title: Decyzja Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 12 października 2016 r. zmieniająca decyzję ERRS/2011/1 ustanawiającą regulamin Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ERRS/2016/13)

text:
               25.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 437/8

         DECYZJA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO
   z dnia 12 października 2016 r.
   zmieniająca decyzję ERRS/2011/1 ustanawiającą regulamin Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego
   (ERRS/2016/13)
   (2016/C 437/05)
   RADA GENERALNA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (1), w szczególności art. 6 ust. 4,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1096/2010 z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie powierzenia Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególnych zadań w zakresie funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Ostrzeżenia i zalecenia wydawane przez Europejską Radę ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) są instrumentami prawnymi, które wymagają odpowiedniego zawiadomienia skierowanego do ich adresatów. Zgodnie z art. 19 ust. 2 decyzji Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2011/1 (3) ostrzeżenia i zalecenia ERRS są podpisywane przez przewodniczącego ERRS.

               (2)

               Ostrzeżenia i zalecenia ERRS powinny odtąd być podpisywane przez szefa Sekretariatu ERRS celem poświadczenia ich zgodności z decyzją Rady Generalnej.

               (3)

               Decyzja ERRS/2011/1 powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Zmiany
   W decyzji ERRS/2011/1 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 5 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
               „4.   Przewodniczący ERRS przedkłada projekt protokołu członkom Rady Generalnej w celu przedstawienia komentarzy oraz do zatwierdzenia w drodze procedury pisemnej najpóźniej w terminie dwóch tygodni po odbyciu posiedzenia lub, gdy nie jest to możliwe, na kolejnym posiedzeniu. Po jego zatwierdzeniu szef Sekretariatu ERRS podpisuje protokół.”;

               2)

               w art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
               „3.   Szef Sekretariatu ERRS przygotowuje projekt skróconego sprawozdania z obrad Komitetu Sterującego i przedstawia go członkom Komitetu Sterującego w celu wyrażenia przez nich uwag i zatwierdzenia w drodze procedury pisemnej, co do zasady przed kolejnym posiedzeniem Rady Generalnej. Szef Sekretariatu ERRS podpisuje skrócone sprawozdanie z obrad Komitetu Sterującego.”;

               3)

               w art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Ostrzeżenia i zalecenia ERRS są wydawane przez Radę Generalną i podpisywane przez szefa Sekretariatu ERRS w celu poświadczenia ich zgodności z decyzją Rady Generalnej.”.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 12 października 2016 r.

         Mario DRAGHI

            Przewodniczący ERRS

      (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 162.

      (3)  Decyzja Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2011/1 z dnia 20 stycznia 2011 r. ustanawiająca regulamin Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (Dz.U. C 58 z 24.2.2011, s. 4).


title: 2013/474/UE: Decyzja Rady z dnia 23 września 2013 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów trzech członków i dwóch zastępców członków z Republiki Czeskiej

text:
               27.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/18

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 września 2013 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów trzech członków i dwóch zastępców członków z Republiki Czeskiej
   (2013/474/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Republiki Czeskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) oraz 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Trzy stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Stanislava EICHLERA, Jaroslava PALASA i Jany VAŇHOVEJ. Dwa stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Radka MARTÍNKA i Martina TESAŘÍKA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowiska członków:

                           —

                           Jana VAŇHOVÁ, Náměstkyně hejtmana Ústeckého kraje,

                           —

                           Martin PŮTA, Hejtman Libereckého kraje,

                           —

                           Miroslav NOVÁK, Hejtman Moravskoslezského kraje;

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           —

                           Dr Martin NETOLICKÝ, Hejtman Pardubického kraje,

                           —

                           Jiří ROZBOŘIL, Hejtman Olomouckého kraje.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 września 2013 r.

            W imieniu Rady

         V. JUKNA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: 2008/195/WE: Decyzja Rady z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kirgiską dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               5.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 60/29

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 lutego 2008 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Kirgiską dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych
   (2008/195/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Umowę z Republiką Kirgiską dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych („Umowę”) zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2007/470/WE (1).

               (4)

               Niniejsza umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Kirgiską dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby uprawnionej do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9.1 umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 179 z 7.7.2007, s. 38.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/632 z dnia 3 kwietnia 2017 r. zmieniająca decyzję 2014/129/WPZiB dotyczącą propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

text:
               4.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 90/10

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/632
   z dnia 3 kwietnia 2017 r.
   zmieniająca decyzję 2014/129/WPZiB dotyczącą propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 10 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/129/WPZiB (1).

               (2)

               Decyzja 2014/129/WPZiB przewiduje 36-miesięczny okres wykonania dla projektów obejmujących szczególne działania od daty zawarcia umowy o finansowaniu między Komisją a jednostką realizującą projekt (Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji).

               (3)

               W dniu 9 grudnia 2016 r. Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji wystąpiło do Unii o przedłużenie okresu wykonania do dnia 2 lipca 2017 r., aby umożliwić kontynuację działań po upływie 36-miesięcznego okresu wykonania.

               (4)

               Szczególne działania wnioskowane przez Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji mogą być dalej wykonywane bez konieczności angażowania dodatkowych zasobów.

               (5)

               W związku z tym, aby umożliwić pełne wykonanie działań przewidzianych w decyzji 2014/129/WPZiB, należy ją zmienić poprzez odpowiednie przedłużenie jej okresu obowiązywania,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2014/129/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                           „a)

                           zapewnienie środków umożliwiających zorganizowanie czterech dorocznych posiedzeń konsultacyjnych oraz maksymalnie ośmiu seminariów ad hoc skierowanych do ekspertów i praktyków; spotkania te mają dotyczyć wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, i powinny pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli wysokiego przedstawiciela;”;

               2)

               art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Niniejsza decyzja traci moc dnia 2 lipca 2017 r.”;

               3)

               w załączniku wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           pkt 3.1 otrzymuje brzmienie:„3.1.
                              Projekt 1: Zorganizowanie czterech dorocznych posiedzeń konsultacyjnych i maksymalnie ośmiu seminariów ad hoc skierowanych do dyplomatów i pracowników naukowych oraz przygotowanie sprawozdania lub zaleceń”;

                           b)

                           pkt 3.1.3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
                           „Projekt przewiduje zorganizowanie czterech dorocznych posiedzeń konsultacyjnych i maksymalnie ośmiu seminariów eksperckich ad hoc oraz przygotowanie na ich podstawie sprawozdań lub zaleceń.”;

                           c)

                           w pkt 3.2.3 dodaje się tiret w brzmieniu:

                                       „—

                                       Działania przygotowawcze w celu zapewnienia obsługi logistycznej kolejnej dorocznej konferencji.”;

                           d)

                           pkt 4 otrzymuje brzmienie:
                           „4.   Okres obowiązywania

                           Niniejsza decyzja traci moc dnia 2 lipca 2017 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2014/129/WPZiB z dnia 10 marca 2014 r. dotycząca propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 71 z 12.3.2014, s. 3).


title: Decyzja Komisji z dnia 29 grudnia 2003 r. ustalająca orientacyjne przydziały dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji w ramach Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, Sekcja Gwarancji, na środki na rzecz rozwoju obszarów wiejskich na okres 2004-2006 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0021

Dziennik Urzędowy L 005 , 09/01/2004 P. 0087 - 0088

		Decyzja Komisjiz dnia 29 grudnia 2003 r.ustalająca orientacyjne przydziały dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji w ramach Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, Sekcja Gwarancji, na środki na rzecz rozwoju obszarów wiejskich na okres 2004-2006 r.(2004/21/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) [1], w szczególności jego art. 46 ust. 2,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Przydział środków na zobowiązania na środki na rzecz rozwoju obszarów wiejskich włączony do programów w ramach Celu 1 jest współfinansowany przez Sekcję Orientacji EFOGR zgodnie z art. 35 ust. 2, tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1257/1999.(2) Wsparcie wspólnotowe dla innych środków na rzecz rozwoju obszarów wiejskich jest współfinansowane przez Sekcję Gwarancji EFOGR zgodnie z art. 47a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999.(3) Rada Europejska na posiedzeniach w Kopenhadze w grudniu 2002 r. ustaliła perspektywę finansową dotyczącą rozwoju obszarów wiejskich i środki towarzyszące finansowane z EFOGR, Sekcja Gwarancji dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji na okres 2004-2006 r. (załącznik I do konkluzji Prezydencji).(4) Zgodnie z art. 46 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, Komisja dokonuje wstępnego przydziału Państwom Członkowskim na środki na rzecz rozwoju obszarów wiejskich współfinansowanych w ramach Sekcji Gwarancji EFOGR, w podziale rocznym i stosując obiektywne kryteria, które uwzględniają szczególne sytuacje oraz potrzeby, a także wysiłki, które mają być podjęte, w szczególności na rzecz środowiska, tworzenia miejsc pracy i zachowania krajobrazu.(5) Orientacyjne przydziały wyrażone w cenach z 1999 r. znajdujące się w deklaracji załączonej do Aktu Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji [2] zostały przeliczone na ceny bieżące.PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Wstępne przydziały dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji dla wsparcia rozwoju obszarów wiejskich współfinansowanego przez Sekcję Gwarancji EFOGR na okres 2004-2006 r. określone są w Załączniku do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie z zastrzeżeniem i z dniem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji.Sporządzono w Brukseli, dnia 29 grudnia 2003 r.W imieniu KomisjiFranz FischlerCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 80. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1783/2003 (Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 70).[2] Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 974.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKWsparcie rozwoju obszarów wiejskich (lata 2004-2006)Roczny przydział(w milionach EUR) |Wstępny przydział w cenach bieżących || 2004 | 2005 | 2006 | 2004 do 2006 |Republika Czeska | 163,3 | 182,0 | 197,5 | 542,8 |Estonia | 45,3 | 50,4 | 54,8 | 150,5 |Cypr | 22,5 | 25,1 | 27,2 | 74,8 |Łotwa | 98,7 | 110,0 | 119,4 | 328,1 |Litwa | 147,3 | 164,1 | 178,1 | 489,5 |Węgry | 181,2 | 201,9 | 219,2 | 602,3 |Malta | 8,1 | 9,0 | 9,8 | 26,9 |Polska | 862,4 | 961,0 | 1043,0 | 2866,4 |Słowenia | 84,7 | 94,4 | 102,5 | 281,6 |Słowacja | 119,5 | 133,1 | 144,5 | 397,1 |--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 25 sierpnia 2003 r. przyjmująca środki dotyczące Liberii na mocy art. 96 Umowy o Partnerstwie AKP - WE w szczególnie nagłym pilnym przypadku (2003/631/WE)

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0631

Dziennik Urzędowy L 220 , 03/09/2003 P. 0003 - 0004

		Decyzja Radyz dnia 25 sierpnia 2003 r.przyjmująca środki dotyczące Liberii na mocy art. 96 Umowy o Partnerstwie AKP - WE w szczególnie nagłym pilnym przypadku(2003/631/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności art. 300 ust. 2 akapit drugi tego Traktatu,uwzględniając umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie środków oraz procedur niezbędnych do wykonania Umowy o Partnerstwie AKP - WE [1], w szczególności jej art. 3,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Decyzję Rady 2002/274/WE z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie zakończenia konsultacji z Liberią na mocy art. 96 i 97 Umowy AKP - WE o Partnerstwie [2] przewidującą przyjęcie odpowiednich środków w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. c) oraz art. 97 ust. 3 Umowy o Partnerstwie AKP - WE.(2) Elementy podstawowe określone w art. 9 Umowy o Partnerstwie AKP - WE są nadal naruszane przez Rząd Liberii, a obecne warunki w Liberii nie zapewniają poszanowania praw człowieka, zasad demokracji oraz zasady państwa prawa.(3) Sytuacja polityczna i bezpieczeństwo w Liberii uległy dramatycznemu pogorszeniu od dnia przyjęcia decyzji 2002/274/WE. Dlatego też zaistniały stan rzeczy stanowi wyjątkowo pilny przypadek w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. b) Umowy o Partnerstwie AKP - WE.(4) Dlatego też należy poddać przeglądowi warunki, na których fundusze przeznaczone dla Liberii mogą zostać udostępnione w celu wsparcia procesu pokojowego w Liberii, w szczególności przez wsparcie działań mających na celu utrzymanie pokoju, programu demobilizacji i reintegracji, rozwoju instytucjonalnego oraz przywrócenia struktur demokratycznych,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym środki określone w załączonym projekcie listu skierowanym do Ministra Spraw Zagranicznych Liberii zostają przyjęte jako właściwe środki w szczególnie pilnym przypadku w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. b) i c) Umowy o Partnerstwie AKP - WE. Środki te wygasają dnia 31 grudnia 2004 r. Data ta nie stanowi przeszkody dla stosowania właściwych dat wygaśnięcia wyznaczonych przez instrumenty finansowe, których dotyczy niniejsza decyzja.Artykuł 2Środki podjęte przez Wspólnotę, określone w art. 2 decyzji 2002/274/WE od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji, nie mają dłużej zastosowania.Wyniki konsultacji określone w projekcie listu załączonego do decyzji 2002/274/WE pozostają bez zmian.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 25 sierpnia 2003 r.W imieniu RadyF. FrattiniPrzewodniczący[1] Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 376.[2] Dz.U. L 96 z 13.4.2002, str. 23.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKPROJEKT LISTU DO MINISTRA SPRAW ZAGRANICZNYCH LIBERIIPan Monie CaptanMinister Spraw ZagranicznychLiberiaSzanowny Panie Ministrze,Unia Europejska jest mocno zaniepokojona sytuacją przejściową związaną z bezpieczeństwem w Pana kraju i chciałaby uczestniczyć w przywracaniu pokoju i równowagi. Dlatego też pragnęłaby zapewnić wsparcie finansowe działaniom mającym na celu utrzymanie pokoju w Liberii. Unia Europejska chciałaby również udostępnić fundusze na inne środki towarzyszące procesowi pokojowemu, jak tylko zostanie osiągnięte i podpisane całościowe porozumienie pokojowe.Wspólnota niniejszym postanowiła zastąpić środki wymienione w liście nr SGS 272745 z dnia 27 marca 2002 r. następującymi nowymi środkami, powodowana wystąpieniem szczególnie nagłego przypadku w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. b) Umowy o Partnerstwie AKP - WE, w zakresie realizacji pomocy przez nią udzielonej:- regularna kontynuacja zostanie zapewniona poprzez ścisły dialog polityczny między Prezydencją Unii Europejskiej a Komisją Europejską oraz przeglądy polityki co sześć miesięcy,- wykonanie bieżących projektów finansowanych na mocy art. 72 Umowy o Partnerstwie AKP - WE, które obecnie sięgają 25 milionów EUR, a które mają sprostać potrzebom wysiedleńców,- wkład w projekty regionalne, działania o charakterze humanitarnym, współpraca handlowa oraz preferencje handlowe nie ulegają zmianie,- zapewnienie wsparcia instytucji w celu wykonania środków mających na celu wykonanie zobowiązań podjętych w ramach konsultacji,- stosowanie rozdziału 1 załącznika 4 do Umowy o Partnerstwie AKP - WE zostaje zawieszone. Pozostałe fundusze dla Liberii z ósmego Europejskiego Funduszu Rozwoju będą niezwłocznie dostępne w celu ich wprowadzenia. Fundusze zapewnią wsparcie procesu pokojowego w Liberii, włączając wsparcie działań mających na celu utrzymania pokoju w Liberii, programu demobilizacji i reintegracji, rozwoju instytucjonalnego oraz przywrócenia sprawnych struktur demokratycznych,- notyfikacja o przydziale dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju zostanie dokonana, jak tylko nabierze mocy całościowe porozumienie pokojowe, a strony sygnatariusze tego porozumienia wykażą zaangażowanie przy wykonywaniu postanowień porozumienia zgodnie z założeniami. Decyzja o notyfikacji zapadnie po wydaniu opinii politycznej po sześciu miesiącach, jak określa tiret pierwsze. Zawieszenie stosowania rozdziału 1 załącznika 4 do Umowy o Partnerstwie AKP - WE, zgodnie z tiret poprzednim, nie będzie miało zastosowania w odniesieniu do dokonania przydziału dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju,- Komisja będzie nadal sprawować funkcję krajowego urzędnika zatwierdzającego w imieniu tego drugiego w odniesieniu do wprowadzenia pozostałych funduszy z ósmego Europejskiego Funduszu Rozwoju, jak przewidziano powyżej.Unia Europejska będzie nadal śledzić sytuację w Liberii. Proponujemy, aby nasz intensywny dialog polityczny był kontynuowany na podstawie art. 8 Umowy AKP - WE o Partnerstwie oraz na podstawie wyników konsultacji określonych w liście nr SGS 272745 z dnia 27 marca 2002 r.Z poważaniem,W imieniu KomisjiW imieniu Rady--------------------------------------------------


title: 2009/901/WE: Decyzja Rady z dnia 30 listopada 2009 r. dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               8.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 321/43

         DECYZJA RADY
   z dnia 30 listopada 2009 r.
   dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych
   (2009/901/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowę między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (zwaną dalej „umową”).

               (2)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu 28 maja 2009 r., oraz była stosowana tymczasowo od tej daty, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2009/483/WE (2)

               (3)

               Umowę tę należy zatwierdzić.

               (4)

               Na mocy umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową, który powinien przyjąć swój regulamin wewnętrzny. Właściwe jest wprowadzenie uproszczonej procedury ustalania stanowiska Wspólnoty dotyczącego przyjęcia tego regulaminu wewnętrznego.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz bez uszczerbku dla art. 4 tego Protokołu, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie są nią związane ani nie podlegają jej stosowaniu,

         PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Wspólnotą Europejską a Federacją Saint Kitts i Nevis w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (3) zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy (4).
   Artykuł 3
   Wspólnotę reprezentuje Komisja, przy wsparciu ekspertów z państw członkowskich, we wspólnym komitecie ekspertów ustanowionym na mocy art. 6 umowy.
   Artykuł 4
   Stanowisko Wspólnoty we wspólnym komitecie ekspertów dotyczące przyjęcia jego regulaminu zgodnie z wymogami art. 6 ust. 4 umowy przyjmuje Komisja po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2009 r.

            W imieniu Rady

         B. ASK

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 20 października 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 37.

      (3)  Tekst umowy znajduje sie w Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 38.

      (4)  Termin wejścia w życie umowy zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: 2009/77/WE: Decyzja Komisji z dnia 23 stycznia 2009 r. ustanawiająca Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               29.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 25/18

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 23 stycznia 2009 r.
   ustanawiająca Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2009/77/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W ramach tak zwanej procedury Lamfalussy’ego Komisja przyjęła decyzję 2001/527/WE z dnia 6 czerwca 2001 r. ustanawiającą Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Papierami Wartościowymi (1) (zwany dalej „Komitetem”). Komitet rozpoczął prace z dniem 7 czerwca 2001 r., pełniąc rolę niezależnej instytucji ułatwiającej refleksję i wymianę opinii oraz udzielającej Komisji porad w dziedzinie rynku papierów wartościowych.

               (2)

               Zgodnie z przepisami dyrektywy 2005/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 2005 r. zmieniającej dyrektywy Rady 73/239/EWG, 85/611/EWG, 91/675/EWG, 92/49/EWG i 93/6/EWG oraz dyrektywy 94/19/WE, 98/78/WE, 2000/12/WE, 2001/34/WE, 2002/83/WE i 2002/87/WE w celu ustanowienia nowej struktury organizacyjnej komitetów w sektorze usług finansowych (2) w 2007 r. Komisja przeprowadziła przegląd procedury Lamfalussy’ego i przedstawiła swoją ocenę w komunikacie z dnia 20 listopada 2007 r., zatytułowanym „Przegląd procedury Lamfalussy’ego. Wzmocnienie konwergencji w zakresie nadzoru” (3).

               (3)

               Komisja podkreśliła w tym komunikacie znaczenie Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych, Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego oraz Komitetu Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (zwanych dalej „komitetami organów nadzoru”) na coraz bardziej zintegrowanym europejskim rynku finansowym. Uznano, iż konieczne jest ustalenie jasnych ram działalności tych komitetów w obszarze konwergencji i współpracy w zakresie nadzoru.

               (4)

               Dokonując przeglądu funkcjonowania procedury Lamfalussy’ego, Rada wezwała Komisję do precyzyjnego określenia roli komitetów organów nadzoru i przeanalizowania wszystkich wariantów służących wzmocnieniu funkcjonowania tych komitetów, bez naruszania równowagi aktualnej struktury instytucjonalnej ani zmniejszania odpowiedzialności organów nadzoru (4).

               (5)

               Na posiedzeniu w dniach 13–14 marca 2008 r. Rada Europejska wezwała do szybkiej poprawy działania komitetów organów nadzoru (5).

               (6)

               W dniu 14 maja 2008 r. (6) Rada wezwała Komisję do przeprowadzenia przeglądu decyzji Komisji w sprawie utworzenia komitetów organów nadzoru, w celu zapewnienia spójności i konsekwencji w zakresie mandatów i zadań tych komitetów oraz zwiększenia ich udziału we współpracy i konwergencji w dziedzinie nadzoru. Rada stwierdziła, że komitetom organów nadzoru należy powierzyć konkretne zadania, których realizacja przyczyni się do poprawy współpracy i konwergencji w dziedzinie nadzoru oraz zwiększenia roli tych komitetów w ocenie zagrożeń dla stabilności systemu finansowego. Należy zatem stworzyć w tym względzie wzmocnione ramy prawne dotyczące roli i zadań Komitetu.

               (7)

               Komitet powinien pełnić rolę niezależnej grupy doradczej Komisji w dziedzinie rynku papierów wartościowych.

               (8)

               Komitet powinien również przyczyniać się do wspólnego i jednolitego wdrażania prawodawstwa wspólnotowego oraz do jego konsekwentnego stosowania przez organy nadzoru.

               (9)

               Komitet nie ma żadnych uprawnień regulacyjnych na poziomie Wspólnoty. Powinien on przeprowadzać wzajemne weryfikacje, promować najlepsze praktyki i wydawać niewiążące wytyczne, zalecenia i standardy w celu zwiększenia konwergencji we Wspólnocie.

               (10)

               Intensyfikacja dwustronnej i wielostronnej współpracy w zakresie nadzoru zależy od wzajemnego zrozumienia i zaufania pomiędzy organami nadzoru. Komitet powinien przyczyniać się do zacieśniania tego typu współpracy.

               (11)

               Komitet powinien również wspierać konwergencję w zakresie nadzoru w całej Wspólnocie. Aby skonkretyzować ten cel, należy stworzyć orientacyjną, otwartą listę zadań Komitetu.

               (12)

               Komitet powinien zapewnić dobrowolny i niewiążący mechanizm mediacji, aby rozstrzygać spory między organami nadzoru dotyczące kwestii transgranicznych, w szczególności w ramach kolegiów organów nadzoru.

               (13)

               Aby wykorzystać wiedzę specjalistyczną, którą dysponuje Komitet, organy nadzoru, bez uszczerbku dla ich uprawnień, powinny mieć możliwość przedstawiania zagadnień Komitetowi w celu uzyskania jego niewiążącej opinii.

               (14)

               Wymiana informacji między organami nadzoru ma podstawowe znaczenie dla realizacji ich zadań. Ma ona kluczowe znaczenie dla stabilności systemu finansowego i skutecznego nadzoru nad rynkami papierów wartościowych. Podczas gdy prawodawstwo dotyczące papierów wartościowych nakłada na organy nadzoru jasne obowiązki prawne w zakresie współpracy i wymiany informacji, Komitet powinien ułatwiać w praktyce codzienną wymianę informacji między nimi, z zastrzeżeniem odpowiednich przepisów dotyczących poufności, określonych w mającym zastosowanie prawodawstwie.

               (15)

               Aby ograniczyć powielanie zadań organów nadzoru, a tym samym usprawnić proces nadzoru oraz zmniejszyć obciążenia spoczywające na uczestnikach rynku, Komitet powinien ułatwiać przekazywanie zadań pomiędzy organami nadzoru, w szczególności w przypadkach określonych we właściwych przepisach.

               (16)

               W celu działania na rzecz konwergencji i konsekwencji w ramach kolegiów organów nadzoru, a tym samym zapewnienia równych warunków konkurencji, Komitet powinien monitorować ich funkcjonowanie bez ograniczania niezależności członków tych kolegiów.

               (17)

               Jakość, porównywalność i konsekwencja sprawozdawczości nadzorczej są kluczowym elementem wydajności kosztowej wspólnotowych uzgodnień w zakresie nadzoru oraz obciążeń związanych z przestrzeganiem przepisów prawa nałożonych na instytucje transgraniczne. Komitet powinien przyczyniać się do wyeliminowania powielania i nakładania się obowiązków oraz do zagwarantowania porównywalności i odpowiedniej jakości danych sprawozdawczych.

               (18)

               Systemy finansowe we Wspólnocie są ze sobą ściśle powiązane, w związku z czym wydarzenia w jednym państwie członkowskim mogą mieć istotny wpływ na instytucje i rynki finansowe w innych państwach członkowskich. Ciągłe powstawanie konglomeratów finansowych i zacieranie się różnic między działalnością przedsiębiorstw sektora bankowości, papierów wartościowych oraz ubezpieczeń jest źródłem dodatkowych wyzwań dla organów nadzoru zarówno na poziomie krajowym, jak i wspólnotowym. Aby utrzymać stabilność systemu finansowego, należy stworzyć system na poziomie Komitetu, Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego oraz Komitetu Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, umożliwiający rozpoznawanie na wczesnym etapie możliwych zagrożeń ponadgranicznych i międzysektorowych, a gdy będzie to konieczne – informowanie o nich Komisji i innych komitetów. Kwestią o zasadniczym znaczeniu jest również zapewnienie przez Komitet właściwego informowania ministerstw finansów i banków centralnych państw członkowskich. Rola Komitetu w tym zakresie ma polegać na rozpoznawaniu zagrożeń w sektorze papierów wartościowych i na regularnym informowaniu Komisji o wynikach prowadzonych w tym zakresie prac. O tych ocenach powinna być również informowana Rada. Komitet powinien również współpracować z Parlamentem Europejskim, przekazując regularnie temu ostatniemu informacje na temat sytuacji w sektorze papierów wartościowych. Komitet nie powinien w tym kontekście ujawniać informacji na temat poszczególnych nadzorowanych podmiotów.

               (19)

               W celu zapewnienia odpowiedniego podejścia do kwestii międzysektorowych działalność Komitetu powinna być skoordynowana z działalnością Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego, Komitetu Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Komitetu Nadzoru Bankowego Europejskiego Systemu Banków Centralnych. Ma to szczególne znaczenie dla przeciwdziałania możliwym międzysektorowym zagrożeniom dla stabilności systemu finansowego.

               (20)

               Aby uniknąć powielania zadań, przeciwdziałać niespójnościom, zapewnić Komitetowi dostęp do aktualnych informacji oraz umożliwić wymianę informacji z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Bankowego i Komitetem Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych w zakresie nadzoru nad konglomeratami finansowymi, Komitet może uczestniczyć we Wspólnym Komitecie ds. Konglomeratów Finansowych.

               (21)

               Biorąc pod uwagę globalizację usług finansowych oraz rosnące znaczenie międzynarodowych standardów, Komitet powinien również wspierać dialog i współpracę z organami nadzoru spoza Wspólnoty.

               (22)

               Odpowiedzialność Komitetu względem instytucji wspólnotowych ma duże znaczenie i powinny ją ustanawiać dokładnie określone standardy, przy jednoczesnym poszanowaniu niezależności organów nadzoru.

               (23)

               Komitet powinien uchwalić własny regulamin wewnętrzny i w pełni przestrzegać prerogatyw instytucji oraz równowagi instytucjonalnej ustanowionej Traktatem. Rozszerzeniu ram działalności Komitetu powinno towarzyszyć udoskonalenie procedur pracy. W tym celu, w przypadku braku porozumienia, decyzje powinny być podejmowane większością kwalifikowaną zgodnie z zasadami określonymi w Traktacie.

               (24)

               Ze względów pewności prawnej oraz przejrzystości należy uchylić decyzję 2001/527/WE,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym ustanawia się niezależną grupę doradczą do spraw rynków papierów wartościowych we Wspólnocie pod nazwą „Komitet Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych” (zwany dalej „Komitetem”).
   Artykuł 2
   Komitet doradza Komisji zarówno z własnej inicjatywy, jak i na jej wniosek, w szczególności przy opracowywaniu projektów środków wykonawczych w zakresie papierów wartościowych, w tym środków związanych z przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS).
   Występując do Komitetu z wnioskiem o poradę, Komisja może określić termin, w którym Komitet powinien takiej porady udzielić. Termin taki jest określany przy uwzględnieniu pilności sprawy.
   Artykuł 3
   Komitet wypełnia powierzone mu zadania i przyczynia się do wspólnego i jednolitego wdrażania oraz konsekwentnego stosowania prawodawstwa wspólnotowego poprzez wydawanie niewiążących wytycznych, zaleceń i standardów.
   Artykuł 4
   1.   Komitet przyczynia się do zacieśniania współpracy pomiędzy krajowymi organami nadzoru w zakresie rynków papierów wartościowych oraz wspiera we Wspólnocie konwergencję praktyk nadzorczych oraz koncepcji w zakresie nadzoru poszczególnych państw członkowskich. W tym celu do jego zadań należą co najmniej:

               a)

               mediacja lub ułatwianie mediacji między organami nadzoru w przypadkach określonych we właściwych przepisach lub na wniosek organu nadzoru;

               b)

               przedstawianie organom nadzoru opinii w przypadkach określonych we właściwych przepisach lub na ich wniosek;

               c)

               wspieranie skutecznej, dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji między organami nadzoru, z zastrzeżeniem mających zastosowanie przepisów dotyczących poufności;

               d)

               ułatwianie przekazywania zadań pomiędzy organami nadzoru, w szczególności poprzez rozpoznanie tych zadań, które mogą zostać przekazane, oraz poprzez promowanie najlepszych praktyk;

               e)

               przyczynianie się do zapewnienia skutecznego i konsekwentnego funkcjonowania kolegiów organów nadzoru, w szczególności poprzez ustalanie wytycznych dotyczących operacyjnego funkcjonowania kolegiów, monitorowanie spójności praktyk poszczególnych kolegiów oraz upowszechnianie najlepszych praktyk;

               f)

               przyczynianie się do tworzenia wspólnych, wysokiej jakości standardów w zakresie sprawozdawczości nadzorczej;

               g)

               dokonywanie przeglądu stosowania w praktyce niewiążących wytycznych, zaleceń i standardów wydawanych przez Komitet.

         2.   Komitet dokonuje przeglądu praktyk nadzorczych państw członkowskich oraz ocenia na bieżąco ich konwergencję. Komitet przedstawia co roku sprawozdanie z dokonanych postępów i identyfikuje pozostałe do pokonania przeszkody.
   3.   Celem wspierania wspólnych koncepcji w zakresie nadzoru Komitet rozwija nowe, praktyczne narzędzia służące zwiększaniu konwergencji.
   Artykuł 5
   1.   Komitet monitoruje i ocenia rozwój sektora papierów wartościowych, a w razie potrzeby informuje Komitet Europejskich Organów Nadzoru Bankowego, Komitet Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Komisję. Komitet zapewnia informowanie ministerstw finansów i banków centralnych państw członkowskich o potencjalnych lub bliskich problemach.
   2.   Co najmniej dwa razy w roku Komitet przedstawia Komisji oceny trendów w zakresie nadzoru ostrożnościowego w skali mikro, potencjalnych zagrożeń i słabości sektora papierów wartościowych.
   Komitet zamieszcza w tych ocenach klasyfikację głównych zagrożeń i słabości oraz wskazuje, w jakim zakresie mogą one być niebezpieczne dla stabilności systemu finansowego, a w razie potrzeby proponuje działania prewencyjne lub naprawcze.
   Rada jest informowana o tych ocenach.
   3.   Komitet ustanawia procedury umożliwiające szybkie reagowanie organom nadzoru. W stosownych przypadkach Komitet pomaga wypracować w ramach Wspólnoty wspólną ocenę organów nadzoru w sprawie zagrożeń oraz słabości, które mogą mieć negatywny wpływ na stabilność systemu finansowego Wspólnoty.
   4.   Komitet w odpowiedni sposób uwzględnia rozwój sytuacji na poziomie międzysektorowym, zagrożenia i słabości, współpracując przy tym ściśle z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Bankowego, Komitetem Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych oraz Komitetem Nadzoru Bankowego Europejskiego Systemu Banków Centralnych.
   Artykuł 6
   1.   Komitet przyczynia się do rozwoju wspólnych praktyk nadzorczych w zakresie papierów wartościowych, jak również wspólnych praktyk nadzorczych na poziomie międzysektorowym, współpracując przy tym ściśle z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Bankowego i Komitetem Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych.
   2.   W tym celu ustanawia on w szczególności sektorowe i międzysektorowe programy szkoleń, ułatwia wymianę personelu oraz zachęca właściwe organy do częstszego korzystania z programów oddelegowania pracowników, wspólnych zespołów inspekcyjnych i wizytacji nadzorczych oraz innych narzędzi.
   3.   W stosownych przypadkach Komitet tworzy nowe instrumenty w celu wspierania rozwoju wspólnych praktyk nadzorczych.
   4.   Komitet zacieśnia współpracę z organami nadzoru krajów trzecich, w szczególności poprzez ich udział we wspólnych programach szkoleń.
   Artykuł 7
   1.   Komitet składa się z wysokiego szczebla przedstawicieli krajowych organów władzy publicznej właściwych w zakresie rynku papierów wartościowych, w tym UCITS. Każde państwo członkowskie wyznacza do uczestnictwa w posiedzeniach Komitetu wysokiego szczebla przedstawiciela własnego właściwego organu.
   2.   Komisja uczestniczy w posiedzeniach Komitetu i wyznacza w tym celu przedstawiciela wysokiego szczebla.
   3.   Komitet wybiera spośród swoich członków przewodniczącego.
   4.   Komitet może zapraszać ekspertów i obserwatorów do uczestnictwa w jego posiedzeniach.
   Artykuł 8
   1.   Członkowie Komitetu nie mogą ujawniać informacji objętych obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej. Wszyscy uczestnicy obrad zobowiązani są do przestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących tajemnicy zawodowej.
   2.   Jeżeli obrady na temat danego punktu porządku dziennego pociągają za sobą wymianę poufnych informacji dotyczących nadzorowanej instytucji, udział w obradach poświęconych temu punktowi porządku dziennego może zostać ograniczony do członków bezpośrednio zaangażowanych w daną kwestię.
   Artykuł 9
   1.   Komitet informuje regularnie Komisję o wynikach swojej działalności. Komitet utrzymuje regularne kontakty z Europejskim Komitetem Papierów Wartościowych ustanowionym decyzją Komisji 2001/528/WE (7) oraz z właściwą komisją Parlamentu Europejskiego.
   2.   Komitet zapewnia międzysektorową spójność prac dotyczących sektorów usług finansowych poprzez regularną i ścisłą współpracę z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Bankowego i Komitetem Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych.
   3.   Przewodniczący Komitetu utrzymuje regularne, mające miejsce przynajmniej raz w miesiącu, kontakty z przewodniczącymi Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Bankowego i Komitetu Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych.
   Artykuł 10
   Komitet może tworzyć grupy robocze. Komisja jest zapraszana na posiedzenia tych grup roboczych jako obserwator.
   Artykuł 11
   Komitet może uczestniczyć w posiedzeniach Wspólnego Komitetu ds. Konglomeratów Finansowych.
   Artykuł 12
   Przed przekazaniem Komisji swojej opinii Komitet prowadzi na wczesnym etapie, w sposób otwarty i przejrzysty, szerokie konsultacje z uczestnikami rynku, konsumentami i użytkownikami końcowymi. Komitet publikuje wyniki tych konsultacji, chyba że dany respondent się temu sprzeciwi.
   Artykuł 13
   Komitet sporządza roczny program prac i przekazuje go Radzie, Parlamentowi Europejskiemu oraz Komisji do końca października każdego roku. Okresowo, a co najmniej raz do roku, Komitet informuje Radę, Parlament Europejski oraz Komisję o osiągnięciach w zakresie działalności określonej w programie prac.
   Artykuł 14
   Komitet działa poprzez konsensus jego członków. Jeśli konsensus nie może zostać osiągnięty, decyzje są przyjmowane kwalifikowaną większością głosów. Głosy przedstawicieli członków Komitetu są ważone tak jak głosy państw członkowskich, zgodnie z postanowieniami art. 205 ust. 2 i 4 Traktatu.
   Członkowie Komitetu, którzy nie stosują się do wytycznych, zaleceń, standardów i innych środków uzgodnionych przez Komitet, muszą być gotowi do przedstawienia powodów, dla których dokonali takiego wyboru.
   Artykuł 15
   Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny i tworzy własną strukturę operacyjną.
   Odnośnie do decyzji dotyczących zmian w regulaminie wewnętrznym oraz decyzji w sprawie wyboru i odwołania członków zarządu Komitetu regulamin wewnętrzny może przewidywać inne procedury podejmowania decyzji niż określone w art. 14.
   Artykuł 16
   Decyzja 2001/527/WE traci moc.
   Artykuł 17
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 23 stycznia 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Charlie McCREEVY

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 191 z 13.7.2001, s. 43.

      (2)  Dz.U. L 79 z 24.3.2005, s. 9.

      (3)  COM(2007) 727 wersja ostateczna.

      (4)  Konkluzje Rady 15698/07 z dnia 4 grudnia 2007 r.

      (5)  Konkluzje Rady 7652/1/08 Rev 1.

      (6)  Konkluzje Rady 8515/3/08 Rev 3.

      (7)  Dz.U. L 191 z 13.7.2001, s. 45.


title: 2012/571/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/183

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2010
   (2012/571/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 216/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) w sprawie utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, w szczególności jego art. 60,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0124/2012),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2010;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 21.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Komisji z dnia 23 maja 2017 r. w sprawie powiadomienia Republiki Liberii o możliwości uznania jej za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów

text:
               30.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 169/11

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 23 maja 2017 r.
   w sprawie powiadomienia Republiki Liberii o możliwości uznania jej za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów
   (2017/C 169/12)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (1), w szczególności jego art. 32,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   WPROWADZENIE

               (1)

               Rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 (rozporządzeniem w sprawie połowów NNN) ustanowiono unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom (połowom NNN) oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

               (2)

               W rozdziale VI rozporządzenia w sprawie połowów NNN określono procedury dotyczące uznania państw trzecich za niewspółpracujące, działań wobec takich państw, sporządzania wykazu takich państw, usunięcia z tego wykazu, publicznego dostępu do niego i wszelkich środków nadzwyczajnych.

               (3)

               Zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja powinna wskazać państwa trzecie, które uznaje za niewspółpracujące w zakresie zwalczania połowów NNN. Państwo trzecie należy uznać za niewspółpracujące, jeżeli nie wypełnia ono swoich obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

               (4)

               Przed uznaniem państw trzecich za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja ma obowiązek powiadomić państwa trzecie o możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z art. 32 tego rozporządzenia. Takie powiadomienie ma charakter wstępny. Powiadomienie opiera się na kryteriach określonych w art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Komisja powinna również podjąć wobec powiadamianych państw trzecich wszelkie działania określone w art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. W szczególności Komisja powinna zawrzeć w powiadomieniu informacje dotyczące istotnych faktów i ustaleń leżących u podstaw takiego uznania, a także zapewnić tym państwom możliwość udzielenia odpowiedzi i dostarczenia dowodów przemawiających przeciwko takiemu uznaniu lub, w stosownych przypadkach, przedstawienia planu działania na rzecz poprawy sytuacji oraz środków już podjętych w celu jej naprawy. Komisja powinna wyznaczyć powiadamianym państwom trzecim odpowiedni czas na przedstawienie odpowiedzi na powiadomienie, a także wystarczający czas na naprawę sytuacji.

               (5)

               Uznanie państw trzecich za niewspółpracujące zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN powinno opierać się na przeglądzie wszelkich informacji określonych w art. 31 ust. 2 tego rozporządzenia.

               (6)

               Zgodnie z art. 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Rada powinna sporządzić wykaz niewspółpracujących państw trzecich. W odniesieniu do tych państw mają zastosowanie między innymi środki określone w art. 38 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

               (7)

               Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN świadectwa połowowe zatwierdzone przez państwa trzecie bandery są akceptowane, pod warunkiem że Komisja otrzymała powiadomienie o rozwiązaniach dotyczących wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać statki rybackie tych państw trzecich.

               (8)

               Zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja ma prowadzić współpracę administracyjną z państwami trzecimi w obszarach związanych z wdrożeniem przepisów tego rozporządzenia.

         2.   PRZEBIEG POSTĘPOWANIA DOTYCZĄCEGO REPUBLIKI LIBERII

               (9)

               Republika Liberii (zwana dalej „Liberią”) nie przedłożyła Komisji powiadomienia jako państwo bandery zgodnie z art. 20 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

               (10)

               Od dnia 5 lutego 2014 r. do chwili obecnej Komisja współpracowała z władzami Liberii w ramach współpracy administracyjnej przewidzianej w art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Współpraca ta obejmowała kwestie dotyczące wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania przez Liberię. Obejmowała ona ustną i pisemną wymianę uwag oraz wizytę w Liberii w okresie od 19 do 23 października 2015 r., podczas której Komisja poszukiwała wszelkich informacji uznanych za potrzebne, dotyczących środków stosowanych przez Liberię w celu wypełnienia jej obowiązków w zakresie zwalczania połowów NNN, oraz sprawdzała te informacje.

               (11)

               Liberia jest umawiającą się stroną Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), niebędącą umawiającą się stroną współpracującą stroną Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC), Komisji ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) i Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO), oraz niebędącą umawiającą się stroną współpracującą stroną Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) oraz Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC). Liberia ratyfikowała Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r. (konwencja UNCLOS) i porozumienie ONZ w sprawie zasobów rybnych (porozumienie UNFSA). (2)

               (12)

               W celu przeprowadzenia oceny przestrzegania przez Liberię międzynarodowych zobowiązań spoczywających na niej jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, określonych w międzynarodowych porozumieniach, o których mowa w motywie(11), i ustanowionych przez odpowiednie regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem, Komisja pozyskała, zgromadziła i przeanalizowała wszystkie potrzebne informacje.

         3.   MOŻLIWOŚĆ UZNANIA LIBERII ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE

               (13)

               Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja przeprowadziła analizę obowiązków spoczywających na Liberii jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu. Do celów tego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę kryteria określone w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

         3.1.   Działania podjęte w odniesieniu do powtarzających się przypadków nielegalnej, nieraportowanej i nieuregulowanej działalności połowowej oraz przepływów handlowych produktów pochodzących z połowów NNN (art. 31 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

               (14)

               W liberyjskich krajowych ramach prawnych w dziedzinie rybołówstwa („przepisy dotyczące rybołówstwa z 2010 r.”) statek rybacki zdefiniowano jako „dowolny statek wykorzystywany do połowów lub związanej z nimi działalności”. Zakres stosowania przepisów dotyczących rybołówstwa z 2010 r. obejmuje wszelką działalność połowową i związaną z rybołówstwem w wodach podlegających jurysdykcji Liberii, a także działalnością wszystkich liberyjskich statków i podmiotów we wszystkich obszarach poza jurysdykcją Liberii, pod warunkiem że nie jest to sprzeczne z jurysdykcją innego państwa.

               (15)

               Liberyjski organ krajowy odpowiedzialny za rejestrację statków krajowych konsultuje się wprawdzie z krajowymi organami ds. rybołówstwa w kwestii rejestracji nowych statków rybackich, które będą prowadzić działalność na wodach krajowych, ale podmiot odpowiedzialny za międzynarodowy rejestr statków (Urząd Morski Liberii) (3) nie konsultuje się z krajowymi organami ds. rybołówstwa (4) przed zarejestrowaniem statków rybackich, które będą prowadzić działalność poza w.s.e. Liberii. Uniemożliwia to stworzenie skonsolidowanego wykazu obejmującego wszystkie statki rybackie pływające pod banderą Liberii. Okazuje się, że krajowy organ ds. rybołówstwa nie posiada żadnych informacji na temat liberyjskich statków działających poza w.s.e. Liberii. Widoczny brak współpracy między Urzędem Morskim Liberii a organami krajowymi ds. rybołówstwa można by uznać za przyczynę ograniczenia zdolności Liberii do monitorowania wielkości i działalności jej floty, które to ograniczenie umożliwia nielegalnym operatorom wykorzystywanie bandery Liberii bez właściwej kontroli.

               (16)

               Komisja ustaliła, że ponad sto statków rybackich pod banderą Liberii prowadzi połowy poza liberyjską w.s.e. bez upoważnienia właściwych organów tego państwa. Liberyjskie organy odpowiedzialne za rybołówstwo przyznały, że Urząd Morski Liberii monitoruje wprawdzie międzynarodową flotę statków pływających pod banderą Liberii, ale statki rybackie prowadzące połowy poza w.s.e. nie są objęte monitorowaniem, kontrolą ani nadzorem ze strony organów ds. rybołówstwa. Statki te nie zgłaszają swojej pozycji do centrum monitorowania rybołówstwa Liberii ani nie przekazują organom ds. rybołówstwa tego państwa informacji dotyczących połowów, wyładunków i przeładunków.

               (17)

               Zgodnie z art. 31 ust. 4 lit. b) rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja zbadała również środki zastosowane przez Liberię w odniesieniu do dostępu produktów rybnych pochodzących z połowów NNN do jej rynku.

               (18)

               Liberyjskie statki prowadzące działalność poza w.s.e. Liberii nie podlegają żadnej kontroli ze strony organów ds. rybołówstwa w tym państwie. Statki te nie zgłaszają liberyjskim organom ds. rybołówstwa swojej działalności, wyładunków i przeładunków ani nie przekazują żadnych informacji na ten temat. Dlatego też możliwość zagwarantowania identyfikowalności ryb lub produktów rybołówstwa pochodzących z tych statków jest mało prawdopodobna.

               (19)

               Wyniki działalności Liberii opisane w motywach 15–(17) nie odpowiadają wymogom art. 94 ust. 1 i 2 konwencji UNCLOS, w których określono, że każde państwo musi skutecznie sprawować jurysdykcję i sprawować kontrolę nad statkami pływającymi pod jego banderą. Wyniki te nie są również zgodne z pkt 24 planu działania FAO na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (MPD-NNN) (5), w którym określono obowiązek prowadzenia całościowej i skutecznej kontroli działalności połowowej, oraz z pkt 35 MPD-NNN, który stanowi, że przed dokonaniem rejestracji statku państwo bandery powinno zagwarantować, iż będzie w stanie wykonywać swoje obowiązki w celu zapewnienia, by statek nie angażował się w połowy NNN. Działania Liberii stoją również w sprzeczności z pkt 36 MPD-NNN, który stanowi, że państwa bandery powinny unikać rejestrowania pod swoją banderą statków, które w przeszłości nie przestrzegały przepisów, oraz z pkt 42 MPD-NNN, zgodnie z którym każde państwo powinno prowadzić rejestr statków zawierający nazwy i szczegółowe dane statków pływających pod jego banderą. Liberia naruszyła także pkt 71 MPD-NNN, w którym zaleca się państwom, aby podjęły działania prowadzące do poprawy przejrzystości swoich rynków w celu umożliwienia identyfikowalności ryb lub produktów rybołówstwa. Liberia nie zachowała też zgodności z art. 11 Kodeksu odpowiedzialnego rybołówstwa FAO (kodeks postępowania FAO), w którym określono dobre praktyki w zakresie zagospodarowania połowu oraz odpowiedzialnego handlu międzynarodowego.

               (20)

               Uwzględniając rozważania zawarte w niniejszej części decyzji oraz na podstawie stanu faktycznego ustalonego przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Liberię, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 oraz art. 31 ust. 4 lit. a) i b) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że państwo to nie wypełniło obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym i państwie zbytu w odniesieniu do statków prowadzących połowy NNN i połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod banderą Liberii lub przez jej obywateli, ani obowiązków polegających na uniemożliwieniu dostępu produktów rybołówstwa pochodzących z połowów NNN do jego rynku.

         3.2.   Niewypełnienie obowiązku współpracy i egzekwowania prawa (art. 31 ust. 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

               (21)

               Organy Liberii odpowiedzialne za rybołówstwo były wprawdzie generalnie gotowe do współpracy z Komisją i odpowiadały na prośby o informacje oraz dostarczały informacji zwrotnych, ich zdolność do udzielenia odpowiedzi na niektóre wnioski była jednak ograniczona na skutek stanu międzynarodowego rejestru statków oraz braku współpracy między Urzędem Morskim Liberii a organami krajowymi, jak wykazano w części 3.1.

               (22)

               Liberia jest ważnym państwem bandery, które prowadzi drugi co do wielkości międzynarodowy rejestr na świecie, przyciągający statki z państw trzecich, które nie są bezpośrednio powiązane z tym państwem. Jak wyjaśniono w motywie (16), statki te prowadzą działalność poza w.s.e. Liberii, na morzu pełnym i na wodach państw trzecich. Liberia jest również członkiem lub stroną sześciu regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem i współpracuje z innymi państwami na szczeblu subregionalnym na forum Komitetu ds. Rybołówstwa w Środkowo-Zachodniej Części Zatoki Gwinejskiej (FCWC). Komisja stwierdziła jednak, że liberyjskie organy ds. rybołówstwa nie są chętne do współpracy lub nie są w stanie współpracować z państwami trzecimi we wszystkich regionach, w których statki pod banderą Liberii prowadzą działalność, poza wschodnim Atlantykiem. Ten widoczny brak współpracy utrzymuje się pomimo tego, że Liberia jest członkiem lub stroną sześciu regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem. Jego przyczyną jest fakt, że – jak się wydaje –liberyjskie organy ds. rybołówstwa nie posiadają informacji o statkach pływających pod banderą tego państwa prowadzących działalność poza jego w.s.e. oraz obszarem kompetencji Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego, a to w wyniku braku wewnętrznej koordynacji administracyjnej ze statkami zarejestrowanymi przez Urząd Morski Liberii.

               (23)

               Przepisy dotyczące rybołówstwa z 2010 r. są przestarzałe i wymagają przeglądu w celu zapewnienia spójności między prawem krajowym a obowiązującymi przepisami międzynarodowymi i regionalnymi. Definicja działalności połowowej zawarta w przepisach z 2010 r. obejmuje poszukiwanie, łowienie, odławianie i pozyskiwanie ryb, jak również wszelkie działania wspierające lub przygotowawcze w stosunku do tych działań, także z wykorzystaniem statków powietrznych. Definicja statku rybackiego obejmuje statki prowadzące działalność związaną z połowami. Działalność związana z połowami obejmuje przeładunek, przechowywanie, przetwarzanie, transport i uzupełnianie paliwa oraz zaopatrywanie statków rybackich. System sankcji jest sklasyfikowany pod względem wagi naruszenia prawa odzwierciedlonej przez wysokość grzywny za każdego rodzaju naruszenie i sankcje mogą być odstręczające i proporcjonalne, czego wymagają zobowiązania międzynarodowe. Teksty te nie zawierają jednak odrębnej definicji połowów NNN i poważnego naruszenia przepisów zgodnie z określeniem w prawie międzynarodowym.

               (24)

               Liberyjskie Krajowe Biuro Rybołówstwa prowadzi Centrum Monitorowania Rybołówstwa (CMR) w celu wypełnienia obowiązków zawiązanych z monitorowaniem połowów, ich kontrolą i nadzorem. CMR jest odpowiednio wyposażone do wykonywania funkcji w tym zakresie. Jednakże tylko statki upoważnione do prowadzenia połowów w w.s.e. Liberii są objęte monitorowaniem przez CMR. Statki pod banderą Liberii na morzu pełnym lub na wodach państw trzecich nie są monitorowane przez CMR. Ponadto z uwagi na ograniczone środki finansowe, zwłaszcza na nadzór z powietrza, wykonywanie przez CMR niektórych zadań wydaje się ograniczone. Przeszkadza to Liberii w zapewnieniu skutecznego i kompleksowego systemu monitorowania, kontroli i nadzoru w odniesieniu do statków rybackich pływających pod jej banderą. Dlatego wydaje się, że Liberia nie ma lub nie przydziela odpowiednich zasobów, aby zwalczać połowy NNN.

               (25)

               Wydaje się, że liberyjskie ramy prawne i środki egzekucyjne nie spełniają podstawowych wymogów określonych w art. 61, 62 i 117–119 konwencji UNCLOS. Fakty opisane w motywach (20)–(23) wskazują, że Liberia nie spełnia warunków określonych w art. 94 konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery poddaje swojej jurysdykcji zgodnie ze swoim prawem krajowym każdy statek pływający pod jego banderą oraz jego kapitana, oficerów i załogę; a także narusza art. 18 ust. 3 porozumienia UNFSA, w którym określono środki, które państwo powinno zastosować wobec statków pływających pod jego banderą. Wydaje się, że Liberia nie uwzględniła również zaleceń zawartych w punkcie 24 MPD-NNN, w którym zaleca się państwom bandery, aby zapewniły kompleksowe i skuteczne monitorowanie, kontrolę i nadzór, poczynając od połowów, przez miejsce wyładunku, po ostateczne miejsce przeznaczenia, w tym za pomocą stosowania VMS na statkach rybackich zgodnie z właściwymi normami krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi.

               (26)

               Uwzględniając rozważania przedstawione w niniejszej części oraz na podstawie stanu faktycznego ustalonego przez Komisję i oświadczeń złożonych przez Liberię, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Liberia nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do współpracy oraz działań egzekucyjnych.

         3.3.   Niewdrożenie przepisów międzynarodowych (art. 31 ust. 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

               (27)

               Komisja przeanalizowała wszystkie informacje, które uznała za istotne w odniesieniu do statusu Liberii jako umawiającej się strony konwencji UNCLOS, porozumienia UNFSA oraz ICCAT; jako niebędącej umawiającą się stroną współpracującej strony NEAFC, SPRFMO i IOTC oraz jako współpracującego podmiotu niebędącego członkiem WCPFC i IATTC.

               (28)

               Między rokiem 2014 a 2016 Liberia została umawiającą się stroną, niebędącą umawiającą się stroną współpracującą stroną lub współpracującym podmiotem niebędącym członkiem sześciu regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (6). Podczas wizytacji w Monrowii w dniach 19–23 października 2015 r. wyszło jednak na jaw, że to Urząd Morski Liberii podjął kroki zmierzające do przystąpienia do wszystkich tych organizacji – poza ICCAT, nie konsultując tego z krajowymi organami ds. rybołówstwa. Krajowe organy ds. rybołówstwa były odpowiedzialne za przystąpienie do ICCAT. Sytuacja ta może ograniczać zdolność Liberii do wypełnienia przez nią zobowiązań w ramach każdej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem i spowodowała opóźnienie w przedłożeniu sprawozdania (ICCAT) lub jego niezłożenie (SPRFMO) z naruszeniem zobowiązań tego państwa w ramach odnośnej organizacji.

               (29)

               Liberia ratyfikowała dwa międzynarodowe instrumenty prawne odnoszące się do zarządzania rybołówstwem: konwencję UNCLOS i porozumienie UNFSA. Skuteczność Liberii w zakresie wdrażania instrumentów międzynarodowych nie jest również zgodna z zaleceniami zawartymi w pkt 11 MPD-NNN, w którym zachęca się państwa, aby potraktowały jako kwestię priorytetową ratyfikację, przyjęcie lub przystąpienie nie tylko do konwencji UNCLOS i porozumienia UNFSA, ale także do Porozumienia FAO o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu. Liberia narusza także postanowienia pkt 14 MPD-NNN, który stanowi, że państwa powinny w pełni i skutecznie stosować Kodeks postępowania FAO i związane z nim międzynarodowe plany działania.

               (30)

               Liberia nie ratyfikowała również umowy FAO o środkach stosowanych przez państwo portu z 2009 r. Wprawdzie bezpośrednie wyładunki produktów rybołówstwa w Liberii nie są obecnie częste, czasem się jednak zdarzają i Liberia buduje w ramach międzynarodowego projektu urządzenia wyładunkowe. Będzie ona wówczas zobowiązana do wypełniania obowiązków państwa portu.

               (31)

               Wbrew zaleceniom zawartym w pkt 25–27 MPD-NNN Liberia nie opracowała krajowego planu działania na rzecz zwalczania połowów NNN.

               (32)

               Poza tym władze Liberii wyjaśniły Komisji w trakcie spotkania ewaluacyjnego w dniu 24 marca 2015 r., że liberyjskim międzynarodowym rejestrem statków zarządza prywatne przedsiębiorstwo z siedzibą poza terytorium Liberii. Podczas tego spotkania oraz w prowadzonej po nim korespondencji Liberia nie zdołała wykazać, w jaki sposób zapewnia, aby statki rybackie pływające pod jej banderą miały faktyczny związek z tym państwem. Stanowi to naruszenie art. 91 konwencji UNCLOS, który stanowi, że między państwem bandery a jego statkami powinien istnieć rzeczywisty związek.

               (33)

               Uwzględniając sytuację wyjaśnioną w niniejszej części decyzji oraz na podstawie stanu faktycznego ustalonego przez Komisję i oświadczeń złożonych przez Liberię, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Liberia nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych przepisów, regulacji oraz środków ochrony i zarządzania.

         3.4.   Szczególne ograniczenia krajów rozwijających się (art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

               (34)

               Według wskaźnika rozwoju społecznego ONZ (UNHDI) (7) Liberię w 2015 r. uznano za państwo o niskim stopniu rozwoju społecznego (177. miejsce wśród 188 państw).

               (35)

               Pomimo szczególnych ograniczeń możliwości, które mogą występować w odniesieniu do monitorowania, kontroli i nadzoru, szczególne ograniczenia Liberii związane z jej poziomem rozwoju nie uzasadniają braków opisanych w poprzednich częściach. Dotyczy to w szczególności braku koordynacji wewnętrznej w odniesieniu do rejestrowania statków rybackich w ramach liberyjskiego międzynarodowego rejestru oraz braku skonsolidowanych informacji na temat tożsamości tych statków, co prowadzi do braku zdolności sprawowania nad nimi skutecznej kontroli.

               (36)

               Wydaje się, że stwierdzone niedociągnięcia wynikają przede wszystkim z braku niezbędnego otoczenia administracyjnego, które pozwoliłoby zapewnić skuteczne wypełnianie przez Liberię jej obowiązków jako państwa bandery, państwa nadbrzeżnego, państwa portu i państwa zbytu. Liberia otrzymała wsparcie ze strony inicjatyw regionalnych, mające na celu wzmocnienie sprawowania rządów i zwalczania połowów NNN za pomocą udoskonalonego CMR, a także wsparcie sektorowe w ramach umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów zawartej z Unią Europejską. Państwo to uzyskało także pomoc na nadzór z powietrza za pośrednictwem Misji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Liberii. Likwidacja misji spowodowała jednak zakończenie tej pomocy i nie udzielono żadnej pomocy krajowej, aby utrzymać tę formę działalności CMR, przez co uniemożliwiono skuteczne działanie liberyjskiego CMR.

               (37)

               Uwzględniając rozważania przedstawione w niniejszej części oraz na podstawie stanu faktycznego ustalonego przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Liberię, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju tego państwa może wywierać negatywny wpływ na stopień zaawansowania działalności w odniesieniu do zarządzania rybołówstwem i jej ogólną skuteczność. Biorąc jednak pod uwagę charakter stwierdzonych w Liberii uchybień, poziom rozwoju tego państwa nie może całkowicie usprawiedliwiać lub w inny sposób uzasadniać ogólnych wyników działalności Liberii jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu w odniesieniu do rybołówstwa ani niewystarczającego zakresu jego działań służących zapobieganiu połowom NNN, ich powstrzymywaniu i eliminowaniu.

         4.   WNIOSKI DOTYCZĄCE MOŻLIWOŚCI UZNANIA PAŃSTWA TRZECIEGO ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE

               (38)

               Biorąc pod uwagę wnioski wyciągnięte w odniesieniu do niewywiązania się przez Liberię z obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nabrzeżnym lub państwie zbytu oraz w odniesieniu do niepodjęcia działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, Liberię należy powiadomić o możliwości uznania jej przez Komisję za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN.

               (39)

               Komisja powinna również podjąć wobec Liberii wszelkie działania określone w art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. W celu zapewnienia sprawnego zarządzania należy ustalić okres, w którym wymienione państwo może odpowiedzieć na piśmie na powiadomienie i dokonać naprawy sytuacji.

               (40)

               Ponadto należy stwierdzić, że powiadomienie Liberii o możliwości uznania jej za państwo, które zdaniem Komisji jest państwem niewspółpracującym, do celów niniejszej decyzji, nie wyklucza ani nie powoduje automatycznie żadnego późniejszego działania podejmowanego przez Komisję lub Radę na potrzeby określenia i ustanowienia wykazu państw niewspółpracujących,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Niniejszym powiadamia się Liberię o możliwości uznania jej przez Komisję za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 maja 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Karmenu VELLA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

      (2)  https://treaties.un.org/

      (3)  Jako narzędzie wdrażania służy Liberyjski Międzynarodowy Rejestr Statków i Armatorów.

      (4)  Krajowe Biuro Rybołówstwa.

      (5)  Międzynarodowy plan działania na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa, 2001.

      (6)  Umawiająca się strony ICCAT; niebędąca umawiającą się stroną współpracująca strona NEAFC, SPRFMO i IOTC; współpracujący podmiot niebędący członkiem WCPFC i IATTC. Liberia nie jest członkiem/niebędącą umawiającą się stroną współpracującą stroną CCSBT, ale 18 statków jest upoważnionych do prowadzenia działalności w obszarze tej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem.

      (7)  Informacja ze strony: http://hdr.undp.org/sites/default/files/2015_human_development_report_1.pdf.


title: 2012/299/UE: Decyzja Rady z dnia 7 czerwca 2012 r. w sprawie uruchomienia w Estonii zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych DNA

text:
               12.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 151/31

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 czerwca 2012 r.
   w sprawie uruchomienia w Estonii zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych DNA
   (2012/299/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (1), w szczególności jej art. 2 ust. 3 i art. 25,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW (2), w szczególności jej art. 20 i rozdział 4 załącznika do niej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z Protokołem w sprawie postanowień przejściowych załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, skutki prawne aktów wydanych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony zostają utrzymane do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych aktów w zastosowaniu Traktatów.

               (2)

               W związku z tym zastosowanie ma art. 25 decyzji 2008/615/WSiSW i Rada musi jednomyślnie decydować, czy państwa członkowskie wdrożyły przepisy rozdziału 6 tej decyzji.

               (3)

               Art. 20 decyzji 2008/616/WSiSW stanowi, że decyzje, o których mowa w art. 25 ust. 2 decyzji 2008/615/WSiSW, mają być podejmowane na podstawie sprawozdania z oceny opartego na kwestionariuszu. W odniesieniu do zautomatyzowanej wymiany danych zgodnie z rozdziałem 2 decyzji 2008/615/WSiSW sprawozdanie z oceny ma być oparte na wizycie ewaluacyjnej i operacji pilotażowej.

               (4)

               Estonia poinformowała Sekretariat Generalny Rady o krajowych zbiorach analiz DNA, do których mają zastosowanie art. 2–6 decyzji 2008/615/WSiSW, oraz o warunkach zautomatyzowanego przeszukiwania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 tej decyzji, zgodnie z art. 36 ust. 2 tej decyzji.

               (5)

               Zgodnie z rozdziałem 4 pkt 1.1 załącznika do decyzji 2008/616/WSiSW kwestionariusz opracowany przez odpowiednią grupę roboczą Rady dotyczy każdej ze zautomatyzowanych metod wymiany danych i musi być wypełniony przez państwo członkowskie, gdy państwo to uzna, że spełnia wymogi dotyczące wymiany danych w odpowiedniej kategorii danych.

               (6)

               Estonia wypełniła kwestionariusz dotyczący ochrony danych i kwestionariusz dotyczący wymiany danych DNA.

               (7)

               Estonia z powodzeniem przeprowadziła operację pilotażową z Niderlandami.

               (8)

               Niderlandzki zespół oceniający przeprowadził w Estonii wizytę ewaluacyjną i sporządził sprawozdanie z tej wizyty, które przekazano odpowiedniej grupie roboczej Rady.

               (9)

               Radzie przedstawiono całościowe sprawozdanie z oceny podsumowujące wyniki kwestionariusza, wizytę ewaluacyjną i operację pilotażową dotyczącą wymiany danych DNA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Do celów zautomatyzowanego przeszukiwania i porównywania danych DNA Estonia w pełni wdrożyła przepisy ogólne dotyczące ochrony danych zawarte w rozdziale 6 decyzji 2008/615/WSiSW i jest uprawniona do otrzymywania i przekazywania danych osobowych na mocy art. 3 i 4 tej decyzji od daty wejścia w życie niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 7 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. BØDSKOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12.


title: 2011/614/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/250

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2009
   (2011/614/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2009,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2009 r., wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsiębiorstwa (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05894/2011 – C7-0051/2011),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych (3), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0129/2011),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 342 z 16.12.2010, s. 15.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 38.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/252

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2009
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2009
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2009 r., wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsiębiorstwa (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05894/2011 – C7-0051/2011),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych (3), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
   uwzględniając przepisy finansowe Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych przyjęte decyzją jego rady zarządzającej dnia 2 lutego 2009 r.,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0129/2011),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdania roczne za rok finansowy 2009 są wiarygodne, a transakcje leżące u ich podstaw są zgodne z prawem,

               B.

               mając na uwadze, że Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych zostało ustanowione w lutym 2007 r. w celu znaczącej poprawy skuteczności i wydajności procesu opracowywania leków, co w perspektywie długoterminowej miałoby doprowadzić do tego, aby sektor farmaceutyczny produkował skuteczniejsze i bezpieczniejsze leki innowacyjne,

               C.

               mając na uwadze, że Wspólne Przedsiębiorstwo IMI znajduje się w początkowej fazie i nie do końca stworzyło system kontroli wewnętrznej oraz system informacji finansowej podczas 2009 roku,

      Wykonanie budżetu

               1.

               zwraca uwagę, że budżet Wspólnego Przedsiębiorstwa IMI na rok 2009 przewidywał łączną kwotę środków na zobowiązania wynoszącą 82 000 000 EUR oraz kwotę środków na płatności wynoszącą 82 000 000 EUR; odnotowuje następnie, że wskaźniki wykorzystania środków na zobowiązania i na płatności wynosiły odpowiednio 97 % i 1 %;

               2.

               przyznaje, że Wspólne Przedsiębiorstwo IMI jest wciąż w fazie rozruchu; wyraża jednakże zaniepokojenie faktem, że poziom wykorzystania środków na płatności wyniósł zaledwie 1 %;

      Wkład członków

               3.

               wzywa Wspólne Przedsiębiorstwo IMI do harmonizacji prezentacji wkładów członków w sprawozdaniu finansowym zgodnie z wytycznymi Komisji;

               4.

               wzywa ponadto Wspólne Przedsiębiorstwo IMI do dalszego dopracowania przepisów dotyczących członkostwa i współfinansowania i, w szczególności:

                           —

                           zasad regulujących przyjmowanie nowych członków,

                           —

                           wkładów rzeczowych członków,

                           —

                           warunków dokonywania przez Wspólne Przedsiębiorstwo IMI kontroli wkładów członków,

                           —

                           warunków zatwierdzania przez Radę Zarządzającą współfinansowania;

      Systemy kontroli wewnętrznej

               5.

               wzywa Wspólne Przedsiębiorstwo IMI do jak najszybszego zakończenia wprowadzania w życie wewnętrznych systemów kontroli i informacji finansowej;

               6.

               nalega ponadto, aby Wspólne Przedsiębiorstwo IMI włączyło do swoich przepisów finansowych szczególne odniesienie do uprawnień Służby Audytu Wewnętrznego (SAW) jako audytora wewnętrznego na podstawie przepisu znajdującego się w ramowym rozporządzeniu finansowym dotyczącym organów Wspólnoty;

               7.

               stwierdza w szczególności, że rola (SAW) jako audytora wewnętrznego powinna polegać na doradzaniu Wspólnemu Przedsiębiorstwu IMI w sprawach związanych z ryzykiem, poprzez wydawanie niezależnych opinii na temat jakości zarządzania i systemów kontroli oraz przez wydawanie zaleceń mających na celu poprawę warunków wykonywania operacji oraz wspieranie należytego zarządzania finansami; jest ponadto zdania, że istotne jest, by wspólne przedsiębiorstwo przedstawiało organowi udzielającemu absolutorium sprawozdanie sporządzone przez dyrektora wykonawczego wspólnego przedsiębiorstwa, podsumowujące liczbę i rodzaj kontroli wewnętrznych przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego oraz zalecenia i działania podjęte odnośnie do tych zaleceń;

               8.

               jest zdania, że z uwagi na wielkość budżetu i złożoność zadań stojących przed wspólnym przedsięwzięciem powinno ono rozważyć powołanie komisji ds. audytu, która podlegałaby bezpośrednio radzie zarządzającej;

      Brak umowy z państwem przyjmującym

               9.

               wzywa Wspólne Przedsiębiorstwo do pilnego zawarcia umowy dotyczącej lokalizacji biura, przywilejów i immunitetów oraz innego wsparcia, którego Belgia udzieli Wspólnemu Przedsiębiorstwu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 73/2008 ustanawiającym Wspólne Przedsiębiorstwo.

      (1)  Dz.U. C 342 z 16.12.2010, s. 15.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 38.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE, Euratom) 2017/1710 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/302

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE, Euratom) 2017/1710
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0069/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 1 ust. 2,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2008/114/WE, Euratom z dnia 12 lutego 2008 r. ustanawiającą statut Agencji Dostaw Euratomu (4), w szczególności art. 8 jej załącznika,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0126/2017),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Agencji Dostaw Euratomu za rok budżetowy 2015;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi generalnemu Agencji Dostaw Euratomu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 184.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 41 z 15.2.2008, s. 15.


title: Decyzja Komisji z dnia 21 grudnia 2012 r. w sprawie dni wolnych od pracy w roku 2014 w instytucjach Unii Europejskiej

text:
               12.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 39/26

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 21 grudnia 2012 r.
   w sprawie dni wolnych od pracy w roku 2014 w instytucjach Unii Europejskiej
   2013/C 39/03

      DNI WOLNE OD PRACY W ROKU 2014

               1 stycznia

               środa, Nowy Rok

               2 stycznia

               czwartek, dzień po Nowym Roku

               17 kwietnia

               Wielki Czwartek

               18 kwietnia

               Wielki Piątek

               21 kwietnia

               Poniedziałek Wielkanocny

               1 maja

               czwartek, Święto Pracy

               9 maja

               piątek, rocznica deklaracji przewodniczącego Roberta Schumana z 1950 r.

               29 maja

               czwartek, Wniebowstąpienie

               30 maja

               piątek, dzień po Wniebowstąpieniu

               9 czerwca

               poniedziałek, Zielone Świątki

               21 lipca

               poniedziałek, święto narodowe w Belgii

               15 sierpnia

               piątek, Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny

               24 grudnia do 31 grudnia

               środa
               6 dni, koniec roku
               środa

               OGÓŁEM

               18 dni

         Luksemburg: te same dni, co w Brukseli.
   Praca rozpoczyna się w poniedziałek, dnia 5 stycznia 2015 r.
   Nie przesądzając o rozkładzie dni wolnych od pracy w roku 2015, piątek, dnia 2 stycznia 2015 r. uważa się za dzień wolny od pracy.
   Komisja zastrzega sobie prawo do zmiany tych ustaleń w zależności od potrzeb służby.