title: Decyzja Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Japonii dotyczącej współpracy w zakresie działań antykonkurencyjnych

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0520

Dziennik Urzędowy 183 , 22/07/2003 P. 0011 - 0011

		Decyzja Radyz dnia 16 czerwca 2003 r.w sprawie zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Japonii dotyczącej współpracy w zakresie działań antykonkurencyjnych(2003/520/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 83 i 308, w związku z art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Biorąc pod uwagę coraz poważniejszy międzynarodowy wymiar problemów w zakresie konkurencji, należy wzmocnić współpracę międzynarodową w tej dziedzinie.(2) Należyte i skuteczne stosowanie prawa konkurencji jest ważnym aspektem skutecznego funkcjonowania rynków i handlu międzynarodowego.(3) Wypracowanie zasad wzajemnego poszanowania w zakresie prawa międzynarodowego i wdrożenie tych zasad przy stosowaniu prawa konkurencji Wspólnoty Europejskiej i Japonii może zwiększyć skuteczność ich stosowania.(4) W tym celu Komisja wynegocjowała umowę z Japonią dotyczącą stosowania zasad konkurencji Wspólnoty Europejskiej i Japonii.(5) Artykuł 308 Traktatu musi być powołany z uwagi na włączenie do tekstu umowy fuzji i przejęć, które są objęte rozporządzeniem Rady (EWG) nr 4064/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw [3], opartym zasadniczo na art. 308.(6) Umowa powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty Europejskiej zatwierdza się niniejszym umowę między Wspólnotą Europejską a rządem Japonii dotyczącą współpracy w zakresie działań antykonkurencyjnych.Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty Europejskiej [4].Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 czerwca 2003 r.W imieniu RadyG. PapandreouPrzewodniczący[1] Wniosek z dnia 8 maja 2002 r. (dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym).[2] Opinia z dnia 3 lipca 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 395 z 30.12.1989, str. 1 (Sprostowanie: Dz.U. L 257 z 21.9.1990, str. 13), zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1310/97 (Dz.U. L 180 z 9.7.1997, str. 1).[4] Stosownie do art. 12 ust. 1 umowa ta wejdzie w życie dnia 9 sierpnia 2003 r.--------------------------------------------------


title: Wykonywanie uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji #Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 maja 2008 r. w sprawie zawarcia przez Parlament Europejski i Komisję porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie procedur wprowadzania w życie decyzji Rady 1999/468/WE ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, zmienionej decyzją 2006/512/WE (C6-0009/2008 — 2008/2002(ACI))

text:
               12.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 271/70

         Czwartek, 8 maja 2008 r.Wykonywanie uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji
   P6_TA(2008)0189
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 maja 2008 r. w sprawie zawarcia przez Parlament Europejski i Komisję porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie procedur wprowadzania w życie decyzji Rady 1999/468/WE ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, zmienionej decyzją 2006/512/WE (C6-0009/2008 — 2008/2002(ACI))
   2009/C 271 E/09

      Parlament Europejski,
   uwzględniając pismo przewodniczącego PE z dnia 27 marca 2008 r. w sprawie przekazania porozumienia międzyinstytucjonalnego w formie przyjętej przez Konferencję Przewodniczących w dniu 12 grudnia 2007 r.,
   uwzględniając art. 202 traktatu WE,
   uwzględniając decyzję Rady 2006/512/WE z dnia 17 lipca 2006 r. zmieniającą decyzję 1999/468/WE ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (1),
   uwzględniając projekt porozumienia między Parlamentem Europejskim i Komisją w sprawie procedur wprowadzania w życie decyzji Rady 1999/468/WE ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, zmienionej decyzją 2006/512/WE (zwanego dalej „porozumieniem”),
   uwzględniając art. 81 i art. 120 ust. 1 Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A6-0107/2008),

               A.

               mając na uwadze, że niestety Komisja nie wzięła pod uwagę niektórych przepisów porozumienia między Parlamentem Europejskim i Komisją w sprawie warunków wykonania decyzji Rady 1999/468/WE z 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (2) (porozumienie z roku 2002), np. przepisu mówiącego, że Parlament otrzymuje różne dokumenty z procedury komitologii równocześnie z członkami komitetów i na tych samych zasadach, ponieważ dokumenty te prawie zawsze przesyła się z opóźnieniem, a w każdym razie nie w tym samym czasie co członkom komitetu,

               B.

               mając na uwadze, że warunki wykonania decyzji Rady 1999/468/WE były w znacznym stopniu niezadowalające, z wyjątkiem nowej procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, i nadal takie są, między innymi z powodu sposobu funkcjonowania bazy danych komitologii; często przekazuje się dokumenty fragmentarycznie i bez objaśnienia dotyczącego ich statusu, a czasem pod mylącymi nagłówkami, np. projekt środków wykonawczych, którego nie poddano jeszcze pod głosowanie w komitecie, przekazuje się z nagłówkiem „prawo kontroli”, podczas gdy należy go przekazać z nagłówkiem „prawo do informacji” — w ten sposób pojawiają się wątpliwości, jakie obowiązują terminy,

               C.

               mając na uwadze, że problem ten jeszcze bardziej zawęża i tak już bardzo ograniczoną kontrolę nad sprawami poddanymi komitologii,

               D.

               mając na uwadze, że obecnie Komisja podjęła się ustanowienia elektronicznego rejestru, w którym znajdą się wszystkie dokumenty przekazane Parlamentowi, do których Parlament powinien mieć bezpośredni dostęp — rejestru umożliwiającego precyzyjną identyfikację dokumentów z tej samej procedury, który wskaże aktualny etap procedury i harmonogram prac nad dokumentem, dokładnie rozróżni projekty środków otrzymane przez Parlament i projekt ostateczny po zasięgnięciu opinii komitetu, a także precyzyjnie wskaże wszelkie zmiany dokonane w stosunku do dokumentów już przekazanych Parlamentowi,

               E.

               mając na uwadze, że nowe porozumienie ma duże znaczenie praktyczne nie tylko dla nowej procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, lecz dla wszystkich procedur komitologii; mając na uwadze, że porozumienie może stworzyć precedens dla przyszłych porozumień międzyinstytucjonalnych o podobnych celach,

               F.

               mając na uwadze, że pomimo iż porozumienie winno mieć zastosowanie do krótkiego okresu przejściowego, doświadczenia nabyte w tym okresie mogą być bardzo pouczające; mając na uwadze, że celem porozumienia jest zapewnienie, po wejściu w życie traktatu lizbońskiego, zadowalającego funkcjonowania procedury komitologii pomiędzy trzema instytucjami,

               1.

               podkreśla, że w odpowiednich przypadkach odwołanie się do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą ma charakter obowiązkowy dla wszystkich trzech instytucji i nie podlega porozumieniom ani negocjacjom; wzywa Radę, Komisję i wszystkie komisje parlamentarne, żeby należycie wzięły tę okoliczność pod uwagę we wszystkich właściwych procedurach legislacyjnych;

               2.

               przypomina, że należy obecnie stosować procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą w odniesieniu do wszystkich środków o ogólnym zasięgu, mających na celu zmianę innych niż istotne elementów aktów podstawowych przyjętych zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 traktatu, w tym również środków wykreślających niektóre z tych elementów lub dodających nowe, inne niż istotne elementy;

               3.

               wzywa Radę i Komisję, żeby w dziedzinach budzących wątpliwości, czy należy stosować nową procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą, czy inną procedurę komitologii, stosowały nową procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą;

               4.

               podkreśla, że jedynym celem nowej procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą jest wzmocnienie prawa kontroli przysługującego Parlamentowi oraz że w żaden sposób nie zmienia ona zakresu uprawnień wykonawczych, jakich można udzielić Komisji;

               5.

               jest zdania, że porozumienie stanowi krok we właściwym kierunku, jeżeli chodzi o uprawnienia i kompetencje Parlamentu w odniesieniu do prawodawstwa delegowanego;

               6.

               z zadowoleniem przyjmuje fakt, że porozumienie doprecyzowuje obowiązek Komisji poinformowania Parlamentu zgodnie z art. 7 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, gdyż stanowi, że Parlament jest informowany przez Komisję o działaniach komitetów na podstawie ustaleń, które zapewniają przejrzysty i skuteczny obieg dokumentów, pozwalający zidentyfikować przekazane informacje oraz poszczególne etapy procedury;

               7.

               oczekuje, że Komisja w pełni zastosuje się do wszystkich przepisów porozumienia, co niestety nie miało miejsca w przypadku porozumienia z roku 2002;

               8.

               wzywa do konsekwentnego utrzymywania wysokich standardów wniosków z posiedzeń wraz z listami obecności, które wskażą przynajmniej nazwiska uczestników posiedzenia, ich instytucję i adres elektroniczny;

               9.

               podkreśla, że skuteczne funkcjonowanie nowego rejestru będzie czynnikiem decydującym dla pełnego i zadowalającego wdrożenia porozumienia, i z tego względu z przejęciem oczekuje na jego realizację w praktyce; zaleca, aby po okresie przejściowym Parlament i Komisja dokonały przeglądu nowego rejestru oraz skorygowały wszelkie mogące pojawić się praktyczne trudności i błędy; zaleca, by w początkowym okresie Parlament otrzymywał od odnośnych stron informacje dotyczące funkcjonowania rejestru;

               10.

               z dużym zadowoleniem przyjmuje nowe przepisy, zgodnie z którymi rejestr precyzyjnie określi status wszystkich dokumentów otrzymanych w ramach komitologii, wszelkie ewentualne powiązanie z innymi przekazanymi już dokumentami, a także wszelkie dokonane zmiany;

               11.

               w związku z tym wzywa Komisję do zmiany procedur wewnętrznych, tak żeby zagwarantować, że dokona się rozróżnienia pomiędzy z jednej strony projektem środków, który należy przekazać Parlamentowi na mocy jego prawa do informacji w tym samym czasie co właściwemu komitetowi, a z drugiej strony projektem środków, który należy przekazać Parlamentowi w celu umożliwienia mu wykorzystywania prawa do kontroli;

               12.

               z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie „systemu wczesnego ostrzegania”, w którym zawiadamia się Parlament, w przypadku gdy okazuje się, że komitetowi zostanie przedłożony projekt pilnych środków, jednak podkreśla, że nie powinno się wykorzystywać tego systemu do zamieniania spraw niepilnych na pilne, skoro skrócone terminy można stosować wyłącznie w uzasadnionych, wyjątkowych przypadkach;

               13.

               zauważa, że aby wykonywać prawo kontroli na podstawie odpowiedniej informacji, Parlament powinien regularnie otrzymywać wszelką powiązaną dokumentację, która wyjaśni, dlaczego Komisja proponuje określone środki; z zadowoleniem przyjmuje gotowość Komisji do pomocy Parlamentowi, żeby zapewnić pełną współpracę w zakresie określonych środków wykonawczych, i w związku z tym wzywa Komisję, żeby na wniosek przekazywała Parlamentowi wszelkie dokumenty powiązane, które odnoszą się do projektu środka wykonawczego;

               14.

               nie podziela opinii Komisji, że projekty środków wykonawczych przekazywane Parlamentowi nie powinny być podawane do wiadomości publicznej aż do momentu głosowania w komitecie, oraz obstaje przy swoim prawie do zasięgnięcia w sprawie projektu środków wykonawczych czyjejkolwiek opinii, którą uzna za stosowną; zwraca się do Komisji, żeby ponownie rozważyła swoje stanowisko i podawała do wiadomości publicznej wszelkie projekty środków wykonawczych zaraz po przedłożeniu w ich sprawie formalnego wniosku;

               15.

               akceptuje zawarcie porozumienia i oczekuje, że niezwłocznie po zatwierdzeniu zostanie w pełni wdrożone;

               16.

               postanawia o załączeniu porozumienia do Regulaminu poprzez zastąpienie nim załącznika XII;

               17.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z załącznikiem do wiadomości Rady, Komisji oraz parlamentów państw członkowskich.

      (1)  Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11.

      (2)  Dz.U. L 256 z 10.10.2000, str. 19.

      Czwartek, 8 maja 2008 r.ZAŁĄCZNIK
      PARLAMENT EUROPEJSKI
      KOMISJA
      POROZUMIENIE POMIĘDZY PARLAMENTEM EUROPEJSKIM I KOMISJĄ W SPRAWIE PROCEDUR WPROWADZANIA W ŻYCIE DECYZJI RADY 1999/468/WE USTANAWIAJĄCEJ WARUNKI WYKONYWANIA UPRAWNIEŃ WYKONAWCZYCH PRZYZNANYCH KOMISJI, ZMIENIONEJ DECYZJĄ 2006/512/WE

         Informowanie Parlamentu Europejskiego

                  1.

                  Na mocy art. 7 ust. 3 decyzji 1999/468/WE (1) Komisja regularnie informuje Parlament Europejski o działaniach komitetów (2) w sposób zapewniający przejrzysty i skuteczny obieg dokumentów i pozwalający zidentyfikować przekazane informacje oraz poszczególne etapy procedury. W tym celu Parlament otrzymuje w tym samym czasie i na tych samych warunkach co członkowie komitetów projekty porządków obrad komitetów, propozycje środków wykonawczych przedłożone tym komitetom na mocy aktów podstawowych przyjętych zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu, wyniki głosowań, streszczenia sprawozdań z posiedzeń oraz wykazy organów, do których należą członkowie komitetów, wyznaczeni przez państwa członkowskie.

         Rejestr

                  2.

                  Komisja utworzy rejestr zawierający wszystkie dokumenty przekazane Parlamentowi Europejskiemu (3). Parlament Europejski będzie posiadał bezpośredni dostęp do tego rejestru. Zgodnie z art. 7 ust. 5 decyzji 1999/468/WE dane bibliograficzne wszystkich dokumentów przesłanych do Parlamentu Europejskiego zostaną udostępnione publicznie.

                  3.

                  Zgodnie ze zobowiązaniami pojętymi przez Komisję w jej oświadczeniu dotyczącym art. 7 ust. 3 decyzji 1999/468/WE (4) oraz po dokonaniu stosownych ustaleń technicznych rejestr przewidziany w ust. 2 umożliwi w szczególności:

                              —

                              jednoznaczną identyfikację dokumentów podlegających tej samej procedurze i wszelkich zmian środka wykonawczego na poszczególnych etapach procedury;

                              —

                              wskazanie etapu procedury oraz harmonogramu;

                              —

                              jednoznaczne rozróżnienie między projektami środków otrzymanymi przez Parlament Europejski w tym samym czasie co członkowie komitetów zgodnie z prawem do informacji a ostatecznym projektem po wydaniu przez dany komitet opinii, który jest przekazywany Parlamentowi Europejskiemu;

                              —

                              jednoznaczną identyfikację wszelkich zmian w stosunku do dokumentów przekazanych już Parlamentowi Europejskiemu.

                  4.

                  Kiedy po okresie przejściowym rozpoczynającym się wraz z wejściem w życie niniejszego porozumienia Parlament Europejski i Komisja stwierdzą, że system funkcjonuje w sposób zadowalający, przekazywanie dokumentów Parlamentowi Europejskiemu odbywać się będzie w formie elektronicznego powiadomienia z podaniem łącza do rejestru, o którym mowa w ust. 2. Decyzja ta winna zostać podjęta w formie wymiany pism między przewodniczącymi obydwu instytucji. W okresie przejściowym dokumenty będą przekazywane Parlamentowi Europejskiemu jako załączniki do korespondencji elektronicznej.

                  5.

                  Ponadto Komisja zobowiązuje się do przekazywania Parlamentowi Europejskiemu, dla celów informacyjnych i na wniosek przedmiotowo właściwej komisji parlamentarnej, projektów szczególnych środków mających na celu wykonanie aktów podstawowych, które, pomimo że nie zostały przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 Traktatu, mają szczególne znaczenie dla Parlamentu Europejskiego. Środki te zostają wprowadzone do rejestru, o którym mowa w ust. 2, z jednoczesnym powiadomieniem o tym fakcie Parlamentu Europejskiego.

                  6.

                  Poza wnioskami z posiedzeń, o których mowa w ust. 1, Parlament Europejski może żądać dostępu do protokołów posiedzeń komitetów (5). Komisja rozpatrzy każdy wniosek indywidualnie zgodnie z zasadami zachowania poufności określonymi w załączniku 1 do porozumienia ramowego w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją (6).

         Dokumenty poufne

                  7.

                  Dokumenty poufne będą przetwarzane zgodnie z wewnętrznymi procedurami administracyjnymi sporządzonymi przez każdą instytucję w celu zapewnienia niezbędnych gwarancji.

         Rezolucje Parlamentu Europejskiego na mocy art. 8 decyzji 1999/468/WE

                  8.

                  Na mocy art. 8 decyzji 1999/468/WE Parlament Europejski może oświadczyć w uzasadnionej rezolucji, że projekt środków wykonawczych do aktu podstawowego, przyjętego zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 Traktatu, przekracza uprawnienia wykonawcze przewidziane w tym akcie podstawowym.

                  9.

                  Parlament Europejski przyjmuje takie rezolucje zgodnie ze swoim Regulaminem, w okresie jednego miesiąca od daty otrzymania ostatecznego projektu środków wykonawczych w wersjach językowych przedłożonych członkom danego komitetu.

                  10.

                  Parlament Europejski i Komisja uznają za stosowne stałe określenie krótszego terminu w przypadku niektórych rodzajów pilnych środków wykonawczych, w sprawie których przez wzgląd na zasady należytego zarządzania konieczne jest podjęcie decyzji w krótszym terminie. Dotyczy to w szczególności niektórych rodzajów środków związanych z działaniem zewnętrznym, w tym pomocą humanitarną i nadzwyczajną, ochroną zdrowia i bezpieczeństwa, bezpieczeństwem transportu oraz odstąpieniem od zasad zamówień publicznych. Wspomniane rodzaje środków i obowiązujące terminy zostaną określone w porozumieniu między członkiem Komisji a przewodniczącym przedmiotowo właściwej komisji parlamentarnej. Porozumienie takie może zostać odwołane w dowolnym momencie przez którąkolwiek ze stron.

                  11.

                  Z zastrzeżeniem przypadków, o których mowa w ust. 10, termin będzie krótszy w sprawach pilnych oraz w przypadku środków odnoszących się do codziennych spraw administracyjnych i/lub posiadających ograniczony termin ważności. Termin ten może być bardzo krótki w wyjątkowo pilnych sprawach, w szczególności uzasadnionych względami zdrowia publicznego. Właściwy członek Komisji określa stosowny termin oraz podaje jego uzasadnienie. W takich przypadkach Parlament Europejski może zastosować procedurę polegającą na przekazaniu kompetencji w zakresie stosowania art. 8 decyzji 1999/468/WE przedmiotowo właściwej komisji parlamentarnej, która w odpowiednim terminie może przesłać odpowiedź Komisji.

                  12.

                  Bezpośrednio po tym, jak służby Komisji przewidzą ewentualną konieczność przedłożenia komitetowi projektu środków, których dotyczy ust. 10 i 11, w formie nieoficjalnej uprzedzą o tym fakcie sekretariat przedmiotowo właściwej komisji parlamentarnej lub przedmiotowo właściwych komisji parlamentarnych. Bezpośrednio po przedłożeniu wstępnego projektu środków członkom komitetu służby Komisji powiadomią sekretariat komisji parlamentarnej lub komisji parlamentarnych o ich pilnym charakterze oraz terminach, które będą obowiązywać po przedłożeniu ostatecznego projektu.

                  13.

                  Po przyjęciu przez Parlament Europejski rezolucji, o której mowa w ust. 8, lub po odpowiedzi, o której mowa w ust. 11, właściwy członek Komisji informuje Parlament Europejski lub — w stosownych przypadkach — przedmiotowo właściwą komisję parlamentarną o działaniach, które w związku z tym Komisja zamierza podjąć.

                  14.

                  Dane, o których mowa w ust. 10-13, zostaną wprowadzone do rejestru.

         Procedura regulacyjna połączona z kontrolą

                  15.

                  W przypadkach, gdy zastosowanie ma procedura regulacyjna połączona z kontrolą, po głosowaniu w komitecie Komisja poinformuje Parlament Europejski o obowiązujących terminach. Z zastrzeżeniem ust. 16 bieg tych terminów rozpoczyna się dopiero po otrzymaniu przez Parlament Europejskich wszystkich wersji językowych.

                  16.

                  W przypadku obowiązywania terminów krótszych (art. 5a ust. 5 lit. b) decyzji 1999/468/WE) oraz w sprawach pilnych (art. 5a ust. 6 decyzji 1999/468/WE) bieg terminów rozpoczyna się w dniu otrzymania przez Parlament Europejski ostatecznego projektu środków wykonawczych w wersjach językowych przedłożonych członkom komitetu, chyba że przewodniczący komisji parlamentarnej wyrazi sprzeciw. W każdym przypadku Komisja podejmie starania w celu jak najszybszego przekazania Parlamentowi Europejskiemu wszystkich wersji językowych. Bezpośrednio po tym, jak służby Komisji przewidzą ewentualną konieczność przedłożenia komitetowi projektu środków, których dotyczy art. 5a ust. 5 lit. b) lub art. 5a ust. 6, w formie nieoficjalnej uprzedzą o tym fakcie sekretariat przedmiotowo właściwej komisji parlamentarnej lub przedmiotowo właściwych komisji parlamentarnych.

         Usługi finansowe

                  17.

                  Zgodnie z oświadczeniem Komisji dotyczącym art. 7 ust. 3 decyzji 1999/468/WE w odniesieniu do usług finansowych Komisja zobowiązuje się do:

                              —

                              dopilnowania, aby na wniosek Parlamentu Europejskiego urzędnik Komisji przewodniczący posiedzeniom komitetu po każdym jego posiedzeniu informował Parlament Europejski o wszelkich dyskusjach na temat projektów środków wykonawczych, które zostały przedłożone temu komitetowi;

                              —

                              udzielenia ustnej lub pisemnej odpowiedzi na wszelkie pytania dotyczące dyskusji na temat projektów środków wykonawczych przedłożonych danemu komitetowi.

                        Wreszcie, Komisja dopilnuje, aby zobowiązania podjęte na posiedzeniu plenarnym Parlamentu w dniu 5 lutego 2002 r. (7) i potwierdzone na posiedzeniu plenarnym Parlamentu w dniu 31 marca 2004 r. (8) oraz zobowiązania, o których mowa w pkt 1-7 pisma komisarza Bolkesteina do przewodniczącego Komisji Gospodarczej i Monetarnej Parlamentu Europejskiego z dnia 2 października 2001 r. (9), były przestrzegane w odniesieniu do całego sektora usług finansowych (w tym papierów wartościowych, banków, ubezpieczeń, emerytur oraz rachunkowości).

         Kalendarz prac parlamentarnych

                  18.

                  Z wyjątkiem przypadków, w których zastosowanie mają terminy krótsze, i z wyjątkiem spraw pilnych, przy przekazywaniu projektów środków wykonawczych na mocy niniejszego porozumienia Komisja uwzględni okres wakacji Parlamentu Europejskiego (zima, lato i wybory do Parlamentu Europejskiego), tak aby zapewnić Parlamentowi możliwość wykonywania jego prerogatyw w terminach, o których mowa w decyzji 1999/468/WE i w niniejszym porozumieniu.

         Współpraca między Parlamentem Europejskim i Komisją

                  19.

                  Obydwie instytucje wyrażają gotowość wzajemnej pomocy w celu zapewnienia pełnej współpracy w sprawach związanych ze szczególnymi środkami wykonawczymi. W tym celu nawiązane zostaną odpowiednie kontakty na szczeblu administracyjnym.

         Poprzednie porozumienie

                  20.

                  Porozumienie z 2000 r. między Parlamentem Europejskim a Komisją w sprawie procedur wprowadzania w życie decyzji Rady 1999/468/WE (10) zostaje niniejszym zastąpione. Parlament Europejski i Komisja uznają następujące porozumienia za nieważne i z tego powodu nieposiadające mocy prawnej, o ile ich to dotyczy: porozumienie Plumb/Delors z 1988 r., porozumienie Samland/Williamson z 1996 r. oraz modus vivendi z 1994 r. (11)

         (1)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

         (2)  Do celów niniejszego porozumienia termin „komitet” oznacza komitety ustanowione zgodnie z decyzją 1999/468/WE.

         (3)  Planowanym terminem utworzenia rejestru jest 31 marca 2008 r.

         (4)  Dz.U. C 171 z 22.7.2006, str. 21.

         (5)  Patrz wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 19 lipca 1999 r. w sprawie T-188/97 Rothmans przeciwko Komisji [1999] Zb.Orz., str. II-2463.

         (6)  Dz.U. C 177 E z 18.5.2006, str. 123.

         (7)  Dz.U. C 284 E z 21.11.2002, str. 19.

         (8)  Dz.U. C 103 E z 29.4.2004, str. 446 oraz pełny zapis sprawozdania (CRE) z posiedzenia plenarnego Parlamentu z dnia 31 marca 2004 r., część „Głosowanie”.

         (9)  Dz.U. C 284 E z 21.11.2002, str. 83.

         (10)  Dz.U. L 256 z 10.10.2000, str. 19.

         (11)  Dz.U. C 102 z 4.4.1996, str. 1.


title: 2010/803/UE: Decyzja podjęta za wspólnym porozumieniem przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie lokalizacji siedziby Agencji Europejskiego GNSS

text:
               28.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 342/15

         DECYZJA PODJĘTA ZA WSPÓLNYM POROZUMIENIEM PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   z dnia 10 grudnia 2010 r.
   w sprawie lokalizacji siedziby Agencji Europejskiego GNSS
   (2010/803/UE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH,
   uwzględniając art. 341 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 912/2010 z dnia 22 września 2010 r. ustanawiającego Agencję Europejskiego GNSS, uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 683/2008 (1) ustanowiono Agencję Europejskiego GNSS.

               (2)

               Należy określić lokalizację Agencji Europejskiego GNSS,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Agencja Europejskiego GNSS ma swoją siedzibę w Pradze.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2010 r.

         V. VAN QUICKENBORNE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 11.


title: 2013/645/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 26 września 2013 r. w sprawie dodatkowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń (EBC/2013/35)

text:
               12.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 301/6

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 26 września 2013 r.
   w sprawie dodatkowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń
   (EBC/2013/35)
   (2013/645/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, art. 12 ust. 1, art. 14 ust. 3 oraz art. 18 ust. 2,
   uwzględniając wytyczne EBC/2011/14 z dnia 20 września 2011 r. w sprawie instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (1) oraz decyzję EBC/2013/6 z dnia 20 marca 2013 r. w sprawie zasad dotyczących wykorzystania jako zabezpieczenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu własnych niezabezpieczonych obligacji bankowych gwarantowanych przez państwo (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 18 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego Europejski Bank Centralny (EBC) i krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro (zwane dalej „KBC”), mogą dokonywać właściwie zabezpieczonych operacji kredytowych z instytucjami kredytowymi oraz innymi uczestnikami rynku. Standardowe warunki, na jakich EBC i KBC są gotowe do przeprowadzania operacji kredytowych, w tym kryteria kwalifikowania zabezpieczeń na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu, zostały określone w załączniku I do wytycznych EBC/2011/14 oraz w decyzji EBC/2013/6.

               (2)

               Wytyczne EBC/2013/4 z dnia 20 marca 2013 r. w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń oraz zmieniające wytyczne EBC/2007/9 (3) i decyzja EBC/2013/22 z dnia 5 lipca 2013 r. w sprawie tymczasowych zasad dotyczących kryteriów kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Cypryjską (4) wprowadziły dodatkowe tymczasowe środki dotyczące kwalifikowania zabezpieczeń operacji kredytowych Eurosystemu.

               (3)

               Zgodnie z pkt 1.6 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 Rada Prezesów EBC może w dowolnym czasie zmieniać instrumenty, warunki, kryteria i procedury realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu.

               (4)

               W dniu 17 lipca 2013 r. Rada Prezesów postanowiła dodatkowo wzmocnić zasady dotyczące kontroli ryzyka poprzez zmianę kryteriów kwalifikowania i redukcji wartości zabezpieczeń akceptowanych na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu oraz poprzez przyjęcie określonych dodatkowych środków w celu zwiększenia ogólnej spójności zasad i ich stosowania w praktyce.

               (5)

               Decyzje, o których mowa w motywie 4, powinny zostać wydane w formie decyzji EBC,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zmiany i uzupełnienia niektórych postanowień wytycznych EBC/2011/14
   1.   Określone w niniejszej decyzji zasady prowadzenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu oraz kryteria kwalifikowania zabezpieczeń stosuje się w połączeniu z innymi aktami prawnymi Eurosystemu dotyczącymi instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu, w szczególności z wytycznymi EBC/2011/14.
   2.   W przypadku rozbieżności pomiędzy niniejszą decyzją a wytycznymi EBC/2011/14 lub aktami stanowiącymi ich implementację na poziomie krajowym decydujące znaczenie mają postanowienia niniejszej decyzji. W braku odmiennych postanowień niniejszej decyzji KBC kontynuują stosowanie wszystkich postanowień wytycznych EBC/2011/14 w niezmieniony sposób.
   Artykuł 2
   Otrzymywanie informacji
   1.   W ramach zasad prowadzenia polityki pieniężnej określonych w rozdziale 1 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 Eurosystem zastrzega sobie prawo do wnioskowania o informacje niezbędne do wykonywania zadań i osiągania celów dotyczących operacji polityki pieniężnej oraz do otrzymywania takich informacji.
   2.   Prawo to nie narusza innych istniejących konkretnych praw Eurosystemu do otrzymywania informacji dotyczących operacji polityki pieniężnej.
   Artykuł 3
   Wspólne kryteria kwalifikacji aktywów rynkowych
   1.   Poniższe ustępy należy interpretować łącznie ze wspólnymi wymogami Eurosystemu w zakresie kwalifikowania aktywów rynkowych, o których mowa w pkt 6.2.1.1 ust. 1 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14, oraz środkami kontroli ryzyka dotyczącymi aktywów rynkowych, o których mowa w pkt 6.4.2 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14.
   2.   Każdy instrument dłużny będący kwalifikowanym zabezpieczeniem musi mieć:

               a)

                           (i)

                           określoną, bezwarunkową kwotę główną (5); lub

                           (ii)

                           bezwarunkową kwotę główną, która w danym momencie jest połączona na zasadzie zryczałtowanej tylko z jednym indeksem inflacji strefy euro, bez jakichkolwiek innych złożonych struktur (6); oraz

               b)

                           (i)

                           kupon o stałym oprocentowaniu, kupon zerowy lub kupon wielostopniowy o określonej z góry częstotliwości i wartości kuponu, które nie mogą prowadzić do ujemnego przepływu środków pieniężnych; lub

                           (ii)

                           kupon o zmiennym oprocentowaniu, który nie może prowadzić do ujemnego przepływu środków pieniężnych i ma następującą strukturę: stopa kuponu = (stopa referencyjna * l) ± x, gdzie f ≤ stopa kuponu ≤ c, przy czym:

                                       1.

                                       w danym momencie stopa referencyjna może być jedynie jedną z następujących stóp:

                                                   a)

                                                   stopą rynku pieniężnego euro (np. EURIBOR, LIBOR) lub podobnym indeksem;

                                                   b)

                                                   stopą swapów o stałym terminie zapadalności (np. CMS, EIISDA, EUSA);

                                                   c)

                                                   rentownością jednej lub indeksem wielu obligacji skarbowych państwa strefy euro o zapadalności do jednego roku włącznie; lub

                                                   d)

                                                   indeksem inflacji strefy euro określonym przez Eurostat lub krajowy urząd statystyczny państwa członkowskiego (np. HICP);

                                             i musi być tożsama ze stopą referencyjną określoną powyżej w lit. a) ppkt (ii), w przypadku gdy spłata kwoty głównej jest powiązana ze stopą referencyjną; oraz

                                       2.

                                       f (dolny limit), c (górny limit), l (czynnik lewarowania/delewarowania) oraz x (depozyt zabezpieczający) są – o ile występują – liczbami, które są stałe i ustalone z góry w momencie emisji, zmiennymi w czasie, przy czym f, c oraz x są większe lub równe zeru a l jest większe od zera przez cały okres istnienia aktywów. W przypadku kuponów o zmiennym oprocentowaniu ze stopą referencyjną w postaci indeksu inflacji l jest równe jeden.

         3.   Wszelkie aktywa o strukturach innych, niż określone w ust. 2 nie są aktywami kwalifikowanymi. Nie ma zatem zastosowania lista wyłączonych struktur kuponowych zawarta w pkt 6.2.1.1 ust. 1 akapit drugi załącznika I do wytycznych EBC/2011/14. Aktywa, które były na liście aktywów kwalifikowanych w dniu wejścia w życie niniejszej decyzji i które utraciły status kwalifikowanych na podstawie ust. 2, pozostaną aktywami kwalifikowanymi przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.
   4.   Ocena kwalifikowalności aktywów w odniesieniu do ich struktury kuponowej w przypadku kuponów wielostopniowych – o oprocentowaniu stałym lub zmiennym – opiera się na całym okresie istnienia tych aktywów, zarówno w ujęciu prognostycznym, jak i retrospektywnym.
   5.   Kwalifikowane kupony nie mogą charakteryzować się opcjonalnościami emitenta, tzn. nie mogą dopuszczać uzależnionych od decyzji emitenta zmian rodzaju kuponu w okresie istnienia danego instrumentu, zarówno w ujęciu prognostycznym, jak i retrospektywnym.
   6.   Nie stosuje się akapitu drugiego pkt 6.7 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14.
   Artykuł 4
   Dodatkowe kryterium kwalifikacji papierów wartościowych zabezpieczonych komercyjnymi kredytami hipotecznymi
   Z zastrzeżeniem kryteriów kwalifikacji zawartych w pkt 6.2.1.1.2 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 aktywa wywołujące przepływ środków pieniężnych stanowiące zabezpieczenie papierów wartościowych zabezpieczonych komercyjnymi kredytami hipotecznymi nie mogą zawierać pożyczek, które w dowolnym momencie są pożyczkami strukturyzowanymi, konsorcjalnymi lub lewarowanymi. W rozumieniu niniejszego artykułu terminy „pożyczka strukturyzowana”, „pożyczka konsorcjalna” i „pożyczka lewarowana” mają znaczenie nadane im w art. 3 ust. 6 pkt 4–6 wytycznych EBC/2013/4.
   Artykuł 5
   Szczególne kryteria kwalifikacji zabezpieczonych obligacji
   1.   Postanowienia poniższych ustępów należy odczytywać łącznie z dodatkowymi kryteriami kwalifikacji obligacji zabezpieczonych określonymi w pkt 6.2.1.1.3 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14.
   2.   Na potrzeby pkt 6.2.1.1.3 lit. b) załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 dany podmiot uważa się za członka skonsolidowanej grupy lub za podmiot powiązany z tym samym podmiotem centralnym, jeżeli pomiędzy zainteresowanymi podmiotami występują bliskie powiązania w rozumieniu pkt 6.2.3.2. Członkostwo w tej samej grupie lub powiązanie z tym samym podmiotem określa się w momencie przeniesienia jednostek priorytetowych papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami do puli zabezpieczeń obligacji zabezpieczonych, zgodnie z dyrektywą 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (7).
   3.   Zabezpieczone obligacje, które znajdowały się na liście aktywów kwalifikowanych w dniu 30 marca 2013 r., utrzymują status aktywów kwalifikowanych do dnia 28 listopada 2014 r. Emisje ciągłe takich obligacji zabezpieczonych także mogą zachować status zabezpieczenia kwalifikowanego, pod warunkiem że od dnia 31 marca 2013 r. do puli zabezpieczeń nie będą dodawane papiery wartościowe zabezpieczone aktywami niespełniające wymogów określonych w pkt 6.2.1.1.3 lit. a)–c) załącznika I do wytycznych EBC/2011/14.
   4.   Ustępy 1–3 nie naruszają postanowień decyzji EBC/2013/6 w sprawie zasad dotyczących wykorzystania jako zabezpieczenia operacji polityki pieniężnej eurosystemu własnych niezabezpieczonych obligacji bankowych gwarantowanych przez państwo.
   Artykuł 6
   Dodatkowe wysokie standardy jakości kredytowej aktywów rynkowych
   1.   Ocena kredytowa przez instytucję ECAI aktywów rynkowych innych niż papiery wartościowe zabezpieczone aktywami, o której mowa w pkt 6.3.2 lit. a) „Ocena przez instytucję ECAI” załącznika I do wytycznych EBC/2011/14, podlega następującym kryteriom:

               (i)

               Co najmniej jedna ocena kredytowa wydana przez zaakceptowaną instytucję ECAI (8) dla emisji lub – w braku ratingu emisji wydanego przez tę samą instytucję ECAI – serii programu/emisji, z którą dane aktywa zostały wyemitowane, musi odpowiadać wymogom Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej (9). EBC publikuje wymogi w zakresie jakości kredytowej dla wszystkich zaakceptowanych instytucji ECAI, zgodnie z pkt 6.3.1 załącznika I do wytycznych ECB/2011/14 (10). Jeżeli dla danej emisji lub, w odpowiednich przypadkach, serii programu/emisji, dostępna jest większa liczba ocen kredytowych, zastosowanie ma zasada najlepszej oceny (tj. wykorzystanie najlepszej dostępnej oceny kredytowej wystawionej przez instytucję ECAI dla danej emisji lub, w odpowiednich przypadkach, serii programu/emisji). Jeżeli najlepsza ocena kredytowa danej emisji lub, w odpowiednich przypadkach, serii programu/emisji, nie spełnia wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej, aktywów nie uznaje się za kwalifikowane nawet jeżeli istnieje gwarancja dopuszczalna zgodnie z pkt 6.3.2 lit. c) załącznika I do wytycznych EBC/2011/14. W braku oceny kredytowej wystawionej przez instytucję ECAI dla emisji lub, w odpowiednich przypadkach, serii programu/emisji, warunkiem kwalifikacji aktywów jest spełnianie przez najlepszą dostępną ocenę kredytową wystawioną przez instytucję ECAI dla emitenta lub gwaranta (jeżeli gwarancja jest dopuszczalna zgodnie z pkt 6.3.2 lit. c) załącznika I do wytycznych EBC/2011/14) z wymogami Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej.

               (ii)

               W przypadku ratingów instytucji ECAI dotyczących emisji i serii programu/emisji nie dokonuje się rozróżnienia według pierwotnego terminu zapadalności aktywów na potrzeby określenia wysokich standardów jakości kredytowej aktywów rynkowych. Dopuszczalny jest każdy rating instytucji ECAI przypisany emisji lub serii programu/emisji spełniający standardy jakości kredytowej Eurosystemu. Jeżeli chodzi o rating instytucji ECAI dotyczący emitenta/gwaranta, dopuszczalna ocena kredytowa instytucji ECAI zależy od pierwotnego terminu zapadalności aktywów. Dokonuje się rozróżnienia na aktywa krótkoterminowe (tzn. aktywa o pierwotnym terminie zapadalności nie dłuższym niż 390 dni) oraz aktywa długoterminowe (tzn. aktywa o pierwotnym terminie zapadalności dłuższym niż 390 dni). W przypadku aktywów krótkoterminowych dopuszczalne są krótkoterminowe i długoterminowe ratingi instytucji ECAI dla emitentów oraz długoterminowe ratingi dla gwarantów, przy czym zastosowanie ma zasada najlepszego ratingu. W przypadku aktywów długoterminowych dopuszczalne są tylko długoterminowe ratingi instytucji ECAI dla emitentów lub gwarantów.

         2.   Standardy jakości kredytowej mające zastosowanie do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami podlegających wymogom sprawozdawczym w zakresie danych o poszczególnych kredytach, zgodnie z minimalnymi wymogami Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej zawartymi w pkt 6.3.2 lit. b) „Ocena kredytowa papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami przez instytucję ECAI” załącznika I do wytycznych EBC/2011/14, odpowiadają stopniowi 2 zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu („pojedyncze A” (11)), zarówno w momencie emisji, jak i przez cały okres trwania papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami. Pozostałe wymogi określone w pkt 6.3.2 lit. b) „Ocena kredytowa papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami przez instytucję ECAI” załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 pozostają niezmienione.
   3.   Papiery wartościowe zabezpieczone aktywami, które nie spełniają wymogów sprawozdawczych w zakresie danych o poszczególnych kredytach, nadal podlegają wymogom w zakresie oceny kredytowej określonym w pkt 6.3.2 lit. b) „Ocena kredytowa papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami przez instytucję ECAI” załącznika I do wytycznych EBC/2011/14.
   4.   W braku oceny kredytowej instytucji ECAI dla emisji (lub, w odpowiednich przypadkach, serii programu/emisji), wysokie standardy jakości kredytowej aktywów rynkowych innych niż papiery wartościowe zabezpieczone aktywami można określić na podstawie gwarancji przedstawionych przez gwarantów znajdujących się w dobrej sytuacji finansowej w rozumieniu pkt 6.3.2 lit. c) załącznika I do wytycznych EBC/2011/14. Sytuację finansową gwaranta bada się na podstawie długoterminowego ratingu gwaranta nadanego przez instytucję ECAI, spełniającego minimalny wymóg jakości kredytowej Eurosystemu. Gwarancja powinna spełniać wymogi określone w pkt 6.3.2 lit. c), ppkt (i)–(iv) załącznika I do wytycznych EBC/2011/14.
   Artykuł 7
   Obliczanie redukcji wartości
   Ocena kredytowa stosowana w celu określenia kwalifikowalności aktywów zgodnie z pkt 6.3.2 i 6.3.3 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 ma zastosowanie do określania odpowiednich redukcji wartości zgodnie z pkt 6.4.1 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14.
   Artykuł 8
   Kategorie redukcji wartości oraz redukcje wartości dotyczące aktywów rynkowych i nierynkowych
   1.   Kategorie płynności aktywów rynkowych określone w zestawieniu środków kontroli ryzyka Eurosystemu dotyczących aktywów rynkowych, zawartych w tabeli 6 w pkt 6.4.2 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14, określa się w tym punkcie jako kategorie redukcji wartości, pozostawiając przypisanie aktywów kwalifikowanych do poszczególnych kategorii.
   2.   Poziomy redukcji wartości w wycenie stosowane do aktywów rynkowych zgodnie z zasadami dotyczącymi środków kontroli ryzyka Eurosystemu określonymi w tabeli 7 w pkt 6.4.2 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 zastępuje się redukcjami wartości określonymi w załączniku I do niniejszej decyzji.
   3.   Redukcja wartości stosowana do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami należącymi do kategorii redukcji wartości V określonej w pkt 6.4.2 lit. d) załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 wynosi 10 % bez względu na strukturę zapadalności i strukturę kuponu.
   4.   Własne niezabezpieczone obligacje podlegają dodatkowej redukcji wartości w wycenie. Tę dodatkową redukcję wartości stosuje się bezpośrednio do wartości całej emisji danego instrumentu dłużnego, w formie obniżki wyceny a) w wysokości 8 % w odniesieniu do własnych zabezpieczonych obligacji należących do 1. i 2. stopnia zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu; oraz b) w wysokości 12 % w odniesieniu do własnych zabezpieczonych obligacji należących do stopnia 3. W tym kontekście „własne zabezpieczone obligacje” oznaczają obligacje zabezpieczone wyemitowane przez kontrahenta lub podmioty blisko z nim powiązane, wykorzystywane w stopniu większym niż 75 % ich referencyjnej wartości pozostającej do wykupu przez tego kontrahenta lub podmioty blisko z nim powiązane.
   5.   Poziomy redukcji wartości w wycenie stosowane do aktywów nierynkowych, zgodnie z opisem zawartym w środkach kontroli ryzyka Eurosystemu w tabeli 9 pkt 6.4.3 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14, zastępuje się redukcjami wartości określonymi w załączniku II do niniejszej decyzji.
   6.   Redukcja wartości w wycenie w odniesieniu do nierynkowych instrumentów dłużnych zabezpieczonych detalicznymi kredytami hipotecznymi, określona w pkt 6.4.3.2 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14, wynosi 39,5 % ich referencyjnej wartości pozostającej do wykupu.
   Artykuł 9
   Środki stosowane w przypadku niewykonania zobowiązań oraz ze względu na wymogi ostrożności
   1.   Środki, jakie muszą być zapewnione przez odpowiednie ustalenia o charakterze umownym lub regulacyjnym stosowane przez KBC, zgodnie z pkt I.7 załącznika II do wytycznych EBC/2011/14, podlegają warunkom określonym w poniższych ustępach.
   2.   Po zaistnieniu przypadku niewykonania zobowiązań, lub ze względu na wymogi ostrożności, KBC jest uprawniony do stosowania następujących środków:

               a)

               zawieszenia, ograniczenia lub wyłączenia dostępu kontrahenta do operacji otwartego rynku;

               b)

               zawieszenia, ograniczenia lub wyłączenia dostępu kontrahenta do operacji kredytowo-depozytowych Eurosystemu;

               c)

               wypowiedzenia wszystkich pozostających do wykonania umów i transakcji;

               d)

               żądania przyspieszonego wykonania zobowiązań jeszcze niewymagalnych lub warunkowych;

               e)

               wykorzystania depozytów kontrahenta w KBC do potrącenia z roszczeniami wobec tego kontrahenta;

               f)

               zawieszenia wykonywania zobowiązań wobec kontrahenta aż do momentu zaspokojenia roszczeń w stosunku do tego kontrahenta.

         3.   Ponadto, po zaistnieniu przypadku niewykonania zobowiązań, KBC może skorzystać z uprawnienia do zastosowania następujących środków:

               a)

               żądania odsetek za niewykonanie zobowiązania;

               b)

               żądania odszkodowania za wszelkie szkody poniesione wskutek niewykonania zobowiązania przez kontrahenta.

         4.   Ponadto, ze względu na wymogi ostrożności, KBC może skorzystać z uprawnienia do odrzucenia aktywów przedstawionych przez danego kontrahenta jako zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu, uprawnienia do ograniczenia stosowania takich aktywów lub uprawnienia zastosowania wobec nich dodatkowej redukcji wyceny.
   5.   KBC musi mieć każdorazowo możliwość prawną realizacji praw na wszystkich aktywach dostarczonych jako zabezpieczenie, bez nieuzasadnionego opóźnienia i w sposób zapewniający KBC odzyskanie wartości udzielonego kredytu, jeżeli kontrahent niezwłocznie nie pokryje swojego ujemnego salda.
   6.   W celu zapewnienia jednolitego stosowania odpowiednich środków Rada Prezesów EBC może podejmować takie kroki jak zawieszenie, ograniczenie lub wyłączenie dostępu do operacji otwartego rynku lub operacji kredytowo-depozytowych Eurosystemu.
   Artykuł 10
   Doprecyzowanie definicji krajów należących do EOG
   1.   Na potrzeby zasad Eurosystemu dotyczących zabezpieczeń kraje należące do EOG należy rozumieć jako wszystkie państwa członkowskie UE, bez względu na to, czy formalnie przystąpiły do EOG, oraz Islandię, Lichtenstein i Norwegię.
   2.   Odpowiednio zmienia się definicję EOG zawartą w dodatku 2 do załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 (Słowniczek).
   Artykuł 11
   Zmiana sposobu stosowania wymogów sprawozdawczych w zakresie danych o poszczególnych kredytach w odniesieniu do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami
   1.   Z zastrzeżeniem postanowień pkt 6.2.1.1.2 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14 oraz dodatku 8 do tego załącznika Eurosystem może przyjmować jako kwalifikowane zabezpieczenie papiery wartościowe zabezpieczone aktywami kategorii, którym przypisano wynik niższy niż A1 po zakończeniu odpowiedniego okresu przejściowego, po przeanalizowaniu konkretnego przypadku i z zastrzeżeniem obowiązku przedstawienia odpowiedniego uzasadnienia braku osiągnięcia obowiązkowego wyniku. W odniesieniu do każdego rodzaju odpowiedniego uzasadnienia Rada Prezesów określa maksymalny poziom tolerancji oraz horyzontu tolerancji. Horyzont tolerancji wskazuje okres czasu, w którym jakość danych dotyczących papierów wartościowych zabezpieczonych musi ulec poprawie.
   2.   Pełna lista odpowiednich uzasadnień oraz przypisanych im poziomów tolerancji i horyzontów tolerancji jest dostępna na stronie internetowej EBC i zawiera m.in. opisy aktywów odziedziczonych (legacy assets) oraz odziedziczonych systemów IT.
   Artykuł 12
   Wejście w życie i stosowanie
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 października 2013 r.
   2.   W drodze wyjątku art. 8 ust. 4 stosuje się od dnia 1 listopada 2013 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 26 września 2013 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 331 z 14.12.2011, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 95 z 5.4.2013, s. 22.

      (3)  Dz.U. L 95 z 5.4.2013, s. 23.

      (4)  Dz.U. L 195 z 18.7.2013, s. 27.

      (5)  Do aktywów kwalifikowanych nie zalicza się obligacji zawierających prawo do nabycia innego instrumentu (warrant) lub podobne prawa.

      (6)  Instrumenty dłużne, których kwota główna jest w danym momencie połączona tylko z jednym indeksem inflacji strefy euro, są dozwolone również w związku z tym, że ich struktura kuponowa jest zgodna z art. 3 ust. 2 lit. b) ppkt (ii) pkt 1 lit. d) i jest powiązana z tym samym indeksem inflacji.

      (7)  Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1.

      (8)  Akceptowane instytucje ECAI, systemy ICAS i narzędzia ratingowe podmiotów zewnętrznych oraz ich dostawcy są wskazani na liście publikowanej na stronie internetowej EBC pod adresem www.ecb.europa.eu

      (9)  Ocena przez instytucję ECAI dotycząca serii programu/emisji ma znaczenie tylko jeżeli ma zastosowanie do konkretnych aktywów oraz nie istnieje inny rating emisji przyznany przez tę samą instytucję ECAI.

      (10)  Informacja ta jest publikowana na stronie internetowej EBC pod adresem www.ecb.europa.eu

      (11)  Rating na poziomie pojedynczego „A” oznacza rating na poziomie co najmniej „A3” w klasyfikacji Moody’s, „A-” w klasyfikacji Fitch lub Standard & Poor’s oraz „AL” w klasyfikacji DBRS.
   ZAŁĄCZNIK I

      POZIOMY REDUKCJI WARTOŚCI W WYCENIE STOSOWANE DO KWALIFIKOWANYCH AKTYWÓW RYNKOWYCH

               Kategorie redukcji wartości

               Jakość kredytowa

               Pozostały okres zapadalności
               (w latach)

               Kategoria I

               Kategoria II (1)

               Kategoria III (1)

               Kategoria IV (1)

               Kategoria V (1)

               kupon stały

               kupon zerowy

               kupon stały

               kupon zerowy

               kupon stały

               kupon zerowy

               kupon stały

               kupon zerowy

               Stopnie 1 i 2 (AAA do A-) (2)

               0–1

               0,5

               0,5

               1,0

               1,0

               1,0

               1,0

               6,5

               6,5

               10,0

               1–3

               1,0

               2,0

               1,5

               2,5

               2,0

               3,0

               8,5

               9,0

               3–5

               1,5

               2,5

               2,5

               3,5

               3,0

               4,5

               11,0

               11,5

               5–7

               2,0

               3,0

               3,5

               4,5

               4,5

               6,0

               12,5

               13,5

               7–10

               3,0

               4,0

               4,5

               6,5

               6,0

               8,0

               14,0

               15,5

               > 10

               5,0

               7,0

               8,0

               10,5

               9,0

               13,0

               17,0

               22,5

               Kategorie redukcji wartości

               Jakość kredytowa

               Pozostały okres zapadalności
               (w latach)

               Kategoria I

               Kategoria II (1)

               Kategoria III (1)

               Kategoria IV (1)

               Kategoria V (1)

               kupon stały

               kupon zerowy

               kupon stały

               kupon zerowy

               kupon stały

               kupon zerowy

               kupon stały

               kupon zerowy

               Stopień 3 (BBB + do BBB-) (2)

               0–1

               6,0

               6,0

               7,0

               7,0

               8,0

               8,0

               13,0

               13,0

               Niekwalifikowane

               1–3

               7,0

               8,0

               10,0

               14,5

               15,0

               16,5

               24,5

               26,5

               3–5

               9,0

               10,0

               15,5

               20,5

               22,5

               25,0

               32,5

               36,5

               5–7

               10,0

               11,5

               16,0

               22,0

               26,0

               30,0

               36,0

               40,0

               7–10

               11,5

               13,0

               18,5

               27,5

               27,0

               32,5

               37,0

               42,5

               > 10

               13,0

               16,0

               22,5

               33,0

               27,5

               35,0

               37,5

               44,0

      (1)  Poszczególne papiery wartościowe zabezpieczone aktywami, zabezpieczone obligacje bankowe (zabezpieczone obligacje bankowe typu Jumbo, tradycyjne zabezpieczone obligacje bankowe i inne zabezpieczone obligacje bankowe) oraz niezabezpieczone obligacje bankowe, których wycena teoretyczna przebiega zgodnie z pkt 6.5 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14, podlegają dodatkowej redukcji wartości w wycenie. Redukcję tę stosuje się do wyceny teoretycznej poszczególnych instrumentów dłużnych w formie obniżki wartości o 5 %. Ponadto do zabezpieczonych własnych obligacji stosuje się dodatkową obniżkę wartości. Obniżka ta wynosi 8 % w odniesieniu do zabezpieczonych własnych obligacji należących do stopnia CQS 1 i 2 oraz 12 % w odniesieniu do zabezpieczonych własnych obligacji należących do stopnia CQS3.

      (2)  Oceny według zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu opublikowanej na stronie internetowej EBC pod adresem www.ecb.europa.eu
   ZAŁĄCZNIK II

      POZIOMY REDUKCJI WARTOŚCI W WYCENIE STOSOWANE DO NALEŻNOŚCI KREDYTOWYCH O OPROCENTOWANIU STAŁYM

               Metoda wyceny

               Jakość kredytowa

               Pozostały okres zapadalności (w latach)

               Oprocentowanie stałe, wycena oparta na cenie teoretycznej określonej przez KBC

               Oprocentowanie stałe, wycena oparta na kwocie pozostałej do spłaty określonej przez KBC

               Stopnie 1 i 2 (AAA do A-)

               0–1

               10,0

               12,0

               1–3

               12,0

               16,0

               3–5

               14,0

               21,0

               5–7

               17,0

               27,0

               7–10

               22,0

               35,0

               > 10

               30,0

               45,0

               Metoda wyceny

               Jakość kredytowa

               Pozostały okres zapadalności (w latach)

               Oprocentowanie stałe, wycena oparta na cenie teoretycznej określonej przez KBC

               Oprocentowanie stałe, wycena oparta na kwocie pozostałej do spłaty określonej przez KBC

               Stopień 3 (BBB+ do BBB-)

               0–1

               17,0

               19,0

               1–3

               29,0

               34,0

               3–5

               37,0

               46,0

               5–7

               39,0

               52,0

               7–10

               40,0

               58,0

               > 10

               42,0

               65,0


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1669 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/284

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1669
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 460/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (5),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 526/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 460/2004 (6), w szczególności jego art. 21,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (7),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (8), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0089/2015]),

         1.

            udziela dyrektorowi wykonawczemu Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2013;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 217.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 77 z 13.3.2004, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 41.

         (7)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (8)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2004/644/WE: Decyzja Rady z dnia 13 września 2004 r. ustanawiająca reguły wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych

text:
               21.9.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 296/16

      DECYZJA RADY

   z dnia 13 września 2004 r.
   ustanawiająca reguły wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych
   (2004/644/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 286,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 24 ust. 8,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 45/2001, zwane dalej „rozporządzeniem”, ustala zasady i reguły mające zastosowanie do wszystkich instytucji i organów wspólnotowych oraz stanowi o powołaniu inspektora ochrony danych przez każdą instytucję wspólnotową i organ wspólnotowy.

               (2)

               Artykuł 24 ust. 8 rozporządzenia wymaga, aby dalsze przepisy wykonawcze dotyczące inspektora ochrony danych zostały przyjęte przez każdą instytucję lub organ Wspólnoty zgodnie z przepisami zawartymi w Załączniku do rozporządzenia. Przepisy wykonawcze dotyczą w szczególności zadań, obowiązków i uprawnień inspektora ochrony danych.

               (3)

               Przyjęte przepisy wykonawcze określają także procedury egzekwowania praw podmiotów danych, jak również wypełniania obowiązków przez wszystkie zainteresowane strony w instytucjach i organach wspólnotowych w zakresie przetwarzania danych osobowych.

               (4)

               Przepisy wykonawcze do rozporządzenia stosuje się bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (2), decyzji 2004/338/WE, Euratom (3), w szczególności jej załącznika II, decyzji 2001/264/WE (4), w szczególności części II sekcji VI jej załącznika, jak również decyzji Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa z dnia 25 czerwca 2001 r. (5).

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   SEKCJA 1
   POSTANOWIENIA OGÓLNE
   Artykuł 1
   Przedmiot i zakres
   Niniejsza decyzja określa dalsze przepisy wykonawcze dotyczące rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady, zwanego dalej „rozporządzeniem”, odnoszące się do Rady Unii Europejskiej.
   Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji i bez uszczerbku dla definicji zawartych w rozporządzeniu:

               a)

               „administrator danych” oznacza instytucję, dyrekcję generalną, dyrekcję, departament, oddział lub inną jednostkę organizacyjną, która samodzielnie lub wspólnie z innymi określa cele i sposoby przetwarzania danych osobowych, jak określono w powiadomieniu, które należy przesłać do inspektora ochrony danych (zwanego dalej „inspektorem ochrony danych”), zgodnie z art. 25 rozporządzenia;

               b)

               „osoba kontaktowa” oznacza asystenta lub asystentów administracyjnych dyrekcji generalnej lub innego członka personelu wyznaczonego do przeprowadzania konsultacji z inspektorem ochrony danych przez swoją dyrekcję generalną jako jej przedstawiciel do zajmowania się w ścisłej współpracy z inspektorem ochrony danych kwestiami ochrony danych;

               c)

               „personel Sekretariatu Generalnego Rady” oznacza cały Sekretariat Generalny Rady (zwany dalej „Sekretariatem Generalnym Rady”), urzędników i inne osoby objęte regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich i warunkami zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, określonymi w rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (6), zwanym dalej „regulaminem pracowniczym”, lub pracujące na rzecz Sekretariatu Generalnego Rady w ramach umowy (stażyści, konsultanci, kontrahenci, urzędnicy oddelegowani przez Państwa Członkowskie).

         SEKCJA 2
   INSPEKTOR OCHRONY DANYCH
   Artykuł 3
   Powoływanie i status inspektora ochrony danych
   1.   Zastępca Sekretarza Generalnego Rady powołuje inspektora ochrony danych i rejestruje go u europejskiego inspektora ochrony danych (zwanego dalej „europejskim inspektorem ochrony danych”). Inspektor ochrony danych jest powołany bezpośrednio przy Zastępcy Sekretarza Generalnego Rady.
   2.   Kadencja inspektora ochrony danych trwa trzy lata i jest odnawialna dwa razy.
   3.   W wykonywaniu swoich obowiązków inspektor ochrony danych jest niezależny i działa we współpracy z europejskim inspektorem ochrony danych. W szczególności inspektor ochrony danych nie przyjmuje żadnych instrukcji od organu powołującego Sekretariatu Generalnego Rady lub kogokolwiek w sprawie wewnętrznego stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia lub jego współpracy z europejskim inspektorem ochrony danych.
   4.   Oceny wykonywania zadań i obowiązków przez inspektora ochrony danych dokonuje się po konsultacji z europejskim inspektorem ochrony danych. Inspektor ochrony danych może być zwolniony ze stanowiska wyłącznie za zgodą europejskiego inspektora ochrony danych, jeżeli przestał spełniać warunki konieczne dla wykonywania swoich obowiązków.
   5.   Bez uszczerbku dla procedury przewidzianej dla jego powołania, inspektor ochrony danych jest informowany o wszelkich kontaktach ze stronami trzecimi, dotyczącymi stosowania tego rozporządzenia, zwłaszcza we współpracy z europejskim inspektorem ochrony danych.
   6.   Bez uszczerbku dla odpowiednich postanowień rozporządzenia, inspektor ochrony danych i jego personel podlegają przepisom i zasadom stosowanym wobec urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich.
   Artykuł 4
   Zadania
   Inspektor ochrony danych:

               a)

               zapewnia, aby administratorzy danych i podmioty danych byli poinformowani o swoich prawach i obowiązkach wynikających z niniejszego rozporządzenia. Wykonując swoje obowiązki, w szczególności ustala formularze do przekazywania informacji i powiadamiania, prowadzi konsultacje z zainteresowanymi stronami i przyczynia się do wzrostu ogólnej świadomości dotyczącej kwestii ochrony danych;

               b)

               odpowiada na wnioski europejskiego inspektora ochrony danych oraz, w zakresie swoich kompetencji, współpracuje z europejskim inspektorem ochrony danych na jego wniosek lub z własnej inicjatywy;

               c)

               zapewnia w sposób niezależny wewnętrzne stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia w Sekretariacie Generalnym Rady;

               d)

               prowadzi rejestr operacji przetwarzania przeprowadzonych przez administratorów danych i udziela prawa dostępu do niego każdej osobie bezpośrednio lub za pośrednictwem europejskiego inspektora ochrony danych;

               e)

               powiadamia europejskiego inspektora ochrony danych o operacjach, które stanowią potencjalne szczególne ryzyko, o którym mowa w art. 27 ust. 2 rozporządzenia;

               f)

               w ten sposób zapewnia, by negatywny wpływ operacji przetwarzania na prawa i wolności podmiotów danych był mało prawdopodobny.

         Artykuł 5
   Obowiązki
   1.   Poza wykonywaniem ogólnych zadań, inspektor ochrony danych:

               a)

               działa jako doradca organu powołującego Sekretariatu Generalnego Rady oraz administratorów danych w sprawach dotyczących stosowania przepisów ochrony danych. Inspektor ochrony danych może być konsultowany przez organ powołujący, zainteresowanych administratorów danych, Komitet ds. Personelu i przez poszczególne osoby, bez korzystania z oficjalnych kanałów, w każdej sprawie dotyczącej interpretowania lub stosowania niniejszego rozporządzenia;

               b)

               przeprowadza dochodzenie z własnej inicjatywy lub z inicjatywy organu powołującego, administratorów danych, Komitetu ds. Personelu lub poszczególnych osób w zakresie spraw i wydarzeń bezpośrednio dotyczących jego zadań i takich, o których został powiadomiony, oraz zdaje sprawozdanie organowi powołującemu lub osobie, która zleciła takie dochodzenie. O ile jest to stosowne, wszystkie zainteresowane strony informuje się odpowiednio. Jeżeli wnoszący zażalenie jest osobą fizyczną lub w przypadku, gdy wnoszący skargę działa w imieniu osoby fizycznej, inspektor ochrony danych musi, w możliwym zakresie, zapewnić poufność wniosku, o ile zainteresowany podmiot danych nie udzieli mu wyraźnej zgody na inne traktowanie tego wniosku;

               c)

               w wykonywaniu swoich obowiązków współpracuje z inspektorami ochrony danych innych instytucji i organów wspólnotowych, w szczególności w zakresie wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk;

               d)

               reprezentuje Sekretariat Generalny Rady we wszystkich kwestiach związanych z ochroną danych; bez uszczerbku dla decyzji 2004/338/WE, Euratom, może to obejmować udział inspektora ochrony danych w odpowiednich komitetach i forach na szczeblu międzynarodowym;

               e)

               składa roczne sprawozdanie ze swojej działalności Zastępcy Sekretarza Generalnego Rady i udostępnia je personelowi.

         2.   Bez uszczerbku dla art. 4 lit. b), art. 5 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 15, inspektor ochrony danych i jego personel nie ujawniają informacji ani dokumentów, które uzyskują w ramach swoich obowiązków.
   Artykuł 6
   Uprawnienia
   Podczas pełnienia swoich obowiązków inspektor ochrony danych:

               a)

               ma nieustanny dostęp do danych będących przedmiotem operacji przetwarzania i do wszystkich biur, urządzeń przetwarzających dane i nośników danych;

               b)

               może wnioskować o opinię prawną ze strony Służby Prawnej Rady;

               c)

               może korzystać z usług ekspertów zewnętrznych w dziedzinie technologii informatycznych po uprzednim uzyskaniu zgody urzędnika upoważniającego, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (7) i jego przepisami wykonawczymi;

               d)

               może, bez uszczerbku dla obowiązków i uprawnień europejskiego inspektora ochrony danych, przedkładać Sekretariatowi Generalnemu Rady propozycje dotyczące środków administracyjnych i wydawać ogólne zalecenia w sprawie właściwego stosowania rozporządzenia;

               e)

               może przedkładać, w szczególnych przypadkach, inne zalecenia dotyczące praktycznego usprawnienia ochrony danych Sekretariatowi Generalnemu Rady i/lub innym zainteresowanym stronom;

               f)

               może zwrócić uwagę organu powołującego Sekretariatu Generalnego Rady na nieprzestrzeganie przez członka personelu obowiązków ustanowionych przez rozporządzenie i zasugerować podjęcie dochodzenia administracyjnego, mając na uwadze zastosowanie art. 49 rozporządzenia.

         Artykuł 7
   Środki
   Inspektor ochrony danych ma zapewniony odpowiedni personel i środki niezbędne do wykonywania swoich obowiązków.
   SEKCJA 3
   PRAWA I OBOWIĄZKI PODMIOTÓW W ZAKRESIE OCHRONY DANYCH
   Artykuł 8
   Organ powołujący
   1.   W przypadku zażalenia w rozumieniu art. 90 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 723/2004, dotyczącego naruszenia tego rozporządzenia, organ powołujący przeprowadza konsultacje z inspektorem ochrony danych, który przedkłada swoją opinię w formie pisemnej nie później niż w ciągu piętnastu dni po otrzymaniu takiego wniosku. Jeżeli po upływie tego terminu inspektor ochrony danych nie przedstawił swojej opinii organowi powołującemu, nie jest ona już wymagana. Opinia inspektora ochrony danych nie jest wiążąca dla organu powołującego.
   2.   Inspektor ochrony danych jest informowany o wszelkich rozpatrywanych sprawach mających lub mogących mieć związek z ochroną danych.
   Artykuł 9
   Administratorzy danych
   1.   Administratorzy danych są odpowiedzialni za zapewnienie, aby wszystkie operacje przetwarzania będące w ich gestii były zgodne z rozporządzeniem.
   2.   W szczególności administratorzy danych zobowiązani są do:

               a)

               uprzedniego powiadomienia inspektora ochrony danych o każdej operacji przetwarzania lub zestawie operacji przeznaczonych do jednego lub kilku powiązanych ze sobą celów, jak również o każdej istotnej zmianie w istniejącej operacji przetwarzania danych. Administrator danych powiadamia go bezzwłocznie o operacjach przetwarzania przeprowadzonych przed wejściem w życie rozporządzenia z dniem 1 lutego 2001 r.;

               b)

               pomagają inspektorowi ochrony danych i europejskiemu inspektorowi ochrony danych w wykonywaniu ich obowiązków, zwłaszcza poprzez udzielanie informacji na ich wnioski najpóźniej w terminie trzydziestu dni;

               c)

               wdrażają stosowne środki techniczne i organizacyjne oraz udzielają odpowiednich instrukcji personelowi Sekretariatu Generalnego Rady w celu zapewnienia zarówno poufności przetwarzania, jak i poziomu bezpieczeństwa odpowiedniego do ryzyka, jakie stanowi to przetwarzanie;

               d)

               tam, gdzie jest to stosowne, przeprowadzają konsultacje z inspektorem ochrony danych w sprawie zgodności operacji przetwarzania danych z rozporządzeniem, a zwłaszcza wówczas, gdy mają uzasadnione powody, aby wierzyć, że pewne operacje przetwarzania są niezgodne z art. 4–10 rozporządzenia. Mogą oni również przeprowadzać konsultacje z inspektorem ochrony danych i/lub ekspertami zewnętrznymi w dziedzinie technologii informatycznych w Dyrekcji Generalnej A, Biurem Bezpieczeństwa i Biurem Bezpieczeństwa Informacji (INFOSEC) w kwestiach związanych z poufnością informacji przetwarzania danych i podjętymi środkami bezpieczeństwa, zgodnie z art. 22 rozporządzenia.

         Artykuł 10
   Osoby kontaktowe
   1.   Bez uszczerbku dla obowiązków inspektora ochrony danych, osoba kontaktowa:

               a)

               wspomaga swoją dyrekcję generalną lub oddział w prowadzeniu ewidencji wszystkich istniejących operacji przetwarzania danych osobowych;

               b)

               wspomaga swoją dyrekcję generalną lub oddział w identyfikowaniu właściwych administratorów danych;

               c)

               ma prawo do otrzymania od administratorów danych i od personelu odpowiednich i niezbędnych informacji potrzebnych do wykonywania swoich zadań administracyjnych w ramach swojej dyrekcji generalnej lub oddziału. Nie obejmuje to prawa dostępu do danych osobowych przetwarzanych w ramach obowiązków administratora danych.

         2.   Bez uszczerbku dla obowiązków inspektora administratora danych, osoby kontaktowe:

               a)

               wspomagają administratorów danych w wypełnianiu ich zobowiązań;

               b)

               tam, gdzie to stosowne, ułatwiają komunikację pomiędzy inspektorem ochrony danych i administratorami danych.

         Artykuł 11
   Personel Sekretariatu Generalnego Rady
   1.   Cały personel Sekretariatu Generalnego Rady przyczynia się w szczególności do stosowania reguł poufności i bezpieczeństwa w przetwarzaniu danych osobowych, zgodnie z art. 21 i 22 rozporządzenia. Żaden członek personelu Sekretariatu Generalnego Rady, który ma dostęp do danych osobowych, nie przetwarza ich bez instrukcji administratora danych, chyba że wymaga tego prawo krajowe lub wspólnotowe.
   2.   Każdy członek personelu Sekretariatu Generalnego Rady może złożyć zażalenie do europejskiego inspektora ochrony danych dotyczące domniemanego naruszenia przepisów rozporządzenia rządzących przetwarzaniem danych osobowych, bez użycia oficjalnych dróg, zgodnie z regułami określonymi przez europejskiego inspektora ochrony danych.
   Artykuł 12
   Podmioty danych
   1.   W nawiązaniu do praw przysługujących podmiotom danych do odpowiedniego poinformowania o przetwarzaniu danych osobowych ich dotyczących, zgodnie z art. 11 i 12 rozporządzenia, podmioty danych mogą zwrócić się do właściwego administratora danych w celu skorzystania ze swoich praw zgodnie z art. 13–19 rozporządzenia, jak określono w sekcji 5 niniejszej decyzji.
   2.   Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek zaskarżenia, każdy podmiot danych może wnieść zażalenie do europejskiego inspektora ochrony danych, jeżeli uważa, że jego prawa wynikające z rozporządzenia zostały naruszone w wyniku przetwarzania jego danych osobowych przez Radę, zgodnie z regułami określonymi przez europejskiego inspektora ochrony danych.
   3.   Nikt z góry nie przesądza kwestii zażalenia złożonego do europejskiego inspektora ochrony danych lub spraw, na które została zwrócona uwaga inspektora ochrony danych, dotyczących domniemanego naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia.
   SEKCJA 4
   REJESTR OPERACJI PRZETWARZANIA, O KTÓRYCH POWIADOMIONO
   Artykuł 13
   Procedura powiadamiania
   1.   Administrator danych powiadamia inspektora ochrony danych o każdej operacji przetwarzania danych osobowych za pomocą formularza powiadamiania dostępnego na stronie internetowej Sekretariatu Generalnego Rady (Ochrona danych). Powiadomienie przesyła się inspektorowi ochrony danych w formie elektronicznej. Potwierdzenie otrzymania zostaje wysłane przez inspektora ochrony danych w formie powiadomienia w terminie dziesięciu dni roboczych. Po otrzymaniu potwierdzenia otrzymania inspektor ochrony danych zamieszcza je w rejestrze.
   2.   Powiadomienie zawiera wszystkie informacje określone w art. 25 ust. 2 rozporządzenia. Inspektor ochrony danych jest bezzwłocznie powiadamiany o każdej zmianie mającej wpływ na te informacje.
   3.   Dalsze reguły i procedury dotyczące procedury powiadamiania, którą mają być stosowane przez administratorów danych, wchodzą w skład ogólnych zaleceń wydawanych przez inspektora ochrony danych.
   Artykuł 14
   Zawartość i cel rejestru
   1.   Inspektor ochrony danych prowadzi rejestr operacji przetwarzania dokonanych na danych osobowych, który powstaje na podstawie powiadomień otrzymanych od administratorów danych.
   2.   Rejestr zawiera przynajmniej informacje określone w art. 25 ust. 2 lit. a)–g) rozporządzenia. Jednakże w wyjątkowych przypadkach informacje wprowadzane do rejestru przez inspektora ochrony danych mogą być ograniczone, jeżeli jest to niezbędne, do zapewnienia bezpieczeństwa szczególnej operacji przetwarzania.
   3.   Rejestr stanowi wykaz operacji przetwarzania danych osobowych przeprowadzonych przez Radę. Dostarcza informacji podmiotom danych i ułatwia korzystanie z ich praw określonych w art. 13–19 rozporządzenia.
   Artykuł 15
   Dostęp do rejestru
   1.   Inspektor ochrony danych podejmuje stosowne środki w celu zapewnienia, aby każda osoba miała dostęp do rejestru, bezpośrednio lub za pośrednictwem europejskiego inspektora ochrony danych. W szczególności inspektor ochrony danych udziela informacji i pomocy zainteresowanym osobom w sprawie sposobu i miejsca składania wniosków o udzielenie dostępu do rejestru.
   2.   Oprócz przypadków udzielenia dostępu w trybie on-line, wnioski o dostęp do rejestru składa się w dowolnej formie pisemnej, włącznie z elektroniczną, w jednym z języków określonych w art. 314 Traktatu i w odpowiednio precyzyjnej formie, w celu umożliwienia inspektorowi ochrony danych zidentyfikowania odpowiednich operacji przetwarzania. Wnioskodawcy wysyła się bezzwłocznie potwierdzenie otrzymania wniosku.
   3.   Jeżeli wniosek nie jest wystarczająco precyzyjny, inspektor ochrony danych zwraca się do wnioskodawcy o wyjaśnienie wniosku i wspomaga w tym wnioskodawcę. W przypadku wniosku dotyczącego dużej liczby operacji przetwarzania inspektor ochrony danych może nieformalnie przedyskutować sprawę z wnioskodawcą w celu znalezienia stosownego rozwiązania.
   4.   Każda osoba może zwrócić się do inspektora ochrony danych z prośbą o wydanie kopii informacji znajdujących się w rejestrze dotyczących jakiejkolwiek operacji przetwarzania, o której powiadomiono.
   SEKCJA 5
   PROCEDURA DLA PODMIOTÓW DANYCH DOTYCZĄCA KORZYSTANIA Z ICH PRAW
   Artykuł 16
   Postanowienia ogólne
   1.   Z praw podmiotów danych określonych w niniejszej sekcji mogą korzystać wyłącznie zainteresowane osoby fizyczne, które w wyjątkowych przypadkach mogą być reprezentowane na podstawie odpowiedniego upoważnienia. Wnioski składa się właściwemu administratorowi danych w formie pisemnej z kopią dla inspektora ochrony danych. Jeżeli to stosowne, inspektor ochrony danych wspomaga podmiot danych w ustaleniu właściwego administratora danych. Inspektor ochrony danych udostępnia odpowiednie formularze. Administratorzy danych udzielają odpowiedzi na wniosek wyłącznie w przypadku, gdy formularz został kompletnie wypełniony i dane wnioskodawcy zostały odpowiednio zweryfikowane. Korzystanie z praw przez podmioty danych jest bezpłatne.
   2.   Administrator danych wysyła wnioskodawcy potwierdzenie otrzymania wniosku w ciągu pięciu dni od zarejestrowania wniosku. O ile nie ustalono inaczej, administrator danych odpowiada na wniosek nie później niż w terminie piętnastu dni roboczych od zarejestrowania wniosku i albo pozytywnie rozpatruje wniosek, albo podaje w formie pisemnej przyczyny całkowitego lub częściowego odrzucenia wniosku, w przypadkach gdy wnioskodawca nie jest uważany za podmiot danych.
   3.   W przypadkach nieprawidłowości lub oczywistego nadużycia przez podmiot danych jego praw i tam, gdzie podmiot danych domniemywa, że przetwarzanie jest bezprawne, administrator danych musi przeprowadzić konsultacje z inspektorem ochrony danych w sprawie wniosku i/lub skierować podmiot danych do inspektora ochrony danych, który podejmie decyzję w sprawie zasadności wniosku i odpowiedniego dalszego postępowania.
   4.   Każda zainteresowana osoba może przeprowadzić konsultacje z inspektorem ochrony danych w sprawie korzystania ze swoich praw w szczególnym przypadku. Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek zaskarżenia, każdy podmiot danych może złożyć zażalenie do europejskiego inspektora ochrony danych, jeżeli uważa, że jego prawa określone w rozporządzeniu zostały naruszone w wyniku przetwarzania jego danych osobowych.
   Artykuł 17
   Prawo dostępu do danych
   Podmiot danych ma prawo uzyskania od administratora danych, bez ograniczeń w każdym momencie w ciągu trzech miesięcy od otrzymania wniosku, informacji, o których mowa w art. 13 lit. a)–d) rozporządzenia, albo przez dostęp do danych na miejscu lub uzyskanie kopii, włącznie z kopią w formie elektronicznej, tam gdzie to stosowne, zgodnie z wyborem wnioskodawcy.
   Artykuł 18
   Prawo do poprawki
   Każdy wniosek podmiotu danych dotyczący wniesienia poprawki do nieprawidłowych lub niekompletnych danych osobowych musi zawierać określenie odpowiednich danych, jak również poprawki, której należy dokonać. Administrator danych powinien ją wykonać bezzwłocznie.
   Artykuł 19
   Prawo do blokowania
   Administrator danych bezzwłocznie rozpatruje wniosek o zablokowanie danych zgodnie z art. 15 rozporządzenia. Wniosek określa odpowiednie dane, jak również powody ich blokowania. Administrator danych informuje podmiot danych, który wniósł wniosek, przed odblokowaniem danych.
   Artykuł 20
   Prawo do usunięcia
   Podmiot danych może się zwrócić do administratora danych z wnioskiem o bezzwłoczne usunięcie danych w przypadku bezprawnego przetwarzania, w szczególności w przypadkach naruszenia art. 4–10 rozporządzenia. Wniosek określa odpowiednie dane i zawiera powody lub dowody bezprawnego przetwarzania. W zautomatyzowanych systemach przechowywania danych kasowanie powinno zasadniczo być zapewnione za pomocą środków technicznych, bez możliwości dalszego przetwarzania skasowanych danych. Jeżeli usunięcie nie jest możliwe z przyczyn technicznych, administrator danych po konsultacji z inspektorem ochrony danych i z zainteresowaną osobą przystępuje bezzwłocznie do blokowania takich danych.
   Artykuł 21
   Powiadomienie stron trzecich
   W przypadku naniesienia poprawki, blokowania lub usunięcia w następstwie wniosku złożonego przez podmiot danych może on uzyskać od administratora danych powiadomienie stron trzecich, którym udostępniono te dane, o ile nie jest to niemożliwe lub nie wymaga nieproporcjonalnego wysiłku.
   Artykuł 22
   Prawo sprzeciwu
   Podmiot danych ma prawo sprzeciwić się przetwarzaniu danych go dotyczących i udostępnianiu lub wykorzystaniu jego danych osobowych zgodnie z art. 18 rozporządzenia. Wniosek musi określać odpowiednie dane i zawierać powody uzasadniające wniosek. Jeżeli sprzeciw jest uzasadniony, przetwarzanie, o którym mowa, nie może dotyczyć takich danych.
   Artykuł 23
   Zautomatyzowane decyzje indywidualne
   Podmiot danych ma prawo nie podlegać zautomatyzowanym decyzjom indywidualnym zgodnie z zamierzeniem określonym art. 19 rozporządzenia, o ile decyzja nie jest wyraźnie uprawniona na podstawie prawodawstwa krajowego lub wspólnotowego lub uprawomocniona przez europejskiego inspektora ochrony danych przy użyciu środków ochrony uzasadnionych prawnie interesów podmiotu danych. W każdym przypadku podmiot danych ma możliwość uprzedniego przedstawienia swojego punktu widzenia i przeprowadzenia konsultacji z inspektorem ochrony danych.
   Artykuł 24
   Zwolnienia i ograniczenia
   1.   W zakresie, w jakim uzasadnione prawnie powody określone w art. 20 rozporządzenia w sposób wyraźny dopuszczają taką możliwość, administrator danych może ograniczyć prawa określone w art. 17–21 niniejszej decyzji. Z wyjątkiem absolutnie niezbędnych przypadków, administrator danych może przeprowadzić konsultacje z inspektorem ochrony danych, którego opinia nie jest dla instytucji wiążąca. Administrator danych bezzwłocznie odpowiada na wnioski dotyczące stosowania wyjątków i ograniczeń w zakresie korzystania z praw i uzasadnia taką decyzję.
   2.   Każda zainteresowana osoba może zwrócić się do europejskiego inspektora ochrony danych o zastosowanie art. 47 ust. 1 lit. c) rozporządzenia.
   SEKCJA 6
   PROCEDURA DOCHODZENIA
   Artykuł 25
   Wskazówki praktyczne
   1.   Wnioski w sprawie wszczęcia dochodzenia kieruje się do inspektora ochrony danych w formie pisemnej przy użyciu odpowiedniego formularza udostępnianego przez niego. W przypadku oczywistego nadużycia prawa do wniosku o wszczęcie dochodzenia, na przykład, gdy ta sama osoba fizyczna złożyła ostatnio identyczny wniosek, inspektor ochrony danych nie jest zobowiązany do udzielenia odpowiedzi wnioskującemu.
   2.   W ciągu piętnastu dni od otrzymania inspektor ochrony danych wysyła potwierdzenia otrzymania do organu powołującego lub do osoby, której powierzono dochodzenie, i ustala, czy wniosek należy traktować jako poufny.
   3.   Inspektor ochrony danych zwraca się do administratora danych, który odpowiada za operację przetwarzania danych, o której mowa, o wydanie pisemnego oświadczenia w tej kwestii. Administrator danych przedstawia swoją odpowiedź inspektorowi ochrony danych w ciągu piętnastu dni. Inspektor ochrony danych może wymagać informacji uzupełniających od innych stron, takich jak Biuro Bezpieczeństwa i Biuro Bezpieczeństwa Informacji (INFOSEC) Sekretariatu Generalnego Rady. Tam, gdzie to stosowne, może zwracać się z prośbą o wydanie opinii w tej kwestii przez Służbę Prawną Rady. Inspektor ochrony danych otrzymuje informacje lub opinię w ciągu trzydziestu dni.
   4.   Inspektor ochrony danych odpowiada organowi powołującemu lub wnioskującej osobie nie później niż w ciągu trzech miesięcy od otrzymania wniosku.
   SEKCJA 7
   POSTANOWIENIA KOŃCOWE
   Artykuł 26
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie staje się skuteczne następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 13 września 2004 r.

            W imieniu Rady

         B. R. BOT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.

      (2)  Rozporządzenie (WE) 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43).

      (3)  Decyzja Rady 2004/338/WE, Euratom z dnia 22 marca 2004 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu Rady (Dz.U. L 106 z 15.4.2004, str. 22).

      (4)  Decyzja Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (Dz.U. L 101, z 11.04.2001, str. 1). Decyzja zmieniona decyzją 2004/194/WE (Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 48).

      (5)  Decyzja Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa z dnia 25 czerwca 2001 r. w sprawie kodeksu dobrego postępowania administracyjnego dla Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej oraz jego personelu w kontaktach zawodowych ze społeczeństwem (Dz.U. C 189 z 5.7.2001, str. 1).

      (6)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 723/2004 (Dz.U. L 124 z 27.4.2004, str. 1).

      (7)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.


title: 2010/447/CFSP: Decyzja Rady 2010/447/WPZiB z dnia 11 sierpnia 2010 r. w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego

text:
               12.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 211/39

         DECYZJA RADY 2010/447/WPZiB
   z dnia 11 sierpnia 2010 r.
   w sprawie przedłużenia mandatu Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 lipca 2003 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2003/537/WPZiB (1) w sprawie mianowania Marca OTTEGO Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (zwanym dalej „SPUE”) ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego.

               (2)

               W dniu 22 lutego 2010 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2010/107/WPZiB (2) przedłużające mandat SPUE do dnia 31 sierpnia 2010 r.

               (3)

               Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 28 lutego 2011 r. lub do czasu, gdy Rada uzna – na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”) – że w ramach Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych wyznaczono stosowne zadania, odpowiadające zadaniom określonym w decyzji 2010/107/WPZiB, i podejmie decyzję o zakończeniu mandatu.

               (4)

               SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2010/107/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 1
               Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
               Mandat Marca OTTEGO jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego zostaje niniejszym przedłużony do dnia 28 lutego 2011 r. lub do czasu, gdy Rada uzna – na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa – że w ramach Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych wyznaczono stosowne zadania, odpowiadające zadaniom określonym w obecnej decyzji, i podejmie decyzję o zakończeniu mandatu.”;

               2)

               art. 5 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 5
               Finansowanie
               1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z wykonywaniem mandatu SPUE w okresie od dnia 1 marca 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2010 r. wynosi 730 000 EUR.
               2.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z wykonywaniem mandatu SPUE w okresie od dnia 1 września 2010 r. do dnia 28 lutego 2011 r. wynosi 585 000 EUR.
               3.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
               4.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.”.

         Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 sierpnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         S. VANACKERE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 184 z 23.7.2003, s. 45.

      (2)  Dz.U. L 46 z 23.2.2010, s. 8.