title: 2005/140/WE: Decyzja Komisji z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie programu pomocy dla niektórych przedsiębiorstw przemysłu węglowego z Autonomicznej Wspólnoty Kastylii i Leónu przydzielonego przez Hiszpanię na lata 2001 i 2002 (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 927) (Tekst mający znaczenie dla EOG).

text:
               19.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 48/30

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 30 marca 2004 r.
   w sprawie programu pomocy dla niektórych przedsiębiorstw przemysłu węglowego z Autonomicznej Wspólnoty Kastylii i Leónu przydzielonego przez Hiszpanię na lata 2001 i 2002
   (notyfikowana jako dokument nr K(2004) 927)
   (Jedynie tekst w języku hiszpańskim jest autentyczny)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2005/140/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 1 akapit pierwszy,
   po umożliwieniu zainteresowanym stronom przedstawienia uwag zgodnie z artykułami (1), o których mowa powyżej, oraz uwzględniając te uwagi,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   Procedura

               (1)

               Pismem z dnia 19 czerwca 2000 r., zarejestrowanym przez Komisję pod nr N/776/2000, Hiszpania zgłosiła Komisji projekt środków pomocwoych dla kopalń w Autonomicznej Wspólnocie Kastylii i Leónu, który zawierał pewne programy pomocy dla przemysłu węglowego, przewidziane w decyzji Komisji 3632/93/EWWiS z dnia 28 grudnia 1993 r. ustanawiającej wspólnotowe zasady pomocy państwa dla przemysłu węglowego (2).

               (2)

               Dnia 19 czerwca 2000 r. Hiszpania poinformowała Komisję, że zgłoszona pomoc, której zamierza udzielić Autonomiczna Wspólnota Kastylii i Leónu, zostanie skoordynowana z pomocą przyznaną przez rząd Hiszpanii.

               (3)

               Po upływie trzech miesięcy, w czasie których Komisja nie ustosunkowała się do powyższej kwestii, pismem z dnia 25 września 2000 r. Hiszpania zgłosiła Komisji zamiar zastosowania tych środków przez właściwe władze, jeśli, zgodnie z przepisami art. 9 ust. 4 decyzji 3632/93/EWWiS, nie zostanie podjęta żadna decyzja w terminie 15 dni roboczych od daty zgłoszenia.

               (4)

               Pismem z dnia 17 lipca 2002 r. Komisja zwróciła się do Hiszpanii z prośbą o dostarczenie informacji na temat pomocy przydzielonej dla przemysłu węglowego w latach 2000, 2001 i 2002 przez Radę Kastylii i Leónu, z uwzględnieniem przedsiębiorstw beneficjentów, kwot pomocy i jej przedmiotu, a także jej klasyfikacji według kategorii określonych w decyzji 3632/93/EWWiS. Hiszpania miała także sprecyzować zależność istniejącą między pomocą, o której mowa, a ogólnymi celami i kryteriami określonymi w art. 2, a także planami przekazanymi Komisji przez Hiszpanię zgodnie z art. 8 decyzji 3632/93/EWWiS.

               (5)

               Pismem z dnia 5 września 2002 r. Hiszpania poinformowała Komisję o pomocy przydzielonej przedsiębiorstwom węglowym z Autonomicznej Wspólnoty Kastylii i Leónu w latach 2000, 2001 i 2002. Hiszpania powiadomiła Komisję zgodnie z zasadami proceduralnymi określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (3). W zawiadomieniu tym Hiszpania odwoływała się do decyzji nr 3632/93/EWWiS, pomimo że zarówno wymieniona decyzja, jak i Traktat EWWiS wygasły dnia 23 lipca 2002 r.

               (6)

               Pismem z dnia 19 lutego 2003 r. Komisja poinformowała Hiszpanię o swojej decyzji o wszczęciu procedury, przewidzianej w art. 88 ust. 2 Traktatu WE, w sprawie środków pomocowych na badania i rozwój, ochronę środowiska, szkolenie i bezpieczeństwo. Komisja wszczęła również procedurę w sprawie środków pomocowych przeznaczonych do pokrycia kosztów wyjątkowych, lecz środki te nie są objęte niniejszą decyzją.

               (7)

               Decyzja Komisji o wszczęciu procedury została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich
                   (4). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w zakresie przedmiotowej pomocy.

               (8)

               Zainteresowane strony nie zgłosiły żadnych uwag. Hiszpania przekazała dodatkowe informacje w dniach 21 marca 2003 r., 9 kwietnia 2003 r. oraz 12 grudnia 2003 r.

         2.   Szczegółowy opis pomocy
   2.1.   Rodzaje pomocy

               (9)

               Wyróżnia się następujące rodzaje pomocy:

                           a)

                           pomoc na badania i rozwój (R & D), przewidziana w art. 6 decyzji 3632/93/EWWiS;

                           b)

                           pomoc na ochronę środowiska, przewidziana w art. 7 decyzji 3632/93/EWWiS;

                           c)

                           pomoc na szkolenie górników;

                           d)

                           pomoc na bezpieczeństwo górnicze.

         2.2.   Podstawa prawna

               (10)

               Podstawę prawną pomocy, o której mowa, stanowią: zarządzenia Regionalnej Rady ds. Przemysłu, Handlu i Turystyki, regulujące przydzielanie stosownych środków pomocowych w przemyśle górniczym, z dnia 20 października 2000 r. (pomoc na rok 2000), z dnia 19 grudnia 2000 r. (pomoc na rok 2001) i z dnia 19 grudnia 2001 r. (pomoc na rok 2002).

         2.3.   Beneficjenci

               (11)

               Z pomocy, o której mowa, mogą korzystać wszystkie przedsiębiorstwa górnicze (duże przedsiębiorstwa i MŚP) oraz związki przedsiębiorstw węglowych ze Wspólnoty Kastylii i Leónu, określone w decyzji 3632/93/EWWiS, celem promocji i rozwoju wykorzystywania węgla. Około pięćdziesiąt przedsiębiorstw lub podmiotów może korzystać z tej pomocy.

               (12)

               Autonomiczna Wspólnota Kastylii i Leónu może korzystać z pomocy określonej w art. 87 ust. 3 lit. a) i tym samym została zakwalifikowana do regionów mogących ubiegać się o wskazaną pomoc na lata 2000–2006.

         2.4.   Budżet

               (13)

               Przewidziano następujące kwoty celem sfinansowania zgłoszonej pomocy:

                                       —

                                       2001:

                           9 015 181,56 EUR (1 500 000 000 ESP),

                                       —

                                       2002:

                           9 015 181,56 EUR (1 500 000 000 ESP),

                           Razem:

                           18 030 363,12 EUR (3 000 000 000 ESP).

         2.5.   Czas trwania programu

               (14)

               Program pomocy został zakończony dnia 23 lipca 2002 r.

         2.6.   Cel pomocy

               (15)

               Pomocy udzielono na pokrycie kosztów środków określonych w motywach od 15 do 18, a przede wszystkim na badania i rozwój (R&D), których celem jest:

                           —

                           promowanie wykonywania projektów w zakresie badań i rozwoju technologicznego w przedsiębiorstwach, które nigdy dotąd nie prowadziły takiego rodzaju działań, oraz ich kontynuowanie w przedsiębiorstwach, które je dotąd wykonywały,

                           —

                           poprawa warunków bezpieczeństwa i higieny pracy w kopalniach,

                           —

                           optymalizacja eksploatacji rezerw i zasobów górniczych poprzez ulepszenie metod eksploatacji i wynikających z tego korzyści,

                           —

                           promowanie innowacji technologicznych zmierzających do poprawienia wpływu eksploatacji górniczej na środowisko,

                           —

                           wsparcie postępu technologicznego zmierzającego do zwiększenia wartości dodanej produktu, w celu ułatwienia jego wprowadzenia na nowe rynki lub zwiększenia zdolności produkcyjnej,

                           —

                           wspomaganie technologii mającej zastosowanie do sprzętu i projektów przeznaczonych do eksploatacji, obróbki oraz wykorzystywania materiałów mineralnych.

                     Dotyczy to projektów priorytetowych, objętych niniejszym programem pomocy, zmierzających do zrealizowania niektórych z następujących celów:

                           —

                           zmniejszenie ryzyka wypadków, katastrof, eksplozji, pożarów itd. oraz wyeliminowanie przyczyn częstych i poważnych wypadków,

                           —

                           analiza efektywności technicznej przed podjęciem działań związanych z przemysłowymi badaniami górniczymi.

               (16)

               Pomoc na ochronę środowiska obejmuje:

                           —

                           zmniejszenie zniszczeń w środowisku, powstałych w wyniku działań górniczych i metalurgicznych,

                           —

                           poprawę stanu środowiska w strefach zniszczonych w wyniku dawnej działalności górniczej,

                           —

                           odzyskiwanie substancji mineralnych lub metalicznych z hałd i zwałowisk.

                     Projekty, które realizują niektóre z poniższych celów, są priorytetowe i kwalifikują się do programu pomocy:

                           —

                           dostosowanie jakości emisji i zanieczyszczeń wprowadzanych przez przedsiębiorstwa górnicze do atmosfery i cieków wodnych do obowiązkowych przepisów mających zastosowanie w ochronie środowiska, o ile zakłady, o których mowa, funkcjonowały przynajmniej dwa lata przed wejściem w życie tych przepisów,

                           —

                           podniesienie poziomu ochrony środowiska do poziomu zdecydowanie wyższego od tego, który jest przewidziany przez normy obowiązkowe dla przedsiębiorstw górniczych,

                           —

                           stworzenie środków korygujących dla środowiska już zdegradowanego,

                           —

                           rozwój badań i projektów technologicznych przyczyniających się do zmniejszenia zniszczeń w środowisku, spowodowanych działalnością górniczą oraz metalurgiczną.

               (17)

               Pomoc na szkolenie górników obejmuje projekty i działania szkoleniowe, których zasadniczym celem jest zapewnienie pracownikom sektora odpowiednich kwalifikacji technicznych, tak aby zmniejszyć wskaźnik wypadków w kopalniach.

               (18)

               Pomoc przeznaczona na bezpieczeństwo w kopalniach obejmuje projekty inwestycyjne, których celem jest zwiększenie bezpieczeństwa w zakładach górniczych ponad minimalny poziom wymagany obowiązującymi przepisami.

         2.7.   Forma pomocy

               (19)

               Pomocy udzielono w formie bezzwrotnej dotacji.

         2.8.   Koszty kwalifikowane

               (20)

               Pomoc określona w motywach od 20 do 23, a zwłaszcza pomoc na badania i rozwój (R&D), obejmuje następujące koszty kwalifikowane:

                           a)

                           koszty personelu (naukowców, techników oraz pozostałego personelu pomocniczego przydzielonego wyłącznie do badania naukowego). Koszty te są dofinansowywane w zależności od rzeczywistego czasu poświęconego na dofinansowywane działania w zakresie badań i rozwoju;

                           b)

                           koszty sprzętu, materiałów, terenów i lokali, w których stale (oprócz przypadków ich odstąpienia na zasadach handlowych) przeprowadzane są jedynie działania badawcze; do pomocy kwalifikują się koszty nabycia majątku rzeczowego w postaci nieruchomości, nowych lub z pierwszej ręki, usytuowanych w regionie Kastylii i Leónu; aktywa te oraz sprzęt, a także urządzenia i pomocnicze wyposażenie niezbędne dla ich prawidłowego funkcjonowania, muszą być stale (oprócz przypadków ich odpłatnego odstąpienia) wykorzystywane jedynie w celu przeprowadzania działań związanych z badaniami i rozwojem;

                           c)

                           koszty usług doradczych oraz usług z nimi związanych, wykorzystywanych wyłącznie dla działań badawczych (w tym badań naukowych, wiedzy technicznej, patentów itd.) pozyskiwanych z zewnątrz; wszystkie te koszty kwalifikują się do pomocy, o ile można wykazać ich bezpośredni i konieczny związek z działaniami związanymi z badaniami i rozwojem;

                           d)

                           dodatkowe koszty ogólne bezpośrednio związane z działaniami badawczymi; wszystkie te koszty kwalifikują się do pomocy, o ile można wykazać ich bezpośredni i konieczny związek z działaniami związanymi z badaniami i rozwojem;

                           e)

                           pozostałe koszty operacyjne (np. koszt sprzętów, użytych materiałów i podobnych produktów) związane bezpośrednio z działaniami badawczymi; wszystkie te koszty kwalifikują się do pomocy, o ile można wykazać ich bezpośredni i konieczny związek z działaniami związanymi z badaniami i rozwojem.

               (21)

               Pomoc na ochronę środowiska obejmuje dodatkowe koszty związane z inwestycjami w tereny, budynki, urządzenia i dobra inwestycyjne, konieczne do realizacji celów w zakresie ochrony środowiska.

               (22)

               Pomoc na szkolenie górników obejmuje koszty kadry szkoleniowej, koszty podróży szkolonych osób, koszty zużycia i amortyzacji narzędzi i wyposażenia, proporcjonalnie do ich wykorzystywania wyłącznie w ramach projektu szkoleniowego, o którym mowa, oraz pozostałe koszty personelu do sumy ogólnej kwoty kosztów kwalifikowanych do pomocy, określonych powyżej.

               (23)

               Pomoc na bezpieczeństwo górnicze obejmuje:

                           a)

                           nabycie sprzętu przeznaczonego do zwiększenia bezpieczeństwa w zakładach górniczych;

                           b)

                           koszty poniesione w celu zwiększenia bezpieczeństwa zakładów górniczych i pracowników w nich pracujących;

                           c)

                           badania dotyczące zwiększenia bezpieczeństwa w zakładach górniczych.

         2.9.   Intensywność pomocy

               (24)

               Intensywność pomocy, zwłaszcza na badania i rozwój (R&D), omówiona jest w motywach od 24 do 27. Oznacza ona następującą kwotę pomocy brutto na badania i rozwój:

                           —

                           na badania przemysłowe zakwalifikowano do pomocy aż 60 % inwestycji i kosztów; jeżeli wnioskodawca jest małym lub średnim przedsiębiorstwem (MŚP), kwota pomocy może osiągnąć 70 % kwalifikowanych kosztów projektu,

                           —

                           na analizę efektywności technicznej przed podjęciem górniczych badań przemysłowych, dopuszczalna kwota stanowić będzie 75 % kwalifikowanych kosztów projektu.

               (25)

               W kwestii projektów dotyczących ochrony środowiska maksymalna intensywność pomocy, rozumiana jako ekwiwalent dotacji netto, może osiągnąć maksymalny odsetek dozwolony dla realizowanej inwestycji, jaki został ustalony w planie pomocy regionalnej, zatwierdzonym przez Komisję Europejską na lata 2000–2006, zgodnie z przepisami załącznika II zarządzenia. W przypadku MŚP kwoty dotacji mogą wzrosnąć o następujący odsetek:

                           —

                           15 % brutto kosztów kwalifikowanych – na pomoc inwestycyjną przyczyniającą się do przystosowania przedsiębiorstw do nowych norm obowiązujących w zakresie ochrony środowiska,

                           —

                           20 % brutto kosztów kwalifikowanych – na pomoc inwestycyjną umożliwiającą uzyskanie poziomu ochrony środowiska powyżej wymagań wynikających z obowiązujących norm,

                           —

                           20 % brutto kosztów kwalifikowanych – na pomoc inwestycyjną zwiększającą poziom ochrony środowiska w przedsiębiorstwach działających w sektorach, w których nie istnieją obowiązkowe normy.

               (26)

               Maksymalna kwota brutto pomocy na szkolenie górników wynosi 80 % kosztów kwalifikowanych.

               (27)

               Maksymalna kwota brutto pomocy na projekty, których celem jest zwiększenie bezpieczeństwa górniczego, może osiągnąć 100 % kosztów kwalifikowanych.

         2.10.   Kumulacja pomocy

               (28)

               Każda pomoc przewidziana w niniejszym programie kumulowana będzie z każdą inną pomocą o innym przeznaczeniu, pod warunkiem że przestrzegane będą pułapy ustalone w propozycji programu pomocy. Wysokość pomocy przydzielonej w ramach programu, pobranej oddzielnie lub razem z innymi zachętami, dotacjami lub pomocą ze strony innych organów administracyjnych, czy też innych podmiotów publicznych lub prywatnych, krajowych lub międzynarodowych, nie może w żaden sposób przekraczać kosztu inwestycji, wydatku lub działania podejmowanego przez beneficjenta.

               (29)

               Kumulacja pomocy opisana jest w motywach od 29 do 32. Pomoc na projekty w zakresie badań i rozwoju (R&D) kumulowana będzie z każdą inną pomocą publiczną, której przedmiot i cel są takie same. W przypadku kumulacji pomocy całkowite finansowanie publiczne nie może przekroczyć pułapu 75 % kosztów kwalifikowanych.

               (30)

               Pomoc na projekty dotyczące ochrony środowiska będzie kumulowana z każdą inną pomocą publiczną, której przedmiot i cel są takie same, pod warunkiem że całkowita suma nie będzie przekraczała granic określonych w ust. 6.1. lit. b) Zasad kumulacji określonych w Zarządzeniu.
               Pomoc, rozumiana jako ekwiwalent dotacji netto, może osiągnąć odsetek maksymalny dla realizowanej inwestycji, określony w planie pomocy regionalnej, zatwierdzonym przez Komisję Europejską na lata 2000–2006, tzn.:

                           —

                           35 % dla Burgos i Valladolid;

                           —

                           37 % dla Palencia i Segovia;

                           —

                           40 % dla pozostałych prowincji,

                           —

                           odsetek ten może wzrosnąć maksymalnie o 15 % brutto, jeżeli dane przedsiębiorstwo jest małym lub średnim przedsiębiorstwem (MŚP).

                     W przypadku MŚP wysokość dotacji wskazana powyżej może wzrosnąć zgodnie z poniższym odsetkiem:

                           —

                           15 % brutto kosztów kwalifikowanych – na pomoc inwestycyjną przyczyniającą się do przystosowania przedsiębiorstw do nowych norm obowiązujących w zakresie ochrony środowiska,

                           —

                           20 % brutto kosztów kwalifikowanych – na pomoc inwestycyjną umożliwiającą uzyskanie poziomu ochrony środowiska powyżej wymagań wynikających z obowiązujących norm,

                           —

                           20 % brutto kosztów kwalifikowanych – na pomoc inwestycyjną zwiększającą poziom ochrony środowiska w przedsiębiorstwach działających w sektorach, w których nie istnieją obowiązkowe normy.

               (31)

               Pomoc na projekty w zakresie szkolenia górników będzie kumulowana z każdą inną pomocą publiczną, której przedmiot i cel są takie same, pod warunkiem że całkowita suma nie będzie przekraczała granic określonych w ust. 6.1. lit. c) Zasad kumulacji określonych w hiszpańskim Zarządzeniu ministerialnym, tzn. 100 % kosztów kwalifikowanych.

               (32)

               W kwestii pomocy na bezpieczeństwo górnicze:

                           Pomoc na projekty w zakresie bezpieczeństwa górniczego może być kumulowana z każdą inną pomocą publiczną, której przedmiot i cel są takie same, pod warunkiem że całkowita suma pomocy nie będzie przekraczała granic określonych w ust. 6.1 lit. b) Zasad kumulacji określonych w hiszpańskim Zarządzeniu ministerialnym, tzn. 100 % kosztów kwalifikowanych.

         3.   Uwagi Hiszpanii

               (33)

               Hiszpania przedstawiła Komisji Europejskiej dodatkowe informacje i argumenty dotyczące programu pomocy, zawierające zwłaszcza poniższe elementy.

               (34)

               Zgłoszenie programu pomocy na lata 2001 i 2002 odbyło się w sposób właściwy i kompletny. Komisja otrzymała wszystkie konieczne informacje. W takiej sytuacji wszczęcie procedury, zdaniem Hiszpanii, nie jest konieczne. Przydzielona pomoc powinna zostać uznana za pomoc istniejącą. Hiszpania zwraca się zatem z prośbą o zakończenie procedury i oczekuje decyzji pozytywnej. Hiszpania uważa fakt zwlekania przez Komisję do dnia 17 lipca 2002 r. w celu sformułowania uwag dotyczących zgłoszenia za sprzeczny z zasadami dobrej administracji oraz pewności prawnej.

               (35)

               Autonomiczna Wspólnota Kastylii i Leónu nigdy nie zamierzała wprowadzić programu niezgodnego ze wspólnym rynkiem. Działanie Autonomicznej Wspólnoty było całkowicie przejrzyste i podjęte w dobrej wierze. Z uwagi na brak reakcji na zgłoszenie ze strony Komisji Autonomiczna Wspólnota Kastylii i Leónu mogła logicznie wywnioskować, że program jest zgodny ze wspólnym rynkiem, a zatem można go wprowadzić.

               (36)

               Zdaniem Hiszpanii środki te nie dostarczają żadnych korzyści samym przedsiębiorstwom górniczym, ponieważ przeznaczone są na pokrycie kosztów wyjątkowych, związanych z procesem restrukturyzacji. Pomoc na badania i rozwój, ochronę środowiska, szkolenie i bezpieczeństwo górnicze jest zgodna z programami pomocy państwa w tych kwestiach. W kwestii pomocy na badania i rozwój Hiszpania potwierdziła, że definicja badań przemysłowych zgodna jest z definicją zawartą w załączniku I ram wspólnotowych w zakresie pomocy państwa na badania i rozwój.

               (37)

               W kwestii pomocy na środowisko Hiszpania przedstawiła Komisji dodatkowe informacje na temat różnych kategorii pomocy, norm krajowych i wspólnotowych, których należy przestrzegać, a także na temat kopalń węgla korzystających z pomocy oraz specyfikacji kosztów związanych z odnową i adaptacją obiektów przemysłowych, dotkniętych zanieczyszczeniem. Hiszpania opisała w sposób szczegółowy środki stanowiące pomoc oraz potwierdziła, że pomoc stanowiąca 15 % kosztów kwalifikowanych, w celu spełniania wymagań nowych norm, ściśle ograniczała się do celów środowiskowych. Przy obliczaniu kwoty pomocy netto uwzględnia się zyski notowane jako wynik inwestycji. Natomiast przy obliczaniu kosztów kwalifikowanych uwzględnia się największą potencjalną wartość obszarów rekultywowanych.

               (38)

               W kwestii pomocy na szkolenie, zdaniem Hiszpanii, kwoty dotacji były zbyt niskie, aby mogły zakłócić konkurencję. Jeżeli chodzi o bezpieczeństwo w kopalniach, Hiszpania podkreśla fakt, że poziom bezpieczeństwa w nich obecny jest w dalszym ciągu niewystarczający oraz że z tego powodu niezbędne jest przydzielenie pomocy w tej dziedzinie. Koszty związane z tą kwestią są wyjątkowe i powinny zostać pokryte.

               (39)

               Niektóre kwoty pomocy, wypłacone różnym przedsiębiorstwom węglowym, zostały skorygowane przez Hiszpanię, z racji błędów, które pojawiły się we wcześniej przedstawionych kwotach.

         4.   Ocena programu pomocy

               (41)

               Ocena Komisji ogranicza się do środków związanych z badaniami i rozwojem, ochroną środowiska, szkoleniem i bezpieczeństwem. Środki pomocy przeznaczone do pokrycia kosztów wyjątkowych, stanowiące również przedmiot decyzji z dnia 19 lutego 2003 r. w sprawie wszczęcia niniejszej procedury sprawdzającej, będą stanowiły przedmiot odrębnej decyzji. Chociaż niniejsza decyzja stanowi ocenę programu pomocy, Komisja uwzględni również przypadki wyjątkowe, z tej racji, że pomoc została już wypłacona przez Hiszpanię.

         4.1.   Zastosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 1407/2002

               (41)

               Biorąc pod uwagę fakt, że zarówno Traktat o EWWiS, jak i decyzja 3632/93/EWWiS wygasły dnia 23 lipca 2003 r., zgodność zgłoszonych środków powinna zostać oceniona na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1407/2002 z dnia 23 lipca 2002 r. w sprawie pomocy państwa dla przemysłu węglowego (5). Artykuł 14 ust. 2 tego rozporządzenia nie ma zastosowania w niniejszej kwestii.

               (42)

               We wszystkich przypadkach przejście z ram legislacyjnych Traktatu EWWiS na Traktat WE nie stwarza sytuacji konfliktowych podczas analizy pomocy przydzielonej przez Autonomiczną Wspólnotę Kastylii i Leónu. Stosowne przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1407/2002 i decyzji 3632/1993/EWWiS są w zasadzie identyczne, a analiza dokonana w oparciu o ramy legislacyjne Traktatu EWWiS nie doprowadziłaby do innych wyników.

         4.2.   Zastosowanie art. 87 ust. 1

               (43)

               Celem określenia, czy środki programowe stanowią pomoc zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu, należy ustalić, czy sprzyjają one konkretnym przedsiębiorstwom, czy pomoc została wydana przez Państwa Członkowskie z funduszy publicznych, czy środki, o których mowa, zakłócają konkurencję lub grożą jej zakłóceniem oraz czy mogą zakłócić wymianę handlową między Państwami Członkowskim.

               (44)

               Pierwszy przepis art. 87 ust. 1 dotyczy możliwości sprzyjania konkretnym beneficjentom. Należy koniecznie określić najpierw, czy przedsiębiorstwa korzystające z pomocy otrzymują dodatkową korzyść ekonomiczną, a następnie, czy korzyść ta jest przeznaczona na szczególny typ przedsiębiorstw. Pomoc zapewnia beneficjentom oczywiste korzyści ekonomiczne, ponieważ stanowi bezpośrednią dotację, pokrywającą koszty bieżące, jakie przedsiębiorstwa musiały ponieść. Ponadto środki, o których mowa, przeznaczone są wyłącznie dla przedsiębiorstw górniczych z Autonomicznej Wspólnoty Kastylii i Leónu, w wyniku czego bardziej sprzyjają pewnym przedsiębiorstwom niż ich konkurentom. Inaczej mówiąc, środki te mają charakter selektywny.

               (45)

               Drugi przepis art. 87 odnosi się do pomocy przydzielonej przez państwa lub pochodzącej z zasobów państwowych. W tym szczególnym przypadku stwierdza się istnienie funduszy publicznych, ponieważ środki finansowane są w rzeczywistości z budżetu publicznego danych władz regionu.

               (46)

               Zgodnie z trzecim i czwartym przepisem art. 87 ust. 1 Traktatu pomoc nie może zakłócać ani grozić zakłóceniem konkurencji, ani też zakłócać lub powodować ryzyka zakłócenia wymiany handlowej między Państwami Członkowskimi. W tym przypadku środki mogą zakłócać konkurencję, ponieważ wzmacniają pozycję finansową oraz zakres działania przedsiębiorstw korzystających z pomocy względem ich konkurentów, nieotrzymujących takich samych korzyści. Chociaż wspólnotowy rynek węgla jest bardzo wąski, a wyżej wymienione przedsiębiorstwa nie zajmują się wywozem, krajowa produkcja korzysta z faktu, że przedsiębiorstwa posiadające siedzibę w innych Państwach Członkowskich mają mniej możliwości, aby wywozić swoje towary na rynek hiszpański. Ponadto środki te zakłócają konkurencję i wpływają na handel między Państwami Członkowskimi, o ile zwiększone są o inne środki zatwierdzone przez rząd hiszpański.

               (47)

               Uwzględniając powyższe, przepisy art. 87 ust. 1 Traktatu mają zastosowanie do środków, o których mowa, a które będą mogły zostać uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem jedynie wtedy, gdy spełnią wymagania jednego z odstępstw przewidzianych w Traktacie.

               (48)

               Wyjątki przewidziane w Traktacie dla tych trzech kategorii pomocy zostały zestawione w ramy wyszczególnione w art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1407/2002:

                           —

                           ramy wspólnotowe w zakresie pomocy państwa na badania i rozwój (komunikat 96/C 45/06 z dnia 17 lutego 1996 r. (6), zmieniony komunikatem 98/C 48/02 z dnia 15 lutego 1998 r. (7) i komunikatem 2002/C 111/03 z dnia 8 maja 2002 r. (8)),

                           —

                           ramy wspólnotowe w zakresie pomocy państwa na ochronę środowiska (komunikat 2001/C 37/03 z dnia 3 lutego 2001 r. (9)),

                           —

                           rozporządzenie Komisji (WE) nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy szkoleniowej (10).

         4.3.   Zgłoszenie pomocy

               (49)

               W kwestii zgłoszenia pomocy, którą Państwa Członkowskie zamierzają przyznać przemysłowi węglowemu zgodnie z art. 8 decyzji 3632/93/EWWiS, Hiszpania dnia 31 marca 1998 r. zgłosiła Komisji swój plan modernizacji, racjonalizacji, restrukturyzacji i redukcji produkcji na lata 1998–2002, wywodzący się z planu na lata 1998–2005, w zakresie przemysłu węglowego i alternatywnego rozwoju regionów górniczych. W swej decyzji 98/637/EWWiS z dnia 3 czerwca 1998 r. (11) Komisja wydała pozytywną opinię na temat tego planu, w którym rząd Hiszpanii zamierza udzielić różnego rodzaju wsparcia finansowego celem pokrycia, w ramach powyższych, planów pomocy przewidzianej w art. 3, 4 i 5 decyzji 3632/93/EWWiS.

               (50)

               Zgodnie z art. 9 ust. 10 rozporządzenia (WE) nr 1407/2002, odpowiadającym art. 9 ust. 1 decyzji 3632/93/EWWiS, Państwa Członkowskie zgłaszają każdą pomoc finansową, jaką zamierzają udzielić przemysłowi węglowemu w ciągu następnego roku. Pismem z dnia 19 czerwca 2000 r. Hiszpania zgłosiła do Komisji środki pomocowe. Komisja nie przedstawiła żadnych uwag odnośnie do tego zgłoszenia w terminie określonym w art. 9 ust. 4 decyzji 3632/93/EWWiS, dlatego pomoc na rok 2000 uznano za zatwierdzoną. Ponadto zostało to zawarte we wnioskach decyzji z dnia 19 lutego 2003 r., poprzez którą Komisja wszczęła formalną procedurę sprawdzającą. Jednakże, jak stwierdzono również w decyzji z dnia 19 lutego 2003 r., w przypadku pomocy na lata 2001 i 2002 Hiszpania nie dotrzymała swoich zobowiązań w zakresie uprzedniego zgłoszenia. W wyniku tego pomoc, którą region Kastylii i Leónu udzielił na lata 2001 i 2002, a która nie figuruje w hiszpańskim zgłoszeniu z dnia 5 września 2002 r., musi zostać uznana za niezgłoszoną.

         4.4.   Ocena pomocy na badania i rozwój (R&D)

               (51)

               Komisja zbadała środki pomocowe w świetle ram wspólnotowtch w zakresie pomocy państwa na badania i rozwój. W okresie objętym pomocą ramy te zawarte są w następujących komunikatach Komisji: 96/C 45/06 z dnia 17 lutego 1996 r., 98/C 48/02 z dnia 13 lutego 1998 r. i 20002/C 111/03 z dnia 8 maja 2002 r.

               (52)

               Przydzielono następującą pomoc:

                           (w EUR)

                           Projekt

                           Rok

                           Przedsiębiorstwo

                           Wysokość pomocy

                           186/01

                           2001

                           Carbones de Arlanza SA

                           14 514,44

                           136/02

                           2002

                           Alto Bierzo SA

                           133 829,29

                     Pomoc na R&D przydzielona przez Radę Kastylii i Leónu została poddana otwartej procedurze przetargowej. Celem tej pomocy jest wspieranie rozwoju produkcji przemysłu węglowego w jak najlepszych warunkach bezpieczeństwa, przy czym nie powinna ona wpływać na warunki wymiany ani być sprzeczna ze wspólnym interesem.

               (53)

               Finansowane projekty mają na celu zdobycie nowej wiedzy, przydatnej dla rozwoju nowych procesów wydobycia, a także znaczące ulepszenie procesów już istniejących. Projekty te zostały wybrane ze względu na swój potencjał ulepszenia technicznego lub naukowego, postrzegania oraz organizacji procesu wydobycia lub jakiejkolwiek innej odnośnej technologii. Ich celem jest również dostosowanie danego procesu lub technologii w celu zwiększenia ich skuteczności. Poprzez środek ten nie dąży się do finansowania doświadczeń praktycznych. Projekty te odegrają kluczową rolę w poszukiwaniu nowych rozwiązań. Zamiarem władz Hiszpanii było pomyślne przeprowadzenie lub przyspieszenie zmian, stanowiących znaczący wkład w cele rządowe (czyli posiadania bardziej efektywnego i konkurencyjnego przemysłu górniczego), które nie mogły zostać osiągnięte ani wprowadzone na szeroką skalę bez rządowego wsparcia finansowego. Uwzględniając te rozważania, Komisja jest zdania, że działania, o których mowa, odpowiadają definicji badań przemysłowych zawartej w załączniku I ram wspólnotowych w zakresie pomocy na badania i rozwój. Wyniki końcowe tych działań badawczych zostaną wykorzystane w celu rozwoju projektów dotyczących nowych lub zmodyfikowanych procesów wydobycia.

               (54)

               Koszty kwalifikowane zgodne są z kosztami określonymi z załączniku II ram wspólnotowych. Intensywnosć pomocy jest niska i w obu przypadkach pomoc jest przydzielana MŚP. Intensywność nie przekracza granic określonych w ust. 5 ram. Zgodnie z ust. 6 ram wspólnotowych, pomoc powinna stanowić zachętę dla przedsiębiorstw górniczych do przeprowadzania działań dodatkowych w zakresie R&D oraz zachęcać do tego typu działań przedsiębiorstwa, które ich nigdy dotąd nie prowadziły. Ponieważ beneficjentami są MŚP, Komisja uważa, zgodnie z pkt 6.4 ram wspólnotowych, że pomoc ta stanowi konieczny środek zachęcający.

               (55)

               Uwzględniając powyższe, Komisja doszła do wniosku, że program pomocy na badania i rozwój zgodny jest ze wspomnianymi wcześniej ramami.

         4.5.   Ocena pomocy na ochronę środowiska

               (56)

               Komisja poddaje ocenie ten typ środków pomocowych zgodnie z wytycznymi Wspólnoty w zakresie pomocy państwa na rzecz środowiska.

               (57)

               Po sprawdzeniu informacji dostarczonej przez Hiszpanię Komisja uważa, że celem programu pomocy jest, między innymi, wspieranie MŚP w dostosowywaniu się do nowych obowiązkowych zasad wspólnotowych przez okres trzech lat od ich przyjęcia, wspieranie inwestycji w przypadku braku obowiązkowych zasad wspólnotowych, a także wspieranie inwestycji przeznaczonych do dostosowania się do zasad krajowych, bardziej rygorystycznych niż obowiązujące normy wspólnotowe. Program umożliwia udzielenie pomocy do wysokości 15 % brutto kosztów kwalifikowanych, co jest zgodne z ramami. Komisja uważa, że inwestycje, o których mowa, są zgodne z sekcją E.1.6 ram. W kwestii zanieczyszczenia wód inwestycje te są niezbędne w celu kontroli obiegu wód pochodzących z opuszczonych kopalń. Celem tych inwestycji jest, między innymi, kontrola poziomu gruntowych wód podziemnych, zapobieganie powodziom oraz przyczynianie się do bezpiecznego obiegu wody kopalnianej. Wody te muszą spełniać normy jakości wyznaczone w prawodawstwie Hiszpanii. Komisja uważa, że w definicji kosztów dopuszczalnych przy finansowaniu inwestycji przewidziano, że korzyści uzyskane w wyniku inwestycji muszą zostać uwzględnione przy obliczaniu kwoty netto pomocy, co odpowiada pkt 37 ram wspólnotowych. Zgodnie z pkt 38 ram, o których mowa, w kosztach kwalifikowanych brana jest pod uwagę potencjalna wartość dodatkowa obszarów rekultywowanych. W kwestii rekonstrukcji kopalń, koszty kwalifikowane ograniczone są do kosztów związanych z eksploatacją górniczą, w tym z personelem, materiałami i amortyzacją urządzeń koniecznych, a także z unikaniem emisji gazów oraz substancji płynnych w skutek eksploatacji podziemnej oraz z unikaniem dostępu do niebezpiecznych kopalń, aby nie dopuścić do zanieczyszczenia ciągów wody oraz aby przyczynić się do rekultywacji hałd i zwałowisk. W tym względzie program pomocy jest zgodny z pkt 36 ram wspólnotowych.

               (58)

               Region Kastylii i Leónu przydzielił następującą pomoc:

                           (w EUR)

                           Projekt

                           Rok

                           Przedsiębiorstwo

                           Wysokość pomocy

                           17/01

                           2001

                           M.S.P.

                           580 027,42

                           477/01

                           2001

                           Mina la Sierra

                           5 395,65

                           607.1/01

                           2001

                           Carbones San Isidro y María

                           8 106,12

                           17/02

                           2002

                           M.S.P.

                           136 450,88

                     Pomoc ta dotyczy rekultywacji środowiska w górnictwie odkrywkowym oraz, w przypadku projektu 607.1/01, inwestycji w stację transformatorową i linię elektryczną.

               (59)

               Po przeanalizowaniu informacji dostarczonych przez Hiszpanię Komisja uważa, że działania przeprowadzone przez przedsiębiorstwa, a przyczyniające się do naprawy szkód spowodowanych w środowisku poprzez rekultywację zanieczyszczonych obszarów przemysłowych, mogą zostać włączone w zakres stosowania ram wspólnotowych. Koszty związane z odnową środowiska są kosztami historycznymi. W rzeczywistości zaniechanie działań związanych z wydobyciem spowoduje przybór wód z kopalń. Ze względu na strukturę gruntu i różnych prądów kopalnia, z której pochodzą te wody zagrażające środowisku, a które muszą być utrzymywane pod kontrolą, często nie jest łatwa do ustalenia. Wskutek tego wskazanie jednostki odpowiedzialnej za zanieczyszczenie jest niemożliwe. Ponadto kopalnie często zmieniają właścicieli lub już nie istnieją. Komisja uważa, że odpowiedzialnością finansową powinno się obciążyć przedsiębiorstwa górnicze eksploatujące aktualnie kopalnie. W takim przypadku program pomocy, którego celem jest pokrycie kosztów rekonstrukcji kopalń, jest zgodny z wytycznymi.

               (60)

               Region Kastylii i Leónu przydzielił następującą pomoc:

                           (w EUR)

                           Projekt

                           Rok

                           Przedsiębiorstwo

                           Wysokość pomocy

                           137/01

                           2001

                           Alto Bierzo, SA

                           93 825,20

                           237/01

                           2001

                           Antracitas de Arlanza

                           9 916,70

                           607.2/01

                           2001

                           Carbones San Isidro y María

                           8 119,04

                           1147/01

                           2001

                           Coto Minero del Sil

                           60 101,21

                           2117.1/01

                           2001

                           Unión Minera del Norte

                           55 934,56

                           2117.2/01

                           2001

                           Unión Minera del Norte

                           136 506,80

                           27/02

                           2002

                           Hullera Vasco Leonesa

                           292 504,00

                           137/02

                           2002

                           Alto Bierzo, SA

                           15 879,22

                           1147.1/02

                           2002

                           Coto Minero del Sil

                           68 582,02

                           1147.2/02

                           2002

                           Coto Minero del Sil

                           47 856,86

                     Pomoc ta odnosi się do prac związanych z rekonstrukcją i bezpieczeństwem hałd, z ochroną koryt rzecznych, a także z rekonstrukcją terenów sąsiadujących z dawnymi kopalniami. W kwestii tych konkretnych przypadków Komisja uważa ponadto, że degradacja środowiska miała miejsce wiele lat temu, że dawniej nie istniały żadne normy w zakresie rekultywacji, a więc nie jest łatwo ustalić jednostki odpowiedzialne. W wyniku tego Komisja jest zdania, że wymienione uprzednio przedsiębiorstwa, eksploatujące aktualnie kopalnie, nie są zobowiązane do ponoszenia tych kosztów. Zgodnie z pkt 38 ram intensywność pomocy nie przekracza 100 % kosztów kwalifikowanych oraz obejmuje mniej niż 15 % całkowitego kosztu prac. Koszty kwalifikowane równają się kosztom prac pomniejszonym o dodatkową wartość gruntową terenu.

               (61)

               Region Kastylii i Leónu przydzielił następującą pomoc:

                           (w EUR)

                           Projekt

                           Rok

                           Przedsiębiorstwo

                           Wysokość pomocy

                           2111.1/01

                           2001

                           Unión Minera del Norte

                           109 569,31

                           2111.2/01

                           2001

                           Unión Minera del Norte

                           230 183,55

                           2111.3/01

                           2001

                           Unión Minera del Norte

                           121 656,87

                           2111.4/01

                           2001

                           Unión Minera del Norte

                           303 840,71

                           2111.5/01

                           2001

                           Unión Minera del Norte

                           306 940,49

                           891/02

                           2002

                           Campomanes Hermanos

                           89 232,00

                           2111.1/02

                           2002

                           Unión Minera del Norte

                           35 526,45

                           2111.2/02

                           2002

                           Unión Minera del Norte

                           75 452,05

                           2111.4/02

                           2002

                           Unión Minera del Norte

                           118 602,83

                           2111.5/02

                           2002

                           Unión Minera del Norte

                           205 304,23

                           2111.6/02

                           2002

                           Unión Minera del Norte

                           248 210,85

                           2111.7/02

                           2002

                           Unión Minera del Norte

                           626 746,00

                           211.1/02

                           2002

                           Viloria Hermanos SA

                           87 880,00

                           211.2/02

                           2002

                           Viloria Hermanos SA

                           87 880,00

                     Chociaż pomoc ta została zgłoszona przez Hiszpanię jako środki przeznaczone do pokrycia kosztów wyjątkowych, wynikających z restrukturyzacji (art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1407/2002), jest ona przeznaczona w głównej mierze na ochronę środowiska, ponieważ jej celem jest rekultywacja gruntu na obszarach górniczych oraz rozbiórka instalacji stacjonarnych w celu zmniejszenia wpływu opuszczonych kopalń węgla na środowisko. W okresie, gdy prace te były realizowane, nie istniały żadne normy dotyczące rekultywacji obszarów, o których mowa.

               (62)

               Biorąc pod uwagę specyfikę działalności górniczej, Komisja uważa, że dzisiejsze zanieczyszczenie, spowodowane szkodliwym działaniem gazów i wód pochodzących z kopalń lub zwałowisk zewnętrznych (hałd), w znacznej części stanowi spadek po przeszłości. W większości przypadków chodzi więc o naprawienie szkód po dawnej działalności górniczej. Pomoc musi zostać uznana za koszt historyczny i niemożliwe jest precyzyjne ustalenie jednostki odpowiedzialnej za zanieczyszczenie. W wyniku tego pomoc przeznaczona jest na rekultywację środowiska regionów górniczych. Szkody środowiskowe, powstałe w gruncie i wodach powierzchniowych lub gruntowych, objęte są zakresem stosowania ram wspólnotowych. Intensywność tego wsparcia nie przekracza 100 % kosztów kwalifikowanych oraz obejmuje mniej niż 15 % całkowitego kosztu prac. Koszty kwalifikowane, tzn. koszt prac pomniejszony o dodatkową wartość gruntową terenu, są również zgodne z ramami wspólnotowymi.

               (63)

               Z powyższych względów oraz po przeanalizowaniu informacji przedstawionych przez Hiszpanię, Komisja doszła do wniosku, że program pomocy na ochronę środowiska jest zgodny z wcześniej wymienionymi ramami wspólnotowymi.

         4.6.   Ocena pomocy na szkolenie górników

               (64)

               Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1407/2002 w sprawie pomocy państwa dla przemysłu węglowego, w szczególności z jego art. 3 ust. 1 oraz motywem 21, pomoc na szkolenie może zostać przydzielona w zależności od warunków i kryteriów ustalonych przez Komisję dla tych kategorii pomocy. W wyniku tego Komisja dokonała oceny zgodności tych środków pomocowych z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy szkoleniowej. Hiszpania musiała dokonać zgłoszenia tych środków, ponieważ warunki, przewidziane w tym rozporządzeniu, w kwestii wyłączenia z obowiązku uprzedniego zgłoszenia, nie mają zastosowania do pomocy państwa dla przemysłu węglowego.

               (65)

               W przypadku następującej pomocy:

                           (w EUR)

                           Projekt

                           Rok

                           Przedsiębiorstwo

                           Wysokość pomocy

                           183/01

                           2001

                           Carbones de Arlanza SA

                           6 436,84

                           453/01

                           2001

                           Mina Adelina SA

                           4 376,33

                           473/01

                           2001

                           Mina la Sierra SA

                           6 565,49

                           1353/01

                           2001

                           Minas de Valdeloso SL

                           7 867,25

                     po dokonaniu oceny informacji dostarczonych przez Hiszpanię oraz biorąc pod uwagę zapewnienia Hiszpanii co do przestrzegania, podczas stosowania programu, maksymalnej intensywności pomocy, określonej w art. 4, Komisja uważa, że środki pomocowe przeznaczone na szkolenie górników przydzielone przez Wspólnotę Kastylii i Leónu, nie zakłócą konkurencji oraz mogą zostać dopuszczone zgodnie z wymienionym rozporządzeniem. Z tego tytułu program pomocy zgodny jest z rozporządzeniem, o którym mowa.

         4.7.   Ocena pomocy na bezpieczeństwo górnicze

               (66)

               Po dokonaniu analizy pomocy oraz informacji dostarczonych przez Hiszpanię Komisja uważa, że pomoc powinna zostać poddana ocenie w odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1407/2002 w sprawie pomocy państwa dla przemysłu węglowego.

               (67)

               Region Kastylii i Leónu przydzielił następującą pomoc:

                           (w EUR)

                           Projekt

                           Rok

                           Przedsibiorstwo

                           Wysokość pomocy

                           182/01

                           2001

                           Carbones de Arlanza SA

                           39 630,74

                           452/01

                           2001

                           Mina Adelina SA

                           23 991,44

                           472/01

                           2001

                           Mina La Sierra SA

                           12 020,24

                           502/01

                           2001

                           Minex, SA

                           120 202,42

                           602.1/01-LE

                           2001

                           Carb. San Isidoro y María

                           30 050,61

                           602.3/01 PA

                           2001

                           Carb. San Isidoro y María

                           13 044,13

                           1352/01

                           2001

                           Minas de Valdeloso SL

                           35 520,76

                           452/02

                           2002

                           Mina Adelina SA

                           16 224,00

                           502/02

                           2002

                           Minex SA

                           64 835,64

                           1142/02

                           2002

                           Coto Minero del Sil

                           383 920,19

                     Pomoc ta dotyczy kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwa w celu poprawienia warunków bezpieczeństwa i higieny. Wydatki te nie są związane z bieżącą produkcją, a przeznaczone są na inwestycje w sprzęt i wyrobiska górnicze. W tym względzie Komisja uważa, że wysokość przydzielonej pomocy nie przekracza kosztu prac związanych z bezpieczeństwem i tym samym, że środki te zgodne są z art. 7 wymienionego rozporządzenia oraz z przepisami pkt. 1 lit. g) jego Załącznika w kwestii definicji kosztów, do których odnosi się art. 7. Komisja doszła zatem do wniosku, że pomoc na bezpieczeństwo górnicze jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem.

         5.   Podsumowanie

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Program pomocy na badania i rozwój, ochronę środowiska, szkolenie i bezpieczeństwo górnicze wdrożony przez Hiszpanię na rzecz przedsiębiorstw górniczych wydobywających węgiel w Autonomicznej Wspólnocie Kastylii i Leónu w latach 2001 i 2002 na podstawie rozporządzeń Regionalnej Rady ds. Przemysłu, Handlu i Turystyki z dnia 19 grudnia 2000 r. i z dnia 19 grudnia 2001 r. regulujących przyznawanie środków pomocowych dla górnictwa jest zgodny ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 30 marca 2004 r.

            W imieniu Komisji

         Loyola DE PALACIO

            Wiceprzewodnicząca

      (1)  Dz.U. C 105 z 1.5.2003, str. 2.

      (2)  Dz.U. L 329 z 30.12.1993, str. 12.

      (3)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r. Patrz w tym celu: komunikat Komisji w sprawie niektórych aspektów rozpatrywania spraw związanych z konkurencją, wynikających z wygaśnięcia Traktatu EWWiS (Dz.U. C 152 z 26.6.2002, str. 5).

      (4)  Dz.U. C 105 z 1.5.2003, str. 2.

      (5)  Dz.U. L 205 z 2.8.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r. Patrz również: pkt 47 komunikatu Komisji w sprawie niektórych aspektów rozpatrywania spraw związanych z konkurencją, wynikających z wygaśnięcia Traktatu EWWiS (Dz.U. C 152 z 26.6.2002, str. 5).

      (6)  Dz.U. C 45 z 17.2.1996, str. 5.

      (7)  Dz.U. C 48 z 13.2.1998, str. 2.

      (8)  Dz.U. C 111 z 8.5.2002, str. 3.

      (9)  Dz.U. C 37 z 3.2.2001, str. 3.

      (10)  Dz.U. L 10 z 13.1.2001, str. 20. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 363/2004 (Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 20).

      (11)  Dz.U. L 303 z 13.11.1998, str. 57.


title: 2012/594/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Eurojustu za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/267

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Eurojustu za rok budżetowy 2010
   (2012/594/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Eurojustu za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego Eurojustu za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Eurojustu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7–0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (3), w szczególności jej art. 36,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0128/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 140.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
   ZAŁĄCZNIK

      ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO Z MINIONYCH LAT

               Eurojust

               2006

               2007

               2008

               2009

               Wyniki

               nie dotyczy

               Brak wskaźników, niedostateczny pomiar zadowolenia użytkowników oraz brak koordynacji między programem budżetowym a programem prac, na skutek czego trudno jest ocenić wyniki działania Eurojustu.

               Wzywa Agencję do informowania organu udzielającego absolutorium o kluczowych wskaźnikach skuteczności działania przyjętych przez Agencję i powiązaniu ich z celami, budżetem i programem prac Agencji.

               Środki przeniesione

               Nieprzestrzeganie zasady jednoroczności i zasady specyfikacji w sposób ścisły: w ramach zarządzania budżetowego stwierdzono liczne przesunięcia środków między pozycjami w budżecie; w wielu przypadkach dokumentacja nie była wystarczająco szczegółowa

               Nieprzestrzeganie zasady jednoroczności w sposób ścisły: wysoki poziom przeniesionych środków oraz uchybienia w programowaniu i monitorowaniu (budżet: 18 900 000 EUR; środki: 18 000 000 EUR; środki przeniesione: 5 200 000 EUR).

                           —

                           Nieprzestrzeganie zasady jednoroczności w sposób ścisły: wysoki poziom środków przeniesionych z poprzedniego roku, a następnie anulowanych (1 000 000 EUR tj. 25 % przeniesionych środków).

                           —

                           Wzywa Komisję do utrzymywania zasobów pieniężnych Eurojustu na jak najniższym poziomie; Eurojust posiada trwale zawyżony poziom środków pieniężnych (w grudniu 2008 r.: 4 612 878,47 EUR).

                           —

                           Trybunał Obrachunkowy nie komentuje poziomu środków przeniesionych lub anulowanych w 2009 r.

                           —

                           Wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych, aby zapobiec przenoszeniu środków, gdyż kwestia ta stale pojawiała się podczas poprzednich procedur udzielania absolutorium.

               Procedury udzielania zamówień

               Uchybienia w ramach procedury udzielania zamówień.

               Uchybienia w ramach procedury udzielania zamówień, podobnie jak w dwóch wcześniejszych latach (tj. Agencja przedłużyła obowiązujące umowy w sposób niezgodny z przepisami).

               Uchybienia w ramach procedury udzielania zamówień, podobnie jak w trzech wcześniejszych latach: w przypadku większości zamówień nie oszacowano wartości rynkowej przed wszczęciem procedury; uchybienia w ramach monitorowania umów i programowania udzielania zamówień; wzywa Agencję do informowania organu udzielającego absolutorium o tym, w jaki sposób planuje zmienić tę sytuację.

               Gratuluje Eurojustowi wprowadzenia środków pozwalających na oszacowanie wartości rynkowej odnośnych produktów i usług przed rozpoczęciem procedury udzielania zamówień; uznaje tę inicjatywę za ważną praktykę, którą powinny stosować inne agencje; z zadowoleniem przyjmuje ponadto roczny plan Agencji dotyczący zamówień na 2009 r., który w znacznym stopniu pomógł jednostkom i służbom Eurojustu w zarządzaniu ofertami; uważa, że te inicjatywy przyczyniają się do udzielania przez urzędnika zatwierdzającego lepszych wskazówek i sprawowania przezeń skuteczniejszej kontroli.

               Zasoby ludzkie

               nie dotyczy

                           —

                           Uchybienia w procedurach rekrutacyjnych.

                           —

                           Zmniejszenie liczby nieobsadzonych stanowisk z 34 % pod koniec 2007 r. do 25 % na koniec 2008 r.

                           —

                           Uchybienia w planowaniu procedur rekrutacyjnych.

                           —

                           Uchybienia w planowaniu i przeprowadzaniu procedur rekrutacyjnych: 26 % stanowisk pozostaje nieobsadzonych.

                           —

                           Nieprzestrzeganie zasady specyfikacji przez Eurojust.

                           —

                           Wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o nowej procedurze rekrutacji.

                           —

                           Trybunał Obrachunkowy odnotowuje uchybienia w planowaniu i przeprowadzaniu procedur rekrutacyjnych (24 % stanowisk pozostaje nieobsadzonych).

                           —

                           Wzywa Agencję do przyjęcia kompleksowego planu działań w zakresie rekrutacji w celu znacznego ograniczenia liczby nieobsadzonych stanowisk i poinformowania o nim organu udzielającego absolutorium.

                           —

                           Wzywa Agencję do zmniejszenia liczby pracowników tymczasowych do poziomu zalecanego przez IAS.

                           —

                           Wyraża zaniepokojenie, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, że trzy z sześciu stanowisk średniego szczebla kierowniczego w Agencji zostało obsadzonych tymczasowo przez dotychczasowych pracowników.

               Audyt wewnętrzny

               nie dotyczy

               nie dotyczy

               Wzywa Agencję do wdrożenia 26 z 26 zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego; wzywa Agencję do bezzwłocznego wdrożenia następujących zaleceń dotyczących zarządzania zasobami ludzkimi: przygotowania krótkoterminowego do obsadzenia stanowisk; zmiany organizacji Działu Kadr; zmniejszenia liczby pracowników czasowych; ulepszenia procedury rekrutacyjnej; przyjęcia przepisów wykonawczych dotyczących przebiegu kariery; zapewnienia bezstronności członków komisji rekrutacyjnej; dopilnowania prawidłowego wdrażania procedur udzielania zamówień.

               Wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o przyczynach opóźnienia w zastosowaniu zaleceń IAS z dnia 31 grudnia 2008 r. oraz do podjęcia natychmiastowych działań obejmujących usprawnienie procedury rekrutacji, zmniejszenie liczby pracowników czasowych, restrukturyzację działu zasobów ludzkich, opracowanie planu zarządzania zasobami ludzkimi, nasilenie monitorowania działań dotyczących zasobów ludzkich oraz przegląd zawartości wykazu wyjątków.

          ---documentbreak---

               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/268

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Eurojustu za rok budżetowy 2010
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Eurojustu za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego Eurojustu za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Eurojustu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7–0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (3), w szczególności jej art. 36,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0128/2012),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, że uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdania finansowe Eurojustu za rok budżetowy 2010 są wiarygodne, a transakcje leżące u ich podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 10 maja 2011 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2009 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                           —

                           wezwał Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych, aby zapobiec przenoszeniu środków,

                           —

                           wyraził zaniepokojenie faktem, że Trybunał Obrachunkowy ponownie stwierdził nieprawidłowości w zakresie planowania i przeprowadzania procedur naboru pracowników; w szczególności zwrócił uwagę, że poziom wolnych stanowisk (24 %) był nadal zbyt wysoki, chociaż niższy niż w 2008 r. (26 %) oraz w 2007 r. (33 %),

                           —

                           wezwał Agencję do podjęcia natychmiastowych działań obejmujących usprawnienie procedury rekrutacji, zmniejszenie liczby pracowników czasowych, restrukturyzację działu zasobów ludzkich, opracowanie planu zarządzania zasobami ludzkimi, zwiększenie monitorowania działań dotyczących zasobów ludzkich oraz przegląd zawartości wykazu wyjątków,

               C.

               mając na uwadze fakt, że budżet Agencji na rok budżetowy 2010 wyniósł 32 300 000 EUR, co stanowi wzrost o 14,5 % w porównaniu z rokiem budżetowym 2009,

               D

               mając na uwadze, że wkład Unii do budżetu Agencji na 2010 r. wyniósł 30 163 220 EUR w porównaniu z 24 799 400 EUR w 2009 r. (6), co stanowi wzrost o 21,62 %,

      Zarządzanie budżetem i finansami

               1.

               zauważa na podstawie sprawozdania z działalności rocznej, że w 2010 r. wykonanie środków na zobowiązania z budżetu operacyjnego Agencji wyniosło 97,8 %; odnotowuje w szczególności, że w porównaniu z 2009 r. wykonanie budżetu wzrosło o:

                           —

                           18,6 % w ramach tytułu I (Wydatki na personel),

                           —

                           6 % w ramach tytułu II (Administracja),

                           —

                           34 % w ramach tytułu III (Wydatki operacyjne);

               2.

               zauważa, że Komisja przyznała Agencji 2 159 000 EUR na udział w programach dotyczących wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych (wspólne zespoły śledczo-dochodzeniowe) i że Agencja otrzymała 95 % tej kwoty w 2010 r.;

      Przesunięcia i przeniesienia środków

               3.

               ustala na podstawie sprawozdania z działalności rocznej, że w 2010 r. dokonano sześciu przesunięć budżetowych;

               4.

               stwierdza na podstawie sprawozdania z działalności rocznej, że automatyczne przeniesienia środków na zobowiązania (z wyjątkiem dotacji) wzrosły z 16 % w 2009 r. do 20 % w 2010 r. i wyniosły łącznie 6 100 000 EUR w 2010 r.;

               5.

               wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych, aby zapobiec przenoszeniu środków; jest w szczególności zaniepokojony nadmierną ilością środków przeniesionych w ramach tytułu III, wynoszącą 38 % całkowitego budżetu dla tytułu III, oraz podkreśla, że Trybunał Obrachunkowy zwraca uwagę na to uchybienie od kilku lat;

               6.

               ubolewa nad wysokim poziomem wydatków operacyjnych przeniesionych na rok 2011 r.; odnotowuje wyjaśnienie Agencji, że przeniesienie to nastąpiło głównie w związku z projektem analizy struktury organizacyjnej, z nową infrastrukturą informatyczną oraz kosztami przetwarzania danych; z zadowoleniem przyjmuje działania Agencji planowane na 2012 r., zwłaszcza określenie odrębnych planów zamówień dla poszczególnych działów; wzywa Agencję do wdrożenia tych działań bez dalszych opóźnień; z zadowoleniem przyjmuje zapewnienie, że autoryzacje i zobowiązania niezbędne do udzielenia zamówień będą przyznawane jak najwcześniej w ciągu roku, i wzywa Agencję do przestrzegania tego zapewnienia;

      Procedury udzielania zamówień

               7.

               uznaje na podstawie sprawozdania z działalności rocznej, że w 2010 r. przeprowadzono dziewięć procedur otwartych, siedem procedur negocjowanych, trzy procedury międzyinstytucjonalne i jedną procedurę wspólną wraz z organizacją międzynarodową, w wyniku których zawarto 29 nowych umów;

               8.

               na podstawie uwag Trybunału Obrachunkowego stwierdza, że w jednym przypadku komisja oceniająca nie zastosowała współczynników korygujących zawartych w opublikowanej specyfikacji przetargowej; wzywa zatem Agencję, aby zapobiegła występowaniu podobnych błędów w przyszłości i dopilnowała poszanowania wysokich norm jakości procedury udzielania zamówień;

      Wykaz wyjątków

               9.

               stwierdza na podstawie sprawozdania z działalności rocznej, że w 2010 r. do wykazu wyjątków wprowadzono sześć nowych decyzji, z czego cztery dotyczyły spraw budżetowych, finansowych i udzielania zamówień, a dwie – kwestii związanych z zasobami ludzkimi;

               10.

               odnotowuje w szczególności, że w sprawach budżetowych, finansowych i dotyczących udzielania zamówień cztery wyjątki były związane odpowiednio z:

                           —

                           delegowaniem prawa dokonywania przesunięć zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia finansowego Eurojustu,

                           —

                           art. 75 rozporządzenia finansowego Eurojustu i przyznaniem dotacji przez Eurojust europejskiej sieci sądowej, przy czym wyjątek przestał obowiązywać dnia 31 grudnia 2010 r.,

                           —

                           przedłużeniem umowy, która miała zostać rozwiązana; kres tej sytuacji położyło podpisanie nowej umowy dnia 27 grudnia 2010 r. po zakończeniu postępowania o udzielenie zamówienia,

                           —

                           wzrostem kwot przyznanych decyzją z 2008 r.;

                     wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o statusie dwóch wyjątków, które wciąż występowały pod koniec 2010 r.;

               11.

               zauważa w odniesieniu do kwestii związanych z zasobami ludzkimi, że dwa ww. wyjątki były związane z:

                           —

                           przedłużeniem umowy pracownika zatrudnionego tymczasowo na stanowisku kierownika działu,

                           —

                           tymczasowym przeniesieniem pracownika w interesie służby na mocy art. 7 regulaminu pracowniczego;

                     przyjmuje oświadczenie Agencji, zgodnie z którym oba wyjątki przestały istnieć w dniu 15 października 2010 r.;

      Zasoby ludzkie

               12.

               wyraża zaniepokojenie faktem, że Trybunał Obrachunkowy ponownie stwierdził nieprawidłowości w zakresie przeprowadzania procedur naboru pracowników; w szczególności zwraca uwagę, że poziom wolnych stanowisk (13 %) jest nadal zbyt wysoki, chociaż niższy niż w 2009 r. (24 %), w 2008 r. (26 %) oraz w 2007 r. (33 %); wzywa zatem Agencję do stworzenia kompleksowego planu działania dotyczącego rekrutacji, aby znacznie zmniejszyć odsetek nieobsadzonych stanowisk, oraz do poinformowania o tym organu udzielającego absolutorium;

               13.

               przyjmuje do wiadomości uwagę Trybunału Obrachunkowego, że pomimo zakazu zatrudniania osób z list rezerwowych, które utraciły ważność, w 2010 r. zatrudniono urzędnika na podstawie listy rezerwowej, której ważność wygasła w styczniu 2009 r., a której przedłużenie nie zostało zatwierdzone; wzywa Agencję do dopilnowania, aby wszystkie decyzje związane z rekrutacją były odpowiednio udokumentowane w celu uniknięcia takiej sytuacji w przyszłości;

               14.

               wyraża ubolewanie z powodu zaistniałej sytuacji i wzywa Agencję do dokładnego sprawdzania ważności wszystkich rekrutacyjnych list rezerwowych, aby zapobiec takim błędom w przyszłości; z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie Agencji, że mianowanie osób z listy rezerwowej będzie miało miejsce dopiero po sprawdzeniu stosowności mianowania w danym przypadku;

               15.

               wzywa Agencję do zaprzestania takich praktyk i poszanowania przepisów dotyczących rekrutacji;

               16.

               ubolewa nad faktem, że komisja oceniająca nie zastosowała współczynników korygujących zawartych w opublikowanej specyfikacji przetargowej; z zadowoleniem przyjmuje informację przekazaną przez Agencję, że podjęto działania obejmujące przekazanie dyrektorowi administracyjnemu pełnej dokumentacji dotyczącej rzeczowej i komercyjnej oceny każdego zamówienia przed udzieleniem zgody na podpisanie umów; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Agencji do rzetelnego, przejrzystego i dokładnego składania zamówień w celu zwiększenia wiarygodności finansowej organizacji, a ponadto wzywa Agencję do podjęcia działań mających na celu zapewnienie realizacji tego zobowiązania;

      Wyniki

      Przegląd struktury organizacyjnej

               17.

               na podstawie sprawozdania z działalności rocznej stwierdza, że rozpoczęty w 2009 r. przegląd struktury organizacyjnej kontynuowano w 2010 r. oraz że sporządzono projekty wieloletniego planu polityki kadrowej na lata 2012–2014, a także plan zatrudnienia na rok 2011 i 2012; odnotowuje również, że do końca 2010 r. konsultant przedłożył szczegółowy plan fazy wdrożeniowej, który następnie został przedyskutowany i zatwierdzony przez Kolegium Agencji;

      Sprawozdawczość finansowa i analiza

               18.

               przyjmuje do wiadomości oświadczenie zawarte w sprawozdaniu Agencji z działalności rocznej, że jej Dział Budżetu, Finansów i Udzielania Zamówień wprowadził ulepszoną metodę sprawozdawczości finansowej i analiz na szczeblu unijnym; uznaje, że kierownicy działów otrzymują obecnie pełne informacje na temat wydatków i zobowiązań dla poszczególnych pozycji w budżecie oraz że wydawane są informacje miesięczne i kwartalne, które obejmują porównania z budżetem na dany rok i na poprzedni rok, z podziałem na miesiące oraz informację łączną;

               19.

               jest zdania, że skrupulatne stosowanie tej metody powinno doprowadzić do lepszego zarządzania budżetem i finansami; wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o konkretnych wynikach osiągniętych w związku ze stosowaniem tej metody;

      Zakres obowiązków dyrektora administracyjnego

               20.

               przypomina, że dyrektor administracyjny Agencji jest rozliczany przez organ udzielający absolutorium z dochodów i wydatków budżetowych oraz za utworzenie struktury organizacyjnej, zarządzanie wewnętrzne i systemy kontroli, a także procedury niezbędne do sporządzenia ostatecznego sprawozdania finansowego pozbawionego błędów merytorycznych oraz za dopilnowanie, aby transakcje leżące u ich podstaw były zgodne z prawem i prawidłowe;

               21.

               przyjmuje jednak do wiadomości uwagę Trybunału Obrachunkowego, że dyrektor administracyjny nie ponosi de facto odpowiedzialności za większość decyzji związanych z bieżącym zarządzaniem, które prowadzi Kolegium Agencji w oparciu o odpowiednie postanowienia decyzji 2002/187/WSiSW ustanawiającej Agencję; wzywa Agencję do podjęcia odpowiednich działań i do jak najszybszego skorygowania tej nieprawidłowości; zwraca uwagę, że jeżeli niejasności się utrzymają, to przewidziane nowe rozporządzenie dotyczące Agencji powinno zająć się tym brakiem strukturalnym;

               22.

               konstatuje z oświadczenia Agencji, że jej Kolegium nie posiada możliwości ponownego zdefiniowania roli i zakresu odpowiedzialności, odpowiednio, dyrektora administracyjnego i Kolegium, w celu rozwiązania sporów kompetencyjnych, ale że wprowadzono środki mające na celu zagwarantowanie, że dyrektor administracyjny będzie mógł postępować zgodnie ze swoim zakresem odpowiedzialności;

      Roczny program prac (RPP)

               23.

               podkreśla znaczenie powiązania wskaźników Agencji z jej celami, budżetem i RPP, aby umożliwić zainteresowanym podmiotom dokonanie oceny wyników działania Agencji; wzywa zatem Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o kluczowych wskaźnikach przyjętych przez Agencję i powiązaniu ich z jej celami, budżetem i RPP;

               24.

               uważa, że stosowana przez Agencję wewnętrzna procedura wspierająca ustalenie RPP ma duży wpływ na rzetelność informacji, które Agencja przekazuje zainteresowanym podmiotom i organowi udzielającemu absolutorium; w związku z tym wzywa Agencję do zachowania spójności w planowaniu, właściwych procedurach i wytycznych oraz do dostarczania odpowiedniej dokumentacji wspierającej RPP celem udzielenia informacji dotyczących wszystkich realizowanych działań i zasobów przewidzianych dla danego działania;

               25.

               wyraża zaniepokojenie, że podział obowiązków związanych z przygotowaniem i przyjęciem RPP nie został określony w decyzji o 2002/187/WSiSW ustanawiającej Agencję; uważa, że może to doprowadzić do nieporozumień oraz braku odpowiedzialności za przygotowanie i przyjęcie RPP; w związku z tym wzywa Agencję do szybkiego usunięcia tego niedopatrzenia i powiadomienia organu udzielającego absolutorium o podjętych działaniach;

               26.

               apeluje, aby Agencja podjęła działania gwarantujące, że podstawa prawna wykonania jej budżetu nie będzie kwestionowana oraz że RPP będzie kompletny i będzie uwzględniał wszystkie wymagane informacje (tzn. informacje dotyczące wszystkich działań prowadzonych przez Agencję oraz zasobów przewidzianych na realizację poszczególnych działań);

               27.

               wzywa również Agencję do sporządzenia wieloletniego planu strategicznego w dziedzinie informatyki dla działań operacyjnych i wsparcia;

      Audyt wewnętrzny

               28.

               uznaje, że 12 „bardzo ważnych” zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego nadal nie zostało zrealizowanych, w tym dwa, które Agencja zgłosiła jako wdrożone, i wzywa Służbę Audytu Wewnętrznego do wyjaśnienia, na jakim etapie wdrażania przez Agencję obecnie się one znajdują;

               29.

               stwierdza, że wdrażanie ośmiu „bardzo ważnych” zaleceń przekroczyło termin określony przez Agencję w pierwotnym planie działania; stwierdza, że w przypadku sześciu z nich opóźnienie przekracza 12 miesięcy i że dotyczą one:

                           —

                           przeglądu treści wykazu wyjątków i działań korygujących,

                           —

                           rozwijania planu zarządzania zasobami ludzkimi,

                           —

                           zwiększenia monitorowania działań dotyczących zasobów ludzkich,

                           —

                           zmniejszenia liczby pracowników czasowych,

                           —

                           zmiany organizacji działu zasobów ludzkich,

                           —

                           wdrożenia zintegrowanego systemu informatycznego dla zasobów ludzkich;

               30.

               apeluje do Agencji o właściwe uwzględnienie zaleceń wydanych przez Służbę Audytu Wewnętrznego i o poinformowanie organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w tym zakresie;

               31.

               zwraca uwagę na swoje zalecenia z poprzednich sprawozdań w sprawie absolutorium, o których mowa w załączniku do niniejszej rezolucji;

               32.

               w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2012 r. (7) w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 140.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 215.

      (6)  Dz.U. L 64 z 12.3.2010, s. 1052.

      (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0164 (zob. s. 388 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: 2010/126/CFSP: Decyzja Rady 2010/126/WPZiB z dnia 1 marca 2010 r. zmieniająca wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB dotyczące środków ograniczających wobec Somalii

text:
               2.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 51/18

         DECYZJA RADY 2010/126/WPZiB
   z dnia 1 marca 2010 r.
   zmieniająca wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB dotyczące środków ograniczających wobec Somalii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 10 grudnia 2002 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2002/960/WPZiB dotyczące środków ograniczających wobec Somalii (1) w związku z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) nr 733 (1992), 1356 (2001) oraz 1425 (2002) dotyczących objęcia Somalii embargiem na broń.

               (2)

               Dnia 16 lutego 2009 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB (2) wdrażające rezolucję RB ONZ nr 1844 (2008) wprowadzającą środki ograniczające wobec podmiotów usiłujących nie dopuścić do pokojowych działań politycznych lub blokować takie działania, lub wobec podmiotów, które przez użycie siły zagrażają tymczasowym instytucjom federalnym w Somalii lub misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM), lub podejmują działania podważające stabilność w Somalii i w regionie.

               (3)

               Dnia 23 grudnia 2009 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 1907 (2009) wzywającą wszystkie państwa, by w porozumieniu z ich organami krajowymi i zgodnie z przepisami krajowym i prawem międzynarodowym dokonywały na ich terytorium, w tym w portach lotniczych i morskich, inspekcji wszelkich ładunków wysyłanych do Somalii i przysyłanych z tego kraju, o ile dane państwo posiada informacje dające uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że dany ładunek zawiera towary, których dostawa, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz są zakazane na mocy ogólnego i pełnego embarga na przywóz broni do Somalii ustanowionego zgodnie z ust. 5 rezolucji RB ONZ nr 733 (1992) oraz uzupełnionego i zmienionego poprzez kolejne rezolucje.

               (4)

               Wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB powinno w związku z tym zostać zmienione.

               (5)

               Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   We wspólnym stanowisku 2009/138/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:
   Dodaje się artykuł w brzmieniu:

      „Artykuł 3a
      1.   Państwa członkowskie – w porozumieniu z ich organami krajowymi i zgodnie z przepisami krajowym oraz prawem międzynarodowym – dokonują na ich terytorium, w tym w portach lotniczych i morskich, inspekcji wszelkich ładunków wysyłanych do Somalii i przysyłanych z tego kraju, jeżeli mają informacje dające uzasadnione podstawy do podejrzeń, że dany ładunek zawiera towary, których dostawa, sprzedaż, przekazanie lub wywóz są zakazane na mocy art. 3.
      2.   Statki powietrzne i statki wodne przewożące ładunki do Somalii i z tego kraju podlegają wymogowi przedstawienia dodatkowej informacji przed ich przybyciem lub przed ich odlotem/odpłynięciem o wszystkich towarach przywożonych do państwa członkowskiego lub z niego wywożonych.
      3.   W przypadku wykrycia towarów, których dostawa, sprzedaż, przekazanie lub wywóz są zakazane zgodnie z art. 3, państwa członkowskie dokonują ich zajęcia i likwidacji (przez zniszczenie lub pozbawienie możliwości działania).”

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejszą decyzję publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 marca 2010 r.

            W imieniu Rady

         D. LÓPEZ GARRIDO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 334 z 11.12.2002, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 46 z 17.2.2009, s. 73.


title: 2014/784/UE: Decyzja Rady z dnia 7 listopada 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (linie budżetowe 02 03 01 i 12 02 01)

text:
               13.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 328/41

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 listopada 2014 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (linie budżetowe 02 03 01 i 12 02 01)

      (2014/784/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

               (3)

               Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia i uzgodnienia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (4)

               Należy kontynuować współpracę Umawiających się Stron Porozumienia EOG w zakresie działań finansowanych z budżetu ogólnego Unii, które dotyczą „Funkcjonowania i rozwoju rynku wewnętrznego, zwłaszcza w dziedzinach notyfikacji, certyfikacji i zbliżania przepisów sektorowych” oraz „Wdrażania i rozwoju rynku wewnętrznego”.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 ust. 8 protokołu 32 do Porozumienia EOG należy kontynuować współpracę po dniu 31 grudnia 2013 r., niezależnie od tego kiedy zostanie przyjęta decyzja Wspólnego Komitetu EOG załączona do niniejszej decyzji lub czy powiadomienie o spełnieniu ewentualnych wymogów konstytucyjnych w odniesieniu do tej decyzji Wspólnego Komitetu EOG nastąpi po dniu 10 lipca 2014 r.

               (6)

               Podmioty mające siedzibę w państwach EFTA powinny być uprawnione do uczestniczenia w działaniach, które rozpoczną się przed wejściem w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonej do niniejszej decyzji. Koszty takich działań, których realizacja rozpocznie się po dniu 1 stycznia 2014 r., mogą zostać uznane za kwalifikowalne na tych samych warunkach, co warunki mające zastosowanie do kosztów poniesionych przez podmioty mające siedzibę w państwach członkowskich Unii, pod warunkiem że decyzja Wspólnego Komitetu EOG wejdzie w życie przed zakończeniem danego działania.

               (7)

               Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić kontynuowanie tej rozszerzonej współpracy po dniu 31 grudnia 2013 r.,

               (8)

               Stanowisko Unii na forum Wspólnego Komitetu EOG powinno opierać się na załączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2014 r.

            W imieniu Rady

         P. C. PADOAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2014
      z dnia
      zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Właściwe jest kontynuowanie współpracy między Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w ramach działań Unii finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej w zakresie wdrażania, funkcjonowania i rozwoju rynku wewnętrznego.

                  (2)

                  Właściwe jest, aby współpracę tę kontynuowano po dniu 31 grudnia 2013 r., niezależnie od tego kiedy niniejsza decyzja zostanie przyjęta lub czy spełnienie wymogów konstytucyjnych dotyczących niniejszej decyzji, o ile takie istnieją, zgłoszono po dniu 10 lipca 2014 r.

                  (3)

                  Podmioty mające siedzibę w państwach EFTA powinny być uprawnione do uczestnictwa w działaniach rozpoczynających się przed wejściem w życie niniejszej decyzji. Poniesione koszty takich działań, których realizacja rozpocznie się po dniu 1 stycznia 2014 r., uznać można za koszty kwalifikowalne na tych samych warunkach, jak te mające zastosowanie do kosztów poniesionych przez podmioty mające siedzibę w państwach członkowskich UE, pod warunkiem że niniejsza decyzja wejdzie w życie przed końcem danego działania.

                  (4)

                  Protokół 31 do Porozumienia EOG powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić kontynuowanie tej rozszerzonej współpracy po dniu 31 grudnia 2013 r.,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W art. 7 protokołu 31 do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  po ust. 8 dodaje się ustęp w brzmieniu:
                  „9.   Począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., państwa EFTA uczestniczą w działaniach Unii związanych z następującymi liniami budżetowymi włączonymi do budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014:

                              —

                                 linia budżetowa 02.03.01: »Funkcjonowanie i rozwój rynku wewnętrznego, zwłaszcza w dziedzinach notyfikacji, certyfikacji i zbliżania przepisów sektorowych«;

                              —

                                 linia budżetowa 12.02.01: »Wdrażanie i rozwój rynku wewnętrznego«.

                        Poniesione koszty działań, których realizacja rozpocznie się po dniu 1 stycznia 2014 r. można uznać za koszty kwalifikowalne z rozpoczęciem działania w ramach właściwej umowy o udzielenie dotacji lub decyzji o udzieleniu dotacji, pod warunkiem że decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr …/2014 z dnia … wejdzie w życie przed końcem działania.”;

                  2)

                  w ust. 3 i 4 słowa „ust. 5, 6, 7 i 8” zastępuje się słowami „ust. 5–9”.

            Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art.103 ust. 1 Porozumienia EOG (1).
      Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze

               Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: Decyzja EUPM/1/2008 Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa z dnia 24 października 2008 r. dotycząca mianowania szefa misji/komendanta policji Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie

text:
               7.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 298/30

      DECYZJA EUPM/1/2008 KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA

   z dnia 24 października 2008 r.
   dotycząca mianowania szefa misji/komendanta policji Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie
   (2008/835/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie 2007/749/WPZiB z dnia 19 listopada 2007 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (1), w szczególności jego art. 10 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na podstawie art. 10 ust. 1 wspólnego działania 2007/749/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 25 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji, w tym decyzji o mianowaniu szefa misji/komendanta policji.

               (2)

               Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel zaproponował KPiB, aby na stanowisko szefa misji EUPM mianować pana Stefana FELLERa,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pan Stefan FELLER zostaje niniejszym mianowany szefem misji/komisarzem policji Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie od dnia 1 listopada 2008 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2009 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 24 października 2008 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         C. ROGER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 303 z 21.11.2007, s. 40.


title: Decyzja Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty i tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Kambodży w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, parafowanej w Phnom Pehn dnia 18 października 2002 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D1000

Dziennik Urzędowy L 349 , 24/12/2002 P. 0066 - 0066

		Decyzja Radyz dnia 16 grudnia 2002 r.w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty i tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Kambodży w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, parafowanej w Phnom Pehn dnia 18 października 2002 r.(2002/1000/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi z Królestwem Kambodży.(2) Umowa została parafowana dnia 18 października 2002 r.(3) Właściwe jest stosowanie niniejszej Umowy na zasadzie tymczasowości od dnia 1 stycznia 2003 r. do czasu zakończenia odpowiednich procedur niezbędnych do jej formalnego zawarcia, z zastrzeżeniem wzajemności.(4) Z zastrzeżeniem ewentualnego zawarcia Umowy w późniejszym terminie, powinna ona zostać podpisana w imieniu Wspólnoty,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Kambodży w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, z zastrzeżeniem decyzji Rady dotyczącej jej zawarcia.Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Wspólnoty.Artykuł 3Z zastrzeżeniem wzajemności, Umowę stosuje się na zasadzie tymczasowości od dnia 1 stycznia 2003 r. do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia.Sporządzono w Brukseli, dnia 16 grudnia 2002 r.W imieniu RadyM. Fischer BoelPrzewodniczący--------------------------------------------------