title: 2006/655/WE: Decyzja Rady z dnia 19 czerwca 2006 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu w sprawie stosowania Konwencji alpejskiej z 1991 roku w zakresie rolnictwa na terenach górskich

text:
               30.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 271/61

         DECYZJA RADY
   z dnia 19 czerwca 2006 r.
   w sprawie zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu w sprawie stosowania Konwencji alpejskiej z 1991 roku w zakresie rolnictwa na terenach górskich
   (2006/655/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Region alpejski odznacza się bogactwem zasobów naturalnych, w szczególności zasobów wodnych, potencjałem rolnym, znaczeniem historycznym i kulturowym, a także wartością ze względu na jakość życia oraz dla działalności gospodarczej i rekreacyjnej nie tylko dla ludności miejscowej, lecz także dla tej pochodzącej z innych terenów. Jednak ze względu na warunki geomorfologiczne i klimatyczne region alpejski odznacza się również trudnymi warunkami życia i produkcji w odniesieniu do rolnictwa.

               (2)

               Konwencja w sprawie ochrony Alp (zwana dalej „Konwencją alpejską”), podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu 7 listopada 1991 r., została zatwierdzona decyzją Rady 96/191/WE z dnia 26 lutego 1996 r. (2) i weszła w życie w dniu 4 kwietnia 1998 r. Zgodnie z art. 2 ust. 2 i 3 Konwencji alpejskiej konkretne środki skierowane na osiągnięcie jej celów są określone w poszczególnych protokołach, w szczególności w Protokole w sprawie rolnictwa na terenach górskich.

               (3)

               Komisja Wspólnot Europejskich uczestniczyła w negocjacjach w sprawie Protokołu w sprawie rolnictwa na terenach górskich, na który duży wpływ wywarły polityki i prawodawstwo wspólnotowe. W dniu 20 grudnia 1994 r. w Chambéry Wspólnota Europejska podpisała Protokół w sprawie stosowania Konwencji alpejskiej z 1991 roku w zakresie rolnictwa na terenach górskich (protokół „Rolnictwo na terenach górskich”).

               (4)

               Zgodnie z celem ogólnym, jakim jest zrównoważony rozwój, celem protokołu „Rolnictwo na terenach górskich”, wskazanym w jego art. 1, jest zachowanie i wspieranie rolnictwa na terenach górskich dostosowanego do warunków lokalnych i zgodnego ze środowiskiem w regionie alpejskim, tak aby zapewnić jego istotny wkład w utrzymanie zaludnienia i zachowanie zrównoważonej działalności gospodarczej, w szczególności poprzez produkcję typowych produktów charakteryzujących się jakością, zachowanie naturalnych siedlisk, zapobieganie zagrożeniom naturalnym oraz zachowanie piękna i walorów krajobrazu. Umawiające się Strony powinny zoptymalizować wielofunkcyjną rolę rolnictwa na terenach górskich.

               (5)

               Cele i środki określone protokołem „Rolnictwo na terenach górskich”, takie jak wspieranie rolnictwa na terenach górskich, poprawa warunków życia, korzystanie z gruntów, stosowanie metod uprawy z poszanowaniem przyrody, stosowanie środków na rzecz leśnictwa lub promocja i wprowadzanie do obrotu, są zgodne z prawodawstwem rolnym i polityką rolną Wspólnoty, w szczególności z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (3).

               (6)

               Protokół „Rolnictwo na terenach górskich” stanowi jednolite ramy umożliwiające opracowanie strategii transgranicznej, obejmującej wspólne działania i cele ukierunkowane na rozwiązanie szczególnych problemów regionu alpejskiego.

               (7)

               Konwencja alpejska i protokół „Rolnictwo na terenach górskich” dotyczą 13 milionów mieszkańców oraz blisko 6 000 wspólnot na obszarze o wielkości 19 milionów ha. Alpy mają również duże znaczenie dla ludności zamieszkującej inne regiony.

               (8)

               Konwencja alpejska, a także protokoły w sprawie jej stosowania, w tym protokół „Rolnictwo na terenach górskich”, są pierwszymi porozumieniami międzynarodowymi na świecie dotyczącymi regionu górskiego i służą jako model dla innych regionów.

               (9)

               Ratyfikacja protokołu „Rolnictwo na terenach górskich” potwierdzi zaangażowanie Wspólnoty Europejskiej, będzie stanowić silny sygnał polityczny i wzmocni proces ekologiczny w całym regionie, który ma duże znaczenie dla Europy.

               (10)

               Należy zatem zatwierdzić protokół „Rolnictwo na terenach górskich” w imieniu Wspólnoty,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Protokół w sprawie stosowania Konwencji alpejskiej z 1991 roku w zakresie rolnictwa na terenach górskich (protokół „Rolnictwo na terenach górskich”).
   Tekst protokołu i dotyczących go deklaracji jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do złożenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej dokumentu zatwierdzającego, zgodnie z art. 24 protokołu, a także do złożenia załączonych deklaracji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 19 czerwca 2006 r.

            W imieniu Rady

         J. PRÖLL

            Przewodniczący

      (1)  Opinia wydana dnia 13 czerwca 2006 r., dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

      (2)  Dz.U. L 61 z 12.3.1996, str. 31.

      (3)  Dz.U. L 277 z 21.10.2005, str. 1.
   DEKLARACJA W IMIENIU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
   DEKLARACJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ W ODNIESIENIU DO ART. 8 I 9 PROTOKOŁU „ROLNICTWO NA TERENACH GÓRSKICH”
   Wspólnota Europejska uznaje zasadę współistnienia, która wyznacza możliwość dokonywania wyboru przez rolników między produkcją tradycyjną, organiczną oraz produkcją roślin zmodyfikowanych genetycznie, zgodnie z obowiązującymi przepisami w zakresie oznakowania produktów genetycznie zmodyfikowanych lub normami czystości. Odpowiednie artykuły protokołu „Rolnictwo na terenach górskich” powinny być interpretowane w tym świetle.
   DEKLARACJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ W ODNIESIENIU DO ART. 7, 9–11, 13, 14 I 16 PROTOKOŁU „ROLNICTWO NA TERENACH GÓRSKICH”
   Wspólnota Europejska uważa, że publiczne środki wsparcia sprzyjające niektórym przedsiębiorstwom muszą być zgodne z zasadami Wspólnoty dotyczącymi konkurencji ustanowionymi na podstawie art. 36, 87, 88 i 89 Traktatu WE oraz nie mogą zakłócać lub grozić zakłóceniem konkurencji ani wpływać na wymianę handlową między Umawiającymi się Stronami.
    ---documentbreak---

               30.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 271/63

         TŁUMACZENIE
   PROTOKÓŁ
   w sprawie stosowania Konwencji alpejskiej z 1991 roku w zakresie rolnictwa na terenach górskich
   Protokół „Rolnictwo na terenach górskich”

      Preambuła

   REPUBLIKA AUSTRII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   KSIĘSTWO LIECHTENSTEINU,
   KSIĘSTWO MONAKO,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   KONFEDERACJA SZWAJCARSKA,
   REPUBLIKA WŁOSKA
   oraz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   ZGODNIE ze swymi zadaniami wynikającymi z Konwencji w sprawie ochrony Alp (Konwencji alpejskiej) z dnia 7 listopada 1991 r., mającymi na celu zapewnienie spójnej polityki zachowania i ochrony oraz trwałego rozwoju obszaru alpejskiego,
   WYPEŁNIAJĄC swoje zobowiązania wynikające z art. 2 ust. 2 i 3 Konwencji alpejskiej,
   ŚWIADOMI, że należy do nich, w interesie ogólnym, utrzymanie gospodarowania tradycyjnymi krajobrazami wiejskimi i rolnictwem dostosowanym do siedlisk, zgodnym ze środowiskiem oraz promowanie ich z uwagi na trudniejsze warunki ekonomiczne,
   PRZYZNAJĄC, że obszar alpejski, dzięki swemu bogactwu w zasoby naturalne, dzięki swym zasobom wodnym, potencjałowi rolnemu, znaczeniu historycznemu i kulturowemu, przez swą wartość europejskiej jakości życia, działalności gospodarczej i rekreacji, jak również poprzez przebiegające przez ten obszar osie komunikacyjne, nadal będzie cieszył się ogromnym znaczeniem, w szczególności dla ludności miejscowej, lecz także i dla tej pochodzącej z innych terenów,
   PRZEKONANI, że ludność miejscowa powinna być w stanie określić swój własny projekt rozwoju społecznego, kulturalnego i gospodarczego oraz uczestniczyć w jego wprowadzaniu w życie w istniejących ramach instytucjonalnych,
   PRZEKONANI o konieczności dostosowania interesów ekonomicznych i wymogów ekonomicznych, biorąc pod uwagę odrębności każdego regionu oraz centralną rolę rolnictwa,
   UWZGLĘDNIAJĄC znaczenie, jakie zawsze miało rolnictwo na terenach alpejskich oraz niezbędny wkład, jaki ten sektor wnosi i będzie wnosił, w szczególności w strefach górskich, jako podstawowe bogactwo umożliwiające utrzymanie właściwej gęstości zaludnienia, zaopatrzenia ludności w żywność, produkcje produktów typowych wysokiej jakości, zachowanie krajobrazu wiejskiego w szczególności dla jego walorów turystycznych, a wreszcie dla ochrony gleby przed erozją, lawinami i powodziami,
   PRZYZNAJĄC, że metody i intensywność eksploatacji rolnej wywierają najsilniejszy wpływ na przyrodę i na krajobrazy oraz że krajobraz wiejski, uprawiany w sposób ekstensywny, musi spełniać podstawową rolę jako siedlisko alpejskiej fauny i flory,
   PRZYZNAJĄC, że działalność rolnicza narażona jest tu na trudniejsze warunki życia i produkcji z uwagi na geomorfologię i klimat stref górskich,
   PRZEKONANI, że niektóre problemy mogą być rozwiązane tylko w ramach transgranicznych i że wymagają one przyjęcia wspólnych środków ze strony państw alpejskich oraz że należy w szczególności wprowadzić w życie, na poziomie krajowym i europejskim, środki gospodarcze i społeczne wyrównujące i towarzyszące, tak by w strefach górskich przyszłość rolników i ich gospodarstw nie została zakwestionowana przez zastosowanie wyłącznie ekonomicznych parametrów,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   ROZDZIAŁ I
   POSTANOWIENIA OGÓLNE
   Artykuł 1
   Cele
   1.   Niniejszy protokół ustala środki na poziomie międzynarodowym w celu zachowania i wspierania rolnictwa na terenach górskich, dostosowanego do miejsca i środowiska; celem protokołu jest uznanie i zapewnienie w czasie podstawowego wkładu do zachowania liczby ludności, do ochrony trwałych działań gospodarczych polegających w szczególności na produkcji produktów typowych wysokiej jakości, do ochrony naturalnego obrazu życia, do zapobiegania zagrożeniom naturalnym, zachowania piękna i walorów rekreacyjnych naturalnego krajobrazu wiejskiego oraz do życia kulturalnego obszaru alpejskiego.
   2.   Wprowadzaniu w życie niniejszego protokołu Umawiające się Strony starają się zoptymalizować wszystkie funkcje rolnictwa górskiego.
   Artykuł 2
   Uwzględnienie celów w innych politykach
   Umawiające się Strony zobowiązują się również do uwzględnienia celów niniejszego protokołu w swoich innych politykach.
   Artykuł 3
   Zobowiązania podstawowe w globalnych ramach ekonomicznych
   Umawiające się Strony są zgodne co do konieczności dostosowania polityki rolnej na wszystkich szczeblach, zgodnie z globalną polityką gospodarczą, do wymogów trwałego i zrównoważonego rozwoju, tak by możliwe było, w ramach danych warunków polityki finansowej:

               a)

               wspieranie, w szczególności w strefach górskich, rolnictwa dostosowanego do środowiska i jego funkcji użyteczności publicznej w znaczeniu art. 7 niniejszego protokołu;

               b)

               znaczące działanie przeciwko opuszczaniu stref górskich, zapewniając tam także odpowiednie warunki życia za pomocą środków polityki społecznej i strukturalnej, połączone z całością środków polityki rolnej i środowiskowej.

         Artykuł 4
   Rola rolników
   Umawiające się Strony uzgadniają, że w strefach górskich szczególnie rolnictwo przez wieki wywierało swe piętno na krajobrazie, nadając mu charakter historyczny i znaczenie kulturowe. Należy więc uznać podstawową rolę odgrywaną przez rolników z uwagi na ich bardzo zróżnicowane zadania, w chwili obecnej i w przyszłości, dla zachowania naturalnego krajobrazu wiejskiego i włączyć ich do podejmowania decyzji i środków na rzecz regionów górskich.
   Artykuł 5
   Uczestnictwo władz terytorialnych
   1.   W istniejących ramach instytucjonalnych każda z Umawiających się Stron określa najlepszy poziom koordynacji i współpracy między bezpośrednio zainteresowanymi instytucjami i władzami terytorialnymi w celu promowania solidarnej odpowiedzialności, w szczególności w celu stosowania i rozwoju, współdziałania w stosowaniu polityk rolnictwa na terenach górskich, a także wdrażania wynikających z tego środków.
   2.   Bezpośrednio zainteresowane władze terytorialne zajmują się różnymi etapami przygotowywania i wdrażania tych polityk i środków, zgodnie ze swoimi kompetencjami, w istniejących ramach instytucjonalnych.
   Artykuł 6
   Współpraca międzynarodowa
   Umawiające się Strony uzgadniają, że:

               a)

               dla wprowadzenia w życie niniejszego protokołu należy dokonywać wspólnych ocen rozwoju polityki rolnej oraz zapewniać wzajemne konsultacje przed przyjęciem jakiejkolwiek ważnej decyzji w zakresie polityki rolnej;

               b)

               należy zapewnić realizacje celów i środków ustalonych w niniejszym protokole za pomocą współpracy transgranicznej wszystkich właściwych organów władzy, a w szczególności organów administracji regionalnej i władz terytorialnych;

               c)

               należy wspierać wymianę informacji i doświadczeń, jak również wspólnych inicjatyw na drodze współpracy międzynarodowej między instytutami badawczymi i instytucjami szkoleniowymi, między organizacjami rolnymi i środowiskowymi oraz między mediami.

         ROZDZIAŁ II
   ŚRODKI SZCZEGÓLNE
   Artykuł 7
   Wspieranie rolnictwa na terenach górskich
   1.   Umawiające się Strony dokładają wszelkich starań w celu zróżnicowania środków polityki rolnej na wszystkich szczeblach, w zależności od różnych warunków miejscowych oraz wspierania rolnictwa na terenach górskich z uwzględnieniem lokalnych niedogodności położenia naturalnego. Należy w szczególności zwrócić uwagę na gospodarstwa zapewniające minimum działalności rolnej w ekstremalnych warunkach.
   2.   Wkład, jaki rolnictwo na terenach górskich wnosi do zachowania naturalnych wiejskich krajobrazów oraz do zapobiegania zagrożeniom naturalnym, w interesie ogólnym, uprawnia do właściwej rekompensaty, w ramach zawieranych umów związanych z projektami i ze świadczeniami, które zostały określone jako przekraczające zobowiązania ogólne.
   Artykuł 8
   Zagospodarowanie terenu i krajobraz wiejski
   1.   Umawiające się Strony zobowiązują się, w poszanowaniu naturalnego krajobrazu wiejskiego, do uwzględniania szczególnych warunków właściwych dla stref na terenach górskich w ramach zagospodarowania terenu, wykorzystania gruntów, przekształceń gruntowych i uzdatniania gleby.
   2.   By spełniać swe wielorakie zadania rolnictwo na terenach górskich będzie przede wszystkim musiało dysponować terenami niezbędnymi dla gospodarstwa rolnego dostosowanego do miejsca i przyjaznego dla środowiska.
   3.   Z tego względu niezbędne jest zapewnienie ochrony lub przywrócenia do poprzedniego stanu tradycyjnych elementów krajobrazu wiejskiego (las, skraj lasu, żywopłoty, zagajniki, łąki wilgotne, suche i ubogie, pastwiska alpejskie) oraz ich wykorzystanie.
   4.   Trzeba będzie podjąć szczególne środki w celu zachowania rolniczych budynków gospodarczych oraz tradycyjnych elementów architektury wiejskiej, a także w celu zachowania stosowania charakterystycznych metod i materiałów budowlanych.
   Artykuł 9
   Metody uprawy z poszanowaniem przyrody. Produkty typowe
   Umawiające się Strony zobowiązują się do podjęcia wszelkich niezbędnych środków, mających na celu stosowanie wspólnych kryteriów, w celu wspierania tworzenia miejsc pracy oraz rozpowszechniania, w strefach górskich, ekstensywnych metod uprawy stosowanych z poszanowaniem przyrody i charakterystycznych dla danego miejsca oraz do ochrony i podkreślania wartości typowych produktów rolnych, wyróżniających się miejscowym sposobem produkcji, jedynych w swoim rodzaju i wytwarzanych w sposób przyjazny dla natury.
   Artykuł 10
   Hodowla dostosowana do miejsca i różnorodność dziedzictwa genetycznego
   1.   Umawiające się Strony uzgadniają, że hodowla dostosowana do miejsc i związana z dostępną powierzchnią stanowi podstawowy składnik rolnictwa na terenach górskich, zarówno jako źródło przychodów, jak i jako element wyznaczający tożsamość krajobrazu i upraw. W związku z tym należy utrzymać gospodarkę hodowlaną, w tym tradycyjnych zwierząt gospodarskich, z charakterystycznymi rasami i z typowymi produktami; hodowla ta powinna być dostosowana do miejsc, powinna wykorzystywać dostępną powierzchnię i być przyjazna dla środowiska.
   2.   Z tej perspektywy istotne jest zachowanie struktur rolnych, niezbędnych pastwisk i lasów, z poszanowaniem równowagi dostosowanej do każdego miejsca pomiędzy powierzchniami pastwisk i bydłem, w ramach dostosowanego ekstensywnego gospodarowania pastwiskami.
   3.   Należy ponadto przyjąć środki niezbędne do zachowania różnorodności dziedzictwa genetycznego zwierząt gospodarskich i uprawianych roślin, w szczególności w dziedzinie badań i popularyzacji wiedzy rolniczej.
   Artykuł 11
   Promocja handlowa
   1.   Umawiające się Strony dołożą starań do stworzenia sprzyjających warunków dla wprowadzania na rynek produktów rolnictwa górskiego w celu zwiększenia ich sprzedaży na miejscu i wzmocnienia ich konkurencyjności na rynkach krajowych i międzynarodowych.
   2.   Promowanie odbywa się, między innymi, poprzez oznakowanie kontrolowanej nazwy pochodzenia oraz gwarancji jakości umożliwiające równocześnie ochronę producentów i konsumentów.
   Artykuł 12
   Ograniczenie produkcji
   W przypadku ograniczeń produkcji rolnej Umawiające się Strony starają się uwzględniać szczególne wymogi w strefach górskich, uprawy dostosowane do miejsc i do środowiska naturalnego.
   Artykuł 13
   Komplementarność rolnictwa i gospodarki leśnej
   Umawiające się Strony uzgadniają, że komplementarność i częściowa współzależność gospodarki rolnej i leśnej na terenach górskich wymagają, by były one uwzględniane wspólnie. W związku z tym Strony wspierają:

               a)

               gospodarkę leśną dostosowaną do warunków środowiska jako źródło dodatkowych dochodów gospodarstw rolnych oraz jako dodatkową działalność osób zatrudnionych w sektorze rolnym;

               b)

               branie pod uwagę funkcji ochronnych, produkcyjnych i rekreacyjnych oraz funkcji ekologicznych i biogenetycznych lasów w związku z powierzchniami rolnymi, w celu uwzględnienia specyfiki miejsca i dostosowania do krajobrazu;

               c)

               prawne regulowanie gospodarki pastwiskami oraz liczebności dziko żyjących zwierząt, by uniknąć wszelkich szkód lasów i upraw.

         Artykuł 14
   Dodatkowe źródła przychodów
   Uznając tradycyjne znaczenie rodzinnego gospodarstwa rolnego na terenach górskich oraz w celu wspierania takich gospodarstw jako głównej, uzupełniającej lub dodatkowej działalności gospodarczej, Umawiające się Strony wspierają tworzenie i rozwój dodatkowych źródeł przychodów w strefach górskich, w szczególności z inicjatywy i na rzecz samej ludności miejscowej, zwłaszcza w sektorach związanych z rolnictwem, takich jak gospodarka leśna, turystyka i rzemiosło, dążących do zachowania naturalnego krajobrazu wiejskiego.
   Artykuł 15
   Poprawa warunków życia i pracy
   Umawiające się Strony wspierają wzmocnienie i poprawę jakości usług niezbędnych dla przezwyciężenia niekorzystnych warunków, jakich doświadczają osoby zatrudnione w sektorze działalności rolnej i leśnej na obszarach górskich w celu połączenia poprawy warunków ich życia i pracy z rozwojem gospodarczym i społecznym przejawiającym się w innych dziedzinach i w innych częściach obszaru alpejskiego. Z tej przyczyny kryteria decyzji nie powinny mieć jedynie charakteru czysto ekonomicznego. Dotyczy to głównie łączenia, budowy i przebudowy domów mieszkalnych i rolnych budynków gospodarczych, zakupu i konserwacji instalacji i wyposażenia technicznego.
   Artykuł 16
   Środki uzupełniające
   Umawiające się Strony mogą podjąć, dla rolnictwa na terenach górskich, środki uzupełniające w stosunku do tych, o których mowa w niniejszym protokole.
   ROZDZIAŁ III
   BADANIA, SZKOLENIA I INFORMOWANIE
   Artykuł 17
   Badania i monitorowanie
   1.   Umawiające się Strony wspierają i dostosowują, w ścisłej współpracy, badania i systematyczne monitorowanie, które okazują się użyteczne dla osiągnięcia celów niniejszego protokołu.
   2.   Wspierają one w szczególności badania w dziedzinie rolnictwa, poświęcone specjalnie rolnictwu na terenach górskich, badania, które zostaną rozwinięte, tak by jak najlepiej odpowiadać konkretnym warunkom miejscowym i które zostaną włączone do procesu określania i weryfikacji celów i środków polityki rolnej, przy czym uzyskane wyniki stosowane będą do działań szkoleniowych i wspomagania technicznego na rzecz rolnictwa.
   3.   Umawiające się Strony dołożą starań, by krajowe wyniki badań i systematycznego monitorowania były włączane do wspólnego systemu stałego monitorowania i informowania oraz by były dostępne opinii publicznej w istniejących ramach instytucjonalnych.
   4.   W odniesieniu do różnych stref górskich i z uwagi na cele i środki ustalone niniejszym protokołem, Umawiające się Strony ustanawiają w szczególności wykaz porównawczy sytuacji gospodarczej i społecznej rolnictwa na terenach górskich.
   5.   Wykaz powinien być okresowo uaktualniany i zawierać wskazówki dotyczące tematów i terenów, które stanowią szczególne problemy oraz wskazówki dotyczące skuteczności środków wprowadzonych w życie i środków, które należy przyjąć. Jako priorytetowe traktowane są dane dotyczące rozwoju sytuacji demograficznej, społecznej i gospodarczej, w powiązaniu z różnymi wskaźnikami geograficznymi, ekologicznymi i dotyczącymi infrastruktury stref, jak również określenie kryteriów dotyczących trwałego i zrównoważonego rozwoju w znaczeniu Konwencji alpejskiej i niniejszego protokołu.
   6.   Ponadto za priorytetowe uważa się kwestie wymienione w załączniku.
   Artykuł 18
   Szkolenia i informowanie
   1.   Umawiające się Strony wspierają kształcenie początkowe i kształcenie ustawiczne oraz informowanie opinii publicznej o celach, środkach i wprowadzaniu w życie niniejszego protokołu.
   2.   Umawiające się Strony wspierają w szczególności:

               a)

               dalej posunięty rozwój kształcenia początkowego i ustawicznego, pomocy technicznej w dziedzinie rolnictwa, pomocy w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem i działalności handlowej, przy uwzględnieniu ochrony przyrody i środowiska. Ogólna oferta szkoleniowa będzie zbudowana, tak by wspierać ukierunkowanie i przygotowywanie do innych zajęć, alternatywnych lub uzupełniających, w sektorach związanych z rolnictwem;

               b)

               obszerną i obiektywną informację nieograniczającą się do bezpośrednio zainteresowanych pracowników i administracji, lecz która dotarłaby, w szczególności przez media, do jak najszerszej opinii publicznej w obrębie i poza terytorium alpejskim, w celu zapoznania jej z rolą, jaką odgrywa rolnictwo na terenach górskich oraz w celu wzbudzenia jej zainteresowania.

         3.   Ponadto za priorytetowe uważa się kwestie wymienione w Załączniku.
   ROZDZIAŁ IV
   WPROWADZENIE W ŻYCIE, KONTROLA I OCENA
   Artykuł 19
   Wprowadzenie w życie
   Umawiające się Strony zobowiązują się dołożyć wszelkich starań, by niniejszy protokół został wprowadzony w życie, uwzględniając wszelkie odpowiednie środki w istniejących ramach instytucjonalnych.
   Artykuł 20
   Kontrola przestrzegania zobowiązań
   1.   Umawiające się Strony regularnie składają sprawozdania Stałemu Komitetowi w sprawie środków podjętych na mocy niniejszego protokołu. Sprawozdania przedstawiają również kwestię skuteczności podjętych środków. Konferencja alpejska decyduje o okresowości sprawozdań.
   2.   Stały Komitet bada te sprawozdania w celu sprawdzenia, czy Umawiające się Strony wypełniły swoje zobowiązania wynikające z niniejszego protokołu. Może on również zwrócić się do zainteresowanych Umawiających się Stron o przedstawienie informacji uzupełniających lub też odwołać się do innych źródeł informacji.
   3.   Stały Komitet sporządza sprawozdanie na temat przestrzegania przez Umawiające się Strony zobowiązań wynikających z niniejszego protokołu, na potrzeby Konferencji alpejskiej.
   4.   Konferencja alpejska zapoznaje się z tym sprawozdaniem. W razie stwierdzenia uchybienia w wypełnianiu zobowiązań może ona przyjąć zalecenia.
   Artykuł 21
   Ocena skuteczności postanowień
   1.   Umawiające się Strony regularnie badają i oceniają skuteczność postanowień niniejszego protokołu. W przypadku gdy okazuje się to niezbędne dla realizacji celów, biorą pod uwagę przyjęcie odpowiednich poprawek do niniejszego protokołu.
   2.   W istniejących ramach instytucjonalnych do tej oceny przyłączają się władze terytorialne. Możliwa jest konsultacja z aktywnymi w tym sektorze organizacjami pozarządowymi.
   ROZDZIAŁ V
   POSTANOWIENIA KOŃCOWE
   Artykuł 22
   Związek między Konwencją alpejską a protokołem
   1.   Niniejszy protokół stanowi protokół do Konwencji alpejskiej w znaczeniu art. 2 oraz pozostałych istotnych artykułów Konwencji.
   2.   Wyłącznie Umawiająca się Strona Konwencji alpejskiej może zostać Umawiającą się Stroną niniejszego protokołu. Każde wypowiedzenie Konwencji alpejskiej stanowi równocześnie wypowiedzenie niniejszego protokołu.
   3.   W przypadku gdy Konferencja alpejska obraduje na temat spraw odnoszących się do niniejszego protokołu, jedynie Umawiające się Strony niniejszego protokołu mogą uczestniczyć w głosowaniu.
   Artykuł 23
   Podpisanie i ratyfikacja
   1.   Niniejszy protokół jest otwarty do podpisu dla Państw Sygnatariuszy Konwencji alpejskiej i dla Wspólnoty Europejskiej dnia 20 grudnia 1994 r. oraz przy Republice Austrii, depozytariuszu, począwszy od dnia 15 stycznia 1995 r.
   2.   Niniejszy protokół wchodzi w życie, w odniesieniu do Umawiających się Stron, które wyraziły zgodę na związanie niniejszym protokołem, po upływie trzech miesięcy od daty złożenia przez trzy Państwa dokumentu ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia.
   3.   W odniesieniu do Umawiających się Stron, które wyrażą zgodę na związanie niniejszym protokołem w późniejszym terminie, protokół wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od daty złożenia dokumentu ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia. Po wejściu w życie jakiejkolwiek poprawki do protokołu każda nowa Umawiająca się Strona protokołu staje się Umawiającą się Stroną protokołu ze zmianami.
   Artykuł 24
   Powiadomienia
   Depozytariusz powiadamia każde Państwo, o którym mowa w preambule, i Komisję Europejską o sprawach dotyczących niniejszego protokołu:

               a)

               o każdym podpisie;

               b)

               o złożeniu każdego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjmującego lub zatwierdzającego;

               c)

               o każdej dacie wejścia w życie;

               d)

               o każdym oświadczeniu dokonanym przez jedną z Umawiających się Stron lub Państw Sygnatariuszy;

               e)

               o każdym wypowiedzeniu, o którym powiadomiła jedna z Umawiających się Stron, w tym o dacie jego wejścia w życie.

         Na dowód czego, niżej podpisani, będąc w posiadaniu niezbędnych upoważnień, podpisali niniejszy protokół.

      Sporządzono w Chambéry, dnia 20 grudnia 1994 r., w językach: francuskim, niemieckim, włoskim, słoweńskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny, w jednym egzemplarzu, który zostanie złożony w Archiwach Państwowych Republiki Austrii. Depozytariusz przekazuje odpis poświadczony za zgodność z oryginałem wszystkim Państwom Sygnatariuszom.

   KWESTIE PRIORYTETOWE DZIAŁALNOŚCI BADAWCZEJ I SZKOLENIOWEJ ZGODNIE Z ART. 17 I 18
   Działalność badawcza
   Określenie i klasyfikacja stref górskich na podstawie ich wysokości nad poziomem morza, warunków klimatycznych, geomorfologicznych, ekonomicznych oraz infrastruktury różnych miejsc.
   Weryfikacja skutków przyjętych środków na różnych szczeblach polityczno-decyzyjnych w stosunku do rolnictwa na terenach górskich (UE/WPR, państwa, regiony, władze terytorialne) oraz funkcji ekologicznych (dostosowanie społeczne i środowiskowe).
   Ocena funkcji gospodarczych i ekologicznych, społecznych i kulturowych rolnictwa i gospodarki leśnej oraz ich możliwości rozwoju w kontekście specyficznych warunków miejscowych różnych stref górskich.
   Metody produkcji i wytwarzania, kryteria poprawy i jakości produktów rolnych w strefach górskich.
   Badania genetyczne i pomoc techniczna na rzecz zróżnicowanego zachowania, dostosowanego do miejsc i przyjaznego dla środowiska, różnorodnych ras zwierząt gospodarskich i uprawianych roślin.
   Działalność szkoleniowa
   Pomoc i szkolenie techniczne, naukowe i społeczno-ekonomiczne w prowadzeniu gospodarstw rolnych oraz przedsiębiorstw wytwarzających artykuły spożywcze przetwarzane z produktów tych gospodarstw.
   Zarządzanie przedsiębiorstwem, techniczne i ekonomiczne, którego celem jest przede wszystkim osiągnięcie zróżnicowania oferty produktów oraz rozmaitych alternatyw produkowania i uzyskiwania przychodów w rolnictwie i poza tym sektorem.
   Warunki i skutki techniczne oraz finansowe stosowania naturalnych metod gospodarowania i produkcji, przyjaznych dla środowiska.
   Media, prezentacja i rozpowszechnienie informacji w zależności od tendencji opinii publicznej, polityki i ekonomii, w obrębie i poza obszarem alpejskim.


title: Decyzja Rady z dnia 2 grudnia 1999 r. w sprawie zawarcia Umowy o współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0016

Dziennik Urzędowy L 006 , 11/01/2000 P. 0039 - 0039

		Decyzja Radyz dnia 2 grudnia 1999 r.w sprawie zawarcia Umowy o współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej(2000/16/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 170, w związku z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Wspólnota i Chińska Republika Ludowa realizują konkretne programy badań i rozwoju technologicznego (RTD) w obszarach obopólnego interesu.(2) Na podstawie wcześniejszych doświadczeń obydwie strony wyraziły chęć uchwalenia głębszych i szerszych ram prowadzenia współpracy w dziedzinie nauki i technologii.(3) Współpraca w dziedzinie nauki i technologii stanowi część ogólnej współpracy między Wspólnotą a Chińską Republiką Ludową.(4) Decyzją z dnia 22 czerwca 1998 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania Umowy o współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą a Rządem Chińskiej Republiki Ludowej ("Umowa").(5) Decyzją z dnia 22 grudnia 1998 r. Rada zdecydowała, że Umowa zostaje podpisana w imieniu Wspólnoty.(6) Umowa została podpisana dnia 22 grudnia 1998 r.(7) Umowa powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę o współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Chińskiej Republiki Ludowej.Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Na mocy art. 11 Umowy Przewodniczący Rady notyfikuje, że procedury niezbędne do wejścia w życie Umowy zostały zakończone ze strony Wspólnoty [3].Sporządzono w Brukseli, dnia 2 grudnia 1999 r.W imieniu RadyE. TuomiojaPrzewodniczący[1] Dz.U. C 247 E z 31.8.1999, str. 32.[2] Opinia wydana w dniu 3 listopada 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2012/237/WPZiB z dnia 3 maja 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec osób, podmiotów i organów zagrażających pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Republiki Gwinei Bissau

text:
               4.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 119/43

         DECYZJA RADY 2012/237/WPZiB
   z dnia 3 maja 2012 r.
   w sprawie środków ograniczających wobec osób, podmiotów i organów zagrażających pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Republiki Gwinei Bissau
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Z uwagi powagę sytuacji w Republice Gwinei Bissau, Rada uważa za konieczne przyjęcie środków wobec osób, które usiłują zakłócić lub zablokować pokojowy proces polityczny oraz wobec osób, które podejmują działania w celu zaburzenia stabilności w Republice Gwinei Bissau, w szczególności osób, które odgrywały przewodnią rolę w buncie z dnia 1 kwietnia 2010 r. oraz zamachu stanu z 12 kwietnia 2012 r., i w swoich działaniach dążą do podważenia praworządności, ograniczenia nadrzędności władzy cywilnej oraz szerzenia bezkarności i niestabilności w kraju.

               (2)

               Potrzebne są dalsze działania Unii w celu wdrożenia pewnych środków,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytoria lub przejazd przez nie wymienionym w załączniku osobom biorącym udział w działaniach zagrażających pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Republice Gwinei Bissau lub osobom wspierającym takie działania a także osobom z nimi powiązanym.
   2.   ust. 1 nie zobowiązuje państw członkowskich do odmowy wjazdu własnym obywatelom na swoje terytorium.
   3.   ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane następującymi zobowiązaniami prawa międzynarodowego:

               a)

               państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;

               b)

               państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodowej konferencji zwołanej przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub pod jej auspicjami;

               c)

               zastosowanie ma umowa wielostronna przyznająca przywileje i immunitety; lub

               d)

               zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 roku (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

         4.   Uznaje się, że ust. 3 ma zastosowanie również w przypadkach, gdy dane państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
   5.   Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie wyłączenia na mocy ust. 3 lub 4.
   6.   Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w spotkaniu międzyrządowym, włącznie ze spotkaniami wspieranymi przez Unię lub spotkaniami, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE i na których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w Republice Gwinei Bissau.
   7.   Państwo członkowskie zamierzające zastosować zwolnienia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uznaje się za przyznane, o ile jeden lub więcej członków Rady nie wniesie sprzeciwu na piśmie w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania informacji o proponowanym zwolnieniu. W przypadku gdy co najmniej jeden członek Rady zgłosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego zwolnienia.
   8.   W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osób wymienionych w załączniku, zezwolenie to zostaje ograniczone do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.
   Artykuł 2
   1.   Zamrożone zostają wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze stanowiące własność lub będące w posiadaniu lub pod kontrolą wymienionych w załączniku osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów biorących udział w działaniach zagrażających pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Republice Gwinei Bissau lub osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wspierających takie działania a także osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów z nimi powiązanych.
   2.   Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku, ani też na ich rzecz, żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.
   3.   Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:

               a)

               konieczne, aby zaspokoić podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, między innymi na pokrycie płatności związanych z żywnością, czynszem lub kredytem hipotecznym, lekarstwami i leczeniem, podatkami, składkami ubezpieczeniowymi i opłatami za usługi użyteczności publicznej;

               b)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług prawnych;

               c)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie należności lub opłat za obsługę w odniesieniu do rutynowego utrzymywania lub przechowywania zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;

               d)

               niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował pozostałe właściwe organy oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia, dlaczego uważa, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane.

         Państwa członkowskie informują pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
   4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

               a)

               dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osoba, podmiot lub organ, o których mowa w ust. 1, zostali umieszczeni w wykazie lub są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tym dniem;

               b)

               środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, w granicach określonych w mających zastosowanie przepisach i zasadach regulujących prawa osób, którym przysługują takie roszczenia;

               c)

               zastaw lub orzeczenie nie zostały ustanowione na rzecz wymienionych w załączniku osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów;

               d)

               uznanie przedmiotowego zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym w danym państwie członkowskim.

         Państwa członkowskie informują pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
   5.   ust. 2 nie stosuje się do środków powiększających saldo zamrożonych funduszy, będących:

               a)

               odsetkami lub innymi dochodami z tych rachunków; lub

               b)

               płatnościami należnymi z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków przepisami niniejszej decyzji,

         pod warunkiem że wszystkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1.
   Artykuł 3
   1.   Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, w stosownych przypadkach przyjmuje zmiany do wykazu znajdującego się w załączniku.
   2.   Rada powiadamia o swojej decyzji i uzasadnieniu umieszczenia w wykazie daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ bezpośrednio - gdy adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając danej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi przedstawienie uwag.
   3.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ.
   Artykuł 4
   W celu maksymalizacji oddziaływania środków, przewidzianych w niniejszej decyzji, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do tych zawartych w niniejszej decyzji.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się do 5 maja 2013 r. Niniejsza decyzja jest przedmiotem ciągłego przeglądu. Przedłuża się jej okres obowiązywania lub jest ona odpowiednio lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.

      Sporządzono w Brukseli dnia 3 maja 2012 r.

            W imieniu Rady

         N. WAMMEN

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK

         Wykaz osób, podmiotów lub organów, o których mowa w art. 1 i 2

         Osoby

                  Nazwisko

                  Informacje identyfikujące (data i miejsce urodzenia (data ur. i miejsce ur.), numer paszportu/dowodu tożsamości itp.)

                  Powody umieszczenia w wykazie

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Generał António INJAI (alias António INDJAI)

                  Obywatelstwo: Gwinea-Bissau
                  Data ur.: 20 stycznia 1955 r.
                  Miejsce ur.: Encheia, sektor Bissorã, region Oio, Gwinea-Bissau
                  Rodzice: Wasna Injai i Quiritche Cofte
                  Oficjalna funkcja: generał broni, szef sztabu generalnego sił zbrojnych (Chefe de Estado-Maior Geral das Forças Armadas)

                  António Injai był osobiście zaangażowany w planowanie rebelii i pokierowanie nią w dniu 1 kwietnia 2010 r.; rebelia zakończyła się nielegalnym uwięzieniem premiera Carla Gomesa Júniora, ówczesnego dowódcy sił zbrojnych José Zamory Induty.
                  António Injai podejmował działania mające na celu zmuszenie rządu, by mianował go szefem sztabu sił zbrojnych.

                  3.5.2012 r.

                  Krajowy dowód tożsamości: nieznany (Gwinea-Bissau)
                  Paszport: paszport dyplomatyczny AAID00435
                  Data wydania: 18.2.2010 r.
                  Miejsce wydania: Gwinea-Bissau
                  Data ważności: 18.2.2013 r.

                  António Injai wielokrotnie wydawał publiczne oświadczenia, w których groził śmiercią przedstawicielom legalnych władz, tj. premierowi Carlosowi Gomesowi Júniorowi, podważał zasady praworządności, osłabiał władzę cywilną oraz wspierał powszechnie panujący w kraju klimat bezkarności i niestabilności..
                  Podczas wyborów w 2012 r. António Injai, jako szef sztabu sił zbrojnych, ponownie groził w swoich oświadczeniach obaleniem wybranych władz i przerwaniem procesu wyborczego.

                  António Injai jeszcze raz zaangażował się w operacyjne planowanie zamachu stanu, który miał miejsce 12 kwietnia 2012 r. Pierwszy komunikat po zamachu sygnowany przez „dowództwo wojskowe ” został wydany przez sztab ogólny sił zbrojnych, któremu przewodził António Injai. W żaden sposób nie przeciwstawił się on temu niekonstytucyjnemu działaniu wojskowemu ani się od niego nie zdystansował.

                  2.

                  Generał dywizji Mamadu TURE (N'KRUMAH) (alias N’Krumah)

                  Obywatelstwo: Gwinea-Bissau
                  Data ur.: 26 kwietnia 1947 r.
                  Paszport dyplomatyczny nr DA0002186
                  Data wydania: 30.3.2007 r.
                  Data ważności: 26.8.2013 r.

                  Zastępca szefa sztabu sił zbrojnych. Członek „dowództwa wojskowego”, które przyjęło odpowiedzialność za zamach stanu przeprowadzony 12 kwietnia 2012 r.

                  3.5.2012 r.

                  3.

                  Generał Augusto MÁRIO CÓ

                  Szef sztabu wojsk lądowych. Członek „dowództwa wojskowego”, które przyjęło odpowiedzialność za zamach stanu przeprowadzony 12 kwietnia 2012 r.

                  3.5.2012 r.

                  4.

                  Generał Estêvão NA MENA

                  Szef sztabu marynarki wojennej. Członek „dowództwa wojskowego”, które przyjęło odpowiedzialność za zamach stanu przeprowadzony 12 kwietnia 2012 r.

                  3.5.2012 r.

                  5.

                  Generał brygady Ibraima CAMARÁ (alias „Papa Camará”)

                  Obywatelstwo: Gwinea-Bissau
                  Data ur.: 11 maja 1964 r.
                  Paszport dyplomatyczny nr AAID00437
                  Data wydania: 18.02.2010 r.
                  Data ważności: 18.02.2013 r.

                  Szef sztabu sił powietrznych. Członek „dowództwa wojskowego”, które przyjęło odpowiedzialność za zamach stanu przeprowadzony 12 kwietnia 2012 r.

                  3.5.2012 r.

                  6.

                  Podpułkownik Daba NAUALNA (alias Daba Na Walna)

                  Obywatelstwo: Gwinea-Bissau
                  Data ur.: 6 czerwca 1966 r.
                  Paszport dyplomatyczny nr SA0000417
                  Data wydania: 29.10.2003 r.
                  Data ważności: 10.3.2013 r.

                  Rzecznik „dowództwa wojskowego”, które przyjęło odpowiedzialność za zamach stanu przeprowadzony 12 kwietnia 2012 r.

                  3.5.2012 r.


title: 2013/745/UE: Decyzja Rady z dnia 9 grudnia 2013 r. dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Protokołu w sprawie wyeliminowania nielegalnego obrotu wyrobami tytoniowymi do Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu, z wyłączeniem postanowień tego Protokołu dotyczących obowiązków związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, definicją przestępstw kryminalnych i współpracą policyjną

text:
               12.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 333/75

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 grudnia 2013 r.
   dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Protokołu w sprawie wyeliminowania nielegalnego obrotu wyrobami tytoniowymi do Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu, z wyłączeniem postanowień tego Protokołu dotyczących obowiązków związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, definicją przestępstw kryminalnych i współpracą policyjną
   (2013/745/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33, 113, 114 i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 5 oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 października 1999 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania – w kontekście współpracy ze Światową Organizacją Zdrowia (WHO) – Ramowej Konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu (FCTC) i powiązanych protokołów. To upoważnienie zostało zmienione przez Radę w dniu 21 kwietnia 2001 r., a w dniu 20 grudnia 2007 r. Rada zmieniła je w odniesieniu do Protokołu w sprawie wyeliminowania nielegalnego obrotu wyrobami tytoniowymi (zwanego dalej „Protokołem”). Negocjacje, prowadzone przez Komisję w ramach wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę, zostały pomyślnie zakończone przyjęciem Protokołu na piątej Konferencji Stron FCTC WHO w dniu 12 listopada 2012 r. w Seulu (Republika Korei).

               (2)

               Zawarcie konwencji zostało zatwierdzone w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 2004/513/WE (1), co było warunkiem przystąpienia Unii Europejskiej do Protokołu.

               (3)

               Protokół stanowi znaczący wkład w międzynarodowe starania zmierzające do wyeliminowania wszelkich form nielegalnego handlu wyrobami tytoniowymi i będące istotnym elementem działań na rzecz ograniczenia użycia tytoniu.

               (4)

               Unia ma wyłączną kompetencję w odniesieniu do szeregu postanowień Protokołu wchodzących w zakres wspólnej polityki handlowej Unii lub w dziedzinach, w których przyjęto analogiczne przepisy unijne. Protokół ten powinien zatem zostać podpisany w imieniu Unii z zastrzeżeniem jego zawarcia w terminie późniejszym.

               (5)

               W wyniku podpisania Protokołu Unia nie będzie wykonywała kompetencji dzielonych, państwa członkowskie zachowują zatem swoje kompetencje w tych dziedzinach objętych Protokołem, które nie mają wpływu na wspólne postanowienia ani nie zmieniają zakresu tych postanowień.

               (6)

               Protokół określa obowiązki umawiających się stron związane ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, definicją przestępstw kryminalnych i współpracą policyjną. Postanowienia te wchodzą w zakres stosowania tytułu V części trzeciej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zastosowanie mają więc Protokół (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości i Protokół (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (7)

               Równolegle z niniejszą decyzją przyjęta zostanie osobna decyzja (2) dotycząca podpisania Protokołu w zakresie jego postanowień dotyczących obowiązków związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, definicją przestępstw i współpracą policyjną,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania Protokołu w sprawie wyeliminowania nielegalnego obrotu wyrobami tytoniowymi do Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu, z wyłączeniem postanowień tego Protokołu dotyczących obowiązków związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, definicją przestępstw i współpracą policyjną, z zastrzeżeniem zawarcia tego Protokołu (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu w imieniu Unii, z wyłączeniem postanowień Protokołu dotyczących obowiązków związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, z definicją przestępstw i ze współpracą policyjną.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 grudnia 2013 r.

            W imieniu Rady

         A. PABEDINSKIENĖ

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2004/513/WE z dnia 2 czerwca 2004 r. w sprawie zawarcia Ramowej Konwencji Antytytoniowej Światowej Organizacji Zdrowia (Dz.U. L 213 z 15.6.2004, s. 8).

      (2)  Decyzja Rady 2013/744/UE z dnia 9 grudnia 2013 r. dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Protokołu w sprawie wyeliminowania nielegalnego obrotu wyrobami tytoniowymi do Ramowej konwencji Światowej Organizacji Zdrowia o ograniczeniu użycia tytoniu, w odniesieniu do postanowień Protokołu dotyczących obowiązków związanych ze współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, definicją przestępstw kryminalnych i współpracą policyjną. (Zob. s. 73 niniejszego Dziennika Urzędowego).

      (3)  Tekst Protokołu zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jego zawarcia.


title: Decyzja Rady z dnia 13 lipca 1981 r. dotycząca zawarcia Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku

text:
Ważna informacja prawna

|

31981D0608

Dziennik Urzędowy L 227 , 12/08/1981 P. 0021 - 0021 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 10 P. 0019  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 04 Tom 1 P. 0167  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 10 P. 0019  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 04 Tom 1 P. 0167

		Decyzja Radyz dnia 13 lipca 1981 r.dotycząca zawarcia Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku(81/608/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:międzynarodowa współpraca i konsultacje są niezbędne do celów związanych z ochroną i optymalnym wykorzystaniem zasobów rybołówstwa północno-wschodniego Atlantyku w wodach znajdujących się poza strefami podlegającymi jurysdykcji państw nadbrzeżnych;w tym celu i w związku z zastąpieniem Konwencji o rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku z dnia 24 stycznia 1959 r. wynegocjowano nową wielostronną Konwencję o rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku; Wspólnota brała udział w tych negocjacjach;w następstwie negocjacji będący depozytariuszem Rząd Zjednoczonego Królestwa w okresie od dnia 18 listopada 1980 r. do dnia 28 lutego 1981 r. otworzył do podpisu nową Konwencję;rybacy Wspólnoty pracują w częściach strefy objętej Konwencją poza strefami podlegającymi jurysdykcji państw nadbrzeżnych, w związku z tym w interesie Wspólnoty leży włączenie się w międzynarodową współpracę w dziedzinie ochrony i wykorzystania danych zasobów poprzez przystąpienie do nowej Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej zatwierdza się Konwencję o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku.Tekst Konwencji załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady składa dokumenty ratyfikacji Rządowi Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, zgodnie z art. 20 Konwencji [2].Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lipca 1981 r.W imieniu RadyLord CarringtonPrzewodniczący[1] Dz.U. C 90 z 21.4.1981, str. 113.[2] Data wejścia w życie Konwencji, z uwzględnieniem Wspólnoty, zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.--------------------------------------------------


title: 2006/711/WE: Decyzja Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

text:
               1.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 303/8

         DECYZJA RADY
   z dnia 29 kwietnia 2004 r.
   w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   (2006/711/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44 ust. 2, art. 47 ust. 2 ostatnie zdanie, art. 55, art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 93, 94, 133 i 181a, w powiązaniu z jego art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając Traktat o przystąpieniu z dnia 16 kwietnia 2003 r., w szczególności jego art. 2 ust. 3,
   uwzględniając Akt załączony do Traktatu o przystąpieniu, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 8 grudnia 2003 r. Rada, w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich, upoważniła Komisję do podjęcia rokowań z Republiką Kirgiską w sprawie Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej oraz dokonania pewnych dostosowań technicznych związanych ze zmianami instytucjonalnymi i prawnymi w Unii Europejskiej.

               (2)

               Z zastrzeżeniem jego późniejszego zawarcia, Protokół był przedmiotem negocjacji między stronami i powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich.

               (3)

               Protokół należy stosować tymczasowo od dnia przystąpienia do czasu zakończenia odpowiednich procedur umożliwiających jego formalne zawarcie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia jednej lub więcej osób uprawnionych do podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jego zawarcia w terminie późniejszym.
   Tekst Protokołu załączony jest do niniejszej decyzji (1).
   Artykuł 2
   Do momentu jego wejścia w życie Protokół stosuje się tymczasowo od dnia przystąpienia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 2004 r.

            W imieniu Rady

         K. RAJMAKI

            Przewodniczący

      (1)  Patrz: str. 9 niniejszego Dziennika Urzędowego.
   PROTOKÓŁ
   do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   KRÓLESTWO BELGII,
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   zwane dalej „Państwami Członkowskimi” reprezentowanymi przez Radę Unii Europejskiej, i
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA ORAZ EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ,
   zwane dalej „Wspólnotami” reprezentowanymi przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA KIRGISKA,
   z drugiej strony,
   UWZGLĘDNIAJĄC przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 roku,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Malta, Polska, Słowenia i Słowacja są Stronami Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, podpisanej w Brukseli w dniu 9 lutego 1995 roku (zwanej dalej „Umową”) i odpowiednio przyjmują oraz biorą pod uwagę w ten sam sposób, jak pozostałe Państwa Członkowskie Wspólnoty, teksty Umowy i załączonych do niej dokumentów.
   Artykuł 2
   W celu uwzględnienia ostatnich zmian instytucjonalnych w Unii Europejskiej Strony Umowy zgadzają się, że po wygaśnięciu Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali istniejące w Umowie postanowienia odnoszące się do Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali uważa się za odnoszące się do Wspólnoty Europejskiej, która przejęła wszelkie prawa i obowiązki przyjęte przez Europejską Wspólnotę Węgla i Stali.
   Artykuł 3
   Niniejszy Protokół stanowi integralną część Umowy.
   Artykuł 4
   1.   Niniejszy Protokół zatwierdzany jest przez Wspólnoty, Radę Unii Europejskiej w imieniu Państw Członkowskich i przez Republikę Kirgiską zgodnie z ich własnymi procedurami.
   2.   Strony dokonują wzajemnej notyfikacji po zakończeniu odpowiednich procedur, określonych w poprzednim ustępie. Instrumenty zatwierdzające składane są w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.
   Artykuł 5
   1.   Niniejszy Protokół wchodzi w życie w tym samym dniu, co Traktat o przystąpieniu z 2003 roku, pod warunkiem że wszystkie instrumenty zatwierdzające ten Protokół zostaną złożone przed tą datą.
   2.   Jeżeli nie wszystkie instrumenty zatwierdzające niniejszy Protokół zostaną złożone przed tą datą, Protokół ten wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym złożono ostatni instrument zatwierdzający.
   3.   Jeżeli nie wszystkie instrumenty zatwierdzające niniejszy Protokół zostaną złożone przed dniem 1 maja 2004 roku, Protokół stosuje się tymczasowo od dnia 1 maja 2004 roku.
   Artykuł 6
   Teksty Umowy, Aktu końcowego i wszystkich załączonych do niej dokumentów sporządzono w językach czeskim, estońskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, polskim, słowackim, słoweńskim i węgierskim.
   Teksty te zostają załączone (1) do Protokołu i są na równi autentyczne z tekstami w innych językach, w których zostały sporządzone Umowa, Akt końcowy i załączone do niej dokumenty.
   Artykuł 7
   Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i kirgiskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

      Hecho en Bruselas, el treinta de abril de dos mil cuatro.
      V Bruselu dne třicátého dubna dva tisíce čtyři.
      Udfærdiget i Bruxelles den tredivte april to tusind og fire.
      Geschehen zu Brüssel am dreißigsten April zweitausendundvier.
      Kahe tuhande neljanda aasta kolmekümnendal aprillil Brüsselis.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις τριάντα Απριλίου δύο χιλιάδες τέσσερα.
      Done at Brussels on the thirtieth day of April in the year two thousand and four.
      Fait à Bruxelles, le trente avril deux mille quatre.
      Fatto a Bruxelles, addì trenta aprile duemilaquattro.
      Briselē, divi tūkstoši ceturtā gada trīsdesmitajā aprīlī.
      Priimta du tūkstančiai ketvirtų metų balandžio trisdešimtą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kétezer-negyedik év április havának tizenharmadik napján.
      Magħmul fi Brussel fit-tletin jum ta' April tas-sena elfejn u erbgħa.
      Gedaan te Brussel, de dertigste april tweeduizendvier.
      Sporządzono w Brukseli, dnia trzynastego kwietnia roku dwa tysiące czwartego.
      Feito em Bruxelas, em trinta de Abril de dois mil e quatro.
      V Bruseli dňa tridsiateho apríla dvetisícštyri.
      V Bruslju, dne tridesetega aprila leta dva tisoč štiri.
      Tehty Brysselissä kolmantenakymmenentenä päivänä huhtikuuta vuonna kaksituhattaneljä.
      Som skedde i Bryssel den trettionde april tjugohundrafyra.

         Por los Estados miembros
         Za členské státy
         For medlemsstaterne
         Für die Mitgliedstaaten
         Liikmesriikide nimel
         Για τα κράτη μέλη
         For the Member States
         Pour les États membres
         Per gli Stati membri
         Dalībvalstu vārdā
         Valstybių narių vardu
         A tagállamok részéről
         Għall-Istati Membri
         Voor de lidstaten
         W imieniu Państw Członkowskich
         Pelos Estados-Membros
         Za členské štáty
         Za države članice
         Jäsenvaltioiden puolesta
         På medlemsstaternas vägnar

         Por las Comunidades Europeas
         Za Evropská společenství
         For De Europæiske Fællesskaber
         Für die Europäischen Gemeinschaften
         Euroopa ühenduste nimel
         Για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες
         For the European Communities
         Pour les Communautés européennes
         Per le Comunità europee
         Eiropas Kopienu vārdā
         Europos Bendrijų vardu
         Az Európai Közösségek részéről
         Għall-Komunitajiet Ewropej
         Voor de Europese Gemeenschappen
         W imieniu Wspólnot Europejskich
         Pelas Comunidades Europeias
         Za Európske spoločenstvá
         Za Evropski skupnosti
         Euroopan yhteisöjen puolesta
         På Europeiska gemenskapernas vägnar

         Por la República de Kirguistán
         Za Kyrgyzskou republiku
         For Den Kirgisiske Republik
         Für die Kirgisische Republik
         Kirgiisi Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία τον Κιργιστάν
         For the Republic of Kyrgyzstan
         Pour la République du Kirghizstan
         Per la Repubblica del Kirghizistan
         Kirgizstānas Republikas vārdā
         Kirgizijos Respublikos vardu
         Kirgizisztán részéről
         Għar-Repubblika tal-Kirġizstan
         Voor de Republiek Kirgizstan
         W imieniu Republiki Kirgijskiej
         Pela República do Quirguizistão
         Za Kirgizskú republiku
         Za Kirgiško republiko
         Kirgisian tasavallan puolesta
         På Republiken Kirgizistans vägnar

      (1)  Wersje językowe: czeska, estońska, łotewska, litewska, węgierska, maltańska, polska, słowacka i słoweńska porozumienia zostaną opublikowane w wydaniu specjalnym Dziennika Urzędowego w późniejszym terminie.


title: 2010/420/: Decyzja Komisji z dnia 28 lipca 2010 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON89034xNK603 (MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 5133)  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               29.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 197/15

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 28 lipca 2010 r.
   zezwalająca na wprowadzenie do obrotu na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady produktów zawierających zmodyfikowaną genetycznie kukurydzę MON89034xNK603 (MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6), składających się z niej lub z niej wyprodukowanych
   (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 5133)
   (Jedynie teksty w języku francuskim i niderlandzkim są autentyczne)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2010/420/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (1), w szczególności jego art. 7 ust. 3 i art. 19 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2007 r. przedsiębiorstwo Monsanto Europe SA zwróciło się, zgodnie z art. 5 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, do właściwego organu Niderlandów z wnioskiem o wprowadzenie do obrotu żywności, składników żywności i pasz zawierających kukurydzę MON89034xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych („wniosek”).

               (2)

               Wniosek odnosi się również do wprowadzenia do obrotu produktów innych niż żywność i pasze, zawierających kukurydzę MON89034xNK603 lub z niej się składających, do takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy. Dlatego też do wniosku, zgodnie art. 5 ust. 5 i art. 17 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, załączono dane i informacje wymagane na podstawie załączników III i IV do dyrektywy 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie i uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG (2), a także informacje i ustalenia dotyczące oceny ryzyka przeprowadzonej według zasad określonych w załączniku II do dyrektywy 2001/18/WE. Wniosek zawiera również plan monitorowania skutków dla środowiska zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.

               (3)

               W dniu 29 września 2009 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) wydał pozytywną opinię zgodnie z art. 6 i 18 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Uznał on, że pod względem potencjalnego wpływu na zdrowie ludzi i zwierząt lub na środowisko kukurydza MON89034xNK603 jest równie bezpieczna jak jej niezmodyfikowany genetycznie odpowiednik. W związku z tym Urząd stwierdził, że jest mało prawdopodobne, by wprowadzenie do obrotu produktów zawierających kukurydzę MON89034xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych zgodnie z opisem we wniosku („produkty”) miało negatywny wpływ na zdrowie ludzi lub zwierząt lub na środowisko w kontekście zamierzonych zastosowań produktów (3). W swojej opinii EFSA rozpatrzył wszystkie szczegółowe pytania i wątpliwości zgłaszane przez państwa członkowskie w ramach konsultacji z właściwymi organami krajowymi, przewidzianych w art. 6 ust. 4 i art. 18 ust. 4 wspomnianego rozporządzenia.

               (4)

               W swojej opinii EFSA uznał również złożony przez wnioskodawcę plan monitorowania skutków dla środowiska, obejmujący plan ogólnego nadzoru, za zgodny z zamierzonym wykorzystaniem produktów.

               (5)

               W związku z powyższym należy wydać zezwolenie na wspomniane produkty.

               (6)

               Każdemu organizmowi zmodyfikowanemu genetycznie należy przypisać niepowtarzalny identyfikator zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 65/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. ustanawiającym system ustanawiania oraz przypisywania niepowtarzalnych identyfikatorów organizmom zmodyfikowanym genetycznie (4).

               (7)

               Według opinii EFSA nie są konieczne żadne szczególne wymagania dotyczące etykietowania żywności, składników żywności i pasz zawierających kukurydzę MON89034xNK603, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych, inne niż wymogi ustanowione w art. 13 ust. 1 i w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003. Aby zapewnić jednak wykorzystanie produktów w granicach zezwolenia przewidzianego w niniejszej decyzji, etykiety paszy zawierającej organizmy zmodyfikowane genetycznie lub składającej się z nich oraz etykiety produktów innych niż żywność i pasze zawierających organizmy zmodyfikowane genetycznie lub składających się z nich, w odniesieniu do których złożono wniosek o zezwolenie, powinny zostać uzupełnione o wyraźne wskazanie, że danych produktów nie wolno stosować do celów uprawy.

               (8)

               Posiadacz zezwolenia powinien przedkładać coroczne sprawozdania z realizacji i wyników działań przewidzianych w planie monitorowania skutków dla środowiska. Wyniki te należy przedstawiać zgodnie z decyzją Komisji 2009/770/WE z dnia 13 października 2009 r. ustanawiającą standardowe formaty sprawozdań na potrzeby przedstawiania wyników monitorowania zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie jako produktów lub w ich składzie w celu wprowadzania do obrotu, zgodnie z dyrektywą 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5).

               (9)

               Opinia wydana przez EFSA nie uzasadnia nałożenia szczególnych warunków lub ograniczeń na wprowadzanie do obrotu lub szczególnych warunków lub ograniczeń dotyczących wykorzystania produktu i obchodzenia się z nim, w tym wymagań monitorowania po wprowadzeniu do obrotu z przeznaczeniem na żywność i pasze, czy też szczególnych warunków dotyczących ochrony poszczególnych ekosystemów/środowiska naturalnego lub poszczególnych obszarów geograficznych, przewidzianych w art. 6 ust. 5 lit. e) oraz art. 18 ust. 5 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.

               (10)

               Wszelkie stosowne informacje dotyczące zezwolenia na te produkty powinny zostać wprowadzone do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1829/2003.

               (11)

               W art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE (6) określono wymogi dotyczące etykietowania produktów zawierających organizmy zmodyfikowane genetycznie lub składających się z nich.

               (12)

               O niniejszej decyzji należy powiadomić strony Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej za pośrednictwem Systemu Wymiany Informacji o Bezpieczeństwie Biologicznym, zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 15 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów zmodyfikowanych genetycznie (7).

               (13)

               Przeprowadzono konsultacje z wnioskodawcą w sprawie środków przewidzianych w niniejszej decyzji.

               (14)

               Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego.

               (15)

               Podczas posiedzenia w dniu 29 czerwca 2010 r. Rada nie była w stanie podjąć kwalifikowaną większością głosów decyzji akceptującej ani odrzucającej proponowany wniosek. Rada zaznaczyła, że jej prace nad tą sprawą zostały zakończone. W związku z tym na Komisji spoczywa zadanie przyjęcia tych środków,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Organizm zmodyfikowany genetycznie i niepowtarzalny identyfikator
   Zmodyfikowana genetycznie kukurydza (Zea mays L.) MON89034xNK603, określona w lit. b) załącznika do niniejszej decyzji, otrzymuje niepowtarzalny identyfikator MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 65/2004.
   Artykuł 2
   Zezwolenie
   Dla celów art. 4 ust. 2 i art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji, zezwala się na wprowadzanie do obrotu następujących produktów:

               a)

               żywności i składników żywności zawierających kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;

               b)

               pasz zawierających kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6, składających się z niej lub z niej wyprodukowanych;

               c)

               produktów innych niż żywność i pasze, zawierających kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6 lub z niej się składających, do takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy.

         Artykuł 3
   Etykietowanie
   1.   Zgodnie z wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „kukurydza”.
   2.   Na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i c), zawierających kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6 lub z niej się składających, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.
   Artykuł 4
   Monitorowanie skutków dla środowiska
   1.   Posiadacz zezwolenia zapewnia wprowadzenie i realizację planu monitorowania skutków dla środowiska naturalnego, określonego w lit. h) załącznika.
   2.   Posiadacz zezwolenia składa Komisji coroczne sprawozdania z realizacji i wyników działań przewidzianych w planie monitorowania zgodnie z decyzją 2009/770/WE.
   Artykuł 5
   Rejestr wspólnotowy
   Informacje zawarte w załączniku do niniejszej decyzji wprowadza się do wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy zgodnie z art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003.
   Artykuł 6
   Posiadacz zezwolenia
   Posiadaczem zezwolenia jest przedsiębiorstwo Monsanto Europe SA, Belgia, występujące w imieniu Monsanto Company, Stany Zjednoczone.
   Artykuł 7
   Okres ważności
   Niniejszą decyzję stosuje się przez okres 10 lat od daty powiadomienia o niej.
   Artykuł 8
   Adresat
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Monsanto Europe S.A., Avenue de Tervuren 270-272, B-1150 Bruxelles, BELGIA.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 lipca 2010 r.

            W imieniu Komisji

         John DALLI

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 106 z 17.4.2001, s. 1.

      (3)  http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/questionLoader?question=EFSA-Q-2009-00759

      (4)  Dz.U. L 10 z 16.1.2004, s. 5.

      (5)  Dz.U. L 275 z 21.10.2009, s. 9.

      (6)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 24.

      (7)  Dz.U. L 287 z 5.11.2003, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      a)   Wnioskodawca i posiadacz zezwolenia:

                  Nazwa

                  :

                  Monsanto Europe S.A.

                  Adres

                  :

                  Avenue de Tervuren 270-272, B-1150 Bruxelles, Belgia

            W imieniu Monsanto Company – 800 N. Lindbergh Boulevard, St. Louis, Missouri 63167, Stany Zjednoczone Ameryki.
      b)   Opis i specyfikacja produktów:

                  1.

                  żywność i składniki żywności zawierające kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6, składające się z niej lub z niej wyprodukowane;

                  2.

                  pasze zawierające kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6, składające się z niej lub z niej wyprodukowane;

                  3.

                  produkty inne niż żywność i pasze, zawierające kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6 lub z niej się składające, do takich samych zastosowań jak każda inna kukurydza, z wyjątkiem uprawy.

            Zmodyfikowana genetycznie kukurydza MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6, zgodnie z opisem we wniosku, jest otrzymywana w drodze krzyżowania kukurydzy zawierającej modyfikacje MON-89Ø34-3 i MON-ØØ6Ø3-6 i wykazuje ekspresję białek Cry1 A.105 i Cry2Ab2 nadających odporność na niektóre szkodniki z rzędu Lepidoptera (motyle) oraz białka CP4 EPSPS, nadającego tolerancję na herbicyd glifosat.
      c)   Etykietowanie:

                  1.

                  zgodnie ze szczegółowymi wymaganiami dotyczącymi etykietowania, określonymi w art. 13 ust. 1 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz w art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003, „nazwą organizmu” jest „kukurydza”;

                  2.

                  na etykietach i w dokumentach dołączonych do produktów, o których mowa w art. 2 lit. b) i c) niniejszej decyzji, zawierających kukurydzę MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6 lub składających się z niej, zamieszcza się zwrot „nieprzeznaczone do uprawy”.

            d)   Metoda wykrywania:

                  —

                  specyficzne dla danej modyfikacji techniki ilościowego oznaczania metodą PCR w czasie rzeczywistym, stosowane w odniesieniu do zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy MON-89Ø34-3 i MON-ØØ6Ø3-6, zwalidowane na kukurydzy MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6;

                  —

                  zwalidowana na nasionach przez wspólnotowe laboratorium referencyjne ustanowione na mocy rozporządzenia (WE) nr 1829/2003, opublikowana pod następującym adresem: http://gmo-crl.jrc.ec.europa.eu/statusofdoss.htm

                  —

                  materiały referencyjne: AOCS 0906-E i AOCS 0406-A (dla MON-89Ø34-3), dostępne za pośrednictwem strony internetowej American Oil Chemists Society pod adresem: http://www.aocs.org/tech/crm oraz ERM®-BF415 (dla MON-ØØ6Ø3-6), dostępny za pośrednictwem strony internetowej Instytutu Materiałów Referencyjnych i Pomiarów (IRMM) Wspólnego Centrum Badawczego (JRC) Komisji Europejskiej pod adresem: https://irmm.jrc.ec.europa.eu/rmcatalogue

            e)   Niepowtarzalny identyfikator:

      MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6
      f)   Informacje wymagane zgodnie z załącznikiem II do Protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej:

      System Wymiany Informacji o Bezpieczeństwie Biologicznym, ID: zob. [do uzupełnienia po powiadomieniu o decyzji].
      g)   Warunki lub ograniczenia dotyczące wprowadzania produktów do obrotu, ich stosowania lub obchodzenia się z nimi:

      Brak.
      h)   Plan monitorowania:

      Plan monitorowania skutków dla środowiska, zgodny z załącznikiem VII do dyrektywy 2001/18/WE.
      [Odsyłacz: plan opublikowany w Internecie]
      i)   Wymogi dotyczące monitorowania stosowania żywności przeznaczonej do spożycia przez ludzi po jej wprowadzeniu do obrotu:

      Brak.
      Uwaga: z czasem odsyłacze do odpowiednich dokumentów mogą wymagać aktualizacji. Zmiany te udostępnia się publicznie w postaci aktualizacji wspólnotowego rejestru genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/551 z dnia 21 marca 2017 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Hiszpanii

text:
               24.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 79/7

         DECYZJA RADY (UE) 2017/551
   z dnia 21 marca 2017 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Hiszpanii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 5 października 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/1792 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Teresy GIMÉNEZ DELGADO DE TORRES zajął Cruz FERNÁNDEZ MARISCAL.

               (2)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Cruza FERNÁNDEZ MARISCALA.

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Virginia MARCO CÁRCEL, Directora General de Relaciones Institucionales y Asuntos Europeos de la Vicepresidencia de la Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2017 r.

            W imieniu Rady

         E. SCICLUNA

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2015/1792 z dnia 5 października 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów pięciu członków i pięciu zastępców członków z Hiszpanii (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 28).