title: Decyzja Rady (UE) 2016/1966 z dnia 20 września 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG (alternatywne metody rozstrzygania sporów)

text:
                  10.11.2016

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 303/16

            DECYZJA RADY (UE) 2016/1966
      z dnia 20 września 2016 r.
      w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG (alternatywne metody rozstrzygania sporów)
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 w związku z jego art. 218 ust. 9,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. (1) w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 1 ust. 3,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

                  (2)

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG.

                  (3)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 (2).

                  (4)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1051 (3).

                  (5)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE (4).

                  (6)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG.

                  (7)

                  Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany załącznika XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w Brukseli dnia 20 września 2016 r.

               W imieniu Rady

            I. KORČOK

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

         (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 1).

         (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1051 z dnia 1 lipca 2015 r. dotyczące rozwiązań w zakresie korzystania z funkcjonalności platformy internetowego rozstrzygania sporów, rozwiązań dotyczących elektronicznego formularza skargi i rozwiązań w zakresie współpracy między punktami kontaktowymi przewidzianymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich (Dz.U. L 171 z 2.7.2015, s. 1).

         (4)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63).

         PROJEKT
         DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR
         z dnia …
         zmieniająca załącznik XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG
         WSPÓLNY KOMITET EOG,
         uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (1).

                     (2)

                     Konieczne jest stworzenie szczególnych rozwiązań przejściowych stosowanych do czasu pełnego wdrożenia obsługi tłumaczeniowej w ramach platformy ODR (internetowego systemu rozstrzygania sporów, ang. online dispute resolution), o której mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 524/2013, w odniesieniu do języka islandzkiego.

                     (3)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1051 z dnia 1 lipca 2015 r. dotyczące rozwiązań w zakresie korzystania z funkcjonalności platformy internetowego rozstrzygania sporów, rozwiązań dotyczących elektronicznego formularza skargi i rozwiązań w zakresie współpracy między punktami kontaktowymi przewidzianymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich (2).

                     (4)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (3).

                     (5)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOG,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         W załączniku XIX do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

                     1)

                     w pkt 7d (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/22/WE) dodaje się, co następuje:
                     „zmieniona:

                                 —

                                    32013 R 0524: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 1),

                                 —

                                    32013 L 0011: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63).”;

                     2)

                     w pkt 7f (rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się tiret w brzmieniu:

                                 „—

                                    32013 R 0524: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 1),

                                 —

                                    32013 L 0011: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63).”;

                     3)

                     po pkt 7i (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE) dodaje się, co następuje:

                                 „7j.

                                    32013 R 0524: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 1).
                                 Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tego rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                                             a)

                                             w odniesieniu do państw EFTA platforma ODR, o której mowa w art. 5 rozporządzenia, zostaje udostępniona w terminie 40 dni roboczych od wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr…/… z dnia … [niniejszej decyzji Wspólnego Komitetu EOG],

                                             b)

                                             platforma ODR musi być dostępna we wszystkich językach, o których mowa w art. 129 ust. 1 Porozumienia EOG,

                                             c)

                                             w drodze odstępstwa od art. 5 ust. 4 lit. e) rozporządzenia obsługa tłumaczeniowa w ramach platformy ODR w przypadku tłumaczeń na język islandzki i z tego języka zostaje początkowo udostępniona jedynie w odniesieniu do wyników postępowania ADR przekazywanych przez podmiot ADR. Islandia zapewnia, że użytkownicy platformy ODR mogą otrzymać tłumaczenie wszystkich innych informacji na język islandzki i tłumaczenie z tego języka za pośrednictwem punktu kontaktowego ds. ODR, gdy informacje te są niezbędne w celu rozstrzygnięcia sporu i są wymienianie za pośrednictwem platformy ODR w innym języku. Informacje na temat rozwiązań dotyczących języka islandzkiego zostają umieszczone na stronie internetowej platformy ODR.
                                             Komisja i Islandia dokładają starań, aby poprawić obsługę tłumaczeniową dostępną w ramach platformy ODR w odniesieniu do języka islandzkiego w celu zapewnienia jakości obsługi porównywalnej z jakością obsługi oferowaną w przypadku innych języków oraz regularnie informują Wspólny Komitet EOG o postępach w tym zakresie. Gdy obsługa tłumaczeniowa w przypadku języka islandzkiego osiągnie poziom jakości porównywalnej z jakością w odniesieniu do innych języków, Wspólny Komitet EOG bez zbędnej zwłoki podejmie decyzję o zakończeniu stosowania środków określonych w niniejszym punkcie.

                                 7ja.

                                    32015 R 1051: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1051 z dnia 1 lipca 2015 r. dotyczące rozwiązań w zakresie korzystania z funkcjonalności platformy internetowego rozstrzygania sporów, rozwiązań dotyczących elektronicznego formularza skargi i rozwiązań w zakresie współpracy między punktami kontaktowymi przewidzianymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich (Dz.U. L 171 z 2.7.2015, s. 1).

                                 7k.

                                    32013 L 0011: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63).
                                 Do celów niniejszego Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                                             a)

                                             odniesienia do innych aktów znajdujące się w dyrektywie są uwzględniane w stopniu i w formie, w jakich akty te są włączone do Porozumienia,

                                             b)

                                             w odniesieniu do państw EFTA art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                                             »2.   Do celów niniejszego artykułu ‘miejsce zwykłego pobytu’ ustala się zgodnie z tym, co następuje:

                                                         a)

                                                         za miejsce zwykłego pobytu spółek i innych podmiotów, posiadających osobowość prawną lub nieposiadających jej, uznaje się miejsce siedziby ich głównego organu zarządzającego.
                                                         Za miejsce zwykłego pobytu osoby fizycznej, działającej w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, uznaje się miejsce głównego przedsiębiorstwa;

                                                         b)

                                                         w razie zawarcia umowy w ramach działalności filii, agencji lub innego oddziału lub gdy na mocy umowy spełnienie świadczenia należy do obowiązków takiej filii, agencji lub oddziału, za miejsce zwykłego pobytu uznaje się miejsce siedziby tej filii, agencji lub oddziału;

                                                         c)

                                                         jako chwilę właściwą dla ustalenia miejsca zwykłego pobytu przyjmuje się chwilę zawarcia umowy.«,

                                             c)

                                             w art. 18 ust. 2 dodaje się następującą treść:
                                             »Komisja umieszcza na tym wykazie właściwe organy i pojedyncze punkty kontaktowe wyznaczone przez państwa EFTA.«,

                                             d)

                                             w art. 20 ust. 4 po słowach »zostanie poinformowana o zmianach.« dodaje się następującą treść:
                                             »Komisja umieszcza w tym wykazie podmioty ADR mające siedzibę w państwach EFTA i wymienione w sposób zgodny z ust. 2.«.”.

               Artykuł 2
         Teksty rozporządzenia (UE) nr 524/2013, rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1051 oraz dyrektywy 2013/11/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
         Artykuł 3
         Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*).
         Artykuł 4
         Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

            (1)  Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 1.

            (2)  Dz.U. L 171 z 2.7.2015, s. 1.

            (3)  Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 63.

            (*)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: 2004/724/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 — Sekcja IV — Trybunał Sprawiedliwości

text:
               21.4.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/18

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 21 kwietnia 2004 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 — Sekcja IV — Trybunał Sprawiedliwości
   (2004/724/WE)

    ---documentbreak---

               21.4.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/18

         REZOLUCJA
   Parlamentu Europejskiego zawierająca uwagi odnośnie do udzielenia absolutorium z wykonania ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 — Sekcja IV — Trybunał Sprawiedliwości


title: Decyzja Rady 2005/511/WSiSW z dnia 12 lipca 2005 r. w sprawie ochrony euro przed fałszowaniem poprzez wyznaczenie Europolu jako biura centralnego ds. zwalczania fałszowania euro

text:
               16.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 185/35

      DECYZJA RADY 2005/511/WSiSW
   z dnia 12 lipca 2005 r.
   w sprawie ochrony euro przed fałszowaniem poprzez wyznaczenie Europolu jako biura centralnego ds. zwalczania fałszowania euro
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 ust. 1 lit. c) i art. 34 ust. 2 lit. c),
   uwzględniając inicjatywę Republiki Federalnej Niemiec, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej i Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (1),
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Jako obowiązująca waluta dwunastu Państw Członkowskich, euro staje się w coraz większym stopniu walutą światową i wobec tego stało się priorytetowym celem międzynarodowych organizacji fałszujących pieniądze w Unii Europejskiej i w państwach trzecich.

               (2)

               Należy zapobiec dalszemu wzrostowi ilości sfałszowanych euro, który zagraża swobodnemu obiegowi banknotów i monet euro.

               (3)

               Należy zacieśnić współpracę pomiędzy Państwami Członkowskimi oraz pomiędzy Państwami Członkowskimi a Europolem w celu wzmocnienia systemu ochrony euro poza terytorium Unii Europejskiej.

               (4)

               Konwencja międzynarodowa o zwalczaniu fałszowania pieniędzy, uzgodniona dnia 20 kwietnia 1929 r. w Genewie (zwana dalej „Konwencją genewską”), powinna być stosowana skuteczniej w warunkach integracji europejskiej.

               (5)

               Państwa trzecie potrzebują centralnego punktu informacji o sfałszowanych euro, a wszystkie informacje o sfałszowanych euro powinny być do celów prowadzenia analiz gromadzone w Europolu.

               (6)

               Biorąc pod uwagę decyzję ramową Rady 2000/383/WSiSW z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie zwiększenia ochrony poprzez sankcje karne i inne sankcje za fałszowanie związane z wprowadzeniem euro (3), Rada uważa za stosowne, aby wszystkie Państwa Członkowskie zostały stronami Konwencji genewskiej i zorganizowały biuro centralne w rozumieniu art. 12 tej Konwencji.

               (7)

               Rada uważa za stosowne wyznaczenie Europolu jako biura centralnego ds. walki z fałszowaniem euro w rozumieniu art. 12 Konwencji genewskiej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   W stosunku do Państw Członkowskich będących stronami Konwencji Genewskiej Europol, zgodnie z oświadczeniem zawartym w Załączniku (zwanym dalej „oświadczeniem”), działa jako biuro centralne ds. walki z fałszowaniem euro w rozumieniu art. 12 zdanie pierwsze Konwencji genewskiej. W zakresie zwalczania fałszowania wszystkich innych walut i zadań biura centralnego, które nie zostały przekazane Europolowi, utrzymuje się dotychczasowe uprawnienia krajowych biur centralnych zgodnie z oświadczeniem.
   2.   Rządy Państw Członkowskich będących Umawiającymi się Stronami Konwencji genewskiej wydają Oświadczenie i powierzają przedstawicielowi Republiki Federalnej Niemiec przekazanie oświadczeń Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lipca 2005 r.

            W imieniu Rady

         G. BROWN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 317 z 22.12.2004, str. 10.

      (2)  Opinia wydana dnia 12 kwietnia 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (3)  Dz.U. L 140 z 14.6.2000, str. 1. Decyzja ramowa zmieniona decyzją ramową 2001/888/WSiSW (Dz.U. L 329 z 14.12.2001, str. 3).

      ZAŁĄCZNIK
      Oświadczenie ... dotyczące wyznaczenia Europolu jako biura centralnego ds. walki z fałszowaniem euro
      …, Państwo Członkowskie Unii Europejskiej, udzieliło Europejskiemu Biuru Policyjnemu (zwanemu dalej „Europolem”) mandatu do walki z fałszowaniem euro.
      W celu skuteczniejszego stosowania Konwencji genewskiej z 1929 r. … będzie wypełniać swoje zobowiązania w następujący sposób:

                  1.

                  W zakresie fałszowania euro, Europol, w ramach jego celów określonych w akcie Rady z dnia 26 lipca 1995 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwencją o Europolu) (1) – wykonuje następujące zadania biura centralnego w rozumieniu art. 12–15 Konwencji genewskiej z 1929 r.

                  1.1.

                  Europol gromadzi i przetwarza, zgodnie z Konwencją o Europolu, wszystkie informacje, które mogą służyć ułatwieniu śledzenia, zapobiegania i walki z fałszowaniem euro, i przekazuje te informacje niezwłocznie do krajowych biur centralnych Państw Członkowskich.

                  1.2.

                  Zgodnie z Konwencją o Europolu, w szczególności z jej art. 18 i aktem Rady z dnia 12 marca 1999 r. przyjmującym zasady regulujące przekazywanie danych osobowych przez Europol państwom trzecim i instytucjom trzecim (2), Europol kontaktuje się bezpośrednio z biurami centralnymi państw trzecich w celu wykonywania zadań określonych w pkt. 1.3, 1.4 i 1.5 niniejszego oświadczenia.

                  1.3.

                  Europol, w zakresie, w jakim uzna to za stosowne, przekazuje biurom centralnym państw trzecich komplet wzorów autentycznych banknotów i monet euro.

                  1.4.

                  Europol regularnie powiadamia biura centralne państw trzecich, przekazując wszelkie niezbędne informacje o nowych emisjach pieniędzy oraz o wycofaniu pieniędzy z obiegu.

                  1.5.

                  Z wyjątkiem przypadków o znaczeniu wyłącznie lokalnym, Europol, w zakresie, w jakim uzna to za stosowne, powiadamia biura centralne państw trzecich:

                              —

                              o wykryciu podrobionych lub przerobionych euro. Do powiadomienia o podrobieniu lub przerobieniu dołącza się opis techniczny fałszerstw, który przekazuje wyłącznie instytucja, której banknoty sfałszowano. Należy przekazać fotografię lub, o ile to możliwe, egzemplarz sfałszowanego banknotu. W przypadkach pilnych powiadomienie oraz krótki opis sporządzony przez policję może zostać z zachowaniem dyskrecji przekazany zainteresowanym biurom centralnym niezależnie od powiadomienia i przesłania opisu technicznego, o których mowa powyżej,

                              —

                              o szczegółach ujawnienia wyrobu fałszywych pieniędzy z zaznaczeniem, czy możliwe było zajęcie wszystkich fałszywych pieniędzy puszczonych w obieg.

                  1.6.

                  Jako biuro centralne Państw Członkowskich, Europol uczestniczy w konferencjach na temat fałszowania euro, o których mowa w art. 15 Konwencji genewskiej.

                  1.7.

                  W przypadku gdy Europol jest niezdolny do wykonania zadań określonych w pkt. 1.1–1.6 zgodnie z Konwencją o Europolu, krajowe biura centralne Państw Członkowskich utrzymują swoje kompetencje.

                  2.

                  W zakresie fałszowania wszelkich innych walut, jak również w zakresie zadań biura centralnego nieprzekazanych Europolowi zgodnie z pkt. 1, utrzymuje się dotychczasowe uprawnienia biur centralnych.

            Nazwisko przedstawiciela …, dnia …

         (1)  Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 1.

         (2)  Dz.U. C 88 z 30.3.1999, str. 1. Akt Rady zmieniony aktem Rady z dnia 28 lutego 2002 r. (Dz.U. C 76 z 27.3.2002, str. 1).


title: 2012/523/UE: Decyzja Rady z dnia 24 września 2012 r. zmieniająca i przedłużająca okres stosowania decyzji 2007/641/WE w sprawie zakończenia konsultacji z Republiką Wysp Fidżi na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE oraz art. 37 Instrumentu współpracy na rzecz rozwoju

text:
               28.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 263/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 września 2012 r.
   zmieniająca i przedłużająca okres stosowania decyzji 2007/641/WE w sprawie zakończenia konsultacji z Republiką Wysp Fidżi na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE oraz art. 37 Instrumentu współpracy na rzecz rozwoju
   (2012/523/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1), zmienioną ostatnio w Wagadugu dnia 22 czerwca 2010 r. (2) („umowa o partnerstwie AKP-UE”), w szczególności jej art. 96,
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania umowy o partnerstwie AKP-WE (3), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (4) („instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju”), w szczególności jego art. 37,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Rady 2007/641/WE (5) została przyjęta w celu podjęcia właściwych środków w związku z naruszeniem zasadniczych elementów, o których mowa w art. 9 umowy o partnerstwie AKP-UE, oraz wartości, o których mowa w art. 3 instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju.

               (2)

               Środki te zostały przedłużone na mocy decyzji Rady 2009/735/WE (6), 2010/208/UE (7), 2010/589/UE (8), 2011/219/UE (9) oraz 2011/637/UE (10), ponieważ Republika Fidżi nie tylko nie zrealizowała jeszcze wielu ważnych zobowiązań w zakresie zasadniczych elementów umowy o partnerstwie AKP-UE oraz instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju, podjętych w trakcie konsultacji w kwietniu 2007 r., ale także doszło do bardzo negatywnych wydarzeń w dziedzinach, których dotyczą niektóre z tych zobowiązań.

               (3)

               Od początku 2012 r. dokonały się jednak pewne pozytywne zmiany w kierunku przywrócenia demokracji na Fidżi, które należy wziąć pod uwagę. W związku z tym należy rozważyć możliwość potencjalnego ponownego zaangażowania się w planowanie przyszłej pomocy rozwojowej.

               (4)

               Decyzja 2007/641/WE wygasa w dniu 30 września 2012 r. Należy zatem przedłużyć jej obowiązywanie oraz odpowiednio zaktualizować treść właściwych środków,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2007/641/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
               „Niniejsza decyzja wygasa z dniem 30 września 2013 r. Podlega ona regularnemu przeglądowi przynajmniej co sześć miesięcy.”;

               2)

               załącznik zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   List zawarty w załączniku do niniejszej decyzji skierowany jest do Republiki Fidżi.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376.

      (4)  Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 41.

      (5)  Dz.U. L 260 z 5.10.2007, s. 15.

      (6)  Dz.U. L 262 z 6.10.2009, s. 43.

      (7)  Dz.U. L 89 z 9.4.2010, s. 7.

      (8)  Dz.U. L 260 z 2.10.2010, s. 10.

      (9)  Dz.U. L 93 z 7.4.2011, s. 2.

      (10)  Dz.U. L 252 z 28.9.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Jego Ekscelencja Ratu Epeli NAILATIKAU
      Prezydent Republiki Fidżi
      Suva
      Republika Fidżi
      Szanowny Panie Prezydencie!
      Unia Europejska (UE) przykłada wielką wagę do postanowień art. 9 umowy o partnerstwie AKP-UE i art. 3 instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju. Partnerstwo AKP-UE zasadza się na przestrzeganiu praw człowieka, zasad demokratycznych i na rządach prawa, które są zasadniczymi elementami umowy o partnerstwie AKP-UE i stanowią podstawę naszych stosunków.
      Dnia 11 grudnia 2006 r. Rada Unii Europejskiej potępiła przewrót wojskowy w Republice Fidżi.
      Na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-UE oraz zważywszy, że przewrót wojskowy, do którego doszło dnia 5 grudnia 2006 r., stanowił pogwałcenie zasadniczych elementów wymienionych w art. 9 tej umowy, UE zaprosiła Fidżi do konsultacji, aby zgodnie z postanowieniami umowy o partnerstwie AKP-UE dokonać pogłębionej analizy sytuacji i w razie konieczności podjąć kroki mające na celu zaradzenie zaistniałym problemom.
      Formalna część konsultacji rozpoczęła się w Brukseli dnia 18 kwietnia 2007 r. UE z zadowoleniem przyjęła wówczas potwierdzenie przez rząd tymczasowy szeregu wymienionych poniżej zobowiązań w zakresie praw człowieka i podstawowych wolności, przestrzegania zasad demokratycznych i rządów prawa oraz zaproponowała podjęcie konstruktywnych kroków w celu ich realizacji.
      Niestety, od tego czasu – w szczególności w kwietniu 2009 r. – nastąpił szereg negatywnych wydarzeń, w wyniku których Fidżi złamało wiele z przyjętych zobowiązań. Chodzi w szczególności o uchylenie obowiązywania konstytucji, bardzo znaczne opóźnienia w organizacji wyborów parlamentarnych oraz naruszenia praw człowieka. Mimo że realizacja zobowiązań została znacznie opóźniona, większość z tych zobowiązań ma nadal ogromne znaczenie dla obecnej sytuacji na Fidżi i dlatego zostały one dołączone do niniejszego pisma. Fidżi poniosło straty w zakresie funduszy na rzecz rozwoju, ponieważ podjęło decyzję o jednostronnym złamaniu szeregu najważniejszych zobowiązań.
      Chociaż ograniczenia w zakresie niektórych praw człowieka i podstawowych wolności nadal się utrzymują, od początku 2012 r. miały miejsce pewne pozytywne działania, a mianowicie zniesienie zarządzenia w sprawie sytuacji nadzwyczajnej w dniu 7 stycznia 2012 r., ogłoszenie w dniu 9 marca 2012 r. procesu politycznego zmierzającego do przyjęcia nowej konstytucji do marca 2013 r. oraz przywrócenia demokracji konstytucyjnej w drodze nowych wyborów parlamentarnych, które mają być przeprowadzone do września 2014 r.
      W ramach uznania tych wydarzeń i w duchu partnerstwa, stanowiącego podstawę umowy o partnerstwie AKP-UE, UE wyraża swoją gotowość do podjęcia nowego formalnego dialogu dotyczącego tych zmian. Taki formalny dialog mógłby zostać przewidziany przy okazji misji przeglądowej w ramach art. 96 umowy o partnerstwie AKP-UE, po udanym zakończeniu sprzyjającego włączeniu społecznemu, wiarygodnego, przejrzystego procesu konsultacji w sprawie konstytucji, przewidzianego w marcu 2013 r.
      W związku z powyższym UE podjęła decyzję o przedłużeniu obecnych właściwych środków stosowanych wobec Fidżi oraz ich zmianie, w ramach pierwszej reakcji Unii na kroki podjęte przez Fidżi, co umożliwi w szczególności rozpoczęcie dyskusji w ramach programowania 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) oraz notyfikowanie we właściwym czasie indykatywnej alokacji na rzecz Fidżi. Sfinalizowanie, podpisanie i wykonanie dokumentów programowych 11. EFR zostanie przeprowadzone z przyszłym demokratycznie wybranym rządem. Szczególne znaczenie ma więc, czy rząd tymczasowy zobowiąże się do podjęcia sprzyjającego włączeniu społecznemu, wiarygodnego i przejrzystego procesu konsultacji w sprawie konstytucji i wewnętrznego dialogu politycznego oraz do przestrzegania w szczególności swoich zobowiązań w zakresie praw człowieka i państwa prawa oraz czy zniesie pozostałe ograniczenia. Chociaż stanowisko UE jest inspirowane zasadniczymi elementami umowy o partnerstwie AKP-UE, jak również jej najważniejszymi zasadami, w tym szczególnie zasadami dotyczącymi roli dialogu i wypełniania wzajemnych zobowiązań, należy podkreślić, że UE w żaden sposób nie przesądza ze swojej strony o wyniku niniejszego dialogu.
      Jeżeli planowany przegląd i formalny dialog przyniosą pozytywne wyniki, UE zobowiązuje się do dalszego pozytywnego przeglądu tych właściwych środków. Jeżeli jednak sytuacja na Fidżi nie poprawi się, Fidżi będzie nadal tracić dostęp do kolejnych funduszy UE na rzecz rozwoju. W szczególności ocena dalszych postępów na drodze do przywrócenia porządku konstytucyjnego będzie podstawowym kryterium dla UE przy podejmowaniu decyzji w sprawie krajowego programu orientacyjnego Fidżi w ramach 11. EFR.
      Do czasu podjęcia formalnego dialogu UE wzywa Fidżi do kontynuowania i intensyfikacji dialogu politycznego.
      Właściwe środki stosowane wobec Fidżi obejmują następujące postanowienia:

                  —

                  można kontynuować pomoc humanitarną oraz bezpośrednie wsparcie dla społeczeństwa obywatelskiego i ludności znajdującej się w trudnej sytuacji,

                  —

                  zezwala się na kontynuację toczących się lub przygotowywanych działań w zakresie współpracy, zwłaszcza w ramach 8. i 9. EFR,

                  —

                  można kontynuować działania w zakresie współpracy, które mogłyby pomóc przywrócić rządy demokratyczne i poprawić zarządzanie, z wyjątkiem bardzo wyjątkowych okoliczności,

                  —

                  zezwala się na kontynuację realizacji środków towarzyszących reformie cukrowej na 2006 r. W dniu 19 czerwca 2007 r. Fidżi podpisało na szczeblu technicznym umowę w sprawie finansowania. Zwraca się uwagę, że powyższa umowa w sprawie finansowania zawiera klauzulę zawieszającą,

                  —

                  przydział środków na cukier na 2007 r. wyniósł zero,

                  —

                  udostępnienie przydziału środków na cukier na 2008 r. zależało od przedstawienia dowodów potwierdzających, że trwają wiarygodne i zgodne z harmonogramem przygotowania do przeprowadzenia wyborów, zgodnie z uzgodnionymi zobowiązaniami, głównie dotyczącymi spisu ludności, ponownego wyznaczenia granic okręgów wyborczych i reformy ordynacji wyborczej zgodnie z konstytucją, oraz że podjęte zostały działania mające zapewnić właściwe funkcjonowanie komisji wyborczej, w tym mianowanie inspektora ds. wyborów do dnia 30 września 2007 r. zgodnie z konstytucją Fidżi. W dniu 31 grudnia 2009 r. Fidżi utraciło prawo do przydziału środków na cukier na 2008 r.,

                  —

                  przydział środków na cukier na 2009 r. został anulowany w maju 2009 r., ponieważ rząd tymczasowy zdecydował o przełożeniu wyborów na wrzesień 2014 r.,

                  —

                  przydział środków na cukier na 2010 r. został anulowany przed dniem 1 maja 2010 r., ponieważ nie poczyniono postępów w zakresie przemian demokratycznych; jednak, biorąc pod uwagę krytyczną sytuację w sektorze cukru, część alokacji została przeznaczona na pomoc bezpośrednią dla populacji bezpośrednio zależnej od produkcji cukru w celu złagodzenia negatywnych skutków społecznych. Fundusze te są zarządzane centralnie przez delegację UE w Suvie i nie są dystrybuowane za pośrednictwem rządu,

                  —

                  można kontynuować prace przygotowawcze zmierzające do podpisania wieloletniego orientacyjnego programu w sprawie środków towarzyszących reformie cukrowej na lata 2011–2013,

                  —

                  dostępność indykatywnej alokacji w ramach wieloletniego programu orientacyjnego na rzecz środków dodatkowych dla krajów dawniej objętych protokołem w sprawie cukru na lata 2011–2013 będzie uwarunkowana osiągnięciem porozumienia w procesie konsultacyjnym; w przypadku braku takiego porozumienia przyznanie środków za pośrednictwem tej alokacji będzie rozważane jedynie w celu złagodzenia konsekwencji społecznych,

                  —

                  można rozpocząć przygotowania programowania w ramach 11. EFR, tak więc Fidżi może oczekiwać, że w odpowiednim czasie zostanie powiadomione o indykatywnej alokacji;

                  —

                  można rozważyć szczególne wsparcie na przygotowanie i realizację głównych zobowiązań, zwłaszcza w zakresie przygotowania lub przeprowadzenia wyborów,

                  —

                  uchwalone środki nie wpływają na współpracę regionalną ani na uczestnictwo Fidżi w tej współpracy.

            Analiza zakresu wypełnienia zobowiązań zostanie przeprowadzona zgodnie z warunkami wymienionymi w załączniku do niniejszego pisma dotyczącymi stałego dialogu, skutecznej współpracy z delegacjami dokonującymi oceny i monitorowania oraz sprawozdawczości.
      Ponadto UE oczekuje od Fidżi pełnej współpracy z Forum Wysp Pacyfiku w zakresie realizacji zaleceń przedstawionych przez grupę wybitnych osobistości, które zostały zatwierdzone przez ministrów spraw zagranicznych zgromadzonych w ramach Forum podczas posiedzenia w Vanuatu dnia 16 marca 2007 r. UE z zadowoleniem przyjmuje ostatnie postępy dotyczące udziału w pracach ministerialnej grupy kontaktowej Forum Wysp Pacyfiku, ustanowionej w celu monitorowania postępów Fidżi w przygotowaniach do wyborów i przywrócenia demokracji.
      UE będzie nadal dokładnie śledzić sytuację na Fidżi. Na mocy art. 8 umowy o partnerstwie AKP-UE prowadzony będzie pogłębiony dialog polityczny z władzami Fidżi, mający zapewnić przestrzeganie praw człowieka, przywrócenie demokracji oraz przestrzeganie rządów prawa; dialog trwać będzie tak długo, aż obie strony stwierdzą, że pogłębiony charakter dialogu osiągnął zamierzony cel.
      UE zastrzega sobie prawo do ponownego dostosowania właściwych środków, jeżeli realizacja zobowiązań przez rząd tymczasowy zostanie spowolniona, zatrzymana lub ulegnie uwstecznieniu.
      UE podkreśla, iż przywileje, które przyznano Fidżi w ramach współpracy z UE, zależą od przestrzegania zasadniczych elementów umowy o partnerstwie AKP-UE oraz wartości, o których mowa w instrumencie finansowania współpracy na rzecz rozwoju. Aby przekonać Unię o całkowitej gotowości do realizacji podjętych zobowiązań, rząd tymczasowy musi jak najszybciej osiągnąć znaczny postęp w realizacji uzgodnionych zobowiązań.
      Z poważaniem
      Sporządzono w Brukseli

            W imieniu Rady

            Przewodniczący

            W imieniu Komisji

            Komisarz

         ZAŁĄCZNIK DO ZAŁĄCZNIKA

            ZOBOWIĄZANIA UZGODNIONE Z REPUBLIKĄ WYSP FIDŻI

         A.   Poszanowanie zasad demokratycznych

         Zobowiązanie nr 1
         W ciągu 24 miesięcy od dnia 1 marca 2007 r. odbędą się wolne i sprawiedliwe wybory parlamentarne, które zostaną poddane ocenie przeprowadzonej przez niezależnych obserwatorów wyznaczonych przez sekretariat Forum Wysp Pacyfiku. Proces przygotowywania i sposób przeprowadzenia wyborów będą wspólnie monitorowane, dostosowywane i korygowane w miarę potrzeb na podstawie wspólnie zaakceptowanych standardów. W związku z tym:

                     —

                     do dnia 30 czerwca 2007 r. rząd tymczasowy przyjmie harmonogram, wyznaczający daty ukończenia poszczególnych etapów przygotowania nowych wyborów parlamentarnych,

                     —

                     w harmonogramie zostanie określony termin przeprowadzenia spisu ludności, zmiany granic okręgów wyborczych i reformy systemu wyborczego,

                     —

                     wyznaczenie granic okręgów wyborczych i reforma systemu wyborczego zostaną przeprowadzone zgodnie z konstytucją Fidżi,

                     —

                     zostaną podjęte działania w celu zapewnienia funkcjonowania komisji wyborczej, w tym mianowanie inspektora ds. wyborów do dnia 30 września 2007 r. zgodnie z konstytucją Fidżi,

                     —

                     mianowanie wiceprezydenta odbędzie się zgodnie z konstytucją Fidżi.

               Zobowiązanie nr 2
         Rząd tymczasowy, podejmując ważne inicjatywy prawne, podatkowe i inne oraz wprowadzając zmiany, weźmie pod uwagę wyniki konsultacji ze społeczeństwem obywatelskim oraz innymi zainteresowanymi stronami.
         B.   Rządy prawa

         Zobowiązanie nr 1
         Rząd tymczasowy dołoży wszelkich starań, aby uniemożliwić składanie przez służby bezpieczeństwa oświadczeń mających na celu zastraszanie.
         Zobowiązanie nr 2
         Rząd tymczasowy będzie przestrzegał konstytucji z 1997 r. oraz zagwarantuje możliwość normalnego i niezależnego funkcjonowania organów konstytucyjnych, takich jak: Komisja Fidżi ds. Praw Człowieka, Komisja ds. Służby Publicznej, Komisja ds. Biur Konstytucyjnych. Zachowana zostanie w zasadniczym stopniu niezależność i możliwość funkcjonowania Wielkiej Rady Wodzów.
         Zobowiązanie nr 3
         Niezależność sądów będzie w pełni poszanowana, tak aby mogły one swobodnie pracować, a ich orzeczenia były przestrzegane przez wszystkie strony, a w szczególności:

                     —

                     rząd tymczasowy zobowiązuje się do dnia 15 lipca 2007 r. powołać trybunał, o którym mowa w artykule 138 ust. 3 konstytucji,

                     —

                     każda nominacja lub odwołanie sędziego będą odtąd przeprowadzane przy pełnym poszanowaniu postanowień konstytucji i zasad proceduralnych,

                     —

                     nie będą miały miejsca w jakiejkolwiek formie przypadki ingerencji wojska, policji ani rządu tymczasowego w funkcjonowanie sądów, a prawnicy będą w pełni szanowani.

               Zobowiązanie nr 4
         Wszystkie postępowania karne dotyczące korupcji będą prowadzone poprzez właściwe organy sądowe, a inne instytucje, które mogą zostać powołane do badania domniemanych przypadków korupcji, będą działały w zakresie wyznaczonym w konstytucji.
         C.   Prawa człowieka i podstawowe wolności

         Zobowiązanie nr 1
         Rząd tymczasowy podejmie wszelkie niezbędne działania, aby ułatwić badanie lub rozpatrywane wszelkich doniesień o przypadkach łamania praw człowieka zgodnie z różnymi procedurami i na różnych forach na podstawie przepisów obowiązujących na Fidżi.
         Zobowiązanie nr 2
         Rząd tymczasowy zniesie zarządzenia w sprawie sytuacji nadzwyczajnej w maju 2007 r., pod warunkiem że nie dojdzie do przypadków zagrożenia bezpieczeństwa narodowego, porządku publicznego i bezpieczeństwa.
         Zobowiązanie nr 3
         Rząd tymczasowy jest zobowiązany zapewnić w pełni niezależne i zgodne z konstytucją funkcjonowanie Komisji Fidżi ds. Praw Człowieka.
         Zobowiązanie nr 4
         Wolność słowa i wolność mediów we wszystkich formach będą w pełni szanowane zgodnie z postanowieniami konstytucji.
         D.   Zobowiązania dotyczące dalszego rozwoju sytuacji

         Zobowiązanie nr 1
         Rząd tymczasowy zobowiązuje się prowadzić stały dialog umożliwiający sprawdzenie, czy ma miejsce dalszy postęp, oraz przyznaje władzom/przedstawicielom UE i Komisji Europejskiej pełen dostęp do informacji dotyczących wszelkich kwestii związanych z prawami człowieka, pokojowym przywróceniem demokracji i rządów prawa na Fidżi.
         Zobowiązanie nr 2
         Rząd tymczasowy będzie w pełni współpracował z delegacjami, które UE może wysłać na Fidżi w celu oceny i monitorowania postępów.
         Zobowiązanie nr 3
         Począwszy od dnia 30 czerwca 2007 r., co trzy miesiące rząd tymczasowy będzie wysyłał sprawozdania dotyczące postępów w przestrzeganiu zasadniczych elementów określonych w umowie z Kotonu oraz realizacji niniejszych zobowiązań.
         Niniejszym odnotowuje się, że niektóre problemy można skutecznie rozwiązać jedynie poprzez pragmatyczne podejście, które uwzględnia obecną sytuację i koncentruje się na przyszłości.


title: Decyzja Komisji z dnia 21 kwietnia 1997 r. w sprawie roli Eurostatu w sporządzaniu statystyk Wspólnoty

text:
Ważna informacja prawna

|

31997D0281

Dziennik Urzędowy L 112 , 29/04/1997 P. 0056 - 0057

		Decyzja Komisjiz dnia 21 kwietnia 1997 r.w sprawie roli Eurostatu w sporządzaniu statystyk Wspólnoty(97/281/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 155,a także mając na uwadze, co następuje:rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty [1] (zwane dalej "rozporządzeniem podstawowym") przydziela niektóre zadania i zobowiązania władzom wspólnotowym zajmującym się sporządzaniem statystyk Wspólnoty;artykuł 2 rozporządzenia podstawowego określa do celów tego rozporządzenia "władze wspólnotowe" jako "departament Komisji odpowiedzialny za wykonywanie zadań przekazanych Komisji w sprawie sporządzania statystyk Wspólnoty (Eurostat)";wykonanie rozporządzenia podstawowego wymaga dalszego definiowania roli Eurostatu w sporządzaniu statystyk Wspólnoty;Eurostat musi być w stanie działać zgodnie z zasadami bezstronności, wiarygodności, przydatności, efektywności pod względem kosztów, poufności informacji statystycznych i przejrzystości;w celu zagwarantowania spójności, wykonalności i zgodności statystyk Wspólnoty należy potwierdzić znaczenie współpracy i koordynacji procedur pomiędzy służbami Komisji, które uczestniczą w sporządzaniu takich informacji na szczeblu wspólnotowym;wykonanie rozporządzenia podstawowego wymaga ochrony poufnych danych, które zbierają władze krajowe i wspólnotowe w celu sporządzania statystyk Wspólnoty;wykonanie podstawowego rozporządzenia wymaga organizacji upowszechniania przez władze krajowe i wspólnotowe,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1CelCelem niniejszej decyzji jest wykonanie rozporządzenia (WE) nr 322/97 ("rozporządzenia podstawowego") w ramach wewnętrznej organizacji Komisji, a zwłaszcza określenie roli i obowiązków Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich (Eurostat) zgodnie z rozwojem zadań władz wspólnotowych we wdrażaniu statystyk Wspólnoty oraz zasad określonych w art. 10 rozporządzenia podstawowego.Artykuł 2EurostatEurostat jest władzą wspólnotową określoną w art. 2 tiret czwarte rozporządzenia podstawowego.Eurostat jest służbą Komisji, której przewodniczy Dyrektor Generalny.Artykuł 3ZasadyEurostat wykonuje swe zadania zgodnie z zasadami bezstronności, wiarygodności, przydatności, efektywności pod względem kosztów, poufności informacji statystycznych i przejrzystości określonymi w art. 10 rozporządzenia podstawowego.Artykuł 4Zadania EurostatuW ramach Komisji Eurostat wraz z Komitetem Kierującym ds. Informacji Statystycznych [2] jest odpowiedzialny za realizację wspólnotowego programu statystycznego, w szczególności za:a) opracowywanie zestawu norm i metod, które pozwalają na bezstronną, wiarygodną, przydatną i efektywną pod względem kosztów statystykę, która ma być sporządzana w całej Wspólnocie;b) udostępnianie statystyk Wspólnoty zgodnie z zasadami dotyczącymi upowszechniania, określonymi w art. 11 rozporządzenia podstawowego, organom wspólnotowym, rządom Państw Członkowskich, podmiotom społecznym i ekonomicznym, kołom akademickim i ogólnie społeczeństwu, biorąc pod uwagę formułowanie, wykonanie, monitorowanie i ocenę polityki wspólnotowej.W tym celu Eurostat:a) przeprowadza badania nad metodologią i technologiami statystycznymi oraz je dalej rozwija;b) przygotowuje, rozwija i wspiera przyjmowanie wspólnotowych norm statystycznych przez Państwa Członkowskie w celu poprawy porównywalności statystyk Wspólnoty, jak i jej efektywności sporządzania pod względem kosztów;c) doradza i wspiera Państwa Członkowskie w sprawach statystycznych;d) zbiera informacje statystyczne na podstawie odpowiednich danych, podejmuje analizę i zapewnia wyjaśnienia techniczne w celu uniknięcia błędnej interpretacji lub analizy;e) zbiera dane statystyczne od krajowych urzędów statystycznych oraz dane wymagane w celach statystycznych Wspólnoty z sekretariatów organizacji międzynarodowych;f) wzmacnia proces współpracy z krajowymi urzędami statystycznymi oraz pomiędzy nimi poprzez wzajemną wymianę ekspertów, udział w działalności statystycznej oraz tworzeniu systemów szkoleniowych;g) współpracuje z organizacjami międzynarodowymi i państwami trzecimi w celu ułatwienia porównywalności statystyk Wspólnoty ze statystykami sporządzonymi w innych systemach statystycznych, a w razie potrzeby wspiera państwa trzecie w doskonaleniu ich systemów statystycznych;h) doskonali zawodową wiedzę statystyczną oraz umiejętności personelu Komisji pracującego w dziedzinie statystyk Wspólnoty;Artykuł 5Autonomia technicznaW ramach swej kompetencji Eurostat jest odpowiedzialny za selekcję technik naukowych, definicji oraz metodologii najlepiej pasujących do spełniania zasad i celów określonych w rozporządzeniu podstawowym.Artykuł 6Udział innych służb Komisji w sporządzaniu statystyk WspólnotyKomisja może zadecydować o udziale innych służb niż Eurostat w procesie sporządzania statystyk Wspólnoty oraz o tym, w jakiej działalności i w jakim zakresie będą w nim uczestniczyć.Artykuł 7Odpowiedzialność za koordynację i współpracęW ramach Komisji Eurostat, wspomagany przez Komitet Kierujący ds. Informacji Statystycznych (SCSI), zgodnie z decyzją przyjętą przez Komisję w dniu 28 lutego 1990 r. w sprawie koordynacji prac statystycznych i roli Eurostatu [3] oraz w dniu 29 lutego 1996 r. w sprawie doskonalenia prac statystycznych w Komisji [4]:a) koordynuje wszelką działalność statystyczną odnoszącą się do przygotowywania i wykonywania działań Wspólnoty w dziedzinie statystyki; orazb) zagwarantuje właściwy poziom współpracy z innymi urzędami wspólnotowymi.Artykuł 8Wspólnotowy program statystycznyZgodnie z przepisami rozdziału I i II rozporządzenia podstawowego działalność wszystkich służb Wspólnoty w dziedzinie statystyk Wspólnoty jest określona w programie statystycznym Wspólnoty.Artykuł 9Wykorzystanie danych poufnychDane uważane za poufne na podstawie art. 13 rozporządzenia podstawowego są udostępniane w obrębie Komisji stosownie do przepisów rozdziału V rozporządzenia podstawowego jedynie urzędnikom Eurostatu, innym pracownikom Eurostatu oraz innym osobom fizycznym pracującym w pomieszczeniach Eurostatu w ramach kontraktu, i będą przez nie wykorzystywane tylko w celach określonych w ramach rozporządzenia podstawowego.Artykuł 10Dostęp do danych administracyjnych i wykorzystanie tych danychZgodnie z art. 16 rozporządzenia podstawowego Eurostat będzie miał dostęp do wszystkich źródeł danych administracyjnych będących w posiadaniu służb Komisji, gdy tylko takie dane będą konieczne w celu sporządzania statystyk Wspólnoty.Artykuł 11UpowszechnianieEurostat zagwarantuje, że statystyki Wspólnoty wraz z technicznymi wyjaśnieniami koniecznymi do jej stosowania będą upowszechniane w taki sposób, aby dostęp do informacji statystycznych Wspólnoty był prosty i bezstronny w całej Wspólnocie.Sporządzono w Brukseli, dnia 21 kwietnia 1997 r.W imieniu KomisjiYves-Thibault De SilguyCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 52 z 22.2.1997, str. 1.[2] Utworzony na mocy komunikatu Komisji z dnia 26 września 1991 r. (SEC(91) 1793).[3] Patrz SEC(90) 337.[4] Patrz SEC(96) 253/4.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2015/773 z dnia 11 maja 2015 r. ustanawiająca Komitet Ochrony Socjalnej i uchylająca decyzję 2004/689/WE

text:
               14.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 121/16

         DECYZJA RADY (UE) 2015/773
   z dnia 11 maja 2015 r.
   ustanawiająca Komitet Ochrony Socjalnej i uchylająca decyzję 2004/689/WE
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 160,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W swoim komunikacie „Spójna strategia unowocześniania ochrony socjalnej” z dnia 14 lipca 1999 r. Komisja przedstawiła sugestie co do udoskonalenia współpracy w dziedzinie ochrony socjalnej poprzez, między innymi, ustanowienie grupy urzędników wysokiego szczebla.

               (2)

               W swojej rezolucji z dnia 16 lutego 2000 r. Parlament Europejski przyjął z zadowoleniem komunikat Komisji i utworzenie takiej grupy.

               (3)

               W swoich konkluzjach z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wzmocnienia współpracy w unowocześnianiu i poprawianiu ochrony socjalnej (1) Rada poparła wniosek Komisji dotyczący stworzenia mechanizmu wzmocnionej współpracy, opracowany w celu wprowadzenia w życie tego działania przez grupę urzędników wysokiego szczebla. Rada podkreśliła, że ten rodzaj współpracy powinien obejmować wszystkie formy ochrony socjalnej i, jeśli to konieczne, pomagać państwom członkowskim w poprawianiu i wzmacnianiu ich systemów ochrony socjalnej, zgodnie z ich krajowymi priorytetami. Rada przypomniała również kompetencje państw członkowskich odnośnie do organizacji i finansowania ochrony socjalnej i zatwierdziła cztery ogólne cele w ramach generalnego wyzwania dotyczącego modernizacji systemów zabezpieczenia społecznego w rozumieniu Komisji: sprawienie, by praca była godziwie opłacana i przynosiła bezpieczny dochód; sprawienie, by emerytury były bezpieczne, a system emerytalny – zrównoważony; promowanie włączenia społecznego i zapewnienie trwałego systemu opieki zdrowotnej o wysokiej jakości. Podkreśliła ona również, że we wszystkich działaniach służących realizacji tych czterech celów należy uwzględniać kwestię równości pomiędzy kobietami i mężczyznami. Na koniec Rada uznała, że aspekty finansowe są wspólne dla wszystkich tych celów.

               (4)

               W konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w Lizbonie, które odbyło się w dniach 23 i 24 marca 2000 r., potwierdzono znaczenie ochrony socjalnej w dalszym rozwijaniu i unowocześnianiu aktywnego i dynamicznego państwa dobrobytu w Europie i wezwano Radę do wzmocnienia współpracy między państwami członkowskimi przez wymianę doświadczeń i najlepszych praktyk, w oparciu o unowocześnione sieci informacyjne.

               (5)

               W Nicei oraz podczas kolejnych spotkań Rada Europejska regularnie popierała pracę włożoną przez Komitet Ochrony Socjalnej w promowanie i wzmacnianie zmiany polityki unijnej w dziedzinie ochrony socjalnej i koordynację działań w tej dziedzinie.

               (6)

               Komitet Ochrony Socjalnej utworzony decyzją Rady 2000/436/WE (2), uchyloną i zastąpioną decyzją Rady 2004/689/WE (3), jasno wykazał swoją przydatność, działając w charakterze organu doradczego zarówno wobec Rady, jak i Komisji, i aktywnie przyczynił się do rozwoju otwartej metody koordynacji ustanowionej podczas posiedzenia Rady Europejskiej w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. Opinia Komitetu Ochrony Socjalnej „Wzmocnienie otwartej metody koordynacji w polityce społecznej w kontekście strategii »Europa 2020«”, zatwierdzona przez Radę w dniu 17 czerwca 2011 r., potwierdza wagę celów i narzędzi otwartej metody koordynacji w kwestiach socjalnych. W niniejszej decyzji określić należy rolę Komitetu w ramach tej metody.

               (7)

               W swoich konkluzjach z 27–28 czerwca 2013 r. Rada Europejska stwierdziła, że należy wzmocnić wymiar socjalny Unii Gospodarczej i Walutowej. Pierwszym krokiem powinno być lepsze monitorowanie i uwzględnienie sytuacji społecznej i sytuacji na rynku pracy w ramach Unii Gospodarczej i Walutowej, w szczególności przez zastosowanie odpowiednich wskaźników dotyczących sytuacji socjalnej i zatrudnienia w ramach europejskiego semestru. Ważne jest również zapewnienie lepszej koordynacji polityki zatrudnienia i polityki socjalnej przy pełnym poszanowaniu kompetencji krajowych.

               (8)

               W swoich konkluzjach z 24–25 października 2013 r. Rada Europejska stwierdziła, że koordynacja polityki gospodarczej, zatrudnienia i socjalnej zostanie wzmocniona zgodnie z istniejącymi procedurami i przy pełnym poszanowaniu kompetencji krajowych. Rada Europejska wyraziła pogląd, że więcej pracy wymaga wzmocnienie współpracy między różnymi składami Rady z myślą o zapewnieniu spójności tych polityk zgodnie ze wspólnymi celami.

               (9)

               Niniejsza decyzja powinna odzwierciedlać rozwój europejskiego semestru i rolę Komitetu w tym procesie. W szczególności rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 (4) przewiduje, że Komitet Ekonomiczno-Finansowy, Komitet Polityki Gospodarczej, Komitet Zatrudnienia i Komitet Ochrony Socjalnej są w razie potrzeby konsultowane w ramach europejskiego semestru. Ponadto, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 (5) przewiduje, że szczegółowa ocena sytuacji ma, w stosownych przypadkach, uwzględniać skierowane przez Radę do państw członkowskich zalecenia lub wezwania. Przewiduje ono również, że plan działań naprawczych dla jakiegokolwiek państwa członkowskiego, wobec którego wszczęta zostanie procedura dotycząca nadmiernego zakłócenia równowagi, uwzględnia gospodarcze i społeczne skutki tych działań politycznych i jest zgodny z ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej i wytycznymi dotyczącymi zatrudnienia.

               (10)

               Komitet oraz organy unijne uczestniczące w koordynacji polityki gospodarczej i społecznej, w szczególności Komitet Zatrudnienia, Komitet Ekonomiczno-Finansowy i Komitet Polityki Gospodarczej, powinny ze sobą ściśle współpracować. W odpowiednich przypadkach i gdy jest to wzajemnie uzgodnione między uczestniczącymi komitetami, współpraca Komitetu z Komitetem Zatrudnienia, Komitetem Ekonomiczno-Finansowym i Komitetem Polityki Gospodarczej może obejmować organizację wspólnych posiedzeń, w szczególności w kontekście odnośnej roli tych komitetów w europejskim semestrze.

               (11)

               Aby umożliwić skuteczne sprawowanie mandatu określonego w Traktacie i aby zapewnić elastyczność konieczną do dostosowywania się do harmonogramu działań Komitetu, w szczególności w ramach europejskiego semestru, przepisy dotyczące zarządzania odnoszące się do funkcjonowania Komitetu należy zmienić z myślą o zapewnieniu sprawności i ciągłości funkcjonowania.

               (12)

               Należy uchylić decyzję 2004/689/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Ustanowienie
   Niniejszym ustanawia się Komitet Ochrony Socjalnej (dalej zwany „Komitetem”) o charakterze doradczym w celu zachęcenia państw członkowskich i Komisji do współpracy w zakresie polityki ochrony socjalnej w pełnej zgodności z Traktatem oraz z należytym poszanowaniem kompetencji instytucji i organów Unii.
   Artykuł 2
   Zadania
   1.   Zadania Komitetu są następujące:

               a)

               śledzenie sytuacji socjalnej i rozwoju polityki ochrony socjalnej w państwach członkowskich i w Unii;

               b)

               wspieranie wymiany informacji, doświadczeń i dobrych praktyk między państwami członkowskimi i Komisją;

               c)

               bez uszczerbku dla art. 240 Traktatu – opracowywanie sprawozdań, formułowanie opinii lub podejmowanie innych prac w ramach swoich dziedzin kompetencji, na wniosek Rady lub Komisji bądź z własnej inicjatywy.

         2.   Do celów ust. 1 Komitet w szczególności dokłada starań, aby:

               a)

               stosować otwartą metodę koordynacji, w tym przez stosowanie wspólnie uzgodnionych instrumentów monitorowania i wdrażanie wzajemnie uzgodnionych sposobów ocen w realizacji wspólnych celów ustalonych przez Radę;

               b)

               przyczyniać się w ramach swojego mandatu do realizacji wszystkich aspektów europejskiego semestru i sporządzać odnośne sprawozdania dla Rady;

               c)

               działać, w odpowiednich przypadkach, we współpracy z innymi odnośnymi organami i komitetami zajmującymi się zagadnieniami z obszaru polityki socjalnej i gospodarczej, takimi jak Komitet Zatrudnienia, Komitet Ekonomiczno-Finansowy, Komitet Polityki Gospodarczej i Grupa Robocza Wysokiego Szczebla ds. Zdrowia Publicznego.

         3.   Co roku Komitet przyjmuje program prac, uwzględniając priorytety polityczne Rady i Komisji. Program prac przekazywany jest Radzie.
   4.   W wypełnianiu swojego mandatu Komitet konsultuje się z partnerami społecznymi. W tym kontekście nawiązuje on kontakty z partnerami społecznymi reprezentowanymi na trójstronnym szczycie społecznym ds. wzrostu i zatrudnienia ustanowionym decyzją Rady 2003/174/WE (6). Komitet nawiązuje odpowiednie kontakty ze społecznymi organizacjami pozarządowymi, uwzględniając ich odpowiednie role i kompetencje w dziedzinie ochrony socjalnej. O działaniach Komitetu informowany jest także Parlament Europejski.
   5.   Komitet może zapraszać ekspertów spoza swego grona, stosownie do swojego porządku obrad.
   6.   Komitet nawiązuje kontakty z przedstawicielami krajów kandydujących.
   Artykuł 3
   Członkostwo
   1.   Każde państwo członkowskie oraz Komisja mianuje po dwóch członków Komitetu. Mogą oni również mianować po dwóch zastępców członków.
   2.   Państwa członkowskie i Komisja dokładają wszelkich starań, by udział kobiet i mężczyzn w składzie Komitetu był zrównoważony.
   Artykuł 4
   Działanie
   1.   Komitet wybiera swojego przewodniczącego spośród członków wyznaczonych przez państwa członkowskie na dwuletnią kadencję. Dwuletnia kadencja przewodniczącego może zostać jednokrotnie odnowiona. W należycie uzasadnionych przypadkach Komitet, w celu zapewnienia skuteczności i ciągłości swoich prac, może postanowić o przedłużeniu kadencji przewodniczącego o okres nieprzekraczający ośmiu miesięcy. Przewodniczący może pełnić swoją funkcję przez okres nieprzekraczający czterech lat i ośmiu miesięcy.
   2.   Przewodniczący jest wspomagany przez czterech wiceprzewodniczących, z czego dwóch jest wybieranych przez Komitet spośród jego członków na dwuletnią kadencję, odnawialną jednokrotnie. Trzeci wiceprzewodniczący jest przedstawicielem państwa członkowskiego, które w danym okresie sprawuje prezydencję w Radzie. Czwarty wiceprzewodniczący jest przedstawicielem państwa członkowskiego, które jako następne będzie sprawować prezydencję w Radzie.
   3.   Przewodniczący przekazuje swoje prawo głosu swojemu zastępcy.
   4.   Posiedzenia Komitetu zwoływane są przez przewodniczącego z jego inicjatywy albo na wniosek co najmniej połowy członków Komitetu.
   5.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
   6.   Wydatki są zwracane zgodnie z obowiązującymi przepisami administracyjnymi.
   7.   Komisja zapewnia stosowne analityczne i organizacyjne wsparcie dla Komitetu. Komisja wyznacza swojego pracownika na sekretarza. Sekretarz i wspierający go personel wykonują instrukcje Komitetu w toku wspomagania Komitetu w wypełnianiu jego zadań. Sekretarz współpracuje z Sekretariatem Generalnym Rady w odniesieniu do kwestii odbywania posiedzeń.
   Artykuł 5
   Grupy robocze
   1.   Komitet może powierzyć przeprowadzenie analizy poszczególnych kwestii zastępcom członków lub może w tym celu utworzyć grupy robocze. Przewodniczącym takiej grupy roboczej może być wiceprzewodniczący Komitetu, członek lub zastępca członka Komitetu, urzędnik Komisji lub członek samej grupy roboczej wyznaczony przez Komitet.
   2.   Komisja zapewnia stosowne analityczne i organizacyjne wsparcie dla grup roboczych.
   3.   Grupy robocze mogą korzystać z pomocy ekspertów.
   4.   Komitet może też ustanowić wraz z innymi komitetami lub organami wspólne grupy robocze, których zasady działania są ustalane wspólnie.
   Artykuł 6
   Przepisy przejściowe
   Kadencja każdego z członków wybranych zgodnie z art. 3 decyzji 2004/689/WE jest kontynuowana do końca tej kadencji, zgodnie z art. 4 niniejszej decyzji. Za datę początkową takiej kadencji uważa się datę wyborów, które odbyły się zgodnie z art. 3 decyzji 2004/689/WE.
   Artykuł 7
   Uchylenie
   Decyzję 2004/689/WE uchyla się z dniem pierwszego posiedzenia Komitetu po dacie wejścia w życie niniejszej decyzji. Pierwsze posiedzenie Komitetu odbędzie się nie później niż cztery miesiące od daty przyjęcia niniejszej decyzji.
   Artykuł 8
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. DŪKLAVS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 8 z 12.1.2000, s. 7.

      (2)  Decyzja Rady 2000/436/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. ustanawiająca Komitet Ochrony Socjalnej (Dz.U. L 172 z 12.7.2000, s. 26).

      (3)  Decyzja Rady 2004/689/WE z dnia 4 października 2004 r. ustanawiająca Komitet ds. Ochrony Socjalnej i uchylająca decyzję 2000/436/WE (Dz.U. L 314 z 13.10.2004, s. 8).

      (4)  Rozporządzenie Rady nr 1466/97/WE z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania (Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 25).

      (6)  Decyzja Rady 2003/174/WE z dnia 6 marca 2003 r. ustanawiająca trójstronny szczyt społeczny ds. wzrostu i zatrudnienia (Dz.U. L 70 z 14.3.2003, s. 31).


title: Decyzja Rady (UE) 2015/633 z dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie przedłożenia w imieniu Unii Europejskiej wniosku o włączenie dodatkowych chemikaliów do załącznika A do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych

text:
               23.4.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 104/14

         DECYZJA RADY (UE) 2015/633
   z dnia 20 kwietnia 2015 r.
   w sprawie przedłożenia w imieniu Unii Europejskiej wniosku o włączenie dodatkowych chemikaliów do załącznika A do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 14 października 2004 r. Wspólnota Europejska zatwierdziła Konwencję sztokholmską w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (zwaną dalej „konwencją”) decyzją Rady 2006/507/WE (1).

               (2)

               Jako Strona konwencji Unia może zgłaszać wnioski dotyczące poprawek do załączników do konwencji. Załącznik A do konwencji zawiera wykaz trwałych zanieczyszczeń organicznych, które należy wyeliminować.

               (3)

               Zgodnie z dostępnymi informacjami naukowymi i sprawozdaniami z przeglądów oraz biorąc pod uwagę kryteria przeglądu określone w załączniku D do konwencji kwas perfluorooktanowy (PFOA), jego sole oraz substancje pochodne, które mogą zostać rozłożone do PFOA w warunkach środowiskowych (zwane dalej „PFOA i jego związki”), wykazują cechy trwałych zanieczyszczeń organicznych.

               (4)

               Zgodnie z art. 59 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 (2) oraz dokumentacją przygotowaną zgodnie z załącznikiem XV do tego rozporządzenia PFOA i jego sól amonowa (APFO) zostały umieszczone na liście kandydackiej substancji wzbudzających szczególnie duże obawy wskazanych jako spełniające kryteria określone w art. 57 lit. c) tego rozporządzenia jako „działające szkodliwie na rozrodczość” kategorii 1B, a w szczególności spełniające również kryteria określone w art. 57 lit. d) tego rozporządzenia jako substancje, które są trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji i toksyczne.

               (5)

               Zgodnie z art. 69 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 PFOA i jego związki są obecnie przedmiotem innej dokumentacji przygotowanej zgodnie z załącznikiem XV do tego rozporządzenia, przedłożonej Europejskiej Agencji Chemikaliów i mającej na celu ograniczenie produkcji, wprowadzania do obrotu lub stosowania PFOA i jego związków, w ich postaci własnej lub jako składników innych substancji, w mieszaninie lub w wyrobach.

               (6)

               PFOA i jego związki są substancjami o różnorodnym zastosowaniu na świecie i występują powszechnie w środowisku. Ze względu na możliwość transgranicznego przenoszenia PFOA w środowisku na dalekie odległości środki podjęte na poziomie unijnym nie są wystarczające, aby zagwarantować wysoki poziom ochrony środowiska i zdrowia ludzi, dlatego też niezbędne są szeroko zakrojone działania na poziomie międzynarodowym.

               (7)

               W związku z tym Unia powinna złożyć do Sekretariatu konwencji wniosek dotyczący włączenia PFOA i jego związków do załącznika A do konwencji. Wniosek ten oraz stanowisko Unii w odniesieniu do warunków umieszczenia PFOA i jego związków w załączniku A do konwencji powinny uwzględniać wszelkie istotne informacje uzyskane w toku bieżącego procesu wprowadzania ograniczeń na podstawie art. 68–73 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Unia przedkłada wniosek dotyczący włączenia kwasu perfluorooktanowego i jego związków do załącznika A do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych.
   2.   Komisja przekazuje do Sekretariatu konwencji w imieniu Unii wniosek wraz z wszelkimi informacjami wymaganymi zgodnie z załącznikiem D do konwencji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 kwietnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. DŪKLAVS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2006/507/WE z dnia 14 października 2004 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 1).

      (2)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).


title: Decyzja Komisji z dnia 13 listopada 1974 r. zmieniająca decyzję z dnia 13 stycznia 1971 r. w odniesieniu do miejsca pracy Dyrektora Generalnego Wspólnego Ośrodka Badań Jądrowych (JRC) i jego wydziałów

text:
Ważna informacja prawna

|

31974D0578

Dziennik Urzędowy L 316 , 26/11/1974 P. 0012 - 0012 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 12 Tom 1 P. 0063  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 12 Tom 1 P. 0063  Specjalne wydanie greckie: Rozdział 01 Tom 1 P. 0226  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 12 Tom 2 P. 0016  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 12 Tom 2 P. 0016

		Decyzja Komisjiz dnia 13 listopada 1974 r.zmieniająca decyzję z dnia 13 stycznia 1971 r. w odniesieniu do miejsca pracy Dyrektora Generalnego Wspólnego Ośrodka Badań Jądrowych (JRC) i jego wydziałów(74/578/Euratom)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 8,a także mając na uwadze, co następuje:dnia 13 stycznia 1971 r. [1] Komisja uchwaliła decyzję o reorganizacji Wspólnego Ośrodka Badań Jądrowych (JRC);wyżej wymienioną decyzję należy zmienić w odniesieniu do miejsca pracy Dyrektora Generalnego Wspólnego Ośrodka Badań Jądrowych,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł"Miejscem pracy Dyrektora Generalnego i bezpośrednio związanych z nim wydziałów jest Bruksela."Sporządzono w Brukseli, dnia 13 listopada 1974 r.W imieniu KomisjiFrançois-Xavier OrtoliPrzewodniczący[1] Dz.U. nr L 16, z 20.1.1971, str. 14.--------------------------------------------------


title: 2011/780/UE: Decyzja Rady z dnia 28 listopada 2011 r. dotycząca stanowiska, jakie Unia Europejska ma zająć w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika XIII (Transport) do Porozumienia EOG

text:
               2.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 319/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 listopada 2011 r.
   dotycząca stanowiska, jakie Unia Europejska ma zająć w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika XIII (Transport) do Porozumienia EOG
   (2011/780/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwanego dalej „Porozumieniem”) zawiera szczególne przepisy i ustalenia dotyczące transportu.

               (2)

               Głównym celem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylającego dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE (2) jest ustanowienie oraz utrzymanie jednolitego wysokiego poziomu bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego w Unii.

               (3)

               Działalność Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego może mieć wpływ na poziom bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego w Europejskim Obszarze Gospodarczym.

               (4)

               Rozporządzenie (WE) nr 216/2008 powinno zatem zostać włączone do Porozumienia w celu umożliwienia pełnego uczestnictwa państw EFTA w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego.

               (5)

               Ponieważ rozporządzenie (WE) nr 216/2008 uchyla rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 (3), które jest włączone do Porozumienia, należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 w ramach Porozumienia.

               (6)

               Należy odpowiednio zmienić załącznik XIII do Porozumienia.

               (7)

               Unia powinna zatem zająć w ramach Wspólnego Komitetu EOG stanowisko określone w projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie Unia ma zająć w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do przewidzianej zmiany załącznika XIII (Transport) do Porozumienia, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 listopada 2011 r.

            W imieniu Rady

         K. SZUMILAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (Dz.U. L 240 z 7.9.2002, s. 1).

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2011
      z dnia …
      zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem”), w szczególności jego art. 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Załącznik XIII do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr …/… z dnia … (1).

                  (2)

                  Głównym celem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylającego dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE (2) jest ustanowienie oraz utrzymanie jednolitego wysokiego poziomu bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego w Unii.

                  (3)

                  Działalność Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego może mieć wpływ na poziom bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego w Europejskim Obszarze Gospodarczym.

                  (4)

                  Rozporządzenie (WE) nr 216/2008 powinno zatem zostać włączone do Porozumienia w celu umożliwienia pełnego uczestnictwa państw EFTA w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego.

                  (5)

                  Rozporządzenie (WE) nr 216/2008 uchyla rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), które jest włączone do Porozumienia i które w związku z tym należy uchylić w ramach Porozumienia,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W załączniku XIII do Porozumienia wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Teksty rozporządzenia (WE) nr 216/2008 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie …, pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 porozumienia (4).
      Artykuł 4
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli dnia …

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. L …

         (2)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 240 z 7.9.2002, s. 1.

         (4)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]

         Deklaracja państw EFTA do decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr … włączającej do Porozumienia EOG rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE

            „Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 odnosi się między innymi do uprawnień do nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych w dziedzinie bezpieczeństwa lotniczego. Włączenie tego rozporządzenia nie narusza rozwiązań instytucjonalnych odnoszących się do przyszłych aktów przyznających uprawnienia do nakładania kar.”

         ZAŁĄCZNIK

            do decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr …

         W załączniku XIII do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

                     1)

                     w pkt 66a (rozporządzenie Rady (EWG) nr 3922/91) i pkt 66r (dyrektywa 2004/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się tiret w brzmieniu:

                                 „—

                                    32008 R 0216: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. (Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1).”;

                     2)

                     w pkt 68a (dyrektywa Rady 91/670/EWG) dodaje się tekst w brzmieniu:
                     „ , zmieniona:

                                 —

                                    32008 R 0216: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. (Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1).”;

                     3)

                     tekst w pkt 66n (rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady) otrzymuje brzmienie:
                     „32008 R 0216: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE (Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1).
                     Do celów niniejszego Porozumienia przepisy rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                                 a)

                                 o ile przepisy poniżej nie stanowią inaczej i niezależnie od postanowień protokołu 1 do Porozumienia, pojęcie „państwo(-a) członkowskie” użyte w rozporządzeniu należy rozumieć jako obejmujące, ponad jego znaczenie w rozporządzeniu, państwa EFTA. Zastosowanie ma ust. 11 protokołu 1;

                                 b)

                                 w odniesieniu do państw EFTA Agencja w stosownych przypadkach wspiera Urząd Nadzoru EFTA lub Stały Komitet, w zależności od przypadku, w wypełnianiu ich ich zadań. Agencja oraz Urząd Nadzoru EFTA lub Stały Komitet, w zależności od przypadku, współpracują i wymieniają informacje w stosownych przypadkach;

                                 c)

                                 żadnego zapisu w niniejszym rozporządzeniu nie należy rozumieć jako przeniesienia na rzecz Agencji uprawnienia do działania w imieniu państw EFTA na mocy porozumień międzynarodowych w celach innych niż udzielanie wsparcia w wykonywaniu ich zobowiązań wynikających z tych porozumień;

                                 d)

                                 w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

                                             (i)

                                             w ust. 1 po wyrazie „Wspólnotą” wprowadza się wyrazy „lub państwem EFTA”;

                                             (ii)

                                             ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                                             „W każdym przypadku, gdy Unia prowadzi negocjacje z państwem trzecim w celu zawarcia porozumienia przewidującego, że państwo członkowskie lub Agencja może wydawać certyfikaty na podstawie certyfikatów wydawanych przez władze lotnicze tego państwa trzeciego, Wspólnota stara się uzyskać dla państw EFTA propozycję podobnego porozumienia z danym państwem trzecim. Z kolei państwa EFTA starają się zawrzeć z państwami trzecimi porozumienia odpowiadające tym, które zawiera Unia.”;

                                 e)

                                 w art. 14 ust. 7 dodaje się akapit w brzmieniu:
                                 „Bez uszczerbku dla ust. 4 lit. d) protokołu 1 do Porozumienia EOG, kiedy Komisja i Urząd Nadzoru EFTA wymieniają informacje na temat decyzji podjętej na podstawie tego ustępu, Komisja przekazuje informacje uzyskane od Urzędu Nadzoru EFTA państwom członkowskim UE, natomiast Urząd Nadzoru EFTA przekazuje informacje uzyskane od Komisji państwom EFTA.”;

                                 f)

                                 w art. 15 dodaje się ustęp w brzmieniu:
                                 „5.   Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, do celów stosowania niniejszego rozporządzenia, stosuje się również do wszelkich dokumentów Agencji dotyczących państw EFTA.”;

                                 g)

                                 w art. 17 ust. 2 lit. b) dodaje się, co następuje:
                                 „Agencja również wspiera Urząd Nadzoru EFTA i udziela mu takiej samej pomocy, w przypadku gdy takie środki i zadania podlegają kompetencji Urzędu na podstawie Porozumienia.”;

                                 h)

                                 art. 17 ust. 2 lit. e) otrzymuje brzmienie:
                                 „e) w zakresie swoich kompetencji sprawuje funkcje i wykonuje zadania przypisane Umawiającym się Stronom przez mające zastosowanie konwencje międzynarodowe, w szczególności Konwencję chicagowską. Krajowe władze lotnicze państw EFTA sprawują tylko takie funkcje i wykonują takie zadania, jakie są przewidziane w niniejszym rozporządzeniu.”;

                                 i)

                                 art. 20 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
                                 „W odniesieniu do produktów, części i urządzeń, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit a) i b), Agencja, o ile ma to zastosowanie i tak jak określono w Konwencji chicagowskiej lub załącznikach do tej konwencji, sprawuje funkcje i wykonuje zadania Państwa projektującego, produkującego lub rejestrującego w odniesieniu do zatwierdzania projektu. Krajowe władze lotnicze państw EFTA sprawują tylko takie funkcje i wykonują takie zadania, jakie są im przypisane zgodnie z niniejszym artykułem.”;

                                 j)

                                 w art. 24 wprowadza się następujące zmiany:

                                             (i)

                                             w ust. 1 dodaje się, co następuje:
                                             „Agencja przekazuje Urzędowi Nadzoru EFTA sprawozdanie na temat inspekcji normalizacyjnych w państwie EFTA.”;

                                             (ii)

                                             w ust. 4 dodaje się, co następuje:
                                             „W odniesieniu do państw EFTA Urząd Nadzoru EFTA konsultuje się z Agencją.”;

                                 k)

                                 w art. 25 ust. 1 dodaje się, co następuje:
                                 „Uprawnienia do nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych na osoby i przedsiębiorstwa, którym Agencja wydała certyfikaty, przyznaje się Urzędowi Nadzoru EFTA, w przypadku kiedy takie osoby lub przedsiębiorstwa mają siedzibę w państwie EFTA.”;

                                 l)

                                 w art. 25 ust. 4 w odniesieniu do państw EFTA słowa „Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich” zastępuje się słowami „Trybunał EFTA”, a słowo „Komisja” zastępuje się słowami „Urząd Nadzoru EFTA”;

                                 m)

                                 w art. 29 dodaje się ustęp w brzmieniu:
                                 „4.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 12 ust. 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich obywatele państw EFTA posiadający pełne prawa obywatelskie mogą być zatrudniani w ramach umowy przez Dyrektora Wykonawczego Agencji.”;

                                 n)

                                 w art. 30 dodaje się zdanie w brzmieniu:
                                 „Państwa EFTA stosują do Agencji i jej personelu Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej oraz mające zastosowanie przepisy przyjęte na mocy tego protokołu.”;

                                 o)

                                 w art. 32 ust. 1 po słowie „Wspólnoty” dodaje się tekst w brzmieniu:
                                 „ , języku islandzkim i norweskim:”;

                                 p)

                                 po art. 33 ust. 2 lit. c) dodaje się, co następuje:

                                             „ca)

                                             ogólne sprawozdanie roczne oraz program pracy Agencji, zgodnie odpowiednio z lit. b) i c), należy przesłać Urzędowi Nadzoru EFTA;”;

                                 q)

                                 w art. 34 dodaje się ustęp w brzmieniu:
                                 „4.   Państwa EFTA uczestniczą w pełni w Zarządzie i mają w nim takie same prawa i obowiązki jak państwa członkowskie UE, z wyjątkiem prawa głosu.”;

                                 r)

                                 w art. 41 dodaje się ustęp w brzmieniu:
                                 „6.   Obywatele państw EFTA mają prawo pełnić funkcje członków, w tym zajmować stanowiska przewodniczących rad odwoławczych. Komisja, sporządzając listę osób, o których mowa w ust. 3, uwzględnia również odpowiednie osoby posiadające obywatelstwo państw EFTA.”;

                                 s)

                                 na końcu art. 54 ust. 1 dodaje się, co następuje:
                                 „W odniesieniu do państw EFTA Agencja wspiera Urząd Nadzoru EFTA w realizacji wyżej wymienionych zadań.”;

                                 t)

                                 w art. 58 ust. 3 zdanie pierwsze po słowie „Traktatu” dodaje się słowa w brzmieniu:
                                 „ , lub w języku islandzkim lub norweskim”;

                                 u)

                                 w art. 59 dodaje się ustęp w brzmieniu:
                                 „12.   Państwa EFTA uczestniczą we wkładzie finansowym Wspólnoty, o którym mowa w ust. 1 lit. a). W tym celu procedury określone w art. 82 ust. 1 lit. a) i protokole 32 do Porozumienia stosuje się z uwzględnieniem niezbędnych zmian.”;

                                 v)

                                 w art. 65 dodaje się ustępy w brzmieniu:
                                 „8.   Państwa EFTA w pełni uczestniczą w komitecie ustanowionym na mocy ust. 1, w ramach którego posiadają te same prawa i obowiązki co państwa członkowskie UE, z wyjątkiem prawa głosu.
                                 9.   Jeżeli, w przypadku braku porozumienia pomiędzy Komisją i komitetem, Rada może podjąć decyzję w danej sprawie, państwa EFTA mogą poruszyć tę kwestię na forum Wspólnego Komitetu EOG zgodnie z art. 5 Porozumienia.”;

                                 w)

                                 w stosownych przypadkach, o ile nie postanowiono inaczej, powyższe dostosowania mają zastosowanie z uwzględnieniem niezbędnych zmian do innych przepisów ustawodawstwa Unii przyznających uprawnienia Agencji i włączonych do porozumienia.”.


title: 2014/225/UE: Decyzja Rady z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Niderlandów i zastępcy członka z Niderlandów

text:
               24.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 121/58

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 kwietnia 2014 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Niderlandów i zastępcy członka z Niderlandów
   (2014/225/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Niderlandów,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1014/UE (1) i decyzję 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu P.G. de VEY MESTDAGHA. Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu S.A.E. POEPJES,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           Bote WILPSTRA, member of the Executive Council of the Province of Groningen,

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           Hans KONST, member of the Executive Council of the Province of Fryslân.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         A. TSAFTARIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Powołanie członka Trybunału Obrachunkowego Louisa Galei Komisja Kontroli Budżetowej Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 marca 2010 r. w sprawie nominacji Louisa Galei na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0020/2010 – 2010/0808(NLE))

text:
               7.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 4/69

         Czwartek, 25 marca 2010 r.Powołanie członka Trybunału Obrachunkowego Louisa Galei
   P7_TA(2010)0080
   Komisja Kontroli Budżetowej Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 marca 2010 r. w sprawie nominacji Louisa Galei na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0020/2010 – 2010/0808(NLE))
   2011/C 4 E/19
   (Konsultacja)

      Parlament Europejski,
   uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7–0020/2010),
   uwzględniając, że na posiedzeniu w dniu 15 marca 2010 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego,
   uwzględniając art. 108 Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0042/2010),

               A.

               mając na uwadze, że Louis Galea spełnia warunki określonew art. 286 ust. 1 TFUE,

               1.

               wydaje opinię przychylną w sprawie propozycji Rady dotyczącej mianowania Louisa Galei na członka Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wglądu Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


title: Decyzja Rady z dnia 30 listopada 2000 r. w sprawie odtajnienia niektórych części Wspólnego Podręcznika przyjętego przez Komitet Wykonawczy ustanowiony Konwencją wykonawczą do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0751

Dziennik Urzędowy L 303 , 02/12/2000 P. 0029 - 0029

		Decyzja Radyz dnia 30 listopada 2000 r.w sprawie odtajnienia niektórych części Wspólnego Podręcznika przyjętego przez Komitet Wykonawczy ustanowiony Konwencją wykonawczą do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r.(2000/751/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Na mocy decyzji z dnia 14 grudnia 1993 r. (SCH/Com-ex (93) 22 rev) oraz z dnia 23 czerwca 1998 r. (SCH/Com-ex (98) 17), Komitet Wykonawczy ustanowiony Konwencją wykonawczą do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r., który został zastąpiony przez Radę na podstawie art. 2 Protokołu Schengen, określił jako "poufne" wszystkie przepisy zawarte we Wspólnym Podręczniku, którego ostatnia wersja została przyjęta na mocy decyzji wyżej wymienionego Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. (SCH/Com-ex (99) 13).(2) Wspólny Podręcznik oraz decyzje Komitetu Wykonawczego w sprawie jego utajnienia stanowią część dorobku Schengen określonego przez Radę w decyzji 1999/435/WE [1].(3) Niektóre części Wspólnego Podręcznika powinny zostać odtajnione, włączając w to przepisy odpowiadające nieutajnionym przepisom Wspólnych Instrukcji Konsularnych,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Część I oraz załączniki 1, 2, 3, 4, 5, 5a, 6, 6a, 7, 8, 8a, 9, 10, 11, 12, 13, 14 i 14a Wspólnego Podręcznika zostają odtajnione.Artykuł 2Odtajnione części Wspólnego Podręcznika zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Artykuł 3Niniejsza decyzja obowiązuje od dnia jej opublikowania.Sporządzono w Brukseli, dnia 30 listopada 2000 r.W imieniu RadyM. LebranchuPrzewodniczący[1] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2017/619 z dnia 27 marca 2017 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Hiszpanii

text:
               1.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 89/8

         DECYZJA RADY (UE) 2017/619
   z dnia 27 marca 2017 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Hiszpanii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 5 października 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/1792 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Borjy COROMINASA FISASA zajęła Yolanda IBARROLA DE LA FUENTE.

               (2)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Yolandy IBARROLI DE LA FUENTE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Ignacio Javier GARCÍA GIMENO, Director General de Asuntos Europeos y Cooperación con el Estado de la Comunidad de Madrid.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 marca 2017 r.

            W imieniu Rady

         C. ABELA

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2015/1792 z dnia 5 października 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów pięciu członków i pięciu zastępców członków z Hiszpanii (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 28).