title: Decyzja w sprawie utworzenia Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich

text:
Ważna informacja prawna

|

31958D1006(02)

Dziennik Urzędowy 017 , 06/10/1958 P. 0419 - 0419

		Decyzjaw sprawie utworzenia "Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich"RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY ENERGII ATOMOWEJ,uwzględniając art. 163 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,uwzględniając wnioski przewodniczącego Zgromadzenia Parlamentarnego, przewodniczących Wysokiej Władzy, Komisji Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Komisji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej,biorąc pod uwagę fakt, iż wskazane jest, by Europejska Wspólnota Gospodarcza, Europejska Wspólnota Węgla i Stali oraz Wspólnota Energii Atomowej posiadały wspólny dziennik urzędowy,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Tworzy się Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich jako dziennik urzędowy Wspólnoty w rozumieniu art. 163 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.Sporządzono w Brukseli, dnia 15 września 1958 r.W imieniu RadyBalkePrzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2010/511/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/127

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego za rok budżetowy 2008
   (2010/511/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Centrum (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (3), w szczególności jego art. 12a,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0091/2010),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego za rok budżetowy 2008;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Dyrektorowi Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 118.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Komisji z dnia 13 kwietnia 2004 r. przyjmująca zobowiązanie zaproponowane w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu krzemu pochodzącego z Rosji (notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1312)

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0445

Dziennik Urzędowy L 127 , 29/04/2004 P. 0114 - 0115

		Decyzja Komisjiz dnia 13 kwietnia 2004 r.przyjmująca zobowiązanie zaproponowane w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu krzemu pochodzącego z Rosji(notyfikowana jako dokument nr C(2004) 1312)(2004/445/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej [1] ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 8 i 9,po konsultacji z Komitetem Doradczym,a także mając na uwadze, co następuje:A. PROCEDURA(1) Rozporządzeniem (WE) nr 1235/2003 [2], Komisja nałożyła tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty krzemu (dalej zwany przedmiotowy produkt) pochodzącego z Rosji.(2) W następstwie przyjęcia tymczasowych środków antydumpingowych Komisja kontynuuje badanie dumpingu, szkody i interesu Wspólnoty. Ostateczne ustalenia i wnioski z badania są określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2229/2003/z dnia 22 grudnia 2003 r. nakładającym ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz krzemu pochodzącego z Rosji [3] (rozporządzenie ostateczne).(3) Badanie potwierdziło tymczasowe ustalenia dotyczące szkodliwego dumpingu w odniesieniu do przywozu krzemu pochodzącego z Rosji.B. ZOBOWIĄZANIE(4) Po przyjęciu tymczasowych środków antydumpingowych, SKU LLC, Sual-Kremny- Ural i ZAO KREMNY, współpracujący producenci wywożący z Rosji, należący do SUAL Holding Group, razem z jej powiązanym podmiotem gospodarczym, ASMP Gmbh, w Szwajcarii (SKU LLC, SUAL-Kremny-Ural; ZAO KREMNY i ASMP Gmbh, dalej zwane wspólnie przedsiębiorstwem), zaproponowały zobowiązanie zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Propozycja została złożona w terminie określonym w art. 8 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, ale nie mogła być przyjęta ze względu na powody szczegółowo określone w motywie 94 ostatecznego rozporządzenia.(5) Następnie przedsiębiorstwo przedłożyło zasadniczo zweryfikowaną propozycję zobowiązania. W tej propozycji zobowiązania przedsiębiorstwo zaoferowało sprzedaż przedmiotowego produktu co najmniej po takich cenach, które eliminują szkodliwe skutki dumpingu. Ponadto zobowiązanie to przewiduje, że sprzedaż do Wspólnoty przedmiotowego produktu pozostającego w zakresie tego zobowiązania będzie podlegać rocznemu pułapowi ilościowemu. Jeżeli w danym roku zostaje osiągnięty określony pułap, pobierane jest obowiązujące cło antydumpingowe. Nie poufna wersja poprawionej propozycji zobowiązania została przedstawiona zainteresowanym stronom zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Po tym powiadomieniu nie otrzymano żadnych uwag zawierających zarzuty przeciwko temu zobowiązaniu cenowemu.(6) Przedsiębiorstwo będzie także dostarczać Komisji regularnie szczegółowe informacje dotyczące jego eksportu do Wspólnoty łącznie z informacjami dotyczącymi produktów innych niż krzem, co oznaczałoby, że zobowiązanie może być skutecznie monitorowane przez Komisję. Przedsiębiorstwo przekazało także informacje w odniesieniu do swoich wykazów klientów wraz z informacjami dotyczącymi ilości i cen produktów, które przedsiębiorstwo sprzedało swoim klientom. Pokazało to, w przeciwieństwie do sytuacji, która w pierwszej propozycji zobowiązania została uznana za problematyczną, że przeważająca większość sprzedaży przedmiotowego produktu została dokonana na rzecz klientów, którzy nie uzyskiwali od przedsiębiorstwa żadnego innego produktu wyprodukowanego przez to przedsiębiorstwo, także ryzyko jakiegokolwiek wyrównania cen między przedmiotowym produktem a innym produktem zostało uznane za ograniczone.(7) Ta końcowa, będąca do przyjęcia propozycja zobowiązania cenowego została złożona przez przedsiębiorstwo przed opublikowaniem ostatecznych ustaleń, ale na tak późnym etapie postępowania, że administracyjnie było już niemożliwe włączenie propozycji do ostatecznego rozporządzenia. Wyjątkowo, a w szczególności, biorąc pod uwagę wysiłki przedsiębiorstwa w celu przezwyciężenia obaw ze strony Komisji ze względu na ryzyko obejścia i wyeliminowania szkody, uważa się za właściwe przyjęcie propozycji zobowiązania niezależnie od faktu, że nastąpiło to po okresie przewidzianym w art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, podczas którego muszą być wniesione uwagi.(8) Aby Komisja mogła w sposób skuteczny monitorować wypełnianie zobowiązania przez przedsiębiorstwo, kiedy zgodnie z zobowiązaniem przedstawiony jest właściwym władzom celnym wniosek o dopuszczenie do swobodnego obrotu, zwolnienie od cła będzie zależne od przedstawienia faktury handlowej, zawierającej co najmniej informacje wymienione w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) 2229/2003, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 821/2004, oraz zaświadczenia wydanego przez przedsiębiorstwo, zawierającego analizę chemiczną dla każdej jakości przedmiotowego produktu, przedstawionego w danej fakturze handlowej. Informacje te są również niezbędne w celu umożliwienia władzom celnym ustalenia z wystarczającą precyzją, że wysyłka odpowiada dokumentom handlowym. W przypadku nieprzedłożenia faktury handlowej oraz zaświadczenia, lub gdy nie odpowiadają one produktowi przedstawionemu władzom celnym, konieczne będzie zapłacenie właściwej stawki cła antydumpingowego.(9) W przypadku naruszenia, podejrzenia naruszenia lub wycofania zobowiązania może być nałożone cło antydumpingowe zgodnie z art. 8 ust. 9 i 10 rozporządzenia podstawowego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym przyjmuje się zobowiązanie zaproponowane przez producentów wymienionych poniżej, w powiązaniu z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozów krzemu pochodzącego z Rosji.Kraj | Przedsiębiorstwo | Dodatkowy kod Taric |Rosja | SKU LLC, Sual-Kremny-Ural, Kamensk, Ural Region, Rosja, ZAO KREMNY, Irkutsk Region, Rosja i jej odnośny podmiot gospodarczy ASMP Gmbh, Baarerstrasse 16, CH 6300 Zug, Szwajcaria, wszystkie należące do SUAL Holding Group. | A517 |Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 30 kwietnia 2004 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 13 kwietnia 2004 r.W imieniu KomisjiPascal LamyCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1972/2002 (Dz.U. L 305, z 7.11.2002, str. 1).[2] Dz.U. L 173, 11.7.2003, str. 14.[3] Dz.U. L 339, z 24.12.2003, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 821/2004 (Dz.U. L 127 z 29.4.2004, str. 1).--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2012/158/WPZiB z dnia 19 marca 2012 r. zmieniająca decyzję 2011/173/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Bośni i Hercegowinie

text:
               20.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 80/17

         DECYZJA RADY 2012/158/WPZiB
   z dnia 19 marca 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2011/173/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Bośni i Hercegowinie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 marca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/173/WPZiB (1).

               (2)

               Jak wynika z przeglądu decyzji 2011/173/WPZiB, obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 22 marca 2013 r.

               (3)

               Decyzja 2011/173/WPZiB powinna zostać odpowiednio zmieniona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 6 akapit drugi decyzji 2011/173/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 22 marca 2013 r.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. GJERSKOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 76 z 22.3.2011, s. 68.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1653 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/227

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1653
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (5), w szczególności jego art. 13,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0083/2015),

         1.

            udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Środowiska absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2013;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Środowiska, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 144.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 126 z 21.5.2009, s. 13.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady z dnia 21 grudnia 1988 r. dotycząca tymczasowego stosowania uzgodnionego protokołu modyfikującego Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Hongkongiem w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi

text:
Ważna informacja prawna

|

31988D0666

Dziennik Urzędowy L 382 , 31/12/1988 P. 0044 - 0044

		Decyzja Radyz dnia 21 grudnia 1988 r.dotycząca tymczasowego stosowania uzgodnionego protokołu modyfikującego Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Hongkongiem w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi(88/666/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia, Umowa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Hongkongiem w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, parafowana dnia 2 października 1986 r., była tymczasowo stosowana w odniesieniu do Wspólnoty od dnia 1 stycznia 1987 r. zgodnie z decyzją 88/213/EWG [1];Umowa ta przewiduje możliwość wprowadzenia dostosowań ilościowych do kontyngentów dla niektórych kategorii w celu umożliwienia wprowadzenia Nomenklatury Scalonej;w następstwie konsultacji między Wspólnotą a Hongkongiem uzgodniony protokół modyfikujący kontyngenty dla 7 i 78 kategorii wyrobów przewidzianych w Umowie został parafowany dnia 29 lipca 1988 r.;w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do zawarcia Umowy i uzgodnionego protokołu, uzgodniony protokół powinien być stosowany tymczasowo z mocą od dnia 1 stycznia 1988 r. pod warunkiem jego wzajemnego stosowania przez Hongkong,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego zawarcia, uzgodniony protokół modyfikujący Umowę w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Hongkongiem jest tymczasowo stosowany we Wspólnocie z mocą od dnia 1 stycznia 1988 r., jego wzajemnego stosowania przez Hongkong.Tekst uzgodnionego protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Komisja jest proszona o uzyskanie zgody Rządu Hongkongu na tymczasowe stosowanie uzgodnionego protokołu, określonego w art. 1 i powiadomienia o tym Rady.Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 1988 r.W imieniu RadyV. PapandreouPrzewodniczący[1] Dz.U. L 97 z 14.4.1988, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1646 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/202

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1646
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (5), w szczególności jego art. 35,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0085/2015),

         1.

            stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu zostało przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

         2.

            zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2013;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 102.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1506 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/214

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1506
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0092/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (4), w szczególności jego art. 36,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady(UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0133/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz. U. C 409 z 9.12.2015, s. 102.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2009/494/WE: Decyzja Komisji z dnia 25 czerwca 2009 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 w Chorwacji i Szwajcarii (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4977) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               27.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 166/74

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 25 czerwca 2009 r.
   dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 w Chorwacji i Szwajcarii
   (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 4977)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2009/494/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG (1), w szczególności jej art. 18 ust. 1 i 7,
   uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (2), w szczególności jej art. 22 ust. 1 i 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 798/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 r. ustanawiającym wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych (3) określono warunki dotyczące świadectw weterynaryjnych dla przywozu na terytorium Wspólnoty i tranzytu przez to terytorium drobiu i niektórych produktów drobiowych. W celu zachowania jasności i spójności przepisów wspólnotowych należy również, dla celów niniejszej decyzji, wziąć pod uwagę definicje drobiu i jaj wylęgowych zawarte we wspomnianym rozporządzeniu.

               (2)

               W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 318/2007 z dnia 23 marca 2007 r. ustanawiającym warunki dotyczące zdrowia zwierząt dla przywozu niektórych rodzajów ptaków do Wspólnoty i warunki kwarantanny dotyczące takiego przywozu (4) określono warunki dotyczące zdrowia zwierząt dla przywozu niektórych rodzajów ptaków do Wspólnoty z krajów trzecich oraz ich części. W celu zachowania jasności i spójności przepisów wspólnotowych należy również, dla celów niniejszej decyzji, wziąć pod uwagę definicję ptaków zawartą we wspomnianym rozporządzeniu.

               (3)

               Decyzję Komisji 2006/265/WE z dnia 31 marca 2006 r. dotyczącą niektórych środków ochronnych w odniesieniu do podejrzenia wystąpienia wysoce zjadliwej grypy ptaków w Szwajcarii (5) oraz decyzję Komisji 2006/533/WE z dnia 28 lipca 2006 r. dotyczącą niektórych tymczasowych środków ochronnych w odniesieniu do wystąpienia wysoce zjadliwej grypy ptaków w Chorwacji (6) przyjęto w następstwie wykrycia przypadków wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u dzikiego ptactwa w obu wymienionych krajach trzecich. We wspomnianych decyzjach przewiduje się, że państwa członkowskie zobowiązane są zawiesić przywóz z niektórych części Chorwacji i Szwajcarii żywego drobiu, ptaków bezgrzebieniowych, dzikiego ptactwa utrzymywanego w warunkach fermowych i łownego oraz niektórych innych żywych ptaków, w tym ptaków domowych oraz jaj wylęgowych tych gatunków, jak również niektórych wyrobów z ptaków. Decyzje 2006/265/WE i 2006/533/WE zostały skonsolidowane w jednym akcie, a okres obowiązywania środków został przedłużony do dnia 30 czerwca 2009 r. w drodze decyzji Komisji 2008/555/WE z dnia 26 czerwca 2008 r. dotyczącej niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 w Chorwacji i Szwajcarii (7).

               (4)

               Decyzja Komisji 2006/415/WE z dnia 14 czerwca 2006 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u drobiu we Wspólnocie (8) ustanawia niektóre środki bezpieczeństwa biologicznego i środki ograniczające w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się tej choroby, w tym ustanowienie obszarów A i B w następstwie podejrzenia lub potwierdzenia ogniska tej choroby u drobiu.

               (5)

               Decyzja Komisji 2006/563/WE z dnia 11 sierpnia 2006 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 wśród dzikiego ptactwa we Wspólnocie (9) ustanawia niektóre środki ochronne w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się tej choroby z dzikiego ptactwa na drób, w tym oparte na ocenie ryzyka ustanowienie obszarów kontroli i monitorowania uwzględniające czynniki epidemiologiczne, geograficzne i ekologiczne w następstwie podejrzenia lub potwierdzenia przypadków wystąpienia tej choroby u dzikiego ptactwa.

               (6)

               Chorwacja zawiadomiła Komisję, że właściwe organy tego kraju trzeciego stosują środki ochronne równoważne środkom ochronnym stosowanym przez właściwe organy państw członkowskich, zgodnie z decyzją 2006/563/WE, w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u dzikiego ptactwa, oraz że niezwłocznie przekaże Komisji informacje o wszelkich zmianach w przyszłości dotyczących sytuacji zdrowotnej zwierząt, w tym przede wszystkim informacje dotyczące wykrycia przypadków tej choroby u dzikiego ptactwa.

               (7)

               Szwajcaria zawiadomiła Komisję, że właściwe organy tego kraju trzeciego stosują środki ochronne równoważne środkom ochronnym stosowanym przez właściwe organy państw członkowskich, zgodnie z decyzjami 2006/415/WE i 2006/563/WE, w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u dzikiego ptactwa oraz że niezwłocznie przekaże Komisji informacje o wszelkich zmianach w przyszłości dotyczących sytuacji zdrowotnej zwierząt, w tym przede wszystkim informacje dotyczące ogniska lub wykrycia przypadków tej choroby u drobiu lub dzikiego ptactwa. Należy również uwzględnić Umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi (10).

               (8)

               Komisja niezwłocznie powiadomi państwa członkowskie i przekaże im wszystkie informacje otrzymane od właściwych organów Chorwacji i Szwajcarii.

               (9)

               W świetle obecnej sytuacji epidemiologicznej dotyczącej wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 we Wspólnocie i krajach trzecich oraz gwarancji otrzymanych ze strony Chorwacji w przypadku wykrycia przypadków tej choroby u dzikiego ptactwa na terytorium Chorwacji należy stosować wspólnotowe środki ochronne dotyczące tego kraju jedynie do tych części terytorium Chorwacji, do których właściwe organy tego kraju stosują równoważne środki ochronne zgodnie z decyzją 2006/563/WE.

               (10)

               W świetle gwarancji otrzymanych ze strony Szwajcarii, w przypadku wykrycia przypadków grypy ptaków podtypu H5N1 u dzikiego ptactwa lub ogniska tej choroby u drobiu na terytorium Szwajcarii, należy stosować środki ochronne dotyczące tego kraju jedynie do tych części Szwajcarii, do których właściwe organy tego kraju stosują równoważne środki ochronne zgodnie z decyzjami 2006/415/WE i 2006/563/WE.

               (11)

               W decyzji Komisji 2007/777/WE z dnia 29 listopada 2007 r. ustanawiającej warunki zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wzory świadectw na przywóz z krajów trzecich niektórych produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit do spożycia przez ludzi (11) ustanawia się wykaz krajów trzecich, z których państwa członkowskie mogą zezwolić na przywóz niektórych produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit i określa się systemy obróbki uznane za skuteczne w unieszkodliwianiu danych czynników chorobotwórczych. W celu uniknięcia ryzyka przenoszenia chorób za pośrednictwem tych produktów, w zależności od sytuacji zdrowotnej kraju pochodzenia i gatunków, z których otrzymano produkty, należy zastosować odpowiednią obróbkę. W związku z tym należy przyznać odstępstwo od przepisów zawieszających przywóz produktów z mięsa dzikiego ptactwa łownego pochodzących z Chorwacji i Szwajcarii w przypadku produktów poddanych całościowej obróbce w temperaturze co najmniej 70 °C.

               (12)

               Decyzję 2008/555/WE stosuje się do dnia 30 czerwca 2009 r. W świetle bieżącej sytuacji epidemiologicznej należy przedłużyć obowiązywanie środków przewidzianych we wspomnianej decyzji do dnia 31 grudnia 2010 r.

               (13)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Państwa członkowskie zawieszają przywóz lub wprowadzanie do Wspólnoty z części terytorium Chorwacji określonych w ust. 2 lit. a) oraz z części terytorium Szwajcarii określonych w ust. 2 lit. b) następujących towarów:

               a)

               drobiu zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 798/2008;

               b)

               jaj wylęgowych zgodnie z definicją w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 798/2008;

               c)

               ptaków zgodnie z definicją w art. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 318/2007 oraz ich jaj wylęgowych;

               d)

               mięsa, mięsa mielonego, przetworów mięsnych, mechanicznie odkostnionego mięsa dzikiego ptactwa łownego;

               e)

               produktów mięsnych składających się z lub zawierających mięso dzikiego ptactwa łownego;

               f)

               surowej karmy dla zwierząt domowych oraz nieprzetworzonych surowców paszowych zawierających jakiekolwiek części dzikiego ptactwa łownego;

               g)

               niepoddanych obróbce trofeów myśliwskich pochodzących z jakichkolwiek ptaków.

         2.   Zawieszenie przewidziane w ust. 1 stosuje się do przywozu lub wprowadzania do Wspólnoty z:

               a)

               w przypadku Chorwacji, wszystkich obszarów na terytorium Chorwacji, do których właściwe organy Chorwacji oficjalnie stosują środki ochronne równoważne ze środkami ustanowionymi w decyzji 2006/563/WE;

               b)

               w przypadku Szwajcarii, wszystkich obszarów terytorium Szwajcarii, do których właściwe organy Szwajcarii oficjalnie stosują środki ochronne równoważne ze środkami ustanowionymi w decyzjach 2006/415/WE oraz 2006/563/WE.

         3.   W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. e) państwa członkowskie zezwalają na przywóz i wprowadzanie do Wspólnoty produktów mięsnych składających się z lub zawierających mięso dzikiego ptactwa łownego, pod warunkiem że mięso tych gatunków poddano przynajmniej jednej ze szczególnych metod obróbki określonych w pkt B, C lub D w części 4 załącznika II do decyzji 2007/777/WE.
   Artykuł 2
   Państwa członkowskie niezwłocznie podejmują środki niezbędne w celu zastosowania się do niniejszej decyzji, a następnie podają je do wiadomości publicznej. Informują one o tym niezwłocznie Komisję.
   Artykuł 3
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 czerwca 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Androulla VASSILIOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 268 z 24.9.1991, s. 56.

      (2)  Dz.U. L 24 z 31.1.1998, s. 9.

      (3)  Dz.U. L 226 z 23.8.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 84 z 24.3.2007, s. 7.

      (5)  Dz.U. L 95 z 4.4.2006, s. 9.

      (6)  Dz.U. L 212 z 2.8.2006, s. 19.

      (7)  Dz.U. L 179 z 8.7.2008, s. 14.

      (8)  Dz.U. L 164 z 16.6.2006, s. 51.

      (9)  Dz.U. L 222 z 15.8.2006, s. 11.

      (10)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132.

      (11)  Dz.U. L 312 z 30.11.2007, s. 49.


title: Decyzja Rady 2014/933/WPZiB z dnia 18 grudnia 2014 r. zmieniająca decyzję 2014/386/WPZiB w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola

text:
               19.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 365/152

         DECYZJA RADY 2014/933/WPZiB
   z dnia 18 grudnia 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2014/386/WPZiB w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 czerwca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/386/WPZiB (1).

               (2)

               W związku z utrzymującym się bezprawnym przyłączeniem Krymu i Sewastopola Rada uznaje, że należy podjąć środki w celu dalszego ograniczenia inwestycji na Krymie i w Sewastopolu.

               (3)

               Zakazy dotyczące inwestowania zawarte w niniejszej decyzji oraz ograniczenia dotyczące handlu towarami i technologią do wykorzystania w niektórych sektorach na Krymie lub w Sewastopolu powinny mieć zastosowanie do podmiotów mających siedzibę statutową, administrację centralną lub główne miejsce prowadzenia działalności na Krymie lub w Sewastopolu, ich podmiotów zależnych lub podmiotów powiązanych pozostających pod ich kontrolą na Krymie lub w Sewastopolu, a także do oddziałów i innych podmiotów działających na Krymie lub w Sewastopolu.

               (4)

               Ponadto należy ograniczyć handel towarami i technologią wykorzystywanymi w pewnych sektorach na Krymie lub w Sewastopolu. Do celów niniejszej decyzji miejsce wykorzystania towarów i technologii należy określać na podstawie oceny obiektywnych elementów obejmujących między innymi, lecz nie wyłącznie, miejsce przeznaczenia ładunku, kody pocztowe dostawy, jakiekolwiek wskazanie miejsca wykorzystania oraz udokumentowane wskazanie takiego miejsca dokonane przez importera. Koncepcja miejsca wykorzystania powinna mieć zastosowanie do towarów lub technologii stale wykorzystywanych na Krymie lub w Sewastopolu.

               (5)

               Należy zakazać usług w sektorach transportu, telekomunikacji, energii oraz związanych z poszukiwaniem, badaniem i produkcją ropy naftowej, gazu ziemnego oraz surowców mineralnych a także usług związanych z działalnością turystyczną na Krymie i w Sewastopolu, w tym w sektorze morskim.

               (6)

               Zakazów i ograniczeń przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu nie można uznawać za obejmujące lub ograniczające tranzyt przez terytorium Krymu lub Sewastopola wykonywany przez osoby fizyczne lub prawne lub podmioty z Unii.

               (7)

               Zakazy i ograniczenia przewidziane w niniejszej decyzji nie mają zastosowania do prowadzenia legalnej działalności gospodarczej z podmiotami spoza Krymu i Sewastopola, które działają na Krymie lub w Sewastopolu, w przypadku gdy nie występują rozsądne powody by uznać, że odnośne towary lub usługi mają być wykorzystane na Krymie lub w Sewastopolu lub w przypadku gdy powiązane inwestycje nie są przeznaczone dla przedsiębiorstw na Krymie lub w Sewastopolu, ani dla żadnych podmiotów zależnych lub podmiotów powiązanych pozostających pod ich kontrolą.

               (8)

               Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki.

               (9)

               Należy odpowiednio zmienić decyzję 2014/386/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2014/386/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 4a–4e otrzymują brzmienie:
               „Artykuł 4a
               1.   Zabrania się:

                           a)

                           nabywania nieruchomości lub zwiększania udziałów w nieruchomościach na Krymie lub w Sewastopolu;

                           b)

                           nabywania lub zwiększania udziałów w podmiotach znajdujących się na Krymie lub w Sewastopolu, w tym nabywania takich podmiotów w całości, oraz nabywania udziałów lub akcji i innych papierów wartościowych o charakterze udziałowym;

                           c)

                           udzielania jakiegokolwiek finansowania podmiotom na Krymie lub w Sewastopolu lub w udokumentowanym celu finansowania podmiotów na Krymie lub w Sewastopolu;

                           d)

                           tworzenia jakichkolwiek wspólnych przedsięwzięć z podmiotami na Krymie lub w Sewastopolu;

                           e)

                           świadczenia usług inwestycyjnych bezpośrednio związanych z działalnością, o której mowa w lit. a)–d).

                     Zakazy i ograniczenia przewidziane w niniejszym artykule nie mają zastosowania do prowadzenia legalnej działalności gospodarczej z podmiotami poza Krymem i Sewastopolem, w przypadku gdy powiązane inwestycje nie są przeznaczone dla podmiotów na Krymie ani w Sewastopolu.
               2.   Zakazy, o których mowa w ust. 1:

                           a)

                           pozostają bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań wynikających z umów zawartych przed dniem 20 grudnia 2014 r.;

                           b)

                           nie uniemożliwiają zwiększenia udziałów, jeżeli takie zwiększenie jest zobowiązaniem przewidzianym w umowie zawartej przed dniem 20 grudnia 2014 r.

                     3.   Zabrania się świadomego lub celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w ust. 1.
               Artykuł 4b
               1.   Zabrania się sprzedawania, dostarczania, przekazywania oraz wywożenia towarów i technologii przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków wodnych lub statków powietrznych podlegających jurysdykcji państw członkowskich, niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich,

                           a)

                           podmiotom na Krymie i w Sewastopolu; lub

                           b)

                           w celu wykorzystania na Krymie lub w Sewastopolu;

                     w następujących sektorach:

                           (i)

                           transportu;

                           (ii)

                           telekomunikacji;

                           (iii)

                           energii;

                           (iv)

                           poszukiwania, badania i produkcji ropy naftowej, gazu ziemnego i surowców mineralnych.

                     2.   Zabrania się:

                           a)

                           udzielania pomocy technicznej, prowadzenia szkoleń technicznych oraz świadczenia innych usług związanych z towarami i technologiami w sektorach, o których mowa w ust. 1;

                           b)

                           finansowania lub udzielania pomocy finansowej do celów jakiegokolwiek sprzedawania, dostarczania, przekazywania lub wywozu towarów i technologii w sektorach, o których mowa w ust. 1, lub do celów udzielania powiązanej pomocy technicznej lub prowadzenia szkoleń.

                     3.   Zakazy, o których mowa w ust. 1 oraz w ust. 2, w przypadku gdy odnoszą się do ust. 1 lit. b), nie mają zastosowania, jeżeli nie istnieją uzasadnione podstawy, by stwierdzić, że te towary i technologie lub usługi, o których mowa w ust. 2, są przeznaczone do wykorzystania na Krymie lub w Sewastopolu.
               4.   Zakazy przewidziane w ust. 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla wykonywania, do dnia 21 marca 2015 r., umów zawartych przed dniem 20 grudnia 2014 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonywania takich umów.
               5.   Zabrania się świadomego lub celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w ust. 1 i 2.
               6.   Unia podejmuje działania konieczne do określenia odpowiednich wyrobów, które mają być objęte zakresem niniejszego artykułu.
               Artykuł 4c
               1.   Zabrania się świadczenia pomocy technicznej lub usług pośrednictwa, usług budowlanych lub inżynierskich bezpośrednio związanych z infrastrukturą na Krymie lub w Sewastopolu w sektorach, o których mowa w art. 4b ust. 1, niezależnie od pochodzenia danych towarów lub technologii.
               2.   Zakaz, o którym mowa w ust. 1, pozostaje bez uszczerbku dla wykonywania do dnia 21 marca 2015 r. zobowiązań wynikających z umów, które zostały zawarte przed dniem 20 grudnia 2014 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do ich wykonania.
               3.   Zakazuje się świadomego lub celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w ust. 1 i 2.
               Artykuł 4d
               1.   Właściwe organy mogą przyznać zezwolenie w odniesieniu do działalności, o której mowa w art. 4a ust. 1, art. 4b ust. 2 oraz w art. 4c ust. 1, oraz w odniesieniu do towarów i technologii, o których mowa w art. 4b ust. 1, o ile są one:

                           a)

                           niezbędne do oficjalnych celów placówek konsularnych lub misji organizacji międzynarodowych objętych immunitetem na mocy prawa międzynarodowego, znajdujących się na Krymie lub w Sewastopolu; lub

                           b)

                           związane z projektami mającymi na celu wyłącznie wsparcie dla szpitali lub innych placówek publicznej służby zdrowia zapewniających usługi medyczne lub cywilnych placówek oświatowych znajdujących się na Krymie lub w Sewastopolu.

                     2.   Właściwe organy mogą również przyznać na zasadach i warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolenie na transakcję związaną z działalnością, o której mowa w art. 4a ust. 1, pod warunkiem że transakcja ta służy utrzymaniu obecnej infrastruktury w stanie zapewniającym bezpieczeństwo.
               3.   Właściwe organy mogą również przyznać zezwolenie w odniesieniu do towarów i technologii, o których mowa w art. 4b ust. 1, oraz w odniesieniu do działalności, o której mowa w art. 4b ust. 2 oraz w art. 4c, jeżeli sprzedaż, dostarczanie, przekazywanie lub wywóz tych przedmiotów lub prowadzenie takiej działalności jest konieczne do pilnego zapobieżenia zdarzeniu, które może mieć poważny i znaczny wpływ na ludzkie zdrowie i bezpieczeństwo, w tym bezpieczeństwo istniejącej infrastruktury, lub na środowisko, lub do zminimalizowania skutków takiego zdarzenia. W należycie uzasadnionych przypadkach nadzwyczajnych można dokonać sprzedaży, dostarczenia, przekazania lub wywozu bez uprzedniego zezwolenia, o ile eksporter powiadomi właściwe organy w ciągu pięciu dni roboczych od daty sprzedaży, dostarczenia, przekazania lub wywozu, przedstawiając szczegóły dotyczące odpowiedniego uzasadnienia sprzedaży, dostarczenia, przekazania lub wywozu bez uprzedniego zezwolenia.
               Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego ustępu oraz dzielą się wszelkimi innymi odpowiednimi informacjami, którymi dysponują.
               Artykuł 4e
               1.   Zabrania się świadczenia usług bezpośrednio związanych z działalnością turystyczną na Krymie lub w Sewastopolu przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków wodnych lub statków powietrznych podlegających jurysdykcji państw członkowskich.
               2.   Zabrania się wszelkim statkom świadczącym usługi w zakresie rejsów wycieczkowych wpływania lub zawijania do któregokolwiek z portów Półwyspu Krymskiego.
               Unia podejmuje środki konieczne do określenia portów, które mają być objęte niniejszym ustępem.
               3.   Zakaz określony w ust. 2 nie ma zastosowania, gdy statek wpływa lub zawija do jednego z portów Półwyspu Krymskiego z powodów związanych z bezpieczeństwem morskim w sytuacji nadzwyczajnej. Właściwy organ jest informowany o danym wpłynięciu lub zawinięciu do portu w terminie pięciu dni roboczych.
               4.   Zakazy określone w ust. 1 pozostają bez uszczerbku dla wykonywania, do dnia 21 marca 2015 r., umów zawartych przed dniem 20 grudnia 2014 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonywania takich umów.
               5.   Zabrania się świadomego lub celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w ust. 1.”;

               2)

               uchyla się art. 4f oraz 4 g.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 183 z 24.6.2014, s. 70.


title: 2006/790/WE: Decyzja Komisji z dnia 7 listopada 2006 r. dotycząca wszczęcia postępowania w sprawie rozstrzygania sporów przeciwko Indiom zgodnie z porozumieniem w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów oraz innymi właściwymi przepisami WTO w odniesieniu do przeszkody w handlu, jaką stanowią utrzymana przez Indie dodatkowa należność celna na przywożone wino i napoje spirytusowe oraz szczególna dodatkowa należność celna na przywożone napoje spirytusowe, a także zakaz sprzedaży przywożonego wina i napojów spirytusowych utrzymany przez indyjski stan Tamil Nadu

text:
               18.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 319/46

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 7 listopada 2006 r.
   dotycząca wszczęcia postępowania w sprawie rozstrzygania sporów przeciwko Indiom zgodnie z porozumieniem w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów oraz innymi właściwymi przepisami WTO w odniesieniu do przeszkody w handlu, jaką stanowią utrzymana przez Indie dodatkowa należność celna na przywożone wino i napoje spirytusowe oraz szczególna dodatkowa należność celna na przywożone napoje spirytusowe, a także zakaz sprzedaży przywożonego wina i napojów spirytusowych utrzymany przez indyjski stan Tamil Nadu
   (2006/790/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (1), w szczególności jego art. 12 ust. 1 oraz art. 13 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 20 lipca 2005 r. Komisja otrzymała skargę zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 3286/94 (‘rozporządzenie o barierach w handlu’). Skarga została złożona wspólnie przez Europejski Komitet Przedsiębiorstw Winiarskich (Comité européen des enterprises vins – CEEV) i Europejskie Stowarzyszenie Producentów Alkoholi Wysokoprocentowych (The European Spirits Organisation – CEPS).

               (2)

               Skarga dotyczyła niektórych zarzucanych Indiom praktyk handlowych, które niekorzystnie wpływały na przywóz i sprzedaż wina i napojów spirytusowych w Indiach (2). Praktyki te obejmowały dodatkową należność celną stosowaną wobec przywozu do Indii wina i napojów spirytusowych, podatki pośrednie stosowane przez niektóre indyjskie stany wobec przywożonego wina i napojów spirytusowych oraz ograniczenia sprzedaży przywożonego wina i napojów spirytusowych stosowane przez niektóre stany indyjskie.

               (3)

               Skarżący twierdzili, że praktyki te są niezgodne z art. II, III oraz art. XI Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. („GATT 1994”). Na tej podstawie skarżący zwrócili się do Komisji o podjęcie niezbędnych działań.

               (4)

               Skarga zawierała dowody wystarczające do uzasadnienia wszczęcia wspólnotowej procedury badania zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia o barierach w handlu. W związku z tym Komisja wszczęła procedurę w dniu 17 września 2005 r., po konsultacji z państwami członkowskimi w ramach Komitetu Doradczego (3).

               (5)

               W czasie procedury badania skarżący wycofali skargi złożone w odniesieniu do podatków pośrednich stosowanych przez niektóre stany indyjskie wobec przywożonego wina i napojów spirytusowych, natomiast Indie wprowadziły nową dodatkową należność celną („szczególna dodatkowa należność celna”) stosowaną wobec przywozu wina i napojów spirytusowych. W związku z tym, Komisja w ramach wspomnianej procedury przeprowadziła dochodzenie w sprawie dodatkowej należności celnej, szczególnej dodatkowej należności celnej i zarzucanych ograniczeń sprzedaży przywożonego wina i napojów spirytusowych stosowanych przez niektóre stany indyjskie.

               (6)

               W dochodzeniu wzięto pod uwagę właściwe prawodawstwo Indii oraz opinie wyrażone przez poszczególne ministerstwa rządu Indii, a także przez wspólnotowe i indyjskie przedsiębiorstwa i stowarzyszenia handlowe.

               (7)

               Dochodzenie wykazało, że dodatkowa należność celna jest niespójna z art. II:1 układu GATT 1994 i nieuzasadniona zgodnie z art. II:2 lit. a) układu GATT 1994 w zakresie, w jakim ma ona zastosowanie do wina i napojów spirytusowych oraz że szczególna dodatkowa należność celna jest niespójna z art. II:1 układu GATT 1994 i nieuzasadniona zgodnie z art. II:2 lit. a) układu GATT 1994 w zakresie, w jakim ma ona zastosowanie do napojów spirytusowych. Ponieważ Porozumienie WTO zakazuje wymienionych praktyk, istnieje dowód obecności przeszkody w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia o barierach w handlu.

               (8)

               Dochodzenie wykazało również konieczność przeprowadzenia dalszej analizy zarzucanych ograniczeń sprzedaży przywożonego wina i napojów spirytusowych, stosowanych przez niektóre stany indyjskie. Analiza przeprowadzona po zakończeniu dochodzenia wykazała, że prawodawstwo indyjskiego stanu Tamil Nadu zawiera zakaz sprzedaży przywożonego wina i napojów spirytusowych, co jest niezgodne z art. III:4 układu GATT 1994. Ponieważ Porozumienie WTO zakazuje tej praktyki, istnieje dowód obecności przeszkody w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia o barierach w handlu.

               (9)

               Dochodzenie wykazało, że pomimo zniesienia w 2001 r. ograniczeń ilościowych w przywozie wina i napojów spirytusowych w wyniku postępowania w sprawie rozstrzygania sporów wszczętego przeciwko Indiom na mocy porozumienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów, przywóz wina i napojów spirytusowych z WE spadł w 2002 r., a od 2003 r. wzrósł wyłącznie zgodnie z ogólnym wzrostem spożycia wina i napojów spirytusowych w Indiach. Skutki, których można się było spodziewać po usunięciu ograniczeń ilościowych nie nastąpiły więc, ze względu na stosowanie środków objętych dochodzeniem.

               (10)

               Dochodzenie wykazało ponadto, że całkowite spożycie wina i napojów spirytusowych w Indiach sięgnęło w 2004 r. odpowiednio 0,67 i 87,1 mln dziewięciolitrowych skrzynek, przy spodziewanym wzroście pomiędzy 5 % i 10 % w ciągu najbliższej dekady, oraz że mniej niż 0,5 % napojów spirytusowych i 9 % wina spożywanego w Indiach stanowią produkty przywożone, podlegające dodatkowej należności celnej i szczególnej dodatkowej należności celnej.

               (11)

               Dochodzenie potwierdziło istnienie w Indiach rynku o dużym potencjale dla wina i napojów spirytusowych, jak również, że zniesienie dodatkowej należności celnej na wino i napoje spirytusowe oraz szczególnej dodatkowej należności celnej na napoje spirytusowe pociągnęłoby za sobą obniżkę cen detalicznych przywożonego wina i napojów spirytusowych odpowiednio o 22 % do 35 % i o 23 % do 48 % w poszczególnych stanach indyjskich. Obniżka w takim wymiarze w sposób znaczący zwiększyłaby popyt na przywożone wino i napoje spirytusowe, biorąc pod uwagę preferencje konsumenckie w Indiach, oraz przyniosłaby spodziewany wzrost indyjskiego rynku wina i napojów spirytusowych.

               (12)

               Dowody te wskazują jasno, że przemysł wspólnotowy poniósł i nadal ponosi niekorzystne skutki w rozumieniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia o barierach w handlu.

               (13)

               Skarżący są przedstawicielami poważnego sektora gospodarki Wspólnoty, składającego się z producentów wina i napojów spirytusowych w – odpowiednio – 11 i 21 państwach członkowskich WE. Producenci ci wywieźli w 2005 r. towary na kwotę 10,45 mld EUR na rynki około 150 państw trzecich i zatrudniali bezpośrednio ponad 600 000 osób. Dochodzenie wykazało, że dodatkowa należność celna i szczególna dodatkowa należność celna pozbawiała producentów w tym sektorze dostępu do potencjalnie dużego rynku w Indiach.

               (14)

               Na podstawie powyższego można stwierdzić, że w interesie Wspólnoty – w rozumieniu art. 12 ust. 1 rozporządzenia o barierach w handlu – jest podjęcie w ramach WTO działań mających na celu szybkie usunięcie indyjskiej dodatkowej należności celnej stosowanej wobec przywożonego wina i napojów spirytusowych, indyjskiej szczególnej dodatkowej należności celnej stosowanej wobec przywożonych napojów spirytusowych oraz zakazu sprzedaży przywożonego wina i napojów spirytusowych w indyjskim stanie Tamil Nadu, stanowiących naruszenie podstawowych zasad Światowej Organizacji Handlu oraz przeszkodę w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia o barierach w handlu.

               (15)

               Niezmiernie istotne dla Wspólnoty jest również zapewnienie, aby partnerzy WTO w całości wypełniali swoje zobowiązania, tak jak wymaga się tego od Wspólnoty. Rozwiązanie kwestii naruszenia zasad WTO na tym forum jest zatem kwestią podstawową dla dobrego funkcjonowania systemu handlu wielostronnego.

               (16)

               Podczas prób rozwiązania sporu za pomocą licznych spotkań z władzami Indii, które odbyły się od czasu wprowadzenia dodatkowej należności celnej, szczególnej dodatkowej należności celnej oraz zakazu sprzedaży w indyjskim stanie Tamil Nadu oraz w trakcie dochodzenia, nie zauważono ze strony indyjskich władz woli osiągnięcia rozwiązania satysfakcjonującego wszystkich zainteresowanych. Ze względu na brak prawdopodobieństwa zmiany stanowiska Indii uznaje się za konieczne wszczęcie procedury w ramach administrowanego przez WTO porozumienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów.

               (17)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu TBR,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Utrzymanie i stosowanie przez Indie dodatkowej należności celnej na przywożone wino i napoje spirytusowe oraz szczególnej dodatkowej należności celnej na przywożone napoje spirytusowe, a także utrzymanie i stosowanie zakazu sprzedaży przywożonego wina i napojów spirytusowych przez indyjski stan Tamil Nadu, wydaje się być niezgodne ze zobowiązaniami Indii w ramach Porozumienia z Marakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu, oraz w szczególności z przepisami Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. i stanowi przeszkodę w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 3286/94.
   Artykuł 2
   Aby zapewnić usunięcie przeszkody w handlu, o której mowa w art. 1, Wspólnota rozpocznie postępowanie w sprawie rozstrzygania sporów przeciw Indiom w ramach porozumienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów oraz innych odnośnych przepisów WTO.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 7 listopada 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 349 z 31.12.1994, str. 71. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 356/95 (Dz.U. L 41 z 23.2.1995, str. 3).

      (2)  Postępowanie dotyczy wina, wermutów, wina aromatyzowanego i napojów spirytusowych sklasyfikowanych w pozycjach ZS 2204, 2206 i 2208. Należą do nich wina niemusujące i musujące, wermuty i inne wina wzmocnione, takie jak port i sherry, oraz napoje spirytusowe destylowane z surowców pochodzenia rolniczego, takie jak brandy i alkohole winne, whisky, gin, wódka, rum i likiery.

      (3)  Dz.U. C 228 z 17.9.2005.


title: Decyzja Rady 2014/386/WPZiB z dnia 23 czerwca 2014 r. w sprawie ograniczeń dotyczących towarów pochodzących z Krymu lub Sewastopola, w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola

text:
               24.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 183/70

         DECYZJA RADY 2014/386/WPZiB
   z dnia 23 czerwca 2014 r.
   w sprawie ograniczeń dotyczących towarów pochodzących z Krymu lub Sewastopola, w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 6 marca 2014 r. szefowie państw lub rządów państw członkowskich Unii stanowczo potępili niesprowokowane pogwałcenie przez Federację Rosyjską suwerenności i integralności terytorialnej Ukrainy.

               (2)

               W dniu 17 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/145/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi.

               (3)

               Na posiedzeniu w dniach 20–21 marca 2014 r. Rada Europejska zdecydowanie potępiła bezprawne przyłączenie Autonomicznej Republiki Krymu (zwanej dalej „Krymem”) i miasta Sewastopol (zwanego dalej „Sewastopolem”) do Federacji Rosyjskiej i podkreśliła, że nie uzna tej sytuacji. Zdaniem Rady Europejskiej należy zaproponować pewne gospodarcze, handlowe i finansowe środki ograniczające odnoszące się do Krymu, które powinny zostać szybko wprowadzone w życie.

               (4)

               W dniu 27 marca 2014 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych przyjęło rezolucję nr 68/262 w sprawie integralności terytorialnej Ukrainy, w którym potwierdziło swe zaangażowanie na rzecz suwerenności, niezależności politycznej, jedności i integralności terytorialnej Ukrainy w jej granicach uznanych przez społeczność międzynarodową oraz podkreśliło nieważność referendum, które odbyło się na Krymie w dniu 16 marca, a także wezwało wszystkie państwa do nieuznawania żadnych zmian w statusie Krymu i Sewastopola.

               (5)

               W tej sytuacji Rada uważa, że należy zakazać przywozu do Unii Europejskiej towarów pochodzących z Krymu lub Sewastopola, z wyjątkiem towarów pochodzących z Krymu lub Sewastopola, którym rząd Ukrainy przyznał świadectwo pochodzenia.

               (6)

               W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszej decyzji, powinna ona wejść w życie następnego dnia po jej opublikowaniu.

               (7)

               Unia musi podjąć dalsze działania, aby wdrożyć niektóre środki,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Zabrania się przywozu do Unii towarów pochodzących z Krymu lub Sewastopola.
   2.   Zabrania się udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, jak również ubezpieczenia i reasekuracji, mających związek z przywozem towarów pochodzących z Krymu lub Sewastopola.
   Artykuł 2
   Zakazy określone w art. 1 nie mają zastosowania do towarów pochodzących z Krymu lub Sewastopola, które przedstawiono do badania przez organy Ukrainy i które zostały skontrolowane przez te organy oraz którym rząd Ukrainy przyznał świadectwo pochodzenia.
   Artykuł 3
   Zakazy określone w art. 1 pozostają bez uszczerbku dla wykonania do dnia 26 września 2014 r. umów zawartych przed dniem 25 czerwca 2014 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonania takich umów, które mają zostać zawarte i wykonane nie później niż dnia 26 września 2014 r.
   Artykuł 4
   Zabrania się świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów określonych w art. 1.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 23 czerwca 2015 r.
   Niniejsza decyzja podlega ciągłemu przeglądowi. Jest ona odpowiednio przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 czerwca 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 78 z 17.3.2014, s. 16.


title: Decyzja nr E2 z dnia 3 marca 2010 r. w sprawie ustanowienia procedury zarządzania zmianami mającej zastosowanie do danych dotyczących organów określonych w art. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 wymienionych w elektronicznym wykazie, który stanowi integralną część EESSI  (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz Umowy między UE a Szwajcarią)

text:
               10.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 187/5

         DECYZJA NR E2
   z dnia 3 marca 2010 r.
   w sprawie ustanowienia procedury zarządzania zmianami mającej zastosowanie do danych dotyczących organów określonych w art. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 wymienionych w elektronicznym wykazie, który stanowi integralną część EESSI
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz Umowy między UE a Szwajcarią)
   2010/C 187/04
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO,
   uwzględniając art. 72 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), na mocy którego Komisja Administracyjna jest odpowiedzialna za przyjmowanie wspólnych zasad strukturalnych dotyczących służb przetwarzania danych oraz opracowanie przepisów dotyczących funkcjonowania wspólnych części tych służb,
   uwzględniając art. 88 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (2) (zwanego dalej rozporządzeniem wykonawczym)
   działając zgodnie z warunkami określonymi w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Jednym z elementów modernizacji systemu koordynacji krajowych systemów zabezpieczenia społecznego jest stworzenie elektronicznego wykazu zawierającego dane dotyczące organów krajowych uczestniczących w wykonaniu rozporządzeń (WE) nr 883/2004 i (WE) nr 987/2009 (zwanego dalej rozporządzeniem wykonawczym).

               (2)

               Państwa członkowskie są odpowiedzialne za wprowadzenie do elektronicznego wykazu informacji na temat własnych krajowych punktów kontaktowych oraz ich aktualizację.

               (3)

               Państwa członkowskie zapewniają codzienną synchronizację danych zawartych w ich kopiach lokalnych elektronicznego wykazu z danymi zawartymi w głównej kopii elektronicznego wykazu zarządzanej przez Komisję Europejską.

               (4)

               Konieczne jest ustanowienie procedury zarządzania zmianami gwarantującej, że zmiany danych zawartych w elektronicznym wykazie są wprowadzane w sposób uporządkowany, spójny, umożliwiający kontrolę oraz szybki,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               1.

               Niniejsza decyzja ustanawia zasady zarządzania zmianami w odniesieniu do danych dotyczących właściwych władz, instytucji krajowych, instytucji łącznikowych i punktów kontaktowych określonych w art. 1 lit. m), q) i r) rozporządzenia (WE) nr 883/2004 oraz w art. 1 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia wykonawczego.

               2.

               Procedura zarządzania zmianami ma zastosowanie do danych zawartych w Głównym Katalogu elektronicznego wykazu prowadzonym przez Komisję Europejską oraz do kopii lokalnych, którymi zarządzają państwa członkowskie.

               3.

               Każde państwo członkowskie wyznacza osobę odpowiedzialną za wprowadzanie zmian do głównej kopii elektronicznego wykazu oraz aktualizację kopii lokalnych.

               4.

               Każde państwo członkowskie wyznacza również główny punkt kontaktu dla EESSI dla każdego punktu kontaktowego (zwany dalej Pojedynczym Punktem Kontaktu dla punktu kontaktowego). Jest to punkt pierwszego kontaktu dla instytucji i organów, które są związane z tym punktem kontaktowym.

               5.

               Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję Administracyjną o istotnych zmianach danych dotyczących jego właściwych władz, instytucji krajowych, instytucji łącznikowych lub punktów kontaktowych za pośrednictwem sekretariatu nie później niż jeden miesiąc kalendarzowy przed dniem w którym zmiana ta zacznie obowiązywać. Powiadomienie może być skierowane do sekretariatu. Drobne zmiany można wprowadzać w Głównym Katalogu elektronicznego wykazu bez wcześniejszego powiadamiania.

               6.

               Do celów tej procedury istotna zmiana jest definiowana jako zmiana, która negatywnie wpływa na stosowanie rozporządzeń, a w związku z tym koordynację, poprzez utrudnianie wysyłania lub przekierowywania standardowych dokumentów elektronicznych do odnośnej instytucji lub organu.
               Istotna zmiana obejmuje między innymi:

                           a)

                           zmiany związane z kodem identyfikacyjnym, funkcją lub kompetencjami organu, instytucji lub punktu kontaktowego;

                           b)

                           zamknięcie organu, instytucji lub punktu kontaktowego;

                           c)

                           połączenie organów, instytucji lub punktów kontaktowych.

               7.

               W przypadku gdy istotna zmiana dotyczy jednej ze zmian wymienionych w punktach a), b) lub c), państwo członkowskie wskazuje, który organ, instytucja lub punkt kontaktowy przejmie daną funkcję lub kompetencje w dniu, w którym zmiana zacznie obowiązywać.

               8.

               Po otrzymaniu powiadomienia o istotnej zmianie sekretariat informuje Komisję Administracyjną oraz Pojedynczy Punkt Kontaktu o zmianie oraz o chwili, w której zacznie obowiązywać.

               9.

               Zgodnie z art. 9 regulaminu Komisji Administracyjnej członkowie Komisji Administracyjnej mogą wyrazić sprzeciw wobec zmiany lub wstrzymać się od głosowania. W przypadku zgłoszenia sprzeciwu zmianę omawia się na najbliższym posiedzeniu Komisji Administracyjnej.

               10.

               Państwa członkowskie zapewniają codzienną synchronizację kopii lokalnych wykazu z główną kopią elektronicznego wykazu. Synchronizacja kopii lokalnych odbywa się w godzinach 1.00–3.00 CET.

               11.

               W terminie jednego roku od publikacji decyzji w Dzienniku Urzędowym Komisja Administracyjna dokonuje oceny doświadczeń państw członkowskich w zakresie stosowania niniejszej decyzji.

               12.

               Niniejszą decyzję publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po jej opublikowaniu.

         José Maria MARCO GARCÍA

            Przewodniczący Komisji Administracyjnej

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.


title: 2012/189/UE: Decyzja Rady z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie zawarcia Międzynarodowego porozumienia w sprawie kakao z 2010 r.

text:
               12.4.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 102/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 26 marca 2012 r.
   w sprawie zawarcia Międzynarodowego porozumienia w sprawie kakao z 2010 r.
   (2012/189/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 3 i 4, w związku z art. 218 ust. 6,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 25 czerwca 2010 r. konferencja negocjacyjna powołana pod auspicjami Konferencji Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju zatwierdziła tekst Międzynarodowego porozumienia w sprawie kakao z 2010 r („porozumienie”).

               (2)

               Porozumienie zostało wynegocjowane, aby zastąpić Międzynarodowe porozumienie w sprawie kakao z 2001 r. („porozumienie z 2001 r.”), które zostało przedłużone do dnia 30 września 2012 r.

               (3)

               Porozumienie jest otwarte do podpisu od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2012 r., a instrumenty ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia mogą być składane w tym samym okresie.

               (4)

               Cele porozumienia znajdują się w zakresie wspólnej polityki handlowej.

               (5)

               Unia Europejska jest stroną przedłużonego porozumienia z 2001 r., a podpisanie porozumienia i złożenie dokumentu o tymczasowym jego stosowaniu uzyskały upoważnienie decyzją Rady 2011/634/UE (1). Dlatego zawarcie porozumienia leży w interesie Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Międzynarodowe porozumienie w sprawie kakao z 2010 r. („porozumienie”) zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Unii Europejskiej (2).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady składa, w imieniu Unii, dokumenty, o których mowa w art. 54 porozumienia (3).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 marca 2012 r.

            W imieniu Rady

         N. WAMMEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 259 z 4.10.2011, s. 7.

      (2)  Treść porozumienia została opublikowana, wraz z decyzją o podpisaniu, w Dz.U. L 259 z 4.10.2011, s. 8.

      (3)  Data wejścia w życie porozumienia zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady z dnia 12 lutego 1998 r. w sprawie zatwierdzenia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, zmian dodatków I i II do Konwencji bońskiej o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, przyjętych przez piąte posiedzenie Konferencji Stron Konwencji

text:
Ważna informacja prawna

|

31998D0145

Dziennik Urzędowy L 046 , 17/02/1998 P. 0006 - 0007

		Decyzja Radyz dnia 12 lutego 1998 r.w sprawie zatwierdzenia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, zmian dodatków I i II do Konwencji bońskiej o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, przyjętych przez piąte posiedzenie Konferencji Stron Konwencji(98/145/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130s ust. 1 wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:Wspólnota Europejska jest Umawiającą się Stroną Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, zgodnie z decyzją 82/461/EWG [3];podczas piątego posiedzenia Konferencji Stron mającego miejsce w Genewie w dniach 10–16 kwietnia 1997 r. do dodatku I do Konwencji dodano dwadzieścia jeden zagrożonych gatunków wędrownych, a do dodatku II do Konwencji dodano dwadzieścia dwa zagrożone gatunki; Komisja uczestniczyła w tym posiedzeniu w imieniu Wspólnoty;jedenaście gatunków jest objętych dyrektywą Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa [4];zgodnie z art. XI Konwencji, zmiana dodatków do Konwencji wchodzi w życie dla wszystkich Stron po upływie dziewięćdziesięciu dni od posiedzenia Konferencji Stron, podczas którego została ona przyjęta, z wyjątkiem tych Stron, które zgłaszają zastrzeżenie zgodnie z ust. 6 tego artykułu;konieczne jest zatwierdzenie przez Wspólnotę zmian do dodatków I i II do Konwencji, przyjętych przez piąte posiedzenie Konferencji Umawiających się Stron, jak ustanowiono w art. XI Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej włączenie gatunków Lutra provocax, Lutra felina, Pontoporia blainvillei, Hippocamelus bisulcus, Spheniscus humboldti, Diomedea amsterdamensis, Phoenicoparrus andinus, Phoenicoparrus jamesi, Anser erythropus, Branta ruficollis, Marmaronetta angustirostris, Aythya nyroca, Polysticta stelleri, Aquila clanga, Aquila heliaca, Falco naumanni, Sarothrura ayresi, Chettusia gregaria, Larus atlanticus, Hirundo atrocaerulea, Acrocephalus paludicola do dodatku I do Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt oraz gatunków Phocoena spinipinnis, Phocoena drioptica, Cephalorhynchus eutropia, Lagenorhynchus obscurus, Spheniscus demersus, Diomedea exulans, Diomedea epomophora, Diomedea irrorata, Diomedea nigripes, Diomedea immutabilis, Diomedea melanophris, Diomedea bulleri, Diomedea cauta, Diomedea chlororhynchos, Diomedea chrysostoma, Phoebetria fusca, Phoebetria palpebrata, Sarothrura ayresi, Crex crex, Amazona tucumana, Hirundo atrocaerulea, Acrocephalus paludicola do dodatku II do Konwencji.Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 1998 r.W imieniu RadyJ. BattlePrzewodniczący[1] Dz.U. C 267 z 3.9.1997, str. 66.[2] Dz.U. L 339 z 10.11.1997.[3] Dz.U. L 210 z 19.7.1982, str. 10.[4] Dz.U. L 103 z 25.4.1979, str. 1.--------------------------------------------------