title: Decyzja Komisji z dnia 8 lipca 2002 r. w sprawie stosowania pewnych ograniczeń w przywozie niektórych wyrobów stalowych pochodzących z Federacji Rosyjskiej (notyfikowana jako dokument nr C(2002) 2480)Tekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0602

Dziennik Urzędowy L 195 , 24/07/2002 P. 0038 - 0053

		Decyzja Komisjiz dnia 8 lipca 2002 r.w sprawie stosowania pewnych ograniczeń w przywozie niektórych wyrobów stalowych pochodzących z Federacji Rosyjskiej(notyfikowana jako dokument nr C(2002) 2480)(Tekst mający znaczenie dla EOG)(2002/602/EWWiS)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 95 akapit pierwszy,po konsultacji z Komitetem Konsultacyjnym i przy jednomyślnej zgodzie Rady,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W latach 1995–2001 handel niektórymi wyrobami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali podlegał umowom między Stronami [1].(2) Wspólnota zawarła kolejną umowę stalową w ramach EWWiS z Federacją Rosyjską, dotyczącą handlu niektórymi wyrobami stalowymi objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, która uwzględnia rozwój stosunków między Stronami [2].(3) Umowa ta ustanawia ograniczenia ilościowe dla wprowadzenia do swobodnego obrotu we Wspólnocie niektórych wyrobów stalowych w latach 2002–2004 i określa ramy dla wycofania ograniczeń ilościowych, o ile zostaną spełnione niektóre warunki, w szczególności gdy zostanie wprowadzona porównywalna dyscyplina dotycząca konkurencji, pomocy państwa i ochrony środowiska w stosunku do wyrobów stalowych objętych umową.(4) Jest niezbędne zapewnienie środków do zarządzania niniejszą umową w ramach Wspólnoty, uwzględniając doświadczenie uzyskane w trakcie poprzednich umów.(5) Niezbędne jest zagwarantowanie, że jest skontrolowane pochodzenie odnośnych wyrobów i są określone odpowiednie metody współpracy administracyjnej w tym zakresie.(6) Skuteczne stosowanie umowy wymaga wprowadzenia wymogu pozwolenia na przywóz do Wspólnoty w celu wprowadzania do swobodnego obrotu we Wspólnocie odnośnych wyrobów, wraz z systemem zarządzania w celu udzielania pozwoleń na przywóz do Wspólnoty.(7) Wyroby umieszczone w wolnym obszarze celnym lub przywiezione na podstawie przepisów obowiązujących dla składów celnych, przywozu czasowego lub uszlachetnienia czynnego (system zawieszeń) nie mogą być wliczane w ograniczenia ustanowione dla omawianych wyrobów.(8) W celu zapewnienia, że ograniczenia ilościowe nie są przekroczone, niezbędne jest stworzenie procedury zarządzania, zgodnie z którą właściwe organy Państw Członkowskich nie wydadzą pozwoleń na przywóz, zanim nie otrzymają potwierdzenia z Komisji, że odpowiednie kwoty pozostają dostępne w ramach omawianego ograniczenia ilościowego.(9) Umowa zapewnia system współpracy między Federacją Rosyjska a Wspólnotą, którego zadaniem jest zapobieganie obejściom poprzez przeładunek, przekierowywanie lub za pomocą innych środków; uwzględniając, że jest ustanowiona procedura konsultacji, na mocy której może być osiągnięte porozumienie z zainteresowanym państwem w sprawie równorzędnego dostosowania do odpowiedniego ograniczenia ilościowego, gdy okazuje się, że doszło do obejścia umowy; uwzględniając, że Federacja Rosyjska wyraziła zgodę na podjęcie niezbędnych środków dla zapewnienia, że wszelkie dostosowania będą niezwłocznie stosowane; uwzględniając, że w przypadku braku umowy z państwem dostawcą w ustalonym terminie Wspólnota może, tam gdzie istnieje wyraźny dowód na obejście, zastosować równorzędne dostosowanie.(10) Przywóz wyrobów objętych niniejszą decyzją od 1 stycznia 2002 r. podlegał pozwoleniom na mocy decyzji 2001/932/EWWiS [3], zmienionej tak, że umowa stalowa w ramach EWWiS przewiduje, że te ilości mają być rozliczane w ramach ograniczeń ustanowionych na rok 2002 w niniejszej decyzji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zakres stosowania1. Niniejszą decyzję stosuje się do przywozu wyrobów stalowych wymienionych w załączniku I, pochodzących z Federacji Rosyjskiej.2. Dla celów ust. 1 wyroby stalowe są sklasyfikowane według grup wyrobów przedstawionych w załączniku I.3. Klasyfikacja wyrobów wymienionych w załączniku I jest oparta na Nomenklaturze Scalonej (CN). Procedury dotyczące stosowania niniejszego ustępu są ustanowione w części I załącznika II.4. Pochodzenie wyrobów określone w ust. 1 jest ustalone zgodnie z obowiązującymi zasadami we Wspólnocie.5. Procedury weryfikacji pochodzenia wyrobów określone w ust. 1 są ustanowione w załącznikach II i III i w odpowiednim obowiązującym prawodawstwie Wspólnoty.Artykuł 2Ograniczenia ilościowe1. Przywóz do Wspólnoty wyrobów stalowych wymienionych w załączniku I pochodzących z Federacji Rosyjskiej podlega ilościowym ograniczeniom ustanowionym w załączniku IV. Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie wyrobów określonych w załączniku I, pochodzących z Federacji Rosyjskiej, podlega okazaniu pozwolenia na przywóz wystawionego przez organy Państw Członkowskich, zgodnie z przepisami art. 4.Dopuszczony przywóz jest rozliczany w ramach ograniczeń ilościowych ustanowionych na rok, w którym wyroby są wysłane w kraju wywozu.2. W celu zapewnienia, że ilości, dla których pozwolenia na przywóz są wystawiane, nie przekraczają w żadnym momencie ograniczeń ilościowych łącznie dla każdej grupy wyrobów, właściwe władze wystawią pozwolenia na przywóz wyłącznie na podstawie potwierdzenia Komisji, że dla państwa dostawcy nadal istnieją ilości dostępne w ramach ograniczeń ilościowych dla odpowiednich grup wyrobów stalowych, dla których importer lub importerzy złożyli wnioski do wspomnianych władz.3. Przywóz wyrobów od dnia 1 stycznia 2002 r., dla których było wymagane pozwolenie na mocy decyzji Komisji 2001/932/EWWiS, zmienione, są uwzględniane w odpowiednich ograniczeniach na rok 2002, ustanowionych w załączniku IV.4. Dla celów niniejszej decyzji i od daty jej stosowania przesyłki wyrobów będą traktowane jako dokonane w dniu, w którym zostały one załadowane na wywożący środek transportu.Artykuł 3Procedura zawieszająca1. Ograniczenia ilościowe określone w załączniku IV nie mają zastosowania do wyrobów umieszczonych w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym lub przywiezionych na podstawie przepisów obowiązujących dla składów celnych, czasowego przywozu lub uszlachetniania czynnego (system zawieszeń).2. W przypadku gdy wyroby określone w ust. 1 są następnie dopuszczone do swobodnego obrotu, albo w stanie niezmienionym, albo po obróbce lub przetworzeniu, stosuje się art. 2 ust. 2 i wyroby tak dopuszczone są uwzględnione w ograniczeniu ilościowym określonym w załączniku IV.Artykuł 4Szczególne zasady zarządzania ograniczeniami ilościowymi Wspólnoty1. Do celów stosowania art. 2 ust. 2 właściwe organy Państw Członkowskich, przed wystawieniem pozwolenia na przywóz, notyfikują Komisji liczbę wniosków dla pozwoleń na przywóz, popartych otrzymanymi przez te państwa oryginalnymi pozwoleniami na wywóz. W odpowiedzi Komisja notyfikuje swoje potwierdzenie, że wnioskowane kwoty ilości są dostępne dla przywozu, w porządku chronologicznym, w jakim notyfikacje od Państw Członkowskich zostały otrzymane (na zasadzie "kto pierwszy, ten lepszy").2. Wnioski załączone w notyfikacjach do Komisji są ważne, jeśli ustalają jasno w każdym przypadku kraj wywozu, odnośną grupę wyrobów, przywożone kwoty, numer pozwolenia na wywóz, rok kontyngentu i docelowe Państwo Członkowskie, w którym wyroby mają być wprowadzone do swobodnego obrotu.3. Notyfikacje określone w ust. 1 i 2 są przekazywane elektronicznie w ramach zintegrowanej sieci ustanowionej do tego celu, chyba że z zasadniczych przyczyn technicznych niezbędne jest użycie tymczasowe innych środków komunikacji.4. Na ile jest to możliwe, Komisja potwierdzi władzom pełną kwotę wskazaną we wnioskach notyfikowanych dla każdej grupy wyrobów. Następnie Komisja porozumie się niezwłocznie z władzami Federacji Rosyjskiej, w przypadkach gdy notyfikowane wnioski przewyższają ograniczenia, w celu uzyskania wyjaśnienia i szybkiego znalezienia rozwiązania.5. Właściwe organy notyfikują Komisji niezwłocznie po otrzymaniu informacji wszelkie ilości niewykorzystane w czasie okresu ważności pozwolenia na przywóz. Takie niewykorzystane ilości są automatycznie przenoszone do pozostałych ilości ograniczeń ilościowych Wspólnoty dla każdej grupy wyrobów.6. Pozwolenia na przywóz lub równorzędne dokumenty są wystawiane zgodnie z załącznikiem II.7. Właściwe władze Państw Członkowskich notyfikują Komisji każde unieważnienie już wystawionych pozwoleń na przywóz lub równorzędnych dokumentów, w przypadkach gdy odpowiednie pozwolenia na wywóz zostały wycofane lub unieważnione przez właściwe władze Rosyjskie. Jednakże jeśli Komisja lub właściwe władze Państwa Członkowskiego zostały poinformowane przez właściwe władze rosyjskie o wycofaniu lub unieważnieniu pozwoleń na wywóz, po tym jak dane wyroby już zostały przywiezione do Wspólnoty, odnośne ilości podlegają ograniczeniu ilościowemu na rok, w którym przesłanie wyrobów miało miejsce.8. Komisja może podjąć wszelkie środki niezbędne w celu wykonania przepisów niniejszego artykułu.Artykuł 5Dane statystyczne1. W odniesieniu do wyrobów stalowych wymienionych w załączniku I Państwa Członkowskie notyfikują Komisji co miesiąc, w ciągu miesiąca, na koniec każdego miesiąca, łączną ilość, która weszła do swobodnego obrotu w ciągu miesiąca, wskazując kod Nomenklatury Scalonej i używając jednostek statystycznych oraz, w odpowiednim przypadku, dodatkowych jednostek używanych w tym kodzie. Przywóz będzie sklasyfikowany zgodnie z obowiązującymi procedurami statystycznymi.2. W celu umożliwienia monitorowania tendencji rynkowych, w stosunku do wyrobów objętych niniejszą decyzją, Państwa Członkowskie przekażą Komisji, przed dniem 31 marca każdego roku, dane statystyczne dotyczące przywozu z roku poprzedniego.Artykuł 6Obejście1. W przypadku gdy w następstwie badań przeprowadzonych zgodnie z procedurami określonymi w załączniku III Komisja zauważy, że informacje w jej posiadaniu stanowią dowód, że wyroby wymienione w załączniku I pochodzące z Federacji Rosyjskiej były przeładowywane, przekierowywane lub w inny sposób przywożone do Wspólnoty z zastosowaniem obejść takich ograniczeń ilościowych i że istnieje potrzeba dokonania niezbędnych dostosowań, zażąda otwarcia konsultacji, aby osiągnąć porozumienie w sprawie równorzędnego dostosowania odpowiednich ograniczeń ilościowych.2. Oczekując na wynik konsultacji określonych w ust. 1, Komisja może zwrócić się do Federacji Rosyjskiej o podjęcie dalszych niezbędnych zapobiegawczych czynności w celu zagwarantowania, że dostosowania do ograniczeń ilościowych uzgodnionych w następstwie tych konsultacji mogą przeprowadzone w roku, w którym został złożony wniosek o konsultacje, lub w roku następnym, jeśli ograniczenia ilościowe na rok bieżący są wyczerpane, w przypadku gdy istnieje wyraźny dowód na stosowanie obejścia.3. Jeśli Wspólnota i Federacja Rosyjska nie zdołają znaleźć zadowalającego rozwiązania i jeśli Komisja stwierdzi istnienie wyraźnych dowodów stosowania obejścia, odejmie ona od ograniczeń ilościowych równorzędną ilość wyrobów pochodzących z Federacji Rosyjskiej.Artykuł 7Postanowienia końcoweZmiany do załączników, które mogą być niezbędne w celu uwzględnienia wniosku, zmiany lub wygaśniecia umów z Federacją Rosyjską, dostosowania do ograniczeń ilościowych dokonanych zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Umowy stalowej EWWiS z Federacją Rosyjską lub zmiany dokonane w regułach wspólnotowych w sprawie statystyk, regulacji celnych lub wspólnych reguł przywozu, będą przyjęte przez Komisję Europejską.Artykuł 8Niniejsza decyzja nie stanowi w żaden sposób derogacji od postanowień dwustronnej umowy stalowej EWWiS w sprawie handlu niektórymi wyrobami stalowymi, którą Wspólnota zawarła z Federacją Rosyjską i która ma pierwszeństwo we wszystkich przypadkach spornych.Artykuł 9Niniejsza decyzja wchodzi w życie i stosuje się od następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejsza decyzja wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowana we wszystkich Państwach Członkowskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 8 lipca 2002 r.W imieniu KomisjiPascal LamyCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 5 z 8.1.1996, str. 24, Dz.U. L 45 z 15.2.1997, str. 40, Dz.U. L 300 z 4.11.1997, str. 51.[2] Dz.U. L 195 z 24.7.2002, str. 54.[3] Dz.U. L 345 z 29.12.2001, str. 71.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IFEDERACJA ROSYJSKASA WYROBY WALCOWANE PŁASKIESA1. Zwoje72081000720825007208260072082700720836007208379072083890720839907211141072111920721911007219121072191290721913107219139072191410721914907225202072253000SA1a. Zwoje walcowane na gorąco do ponownego walcowania720837107208381072083910SA2. Blachy ciężkie7208401072085110720851307208515072085191720851997208521072085291720852997208531072111300SA3. Inne wyroby walcowane płaskie72084090720853907208541072085490720890107209150072091610720916907209171072091790720918107209189172091899720925007209261072092690720927107209279072092810720928907209901072101110721012117210121972102010721030107210411072104910721050107210611072106910721070317210703972109031721090337210903872111490721119907211235172112920721190117212101072121091721220117212301172124010721240917212503172125051721260117212609172192110721921907219221072192290721923007219240072193100721932107219329072193310721933907219341072193490721935107219359072254080SA4. Wyroby ze stopów72262020722691107226919072269920SB. WYROBY DŁUGIESB1. Belki720719317207207172163111721631197216319172163199721632117216321972163291721632997216331072163390SB2. Pręty w nieregularnych kręgach7213100072132000721391107213912072139141721391497213917072139190721399107213999072210010722100907227100072272000722790107227905072279095SB3. Inne wyroby długie720719117207191472071916720720517207205572072057721420007214300072149110721491907214991072149931721499397214995072149961721499697214998072149990721590107216100072162100721622007216401072164090721650107216509172165099721699107218992072221111722211197222112172221129722211917222119972221910722219907222301072224010722240307224903172249039722810107228103072282011722820197228203072283020722830417228304972283061722830697228307072283089722860107228701072287031722880107228809073011000--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IICZĘŚĆ IKLASYFIKACJAArtykuł 1Klasyfikacja wyrobów stalowych objętych decyzją jest oparta na Nomenklaturze Scalonej (CN).Artykuł 2Z inicjatywy Komisji lub Państwa Członkowskiego sekcja taryf i nomenklatury statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, ustanowiona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 [1], zmieniona art. 252 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 [2], będzie pilnie badać, zgodnie z przepisami wymienionych powyżej rozporządzeń, wszystkie problemy dotyczące klasyfikacji wyrobów objętych niniejszą decyzją w ramach Nomenklatury Scalonej w celu sklasyfikowania ich we właściwych grupach wyrobów.Artykuł 3Komisja poinformuje Federację Rosyjską o wszelkich zmianach w Nomenklaturze Scalonej (CN), które po ich przyjęciu przez właściwe władze administracyjne Wspólnoty mają wpływ na wyroby objęte niniejszą decyzją.Artykuł 4Komisja poinformuje właściwe władze Federacji Rosyjskiej o wszelkich decyzjach odnoszących się do klasyfikacji wyrobów objętych niniejszą decyzją, przyjętych zgodnie z obowiązującymi we Wspólnocie procedurami. Taka informacja, przekazana najpóźniej w ciągu miesiąca od ich przyjęcia, zawiera:a) opis wyrobów, których to dotyczy;b) odpowiednią grupę wyrobów i kod Nomenklatury Scalonej (kod CN);c) przyczyny podjęcia decyzji.Artykuł 51. W przypadku gdy decyzja o klasyfikacji przyjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami wspólnotowymi powoduje zmianę w praktyce klasyfikacyjnej lub zmianę w grupie wyrobów jakiegokolwiek wyrobu objętego niniejszą decyzją, właściwe władze Państw Członkowskich powiadamiają z trzydziestodniowym wyprzedzeniem, licząc od daty powiadomienia przez Komisję, zanim decyzja zacznie obowiązywać.2. Wyroby przesłane przed dniem zastosowania decyzji podlegają dotychczasowej praktyce klasyfikacyjnej, pod warunkiem że dane towary weszły do przywozu w czasie sześćdziesięciu dni od tej daty.Artykuł 6W przypadku gdy decyzja o klasyfikacji przyjęta zgodnie z obowiązującymi procedurami wspólnotowymi określonymi w art. 5 niniejszego załącznika dotyczy grupy wyrobów podlegającej ograniczeniu ilościowemu, Komisja, gdzie konieczne, rozpocznie niezwłocznie konsultacje zgodnie z art. 9 niniejszej decyzji w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie niezbędnych dostosowań do odpowiednich ograniczeń ilościowych przewidzianych w załączniku IV.Artykuł 71. Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek innego przepisu w tej sprawie, w przypadku gdy klasyfikacja wskazana w dokumentacji niezbędnej dla przywozu wyrobów objętych niniejszą decyzją różni się od klasyfikacji określonej przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, do którego towary te mają być przywiezione, dane towary będą tymczasowo podlegać ustaleniom dotyczącym przywozu, zgodnie z którymi przepisy niniejszej decyzji stosuje się do nich na podstawie klasyfikacji określonej przez wyżej wymienione władze.2. Właściwe władze Państw Członkowskich powiadomią Komisję o przypadkach określonych w ust. 1, wskazując w szczególności na:- ilość wyrobów, których to dotyczy,- grupę wyrobów wskazanych w dokumentach przywozowych i dokumentach przechowywanych przez właściwe władze,- numer pozwolenia na wywóz i wykazaną kategorię.3. Właściwe władze Państw Członkowskich nie wystawią nowego pozwolenia na przywóz wyrobów stalowych podlegających ograniczeniu ilościowemu we Wspólnocie, ustanowionemu w załączniku IV, następującemu po zmianie klasyfikacji, do czasu otrzymania potwierdzenia z Komisji, że kwoty, które mają być przywiezione, są dostępne zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 4 decyzji.4. Komisja notyfikuje zainteresowane kraje wywozu o przypadkach określonych w niniejszym artykule.Artykuł 8W przypadkach określonych w art. 7, jak również w przypadkach podobnego rodzaju, podniesionych przez właściwe władze Rosyjskie, Komisja, jeśli niezbędne, rozpocznie konsultacje z Rosją w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie klasyfikacji ostatecznie stosowanej do odnośnych wyrobów, których dotyczą rozbieżności.Artykuł 9Komisja, w porozumieniu z właściwymi władzami importującego Państwa Członkowskiego lub importujacych Państw Członkowskich i Rosji, może, w przypadkach określonych w art. 8, ustalić ostatecznie klasyfikację stosowaną do wyrobów, których dotyczą rozbieżności.Artykuł 10Jeśli przypadek rozbieżności określony w art. 7 nie może być rozstrzygnięty zgodnie z art. 9, Komisja przyjmie, zgodnie z przepisami art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, środek ustanawiający klasyfikację towarów w Nomenklaturze Scalonej.CZĘŚĆ IISYSTEM PODWÓJNEJ KONTROLI(dla zarządzania ograniczeniami ilościowymi)Artykuł 111. Właściwe władze Rosyjskie wystawiają pozwolenie na wywóz odnośnie do wszystkich przesyłek wyrobów stalowych podlegających ograniczeniom ilościowym ustanowionym w załączniku IV, do poziomu wspomnianych ograniczeń.2. Importer przedstawia oryginał pozwolenia na wywóz do celów wystawienia pozwolenia na przywóz określonego w art. 14.Artykuł 121. Pozwolenie na wywóz dla ograniczeń ilościowych jest zgodne ze wzorem określonym w dodatku I do niniejszego załącznika i poświadcza, między innymi, że ilość odnośnych towarów została uwzględniona w ograniczeniu ilościowym ustanowionym dla danej grupy wyrobów.2. Każde pozwolenie na wywóz obejmuje tylko jedną grupę wyrobów wymienioną w załączniku I.Artykuł 13Wywóz jest rozliczany w ramach ograniczeń ilościowych ustanowionych dla roku, w którym wyroby objęte pozwoleniem na wywóz zostały wysłane w rozumieniu art. 2 ust. 5 decyzji.Artykuł 141. W takim stopniu, w jakim potwierdzi to Komisja na podstawie art. 4 decyzji, że wnioskowana kwota jest dostępna w ramach danego ograniczenia ilościowego, właściwe władze Państw Członkowskich wystawią pozwolenie na przywóz w czasie co najwyżej pięciu dni roboczych po przedstawieniu przez importera oryginału odpowiedniego pozwolenia na wywóz. Musi to nastąpić nie później niż dnia 31 marca roku następującego po tym, w którym towary objęte pozwoleniem zostały wysłane. Pozwolenia na przywóz są wystawiane przez właściwe władze każdego Państwa Członkowskiego bez względu na Państwo Członkowskie wskazane na pozwoleniu na wywóz, w stopniu potwierdzonym przez Komisję na podstawie art. 4 decyzji, że wnioskowana kwota jest dostępna w ramach danego ograniczenia ilościowego.2. Pozwolenia na przywóz są ważne przez cztery miesiące od daty ich wystawienia. W przypadku należycie uzasadnionego wniosku importera właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą przedłużyć okres ważności na dalszy okres nieprzekraczający dwóch miesięcy. Takie przedłużenie jest notyfikowane Komisji. W wyjątkowych okolicznościach importer może wnioskować o drugi okres przedłużenia. Takie wyjątkowe wnioski mogą być udzielone tylko decyzją podjętą zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 7 tej decyzji.3. Pozwolenia na przywóz są sporządzane w formie ustalonej w dodatku II do niniejszego załącznika i są ważne na całym obszarze celnym Wspólnoty.4. Oświadczenie lub wniosek importera w celu uzyskania pozwolenia na przywóz zawiera:a) pełną nazwę (nazwisko) i adres eksportera;b) pełną nazwę (nazwisko) i adres importera:c) dokładny opis towarów i kodu (kodów) CN;d) państwo pochodzenia towarów;e) państwo przeznaczenia towarów;f) właściwą grupę wyrobu i ilość we właściwej jednostce dla danych wyrobów, jak wskazano w załączniku IV do decyzji;g) wagę netto według pozycji CN;h) wartość cif wyrobów na granicy Wspólnoty według pozycji CN (wskazanej w polu 13 pozwolenia na wywóz);i) informację, czy dane wyroby są drugiej lub niższej jakości niż standardowa;j) w odpowiednim przypadku, daty zapłaty i dostawy oraz kopia rachunku za załadowanie i umowa kupna;k) datę i numer pozwolenia na wywóz;l) wewnętrzny kod używany do celów administracyjnych;m) datę i podpis importera.5. Importerzy nie są zobowiązani do przywozu w jednej przesyłce całkowitej ilości objętej pozwoleniem na przywóz.Artykuł 15Ważność pozwolenia na przywóz wystawionego przez władze Państwa Członkowskiego podlega ważności i ilości wskazanej w pozwoleniu na wywóz wystawionemu przez właściwe władze Rosyjskie, na podstawie którego zostały wystawione pozwolenia na przywóz.Artykuł 16Pozwolenia na przywóz lub równorzędne dokumenty są wystawiane przez właściwe władze Państw Członkowskich zgodnie z art. 2 ust. 2, bez dyskryminacji żadnego importera we Wspólnocie, bez względu na miejsce jego siedziby we Wspólnocie, bez uszczerbku dla zgodności z innymi warunkami wymaganymi, zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami.Artykuł 171. Jeśli Komisja stwierdzi, że ilości łączne objęte pozwoleniami na wywóz wystawionymi przez Rosję dla określonej grupy wyrobów w jakimkolwiek roku porozumienia przekraczają ograniczenia ilościowe ustanowione dla tej grupy wyrobów, właściwe dla wystawiania pozwoleń władze w Państwach Członkowskich są niezwłocznie informowane, aby zawiesić dalsze wydawanie pozwoleń na przywóz. W takim przypadku Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje.2. Właściwe władze Państwa Członkowskiego odmawiają wystawienia pozwoleń na przywóz dla wyrobów pochodzących z Rosji, nieobjętych pozwoleniami na wywóz, wystawionymi zgodnie z przepisami niniejszego załącznika.CZĘŚĆ IIIWSPÓLNE PRZEPISYArtykuł 181. Pozwolenie na wywóz określone w art. 11 niniejszego załącznika i świadectwo pochodzenia (wzór załączony) mogą zawierać dodatkowe kopie, należycie zaznaczone jako takie. Są one sporządzone w języku angielskim.2. Jeśli dokumenty określone powyżej są wypełnione odręcznie, wpisy muszą być wykonane piórem lub długopisem, drukowanymi literami.3. Pozwolenia na wywóz lub równorzędne dokumenty i świadectwa pochodzenia mają wymiar 210 × 297 mm. Papier powinien być białym papierem listowym, wymiarowym, bez zawartości pulpy mechanicznej, o masie nie niższej niż 25 g/m2. Każda część posiada drukowany wzór giloszujący, na którym każde podrobienie za pomocą środków mechanicznych lub chemicznych jest widoczne dla oka.4. Wyłącznie oryginał jest uznawany przez właściwe władze Wspólnoty za ważny w celach przywozu, zgodnie z przepisami niniejszej decyzji.5. Każde pozwolenie na wywóz lub równorzędny dokument i świadectwo pochodzenia nosi standaryzowany numer seryjny, drukowany lub nie, według którego dokumenty te mogą być zidentyfikowane.6. Numer ten składa się z następujących elementów:- dwie litery identifikujące kraj wywozu, jak następuje:RU = Federacja Rosyjska- dwie litery identifikujące Państwo Członkowskie planowanego przeznaczenia, jak następuje:BE = BelgiaDK = DaniaDE = NiemcyEL = GrecjaES = HiszpaniaFR = FrancjaIE = IrlandiaIT = WłochyLU = LuksemburgNL = NiderlandyAT = AustriaPT = PortugaliaFI = FinlandiaSE = SzwecjaGB = Zjednoczone Królestwo- jednocyfrowy numer identyfikujący rok kontyngentowy odpowiadający ostatniej cyfrze danego roku, np. "2" dla roku 2002;- dwucyfrowy numer identyfikujący urząd wystawiający w kraju wywozu;- pięciocyfrowy numer, biegnący kolejno od 00001 do 99999, przydzielony określonemu Państwu Członkowskiemu przeznaczenia.Artykuł 19Pozwolenie na wywóz i świadectwo pochodzenia mogą być wystawione po przesłaniu wyrobów, do których one się odnoszą. W takich przypadkach noszą one adnotację "wystawiony z datą wsteczną".Artykuł 20W przypadku kradzieży, utraty lub zniszczenia pozwolenia na wywóz lub świadectwa pochodzenia eksporter może wystąpić do właściwych władz, które wydały dokument, o wydanie duplikatu na podstawie dokumentów wywozowych, będących w jego posiadaniu. Duplikat pozwolenia lub świadectwa wystawionego w ten sposób nosi adnotację "duplikat".Duplikat nosi datę oryginału pozwolenia lub świadectwa.CZĘŚĆ IVPOZWOLENIE NA PRZYWÓZ WSPÓLNOTY – WSPÓLNY FORMULARZArtykuł 211. Formularze, które mają być używane przez właściwe władze Państw Członkowskich (lista dołączona do niniejszego załącznika) dla wystawienia pozwoleń na przywóz, określonych w art. 14, są zgodne z wzorami pozwoleń na przywóz określonymi w dodatku II do niniejszego załącznika.2. Formularze pozwolenia na przywóz i ich wyciągi są sporządzane w dwóch egzemplarzach. Pierwszy, oznaczony "egzemplarz posiadacza" i noszący numer 1, który ma być wystawiony dla składającego wniosek, i drugi, oznaczony "egzemplarz dla władz wystawiających" i noszący numer 2, zatrzymywany przez władze wystawiające pozwolenie. Dla celów administracyjnych właściwe władze mogą sporządzić dodatkowe kopie do formularza nr 2.3. Formularze mają być drukowane na białym papierze listowym, bez pulpy mechanicznej, o masie od 55 do 65 g/m2 oraz o wymiarach 210 × 297 mm; odstęp między wierszami ma wynosić 4,24 mm (jedna szósta cala); opracowanie graficzne formularza ma być dokładnie zachowane. Obie strony egzemplarza nr 1, który jest właściwym pozwoleniem, posiadają dodatkowy czerwony wzór giloszujący w tle, aby wykryć podrabianie za pomocą środków mechanicznych lub chemicznych.4. Państwa Członkowskie ponoszą odpowiedzialność za wydrukowanie formularzy. Formularze mogą być także wydrukowane przez drukarnie upoważnione przez Państwo Członkowskie, w którym mają one swoje siedziby. W tym ostatnim przypadku na każdym formularzu musi się ukazać odesłanie do upoważnienia przez Państwo Członkowskie. Każdy formularz nosi oznakowanie nazwy (nazwiska) i adresu drukarni lub znak umożliwiający identyfikację drukarni.5. Przy ich wystawianiu pozwoleniom na przywóz lub wyciągom nadaje się numer określony przez właściwe władze Państwa Członkowskiego. Numer pozwolenia na przywóz jest notyfikowany Komisji elektronicznie w ramach zintegrowanej sieci utworzonej na mocy art. 4.6. Pozwolenia i wyciągi są wypełniane w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych wystawiającego je Państwa Członkowskiego.7. W polu nr 10 właściwe władze wskazują odpowiednią grupę wyrobów stalowych.8. Znaki agencji wystawiających i organów zlecających występują w formie pieczęci. Jednakże pieczęć organu wystawiającego może być zastąpiona przez wytłaczający odcisk połączony z literami lub cyframi uzyskanymi za pomocą perforacji lub wydrukowanie na pozwoleniu. Organy wystawiające wykorzystują każdą metodę zabezpieczoną przed manipulacją dla zanotowania ilości umieszczonej tą drogą, aby uniemożliwić wprowadzenie cyfr lub odniesień (np. 1000 EUR).9. Na odwrocie egzemplarzy nr 1 i 2 znajduje się pole, w którym ilości mogą być wprowadzane przez organy celne, gdy formalności przywozowe są zakończone, lub przez właściwe organy administracyjne, gdy jest wystawiony wyciąg.Jeśli miejsce przeznaczone na zlecenia na pozwoleniu lub jego wyciągu jest niewystarczające, właściwe organy mogą dołączyć jedną lub więcej stron dodatkowych posiadających pola odpowiadające tym, które są na odwrocie egzemplarzy nr 1 i 2 pozwolenia lub wyciągu. Organy zlecające umieszczaja ich pieczęć tak, że połowa pieczęci znajduje się na pozwoleniu lub jego wyciągu, a druga połowa – na stronie dodatkowej. Jeśli jest więcej takich stron, umieszcza się kolejną pieczęć w podobny sposób w poprzek każdej strony i strony poprzedniej.10. Wystawione pozwolenia na przywóz i wyciągi oraz dokonane wpisy i adnotacje dokonane przez organy jednego Państwa Członkowskiego mają taki sam skutek prawny we wszystkich innych Państwach Członkowskich jak dokumenty wystawione oraz wpisy i adnotacje dokonane przez organy tych Państw Członkowskich.11. Właściwe organy Państw Członkowskich, o których mowa, mogą, gdy nieodzowne, zażądać tłumaczenia treści pozwoleń lub wyciągów na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych tego Państwa Członkowskiego.+++++ TIFF ++++++++++ TIFF ++++++++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++LISTA DE LAS AUTORIDADES NACIONALES COMPETENTESLISTE OVER KOMPETENTE NATIONALE MYNDIGHEDERLISTE DER ZUSTÄNDIGEN BEHÖRDEN DER MITGLIEDSTAATENΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΕΚΔΟΣΗΣ ΑΔΕΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝLIST OF THE COMPETENT NATIONAL AUTHORITIESLISTE DES AUTORITÉS NATIONALES COMPÉTENTESELENCO DELLE COMPETENTI AUTORITÀ NAZIONALILIJST VAN BEVOEGDE NATIONALE INSTANTIESLISTA DAS AUTORIDADES NACIONAIS COMPETENTESLUETTELO TOIMIVALTAISISTA KANSALLISISTA VIRANOMAISISTAFÖRTECKNING ÖVER BEHÖRIGA NATIONELLA MYNDIGHETERBELGIQUE/BELGIËMinistère des affaires économiquesAdministration des relations économiquesServices LicencesRue Général Leman 60B-1040 BruxellesFax: (32–2) 230 83 22Ministerie van Economische ZakenBestuur van de Economische BetrekkingenDienst VergunningenGeneraal Lemanstraat 60B-1040 BrusselFax: (32–2) 230 83 22DANMARKErhvervsfremme StyrelsenØkonomi - og ErhvervsministerietVejlsøvej 29DK-8600 SilkeborgFax: (45) 35 46 64 01DEUTSCHLANDBundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle, (BAFA)Frankfurter Straße 29–35D-65760 Eschborn lFax: (49–6196) 942 26ΕΛΛΑΔΑΥπουργείο Εθνικής ΟικονομίαςΓενική Γραμματεία Διεθνών ΣχέσεωνΔιεύθυνση Διεθνών Οικονομικών ΡοώνΚορνάρου 1GR-105 63 ΑθήναΦαξ: (30 10) 328 60 94ESPAÑAMinisterio de EconomiaSecretaria General de Comercio ExteriorPaseo de la Castellana 162E-28046 MadridFax: +34–1-563 18 23/349 38 31FRANCESetice8, rue de la Tour-des-DamesF-75436 ParisCedex 09Fax: (33) 155 07 46 69IRELANDDepartment of Enterprise, Trade and EmploymentImport/Export Licensing, Block CEarlsfort CentreHatch StreetDublin2IrelandFax: (353–1) 631 28 26ITALIAMinistero delle Attività produttiveDirezione generale per la Politica commerciale e per la gestione regime degli scambiViale America, 3411–00144 RomaFax: (39–06) 59 93 22 35/59 93 26 36LUXEMBOURGMinistère des affaires étrangèresOffice des licencesBP 113L-2011 LuxembourgFax: (352) 46 61 38NEDERLANDBelastingdienst/Douane centrale dienst voor in-en uitvoerPostbus 30003, Engelse Kamp 29700 RD GroningenNederlandFax: (31) 505 26 06 98m.i.v. 18.1.2002Fax: (31) 505 23 23 41ÖSTERREICHBundesministerium für Wirtschaft und ArbeitAussenwirtschaftsadministrationLandstrasser Hauptstraße 55–57A-1030 WienFax: + 43–1-711 00/8386PORTUGALMinistério da EconomiaDirecção-Geral das Relações Económicas InternacionaisAlfândega de Lisboa, Largo do Terreiro do TrigoP-1100 LisboaFax: (351–21) 881 42 61SUOMITullihallitusPL 512FIN-00101 HelsinkiFaksi (358–9) 614 28 52SVERIGEKommerskollegiumBox 6803S-113 86 StockholmFax: (46–8) 30 67 59UNITED KINGDOMDepartment of Trade and IndustryImport Licensing BranchQueensway House, West PrecinctBillinghamClevelandTS23 2NFUnited KingdomFax: (44) 1642 533557[1] Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1.[2] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IIIWSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNAArtykuł 1Komisja dostarcza organom Państw Członkowskich nazwy i adresy organów w Rosji właściwych do wystawiania świadectw pochodzenia i pozwoleń na wywóz wraz ze wzorami pieczęci używanych przez te organy.Artykuł 2Dla wyrobów stalowych podlegających systemowi podwójnej kontroli Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję w ciągu pierwszych dziesięciu dni każdego miesiąca o łącznej ilości, w odpowiednich jednostkach, według państwa pochodzenia i grupy wyrobów, dla których pozwolenia na przywóz zostały wystawione w poprzednim miesiącu.Artykuł 31. Dalsza weryfikacja świadectw pochodzenia lub pozwoleń na wywóz jest przeprowadzana przypadkowo lub kiedy właściwe organy Wspólnoty mają uzasadnione wątpliwości w kwestii autentyczności świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz lub w kwestii zgodności informacji dotyczących pochodzenia danych wyrobów.W takich przypadkach właściwe organy Wspólnoty zwracają świadectwo pochodzenia lub pozwolenie na wywóz lub jego kopię do właściwych rosyjskich władz państwowych, podając, w odpowiednim przypadku, powody formy lub treści wniosku. Jeśli została złożona faktura, taka faktura lub jej kopia są dołączone do świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz lub jego kopii. Właściwe organy przesyłają wszelkie dostępne informacje wskazujące, że dane szczegółowe podane we wspomnianym świadectwie lub pozwoleniu są niezgodne.2. Przepisy ust. 1 stosuje się także do dalszych weryfikacji deklaracji pochodzenia.3. Wyniki dalszych weryfikacji przeprowadzonych zgodnie z ust. 1 są przekazywane właściwym władzom Wspólnoty najpóźniej w terminie trzech miesięcy. Przekazane informacje wskazują, czy sporne świadectwo, pozwolenie lub deklaracja stosują się do towarów faktycznie wywiezionych i czy towary są uprawnione do wywozu do Wspólnoty na mocy niniejszej decyzji. Właściwe władze Wspólnoty mogą także żądać kopii całej dokumentacji niezbędnej do ustalenia pełnego stanu faktycznego, włączając w szczególności pochodzenie towarów [1].4. Jeśli takie weryfikacje ujawnią łamanie przepisów lub poważne nieprawidłowości w korzystaniu z deklaracji pochodzenia, zainteresowane Państwo Członkowskie powiadomi o tym fakcie Komisję. Komisja przekazuje informacje innym Państwom Członkowskim. Wspólnota może podjąć decyzję, że przywozowi danych wyrobów do Wspólnoty będzie towarzyszyć świadectwo rosyjskiego pochodzenia określone w art. 18 ust. 1 załącznika II.5. Przypadkowe powtórzenie się procedury wyszczególnionej w niniejszym artykule nie stanowi przeszkody w dopuszczeniu do wolnego obrotu danych wyrobów.Artykuł 41. W przypadku gdy procedura weryfikacyjna określona w art. 2 lub gdy informacje dostępne właściwym organom Wspólnoty wskazują, że przepisy niniejszej decyzji są naruszone, wspomniane organy zażądają od Rosji przeprowadzenia lub zlecenia właściwych dochodzeń, dotyczących działań, które są lub wydają się być naruszeniem przepisów niniejszej decyzji. Wyniki tych dochodzeń są przekazywane właściwym organom Wspólnoty wraz ze wszelkimi stosownymi informacjami umożliwiającymi ustalenie rzeczywistego pochodzenia towarów.2. Na podstawie działania podjętego na warunkach niniejszego załącznika właściwe organy Wspólnoty mogą wymienić informacje z właściwymi władzami państwowymi Rosji, uznane za pożyteczne w zapobieganiu naruszenia przepisów niniejszej decyzji.3. W przypadku ustalenia, że przepisy niniejszej decyzji zostały naruszone, Komisja, działając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 7 decyzji, może zastosować takie środki, za porozumieniem z Rosją, jakie uzna za niezbędne do zapobiegania powtarzaniu się takiego naruszenia.Artykuł 5Komisja koordynuje podjęte działanie przez właściwe organy Państw Członkowskich na mocy prezpisów niniejszego załącznika. Właściwe organy Państw Członkowskich poinformują Komisję i inne Państwa Członkowskie o podjętym działaniu i uzyskanych wynikach.[1] Do celów dalszej weryfikacji świadectw pochodzenia, kopii świadectw, jak również wszelkich dokumentów wywozowych odnoszących się do nich, zostają zachowane przez co najmniej dwa lata przez właściwe władze państwowe w każdym kraju wywozu.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IVOGRANICZENIA ILOŚCIOWEFEDERACJA ROSYJSKAUwaga:SA i SB stanowią kategorie wyrobów.SA1 do SA4 i SB1 do SB3 stanowią grupy wyrobów.(w tonach) |Wyroby | 2002 | 2003 | 2004 |SA.Wyroby walcowane płaskieSA1. Zwoje | 259000 | 256250 | 262660 |SA1.a. Zwoje walcowane na gorąco do ponownego walcowania | 485000 | 497130 | 509550 |SA2. Blachy ciężkie | 60000 | 61500 | 63040 |SA3. Inne wyroby płaskie | 80000 | 82000 | 84050 |SA4. Wyroby stopowe | 90000 | 92250 | 94560 |SB.Wyroby długieSB1. Belki | 15000 | 15380 | 15760 |SB2. Pręty w nieregularnych kręgach | 60000 | 61500 | 63040 |SB 3. Inne wyroby długie | 165000 | 169130 | 173350 |--------------------------------------------------


title: 2014/857/UE: Decyzja Rady z dnia 1 grudnia 2014 r. w sprawie notyfikowania przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej chęci uczestnictwa w niektórych przepisach dorobku Schengen zawartych w aktach prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych oraz zmieniająca decyzje 2000/365/WE i 2004/926/WE

text:
               1.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 345/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 1 grudnia 2014 r.
   w sprawie notyfikowania przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej chęci uczestnictwa w niektórych przepisach dorobku Schengen zawartych w aktach prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych oraz zmieniająca decyzje 2000/365/WE i 2004/926/WE

      (2014/857/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Protokół nr 36 w sprawie postanowień przejściowych (zwany dalej „protokołem nr 36”) załączony do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności art. 10 ust. 5 tego protokołu,
   uwzględniając Protokół nr 19 w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej (zwany dalej „protokołem Schengen”) załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 4 tego protokołu,
   uwzględniając notyfikację na mocy art. 10 ust. 4 protokołu nr 36 dokonaną przez rząd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (zwanego dalej „Zjednoczonym Królestwem”) pismem z dnia 24 lipca 2013 r. skierowanym do przewodniczącego Rady,
   uwzględniając notyfikowanie chęci uczestnictwa w niektórych przepisach dorobku Schengen zawartych w aktach prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych dokonaną na mocy art. 10 ust. 5 protokołu nr 36 przez rząd Zjednoczonego Królestwa pismem wywierającym skutek z dniem 1 grudnia 2014 r. skierowanym do przewodniczącego Rady i Przewodniczącego Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 10 ust. 4 protokołu nr 36 umożliwia Zjednoczonemu Królestwu, nie później niż sześć miesięcy przed upływem pięcioletniego okresu przejściowego po wejściu w życie Traktatu z Lizbony, notyfikowanie Radzie, że w odniesieniu do aktów prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, które zostały przyjęte przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony, nie uznaje uprawnień Komisji i Trybunału Sprawiedliwości, o których mowa w art. 10 ust. 1 protokołu nr 36.

               (2)

               W piśmie z dnia 24 lipca 2013 r. skierowanym do przewodniczącego Rady Zjednoczone Królestwo skorzystało z tej możliwości i notyfikowało Radzie, że nie uznaje wspomnianych uprawnień Komisji i Trybunału Sprawiedliwości, co skutkuje tym, że stosowne akty prawne w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa z dniem 1 grudnia 2014 r.

               (3)

               Art. 10 ust. 5 protokołu nr 36 umożliwia Zjednoczonemu Królestwu notyfikowanie Radzie chęci uczestnictwa we wspomnianych aktach prawnych, w tym w tych aktach, które stanowią część dorobku Schengen, w którym to przypadku powinno stosować się odpowiednie postanowienia protokołu Schengen.

               (4)

               W piśmie wywierającym skutek z dniem 1 grudnia 2014 r. skierowanym do przewodniczącego Rady i przewodniczącego Komisji Zjednoczone Królestwo skorzystało z powyższej możliwości i notyfikowało Radzie chęć uczestnictwa w niektórych przepisach dorobku Schengen zawartych w aktach prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, w których już uczestniczyło zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (1), z decyzją Rady 2004/926/WE (2) oraz z art. 5 ust. 1 protokołu Schengen.

               (5)

               Konieczne jest zatem określenie aktów i przepisów w zakresie współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych stanowiących część dorobku Schengen, w których Zjednoczone Królestwo będzie nadal uczestniczyć w wyniku wyżej wymienionej notyfikacji chęci uczestnictwa, a co za tym idzie, zmiana decyzji 2000/365/WE i decyzji 2004/926/WE.

               (6)

               Decyzje 2000/365/WE i 2004/926/WE, ze zmianami, będą zatem nadal miały zastosowanie, w szczególności w odniesieniu do tych przepisów dorobku Schengen, do uczestnictwa w których Zjednoczone Królestwo zostało uprawnione i które nie są aktami prawnymi i przepisami w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 protokołu nr 36.

               (7)

               Podobnie Zjednoczone Królestwo będzie nadal uczestniczyć w tych aktach prawnych i przepisach dorobku Schengen, do uczestnictwa w których zostało uprawnione i które — mimo że są aktami prawnymi i przepisami w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, które zostały przyjęte przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony — zostały zmienione aktem mającym zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i przyjętym po tym wejściu w życie, a które zatem podlegają art. 10 ust. 2 protokołu nr 36. Sytuacja taka zachodzi w przypadku decyzji komitetu wykonawczego z dnia 16 września 1998 r. (3) w sprawie mechanizmu oceny Schengen, która została zmieniona rozporządzeniem Rady (UE) nr 1053/2013 (4) oraz w przypadku art. 48–53 Konwencji wykonawczej z 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. a także Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej (5) i protokołu do niej (6), zmienionych dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/41/UE (7). Dotyczy to również Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8) zmienionej protokołem o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do tej umowy (9) (zwanej dalej „Umową dotyczącą włączenia Szwajcarii w dorobek Schengen”).

               (8)

               Jak przypomniano w decyzji 2000/365/WE, Zjednoczone Królestwo zajmuje szczególne stanowisko w odniesieniu do spraw ujętych w części trzeciej tytuł V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”), co zostało ujęte w protokole Schengen, jak również w Protokole nr 20 w sprawie stosowania niektórych aspektów artykułu 26 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii (zwanym dalej „protokołem nr 20”) oraz w Protokole nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (zwanym dalej „protokołem nr 21”) załączonych do Traktatu o Unii Europejskiej i do TFUE. Ze względu na to szczególne stanowisko protokół Schengen zapewnia Zjednoczonemu Królestwu możliwość uczestnictwa w niektórych przepisach dorobku Schengen.

               (9)

               Zgodnie z art. 10 ust. 5 protokołu nr 36 uczestnictwo Zjednoczonego Królestwa w niektórych przepisach dorobku Schengen zawartych w aktach prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, jak przewidziano w niniejszej decyzji, zapewnia możliwie najszersze ponowne uczestnictwo Zjednoczonego Królestwa w unijnym dorobku Schengen w zakresie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, przy czym unika się poważnych zakłóceń w praktycznym funkcjonowaniu różnych części tego dorobku i nie narusza ich spójności.

               (10)

               Jak przypomniano w decyzji 2000/365/WE, dorobek Schengen został stworzony i funkcjonuje jako spójny zespół, który musi być w pełni przyjęty i zastosowany przez wszystkie państwa popierające zasadę zniesienia kontroli osób na ich wspólnych granicach.

               (11)

               Uprawnienia wykonawcze do przyjęcia — na mocy art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 decyzji 2000/365/WE — decyzji dotyczących tego, czy dorobek Schengen będzie miał zastosowanie do Wysp Normandzkich i do wyspy Man oraz czy stosowny dorobek dotyczący Systemu Informacyjnego Schengen zostanie wprowadzony w życie dla Zjednoczonego Królestwa, należy przekazać Radzie. Wiąże się to ze szczególną rolą powierzoną na mocy protokołu Schengen Radzie, która jednomyślnie wydaje zgodę na uczestnictwo nowych państw w dorobku Schengen, ale także z wysokim poziomem wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi, niezbędnego podczas sprawdzania, czy zostały spełnione warunki konieczne do wdrożenia przepisów dotyczących Systemu Informacyjnego Schengen oraz podczas podejmowania następującej po tym decyzji, na mocy której przepisy te zostaną wprowadzone w życie dla Zjednoczonego Królestwa. Członkowie Rady powinni stanowić jednomyślnie, jak określono w art. 1 Protokołu z Schengen, wraz z przedstawicielem rządu Zjednoczonego Królestwa.

               (12)

               Zgodnie z art. 2 Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii w sprawie ustanowienia praw i zobowiązań między Irlandią i Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z jednej strony a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii z drugiej strony, w obszarach dorobku Schengen, które stosują się do tych państw (10), odbyły się konsultacje na temat opracowania niniejszej decyzji zgodnie z art. 4 Umowy zawartej między Radą Unii Europejskiej i Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii, dotyczącej stowarzyszenia tych ostatnich z wykonaniem, stosowaniem i rozwojem dorobku Schengen (11) z Komitetem Mieszanym ustanowionym na mocy art. 3 tej umowy.

               (13)

               Zgodnie z art. 5 Umowy z 2008 r. dotyczącej włączenia Szwajcarii w dorobek Schengen, Komitet Mieszany ustanowiony na mocy jej art. 3 został poinformowany o opracowywaniu niniejszej decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Od dnia 1 grudnia 2014 r. Zjednoczone Królestwo nadal uczestniczy w przepisach dorobku Schengen, jak przewidziano w niniejszej decyzji, w tym zgodnie z decyzją 2000/365/WE i decyzją 2004/926/WE zmienionymi niniejszą decyzją.
   Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla aktów prawnych i przepisów dorobku Schengen przyjętych od dnia 1 grudnia 2009 r., którymi Zjednoczone Królestwo jest związane zgodnie z art. 5 ust. 1 protokołu Schengen oraz art. 8 ust. 2 decyzji 2000/365/WE.
   Artykuł 2
   W decyzji 2000/365/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w lit. a) wprowadza się następujące zmiany:

                                       (i)

                                       w ppkt (i):

                                                   —

                                                   odniesienie do art. 27 zastępuje się odniesieniem do art. 27 ust. 1;

                                                   —

                                                   sformułowanie „z wyjątkiem art. 47 ust. 2 lit. c)” zastępuje się sformułowaniem „z wyjątkiem art. 47 ust. 2 lit. c) i art. 47 ust. 4”;

                                       (ii)

                                       ppkt (ii) oraz (iii) zastępuje się następującym podpunktem:

                                                   „(ii)

                                                   następujące przepisy dotyczące Systemu Informacyjnego Schengen:

                                                               —

                                                               decyzja Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (12);

                                                               —

                                                               decyzja Komisji 2007/171/WE z dnia 16 marca 2007 r. ustanawiająca wymogi sieciowe dla Systemu Informacyjnego Schengen II (3. filar) (13);

                                             ;

                           b)

                           W lit. b) uchyla się ppkt (i) do (v), a ppkt (vi), (vii) i (viii) otrzymują brzmienie:

                                       „(i)

                                       Umowa podpisana dnia 19 grudnia 1996 r. o przystąpieniu Królestwa Danii: art. 6;

                                       (ii)

                                       Umowa podpisana dnia 19 grudnia 1996 r. o przystąpieniu Republiki Finlandii: art. 5;

                                       (iii)

                                       Umowa podpisana dnia 19 grudnia 1996 r. o przystąpieniu Królestwa Szwecji: art. 5;”

                                 ;

                           c)

                           W art. 1 lit. c) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:
                           „SCH/Com-ex (94) 28 rev (świadectwo przewidziane w art. 75 dla przewozu narkotyków i/lub substancji psychotropowych);
                           SCH/Com-ex (98) 26 def (ustanowienie Stałego Komitetu ds. Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen), podlegającej wewnętrznym ustaleniom określającym formy uczestnictwa ekspertów Zjednoczonego Królestwa w misjach prowadzonych pod patronatem odpowiedniej grupy roboczej Rady.”;

                           d)

                           uchyla się lit. d);

               2)

               uchyla się art. 2, 3 i 4;

               3)

               w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w ust. 1 zdanie drugie sformułowanie „Decyzja dotycząca tego wniosku zostanie podjęta przez członków Rady …” otrzymuje brzmienie: „Decyzja wykonawcza dotycząca tego wniosku zostanie podjęta przez członków Rady …”;

                           b)

                           w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                                       (i)

                                       w lit. a):

                                                   —

                                                   odniesienie do art. 27 zastępuje się odniesieniem do art. 27 ust. 1;

                                                   —

                                                   sformułowanie „z wyjątkiem art. 47 ust. 2 lit. c)” zastępuje się sformułowaniem „z wyjątkiem art. 47 ust. 2 lit. c) i art. 47 ust. 4”;

                                       (ii)

                                       w lit. b) uchyla się ppkt (i) do (v), a ppkt (vi), (vii) i (viii) otrzymują brzmienie:

                                                   „(i)

                                                   Umowa w sprawie przystąpienia Królestwa Danii, podpisana dnia 19 grudnia 1996 r.: art. 6;

                                                   (ii)

                                                   Umowa w sprawie przystąpienia Republiki Finlandii, podpisana dnia 19 grudnia 1996 r.: art. 5;

                                                   (iii)

                                                   Umowa podpisana dnia 19 grudnia 1996 r. o przystąpieniu Królestwa Szwecji: art. 5;”

                                             ;

                                       (iii)

                                       w lit. c) wykaz aktów otrzymuje brzmienie:
                                       „SCH/Com-ex (94) 28 rev (świadectwo przewidziane w art. 75 dla przewozu narkotyków i/lub substancji psychotropowych).”;

                                       (iv)

                                       uchyla się lit. d);

               4)

               W art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 1 i 2 zastępuje się następującym ustępem:
                           „1.   Przepisy, o których mowa w art. 1 lit. a) ppkt (ii), oraz inne stosowne przepisy dotyczące Systemu Informacyjnego Schengen przyjęte od dnia 1 grudnia 2009 r., ale dotąd nie wprowadzone w życie, zostają wprowadzone w życie między Zjednoczonym Królestwem a państwami członkowskimi oraz innymi państwami, wobec których wyżej wymienione przepisy już zostały wprowadzone w życie, gdy zostaną spełnione warunki wstępne dla wdrożenia tych przepisów, w drodze decyzji wykonawczej podjętej przez Radę.”;

                           b)

                           ust. 3, 4 i 5 otrzymują odpowiednio oznaczenia 2, 3 i 4;

                           c)

                           w ust. 4 (ust. 3 po zmianie numeracji) wyrazy „Każda decyzja Rady na mocy ust. 1, 2 i 3” zastępuje się wyrazami „Każda decyzja wykonawcza na mocy ust. 1 i 2”;

               5)

               W art. 7 uchyla się ust. 1, a ust. 2 staje się pojedynczym ustępem.

         Artykuł 3
   W decyzji 2004/926/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Od dnia 1 grudnia 2014 r. Zjednoczone Królestwo nadal stosuje przepisy, o których mowa w art. 1 lit. a) ppkt (i), w art. 1 lit. b) i c) oraz w art. 5 ust. 2 decyzji 2000/365/WE zmienionych decyzją Rady 2014/857/UE (14) oraz przepisy aktów prawnych wymienionych w załącznikach I i II do niniejszej decyzji zmienionych decyzją 2014/857/UE.;

               2)

               w załączniku I:

                           a)

                           uchyla się pkt 4;

                           b)

                           dodaje się następujące punkty:

                                       „8.

                                       Decyzja ramowa Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (Dz.U. L 350 z 30.12.2008, s. 60).

                                       9.

                                       Decyzja Rady 2008/149/WSiSW z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 50).

                                       10.

                                       Decyzja Rady 2011/349/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się w szczególności do współpracy sądowej w sprawach karnych i współpracy policji (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 1).”

                                 .

         Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2014 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 grudnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (2)  Decyzja Rady 2004/926/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie wprowadzenia w życie części dorobku Schengen przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Dz.U. L 395 z 31.12.2004, s. 70).

      (3)  Decyzja komitetu wykonawczego z dnia 16 września 1998 r. dotycząca utworzenia Stałego Komitetu ds. Oceny i Wprowadzania w Życie Dorobku Schengen (SCH/Com-ex (98) 26 def.) (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 138).

      (4)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1053/2013 z dnia 7 października 2013 r. w sprawie ustanowienia mechanizmu oceny i monitorowania w celu weryfikacji stosowania dorobku Schengen oraz uchylenia decyzji komitetu wykonawczego z dnia 16 września 1998 r. dotyczącej utworzenia Stałego Komitetu ds. Oceny i Wprowadzania w Życie Dorobku Schengen (Dz.U. L 295 z 6.11.2013, s. 27).

      (5)  Konwencja o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej, ustanowiona przez Radę zgodnie z art. 34 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. C 197 z 12.7.2000, s. 3).

      (6)  Protokół do Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej, ustanowiony przez Radę zgodnie z art. 34 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. C 326 z 21.11.2000, s. 2).

      (7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/41/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych (Dz.U. L 130 z 1.5.2014, s. 1).

      (8)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

      (9)  Protokół między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 3).

      (10)  Dz.U. L 15 z 1.6.2000, s. 2.

      (11)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

      (12)  Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63.

      (13)  Dz.U. L 79 z 20.3.2007, s. 29.”

      (14)  Decyzja Rady 2014/857/UE z dnia 1 grudnia 2014 r. w sprawie notyfikowania przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej chęci uczestnictwa w niektórych przepisach dorobku Schengen zawartych w aktach prawnych Unii w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych oraz zmieniająca decyzje 2000/365/WE i 2004/926/WE (Dz.U. L 345 z 1.12.2014, s. 1).”


title: Decyzja Rady 2009/42/WPZiB z dnia 19 stycznia 2009 r. w sprawie wspierania, w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa, działań UE mających na celu promowanie w krajach trzecich procesu prowadzącego do zawarcia traktatu o handlu bronią

text:
               22.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 17/39

      DECYZJA RADY 2009/42/WPZiB
   z dnia 19 stycznia 2009 r.
   w sprawie wspierania, w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa, działań UE mających na celu promowanie w krajach trzecich procesu prowadzącego do zawarcia traktatu o handlu bronią
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 13 ust. 3 i art. 23 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła Europejską Strategię Bezpieczeństwa, postulującą wprowadzenie porządku międzynarodowego opartego na skutecznym multilateralizmie. Za zasadniczy dokument, na którym opierają się stosunki międzynarodowe, Europejska Strategia Bezpieczeństwa uznaje Kartę Narodów Zjednoczonych. Jednym z priorytetów Unii Europejskiej jest wzmocnienie Organizacji Narodów Zjednoczonych dzięki dostarczeniu instrumentów, które umożliwią jej spełnianie obowiązków oraz skuteczne działanie.

               (2)

               W dniu 6 grudnia 2006 r. Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło rezolucję nr 61/89 zatytułowaną „Ku traktatowi o handlu bronią: ustanowienie wspólnych międzynarodowych standardów przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej”.

               (3)

               W swoich konkluzjach z dnia 11 grudnia 2006 r. Rada z zadowoleniem przyjęła oficjalne rozpoczęcie procesu zmierzającego do opracowania prawnie wiążącego traktatu o handlu bronią i z uznaniem odnotowała, że zdecydowana większość państw członkowskich ONZ – wśród nich wszystkie państwa członkowskie UE – poparła wyżej wymienioną rezolucję. Rada potwierdziła, że UE i jej państwa członkowskie będą aktywnie uczestniczyć w tym procesie i podkreśliła, jak ważna jest w nim współpraca z innymi państwami i organizacjami regionalnymi.

               (4)

               Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych powołał grupę ekspertów rządowych składającą się z 28 członków; jej zadaniem jest dalsza praca nad planowanym traktatem o handlu bronią. Grupa ta spotykała się kilkakrotnie w roku 2008, a swoje wnioski przedstawiła podczas tzw. tygodnia ministerialnego na 63. sesji Zgromadzenia Ogólnego. Grupa stwierdziła, że potrzebne są dalsze przemyślenia i że należy w sposób otwarty i przejrzysty stopniowo podejmować wysiłki w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych. Grupa ekspertów rządowych zachęciła państwa, które mogą udzielić pomocy, do świadczenia jej państwom potrzebującym na ich prośbę.

               (5)

               W konkluzjach z dnia 10 grudnia 2007 r. Rada zwróciła uwagę na znaczenie powołanej przez ONZ grupy ekspertów rządowych, którą zachęciła do kontynuacji wspomnianego procesu. Rada wyraziła głębokie przekonanie, że ogólny, prawnie wiążący akt, zgodny z obecnymi zobowiązaniami państw podjętymi w ramach stosownych aktów międzynarodowych i ustanawiający wspólne międzynarodowe standardy przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej, znacznie przyczyni się do zwalczania niepożądanego i nieodpowiedzialnego rozprzestrzeniania broni konwencjonalnej.

               (6)

               W październiku 2008 r. Komitet Pierwszy Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjął rezolucję zatytułowaną „Ku traktatowi o handlu bronią: ustanowienie wspólnych międzynarodowych standardów przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej”. Wszystkie państwa członkowskie wsparły ten tekst.

               (7)

               Instytut Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR) poparł omawiany proces, podejmując dwuczęściowe badania polegające na przeprowadzeniu dwóch dogłębnych analiz opinii państw członkowskich ONZ w sprawie możliwości wykonania, zakresu zastosowania i planowanych założeń traktatu o handlu bronią. Dzięki analizom UNIDIR możliwe było osiągnięcie postępu w dyskusjach nad traktatem, gdyż określono dziedziny, w których występuje porozumienie lub rozbieżność opinii, a także wskazano dziedziny pominięte. Analizy te stanowiły użyteczny wkład w działania grupy ekspertów rządowych. Z tych powodów właściwe byłoby powierzenie UNIDIR technicznej realizacji działań w ramach niniejszej decyzji.

               (8)

               Opierając się na powyższych konkluzjach Rady, UE powinna wspierać ten proces, aby nadać większą wagę dotąd wykonanym pracom; powinna w tym celu rozpocząć debatę służącą zaangażowaniu państw niebędących członkami grupy ekspertów rządowych, a także innych podmiotów, takich jak przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego, i przedmiotowego sektora, po to by upowszechnić wiedzę o tym zagadnieniu oraz przyczynić się do poszerzenia zakresu zaleceń opracowanych przez grupę ekspertów rządowych,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   W celu promowania w krajach trzecich procesu prowadzącego do zawarcia traktatu o handlu bronią Unia Europejska wspiera działania służące realizacji następujących celów:

               a)

               lepsze informowanie podmiotów krajowych i regionalnych, państw członkowskich Organizacji Narodów Zjednoczonych, przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i przedmiotowego sektora o trwających na forach międzynarodowych rozmowach na temat traktatu o handlu bronią;

               b)

               silniejsze uzasadnienie działań grupy ekspertów rządowych powołanej przez Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych i wzmocnienie Organizacji Narodów Zjednoczonych jako jedynego forum mogącego przygotować akt prawdziwie uniwersalny;

               c)

               przyczynienie się do tego, by wszystkie państwa członkowskie Organizacji Narodów Zjednoczonych i organizacje regionalne bardziej zaangażowały się w proces opracowywania traktatu o handlu bronią;

               d)

               zachęcanie do wymiany poglądów między państwami uczestniczącymi w pracach grupy ekspertów rządowych i państwami, które nie biorą w nich udziału;

               e)

               wsparcie debaty prowadzonej przez państwa członkowskie Organizacji Narodów Zjednoczonych, zwłaszcza te, które nie uczestniczą w działaniach grupy ekspertów rządowych;

               f)

               propagowanie wymiany opinii wśród państw członkowskich Organizacji Narodów Zjednoczonych, organizacji regionalnych, przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i przedmiotowego sektora;

               g)

               określenie ewentualnych elementów traktatu o handlu bronią, zakresu jego zastosowania, a także skutków jego zawarcia; oraz

               h)

               przedstawienie wspomnianych opinii oraz wyników przeprowadzonych debat całej społeczności międzynarodowej.

         2.   Aby osiągnąć powyższe cele, UE zajmie się następującym projektem:

               —

               organizacja posiedzenia inauguracyjnego, sześciu seminariów regionalnych, seminarium końcowego, podczas którego przedstawione zostaną ogólne wyniki, oraz posiedzenia dodatkowego przy okazji posiedzenia Komitetu Pierwszego (64. sesja Zgromadzenia Ogólnego ONZ).

         Szczegółowy opis znajduje się w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Prezydencja, wspierana przez Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP) ds. WPZiB, jest odpowiedzialna za wdrożenie niniejszej decyzji. Komisja jest w pełni włączana w prowadzone działania.
   2.   Techniczna realizacja projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, zostaje powierzona Instytutowi Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR). Wykonuje on to zadanie pod kontrolą SG/WP wspierającego Prezydencję. W tym celu SG/WP dokonuje niezbędnych ustaleń z UNIDIR.
   3.   Prezydencja, SG/WP i Komisja regularnie informują się wzajemnie o projekcie zgodnie ze swoimi kompetencjami.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na wdrożenie działań, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 836 260 EUR i zostanie sfinansowana z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i przepisami wspólnotowymi mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
   3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 2; wydatki te przyjmują postać dotacji. W tym celu Komisja zawiera porozumienie finansowe z UNIDIR. Porozumienie to zawiera zobowiązanie UNIDIR do zapewnienia widoczności wkładu UE stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja dąży do zawarcia porozumienia finansowego, o którym mowa w ust. 3, w możliwie najszybszym terminie do uzyskania skuteczności przez niniejszą decyzję. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach z tym związanych i o dacie zawarcia tego porozumienia finansowego.
   Artykuł 4
   Prezydencja, wspierana przez SG/WP ds. WPZiB, składa Radzie sprawozdania dotyczące wdrożenia niniejszej decyzji, opracowywane na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez UNIDIR po każdym seminarium regionalnym oraz po seminarium końcowym. Komisja jest w pełni włączana w wykonywanie tych zadań i dostarcza informacji dotyczących aspektów finansowych realizacji projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja wygasa 15 miesięcy po dacie zawarcia porozumienia finansowego, o którym mowa w art. 3 ust. 3, lub 6 miesięcy po dacie przyjęcia, jeżeli w tym okresie nie zawarto porozumienia finansowego.
   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 stycznia 2009 r.

            W imieniu Rady

         P. GANDALOVIČ

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK
      1.   Cel
      Ogólnym celem niniejszej decyzji Rady jest promowanie udziału wszystkich zainteresowanych stron w rozmowach dotyczących traktatu o handlu bronią, objęcie działań krajowych i regionalnych trwającym procesem międzynarodowym oraz wskazanie zakresu zastosowania i skutków planowanego traktatu o handlu bronią.
      2.   Projekt
      2.1.   Cel projektu
      Projekt pozwoli:

                  a)

                  lepiej informować podmioty krajowe i regionalne, państwa członkowskie Organizacji Narodów Zjednoczonych, przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i przedmiotowego sektora o trwających na międzynarodowych forach rozmowach na temat traktatu o handlu bronią;

                  b)

                  silniej uzasadnić działania grupy ekspertów rządowych powołanej przez Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych i wzmocnić Organizację Narodów Zjednoczonych jako jedyne forum mogące przygotować akt prawdziwie uniwersalny;

                  c)

                  przyczynić się do tego, by wszystkie państwa członkowskie Organizacji Narodów Zjednoczonych i organizacje regionalne bardziej zaangażowały się w proces opracowywania traktatu o handlu bronią;

                  d)

                  zachęcić do wymiany poglądów między państwami uczestniczącymi w pracach grupy ekspertów rządowych i państwami, które nie biorą w nich udziału;

                  e)

                  wesprzeć debatę prowadzoną przez państwa członkowskie Organizacji Narodów Zjednoczonych, zwłaszcza te, które nie uczestniczą w działaniach grupy ekspertów rządowych;

                  f)

                  propagować wymianę opinii wśród państw członkowskich Organizacji Narodów Zjednoczonych, organizacji regionalnych, przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i przedmiotowego sektora;

                  g)

                  określić ewentualne elementy traktatu o handlu bronią, zakresu jego zastosowania, a także skutki jego zawarcia; oraz

                  h)

                  przedstawić wspomniane opinie oraz wyniki przeprowadzonych debat całej społeczności międzynarodowej.

            2.2.   Wyniki projektu
      Projekt pozwoli:

                  a)

                  lepiej informować o procesie opracowywania traktatu o handlu bronią oraz zwiększyć aprobatę dla niego i wiedzę o nim;

                  b)

                  włączyć do debaty nowe podmioty;

                  c)

                  przedstawić problemy i pomysły dotyczące szczebla krajowego i regionalnego podczas rozmów na szczeblu międzynarodowym; oraz

                  d)

                  włączyć wypracowane pomysły i propozycje do treści traktatu o handlu bronią, w szczególności pomysły i propozycje dotyczące zakresu jego zastosowania i skutków.

            2.3.   Opis projektu
      W ramach projektu przewidziano organizację posiedzenia inauguracyjnego, sześciu seminariów regionalnych, seminarium końcowego, podczas którego przedstawione zostaną ogólne wyniki, oraz posiedzenia dodatkowego przy okazji posiedzenia Komitetu Pierwszego (64. sesja Zgromadzenia Ogólnego ONZ). Seminarium końcowe będzie przebiegać następująco: jednodniowe seminarium krajów OBWE i jednodniowe seminarium końcowe.
      2.3.1   Posiedzenie inauguracyjne:
      Na jednodniowym posiedzeniu inauguracyjnym zostaną przedstawione cele projektu; społeczeństwo obywatelskie, naukowcy i organizacje pozarządowe zostaną poproszeni o określenie, w jaki sposób wesprą projekt.
      2.3.2   Seminaria regionalne:

                  1.

                  Dwudniowe seminaria regionalne będą się odbywać w regionach docelowych (konkretne miejsce zostanie określone później). Składać się będą z czterech części, co umożliwi przeprowadzenie następujących prezentacji i dyskusji:

                              a)

                              ogólne przedstawienie traktatu o handlu bronią, sytuacji obecnej, podmiotów itp.;

                              b)

                              konkretne przedstawienie aktualnie trwającego procesu międzynarodowego;

                              c)

                              dyskusje o zakresie zastosowania i skutkach planowanego traktatu o handlu bronią; oraz

                              d)

                              gromadzenie pomysłów dotyczących dalszych działań, a także zaleceń i propozycji, które zostaną wzięte pod uwagę podczas procesu opracowywania traktatu o handlu bronią.

                  2.

                  W seminariach regionalnych uczestniczyć będą:

                              a)

                              przedstawiciele krajów danego regionu;

                              b)

                              przedstawiciele organizacji regionalnych, w tym organizacji pozarządowych;

                              c)

                              przedstawiciele lokalnego/regionalnego przedmiotowego sektora;

                              d)

                              przedstawiciele UNIDIR i Biura ds. Rozbrojenia (UNODA, Dział Broni Konwencjonalnej i Dział Regionalny, w tym w odpowiednich przypadkach przedstawiciele ośrodków regionalnych);

                              e)

                              eksperci techniczni z państw członkowskich UE, w tym przedstawiciele przedmiotowego sektora;

                              f)

                              przedstawiciele organizacji partnerskich, wśród których mogą być m.in. Sztokholmski Międzynarodowy Instytut Badań nad Pokojem (Szwecja) lub Fundacja na rzecz Badań Strategicznych (Francja).

                  3.

                  Zależnie od wielkości regionu oczekuje się, że w każdym seminarium weźmie udział od 30 do 40 uczestników.

                  4.

                  Po każdym seminarium zostanie sporządzone sprawozdanie podsumowujące dyskusje i zalecenia. Zostanie ono udostępnione w Internecie i na elektronicznych nośnikach danych.

                  5.

                  Seminaria regionalne będą się odbywać według poniższego schematu:

                              a)

                              jedno seminarium dla Afryki Środkowej, Północnej i Zachodniej;

                              b)

                              jedno seminarium dla Afryki Wschodniej i Południowej;

                              c)

                              jedno seminarium dla Ameryki Łacińskiej i Karaibów;

                              d)

                              jedno seminarium dla Azji i Pacyfiku;

                              e)

                              jedno seminarium dla krajów OBWE;

                              f)

                              jedno seminarium dla Bliskiego Wschodu.

                  6.

                  Proponowane ewentualne miejsca seminariów to:

                              a)

                              Dakar i Nairobi lub Addis Abeba (dla każdego z dwóch seminariów w Afryce);

                              b)

                              Meksyk lub Rio de Janeiro (Ameryka Łacińska i Karaiby);

                              c)

                              Phnom Penh lub New Delhi (Azja i Pacyfik);

                              d)

                              Amman lub Kair (Bliski Wschód);

                              e)

                              Bruksela lub Wiedeń (kraje OBWE).

                  7.

                  Ostateczna lokalizacja zostanie określona tak, by jak najlepiej wykorzystać zasoby i pomoc dostępne na miejscu. Za ostateczny wybór lokalizacji odpowiadać będzie Prezydencja, wspomagana przez SG/WP i dysponująca zaleceniami UNIDIR.

            2.3.3   Seminarium końcowe:
      Seminarium końcowe zostanie zorganizowane po przeprowadzeniu sześciu seminariów regionalnych, a jego celem będzie przedstawienie społeczności międzynarodowej wyników dyskusji, zaleceń i pomysłów dotyczących procesu opracowywania traktatu o handlu bronią. Seminarium końcowe będzie przebiegać następująco: jednodniowe seminarium krajów OBWE i jednodniowe seminarium końcowe.
      2.3.4   Posiedzenie dodatkowe przy okazji posiedzenia Komitetu Pierwszego (64. sesja Zgromadzenia Ogólnego ONZ)
      Posiedzenie dodatkowe zostanie zorganizowane przy okazji posiedzenia Komitetu Pierwszego (64. sesja Zgromadzenia Ogólnego ONZ), aby przedstawić podmiotom zgromadzonym w Nowym Jorku dotychczasowe wyniki projektu.
      2.3.5   Osiągnięcia – publikacja
      W wyniku każdego z seminariów sporządzone zostanie krótkie sprawozdanie podsumowujące dyskusje oraz przedstawione zalecenia i pomysły dotyczące traktatu o handlu bronią. Sprawozdania z seminariów zostaną udostępnione w Internecie i na elektronicznych nośnikach danych.
      Sprawozdanie końcowe zestawiające sprawozdania podsumowujące z sześciu seminariów regionalnych zostanie sporządzone i przedstawione na seminarium końcowym, na którym można będzie zgłaszać do niego uwagi; zostanie ono również udostępnione w Internecie i na elektronicznych nośnikach danych.
      3.   Okres realizacji
      Szacunkowy okres realizacji tego projektu wynosi 15 miesięcy.
      4.   Beneficjenci
      Beneficjenci tego projektu to:

                  a)

                  wszystkie państwa członkowskie Organizacji Narodów Zjednoczonych, ze szczególnym uwzględnieniem państw niebiorących udziału w pracach grupy ekspertów rządowych;

                  b)

                  społeczeństwo obywatelskie i przedstawiciele przedmiotowego sektora;

                  c)

                  odnośne organizacje regionalne.

            5.   Jednostka realizująca projekt
      Prezydencja, wspomagana przez SG/WP, jest odpowiedzialna za realizację oraz nadzorowanie tego projektu. Prezydencja powierzy realizację techniczną Instytutowi Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR).
      Realizując rzeczony projekt, UNIDIR współpracuje z UNODA, Sztokholmskim Międzynarodowym Instytutem Badań nad Pokojem (Szwecja) oraz z Fundacją na rzecz Badań Strategicznych (Francja). W stosownych przypadkach UNIDIR współpracuje z instytucjami takimi, jak organizacje regionalne, organizacje pozarządowe i podmioty reprezentujące przedmiotowy sektor.
      UNIDIR zapewni widoczność wkładu UE stosownie do jego wielkości.
      6.   Finansowa kwota odniesienia na pokrycie kosztów projektu
      Całkowity koszt projektu wynosi 836 260 EUR.