title: Decyzja Rady (WPZiB) 2019/95 z dnia 21 stycznia 2019 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi

text:
                  22.1.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 19/7

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2019/95
         z dnia 21 stycznia 2019 r.
         zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 17 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/145/WPZiB. (1)

                     (2)

                     Rada jest zdania, że w związku ze śmiercią jednej z osób umieszczonych w wykazie wpis dotyczący tej osoby należy skreślić z załącznika do decyzji 2014/145/WPZiB.

                     (3)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2014/145/WPZiB,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB wprowadza się zmianę określoną w załączniku do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 21 stycznia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady 2014/145/WPZiB z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (Dz.U. L 78 z 17.3.2014, s. 16).

            ZAŁĄCZNIK
            Wpis dotyczący wymienionej poniżej osoby skreśla się z wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB:

                           „150.

                           Iosif (Joseph) Davydovich KOBZON”


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2019/96 z dnia 21 stycznia 2019 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

text:
                  22.1.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 19/9

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2019/96
         z dnia 21 stycznia 2019 r.
         zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 27 maja 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/849 (1).

                     (2)

                     Dwie osoby fizyczne wymienione w załączniku II do decyzji (WPZiB) 2016/849 zmarły i wpisy ich dotyczące należy usunąć z tego załącznika.

                     (3)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do decyzji (WPZiB) 2016/849,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W załączniku II do decyzji (WPZiB) 2016/849 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 21 stycznia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/849 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, uchylająca decyzję 2013/183/WPZiB (Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s.79).

            ZAŁĄCZNIK
            W decyzji (WPZiB) 2016/849, w załączniku II część I pkt A usuwa się następujące wpisy:

                        2.

                        CHU Kyu-Chang (data ur.: 25.11.1928)

                        4.

                        KIM Yong-chun (data ur.: 4.3.1935).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2019/97 z dnia 21 stycznia 2019 r. wspierająca Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej w ramach strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

text:
                  22.1.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 19/11

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2019/97
         z dnia 21 stycznia 2019 r.
         wspierająca Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej w ramach strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 oraz art. 31 ust. 1,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Dnia 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią UE”), której rozdział III zawiera wykaz środków służących zwalczaniu tego rozprzestrzeniania.

                     (2)

                     Unia czynnie realizuje strategię UE i wprowadza w życie środki wymienione w rozdziale III tej strategii, zwłaszcza dotyczące ulepszania, realizacji i upowszechniania Konwencji o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC).

                     (3)

                     27 lutego 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/184/WPZiB (1) wspierające BTWC i stanowiące część strategii UE. Od czasu przyjęcia wspólnego działania 2006/184/WPZiB do BTWC przystąpiło kolejnych siedem państw. To wspólne działanie wygasło 26 sierpnia 2007 r.

                     (4)

                     20 marca 2006 r. Rada przyjęła plan działania UE (2) dotyczący broni biologicznej i toksycznej uzupełniający wspólne działanie 2006/184/WPZiB wspierające BTWC. W planie tym przewidziano efektywne wykorzystywanie środków budowy zaufania oraz opracowaną przez Sekretarza Generalnego ONZ metodę prowadzenia dochodzeń w sprawie domniemanego użycia broni chemicznej i biologicznej.

                     (5)

                     10 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/858/WPZiB (3) wspierające BTWC w ramach realizacji strategii UE. Od czasu przyjęcia wspólnego działania 2008/858/WPZiB do BTWC przystąpiły kolejne trzy państwa, a kilka państw skorzystało z pomocy ekspertów Unii. To wspólne działanie wygasło 13 listopada 2008 r.

                     (6)

                     Na szóstej konferencji przeglądowej państw stron BTWC, przy genewskim oddziale Biura ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA) postanowiono utworzyć Jednostkę ds. Wspierania Realizacji BTWC z mandatem na pięć lat (2007–2011), w celu zapewniania wsparcia administracyjnego dla posiedzeń uzgodnionych na szóstej konferencji przeglądowej oraz wsparcia w kompleksowej realizacji i upowszechnianiu BTWC, jak również w wymianie środków budowy zaufania.

                     (7)

                     18 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/429/WPZiB (4) w sprawie stanowiska Unii na siódmą konferencję przeglądową państw stron BTWC.

                     (8)

                     Na siódmej konferencji przeglądowej BTWC postanowiono odnowić mandat Jednostki ds. Wspierania Realizacji na kolejne pięć lat (2012–2016) i postanowiono rozszerzyć zakres jej zadań na realizację decyzji o utworzeniu bazy wniosków o pomoc i ofert pomocy, zarządzanie tą bazą, wspomaganie powiązanej z tym wymiany informacji pomiędzy państwami stronami oraz, w stosownych przypadkach, wspieranie realizacji przez państwa strony decyzji i zaleceń sformułowanych na siódmej konferencji przeglądowej.

                     (9)

                     23 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/421/WPZiB (5) wspierającą BTWC w ramach strategii UE. Od czasu przyjęcia decyzji 2012/421/WPZiB do BTWC przystąpiło kolejnych sześć państw, a kilka państw skorzystało z pomocy ekspertów Unii.

                     (10)

                     16 listopada 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/2096 (6) w sprawie stanowiska Unii Europejskiej na ósmą konferencję przeglądową państw stron BTWC.

                     (11)

                     Na ósmej konferencji przeglądowej podjęto decyzję o przedłużeniu, z zastosowaniem odpowiednich zmian, na okres od 2017 do 2021 r., mandatu Jednostki ds. Wspierania Realizacji, uzgodnionego podczas siódmej konferencji przeglądowej.

                     (12)

                     18 stycznia 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/51 (7) wspierającą BTWC w ramach strategii UE. Od czasu przyjęcia decyzji (WPZiB) 2016/51 w wyniku kolejnych ratyfikacji i przystąpień liczba stron BTWC wzrosła do 182, a kilka państw skorzystało z pomocy ekspertów Unii,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   W celu niezwłocznego i praktycznego zastosowania niektórych części strategii UE, korzystając z pomyślnej realizacji wspólnych działań 2006/184/WPZiB i 2008/858/WPZiB oraz decyzji Rady 2012/421/WPZiB, niniejsza decyzja stanowi operacyjne narzędzie polityki służące zapewnieniu podstawowych działań następczych i impulsu wobec działań podjętych w latach 2016–2018 w ramach decyzji (WPZiB) 2016/51 w sprawie wsparcia BTWC. Zapewnia ona zrównoważony charakter tych działań i zwiększa skuteczność realizacji celów określonych w wyniku posiedzeń państw stron BTWC, które odbyły się w grudniu 2017 r. i 2018 r. Wspiera ona w szczególności dyskusje w ramach spotkań ekspertów BTWC w 2019 r. i 2020 r., a także przygotowania do dziewiątej konferencji przeglądowej państw stron BTWC w roku 2021.

               2.   Niniejsza decyzja opiera się na następujących zasadach:

                           a)

                           jak najlepsze wykorzystanie doświadczeń zdobytych dzięki decyzjom 2012/421/WPZiB i (WPZiB) 2016/51;

                           b)

                           refleksja nad konkretnymi potrzebami wyrażonymi przez państwa strony, jak również państwa niebędące stronami BTWC, związanymi z lepszą realizacją i upowszechnianiem BTWC;

                           c)

                           zachęcanie do lokalnej i regionalnej odpowiedzialności za projekty, by zapewnić ich trwałość w dłuższej perspektywie i stworzyć partnerstwo między Unią a stronami trzecimi w ramach BTWC;

                           d)

                           skupianie się na działaniach, które rzeczywiście przyniosły konkretne rezultaty lub przyczyniły się do szybkiego wypracowywania wspólnych uzgodnień istotnych w kontekście dziewiątej konferencji przeglądowej BTWC;

                           e)

                           wspieranie przewodniczących posiedzeń BTWC, w szczególności przewodniczącego dziewiątej konferencji przeglądowej, i jak najlepsze wykorzystywanie mandatu Jednostki ds. Wspierania Realizacji;

                           f)

                           przyczynianie się do umacniania pokoju i bezpieczeństwa oraz osiągnięcia celów związanych ze zdrowiem poprzez skuteczną realizację BTWC przez państwa strony oraz jej upowszechnienie.

               3.   Unia wspiera następujące projekty odpowiadające środkom zawartym w strategii UE:

                           a)

                           wspieranie upowszechniania BTWC;

                           b)

                           rozwijanie zdolności w zakresie wspierania krajowej realizacji BTWC;

                           c)

                           wspieranie sieci bezpieczeństwa biologicznego w krajach globalnego Południa;

                           d)

                           wspieranie programu międzysesyjnego oraz przygotowań do dziewiątej konferencji przeglądowej BTWC;

                           e)

                           przygotowywanie państw stron do zapobiegania atakom z użyciem czynników biologicznych i do reagowania na takie ataki;

                           f)

                           udostępnianie narzędzi upowszechniania wiedzy, edukacji i zaangażowania.

                     Szczegółowy opis tych projektów znajduje się w załączniku.

            Artykuł 2

               1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”).

               2.   Techniczną realizację działań, o których mowa w art. 1, powierza się UNODA. Biuro to będzie realizować to zadanie pod nadzorem Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z UNODA.

            Artykuł 3

               1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 3, wynosi 3 029 856,79 EUR.

               2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

               3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera z UNODA porozumienie o finansowaniu. Porozumienie o finansowaniu zobowiązuje UNODA do zapewnienia, aby wkład Unii został wyeksponowany stosownie do jego wielkości.

               4.   Komisja dąży do zawarcia porozumienia o finansowaniu w jak najkrótszym terminie od wejścia w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia porozumienia o finansowaniu.

            Artykuł 4
            Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z realizacji niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez UNODA. Sprawozdania te stanowią podstawę oceny dokonywanej przez Radę. Komisja przedstawia informacje na temat finansowych aspektów projektów, o których mowa w art. 1 ust. 3.

            Artykuł 5

               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               2.   Niniejsza decyzja wygasa po upływie 36 miesięcy od dnia zawarcia porozumienia o finansowaniu, o którym mowa w art. 3 ust. 3, lub po upływie sześciu miesięcy od dnia jej przyjęcia, jeżeli do tego czasu nie zawarto porozumienia o finansowaniu.

            Sporządzono w Brukseli dnia 21 stycznia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Wspólne działanie Rady 2006/184/WPZiB z dnia 27 lutego 2006 r. wspierające Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej w ramach strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 65 z 7.3.2006, s. 51).

            (2)  Plan działania UE w sprawie broni biologicznej i toksycznej będący uzupełnieniem wspólnego działania UE wspierającego Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC) (Dz.U. C 57 z 9.3.2006, s. 1).

            (3)  Wspólne działanie Rady 2008/858/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. wspierające konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC) w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 302 z 13.11.2008, s. 29).

            (4)  Decyzja Rady 2011/429/WPZiB z dnia 18 lipca 2011 r. w sprawie stanowiska Unii Europejskiej na siódmą konferencję przeglądową państw stron Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji i gromadzenia zapasów broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu (BTWC) (Dz.U. L 188 z 19.7.2011, s. 42).

            (5)  Decyzja Rady 2012/421/WPZiB z dnia 23 lipca 2012 r. wspierająca Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC) w ramach strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 196 z 24.7.2012, s. 61).

            (6)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2096 z dnia 16 listopada 2015 r. w sprawie stanowiska Unii Europejskiej w związku z ósmą konferencją przeglądową Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji i gromadzenia zapasów broni bakteriologicznej (biologicznej) i toksycznej oraz o ich zniszczeniu (BTWC) (Dz.U. L 303 z 20.11.2015, s. 13).

            (7)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/51 z dnia 18 stycznia 2016 r. wspierająca Konwencję o zakazie broni biologicznej i toksycznej (BTWC) w ramach strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 12 z 19.1.2016, s. 50).

            ZAŁĄCZNIK
            1.   PROJEKTY
            1.1   Projekt 1: Wspieranie upowszechniania BTWC
            1.1.1.   Cel projektu
            Wspieranie powszechnego przystępowania do BTWC poprzez zachęcanie państw niebędących stronami BTWC do lepszego zrozumienia korzyści płynących z przystąpienia do BTWC oraz z bardziej intensywnego udziału w posiedzeniach w ramach BTWC i innych działaniach. Projekt ten będzie wspierać realizację decyzji i zaleceń sformułowanych na ósmej konferencji przeglądowej dotyczącej upowszechniania BTWC i zapewni zrównoważony charakter działań zainicjowanych zgodnie z decyzją (WPZiB) 2016/51 w następstwie regionalnych warsztatów poświęconych upowszechnianiu konwencji w regionie Pacyfiku, które odbyły się na Fidżi w lipcu 2017 r., i dwóch regionalnych warsztatów skierowanych do państw niebędących jeszcze stroną BTWC, które miały miejsce pod koniec 2018 r. w Afryce.
            1.1.2.   Spodziewane wyniki projektu:

                        a)

                        zwiększenie liczby państw przystępujących do BTWC we wszystkich regionach geograficznych;

                        b)

                        większe zrozumienie BTWC przez odpowiednie organy krajowe, w tym przez członków parlamentów, lub umocnienie kontaktów subregionalnych dotyczących BTWC, aby propagować przystąpienie do BTWC i jej realizację;

                        c)

                        zwiększenie liczby państw, które zobowiązały się przystąpić do BTWC i które podejmują kroki w tym celu;

                        d)

                        zwiększenie liczby państw niebędących stronami konwencji biorących udział w działaniach i posiedzeniach w ramach BTWC.

                  1.1.3.   Opis projektu
            Na konferencjach przeglądowych BTWC regularnie stwierdzano, że sprawą dużej wagi jest zwiększenie liczby stron BTWC. Nadal jednak 15 państw nie jest stroną BTWC – w większości są to państwa w Afryce i regionie Pacyfiku. Projekt ten obejmuje zatem konkretne programy skierowane do czterech państw niebędących jeszcze stroną BTWC w celu osiągnięcia znacznych postępów w ich procesach ratyfikacji i przystąpienia. W ramach tych programów prowadzona byłaby ścisła współpraca z odpowiednimi stronami, w tym Organizacją ds. Zakazu Broni Chemicznej, Komitetem utworzonym na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1540(2004), z unijnymi centrami doskonałości CBRN oraz organizacjami społeczeństwa obywatelskiego (takimi jak Ośrodek Weryfikacji Badań, Szkoleń i Informacji (VERTIC), Parlamentarzyści na rzecz Działań Globalnych i Instytut Studiów nad Bezpieczeństwem) w celu rozwijania stałych powiązań roboczych między organami regionalnymi i subregionalnymi, w miarę potrzeby zapewniania konkretnie dostosowanych materiałów informacyjnych i bezpośredniego działania z państwami w danym regionie.
            W czterech państwach niebędących stronami BTWC przeprowadzone zostaną liczne działania na rzecz upowszechniania. Państwa te zostaną wybrane w oparciu o realne perspektywy ratyfikacji lub przystąpienia w chwili przyjęcia niniejszej decyzji. W działaniach tych zostaną wykorzystane wyniki dyskusji i poprzednich warsztatów regionalnych, po przeniesieniu w sferę krajową; działania te zostaną dostosowane do sytuacji krajowej. Obejmą opracowanie z udziałem krajowych zainteresowanych stron przeznaczonego dla każdego państwa planu prac z zakresu upowszechniania. W miarę możliwości i w stosownych przypadkach działania te mogłyby stanowić wspólne działanie państw stale ze sobą współpracujących i będących w podobnej sytuacji. Głównymi punktami tych działań będzie przekazywanie konkretnych materiałów informacyjnych na temat korzyści płynących z przystąpienia do BTWC, upowszechnianie wiedzy wśród lokalnych zainteresowanych stron, w tym parlamentarzystów i innych decydentów politycznych oraz propagowanie zapewnienia krajowej koordynacji kwestii związanych z BTWC.
            Ponadto zorganizowane zostaną dwa warsztaty regionalne, jeden dla Afryki i jeden dla regionu Pacyfiku, by wykorzystać geograficzną bliskość kilku państw niebędących stronami BTWC oraz zachęcić do dialogu regionalnego, by wspierać działania upowszechniające konwencję. W działania włączony zostanie również element sponsorowania, by umożliwić przybycie do Genewy najważniejszych urzędników z państw, które nie są jeszcze stronami BTWC na jej posiedzenia.
            1.2   Projekt 2: Rozwijanie zdolności w zakresie wspierania realizacji BTWC
            1.2.1.   Cel projektu
            Projekt ten ma na celu prowadzenie działań zainicjowanych na mocy decyzji (WPZiB) 2016/51 w ramach jej rozszerzonych programów wspomagania realizacji konwencji. Celem będzie skoncentrowanie wysiłków na maksymalnie pięciu państwach beneficjentach poprzez zapewnianie ukierunkowanego i ciągłego wsparcia w żądanych dziedzinach, w trakcie trzyletniego okresu realizacji decyzji (WPZiB) 2016/51.
            1.2.2.   Spodziewane wyniki projektu:

                        a)

                        przyjęcie odpowiednich środków legislacyjnych lub administracyjnych, w tym przepisów prawa karnego, obejmujących pełen zakres zakazów i środków zapobiegawczych przewidzianych w BTWC i opracowanych na ósmej konferencji przeglądowej;

                        b)

                        skuteczne wdrożenie i egzekwowanie środków mających na celu przeciwdziałanie naruszaniu BTWC oraz nałożenie sankcji w przypadku naruszenia BTWC;

                        c)

                        ulepszenie koordynacji i kontaktów między wszystkimi podmiotami zaangażowanymi w proces BTWC, w tym krajowymi i regionalnymi stowarzyszeniami na rzecz bezpieczeństwa biologicznego, parlamentarzystami i sektorem prywatnym, aby propagować skuteczną realizację;

                        d)

                        zwiększona przejrzystość działań państw stron BTWC;

                        e)

                        utworzenie lub ulepszenie krajowych mechanizmów służących gromadzeniu wymaganych informacji oraz corocznemu przedkładaniu środków budowy zaufania;

                        f)

                        zwiększenie liczby państw stron regularnie uczestniczących w wymianie środków budowy zaufania i poprawa jakości przedkładanych informacji;

                        g)

                        zwiększenie liczby państw stron przedkładających drogą elektroniczną deklaracje dotyczące środków budowy zaufania;

                        h)

                        zwiększenie liczby państw stron, które wyznaczyły krajowy punkt kontaktowy ds. BTWC;

                        i)

                        ułatwianie kształcenia, szkolenia, wymiany oraz prowadzenia programów partnerskich i innych sposobów rozwijania zasobów ludzkich w zakresie nauk biologicznych i technologii związanych z realizacją BTWC w krajach rozwijających się.

                  1.2.3.   Opis projektu
            W ramach tego projektu UNODA będzie dążyć do ustanowienia aktywnej współpracy z państwami członkowskimi, unijnymi ekspertami i instytucjami krajowymi zdolnymi zapewnić wysokiej jakości, przydatną pomoc. Wyznaczeni przez państwa członkowskie eksperci będą pozyskiwani do udzielania pomocy, zwłaszcza członkowie panelu ekspertów Unii ustanowionego na mocy decyzji Rady (WPZiB) 2016/51. Ponadto UNODA będzie starać się współpracować z odpowiednimi instytucjami krajowymi, które mają szczególną wiedzę fachową oraz, między innymi, realizowały w przeszłości projekty pomocy. UNODA będzie również współpracować z regionalnymi centrami ONZ ds. pokoju i rozbrojenia, Międzyregionalnym Instytutem Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Przestępczością i Wymiarem Sprawiedliwości, unijnymi centrami doskonałości CBRN oraz organizacjami społeczeństwa obywatelskiego (np. VERTIC) i ośrodkami analitycznymi (np. Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji i Rozbrojenia).
            W ramach tego projektu przeprowadzone zostanie również do trzech wzajemnych ocen, by jeszcze zwiększyć poparcie dla tej koncepcji. Działanie to będzie oparte na działaniach przeprowadzonych przez Francje w roku 2013, kraje Beneluksu w roku 2015, Niemcy w roku 2016, Maroko w roku 2017 i przez Gruzję w roku 2018. Koncepcja ta może stanowić istotne narzędzie budowania zaufania i utorować drogę dalszej współpracy dzięki wskazaniu mających znaczenie zagadnień.
            1.3   Projekt 3: Wspieranie sieci bezpieczeństwa biologicznego w krajach globalnego Południa
            1.3.1.   Cel projektu
            Projekt ten ma na celu zapewnienie młodym osobom odpowiedzialnym za wyznaczanie kierunków polityki, naukowcom i akademikom z globalnego Południa możliwości rozwoju zdolności w obszarach związanych z BTWC. Projekt będzie się opierał na zakończonych powodzeniem inicjatywach, takich jak program UNODA „Stypendia dla pokoju”, wykorzysta ich wyniki i zapewni ciągłość już podjętych wysiłków. Ponadto projekt ten będzie również obecny w przestrzeni wirtualnej, by zachęcać do rozwijania sieci młodych profesjonalistów i wykorzystywać materiały szkoleniowe opracowane przez Unię (np. narzędzia e-uczenia się opracowane przez Konsorcjum Unii ds. Nieproliferacji i Rozbrojenia).
            1.3.2.   Spodziewane wyniki projektu:

                        a)

                        wspieranie budowania zdolności poprzez współpracę międzynarodową w zakresie bezpieczeństwa biologicznego i ochrony biologicznej w kontekście art. X BTWC;

                        b)

                        zwiększenie wiedzy o BTWC wśród młodych twórców polityki, naukowców i akademików z globalnego Południa;

                        c)

                        tworzenie regionalnych i subregionalnych sieci młodych praktyków w zakresie ochrony biologicznej i dziedzin pokrewnych;

                        d)

                        propagowanie wśród odbiorców docelowych koncepcji „odpowiedzialności w nauce i innowacjach”;

                        e)

                        propagowanie programów upowszechniających wiedzę, kodeksów postępowania i norm bezpieczeństwa biologicznego i ochrony biologicznej;

                        f)

                        zwiększenie zróżnicowania regionalnego i zróżnicowania płci wśród ekspertów uczestniczących w posiedzeniach BTWC i dyskusjach dotyczących ochrony biologicznej;

                        g)

                        propagowanie i wykorzystywanie narzędzi i materiałów edukacyjnych i informacyjnych opracowanych w ramach wcześniejszych decyzji Rady i przez odpowiednie instytucje i podmioty.

                  1.3.3.   Opis projektu
            W Genewie, w najbardziej odpowiednim czasie, zorganizowane zostaną dwa seminaria gromadzące młodzież z globalnego Południa, by zapoznać ją z koncepcją wielostronnych negocjacji dotyczących rozbrojenia i umożliwić im konsultacje z dyplomatami i ekspertami wysokiego szczebla w tej dziedzinie. Szczególny nacisk zostanie położony na wspieranie uczestnictwa młodych kobiet pochodzących z globalnego Południa.
            1.4   Projekt 4: Wspieranie programu międzysesyjnego oraz przygotowań do dziewiątej konferencji przeglądowej BTWC
            1.4.1.   Cel projektu
            Program ten skupia się na mobilizacji państw stron BTWC do czynnego udziału w dziewiątej konferencji przeglądowej przez zorganizowanie czterech regionalnych lub subregionalnych warsztatów i oferowanie możliwości przemyślenia i omówienia głównych tematów programu międzysesyjnego w latach 2018–2020.
            1.4.2.   Spodziewane wyniki projektu:

                        a)

                        polepszenie wiedzy na temat BTWC i dziewiątej konferencji przeglądowej przewidzianej na rok 2021 oraz jej znaczenia dla przyszłej ewolucji BTWC;

                        b)

                        kompleksowy i ogólnoregionalny dialog na temat kwestii, które mają zostać rozważone na dziewiątej konferencji przeglądowej;

                        c)

                        opracowanie pewnej liczby wniosków dotyczących nowych inicjatyw, które mają zostać zrealizowane po dziewiątej konferencji przeglądowej, oraz szerokie poparcie dla ich przyjęcia na tej konferencji;

                        d)

                        aktywny udział ekspertów z krajów rozwijających się w posiedzeniach w 2019 i 2020 r. w ramach programu międzysesyjnego oraz w dziewiątej konferencji przeglądowej.

                  1.4.3.   Opis projektu
            Zorganizowane zostaną cztery regionalne lub subregionalne warsztaty, aby podjąć tematy zawarte w programie międzysesyjnym na lata 2018–2020 oraz aby wspomóc przewodniczącego następnej konferencji przeglądowej przed dziewiątą konferencją przeglądową i w jej trakcie, z myślą o dalszej ewolucji BTWC. Celem tych warsztatów będzie ułatwienie porozumienia na szczeblu regionalnym lub subregionalnym przez omawianie propozycji postępów w różnych kwestiach. W miarę potrzeby wydarzenia towarzyszące będą także organizowane w Genewie przy okazji posiedzeń w ramach BTWC. Ułatwi to wypracowanie szerokiego konsensusu państw stron na rzecz stopniowego wzmacniania BTWC.
            Projekt ten będzie również wspierać program sponsorowania, który umożliwia ekspertom z krajów rozwijających się udział w spotkaniach między sesjami BTWC oraz podczas dziewiątej konferencji przeglądowej w Genewie.
            Ponadto w ramach tego projektu przewiduje się zorganizowanie – podczas przygotowań do dziewiątej konferencji przeglądowej – międzynarodowej konferencji naukowo-technicznej, która odbędzie się w Genewie, skierowanej do ekspertów rządowych, organizacji pozarządowych, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i przedstawicieli odnośnego sektora, by uwzględnić ich opinię w dyskusjach, które staną się podstawą programu dziewiątej konferencji przeglądowej.
            1.5   Projekt 5: Gotowość państw stron do zapobiegania atakom z użyciem czynników biologicznych i reagowania na takie ataki
            1.5.1.   Cel projektu
            Projekt ten ma na celu zwiększenie zdolności wybranych państw stron do zapobiegania atakom z wykorzystaniem broni biologicznej i reagowania na nie. Eksperci z państw członkowskich i przedstawiciele odpowiednich organizacji międzynarodowych zapewnią szkolenia w zakresie pomocy i ochrony. W zakresie organizowania takich szkoleń i korzystania z niezbędnej infrastruktury dążyć się będzie do partnerstwa z państwami trzecimi. Szkolenia takie doprowadzą do zwiększenia zdolności prewencyjnych, zwiększenia odporności oraz poprawy krajowych i regionalnych zdolności radzenia sobie z niewłaściwym wykorzystywaniem czynników biologicznych. Celem projektu będzie również zachęcanie państw stron do wspierania tworzenia sieci regionalnych w ich regionach lub subregionach, aby usprawnić ich zbiorowe działania prewencyjne oraz ich skoordynowane reakcje na potencjalny atak z wykorzystaniem broni biologicznej.
            1.5.2.   Spodziewane wyniki projektu:

                        a)

                        przyczynienie się do wzmocnienia realizacji art. VII BTWC oraz do lepszego zrozumienia praktycznych wyzwań związanych z jego wdrożeniem;

                        b)

                        dostarczenie znaczących wkładów na spotkania ekspertów ds. pomocy, reagowania i gotowości, które mają się odbyć w 2019 i 2020 r.;

                        c)

                        przyczynienie się do wzmocnienia międzynarodowych zdolności reagowania w przypadku ognisk chorób zakaźnych, naturalnych i wywołanych celowo;

                        d)

                        zwiększenie zdolności wybranych państw stron w zakresie wykrywania i zgłaszania ognisk chorób zakaźnych lub ataków z wykorzystaniem broni biologicznej oraz reagowania na takie zdarzenia, w tym w dziedzinie gotowości, reagowania i zarządzania kryzysowego oraz łagodzenia skutków;

                        e)

                        propagowanie znaczenia odpornych krajowych systemów opieki zdrowotnej jako środka zniechęcającego do potencjalnego użycia broni biologicznej;

                        f)

                        przyczynienie się do wzmocnienia zdolności w ramach opracowanej przez Sekretarza Generalnego ONZ metody prowadzenia dochodzeń w sprawie domniemanego użycia broni chemicznej i biologicznej.

                  1.5.3.   Opis projektu
            W ramach tego projektu zorganizowane zostaną kursy szkoleniowe, ćwiczenia symulacyjne lub krajowe lub subregionalne warsztaty dla wybranych państw stron, by przeanalizować proces decyzyjny na szczeblu rządów oraz by propagować wymianę informacji i zapewniać pomoc wśród właściwych organizacji krajowych i międzynarodowych w celu zapobiegania ryzyku ataku z wykorzystaniem czynników biologicznych i łagodzenia następstw takiego ataku. Celem będzie przećwiczenie i ocena krajowego systemu prewencji, gotowości i reagowania na atak biologiczny, jak również zwiększenie świadomości co do dalszych kroków, które należy podjąć, aby podwyższyć poziom gotowości.
            Projekt ten będzie także obejmował otwierające warsztaty ekspertów w Genewie, których celem będzie przeanalizowanie potrzeb w zakresie wdrożenia art. VII BTWC i opracowanie działań mających na celu zaspokojenie tych potrzeb, które zostaną uwzględnione w kolejnych działaniach w ramach tego projektu. Działania takie będą opierać się na wysiłkach podejmowanych przez właściwe podmioty, takie jak unijne centra doskonałości CBRN.
            1.6   Projekt 6: Udostępnianie narzędzi upowszechniania wiedzy, edukacji i zaangażowania
            1.6.1.   Cel projektu
            Projekt ten ma na celu stworzenie konkretnych i praktycznych narzędzi, materiałów i metod podejścia umożliwiających podjęcie działań opisanych w projektach 1-5. Narzędzia te będą tworzone w formatach dostosowanych do ich odbiorców, także w wersji drukowanej, i ogólnie wymagały będą tłumaczenia na wszystkie języki urzędowe ONZ.
            Projekt ten będzie również nadal zapewniał elastyczne finansowanie, by umożliwiać tworzenie materiałów edukacyjnych i informacyjnych w celu wsparcia realizacji projektów 1–5 oraz zwiększenia widoczności BTWC.
            1.6.2.   Spodziewane wyniki projektu:

                        a)

                        wspieranie projektów 1–5;

                        b)

                        poprawa wiedzy na temat kwestii dotyczących broni biologicznej, odpowiedzialnego prowadzenia badań naukowych oraz kwestii etycznych wśród studentów i ich nauczycieli;

                        c)

                        szerokie rozpowszechnianie materiałów informacyjnych na temat BTWC i ogólniejszych zagadnień dotyczących potencjalnego niewłaściwego stosowania materiałów biologicznych.

                  1.6.3.   Opis projektu
            Już obecnie wskazać można pewną liczbę projektów, natomiast inne pojawią się, gdy projekt będzie w toku. Na przykład w poprzedniej kategorii główna propozycja to przygotowanie pamiątkowej publikacji dla uczczenia pięćdziesiątej rocznicy BTWC. Publikacja zostanie opracowana i będzie rozpowszechniana wśród szerokiej publiczności, by propagować wiedzę o tworzeniu i rozwijaniu BTWC oraz trwałym znaczeniu konwencji dla utrzymania pokoju i bezpieczeństwa. Możliwym do określenia i koniecznym projektem jest także przetłumaczenie strony internetowej BTWC oraz materiałów wytworzonych na podstawie niniejszej decyzji i wszelkich innych stosownych decyzji Rady.
            2.   ASPEKTY PROCEDURALNE i KOORDYNACJA
            Realizację projektów zainicjuje Komitet Sterujący w celu ustalenia procedur i metod współpracy. Komitet Sterujący będzie regularnie (co najmniej raz na sześć miesięcy) weryfikować realizację projektów, również z zastosowaniem łączności elektronicznej.
            W skład Komitetu Sterującego wejdą przedstawiciele Wysokiego Przedstawiciela i UNODA/Jednostki ds. Wspierania Realizacji BTWC.
            Wnioski państw stron, które nie są państwami członkowskimi, o pomoc i współpracę na mocy niniejszej decyzji kierowane są do UNODA/Jednostki ds. Wspierania Realizacji BTWC. UNODA/Jednostka ds. Wspierania Realizacji BTWC dokona w odpowiednich przypadkach weryfikacji i oceny tych wniosków i przedstawi zalecenia Komitetowi Sterującemu. Komitet Sterujący przeanalizuje wnioski o pomoc, jak również plany działania i ich realizację. Na wniosek Wysokiego Przedstawiciela, i uwzględniając wyniki rozmów na forum Komitetu Sterującego, Wysoki Przedstawiciel podejmie ostateczną decyzję co do państw beneficjentów, w konsultacji z właściwymi grupami roboczymi Rady.
            Aby zapewnić silne poczucie odpowiedzialności oraz trwałość zainicjowanych przez Unię działań podejmowanych przez państwa beneficjentów, przewiduje się, że w miarę możliwości i w stosownych przypadkach wybrani beneficjenci zostaną poproszeni o opracowanie planów działania, w których określać się będzie między innymi harmonogram przeprowadzania działań finansowanych, w tym także finansowanych z zasobów krajowych, zakres i czas trwania danego projektu, główne zainteresowane podmioty. UNODA/Jednostka ds. Wspierania Realizacji BTWC lub państwa członkowskie, w odpowiednich przypadkach, będą mogły uczestniczyć w przygotowywaniu tych planów działania, jeżeli zajdzie taka potrzeba. Projekty będą realizowane zgodnie z tymi planami.
            3.   SPRAWOZDANIA i OCENA
            UNODA/Jednostka ds. Wspierania Realizacji BTWC będą przekazywać Wysokiemu Przedstawicielowi regularne półroczne sprawozdania z postępów w realizacji projektów. Oprócz tego będą przedstawiane sprawozdania z poszczególnych działań pomocowych prowadzonych na podstawie planów działania ustalonych dla państw beneficjentów. Sprawozdania będą przekazywane odpowiedniej grupie roboczej Rady do oceny postępów i ogólnej oceny projektów oraz w celu ustalenia ewentualnych działań następczych.
            W miarę możliwości państwa strony BTWC będą informowane o realizacji projektów, także drogą elektroniczną. Od państw beneficjentów będzie się oczekiwać informowania na posiedzeniach BTWC o postępie i wynikach działań realizowanych na rzecz tych państw oraz należytego uwzględnienia wsparcia ze strony Unii.
            4.   UDZIAŁ EKSPERTÓW Z PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UE
            Czynny udział ekspertów z państw członkowskich jest niezbędny do pomyślnej realizacji niniejszej decyzji. UNODA/Jednostka ds. Wspierania Realizacji BTWC będą zachęcane do korzystania z wiedzy tych ekspertów, w tym poprzez regularne aktualizowanie wykazu ekspertów Unii ds. BTWC sporządzonego na mocy decyzji Rady (WPZiB) 2016/51 i utrzymywanego przez UNODA/Jednostkę ds. Wspierania Realizacji BTWC. Koszty delegacji ekspertów związane z realizacją projektów będą pokrywane na podstawie niniejszej decyzji.
            Oczekuje się, że w przypadku gdy przewidziana jest wizyta pomocowa, np. dotycząca pomocy prawnej lub pomocy w zakresie środków budowy zaufania, standardowo organizowana będzie pięciodniowa wizyta grupy składającej się maksymalnie z trzech ekspertów. Jeżeli nie można znaleźć odpowiednich ekspertów Unii do udzielenia określonej pomocy, o którą wnioskuje państwo strona będące beneficjentem, podejmuje się starania, by znaleźć i zaangażować zewnętrznego usługodawcę mającego specjalistyczną wiedzę w danej kwestii.
            5.   CZAS TRWANIA
            Całkowity szacowany czas realizacji projektów wynosi 36 miesięcy.
            6.   BENEFICJENCI
            Beneficjentami projektu 1 są państwa niebędące stronami BTWC (zarówno państwa sygnatariusze, jak i państwa niebędące sygnatariuszami) w przypadku działań upowszechniających, a także, w stosownych przypadkach, sektor prywatny, środowisko akademickie oraz organizacje pozarządowe.
            Beneficjentami projektu 2 w odniesieniu do działań związanych z rozwijaniem zdolności są państwa strony BTWC, przy czym szczególną uwagę zwraca się na te państwa, które niedawno przystąpiły do BTWC.
            Beneficjentami projektu 3 są młode osoby odpowiedzialne za wyznaczanie kierunków polityki, naukowcy i akademicy z państw stron BTWC w krajach globalnego Południa działający w naukowych i akademickich dziedzinach związanych z BTWC.
            Beneficjentami projektu 4 są urzędnicy państw stron, zwłaszcza ci pracujący nad zagadnieniami związanymi z BTWC, tacy jak urzędnicy wyznaczeni jako krajowe punkty kontaktowe i pracujący w stałych przedstawicielstwach w Genewie oraz inni krajowi eksperci wskazani przez państwa strony.
            Beneficjentami projektu 5 będzie niewielka liczba państw stron, wybranych na podstawie zaproszenia do składania wniosków, które będą miały możliwość uczestniczenia w kursach szkoleniowych, ćwiczeniach symulacyjnych lub krajowych lub subregionalnych warsztatach mających na celu budowanie ich zdolności w zakresie zapobiegania atakom z wykorzystaniem broni biologicznej i reagowania na takie ataki.
            Beneficjentami projektu 6 będą osoby, które tworzą odpowiednie materiały, jak również osoby, które z nich korzystają, np. studenci i nauczyciele, urzędnicy z branży i organizacje pozarządowe.
            7.   PRZEDSTAWICIELE STRON TRZECICH
            Aby propagować poczucie odpowiedzialności na szczeblu regionalnym i zrównoważony charakter projektów, na mocy niniejszej decyzji finansowane będzie uczestnictwo ekspertów spoza Unii, w tym ekspertów z odpowiednich organizacji subregionalnych, regionalnych i międzynarodowych. Finansowany będzie udział UNODA/Jednostki ds. Wspierania Realizacji BTWC w warsztatach i dyskusjach na temat BTWC. Udział przewodniczącego w posiedzeniach BTWC może być finansowany w indywidualnych przypadkach.
            8.   PODMIOT REALIZUJĄCY – KWESTIE DOTYCZĄCE PERSONELU
            Biorąc pod uwagę pozabudżetowy charakter działań przewidzianych w niniejszej decyzji dla UNODA/Jednostki ds. Wspierania Realizacji BTWC potrzebny będzie dodatkowy personel.
            9.   WYEKSPONOWANIE DZIAŁAŃ UE
            UNODA/Jednostka ds. Wspierania Realizacji BTWC podejmie wszelkie działania konieczne do upublicznienia faktu, że działania takie zostały sfinansowane przez Unię. Takie działania będą prowadzone zgodnie z komunikatem Komisji oraz Podręcznikiem dotyczącym komunikacji i widoczności w ramach działań zewnętrznych Unii Europejskiej przygotowanym i opublikowanym przez Komisję Europejską. UNODA/Jednostka ds. Wspierania Realizacji BTWC zapewni zatem wyeksponowanie wkładu Unii przez stosowne logo i działania promocyjne, podkreślanie roli odgrywanej przez Unię, zapewniając przejrzystość swoich działań i podnosząc świadomość co do przyczyn przyjęcia niniejszej decyzji oraz świadomość powodów wspierania tej decyzji przez Unię, a także rezultatów tego wsparcia. Na materiałach wyprodukowanych w wyniku tego projektu w widocznym miejscu zostanie umieszczona flaga Unii zgodnie z unijnymi wytycznymi dotyczącymi prawidłowego wykorzystywania i reprodukcji flagi.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/143 z dnia 28 stycznia 2019 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w związku ze sprawą DS492 Unia Europejska – „Środki wpływające na koncesje taryfowe na niektóre wyroby z mięsa drobiowego”

text:
                  31.1.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 27/2

         DECYZJA RADY (UE) 2019/143
         z dnia 28 stycznia 2019 r.
         w sprawie zawarcia w imieniu Unii Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w związku ze sprawą DS492 Unia Europejska – „Środki wpływające na koncesje taryfowe na niektóre wyroby z mięsa drobiowego”
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 12 marca 2018 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie wspólnie uzgodnionego rozwiązania z Chinami w związku z procedurą rozstrzygania sporów WTO w sprawie DS492 Unia Europejska – „Środki wpływające na koncesje taryfowe na niektóre wyroby z mięsa drobiowego”.

                     (2)

                     Negocjacje te zostały zakończone i w dniu 18 czerwca 2018 r. parafowano porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Chinami (zwane dalej „porozumieniem”).

                     (3)

                     Porozumienie zostało podpisane w imieniu Unii w dniu 30 listopada 2018 r., z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady (UE) 2018/1252 (2).

                     (4)

                     Porozumienie powinno zostać zatwierdzone,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w związku ze sprawą DS492 Unia Europejska – „Środki wpływające na koncesje taryfowe na niektóre wyroby z mięsa drobiowego” zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Unii.
            Tekst porozumienia dołącza się do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia, o którym mowa w porozumieniu (3).

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 28 stycznia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               P. DAEA

                  Przewodniczący

            (1)  Parlament Europejski wydał zgodę w dniu 16 stycznia 2019 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2018/1252 z dnia 18 września 2018 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową w związku ze sprawą DS492 Unia Europejska – „Środki wpływające na koncesje taryfowe na niektóre wyroby z mięsa drobiowego” (Dz.U. L 237 z 20.9.2018, s. 2).

            (3)  Data wejścia w życie porozumienia zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2019/264 z dnia 7 lutego 2019 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz uchylająca decyzję (WPZiB) 2017/464 (BiH/27/2019)

text:
                  15.2.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 44/12

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2019/264
         z dnia 7 lutego 2019 r.
         w sprawie mianowania dowódcy sił UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz uchylająca decyzję (WPZiB) 2017/464 (BiH/27/2019)
         KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
         uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1), w szczególności jego art. 6,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Zgodnie z art. 6 ust. 1 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podejmowania stosownych decyzji w sprawie mianowania dowódcy operacji UE.

                     (2)

                     W dniu 7 marca 2017 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa przyjął decyzję (WPZiB) 2017/464 (2) w sprawie mianowania zastępcy Naczelnego Dowódcy Połączonych Sił Zbrojnych NATO w Europie, generała Sir Jamesa EVERARDA, dowódcą operacji UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.

                     (3)

                     W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej powiadomiło Radę Europejską, zgodnie z art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, o swoim zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej.

                     (4)

                     W dniu 8 października 2018 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa co do zasady zgodził się, że wiceszef sztabu Naczelnego Dowództwa Połączonych Sił Zbrojnych NATO w Europie (SHAPE) powinien zostać mianowany dowódcą operacji UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie od dnia 29 marca 2019 r., z zastrzeżeniem potwierdzenia jego dostępności przez NATO.

                     (5)

                     W dniu 7 grudnia 2018 r. Rada Północnoatlantycka potwierdziła dostępność wiceszefa sztabu SHAPE do celów przyjęcia funkcji dowódcy operacji UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie od dnia 29 marca 2019 r. zgodnie z uzgodnieniami „Berlin plus”.

                     (6)

                     Generał broni Olivier RITTIMANN, wiceszef sztabu SHAPE, powinien więc zostać mianowany dowódcą operacji UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie od dnia 29 marca 2019 r. od godz. 12.00 czasu środkowoeuropejskiego.

                     (7)

                     Należy w związku z tym uchylić decyzję (WPZiB) 2017/464.

                     (8)

                     Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne.

                     (9)

                     W dniach 12–13 grudnia 2002 r. na posiedzeniu w Kopenhadze Rada Europejska przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin plus” i ich wykonanie będą miały zastosowanie wyłącznie do tych państw członkowskich Unii, które są również członkami NATO lub stronami Partnerstwa dla Pokoju i które w związku z tym zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Generał broni Olivier RITTIMANN, wiceszef sztabu Naczelnego Dowództwa Połączonych Sił Zbrojnych NATO w Europie, zostaje niniejszym mianowany dowódcą operacji UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie na miejsce Sir Jamesa EVERARDA, od dnia 29 marca 2019 r. od godz. 12.00 czasu środkowoeuropejskiego.

            Artykuł 2
            Niniejszym uchyla się decyzję (WPZiB) 2017/464.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 29 marca 2019 r.

            Sporządzono w Brukseli dnia 7 lutego 2019 r.

                  W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

               S. FROM-EMMESBERGER

                  Przewodnicząca

            (1)  Dz.U. L 252 z 28.7.2004, s. 10.

            (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/464 z dnia 7 marca 2017 r. w sprawie mianowania dowódcy operacji UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie oraz uchylająca decyzję BiH/21/2014 (BiH/24/2017) (Dz.U. L 72 z 17.3.2017, s. 70).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/528 z dnia 6 listopada 2018 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określającej warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA)

text:
                  29.3.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 88/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/528
         z dnia 6 listopada 2018 r.
         w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określającej warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 186 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 (2) przewidziano uczestnictwo Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich.

                     (2)

                     Królestwo Marokańskie (zwane dalej „Marokiem”) wyraziło chęć przystąpienia do PRIMA jako państwo uczestniczące na takich samych warunkach jak uczestniczące w PRIMA państwa członkowskie i państwa trzecie stowarzyszone w ramach Horyzontu 2020 – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020).

                     (3)

                     Zgodnie z art. 1 ust. 2 decyzji (UE) 2017/1324 Maroko zostanie państwem uczestniczącym w PRIMA pod warunkiem zawarcia z Unią umowy międzynarodowej o współpracy naukowo-technicznej, określającej warunki uczestnictwa Maroka w PRIMA.

                     (4)

                     Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2018/639 (3) Umowę o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określającą warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) (zwaną dalej „Umową”), podpisano w dniu 10 kwietnia 2018 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

                     (5)

                     Umowa powinna zostać zatwierdzona,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określającą warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) (4).

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 5 ust. 2 Umowy (5).

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2018 r.

                  W imieniu Rady

               H. LÖGER

                  Przewodniczący

            (1)  Zgoda z dnia 2 października 2018 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

            (2)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1324 z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie uczestnictwa Unii w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) podjętym wspólnie przez szereg państw członkowskich (Dz.U. L 185 z 18.7.2017, s. 1).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2018/639 z dnia19 marca 2018 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, oraz tymczasowego stosowania Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, określającej warunki uczestnictwa Królestwa Marokańskiego w partnerstwie w dziedzinie badań i innowacji w regionie Morza Śródziemnego (PRIMA) (Dz.U. L 106 z 26.4.2018, s. 1).

            (4)  Tekst Umowy został opublikowany w Dz.U. L 106 z 26.4.2018, s. 3 wraz z decyzją w sprawie jej podpisania.

            (5)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/854 z dnia 15 kwietnia 2019 r. w sprawie zawarcia umowy o dobrowolnym partnerstwie dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu

text:
                  5.6.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 147/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/854
         z dnia 15 kwietnia 2019 r.
         w sprawie zawarcia umowy o dobrowolnym partnerstwie dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 3 akapit pierwszy i art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 7,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W maju 2003 r. Komisja przyjęła komunikat do Parlamentu Europejskiego i Rady zatytułowany: „Egzekwowanie prawa, zarządzanie i handel w dziedzinie leśnictwa (FLEGT): wniosek w sprawie planu działań UE”, w którym wezwano do podjęcia środków mających na celu rozwiązanie problemu nielegalnego pozyskiwania drewna poprzez opracowanie dobrowolnych umów o partnerstwie z krajami produkującymi drewno (zwany dalej „planem działań UE”). Rada przyjęła konkluzje dotyczące planu działań UE w październiku 2003 r. (2), a Parlament Europejski przyjął rezolucję w tej sprawie w dniu 7 lipca 2005 r. (3).

                     (2)

                     Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2018/1528 (4) umowa o dobrowolnym partnerstwie dotycząca egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu (zwana dalej „umową”) została podpisana w dniu 19 października 2018 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia.

                     (3)

                     Umowa powinna zostać zatwierdzona,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Umowa o dobrowolnym partnerstwie dotycząca egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.
            Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, powiadomienia, o którym mowa w art. 25 umowy (5).

            Artykuł 3
            Komisja Europejska reprezentuje Unię we wspólnym komitecie odpowiedzialnym za wdrażanie umowy, ustanowionym na podstawie art. 18 umowy.
            Państwa członkowskie mogą uczestniczyć w posiedzeniach wspólnego komitetu odpowiedzialnego za wdrażanie umowy jako członkowie delegacji Unii.

            Artykuł 4
            Do celów zmiany załączników do umowy – zgodnie z art. 24 umowy – Komisja zostaje upoważniona – zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2173/2005 (6), do zatwierdzenia wszelkich takich zmian w imieniu Unii.

            Artykuł 5
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 15 kwietnia 2019 r..

                  W imieniu Rady

               P. DAEA

                  Przewodniczący

            (1)  Parlament Europejski wydał zgodę w dniu 12 marca 2019 r.

            (2)  Dz.U. C 268 z 7.11.2003, s. 1.

            (3)  Dz.U. C 157 E z 6.7.2006, s. 482.

            (4)  Decyzja Rady (UE) 2018/1528 z dnia 11 października 2018 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy o dobrowolnym partnerstwie dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu (Dz.U. L 257 z 15.10.2018, s. 1).

            (5)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym przez Sekretariat Generalny Rady.

            (6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2173/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT (Dz.U. L 347 z 30.12.2005, s. 1).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/1088 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, oraz tymczasowego stosowania Protokołu wykonawczego do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau (2019–2024)

text:
                  27.6.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 173/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/1088
         z dnia 6 czerwca 2019 r.
         w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, oraz tymczasowego stosowania Protokołu wykonawczego do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau (2019–2024)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43, w związku z art. 218 ust. 5,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 17 marca 2008 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 241/2008 (1) dotyczące zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau (2) (zwanej dalej „Umową”). Umowa weszła w życie w dniu 15 kwietnia 2008 r., była automatycznie przedłużana i pozostaje w mocy.

                     (2)

                     W oparciu o zalecenie Komisji, w dniu 28 lutego 2017 r. Rada upoważniła do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Gwinei Bissau mających na celu zawarcie nowego protokołu wykonawczego do Umowy.

                     (3)

                     Poprzedni protokół do Umowy wygasł w dniu 23 listopada 2017 r.

                     (4)

                     Komisja wynegocjowała, w imieniu Unii, nowy protokół. W wyniku tych negocjacji nowy protokół został parafowany w dniu 15 listopada 2018 r.

                     (5)

                     Celem Protokołu wykonawczego do Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau (lata 2019–2024) (zwanego dalej „Protokołem”) jest umożliwienie Unii i Republice Gwinei Bissau ściślejszej współpracy w celu propagowania zrównoważonej polityki rybołówstwa, rozsądnej eksploatacji zasobów rybnych w wodach Gwinei Bissau oraz wsparcie wysiłków tego państwa na rzecz rozwoju niebieskiej gospodarki.

                     (6)

                     Aby zapewnić szybkie rozpoczęcie działalności połowowej statków unijnych, Protokół powinien być tymczasowo stosowany od chwili jego podpisania.

                     (7)

                     Należy podpisać i tymczasowo stosować Protokół, w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego wejścia w życie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Protokołu w sprawie wykonania Umowy partnerskiej w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau (2019–2024), z zastrzeżeniem jego zawarcia.
            Tekst Protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu w imieniu Unii.

            Artykuł 3
            Protokół stosuje się tymczasowo od dnia jego podpisania (3), w oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego wejścia w życie.

            Artykuł 4
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 czerwca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               A. BIRCHALL

                  Przewodnicząca

            (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 241/2008 z dnia 17 marca 2008 r. w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau (Dz.U. L 75 z 18.3.2008, s. 49).

            (2)  Porozumienie Umowa o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau na okres od dnia 16 czerwca 2007 r. do dnia 15 czerwca 2011 r. (Dz.U. L 342 z 27.12.2007, s. 5).

            (3)  Data, od której protokół będzie tymczasowo stosowany zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady z dnia 25 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków z Litwy, Luksemburga i Słowenii do Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound)

text:
                  27.6.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 216/1

         DECYZJA RADY
         z dnia 25 czerwca 2019 r.
         w sprawie mianowania członków i zastępców członków z Litwy, Luksemburga i Słowenii do Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound)
         (2019/C 216/01)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/127 z dnia 16 stycznia 2019 r. ustanawiające Europejską Fundację na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound) (1), w szczególności jego art. 4,
         uwzględniając listy osób wyznaczonych do mianowania przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich oraz przez organizacje pracowników i organizacje pracodawców,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na mocy decyzji z dnia 9 kwietnia 2019 r. (2) Rada mianowała członków oraz zastępców członków Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound) na okres od dnia 1 kwietnia 2019 r. do dnia 31 marca 2023 r.

                     (2)

                     Rząd Luksemburga oraz organizacja pracodawców BusinessEurope przedstawiły kandydatury dotyczące kilku stanowisk, które należy obsadzić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Następujące osoby zostają mianowane na stanowiska członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound) na okres do dnia 31 marca 2023 r.:
            I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Luksemburg

                        Nadine WELTER

                        Gary TUNSCH

            II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Litwa

                        Ričardas SARTATAVIČIUS

                        Słowenia

                        Jože SMOLE

                        Igor ANTAUER

            Artykuł 2
            Członków i zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               A. ANTON

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 30 z 31.1.2019, s. 74.

            (2)  Dz.U. C 135 z 11.4.2019, s. 1.


title: Decyzja Komisji (UE) 2019/1196 z dnia 11 lipca 2019 r. dotycząca uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1727 w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust)

text:
                  12.7.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 187/50

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2019/1196
         z dnia 11 lipca 2019 r.
         dotycząca uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1727 w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając Protokół 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Pismem do przewodniczącego Rady z dnia 14 marca 2019 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej („Zjednoczone Królestwo”) powiadomiło o swoim zamiarze uczestnictwa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1727 (1).

                     (2)

                     Z uwagi na fakt, że nie istnieją żadne szczegółowe warunki uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w rozporządzeniu (UE) 2018/1727, środki przejściowe nie są potrzebne.

                     (3)

                     Należy zatem potwierdzić uczestnictwo Zjednoczonego Królestwa w rozporządzeniu (UE) 2018/1727.

                     (4)

                     Rozporządzenie (UE) 2018/1727 weszło w życie dnia 11 grudnia 2018 r. i obowiązuje od dnia 12 grudnia 2019 r.

                     (5)

                     W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.

                     (6)

                     Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (2) („umowa o wystąpieniu”) została uzgodniona przez Unię i rząd Zjednoczonego Królestwa w listopadzie 2018 r., jednak procedury wewnętrzne niezbędne do jej wejścia w życie nie zostały jeszcze zakończone. Część czwarta umowy o wystąpieniu przewiduje okres przejściowy, który rozpoczyna się w dniu wejścia w życie umowy. W okresie przejściowym prawo Unii będzie nadal miało zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie zgodnie z umową o wystąpieniu.

                     (7)

                     Decyzją Rady Europejskiej (UE) 2019/476 (3) z dnia 22 marca 2019 r., w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem, okres przewidziany w art. 50 ust. 3 TUE zostałby przedłużony do dnia 22 maja 2019 r. w przypadku, gdyby Izba Gmin zatwierdziła umowę o wystąpieniu do dnia 29 marca 2019 r. lub, gdyby tak nie było, do dnia 12 kwietnia 2019 r. Izba Gmin nie zatwierdziła umowy o wystąpieniu do dnia 29 marca 2019 r. W dniu 11 kwietnia 2019 r. decyzją Rady Europejskiej (UE) 2019/584 (4), w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem, okres przewidziany w art. 50 ust. 3 TUE ponownie przedłużono do dnia 31 października 2019 r. Na wniosek Zjednoczonego Królestwa okres ten może zostać dodatkowo przedłużony w drodze jednomyślnej decyzji Rady Europejskiej przyjętej w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem. Zjednoczone Królestwo może ponadto w każdej chwili odwołać swoją notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii.

                     (8)

                     Rozporządzenie (UE) 2018/1727 będzie miało zatem zastosowanie w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie jedynie w przypadku, jeżeli Zjednoczone Królestwo będzie państwem członkowskim w dniu 12 grudnia 2019 r. lub jeżeli do tego dnia umowa o wystąpieniu wejdzie w życie.

                     (9)

                     Zgodnie z art. 4 protokołu nr 21 niniejsza decyzja powinna wejść w życie w trybie pilnym następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Potwierdza się uczestnictwo Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w rozporządzeniu (UE) 2018/1727.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 11 lipca 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1727 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) oraz zastąpienia i uchylenia decyzji Rady 2002/187/WSiSW (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 138).

            (2)  Dz.U. C 144I z 25.4.2019, s. 1.

            (3)  Decyzja Rady Europejskiej (UE) 2019/476 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem z dnia 22 marca 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE (Dz.U. L 80 I z 22.3.2019, s. 1).

            (4)  Decyzja Rady Europejskiej (UE) 2019/584 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem z dnia 11 kwietnia 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE (Dz.U. L 101 z 11.4.2019, s. 1).


title: Decyzja podjęta za wspólnym porozumieniem przedstawicieli rządów państw członkowskich (UE) 2019/1199 z dnia 13 czerwca 2019 r. w sprawie lokalizacji siedziby Europejskiego Urzędu ds. Pracy

text:
                  15.7.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 189/68

         DECYZJA PODJĘTA ZA WSPÓLNYM POROZUMIENIEM PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH (UE) 2019/1199
         z dnia 13 czerwca 2019 r.
         w sprawie lokalizacji siedziby Europejskiego Urzędu ds. Pracy
         PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 341,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1149 (1) ustanawia Europejski Urząd ds. Pracy.

                     (2)

                     Należy ustalić lokalizację siedziby Europejskiego Urzędu ds. Pracy,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Siedziba Europejskiego Urzędu ds. Pracy znajduje się w Bratysławie.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 13 czerwca 2019 r.

               M.C. BUDĂI

                  Przewodniczący

            (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1149 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiające Europejski Urząd ds. Pracy, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 883/2004, (UE) nr 492/2011 i (UE) 2016/589 oraz uchylające decyzję (UE) 2016/344 (Dz.U. L 186 z 11.7.2019, s. 21).


title: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich (UE, Euratom) 2019/1201 z dnia 10 lipca 2019 r. w sprawie mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości

text:
                  15.7.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 189/70

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH (UE, Euratom) 2019/1201
         z dnia 10 lipca 2019 r.
         w sprawie mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości
         PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 253 i 255,
         uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a ust. 1,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na mocy art. 5 i 7 Protokołu nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz w wyniku rezygnacji Carla Gustava FERNLUNDA, która staje się skuteczna dnia 7 października 2019 r., należy mianować sędziego Trybunału Sprawiedliwości na okres pozostający do końca kadencji Carla Gustava FERNLUNDA, czyli do dnia 6 października 2024 r.

                     (2)

                     Zaproponowano, aby zwolnione stanowisko objął Nils WAHL.

                     (3)

                     Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował kandydaturę tej osoby do wykonywania funkcji sędziego Trybunału Sprawiedliwości,

               PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Nils WAHL zostaje mianowany na stanowisko sędziego Trybunału Sprawiedliwości na okres od dnia 7 października 2019 r. do dnia 6 października 2024 r.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 10 lipca 2019 r.

               M. RISLAKKI

                  Przewodnicząca


Decyzja Komisji z dnia 01/08/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9448 - Hitachi Automotive Systems, Ltd. / Chassis Brakes International B.V.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 24/07/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9419 - Public Sector Pension Investment Board / Welltower Inc. / SRG Partners, LLC) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)