title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/203 z dnia 9 lutego 2015 r. wspierająca propozycję Unii odnoszącą się do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej jako wkładu w środki na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej

text:
                  10.2.2015

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 33/38

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/203
         z dnia 9 lutego 2015 r.
         wspierająca propozycję Unii odnoszącą się do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej jako wkładu w środki na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Działania w przestrzeni komicznej rozwijają się i mają istotne znaczenie. Przestrzeń kosmiczna jest zasobem, do którego prawo mają wszystkie państwa świata. Państwa, które nie prowadzą jeszcze działań w przestrzeni kosmicznej, mogłyby je podjąć w przyszłości. Unia uznaje zatem za jeden z istotnych celów wzmacnianie bezpieczeństwa działań w przestrzeni kosmicznej jako wkład w przyszły rozwój i bezpieczeństwo państw. Cel ten jest elementem polityki kosmicznej Unii.

                     (2)

                     W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa, w której wskazano globalne wyzwania i zagrożenia oraz zaapelowano o międzynarodowy porządek oparty na określonych regułach, którego podstawą będą skuteczny multilateralizm i dobrze funkcjonujące instytucje międzynarodowe.

                     (3)

                     Europejska strategia bezpieczeństwa uznaje Kartę Narodów Zjednoczonych za podstawę stosunków międzynarodowych oraz opowiada się za wzmocnieniem Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i dostarczeniem jej instrumentów, które pozwolą jej wypełniać obowiązki i skutecznie działać. Unia dąży do zapewnienia wysokiego stopnia współpracy we wszelkich dziedzinach stosunków międzynarodowych, co ma służyć, między innymi, utrzymaniu pokoju, zapobieganiu konfliktom i umacnianiu bezpieczeństwa międzynarodowego zgodnie z celami i zasadami Karty Narodów Zjednoczonych.

                     (4)

                     Unia zobowiązuje się do rozwijania i wdrażania środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania, dzięki którym można osiągnąć zwiększone bezpieczeństwo przestrzeni kosmicznej. Unia zwraca również szczególną uwagę na zagrożenie powodowane przez śmieci kosmiczne, niezależnie od ich pochodzenia, gdyż wpływa ono negatywnie na obecne i przyszłe działania.

                     (5)

                     W dniu 18 września 2007 r. w odpowiedzi na rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ 61/75 z dnia 6 grudnia 2006 r. Unia przedłożyła propozycję międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej („kodeks postępowania”) oraz rozpoczęła konsultacje, aby promować prace nad wstępnym projektem tego aktu.

                     (6)

                     W konkluzjach z dni 8–9 grudnia 2008 r. Rada Unii Europejskiej poparła pierwszy projekt międzynarodowego kodeksu postępowania – przewidujący uczestnictwo państw na zasadzie dobrowolności i obejmujący środki na rzecz przejrzystości i budowy zaufania; projekt ten stanowił podstawę konsultacji z głównymi państwami trzecimi, prowadzącymi działania w przestrzeni kosmicznej lub zainteresowanymi tymi działaniami, służących wypracowaniu tekstu możliwego do zaakceptowania przez jak największą liczbę państw.

                     (7)

                     W dniu 27 września 2010 r. Rada Unii Europejskiej udzieliła Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) mandat upoważniający do przeprowadzenia dalszych i szerzej zakrojonych konsultacji w oparciu o zmienioną wersję kodeksu postępowania opracowaną przez Unię w świetle konsultacji z zainteresowanymi państwami.

                     (8)

                     Unijna propozycja projektu kodeksu postępowania została oficjalnie przedstawiona społeczności międzynarodowej w Wiedniu w dniu 5 czerwca 2012 r. Następnie rozpoczęto otwarte konsultacje w sprawie tego projektu tekstu w celu zwiększenia przejrzystości i pluralistycznego charakteru tego procesu. Odbyły się trzy rundy konsultacji, z czego dwie ostatnie dotyczyły zmienionych wersji kodeksu postępowania: w dniach 16–17 maja 2013 r. w Kijowie, w dniach 20–22 listopada 2013 r. w Bangkoku i wreszcie w dniach 27–28 maja 2014 r. w Luksemburgu. W każdym z tych posiedzeń wzięli udział uczestnicy z ponad 60 państw, a w sumie obecni na nich byli uczestnicy z ponad 80 państw.

                     (9)

                     Pod koniec otwartych konsultacji w Luksemburgu w dniach 27–28 maja 2014 r. przewodniczący uznał, że trzy rundy otwartych konsultacji przeprowadzonych w latach 2013–2014 przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) z udziałem Instytutu Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR) odegrał istotną rolę w poprawie wzajemnego zrozumienia stanowisk i obaw pośród uczestniczących państw. Wielu uczestników prac w Luksemburgu zdecydowanie wyrażało chęć przejścia z etapu konsultacji do etapu rokowań, w których za podstawę przyszłych negocjacji wielostronnych posłużyłby projekt tekstu kodeksu postępowania wypracowany w wyniku otwartych konsultacji, do których wkład wniosło wiele państw i które pozostawały otwarte na kolejne zmiany. Niektórzy uczestnicy otwartych konsultacji byli zdania, że potrzebna jest jakaś forma akceptacji ze strony ONZ. Po otwartych konsultacjach w Luksemburgu Unia zajęła się opracowaniem nowego projektu kodeksu postępowania i zasygnalizowała gotowość do rozpoczęcia refleksji i konsultacji dotyczących sposobów dalszego wsparcia przyszłych negocjacji wielostronnych oraz przyjęcia i realizacji przyszłego kodeksu postępowania.

                     (10)

                     Kluczowe znaczenie dla wsparcia tego procesu miała decyzja Rady 2012/281/WPZiB (1) wykonana przez UNIDIR. Pozwoliła ona na dystrybucję informacji, wymianę poglądów oraz stworzenie zdolności zainteresowanych stron w zakresie kodeksu postępowania, a także doprowadziła do wzrostu świadomości istnienia kodeksu postępowania oraz jego zrozumienia. Najważniejsze działania podjęte w ramach wspomnianej decyzji to seminaria regionalne (Kuala Lumpur, grudzień 2012 r.; Addis Abeba, marzec 2013 r.; Meksyk, czerwiec 2013 r.; Astana, październik 2013 r.) oraz wyżej wymienione spotkania wielostronne w Wiedniu (czerwiec 2012 r.), Kijowie (maj 2013 r.), Bangkoku (listopad 2013 r.) i Luksemburgu (maj 2014 r.), które posłużyły jako platforma do zaprezentowania i omówienia kodeksu na forum międzynarodowym oraz do pokazania zaangażowania Unii na rzecz przejrzystego i pluralistycznego charakteru całego procesu.

                     (11)

                     W badaniu poświęconym środkom na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej z dnia 12 lipca 2013 r. grupa ekspertów rządowych utworzona przez sekretarza generalnego ONZ zgodnie z rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ 65/68 odnotowała prezentację kodeksu postępowania przeprowadzoną przez Unię oraz otwarte konsultacje, które odbyły się w Kijowie. We wnioskach i zaleceniach wynikających z tego badania grupa ekspertów rządowych poparła działania na rzecz zobowiązań politycznych, takie jak wielostronny kodeks postępowania promujący odpowiedzialną działalność w przestrzeni kosmicznej oraz jej pokojowe wykorzystanie.

                     (12)

                     W dniu 5 grudnia 2013 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło na zasadzie konsensusu rezolucję A/RES/68/50 dotyczącą środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, z zadowoleniem przyjmując sprawozdanie sekretarza generalnego ONZ zawierające badanie grupy ekspertów rządowych oraz odnotowując dokonaną przez Unię prezentację projektu kodeksu postępowania. W rezolucji tej dodatkowo zachęca się państwa członkowskie ONZ do dokonania przeglądu i wdrożenia środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania zaproponowanych przez grupę ekspertów rządowych oraz apeluje się do sekretarza generalnego, aby przesłał sprawozdanie odpowiednim podmiotom i organizacjom ONZ, tak aby mogły one pomóc w skutecznym wdrożeniu wniosków i zaleceń zawartych w sprawozdaniu. Odpowiednie podmioty i organizacje ONZ zachęca się również, aby porozumiewały się w sprawach związanych z zaleceniami ze sprawozdania.

                     (13)

                     Biorąc pod uwagę impuls, którym stały się prowadzone przez Unię otwarte konsultacje w sprawie projektu kodeksu postępowania, oraz wyrażone przez partnerów międzynarodowych życzenie, aby Unia nadal przewodniczyła temu procesowi aż do ostatecznego przyjęcia kodeksu postępowania oraz aby zapewniła środki jego wdrożenia niezwłocznie po przyjęciu, poparcie dla procesu, które pomyślnie rozpoczęło się zgodnie z decyzją 2012/281/WPZiB, powinno trwać na mocy nowej decyzji Rady.

                     (14)

                     Nowa decyzja Rady powinna wspierać dalsze prace mające na celu zwiększenie świadomości środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, w tym propozycję międzynarodowego kodeksu postępowania, a także negocjacje dotyczące kodeksu postępowania i jego formalnego przyjęcia, natomiast pomoc we wdrożeniu kodeksu postępowania i jego punktu kontaktowego można przewidzieć w przyszłej decyzji Rady.

                     (15)

                     Techniczny aspekt wdrożenia niniejszej decyzji Rada powinna powierzyć Biuru Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Rozbrojenia (UNODA) oraz UNIDIR. UNODA odgrywa już kluczową rolę we wdrażaniu zaleceń ze sprawozdania z 2013 r. przez grupę ekspertów rządowych ONZ ds. środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, natomiast UNIDIR będzie w stanie korzystać z doświadczeń zdobytych w trakcie regionalnej współpracy zewnętrznej prowadzonej na mocy decyzji 2012/281/WPZiB,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W celu wspierania swojej propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej („kodeks postępowania”) jako wkładu w utworzenie środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, zgodnie z rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/68/50 Unia dąży do realizacji następującego celu:

                        —

                        korzystając z doświadczeń zdobytych w związku z decyzją 2012/281/WPZiB, dalsze przewodniczenie wielostronnemu procesowi związanemu z propozycją międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, w którym uczestniczą w sposób pluralistyczny i przejrzysty wszystkie zainteresowane państwa z myślą o wypracowaniu jak najszerszego konsensusu w sprawie projektu kodeksu postępowania, tak aby mógł on zostać przyjęty przez społeczność międzynarodową.

            Artykuł 2

               1.   Projekty, które ma wesprzeć Unia, obejmują następujące konkretne działania:

                           a)

                           dalsze zwiększanie świadomości, znajomości i zrozumienia propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania oraz procesu, któremu przewodniczy Unia;

                           b)

                           dalsze zapewnianie ram wielostronnego procesu dotyczącego propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, które pozwolą społeczności międzynarodowej na dalsze angażowanie się z myślą o wypracowaniu jak najszerszego konsensusu dla przyjęcia kodeksu postępowania, poprzez wspieranie spotkań wielostronnych poświęconych negocjacjom w sprawie projektu kodeksu postępowania, a także dla jego formalnego przyjęcia.

               2.   Projekty i konkretne działania opisano szczegółowo w załączniku.

            Artykuł 3

               1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).

               2.   Technicznym wdrożeniem projektów, o których mowa w art. 2, zajmuje się Biuro Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Rozbrojenia (UNODA) oraz Instytut Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR), zgodnie z informacjami w załączniku. UNODA i UNIDIR wykonują te zadania pod kierownictwem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych ustaleń z UNODA i UNIDIR.

            Artykuł 4

               1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację środków, o których mowa w art. 1, wynosi 1 274 398,85 EUR. Łączny szacunkowy budżet całego projektu wynosi 1 475 955,15, co zostaje zapewnione poprzez współfinansowanie przez UNODA i UNDIR.

               2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami Unii mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

               3.   Komisja nadzoruje właściwą realizację wkładu Unii, o którym mowa w ust. 1. W związku z tym zawiera ona umowy w sprawie finansowania z UNODA i UNIDIR. Zgodnie z tą umową UNODA i UNIDIR mają zapewnić wyeksponowanie wkładu Unii stosownie do jego wielkości.

               4.   Komisja dokłada starań, aby umowy w sprawie finansowania, o których mowa w ust. 3, zawarto jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Powiadamia Radę i WP o wszelkich trudnościach dotyczących procesu oraz o dacie zawarcia umowy w sprawie finansowania w ciągu dwóch dni od złożenia podpisu.

            Artykuł 5

               1.   WP składa Radzie sprawozdania z realizacji niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez UNODA i UNIDIR. Opierając się na tych sprawozdaniach, Rada dokonuje oceny.

               2.   Komisja dostarcza informacji na temat aspektów finansowych realizacji projektów, o których mowa w art. 2.

            Artykuł 6

               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               2.   Niniejsza decyzja wygasa w ciągu 24 miesięcy od zawarcia odpowiednich umów w sprawie finansowania, o których mowa w art. 4 ust. 3, lub w ciągu 6 miesięcy od daty przyjęcia decyzji w przypadku niezawarcia w tym terminie żadnej umowy w sprawie finansowania.

            Sporządzono w Brukseli dnia 9 lutego 2015 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodniczący

            (1)  Decyzja Rady 2012/281/WPZiB z dnia 29 maja 2012 r. w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa wspierająca propozycję Unii odnoszącą się do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej (Dz.U. L 140 z 30.5.2012, s. 68).

            ZAŁĄCZNIK
            1.   Ogólne ramy i cele

            Zasoby kosmiczne eksploatowane przez coraz większą liczbę podmiotów rządowych i pozarządowych oferują światu ogromne korzyści, które jeszcze kilkadziesiąt lat temu byłyby trudne do wyobrażenia. Dzisiaj tym korzyściom towarzyszą ważne wyzwania wynikające z niebezpiecznych śmieci kosmicznych, które mogą powodować destrukcyjne kolizje, ze stłoczenia satelitów na orbicie geostacjonarnej, rosnącego nasycenia widma częstotliwości radiowych oraz groźby celowych zakłóceń. Te wyzwania wymagają poważnego zaangażowania wszystkich państw, tak aby zapewnić większe bezpieczeństwo i ochronę przestrzeni kosmicznej.
            W następstwie rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ 61/75 z dnia 6 grudnia 2006 r. i 62/43 z dnia 5 grudnia 2007 r. dotyczących środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej oraz w odpowiedni na apel sekretarza generalnego ONZ do państw członkowskich ONZ o „konkretne propozycje” dotyczące takich środków Unia we wrześniu 2007 r. przedstawiła propozycję dobrowolnego kodeksu postępowania. W dniach 8–9 grudnia 2008 r. rozpoczęto pierwsze konsultacje z państwami trzecimi, a Rada zatwierdziła pierwszy projekt kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej. W świetle dalszych konsultacji z zainteresowanymi państwami Rada zatwierdziła w dniu 27 września 2010 r. zmienioną wersję projektu kodeksu postępowania i udzieliła Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) mandatu do przeprowadzenia dalszych i szerszych konsultacji w celu wypracowania kodeksu postępowania w brzmieniu możliwym do zaakceptowania dla jak największej liczby państw i w celu jego przyjęcia.
            W ramach realizacji tego mandatu dalej prowadzono konsultacje, a w dniu 5 czerwca 2012 r. w Wiedniu zmienioną wersję kodeksu postępowania formalnie przedstawiono społeczności międzynarodowej na spotkaniu wielostronnym. Następnie rozpoczęto otwarte konsultacje w sprawie tego projektu w celu zwiększenia przejrzystości i pluralistycznego charakteru tego procesu. Odbyły się trzy rundy konsultacji, z czego dwie ostatnie dotyczyły zmienionych wersji tekstu: w dniach 16–17 maja 2013 r. w Kijowie, w dniach 20–22 listopada 2013 r. w Bangkoku i wreszcie w dniach 27–28 maja 2014 r. w Luksemburgu. W każdym z tych posiedzeń wzięli udział uczestnicy z ponad 60 państw, a w sumie obecni na nich byli uczestnicy z ponad 80 państw.
            Pod koniec otwartych konsultacji w Luksemburgu w dniach 27–28 maja 2014 r. przewodniczący uznał, że trzy rundy otwartych konsultacji przeprowadzonych w latach 2013–2014 przez ESDZ z udziałem UNIDIR odegrały istotną rolę w poprawie wzajemnego zrozumienia stanowisk i obaw pośród uczestniczących państw. Wielu uczestników prac w Luksemburgu zdecydowanie wyrażało chęć szybkiego przejścia z etapu konsultacji do etapu rokowań, w których za podstawę przyszłych negocjacji wielostronnych posłużyłby projekt tekstu kodeksu postępowania wypracowany w wyniku otwartych konsultacji, do których wkład wniosło wiele państw i które pozostawały otwarte na kolejne zmiany. Niektórzy uczestnicy byli zdania, że potrzebna jest jakaś forma akceptacji ze strony ONZ. Po konsultacjach w Luksemburgu Unia zajęła się opracowaniem nowego projektu kodeksu postępowania i wciąż deklarowała gotowość do rozpoczęcia refleksji i konsultacji dotyczących sposobów dalszego wsparcia przyszłych negocjacji wielostronnych oraz przyjęcia i realizacji przyszłego kodeksu postępowania.
            Zgromadzenie Ogólne ONZ w świetle sprawozdania sekretarza generalnego, o które apelowano w rezolucji 61/75, w dniu 8 grudnia 2010 r. przegłosowało rezolucję 65/68, w której zwróciło się do sekretarza generalnego o ustanowienie grupy ekspertów rządowych ds. środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, aby przygotowała ona badanie poświęcone takim środkom. Unia, uznając, że kodeks postępowania stanowiłby wkład w tworzenie tych środków, poinformowała oenzetowską grupę ekspertów rządowych na temat postępów w pracach nad kodeksem postępowania na trzech posiedzenia grupy w lipcu 2012 r., kwietniu 2013 r. i lipcu 2013 r. Grupa ekspertów rządowych ukończyła badanie i opracowała zalecenia w lipcu 2013 r. Zaleciła, aby państwa i organizacje międzynarodowe – na zasadzie dobrowolnej i bez uszczerbku dla wypełniania obowiązków wynikających z istniejących zobowiązań prawnych – przeanalizowały i wdrożyły środki na rzecz przejrzystości i budowy zaufania opisane w sprawozdaniu grupy i zatwierdziły prace na rzecz dalszego rozwoju zobowiązań politycznych, na przykład w formie jednostronnych oświadczeń, dwustronnych zobowiązań lub wielostronnego kodeksu postępowania, tak aby promować odpowiedzialną działalność w przestrzeni kosmicznej oraz jej pokojowe wykorzystanie. Grupa ekspertów rządowych uznała, że dobrowolne środki polityczne mogą stanowić podstawę do rozważenia koncepcji i propozycji dotyczących wiążących prawnie zobowiązań.
            W dniu 5 grudnia 2013 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło na zasadzie konsensusu rezolucję A/RES/68/50 dotyczącą środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej, z zadowoleniem przyjmując sprawozdanie sekretarza generalnego ONZ zawierające badanie grupy ekspertów rządowych oraz odnotowując dokonaną przez Unię prezentację projektu kodeksu postępowania. W rezolucji dodatkowo zachęca się państwa członkowskie ONZ do dokonania przeglądu i wdrożenia środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania zaproponowanych przez grupę ekspertów rządowych oraz apeluje się do sekretarza generalnego, aby przesłał sprawozdanie odpowiednim podmiotom i organizacjom ONZ, tak aby mogły one pomóc w skutecznym wdrożeniu wniosków i zaleceń zawartych w sprawozdaniu. Odpowiednie podmioty i organizacje ONZ zachęca się również, aby koordynowały swoje działania w sprawach związanych z zaleceniami ze sprawozdania.
            Od czasu pierwszego zaprezentowania projektu kodeksu postępowania społeczności międzynarodowej w czerwcu 2012 r. działania prowadzone na podstawie decyzji 2012/281/WPZiB „wspierające propozycję Unii odnoszącą się do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej” miały kluczowe znaczenie dla zwiększenia świadomości kodeksu postępowania i wsparcia procesu wielostronnego. W ramach umowy o wkładzie finansowym podpisanej w czerwcu 2012 r. UNIDIR zorganizował szereg regionalnych seminariów (w Kuala Lumpur, Addis Abebie, Meksyku i Astanie) oraz udzielił wsparcia dla czterech większych spotkań wielostronnych zorganizowanych przez ESDZ w Wiedniu, Kijowie, Bangkoku i Luksemburgu. Na wszystkich spotkaniach dofinansowano koszty podróży, tak aby ułatwić udział urzędników i ekspertów.
            W decyzji 2012/281/WPZiB udzielono wsparcia dla dystrybucji informacji i wymiany poglądów na temat kodeksu postępowania; doprowadziła ona do wzrostu świadomości i poprawy zrozumienia kodeksu w obrębie regionów i na arenie międzynarodowej wśród ekspertów i decydentów. Pomogła ona Unii pokazać, że jest ona zdecydowana prowadzić ten proces z myślą o przyjęciu kodeksu postępowania w sposób przejrzysty i pluralistyczny. Spotkania zorganizowane na mocy wspomnianej decyzji stały się także platformą do kontaktów z tymi państwami, które odnosiły się do kodeksu postępowania krytycznie, oraz do zachęcania ich, aby mówiły o swoich obawach w środowisku wielostronnym, w którym możliwe jest zgłaszanie kontrargumentów i debata.
            Biorąc pod uwagę impuls, którym stały się dyskusje na temat kodeksu postępowania, a szczególnie uzyskanie ważnej akceptacji grupy ekspertów rządowych ONZ, przyjęcie na zasadzie konsensusu rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/68/50 oraz wynik otwartych konsultacji zorganizowanych w Luksemburgu w dniach 27–28 maja 2014 r., Unia powinna aktywnie wspierać tworzenie środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej poprzez dalsze propagowanie kodeksu postępowania i dążenie do jego przyjęcia.
            W tym celu, korzystając z doświadczeń wyniesionych z decyzji 2012/281/WPZiB, Unia powinna wspierać następujące działania:

                        —

                        dalsze zwiększanie świadomości, znajomości i zrozumienia środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania zaproponowanych w sprawozdaniu grupy ekspertów rządowych, w tym propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania oraz procesu, któremu przewodniczy Unia Europejska,

                        —

                        dalsze zapewnianie ram wielostronnego procesu dotyczącego propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, które pozwolą społeczności międzynarodowej na dalsze angażowanie się z myślą o wypracowaniu jak najszerszego konsensusu dla przyjęcia kodeksu postępowania, poprzez wspieranie wielostronnych posiedzeń poświęconych negocjacjom w sprawie projektu kodeksu postępowania, a także dla jego formalnego przyjęcia.

                  2.   Projekty

                        a)

                        Projekt 1: Współpraca zewnętrzna: Wspieranie zobowiązań politycznych promujących odpowiedzialne działania w przestrzeni kosmicznej i jej pokojowe wykorzystanie, w tym propozycja międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej
                        1.   Cel projektu

                                    1.

                                    Współpraca z zainteresowanymi stronami poprzez organizację imprez informacyjnych, tak aby zwiększyć aktualną świadomość, znajomość i zrozumienie działań na rzecz realizacji zobowiązań politycznych promujących odpowiedzialne działania w przestrzeni kosmicznej i jej pokojowe wykorzystanie, w tym propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, w kontekście promowania środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania w zakresie działań w przestrzeni kosmicznej.

                              2.   Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

                                    1.

                                    Zorganizowano co najmniej trzy imprezy informacyjne przy okazji konferencji międzynarodowych, co spowodowało zwiększenie wśród zainteresowanych stron świadomości, znajomości i zrozumienia środków na rzecz przejrzystości i budowy zaufania, również w proponowanym międzynarodowym kodeksie postępowania, a także wymogów dotyczących praktycznej realizacji tego kodeksu.

                                    2.

                                    Zorganizowano cztery regionalne lub subregionalne seminaria, w których uczestniczyła co najmniej większość państw z odpowiednich regionów.

                                    3.

                                    Poprawa klimatu sprzyjającego postępom politycznym, co unaoczniła frekwencja na spotkaniach wielostronnych, które przewidziano w projekcie nr 2, większa niż frekwencja na otwartych konsultacjach w sprawie kodeksu postępowania (61 państw) wspieranego w ramach decyzji 2012/281/WPZiB.

                              3.   Opis projektu

                                    1.

                                    Przewiduje się zorganizowanie maksymalnie czterech seminariów regionalnych lub podregionalnych poświęconych środkom na rzecz przejrzystości i budowy zaufania, z naciskiem na przyszły kodeks postępowania i jego praktyczne funkcjonowanie, co obejmuje krajowe planowanie wdrożenia kodeksu postępowania; celem tych działań ma być przygotowanie kodeksu postępowania do przyjęcia.

                                    2.

                                    Zorganizowanie maksymalnie czterech niewielkich imprez informacyjnych na szczeblu regionalnym lub międzynarodowym, na przykład przy okazji Zgromadzenia Ogólnego ONZ lub Konferencji Rozbrojeniowej, tak aby promować i wspierać kolejny etap procesu.

                                    3.

                                    O lokalizacjach zadecyduje WP, w miarę możliwości w porozumieniu z państwami członkowskimi UE, w oparciu o propozycje jednostki realizującej.

                        b)

                        Projekt 2: Zorganizowanie maksymalnie trzech spotkań wielostronnych z udziałem wszystkich zainteresowanych państw, tak aby ułatwić negocjacje opierające się na projekcie międzynarodowego kodeksu postępowania wypracowanym w otwartych konsultacjach, w celu jego finalizacji i formalnego przyjęcia
                        1.   Cel projektu

                                    1.

                                    W ramach wykonywania zaleceń zawartych w sprawozdaniu grupy ekspertów rządowych ONZ doprowadzenie do spotkania przedstawicieli zainteresowanych państw i innych stron w celu negocjowania propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, z myślą o przyjęciu kodeksu postępowania.

                              2.   Wyniki/wskaźniki realizacji projektu

                                    1.

                                    Uruchomienie procesu dyplomatycznego, który umożliwił negocjacje w sprawie propozycji kodeksu postępowania, w tym zorganizowanie konferencji negocjacyjnej i konferencji przyjmującej.

                                    2.

                                    Szerokie poparcie międzynarodowe dla propozycji kodeksu postępowania umożliwiające jego przyjęcie przez społeczność międzynarodową do pierwszej połowy 2016 r.

                              3.   Opis projektu

                                    1.

                                    Zorganizowanie maksymalnie trzech otwartych spotkań wielostronnych, na które zaproszone zostaną państwa członkowskie ONZ i odpowiednie organizacje, w tym:

                                                a)

                                                do dwóch konferencji negocjacyjnych, które pozwolą społeczności międzynarodowej pracować nad projektem kodeksu postępowania wypracowanym w procesie otwartych konsultacji, tak aby móc sfinalizować jego tekst;

                                                b)

                                                konferencji mającej na celu przyjęcie kodeksu postępowania.

                                    2.

                                    O lokalizacjach zadecyduje WP, w miarę możliwości w porozumieniu z państwami członkowskimi UE, w oparciu o propozycje jednostki realizującej.

                  3.   Aspekty proceduralne i koordynacja

                        a)

                        Realizację przedmiotowych projektów rozpocznie Komitet Sterujący z zamiarem ustalenia procedur i metod współpracy. Komitet Sterujący regularnie (co najmniej raz na 6 miesięcy) weryfikuje realizację projektów, również drogą elektroniczną oraz za pośrednictwem wideokonferencji.

                        b)

                        Komitet Sterujący składać się będzie w stosownych przypadkach z przedstawicieli wysokiego przedstawiciela, UNODA, UNIDIR i odpowiednich instytucji ONZ.

                        c)

                        Na podstawie propozycji składanych przez UNODA i UNIDIR WP zadecyduje o lokalizacji i składzie strukturalnym warsztatów i spotkań w ramach tego projektu, w miarę możliwości w porozumieniu z państwami członkowskimi UE.

                  4.   Sprawozdania i ocena

                        a)

                        Podmioty wykonujące przedkładają WP sprawozdanie oraz sprawozdanie finansowe z końcem pierwszego roku realizacji projektu, starając się zsynchronizować to z cyklami sprawozdawczymi ONZ.

                        b)

                        Podmioty wykonujące przedłożą WP sprawozdanie końcowe po zakończeniu projektu.

                        c)

                        Sprawozdania z postępu, sprawozdania sytuacyjne, publikacje, komunikaty prasowe i aktualizacje podmiotów wykonujących, będą przekazywane WP i Komisji Europejskiej w miarę ich opracowywania.

                  5.   Czas trwania

            Przewidywany okres realizacji niniejszego projektu to 24 miesiące.
            6.   Beneficjenci

                        a)

                        Państwa członkowskie ONZ.

                        b)

                        Zainteresowane strony pozarządowe, w tym społeczeństwo obywatelskie i przemysł.

                  7.   Przedstawiciele stron trzecich

                        a)

                        Aby propagować na szczeblu regionalnym poczucie odpowiedzialności w odniesieniu do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, na podstawie niniejszej decyzji można finansować uczestnictwo ekspertów spoza UE, w tym ekspertów z odpowiednich organizacji regionalnych i międzynarodowych.

                        b)

                        Sfinansowany zostanie w miarę potrzeb udział przedstawicieli UNODA, UNIDIR i Urzędu Narodów Zjednoczonych do Spraw Związanych z Przestrzenią Kosmiczną (UNOOSA) w działaniach dotyczących niniejszej decyzji.

                  8.   Jednostka realizująca

                        a)

                        Techniczne wykonanie niniejszej decyzji zostanie powierzone UNODA w zakresie wdrożenia podprojektu 3.2 (imprezy informacyjne) projektu 1 oraz projektu 2, a także UNIDIR w zakresie realizacji podprojektu 3.1 (seminaria regionalne i podregionalne) projektu 1.

                        b)

                        W stosownych przypadkach UNODA i UNIDIR współpracują z instytucjami, takimi jak UNOOSA, organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi, ośrodkami analitycznymi, organizacjami pozarządowymi i instytucjami reprezentującymi przemysł.


title: Decyzja Rady 2006/96/WPZiB z dnia  14 lutego 2006 r.  w sprawie realizacji wspólnego stanowiska 2004/179/WPZiB dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko kierownictwu Naddniestrza w Republice Mołdowy

text:
               15.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 44/32

      DECYZJA RADY 2006/96/WPZiB
   z dnia 14 lutego 2006 r.
   w sprawie realizacji wspólnego stanowiska 2004/179/WPZiB dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko kierownictwu Naddniestrza w Republice Mołdowy
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając wspólne stanowisko 2004/179/WPZiB (1), w szczególności jego art. 2 ust. 1, w związku z art. 23 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 lutego 2004 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2004/179/WPZiB dotyczące środków ograniczających w postaci ograniczeń wjazdu skierowanych przeciwko kierownictwu Naddniestrza w Republice Mołdowy. Stosowanie tych środków zostało przedłużone na mocy wspólnego stanowiska 2006/95/WPZiB (2).

               (2)

               Załącznik I do wspólnego stanowiska 2004/179/WPZiB powinien zostać zmieniony ze względu na zmiany funkcji osób, których dotyczą środki ograniczające,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Załącznik I do wspólnego stanowiska 2004/179/WPZiB zastępuje się tekstem zawartym w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lutego 2006 r.

            W imieniu Rady

         K.-H. GRASSER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 55 z 24.2.2004, str. 68. Wspólne stanowisko ostatnio zmienione decyzją 2005/890/WPZiB (Dz.U. L 327 z 14.12.2005, str. 33).

      (2)  Patrz: str. 31 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK I
            Wykaz osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 tiret pierwsze

                        1.

                        SMIRNOW, Igor Nikołajewicz, »prezydent«, ur. 23 października 1941 r. w Chabarowsku, Federacja Rosyjska. Paszport rosyjski nr 50 NO. 0337530.

                        2.

                        SMIRNOW, Władimir Igoriewicz, syn »prezydenta« i »przewodniczący Państwowego Komitetu Celnego«, ur. 3 kwietnia 1961 r. w miejscowości Kupiańsk (?), obwód charkowski, Ukraina. Paszport rosyjski nr 50 NO. 00337016.

                        3.

                        SMIRNOW, Oleg Igoriewicz, syn »prezydenta« i »doradca Państwowego Komitetu Celnego«, ur. 8 sierpnia 1967 r. w miejscowości Nowaja Kachowka, obwód chersoński, Ukraina. Paszport rosyjski nr 60 NO. 1907537.

                        4.

                        LEONTIEW, Siergiej Fiedorowicz, »wiceprezydent«, ur. 9 lutego 1944 r. w Leontiewce, obwód odeski, Ukraina. Paszport rosyjski nr 50 NO. 0065438.

                        5.

                        MARAKUCA, Grigorij Stiepanowicz, »członek Rady Najwyższej«, ur. 15 października 1942 r. w miejscowości Teja, rejon grigoriopolski, Mołdowa. Stary paszport radziecki nr 8BM724835.

                        6.

                        KAMIŃSKI, Anatolij Władimirowicz, »wiceprzewodniczący Rady Najwyższej«, ur. 15 marca 1950 r. w miejscowości Czyta, Federacja Rosyjska. Stary paszport radziecki nr A25056238.

                        7.

                        SZEWCZUK, Jewgienij Wasiljewicz, »przewodniczący Rady Najwyższej«, ur. 21 czerwca 1946 r. w Nowosybirsku, Federacja Rosyjska. Stary paszport radziecki nr A25004230.

                        8.

                        LICKAJ, Walerij Anatoljewicz, »minister spraw zagranicznych«, ur. 13 lutego 1949 r. w Twerze, Federacja Rosyjska. Paszport rosyjski nr 51 NO. 0076099, wydany 9 sierpnia 2000 r.

                        9.

                        CHAŻEJEW, Stanisław Galimowicz, »minister obrony«, ur. 28 grudnia 1941 r. w Czelabińsku, Federacja Rosyjska.

                        10.

                        ANTIUFIEJEW, Władimir Jurewicz, znany jako SZEWCOW, Wadim, »minister bezpieczeństwa państwa«, ur. w 1951 r. w Nowosybirsku, Federacja Rosyjska. Paszport rosyjski.

                        11.

                        KOROLIOW, Aleksander Iwanowicz, »minister spraw wewnętrznych«, ur. w 1951 r. w Briańsku, Federacja Rosyjska. Paszport rosyjski.

                        12.

                        BAŁAŁA, Wiktor Aleksiejewicz, ur. w 1961 r. w Winnicy, Ukraina.

                        13.

                        AKUŁOW, Borys Nikołajewicz, »przedstawiciel Naddniestrza na Ukrainie«.

                        14.

                        ZACHAROW, Wiktor Pawłowicz, »prokurator Naddniestrza«, ur. w 1948 r. w miejscowości Kamenka, Mołdowa.

                        15.

                        LIPOWCEW, Aleksiej Walentinowicz, »wiceprzewodniczący Państwowej Służby Celnej«.

                        16.

                        GUDIMO, Oleg Andriejewicz, »wiceminister bezpieczeństwa«, ur. 11 września 1944 r. w Ałma Acie, Kazachstan. Paszport rosyjski nr 51 NO. 0592094.

                        17.

                        KOSOWSKI, Eduard Aleksandrowicz, »prezes Naddniestrzańskiego Banku Republikańskiego«, ur. 7 października 1958 r. we Floresti, Mołdowa.”


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/1632 z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (EUCAP Sahel Niger/1/2016)

text:
               10.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 243/6

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2016/1632
   z dnia 26 lipca 2016 r.
   w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (EUCAP Sahel Niger/1/2016)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2012/392/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (1), w szczególności jej art. 9 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 9 ust. 1 decyzji 2012/392/WPZiB w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad EUCAP Sahel Niger Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji, w tym w szczególności decyzji o mianowaniu szefa misji.

               (2)

               W dniu 6 maja 2014 r. KPiB przyjął decyzję EUCAP Sahel Niger/2/2014 (2) w sprawie mianowania Filipa DE CEUNINCKA szefem misji EUCAP Sahel Niger na okres od dnia 6 maja 2014 r. do dnia 15 lipca 2014 r.

               (3)

               W dniu 22 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/482/WPZiB (3) w sprawie przedłużenia mandatu misji EUCAP Sahel Niger od dnia 16 lipca 2014 r. do dnia 15 lipca 2016 r.

               (4)

               W dniu 24 lipca 2014 r. KPiB przyjął decyzję EUCAP Sahel Niger/3/2014 (4) w sprawie przedłużenia mandatu Filipa DE CEUNINCKA jako szefa misji EUCAP Sahel Niger na okres od dnia 16 lipca 2014 r. do dnia 15 lipca 2015 r.

               (5)

               W dniu 15 kwietnia 2015 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2015/611 (5) w sprawie przedłużenia mandatu Filipa DE CEUNINCKA jako szefa misji EUCAP Sahel Niger na okres od dnia 16 lipca 2015 r. do dnia 15 lipca 2016 r.

               (6)

               W dniu 18 lipca 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/1172 (6) w sprawie przedłużenia mandatu misji EUCAP Sahel Niger na okres od dnia 16 lipca 2016 r. do dnia 15 lipca 2018 r.

               (7)

               W dniu 22 lipca 2016 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował mianowanie Kirsi HENRIKSSON szefem misji EUCAP Sahel Niger,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Kirsi HENRIKSSON zostaje niniejszym mianowana szefem misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP SAHEL Niger) na okres od dnia 1 września 2016 r. do dnia 15 lipca 2017 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 lipca 2016 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 48.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUCAP Sahel Niger/2/2014 z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (Dz.U. L 136 z 9.5.2014, s. 26).

      (3)  Decyzja Rady 2014/482/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. zmieniająca decyzję 2012/392/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (Dz.U. L 217 z 23.7.2014, s. 31).

      (4)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUCAP Sahel Niger/3/2014 z dnia 24 lipca 2014 r. przedłużająca mandat szefa misji Unii Europejskiej z zakresu WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (Dz.U. L 267 z 6.9.2014, s. 5).

      (5)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2015/611 z dnia 15 kwietnia 2015 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (EUCAP Sahel Niger/1/2015) (Dz.U. L 101 z 18.4.2015, s. 61).

      (6)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/1172 z dnia 18 lipca 2016 r. zmieniająca decyzję 2012/392/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (Dz.U. L 193 z 19.7.2016, s. 106).


title: 2008/542/WE: Decyzja Komisji z dnia 13 czerwca 2008 r. powołująca Grupę Ekspertów ds. Historii Kredytowej

text:
               3.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 173/22

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 13 czerwca 2008 r.
   powołująca Grupę Ekspertów ds. Historii Kredytowej
   (2008/542/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Do komunikatu Komisji w sprawie jednolitego rynku Europy XXI wieku (1), przyjętego w listopadzie 2007 r., dołączono dokument roboczy poświęcony detalicznym usługom finansowym (2), w którym podkreślono znaczenie dostępności danych kredytowych w promowaniu konkurencyjnych rynków detalicznych usług finansowych. Zapowiedziano w nim również powołanie grupy ekspertów do spraw historii kredytowej.

               (2)

               W Białej księdze dotyczącej integracji rynków kredytu hipotecznego w UE (3) stwierdzono, że powinno wymagać się od kredytodawców hipotecznych i pośredników należytej oceny zdolności kredytowej kredytobiorcy przed przyznaniem kredytu hipotecznego, przy użyciu wszelkich odpowiednich środków. Należy również zagwarantować, by kredytodawcy hipoteczni nie byli dyskryminowani w zakresie dostępu do rejestrów kredytowych innych państw członkowskich oraz by dane kredytowe przepływały w sposób niezakłócony, przy jednoczesnym zapewnieniu pełnej zgodności z przepisami wspólnotowymi w zakresie ochrony danych.

               (3)

               Komisja dąży do określenia wszystkich przeszkód prawnych, regulacyjnych, administracyjnych i innych w dostępie do danych kredytowych i możliwościach ich wymiany, jak również potrzebuje doradztwa w zakresie sposobów zniesienia tych przeszkód przy równoczesnym utrzymaniu wysokiego poziom ochrony konsumentów.

               (4)

               W skład grupy ekspertów wchodzić powinny osoby mające wiedzę i kompetencje w zakresie danych kredytowych.

               (5)

               Ważne jest, aby członkowie grupy udzielali obiektywnych porad specjalistycznych.

               (6)

               Dane osobowe dotyczące członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (4),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym Komisja powołuje Grupę Ekspertów ds. Historii Kredytowej (zwaną dalej „grupą”).
   Artykuł 2
   Zadania
   Do zadań grupy należy:

               —

               określenie wszystkich przeszkód prawnych, regulacyjnych, administracyjnych i innych w dostępie do danych kredytowych i możliwościach ich wymiany. Grupa powinna w szczególności przeanalizować skutki współistnienia różnych podejść do organizacji i działania rejestrów kredytowych we Wspólnocie oraz określić konsekwencje takiego stanu rzeczy z punktu widzenia gospodarki. Grupa będzie również zajmować się analizą bieżącej sytuacji z perspektywy ochrony konsumentów (w tym również ochrony danych),

               —

               przedstawienie proponowanych sposobów zniesienia zidentyfikowanych przeszkód. W tym celu grupa powinna określić rozwiązania, które zoptymalizują możliwości przepływu danych kredytowych przy równoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony konsumentów.

         Artykuł 3
   Skład grupy i powoływanie członków
   1.   W skład grupy wchodzi nie więcej niż 20 członków.
   2.   Członkowie grupy są powoływani przez Komisję spośród ekspertów kompetentnych w zakresie, który pokrywa się z mandatem grupy, po publikacji zaproszenia do wyrażenia zainteresowania, na podstawie zgłoszeń przedłożonych przez:

               —

               zrzeszenia europejskie lub krajowe, reprezentujące interesy konsumentów lub branżę usług finansowych,

               —

               prywatne lub publiczne podmioty z państw członkowskich, zajmujące się gromadzeniem lub przetwarzaniem danych kredytowych,

               —

               przedstawicieli organów ochrony danych w państwach członkowskich,

               —

               osoby wywodzące się ze środowisk naukowych lub mające uznane kwalifikacje w dziedzinie danych kredytowych, w tym również w zakresie ochrony danych.

         3.   Podmioty, o których mowa w ust. 2, wyrażają swoje zainteresowanie uczestnictwem w pracach grupy na piśmie.
   4.   Komisja ocenia kwalifikacje poszczególnych ekspertów na podstawie następujących kryteriów:

               —

               odpowiednio wykazana wiedza i kompetencje w dziedzinie, której dotyczy mandat grupy,

               —

               niedawno zdobyta praktyczna wiedza lub doświadczenie zawodowe,

               —

               znajomość języka zwyczajowo używanego w dziedzinie finansów, na poziomie umożliwiającym udział w dyskusjach i sporządzanie projektów sprawozdań w tym języku.

         Do zaproszenia do wyrażenia zainteresowania dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie powyższych warunków przez zgłoszonego eksperta.
   5.   Komisja dokonuje wyboru ekspertów, uwzględniając konieczność zapewnienia reprezentacji interesów wszystkich zainteresowanych. Zgodnie z deklaracją w Białej księdze w sprawie polityki w dziedzinie usług finansowych (2005–2010) Komisja przywiązuje dużą wagę do zapewnienia proporcjonalnej reprezentacji użytkowników. Ponadto Komisja stara się zapewnić szeroką reprezentację geograficzną i zrównoważony z punktu widzenia płci skład w oparciu o otrzymane zgłoszenia.
   6.   Zgłoszeni eksperci, którzy zostali uznani za odpowiednich kandydatów, ale nie zostali powołani, mogą zostać umieszczeni na liście rezerwowej, z której Komisja może korzystać w razie konieczności zastąpienia innego członka grupy.
   7.   Obowiązują następujące zasady:

               —

               członkowie zgłoszeni przez zrzeszenia europejskie lub krajowe, reprezentujące interesy konsumentów lub branżę usług finansowych, lub przez podmioty zajmujące się przetwarzaniem lub gromadzeniem danych kredytowych, są powoływani jako przedstawiciele zainteresowanych stron,

               —

               członkowie zgłoszeni przez organy ochrony danych są powoływani jako przedstawiciele odpowiednich organów,

               —

               członkowie wywodzący się ze środowisk naukowych lub mający uznane kwalifikacje powoływani są osobiście,

               —

               mandat członków grupy rozpoczyna się wraz z pierwszym jej posiedzeniem i wygasa w momencie przedłożenia sprawozdania, przy czym nie później niż z dniem 1 maja 2009 r. Członkowie pełnią swoje funkcje do chwili ich zastąpienia lub do wygaśnięcia mandatów,

               —

               członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, którzy złożą rezygnację, lub którzy naruszą warunki określone w niniejszym artykule lub w art. 287 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, mogą zostać zastąpieni na okres pozostały do wygaśnięcia ich mandatu,

               —

               nazwiska członków zostaną opublikowane w rejestrze grup ekspertów Komisji Europejskiej (5) oraz na stronach internetowych Dyrekcji Generalnej ds. Rynku Wewnętrznego i Usług. Nazwiska członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 45/2001 o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych,

               —

               członkowie powołani osobiście składają corocznie oświadczenie, w którym zobowiązują się działać w interesie publicznym oraz oświadczenie stwierdzające brak, względnie istnienie, konfliktu interesów, który mógłby zagrażać ich bezstronności.

         Artykuł 4
   Prace grupy
   1.   Grupie przewodniczy przedstawiciel Komisji.
   2.   W porozumieniu z Komisją grupa może powołać podgrupy, analizujące szczegółowe kwestie podlegające zakresowi obowiązków ustalonemu przez grupę; po wypełnieniu opisanych zadań podgrupy są rozwiązywane.
   3.   Przedstawiciel Komisji może zaprosić do współpracy ekspertów i obserwatorów posiadających specjalistyczną wiedzę fachową do udziału w pracach grupy i grup roboczych.
   4.   Informacje uzyskane w wyniku uczestnictwa w obradach grupy lub podgrupy nie mogą zostać ujawnione, jeśli Komisja stwierdzi, że dotyczą one kwestii poufnych.
   5.   Grupa i podgrupy zwykle odbywają posiedzenia w budynkach Komisji, w formie oraz według harmonogramu ustalonego przez Komisję. Sekretariat Grupy prowadzony jest przez Komisję. W posiedzeniach grupy i jej podgrup mogą uczestniczyć zainteresowani tematem jej prac urzędnicy Komisji.
   6.   Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny w oparciu o wzór regulaminu wewnętrznego przyjęty przez Komisję (6).
   7.   Komisja może publikować w Internecie, w oryginalnym języku danego dokumentu, wszelkie streszczenia, wnioski, częściowe wnioski lub dokumenty robocze grupy.
   Artykuł 5
   Koszty posiedzeń
   1.   Komisja zwraca koszty podróży i pobytu ponoszone przez członków w związku z działalnością grupy zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji (7). Członkowie grupy nie są wynagradzani za swoje usługi.
   2.   Koszty posiedzeń są refundowane w granicach środków przyznanych danemu departamentowi w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 13 czerwca 2008 r.

            W imieniu Komisji

         Charlie McCREEVY

            Członek Komisji

      (1)  COM(2007) 724 wersja ostateczna.

      (2)  SEC(2007) 1520.

      (3)  COM(2007) 807 wersja ostateczna.

      (4)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      (5)  http://ec.europa.eu/secretariat_general/regexp/

      (6)  Załącznik III do dokumentu SEC(2005) 1004.

      (7)  Decyzja Komisji C(2007) 5858 z dnia 5 grudnia 2007 r.