title: 2011/410/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie tymczasowych zasad dotyczących kryteriów kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub gwarantowanych przez rząd Portugalii (EBC/2011/10)

text:
               12.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 182/31

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 7 lipca 2011 r.
   w sprawie tymczasowych zasad dotyczących kryteriów kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub gwarantowanych przez rząd Portugalii
   (EBC/2011/10)
   (2011/410/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwany dalej „Statutem ESBC”), w szczególności art. 12 ust. 1 oraz drugie tiret art. 34 ust. 1 w związku z pierwszym tiret art. 3 ust. 1 oraz art. 18 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 18 ust. 1 Statutu ESBC, EBC i krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro, mogą dokonywać właściwie zabezpieczonych operacji kredytowych z instytucjami kredytowymi oraz innymi uczestnikami rynku. Kryteria kwalifikowania zabezpieczeń na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu zostały określone w załączniku I do wytycznych EBC/2000/7 z dnia 31 sierpnia 2000 r. w sprawie instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (1) (zwanym dalej „dokumentacją ogólną”).

               (2)

               Zgodnie z pkt 1.6 dokumentacji ogólnej Rada Prezesów może w dowolnym czasie zmieniać instrumenty, zasady, kryteria i procedury prowadzenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu. Zgodnie z pkt 6.3.1 dokumentacji ogólnej Eurosystem zastrzega sobie prawo do ustalenia, czy określona emisja, emitent, dłużnik lub gwarant spełnia wymogi wysokiej jakości kredytowej na podstawie informacji, które uzna za właściwe.

               (3)

               Wyjątkowa sytuacja na rynku finansowym w związku z problemami fiskalnymi rządu Portugalii zakłóciły rynkową ocenę papierów wartościowych emitowanych przez rząd Portugalii, co w negatywny sposób wpływa na stabilność systemu finansowego. Ta wyjątkowa sytuacja wymaga szybkiego i tymczasowego dostosowania zasad prowadzenia polityki pieniężnej Eurosystemu.

               (4)

               Rada Prezesów oceniła fakt przyjęcia i rozpoczęcia realizacji przez rząd Portugalii programu ekonomicznych i finansowych działań naprawczych, wynegocjowanego z Komisją Europejską, EBC oraz Międzynarodowym Funduszem Walutowym, który to program rząd Portugalii jest zdecydowany w pełni zrealizować. Rada Prezesów oceniła także, z perspektywy zarządzania ryzykiem kredytowym przez Eurosystem, wpływ realizacji takiego programu na papiery wartościowe emitowane przez rząd Portugalii. Rada Prezesów uważa program ten za właściwy krok w kierunku zapewnienia, aby – z perspektywy zarządzania ryzykiem kredytowym – rynkowe instrumenty dłużne emitowane przez rząd Portugalii lub gwarantowane przez rząd Portugalii zachowały standard jakości kredytowej umożliwiający ich dalsze kwalifikowanie jako zabezpieczenia na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu, niezależnie od zewnętrznych ratingów kredytowych. Pozytywna ocena powyższych okoliczności stanowi podstawę dla wyjątkowego i tymczasowego dostosowania zasad prowadzenia polityki pieniężnej Eurosystemu, którego celem jest przyczynienie się do właściwego funkcjonowania instytucji finansowych, a co za tym idzie wzmocnienie stabilności systemu finansowego jako całości oraz ochrona klientów tych instytucji.

               (5)

               Rada Prezesów będzie ściśle monitorować dalszą zdecydowaną determinację rządu Portugalii co do pełnej realizacji programu ekonomicznych i finansowych działań naprawczych stanowiącego podstawę niniejszego wyjątkowego i tymczasowego dostosowania zasad prowadzenia polityki pieniężnej Eurosystemu.

               (6)

               Niniejsze wyjątkowe dostosowanie zasad prowadzenia polityki pieniężnej Eurosystemu zostało zatwierdzone i podane do publicznej wiadomości przez Radę Prezesów w dniu 7 lipca 2011 r. Zmiany wynikające z dostosowania będą stosowane tymczasowo, do momentu, kiedy Rada Prezesów uzna, że stabilność systemu finansowego pozwala na normalne stosowanie zasad prowadzenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zawieszenie stosowania określonych postanowień dokumentacji ogólnej
   1.   Zawiesza się stosowanie minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej określonych w zasadach oceny jakości kredytowej Eurosystemu dotyczących aktywów rynkowych, zawartych w pkt 6.3.2 dokumentacji ogólnej, zgodnie z postanowieniami art. 2 i 3.
   2.   W przypadku rozbieżności pomiędzy niniejszą decyzją a dokumentacją ogólną pierwszeństwo mają postanowienia niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Utrzymanie statusu rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych przez rząd Portugalii jako kwalifikowanego zabezpieczenia
   Minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej nie stosuje się do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych przez rząd Portugalii. Aktywa te stanowią kwalifikowane zabezpieczenie na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu, bez względu na ich zewnętrzny rating kredytowy.
   Artykuł 3
   Utrzymanie statusu rynkowych instrumentów dłużnych gwarantowanych przez rząd Portugalii jako kwalifikowanego zabezpieczenia
   Minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej nie stosuje się do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych przez podmioty z siedzibą w Portugalii i gwarantowanych w pełni przez rząd Portugalii. Gwarancja udzielana przez rząd Portugalii nadal podlega wymogom zawartym w pkt 6.3.2 dokumentacji ogólnej. Aktywa te stanowią kwalifikowane zabezpieczenie na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu, bez względu na ich zewnętrzny rating kredytowy.
   Artykuł 4
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 7 lipca 2011 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 7 lipca 2011 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 310 z 11.12.2000, s. 1.


title: Decyzja Rady 2011/380/WPZiB z dnia 28 czerwca 2011 r. zmieniająca decyzję 2010/330/WPZiB w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX-IRAQ

text:
               29.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 169/27

         DECYZJA RADY 2011/380/WPZiB
   z dnia 28 czerwca 2011 r.
   zmieniająca decyzję 2010/330/WPZiB w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX-IRAQ
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i art. 43 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 14 czerwca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/330/WPZiB (1), która przedłużyła działalność zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX-IRAQ („misja”) o kolejne 24 miesiące, do dnia 30 czerwca 2012 r. Rada ma zdecydować o finansowej kwocie odniesienia na okres od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r.

               (2)

               Mandat misji jest wykonywany w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu.

               (3)

               Do decyzji 2010/330/WPZiB należy wprowadzić odpowiednie zmiany,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/330/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 2 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
               „4.   Działania szkoleniowe odbywają się w Iraku i w regionie, jak również w Unii. EUJUST LEX-IRAQ ma biura w Brukseli i Bagdadzie, w tym oddział w Basrze w ramach przygotowań do ewentualnego otwarcia tam biura, o ile zapadnie stosowna decyzja. EUJUST LEX-IRAQ ma także biuro w Irbilu (Kurdystan).”;

               2)

               art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją w okresie od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. wynosi 27 250 000 EUR”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 28 czerwca 2011 r.

            W imieniu Rady

         FAZEKAS S.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 149 z 15.6.2010, s. 12.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 633/2009/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie udzielenia gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami i gwarancjami udzielonymi na zabezpieczenie pożyczek na potrzeby projektów poza granicami Wspólnoty

text:
               22.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 190/1

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 633/2009/WE
   z dnia 13 lipca 2009 r.
   w sprawie udzielenia gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami i gwarancjami udzielonymi na zabezpieczenie pożyczek na potrzeby projektów poza granicami Wspólnoty
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 179 i 181a,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Od 1963 r. Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) prowadzi działania poza granicami Wspólnoty wspierające jej politykę zewnętrzną.

               (2)

               Większość tych operacji jest prowadzona na wniosek Rady i wspierana jest gwarancjami budżetowymi Wspólnoty, którymi zarządza Komisja. Ostatnio gwarancję wspólnotową na lata 2000–2007 ustanowiono decyzją Rady 2008/580/WE z dnia 23 czerwca 2008 r. o udzieleniu gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami na projekty poza Wspólnotą (w południowo-wschodnich krajach sąsiedzkich, w krajach basenu Morza Śródziemnego, Ameryce Łacińskiej i Azji oraz w Republice Południowej Afryki) (2) oraz decyzjami Rady 2001/777/WE z dnia 6 listopada 2001 r. udzielająca Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu wspólnotowej gwarancji na wypadek strat w wyniku szczególnej działalności pożyczkowej w odniesieniu do wybranych projektów ochrony środowiska w rosyjskiej części basenu Morza Bałtyckiego w ramach wymiaru północnego (3) i 2005/48/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. udzielająca gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami udzielonymi na potrzeby niektórych projektów w Rosji, na Ukrainie, w Mołdawii i na Białorusi (4) w sprawie pożyczek regionalnych.

               (3)

               Mając na uwadze wsparcie dla działań zewnętrznych Wspólnoty bez uszczerbku dla zdolności kredytowej EBI, EBI powinien otrzymać wspólnotową gwarancję budżetową na operacje realizowane poza granicami Wspólnoty. Należy zachęcać EBI do rozszerzenia zakresu operacji pozawspólnotowych prowadzonych bez gwarancji wspólnotowych, w szczególności w krajach ubiegających się o członkostwo i krajach basenu Morza Śródziemnego oraz w krajach posiadających wiarygodność kredytową na poziomie inwestycyjnym, leżących w innych regionach, przy jednoczesnym sprecyzowaniu charakteru gwarancji wspólnotowej jako instrumentu zabezpieczającego ryzyko polityczne lub ryzyko kredytowe dłużnika typu państwo.

               (4)

               Gwarancja wspólnotowa powinna pokrywać straty związane z pożyczkami i gwarancjami na zabezpieczenie pożyczek w ramach projektów inwestycyjnych, które kwalifikują się do finansowania przez EBI w krajach objętych instrumentem pomocy przedakcesyjnej (5) (IPA), europejskim instrumentem sąsiedztwa i partnerstwa (6) (ENPI) oraz instrumentem finansowania współpracy na rzecz rozwoju (7) (DCI), w przypadkach gdy finansowanie pożyczki lub gwarancja zostały udzielone zgodnie z podpisaną umową, która nie wygasła ani nie została rozwiązana („operacje finansowe EBI”).

               (5)

               Kwoty objęte gwarancją wspólnotową na mocy niniejszej decyzji powinny stanowić pułapy finansowania przez EBI objętego tą gwarancją. Nie powinny one być kwotami docelowymi, które EBI jest zobowiązany osiągnąć.

               (6)

               Polityka Wspólnoty w zakresie stosunków zewnętrznych została w ostatnich latach zrewidowana i rozszerzona. Dotyczy to w szczególności strategii przedakcesyjnej, europejskiej polityki sąsiedztwa, odnowionych partnerstw z Ameryką Łacińską i Azją Południowo-Wschodnią oraz partnerstw strategicznych Unii Europejskiej z Rosją, Azją Środkową, Chinami i Indiami. Jest to ponadto przypadek związany ze wspólnotowymi strategiami politycznymi w zakresie rozwoju, które zostały obecnie rozszerzone na wszystkie kraje rozwijające się. Strategie te stanowią jeden z filarów stosunków zewnętrznych Wspólnoty, umożliwiając rozwiązanie dokładnie dostosowane do potrzeb krajów rozwijających się.

               (7)

               Od 2007 r. stosunki zewnętrzne Wspólnoty są także wspierane przez nowe instrumenty finansowe, tj. IPA, ENPI, DCI, Europejski Instrument na rzecz Demokracji i Praw Człowieka (EIDHR) (8) oraz instrument na rzecz stabilności (9).

               (8)

               Operacje finansowe EBI powinny być spójne z polityką zewnętrzną Wspólnoty i wspierać tę politykę, w tym konkretne cele regionalne, oraz powinny przyczyniać się do realizacji ogólnego celu, o którym mowa w art. 177 i 179 Traktatu, jakim jest wspieranie i wzmacnianie demokracji i praworządności, praw człowieka oraz podstawowych wolności, jak również do przestrzegania międzynarodowych porozumień w zakresie środowiska naturalnego, których stroną jest Wspólnota. W szczególności w relacjach z krajami rozwijającymi się operacje finansowe EBI powinny wspierać: trwały rozwój gospodarczy i społeczny tych krajów, zwłaszcza tych, w których sytuacja jest najtrudniejsza; ich harmonijną i stopniową integrację z gospodarką światową; walkę z ubóstwem; ogólny cel związany ze wspieraniem i umacnianiem demokracji i praworządności; ogólny cel związany z poszanowaniem praw człowieka i podstawowych wolności; a także zgodność z celami przyjętymi przez Wspólnotę w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych i innych kompetentnych organizacji międzynarodowych. Zapewniając ogólną spójność z działaniami Wspólnoty, finansowanie przez EBI powinno uzupełniać odpowiednie wspólnotowe polityki, programy i instrumenty w różnych regionach. Celami finansowymi EBI we wszystkich kwalifikujących się regionach powinny być ponadto ochrona środowiska naturalnego i bezpieczeństwo energetyczne państw członkowskich. Operacje finansowe EBI powinny być realizowane w krajach, które spełniają odpowiednie warunki zgodnie z porozumieniami Wspólnoty na wysokim szczeblu w sprawach politycznych i makroekonomicznych.

               (9)

               Należy zintensyfikować dialog Komisji i EBI dotyczący polityki oraz wzmocnić planowanie strategiczne i spójność finansowania ze strony EBI i Komisji. Powiązanie działań EBI poza granicami Wspólnoty z politykami Wspólnoty powinno być wzmocnione poprzez ściślejszą współpracę EBI z Komisją zarówno na poziomie centralnym, jak i w terenie. Taka zwiększona koordynacja powinna obejmować między innymi wzajemne konsultacje prowadzone na wczesnym etapie w sprawach związanych z polityką, przygotowywaniem dokumentów mających znaczenie dla obu stron oraz zamierzeń projektowych. Szczególne znaczenie mają konsultacje prowadzone na wczesnym etapie w sprawie dokumentów z zakresu planowania strategicznego przygotowanych przez Komisję lub przez EBI w celu zoptymalizowania synergii między działaniami EBI i Komisji oraz mierzenia postępu w realizowaniu stosownych celów politycznych Wspólnoty.

               (10)

               W odniesieniu do państw ubiegających się o członkostwo, finansowanie EBI w tych krajach powinno odzwierciedlać priorytety określone w partnerstwach dla członkostwa i partnerstwach europejskich, w układach o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz w negocjacjach ze Wspólnotą. Głównym celem działania Wspólnoty na Bałkanach Zachodnich powinno być stopniowe przechodzenie od odbudowy do pomocy przedakcesyjnej. W tym kontekście EBI powinien w swojej działalności dodatkowo koncentrować się również na wspieraniu tworzenia instytucji, w razie potrzeby we współpracy z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi działającymi w danym regionie. W latach 2007–2011 finansowanie krajów kandydujących (Chorwacji, Turcji i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii) powinno w coraz większym stopniu korzystać ze środków przedakcesyjnych udostępnianych przez EBI, które z czasem należy rozszerzyć, aby obejmowały potencjalne kraje kandydujące z Bałkanów Zachodnich, zgodnie z postępami tych krajów w procesie akcesyjnym.

               (11)

               W odniesieniu do państw objętych ENPI, EBI powinien nadal prowadzić i konsolidować działania dotyczące regionu basenu Morza Śródziemnego, koncentrując się bardziej na rozwoju sektora prywatnego. W związku z tym konieczna jest również współpraca krajów partnerskich w celu ułatwienia rozwoju sektora prywatnego i wsparcia reform strukturalnych, w szczególności reformy sektora finansowego, jak i innych środków ułatwiających działania EBI, w szczególności w celu zagwarantowania EBI możliwości emitowania obligacji na rynkach lokalnych. W odniesieniu do Europy Wschodniej, Zakaukazia i Rosji EBI powinien rozszerzać swoją działalność w poszczególnych krajach przy spełnieniu odpowiednich warunków zgodnych z porozumieniami zawartymi na wysokim szczeblu przez Wspólnotę i dane państwo w sprawach politycznych i makroekonomicznych. W tym regionie EBI powinien finansować projekty mające szczególne znaczenie dla Wspólnoty w zakresie infrastruktury transportowej, energetycznej, telekomunikacyjnej i środowiskowej. Priorytetowo powinny być traktowane projekty zlokalizowane na ważniejszych głównych osiach sieci transeuropejskiej, projekty mające skutki transgraniczne dla jednego lub kilku państw członkowskich oraz duże projekty wspierające integrację regionalną poprzez zwiększanie wzajemnych powiązań. W sektorze ochrony środowiska EBI powinien nadać w Rosji pierwszeństwo projektom realizowanym w partnerstwie dla środowiska w ramach wymiaru północnego. W sektorze energetycznym szczególne znaczenie mają strategiczne projekty związane z dostawami i transportem energii, zgodne z celem polityki wspólnotowej dotyczącym dywersyfikacji źródeł energii i w celu zapewnienia stabilnych i bezpiecznych zasobów dla konsumentów. Operacje finansowe EBI w regionie powinny być realizowane w bliskiej współpracy z Europejskim Bankiem Odbudowy i Rozwoju (EBOR), w szczególności zgodnie z warunkami, które zostaną zawarte w trójstronnym protokole ustaleń między Komisją, EBI i EBOR.

               (12)

               Finansowanie EBI w krajach Azji i Ameryki Łacińskiej będzie stopniowo dostosowywane do strategii współpracy Unii w tych regionach i będzie uzupełniać instrumenty finansowane z zasobów budżetowych Wspólnoty. EBI powinien dołożyć starań, aby stopniowo rozszerzać swoje działania na większą liczbę krajów w tych regionach, obejmując nimi także biedniejsze kraje. Finansowanie EBI w krajach Azji i Ameryki Łacińskiej powinno, wspierając cele Wspólnoty, koncentrować się na trwałości środowiska naturalnego (w tym łagodzeniu zmian klimatu) i projektach związanych z bezpieczeństwem energetycznym oraz dalszym wsparciu dla obecności Unii w Azji i Ameryce Łacińskiej poprzez bezpośrednie inwestycje zagraniczne oraz transfer technologii i know-how. Uwzględniając zapewnienie efektywności z punktu widzenia kosztów, EBI powinien być również w stanie współpracować bezpośrednio z lokalnymi przedsiębiorstwami, zwłaszcza w zakresie trwałości środowiska naturalnego i bezpieczeństwa energetycznego. Cele finansowania EBI w Azji i Ameryce Łacińskiej zostaną ponownie przeanalizowane podczas przeglądu śródokresowego.

               (13)

               W Azji Środkowej EBI powinien skoncentrować się na dużych projektach związanych z dostawą i transportem energii, które służą również interesom energetycznym Wspólnoty oraz wspierają cele polityczne Wspólnoty w zakresie dywersyfikacji źródeł energii, spełnienia wymogów określonych w protokole z Kioto i wzmocnienia ochrony środowiska i są spójne z tymi celami. Finansowanie EBI w Azji Środkowej należy prowadzić w ścisłej współpracy z EBOR, zwłaszcza zgodnie z warunkami zawartymi w trójstronnym protokole ustaleń między Komisją, EBI i EBOR.

               (14)

               W celu uzupełnienia działań EBI w ramach Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami Członkowskimi, z drugiej strony (10) (umowa z Kotonu), z zainteresowanymi państwami EBI powinien skoncentrować się w Południowej Afryce na projektach leżących w interesie publicznym, związanych z infrastrukturą (także infrastrukturą komunalną, dostawami energii i wody) oraz wsparciem dla sektora prywatnego, w tym małych i średnich przedsiębiorstw. Wprowadzenie zasad współpracy gospodarczej określonych w Umowie w sprawie handlu, rozwoju i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Południowej Afryki, z drugiej strony (11), wzmocni promocję działań EBI w tym regionie.

               (15)

               Mając na uwadze zwiększenie spójności całkowitego wsparcia Wspólnoty w poszczególnych regionach, należy dążyć do możliwości połączenia finansowania EBI ze wspólnotowymi zasobami budżetowymi w formie, odpowiednio, dotacji, kapitału podwyższonego ryzyka i dopłat do oprocentowania oraz pomocy technicznej w przygotowaniu i wdrażaniu projektu lub ulepszaniu ram prawnych i regulacyjnych, poprzez IPA, ENPI, instrument na rzecz stabilności, EIDHR, a w przypadku RPA – DCI.

               (16)

               EBI współpracuje już ściśle z międzynarodowymi instytucjami finansowymi i europejskimi instytucjami dwustronnymi. Współpraca ta opiera się na zasadach określonych dla konkretnych regionów w protokołach ustaleń, które powinny zostać zatwierdzone przez organy zarządzające EBI. W ramach operacji finansowych realizowanych poza granicami Wspólnoty objętych zakresem zastosowania niniejszej decyzji EBI powinien nadal dążyć do rozszerzania koordynacji i zacieśniania współpracy, w odpowiednich przypadkach, z międzynarodowymi instytucjami finansowymi i europejskimi instytucjami dwustronnymi, w tym, w razie potrzeby, współpracy w zakresie warunków dla sektorów, korzystania w większym stopniu ze współfinansowania wspólnie z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi w przypadku inicjatyw światowych takich jak inicjatywy zwiększające koordynację pomocy i jej skuteczność, oraz udziału w tych inicjatywach wspólnie z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi.

               (17)

               Należy wzmocnić procedury sprawozdawcze i przekazywanie informacji na temat operacji finansowych EBI, obowiązujące EBI i Komisję. Komisja powinna, na podstawie informacji otrzymanych z EBI, składać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdania w sprawie operacji finansowych EBI realizowanych zgodnie z niniejszą decyzją. Sprawozdania te powinny w szczególności zawierać dokumenty strategiczne i część dotyczącą wartości dodanej, zgodnie z politykami Wspólnoty, oraz część dotyczącą współpracy z Komisją, innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi oraz dwustronnymi donatorami, w tym w zakresie współfinansowania.

               (18)

               Gwarancja wspólnotowa ustanowiona niniejszą decyzją powinna obejmować operacje finansowe EBI podpisane w okresie od dnia 1 lutego 2007 r. do dnia 31 października 2011 r. Aby dokonać bilansu postępów poczynionych w pierwszej połowie tego okresu, EBI i Komisja powinny przygotować śródokresowy przegląd decyzji. Taki przegląd powinien w szczególności zawierać zewnętrzną ocenę, której zakres jest określony w załączniku II.

               (19)

               Operacje finansowe EBI powinny być nadal zarządzane zgodnie z wewnętrznymi zasadami i procedurami EBI, w tym odpowiednimi procedurami kontrolnymi, jak również z obowiązującymi zasadami i procedurami dotyczącymi Trybunału Obrachunkowego i Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF).

               (20)

               Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych („Fundusz Gwarancyjny”) ustanowiony rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2728/94 (12) powinien nadal stanowić bufor płynności finansowej dla budżetu wspólnotowego chroniący przed stratami z tytułu operacji finansowych EBI.

               (21)

               EBI powinien w porozumieniu z Komisją przygotować orientacyjny wieloletni plan wielkości zatwierdzanych operacji finansowych EBI w celu zagwarantowania odpowiedniego planowania budżetowego w zakresie finansowania Funduszu Gwarancyjnego. Komisja powinna uwzględnić powyższy plan w swoim zwykłym programowaniu budżetowym przekazywanym władzy budżetowej.

               (22)

               W wyroku z dnia 6 listopada 2008 r. w sprawie C-155/07 (Parlament przeciwko Radzie) Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich stwierdził nieważność decyzji Rady 2006/1016/WE z dnia 19 grudnia 2006 r. w sprawie udzielenia gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami i gwarancjami udzielonymi na zabezpieczenie pożyczek na potrzeby projektów poza granicami Wspólnoty (13). Decyzja 2006/1016/WE została rozszerzona na pięć krajów Azji Środkowej (Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan i Uzbekistan) decyzją Rady 2008/847/WE z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie kwalifikowalności krajów Azji Środkowej na mocy decyzji 2006/1016/WE (14).

               (23)

               Trybunał orzekł jednak, że skutki decyzji 2006/1016/WE należy utrzymać w mocy w odniesieniu do zobowiązań finansowych EBI, które zostały zawarte do czasu wejścia w życie, w terminie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia tego wyroku, nowej decyzji przyjętej na odpowiedniej podstawie prawnej, to jest łącznie art. 179 i 181a Traktatu. Wskutek tego wyroku procedura współdecyzji będzie mieć teraz zastosowanie do uruchomienia upoważnienia fakultatywnego, kwalifikowalności krajów wymienionych w załączniku I oraz zawieszenia nowego finansowania przez EBI w danym kraju w przypadku poważnych obaw związanych z sytuacją polityczną lub gospodarczą.

               (24)

               W związku z tym należy przyjąć nową decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady, aby umożliwić ciągłość i niezmienność gwarancji dla odpowiednich operacji finansowych EBI realizowanych poza granicami Wspólnoty.

               (25)

               Należy jednak zadbać o szybkie przyjęcie niniejszej decyzji przy jednoczesnym zagwarantowaniu pełnego poszanowania uprawnień Parlamentu Europejskiego. W tym celu w terminie do dnia 30 kwietnia 2010 r. Komisja powinna przedstawić wniosek dotyczący nowej decyzji, uwzględniając m.in. wnioski z przeglądu śródokresowego.

               (26)

               We wniosku dotyczącym nowej decyzji należy zająć się między innymi kwestią większej kontroli Parlamentu Europejskiego i Rady nad wszelkimi decyzjami budżetowymi i politycznymi, które EBI i Komisja podejmą w ramach nowej decyzji, kwestią przejrzystości całego mechanizmu finansowania, a także kwestią ograniczenia wspólnotowej gwarancji w porównaniu z wypłaconymi środkami,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Gwarancja i pułapy
   1.   Wspólnota udziela Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (EBI) gwarancji globalnej („gwarancja wspólnotowa”) w związku z wszelkimi płatnościami nieotrzymanymi, a należnymi EBI, z tytułu pożyczek i gwarancji na zabezpieczenie pożyczek udzielonych na rzecz projektów inwestycyjnych, które kwalifikują się do finansowania przez EBI, realizowanych w państwach objętych niniejszą decyzją, w przypadku gdy pożyczka lub gwarancja została udzielona zgodnie z podpisaną umową, która nie wygasła ani nie została rozwiązana („operacje finansowe EBI”) oraz zgodnie z zasadami i procedurami EBI i w ramach wspierania odpowiednich celów polityki zewnętrznej Wspólnoty.
   2.   Gwarancja wspólnotowa jest ograniczona do 65 % łącznej kwoty pożyczek wypłaconych i gwarancji udzielonych w ramach operacji finansowych EBI, pomniejszonej o zwrócone kwoty, a powiększonej o wszelkie kwoty związane z tymi pożyczkami i gwarancjami.
   3.   Maksymalny pułap operacji finansowych EBI w okresie 2007–2013, pomniejszony o anulowane kwoty, nie może przekroczyć 27 800 000 000 EUR. Maksymalny pułap podzielony jest na dwie części:

               a)

               pułap podstawowy o ustalonej maksymalnej wysokości 25 800 000 000 EUR, z rozdziałem według regionów określonym w ust. 4, obejmujący cały okres 2007–2013;

               b)

               upoważnienie fakultatywne w wysokości 2 000 000 000 EUR. Decyzja o częściowym lub całkowitym uruchomieniu kwoty fakultatywnej i jej rozdziale według regionów zostanie podjęta przez Parlament Europejski i Radę zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 Traktatu. Decyzja ta zostanie podjęta na podstawie wyników śródokresowego przeglądu przewidzianego w art. 9.

         4.   Pułap podstawowy, o którym mowa w ust. 3 lit. a), dzieli się na następujące wiążące pułapy regionalne:

               a)

               kraje ubiegające się o członkostwo: 8 700 000 000 EUR;

               b)

               kraje objęte polityką sąsiedztwa i partnerstwa: 12 400 000 000 EUR;
               w podziale na następujące orientacyjne pułapy cząstkowe:

                           (i)

                           kraje basenu Morza Śródziemnego – 8 700 000 000 EUR;

                           (ii)

                           Europa Wschodnia, Zakaukazie i Rosja – 3 700 000 000 EUR;

               c)

               Azja i Ameryka Łacińska: 3 800 000 000 EUR;
               w podziale na następujące orientacyjne pułapy cząstkowe:

                           (i)

                           Ameryka Łacińska – 2 800 000 000 EUR;

                           (ii)

                           Azja (włącznie z Azją Środkową): 1 000 000 000 EUR;

               d)

               Republika Południowej Afryki: 900 000 000 EUR.

         5.   W ramach pułapów regionalnych organy zarządzające EBI mogą podjąć decyzję o przeniesieniu pomiędzy pułapami cząstkowymi kwot w wysokości do 10 % danego pułapu regionalnego.
   6.   Gwarancja wspólnotowa obejmuje operacje finansowe EBI przyznane w okresie od dnia 1 lutego 2007 r. do dnia 31 października 2011 r. Operacje finansowe EBI podpisane na mocy decyzji 2006/1016/WE i 2008/847/WE pozostają objęte gwarancją wspólnotową na mocy niniejszej decyzji.
   7.   Jeśli do dnia zakończenia okresu, o którym mowa w ust. 6, Parlament Europejski i Rada nie przyjmą decyzji przyznającej EBI nową gwarancję wspólnotową dla jego operacji finansowych realizowanych poza granicami Wspólnoty, okres ten ulega automatycznemu przedłużeniu o sześć miesięcy.
   Artykuł 2
   Kraje objęte gwarancją
   1.   Wykaz krajów, które kwalifikują się lub mogłyby się kwalifikować do finansowania przez EBI w ramach gwarancji wspólnotowej, jest zamieszczony w załączniku I.
   2.   W przypadku krajów wymienionych w załączniku I i oznaczonych symbolem „*”, a także w przypadku innych krajów niewymienionych w załączniku I, decyzja o kwalifikowalności danego kraju do finansowania przez EBI w ramach gwarancji wspólnotowej jest podejmowana w każdym indywidualnym przypadku przez Parlament Europejski i Radę zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 Traktatu.
   3.   Gwarancja wspólnotowa obejmuje wyłącznie operacje finansowe EBI realizowane w państwach, które zawarły umowę ramową z EBI, w której określono warunki prawne dotyczące prowadzenia takich operacji.
   4.   W przypadku poważnych obaw związanych z sytuacją polityczną lub gospodarczą danego kraju, Parlament Europejski i Rada mogą, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 Traktatu, podjąć decyzję o zawieszeniu w tym kraju nowego finansowania przez EBI w ramach gwarancji wspólnotowej.
   5.   Gwarancja wspólnotowa nie obejmuje operacji finansowych EBI w danym państwie, jeśli umowa dotycząca takich operacji została podpisana po przystąpieniu tego państwa do Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Spójność z politykami Wspólnoty
   1.   Spójność działań zewnętrznych EBI z celami polityki zewnętrznej Wspólnoty zostaje zwiększona w celu maksymalizacji synergii pomiędzy finansowaniem EBI i zasobami budżetowymi Unii Europejskiej, w szczególności poprzez regularny i systematyczny dialog oraz konsultacje na wczesnym etapie dotyczące:

               a)

               dokumentów strategicznych opracowywanych przez Komisję takich jak krajowe i regionalne dokumenty strategiczne, plany działania i dokumenty przedakcesyjne;

               b)

               zamierzeń projektowych i dokumentów z zakresu planowania strategicznego EBI;

               c)

               innych aspektów politycznych i operacyjnych.

         2.   Współpracę prowadzi się, biorąc pod uwagę zróżnicowanie regionalne i uwzględniając rolę EBI oraz polityki Wspólnoty w każdym regionie.
   3.   Dana operacja finansowa EBI nie jest objęta gwarancją wspólnotową, jeżeli Komisja wyda negatywną opinię o takiej operacji w ramach procedury przewidzianej w art. 21 statutu EBI.
   4.   Spójność operacji finansowych EBI z celami polityki zewnętrznej Wspólnoty jest monitorowana zgodnie z art. 6.
   Artykuł 4
   Współpraca z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi
   1.   Aby zmaksymalizować synergie, współpracę oraz efektywność, a także zapewnić rozsądny podział ryzyka oraz spójne warunki dla projektów i sektorów, operacje finansowe EBI są w coraz większym stopniu realizowane, w stosownych przypadkach, we współpracy tej instytucji z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi lub europejskimi instytucjami dwustronnymi lub przy współfinansowaniu z ich strony.
   2.   Współpracę, o której mowa w ust. 1, ma ułatwiać koordynacja działań prowadzona przede wszystkim w ramach odpowiednich protokołów ustaleń, zawieranych w stosownych przypadkach pomiędzy Komisją, EBI oraz głównymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi i europejskimi instytucjami dwustronnymi działającymi w poszczególnych regionach.
   3.   Ocena współpracy z międzynarodowymi instytucjami finansowymi oraz innymi donatorami jest dokonywana w trakcie śródokresowego przeglądu ustanowionego w art. 9.
   Artykuł 5
   Zakres i warunki gwarancji wspólnotowej
   1.   W przypadku operacji finansowych EBI realizowanych z danym państwem lub gwarantowanych przez państwo, jak również w przypadku innych operacji finansowych EBI realizowanych z władzami lokalnymi lub regionalnymi albo z państwowymi lub kontrolowanymi przez państwo przedsiębiorstwami lub instytucjami, o ile te ostatnie operacje finansowe EBI są realizowane po dokonaniu przez EBI stosownej oceny ryzyka kredytowego uwzględniającej sytuację danego kraju w zakresie ryzyka kredytowego, gwarancja wspólnotowa obejmuje wszystkie płatności nieotrzymane przez EBI, a należne mu („gwarancja ogólna”).
   Do celów niniejszego artykułu i art. 6 ust. 4 określenie „państwo” obejmuje także Zachodni Brzeg Jordanu i Strefę Gazy, reprezentowane przez Autonomię Palestyńską, oraz Kosowo (15), reprezentowane przez Misję Tymczasowej Administracji ONZ.
   2.   W przypadku operacji finansowych EBI innych niż określone w ust. 1 gwarancja wspólnotowa obejmuje wszystkie płatności nieotrzymane przez EBI, a należne mu, jeżeli brak płatności jest spowodowany jednym z następujących rodzajów ryzyka politycznego („gwarancja obejmująca ryzyko polityczne”):

               a)

               zakaz transferu waluty;

               b)

               wywłaszczenie;

               c)

               wojna lub zamieszki;

               d)

               odmowa ochrony prawnej po naruszeniu warunków umowy.

         Artykuł 6
   Sprawozdawczość i rachunkowość
   1.   Komisja corocznie składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące operacji finansowych EBI realizowanych na mocy niniejszej decyzji. Sprawozdanie to zawiera ocenę wpływu i efektywności operacji finansowych EBI w przypadku poszczególnych projektów, sektorów, krajów i regionów, a także ocenę wkładu, jaki operacje finansowe EBI wnoszą w realizację celów polityki zewnętrznej Wspólnoty, z uwzględnieniem celów operacyjnych EBI. Zawiera ono również ocenę zakresu współpracy między EBI a Komisją oraz między EBI a innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi i dwustronnymi donatorami.
   2.   Do celów ust. 1 EBI przedstawia Komisji sprawozdania roczne z operacji finansowych EBI realizowanych na mocy niniejszej decyzji oraz z realizacji celów polityki zewnętrznej Wspólnoty, w tym dotyczące współpracy z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi.
   3.   EBI przedstawia Komisji dane statystyczne, finansowe i księgowe dotyczące każdej operacji finansowej EBI, niezbędne do realizacji obowiązków Komisji w zakresie sprawozdawczości lub na żądanie Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, a także zaświadczenie biegłego rewidenta dotyczące niespłaconych kwot z tytułu operacji finansowych EBI.
   4.   Do celów księgowości i sprawozdawczości Komisji w zakresie ryzyka objętego gwarancją ogólną, EBI przedstawia Komisji przeprowadzoną przez siebie ocenę ryzyka i klasyfikację operacji finansowych EBI na rzecz pożyczkobiorców lub dłużników objętych gwarancją, innych niż państwa.
   5.   EBI przekazuje informacje, o których mowa w ust. 2, 3 i 4, na własny koszt.
   Artykuł 7
   Zwrot płatności dokonanych przez Komisję
   1.   W przypadku wypłacenia przez Komisję jakichkolwiek kwot w ramach gwarancji wspólnotowej, EBI dąży do odzyskania wypłaconych kwot w imieniu i na rzecz Komisji.
   2.   Nie później niż w dniu podpisania porozumienia, o którym mowa w art. 8, EBI i Komisja zawierają umowę, w której określają szczegółowe zasady i procedury odzyskiwania należności.
   Artykuł 8
   Porozumienie gwarancyjne
   EBI i Komisja zawierają porozumienie gwarancyjne, w którym określają szczegółowe zasady i procedury związane z gwarancją wspólnotową.
   Artykuł 9
   Przegląd
   1.   W terminie do dnia 30 kwietnia 2010 r., m.in. na podstawie zewnętrznej oceny, której zakres jest określony w załączniku II do niniejszej decyzji, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie śródokresowe w sprawie stosowania niniejszej decyzji, dołączając do niego wniosek dotyczący wprowadzenia zmian do decyzji.
   2.   W terminie do dnia 31 lipca 2013 r. Komisja przedstawi sprawozdanie końcowe w sprawie stosowania niniejszej decyzji.
   Artykuł 10
   Uchylenie
   Decyzja 2008/847/WE traci niniejszym moc.
   Artykuł 11
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2009 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         H.-G. PÖTTERING

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         E. ERLANDSSON

            Przewodnicy

      (1)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 25 marca 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 7 lipca 2009 r.

      (2)  Dz.U. L 186 z 15.7.2008, s. 30.

      (3)  Dz.U. L 292 z 9.11.2001, s. 41.

      (4)  Dz.U. L 21 z 25.1.2005, s. 11.

      (5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 82).

      (6)  Rozporządzenie (WE) nr 1638/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 310 z 9.11.2006, s. 1).

      (7)  Rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 41).

      (8)  Rozporządzenie (WE) nr 1889/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 1).

      (9)  Rozporządzenie (WE) nr 1717/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 327 z 24.11.2006, s. 1).

      (10)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (11)  Dz.U. L 311 z 4.12.1999, s. 3.

      (12)  Dz.U. L 293 z 12.11.1994, s. 1.

      (13)  Dz.U. L 414 z 30.12.2006, s. 95.

      (14)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 13.

      (15)  Na mocy rezolucji 1244 (1999) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.

      ZAŁĄCZNIK I

         REGIONY I KRAJE OBJĘTE ART. 1 i 2

      A.   Kraje ubiegające się o członkostwo

      1.   Kraje kandydujące

      Chorwacja, Turcja, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii.
      2.   Potencjalne kraje kandydujące

      Albania, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Serbia, Kosowo na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 (1999).
      B.   Kraje objęte polityką sąsiedztwa i partnerstwa

      1.   Kraje basenu Morza Śródziemnego

      Algieria, Egipt, Zachodni Brzeg Jordanu i Strefa Gazy, Izrael, Jordania, Liban, Libia (*), Maroko, Syria, Tunezja.
      2.   Europa Wschodnia, Zakaukazie i Rosja

      Europa Wschodnia: Republika Mołdowy, Ukraina, Białoruś (*);
      Zakaukazie: Armenia, Azerbejdżan, Gruzja;
      Rosja: Rosja.
      C.   Azja i Ameryka Łacińska

      1.   Ameryka Łacińska

      Argentyna, Boliwia, Brazylia, Chile, Ekwador, Gwatemala, Honduras, Kolumbia, Kostaryka, Meksyk, Nikaragua, Panama, Paragwaj, Peru, Salwador, Urugwaj, Wenezuela.
      2.   Azja

      Azja (bez Azji Środkowej):
      Afganistan (*), Bangladesz, Bhutan (*), Brunei, Chiny (wraz ze specjalnymi regionami administracyjnymi Hongkong i Makau), Filipiny, Indie, Indonezja, Irak (*), Jemen, Kambodża (*), Korea Południowa, Laos, Malediwy, Malezja, Mongolia, Nepal, Pakistan, Singapur, Sri Lanka, Tajlandia, Tajwan (*), Wietnam.
      Azja Środkowa:
      Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan, Uzbekistan.
      D.   Republika Południowej Afryki

      Republika Południowej Afryki.

      ZAŁĄCZNIK II

         Przegląd śródokresowy i zakres oceny upoważnienia EBI do udzielania pożyczek na rzecz krajów trzecich

         Przegląd śródokresowy

      Do 2010 roku dokonany zostanie wnikliwy przegląd śródokresowy finansowania zewnętrznego prowadzonego przez EBI. Przegląd ten opiera się na niezależnej ocenie zewnętrznej, która jest również przekazywana Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Przegląd stanowi podstawę decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady co do tego, czy i w jakim zakresie udzielić upoważnienia fakultatywnego uzupełniającego gwarancję przewidzianą w niniejszej decyzji w okresie po 2010 roku, a także czy dokonać innych zmian w upoważnieniu oraz w jaki sposób zapewnić, by operacje EBI były jak najefektywniejsze i przynosiły możliwie największą wartość dodaną. W terminie do dnia 30 kwietnia 2010 r. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie przegląd śródokresowy stanowiący podstawę wszelkich propozycji zmian dotyczących upoważnienia.

         Ramy oceny

      Ocena obejmuje:

                  a)

                  ocenę prowadzonych przez EBI zewnętrznych działań związanych z finansowaniem. Pewne elementy oceny są wykonywane we współpracy z wydziałami EBI i Komisji odpowiedzialnymi za oceny;

                  b)

                  oszacowanie szerszego wpływu zewnętrznej działalności pożyczkowej EBI na relacje z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi oraz innymi źródłami finansowania.

            Nadzór nad oceną i zarządzanie nią zostają powierzone komitetowi sterującemu, w którego skład wchodzi kilku ekspertów wyznaczonych przez Radę Gubernatorów EBI oraz po jednym przedstawicielu EBI i Komisji. Komitetowi sterującemu przewodniczy jeden z ekspertów.
      Komitet sterujący jest wspierany przez wydziały EBI i Komisji odpowiedzialne za oceny oraz przez ekspertów zewnętrznych. Wybór tych ekspertów zewnętrznych następuje w drodze przetargu, którym będzie kierować Komisja. W kwestii warunków i kryteriów wyboru ekspertów zewnętrznych zasięga się opinii komitetu sterującego. Koszty pracy ekspertów zewnętrznych ponosi Komisja; zostają one pokryte z pozycji w budżecie przeznaczonej na finansowanie Funduszu Gwarancyjnego.
      Końcowe sprawozdanie z oceny będzie przedłożone przez komitet sterujący i będzie zawierać jasne wnioski wynikające ze zgromadzonych informacji w celu zapewnienia niezbędnych informacji potrzebnych do podjęcia decyzji na temat ewentualnego uruchomienia fakultatywnej transzy na pozostający okres objęty upoważnieniem oraz regionalnego rozdziału dodatkowego finansowania.

         Zakres oceny

      Ocena dotyczyć będzie okresów objętych poprzednimi upoważnieniami (lata 2000–2006) oraz pierwszych lat upoważnienia obejmującego okres 2007–2013, do końca 2009 roku. Obejmować ona będzie ocenę wysokości finansowania projektów i wypłat dla poszczególnych krajów, a także ocenę pomocy technicznej oraz operacji związanych z kapitałem podwyższonego ryzyka. Przy rozważaniu skutków dla poszczególnych projektów, sektorów, regionów i krajów, wnioski przedstawione w ocenie opierać się będą na:

                  a)

                  pogłębionej ocenie zasadności, wyników (efektywności, wydajności i trwałości) operacji EBI w zestawieniu z konkretnymi celami, które zostały pierwotnie wyznaczone dla poszczególnych regionów w ramach odpowiednich kierunków polityki zewnętrznej Wspólnoty, oraz ocenie wartości dodanej związanej z tymi operacjami (oceny tej należy dokonać we współpracy z wydziałem EBI odpowiedzialnym za oceny oraz ze służbami Komisji);

                  b)

                  ocenie spójności z odpowiednimi kierunkami i strategiami polityki zewnętrznej Wspólnoty oraz ocenie uzupełniającego charakteru operacji EBI i wartości dodanej z nimi związanej w pierwszych latach upoważnienia na lata 2007–2013 w ramach konkretnych celów regionalnych upoważnienia na lata 2007–2013 oraz odpowiadających im wskaźników wykonania, które ustali EBI (oceny tej należy dokonać we współpracy z wydziałem EBI odpowiedzialnym za oceny oraz ze służbami Komisji);

                  c)

                  analizie potrzeb finansowych beneficjentów, ich zdolności absorpcyjnej oraz dostępności innych źródeł finansowania danych inwestycji z funduszy prywatnych lub publicznych;

                  d)

                  ocenie współpracy pomiędzy EBI a Komisją oraz spójności działań tych instytucji;

                  e)

                  ocenie współpracy oraz synergii pomiędzy EBI a innymi międzynarodowymi i dwustronnymi instytucjami i agencjami finansowymi.

            W ocenach na podstawie lit. a) i b) wartość dodana związana z operacjami EBI będzie mierzona według trzech kryteriów:

                  —

                  wsparcia celów polityki UE,

                  —

                  jakości samych projektów, oraz

                  —

                  alternatywnych źródeł finansowania.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 533/09/COL z dnia 16 grudnia 2009 r. zmieniająca po raz siedemdziesiąty siódmy merytoryczne i proceduralne przepisy w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie rozdziału dotyczącego uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa

text:
               15.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 75/26

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 533/09/COL
   z dnia 16 grudnia 2009 r.
   zmieniająca po raz siedemdziesiąty siódmy merytoryczne i proceduralne przepisy w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie rozdziału dotyczącego uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa
   URZĄD NADZORU EFTA (1),
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2), w szczególności jego art. 61–63 oraz protokół 26 do tego porozumienia,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (3), w szczególności jego art. 24 oraz art. 5 ust. 2 lit. b),
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Zgodnie z art. 24 porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wprowadza w życie postanowienia Porozumienia EOG dotyczące pomocy państwa.
   Zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wydaje zawiadomienia oraz wskazówki w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i Trybunale jasno tak stanowi lub jeśli Urząd uznaje to za konieczne.
   W dniu 19 stycznia 1994 r. Urząd przyjął merytoryczne i proceduralne przepisy w dziedzinie pomocy państwa (4).
   Dnia 16 czerwca 2009 r. Komisja Europejska przyjęła zawiadomienie w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa (5).
   Zawiadomienie to ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
   Należy zapewnić jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa w całym Europejskim Obszarze Gospodarczym.
   Zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG, Urząd, po konsultacji z Komisją Europejską, przyjmuje akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję.
   Po konsultacjach na ten temat przeprowadzonych w dniu 8 grudnia 2009 r. z Komisją Europejską oraz z państwami EFTA za pośrednictwem pism z dnia 20 listopada 2009 r.,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wytyczne dotyczące pomocy państwa zmienia się poprzez dodanie rozdziału dotyczącego uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa. Nowy rozdział stanowi załącznik I do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Jedynie wersja w języku angielskim jest autentyczna.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2009 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Per SANDERUD

            Przewodniczący

         Kristján Andri STEFÁNSSON

            Członek Kolegium

      (1)  Zwany dalej „Urzędem”.

      (2)  Zwane dalej „Porozumieniem EOG”.

      (3)  Zwane dalej „porozumieniem o nadzorze i Trybunale”.

      (4)  Wytyczne w sprawie zastosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG i art. 1 protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale, przyjęte i wydane przez Urząd Nadzoru EFTA dnia 19 stycznia 1994 r., opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (zwanym dalej „Dz.U.”) L 231 z 3.9.1994, s. 1, i w Suplemencie EOG nr 32 z 3.9.1994, s. 1, zwane dalej „wytycznymi dotyczącymi pomocy państwa”. Zaktualizowana wersja wytycznych dotyczących pomocy państwa jest opublikowana na stronie internetowej Urzędu: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/

      (5)  Dz.U. C 136 z 16.6.2009, s. 3.

      ZAŁĄCZNIK I

         WYTYCZNE W SPRAWIE UPROSZCZONEJ PROCEDURY ROZPATRYWANIA NIEKTÓRYCH RODZAJÓW POMOCY PAŃSTWA
          (1)

      1.   Wprowadzenie

                  (1)

                  Niniejsze wytyczne ustanawiają procedurę uproszczoną, którą Urząd zamierza stosować, w ścisłej współpracy z danym państwem EFTA, do badania w trybie przyspieszonym niektórych rodzajów środków wsparcia udzielanego przez państwo, w przypadku których Urząd jest zobowiązany jedynie do sprawdzenia, czy dany środek jest zgodny z obowiązującymi przepisami i praktykami, bez korzystania ze swojej swobody decyzyjnej. Doświadczenie Urzędu zdobyte w związku ze stosowaniem art. 61 Porozumienia EOG oraz rozporządzeń, zasad ramowych, wytycznych i zawiadomień przyjętych na jego podstawie (2) wskazuje, że niektóre kategorie zgłaszanej pomocy są zwykle zatwierdzane i nie budzą wątpliwości co do ich zgodności z Porozumieniem EOG, o ile nie występują żadne szczególne okoliczności. Te kategorie pomocy opisano w sekcji 2. Inne środki pomocy zgłaszane Urzędowi będą podlegały odpowiednim procedurom (3), oraz zazwyczaj Kodeksowi najlepszych praktyk dotyczących przebiegu postępowania w zakresie kontroli pomocy państwa.

                  (2)

                  Celem niniejszych wytycznych jest określenie warunków, na jakich Urząd będzie zazwyczaj przyjmował decyzje w formie uproszczonej uznające niektóre rodzaje środków wsparcia udzielanego przez państwo za zgodne z Porozumieniem EOG w ramach procedury uproszczonej. Zawierają one również wskazówki odnośnie do samej procedury. W przypadkach, gdy spełnione będą wszystkie warunki określone w niniejszych wytycznych, Urząd dołoży wszelkich starań, aby decyzję w formie uproszczonej stwierdzającą, że dany środek nie stanowi pomocy, lub decyzję o niewnoszeniu zastrzeżeń przyjąć w ciągu dwudziestu dni roboczych od daty zgłoszenia zgodnie z art. 4 ust. 2 lub art. 4 ust. 3 części II protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości.

                  (3)

                  Jeżeli jednak będą miały zastosowanie jakiekolwiek zabezpieczenia lub wyłączenia określone w pkt 6–12 niniejszych wytycznych, Urząd powróci do normalnej procedury dotyczącej zgłaszanej pomocy, opisanej w rozdziale II protokołu 3, a następnie przyjmie decyzję w pełnej formie na mocy art. 4 lub art. 7 tego protokołu. W każdym przypadku jedynymi terminami, które można egzekwować na mocy przepisów prawa, są terminy określone w art. 4 ust. 5 i art. 7 ust. 6 protokołu 3.

                  (4)

                  Postępując zgodnie z procedurą przedstawioną w niniejszych wytycznych, Urząd dąży do zapewnienia większej przewidywalności i skuteczności kontroli pomocy państwa przez EOG. Żadnego z zapisów zawartych w niniejszych wytycznych nie należy interpretować jako zobowiązującego do zgłoszenia Urzędowi środka wsparcia, który nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 61 Porozumienia EOG, bez względu na przysługującą państwom EFTA swobodę w zakresie zgłaszania takich środków wsparcia w celu uzyskania pewności prawnej.

            2.   Kategorie pomocy państwa, które można rozpatrywać w ramach procedury uproszczonej

         Kategorie pomocy państwa kwalifikujące się do objęcia procedurą uproszczoną

                  (5)

                  Następujące kategorie środków można z zasady rozpatrywać w ramach procedury uproszczonej:

                              a)

                              Kategoria 1: środki pomocy podlegające „standardowej ocenie” zgodnie ze stosownymi sekcjami obowiązujących wytycznych
                              Środki pomocy, które podlegają „standardowej ocenie” (sekcjom określanym mianem „bezpiecznych obszarów” (4)) lub równoważnym rodzajom oceny (5) przewidzianym w wytycznych horyzontalnych, a których nie obejmuje ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń grupowych, można z zasady rozpatrywać w ramach procedury uproszczonej.
                              Procedura uproszczona będzie miała jednak zastosowanie jedynie w przypadku, gdy po zakończeniu etapu przedzgłoszeniowego (zob. pkt 13–16) Urząd uzna, że spełnione są wszystkie wymogi merytoryczne i proceduralne określone w mających zastosowanie sekcjach odpowiednich wytycznych. Oznacza to, iż etap przedzgłoszeniowy pozwala na potwierdzenie prima facie, że zgłaszany środek pomocy spełnia stosowne warunki, określone szczegółowo w poszczególnych obowiązujących instrumentach horyzontalnych, dotyczące:

                                          —

                                          rodzaju beneficjentów,

                                          —

                                          kosztów kwalifikowalnych,

                                          —

                                          poziomów intensywności pomocy oraz premii,

                                          —

                                          pułapu, którego przekroczenie oznacza konieczność indywidualnego zgłoszenia pomocy lub maksymalnej kwoty pomocy,

                                          —

                                          rodzaju zastosowanego instrumentu pomocy,

                                          —

                                          kumulacji,

                                          —

                                          efektu zachęty,

                                          —

                                          wymogów dotyczących przejrzystości,

                                          —

                                          wykluczenia beneficjentów, na których ciąży obowiązek zwrotu pomocy (6).

                                    W ramach tej kategorii Urząd jest gotowy rozważyć zastosowanie procedury uproszczonej w szczególności odniesieniu do takich rodzajów środków, jak:

                                          (i)

                                          środki pomocy z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka, przybierające formę inną niż udział w funduszu inwestycyjnym private equity i spełniające wszystkie warunki sekcji 4 wytycznych w sprawie kapitału podwyższonego ryzyka;

                                          (ii)

                                          pomoc inwestycyjna na ochronę środowiska, spełniająca wszystkie warunki sekcji 3 wytycznych w sprawie ochrony środowiska:

                                                      —

                                                      koszty kwalifikowalne w przypadku tej pomocy określane według metody obliczania kosztów całkowitych zgodnie z pkt 82 wytycznych w sprawie ochrony środowiska (7), lub

                                                      —

                                                      pomoc ta uwzględnia premię za innowacje ekologiczne przy wykazaniu zgodności premii z pkt 78 wytycznych w sprawie ochrony środowiska (8);

                                          (iii)

                                          pomoc dla młodych innowacyjnych przedsiębiorstw, udzielana zgodnie z sekcją 5.4 wytycznych w sprawie badań, rozwoju i innowacji, której innowacyjny charakter określa się na podstawie sekcji 5.4 lit. b) ppkt (i) wytycznych (9);

                                          (iv)

                                          pomoc dla klastrów innowacyjnych, udzielana zgodnie z sekcją 5.8 i 7.1 wytycznych w sprawie badań, rozwoju i innowacji;

                                          (v)

                                          pomoc przeznaczona na innowacje w obrębie procesów i innowacje organizacyjne w sektorze usług zgodna z sekcją 5.5 wytycznych w sprawie badań, rozwoju i innowacji;

                                          (vi)

                                          regionalna pomoc ad hoc o wartości poniżej pułapu, którego przekroczenie oznacza konieczność indywidualnego zgłoszenia pomocy, określonego w pkt 53 wytycznych w sprawie pomocy regionalnej (10);

                                          (vii)

                                          pomoc na ratowanie przedsiębiorstw w sektorach wytwórczym i usługowym (z wyjątkiem sektora finansowego), spełniająca wszystkie merytoryczne warunki sekcji 3.1.1 i 3.1.2 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw (11);

                                          (viii)

                                          programy ratowania i restrukturyzacji małych przedsiębiorstw, spełniające wszystkie warunki określone w sekcji 4 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw (12);

                                          (ix)

                                          pomoc ad hoc na restrukturyzację małych i średnich przedsiębiorstw, pod warunkiem że spełnia ona wszystkie warunki określone w sekcji 3 wytycznych dotyczących ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw (13);

                                          (x)

                                          kredyty eksportowe w sektorze przemysłu stoczniowego, spełniające wszystkie warunki sekcji 3.3.4 wytycznych dotyczących przemysłu stoczniowego (14);

                                          (xi)

                                          programy na rzecz wsparcia produkcji audiowizualnej, spełniające wszystkie warunki określone w sekcji 2.3 wytycznych w sprawie produkcji kinowych w odniesieniu do opracowania, produkcji, dystrybucji i promocji produkcji audiowizualnych (15).

                                    Powyższy wykaz ma charakter orientacyjny i może ulegać zmianom wynikającym z przyszłych zmian obecnie obowiązujących instrumentów prawnych lub z przyjęcia nowych instrumentów. Urząd może go okresowo aktualizować w celu zachowania jego zgodności z obowiązującymi przepisami w zakresie pomocy państwa.

                              b)

                              Kategoria 2: środki odpowiadające ugruntowanej praktyce decyzyjnej Urzędu
                              Środki pomocy, których cechy odpowiadają cechom środków pomocy zatwierdzonych w co najmniej trzech wcześniejszych decyzjach Urzędu (zwanych dalej „decyzjami poprzedzającymi”) (16), i które w związku z tym można niezwłocznie ocenić na podstawie tej ustalonej praktyki decyzyjnej Urzędu, można zasadniczo rozpatrywać w ramach procedury uproszczonej. Tylko decyzje Urzędu przyjęte w ciągu ostatnich dziesięciu lat poprzedzających dzień podjęcia czynności przedzgłoszeniowych (zob. pkt 14) mogą być uznane za „decyzje poprzedzające”.
                              Procedura uproszczona będzie miała jednak zastosowanie jedynie wówczas, gdy Urząd uzna po zakończeniu etapu przedzgłoszeniowego (zob. pkt 13–16), że spełnione są stosowne warunki merytoryczne i proceduralne, którymi kierowano się w decyzjach poprzedzających, w szczególności w odniesieniu do celów i ogólnej struktury środków, rodzajów beneficjentów, kosztów kwalifikowalnych, pułapów indywidualnego zgłoszenia, poziomów intensywności pomocy i stosowanych ewentualnie premii, przepisów dotyczących kumulacji, efektu zachęty i wymogów dotyczących przejrzystości. Ponadto jak wskazano w pkt 11 poniżej, Urząd powróci do zwykłej procedury w przypadku, gdy zgłoszony środek pomocy mógłby przynieść korzyści przedsiębiorstwu, na którym ciąży niewykonany nakaz zwrotu pomocy, wynikający z wcześniejszej decyzji Urzędu uznającej pomoc za niezgodną z prawem i z Porozumieniem EOG (tzw. kwestia ze sprawy Deggendorf).
                              W ramach tej kategorii Urząd jest gotowy rozważyć zastosowanie procedury uproszczonej w szczególności odniesieniu do takich rodzajów środków, jak:

                                          (i)

                                          środki pomocy na rzecz zachowania narodowego dziedzictwa kulturowego, związane z działaniami dotyczącymi historycznych, dawnych obiektów lub pomników narodowych, pod warunkiem że pomoc ogranicza się do „zachowania dziedzictwa kulturowego” w rozumieniu art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG w związku z art. 107 ust. 3 lit. d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (17);

                                          (ii)

                                          programy pomocy na rzecz działalności teatralnej, tanecznej i muzycznej (18);

                                          (iii)

                                          programy pomocy na rzecz promocji języków mniejszościowych (19);

                                          (iv)

                                          środki pomocy na rzecz branży wydawniczej (20);

                                          (v)

                                          środki pomocy na rzecz wprowadzania połączeń szerokopasmowych na obszarach wiejskich (21);

                                          (vi)

                                          program gwarancji na rzecz finansowania przemysłu stoczniowego (22);

                                          (vii)

                                          środki pomocy, które spełniają wymogi wszystkich innych stosownych przepisów ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych, lecz są wyłączone z zakresu jego stosowania, ponieważ:

                                                      —

                                                      środki te stanowią „pomoc ad hoc” (23),

                                                      —

                                                      środki te zostały przedstawione w formie nieprzejrzystej (art. 5 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych), ale w ich przypadku ekwiwalent dotacji brutto jest obliczany na podstawie metody zatwierdzonej przez Urząd w trzech osobnych decyzjach przyjętych po dniu 1 stycznia 2007 r.;

                                          (viii)

                                          środki wspierające rozwój lokalnej infrastruktury niestanowiące pomocy państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG z uwagi na fakt, że po uwzględnieniu specyfiki danej sprawy stwierdza się, że dany środek nie ma wpływu na wymianę handlową wewnątrz EOG (24);

                                          (ix)

                                          przedłużenie okresu obowiązywania lub zmiana istniejących programów, które nie wchodzi w zakres procedury uproszczonej przewidzianej w decyzji Urzędu nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 w części II protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (25) (zob. kategoria 3 poniżej), na przykład, jeśli chodzi o dostosowanie istniejących programów do nowych wytycznych horyzontalnych (26).

                                    Powyższy wykaz ma charakter przykładowy, ponieważ dokładny zakres i zawartość tej kategorii może ulegać zmianom zgodnie z praktyką decyzyjną Urzędu. Urząd może okresowo aktualizować ten przykładowy wykaz w celu zachowania jego zgodności ze zmieniającą się praktyką.

                              c)

                              Kategoria 3: przedłużenie okresu obowiązywania lub rozszerzenie zakresu istniejących programów
                              Artykuł 4 decyzji Urzędu nr 195/04/COL przewiduje uproszczoną procedurę zgłoszeniową w odniesieniu do niektórych zmian istniejącej pomocy. Na podstawie tego artykułu „[…] następujące zmiany pomocy istniejącej podlegają notyfikacji na uproszczonych formularzach określonych w załączniku II do niniejszej decyzji:

                                          a)

                                          zwiększenie budżetu zatwierdzonego programu pomocowego o ponad 20 %;

                                          b)

                                          przedłużenie czasu trwania zatwierdzonego programu pomocowego o okres do sześciu lat, z równoczesnym zwiększeniem budżetu lub bez;

                                          c)

                                          zaostrzanie kryteriów dotyczących stosowania zatwierdzonego programu pomocowego, zmniejszenie intensywności pomocy lub ograniczenie kosztów kwalifikowalnych”.

                        Niniejsze wytyczne nie wpływają na możliwość zastosowania art. 4 decyzji Urzędu nr 195/04/COL. Urząd zachęca jednak państwo EFTA dokonujące zgłoszenia do postępowania zgodnie z niniejszymi wytycznymi, w tym do podjęcia czynności przedzgłoszeniowych w odniesieniu do danego środka pomocy przy użyciu uproszczonego formularza, którego wzór znajduje się w załączniku do decyzji Urzędu nr 195/04/COL. W kontekście tej procedury Urząd będzie również zachęcał państwo EFTA do wyrażenia zgody na publikację streszczenia jego zgłoszenia na stronie internetowej Urzędu.

         Zabezpieczenia i wyłączenia

                  (6)

                  Ponieważ procedura uproszczona ma zastosowanie jedynie do pomocy zgłoszonej na podstawie art. 1 ust. 3 części I protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości, wyłącza się z niej pomoc niezgodną z prawem. Ponadto – w zakresie, w jakim Porozumienie EOG ma zastosowanie do wymienionych niżej sektorów – procedura uproszona nie będzie miała zastosowania do pomocy wspierającej działalność w sektorach rybołówstwa i akwakultury, działalności w zakresie produkcji podstawowej produktów rolnych ani do działalności w zakresie przetwarzania produktów rolnych lub wprowadzania ich do obrotu ze względu na specyfikę tych sektorów. Poza tym procedura uproszczona nie będzie stosowana wstecz wobec środków, w przypadku których czynności przedzgłoszeniowe podjęto przed dniem 1 stycznia 2010 r.

                  (7)

                  Oceniając, czy zgłoszony środek pomocy należy do jednej z kategorii kwalifikujących się do objęcia procedurą uproszczoną, o których mowa w pkt 5, Urząd zapewni wystarczająco jasne określenie właściwych wytycznych lub też ustalonej praktyki decyzyjnej Urzędu, na podstawie których zgłoszony środek pomocy ma zostać poddany ocenie, jak również wszystkich stosownych okoliczności faktycznych. Zważywszy, że kompletność zgłoszenia stanowi zasadniczy element ustalania możliwości zastosowania procedury uproszczonej, zachęca się państwo EFTA dokonujące zgłoszenia do dostarczenia wszystkich stosownych informacji, w tym informacji o ewentualnych decyzjach poprzedzających, na które państwo to się powołuje, na początku etapu przedzgłoszeniowego (zob. pkt 14).

                  (8)

                  W przypadku, gdy formularz zgłoszeniowy nie jest kompletny lub zawiera mylące lub nieprawidłowe informacje, Urząd nie stosuje procedury uproszczonej. Ponadto Urząd zwykle nie stosuje procedury uproszczonej w zakresie, w jakim zgłoszenie związane jest z nowymi zagadnieniami prawnymi będącymi przedmiotem ogólnego zainteresowania.

                  (9)

                  Chociaż zwykle można przyjąć, że środki pomocy należące do kategorii wymienionych w pkt 5 nie będą budzić wątpliwości co do ich zgodności z Porozumieniem EOG, mogą jednak wystąpić pewne szczególne okoliczności, które będą wymagać dokładniejszego zbadania. W takich przypadkach Urząd może w każdej chwili powrócić do zwykłej procedury.

                  (10)

                  Do takich szczególnych okoliczności można zaliczyć w szczególności: pewne form pomocy jeszcze niesprawdzone w praktyce decyzyjnej Urzędu, decyzje poprzedzające, które Urząd może właśnie poddawać ponownej ocenie w świetle nowego orzecznictwa lub zmian w EOG, nowe zagadnienia techniczne lub wątpliwości co do zgodności środka z innymi postanowieniami Porozumienia EOG (np. zakaz dyskryminacji, cztery swobody itp.).

                  (11)

                  Urząd powróci do zwykłej procedury, jeżeli zgłoszony środek pomocy mógłby przynieść korzyści przedsiębiorstwu, na którym ciąży nakaz zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Urzędu uznającej pomoc za niezgodną z prawem i z Porozumieniem EOG (tzw. kwestia ze sprawy Deggendorf).

                  (12)

                  Ponadto jeżeli osoba trzecia wyrazi uzasadnione wątpliwości dotyczące zgłoszonego środka pomocy w terminie określonym w pkt 21 niniejszych wytycznych, Urząd powróci do zwykłej procedury (27) oraz poinformuje o tym dane państwo EFTA.

            3.   Postanowienia proceduralne

         Kontakty przedzgłoszeniowe

                  (13)

                  Urząd uznaje za korzystne kontakty przedzgłoszeniowe z państwem EFTA dokonującym zgłoszenia, nawet w pozornie nieskomplikowanych sprawach. Kontakty takie przede wszystkim pozwalają Urzędowi i państwom EFTA określić na wczesnym etapie odnośne instrumenty lub decyzje poprzedzające Urzędu, stopień złożoności, z jakim prawdopodobnie będzie związana ocena Urzędu, oraz zakres i stopień szczegółowości informacji, jakie są niezbędne do przeprowadzenia pełnej oceny sprawy przez Urząd.

                  (14)

                  Ze względu na ograniczenia czasowe związane z procedurą uproszczoną ocena środka wsparcia udzielanego przez państwo, przeprowadzana w ramach tej procedury, jest uwarunkowana utrzymywaniem przez państwo EFTA kontaktów przedzgłoszeniowych z Urzędem. W związku z tym zachęca się dane państwo EFTA do przekazania Urzędowi, za pomocą odpowiedniej aplikacji informatycznej opracowanej przez Urząd, wstępnej wersji formularza zgłoszeniowego wraz z niezbędnymi formularzami zawierającymi informacje uzupełniające określonymi w art. 2 decyzji Urzędu nr 195/04/COL, w tym w odpowiednich przypadkach informacje o odnośnych decyzjach poprzedzających. Na tym etapie państwo EFTA może również wystąpić do Urzędu o zwolnienie go z obowiązku wypełnienia niektórych części formularza zgłoszeniowego. Państwo EFTA oraz Urząd mogą również uzgodnić w ramach kontaktu przedzgłoszeniowego, że państwo EFTA nie musi przekazywać wstępnej wersji formularza zgłoszeniowego ani informacji towarzyszących na etapie przedzgłoszeniowym. Takie uzgodnienie może być właściwe na przykład ze względu na powtarzalny charakter niektórych środków pomocy (np. kategoria pomocy, o której mowa w pkt 5 lit. c) niniejszych wytycznych). W takiej wyjątkowej sytuacji państwo EFTA może zostać poproszone o bezpośrednie przystąpienie do procedury zgłoszeniowej, jeżeli Urząd uzna, że nie ma potrzeby szczegółowego omawiania przewidywanego środka pomocy.

                  (15)

                  W terminie dwóch tygodni od otrzymania wstępnej wersji formularza zgłoszeniowego Urząd nawiąże pierwszy kontakt przedzgłoszeniowy. Urząd będzie propagować utrzymywanie kontaktów za pośrednictwem poczty elektronicznej lub telekonferencji lub organizować spotkania na szczególny wniosek państwa EFTA. W ciągu pięciu dni roboczych od ostatniego kontaktu przedzgłoszeniowego Urząd poinformuje państwo EFTA, czy uznaje prima facie, że dany przypadek kwalifikuje się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej, jakie informacje należy jeszcze dostarczyć, aby środek kwalifikował się to tej procedury, lub też czy dany przypadek będzie podlegał zwykłej procedurze.

                  (16)

                  Wskazanie przez Urząd, że dany przypadek można rozpatrywać w ramach procedury uproszczonej, oznacza, że państwo EFTA i Urząd zgadzają się prima facie co do tego, że gdyby informacje przekazane na etapie przedzgłoszeniowym zostały przedłożone w ramach formalnego zgłoszenia, zgłoszenie takie byłoby kompletne. Zasadniczo Urząd mógłby zatem zatwierdzić środek, gdy zostanie on formalnie zgłoszony na podstawie formularza zgłoszeniowego uwzględniającego wyniki kontaktów przedzgłoszeniowych, bez zwracania się o przekazanie dalszych informacji.

         Zgłaszanie

                  (17)

                  Państwo EFTA musi zgłosić stosowny środek (stosowne środki) pomocy nie później niż dwa miesiące po otrzymaniu informacji od Urzędu o kwalifikowalności prima facie danego środka. Jeżeli zgłoszenie zawiera zmiany w stosunku do informacji zawartych w dokumentach przedzgłoszeniowych, zmiany takie trzeba wyraźnie zaznaczyć na formularzu zgłoszeniowym.

                  (18)

                  Z chwilą dokonania zgłoszenia przez zainteresowane państwo EFTA rozpoczyna się bieg terminu określonego w pkt 2.

                  (19)

                  Procedura uproszczona nie przewiduje szczególnego uproszczonego formularza zgłoszeniowego. Z wyjątkiem przypadków należących do kategorii pomocy, o której mowa w pkt 5 lit. c) niniejszych wytycznych, przy dokonywaniu zgłoszenia należy korzystać ze standardowych formularzy zgłoszeniowych przewidzianych w decyzji Urzędu nr 195/04/COL.

         Publikacja streszczenia dokonanego zgłoszenia

                  (20)

                  Urząd opublikuje na swojej stronie internetowej streszczenie zgłoszenia w oparciu o informacje przekazane przez państwo EFTA zgodnie ze standardowym formularzem, którego wzór znajduje się w załączniku I do niniejszych wytycznych. Standardowy formularz zawiera wzmiankę, że w świetle informacji dostarczonych przez państwo EFTA środek pomocy może kwalifikować się do procedury uproszczonej. Jeżeli państwo EFTA występuje do Urzędu o rozpatrzenie zgłoszonego środka w ramach procedury przewidzianej w niniejszych wytycznych, przyjmuje się, że państwo to uznaje, iż informacje przekazane w zgłoszeniu, które ma zostać opublikowane na stronie internetowej w formie przewidzianej w załączniku do niniejszych wytycznych, nie mają charakteru poufnego. Ponadto zachęca się państwa EFTA do wyraźnego wskazania, czy zgłoszenie zawiera jakiekolwiek informacje stanowiące tajemnicę handlową.

                  (21)

                  Następnie zainteresowane strony będą miały dziesięć dni roboczych na przedstawienie uwag (w tym wersji nieopatrzonej klauzulą poufności), w szczególności uwag dotyczących okoliczności, które mogą wymagać bardziej dogłębnego zbadania. W przypadku zgłoszenia przez zainteresowane strony uzasadnionych obaw o to, że planowany środek może spowodować problemy w zakresie konkurencji, Urząd powróci do zwykłej procedury i poinformuje o tym państwo EFTA i zainteresowane strony. Państwo EFTA otrzyma również informację o uzasadnionych obawach o to, że dany środek może spowodować problemy w zakresie konkurencji, i będzie miało możliwość przekazać swoje uwagi w tej sprawie.

         Decyzja w formie uproszczonej

                  (22)

                  Jeżeli Urząd jest przekonany, że zgłoszony środek spełnia kryteria zastosowania procedury uproszczonej (zob. przede wszystkim pkt 5), wydaje decyzję w formie uproszczonej. Urząd dołoży w związku z tym wszelkich starań, by w ciągu dwudziestu dni roboczych od daty zgłoszenia przyjąć, na mocy art. 4 ust. 2 lub art. 4 ust. 3 części II protokołu 3, decyzję stwierdzającą, że dany środek nie stanowi pomocy lub decyzję o niewnoszeniu zastrzeżeń, chyba że zastosowanie będą mieć zabezpieczenia lub wyłączenia, o których mowa w pkt 6–12 niniejszych wytycznych.

         Publikacja decyzji w formie uproszczonej

                  (23)

                  Zgodnie z art. 26 ust. 1 części II protokołu 3 Urząd opublikuje skrócone zawiadomienie o decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz w Suplemencie EOG. Decyzja w formie uproszczonej zostanie zamieszczona na stronie internetowej Urzędu. Będzie ona zawierać odniesienie do skróconej informacji o zgłoszeniu opublikowanej na stronie internetowej Urzędu w czasie zgłoszenia, standardową ocenę środka na podstawie art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG oraz, w stosownych przypadkach, oświadczenie, że środek pomocy uznaje się za zgodny z Porozumieniem EOG, ponieważ należy co najmniej do jednej z kategorii określonych w pkt 5 niniejszych wytycznych, wraz z wyraźnym wskazaniem właściwej (właściwych) kategorii i odesłaniem do obowiązujących instrumentów horyzontalnych lub decyzji poprzedzających.

            4.   Postanowienia końcowe

                  (24)

                  Od dnia 1 stycznia 2010 r. Urząd, na wniosek zainteresowanego państwa EFTA, będzie stosował zasady przewidziane w niniejszych wytycznych do środków zgłoszonych zgodnie z pkt 17.

                  (25)

                  Urząd może zmienić niniejsze wytyczne z ważnych względów związanych z polityką konkurencji lub w celu uwzględnienia zmian w prawie dotyczącym pomocy państwa i w praktyce decyzyjnej. Urząd zamierza przeprowadzić pierwszy przegląd funkcjonowania niniejszych wytycznych najpóźniej cztery lata po ich publikacji. W tym kontekście Urząd zbada, w jakim zakresie należy zmienić poszczególne uproszczone formularze zgłoszeniowe, tak by ułatwić wprowadzanie w życie niniejszych wytycznych.

         (1)  Niniejszy rozdział odpowiada Zawiadomieniu Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa, Dz.U. C 136 z 16.6.2009, s. 3.

         (2)  Zob. szczególnie Wytyczne dotyczące pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną (Dz.U. L 305 z 19.11.2009, s. 1 oraz Suplement EOG nr 60 z 19.11.2009, s. 1), zwane dalej „wytycznymi w sprawie badań, rozwoju i innowacji”; Wytyczne w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach (Dz.U. L 184 z 16.7.2009, s. 18), zwane dalej „wytycznymi w sprawie kapitału podwyższonego ryzyka”; Wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska (Dz.U. L 144 z 10.6.2010, s. 1 oraz Suplement EOG nr 29 z 10.6.2010, s. 1), zwane dalej „wytycznymi w sprawie ochrony środowiska”; Wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 (Dz.U. L 54 z 28.2.2008, s. 1), zwane dalej „wytycznymi w sprawie pomocy regionalnej”; decyzja przedłużająca okres obowiązywania Wytycznych dotyczących pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego (Dz.U. L 148 z 11.6.2009, s. 55), zwanych dalej „wytycznymi dotyczącymi przemysłu stoczniowego”; Wytyczne w sprawie pomocy państwa dla produkcji kinematograficznych i innych produkcji audiowizualnych (Dz.U. L 105 z 21.4.2011, s. 32 oraz Suplement EOG nr 23 z 21.4.2011, s. 1), zwane dalej „wytycznymi w sprawie produkcji kinowych”; rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz.U. L 214 z 9.8.2008, s. 3), włączone do Porozumienia EOG w załączniku XV decyzją Wspólnego Komitetu nr 120/2008 (Dz.U. L 339 z 18.12.2008, s. 111 oraz Suplement EOG nr 79 z 18.12.2008, s. 20).

         (3)  Środki zgłaszane Urzędowi w kontekście obecnego kryzysu finansowego na mocy wytycznych Urzędu zatytułowanych „Zastosowanie zasad pomocy państwa do środków podjętych w odniesieniu do instytucji finansowych w kontekście obecnego, globalnego kryzysu finansowego” (Dz.U. L 17 z 20.1.2011, s. 1 oraz Suplement EOG nr 3 z 20.1.2011, s. 1) oraz Tymczasowych ram prawnych w zakresie pomocy państwa ułatwiających dostęp do finansowania w dobie kryzysu finansowego i gospodarczego (Dz.U. L 15 z 20.1.2011, s. 26 oraz Suplement EOG nr 3 z 20.1.2011, s. 31) nie będą podlegać procedurze uproszczonej przewidzianej w niniejszych wytycznych. Aby sprawnie rozpatrywać tego rodzaju przypadki, przyjęto określone rozwiązania doraźne.

         (4)  Takich jak sekcja 5 wytycznych w sprawie badań, rozwoju i innowacji lub sekcja 3 wytycznych w sprawie ochrony środowiska oraz sekcja 4 wytycznych w sprawie kapitału podwyższonego ryzyka.

         (5)  Wytyczne w sprawie pomocy regionalnej; sekcja 3.1.2 Wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. L 107 z 28.4.2005, s. 28), zwanych dalej „wytycznymi dotyczącymi ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw”.

         (6)  Urząd powróci do zwykłej procedury, jeżeli zgłoszony środek pomocy mógłby przynieść korzyści przedsiębiorstwu, na którym ciąży nakaz zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Urzędu uznającej pomoc za niezgodną z prawem i z Porozumieniem EOG (tzw. kwestia ze sprawy Deggendorf). Zob. sprawa C-188/92, TWD Textilwerke Deggendorf, [1994] Rec. I-833.

         (7)  Artykuł 18 ust. 5 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych przewiduje uproszczoną metodę obliczania kosztów.

         (8)  Ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń grupowych nie przewiduje wyłączenia premii za innowacje ekologiczne.

         (9)  Jedynie pomoc dla młodych innowacyjnych przedsiębiorstw spełniająca warunki określone w sekcji 5.4 lit. b) ppkt (ii) wytycznych w sprawie badań, rozwoju i innowacji podlega ogólnemu rozporządzeniu w sprawie wyłączeń grupowych.

         (10)  W takich przypadkach z informacji dostarczonych przez państwo EFTA musi od razu wynikać, że: (i) kwota pomocy pozostaje poniżej pułapu, którego przekroczenie oznacza konieczność zgłoszenia (bez zaawansowanych obliczeń wartości bieżącej netto); (ii) pomoc dotyczy nowej inwestycji (a nie inwestycji odtworzeniowej); oraz (iii) korzystne skutki pomocy dla rozwoju regionalnego w widoczny sposób przewyższają spowodowane przez nią zakłócenia konkurencji. Zob. np. decyzja Komisji w sprawie N 721/2007 (Polska, Reuters Europe SA).

         (11)  Zob. np. decyzja Komisji w sprawach N 28/2007 (Polska, Techmatrans), N 258/2007 (Niemcy, Rettungsbeihilfe zugunsten der Erich Rohde KG) oraz N 802/2006 (Włochy, pomoc na ratowanie Sandretto Industrie).

         (12)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 85/2008 (Austria, program gwarancji dla MŚP w regionie Salzburga, N 386/2007 (Francja, program ratowania i restrukturyzacji MŚP), N 832/2006 (Włochy, program pomocy na ratowanie i restrukturyzację w regionie Valle d’Aosta). To podejście jest zgodne z art. 1 ust. 7 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych.

         (13)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 92/2008 (Austria, pomoc restrukturyzacyjna dla Der Bäcker Legat) i N 289/2007 (Włochy, pomoc restrukturyzacyjna dla Fiem SRL).

         (14)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 76/2008 (Niemcy, przedłużenie projektu finansowania CIRR na rzecz eksportu statków), N 26/2008 (Dania, zmiany w programie finansowania na rzecz eksportu statków) i N 760/2006 (Hiszpania, rozszerzenie projektu finansowania eksportu – hiszpański przemysł stoczniowy).

         (15)  Chociaż kryteria podane w wytycznych stosują się bezpośrednio jedynie do działalności produkcyjnej, w praktyce przez analogię stosuje się je również do oceny zgodności działań przed- i poprodukcyjnych w zakresie produkcji audiowizualnych oraz zasady konieczności i zasady proporcjonalności na podstawie art. 61 ust. 3 lit. d) Porozumienia EOG. Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 233/2008 (program na rzecz wsparcia filmu łotewskiego), N 72/2008 (Hiszpania, projekt na rzecz promowania filmów w Madrycie), N 60/2008 (Włochy, wsparcie dla filmów w regionie Sardynii) i N 291/2007 (Niderlandzki Fundusz Filmowy).

         (16)  Oceniając istnienie ugruntowanej praktyki decyzyjnej, Urząd może opierać się również na decyzjach przyjętych przez Komisję.

         (17)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 393/2007 (Niderlandy, dotacje dla NV Bergkwartier), N 106/2005 (Polska, Hala Ludowa we Wrocławiu) i N 123/2005 (Węgry, program na rzecz turystyki i kultury na Węgrzech).

         (18)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 340/2007 (Hiszpania, pomoc na rzecz działalności teatralnej, tanecznej, muzycznej i audiowizualnej w Kraju Basków), N 257/2007 (Hiszpania, promocja produkcji teatralnych w Kraju Basków) i N 818/99 (Francja; opłata parafiskalna od przedstawień i koncertów).

         (19)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 776/2006 (Hiszpania, pomoc na rzecz promocji języka Basków), N 49/2007 (Hiszpania, pomoc na rzecz promocji języka Basków) i N 161/2008 (pomoc na rzecz języka Basków).

         (20)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 687/2006 (Republika Słowacka, pomoc dla Kalligram s.r.o. na rzecz czasopisma), N 1/2006 (Słowenia, promocja branży wydawniczej w Słowenii) i N 268/2002 (Włochy, pomoc na rzecz sycylijskiej branży wydawniczej).

         (21)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 264/2007 (Włochy, łącza szerokopasmowe dla obszarów wiejskich Toskanii), N 473/2007 (Włochy, łącza szerokopasmowe dla Alto Adige) i N 115/2008 (łącza szerokopasmowe dla obszarów wiejskich w Niemczech).

         (22)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 325/2006 (Niemcy, przedłużenie programów gwarancji na rzecz finansowania przemysłu stoczniowego), N 35/2006 (Francja, program gwarancji na rzecz finansowania przemysłu stoczniowego) i N 253/2005 (Niderlandy, program gwarancji na rzecz finansowania przemysłu stoczniowego).

         (23)  Pomoc ad hoc często jest wykluczana z zakresu ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych. Wykluczenie to stosuje się do wszystkich dużych przedsiębiorstw (art. 1 ust. 5 ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych), jak również w niektórych przypadkach do małych i średnich przedsiębiorstw (zob. art. 13 i 14 dotyczący pomocy regionalnej; art. 16 dotyczący przedsiębiorczości kobiet; art. 29 dotyczący pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka oraz art. 40 dotyczący rekrutacji pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji). Jeśli chodzi o szczegółowe warunki regulujące kwestie pomocy ad hoc na inwestycje regionalne, zob. przypis 10 powyżej. Ponadto niniejsze wytyczne nie naruszają zapisów zawartych w komunikatach lub wskazówkach Urzędu, określających szczegółowe kryteria oceny ekonomicznej stosowanej przy ocenie zgodności w przypadkach podlegających indywidualnemu zgłoszeniu.

         (24)  Zob. decyzje Komisji w sprawach N 258/2000 (Niemcy, basen wypoczynkowy w Dorsten, N 486/2002 (Szwecja, pomoc na rzecz sali kongresowej w Visby), N 610/2001 (Niemcy, program rozwoju infrastruktury turystycznej w Badenii-Wirtemberdze), N 377/2007 (Niderlandy, wsparcie dla Bataviawerf – rekonstrukcja statku z XVII wieku). Zgodnie z czterema przywołanymi wcześniejszymi decyzjami uznanie, że dany środek nie ma wpływu na wymianę handlową w obszarze EOG wymaga przede wszystkim wykazania przez państwo EFTA, że: 1) pomoc nie prowadzi do przyciągania inwestycji do danego regionu; 2) towary wytwarzane przez beneficjenta i świadczone przez niego usługi mają charakter lokalny lub budzą zainteresowanie tylko na określonym obszarze geograficznym; 3) wpływ na konsumentów z sąsiednich państw EFTA jest jedynie marginalny; oraz 4) udział rynkowy beneficjenta jest minimalny bez względu na zastosowaną definicję rynku właściwego, oraz że beneficjent nie należy do większej grupy przedsiębiorstw. Cechy te należy wskazać we wstępnej wersji formularza zgłoszeniowego, o której mowa w pkt 14 niniejszych wytycznych.

         (25)  Dz.U. L 139 z 25.5.2006, s. 37, Suplement EOG nr 26 z 25.5.2006, s. 1. Zmieniona decyzją 319/05/COL z dnia 14.12.2005 r. (Dz.U. L 113 z 27.4.2006, s. 24 oraz Suplement EOG nr 21 z 27.4.2006, s. 46) i decyzją 789/08/COL z dnia 17.12.2008 r. (Dz.U. L 340 z 22.12.2010, s. 1 oraz Suplement EOG nr 72 z 22.12.2010, s. 1). Rozporządzenie Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21.4.2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE, Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1.

         (26)  Zob. np. decyzje Komisji w sprawach N 585/2007 (Zjednoczone Królestwo, przedłużenie projektu badawczo-rozwojowego w Yorkshire), N 275/2007 (Niemcy, przedłużenie programu pomocy na ratowanie i restrukturyzację małych i średnich przedsiębiorstw w Bremie), N 496/2007 (Włochy (Lombardia), fundusz gwarancyjny na rzecz rozwoju kapitału podwyższonego ryzyka) i N 625/2007 (Łotwa, pomoc na zapewnienie kapitału podwyższonego ryzyka na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw).

         (27)  Nie oznacza to zwiększenia praw osób trzecich w związku z orzecznictwem sądów EFTA i sądów wspólnotowych. Zob. sprawa T-95/03, Asociación de Empresarios de Estaciones de Servicio de la Comunidad Autónoma de Madrid i Federación Catalana de Estaciones de Servicio przeciwko Komisji, [2006] Zb.Orz. II-4739, pkt 139 oraz sprawa T-73/98, Prayon-Rupel przeciwko Komisji, [2001] Rec. II-867, pkt 45.

      ZAŁĄCZNIK II

         PODSUMOWANIE ZGŁOSZENIA: ZAPROSZENIE OSÓB TRZECICH DO ZGŁASZANIA UWAG

         ZGŁOSZENIE ŚRODKA POMOCY PAŃSTWA

      Dnia […] r. Urząd otrzymał zgłoszenie środka pomocy zgodnie z art. 1. ust. 3 części I protokołu 3 do Porozumienia pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości. Po wstępnej analizie Urząd uznał, że zgłoszony środek może wchodzić w zakres wytycznych Urzędu w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa (Dz.U. C … z …, s. …).
      Urząd zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanego środka.
      Główne cechy środka pomocy są następujące:

                  Numer referencyjny pomocy: N …

                  Państwo EFTA:

                  Numer referencyjny nadany przez państwo EFTA:

                  Region:

                  Organ przyznający pomoc:

                  Nazwa środka pomocy:

                  Krajowa podstawa prawna:

                  Proponowana podstawa prawna obszaru EOG na potrzeby oceny: … wytyczne lub ustalona praktyka Urzędu uwzględniona w decyzji Urzędu (1, 2 i 3).

                  Rodzaj środka: Program pomocy / Pomoc ad hoc

                  Zmiany istniejącego środka pomocy:

                  Czas trwania (programu pomocy):

                  Data przyznania pomocy:

                  Sektor(-y) gospodarki:

                  Rodzaj beneficjenta (MŚP/duże przedsiębiorstwo):

                  Budżet:

                  Instrument pomocy (dotacja, dopłata do oprocentowania itp.):

            Uwagi, w których porusza się kwestie związane z konkurencją dotyczące zgłoszonego środka, muszą wpłynąć do Urzędu nie później niż w terminie 10 dni roboczych od daty publikacji informacji o niniejszym zgłoszeniu. Wraz z poufną wersją uwag należy przekazać wersję uwag nieobjętą klauzulą poufności, którą będzie można przekazać zainteresowanym państwom EFTA lub innym zainteresowanym stronom. Można je przesłać do Urzędu faksem, pocztą zwykłą lub pocztą elektroniczną, podając numer referencyjny N…, na poniższy adres:

                  Urząd Nadzoru EFTA

                  Rue Belliard 35

                  1040 Bruxelles

                  BELGIA

                  Faks: +32 (0) 22861800

                  Email: registry@eftasurv.int


title: 2009/942/WE: Decyzja Rady z dnia 30 listopada 2009 r. zmieniająca decyzję 2006/325/WE w celu ustanowienia procedury wykonania art. 5 ust. 2 Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie właściwości sądów oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych

text:
               16.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 331/24

      DECYZJA RADY

   z dnia 30 listopada 2009 r.
   zmieniająca decyzję 2006/325/WE w celu ustanowienia procedury wykonania art. 5 ust. 2 Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie właściwości sądów oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych
   (2009/942/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c) w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zastosowanie przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (2) rozszerzono na Danię na mocy Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie właściwości sądów oraz uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych (3) (zwanej dalej „Umową”) zawartej decyzją Rady 2006/325/WE (4).

               (2)

               Artykuł 5 ust. 2 Umowy stanowi, że Dania powstrzyma się od zawierania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na rozporządzenie (WE) nr 44/2001 lub zmieniać jego zakres zastosowania, chyba że odbywa się to w porozumieniu ze Wspólnotą, oraz że dokonane zostały odpowiednie ustalenia dotyczące powiązania tej Umowy z daną umową międzynarodową.

               (3)

               Ani Umowa, ani decyzja 2006/325/WE nie określają, w jaki sposób Wspólnota ma wyrazić swoją zgodę na zawarcie przez Danię danej umowy międzynarodowej.

               (4)

               Konieczne jest zatem ustanowienie procedury wykonywania przepisów art. 5 ust. 2 Umowy. Procedura taka powinna zapewniać szybkie podejmowanie decyzji o wyrażeniu zgody przez Wspólnotę.

               (5)

               Komisja powinna - gdy Dania poinformuje ją o zamiarze zawarcia umowy międzynarodowej - ocenić spójność tej umowy z rozporządzeniem (WE) nr 44/2001 oraz ze wspólnotowym prawodawstwem wpływającym na to rozporządzenie i przedstawić wszelkie niezbędne ustalenia. Ponieważ celem jest dążenie do jednolitego stosowania przepisów rozporządzenia (WE) nr 44/2001 we wszystkich państwach członkowskich i w Danii, Komisja powinna dopilnować, by Dania nie zawierała danej umowy międzynarodowej, jeżeli mogłoby to wpłynąć na warunki, na których sama Wspólnota przystąpiłaby do przedmiotowej umowy, względnie na których Wspólnota upoważniłaby państwa członkowskie do przystąpienia do niej w interesie Wspólnoty. Jeżeli Wspólnota jest już stroną przedmiotowej umowy lub jeżeli upoważniła państwa członkowskie do stania się jej stronami w interesie Wspólnoty, Komisja powinna przeprowadzić ocenę o bardziej ograniczonym charakterze w celu stwierdzenia, czy Dania proponuje przystąpienie do danej umowy międzynarodowej na tych samych warunkach co Wspólnota lub ewentualnie państwa członkowskie upoważnione przez Wspólnotę.

               (6)

               W związku z powyższym należy wprowadzić zmiany do decyzji 2006/325/WE w celu ustanowienia takiej procedury.

               (7)

               Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, który jest załączony do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (8)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, który jest załączony do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Do decyzji 2006/325/WE dodaje się artykuły w brzmieniu:

      „Artykuł 1a
      1.   Do celów stosowania art. 5 ust. 2 Umowy Komisja przed podjęciem decyzji o wyrażeniu zgody Wspólnoty ocenia, czy umowa międzynarodowa, którą Dania zamierza zawrzeć, nie uczyniłaby Umowy nieskuteczną i czy nie podważyłaby właściwego funkcjonowania systemu ustanowionego na podstawie jej postanowień.
      2.   Komisja podejmuje umotywowaną decyzję w terminie 90 dni od otrzymania informacji od Danii o jej zamiarze zawarcia danej umowy międzynarodowej.
      Jeżeli dana umowa międzynarodowa spełnia warunki, o których mowa w ust. 1, Komisja w swojej decyzji wyraża zgodę Wspólnoty w rozumieniu art. 5 ust. 2 Umowy.
      Artykuł 1b
      Komisja informuje państwa członkowskie o umowach międzynarodowych, do których zawarcia Dania została upoważniona zgodnie z art. 1a.”.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2009 r.

            W imieniu Rady

         B. ASK

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 24 listopada 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 12 z 16.1.2001, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 299 z 16.11.2005, s. 62.

      (4)  Dz.U. L 120 z 5.5.2006, s. 22.