title: 2009/217/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/175

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2006
   (2009/217/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Leków na rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (4), w szczególności jego art. 68,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0125/2008),

               1.

               udziela dyrektorowi zarządzającemu Europejskiej Agencji Leków absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2006;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiej Agencji Leków, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 10.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 34.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/176

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków na rok budżetowy 2006
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Leków na rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (4), w szczególności jego art. 68,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0125/2008),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2006 r. jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u podstaw sprawozdania zostały przeprowadzone legalnie i prawidłowo,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 24 kwietnia 2007 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi zarządzającemu Europejskiej Agencji Leków absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2005 (6), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi

                           —

                           zauważył, że ponad 40 % podjętych zobowiązań przeniesiono na kolejny rok budżetowy,

                           —

                           zauważył, że budżet Agencji znacznie się zwiększył w związku z rozszerzeniem UE,

                           —

                           zwrócił się do Agencji, aby w swoich sprawozdaniach ujmowała środki finansowe otrzymane od innych agencji i organów z przeznaczeniem na finansowanie wspólnego działu obsługi, pracującego nad rozwojem informatycznych systemów zarządzania finansowego,

                           —

                           zwrócił się, aby do 1 stycznia 2010 r., a następnie co pięć lat, Agencja zlecała przeprowadzenie niezależnej zewnętrznej oceny własnych osiągnięć w oparciu o rozporządzenie ustanawiające Agencję oraz programy pracy, co do których decyzje podejmuje zarząd;

         Kwestie ogólne, które odnoszą się do zagadnień horyzontalnych dotyczących agencji UE, a tym samym mają znaczenie także dla procedur udzielania absolutorium poszczególnym agencjom

               1.

               zauważa, że w 2006 r. budżety 24 agencji i innych organów zdecentralizowanych skontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy wyniosły ogółem 1 080,5 mln EUR (największym budżetem, w wysokości 271 mln EUR, dysponowała Europejska Agencja Odbudowy, a budżetem najmniejszym, wynoszącym 5 mln EUR – Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL));

               2.

               zaznacza, że do zewnętrznych organów UE podlegających procedurze kontroli i udzielania absolutorium należą obecnie nie tylko tradycyjne agencje regulacyjne, lecz również agencje wykonawcze utworzone w celu realizacji konkretnych programów, a w najbliższej przyszłości będą to także wspólne przedsięwzięcia ustanowione w formie partnerstw publiczno-prywatnych (wspólne inicjatywy technologiczne);

               3.

               zauważa, że w przypadku Parlamentu liczba agencji podlegających procedurze udzielania absolutorium zmieniała się w sposób następujący: rok budżetowy 2000: 8; 2001: 10; 2002: 11; 2003: 14; 2004: 14; 2005: 16; 2006: 20 agencji regulacyjnych i 2 agencje wykonawcze (nie licząc 2 agencji kontrolowanych przez Europejski Trybunał Obrachunkowy, lecz podlegających wewnętrznej procedurze udzielania absolutorium);

               4.

               stwierdza zatem, że proces kontroli/udzielania absolutorium stał się uciążliwy i nieproporcjonalny, biorąc pod uwagę względną wysokość budżetów agencji/organów zdecentralizowanych; zobowiązuje właściwą komisję parlamentarną do przeprowadzenia szeroko zakrojonego przeglądu procesu udzielania absolutorium agencjom i organom zdecentralizowanym z myślą o opracowaniu prostszego i bardziej racjonalnego podejścia, uwzględniając fakt, że w przyszłych latach trzeba będzie sporządzać oddzielne sprawozdania z udzielenia absolutorium coraz większej liczbie organów;

         Rozważania podstawowe

               5.

               zwraca się do Komisji, aby przed utworzeniem nowej agencji lub reformą agencji istniejącej przedstawiała jednoznaczne informacje dotyczące następujących aspektów: rodzaj agencji, cele agencji, wewnętrzna struktura zarządzania, produkty, usługi, główne procedury, grupa docelowa, klienci agencji i zainteresowane strony, oficjalne stosunki z podmiotami zewnętrznymi, odpowiedzialność za budżet, planowanie finansowe oraz polityka kadrowa;

               6.

               nalega, aby prace każdej agencji regulowane były sporządzaną przez agencję i właściwą DG roczną umową dotyczącą działalności, która powinna zawierać główne cele na nadchodzący rok, ramy finansowe oraz jasne wskaźniki umożliwiające pomiar wyników;

               7.

               nalega, aby działalność agencji podlegała regularnej kontroli (oraz kontroli ad hoc) Trybunału Obrachunkowego lub innego niezależnego audytora; uważa, że kontrole te nie powinny ograniczać się do tradycyjnych elementów zarządzania finansami i właściwego wykorzystania finansów publicznych, lecz powinny dotyczyć również efektywności i skuteczności administracji oraz obejmować ocenę każdej agencji pod kątem zarządzania finansami;

               8.

               jest zdania, że w przypadku agencji, które stale zawyżają swe potrzeby budżetowe, należy zastosować potrącenia techniczne w oparciu o liczbę nieobsadzonych stanowisk; wyraża opinię, że w perspektywie długoterminowej doprowadzi to do zmniejszenia dochodów przeznaczonych dla agencji, a więc również obniżenia kosztów administracyjnych;

               9.

               za poważny problem uznaje fakt, że niektóre agencje są krytykowane za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących zamówień publicznych, rozporządzenia finansowego, regulaminu pracowniczego itd.; za główną przyczynę tego uważa fakt, że większość przepisów i rozporządzenie finansowe wprowadzono z myślą o większych instytucjach, a większość mniejszych agencji nie dysponuje masą krytyczną umożliwiającą spełnienie tych wymogów regulacyjnych; dlatego zwraca się do Komisji o szybkie znalezienie rozwiązania w celu poprawy efektywności poprzez połączenie funkcji administracyjnych rozmaitych agencji, co pozwoli osiągnąć masę krytyczną (przy uwzględnieniu niezbędnych zmian podstawowych przepisów regulujących działalność agencji i ich budżetową niezależność) lub o pilne opracowanie szczegółowych przepisów dla agencji (w szczególności przepisów wykonawczych), które umożliwią agencjom pełne przestrzeganie wymogów;

               10.

               nalega, aby podczas opracowywania wstępnego projektu budżetu Komisja uwzględniała wyniki wykonania budżetu przez poszczególne agencje w poprzednich latach, zwłaszcza w roku n-1, oraz dokonywała odpowiedniej rewizji budżetu wnioskowanego przez poszczególne agencje; zwraca się do właściwej komisji o respektowanie tej rewizji, a jeśli Komisja jej nie dokona, o wprowadzenie zmian w danym budżecie, tak aby odpowiadał on realistycznej kwocie dostosowanej do możliwości wykorzystania i wykonania budżetu przez daną agencję;

               11.

               przypomina o swojej decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2005, w której zwrócił się do Komisji z prośbą o przedstawianie co pięć lat analizy wartości dodanej każdej działającej agencji; zachęca wszystkie właściwe instytucje, aby w przypadku negatywnej oceny wartości dodanej agencji podejmowały niezbędne kroki, zmieniając mandat tej agencji lub likwidując ją; zwraca uwagę, że w 2007 r. Komisja nie przeprowadziła ani jednej oceny; nalega, aby Komisja przedstawiła co najmniej pięć takich ocen przed podjęciem decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2007, zaczynając od najstarszych agencji;

               12.

               uważa, że należy szybko wprowadzić zalecenia Trybunału Obrachunkowego, a poziom subsydiów wypłacanych agencjom dostosować do ich faktycznych potrzeb finansowych; uważa ponadto, że poprawki do ogólnego rozporządzenia finansowego należy włączyć do ramowego rozporządzenia finansowego agencji oraz do szczegółowych regulacji finansowych poszczególnych agencji;

               13.

               wyraża zaniepokojenie faktem zatrudniania znacznej części personelu na czas określony, co może mieć negatywny wpływ na jakość wykonywanej pracy; zwraca się więc do Komisji o poprawę nadzoru nad przestrzeganiem regulaminu pracowniczego przez agencje;

         Sposób przedstawienia danych sprawozdawczych

               14.

               zauważa, że agencje nie stosują jednego standardowego podejścia, jeśli chodzi o sposób przedstawienia ich działalności w przedmiotowym roku budżetowym oraz ich rachunków i sprawozdań w sprawie zarządzania budżetem i finansami, ani jeśli chodzi o wskazanie, czy dyrektor agencji powinien sporządzić poświadczenie wiarygodności; zauważa, że nie wszystkie agencje dokonują wyraźnego rozróżnienia pomiędzy a) przedstawieniem pracy agencji społeczeństwu a b) sprawozdaniami technicznymi z zarządzania budżetem i finansami;

               15.

               zauważa, że chociaż stałe instrukcje Komisji dotyczące przygotowywania sprawozdań z działalności nie wymagają jednoznacznie od agencji sporządzenia poświadczenia wiarygodności, wielu dyrektorów poświadczenia takie sporządziło w odniesieniu do roku 2006, a w jednym przypadku zostało wniesione istotne zastrzeżenie;

               16.

               przypomina ust. 28 swojej rezolucji z dnia 12 kwietnia 2005 r. (7), w którym zachęcał dyrektorów agencji, aby odtąd do swojego rocznego sprawozdania z działalności, które jest przedstawiane razem z informacjami finansowymi i na temat zarządzania, dołączali poświadczenie wiarygodności dotyczące zgodności z prawem i prawidłowości operacji, podobne do oświadczeń podpisywanych przez dyrektorów generalnych Komisji;

               17.

               zwraca się do Komisji o wprowadzenie odpowiednich zmian do jej stałych instrukcji dla agencji;

               18.

               proponuje ponadto, aby Komisja podjęła współpracę z agencjami w celu sporządzenia zharmonizowanego modelu, który obowiązywałby wszystkie agencje i organy zdecentralizowane i zawierał wyraźne rozróżnienie pomiędzy

                           —

                           przeznaczonym dla ogółu czytelników sprawozdaniem rocznym z działalności, pracy i osiągnięć danego organu,

                           —

                           sprawozdaniami finansowymi i sprawozdaniem z wykonania budżetu,

                           —

                           sprawozdaniem z działalności podobnym do sprawozdań z działalności dyrektorów generalnych Komisji,

                           —

                           poświadczeniem wiarygodności podpisywanym przez dyrektora organu, wraz z ewentualnymi zastrzeżeniami lub uwagami, które dyrektor uzna za warte uwzględnienia przez organ udzielający absolutorium;

         Ogólne ustalenia Trybunału Obrachunkowego

               19.

               zwraca uwagę na ustalenie Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 10.29 (8), zgodnie z którym transfer środków na subsydia dokonywany przez Komisję z budżetu wspólnotowego nie jest oparty na wystarczająco uzasadnionych oszacowaniach potrzeb finansowych agencji oraz że fakt ten w połączeniu z wysokością środków przeniesionych prowadzi do dysponowania przez agencje znacznymi zasobami finansowymi; ponadto zwraca uwagę na zalecenie Trybunału, aby poziom subsydiów wypłacanych agencjom był zgodny z ich faktycznymi potrzebami;

               20.

               zauważa, że na koniec 2006 r. 14 agencji wciąż nie wprowadziło systemu księgowego ABAC (sprawozdanie roczne, przypis do pkt 10.31);

               21.

               odnotowuje uwagę Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 1.25) dotyczącą rozliczeń międzyokresowych biernych za niewykorzystane urlopy, które są uwzględniane przez niektóre agencje; zaznacza, że w poświadczeniu wiarygodności Trybunał zgłosił zastrzeżenia w przypadku trzech agencji (Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (CEDEFOP), CEPOL i Europejska Agencja Kolejowa) w odniesieniu do roku 2006 (2005 r.: CEDEFOP, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, Europejska Agencja Odbudowy);

         Kontrola wewnętrzna

               22.

               przypomina, że zgodnie z art. 185 ust. 3 rozporządzenia finansowego audytor wewnętrzny Komisji jest również audytorem wewnętrznym agencji regulacyjnych, które otrzymują dotacje pokrywane z budżetu UE; zaznacza, że audytor wewnętrzny podlega zarządowi i dyrektorowi danej agencji;

               23.

               zwraca uwagę na zastrzeżenie zawarte w rocznym sprawozdaniu z działalności audytora wewnętrznego za 2006 r. o następującej treści:
               „Audytor wewnętrzny Komisji nie może właściwie wypełnić określonych w art. 185 rozporządzenia finansowego obowiązków wewnętrznego audytora organów wspólnotowych z powodu braku zasobów kadrowych”;

               24.

               przyjmuje jednak do wiadomości uwagę audytora wewnętrznego, który w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2006 r. stwierdza, że od 2007 r. wszystkie agencje regulacyjne będą corocznie podlegały kontroli wewnętrznej przeprowadzanej przez Służbę Audytu Wewnętrznego (IAS) dysponującą dodatkowymi zasobami kadrowymi przyznanymi przez Komisję;

               25.

               zwraca uwagę na coraz większą liczbę agencji regulacyjnych i wykonawczych oraz wspólnych przedsięwzięć, które na mocy art. 185 rozporządzenia finansowego podlegają kontroli przeprowadzanej przez IAS; zwraca się do Komisji o poinformowanie właściwej komisji parlamentarnej, czy zasoby kadrowe, którymi dysponuje IAS, będą wystarczające do przeprowadzania corocznych kontroli wszystkich takich organów w przyszłych latach;

               26.

               zauważa, że zgodnie z wymogiem określonym w art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 każdego roku każda agencja przesyła organowi udzielającemu absolutorium oraz Komisji sprawozdanie sporządzone przez dyrektora, podsumowujące liczbę i rodzaj kontroli wewnętrznych przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego oraz zalecenia i działania podjęte zgodnie z tymi zaleceniami; zwraca się do agencji o sprecyzowanie, czy wymaganie to jest spełniane, a jeśli tak – to w jaki sposób;

               27.

               w odniesieniu do zdolności do przeprowadzania kontroli wewnętrznych – zwłaszcza w mniejszych agencjach – zwraca uwagę na propozycję, którą w dniu 14 września 2006 r. audytor wewnętrzny przedstawił właściwej komisji parlamentarnej, a która dotyczy zezwolenia mniejszym agencjom na zakup usług z zakresu kontroli wewnętrznej od sektora prywatnego;

         Ocena agencji

               28.

               przypomina wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji (9) uzgodnione na posiedzeniu pojednawczym przed posiedzeniem Rady ECOFIN ds. budżetu w dniu 13 lipca 2007 r., w którym apelowano o (i) spis agencji, które Komisja zamierza ocenić, oraz (ii) spis już ocenionych agencji wraz z podsumowaniem najważniejszych ustaleń;

         Procedury dyscyplinarne

               29.

               zauważa, że ze względu na swoją wielkość poszczególne agencje mają trudności z tworzeniem rad dyscyplinarnych ad hoc złożonych z pracowników znajdujących się na odpowiednim szczeblu hierarchii zawodowej oraz że IDOC (Biuro Dochodzeń i Postępowań Dyscyplinarnych) Komisji nie jest organem właściwym dla agencji; wzywa agencje do rozważenia możliwości utworzenia międzyagencyjnej rady dyscyplinarnej;

         Projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego

               30.

               przypomina projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie utworzenia ram prawnych dla europejskich agencji regulacyjnych przedstawiony przez Komisję (COM(2005) 59), którego celem było ustanowienie horyzontalnych ram dla tworzenia, struktury, funkcjonowania, oceny i kontroli europejskich agencji regulacyjnych; zauważa, że projekt ten stanowi pożyteczną inicjatywę w ramach wysiłków zmierzających do racjonalizacji tworzenia i działania agencji; zwraca uwagę na stwierdzenie Komisji zawarte w sprawozdaniu podsumowującym za 2006 r. (pkt 3.1, COM(2007) 274), że chociaż po opublikowaniu projektu postępy w negocjacjach utknęły w martwym punkcie, pod koniec 2006 r. ponownie podjęto merytoryczną dyskusję, tym razem na forum Rady; wyraża ubolewanie w związku z faktem, że dalsze postępy w kierunku przyjęcia projektu nie były możliwe;

               31.

               w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do przedstawienia komunikatu w sprawie przyszłości agencji regulacyjnych w roku 2008;

         Agencje samofinansujące się

               32.

               przypomina, że w przypadku dwóch agencji samofinansujących się absolutorium dyrektorowi udziela rada administracyjna; zauważa, że obydwie agencje odnotowują wysokie skumulowane nadwyżki z przychodów z opłat przeniesionych z lat ubiegłych:

                           —

                           Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 281 mln EUR (10),

                           —

                           Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 18 mln EUR (11);

         Uwagi szczegółowe

               33.

               zwraca uwagę na stwierdzenie zawarte w sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego za 2006 r., zgodnie z którym w przypadku wydatków administracyjnych wskaźnik wykorzystania środków na zobowiązania wyniósł poniżej 60 %;

               34.

               podkreśla odpowiedzialność Agencji za ochronę i promowanie zdrowia publicznego oraz zwierząt za pomocą oceny i kontroli leków stosowanych u ludzi i zwierząt; z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Agencji na rzecz zapewnienia naukowych ekspertyz na wczesnych etapach prac nad rozwojem nowych leków, a także wprowadzenie środków na rzecz przyspieszenia oceny leków, które mają decydujące znaczenie dla zdrowia publicznego;

               35.

               zauważa, że znaczna część środków budżetowych na rok 2006 została przeniesiona na rok 2007 ze względu na charakter projektów realizowanych przez Agencję;

               36.

               zwraca ponadto uwagę na odpowiedź Agencji na uwagę Trybunału dotyczącą pobierania przez Agencję opłat i kalkulacji kosztów, w której Agencja informuje, że w grudniu 2006 r. jej zarząd podjął decyzję o rewizji skali systemu opłat w konsultacji z właściwymi władzami krajowymi;

               37.

               przypomina, że dochody Agencji pochodzą z dotacji wspólnotowych oraz opłat uiszczanych przez przedsiębiorstwa za otrzymanie i posiadanie wspólnotowych pozwoleń na dopuszczenie do obrotu, a także za inne usługi świadczone przez Agencję;

               38.

               na podstawie ostatecznego sprawozdania finansowego Agencji zauważa, że w 2006 r. otrzymała ona kwotę 119 mln EUR z tytułu opłat i innych dochodów oraz dotację wspólnotową w wysokości 31 mln EUR; zauważa, że wynik ekonomiczny Agencji za ten rok wyniósł 16 mln EUR, która to kwota w połączeniu ze skumulowaną nadwyżką w wysokości 27 mln EUR dała aktywa netto o łącznej wartości 44 mln EUR;

               39.

               przyjmuje do wiadomości odpowiedź Agencji, że skumulowana nadwyżka nie jest nadwyżką budżetową, ale wynikiem ekonomicznym obliczonym przy zastosowaniu zasad rachunkowości memoriałowej, i została wykorzystana na pokrycie nakładów kapitałowych na aktywa trwałe, głównie kosztów zagospodarowania budynków i rozwoju sieci informatycznej;

               40.

               na podstawie tymczasowych sprawozdań finansowych zauważa, że w 2006 r. Agencja zarządzała w imieniu 19 agencji budżetem wspólnego działu obsługi, który składał się z wydatków na honoraria konsultantów służących wsparciem w odniesieniu do narzędzia sprawozdawczości budżetowej i systemu sprawozdawczości finansowej SI2;

               41.

               na podstawie tymczasowych sprawozdań finansowych zauważa ponadto, że w 2006 r. dochody z opłat za ocenę wzrosły o 31,5 % w stosunku do roku 2005;

               42.

               zauważa, że dyrektor zarządzający Agencji przygotował roczne sprawozdanie z działalności, ale nie sporządził poświadczenia wiarygodności (uzasadniając to brakiem wymogu sporządzenia takiego poświadczenia w stałych instrukcjach Komisji);

               43.

               zaznacza jednak, że w rocznym sprawozdaniu z działalności dyrektor zarządzający stwierdza, iż nie zgłasza zastrzeżeń; przyjmuje do wiadomości oświadczenie Agencji, że dyrektor zarządzający byłby gotowy podpisać poświadczenie wiarygodności w przyszłości;

               44.

               z zadowoleniem przyjmuje analizę i ocenę rocznego sprawozdania z działalności dyrektora zarządzającego przedstawione przez zarząd; w szczególności zwraca uwagę na obawę zarządu dotyczącą zwiększającej się liczby zadań Agencji, na realizację których nie otrzymuje ona odpowiednich środków finansowych z budżetu UE ani nie uzyskuje nowych dochodów z opłat; zaznacza, że analiza ta wydaje się nie odpowiadać całkowicie sytuacji finansowej Agencji wykazanej w sprawozdaniu finansowym za 2006 r.;

               45.

               z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w 2006 r. zarząd Agencji przyjął zmienioną procedurę dotyczącą konfliktu interesów, której zakres objął również członków zarządu; pochwala również wydanie noty objaśniającej procedurę zgłaszania nieprawidłowości;

               46.

               zauważa, że w 2005 r. służba IAS przeprowadziła pierwszą, podstawową kontrolę Agencji i we wrześniu 2006 r. wydała ostateczne sprawozdanie, w którym stwierdziła, że funkcjonujący system kontroli wewnętrznej daje wystarczającą pewność co do osiągnięcia celów działalności Agencji ustalonych w przypadku skontrolowanych procesów, z wyjątkiem kilku bardzo istotnych ustaleń w obszarach środowiska kontroli, informacji i komunikacji oraz działań kontrolnych;

               47.

               podkreśla, że przygotowanie wdrożenia rozporządzenia (WE) nr 1901/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie produktów leczniczych stosowanych w pediatrii (12) miało poważny wpływ na pracę Agencji w 2006 r.; z zadowoleniem przyjmuje wspólny dokument Komisji i Agencji dotyczący priorytetów wdrożenia powyższego rozporządzenia.

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 10.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 34.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 187 z 15.7.2008, s. 128.

      (7)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego zawierająca uwagi dołączone do decyzji w sprawie absolutorium dla dyrektora wykonawczego Europejskiej Agencji ds. Oceny Produktów Leczniczych z wykonania budżetu na rok budżetowy 2003 (Dz.U. L 196 z 27.7.2005, s. 94).

      (8)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (9)  Dokument Rady DS 605/1/07 Rev1.

      (10)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 141).

      (11)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 135).

      (12)  Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 1.


title: 2013/68/UE: Decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2013 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Belgii

text:
               1.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 32/16

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 stycznia 2013 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Belgii
   (2013/68/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Belgii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Josa CHABERTA.

               (3)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolni się w związku z mianowaniem Jeana-Luca VANRAESA na członka Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Jean-Luc VANRAES, Brussels Volksvertegenwoordiger in het Brussels Hoofdstedelijk Parlament;

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Brigitte GROUWELS, Minister van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 stycznia 2013 r.

            W imieniu Rady

         S. COVENEY

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: 2011/559/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/93

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
   (2011/559/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0215/2010) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności dotyczące wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw wydane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0138/2011),

               1.

               udziela Sekretarzowi Generalnemu Trybunału Obrachunkowego absolutorium z wykonania budżetu Trybunału Obrachunkowego za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.
    ---documentbreak---

               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/94

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0215/2010) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności dotyczące wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw wydane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0138/2011),

               1.

               zauważa, że w 2009 r. Trybunał Obrachunkowy dysponował środkami na zobowiązania wynoszącymi ogółem 188 000 000 EUR (133 000 000 EUR w 2008 r., 122 000 000 EUR w 2007 r.), przy stopie wykorzystania wynoszącej 92,19 %, co kształtuje się poniżej średniej innych instytucji (97,69 %);

               2.

               przypomina, że za rok budżetowy 2009 audyt sprawozdania finansowego Trybunału Obrachunkowego przeprowadziła firma zewnętrzna, PricewaterhouseCoopers (jak w 2007 i 2008 r.), która doszła do następujących wniosków:

                           a)

                           w odniesieniu do poprawności sprawozdań finansowych na rok budżetowy 2009, „naszym zdaniem przedstawione sprawozdania finansowe dają prawdziwy i rzetelny obraz sytuacji finansowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego na dzień 31 grudnia 2009 r., a także jego wyników finansowych i przepływów pieniężnych na zakończony rok, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r., rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania wspomnianego rozporządzenia oraz zasadami rachunkowości Europejskiego Trybunału Obrachunkowego”; oraz

                           b)

                           w odniesieniu do wykorzystania zasobów finansowych przeznaczonych dla Trybunału Obrachunkowego oraz prawidłowości procedur kontroli przeprowadzonych w roku finansowym 2009 stwierdzono, że: „naszej uwagi nie zwróciło nic, co pozwoliłoby nam przypuszczać, że we wszystkich istotnych aspektach oraz w oparciu o kryteria opisane powyżej: (a) zasoby przyznane Trybunałowi nie zostały wykorzystane zgodnie z ich przeznaczeniem; (b) ustanowione procedury kontroli nie dają niezbędnych gwarancji dla zapewnienia zgodności operacji finansowych z obowiązującymi zasadami i przepisami”;

               3.

               przyjmuje z zadowoleniem strategię kontrolną Trybunału Obrachunkowego na lata 2009–2012 oraz popiera jej priorytetowe cele (maksymalne zwiększenie ogólnego oddziaływania kontroli oraz podniesienie wydajności poprzez optymalne wykorzystanie zasobów); oczekuje, że Trybunał Obrachunkowy przedstawi sprawozdanie z działań podjętych w celu wdrożenia tej strategii kontrolnej oraz wykaże postępy w tym kierunku, wykorzystując kluczowe wskaźniki wydajności, w szczególności dzięki wprowadzeniu wskaźników 1–4 w 2010 r.; ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje plan opublikowania podsumowania działań podjętych w następstwie sprawozdań specjalnych w celu zwiększenia ich oddziaływania;

               4.

               wyraża zadowolenie z poprawy między rokiem 2008 a 2009 kluczowych wskaźników wydajności i odnotowuje z zadowoleniem, że Trybunał Obrachunkowy zrealizował swoje cele w zakresie wskaźników 8 i 9; stwierdza, że Trybunał Obrachunkowy nie osiągnął celu w odniesieniu do 10. kluczowego wskaźnika wydajności, gdyż między rokiem 2008 a 2009 liczba dni szkoleń zmniejszyła się z 10 do 9, zaś liczba dni poświęconych przez kontrolerów na szkolenie zawodowe z wyłączeniem kursów językowych zmniejszyła się z 7 do 4, co nie jest zgodne z wytycznymi Międzynarodowej Federacji Księgowych (40 godzin/5 dni);

               5.

               odnotowuje znacznie większą liczbę sprawozdań sporządzonych przez Trybunał Obrachunkowy, a w szczególności więcej sprawozdań specjalnych (z 12 do 18) oraz specjalnych sprawozdań rocznych (z 29 do 37), pomimo że liczba opinii zmniejszyła się; oczekuje, że kontrole wykonania stanowiące podstawę specjalnych sprawozdań Trybunału Obrachunkowego przyczynią się do wypełnienia jego głównego zadania kontroli finansów Unii Europejskiej;

               6.

               wyraża niepokój w związku z niedostatkiem szczegółowych informacji w poszczególnych rocznych sprawozdaniach Trybunału Obrachunkowego dotyczących agencji; zachęca Trybunał Obrachunkowy do ujmowania w przyszłości pełniejszych informacji w swoich sprawozdaniach na temat agencji, w szczególności w odniesieniu do wniosków zawartych w sprawozdaniach audytorów wewnętrznych;

               7.

               wyraża zadowolenie z faktu, że podczas przygotowania rocznego sprawozdania za rok budżetowy 2009 Trybunał Obrachunkowy przeprowadził pogłębioną ocenę systemów nadzoru i kontroli w Trybunale Sprawiedliwości, urzędzie Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, która to ocena obejmowała analizę dodatkowej próby transakcji płatności dotyczących zasobów kadrowych oraz innych wydatków administracyjnych;

               8.

               zachęca Trybunał Obrachunkowy do dalszego stosowania i zwiększenia zakresu tej praktyki, a w szczególności do rozważenia przeprowadzenia pogłębionej oceny systemów nadzoru i kontroli w Radzie; zachęca również Trybunał Obrachunkowy do rozpatrzenia możliwości wykorzystania nowych innowacyjnych metod prowadzenia audytu, w tym nowych narzędzi, o których mowa w strategii kontroli na lata 2009–2012, a co za tym idzie, do zbadania możliwości dalszej poprawy wyników i skuteczności audytu;

               9.

               uważa, że współpraca między Trybunałem Obrachunkowym a Parlamentem może zostać dodatkowo zacieśniona poprzez zoptymalizowanie metod pracy i podejścia, a także dodatkowe wzmocnienie synergii między dwiema instytucjami; w związku z powyższym wyraża zadowolenie z przyjętych przez Trybunał Obrachunkowy środków służących zreformowaniu i ciągłemu wzmacnianiu jego roli, zgodnie z postulatem Parlamentu, by oceny i kontrole prowadzone przez Trybunał miały szersze i głębsze oddziaływanie, by jego dane były bardziej skuteczne i przydatne, a systemy i procedury bardziej wiarygodne; oczekuje z zainteresowaniem wzajemnej weryfikacji kontrolnej, którą Trybunał Obrachunkowy zamierza przeprowadzić w 2011 r., tj. w trzy lata po pozytywnej wzajemnej weryfikacji przeprowadzonej w 2008 r.; zapowiada w związku z powyższym, że zamierza sporządzić sprawozdanie z własnej inicjatywy na temat ewentualnych propozycji usprawnień w Trybunale Obrachunkowym, mając całkowitą pewność, że może on liczyć na bliską współpracę z Trybunałem;

               10.

               odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy w 2009 r. zatrudnił 112 pracowników (69 urzędników, 14 pracowników czasowych, 29 pracowników kontraktowych), a całkowita liczba wolnych etatów pod koniec 2009 r. (49) zmniejszyła się znacznie w porównaniu z końcem roku 2008 (68); wyraża zadowolenie z faktu, że zmniejszyły się opóźnienia w procedurze zatrudniania w Trybunale Obrachunkowym;

               11.

               wyraża zadowolenie ze stałej poprawy parytetu mężczyzn i kobiet zatrudnionych w Trybunale Obrachunkowym, a w szczególności ze zmniejszających się dysproporcji na poziomie stanowisk asystentów oraz kierowników działów i dyrektorów;

               12.

               zauważa, że sprawozdanie audytora wewnętrznego Trybunału Obrachunkowego za rok 2009 było w znacznej mierze pozytywne; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje fakt, że większość zaleceń audytora wewnętrznego została przyjęta i uwzględniona w programach naprawczych;

               13.

               z zadowoleniem przyjmuje obecną pomyślną współpracę międzyinstytucjonalną z Europejską Szkołą Administracji i Trybunałem Sprawiedliwości w zakresie szkoleń;

               14.

               odnotowuje, że w 2010 r. wprowadzono zmiany do regulaminu Trybunału Obrachunkowego i zachęca Trybunał Obrachunkowy do przedstawienia oceny skutków tych zmian w rocznym sprawozdaniu z działalności;

               15.

               przypomina, w odniesieniu do oświadczeń majątkowych członków, że zgodnie z kodeksem postępowania przyjętym przez Trybunał Obrachunkowy, jego członkowie składają oświadczenia majątkowe na ręce prezesa Trybunału Obrachunkowego, który zapewnia ich tajność, oraz gwarantuje, że oświadczenia te nie są podawane do publicznej wiadomości; potwierdza swe stanowisko, że w interesie przejrzystości oświadczenia majątkowe członków wszystkich instytucji Unii powinny być dostępne w Internecie za pośrednictwem rejestru publicznego oraz wzywa Trybunał Obrachunkowy do podjęcia niezbędnych kroków w tej sprawie i do dostosowania swoich zasad dotyczących deklaracji majątkowych do nowego projektu kodeksu postępowania komisarzy oraz i przyjęcia go w stosownych przypadkach za podstawę;

               16.

               przypomina, że niezależność, nieskazitelność, bezstronność, najwyższa jakość i profesjonalizm stanowią podstawowe wartości Trybunału Obrachunkowego, oraz uważa, że wiadomości przekazane niedawno przez media wymagają refleksji; przypomina również, że podczas prezentacji sprawozdania z wzajemnej weryfikacji przewodniczący Trybunału Obrachunkowego zapowiedział, że po trzech latach zostanie przeprowadzona wzajemna weryfikacja kontrolna; zwraca się do Trybunału Obrachunkowego o przedstawienie właściwej komisji Parlamentu wyników tej wzajemnej weryfikacji, aby ponownie zapewnić poszanowanie tych wartości, a w szczególności obiektywizmu i bezstronności, profesjonalizmu i niezawisłości Trybunału Obrachunkowego;

               17.

               wyraża uznanie dla Trybunału Obrachunkowego za jakość rocznego sprawozdania z działalności;

               18.

               odnotowuje, że, inaczej niż w poprzednich latach, misje do państw spoza Unii nie zostały przedstawione w 2009 r. z podziałem na poszczególne kraje.

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.


title: 2012/55/Euratom: Decyzja Komisji z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie zawarcia Umowy o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Rządem Australii

text:
               1.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 29/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 2 marca 2011 r.
   w sprawie zawarcia Umowy o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Rządem Australii
   (2012/55/Euratom)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając zgodę Rady,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Należy zawrzeć Umowę o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Rządem Australii,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej zatwierdza się Umowę o współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i Rządem Australii. Tekst umowy dołączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Komisji lub członka Komisji odpowiedzialnego za politykę w dziedzinie energii do podpisania umowy i podjęcia wszystkich kroków koniecznych do wejścia w życie niniejszej umowy, która zostanie zawarta w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2011 r.

            W imieniu Komisji

         Günther OETTINGER

            Członek Komisji


title: 2007/803/WE: Decyzja Komisji z dnia 6 grudnia 2007 r. zmieniająca decyzje 2005/731/WE i 2005/734/WE w odniesieniu do przedłużenia ich okresów stosowania (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5887) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               8.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 323/42

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 6 grudnia 2007 r.
   zmieniająca decyzje 2005/731/WE i 2005/734/WE w odniesieniu do przedłużenia ich okresów stosowania
   (notyfikowana jako dokument nr C(2007) 5887)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2007/803/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 10 ust. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzje Komisji: 2005/731/WE z dnia 17 października 2005 r. ustanawiająca dodatkowe wymogi dla nadzoru obecności ptasiej grypy wśród dzikiego ptactwa (2) oraz 2005/734/WE z dnia 19 października 2005 r. ustanawiająca środki bezpieczeństwa biologicznego w celu zmniejszenia ryzyka przeniesienia wysoce zjadliwej grypy ptaków spowodowanej przez wirus grypy A podtyp H5N1 z ptaków dziko żyjących na drób i inne ptaki żyjące w niewoli oraz przewidująca system wczesnego wykrywania na obszarach szczególnego ryzyka (3) wygasają w dniu 31 grudnia 2007 r.

               (2)

               Jednakże ponieważ ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 wystąpiły ostatnio we Wspólnocie wśród drobiu i dzikiego ptactwa oraz nadal występują w krajach trzecich, właściwe jest przedłużenie mocy tych decyzji.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzje 2005/731/WE i 2005/734/WE.

               (4)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W art. 4 decyzji 2005/731/WE datę „31 grudnia 2007 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2008 r.”.
   Artykuł 2
   W art. 4 decyzji 2005/734/WE datę „31 grudnia 2007 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2008 r.”.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 6 grudnia 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 315 z 19.11.2002, str. 14).

      (2)  Dz.U. L 274 z 20.10.2005, str. 93. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/105/WE (Dz.U. L 46 z 16.2.2007, str. 54).

      (3)  Dz.U. L 274 z 20.10.2005, str. 105. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/105/WE.


title: 2013/586/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/261

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2011
   (2013/586/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Centrum (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1920/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (4), w szczególności jego art. 15,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0071/2013),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 123.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami Centrum (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1920/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (4), w szczególności jego art. 15,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0071/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii („Centrum”) z siedzibą w Lizbonie zostało ustanowione na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 302/93 (6),

                  B.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe Centrum za rok budżetowy 2011 jest rzetelne oraz że transakcje, na których się ono opiera, zostały przeprowadzone zgodnie z prawem i prawidłowo,

                  C.

                  mając na uwadze, że w dniu 10 maja 2012 r. Parlament udzielił dyrektorowi Centrum absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2010 (7), a w swojej rezolucji dołączonej do decyzji w sprawie absolutorium między innymi:

                              —

                              wezwał Centrum do podjęcia natychmiastowych działań w celu poprawy wskaźnika wykonania środków na płatności w przyszłości i do informowania organu udzielającego absolutorium o poczynionych postępach,

                              —

                              zwrócił się do Centrum o skonsolidowanie zarządzania finansami; uznał, że kwestie związane z narkotykami powinny zostać odpowiednio ujęte w nowych wieloletnich ramach finansowych (2014–2020),

                              —

                              wezwał Centrum do bezzwłocznego wdrożenia pięciu zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego określonych jako „bardzo ważne” oraz do poinformowania organu udzielającego absolutorium o poczynionych postępach,

                  D.

                  mając na uwadze, że całkowity budżet Centrum na rok 2011 wyniósł 16 274 205,07 EUR w porównaniu z 15 900 323 EUR w 2010 r., co stanowi wzrost o 2,35 %,

                  E.

                  mając na uwadze, że wkład Unii do budżetu Centrum na rok 2011 wyniósł 15 400 000 EUR,

                  F.

                  mając na uwadze, że Centrum odnotowało ujemny wynik ekonomiczny za 2011 r. w wysokości – 203 404,85 EUR,

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  na podstawie rocznego sprawozdania z działalności Centrum stwierdza, że przedstawione przez Centrum zarządzanie finansami i budżetem doprowadziło do wykonania budżetu, zarówno w przypadku zobowiązań, jak i płatności, niemal w 100 % w sposób następujący:

                              —

                              tytuł 1: 99,92 % w przypadku zobowiązań i 99,40 % w przypadku płatności,

                              —

                              tytuł 2: 99,49 % w przypadku zobowiązań i 90,08 % w przypadku płatności, oraz

                              —

                              tytuł 3: 97,18 % w przypadku zobowiązań i 99,86 % w przypadku płatności,

                  2.

                  wnioskuje z ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego, że budżet Centrum opiera się na następujących źródłach dochodu:

                              —

                              15 400 000 EUR w postaci dotacji Komisji na rzecz Centrum,

                              —

                              379 934,67 EUR wpłacane przez Norwegię za udział w działalności Centrum,

                              —

                              dochód przeznaczony na określony cel w wysokości 400 000 EUR w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej 3;

                  3.

                  na podstawie rocznego sprawozdania z działalności ustala, że w 2011 r. przeprowadzono ocenę procedur dotyczących zamówień i zawierania umów; odnotowuje oświadczenie Centrum, że podjęło ono działania w oparciu o wyniki tej oceny, mianowicie w zakresie (i) racjonalizacji procedur przetargowych i zmniejszenia liczby procedur negocjacyjnych; (ii) zastosowania specjalnych środków dla właściwego wykonania umów; oraz (iii) przeprowadzania procedur zamówień publicznych przed 2010 r.;

                  4.

                  odnotowuje uwagi Trybunału Obrachunkowego dotyczące poniesionych przez Centrum kosztów w wysokości około 275 000 EUR związanych z niewykorzystaną powierzchnią biurową; zwraca uwagę na odpowiedź, w której Centrum stwierdza, iż podejmuje coraz intensywniejsze działania w tym zakresie; domaga się gruntownych i aktualnych informacji na temat dalszych działań w tej sprawie; domaga się niezwłocznego rozwiązania tej kwestii;

         Wyniki

                  5.

                  na podstawie rocznego sprawozdania z działalności za 2011 r. stwierdza, że Centrum rozpoczęło wdrażanie systemu księgowości analitycznej w ramach rozwoju zintegrowanego systemu zarządzania i budżetowania zadaniowego; zauważa ponadto, że Centrum zwiększyło swoje możliwości w zakresie dalszej poprawy systemu planowania i monitorowania, w którym szczególną uwagę poświęca się opracowaniu wskaźników wydajności i który zostanie dalej rozwinięty z myślą o okresie programowania 2013–2015;

                  6.

                  stwierdza, że trzecia ocena zewnętrzna Centrum została rozpoczęta przez Komisję w 2011 r. zgodnie z art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1920/2006 oraz miała zostać zakończona w 2012 r.; wzywa Centrum do poinformowania organu udzielającego absolutorium o środkach wdrożonych na podstawie zaleceń zawartych w ww. ocenie zewnętrznej;

         Przeniesione środki

                  7.

                  jest zaniepokojony tym, że Trybunał Obrachunkowy ustalił 51 przypadków o łącznej wartości 90 053 EUR, w których środki przeniesione na 2012 r. nie dotyczyły istniejących zobowiązań prawnych i powinny były zostać umorzone oraz zwrócone Komisji do końca 2011 r.; zauważa, że Centrum rozpoczęło ten proces zbyt późno i w konsekwencji z powodu ograniczeń związanych z systemem informatycznym fundusze zostaną zablokowane przez rok i zostaną umorzone oraz zwrócone dopiero pod koniec 2012 r.; wzywa Centrum do poprawy planowania, tak by uniknąć w przyszłości tego rodzaju sytuacji;

         Siedziba

                  8.

                  w oparciu o sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego zauważa, że Centrum ponosi obecnie koszty w wysokości 275 000 EUR rocznie w związku z niewykorzystaną powierzchnią biurową w swoim poprzednim budynku i w nowej siedzibie; apeluje do Centrum, by we współpracy z Komisją i organami krajowymi nadal dążyło do znalezienia odpowiednich rozwiązań kwestii niewykorzystanej powierzchni biurowej oraz by informowało o tym organ udzielający absolutorium;

         Polityka skarbowa

                  9.

                  jest zaniepokojony tym, że Trybunał Obrachunkowy ustalił, iż Centrum nie przyjęło jeszcze i nie wdrożyło polityki skarbowej służącej zminimalizowaniu i rozłożeniu ryzyka finansowego przy jednoczesnym dążeniu do osiągnięcia odpowiedniego zwrotu z inwestycji; odnotowuje odpowiedzi udzielone przez Centrum, z których wynika, że zamierza ono podjąć działania we wszystkich tych kwestiach; wzywa Centrum do niezwłocznego podjęcia wszystkich zapowiedzianych działań naprawczych oraz poinformowania organu udzielającego absolutorium o środkach podjętych w celu zaradzenia temu uchybieniu;

                  10.

                  jest zaniepokojony tym, że Centrum nie przyjęło jeszcze kompleksowej polityki dotyczącej wyjątków i odstępstw od przyjętych procesów i procedur; odnotowuje odpowiedzi udzielone przez Centrum, z których wynika, że zamierza ono podjąć działania we wszystkich tych kwestiach; wzywa Centrum do niezwłocznego podjęcia wszystkich zapowiedzianych działań naprawczych oraz poinformowania organu udzielającego absolutorium o środkach podjętych w celu zaradzenia temu uchybieniu;

         Procedury rekrutacyjne

                  11.

                  w oparciu o sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego zauważa, że Centrum mogłoby usprawnić procedury rekrutacyjne; wzywa Centrum do poinformowania organu udzielającego absolutorium o środkach podjętych w celu usprawnienia procedur rekrutacyjnych; uważa, że niektóre przepisy regulaminu pracowniczego mogą stanowić poważne obciążenie administracyjne; dlatego zachęca Komisję do tego, by dopuściła pewien stopień uproszczenia w ramach art. 110 regulaminu pracowniczego w odniesieniu do agencji;

         System księgowości

                  12.

                  na podstawie ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego uznaje, że Centrum wdrożyło nową strukturę dochodów stworzoną w systemie rachunkowości memoriałowej (ABAC) w celu uproszczenia nakazów odzyskania środków i lepszego zarządzania nimi;

                  13.

                  odnotowuje również, że Centrum zmieniło swój system zarządzania zadaniowego i zdefiniowało system księgowości oparty na kosztach; przyznaje w szczególności, że odpowiednie aplikacje ABAC i SAP CO zostały odpowiednio skonfigurowane;

         Audyt wewnętrzny

                  14.

                  przyznaje, że w 2011 r. Służba Audytu Wewnętrznego przeprowadziła kontrolę zgodności w odniesieniu do rocznego sprawozdania z działalności i podstawowych elementów wiarygodności; zauważa, że w oparciu o wyniki tej kontroli Służba Audytu Wewnętrznego sporządziła osiem zaleceń: dwa o statusie „bardzo ważne” i sześć o statusie „ważne”; wzywa Centrum do realizacji zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego z 2011 r. i otwartych zaleceń z poprzednich kontroli Służby Audytu Wewnętrznego oraz do informowania organu udzielającego absolutorium;

                  15.

                  w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 17 kwietnia 2013 r. (8) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 123.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 36 z 12.2.1993, s. 1.

         (7)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 206.

         (8)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0134. (Zob. s. 374 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2309 z dnia 10 grudnia 2015 r. w sprawie propagowania skutecznych kontroli wywozu broni

text:
               11.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 326/56

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/2309
   z dnia 10 grudnia 2015 r.
   w sprawie propagowania skutecznych kontroli wywozu broni
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W europejskiej strategii bezpieczeństwa, którą szefowie państw i rządów przyjęli w dniu 12 grudnia 2003 r., przedstawiono pięć kluczowych wyzwań, które stoją przed Unią: terroryzm, rozprzestrzenianie broni masowego rażenia, konflikty regionalne, upadek państw i przestępczość zorganizowana. Skutki niekontrolowanego przepływu broni konwencjonalnej mają zasadnicze znaczenie w przypadku czterech z tych pięciu wyzwań. W strategii tej podkreślono znaczenie, jakie dla ograniczenia rozprzestrzenia broni mają kontrole jej wywozu.

               (2)

               W dniu 5 czerwca 1998 r. Unia przyjęła politycznie wiążący Kodeks postępowania w sprawie wywozu uzbrojenia, w którym określono wspólne kryteria regulowania legalnego handlu bronią konwencjonalną.

               (3)

               Zgodnie ze strategią UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi, przyjętą przez Radę Europejską obradującą w dniach 15 i 16 grudnia 2005 r., Unia powinna wspierać – na szczeblu regionalnym i międzynarodowym – zaostrzenie kontroli wywozu i propagowanie kryteriów ustanowionych w Kodeksie postępowania w sprawie wywozu uzbrojenia, m.in. pomagając krajom niebędącym członkami UE w opracowywaniu odpowiednich projektów przepisów wewnętrznych i propagując środki poprawiające przejrzystość.

               (4)

               W dniu 8 grudnia 2008 r. Kodeks postępowania w sprawie wywozu uzbrojenia zastąpiono wspólnym stanowiskiem Rady 2008/944/WPZiB (1), które jest prawnie wiążące i ustanawia osiem kryteriów, zgodnie z którymi należy oceniać wnioski o udzielenie zezwolenia na wywóz broni konwencjonalnej. Wspólne stanowisko przewiduje również wprowadzenie mechanizmu powiadamiania i konsultacji w sprawie odmowy wydania zezwolenia na wywóz broni, a także wprowadzenie środków w zakresie przejrzystości, takich jak publikacja rocznego sprawozdania UE w sprawie wywozu broni. Do wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB przyłączyło się kilka krajów niebędących członkami UE.

               (5)

               Art. 11 wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB stanowi, że państwa członkowskie mają dokładać wszelkich starań w celu zachęcenia innych państw dokonujących wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego do stosowania kryteriów zawartych w tym wspólnym stanowisku.

               (6)

               W dniu 2 kwietnia 2013 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło Traktat o handlu bronią, który wszedł w życie w dniu 24 grudnia 2014 r. Celem tego Traktatu jest zwiększenie przejrzystości i odpowiedzialności w dziedzinie handlu bronią. Podobnie jak wspólne stanowisko 2008/944/WPZiB Traktat ten ustanawia kilka kryteriów oceny ryzyka, według których należy dokonywać oceny wywozu broni. Unia popiera w sposób konkretny – za pośrednictwem specjalnego programu przyjętego na mocy decyzji Rady 2013/768/WPZiB (2) – skuteczne wdrażanie i upowszechnianie tego Traktatu. W ramach tego programu kilku krajom niebędącym członkami UE, które o to wystąpiły, udzielana jest pomoc w zakresie wzmocnienia ich systemów kontroli transferu broni zgodnie z wymogami tego Traktatu.

               (7)

               Ważne jest zatem, aby działania informacyjne i pomocowe przewidziane w niniejszej decyzji oraz takie działania określone w decyzji 2013/768/WPZiB wzajemnie się uzupełniały. Albania, Bośnia i Hercegowina, była jugosłowiańska republika Macedonii, Czarnogóra, Serbia, Kosowo (3), Algieria, Egipt, Libia, Maroko, Tunezja, Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Gruzja, Republika Mołdawii, Ukraina, Benin, Burkina Faso, Gambia, Ghana, Gwinea, Gwinea Bissau, Liberia, Mali, Niger, Nigeria, Republika Zielonego Przylądka, Senegal, Sierra Leone, Togo, Wybrzeże Kości Słoniowej, Mauretania, Kamerun, Czad i Chiny zostały wskazane jako beneficjenci niniejszej decyzji. W odpowiednich przypadkach należy zachęcać beneficjentów wskazanych na podstawie niniejszej decyzji, którzy nie podjęli żadnych kroków w celu podpisania i przystąpienia do Traktatu o handlu bronią, aby tego dokonali, wykorzystując w tym celu działania prowadzone na podstawie niniejszej decyzji. Podobnie, w odpowiednich przypadkach, należy zachęcać beneficjentów, którzy podpisali Traktat o handlu bronią, ale go jeszcze nie ratyfikowali, do jego ratyfikacji. W przypadku pomyślnego wdrożenia niniejszej decyzji, będzie można ją również wykorzystać do zwiększenia pomocy związanej z Traktatem o handlu bronią na podstawie decyzji 2013/768/WPZiB.

               (8)

               Od roku 2008 Unia rozwija działania w zakresie propagowania skutecznych i przejrzystych kontroli wywozu broni, zgodnie ze wspólnym działaniem 2008/230/WPZiB (4) oraz decyzjami Rady 2009/1012/WPZiB (5) i 2012/711/WPZiB (6). Działania te w dużym stopniu pomogły w dalszym zacieśnianiu współpracy regionalnej oraz zwiększaniu przejrzystości i odpowiedzialności zgodnie z zasadami i kryteriami oceny ryzyka zawartymi we wspólnym stanowisku 2008/944/WPZiB. Działania te tradycyjnie dotyczyły państw trzecich leżących we wschodnim i południowym sąsiedztwie Unii.

               (9)

               W ostatnich latach Unia udzielała również – w ramach projektów realizowanych z wykorzystaniem instrumentów finansowych Unii innych niż budżet Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (WPZiB) – pomocy, której celem była poprawa kontroli wywozu produktów podwójnego zastosowania w krajach niebędących członkami UE. W zwiększeniu tych wysiłków pomogła inicjatywa w zakresie centrów doskonałości. Należy zapewnić koordynację z tymi działaniami dotyczącymi kontroli wywozu produktów podwójnego zastosowania.

               (10)

               Techniczne aspekty wykonania decyzji 2009/1012/WPZiB i 2012/711/WPZiB Rada powierzyła niemieckiemu Federalnemu Biuru Spraw Gospodarczych i Kontroli Wywozu (zwanemu dalej „BAFA”). Zakończyło ono z sukcesem organizowanie wszystkich działań przewidzianych w tych decyzjach. Na mocy decyzji 2013/768/WPZiB BAFA jest również agencją wykonawczą, która zajmuje się projektami wspierającymi skuteczne wdrożenie Traktatu o handlu bronią. W związku z tym wybór BAFA na agencję wykonawczą zajmującą się działaniami Unii na mocy niniejszej decyzji Rady uzasadniony jest jej sprawdzonym doświadczeniem, kwalifikacjami i konieczną wiedzą fachową dotyczącą całego przekroju odpowiednich unijnych działań w zakresie kontroli wywozu broni. Wybór ten ułatwi znalezienie synergii między programem informacyjnym dotyczącym Traktatu o handlu bronią a działaniami na mocy niniejszej decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Aby propagować pokój i bezpieczeństwo oraz zgodnie z europejską strategią bezpieczeństwa, Unia dąży do osiągnięcia następujących celów:

               a)

               propagowanie skutecznych kontroli wywozu broni przez kraje niebędące członkami UE zgodnie z zasadami ustanowionymi we wspólnym stanowisku 2008/944/WPZiB i w Traktacie o handlu bronią oraz dążenie, w stosownych przypadkach, do komplementarności i synergii z unijnymi projektami pomocowymi w dziedzinie kontroli wywozu produktów podwójnego zastosowania;

               b)

               wspieranie wysiłków podejmowanych przez kraje niebędące członkami UE, w wymiarze wewnętrznym i regionalnym, które służą temu, by handel bronią konwencjonalną stał się bardziej odpowiedzialny i przejrzysty.

         2.   Unia dąży do osiągnięcia celów, o których mowa w ust. 1, przy pomocy następujących działań prowadzonych w ramach projektu:

               a)

               dalsze propagowanie wśród krajów niebędących członkami UE kryteriów i zasad ustanowionych we wspólnym stanowisku 2008/944/WPZiB i w Traktacie o handlu bronią, opierając się na wynikach osiągniętych podczas wykonywania decyzji 2012/711/WPZiB, decyzji 2009/1012/WPZiB i wspólnego działania 2008/230/WPZiB;

               b)

               pomoc krajom niebędącym członkami UE w, odpowiednio, opracowywaniu, uaktualnianiu i wdrażaniu odpowiednich środków ustawodawczych i administracyjnych, których celem jest utworzenie skutecznego systemu kontroli wywozu broni konwencjonalnej;

               c)

               pomoc beneficjentom w szkoleniu urzędników wydających zezwolenia i urzędników organów ścigania, tak by kontrole wywozu broni były odpowiednio przeprowadzane i egzekwowane;

               d)

               propagowanie przejrzystości i odpowiedzialności w międzynarodowym handlu bronią, w tym poprzez wspieranie krajowych i regionalnych środków propagujących przejrzystość oraz odpowiednią kontrolę wywozu broni konwencjonalnej;

               e)

               zachęcanie tych beneficjentów, którzy nie podjęli żadnych kroków w celu podpisania i przyłączenia się do Traktatu o handlu bronią, by do niego przystąpili, oraz zachęcanie sygnatariuszy Traktatu o handlu bronią do jego ratyfikowania;

               f)

               propagowanie dalszej analizy ryzyka przenikania broni i ograniczania tego ryzyka, zarówno z perspektywy przywozu, jak i wywozu broni.

         Szczegółowy opis prowadzonych w ramach projektu działań, o których mowa w niniejszym ustępie, określa załącznik.
   Artykuł 2
   1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”).
   2.   Realizacją techniczną prowadzonych w ramach projektu działań, o których mowa w art. 1 ust. 2, zajmuje się BAFA.
   3.   BAFA wykonuje swoje zadanie pod kierownictwem Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z BAFA.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację prowadzonych w ramach projektu działań, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 999 000 EUR.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.
   3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie finansową kwotą odniesienia, o której mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera umowę o finansowanie z BAFA. Umowa zawiera postanowienie, zgodnie z którym BAFA zapewnia wyeksponowanie wkładu Unii stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowanie, o której mowa w ust. 3, jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Komisja informuje Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy o finansowanie.
   Artykuł 4
   Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez BAFA. Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje ewaluacji. Komisja składa sprawozdania na temat aspektów finansowych realizacji prowadzonych w ramach projektu działań, o których mowa w art. 1 ust. 2.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja traci moc po upływie 30 miesięcy od daty zawarcia umowy o finansowanie, o której mowa w art. 3 ust. 3, lub sześciu miesięcy od daty jej przyjęcia, jeżeli w tym czasie nie zawarto umowy o finansowanie.

      Sporządzono w Brukseli 10 grudnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. BAUSCH

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne stanowisko Rady 2008/944/WPZiB z dnia 8 grudnia 2008 r. określające wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego (Dz.U. L 335 z 13.12.2008, s. 99).

      (2)  Decyzja Rady 2013/768/WPZiB z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie działań UE wspierających wdrożenie traktatu o handlu bronią w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa (Dz.U. L 341 z 18.12.2013, s. 56).

      (3)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

      (4)  Wspólne działanie Rady 2008/230/WPZiB z dnia 17 marca 2008 r. w sprawie wspierania działań UE mających na celu propagowanie wśród państw trzecich kontroli wywozu uzbrojenia oraz zasad i kryteriów kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu uzbrojenia (Dz.U. L 75 z 18.3.2008, s. 81).

      (5)  Decyzja Rady 2009/1012/WPZiB z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie wspierania działań UE mających na celu propagowanie wśród państw trzecich kontroli wywozu uzbrojenia oraz zasad i kryteriów wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB (Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 16).

      (6)  Decyzja Rady 2012/711/WPZiB z dnia 19 listopada 2012 r. w sprawie wsparcia dla działań Unii mających na celu propagowanie wśród państw trzecich kontroli wywozu uzbrojenia oraz zasad i kryteriów wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB (Dz.U. L 321 z 20.11.2012, s. 62).

      ZAŁĄCZNIK

         PROWADZONE W RAMACH PROJEKTU DZIAŁANIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 UST. 2

      1.   CELE
      Niniejsza decyzja ma propagować skuteczniejsze kontrole transferu broni oraz wspierać wysiłki podejmowane, w wymiarze wewnętrznym i regionalnym, z myślą o tym, by międzynarodowy handel bronią konwencjonalną stał się bardziej odpowiedzialny i przejrzysty. W stosownych przypadkach cele decyzji powinny obejmować propagowanie zasad i kryteriów ustanowionych we wspólnym stanowisku 2008/944/WPZiB i w Traktacie o handlu bronią. Dążąc do realizacji tych celów, w stosownych przypadkach, należy starać się zapewnić komplementarność i synergię z unijnymi projektami pomocowymi w dziedzinie kontroli wywozu produktów podwójnego zastosowania.
      Aby osiągnąć powyższe cele, Unia powinna dalej propagować normy ustanowione we wspólnym stanowisku 2008/944/WPZiB, opierając się na wynikach osiągniętych podczas wykonywania decyzji 2012/711/WPZiB, 2009/1012/WPZiB i wspólnego działania 2008/230/WPZiB. W tym celu beneficjenci powinni otrzymać pomoc w, odpowiednio, opracowywaniu, uaktualnianiu i wdrażaniu odpowiednich środków ustawodawczych i administracyjnych, które wspierają utworzenie skutecznego systemu kontroli transferu broni konwencjonalnej. Należy również udzielić wsparcia w zakresie oceny ryzyka przenikania broni i ograniczania takiego ryzyka.
      Wskazana jest także pomoc w szkoleniu urzędników wydających zezwolenia i urzędników organów ścigania, którzy są odpowiedzialni za przeprowadzanie i egzekwowanie kontroli transferu broni; należy również pomóc we wdrażaniu krajowych i regionalnych środków, które propagują przejrzystość i odpowiednią kontrolę wywozu broni konwencjonalnej. Ponadto trzeba propagować utrzymywanie kontaktów z sektorem prywatnym i przestrzeganie odpowiednich przepisów prawa krajowego, w tym przepisów administracyjnych, które regulują transfer broni.
      2.   WYBÓR AGENCJI WYKONAWCZEJ
      Wykonanie niniejszej decyzji zostaje powierzone BAFA. W stosownych przypadkach BAFA będzie współpracować z agencjami kontroli wywozu działającymi w państwach członkowskich, właściwymi organizacjami regionalnymi i międzynarodowymi, ośrodkami analitycznymi, instytutami badawczymi oraz organizacjami pozarządowymi.
      BAFA ma czołowe doświadczenie w zapewnianiu pomocy związanej z kontrolą wywozu i w prowadzeniu działań informacyjnych. Zgromadziła takie doświadczenie we wszystkich właściwych obszarach strategicznej kontroli wywozu, zajmując się dziedzinami związanymi z sektorem CBRN, produktami podwójnego zastosowania i bronią. Dzięki tym programom i działaniom BAFA zdobyła pogłębioną wiedzę na temat systemów kontroli wywozu obowiązujących u większości beneficjentów objętych niniejszą decyzją.
      Odnośnie do pomocy w zakresie kontroli wywozu broni i działań informacyjnych, BAFA pomyślnie zakończyła wykonywanie decyzji 2009/1012/WPZiB i 2012/711/WPZiB. BAFA jest również odpowiedzialna za techniczną realizację programu wspierającego wdrożenie Traktatu o handlu bronią, który to program ustanowiono na mocy decyzji 2013/768/WPZiB.
      W rezultacie BAFA jest wyjątkowo dobrze przygotowana do rozpoznawania mocnych i słabych punktów systemów kontroli wywozu obowiązujących u beneficjentów działań przewidzianych w niniejszej decyzji. BAFA jest zatem podmiotem, który może w najbardziej skuteczny sposób doprowadzić do synergii między różnymi programami pomocowymi w zakresie kontroli wywozu broni i programami informacyjnymi, jednocześnie pomagając unikać niepotrzebnego powielania działań.
      3.   KOORDYNACJA Z INNYMI UNIJNYMI PROJEKTAMI POMOCOWYMI W DZIEDZINIE KONTROLI WYWOZU
      Opierając się na doświadczeniach płynących z działań informacyjnych, które Unia prowadziła do tej pory w dziedzinie kontroli wywozu, zarówno produktów podwójnego zastosowania, jak i broni konwencjonalnej, należy dążyć do synergii i komplementarności. W tym celu działania, o których mowa w pkt 4.2.1–4.2.3, należy w stosownych przypadkach prowadzić w powiązaniu z innymi działaniami dotyczącymi kontroli wywozu produktów podwójnego zastosowania, finansowanymi z instrumentów finansowych Unii innych niż budżet WPZiB. W szczególności należy organizować następujące po sobie spotkania. Działania powinny być prowadzone z pełnym poszanowaniem ograniczeń prawnych i finansowych dotyczących korzystania z odpowiednich instrumentów finansowych Unii.
      4.   OPIS DZIAŁAŃ PROWADZONYCH W RAMACH PROJEKTU
      4.1.   Cele projektu

      Głównym celem jest udzielenie pomocy technicznej kilku beneficjentom, którzy wyrazili wolę poprawy swoich norm i usprawnienia praktyk dotyczących kontroli wywozu broni. Aby osiągnąć ten cel, w podejmowanych działaniach należy uwzględnić status beneficjentów, w szczególności:

                  —

                  ewentualne członkostwo lub wniosek o członkostwo w międzynarodowych systemach kontroli wywozu dotyczących transferu broni konwencjonalnej oraz produktów i technologii podwójnego zastosowania,

                  —

                  kandydaturę do członkostwa w Unii, z uwzględnieniem tego, czy dany beneficjent jest oficjalnym bądź potencjalnym kandydatem,

                  —

                  stanowisko w odniesieniu do Traktatu o handlu bronią.

            Jeżeli beneficjenci objęci pomocą są tylko sygnatariuszami Traktatu o handlu bronią, działania powinny się skupić – o ile jest to możliwe – na skuteczniejszym eliminowaniu przeszkód stojących na drodze do ratyfikacji, w szczególności jeśli są to przeszkody natury technicznej i mają związek z brakami lub potrzebami w zakresie zdolności wdrożeniowych. W stosownych przypadkach należy propagować możliwość unijnego wsparcia przewidzianego w decyzji 2013/768/WPZiB. Jeżeli beneficjenci objęci pomocą nie podjęli żadnych kroków w kierunku podpisania i ratyfikacji oraz przystąpienia do Traktatu o handlu bronią, działania powinny skupić się na propagowaniu przystąpienia do tego Traktatu, o ile to możliwe przy wsparciu innych beneficjentów, którzy już ratyfikowali ten Traktat.
      Dodatkowym celem jest zwrócenie uwagi niektórych beneficjentów na ocenę ryzyka przenikania broni i ograniczenie takiego przenikania, zarówno z perspektywy wywozu, jak i przywozu broni. Dzięki prowadzonym w tym celu działaniom możliwe będzie w dużym stopniu powiązanie kontroli transferu broni z innymi projektami, które mają zapobiegać przenikaniu broni, takimi jak działania z zakresu bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami oraz działania wspierające identyfikowalność broni i amunicji.
      4.2.   Opis projektu

      4.2.1.   Warsztaty regionalne

      W ramach projektu odbędzie się maksymalnie sześć dwudniowych warsztatów, które obejmą szkolenia w odpowiednich dziedzinach kontroli wywozu broni konwencjonalnej.
      W warsztatach (maksymalnie 30-osobowych) uczestniczyć będą urzędnicy reprezentujący rządy, organy wydające zezwolenia i organy ścigania z objętych beneficjentów. W stosownych przypadkach można również zapraszać przedstawicieli parlamentów narodowych oraz przedstawicieli przemysłu i społeczeństwa obywatelskiego.
      Szkolenie będą prowadzić eksperci (w tym byli urzędnicy) z krajowych administracji państw członkowskich, przedstawiciele państw, które przyłączyły się do wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB, oraz przedstawiciele sektora prywatnego i społeczeństwa obywatelskiego.
      Warsztaty mogą odbywać się w miejscu, które zostanie określone przez Wysokiego Przedstawiciela po konsultacjach z Grupą Roboczą ds. Wywozu Broni Konwencjonalnej (COARM).
      Warsztaty regionalne zostaną zorganizowane, jak następuje:

                  a)

                  maksymalnie 2 warsztaty w Europie Południowo-Wschodniej;

                  b)

                  maksymalnie 2 warsztaty dla państw z Europy Wschodniej i Kaukazu, uczestniczących w europejskiej polityce sąsiedztwa;

                  c)

                  maksymalnie 2 warsztaty dla państw z Afryki Północnej położonych nad Morzem Śródziemnym uczestniczących w europejskiej polityce sąsiedztwa.

            Ten podział regionalny, zakładający zorganizowanie dwóch warsztatów w każdym regionie, może zostać niezrealizowany w przypadku wystąpienia niesprzyjających okoliczności (na przykład w przypadku niespodziewanie małej liczby uczestników, braku poważnej oferty zorganizowania warsztatów ze strony któregokolwiek z beneficjentów z danego regionu lub powielania działań innych podmiotów organizujących działania informacyjne). Jeżeli nie dojdzie do zorganizowania warsztatów w jednym lub dwóch regionach, można zwiększyć liczbę warsztatów w innym regionie lub innych regionach, z zachowaniem ogólnej górnej granicy sześciu warsztatów.
      4.2.2.   Wizyty szkoleniowe

      W ramach projektu odbędzie się maksymalnie sześć dwudniowych wizyt szkoleniowych z udziałem urzędników reprezentujących rządy, organy wydające zezwolenia i organy ścigania; celem tych wizyt będą odpowiednie organy państw członkowskich. W wizytach tych powinno uczestniczyć co najmniej trzech beneficjentów, w tym co najmniej jeden beneficjent, który nie ratyfikował Traktatu o handlu bronią.
      4.2.3.   Pomoc indywidualna udzielana beneficjentom

      W ramach projektu odbędą się warsztaty dla indywidualnych beneficjentów, najlepiej na miejscu u beneficjentów, których łączny czas trwania nie może przekroczyć 30 dni; wezmą w nich udział urzędnicy reprezentujący rządy, organy wydające zezwolenia i organy ścigania. W zależności od konkretnych potrzeb i dostępności ekspertów od beneficjentów i z państw członkowskich UE, ogólna liczba 30 dni zostanie podzielona na poszczególne szkolenia trwające od dwóch do maksymalnie pięciu dni.
      Wiedzę będą przekazywać eksperci z krajowych administracji państw członkowskich (w tym byli urzędnicy), przedstawiciele państw, które przyłączyły się do wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB lub przedstawiciele sektora prywatnego i społeczeństwa obywatelskiego.
      Takie warsztaty w ramach pomocy indywidualnej będą organizowane przede wszystkim na wniosek beneficjentów. Mają one pomóc zająć się konkretną kwestią lub potrzebą, na którą beneficjent zwrócił uwagę, na przykład przy okazji warsztatów regionalnych lub w ramach regularnych kontaktów z unijnymi ekspertami i z agencją wykonawczą.
      4.2.4.   Stosowanie wykazów dotyczących kontroli

      Agencja wykonawcza tworzy zespół ekspertów technicznych ds. stosowania wykazów dotyczących kontroli wywozu broni. Ekspertów tych należy wybrać spośród ekspertów jak największej liczby państw członkowskich.
      Udostępniona zostanie pula 100 godzin roboczych (zgodnie ze standardowym wynagrodzeniem ekspertów określonym w pkt 5), z których można będzie korzystać, przydzielając wnioski dotyczące stosowania wykazów dotyczących kontroli, składane przez odpowiednie organy beneficjentów ekspertom (z uwzględnieniem ich dostępności). Agencja wykonawcza opracuje wzory takich wniosków, zwracając właściwą uwagę na nieformalny charakter opinii oceniającej i na kwestię poufności.
      4.2.5.   Spotkanie poświęcone ocenie końcowej

      Aby przedstawić końcową ocenę działań prowadzonych w ramach niniejszej decyzji zostanie zorganizowane w Brukseli dwudniowe spotkanie, przy wspólnym udziale beneficjentów i państw członkowskich, w miarę możliwości bezpośrednio przed posiedzeniem COARM lub bezpośrednio po tym posiedzeniu.
      Zaproszonych zostanie maksymalnie dwóch przedstawicieli (rządu, organów wydających zezwolenia i organów ścigania) od każdego z beneficjentów, o których mowa w pkt 6.1.
      4.2.6.   Działania związane z przenikaniem broni

      W ramach projektu zorganizowane zostaną następujące dwa warsztaty skierowane do państw z Afryki Zachodniej i z Sahelu oraz Chin:

                  —

                  jeden dwudniowy warsztat inauguracyjny, w którym udział będzie mogło wziąć maksymalnie dwóch przedstawicieli beneficjentów,

                  —

                  jeden dwudniowy warsztat końcowy, w którym udział będzie mogło wziąć maksymalnie trzech przedstawicieli beneficjentów.

            Warsztaty powinny się odbyć w państwach z Afryki Zachodniej i z Sahelu.
      5.   WYNAGRODZENIE EKSPERTÓW
      Udostępnia się wynagrodzenie dla ekspertów za działania przewidziane w pkt 4.2.2–4.2.4. Jeśli chodzi o działania przewidziane w pkt 4.2.4, wynagrodzenie ekspertów zostanie rozbite na godziny, w zależności od faktycznej ilości czasu (mierzonej w godzinach) przeznaczonej na wnioski o identyfikację produktów. Przewiduje się maksymalnie 100 płatności z tytułu wynagrodzeń ekspertów (800 godzin).
      6.   BENEFICJENCI
      6.1.   Beneficjenci działań przewidzianych w pkt 4.2.1 do 4.2.5

                  i)

                  Europa Południowo-Wschodnia (Albania, Bośnia i Hercegowina, była jugosłowiańska republika Macedonii, Czarnogóra, Serbia i Kosowo*);

                  ii)

                  państwa z Afryki Północnej położone nad Morzem Śródziemnym i uczestniczące w europejskiej polityce sąsiedztwa (Algieria, Egipt, Libia, Maroko i Tunezja);

                  iii)

                  państwa z Europy Wschodniej i Kaukazu uczestniczące w europejskiej polityce sąsiedztwa (Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Gruzja, Republika Mołdawii i Ukraina).

            6.2.   Beneficjenci działań przewidzianych w pkt 4.2.6

      Państwa ECOWAS (Benin, Burkina Faso, Gambia, Ghana, Gwinea, Gwinea Bissau, Liberia, Mali, Niger, Nigeria, Republika Zielonego Przylądka, Senegal, Sierra Leone, Togo, Wybrzeże Kości Słoniowej); Mauretania, Kamerun, Czad, Chiny.
      6.3.   Zmiana w wykazie beneficjentów

      Grupa robocza COARM może, na wniosek Wysokiego Przedstawiciela, zdecydować o zmianie wykazu beneficjentów na podstawie odpowiedniego uzasadnienia.
      7.   WYNIKI PROJEKTÓW I WSKAŹNIKI REALIZACJI
      Oprócz spotkania poświęconego ocenie końcowej, o którym mowa w pkt 4.2.5, w ocenie wyników projektu uwzględnia się następujące kwestie:
      7.1.   Indywidualna ocena beneficjentów

      Po zakończeniu działań agencja wykonawcza przedstawi ESDZ i Komisji sprawozdanie z postępu prac w odniesieniu do każdego z beneficjentów, o których mowa w pkt 6.1. Sprawozdanie to zostanie przygotowane we współpracy z odpowiednimi delegaturami UE i będzie podsumowywać działania, które przeprowadzono w czasie obowiązywania przedmiotowej decyzji. Sprawozdanie będzie również zawierać ocenę zdolności państwa beneficjenta w zakresie kontroli transferu broni. Jeżeli beneficjent jest stroną Traktatu o handlu bronią, w sprawozdaniu oceni się, w jakim stopniu zdolności tego beneficjenta umożliwiają wdrożenie tego Traktatu.
      7.2.   Ocena skutków i wskaźniki realizacji

      Skutki działań przewidzianych w niniejszej decyzji należy ocenić pod względem technicznym po ich zakończeniu w odniesieniu do beneficjentów, o których mowa w pkt 6.1. Ocenę skutków przeprowadzi Wysoki Przedstawiciel, we współpracy z COARM oraz – w stosownych przypadkach – z odpowiednimi delegaturami UE i z innymi właściwymi podmiotami.
      Do tego celu użyte zostaną następujące wskaźniki:

                  —

                  czy obowiązują odpowiednie wewnętrzne uregulowania dotyczące kontroli transferu broni oraz czy lub w jakim zakresie są one zgodne z przepisami wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB (m. in. stosowanie kryteriów oceny, wdrażanie wspólnego wykazu uzbrojenia UE, sprawozdawczość),

                  —

                  informacje na temat egzekwowania przepisów, jeśli informacje takie są dostępne,

                  —

                  czy beneficjenci są w stanie informować o wywozie lub przywozie broni, biorąc pod uwagę między innymi rejestr ONZ, doroczne sprawozdania przewidziane w Traktacie o handlu bronią, sprawozdania krajowe,

                  —

                  czy beneficjenci oficjalnie przyłączyli się lub zamierzają przyłączyć się do wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB.

            W sprawozdaniach dotyczących indywidualnej oceny, o których mowa w pkt 7.1, należy odpowiednio uwzględniać powyższe wskaźniki realizacji.
      8.   PROPAGOWANIE KORZYSTANIA Z UNIJNEGO PORTALU INFORMACYJNEGO
      Zgodnie z decyzją 2012/711/WPZiB utworzono unijny portal internetowy jako zasób będący w posiadaniu UE (https://export-control.jrc.ec.europa.eu). Działa on jako wspólna platforma dla wszystkich programów informacyjnych UE (dotyczących podwójnego zastosowania, broni, Traktatu o handlu bronią). Prowadząc działania wymienione w pkt 4.2.1–4.2.5, należy upowszechniać wiedzę na temat tego portalu i propagować korzystanie z niego. Uczestników działań informacyjnych należy informować o tym, że portal zawiera sekcję zamkniętą, która oferuje stały dostęp do zasobów, dokumentów i kontaktów. Korzystanie z portalu należy również propagować wśród innych urzędników, którzy nie mogą uczestniczyć bezpośrednio w działaniach pomocowych i informacyjnych.
      9.   WYEKSPONOWANIE DZIAŁAŃ UE
      Agencja wykonawcza powinna podjąć wszelkie stosowne środki w celu wyeksponowania faktu, że działanie jest finansowane przez Unię Europejską. Środki takie będą wdrażane zgodnie z opublikowanym przez Komisję Europejską podręcznikiem „Informowanie o działaniach zewnętrznych UE i ich eksponowanie”. Agencja zapewni zatem wyeksponowanie wkładu Unii poprzez odpowiednie logo i działania promocyjne, podkreślając rolę odgrywaną przez Unię, i popularyzując informacje na temat przyczyn przyjęcia niniejszej decyzji oraz powodów wspierania tej decyzji przez Unię, a także rezultatów tego wsparcia. Na materiałach przygotowywanych w ramach projektu w widocznym miejscu umieszczana będzie flaga Unii zgodnie z odpowiednimi unijnymi wytycznymi.
      Z uwagi na fakt, że planowane działania znacznie różnią się zakresem i charakterem, zastosowany zostanie zestaw narzędzi promocyjnych obejmujących: tradycyjne media, stronę internetową, media społecznościowe, materiały informacyjne i promocyjne, w tym infografiki, ulotki, biuletyny, komunikaty prasowe i – w stosownych przypadkach – inne materiały. Logo będzie odpowiednio wykorzystywane do realizowanych w ramach projektu publikacji i wydarzeń o charakterze publicznym.
      10.   CZAS TRWANIA
      Szacunkowy całkowity czas trwania projektu wynosi 24 miesiące.
      11.   SPRAWOZDAWCZOŚĆ
      Agencja wykonawcza ma przygotowywać regularne sprawozdania kwartalne, w tym po zakończeniu każdego z działań. Sprawozdania te będzie przedkładać Wysokiemu Przedstawicielowi nie później niż w terminie sześciu tygodni po zakończeniu odnośnych działań.
      12.   SZACUNKOWY CAŁKOWITY KOSZT PROJEKTU I WKŁAD FINANSOWY UNII
      Całkowity szacunkowy koszt projektu wynosi 1 110 000 EUR wraz ze współfinansowaniem z Niemiec. Całkowity szacunkowy koszt projektu finansowanego przez UE wynosi 999 000 EUR.


title: 2011/681/: Decyzja Rady z dnia 10 października 2011 r. w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Irlandii

text:
               14.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 269/30

         DECYZJA RADY
   z dnia 10 października 2011 r.
   w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Irlandii
   (2011/681/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając wniosek rządu Irlandii,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Jillian VAN TURNHOUT,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r., zostaje mianowany Seamus BOLAND, Chief Executive Officer, Irish Rural Link.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 10 października 2011 r.

            W imieniu Rady

         A. KRASZEWSKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.