title: 2011/240/UE: Decyzja Komisji z dnia 14 kwietnia 2011 r. przedłużająca okres przejściowy dotyczący nabywania gruntów rolnych na Litwie  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               15.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 101/122

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 14 kwietnia 2011 r.
   przedłużająca okres przejściowy dotyczący nabywania gruntów rolnych na Litwie
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2011/240/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji,
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności rozdział 4 załącznika IX,
   uwzględniając wniosek złożony przez Litwę,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W Akcie przystąpienia z 2003 r. przewidziano, że Litwa może utrzymać w mocy – na warunkach określonych w przedmiotowym akcie – przez okres siedmiu lat od daty przystąpienia do UE, który wygasa z dniem 30 kwietnia 2011 r., zakazy w zakresie nabywania gruntów rolnych przez osoby fizyczne i prawne z innych państw członkowskich UE niemające siedziby, niezarejestrowane ani nieposiadające oddziałów czy agencji na Litwie. Jest to tymczasowy wyjątek od zasady swobodnego przepływu kapitału gwarantowanej art. 63–66 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przedmiotowy okres przejściowy może zostać przedłużony tylko raz, najwyżej o trzy lata.

               (2)

               Dnia 4 lutego 2011 r. Litwa złożyła wniosek o przedłużenie okresu przejściowego dotyczącego nabywania gruntów rolnych o trzy lata.

               (3)

               Główną przesłanką dla okresu przejściowego była potrzeba chronienia warunków społeczno-ekonomicznych prowadzenia działalności rolniczej po wprowadzeniu jednolitego rynku i przejściu na zasady wspólnej polityki rolnej na Litwie. Jego celem było w szczególności zażegnanie obaw dotyczących możliwego wpływu na sektor rolny liberalizacji praw do nabywania gruntów rolnych, które wynikały ze znacznej początkowo rozbieżności w cenach gruntów i w dochodach w porównaniu z Austrią, Belgią, Danią, Finlandią, Francją, Grecją, Hiszpanią, Irlandią, Luksemburgiem, Niderlandami, Niemcami, Portugalią, Szwecją, Włochami i Zjednoczonym Królestwem (zwanymi dalej „UE-15”). Okres przejściowy miał również na celu ułatwienie restytucji i prywatyzacji gruntów rolnych. W sprawozdaniu z dnia 16 lipca 2008 r. w sprawie „Przeglądu środków przejściowych dotyczących nabywania nieruchomości rolnych przewidzianych w traktacie o przystąpieniu z 2003 r.” (zwanym dalej „przeglądem śródokresowym z 2008 r.”) Komisja podkreśliła wagę realizacji wspomnianej reformy rolnej do końca przewidzianego okresu przejściowego (1).

               (4)

               Na Litwie trwają wciąż reformy rolne. Wedle danych dostarczanych przez władze litewskie należy wyjaśnić status własności dla ogółem 429 000 ha ziemi pozostających własnością państwa. Prywatyzacją objęto dotychczas tylko 77 200 ha gruntów rolnych, a status własności pozostałych 351 000 ha, stanowiących 11,42 % całości gruntów rolnych na terytorium Litwy, wymaga wyjaśnienia.

               (5)

               Zdaniem władz litewskich brak jasnej sytuacji co do praw własności w połączeniu z niekorzystną strukturą gospodarstw w oczywisty sposób stoją na przeszkodzie w transakcjach i konsolidacji gruntów rolnych. Rozdrobnienie gruntów przyczynia się natomiast do obniżenia konkurencyjności i tym bardziej utrudnia gospodarstwom działalność o charakterze rynkowym. W tej sytuacji dane odnoszące się do roku 2009, udostępnione przez władze litewskie, wskazują, że w ciągu owego roku aż 52,5 % wszystkich gospodarstw nie przekraczało 5 ha.

               (6)

               Wspomnianą niższą konkurencyjność sektora rolnictwa na Litwie w stosunku do sektora rolnego w krajach UE-15 pogłębiają jeszcze trudności w dostępie do kapitału i wysokie stopy oprocentowania komercyjnych kredytów dla celów nabycia gruntów rolnych (przekraczające 10 % w roku 2009).

               (7)

               Co więcej, niedawny kryzys finansowy i gospodarczy o skali światowej również wywarł niekorzystny wpływ na gospodarkę Litwy, a w szczególności na ceny produktów rolnych. Zgodnie z danymi litewskiego urzędu statystycznego podlegającego rządowi litewskiemu, łączny wskaźnik cen na rynkach płodów rolnych w roku 2009, w stosunku do 2008 r., wyniósł 77,8. Spadki cen dały się zauważyć przede wszystkim w sektorze uprawy roślin, gdzie całkowity wskaźnik cen produktów roślinnych w 2009 r. (w porównaniu do roku 2008) wynosił 69,1.

               (8)

               W obliczu wyżej opisanych faktów, zrozumiałym staje się wciąż poważny, choć stale zmniejszający się odstęp dzielący przychody rolników litewskich i tych pracujących na roli w UE-15. Według Eurostatu w 2009 r. poziom dochodów rolników na Litwie spadł o 13,6 %, podczas gdy przeciętny dochód w skali UE-27 spadł o 10,7 %.

               (9)

               Podobnie jak poziom przychodów rolników różnice w cenach gruntów rolnych między Litwą a pozostałymi państwami członkowskimi UE nie ulegają dostatecznemu zmniejszeniu. Wedle danych Eurostatu ceny gruntów rolnych na Litwie pozostają niskie w stosunku do pozostałych państw członkowskich. Co prawda całkowitej konwergencji cen gruntów rolnych ani nie przewidywano, ani nie uznawano za konieczny warunek wstępny zakończenia okresu przejściowego. Niemniej widoczne różnice w cenach gruntów rolnych na Litwie i w krajach UE-15 mogą stać na przeszkodzie w płynnej ewolucji w kierunku konwergencji cen.

               (10)

               W tej sytuacji można przewidzieć – zgodnie ze stanowiskiem władz litewskich – że zniesienie istniejących ograniczeń z dniem 1 maja 2011 r. miałoby znaczący wpływ na ceny gruntów na Litwie. Dlatego też istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia poważnych zakłóceń na litewskim rynku gruntów rolnych wraz z wygaśnięciem okresu przejściowego.

               (11)

               Należy zatem zapewnić przedłużenie okresu przejściowego, o którym mowa w rozdziale 4 załącznika IX do Aktu przystąpienia, o trzy lata.

               (12)

               Aby w pełni przygotować rynek do procesu liberalizacji, w dalszym ciągu jest rzeczą niezwykłej wagi – nawet w obliczu niekorzystnych okoliczności gospodarczych – aby wspierać poprawę takich czynników jak mechanizmy kredytowe i ubezpieczeniowe dla rolników oraz ukończenie strukturalnych reform rolnych w okresie przejściowym, co podkreślono już wcześniej w przeglądzie śródokresowym z 2008 r.

               (13)

               Zważywszy, że otwarty i jednolity rynek był zawsze istotny dla dobrobytu całej Europy, zwiększony napływ kapitału zagranicznego na litewski rynek gruntów rolnych niesie ze sobą także potencjalne korzyści dla tego rynku. Jak podkreślono w przeglądzie śródokresowym z 2008 r., inwestycje zagraniczne w sektorze rolnym mogą również wnieść długoterminowy wkład w zapewnienie kapitału i wiedzy fachowej oraz w funkcjonowanie rynków gruntów i wydajność produkcji rolnej. Stopniowe rozluźnianie ograniczeń dotyczących praw własności dla zagranicznych podmiotów jeszcze w trakcie obowiązywania okresu przejściowego pomogłoby przygotować rynek na pełną liberalizację.

               (14)

               W trosce o pewność prawną i w celu zapobieżenia zaistnieniu próżni prawnej w litewskim systemie prawa własności gruntów rolnych wraz z wygaśnięciem bieżącego okresu przejściowego niniejsza decyzja powinna wejść w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Okres przejściowy dotyczący nabywania gruntów rolnych na Litwie, o którym mowa w rozdziale 4 załącznika IX do Aktu przystąpienia z 2003 r., zostaje przedłużony do dnia 30 kwietnia 2014 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 kwietnia 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  COM(2008) 461 wersja ostateczna z 16 lipca 2008 r.


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 września 1998 r. ustanawiająca Stały Komitet ds. Oceny i Wprowadzania w Życie Dorobku Schengen (SCH/Com-ex (98)26 def.)

text:
Ważna informacja prawna

|

41998D0026

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0138 - 0143

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 16 września 1998 r.ustanawiająca Stały Komitet ds. Oceny i Wprowadzania w Życie Dorobku Schengen(SCH/Com-ex (98)26 def.)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 7 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając Wspólną Deklarację dotyczącą art. 139, zawartą w Akcie Końcowym załączonym do Konwencji,a także mając na uwadze, co następuje:u podstaw inicjatywy utworzenia Stałego Komitetu leży dążenie do komplementarności wobec instrumentów istniejących w ramach Unii Europejskiej;w trosce o potrzebę stosowania zasady suwerenności narodowej;Komitet może zostać dostosowany w odpowiednim czasie w celu uwzględnienia funkcjonalnych ram Unii Europejskiej,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Utworzony zostanie Stały Komitet ds. Oceny i Wprowadzania w Życie Dorobku Schengen (zwany dalej "Stałym Komitetem"), który pod nadzorem Komitetu Wykonawczego będzie miał za zadanie po pierwsze sprawdzenie, czy spełnione są wszystkie warunki wstępne dla stosowania Konwencji w państwie ubiegającym się o stosowanie, po drugiej zaś dbałość o prawidłowe stosowanie dorobku Schengen przez państwa, które już stosują Konwencję, szczególnie poprzez identyfikowanie problemów i formułowanie propozycji rozwiązań.Stały Komitet ponosi wyłączną odpowiedzialność za sporządzanie sprawozdań, w celu oceniania przygotowania państw będących kandydatami do wprowadzenia w życie Konwencji Schengen, i sprawdzenie spełnienia wszystkich wstępnych warunków w odniesieniu do praktycznego stosowania Konwencji oraz zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych.Drugie zadanie Stałego Komitetu polega na stworzeniu podstaw dla Komitetu Wykonawczego w celu czuwania nad prawidłowością stosowania Konwencji Schengen przez państwa, w których weszła ona już w życie, w szczególności poprzez zapewnienie ciągłości w stosunku do zaleceń komitetów wizytujących granice zewnętrzne oraz zapewnieniu, że zostaną podjęte stosowne działania w odniesieniu do niedociągnięć wymienionych w rocznym sprawozdaniu na temat sytuacji na granicach zewnętrznych, poprzez skupienie większej uwagi na wspólnych wysiłkach na rzecz poprawy jakości kontroli na granicach zewnętrznych i poprzez optymalizację stosowania Konwencji w zakresie współpracy policyjnej, sądowniczej i SIS. Stały Komitet będzie poszukiwać rozwiązań określonych problemów i przedkładać propozycje służące zadowalającemu i optymalnemu wprowadzaniu w życie Konwencji. Odpowiedzialność za kontrolę prawidłowego stosowania Konwencji należy nadal do wyłącznej kompetencji Państw Schengen. Stały Komitet powinien zatem ograniczyć się do wykonywania kontroli zgodnie z określonym poniżej mandatem.Oba zadania uzasadniają przyznanie Stałemu Komitetowi dwóch różnych mandatów:1) przygotowywanie sprawozdań, które będą stanowić podstawę stwierdzenia, że spełnione są wszystkie warunki wstępne dla stosowania Konwencji Schengen w państwie kandydującym. W tym przypadku Komitet będzie traktowany jako "Komitet ds. Oceny", któremu zostanie powierzona ocena stanu przygotowań tych państw;2) stwarzanie podstaw dla Komitetu Wykonawczego do czuwania nad prawidłowym stosowaniem Konwencji w państwach, które już ją stosują, w celu optymalizacji jej stosowania i współpracy między partnerami Schengen. Działania obejmują przede wszystkim poszukiwanie rozwiązań problemów stwierdzonych po dniu wprowadzenia w życie Konwencji oraz przedkładanie propozycji optymalizacji kontroli w rozumieniu Konwencji, odpowiednio do realizowanych celów. W tym przypadku Komitet traktowany jest jako "Komitet Wprowadzający w Życie".I. KOMITET OCENIAJĄCY DLA PAŃSTW KANDYDUJĄCYCH DO SPRAW WPROWADZENIA W ŻYCIE KONWENCJI1. ZADANIA KOMITETU OCENIAJĄCEGOGdy państwo jest kandydatem do wprowadzenia Konwencji w życie, Stały Komitet zawsze w ramach mandatu do dokonywania oceny opracowuje sprawozdanie ustanawiające listę kryteriów, które mają zostać spełnione przez kandydatów. Należy przy tym dokładnie określić poziom, jaki ma być osiągnięty we wszystkich obszarach objętych Konwencją. Po przyjęciu tych kryteriów przez Komitet Wykonawczy Stały Komitet bada w innym sprawozdaniu, czy państwo, które jest kandydatem do wprowadzenia w życie Konwencji, spełnia kryteria oraz wymagane normy.Dla każdego z obszarów właściwości Komitet może polecić grupie kompetentnych biegłych sporządzenie sprawozdania z ich szczególnego obszaru działania. W sprawozdaniach tych omówione są zarówno aspekty jakościowe, ilościowe, operacyjne, administracyjne, jak i organizacyjne, oraz powinny one wskazywać na braki i słabe strony, a jednocześnie przedstawiać propozycje rozwiązań.2. OBSZARY KOMPETENCJIKomitet sporządza szczegółowe i wyczerpujące sprawozdanie i dokonuje oceny przygotowania państw kandydujących do wprowadzenia w życie Konwencji Schengen we wszystkich zakresach określonych w decyzji SCH/Com-ex (93)10 z dnia 14 grudnia 1993 r., czuwa nad spełnieniem wszystkich warunków koniecznych do wprowadzania w życie dorobku Schengen. Ocena dotyczy w szczególności następujących obszarów:- kontroli dokonywanych na granicach zewnętrznych, w szczególności stosowania Wspólnego Podręcznika,- kontroli zewnętrznych granic lądowych i morskich,- wiz, w szczególności stosowania Wspólnych Instrukcji Konsularnych,- zasad regulujących ruch cudzoziemców, wraz ze środkami podejmowanymi w odniesieniu do zwalczania nielegalnej imigracji i nielegalnego pobytu,- zezwoleń na stały pobyt i zgłoszeń w celu odmowy wjazdu,- współpracy policyjnej,- pomocy wzajemnej w sprawach karnych, łącznie z ekstradycją,- narkotyków,- SIS, w szczególności stosowania Podręcznika SIRENE,- ochrony danych osobowych,- polityki wydalania i readmisji,- ustaleń dotyczących ruchu w portach lotniczych.Stały Komitet koncentruje się, z jednej strony, w szczególności na zadaniach odnoszących się do granic zewnętrznych, współpracy policyjnej, SIS oraz wiz, z drugiej strony opracowuje listę zadań do wykonania przez ekspertów w odniesieniu do dalszych obszarów.a) Kontrola granic zewnętrznych i migracji, wraz ze współpracą dwustronną i wielostronną z państwami trzecimi oraz kwestia readmisjiUwzględniając lokalne uwarunkowania geograficzne i w zależności od rodzaju granic zewnętrznych wizytowanego państwa, eksperci:- wizytują wszystkie morskie granice zewnętrzne, by na miejscu badać skuteczność działań na morzu i na lądzie — szczególnie w nocy, a w głównych portach obserwować, jak przeprowadzane są kontrole przy odprawie ruchu osobowego i towarowego,- obserwują działania kontrolne na granicach lądowych w celu sprawdzenia ich skuteczności w dzień i w nocy; muszą oni m.in. poprzez rozmowy z organami kontroli zdobywać informacje dotyczące zwalczania nielegalnej imigracji,- wizytują wszystkie lotniska, by tam badać stosowanie przepisów Schengen;- wizytują dodatkowo centralne organy właściwe do kontroli granic zewnętrznych i imigracji, badają strukturę administracyjną i koordynację między poziomem krajowym a lokalnym,- przy wizytacjach służb granicznych i organu centralnego badają praktykę wydawania wiz na granicy,- przy wizytacjach służb granicznych i organu centralnego badają zdolność do stosowania SIS,- oceniają szczegółowe warunki przeprowadzenia kontroli granic zewnętrznych w dopuszczonych przejściach granicznych i odcinkach między nimi,- oceniają środki techniczne dostępne na granicach zewnętrznych, m.in. w sferze postępowania z dokumentami sfałszowanymi i podrobionymi,- oceniają nadzór granic lądowych i morskich,- sprawdzają, czy liczba funkcjonariuszy odpowiada specyfice wizytowanej granicy, czy odpowiedni jest poziom wyszkolenia tych funkcjonariuszy, m.in. w zakresie wykrywania dokumentów sfałszowanych i podrobionych,- sprawdzają ogółem prowadzone na wizytowanej granicy zewnętrznej działania z zakresu zwalczania nielegalnej imigracji i przestępczości,- sprawdzają działania podjęte wobec osób, którym odmówiono wjazdu na granicy, lub osób bez prawa pobytu,- sprawdzają środki stosowane dla zwalczania kanałów nielegalnego przemytu osób,- badają współpracę z państwami sąsiadującymi.Celem wizytacji jest zbadanie na miejscu skuteczności działań dozoru i upewnienie się o ich zgodności ze standardami norm kontroli Schengen ustanowionych w Konwencji Schengen, Wspólnym Podręczniku i odnośnych decyzjach Komitetu Wykonawczego.b) Współpraca na granicach wspólnych z państwami, które już stosują Konwencję, głównie w odniesieniu do współpracy policyjnej i sądowej, w szczególności zawieranie umów dwustronnych i oddelegowywanie oficerów łącznikowychW tym kontekście Stały Komitet ma za zadanie sprawdzenie:- skuteczności bieżącej współpracy we wprowadzaniu w życie Konwencji i umów dwustronnych w regionach przygranicznych,- zdolności i gotowości do przeprowadzania i rozwijania wspólnych operacji transgranicznych zgodnie z Konwencją i umowami dwustronnymi,- możliwości i gotowości do prowadzenia i rozwijania współpracy z oficerami łącznikowymi,- skuteczności współpracy z państwami graniczącymi z państwami Schengen w zwalczaniu przestępczości, w szczególności zwalczania nielegalnych kanałów przemytu osób,- dostępu funkcjonariuszy policji do baz danych i ich ogólne wyszkolenie,- efektywności struktur współpracy transgranicznej,- bezpośredniej współpracy i stosunków między władzami państwa kandydującego a państwami Schengen,- środków bezpieczeństwa i personelu w regionie przygranicznym.c) SIS, biura SIRENE, ochrona urządzeń i danych osobowychW związku z powyższym zleca się Komitetowi zbadanie następujących aspektów:Aspekty techniczne- aspekty jakościowe, ilościowe, operacyjne, organizacyjne i techniczne przyszłych N. SIS,- środki techniczne i procedury, które zostały wybrane do przekazu informacji z krajowych systemów informacyjnych do N. SIS (wprowadzanie danych z systemów krajowych do SIS),- wybrane środki techniczne udostępnienia danych SIS użytkownikom naziemnym i synchronizacja danych N. SIS z bazą C. SIS,- techniczna dostępność N. SIS.Aspekty dotyczące danych i użytkowania- ilość danych, którą państwo gotowe jest wprowadzić do SIS,- jakość danych do wprowadzenia (wypełnianie rubryk),- geograficzne położenie terminali, ich ilość i możliwość użytkowania (dostępność do danych SIS dla użytkowników końcowych),- wyszkolenie pracowników upoważnionych do wykorzystywania danych zawartych w SIS,- wewnętrzne procedury i instrukcje, stosowane do dokonywania zgłoszeń i w przypadku trafienia,- wykorzystanie różnych możliwości wpisów,- zdolność operacyjna biur SIRENE (koordynacja między organami, terminy udzielania odpowiedzi itd.).Ochrona urządzeń i danych- aspekty organizacyjne i techniczne ochrony urządzeń i danych osobowych,- środki w celu zapobiegnięcia dostępu do systemów i danych,- działania na rzecz zagwarantowania różnego trybu przetwarzania danych w zależności od obowiązków użytkownika,- zasady regulujące usuwanie wpisów po upływie ich terminu.d) Wydawanie wiz- ogólne zasady regulujące wydawanie wiz w porównaniu z ustanowionymi we Wspólnych Instrukcjach Konsularnych,- przepisy dotyczące konsultacji przed wydaniem wizy,- przepisy dotyczące konsultowania SIS przed wydaniem wizy,- przepisy dotyczące naklejek wizowych Schengen i warunków ich przechowywania.Stały Komitet dba o koordynację tych sprawozdań i przedłożenie sprawozdania ogólnego Komitetowi Wykonawczemu.II. KOMITET WPROWADZAJĄCY W ŻYCIE DLA PAŃSTW, KTÓRE STOSUJĄ KONWENCJĘ1. ZADANIAStały Komitet wskazuje zakres odnotowanych na granicach zewnętrznych problemów i rozpoznaje sytuacje, które nie odpowiadają ustalonemu standardowi, zgodnie ze znaczeniem i celami Konwencji. Stały Komitet informuje o stwierdzonych problemach wizytowane państwo oraz Komitet Wykonawczy, łącznie z przedłożeniem propozycji rozwiązań służących do zadawalającego i najskuteczniejszego stosowania Konwencji. W odniesieniu do problemów stwierdzonych po wprowadzeniu w życie Konwencji zadaniem Komitetu jest przedkładanie propozycji technicznych w celu poprawy kontroli, bezpieczeństwa i współpracy sądowej, włącznie z ekstradycją.Komitet bada również, czy zalecenia i uwagi komitetów wizytujących granice zewnętrzne zostały wykonane oraz czy umożliwiły przezwyciężenie jakichkolwiek stwierdzonych braków w zakresie bezpieczeństwa. Jednocześnie zadaniem Komitetu jest zagwarantowanie ciągłościw odniesieniu do problemów, które zostały podkreślone w sprawozdaniu rocznym z sytuacji na granicach zewnętrznych państw stosujących Konwencję.Ostatecznie, Komitet wypełnia również swe zadanie elastycznie i obiektywnie, we współpracy z właściwymi organami i przestrzegając norm prawnych i etycznych, mające zastosowanie na szczeblu krajowym, we wspólnym celu zwiększenia poziomu bezpieczeństwa i lepszego uwzględniania interesów pozostałych państw stosujących Konwencję.2. OBSZARY KOMPETENCJIW odniesieniu do państw stosujących Konwencję Komitetowi przyznaje się szerszy w porównaniu z grupami wizytującymi mandat, który jednak skupiony jest na zagadnieniach praktycznych. Następujące obszary, powiększające całość dorobku Schengen, mogą podlegać ocenie i dlatego muszą być rozważone:- kontrola i dozór granic zewnętrznych,- współpraca policyjna w obszarach przygranicznych państw, które stosują Konwencję,- System Informacyjny Schengen,- warunki wydania wizy Schengen (w szczególności uregulowania dotyczące wcześniejszych konsultacji państw partnerów w odniesieniu do narodowości "wrażliwych"),- środki mające na celu zakończenie pobytu cudzoziemców uznanych za nielegalnie przebywających na terytorium,- pomoc wzajemna w sprawach karnych, włącznie z ekstradycją.Należy nadać priorytet następującym aspektom:a) Kontrola i dozór granic zewnętrznych- przepisy przeprowadzania kontroli w dopuszczonych przejściach granicznych na granicach zewnętrznych i strefach przygranicznych,- środki techniczne dostępne na granicach zewnętrznych, w szczególności do wykrywania podrobionych dokumentów,- określenie, czy liczba personelu odpowiada specyfice wizytowanej granicy,- dozór i kontrola na granicach zewnętrznych, w tym patrole oraz lokalne systemy i techniki dozoru stacjonarnego,- szkolenie funkcjonariuszy, między innymi w wykrywaniu podrobionych dokumentów,- środki podejmowane na wizytowanych granicach zewnętrznych z zakresu zwalczania nielegalnej imigracji i przestępczości w ogóle,- środki podejmowane wobec osób, którym odmówiono wjazdu przez granicę lub osób, które przebywają nielegalnie na terytorium Schengen,- środki stosowane dla zwalczania nielegalnych kanałów przemytu osób,- istniejące formy współpracy z państwami sąsiadującymi,- struktura administracyjna służb odpowiedzialnych za zwalczanie nielegalnej imigracji oraz koordynację między tymi służbami na szczeblu krajowym i lokalnym,- stosowanie SIS na przejściach granicznych.b) Współpraca policyjna w regionach przygranicznych państw stosujących Konwencję- istnienie umów dwustronnych,- wykonywanie prawa do pościgu i do obserwacji,- struktury współpracy transgranicznej,- bezpośrednia współpraca między służbami,- personel i środki zgrupowane w obszarze przygranicznym w celach bezpieczeństwa,- współpraca z udziałem oficerów łącznikowych.c) System Informacyjny Schengen- wprowadzanie danych z systemów krajowych do SIS,- techniczna dostępność N. SIS i biur SIRENE,- dostęp do danych SIS dla użytkowników końcowych,- warunki usuwania wygasłych wpisów,- wykorzystanie różnych możliwości w odniesieniu do wpisów,- zdolność operacyjna biur SIRENE; czas udzielania odpowiedzi itd.d) Warunki wydania wiz Schengen- przepisy dotyczące uzgodnień przed wydaniem wiz zgodnie z załącznikiem 5B do Wspólnych Instrukcji Konsularnych,- przepisy dotyczące konsultowania SIS przed wydaniem wiz Schengen,- wydanie wiz z terytorialnie ograniczoną ważnością: liczba, grupy docelowa, podstawy,- przepisy dotyczące naklejek wizowych Schengen i warunków ich przechowywania.III. ZASADY REGULUJĄCE STAŁY KOMITETSkład Stałego KomitetuKomitet jest organem stałym. W jego skład wchodzi po jednym wysokim rangą przedstawicielu każdego Państwa Sygnatariusza Konwencji lub Umowy o Współpracy (przedstawiciel ten może mieć osoby towarzyszące). Stały Komitet jest wspierany przez Sekretariat w kwestiach związanych z posiedzeniami i różnymi zadaniami.Stały Komitet wizytuje wszystkie państwa w ustalonej kolejności i odstępach przewidzianych przez Komitet Wykonawczy.Dla wykonywania swoich zadań stali członkowie mogą zwrócić się do Państw Schengen o przydzielenie im do wykonywania zadań o ograniczonym czasie trwania biegłych dla każdego z obszarów kompetencji, w szczególności dla dokonywania zadań w państwach zgodnie z warunkami ustalonymi przez stałych członków. Niektóre zadania angażujące biegłych mogą być przeprowadzane wspólnie lub być ukierunkowane na pojedyncze obszary. Każde z Państw ma prawo do wyznaczenia biegłego do wykonywania zadań w ramach Stałego Komitetu. Stały Komitet będzie jednakże ograniczał liczebność członków delegacji do poziomu zgodnego z ograniczeniami technicznymi tych zadań.W przypadku odbywających się w tym samym czasie wizytacji angażujących grupy biegłych specjalizujących się w każdym z poszczególnych obszarów przed końcem wizytacji organizuje się posiedzenie koordynacyjne dla wszystkich biegłych.Biegli muszą posiadać odpowiednie kwalifikacje, generalnie zalecane jest wyznaczanie każdorazowo tych samych biegłych.Komisja Europejska bierze udział w pracach Stałego Komitetu i grup roboczych służących Stałemu Komitetowi, Grupie Centralnej i Komitetowi Wykonawczemu, w charakterze obserwatora.Wspólny organ nadzorczyPrace Stałego Komitetu będą wykonywane bez uszczerbku dla kompetencji wspólnego organu nadzorczego. Stały Komitet uprawniony jest do zasięgania opinii organu w zakresie należącym do obszaru jego kompetencji.Miejsca wizytacjiMiejsca wizytacji i informacje, które mają zostać zebrane, ustalane są odrębnie dla każdego przypadku przez Stały Komitet w powiązaniu z odnośnymi grupami roboczymi.Ustalenia dotyczące językaSzczegóły ustaleń dotyczących języka, którym należy posługiwać się w trakcie wizytacji, ustala się dla każdej wizyty z osobna.Ułatwienie prac KomitetuWładze wizytowanego państwa zadbają o to, by jego organy zapewniły konieczną współpracę i wsparcie, aby Komitet mógł prawidłowo wypełnić swoje zadanie. Wizytowane państwo przedkłada Komitetowi do dyspozycji istotne informacje dotyczące wizytowanych miejsc, jak również wszystkie użyteczne informacje statystyczne, faktyczne, analizy lub inne informacje — na co najmniej miesiąc przed rozpoczęciem wizytacji (w jednym z języków urzędowych Schengen).Zwrot kosztów podróży i pobytu poniesionych podczas wizytacjiKoszty podróży i pobytu obciążają członków Komitetu lub jej biegłych. Państwo przyjmujące ponosi koszty wsparcia logistycznego na miejscu.Opracowanie sprawozdaniaSprawozdanie przygotowywane jest zgodnie z jednolitym wzorem sprawozdań opracowanym przez Stały Komitet w porozumieniu z odpowiednimi grupami roboczymi. Wzór może być dostosowywany odpowiednio do potrzeb i okoliczności.Projekt wstępny sprawozdania z wizytacji sporządzony jest przez Urząd Przewodniczącego i przedkładany grupie ekspertów, która stara się osiągnąć konsensus w odniesieniu do sformułowania sprawozdania. Przedstawiciele wizytowanego państwa mają w tej grupie status obserwatorów. Bezpośrednio po przygotowaniu sprawozdania przez biegłych zostaje ono przekazane wizytowanemu państwu, które może przygotować swoją opinię. Sprawozdanie i opinia zostają przedłożone Stałemu Komitetowi. Ten ostatni stara się wypracować konsensus między tymi dwoma dokumentami. W odniesieniu do spornych punktów w sprawozdaniu Stały Komitet przedstawia stanowisko obu Stron.Sprawozdania muszą wyraźnie wskazywać obszary, w których osiągnięto zamierzone cele, oraz obszary, w których to nie wystąpiło, w powiązaniu z konkretnymi propozycjami środków, które należy podjąć celem likwidacji problemów lub optymalizacji. Odpowiedzialność za podjęcie ostatecznej decyzji w każdym przypadku należy do Komitetu Wykonawczego.PoufnośćPiastując swe urzędy, członkowie Komitetu oraz biegli muszą zachować poufność uzyskanych informacji. Sprawozdania sporządzone na mocy niniejszej decyzji są uznawane za poufne.Königswinter, dnia 16 września 1998 r.M. KantherPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2014/911/UE: Decyzja Rady z dnia 4 grudnia 2014 r. w sprawie uruchomienia na Łotwie zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych

text:
               17.12.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 360/28

         DECYZJA RADY
   z dnia 4 grudnia 2014 r.
   w sprawie uruchomienia na Łotwie zautomatyzowanej wymiany danych w odniesieniu do danych daktyloskopijnych

      (2014/911/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (1), w szczególności jej art. 25,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW (2), w szczególności jej art. 20 i rozdział 4 załącznika do niej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z Protokołem w sprawie postanowień przejściowych załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, skutki prawne aktów instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony zostają utrzymane do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych aktów w zastosowaniu Traktatów.

               (2)

               W związku z tym zastosowanie ma art. 25 decyzji 2008/615/WSiSW i Rada musi jednomyślnie zdecydować, czy państwa członkowskie wdrożyły przepisy rozdziału 6 tej decyzji.

               (3)

               Art. 20 decyzji 2008/616/WSiSW stanowi, że decyzje, o których mowa w art. 25 ust. 2 decyzji 2008/615/WSiSW, mają być podejmowane na podstawie sprawozdania z oceny opartego na kwestionariuszu. W odniesieniu do zautomatyzowanej wymiany danych zgodnie z rozdziałem 2 decyzji 2008/615/WSiSW sprawozdanie z oceny ma być oparte na wizycie ewaluacyjnej i operacji pilotażowej.

               (4)

               Zgodnie z rozdziałem 4 pkt 1.1 załącznika do decyzji 2008/616/WSiSW kwestionariusz opracowany przez odpowiednią grupę roboczą Rady dotyczy każdej ze zautomatyzowanych metod wymiany danych i musi być wypełniony przez państwo członkowskie w momencie uznania przez to państwo, że spełnia ono wymogi dotyczące wymiany danych w odpowiedniej kategorii danych.

               (5)

               Łotwa wypełniła kwestionariusz dotyczący ochrony danych i kwestionariusz dotyczący wymiany danych daktyloskopijnych.

               (6)

               Łotwa przeprowadziła z powodzeniem operację pilotażową z Austrią.

               (7)

               Na Łotwie przeprowadzono wizytę ewaluacyjną, a austriacki zespół oceniający sporządził sprawozdanie z tej wizyty, które przekazano odpowiedniej grupie roboczej Rady.

               (8)

               Radzie przedstawiono ogólne sprawozdanie z oceny podsumowujące wyniki kwestionariusza, wizytę ewaluacyjną i operację pilotażową dotyczące wymiany danych daktyloskopijnych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Do celów zautomatyzowanego przeszukiwania danych daktyloskopijnych Łotwa w pełni wdrożyła przepisy ogólne o ochronie danych zawarte w rozdziale 6 decyzji 2008/615/WSiSW i jest uprawniona do otrzymywania oraz przekazywania danych osobowych na mocy art. 9 tej decyzji od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 4 grudnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         A. ORLANDO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12.


title: 2006/955/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. zmieniająca regulamin Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w odniesieniu do systemu językowego

text:
                  29.12.2006

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 386/44

         DECYZJA RADY
         z dnia 18 grudnia 2006 r.
         zmieniająca regulamin Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w odniesieniu do systemu językowego
         (2006/955/WE, Euratom)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając art. 64 Protokołu w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości,
         zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 245 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz w art. 160 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
         uwzględniając wniosek Trybunału Sprawiedliwości,
         uwzględniając opinię Komisji z dnia 12 grudnia 2006 r.,
         uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2006 r.,
         a także mając na uwadze, że wraz z przystąpieniem Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej język bułgarski i język rumuński staną się jej językami urzędowymi i że w związku tym należy uwzględnić te języki wśród języków postępowania wymienionych w regulaminie,
         STANOWI, CO NASTĘPUJE:

            Artykuł 1
            W regulaminie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 19 czerwca 1991 r. (Dz.U. L 176 z 4.7.1991, str. 7. Sprostowanie w Dz.U. L 383 z 29.12.1992, str. 117), zmienionym w dniu 21 lutego 1995 r. (Dz.U. L 44 z 28.2.1995, str. 61), w dniu 11 marca 1997 r. (Dz.U. L 103 z 19.4.1997, str. 1. Sprostowanie w Dz.U. L 351 z 23.12.1997, str. 72), w dniu 16 maja 2000 r. (Dz.U. L 122 z 24.5.2000, str. 43), w dniu 28 listopada 2000 r. (Dz.U. L 322 z 19.12.2000, str. 1), w dniu 3 kwietnia 2001 r. (Dz.U. L 119 z 27.4.2001, str. 1), w dniu 17 września 2002 r. (Dz.U. L 272 z 10.10.2002, str. 24. Sprostowanie w Dz.U. L 281 z 19.10.2002, str. 24), w dniu 8 kwietnia 2003 r. (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 17), w dniu 19 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 132 z 29.4.2004, str. 2), w dniu 20 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 127 z 29.4.2004, str. 107), w dniu 12 lipca 2005 r. (Dz.U. L 203 z 4.8.2005, str. 19) oraz w dniu 18 października 2005 r. (Dz.U. L 288 z 29.10.2005, str. 51) wprowadza się następujące zmiany:
            artykuł 29 § 1 otrzymuje brzmienie:

                  „1.   Językami postępowania są angielski, bułgarski, czeski, duński, estoński, fiński, francuski, grecki, hiszpański, irlandzki, litewski, łotewski, maltański, niderlandzki, niemiecki, polski, portugalski, rumuński, słowacki, słoweński, szwedzki, węgierski oraz włoski.”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem wejścia w życie Traktatu o przystąpieniu Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

            Teksty regulaminu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w języku bułgarskim i języku rumuńskim zostaną przyjęte po wejściu w życie traktatu, o którym mowa w akapicie pierwszym.
            Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2006 r.

                  W imieniu Rady

                  Przewodniczący

               J.-E. ENESTAM


title: Decyzja Rady z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn

text:
               27.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 137/22

         DECYZJA RADY
   z dnia 18 maja 2010 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn
   2010/C 137/08
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1922/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (1), w szczególności jego art. 10,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 1922/2006 przewiduje między innymi, że Rada powinna mianować na okres trzech lat 18 członków zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, jak również zastępców członków.

               (2)

               Osiemnaście państw członkowskich (Belgia, Bułgaria, Republika Czeska, Niemcy, Estonia, Hiszpania, Francja, Węgry, Malta, Niderlandy, Austria, Portugalia, Rumunia, Słowenia, Słowacja, Finlandia, Szwecja i Zjednoczone Królestwo) ma zaproponować kandydatów na członków i zastępców członków na okres od dnia 1 czerwca 2010 r. do dnia 31 maja 2013 r.

               (3)

               Rządy wszystkich wyżej wymienionych państw członkowskich przekazały Radzie listy swoich kandydatów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się następujące osoby na stanowiska członków i zastępców członków zarządu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn na okres od dnia 1 czerwca 2010 r. do dnia 31 maja 2013 r.:

      PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               Michel PASTEEL

               Annemie PERNOT

               Bułgaria

               Tatyana Spassova KMETOVA

               Petia Mihaylova MOEVA

               Republika Czeska

               Andrea BARŠOVÁ

               Czeslaw WALEK

               Niemcy

               Eva Maria WELSKOP-DEFFAA

               Renate AUGSTEIN

               Estonia

               Käthlin SANDER

               Christian VESKE

               Hiszpania

               Enriqueta CHICANO JÁVEGA

               Cecilia PAYNO DE ORIVE

               Francja

               Elisabeth TOMÉ-GERTHEINRICHS

               Françoise VILAIN

               Węgry

               Zsuzsa SEBESTYÉN

               Katalin KISSNÉ BENCZE

               Malta

               Therese BUGEJA

               Therese SPITERI

               Niderlandy

               Carlien SCHEELE

               Ferdi LICHER

               Austria

               Vera JAUK

               Dietmar HILLBRAND

               Portugalia

               Sara FALCÃO CASACA

               Pedro DELGADO ALVES

               Rumunia

               Florin-Marian NEGREA

               Andra Cristina CROITORU

               Słowenia

               Roman KUHAR

               Maruša GORTNAR

               Słowacja

               Martina JANÍKOVÁ

               Jana STANKOVÁ

               Finlandia

               Tarja HEINILÄ-HANNIKAINEN

               Riitta MARTIKAINEN

               Szwecja

               Helén LUNDKVIST

               Lars WITTENMARK

               Zjednoczone Królestwo

               Helene REARDON-BOND

               Celia REED

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 maja 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. SALGADO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 403 z 30.12.2006, s. 9.


title: 2013/339/UE: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie mianowania sędziego Sądu

text:
               29.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 179/95

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   z dnia 26 czerwca 2013 r.
   w sprawie mianowania sędziego Sądu
   (2013/339/UE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 254 i 255,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 160b ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 5 i 7 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i wskutek rezygnacji – z dniem 1 września 2013 r. – Josefa AZIZIEGO należy mianować sędziego Sądu na okres pozostający do końca kadencji Josefa AZIZIEGO, tj. do dnia 31 sierpnia 2016 r.

               (2)

               Na wolne stanowisko sędziego zgłoszono kandydaturę Viktora KREUSCHITZA.

               (3)

               Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował kandydaturę Viktora KREUSCHITZA na stanowisko sędziego Sądu,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Viktor KREUSCHITZ zostaje niniejszym mianowany na sędziego Sądu na okres od dnia 1 września 2013 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 czerwca 2013 r.

         R. MONTGOMERY

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady z dnia 17 października 2000 r. dotycząca uzgodnień w sprawie współpracy pomiędzy jednostkami wywiadu finansowego Państw Członkowskich w odniesieniu do wymiany informacji

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0642

Dziennik Urzędowy L 271 , 24/10/2000 P. 0004 - 0006

		Decyzja Radyz dnia 17 października 2000 r.dotycząca uzgodnień w sprawie współpracy pomiędzy jednostkami wywiadu finansowego Państw Członkowskich w odniesieniu do wymiany informacji(2000/632/WSiSW)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 34 ust. 2 lit. c),uwzględniając inicjatywę Republiki Finlandii,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Plan działań w celu zwalczania przestępczości zorganizowanej został zatwierdzony podczas spotkania Rady Europejskiej w Amsterdamie w dniach 16–17 czerwca 1997 r. [1]. Plan działań zalecał, w szczególności w zaleceniu 26 lit. e), aby nastąpiła poprawa we współpracy pomiędzy punktami kontaktowymi, właściwymi do otrzymywania sprawozdań o podejrzanych transakcjach zgodnie z dyrektywą Rady 91/308/EWG z dnia 10 czerwca 1991 r. w sprawie uniemożliwienia korzystania z systemu finansowego w celu prania pieniędzy [2].(2) Wszystkie Państwa Członkowskie powołały własne jednostki wywiadu finansowego (JWF) dla potrzeb zbierania i analizowania informacji uzyskanych zgodnie z przepisami dyrektywy 91/308/EWG w celu określenia powiązań między podejrzanymi transakcjami finansowymi a działalnością przestępczą leżącą u podstaw tych transakcji, to w celu zapobiegania i zwalczania prania pieniędzy.(3) Jednym z celów uznanych przez Grupę Ekspertów ds. Prania Pieniędzy, którą powołano w ramach Wielozadaniowej Grupy ds. Przestępczości Zorganizowanej, jest poprawa mechanizmów wymiany informacji pomiędzy jednostkami wywiadu finansowego (JWF) wraz z poprawą wymiany informacji pomiędzy jednostkami wywiadu finansowego a służbami dochodzeniowymi Państw Członkowskich, a także poprawa wielozadaniowej organizacji jednostek wywiadu finansowego, to w celu zbierania informacji w sprawie sektorów: finansowego, ścigania oraz sądownictwa.(4) Konkluzje Rady z marca 1995 r. podkreśliły szczególnie, że wzmocnienie systemów zwalczania prania pieniędzy zależy od ściślejszej współpracy pomiędzy różnymi organami zaangażowanymi w taki system zwalczania.(5) Drugie sprawozdanie Komisji przedstawione Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w sprawie wprowadzania w życie dyrektywy 91/308/EWG określiło trudności, które nadal się pojawiają i utrudniają porozumiewanie się i wymianę informacji pomiędzy niektórymi jednostkami o różnym statusie prawnym.(6) Rzeczą niezbędną jest ustanowienie ścisłej współpracy pomiędzy odpowiednimi organami Państw Członkowskich zaangażowanymi w zwalczanie prania pieniędzy oraz określenie zasady bezpośredniego porozumiewania się takich organów.(7) Sukcesem zakończyły się przygotowania podjęte przez Państwa Członkowskie w tej sprawie, które zostały oparte przede wszystkim na zasadach ustanowionych w modelowym protokole ustaleń zaproponowanym przez nieformalną światową sieć jednostek wywiadu finansowego, zwaną "Grupą Egmont".(8) Państwa Członkowskie muszą zorganizować swoje jednostki wywiadu finansowego w taki sposób, aby zapewnić przedkładanie informacji i dokumentów w odpowiednim czasie.(9) Niniejsza decyzja nie narusza żadnej konwencji ani porozumienia dotyczącego pomocy wzajemnej w sprawach karnych pomiędzy organami sądowymi,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Państwa Członkowskie zapewniają, aby jednostki wywiadu finansowego, które zostały powołane lub uprawnione do zbierania informacji finansowych do celów zwalczania prania brudnych pieniędzy, działając w oparciu o swoje krajowe uprawnienia, mogły współpracować w celu zbierania, analizowania i badania informacji związanych z jakimkolwiek zdarzeniem, które mogłoby wskazywać na pranie brudnych pieniędzy.2. Do celów ust. 1 Państwa Członkowskie zapewniają, aby jednostki wywiadu finansowego dokonywały między sobą, z własnej inicjatywy lub na wniosek, w oparciu o niniejszą decyzję lub w oparciu o istniejące lub przyszłe protokoły ustaleń, wymiany wszelkich dostępnych informacji, które mogłyby dotyczyć przetwarzania lub analizowania informacji bądź podjęcia dochodzenia dotyczącego transakcji finansowych związanych z praniem brudnych pieniędzy oraz zaangażowanych w to osób fizycznych lub prawnych.3. W przypadku gdy dane Państwo Członkowskie zleciło władzom policyjnym zadania przynależne jednostce wywiadu finansowego, państwo to może przekazywać informacje zebrane przez daną jednostkę wywiadu finansowego odpowiednim organom otrzymującego Państwa Członkowskiego, które w tym celu zostały powołane i są kompetentne w dziedzinach wymienionych w ust. 1.Artykuł 21. W celach niniejszej decyzji Państwa Członkowskie zapewniają, iż jednostka wywiadu finansowego w każdym państwie jest tylko jedna i że spełnia ona warunki poniższej definicji:"Centralna jednostka narodowa, która w celu zwalczania prania brudnych pieniędzy, odpowiada za zbieranie informacji (oraz ma prawo, w określonym zakresie, żądać informacji), analizowanie i przekazywanie właściwym organom takich informacji finansowych, które mogą dotyczyć domniemanych wpływów z przestępstw lub są wymagane przez powszechnie obowiązujące przepisy prawa krajowego".2. W związku z ust. 1 Państwo Członkowskie może ustanowić centralną jednostkę do celów otrzymywania lub przekazywania informacji - ze zdecentralizowanych agencji lub do nich.3. Państwa Członkowskie wskazują jednostkę, która będzie wykonywała zadania jednostki wywiadu finansowego w rozumieniu niniejszego artykułu i powiadamiają o tym pisemnie Sekretariat Generalny Rady. Powiadomienie takie nie będzie miało wpływu na bieżące zasady dotyczące współpracy pomiędzy jednostkami wywiadu finansowego.Artykuł 3Państwa Członkowskie zapewniają, że wykonywanie funkcji jednostki wywiadu finansowego w ramach niniejszej decyzji nie jest ograniczone jej statusem krajowym, niezależnie od tego, czy jest to organ administracyjny, organ ścigania czy organ sądowy.Artykuł 41. Do każdego wniosku złożonego zgodnie z niniejszą decyzją dołącza się krótkie oświadczenie dotyczące stanu faktycznego znanego jednostce wywiadu finansowego. Jednostka wywiadu finansowego określa w takim wniosku sposób, w jaki zostanie wykorzystana otrzymana informacja.2. W przypadku złożenia wniosku zgodnie z niniejszą decyzją jednostka wywiadu finansowego będąca adresatem wniosku udziela wszelkich istotnych informacji, wraz z dostępnymi informacjami finansowymi oraz danymi o stosowaniu prawa, których taki wniosek dotyczy. Jednostka taka nie wymaga oficjalnego podania o udzielenie informacji, zgodnego z odpowiednimi konwencjami lub porozumieniami zawartymi między Państwami Członkowskimi.3. Jednostka wywiadu finansowego może odmówić udzielenia informacji, których ujawnienie mogłoby przynieść szkodę prowadzonemu w Państwie Członkowskim dochodzeniu w sprawie karnej albo w szczególnych przypadkach, gdy ujawnienie takiej informacji byłoby wyraźnie niewspółmierne z uzasadnionymi roszczeniami osoby fizycznej lub prawnej lub zainteresowanego Państwa Członkowskiego lub w inny sposób nie byłoby to zgodne z podstawowymi zasadami prawa krajowego. Każda taka odmowa jest odpowiednio uzasadniana jednostce wywiadu finansowego, która wystąpiła z wnioskiem o takie informacje.Artykuł 51. Informacje lub dokumenty uzyskane zgodnie z niniejszą decyzją będą wykorzystane jedynie dla celów określonych w art. 1 ust. 1.2. W przypadku gdy na mocy niniejszej decyzji nastąpi przekazanie informacji lub dokumentów, przekazująca jednostka wywiadu finansowego może określić ograniczenia i warunki wykorzystania informacji dla celów innych, niż cele wymienione w ust. 1. Otrzymująca jednostka wywiadu finansowego dostosowuje się do takich ograniczeń i warunków.3. W przypadku gdy Państwo Członkowskie będące państwem otrzymującym informacje i dokumentację chce wykorzystać otrzymaną informację lub dokumentację w karnym postępowaniu przygotowawczym lub sądowym w celach ustanowionych w art. 1 ust. 1, Państwo Członkowskie będące państwem przekazującym informacje i dokumentację nie może odmówić swojej zgody na takie wykorzystanie informacji lub dokumentacji z wyjątkiem przypadków uzasadnionych ograniczeniami wynikającymi z prawa krajowego lub warunkami określonymi w art. 4 ust. 3. Każda odmowa udzielenia zgody musi być odpowiednio uzasadniona.4. Jednostka wywiadu finansowego podejmuje wszelkie niezbędne działania, łącznie ze środkami bezpieczeństwa, w celu zapewnienia, aby informacja przekazana na mocy niniejszej decyzji nie została udostępniona innym organom, agencjom lub jednostkom.5. Zgodnie z Konwencją Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych oraz biorąc pod uwagę zalecenie Rady Europy R(87)15 z dnia 15 września 1987 r. regulujące wykorzystywanie danych osobowych przez policję, przekazane informacje będą chronione w drodze zastosowania przynajmniej takich samych zasad poufności i ochrony danych osobowych, jakie są stosowane zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem krajowym wobec jednostki wywiadu finansowego wnoszącej o te informacje.Artykuł 61. Jednostki wywiadu finansowego mogą wymieniać odpowiednie informacje w ramach ograniczeń wynikających z obowiązującego prawa krajowego. W takich sprawach jednostki wywiadu finansowego nie muszą składać odrębnych wniosków.2. Artykuł 5 stosuje się w odniesieniu do informacji przekazanych zgodnie z niniejszym artykułem.Artykuł 7Państwa Członkowskie zapewniają i dochodzą do porozumienia w sprawie właściwych i chronionych kanałów komunikacji pomiędzy jednostkami wywiadu finansowego.Artykuł 8Niniejsza decyzja jest stosowana bez uszczerbku dla zobowiązań Państw Członkowskich wobec Europolu, zgodnie z ich określeniem w Konwencji o Europolu.Artykuł 91. W zakresie, w jakim poziom współpracy między jednostkami wywiadu finansowego określony w protokołach ustaleń zawartych pomiędzy władzami Państw Członkowskich jest zgodny z niniejszą decyzją lub jest wyższy, niniejsza decyzja nie ma wpływu na jego stosowanie. W przypadku gdy przepisy niniejszej decyzji idą dalej niż przepisy jakiegokolwiek protokołu ustaleń zawartego między władzami Państw Członkowskich, niniejsza decyzja zastąpi taki protokół po upływie dwóch lat od jej wejścia w życie.2. Państwa Członkowskie zapewniają, że będą posiadały pełną możliwość współpracy zgodnie z przepisami niniejszej decyzji najpóźniej w ciągu trzech lat od wejścia niniejszej decyzji w życie.3. Rada oceni stosowanie niniejszej decyzji przez Państwa Członkowskie w ciągu czterech lat od jej wejścia w życie. Rada może podjąć decyzję o regularnym dokonywaniu takich ocen.Artykuł 10Niniejszą decyzją stosuje się do Gibraltaru. W tym celu, nie naruszając przepisów art. 2, Zjednoczone Królestwo może przekazać Sekretariatowi Generalnemu Rady informacje o jednostce wywiadu finansowego w Gibraltarze.Artykuł 11Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 17 października 2000 r.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 17 października 2000 r.W imieniu RadyÉ. GuigouPrzewodniczący[1] Dz.U. C 251 z 15.8.1997, str. 1.[2] Dz.U. L 166 z 28.6.1991, str. 77.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie mianowania do Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników dwóch członków z Malty

text:
               11.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 60/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 marca 2010 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników dwóch członków z Malty
   2010/C 60/03
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (1), a w szczególności jego art. 26 i 27,
   uwzględniając listy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji z dnia 25 września 2008 r. (2), z dnia 13 października 2008 r. (3) oraz z dnia 25 maja 2009 r. (4) Rada mianowała na okres od dnia 25 września 2008 r. do dnia 24 września 2010 r. członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników z wyjątkiem członków z niektórych państw, w tym członków z Malty w kategorii przedstawicieli organizacji pracodawców.

               (2)

               Rząd Malty zaproponował kandydatów na dwa wolne stanowiska,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Następujące osoby są mianowane członkami Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników na okres do dnia 24 września 2010 r.:
   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Malta

               Joshua ZAMMIT
               Reginald FAVA

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 marca 2010 r.

            W imieniu Rady

         C. CORBACHO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 257 z 18.10.1968, s. 2.

      (2)  Dz.U. C 253 z 4.10.2008, s. 7.

      (3)  Dz.U. C 264 z 17.10.2008, s. 5.

      (4)  Dz.U. C 123 z 3.6.2009, s. 11.


title: Decyzja Rady 2008/783/WPZiB z dnia 15 września 2008 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA)

text:
               9.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 268/32

         DECYZJA RADY 2008/783/WPZiB
   z dnia 15 września 2008 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
   uwzględniając zalecenie Prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 października 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/677/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (1) („EUFOR Tchad/RCA”).

               (2)

               Artykuł 10 ust. 3 tego wspólnego działania przewiduje, że szczegółowe ustalenia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umowy zgodnie z art. 24 Traktatu.

               (3)

               Po otrzymaniu upoważnienia od Rady w dniu 13 września 2004 r. Prezydencja, wspomagana przez Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, wynegocjowała Umowę między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w operacji EUFOR Tchad/RCA („umowa”).

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy, by stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 15 września 2008 r.

            W imieniu Rady

         B. KOUCHNER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 279 z 23.10.2007, s. 21.
    ---documentbreak---

               9.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 268/33

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA)
   UNIA EUROPEJSKA (UE),
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA CHORWACJI,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „Stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC:
   przyjęcie przez Radę Unii Europejskiej wspólnego działania Rady 2007/677/WPZiB z dnia 15 października 2007 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA),
   zaproszenie Republiki Chorwacji do udziału w operacji dowodzonej przez UE,
   udane zakończenie procesu formowania sił oraz zalecenie dowódcy operacji UE oraz Komitetu Wojskowego UE dotyczące zgody na udział sił Republiki Chorwacji w operacji dowodzonej przez UE,
   decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa CHAD/1/2008 z dnia 13 lutego 2008 r. w sprawie akceptacji udziału państw trzecich w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (1) oraz decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa CHAD/2/2008 z dnia 18 marca 2008 r. w sprawie utworzenia Komitetu Uczestników dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (2), które to decyzje zostały zmienione decyzją Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa CHAD/3/2008 z dnia 14 maja 2008 r. (3) oraz decyzją Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa CHAD/4/2008 z 2 września 2008 r. (4),
   decyzję Republiki Chorwacji z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie udziału w operacji EUFOR Tchad/RCA,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Udział w operacji
   1.   Republika Chorwacji włącza się do wspólnego działania 2007/677/WPZiB z dnia 15 października 2007 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR Tchad/RCA) oraz do wszelkich wspólnych działań lub decyzji, na mocy których Rada Unii Europejskiej postanowi rozszerzyć operację EUFOR Tchad/RCA, zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy i wszelkimi wymaganymi przepisami wykonawczymi.
   2.   Udział Republiki Chorwacji w operacji EUFOR Tchad/RCA nie narusza autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską.
   3.   Republika Chorwacji zapewnia, że jej siły i personel uczestniczący w operacji EUFOR Tchad/RCA wykonują swoje zadania zgodnie z:

               —

               wspólnym działaniem 2007/677/WPZiB i ewentualnymi późniejszymi jego zmianami,

               —

               planem operacji,

               —

               wszelkimi środkami wykonawczymi.

         4.   Siły i personel oddelegowane do udziału w operacji przez Republikę Chorwacji wykonują swoje obowiązki i postępują, mając na uwadze wyłącznie interes operacji EUFOR Tchad/RCA.
   5.   Republika Chorwacji informuje w odpowiednim czasie dowódcę operacji EUFOR Tchad/RCA o wszelkich zmianach związanych z udziałem tego państwa w operacji.
   Artykuł 2
   Status sił
   1.   Status sił i personelu oddelegowanych przez Republikę Chorwacji do operacji EUFOR Tchad/RCA jest określony postanowieniami dotyczącymi statusu sił, jeżeli takie istnieją, uzgodnionymi między Unią Europejską a danymi państwami.
   2.   Status sił i personelu oddelegowanych do dowództwa operacji lub grup dowodzenia usytuowanych poza Republiką Czadu i Republiką Środkowoafrykańską podlega ustaleniom między dowództwem operacji i odpowiednimi grupami dowodzenia a Republiką Chorwacji.
   3.   Nie naruszając postanowień dotyczących statusu sił, o których mowa w ust. 1, Republika Chorwacji sprawuje jurysdykcję nad swoimi siłami i personelem uczestniczącymi w operacji EUFOR Tchad/RCA.
   4.   Republika Chorwacji jest odpowiedzialna za wszelkie roszczenia członków jej sił oraz personelu lub ich dotyczące związane z udziałem w operacji EUFOR Tchad/RCA. Republika Chorwacji jest odpowiedzialna za podjęcie działań, w szczególności o charakterze prawnym lub dyscyplinarnym, przeciwko członkom swoich sił oraz personelu, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.
   5.   Republika Chorwacji zobowiązuje się do złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się roszczeń wobec któregokolwiek z państw uczestniczących w operacji EUFOR Tchad/RCA oraz do uczynienia tego przy podpisywaniu niniejszej umowy. Tekst takiego oświadczenia jest załączony do niniejszej umowy.
   Artykuł 3
   Informacje niejawne
   1.   Republika Chorwacji podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia ochrony informacji niejawnych UE zgodnie z przepisami bezpieczeństwa Rady Unii Europejskiej, zawartymi w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. (5) w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa, oraz zgodnie z dalszymi wytycznymi wydanymi przez właściwe organy, w tym dowódcę operacji UE.
   2.   Postanowienia umowy między Unią Europejską i Republiką Chorwacji w sprawie procedur bezpieczeństwa w odniesieniu do wymiany informacji niejawnych, podpisanej dnia 10 kwietnia 2006 r., mają zastosowanie do operacji EUFOR Tchad/RCA.
   Artykuł 4
   Struktura dowodzenia
   1.   Wszyscy członkowie sił i personelu uczestniczący w operacji EUFOR Tchad/RCA podlegają w pełni swoim władzom krajowym.
   2.   Władze krajowe przekazują dowodzenie operacyjne i taktyczne lub kontrolę operacyjną i taktyczną nad swoimi siłami i personelem dowódcy operacji EUFOR Tchad/RCA. Dowódca operacji EUFOR Tchad/RCA jest upoważniony do delegowania swoich uprawnień.
   3.   Republika Chorwacji ma takie same prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją jak państwa członkowskie Unii Europejskiej, które w niej uczestniczą.
   4.   Dowódca operacji EUFOR Tchad/RCA może, po przeprowadzeniu konsultacji z Republiką Chorwacji, wnioskować w każdej chwili o wycofanie udziału Republiki Chorwacji.
   5.   W celu reprezentowania swojego krajowego kontyngentu w operacji EUFOR Tchad/RCA Republika Chorwacji mianuje Starszego Przedstawiciela Wojskowego (SMR – Senior Military Representative). SMR konsultuje się z dowódcą sił UE we wszystkich sprawach mających wpływ na operację oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
   Artykuł 5
   Aspekty finansowe
   1.   Republika Chorwacji przyjmuje na siebie wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji EUFOR Tchad/RCA, chyba że koszty te podlegają wspólnemu finansowaniu przewidzianemu w aktach prawnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 niniejszej umowy, jak również w decyzji Rady 2007/384/WPZiB z dnia 14 maja 2007 r. ustanawiającej mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (Athena) (6).
   2.   W przypadku śmierci, uszkodzenia ciała, strat lub szkód poniesionych przez osoby fizyczne lub prawne z państwa lub państw, w których prowadzona jest operacja, Republika Chorwacji, w przypadku ustalenia jej odpowiedzialności, wypłaca odszkodowanie zgodnie z warunkami przewidzianymi w postanowieniach dotyczących statusu sił, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszej umowy.
   Artykuł 6
   Udział we wspólnych kosztach
   Republika Chorwacji jest zwolniona z udziału we wspólnych kosztach operacji EUFOR Tchad/RCA.
   Artykuł 7
   Przepisy wykonawcze do umowy
   Wszelkie niezbędne ustalenia techniczne i administracyjne służące wykonaniu niniejszej umowy są dokonywane między Sekretarzem Generalnym Rady Unii Europejskiej/Wysokim Przedstawicielem ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa a odpowiednimi organami Republiki Chorwacji.
   Artykuł 8
   Nieprzestrzeganie obowiązków
   Jeżeli jedna ze Stron nie wykona swoich obowiązków określonych w poprzednich artykułach, druga Strona ma prawo do rozwiązania niniejszej umowy poprzez pisemne zawiadomienie przesłane kanałami dyplomatycznymi z miesięcznym wyprzedzeniem.
   Artykuł 9
   Rozstrzyganie sporów
   Spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej umowy są rozstrzygane na drodze dyplomatycznej pomiędzy Stronami.
   Artykuł 10
   Wejście w życie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dokonaniu przez Strony kanałami dyplomatycznymi wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych do tego procedur wewnętrznych.
   2.   Niniejsza umowa jest tymczasowo stosowana od dnia jej podpisania.
   3.   Niniejsza umowa pozostaje w mocy przez cały czas trwania udziału Republiki Chorwacji w operacji EUFOR Tchad/RCA.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 26 września 2008 r. w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.

            W imieniu Unii Europejskiej

            W imieniu Republiki Chorwacji

      (1)  Dz.U. L 56 z 29.2.2008, s. 64.

      (2)  Dz.U. L 107 z 17.4.2008, s. 60.

      (3)  Dz.U. L 144 z 4.6.2008, s. 82.

      (4)  Dz.U. L 247 z 16.9.2008, s. 54.

      (5)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 152 z 13.6.2007, s. 14.
   OŚWIADCZENIA
   O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 5 I 6 UMOWY
   Oświadczenie państw członkowskich UE
   „Państwa członkowskie UE przy wprowadzaniu w życie wspólnego działania 2007/677/WPZiB z dnia 15 października 2007 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA) dołożą starań, w zakresie, w jakim pozwalają na to ich wewnętrzne systemy prawne, by w miarę możliwości zrzec się roszczeń wobec Republiki Chorwacji powstałych w związku z uszkodzeniem ciała, śmiercią członka ich personelu bądź uszkodzeniem lub utratą jakiegokolwiek należącego do nich mienia używanego w operacji EUFOR Tchad/RCA, jeżeli takie uszkodzenie ciała, śmierć, szkoda lub strata:

               —

               zostały spowodowane przez personel pochodzący z Republiki Chorwacji podczas wykonywania obowiązków związanych z operacją EUFOR Tchad/RCA, z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego, lub

               —

               wynikły z użycia mienia należącego do Republiki Chorwacji, pod warunkiem że mienie to zostało użyte w związku z operacją EUFOR Tchad/RCA oraz z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego personelu operacji EUFOR Tchad/RCA pochodzącego z Republiki Chorwacji, używającego tego mienia.”

         Oświadczenie Republiki Chorwacji
   „Republika Chorwacji przy wprowadzaniu w życie wspólnego działania 2007/677/WPZiB z dnia 15 października 2007 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA) dołoży starań, w zakresie, w jakim pozwala na to jej wewnętrzny system prawny, by w miarę możliwości zrzec się roszczeń wobec któregokolwiek z pozostałych państw uczestniczących w operacji EUFOR Tchad/RCA powstałych w związku z uszkodzeniem ciała, śmiercią członka jej personelu bądź uszkodzeniem lub utratą jakiegokolwiek należącego do niej mienia używanego w operacji EUFOR Tchad/RCA, jeżeli takie uszkodzenie ciała, śmierć, szkoda lub strata:

               —

               zostały spowodowane przez personel podczas wykonywania obowiązków związanych z operacją EUFOR Tchad/RCA, z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego, lub

               —

               wynikły z użycia jakiegokolwiek mienia należącego do państw uczestniczących w operacji EUFOR Tchad/RCA, pod warunkiem że mienie to zostało użyte w związku z operacją EUFOR Tchad/RCA oraz z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego personelu operacji EUFOR Tchad/RCA, używającego tego mienia.”


title: 2006/710/WE,Euratom: Decyzja Rady i Komisji z dnia 25 września 2006 r. w sprawie podpisania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

text:
               1.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 303/7

      DECYZJA RADY I KOMISJI

   z dnia 25 września 2006 r.
   w sprawie podpisania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   (2006/710/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44 ust. 2, art. 47 ust. 2 ostatnie zdanie oraz art. 55, art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 93, 94, 133 i 181a, w związku z art. 300 ust. 2 zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając Traktat o przystąpieniu z dnia 16 kwietnia 2003 r., w szczególności jego art. 2 ust. 3,
   uwzględniając Akt przystąpienia załączony do Traktatu o przystąpieniu, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   uwzględniając zgodę Rady udzieloną zgodnie z art. 101 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej oraz uwzględniający niektóre dostosowania techniczne związane ze zmianami instytucjonalnymi i prawnymi w ramach Unii Europejskiej, został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i Państw Członkowskich dnia 30 kwietnia 2004 r. zgodnie z decyzją Rady 2006/709/WE (2).

               (2)

               Do czasu jego wejścia w życie protokół jest stosowany tymczasowo od dnia przystąpienia.

               (3)

               Protokół powinien zostać zawarty,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej oraz Państw Członkowskich.
   Tekst protokołu zostaje dołączony do niniejszej decyzji (3).
   Artykuł 2
   W imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 4 protokołu. Przewodniczący Komisji dokonuje jednocześnie notyfikacji w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 września 2006 r.

            W imieniu Rady

         M. PEKKARINEN

            Przewodniczący

            W imieniu Komisji

         J. M. BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 174E z 14.7.2005, str. 16.

      (2)  Patrz: str. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (3)  Patrz: str. 3 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: Decyzja Rady z dnia 20 grudnia 1985 r. zmieniająca, ze względu na przystąpienie Hiszpanii i Portugalii, decyzję 83/516/EWG w sprawie zadań Europejskiego Funduszu Społecznego

text:
Ważna informacja prawna

|

31985D0568

Dziennik Urzędowy L 370 , 31/12/1985 P. 0040 - 0040 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 5 Tom 4 P. 0072  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 05 Tom 5 P. 0024  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 5 Tom 4 P. 0072  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 05 Tom 5 P. 0024

		Decyzja Radyz dnia 20 grudnia 1985 r.zmieniająca, ze względu na przystąpienie Hiszpanii i Portugalii, decyzję 83/516/EWG w sprawie zadań Europejskiego Funduszu Społecznego(85/568/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 126,uwzględniając projekt decyzji przedstawiony przez Komisję,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,a także mając na uwadze, co następuje:decyzja 83/516/EWG [1] 1 art. 7 ust. 3 stanowi, że ze wszystkich środków przydzielonych na działania określone w art. 3 ust. 1 decyzji, 40 % przyznane jest na działania w celu poprawy zatrudnienia we francuskich departamentach zamorskich, w Grecji, na Grenlandii, w Irlandii, w regionie Mezzogiorno i w Irlandii Północnej; odniesienie do Grenlandii stało się nieważne z powodu wystąpienia Grenlandii ze Wspólnoty;ze względu na przystąpienie Hiszpanii i Portugalii, rozporządzenia wspólnotowe zostają uzupełnione, w szczególności w związku z Deklaracją Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w sprawie uczestnictwa Hiszpanii i Portugalii w korzyściach wynikających z zasobów Europejskiego Funduszu Społecznego, załączoną do Aktu Końcowego Traktatu o Przystąpieniu;w odniesieniu do art. 7 ust. 3 decyzji 83/516/EWG konieczne jest określenie regionów Hiszpanii i Portugalii, znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji gospodarczej i społecznej, gdzie działania mające na celu wspieranie zatrudnienia przyniosą korzyści w związku z przekazaniem przydzielonych środków na mocy art. 3 ust. 1 wskazanej decyzji;procent przydzielonych środków powinien wzrastać w celu stworzenia nowej równowagi finansowej pomiędzy działaniami wspierającymi zatrudnienie z jednej strony, w szczególności w regionach mniej uprzywilejowych, a z drugiej strony, działaniami w regionach o wysokim i długotrwałym bezrobociu i/lub o restrukturyzacji przemysłowej i sektorowej,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1"3. Od dnia 1 stycznia 1986 r. do dnia 31 grudnia 1988 r., 44,5 % środków przeznaczonych na działania, o których mowa w art. 3 ust. 1 jest zastrzeżone dla kwalifikujących się działań, zgodnych z wytycznymi dla zarządzania Funduszem, mających na celu wspieranie zatrudnienia w Grecji, autonomicznym regionie Andaluzji, na Wyspach Kanaryjskich, w regionie Kastylii-Leon, Kastylii-La-Mancha, Extremadurze, Galicji, Murcii, Ceucie i Melilla, we francuskich departamentach zamorskich, w Irlandii, w Mezzogiorno, w Portugalii i w Północnej Irlandii. Pozostałe przydzielone środki skupione będą na działaniach wspierających zatrudnienie w pozostałych obszarach o wysokim i długotrwałym bezrobociu i/lub przemysłowej i sektorowej restrukturyzacji."Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1986 r. z zastrzeżeniem wejścia w życie Traktatu o przystąpieniu Hiszpanii i Portugalii.Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 1985 r.W imieniu RadyR. KriepsPrzewodniczący[1] Dz.U. L 289 z 22.10.1983, str. 38.--------------------------------------------------


title: 2005/704/WE: Decyzja Komisji z dnia 11 października 2005 r. przyjmująca zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu cegieł magnezytowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
               12.10.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 267/27

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 11 października 2005 r.
   przyjmująca zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu cegieł magnezytowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
   (2005/704/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 8,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

               (1)

               Na mocy rozporządzenia (WE) nr 552/2005 (2), Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty niektórych cegieł magnezytowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).

               (2)

               Po przyjęciu tymczasowych środków antydumpingowych Komisja kontynuowała dochodzenie w sprawie dumpingu, powstałej szkody oraz interesu wspólnotowego. Ostateczne ustalenia i wnioski z dochodzenia są przedstawione w rozporządzeniu (WE) nr 1659/2005 (3) w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydympingowego i stanowiącym o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych cegieł magnezytowych pochodzących z ChRL.

               (3)

               Dochodzenie potwierdziło tymczasowe ustalenia dotyczące szkodliwego dumpingu w odniesieniu do przywozu niektórych cegieł magnezytowych pochodzących z ChRL.

         B.   ZOBOWIĄZANIE

               (4)

               W następstwie przyjęcia tymczasowych środków antydumpingowych, Yingkou Qinghua Refractories Co. Ltd., współpracujący producent eksportujący w ChRL, złożył zobowiązanie cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W zobowiązaniu tym przedsiębiorstwo zobowiązało się do sprzedaży produktu będącego przedmiotem postępowania, w granicach pułapów ilościowych, po cenach równych lub wyższych od poziomu, który zapewnia uniknięcie szkodliwych skutków dumpingu. Przywóz powyżej pułapu ilościowego będzie podlegał cłom antydumpingowym.

               (5)

               Wspomniane przedsiębiorstwo będzie również regularnie dostarczać Komisji szczegółowych informacji dotyczących swojego wywozu do Wspólnoty, co pozwoli na skuteczne monitorowanie zobowiązania przez Komisję. Ponadto struktura sprzedaży tego przedsiębiorstwa pozwala Komisji na uznanie, iż ryzyko obejścia przyjętego zobowiązania jest ograniczone.

               (6)

               W świetle powyższego, zobowiązanie uznaje się za możliwe do przyjęcia.

               (7)

               Aby Komisja mogła skutecznie monitorować przestrzeganie zobowiązań przez przedsiębiorstwo, przy składaniu właściwemu organowi celnemu wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu zgodnie z zobowiązaniem, zwolnienie celne będzie uzależnione od przedstawienia faktury zawierającej co najmniej te informacje, które są wymienione w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1659/2005. Informacje te są również niezbędne, aby umożliwić organom celnym stwierdzenie z wystarczającą precyzją, że ładunek jest zgodny z dokumentami handlowymi. Jeżeli taka faktura nie zostanie przedstawiona, lub też nie odpowiada ona produktowi przedstawionemu organom celnym, należne będzie z tego tytułu odpowiednie cło antydumpingowe.

               (8)

               W celu pełniejszego zapewnienia skutecznego przestrzegania zobowiązania, w drodze wspomnianego powyżej rozporządzenia powiadomiono importerów o tym, iż każde naruszenie zobowiązania może prowadzić do zastosowania, z mocą wsteczną, cła antydumpingowego w odniesieniu do danych transakcji.

               (9)

               W przypadku naruszenia lub cofnięcia zobowiązania automatycznie zastosowanie ma, na mocy art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, cło antydumpingowe nałożone przez Radę zgodnie z art. 9 ust. 4,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym przyjmuje się zobowiązanie złożone przez wymienionych poniżej producentów eksportujących w związku z przedmiotowym postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu niektórych cegieł magnezytowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.

               Państwo

               Przedsiębiorstwo

               Dodatkowy kod Taric

               Chińska Republika Ludowa

               Yingkou Qinghua Refractories Co. Ltd., Qinghuayu Village, Qinghua District, Dashiqiao City, Liaoning Province, 115100, ChRL

               A636

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 11 października 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

      (2)  Dz.U. L 93 z 12.4.2005, str. 6.

      (3)  Patrz: str. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.