title: Decyzja Rady (UE) 2019/483 z dnia 19 marca 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w sprawie zmiany załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG (rozporządzenie w sprawie wymogów kapitałowych (UE) nr 575/2013 (CRR) oraz dyrektywa 2013/36/UE (CRD IV)) (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  25.3.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 82/29

         DECYZJA RADY (UE) 2019/483
         z dnia 19 marca 2019 r.
         w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w sprawie zmiany załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG (rozporządzenie w sprawie wymogów kapitałowych (UE) nr 575/2013 (CRR) oraz dyrektywa 2013/36/UE (CRD IV))
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwane dalej „Porozumieniem EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika IX do tego porozumienia, w którym zawarto postanowienia dotyczące usług finansowych.

                     (3)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (3) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (4).

                     (4)

                     W związku z tym należy odpowiednio zmienić załącznik IX do Porozumienia EOG.

                     (5)

                     Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na załączonym projekcie decyzji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               G. CIAMBA

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

            (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

            (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

            (4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE i 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

            PROJEKT
            DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2019
            z dnia …
            zmieniająca załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG
            WSPÓLNY KOMITET EOG,
            uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,
            a także mając na uwadze, co następuje:

                        (1)

                        W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 208 z 2.8.2013, s. 68, Dz.U. L 321 z 30.11.2013, s. 6 i Dz.U. L 20 z 25.1.2017, s. 2.

                        (2)

                        W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2395 z dnia 12 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do rozwiązań przejściowych dotyczących złagodzenia wpływu wprowadzenia MSSF 9 na fundusze własne oraz dotyczących traktowania jako duże ekspozycje niektórych ekspozycji wobec podmiotów sektora publicznego denominowanych w walucie krajowej dowolnego państwa członkowskiego (2).

                        (3)

                        W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE i 2006/49/WE (3), z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 208 z 2.8.2013, s. 73 i Dz.U. L 20 z 25.1.2017, s. 1.

                        (4)

                        Rozporządzenie (UE) nr 575/2013 i dyrektywa 2013/36/UE odnoszą się do „unijnych instytucji dominujących”, „unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych” i „unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej”, które w kontekście Porozumienia EOG są rozumiane jako odnoszące się do podmiotów spełniających odpowiednie definicje określone w rozporządzeniu, które to podmioty mają siedzibę na terytorium Umawiającej się Strony Porozumienia EOG i które nie są jednostkami zależnymi żadnej innej instytucji ustanowionej na terytorium jakiejkolwiek innej Umawiającej się Strony Porozumienia EOG.

                        (5)

                        Dyrektywa 2013/36/UE uchyla dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/48/WE (4) i 2006/49/WE (5), które są uwzględnione w Porozumieniu EOG i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia EOG.

                        (6)

                        Prawdopodobieństwo nieuzasadnionych obniżek funduszy własnych z tytułu korzystania z modeli wewnętrznych zostało ograniczone, między innymi, przepisami krajowymi wdrażającymi art. 152 dyrektywy 2006/48/WE, który z końcem 2017 r. zastąpiono art. 500 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Nadal istnieje jednak kilka innych przepisów w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE, które umożliwiają właściwym organom zajęcie się tą samą kwestią, włączając możliwość wprowadzenia środków mających na celu zrównoważenie nieuzasadnionych zmniejszeń kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, zob. na przykład art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, oraz wprowadzenie rozsądnego marginesu ostrożności przy kalibracji modeli wewnętrznych, zob. na przykład art. 144 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i art. 101 dyrektywy 2013/36/UE.

                        (7)

                        W związku z tym należy odpowiednio zmienić załącznik IX do Porozumienia EOG.

                  PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               Artykuł 1
               W załączniku IX do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

                           1)

                           pkt 14 (dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) otrzymuje brzmienie:
                           „32013 L 0036: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE i 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338), z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 208 z 2.8.2013, s. 73 i Dz.U. L 20 z 25.1.2017, s. 1.
                           Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                                       a)

                                       niezależnie od postanowień Protokołu 1 do niniejszego Porozumienia i o ile niniejsze Porozumienie nie stanowi inaczej, pojęcia »państwo członkowskie (państwa członkowskie)« i »właściwe organy« należy rozumieć jako obejmujące, poza znaczeniem nadanym im w dyrektywie, odpowiednio państwa EFTA oraz ich właściwe organy;

                                       b)

                                       odniesienia do »banków centralnych wchodzących w skład ESBC« lub »banków centralnych« należy rozumieć jako obejmujące, poza znaczeniem nadanym im w dyrektywie, krajowe banki centralne państw EFTA;

                                       c)

                                       zawarte w tej dyrektywie odesłania do innych aktów mają zastosowanie w takim zakresie i w takiej formie, w jakich akty te zostały włączone do niniejszego Porozumienia;

                                       d)

                                       odniesienia do uprawnień EUNB na mocy art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 w dyrektywie są rozumiane jako odniesienia, w przypadkach przewidzianych w pkt 31g niniejszego załącznika i zgodnie z tym punktem, do uprawnień Urzędu Nadzoru EFTA odnośnie do państw EFTA;

                                       e)

                                       w art. 2 ust. 5 wprowadza się punkt w brzmieniu:

                                                   »11a)

                                                   W Islandii, ‘Byggðastofnun’, ‘Íbúðalánasjóður’ oraz ‘Lánasjóður sveitarfélaga ohf.’«;

                                       f)

                                       w art. 6 lit. a) dodaje się następujący akapit:
                                       »Właściwe organy państw EFTA współpracują w duchu zaufania i pełnego wzajemnego szacunku, w szczególności przy zapewnianiu przepływu odpowiednich i wiarygodnych informacji między nimi a stronami ESNF oraz z Urzędem Nadzoru EFTA. Właściwe organy państw członkowskich UE współpracują z właściwymi organami państw EFTA w taki sam sposób.«;

                                       g)

                                       art. 47 ust. 3 nie stosuje się do państw EFTA. Państwo EFTA może zgodzić się, na podstawie umów zawartych z co najmniej jednym państwem trzecim, na stosowanie przepisów, które zapewniają oddziałom instytucji kredytowej mającej siedzibę zarządu w państwie trzecim identyczne traktowanie na całym terytorium tego państwa EFTA.
                                       Umawiające się Strony informują się wzajemnie i konsultują się przed zawarciem umów z państwami trzecimi na podstawie art. 47 ust. 3 lub akapitu pierwszego niniejszej litery, w zależności od przypadku.
                                       W każdym przypadku, gdy Unia Europejska prowadzi z co najmniej jednym państwem trzecim negocjacje w sprawie zawarcia umowy na podstawie art. 47 ust. 3 oraz gdy taka umowa dotyczy uzyskania traktowania narodowego lub faktycznego dostępu do rynku w danych państwach trzecich dla oddziałów instytucji kredytowych mających siedzibę główną w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Unia Europejska stara się uzyskać równe traktowanie dla oddziałów instytucji kredytowych mających siedzibę zarządu w państwie EFTA;

                                       h)

                                       art. 48 nie stosuje się. W przypadku gdy państwo EFTA zawiera umowę z co najmniej jednym państwem trzecim w sprawie środków sprawowania nadzoru skonsolidowanego nad instytucjami, których jednostki dominujące mają siedzibę zarządu w państwie trzecim, oraz instytucjami znajdującymi się w państwach trzecich, których jednostki dominujące, bez względu na to, czy są to instytucje, finansowe spółki holdingowe lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, posiadają siedziby zarządu w tym państwie EFTA, umowa ta ma na celu zapewnienie, aby EUNB był w stanie uzyskać od właściwego organu tego państwa EFTA informacje otrzymane od organów krajowych państw trzecich zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010;

                                       i)

                                       w art. 53 ust. 2 przed wyrazami »zgodnie z niniejszą dyrektywą« wprowadza się wyrazy »lub, stosownie do przypadku, Urzędowi Nadzoru EFTA«;

                                       j)

                                       w art. 58 ust. 1 lit. d) po wyrazie »EUNGiPW« wprowadza się wyrazy »lub, stosownie do przypadku, Urzędowi Nadzoru EFTA«;

                                       k)

                                       w art. 89 ust. 5 wyrazy »przyszłe unijne akty ustawodawcze wprowadzą obowiązki w zakresie ujawniania informacji« zastępuje się wyrazami »przyszłe akty ustawodawcze mające zastosowanie na podstawie Porozumienia EOG przewidują obowiązki w zakresie ujawniania informacji«;

                                       l)

                                       w art. 114 ust. 1, w odniesieniu do Liechtensteinu, wyrazy »bank centralny wchodzący w skład ESBC« zastępuje się wyrazami »właściwy organ«;

                                       m)

                                       w art. 117 ust. 1 akapit drugi po wyrazie »EUNB« wprowadza się wyrazy »lub, stosownie do przypadku, Urzędem Nadzoru EFTA«;

                                       n)

                                       w art. 133 ust. 14 i 15 po wyrazie »Komisja« wprowadza się wyrazy »lub w odniesieniu do państw EFTA - Stały Komitet Państw EFTA«;

                                       o)

                                       w art. 151 ust. 1, w odniesieniu do państw EFTA, po wyrazach »zgodnie z« wprowadza się wyrazy »decyzją Wspólnego Komitetu EOG zawierającą«;”

                           2)

                           po pkt 14 (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE) wprowadza się, co następuje:

                                       „14a.

                                          32013 R 0575: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1), z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 208 z 2.8.2013, s. 68, Dz.U. L 321 z 30.11.2013, s. 6 i Dz.U. L 20 z 25.1.2017, s. 2, zmienione:

                                                   —

                                                      32017 L 2395: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2395 z dnia 12 grudnia 2017 r. (Dz.U. L 345 z 27.12.2017, s. 27).
                                                   Do celów Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                                                               a)

                                                               niezależnie od postanowień Protokołu 1 do niniejszego Porozumienia i o ile niniejsze Porozumienie nie stanowi inaczej, pojęcia »państwo członkowskie (państwa członkowskie)« i »właściwe organy« należy rozumieć jako obejmujące, poza znaczeniem nadanym im w rozporządzeniu, odpowiednio państwa EFTA oraz ich właściwe organy;

                                                               b)

                                                               odniesienia do »banków centralnych wchodzących w skład ESBC« lub »banków centralnych« należy rozumieć jako obejmujące, poza znaczeniem nadanym im w rozporządzeniu, krajowe banki centralne państw EFTA;

                                                               c)

                                                               zawarte w tym rozporządzeniu odesłania do innych aktów mają zastosowanie w takim zakresie i w takiej formie, w jakich akty te zostały włączone do niniejszego Porozumienia;

                                                               d)

                                                               zawarte w tym rozporządzeniu odniesienia do uprawnień EUNB na mocy art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 są rozumiane jako odniesienia, w przypadkach przewidzianych w i zgodnie z pkt 31g niniejszego załącznika, do uprawnień Urzędu Nadzoru EFTA odnośnie do państw EFTA;

                                                               e)

                                                               w art. 4 ust. 1 pkt 75 przed wyrazem »Szwecji« wprowadza się wyraz »Norwegii i«;

                                                               f)

                                                               w art. 31 ust. 1 lit. b), w odniesieniu do państw EFTA, wyraz »Komisja« odczytuje się jako »Urząd Nadzoru EFTA«;

                                                               g)

                                                               w art. 80 ust. 1 i 2 po wyrazie »Komisja« wprowadza się wyrazy »lub, w przypadku państwa EFTA - Urząd Nadzoru EFTA«;

                                                               h)

                                                               w art. 329 ust. 4, art. 344 ust. 2, art. 352 ust. 6, art. 358 ust. 4 i art. 416 ust. 5, w odniesieniu do państw EFTA, po wyrazach »wejściem w życie standardów technicznych« wprowadza się wyrazy »decyzji Wspólnego Komitetu EOG zawierających standardy techniczne«;

                                                               i)

                                                               w art. 395:

                                                                           (i)

                                                                           w ust. 7 i 8, w odniesieniu do państw EFTA, wyraz »Rada« nie ma zastosowania;

                                                                           (ii)

                                                                           w odniesieniu do państw EFTA, ust. 8 akapit pierwszy odczytuje się jako:
                                                                           »Uprawnienia do przyjęcia decyzji w celu przyjęcia lub odrzucenia proponowanego środka krajowego, o którym mowa w ust. 7, przyznaje się Stałemu Komitetowi Państw EFTA.«;

                                                                           (iii)

                                                                           ust. 8 akapit drugi zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
                                                                           »W ciągu jednego miesiąca od otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 7, EUNB przedstawia Radzie, Komisji i zainteresowanemu państwu członkowskiemu swoją opinię na temat punktów, o których mowa w tym ustępie, lub, jeżeli opinia ta dotyczy środków krajowych zaproponowanych przez państwo EFTA - Stałemu Komitetowi Państw EFTA oraz zainteresowanemu państwu EFTA.«;

                                                               j)

                                                               w art. 458:

                                                                           (i)

                                                                           w odniesieniu do państw EFTA, ust. 2 akapit pierwszy odczytuje się jako:
                                                                           »Jeżeli organ określony zgodnie z ust. 1 stwierdzi zmiany w natężeniu ryzyka makroostrożnościowego lub systemowego w systemie finansowym, które może mieć poważne negatywne skutki dla systemu finansowego i gospodarki realnej w danym państwie EFTA i któremu to ryzyku zdaniem tego organu można by lepiej zaradzić przy pomocy bardziej rygorystycznych środków krajowych, organ ten powiadamia o tym fakcie Stały Komitet Państw EFTA, Urząd Nadzoru EFTA, ERRS i EUNB oraz przedkłada stosowne dowody ilościowe lub jakościowe wszystkich poniższych elementów:«;

                                                                           (ii)

                                                                           w odniesieniu do państw EFTA, ust. 4 akapit pierwszy odczytuje się jako:
                                                                           »Uprawnienia do przyjęcia aktu wykonawczego w celu odrzucenia projektów środków krajowych, o których mowa w ust. 2 lit. d), przyznaje się Stałemu Komitetowi Państw EFTA, stanowiącemu na wniosek Urzędu Nadzoru EFTA.«;

                                                                           (iii)

                                                                           w ust. 4 akapit drugi dodaje się, co następuje:
                                                                           »Jeżeli ich opinie dotyczą projektów środków krajowych państwa EFTA, ERRS i EUNB przedstawiają swoje opinie Stałemu Komitetowi Państw EFTA, Urzędowi Nadzoru EFTA oraz zainteresowanemu państwu EFTA.«;

                                                                           (iv)

                                                                           w odniesieniu do państw EFTA, ust. 4 akapity czwarty do ósmy odczytuje się jako:
                                                                           »Uwzględniając w najwyższym stopniu opinie, o których mowa w akapicie drugim, jeżeli istnieją solidne, mocne i szczegółowe dowody na to, że dany środek będzie mieć negatywny wpływ na rynek wewnętrzny, a wpływ ten przeważy nad korzyściami w zakresie stabilności finansowej płynącymi ze zmniejszenia stwierdzonego ryzyka makroostrożnościowego lub systemowego, Urząd Nadzoru EFTA może, w terminie jednego miesiąca, złożyć wniosek do Stałego Komitetu Państw EFTA o odrzucenie projektu środków krajowych.
                                                                           Jeżeli Urząd Nadzoru EFTA nie przedłoży wniosku we wspomnianym terminie jednego miesiąca, dane państwo EFTA może natychmiast przyjąć projekt środków krajowych na okres nieprzekraczający dwóch lat lub do czasu, gdy dane ryzyko makroostrożnościowe lub systemowe przestanie występować, o ile stanie się to wcześniej.
                                                                           Stały Komitet Państw EFTA podejmuje decyzję w sprawie wniosku Urzędu Nadzoru EFTA w terminie jednego miesiąca od otrzymania wniosku i podaje powody odrzucenia lub braku odrzucenia projektu środków krajowych.
                                                                           Stały Komitet Państw EFTA odrzuca projekt środków krajowych jedynie wówczas, gdy uzna, że nie spełniono co najmniej jednego z poniższych warunków:

                                                                                a)

                                                                                zmiany w natężeniu ryzyka makroostrożnościowego lub systemowego mają taki charakter, że mogłyby stanowić ryzyko dla stabilności finansowej na szczeblu krajowym;

                                                                                b)

                                                                                art. 124 i 164 niniejszego rozporządzenia oraz art. 101, 103, 104, 105, 133 oraz 136 dyrektywy 2013/36/UE nie mogą adekwatnie zaradzić stwierdzonemu ryzyku makroostrożnościowemu lub systemowemu, z uwzględnieniem względnej skuteczności tych środków;

                                                                                c)

                                                                                projekt środków krajowych jest właściwszy do zaradzenia stwierdzonemu ryzyku makroostrożnościowemu lub systemowemu i nie pociąga za sobą nieproporcjonalnych niekorzystnych skutków dla całości lub części systemu finansowego w innych Umawiających się Stronach lub w EOG jako całości, tym samym stanowiąc lub stwarzając przeszkodę dla funkcjonowania rynku wewnętrznego;

                                                                                d)

                                                                                problem ten dotyczy tylko jednego państwa EFTA; oraz

                                                                                e)

                                                                                na ryzyka te nie zareagowano już przy pomocy innych środków określonych w niniejszym rozporządzeniu lub dyrektywie 2013/36/UE.

                                                                                Ocena Stałego Komitetu Państw EFTA uwzględnia opinie ERRS i EUNB oraz opiera się na dowodach przedstawionych zgodnie z ust. 2 przez organ określony zgodnie z ust. 1.
                                                                           Jeżeli Stały Komitet Państw EFTA nie podejmie decyzji o odrzuceniu projektu środków krajowych w terminie jednego miesiąca od otrzymania wniosku Urzędu Nadzoru EFTA, państwo EFTA może przyjąć środki i zastosować je na okres nieprzekraczający dwóch lat lub do czasu, gdy ryzyko makroostrożnościowe lub ryzyko systemowe przestaną występować, jeżeli nastąpi to wcześniej.«;

                                                                           (v)

                                                                           w odniesieniu do państw EFTA ust. 6 odczytuje się jako:
                                                                           »Jeżeli państwo EFTA uzna środki określone zgodnie z niniejszym artykułem, państwo EFTA powiadamia Stały Komitet Państw EFTA, Urząd Nadzoru EFTA, EUNB, ERRS oraz Umawiającą się Stronę Porozumienia EOG upoważnioną do stosowania tych środków.«;

                                                               k)

                                                               w art. 467 ust. 2, w odniesieniu do państw EFTA, wyrazy »przyjęcia przez Komisję rozporządzenia« odczytuje się jako »wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG zawierającej rozporządzenie przyjęte«;

                                                               l)

                                                               w art. 497 w odniesieniu do państw EFTA:

                                                                           (i)

                                                                           w ust. 1 i 2 po wyrazach »wejścia w życie najnowszego z« wprowadza się wyrazy »decyzji Wspólnego Komitetu EOG zawierających« z dostosowaniem odpowiednich form gramatycznych;

                                                                           (ii)

                                                                           w ust. 1 wyraz »przyjęciem« odczytuje się jako »stosowaniem w EOG«;”

                           3)

                           w pkt 31bc (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012):

                                       a)

                                       dodaje się tiret w brzmieniu:

                                                   „—

                                                      32013 R 0575: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s.1), z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 208 z 2.8.2013, s. 68, Dz.U. L 321 z 30.11.2013, s. 6 i Dz.U. L 20 z 25.1.2017, s. 2.”;

                                       b)

                                       w dostosowaniu (zh) dodaje się, co następuje:

                                                   „v)

                                                   w ust. 5a, w odniesieniu do państw EFTA, po wyrazach »wejścia w życie najnowszego z« wprowadza się wyrazy »decyzji Wspólnego Komitetu EOG zawierających« z dostosowaniem odpowiednich form gramatycznych.”;

                           4)

                           w pkt 31ea (dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się tiret w brzmieniu:

                                       „—

                                          32013 L 0036: dyrektywą 2013/36/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2013 r. (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338), z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 208 z 2.8.2013, s. 73 i Dz.U. L 20 z 25.1.2017, s. 1.”;

                           5)

                           uchyla się pkt 31 (dyrektywa 2006/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady).

               Artykuł 2
               Teksty rozporządzeń (UE) nr 575/2013, z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 208 z 2.8.2013, s. 68, Dz.U. L 321 z 30.11.2013, s. 6 oraz Dz.U. L 20 z 25.1.2017, s. 2, i (UE) 2017/2395 oraz dyrektywy 2013/36/UE, z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 208 z 2.8.2013, s. 73 i Dz.U. L 20 z 25.1.2017, s. 1, w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.

               Artykuł 3
               Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).

               Artykuł 4
               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               Sporządzono w Brukseli

                     W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                     Przewodniczący

                     Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

               (1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

               (2)  Dz.U. L 345 z 27.12.2017, s. 27.

               (3)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338.

               (4)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1.

               (5)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 201.

               (*1)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]

            Wspólna deklaracja Umawiających się Stron dotycząca decyzji nr …/2019 włączającej dyrektywę 2013/36/UE do porozumienia EOG
            Umawiające się Strony podzielają pogląd, że włączenie do Porozumienia EOG dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającej dyrektywę 2002/87/WE i uchylającej dyrektywy 2006/48/WE i 2006/49/WE pozostaje bez uszczerbku dla krajowych przepisów o zasięgu ogólnym dotyczących monitorowania bezpośrednich inwestycji zagranicznych w zakresie bezpieczeństwa lub porządku publicznego.


title: Decyzja Rady (UE) 2019/510 z dnia 25 marca 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku w odniesieniu do wniosku Zjednoczonego Królestwa o przystąpienie do tej konwencji

text:
                  27.3.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 85/22

         DECYZJA RADY (UE) 2019/510
         z dnia 25 marca 2019 r.
         w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku w odniesieniu do wniosku Zjednoczonego Królestwa o przystąpienie do tej konwencji
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 9,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Konwencja o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku (1) (zwana dalej „konwencją NEAFC”) została zatwierdzona decyzją Rady 81/608/EWG (2) i weszła w życie w dniu 17 marca 1982 r.

                     (2)

                     W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo notyfikowało swój zamiar wystąpienia z Unii na podstawie art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Traktaty przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, tj. od dnia 30 marca 2019 r., chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.

                     (3)

                     Do momentu wystąpienia Zjednoczonego Królestwo z Unii pozostaje ono państwem członkowskim korzystającym ze wszystkich praw wynikających z Traktatów oraz podlegającym wszystkim wynikającym z nich obowiązkom, łącznie z zasadą lojalnej współpracy.

                     (4)

                     W wytycznych opracowanych w następstwie notyfikacji złożenia przez Zjednoczone Królestwo na mocy art. 50 TUE z dnia 29 kwietnia 2017 r. Rada Europejska uznała potrzebę uwzględnienia, w kontekście międzynarodowym, szczególnej sytuacji Zjednoczonego Królestwa jako państwa członkowskiego występującego z Unii, pod warunkiem że będzie ono wywiązywało się ze swoich obowiązków i respektowało interesy Unii, dopóki będzie jej państwem członkowskim.

                     (5)

                     Umowa o wystąpieniu zawiera postanowienia dotyczące stosowania przepisów prawa Unii do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie po dniu, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa (zwane dalej „okresem przejściowym”). Jeżeli umowa ta wejdzie w życie, prawo Unii – w tym umowy międzynarodowe, których Unia jest stroną – nadal będą miały zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w okresie przejściowym zgodnie z tą umową i przestaną być stosowane z końcem tego okresu.

                     (6)

                     Konwencja NEAFC ma obecnie zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa w związku z tym, że Unia jest jedną z Umawiających się Stron tej konwencji, a art. 20 ust. 4 konwencji NEAFC uniemożliwia przystąpienie do niej państw członkowskich Unii.

                     (7)

                     Zgodnie z art. 20 ust. 4 konwencji NEAFC każde państwo może przystąpić do konwencji NEAFC, pod warunkiem że wniosek w sprawie przystąpienia tego państwa zostanie zatwierdzony przez trzy czwarte wszystkich Umawiających się Stron konwencji NEAFC w terminie 90 dni od daty zawiadomienia przez depozytariusza o otrzymaniu wniosku.

                     (8)

                     W dniu 8 stycznia 2019 r. Zjednoczone Królestwo złożyło wniosek o przystąpienie do konwencji NEAFC jako Umawiająca się Strona w związki z możliwym niezawarciem umowy o wystąpieniu do dnia, w którym Traktaty przestaną mieć do zastosowanie do tego państwa.

                     (9)

                     Zgodnie z art. 56, 63 i 116 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (zwanej dalej „konwencją UNCLOS”) (3) Zjednoczone Królestwo ma uzasadnione interesy połowowe na obszarze konwencji NEAFC (na morzu pełnym) oraz jako państwo nadbrzeżne na wodach wyłącznej strefy ekonomicznej Zjednoczonego Królestwa, które stanowią część obszaru konwencji NEAFC.

                     (10)

                     Aby zapobiegać połowom o niezrównoważonym charakterze, w interesie Unii leży, aby Zjednoczone Królestwo współpracowało w zakresie zarządzania stadami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania i w pełni przestrzegało postanowień konwencji UNCLOS oraz Porozumienia Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r. (zwanego dalej „porozumieniem UNFSA”) (4), lub wszelkich innych umów międzynarodowych lub norm prawa międzynarodowego.

                     (11)

                     Art. 63 ust. 2 konwencji UNCLOS i art. 8 porozumienia UNFSA stanowią, że gdy te same stada gatunków powiązanych występują zarówno w wyłącznej strefie ekonomicznej, jak i poza nią na obszarze przyległym do niej, państwo nadbrzeżne i państwa prowadzące połowy tych stad na obszarze przyległym współpracują ze sobą w celu uzgodnienia środków niezbędnych do ochrony tych stad na obszarze przyległym. Taką współpracę można nawiązać w ramach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem lub – jeżeli takie organizacje nie mają kompetencji w odniesieniu do danego stada – w drodze ustaleń ad hoc między państwami zainteresowanymi danymi połowami.

                     (12)

                     Przystąpienie Zjednoczonego Królestwa do konwencji NEAFC umożliwi temu państwu współpracę w zakresie niezbędnych środków zarządzania rybołówstwem, z należytym uwzględnieniem praw, interesów i obowiązków innych państw oraz Unii, co pozwoli zapewnić, by działalność połowowa nie powodowała niezrównoważonej eksploatacji odnośnego stada lub stad.

                     (13)

                     Zatem w interesie Unii leży, by poprzeć wniosek Zjednoczonego Królestwa o przystąpienie do konwencji NEAFC, jeżeli wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii nastąpi bez zawarcia umowy o wystąpieniu przed upływem terminu notyfikacji, o którym mowa w art. 20 ust. 4 konwencji NEAFC,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku, polega na poparciu wniosku w sprawie przystąpienia Zjednoczonego Królestwa do konwencji NEAFC.

               2.   Komisja jest upoważniona do powiadomienia depozytariusza konwencji NEAFC o stanowisku Unii tylko wtedy, gdy wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii nastąpi bez zawarcia umowy o wystąpieniu przed upływem terminu notyfikacji, o którym mowa w art. 20 ust. 4 konwencji NEAFC.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 25 marca 2019 r.

                  W imieniu Rady

               G. CIAMBA

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 227 z 12.8.1981, s. 22.

            (2)  Decyzja Rady 81/608/EWG z dnia 13 lipca 1981 r. dotycząca zawarcia Konwencji o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-wschodnim Atlantyku (Dz.U. L 227 z 12.8.1981, s. 21).

            (3)  Dz.U. L 179 z 23.6.1998, s. 3.

            (4)  Dz.U. L 189 z 3.7.1998, s. 14.


title: Decyzja Komisji z dnia 18 marca 2019 r. w sprawie udziału krajowego organu regulacyjnego Kosowa w Organie Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej

text:
                  27.3.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 115/26

         DECYZJA KOMISJI
         z dnia 18 marca 2019 r.
         w sprawie udziału krajowego organu regulacyjnego Kosowa (*1) w Organie Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej
         (2019/C 115/09)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej wymienia uprawnienia Komisji i stanowi, że Komisja wspiera ogólny interes Unii i podejmuje w tym celu odpowiednie inicjatywy, pełni funkcje koordynacyjne, wykonawcze i zarządzające, zgodnie z warunkami przewidzianymi w Traktatach, oraz zapewnia reprezentację Unii na zewnątrz, z wyjątkiem wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz innych przypadków przewidzianych w Traktatach.

                     (2)

                     Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 (1) Rada Organów Regulacyjnych, grupy robocze i Zarząd są otwarte na udział organów regulacyjnych państw trzecich, które ponoszą główną odpowiedzialność za kwestie łączności elektronicznej, o ile te państwa trzecie zawarły w tym celu odpowiednie umowy z Unią. Przepis ten przewiduje również, że na podstawie odpowiednich postanowień tych umów opracowuje się porozumienia robocze dotyczące w szczególności charakteru, zakresu i sposobu, w jaki te organy regulacyjne państw trzecich będą uczestniczyć – bez prawa głosu – w pracach Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) i Urzędu BEREC, zawierające postanowienia dotyczące udziału w inicjatywach BEREC, oraz wkładów finansowych i personelu Urzędu BEREC.

                     (3)

                     Zgodnie z art. 111 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (*1), z drugiej strony (2) współpraca w zakresie łączności elektronicznej koncentruje się przede wszystkim na obszarach priorytetowych związanych z dorobkiem prawnym UE w tej dziedzinie. Strony umacniają zwłaszcza współpracę w dziedzinie sieci łączności elektronicznej i usług łączności elektronicznej, zwracając szczególną uwagę na zapewnienie niezależności właściwych organów regulacyjnych i ich wzmocnienie. W związku z tym Unia i Kosowo zawarły umowę w rozumieniu art. 35 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1971.

                     (4)

                     Udział organu regulacyjnego Kosowa w BEREC i Urzędzie BEREC jest w pełni zgodny ze strategią dla Bałkanów Zachodnich (3), w której wzywa się do podjęcia działań na rzecz rozwoju społeczeństwa cyfrowego, w tym do rozwoju sieci szerokopasmowych i obniżenia kosztów roamingu, a także do dostosowania przepisów tych krajów do prawodawstwa unijnego. Jak wskazano w agendzie cyfrowej dla Bałkanów Zachodnich (4), bliższe stosunki między Unią a krajowymi organami regulacyjnymi Bałkanów Zachodnich powinny pomóc w zbliżeniu praktyki regulacyjnej w regionie do praktyki stosowanej w Unii.

                     (5)

                     Ze względu na interes, jaki Unia ma we wzmacnianiu współpracy z Kosowem oraz we wspieraniu przyjęcia przez Kosowo unijnego systemu regulacyjnego w dziedzinie łączności elektronicznej, należy przyjąć porozumienie robocze dotyczące udziału organu regulacyjnego Kosowa w Radzie Organów Regulacyjnych i grupach roboczych BEREC oraz Zarządzie Urzędu BEREC,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

            Artykuł 1
            Krajowy organ regulacyjny Kosowa odpowiedzialny w pierwszej kolejności za nadzór nad bieżącym funkcjonowaniem rynków sieci i usług łączności elektronicznej może uczestniczyć w pracach Rady Organów Regulacyjnych i grup roboczych Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Zarządu Urzędu BEREC.
            Regulamin dotyczący udziału krajowego organu regulacyjnego Kosowa określono w załączniku.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Mariya GABRIEL

                  Członek Komisji

            (*1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

            (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Agencję Wsparcia BEREC (Urząd BEREC), zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/2120 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1211/2009 (Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 1).

            (2)  Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (*1), z drugiej strony (Dz.U. L 71 z 16.3.2016, s. 3).

            (3)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów. „Wiarygodna perspektywa rozszerzenia dla Bałkanów Zachodnich oraz zwiększone zaangażowanie UE w tym regionie”, (COM(2018) 65 final z 6.2.2018).

            (4)  SWD(2018) 360 final, dokument roboczy służb Komisji, „Środki wspierające agendę cyfrową dla Bałkanów Zachodnich”.

            ZAŁĄCZNIK
            REGULAMIN
            1.   Udział w Radzie Organów Regulacyjnych BEREC

                        1.

                        Krajowy organ regulacyjny Kosowa (*1) może uczestniczyć w pracach Rady Organów Regulacyjnych BEREC.

                        2.

                        Krajowy organ regulacyjny Kosowa wyznacza przedstawiciela do udziału w obradach Rady Organów Regulacyjnych spośród grona obejmującego szefa krajowego organu regulacyjnego, członków jego organu kolegialnego lub zastępców tych osób.

                        3.

                        Krajowy organ regulacyjny Kosowa wyznacza również zastępcę, który zastępuje przedstawiciela w razie jego nieobecności. Zastępca jest powoływany spośród grona obejmującego szefa krajowego organu regulacyjnego, członków jego organu kolegialnego, zastępców tych osób lub członków personelu krajowego organu regulacyjnego.

                        4.

                        Przedstawiciela krajowego organu regulacyjnego Kosowa i zastępcę powołuje się przez wzgląd na ich wiedzę w dziedzinie łączności elektronicznej, biorąc pod uwagę odpowiednie umiejętności menedżerskie, administracyjne i budżetowe. W celu zapewnienia maksymalnej korzyści z udziału krajowy organ regulacyjny dokłada starań, by ograniczyć rotację swoich przedstawicieli oraz, w miarę możliwości, ich zastępców.

                        5.

                        Uczestnik z ramienia krajowego organu regulacyjnego Kosowa ma prawo do wyrażenia opinii we wszystkich dyskusjach bez względu na to, czy odbywają się one na posiedzeniu Rady Organów Regulacyjnych BEREC czy w jakikolwiek inny sposób. Opinię tę należy odpowiednio odnotować w protokole, zgodnie z zasadami i metodami pracy Rady Organów Regulacyjnych.

                        6.

                        Nazwisko przedstawiciela krajowego organu regulacyjnego Kosowa oraz jego zastępcy zostaje wpisane do wykazu członków Rady Organów Regulacyjnych publikowanego zgodnie z art. 7 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 (1).

                        7.

                        Podczas uczestnictwa w pracach Rady Organów Regulacyjnych przedstawiciel krajowego organu regulacyjnego Kosowa oraz zastępca nie zwracają się o instrukcje do żadnego rządu ani instytucji, osoby lub organu ani też nie przyjmują od nich instrukcji.

                  2.   Udział w grupach roboczych

                        1.

                        Krajowy organ regulacyjny Kosowa może wyznaczyć ekspertów do udziału w grupach roboczych BEREC.

                        2.

                        Eksperci tacy mogą uczestniczyć we wszystkich działaniach grup roboczych zgodnie z zasadami i metodami pracy BEREC. Mogą oni wyrażać swoją opinię we wszystkich kontaktach, bez względu na to, czy odbywają się one na posiedzeniu grup roboczych czy w jakikolwiek inny sposób.

                  3.   Udział w Zarządzie Urzędu BEREC

                        1.

                        Krajowy organ regulacyjny Kosowa może uczestniczyć w pracach Zarządu Urzędu BEREC.

                        2.

                        Krajowy organ regulacyjny Kosowa wyznacza osobę mianowaną jako przedstawiciela w Radzie Organów Regulacyjnych do udziału w pracach Zarządu Urzędu BEREC lub osobę inną niż przedstawiciel w Radzie Organów Regulacyjnych spośród grona obejmującego szefa krajowego organu regulacyjnego, członków jego organu kolegialnego lub zastępców tych osób.

                        3.

                        Krajowy organ regulacyjny Kosowa mianuje również jako zastępcę osobę wyznaczoną jako zastępca przedstawiciela w Radzie Organów Regulacyjnych lub inną osobę spośród grona obejmującego szefa krajowego organu regulacyjnego, członków jego organu kolegialnego lub zastępców tych osób lub personel krajowego organu regulacyjnego, która to osoba zastępuje przedstawiciela w razie jego nieobecności.

                        4.

                        Uczestnik z ramienia krajowego organu regulacyjnego Kosowa ma prawo do wyrażenia opinii we wszystkich dyskusjach bez względu na to, czy odbywają się one na posiedzeniu Zarządu Urzędu BEREC czy w jakikolwiek inny sposób. Opinię tę należy odpowiednio odnotować w protokole, zgodnie z zasadami i metodami pracy Zarządu Urzędu BEREC.

                        5.

                        Nazwisko przedstawiciela krajowego organu regulacyjnego Kosowa oraz jego zastępcy zostaje wpisane do wykazu członków Zarządu Urzędu BEREC publikowanego zgodnie z art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2018/1971.

                        6.

                        Podczas uczestnictwa w pracach Zarządu Urzędu BEREC przedstawiciel krajowego organu regulacyjnego Kosowa oraz zastępca nie zwracają się o instrukcje do żadnego rządu ani instytucji, osoby lub organu ani też nie przyjmują od nich instrukcji.

                  4.   Deklaracje o braku konfliktu interesów

                        1.

                        Przedstawiciele krajowego organu regulacyjnego Kosowa w Radzie Organów Regulacyjnych oraz w Zarządzie Urzędu BEREC i ich zastępcy składają pisemną deklarację o swoich zobowiązaniach oraz o braku lub istnieniu bezpośrednich lub pośrednich interesów, które mogłyby zostać uznane za wpływające na ich niezależność.
                        Takie deklaracje składane są z chwilą podjęcia obowiązków i są publikowane. Muszą być dokładne i kompletne oraz muszą być aktualizowane w przypadku ryzyka zaistnienia jakichkolwiek bezpośrednich lub pośrednich interesów, które mogłyby zostać uznane za wpływające na niezależność osoby składającej deklarację.

                  5.   Personel

            Urząd BEREC może korzystać z personelu z Bośni i Hercegowiny, w tym oddelegowanych ekspertów krajowych i innych pracowników niezatrudnionych przez Urząd BEREC, na mocy decyzji wydanej przez Zarząd Urzędu BEREC.
            6.   Wkład finansowy krajowego organu regulacyjnego Kosowa do Urzędu BEREC

                        1.

                        Wkład finansowy do budżetu Urzędu BEREC, który krajowy organ regulacyjny Kosowa ma wnieść w celu udziału w pracach BEREC, odpowiada pełnym kosztom udziału tego organu zgodnie z pkt 1, 2 i 3 niniejszego załącznika. Kwoty zostaną określone zgodnie z pkt 6.2 poniżej.

                        2.

                        Wkład finansowy, który krajowy organ regulacyjny Kosowa ma wnieść zgodnie z pkt 6.1, obejmuje następujące koszty:

                                    —

                                    Koszty zwrotu kosztów podróży przedstawicieli krajowego organu regulacyjnego na posiedzenia BEREC, zgodnie z zasadami BEREC dotyczącymi zwrotu poniesionych kosztów.

                                    —

                                    Koszty administracyjne związane z ww. zwrotem kosztów podróży, wynoszące maksymalnie 3 % kwot wypłaconych tytułem zwrotu kosztów podróży.

                                    —

                                    Koszty administracyjne związane z ogólnym udziałem krajowego organu regulacyjnego w pracach BEREC.

                              Kwota wkładu finansowego jest określana przez BEREC, z uwzględnieniem między innymi przewidywanych wyjazdów służbowych na nadchodzący rok oraz faktycznych wyjazdów i zwrotów ich kosztów za miniony rok (minione lata).

                        3.

                        Wkład krajowego organu regulacyjnego będzie realizowany zgodnie z przepisami finansowymi Urzędu BEREC przyjętymi na podstawie art. 29 rozporządzenia (UE) 2018/1971.

                        4.

                        Koszty podróży i koszty utrzymania ponoszone przez przedstawicieli i ekspertów krajowego organu regulacyjnego Kosowa w celu udziału w pracach BEREC i Urzędu BEREC, w tym koszty związane z posiedzeniami, są zwracane przez Urząd BEREC zgodnie z zasadami określonymi w decyzji Komitetu Zarządzającego Urzędu BEREC w sprawie zwrotu kosztów podróży, utrzymania i innych wydatków poniesionych w trakcie podróży przez osoby niezatrudnione przez Urząd BEREC (2).

                        5.

                        Po wejściu w życie niniejszej decyzji i na początku każdego następnego roku Urząd BEREC przesyła krajowemu organowi regulacyjnemu wezwanie do wniesienia środków odpowiadających jego wkładowi na rzecz Agencji na mocy niniejszej decyzji.

                        6.

                        Wkład ten wyrażony jest w EUR i wpłacany jest na prowadzony w EUR rachunek bankowy Urzędu BEREC.

                        7.

                        Krajowy organ regulacyjny Kosowa wpłaca swój wkład na podstawie wezwania do zapłaty w terminie 30 dni od daty wystosowania przez Urząd BEREC wezwania do zapłaty.

                        8.

                        Jakiekolwiek opóźnienie we wniesieniu wkładu powoduje obowiązek zapłacenia przez krajowy organ regulacyjny odsetek od zaległej kwoty naliczanych od dnia, w którym przypada termin płatności. Stopa odsetek odpowiada stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny, w terminie wymagalności, w odniesieniu do jego operacji w EUR, powiększonej o 1,5 punktu procentowego.

                  7.   Szczegółowe ustalenia robocze

                        1.

                        Rada Organów Regulacyjnych oraz Zarząd Urzędu BEREC przyjmują szczegółowe porozumienie robocze dotyczące udziału krajowego organu regulacyjnego Kosowa, w razie potrzeby, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1971 i niniejszym regulaminem.

                        2.

                        Krajowy organ regulacyjny Kosowa może uczestniczyć w pracach BEREC, w tym Rady Organów Regulacyjnych i grup roboczych, oraz Zarządu Urzędu BEREC od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji, niezależnie od finalizacji szczegółowego porozumienia roboczego, o którym mowa w pkt 7.1 powyżej.

               (*1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

               (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Agencję Wsparcia BEREC (Urząd BEREC), zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/2120 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1211/2009 (Dz.U. L 321 z 17.12.2018, s. 1).

               (2)  Decyzja Komitetu Zarządzającego Urzędu BEREC w sprawie zwrotu kosztów podróży, utrzymania i innych wydatków poniesionych w trakcie podróży przez osoby niezatrudnione przez Urząd BEREC i uchylająca wcześniejszą decyzję Komitetu Zarządzającego nr MC/2013/05 z dnia 6 czerwca 2013 r. (MC/2015/13).


Decyzja Komisji z dnia 26/04/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9272 - 3i Group pic / TIIC 2 (SCA) SICAR / Meridiam Infrastructure Finance S.a.r.l. / DirectRoute (Limerick) Holdings Limited) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 26/04/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9310 - IFM Investors Pty Ltd / Polski Fundusz Rozwoju S.A. / PSA Baltics / DCT Gdansk SA) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 25/04/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9288 - CA Consumer Finance S.A. / Banco BPM S.p.A.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)