title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2019/322 z dnia 31 stycznia 2019 r. w sprawie przekazania uprawnień do przyjmowania decyzji dotyczących uprawnień nadzorczych przyznanych na mocy prawa krajowego (EBC/2019/4)

text:
                  25.2.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 55/7

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2019/322
         z dnia 31 stycznia 2019 r.
         w sprawie przekazania uprawnień do przyjmowania decyzji dotyczących uprawnień nadzorczych przyznanych na mocy prawa krajowego (EBC/2019/4)
         RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności art. 4 ust. 1 lit. d) i e), art. 4 ust. 3 i art. 9 ust. 1,
         uwzględniając decyzję Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/933 z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie ogólnych warunków ramowych przekazywania uprawnień decyzyjnych w odniesieniu do instrumentów prawnych związanych z zadaniami nadzorczymi (EBC/2016/40) (2), w szczególności art. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na podstawie art. 6 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 Europejski Bank Centralny (EBC) wykonuje powierzone wyłącznie EBC zadanie nadzorowania instytucji kredytowych w celu zapewnienia spójnego stosowania standardów nadzoru, wspierania stabilności finansowej i zapewnienia równych warunków konkurencji.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EBC ma obowiązek stosować wszystkie odpowiednie przepisy prawa Unii, a tam, gdzie na prawo składają się dyrektywy – także przepisy prawa krajowego stanowiące transpozycję tych dyrektyw.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 w celu wykonywania powierzonych mu zadań EBC posiada wszystkie uprawnienia i obowiązki określone w rozporządzeniu (UE) nr 1024/2013 oraz wszystkie uprawnienia i obowiązki właściwych organów wynikające z odpowiednich przepisów prawa unijnego. Kompetencje EBC obejmują wykonywanie uprawnień nadzorczych przyznanych na mocy prawa krajowego, które nie są wyraźnie przewidziane w prawie Unii, o ile uprawnienia te wchodzą w zakres zadań EBC na podstawie z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 i stanowią podstawę wykonywania przez EBC jego funkcji nadzorczej. EBC, jako właściwy organ, każdego roku ma obowiązek przyjmować znaczną liczbę decyzji związanych z uprawnieniami nadzorczych przyznanymi na mocy prawa krajowego.

                     (4)

                     W celu usprawnienia procesu decyzyjnego konieczna jest decyzja w sprawie przekazania uprawnień w związku z przyjmowaniem takich decyzji. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał udzielanie upoważnień za konieczne w celu umożliwienia instytucji, do której należy przyjmowanie znacznej liczby decyzji, wykonywania nałożonych na nią obowiązków. Uznał on także potrzebę zapewnienia efektywności działania organom decyzyjnym za zasadę właściwą każdemu systemowi instytucjonalnemu (3).

                     (5)

                     Przekazywanie uprawnień decyzyjnych powinno być ograniczone i proporcjonalne, a zakres delegacji powinien być jasno określony.

                     (6)

                     Decyzja (UE) 2017/933 (EBC/2016/40) określa procedurę przyjmowania decyzji w sprawie przekazania uprawnień dotyczących nadzoru oraz osoby, którym uprawnienia decyzyjne mogą być przekazywane. Decyzja ta nie wpływa na wykonywanie przez EBC jego zadań nadzorczych i pozostaje bez uszczerbku dla kompetencji Rady ds. Nadzoru w zakresie przedstawiania Radzie Prezesów finalnych projektów decyzji.

                     (7)

                     W przypadku niespełnienia określonych w niniejszej decyzji kryteriów przyjęcia decyzji delegowanej decyzje powinny być przyjmowane zgodnie z procedurą opartą na braku sprzeciwu wskazaną w art. 26 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 i określoną bardziej szczegółowo w art. 13g decyzji EBC/2004/2 (4). Ponadto procedurę opartą na braku sprzeciwu powinno się stosować także w przypadku powzięcia wątpliwości przez kierowników jednostek organizacyjnych co do tego, czy kryteria oceny w odniesieniu do decyzji wynikających z uprawnień krajowych są spełnione z uwagi na złożoność oceny.

                     (8)

                     Decyzje nadzorcze EBC mogą być przedmiotem przeglądu administracyjnego zgodnie z art. 24 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 oraz zgodnie z bardziej szczegółowymi postanowieniami zawartymi w decyzji EBC/2014/16 (5). W przypadku takiego przeglądu administracyjnego Rada ds. Nadzoru powinna wziąć pod uwagę opinię Administracyjnej Rady Odwoławczej i przekazać Radzie Prezesów nowy projekt decyzji do przyjęcia zgodnie z procedurą opartą na braku sprzeciwu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Definicje
            Użyte w niniejszej decyzji terminy oznaczają:
            1)   „decyzje wynikające z uprawnień krajowych”– decyzje podejmowane przez EBC w ramach wykonywania uprawnień nadzorczych przyznanych mu na mocy prawa krajowego, które nie są wyraźnie przewidziane w prawie Unii;
            2)   „nabycie udziału”– nabycie bezpośredniego lub pośredniego udziału reprezentującego kapitał lub prawa głosu w innym podmiocie, w tym w wyniku utworzenia nowego podmiotu, inne niż nabycie znacznego pakietu akcji w rozumieniu art. 22 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (6);
            3)   „połączenie”– a) operację, w wyniku której co najmniej jedna spółka, po jej rozwiązaniu z przeprowadzeniem postępowania likwidacyjnego lub bez przeprowadzania takiego postępowania, przenosi wszystkie swoje aktywa i pasywa na istniejącą lub nową spółkę w zamian za wyemitowanie na rzecz jej udziałowców/akcjonariuszy papierów wartościowych lub udziałów/akcji reprezentujących kapitał tej istniejącej lub nowej spółki, lub b) każdą transakcję, która stanowi połączenie na mocy właściwego prawa krajowego;
            4)   „podział”– a) operację, w wyniku której co najmniej jedna spółka dzieli część swoich aktywów i pasywów i tworzy nową spółkę, która wchodzi w posiadanie tych aktywów i pasywów, lub b) każdą transakcję, która stanowi podział na mocy właściwego prawa krajowego;
            5)   „państwo lub terytorium trzecie”– państwo lub terytorium spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego;
            6)   „podmiot powiązany”– osobę fizyczną, która jest powiązana z instytucją kredytową lub bliskiego członka rodziny tej osoby, lub też osobę prawną, która jest powiązana z instytucją kredytową, zgodnie z właściwym prawem krajowym;
            7)   „decyzja SREP”– decyzję, która została przyjętą przez EBC na podstawie art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 w następstwie corocznego procesu przeglądu i oceny nadzorczej w rozumieniu art. 97 dyrektywy 2013/36/UE;
            8)   „wskaźnik pokrycia wypływów netto”– wskaźnik zdefiniowany w art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/61 (7);
            9)   „równoważne standardy nadzorcze i regulacyjne”– wymogi lub środki nadzorcze i regulacyjne mające zastosowanie w państwie trzecim lub na terytorium trzecim, które są uznawane przez Komisję Europejską za równoważne z wymogami lub środkami stosowanymi w Unii zgodnie z art. 107 ust. 4 i art. 114 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (8). Wykaz odpowiednich państw trzecich i terytoriów trzecich znajduje się w załącznikach I i IV do decyzji wykonawczej Komisji 2014/908/UE (9);
            10)   „decyzja w sprawie przekazania uprawnień” i „decyzja delegowana”– odpowiednio decyzję w sprawie przekazania uprawnień i decyzję delegowaną w rozumieniu art. 3 pkt 2 i 4 decyzji (UE) 2017/933 (EBC/2016/40);
            11)   „kierownicy jednostek organizacyjnych”– kierowników jednostek organizacyjnych EBC, którym przekazywane są uprawnienia do przyjmowania decyzji wynikających z uprawnień krajowych;
            12)   „procedura oparta na braku sprzeciwu”– procedurę określoną w art. 26 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 i bardziej szczegółowo opisaną w art. 13g decyzji EBC/2004/2;
            13)   „decyzja odmowna”– decyzję, na mocy której nie udziela się zezwolenia lub nie udziela się zezwolenia w zakresie w pełni zgodnym z żądaniem istotnego nadzorowanego podmiotu. Decyzję zawierającą postanowienia dodatkowe, takie jak warunki lub zobowiązania, uznaje się za decyzję odmowną, chyba że takie dodatkowe postanowienia: a) zapewniają spełnianie przez nadzorowany podmiot wymogów odpowiednich przepisów prawa krajowego i zostały uzgodnione na piśmie; lub b) stanowią jedynie powtórzenie jednego lub większej liczby obowiązujących wymogów, z którymi dana instytucja ma obowiązek zapewnić zgodność na podstawie postanowień odpowiedniego postanowienia prawa krajowego, lub też określają obowiązek zapewnienia informacji dotyczących spełniania jednego lub większej liczby takich wymogów;
            14)   „istotny nadzorowany podmiot”– istotny nadzorowany podmiot w rozumieniu art. 2 pkt 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 468/2014 (EBC/2014/17) (10);
            15)   „oddział”– oddział w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
            16)   „przedstawicielstwo”– biuro promujące lub wspierające działalność nadzorowanego podmiotu, nieprowadzące jednak działalności instytucji kredytowej;
            17)   „usługi wspierające niezwiązane z podstawową działalnością”– usługi administracyjne, obsługę klienta, windykację należności, podpisy elektroniczne lub inne podobne usługi związane z działalnością instytucji kredytowej;
            18)   „przewodnik EBC”– każdy dokument przyjęty przez Radę Prezesów na wniosek Rady ds. Nadzoru i opublikowany na stronie internetowej EBC, zawierający wskazówki dotyczące interpretacji wymogów prawnych przez EBC.

            Artykuł 2
            Przedmiot i zakres

               1.   Niniejsza decyzja określa kryteria przekazywania uprawnień decyzyjnych kierownikom jednostek organizacyjnych EBC w celu przyjmowania decyzji wynikających z uprawnień krajowych.

               2.   Przekazanie uprawnień decyzyjnych pozostaje bez uszczerbku dla oceny nadzorczej przeprowadzanej w celu przyjmowania decyzji wynikających z uprawnień krajowych.

            Artykuł 3
            Przekazanie uprawnień do przyjmowania decyzji wynikających z uprawnień krajowych

               1.   Zgodnie z art. 4 decyzji (UE) 2017/933 (EBC/2016/40) Rada Prezesów niniejszym przekazuje kierownikom jednostek organizacyjnych EBC wyznaczonym przez Zarząd zgodnie z art. 5 tej decyzji uprawnienie do podejmowania decyzji wynikających z uprawnień krajowych w odniesieniu do następujących kwestii: a) nabycia udziałów; b) nabycia aktywów lub pasywów; c) sprzedaży udziałów; d) sprzedaży aktywów lub pasywów; e) połączeń; f) podziałów; g) operacji w państwach trzecich lub na terytoriach trzecich; h) outsourcingu; i) zmian statutów; j) wyznaczania zewnętrznych biegłych rewidentów; k) kredytów dla podmiotów powiązanych.

               2.   Decyzje wynikające z uprawnień krajowych, o których mowa w ust. 1, przyjmowane są na mocy decyzji delegowanej, jeżeli spełnione są odpowiednie kryteria przyjmowania decyzji delegowanych określone w art. 4–14.

               3.   Decyzji wynikających z uprawnień krajowych nie przyjmuje się na mocy decyzji delegowanej, gdy na podstawie przepisów krajowych strategiczne środki instytucji kredytowych podlegają zatwierdzeniu przez organy nadzoru lub gdy z uwagi na złożoność oceny wymagają one przyjęcia zgodnie z procedurą opartą na braku sprzeciwu.

               4.   Każdorazowo przekazanie uprawnień decyzyjnych odnosi się zarówno do przyjmowania decyzji nadzorczych, jak i do zatwierdzania przez EBC pozytywnych ocen, gdy wydanie decyzji nadzorczej zgodnie prawem krajowym nie jest wymagane.

               5.   Decyzji odmownych nie przyjmuje się w postaci decyzji delegowanej.

               6.   W przypadku gdy decyzja nie może być przyjęta w drodze decyzji delegowanej, przyjmuje się ją zgodnie z procedurą opartą na braku sprzeciwu.

            Artykuł 4
            Kryteria przyjmowania decyzji delegowanych w sprawie nabycia udziałów

               1.   Decyzje w sprawie zatwierdzania nabycia udziałów w instytucjach kredytowych lub instytucjach niekredytowych przez istotny nadzorowany podmiot podejmuje się w drodze decyzji delegowanej, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe kryteria:

                           a)

                           wpływ nabycia na fundusze własne nabywającego istotnego nadzorowanego podmiotu jest ograniczony, co oznacza, że:

                                       (i)

                                       w następstwie nabycia jego fundusze własne przekraczają oraz szacuje się, że nadal będą przekraczać, poziom odpowiadający sumie wymogów określonych w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wymogu utrzymywania funduszy własnych na poziomie zgodnym z art. 16 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, wymogu połączonego bufora w rozumieniu art. 128 pkt 6 dyrektywy 2013/36/UE oraz wytycznych kapitałowych w ramach filaru II określonych w ostatniej dostępnej decyzji SREP; oraz

                                       (ii)

                                       wpływ obniżenia na współczynnik kapitału podstawowego Tier I, współczynnik kapitału Tier I oraz łączny współczynnik kapitałowy jest niższy niż 100 punktów bazowych;

                           b)

                           wpływ nabycia na sytuację płynnościową nabywającego istotnego nadzorowanego podmiotu jest ograniczony, co oznacza, że:

                                       (i)

                                       wskaźnik pokrycia wypływów netto pozostaje na poziomie wyższym niż 110 % i przewyższa wymogi dotyczące płynności określone w ostatniej dostępnej decyzji SREP, jeżeli są one wyższe niż minimalny wymagany wskaźnik pokrycia wypływów netto;

                                       (ii)

                                       na poziomie skonsolidowanym wskaźnik pokrycia wypływów netto nie ulega obniżeniu o więcej niż 50 %;

                           c)

                           podmiot docelowy jest zlokalizowany w państwie członkowskim Unii lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, lub też w państwie trzecim lub na terytorium trzecim o równoważnych standardach nadzorczych i regulacyjnych.

               2.   Oceny nabycia udziałów dokonuje się zgodnie z właściwymi przepisami prawa krajowego, uwzględniając także wszelkie mające zastosowanie przewodniki EBC lub stanowiska dotyczące polityki, wskazówki lub podobne akty właściwych organów krajowych.

            Artykuł 5
            Kryteria przyjmowania decyzji delegowanych w sprawie nabycia aktywów lub pasywów

               1.   Decyzje w sprawie zatwierdzania nabycia aktywów lub pasywów w instytucjach kredytowych lub instytucjach niekredytowych przez istotny nadzorowany podmiot podejmuje się w drodze decyzji delegowanej, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe kryteria:

                           a)

                           wpływ nabycia na fundusze własne nabywającego istotnego nadzorowanego podmiotu jest ograniczony, co oznacza, że:

                                       (i)

                                       w następstwie nabycia jego fundusze własne przekraczają oraz szacuje się, że nadal będą przekraczać, poziom odpowiadający sumie wymogów określonych w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wymogu utrzymywania funduszy własnych na poziomie zgodnym z art. 16 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, wymogu połączonego bufora w rozumieniu art. 128 pkt 6 dyrektywy 2013/36/UE oraz wytycznych kapitałowych w ramach filaru II określonych w ostatniej dostępnej decyzji SREP; oraz

                                       (ii)

                                       wpływ obniżenia na współczynnik kapitału podstawowego Tier I, współczynnik kapitału Tier I oraz łączny współczynnik kapitałowy jest niższy niż 100 punktów bazowych;

                           b)

                           wpływ nabycia na sytuację płynnościową nabywającego istotnego nadzorowanego podmiotu jest ograniczony, co oznacza, że:

                                       (i)

                                       wskaźnik pokrycia wypływów netto pozostaje na poziomie wyższym niż 110 % i przewyższa wymogi dotyczące płynności określone w ostatniej dostępnej decyzji SREP, jeżeli są one wyższe niż wskaźnik pokrycia wypływów netto, oraz

                                       (ii)

                                       na poziomie skonsolidowanym wskaźnik pokrycia wypływów netto nie ulega obniżeniu o więcej niż 50 %;

                           c)

                           wartość nabywanych aktywów i pasywów nie przekracza 25 % sumy aktywów nabywającego istotnego nadzorowanego podmiotu na poziomie indywidualnym.

               2.   Oceny nabycia aktywów lub pasywów dokonuje się zgodnie z właściwymi przepisami prawa krajowego, uwzględniając także wszelkie mające zastosowanie przewodniki EBC lub stanowiska dotyczące polityki, wskazówki lub podobne akty właściwych organów krajowych.

            Artykuł 6
            Kryteria przyjmowania decyzji delegowanych w sprawie sprzedaży udziałów

               1.   Decyzje w sprawie zatwierdzania sprzedaży udziałów przez istotny nadzorowany podmiot podejmuje się w drodze decyzji delegowanej, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe kryteria:

                           a)

                           wpływ nabycia na fundusze własne sprzedającego istotnego nadzorowanego podmiotu jest ograniczony, co oznacza, że:

                                       (i)

                                       w następstwie sprzedaży jego fundusze własne przekraczają oraz szacuje się, że nadal będą przekraczać, poziom odpowiadający sumie wymogów określonych w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wymogu utrzymywania funduszy własnych na poziomie zgodnym z art. 16 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, wymogu połączonego bufora w rozumieniu art. 128 pkt 6 dyrektywy 2013/36/UE oraz wytycznych kapitałowych w ramach filaru II określonych w ostatniej dostępnej decyzji SREP; oraz

                                       (ii)

                                       wpływ obniżenia na współczynnik kapitału podstawowego Tier I, współczynnik kapitału Tier I oraz łączny współczynnik kapitałowy jest niższy niż 100 punktów bazowych;

                           b)

                           wpływ sprzedaży na sytuację płynnościową sprzedającego istotnego nadzorowanego podmiotu jest ograniczony, co oznacza, że:

                                       (i)

                                       wskaźnik pokrycia wypływów netto pozostaje na poziomie wyższym niż 110 % i przewyższa wymogi dotyczące płynności określone w ostatniej dostępnej decyzji SREP, jeżeli są one wyższe niż minimalny wymagany wskaźnik pokrycia wypływów netto; oraz

                                       (ii)

                                       na poziomie skonsolidowanym wskaźnik pokrycia wypływów netto nie ulega obniżeniu o więcej niż 50 %.

               2.   Oceny sprzedaży udziałów dokonuje się zgodnie z właściwymi przepisami prawa krajowego, uwzględniając także wszelkie mające zastosowanie przewodniki EBC lub stanowiska dotyczące polityki, wskazówki lub podobne akty właściwych organów krajowych.

            Artykuł 7
            Kryteria przyjmowania decyzji delegowanych w sprawie sprzedaży aktywów lub pasywów

               1.   Decyzje w sprawie zatwierdzania sprzedaży aktywów lub pasywów przez istotny nadzorowany podmiot podejmuje się w drodze decyzji delegowanej, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe kryteria:

                           a)

                           wpływ sprzedaży aktywów lub pasywów na fundusze własne sprzedającego istotnego nadzorowanego podmiotu jest ograniczony, co oznacza, że:

                                       (i)

                                       w następstwie sprzedaży jego fundusze własne przekraczają oraz szacuje się, że nadal będą przekraczać, poziom odpowiadający sumie wymogów określonych w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wymogu utrzymywania funduszy własnych na poziomie zgodnym z art. 16 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, wymogu połączonego bufora w rozumieniu art. 128 pkt 6 dyrektywy 2013/36/UE oraz wytycznych kapitałowych w ramach filaru II określonych w ostatniej dostępnej decyzji SREP; oraz

                                       (ii)

                                       wpływ obniżenia na współczynnik kapitału podstawowego Tier I, współczynnik kapitału Tier I oraz łączny współczynnik kapitałowy jest niższy niż 100 punktów bazowych;

                           b)

                           wpływ sprzedaży aktywów lub pasywów na sytuację płynnościową sprzedającego istotnego nadzorowanego podmiotu jest ograniczony, co oznacza, że:

                                       (i)

                                       wskaźnik pokrycia wypływów netto pozostaje na poziomie wyższym niż 110 % i przewyższa wymogi dotyczące płynności określone w ostatniej dostępnej decyzji SREP, jeżeli są one wyższe niż minimalny wymagany wskaźnik pokrycia wypływów netto; oraz

                                       (ii)

                                       na poziomie skonsolidowanym wskaźnik pokrycia wypływów netto nie ulega obniżeniu o więcej niż 50 %;

                           c)

                           wartość sprzedawanych aktywów lub pasywów nie przekracza 25 % sumy aktywów sprzedającego istotnego nadzorowanego podmiotu na poziomie indywidualnym.

               2.   Oceny sprzedaży aktywów lub pasywów dokonuje się zgodnie z właściwymi przepisami prawa krajowego, uwzględniając także wszelkie mające zastosowanie przewodniki EBC lub stanowiska dotyczące polityki, wskazówki lub podobne akty właściwych organów krajowych.

            Artykuł 8
            Kryteria przyjmowania decyzji delegowanych w sprawie połączeń

               1.   Decyzje w sprawie zatwierdzania połączeń, w które zaangażowany jest przynajmniej jeden istotny nadzorowany podmiot podejmuje się w drodze decyzji delegowanej, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe kryteria:

                           a)

                           wpływ połączenia na fundusze własne istotnego nadzorowanego podmiotu jest ograniczony, co oznacza, że:

                                       (i)

                                       w następstwie połączenia jego fundusze własne przekraczają oraz szacuje się, że nadal będą przekraczać, poziom odpowiadający sumie wymogów określonych w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wymogu utrzymywania funduszy własnych na poziomie zgodnym z art. 16 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, wymogu połączonego bufora w rozumieniu art. 128 pkt 6 dyrektywy 2013/36/UE oraz, w przypadkach, w których mają one zastosowanie, wytycznych kapitałowych w ramach filaru II określonych w ostatniej dostępnej decyzji SREP; oraz

                                       (ii)

                                       wpływ obniżenia na współczynnik kapitału podstawowego Tier I, współczynnik kapitału Tier I oraz łączny współczynnik kapitałowy jest niższy niż 100 punktów bazowych;

                           b)

                           wpływ połączenia na sytuację płynnościową istotnego nadzorowanego podmiotu jest ograniczony, co oznacza, że:

                                       (i)

                                       wskaźnik pokrycia wypływów netto pozostaje na poziomie wyższym niż 110 % i przewyższa wymogi dotyczące płynności określone w ostatniej dostępnej decyzji SREP, jeżeli są one wyższe niż minimalny wymagany wskaźnik pokrycia wypływów netto; oraz

                                       (ii)

                                       na poziomie skonsolidowanym wskaźnik pokrycia wypływów netto nie ulega obniżeniu o więcej niż 50 %;

                           c)

                           struktura zarządcza istotnego nadzorowanego podmiotu będąca następstwem połączenia nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia nadzoru.

               2.   Uprawnienia decyzyjne nie mogą być w żadnym przypadku przekazywane kierownikom jednostek organizacyjnych w odniesieniu do:

                           a)

                           połączeń pomiędzy istotnym nadzorowanym podmiotem a innym podmiotem, który nie należy do tej samej grupy kapitałowej, co dany istotny nadzorowany podmiot; lub

                           b)

                           połączeń transgranicznych pomiędzy istotnymi nadzorowanymi podmiotami należącymi do tej samej grupy kapitałowej.

               3.   Oceny połączeń dokonuje się zgodnie z właściwymi przepisami prawa krajowego, uwzględniając także wszelkie mające zastosowanie przewodniki EBC lub stanowiska dotyczące polityki, wskazówki lub podobne akty właściwych organów krajowych.

            Artykuł 9
            Kryteria przyjmowania decyzji delegowanych w sprawie podziałów

               1.   Decyzje w sprawie zatwierdzania podziałów, w które zaangażowany jest przynajmniej jeden istotny nadzorowany podmiot podejmuje się w drodze decyzji delegowanej, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe kryteria:

                           a)

                           wpływ podziału na fundusze własne istotnego nadzorowanego podmiotu lub istotnych nadzorowanych podmiotów jest ograniczony, co oznacza, że:

                                       (i)

                                       w następstwie podziału jego fundusze własne przekraczają oraz szacuje się, że nadal będą przekraczać, poziom odpowiadający sumie wymogów określonych w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wymogu utrzymywania funduszy własnych na poziomie zgodnym z art. 16 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, wymogu połączonego bufora w rozumieniu art. 128 pkt 6 dyrektywy 2013/36/UE oraz, w przypadkach, w których mają one zastosowanie, wytycznych kapitałowych w ramach filaru II określonych w ostatniej dostępnej decyzji SREP; oraz

                                       (ii)

                                       wpływ obniżenia na współczynnik kapitału podstawowego Tier I, współczynnik kapitału Tier I oraz łączny współczynnik kapitałowy jest niższy niż 100 punktów bazowych;

                           b)

                           wpływ podziału na sytuację płynnościową istotnego nadzorowanego podmiotu lub istotnych nadzorowanych podmiotów jest ograniczony, co oznacza, że:

                                       (i)

                                       wskaźnik pokrycia wypływów netto pozostaje na poziomie wyższym niż 110 % i przewyższa wymogi dotyczące płynności określone w ostatniej dostępnej decyzji SREP, jeżeli są one wyższe niż minimalny wymagany wskaźnik pokrycia wypływów netto, oraz

                                       (ii)

                                       na poziomie skonsolidowanym wskaźnik pokrycia wypływów netto nie ulega obniżeniu o więcej niż 50 %;

                           c)

                           struktura zarządcza istotnego nadzorowanego podmiotu lub istotnych nadzorowanych podmiotów będąca następstwem podziału nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia nadzoru.

               2.   Uprawnienia decyzyjne nie mogą być w żadnym przypadku przekazywane kierownikom jednostek organizacyjnych w odniesieniu do:

                           a)

                           podziałów skutkujących utworzeniem innego podmiotu, który nie należy do tej samej grupy kapitałowej, co dany istotny nadzorowany podmiot; lub

                           b)

                           podziałów skutkujących utworzeniem podmiotu w państwie lub na terytorium innym niż państwo lub terytorium siedziby danego istotnego nadzorowanego podmiotu.

               3.   Oceny podziałów dokonuje się zgodnie z właściwymi przepisami prawa krajowego, uwzględniając także wszelkie mające zastosowanie przewodniki EBC lub stanowiska dotyczące polityki, wskazówki lub podobne akty właściwych organów krajowych.

            Artykuł 10
            Kryteria przyjmowania decyzji delegowanych w sprawie działań w państwach trzecich lub na terytoriach trzecich

               1.   Decyzje zatwierdzające utworzenie przez istotny nadzorowany podmiot oddziału w państwie trzecim lub na terytorium trzecim podejmuje się w drodze decyzji delegowanej, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe kryteria:

                           a)

                           oddział ma siedzibę w państwie lub na terytorium trzecim o równoważnych standardach nadzorczych i regulacyjnych;

                           b)

                           szacowana zgodnie z planem działalności suma aktywów oddziału nie przekracza 10 % sumy aktywów istotnego nadzorowanego podmiotu; oraz

                           c)

                           oddział zajmuje się przeprowadzaniem transakcji, które są realizowane przede wszystkim w państwie trzecim lub na terytorium trzecim siedziby tego oddziału.

               2.   W drodze decyzji delegowanej podejmuje się decyzje w sprawie następujących działań istotnego nadzorowanego podmiotu:

                           a)

                           zamknięcia oddziału;

                           b)

                           dokonania zmian struktury oddziału;

                           c)

                           utworzenia lub zamknięcia przedstawicielstwa; oraz

                           d)

                           świadczenia usług bankowych w państwie trzecim lub na terytorium trzecim bez ustanowienia tam fizycznej obecności w formie oddziału lub jednostki zależnej,

                     chyba że odpowiednie działania podejmowane są w państwie wymienionym w załączniku do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1675 (11).

               3.   Oceny działań w państwie trzecim lub na terytorium trzecim dokonuje się zgodnie z właściwymi przepisami prawa krajowego, uwzględniając także wszelkie mające zastosowanie przewodniki EBC lub stanowiska dotyczące polityki, wskazówki lub podobne akty właściwych organów krajowych.

            Artykuł 11
            Kryteria przyjmowania decyzji delegowanych w sprawie outsourcingu

               1.   Decyzje w sprawie zatwierdzania outsourcingu działalności przez istotny nadzorowany podmiot podejmuje się w drodze decyzji delegowanej w przypadku spełnienia jednego lub większej liczby poniższych kryteriów:

                           a)

                           dostawca usług jest częścią tej samej grupy, co istotny nadzorowany podmiot (outsourcing wewnątrzgrupowy) i ma siedzibę w Unii; lub

                           b)

                           dostawca usług jest nadzorowanym podmiotem mającym siedzibę w Unii i upoważnionym do świadczenia usług objętych outsourcingiem; lub

                           c)

                           outsourcing dotyczy usług wspierających, niezwiązanych z podstawową działalnością, a dostawca usług ma siedzibę w Unii lub na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

               2.   Oceny projektów dotyczących outsourcingu dokonuje się zgodnie z właściwymi przepisami prawa krajowego, uwzględniając także wszelkie mające zastosowanie przewodniki EBC lub stanowiska dotyczące polityki, wskazówki lub podobne akty właściwych organów krajowych.

            Artykuł 12
            Kryteria przyjmowania decyzji delegowanych w sprawie zmian statutów

               1.   Decyzje w sprawie zmian statutów istotnych nadzorowanych podmiotów podejmuje się w drodze decyzji delegowanej w przypadku:

                           a)

                           zmian o charakterze czysto formalnym, w tym zmian nazwy i adresu;

                           b)

                           zmian, które stanowią jedynie spełnienie wymogów prawnych o charakterze legislacyjnym lub regulacyjnym;

                           c)

                           zmian wdrażających decyzję sądową lub administracyjną lub zmian wprowadzanych na żądanie EBC;

                           d)

                           zmian dotyczących kapitału zakładowego istotnego nadzorowanego podmiotu, jeżeli powiązana decyzja w przedmiocie funduszy własnych (np. w sprawie klasyfikacji instrumentów kapitałowych jako instrumentów w kapitale podstawowym Tier I lub w sprawie obniżenia funduszy własnych) także jest delegowana;

                           e)

                           zmian w statucie jednostki zależnej mających na celu dostosowanie go do statutu jednostki dominującej, jeżeli zmiany w statucie jednostki dominującej zostały już zatwierdzone przez EBC.

               2.   Oceny zmian statutów dokonuje się zgodnie z właściwymi przepisami prawa krajowego, uwzględniając także wszelkie mające zastosowanie przewodniki EBC lub stanowiska dotyczące polityki, wskazówki lub podobne akty właściwych organów krajowych.

            Artykuł 13
            Kryteria przyjmowania decyzji delegowanych w sprawie wyznaczania zewnętrznych biegłych rewidentów lub zmian ich dotyczących

               1.   Decyzje w sprawie wyznaczania zewnętrznych biegłych rewidentów lub zmian dotyczących zewnętrznych biegłych rewidentów istotnego nadzorowanego podmiotu podejmuje się w drodze decyzji delegowanej, jeżeli zgodnie z właściwym prawem krajowym takie decyzje wchodzą w zakres sprawowania nadzoru ostrożnościowego zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

               2.   Uprawnienia decyzyjne nie mogą być w żadnym przypadku przekazywane kierownikom jednostek organizacyjnych w odniesieniu do: a) decyzji dotyczących zastąpienia zewnętrznego biegłego rewidenta innym zewnętrznym biegłym rewidentem wyznaczonym przez właściwy organ nadzoru; ani b) decyzji dotyczących wyznaczenia zewnętrznego biegłego rewidenta zgodnie ze wskazaniem właściwego organu nadzoru.

               3.   Oceny odpowiedniości zewnętrznych biegłych rewidentów dokonuje się zgodnie z właściwymi przepisami prawa krajowego, uwzględniając także wszelkie mające zastosowanie przewodniki EBC lub stanowiska dotyczące polityki, wskazówki lub podobne akty właściwych organów krajowych.

            Artykuł 14
            Kryteria przyjmowania decyzji delegowanych w sprawie kredytów dla podmiotów powiązanych

               1.   Decyzje w sprawie zatwierdzania udzielenia przez istotny nadzorowany podmiot kredytu podmiotowi z nim powiązanemu podejmuje się w drodze decyzji delegowanej, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe kryteria:

                           a)

                           całkowita ekspozycja istotnego nadzorowanego podmiotu wobec podmiotu powiązanego nie przekracza 5 mln EUR; oraz

                           b)

                           warunki udzielenia kredytu nie są bardziej korzystne niż warunki, na podstawie których kredyt udzielany jest klientom niebędącym podmiotami powiązanymi lub są co najmniej podobne do warunków mających zastosowanie do operacji tego samego rodzaju zawieranych z pracownikami niebędącymi podmiotami powiązanymi z istotnym nadzorowanym podmiotem.

               2.   Oceny udzielenia kredytu podmiotowi powiązanemu dokonuje się zgodnie z właściwymi przepisami prawa krajowego, uwzględniając także wszelkie mające zastosowanie przewodniki EBC lub stanowiska dotyczące polityki, wskazówki lub podobne akty właściwych organów krajowych.

            Artykuł 15
            Przepis przejściowy
            Niniejsza decyzja nie ma zastosowania do wniosków o zatwierdzenie działań, o których mowa w art. 3 ust. 1, które zostały skierowane do EBC przed jej wejściem w życie.

            Artykuł 16
            Wejście w życie
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 31 stycznia 2019 r.

               Mario DRAGHI

                  Prezes EBC

            (1)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.

            (2)  Dz.U. L 141 z 1.6.2017, s. 14.

            (3)  Zob. np. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 23 września 1986 r. w sprawie AKZO Chemie BV przeciwko Komisji, 5/85, ECLI:EU:C:1986:328, pkt 37, oraz wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie Carmine Salvatore Tralli przeciwko EBC, C-301/02 P, ECLI:EU:C:2005:306, pkt 59.

            (4)  Decyzja EBC/2004/2 z dnia 19 lutego 2004 r. przyjmująca Regulamin Europejskiego Banku Centralnego (Dz.U. L 80 z 18.3.2004, s. 33).

            (5)  Decyzja EBC/2014/16 z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie ustanowienia Administracyjnej Rady Odwoławczej i jej regulaminu operacyjnego (Dz.U. L 175 z 14.6.2014, s. 47).

            (6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

            (7)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/61 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogów dotyczących pokrycia płynności dla instytucji kredytowych (Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 1).

            (8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

            (9)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/908/UE z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie równoważności wymogów nadzorczych i regulacyjnych niektórych państw trzecich i terytoriów trzecich do celów traktowania ekspozycji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 359 z 16.12.2014, s. 155).

            (10)  Rozporządzenie (UE) nr 468/2014 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego) (EBC/2014/17) (Dz.U. L 141 z 14.5.2014, s. 1).

            (11)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1675 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 przez wskazanie państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki (Dz.U. L 254 z 20.9.2016, s. 1).


title: Decyzja Rady z dnia 12 marca 2019 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

text:
                  15.3.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 100/1

         DECYZJA RADY
         z dnia 12 marca 2019 r.
         w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy
         (2019/C 100/01)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając decyzję Rady z dnia 22 lipca 2003 r. ustanawiającą Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (1), w szczególności jej art. 3,
         uwzględniając listy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na mocy decyzji z dnia 24 lutego 2016 r. (2) Rada mianowała członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres od dnia 29 lutego 2016 r. do dnia 28 lutego 2019 r.

                     (2)

                     Członkowie i ich zastępcy pełnią swoją funkcję do czasu ich zastąpienia lub ponownego mianowania.

                     (3)

                     Członków i zastępców członków komitetu mianuje się na okres trzech lat,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Następujące osoby mianuje się niniejszym na stanowiska członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres od dnia 1 marca 2019 r. do dnia 28 lutego 2022 r.:
            I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Belgia

                        Bułgaria

                        Vaska SEMERDZHIEVA

                        Darina KONOVA
                        Nikolay ARNAUDOV

                        Czechy

                        Jaroslav HLAVÍN

                        Pavel FOŠUM
                        Lucie KYSELOVÁ

                        Dania

                        Charlotte SKJOLDAGER

                        Annemarie KNUDSEN

                        Niemcy

                        Kai SCHÄFER

                        Thomas VOIGTLÄNDER
                        Ellen ZWINK

                        Estonia

                        Seili SUDER

                        Maret MARIPUU
                        Silja SOON

                        Irlandia

                        Paula GOUGH

                        Marie DALTON
                        Stephen CURRAN

                        Grecja

                        Chorwacja

                        Snježana ŠTEFOK

                        Ana AKRAP
                        Jere GAŠPEROV

                        Hiszpania

                        Francisco Javier PINILLA GARCÍA

                        Mercedes TEJEDOR AIBAR
                        Belén PÉREZ AZNAR

                        Francja

                        Frédéric TEZE

                        Amel HAFID
                        Arnaud PUJAL

                        Włochy

                        Cypr

                        Anastassios YANNAKI

                        Aristodemos ECONOMIDES
                        Marios KOURTELLIS

                        Łotwa

                        Māra VĪKSNE

                        Jolanta GEDUŠA
                        Renārs LŪSIS

                        Litwa

                        Aldona SABAITIENĖ

                        Gintarė BUŽINSKAITĖ
                        Vilija KONDROTIENĖ

                        Luksemburg

                        Węgry

                        Péter NESZTINGER

                        Katalin BALOGH
                        Gyula MADARÁSZ

                        Malta

                        Niderlandy

                        Heidi BOUSSEN

                        Martin G. DEN HELD
                        Rob TRIEMSTRA

                        Austria

                        Anna RITZBERGER-MOSER

                        Gertrud BREINDL
                        Gerlinde ZINIEL

                        Polska

                        Danuta KORADECKA

                        Dariusz GŁUSZKIEWICZ
                        Roman SĄSIADEK

                        Portugalia

                        Maria Luísa TORRES ECKENROTH GUIMARÃES

                        Carlos Jorge AFONSO PEREIRA
                        Maria Helena CORREIA DE ARAÚJO KRIPPAHL

                        Rumunia

                        Anca Mihaela PRICOP

                        Marian TĂNASE
                        Dantes Nicolae BRATU

                        Słowenia

                        Nikolaj PETRIŠIČ

                        Vladka KOMEL
                        Jože HAUKO

                        Słowacja

                        Romana HURTUKOVÁ

                        Petra KUBIČAROVÁ
                        Martina DULEBOVÁ

                        Finlandia

                        Raimo ANTILA

                        Liisa HAKALA
                        Sirkku SAARIKOSKI

                        Szwecja

                        Boel CALLERMO

                        Victoria DIPPEL
                        Håkan OLSSON

                        Zjednoczone Królestwo

                        Hefin DAVIES

                        Clive FLEMING
                        Stephen TAYLOR

            II.   PRZEDSTAWICIELE ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Belgia

                        Bułgaria

                        Ivan KOKALOV

                        Ognyan ATANASOV
                        Aleksandar ZAGOROV

                        Czechy

                        Radka SOKOLOVÁ

                        Václav PROCHÁZKA
                        Miroslav FEBER

                        Dania

                        Nina HEDEGAARD NIELSEN

                        Niels SØRENSEN

                        Niemcy

                        Sonja KÖNIG

                        Anne KARRASS
                        Moriz-Boje TIEDEMANN

                        Estonia

                        Aija MAASIKAS

                        Argo SOON
                        Elina REEDI

                        Irlandia

                        Sylvester CRONIN

                        Frank VAUGHAN
                        Dessie ROBINSON

                        Grecja

                        Chorwacja

                        Marko PALADA

                        Gordana PALAJSA
                        Rajko KUTLAČA

                        Hiszpania

                        Ana GARCÍA DE LA TORRE

                        Pedro J. LINARES
                        Marco ROMERO

                        Francja

                        Włochy

                        Cypr

                        Evangelos EVANGELOU

                        Nicos ANDREOU
                        Stelios CHRISTODOULOU

                        Łotwa

                        Ziedonis ANTAPSONS

                        Mārtiņš PUŽULS
                        Kristīne KURSĪTE

                        Litwa

                        Inga RUGINIENĖ

                        Ričardas GARUOLIS
                        Kęstutis JUKNYS

                        Luksemburg

                        Carlos PEREIRA

                        Paul DE ARAUJO
                        Jean-Luc DE MATTEIS

                        Węgry

                        Malta

                        Niderlandy

                        Willem VANVEELEN

                        Rik VAN STEENBERGEN

                        Austria

                        Ingrid REIFINGER

                        Julia NEDJELIK-LISCHKA
                        Petra STREITHOFER

                        Polska

                        Katarzyna BARTKIEWICZ

                        Longina KACZMARSKA
                        Stefan ŁUBNIEWSKI

                        Portugalia

                        Fernando José MACHADO GOMES

                        Georges CASULA
                        Vanda Teresa ROGADO MEDEIRO PEREIRA DA CRUZ

                        Rumunia

                        Mihaela DARLE

                        Corneliu CONSTANTINOAIA
                        Dumitru FORNEA

                        Słowenia

                        Lučka BÖHM

                        Katja GORIŠEK
                        Simon ŠIBELJA

                        Słowacja

                        Peter RAMPAŠEK

                        Vladimír KMEC
                        Iveta KUCOVÁ

                        Finlandia

                        Anne MIRONEN

                        Erkki AUVINEN
                        Hanna-Maija KAUSE

                        Szwecja

                        My BILLSTAM

                        Karin FRISTEDT
                        Ulrika HAGSTRÖM

                        Zjednoczone Królestwo

                        Hugh ROBERTSON

            III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Belgia

                        Bułgaria

                        Georgi STOEV

                        Petya GEOREVA
                        Antoaneta KATZAROVA

                        Czechy

                        Renata ZBRANKOVÁ

                        Kristýna BENDELOVÁ
                        Martin RÖHRICH

                        Dania

                        Lena SØBY

                        Jens SKOVGAARD LAURITSEN

                        Niemcy

                        Eckhard METZE

                        Stefan ENGEL
                        Rüdiger TRIEBEL

                        Estonia

                        Marju PEÄRNBERG

                        Piia ZIMMERMANN
                        Ille NAKURT-MURUMAA

                        Irlandia

                        Michael GILLEN

                        Katharine MURRAY

                        Grecja

                        Chorwacja

                        Admira RIBIČIĆ

                        Nenad SEIFERT
                        Boris ANTUNOVIĆ

                        Hiszpania

                        Rosa SANTOS FERNÁNDEZ

                        Isabel MAYA RUBIO
                        Laura CASTRILLO NÚÑEZ

                        Francja

                        Włochy

                        Cypr

                        Emilios MICHAEL

                        Polyvios POLYVIOU
                        Giorgos HADJIKALLIS

                        Łotwa

                        Jānis PUMPIŅŠ

                        Līga MEŅĢELSONE
                        Inese STEPIŅA

                        Litwa

                        Rūta JASIENĖ

                        Vaidotas LEVICKIS
                        Giedrius MAŽŪNAITIS

                        Luksemburg

                        François ENGELS

                        Pierre BLAISE
                        Marc KIEFFER

                        Węgry

                        Malta

                        Niderlandy

                        W.M.J.M. VAN MIERLO

                        Austria

                        Christa SCHWENG

                        Julia SCHITTER
                        Pia-Maria ROSNER-SCHEIBENGRAF

                        Polska

                        Jacek MĘCINA

                        Agnieszka SZPARA
                        Rafał HRYNYK

                        Portugalia

                        Luís HENRIQUE

                        Manuel Marcelino PENA COSTA
                        Luís Miguel CORREIA MIRA

                        Rumunia

                        Daniela SÂRBU

                        Ovidiu NICOLESCU
                        Daniela TĂNASE

                        Słowenia

                        Igor ANTAUER

                        Karmen FORTUNA JEFIM

                        Słowacja

                        Róbert MEITNER

                        Ivan PEKÁR
                        Silvia SUROVÁ

                        Finlandia

                        Riitta WÄRN

                        Auli RYTIVAARA
                        Mikko RÄSÄNEN

                        Szwecja

                        Bodil MELLBLOM

                        Cecilia ANDERSSON
                        Malin LOOBERGER

                        Zjednoczone Królestwo

                        Matthew PERCIVAL

                        Terry WOOLMER

            Artykuł 2
            Członków i zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja zostaje opublikowana, w celach informacyjnych, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               E.O. TEODOROVICI

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. C 218 z 13.9.2003, s. 1.

            (2)  Dz.U. C 79 z 1.3.2016, s. 1.


title: Decyzja Komisji (UE) 2019/540 z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „#NewRightsNow – wzmacnianie praw »zuberyzowanych« pracowników” (ang: „#NewRightsNow - Strengthening the rights of ‘uberised’ workers”) (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 2312)

text:
                  2.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 93/16

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2019/540
         z dnia 26 marca 2019 r.
         w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „#NewRightsNow – wzmacnianie praw »zuberyzowanych« pracowników” (ang: „#NewRightsNow - Strengthening the rights of ‘uberised’ workers”)

               (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 2312)

         (Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (1), w szczególności jego art. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Przedmiotem proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „#NewRightsNow – wzmacnianie praw »zuberyzowanych« pracowników” są następujące kwestie: „Wzmacnianie praw »zuberyzowanych« pracowników, przede wszystkim przez zobowiązanie platform cyfrowych do płacenia minimalnego dochodu gwarantowanego osobom samozatrudnionym, które regularnie dla nich pracują”.

                     (2)

                     Cele proponowanej inicjatywy obywatelskiej są następujące: „Chcielibyśmy, aby platformy cyfrowe były zobowiązane do płacenia minimalnego dochodu gwarantowanego osobom samozatrudnionym, które regularnie dla nich pracują. Taki wyraz sprawiedliwości społecznej zagwarantowałby i ustabilizował ich dochody, a w szczególności przyczyniłby się do zmniejszenia niepewności zatrudnienia. Ogólnie rzecz biorąc, chcemy wzmocnić prawa socjalne »zuberyzowanych« pracowników”.

                     (3)

                     Traktat o Unii Europejskiej (TUE) podkreśla rolę obywatelstwa Unii i usprawnia demokratyczne funkcjonowanie Unii, stanowiąc między innymi, że każdy obywatel ma mieć prawo do uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii za pośrednictwem europejskiej inicjatywy obywatelskiej.

                     (4)

                     W związku z tym procedury i warunki wymagane dla inicjatywy obywatelskiej powinny być jasne, proste, przyjazne użytkownikowi i proporcjonalne do charakteru inicjatywy obywatelskiej, tak aby zachęcić obywateli do udziału i zwiększyć przystępność Unii.

                     (5)

                     Na podstawie art. 53 ust. 1 i art. 62 TFUE w celu wykonania Traktatów można przyjąć akty prawne Unii na potrzeby koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących podejmowania i wykonywania działalności prowadzonej na własny rachunek.

                     (6)

                     Z powyższych względów proponowana inicjatywa obywatelska nie wykracza w sposób oczywisty poza kompetencje Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego aktu prawnego Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia.

                     (7)

                     Ponadto utworzono komitet obywatelski i wyznaczono osoby do kontaktu zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia, a proponowana inicjatywa obywatelska nie jest oczywistym nadużyciem, nie jest oczywiście niepoważna lub dokuczliwa ani nie jest w sposób oczywisty sprzeczna z wartościami Unii określonymi w art. 2 TUE.

                     (8)

                     Należy zatem zarejestrować proponowaną inicjatywę obywatelską „#NewRightsNow – wzmacnianie praw »zuberyzowanych« pracowników”,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym rejestruje się proponowaną inicjatywę obywatelską „#NewRightsNow – wzmacnianie praw »zuberyzowanych« pracowników”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2019 r.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja skierowana jest do organizatorów (członków komitetu obywatelskiego) proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „#NewRightsNow – wzmacnianie praw »zuberyzowanych« pracowników”, reprezentowanych przez następujące osoby wyznaczone do kontaktu: Atte Samuli OKSANEN i Vasiliki TSIARA.

            Sporządzono w Brukseli dnia 26 marca 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Frans TIMMERMANS

                  Pierwszy Wiceprzewodniczący

            (1)  Dz.U. L 65 z 11.3.2011, s. 1.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 1/19/COL z dnia 16 stycznia 2019 r. rozszerzająca specjalne gwarancje dotyczące Salmonella spp. określone w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady na mięso i jaja pochodzące z drobiu domowego (Gallus gallus) oraz mięso pochodzące z indyków przeznaczone dla Islandii [2019/546]

text:
                  4.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 95/13

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA NR 1/19/COL
         z dnia 16 stycznia 2019 r.
         rozszerzająca specjalne gwarancje dotyczące Salmonella spp. określone w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady na mięso i jaja pochodzące z drobiu domowego (Gallus gallus) oraz mięso pochodzące z indyków przeznaczone dla Islandii [2019/546]
         URZĄD NADZORU EFTA,
         uwzględniając akt, o którym mowa w pkt 17 część 6.1 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG, rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (1), a zwłaszcza jego art. 8 ust. 3 lit. b),
         po dostosowaniu do Porozumienia EOG za pośrednictwem pkt 4 lit. d) Protokołu 1 do Porozumienia EOG oraz art. 1 ust. 1 lit. C), art. 1 ust. 2 i art. 3 Protokołu 1 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 ustanowiono szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego obowiązujące podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, w tym specjalne gwarancje w odniesieniu do niektórych rodzajów żywności pochodzenia zwierzęcego przeznaczonej na rynek fiński, szwedzki i norweski. W związku z powyższym podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze, które zamierzają wprowadzić do obrotu w tych państwach EOG mięso i jaja określonych zwierząt, muszą przestrzegać pewnych zasad w odniesieniu do salmonelli. Ponadto przesyłkom takich produktów musi towarzyszyć odpowiednio dokument handlowy lub świadectwo potwierdzające przeprowadzenie testu mikrobiologicznego, którego wynik jest ujemny, zgodnie z prawodawstwem EOG.

                     (2)

                     W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1688/2005 (2) określono ponadto wspomniane specjalne gwarancje, ustanawiając przepisy dotyczące pobierania próbek z takich produktów mięsa oraz mikrobiologicznych metod badania tych próbek. Określono w nim również dokument handlowy i świadectwo, które muszą towarzyszyć przesyłkom tych towarów.

                     (3)

                     W dniu 5 lipca 2018 r. rząd Islandii skierował do Urzędu Nadzoru EFTA („Urząd”) wniosek o rozszerzenie na Islandię specjalnych gwarancji dotyczących salmonelli, w odniesieniu do mięsa i jaj pochodzących z drobiu, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 (3). Wniosek obejmuje islandzki program kontroli salmonelli w odniesieniu do hodowli drobiu i produktów drobiowych.

                     (4)

                     Islandzki program zwalczania kontroli salmonelli obejmuje całą produkcję drobiu, w tym drób domowy, indyki, kaczki, gęsi i inne rodzaje drobiu. Jednak przepisy zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) dotyczącym celów EOG w zakresie ograniczenia częstości występowania serotypów salmonelli i krajowych programów kontroli, a także w środkach wdrażających, przede wszystkim w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 200/2012 (5), (UE) nr 200/2010 (6), (UE) nr 517/2011 (7) oraz (UE) nr 1190/2012 (8), określające cele EOG w zakresie ograniczenia częstości występowania określonych serotypów salmonelli w niektórych populacjach drobiu, obejmują jedynie – w odniesieniu do drobiu – stada brojlerów, stada hodowlane oraz kury nioski gatunku Gallus gallus, a także stada indyków.

                     (5)

                     Na posiedzeniu w dniu 18 czerwca 2008 r. Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt uzgodnił treść dokumentu roboczego służb Komisji zatytułowanego „Guidance document on the minimum requirements for Salmonella control programmes to be recognised equivalent to those approved for Sweden and Finland in respect of meat and eggs of Gallus gallus” (Wytyczne w sprawie minimalnych wymogów koniecznych do uznania programów kontroli salmonelli za równoważne z programami zatwierdzonymi dla Szwecji i Finlandii w odniesieniu do mięsa i jaj gatunku Gallus gallus) („wytyczne”). (9)

                     (6)

                     Urząd, we współpracy z Komisją Europejską, zweryfikował przepisy islandzkiego programu zwalczania salmonelli dotyczące mięsa i jaj pochodzących z drobiu domowego (Gallus gallus) oraz mięsa pochodzącego z indyków. Program został również przedstawiony przez rząd Islandii oraz omówiony w dniu 5 października 2018 r., podczas posiedzenia Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, Oddziału ds. Bezpieczeństwa Biologicznego Łańcucha Żywnościowego.

                     (7)

                     Przepisy islandzkiego programu zwalczania salmonelli dotyczące mięsa i jaj pochodzących z drobiu domowego (Gallus gallus) oraz mięsa pochodzącego z indyków uznaje się za równoważne z przepisami zatwierdzonymi w odniesieniu do Finlandii, Szwecji i Norwegii oraz zgodne z wytycznymi i odpowiednimi wymogami mającymi zastosowanie w odniesieniu do indyków.

                     (8)

                     W związku z powyższym należy rozszerzyć specjalne gwarancje na przeznaczone dla Islandii przesyłki mięsa i jaj pochodzących z drobiu domowego (Gallus gallus) oraz mięsa pochodzącego z indyków. Ponadto, w odniesieniu do takich przesyłek zastosowanie powinny mieć przepisy rozporządzenia (WE) nr 1688/2005 dotyczące pobierania próbek z takiego mięsa oraz ze stad, z których pochodzą jaja, mikrobiologicznych metod badania tych próbek oraz dokumentów handlowych lub świadectw.

                     (9)

                     Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu EFTA ds. Weterynaryjnych i Fitosanitarnych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Upoważnia się Islandię do stosowania specjalnych gwarancji dotyczących salmonelli, określonych w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 w odniesieniu do przeznaczonych dla Islandii przesyłek mięsa i jaj pochodzących z drobiu domowego (Gallus gallus), a także mięsa pochodzącego z indyków.

            Artykuł 2

               1.   Pobieranie próbek mięsa, o którym mowa w art. 1, a także przeprowadzanie mikrobiologicznych testów tych próbek, jest dokonywane, odpowiednio, zgodnie z art. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1688/2005.

               2.   Pobieranie próbek ze stad, z których pochodzą jaja, o których mowa w art. 1, a także przeprowadzanie mikrobiologicznych testów tych próbek, jest dokonywane, odpowiednio, zgodnie z art. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1688/2005.

               3.   Przesyłkom mięsa, o których mowa w art. 1, towarzyszy dokument handlowy zgodny ze wzorem określonym w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1688/2005.

               4.   Przesyłkom jaj, o których mowa w art. 1, towarzyszy świadectwo zgodne ze wzorem określonym w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 1688/2005.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 16 stycznia 2019 r.

            Artykuł 4
            Niniejsza decyzja jest skierowana do Islandii.

            Artykuł 5
            Niniejsza decyzja jest autentyczna w języku angielskim.

            Sporządzono w Brukseli dnia 16 stycznia 2019 r.

                  W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

               Bente ANGELL-HANSEN

                  Przewodnicząca

               Frank J. BÜCHEL

                  Członek Kolegium

               Högni KRISTJÁNSSON

                  Odpowiedzialny Członek Kolegium

               Carsten ZATSCHLER

                  Zatwierdzający jako dyrektor ds. prawnych i wykonawczych

            (1)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

            (2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1688/2005 z dnia 14 października 2005 r. wprowadzające w życie rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do specjalnych gwarancji dotyczących Salmonelli związanych z wysyłkami niektórych mięs i jaj do Finlandii i Szwecji (Dz.U. L 271 z 15.10.2005, s. 17), o którym mowa w pkt 51 części 6.2 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG.

            (3)  Dok. nr 922555.

            (4)  Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s. 1), o którym mowa w pkt 8b w części 7.1 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG.

            (5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 200/2012 z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie unijnego celu ograniczenia występowania Salmonella enteritidis i Salmonella typhimurium w stadach brojlerów zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 71 z 9.3.2012, s. 31), o którym mowa w pkt 57 części 7.2 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG.

            (6)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 200/2010 z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do celu unijnego ograniczenia częstości występowania serotypów salmonelli w dorosłych stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus (Dz.U. L 61 z 11.3.2010, s. 1), o którym mowa w pkt 53 części 7.2 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG.

            (7)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 517/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do celu unijnego ograniczenia częstości występowania serotypów salmonelli w dorosłych stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 200/2010 (Dz.U. L 138 z 26.5.2011, s. 45), o którym mowa w pkt 8b części 7.1 oraz w pkt 53 i 55 w części 7.2 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG.

            (8)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1190/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie unijnego celu ograniczenia występowania Salmonella Enteritidis i Salmonella Typhimurium w stadach indyków zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 340 z 13.12.2012, s. 29), o którym mowa w pkt 51 części 7.2 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG.

            (9)  https://ec.europa.eu/food/sites/food/files/safety/docs/biosafety_food-borne-disease_salmonella_guidance_min-req_eggs-poultry-meat.pdf.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2019/615 z dnia 15 kwietnia 2019 r. w sprawie wspierania przez Unię działań prowadzących do konferencji przeglądowej 2020 stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT)

text:
                  16.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 105/25

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2019/615
         z dnia 15 kwietnia 2019 r.
         w sprawie wspierania przez Unię działań prowadzących do konferencji przeglądowej 2020 stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1, w związku z art. 31 ust. 1,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Konferencja przeglądowa 2020 stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (zwana dalej „konferencją przeglądową NPT 2020”) będzie okazją do uczczenia kilku istotnych dla Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (zwanego dalej „NPT”) dat, takich jak 50. rocznica jego wejścia w życie i 25. rocznica przyjęcia na konferencji przeglądowej NPT w 1995 r. decyzji 3 (przedłużenie Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej), która przedłużyła stosowanie NPT na czas nieokreślony.

                     (2)

                     W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię Unii Europejskiej przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią UE z 2003 r. przeciwko BMR”). W strategii UE z 2003 r. przeciwko BMR przyznano wsparciu dla NPT najwyższy priorytet wśród działań na szczeblu międzynarodowym, oraz wezwano do zachowania integralności i upowszechniania NPT, umów z MAEA o zabezpieczeniach oraz protokołów załączonych do NPT i umów z MAEA o zabezpieczeniach.

                     (3)

                     Zgodnie z globalną strategią z 2016 r. na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej i strategią UE z 2003 r. przeciwko BMR działania Unii nadal opierają się na przekonaniu, że wielostronne podejście do bezpieczeństwa, w tym rozbrojenia i nieproliferacji, stanowi najlepszy sposób utrzymania międzynarodowego ładu, co uzasadnia zaangażowanie na rzecz utrzymania, wdrożenia i wzmocnienia wielostronnych traktatów i porozumień o rozbrojeniu i nieproliferacji.

                     (4)

                     W planie działań na rzecz rozbrojenia „Zabezpieczenie naszej wspólnej przyszłości” („Securing our Common Future”) przedstawionym przez sekretarza generalnego ONZ w dniu 24 maja 2018 r. podkreślono, że NPT zaczął być postrzegany jako jeden z najważniejszych filarów międzynarodowej architektury bezpieczeństwa.

                     (5)

                     Unia aktywnie angażuje się w aktualny cykl przeglądu NPT, który rozpoczął się pierwszym posiedzeniem komitetu przygotowawczego w Wiedniu w dniach 2–12 maja 2017 r. Drugie posiedzenie komitetu przygotowawczego miało miejsce w Genewie w dniach 23 kwietnia – 4 maja 2018 r. Trzecie posiedzenie komitetu przygotowawczego odbędzie się w Nowym Jorku w dniach 29 kwietnia – 10 maja 2019 r., a konferencja przeglądowa NPT 2020 odbędzie się w Nowym Jorku w dniach 27 kwietnia – 22 maja 2020 r.

                     (6)

                     Unia Europejska uważa, że NPT jest zasadniczym elementem światowego systemu nieproliferacji, podstawowym fundamentem dążeń do rozbrojenia nuklearnego zgodnie z art. VI oraz istotnym elementem dalszego rozwoju zastosowania energii jądrowej do celów pokojowych. W związku z tym Rada przyjęła wspólne stanowisko 2005/329/WPZiB (1), decyzję 2010/212/WPZiB (2) oraz konkluzje w sprawie 9. konferencji przeglądowej stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   W celu umożliwienia natychmiastowego i praktycznego zastosowania elementów strategii UE z 2003 r. przeciwko BMR Unia wspiera działania mające na celu utrzymywanie w mocy i zachowanie integralności NPT poprzez zrównoważone skoncentrowanie się na trzech równie istotnych i wzajemnie się umacniających filarach NPT: rozbrojeniu, nieproliferacji i pokojowym wykorzystaniu energii jądrowej.

               2.   Aby osiągnąć cel, o którym mowa w ust. 1, Unia wspiera następujące działania informacyjne prowadzone przez przywódców konferencji przeglądowej 2020:

                           a)

                           trzy seminaria tematyczne dla państw-stron poświęcone rozbrojeniu jądrowemu, nierozprzestrzenianiu broni jądrowej i pokojowemu wykorzystaniu energii jądrowej;

                           b)

                           maksymalnie cztery spotkania regionalne w regionach Azji i Pacyfiku, Afryki, Ameryki Łacińskiej i Karaibów oraz Bliskiego Wschodu; oraz

                           c)

                           dwa wydarzenia towarzyszące podczas 74. sesji Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego oraz podczas konferencji przeglądowej NPT 2020.

                     Opis tego projektu znajduje się w załączniku.

            Artykuł 2

               1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”).

               2.   Realizacją projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, zajmuje się Biuru ONZ ds. Rozbrojenia (zwane dalej „UNODA”).

            Artykuł 3

               1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 1 299 883,68 EUR.

               2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.

               3.   Właściwe zarządzanie finansową kwotą odniesienia, o której mowa w ust. 1, nadzoruje Komisja. W tym celu Komisja zawiera z UNODA umowę w sprawie finansowania. Zgodnie z tą umową w sprawie finansowania UNODA jest zobowiązana do wyeksponowania wkładu Unii stosownie do jego wielkości.

               4.   Komisja dąży do zawarcia umowy w sprawie finansowania, o której mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy w sprawie finansowania.

            Artykuł 4
            Wysoki Przedstawiciel regularnie, przynajmniej raz na rok, składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie sprawozdań przygotowywanych przez UNODA. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do sporządzenia oceny. Komisja składa sprawozdania z aspektów finansowych realizacji projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2.

            Artykuł 5

               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               2.   Niniejsza decyzja wygasa 18 miesięcy po dniu zawarcia umowy w sprawie finansowania, o której mowa w art. 3 ust. 3. Wygasa jednak sześć miesięcy po dacie wejścia w życie, jeśli umowa w sprawie finansowania nie zostanie zawarta przed upływem sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 15 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               P. DAEA

                  Przewodniczący

            (1)  Wspólne stanowisko Rady 2005/329/WPZiB z dnia 25 kwietnia 2005 r. dotyczące Konferencji przeglądowej 2005 Stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (Dz.U. L 106 z 27.4.2005, s. 32).

            (2)  Decyzja Rady 2010/212/WPZiB z dnia 29 marca 2010 r. dotycząca stanowiska Unii Europejskiej na konferencję przeglądową 2010 stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (Dz.U. L 90 z 10.4.2010, s. 8).

            ZAŁĄCZNIK
            1.   CELE
            Konferencja przeglądowa NPT 2020 będzie bardzo istotnym wydarzeniem w historii systemu nierozprzestrzeniania broni jądrowej. Unia Europejska uważa, że NPT jest zasadniczym elementem światowego systemu nieproliferacji, podstawowym fundamentem dążeń do rozbrojenia nuklearnego zgodnie z art. VI oraz istotnym elementem dalszego rozwoju zastosowania energii jądrowej do celów pokojowych.
            Poczynając od 2017 r., przewodniczący posiedzeń komitetu przygotowawczego NPT pracują na rzecz ciągłości między poszczególnymi posiedzeniami tego komitetu w cyklu przeglądu, w tym poprzez opracowywanie wspólnej płaszczyzny tematycznej i prowadzenie szeregu konsultacji regionalnych w regionach Azji i Pacyfiku, Afryki i Ameryki Łacińskiej. Konsultacje te spotkały się z ciepłym przyjęciem ze strony państw w tych regionach, gdyż umożliwiają pracującym w stolicach ekspertom dostęp do przewodniczących komitetu przygotowawczego i dają państwom nie posiadającym środków na utrzymanie dużych delegacji w Nowym Jorku, Genewie i Wiedniu możliwość prowadzenia dialogu oraz stwarzają istotne okazje do omawiania kluczowych priorytetów regionalnych. Konsultacje te zdecydowanie przyczyniły się do dyskusji prowadzonych w siedzibie NPT.
            Cel tego projektu może być wspierany w oparciu o prace przewodniczących posiedzeń komitetu przygotowawczego w 2017 i 2018 r. i rozwijanie tych prac oraz poprzez proces globalnych konsultacji między państwami-stronami NPT, przewodniczącym-nominatem konferencji przeglądowej NPT 2020. i przewodniczącymi posiedzeń komitetu przygotowawczego. Niniejszy projekt będzie propagować przygotowania do konferencji, będzie wspierać przywódców w zrozumieniu niuansów stanowisk państw-stron i pozyskiwaniu ich zaufania, a także ułatwiać dialog między państwami-stronami a przewodniczącym-nominatem na temat takich sposobów przezwyciężania przeszkód, które pomogą osiągnąć sukces w 2020 r.
            Główne cele:

                        1.

                        Zrozumieć obawy związane z cyklem przeglądu NPT 2020 i priorytety tego cyklu w oparciu o dyskusje na posiedzeniach komitetu przygotowawczego w latach 2017, 2018 i 2019, w tym obawy i priorytety z perspektywy regionalnej, oraz przyczynić się do ich faktycznego sformułowania podczas konferencji przeglądowej NPT 2020.

                        2.

                        Poszerzać wiedzę o przeszkodach, jak również o potencjalnych obszarach konwergencji w oparciu o liczne korzyści, jakie niesie ze sobą NPT, w tym poprzez włączenie szerszego wachlarza opinii, między innymi opinii ekspertów technicznych z agencji regulacyjnych i wydziałów naukowych oraz decydentów, na przykład parlamentarzystów.

                        3.

                        Budować zaufanie między państwami a przewodniczącym-nominatem, aby nawiązać silne stosunki niezbędne dla sukcesu konferencji przeglądowej NPT 2020.

                        4.

                        Zachęcać państwa do elastyczności i zaangażowania w duchu kompromisu w obliczu konferencji przeglądowej NPT 2020 i poszukiwać pomysłów na sposoby osiągnięcia wspólnej płaszczyzny porozumienia i przezwyciężenia podziałów.

                        5.

                        Opracować wkład w harmonogram działań, by wypracować pozytywne wyniki konferencji przeglądowej NPT 2020, w tym możliwe działania i zalecenia dotyczące pełnego wdrożenia NPT.

                  2.   OPIS DZIAŁAŃ
            Projekt Unii mający na celu wspieranie konferencji przeglądowej NPT 2020 obejmie:

                        a)

                        seminaria tematyczne dla państw-stron poświęcone trzem filarom NPT: rozbrojeniu jądrowemu, nierozprzestrzenianiu broni jądrowej i pokojowemu wykorzystaniu energii jądrowej:

                                    —

                                    trzy seminaria tematyczne: w Genewie (rozbrojenie), Nowym Jorku (nieproliferacja) i Wiedniu (pokojowe wykorzystanie) skierowane do przedstawicieli rządów, ekspertów, naukowców, społeczeństwa obywatelskiego i przemysłu;

                        b)

                        działania informacyjne w poszczególnych regionach prowadzone przez przywódców konferencji przeglądowej NPT 2020:

                                    —

                                    zwołanie maksymalnie czterech spotkań regionalnych w regionach Azji i Pacyfiku, Afryki, Ameryki Łacińskiej i Karaibów oraz Bliskiego Wschodu;

                        c)

                        wydarzenia towarzyszące:

                                    —

                                    dwa wydarzenia towarzyszące podczas 74. sesji Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego oraz podczas konferencji przeglądowej NPT 2020.

                  Elementy te zostały bardziej szczegółowo omówione poniżej.
            2.1.   Seminaria tematyczne
            2.1.1.   Cel
            Celem każdego z seminariów tematycznych jest poszerzanie wiedzy o wyzwaniach i możliwościach powiązanych z trzema filarami NPT. W szczególności seminaria te mają podkreślać liczne korzyści, które już wynikły z NPT, i potrzebę zachowania tych korzyści. Seminaria te będą również realizować dążenie do wygenerowania elementów praktycznego działania oraz zaleceń umożliwiających osiągnięcie konsensusu w 2020 r.
            2.1.2.   W ramach projektu odbędą się trzy seminaria:
            Jak odnotowano, każde seminarium będzie poświęcone jednemu z filarów NPT: rozbrojeniu, nieproliferacji i pokojowemu wykorzystaniu energii jądrowej. Poza badaniem wzajemnych powiązań między tymi trzema filarami, dyskusje będą obejmować między innymi: realizację zobowiązań podjętych w poprzednich cyklach przeglądu; pokonywanie podziałów co do sposobów doprowadzenia do eliminacji broni jądrowej na świecie i utrzymania takiej sytuacji; wzmocnienie systemu nieproliferacji; dostęp do korzyści płynących z pokojowego wykorzystania technologii jądrowej, w tym z myślą o ułatwieniu realizacji celów zrównoważonego rozwoju; oraz zintensyfikowanie procesu przeglądu NPT.
            2.1.3.   Format
            Przewodniczący-nominat poinformuje państwa-strony o postępach w każdym z filarów, nakreślając wyzwania i możliwości. By zainicjować dyskusje i sformułować pomysły, zorganizowane zostaną panele ekspertów regionalnych, ekspertów z odpowiednich organizacji międzynarodowych, takich jak Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA) i Organizacja do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych, a także ekspertów z Instytutu Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR). W seminarium poświęconym wykorzystywaniu energii jądrowej do celów pokojowych, które ma się odbyć w Wiedniu, uczestniczyć będą także przedstawiciele organów i struktur krajowych, które są zaangażowane w pokojowe wykorzystywanie energii jądrowej.
            Seminaria następnie przekształcą się w interaktywne sesje pytań i odpowiedzi między przewodniczącym-nominatem, przedstawicielami państw-stron i ekspertami.
            2.1.4.   Lokalizacja
            Trzy seminaria tematyczne odbędą się w następujących miejscach: Genewa (rozbrojenie); Nowy Jork (nieproliferacja) i Wiedeń (wykorzystywanie energii jądrowej do celów pokojowych).
            2.1.5.   Termin
            Trzy seminaria tematyczne odbędą się po trzecim posiedzeniu komitetu przygotowawczego (29 kwietnia – 10 maja 2019 r.) pod przewodnictwem przewodniczącego-nominata konferencji przeglądowej NPT 2020, który będzie je koordynował. Terminy tych spotkań zostaną ustalone po trzecim posiedzeniu komitetu przygotowawczego i zawrą się w okresie od maja 2019 r. do marca 2020 r.
            2.1.6.   Obowiązki agencji wykonawczej:
            Przygotowanie merytoryczne:
            W konsultacji z przewodniczącym-nominatem UNODA opracuje zawartość merytoryczną tych seminariów oraz porządek obrad i listę prelegentów/ekspertów.
            Logistyka i usługi konferencyjne:
            UNODA wdroży rozwiązania logistyczne (rezerwacje sal, organizacja cateringu, sprzęt audiowizualny, ustalenia dotyczące podróży uczestników i ekspertów itp.) na potrzeby seminariów tematycznych.
            2.2.   Spotkania regionalne
            2.2.1.   Cel
            Celem każdego ze spotkań regionalnych jest lepsze zrozumienie aktualnej sytuacji, omówienie opcji wspólnego zaangażowania, wypracowanie rozwiązań i budowanie stosunków ułatwiających pomyślne zakończenie konferencji przeglądowej NPT 2020.
            2.2.2.   Tematy
            Spotkania regionalne w regionach Azji i Pacyfiku, Afryki oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów będą poświęcone wszystkim trzem filarom NPT. Omówione zostaną najważniejsze kwestie wywierające wpływ na NPT i jego państwa-strony, w oparciu o wyniki dyskusji podczas posiedzeń komitetu przygotowawczego NPT w latach 2017, 2018 i 2019; kwestie te zostaną przedstawione z perspektywy priorytetów i obaw istotnych dla danego regionu. Kwestie te obejmą między innymi: realizację zobowiązań podjętych w poprzednich cyklach przeglądu; pokonywanie podziałów co do sposobów doprowadzenia do eliminacji broni jądrowej na świecie i utrzymania takiej sytuacji; wzmocnienie systemu nieproliferacji; dostęp do korzyści płynących z pokojowego wykorzystania technologii jądrowej, w tym z myślą o ułatwieniu realizacji celów zrównoważonego rozwoju; oraz zintensyfikowanie procesu przeglądu NPT.
            Spotkanie regionalne na Bliskim Wschodzie będzie poświęcone konkretnie wdrożeniu rezolucji NPT z 1995 r. dotyczącej stworzenia bliskowschodniej strefy wolnej od broni nuklearnej i wszelkich innych rodzajów broni masowego rażenia, w tym ich środków przenoszenia. Wyzwanie, jakie stanowi ta kwestia dla pomyślnego zakończenia konferencji przeglądowej NPT 2020, wymaga zorganizowania osobnego spotkania w tym regionie.
            2.2.3.   Format
            Spotkania regionalne odbywać się będą w formacie interaktywnych konsultacji. Na każdym spotkaniu regionalnym przewodniczący-nominat będzie miał okazję przedstawić aktualny stan procesu przeglądu. Przewodniczący spotkaniu zada następnie państwom kilka pytań, by zmobilizować je do aktywnego udziału w sesji pytań i odpowiedzi.
            By zainicjować dyskusje i sformułować pomysły, spotkania będą też organizowane w formie paneli ekspertów regionalnych i ekspertów zajmujących się określoną tematyką, w tym ekspertów z odpowiednich organizacji międzynarodowych, takich jak Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA) i Organizacja do spraw Traktatu o Całkowitym Zakazie Prób Jądrowych, a także ekspertów z Instytutu Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR).
            2.2.4.   Lokalizacja
            Spotkania regionalne mają wspierać interakcje z rządami państw z danego regionu w ramach przygotowań do konferencji przeglądowej NPT 2020. Zaproponowano następujące cztery spotkania regionalne:

                        Państwa z regionu/podregionu:

                        Proponowane miejsce:

                        Afryka

                        Addis Abeba

                        Ameryka Łacińska/Karaiby

                        Buenos Aires

                        Azja i Pacyfik

                        Dżakarta

                        Bliski Wschód

                        Amman

                  2.2.5.   Termin
            Cztery spotkania regionalne odbędą się w przeciągu dwunastu miesięcy między marcem 2019 r. a marcem 2020 r. Dokładne daty i kolejność spotkań regionalnych (tj. kolejność regionów, których będą dotyczyć) zostaną ustalone przez agencję wykonawczą w porozumieniu z przewodniczącym-nominatem konferencji przeglądowej NPT 2020 oraz z Unią, z uwzględnieniem oenzetowskiego kalendarza wydarzeń w obszarze rozbrojenia. Każde spotkanie regionalne będzie trwało maksymalnie dwa dni. Wszystkim czterem spotkaniom regionalnym będzie przewodniczył przewodniczący-nominat konferencji przeglądowej NPT 2020.
            2.2.6.   Obowiązki agencji wykonawczej
            Przygotowanie merytoryczne:
            W porozumieniu z przewodniczącymi trzech posiedzeń komitetu przygotowawczego oraz pod kierunkiem przewodniczącego-nominata konferencji przeglądowej NPT 2020, UNODA opracuje zawartość merytoryczną spotkań regionalnych oraz porządek obrad i listę prelegentów/ekspertów.
            Logistyka i wsparcie w organizacji posiedzeń:
            UNODA, wraz z przyjmującymi państwami z danego regionu, wdroży rozwiązania logistyczne (rezerwacje sal, organizacja cateringu, sprzęt audiowizualny, ustalenia dotyczące podróży uczestników i ekspertów itp.) na potrzeby spotkań regionalnych.
            2.3.   Wydarzenia towarzyszące
            Podczas 74. sesji Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego (październik 2019 r.) oraz podczas konferencji przeglądowej NPT 2020 odbędą się, odpowiednio, dwa wydarzenia towarzyszące. Wydarzenie towarzyszące zaplanowane na październik 2019 r. zapewni przewodniczącym trzech posiedzeń komitetu przygotowawczego oraz przewodniczącemu-nominatowi konferencji przeglądowej NPT 2020 możliwość omówienia przygotowań do tej konferencji. Wydarzenie towarzyszące, które ma się odbyć podczas samej konferencji przeglądowej NPT 2020, umożliwi podzielenie się wynikami seminariów tematycznych i spotkań regionalnych oraz ich wkładem w przygotowania do konferencji.
            2.3.1.   Obowiązki agencji wykonawczej
            Przygotowanie merytoryczne:
            W porozumieniu z przewodniczącymi trzech posiedzeń komitetu przygotowawczego oraz przewodniczącym-nominatem konferencji przeglądowej NPT 2020, UNODA opracuje dokument koncepcyjny dotyczący wydarzeń towarzyszących oraz porządek obrad i listę prelegentów/ekspertów.
            Logistyka i wsparcie w organizacji posiedzeń:
            UNODA wdroży rozwiązania logistyczne (rezerwacje sal, organizacja cateringu, sprzęt audiowizualny, ustalenia dotyczące podróży ekspertów itp.) na potrzeby wydarzeń towarzyszących.
            3.   SPRAWOZDAWCZOŚĆ I OCENA
            UNODA przedstawi Wysokiemu Przedstawicielowi i Komisji ostateczne sprawozdanie finansowo-opisowe, zawierające między innymi wnioski wyciągnięte z doświadczeń, oraz krótkie sprawozdania po każdym spotkaniu, skupiające się na najważniejszych wnioskach.
            4.   CZAS TRWANIA
            Czas realizacji projektu wynosi 18 miesięcy.
            5.   WYEKSPONOWANIE DZIAŁAŃ UE
            UNODA podejmuje wszystkie działania konieczne do upublicznienia faktu, że niniejszy projekt został sfinansowany przez Unię. Wsparcie udzielone przez Unię zostanie wyeksponowane, zarówno podczas publicznych, jak i odbywających się w zamkniętym gronie prezentacji i sesji informacyjnych prowadzonych przez przewodniczącego-nominata. Wsparcie udzielone przez Unię zostanie również uwzględnione w zaproszeniach i innych dokumentach udostępnianych uczestnikom poszczególnych spotkań. UNODA zapewni, by Unia była reprezentowana podczas wszystkich wydarzeń wspieranych na mocy niniejszej decyzji.
            6.   AGENCJA WYKONAWCZA
            Realizację niniejszego projektu powierza się Biuru ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA). Realizacja niniejszego projektu będzie zgodna z umową w sprawie finansowania, która zostanie zawarta między Komisją Europejską a UNODA.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/642 z dnia 13 kwietnia 2019 r. zmieniająca decyzję (UE) 2019/274 w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  25.4.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  LI 110/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/642
         z dnia 13 kwietnia 2019 r.
         zmieniająca decyzję (UE) 2019/274 w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 50,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo notyfikowało Radzie Europejskiej swój zamiar wystąpienia z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej („Euratom”) na podstawie art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), który stosuje się do Euratomu na podstawie art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 50 TUE Unia Europejska wynegocjowała ze Zjednoczonym Królestwem umowę określającą warunki jego wystąpienia, uwzględniając ramy jego przyszłych stosunków z Unią (zwaną dalej „Umową o wystąpieniu”).

                     (3)

                     W dniu 11 stycznia 2019 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2019/274 (1) w sprawie podpisania Umowy o wystąpieniu (2).

                     (4)

                     W dniu 21 marca 2019 r. Rada Europejska zatwierdziła instrument dotyczący Umowy o wystąpieniu i wspólne oświadczenie uzupełniające deklarację polityczną uzgodnione przez premier Theresę May i przewodniczącego Komisji Jeana-Claude'a Junckera w dniu 11 marca 2019 r.

                     (5)

                     Decyzją (UE) 2019/476 (3) Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem postanowiła o przedłużeniu okresu przewidzianego w art. 50 ust. 3 TUE do dnia 22 maja 2019 r. w przypadku, gdy Izba Gmin zatwierdzi Umowę o wystąpieniu do dnia 29 marca 2019 r. albo, jeżeli tak się nie stanie, do dnia 12 kwietnia 2019 r. Izba Gmin nie zatwierdziła Umowy o wystąpieniu do dnia 29 marca 2019 r.

                     (6)

                     W dniu 5 kwietnia 2019 r. Zjednoczone Królestwo złożyło w Radzie Europejskiej kolejny wniosek w sprawie przedłużenia okresu przewidzianego w art. 50 ust. 3 TUE. W dniu 11 kwietnia 2019 r. decyzją (UE) 2019/584 (4) Rada Europejska, w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem, podjęła decyzję o przedłużeniu tego okresu do dnia 31 października 2019 r. Rada Europejska przypomniała, że zgodnie z art. 50 ust. 3 TUE Umowa o wystąpieniu może wejść w życie wcześniej, jeżeli strony zakończą swoje stosowne procedury ratyfikacyjne przed dniem 31 października 2019 r. W związku z tym wystąpienie powinno nastąpić pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu procedur ratyfikacyjnych albo dnia 1 listopada 2019 r., w zależności od tego, która z tych dat przypadnie wcześniej. Ponadto, jak wskazano w art. 2 akapit drugi tej decyzji, przestanie ona mieć zastosowanie w dniu 31 maja 2019 r. w przypadku nieprzeprowadzenia przez Zjednoczone Królestwo wyborów do Parlamentu Europejskiego zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii oraz braku ratyfikacji przez Zjednoczone Królestwo Umowy o wystąpieniu do dnia 22 maja 2019 r.

                     (7)

                     W związku z tym datę wejścia w życie Umowy o wystąpieniu należało dostosować, tak aby była ona zgodna z okresem przewidzianym w art. 50 ust. 3 TUE, przedłużonym przez Radę Europejską w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem.

                     (8)

                     W dniu 11 kwietnia 2019 r. w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem Umowa o wystąpieniu została w trzech miejscach dostosowana w następujący sposób:

                                 —

                                 w ostatnim motywie słowa „po dniu 29 marca 2019 r.” zastąpiono słowami „od daty wejścia w życie niniejszej Umowy”,

                                 —

                                 w art. 185 akapit pierwszy otrzymał brzmienie:

                                    „Niniejsza Umowa wchodzi w życie w jednej z następujących dat, w zależności od tego, która z nich przypadnie wcześniej:

                                                a)

                                                dzień następujący po upływie okresu przewidzianego w art. 50 ust. 3 TUE, przedłużonego przez Radę Europejską w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem, pod warunkiem że przed tą datą depozytariusz niniejszej Umowy otrzyma pisemne powiadomienia od Unii i Zjednoczonego Królestwa o zakończeniu niezbędnych procedur wewnętrznych;

                                                b)

                                                pierwszy dzień miesiąca następującego po otrzymaniu przez depozytariusza niniejszej Umowy ostatniego z pisemnych powiadomień, o których mowa w lit. a).

                                          W przypadku gdy przed upływem okresu przewidzianego w art. 50 ust. 3 TUE, przedłużonego przez Radę Europejską w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem, depozytariusz niniejszej Umowy nie otrzyma pisemnych powiadomień, o których mowa w lit. a), niniejsza Umowa nie wchodzi w życie.”,

                                 —

                                 w art. 2 Protokołu w sprawie Gibraltaru słowa „dniem 30 marca 2019 r.” zastąpiono słowami „datą wejścia w życie Umowy o wystąpieniu”.

                     (9)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (UE) 2019/274.

                     (10)

                     Zgodnie z art. 50 ust. 4 TUE Zjednoczone Królestwo nie bierze udziału w obradach Rady dotyczących niniejszej decyzji ani w jej przyjęciu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Art. 1 decyzji (UE) 2019/274 otrzymuje brzmienie:

                  „Artykuł 1
                  Niniejszym upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, w brzmieniu dostosowanym, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
                  Tekst Umowy, w brzmieniu dostosowanym, dołącza się do niniejszej decyzji (*1).

            Artykuł 2
            Tekst Umowy dołączonej do decyzji (UE) 2019/274 zastępuje się tekstem dostosowanej Umowy dołączonej do niniejszej decyzji (5).

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 13 kwietnia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               G. CIAMBA

                  Przewodniczący

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2019/274 z dnia 11 stycznia 2019 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. L 47 I z 19.2.2019, s. 1).

            (2)  Tekst Umowy o wystąpieniu dołączony do decyzji (UE) 2019/274 został opublikowany w Dz.U. C 66 I z 19.2.2019, s. 1.

            (3)  Decyzja Rady Europejskiej (UE) 2019/476 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem z dnia 22 marca 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE (Dz.U. L 80 I z 22.3.2019, s. 1).

            (4)  Decyzja Rady Europejskiej (UE) 2019/584 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem z dnia 11 kwietnia 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE (Dz.U. L 101 z 11.4.2019, s. 1).

            (5)  Dz.U. C 144 I z 25.4.2019, s. 1.