title: 2005/891/WE: Decyzja Rady z dnia  3 października 2005 r.  w sprawie podpisania Protokołu do Umowy ramowej o handlu i współpracy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

text:
               19.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 3 października 2005 r.
   w sprawie podpisania Protokołu do Umowy ramowej o handlu i współpracy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   (2005/891/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 133 i 181a, w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy,
   uwzględniając Akt Przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 3 grudnia 2004 r. Rada upoważniła Komisję w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Korei w celu dostosowania Umowy ramowej o handlu i współpracy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (1), w celu uwzględnienia przystąpienia dziesięciu nowych Państw Członkowskich do Unii Europejskiej.

               (2)

               Negocjacje te zakończyły się zgodnie z oczekiwaniami Komisji.

               (3)

               Protokół ten powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich Protokołu do Umowy ramowej o handlu i współpracy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.
   Tekst Protokołu jest załączony do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 3 października 2005 r.

            W imieniu Rady

         D. ALEXANDER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 90 z 30.3.2001, str. 46.
   ZAŁĄCZNIK
   Konwencje o własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, określone w artykule 9

               —

               Konwencja berneńska o ochronie dzieł literackich i artystycznych (Akt paryski, 1971 rok)

               —

               Międzynarodowa konwencja o ochronie wykonawców, producentów fonogramów oraz organizacji nadawczych (Rzym, 1961 rok)

               —

               Konwencja paryska o ochronie własności przemysłowej (Akt sztokholmski, zmieniony w 1979 roku)

               —

               Układ o współpracy patentowej (Waszyngton, 1970 rok, zmieniony w 1979 roku, i zmodyfikowany w 1984 roku)

               —

               Porozumienie madryckie o międzynarodowej rejestracji znaków (Akt sztokholmski, 1967 rok, i zmieniony w 1979 roku)

               —

               Protokół do Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków (Madryt, 1989 rok)

               —

               Porozumienie nicejskie dotyczące międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków (Genewa, 1977 rok i zmienione w 1979 roku)

               —

               Traktat budapeszteński o międzynarodowym uznawaniu depozytu drobnoustrojów dla celów postępowania patentowego (1977 rok, zmieniony w 1980 roku)

               —

               Międzynarodowa konwencja o ochronie nowych odmian roślin (UPOV) (Akt Genewski, 1991 rok)

         WSPÓLNE DEKLARACJE

      Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 7
      Każde ze Stron zezwoli przedsiębiorstwom żeglugowym drugiej Strony na ich obecność handlową na swoim terytorium w celu wykonywania działalności agencyjnej w zakresie żeglugi morskiej, na warunkach zakładania i funkcjonowania nie mniej korzystnych od tych, które przyznaje swoim własnym przedsiębiorstwom, albo filiom lub oddziałom przedsiębiorstw państw trzecich, w zależności od tego, które są korzystniejsze.

      Wspólna deklaracja dotycząca artykułu 9
      Strony postanawiają, że do celów Umowy, własność intelektualna, przemysłowa i handlowa obejmuje w szczególności prawa autorskie, w tym prawa autorskie do programów komputerowych, a także prawa pokrewne, prawa odnoszące się do patentów, wzorów przemysłowych, oznaczeń geograficznych, w tym nazw pochodzenia, znaków towarowych i usługowych, topografii obwodów scalonych, jak również ochronę przed nieuczciwą konkurencją, określoną w artykule 10bis Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej oraz ochronę informacji niejawnych dotyczących know-how.

      Wspólna deklaracja interpretacyjna dotycząca artykułu 23
      Strony uzgadniają, za obopólną zgodą, że do celów prawidłowej interpretacji i właściwego stosowania w praktyce niniejszej Umowy, określenie „szczególnie nagłe okoliczności” zawarte w artykule 23 niniejszej Umowy, oznacza przypadki materialnego naruszenia Umowy przez jedną ze Stron. Materialne naruszenie Umowy polega na:

                  a)

                  wypowiedzeniu Umowy w sposób niezgodny zasadami ogólnymi prawa międzynarodowego; lub

                  b)

                  pogwałceniu istotnych elementów Umowy wymienionych w artykule 1.

            Strony uzgadniają, że „odpowiednie środki”, określone w artykule 23, to środki podjęte zgodnie z prawem międzynarodowym.

      Informacja dotycząca daty wejścia w życie Umowy ramowej o handlu i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony
      Umowa ramowa o handlu i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony a Republiką Korei, z drugiej strony, wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2001 roku, ponieważ notyfikacje dotyczące zakończenia procedur przewidzianych w artykule 21 ustęp 1 Umowy zostały zakończone w dniu 20 marca 2001 roku.

    ---documentbreak---

               19.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/2

         PROTOKÓŁ
   do Umowy ramowej o Handlu i Współpracy Pomiędzy Wspólnotą Europejską i Jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   KRÓLESTWO BELGII,
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   zwane dalej „Państwami Członkowskimi” reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej, oraz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”, reprezentowana przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA KOREI,
   z drugiej strony,
   MAJĄC NA UWADZE, ŻE Umowa ramowa o handlu i współpracy pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, zwana dalej „Umową ramową”, została podpisana w Luksemburgu, dnia 28 października 1996 r. i weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2001 r.;
   MAJĄC NA UWADZE, ŻE Traktat dotyczący przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej i Akt do niego został podpisany w Atenach, dnia 16 kwietnia 2003 roku i wszedł w życie z dniem 1 maja 2004 roku;
   MAJĄC NA UWADZE, ŻE zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu Przystąpienia z 2003 r., przystąpienie do Umowy ramowej nowych Państw Członkowskich UE należy uzgodnić poprzez zawarcie Protokołu do Umowy ramowej;
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Republika Czeska, Republika Estońska, Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Węgierska, Republika Malty, Rzeczpospolita Polska, Republika Słowenii i Republika Słowacka stają się niniejszym Stronami Umowy ramowej oraz zatwierdzają i przyjmują do wiadomości zarówno tekst Umowy, jak również wspólną deklarację, pozostałe deklaracje i wymianę listów w taki sam sposób, jak obecne Państwa Członkowskie Wspólnoty.
   Artykuł 2
   Niniejszy protokół stanowi integralną część Umowy ramowej.
   Artykuł 3
   1.   Niniejszy Protokół jest zatwierdzany przez Wspólnotę, Radę Unii Europejskiej w imieniu Państw Członkowskich oraz przez Republikę Korei zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.
   2.   Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony notyfikują zakończenie procedur określonych w poprzednim ustępie.
   Artykuł 4
   Notyfikacje dokonywane zgodnie z art. 3 przedkłada się odpowiednio Ministerstwu Spraw Zagranicznych i Handlu Republiki Korei oraz Sekretariatowi Generalnemu Rady Unii Europejskiej.
   Artykuł 5
   Niniejszy Protokół zostaje sporządzony w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i koreańskim. Każda wersja językowa jest jednakowo autentyczna.
   Artykuł 6
   Tekst Umowy ramowej, w tym wspólną deklarację w sprawie dialogu politycznego oraz jednostronne deklaracje, sporządza się w języku czeskim, estońskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, polskim, słowackim, słoweńskim i węgierskim, przy czym teksty te są tak samo autentyczne, jak teksty oryginalne (1).

      EN FE DE LO CUAL, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Protocolo en Bruselas, el dieciséis de noviembre de dos mil cinco.
      NA DŮKAZ ČEHOŽ připojili v Bruselu dne šestnáctého listopadu dva tisíce pět níže podepsaní zplnomocnění zástupci k tomuto protokolu své podpisy.
      TIL BEKRÆFTELSE HERAF har undertegnede befuldmægtigede underskrevet denne protokol i Bruxelles, den sekstende november to tusind og fem.
      ZU URKUND DESSEN haben die unterzeichneten Bevollmächtigten ihre Unterschriften unter dieses Abkommen gesetzt. Geschehen zu Brüssel am sechzehnten November zweitausendfünf.
      SELLE KINNITUSEKS on nimetatud täievolilised esindajad käesolevale protokollile alla kirjutanud kahe tuhande viienda aasta novembrikuu kuueteistkümnendal päeval Brüsselis.
      ΕΙΣ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογράφοντες πληρεξούσιοι υπέγραψαν το παρόν πρωτόκολλο στις Βρυξέλλες, στις δέκα έξι Νοεμβρίου δύο χιλιάδες πέντε.
      IN WITNESS WHEREOF, the undersigned Plenipotentiaries have signed this Protocol at Brussels, on the sixteenth day of November in the year two thousand and five.
      EN FOI DE QUOI, les plénipotentiaires soussignés ont signé le présent protocole à Bruxelles, le seize novembre deux mille cinq.
      IN FEDE DI CHE, i sottoscritti plenipotenziari hanno firmato il presente protocollo a Bruxelles, il sedici novembre duemilacinque.
      TO APLIECINOT, Pilnvarotie ir parakstījuši šo protokolu Briselē, divi tūkstoši piektā gada sešpadsmitajā novembrī.
      TAI PATVIRTINDAMI tinkamai įgalioti atstovai pasirašė šį Protokolą du tūkstančiai penktų metų lapkričio šešioliktą dieną Briuselyje.
      FENTIEK HITELÉÜL az alulírott meghatalmazottak Brüsszelben, a kettőezer-ötödik év november havának tizenhatodik napján aláírták ezt a jegyzőkönyvet.
      B' XIEHDA TA' DAN, il-plenipotenzjarji hawn taħt iffirmati iffirmaw dan il-Protokoll fi Brussel fis-sittax il-jum ta' Novembru tas-sena elfejn u ħamsa.
      TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekende gevolmachtigden dit Protocol hebben ondertekend te Brussel, de zestiende november tweeduizend vijf.
      W DOWÓD CZEGO, niżej podpisani Pełnomocnicy złożyli swoje podpisy pod niniejszym Protokołem w Brukseli, dnia szesnastego listopada roku dwa tysiące piątego.
      EM FÉ DO QUE, os plenipotenciários abaixo‐assinados assinaram o presente Protocolo em Bruxelas, em dezasseis de Novembro de dois mil e cinco.
      NA DÔKAZ TOHO dolupodpísaní splnomocnení zástupcovia podpísali tento protokol v Bruseli šestnásteho novembra dvetisícpäť.
      V POTRDITEV TEGA so spodaj podpisani pooblaščenci podpisali ta protokol v Bruslju, dne šestnajstega novembra leta dva tisoč pet.
      TÄMÄN VAKUUDEKSI ALLA MAINITUT täysivaltaiset edustajat ovat allekirjoittaneet tämän pöytäkirjan. Tehty Brysselissä kuudentenatoista päivänä marraskuuta vuonna kaksituhattaviisi.
      TILL BEVIS HÄRPÅ har undertecknade befullmäktigade undertecknat detta protokoll i Bryssel den sextonde november tjugohundrafem.

         Por los Estados miembros
         Za členské státy
         For medlemsstaterne
         Für die Mitgliedstaaten
         Liikmesriikide nimel
         Για τα κράτη μέλη
         For the Member States
         Pour les États membres
         Per gli Stati membri
         Dalībvalstu vārdā
         Valstybių narių vardu
         A tagállamok részéről
         Għall-Istati Membri
         Voor de lidstaten
         W imieniu Państw Członkowskich
         Pelos Estados-Membros
         Za členské štáty
         Za države članice
         Jäsenvaltioiden puolesta
         På medlemsstaternas vägnar

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Por la República de Corea
         Za Korejskou republiku
         For Republikken Korea
         Für die Republik Korea
         Korea Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία της Κορέας
         For the Republic of Korea
         Pour la République de Corée
         Per la Repubblica di Corea
         Korejas Republikas vārdā
         Korėjos Respublikos vardu
         A Koreai Köztársaság részéről
         Għar-Repubblíka tal-Korea
         Voor de Republiek Korea
         W imieniu Republiki Korei
         Pela República da Coreia
         Za Kórejskú republiku
         Za Republiko Korejo
         Korean tasavallan puolesta
         På Republiken Koreas vägnar

      (1)  Tekst umowy sporządzony w 11 językach urzędowych Unii Europejskiej (hiszpańskim, duńskim, niemieckim, greckim, angielskim, francuskim, włoskim, niderlandzkim, portugalskim, fińskim, szwedzkim) został opublikowany w Dz.U. L 90 z 30.3.2001, str. 46. Wersje czeska, estońska, łotewska, litewska, węgierska, maltańska, polska, słowacka i słoweńska zostały opublikowane w niniejszym Dzienniku Urzędowym.
 ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               19.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/7

         UMOWA RAMOWA
   o handlu i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony
   KRÓLESTWO BELGII,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   Strony Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej, zwane dalej „Państwami Członkowskimi”, oraz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA KOREI,
   z drugiej strony,
   UWZGLĘDNIAJĄC tradycyjne więzi przyjaźni między Republiką Korei, Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi,
   POTWIERDZAJĄC przywiązanie Stron do zasad państwa demokratycznego i podstawowych praw człowieka ustanowionych w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka,
   POTWIERDZAJĄC wolę ustanowienia regularnego dialogu politycznego między Unią Europejską i Republiką Korei opartego na wspólnie podzielanych wartościach i dążeniach,
   UZNAJĄC, że Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) odegrał znaczącą rolę we wspieraniu międzynarodowego handlu w ogóle, w szczególności handlu dwustronnego, oraz że zarówno Republika Korei, jak i Wspólnota Europejska, są jednakowo przywiązane do zasad wolnego handlu i gospodarki rynkowej, na których opiera się ten Układ,
   POTWIERDZAJĄC, że zarówno Republika Korei, jak i Wspólnota Europejska i jej Państwa Członkowskie, przyrzekły wypełniać w całości swoje zobowiązania przyjęte poprzez ratyfikowanie Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO),
   UWZGLĘDNIAJĄC potrzebę przyczyniania się do pełnego wprowadzenia w życie rezultatów Rundy Urugwajskiej GATT oraz potrzebę stosowania postanowień regulujących handel międzynarodowy w sposób przejrzysty i wolny od dyskryminacji,
   UZNAJĄC znaczenie wzmocnienia istniejących stosunków między Stronami w celu rozszerzenia współpracy między nimi i ich wspólną wolę skonsolidowania, pogłębienia i zróżnicowania ich stosunków w obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, na podstawach równości, niedyskryminacji, poszanowania dla środowiska i obopólnych korzyści,
   PRAGNĄC tworzyć warunki sprzyjające trwałemu wzrostowi i zróżnicowaniu handlu oraz współpracy gospodarczej w różnych obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania,
   WIERZĄC, że zinstytucjonalizowanie stosunków i ustanowienie między nimi współpracy gospodarczej będzie korzystne dla obu Stron, ponieważ współpraca taka wspierałaby dalszy rozwój handlu i inwestycji,
   MAJĄC NA WZGLĘDZIE znaczenie ułatwiania zaangażowania się we współpracę przez osoby i jednostki bezpośrednio zainteresowane, w szczególności podmioty gospodarcze i organy je reprezentujące,
   KRÓLESTWO BELGII:
   Erika DERYCKE,
   Ministra Spraw Zagranicznych,
   KRÓLESTWO DANII:
   Nielsa HELVEG PETERSENA,
   Ministra Spraw Zagranicznych,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC:
   Wernera HOYERA,
   Ministra Stanu, Spraw Zagranicznych,
   REPUBLIKA GRECKA:
   Georgiosa PAPANDREOU,
   Zastępcę Ministra Spraw Zagranicznych,
   KRÓLESTWO HISZPANII:
   Abla MATUTESA,
   Ministra Spraw Zagranicznych,
   REPUBLIKA FRANCUSKA:
   Michela BARNIERA,
   Ministra odpowiedzialnego za Sprawy Europejskie,
   IRLANDIA:
   Gay'a MITCHELLA,
   Ministra Stanu do Spraw Europejskich w Ministerstwie Taoiseach,
   REPUBLIKA WŁOSKA:
   Lamberta DINIEGO,
   Ministra Spraw Zagranicznych,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA:
   Jacquesa F. POOSA,
   Ministra Spraw Zagranicznych,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW:
   Hansa VAN MIERLO,
   Ministra Spraw Zagranicznych,
   REPUBLIKA AUSTRII:
   Wolfganga SCHÜSSELA,
   Federalnego Ministra Spraw Zagranicznych,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA:
   Jaimego GAMĘ,
   Ministra Spraw Zagranicznych,
   REPUBLIKA FINLANDII:
   Tarję HALONEN,
   Ministra Spraw Zagranicznych,
   KRÓLESTWO SZWECJI:
   Lenę HJELM-WALLÉN,
   Ministra Spraw Zagranicznych,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ:
   Davida DAVISA,
   Ministra Stanu, Spraw Zagranicznych i Wspólnoty,
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA:
   Dicka SPRINGA,
   Ministra Spraw Zagranicznych (Irlandia),
   Urzędującego Przewodniczącego Rady Unii Europejskiej,
   Sir Leona BRITTANA,
   Wiceprzewodniczącego Komisji Wspólnot Europejskich,
   REPUBLIKA KOREI:
   Ro-Myung GONGA,
   Ministra Spraw Zagranicznych,
   którzy, po wymianie swych pełnomocnictw, uznanych za sporządzone we właściwej i należytej formie,
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Podstawa współpracy
   Poszanowanie dla zasad państwa demokratycznego i praw człowieka określonych w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka stanowi podstawę dla polityki wewnętrznej i międzynarodowej Stron oraz stanowi zasadniczy element niniejszej Umowy.
   Artykuł 2
   Cele współpracy
   W celu wzmocnienia współpracy między nimi, Strony zobowiązują się do wspierania dalszego rozwoju stosunków gospodarczych między nimi. Ich wysiłki będą w szczególności miały na celu:

               a)

               przyspieszanie rozwoju, ustanawianie współpracy i różnicowanie handlu dla ich obopólnej korzyści;

               b)

               ustanawianie współpracy gospodarczej w obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w tym współpracy naukowej i technologicznej oraz współpracy przemysłowej;

               c)

               ułatwianie współpracy między przedsiębiorstwami poprzez ułatwianie inwestycji dla obydwu stron i wspieranie lepszego wzajemnego zrozumienia.

         Artykuł 3
   Dialog polityczny
   Ustanawia się regularny dialog polityczny między Unią Europejską a Republiką Korei, oparty na wspólnie podzielanych wartościach i dążeniach. Dialog ten przebiega zgodnie z procedurami uzgodnionymi we Wspólnej deklaracji w tej sprawie między Unią Europejską a Republiką Korei.
   Artykuł 4
   Klauzula największego uprzywilejowania
   Zgodnie ze swymi prawami i zobowiązaniami w ramach Światowej Organizacji Handlu, Strony zobowiązują się do przyznania sobie nawzajem klauzuli największego uprzywilejowania.
   Artykuł 5
   Współpraca handlowa
   1.   Strony zobowiązują się do wspierania rozwoju i zróżnicowania swojej wzajemnej wymiany handlowej na możliwie najwyższym poziomie i dla osiągnięcia ich obopólnych korzyści.
   Strony zobowiązują się do podjęcia wysiłków mających na celu osiągnięcie lepszych warunków dostępu do rynków. Zapewnią one, że zostaną ustalone należności celne zgodne z klauzulą największego uprzywilejowania, przy uwzględnieniu różnych elementów, w tym sytuacji na rynku krajowym jednej Strony i interesów w zakresie wywozu drugiej Strony. Podejmują się one działania w kierunku znoszenia barier w handlu, w szczególności poprzez odpowiednie znoszenie barier pozataryfowych oraz poprzez podejmowanie środków na rzecz poprawy przejrzystości, przy uwzględnieniu pracy dokonanej w tej dziedzinie przez organizacje międzynarodowe.
   2.   Strony podejmują działania w celu prowadzenia polityki skierowanej na:

               a)

               wielostronną i dwustronną współpracę obejmującą sprawy odnoszące się do rozwoju handlu, stanowiące przedmiot wspólnego zainteresowania, w tym przyszłe procedury WTO. W tym celu współpracują one na poziomie międzynarodowym i dwustronnie w zakresie rozwiązywania problemów handlowych będących przedmiotem wspólnego zainteresowania;

               b)

               wspieranie wymiany informacji między podmiotami gospodarczymi i współpracy przemysłowej między przedsiębiorstwami w celu zróżnicowania i zwiększenia istniejących przepływów handlowych;

               c)

               badanie i zalecanie środków promocji handlu odpowiednich dla wspierania rozwoju handlu;

               d)

               ułatwianie współpracy między właściwymi władzami celnymi Wspólnoty Europejskiej, jej Państw Członkowskich i Korei;

               e)

               poprawę dostępu do rynku dla produktów przemysłowych, rolnych i rybołówstwa;

               f)

               poprawę dostępu do rynku dla usług, takich jak usługi finansowe i usługi telekomunikacyjne;

               g)

               wzmacnianie współpracy w dziedzinie norm i przepisów technicznych;

               h)

               skuteczną ochronę własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej;

               i)

               organizowanie wizyt handlowych i inwestycyjnych;

               j)

               organizowanie ogólnych i branżowych targów handlowych.

         3.   Strony wspierają uczciwą konkurencję w działalności gospodarczej poprzez pełne wprowadzanie w życie stosownych przepisów ustawowych i wykonawczych.
   4.   Zgodnie ze swymi zobowiązaniami wynikającymi z Porozumienia WTO w sprawie zamówień publicznych, Strony zapewniają udział w zamówieniach publicznych na zasadach niedyskryminacji i wzajemności.
   Będą one prowadziły dalej dyskusję mającą na celu dalsze wzajemne otwieranie swych odpowiednich rynków zamówień publicznych w innych sektorach, takich jak zamówienia publiczne telekomunikacyjne.
   Artykuł 6
   Rolnictwo i rybołówstwo
   1.   Strony postanawiają wspierać współpracę w obszarach rolnictwa i rybołówstwa, w tym ogrodnictwa i hodowli morskiej. Na podstawie dyskusji na temat stosowanej przez Strony polityki w zakresie rolnictwa i rybołówstwa, będą one badały:

               a)

               możliwości zwiększania handlu produktami rolnymi i produktami rybnymi;

               b)

               wpływ środków sanitarnych i fitosanitarnych na handel oraz środków odnoszących się do środowiska;

               c)

               związki między rolnictwem i środowiskiem obszarów wiejskich;

               d)

               wyniki badań w dziedzinie rolnictwa i rybołówstwa, w tym ogrodnictwa i hodowli morskiej.

         2.   Postanowienia ustępu 1 stosują się odpowiednio do produktów i usług przemysłu przetwórczego związanego z rolnictwem.
   3.   Strony zobowiązują do przestrzegania warunków Porozumienia WTO w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych i są gotowe podejmować konsultacje, na wniosek każdej z nich, w celu przedyskutowania propozycji drugiej Strony w sprawie stosowania i harmonizacji środków sanitarnych i fitosanitarnych, przy uwzględnieniu norm uzgodnionych w ramach innych organizacjach międzynarodowych, takich jak OIE, IPPC i Kodeks Żywnościowy.
   Artykuł 7
   Transport morski
   1.   Strony zobowiązują się dążyć do celu, jakim jest nieograniczony dostęp na zasadach handlowych do międzynarodowego rynku i ruchu morskiego oparty na uczciwej konkurencji, zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu.

               a)

               Powyższe postanowienie pozostaje bez uszczerbku dla praw i zobowiązań wynikających z Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Kodeksu Postępowania dla Konferencji Linii Żeglugowych odnoszących się do jednej lub drugiej Strony niniejszej Umowy. Linie żeglugowe nieobjęte konferencją będą miały prawo działania w konkurencji z liniami żeglugowymi konferencji, o ile będą przestrzegać zasad uczciwej konkurencji na zasadach handlowych.

               b)

               Strony potwierdzają swoje zaangażowanie w budowanie uczciwego i konkurencyjnego środowiska dla handlu suchymi i płynnymi towarami masowymi. Ze względu na to zaangażowanie, Republika Korei podejmie niezbędne działania w celu stopniowego wycofania istniejących rezerwacji ładunków wyznaczonych towarów masowych dla przewoźników pływających pod flagą koreańską w okresie przejściowym, który zakończy się dnia 31 grudnia 1998 roku.

         2.   Dążąc do osiągnięcia celu określonego w ustępie 1, Strony:

               a)

               wstrzymują się od wprowadzania klauzul o podziale ładunku w przyszłych umowach dwustronnych z państwami trzecimi dotyczących suchych i płynnych ładunków masowych oraz obsługi liniowej, z wyjątkiem przypadków gdy, w wyjątkowych okolicznościach, w odniesieniu do obsługi liniowej, przedsiębiorstwa żeglugowe jednej ze Stron niniejszej Umowy nie miałyby inaczej realnej możliwości uczestniczenia w handlu z danym państwem trzecim;

               b)

               wstrzymują się, od chwili wejścia w życie niniejszej Umowy, od stosowania środków administracyjnych, technicznych i legislacyjnych, które mogą powodować dyskryminację między ich własnymi obywatelami i przedsiębiorstwami a obywatelami i przedsiębiorstwami drugiej Strony w zakresie świadczenia usług w międzynarodowym transporcie morskim;

               c)

               przyznają statkom eksploatowanym przez obywateli i przedsiębiorstwa drugiej Strony nie mniej korzystne traktowanie, niż stosowane wobec ich własnych statków, w odniesieniu do dostępu do portów otwartych dla handlu międzynarodowego, korzystania z infrastruktury i morskich usług pomocniczych świadczonych przez porty, jak również w odniesieniu do należności i opłat, obsługi celnej, wyznaczania miejsca postoju dla statku w porcie i urządzeń do załadunku i wyładunku.

         3.   Do celów niniejszego artykułu dostęp do międzynarodowego rynku morskiego obejmuje, między innymi, prawo dla świadczących międzynarodowe usługi transportu morskiego każdej ze Stron do organizowania usług transportowych „od drzwi do drzwi”, obejmujących odcinek morski, i w tym celu do bezpośredniego zawierania umów z miejscowymi pomiotami świadczącymi usługi transportowe inne niż transport morski na terytorium drugiej Strony, bez uszczerbku dla stosowanych krajowych ograniczeń dotyczących przewozu rzeczy i osób tymi innymi środkami transportu.
   4.   Postanowienia niniejszego artykułu stosuje się do przedsiębiorstw Wspólnoty Europejskiej i przedsiębiorstw koreańskich. Z postanowienia niniejszego artykułu korzystają również przedsiębiorstwa żeglugowe utworzone poza Wspólnotą Europejską lub Republiką Korei i kontrolowane przez obywateli Państwa Członkowskiego lub Republiki Korei, jeżeli ich statki są zarejestrowane w tym Państwie Członkowskim lub w Republice Korei zgodnie z ich odpowiednim ustawodawstwem.
   5.   Sprawa prowadzenia we Wspólnocie Europejskiej i w Republice Korei działalności przez agencje żeglugowe jest odpowiednio przedmiotem szczególnych umów.
   Artykuł 8
   Przemysł stoczniowy
   1.   Strony postanawiają współpracować w dziedzinie przemysłu stoczniowego, mając na względzie promowanie uczciwych i konkurencyjnych warunków rynkowych, i odnotowują fakt istnienia poważnego strukturalnego braku równowagi między podażą i popytem oraz tendencji rynkowych, niekorzystnych dla światowego przemysłu stoczniowego. Z tego powodu Strony nie podejmują żadnych środków ani działań wspierających ich przemysł stoczniowy, które szkodziłyby konkurencji lub pozwalały ich przemysłowi stoczniowemu unikać przyszłych trudności, zgodnie z Porozumieniem OECD w sprawie przemysłu stoczniowego.
   2.   Strony postanawiają podejmować, na wniosek każdej ze Stron, konsultacje dotyczące wykonania Porozumienia OECD w sprawie przemysłu stoczniowego, prowadzić wymianę informacji na temat rozwoju światowego rynku statków i przemysłu stoczniowego oraz wszelkich innych problemów pojawiających się w tym sektorze.
   Za zgodą Stron, do udziału w takich konsultacjach mogą być zapraszani, jako obserwatorzy, przedstawiciele przemysłu stoczniowego.
   Artykuł 9
   Ochrona własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej
   1.   Strony zobowiązują się zapewniać odpowiednią i skuteczną ochronę praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, w tym skuteczne środki egzekwowania tych praw.
   2.   Strony postanawiają wprowadzić w życie Porozumienie WTO w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej najpóźniej do dnia 1 lipca 1996 r. (1)

   3.   Strony potwierdzają wagę, jaką przywiązują do zobowiązań zawartych w konwencjach wielostronnych o ochronie praw własności intelektualnej. Strony dołożą starań, aby przystąpić tak szybko, jak to będzie praktycznie możliwe, do konwencji wymienionych w załączniku, do których jeszcze nie przystąpiły.
   Artykuł 10
   Przepisy techniczne, normy i ocena zgodności
   1.   Bez uszczerbku dla swych zobowiązań międzynarodowych i w granicach swych kompetencji oraz zgodnie ze swoimi prawami Strony będą wspierały stosowanie norm uznanych na forum międzynarodowym i systemów oceny zgodności.
   W tym celu szczególna uwaga będzie poświęcona:

               a)

               wymianie informacji i ekspertów technicznych w dziedzinie normalizacji, akredytacji, metrologii i certyfikacji, jak również w odpowiednim przypadku, wspólnych badań;

               b)

               promocji wymiany i kontaktów między odpowiednimi organami i instytucjami;

               c)

               konsultacjom sektorowym;

               d)

               współpracy w zakresie działań dotyczących zarządzania jakością;

               e)

               wzmacnianiu współpracy w dziedzinie przepisów technicznych, w szczególności poprzez zawieranie umów o wzajemnym uznawaniu wyników oceny zgodności jako środka ułatwiania wymiany handlowej i unikania zakłóceń pogarszających warunki jej rozwoju;

               f)

               udziałowi i współpracy w ramach określonych umów międzynarodowych w celu popierania przyjmowania zharmonizowanych norm.

         2.   Strony zapewniają, aby działania związane z normami i oceną zgodności nie stwarzały zbędnych barier w handlu.
   Artykuł 11
   Konsultacje
   1.   Strony postanawiają wspierać wymianę informacji dotyczących środków handlowych.
   Każda ze Stron zobowiązuje się do informowania we właściwym czasie drugiej Strony o stosowaniu środków zmieniających cła przywozowe stosowane w ramach klauzuli największego uprzywilejowania, wywierających wpływ na wywóz drugiej Strony.
   Każda ze Stron może się zwrócić się z wnioskiem o konsultacje w sprawach środków handlowych. Jeżeli został złożony taki wniosek, konsultacje mają miejsce możliwie jak najwcześniej, w celu jak najszybszego osiągnięcia wspólnie przyjętego konstruktywnego rozwiązania.
   2.   Każda ze Stron zgadza się powiadamiać drugą Stronę o wszczynaniu procedur antydumpingowych wobec produktów drugiej Strony.
   Przy pełnym poszanowaniu dla postanowień Porozumienia WTO w sprawie środków antydumpingowych i antysubsydyjnych, Strony przychylnie rozważają i stwarzają odpowiednie warunki dla konsultacji dotyczących przedstawicielstw każdej ze Stron odnoszących się do procedur antydumpingowych i antysubsydyjnych.
   3.   Strony postanawiają o wzajemnym zasięganiu opinii w sprawach wszelkich sporów mogących wynikać z wprowadzenia w życie niniejszej Umowy. Jeżeli któraś ze Stron zwróci się z wnioskiem o konsultacje, odbędą się one możliwie najszybciej. Strona występująca z wnioskiem przekazuje drugiej Stronie wszelkie informacje niezbędne do szczegółowego zbadania sytuacji. W trakcie konsultacji będą podejmowane wysiłki w celu jak najszybszego rozwiązania tych sporów.
   4.   Postanowienia niniejszego artykułu w żaden sposób nie naruszają procedur wewnętrznych każdej ze Stron, dotyczących przyjmowania i modyfikowania środków handlowych lub mechanizmów powiadamiania, konsultowania i rozstrzygania sporów przewidzianych w Porozumieniach WTO.
   Artykuł 12
   Współpraca gospodarcza i przemysłowa
   1.   Strony wspierają współpracę gospodarczą i przemysłową w dziedzinach uważanych za odpowiednie, przy uwzględnieniu ich wspólnych interesów oraz, odpowiednio, ich celów i polityki gospodarczej.
   2.   Cele takiej współpracy obejmują w szczególności:

               —

               wspieranie wymiany informacji między podmiotami gospodarczymi, rozwój i poprawa istniejących sieci, przy zapewnieniu odpowiedniej ochrony danych osobowych,

               —

               zapewnianie wymiany informacji o zasadach i warunkach współpracy w dziedzinie usług, jak również infrastruktury informacyjnej,

               —

               wspieranie wzajemnie korzystnych inwestycji i stwarzanie klimatu sprzyjającego inwestowaniu,

               —

               poprawę otoczenia gospodarczego i klimatu dla działalności gospodarczej.

         3.   Jako środki prowadzące do osiągnięcia takiego celu, Strony wspierają między innymi:

               a)

               zróżnicowanie i wzmacnianie więzi gospodarczych między nimi;

               b)

               ustanawianie właściwych dla poszczególnych branż kanałów współpracy;

               c)

               wspieranie współpracy przemysłowej między przedsiębiorstwami, w szczególności między małymi i średnimi przedsiębiorstwami;

               d)

               wspieranie stałego rozwoju swoich gospodarek;

               e)

               zachęcanie do stosowania sposobów produkcji nieszkodzących środowisku;

               f)

               wspieranie przepływu inwestycji i technologii;

               g)

               zwiększanie wzajemnego zrozumienia i świadomości w odniesieniu do środowisk gospodarczych obu Stron.

         Artykuł 13
   Narkotyki i pranie pieniędzy
   1.   Strony współpracują w celu zwiększania skuteczności i efektywności polityki oraz środków skierowanych przeciwko nielegalnej produkcji, dostarczaniu oraz handlowi środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, w tym zapobiegania rozpowszechnianiu chemikaliów służących do ich produkcji oraz w celu wspierania zmniejszania popytu na narkotyki i zapobiegania jego wzrostowi. Współpraca w tej dziedzinie oparta jest na wzajemnych konsultacjach i ścisłej koordynacji między Stronami w zakresie celów i środków dotyczących różnych dziedzin związanych z narkotykami.
   2.   Strony zgadzają się co do konieczności podejmowania poważnych wysiłków i współpracy w celu uniemożliwienia wykorzystania ich systemów finansowych do prania dochodów pochodzących z działalności przestępczej, w szczególności z przestępstw związanych z narkotykami.
   Współpraca w tym zakresie ma na celu ustalenie właściwych norm w zakresie zwalczania prania pieniędzy, biorąc pod uwagę te przyjęte w tym obszarze na forum międzynarodowym, w szczególności przez Grupę Roboczą do Spraw Finansowych (FATF).
   Artykuł 14
   Współpraca w dziedzinie nauki i technologii
   1.   Zgodnie ze swoim wspólnym interesem i celami swojej polityki w zakresie nauki, Strony zobowiązują się do wspierania współpracy w zakresie nauki i technologii. W tym celu Strony dołożą wszelkich starań mających na celu zachęcanie do:

               —

               wymiany informacji i know-how w dziedzinie nauki i technologii,

               —

               prowadzenia dialogu na temat opracowywania i realizacji odpowiedniej polityki w zakresie badań i rozwoju technologicznego,

               —

               współpracy w dziedzinie technologii informacyjnej, jak również technologii i przemysłu mających wpływ na współdziałanie skierowane na tworzenie globalnego społeczeństwa informacyjnego,

               —

               współpracy w dziedzinach energii i ochrony środowiska,

               —

               współpracy w sektorach nauki i technologii stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania.

         2.   Aby osiągnąć cele swojej polityki Strony będą dążyć do:

               —

               wymiany informacji na temat projektów badawczych w dziedzinie energii, ochrony środowiska, telekomunikacji i technologii informacyjnej oraz branży technologii informacyjnej,

               —

               dalszego kształcenia naukowców przy zastosowaniu odpowiednich środków,

               —

               wspierania transferu technologii na zasadzie obopólnych korzyści,

               —

               wspólnego organizowania seminariów z udziałem naukowców wyższego szczebla z obydwu stron, oraz

               —

               wspierania prowadzenia badań przez naukowców obydwu Stron w dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.

         3.   Strony uzgadniają, że wszelka współpraca i wspólne działania w dziedzinach nauki i technologii będą miały miejsce na zasadzie wzajemności.
   Strony postanawiają skutecznie chronić informacje i własność intelektualną wynikającą ze współpracy przed wszelkimi nadużyciami lub nieupoważnionym wykorzystaniem przez innych niż ich uprawnieni właściciele.
   W przypadku udziału instytucji, organów i przedsiębiorstw jednej ze Stron w określonych programach badań i rozwoju technologicznego drugiej Strony, takich jak te określone w ogólnym programie ramowym Wspólnoty Europejskiej, udział ten oraz upowszechnianie i wykorzystywanie wiedzy uzyskanej w ich rezultacie ma miejsce zgodnie z ogólnymi zasadami ustanowionymi przez tę Stronę.
   4.   Priorytety w zakresie współpracy są ustalane w drodze konsultacji między Stronami. Z zastrzeżeniem poprzedniego ustępu, wspierany jest udział instytucji, organów i przedsiębiorstw sektora prywatnego w działaniach prowadzonych w ramach współpracy i poszczególnych projektów badawczych stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania.
   Artykuł 15
   Współpraca w sprawach dotyczących środowiska
   Strony ustanawiają stosunki w zakresie współpracy, dążąc do ochrony i zachowania środowiska. Będzie miało to miejsce poprzez:

               —

               wymianę informacji o polityce dotyczącej środowiska i jej wprowadzaniu w życie między odpowiednimi urzędnikami Komisji Europejskiej i odpowiednimi organami Republiki Korei,

               —

               wymianę informacji o technologiach przyjaznych dla środowiska,

               —

               wymianę personelu,

               —

               wspieranie współpracy w sprawach dotyczących środowiska, które zostały przedyskutowane na forum międzynarodowym, z udziałem Wspólnoty Europejskiej i Republiki Korei, w szczególności w ramach Komisji ONZ do spraw stałego rozwoju i na innych gremiach, na których dyskutowane są międzynarodowe konwencje dotyczące środowiska,

               —

               dyskusję w sprawie praktyk sprzyjających stałemu rozwojowi, w szczególności współpracy w zakresie wykonania Agendy 21 i innych działań podejmowanych w wyniku Konferencji ONZ w sprawie środowiska i rozwoju (UNCED),

               —

               współpracę w zakresie wspólnych projektów dotyczących środowiska.

         Artykuł 16
   Energia
   Strony uznają znaczenie sektora energetycznego dla rozwoju gospodarczego i społecznego oraz wyrażają wolę, w ramach swych odpowiednich uprawnień, wspierania współpracy w tej dziedzinie. Cele takiej współpracy obejmują:

               —

               wspieranie stosowania zasad gospodarki rynkowej przy ustalaniu cen konsumpcyjnych zgodnie z zasadami rynkowymi,

               —

               zróżnicowanie źródeł zaopatrzenia w energię,

               —

               rozwijanie nowych i odnawialnych źródeł energii,

               —

               osiąganie racjonalnego wykorzystywania energii, w szczególności poprzez promocję właściwego zarządzania popytem, oraz

               —

               sprzyjanie najlepszym możliwym warunkom transferu technologii w interesie efektywnego wykorzystania energii.

         W tym celu, Strony postanawiają wspierać prowadzenie wspólnych studiów i badań, jak również kontakty między tymi, którzy są odpowiedzialni za planowanie energetyczne.
   Artykuł 17
   Współpraca w dziedzinie kultury, informacji i komunikacji
   Strony zobowiązują się do ustanowienia współpracy w dziedzinach informacji i komunikacji w celu wspierania lepszego wzajemnego zrozumienia, uwzględniając kulturowy wymiar stosunków między nimi.
   Środki te przyjmują formę w szczególności:

               —

               wymiany informacji we sprawach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania dotyczących kultury i informacji,

               —

               organizowania imprez kulturalnych,

               —

               wymiany kulturalnej, oraz

               —

               wymiany akademickiej.

         Artykuł 18
   Współpraca na rzecz rozwoju państw trzecich
   Strony postanawiają wymieniać informacje w sprawie swojej polityki dotyczącej pomocy na rzecz rozwoju w celu ustanowienia regularnego dialogu w zakresie celów takiej polityki i w zakresie ich odpowiednich programów pomocy na rzecz rozwoju w państwach trzecich. Będą one badały, do jakiego stopnia możliwa jest bardziej wszechstronna współpraca, zgodnie z ich odpowiednim ustawodawstwem i warunkami stosowanymi przy realizacji tych programów.
   Artykuł 19
   Wspólny Komitet
   1.   Na mocy niniejszej Umowy Strony ustanawiają Wspólny Komitet składający się z przedstawicieli członków Rady Unii Europejskiej i przedstawicieli Komisji Europejskiej, z jednej strony, oraz przedstawicieli Republiki Korei, z drugiej strony. Komitet prowadzi konsultacje w celu ułatwiania wykonania niniejszej Umowy i realizacji jej ogólnych celów.
   2.   Wspólny Komitet:

               —

               zapewnia właściwe funkcjonowanie Umowy,

               —

               prowadzi badania nad rozwojem handlu i współpracy między obydwiema Stronami,

               —

               poszukuje właściwych metod mających na celu zapobieganie problemom, jakie mogą powstać w obszarach objętych Umową,

               —

               poszukują sposobów rozwoju i zróżnicowania handlu,

               —

               wymienia opinie i kieruje sugestie w każdej sprawie będącej przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczącej handlu i współpracy, włącznie z przyszłymi działaniami i zasobami dostępnymi do celów ich prowadzenia,

               —

               formułuje zalecenia odpowiednie do promowania rozszerzania handlu i współpracy, uwzględniając potrzebę koordynowania proponowanych środków.

         3.   Wspólny Komitet zbiera się, w trybie zwykłym, raz do roku, na przemian w Brukseli i w Seulu. Posiedzenia nadzwyczajne Komitetu są zwoływane na wniosek którejkolwiek ze Stron. Wspólnemu Komitetowi przewodniczy przemiennie każda ze Stron.
   4.   Wspólny Komitet może ustanawiać wyspecjalizowane podkomitety pomagające mu w wykonywaniu jego zadań. Podkomitety te składają Wspólnemu Komitetowi, na każdym z jego posiedzeń, szczegółowe sprawozdania ze swych działań.
   Artykuł 20
   Definicja
   Do celów niniejszej Umowy, określenie „Strony” oznacza Wspólnotę Europejską lub jej Państwa Członkowskie, albo Wspólnotę Europejską i jej Państwa Członkowskie, zgodnie z ich odpowiednimi kompetencjami, z jednej strony oraz Republikę Korei, z drugiej strony.
   Artykuł 21
   Wejście w życie i okres obowiązywania
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony notyfikowały sobie nawzajem zakończenie procedur prawnych niezbędnych w tym celu.
   2.   Niniejsza Umowa zostaje zawarta na okres pięciu lat. Będzie ona corocznie w sposób dorozumiany odnawiana, chyba że jedna ze Stron wypowie ją na piśmie na sześć miesięcy przed terminem jej wygaśnięcia.
   Artykuł 22
   Notyfikacje
   Notyfikacje, dokonywane zgodnie z artykułem 21, są dokonywane odpowiednio do Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej i Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Korei.
   Artykuł 23
   Niewykonanie niniejszej Umowy
   Jeżeli jedna ze Stron uważa, że druga Strona nie wypełniła zobowiązania, jakie nakłada na nią niniejsza Umowa, może ona podjąć odpowiednie środki. Przed podjęciem tych środków Strona ta, z wyjątkiem szczególnie nagłych okoliczności, przedstawia drugiej Stronie wszystkie istotne informacje potrzebne do dokładnego zbadania sytuacji, w celu znalezienia rozwiązania, które Strony mogą zaakceptować. Podczas wyboru środków pierwszeństwo należy przyznać tym, które w najmniejszym stopniu zakłócają funkcjonowanie niniejszej Umowy. Środki te są niezwłocznie notyfikowane drugiej Stronie i są przedmiotem konsultacji na wniosek każdej ze Stron.
   Artykuł 24
   Możliwość rozszerzenia w przyszłości
   Strony mogą, za obopólną zgodą, rozszerzyć zakres niniejszej Umowy w celu podniesienia poziomu współpracy i uzupełnić ją w drodze porozumień dotyczących określonych sektorów lub działań.
   W odniesieniu do wykonania niniejszej Umowy, każda ze Stron może, uwzględniając doświadczenia zebrane podczas jej stosowania, przekazywać sugestie dotyczące rozszerzenia zakresu współpracy.
   Artykuł 25
   Deklaracje i Załącznik
   Wspólne deklaracje i załącznik do niniejszej Umowy stanowią integralną część niniejszej Umowy.
   Artykuł 26
   Terytorialny zakres stosowania
   Niniejszą Umowę stosuje się, z jednej strony, do terytoriów, na których zastosowanie ma Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, na warunkach ustanowionych w tym Traktacie oraz, z drugiej strony, do terytorium Republiki Korei.
   Artykuł 27
   Teksty autentyczne
   Niniejsza Umowa została sporządzona w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, duńskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, koreańskim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim, szwedzkim, włoskim i przy czym każdy z tekstów jest na równi autentyczny.

      EN FE DE LO CUAL, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Acuerdo marco.
      TIL BEKRÆFTELSE HERAF har undertegnede befuldmægtigede underskrevet denne rammeaftale.
      ZU URKUND DESSEN haben die unterzeichneten Bevollmächtigten ihre Unterschriften unter dieses Rahmenabkommen gesetzt.
      ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογράφοντες πληρεξούσιοι έθεσαν την υπογραφή τους κάτω από την παρούσα συμφωνία-πλαίσιο.
      IN WITNESS WHEREOF the undersigned Plenipotentiaries have signed this Framework Agreement.
      EN FOI DE QUOI, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas du présent accord-cadre.
      IN FEDE DI CHE, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente accordo quadro.
      TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder deze kaderovereenkomst hebben gesteld.
      EM FÉ DO QUE, os plenipotenciários abaixo assinados apuseram as suas assinaturas no final do presente acordo-quadro.
      TÄMÄN VAKUUDEKSI jäljempänä mainitut allekirjoittaneet täysivaltaiset edustajat ovat allekirjoittaneet tämän puitesopimuksen.
      TILL BEVIS härpĺ har undertecknade befullmäktigade ombud undertecknat detta ramavtal.

      Hecho en Luxemburgo, el veintiocho de octubre de mil novecientos noventa y seis.
      Udfærdiget i Luxembourg den otteogtyvende oktober nitten hundrede og seksoghalvfems.
      Geschehen zu Luxemburg am achtundzwanzigsten Oktober neunzehnhundertsechsundneunzig.
      Έγινε στο Λουξεμβούργο, οης είκοσι οκτώ Οκτωβρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα έξι.
      Done at Luxembourg on the twenty-eighth day of October in the year one thousand nine hundred and ninety-six.
      Fait à Luxembourg, le vingt-huit octobre mil neuf cent quatre-vingt-seize.
      Fatto a Lussemburgo, addì ventotto ottobre millenovecentonovantasei.
      Gedaan te Luxemburg, de achtentwintigste oktober negentienhonderd zesennegentig.
      Feito no Luxemburgo, em vinte e oito de Outubro de mil novecentos e noventa e seis.
      Tehty Luxemburgissa kahdentenakymmenentenäkahdeksantena päivänä lokakuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäkuusi.
      Som skedde i Luxemburg den tjugoåttonde oktober nittonhundranittiosex.

         POUR LE ROYAUME DE BELGIQUE
         VOOR HET KONINKRIJK BELGIË
         FÜR DAS KÖNIGREICH BELGIEN

         Cette signature engage également la Communauté française, la Communauté flamande, la Communauté germanophone, la Région wallonne, la Région flamande et la Région de Bruxelles-Capitale.
         Deze handtekening verbindt eveneens de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschap, de Duitstalige Gemeenschap, het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brussels Hoofdstedelijke Gewest.
         Diese Unterschrift verbindet zugleich die Deutschsprachige Gemeinschaft, die Flämische Gemeinschaft, die Wallonische Region, die Flämische Region und die Region Brüssel-Hauptstadt.
         FOR KONGERIGET DANMARK

         FÜR DIE BUNDESREPUBLIK DEUTSCHLAND

         ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

         POR EL REINO DE ESPAÑA

         POUR LA RÉPUBLIQUE FRANÇAISE

         THAR CEANN NA hÉIREANN
         FOR IRELAND

         PER LA REPUBBLICA ITALIANA

         POUR LE GRAND-DUCHÉ DE LUXEMBOURG

         VOOR HET KONINKRIJK DER NEDERLANDEN

         FÜR DIE REPUBLIK ÖSTERREICH

         PELA REPÚBLICA PORTUGUESA

         SUOMEN TASAVALLAN PUOLESTA
         FÖR REPUBLIKEN FINLAND

         FÖR KONUNGARIKET SVERIGE

         FOR THE UNITED KINGDOM OF GREAT BRITAIN AND NORTHERN IRELAND

         POR LA COMUNIDAD EUROPEA
         FOR DET EUROPÆISKE FÆLLESSKAB
         FÜR DIE EUROPÄISCHE GEMEINSCHAFT
         ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
         FOR THE EUROPEAN COMMUNITY
         POUR LA COMMUNAUTÉ EUROPÉENNE
         PER LA COMUNITÀ EUROPEA
         VOOR DE EUROPESE GEMEENSCHAP
         PELA COMUNIDADE EUROPEIA
         EUROOPAN YHTEISÖN PUOLESTA
         FÖR EUROPEISKA GEMENSKAPEN

      (1)  W przypadku Republiki Korei, z wyjątkiem Prawa o zarządzaniu środkami agrochemicznymi, które wchodzi w życie dnia 1 stycznia 1997 roku i Prawa o sektorze sadzonek (i Prawa o ochronie oznaczeń geograficznych) do dnia 1 lipca 1998 roku z zastrzeżeniem jej procedury legislacyjnej.


title: 2010/299/: Decyzja Komisji z dnia 21 maja 2010 r. uchylająca decyzję 2002/627/WE ustanawiającą Europejski Organ Nadzoru Sieci i Usług Łączności Elektronicznej  (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               26.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 127/18

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 21 maja 2010 r.
   uchylająca decyzję 2002/627/WE ustanawiającą Europejski Organ Nadzoru Sieci i Usług Łączności Elektronicznej
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2010/299/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W związku z ustanowieniem w 2002 r. ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej zgodnie z dyrektywą 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywą ramową) (1), dyrektywą 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywą o dostępie) (2), dyrektywą 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywą o zezwoleniach) (3) oraz dyrektywą 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywą o usłudze powszechnej) (4) Komisja przyjęła decyzję 2002/627/WE (5) ustanawiającą grupę doradczą niezależnych krajowych organów ds. sieci i usług łączności elektronicznej, zwaną Europejskim Organem Nadzoru Sieci i Usług Łączności Elektronicznej (ERG).

               (2)

               Dzięki ułatwianiu współpracy między krajowymi organami regulacyjnymi oraz między tymi organami a Komisją, a także pośrednictwu w doradztwie i wspomaganiu Komisji w dziedzinie łączności elektronicznej grupa ERG wniosła ważny wkład w spójne działania regulacyjne.

               (3)

               Ramy regulacyjne sieci i usług łączności elektronicznej z 2002 r. zmieniono dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/140/WE (6) oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE (7) i uzupełniono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1211/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. ustanawiającym Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Urząd (8).

               (4)

               Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1211/2009 rolę, którą wcześniej pełniła grupa ERG, wzmocniono i bardziej wyeksponowano w zmienionych ramach – poprzez ustanowienie BEREC i większy jego udział w rozwoju polityki regulacyjnej, jak również w mechanizmach mających zapewnić spójne stosowanie przepisów we wszystkich państwach członkowskich. W szczególności zgodnie ze wspomnianym rozporządzeniem BEREC powinien zastąpić ERG i funkcjonować jako wyłączne forum współpracy krajowych organów regulacyjnych między sobą i z Komisją w ramach pełnego zakresu wykonywanych przez nie zadań, zgodnie z ramami regulacyjnymi UE.

               (5)

               Należy zatem uchylić decyzję 2002/627/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Z dniem 1 czerwca 2010 r. decyzja 2002/627/WE traci moc.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 maja 2010 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 7.

      (3)  Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 21.

      (4)  Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 51.

      (5)  Dz.U. L 200 z 30.7.2002, s. 38.

      (6)  Dz.U. L 337 z 18.12.2009, s. 37.

      (7)  Dz.U. L 337 z 18.12.2009, s. 11.

      (8)  Dz.U. L 337 z 18.12.2009, s. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 19 marca 1998 r. w sprawie podziału kosztów przygotowania matryc ujednoliconego wzoru dokumentu pobytowego

text:
Ważna informacja prawna

|

31998D0243

Dziennik Urzędowy L 099 , 31/03/1998 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 19 marca 1998 r.w sprawie podziału kosztów przygotowania matryc ujednoliconego wzoru dokumentu pobytowego(98/243/WSiSW)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. K.8 ust. 2 akapit drugi tiret drugie,uwzględniając wspólne działanie z dnia 16 grudnia 1996 r., przyjęte przez Radę na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, dotyczące ujednoliconego wzoru dokumentu pobytowego [1], w szczególności jego art. 2 ust. 1,a także mając na uwadze, co następuje:przyjęcie przez Radę specyfikacji technicznej określonej w art. 2 ust. 1 wymienionego wspólnego działania pociąga za sobą przygotowanie matryc ujednoliconego wzoru dokumentów pobytowych;Królestwo Niderlandów zadeklarowało wolę przygotowania matryc w imieniu Państw Członkowskich;koszty przygotowania matryc poniesione przez Królestwo Niderlandów muszą zostać podzielone pomiędzy Państwa Członkowskie,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym upoważnia się Królestwo Niderlandów do przygotowania w imieniu Państw Członkowskich matryc ujednoliconego wzoru dokumentów pobytowych.Artykuł 2Łączny koszt przygotowania matryc ujednoliconego wzoru dokumentów pobytowych, który wyniesie do 124667 ECU, zostanie sfinansowany z wkładów Państw Członkowskich. Udział finansowy każdego Państwa Członkowskiego wyliczony jest jako stosunek produktu narodowego brutto tego państwa do sumy produktów narodowych brutto Państw Członkowskich; wkład ten jest również podstawą finansowania budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich w 1997 r. [2]. Pojęcie "produkt narodowy brutto" w rozumieniu niniejszego artykułu jest określone przez dyrektywę Rady 89/130/EWG, Euratom z dnia 13 lutego 1989 r. w sprawie harmonizacji obliczania produktu narodowego brutto w cenach rynkowych [3].Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 marca 1998 r.W imieniu RadyJ. StrawPrzewodniczący[1] Dz.U. L 7 z 10.1.1997, str. 1.[2] Dz.U. L 44 z 14.2.1997, str. 127.[3] Dz.U. L 49 z 21.2.1989, str. 26.--------------------------------------------------


title: 2009/3/WE: Decyzja Komisji z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiająca wspólnotowe rezerwy szczepionek przeciw afrykańskiemu pomorowi koni

text:
               6.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 2/9

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 18 grudnia 2008 r.
   ustanawiająca wspólnotowe rezerwy szczepionek przeciw afrykańskiemu pomorowi koni
   (2009/3/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 6 ust. 2 i art. 8,
   uwzględniając dyrektywę Rady 92/35/EWG z dnia 29 kwietnia 1992 r. ustanawiającą zasady kontroli i środki zwalczania afrykańskiego pomoru koni (2), w szczególności jej art. 12,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Afrykański pomór koni jest przenoszoną przez stawonogi chorobą zwierząt z rodziny koniowatych, która występuje głównie w Afryce subsaharyjskiej. Sporadycznie choroba ta rozprzestrzeniała się poza obszar Afryki, aż do Indii, a także na obszar Afryki Północnej, Półwyspu Iberyjskiego oraz pomiędzy nie. Chorobę wywołuje Orbivirus podobny do wirusa powodującego chorobę niebieskiego języka. W przeciwieństwie jednak do występującej u owiec i bydła choroby niebieskiego języka afrykański pomór koni niemal we wszystkich przypadkach jest dla koni śmiertelny.

               (2)

               Poprzez neutralizację wirusa zidentyfikowano dziewięć odmiennych antygenowo serotypów wirusa afrykańskiego pomoru koni, przy czym zaobserwowano pewne reakcje krzyżowe między serotypami 1 i 2, 3 i 7, 5 i 8 oraz 6 i 9, które wykorzystuje się w produkcji szczepionek.

               (3)

               Stałe krążenie wirusa choroby niebieskiego języka na terytorium niektórych państw członkowskich w dostatecznym stopniu dowodzi prawie nieprzerwanej obecności potencjalnych wektorów w dotkniętych obszarach. Wirus afrykańskiego pomoru koni i wirus choroby niebieskiego języka przenoszone są przez ten sam wektor, Culicoides, przez co ryzyka wprowadzenia wirusa na obszar państw członkowskich nie można uznać za nieistotne. Dotknięte chorobą niebieskiego języka regiony Wspólnoty stanowią zarazem bardzo ważny teren hodowli cennych populacji koni, są więc szczególnie zagrożone afrykańskim pomorem koni.

               (4)

               W art. 6 ust. 1 lit. d) dyrektywy 92/35/EWG przewidziano wczesne zastosowanie szczepionek w przypadku pojawienia się ogniska afrykańskiego pomoru koni. Zgodnie z art. 9 ust. 2 tej dyrektywy Komisja może podjąć decyzję o przeprowadzeniu systematycznego szczepienia zwierząt z rodziny koniowatych przeciwko afrykańskiemu pomorowi koni, natomiast obecnie żadna szczepionka przeciw afrykańskiemu pomorowi koni nie jest wytwarzana przez przemysł farmaceutyczny państw członkowskich ani zarejestrowana w Europie przez jakiegokolwiek producenta międzynarodowego.

               (5)

               Przy znacznym wsparciu Wspólnoty udzielonym Hiszpanii, Portugalii, a później także Maroku, ogniska, jakie pojawiły się w latach 1987–1991 w tamtejszym ekosystemie zostały zlikwidowane, a od 1993 r. wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej spełniają warunki kraju wolnego od afrykańskiego pomoru koni zgodnie z kryteriami ustanowionymi w prawodawstwie wspólnotowym.

               (6)

               W rozdziale 12.1 Kodeksu zdrowia zwierząt lądowych („Kodeks”) Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) (3) określono między innymi normy przemieszczania poddanych szczepieniu oraz seropozytywnych zwierząt z rodziny koniowatych, a także wytyczne, zgodnie z którymi należy postępować w celu zachowania lub odzyskania statusu obszaru wolnego od choroby po pojawieniu się jej ogniska.

               (7)

               Wobec braku monografii szczegółowej szczepionek przeciw afrykańskiemu pomorowi koni w Europejskiej Farmakopei, zamieszczony w rozdziale 2.5.1 Podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych (4) opis szczepionki produkcji Onderstepoort Biological Products Ltd (OBP) z Republiki Południowej Afryki stanowi jedyną dostępną i autentyczną normę w zakresie żywych atenuowanych szczepionek przeciw afrykańskiemu pomorowi koni.

               (8)

               W świetle doświadczeń ze szczepieniami przeciw chorobie niebieskiego języka w państwach członkowskich, aby zapobiec wprowadzeniu do ekosystemu niewykrytych wcześniej serotypów, konieczne jest ustanowienie środków umożliwiających użycie w sytuacji zagrożenia szczepionek pojedynczych, zawierających wyłącznie serotyp już występujący bądź bezpośrednio zagrażający danemu regionowi. OBP dysponuje technologią produkcji odpowiednich atenuowanych szczepionek pojedynczych z siedmiu serotypów obecnych w produkowanych w sposób rutynowy żywych atenuowanych szczepionkach trój- i czterowalentnych, do późniejszego stosowania łącznego na obszarach endemicznych, skutecznych wobec wszystkich dziewięciu serotypów wirusa afrykańskiego pomoru koni.

               (9)

               OBP jest zatem jedynym potencjalnym kontrahentem posiadającym wymagane zdolności w zakresie dostarczenia spełniających międzynarodowo uznawane standardy skutecznych szczepionek przeciw afrykańskiemu pomorowi koni, w rozumieniu art. 123 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5).

               (10)

               Podręcznik OIE podaje wydłużony okres stabilności w przypadku przechowywania liofilizowanej szczepionki przy temperaturze 4–8 °C, natomiast okres trwałości według gwarancji handlowej wynosi dwa lata. W związku z tym należy podjąć decyzję o odnowieniu zapasów szczepionek w odpowiednim czasie przed upływem okresu trwałości, biorąc także pod uwagę sytuację epidemiologiczną oraz ewentualne opracowanie nowych szczepionek.

               (11)

               W oparciu o doświadczenia z innymi wspólnotowymi rezerwami szczepionek oraz zważywszy na to, że w przypadku afrykańskiego pomoru koni pełny cykl szczepienia podstawowego obejmuje podanie pierwszej dawki szczepionki, a następnie dawki przypominającej, łączna liczba 100 000 dawek każdego z siedmiu atenuowanych serotypów byłaby wystarczająca do podjęcia pierwszej interwencji w sytuacji zagrożenia.

               (12)

               W celu ochrony podatnych zwierząt z rodziny koniowatych właściwe jest zatem utworzenie wspólnotowych rezerw szczepionek przeciw afrykańskiemu pomorowi koni oraz udostępnienie ich do użycia w sytuacji zagrożenia w państwach członkowskich lub w istotnych epidemiologicznie sąsiednich krajach trzecich, które stanowią dla nich szczególne ryzyko pod względem afrykańskiego pomoru koni.

               (13)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Wspólnota dokona uzgodnień dotyczących zakupu, do użycia w sytuacji zagrożenia, 100 000 dawek liofilizowanych żywych atenuowanych szczepionek pojedynczych przeciw afrykańskiemu pomorowi koni, łącznie z niezbędnymi rozcieńczalnikami, o każdym z serotypów 1, 2, 3, 4, 6, 7 i 8.
   2.   Uzgodnienia, o których mowa w ust. 1, obejmują dostawę i przechowywanie łącznie 700 000 dawek szczepionek liofilizowanych oraz bezzwłoczne dostarczenie określonych szczepionek do miejsca w Unii Europejskiej lub w jej istotnym epidemiologicznie bezpośrednim sąsiedztwie, wskazanego przez Komisję w przypadku zagrożenia.
   Artykuł 2
   Maksymalny koszt środków określonych w art. 1 wynosi 500 000 EUR na okres dwóch lat.
   Artykuł 3
   Dążąc do realizacji celów art. 1 i 2, Komisja zawiera na lata 2009–2010 z Onderstepoort Biological Products Ltd (OBP) z Republiki Południowej Afryki umowę na dostawy dotyczącą:

               —

               dostawy i przechowywania szczepionek określonych w art. 1 ust. 1,

               —

               dostarczenia szczepionek wraz z rozcieńczalnikami zgodnie z art. 1 ust. 2 oraz

               —

               szczegółowych warunków unieszkodliwiania szczepionek po upływie ich okresu trwałości.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2008 r.

            W imieniu Komisji

         Androulla VASSILIOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 19.

      (2)  Dz.U. L 157 z 10.6.1992, s. 19.

      (3)  http://www.oie.int/eng/normes/mcode/en_chapitre_1.12.1.htm

      (4)  http://www.oie.int/eng/normes/mmanual/2008/pdf/2.05.01_AHS.pdf

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.


title: 2010/158/: Decyzja Komisji z dnia 16 marca 2010 r. dotycząca niektórych tymczasowych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u drobiu w Rumunii (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1862) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               17.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 67/10

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 16 marca 2010 r.
   dotycząca niektórych tymczasowych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u drobiu w Rumunii
   (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1862)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2010/158/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 3,
   uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 3,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym i zmieniające dyrektywę Rady 92/65/EWG (3), w szczególności jego art. 18 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Grypa ptaków jest zakaźną chorobą wirusową ptaków, w tym drobiu. Zakażenie drobiu wirusem grypy ptaków powoduje rozwój jednej z dwóch postaci tej choroby, różniącej się zjadliwością. Postać o niskiej zjadliwości wywołuje zwykle jedynie łagodne objawy, natomiast postać o wysokiej zjadliwości jest przyczyną bardzo wysokiej śmiertelności u większości gatunków drobiu. Choroba ta może mieć bardzo poważny wpływ na rentowność gospodarstw drobiarskich.

               (2)

               Grypa ptaków jest najczęściej spotykana u ptactwa, jednak w niektórych warunkach zakażenie może także wystąpić u ludzi, chociaż ryzyko takiego zakażenia jest zwykle bardzo niskie.

               (3)

               W przypadku wystąpienia grypy ptaków istnieje ryzyko, że czynnik chorobotwórczy rozprzestrzeni się na inne gospodarstwa drobiarskie i na dzikie ptactwo. W rezultacie, w wyniku handlu żywym ptactwem lub jego produktami, a także w wyniku migracji dzikiego ptactwa, może rozprzestrzenić się z jednego państwa członkowskiego na inne i na państwa trzecie.

               (4)

               Dyrektywa 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków (4) ustanawia środki kontroli grypy ptaków, zarówno postaci o niskiej zjadliwości, jak i postaci o wysokiej zjadliwości. Art. 16 tej dyrektywy nakazuje ustanowienie obszarów zapowietrzonych, obszarów zagrożonych i obszarów buforowych w przypadku wystąpienia wysoce zjadliwej grypy ptaków.

               (5)

               Decyzja Komisji 2006/415/WE z dnia 14 czerwca 2006 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 u drobiu we Wspólnocie (5) określa dodatkowe środki ochronne, które należy stosować w państwie członkowskim dotkniętym wirusem wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się tej choroby, uwzględniając specyficzną epidemiologię tego konkretnego szczepu wirusa.

               (6)

               Art. 4 decyzji 2006/415/WE nakłada na państwa członkowskie, w następstwie podejrzenia lub potwierdzenia ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1, obowiązek natychmiastowego określenia obszaru wysokiego ryzyka, obejmującego obszar zapowietrzony i obszar zagrożony (obszar A) oraz obszaru niskiego ryzyka, oddzielającego obszar A od tych części państwa członkowskiego, które są wolne od choroby (obszar B). Obszary te wymienione są w załączniku do niniejszej decyzji.

               (7)

               Rumunia powiadomiła Komisję o potwierdzeniu wystąpienia na swoim terytorium ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1 i wprowadziła stosowne środki przewidziane w decyzji 2006/415/WE, łącznie z określeniem obszarów A i B.

               (8)

               Komisja we współpracy z Rumunią zbadała te środki ochronne i z zadowoleniem stwierdziła, że granice obszarów A i B wyznaczone przez właściwy organ w tym państwie członkowskim znajdują się w wystarczającej odległości od faktycznego miejsca wystąpienia potwierdzonego ogniska choroby.

               (9)

               W celu zapobieżenia niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii, a także w celu uniknięcia przyjęcia nieuzasadnionych barier w handlu przez państwa trzecie, konieczne jest natychmiastowe ustanowienie wykazu obszarów A i B w Rumunii na poziomie Unii.

               (10)

               Zgodnie z powyższym, w oczekiwaniu na posiedzenie Stałego Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, należy w niniejszej decyzji określić obszary A i B w Rumunii, w których zastosowanie mają środki ochronne ustanowione w decyzji 2006/415/WE, a także ustalić okres stosowania tak ustanowionych środków.

               (11)

               Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt dokona przeglądu niniejszej decyzji na swoim następnym posiedzeniu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejsza decyzja określa obszary, w których zastosowanie mają tymczasowe środki ochronne ustanowione w decyzji 2006/415/WE, a także okres stosowania tak ustanowionych środków.
   Artykuł 2
   1.   Obszar wymieniony w części A załącznika do niniejszej decyzji uważany jest za obszar wysokiego ryzyka (obszar A), zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji 2006/415/WE.
   2.   Obszar wymieniony w części B załącznika do niniejszej decyzji uważany jest za obszar niskiego ryzyka (obszar B), zgodnie z art. 3 ust. 2 decyzji 2006/415/WE.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja obowiązuje do dnia 17 kwietnia 2010 r.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 marca 2010 r.

            W imieniu Komisji

         John DALLI

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

      (2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

      (3)  Dz.U. L 146 z 13.6.2003, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16.

      (5)  Dz.U. L 164 z 16.6.2006, s. 51.

      ZAŁĄCZNIK

         CZĘŚĆ A

      Obszar A, określony zgodnie z art. 2 ust. 1:

                  Kod ISO państwa

                  Państwo członkowskie

                  Obszar A

                  Data obowiązywania

                  Kod

                  Nazwa

                  RO

                  Rumunia

                  00038

                  Obszar obejmujący:

                  17.4.2010

                  Obszar zapowietrzony:
                  Letea

                  Obszar zagrożony:

                              C.A. Rosetti

                              Sfiștofca

                              Cardon

         CZĘŚĆ B

      Obszar B, określony zgodnie z art. 2 ust. 2:

                  Kod ISO państwa

                  Państwo członkowskie

                  Obszar B

                  Data obowiązywania

                  Kod

                  Nazwa

                  RO

                  Rumunia

                  00038

                  Obszary okręgu Tulcza, inne niż wskazane w obszarze A

                  17.4.2010


title: 2012/583/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/228

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2010
   (2012/583/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 460/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (3), w szczególności jego art. 17,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0136/2012),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2010;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 15.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 77 z 13.3.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Rady z dnia 10 października 1994 r. w sprawie wspólnego stanowiska, określonego na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej, dotyczącego ograniczenia stosunków gospodarczych i finansowych z tymi częściami terytorium Republiki Bośni i Hercegowiny, które znajdują się pod kontrolą sił Serbów bośniackich

text:
Ważna informacja prawna

|

31994D0672

Dziennik Urzędowy L 266 , 15/10/1994 P. 0010 - 0010 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 18 Tom 1 P. 0006  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 18 Tom 1 P. 0006

		Decyzja Radyz dnia 10 października 1994 r.w sprawie wspólnego stanowiska, określonego na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej, dotyczącego ograniczenia stosunków gospodarczych i finansowych z tymi częściami terytorium Republiki Bośni i Hercegowiny, które znajdują się pod kontrolą sił Serbów bośniackich(94/672/WPZiB)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. J.2,uwzględniając rezolucję nr 942 (1994), przyjętą przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych w dniu 23 września 1994 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Stosunki gospodarcze i finansowe z tymi częściami terytorium Republiki Bośni i Hercegowiny, które znajdują się pod kontrolą sił Serbów bośniackich, zostaną ograniczone, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami rezolucji nr 942 (1994) przyjętej przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych dnia 23 września 1994 r.Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 10 października 1994 r.W imieniu RadyTh. WaigelPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 25 czerwca i 23 września 2002 roku zmieniająca Akt dotyczący wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich, dołączony do decyzji Rady 76/787/EWWiS, EWG, Euratom

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0772

Dziennik Urzędowy L 283 , 21/10/2002 P. 0001 - 0004

		Decyzja Radyz dnia 25 czerwca i 23 września 2002 rokuzmieniająca Akt dotyczący wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich, dołączony do decyzji Rady 76/787/EWWiS, EWG, Euratom(2002/772/WE, Euratom)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską i w szczególności jego art. 190 ust. 4,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej i w szczególności jego art. 108 ust. 3 i 4,uwzględniając projekt Parlamentu Europejskiego [1],uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Akt dotyczący wyborów członków do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich powinien zostać zmieniony, aby umożliwić wybór członków w powszechnych wyborach bezpośrednich zgodnie z zasadami wspólnymi dla wszystkich Państw Członkowskich, pozostawiając Państwom Członkowskim swobodę stosowania ich krajowych przepisów w odniesieniu do aspektów nie regulowanych niniejszą decyzją.(2) W celu poprawy czytelności Aktu zmienionego niniejszą decyzją, numeracja jego postanowień powinna zostać zmieniona, tak aby otrzymać przejrzysty skonsolidowany tekst,PRZYJMUJE następujące postanowienia, których przyjęcie zaleca Państwom Członkowskim, zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi.Artykuł 1Akt dotyczący wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich, dołączony do decyzji Rady 76/787/EWWiS, EWG, Euratom [3] (zwany dalej "Aktem z 1976 roku"), zostaje niniejszym zmieniony zgodnie z niniejszym artykułem.1. W Akcie z 1976 roku, z wyjątkiem artykułu 13, wyrazy "przedstawiciel" lub "przedstawiciel do Parlamentu Europejskiego" zastępuje się wyrazami "członek Parlamentu Europejskiego".2. Artykuł 1 otrzymuje brzmienie:"Artykuł 11. W każdym Państwie Członkowskim członkowie Parlamentu Europejskiego są wybierani na zasadzie proporcjonalnej z zastosowaniem systemu list lub pojedynczego głosu podlegającego przeniesieniu.2. Państwa Członkowskie mogą przyjąć swoją procedurę głosowania na podstawie systemu list preferencyjnych.3. Wybór dokonywany jest w bezpośrednich wyborach powszechnych, wolnych i tajnych".3. Artykuł 2 otrzymuje brzmienie:"Artykuł 2Odpowiednio do szczególnych krajowych uwarunkowań Państwa Członkowskie mogą tworzyć okręgi wyborcze do celów wyborów do Parlamentu Europejskiego lub podzielić obszar wyborczy w inny sposób, ogólnie nie naruszając proporcjonalnego charakteru systemu wyborczego.Artykuł 2APaństwa Członkowskie mogą ustanowić próg minimalny w rozdziale mandatów. Na poziomie krajowym próg ten nie może przekroczyć 5 procent oddanych głosów.Artykuł 2BKażde Państwo Członkowskie może ustanowić górną granicę wydatków na kampanię wyborczą kandydatów".4. W artykule 3 wprowadza się następujące zmiany:a) skreśla się ustęp 1, a ustępy 2 i 3 otrzymują oznaczenie 1 i 2;b) w nowym ustępie 1 wyrazy "Ten okres pięciu lat" zastępuje się wyrazami "Okres pięciu lat, na jaki wybiera się członków Parlamentu Europejskiego";c) w nowym ustępie 2 odniesienie do ustępu 2 zastępuje się odniesieniem do ustępu 1.5. Artykuł 4 ustęp 2 otrzymuje brzmienie:"2. Członkowie Parlamentu Europejskiego korzystają z przywilejów i immunitetów, które mają zastosowanie do nich na mocy Protokołu z 8 kwietnia 1965 roku w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich".6. Uchyla się artykuł 5.7. W artykule 6 wprowadza się następujące zmiany:a) w ustępie 1:i) na końcu tiret trzeciego dodaje się wyrazy "lub Sądu Pierwszej Instancji";ii) pomiędzy obecnym tiret trzecim i czwartym dodaje się tiret w brzmieniu:"— członka zarządu Europejskiego Banku Centralnego";iii) pomiędzy obecnymi tiret czwartym i piątym dodaje się tiret w brzmieniu:"— Rzecznika Praw Obywatelskich Wspólnot Europejskich";iv) w obecnym tiret piątym skreśla się wyrazy "członka Komitetu Doradczego Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali czy";v) w obecnym tiret szóstym skreśla się wyrazy "Europejską Wspólnotę Węgla i Stali";vi) obecne tiret ósme otrzymuje brzmienie:"— czynnego urzędnika lub pracownika instytucji Wspólnot Europejskich lub wyspecjalizowanych organów przy nich ustanowionych lub Europejskiego Banku Centralnego";b) po ustępie 1 dodaje się następujący ustęp, a obecne ustępy 2 i 3 otrzymują oznaczenie 3 i 4:"2. Od wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2004 roku mandatu członka Parlamentu Europejskiego nie można łączyć z członkostwem w parlamencie krajowym.W drodze odstępstwa od tej zasady i bez uszczerbku dla ustępu 3:- członkowie irlandzkiego parlamentu krajowego wybierani do Parlamentu Europejskiego w następnych wyborach mogą mieć podwójny mandat do czasu kolejnych wyborów do irlandzkiego parlamentu krajowego, kiedy to pierwszy akapit niniejszego ustępu będzie mieć zastosowanie,- członkowie parlamentu Zjednoczonego Królestwa, którzy są także członkami Parlamentu Europejskiego podczas pięcioletniej kadencji poprzedzającej wybory do Parlamentu Europejskiego w 2004 roku mogą mieć podwójny mandat do czasu wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2009 roku, kiedy to pierwszy akapit niniejszego ustępu będzie mieć zastosowanie";c) w nowym ustępie 3 wyraz "ustanowić" zastępuje się wyrazem "rozszerzyć", a odniesienie do artykułu 7 ustęp 2 zastępuje się odniesieniem do artykułu 7;d) w nowym ustępie 4 odniesienie do ustępów 1 i 2 zastępuje się odniesieniem do ustępów 1, 2 i 3.8. Artykuł 7 otrzymuje brzmienie:"Artykuł 7Z zastrzeżeniem postanowień niniejszego Aktu procedura wyborcza w każdym Państwie Członkowskim podlega przepisom krajowym.Te przepisy krajowe, które mogą ewentualnie uwzględniać szczególne warunki w Państwach Członkowskich, nie naruszają zasadniczo proporcjonalnego charakteru systemu wyborczego".9. W artykule 9 wprowadza się następujące zmiany:a) w ustępie 1 wyrazy "w dniu wyznaczonym" zastępuje się wyrazami "w dniu i okresach wyznaczonych";b) w ustępie 2 wyrazy "Obliczania głosów nie można rozpocząć" zastępuje się wyrazami "Państwa Członkowskie nie mogą urzędowo ogłosić wyników";c) skreśla się ustęp 3.10. W artykule 10 wprowadza się następujące zmiany:a) w ustępie 1 wyrazy "okres przeprowadzenia pierwszych wyborów, o którym mowa w artykule 9 ustęp 1" zastępuje się wyrazami "okres wyborczy przeprowadzenia pierwszych wyborów";b) w ustępie 2 akapit drugi wyrazy "wyznaczy inny okres nie później niż jeden miesiąc przed" zastępuje się wyrazami "wyznaczy, nie później niż rok przed końcem okresu pięciu lat, o którym mowa w artykule 3, inny okres wyborczy nie późniejszy niż dwa miesiące przed";c) w ustępie 3 skreśla się wyrazy "artykułu 22 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali" wyrazy "Europejską Wspólnotę Gospodarczą" zastępuje się wyrazami "Wspólnotę Europejską", a wyrazy "okresu, o którym mowa w artykule 9 ustęp 1" zastępuje się wyrazami "okresu wyborczego".11. W artykule 11 skreśla się wyrazy "Do czasu wejścia w życie jednolitej procedury wyborczej, o której mowa w artykule 7 ustęp 1".12. Artykuł 12 otrzymuje brzmienie:"Artykuł 121. Wakat powstaje, gdy mandat członka Parlamentu wygasa w wyniku rezygnacji, śmierci lub utraty mandatu.2. Z zastrzeżeniem innych postanowień niniejszego Aktu każde Państwo Członkowskie ustanawia odpowiednie procedury w celu zapełnienia wakatu powstałego podczas okresu pięcioletniej kadencji, o którym mowa w artykule 3, na pozostałą część tego okresu.3. Gdy prawo Państwa Członkowskiego zawiera wyraźny przepis dotyczący utraty mandatu członka Parlamentu Europejskiego, mandat ten wygasa zgodnie z tym przepisem. Właściwe władze krajowe informują o tym Parlament Europejski.4. W przypadku wystąpienia wakatu w wyniku rezygnacji lub śmierci przewodniczący Parlamentu Europejskiego niezwłocznie informuje o tym właściwe władze danego Państwa Członkowskiego".13. Uchyla się artykuł 14.14. Artykuł 15 otrzymuje brzmienie:"Artykuł 15Niniejszy Akt sporządzony jest w językach angielskim, duńskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim, szwedzkim i włoskim, przy czym teksty we wszystkich tych językach są na równi autentyczne.Załączniki II i III stanowią integralną część niniejszego Aktu".15. Uchyla się załącznik I.16. W załączniku III skreśla się deklarację Rządu Republiki Federalnej Niemiec.Artykuł 21. Artykuły i załączniki do Aktu z 1976 roku, zmienionego niniejszą decyzją, otrzymują zmienioną numerację, zgodnie z tabelą ekwiwalencyjną zamieszczoną w załączniku do niniejszej decyzji, stanowiącym jej integralną część.2. Wzajemne odniesienia do artykułów i załączników do Aktu z 1976 roku zostają w wyniku tego dostosowane. To samo stosuje się do odniesień do tych artykułów lub ich części zawartych w traktatach wspólnotowych.3. Odniesienia do artykułów Aktu z 1976 roku zawarte w innych dokumentach lub aktach, należy rozumieć jako odniesienia do artykułów Aktu z 1976 roku, z numeracją zmienioną zgodnie z ustępem 1 i, odpowiednio, do ustępów tych artykułów, z numeracją zmienioną niniejszą decyzją.Artykuł 31. Zmiany, o których mowa w artykułach 1 i 2, stają się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po przyjęciu postanowień niniejszej decyzji przez Państwa Członkowskie, zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi.2. Państwa Członkowskie notyfikują sekretarzowi generalnemu Rady zakończenie ich procedur krajowych.Artykuł 4Niniejszą decyzję publikuje się w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, 25 czerwca 2002 roku.W imieniu RadyJ. Matas I PalouPrzewodniczącySporządzono w Brukseli, 23 września 2002 roku.W imieniu RadyM. Fischer BoelPrzewodniczący[1] Dz.U. C 292 z 21.9.1998, str. 66.[2] Opinia wydana 12 czerwca 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 278, 8.10.1976, str. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKTabela ekwiwalencyjna, o której mowa w artykule 2 decyzji Rady 2002/772/WE, Euratom z dnia 25 czerwca i 23 września 2002 roku, zmieniającej Akt dotyczący wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich, dołączony do decyzji Rady 76/787/EWWiS, EWG, EuratomPoprzedni numer | Nowy numer |Artykuł 1 | Artykuł 1 |Artykuł 2 | Artykuł 2 |Artykuł 2A | Artykuł 3 |Artykuł 2B | Artykuł 4 |Artykuł 3 | Artykuł 5 |Artykuł 4 | Artykuł 6 |Artykuł 5 (uchylony) | — |Artykuł 6 | Artykuł 7 |Artykuł 7 | Artykuł 8 |Artykuł 8 | Artykuł 9 |Artykuł 9 | Artykuł 10 |Artykuł 10 | Artykuł 11 |Artykuł 11 | Artykuł 12 |Artykuł 12 | Artykuł 13 |Artykuł 13 | Artykuł 14 |Artykuł 14 (uchylony) | — |Artykuł 15 | Artykuł 15 |Załącznik I (uchylony) | — |Załącznik II | Załącznik I |Załącznik III | Załącznik II |--------------------------------------------------


title: 2010/687/: Decyzja Rady z dnia 8 listopada 2010 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Gruzją o readmisji osób przebywających nielegalnie

text:
               12.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 294/9

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 listopada 2010 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Gruzją o readmisji osób przebywających nielegalnie
   (2010/687/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 79 ust. 3 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 listopada 2008 r. Rada upoważniła Komisję do wszczęcia negocjacji z Gruzją, dotyczących readmisji osób przebywających nielegalnie. Negocjacje zakończyły się pomyślnie i Umowa między Unią Europejską a Gruzją o readmisji osób przebywających nielegalnie (zwana dalej „umową”) została parafowana w dniu 19 października 2010 r.

               (2)

               Należy podpisać umowę, w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               (3)

               Zgodnie z art. 3 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo powiadomiło o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (4)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się podpisanie, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Gruzją o readmisji osób przebywających nielegalnie, z zastrzeżeniem zawarcia tej umowy (1).
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2010 r.

            W imieniu Rady

         M. WATHELET

            Przewodniczący

      (1)  Tekst umowy zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jej zawarcia.


title: 2009/440/WE: Decyzja Rady z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech członków i dwóch zastępców członków z Finlandii

text:
               11.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 148/16

      DECYZJA RADY

   z dnia 25 maja 2009 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech członków i dwóch zastępców członków z Finlandii
   (2009/440/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Finlandii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r.

               (2)

               Cztery stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z rezygnacją Auli HYVÄRINEN i Eliny LEHTO-HÄGGROTH oraz w związku z wygaśnięciem mandatu Rista ERVELÄ i Rista KOIVISTA. Dwa stanowiska zastępców członków zwolniły się w związku z rezygnacją Martiny MALMBERG i Heini UTUNEN,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane w Komitecie Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.:

               a)

               na stanowiska członków:

                           —

                           Satu TIETARI, Säkylän kunnanvaltuuston jäsen,

                           —

                           Anne KARJALAINEN, Keravan kaupunginvaltuuston jäsen,

                           —

                           Risto ERVELÄ, Sauvon kunnanvaltuuston jäsen (zmiana mandatu),

                           —

                           Risto KOIVISTO, Pirkkalan kunnanjohtaja (zmiana mandatu);

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           —

                           Petri KALMI, Nurmijärven kunnanvaltuuston puheenjohtaja,

                           —

                           Mårten JOHANSSON, Raaseporin kaupunginjohtaja.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 maja 2009 r.

            W imieniu Rady

         J. ŠEBESTA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: Decyzja Rady z dnia 19 lipca 1982 r. w sprawie zawarcia Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Tajlandii w sprawie produkcji, obrotu i handlu maniokiem

text:
Ważna informacja prawna

|

31982D0495

Dziennik Urzędowy L 219 , 28/07/1982 P. 0052 - 0052 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 10 P. 0123  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 03 Tom 26 P. 0006  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 10 P. 0123  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 03 Tom 26 P. 0006

		Decyzja Radyz dnia 19 lipca 1982 r.w sprawie zawarcia Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Tajlandii w sprawie produkcji, obrotu i handlu maniokiem(82/495/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,uwzględniając zalecenie Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:zawarcie Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Tajlandii w sprawie produkcji, obrotu i handlu maniokiem leży we wspólnym interesie obydwu stron,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Umowa o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Tajlandii w sprawie produkcji, obrotu i handlu maniokiem zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.Tekst Umowy załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Umowy, tak aby stała się wiążąca dla Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lipca 1982 r.W imieniu RadyK. OlesenPrzewodniczący--------------------------------------------------