title: 2010/700/UE: Decyzja Rady z dnia 21 października 2010 r. w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego#Projekt – Decyzja nr …/… Rady Stowarzyszenia utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony z dnia … w sprawie przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zawartych w Układzie eurośródziemnomorskim

text:
               23.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 306/21

         DECYZJA RADY
   z dnia 21 października 2010 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
   (2010/700/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 79 ust. 2 lit. b) w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 65 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony (1) („układ”) stanowi, że Rada Stowarzyszenia przyjmuje w drodze decyzji odpowiednie przepisy dotyczące realizacji celów określonych w art. 64 układu.

               (2)

               W celu 2.3.3 tiret pierwsze planu działania UE-Izrael przyjętego przez Radę Stowarzyszenia w kontekście europejskiej polityki sąsiedztwa w dniu 11 kwietnia 2005 r. wzywa się Radę Stowarzyszenia do przyjęcia decyzji wdrażającej art. 65 układu.

               (3)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (4)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji, nie są nią związane ani jej nie stosują,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w sprawie wykonania art. 64 układu opiera się na projekcie decyzji Rady Stowarzyszenia dołączonym do niniejszej decyzji
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 października 2010 r.

            W imieniu Rady

         J. MILQUET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 147 z 21.6.2000, s. 3.

      Projekt
      DECYZJA NR …/… RADY STOWARZYSZENIA
      utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony
      z dnia …
      w sprawie przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zawartych w Układzie eurośródziemnomorskim
      RADA STOWARZYSZENIA,
      uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony (1), w szczególności jego art. 65,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Artykuł 64 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony („układ”) przewiduje koordynację systemu zabezpieczenia społecznego Izraela z systemami państw członkowskich i ustanawia zasady takiej koordynacji.

                  (2)

                  Artykuł 65 układu przewiduje, że Rada Stowarzyszenia przyjmuje decyzję wdrażającą cele określone w art. 64.

                  (3)

                  W celu 2.3.3 tiret pierwsze planu działania UE-Izrael przyjętego przez Radę Stowarzyszenia w kontekście europejskiej polityki sąsiedztwa w dniu 11 kwietnia 2005 r. wzywa się Radę Stowarzyszenia do przyjęcia decyzji wdrażającej art. 65 układu.

                  (4)

                  W odniesieniu do stosowania zasady niedyskryminacji niniejsza decyzja nie powinna przyznawać żadnych dodatkowych praw wynikających z niektórych faktów lub zdarzeń, mających miejsce na terytorium drugiej umawiającej się strony, które nie są brane pod uwagę na mocy ustawodawstwa pierwszej umawiającej się strony, innych niż prawo do przeniesienia niektórych świadczeń.

                  (5)

                  Przy stosowaniu niniejszej decyzji prawo pracowników izraelskich do świadczeń rodzinnych powinno być uwarunkowane legalnym zamieszkiwaniem członków rodziny pracownika wraz z tym pracownikiem w państwie członkowskim, w którym jest on zatrudniony. Niniejsza decyzja nie uprawnia do żadnych świadczeń rodzinnych wobec członków rodziny zamieszkujących w innym państwie, na przykład w Izraelu.

                  (6)

                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 859/2003 (2) rozszerza już zakres stosowania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i rozporządzenia (EWG) nr 574/72 na obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi przepisami wyłącznie ze względu na swoje obywatelstwo. Rozporządzenie (WE) nr 859/2003 obejmuje już zasadę sumowania okresów ubezpieczenia nabytych przez izraelskich pracowników w różnych państwach członkowskich w odniesieniu do uprawnienia do niektórych świadczeń, określoną w art. 64 ust. 1 tiret pierwsze układu.

                  (7)

                  W celu ułatwienia stosowania zasad koordynacji konieczne może się okazać wprowadzenie przepisów szczególnych, które odpowiadają szczególnym cechom ustawodawstwa Izraela.

                  (8)

                  W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich i Izraela należy przewidzieć przepisy szczególne dotyczące współpracy między państwami członkowskimi a Izraelem oraz między zainteresowanymi osobami a instytucjami właściwego państwa.

                  (9)

                  Należy przyjąć przepisy przejściowe w celu ochrony osób objętych niniejszą decyzją oraz w celu zagwarantowania, że w wyniku jej wejścia w życie nie utracą one swoich praw,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      CZĘŚĆ I

         PRZEPISY OGÓLNE

      Artykuł 1
      Definicje
      1.   Do celów niniejszej decyzji:

                  a)

                  „układ” oznacza Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony;

                  b)

                  „rozporządzenie” oznacza rozporządzenie (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (3) mające zastosowanie w państwach członkowskich Unii Europejskiej;

                  c)

                  „rozporządzenie wykonawcze” oznacza rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (4);

                  d)

                  „państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej;

                  e)

                  „pracownik” oznacza,

                              (i)

                              do celów ustawodawstwa państwa członkowskiego – osobę wykonującą pracę najemną w rozumieniu art. 1 lit. a) rozporządzenia;

                              (ii)

                              do celów ustawodawstwa Izraela – osobę wykonującą pracę najemną w rozumieniu tego ustawodawstwa;

                  f)

                  „członek rodziny” oznacza,

                              (i)

                              do celów ustawodawstwa państwa członkowskiego – członka rodziny w rozumieniu art. 1 lit. i) rozporządzenia;

                              (ii)

                              do celów ustawodawstwa Izraela – członka rodziny w rozumieniu tego ustawodawstwa;

                  g)

                  „ustawodawstwo” oznacza,

                              (i)

                              w odniesieniu do państw członkowskich – ustawodawstwo w rozumieniu art. 1 lit. l) rozporządzenia obowiązujące w odniesieniu do świadczeń objętych niniejszą decyzją;

                              (ii)

                              w odniesieniu do Izraela – odpowiednie ustawodawstwo obowiązujące w Izraelu w odniesieniu do świadczeń objętych niniejszą decyzją;

                  h)

                  „świadczenia” oznaczają,

                              —

                              emerytury,

                              —

                              renty rodzinne,

                              —

                              renty z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej,

                              —

                              renty inwalidzkie,

                              —

                              zasiłki rodzinne;

                  i)

                  „świadczenia podlegające przeniesieniu” oznaczają,

                              (i)

                              w odniesieniu do państw członkowskich:

                                          —

                                          emerytury,

                                          —

                                          renty rodzinne,

                                          —

                                          renty z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej,

                                          —

                                          renty z tytułu inwalidztwa,

                                    w rozumieniu rozporządzenia, z wyjątkiem specjalnych świadczeń pieniężnych o charakterze nieskładkowym wymienionych w załączniku X do rozporządzenia;

                              (ii)

                              w odniesieniu do Izraela – odpowiednie świadczenia zapewnione ustawodawstwem Izraela, z wyjątkiem specjalnych świadczeń pieniężnych o charakterze nieskładkowym określonych w załączniku I do niniejszej decyzji.

            2.   Pozostałe pojęcia stosowane w niniejszej decyzji mają znaczenie im przypisane:

                  a)

                  w odniesieniu do państw członkowskich – w rozporządzeniu oraz rozporządzeniu wykonawczym;

                  b)

                  w odniesieniu do Izraela – w odpowiednim ustawodawstwie obowiązującym w Izraelu.

            Artykuł 2
      Zakres podmiotowy
      Niniejsza decyzja ma zastosowanie do:

                  a)

                  pracowników, którzy są obywatelami Izraela i są lub byli legalnie zatrudnieni na terytorium państwa członkowskiego oraz podlegają lub podlegali ustawodawstwu jednego lub kilku państw członkowskich, a także do osób pozostałych przy życiu;

                  b)

                  członków rodziny pracowników, o których mowa w lit. a), pod warunkiem że ci członkowie rodziny zamieszkują lub zamieszkiwali legalnie razem z danym pracownikiem w czasie jego zatrudnienia w państwie członkowskim;

                  c)

                  pracowników, którzy są obywatelami państwa członkowskiego i są lub byli legalnie zatrudnieni na terytorium Izraela i podlegają lub podlegali ustawodawstwu Izraela, oraz do osób pozostałych przy życiu; oraz

                  d)

                  członków rodziny pracowników, o których mowa w lit. c), pod warunkiem że ci członkowie rodziny zamieszkują lub zamieszkiwali legalnie razem z danym pracownikiem w czasie jego zatrudnienia w Izraelu.

            Artykuł 3
      Zasada równego traktowania
      1.   Pracownicy będący obywatelami Izraela legalnie zatrudnieni w państwie członkowskim oraz członkowie ich rodzin legalnie zamieszkujący z nimi są – w odniesieniu do świadczeń w rozumieniu art. 1 ust. lit. h) – traktowani w sposób wolny od wszelkiej dyskryminacji opartej na obywatelstwie w stosunku do obywateli państwa członkowskiego, w którym pracownicy ci są zatrudnieni.
      2.   Pracownicy będący obywatelami państwa członkowskiego legalnie zatrudnieni w Izraelu oraz członkowie ich rodzin legalnie zamieszkujący z nimi są – w odniesieniu do świadczeń w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. h) – traktowani w sposób wolny od wszelkiej dyskryminacji opartej na obywatelstwie w stosunku do obywateli Izraela.
      CZĘŚĆ II

         STOSUNKI MIĘDZY PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI A IZRAELEM

      Artykuł 4
      Uchylenie klauzul zamieszkania
      1.   Świadczenia podlegające przeniesieniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. i), do których uprawnione są osoby, o których mowa w art. 2 lit. a) i c), nie podlegają redukcji, zmianie, zawieszeniu, cofnięciu ani konfiskacie z racji tego, że beneficjent zamieszkuje,

                  (i)

                  do celów świadczeń podlegających ustawodawstwu państwa członkowskiego – na terytorium Izraela; lub

                  (ii)

                  do celów świadczeń podlegających ustawodawstwu Izraela – na terytorium państwa członkowskiego.

            2.   Członkowie rodziny pracownika, o których mowa w art. 2 lit. b), są uprawnieni do świadczeń podlegających przeniesieniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. i) w ten sam sposób jak członkowie rodziny pracownika, który jest obywatelem danego państwa członkowskiego, gdy ci członkowie rodziny zamieszkują na terytorium Izraela.
      3.   Członkowie rodziny pracownika, o których mowa w art. 2 lit. d) są uprawnieni do świadczeń podlegających przeniesieniu w rozumieniu art. 1 lit. i) w ten sam sposób jak członkowie rodziny pracownika, który jest obywatelem Izraela, gdy ci członkowie rodziny zamieszkują na terytorium państwa członkowskiego.
      CZĘŚĆ III

         PRZEPISY RÓŻNE

      Artykuł 5
      Współpraca
      1.   Państwa członkowskie i Izrael przekazują sobie nawzajem wszelkie informacje o zmianach w ich ustawodawstwie, które mogą wpłynąć na wykonywanie niniejszej decyzji.
      2.   Do celów niniejszej decyzji organy i instytucje państw członkowskich i Izraela świadczą sobie wzajemnie pomoc i działają tak, jak przy wprowadzaniu w życie własnego ustawodawstwa. Pomoc administracyjna tych organów i instytucji jest w zasadzie wolna od opłat. Jednakże właściwe organy państw członkowskich i Izraela mogą postanowić o zwrocie niektórych kosztów.
      3.   Do celów niniejszej decyzji organy i instytucje państw członkowskich i Izraela mogą porozumiewać się bezpośrednio między sobą, a także z osobami zainteresowanymi lub z ich pełnomocnikami.
      4.   Instytucje i osoby objęte niniejszą decyzją mają obowiązek wzajemnego informowania się i współpracy w celu zapewnienia właściwego wykonywania niniejszej decyzji.
      5.   Zainteresowane osoby muszą jak najszybciej informować instytucje właściwego państwa członkowskiego lub Izraela, w przypadku gdy jest on państwem właściwym, oraz państwa członkowskiego zamieszkania lub Izraela, w przypadku gdy jest on państwem zamieszkania, o wszelkich zmianach ich sytuacji osobistej lub rodzinnej, które mają wpływ na ich prawo do świadczeń na mocy niniejszej decyzji.
      6.   Niespełnienie zobowiązań dotyczących informacji, o których mowa w ust. 5, może skutkować zastosowaniem proporcjonalnych środków zgodnie z prawem krajowym. Środki te odpowiadają jednak środkom stosowanym w podobnych sytuacjach zgodnie z prawem krajowym oraz nie uniemożliwiają osobom ubiegającym się o świadczenia korzystania z praw, które otrzymały na mocy niniejszej decyzji, ani tego korzystania nadmiernie nie utrudniają w praktyce.
      7.   Państwa członkowskie i Izrael mogą przewidzieć przepisy krajowe stwarzające warunki do weryfikacji uprawnień do otrzymywania świadczeń, by uwzględnić fakt, że beneficjenci przebywają lub zamieszkują poza terytorium państwa, w którym znajduje się instytucja będąca dłużnikiem. Przepisy te są proporcjonalne, wolne od wszelkiej dyskryminacji ze względu na obywatelstwo i zgodne z zasadami niniejszej decyzji. O przepisach tych powiadamia się Radę Stowarzyszenia.
      Artykuł 6
      Kontrole administracyjne i badania lekarskie
      1.   Niniejszy artykuł ma zastosowanie do osób, o których mowa w art. 2, korzystających z podlegających przeniesieniu świadczeń, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. i), jak również do instytucji zajmujących się wykonywaniem niniejszej decyzji.
      2.   W przypadku gdy osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenia lub członek jej rodziny mają miejsce pobytu lub zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w Izraelu, lub w Izraelu, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w państwie członkowskim, na wniosek tej instytucji badania lekarskie przeprowadza instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania beneficjenta zgodnie z procedurami określonymi w ustawodawstwie stosowanym przez tę instytucję.
      Instytucja będąca dłużnikiem powiadamia instytucję miejsca pobytu lub zamieszkania o wszelkich szczególnych wymogach, które w razie konieczności mają być przestrzegane, a także o elementach, które ma obejmować badanie lekarskie.
      Instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania przekazuje instytucji będącej dłużnikiem, która wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie badania lekarskiego, protokół tego badania.
      Instytucja będąca dłużnikiem zastrzega sobie prawo do zlecenia przeprowadzenia badania beneficjenta przez wybranego przez nią lekarza na terytorium, na którym ma miejsce pobytu lub zamieszkania osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenia, lub w państwie, w którym znajduje się instytucja będąca dłużnikiem. Beneficjent może jednak zostać poproszony o powrót do państwa instytucji będącej dłużnikiem tylko wtedy, gdy jest on w stanie odbyć taką podróż bez uszczerbku na zdrowiu, a koszty podróży i zakwaterowania ponosi instytucja będąca dłużnikiem.
      3.   W przypadku gdy osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenia lub członek jej rodziny mają miejsce pobytu lub zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego, gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w Izraelu, lub w Izraelu, gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w państwie członkowskim, na wniosek tej instytucji kontrolę administracyjną przeprowadza instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania beneficjenta.
      Instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania przekazuje instytucji będącej dłużnikiem, która wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli administracyjnej, sprawozdanie z tej kontroli.
      Instytucja będąca dłużnikiem zastrzega sobie prawo zlecenia wybranemu przez siebie profesjonaliście, by przeprowadził badanie sytuacji beneficjenta. Beneficjent może jednak zostać poproszony o powrót do państwa instytucji będącej dłużnikiem tylko wtedy, gdy jest on w stanie odbyć taką podróż bez uszczerbku na zdrowiu, a koszty podróży i zakwaterowania ponosi instytucja będąca dłużnikiem.
      4.   Jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba oraz Izrael mogą, ustalić inne przepisy administracyjne, pod warunkiem że poinformują o tym Radę Stowarzyszenia.
      5.   W drodze wyjątku od zasady nieodpłatnej wzajemnej pomocy administracyjnej określonej w art. 5 ust. 2 niniejszej decyzji, rzeczywista kwota wydatków poniesionych na kontrole, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, zwracana jest przez instytucję będącą dłużnikiem, która wystąpiła o przeprowadzenie takich kontroli, instytucji, do której wystąpiono o ich przeprowadzenie.
      Artykuł 7
      Stosowanie art. 79 układu
      Artykuł 79 układu ma zastosowanie w przypadku gdy którakolwiek ze stron uzna, że druga strona nie wypełniła zobowiązań określonych w art. 5 i 6.
      Artykuł 8
      Przepisy szczególne dotyczące stosowania ustawodawstwa Izraela
      Rada Stowarzyszenia może w razie potrzeby ustanowić w załączniku II szczególne przepisy dotyczące stosowania ustawodawstwa Izraela.
      Artykuł 9
      Procedury administracyjne wynikające z istniejących umów dwustronnych
      Procedury administracyjne zawarte w istniejących umowach dwustronnych między państwem członkowskim a Izraelem mogą nadal obowiązywać, pod warunkiem że procedury te nie wpływają negatywnie na prawa lub obowiązki zainteresowanych osób określone w niniejszej decyzji.
      Artykuł 10
      Umowy uzupełniające procedury wykonania niniejszej decyzji
      Jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba oraz Izrael mogą zawrzeć umowy, których celem jest uzupełnienie procedur administracyjnych służących wykonywaniu niniejszej decyzji, zwłaszcza w odniesieniu do zapobiegania oszustwom i błędom oraz ich zwalczania.
      CZĘŚĆ IV

         PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

      Artykuł 11
      Przepisy przejściowe
      1.   Niniejsza decyzja nie daje podstawy do nabycia żadnych praw w odniesieniu do okresu poprzedzającego datę jej wejścia w życie.
      2.   Z zastrzeżeniem ust. 1 prawo nabywane jest na podstawie niniejszej decyzji, nawet jeżeli odnosi się ono do zdarzenia, które nastąpiło przed datą jej wejścia w życie.
      3.   Każde świadczenie, które nie zostało przyznane lub które zostało zawieszone ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej, zostaje na jej wniosek przyznane lub wznowione od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, o ile prawa, za które uprzednio zostały przyznane świadczenia, nie zostały spłacone w formie zryczałtowanej.
      4.   Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, zostaje przedłożony w ciągu dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, prawa nabyte zgodnie z niniejszą decyzją stają się skuteczne od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, przy czym przepisy ustawodawstwa państw członkowskich lub Izraela dotyczące utraty lub przedawnienia praw nie mogą być stosowane w odniesieniu do zainteresowanych osób.
      5.   Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, zostaje przedłożony po upływie dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, prawa, które nie zostały utracone lub nie przedawniły się, stają się skuteczne od daty przedłożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosuje się korzystniejsze przepisy ustawodawstwa państwa członkowskiego lub Izraela.
      Artykuł 12
      Załączniki do niniejszej decyzji
      1.   Załączniki do niniejszej decyzji stanowią jej integralną część.
      2.   Na wniosek Izraela załączniki mogą zostać zmienione decyzją Rady Stowarzyszenia.
      Artykuł 13
      Wejście w życie
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Sporządzono w …

               W imieniu Rady Stowarzyszenia

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 147 z 21.6.2000, s. 3.

         (2)  Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.

         ZAŁĄCZNIK I

            WYKAZ IZRAELSKICH SPECJALNYCH ŚWIADCZEŃ PIENIĘŻNYCH O CHARAKTERZE NIESKŁADKOWYM

         …

         ZAŁĄCZNIK II

            PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE STOSOWANIA USTAWODAWSTWA IZRAELA

         …


title: 2013/363/Euratom: Decyzja Komisji z dnia 17 maja 2013 r. w sprawie zawarcia Umowy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) a Organizacją Rozwoju Energetyki Półwyspu Koreańskiego (KEDO)#Umowa między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Organizacją Rozwoju Energetyki Półwyspu Koreańskiego

text:
               9.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 188/1

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 17 maja 2013 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) a Organizacją Rozwoju Energetyki Półwyspu Koreańskiego (KEDO)
   (2013/363/Euratom)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając zgodę Rady,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Należy zawrzeć Umowę między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) a Organizacją Rozwoju Energetyki Półwyspu Koreańskiego (KEDO),
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Umowa między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) a Organizacją Rozwoju Energetyki Półwyspu Koreańskiego (KEDO) zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej. Tekst umowy został dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Komisji lub członka Komisji odpowiedzialnego za politykę w dziedzinie energii do podpisania umowy i podjęcia wszystkich kroków koniecznych do wejścia w życie niniejszej umowy, która zostanie zawarta w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 maja 2013 r.

            W imieniu Komisji

         Günther OETTINGER

            Członek Komisji

         UMOWA

      między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Organizacją Rozwoju Energetyki Półwyspu Koreańskiego
      EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ,
      zwana dalej „Wspólnotą”, oraz
      ORGANIZACJA ROZWOJU ENERGETYKI PÓŁWYSPU KOREAŃSKIEGO,
      zwana dalej „KEDO”,
      mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  KEDO została utworzona na podstawie Umowy z dnia 9 marca 1995 r. w sprawie ustanowienia Organizacji Rozwoju Energetyki Półwyspu Koreańskiego między rządami Republiki Korei, Japonii oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki, zmienionej w dniu 19 września 1997 r.

                  (2)

                  Piąta umowa zawarta między Wspólnotą a KEDO przestała obowiązywać z dniem 31 maja 2012 r.

                  (3)

                  Po podjęciu decyzji o zakończeniu projektu KEDO dotyczącego jądrowych reaktorów lekkowodnych oraz po podjęciu w 2007 r. decyzji o wypełnianiu obowiązków przez sekretariat z bardzo zredukowaną liczbą pracowników i w minimalnych warunkach lokalowych, zarząd KEDO zadecydował w 2011 r. o kontynuowaniu działalności przez KEDO po dniu 31 maja 2012 r.

                  (4)

                  Zarówno Wspólnota, jak i KEDO wyraziły chęć kontynuowania współpracy w celu dokończenia realizacji projektu dotyczącego reaktorów lekkowodnych (LWR) i likwidacji KEDO w sposób zorganizowany,

            UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Stosowanie postanowień poprzedniej umowy
      O ile nie wskazano inaczej w jednym z artykułów poniżej, postanowienia poprzedniej umowy między Wspólnotą a KEDO, która przestała obowiązywać z dniem 31 maja 2012 r., mają nadal zastosowanie na mocy niniejszej umowy.
      Artykuł 2
      Wkład Wspólnoty
      Na mocy niniejszej umowy Wspólnota nie wnosi wkładu finansowego do budżetu KEDO.
      Artykuł 3
      Czas trwania
      Niniejsza umowa wygasa z dniem 31 maja 2013 r. Będzie ona automatycznie przedłużana co roku na okres kolejnego roku, chyba że jedna ze stron powiadomi drugą stronę o swoim zamiarze odstąpienia od niniejszej umowy co najmniej jeden miesiąc przed datą jej wygaśnięcia. Może również zostać rozwiązana ze skutkiem natychmiastowym po wycofaniu się z KEDO dowolnego innego członka obecnie reprezentowanego w zarządzie. Niniejsza umowa nie będzie przedłużana po dniu 31 maja 2015 r.
      Artykuł 4
      Wejście w życie
      Niniejsza umowa wchodzi w życie po jej podpisaniu przez Wspólnotę i KEDO i staje się skuteczna od dnia 1 czerwca 2012 r.

         Sporządzono w Brukseli dnia 4 lipca dwa tysiące trzynastego roku w dwóch egzemplarzach

               W imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

            Günter OETTINGER

         Sporządzono w New Jersey dnia 24 czerwca dwa tysiące trzynastego roku w dwóch egzemplarzach

               W imieniu Organizacji Rozwoju Energetycznego Półwyspu Koreańskiego

            David WALLACE


title: 2011/34/UE: Decyzja Rady z dnia 8 listopada 2010 r. dotycząca podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Ukrainą dotyczącej zasad udziału Ukrainy w programach unijnych#Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Ukrainą dotyczącej ogólnych zasad udziału Ukrainy w programach unijnych

text:
               21.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 18/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 listopada 2010 r.
   dotycząca podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Ukrainą dotyczącej zasad udziału Ukrainy w programach unijnych
   (2011/34/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114, 168, 169, 172, art. 173 ust. 3, art. 188 i 192, w związku z art. 218 ust. 5 oraz art. 218 ust. 8 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 18 czerwca 2007 r. Rada upoważniła Komisję do negocjacji protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony, a Ukrainą z drugiej strony (1), w sprawie umowy ramowej dotyczącej ogólnych zasad uczestnictwa tego państwa w programach unijnych (zwanego dalej „protokołem”).

               (2)

               Negocjacje te zostały zakończone z wynikiem zadowalającym Komisję.

               (3)

               W związku z wejściem w życie traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r. Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym.

               (4)

               Protokół powinien zostać podpisany w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (5)

               W oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego zawarcia, protokół powinien być stosowany tymczasowo zgodnie z jego art. 10,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie protokołu do Umowy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Ukrainą dotyczącej ogólnych zasad udziału Ukrainy w programach unijnych (zwanego dalej „protokołem”), z zastrzeżeniem zawarcia wspomnianego protokołu.
   Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Artykuł 3
   Protokół stosuje się tymczasowo od dnia jego podpisania, w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego zawarcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2010 r.

            W imieniu Rady

         M. WATHELET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 49 z 19.2.1998, s. 3.

      PROTOKÓŁ
      do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Ukrainą dotyczącej ogólnych zasad udziału Ukrainy w programach unijnych
      UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”,
      z jednej strony, oraz
      UKRAINA,
      z drugiej strony,
      zwane dalej razem „Stronami”,
      mając na uwadze, że:

                  (1)

                  Ukraina zawarła Umowę o partnerstwie i współpracy ustanawiającą partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (1) (zwaną dalej „umową”), która weszła w życie w dniu 1 marca 1998 r.

                  (2)

                  Rada Europejska w Brukseli w dniach 17–18 czerwca 2004 r. z zadowoleniem przyjęła wnioski Komisji dotyczące europejskiej polityki sąsiedztwa i zatwierdziła związane z tym konkluzje Rady z dnia 14 czerwca 2004 r.

                  (3)

                  Rada wielokrotnie przyjmowała później konkluzje wspierające tę politykę.

                  (4)

                  W dniu 5 marca 2007 r. Rada wyraziła poparcie dla ogólnego i całościowego podejścia nakreślonego w komunikacie Komisji z 4 grudnia 2006 r., aby umożliwić krajom partnerskim objętym europejską polityką sąsiedztwa udziału – na podstawie ich osiągnięć i gdy pozwalają na to podstawy prawne – w agencjach i programach wspólnotowych.

                  (5)

                  Ukraina wyraziła chęć uczestnictwa w szeregu programach unijnych.

                  (6)

                  Szczegółowe zasady i warunki dotyczące udziału Ukrainy w każdym z poszczególnych programów, w szczególności dotyczące wkładu finansowego oraz procedur sprawozdawczych i procedur oceny, należy określić w ramach protokołu ustaleń między Komisją a właściwymi organami Ukrainy,

            UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Zezwala się Ukrainie na udział we wszystkich bieżących i przyszłych programach unijnych otwartych na uczestnictwo Ukrainy zgodnie ze stosownymi przepisami o przyjęciu tych programów.
      Artykuł 2
      Ukraina wnosi wkład finansowy do ogólnego budżetu Unii odpowiadający swojemu uczestnictwu w poszczególnych programach.
      Artykuł 3
      Przedstawiciele Ukrainy są upoważnieni do uczestniczenia w charakterze obserwatorów i w zakresie dotyczącym Ukrainy, w pracach komitetów zarządzających odpowiedzialnych za monitorowanie programów, w które Ukraina wnosi wkład finansowy.
      Artykuł 4
      Projekty i inicjatywy przedstawione przez uczestników z Ukrainy podlegają, w miarę możliwości, tym samym warunkom, zasadom i procedurom, jakie w zakresie danych programów mają zastosowanie do państw członkowskich.
      Artykuł 5
      Szczegółowe warunki dotyczące udziału Ukrainy w każdym z programów, w szczególności należnego wkładu finansowego oraz procedur sprawozdawczych i procedur oceny, zostaną określone w protokole ustaleń między Komisją a właściwymi organami Ukrainy, na podstawie kryteriów ustanowionych w poszczególnych programach.
      Jeśli Ukraina zwróci się o pomoc zewnętrzną Unii w celu uczestniczenia w określonym programie na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1638/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (2), lub na mocy jakiegokolwiek innego, przyjętego w przyszłości, podobnego rozporządzenia dotyczącego pomocy zewnętrznej Unii na rzecz Ukrainy, warunki korzystania przez Ukrainę z pomocy zewnętrznej Unii określa się w umowie finansowej, w szczególności zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1638/2006.
      Artykuł 6
      Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), każdy protokół ustaleń zawarty na mocy art. 5 niniejszego protokołu musi stanowić, że kontrola finansowa lub audyty lub inne kontrole, w tym dochodzenia administracyjne, będą prowadzone przez Komisję, Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych oraz Trybunał Obrachunkowy, lub z ich upoważnienia.
      Ustalone zostaną szczegółowe zasady dotyczące kontroli finansowej i audytów, środków administracyjnych, sankcji i zwrotu kwot bezprawnie wypłaconych, umożliwiające Komisji, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych i Trybunałowi Obrachunkowemu uzyskanie uprawnień odpowiadających ich uprawnieniom w odniesieniu do beneficjentów lub wykonawców mających siedzibę w Unii.
      Artykuł 7
      Niniejszy protokół ma zastosowanie przez okres, w którym w mocy pozostaje Umowa.
      Strony podpisują i zatwierdzają niniejszy protokół zgodnie ze swoimi właściwymi im procedurami.
      Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszy protokół poprzez powiadomienie na piśmie drugiej Strony. Protokół przestaje obowiązywać po upływie sześciu miesięcy od daty takiego powiadomienia.
      Wypowiedzenie niniejszego protokołu przez którąkolwiek ze Stron nie ma wpływu na kontrole przeprowadzane, w stosownych przypadkach, na mocy art. 5 lub 6.
      Artykuł 8
      Nie później niż trzy lata od daty wejścia w życie niniejszego protokołu, a następnie co trzy lata, obydwie Strony mogą dokonać przeglądu wdrażania niniejszego protokołu w oparciu o rzeczywisty udział Ukrainy w programach unijnych.
      Artykuł 9
      Niniejszy protokół ma zastosowanie, z jednej strony, w odniesieniu do terytoriów, na których obowiązuje Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z warunkami określonymi w tym Traktacie, a z drugiej strony - do terytorium Ukrainy.
      Artykuł 10
      Niniejszy protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie kanałami dyplomatycznymi o zakończeniu swoich procedur niezbędnych do tego celu.
      W oczekiwaniu na jego wejście w życie, Strony uzgadniają tymczasowe stosowanie niniejszego protokołu od daty jego podpisania, w oczekiwaniu na jego zawarcie w późniejszym terminie.
      Artykuł 11
      Niniejszy protokół stanowi integralną część umowy.
      Artykuł 12
      Niniejszy protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim, włoskim oraz w języku ukraińskim, przy czym wszystkie teksty są na równi autentyczne.

         Съставено в Брюксел на двадесет и втори ноември две хиляди и десета година.
         Hecho en Bruselas, el veintidós de noviembre de dos mil diez.
         V Bruselu dne dvacátého druhého listopadu dva tisíce deset.
         Udfærdiget i Bruxelles den toogtyvende november to tusind og ti.
         Geschehen zu Brüssel am zweiundzwanzigsten November zweitausendzehn.
         Kahe tuhande kümnenda aasta novembrikuu kahekümne teisel päeval Brüsselis.
         Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι δύο Νοεμβρίου δύο χιλιάδες δέκα.
         Done at Brussels on the twenty-second day of November in the year two thousand and ten.
         Fait à Bruxelles, le vingt-deux novembre deux mille dix.
         Fatto a Bruxelles, addì ventidue novembre duemiladieci.
         Briselē, divi tūkstoši desmitā gada divdesmit otrajā novembrī
         Priimta du tūkstančiai dešimtų metų lapkričio dvidešimt antrą dieną Briuselyje.
         Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizedik év november huszonkettedik napján.
         Magħmul fi Brussell, fit-tnejn u għoxrin jum ta’ Novembru tas-sena elfejn u għaxra.
         Gedaan te Brussel, de tweeëntwintigste november tweeduizend tien.
         Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego drugiego listopada roku dwa tysiące dziesiątego.
         Feito em Bruxelas, em vinte e dois de Novembro de dois mil e dez.
         Întocmit la Bruxelles la douăzeci și doi noiembrie două mii zece.
         V Bruseli dňa dvadsiateho druhého novembra dvetisícdesať.
         V Bruslju, dne dvaindvajsetega novembra leta dva tisoč deset.
         Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenätoisena päivänä marraskuuta vuonna kaksituhattakymmenen.
         Som skedde i Bryssel den tjugoandra november tjugohundratio.
         Вчинено в мiстi Брюссель двадцять другого листопада двi тисячi десятого року.

            За Европейския съюз
            Por la Unión Europea
            Za Evropskou unii
            For Den Europæiske Union
            Für die Europäische Union
            Euroopa Liidu nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
            For the European Union
            Pour l'Union européenne
            Per l'Unione europea
            Eiropas Savienības vārdā –
            Europos Sąjungos vardu
            Az Európai Unió részéről
            Għall-Unjoni Ewropea
            Voor de Europese Unie
            W imieniu Unii Europejskiej
            Pela União Europeia
            Pentru Uniunea Europeană
            Za Európsku úniu
            Za Evropsko unijo
            Euroopan unionin puolesta
            För Europeiska unionen
            За Європейське Спiвтовариство

            За Украйна
            Por Ucrania
            Za Ukrajinu
            For Ukraine
            Für die Ukraine
            Ukraina nimel
            Για την Ουκρανία
            For Ukraìne
            Pour l'Ukraine
            Per l'Ucraina
            Ukrainas vārdā –
            Ukrainos vardu
            Ukrajna részéről
            Għall-Ukraina
            Voor Oekraïne
            W imieniu Ukrainy
            Pela Ucrânia
            Pentru Ucraina
            Za Ukrajinu
            Za Ukrajino
            Ukrainan puolesta
            För Ukraina
            За Украïнy

         (1)  Dz.U. L 49 z 19.2.1998, s. 3.

         (2)  Dz.U. L 310 z 9.11.2006, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.


title: 2012/600/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/288

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010
   (2012/600/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (3), w szczególności jego art. 30,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0133/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 39.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2012 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (3), w szczególności jego art. 30,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0133/2012),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2010 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u jego podstaw zostały przeprowadzone zgodnie z prawem i prawidłowo,

                  B.

                  mając na uwadze to, że w dniu 10 maja 2011 r. Parlament udzielił dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2009 (5), a w rezolucji dołączonej do decyzji w sprawie absolutorium między innymi:

                              —

                              wezwał Agencję do poprawy poziomu wykorzystania środków przez wprowadzenie odpowiednich instrukcji i procedur dotyczących analizy ewentualnych przeniesień środków z lat ubiegłych, aby ograniczyć do minimum ilość środków przeniesionych,

                              —

                              wyraził zaniepokojenie, że Agencja musiała dokonać anulowania środków w kwocie 13 900 000 EUR za 2009 r. oraz 13 000 000 EUR za 2008 r.,

                              —

                              wezwał Agencję do przygotowania porównania działań, które zostały przeprowadzone w ciągu roku, za który ma zostać udzielone absolutorium, i w ciągu poprzedniego roku budżetowego,

                  C.

                  mając na uwadze, że ogólny budżet Agencji na 2010 r. wynosił 93 200 000 EUR, co jest kwotą o 4,95 % wyższą w porównaniu z rokiem budżetowym 2009; mając na uwadze, że początkowy wkład Unii Europejskiej do budżetu Agencji na 2010 r. wyniósł 83 000 000 EUR w porównaniu z 78 000 000 EUR w 2009 r. (6), co stanowi wzrost o 6,41 %,

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  przypomina, że początkowy wkład Unii Europejskiej do budżetu Agencji na rok 2010 wyniósł 83 000 000 EUR; zauważa jednak, że kwota 2 550 000 EUR, pochodząca z odzyskania nadwyżki, została do tego wkładu dodana, co w rezultacie sprawia, że całkowity wkład Unii Europejskiej na rok 2010 wyniósł 85 550 000 EUR;

                  2.

                  na podstawie ostatecznego przyjęcia budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2010 stwierdza, że w tytule I (Wydatki na personel) i w tytule II (Administracja) środki Unii na 2010 r. wyniosły 23 633 000 EUR środków na zobowiązania i 19 000 000 EUR środków na płatności; zwraca również uwagę, że w tytule III (Wydatki operacyjne) kwoty te wyniosły 59 367 000 EUR środków na zobowiązania i 38 000 000 EUR środków na płatności;

                  3.

                  na podstawie sprawozdania ogólnego stwierdza, że w 2010 r. Agencja wykorzystała 95 % dostępnego budżetu środków na zobowiązania, a różnice między tytułami były niewielkie: 99 % w tytule I, 80 % w tytule II i 97 % w tytule III;

                  4.

                  na podstawie ostatecznego sprawozdania finansowego stwierdza, że poziom płatności w budżecie na 2010 r. uległ poprawie z 61 % w 2009 r. do 69 % w 2010 r.; na podstawie informacji pochodzących z Agencji zwraca ponadto uwagę, że poziomy płatności w budżecie operacyjnym na 2010 r. wyniosły 79 % w porównaniu z 65 % w 2009 r.;

         Środki przeniesione

                  5.

                  jest zaniepokojony, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził przenoszenie środków od 2006 r.; zwraca szczególnie uwagę, że w roku 2010 środki w wysokości 26 500 000 EUR, stanowiące 28 % budżetu do dyspozycji, zostały przeniesione na rok 2011, a jedynie 12 000 000 EUR z tej kwoty dotyczyło biernych rozliczeń międzyokresowych; wzywa Agencję do przedłożenia organowi udzielającemu absolutorium informacji najpóźniej do dnia 15 grudnia 2012 r.; przyjmuje do wiadomości uzasadnienia przedstawione przez Agencję, a mianowicie konieczność zapewnienia ciągłości działalności operacyjnej Agencji oraz konieczność przeznaczenia środków na rozwój działalności w pierwszym kwartale następnego roku; przypomina, że praktyka przenoszenia środków powinna zostać znacznie ograniczona i nie powinna przeszkadzać w prawidłowym zarządzaniu finansowym; domaga się, by w przyszłości Agencja przestrzegała zasady jednoroczności;

                  6.

                  ponownie wskazuje, że wysoki poziom przenoszenia i anulowania często wskazuje na niezdolność Agencji do zarządzania znacznie zwiększonym budżetem; zastanawia się, czy – by zapewnić większą odpowiedzialność – organ budżetowy nie powinien być w przyszłości ostrożniejszy przy podejmowaniu decyzji o zwiększeniu budżetu Agencji, mając na uwadze czas niezbędny do realizacji nowych zadań; wzywa zatem Agencję do przedstawienia mu pełniejszych informacji na temat wykonalności przyszłych zobowiązań;

                  7.

                  jest świadomy, że ciągły lub długoterminowy charakter wspólnych działań Agencji sprawia, że nie da się uniknąć wykroczenia poza dany rok przy wykonywaniu zobowiązań; wzywa Agencję, by nadal w miarę możliwości zmniejszała wysokość przeniesionych środków poprzez wzmocnioną kontrolę wspólnych działań w celu jak najwcześniejszego przyznania dotacji;

                  8.

                  odnotowuje pewne czynności podjęte w związku z prowadzonym przez Agencję przeglądem tzw. zestawień REM (bieżących kosztów środków) w 2010 r. w celu poprawy programowania i monitorowania;

         System księgowy

                  9.

                  przyjmuje do wiadomości uwagi Trybunału Obrachunkowego dotyczące uchybień w systemie księgowym Agencji; stwierdza w istocie, że system księgowy Agencji nie został jeszcze zatwierdzony przez księgowego zgodnie z wymogami rozporządzenia finansowego; odnotowuje jednak odpowiedź Agencji, która stwierdza, że na początku 2011 r. rozpoczęła projekt identyfikacji procesów organizacji w zakresie procesów finansowych, a w drugiej połowie 2011 r. miały one zostać zatwierdzone; wzywa zatem Trybunał Obrachunkowy, by upewnił się co to tej kwestii;

                  10.

                  odnotowuje uwagi Trybunału Obrachunkowego dotyczące niedociągnięć w systemie zestawiania rachunków dostawców z odpowiednimi zapisami w dokumentach Agencji; zapoznał się z odpowiedzią Agencją, w której stwierdza ona że większość instytucji publicznych nie ma scentralizowanego systemu rachunkowego, a niektóre spośród nich nie stosują rachunkowości memoriałowej, co utrudnia proces uzgodnienia zestawień dostawców; stwierdza, że Agencja zobowiązała się nawiązać kontakt z organami krajowymi i dołożyć starań na rzecz wdrożenia alternatywnych procedur w celu uzgodnienia zestawień dostawców z odpowiadającymi im pozycjami w systemie Agencji; wzywa Agencję do regularnego informowania organu udzielającego absolutorium o postępach osiągniętych wraz z organami krajowymi w zakresie rozwiązania tego problemu;

                  11.

                  zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, by w swoim sprawozdaniu dotyczącym sprawozdania finansowego Agencji za rok budżetowy 2011 ocenił bardziej szczegółowo wydatki z budżetu operacyjnego związane z celami Agencji i ich realizacją;

         Procedury udzielania zamówień i dotacje

                  12.

                  na podstawie ostatecznego sprawozdania finansowego stwierdza, że Agencja jest stroną w dwóch postępowaniach sądowych związanych z procedurami udzielania zamówień, a wnioskodawcy zażądali odszkodowania w całkowitej wysokości 10 794 806 EUR; wzywa Agencję do regularnego informowania organu udzielającego absolutorium o postępach w tych dwóch sprawach;

                  13.

                  na podstawie sprawozdania finansowego stwierdza, że Agencja zawarła 751 umów o dotacje lub przyjęła szczegółowe decyzje w sprawie finansowania ze swoimi partnerami, a ogólna kwota współfinansowanych działań wynosi 53 000 000 EUR;

                  14.

                  odnotowuje ponadto, że spośród 751 dotacji w przypadku 270 dotacji Agencja nie przeprowadziła ostatecznej płatności, a w przypadku 92 z tych dotacji Agencja wypłaciła kwotę prefinansowania w wysokości 5 100 000 EUR;

         Zarządzanie dotacjami

                  15.

                  wzywa Agencję do przeprowadzenia kontroli ex post w formie kontroli na miejscu;

                  16.

                  zwraca jednak uwagę, że Agencja podjęła przegląd zestawień REM, które stanowią podstawę prognoz budżetowych i wniosków o zwrot;

         Zasoby ludzkie

                  17.

                  na podstawie sprawozdania ogólnego stwierdza, że w 2010 r. przeprowadzono 74 procedury rekrutacyjne; odnotowuje, że procedury rekrutacji na nowe stanowiska od 2010 r. były w toku i powinny zakończyć się w pierwszym kwartale 2011 r., a ogólna liczba pracowników w Agencji na koniec 2010 r. wynosiła 294 z ogólnej liczby 298 zatwierdzonej w planie zatrudnienia;

         Wyniki

                  18.

                  wzywa Agencję do zapewnienia jeszcze większej spójności w strategicznym i rocznym planowaniu działań; w istocie zwraca uwagę, że cele określone w rocznym programie prac na 2010 r. nie są jasno powiązane z celami na 2010 r. określonymi w planie wieloletnim na lata 2010–2013; przypomina Agencji, że brak jasnego powiązania i spójności między różnymi dokumentami dotyczącymi planowania może mieć negatywny wpływ na realizację planu strategicznego;

                  19.

                  na podstawie sprawozdania ogólnego stwierdza, że pomimo zwiększenia się budżetu Agencji w 2010 r. środki netto przydzielone na działania operacyjne obniżyły się z 48 200 000 EUR do 47 400 000 EUR, lecz liczba osobogodzin związanych z tymi działaniami zwiększyła się o 27 % do 6 411;

                  20.

                  z zadowoleniem przyjmuje wysiłki podejmowane przez Agencję w celu poprawy monitorowania budżetu operacyjnego; zauważa, że pierwsze zespoły szybkiej interwencji na granicy zostały uruchomione w listopadzie 2010 r. i że spowodowało to znaczące zmiany w budżecie Agencji;

                  21.

                  zwraca uwagę, że absolutorium z wykonania budżetu Agencji powinno nadal opierać się na wynikach osiąganych w ciągu całego roku;

         Audyt wewnętrzny

                  22.

                  przyjmuje do wiadomości, że w 2010 r. Służba Audytu Wewnętrznego (IAS) przeprowadziła kontrolę planowania operacyjnego na podstawie wewnętrznych i zewnętrznych informacji dostarczonych przez zainteresowane strony; odnotowuje w szczególności, że zakres tej kontroli obejmował:

                              —

                              spójność planowania strategicznego i rocznego planowania działań,

                              —

                              adekwatność tego procesu dla przygotowania planów operacyjnych ze szczególnym naciskiem na zaangażowanie odpowiednich zainteresowanych stron,

                              —

                              adekwatność tego procesu dla gromadzenia informacji zwrotnych z działań operacyjnych i ich wykorzystania w przyszłym przygotowywaniu planów,

                              —

                              adekwatność tego procesu dla rozpatrywania doraźnych wniosków zainteresowanych stron dotyczących planowania operacyjnego;

                  23.

                  w związku z tym wzywa Agencję do zapewnienia odpowiedniego i jasnego odzwierciedlenia wszystkich celów określonych w planie wieloletnim w rocznym planie prac;

                  24.

                  wyraża zadowolenie, że Agencja uwzględnia jednak w planach operacyjnych czynniki ryzyka związane z poszczególnymi działaniami; odnotowuje ponadto z zadowoleniem, że Agencja wykorzystuje wnioski wynikające z realizacji jej działań do poprawy przygotowania kolejnego planu operacyjnego;

                  25.

                  uznaje, że IAS musi dokonać przeglądu realizacji przez Agencję siedmiu „bardzo ważnych” zaleceń określonych podczas wcześniejszych kontroli przeprowadzonych przez IAS; zwraca zwłaszcza uwagę, że zalecenia te dotyczą:

                              —

                              przeprowadzonej w 2009 r. kontroli zarządzania dotacjami, a zwłaszcza oceny konieczności wymagania zaświadczenia w celu rozpatrzenia wniosku o płatność, przygotowania polityki kontroli, prawnego porozumienia dotyczącego planu operacyjnego z partnerami oraz opisu kryteriów oceny,

                              —

                              przeprowadzonej w 2008 r. kontroli następczej systemu kontroli wewnętrznej, a zwłaszcza odpowiedniej liczby pracowników umożliwiającej osiągnięcie tych celów,

                              —

                              przeprowadzonej w 2007 r. kontroli systemu kontroli wewnętrznej, a zwłaszcza przeglądu procedury rejestracji i właściwego pełnego opisu stanowisk pracy oraz informacji dla pracowników;

                  26.

                  zwraca uwagę na zalecenia zawarte w poprzednich sprawozdaniach w sprawie absolutorium, o których mowa w załączniku do niniejszej rezolucji;

                  27.

                  w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2012 r. (7) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 39.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (5)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 224.

         (6)  Dz.U. L 64 z 12.3.2010, s. 1016.

         (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0164. (Zob. s. 388 niniejszego Dziennika Urzędowego).

      ZAŁĄCZNIK

         ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO Z MINIONYCH LAT

                  FRONTEX

                  2006

                  2007

                  2008

                  2009

                  Wyniki

                  nie dotyczy

                  nie dotyczy

                              —

                              Zwraca się do Agencji o niezwłoczne powiązanie programu prac z jej strukturą finansową → Agencja przyjęła wieloletni plan na lata 2010–2013, chociaż nie było to przewidziane w rozporządzeniu ustanawiającym Agencję.

                              —

                              Wzywa Agencję do opracowania diachronicznej analizy operacji przeprowadzonych w tym roku i w poprzednich latach.

                              —

                              Zwraca się do Agencji o powiązanie programu prac z prognozami finansowymi.

                              —

                              Wzywa Agencję do przygotowania porównania działań, które zostały przeprowadzone w ciągu roku, za który ma zostać udzielone absolutorium, i w ciągu poprzedniego roku budżetowego.

                              —

                              Wzywa Agencję do podania informacji o skutkach jej działalności i do powiadomienia o tym organu udzielającego absolutorium.

                  Zarządzanie budżetem i finansami

                              —

                              Zobowiązania prawne podjęto przed podjęciem zobowiązań budżetowych.

                              —

                              Brak pełnego poszanowania zasad jednoroczności i szczegółowości budżetu: wskaźnik środków przeniesionych wyniósł ogółem ponad 70 %, a w przypadku wydatków operacyjnych – prawie 85 %.

                              —

                              Powtarzające się problemy w systemie zobowiązań Agencji: zobowiązania budżetowe podjęto po zobowiązaniach prawnych (25 przypadków), a umowy o dotacje podpisane z krajami partnerskimi dotyczyły działań już rozpoczętych lub nawet zakończonych.

                              —

                              Uchybienia w programowaniu i monitorowaniu działań Agencji (nie wydano 70 % środków do dyspozycji; środki na zobowiązania przeniesiono na podstawie zawyżonych szacunków dotyczących kosztów).

                              —

                              Wzywa Agencję do pełnego wykonywania jej funkcji i dalszego ulepszania zarządzania finansami.

                              —

                              Zwraca się do Agencji, aby ulepszyła zarządzanie finansami w zakresie zwrotu kosztów zakontraktowanych przez państwa członkowskie, identyfikując przyczyny wystąpienia problemu.

                              —

                              Agencja musi ustanowić skuteczny system planowania i kontroli stałych terminów umownych; proces oceny ryzyka związanego z prowadzoną przez nią działalnością; system środków zróżnicowanych w przyszłych budżetach przeznaczonych na dotacje, aby uniknąć przenoszenia i anulowania środków; zobowiązania prawne zostały podjęte przez zobowiązaniami budżetowymi; procedury naboru pracowników odbiegają od zasad (przejrzystość – niedyskryminujące procedury).

                              —

                              Wzywa Agencję do poprawy poziomu wykorzystania środków przez wprowadzenie odpowiednich instrukcji i procedur dotyczących analizy ewentualnych przeniesień środków z lat ubiegłych, aby ograniczyć do minimum ilość środków przeniesionych.

                              —

                              Wyraża zaniepokojenie, że Agencja musiała dokonać anulowania środków w kwocie 13 900 000 EUR za 2009 r. oraz 13 000 000 EUR za 2008 r.

                              —

                              Wysoki poziom przenoszenia i anulowania często wskazuje na niezdolność Agencji do zarządzania znacznie zwiększonym budżetem; wzywa zatem Agencję do przedstawienia mu pełniejszych informacji na temat wykonalności przyszłych zobowiązań.

                              —

                              Wzywa Agencję do usprawnienia zarządzania dotacjami.

                  Zasoby ludzkie

                  nie dotyczy

                  nie dotyczy

                              —

                              Kwestie związane z procedurami rekrutacyjnymi.

                  nie dotyczy

                  Audyt wewnętrzny

                  nie dotyczy

                  nie dotyczy

                              —

                              Wzywa Agencję do wykonania 4 z 23 zaleceń przedstawionych przez IAS, które dotyczą ukończenia opisu stanowisk pracy i wyznaczenia celów dla pracowników, zwiększenia bezpieczeństwa, poprawy rejestru korespondencji, udoskonalenia procedury przyznawania dotacji oraz zapewnienia zgodności z rozporządzeniem finansowym.

                              —

                              Stwierdza, że z 19 zaleceń przedstawionych przez IAS 6 odpowiednio i skutecznie zrealizowano, 10 jest w trakcie wdrażania, zaś 3 zalecenia zostały wykonane, lecz muszą zostać zweryfikowane przez IAS.


title: 2013/202/UE: Decyzja Rady z dnia 23 lipca 2012 r. dotycząca podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim dotyczącej ogólnych zasad udziału Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego w programach unijnych#Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim dotyczącej ogólnych zasad udziału Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego w programach unijnych

text:
               27.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 117/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 lipca 2012 r.
   dotycząca podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim dotyczącej ogólnych zasad udziału Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego w programach unijnych
   (2013/202/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 5 oraz art. 218 ust. 8 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze co następuje:

               (1)

               W dniu 18 czerwca 2007 r. Rada upoważniła Komisję do negocjacjowania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony (1), w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim dotyczącej ogólnych zasad udziału Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego w programach unijnych (zwanego dalej „protokołem”).

               (2)

               Negcjacje zostały zakończone.

               (3)

               Protokół powinien zostać podpisany w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia.

               (4)

               Do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia, protokół powinien być stosowany tymczasowo zgodnie z jego art. 10,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim dotyczącej ogólnych zasad udziału Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego w programach unijnych (zwanego dalej „protokołem”), z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Tekst protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia protokół stosuje się tymczasowo od dnia jego podpisania (2).
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 129 z 15.5.2002, s. 3.

      (2)  Data rozpoczęcia tymczasowego stosowania protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

      PROTOKÓŁ
      do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim dotyczącej ogólnych zasad udziału Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego w programach unijnych
      UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”,
      z jednej strony, oraz
      JORDAŃSKIE KRÓLESTWO HASZYMIDZKIE, zwane dalej „Jordanią”,
      z drugiej strony,
      zwane dalej „Stronami”,
      A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE CO NASTĘPUJE:

                  (1)

                  Jordańskie Królestwo Haszymidzkie zawarło Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”), który wszedł w życie w dniu 1 maja 2002 r.

                  (2)

                  Rada Europejska w Brukseli w dniach 17–18 czerwca 2004 r. z zadowoleniem przyjęła wnioski Komisji Europejskiej dotyczące europejskiej polityki sąsiedztwa i zatwierdziła związane z tym konkluzje Rady z dnia 14 czerwca 2004 r.

                  (3)

                  Rada wielokrotnie przyjmowała później konkluzje wspierające tę politykę.

                  (4)

                  W dniu 5 marca 2007 r. Rada wyraziła poparcie dla ogólnego i całościowego podejścia nakreślonego w komunikacie Komisji Europejskiej z dnia 4 grudnia 2006 r., aby umożliwić krajom partnerskim objętym europejską polityką sąsiedztwa udział – na podstawie ich osiągnięć i gdy pozwalają na to podstawy prawne – w agencjach i programach wspólnotowych.

                  (5)

                  Jordania wyraziła chęć uczestnictwa w szeregu programów unijnych.

                  (6)

                  Szczegółowe zasady i warunki dotyczące udziału Jordanii w każdym z programów, w szczególności dotyczące wkładu finansowego, procedur sprawozdawczych i procedur oceny, należy określić w protokole ustaleń między Komisją Europejską a właściwymi organami Jordanii,

            UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Zezwala się Jordanii na udział we wszystkich bieżących i przyszłych programach unijnych otwartych na uczestnictwo Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego zgodnie ze stosownymi przepisami o przyjęciu tych programów.
      Artykuł 2
      Jordania wnosi wkład finansowy do ogólnego budżetu Unii Europejskiej odpowiadający konkretnym programom, w których uczestniczy.
      Artykuł 3
      Przedstawiciele Jordanii są upoważnieni do uczestniczenia w charakterze obserwatorów i w zakresie dotyczącym Jordanii w pracach komitetów zarządzających odpowiedzialnych za monitorowanie programów, w które Jordania wnosi wkład finansowy.
      Artykuł 4
      Projekty i inicjatywy przedstawione przez uczestników z Jordanii podlegają, w miarę możliwości, tym samym warunkom, zasadom i procedurom, jakie w zakresie omawianych programów mają zastosowanie do państw członkowskich.
      Artykuł 5
      Szczegółowe zasady i warunki dotyczące udziału Jordanii w każdym z programów, w szczególności dotyczące należnego wkładu finansowego, procedur sprawozdawczych i procedur oceny, określa się w protokole ustaleń między Komisją a właściwymi organami Jordanii, na postawie kryteriów ustanowionych w ramach poszczególnych programów.
      Jeśli Jordania zwróci się o pomoc zewnętrzną Unii w celu uczestnictwa w określonym programie na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1638/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (2) lub na mocy innego, przyjętego w przyszłości, podobnego rozporządzenia dotyczącego pomocy zewnętrznej Unii na rzecz Jordanii, warunki korzystania przez Jordanię z pomocy zewnętrznej Unii muszą być określone w umowie finansowej, zgodnej w szczególności z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1638/2006.
      Artykuł 6
      Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3) każdy protokół ustaleń zawarty na mocy art. 5 musi stanowić, że kontrola finansowa lub audyty lub inne kontrole, w tym dochodzenia administracyjne, będą prowadzone przez Komisję Europejską, Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych i Trybunał Obrachunkowy lub z ich upoważnienia.
      Ustalone muszą zostać szczegółowe zasady dotyczące kontroli finansowej i audytu, środków administracyjnych, kar i zwrotu kwot bezprawnie wypłaconych, umożliwiające Komisji Europejskiej, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych i Trybunałowi Obrachunkowemu uzyskanie uprawnień odpowiadających ich uprawnieniom w odniesieniu do beneficjentów lub podwykonawców mających siedzibę w Unii.
      Artykuł 7
      Niniejszy Protokół ma zastosowanie przez okres, w którym Układ pozostaje w mocy.
      Strony podpisują i zatwierdzają niniejszy Protokół zgodnie ze swoimi właściwymi procedurami.
      Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszy Protokół poprzez powiadomienie na piśmie drugiej Umawiającej się Strony. Niniejszy Protokół przestaje obowiązywać po upływie sześciu miesięcy od daty takiego powiadomienia.
      Zakończenie obowiązywania niniejszego Protokołu w drodze wypowiedzenia przez którąkolwiek ze Stron nie ma wpływu na kontrole przeprowadzane, w stosownych przypadkach, na mocy postanowień art. 5 i 6.
      Artykuł 8
      Nie później niż trzy lata od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu, a następnie co trzy lata, obydwie Strony mogą dokonać przeglądu wdrażania niniejszego Protokołu w oparciu o rzeczywisty udział Jordanii w programach unijnych.
      Artykuł 9
      Niniejszy Protokół ma zastosowanie, z jednej strony, w odniesieniu do terytoriów, na których obowiązuje Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z warunkami określonymi w tym Traktacie, a z drugiej strony – do terytorium Jordanii.
      Artykuł 10
      Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym strony powiadomią się wzajemnie kanałami dyplomatycznymi o zakończeniu procedur niezbędnych do jego wejścia w życie.
      Do czasu jego wejścia w życie Strony uzgadniają, że będą tymczasowo stosować postanowienia niniejszego Protokołu od dnia jego podpisania.
      Artykuł 11
      Niniejszy Protokół stanowi integralną część Układu.
      Artykuł 12
      Niniejszy Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz arabskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

         Съставено в Брюксел на деветнадесети декември две хиляди и дванадесета година.
         Hecho en Bruselas, el diecinueve de diciembre de dos mil doce.
         V Bruselu dne devatenáctého prosince dva tisíce dvanáct.
         Udfærdiget i Bruxelles den nittende december to tusind og tolv.
         Geschehen zu Brüssel am neunzehnten Dezember zweitausendzwölf.
         Kahe tuhande kaheteistkümnenda aasta detsembrikuu üheksateistkümnendal päeval Brüsselis.
         Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δεκαεννέα Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες δώδεκα.
         Done at Brussels on the nineteenth day of December in the year two thousand and twelve.
         Fait à Bruxelles, le dix-neuf décembre deux mille douze.
         Fatto a Bruxelles, addì diciannove dicembre duemiladodici.
         Briselē, divi tūkstoši divpadsmitā gada deviņpadsmitajā decembrī.
         Priimta du tūkstančiai dvyliktų metų gruodžio devynioliktą dieną Briuselyje.
         Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenkettedik év december havának tizenkilencedik napján.
         Magħmul fi Brussell, fid-dsatax-il jum ta’ Diċembru tas-sena elfejn u tnax.
         Gedaan te Brussel, de negentiende december tweeduizend twaalf.
         Sporządzono w Brukseli dnia dziewiętnastego grudnia roku dwa tysiące dwunastego.
         Feito em Bruxelas, em dezanove de dezembro de dois mil e doze.
         Întocmit la Bruxelles la nouăsprezece decembrie două mii doisprezece.
         V Bruseli devätnásteho decembra dvetisícdvanásť.
         V Bruslju, dne devetnajstega decembra leta dva tisoč dvanajst.
         Tehty Brysselissä yhdeksäntenätoista päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattakaksitoista.
         Som skedde i Bryssel den nittonde december tjugohundratolv.

            За Европейския съюз
            Por la Unión Europea
            Za Evropskou unii
            For Den Europæiske Union
            Für die Europäische Union
            Euroopa Liidu nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
            For the European Union
            Pour l'Union européenne
            Per l'Unione europea
            Eiropas Savienības vārdā –
            Europos Sąjungos vardu
            Az Európai Unió részéről
            Għall-Unjoni Ewropea
            Voor de Europese Unie
            W imieniu Unii Europejskiej
            Pela União Europeia
            Pentru Uniunea Europeană
            Za Európsku úniu
            Za Evropsko unijo
            Euroopan unionin puolesta
            För Europeiska unionen

            За Хашемитското кралство Йордания
            Por el Reino Hachemita de Jordania
            Za Jordánské hášimovské království
            For Det Hashemitiske Kongerige Jordan
            Für das Haschemitische Königreich Jordanien
            Jordaania Hašimiidi Kuningriigi nimel
            Για το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας
            For the Hashemite Kingdom of Jordan
            Pour le Royaume hachémite de Jordanie
            Per il Regno hascemita di Giordania
            Jordānijas Hāšimītu Karalistes vārdā –
            Jordanijos Hašimitų Karalystės vardu
            A Jordán Hásimita Királyság részéről
            Għar-Renju Ħaxemita tal-Ġordan
            Voor het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië
            W imieniu Jordańskiego Królestwa Haszymidzkiego
            Pelo Reino Hachemita da Jordânia
            Pentru Regatul Hașemit al Iordaniei
            Za Jordánske hášimovské kráľovstvo
            Za Hašemitsko kraljevino Jordanijo
            Jordanian hašemiittisen kuningaskunnan puolesta
            För Hashemitiska konungariket Jordanien

         (1)  Dz.U. L 129 z 15.5.2002, s. 3.

         (2)  Dz.U. L 310 z 9.11.2006, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.


title: 2011/157/UE: Decyzja Rady z dnia 24 lutego 2011 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych#Umowa między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych

text:
               12.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 66/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 lutego 2011 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych
   (2011/157/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Unii Europejskiej umowę z Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych.

               (2)

               Umowa ta została podpisana w imieniu Unii Europejskiej w dniu 8 listopada 2010 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2010/621/UE (1).

               (3)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (2); Zjednoczone Królestwo nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (4)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (3); Irlandia nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych (zwana dalej „Umową”) zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 Umowy (4).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2011 r.

            W imieniu Rady

         PINTÉR S.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 273 z 19.10.2010, s. 2.

      (2)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

      (3)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

      (4)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

      UMOWA
      między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych
      UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”,
      oraz
      FEDERACYJNA REPUBLIKA BRAZYLII, zwana dalej „Brazylią”,
      zwane dalej łącznie Umawiającymi się Stronami;
      PRAGNĄC zagwarantować zasadę wzajemności oraz ułatwić podróżowanie poprzez zapewnienie bezwizowego wjazdu i krótkoterminowego pobytu dla obywateli wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej oraz obywateli Brazylii, którzy są posiadaczami ważnych paszportów dyplomatycznych, urzędowych lub służbowych;
      PONAWIAJĄC swoje zobowiązanie do szybkiego zapewnienia wzajemnego ruchu bezwizowego, przy pełnym poszanowaniu odpowiednich procedur parlamentarnych i innych procedur wewnętrznych;
      Z MYŚLĄ o dalszym rozwijaniu przyjaznych stosunków i zacieśnianiu bliskich związków między Umawiającymi się Stronami;
      BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokół włączający dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,
      UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Cel i zakres
      Obywatele Unii oraz obywatele Brazylii, posiadacze ważnych paszportów dyplomatycznych, służbowych lub urzędowych, mogą bez wizy wjeżdżać, przejeżdżać tranzytem oraz przebywać na terytorium drugiej Umawiającej się Strony na maksymalny czas pobytu wynoszący trzy miesiące w okresie sześciu miesięcy zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.
      Artykuł 2
      Definicje
      Do celów niniejszej umowy:

                  a)

                  „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i Irlandii;

                  b)

                  „obywatel Unii” oznacza obywatela państwa członkowskiego zgodnie z definicją zawartą w lit. a);

                  c)

                  „obywatel Brazylii” oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Brazylii;

                  d)

                  „strefa Schengen” oznacza obszar bez granic wewnętrznych obejmujący terytoria państw członkowskich określonych w lit. a), w pełni stosujących dorobek Schengen;

                  e)

                  „dorobek Schengen” oznacza wszystkie środki mające na celu zapewnienie swobodnego przepływu osób na obszarze bez granic wewnętrznych, wraz z bezpośrednio powiązanymi z nimi środkami towarzyszącymi odnoszącymi się do kontroli na granicach zewnętrznych, azylu, imigracji oraz środków zapobiegania przestępczości i jej zwalczania.

            Artykuł 3
      Warunki zniesienia wiz oraz pobytu
      1.   Zniesienie obowiązku wizowego przewidziane w niniejszej umowie obowiązuje bez uszczerbku dla ustaw Umawiających się Stron dotyczących warunków wjazdu i pobytu krótkoterminowego. Państwa członkowskie oraz Brazylia zastrzegają sobie prawo do odmowy wjazdu i pobytu krótkoterminowego na swoich terytoriach, jeśli którykolwiek z tych warunków nie jest spełniony.
      2.   Obywatele Unii korzystający z niniejszej umowy przestrzegają podczas swojego pobytu przepisów ustawowych i wykonawczych obowiązujących na terytorium Brazylii.
      3.   Obywatele Brazylii korzystający z niniejszej umowy przestrzegają podczas swojego pobytu przepisów ustawowych i wykonawczych obowiązujących na terytorium danego państwa członkowskiego.
      4.   Zniesienie wiz obowiązuje niezależnie od środka transportu wykorzystywanego do przekroczenia granicy otwartej dla międzynarodowego ruchu pasażerskiego Umawiających się Stron.
      5.   Bez uszczerbku dla art. 6 kwestie dotyczące wiz nieobjęte niniejszą umową są regulowane prawem Unii, prawem krajowym państw członkowskich i prawem krajowym Brazylii.
      Artykuł 4
      Czas pobytu
      1.   Obywatele Unii posiadający ważny paszport dyplomatyczny, urzędowy lub służbowy mogą przebywać na terytorium Brazylii maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium tego państwa.
      2.   Obywatele Brazylii posiadający ważny paszport dyplomatyczny, urzędowy lub służbowy mogą przebywać w strefie Schengen maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium któregoś z państw członkowskich, stosującego w pełni dorobek Schengen. Przedmiotowy okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.
      Obywatele Brazylii posiadający ważny paszport dyplomatyczny, urzędowy lub służbowy mogą przebywać maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium każdego z państw członkowskich, które nie stosują jeszcze w pełni dorobku Schengen, niezależnie od czasu pobytu liczonego dla strefy Schengen.
      3.   Niniejsza umowa nie ma wpływu na możliwość przedłużenia przez Brazylię oraz państwa członkowskie czasu pobytu na ponad trzy miesiące zgodnie z prawem krajowym i unijnym.
      Artykuł 5
      Zarządzanie umową
      1.   Umawiające się Strony korzystają z komitetu ekspertów (zwanego dalej „komitetem”), wspomnianego w Umowie między Unią Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych dla posiadaczy paszportów zwykłych w celu rozstrzygania sporów wynikających z wykładni lub stosowania postanowień niniejszej umowy.
      2.   Komitet zwoływany jest w razie potrzeby, na wniosek jednej z Umawiających się Stron.
      Artykuł 6
      Związek między niniejszą umową a istniejącymi dwustronnymi umowami o zniesieniu wiz między państwami członkowskimi a Brazylią
      Niniejsza umowa jest nadrzędna wobec postanowień wszelkich dwustronnych umów lub ustaleń zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Brazylią, o ile ich postanowienia dotyczą kwestii wchodzących w zakres niniejszej umowy.
      Artykuł 7
      Wymiana wzorów paszportów
      1.   Brazylia i państwa członkowskie przekażą sobie wzajemnie, jeśli nie nastąpiło to dotychczas, kanałami dyplomatycznymi wzory swoich ważnych paszportów dyplomatycznych, urzędowych lub służbowych, nie później niż trzydzieści (30) dni po dacie podpisania niniejszej umowy.
      2.   W przypadku wprowadzenia nowych paszportów dyplomatycznych, urzędowych lub służbowych lub zmian w istniejących paszportach Strony przekazują sobie wzajemnie kanałami dyplomatycznymi wzory tych nowych lub zmienionych paszportów, wraz ze szczegółowymi informacjami o ich specyfikacjach i zastosowaniu, nie później niż trzydzieści (30) dni przed rozpoczęciem ich stosowania.
      Artykuł 8
      Postanowienia końcowe
      1.   Niniejsza umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony powiadomiły się wzajemnie o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.
      2.   Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 5.
      3.   Niniejszą umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Umawiających się Stron. Zmiany wchodzą w życie po powiadomieniu się wzajemnie przez Umawiające się Strony o zakończeniu niezbędnych w tym celu wewnętrznych procedur.
      4.   Każda Umawiająca się Strona może zawiesić niniejszą umowę w całości lub częściowo. O decyzji w sprawie zawieszenia należy powiadomić drugą Umawiającą się Stronę nie później niż 2 miesiące przed jej wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, bezzwłocznie powiadamia o tym drugą Umawiającą się Stronę.
      5.   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze pisemnego powiadomienia drugiej Strony. Niniejsza umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego powiadomienia.
      6.   Brazylia może zawiesić lub wypowiedzieć niniejszą umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich Unii.
      7.   Unia może zawiesić lub wypowiedzieć niniejszą umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich swoich państw członkowskich.

         Sporządzono w Brukseli w dwóch egzemplarzach w każdym z następujących języków: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest tak samo autentyczny.
         Съставено в Брюксел на осми ноември две хиляди и десета година.
         Hecho en Bruselas, el ocho de noviembre de dos mil diez.
         V Bruselu dne osmého listopadu dva tisíce deset.
         Udfærdiget i Bruxelles den ottende november to tusind og ti.
         Geschehen zu Brüssel am achten November zweitausendzehn.
         Kahe tuhande kümnenda aasta novembrikuu kaheksandal päeval Brüsselis.
         'Εγινε στις Βρυξέλλες, στις οκτώ Νοεμβρίου δύο χιλιάδες δέκα.
         Done at Brussels on the eighth day of November in the year two thousand and ten.
         Fait à Bruxelles, le huit novembre deux mille dix.
         Fatto a Bruxelles, addì otto novembre duemiladieci.
         Briselē, divi tūkstoši desmitā gada astotajā novembrī.
         Priimta du tūkstančiai dešimtų metų lapkričio aštuntą dieną Briuselyje.
         Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizedik év november havának nyolcadik napján.
         Magħmul fi Brussell, fit-tmien jum ta' Novembru tas-sena elfejn u għaxra.
         Gedaan te Brussel, de achtste november tweeduizend tien.
         Sporządzono w Brukseli dnia ósmego listopada roku dwa tysiące dziesiątego.
         Feito em Bruxelas, em oito de Novembro de dois mil e dez.
         Întocmit la Bruxelles la opt noiembrie două mii zece.
         V Bruseli ôsmeho novembra dvetisícdesať.
         V Bruslju, dne osmega novembra leta dva tisoč deset.
         Tehty Brysselissä kahdeksantena päivänä marraskuuta vuonna kaksituhattakymmenen.
         Som skedde i Bryssel den åttonde november tjugohundratio.

            За Европейския съюз
            Por la Unión Europea
            Za Evropskou unii
            For Den Europæiske Union
            Für die Europäische Union
            Euroopa Liidu nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
            For the European Union
            Pour l'Union européenne
            Per l'Unione europea
            Eiropas Savienības vārdā –
            Europos Sąjungos vardu
            Az Európai Unió részéről
            Għall-Unjoni Ewropea
            Voor de Europese Unie
            W imieniu Unii Europejskiej
            Pela União Europeia
            Pentru Uniunea Europeană
            Za Európsku úniu
            Za Evropsko unijo
            Euroopan unionin puolesta
            För Europeiska unionen

            За Федеративна република Бразилия
            Por la República Federativa de Brasil
            Za Brazilskou Federativní republiku
            For Den Føderative Republik Brasilien
            Für die Föderative Republik Brasilien
            Brasiilia Liitvabariigi nimel
            Για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Βραζιλίας
            For the Federative Republic of Brazil
            Pour la République fédérative du Brésil
            Per la Repubblica federativa del Brasile
            Brazīlijas Federatīvās Republikas vārdā –
            Brazilijos Federacinės Respublikos vardu
            A Brazil Szövetségi Köztársaság részéről
            Għar-Repubblika Federattiva tal-Brażil
            Voor de Federale Republiek Brazilië
            W imieniu Federacyjnej Republiki Brazylii
            Pela República Federativa do Brasil
            Pentru Republica Federativă a Braziliei
            Za Brazílsku federatívnu republiku
            Za Federativno republiko Brazilijo
            Brasilian liittotasavallan puolesta
            För Förbundsrepubliken Brasilien