title: Decyzja nr 20/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 grudnia 2003 r. ustanawiająca ogólne warunki ramowe finansowania działań Wspólnoty wspomagających politykę ochrony konsumentów w latach 2004–2007Tekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0020

Dziennik Urzędowy L 005 , 09/01/2004 P. 0001 - 0007

		Decyzja nr 20/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Radyz dnia 8 grudnia 2003 r.ustanawiająca ogólne warunki ramowe finansowania działań Wspólnoty wspomagających politykę ochrony konsumentów w latach 2004–2007(Tekst mający znaczenie dla EOG)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ:uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 153,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Polityka ochrony konsumentów ma zasadnicze znaczenie dla dwóch celów strategicznych Komisji ustanowionych w komunikacie Komisji w sprawie celów strategicznych na lata 2000–2005 "Nadając kształt nowej Europie" [3], mianowicie dla wspierania nowej agendy gospodarczej i społecznej w kontekście modernizacji gospodarki europejskiej i zapewnienia obywatelom Europy lepszej jakości życia.(2) Obecna strategia polityki ochrony konsumentów na lata 2002–2006 wyznaczyła trzy zasadnicze cele. Zostaną one wykonane za pomocą działań zawartych w stale aktualizowanym programie regularnie poddawanym przeglądowi przez Komisję.(3) Przyznawania funduszy na działania wdrażane według celów zawartych w niniejszych warunkach ramowych powinno się dokonywać zgodnie z celami i działaniami zawartymi w strategii polityki ochrony konsumentów. Ponadto należy przyznać większy priorytet działalności zmierzającej do zintegrowania interesów konsumentów z innymi obszarami działalności zgodnie z art. 153 Traktatu, łącznie z trzema zasadniczymi celami strategii polityki ochrony konsumentów.(4) Zgodnie ze strategią polityki ochrony konsumentów, polityka ochrony konsumentów w zakresie niniejszych warunków ramowych powinna obejmować bezpieczeństwo usług i produkty nieprzeznaczone do spożycia, a także interesy gospodarcze konsumentów UE. Działania odnoszące się do bezpieczeństwa żywności nie są objęte niniejszymi warunkami ramowymi.(5) Zgodnie z art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej ogólne cele Unii Europejskiej obejmują osiągnięcie zrównoważonego i stałego rozwoju. Zgodnie z Deklaracją z Johannesburga w sprawie zrównoważonego rozwoju, Światowego szczytu w sprawie zrównoważonego rozwoju i procesu z Cardiff, należy podjąć działania w celu osiągnięcia zrównoważonego rozwoju.(6) Niniejsze warunki ramowe powinny przewidywać działania Wspólnoty, zgodnie z ustanowioną w art. 5 Traktatu zasadą pomocniczości, wspomagające i tworzące kompetencje organizacji i organów promujących interesy konsumentów na poziomie Wspólnoty, krajowym lub regionalnym.(7) Poza działaniami zawartymi w niniejszych warunkach ramowych Komisja powinna także zapewnić, aby organizacje konsumenckie oraz inne znaczące organizacje pozarządowe mogły przyczyniać się do wdrażania strategii polityki ochrony konsumentów poprzez zaangażowanie w pracę Europejskiej Grupy Konsultacyjnej ds. Konsumentów ustanowionej decyzją Komisji 2003/709/WE [4].(8) Niniejsze warunki ramowe powinny przewidywać działania wspólnie podejmowane przez Komisję i jedno lub więcej Państw Członkowskich, aby wdrażać cele polityki ochrony konsumentów.(9) W ogólnym interesie europejskim, zgodnie z art. 108 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE, Euratomu) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5] zwanym dalej "rozporządzeniem finansowym", jest reprezentowanie na poziomie Wspólnoty interesów konsumentów w zakresie zdrowia, bezpieczeństwa, interesów gospodarczych, jak również interesów konsumentów w zakresie rozwijania norm dla produktów i usług.(10) Niniejsza decyzja ustanawia na cały okres obowiązywania niniejszych warunków ramowych, ramy finansowe stanowiące nadrzędny punkt odniesienia w rozumieniu pkt 33 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą a Komisją ds. Dyscypliny Budżetowej i poprawy procedury budżetowej [6], dla władzy budżetowej podczas corocznej procedury budżetowej.(11) W celu poprawy efektywności i wpływu działalności europejskich organizacji konsumenckich oraz organizacji konsumenckich reprezentujących interesy konsumentów w zakresie rozwijania norm dla produktów i usług na poziomie wspólnotowym wkłady finansowe na rzecz kwalifikujących się organizacji mogą być przedmiotem umów ramowych o partnerstwie na okres obowiązywania niniejszych warunków ramowych.(12) W celu poprawy wydajności administracji, skuteczności i oddziaływania szczególnych projektów przynajmniej co dwa lata należy publikować zaproszenia do składania szczególnych projektów oraz należy zapewnić wsparcie dla maksymalnie 75 % kosztów kwalifikujących się wydatków na wdrażane projekty.(13) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dalej zwane "Porozumieniem EOG") przewiduje, że państwa Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu uczestniczące w Europejskim Obszarze Gospodarczym (dalej zwane "krajami EOG/EFTA") powinny, między innymi, wzmocnić i poszerzyć współpracę w ramach działalności Wspólnoty w obszarze ochrony konsumentów.(14) Niniejsze ogólne warunki ramowe powinny otworzyć krajom stowarzyszonym możliwość udziału zgodnie z warunkami ustanowionymi w odpowiednich umowach dwustronnych ustanawiających ogólne zasady ich udziału w programach wspólnotowych.(15) W celu zwiększenia znaczenia i oddziaływania niniejszych warunków ramowych należy podejmowane działania stale monitorować i regularnie oceniać, aby, w odpowiednim przypadku, wprowadzić konieczne zmiany.(16) Środki konieczne do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [7],PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zakres1. Decyzja ustanawia ogólne warunki ramowe dla działań Wspólnoty wspomagające politykę ochrony konsumenta, dalej zwane "warunkami ramowymi", na okres określony w art. 5 ust. 1.2. Działania, które mają zostać podjęte na podstawie niniejszych warunków ramowych, uzupełniają działania podjęte przez Państwa Członkowskie i w Państwach Członkowskich w celu ochrony zdrowia, bezpieczeństwa i interesów gospodarczych konsumentów, a także w celu promowania ich prawa do informacji i wykształcenia oraz organizowania się, aby zabezpieczać własne interesy.Artykuł 2Dziedziny działaniaDziałania, które należy podjąć w związku z niniejszymi warunkami ramowymi, dotyczą następujących szczególnych dziedzin:a) ochrony zdrowia konsumentów i bezpieczeństwa w odniesieniu do usług i produktów nieprzeznaczonych do spożycia;b) ochrony interesów gospodarczych i prawnych konsumentów;c) promocji informacji i edukacji konsumentów;d) zachęcania organizacji konsumenckich do udzielania się na poziomie europejskim.Artykuł 3Cele działaniaDziałania, które należy podjąć w ramach niniejszych warunków ramowych, pomagają osiągnąć następujące ogólne cele:a) zapewnienie równomiernie wysokiego poziomu ochrony konsumentów, w szczególności poprzez ustanowienie wspólnych zasad i praktyk ochrony konsumentów i integrowania interesów konsumentów z innymi politykami wspólnotowymi;b) efektywne egzekwowanie zasad ochrony konsumentów, w szczególności poprzez badania rynkowe, współpracę w zakresie administracji i egzekwowania prawa, dostęp konsumentów do informacji o usługach i produktach nieprzeznaczonych do spożycia i dostęp konsumentów do mechanizmów rozwiązywania skarg i sporów; orazc) właściwe zaangażowanie organizacji konsumenckich w rozwój polityki ochrony konsumentów i innych polityk wspólnotowych dotyczących interesów konsumentów.Artykuł 4Rodzaje działań1. Działania, które należy podjąć w związku z niniejszymi warunkami ramowymi, są wymienione w załączniku według celów.2. Działania od 1 do 8, od 11 do 15 oraz 19 przeprowadzane są wykonywane przez Komisję.3. Działania 9 i 10 finansowane są razem przez Wspólnotę i jedno lub więcej Państw Członkowskich lub przez Wspólnotę i właściwe władze uczestniczących państw trzecich zgodnie z art. 9.4. Działania 16, 17 i 18 korzystają z wkładów finansowych Wspólnoty.Artykuł 5Finansowanie1. Ramy finansowe do wykonania niniejszej decyzji w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. ustanawia się na 72 mln EUR, z których 54 mln EUR przypadają na okres do 31 grudnia 2006 r.2. Kwotę zaproponowaną na okres po dniu 31 grudnia 2006 r. uważa się za zatwierdzoną, jeżeli jest ona zgodna z perspektywą finansową na okres rozpoczynający się w 2007 r.3. Organ budżetowy zatwierdza roczne środki w granicach perspektywy finansowej.Artykuł 6Wkład finansowy1. Wkład Wspólnoty we wspólne działania 9 i 10 wyniesie co do zasady 50 % i nie przekracza w żadnym przypadku 70 % całkowitych kosztów działania. Komisja jasno wyznacza wspólne działania, które będą się kwalifikowały do wniesienia wkładu finansowego powyżej 50 %.2. Wkłady finansowe na działanie 16 nie przekraczają 50 % wydatków związanych z wykonaniem kwalifikujących się działań.3. Wkłady finansowe na działanie 17 nie przekraczają 95 % wydatków związanych z wykonaniem kwalifikujących się działań.4. Ponowne przyznanie wkładów finansowych na działania 16 i 17 dla kwalifikujących się organizacji, które w poprzednim roku aktywnie i skutecznie reprezentowały interesy konsumentów, nie podlegają zasadzie stopniowego zmniejszania.5. Wkłady finansowe na działanie 18 wyniosą co do zasady 50 % i w żadnym przypadku nie przekroczą 75 % kwalifikujących się wydatków na wykonanie projektu. Komisja jasno określa szczegółowe projekty, które będą kwalifikowały się do wniesienia wkładu finansowego powyżej 50 %.Artykuł 7Beneficjenci1. Wkłady finansowe na wspólne działania 9 i 10 mogą zostać przyznane podmiotowi publicznemu lub podmiotowi o celu niezarobkowym wyznaczonemu przez Państwo Członkowskie lub odnośne właściwe władze za zgodą Komisji.2. Wkłady finansowe na działanie 16 mogą zostać przyznane europejskim organizacjom konsumenckim, które:a) są pozarządowe, nie mają celu zarobkowego, niezależne od interesów przemysłowych, handlowych i biznesowych lub innych sprzecznych interesów, a ich najważniejszymi celami i działalnością są promocja oraz ochrona zdrowia, bezpieczeństwa i interesów gospodarczych konsumentów Wspólnoty;b) są upoważnione do reprezentowania interesów konsumentów na poziomie wspólnotowym przez krajowe organizacje konsumenckie w przynajmniej połowie Państw Członkowskich które, zgodnie z krajowymi przepisami lub praktyką, reprezentują konsumentów, a także działają na poziomie regionalnym lub krajowym; orazc) przedłożyły Komisji dostateczne wyjaśnienia dotyczące swoich członków, przepisów wewnętrznych i źródeł finansowania.3. Wkłady finansowe dla działania 17 mogą być przyznane europejskim organizacjom konsumenckim, które:a) są pozarządowe, nie mają celu zarobkowego, niezależne od interesów przemysłowych, handlowych i biznesowych lub innych konfliktogennych interesów, a ich najważniejszymi celami i działalnością jest reprezentowanie interesów konsumentów w procesie standardyzacji na poziomie wspólnotowym; orazb) są upoważnione w co najmniej dwóch trzecich Państw Członkowskich do reprezentowania interesów konsumentów na poziomie wspólnotowym:- przez podmioty reprezentujące zgodnie z krajowymi przepisami lub praktyką krajowe organizacje konsumenckie w Państwach Członkowskich, lub- o ile podmioty takie nie istnieją, przez krajowe organizacje konsumenckie w Państwach Członkowskich, które zgodnie z krajowymi przepisami lub praktyką reprezentują konsumentów i działają na poziomie krajowym.4. Wkłady finansowe na działanie 18 mogą być przyznane osobie prawnej lub stowarzyszeniu osób prawnych, włączając odpowiednie niezależne podmioty publiczne i regionalne organizacje konsumenckie, które działają niezależnie od przemysłu i handlu i są odpowiedzialne za wykonanie projektów.Artykuł 8WykluczenieWnioskodawców lub oferentów i wykonawców uznanych winnymi składania fałszywych oświadczeń lub rażącego niedopełnienia wynikających z umowy zobowiązań wyłącza się z przyznawania dalszych zleceń zgodnie z art. 96 rozporządzenia finansowego.Artykuł 9Udział państw trzecichUdział w niniejszych warunkach ramowych jest otwarty dla:a) państw EFTA/EOG zgodnie z warunkami ustanowionymi w Porozumieniu EOG;b) krajów stowarzyszonych zgodnie z warunkami ustanowionymi w odpowiednich umowach dwustronnych ustanawiających ogólne zasady dotyczące ich udziału w programach wspólnotowych.Artykuł 10Spójność i komplementarność1. Komisja zapewnia spójność działań wykonanych w ramach niniejszych warunków ramowych ze strategią polityki ochrony konsumentów.2. Komisja zapewnia spójność i komplementarność między działaniami wykonanymi w ramach niniejszych warunków ramowych a innymi programami wspólnotowymi i inicjatywami.Artykuł 11Program pracyKomisja przyjmuje roczny program pracy zawierający:a) priorytety dla działań w ramach poszczególnych celów;b) podział budżetu rocznego według rodzajów działań wymienionych w art. 4;c) planowany harmonogram zaproszeń do składania ofert, wspólnych działań i konkursów;d) w przypadku konkursów, wybór i kryteria udzielania zamówień dla działań 16, 17 i 18, kryteria dla wkładów finansowych powyżej 50 % dla działania 18 i dostępną indykatywną kwotę przeznaczoną na każdy z konkursów, zgodnie z odnośnymi przepisami rozporządzenia finansowego, a także przy uwzględnieniu w najszerszym możliwym zakresie potrzeby ustalenia prostych wymogów administracyjnych, w szczególności w przypadku niewielkich kwot nakładów finansowych na szczególne projekty.Artykuł 12Publikacja i procedury1. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz na stronie internetowej Komisji:a) konkurs dla działań 16 i 17; orazb) przynajmniej co 2 lata konkurs dla działania 18, przedstawiający priorytety działania, które ma być podjęte.2. Na wczesnym etapie procedury oceny wniosków o przyznanie wkładów finansowych Komisja informuje wnioskodawców, w przypadku gdy się oni nie kwalifikują lub gdy ich wniosek nie zawiera informacji niezbędnych do zweryfikowania zgodności wniosku z kryteriami wyboru.3. W okresie 3 miesięcy od nieprzekraczalnego terminu na złożenie wniosków Komisja decyduje o przyznaniu wkładów finansowych dla działań 16, 17 i 18.4. Lista odbiorców wkładów finansowych oraz lista działań finansowanych w ramach niniejszych warunków ramowych jest corocznie publikowana na stronie internetowej Komisji z podaniem kwot.Artykuł 13Monitorowanie i ocena1. Komisja zapewnia efektywne i regularne monitorowanie działań podejmowanych w ramach niniejszych warunków ramowych oraz przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w połowie okresu w sprawie wykonywania niniejszych warunków ramowych do dnia 31 grudnia 2005 r. Komisja corocznie informuje Parlament Europejski w przypadku, gdy proces decyzyjny dotyczący wniosków dla działań 16, 17 i 18 przekroczy trzymiesięczny okres określony w art. 12 ust. 3.2. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające działania przeprowadzone na podstawie niniejszych warunków ramowych, zanim przedłoży propozycję przedłużenia ich obowiązywania, w każdym razie najpóźniej do dnia 31 grudnia 2007 r.Artykuł 14Wykonanie działań1. Komisja odpowiada za zarządzanie i wykonanie niniejszej decyzji zgodnie z rozporządzeniem finansowym.2. Działania przewidziane w art. 4 ust. 3 i 4 oraz art. 11 są przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 15 ust. 2.Artykuł 15Procedura komitetu1. Komisję wspomaga Komitet.2. W przypadku odniesienia do tego ustępu stosuje się art. 3 ust. 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając jej art. 8.3. Komitet przyjmuje regulamin wewnętrzny.Artykuł 16Wejście w życieDecyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 8 grudnia 2003 r.W imieniu Parlamentu EuropejskiegoP. CoxPrzewodniczącyW imieniu RadyF. FrattiniPrzewodniczący[1] Dz.U. C 234 z 30.9.2003, str. 86.[2] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 24 września 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 1 grudnia 2003 r.[3] Dz.U. C 81 z 21.3.2000, str. 1.[4] Dz.U. L 258 z 10.10.2003, str. 35.[5] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.[6] Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1. Porozumienie zmienione decyzją 2003/429/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 25).[7] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKDZIAŁANIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 4, WYMIENIONE WEDŁUG CELÓWCel a): Wysoki wspólny poziom ochrony konsumentówDziałanie 1: Doradztwo naukowe, analiza ryzyka zawierająca ocenę porównawczą i ocenę środków redukcji ryzyka istotnych dla zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów w odniesieniu do produktów i usług nieprzeznaczonych do spożycia.Działanie 2: Wypracowanie inicjatyw prawnych oraz innych inicjatyw regulacyjnych oraz promocja samodzielnych inicjatyw regulacyjnych, w tym m.in.:2.1. Analizy porównawczej rynków i systemów regulacyjnych2.2 Ekspertyzy prawnej i technicznej dla rozwoju polityki w zakresie bezpieczeństwa usług2.3. Ekspertyzy technicznej dla rozwoju mandatów na opracowanie norm dla produktów i usług2.4. Ekspertyzy prawnej i technicznej dla rozwoju polityki w zakresie interesów gospodarczych konsumentów2.5. Warsztatów z udziałem grup interesów i fachowców.Działanie 3: Monitorowanie i ocena rozwoju rynku mającego wpływ na interesy gospodarcze oraz inne konsumentów, włączając w to m.in. badania cen, inwentaryzacje i analizy skarg konsumentów oraz badania zmian struktur rynków.Działanie 4: Zbieranie oraz wymiana danych i informacji stanowiących bazę dla rozwoju polityki ochrony konsumentów, a także dla integracji interesów konsumentów w obrębie innych polityk UE, włączając m.in. badania zachowań konsumentów i przedsiębiorstw, zbieranie i analizy danych statystycznych i innych ważnych danych.Cel b): Skuteczne egzekwowanie zasad ochrony konsumentówDziałanie 5: Koordynacja działań nadzoru i egzekwowania, włączając m.in.:5.1. Rozwój narzędzi IT (np. bazy danych, systemów informacji i komunikacji) przeznaczonych do współpracy przy egzekwowaniu prawa5.2. Szkolenie, seminaria i programy wymiany dla urzędników uczestniczących we wspólnych działaniach na rzecz egzekwowania5.3. Planowanie i rozwój wspólnych działań na rzecz egzekwowania5.4. Wspólne działania pilotażowe na rzecz egzekwowania.Działanie 6: Rozwój łatwo i publicznie dostępnych baz danych zawierających informacje na temat stosowania praw konsumenckich i orzecznictwa z tego zakresu, wynikających ze wspólnotowych przepisów prawnych w odniesieniu do ochrony konsumentów, włączając w to uzupełnienie i poprawę bazy danych dotyczącej nieuczciwych warunków umów.Działanie 7: Monitorowanie i ocena bezpieczeństwa produktów i usług nieprzeznaczonych do spożycia, włączając m.in.:7.1. Rozbudowę i poszerzanie zakresu systemu ostrzegania RAPEX, z uwzględnieniem rozwoju wymiany informacji z zakresu badania rynku7.2. Techniczną analizę powiadomień alarmowych7.3. Zbieranie i ocenę danych dotyczących ryzyka związanego z konsumentami powodowanego przez pewne produkty i usługi7.4. Rozwój sieci bezpieczeństwa produktów konsumenckich zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE [1].Działanie 8: Monitorowanie funkcjonowania i ocena wpływu alternatywnych systemów rozstrzygania sporów, w szczególności systemów on-line oraz ich efektywności w rozstrzyganiu skarg i sporów transgranicznych, jak również pomoc techniczna w celu dalszego rozwoju europejskiego pozasądowego systemu sieci rozwiązywania sporów transgranicznych konsumentów.Działanie 9: (Wspólne działanie) Wkłady finansowe na rzecz podmiotów publicznych lub podmiotów o celach niezarobkowych należących do sieci wspólnotowych służących konsumentom informacją i pomocą celem wykonywania ich praw i uzyskania dostępu do właściwych procedur rozstrzygania sporów (sieć europejskich central konsumenckich i agencji informacyjnych pozasądowego rozstrzygania sporów transgranicznych konsumentów, zgodnie z art. 7 ust. 1).Działanie 10 (Wspólne działanie):Wkłady finansowe na rzecz szczególnych wspólnych działań nadzoru i egzekwowania w celu poprawy współpracy w zakresie administracji oraz egzekwowania wspólnego prawa ochrony konsumentów, łącznie z Dyrektywą w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów, oraz innych działań w kontekście współpracy administracyjnej, na warunkach określonych w art. 7 ust. 1.Cel c): Odpowiednie zaangażowanie organizacji konsumenckich w tworzenie polityk UEDziałanie 11: Przekazanie organizacjom konsumenckim szczegółowej wiedzy technicznej i prawniczej w celu wsparcia ich udziału oraz wkładu w proces konsultacyjny dotyczący politycznych inicjatyw prawodawczych i nieprawodawczych, w odnośnych dziedzinach politycznych, jak polityka rynku wewnętrznego, usługi użyteczności publicznej i 10-letni program ramowy w sprawie trwałej produkcji i konsumpcji, jak i wsparcia nadzoru rynku.Działanie 12: Reprezentowanie interesów konsumentów europejskich na forum międzynarodowym, łącznie z międzynarodowymi organami ds. standaryzacji i międzynarodowymi organizacjami ds. handlu.Działanie 13: Szkolenia pracowników regionalnych, krajowych i europejskich organizacji konsumenckich oraz inne działania służące poszerzaniu kompetencji, włączając kursy z dziedziny rozwoju projektów i procedur realizowania projektów, forum internetowe dotyczące szczególnych projektów, seminaria i posiedzenia wspierające projekty partnerskie.Działanie 14: Akcje informacyjne dotyczące praw konsumenckich wynikające z przepisów prawnych w dziedzinie ochrony konsumentów oraz innych działań Wspólnoty mających na celu ochronę konsumentów, w szczególności w nowych Państwach Członkowskich, we współpracy z ich organizacjami konsumenckimi.Działanie 15: Edukacja konsumentów, włączając w to działania ukierunkowane na młodych konsumentów i rozwój interaktywnych instrumentów on-line służących wyjaśnianiu konsumentom ich praw na rynku wewnętrznym i przy transakcjach transgranicznych.Działanie 16: Wkłady finansowe na rzecz działalności europejskich organizacji konsumenckich, zgodnie z warunkami określonymi w art. 7 ust. 2.Działanie 17: Wkłady finansowe na rzecz funkcjonowania europejskich organizacji konsumenckich reprezentujących interesy konsumentów w odniesieniu do rozwoju norm dla produktów i usług na poziomie wspólnotowym, zgodnie z warunkami określonymi w art. 7 ust. 3.Cele a), b) i c):Działanie 18: Wkłady finansowe na rzecz szczególnych projektów na poziomie wspólnotowym lub krajowym wspomagających cele polityki ochrony konsumentów określone w art. 3, zgodnie z warunkami określonymi w art. 7 ust. 4, łącznie z wkładami finansowymi m.in. na rzecz:- szczególnych projektów podejmowanych przez organizacje konsumenckie i dążących do efektywnego wdrożenia dorobku wspólnotowego w zakresie ochrony konsumentów w nowych Państwach Członkowskich,- szczególnych projektów promujących transgraniczną wymianę informacji i najlepsze praktyki dotyczące integracji praw konsumentów z innymi politykami.Działanie 19: Ocena działań podjętych na podstawie niniejszych warunków ramowych.[1] Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/95/WE z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (Dz.U. L 11 z 15.1.2002, str. 4).--------------------------------------------------


title: 2010/383/: Decyzja Rady z dnia 29 czerwca 2010 r. dotycząca stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (pozycje w budżecie)

text:
               10.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 175/34

         DECYZJA RADY
   z dnia 29 czerwca 2010 r.
   dotycząca stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (pozycje w budżecie)
   (2010/383/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 i art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera szczegółowe postanowienia w sprawie współpracy pomiędzy Unią Europejską a państwami EFTA należącymi do EOG poza czterema swobodami.

               (2)

               Właściwe jest kontynuowanie współpracy pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii w zakresie wdrażania, funkcjonowania i rozwoju rynku wewnętrznego po dniu 31 grudnia 2009 r. Dotyczy to następujących pozycji w budżecie:
               12 01 04 01 Wdrażanie i rozwój rynku wewnętrznego – Wydatki na administrację i zarządzanie.
               12 02 01 Wdrażanie i rozwój rynku wewnętrznego.
               02 03 01 Funkcjonowanie i rozwój rynku wewnętrznego, zwłaszcza w dziedzinach notyfikacji, certyfikacji i zbliżania przepisów sektorowych.
               02 01 04 01 Funkcjonowanie i rozwój rynku wewnętrznego, zwłaszcza w dziedzinach notyfikacji, certyfikacji i dostosowania przepisów sektorowych – Wydatki na administrację i zarządzanie.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG. Właściwe jest ustalenie stanowiska Unii we Wspólnym Komitetcie EOG,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte przez Unię we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie planowanej zmiany do protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, ma na celu zatwierdzenie projektu decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonego do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 29 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. ESPINOSA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      ZAŁĄCZNIK

         PROJEKT
         DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
         nr
         z dnia
         zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
         WSPÓLNY KOMITET EOG,
         uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 86 i 98,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Protokół 31 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 93/2009 z dnia 3 lipca 2009 r. (1).

                     (2)

                     Właściwe jest kontynuowanie współpracy między Umawiającymi się Stronami Porozumienia w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii w zakresie wdrażania, funkcjonowania i rozwoju rynku wewnętrznego.

                     (3)

                     Protokół 31 do Porozumienia powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić kontynuowanie tej rozszerzonej współpracy po dniu 31 grudnia 2009 r.

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         W art. 7 protokołu 31 do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

                     1)

                     zapis „lata 2004, 2005, 2006, 2007, 2008 i 2009” w ust. 6 otrzymuje brzmienie: „lata 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010”;

                     2)

                     zapis „lata budżetowe 2006, 2007, 2008 i 2009” w ust. 7 otrzymuje brzmienie: „lata budżetowe 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010”;

                     3)

                     zapis „lata budżetowe 2008 i 2009” w ust. 8 otrzymuje brzmienie: „lata budżetowe 2008, 2009 i 2010”.

               Artykuł 2
         Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia (2).
         Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r.
         Artykuł 3
         Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  Sekretarze

                  Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. L 277 z 22.10.2009, s. 49.

         (2)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.].


title: 2005/861/WE: Decyzja Rady z dnia  24 listopada 2005 r.  w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów

text:
               3.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 317/18

      DECYZJA RADY

   z dnia 24 listopada 2005 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów
   (2005/861/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Niderlandów,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2002 r. do dnia 25 stycznia 2006 r. (1).

               (2)

               Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Pana G. Ph. HUFFNAGELA,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się:
   Panią L. J. GRIFFITH,
   Wethouder w Amsterdamie,
   zastępcą członka Komitetu Regionów na pozostały okres kadencji, to znaczy do dnia 25 stycznia 2006 r. na miejsce Pana G. Ph. HUFFNAGELA.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 24 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         I. LEWIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


title: 2005/577/,: Decyzja Rady z dnia 22 lipca 2005 r. w sprawie mianowania sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

text:
               28.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 197/28

      DECYZJA RADY

   z dnia 22 lipca 2005 r.
   w sprawie mianowania sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej
   (2005/577/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 225a,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 140b,
   uwzględniając decyzję Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającą Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (1), w szczególności jej art. 3 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej został ustanowiony decyzją Rady 2004/752/WE, Euratom, na podstawie art. 225a i 245 Traktatu WE oraz art. 140b i 160 Traktatu EWEA. Na mocy tej decyzji dodano w tym celu załącznik do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości (dalej zwany „załącznikiem I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości”).

               (2)

               Artykuł 3 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości stanowi:

                           „1.

                        Sędziowie są mianowani przez Radę, stanowiącą zgodnie z art. 225a akapit czwarty Traktatu WE i art. 140b akapit czwarty Traktatu EWEA, po konsultacji z komitetem przewidzianym w niniejszym artykule. Przy mianowaniu sędziów, Rada zapewnia zrównoważony skład Sądu w odniesieniu do obywateli Państw Członkowskich pochodzących z możliwie najszerszego obszaru geograficznego oraz w odniesieniu do reprezentowanych krajowych systemów sądowniczych.

                           2.

                        Każda osoba posiadająca obywatelstwo Unii i spełniająca warunki przewidziane w art. 225a akapit czwarty Traktatu WE i art. 140b akapit czwarty Traktatu EWEA może przedstawić swoją kandydaturę. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na zalecenie Trybunału Sprawiedliwości, określa warunki i zasady dotyczące przedstawiania i rozpatrywania kandydatur.

                           3.

                        Tworzy się komitet składający się z siedmiu osobistości wybranych spośród byłych członków Trybunału Sprawiedliwości i Sądu Pierwszej Instancji oraz prawników o uznanej kompetencji. O mianowaniu członków komitetu oraz zasadach jego działania decyduje Rada stanowiąca większością kwalifikowaną na zalecenie prezesa Trybunału Sprawiedliwości.

                           4.

                        Komitet wydaje opinię, czy kandydat jest odpowiedni do pełnienia funkcji sędziego Sądu do spraw Służby Publicznej. Komitet dołącza do tej opinii listę kandydatów o najbardziej odpowiednim doświadczeniu na najwyższym poziomie. Lista taka powinna zawierać co najmniej dwukrotnie większą liczbę kandydatów od liczby sędziów, którzy mają być mianowani przez Radę.”

               (3)

               Decyzją 2005/150/WE, Euratom (2), Rada określiła warunki i zasady dotyczące przedstawiania i rozpatrywania kandydatur w celu mianowania sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej, zgodnie z postanowieniami art. 3 ust. 2 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości.

               (4)

               Decyzją nr 2005/49/WE, Euratom (3), Rada ustanowiła zasady działania komitetu, o którym mowa w art. 3 ust. 3 załącznika I do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości.

               (5)

               Decyzją nr 2005/151/WE, Euratom (4), Rada mianowała członków komitetu, o którym mowa w art. 3 ust. 3 załącznika I do Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości.

               (6)

               Zaproszenie do zgłaszania kandydatur na stanowiska sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej zostało opublikowane dnia 23 lutego 2005 r. (Dz.U. C 47 A, str. 1), a termin zgłaszania kandydatur upłynął w dniu 15 kwietnia 2005 r. Zarejestrowano dwieście czterdzieści trzy kandydatury.

               (7)

               Komitet ustanowiony w art. 3 ust. 3 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości zebrał się kilkakrotnie w maju i czerwcu 2005 r. W wyniku swoich prac, komitet wydał opinię i listę przewidziane w art. 3 ust. 4 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości. Lista obejmuje czternastu kandydatów.

               (8)

               Na mocy art. 225a akapit czwarty Traktatu WE i art. 140b akapit czwarty Traktatu EWEA sędziowie Sądu do spraw Służby Publicznej są mianowani przez Radę.

               (9)

               Należy zatem mianować siedem osób spośród kandydatów figurujących na wyżej wymienionej liście, zapewniając przy tym zrównoważony skład Sądu w odniesieniu do obywateli Państw Członkowskich pochodzących z możliwie najszerszego obszaru geograficznego oraz w odniesieniu do reprezentowanych krajowych systemów sądowniczych, zgodnie z postanowieniami art. 3 ust. 1 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości.

               (10)

               Na mocy art. 2 akapit drugi zdanie pierwsze załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości, sędziowie Sądu do spraw Służby Publicznej są mianowani na okres sześciu lat. Na zasadzie odstępstwa od tego postanowienia, art. 3 ust. 2 decyzji 2004/752/WE, Euratom przewiduje, że niezwłocznie po złożeniu ślubowania przez wszystkich sędziów Sądu przewodniczący Rady przystępuje do wyboru w drodze losowania trzech sędziów tego Sądu, którzy zakończą pełnienie swoich funkcji z upływem pierwszych trzech lat kadencji. Należy w odpowiedni sposób rozpowszechnić wynik tego wyboru poprzez opublikowanie go w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (11)

               Należy również zauważyć, że w kwestii wyznaczenia pierwszego prezesa Sądu do spraw Służby Publicznej, art. 3 ust. 1 decyzji 2004/752/WE, Euratom przewiduje możliwość podjęcia przez Radę decyzji o zastosowaniu procedury określonej w art. 4 ust. 1 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości, który stanowi, że sędziowie wybierają spośród siebie na okres trzech lat prezesa Sądu do spraw Służby Publicznej. Należy skorzystać z tej możliwości,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące osoby mianuje się sędziami Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej:

               —

               Irena BORUTA

               —

               Stéphane GERVASONI

               —

               Heikki KANNINEN

               —

               Horstpeter KREPPEL

               —

               Paul J. MAHONEY

               —

               Charisios TAGARAS

               —

               Sean VAN RAEPENBUSCH

         Artykuł 2
   Czterech spośród tych sędziów mianuje się na okres sześciu lat, od dnia 1 października 2005 r. do dnia 30 września 2011 r.
   Pozostałych trzech sędziów mianuje się na okres trzech lat, od dnia 1 października 2005 r. do dnia 30 września 2008 r.
   Sekretariat Generalny Rady publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej decyzję w sprawie wyboru przez przewodniczącego Rady w drodze losowania trzech sędziów Sądu, którzy zakończą pełnienie swoich funkcji z upływem pierwszych trzech lat kadencji.
   Artykuł 3
   W celu wyznaczenia pierwszego prezesa Sądu do spraw Służby Publicznej stosuje się procedurę przewidzianą w art. 4 ust. 1 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 lipca 2005 r.

            W imieniu Rady

         J. STRAW

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 333 z 9.11.2004, str. 7.

      (2)  Dz.U. L 50 z 23.2.2005, str. 7.

      (3)  Dz.U. L 21 z 25.1.2005, str. 13.

      (4)  Dz.U. L 50 z 23.2.2005, str. 9.


title: Decyzja Rady 2008/605/WPZiB z dnia 22 lipca 2008 r. wprowadzająca w życie wspólne stanowisko 2004/161/WPZiB odnawiające środki ograniczające w odniesieniu do Zimbabwe

text:
               23.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 194/34

      DECYZJA RADY 2008/605/WPZiB
   z dnia 22 lipca 2008 r.
   wprowadzająca w życie wspólne stanowisko 2004/161/WPZiB odnawiające środki ograniczające w odniesieniu do Zimbabwe
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając wspólne stanowisko 2004/161/WPZiB (1), w szczególności jego art. 6, w związku z art. 23 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy wspólnego stanowiska 2004/161/WPZiB Rada przyjęła środki mające na celu między innymi niedopuszczanie do wjazdu na terytorium państw członkowskich oraz przejazdu przez nie osób prowadzących działania poważnie naruszające zasady demokracji, poszanowanie praw człowieka i zasady państwa prawa w Zimbabwe, a także zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych należących do członków rządu Zimbabwe, jak i do wszystkich osób fizycznych lub prawnych, jednostek lub podmiotów z nimi związanych, których wykaz znajduje się w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/161/WPZiB.

               (2)

               W następstwie aktów przemocy zorganizowanych i dokonanych przez władze Zimbabwe podczas kampanii przed wyborami prezydenckimi w 2008 roku, która uczyniła z tych wyborów zaprzeczenie zasad demokracji, do wykazu znajdującego się w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/161/WPZiB należy dodać pewne osoby i jednostki. Oprócz tego, że ich działania poważnie naruszają zasady demokracji, poszanowanie praw człowieka i zasady państwa prawa w Zimbabwe, osoby te i jednostki są związane z reżimem z uwagi na pełnione przez nie funkcje lub należy uznać, że są związane z reżimem z powodu ich udziału w aktach przemocy zorganizowanych i dokonanych przez władze Zimbabwe lub podburzaniu do nich,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Osoby i jednostki wymienione w załączniku do niniejszej decyzji dodaje się do wykazu znajdującego się w załączniku do wspólnego stanowiska 2004/161/WPZiB.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 lipca 2008 r.

            W imieniu Rady

         B. KOUCHNER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 50 z 20.2.2004, s. 66. Wspólne stanowisko ostatnio zmienione decyzją 2007/455/WPZiB (Dz.U. L 172 z 30.6.2007, s. 89).

      ZAŁĄCZNIK
      Osoby i jednostki, o których mowa w art. 1:

                              132.

                              Gono, Gideon

                  Prezes banku centralnego

                              133.

                              Kazembe, Joyce

                  Wiceprzewodniczący Komisji Wyborczej Zimbabwe

                              134.

                              Patel, Bharat

                  Prokurator generalny

                              135.

                              Chiwenga, Jocelyn

                  Przedsiębiorca, żona generała Chiwengi, szefa sił zbrojnych

                              136.

                              Dube, Tshingo

                  Dyrektor generalny przemysłu obronnego Zimbabwe i kandydat ZANU-PF w wyborach parlamentarnych

                              137.

                              Huni, Munyaradzi

                  Dziennikarz oficjalnego i prorządowego dziennika „The Herald” podżegający do kampanii terroru prowadzonej przed wyborami i w ich trakcie

                              138.

                              Kereke, Munyaradzi

                  Główny doradca prezesa banku centralnego

                              139.

                              Chiremba, Mirirai

                  Kierownik wydziału informacji finansowej banku centralnego

                              140.

                              Zvayi, Caesar

                  Dziennikarz oficjalnego i prorządowego dziennika „The Herald” podżegający do kampanii terroru prowadzonej przed wyborami i w ich trakcie

                              141.

                              Chingoka, Peter

                  Przewodniczący federacji krykieta Zimbabwe, który publicznie popierał kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              142.

                              Chimedza, Paul Dr

                  Przewodniczący światowego stowarzyszenia medycznego zajmujący się kwestiami Zimbabwe, który odmówił udzielenia pomocy ofiarom z MDC (opozycja)

                              143.

                              Generał sił powietrznych Karakadzai

                  Prowincja Harare, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              144.

                              Płk C. Sibanda

                  Prowincja Bulawayo, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              145.

                              Generał brygady Tarumbwa

                  Manicaland i Mutare Południowe, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              146.

                              Płk M. Mzilikazi (MID)

                  Buhera Środkowa, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              147.

                              Płk Mutsvunguma

                  Headlands, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              148.

                              Generał brygady Shungu

                  Mashonaland Środkowy, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              149.

                              Płk Chipwere

                  Bindura Południowa, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              150.

                              Płk F. Mhonda

                  Rushinga, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              151.

                              Generał sił powietrznych Muchena

                  Midlands, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              152.

                              Generał sił powietrznych Abu Basutu

                  Matabeleland Południowy, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              153.

                              Generał brygady Khumalo

                  Matabeleland Północny, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              154.

                              Generał korpusu E. A. Rugeje

                  Prowincja Masvingo, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              155.

                              Płk G. Mashava

                  Chiredzi Środkowe, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              156.

                              Podpłk Col. Muchono

                  Mwenezi Zachodnie, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              157.

                              Podpłk Mpabanga

                  Mwenezi Wschodnie, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              158.

                              Komendant R. Kwenda

                  Zaka Wschodnia, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              159.

                              Generał brygady Sigauke

                  Prowincja Mash Zachodni, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              160.

                              Płk Gwekwerere

                  Chinhoyi, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              161.

                              Płk C. T. Gurira

                  Mhondoro Mubaira, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              162.

                              Generał brygady D. Nyikayaramba

                  Mashonaland Wschodni, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              163.

                              Generał brygady Rungani

                  Generał brygady w stanie spoczynku, osoba bezpośrednio zaangażowana w kampanię terroru prowadzoną przed wyborami i w ich trakcie

                              164.

                              Chinotimba, Joseph

                  Wiceprzewodniczący krajowego stowarzyszenia weteranów wojny wyzwoleńczej Zimbabwe, kierujący milicją ZANU-PF

                              165.

                              Moyo, Gilbert

                  „Weteran wojny” zamieszany w liczne zbrodnie popełnione w Mashonalandzie Zachodnim (Chegutu), kierujący milicją ZANU-PF

                              166.

                              Rangwani, Dani

                  Inspektor policji zamieszany w torturowanie i zatrzymywanie zwolenników MDC, osoba bezpośrednio zaangażowana w akty przemocy popełnione w marcu 2007 r.

                              167.

                              Jangara, Thomsen

                  Zastępca prefekta policji, główny komisarz policji urzędujący w Southerton, odpowiedzialny za strefę Harare południowe, osoba bezpośrednio zaangażowana w akty przemocy popełnione w marcu 2007 r.

                              168.

                              Tonderai Matibiri, Innocent

                  Zastępca dyrektora generalnego policji; bratanek lub afrykański „bliski kuzyn” Mugabe, powołany na wysokie stanowisko, tak aby został następnym dyrektorem generalnym policji, osoba bezpośrednio zaangażowana w akty przemocy popełnione w marcu 2007 r.

                              169.

                              Zidco Holdings

                  Holding finansowy ZANU-PF (alias Zidco Holdings (PVT) Ltd)
                  PO Box 1275, Harare, Zimbabwe

                              170.

                              Jongwe Printing and Publishing Company (PVT) Ltd

                  Komórka wydawnicza Zanu-Pf (alias Jongwe printing and publishing co, alias Jongwe printing and publishing company)
                  14 Austin Road, Coventry road, Workington, Harare, Zimbabwe. PO box 5988, Harare, Zimbabwe

                              171.

                              Cold Comfort Farm Trust Co-operative

                  Przedsiębiorstwo należące do Didymusa Mutasy, związana z nim jest również Grace Mugabe.
                  7 Cowie Road, Tynwald, Harare, Zimbabwe

                              172.

                              Zimbabwe Defence Industries

                  Przedsiębiorstwo w całości należące do rządu Zimbabwe. Dyrektorami są m.in. Leo Mugabe i Solomon Mujuru.
                  10th Floor, Trustee House, 55 Samora Machel Avenue, PO Box 6597, Harare, Zimbabwe


Ważna informacja prawna

|

52007BP0113(01)

1. Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Wspierania Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2005 (C6-0386/2006 - 2006/2153(DEC))

Dziennik Urzędowy 074 E , 20/03/2008 P. 0183 - 0184

		1.Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Wspierania Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2005 (C6-0386/2006 — 2006/2153(DEC))Parlament Europejski,- uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2005 [1],- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2005, wraz z odpowiedziami udzielonymi przez Centrum [2],- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 - C6-0080/2007),- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [3], a w szczególności jego art. 185,- uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego [4], a w szczególności jego art. 12a,- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 [5], a w szczególności art. 94 tego rozporządzenia,- uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0097/2007),1. udziela dyrektorowi Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2005;2. przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).[1] Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 28.[2] Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 60.[3] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).[4] Dz.U. L 39 z 13.2.1975, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2051/2004 (Dz.U. L 355 z 1.12.2004, str. 1).[5] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.--------------------------------------------------


title: 2010/242/: Decyzja Rady z dnia 26 kwietnia 2010 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów jednego członka z Austrii i jednego zastępcy członka z Austrii

text:
               29.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 107/20

         DECYZJA RADY
   z dnia 26 kwietnia 2010 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów jednego członka z Austrii i jednego zastępcy członka z Austrii
   (2010/242/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Austrii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE i 2010/29/UE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. (1)

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Herberta SAUSGRUBERA. Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Markusa WALLNERA na członka Komitetu Regionów,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane w Komitecie Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Markus WALLNER, Stellvertretender Landeshauptmann von Vorarlberg (zmiana mandatu),

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Bernadette MENNEL, Präsidentin des Vorarlberger Landtags.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 kwietnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         M. Á. MORATINOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22 i Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady 2014/512/WPZiB z dnia 31 lipca 2014 r. dotycząca środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie

text:
               31.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 229/13

         DECYZJA RADY 2014/512/WPZiB
   z dnia 31 lipca 2014 r.
   dotycząca środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 6 marca 2014 r. szefowie państw lub rządów Unii Europejskiej stanowczo potępili niesprowokowane pogwałcenie przez Federację Rosyjską suwerenności oraz integralności terytorialnej Ukrainy i wezwali Federację Rosyjską do natychmiastowego wycofania swoich sił zbrojnych do miejsc ich stałego stacjonowania zgodnie ze stosownymi umowami. Oświadczyli oni, że wszelkie dalsze kroki podjęte przez Federację Rosyjską w celu destabilizowania sytuacji na Ukrainie spowodują dodatkowe i daleko idące konsekwencje dla stosunków między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, w wielu obszarach gospodarki.

               (2)

               W dniu 17 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (1); na mocy tej decyzji Rada nałożyła środki polegające na ograniczeniach podróżowania i zamrożeniu aktywów.

               (3)

               W dniu 21 marca 2014 r. Rada Europejska przywołała oświadczenie szefów państw lub rządów z dnia 6 marca 2014 r. i zwróciła się do Komisji i państw członkowskich o przygotowanie ewentualnych ukierunkowanych środków.

               (4)

               W dniach 27 maja, 27 czerwca i 16 lipca 2014 r. szefowie państw lub rządów Unii Europejskiej odnotowali, że trwają prace przygotowawcze nad ewentualnymi ukierunkowanymi środkami prowadzone przez Komisję, ESDZ i państwa członkowskie, tak by niezwłocznie można było podjąć dalsze kroki.

               (5)

               W dniu 22 lipca Rada wezwała Federację Rosyjską, by aktywnie wykorzystała swoje wpływy wśród nielegalnie uzbrojonych ugrupowań, aby zapewnić pełny, natychmiastowy i bezpieczny dostęp do miejsca, gdzie strącono samolot malezyjskich linii lotniczych (lot MH17) w Doniecku, pełną współpracę w zakresie działań służących odzyskaniu szczątków i przedmiotów osobistych oraz pełną współpracę w zakresie niezależnego dochodzenia, obejmującą niezakłócony dostęp do wspomnianego miejsca, na tak długo, jak jest to niezbędne do celów dochodzenia i ewentualnych dochodzeń następczych.

               (6)

               Ponadto Rada wezwała Rosję do powstrzymania nasilającego się przepływu broni, wyposażenia i bojowników przez granicę, aby doprowadzić do szybkich i wymiernych wyników w zakresie łagodzenia konfliktu. Rada zaapelowała również do Rosji, by wycofała swoje dodatkowe wojska z obszaru przygranicznego.

               (7)

               Ponadto Rada przywołała wcześniejsze zobowiązania podjęte przez Radę Europejską i wyraziła gotowość do bezzwłocznego wprowadzenia pakietu dalszych poważnych środków ograniczających, jeżeli nie dojdzie do pełnej i natychmiastowej współpracy ze strony Rosji w odniesieniu do wyżej wymienionych żądań. Rada zwróciła się do Komisji i ESDZ, by zakończyły prace przygotowawcze nad ewentualnymi ukierunkowanymi środkami i by przedstawiły do dnia 24 lipca propozycje dotyczące podjęcia działań, w tym w zakresie: dostępu do rynków kapitałowych, obronności, towarów podwójnego zastosowania i wrażliwych technologii, również w sektorze energetycznym.

               (8)

               Ze względu na powagę sytuacji Rada uważa, że właściwe jest przyjęcie środków ograniczających w odpowiedzi na działania Rosji destabilizujące sytuację na Ukrainie.

               (9)

               W tym kontekście należy zakazać transakcji w zakresie usług finansowych lub inwestycyjnych lub świadczenia takich usług lub prowadzenia transakcji w zakresie nowych obligacji lub akcji lub podobnych instrumentów finansowych o terminie zapadalności przekraczającym 90 dni, wydanych przez rosyjskie instytucje finansowe będące własnością państwa, z wyłączeniem instytucji o statusie międzynarodowym, mających siedzibę w Rosji, ustanowionych na mocy umów międzyrządowych z Rosją w charakterze jednego z udziałowców. Zakazy te nie mają wpływu na udzielanie tym rosyjskim instytucjom finansowym będącym własnością państwa pożyczek niezależnie od ich okresu wymagalności lub na udzielanie przez nie pożyczek niezależnie od ich okresu wymagalności.

               (10)

               Ponadto państwa członkowskie powinny zakazać sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu do Rosji broni i materiału pokrewnego wszelkiego rodzaju. Nabywanie od Rosji broni i materiału pokrewnego wszelkiego rodzaju także powinno być zakazane.

               (11)

               Ponadto powinny być zakazane sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz produktów podwójnego zastosowania przeznaczonych do użytku wojskowego lub dla wojskowych użytkowników końcowych w Rosji. Zakaz ten nie powinien mieć wpływu na wywóz towarów i technologii podwójnego zastosowania, w tym dla aeronautyki i dla przemysłu kosmicznego, do użytku niewojskowego lub dla niewojskowych użytkowników końcowych.

               (12)

               Powinny być zakazane sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz pewnych wrażliwych towarów i technologii, w przypadku gdy są przeznaczone do głębinowej eksploracji i produkcji ropy naftowej, arktycznej eksploracji i produkcji ropy naftowej lub projektów związanych z olejem łupkowym.

               (13)

               Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zakazuje się bezpośredniego lub pośredniego kupna lub sprzedaży, pośrednictwa lub pomocy w wydawaniu lub dokonywania wszelkich innych transakcji w odniesieniu do obligacji, akcji lub podobnych instrumentów finansowych o terminie zapadalności przekraczającym 90 dni, wydanych po dniu 1 sierpnia 2014 r. przez:

               a)

               znaczące instytucje kredytowe lub instytucje finansowania rozwoju z siedzibą w Rosji, pozostające w ponad 50 % własnością publiczną lub pod kontrolą publiczną na dzień 1 sierpnia 2014 r., wymienione w załączniku;

               b)

               wszelkie osoby prawne, podmioty lub organy z siedzibą poza Unią będące w ponad 50 % własnością podmiotu wymienionego w załączniku; lub

               c)

               wszelkie osoby prawne, podmioty lub organy działające w imieniu lub pod kierunkiem podmiotu, o którym mowa w lit. b), lub wymienionego w załączniku.

         Artykuł 2
   1.   Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, broni i materiału pokrewnego wszelkiego rodzaju — łącznie z bronią i amunicją, pojazdami i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym oraz częściami zamiennymi do nich — do Rosji przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub statków powietrznych państw członkowskich, bez względu na to, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich.
   2.   Zakazuje się:

               a)

               świadczenia pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług w związku z działaniami wojskowymi oraz w związku z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i używaniem broni i materiału pokrewnego wszelkiego rodzaju — łącznie z bronią i amunicją, pojazdami i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym oraz częściami zamiennymi do nich — bezpośrednio lub pośrednio na rzecz jakichkolwiek osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w Rosji lub do wykorzystania w Rosji;

               b)

               zapewniania finansowania lub pomocy finansowej w związku z działaniami wojskowymi, w tym zwłaszcza udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń lub gwarancji kredytów eksportowych, a także ubezpieczeń i reasekuracji, na jakąkolwiek sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz broni i materiału pokrewnego lub na świadczenie odnośnej pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług bezpośrednio lub pośrednio na rzecz jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów w Rosji lub do wykorzystania w Rosji.

         3.   Zakazuje się przywozu, zakupu lub transportu broni i materiału pokrewnego wszelkiego rodzaju — łącznie z bronią i amunicją, pojazdami i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym oraz częściami zamiennymi do nich — z Rosji przez obywateli państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub statków powietrznych państw członkowskich.
   4.   Zakazy, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, pozostają bez uszczerbku dla wykonania umów lub porozumień zawartych przed dniem 1 sierpnia 2014 r. i dla dostarczania części zamiennych i świadczenia usług niezbędnych do konserwacji i bezpieczeństwa istniejących zdolności w Unii.
   Artykuł 3
   1.   Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, towarów i technologii podwójnego zastosowania, wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (2), do wojskowego użytku w Rosji lub na rzecz jakiekolwiek wojskowego użytkownika końcowego w Rosji przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub statków powietrznych państw członkowskich, bez względu na to, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich.
   2.   Zakazuje się:

               a)

               świadczenia pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług w związku z towarami i technologiami określonymi w ust. 1 oraz w związku z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i używaniem tych towarów i technologii, bezpośrednio lub pośrednio na rzecz jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów w Rosji lub do wykorzystania w Rosji;

               b)

               zapewniania finansowania lub pomocy finansowej w związku z towarami i technologiami określonymi w ust. 1, w tym zwłaszcza udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, na jakąkolwiek sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz tych towarów i technologii lub na świadczenie odnośnej pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług, bezpośrednio lub pośrednio na rzecz jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów w Rosji lub do wykorzystania w Rosji.

         3.   Zakazy, o których mowa w ust. 1 i 2, pozostają bez uszczerbku dla wykonywania umów lub porozumień zawartych przed dniem 1 sierpnia 2014 r.
   Artykuł 4
   1.   Uprzedniego zezwolenia właściwego organu w wywożącym państwie członkowskim wymaga sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz, bezpośrednio lub pośrednio, niektórych technologii służących do głębinowej eksploracji i produkcji ropy naftowej, do arktycznej eksploracji i produkcji ropy naftowej lub do projektów związanych z olejem łupkowym w Rosji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających lub statków powietrznych podlegających jurysdykcji państw członkowskich.
   Unia podejmuje działania konieczne do określenia stosownych produktów, które mają być objęte niniejszym ustępem.
   2.   Uprzedniego zezwolenia właściwego organu w wywożącym państwie członkowskim wymaga również:

               a)

               świadczenie pomocy technicznej lub innych usług w związku z technologiami, o których mowa w ust. 1;

               b)

               finansowanie lub udzielanie pomocy finansowej do celów jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu technologii, o których mowa w ust. 1, lub do celów udzielania odnośnej pomocy technicznej lub prowadzenia odnośnych szkoleń.

         3.   Właściwe organy państw członkowskich nie udzielają zezwolenia na jakąkolwiek sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz technologii ani na świadczenie usług, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli stwierdzą, że odnośna sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz albo świadczenie odnośnych usług służy głębinowej eksploracji i produkcji ropy naftowej, arktycznej eksploracji i produkcji ropy naftowej lub projektom związanym z olejem łupkowym w Rosji.
   4.   Ust. 3 pozostaje bez uszczerbku dla wykonania umów zawartych przed dniem 1 sierpnia 2014 r.
   Artykuł 5
   Aby zapewnić maksymalne oddziaływanie środków określonych w niniejszej decyzji, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do środków przewidzianych w niniejszej decyzji.
   Artykuł 6
   Działanie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów nie stanowi podstawy żadnej odpowiedzialności z ich strony, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć środki określone w niniejszej decyzji.
   Artykuł 7
   1.   Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone niniejszą decyzją, w tym roszczenia odszkodowawcze lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o przedłużenie terminu płatności lub zapłatę zobowiązań, gwarancji lub odszkodowania, w szczególności gwarancji finansowych lub odszkodowań finansowych w jakiejkolwiek formie — o ile zostały one wniesione przez:

               a)

               podmioty, o których mowa w art. 1 lit. b) lub c), lub wymienione w załączniku;

               b)

               wszelkie inne rosyjskie osoby, podmioty lub organy; lub

               c)

               wszelkie osoby, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu którejkolwiek z osób lub któregokolwiek z podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a) lub b) niniejszego ustępu.

         2.   We wszelkich postępowaniach zmierzających do zaspokojenia roszczenia ciężar dowodu, że zaspokojenie roszczenia nie jest zakazane na mocy ust. 1, spoczywa na osobie dochodzącej zaspokojenia tego roszczenia.
   3.   Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa osób, podmiotów i organów, o których mowa w ust. 1, do wystąpienia o sądową kontrolę legalności niewypełnienia zobowiązań umownych zgodnie z niniejszą decyzją.
   Artykuł 8
   Zakazuje się świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów określonych w art. 1–4, w tym poprzez działanie w charakterze zastępcy dla podmiotów, o których mowa w art. 1.
   Artykuł 9
   1.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 lipca 2015 r.
   2.   Niniejsza decyzja jest przedmiotem stałego przeglądu. Termin jej obowiązywania zostanie przedłużony lub zostanie ona odpowiednio zmieniona, jeżeli Rada uzna, że cele niniejszej decyzji nie zostały osiągnięte.
   3.   Środki ograniczające ustanowione w niniejszej decyzji zostaną poddane przeglądowi nie później niż dnia 31 października 2014 r., w szczególności z uwzględnieniem ich skutków oraz z uwzględnieniem środków przyjętych przez państwa trzecie.
   Artykuł 10
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 78 z 17.3.2014, s. 16.

      (2)  Dz.U. L 134 z 29.5.2009, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      WYKAZ INSTYTUCJI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 LIT. a)

                  1.

                  SBERBANK

                  2.

                  VTB BANK

                  3.

                  GAZPROMBANK

                  4.

                  VNESHECONOMBANK (VEB)

                  5.

                  ROSSELKHOZBANK


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1591 z dnia 14 września 2017 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Austrii

text:
               21.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 243/4

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1591
   z dnia 14 września 2017 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Austrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Austrii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Markusa LINHARTA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Hannes WENINGER, Gemeinderat (Gießhübl) und Abgeordneter zum Nationalrat.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli w dniu 14 września 2017 r.

            W imieniu Rady

         A. ANVELT

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: 2013/42/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUCAP NESTOR/2/2013 z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w misję Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR)

text:
               23.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 20/52

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUCAP NESTOR/2/2013
   z dnia 11 stycznia 2013 r.
   w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w misję Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR)
   (2013/42/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2012/389/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) (1), w szczególności jej art. 10 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 10 ust. 3 decyzji 2012/389/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptowania wkładów państw trzecich do EUCAP NESTOR.

               (2)

               Cywilny dowódca operacji zalecił KPiB zaakceptowanie proponowanego wkładu Norwegii w EUCAP NESTOR i uznanie go za znaczny.

               (3)

               Norwegia powinna zostać zwolniona z wkładów finansowych do budżetu EUCAP NESTOR,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wkłady państw trzecich
   1.   Wkład Norwegii w EUCAP NESTOR zostaje zaakceptowany i uznany za znaczny.
   2.   Norwegia jest zwolniona z wkładów finansowych do budżetu EUCAP NESTOR.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 stycznia 2013 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 40.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/642 z dnia 15 kwietnia 2015 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek EGF/2014/015 GR/Attica publishing activities z Grecji)

text:
               24.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 106/25

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/642
   z dnia 15 kwietnia 2015 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek EGF/2014/015 GR/Attica publishing activities z Grecji)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (2), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia wsparcia pracownikom zwolnionym i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek, w wyniku spowodowanych globalizacją poważnych zmian w strukturze światowego handlu lub w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 546/2009 (3), bądź w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, a także w celu ułatwienia im reintegracji zawodowej.

               (2)

               Artykuł 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (4) pozwala uruchomić środki z EFG w ramach maksymalnego rocznego pułapu wynoszącego 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.).

               (3)

               W dniu 4 września 2014 r. Grecja złożyła wniosek w sprawie uruchomienia EFG w związku ze zwolnieniami w 46 przedsiębiorstwach prowadzących działalność w dziale 58 według klasyfikacji NACE Rev. 2 (Działalność wydawnicza) (5) w regionie Attyka (EL 30) w Grecji (region poziomu NUTS 2); wniosek został uzupełniony dodatkowymi informacjami, zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy na kwotę 3 746 700 EUR dla wniosku złożonego przez Grecję,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 3 746 700 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 kwietnia 2015 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         Z. KALNIŅA-LUKAŠEVICA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (2)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 546/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (Dz.U. L 167 z 29.6.2009, s. 26).

      (4)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

      (5)  Rozporządzenie (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1).