title: Decyzja Komisji z dnia 5 grudnia 2001 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny (notyfikowana jako dokument nr C(2001) 3714)

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0937

Dziennik Urzędowy L 345 , 29/12/2001 P. 0094 - 0098

		Decyzja Komisjiz dnia 5 grudnia 2001 r.zmieniająca jej regulamin wewnętrzny(notyfikowana jako dokument nr C(2001) 3714)(2001/937/WE, EWWiS, Euratom)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 218 ust. 2,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 16,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 131,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 41 ust. 1,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Do regulaminu Komisji dołącza się szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji [1], wymienione w Załączniku do niniejszej decyzji.Artykuł 2Decyzja Komisji 94/90/EWWiS, WE, Euratom [2] traci moc.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 2001 r.W imieniu KomisjiRomano ProdiPrzewodniczący[1] Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43.[2] Dz.U. L 46 z 18.2.1994, str. 58.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKSzczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i KomisjiMając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z art. 255 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji [1].(2) Zgodnie z art. 255 ust. 3 Traktatu art. 18 rozporządzenia, który ustanawia ogólne zasady i ograniczenia wykonywania prawa dostępu do dokumentów, stanowi, że każda instytucja dostosuje swoje regulaminy wewnętrzne do przepisów rozporządzenia,Artykuł 1UprawnieniObywatele Unii i osoby fizyczne lub prawne zamieszkałe lub mające siedzibę w Państwie Członkowskim korzystają z prawa dostępu do dokumentów Komisji na mocy art. 255 ust. 1 Traktatu i art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 zgodnie z niniejszymi zasadami szczegółowymi. Prawo dostępu dotyczy dokumentów Komisji, to znaczy dokumentów sporządzonych lub otrzymanych przez nią i znajdujących się w jej posiadaniu.Stosownie do art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 obywatele państw trzecich niezamieszkali w Państwie Członkowskim oraz osoby prawne niemające siedziby w jednym z Państw Członkowskich korzystają z prawa dostępu do dokumentów Komisji na takich samych warunkach, jak osoby uprawnione określone w art. 255 ust. 1 Traktatu.Jednakże stosownie do art. 195 ust. 1 Traktatu nie mają one możliwości złożenia skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich. Lecz, jeśli Komisja w całości lub częściowo odmówi im dostępu do dokumentu po złożeniu powtórnego wniosku, mogą oni wnieść skargę do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich, zgodnie z art. 230 akapit czwarty Traktatu.Artykuł 2Wnioski o udzielenie dostępuWszystkie wnioski o udzielenie dostępu do dokumentu przesyłane są pocztą, faksem lub pocztą elektroniczną do Sekretariatu Generalnego Komisji lub do odpowiedniej dyrekcji generalnej lub służby. Adresy, na które należy przysyłać wnioski, zostają opublikowane w praktycznym przewodniku określonym w art. 8 niniejszych zasad.Komisja udziela odpowiedzi na wnioski pierwotne i powtórne w sprawie dostępu w ciągu piętnastu dni roboczych od daty zarejestrowania wniosku. W przypadku skomplikowanych lub obszernych wniosków ostateczny termin może zostać przedłużony o piętnaście dni roboczych. Każde przedłużenie ostatecznego terminu wymaga uzasadnienia i powinno zostać podane do wiadomości wnioskodawcy z wyprzedzeniem.Jeśli wniosek jest nieprecyzyjny, w rozumieniu art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, Komisja zwraca się do wnioskodawcy o dostarczenie dodatkowych informacji umożliwiających zidentyfikowanie objętych wnioskiem dokumentów; ostateczny termin na udzielenie odpowiedzi rozpoczyna bieg dopiero od momentu uzyskania przez Komisję powyższych informacji.Każda decyzja, która jest choćby częściowo negatywna, określa przyczynę odmowy, opartą na jednym z wyjątków wymienionych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i informuje wnioskodawcę o przysługujących mu środkach odwoławczych.Artykuł 3Rozpatrywanie wniosków pierwotnychBez uszczerbku dla art. 9 niniejszych zasad niezwłocznie po rejestracji wniosku przesyła się wnioskodawcy potwierdzenie jego otrzymania, chyba że odpowiedź może być wysłana pocztą zwrotną.Potwierdzenie otrzymania i odpowiedź przesyła się w formie pisemnej, tam gdzie to stosowne, drogą elektroniczną.Wnioskodawca jest informowany o odpowiedzi na jego wniosek przez dyrektora generalnego albo przewodniczącego danego wydziału lub dyrektora wyznaczonego w tym celu w Sekretariacie Generalnym lub wyznaczonego dyrektora w OLAF-ie, w przypadku gdy wniosek dotyczy dokumentów mających związek z działalnością OLAF-u, określoną w art. 2 ust. 1 i 2 decyzji Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom [2] ustanawiającej OLAF, lub też członka personelu upoważnionego przez nich w tym celu.Każda odpowiedź, która jest choćby częściowo negatywna, informuje wnioskodawcę o jego prawie do złożenia, w ciągu piętnastu dni roboczych od daty otrzymania odpowiedzi, powtórnego wniosku do sekretarza generalnego Komisji lub dyrektora OLAF-u, w przypadku gdy wniosek powtórny dotyczy dokumentów mających związek z działalnością OLAF-u, określoną w art. 2 ust. 1 i 2 decyzji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom.Artykuł 4Rozpatrywanie wniosków powtórnychZgodnie z art. 14 regulaminu Komisji kompetencja decyzyjna w sprawie wniosków wtórnych delegowana jest sekretarzowi generalnemu. Jednakże w przypadku gdy wniosek powtórny dotyczy dokumentów mających związek z działalnością OLAF-u, określoną w art. 2 ust. 1 i 2 decyzji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom, kompetencja decyzyjna delegowana jest na dyrektora OLAF-u.Dyrekcja generalna lub służba pomaga Sekretariatowi Generalnemu w przygotowaniu decyzji.Sekretarz generalny lub dyrektor OLAF-u podejmują decyzję w porozumieniu ze Służbą Prawną.Wnioskodawcę powiadamia się o podjętej decyzji na piśmie, a tam gdzie to stosowne, za pomocą środków elektronicznych, oraz informuje się go o prawie do wniesienia skargi do Sądu Pierwszej Instancji lub o złożeniu skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.Artykuł 5Konsultacje1. W przypadku gdy Komisja otrzyma wniosek o udzielenie dostępu do dokumentu, który posiada, ale który pochodzi od strony trzeciej, dyrekcja generalna lub służba posiadająca dokument sprawdzają, czy nie ma zastosowania jeden z wyjątków przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Jeśli objęty wnioskiem dokument jest zaklasyfikowany jako dokument niejawny na mocy przepisów ochronnych Komisji, stosuje się art. 6 niniejszych zasad.2. Jeśli po zbadaniu dyrekcja generalna lub służba posiadająca dokument uznają, że dostęp do niego nie może być udzielony zgodnie z jednym z wyjątków przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, negatywna odpowiedź zostaje wysłana wnioskodawcy bez konsultacji ze stroną trzecią, będącą autorem dokumentu.3. Dyrekcja generalna lub służba posiadająca dokument załatwiają pozytywnie wniosek, bez konsultacji ze stroną trzecią, będącą autorem dokumentu, w przypadkach gdy:a) dokument, którego dotyczy wniosek, został już ujawniony przez autora lub zgodnie z rozporządzeniem lub podobnymi przepisami;b) ujawnienie lub częściowe ujawnienie jego treści nie naruszy w sposób oczywisty interesów określonych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.4. We wszystkich innych przypadkach przeprowadza się konsultacje ze stroną trzecią będącą autorem dokumentu. W szczególności jeśli wniosek o udzielenie dostępu dotyczy dokumentu pochodzącego od Państwa Członkowskiego, dyrekcja generalna lub służba posiadająca dokument konsultują się z organem, od którego dokument pochodzi, gdy:a) dokument został przekazany Komisji przed datą, od której stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1049/2001;b) Państwo Członkowskie zwróciło się do Komisji o nieujawnianie dokumentu bez jego uprzedniej zgody, zgodnie z art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.5. Konsultowana strona trzecia, będąca autorem dokumentu, udziela odpowiedzi w nieprzekraczalnym terminie, który nie może być krótszy niż pięć dni roboczych, ale musi umożliwiać Komisji dotrzymanie jej własnych terminów na udzielenie odpowiedzi. W przypadku braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie lub jeśli nie można odnaleźć strony trzeciej lub nie można jej zidentyfikować, Komisja podejmuje decyzję zgodnie z zasadami dotyczącymi wyjątków, określonymi w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, biorąc pod uwagę uzasadnione interesy strony trzeciej, na podstawie posiadanych przez nią informacji.6. Jeśli Komisja zamierza udzielić dostępu do dokumentu wbrew wyraźnej opinii autora, powiadamia go o zamiarze jego ujawnienia po upływie okresu dziesięciu dni roboczych i zwraca mu uwagę na przysługujące mu środki odwoławcze mające na celu sprzeciwienie się ujawnieniu.7. W przypadku gdy Państwo Członkowskie otrzymuje wniosek o udzielenie dostępu do dokumentu pochodzącego od Komisji, może ono w celu konsultacji skontaktować się z Sekretariatem Generalnym, który jest zobowiązany do wskazania dyrekcji generalnej lub służby właściwej w Komisji dla danego dokumentu. Dyrekcja generalna lub służba wydająca dokument udzielają odpowiedzi na wniosek po konsultacji z Sekretariatem Generalnym.Artykuł 6Rozpatrywanie wniosków o udzielenie dostępu do dokumentów niejawnychW przypadku gdy wniosek w sprawie dostępu dotyczy dokumentu sensytywnego w rozumieniu art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 lub innego dokumentu utajnionego na mocy przepisów ochronnych Komisji, jest on rozpatrywany przez urzędników upoważnionych do zapoznania się z dokumentem.Każda decyzja odmawiająca dostępu do całości lub części dokumentu niejawnego zawiera uzasadnienie wydane na podstawie wyjątków wymienionych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Jeśli okaże się, że dostępu do objętego wnioskiem dokumentu nie można odmówić na podstawie tych wyjątków, urzędnik rozpatrujący wniosek zapewnia odtajnienie dokumentu przed wysłaniem go wnioskodawcy.W przypadku gdy ma zostać udzielony dostęp do dokumentu sensytywnego, wymagane jest uzyskanie zgody organu, od którego dokument pochodzi.Artykuł 7Wykonywanie prawa dostępuDokumenty przesyła się pocztą, faksem lub pocztą elektroniczną, o ile jest dostępna, w zależności od wniosku. Jeśli dokumenty są obszerne lub ich przekazanie jest utrudnione, wnioskodawca może zostać zaproszony do zapoznania się z dokumentami na miejscu. Zapoznanie takie jest bezpłatne.Jeśli dokument został opublikowany, odpowiedź składa się z odniesienia do publikacji lub miejsca, w którym dokument jest dostępny oraz, tam gdzie to stosowne, wskazania jego adresu internetowego na stronie Europa.Jeśli objętość dokumentów objętych wnioskiem przekracza dwadzieścia stron, wnioskodawca może zostać obciążony opłatą w wysokości 0,10 EUR za stronę plus koszty przesyłki. Opłaty za inne media ustalane są indywidualnie dla każdej sprawy, lecz nie mogą przekraczać rozsądnej kwoty.Artykuł 8Środki ułatwiające dostęp do dokumentów1. Zakres katalogowy rejestru przewidziany w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 jest stopniowo rozszerzany. Każde rozszerzenie będzie ogłaszane na stronie internetowej Europa.Rejestr zawiera tytuł dokumentu (w językach, w jakich jest on dostępny), numer porządkowy i inne użyteczne odniesienia, wskazanie jego autora i datę jego powstania lub przyjęcia.Strona pomocy (we wszystkich językach urzędowych) informuje, w jaki sposób można uzyskać dokument. Jeśli dokument został opublikowany, znajdzie się tam łącznik z jego pełnym tekstem.2. Komisja opracowuje praktyczny przewodnik w celu informowania o prawach wynikających z rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Przewodnik jest rozpowszechniany we wszystkich językach urzędowych na stronie internetowej Europa i w formie broszury.Artykuł 9Dokumenty bezpośrednio dostępne publicznie1. Niniejszy artykuł stosuje się tylko do dokumentów sporządzonych lub otrzymanych po dacie, od której stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1049/2001.2. Następujące dokumenty są automatycznie dostarczane na wniosek oraz, o ile to możliwe, udostępniane bezpośrednio w formie elektronicznej:a) porządki dzienne posiedzeń Komisji;b) zwykłe protokoły posiedzeń Komisji, po ich zatwierdzeniu;c) dokumenty przyjęte przez Komisję, podlegające opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich;d) dokumenty pochodzące od stron trzecich, które zostały już ujawnione przez ich autora lub za jego zgodą;e) dokumenty już ujawnione w następstwie wcześniejszego wniosku.3. Jeśli jest oczywiste, że żaden z wyjątków określonych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 nie ma do nich zastosowania, następujące dokumenty mogą zostać udostępnione, o ile to możliwe, w formie elektronicznej, pod warunkiem że nie odzwierciedlają one opinii lub indywidualnych stanowisk:a) po przyjęciu wniosku w sprawie aktu Rady lub Parlamentu Europejskiego i Rady – dokumenty przygotowawcze, które zostały przedłożone Kolegium podczas procesu przyjmowania;b) po przyjęciu przez Komisję aktu w ramach przekazanych jej uprawnień wykonawczych – dokumenty przygotowawcze dotyczące powyższego aktu, które zostały przedłożone Kolegium podczas procesu przyjmowania;c) po przyjęciu przez Komisję aktu w ramach jej własnych uprawnień komunikatu, sprawozdania lub dokumentu roboczego – dokumenty przygotowawcze dotyczące powyższego dokumentu, które zostały przedłożone Kolegium podczas procesu przejmowania.Artykuł 10Organizacja wewnętrznaDyrektorzy generalni i szefowie służb mają prawo podejmować decyzje w sprawie działania, jakie powinno zostać podjęte w odniesieniu do pierwotnych wniosków. W tym celu wyznaczają oni urzędnika do rozpatrywania wniosków o udzielenie dostępu i koordynowania odpowiedzi jego dyrekcji generalnej lub służby.Odpowiedzi na pierwotne wnioski przesyłane są do wiadomości Sekretariatu Generalnego.Wnioski powtórne przesyłane są do wiadomości dyrekcji generalnej lub służby, które udzieliły odpowiedzi na wniosek pierwotny.Sekretariat Generalny zapewnia koordynację i jednolite wprowadzanie w życie niniejszych zasad przez dyrekcje generalne i służby Komisji. W tym celu dostarcza on wszystkich niezbędnych porad i wytycznych.[1] Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43.[2] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 20.--------------------------------------------------


title: 2006/826/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii na rok budżetowy 2004

text:
               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/80

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 27 kwietnia 2006 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii na rok budżetowy 2004
   (2006/826/WE)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdania finansowe Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii za rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii za rok budżetowy 2004 wraz z odpowiedziami Centrum (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5972/2006 – C6-0093/2006),

               —

               uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1035/97 z dnia 2 czerwca 1997 r. ustanawiające Europejskie Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii (4), w szczególności jego art. 12a,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 Regulaminu oraz załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0096/2006),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2004;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zapewnienia ich publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 269 z 28.10.2005, str. 48.

      (2)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 97.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 151 z 10.6.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1652/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 33).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1261/2005 (Dz.U. L 201 z 2.8.2005, str. 3).


title: 2013/627/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie zamknięcia ksiąg wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/373

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2011
   (2013/627/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami wspólnego przedsięwzięcia (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05755/2013 – C7-0040/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 219/2007 z dnia 27 lutego 2007 r. w sprawie utworzenia wspólnego przedsięwzięcia w celu opracowania europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR) (4), w szczególności jego art. 4b,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0101/2013),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2011;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsięwzięcia SESAR, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 6 z 10.1.2013, s. 46.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 64 z 2.3.2007, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      w sprawie absolutorium z wykonania budżetu agencji Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011: wyniki, zarządzanie finansami i kontrola
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 listopada 2011 r. na temat działań podjętych w następstwie decyzji o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2009 (COM(2011) 736) oraz dokumenty robocze służb Komisji towarzyszące temu sprawozdaniu (SEC(2011) 1350 i SEC(2011) 1351),

                  —

                  uwzględniając wspólną deklarację Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji Europejskiej w sprawie agencji zdecentralizowanych z 19 lipca 2012 r.,

                  —

                  uwzględniając wspólne podejście dotyczące agencji zdecentralizowanych załączone do wspólnej deklaracji z dnia 19 lipca 2012 r.,

                  —

                  uwzględniając plan działania dotyczący działań następczych w związku ze wspólnym podejściem dotyczącym agencji zdecentralizowanych, przyjęty rzez Komisję w grudniu 2012 r.,

                  —

                  uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Przyszłość agencji europejskich” (COM(2008) 135),

                  —

                  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium za 2010 r.: wyniki, zarządzanie finansami i kontrola agencji Unii Europejskiej (1),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 96,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 15/2012 zatytułowane „Zarządzanie konfliktami interesów w wybranych agencjach UE”,

                  —

                  uwzględniając specjalne sprawozdania roczne (5) Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego agencji zdecentralizowanych za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając analizę Parlamentu zatytułowaną „Możliwości i wykonalność ustanowienia wspólnego działu wsparcia dla agencji UE”, wydaną dnia 7 kwietnia 2009 r.,

                  —

                  uwzględniając swoją deklarację z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie działań Unii na rzecz walki z korupcją (6), swoją rezolucję z dnia 15 września 2011 r. w sprawie wysiłków UE w walce z korupcją (7) oraz komunikat Komisji na temat zwalczania korupcji w UE (COM(2011) 308),

                  —

                  uwzględniając art. 77 i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0118/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że w niniejszej rezolucji przedstawiono, w odniesieniu do każdego organu w rozumieniu art. 185 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, przekrojowe uwagi towarzyszące decyzjom o absolutorium zgodnie z art. 96 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 oraz art. 3 załącznika VI do Regulaminu Parlamentu Europejskiego,

                  B.

                  mając na uwadze, że w ostatnim dziesięcioleciu liczba agencji zwiększyła się trzykrotnie, z dziesięciu w 2001 r. do 30 w 2011 r.,

         Zagadnienia ogólne

                  1.

                  podkreśla znaczenie zadań wykonywanych przez agencje oraz ich bezpośredni wpływ na codzienne życie obywateli, w szczególności w odniesieniu do jakości leków, bezpieczeństwa żywności, ochrony lotnictwa, kontroli epidemii chorób zakaźnych; w tym kontekście zwraca uwagę na znaczenie, jakie ma ich niezależność, zwłaszcza niezależność agencji regulacyjnych i agencji realizujących zadania niezależnego gromadzenia i udzielania informacji, przypomina, że głównym celem utworzenia agencji zdecentralizowanych było umożliwienie dostarczania niezależnych ocen technicznych i naukowych;

                  2.

                  przypomina, że w lipcu 2012 r. po trzech latach analiz i negocjacji Parlament, Rada i Komisja Europejska przyjęły tzw. wspólne podejście dotyczące agencji zdecentralizowanych, czyli umowę polityczną na temat przyszłości i reformy zdecentralizowanych agencji; z zadowoleniem przyjmuje zawarcie tej umowy, choć ubolewa, że nie określono w niej procedur podejmowania decyzji w odniesieniu do realizacji proponowanych w niej działań ani nie zawarto ustaleń dotyczących nadzoru Parlamentu Europejskiego nad tymi procedurami;

                  3.

                  z zadowoleniem przyjmuje sprawozdania Trybunału Obrachunkowego, a w szczególności jego starania mające na celu realizację postulatów Parlamentu, aby zagwarantować lepszą jakość kontroli i ułatwić procedurę udzielania absolutorium;

                  4.

                  z zadowoleniem odnotowuje, że sprawozdania z kontroli zawierają bardziej szczegółowe informacje niż w latach poprzednich; zachęca Trybunał do Obrachunkowy do kontynuowania tej pozytywnej tendencji i do dalszego rozwijania części dotyczących kontroli nad realizacją zadań, zarówno w swoich rocznych sprawozdaniach z kontroli, jak i w sprawozdaniach specjalnych; zwraca się do Trybunału o promowanie postępowań kontradyktoryjnych, kiedy agencje tego chcą, i zwiększenie dzięki temu zasobu informacji i przejrzystości sprawozdań, w szczególności wskazując należycie przypadki, w których agencja wykryła problem i poinformowała o nim Trybunał, w szczególności w przypadku zgłoszenia zastrzeżenia;

                  5.

                  przypomina, że wszystkie agencje są zobowiązane przedłożyć organowi udzielającemu absolutorium sprawozdanie sporządzone przez dyrektora i podsumowujące liczbę i rodzaj kontroli wewnętrznych przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego, przedstawione zalecenia i kroki poczynione w celu ich realizacji, zgodnie z art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002;

                  6.

                  z uznaniem odnotowuje dobrą współpracę z odnośną komisją ze strony sieci unijnych agencji (zwanych dalej „siecią”) – forum koordynacji, wymiany informacji i uzgadniania wspólnych stanowisk w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania agencji, a także zachęca do wzmacniania sieci; z satysfakcją odnotowuje dostępność i otwartość dyrektorów agencji, z którymi nawiązano kontakt w ramach rocznej procedury udzielania absolutorium; odnotowuje z zaskoczeniem pismo z dnia 19 października 2012 r., w którym sieć zwraca się do Parlamentu o „powrót do praktyki z lat poprzednich”; wręcz przeciwnie, zachęca sieć do poparcia zmian, o które Parlament zwrócił się w poprzednim sprawozdaniu w sprawie udzielenia absolutorium z myślą o poprawie zarządzania, przejrzystości i środków mających zapobiegać konfliktom interesów z korzyścią dla konsumentów i podatników, i oczekuje od sieci, że poprze ona te zmiany;

                  7.

                  podkreśla, że w procedurze udzielania absolutorium należy się skupić na skuteczności i przejrzystości oraz wzywa wszystkie zainteresowane strony – Trybunał Obrachunkowy, Radę, agencje i sieć – do spojrzenia na absolutorium z tej perspektywy; podkreśla, że przeniesienie punktu ciężkości na wyniki nie powinno w żadnym wypadku zagrozić prawidłowemu i należytemu zarządzaniu finansami;

                  8.

                  w tym kontekście wskazuje na związek między obciążeniem administracyjnym a wydajnością agencji; uważa, że aby agencje funkcjonowały jak najlepiej i z maksymalną efektywnością wykorzystywały dostępne im zasoby, powinny poszukiwać synergii, w większym stopniu dzielić się dobrymi praktykami i usługami w zależności od bliskości geograficznej lub tematycznej; uważa, że należy także poprawić, poszerzyć i ułatwić dostęp do usług oferowanych przez Komisję;

                  9.

                  proponuje uproszczenie zasad finansowych mających zastosowanie do agencji, co umożliwiłoby zmniejszenie kosztów personelu administracyjnego agencji; zwraca się do Komisji o przygotowanie wniosków w tym celu oraz o zachęcanie agencji do korzystania z opcji uproszczenia w odniesieniu do procedur rekrutacyjnych, jeżeli procedura standardowa jest przeznaczona dla większej organizacji i nakłada na agencje nadmierne obciążenia;

                  10.

                  z zaniepokojeniem zauważa, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził w wielu przypadkach liczne problemy, z które dotyczą kilku agencji, w szczególności w odniesieniu do:

                              —

                              przesunięć, które nie są poparte zobowiązaniami lub które wydają się nadmiernie wysokie,

                              —

                              braku przejrzystości bądź rygorystycznego podejścia do rekrutacji,

                              —

                              zamówień i zarządzania nimi,

                              —

                              potencjalnych konfliktów interesów, w tym na szczeblu zarządów;

                  11.

                  w tym kontekście odnotowuje odpowiedź sieci; z zadowoleniem przyjmuje skoordynowane działania agencji oraz ich zamiar zajęcia się problemami wskazanymi przez Trybunał Obrachunkowy i wzywa sieć oraz poszczególne agencje, by informowały organ udzielający absolutorium o postępach we wdrażaniu konkretnych środków mających na celu naprawę nieprawidłowości wskazanych przez Trybunał Obrachunkowy i przez Parlament w procedurze udzielania absolutorium za rok budżetowy 2010; podkreśla, że odpowiedzialność za te działania spoczywa na poszczególnych dyrektorach wykonawczych i zarządach agencji;

                  12.

                  nalega, aby sieć, jak również poszczególne agencje, złożyły organowi udzielającemu absolutorium sprawozdanie dotyczące postępów we wdrażaniu powyższych koncepcji i podejścia, aby ocenić, czy wybrane podejście jest skuteczne w rozwiązywaniu nierozstrzygniętych kwestii wskazanych przez Trybunał Obrachunkowy i podkreślonych we wspólnym podejściu, a także aby przedstawiły organowi udzielającemu absolutorium indywidualne i wspólne działania podjęte w odpowiedzi na ustalenia Trybunału oraz wyniki tych działań;

                  13.

                  podkreśla, że agencje od dawna apelują już o większą elastyczność przepisów rozporządzenia finansowego mających zastosowanie do agencji; stwierdza, że większość tych przepisów jest nieadekwatna i niedostosowana ani do rozmiarów, ani do celów, ani też do specyfiki większości agencji; uważa, że uproszczenie przepisów finansowych i ustawowych mających zastosowanie do agencji zwiększy ich wydajność, ograniczy koszty i rozwiąże wiele problemów wskazanych przez Trybunał Obrachunkowy;

                  14.

                  zauważa, że niektóre agencje działające w obszarze przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości są agencjami operacyjnymi i że wykonanie ich budżetu zależy również od czynników zewnętrznych, które należy wziąć pod uwagę w trakcie procedury budżetowej;

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  15.

                  ponownie podkreśla, że jednoroczność jest jedną z trzech podstawowych zasad księgowości – jednolitość, jednoroczność i równowaga – niezbędnych dla zapewnienia skutecznego wykonania budżetu UE; zauważa, że agencje zdecentralizowane nie zawsze w pełni stosują się do tej zasady;

                  16.

                  przypomina agencjom, że wciąż trzeba rozwiązać utrzymujący się problem przesunięć; przyjmuje do wiadomości wyjaśnienia agencji dotyczące trudności w unikaniu przesunięć w zakresie wydatków operacyjnych; uważa jednak, że w wielu przypadkach sytuację można poprawić, zwłaszcza dzięki lepszemu gospodarowaniu środkami na zobowiązania opartym na realnych potrzebach, lepszemu planowaniu wewnętrznemu i ogólnemu prognozowaniu dochodów, bardziej rygorystycznej dyscyplinie budżetowej i regularnemu kontrolowaniu wydatków; wzywa agencje do przeanalizowania wewnętrznych procedur administracyjnych w celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego, zwłaszcza w procedurach udzielania zamówień publicznych i rekrutacji personelu; uważa, że zarówno Komisja, jak i Trybunał Obrachunkowy powinny skutecznie wesprzeć agencje w tym zadaniu;

                  17.

                  zauważa, że w niektórych przypadkach należy ulepszyć planowanie wewnętrzne, co wymaga od agencji wzmocnienia procedur; stwierdza jednocześnie, że w niektórych okolicznościach i przy należytym uzasadnieniu (np. rozliczenie płatności nie było możliwe w danym roku rozliczeniowym) należy o tym wspomnieć w przejrzysty sposób w odpowiednim sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego; uważa, że tylko w ten sposób można ocenić, czy przesunięcia są zbyt wysokie czy też nie;

                  18.

                  podkreśla w tym kontekście, że należy uwzględnić hierarchię norm i w związku z tym uważa, że należyte zarządzanie finansami powinno mieć nadrzędne znaczenie; stwierdza przy tym, że aktualne zasady finansowe nie rozwiązują problemu pojawiającego się w agencjach, których finanse opierają się na pobieranych opłatach i wzywa Komisję do zaproponowania rozwiązania tego problemu przy następnym przeglądzie przepisów finansowych mających zastosowanie do agencji; przypomina, że rozporządzenie finansowe nie jest również dostosowane do tych agencji, które mają nadwyżki, oraz podkreśla, że w ramach przeglądu należy rozważyć sposoby rozwiązania tego problemu np. poprzez utworzenie ograniczonego funduszu rezerwowego;

                  19.

                  oczekuje, że Trybunał Obrachunkowy, wykonując zadania audytora zewnętrznego w ramach działań podjętych w następstwie sprawozdania Parlamentu z udzielenia absolutorium za rok 2010 oraz sprawozdania z analizy porównawczej agencji, zasięgnie opinii sieci agencji z myślą o opracowaniu w pełni dostępnej i przejrzystej procedury analizy porównawczej i klasyfikacji agencji przy zastosowaniu istotnych wskaźników z dziedziny należytego zarządzania finansowego i budżetowego, niskich kosztów zarządzania oraz skuteczności operacyjnej, a także dostarczy dane, na których się oparł, w łatwo dostępnym formacie (np. w formie plików Excel lub CSV);

                  20.

                  z zaniepokojeniem odnotowuje, że niektóre agencje uznały brak elastyczności w budżecie za wadę, co sugeruje, że oszczędności byłyby możliwe, gdyby w ramach budżetu istniała większa elastyczność między tytułami; wzywa Komisję do dokładnego zbadania tej sytuacji i do przedstawienia propozycji zaradzenia problemowi;

                  21.

                  zwraca uwagę, że agencje w ciągu roku poddawane są licznym procedurom audytu i kontroli, które są często nierówno rozłożone i mogą stwarzać agencjom trudności; uważa, że ten problem należy rozwiązać przede wszystkim dzięki lepszej koordynacji poszczególnych audytów (8); jest zdania, że należy przeprowadzić konsultacje z agencjami, aby znaleźć praktyczne rozwiązania tej kwestii, bez utrudniania agencjom realizacji ich podstawowych zadań; wzywa Trybunał Obrachunkowy, Komisję, agencje i sieć do przyjęcia podejścia do tej kwestii, które odpowiadałoby wszystkim zainteresowanym stronom;

                  22.

                  zaleca, aby wszystkie agencje i wspólne przedsiębiorstwa systematycznie załączały standardowy model dotyczący publikacji ich ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego, obejmujący dane przedstawione w ich sprawozdaniach z wykonania budżetu oraz z zarządzania budżetowego i finansowego; zaleca, aby wszystkie agencje i wspólne przedsiębiorstwa udzielały takich informacji w pełnej, łatwo dostępnej i przejrzystej formie (np. w postaci plików Excel lub CSV), aby ułatwić porównanie wykonania budżetów, a tym samym umożliwić Parlamentowi i społeczeństwu całościowe porównanie wydatków;

                  23.

                  wzywa sieć do wprowadzenia szczegółowego, znormalizowanego systemu pozycji budżetu, by umożliwić zagregowanie i porównanie wpływów i wydatków agencji, a także porównanie wykonania i wykorzystania środków z poszczególnych pozycji budżetu według tytułów, rozdziałów i pozycji; ponadto wzywa sieć, aby przeprowadziła następnie porównanie oraz udostępniła wnioski i dane, na których się oparła, w łatwo dostępnym formacie (np. w postaci plików Excel lub CSV);

         Zasoby ludzkie i polityka naboru

                  24.

                  przypomina, że regulamin pracowniczy urzędników określa zasady, zgodnie z którymi agencje przyjmują politykę kadrową oraz że niezbędne jest uproszczenie i uelastycznienie przepisów regulaminu mających zastosowanie do agencji, aby zagwarantować ich lepsze funkcjonowanie w tym zakresie; podkreśla ponadto, że chociaż art. 110 regulaminu pracowniczego przewiduje pewną elastyczność, ponieważ ostateczna decyzja należy do Komisji Europejskiej, niezwykle ważne jest, aby agencje i Komisja osiągnęły wcześniej porozumienie; uważa, że w razie różnicy zdań Komisja Europejska powinna przedstawić właściwej komisji parlamentarnej uzasadnioną decyzję;

                  25.

                  przypomina agencjom, że w planach polityki kadrowej powinny one ująć ogólny plan dotyczący zasobów ludzkich w zależności od możliwości budżetowych i administracyjnych, aby polityka kadrowa była spójna i dostosowana do potrzeb; podkreśla ponadto, że plany te powinny uwzględniać niektóre podstawowe czynniki, takie jak równowaga między mężczyznami a kobietami oraz równowaga geograficzna; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy zaplanowane przez Komisję w planie działania oraz fakt, że specyficzne cechy agencji zostały już uwzględnione w trwającej obecnie procedurze zmiany regulaminu pracowniczego;

                  26.

                  z zaniepokojeniem stwierdza, że procedury rekrutacji personelu agencji ciągle sprawiają problemy, praktycznie od momentu ich powstania, a Trybunał Obrachunkowy w kontroli za rok 2011 stwierdził problemy lub niedociągnięcia w tej dziedzinie we wszystkich agencjach, z wyjątkiem dwóch; jest zdziwiony faktem, że zarówno wspólne podejście, jak i plan działania nie przewidują żadnych działań w tym zakresie;

                  27.

                  uważa, że utrwalona praktyka sporządzania planów polityki kadrowej jest cennym narzędziem długoterminowego planowania zatrudnienia; jest coraz bardziej zaniepokojony faktem, że Komisja w ramach rocznej procedury budżetowej unieważnia plany polityki kadrowej i wzywa Komisję do samoograniczenia się w tym zakresie;

                  28.

                  wzywa wszystkie agencje, by w załącznikach do rocznych sprawozdań z działalności informowały organ udzielający absolutorium, ile dni urlopu przyznano w ciągu roku na poszczególnych grupach zaszeregowania w ramach systemów elastycznego czasu pracy i kompensat;

         Konflikty interesów i przejrzystość

                  29.

                  z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne nr 15/2012 Trybunału Obrachunkowego w sprawie zarządzania konfliktami interesów w wybranych agencjach UE, które zostało opracowane w następstwie wniosku Parlamentu o przeprowadzenie kompleksowej analizy podejścia agencji do zarządzania sytuacjami, w których może dojść do konfliktów interesów;

                  30.

                  uważa, że główna wartość dodana sprawozdania specjalnego nr 15/2012 Trybunału Obrachunkowego polega na regularnym monitorowaniu postępów agencji pod względem zarządzania konfliktami interesów i zapobiegania im; wzywa Trybunał do dalszego monitorowania tej kwestii, rozszerzając zakres audytu na pozostałe agencje, oraz do przedstawienia swoich uwag w przyszłym sprawozdaniu specjalnym na ten temat;

                  31.

                  przypomina, że w sprawozdaniu specjalnym nr 15/2012 Trybunał Obrachunkowy ocenił strategie i procedury zarządzania konfliktami interesów w czterech wybranych agencjach: Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA), Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA), Europejskim Urzędzie ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) oraz Europejskiej Agencji Leków (EMA);

                  32.

                  uważa, że audyt Trybunału Obrachunkowego miał na celu udzielenie odpowiedzi na dwa pytania: po pierwsze, czy istniały odpowiednie strategie polityczne i procedury i po drugie – czy były one właściwe realizowane; zwraca ponadto uwagę, że Trybunał oparł swoje prace na definicji konfliktu interesów zawartej w wytycznych Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), oraz że ramy referencyjne dla minimalnych wymogów, jakie przyjął Trybunał, również opierają się na tych wytycznych; podkreśla jednak, że chociaż wytyczne OECD stanowią międzynarodowe ramy referencyjne w tej dziedzinie, to odnoszą się one głównie do konfliktów interesów pojawiających się wśród pracowników sektora publicznego i w związku z tym nie można ich skutecznie stosować w przypadku ewentualnych konfliktów interesów między organami kierowniczymi lub innymi organami biorącymi udział w pracach agencji, takimi jak zarządy i panele ekspertów; docenia jednak użyteczność instrumentów OECD, tzw. kompletu narzędzi OECD, a zwłaszcza listy służącej samokontroli jeśli chodzi o prezenty, korzyści itd.; podobnie docenia zalecenia dotyczące sankcji, konieczności weryfikacji uczciwości i zawartości deklaracji o braku konfliktu interesów oraz wymogu doświadczenia i wiedzy na temat wykrywania ryzyka konfliktu interesów;

                  33.

                  zwraca uwagę, że konflikty interesów mogą wystąpić również między członkami zarządu danej agencji a samą agencją ze względu na interesy krajowe lub instytucjonalne, co może zagrażać właściwemu funkcjonowaniu agencji; dlatego też wzywa Komisję, aby w trybie pilnym przedstawiła Parlamentowi propozycję rozwiązania tego problemu; oczekuje, że tymczasem deklaracje o braku konfliktu interesów wszystkich członków zarządów agencji zostaną upublicznione w trosce o przejrzystość;

                  34.

                  z ubolewaniem stwierdza, że zgodnie z wnioskami Trybunału Obrachunkowego zawartymi w sprawozdaniu specjalnym nr 15/2012 w chwili zakończenia prac w terenie (październik 2011 r.) żadna z czterech wybranych agencji nie poradziła sobie zadowalająco z sytuacjami konfliktu interesów; stwierdza, że chociaż Europejska Agencja Leków i Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności opracowały bardziej zaawansowane strategie zarządzania konfliktami interesów, to strategie Europejskiej Agencji Chemikaliów były niepełne, a Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego nie miała takich strategii;

                  35.

                  z zaniepokojeniem odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy zgłosił szereg niedociągnięć, zwłaszcza w odniesieniu do wdrażania strategii i procedur dla pracowników i rady odwoławczej (Europejska Agencja Chemikaliów), przejrzystości w zakresie publikacji rocznych deklaracji o braku konfliktu interesów (Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego), szkoleń dotyczących konfliktu interesów (Europejska Agencja Chemikaliów i Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego); podkreśla, że na cztery agencje poddane kontroli Trybunału, tylko Europejska Agencja Leków wprowadziła politykę dotyczącą podarunków i zaproszeń;

                  36.

                  z zadowoleniem przyjmuje zalecenia, jakie Trybunał Obrachunkowy skierował do tych czterech agencji; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w następstwie kontroli Trybunału Obrachunkowego wybrane agencje poczyniły szereg kroków w celu zaradzenia niedociągnięciom; wzywa agencje do przedstawienia organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania dotyczącego wszelkich środków podjętych, aby zrealizować politykę i procedury mające na celu zaradzenie tym niedociągnięciom, w tym także w zakresie zarządzania konfliktami interesów;

                  37.

                  zauważa, że Trybunał Obrachunkowy wskazał wiele istotnych nieprawidłowości występujących po zakończeniu pełnienia funkcji, które szkodzą zapobieganiu tzw. syndromowi drzwi obrotowych; popiera zalecenie Trybunału Obrachunkowego, w którym podkreślono konieczność rozwiązania problemów dotyczących sytuacji występujących po zakończeniu pełnienia funkcji, i jest zdania, że należy wyjaśnić kwestię „okresu karencji” dla wszystkich osób zajmujących wcześniej stanowisko dyrektora agencji lub pełniących w agencji odpowiedzialne funkcje;

                  38.

                  popiera zalecenie Trybunału Obrachunkowego wzywające wszystkie instytucje i organy zdecentralizowane Unii do zbadania, czy zalecenia zawarte w sprawozdaniu specjalnym nr 15/2012 są odpowiednie i mają do nich zastosowanie; jest zdania, że wszystkie agencje powinny opracować i wdrożyć całościową politykę i procedury niezależności, określające m.in. mechanizm stosowany w przypadku nadużycia zaufania oraz jasne sankcje, lub zmienić te istniejące obecnie w oparciu o nabyte doświadczenie i zalecenia zawarte w sprawozdaniu specjalnym Trybunału Obrachunkowego nr 15/2012; w związku z tym wzywa agencje, aby przed końcem 2013 r. przedstawiły organowi udzielającemu absolutorium sprawozdanie dotyczące sytuacji w tym zakresie;

                  39.

                  z zadowoleniem przyjmuje decyzję Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie przeprowadzenia dochodzenia z inicjatywy własnej dotyczącego przypadków występowania konfliktu interesów w postaci tzw. syndromu drzwi obrotowych w związku z różnymi przypadkami, które zgłoszono niedawno Komisji; popiera ostrzeżenie Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, według którego chociaż skuteczne zarządzanie konfliktami interesów ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego zarządzania i etycznego postępowania, to nie wszystkie problemy związane z zarządzaniem i etyką są faktycznie spowodowane konfliktem interesów; uważa, że konflikty interesów należy rozwiązywać w ścisłych granicach i podkreśla potrzebę wspierania strategii w zakresie szkoleń i zapobiegania takim konfliktom w instytucjach unijnych;

                  40.

                  z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Trybunału Obrachunkowego skierowane do Unii w sprawie rozważenia możliwości dalszego rozwijania unijnych ram regulacyjnych dotyczących zarządzania konfliktami interesów;

                  41.

                  z zadowoleniem przyjmuje wspólne oświadczenie międzyinstytucjonalne z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie agencji zdecentralizowanych oraz zawarte w nim zapisy na temat zarządzania konfliktami interesów i zapobiegania im (ust. 11 i 18) oraz na temat niezależności ich ekspertów naukowych (ust. 20);

                  42.

                  wzywa Trybunał Obrachunkowy, aby ocenił realizację wszelkich działań podjętych przez agencje w oparciu o zalecenia skierowane do nich w sprawozdaniu specjalnym nr 15/2012; wzywa sieć do opracowania propozycji opartych na wymianie dobrych praktyk i wyciągniętych wnioskach, tak aby we współpracy z Komisją i Trybunałem Obrachunkowym mogły zidentyfikować te agencje lub obszary działania, gdzie występuje największe ryzyko pojawienia się konfliktu interesów; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje przegląd dotyczący rejestru służącego przejrzystości pracy lobbystów przy instytucjach europejskich i wzywa Komisję i agencje do zastosowania środków, które zostaną opracowane podczas tego przeglądu, aby uniknąć ewentualnych konfliktów interesów;

                  43.

                  z zadowoleniem przyjmuje zapowiedziane przez Komisję działania w zakresie konfliktu interesów, zwłaszcza zamiar opracowania wytycznych dla spójnej polityki zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi, przeznaczonych dla członków zarządów i dyrektorów, ekspertów w komitetach naukowych i członków rad odwoławczych (9), za które to zadanie Komisja przyjęła odpowiedzialność i w odniesieniu do którego wyznaczyła docelowy termin na rok 2013; z satysfakcją zauważa, że zadanie to jest jednym z działań priorytetowych i kamieni milowych Komisji; wzywa Komisje do przestrzegania zaproponowanego terminu realizacji tego działania oraz do przedstawienia przed końcem 2013 r. organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania w sprawie wyników oraz załączenia do niego odpowiednich wniosków ustawodawczych;

                  44.

                  z satysfakcją odnotowuje w tym zakresie, że Komisja przewiduje dwa działania, jakie mają zrealizować agencje w 2013 r., mianowicie przyjęcie i wdrożenie jasnej polityki dotyczącej konfliktów interesów, a w szczególności wymiany doświadczeń i ewentualnego opracowania skoordynowanego podejścia do wspólnych problemów dotyczących komitetów naukowych i rad odwoławczych oraz zdefiniowania przejrzystych i dających się obiektywnie zweryfikować kryteriów bezstronności i niezależności członków rad odwoławczych, a także dokonanie przeglądu procedur wyboru członków komitetów naukowych (10); apeluje do agencji o poinformowanie organu udzielającego absolutorium do końca 2013 r. o stanie realizacji tych zadań;

                  45.

                  zwraca się do Komisji o uwzględnienie potrzeby zachowania odpowiedniej równowagi między ryzykiem a korzyściami przy zarządzaniu konfliktami interesów, z jednej strony, a celem, jakim jest uzyskanie możliwie najlepszej porady naukowej, z drugiej strony; uważa, że mnożenie kodeksów postępowania i wytycznych w zakresie etyki nie może wykluczyć konfliktów interesów; uważa, że przyjmowanie kodeksów postępowania i wytycznych w zakresie etyki jest konieczne, lecz niewystarczające, oraz że konflikty interesów można zlikwidować jedynie poprzez wprowadzenie prostych i odpowiednich przepisów i ich rzeczywiste stosowania jako część ogólnej kultury uczciwości, prawości i przejrzystości;

                  46.

                  przypomina, że wysoki poziom przejrzystości ma kluczowe znaczenie dla zmniejszenia ryzyka wystąpienia konfliktu interesów; w związku z tym wzywa agencje, które jeszcze tego nie uczyniły, do udostępnienia na swoich stronach internetowych listy członków zarządów, kadry kierowniczej oraz zewnętrznych i wewnętrznych ekspertów wraz ze złożonymi przez nich oświadczeniami dotyczącymi konfliktu interesów oraz życiorysami;

         Plan działania

                  47.

                  z zadowoleniem przyjmuje plan działania dotyczący działań następczych w związku ze wspólnym podejściem do zdecentralizowanych agencji UE („plan działania”), przyjęty przez Komisję w grudniu 2012 r., i zachęca wszystkie zainteresowane strony do uwzględnienia wyrażonych w nim pomysłów, między innymi w kontekście trwających obecnie negocjacji nad wieloletnimi ramami finansowymi;

                  48.

                  w pełni popiera główny cel Komisji określony w planie działania, a mianowicie osiągnięcie bardziej zrównoważonego zarządzania, zwiększenie skuteczności, odpowiedzialności oraz wprowadzenie większej spójności w sposobie funkcjonowania agencji; z zadowoleniem przyjmuje działania zaproponowane w planie działania, w szczególności w odniesieniu do usprawnienia prac zarządu, starań na rzecz utworzenia synergii między agencjami oraz możliwości połączenia niektórych z nich;

                  49.

                  zauważa, że choć plan działania stanowi dobry punkt wyjścia, nadal brakuje wszechstronnej oceny obecnej sytuacji agencji, jak i jasnej wizji i strategii mającej na celu zaspokojenie potrzeby modernizacji agencji; uważa, że Komisja mogła być bardziej ambitna i wymagająca, jeśli chodzi o specjalne działania dotyczące konkretnych agencji lub rodzajów czy grup agencji; ubolewa nad tym, że powolne tempo prac międzyinstytucjonalnej grupy roboczej poskutkowało dość skromnymi wynikami na tym etapie, oraz że Rada nie wykazała większej otwartości na ambitniejsze podejście; jest przekonany, że bardziej proaktywne i wybiegające w przyszłość podejście dałoby zdecydowanie większa wartość dodana;

                  50.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że jednym z priorytetów wspólnego podejścia jest poprawa zarządzania agencjami, przede wszystkim dzięki bardziej precyzyjnym określeniu roli zarządu i dyrektora wykonawczego, a także dzięki zmianie uprawnień przedstawicieli Komisji i Parlamentu Europejskiego w zarządach; uważa, że proces ten pomoże wyjaśnić stosunki agencji z instytucjami UE i państwami członkowskimi, wprowadzić ulepszone mechanizmy sprawozdawczości dotyczące agencji i zdefiniować stopień odpowiedzialności Komisji za działalność agencji przy pełnym poszanowaniu zasady ich niezależności;

                  51.

                  wzywa Komisję do skuteczniejszego wykorzystywania zdolności budowania potencjału agencji i zalecenia go w ramach europejskiego semestru, szczególnie w procesie opracowywania rocznej analizy wzrostu gospodarczego oraz określania wskaźników makroekonomicznych; podkreśla kluczową rolę, jaką odgrywają agencje w realizacji celów strategii „Europa 2020”;

         Niezależność

                  52.

                  podkreśla nadrzędne znaczenie niezależności agencji; przypomina, że agencje powinny móc wykonywać swoje zadania niezależnie i ubolewa, że obecnie nie zawsze jest to możliwe; jest zdania, że dyrekcje generalne Komisji powinny być postrzegane jako partnerzy agencji, oraz stwierdza z zaniepokojeniem, że interwencje Komisji podają w wątpliwość obiektywność decyzji i działań agencji, zwłaszcza gdy w grę wchodzą istotne zagrożenia dla bezpieczeństwa konsumentów;

         Odpowiedzialność

                  53.

                  uważa, że należy ulepszyć demokratyczną odpowiedzialność agencji, przede wszystkim w odniesieniu do składania organowi udzielającemu absolutorium sprawozdań (pojawiają się tam w szczególności niespójność przy przedstawianiu informacji finansowych oraz przy przedstawianiu sprawozdań w sprawie działań następczych w związku z decyzją o udzieleniu absolutorium); uważa, że silniejszy i lepiej zorganizowany system składania Parlamentowi sprawozdań będzie korzystny dla stosunków między Parlamentem a agencjami; uważa, że obecne stosunki są raczej nieregularne a kontakty i składanie sprawozdań odbywają się jedynie na zasadzie ad hoc;

                  54.

                  uważa, że istnieje niezwykle istotne znaczenie ma to, aby komisje właściwe dla agencji jak najdokładniej badały roczne programy prac agencji i dbały o to, aby programy te odzwierciedlały bieżącą sytuację i priorytety polityczne; w związku z tym oczekuje, że, zgodnie z wspólnym oświadczeniem z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie agencji zdecentralizowanych, agencje pogłębią współpracę z komisjami parlamentarnymi i Komisją Europejską przy opracowywaniu rocznych programów prac;

                  55.

                  zwraca się do agencji, aby w trosce o przejrzystość i kontrolę demokratyczną, w tym ze strony Parlamentu Europejskiego publikowały na swoich stronach internetowych protokoły posiedzeń swoich zarządów;

                  56.

                  sugeruje, aby jeden z członków Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego mógł uczestniczyć w charakterze obserwatora w posiedzeniach zarządów agencji;

         Możliwości bliższej współpracy między agencjami i połączenia niektórych z nich

                  57.

                  uważa, że należy dokładniej zbadać synergię między Europejskim Kolegium Policyjnym a Europejskim Urzędem Policji na podstawie wyników badania opublikowanego przez Europejskie Kolegium Policyjne w 2011 r. (umowa CEPOL/CT/2010/002); zauważa, że w marcu 2014 r. Kolegium ma opuścić budynki, które zajmuje obecnie w Bramshill (Zjednoczone Królestwo); domaga się, aby Komisja przedstawiła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie propozycję przeniesienia Kolegium do Hagi (Niderlandy), gdzie znajduje się obecnie Europejski Urząd Policji, aby obie agencje mogły wspólnie korzystać z infrastruktury i usług bez narażania na szwank kluczowych zadań agencji i ich niezależności; podkreśla, ze należy podjąć szybką decyzję w sprawie przeniesienia Kolegium, aby znacznie zmniejszyć niepewność, która może negatywnie wpłynąć na personel i procedury naboru pracowników;

                  58.

                  zachęca Komisję do dalszego zbadania, wraz z Europejską Fundacją Kształcenia, Europejskim Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Europejską Fundacją na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy i Europejską Agencją Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy, synergii istniejących między tymi agencjami oraz do przedstawienia organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania na temat możliwości ich ściślejszego połączenia; zachęca te agencje i Komisję do zbadania, czy ściślejsza współpraca umożliwiłaby osiągnięcie efektów skali i mogłaby zoptymalizować ich wyniki;

                  59.

                  uważa, że potrzebna jest ściślejsza koordynacja między niektórymi agencjami, w szczególności w odniesieniu do decyzji mających wpływ na uprawnienia innej agencji; proponuje, aby zainteresowane agencje osiągnęły porozumienie między sobą z udziałem zainteresowanych stron, aby uniknąć sprzecznego ustawodawstwa; wzywa agencje, aby zawsze informowały właściwe komisje Parlamentu o takich przypadkach;

         Dzielenie się najlepszymi praktykami

                  60.

                  podkreśla, że należy zapewnić nowo powstałym agencjom (takim jak Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB), Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EUNUiPPE), Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW) utworzone w 2011 r.) możliwość korzystania z najlepszych praktyk starszych i bardziej doświadczonych agencji, aby unikać nieprawidłowości przy naborze pracowników, składaniu zamówień i w zakresie rozporządzenia finansowego;

                  61.

                  z satysfakcją odnotowuje, że nowo powstałe agencje uczestniczą w posiedzeniach sieci trzy razy w roku, a posiedzenia te obejmują dzielenie się najlepszymi praktykami; ponadto odnotowuje, że nowo utworzone agencje są zaproszone do udziału w pracach podsieci, powstałych z myślą o omawianiu kwestii wymagających wiedzy technicznej, zwłaszcza podsieci szefów administracji, która spotyka się z taką sama częstotliwością jak sieć i zajmuje się kwestiami rekrutacji, zamówień i rozporządzeń finansowych;

                  62.

                  zwraca uwagę na dwie wizyty studyjne zorganizowane przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, które miały miejsce w Europejskiej Agencji Kolejowej (ERA) w 2011 r. oraz w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego w 2012 r., podczas których personel EUNGiPW miał możliwość nauczyć się najlepszych praktyk od tych ugruntowanych agencji; odnotowuje rozwój częstych kontaktów między EUNGiPW, EUNUiPPE i EUNB, dzielenie się doświadczeniem, dostosowywanie praktyk oraz czerpanie korzyści z synergii;

                  63.

                  zachęca sieć do nawiązania kontaktu z Komisją Europejską, aby zbadać możliwości organizowania wspólnych szkoleń dla agencji z myślą o rozwiązaniu problemów finansowych stwierdzonych przez Trybunał Obrachunkowy w 2011 r.;

         Europejskie organy nadzoru

                  64.

                  odnotowuje z zaniepokojeniem, że przepisy rozporządzenia finansowego nie są do końca dostosowane do schematu finansowego europejskich organów nadzoru, ponieważ ich budżet jest finansowany od 55 % do 60 % z wkładów państw członkowskich i krajów Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu; uważa, że fundamentalne znaczenie ma znalezienie odpowiednich mechanizmów gwarantujących bezpieczeństwo i stabilność finansową europejskich organów nadzoru, w których występują szczególne zagrożenia z uwagi na hybrydowy charakter ich finansowania; uważa, że należy zająć się tą kwestią najpóźniej w czasie następnego przeglądu rozporządzenia finansowego w odniesieniu do agencji, i apeluje do Komisji o ocenę tej sytuacji oraz o przedstawienie organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania na ten temat;

                  65.

                  podkreśla znaczenie odpowiedniego godzenia przyznanego budżetu i dostępnych stanowisk z jednej strony z zadaniami powierzonymi europejskim organom nadzoru z drugiej strony, ponieważ rozbieżność może doprowadzić do niezrównoważonej obsady etatów w odniesieniu do, z jednej strony, a z drugiej do rekrutacji pracowników europejskich organów nadzoru i do angażowania ekspertów krajowych; jest zaniepokojony faktem, że Komisja zmieniła plany zatrudnienia zaproponowane przez europejskie organy nadzoru bez wyraźnego zaznaczenia tego faktu; nalega, aby Komisja wykazała pełną przejrzystość w tym względzie i w innych kwestiach;

                  66.

                  odnotowuje w tym kontekście obawy, jakie wyrażono we wstępnych wnioskach z oceny sektora finansowego MFW z grudnia 2012 r. w Unii, w których zalecono, aby zwiększyć zasoby i uprawnienia europejskich organów nadzoru, gdyż jest to konieczne do pomyślnego wykonania przez nie powierzonych im zadań, a przy okazji wzmocniłoby to ich operacyjną niezależność;

         Równouprawnienie płci

                  67.

                  podkreśla znaczenie, jakie ma opracowanie strategii zapewniających właściwą reprezentację kobiet i mężczyzn w organach zarządzających agencji; wzywa sieć do wprowadzenia i promowania ogólnych wytycznych dotyczących najlepszych praktyk w tej dziedzinie, nawet jeżeli rozporządzenia ustanawiające agencje nie zawierają żadnych konkretnych wskazówek; wzywa dyrektorów wykonawczych agencji, którzy ponoszą ostateczną odpowiedzialność za kwestie kadrowe, aby zagwarantowali parytet płci zarówno wśród personelu agencji, jak i wśród osób zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych;

                  68.

                  stwierdza z zaniepokojeniem, że bardzo niska liczba kobiet zajmuje stanowiska dyrektorów wykonawczych agencji; ponieważ mianowanie dyrektorów na podstawie wstępnej listy zatwierdzonej przez Komisję Europejską należy w większości agencji do kompetencji zarządów, wzywa zarządy agencji i Komisję, aby przestrzegały zasady równouprawnienia i uwzględniły strategię zainicjowaną przez Komisję w 2010 r. w celu osiągnięcia większej równowagi między mężczyznami i kobietami na stanowiskach kierowniczych; wyraża zaniepokojenie faktem, że ani wspólne podejście, ani plan działania nie uwzględniają polityki równouprawnienia wśród swych celów i zwraca się do Komisji przedstawienie konkretnych propozycji w tej sprawie;

                  69.

                  odnotowuje, że to państwa członkowskie odpowiadają za wybór swoich przedstawicieli zasiadających w zarządach agencji; zwraca się do państw członkowskich, aby pamiętały o zasadzie równości kobiet i mężczyzn przy mianowaniu przedstawicieli do tych organów i apeluje do dyrektorów wykonawczych o podniesienie świadomości członków zarządu w tym względzie przy wyborze przewodniczącego i wiceprzewodniczącego; z satysfakcją odnotowuje, że w dwóch z agencji, które wchodzą obecnie w skład trojki, stanowisko przewodniczącego rady zarządu zajmują kobiety;

         Złożone systemy informatyczne

                  70.

                  podkreśla konieczność koordynowania przez agencje i Komisję najlepszych praktyk i doświadczeń i dzielenia się nimi, aby sprostać wyzwaniom technicznym oraz związanym z zarządzaniem, wynikających ze złożonych systemów technologii informatycznych (IT), które muszą działać w całej Unii; wyraża zdziwienie faktem, że Komisja pobiera od agencji opłaty za korzystanie z systemów informatycznych i że opłaty te nie są określane na podstawie obiektywnych parametrów użytkowania, jak na przykład wielkość agencji; ponieważ opłaty te stanowią znacznie obciążenie dla małych agencji i jeżeli nie ma innej możliwości niż pobieranie takich opłat, wzywa Komisję do dostosowania tych opłat do rozmiaru i finansowych możliwości agencji;

                  71.

                  zwraca uwagę Komisji na trudności, jakie napotykają agencje przy korzystaniu ze złożonych systemów informatycznych, takich jak rachunkowość memoriałowa (ABAC) i SYSPER2, wynikające z tego, że systemy te zostały zaprojektowane z myślą o potrzebach Komisji, a nie agencji; z zadowoleniem przyjmuje działania podsieci agencji zajmujących się skutkami takich problemów, zwłaszcza Sieci technologicznej unijnych agencji informacji i komunikacji (kwestie IT) oraz podsieci szefów administracji (rachunkowość memoriałowa i SYSPER2), a także zwraca się do Komisji o zacieśnienie współpracy z agencjami w tym względzie;

                  72.

                  proponuje, aby umożliwić agencjom korzystanie z oprogramowania Komisji służącego do zarządzania zasobami ludzkimi oraz z innych rodzajów oprogramowania, aby nie musiały one kupować własnego kosztownego oprogramowania;

                  73.

                  proponuje, aby od kolejnego roku budżetowego, z myślą o ułatwieniu prac organu udzielającego absolutorium agencjom oraz zważywszy na dużą liczbę agencji i coraz większą złożoność ich prac i osiąganych przez nie wyników, Parlament, badając daną agencję i przygotowując swoją opinię w jej sprawie, rozważył możliwość rekonfiguracji, która umożliwiłaby wyznaczenie kilku sprawozdawców, tak jak to ma obecnie miejsce w przypadku sekcji „Inne instytucje”;

                  74.

                  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji agencjom objętym obecną procedurą udzielania absolutorium, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu.

         (1)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 388.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (5)  Dz.U. C 368 z 16.12.2011.

         (6)  Dz.U. C 161 E z 31.5.2011, s. 62.

         (7)  Dz.U. C 51 E z 22.2.2013, s. 121.

         (8)  W tym zakresie zob. działanie 53 planu działania dotyczącego działań następczych w związku z wspólnym podejściem dotyczącym agencji zdecentralizowanych UE.

         (9)  W tym zakresie zob. działanie 33 planu działania dotyczącego działań następczych w związku ze wspólnym podejściem dotyczącym agencji zdecentralizowanych UE.

         (10)  W tym zakresie zob. działanie 34 i 35 planu działania dotyczącego działań następczych w związku z wspólnym podejściem dotyczącym agencji zdecentralizowanych UE.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1743 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Drugiej Inicjatywy w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/360

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1743
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Drugiej Inicjatywy w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Drugiej Inicjatywy w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Wspólnego Przedsięwzięcia (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności dotyczące rachunków (2), jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Wspólnemu Przedsięwzięciu absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05875/2017 – C8-0089/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 209,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 557/2014 z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie ustanowienia Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Drugiej Inicjatywy w zakresie Leków Innowacyjnych (4), w szczególności jego art. 12,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 110/2014 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie modelowego rozporządzenia finansowego dla organów realizujących partnerstwa publiczno-prywatne, o których mowa w art. 209 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5),

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0083/2017),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Drugiej Inicjatywy w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2015;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Drugiej Inicjatywy w zakresie Leków Innowacyjnych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 473 z 16.12.2016, s. 57.

      (2)  Dz.U. C 473 z 16.12.2016, s. 58.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 169 z 7.6.2014, s. 54.

      (5)  Dz.U. L 38 z 7.2.2014, s. 2.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1482 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014, sekcja IX – Europejski Inspektor Ochrony Danych

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/160

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1482
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2014, sekcja IX – Europejski Inspektor Ochrony Danych
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie roczne Unii Europejskiej za 2014 r. (COM(2015) 377 – C8-0207/2015) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 55, 99, 164, 165 i 166,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0109/2016),

               1.

               udziela Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Inspektora Ochrony Danych za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich, a także Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 51 z 20.2.2014.

      (2)  Dz.U. C 377 z 13.11.2015, p. 1.

      (3)  Dz.U. C 373 z 10.11.2015, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 377 z 13.11.2015, s. 146.

      (5)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.


title: 2014/605/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/272

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2012
   (2014/605/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 – C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (4), w szczególności jego art. 14,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE, Euratom) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7–0193/2014),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 275.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.