title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1351/2013/UE z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Jordańskiemu Królestwu Haszymidzkiemu

text:
               18.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 341/4

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 1351/2013/UE
   z dnia 11 grudnia 2013 r.
   w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Jordańskiemu Królestwu Haszymidzkiemu
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
   stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Stosunki między Unią a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim (zwanym dalej „Jordanią”) rozwijają się w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS). Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony (2) (zwany dalej „układem o stowarzyszeniu między UE a Jordanią”), wszedł w życie dnia 1 maja 2002 r. Dwustronny dialog polityczny i współpraca gospodarcza zostały następnie rozwinięte w planach działania w ramach EPS, z których ostatni obejmuje lata 2010–2015. W 2010 r. Unia przyznała Jordanii „szczególny status” partnerstwa, obejmujący szeroki zakres współpracy między obiema stronami. W 2013 r. układ o stowarzyszeniu między UE a Jordanią został uzupełniony porozumieniem ramowym między Unią a Jordanią w sprawie ogólnych zasad udziału Jordanii w programach unijnych, co zacieśniło współpracę między Unią a Jordanią.

               (2)

               Na gospodarkę Jordanii znaczący wpływ miały wewnętrzne wydarzenia znane jako „arabska wiosna”, które miały miejsce w południowym regionie Morza Śródziemnego począwszy od końca 2010 r., oraz niepokoje regionalne, zwłaszcza w sąsiednich Egipcie i Syrii. Poważny wpływ na gospodarkę Jordanii ma w szczególności duża liczba uchodźców przybywających z Syrii, którzy poszukują w Jordanii schronienia. W kontekście znacznie pogorszonych uwarunkowań gospodarczych na świecie powtarzające się zakłócenia dostaw gazu ziemnego z Egiptu, które zmusiły Jordanię do zastąpienia gazu importowanego z Egiptu droższymi paliwami w celu wytwarzania energii elektrycznej, a także konieczność przeznaczenia znacznych zasobów finansowych na pomoc humanitarną uchodźcom z Syrii obecnym na terytorium Jordanii, doprowadziły do istotnych niedoborów w zakresie finansowania bilansu płatniczego i budżetu.

               (3)

               Od rozpoczęcia arabskiej wiosny Unia zadeklarowała przy różnych okazjach swoje zobowiązanie do wspierania Jordanii w jej reformach gospodarczych i politycznych. Zobowiązanie to zostało potwierdzone w grudniu 2012 r. w konkluzjach z dziesiątego posiedzenia Rady Stowarzyszenia między Unią i Jordanią.

               (4)

               Ze względu na swoje położenie geograficzne Jordania jest również krajem strategicznym z punktu widzenia stabilności i bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie, lecz jednocześnie w równym stopniu jest szczególnie narażona na wstrząsy zewnętrzne, zarówno pod względem politycznym, jak i gospodarczym. Dlatego też ważne jest, aby udzielić Jordanii odpowiedniego wsparcia i zacieśnić dialog polityczno-gospodarczy między Unią a Jordanią.

               (5)

               Jordania rozpoczęła szereg reform politycznych, w szczególności prowadzących do przyjęcia przez parlament Jordanii we wrześniu 2011 r. ponad 40 poprawek do konstytucji, co stanowi istotny krok w kierunku w pełni rozwiniętego systemu demokratycznego. Polityczne i gospodarcze wsparcie ze strony Unii dla procesu reform w Jordanii jest spójne z polityką Unii wobec krajów południowego regionu Morza Śródziemnego, określoną w kontekście EPS.

               (6)

               Zgodnie ze wspólną deklaracją Parlamentu Europejskiego i Rady przyjętą wraz z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 778/2013/UE (3) pomoc makrofinansowa Unii powinna stanowić instrument finansowy stosowany w sytuacjach wyjątkowych, mający formę niewiązanego i nieukierunkowanego wsparcia bilansu płatniczego, służący przywróceniu trwałego finansowania zewnętrznego beneficjenta. Pomoc ta powinna także stanowić podstawę realizacji programu dotyczącego polityki, obejmującego solidne środki dostosowawcze i środki w zakresie reformy strukturalnej zmierzające do poprawy pozycji bilansu płatniczego, szczególnie w okresie trwania programu, i do umocnienia wdrażania odpowiednich porozumień i programów z Unią.

               (7)

               W sierpniu 2012 r. władze Jordanii oraz Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) uzgodniły inną niż ostrożnościowa trzyletnią umowę promesy kredytowej („program MFW”) o wartości 1 364 mln SDR (specjalnych praw ciągnienia) w celu wsparcia jordańskiego programu dostosowań i reform gospodarczych. Cele programu MFW są zgodne z celem pomocy makrofinansowej Unii, który zakłada złagodzenie krótkoterminowych trudności dotyczących bilansu płatniczego a realizacja solidnych środków dostosowawczych jest zgodna z celem pomocy makrofinansowej Unii.

               (8)

               Unia udostępniła 293 mln EUR w formie dotacji na lata 2011–2013 w ramach programu regularnej współpracy w celu wsparcia programu reform gospodarczych i politycznych w Jordanii. Ponadto w 2012 r. Jordanii przydzielono kwotę 70 mln EUR w ramach programu wsparcia na rzecz partnerstwa, reform i wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu (SPRING) oraz 10 mln EUR w postaci pomocy humanitarnej Unii na rzecz uchodźców z Syrii.

               (9)

               W grudniu 2012 r. w związku z pogorszeniem sytuacji gospodarczej i perspektyw gospodarczych Jordania zwróciła się do Unii o pomoc makrofinansową.

               (10)

               Jako że Jordania jest jednym z państw objętych EPS, należy uznać, iż kwalifikuje się do otrzymania pomocy makrofinansowej Unii.

               (11)

               Biorąc pod uwagę fakt, że w bilansie płatniczym Jordanii nadal występuje znaczna pozostająca do pokrycia luka w finansowaniu zewnętrznym przekraczająca zasoby udostępnione przez MFW i inne instytucje wielostronne, oraz mimo realizacji przez Jordanię solidnych programów stabilizacji gospodarczej i reform, a także ze względu na narażenie bilansu płatniczego Jordanii na wstrząsy zewnętrzne, skutkujące koniecznością utrzymywania odpowiedniego poziomu rezerw walutowych, pomoc makrofinansowa Unii, która ma zostać udzielona Jordanii („pomoc makrofinansowa Unii”), jest w obecnych nadzwyczajnych okolicznościach uważana za właściwą odpowiedź na wniosek tego kraju o wsparcie stabilizacji gospodarczej w powiązaniu z programem MFW. Pomoc makrofinansowa Unii stanowiłaby wsparcie dla stabilizacji gospodarczej tego państwa oraz dla programu reform strukturalnych Jordanii, ponieważ uzupełniałaby środki udostępnione w ramach porozumienia finansowego z MFW.

               (12)

               Celem pomocy makrofinansowej Unii powinno być wspieranie przywrócenia w Jordanii trwałego finansowania zewnętrznego, co stanowiłoby tym samym wsparcie jej rozwoju gospodarczego i społecznego.

               (13)

               Ustalenie kwoty pomocy makrofinansowej Unii opiera się na kompleksowej ocenie ilościowej pozostających do zaspokojenia potrzeb Jordanii w zakresie finansowania zewnętrznego i uwzględnia zdolność tego państwa do finansowania się z własnych zasobów, w szczególności z rezerw międzynarodowych, którymi dysponuje. Pomoc makrofinansowa Unii powinna uzupełniać programy i zasoby udostępniane przez MFW i Bank Światowy. Przy ustalaniu kwoty udzielanej pomocy uwzględnia się również spodziewane wkłady finansowe ze strony darczyńców będących podmiotami wielostronnymi oraz potrzebę zapewnienia sprawiedliwego podziału obciążenia między Unią a innymi darczyńcami, a także środki uruchomione wcześniej w Jordanii w ramach innych unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego oraz wartość dodaną ogólnego zaangażowania Unii.

               (14)

               Komisja powinna zapewnić zgodność prawną i merytoryczną unijnej pomocy makrofinansowej z głównymi zasadami, celami i środkami podejmowanymi w poszczególnych obszarach działań zewnętrznych oraz z innymi odpowiednimi strategiami politycznymi Unii.

               (15)

               Pomoc makrofinansowa Unii powinna wspierać jej politykę zewnętrzną wobec Jordanii. Służby Komisji i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny ściśle współpracować przez cały okres udzielania pomocy makrofinansowej w celu koordynowania zewnętrznej polityki Unii i zapewnienia jej spójności.

               (16)

               Pomoc makrofinansowa Unii powinna wspierać zaangażowanie Jordanii w przestrzeganie wartości podzielanych przez to państwo i Unię, w tym demokracji, praworządności, dobrych rządów, poszanowania praw człowieka, zrównoważonego rozwoju i ograniczania ubóstwa, a także jej zaangażowanie w przestrzeganie zasad otwartego, opartego na zasadach i uczciwego handlu.

               (17)

               Warunkiem wstępnym przyznania pomocy makrofinansowej Unii powinno być respektowanie przez Jordanię skutecznych mechanizmów demokratycznych, w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego i praworządności, oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka. Ponadto cele szczególne pomocy makrofinansowej Unii powinny polegać na zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i odpowiedzialności organów odpowiedzialnych za zarządzanie finansami publicznymi w Jordanii i na wspieraniu reform strukturalnych przyczyniających się do trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy i konsolidacji budżetowej. Komisja powinna regularnie monitorować zarówno spełnienie warunku wstępnego, jak i realizację tych celów.

               (18)

               W celu zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Unii związanych z pomocą makrofinansową Unii Jordania powinna wprowadzić stosowne środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z tą pomocą oraz w zakresie ich zwalczania. Należy również wprowadzić przepis umożliwiający przeprowadzanie kontroli przez Komisję i audytów przez Trybunał Obrachunkowy.

               (19)

               Przekazanie pomocy makrofinansowej Unii nie narusza uprawnień Parlamentu Europejskiego i Rady.

               (20)

               Wysokość kwot przeznaczonych na pomoc makrofinansową powinna odpowiadać środkom budżetowym przewidzianym w wieloletnich ramach finansowych.

               (21)

               Pomocą makrofinansową Unii powinna zarządzać Komisja. Aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie możliwość śledzenia wykonania niniejszej decyzji, Komisja powinna regularnie informować wspomniane instytucje o postępach w udzielaniu pomocy i udostępniać im odpowiednie dokumenty.

               (22)

               W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszej decyzji należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (4).

               (23)

               Pomoc makrofinansowa Unii powinna podlegać warunkom dotyczącym polityki gospodarczej, które mają zostać określone w protokole ustaleń. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania i ze względu na skuteczność Komisja powinna być uprawniona do negocjowania takich warunków z władzami Jordanii pod nadzorem komitetu przedstawicieli państw członkowskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. Na mocy tego rozporządzenia procedura doradcza powinna, co do zasady, mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach innych niż te określone we wspomnianym rozporządzeniu. Mając na uwadze potencjalnie istotny wpływ pomocy w kwocie ponad 90 mln EUR, w odniesieniu do operacji powyżej tego progu należy stosować procedurę sprawdzającą. Mając na uwadze kwotę pomocy makrofinansowej Unii dla Jordanii, w odniesieniu do przyjęcia protokołu ustaleń oraz do każdego obniżenia, zawieszenia lub anulowania pomocy powinna mieć zastosowanie procedura sprawdzająca.

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Unia udostępnia Jordanii pomoc makrofinansową (zwaną dalej „pomocą makrofinansową Unii”) w maksymalnej kwocie 180 mln EUR w celu wsparcia stabilizacji gospodarczej i reform gospodarczych Jordanii. Pomoc ta przyczynia się do pokrycia potrzeb Jordanii w zakresie bilansu płatniczego określonych w programie MFW.
   2.   Pełna kwota pomocy makrofinansowej Unii zostanie udostępniona Jordanii w formie pożyczek. Komisja jest upoważniona do pożyczenia w imieniu Unii niezbędnych środków na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych i do ich dalszego pożyczenia Jordanii. Maksymalny termin wymagalności pożyczek wynosi 15 lat.
   3.   Udostępnianiem pomocy finansowej Unii zarządza Komisja w sposób spójny z umowami lub ustaleniami zawartymi między MFW a Jordanią oraz z głównymi zasadami i celami reform gospodarczych określonymi w układzie o stowarzyszeniu między UE a Jordanią oraz w planie działania UE-Jordania na lata 2010–2015 uzgodnionym w ramach EPS. Komisja regularnie informuje Parlament Europejski i Radę o postępach w udzielaniu pomocy makrofinansowej Unii, w tym o wypłacie tej pomocy, i w stosownym terminie udostępnia tym instytucjom odpowiednie dokumenty.
   4.   Pomoc makrofinansowa Unii udostępniana jest na okres dwóch lat, począwszy od pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń, o którym mowa w art. 3 ust. 1.
   5.   W sytuacji gdy potrzeby finansowe Jordanii w okresie wypłacania pomocy makrofinansowej Unii znacznie się zmniejszą w stosunku do pierwotnych założeń, Komisja – działając zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 – obniża wysokość takiej pomocy, zawiesza ją lub ją anuluje.
   Artykuł 2
   Warunkiem wstępnym przyznania pomocy makrofinansowej Unii jest respektowanie przez Jordanię skutecznych mechanizmów demokratycznych, w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego i praworządności, oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka. Komisja monitoruje wypełnienie tego warunku wstępnego przez cały czas udzielania pomocy makrofinansowej Unii. Niniejszy artykuł stosuje się zgodnie z decyzją Rady 2010/427/UE (5).
   Artykuł 3
   1.   Komisja, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2, uzgadnia z władzami Jordanii jasno określone warunki dotyczące polityki gospodarczej oraz warunki finansowe – koncentrując się na reformach strukturalnych i zdrowych finansach publicznych – którym to warunkom ma podlegać pomoc makrofinansowa Unii; warunki te mają zostać określone w protokole ustaleń (zwanym dalej „protokołem ustaleń”). Protokół ustaleń zawiera harmonogram spełnienia tych warunków. Warunki dotyczące polityki gospodarczej i warunki finansowe określone w protokole ustaleń muszą być zgodne z umowami lub ustaleniami, o których mowa w art. 1 ust. 3, w tym z programami w zakresie dostosowania makroekonomicznego i reform strukturalnych realizowanymi przez Jordanię przy wsparciu MFW.
   2.   Warunki te mają w szczególności służyć zwiększeniu skuteczności i przejrzystości oraz odpowiedzialności organów odpowiedzialnych za zarządzanie finansami publicznymi w Jordanii, w tym za wykorzystanie pomocy makrofinansowej Unii. Podczas opracowywania środków politycznych uwzględnia się również należycie postępy we wzajemnym otwieraniu rynku, rozwój opartego na zasadach i uczciwego handlu oraz inne priorytety w kontekście polityki zewnętrznej Unii. Komisja regularnie monitoruje postępy w osiąganiu tych celów.
   3.   Szczegółowe warunki finansowe pomocy makrofinansowej Unii określa umowa pożyczki, która ma zostać uzgodniona między Komisją a władzami Jordanii.
   4.   Komisja ocenia w regularnych odstępach czasu, czy warunki określone w art. 4 ust. 3 są nadal spełniane, w tym, czy polityka gospodarcza Jordanii jest zgodna z celami pomocy makrofinansowej Unii. Komisja działa w tym zakresie w ścisłej współpracy z MFW i Bankiem Światowym oraz – jeżeli jest to konieczne – z Parlamentem Europejskim i Radą.
   Artykuł 4
   1.   Pomoc makrofinansowa Unii udostępniana jest przez Komisję w dwóch transzach, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w ust. 3. Wysokość każdej transzy określa się w protokole ustaleń.
   2.   Kwoty pomocy makrofinansowej Unii są zabezpieczane, jeżeli jest to wymagane, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 (6).
   3.   O wypłacie każdej transzy decyduje Komisja, przy czym jest to uzależnione od spełnienia wszystkich następujących warunków:

               a)

               warunku wstępnego określonego w art. 2;

               b)

               udokumentowania stałych zadowalających postępów we wdrażaniu programu dotyczącego polityki obejmującego solidne środki dostosowawcze oraz środki w zakresie reform strukturalnych wspierane przez inne niż ostrożnościowe rozwiązania MFW w zakresie kredytowania; oraz

               c)

               spełnienia w określonych ramach czasowych warunków dotyczących polityki gospodarczej i warunków finansowych uzgodnionych w protokole ustaleń.

         Wypłata drugiej transzy następuje nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od wypłaty pierwszej transzy.
   4.   Jeżeli warunki, o których mowa w ust. 3, nie zostały spełnione, Komisja tymczasowo zawiesza lub anuluje wypłatę pomocy makrofinansowej Unii. W takich przypadkach Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o przyczynach zawieszenia lub anulowania wypłaty.
   5.   Pomoc makrofinansowa Unii jest wypłacana bankowi centralnemu Jordanii. Środki finansowe Unii mogą zostać przekazane na rzecz ministerstwa finansów Jordanii jako beneficjenta końcowego, z zastrzeżeniem postanowień uzgodnionych w protokole ustaleń, w tym potwierdzenia pozostających do zaspokojenia potrzeb budżetowych w zakresie finansowania.
   Artykuł 5
   1.   Operacje zaciągania i udzielania pożyczek związane z pomocą makrofinansową Unii przeprowadzane są w euro z tą samą datą waluty i nie angażują Unii w zmianę terminów wymagalności ani nie narażają jej na żadne ryzyko walutowe lub ryzyko stopy procentowej ani na żadne inne ryzyko handlowe.
   2.   Jeżeli pozwalają na to okoliczności oraz jeśli Jordania złoży stosowny wniosek, Komisja może podjąć kroki niezbędne do zapewnienia, aby do warunków udzielanej pożyczki została włączona klauzula wcześniejszej spłaty zadłużenia i aby odpowiadała jej analogiczna klauzula w warunkach zaciągania pożyczek.
   3.   Jeśli okoliczności pozwalają na uzyskanie korzystniejszego oprocentowania udzielonej pożyczki i jeśli Jordania złoży stosowny wniosek, Komisja może zdecydować o refinansowaniu całości lub części zaciągniętej pierwotnie pożyczki lub może zmienić odpowiednie warunki finansowe. Operacje refinansowania lub zmiany warunków pożyczki przeprowadzane są zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 i 4 oraz nie skutkują przedłużeniem terminu wymagalności danej pożyczki ani zwiększeniem kwoty kapitału pozostającej do spłaty na dzień refinansowania lub zmiany warunków pożyczki.
   4.   Jordania pokrywa wszystkie koszty poniesione przez Unię w związku z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek na podstawie niniejszej decyzji.
   5.   Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o postępach w operacjach, o których mowa w ust. 2 i 3.
   Artykuł 6
   1.   Pomoc makrofinansowa Unii jest realizowana zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7) oraz z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (8).
   2.   Pomoc makrofinansowa Unii jest udzielana w ramach zarządzania bezpośredniego.
   3.   Protokół ustaleń i umowa pożyczki do uzgodnienia z władzami Jordanii zawierają postanowienia:

               a)

               zapewniające, by Jordania regularnie sprawdzała, czy środki finansowe pochodzące z budżetu ogólnego Unii zostały właściwie wykorzystane, podejmowała odpowiednie środki zapobiegające nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz, w razie konieczności, podejmowała działania prawne zmierzające do odzyskania wszelkich środków dostarczonych na mocy niniejszej decyzji, które zostały niewłaściwie wykorzystane;

               b)

               zapewniające ochronę interesów finansowych Unii, w szczególności przewidujące podjęcie konkretnych środków związanych z zapobieganiem nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom mającym wpływ na unijną pomoc makrofinansową oraz ze zwalczaniem takich zjawisk, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 (9), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (10) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (11);

               c)

               wyraźnie upoważniające Komisję, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, lub jej przedstawicieli do przeprowadzania kontroli, w tym kontroli i inspekcji na miejscu;

               d)

               wyraźnie upoważniające Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzania – w okresie, na jaki została udostępniona pomoc makrofinansowa Unii, i po jego upływie – audytów, w tym audytów dokumentów i audytów na miejscu, takich jak ocena operacyjna;

               e)

               zapewniające, by Unia była uprawniona do żądania wcześniejszej spłaty pożyczki, jeżeli stwierdzono, że w związku z zarządzaniem pomocą makrofinansową Unii Jordania uczestniczyła w jakiejkolwiek czynności stanowiącej przykład nadużycia finansowego lub korupcji bądź w jakiejkolwiek innej nielegalnej działalności naruszającej interesy finansowe Unii.

         4.   W okresie realizacji pomocy makrofinansowej Unii Komisja monitoruje w drodze ocen operacyjnych prawidłowość regulacji finansowych Jordanii, jej procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli, które są istotne z punktu widzenia tej pomocy, jak również przestrzeganie przez Jordanię uzgodnionego harmonogramu.
   Artykuł 7
   1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
   2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
   Artykuł 8
   1.   Do dnia 30 czerwca każdego roku Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wykonania niniejszej decyzji w poprzednim roku, zawierające ocenę wykonania. Sprawozdanie zawiera:

               a)

               analizę postępów poczynionych w realizacji pomocy makrofinansowej Unii;

               b)

               ocenę sytuacji gospodarczej Jordanii i jej perspektyw gospodarczych, a także ocenę postępów poczynionych we wdrażaniu środków politycznych, o których mowa w art. 3 ust. 1;

               c)

               informacje o związku pomiędzy warunkami dotyczącymi polityki gospodarczej określonymi w protokole ustaleń, bieżącymi wynikami gospodarczymi i budżetowymi Jordanii a decyzjami Komisji dotyczącymi wypłaty poszczególnych transz pomocy makrofinansowej Unii.

         2.   Nie później niż dwa lata po upływie okresu, na jaki udostępniona została pomoc, o którym mowa w art. 1 ust. 4, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny ex post zawierające ocenę rezultatów i skuteczności udzielonej pomocy makrofinansowej Unii oraz zakresu, w jakim przyczyniła się ona do osiągnięcia celów pomocy.
   Artykuł 9
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 11 grudnia 2013 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         V. LEŠKEVIČIUS

            Przewodniczący

      (1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 20 listopada 2013 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 5 grudnia 2013 r.

      (2)  Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony (Dz.U. L 129 z 15.5.2002, s. 3).

      (3)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 778/2013/UE z dnia 12 sierpnia 2013 r. w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Gruzji (Dz.U. L 218 z 14.8.2013, s. 15).

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

      (5)  Decyzja Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r. określająca organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30).

      (6)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 z dnia 25 maja 2009 r. ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych (Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 10).

      (7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

      (8)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

      (9)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).

      (10)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).

      (11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).


title: Decyzja Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie danych statystycznych, które mają być wykorzystywane do dostosowania klucza subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0517

Dziennik Urzędowy L 181 , 19/07/2003 P. 0043 - 0044

		Decyzja Radyz dnia 15 lipca 2003 r.w sprawie danych statystycznych, które mają być wykorzystywane do dostosowania klucza subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego(2003/517/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 107 ust. 6 oraz art. 29.2 załączonego do niego Protokołu w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) i Europejskiego Banku Centralnego (EBC) (zwanego dalej "Statutem"),uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego [3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Na mocy decyzji 98/382/WE [4] Rada przyjęła przepisy w sprawie danych statystycznych wykorzystywanych do określania wstępnego klucza subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego.(2) Zgodnie z art. 29.3 Statutu waga krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego ma być dostosowywana co pięć lat.(3) Krajowe banki centralne jednego lub więcej państw stających się Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej stają się członkami Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) oraz subskrybentami kapitału EBC. Waga krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału EBC musi być odpowiednio dostosowana.(4) Niezbędne jest ustanowienie zasad w sprawie przepisów dotyczących danych statystycznych, które mają być wykorzystane w celu dostosowania wagi krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału EBC.(5) Należy określić charakter oraz źródła danych, które mają być wykorzystywane, oraz metodę obliczania wagi krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału EBC.(6) Rozporządzenie Rady (WE) nr 2223/96/WE z dnia 25 czerwca 1996 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie [5] przewiduje metodologię dotyczącą wspólnych norm, definicji, klasyfikacji i reguł rachunkowości przeznaczoną do wykorzystania w opracowywaniu sprawozdań finansowych i tabel w sposób porównywalny do celów Wspólnoty oraz przewiduje program dotyczący przekazywania do celów Wspólnoty sprawozdań finansowych i tabel opracowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w ściśle określonych terminach. Rozporządzenie to uwzględnia najbardziej aktualne normy i rozwój metodologii statystycznej i dlatego należy wykorzystać zawarte w nim definicje do celów niniejszej decyzji.(7) Skoro klucz subskrypcji kapitału EBC określa odpowiednie akcje krajowych banków centralnych w kapitale EBC oraz w gromadzeniu rezerw zewnętrznych, podobnie jak wagę ich głosów w Radzie Zarządzającej EBC w odniesieniu do wszystkich decyzji podejmowanych poprzez głosowanie ważone (zgodnie z art. 10.3 Statutu) oraz dystrybucję dochodu pieniężnego Europejskiego Systemu Banków Centralnych między nimi, ważne jest, aby obliczanie ich wagi w tym kluczu zostało przeprowadzone w rzetelny sposób. Dlatego Komisja powinna konsultować się z odpowiednimi komitetami w sprawie danych dotyczących zaludnienia i produktu krajowego brutto według aktualnych cen rynkowych,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1PrzedmiotDane statystyczne, które mają być wykorzystane w celu dostosowania wagi krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (EBC), są dostarczane Komisji zgodnie z zasadami ustanowionymi w niniejszej decyzji.Artykuł 2Zaludnienie1. "Zaludnienie" oznacza całkowite zaludnienie określone w rozporządzeniu (WE) nr 2223/96 określone jako średnia roczna i zaokrąglone do najbliższego tysiąca ludzi.2. W celu dostosowania wskaźników korygujących przydzielonych krajowym bankom centralnym zgodnie z art. 29.3 Statutu dane odnoszące się do zaludnienia dotyczą przedostatniego roku poprzedzającego rok, w którym klucz został dostosowany.Artykuł 3Produkt krajowy brutto w aktualnych cenach rynkowych1. "Produkt krajowy brutto w cenach rynkowych" oznacza produkt krajowy brutto w aktualnych cenach rynkowych, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 2223/96 w odniesieniu do roku kalendarzowego, i wyrażony w walucie krajowej z najwyższą osiągalną precyzją pozwalającą na rozdzielenie akcji z wymaganą dokładnością.2. W celu dostosowania wagi krajowych banków centralnych zgodnie z art. 29.3 Statutu dane dotyczące produktu krajowego brutto w aktualnych cenach rynkowych brane będą dla przedostatniego roku poprzedzającego rok, w którym klucz został dostosowany.Artykuł 4Kursy wymiany1. Roczny kurs wymiany dla konwersji produktu krajowego brutto w aktualnych cenach rynkowych stanowi średnią arytmetyczną dziennych kursów wymiany dla wszystkich dni roboczych w roku kalendarzowym.2. Dzienne kursy wymiany stanowią stopy referencyjne w stosunku do ecu przed 1999 r. opracowane przez Komisję. Począwszy od 1999 r. stanowią one stopy referencyjne w stosunku do euro opracowane przez EBC.Artykuł 5Obliczanie i dokładność1. Udział Państwa Członkowskiego w zaludnieniu Wspólnoty jest jego udziałem w całkowitym zaludnieniu Państw Członkowskich wyrażonym procentowo.2. Udział Państwa Członkowskiego w PKB według aktualnych cen rynkowych jest jego udziałem w całkowitym PKB według aktualnych cen rynkowych Państw Członkowskich przez okres pięciu lat wyrażonym procentowo.3. Waga krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału EBC jest średnią arytmetyczną udziałów odnośnego Państwa Członkowskiego w zaludnieniu i PKB według aktualnych cen rynkowych Wspólnoty.4. W odniesieniu do różnych sposobów obliczania w celu zapewnienia ich dokładności zostaną wykorzystane dostateczne ciągi cyfr. Waga krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału EBC jest wyrażona z dokładnością do czterech miejsc po przecinku.Artykuł 6Informacje komitetówKomisja informuje Komitet ds. Programów Statystycznych ustanowiony na mocy art. 1 decyzji Rady 89/382/EWG, Euratom z dnia 19 czerwca 1989 r. ustanawiającej Komitet ds. Programów Statystycznych Wspólnot Europejskich [6] o danych dotyczących zaludnienia.Komisja informuje Komitet ustanowiony na mocy art. 6 dyrektywy Rady 89/130/EWG, Euratom z dnia 13 lutego 1989 r. w sprawie harmonizacji obliczania produktu narodowego brutto w cenach rynkowych [7] o danych dotyczących PKB w aktualnych cenach rynkowych.Artykuł 7Nowe Państwa CzłonkowskieDla jednego lub więcej państw stających się Państwami Członkowskimi oraz ich odpowiednich krajowych banków centralnych stających się częścią Europejskiego Systemu Banków Centralnych okresy referencyjne, które mają być stosowane do celów danych statystycznych dotyczących zaludnienia oraz produktu narodowego brutto w aktualnych cenach rynkowych, są identyczne z zastosowanymi do celów ostatniego dostosowywania dokonywanego co pięć lat, zgodnie z art. 29.1 i 29.3 Statutu.Artykuł 8Dostarczenie danychDane dotyczące zaludnienia, produktu krajowego brutto w aktualnych cenach rynkowych oraz rocznych kursów wymiany określonych w niniejszej decyzji są dostarczane EBC przez Komisję oddzielnie dla wszystkich Państw Członkowskich, nie później niż na dwa miesiące przed datą, kiedy dostosowanie wagi krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału EBC staje się skuteczne.Sporządzono w Brukseli, dnia 15 lipca 2003 r.W imieniu RadyG. TremontiPrzewodniczący[1] Wniosek z dnia 14 marca 2003 r. (dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym).[2] Opinia wydana dnia 3 lipca 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. C 102 z 29.4.2003, str. 11.[4] Dz.U. L 171 z 17.6.1998, str. 33.[5] Dz.U. L 310 z 30.11.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 359/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 58 z 28.2.2002, str. 1).[6] Dz.U. L 181 z 28.6.1989, str. 47.[7] Dz.U. L 49 z 21.2.1989, str. 26.--------------------------------------------------


title: 2010/515/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/135

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2008
   (2010/515/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE i art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu UE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2667/2000 Rady z dnia 5 grudnia 2000 r. dotyczące Europejskiej Agencji Odbudowy (3), w szczególności jego art. 8,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0072/2010),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2008;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Agencji Odbudowy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 43.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, s. 7.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.