title: 2012/615/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/348

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2010
   (2012/615/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2010 r., wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsięwzięcia (1),

               —

               uwzględniając konkluzje wspólnej delegacji Parlamentu Europejskiego Komisji Budżetowej i Komisji Kontroli Budżetowej do ITER w Cadarache w dniach 16–18 maja 2011 r.,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06086/2012 – C7–0050/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2007/198/Euratom z dnia 27 marca 2007 r. powołującą Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej oraz przyznającą mu określone korzyści (3), w szczególności jej art. 5,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0113/2012),

               1.

               zatwierdza zamknięcie rozliczeń Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2010;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 368 z 16.12.2011, s. 24.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 58.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2012/45/UE, Euratom: Decyzja Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji z dnia 23 stycznia 2012 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Nadzoru Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)

text:
               28.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 26/30

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY I KOMISJI
   z dnia 23 stycznia 2012 r.
   w sprawie mianowania członków Komitetu Nadzoru Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)
   (2012/45/UE, Euratom)
   PARLAMENT EUROPEJSKI, RADA I KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
   uwzględniając decyzję Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom z dnia 28 kwietnia 1999 r. ustanawiającą Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (1), w szczególności jej art. 4,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. (2) oraz rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 z dnia 25 maja 1999 r. (3) dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), w szczególności art. 11 ust. 2 każdego z tych rozporządzeń,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuły 11 ust. 2 rozporządzeń (WE) nr 1073/1999 i (Euratom) nr 1074/1999 stanowią, że Komitet Nadzoru Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) składa się z pięciu niezależnych osób z zewnątrz, posiadających kwalifikacje wymagane w swoich krajach do sprawowania wyższych stanowisk odnoszących się do obszaru działalności Urzędu, oraz że osoby te są mianowane za wspólnym porozumieniem Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.

               (2)

               Artykuł 11 ust. 3 stanowi, że kadencja członków Komitetu Nadzoru trwa trzy lata i może być raz odnowiona.

               (3)

               Maksymalny okres kadencji członków Komitetu Nadzoru mianowanych ze skutkiem od dnia 30 listopada 2005 r. dobiegł końca. Zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzeń (WE) nr 1073/1999 i (Euratom) nr 1074/1999 po upływie kadencji wspomniani członkowie sprawowali swoją funkcję aż do zakończenia procesu mianowania nowych członków Komitetu Nadzoru. Należy zatem jak najszybciej mianować nowych członków,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Następujące osoby mianuje się niniejszym członkami Komitetu Nadzoru Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) od dnia 23 stycznia 2012 r.:

               —

               Herbert BÖSCH,

               —

               Johan DENOLF,

               —

               Catherine PIGNON,

               —

               Rita SCHEMBRI,

               —

               Christiaan TIMMERMANS.

         2.   W wypadku rezygnacji którejkolwiek z wymienionych powyżej osób z członkostwa w Komitecie Nadzoru, jej śmierci lub trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków, zostanie ona niezwłocznie zastąpiona przez pierwszą z osób wymienionych w zamieszczonym poniżej wykazie, która nie została jeszcze mianowana członkiem Komitetu Nadzoru:

               —

               Jens MADSEN,

               —

               Cristina NICOARĂ,

               —

               Tuomas Henrik PÖYSTI,

               —

               Dimitrios ZIMIANITIS.

         Artykuł 2
   Pełniąc swoje obowiązki, członkowie Komitetu Nadzoru nie zwracają się o instrukcje ani nie przyjmują instrukcji od jakiegokolwiek rządu lub jakiejkolwiek instytucji, organu, urzędu lub agencji.
   Nie zajmują się oni, bezpośrednio ani pośrednio, sprawami, które dotyczą ich osobiście, w szczególności ze względów rodzinnych lub finansowych, co mogłoby wpłynąć na ich niezależność.
   Zachowują oni ścisłą poufność w odniesieniu do przedłożonych im dokumentów oraz podczas prac nad nimi.
   Artykuł 3
   Członkom Komitetu Nadzoru zostają zwrócone wszelkie koszty poniesione przez nich w trakcie wykonywania obowiązków, a także przysługuje im dzienna dieta za każdy dzień pracy. Wysokość diety oraz procedura zwrotu są ustalane przez Komisję.
   Artykuł 4
   Komisja powiadamia wymienione powyżej osoby o niniejszej decyzji, a także zawiadamia niezwłocznie każdą osobę, która zostanie mianowana członkiem Komitetu Nadzoru w późniejszym terminie zgodnie z art. 1 ust. 2.
   Niniejsze mianowanie odbywa się zgodnie z art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1073/1999. Pozostaje ono bez uszczerbku dla jakichkolwiek przyszłych zmian niniejszych przepisów, które to zmiany mogą zostać przyjęte przez Parlament Europejski i Radę i w szczególności dotyczyć ewentualnej modyfikacji okresu obowiązywania mandatu dokonanej w celu umożliwienia niejednoczesnej wymiany składu członków Komitetu.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 23 stycznia 2012 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 stycznia 2012 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         Jeppe TRANHOLM-MIKKELSEN

            Przewodniczący

            W imieniu Komisji

         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 20.

      (2)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 8.


title: 2011/461/UE: Decyzja Rady z dnia 19 lipca 2011 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Cypru

text:
               26.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 194/33

         DECYZJA RADY
   z dnia 19 lipca 2011 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Cypru
   (2011/461/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Cypru,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Christosa MESSISA. Jedno stanowisko zastępcy członka zwolniło się w związku mianowaniem Charalambosa PITTASA członkiem Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Charalambos PITTAS, Δήμαρχος Μόρφου;

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Andreas HADZILOIZOU, Δήμαρχος Αγίου Δομετίου.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 lipca 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. SAWICKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 września 1998 r. w sprawie przekazywania Wspólnego Podręcznika państwom ubiegającym się o członkostwo w UE (SCH/Com-ex (98) 35, 2 rev.)

text:
Ważna informacja prawna

|

41998D0035

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0202 - 0202

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 16 września 1998 r.w sprawie przekazywania Wspólnego Podręcznika państwom ubiegającym się o członkostwo w UE(SCH/Com-ex (98) 35, 2 rev.)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,a także mając na uwadze, co następuje:w zastosowaniu stosownego Protokołu do Traktatu Amsterdamskiego dorobek Schengen zostanie włączony w ramy Unii Europejskiej;zgodnie z art. 8 wymienionego Protokołu dorobek Schengen musi zostać w pełni przejęty przez wszystkie państwa ubiegające się o członkostwo w UE i konieczne jest, aby były do tego odpowiednio przygotowane;Wspólny Podręcznik kontroli na granicach zewnętrznych stanowi szczególnie ważną część składową dorobku Schengen i państwa, z którymi prowadzone są szczegółowe negocjacje akcesyjne, muszą być powiadomione o dorobku już teraz, aby móc odpowiednio przygotować się do jego przyjęcia;w tym celu niezbędne jest przekazanie tym państwom Wspólnego Podręcznika kontroli na granicach zewnętrznych z wyjątkiem niektórych załączników, a także innych dokumentów, pomimo faktu, że są to dokumenty poufne;przekazanie jawnych decyzji i deklaracji Komitetu Wykonawczego może okazać się również niezbędne,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:1. Prezydencja może przekazać Wspólny Podręcznik kontroli na granicach zewnętrznych, z pominięciem załączników 6b, 6c i 14b, tym państwom kandydującym, z którymi prowadzone są szczegółowe negocjacje w sprawie ich przystąpienia do Unii Europejskiej.2. Grupa Centralna zostaje upoważniona do podejmowania w konkretnych przypadkach decyzji dotyczących przekazywania tym państwom innych poufnych dokumentów.3. Przekazując dokumenty określone w pkt 1 i 2 należy zwrócić uwagę na fakt, iż są to dokumenty poufne. Państwo, które otrzyma Wspólny Podręcznik kontroli na granicach zewnętrznych bądź inny dokument poufny, musi zobowiązać się do poszanowania jego poufnego charakteru.4. Ponadto jawne decyzje i deklaracje Komitetu Wykonawczego, a także pozostałe dokumenty, które nie są poufne, mogą być przekazywane przez daną Prezydencję państwom i innym służbom do użytku wewnętrznego w przypadku wykazania ich uzasadnionego interesu.Sporządzono w Königswinter, dnia 16 września 1998 r.M. KantherPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2014/83/UE: Decyzja Rady z dnia 11 lutego 2014 r. zmieniająca decyzję 2009/1014/UE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

text:
               14.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 44/52

      DECYZJA RADY

   z dnia 11 lutego 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2009/1014/UE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.
   (2014/83/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 grudnia 2009 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1014/UE (1) w sprawie mianowania, w szczególności, hiszpańskich członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Ramón Luis VALCÁRCEL SISO jest członkiem Komitetu Regionów od dnia 26 stycznia 2010 r.; został on powołany na to stanowisko jako premier Wspólnoty Autonomicznej Regionu Murcja zgodnie z propozycją Królestwa Hiszpanii (2).

               (3)

               Pismem z dnia 8 stycznia 2014 r. Stałe Przedstawicielstwo Hiszpanii poinformowało Radę, że oprócz piastowania stanowiska premiera Wspólnoty Autonomicznej Regionu Murcja Ramón Luis VALCÁRCEL SISO jest także wybranym członkiem Zgromadzenia Regionalnego Regionu Murcja i że w związku z tym władze Hiszpanii zwróciły się z wnioskiem o odpowiednią zmianę decyzji 2009/1014/UE.

               (4)

               W momencie przyjmowania decyzji 2009/1014/UE Ramón Luis VALCÁRCEL SISO sprawował obie te funkcje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W załączniku I do decyzji 2009/1014/UE wpis dotyczący Ramóna Luisa VALCÁRCELA SISO otrzymuje brzmienie:

      „D. Ramón Luis VALCÁRCEL SISO

         Presidente de la Comunidad Autónoma de la Región de Murcia y Diputado de la Asamblea Regional de Murcia”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 lutego 2014 r.

            W imieniu Rady

         E. VENIZELOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Pismo z dnia 3 grudnia 2009 r.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1661 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/256

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1661
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (5), w szczególności jego art. 64,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0096/2015),

         1.

            udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2013;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 174.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 115/17/COL z dnia 12 lipca 2017 r. w sprawie zgodności przedłożonej przez Norwegię stawki jednostkowej na 2017 r. z przepisami art. 17 aktu, o którym mowa w punkcie 66wm załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 391/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej) [2017/1513]

text:
               31.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 224/122

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 115/17/COL
   z dnia 12 lipca 2017 r.
   w sprawie zgodności przedłożonej przez Norwegię stawki jednostkowej na 2017 r. z przepisami art. 17 aktu, o którym mowa w punkcie 66wm załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 391/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej) [2017/1513]
   URZĄD NADZORU EFTA,
   uwzględniając akt, o którym mowa w pkt 66u załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (rozporządzenie w sprawie zapewniania służb) (1)), w szczególności jego art. 16 ust. 1, oraz akt, o którym mowa w pkt 66wm załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 391/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej (2)) („rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 391/2013”), w szczególności jego art. 17 ust. 1 lit. d), dostosowane do Porozumienia EOG Protokołem 1 do tego Porozumienia,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 391/2013 ustanowiono wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej. Wspólny system opłat jest integralnym elementem procesu realizacji celów systemu skuteczności działania ustanowionego na podstawie art. 11 aktu, o którym mowa w pkt 66t załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (rozporządzenie ramowe)
                   (3)) oraz aktu, o którym mowa w pkt 66xf załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 390/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające system skuteczności działania dla służb żeglugi powietrznej i funkcji sieciowych
                   (4)) („rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 390/2013”).

               (2)

               Akt, o którym mowa w pkt 66xe załącznika XIII do Porozumienia EOG (decyzja wykonawcza Komisji 2014/132/UE z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiająca ogólnounijne docelowe parametry skuteczności działania dla sieci zarządzania ruchem lotniczym oraz progi alarmowe na drugi okres odniesienia obejmujący lata 2015–2019
                   (5)), ustanawia ogólnounijne docelowe parametry skuteczności działania, w tym cel w zakresie efektywności kosztowej w odniesieniu do trasowych służb żeglugi powietrznej wyrażony w ustalonych kosztach jednostkowych zapewniania tych służb, określonych na drugi okres odniesienia obejmujący lata 2015–2019.

               (3)

               Zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 391/2013 Urząd Nadzoru EFTA ocenia stawki jednostkowe w strefach pobierania opłat na 2017 r., przedłożone przez Norwegię zgodnie z wymogami określonymi w art. 9 ust. 1 i 2 wspomnianego rozporządzenia. Ocena ta dotyczy zgodności stawek jednostkowych z przepisami rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 390/2013 i (UE) nr 391/2013.

               (4)

               Urząd Nadzoru EFTA przeprowadził ocenę stawek jednostkowych przy wsparciu jednostki Eurocontrol ds. oceny skuteczności działania i Centralnego Biura Opłat Trasowych, z wykorzystaniem danych i dodatkowych informacji dostarczonych przez Norwegię, a także sprawozdania krajowego organu nadzoru dotyczącego oceny kosztów objętych zwolnieniem z mechanizmu podziału kosztów.

               (5)

               Na podstawie tej oceny Urząd uznał, zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. d) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 391/2013, że przedłożona przez Norwegię stawka jednostkowa w strefach pobierania opłat na rok 2017 jest zgodna z przepisami rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 390/2013 i (UE) nr 391/2013.

               (6)

               Zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. d) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 391/2013 Norwegia powinna zostać powiadomiona o tym fakcie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedłożona przez Norwegię trasowa stawka jednostkowa na 2017 r. w wysokości 430,06 NOK jest zgodna z przepisami aktu, o którym mowa w pkt 66xf załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 390/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające system skuteczności działania dla służb żeglugi powietrznej i funkcji sieciowych) oraz aktu, o którym mowa w pkt 66wm załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 391/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja jest skierowana do Norwegii.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2017 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Sven Erik SVEDMAN

            Przewodniczący

         Helga JÓNSDÓTTIR

            Członek Kolegium

      (1)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 10.

      (2)  Dz.U. L 128 z 9.5.2013, s. 31.

      (3)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 128 z 9.5.2013, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 71 z 12.3.2014, s. 20.


title: 2008/102/WE: Decyzja Komisji z dnia 1 lutego 2008 r. w sprawie zmiany wysokości progów określonych w art. 157 lit. b) oraz w art. 158 ust. 1 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego

text:
               9.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 36/5

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 1 lutego 2008 r.
   w sprawie zmiany wysokości progów określonych w art. 157 lit. b) oraz w art. 158 ust. 1 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego
   (2008/102/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1), w szczególności jego art. 271,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 271 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 przewiduje aktualizację co dwa lata progów mających zastosowanie w odniesieniu do zamówień publicznych zgodnie z przepisami dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (2).

               (2)

               Stosowana od dnia 1 stycznia 2008 r. wyrażona w euro wysokość progów określonych w dyrektywie 2004/18/WE została opublikowana w Dzienniku Urzędowym,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Wyrażone w euro wysokości progów mających zastosowanie w odniesieniu do zamówień publicznych ulegają zmianie ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2008 r. w następujący sposób:

               (EUR)

               Aktualizacja przeprowadzana co dwa lata

               Wartość progu na dzień 1.1.2006 r.

               Wartość progu na dzień 1.1.2008 r.

               Artykuł 157 lit. b)

               5 278 000

               5 150 000

               Artykuł 158 ust. 1 lit. a)

               137 000

               133 000

               Artykuł 158 ust. 1 lit. b)

               211 000

               206 000

               Artykuł 158 ust. 1 lit. c)

               5 278 000

               5 150 000

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Komisja przekazuje niniejszą decyzję do wiadomości innych instytucji i organów.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 1 lutego 2008 r.

            W imieniu Komisji

         Dalia GRYBAUSKAITĖ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 478/2007 (Dz.U. L 111 z 28.4.2007, s. 13).

      (2)  Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 114. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1422/2007 (Dz.U. L 317 z 5.12.2007, s. 34).


title: Decyzja Rady z dnia 20 listopada 2000 r. zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0737

Dziennik Urzędowy L 298 , 25/11/2000 P. 0023 - 0023

		Decyzja Radyz dnia 20 listopada 2000 r.zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych(2000/737/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 122 ust. 2,uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 27 ust. 1,uwzględniając zalecenie Europejskiego Banku Centralnego (dalej zwanego EBC) z dnia 5 października 2000 r.,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rachunkowość EBC i krajowych banków centralnych powinna być poddawana badaniu prowadzonemu przez zewnętrznych biegłych rewidentów, zaproponowanych przez Radę Prezesów EBC i zatwierdzonych przez Radę Unii Europejskiej.(2) Na mocy decyzji 2000/427/WE [1], w wyniku spełnienia przez Grecję warunków niezbędnych do przyjęcia wspólnej waluty dnia 1 stycznia 2001 r., naruszenie przez Grecję, określone w akapicie czwartym decyzji 98/317/WE [2], zostaje uchylone, z mocą od dnia 1 stycznia 2001 r.(3) W następstwie uchylenia naruszenia przez Grecję, Rada Prezesów EBC zaleciła Radzie zatwierdzenie spółki Ernst & Young (Hellas) Certified Auditors SA oraz Pana Charalambosa Stathakisa, będącego licencjonowanym biegłym księgowym, jako zewnętrznych biegłych rewidentów dla Banku Grecji do przeglądu rocznych zestawień rachunków, począwszy od roku budżetowego 2001.(4) W związku z tym należy wykonać zalecenie Rady Prezesów i zmienić decyzję 1999/70/WE [3],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W art. 1 decyzji 1999/70/WE dodaje się ust. 12 w brzmieniu:"12. Spółka Ernst & Young (Hellas) Certified Auditors SA oraz Pan Charalambos Stathakis, licencjonowany biegły księgowy, zostają niniejszym zatwierdzeni jako zewnętrzni biegli rewidenci Banku Grecji do przeprowadzania badania rocznych rachunków począwszy od roku budżetowego 2001."Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje przekazana do wiadomości EBC.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 20 listopada 2000 r.W imieniu RadyH. VédrinePrzewodniczący[1] Dz.U. L 167 z 7.7.2000, str. 19.[2] Dz.U. L 139 z 11.5.1998, str. 30.[3] Dz.U. L 22 z 29.1.1999, str. 69. Decyzja zmieniona decyzją 2000/223/WE (Dz.U. L 71 z 18.3.2000, str. 24).--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 7 marca 1985 r. przyjmująca, w imieniu Wspólnoty, zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 15 czerwca 1983 r. dotyczące działań przeciwko przestępstwom celnym odnoszącym się do kontenerów

text:
Ważna informacja prawna

|

31985D0187

Dziennik Urzędowy L 073 , 14/03/1985 P. 0027 - 0029 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 2 Tom 4 P. 0054  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 2 Tom 4 P. 0054  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 02 Tom 13 P. 0038  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 02 Tom 13 P. 0038

		Decyzja Radyz dnia 7 marca 1985 r.przyjmująca, w imieniu Wspólnoty, zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 15 czerwca 1983 r. dotyczące działań przeciwko przestępstwom celnym odnoszącym się do kontenerów(85/187/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,uwzględniając zalecenie Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 15 czerwca 1983 r. dotyczące działań przeciwko przestępstwom celnym odnoszącym się do kontenerów może zostać przyjęte przez Wspólnotę ze skutkiem natychmiastowym,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zalecenie Rady Współpracy Celnej z dnia 15 czerwca 1983 r. dotyczące działań przeciwko przestępstwom celnym odnoszącym się do kontenerów zostaje niniejszym przyjęte w imieniu Wspólnoty ze skutkiem natychmiastowym.Wspólnota stosuje niniejsze zalecenie w odniesieniu do swoich granic zewnętrznych w takim zakresie, w jakim nie jest to sprzeczne z prawodawstwem wspólnotowym.Tekst wymienionego zalecenia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do powiadomienia sekretarza generalnego Rady Współpracy Celnej o przyjęciu przez Wspólnotę, ze skutkiem natychmiastowym, zalecenia określonego w art. 1.Sporządzono w Brukseli, dnia 7 marca 1985 r.W imieniu RadyA. BiondiPrzewodniczący--------------------------------------------------ZALECENIE RADY WSPÓŁPRACY CELNEJz dnia 15 czerwca 1983 r.dotyczące działań przeciwko przestępstwom celnym odnoszącym się do kontenerówRADA WSPÓŁPRACY CELNEJ,uwzględniając, że przestępstwa celne szkodzą interesom gospodarczym i fiskalnym państw oraz unii celnych i gospodarczych oraz uzasadnionym interesom handlu,uwzględniając, że organy celne są odpowiedzialne za kontrolę towarów przy przywozie i wywozie w celu zapewnienia stosowania odpowiednich ustawowych i wykonawczych przepisów celnych, jednocześnie czyniąc starania w celu ułatwienia szybkiego przepływu towarów,stwierdzając, że przestępstwa celne odnoszące się do kontenerów budzą rosnące obawy,stwierdzając, że przewożenie towarów w kontenerach stało się jednym z najbardziej powszechnie używanych środków ułatwiających przewóz towarów,stwierdzając, że kontenery są wykorzystywane w nielegalnym przewozie towarów obciążonych wysokimi należnościami celnymi oraz towarów objętych zakazami lub ograniczeniami przewozu, takich jak broń i amunicja,stwierdzając także, że kontenery są wykorzystywane w nielegalnym handlu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, będącymi pod kontrolą krajową i międzynarodową, które stanowią wciąż rosnące niebezpieczeństwo dla ludzkiego zdrowia oraz społeczeństwa,uwzględniając, że przestępstwa celne szkodzą interesom gospodarczym i fiskalnym państw oraz unii celnych i gospodarczych oraz uzasadnionym interesom handlu,uwzględniając, że organy celne są odpowiedzialne za kontrolę towarów przy przywozie i wywozie w celu zapewnienia stosowania odpowiednich ustawowych i wykonawczych przepisów celnych, jednocześnie czyniąc starania w celu ułatwienia szybkiego przepływu towarów,uwzględniając Międzynarodową konwencję w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej w celu zapobiegania, ścigania i zwalczania wykroczeń celnych (Nairobi, dnia 9 czerwca 1977 r.),uwzględniając Międzynarodową konwencję dotyczącą uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego (Kyoto, dnia 18 maja 1973 r.),uwzględniając Konwencję celną w sprawie kontenerów (Genewa, dnia 2 grudnia 1972 r.),uwzględniając zalecenie Rady Współpracy Celnej w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej (z dnia 5 grudnia 1953 r.),uwzględniając zalecenie Rady Współpracy Celnej w sprawie systemów zamknięć celnych w odniesieniu do międzynarodowego transportu towarów (z dnia 11 czerwca 1968 r.),uwzględniając zalecenie Rady Współpracy Celnej dotyczące gromadzenia informacji o przestępstwach celnych (z dnia 22 maja 1975 r.),ZALECAaby państwa, bez względu na to, czy są członkami Rady, oraz unie celne lub gospodarcze:1) przewidywały możliwość dokonywania kontroli kontenerów i ich zawartości, w takim zakresie, jaki jest uznawany za konieczny, w miejscach, gdzie towary są załadowywane lub rozładowywane z kontenerów, lub w jakimkolwiek innym właściwym miejscu wyznaczonym lub zatwierdzonym przez organy celne;2) stosowały metody wyboru kontenerów do kontroli, z uwzględnieniem czynników fizycznych, dokumentowych i informacyjnych oraz wyrywkowych i systematycznych procedur wyboru. Podstawy dokonywania wyboru powinny być wystarczająco elastyczne, by można je było dostosować do zmiennego charakteru popełnianych przestępstw, jak i przepływu towarów.Liczba kontrolowanych kontenerów powinna być dostosowana do ustalonego poziomu ryzyka oraz możliwości danych władz do przeprowadzenia takich kontroli;3) kontrolowały wybrane kontenery i ich zawartość w stopniu zgodnym z celami rewizji oraz stosowanymi metodami załadunku;4) zwracały odpowiednią uwagę na wartość kontroli post facto dokumentacji odnoszącej się do towarów przewożonych w kontenerach, w szczególności tych, które nie były fizycznie sprawdzone;5) sprawdzały, jeśli to stosowne, w powiązaniu z rewizją celną, czy kontenery nadal spełniają warunki zatwierdzeń technicznych;6) zapewniały, do celów kontroli celnej, właściwy poziom bezpieczeństwa w urządzeniach portowych oraz na obszarze składowania kontenerów;7) wspierały najwyższy poziom skuteczności wymiany informacji między krajem wywozu, krajami tranzytowymi a krajem przeznaczenia, w celu zapewnienia odpowiedniej kontroli i bezpieczeństwa kontenerów oraz przewożonych towarów; orazzawierały, w razie potrzeby, dwustronne i wielostronne porozumienia dotyczące przekazywania wszelkich stosownych informacji w odniesieniu do przewożonych kontenerów, w szczególności, gdy jest to możliwe, dotyczących miejsca załadunku, nazwy i adresu przewoźnika, eksportera i faktycznego odbiorcy, wykazu towarów przewożonych w kontenerze, miejsca rozładunku, charakteru plomb założonych na kontener, w celu osiągnięcia najwyższego stopnia skuteczności kontroli;8) zapewniały, aby funkcjonariusze celni zajmujący się kontrolą i sprawdzaniem kontenerów przeszli szkolenie, które będzie uwzględniać przede wszystkim szczególny charakter transportu i kontroli kontenerów;9) wspierały możliwie ścisłą współpracę między organami celnymi a organami zawodowymi i władzami zajmującymi się obsługą kontenerów.WZYWA:państwa, bez względu na to, czy są członkami Rady, oraz unie celne lub gospodarcze, które przyjmują niniejsze zalecenie, do notyfikowania sekretarzowi generalnemu jego przyjęcia oraz daty, z którą będą stosować zalecenie, a także warunków jego stosowania. Sekretarz generalny przekaże te informacje administracjom celnym wszystkich członków. Przekaże je również wszelkim administracjom celnym, które nie są członkami, lub uniom celnym bądź gospodarczym, które przyjęły niniejsze zalecenie.--------------------------------------------------


title: 2008/437/WE: Decyzja Komisji z dnia 11 czerwca 2008 r. zmieniająca decyzję 2006/109/WE przyjmującą zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
               12.6.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 153/37

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 11 czerwca 2008 r.
   zmieniająca decyzję 2006/109/WE przyjmującą zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
   (2008/437/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 8,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI

               (1)

               W lipcu 2005 r. Rada rozporządzeniem (WE) nr 1212/2005 (2) nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).

               (2)

               Komisja decyzją 2006/109/WE (3) przyjęła zobowiązanie cenowe złożone m.in. przez Benito Group, w tym Fundició Dúctil Benito, S.L. (Hiszpania), Benito France, S.A.R.L, Zibo Benito Metalwork Co., Ltd, Benito (Tianjin) Metals Products Co., Ltd, oraz Qingdao Benito Metals Products Co. Ltd („Benito Group” lub „przedsiębiorstwa”).

               (3)

               Przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostały przyjęte, ponoszą solidarną odpowiedzialność za jakiekolwiek naruszenie zobowiązania. Oznacza to, że jeżeli jeden z członków Benito Group naruszy wymienione zobowiązanie, powinno ono zostać wycofane w odniesieniu do wszystkich członków tej grupy.

         B.   NARUSZENIA ZOBOWIĄZANIA
   1.   Obowiązki przedsiębiorstw składających zobowiązanie

               (4)

               Zobowiązanie złożone przez przedsiębiorstwa nakłada na nie m.in. obowiązek odsprzedaży produktu objętego zobowiązaniem pierwszemu niezależnemu klientowi we Wspólnocie Europejskiej po cenie wyższej od ustalonej minimalnej ceny odsprzedaży („MCO”), jak określono w zobowiązaniu oraz w towarzyszącym mu liście.

               (5)

               W sekcji 3.1 zobowiązania przedsiębiorstwa podjęły się zagwarantować, że produkt objęty postępowaniem, po przyznaniu jakichkolwiek bezpośrednich lub odroczonych bonifikat, rabatów, kredytów lub innych korzyści związanych bezpośrednio lub pośrednio ze sprzedażą, na poziomie ceny cif, nie zostanie sprzedany poniżej MCO.

               (6)

               W sekcji 3.10 zobowiązania przedsiębiorstwa podjęły się obliczyć MCO na podstawie gotówkowej lub równoważnej formy warunków płatności, tj. bez kredytu udzielonego klientowi. Zgodnie z wymienioną sekcją zobowiązania, jeżeli forma warunków płatności (wskazana na fakturze handlowej, na fakturze odsprzedaży lub w inny sposób umownie uzgodniona) różni się od formy gotówkowej lub jej równoważnej, wtedy cena porównywana z MCO powinna zostać obniżona, na zasadzie proporcjonalności, o 1 % za każdy dodatkowy miesiąc przyznanego kredytu.

               (7)

               Warunki zobowiązania nakładają na przedsiębiorstwo obowiązek regularnego i szczegółowego informowania Komisji i przedkładania kwartalnych sprawozdań z dokonywanej sprzedaży i odsprzedaży do Wspólnoty Europejskiej produktu objętego postępowaniem. Takie sprawozdania powinny dotyczyć transakcji odsprzedaży produktu objętego zobowiązaniem, który został zakupiony od przedsiębiorstw powiązanych w ChRL, a także transakcji odsprzedaży tego produktu, w przypadku gdy zakupów dokonano od jakichkolwiek innych chińskich przedsiębiorstw.

               (8)

               Ponadto, jak wskazano w zobowiązaniu, przedsiębiorstwa podjęły się prowadzić konsultacje z Komisją Europejską na temat wszelkich trudności, które mogą powstać podczas wykonywania i dalszego stosowania tego zobowiązania.

               (9)

               Aby zagwarantować przestrzeganie warunków zobowiązania, przedsiębiorstwa zgodziły się umożliwić przeprowadzenie wizyt weryfikacyjnych na miejscu, na swoim terenie, w celu sprawdzenia dokładności i prawdziwości danych zawartych we wspomnianych sprawozdaniach kwartalnych i dostarczenia wszelkich informacji, które Komisja uzna za niezbędne.

         2.   Wyniki wizyty weryfikacyjnej w Fundició Dúctil Benito

               (10)

               Wizyta weryfikacyjna została przeprowadzona na terenie Fundició Dúctil Benito (przedsiębiorstwo) w Hiszpanii w dniach od 2 do 3 lipca 2007 r. Dotyczyła ona okresu od dnia 1 kwietnia 2006 r. do 31 marca 2007 r.

               (11)

               W wyniku wizyty weryfikacyjnej ustalono, że w przypadku 13 transakcji warunek dotyczący MCO nie był przestrzegany, ponieważ przedsiębiorstwo wystawiło noty kredytowe dotyczące tych transakcji, dla których jedynym istotnym uzasadnieniem gospodarczym było obniżenie ceny odsprzedaży wskazanej na fakturze. Ceny w ramach wymienionych transakcji są niższe od MCO średnio o 10 %.

               (12)

               W trakcie wizyty weryfikacyjnej przedsiębiorstwo stwierdziło, że taka sytuacja mogła zaistnieć, gdyż jego sprzedawcy nie wiedzieli, iż MCO musi być przestrzegana w przypadku odsprzedaży niektórych zamknięć włazów (zwłaszcza tych, które zostały zakupione od jego powiązanych, chińskich producentów).

               (13)

               Co więcej, MCO nie była przestrzegana w kolejnych 39 transakcjach, ponieważ przedsiębiorstwo nie uwzględniło, iż MCO powinna zostać obliczona na podstawie „gotówkowej lub równoważnej formy warunków płatności”; tj. w momencie zatwierdzania warunków płatności dotyczących konkretnych transakcji przedsiębiorstwo nie powiększyło swojej ceny odsprzedaży w porównaniu z MCO o 1 % za każdy dodatkowy miesiąc przyznany na dokonanie płatności. W związku z powyższym przedsiębiorstwo nie wypełniło obowiązku zgodnie z sekcją 3.10 zobowiązania. Ceny w ramach tych transakcji były niższe od MCO średnio o 7 %.

               (14)

               Podczas wizyty weryfikacyjnej przedsiębiorstwo stwierdziło, że nie wiedziało, iż „gotówkowa lub równoważna forma warunków płatności” oznacza termin płatności wynoszący maksymalnie 10 dni. Przedsiębiorstwo błędnie uważało, że jest to termin 30-dniowy.

         3.   Powody wycofania przyjęcia zobowiązania

               (15)

               Na podstawie faktów wskazanych w motywach 9 i 11 stwierdzono, że obowiązki przedsiębiorstwa w odniesieniu do MCO dotyczącej wszystkich transakcji odsprzedaży produktu objętego zobowiązaniem nie były przestrzegane.

               (16)

               W przypadku 13 transakcji przedsiębiorstwo wystawiło noty kredytowe, dla których jedynym uzasadnieniem gospodarczym było obniżenie ceny wskazanej na fakturze, co doprowadziło do ceny odsprzedaży niższej od MCO o 10 %.

               (17)

               W odniesieniu do kolejnych 39 transakcji MCO nie była przestrzegana, ponieważ przedsiębiorstwo nie uwzględniło w odpowiedni sposób obliczeń MCO na podstawie „gotówkowej lub równoważnej formy warunków płatności”. Średnia cena odsprzedaży w ramach tych transakcji była o 7 % niższa od MCO.

         4.   Oświadczenia pisemne i przesłuchanie
   a)   Złożoność zobowiązania

               (18)

               W trakcie wizyty weryfikacyjnej na miejscu przedsiębiorstwo potwierdziło, że nie informowało o wszystkich transakcjach odsprzedaży dotyczących produktu objętego zobowiązaniem, lecz tylko o tych, w przypadku których produkty zostały zakupione od przedsiębiorstw powiązanych.

               (19)

               Przedsiębiorstwo utrzymywało w swoim pisemnym oświadczeniu, że niektóre naruszenia w zakresie sprawozdawczości mogły wynikać ze złożoności tekstu zobowiązania oraz z tego, iż przedsiębiorstwo nie otrzymało od służb Komisji żadnych uwag dotyczących sprawozdań.

               (20)

               W odniesieniu do problemów związanych ze sprawozdawczością wskazano, iż przedsiębiorstwo otrzymało jasne instrukcje na temat sposobu przedkładania sprawozdań.

               (21)

               Ponadto służby Komisji zawsze terminowo udzielały odpowiedzi na pytania przedsiębiorstwa dotyczące wykonywania zobowiązania.

               (22)

               Należy również wskazać, że służby Komisji zwykle nie przekazują przedsiębiorstwom uwag na temat sprawozdań kwartalnych, chyba że podczas analizy tych dokumentów wykryto pewne problemy.

               (23)

               W omawianym przypadku problemy dotyczące MCO zostały najpierw stwierdzone w wyniku analizy sprawozdania kwartalnego przedłożonego w dniu 15 kwietnia 2007 r., a w dniu 23 maja 2007 r. przeprowadzono na ten temat konsultacje z przedsiębiorstwem. Kwestie te zostały zbadane podczas wizyty weryfikacyjnej przeprowadzonej w dniach od 2 do 3 lipca 2007 r. Podczas tej wizyty wykryto również inne problemy związane ze sprawozdawczością, które mogły zostać stwierdzone jedynie w trakcie wizyty weryfikacyjnej na miejscu. Przedsiębiorstwo zostało natychmiast poinformowane o tych kwestiach.

         b)   Proporcjonalność

               (24)

               W odniesieniu do naruszeń dotyczących ceny przedsiębiorstwo przyznało, że takie naruszenia nastąpiły w 52 sytuacjach, lecz utrzymywało, iż jest to mniejsza część ogólnej liczby transakcji w badanym okresie, oraz że zgodnie z zasadą proporcjonalności zobowiązanie nie powinno zostać wycofane.

               (25)

               Odpowiadając na te argumenty, należy zauważyć, że zgodnie ze zobowiązaniem przedsiębiorstwo obiecało zagwarantować, że ceny odsprzedaży w ramach wszystkich transakcji objętych zobowiązaniem będą co najmniej równe MCO określonej w zobowiązaniu.

               (26)

               Ponadto rozporządzenie podstawowe w kwestii proporcjonalności nie nakłada wymogu, pośrednio ani bezpośrednio, iż naruszenie zobowiązania musi dotyczyć minimalnej wartości procentowej sprzedaży.

               (27)

               Takie podejście zostało ponadto potwierdzone w orzecznictwie Sądu Pierwszej Instancji, które wskazuje, że każde naruszenie zobowiązania jest wystarczającą podstawą do wycofania przyjęcia zobowiązania (4).

               (28)

               Dlatego argumenty przedstawione przez przedsiębiorstwo w odniesieniu do proporcjonalności nie zmieniają opinii Komisji, że doszło do naruszenia zobowiązania i że należy wycofać przyjęcie zobowiązania.

         c)   Precedens wskazany przez przedsiębiorstwo

               (29)

               Wymienione przedsiębiorstwo odniosło się także do przypadku, w którym przyjęto nowe zobowiązanie od przedsiębiorstwa, w odniesieniu do którego wycofano przyjęcie poprzedniego zobowiązania w wyniku stwierdzonych naruszeń (5).

               (30)

               W przypadku wskazanym jako precedens przedsiębiorstwo naruszyło swoje pierwotne zobowiązanie, ponieważ nie przedłożyło terminowo sprawozdania dotyczącego zobowiązania. W późniejszym okresie, na wniosek tego przedsiębiorstwa, wszczęto przegląd okresowy, podczas którego przedsiębiorstwo mogło udowodnić, że wprowadziło nowe środki gwarantujące, iż nie dojdzie do kolejnych naruszeń zobowiązania w zakresie sprawozdawczości.

               (31)

               W związku z powyższym należy odnotować, że przypadek wskazany jako precedens przez przedsiębiorstwo nie jest bezpośrednio porównywalny, ponieważ (i) naruszenie zobowiązania miało charakter formalny (tj. spóźnione przedłożenie sprawozdania dotyczącego zobowiązania); oraz (ii) Komisja wycofała zobowiązanie i przyjęła nowe zobowiązanie dopiero w ramach przeglądu okresowego przeprowadzonego w późniejszym okresie. Argument przedsiębiorstwa został zatem odrzucony.

         d)   Praktyka przedsiębiorstwa związana ze zobowiązaniem

               (32)

               Przedsiębiorstwo stwierdziło, że podczas wizyty weryfikacyjnej dobrowolnie poinformowało urzędników Komisji o pewnych transakcjach, w ramach których ceny były niższe od MCO z powodu wystawionych not kredytowych. Po pierwsze, nie zmienia to faktu, że nastąpiły naruszenia. Po drugie, informacje te zostały przekazane dopiero po tym, jak służby Komisji przeanalizowały sprawozdanie kwartalne przedłożone w dniu 15 kwietnia 2007 r. oraz wystąpiły o dalsze informacje, zwracając tym samym uwagę przedsiębiorstwa na omawiany problem. W związku z powyższym to służby Komisji, w wyniku analizy przedłożonych sprawozdań kwartalnych, zwróciły uwagę przedsiębiorstwa na ten problem.

               (33)

               Przedsiębiorstwo utrzymywało, że w czasie przedkładania Komisji okresowych sprawozdań było przekonane o pełnym, wyczerpującym i całkowicie prawidłowym charakterze sprawozdań oraz o przestrzeganiu warunków dotyczących MCO.

               (34)

               Przedsiębiorstwo podkreśliło także, iż kierownictwo i pracownicy odpowiedzialni za sprawozdawczość nie byli świadomi, że sprzedawcy wystawili noty kredytowe, w których wyniku ceny odsprzedaży znalazły się na poziomie niższym od MCO.

               (35)

               Podczas przesłuchań i przedkładania pisemnych oświadczeń przedsiębiorstwo poinformowało Komisję, że tylko jeden sprzedawca był odpowiedzialny za te działania i osoba ta już nie pracuje w przedsiębiorstwie.

               (36)

               Ponadto wskazano, że przedsiębiorstwo wprowadziło zmiany w celu skorygowania błędów: zastosowano restrykcyjną politykę w zakresie wystawiania not kredytowych, ceny odsprzedaży zostały podniesione i przedsiębiorstwo zaktualizowało swój system komputerowy. Co więcej, sprzedawcy zostali poinformowani o szczegółach zobowiązania.

               (37)

               Odnosząc się do powyższych motywów, należy zauważyć, że brak wiedzy kierownictwa o ewentualnych naruszeniach warunków dotyczących ceny lub o działaniach sprzedawców odnoszących się do zobowiązania nie zwalnia przedsiębiorstwa z przestrzegania zobowiązania. Ponadto działania podjęte w celu zaradzenia tej sytuacji zostały wprowadzone dopiero po tym, jak służby Komisji zwróciły uwagę przedsiębiorstwa na omawiane problemy. Wobec powyższego, wielokrotne wystąpienie błędów i naruszenie warunków dotyczących ceny spowodowane wymienionymi działaniami uzasadniają wycofanie zobowiązania pomimo środków wprowadzonych po przeprowadzeniu wizyty weryfikacyjnej.

         C.   ZMIANA DECYZJI 2006/109/WE

               (38)

               Uwzględniając powyższe ustalenia, zobowiązanie złożone przez Benito Group, w tym Fundició Dúctil Benito, S.L. (Hiszpania), Benito France, S.A.R.L, Zibo Benito Metalwork Co., Ltd, Benito (Tianjin) Metals Products Co., Ltd oraz Qingdao Benito Metals Products Co. Ltd powinno zostać wycofane, a art. 1 decyzji 2006/109/WE powinien zostać zmieniony. W konsekwencji ostateczne cło antydumpingowe nałożone na mocy art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1212/2005 i dotyczące kategorii „Wszystkie inne przedsiębiorstwa” powinno mieć zastosowanie do produktów wytwarzanych przez Zibo Benito Metalwork Co., Ltd, Benito (Tianjin) Metals Products Co., Ltd oraz Qingdao Benito Metals Products Co. Ltd,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym wycofuje się zobowiązanie dotyczące niektórych zamknięć włazów złożone przez Benito Group, w tym Fundició Dúctil Benito (Hiszpania), Benito France, S.A.R.L, Zibo Benito Metalwork Co., Ltd, Benito (Tianjin) Metals Products Co., Ltd oraz Qingdao Benito Metals Products Co. Ltd.
   Artykuł 2
   Tabelę w art. 1 decyzji 2006/109/WE zastępuje się następującą tabelą:

                  „Przedsiębiorstwo

                  Dodatkowy kod Taric

                  Beijing Tongzhou Dadusche Foundry Factory, East of Dongtianyang Village, Dadushe, Tongzhou Beijing

                  A708

                  Botou City Simencun Town Bai Fo Tang Casting Factory, Bai Fo Tang Village, Si Men Cun Town, Bo Tou City, 062159, Hebei Province

                  A681

                  Botou City Wangwu Town Tianlong Casting Factory, Changle Village, Wangwu Town, Botou City, Hebei Province

                  A709

                  Changan Cast Limited Company of Yixian Hebei, Taiyuan main street, Yi County, Hebei Province, 074200

                  A683

                  Changsha Jinlong Foundry Industry Co., Ltd, 260, Jinchang Road, JinJing Town, Changsha, Hunan

                  A710

                  Changsha Lianhu Foundry, Lianhu Village, Yuhuating Town, Yuhua District, Changsha, Hunan

                  A711

                  Produkowane i sprzedawane przez GB Metal Products Co., Ltd, Zhuanlu Town, Dingzhou, Hebei lub produkowane przez GB Metal Products Co., Ltd Zhuanlu Town, Dingzhou, Hebei i sprzedawane przez jego powiązane przedsiębiorstwo zajmujące się sprzedażą – GB International Trading Shanghai Co. Ltd, B301-310 Yinhai Building, 250 Cao Xi Road., Shanghai

                  A712

                  Guiyang Bada Foundry Co., Ltd, Mengguan Huaxi Guiyang, Guizhou

                  A713

                  Hebei Jize Xian Ma Gang Cast Factory, Nankai District. Xiao Zhai Town, Jize County, Handan City, Hebei

                  A714

                  Produkowane i sprzedawane przez Hebei Shunda Foundry Co., Ltd, Qufu Road, Quyang, 073100, ChRL lub produkowane przez Hebei Shunda Foundry Co., Ltd, Qufu Road, Quyang, 073100, ChRL i sprzedawane przez jego powiązane przedsiębiorstwo zajmujące się sprzedażą – Success Cast Tech-Ltd, 603 A Huimei Business Centre 83 Guangzhou Dadao(s), Guangzhou 510300

                  A715

                  Hong Guang Handan Cast Foundry Co., Ltd, Nankai District, Xiao Zhai Town, Handou City, Jize County, Hebei

                  A716

                  Qingdao Qitao Casting Co., Ltd, Nan Wang Jia Zhuang Village, Da Xin Town, Jimo City, Qingdao, Shandong Province, 266200

                  A718

                  Shandong Huijin Stock Co., Ltd, North of Kouzhen Town, Laiwu City, Shandong Province, 271114

                  A684

                  Shahe City Fangyuan Casting Co., Ltd, West of Nango Village, Shiliting Town, Shahe City, Hebei Province

                  A719

                  Shanxi Yuansheng Casting and Forging Industrial Co. Ltd, No. 8 DiZangAn, Taiyuan, Shanxi, 030002

                  A680

                  Tianjin Fu Xing Da Casting Co., Ltd, West of Nan Yang Cun Village, Jin Nan District, 300350, Tianjin

                  A720

                  Weifang Jianhua Casting Co., Ltd, Kai Yuan Jie Dao Office, Hanting District, Weifang City, Shandong Province

                  A721

                  Zibo City Boshan Guangyuan Casting Machinery Factory, Xiangyang Village, Badou Town, Boshan District, Zibo City Shandong Province

                  A722

                  Zibo Dehua Machinery Co., Ltd, North of Lanyan Street, Zibo High-tech Developing Zone

                  A723”

   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 11 czerwca 2008 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, s. 17).

      (2)  Dz.U. L 199 z 29.7.2005, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 426/2008 (Dz.U. L 129 z 17.5.2008, s. 1).

      (3)  Dz.U. L 47 z 17.2.2006, s. 59.

      (4)  W tym kontekście zob. sprawa T-51/96 Miwon przeciwko Radzie (Rec. 2000, s. II-1841) pkt 52; sprawa T-340/99 Arne Mathisen S przeciwko Radzie (Rec. 2002, s. II-2905) pkt 80.

      (5)  Gje-Vi AS; rozporządzenie Rady (WE) nr 322/2002 (Dz.U. L 51 z 22.2.2002, s. 1).


title: 2013/573/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/220

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2011
   (2013/573/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (4), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0070/2013),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2011;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Środowiska, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 80.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 126 z 21.5.2009, s. 13.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2007

text:
               26.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/126

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2007
   (2009/649/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich za rok budżetowy 2007 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich za rok budżetowy 2007, wraz z odpowiedziami Agencji (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (5588/2009 – C6-0060/2009),

               —

               uwzględniając traktat WE, w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rezolucję z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie oceny i przyszłego rozwoju Agencji FRONTEX oraz europejskiego systemu nadzoru granic (EUROSUR) (4),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (5), w szczególności jego art. 30,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0166/2009),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2007;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu, oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Klaus WELLE

      (1)  Dz.U. C 278 z 31.10.2008, s. 7.

      (2)  Dz.U. C 311 z 5.12.2008, s. 34.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Teksty przyjęte (P6_TA(2008)0633).

      (5)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
   REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2007
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich za rok budżetowy 2007 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich za rok budżetowy 2007, wraz z odpowiedziami Agencji (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (5588/2009 – C6-0060/2009),

               —

               uwzględniając traktat WE, w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rezolucję z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie oceny i przyszłego rozwoju Agencji FRONTEX oraz europejskiego systemu nadzoru granic (EUROSUR) (4),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (5), w szczególności jego art. 30,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0166/2009),

               A.

               mając na uwadze stwierdzenie Trybunału Obrachunkowego (ETO), że uzyskał on wystarczającą pewność, iż roczne sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2007 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u jego podstaw są zgodne z prawem,

               B.

               mając na uwadze, że w dniu 22 kwietnia 2008 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2006 (7) i między innymi:

                           —

                           uwzględnił uwagę ETO zawartą w sprawozdaniu z 2006 r., że w roku budżetowym 2006 poziom środków na zobowiązania wynosił 85 %; poziom przeniesienia wynosił powyżej 70 % ogółu środków oraz prawie 85 % w przypadku wydatków operacyjnych; przesunięcia środków pomiędzy poszczególnymi rozdziałami i tytułami w trakcie roku przekroczyły całkowity pułap 10 % przewidziany w rozporządzeniu finansowym; zatem budżetowa zasada specyfikacji nie była ściśle przestrzegana,

                           —

                           wezwał Agencję do poprawy gospodarowania finansami, zwłaszcza pod względem podwyższenia budżetu na lata budżetowe 2007 i 2008;

               C.

               mając na uwadze, że rok 2007 był drugim pełnym rokiem funkcjonowania Agencji,

               1.

               zwraca uwagę, że budżet Agencji na rok 2007 (42 100 000 EUR) został podwyższony ponad dwukrotnie w porównaniu z budżetem na rok 2006 (19 200 000 EUR);

               2.

               odnotowuje krytyczne uwagi ETO, że zobowiązania przesunięte na 2008 r. odnoszące się do umów o granty związanych z działalnością operacyjną wyniosły 18 400 000 EUR oraz że znaczna część tych zobowiązań była oparta na zawyżonych szacunkach kosztów;

               3.

               uznaje fakt, podkreślony odpowiedziami Agencji udzielonymi ETO, że w jej przypadku szacunki kosztów są szczególnie złożone, jako że Agencja ta wykorzystuje w prowadzonych operacjach sprzęt zapewniany jej przez państwa członkowskie;

               4.

               zwraca uwagę, że Agencja wprowadziła scentralizowany rejestr sprzętu technicznego (CRATE) dotyczący materiałów z państw członkowskich, które mogą być wykorzystywane w prowadzonych przez nią operacjach; podkreśla, że CRATE jest sprzężony ze wspólną metodą kalkulacji kosztów, co powinno prowadzić do skuteczniejszego rozdziału środków budżetowych;

               5.

               wyraża zaniepokojenie odkryciem ETO, że z uwagi na brak polityki dotyczącej gospodarowania środkami pieniężnymi wysokie kwoty będące w posiadaniu Agencji pozostają niewykorzystane na bardzo nisko oprocentowanych rachunkach bankowych; zauważa, że według bilansu na dzień 31 grudnia 2007 r. Agencja posiadała kwotę 32 600 000 EUR w środkach pieniężnych lub odpowiednikach środków pieniężnych;

               6.

               odnotowuje odpowiedź Agencji, że podejmie ona próbę wynegocjowania z bankiem warunków oraz sprawdzenia, czy inne banki będą mogły zaoferować lepsze warunki;

               7.

               nalega, aby Agencja wprowadziła politykę gospodarowania środkami pieniężnymi oraz poinformowała o podjętych działaniach oraz osiągniętych rezultatach w sprawozdaniu ogólnym za rok 2008;

         Działania następcze w związku z absolutorium za 2006 r.

               8.

               przypomina, że rok budżetowy 2006 był pierwszym rokiem, w którym Agencja stała się niezależna pod względem finansowym i zaczęła podlegać procedurze absolutorium;

               9.

               wyraża ubolewanie z powodu faktu, że w swym sprawozdaniu za rok 2007 ETO odkrył szereg słabości, które podkreślił już w sprawozdaniu za rok 2006, a w szczególności:

                           —

                           wysoki poziom przenoszenia środków i anulacji: prawie 70 % środków dostępnych w 2007 r. nie zostało spożytkowanych,

                           —

                           podejmowanie zobowiązań prawnych przed zobowiązaniami budżetowymi,

                           —

                           procedury rekrutacyjne, które – zdaniem ETO – nie były zgodne z przepisami, a zwłaszcza z zasadą równego traktowania, jako że minimalna liczba lat doświadczenia wymaganego na danym stanowisku różniła się od liczby lat uzgodnionej pomiędzy agencjami a Komisją;

               10.

               odnotowuje odpowiedź Agencji, zgodnie z którą wysoki poziom przenoszenia środków wiązał się częściowo z kwotą 7 000 000 EUR udostępnioną przez Komisję w czerwcu 2007 r. na operacje morskie, które wymagają udostępnienia przez państwa członkowskie statków i samolotów oraz które są złożone i wymagają dużych nakładów czasu, zatem zobowiązania mogły zostać podjęte dopiero pod koniec 2007 r.;

               11.

               wyraża jednak zaniepokojenie wysokim poziomem przenoszenia środków zaobserwowanym przez ETO i zwraca się do Agencji z wnioskiem o rozwiązanie tego problemu, który został już zasygnalizowany przez Trybunał w sprawozdaniu za rok 2006; zwraca uwagę, że rezerwa w wysokości 19 900 000 EUR z budżetu Agencji na rok 2007 została uwolniona dopiero w czerwcu 2007 r.; przyjmuje do wiadomości odnośne wyjaśnienia złożone przez Agencję;

               12.

               wzywa Agencję do rozwiązania zaobserwowanych przez ETO powracających problemów z systemem zobowiązań;

               13.

               wyraża zadowolenie z powodu faktu przyjęcia przez Agencję w 2008 r. planu działania w celu wyeliminowania słabości jej systemu zobowiązań; zwraca uwagę, że plan działania przewiduje między innymi ustalenie ostatecznych terminów przekazywania przez państwa członkowskie do Agencji preliminarzy budżetowych dotyczących współfinansowania w celu ustalenia ostatecznych kwot grantów i uniknięcia podpisów ex post;

               14.

               zachęca Agencję do poinformowania go o rezultatach stosowania planu działania w sprawozdaniu ogólnym za rok 2008;

               15.

               jest zdania, że istnieje związek pomiędzy szczególną formą współpracy pomiędzy Agencją i państwami członkowskimi, w której Agencja, prowadząc swe operacje, polega na dostawach sprzętu ze strony państw członkowskich, a słabościami wskazanymi przez ETO w związku z planowaniem budżetu, a zwłaszcza preliminarzy budżetowych, oraz jego realizacją, zwłaszcza przenoszeniem środków oraz problemem podpisów ex post;

               16.

               przypomina, że Parlament we wspomnianej rezolucji z dnia 18 grudnia 2008 r.:

                           a)

                           wezwał Agencję do przesłania Parlamentowi i Radzie sprawozdania dotyczącego rzeczywistego wykorzystania i dostępności materiałów z państw członkowskich z podkreśleniem napotkanych trudności;

                           b)

                           wezwał państwa członkowskie, w przypadku utrzymującej się niewystarczającej dostępności środków, do podjęcia szybkiej decyzji w sprawie znacznego zmodyfikowania skali budżetu Agencji w celu umożliwienia jej realizacji jej misji oraz, ewentualnie, do przeanalizowania prawnych aspektów przyszłego wynajmu lub zakupu materiałów na ten cel;

                           c)

                           przypomniał, że Parlament, jako ramię władzy budżetowej, podwyższył już budżet Agencji od momentu jej powołania i dołoży starań, aby budżet ten był właściwie realizowany i przystosowany do zmian pełnionych przez nią funkcji;

               17.

               wzywa Agencję do poprawy gospodarowania środkami finansowymi zgodnie z obserwacjami ETO; zauważa że Agencja, w odpowiedziach udzielonych ETO, podkreśliła specyficzną formę współpracy pomiędzy Agencją a państwami członkowskimi, w której Agencja wykorzystuje do prowadzenia operacji sprzęt dostarczony przez państwa członkowskie;

               18.

               jest zdecydowany ściśle nadzorować wpływ współpracy Agencji z państwami członkowskimi na sposób gospodarowania przez nią środkami finansowymi w przyszłości;

               19.

               wyraża ubolewanie z powodu faktu, że aby przyciągnąć wysoko wykwalifikowanych specjalistów, Agencja musiała zastosować procedury rekrutacyjne, które nie były w pełni zgodne z ogólnymi przepisami wykonawczymi do regulaminu pracowniczego;

               20.

               zwraca uwagę, że w kwestii rekrutacji Agencja nie przyjmuje krytyki ETO dotyczącej braku poszanowania przez nią zasady równego traktowania, jako że minimalna liczba lat doświadczenia zawodowego wymagana na danym stanowisku różniła się od tej uzgodnionej pomiędzy Komisją i agencjami; odnotowuje, że zdaniem Agencji jej praktyki są zgodne z regułami, ponieważ musiała ona przyciągnąć wysoko wykwalifikowanych pracowników, a rekrutacja odbywała się w trudnych warunkach; zauważa, że regulamin stanowi, iż agencje wspólnotowe muszą przyjąć swe ogólne przepisy wykonawcze w porozumieniu z Komisją; zwraca uwagę, że Komisja sporządziła projekt modelowych decyzji w sprawie ogólnych przepisów wykonawczych; zauważa, że Komisja nie wyraziła jak dotychczas zgody na projekt ogólnych przepisów wykonawczych przedłożony przez Agencję; wzywa Agencję, zgodnie z zaleceniem Rady, do ścisłego przestrzegania kryteriów rekrutacji zawartych w regulaminie w celu zapewnienia równego traktowania kandydatów pod względem lat doświadczenia zawodowego wymaganych dla danego stanowiska;

               21.

               wzywa Agencję do poprawy zarządzania finansowego, szczególnie w odniesieniu do wzrostu jej budżetu w latach 2008 i 2009;

               22.

               w odniesieniu do innych uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do rezolucji z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zarządzania finansami i kontroli agencji UE (8).

      (1)  Dz.U. C 278 z 31.10.2008, s. 7.

      (2)  Dz.U. C 311 z 5.12.2008, s. 34.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Teksty przyjęte (P6_TA(2008)0633).

      (5)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (7)  Dz.U. L 88 z 31.3.2009, s. 226.

      (8)  Zob. s. 206 niniejszego Dziennika Urzędowego.