title: Decyzja Rady z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań w zakresie zwalczania dyskryminacji (2001-2006 r.)

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0750

Dziennik Urzędowy L 303 , 02/12/2000 P. 0023 - 0028

		Decyzja Radyz dnia 27 listopada 2000 r.ustanawiająca wspólnotowy program działań w zakresie zwalczania dyskryminacji (2001—2006 r.)(2000/750/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 13,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym [2],po konsultacji z Komitetem Regionów [3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Unia Europejska opiera się na zasadach wolności, demokracji, poszanowaniu praw człowieka i podstawowych wolności oraz państwa prawa, zasadach, które są wspólne dla wszystkich Państw Członkowskich. Zgodnie z art. 6 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej Unia powinna respektować podstawowe prawa zagwarantowane w Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i wywodzące się ze wspólnych tradycji konstytucyjnych Państw Członkowskich jako zasady ogólne prawa wspólnotowego.(2) Parlament Europejski wielokrotnie i stanowczo zalecał, aby Unia Europejska opracowała i umocniła swoją politykę w zakresie równości traktowania i równości szans wobec wszelkich przyczyn dyskryminacji.(3) Unia Europejska odrzuca teorie mające na celu udowodnienie istnienia odrębnych ras ludzkich. Użycie w niniejszej decyzji terminu "pochodzenie rasowe" nie oznacza akceptacji takich teorii.(4) Wprowadzając ów program, Wspólnota będzie dążyć zgodnie z Traktatem do wyeliminowania wszelkich nierówności i do promowania równości kobiet i mężczyzn, w szczególności, dlatego że kobiety są często ofiarami różnorodnych dyskryminacji.(5) Dyskryminacja nie podlega stopniowaniu: każdy rodzaj dyskryminacji jest w jednakowym stopniu niedopuszczalny. Wspomniany program ma na celu zarówno wzajemną wymianę dobrych praktyk istniejących w Państwach Członkowskich, jak i opracowywanie nowych praktyk oraz polityki zwalczania dyskryminacji, w szczególności dyskryminacji różnorodnych. Niniejsza decyzja może pomóc w przygotowaniach do wykonania wszechstronnej strategii zwalczania wszelkich form dyskryminacji opartej na różnych podstawach, która powinna być opracowana równolegle.(6) Doświadczenie w działaniu na poziomie wspólnotowym, w szczególności w dziedzinie społeczno-kulturowej tożsamości płci, wykazało, że w praktyce zwalczanie dyskryminacji wymaga połączenia różnych środków, w szczególności ustawodawstwa i działań praktycznych, dobranych w taki sposób, aby uzupełniały się wzajemnie. Podobną naukę można wyciągnąć z doświadczeń w podejściu do problemów dotyczących pochodzenia rasowego i etnicznego oraz niepełnosprawności.(7) Program powinien zająć się wszelkimi formami dyskryminacji, z wyjątkiem dyskryminacji ze względu na płeć, która jest przedmiotem odrębnego działania Wspólnoty. Oparta na różnych podstawach dyskryminacja może wykazywać podobne cechy i można ją zwalczać podobnymi sposobami. Nagromadzone przez wiele lat doświadczenie w zwalczaniu dyskryminacji opartej na niektórych podstawach, łącznie z dyskryminacją ze względu na płeć, może być wykorzystane przy zwalczaniu dyskryminacji opartej na innych podstawach. Jednakże należy uwzględnić określone cechy charakterystyczne różnych form dyskryminacji. W związku z tym powinno się brać pod uwagę konkretne potrzeby osób niepełnosprawnych w zakresie dostępności poszczególnych działań i ich rezultatów.(8) Program jest dostępny dla wszystkich organizacji publicznych i/lub prywatnych oraz dla instytucji zaangażowanych w zwalczanie dyskryminacji. W tym kontekście należy uwzględnić doświadczenie oraz możliwości zarówno lokalnych, jak i ogólnokrajowych organizacji pozarządowych.(9) Wiele organizacji pozarządowych na poziomie europejskim posiada doświadczenie i wiedzę ekspercką zarówno w zwalczaniu dyskryminacji, jak i w działaniu na poziomie europejskim w obronie osób narażonych na dyskryminację. Mogą oni zatem wnieść znaczący wkład w lepsze zrozumienie różnorodnych form i skutków dyskryminacji oraz w zapewnienie, że opracowywanie, wdrażanie i kontynuacja programu uwzględniają doświadczenia osób narażonych na dyskryminację. W przeszłości Wspólnota zapewniała podstawowe finansowanie na rzecz różnych organizacji działających w sferze zwalczania dyskryminacji. Podstawowe finansowanie zapewnione skutecznie działającym organizacjom pozarządowym może być cennym wkładem w zwalczanie dyskryminacji.(10) Środki konieczne do wykonania niniejszej decyzji należy przyjmować zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [4].(11) Aby wzmocnić wartość działań Wspólnoty, konieczne jest, by Komisja we współpracy z Państwami Członkowskimi zapewniła spójność oraz komplementarność na wszystkich poziomach działań wykonywanych w ramach niniejszej decyzji oraz innych stosownych polityk, instrumentów i działań wspólnotowych, w szczególności w zakresie oświaty i szkolenia oraz równości szans mężczyzn i kobiet zgodnie z Europejskim Funduszem Społecznym, oraz działań wspierających integrację społeczną. Należy także zapewnić spójność i komplementarność z odnośnymi działaniami Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii.(12) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG) przewiduje szerszą współpracę w kwestiach społecznych pomiędzy Wspólnotą Europejską a jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a krajami należącymi do Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, uczestniczącymi w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EFTA/EOG), z drugiej. Należy wprowadzić przepisy umożliwiające uczestnictwo w tym programie krajów kandydujących z Europy Środkowej i Wschodniej, zgodnie z warunkami ustanowionymi w układach europejskich, w ich protokołach dodatkowych oraz w decyzjach odpowiednich Rad Stowarzyszenia, oraz uczestnictwo Cypru, Malty i Turcji, finansowane z dodatkowych środków przyznanych zgodnie z procedurami uzgodnionymi z tymi krajami.(13) Finansowa kwota referencyjna w rozumieniu pkt 34 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą a Komisją [5] jest zawarta w niniejszej decyzji na cały okres trwania programu, co nie wpływa na kompetencje władzy budżetowej określone w Traktacie.(14) Komisja i Państwa Członkowskie powinny starać się, aby wszystkie teksty, wytyczne i wezwania do składania wniosków, publikowane w ramach tego programu, były napisane jasnym, prostym i zrozumiałym językiem.(15) Stosowne jest wzięcie pod uwagę potrzeby zapewnienia, gdzie jest to konieczne, szczególnej pomocy umożliwiającej ludziom przezwyciężenie przeszkód utrudniających im uczestnictwo w programie.(16) Aby wszelkie działania Wspólnoty zakończyły się sukcesem, należy je monitorować i oceniać ich rezultaty w zestawieniu z zamierzonymi celami.(17) Zgodnie z zasadą subsydiarności określoną w art. 5 Traktatu cele proponowanych działań dotyczących udziału Wspólnoty w zwalczaniu dyskryminacji nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez Państwa Członkowskie z uwagi na między innymi konieczność stworzenia wielostronnego partnerstwa, międzynarodowej wymiany informacji oraz wspólnotowego upowszechniania dobrych praktyk. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną we wspomnianym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Ustanowienie programuNiniejsza decyzja ustanawia wspólnotowy program działań, zwany dalej "programem", w celu wsparcia środków zwalczania bezpośredniej lub pośredniej dyskryminacji ze względu na rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, na okres od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2006 r.Artykuł 2CeleW zakresie uprawnień Wspólnoty program wspiera i uzupełnia starania podejmowane na poziomie wspólnotowym i w Państwach Członkowskich w celu wsparcia środków zapobiegających i zwalczających dyskryminację opartą na jednej lub kilku czynnikach, mając na uwadze, gdzie jest to stosowne, przyszły rozwój ustawodawstwa. Cele programu obejmują:a) poprawę rozumienia kwestii związanych z dyskryminacją poprzez poszerzenie wiedzy na temat tego zjawiska i poprzez ocenę skuteczności prowadzonej polityki i praktyki;b) rozwijanie zdolności skutecznego zapobiegania i radzenia sobie z dyskryminacją, w szczególności poprzez wzmocnienie środków działania organizacji i poprzez wspieranie wymiany informacji i dobrych praktyk oraz tworzenia sieci współpracy na poziomie europejskim, z jednoczesnym uwzględnieniem specyficznych cech charakterystycznych dla różnych form dyskryminacji;c) wspieranie i upowszechnianie wartości i praktyk leżących u podstaw zwalczania dyskryminacji, łącznie z wykorzystaniem kampanii budzących świadomość istnienia problemów w tej dziedzinie.Artykuł 3Działania wspólnotowe1. W związku z dążeniem do osiągnięcia celów określonych w art. 2 w ponadnarodowych ramach można przeprowadzać następujące działania:a) analizę czynników związanych z dyskryminacją, łącznie z badaniami oraz opracowywaniem wskaźników i wzorców jakościowych i ilościowych, zgodnie z prawem i praktykami krajowymi, oraz ocena ustawodawstwa antydyskryminacyjnego i praktyk, mających na względzie jego skuteczność i wpływ, wraz z efektywnym upowszechnianiem rezultatów;b) ponadnarodową współpracę i wspieranie tworzenia sieci współpracy na poziomie europejskim pomiędzy partnerami zaangażowanymi w zapobieganie i zwalczanie dyskryminacji, łącznie z organizacjami pozarządowymi;c) podnoszenie poziomu świadomości, w szczególności podkreślanie europejskiego wymiaru zwalczania dyskryminacji i podanie do wiadomości publicznej wyników programu, w szczególności poprzez komunikaty, publikacje, kampanie i imprezy okolicznościowe.2. Uzgodnienia dotyczące wdrażania działań wspólnotowych opisanych w ust. 1 są wymienione w Załączniku.Artykuł 4Wykonanie programu i współpraca z Państwami Członkowskimi1. Komisja:a) zapewnia wykonanie działań wspólnotowych objętych programem zgodnie z Załącznikiem;b) dokonuje regularnej wymiany poglądów z przedstawicielami organizacji pozarządowych oraz partnerami społecznymi na poziomie europejskim w sprawie opracowania, wykonania i kontynuacji programów oraz kierunków prowadzenia związanej z nimi polityki. W tym celu Komisja udostępnia wszelkie istotne informacje organizacjom pozarządowym i przedstawicielom pracodawców i pracowników. Komisja informuje Komitet ustanowiony na mocy art. 6 o wymianie poglądów między nimi.2. Komisja we współpracy z Państwami Członkowskimi podejmuje konieczne kroki w celu:a) wspierania zaangażowania w program wszystkich zainteresowanych stron, łącznie z różnej wielkości organizacjami pozarządowymi;b) wspierania aktywnego partnerstwa i dialogu między wszystkimi partnerami zaangażowanymi w program, między innymi zachęcania do zintegrowanego i skoordynowanego podejścia do zwalczania dyskryminacji;c) zapewniania upowszechniania wyników działań podejmowanych w ramach programu;d) dostarczania dostępnych informacji i stosownego podania do publicznej wiadomości i kontynuacji w odniesieniu do działań wspieranych przez program.Artykuł 5Środki wykonawcze1. Środki konieczne do wprowadzenia w życie niniejszej decyzji, dotyczące spraw wymienionych poniżej, przyjmuje się zgodnie z procedurą zarządzającą wymienioną w art. 6 ust. 2:a) ogólne wytyczne do wykonania programu;b) roczny plan prac nad wykonaniem działań przewidzianych w programie, łącznie z możliwością dostosowania lub uzupełniania tematyki programu;c) wsparcie finansowe zapewniane przez Wspólnotę;d) budżet roczny i rozdział funduszy między różne działania w ramach programu;e) uzgodnienia dotyczące wyboru działań i organizacji, którym Wspólnota przyznaje wsparcie, oraz wstępny wykaz działań i organizacji zgłoszonych przez Komisję do otrzymania takiego wsparcia;f) kryteria monitorowania i oceny programu oraz, w szczególności, jego efektywność pod względem kosztów i uzgodnienia dotyczące upowszechniania i przekazywania wyników.2. Środki konieczne do wykonania niniejszej decyzji, dotyczące wszystkich innych spraw, przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą wymienioną w art. 6 ust. 3.Artykuł 6Komitet1. Komisja jest wspomagana przez Komitet.2. W przypadku powoływania się na niniejszy ustęp stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na dwa miesiące.3. W przypadku powoływania się na niniejszy ustęp stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE.4. Komitet uchwala swój regulamin.Artykuł 7Współpraca z innymi komitetamiW celu zapewnienia spójności i komplementarności programu z innymi środkami wymienionymi w art. 8 Komisja regularnie informuje Komitet o innych działaniach Wspólnoty przyczyniających się do zwalczania dyskryminacji. O ile to konieczne, Komisja nawiązuje regularną i zorganizowaną współpracę między tym Komitetem a komitetami monitorującymi, ustanowionymi z myślą o innych podobnych politykach, instrumentach i działaniach.Artykuł 8Spójność i komplementarność1. Komisja we współpracy z Państwami Członkowskimi zapewnia ogólną spójność z innymi politykami, instrumentami i działaniami Unii oraz Wspólnoty, w szczególności przez ustanawianie odpowiednich mechanizmów koordynowania działań prowadzonych w ramach programów z odpowiednimi działaniami w zakresie prac badawczych, zatrudnienia, równości kobiet i mężczyzn, włączania do społeczeństwa, kultury, edukacji, szkolenia i polityki wobec młodzieży oraz w dziedzinie stosunków zewnętrznych Wspólnoty.2. Komisja oraz Państwa Członkowskie zapewniają spójność i komplementarność działań podejmowanych w ramach tego programu z innymi działaniami Unii i Wspólnoty, w szczególności w ramach funduszy strukturalnych oraz wspólnotowej inicjatywy Equal.3. Państwa Członkowskie dołożą wszelkich starań, aby zapewnić spójność i komplementarność działań prowadzonych w ramach tego programu i działań prowadzonych na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym.Artykuł 9Uczestnictwo krajów EFTA/EOG, państw stowarzyszonych Europy Środkowej i Wschodniej, Cypru, Malty i TurcjiUczestnictwo w programie jest dostępne dla:a) krajów EFTA/EOG, zgodnie z warunkami ustanowionymi w Porozumieniu EOG;b) krajów kandydujących z Europy Środkowej i Wschodniej (CCEE), zgodnie z warunkami ustanowionymi w układach europejskich, w protokołach dodatkowych do nich oraz w decyzjach właściwych Rad Stowarzyszenia;c) Cypru, Malty i Turcji, finansowane z dodatkowych przyznanych środków, zgodnie z procedurami pozostającymi do uzgodnienia z tymi krajami.Artykuł 10Finansowanie1. Niniejszym ustala się finansową kwotę referencyjną na wykonanie programu na okres 2001—2006 na 98,4 miliona EUR.2. Roczne przyznane środki podlegają zatwierdzeniu przez władze budżetowe w granicach prognoz finansowych.Artykuł 11Monitorowanie i ocena1. Komisja regularnie monitoruje program we współpracy z Państwami Członkowskimi, zgodnie z procedurami określonymi w art. 6 ust. 2 lub 3.2. Program jest oceniany przez Komisję z pomocą niezależnych ekspertów. Ocena taka odnosi się do proporcji między współczynnikiem przydatności, skuteczności i efektywności pod względem kosztów działań wdrażanych w odniesieniu do celów wymienionych w art. 2. Bada także oddziaływanie ogólne programu.W ramach oceny badana jest także komplementarność działań podejmowanych w ramach programu i działań przeprowadzanych w ramach innych rodzajów stosownej polityki, instrumentów i działań Wspólnoty.3. Do dnia 31 grudnia 2005 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie oceniające wdrażanie programu.Artykuł 12Wejście w życieNiniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 27 listopada 2000 r.W imieniu RadyÉ. GuigouPrzewodniczący[1] Opinia wydana 5.10.2000 (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Dz.U. C 204 z 18.7.2000, str. 82.[3] Dz.U. C 226 z 8.8.2000, str. 1.[4] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.[5] Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKWSKAZÓWKI DOTYCZĄCE WYKONANIA PROGRAMUI. Obszary działaniaProgram może obejmować następujące obszary, w zakresie uprawnień nadanych Wspólnocie przez Traktat:a) niedyskryminacja wewnątrz administracji państwowej i przez administrację państwową;b) niedyskryminacja w mediach i przez media;c) równe uczestnictwo w politycznym, gospodarczym i społecznym procesie decyzyjnym;d) równy dostęp i zaopatrzenie w towary i usługi dostępne dla społeczeństwa, wraz z mieszkaniami, środkami transportu, kulturą, wypoczynkiem i sportem;e) skuteczne monitorowanie różnorodnych form dyskryminacji;f) skuteczne upowszechnianie informacji o prawach do równego traktowania i o niedyskryminacji;g) włączanie polityki i praktyk antydyskryminacyjnych do głównego nurtu.We wszystkich swoich działaniach program będzie respektować zasadę włączania do głównego nurtu społecznego tożsamości płci.W wykonaniu programu Komisja może dla wzajemnej korzyści Komisji i beneficjantów skorzystać z pomocy technicznej i/lub administracyjnej przy określaniu, przygotowywaniu, zarządzaniu, monitorowaniu i kontroli programu lub projektów.Komisja może również przeprowadzać studia, organizować spotkania ekspertów, prowadzić kampanie informacyjne i wydawać publikacje bezpośrednio związane z celem tego programu.II. Dostęp do programuZgodnie z warunkami i uzgodnieniami dotyczącymi wykonania, określonymi w niniejszym Załączniku, dostęp do tego programu mają publiczne i prywatne organizacje i instytucje, zaangażowane w przeciwdziałanie dyskryminacji, w szczególności:a) Państwa Członkowskie;b) władze lokalne i regionalne;c) organizacje wspierające równość traktowania;d) partnerzy społeczni;e) organizacje pozarządowe;f) uniwersytety i instytuty badawcze;g) krajowe urzędy statystyczne;h) media.III. DziałaniaAspekt 1 — Analizowanie i ocenaWsparcie mogą uzyskać następujące środki:1. opracowanie i upowszechnianie porównywalnych ciągów statystycznych dotyczących skali dyskryminacji we Wspólnocie zgodnie z prawem i praktykami krajowymi;2. opracowanie i upowszechnianie metodologii i wskaźników oceny skuteczności polityki i praktyk antydyskryminacyjnych (analiza porównawcza) zgodnie z prawem i praktykami krajowymi;3. analiza ustawodawstwa i praktyk antydyskryminacyjnych poprzez roczne sprawozdania, w celu oceny ich skuteczności i upowszechniania wyciągniętych wniosków;4. studia tematyczne w ramach tematów priorytetowych, porównujące i kontrastujące postawy wobec dyskryminacji za względu na różne przyczyny dyskryminacji.W tym aspekcie Komisja w szczególności zapewnia spójność i komplementarność z działaniami Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii, wspólnotowego programu ramowego w zakresie prac badawczych, rozwoju technologicznego i działaniami pokazowymi oraz wspólnotowego programu statystycznego.Aspekt 2 — Osiąganie skutecznościNastępujące środki mogą otrzymać wsparcie w celu poprawy zdolności działania i skuteczności docelowych uczestników zaangażowanych w zwalczanie dyskryminacji w dziedzinach objętych tym programem:1. ponadnarodowe akcje wymiany, obejmujące szereg uczestników z przynajmniej trzech Państw Członkowskich, obejmujące przekazywanie informacji, wyciągnięte wnioski i dobre praktyki. Działania mogą obejmować porównanie skuteczności procesów, metod i narzędzi związanych z wybraną tematyką, wzajemne przekazywanie i zastosowanie dobrych praktyk, wymianę personelu, wspólny rozwój produktów, procesów, strategii i metodologii, dostosowanie do różnych kontekstów metod, narzędzi i procesów określonych jako dobre praktyki i/lub wspólne upowszechnianie wyników, materiałów promocyjnych i organizowanie imprez promocyjnych. Proces wyboru wniosków o finansowanie w ramach programu uwzględnia różnorodny charakter dyskryminacji;2. podstawowe finansowanie właściwych organizacji pozarządowych na poziomie europejskim, posiadających doświadczenie w zwalczaniu dyskryminacji i występujących w obronie osób narażonych na dyskryminację w celu wspierania rozwoju zintegrowanego i skoordynowanego podejścia do zwalczania dyskryminacji.Podstawowe finansowanie będzie ograniczone do 90 % wydatków kwalifikujących się do wsparcia.Procedury wybierania takich organizacji mogą uwzględniać różnorodny i heterogeniczny charakter grup doświadczających dyskryminacji.Aspekt 3 — Podnoszenie świadomościWsparcie mogą otrzymać następujące środki:1. organizowanie konferencji, seminariów i imprez na poziomie europejskim;2. organizowanie przez Państwa Członkowskie seminariów jako wsparcie wprowadzania w życie prawa wspólnotowego w zakresie niedyskryminacji oraz promowanie europejskiego wymiaru imprez organizowanych na poziomie krajowym;3. organizowanie europejskich kampanii medialnych oraz imprez wspierających ponadnarodową wymianę informacji, określanie oraz upowszechnianie dobrych praktyk, wraz z przyznawaniem nagród za skuteczne działania przeprowadzane w ramach aspektu 2, aby zwalczanie dyskryminacji było bardziej zauważalne;4. publikacja materiałów upowszechniających wyniki programu, wraz z zakładaniem stron internetowych dostarczających przykładów dobrych praktyk, stanowiących forum wymiany koncepcji i bazę danych potencjalnych partnerów do ponadnarodowych akcji wymiany.IV. Metoda składania wniosków o wsparcieAspekt 1 : aspekt ten będzie wdrażany głównie przez wezwania do składania ofert przetargowych. We współpracy z krajowymi urzędami statystycznymi stosowane będą procedury Eurostatu.Aspekt 2 : aspekt 2 pkt 1 i 2, pkt 2 będzie wykonywany w odpowiedzi na wezwanie do zgłaszania propozycji, które będą przedstawione Komisji.Aspekt 3 : ogólnie, aspekt ten będzie wykonywany w odpowiedzi na wezwania do składania ofert przetargowych. Jednakże działania w ramach aspektów 3 pkt 2 i 3, pkt 3 mogą być dotowane w odpowiedzi na prośby o przyznanie dotacji, na przykład z Państw Członkowskich.--------------------------------------------------


title: Decyzja NR 50/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 grudnia 2001 r. ustanawiająca program działań Wspólnoty wspierający współpracę między Państwami Członkowskimi w celu zwalczania wyłączenia społecznego

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0050

Dziennik Urzędowy L 010 , 12/01/2002 P. 0001 - 0007

		Decyzja 50/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Radyz dnia 7 grudnia 2001 r.ustanawiająca program działań Wspólnoty wspierający współpracę między Państwami Członkowskimi w celu zwalczania wyłączenia społecznegoPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 137 ust. 2 akapity drugi i trzeci,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],uwzględniając opinię Komitetu Regionów [3],stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu [4], w świetle wspólnego projektu zatwierdzonego przez Komitet Pojednawczy w dniu 18 września 2001 r.,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z art. 2 Traktatu, Wspólnota przyjmuje, jako część swych zadań wspieranie wysokiego poziomu zatrudnienia, ochronę socjalną i podnoszenie standardu życia oraz jakości życia w całej Wspólnocie, jak również spójności gospodarczej i społecznej.(2) Zgodnie z art. 136 Traktatu, Wspólnota i Państwa Członkowskie, uwzględniając podstawowe zasady polityczne, takie jak określone w Europejskiej Karcie Społecznej podpisanej w Turynie w dniu 18 października 1961 r., poprawionej Karcie Społecznej Rady Europy (1996), w szczególności jej art. 30 w sprawie prawa do ochrony przed ubóstwem i wyłączeniem społecznym i w 1989 r. Wspólnotową Kartę Socjalnych Praw Podstawowych Pracowników oraz uwzględniając również prawa i zasady uznane przez Kartę Praw Podstawowych Unii Europejskiej [5] wspólnie ogłoszoną przez Parlament Europejski, Radę i Komisję w dniu 7 grudnia 2000 r., mają za cel zwalczanie wyłączenia społecznego.(3) W swym zaleceniu 92/441/EWG [6], Rada zaleca, by Państwa Członkowskie uznawały podstawowe prawo osoby do wystarczających środków i pomocy społecznej, tak by mogła żyć w sposób nie naruszający ludzkiej godności. W zaleceniu 92/442/EWG [7], Rada zaleca, by Państwa Członkowskie zagwarantowały poziom środków niezbędny do zachowania ludzkiej godności. W swych konkluzjach z dnia 17 grudnia 1999 r. [8], Rada zobowiązuje się do wspierania społecznej integracji, jako jednego z celów modernizacji i udoskonalenia systemów ochrony socjalnej.(4) Parlament Europejski, Komitet Ekonomiczno-Społeczny i Komitet Regionów wywierają presję na Wspólnotę, by wzmocnić jej udział w wysiłkach Państw Członkowskich, zmierzających do zapobiegania i zwalczania wyłączenia społecznego.(5) Komunikat Komisji z dnia 1 marca 2000 r., "Budowa Europy łączącej", opisuje wyzwanie, jakim jest społeczne wyłączenie i ubóstwo oraz odpowiedź na nie w istniejącej polityce Państw Członkowskich i Wspólnoty oraz proponuje, by na tej podstawie nadać nowe tempo współpracy Unii Europejskiej w tym względzie.(6) Rada Europejska obradująca w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. włączyła, jako istotną część ogólnej strategii Unii, wspieranie społecznej integracji dla osiągnięcia strategicznego celu na następną dekadę, budowania najbardziej konkurencyjnej w świecie gospodarki, opartej na szybko rozwijającej się wiedzy, zdolnej do trwałego wzrostu gospodarczego z coraz większą ilością coraz lepszych miejsc pracy i większą społeczną spójnością.(7) Na tym samym spotkaniu Rada Europejska, stwierdzając, iż jest nie do zaakceptowania, aby znaczna ilość ludzi w Unii żyła poniżej granicy ubóstwa i w wyłączeniu spo łecznym, uznała za niezbędne podjęcie zdecydowanych kroków w celu zwalczania ubóstwa poprzez ustanowienie odpowiednich celów. Cele te zostały uzgodnione przez Radę Europejską obradującą w Nicei w dniach 7, 8 i 9 grudnia 2000 r.(8) Rada Europejska obradująca w Lizbonie uznała następnie, iż społeczeństwo nowej wiedzy oferuje potencjał pozwalający zredukować społeczne wyłączenie zarówno poprzez tworzenie ekonomicznych warunków zwiększenia dobrobytu dzięki wyższemu poziomowi wzrostu i zatrudnienia, oraz otwarcie nowych sposobów udziału w społeczeństwie. Równocześnie pociąga ono za sobą ryzyko pogłębienia luki, między tymi, którzy mają dostęp do nowej wiedzy a tymi, którzy są wyłączeni. Oznacza to, iż polityka powinna być ukierunkowana na unikanie tego ryzyka i maksymalizację nowego potencjału, ponieważ najlepszym zabezpieczeniem przed wyłączeniem społecznym jest praca.(9) Na tym samym spotkaniu Rada Europejska następnie uzgodniła, iż polityka zwalczania wyłączenia społecznego powinna opierać się na otwartej formule koordynacji łączącej krajowe plany działań ze wspólnotową inicjatywą współpracy.(10) Inicjatywa Komisji, na którą składa się wniosek w sprawie wieloletniego programu działań zaplanowanego w celu wspierania współpracy między Państwami Członkowskimi powinna zmierzać do pogłębiania wiedzy, rozwijania wymiany informacji i najlepszych praktyk oraz oceny doświadczeń w celu zwiększenia efektywności i skuteczności polityki zwalczania wyłączenia społecznego.(11) Sporządzenie zharmonizowanych przeglądów i analiz, przygotowanie wspólnie uzgodnionych jakościowych i ilościowych wskaźników, zapewni podstawę rozwoju otwartej metody koordynacji.(12) Walka z wyłączeniem społecznym i ubóstwem wymaga ułatwienia udziału w zatrudnianiu jakościowym i dostępu dla wszystkich do środków, praw, towarów i usług.(13) Środki w celu zwalczania wyłączenia społecznego powinny być ukierunkowane na wspieranie każdego w jego możliwościach utrzymania, poprzez pracę zarobkową lub w inny sposób, co umożliwi jego integrację ze społeczeństwem.(14) Komitet Ochrony Socjalnej, ustanowiony decyzją Rady 2000/436/WE [9] w celu zwiększenia współpracy między Państwami Członkowskimi w zakresie polityki ochrony socjalnej, przyczynia się do rozwoju i systematycznej kon tynuacji działań dla usprawnienia ochrony socjalnej i wspierania społecznej integracji zgodnie z konkluzjami Prezydencji Rady Europejskiej ze spotkania w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. i w Feira w dniach 19 i 20 czerwca 2000 r.(15) Wiele organizacji pozarządowych różnego szczebla (lokalne, regionalne, krajowe i europejskie) mają doświadczenie i specjalizują się w dziedzinie walki z wyłączeniem społecznym, a także w działaniach na poziomie europejskim, jako rzecznicy ludzi narażonych na wyłączenie społeczne. Władze lokalne i regionalne również mają doświadczenie i wiedzę w tym zakresie. Organizacje pozarządowe, partnerzy społeczni, władze lokalne i regionalne mogą więc przyczynić się do zrozumienia zróżnicowanych form i skutków wyłączenia społecznego na poziomie europejskim oraz do zapewnienia, by projekt i realizacja programu, a także kontynuacja działań uwzględniały doświadczenia ludzi narażonych na wyłączenie społeczne.(16) Środki niezbędne do realizacji niniejszej decyzji powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [10].(17) Aby lepiej wykorzystać wartość dodaną działań Wspólnoty niezbędne jest, żeby Komisja, we współpracy z Państwami Członkowskimi, zapewniła na wszystkich poziomach, spójność i komplementarność działań podejmowanych w ramach niniejszej decyzji, jak również wszelkich innych stosownych instrumentów, polityki i działań Wspólnoty szczególnie tych w ramach funduszy strukturalnych.(18) Szczególnej uwagi wymaga wyłączenie społeczne z uwzględnieniem przyszłego rozszerzenia Unii.(19) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG) przewiduje szerszą współpracę w zakresie zagadnień społecznych między Wspólnotą Europejską i Państwami Członkowskimi, z jednej strony, oraz państwami Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) uczestniczących w Europejskim Obszarze Gospodarczym (Państwa EFTA/EOG), z drugiej strony. Należy ustanowić przepis umożliwiający uczestnictwo w tym programie ubiegających się o przyjęcie do Unii krajów Europy Środkowej i Wschodniej, zgodnie z warunkami ustanowionymi w układach europejskich, protokołach dodatkowych i decyzjach odpowiednich Rad Stowarzyszenia, oraz Cypru, Malty i Turcji, finansowane w oparciu o dodatkowo przyznane środki zgodnie z procedurami, które zostaną uzgodnione z tymi państwami.(20) W wykonaniu niniejszego programu szczególnie szczególny udział stanowią dokonania innych organizacji międzynarodowych, w szczególności Organizacji Narodów Zjednoczonych, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, Międzynarodowej Organizacji Pracy i Rady Europy.(21) Niniejsza decyzja ustanawia, na cały okres trwania programu, ramy finansowe stanowiące dla władz budżetowych najważniejszy punkt odniesienia podczas corocznej procedury budżetowej, w rozumieniu pkt 33 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej [11]. Kwota ram finansowych proponowanych w programie jest zgodna z bieżącą perspektywą finansową.(22) Płeć jest zasadniczą przekrojową kwestią, która ma wielki wpływ na skutki i przyczyny wyłączenia społecznego. Ponadto, na mocy art. 2 i 3 Traktatu, zniesienie nierówności i wspieranie równości między mężczyznami i kobietami, jest częścią zadań przydzielonych Wspólnocie i powinna być celem we wszystkich jej działaniach.(23) Istotne jest monitorowanie i ocena realizacji programu celem upewnienia się, czy osiąga on zamierzone cele.(24) Jako że cele proponowanych działań dotyczących udziału Wspólnoty w zwalczaniu wyłączenia społecznego nie mogą być osiągane przez Państwa Członkowskie w sposób wystarczający z przyczyn wymagających istnienia wielostronnych partnerstw, transnarodowej wymiany informacji i upowszechniania w skali całej Wspólnoty dobrej praktyki, a w związku z tym mogą być lepiej realizowane na poziomie Wspólnoty z uwagi na skalę i efekty proponowanych działań, Wspólnota może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości, jak określono w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, jak określono w tym artykule, niniejsza decyzja nie może wykraczać poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Ustanowienie programuProgram działań Wspólnoty wspierający współpracę między Państwami Członkowskimi w celu zwalczania wyłączenia społecznego, zwany dalej "programem", zostaje przyjęty na okres od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r.Artykuł 2Zasady1. Program jest częścią otwartej metody koordynacji między Państwami Członkowskimi w celu nadania zdecydowanego tempa procesowi usuwania wyłączenia społecznego i ubóstwa poprzez ustanowienie odpowiednich celów na poziomie Wspólnoty i poprzez wykonywanie krajowych planów działań.2. Program i krajowe plany działań przyczyniają się do lepszego zrozumienia wyłączenia społecznego, do uwzględnienia zwalczania wyłączenia społecznego w polityce i środkach Państw Członkowskich i Wspólnoty, oraz rozwoju działań priorytetowych wybranych przez Państwa Członkowskie stosownie do ich konkretnej sytuacji.3. W projektowaniu, wykonywaniu i kontynuacji działań zawartych w programie uwzględnia się doświadczenie Państw Członkowskich na wszystkich poziomach zaangażowania, oraz doświadczenia ludzi narażonych na wyłączenie społeczne i ubóstwo, jak również doświadczenie przedstawicieli pracodawców i pracowników, organizacji pozarządowych i zrzeszających woluntariuszy, organów zapewniających opiekę socjalną oraz wszystkich innych podmiotów zaangażowanych w walkę z wyłączeniem społecznym i ubóstwem.Artykuł 3CeleW kontekście otwartej metody koordynacji wymienionej w art. 2 ust. 1, program wspiera współpracę, która umożliwia Wspólnocie i Państwom Członkowskim zwiększenie efektywności i skuteczności polityki zwalczania wyłączenia społecznego poprzez:a) poprawę zrozumienia wyłączenia społecznego i ubóstwa za pomocą poszczególnych, porównywalnych wskaźników;b) organizację wymiany w zakresie sposobu postępowania w ramach realizowanej polityki i wspieranie wzajemnego uczenia się między innymi w kontekście krajowych planów działań, za pomocą poszczególnych, porównywalnych wskaźników;c) rozwijanie zdolności reagowania zainteresowanych stron na wyłączenie społeczne i ubóstwo oraz wspieranie nowatorskiego podejścia, w szczególności poprzez współpracę na poziomie Europy i poprzez wspieranie dialogu ze wszystkimi zaangażowanymi stronami, także na poziomie krajowym i regionalnym.Artykuł 4Działania Wspólnoty1. W związku z osiąganiem celów określonych w art. 3, następujące działania Wspólnoty mogą być realizowane w ramach działań transnarodowych:a) analizowanie cech charakterystycznych, przyczyn, przebiegu i tendencji wyłączenia społecznego, obejmujące gromadzenie danych statystycznych na temat różnych form wyłączenia społecznego w celu porównania tych danych, badania wskaźników ilościowych i jakościowych, rozwój wspólnych metodologii i badań tematycznych;b) wymiana informacji i najlepszych praktyk sprzyjających rozwojowi ilościowych i jakościowych wskaźników, w oparciu o cele uzgodnione przez Parlament Europejski i Radę, ocena kryteriów i danych wyjściowych oraz monitorowanie, ocena i równorzędne przeglądy;c) wspieranie dialogu między zaangażowanymi stronami i wspieranie tworzenia odpowiedniej współpracy na poziomie Europy między organizacjami aktywnymi w walce z ubóstwem i wyłączeniem społecznym, w szczególności między organizacjami pozarządowymi.2. Uzgodnienia w zakresie realizacji działań Wspólnoty opisane w ust. 1 są wymienione w Załączniku.Artykuł 5Wykonanie i współpraca z Państwami Członkowskimi1. Komisja jest:a) zobowiązana zapewnić wykonanie działań Wspólnoty objętych programem;b) prowadzić na poziomie całej Europy regularną wymianę poglądów przedstawicieli organizacji pozarządowych i partnerów społecznych na temat projektowania i wykonywania programu oraz kontynuacji działań oraz zapewnienia orientacji w prowadzonej polityce. W tym celu, Komisja udostępnia użyteczne informacje organizacjom pozarządowym i partnerom społecznym. Komisja informuje komitet powołany na podstawie art. 8 o tych poglądach;c) wspierać aktywne partnerstwo i dialog między wszystkimi partnerami zaangażowanymi w realizację programu celem zbudowania zintegrowanego i skoordynowanego podejścia do walki z wyłączeniem społecznym i ubóstwem.2. Komisja, we współpracy z Państwami Członkowskimi, podejmuje niezbędne kroki dla:a) wspierania zaangażowania wszystkich zainteresowanych stron w realizację programu;b) zagwarantowania rozpowszechnienia wyników działań Wspólnoty, podjętych w ramach programu;c) zapewnienia odpowiednich informacji, reklamy i kontynuacji działań w odniesieniu do działań Wspólnoty wspieranych przez program.Artykuł 6Finansowanie1. Ramy finansowe wykonania programu na okres wymieniony w art. 1 są ustalone na kwotę 75 milionów EUR i obejmują wydatki techniczne i administracyjne.2. Środki przyznawane rocznie, obejmujące te odnoszące się do zasobów ludzkich, są przydzielane przez władze budżetowe w granicach perspektywy finansowej.Artykuł 7Środki wykonawcze1. Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji, a odnoszące się do spraw, o których mowa poniżej są podejmowane zgodnie z procedurą zarządzania określoną w art. 8 ust. 2:a) roczne wykonanie programu działań Wspólnoty i roczny plan pracy;b) podział funduszy na poszczególne aspekty programu;c) uzgodnienia w zakresie wyboru działań i organizacji wspieranych przez Wspólnotę;d) kryteria oceny programu, zawierające te odnoszące się do efektywności pod względem kosztów i uzgodnienia w zakresie rozpowszechniania i przekazywania wyników.2. Środki niezbędne do realizacji niniejszej decyzji a odnoszące się do wszystkich pozostałych spraw zostają podjęte zgodnie z procedurą doradczą wymienioną w art. 8 ust. 3.Artykuł 8Komitet1. Komisja jest wspomagana przez komitet.2. W przypadku gdy następuje odniesienie do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE określa się na dwa miesiące.3. W przypadku gdy następuje odniesienie do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.4. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 9Współpraca z innymi komitetami i powiązania z Komitetem Ochrony Socjalnej1. Dla zapewnienia spójności i komplementarności programu z innymi środkami określonymi w art. 10, Komisja regularnie informuje komitet o innych działaniach Wspólnoty przyczyniających się do zwalczania wyłączenia społecznego. W stosownych przypadkach Komisja ustanawia regularną i zorganizowaną współpracę między tym komitetem a komitetami monitorującymi powołanymi do innych odpowiednich działań, instrumentów i polityk.2. Komisja ustanawia niezbędne powiązania z Komitetem Ochrony Socjalnej w ramach działań Wspólnoty określonych w niniejszej decyzji.Artykuł 10Spójność i komplementarność1. Komisja, we współpracy z Państwami Członkowskimi, zapewnia pełną spójność z innymi odpowiednimi elementami polityki Wspólnoty, instrumentami i działaniami, w szczególności poprzez ustanowienie odpowiednich mechanizmów koordynacji działań w ramach tego programu z innymi odpowiednimi działaniami w zakresie badań, zatrudnienia, polityki gospodarczej, przemysłowej i polityki w zakresie przedsiębiorstw, niedyskryminacji, imigracji, równości kobiet i mężczyzn, ochrony socjalnej, wykształcenia, szkolenia i polityki w stosunku do młodzieży, zdrowia oraz w zakresie rozszerzenia i stosunków zewnętrznych Wspólnoty.2. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie możliwe wysiłki dla zapewnienia spójności i komplementarności między działaniami prowadzonymi w ramach tego programu a tymi prowadzonymi na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym.3. Komisja i Państwa Członkowskie zapewniają spójność i komplementarność działań podejmowanych w ramach tego programu i działań podejmowanych w zakresie zatrudnienia a także działań Wspólnoty w ramach funduszy strukturalnych, w szczególności w ramach wspólnotowej inicjatywy EQUAL.Artykuł 11Uczestnictwo państw EFTA/EOG, państw stowarzyszonych Europy Środkowej i Wschodniej, Cypru, Malty i TurcjiW programie mogą uczestniczyć:- Państwa EFTA/EOG zgodnie z warunkami ustalonymi w Porozumieniu EOG,- państwa stowarzyszone Europy Środkowej i Wschodniej zgodnie z warunkami ustalonymi w układach europejskich, protokołach dodatkowych i decyzjach odpowiednich Rad Stowarzyszenia,- Cypr, Malta i Turcja, finansowane dodatkowymi środkami przyznanymi zgodnie z procedurami do uzgodnienia z każdym krajem.Artykuł 12Monitorowanie i ocena1. Komisja regularnie monitoruje niniejszy program we współpracy z Państwami Członkowskimi zgodnie z procedurą określoną w art. 8 ust. 2.2. Komisja w swych rocznych sprawozdaniach podsumowujących, przedkładanych Radzie Europejskiej obradującej podczas sesji wiosennej, składa sprawozdanie w sprawie ogólnej spójności elementów polityki ze społeczną spójnością wraz z postępem osiąganym w ramach niniejszego programu. Parlament Europejski w odpowiednim czasie przedstawia swoje stanowisko odnośnie do tych sprawozdań.3. Program jest oceniany przez Komisję z pomocą niezależnych ekspertów na koniec trzeciego roku oraz na koniec realizacji programu. Ocena ta posłuży ustaleniu skuteczności, adekwatności i efektywności pod względem kosztów realizowanych działań w odniesieniu do celów określonych w art. 3. Posłuży również analizie oddziaływania programu jako całości. Ocena ta będzie podstawą sprawdzenia komplementarności działań w ramach programu w stosunku do innych odpowiednich działań, instrumentów i polityk Wspólnoty.4. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komitetowi Społecznemu — Ekonomiczno i Komitetowi Regionów końcowe sprawozdanie z realizacji programu do dnia 31 grudnia 2006 r.Artykuł 13Wejście w życieNiniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 7 grudnia 2001 r.W imieniu Parlamentu EuropejskiegoN. FontainePrzewodniczącyW imieniu RadyI. DurantPrzewodniczący[1] Dz.U. C 337 E z 28.11.2000, str. 130 orazDz.U. C 96 E z 27.3.2001, str. 229.[2] Dz.U. C 14 z 16.1.2001, str. 69.[3] Dz.U. C 144 z 16.5.2001, str. 52.[4] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 16 listopada 2000 r. (Dz.U. C 223 z 8.8.2001, str. 284), wspólne stanowisko Rady z dnia 12 lutego 2001 r. (Dz.U. C 93 z 23.3.2001, str. 11) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 maja 2001 r. decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 listopada 2001 r. i decyzja Rady z dnia 21 listopada 2001 r.[5] Dz.U. C 364 z 18.12.2000, str. 1.[6] Dz.U. L 245 z 26.8.1992, str. 46.[7] Dz.U. L 245 z 26.8.1992, str. 49.[8] Dz.U. C 8 z 12.1.2000, str. 7.[9] Dz.U. L 172 z 12.7.2000, str. 26.[10] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.[11] Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKWSKAZÓWKI DOTYCZĄCE REALIZACJI PROGRAMU1. Aspekty działańW związku z osiąganiem celów określonych w art. 3 i realizacją działań Wspólnoty określonych w art. 4, następujące działania mogą być stosowane w ramach transnarodowych:Aspekt 1:Analizowanie cech charakterystycznych, przebiegu, przyczyn i tendencji wyłączenia społecznegoCelem poprawienia zrozumienia zjawiska wyłączenia społecznego działania te mogą być wspierane:1.1. badaniami i spotkaniami na temat rozwoju wspólnych metodologii celem zmierzenia i zrozumienia społecznego wyłączenia i ubóstwa, ich zakresu, charakterystyki, przebiegu, przyczyn i tendencji, oraz w zakresie prac technicznych nad wskaźnikami;1.2. zbieraniem, w Państwach Członkowskich i na poziomie Wspólnoty, oraz rozpowszechnianiem danych statystycznych na temat różnych typów społecznego wyłączenia celem skutecznego porównywania tych danych. Działanie to powinno wspierać współpracę między krajowymi urzędami statystycznymi i Komisją oraz służyć poprawie statystycznych źródeł odniesienia na poziomie Wspólnoty i ich udziału w analizie wyłączenia społecznego i ubóstwa;1.3. promowanie innowacyjnego podejścia, rozwoju tematycznych studiów sprzyjających zrozumieniu wyłączenia społecznego, celem podjęcia zagadnień wspólnych z polityką rozwoju w Państwach Członkowskich, w tym pilnych spraw odnoszących się do społeczeństwa opartego na wiedzy.Ważnym jest, by odzwierciedlić doświadczenia na przykładzie osób, które doświadczyły wyłączenia społecznego i ubóstwa, oraz wykorzystywały wszystkie odpowiednie źródła informacji na temat wyłączenia społecznego i ubóstwa, w tym te pochodzące z instytucji pozarządowych.W analizowaniu wyłączenia społecznego i ubóstwa szczególna uwaga zostanie zwrócona na wielowymiarowość i zróżnicowane sytuacje grup społecznych nimi dotkniętych włączając w to ubóstwo dziecka, obszary geograficzne narażone na ryzyko wyłączenia społecznego.Aspekt 2:Polityka, współpraca, wymiana informacji i najlepszych praktykW celu promowania polityki współpracy i wzajemnego uczenia się w kontekście krajowych planów działań, następujące transnarodowe działania mogą być wspierane:2.1. transnarodowa wymiana ukierunkowana na przekazywanie informacji i dobrej praktyki oraz stymulowanie równorzędnych przeglądów za pomocą spotkań/warsztatów/seminariów na temat danych wyjściowych, polityki i praktyki, lub innych form wymiany takich jak wspólne rozwijanie strategii i wspólne rozpowszechnianie informacji, wizyty w terenie i wymiana personelu itd., organizowane z inicjatywy albo Państw Członkowskich i/lub innych czołowych podmiotów z aktywnym udziałem Państw Członkowskich, albo organizacji europejskich. Transnarodowa wymiana między krajowymi obserwatoriami lub podobnymi uznanymi organami również może być wspierana w ramach tego aspektu;2.2. praca ekspertów i badania techniczne w powiązaniu z rozwijaniem wskaźników i danych wyjściowych, odnoszących się do społeczeństwa opartego na wiedzy;2.3. sprawozdanie roczne na temat wyłączenia społecznego, które przedstawia stan prowadzonych działań, szczególnie krajowych planów działań w głównym nurcie polityki i w obszarach walki z ubóstwem i wyłączeniem społecznym.Biorąc pod uwagę, że wyłączenie społeczne jest zjawiskiem wielowymiarowym, szczególną uwagę należy zwrócić na odpowiednie zmiany polityki w zakresie ochrony socjalnej, zatrudnienia, edukacji i kształcenia, zdrowia i polityki mieszkaniowej.Aspekt 3:Uczestnictwo różnych podmiotów i wspieranie tworzenia współpracy na poziomie EuropyCelem wspierania dialogu z zainteresowanymi podmiotami, następujące działania mogą być wspierane:3.1. podstawowe finansowanie współpracy europejskiej zaangażowanej w walkę z ubóstwem i wyłączeniem społecznym; podstawowe finansowanie jest ograniczone górnym limitem 90 % wydatków kwalifikujących się do wsparcia. Ten pułap może być osiągany tylko w wyjątkowych okolicznościach;3.2. coroczna Konferencja Okrągłego Stołu Unii Europejskiej w sprawie wyłączenia społecznego. Konferencja jest organizowana w ścisłej współpracy z Prezydencją Rady Unii Europejskiej i przygotowana w drodze konsultacji ze wszystkimi podmiotami, których to dotyczy, między innymi partnerami społecznymi, przedstawicielami organizacji pozarządowych mającymi doświadczenie w tym względzie oraz przedstawicielami Parlamentu Europejskiego, Rady, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów.2. Dostęp do programuZgodnie z warunkami i uzgodnieniami w zakresie wykonania wyszczególnionymi w niniejszym Załączniku, w niniejszym programie mogą uczestniczyć wszystkie publiczne i/lub prywatne organizacje, osoby lub instytucje zaangażowane w walkę z wyłączeniem społecznym, w szczególności:a) Państwa Członkowskie;b) władze lokalne i regionalne;c) organy odpowiedzialne za zwalczanie wyłączenia społecznego;d) partnerzy społeczni;e) organy zapewniające ochronę socjalną;f) organizacje pozarządowe;g) uniwersytety i instytuty badawcze;h) krajowe urzędy statystyczne;i) media.3. Uwagi ogólneProgram uwzględnia wyniki działań przygotowawczych oraz działań prowadzonych przy użyciu innych odpowiednich działań, instrumentów i polityk Wspólnoty.W projektowaniu, realizacji, kontynuacji i ocenianiu działań objętych programem, uwzględnione zostaną doświadczenia ludzi narażonych na ubóstwo i wyłączenie społeczne, jak również partnerów społecznych, organizacji pozarządowych i innych organów zaangażowanych w walkę z wyłączeniem społecznym i ubóstwem. We wszystkich swych działaniach, program będzie uwzględniał zasadę równości płci.4. Metoda prezentowania wniosków o wsparcieAspekt 1: | Środki w tym aspekcie będą wykonywane głównie poprzez wezwania do składania ofert. Do współpracy z krajowymi urzędami statystycznymi będą stosowane procedury Eurostat. |Aspekt 2: | Środki w aspekcie 2.1 będą wykonywane głównie w odpowiedzi na coroczne wezwania do składania wniosków (niektóre spotkania/seminaria w sprawie polityki mogą być organizowane bezpośrednio przez Komisję). Wnioski będą musiały obejmować organy, podmioty i instytucje, co najmniej z trzech Państw Członkowskich i mogą być przedłożone Komisji albo przez Państwa Członkowskie i/lub inne czołowe podmioty z aktywnym udziałem Państw Członkowskich, albo poprzez organizacje europejskie. Aspekty 2.2 i 2.3 wymagają specjalnych wezwań do składania ofert. |Aspekt 3: | Zgodnie z aspektem 3.1, wsparcie może być udzielone europejskim sieciom spełniającym kryteria ustanowione przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 8 ust. 2. Aspekt 3.2 może liczyć na wsparcie w odpowiedzi na wnioski Państw Członkowskich o przyznanie subsydiów. |5. Realizacja działańPodejmowane działania mogą być finansowane poprzez kontrakty usługowe zawarte w drodze wezwania do składania ofert lub poprzez subsydia na wspólne finansowanie z innych źródeł. W ostatnim przypadku, poziom pomocy finansowej Komisji nie może, co do zasady, przekroczyć 80 % wydatków rzeczywiście poniesionych przez beneficjenta.Przy realizacji programu Komisja może wymagać dodatkowych zasobów, w tym konsultacji ekspertów. Decyzje w zakresie tych wymagań będą podejmowane w kontekście prowadzonej przez Komisję oceny podziału środków.W wykonaniu programu, Komisja może korzystać z pomocy technicznej i/lub administracyjnej (definicja, przygotowanie, zarządzanie, monitorowanie, audyt i kontrola), w interesie wspólnym Komisji i beneficjentów.Komisja może również podejmować działania w zakresie informowania, publikacji i rozpowszechniania. Może też podejmować badania w zakresie oceny i organizować seminaria, warsztaty i inne spotkania ekspertów.Podejmowane działania będą w pełni respektować zasady ochrony danych.--------------------------------------------------


title: Decyzja nr 1926/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającej program działań Wspólnoty w dziedzinie polityki ochrony konsumentów (2007–2013)   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 404/39

      DECYZJA NR 1926/2006/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 18 grudnia 2006 r.
   ustanawiającej program działań Wspólnoty w dziedzinie polityki ochrony konsumentów (2007–2013)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 153,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
   uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
   stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wspólnota może przyczynić się do ochrony zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów gospodarczych i prawnych obywateli poprzez działania w dziedzinie ochrony konsumentów.

               (2)

               Właściwe jest zatem ustanowienie programu działań Wspólnoty w dziedzinie polityki ochrony konsumentów zastępujące decyzję nr 20/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 grudnia 2003 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe finansowania działań Wspólnoty wspomagających politykę ochrony konsumentów w latach 2004-2007 (4). Decyzja ta powinna zatem zostać uchylona.

               (3)

               Należy nadać szczególny priorytet kwestii włączania interesów konsumentów do wszystkich kierunków polityki Wspólnoty zgodnie z art. 153 Traktatu, a także kwestii włączania do nich zadań polityki ochrony konsumentów, które zostały określone w niniejszym programie. Koordynacja z innymi kierunkami polityki i programami Wspólnoty stanowi kluczowy element służący zapewnieniu, by interesy ochrony konsumentów były w pełni uwzględniane w innych kierunkach polityki. W celu promowania synergii oraz uniknięcia nakładania się działań należy przewidzieć w ramach innych funduszy i programów Wspólnoty wsparcie finansowe na rzecz włączania interesów konsumentów do dziedzin, których dotyczą te fundusze i programy.

               (4)

               Niniejsza decyzja ustanawia, na cały czas trwania programu, kopertę finansową stanowiącą główny punkt odniesienia dla władzy budżetowej podczas corocznej procedury budżetowej w rozumieniu punktu 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (5).

               (5)

               W ogólnym interesie europejskim leży reprezentowanie na poziomie Wspólnoty aspektów zdrowotnych i związanych z bezpieczeństwem usług oraz produktów nieżywnościowych oraz interesów gospodarczych i prawnych obywateli, a także interesów konsumentów związanych z kwestią opracowania norm dla produktów i usług. Biorąc pod uwagę szczególny charakter zainteresowanych organizacji, wznowienie wsparcia Wspólnoty na rzecz działalności takich organizacji nie powinno podlegać zasadzie stopniowego zmniejszania zakresu wsparcia Wspólnoty.

               (6)

               Właściwe jest zapewnienie przejścia między niniejszym programem a programem przez niego zastępowanym, w szczególności w odniesieniu do kontynuacji wieloletnich środków oraz oceny wyników poprzedniego programu i dziedzin, które wymagają poświęcenia większej uwagi. Począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., środki w ramach pomocy technicznej i administracyjnej powinny, w razie potrzeby, obejmować wydatki związane z zarządzaniem działaniami, które nie zostały w pełni zrealizowane do końca 2013 r.

               (7)

               Środki niezbędne dla wdrożenia niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (6).

               (8)

               W procesie realizacji programu należy uwzględnić fakt, że rynek wewnętrzny nie będzie funkcjonował należycie, jeżeli w niektórych państwach członkowskich interesy konsumentów będą chronione w mniejszym stopniu niż w innych. W związku z tym program powinien kłaść szczególny nacisk na ochronę konsumentów i skierowane do nich działania informacyjne w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie, tak aby zapewnić jednolite warunki we wszystkich państwach członkowskich.

               (9)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „porozumieniem EOG”) przewiduje współpracę w dziedzinie ochrony konsumentów pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz państwami Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu uczestniczącymi w Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwanymi dalej „państwami EFTA/EOG”), z drugiej strony. Należy również umożliwić otwarcie programu dla uczestnictwa innych krajów, w szczególności państw sąsiadujących z Unią Europejską oraz państw ubiegających się o członkostwo, kandydujących lub przystępujących do Unii Europejskiej.

               (10)

               Podczas realizacji programu należy wspierać współpracę z państwami trzecimi nieuczestniczącymi w programie z uwzględnieniem wszelkich właściwych umów zawieranych między tymi państwami a Wspólnotą.

               (11)

               Znaczenie i wpływ środków podejmowanych w ramach programu należy systematycznie poddawać monitorowaniu i ocenie, w tym niezależnym ocenom zewnętrznym. W celu dokonania oceny polityki ochrony konsumentów powinno się sformułować wymierne cele oraz opracować wskaźniki.

               (12)

               W związku z tym, że cele niniejszej decyzji nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie ze względu na transgraniczny charakter zagadnień z nimi związanych, natomiast możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty ze względu na większe możliwości efektywnej i skutecznej ochrony zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów gospodarczych i prawnych obywateli za pomocą działania wspólnotowego, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Ustanowienie programu
   Niniejszym ustanawia się program działań Wspólnoty w dziedzinie polityki ochrony konsumentów, na okres od 31 grudnia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., zwany dalej „programem”.
   Artykuł 2
   Cele i zadania
   1.   Celem programu jest uzupełnienie, wsparcie i monitorowanie polityk państw członkowskich oraz wkład w ochronę zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów gospodarczych i prawnych konsumentów, jak również propagowanie ich prawa do informacji, edukacji i organizowania się w celu ochrony ich interesów.
   2.   Cel, o którym mowa w ust. 1, jest realizowany za pomocą następujących zadań:

               a)

               zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów, szczególnie poprzez dowody wyższej jakości, lepsze konsultacje i lepsze reprezentowanie interesów konsumentów;

               b)

               zapewnienia skutecznego stosowania zasad w dziedzinie ochrony konsumentów, szczególnie poprzez współpracę w zakresie ich egzekwowania, informowanie, edukowanie i dochodzenie roszczeń.

         Zadania te zostaną zrealizowane dzięki połączeniu działań i instrumentów zamieszczonych w wykazie zawartym w załączniku I, zgodnie z priorytetami zawartymi w rocznym planie pracy, o którym mowa w art. 7 ust. 2 lit. a).
   Artykuł 3
   Finansowanie
   1.   Niniejszym ustala się kopertę finansową dla realizacji programu w okresie od 31 grudnia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. na 156 800 000 EUR.
   2.   Wartość środków przyznanych na okres jednego roku jest zatwierdzana przez władzę budżetową w granicach ram finansowych.
   Artykuł 4
   Wkład finansowy
   1.   Wkład finansowy Wspólnoty nie może przekroczyć następujących poziomów:

               a)

               50 % kosztów działań finansowanych wspólnie przez Wspólnotę i jedno lub większą liczbę państw członkowskich, lub przez Wspólnotę i właściwe organy państw trzecich uczestniczących w programie zgodnie z art. 8; z wyjątkiem przypadków działań wyjątkowej użyteczności, w których wkład Wspólnoty w ich kosztach nie przekracza 70 %;

               b)

               85 % kosztów działań służących opracowaniu zintegrowanych europejskich studiów magisterskich na kierunkach związanych z ochroną konsumentów;

               c)

               50 % wydatków na działalność europejskich organizacji konsumenckich;

               d)

               95 % wydatków na działalność europejskich organizacji konsumenckich reprezentujących interesy konsumentów w procesie opracowywania na szczeblu Wspólnoty norm dotyczących produktów i usług.

         2.   Wkład finansowy Wspólnoty może przyjąć postać:

               a)

               stypendiów naukowych przeznaczonych na mobilność nauczycieli i studentów w ramach zintegrowanych europejskich studiów magisterskich na kierunkach związanych z ochroną konsumentów. Zarządzanie tymi stypendiami można powierzyć krajowym agencjom programu Erasmus będącym częścią programu uczenia się przez całe życie;

               b)

               świadczeń z tytułu kosztów podróży i pobytu związanych z wymianą urzędników odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa.

         3.   Kryteria oceny tego, czy działanie wykazuje wyjątkową użyteczność w rozumieniu ust. 1 lit. a), ustanawiane są z wyprzedzeniem w rocznym planie pracy. Działania wyjątkowej użyteczności przynoszą korzyści w szczególności konsumentom z państw członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie.
   4.   Wznowienie wkładu finansowego przewidzianego w ust. 1 lit. c) i d) nie podlega zasadzie stopniowego zmniejszania.
   5.   Do celów ust. 1 i 2, wkład finansowy Wspólnoty może również przyjąć formę płatności ryczałtowych lub finansowania poprzez stawki ryczałtowe, jeśli jest ono dostosowane do charakteru zamierzonych działań określonych w rocznym planie pracy. W przypadku stawek ryczałtowych lub opłat ryczałtowych nie stosuje się limitów procentowych określonych w ust. 1, pomimo że nadal wymagane jest współfinansowanie.
   Artykuł 5
   Beneficjenci
   Klasy beneficjentów kwalifikujących się do uzyskania wkładu finansowego określonego w art. 4 są określone w załączniku II.
   Artykuł 6
   Pomoc administracyjna i techniczna
   1.   Ze środków finansowych przyznanych na realizację programu można również pokrywać wydatki związane z działaniami przygotowawczymi, monitorowaniem, kontrolą, audytami i oceną, które są niezbędne bezpośrednio do zarządzania programem i osiągnięcia jego celów; w szczególności: wydatki poniesione z tytułu badań, spotkań, działań informacyjnych i publikacyjnych, wydatki związane z technologiami informatycznymi służącymi wymianie informacji, wraz z wszelkimi innymi wydatkami na wsparcie techniczne i administracyjne poniesionymi przez Komisję w związku z zarządzaniem programem.
   2.   Ze środków finansowych przyznanych na realizację programu można również pokrywać wydatki na wparcie techniczne i administracyjne niezbędne dla zapewnienia przejścia pomiędzy programem a środkami przyjętymi na podstawie decyzji nr 20/2004/WE. W razie potrzeby można przewidzieć w budżecie po 2013 r. środki na pokrycie tych wydatków, tak aby umożliwić zarządzanie działaniami, które nie zostaną zakończone do dnia 31 grudnia 2013 r.
   Artykuł 7
   Realizacja
   1.   Za realizację programu odpowiedzialna jest Komisja.
   Przy podejmowaniu działań służących realizacji celu i zadań określonych w art. 2 w pełni wykorzystuje się właściwe dostępne metody realizacji, w tym, w szczególności, bezpośredniej lub pośredniej realizacji przez Komisję w sposób scentralizowany.
   2.   Procedurę, o której mowa w art. 10 ust. 2 stosuje się do przyjmowania:

               a)

               rocznego planu pracy dotyczącego realizacji programu określającego:

                           —

                           priorytety i działania, które należy podjąć, w tym podział zasobów finansowych,

                           —

                           kryteria wyboru i przyznawania środków oraz kryteria ustalania wysokości wkładów finansowych Wspólnoty,

                           —

                           wykorzystanie płatności ryczałtowych lub finansowania poprzez stawki ryczałtowe, oraz

                           —

                           planowane terminy zaproszeń do składania ofert, wspólnych działań i zaproszeń do składania wniosków;

               b)

               uzgodnień, w tym kryteriów wyboru i przyznawania środków, dotyczących realizacji działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a).

         3.   Komisja informuje komitet, o którym mowa w art. 10, o działaniach podjętych w celu realizacji programu.
   Artykuł 8
   Uczestnictwo państw trzecich
   Udział w programie jest otwarty dla:

               a)

               państw EFTA/EOG, zgodnie z warunkami ustalonymi w porozumieniu EOG;

               b)

               państw trzecich, w szczególności krajów objętych europejską polityką sąsiedztwa, krajów ubiegających się o członkostwo, kandydujących lub przystępujących do Unii Europejskiej, a także krajów Bałkanów Zachodnich włączonych do procesu stabilizacji i stowarzyszenia, zgodnie z warunkami określonymi w odpowiednich dwustronnych i wielostronnych umowach z tymi państwami ustanawiających ogólne zasady uczestnictwa w programach wspólnotowych.

         Artykuł 9
   Monitorowanie, ocena i upowszechnianie wyników
   1.   Komisja w bliskiej współpracy z państwami członkowskimi, monitoruje realizację działań programu w świetle jego celów. Przedstawia ona komitetowi, o którym mowa w art. 10, sprawozdanie w tym zakresie oraz informuje o tym Parlament Europejski i Radę.
   2.   Na wniosek Komisji państwa członkowskie przedkładają jej informacje w sprawie realizacji i skutków programu.
   3.   Komisja zapewnia ocenę programu po trzech latach od jego rozpoczęcia i po jego zakończeniu. Komisja przekazuje wnioski z tej oceny, opatrzone własnym komentarzem, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
   Komisja podaje do wiadomości publicznej wyniki działań podjętych zgodnie z niniejszą decyzją.
   Artykuł 10
   Procedura komitetu
   1.   Komisja jest wspierana przez komitet.
   2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.
   3.   Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
   Artykuł 11
   Uchylenie
   Niniejszym uchyla się decyzję nr 20/2004/WE.
   Artykuł 12
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, 18 grudnia 2006 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         J.-E. ENESTAM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 88 z 11.4.2006, str. 1.

      (2)  Dz.U. C 192 z 16.8.2006, str. 8.

      (3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 23 marca 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowisko Rady z dnia 14 listopada 2006 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 12 grudnia 2006 r.

      (4)  Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją nr 786/2004/WE (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 7).

      (5)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

      (6)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją nr 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

      ZAŁĄCZNIK I
      DZIAŁANIA I INSTRUMENTY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2
      Zadanie I
      Zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów, szczególnie poprzez dowody wyższej jakości, lepsze konsultacje i lepsze reprezentowanie interesów konsumentów.
      Działanie 1
      Gromadzenie, wymiana i analiza danych oraz informacji dostarczających podstawy dowodowej dla kształtowania polityki ochrony konsumentów oraz włączenia interesów konsumentów do innych dziedzin polityki wspólnotowej, w tym:

                  1.1.

                  Monitorowanie oraz ocena rozwoju rynku i jego wpływu na gospodarcze i inne interesy konsumentów, w tym badania, badania cen, badania zmian w strukturze rynków, badania konsumentów i przedsiębiorstw, gromadzenie i analiza skarg konsumenckich, gromadzenie i analiza danych dotyczących transgranicznego handlu przedsiębiorstw z konsumentami oraz rynków.

                  1.2.

                  Tworzenie i obsługa baz danych.

                  1.3.

                  Gromadzenie i analiza danych statystycznych i innych użytecznych danych, których element statystyczny będzie rozwijany przy wykorzystaniu, jeśli to konieczne, wspólnotowego programu statystycznego.

            Działanie 2
      Gromadzenie, wymiana, analiza danych i informacji oraz udoskonalanie narzędzi oceny dostarczających wiarygodne z naukowego punktu widzenia podstawy dowodowe na temat bezpieczeństwa produktów i usług przeznaczonych do konsumpcji, w tym narażenia konsumentów na chemikalia uwalniane przez te produkty, ryzyka i obrażeń związanych ze szczególnymi produktami i usługami przeznaczonymi do konsumpcji oraz technicznej analizy powiadomień o zagrożeniu.
      Działanie 3
      Wsparcie sporządzania opinii naukowych i oceny ryzyka, w tym prac niezależnych komitetów naukowych powołanych na mocy decyzji Komisji 2004/210/WE z dnia 3 marca 2004 r. w sprawie utworzenia komitetów naukowych w dziedzinie bezpieczeństwa konsumentów, zdrowia publicznego i środowiska (1).
      Działanie 4
      Przygotowanie inicjatyw prawodawczych i innych inicjatyw regulacyjnych oraz promowanie inicjatyw współregulacyjnych i samoregulacyjnych, w tym:

                  4.1.

                  Ekspertyz prawnych i technicznych, w tym badań, w zakresie uregulowań prawnych i ich skutków.

                  4.2.

                  Ekspertyz prawnych i technicznych, w tym badań, w zakresie kształtowania polityki w dziedzinie bezpieczeństwa produktów i usług oraz gospodarczych i prawnych interesów konsumentów.

                  4.3.

                  Ekspertyz prawnych i technicznych, w tym badań, w zakresie oceny zapotrzebowania na normy bezpieczeństwa produktu oraz opracowywania mandatów do wyznaczania norm dla produktów i usług.

                  4.4.

                  Seminariów, konferencji, warsztatów oraz spotkań zainteresowanych stron i ekspertów.

            Działanie 5
      Wkłady finansowe na rzecz działalności europejskich organizacji konsumenckich.
      Działanie 6
      Wkłady finansowe na rzecz działalności europejskich organizacji konsumenckich reprezentujących interesy konsumentów w procesie opracowywania na szczeblu Wspólnoty norm dla produktów i usług.
      Działanie 7
      Zwiększanie zdolności regionalnych, krajowych i europejskich organizacji konsumenckich, szczególnie poprzez organizację szkoleń i wymiany najlepszych praktyk i wiedzy fachowej dla pracowników, a zwłaszcza dla organizacji konsumenckich w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie.
      Zadanie II
      Zapewnienie skutecznego stosowania zasad w dziedzinie ochrony konsumentów, w szczególności poprzez współpracę w zakresie ich egzekwowania, informowania, edukowania i dochodzenia roszczeń.
      Działanie 8
      Działania na rzecz poprawy skutecznego stosowania prawa wspólnotowego w dziedzinie ochrony konsumentów, w szczególności dyrektywy 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (2) i rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (3), w tym:

                  8.1.

                  Działania na rzecz poprawy koordynacji monitorowania i egzekwowania prawa oraz poprawy współpracy pomiędzy właściwymi organami, w tym opracowywanie i obsługa narzędzi informatycznych (np. baz danych, systemów informacyjnych i komunikacyjnych) oraz organizacja seminariów, konferencji, warsztatów i spotkań zainteresowanych stron i ekspertów ds. egzekwowania prawa, wymiana urzędników odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa i organizacja szkoleń, również dla pracowników sądowych.

                  8.2.

                  Monitorowanie i ocena bezpieczeństwa produktów i usług nieżywnościowych, w tym wzmocnienie i rozszerzenie zakresu i działania systemu ostrzegania RAPEX, z uwzględnieniem zmian w zakresie wymiany informacji dotyczących nadzoru rynku oraz dalszy rozwój sieci ds. bezpieczeństwa produktów konsumenckich, przewidzianej w dyrektywie 2001/95/WE.

                  8.3.

                  Wspólne działania w zakresie monitorowania i egzekwowania prawa oraz inne działania w ramach współpracy administracyjnej i współpracy w zakresie egzekwowania prawa.

                  8.4.

                  Działania na rzecz współpracy administracyjnej i współpracy w zakresie egzekwowania prawa z państwami trzecimi nieuczestniczącymi w programie.

            Działanie 9
      Prawne i techniczne ekspertyzy, w tym badania, dotyczące monitorowania i oceny transpozycji, wykonania i egzekwowania prawodawstwa w dziedzinie ochrony konsumentów przez państwa członkowskie, zwłaszcza dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym (4) i rozporządzenia (WE) nr 2006/2004. Działanie to obejmuje również opracowanie i obsługę łatwo i publicznie dostępnych baz danych dotyczących transpozycji oraz wykonywania prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie ochrony konsumentów.
      Działanie 10
      Działania na rzecz informowania, udzielania porad i dochodzenia roszczeń, w tym:

                  10.1.

                  Monitorowanie funkcjonowania alternatywnych systemów rozstrzygania sporów i ocena ich wpływu.

                  10.2.

                  Wkład finansowy na rzecz wspólnych działań przeznaczonych dla organów publicznych lub podmiotów o celu niezarobkowym stanowiących wspólnotowe sieci dostarczające informacje i zapewniające wsparcie konsumentom w celu pomagania im w dochodzeniu własnych praw i w uzyskiwaniu dostępu do odpowiedniego rozstrzygania sporów (Sieć Europejskich Centrów Konsumenckich).

                  10.3.

                  Działania na rzecz poprawy komunikacji z obywatelami UE w kwestiach dotyczących ochrony konsumentów, szczególnie w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie, w tym publikacje poświęcone zagadnieniom związanym z polityką ochrony konsumentów, dostarczanie informacji przez Internet i działania informacyjne na temat środków ochrony konsumentów i praw konsumentów.

            Działanie 11
      Działania na rzecz edukowania konsumentów, w tym:

                  11.1.

                  Specjalne działania skierowane do młodych konsumentów, starszych konsumentów oraz wrażliwych grup konsumentów, mających wyraźnie mniejsze możliwości obrony swoich interesów, oraz udoskonalenie interaktywnych narzędzi edukowania konsumentów.

                  11.2.

                  Wsparcie finansowe na rzecz utworzenia zintegrowanych europejskich studiów magisterskich na kierunkach związanych z ochroną konsumentów, w tym program stypendiów umożliwiających studentom pobyt przez okres do sześciu miesięcy w innym państwie.

         (1)  Dz.U. L 66 z 4.3.2004, str. 45.

         (2)  Dz.U. L 11 z 15.1.2002, str. 4.

         (3)  Dz.U. L 364 z 9.12.2004, str. 1. Rozporządzenie zmienione dyrektywą 2005/29/WE (Dz.U. L 149 z 11.6.2005, str. 22).

         (4)  Dz.U. L 149 z 11.6.2005, str. 22.

      ZAŁĄCZNIK II
      BENEFICJENCI KWALIFIKUJĄCY SIĘ DO UZYSKANIA WKŁADÓW FINANSOWYCH OKREŚLONYCH W ART. 4

                  1.

                  Wkłady finansowe na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a), mogą być przyznawane organom publicznym lub podmiotom o celu niezarobkowym wyznaczonym w drodze przejrzystej procedury przez państwo członkowskie lub odpowiedni zatwierdzony przez Komisję właściwy organ.

                  2.

                  Wkłady finansowe na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b), mogą być przyznawane instytucjom szkolnictwa wyższego państw członkowskich lub państw trzecich uczestniczących w programie zgodnie z art. 8, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 decyzji nr 2317/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 grudnia 2003 r. ustanawiającej program poprawy jakości w szkolnictwie wyższym i wspierania międzykulturowego zrozumienia poprzez współpracę z państwami trzecimi (Erasmus Mundus) (2004-2008) (1).

                  3.

                  Wkłady finansowe na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. a), mogą być przyznawane studentom i nauczycielom zintegrowanych europejskich studiów magisterskich na kierunkach związanych z ochroną konsumentów otrzymujących współfinansowanie z tytułu art. 4 ust. 1 lit. b).

                  4.

                  Wkłady finansowe na rzecz działań, o którym mowa w art. 4 ust. 2 lit. b), mogą być przyznawane urzędnikom odpowiedzialnym za egzekwowanie prawa w dziedzinie ochrony konsumentów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 i dyrektywie 2001/95/WE.

                  5.

                  Wkłady finansowe na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c), mogą być przyznawane europejskim organizacjom konsumenckim, które:

                              a)

                              są organizacjami pozarządowymi, o celu niezarobkowym, niezależnymi od interesów branżowych, handlowych, zawodowych lub innych kolidujących z programem interesów, a główne ich cele i działania obejmują promocję i ochronę zdrowia, bezpieczeństwa oraz interesów gospodarczych i prawnych konsumentów we Wspólnocie;

                              b)

                              zostały upoważnione do reprezentowania interesów konsumentów na szczeblu wspólnotowym przez krajowe organizacje konsumenckie w co najmniej połowie państw członkowskich, które — zgodnie z przepisami lub praktykami krajowymi — reprezentują konsumentów i działają na poziomie regionalnym lub krajowym; oraz

                              c)

                              przedłożyły Komisji wystarczająco wyczerpujące informacje dotyczące ich członkostwa, regulaminu i źródeł finansowania.

                  6.

                  Wkład finansowy na rzecz działań, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. d), może być przyznawany europejskim organizacjom konsumenckim, które:

                              a)

                              są organizacjami pozarządowymi, o celu niezarobkowym, niezależnymi od interesów branżowych, handlowych, zawodowych lub innych kolidujących z programem interesów, a główne ich cele i działania obejmują reprezentowanie interesów konsumentów w procesie normalizacji na szczeblu wspólnotowym;

                              b)

                              zostały upoważnione w co najmniej dwóch trzecich państw członkowskich do reprezentowania interesów konsumentów na szczeblu wspólnotowym:

                                          —

                                          przez organy reprezentujące krajowe organizacje konsumenckie w państwach członkowskich, zgodnie z zasadami lub praktykami krajowymi, lub

                                          —

                                          w przypadku braku organów, o których mowa w tiret pierwsze — przez krajowe organizacje konsumenckie w państwach członkowskich reprezentujące konsumentów i działające na szczeblu krajowym, zgodnie z przepisami lub praktykami krajowymi,

                              c)

                              przedłożyły Komisji wystarczająco wyczerpujące informacje dotyczące ich członkostwa, regulaminu i źródeł finansowania.

         (1)  Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 4 marca 1996 r. w sprawie procedury postępowania w sytuacjach nagłych i niecierpiących zwłoki, w odniesieniu do podziału obowiązków w związku z przyjmowaniem i zezwalaniem na pobyt czasowy wysiedleńców

text:
Avis juridique important

|

31996D0198

Official Journal L 063 , 13/03/1996 P. 0010 - 0011

DECYZJA RADYz dnia 4 marca 1996 r.w sprawie procedury postępowania w sytuacjach nagłych i niecierpiących zwłoki, w odniesieniu do podziału obowiązków w związku z przyjmowaniem i zezwalaniem na pobyt czasowy wysiedleńców(96/198/WSiSW)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. K3 ust. 2 lit. a),uwzględniając rezolucję Rady z dnia 25 września 1995 r. w sprawie podziału obowiązków w odniesieniu do przyjmowania i zezwalania na pobyt czasowy wysiedleńców[1],a także mając na uwadze, co następuje:wyżej wymieniona rezolucja musi zostać uzupełniona, jeśli zasady w niej określone mają być stosowane skutecznie w sytuacjach kryzysowych wymagających szybkiego działania;w tym celu konieczne jest wprowadzenie procedury postępowania w sytuacjach nagłych i niecierpiących zwłoki,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:1. Rozpoczęcie proceduryZ inicjatywy Urzędu Przewodniczącego, Państwa Członkowskiego lub Komisji zwołane może zostać pilne posiedzenie Komitetu Koordynującego określonego w art. K.4, członkowie tego Komitetu wspierani są przez osoby odpowiedzialne w Państwach Członkowskich za sprawy azylu i imigracji w dokonywaniu oceny, czy zaistniała sytuacja wymagająca wspólnego działania Unii Europejskiej w celu przyjęcia i zezwolenia na pobyt czasowy wysiedleńców.W przypadku gdy rozważane jest działanie tego typu, muszą zostać spełnione warunki ustanowione w ust. 1 i 2 rezolucji Rady z dnia 25 września 1995 r.Okresowo oraz w każdym przypadku przed posiedzeniem Urząd Przewodniczącego, w porozumieniu z Komisją, w świetle opinii Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców oraz we współpracy z Sekretariatem Generalnym Rady, przygotowuje sprawozdanie na temat sytuacji. Sprawozdanie to jest przekazywane Państwom Członkowskim.2. Harmonogram posiedzeniaHarmonogram posiedzenia może w szczególności obejmować następujące elementy:- analiza sytuacji oraz ocena zasięgu ruchów ludności,- ocena celowości pilnej interwencji na poziomie Unii Europejskiej,- analiza innych możliwości, w tym wszelkich działań lokalnych,- sporządzenie harmonogramu działań i progresywnego planu przewidywanych wymogów związanych z przyjmowaniem wysiedleńców,- określenie przez każde Państwo Członkowskie liczby osób, które zostaną przyjęte, i kiedy takie przyjęcie nastąpi, na mocy ust. 4 rezolucji Rady z dnia 25 września 1995 r.,- koordynacja z działaniami Komisji w sferze pomocy humanitarnej,- wymiana informacji z Wysokim Komisarzem Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców oraz koordynacja planu przyjmowania wysiedleńców,- koordynacja z państwami trzecimi.3. Decyzja w sprawie podziału obowiązkówW świetle wyników postępowania posiedzenia wyżej wspomnianego Komitetu Koordynacyjnego przygotowana zostanie propozycja do zatwierdzenia przez Radę.Jeśli okaże się to konieczne, to zgodnie z ust. 3 rezolucji Rady z dnia 25 września 1995 r., a także jeśli upłynie miesiąc, w czasie którego w ramach Komitetu Koordynującego nie zostanie osiągnięte porozumienie, zastosowane mogą zostać przepisy przewidziane w regulaminie Rady w odniesieniu do nagłych przypadków.4. Monitorowanie sytuacjiSzczegółowe regulacje w sprawie przyjmowania wysiedleńców określane są przez każde Państwo Członkowskie.W czasie trwania kryzysu wyżej wspomniany Komitet Koordynujący może odbywać częste spotkania z przerwami określonymi przez siebie na podstawie ust. 2 niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli, dnia 4 marca 1996 r.W imieniu RadyP. BARATTAPrzewodniczący[1] Dz.U. C 262 z 7.10.1995, str. 1.


title: 2012/465/UE: Decyzja Komisji z dnia 2 sierpnia 2012 r. dotycząca dostosowania współczynników korygujących mających zastosowanie od dnia 1 sierpnia 2010 r. , 1 września 2010 r. , 1 października 2010 r. , 1 listopada 2010 r. , 1 grudnia 2010 r. , 1 stycznia 2011 r. , 1 lutego 2011 r. , 1 marca 2011 r. , 1 kwietnia 2011 r. , 1 maja 2011 r. i  1 czerwca 2011 r. do wynagrodzeń urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych Unii Europejskiej pełniących służbę w państwach trzecich

text:
               8.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 211/7

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 2 sierpnia 2012 r.
   dotycząca dostosowania współczynników korygujących mających zastosowanie od dnia 1 sierpnia 2010 r., 1 września 2010 r., 1 października 2010 r., 1 listopada 2010 r., 1 grudnia 2010 r., 1 stycznia 2011 r., 1 lutego 2011 r., 1 marca 2011 r., 1 kwietnia 2011 r., 1 maja 2011 r. i 1 czerwca 2011 r. do wynagrodzeń urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych Unii Europejskiej pełniących służbę w państwach trzecich
   (2012/465/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 336,
   uwzględniając regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, określone rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1), w szczególności art. 13 akapit drugi załącznika X do tego rozporządzenia,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu Rady (UE) nr 964/2011 (2) zgodnie z art. 13 akapit pierwszy załącznika X do regulaminu pracowniczego ustalono współczynniki korygujące, którym podlegają od dnia 1 lipca 2010 r. wypłacane w walucie krajów zatrudnienia wynagrodzenia urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych Unii Europejskiej pełniących służbę w państwach trzecich.

               (2)

               Zgodnie z art. 13 akapit drugi załącznika X do regulaminu pracowniczego należy dostosować niektóre współczynniki korygujące stosowane od dnia 1 sierpnia, 1 września, 1 października, 1 listopada, 1 grudnia 2010 r. oraz 1 stycznia, 1 lutego, 1 marca, 1 kwietnia, 1 maja i 1 czerwca 2011 r., zważywszy, że w świetle danych statystycznych, którymi dysponuje Komisja, zmiana kosztów utrzymania mierzonych na podstawie współczynnika korygującego oraz odpowiedniego kursu walutowego przekroczyła w niektórych krajach trzecich 5 % od momentu ich ostatniego ustalenia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Współczynniki korygujące stosowane do wypłacanych w walucie kraju zatrudnienia wynagrodzeń urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony oraz pracowników kontraktowych Unii Europejskiej, pełniących służbę w państwach trzecich, dostosowane zostają w przypadku krajów wskazanych w załączniku. Zawiera on jedenaście tabel miesięcznych, w których określono, o jakie kraje chodzi i jakie są kolejne terminy stosowania w przypadku każdego z nich.
   Kursy walutowe wykorzystywane do naliczenia tych wynagrodzeń są ustalane zgodnie z zasadami wykonania rozporządzenia finansowego i odpowiadają poszczególnym datom określonym w akapicie pierwszym.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 sierpnia 2012 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Catherine ASHTON

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 253 z 29.9.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         SIERPIEŃ 2010 R.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze sierpień 2010 r.

                  Kursy walutowe sierpień 2010 r. (1)

                  Współczynniki korygujące sierpień 2010 r. (2)

                  Egipt

                  4,398

                  7,40935

                  59,4

                  Erytrea

                  18,83

                  19,7388

                  95,4

         WRZESIEŃ 2010 R.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze wrzesień 2010 r.

                  Kursy walutowe wrzesień 2010 r. (3)

                  Współczynniki korygujące wrzesień 2010 r. (4)

                  Erytrea

                  19,78

                  19,4388

                  101,8

                  Sudan

                  2,827

                  3,15356

                  89,6

                  Wenezuela

                  4,516

                  5,45421

                  82,8

                  Zambia

                  5 270

                  6 297,45

                  83,7

         PAŹDZIERNIK 2010 R.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze październik 2010 r.

                  Kursy walutowe październik 2010 r. (5)

                  Współczynniki korygujące październik 2010 r. (6)

                  Egipt

                  4,701

                  7,60410

                  61,8

                  Etiopia

                  16,15

                  22,2107

                  72,7

                  Haiti

                  50,97

                  55,0818

                  92,5

                  Paragwaj

                  3 677

                  6 399,74

                  57,5

                  Surinam

                  2,305

                  3,75000

                  61,5

                  Timor Wschodni

                  1,274

                  1,36110

                  93,6

         LISTOPAD 2010 R.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze listopad 2010 r.

                  Kursy walutowe listopad 2010 r. (7)

                  Współczynniki korygujące listopad 2010 r. (8)

                  Erytrea

                  21,80

                  21,4143

                  101,8

                  Ghana

                  1,359

                  2,00225

                  67,9

                  Gwinea (Konakry)

                  5 200

                  8 493,73

                  61,2

                  Wenezuela

                  4,745

                  5,95110

                  79,7

                  Zambia

                  5 547

                  6 444,62

                  86,1

         GRUDZIEŃ 2010 R.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze grudzień 2010 r.

                  Kursy walutowe grudzień 2010 r. (9)

                  Współczynniki korygujące grudzień 2010 r. (10)

                  Angola

                  144,4

                  127,091

                  113,6

                  Egipt

                  5,034

                  7,75680

                  64,9

                  Nepal

                  79,72

                  98,9700

                  80,5

                  Sierra Leone

                  5 458

                  5 730,45

                  95,2

                  Sudan

                  3,010

                  3,33921

                  90,1

         STYCZEŃ 2011 R.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze styczeń 2011 r.

                  Kursy walutowe styczeń 2011 r. (11)

                  Współczynniki korygujące styczeń 2011 r. (12)

                  Erytrea

                  23,16

                  20,2338

                  114,5

                  Ghana

                  1,427

                  1,87210

                  76,2

                  Pakistan

                  57,86

                  114,090

                  50,7

                  Sudan

                  3,186

                  3,48053

                  91,5

                  Zambia

                  5 852

                  6 178,44

                  94,7

         LUTY 2011 R.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze luty 2011 r.

                  Kursy walutowe luty 2011 r. (13)

                  Współczynniki korygujące luty 2011 r. (14)

                  Armenia

                  397,0

                  497,460

                  79,8

                  Etiopia

                  17,59

                  22,7406

                  77,4

                  Ghana

                  1,564

                  1,99590

                  78,4

                  Gwinea (Konakry)

                  5 487

                  8 205,25

                  66,9

                  Kosowo

                  0,6410

                  1,00000

                  64,1

                  Malawi

                  179,1

                  205,194

                  87,3

                  Mozambik

                  31,72

                  43,9700

                  72,1

                  Uzbekistan

                  1 151

                  2 263,30

                  50,9

                  Serbia

                  74,80

                  104,558

                  71,5

                  Surinam

                  2,454

                  4,59285

                  53,4

                  Tadżykistan

                  4,004

                  6,03651

                  66,3

                  Wenezuela

                  4,984

                  5,88797

                  84,6

         MARZEC 2011 R.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze marzec 2011 r.

                  Kursy walutowe marzec 2011 r. (15)

                  Współczynniki korygujące marzec 2011 r. (16)

                  Arabia Saudyjska

                  3,427

                  5,09730

                  67,2

                  Białoruś

                  2 793

                  4 099,94

                  68,1

                  Haiti

                  47,71

                  55,5912

                  85,8

                  Liberia

                  1,398 USD

                  1,37620 USD

                  101,6

                  Demokratyczna Republika Konga (Kinszasa)

                  1,898 USD

                  1,37620 USD

                  137,9

                  Timor Wschodni

                  1,361 USD

                  1,37620 USD

                  98,9

         KWIECIEŃ 2011 R.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze kwiecień 2011 r.

                  Kursy walutowe kwiecień 2011 r. (17)

                  Współczynniki korygujące kwiecień 2011 r. (18)

                  Azerbejdżan

                  1,151

                  1,11762

                  103,0

                  Barbados

                  3,130

                  2,83209

                  110,5

                  Rosja

                  43,08

                  40,2462

                  107,0

                  Surinam

                  2,609

                  4,57925

                  57,0

                  Ukraina

                  8,031

                  11,2355

                  71,5

                  Wietnam

                  14 537

                  29 444,6

                  49,4

         MAJ 2011 R.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze maj 2011 r.

                  Kursy walutowe maj 2011 r. (19)

                  Współczynniki korygujące maj 2011 r. (20)

                  Argentyna

                  3,496

                  6,03921

                  57,9

                  Białoruś

                  2 955

                  4 444,18

                  66,5

                  Etiopia

                  18,75

                  24,6099

                  76,2

                  Kenia

                  87,48

                  122,669

                  71,3

         CZERWIEC 2011 R.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze czerwiec 2011 r.

                  Kursy walutowe czerwiec 2011 r. (21)

                  Współczynniki korygujące czerwiec 2011 r. (22)

                  Ghana

                  1,664

                  2,14365

                  77,6

                  Gwinea (Konakry)

                  5 787

                  9 426,41

                  61,4

                  Laos

                  9 103

                  11 273,5

                  80,7

                  Nikaragua

                  17,64

                  31,8675

                  55,4

                  Uzbekistan

                  1 212

                  2 428,78

                  49,9

                  Serbia

                  78,61

                  97,3302

                  80,8

                  Sudan

                  3,359

                  4,00271

                  83,9

                  Tajlandia

                  34,07

                  43,2870

                  78,7

                  Wenezuela

                  5,380

                  6,12932

                  87,8

                  Jemen

                  213,9

                  305,135

                  70,1

         (1)  1 EUR = x jednostek waluty krajowej (z wyjątkiem USD dla: Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, Demokratycznej Republiki Konga, Timoru Wschodniego).

         (2)  Bruksela = 100.

         (3)  1 EUR = x jednostek waluty krajowej (z wyjątkiem USD dla: Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, Demokratycznej Republiki Konga, Timoru Wschodniego).

         (4)  Bruksela = 100.

         (5)  1 EUR = x jednostek waluty krajowej (z wyjątkiem USD dla: Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, Demokratycznej Republiki Konga, Timoru Wschodniego).

         (6)  Bruksela = 100.

         (7)  1 EUR = x jednostek waluty krajowej (z wyjątkiem USD dla: Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, Demokratycznej Republiki Konga, Timoru Wschodniego).

         (8)  Bruksela = 100.

         (9)  1 EUR = x jednostek waluty krajowej (z wyjątkiem USD dla: Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, Demokratycznej Republiki Konga, Timoru Wschodniego).

         (10)  Bruksela = 100.

         (11)  1 EUR = x jednostek waluty krajowej (z wyjątkiem USD dla: Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, Demokratycznej Republiki Konga, Timoru Wschodniego).

         (12)  Bruksela = 100.

         (13)  1 EUR = x jednostek waluty krajowej (z wyjątkiem USD dla: Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, Demokratycznej Republiki Konga, Timoru Wschodniego).

         (14)  Bruksela = 100.

         (15)  1 EUR = x jednostek waluty krajowej (z wyjątkiem USD dla: Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, Demokratycznej Republiki Konga, Timoru Wschodniego).

         (16)  Bruksela = 100.

         (17)  1 EUR = x jednostek waluty krajowej (z wyjątkiem USD dla: Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, Demokratycznej Republiki Konga, Timoru Wschodniego).

         (18)  Bruksela = 100.

         (19)  1 EUR = x jednostek waluty krajowej (z wyjątkiem USD dla: Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, Demokratycznej Republiki Konga, Timoru Wschodniego).

         (20)  Bruksela = 100.

         (21)  1 EUR = x jednostek waluty krajowej (z wyjątkiem USD dla: Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, Demokratycznej Republiki Konga, Timoru Wschodniego).

         (22)  Bruksela = 100.