title: 2008/87/WE: Decyzja Rady z dnia 30 października 2007 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               1.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 28/20

         DECYZJA RADY
   z dnia 30 października 2007 r.
   w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych
   (2008/87/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do rozpoczęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Umowa powinna zostać podpisana i stosowana tymczasowo, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych, z zastrzeżeniem zawarcia tej umowy.
   Tekst umowy zostaje dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Do czasu wejścia w życie umowy jest ona stosowana tymczasowo od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 2 umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 30 października 2007 r.

            W imieniu Rady

         F. NUNES CORREIA

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               1.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 28/21

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE,
   z drugiej strony,
   (zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”)
   STWIERDZAJĄC, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości uznał, że pewne postanowienia dwustronnych umów zawartych przez niektóre państwa członkowskie z państwami trzecimi są niezgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   STWIERDZAJĄC, że między niektórymi państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi zostały zawarte dwustronne umowy dotyczące usług lotniczych zawierające podobne postanowienia i że państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia wszelkich odpowiednich kroków w celu eliminacji niezgodności między takimi umowami a Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską,
   STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą być objęte dwustronnymi umowami dotyczącymi usług lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   STWIERDZAJĄC, że na mocy prawa Wspólnoty Europejskiej wspólnotowi przewoźnicy lotniczy ustanowieni w jednym z państw członkowskich mają prawo do niedyskryminującego dostępu do uzgodnionych tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a niektórymi państwami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych państw trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych licencjonowanych zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   UZNAJĄC, że spójność między prawem Wspólnoty Europejskiej a postanowieniami dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi będzie stanowić solidną podstawę prawną dla świadczenia usług lotniczych między Wspólnotą Europejską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi i zapewni kontynuację i rozwój takich usług lotniczych,
   STWIERDZAJĄC, że zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy nie mogą co do zasady zawierać umów, które mogłyby wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej i których celem lub skutkiem byłoby uniemożliwienie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji,
   UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, które: (i) wymagają zawarcia porozumień między przedsiębiorstwami, podjęcia decyzji związków przedsiębiorstw lub uzgodnienia praktyk zapobiegających konkurencji między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach lub ją ograniczających albo zakłócających, albo sprzyjają takim działaniom; lub (ii) wzmacniają skutki wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub (iii) przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za zastosowanie środków zapobiegających konkurencji między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, lub ją ograniczających albo zakłócających, które to środki mogą uniemożliwić skuteczne działanie zasad konkurencji mających zastosowanie do przedsiębiorstw,
   STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszej umowy celem Wspólnoty Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnej wielkości przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, ani naruszenie równowagi między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi a przewoźnikami lotniczymi ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, ani też zmiana wykładni postanowień obecnie obowiązujących dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych w zakresie praw przewozowych,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   1.   Na użytek niniejszej umowy określenie „państwa członkowskie” oznacza państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej, określenie „Umawiająca się Strona” oznacza Umawiającą się Stronę niniejszej umowy, a określenie „Strona” oznacza Stronę odpowiedniej dwustronnej umowy dotyczącej usług lotniczych.
   2.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego Stroną danej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
   3.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych z państwa członkowskiego będącego Stroną danej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.
   Artykuł 2
   Wyznaczenie
   1.   Postanowienia ust. 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przewoźnika lotniczego przez daną Stronę, upoważnień oraz zezwoleń udzielonych przez drugą Stronę oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia, lub ograniczenia upoważnień lub zezwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.
   2.   Po otrzymaniu takiego wyznaczenia oraz wniosków od wyznaczonego przewoźnika lub wyznaczonych przewoźników lotniczych, w wymaganej formie i w sposób wymagany dla zezwoleń eksploatacyjnych oraz dla zezwoleń technicznych, każda ze Stron wydaje właściwe upoważnienia i zezwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

               a)

               w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez państwo członkowskie:

                           (i)

                           przewoźnik lotniczy jest ustanowiony, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego i posiada ważną licencję na prowadzenie działalności wydaną przez państwo członkowskie zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej; oraz

                           (ii)

                           państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a właściwa władza lotnicza jest wyraźnie określona w wyznaczeniu; oraz

                           (iii)

                           główne miejsce prowadzenia działalności przez przewoźnika lotniczego znajduje się na terytorium państwa członkowskiego, które wydało mu ważną licencję na prowadzenie działalności; oraz

                           (iv)

                           przewoźnik lotniczy jest własnością, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, i pozostaje pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych państw;

               b)

               w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez Zjednoczone Emiraty Arabskie:

                           (i)

                           przewoźnik lotniczy jest ustanowiony na terytorium Zjednoczonych Emiratów Arabskich i uzyskał licencję zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami Zjednoczonych Emiratów Arabskich; oraz

                           (ii)

                           Zjednoczone Emiraty Arabskie sprawują i utrzymują skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym.

         3.   Każda ze Stron może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć zezwolenie eksploatacyjne lub zezwolenia techniczne wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez drugą Stronę, w przypadku gdy:

               a)

               w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez państwo członkowskie:

                           (i)

                           przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego lub nie posiada ważnej licencji na prowadzenie działalności wydanej przez państwo członkowskie zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej; lub

                           (ii)

                           państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje lub nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym, lub właściwa władza lotnicza nie jest wyraźnie określona w wyznaczeniu; lub

                           (iii)

                           główne miejsce prowadzenia działalności przez przewoźnika lotniczego nie znajduje się na terytorium państwa członkowskiego, które wydało mu licencję na prowadzenie działalności; lub

                           (iv)

                           przewoźnik lotniczy nie jest własnością, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, ani nie pozostaje pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych innych państw; lub

                           (v)

                           przewoźnik lotniczy posiada certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez inne państwo członkowskie i można wykazać, że wykonywanie przez tego przewoźnika lotniczego praw przewozowych zgodnie z niniejszą umową na trasie, która zawiera punkt znajdujący się na terytorium tego innego państwa członkowskiego, w tym wykonywanie usługi oferowanej na rynku jako połączenie bezpośrednie lub z innego powodu stanowiącej połączenie bezpośrednie, stanowiłoby w rzeczywistości obejście ograniczeń praw przewozowych nałożonych przez dwustronną umowę dotyczącą usług lotniczych między Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi a tym innym państwem członkowskim; lub

                           (vi)

                           przewoźnik lotniczy posiada certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez państwo członkowskie i nie istnieje dwustronna umowa dotycząca usług lotniczych między Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi a tym państwem członkowskim, i można wykazać, że prawa przewozowe niezbędne do prowadzenia proponowanej działalności nie są wzajemnie dostępne dla wyznaczonego przewoźnika lub wyznaczonych przewoźników lotniczych ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich;

               b)

               w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez Zjednoczone Emiraty Arabskie:

                           (i)

                           przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony na terytorium Zjednoczonych Emiratów Arabskich i nie uzyskał licencji zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami Zjednoczonych Emiratów Arabskich; lub

                           (ii)

                           Zjednoczone Emiraty Arabskie nie sprawują ani nie utrzymują skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym; lub

                           (iii)

                           przewoźnik lotniczy jest własnością, poprzez udział większościowy, i znajduje się pod kontrolą obywateli państwa innego niż Zjednoczone Emiraty Arabskie, i można wykazać, że poprzez wykonywanie praw przewozowych zgodnie z niniejszą umową na trasie, która zawiera punkt znajdujący się na terytorium tego innego państwa, w tym wykonywanie usługi oferowanej na rynku jako połączenie bezpośrednie lub z innego powodu stanowiącej połączenie bezpośrednie, stanowiłoby w rzeczywistości obejście ograniczeń praw przewozowych nałożonych przez dwustronną umowę dotyczącą usług lotniczych między państwem członkowskim a tym innym państwem; lub

                           (iv)

                           przewoźnik lotniczy jest własnością, poprzez udział większościowy, i znajduje się pod kontrolą obywateli państwa innego niż Zjednoczone Emiraty Arabskie, i nie istnieje dwustronna umowa dotycząca usług lotniczych między państwem członkowskim a tym innym państwem, i można wykazać, że prawa przewozowe niezbędne do prowadzenia proponowanej działalności nie są wzajemnie dostępne dla przewoźników lotniczych wyznaczonych przez dane państwo członkowskie.

         Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu i bez uszczerbku dla ich praw na mocy ust. 3 lit. a) pkt (v) i (vi) niniejszego artykułu, Zjednoczone Emiraty Arabskie nie stosują dyskryminacji między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi ze względu na ich przynależność państwową.
   Artykuł 3
   Bezpieczeństwo
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. c).
   2.   W przypadku gdy państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie, prawa Zjednoczonych Emiratów Arabskich zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło przewoźnika lotniczego, a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, mają w równym stopniu zastosowanie do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez to inne państwo członkowskie oraz do zezwolenia eksploatacyjnego tego przewoźnika lotniczego.
   Artykuł 4
   Opodatkowanie paliwa lotniczego
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. d).
   2.   Niezależnie od jakiegokolwiek innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne z postanowień każdej z umów wymienionych w załączniku II lit. d) nie uniemożliwia państwu członkowskiemu nakładania, w sposób niedyskryminujący, podatków, należności, ceł, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium, przeznaczone do użytku przez statek powietrzny wyznaczonego przewoźnika ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, który wykonuje usługi między punktem znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego państwa członkowskiego. W takim przypadku Zjednoczone Emiraty Arabskie mają podobne prawo do nałożenia, na zasadzie wzajemności i w sposób niedyskryminujący, podobnych podatków, należności, ceł, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na terytorium Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
   Artykuł 5
   Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. e).
   2.   Taryfy pobierane przez przewoźnika lub przewoźników lotniczych wyznaczonych przez Zjednoczone Emiraty Arabskie, zgodnie z umową wymienioną w załączniku I zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. e), za przewóz w całości wewnątrz Wspólnoty Europejskiej podlegają prawu Wspólnoty Europejskiej.
   3.   Niezależnie od postanowień ust. 2 przewoźnik lub przewoźnicy lotniczy wyznaczeni przez Zjednoczone Emiraty Arabskie mają prawo dostosować się do aktualnych stawek pobieranych przez inne przedsiębiorstwa lotnicze za przewóz w całości wewnątrz Wspólnoty Europejskiej.
   Artykuł 6
   Zgodność z regułami konkurencji
   1.   Niezależnie od jakiegokolwiek innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne z postanowień umów wymienionych w załączniku I: (i) nie może sprzyjać zawieraniu porozumień między przedsiębiorstwami, podejmowaniu decyzji związków przedsiębiorstw lub uzgodnionym praktykom, uniemożliwiającym lub zakłócającym konkurencję; (ii) nie może wzmacniać skutków wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; ani (iii) nie może przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za zastosowanie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję.
   2.   Nie stosuje się postanowień umów wymienionych w załączniku I, które są niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu.
   Artykuł 7
   Załączniki do umowy
   Załączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.
   Artykuł 8
   Przegląd lub zmiany
   Umawiające się Strony mogą, w dowolnym czasie, poddać przeglądowi lub zmienić niniejszą umowę za obopólną zgodą.
   Artykuł 9
   Wejście w życie i tymczasowe stosowanie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie po wzajemnym pisemnym notyfikowaniu przez Umawiające się Strony zakończenia ich właściwych procedur wewnętrznych niezbędnych do wejścia w życie umowy.
   2.   Niezależnie od ust. 1 Umawiające się Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   3.   Umowy oraz inne ustalenia między państwami członkowskimi a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, wymieniono w załączniku I lit. b). Niniejszą umowę stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń od dnia ich wejścia w życie lub rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania.
   Artykuł 10
   Wygaśnięcie
   1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I wygasają jednocześnie wszystkie postanowienia niniejszej umowy odwołujące się do danej umowy wymienionej w załączniku I.
   2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I wygasa jednocześnie niniejsza umowa.

      W DOWÓD CZEGO, niżej podpisani, należycie w tym celu umocowani, złożyli swoje podpisy pod niniejszą umową.
      Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w Brukseli dnia trzydziestego listopada roku dwa tysiące siódmego w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i arabskim.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За Обединените арабски емирства
         Por los Emiratos Árabes Unidos
         Za Spojené arabeské emiráty
         For De Forenede Arabiske Emirater
         Für die Vereinigten Arabischen Emirate
         Araabia Ühendemiraatide nimel
         Για τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα
         For the United Arab Emirates
         Pour les Émirats arabes unis
         Per gli Emirati arabi uniti
         Apvienoto Arābu Emirātu vārdā
         Jungtinių Arabų Emyratų vardu
         Az Egyesült Arab Emirségek részéről
         Għall-Emirati Gharab Maghquda
         Voor de Verenigde Arabische Emiraten
         W imieniu Zjednoczonych Emiratów Arabskieh
         Pelos Emirados Árabes Unidos
         Pentru Emiratele Arabe Unite
         Za Spojené arabské emiráty
         Za Združene arabske emirate
         Yhdistyneiden Arabiemiirikuntien puolesta
         För Förenade Arabemiraten

   ZAŁĄCZNIK I
   WYKAZ UMÓW, O KTÓRYCH MOWA W ARTYKULE 1 NINIEJSZEJ UMOWY

               a)

               Umowy dotyczące usług lotniczych między Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane

                           —

                           Umowa między rządem Bułgarskiej Republiki Ludowej a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich mająca na celu ustanowienie usług lotniczych wykonywanych między i poza terytoriami tych państw, podpisana w Sofii dnia 29 listopada 1989 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Bułgaria”;
                           Odczytywana łącznie z protokołem ustaleń sporządzonym w Abu Zabi dnia 3 lutego 1988 r.

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między rządem federalnym Austrii a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, podpisana w Abu Zabi dnia 23 maja 1990 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Austria z 1990 r.”;
                           Odczytywana łącznie z poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Wiedniu dnia 14 października 1987 r.

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich a rządem federalnym Austrii, parafowana w Abu Zabi dnia 10 marca 2004 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Austria z 2004 r.”;
                           Odczytywana łącznie z uzgodnionym protokołem sporządzonym w Abu Zabi dnia 10 marca 2004 r.;
                           Zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Wiedniu dnia 31 marca 2005 r.;
                           Ostatnio zmieniona w drodze wymiany pism z dnia 10 grudnia 2006 r.

                           —

                           Umowa między rządem Królestwa Belgii a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich mająca na celu ustanowienie usług lotniczych wykonywanych między i poza terytoriami tych państw, podpisana w Abu Zabi dnia 5 marca 1990 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Belgia”;
                           Odczytywana łącznie z poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Brukseli dnia 8 lipca 1986 r.;
                           Ostatnio zmieniona w drodze wymiany pism z dnia 30 stycznia 2001 r. i 20 lutego 2001 r.

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między rządem Republiki Cypryjskiej a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, podpisana w Abu Zabi dnia 7 grudnia 1999 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Cypr”;
                           Odczytywana łącznie z uzgodnionym protokołem sporządzonym w Abu Zabi dnia 7 grudnia 1999 r.;
                           Uzupełniona protokołem ustaleń sporządzonym w Nikozji dnia 23 lutego 2001 r.;
                           Zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Dubaju dnia 16 października 2002 r.

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między rządem Republiki Czeskiej a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, podpisana w Abu Zabi dnia 15 grudnia 2002 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Republika Czeska”;
                           Odczytywana łącznie z uzgodnionym protokołem sporządzonym w Pradze dnia 24 listopada 1999 r.

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między rządem Królestwa Danii a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, parafowana w Abu Zabi dnia 24 lutego 1999 r., zwana dalej w załączniku II „parafowaną umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Dania”;
                           Odczytywana łącznie z protokołem ustaleń parafowanym w Abu Zabi dnia 24 lutego 1999 r.

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między rządem Republiki Finlandii a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, parafowana w Helsinkach dnia 6 kwietnia 2004 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Finlandia”;
                           Odczytywana łącznie z zatwierdzonym protokołem obrad sporządzonym w Helsinkach dnia 6 kwietnia 2004 r.;
                           Odczytywana łącznie z poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Helsinkach dnia 6 kwietnia 2004 r.

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Francuskiej a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich mająca na celu ustanowienie usług lotniczych wykonywanych między i poza terytoriami tych państw, podpisana w Paryżu dnia 9 września 1991 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Francja”;
                           Odczytywana łącznie z poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Paryżu dnia 30 października 1986 r.;
                           Zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Paryżu dnia 7 października 1997 r.;
                           Uzupełniona protokołem ustaleń sporządzonym w Abu Zabi dnia 19 września 2001 r.;
                           Zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Paryżu dnia 16 września 2004 r.;
                           Ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Abu Zabi dnia 13 grudnia 2006 r.

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między rządem Republiki Federalnej Niemiec a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, podpisana w Abu Zabi dnia 2 marca 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Niemcy”;
                           Uzupełniona protokołem podpisanym w Abu Zabi dnia 15 czerwca 1998 r.;
                           Odczytywana łącznie z uzgodnionym protokołem sporządzonym w Bonn dnia 15 czerwca 2000 r.

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Greckiej a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich mająca na celu ustanowienie usług lotniczych wykonywanych między i poza terytoriami tych państw, podpisana w Abu Zabi dnia 16 grudnia 1991 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Grecja”;
                           Odczytywana łącznie z poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Atenach dnia 6 marca 1987 r.;
                           Zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Atenach dnia 11 lutego 1998 r.;
                           Odczytywana łącznie z protokołem ustaleń sporządzonym w Atenach dnia 27 kwietnia 2004 r.

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między rządem Irlandii a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, parafowana w Dublinie dnia 28 czerwca 1995 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Irlandia”;
                           Odczytywana łącznie z poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Dublinie dnia 28 czerwca 1995 r.

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Włoskiej a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich mająca na celu ustanowienie usług lotniczych wykonywanych między i poza terytoriami tych państw, podpisana w Abu Zabi dnia 3 kwietnia 1991 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Włochy”;
                           Odczytywana łącznie z protokołem sporządzonym w Rzymie dnia 21 lutego 1989 r.;
                           Zmieniona protokołem sporządzonym w Rzymie dnia 10 września 1991 r.;
                           Zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Rzymie dnia 8 listopada 1999 r.;
                           Zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Rzymie dnia 4 czerwca 2003 r.;
                           Zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Dubaju dnia 30 marca 2004 r.;
                           Zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Rzymie dnia 13 grudnia 2005 r.;
                           Zmieniona w drodze wymiany listów z dnia 9 stycznia 2007 r. i 8 lutego 2007 r.;
                           Ostatnio zmieniona w drodze wymiany listów z dnia 26 września 2007 r. i 27 września 2007 r.

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między rządem Republiki Łotewskiej a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, parafowana w Rydze dnia 13 września 2005 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Łotwa”;
                           Odczytywana łącznie z protokołem ustaleń sporządzonym w Rydze dnia 13 września 2005 r.

                           —

                           Umowa między rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich mająca na celu ustanowienie usług lotniczych wykonywanych między i poza terytoriami tych państw, parafowana w Luksemburgu dnia 28 listopada 1986 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Luksemburg”;
                           Odczytywana łącznie z poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Luksemburgu dnia 28 listopada 1986 r.

                           —

                           Umowa między rządem Malty a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich mająca na celu ustanowienie usług lotniczych wykonywanych między i poza terytoriami tych państw, parafowana w Abu Zabi dnia 26 listopada 1991 r. i podpisana w Valettcie dnia 10 listopada 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Malta”;
                           Odczytywana łącznie z poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Abu Zabi dnia 26 listopada 1991 r.;
                           Zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym na Malcie dnia 24 września 2003 r.

                           —

                           Umowa między rządem Królestwa Niderlandów a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich mająca na celu ustanowienie usług lotniczych wykonywanych między i poza terytoriami tych państw, podpisana w Abu Zabi dnia 31 lipca 1990 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Niderlandy”;
                           Odczytywana łącznie z zatwierdzonym protokołem obrad i poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Hadze dnia 30 lipca 1986 r.;
                           Zmieniona poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Abu Zabi dnia 10 kwietnia 2000 r.

                           —

                           Umowa między rządem Rzeczpospolitej Polskiej a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich mająca na celu ustanowienie usług lotniczych wykonywanych między i poza terytoriami tych państw, podpisana w Abu Zabi dnia 20 listopada 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Polska”;
                           Odczytywana łącznie z poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Warszawie dnia 19 maja 1992 r.;
                           Zmieniona addendum z dnia 4 września 2001 r. do poufnego protokołu ustaleń.

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między rządem Republiki Portugalskiej a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, parafowana w Lizbonie dnia 18 maja 2005 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Portugalia”;
                           Odczytywana łącznie z protokołem ustaleń sporządzonym w Lizbonie dnia 18 maja 2005 r.

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między rządem Republiki Słowenii a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, parafowana w Lublanie dnia 16 września 2005 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Słowenia”;
                           Odczytywana łącznie z protokołem ustaleń sporządzonym w Lublanie dnia 16 września 2005 r.

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między rządem Królestwa Hiszpanii a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, parafowana w Madrycie dnia 17 października 2001 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Hiszpania”;
                           Odczytywana łącznie z protokołem ustaleń sporządzonym w Madrycie dnia 17 października 2001 r.

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między rządem Królestwa Szwecji a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, parafowana w Abu Zabi dnia 24 lutego 1999 r., zwana dalej w załączniku II „parafowaną umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Szwecja”;
                           Odczytywana łącznie z poufnym protokołem ustaleń parafowanym w Abu Zabi dnia 24 lutego 1999 r.

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, podpisana w Abu Zabi dnia 2 czerwca 2002 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Zjednoczone Królestwo”;
                           Odczytywana łącznie z protokołem ustaleń sporządzonym w Dubaju dnia 26 lutego 1997 r.;
                           Uzupełniona protokołem ustaleń sporządzonym w Londynie i Abu Zabi odpowiednio dnia 16 czerwca 2003 r. i dnia 29 czerwca 2003 r.

               b)

               Umowy dotyczące usług lotniczych i inne ustalenia parafowane lub podpisane między Zjednoczone Emiraty Arabskie a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które to umowy i ustalenia w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie były tymczasowo stosowane

                           —

                           Umowa o cywilnym transporcie lotniczym między rządem Rumunii a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, podpisana w Abu Zabi dnia 8 marca 1989 r., zwana dalej w załączniku II „umową Zjednoczone Emiraty Arabskie – Rumunia”;
                           Odczytywana łącznie z poufnym protokołem ustaleń sporządzonym w Abu Zabi dnia 8 marca 1989 r.

         ZAŁĄCZNIK II
   WYKAZ ARTYKUŁÓW UMÓW WYMIENIONYCH W ZAŁĄCZNIKU I, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2–6 NINIEJSZEJ UMOWY

               a)

               Wyznaczenie:

                           —

                           art. 3 ust. 2 i 4 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Austria z 1990 r.;

                           —

                           art. 3 ust. 2 lit. a) i lit. b) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Austria z 2004 r.;

                           —

                           art. 4 ust. 2 i 4 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Belgia;

                           —

                           art. 4 ust. 2 i 4 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Bułgaria;

                           —

                           art. 3 ust. 2 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Cypr;

                           —

                           art. 3 ust. 2 i 4 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Republika Czeska;

                           —

                           art. 3 ust. 2 i 4 parafowanej umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Dania;

                           —

                           art. 3 ust. 2 lit. a) i lit. b) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Finlandia;

                           —

                           art. 4 ust. 2 i 4 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Francja;

                           —

                           art. 3 ust. 3 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Niemcy;

                           —

                           art. 4 ust. 2 lit. a) i b) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Grecja;

                           —

                           art. 3 ust. 3 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Irlandia;

                           —

                           art. 4 ust. 2 lit. a) i b) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Włochy;

                           —

                           art. 3 ust. 2 lit. a) i lit. b) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Łotwa;

                           —

                           art. 4 ust. 2 i 4 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Luksemburg;

                           —

                           art. 3 ust. 2 i 4 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Malta;

                           —

                           art. 4 pkt 4.2 i 4.4 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Niderlandy;

                           —

                           art. 3 ust. 2 i 4 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Polska;

                           —

                           art. 3 ust. 2 lit. a) i lit. b) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Portugalia;

                           —

                           art. 3 ust. 2 i 4 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Rumunia;

                           —

                           art. 3 ust. 2 lit. a) i lit. b) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Słowenia;

                           —

                           art. 3 ust. 2 i 4 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Hiszpania;

                           —

                           art. 3 ust. 2 i 4 parafowanej umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Szwecja;

                           —

                           art. 4 ust. 2 i 4 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Zjednoczone Królestwo.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. a) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Austria z 1990 r.;

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. a) i b) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Austria z 2004 r.;

                           —

                           art. 5 ust. 1 lit. a) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Belgia;

                           —

                           art. 5 ust. 1 lit. a) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Bułgaria;

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. a) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Cypr;

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. b) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Republika Czeska;

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. a) parafowanej umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Dania;

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. a) i b) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Finlandia;

                           —

                           art. 5 ust. 1 lit. a) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Francja;

                           —

                           art. 4 ust. 1 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Niemcy;

                           —

                           art. 5 ust. 1 lit. a) i b) i ust. 2 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Grecja;

                           —

                           art. 3 ust. 5 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Irlandia;

                           —

                           art. 5 ust. 1 lit. a) i b) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Włochy;

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. a) i lit. b) oraz ust. 3 lit. a) i b) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Łotwa;

                           —

                           art. 5 ust. 1 lit. a) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Luksemburg;

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. a) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Malta;

                           —

                           art. 5 pkt 5.1.1 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Niderlandy;

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. a) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Polska;

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. a) i b) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Portugalia;

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. a) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Rumunia;

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. a) i b) i ust. 3 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Słowenia;

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. a) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Hiszpania;

                           —

                           art. 4 ust. 1 lit. a) parafowanej umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Szwecja;

                           —

                           art. 5 ust. 1 lit. a) umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Zjednoczone Królestwo.

               c)

               Bezpieczeństwo:

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Austria z 2004 r.;

                           —

                           art. 7 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Republika Czeska;

                           —

                           art. 14 parafowanej umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Dania;

                           —

                           art. 12 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Finlandia;

                           —

                           art. 11a umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Niemcy;

                           —

                           art. 9a umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Grecja;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Łotwa;

                           —

                           art. 8a umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Malta;

                           —

                           art. 17 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Niderlandy;

                           —

                           art. 14 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Portugalia;

                           —

                           art. 14 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Słowenia;

                           —

                           art. 11 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Hiszpania;

                           —

                           art. 14 parafowanej umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Szwecja;

                           —

                           art. 10 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Zjednoczone Królestwo.

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:

                           —

                           art. 7 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Austria z 1990 r.;

                           —

                           art. 9 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Austria z 2004 r.;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Belgia;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Bułgaria;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Cypr;

                           —

                           art. 8 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Republika Czeska;

                           —

                           art. 6 parafowanej umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Dania;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Finlandia;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Francja;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Niemcy;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Grecja;

                           —

                           art. 11 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Irlandia;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Włochy;

                           —

                           art. 9 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Łotwa;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Luksemburg;

                           —

                           art. 5 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Malta;

                           —

                           art. 7 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Niderlandy;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Polska;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Portugalia;

                           —

                           art. 9 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Rumunia;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Słowenia;

                           —

                           art. 5 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Hiszpania;

                           —

                           art. 6 parafowanej umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Szwecja;

                           —

                           art. 8 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Zjednoczone Królestwo.

               e)

               Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej:

                           —

                           art. 9 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Austria z 1990 r.;

                           —

                           art. 12 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Austria z 2004 r.;

                           —

                           art. 11 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Belgia;

                           —

                           art. 11 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Bułgaria;

                           —

                           art. 13 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Cypr;

                           —

                           art. 12 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Republika Czeska;

                           —

                           art. 10 parafowanej umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Dania;

                           —

                           art. 8 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Finlandia;

                           —

                           art. 12 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Francja;

                           —

                           art. 10 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Niemcy;

                           —

                           art. 11 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Grecja;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Irlandia;

                           —

                           art. 12 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Włochy;

                           —

                           art. 12 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Łotwa;

                           —

                           art. 11 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Luksemburg;

                           —

                           art. 10 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Malta;

                           —

                           art. 6 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Niderlandy;

                           —

                           art. 9 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Polska;

                           —

                           art. 18 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Portugalia;

                           —

                           art. 13 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Rumunia;

                           —

                           art. 18 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Słowenia;

                           —

                           art. 7 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Hiszpania;

                           —

                           art. 10 parafowanej umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Szwecja;

                           —

                           art. 7 umowy Zjednoczone Emiraty Arabskie – Zjednoczone Królestwo.

         ZAŁĄCZNIK III
   WYKAZ INNYCH PAŃSTW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 NINIEJSZEJ UMOWY

               a)

               Republika Islandii (na mocy porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               b)

               Księstwo Liechtensteinu (na mocy porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               c)

               Królestwo Norwegii (na mocy porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               d)

               Konfederacja Szwajcarska (w związku z Umową między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).


title: Decyzja Rady 2011/640/WPZiB z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu

text:
               30.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 254/1

         DECYZJA RADY 2011/640/WPZiB
   z dnia 12 lipca 2011 r.
   w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 5 i 6,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („wysoki przedstawiciel”),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 2 czerwca 2008 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) przyjęła rezolucję nr 1816 (2008) wzywającą wszystkie państwa do współpracy przy określaniu jurysdykcji oraz prowadzeniu dochodzeń i ściganiu osób odpowiedzialnych za akty piractwa i rozboju dokonane u wybrzeży Somalii. Postanowienia te zostały potwierdzone kolejnymi rezolucjami RB ONZ.

               (2)

               W dniu 10 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (operacja „Atalanta”).

               (3)

               Artykuł 12 wspólnego działania 2008/851/WPZiB przewiduje, że osoby, które podejrzane są o zamiar popełnienia, o popełnianie lub popełnienie aktów piractwa lub rozboju na wodach terytorialnych Somalii, ujęte i przetrzymywane w celu ścigania, a także przedmioty, które służyły do popełnienia tych aktów, mogą zostać przekazane państwu trzeciemu, które chce wykonywać jurysdykcję w odniesieniu do tych osób lub przedmiotów, o ile warunki takiego przekazania zostały uzgodnione z tym państwem trzecim w sposób zgodny z właściwymi przepisami prawa międzynarodowego, w szczególności międzynarodowego prawa praw człowieka, w celu zapewnienia w szczególności, że nikt nie zostanie poddany karze śmierci, torturom ani jakiemukolwiek okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu.

               (4)

               W następstwie przyjęcia w dniu 22 marca 2010 r. przez Radę decyzji upoważniającej do rozpoczęcia negocjacji wysoki przedstawiciel zgodnie z art. 37 TUE negocjował Umowę między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu („Umowę”).

               (5)

               Umowę należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu („Umowa”) zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.
   Tekst Umowy dołączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, notyfikacji przewidzianej w art. 11 ust. 1 Umowy (2).
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

            W imieniu Rady

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
    ---documentbreak---

               30.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 254/3

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu w sprawie warunków przekazywania przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską do Republiki Mauritiusu osób podejrzanych o piractwo i zajętego w związku z tym mienia oraz w sprawie warunków zapewnianych osobom podejrzanym o piractwo po ich przekazaniu
   UNIA EUROPEJSKA (UE),
   z jednej strony, i
   REPUBLIKA MAURITIUSU,
   zwana dalej „Mauritiusem”,
   z drugiej strony,
   razem zwane dalej „Stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC:
   rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) nr 1814 (2008), nr 1838 (2008), nr 1846 (2008), nr 1851 (2008) i rezolucje przyjęte w ich następstwie,
   Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 roku (UNCLOS), w szczególności jej art. 100–107 oraz art. 110,
   wspólne działanie Rady UE 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (operacja EUNAVFOR Atalanta), zmienione decyzją Rady 2009/907/WPZiB z dnia 8 grudnia 2009 r. (2),
   międzynarodowe prawo praw człowieka, w tym Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 roku i Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z 1984 roku,
   fakt, że niniejsza Umowa nie będzie miała wpływu na prawa ani obowiązki Stron wynikające z umów międzynarodowych i innych instrumentów ustanawiających międzynarodowe sądy i trybunały, w tym ze Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel
   Niniejsza Umowa definiuje warunki i tryb

               a)

               przekazywania osób podejrzanych o usiłowanie popełnienia, popełnianie lub popełnienie aktów piractwa na obszarze działań EUNAVFOR, na pełnym morzu poza wodami terytorialnymi Mauritiusu, Madagaskaru, Komorów, Seszeli i wyspy Reunion, i zatrzymanych przez EUNAVFOR;

               b)

               przekazywania związanego z tym mienia zajętego przez EUNAVFOR, z EUNAVFOR-u do Mauritiusu; oraz

               c)

               traktowania osób przekazanych.

         Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszej Umowy:

               a)

               „siły morskie dowodzone przez Unię Europejską (EUNAVFOR)” oznaczają dowództwo wojskowe UE oraz kontyngenty narodowe biorące udział w operacji UE „Atalanta”, ich okręty, statki powietrzne oraz zasoby;

               b)

               „operacja” oznacza przygotowanie, ustanowienie, wykonanie i wspieranie misji wojskowej ustanowionej wspólnym działaniem Rady UE 2008/851/WPZiB lub aktami przyjętymi w jego następstwie;

               c)

               „kontyngenty narodowe” oznaczają jednostki i statki należące do państw członkowskich Unii Europejskiej oraz, zgodnie ze wskazaniami UE, do innych państw biorących udział w operacji;

               d)

               „państwo wysyłające” oznacza państwo włączające swój kontyngent narodowy do EUNAVFOR-u;

               e)

               „piractwo” oznacza piractwo zgodnie z definicją znajdującą się w art. 101 UNCLOS;

               f)

               „osoba przekazana” oznacza każdą osobę podejrzaną o usiłowanie popełnienia, popełnianie lub popełnienie aktów piractwa, przekazaną przez EUNAVFOR Mauritiusowi na mocy niniejszej Umowy.

         Artykuł 3
   Zasady ogólne
   1.   Mauritius może wyrazić zgodę, na wniosek EUNAVFOR-u, na przekazanie osób zatrzymanych przez EUNAVFOR w związku z piractwem i związanego z tym mienia zajętego przez EUNAVFOR, oraz może przekazać takie osoby i mienie swoim właściwym organom w celu przeprowadzenia dochodzenia i ścigania. Decyzję o wyrażeniu zgody w sprawie przyjęcia proponowanego przekazania będzie w każdym indywidualnym przypadku podejmować Mauritius, uwzględniając wszystkie odnośne okoliczności, w tym lokalizację incydentu.
   2.   EUNAVFOR przekazuje osoby wyłącznie właściwym organom ścigania Mauritiusu.
   3.   Przekazanie nie odbywa się zanim właściwe organy ścigania Mauritiusu nie zdecydują w terminie pięciu dni roboczych od daty otrzymania dowodów przekazanych przez EUNAVFOR, że istnieją rozsądne perspektywy wydania wyroku skazującego wobec osób zatrzymanych przez EUNAVFOR.
   4.   Decyzję, czy istnieją rozsądne perspektywy wydania wyroku skazującego, podejmują właściwe organy ścigania Mauritiusu na podstawie dowodów przekazanych przez EUNAVFOR za pośrednictwem stosownych kanałów łączności.
   5.   Każda osoba przekazana traktowana jest w sposób humanitarny i zgodnie ze zobowiązaniami międzynarodowymi w zakresie praw człowieka zapisanymi w konstytucji Mauritiusu, w tym z zakazem tortur oraz okrutnego, nieludzkiego i poniżającego traktowania lub karania, zakazem samowolnych zatrzymań oraz zgodnie z wymogami sprawiedliwego procesu.
   Artykuł 4
   Traktowanie i ściganie osób przekazanych i przeprowadzenie postępowania sądowego w sprawie osób przekazanych
   1.   Zgodnie ze zobowiązaniami międzynarodowymi w zakresie praw człowieka zapisanymi w konstytucji Mauritiusu każda osoba przekazana jest traktowana w sposób humanitarny i nie jest poddawana torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu lub karaniu, otrzymuje odpowiednie zakwaterowanie, wyżywienie i dostęp do opieki medycznej oraz może przestrzegać praktyk religijnych.
   2.   Każda osoba przekazana zostaje niezwłocznie postawiona przed sędzią lub innym urzędnikiem uprawnionym przez ustawę do wykonywania władzy sądowej, który bezzwłocznie podejmuje decyzję o tym, czy osoba ta została zatrzymana zgodnie z prawem, a jeżeli zatrzymanie okaże się nieuzasadnione – zarządza zwolnienie tej osoby.
   3.   Każda osoba przekazana ma prawo do bycia sądzonym w rozsądnym terminie lub do zwolnienia.
   4.   Każda osoba przekazana, przy rozstrzyganiu o zasadności każdego oskarżenia w wytoczonej przeciwko niej sprawie karnej, ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia sprawy przez właściwy, niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony ustawą.
   5.   Każdą osobę przekazaną oskarżoną o popełnienie przestępstwa uważa się za niewinną do czasu udowodnienia jej winy zgodnie z ustawą.
   6.   Każda osoba przekazana, przy rozstrzyganiu o zasadności każdego oskarżenia w wytoczonej przeciwko niej sprawie karnej, ma prawo, na zasadach pełnej równości, co najmniej do następujących gwarancji:

               a)

               otrzymania niezwłocznie szczegółowej informacji w języku dla niej zrozumiałym o istocie i przyczynie oskarżenia;

               b)

               posiadania odpowiedniego czasu i możliwości do przygotowania obrony i porozumienia się z wybranym przez siebie obrońcą;

               c)

               bycia osądzonym bez nieuzasadnionej zwłoki;

               d)

               obecności na rozprawie, obrony osobiście lub przez obrońcę przez siebie wybranego; otrzymania informacji, jeżeli nie posiada obrońcy, o istnieniu powyższego prawa; oraz posiadania obrońcy wyznaczonego dla niej w każdym przypadku, kiedy dobro wymiaru sprawiedliwości tego wymaga, bez ponoszenia kosztów obrony w przypadkach, kiedy osoba ta nie posiada dostatecznych środków na ich pokrycie;

               e)

               zapoznania się lub spowodowania zapoznania się z wszystkimi dowodami przeciwko niej, w tym ze złożonymi pod przysięgą oświadczeniami świadków, którzy dokonali zatrzymania, oraz zapewnienia obecności i przesłuchania świadków obrony na tych samych warunkach, co świadków oskarżenia;

               f)

               korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza, jeżeli dana osoba nie rozumie języka używanego w sądzie lub nie mówi tym językiem;

               g)

               nie bycia zmuszonym do zeznawania przeciwko sobie lub do przyznania się do winy.

         7.   Każda osoba przekazana skazana za przestępstwo ma prawo odwołania się do sądu wyższej instancji w celu ponownego rozpatrzenia wyroku skazującego i wymiaru kary zgodnie z prawem Mauritiusu.
   8.   Mauritius może, po konsultacjach z UE, przekazać takie osoby, które zostały skazane i odbywają karę na Mauritiusie, do innego państwa gwarantującego poszanowanie wyżej wymienionych standardów w zakresie praw człowieka, z myślą o odbyciu pozostałej kary w tym innym państwie. W przypadku poważnych obaw co do sytuacji w zakresie praw człowieka w tym innym państwie przekazanie nie następuje, dopóki w drodze konsultacji Stron nie zostanie znalezione zadowalające rozwiązanie uwzględniające wyrażone obawy.
   Artykuł 5
   Kara śmierci
   Żadna osoba przekazana nie jest, zgodnie z maurytyjskim aktem dotyczącym zniesienia kary śmierci, oskarżona o czyn zagrożony karą śmierci, nie jest na nią skazana ani nie podlega wykonaniu kary śmierci.
   Artykuł 6
   Dokumentacja i powiadomienia
   1.   Wszelkie przekazania odbywają się na podstawie odpowiedniego dokumentu podpisanego przez przedstawiciela EUNAVFOR-u i przedstawiciela właściwych organów ścigania Mauritiusu.
   2.   EUNAVFOR dostarcza Mauritiusowi dokumentację dotyczącą zatrzymania każdej z osób przekazanych. Dokumentacja ta obejmuje, o ile to możliwe, stan zdrowia osoby przekazanej podczas pozbawienia wolności, moment przekazania jej władzom Mauritiusu, przyczynę zatrzymania, czas i miejsce rozpoczęcia pozbawienia wolności oraz wszelkie decyzje podjęte w związku z jej pozbawieniem wolności.
   3.   Mauritius odpowiada za prowadzenie dokładnej ewidencji wszystkich osób przekazanych, która obejmuje między innymi dokumentację wszelkiego zajętego mienia, stanu zdrowia osoby, miejsca jej przetrzymywania, wszelkich postawionych jej zarzutów i wszelkich istotnych decyzji podjętych podczas ścigania i postępowania sądowego.
   4.   Dokumentacja ta będzie udostępniana przedstawicielom UE i EUNAVFOR-u na pisemny wniosek skierowany do Ministerstwa Spraw Zagranicznych Mauritiusu.
   5.   Ponadto Mauritius powiadamia UE i EUNAVFOR o miejscu przetrzymywania osób przekazanych na mocy niniejszej Umowy, pogorszeniu ich stanu zdrowia i o wszelkich zarzutach niewłaściwego traktowania. Przedstawiciele UE i EUNAVFOR-u mają dostęp do każdej osoby przekazanej na mocy niniejszej Umowy, dopóki przebywa ona w areszcie, i mają prawo ją przesłuchiwać.
   6.   Krajowym i międzynarodowym agencjom humanitarnym zezwala się – na ich wniosek – odwiedzać osoby przekazane na mocy niniejszej Umowy.
   7.   Aby EUNAVFOR mógł zapewnić Mauritiusowi terminową pomoc w zakresie stawiania się świadków z EUNAVFOR-u i dostarczania stosownych dowodów, Mauritius powiadamia EUNAVFOR o zamiarze wszczęcia postępowania sądowego w sprawie karnej przeciwko osobie przekazanej oraz o terminach przedstawiania dowodów i wysłuchiwania zeznań.
   Artykuł 7
   Pomoc UE i EUNAVFOR-u
   1.   EUNAVFOR, w miarę posiadanych środków i możliwości, zapewnia Mauritiusowi wszelką pomoc w celu prowadzenia dochodzeń i ścigania osób przekazanych.
   2.   W szczególności EUNAVFOR:

               a)

               przekazuje dokumentację dotyczącą zatrzymania sporządzoną zgodnie z art. 6 ust. 2 niniejszej Umowy;

               b)

               postępuje z dowodami zgodnie z wymogami właściwych organów Mauritiusu według ustaleń wykonawczych określonych w art. 10;

               c)

               przedstawia zeznania lub złożone pod przysięgą oświadczenia świadków wchodzących w skład EUNAVFOR-u, uczestniczących we wszelkich incydentach, w związku z którymi nastąpiło przekazanie osób na mocy niniejszej Umowy;

               d)

               dokłada starań, aby przedstawić zeznania świadków lub złożone pod przysięgą oświadczenia wszelkich innych świadków, którzy nie przebywają na Mauritiusie;

               e)

               zachowuje lub przekazuje odnośne zajęte mienie, dowody rzeczowe, zdjęcia i wszelkie przedmioty mające wartość dowodową, które są w posiadaniu EUNAVFOR-u;

               f)

               zapewnia, tam gdzie to konieczne, obecność świadków wchodzących w skład EUNAVFOR-u, którzy mają złożyć zeznania przed sądem (lub za pośrednictwem bezpośredniej transmisji telewizyjnej lub wszelkich innych zatwierdzonych środków technologicznych) podczas postępowania sądowego;

               g)

               ułatwia, tam gdzie to konieczne, stawienie się innym świadkom, którzy mają złożyć zeznania przed sądem (lub za pośrednictwem bezpośredniej transmisji telewizyjnej lub wszelkich innych zatwierdzonych środków technologicznych) podczas postępowania sądowego;

               h)

               ułatwia stawienie się tłumaczy, czego mogą wymagać właściwe organy Mauritiusu, aby pomóc w przeprowadzeniu dochodzenia i prowadzeniu postępowania sądowego w sprawie osób przekazanych.

         3.   O ile zasoby takie nie są przekazywane za pośrednictwem innych darczyńców finansowych, Strony opracowują, zgodnie z mającymi zastosowanie procedurami, ustalenia wykonawcze dotyczące pomocy finansowej, technicznej i innej, aby umożliwić przekazanie, przetrzymywanie, przeprowadzenie dochodzenia w sprawie, ściganie i przeprowadzenie postępowania sądowego wobec osób przekazanych. Przedmiotowe ustalenia wykonawcze mają też objąć pomoc techniczną i logistyczną dla Mauritiusu w zakresie: zmiany prawodawstwa, szkolenia śledczych i prokuratorów, procedury dochodzeniowej i sądowej oraz, w szczególności, ustaleń w zakresie przechowywania i przekazywania dowodów oraz procedury odwoławczej. Ponadto przedmiotowe ustalenia wykonawcze mają służyć repatriacji osób przekazanych w przypadku uniewinnienia lub powstrzymania się od wniesienia aktu oskarżenia, ich przekazaniu do odbycia reszty kary w innym państwie lub ich repatriacji po odbyciu kary pozbawienia wolności na Mauritiusie.
   Artykuł 8
   Związek z innymi prawami osób przekazanych
   Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie stanowi odstępstwa ani nie powinno być rozumiane jako odstępstwo od jakichkolwiek praw przysługujących osobom przekazanym na mocy mającego zastosowanie prawa krajowego lub międzynarodowego.
   Artykuł 9
   Współpraca i spory
   1.   Wszelkie kwestie wynikłe w związku ze stosowaniem niniejszej Umowy są rozpatrywane wspólnie przez właściwe organy Mauritiusu i UE.
   2.   W przypadku braku wcześniejszego rozstrzygnięcia spory dotyczące wykładni lub stosowania niniejszej Umowy rozstrzygane są wyłącznie na drodze dyplomatycznej przez przedstawicieli Mauritiusu i UE.
   Artykuł 10
   Ustalenia wykonawcze
   1.   Do celów stosowania niniejszej Umowy kwestie operacyjne, administracyjne i techniczne mogą być przedmiotem ustaleń wykonawczych dokonanych przez właściwe organy Mauritiusu z jednej strony i właściwe organy UE, jak również właściwe organy państw wysyłających z drugiej strony.
   2.   Ustalenia wykonawcze mogą obejmować między innymi:

               a)

               wskazanie właściwych organów ścigania Mauritiusu, którym EUNAVFOR może przekazywać osoby;

               b)

               areszt, w którym będą przebywać osoby przekazane;

               c)

               sposób postępowania z dokumentami, w tym dokumentami związanymi ze zbieraniem dowodów, które zostaną przekazane właściwym organom ścigania Mauritiusu przy przekazaniu danej osoby;

               d)

               punkty kontaktowe do celów powiadomień;

               e)

               formularze wykorzystywane do przekazywania osób;

               f)

               zapewnianie wsparcia technicznego, wiedzy fachowej, szkolenia i innych rodzajów pomocy, o których mowa w art. 7, na wniosek Mauritiusu, służących osiągnięciu celów niniejszej Umowy.

         Artykuł 11
   Wejście w życie i zakończenie stosowania
   1.   Niniejsza Umowa stosowana jest tymczasowo od dnia podpisania i wchodzi w życie po tym, gdy każda ze Stron powiadomi drugą Stronę o zakończeniu procedury wewnętrznej służącej ratyfikacji Umowy.
   2.   Niniejsza Umowa obowiązuje do zakończenia operacji, o czym powiadamia EUNAVFOR. Niemniej jednak każda ze Stron może, w drodze pisemnego powiadomienia, wypowiedzieć niniejszą Umowę. Wypowiedzenie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia. W przypadku gdy UE stwierdzi, że natychmiastowe wypowiedzenie niniejszej Umowy uzasadnione jest zmianą w prawie karnym materialnym Mauritiusu, o którym mowa w niniejszej Umowie, UE jest uprawniona do wypowiedzenia Umowy ze skutkiem od dnia wysłania powiadomienia. Żadne zmiany w prawie karnym materialnym Mauritiusu nie mogą wpływać niekorzystnie na osoby już przekazanie zgodnie z niniejszą Umową.
   3.   Niniejsza Umowa może być zmieniona w formie pisemnego porozumienia między Stronami.
   4.   Zakończenie stosowania niniejszej Umowy nie wpływa na żadne prawa ani obowiązki wynikające ze stosowania niniejszej Umowy przed takim zakończeniem, w tym na prawa wszelkich osób przekazanych, dopóki są przetrzymywane w areszcie lub dopóki toczy się w ich sprawie postępowanie na Mauritiusie.
   5.   Po zakończeniu operacji wszystkie prawa przysługujące EUNAVFOR-owi na mocy niniejszej Umowy mogą być wykonywane przez każdą osobę lub podmiot wyznaczone przez Wysokiego Przedstawiciela UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa. Wyznaczoną osobą lub podmiotem może być między innymi szef lub członek personelu delegatury UE na Mauritiusie lub pracownik dyplomatyczny lub urzędnik konsularny państwa członkowskiego UE akredytowany na Mauritiusie. Po zakończeniu operacji wszystkie powiadomienia, które miały zostać przekazane EUNAVFOR-owi na mocy niniejszej Umowy, są przekazywane Wysokiemu Przedstawicielowi UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.

      Sporządzono w Port Louis w dniu czternastego lipca dwa tysiące jedenastego roku w dwóch egzemplarzach, każdy w języku angielskim.

            W imieniu Unii Europejskiej

            W imieniu Mauritiusu

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 322 z 9.12.2009, s. 27.