnia 13 września 2010 r.
   w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Islamską Republiką Afganistanu w sprawie statusu misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 5 i art. 218 ust. 6 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „Wysokim Przedstawicielem”),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zakończono negocjacje pod zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela dotyczące Umowy między Unią Europejską a Islamską Republiką Afganistanu w sprawie statusu misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN) (zwanej dalej „umową”).

               (2)

               Umowę należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę między Unią Europejską a Islamską Republiką Afganistanu w sprawie statusu misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 13 września 2010 r.

            W imieniu Rady

         S. VANACKERE

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               12.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 294/2

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Islamską Republiką Afganistanu w sprawie statusu misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN)
   UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „UE”,
   z jednej strony, oraz
   ISLAMSKA REPUBLIKA AFGANISTANU, zwana dalej „państwem przyjmującym”,
   z drugiej strony umowy,
   razem zwane dalej „Stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC:
   pismo Ministra Spraw Zagranicznych Islamskiej Republiki Afganistanu (Afganistanu) Rangina Dadfara Spanty z dnia 16 maja 2007 r., w którym wzywa on UE do rozpoczęcia misji policyjnej w Afganistanie,
   przyjęcie przez Radę dnia 30 maja 2007 r. wspólnego działania 2007/369/WPZiB w sprawie utworzenia misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN),
   motyw 9 tego wspólnego działania, w którym podkreślono, że EUPOL AFGANISTAN wpisuje się w szerszy kontekst wysiłków społeczności międzynarodowej mających na celu wsparcie rządu Afganistanu w przejmowaniu odpowiedzialności za wzmocnienie praworządności, a w szczególności w zakresie zwiększenia zdolności policji cywilnej do egzekwowania prawa,
   przyjęcie przez Radę dnia 18 maja 2010 r. decyzji 2010/279/WPZiB w sprawie przedłużenia EUPOL AFGANISTAN,
   art. 3 ust. 2 tej decyzji Rady, który przewiduje, że EUPOL AFGANISTAN nie jest misją wykonawczą; wypełnia ona swoje zadania, korzystając między innymi z monitorowania, programów mentorskich, doradztwa i szkoleń,
   art. 8 ust. 1 tej decyzji, który przewiduje, że status personelu EUPOL AFGANISTAN w Afganistanie, włącznie z, w odpowiednich przypadkach, przywilejami, immunitetami i dalszymi gwarancjami niezbędnymi do wypełnienia i sprawnego funkcjonowania EUPOL AFGANISTAN ustala się w umowie, która będzie zawarta zgodnie z art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej,
   fakt, że niniejsza umowa nie będzie miała wpływu na prawa ani obowiązki Stron wynikające z umów międzynarodowych ani innych instrumentów ustanawiających międzynarodowe sądy i trybunały, w tym ze Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zakres i definicje
   1.   Niniejsza umowa ma zastosowanie do misji policyjnej Unii Europejskiej w Islamskiej Republice Afganistanu oraz do jej personelu.
   2.   Niniejsza umowa ma zastosowanie wyłącznie na terytorium państwa przyjmującego.
   3.   Do celów niniejszej umowy:

               a)

               „EUPOL AFGANISTAN” oznacza misję policyjną UE w Afganistanie, utworzoną przez Radę Unii Europejskiej na mocy wspólnego działania 2007/369/WPZiB z dnia 30 maja 2007 r., w tym jej komponenty, siły, jednostki, dowództwo i personel rozmieszczony na terytorium państwa przyjmującego i przydzielony misji EUPOL AFGANISTAN;

               b)

               „szef misji” oznacza szefa misji EUPOL AFGANISTAN, mianowanego przez Radę Unii Europejskiej;

               c)

               „personel EUPOL AFGANISTAN” oznacza szefa misji, personel oddelegowany przez państwa członkowskie i instytucje UE oraz państwa spoza UE zaproszone przez UE do udziału w EUPOL AFGANISTAN, personel międzynarodowy zatrudniony na podstawie umów przez EUPOL AFGANISTAN i każdy inny personel tymczasowo przypisany do EUPOL AFGANISTAN, dysponujący dodatkową wiedzą fachową, rozmieszczony w celu przygotowania, wsparcia i realizacji misji oraz personel wysłany przez państwo wysyłające lub instytucję UE w ramach misji. Wszyscy członkowie personelu EUPOL AFGANISTAN, nawet w przypadku wydania im zwykłych paszportów przez ich państwo obywatelstwa, otrzymają wszystkie przywileje i immunitety przedstawione w niniejszej umowie. Do personelu EUPOL AFGANISTAN nie zalicza się kontrahentów handlowych ani personelu miejscowego;

               d)

               „dowództwo” oznacza główne dowództwo EUPOL AFGANISTAN w Afganistanie mieszczące się w Kabulu;

               e)

               „państwo wysyłające” oznacza każde państwo członkowskie UE lub państwo spoza UE, które oddelegowało personel do EUPOL AFGANISTAN;

               f)

               „obiekty” oznaczają wszelkie budynki, pomieszczenia, instalacje i grunt niezbędne do prowadzenia działalności przez EUPOL AFGANISTAN, jak również do zakwaterowania personelu EUPOL AFGANISTAN zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi państwa przyjmującego;

               g)

               „personel miejscowy” oznacza personel posiadający obywatelstwo państwa przyjmującego lub mający w nim stałe miejsce pobytu;

               h)

               „korespondencja służbowa” oznacza wszelką korespondencję związaną z EUPOL AFGANISTAN i z jej funkcjami;

               i)

               „zasady dyplomatyczne” oznaczają odnośne zasady zawarte w Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r., których obie Strony powinny wzajemnie przestrzegać zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy;

               j)

               „państwo przyjmujące” oznacza Islamską Republikę Afganistanu.

         Artykuł 2
   Postanowienia ogólne
   1.   EUPOL AFGANISTAN oraz personel EUPOL AFGANISTAN szanują przepisy ustawowe i wykonawcze państwa przyjmującego oraz przestrzegają ich, a także powstrzymują się od wszelkich działań lub wszelkiej działalności niezgodnych z celami EUPOL AFGANISTAN.
   2.   EUPOL AFGANISTAN zachowuje niezależność w wykonywaniu swoich funkcji na podstawie niniejszej umowy. Państwo przyjmujące respektuje jednolity i międzynarodowy charakter EUPOL AFGANISTAN.
   3.   Szef misji regularnie informuje rząd państwa przyjmującego o liczbie personelu EUPOL AFGANISTAN stale przebywającego na terytorium państwa przyjmującego.
   Artykuł 3
   Identyfikacja
   1.   Członkowie personelu EUPOL AFGANISTAN otrzymują karty identyfikacyjne misji EUPOL AFGANISTAN, które pozwalają na ich identyfikację i które są obowiązani mieć stale przy sobie. Odpowiednie organy zajmujące się kwestiami bezpieczeństwa, opodatkowania, imigracji i ceł w państwie przyjmującym otrzymują wzór karty identyfikacyjnej EUPOL AFGANISTAN.
   2.   EUPOL AFGANISTAN ma prawo wywiesić flagę UE w siedzibie dowództwa i w każdym innym miejscu, samą lub wraz z flagą państwa przyjmującego, za zgodą państwa przyjmującego w zależności od stopnia bezpieczeństwa danej lokalizacji, zgodnie z decyzją szefa misji. Flagi lub oznaczenia poszczególnych kontyngentów narodowych biorących udział w EUPOL AFGANISTAN mogą być umieszczane na obiektach EUPOL AFGANISTAN, na ich pojazdach i wszelkich innych środkach transportu oraz mundurach, zgodnie z decyzją szefa misji.
   Artykuł 4
   Przekraczanie granic i przemieszczanie się po terytorium państwa przyjmującego
   1.   Personel, majątek, pojazdy i inne cywilne środki transportu EUPOL AFGANISTAN przekraczają granicę państwa przyjmującego na oficjalnych przejściach granicznych i przez międzynarodowe korytarze powietrzne.
   2.   Państwo przyjmujące ułatwia wjazd personelu EUPOL AFGANISTAN oraz przywiezienie majątku, pojazdów i wszelkich innych cywilnych środków transportu EUPOL AFGANISTAN na swoje terytorium, jak również wyjazd personelu EUPOL AFGANISTAN oraz wywiezienie majątku, pojazdów i wszelkich innych cywilnych środków transportu EUPOL AFGANISTAN ze swojego terytorium. Poza kontrolą paszportową przy wjeździe na terytorium państwa przyjmującego i wyjeździe z niego członkowie personelu EUPOL AFGANISTAN posiadający kartę identyfikacyjną EUPOL AFGANISTAN lub tymczasowy dowód uczestnictwa w EUPOL AFGANISTAN nie podlegają przepisom paszportowym, przepisom i procedurom dotyczącym kontroli celnej, przepisom wizowym i imigracyjnym ani jakimkolwiek formom kontroli imigracyjnej na terytorium państwa przyjmującego.
   3.   Personel EUPOL AFGANISTAN składający wniosek wizowy nie podlega przepisom państwa przyjmującego w zakresie rejestracji i kontroli cudzoziemców, jednak nie nabywa on praw do stałego pobytu lub zamieszkania na terytorium państwa przyjmującego. W tym celu ministerstwo spraw zagranicznych Afganistanu podejmuje działania zgodnie z prawem.
   4.   Majątek, pojazdy i wszelkie inne cywilne środki transportu EUPOL AFGANISTAN, przywożone na terytorium państwa przyjmującego, przewożone przez nie lub wywożone z niego w celu wspierania EUPOL AFGANISTAN, nie podlegają obowiązkowi przedłożenia spisu inwentarza lub innych dokumentów celnych. EUPOL AFGANISTAN dostarcza właściwym organom państwa przyjmującego wykaz takiego majątku, pojazdów i wszelkich innych cywilnych środków transportu.
   5.   Pojazdy i wszelkie inne cywilne środki transportu wykorzystywane do wsparcia EUPOL AFGANISTAN nie podlegają wymogom posiadania lokalnych licencji ani rejestracji. Odpowiednie międzynarodowe normy i przepisy nadal mają zastosowanie. Na wniosek szefa misji państwo przyjmujące nieodpłatnie dostarcza dyplomatyczne tablice rejestracyjne dla wszystkich pojazdów EUPOL AFGANISTAN. W razie konieczności zostaną zawarte dodatkowe uzgodnienia, o których mowa w art. 19.
   6.   Personel EUPOL AFGANISTAN może kierować pojazdami, nawigować statkami, okrętami i promami oraz obsługiwać statki powietrzne i wszelkie inne cywilne środki transportu na terytorium państwa przyjmującego pod warunkiem posiadania – odpowiednio – ważnych krajowych lub międzynarodowych praw jazdy, uprawnień kapitańskich lub licencji pilota. Państwo przyjmujące uznaje ważność praw jazdy lub pozwoleń posiadanych przez członków personelu EUPOL AFGANISTAN, nie pobierając z tego tytułu podatków ani opłat.
   7.   Personel EUPOL AFGANISTAN oraz należące do niego pojazdy i wszelkie inne cywilne środki transportu, sprzęt i dostawy korzystają z prawa do swobodnego i nieograniczonego przemieszczania się po całym terytorium państwa przyjmującego, w tym jego przestrzeni powietrznej, z uwzględnieniem stopnia bezpieczeństwa oszacowanego wspólnie przez szefa misji i odnośne władze państwa przyjmującego. Wszelkie konieczne dodatkowe uzgodnienia mogą być zawierane zgodnie z art. 19 niniejszej umowy.
   8.   Do celów podróży służbowych personel EUPOL AFGANISTAN i personel miejscowy może korzystać z publicznych dróg, mostów, statków, okrętów i promów oraz portów lotniczych bez obowiązku uiszczania ceł, opłat, opłat drogowych, podatków czy innych należności. Do celów podróży zewnętrznych przestrzega się prawa międzynarodowego. EUPOL AFGANISTAN i jej personel nie zwalnia się z uzasadnionych opłat za usługi zamówione i wykonane na zasadach odnoszących się do usług świadczonych na rzecz obywateli państwa przyjmującego.
   Artykuł 5
   Przywileje i immunitety przyznane EUPOL AFGANISTAN przez państwo przyjmujące
   1.   Obiekty EUPOL AFGANISTAN są nietykalne. Urzędnicy państwa przyjmującego nie mogą do nich wkraczać bez zgody szefa misji.
   2.   Obiekty EUPOL AFGANISTAN, ich wyposażenie i inne przedmioty, które się w nich znajdują, oraz jej posiadające upoważnienie środki transportu nie podlegają rewizji, rekwizycji, zajęciu ani egzekucji, zgodnie z zasadami dyplomatycznymi.
   3.   EUPOL AFGANISTAN, jej mienie i majątek objęte są immunitetem jurysdykcyjnym, niezależnie od tego, gdzie i w czyim posiadaniu się znajdują.
   4.   Archiwa i dokumenty EUPOL AFGANISTAN są nietykalne zawsze i niezależnie od tego, gdzie się znajdują, zgodnie z zasadami dyplomatycznymi. EUPOL AFGANISTAN oficjalnie informuje organy państwa przyjmującego o lokalizacji wspomnianych archiwów i dokumentów.
   5.   Korespondencja służbowa EUPOL AFGANISTAN jest nietykalna.
   6.   EUPOL AFGANISTAN, jak również jej dostawcy i kontrahenci, zwolnieni są z wszelkich opłat krajowych, regionalnych i lokalnych oraz podatków i należności o podobnym charakterze w odniesieniu do nabywanych i przywożonych towarów, świadczonych usług oraz obiektów wykorzystywanych przez EUPOL AFGANISTAN do celów EUPOL AFGANISTAN. EUPOL AFGANISTAN, zgodnie z zasadami dyplomatycznymi, nie jest zwolniona z opłat, podatków ani należności stanowiących zapłatę za świadczone usługi.
   7.   Zgodnie z zasadami dyplomatycznymi państwo przyjmujące zezwala na przywóz przedmiotów potrzebnych do celów EUPOL AFGANISTAN i zwalnia je z wszelkich ceł, opłat, opłat drogowych, podatków i opłat o podobnym charakterze innych niż opłaty za przechowywanie, przewóz i inne świadczone usługi.
   Artykuł 6
   Przywileje i immunitety przyznane personelowi EUPOL AFGANISTAN przez państwo przyjmujące
   1.   Personel EUPOL AFGANISTAN nie podlega aresztowaniu ani zatrzymaniu w żadnej formie zgodnie z zasadami dyplomatycznymi.
   2.   Dokumenty, korespondencja i mienie personelu EUPOL AFGANISTAN są nietykalne, z wyjątkiem przypadku przedsięwzięcia środków egzekucyjnych dozwolonych na mocy ust. 7 poniżej.
   3.   Państwo przyjmujące, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi, wydaje nieodpłatnie personelowi EUPOL AFGANISTAN dyplomatyczny dowód tożsamości.
   4.   Personel EUPOL AFGANISTAN korzysta z immunitetu od jurysdykcji karnej państwa przyjmującego niezależnie od okoliczności. Immunitet od jurysdykcji karnej, z którego korzysta personel EUPOL AFGANISTAN, może zostać uchylony – w zależności od przypadku – przez państwo wysyłające lub odpowiednią instytucję UE. Uchylenie takie musi zawsze być jednoznacznie wyrażone.
   5.   Personel EUPOL AFGANISTAN korzysta z immunitetu od jurysdykcji cywilnej i administracyjnej państwa przyjmującego w odniesieniu do wypowiedzi ustnych lub pisemnych i wszystkich działań podejmowanych przez niego podczas pełnienia obowiązków służbowych. Szef misji oraz właściwy organ państwa wysyłającego lub instytucja UE są niezwłocznie powiadamiani o każdym przypadku wszczęcia przed sądem państwa przyjmującego jakiegokolwiek postępowania cywilnego przeciwko personelowi EUPOL AFGANISTAN. Przed wszczęciem postępowania sądowego szef misji oraz właściwy organ państwa wysyłającego lub instytucja UE przedkładają sądowi dokument stwierdzający, czy działanie, o którym mowa, zostało podjęte przez personel EUPOL AFGANISTAN podczas pełnienia obowiązków służbowych. Jeśli czyn ten został popełniony podczas pełnienia obowiązków służbowych, nie wszczyna się postępowania i stosuje się przepisy art. 16. Jeżeli czyn ten nie został popełniony podczas pełnienia obowiązków służbowych, można kontynuować postępowanie. Poświadczenie szefa misji oraz właściwego organu państwa wysyłającego lub instytucji UE jest wiążące dla jurysdykcji państwa przyjmującego i państwo to nie może go zakwestionować. Wszczęcie postępowania przez członka personelu EUPOL AFGANISTAN uniemożliwia mu powoływanie się na immunitet jurysdykcyjny w stosunku do powództw wzajemnych powiązanych bezpośrednio z powództwem głównym.
   6.   Personel EUPOL AFGANISTAN nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka.
   7.   W stosunku do członka personelu EUPOL AFGANISTAN nie mogą być przedsięwzięte żadne środki egzekucyjne, z wyjątkiem przypadków, w których wszczęto przeciwko niemu postępowanie cywilne niepowiązane z wykonywaniem obowiązków służbowych. Mienie członka personelu EUPOL AFGANISTAN nie podlega zajęciu w celu wykonania wyroku, postanowienia lub nakazu sądowego, jeśli szef misji poświadczy, iż jest ono niezbędne do wykonywania jego obowiązków służbowych. W postępowaniu cywilnym personel EUPOL AFGANISTAN nie podlega ograniczeniu wolności osobistej ani innym środkom przymusu.
   8.   Immunitet członków personelu EUPOL AFGANISTAN od jurysdykcji państwa przyjmującego nie wyłącza ich spod jurysdykcji odpowiednich państw wysyłających.
   9.   Personel EUPOL AFGANISTAN, zgodnie z zasadami dyplomatycznymi, nie podlega w zakresie usług świadczonych na rzecz EUPOL AFGANISTAN przepisom o ubezpieczeniach społecznych, które mogą obowiązywać w państwie przyjmującym.
   10.   Personel EUPOL AFGANISTAN zwolniony jest w państwie przyjmującym z wszelkich form opodatkowania dochodów i wynagrodzenia, wypłacanych mu przez EUPOL AFGANISTAN lub państwa wysyłające, a także wszelkich innych dochodów pochodzących spoza państwa przyjmującego. Personel miejscowy nie jest zwolniony z obowiązujących przepisów.
   11.   Państwo przyjmujące, zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi, które może przyjąć, zezwala na przywóz przedmiotów przeznaczonych do osobistego użytku personelu EUPOL AFGANISTAN i zwalnia z wszelkich opłat celnych, podatków i innych należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat za przechowywanie, przewóz i podobne usługi w odniesieniu do tych przedmiotów. Państwo przyjmujące zezwala również na wywóz takich przedmiotów. Zakup towarów lub usług na rynku krajowym przez personel EUPOL AFGANISTAN jest zwolniony z podatku VAT i innych podatków, zgodnie z przepisami państwa przyjmującego.
   12.   Osobisty bagaż personelu EUPOL AFGANISTAN jest zwolniony z kontroli, chyba że istnieją poważne podstawy do przypuszczenia, że zawiera on przedmioty, które nie są przeznaczone do osobistego użytku personelu EUPOL AFGANISTAN, lub przedmioty, których przywóz lub wywóz jest zabroniony przez przepisy państwa przyjmującego lub które podlegają przepisom tego państwa w zakresie kwarantanny. Rewizja takiego bagażu osobistego jest przeprowadzana wyłącznie w obecności przedstawicieli odnośnych organów państwa przyjmującego i zainteresowanego członka międzynarodowego personelu EUPOL AFGANISTAN lub, w imieniu tego członka, upoważnionego przedstawiciela EUPOL AFGANISTAN.
   Artykuł 7
   Personel miejscowy
   Personel miejscowy korzysta z przywilejów i immunitetów zgodnie z kategoriami międzynarodowymi tylko w zakresie przyznanym mu przez państwo przyjmujące. Państwo przyjmujące sprawuje jednak jurysdykcję nad tym personelem w taki sposób, aby nadmiernie nie zakłócać wypełniania przez niego obowiązków związanych z EUPOL AFGANISTAN.
   Artykuł 8
   Jurysdykcja karna
   Właściwe organy państwa wysyłającego mają prawo w pełni sprawować na terytorium państwa przyjmującego jurysdykcję karną oraz władzę dyscyplinarną przyznaną im przez prawo państwa wysyłającego w stosunku do każdego członka personelu EUPOL AFGANISTAN.
   Artykuł 9
   Bezpieczeństwo
   1.   Państwo przyjmujące, korzystając z własnych środków i uwzględniając swoje możliwości, przyjmuje pełną odpowiedzialność za bezpieczeństwo personelu EUPOL AFGANISTAN.
   2.   Do celów powyższego ust. 1 państwo przyjmujące stosuje wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ochrony i bezpieczeństwa EUPOL AFGANISTAN i personelowi EUPOL AFGANISTAN. Jakiekolwiek postanowienia szczególne proponowane przez państwo przyjmujące uzgadnia się z szefem misji przed ich wykonaniem. Państwo przyjmujące zezwala na wszelkie działania związane z ewakuacją medyczną personelu EUPOL AFGANISTAN i udziela nieodpłatnie wsparcia w tym zakresie.
   W razie konieczności zostaną zawarte dodatkowe uzgodnienia, o których mowa w art. 19.
   3.   Personel EUPOL AFGANISTAN – z zastrzeżeniem decyzji szefa misji i zgodnie z odpowiednimi przepisami państwa przyjmującego dotyczącymi materiałów wybuchowych i broni strzeleckiej – ma prawo noszenia broni osobistej i amunicji służących wyłącznie do samoobrony. W tym celu EUPOL AFGANISTAN regularnie dostarcza odnośnym organom afgańskim wykaz broni palnej noszonej przez personel EUPOL AFGANISTAN.
   Artykuł 10
   Umundurowanie
   1.   Członkowie personelu EUPOL AFGANISTAN noszą mundury krajowe lub ubrania cywilne wyraźnie oznakowane emblematem EUPOL AFGANISTAN.
   2.   Noszenie mundurów podlega zasadom określonym przez szefa misji.
   Artykuł 11
   Współpraca i dostęp do informacji
   1.   Państwo przyjmujące zapewnia pełną współpracę i wsparcie EUPOL AFGANISTAN i jej personelowi.
   2.   Jeżeli jest to pożądane i niezbędne w celu wypełnienia zadań EUPOL AFGANISTAN, państwo przyjmujące zapewnia personelowi EUPOL AFGANISTAN skuteczny dostęp do:

               —

               obiektów, miejsc i pojazdów służbowych znajdujących się pod kontrolą państwa przyjmującego, które mają znaczenie dla wypełniania mandatu EUPOL AFGANISTAN,

               —

               dokumentacji, materiałów i informacji za zgodą krajowych organów bezpieczeństwa znajdujących się pod kontrolą państwa przyjmującego, w zakresie niezbędnym do wypełnienia mandatu EUPOL AFGANISTAN.

         W razie konieczności oraz do celów tiret pierwszego powyżej zostaną zawarte dodatkowe uzgodnienia, o których mowa w art. 19.
   3.   Szef misji i państwo przyjmujące regularnie konsultują się wzajemnie i przyjmują stosowne środki, aby zapewniać ścisłą współpracę na każdym odpowiednim szczeblu. Państwo przyjmujące wyznacza oficera łącznikowego przy EUPOL AFGANISTAN.
   Artykuł 12
   Wsparcie państwa przyjmującego i zawieranie umów
   1.   Państwo przyjmujące udziela EUPOL AFGANISTAN, na jej prośbę, pomocy w znalezieniu odpowiednich obiektów.
   2.   Państwo przyjmujące udostępnia nieodpłatnie, w miarę potrzeb i możliwości, obiekty należące do rządu państwa przyjmującego, w zakresie potrzebnym do prowadzenia przez EUPOL AFGANISTAN działań administracyjnych i operacyjnych. Obiekty należące do podmiotów prywatnych mogą być wykorzystywane przez EUPOL AFGANISTAN wyłącznie za zgodą właściciela tych obiektów i z pełnym poszanowaniem odnośnej umowy najmu lub innej umowy.
   3.   W zakresie swoich środków i możliwości państwo przyjmujące udziela pomocy w przygotowaniu, powołaniu, realizacji i wspieraniu EUPOL AFGANISTAN, co obejmuje wspólne korzystanie z obiektów i sprzętu wraz z ekspertami EUPOL AFGANISTAN.
   4.   Państwo przyjmujące udziela pomocy i wsparcia EUPOL AFGANISTAN na co najmniej takich samych warunkach, na jakich udziela pomocy i wsparcia własnym obywatelom.
   5.   EUPOL AFGANISTAN posiada konieczną zdolność prawną zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi państwa przyjmującego, aby wypełniać swoje zadanie, w szczególności w celu otwierania rachunków bankowych oraz nabywania majątku lub dysponowania nim, jak również, aby być stroną w postępowaniu prawnym.
   6.   Prawo właściwe dla umów zawieranych przez EUPOL AFGANISTAN w państwie przyjmującym określa się w odpowiednich przepisach tych umów.
   7.   Umowy zawierane przez EUPOL AFGANISTAN mogą przewidywać, że do sporów wynikających z jej wykonywania ma zastosowanie procedura rozstrzygania sporów, o której mowa w art. 16 ust. 3 i 4.
   8.   Państwo przyjmujące ułatwia wykonywanie umów zawieranych przez EUPOL AFGANISTAN z podmiotami gospodarczymi dla celów misji.
   Artykuł 13
   Zmiany w obiektach
   1.   EUPOL AFGANISTAN jest upoważniona do budowy, przebudowy lub wprowadzania innych zmian w obiektach będących w jej posiadaniu lub oddanych do jej dyspozycji, a należących do rządu państwa przyjmującego, w zależności od jej wymogów operacyjnych.
   2.   Państwo przyjmujące nie żąda od EUPOL AFGANISTAN żadnego odszkodowania za budowę, przebudowę lub zmiany w wyżej wymienionych obiektach należących do rządu państwa przyjmującego.
   Artykuł 14
   Zmarli członkowie personelu EUPOL AFGANISTAN
   1.   Szef misji ma prawo zająć się odesłaniem zwłok wszelkich zmarłych członków personelu EUPOL AFGANISTAN oraz odesłaniem ich mienia osobistego do kraju pochodzenia, jak również podjąć odpowiednie działania w tym zakresie.
   2.   Nie przeprowadza się sekcji zwłok jakichkolwiek zmarłych członków personelu EUPOL AFGANISTAN bez zgody zainteresowanego państwa oraz obecności przedstawiciela EUPOL AFGANISTAN lub przedstawiciela zainteresowanego państwa.
   3.   Państwo przyjmujące oraz EUPOL AFGANISTAN współpracują w jak najszerszym zakresie w celu szybkiego odesłania zwłok zmarłych członków personelu EUPOL AFGANISTAN do kraju pochodzenia.
   Artykuł 15
   Łączność
   1.   EUPOL AFGANISTAN może, we współpracy z ministerstwem telekomunikacji i technologii informacyjnych państwa przyjmującego, instalować i obsługiwać nadawcze i odbiorcze stacje radiowe, jak również systemy satelitarne. EUPOL AFGANISTAN współpracuje z właściwymi organami państwa przyjmującego w celu uniknięcia konfliktu w korzystaniu z właściwych częstotliwości. Państwo przyjmujące udostępnia zakres częstotliwości bez pobierania opłat.
   2.   EUPOL AFGANISTAN korzysta z prawa do nieograniczonej łączności radiowej (włącznie z satelitarnymi, ruchomymi i przenośnymi aparatami radiowymi), telefonicznej, telegraficznej, faksowej i za pomocą innych środków, jak również z prawa do instalowania urządzeń niezbędnych do utrzymywania takiej łączności w obrębie obiektów EUPOL AFGANISTAN i między nimi, w tym instalowania kabli i linii naziemnych na potrzeby EUPOL AFGANISTAN.
   3.   W obrębie swoich obiektów EUPOL AFGANISTAN może podjąć działania niezbędne do dystrybucji poczty adresowanej do EUPOL AFGANISTAN lub jej personelu i przez nich nadawanej.
   Artykuł 16
   Roszczenia odszkodowawcze z tytułu śmierci, uszkodzenia ciała, szkody lub straty
   1.   EUPOL AFGANISTAN ani jej personel nie ponoszą odpowiedzialności za jakiekolwiek szkody ani straty związane z wypełnianiem obowiązków służbowych dotyczące mienia cywilnego lub państwowego, które związane są z potrzebami operacyjnymi lub powstają w wyniku działań związanych z niepokojami społecznymi lub ochroną EUPOL AFGANISTAN. W przypadku incydentu związanego z taką szkodą lub stratą Strony przeprowadzą wspólne dochodzenie, aby odpowiednio zażegnać ten incydent.
   2.   W celu osiągnięcia ugody roszczenia odszkodowawcze z tytułu szkód lub strat dotyczących mienia cywilnego lub państwowego nieobjętych postanowieniami ust. 1 oraz roszczenia odszkodowawcze z tytułu śmierci lub uszkodzenia ciała oraz z tytułu szkód lub strat dotyczących mienia EUPOL AFGANISTAN są przekazywane EUPOL AFGANISTAN przez właściwe organy państwa przyjmującego w przypadku roszczeń odszkodowawczych wniesionych przez osoby prawne lub fizyczne z państwa przyjmującego, oraz kierowane do właściwych organów państwa przyjmującego w przypadku roszczeń odszkodowawczych wniesionych przez EUPOL AFGANISTAN.
   3.   Jeśli osiągnięcie ugody jest niemożliwe, roszczenie przedkłada się komisji ds. roszczeń złożonej z jednakowej liczby przedstawicieli EUPOL AFGANISTAN i przedstawicieli państwa przyjmującego. Rozstrzygnięcie co do roszczeń osiąga się na zasadzie wspólnego porozumienia.
   4.   Jeżeli niemożliwe jest osiągnięcie ugody w ramach komisji ds. roszczeń, spór jest rozstrzygany na drodze dyplomatycznej między przedstawicielami państwa przyjmującego i UE w przypadku roszczeń w wysokości nie większej niż 40 000 EUR. W przypadku roszczeń powyżej tej kwoty spór jest wnoszony przed trybunał arbitrażowy, którego decyzja jest wiążąca.
   5.   Trybunał arbitrażowy, o którym mowa w ust. 4, składa się z trzech sędziów polubownych, z których jeden jest wyznaczany przez państwo przyjmujące, jeden – przez EUPOL AFGANISTAN, a trzeci wyznaczany jest wspólnie przez państwo przyjmujące i EUPOL AFGANISTAN. Jeśli jedna ze Stron nie wyznaczy sędziego polubownego w terminie dwóch miesięcy lub w przypadku braku zgody pomiędzy państwem przyjmującym a EUPOL AFGANISTAN co do wyznaczenia trzeciego sędziego, sędzia ten jest wyznaczany przez szefa misji ONZ w Afganistanie.
   6.   EUPOL AFGANISTAN oraz organy administracyjne państwa przyjmującego zawierają porozumienie administracyjne w celu określenia zakresu uprawnień komisji ds. roszczeń oraz trybunału arbitrażowego, procedur obowiązujących w tych organach oraz zasad wnoszenia roszczeń.
   Artykuł 17
   Współpraca i spory
   1.   Wszystkie kwestie zaistniałe w związku ze stosowaniem niniejszej umowy są rozpatrywane wspólnie przez przedstawicieli EUPOL AFGANISTAN oraz właściwe organy państwa przyjmującego.
   2.   W przypadku braku wcześniejszego rozstrzygnięcia spory dotyczące wykładni lub stosowania niniejszej umowy rozstrzygane są wyłącznie na drodze dyplomatycznej przez przedstawicieli państwa przyjmującego i przedstawicieli UE.
   Artykuł 18
   Pozostałe postanowienia
   1.   Rząd państwa przyjmującego odpowiada zgodnie z odpowiednimi przepisami za to, by władze lokalne państwa przyjmującego wprowadzały w życie przewidziane w niniejszej umowie przywileje, immunitety i prawa EUPOL AFGANISTAN i jej personelu oraz by ich przestrzegały.
   2.   Żadne z postanowień niniejszej umowy nie ma na celu ustanowienia odstępstwa ani nie może być interpretowane jako ustanawiające odstępstwo od praw, które mogą przysługiwać na mocy innych umów państwu członkowskiemu UE lub jakiemukolwiek innemu państwu wnoszącemu wkład w EUPOL AFGANISTAN.
   Artykuł 19
   Uzgodnienia wykonawcze
   Do celów niniejszej umowy kwestie operacyjne, administracyjne i techniczne mogą być przedmiotem osobnych uzgodnień pomiędzy szefem misji a organami administracyjnymi państwa przyjmującego.
   Artykuł 20
   Wejście w życie i wygaśnięcie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie w dniu jej podpisania zgodnie z przepisami i procedurami mającymi zastosowanie w państwie przyjmującym. O ile umowa nie wygaśnie wcześniej z powodu wyjazdu ostatnich członków personelu EUPOL AFGANISTAN z państwa przyjmującego, zgodnie z powiadomieniem przekazanym przez EUPOL AFGANISTAN, pozostaje ona skuteczna przez 3 (trzy) lata od dnia podpisania.
   2.   O ile umowa nie wygaśnie wcześniej z powodu wyjazdu ostatnich członków personelu EUPOL AFGANISTAN z państwa przyjmującego, zgodnie z powiadomieniem przesłanym przez EUPOL AFGANISTAN, po 3 latach od jej początkowego podpisania, umowa jest automatycznie przedłużana na kolejny okres 3 (trzech) lat, o ile nie zostanie wypowiedziana przez jedną ze Stron powiadomieniem pisemnym wysłanym z 6-ciomiesięcznym (sześciomiesięcznym) wyprzedzeniem.
   3.   Niezależnie od ust. 1, postanowienia art. 4 ust. 8, art. 5 ust. 1–3, 6 i 7, art. 6 ust. 1, 3, 4, 6 i 8–10 oraz art. 13 i art. 16 uznaje się za obowiązujące od dnia rozmieszczenia pierwszego członka personelu EUPOL AFGANISTAN, jeżeli data ta była wcześniejsza niż data wejścia w życie niniejszej umowy.
   4.   Niniejszą umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Stron.
   5.   Wygaśnięcie niniejszej umowy nie ma wpływu na prawa ani obowiązki wynikające z wykonania niniejszej umowy przed jej wygaśnięciem.

      Sporządzono w Kabulu dnia 14 października 2010 r. w językach angielskim i dari w dwóch egzemplarzach. W przypadku rozbieżności w interpretacji wersji angielskiej i dari, wersja angielska jest rozstrzygająca.

            W imieniu Unii Europejskiej

         Vygaudas UŠACKAS

            W imieniu Islamskiej Republiki Afganistanu

         Eklil Ahmad HAKIMI


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/1198 z dnia 27 czerwca 2017 r. w sprawie przekazywania przez właściwe organy krajowe Europejskiemu Bankowi Centralnemu planów finansowania instytucji kredytowych (EBC/2017/21)

text:
               5.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 172/32

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/1198
   z dnia 27 czerwca 2017 r.
   w sprawie przekazywania przez właściwe organy krajowe Europejskiemu Bankowi Centralnemu planów finansowania instytucji kredytowych (EBC/2017/21)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności art. 6 ust. 2,
   uwzględniając rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 468/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego) (EBC/2014/17) (2), w szczególności art. 21,
   uwzględniając wniosek Rady ds. Nadzoru,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 19 czerwca 2014 r. Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) przyjął wytyczne dotyczące zharmonizowanych definicji i wzorów planów finansowania instytucji kredytowych na podstawie zalecenia nr A4 zawartego w zaleceniu ERRS/2012/2 (3) (zwane dalej „wytycznymi EUNB”). Wytyczne EUNB zmierzają do ustanowienia spójnych, skutecznych i efektywnych praktyk nadzorczych poprzez zharmonizowanie wzorów i definicji w celu ułatwienia przekazywania planów finansowania przez instytucje kredytowe.

               (2)

               Wytyczne EUNB są adresowane do organów właściwych w rozumieniu art. 4 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (4) oraz do instytucji, które przekazują plany finansowania swoim organom właściwym zgodnie z przepisami krajowymi stanowiącymi implementację zalecenia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2012/2 (5).

               (3)

               W wyłącznym celu wykonywania zadań powierzonych mu na mocy art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EBC uznaje się w stosownych przypadkach za organ właściwy lub wyznaczony organ w uczestniczących państwach członkowskich zgodnie ze stosownym prawem Unii. EBC jest zatem adresatem wytycznych EUNB w odniesieniu do instytucji kredytowych, które są uznane za istotne zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013.

               (4)

               Zapewnienie zgodności z postanowieniami wytycznych EUNB wymaga od EBC zapewnienia przekazywania przez istotne instytucje kredytowe planów finansowania zgodnie ze zharmonizowanymi wzorami i definicjami, o których mowa we wzorze planu finansowania załączonym do wytycznych EUNB.

               (5)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 oraz art. 21 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17), z zastrzeżeniem przysługującego EBC uprawnienia do bezpośredniego otrzymywania przekazywanych informacji od instytucji kredytowych oraz do bezpośredniego bieżącego dostępu do takich informacji, właściwe organy krajowe przekazują EBC wszelkie informacje niezbędne do wykonywania zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

               (6)

               Jako że informacje dotyczące planów finansowania są niezbędne dla celów mikro- i makroostrożnościowych, EBC zdecydował o nałożeniu na właściwe organy krajowe obowiązku przekazywania ich razem z planami finansowania instytucji kredytowych.

               (7)

               Należy określić sposób przekazywania EBC przez właściwe organy krajowe planów finansowania. W szczególności należy określić format, częstotliwość oraz terminy przekazywania informacji, jak również szczegółowe informacje dotyczące kontroli jakości przeprowadzanej przez właściwe organy krajowe przed przekazaniem informacji do EBC,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zakres
   Niniejsza decyzja nakłada na właściwe organy krajowe obowiązek przekazywania EBC planów finansowania niektórych istotnych i mniej istotnych instytucji kredytowych, a także określa procedury dotyczące przedkładania EBC takich planów finansowania.
   Artykuł 2
   Definicje
   Na potrzeby niniejszej decyzji stosuje się definicje zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17) wraz z następującymi definicjami:

               1)

               „istotna instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową, która ma status istotnego nadzorowanego podmiotu w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17); oraz

               2)

               „mniej istotna instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową, która nie ma statusu istotnego nadzorowanego podmiotu w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17).

         Artykuł 3
   Wymóg przekazywania planów finansowania
   1.   Właściwe organy krajowe przekazują EBC plany finansowania zgodne z wymogami wytycznych EUNB, dotyczące następujących instytucji kredytowych mających siedzibę w ich odpowiednich uczestniczących państwach członkowskich:

               a)

               istotnych instytucji kredytowych na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich – w ujęciu skonsolidowanym;

               b)

               istotnych instytucji kredytowych, które nie są częścią nadzorowanej grupy – na zasadzie jednostkowej;

               c)

               mniej istotnych instytucji kredytowych, w odniesieniu do których dany właściwy organ krajowy ma obowiązek przekazywania EUNB odpowiednich planów finansowania zgodnie z decyzją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego EBA/DC/2015/130 (6) – w ujęciu skonsolidowanym lub na zasadzie jednostkowej, jeżeli takie instytucje nie są częścią nadzorowanej grupy.

         2.   Właściwe organy krajowe gromadzące plany finansowania istotnych instytucji kredytowych, które nie zostały wskazane w ust. 1 lit. a) i lit. b), przekazują te plany finansowania do EBC, jeżeli są one zgodne z wymogami wytycznych EUNB.
   3.   Takie plany finansowania przedkłada się EBC zgodnie ze zharmonizowanymi wzorami i definicjami, o których mowa we wzorze planu finansowania załączonym do wytycznych EUNB. Datą odniesienia takich planów jest 31 grudnia poprzedniego roku.
   Artykuł 4
   Terminy przekazywania danych
   1.   Właściwe organy krajowe przekazują EBC plany finansowania istotnych instytucji kredytowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a) i lit. b), do 10. dnia roboczego po terminie przekazywania danych określonym w pkt 8 wytycznych EUNB.
   2.   Właściwe organy krajowe przekazują EBC plany finansowania istotnych instytucji kredytowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. c) i art. 3 ust. 2, do godz. 12.00 czasu środkowoeuropejskiego w dniach, w których właściwe organy krajowe przedkładają plany finansowania do EUNB na podstawie pkt 8 wytycznych EUNB.
   Artykuł 5
   Kontrola jakości danych
   1.   Właściwe organy krajowe monitorują i zapewniają odpowiednią jakość i wiarygodność danych udostępnianych EBC. Właściwe organy krajowe stosują zasady walidacji wypracowane i uaktualniane przez EUNB oraz przeprowadzają dodatkowe kontrole jakości danych określone we współpracy z właściwymi organami krajowymi.
   2.   Poza zgodnością z zasadami walidacji i kontroli jakości przekazywane dane muszą być zgodne z następującymi dodatkowymi standardami minimum w zakresie dokładności:

               a)

               właściwe organy krajowe przekazują w odpowiednich przypadkach informacje dotyczące zmian wywołanych przez przekazane dane; oraz

               b)

               informacje muszą być kompletne: istniejące luki powinny być potwierdzone, wyjaśnione EBC oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, możliwie szybko uzupełnione.

         Artykuł 6
   Informacje jakościowe
   1.   Jeżeli jakość danych w danej tabeli w taksonomii nie jest gwarantowana, właściwe organy krajowe przekazują EBC bez zbędnej zwłoki odpowiednie wyjaśnienia.
   2.   Ponadto właściwe organy krajowe informują EBC o powodach wprowadzenia znaczących zmian.
   Artykuł 7
   Format przekazywania danych
   1.   Aby zapewnić jednolity format techniczny wymiany danych w zakresie wytycznych EUNB, właściwe organy krajowe przekazują dane określone w niniejszej decyzji, korzystając z mającej zastosowanie taksonomii eXtensible Business Reporting Language.
   2.   Podmioty nadzorowane identyfikuje się na potrzeby przekazywania danych przy pomocy identyfikatora podmiotu prawnego (LEI).
   Artykuł 8
   Pierwsza sprawozdawcza data odniesienia
   Pierwszą sprawozdawczą datą odniesienia dla przekazywania danych zgodnie z art. 3 jest 31 grudnia 2017 r.
   Artykuł 9
   Skuteczność
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem zawiadomienia o niej adresatów.
   Artykuł 10
   Adresaci
   Niniejsza decyzja skierowana jest do właściwych organów krajowych uczestniczących państw członkowskich.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 27 czerwca 2017 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.

      (2)  Dz.U. L 141 z 14.5.2014, s. 1.

      (3)  EBA/GL/2014/04.

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmieniające decyzję nr 716/2009/WE oraz uchylające decyzję Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

      (5)  Zalecenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2012/2 z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie finansowania instytucji kredytowych (Dz.U. C 119 z 25.4.2013, s. 1).

      (6)  Decyzja Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego EBA/DC/2015/130 z dnia 23 września 2015 r. w sprawie przykazywania informacji przez organy właściwe Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego.


title: Decyzja Rady z dnia 18 września 2006 r. dotycząca mianowania członka Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu

text:
               6.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 241/4

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 września 2006 r.
   dotycząca mianowania członka Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu
   (2006/C 241/04)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 54 akapit drugi i trzeci,
   uwzględniając art. X statutu Agencji Dostaw Euratomu (1), w wersji zmienionej ostatnio decyzją 95/1/WE, Euratom, EWWiS z dnia 1 stycznia 1995 r. (2),
   uwzględniając decyzję Rady z dnia 12 lipca 2005 r. dotyczącą mianowania członków Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu (3),
   uwzględniając opinię Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Stanowisko członka wyżej wymienionego komitetu zwolniło się w związku z rezygnacją pana Simona MILLSA, o czym Rada została powiadomiona w dniu 26 stycznia 2006 r.

               (2)

               Należy zatem obsadzić zwolnione stanowisko.

               (3)

               Rząd Zjednoczonego Królestwa przedstawił kandydata w dniu 26 stycznia 2006 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Pani Megan PRESTON zostaje mianowana członkiem Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu na okres do końca kadencji komitetu, tj. do dnia 28 marca 2007 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 września 2006 r.

            W imieniu Rady

         J. KORKEAOJA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. nr 27 z 6.12.1958, str. 534/58.

      (2)  Dz.U. L 1 z 1.1.1995, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 178 z 20.7.2005, str. 1.


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie dorobku Schengen odnoszącego się do telekomunikacji (SCH/Com-ex (99) 6)

text:
Ważna informacja prawna

|

41999D0006

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0409 - 0410

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 28 kwietnia 1999 r.w sprawie dorobku Schengen odnoszącego się do telekomunikacji(SCH/Com-ex (99) 6)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 44 wymienionej Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Zatwierdza się taktyczne oraz operacyjne wymogi określone w ramach realizacji mandatu na podstawie art. 44 wobec przyszłych transgranicznych systemów cyfrowej łączności radiowej policji oraz służb celnych państw Schengen, zasady tworzenia oraz przetwarzania jednolitych algorytmów kodowania oraz pozostałe ustalenia z zakresu pracy podgrupy roboczej ds. telekomunikacji, opisane w następujących dziewięciu dokumentach:1. SCH/I-telecom (92) 21, Rev. 2 [1] z dnia 12 czerwca 1992 r."Określenie wymogów wobec przyszłego systemu łączności policji i służb celnych"2. SCH/I-telecom (95) 18 [2] z dnia 8 czerwca 1995 r."Cyfrowy system łączności i komunikacji radiowej dla organów bezpieczeństwa (wymogi taktyczne i operacyjne)"3. SCH/I-telecom (96) 44, Rev. 5 [3] z dnia 14 listopada 1997 r."Wymogi dla terminali oraz ich pulpitów sterujących w przyszłych cyfrowych zbiorczych systemach łączności radiowej państw Schengen"4. SCH/I-telecom (95) 33, Rev. 2 [4] z dnia 6 grudnia 1995 r."Wniosek do ETSI o zbadanie norm europejskich, spełniających wymagania funkcjonalne organów Schengen"5. SCH/I-telecom (95) 35 [5] z dnia 21 listopada 1995 r."Wymogi systemu komunikacyjnego państw Schengen oraz norma TETRA"6. SCH/I-telecom-crypto (95) 37, Rev. 4 [6] z dnia 8 lipca 1996 r."Wymogi bezpieczeństwa stawiane cyfrowej sieci łączności radiowej przez organizacje odpowiedzialne za kwestie bezpieczeństwa"7. SCH/I-telecom/crypto (97) 7, Rev. 5 [7] z dnia 24 lutego 1998 r."Porozumienie o stosowaniu i przechowywaniu algorytmów stosowanych przez państwa Schengen"8. SCH/I-Telecom/Crypto (97) 10, Rev. 2 [8] z dnia 24 lutego 1998 r."Kryteria tworzenia określonych algorytmów stosowanych przez państwa Schengen"9. SCH/I (98) 17, Rev. 4 [9] z dnia 26 maja 1998 r."Poprawka do mandatu podgrupy ds. telekomunikacji w celu zbadania interoperacyjności różnych systemów cyfrowej łączności radiowej"Luksemburg, dnia 28 kwietnia 1999 r.C. H. SchapperPrzewodniczący[1] Dokument o ograniczonym dostępie.[2] Dokument o ograniczonym dostępie.[3] Dokument o ograniczonym dostępie.[4] Dokument o ograniczonym dostępie.[5] Dokument o ograniczonym dostępie.[6] Dokument o ograniczonym dostępie.[7] Dokument o ograniczonym dostępie.[8] Dokument o ograniczonym dostępie.[9] Dokument o ograniczonym dostępie.--------------------------------------------------


title: 2013/619/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie zamknięcia ksiąg wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/350

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2011
   (2013/619/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05755/2013 – C7-0040/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 72/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo ENIAC (4), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0105/2013),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2011;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 6 z 10.1.2013, s. 18.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 21.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.