title: 2013/546/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/122

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
   (2013/546/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011 (COM(2012) 436 – C7-0228/2012) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego w sprawie wykonania budżetu za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2011 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 164, 165 i 166,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0092/2013),

               1.

               udziela sekretarzowi generalnemu Trybunału Obrachunkowego absolutorium z wykonania budżetu Trybunału Obrachunkowego na rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 68 z 15.3.2011.

      (2)  Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 344 z 12.11.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 130.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 (1),

                  —

                  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011 (COM(2012) 436 – C7-0228/2012) (2),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego w sprawie wykonania budżetu za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2011 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 164, 165 i 166,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0092/2013),

                  1.

                  przyjmuje do wiadomości, że kontroli rocznego sprawozdania finansowego Trybunału Obrachunkowego dokonuje niezależny audytor zewnętrzny – PricewaterhouseCoopers SARL – w celu zastosowania tych samych zasad przejrzystości i rozliczalności, które stosuje on do jednostek przez siebie kontrolowanych; przyjmuje do wiadomości opinię audytora, że oświadczenie finansowe prawidłowo i rzetelnie przedstawia sytuację finansową Trybunału;

                  2.

                  podkreśla, że w roku 2011 Trybunał Obrachunkowy dysponował kwotą środków na zobowiązania w wysokości 134 337 000 EUR (148 600 000 EUR w 2010 r.) oraz że wskaźnik wykonania tych środków wyniósł w zeszłym roku 93 %; zauważa, że budżet Trybunału Obrachunkowego ma charakter czysto administracyjny;

                  3.

                  zachęca Trybunał Obrachunkowy do dalszej oceny jakości i oddziaływania swojej pracy; wzywa, aby zwrócić szczególną uwagę na przeprowadzone przez zewnętrznych ekspertów przeglądy treści i formy sprawozdań Trybunału Obrachunkowego; odnotowuje, że stopień zadowolenia zewnętrznych ekspertów spadł w 2011 r., i wzywa Trybunał Obrachunkowy do wyjaśnienia przyczyn tego stanu rzeczy;

                  4.

                  gratuluje Trybunałowi Obrachunkowemu poprawy jego zarządzania finansowego, w szczególności dzięki wprowadzeniu systematycznego monitorowania wdrażania zaleceń przez kontrolowane podmioty; uważa, że uzyskana ocena jest bardzo pozytywnym wynikiem, i chciałby poznać średni czas, jaki upływa pomiędzy wydaniem tych ocen a otrzymaniem odpowiedzi kontrolowanych podmiotów;

                  5.

                  przypomina Trybunałowi Obrachunkowemu o konieczności przestrzegania harmonogramów, nawet w sytuacji braku terminu, jak w przypadku sprawozdań specjalnych Trybunału Obrachunkowego; uważa, że należy zwiększyć liczbę sprawozdań przyjmowanych w terminie;

                  6.

                  wzywa Trybunał Obrachunkowy do opatrywania wszystkich sprawozdań specjalnych uwagami informującymi o chronologii poszczególnych etapów sporządzania sprawozdania (począwszy od pierwszych przygotowań, aż po publikację);

                  7.

                  zgadza się z Trybunałem Obrachunkowym co do wagi, jaką ten przywiązuje do zawiadomienia o wstępnych ustaleniach kontroli; wzywa Trybunał Obrachunkowy, aby z tego względu podjął skuteczne działania na rzecz zwiększenia odsetka zawiadomień wydawanych w terminie dwóch miesięcy;

                  8.

                  przyjmuje z zadowoleniem wzmocnienie stanowisk kontrolnych w 2011 r. w porównaniu z liczbą pracowników innych służb; wyraża uznanie dla ciągłego zaangażowania Trybunału Obrachunkowego w poszukiwanie większej wydajności w służbach pomocniczych; ubolewa jednak, że pod koniec 2011 r. liczba nieobsadzonych stanowisk kontrolnych była nadal wysoka (25 wakatów), choć znacznie niższa niż w poprzednim roku (44 w 2010 r.); wzywa Trybunał Obrachunkowy do przyspieszenia rekrutacji nowego personelu w celu obsadzenia wolnych stanowisk kontrolnych;

                  9.

                  zwraca uwagę na znaczny brak równowagi geograficznej w odniesieniu do obsady stanowisk dyrektorskich: cztery osoby z Wielkiej Brytanii oraz po jednej z Francji, Hiszpanii, Belgii, Danii, Grecji, Irlandii i Włoch;

                  10.

                  uważa, że równowaga płci na szczeblu dyrektorów i kierowników działów jest nadal w znacznym stopniu niezachowana (72 % mężczyzn i 28 % kobiet); odnotowuje z zadowoleniem rosnący udział kobiet na szczeblu AD; zwraca jednak uwagę na znaczenie równowagi geograficznej na wszystkich szczeblach zatrudnienia; zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, aby dokonał również podziału według narodowości;

                  11.

                  apeluje do Trybunału Obrachunkowego o utrzymanie w przyszłości możliwie jak najlepszych warunków pracy swoich pracowników i członków; zachęca Trybunał Obrachunkowy do wyciągnięcia wniosków z ujawnionego niedawno przypadku mobbingu oraz do zbadania, czy procedura zastosowana przez Trybunał Obrachunkowy w trakcie dochodzenia była w pełni zgodna z jego regulaminem;

                  12.

                  domaga się prewencyjnych środków ochrony przed mobbingiem w miejscu pracy oraz przedstawienia wszystkich środków podjętych z myślą o pracownikach zatrudnionych w gabinetach członków Trybunału Obrachunkowego;

                  13.

                  gratuluje Trybunałowi Obrachunkowemu bardzo wydajnej pracy jego Dyrekcji ds. Tłumaczeń Pisemnych oraz ukończenia budynku K3 w terminie i w granicach budżetu;

                  14.

                  domaga się informacji na temat przyczyn niewdrożenia nowego systemu informatycznego Trybunału Obrachunkowego o nazwie „Assist” oraz na temat problemów, jakie wystąpiły; domaga się zestawienia powstałych dotychczas kosztów, informacji na temat kosztów, jakich należy się spodziewać w przyszłości, oraz podania terminu, w jakim można liczyć na wdrożenie programu;

                  15.

                  odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy przeprowadził w 2011 r. 379 wizyt kontrolnych – 343 w państwach członkowskich i 36 w państwach trzecich; wzywa Trybunał Obrachunkowy do zwiększenia zarówno liczby wizyt kontrolnych na miejscu, jak i ich skuteczności;

                  16.

                  przyjmuje do wiadomości, że w 2011 r. Trybunał Obrachunkowy zgłosił do Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) ogółem siedem przypadków podejrzeń nadużycia wynikających z prac kontrolnych Trybunału; zauważa, że OLAF postanowił wszcząć dochodzenie w dwóch spośród tych przypadków, a dochodzenia są nadal w toku; wzywa Trybunał Obrachunkowy, by wyjaśnił, czy liczba spraw przekazanych OLAF i liczba spraw, w których wszczęto dochodzenie, odpowiada rzeczywistym poziomom korupcji w odniesieniu do wykorzystania funduszy unijnych, a jeżeli tak nie jest, to by podał, co proponuje w celu podniesienia obu tych liczb;

                  17.

                  zauważa ponadto, że w 2011 r. Trybunał Obrachunkowy skierował do OLAF 17 przypadków podejrzeń możliwości nadużycia wynikających z denuncjacji otrzymanych przez Trybunał Obrachunkowy; popiera stałą bliską współpracę Trybunału z OLAF i wzywa Trybunał Obrachunkowy, by ocenił, czy i jak można podnieść wspomnianą liczbę, w odniesieniu do ogólnego wizerunku, działania i skuteczności Trybunału Obrachunkowego w tej dziedzinie;

                  18.

                  przyjmuje z zadowoleniem współpracę między Trybunałem Obrachunkowym a Komisją Kontroli Budżetowej Parlamentu, jasne działania następcze wynikające z rezolucji w sprawie absolutorium z poprzedniego roku oraz regularne udzielanie informacji na żądanie Parlamentu;

                  19.

                  przyjmuje do wiadomości weryfikację pokontrolną dokonaną przez służby audytu wewnętrznego, w której stwierdzono postępy w zakresie już istniejących kontroli wewnętrznych oraz wysiłki kontrolowanych służb na rzecz wdrażania uzgodnionych planów działania; zwraca się z prośbą o informowanie go o wdrożonych środkach oraz wynikach osiągniętych przez te służby;

                  20.

                  przyjmuje z zadowoleniem opublikowanie sprawozdania specjalnego nr 19/2012 dotyczącego działań następczych związanych ze sprawozdaniami specjalnymi Trybunału Obrachunkowego;

                  21.

                  oczekuje, że otrzyma podsumowanie głównych wniosków z monitoringu weryfikacji ex post służb audytu wewnętrznego oraz wyniki oddziaływania tych zmian na wewnętrzną kontrolę Trybunału Obrachunkowego w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2012 r.;

                  22.

                  uznaje, że w przeglądzie śródokresowym głównych założeń strategii Trybunału Obrachunkowego na lata 2009–2013 stwierdzono, iż główne procesy podlegają monitoringowi, a dotychczas poczynione postępy są dokładnie odzwierciedlone w sprawozdaniach;

                  23.

                  z zainteresowaniem oczekuje drugiej wzajemnej oceny, którą Trybunał Obrachunkowy rozpoczyna w roku 2013 i która skupi się w szczególności na kontroli wykonywania zadań w Trybunale Obrachunkowym; domaga się informacji o wdrożeniu wniosków z pierwszej wstępnej oceny wzajemnej z roku 2012;

                  24.

                  zgadza się z zaleceniami służby audytu wewnętrznego w zakresie utworzenia nowego zestawu kluczowych wskaźników wydajności po to, aby oszacować realizację tej strategii.

         (1)  Dz.U. L 68 z 15.3.2011.

         (2)  Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 344 z 12.11.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 130.

         (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.


title: 2011/606/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Organu Nadzoru Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2009#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Organu Nadzoru Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/232

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Organu Nadzoru Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2009
   (2011/606/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Organu Nadzoru Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Organu Nadzoru GNSS za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Organu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7–0052/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi (3), w szczególności jego art. 12,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0103/2011),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Organu Nadzoru Europejskiego GNSS absolutorium z wykonania budżetu Organu za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji GNSS (dawniej Organ Nadzoru Europejskiego GNS), Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 114.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 246 z 20.7.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2011 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Organu Nadzoru Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2009
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Organu Nadzoru Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2009,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Organu Nadzoru GNSS za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Organu (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7–0052/2011),

                  —

                  uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi (3), w szczególności jego art. 12,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0103/2011),

                  A.

                  mając na uwadze, że Organ Nadzoru Europejskiego GNSS zyskał autonomię finansową w 2006 r.,

                  B.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, że nie jest w stanie wydać opinii na temat sprawozdania finansowego Organu za rok budżetowy 2007, i zaznaczył, że cała struktura projektu Galileo została w 2007 r. poddana przeglądowi oraz że sprawozdanie finansowe organu przygotowano w niestabilnym kontekście prawnym,

                  C.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy zgłosił zastrzeżenie co do wiarygodności rocznego sprawozdania finansowego za rok 2008, jak również co do legalności i prawidłowości transakcji leżących u jego podstaw,

                  D.

                  mając na uwadze fakt, że w dniu 5 maja 2010 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi wykonawczemu Organu absolutorium z wykonania budżetu organu za rok budżetowy 2008 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                              —

                              wyraził ubolewanie, że Trybunał Obrachunkowy zgłosił zastrzeżenie co do wiarygodności rocznego sprawozdania finansowego za rok 2008, jak również co do legalności i prawidłowości transakcji leżących u jego podstaw,

                              —

                              wyraził zaniepokojenie faktem, że chociaż na mocy rozporządzenia (WE) nr 683/2008 (6) z dniem 1 stycznia 2009 r. Komisja stała się odpowiedzialna za zarządzanie środkami europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) i realizację tych programów, do końca 2008 r. nie przekazano Komisji żadnych działań ani aktywów, a nowy podział kompetencji między Komisją i organem nie został odzwierciedlony w ich rocznych sprawozdaniach finansowych,

                  E.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdania roczne za rok finansowy 2009 są wiarygodne, a transakcje leżące u ich podstaw są zgodne z prawem,

                  F.

                  mając na uwadze, że budżet Organu na rok 2009 wynosił 44 400 000 EUR, co oznacza jego zmniejszenie o 64 % w porównaniu z rokiem budżetowym 2008,

         Zarządzanie budżetowe i finansowe

                  1.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w wyniku wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 683/2008 większość działań i aktywów związanych z programami EGNOS i Galileo została przekazana w roku 2009 do Komisji; zauważa, że pozostała część działań i aktywów miała być przekazana w roku 2010;

                  2.

                  przyjmuje do wiadomości oświadczenie Trybunału Obrachunkowego, że w przypadku procedury przyznawania dotacji „Framework Programme 7/Galileo/Call 1” (wartość 17 500 000 EUR) nie opublikowano ani nie sprawdzono kryteriów wykluczenia, a w odniesieniu do kryteriów przyznawania środków Organ nie udowadniał systematycznie, że spełnione były kryteria dotyczące udziału w jednym z tematów małych i średnich przedsiębiorstw jako potencjalnych beneficjentów;

                  3.

                  zauważa, że ostateczny budżet opublikowany przez Organ w dniu 31 marca 2010 r. nie pokrywa się z ostatecznym budżetem na rok 2009 zatwierdzonym przez zarząd i nie zawiera dochodów; wzywa w związku z tym Organ do naprawienia sytuacji i do poinformowania organu udzielającego absolutorium o zmianach;

         Zasoby ludzkie

                  4.

                  wyraża ubolewanie z powodu niedociągnięć w procedurach naboru personelu, co stwarza ryzyko dla ich przejrzystości; stwierdza, że Trybunał Obrachunkowy zgłosił, iż w odniesieniu do czterech skontrolowanych procedur naboru personelu nie istnieją dowody, że współczynniki wagi kryteriów wyboru oraz limity, jakie musieli spełniać kandydaci, żeby być zaproszonymi na testy pisemne i rozmowy, zostały opracowane przed rozpoczęciem procesu oceny; nie istnieją także dowody na to, że pytania na testy pisemne i rozmowy zostały opracowane przed sporządzeniem krótkiej listy kandydatów; wzywa w związku z tym Organ do naprawienia sytuacji i ulepszenia procedur naboru;

                  5.

                  podkreśla również konieczność zlikwidowania niedociągnięć, które naruszają zasadę równego traktowania w stosowaniu kryteriów kwalifikowania się w procedurach naboru otwartych dla kandydatów wewnętrznych i zewnętrznych; dowiaduje się od Trybunału Obrachunkowego, że w jednej skontrolowanej procedurze naboru uznano jednego z kandydatów za kwalifikującego się, pomimo iż od początku procedury było jasne, że nie spełniał on kryteriów wyboru, lecz był kandydatem wewnętrznym;

         Audyt wewnętrzny

                  6.

                  przyjmuje do wiadomości, że Służba Audytu Wewnętrznego (IAS) przeprowadziła audyt wewnętrzny w listopadzie 2007 r., zaś audyty uzupełniające w październiku 2008 r. i grudniu 2009 r.; zauważa, że dwa pozostające do wdrożenia ważne zalecenia IAS odnoszą się do kluczowych stanowisk i do opisów stanowisk;

                  7.

                  w odniesieniu do innych uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2011 r. (7) w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 114.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 246 z 20.7.2004, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (5)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 218.

         (6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie dalszej realizacji europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) (Dz.U. L 196 z 24.7.2008, s. 1).

         (7)  Teksty przyjęte, P6_TA(2011)0163. Zob. s. 269 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2011/392/UE: Decyzja Rady z dnia 13 maja 2011 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim ustanawiającej mechanizm rozstrzygania sporów#Umowa między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim ustanawiająca mechanizm rozstrzygania sporów

text:
               5.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 176/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 maja 2011 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim ustanawiającej mechanizm rozstrzygania sporów
   (2011/392/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 lutego 2006 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z partnerami z regionu śródziemnomorskiego w celu ustanowienia mechanizmu rozstrzygania sporów odnoszącego się do postanowień handlowych.

               (2)

               Negocjacje były prowadzone przez Komisję w konsultacji z komitetem wyznaczonym zgodnie z art. 207 Traktatu oraz w ramach wytycznych negocjacyjnych wydanych przez Radę.

               (3)

               Negocjacje te zostały zakończone i Umowa między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim ustanawiająca mechanizm rozstrzygania sporów (zwana dalej „umową”) została parafowana w dniu 9 grudnia 2009 r.

               (4)

               Umowa została podpisana w imieniu Unii w dniu 13 grudnia 2010 r.

               (5)

               Umowa powinna zostać zawarta,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim ustanawiającą mechanizm rozstrzygania sporów.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, powiadomienia przewidzianego w art. 23 umowy (1).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2011 r.

            W imieniu Rady

         MARTONYI J.

            Przewodniczący

      (1)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

      UMOWA
      między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim ustanawiająca mechanizm rozstrzygania sporów
      UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”,
      z jednej strony, oraz
      KRÓLESTWO MAROKAŃSKIE, zwane dalej „Marokiem”,
      z drugiej strony,
      UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
      ROZDZIAŁ I

         CEL I ZAKRES STOSOWANIA

      Artykuł 1
      Cel
      Celem niniejszej umowy jest uniknięcie wszelkich sporów handlowych między Stronami i ich rozstrzyganie w celu osiągnięcia, w miarę możliwości, wspólnie uzgodnionych rozwiązań.
      Artykuł 2
      Stosowanie umowy
      1.   Postanowienia niniejszej umowy mają zastosowanie w odniesieniu do sporów dotyczących zarzucanego naruszenia postanowień tytułu II (z wyjątkiem art. 24) Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony (zwanego dalej „układem o stowarzyszeniu”) (1) lub Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych odnoszących się do produktów rolnych, produktów rolnych przetworzonych oraz ryb i produktów rybołówstwa oraz zastąpienia protokołów 1, 2 i 3 wraz z ich załącznikami i zmian w Układzie eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony. Procedury niniejszej umowy stosuje się, jeżeli 60 dni po przekazaniu sporu Radzie Stowarzyszenia zgodnie z art. 86 układu o stowarzyszeniu, Rada Stowarzyszenia nie doprowadziła do rozstrzygnięcia sporu.
      2.   Artykuł 86 układu o stowarzyszeniu ma zastosowanie do sporów dotyczących stosowania i interpretacji pozostałych postanowień układu o stowarzyszeniu.
      3.   Do celów ust. 1 spór uznaje się za rozstrzygnięty, jeśli Rada Stowarzyszenia podjęła decyzję zgodnie z art. 86 ust. 2 układu o stowarzyszeniu lub jeśli oświadczyła, że spór już nie istnieje.
      ROZDZIAŁ II

         KONSULTACJE I MEDIACJA

      Artykuł 3
      Konsultacje
      1.   Strony dokładają starań, aby rozstrzygać wszelkie spory dotyczące interpretacji i stosowania postanowień, o których mowa w art. 2, poprzez podejmowanie konsultacji prowadzonych w dobrej wierze w celu szybkiego osiągnięcia sprawiedliwych i wspólnie uzgodnionych rozwiązań. W ramach tych konsultacji Strony omówią również wpływ, jaki domniemane naruszenie miałoby na ich wymianę handlową.
      2.   Strona występuje z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji na podstawie pisemnego wniosku przesłanego drugiej Stronie, którego kopia zostaje przesłana podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług, z określeniem wszelkich środków oraz postanowień umów, o których mowa w art. 2, które jej zdaniem zostały naruszone.
      3.   Konsultacje przeprowadza się w ciągu 40 dni od daty otrzymania wniosku i odbywają się one na terytorium Strony, przeciwko której wysunięto zarzut, chyba że Strony postanowią inaczej. Konsultacje uznaje się za zakończone w ciągu 60 dni od daty otrzymania wniosku, chyba że obie Strony postanawiają je kontynuować. Konsultacje, w szczególności wszystkie ujawnione informacje oraz stanowiska, jakie Strony zajęły podczas postępowania, są poufne i pozostają bez uszczerbku dla praw każdej ze Stron w dalszych postępowaniach.
      4.   Konsultacje w pilnych przypadkach, w tym w przypadkach dotyczących towarów nietrwałych lub sezonowych, przeprowadza się w ciągu 15 dni od daty otrzymania wniosku i uznaje się za zakończone w ciągu 30 dni od daty otrzymania wniosku.
      5.   Jeśli Strona, do której kierowany jest wniosek, nie odpowiedziała na wniosek o konsultacje w ciągu 20 dni roboczych od daty jego otrzymania lub jeśli konsultacje nie odbyły się w terminie określonym w ust. 3 lub w ust. 4, lub zostały zakończone bez osiągnięcia porozumienia w sprawie wspólnie uzgodnionego rozwiązania, Strona skarżąca może wystąpić z wnioskiem o powołanie organu arbitrażowego zgodnie z art. 5.
      Artykuł 4
      Mediacja
      1.   Jeśli w wyniku konsultacji nie osiągnięto wspólnie uzgodnionego rozwiązania, wówczas Strony mogą, za obopólną zgodą, odwołać się do mediatora. Wszelkie wnioski o mediację muszą być przedkładane na piśmie Stronie, przeciwko której wysunięto zarzut, i podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług z podaniem środka, który był przedmiotem konsultacji, jak również wspólnie uzgodnionego zakresu mediacji. Każda ze Stron zobowiązuje się życzliwie rozważyć wnioski o mediację.
      2.   O ile Strony nie porozumieją się co do osoby mediatora w ciągu 10 dni roboczych od daty otrzymania wniosku o mediację, przewodniczący podkomitetu ds. przemysłu, handlu i usług lub osoba przez nich delegowana wybierają mediatora w drodze losowania spośród grona osób figurujących na liście, o której mowa w art. 19, niebędących obywatelami żadnej ze Stron. Wyboru dokonuje się w ciągu 15 dni roboczych od daty otrzymania wniosku o mediację. Mediator zwołuje zebranie ze Stronami w ciągu 30 dni od daty swego wyboru. Mediator otrzymuje od Stron oświadczenia nie później niż 15 dni przed zebraniem i może zażądać dodatkowych informacji od Stron, ekspertów lub doradców technicznych, jeżeli uzna je za niezbędne. Wszelkie uzyskane w ten sposób informacje muszą zostać ujawnione obu Stronom, dając im możliwość zgłoszenia uwag. Mediator wydaje opinię nie później niż 45 dni od swego wyboru.
      3.   Opinia mediatora może zawierać jedno lub więcej zaleceń dotyczących tego, jak rozstrzygnąć spór, zgodnych z postanowieniami, o których mowa w art. 2. Opinia mediatora nie ma charakteru wiążącego.
      4.   Strony mogą porozumieć się w sprawie zmiany terminów, o których mowa w ust. 2. Mediator może również podjąć decyzję o zmianie tych terminów na wniosek którejkolwiek ze Stron, z uwagi na szczególne trudności, jakie napotyka dana Strona, lub ze względu na złożony charakter sprawy.
      5.   Postępowanie obejmujące mediację, w szczególności opinia mediatora i wszystkie ujawnione informacje oraz stanowiska, jakie Strony zajęły podczas postępowania, są poufne i pozostają bez uszczerbku dla praw każdej ze Stron w dalszych postępowaniach.
      6.   Za zgodą Stron procedury mediacyjne mogą być kontynuowane podczas trwania procedury arbitrażowej.
      7.   Zmiana mediatora następuje wyłącznie z powodów określonych w przepisach 18–21 regulaminu i zgodnie z ustanowionymi tam procedurami.
      ROZDZIAŁ III

         PROCEDURY ROZSTRZYGANIA SPORÓW

         SEKCJA I

            Procedura arbitrażowa

      Artykuł 5
      Wszczęcie procedury arbitrażowej
      1.   W przypadku gdy Stronom nie udało się rozstrzygnąć sporu w drodze konsultacji przewidzianych w art. 3 lub w drodze mediacji przewidzianej w art. 4, Strona skarżąca może wystąpić z wnioskiem o powołanie organu arbitrażowego.
      2.   Wniosek o powołanie organu arbitrażowego przedkłada się na piśmie Stronie, przeciwko której wysunięto zarzut, oraz podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług. Strona skarżąca określa w swoim wniosku konkretny środek będący przedmiotem sporu oraz wyjaśnia, w jaki sposób środek ten narusza postanowienia, o których mowa w art. 2. Z wnioskiem o powołanie organu arbitrażowego występuje się nie później niż 18 miesięcy od daty otrzymania wniosku o konsultacje, bez uszczerbku dla praw Strony skarżącej do występowania z wnioskiem o nowe konsultacje w takiej samej kwestii w przyszłości.
      Artykuł 6
      Powołanie organu arbitrażowego
      1.   W skład organu arbitrażowego wchodzi trzech arbitrów.
      2.   W ciągu 10 dni roboczych od daty otrzymania przez Stronę, przeciwko której wysunięto zarzut, wniosku o powołanie organu arbitrażowego Strony konsultują się w celu osiągnięcia porozumienia w kwestii składu organu arbitrażowego.
      3.   W przypadku gdy Strony nie są w stanie porozumieć się w kwestii jego składu w terminie określonym w ust. 2, każda ze Stron może zwrócić się do przewodniczących podkomitetu ds. przemysłu, handlu i usług lub osoby przez nich delegowanej o dokonanie wyboru wszystkich trzech członków organu arbitrażowego w drodze losowania z listy kandydatów sporządzonej na mocy art. 19 – jednego spośród osób zaproponowanych przez Stronę skarżącą, jednego spośród osób zaproponowanych przez Stronę, przeciwko której wysunięto zarzut, i jednego spośród osób wytypowanych przez Strony na stanowisko przewodniczącego. W przypadku gdy Strony porozumieją się co do jednego lub większej liczby członków organu arbitrażowego, pozostałych członków wybiera się według tej samej procedury.
      4.   Przewodniczący podkomitetu ds. przemysłu, handlu i usług lub osoba przez nich delegowana dokonują wyboru arbitrów w ciągu pięciu dni roboczych od złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 3.
      5.   Za datę powołania organu arbitrażowego uznaje się dzień wyznaczenia trzech arbitrów.
      6.   Zmiana arbitrów następuje wyłącznie z powodów określonych w przepisach 18–21 regulaminu i zgodnie z ustanowionymi tam procedurami.
      Artykuł 7
      Sprawozdanie okresowe organu arbitrażowego
      Organ arbitrażowy przekazuje Stronom sprawozdanie okresowe przedstawiające ustalenia faktyczne, możliwość zastosowania stosownych postanowień oraz ogólne uzasadnienie każdego ze swoich ustaleń i zaleceń, nie później niż w ciągu 120 dni od daty jego powołania. Każda ze Stron może przedłożyć organowi arbitrażowemu pisemny wniosek o dokonanie przeglądu szczegółowych aspektów sprawozdania okresowego w ciągu 15 dni od jego przekazania. Ustalenia w ostatecznej decyzji organu arbitrażowego zawierają ustosunkowanie się do argumentów przedstawionych na etapie przeglądu okresowego.
      Artykuł 8
      Decyzja organu arbitrażowego
      1.   W ciągu 150 dni od daty powołania organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję Stronom oraz podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług. Jeżeli przewodniczący organu arbitrażowego uzna, że termin ten nie może zostać dotrzymany, powiadamia o tym na piśmie Strony oraz podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług, podając przyczyny opóźnienia oraz przewidywany termin zakończenia prac przez organ arbitrażowy. W żadnym przypadku decyzja nie powinna zostać przekazana później niż 180 dni od daty powołania organu arbitrażowego.
      2.   W pilnych wypadkach, w tym w przypadkach związanych z towarami nietrwałymi lub sezonowymi, organ arbitrażowy dokłada wszelkich starań, aby przekazać swoją decyzję w ciągu 75 dni od daty jego powołania. W każdym przypadku decyzję należy przekazać nie później niż w ciągu 90 dni od daty powołania organu. Organ arbitrażowy wydaje decyzję wstępną w sprawie pilnego charakteru sprawy w ciągu 10 dni od daty jego powołania.
      3.   Na wniosek obu Stron organ arbitrażowy w dowolnej chwili zawiesza swoje prace na uzgodniony przez Strony okres nieprzekraczający 12 miesięcy i wznawia ją po upływie tego uzgodnionego okresu na wniosek Strony skarżącej. Jeśli Strona skarżąca nie występuje z wnioskiem o wznowienie prac organu arbitrażowego przed upływem uzgodnionego okresu zawieszenia, procedura zostaje zakończona. Zawieszenie i zakończenie prac organu arbitrażowego pozostają bez uszczerbku dla praw każdej ze Stron w innym postępowaniu w tej samej kwestii.

         SEKCJA II

            Wykonanie decyzji

      Artykuł 9
      Wykonanie decyzji organu arbitrażowego
      Każda ze Stron podejmuje wszelkie środki niezbędne do wykonania decyzji organu arbitrażowego; Strony dokładają wszelkich starań, aby uzgodnić termin na wykonanie tej decyzji.
      Artykuł 10
      Rozsądny termin na wykonanie decyzji
      1.   Nie później niż 30 dni od daty przekazania Stronom decyzji organu arbitrażowego Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, powiadamia Stronę skarżącą i podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług o tym, ile czasu potrzebuje na wykonanie decyzji (rozsądny termin), jeśli niezwłoczne wykonanie nie jest możliwe.
      2.   Jeżeli Strony nie mogą się porozumieć co do rozsądnego terminu, w którym należy wykonać decyzję organu arbitrażowego, Strona skarżąca może złożyć w ciągu 20 dni od otrzymania od Strony, przeciwko której wysunięto zarzut, powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, pisemny wniosek do organu arbitrażowego o ustalenie długości rozsądnego terminu. O złożeniu takiego wniosku powiadamia się jednocześnie drugą Stronę oraz podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług. W ciągu 30 dni od daty złożenia wniosku organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję Stronom oraz podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług.
      3.   Rozsądny termin może zostać przedłużony za zgodą obu Stron.
      Artykuł 11
      Przegląd środków podjętych w celu wykonania decyzji organu arbitrażowego
      1.   Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, przed upływem rozsądnego terminu powiadamia drugą Stronę oraz podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług o wszelkich środkach, które podjęła w celu wykonania decyzji organu arbitrażowego.
      2.   W przypadku braku porozumienia między Stronami co do istnienia środka zgłoszonego na podstawie ust. 1 lub co do jego zgodności z postanowieniami, o których mowa w art. 2, Strona skarżąca może wystąpić z pisemnym wnioskiem do organu arbitrażowego o wydanie decyzji w tej sprawie. We wniosku takim określa się konkretny środek będący przedmiotem sporu oraz wyjaśnia, w jaki sposób środek ten jest niezgodny z postanowieniami, o których mowa w art. 2. Organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję w ciągu 90 dni od daty złożenia wniosku. W pilnych wypadkach, w tym w przypadkach związanych z towarami nietrwałymi lub sezonowymi, organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję w ciągu 45 dni od daty złożenia wniosku.
      Artykuł 12
      Tymczasowe środki zaradcze w przypadku niewykonania decyzji
      1.   Jeżeli Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, nie powiadomi o podjęciu środków służących wykonaniu decyzji organu arbitrażowego przed upływem rozsądnego terminu lub jeżeli organ arbitrażowy uzna, że środek zgłoszony na podstawie art. 11 ust. 1 jest sprzeczny ze zobowiązaniem nałożonym na tę Stronę na mocy postanowień, o których mowa w art. 2, Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, jeżeli z takim wnioskiem wystąpi Strona skarżąca, przedstawia propozycję tymczasowej rekompensaty.
      2.   Jeśli Strony nie dojdą do porozumienia co do rekompensaty w ciągu 30 dni od upływu rozsądnego terminu lub od przekazania przez organ arbitrażowy decyzji na podstawie art. 11 stwierdzającej, że środek podjęty w celu wykonania decyzji narusza postanowienia, o których mowa w art. 2, Strona skarżąca jest uprawniona – po wcześniejszym powiadomieniu drugiej Strony oraz podkomitetu ds. przemysłu, handlu i usług – do zawieszenia zobowiązań wynikających z postanowień, o których mowa w art. 2, w stopniu równoważnym do zniweczenia lub naruszenia korzyści spowodowanego naruszeniem postanowień. Strona skarżąca może wprowadzić w życie takie zawieszenie po upływie 10 dni roboczych od daty otrzymania powiadomienia przez Stronę, przeciwko której wysunięto zarzut, chyba że Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, złoży wniosek o arbitraż na podstawie ust. 3.
      3.   Jeśli Strona, przeciwko której wysunięto zarzut uzna, że stopień zawieszenia nie jest równoważny poziomowi zniweczenia lub naruszenia korzyści spowodowanego naruszeniem, może zwrócić się z pisemnym wnioskiem do organu arbitrażowego o wydanie decyzji w tej sprawie. O złożeniu takiego wniosku należy powiadomić drugą Stronę oraz podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług przed upływem 10 dni roboczych, o których mowa w ust. 2. Organ arbitrażowy, po zasięgnięciu w stosownych przypadkach opinii ekspertów, w ciągu 30 dni od daty złożenia wniosku przekazuje Stronom oraz podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług swoją decyzję w sprawie stopnia zawieszenia zobowiązań. Zawieszenie zobowiązań nie może nastąpić przed wydaniem decyzji organu arbitrażowego i musi być zgodne z decyzją tego organu.
      4.   Zawieszenie zobowiązań ma charakter tymczasowy i stosuje się je jedynie do czasu wycofania środka uznanego za sprzeczny z postanowieniami, o których mowa w art. 2, lub do czasu jego zmiany w sposób zapewniający jego zgodność z tymi postanowieniami, na mocy art. 13 lub też do czasu rozstrzygnięcia sporu przez Strony.
      Artykuł 13
      Przegląd środków podjętych w celu wykonania decyzji po zawieszeniu zobowiązań
      1.   Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, powiadamia drugą Stronę oraz podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług o wszelkich środkach podjętych w celu wykonania decyzji organu arbitrażowego oraz o swoim wniosku o zakończenie stosowanego przez Stronę skarżącą zawieszenia zobowiązań.
      2.   Jeżeli w ciągu 30 dni od daty otrzymania takiego powiadomienia Strony nie osiągną porozumienia w kwestii zgodności zgłoszonego środka z postanowieniami, o których mowa w art. 2, Strona skarżąca zwraca się do organu arbitrażowego z pisemnym wnioskiem o wydanie decyzji w tej sprawie. O złożeniu takiego wniosku należy powiadomić jednocześnie drugą Stronę oraz podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług. W ciągu 45 dni od daty złożenia wniosku organ arbitrażowy przekazuje swoją decyzję Stronom oraz podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług. Jeśli organ arbitrażowy uzna, że środek podjęty w celu wykonania decyzji jest zgodny z postanowieniami, o których mowa w art. 2, zawieszenie zobowiązań zostaje zakończone.

         SEKCJA III

            Postanowienia wspólne

      Artykuł 14
      Wspólnie uzgodnione rozwiązanie
      Strony mogą w każdej chwili wspólnie uzgodnić rozwiązanie sporu podlegającego niniejszej umowie. O takim rozwiązaniu powiadamiają podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług oraz organ arbitrażowy. Po powiadomieniu o wspólnie uzgodnionym rozwiązaniu organ arbitrażowy kończy prace i procedura zostaje zakończona.
      Artykuł 15
      Regulamin
      1.   Procedury rozstrzygania sporów, o których mowa w rozdziale III, określa regulamin załączony do niniejszej umowy.
      2.   Wszelkie posiedzenia organu arbitrażowego są otwarte dla publiczności zgodnie z regulaminem, chyba że Strony postanowią inaczej.
      Artykuł 16
      Informacje i doradztwo techniczne
      Na wniosek jednej ze Stron lub z inicjatywy własnej organ arbitrażowy może w związku z prowadzonym przez siebie postępowaniem uzyskać informacje, które uzna za stosowne. W szczególności organ arbitrażowy ma także prawo zwrócić się o opinię do ekspertów, o ile uzna to za stosowne. Przed dokonaniem wyboru takich ekspertów organ arbitrażowy przeprowadza konsultacje ze Stronami. Wszelkie uzyskane w ten sposób informacje muszą zostać ujawnione obu Stronom, dając im możliwość zgłoszenia uwag. Zgodnie z regulaminem i o ile Strony nie postanowią inaczej, zainteresowane osoby fizyczne lub prawne mające swoją siedzibę na terytorium Stron mogą składać organom arbitrażowym pisemne oświadczenia. Oświadczenia takie ograniczają się do aspektów faktycznych sporu i nie odnoszą się do kwestii prawnych.
      Artykuł 17
      Reguły interpretacji
      Każdy organ arbitrażowy dokonuje interpretacji, o których mowa w art. 2, zgodnie ze zwyczajowymi zasadami interpretacji prawa międzynarodowego publicznego, w szczególności zgodnie z zasadami określonymi w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów. Decyzje organu arbitrażowego nie mogą rozszerzać ani ograniczać praw i obowiązków przewidzianych w postanowieniach, o których mowa w art. 2.
      Artykuł 18
      Decyzje organu arbitrażowego
      1.   Organ arbitrażowy dokłada wszelkich starań, aby jego decyzje podejmowane były w drodze konsensu. Jednak w przypadku gdy decyzja nie może być podjęta w drodze konsensu, sprawa będąca przedmiotem decyzji rozstrzygana jest większością głosów. W żadnym jednak wypadku odrębne opinie arbitrów nie są podawane do wiadomości publicznej.
      2.   Wszelkie decyzje organu arbitrażowego mają dla Stron moc wiążącą i nie ustanawiają żadnych praw ani obowiązków dla osób fizycznych lub prawnych. W decyzji podaje się fakty ustalone w sprawie, zastosowanie stosownych postanowień umów określonych w art. 2 oraz ogólne uzasadnienie ustaleń i wniosków. Podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług podaje decyzję organu arbitrażowego w całości do wiadomości publicznej, chyba że postanowi inaczej w celu zapewnienia poufności poufnych informacji handlowych.
      ROZDZIAŁ IV

         POSTANOWIENIA OGÓLNE

      Artykuł 19
      Listy arbitrów
      1.   Podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług nie później niż sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszej umowy sporządza listę przynajmniej 15 osób chętnych i zdolnych do pełnienia funkcji arbitrów. Każda ze Stron proponuje przynajmniej pięć osób mających pełnić funkcję arbitra. Obie Strony wybierają także przynajmniej pięć osób mających pełnić funkcję przewodniczącego organu arbitrażowego, niebędących obywatelami żadnej ze Stron. Podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług zapewnia, aby na liście tej zawsze znajdowała się odpowiednia liczba osób.
      2.   Arbitrzy muszą posiadać specjalistyczną wiedzę lub doświadczenie w dziedzinie prawa i handlu międzynarodowego. Muszą być niezależni, działać w imieniu własnym, nie mogą przyjmować instrukcji od żadnego rządu lub organizacji, ani być powiązani z rządem którejkolwiek ze Stron, a ich postępowanie musi być zgodne z kodeksem postępowania, załączonym do niniejszej umowy.
      3.   Podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług może sporządzić dodatkową listę przynajmniej 15 osób posiadających fachową wiedzę sektorową w zakresie szczególnych zagadnień objętych umowami, o których mowa w art. 2. Każda ze Stron proponuje przynajmniej pięć osób mających pełnić funkcję arbitra. Strony wybierają także przynajmniej pięć osób mających pełnić funkcję przewodniczącego organu arbitrażowego, niebędących obywatelami żadnej ze Stron. W przypadku odwołania się do procedury wyboru członków, o której mowa w art. 6 ust. 2, przewodniczący podkomitetu ds. przemysłu, handlu i usług mogą skorzystać z listy sektorowej za zgodą obu Stron.
      Artykuł 20
      Odniesienie do zobowiązań w ramach WTO
      1.   Jeżeli Strona dąży do rozstrzygnięcia sporu dotyczącego zobowiązania w ramach porozumienia WTO, odwołuje się ona do stosownych zasad i procedur porozumienia WTO, które mają zastosowanie bez względu na postanowienia niniejszej umowy.
      2.   Jeżeli Strona dąży do rozstrzygnięcia sporu dotyczącego zobowiązania wchodzącego w zakres stosowania niniejszej umowy w rozumieniu art. 2, odwołuje się ona do zasad i procedur niniejszej umowy.
      3.   O ile Strony nie postanowiły inaczej, w przypadku gdy Strona dąży do rozstrzygnięcia sporu dotyczącego zobowiązania wchodzącego w zakres stosowania niniejszej umowy w rozumieniu art. 2, które jest w istocie równoważne zobowiązaniu w ramach WTO, odwołuje się ona do stosownych zasad i procedur porozumienia WTO, które mają zastosowanie bez względu na postanowienia niniejszej umowy.
      4.   Po wszczęciu procedur rozstrzygania sporów jedno forum wybrane zgodnie z powyższymi ustępami, jeżeli nie stwierdziło ono braku swej właściwości, jest wykorzystywane z wyłączeniem drugiego.
      5.   Żadne z postanowień niniejszej umowy nie wyklucza możliwości zawieszenia realizacji zobowiązań przez jedną ze Stron, jeśli zezwala na to Organ Rozstrzygania Sporów WTO. Nie można w oparciu o porozumienie WTO uniemożliwić jednej ze Stron zawieszenia zobowiązań na mocy niniejszej umowy.
      Artykuł 21
      Terminy
      1.   Wszystkie terminy określone w niniejszej umowie, łącznie z terminami dotyczącymi przekazywania decyzji przez organy arbitrażowe, liczy się w dniach kalendarzowych od dnia następującego po wykonaniu czynności lub wystąpieniu zdarzenia, do którego się odnoszą, o ile nie przewidziano inaczej.
      2.   Każdy termin, o którym mowa w niniejszej umowie, można zmienić za obopólnym porozumieniem Stron. Strony zobowiązują się życzliwie rozważać wnioski o przedłużenie terminu, uzasadnione trudnościami, jakie napotyka jedna ze Stron w przestrzeganiu procedur niniejszej umowy. Na wniosek jednej ze Stron organ arbitrażowy może zmienić mające zastosowanie obowiązujące w postępowaniu terminy, uwzględniając różny poziom rozwoju Stron.
      Artykuł 22
      Przegląd i zmiana umowy
      1.   Po wejściu w życie niniejszej umowy i załączników do niej, Rada Stowarzyszenia może w każdej chwili dokonać przeglądu ich wdrożenia w celu podjęcia decyzji o ich dalszym obowiązywaniu, wprowadzeniu do nich zmian lub zakończeniu ich obowiązywania.
      2.   W ramach tego przeglądu Rada Stowarzyszenia może rozważyć możliwość utworzenia organu apelacyjnego wspólnego dla kilku układów eurośródziemnomorskich.
      3.   Rada Stowarzyszenia może zdecydować o wprowadzeniu zmian do niniejszej umowy i załączników do niej.
      Artykuł 23
      Wejście w życie
      Niniejsza umowa zostanie zatwierdzona przez Strony zgodnie z ich właściwymi procedurami. Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu procedur, o których mowa w niniejszym artykule.

         Sporządzono w Brukseli, w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, dnia trzynastego grudnia roku dwa tysiące dziesiątego w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i arabskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.

            За Европейския съюз
            Por la Unión Europea
            Za Evropskou unii
            For Den Europæiske Union
            Für die Europäische Union
            Euroopa Liidu nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
            For the European Union
            Pour l'Union européenne
            Per l'Unione europea
            Eiropas Savienības vārdā –
            Europos Sąjungos vardu
            Az Európai Unió részéről
            Għall-Unjoni Ewropea
            Voor de Europese Unie
            W imieniu Unii Europejskiej
            Pela União Europeia
            Pentru Uniunea Europeană
            Za Európsku úniu
            Za Evropsko unijo
            Euroopan unionin puolesta
            För Europeiska unionen

            За Кралство Мароко
            Por el Reino de Marruecos
            Za Marocké království
            For Kongeriget Marokko
            Für das Königreich Marokko
            Maroko Kuningriigi nimel
            Για το Βασίλειο του Μαρόκου
            For the Kingdom of Morocco
            Pour le Royaume du Maroc
            Per il Regno del Marocco
            Marokas Karalistes vārdā –
            Maroko Karalystės vardu
            A Marokkói Királyság részéről
            Għar-Renju tal-Marokk
            Voor het Koninkrijk Marokko
            W imieniu Królestwa Maroka
            Pelo Reino de Marrocos
            Pentru Regatul Maroc
            Za Marocké kráľovstvo
            Za Kraljevino Maroko
            Marokon kuningaskunnan puolesta
            För Konungariket Marocko

         (1)  Postanowienia niniejszej umowy nie naruszają art. 34 protokołu dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej.

         ZAŁĄCZNIKI

                        ZAŁĄCZNIK I:

                     REGULAMIN POSTĘPOWANIA ARBITRAŻOWEGO

                        ZAŁĄCZNIK II:

                     KODEKS POSTĘPOWANIA CZŁONKÓW ORGANU ARBITRAŻOWEGO I MEDIATORÓW

            ZAŁĄCZNIK I

               REGULAMIN POSTĘPOWANIA ARBITRAŻOWEGO

               Postanowienia ogólne

                        1.

                        W niniejszej umowie i w niniejszym regulaminie:

                                    „doradca” oznacza osobę wyznaczoną przez Stronę w celu doradzania lub pomocy tej Stronie w związku z postępowaniem przed organem arbitrażowym;

                                    „Strona skarżąca” oznacza Stronę występującą z wnioskiem o powołanie zespołu arbitrażowego zgodnie z art. 5 niniejszej umowy;

                                    „Strona, przeciwko której wysunięto zarzut” oznacza Stronę, w stosunku do której podnoszony jest zarzut, że dopuściła się naruszenia postanowień, o których mowa w art. 2 niniejszej umowy;

                                    „organ arbitrażowy” oznacza organ powołany na mocy art. 6 niniejszej umowy;

                                    „przedstawiciel Strony” oznacza pracownika lub każdą osobę powołaną przez ministerstwo lub agencję rządową lub jakikolwiek inny podmiot publiczny Strony;

                                    „dzień” oznacza dzień kalendarzowy, o ile nie przewidziano inaczej.

                        2.

                        Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, odpowiedzialna jest za administrację logistyczną procedury rozstrzygania sporów, w szczególności za organizację przesłuchań, chyba że uzgodniono inaczej. Unia Europejska ponosi jednak wszystkie koszty związane ze sprawami organizacyjnymi dotyczącymi konsultacji, mediacji i arbitrażu, z wyjątkiem wynagrodzenia i wydatków mediatorów i arbitrów, które są dzielone.

               Powiadomienia i doręczenia

                        3.

                        Strony i organ arbitrażowy doręczają wszelkie wnioski, zawiadomienia, oświadczenia pisemne lub inne dokumenty pocztą elektroniczną, przesyłając w tym samym dniu kopię faksem, listem poleconym, kurierem, listem za potwierdzeniem odbioru lub przy pomocy innego rodzaju środka komunikacji, który zapewnia rejestrację wysłania przesyłki. Uznaje się, że wiadomość przesłana pocztą elektroniczną i faksem otrzymana jest w dniu jej wysłania, chyba że zostaną przedstawione dowody przeciwne.

                        4.

                        Strona dostarcza kopię elektroniczną każdego swego oświadczenia pisemnego drugiej Stronie i każdemu z arbitrów. Dostarcza się również kopię papierową.

                        5.

                        Wszystkie powiadomienia i doręczenia są adresowane odpowiednio do Ministerstwa Spraw Zagranicznych Maroka i do Dyrekcji Generalnej ds. Handlu Komisji Europejskiej.

                        6.

                        Drobne błędy pisarskie we wnioskach, zawiadomieniach, oświadczeniach pisemnych lub innych dokumentach związanych z postępowaniem arbitrażowym mogą być poprawiane poprzez przesłanie nowego dokumentu, przy wyraźnym wskazaniu wprowadzonych zmian.

                        7.

                        Jeśli ostatni dzień na wysłanie dokumentu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy lub dzień odpoczynku w Maroku lub w Unii, dokument może zostać wysłany w następnym dniu roboczym. W każdy pierwszy poniedziałek grudnia Strony przekazują sobie wzajemnie wykaz dni ustawowo wolnych od pracy i dni odpoczynku na kolejny rok. Nie można uznać, że jakiekolwiek dokumenty, powiadomienie lub wniosek otrzymano w dniu ustawowo wolnym od pracy lub w dniu odpoczynku. Ponadto do celów obliczania wszystkich terminów określonych w niniejszej umowie, wyrażonych w dniach roboczych, uwzględnia się jedynie dni robocze wspólne dla obu Stron.

                        8.

                        W zależności od treści postanowień będących przedmiotem sporu kopie wszystkich wniosków i powiadomień przekazanych podkomitetowi ds. przemysłu, handlu i usług zgodnie z niniejszą umową przekazuje się również innym stosownym podkomitetom powołanym na mocy układu o stowarzyszeniu.

               Rozpoczęcie arbitrażu

                        9.

                                    a)

                                    Jeśli zgodnie z art. 6 niniejszej umowy lub postanowieniami 19, 20 lub 49 niniejszego regulaminu członkowie organu arbitrażowego wybierani są w drodze losowania, przy losowaniu obecni są przedstawiciele obu Stron.

                                    b)

                                    O ile Strony nie postanowią inaczej, spotykają się one z organem arbitrażowym w ciągu siedmiu dni roboczych od dnia jego powołania w celu ustalenia kwestii, które Strony lub organ arbitrażowy uznają za stosowne, włącznie z wynagrodzeniem i wydatkami arbitrów, które będą zgodne ze standardami WTO. Członkowie organu arbitrażowego i przedstawiciele Stron mogą brać udział w tym posiedzeniu za pośrednictwem telefonu lub wideokonferencji.

                        10.

                                    a)

                                    O ile Strony nie postanowią inaczej, w ciągu pięciu dni roboczych od dnia wyboru arbitrów zakres zadań organu arbitrażowego obejmuje:
                                    „zbadanie, w świetle odpowiednich postanowień umów, o których mowa w art. 2 umowy o rozstrzyganiu sporów, sprawy zgłoszonej we wniosku o powołanie organu arbitrażowego, wydanie decyzji w sprawie zgodności danego środka z postanowieniami, o których mowa w art. 2 umowy o rozstrzyganiu sporów, oraz wydanie decyzji zgodnie z art. 8 umowy o rozstrzyganiu sporów”.

                                    b)

                                    Strony muszą przekazać organowi arbitrażowemu uzgodniony zakres zadań w ciągu pięciu dni roboczych od dokonania uzgodnień.

               Składanie wstępnych oświadczeń

                        11.

                        Strona skarżąca dostarcza wstępny wniosek pisemny nie później niż 20 dni po dacie powołania organu arbitrażowego. Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, dostarcza pisemny wniosek przeciwny nie później niż 20 dni po dacie dostarczenia wstępnego oświadczenia pisemnego.

               Funkcjonowanie organów arbitrażowych

                        12.

                        Wszystkie posiedzenia organu arbitrażowego prowadzi jego przewodniczący. Organ arbitrażowy może przekazać przewodniczącemu upoważnienie do podejmowania decyzji administracyjnych i proceduralnych.

                        13.

                        O ile niniejsza umowa nie stanowi inaczej, organ arbitrażowy może wykonywać swoje czynności przy użyciu wszelkich środków, włącznie z telefonem, faksem i łączami komputerowymi.

                        14.

                        W obradach organu arbitrażowego mogą brać udział wyłącznie arbitrzy, lecz organ arbitrażowy może zezwolić na uczestniczenie w obradach swoim asystentom.

                        15.

                        Za przygotowanie wszelkich decyzji odpowiada wyłącznie organ arbitrażowy; przygotowanie decyzji nie może być zlecane.

                        16.

                        W przypadku pojawienia się kwestii proceduralnych, których postanowienia niniejszej umowy i jej załączników nie regulują, organ arbitrażowy, po konsultacji ze Stronami, może przyjąć każdą stosowną procedurę, która nie jest sprzeczna z niniejszą umową.

                        17.

                        Jeżeli organ arbitrażowy uzna, że konieczna jest zmiana terminu mającego zastosowanie w ramach postępowania lub dokonanie jakichkolwiek innych dostosowań proceduralnych lub administracyjnych, informuje pisemnie Strony o powodach takich zmian lub dostosowań, wskazując termin lub konieczne dostosowanie. Organ arbitrażowy może przyjąć taką zmianę lub dostosowanie po konsultacji ze Stronami. Terminy określone w art. 8 ust. 2 niniejszej umowy nie mogą być zmienione.

               Zastępstwo

                        18.

                        Jeśli arbiter nie może uczestniczyć w postępowaniu, wycofuje się z udziału lub musi być zastąpiony, wybrana zostaje osoba w jego zastępstwie zgodnie z art. 6 ust. 3.

                        19.

                        W przypadku gdy jedna ze Stron uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania i w związku z tym powinien zostać zastąpiony, Strona ta powiadamia drugą Stronę w ciągu 15 dni od poznania okoliczności istotnego naruszenia kodeksu postępowania przez arbitra.
                        W przypadku gdy jedna ze Stron uzna, że arbiter inny niż przewodniczący nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, Strony konsultują się i za obopólnym porozumieniem odwołują takiego arbitra oraz dokonują wyboru nowego arbitra zgodnie z procedurą określoną w art. 6 ust. 3 niniejszej umowy.
                        Jeśli Strony nie dojdą do porozumienia co do potrzeby wymiany arbitra, każda ze Stron może wystąpić z wnioskiem o przekazanie sprawy przewodniczącemu organu arbitrażowego, którego decyzja jest ostateczna.
                        Jeśli przewodniczący uzna, że arbiter nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, wybiera on nowego arbitra w drodze losowania spośród grona osób, o którym mowa w art. 19 ust. 1 niniejszej umowy, do którego należał poprzedni arbiter. Jeśli poprzedni arbiter został wybrany przez Strony zgodnie z art. 6 ust. 2 niniejszej umowy, osoba go zastępująca zostaje wybrana w drodze losowania spośród grona osób, które zostały zaproponowane przez Stronę skarżącą oraz Stronę, przeciwko której wysunięto zarzut, zgodnie z art. 19 ust. 1 niniejszej umowy. Wyboru nowego arbitra dokonuje się w ciągu pięciu dni roboczych od dnia złożenia wniosku przewodniczącemu organu arbitrażowego.

                        20.

                        W przypadku gdy jedna ze Stron uzna, że przewodniczący organu arbitrażowego nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, Strony konsultują się i za obopólnym porozumieniem odwołują przewodniczącego i dokonują wyboru nowego przewodniczącego zgodnie z procedurą określoną w art. 6 ust. 3 niniejszej umowy.
                        Jeśli Strony nie dojdą do porozumienia w kwestii potrzeby wymiany przewodniczącego organu arbitrażowego, każda ze Stron może wystąpić z wnioskiem o przekazanie sprawy jednemu z pozostałych członków grona osób wytypowanych do pełnienia funkcji przewodniczącego zgodnie z art. 19 ust. 1 niniejszej umowy. Jego nazwisko jest losowane przez przewodniczących podkomitetu ds. przemysłu, handlu i usług lub osobę przez nich delegowaną. Decyzja tej osoby dotycząca potrzeby wymiany przewodniczącego jest ostateczna.
                        Jeśli osoba ta uzna, że poprzedni przewodniczący nie spełnia wymogów kodeksu postępowania, wybiera ona nowego przewodniczącego w drodze losowania spośród grona pozostałych osób wytypowanych do pełnienia funkcji przewodniczącego zgodnie z art. 19 ust. 1 niniejszej umowy. Wyboru nowego przewodniczącego dokonuje się w ciągu pięciu dni roboczych od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w niniejszym ustępie.

                        21.

                        Prowadzone przez organ arbitrażowy czynności zawiesza się na okres potrzebny do przeprowadzenia procedur przewidzianych w przepisach 18, 19 i 20.

               Przesłuchania

                        22.

                        Przewodniczący wyznacza dzień i godzinę przesłuchania w porozumieniu ze Stronami i innymi członkami organu arbitrażowego oraz przekazuje Stronom pisemne potwierdzenie. Informacja ta podawana jest również do publicznej wiadomości przez Stronę odpowiedzialną za logistyczne zarządzanie postępowaniem, jeśli przesłuchanie ma charakter otwarty. O ile jedna ze Stron nie wyrazi sprzeciwu, organ arbitrażowy może podjąć decyzję o nieorganizowaniu przesłuchania.

                        23.

                        O ile Strony nie postanowią inaczej, przesłuchanie odbywa się w Brukseli, gdy Stroną skarżącą jest Maroko, lub w Rabacie, gdy Stroną skarżącą jest Unia.

                        24.

                        Organ arbitrażowy może zorganizować jedno dodatkowe przesłuchanie jedynie w wyjątkowych okolicznościach. Nie organizuje się dodatkowego przesłuchania w przypadku procedur ustanowionych w art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 3 i art. 13 ust. 2 niniejszej umowy.

                        25.

                        W całości wszystkich przesłuchań uczestniczą wszyscy arbitrzy.

                        26.

                        Następujące osoby mogą uczestniczyć w przesłuchaniach, bez względu na to, czy postępowanie jest otwarte dla publiczności, czy też nie:

                                    a)

                                    przedstawiciele Stron;

                                    b)

                                    doradcy Stron;

                                    c)

                                    członkowie personelu administracyjnego, tłumacze ustni i pisemni, protokolanci sądowi; oraz

                                    d)

                                    asystenci arbitrów.

                              Przed organem arbitrażowym głos zabierać mogą wyłącznie przedstawiciele i doradcy Stron.

                        27.

                        Każda ze Stron, nie później niż pięć dni roboczych przed datą przesłuchania, dostarcza organowi arbitrażowemu wykaz nazwisk osób przedstawiających na przesłuchaniu argumenty ustne lub oświadczenia w imieniu danej Strony i wykaz innych przedstawicieli lub doradców, którzy wezmą udział w przesłuchaniu.

                        28.

                        Przesłuchania prowadzone przez organ arbitrażowy są otwarte dla publiczności, chyba że Strony postanowią inaczej. Jeśli Strony postanowią, że przesłuchanie ma charakter zamknięty, część tego przesłuchania może być jednak otwarta dla publiczności, jeśli organ arbitrażowy, na wniosek Stron, podejmie taką decyzję. Organ arbitrażowy spotyka się jednak na zamkniętej sesji, w przypadku gdy oświadczenia i argumenty Strony zawierają poufne informacje handlowe.

                        29.

                        Organ arbitrażowy prowadzi przesłuchanie w następujący sposób:

                                    Twierdzenia

                                                a)

                                                twierdzenie Strony skarżącej;

                                                b)

                                                twierdzenie Strony, przeciwko której wysunięto zarzut.

                                    Repliki

                                                a)

                                                twierdzenie Strony skarżącej;

                                                b)

                                                odpowiedź Strony, przeciwko której wysunięto zarzut.

                        30.

                        Organ arbitrażowy może kierować pytania do każdej ze Stron w każdym momencie przesłuchania.

                        31.

                        Organ arbitrażowy zapewnia sporządzenie protokołu z każdego przesłuchania i jego przekazanie Stronom w najkrótszym możliwym terminie.

                        32.

                        W terminie 10 dni roboczych od daty przesłuchania każda ze Stron może przedstawić dodatkowe oświadczenie pisemne dotyczące wszelkich kwestii, które pojawiły się w trakcie przesłuchania.

               Pytania pisemne

                        33.

                        Organ arbitrażowy może w każdym momencie postępowania zwracać się z pytaniami w formie pisemnej do jednej lub obu Stron. Każda ze Stron otrzymuje kopię wszystkich pytań zadanych przez organ arbitrażowy.

                        34.

                        Strona dostarcza również drugiej Stronie kopię swoich pisemnych odpowiedzi na pytania organu arbitrażowego. Każdej Stronie umożliwia się przedstawienie pisemnych uwag do odpowiedzi drugiej Strony w ciągu pięciu dni roboczych od daty otrzymania odpowiedzi.

               Poufność

                        35.

                        Strony zapewniają poufność przesłuchań organu arbitrażowego, w przypadku gdy odbywają się one w formie sesji zamkniętej zgodnie z przepisem 28. Każda ze Stron traktuje jako poufne wszelkie informacje przedstawione organowi arbitrażowemu przez drugą Stronę, które Strona ta wskazała jako poufne. W przypadku gdy Strona przedstawia organowi arbitrażowemu poufną wersję swoich oświadczeń pisemnych, na wniosek drugiej Strony, przedstawia ona również niemające poufnego charakteru streszczenie informacji znajdujących się w swoich oświadczeniach, które może być podane do publicznej wiadomości. Streszczenie to przedstawiane jest nie później niż w ciągu 15 dni od dnia złożenia wniosku lub przedstawienia oświadczenia, w zależności od tego, co nastąpiło później. Nic w niniejszym regulaminie nie uniemożliwia Stronie publicznego ujawnienia deklaracji dotyczących jej własnego stanowiska.

               Kontakty ex parte

                        36.

                        Organ arbitrażowy nie spotyka się ani nie kontaktuje ze Stroną pod nieobecność drugiej Strony.

                        37.

                        Żaden z członków organu arbitrażowego nie może omawiać żadnych aspektów przedmiotu postępowania przed organem arbitrów ze Stroną lub obiema Stronami pod nieobecność pozostałych arbitrów.

               Oświadczenia amicus curiae

                        38.

                        W przypadku braku innych ustaleń Stron, w ciągu pięciu dni od daty powołania organu arbitrażowego organ ten może otrzymać niezamówione oświadczenia pisemne, pod warunkiem że zostały one złożone w ciągu 10 dni od dnia powołania organu arbitrażowego, są zwięzłe, a w każdym razie wraz z załącznikami nie przekraczają 15 stron maszynopisu, i mają bezpośredni związek z okolicznościami faktycznymi rozpatrywanymi przez organ arbitrażowy.

                        39.

                        Oświadczenie takie zawiera opis osoby je składającej, niezależnie od tego, czy jest to osoba fizyczna czy prawna, w tym opis charakteru jej działalności i źródła finansowania, oraz określa, jaki dana osoba ma interes w danym postępowaniu arbitrażowym. Oświadczenie sporządza się w językach wybranych przez Strony zgodnie z przepisami 42 i 43 niniejszego regulaminu.

                        40.

                        Organ arbitrażowy wymienia w swojej decyzji wszystkie otrzymane oświadczenia, które są zgodne z powyższymi zasadami. Organ arbitrażowy nie jest zobowiązany do odnoszenia się w swojej decyzji do argumentów przedstawionych w takich oświadczeniach. Wszelkie oświadczenia otrzymane przez organ arbitrażowy zgodnie z tą zasadą, zostają przedłożone Stronom w celu przedstawienia ich uwag.

               Sprawy pilne

                        41.

                        W sprawach pilnych, o których mowa w niniejszej umowie, organ arbitrażowy po konsultacji ze Stronami odpowiednio dostosowuje terminy określone w niniejszym regulaminie i powiadamia Strony o tych dostosowaniach.

               Tłumaczenia pisemne i ustne

                        42.

                        Podczas konsultacji, o których mowa w art. 6 ust. 2 niniejszej umowy, a najpóźniej na posiedzeniu, o którym mowa w przepisie 9 lit. b) niniejszego regulaminu, Strony dokładają wszelkich starań, aby ustalić wspólny język roboczy postępowań przed organem arbitrażowym.

                        43.

                        Jeżeli Strony nie są w stanie uzgodnić wspólnego języka roboczego, każda ze Stron organizuje tłumaczenie swoich oświadczeń pisemnych na język, który wybrała druga Strona, i ponosi jego koszty.

                        44.

                        Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, zapewnia tłumaczenie ustnych oświadczeń na języki wybrane przez Strony.

                        45.

                        Decyzje organu arbitrażowego są przekazywane w języku lub językach wybranych przez Strony.

                        46.

                        Każda ze Stron może przedstawić uwagi do każdego tłumaczenia dokumentu przygotowanego zgodnie z tymi zasadami.

               Obliczanie terminów

                        47.

                        Jeśli w wyniku zastosowania przepisu 7 niniejszego regulaminu jedna ze Stron otrzyma dokument w dniu innym niż dzień, w którym otrzyma go druga Strona, termin obliczany na podstawie daty otrzymania dokumentu liczy się od późniejszej z tych dwóch dat otrzymania dokumentu.

               Pozostałe procedury

                        48.

                        Niniejszy regulamin stosuje się również do procedur ustanowionych na mocy art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 3 i art. 13 ust. 2 niniejszej umowy. Terminy określone w niniejszym regulaminie dostosowuje się jednak do specjalnych terminów przewidzianych w tych postanowieniach na wydawanie decyzji przez organ arbitrażowy.

                        49.

                        W przypadku gdy organ arbitrażowy w pierwotnym składzie lub niektórzy jego członkowie nie mogą zebrać się ponownie w związku z procedurami ustanowionymi na mocy art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 3 i art. 13 ust. 2 niniejszej umowy, zastosowanie mają procedury określone w art. 6 niniejszej umowy. Termin przekazania decyzji zostaje w takim przypadku przedłużony o 15 dni.

            ZAŁĄCZNIK II

               KODEKS POSTĘPOWANIA CZŁONKÓW ORGANU ARBITRAŻOWEGO I MEDIATORÓW

               Definicje

                        1.

                        W niniejszym kodeksie postępowania:

                                    a)

                                    „członek” lub „arbiter” oznacza członka organu arbitrażowego skutecznie powołanego na mocy art. 6 niniejszej umowy;

                                    b)

                                    „mediator” oznacza osobę, która prowadzi mediacje zgodnie z art. 4 niniejszej umowy;

                                    c)

                                    „kandydat” oznacza osobę, której nazwisko znajduje się na liście arbitrów, o której mowa w art. 19 niniejszej umowy i którą bierze się pod uwagę przy wyborze członków organu arbitrażowego na mocy art. 6 niniejszej umowy;

                                    d)

                                    „asystent” oznacza osobę, która zgodnie z zakresem zadań członka pomaga mu w prowadzeniu badań lub wspomaga go w wykonywaniu jego funkcji;

                                    e)

                                    „postępowanie”, o ile nie przewidziano inaczej, oznacza postępowanie organu arbitrażowego na mocy niniejszej umowy;

                                    f)

                                    „pracownicy”, w stosunku do członka, oznaczają osoby, którymi kieruje i które kontroluje członek, inne niż asystenci.

               Odpowiedzialność procesowa

                        2.

                        Każdy kandydat i członek unika niewłaściwych zachowań i ich znamion, jest osobą niezależną i bezstronną, unika bezpośrednich lub pośrednich konfliktów interesów i przestrzega wysokich standardów postępowania, aby zachować uczciwość i bezstronność mechanizmu rozstrzygania sporów. Byli członkowie muszą stosować się do zobowiązań ustanowionych w przepisach 15, 16, 17 i 18 niniejszego kodeksu postępowania.

               Obowiązki ujawnienia

                        3.

                        Przed potwierdzeniem, że kandydat został wybrany na członka zespołu arbitrażowego powołanego na mocy niniejszej umowy, ujawnia on wszelkie interesy, związki lub kwestie, jakie mogą mieć wpływ na jego niezależność lub bezstronność lub które mogą słusznie wywoływać wrażenie niewłaściwego zachowania lub stronniczości w trakcie postępowania. W tym celu kandydat podejmuje wszystkie rozsądne starania, aby rozpoznać wszelkie takie interesy, związki lub kwestie.

                        4.

                        Kandydat lub członek informuje o kwestiach dotyczących faktycznego lub potencjalnego naruszenia niniejszego kodeksu postępowania wyłącznie podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług; kwestie te są następnie rozważane przez Strony.

                        5.

                        Po swoim wyborze członek nadal podejmuje wszystkie rozsądne starania, aby rozpoznać wszystkie interesy, związki i kwestie, o których mowa w przepisie 3 niniejszego kodeksu postępowania oraz ujawnia je. Obowiązek ich ujawnienia ma charakter ciągły, co oznacza, że członek ma ujawniać wszelkie interesy, związki lub kwestie, które mogą wyniknąć na każdym etapie postępowania. Członek ujawnia takie interesy, związki i kwestie, informując o tym na piśmie podkomitet ds. przemysłu, handlu i usług, w celu rozpatrzenia ich przez Strony.

               Obowiązki członków

                        6.

                        Po swoim wyborze członek w trakcie całego postępowania wykonuje swoje obowiązki w sposób dokładny i sprawny, przestrzegając przy tym zasad uczciwości i staranności.

                        7.

                        Członek rozważa jedynie kwestie poruszane w trakcie postępowania i konieczne dla wydania decyzji i nie przekazuje tego obowiązku innej osobie.

                        8.

                        Członek podejmuje wszystkie właściwe kroki w celu zapewnienia, aby jego asystent i pracownicy znali przepisy 2, 3, 4, 5, 16, 17 i 18 niniejszego kodeksu postępowania oraz ich przestrzegali.

                        9.

                        Członek nie angażuje się w kontakty ex parte dotyczące postępowania.

               Niezależność i bezstronność członków

                        10.

                        Członek musi być niezależny i bezstronny oraz unikać stwarzania wrażenia niewłaściwego zachowania lub stronniczości. Członek nie może działać pod wpływem własnych interesów, nacisków z zewnątrz, względów politycznych, żądań społecznych i lojalności w stosunku do jednej ze Stron lub z obawy przed krytyką.

                        11.

                        Członek nie podejmuje w sposób bezpośredni lub pośredni jakichkolwiek zobowiązań ani nie przyjmuje korzyści mogących w jakikolwiek sposób zakłócić właściwe wykonywanie jego obowiązków lub stworzyć wrażenie zakłócenia ich właściwego wykonywania.

                        12.

                        Członek nie może wykorzystywać swojego stanowiska w organie arbitrażowym do realizacji jakichkolwiek osobistych lub prywatnych interesów i unika postępowania, które może sprawiać wrażenie, że inne osoby mogą wywierać na niego wpływ ze względu na swoją szczególną sytuację.

                        13.

                        Członek nie może pozwolić na to, aby związki lub zobowiązania finansowe, handlowe, zawodowe, rodzinne lub społeczne miały wpływ na jego postępowanie lub sądy.

                        14.

                        Członek musi unikać nawiązywania związków lub uzyskiwania korzyści finansowych, które mogą mieć wpływ na jego bezstronność lub mogą stwarzać wrażenie niewłaściwego zachowania lub stronniczości.

               Obowiązki byłych członków

                        15.

                        Wszyscy byli członkowie muszą unikać wszelkich działań mogących stwarzać wrażenie, że wykonując swoje obowiązki, byli stronniczy lub że odnosili korzyści z decyzji organu arbitrażowego.

               Poufność

                        16.

                        Członek lub były członek w żadnym momencie nie ujawnia ani nie wykorzystuje jakichkolwiek niedostępnych publicznie informacji dotyczących postępowania lub uzyskanych w trakcie postępowania, z wyjątkiem ujawnienia lub wykorzystania do celów tego postępowania, i w żadnym przypadku nie ujawnia ani nie wykorzystuje takich informacji dla uzyskania osobistych korzyści lub korzyści dla innych, lub aby zaszkodzić interesom innych.

                        17.

                        Członek nie ujawnia decyzji organu arbitrażowego, ani jej części, przed jej opublikowaniem zgodnie z niniejszą umową.

                        18.

                        Członek lub były członek w żadnym momencie nie ujawnia treści obrad organu arbitrażowego ani poglądów innego członka.

               Koszty

                        19.

                        Każdy członek rejestruje czas poświęcony postępowaniu i sporządza końcowe rozliczenie czasu oraz poniesionych przez siebie wydatków.

               Mediatorzy

                        20.

                        Zasady opisane w niniejszym kodeksie postępowania jako odnoszące się do członków lub byłych członków stosuje się, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, do mediatorów.


title: 2009/45/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności zgodnie z pkt 27 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. zawartego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami

text:
               23.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 19/49

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 18 grudnia 2008 r.
   w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności zgodnie z pkt 27 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. zawartego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
   (2009/45/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając zawarte pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 27 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   mając na uwadze, że podczas posiedzenia pojednawczego w dniu 21 listopada 2008 r. oba organy władzy budżetowej uzgodniły uruchomienie instrumentu elastyczności w celu uzupełnienia środków finansowych w budżecie na rok 2009, poza pułapami określonymi w dziale 4, w wysokości 420 milionów EUR, na finansowanie instrumentu umożliwiającego szybkie reagowanie na gwałtowny wzrost cen żywności w krajach rozwijających się,
   STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W odniesieniu do ogólnego budżetu Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 instrument elastyczności jest wykorzystywany w celu zapewnienia kwoty 420 milionów EUR w ramach środków na zobowiązania.
   Kwota ta jest wykorzystywana do uzupełnienia finansowania instrumentu umożliwiającego szybkie reagowanie na gwałtowny wzrost cen żywności w krajach rozwijających się w ramach działu 4.
   Artykuł 2
   Decyzja ta zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 18 grudnia 2008 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         H.-G. PÖTTERING

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         E. WOERTH

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie mianowania i zmiany na stanowiskach członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

text:
               30.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 466/4

         DECYZJA RADY
   z dnia 15 grudnia 2014 r.
   w sprawie mianowania i zmiany na stanowiskach członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego
   (2014/C 466/02)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, w szczególności jego art. 4 (1),
   uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Łotwy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 16 lipca 2012 r. (2) Rada mianowała członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2012 r. do dnia 17 września 2015 r.

               (2)

               W następstwie rezygnacji Sandy LIEPINY zwolniło się przysługujące Łotwie stanowisko członka Rady Zarządzającej w kategorii przedstawicieli rządów.

               (3)

               Członków Rady Zarządzającej należy mianować na pozostały okres bieżącej kadencji, czyli do dnia 17 września 2015 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Członkiem Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na pozostały okres bieżącej kadencji, czyli do dnia 17 września 2015 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW:

               ŁOTWA

               Inta ŠUSTA

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         M. MARTINA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 228 z 31.7.2012, s. 3.


               19.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 181/96

         P7_TA(2013)0405
   Liczba i skład ilościowy delegacji międzyparlamentarnych, delegacji do wspólnych komisji parlamentarnych oraz delegacji do komisji współpracy parlamentarnej i do wielostronnych zgromadzeń parlamentarnych
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 9 października 2013 r. w sprawie liczby i składu liczebnego delegacji międzyparlamentarnych, delegacji do wspólnych komisji parlamentarnych oraz delegacji do komisji współpracy parlamentarnej i do wielostronnych zgromadzeń parlamentarnych (2013/2853(RSO))
   (2016/C 181/19)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając propozycję Konferencji Przewodniczących,

               —

               uwzględniając swoje decyzje z dnia 6 maja 2009 r. (1), z dnia 14 września 2009 r. (2), z dnia 15 czerwca 2010 r. (3) i z dnia 14 grudnia 2011 r. (4) w sprawie liczby i składu numerycznego delegacji międzyparlamentarnych, delegacji do wspólnych komisji parlamentarnych oraz delegacji do komisji współpracy parlamentarnej i do wielostronnych zgromadzeń parlamentarnych,

               —

               uwzględniając art.198 Regulaminu,

               1.

               postanawia, że w związku z przystąpieniem Chorwacji do Unii Europejskiej Delegacja do wspólnej komisji parlamentarnej UE-Chorwacja przestaje istnieć;

               2.

               postanawia dokonać następujących zmian składu liczebnego następujących delegacji międzyparlamentarnych:

                           Delegacja do spraw stosunków z Albanią, Bośnią i Hercegowiną, Serbią, Czarnogórą i Kosowem: 30 członków;

                           Delegacja do spraw stosunków z Półwyspem Arabskim: 19 członków;

                           Delegacja do spraw stosunków ze Stanami Zjednoczonymi: 57 członków;

                           Delegacja do spraw stosunków z Kanadą: 21 członków;

                           Delegacja do spraw stosunków z państwami Ameryki Środkowej: 16 członków;

                           Delegacja do spraw stosunków z Japonią: 26 członków;

                           Delegacja do spraw stosunków z Chińską Republiką Ludową: 42 członków;

                           Delegacja do spraw stosunków z Indiami: 29 członków;

                           Delegacja do spraw stosunków z państwami Azji Południowej-Wschodniej i Stowarzyszeniem krajów Azji Południowej-Wschodniej (ANASE): 25 członków;

                           Delegacja do spraw stosunków z Australią i Nową Zelandią: 19 członków;

                           Delegacja do spraw stosunków z Republiką Południowej Afryki: 21 członków;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji do wiadomości Radzie i Komisji.

      (1)  Dz.U. C 212 E z 5.8.2010, s. 136.

      (2)  Dz.U. C 224 E z 19.8.2010, s. 36.

      (3)  Dz.U. C 236 E z 12.8.2011, s. 159.

      (4)  Dz.U. C 168 E z 14.6.2013, s. 132.


title: Decyzja Rady z dnia 20 listopada 2000 r. w sprawie zatwierdzenia wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, dotyczącej zawieszenia tytułu II w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem Umowy o współpracy między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0778

Dziennik Urzędowy L 309 , 09/12/2000 P. 0029 - 0029

		Decyzja Radyz dnia 20 listopada 2000 r.w sprawie zatwierdzenia wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, dotyczącej zawieszenia tytułu II w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem Umowy o współpracy między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii(2000/778/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Umowa o współpracy między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii [1] została podpisana w drodze wymiany listów dnia 29 kwietnia 1997 r., i weszła w życie dnia 1 stycznia 1998 r.(2) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2000 z dnia 18 września 2000 r., wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów biorących udział lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej [2](3) Rozporządzeniem Rady (WE) nr 2563/2000 [3], zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2007/2000, Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii przyznano równowartość poprawionych autonomicznych preferencji handlowych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 2007/2000, z wyjątkiem koncesji na wino.(4) Dlatego, w celu zastosowania do Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii poprawionych autonomicznych preferencji handlowych, na mocy rozporządzenia (WE) nr 2007/2000, niezbędne jest zawieszenie przepisów handlowych oraz odnośnych załączników do Umowy o współpracy,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym, w imieniu Wspólnoty, zatwierdza się wymianę listów między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, dotyczącą zawieszenia tytułu II w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem Umowy o współpracy między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii.Zawieszenie stosuje się od daty stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2563/2000 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2007/2000.Tekst wymiany listów jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania wymiany listów, tak, aby stała się wiążąca dla Wspólnoty.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 20 listopada 2000 r.W imieniu RadyH. VédrinePrzewodniczący[1] Dz.U. L 348 z 18.12.1997, str. 2.[2] Dz.U. L 240 z 23.9.2000, str. 1.[3] Dz.U. L 295 z 23.11.2000, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 18 lipca 1988 r. dotycząca zawarcia Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską w sprawie badań i rozwoju w dziedzinie najnowocześniejszych materiałów (Euram)

text:
Ważna informacja prawna

|

31988D0405

Dziennik Urzędowy L 195 , 23/07/1988 P. 0079 - 0079

		Decyzja Radyz dnia 18 lipca 1988 r.dotycząca zawarcia Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską w sprawie badań i rozwoju w dziedzinie najnowocześniejszych materiałów (Euram)(88/405/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 235,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:decyzją 86/235/EWG [2], Rada przyjęła program badawczy na lata 1986–1989 w dziedzinie materiałów (surowców i materiałów najnowocześniejszych), który obejmuje podprogram dotyczący najnowocześniejszych materiałów (Euram); art. 6 tej decyzji upoważnia Komisję do negocjowania umów z państwami trzecimi, w szczególności z tymi, które uczestniczą we współpracy europejskiej w zakresie badań naukowych i technicznych (COST), w celu włączenia ich w pełni lub częściowo do tego programu;decyzją 87/177/EWG [3], Rada przyjęła w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej Umowę Ramową w sprawie współpracy naukowej i technicznej między Wspólnotami Europejskimi oraz, między innymi, Konfederacją Szwajcarską;należy zatwierdzić tę Umowę;Traktat nie przewiduje koniecznych uprawnień poza tymi zawartymi w art. 235,PRZYJMUJĘ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarii w sprawie badań i rozwoju w dziedzinie najnowocześniejszych materiałów (Euram).Tekst Umowy załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 9 Umowy [4].Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lipca 1988 r.W imieniu RadyY. PottakisPrzewodniczący[1] Dz.U. C 167 z 27.6.1988.[2] Dz.U. L 159 z 14.6.1986, str. 36.[3] Dz.U. L 71 z 14.3.1987, str. 29.[4] Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 18 września 2006 r. dotycząca mianowania członka Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu

text:
               6.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 241/2

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 września 2006 r.
   dotycząca mianowania członka Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu
   (2006/C 241/02)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 54 akapit drugi i trzeci,
   uwzględniając art. X statutu Agencji Dostaw Euratomu (1), w wersji zmienionej ostatnio decyzją 95/1/WE, Euratom, EWWiS z dnia 1 stycznia 1995 r. (2),
   uwzględniając decyzję Rady z dnia 12 lipca 2005 r. dotyczącą mianowania członków Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu (3),
   uwzględniając opinię Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Stanowisko członka wyżej wymienionego komitetu zwolniło się w związku z rezygnacją pana Ákosa PETŐ, o czym Rada została powiadomiona w dniu 15 lutego 2006 r.

               (2)

               Należy zatem obsadzić zwolnione stanowisko.

               (3)

               Rząd Węgier przedstawił kandydata w dniu 15 lutego 2006 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Pan Kristóf HORVÁTH zostaje mianowany członkiem Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu na okres do końca kadencji komitetu, tj. do dnia 28 marca 2007 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 września 2006 r.

            W imieniu Rady

         J. KORKEAOJA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. nr 27 z 6.12.1958, str. 534/58.

      (2)  Dz.U. L 1 z 1.1.1995, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 178 z 20.7.2005, str. 1.