title: Decyzja Rady (UE) 2015/2355 z dnia 10 grudnia 2015 r. upoważniająca niektóre państwa członkowskie do wyrażenia zgody, w interesie Unii Europejskiej, na przystąpienie Federacji Rosyjskiej do Konwencji haskiej z 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę

text:
               17.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 331/14

         DECYZJA RADY (UE) 2015/2355
   z dnia 10 grudnia 2015 r.
   upoważniająca niektóre państwa członkowskie do wyrażenia zgody, w interesie Unii Europejskiej, na przystąpienie Federacji Rosyjskiej do Konwencji haskiej z 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 3, w związku z art. 218,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska wyznaczyła jako jeden ze swoich celów wspieranie ochrony praw dziecka, zgodnie z treścią art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej. Środki ochrony dzieci przed bezprawnym uprowadzeniem lub zatrzymaniem stanowią zasadniczą część tej polityki.

               (2)

               Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 (2) („rozporządzenie Bruksela IIa”), którego celem jest ochrona dzieci przed szkodliwymi skutkami bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania i ustanowienie procedur zapewniających niezwłoczny powrót dziecka do państwa jego zwykłego pobytu, a także zapewnienie ochrony prawa do kontaktów z dzieckiem i do pieczy nad nim.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 uzupełnia i wzmacnia Konwencję haską z dnia 25 października 1980 r. dotyczącą cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę (zwaną dalej „Konwencją haską z 1980 r.”), która ustanawia, na szczeblu międzynarodowym, system obowiązków i współpracy między umawiającymi się państwami oraz między organami centralnymi, i która ma na celu zapewnienie niezwłocznego powrotu bezprawnie uprowadzonych lub zatrzymanych dzieci.

               (4)

               Wszystkie państwa członkowskie Unii są stronami Konwencji haskiej z 1980 r.

               (5)

               Unia zachęca państwa trzecie do przystąpienia do Konwencji haskiej z 1980 r. i wspiera właściwe wdrażanie Konwencji haskiej z 1980 r., uczestnicząc, wraz z państwami członkowskimi, między innymi w Komisjach Specjalnych organizowanych regularnie przez Haską Konferencję Prawa Prywatnego Międzynarodowego.

               (6)

               Wspólne ramy prawne mające zastosowanie między państwami członkowskimi Unii a państwami trzecimi mogą stanowić najlepsze rozwiązanie w delikatnych sprawach uprowadzenia dziecka za granicę.

               (7)

               Konwencja haska z 1980 r. przewiduje, że ma ona zastosowanie w stosunkach między państwem przystępującym a tymi umawiającymi się państwami, które złożyły oświadczenie o wyrażeniu zgody na to przystąpienie.

               (8)

               Konwencja haska z 1980 r. nie pozwala regionalnym organizacjom integracji gospodarczej, takim jak Unia, na zostanie jej stronami. Unia nie może zatem przystąpić do Konwencji ani złożyć oświadczenia o wyrażeniu zgody dotyczącej państwa przystępującego.

               (9)

               Zgodnie z opinią 1/13 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oświadczenia o wyrażeniu zgody na mocy Konwencji haskiej z 1980 r. wchodzą w zakres wyłącznej kompetencji zewnętrznej Unii.

               (10)

               Federacja Rosyjska złożyła swój dokument przystąpienia do Konwencji haskiej z 1980 r. w dniu 28 lipca 2011 r. Konwencja haska z 1980 r. weszła w życie w odniesieniu do Federacji Rosyjskiej w dniu 1 października 2011 r.

               (11)

               Szereg państw członkowskich wyraziło już zgodę na przystąpienie Federacji Rosyjskiej do Konwencji haskiej z 1980 r. Z oceny sytuacji w Federacji Rosyjskiej wynika, że te państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Federacji Rosyjskiej, mogą wyrazić zgodę, w interesie Unii, na przystąpienie Federacji Rosyjskiej zgodnie z warunkami określonymi w Konwencji haskiej z 1980 r.

               (12)

               Państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Federacji Rosyjskiej, powinny zatem zostać upoważnione do złożenia swoich oświadczeń o wyrażeniu zgody na przystąpienie Federacji Rosyjskiej w interesie Unii, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji. Republika Bułgarii, Republika Czeska, Republika Estońska, Irlandia, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Chorwacji, Republika Litewska, Rumunia, Republika Słowenii, Republika Słowacka oraz Republika Finlandii, które wyraziły już zgodę na przystąpienie Federacji Rosyjskiej do Konwencji haskiej z 1980 r., nie powinny składać nowych oświadczeń o wyrażeniu zgody, ponieważ istniejące oświadczenia zachowują ważność na mocy międzynarodowego prawa publicznego.

               (13)

               Zjednoczone Królestwo oraz Irlandia są związane rozporządzeniem (WE) nr 2201/2003 i biorą udział w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (14)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Federacji Rosyjskiej do Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę (zwanej dalej „Konwencją haską z 1980 r.”) w interesie Unii, zostają niniejszym do tego upoważnione.
   2.   Państwa członkowskie wskazane w ust. 1 złożą nie później niż w dniu 11 grudnia 2016 r. oświadczenie o wyrażeniu zgody na przystąpienie Federacji Rosyjskiej do Konwencji haskiej z 1980 r. w interesie Unii, w brzmieniu:

      „[PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE – pełna nazwa] oświadcza, że wyraża zgodę na przystąpienie Federacji Rosyjskiej do Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/2355”.

   3.   Każde z państw członkowskich informuje Radę i Komisję o złożeniu swojego oświadczenia o wyrażeniu zgody na przystąpienie Federacji Rosyjskiej i przekazuje Komisji tekst oświadczenia w terminie dwóch miesięcy od jego złożenia.
   Artykuł 2
   Państwa członkowskie, które przed datą przyjęcia niniejszej decyzji złożyły oświadczenia o wyrażeniu zgody na przystąpienie Federacji Rosyjskiej do Konwencji haskiej z 1980 r., nie składają nowych oświadczeń.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja skierowana jest do wszystkich państw członkowskich, z wyjątkiem: Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Królestwa Danii, Republiki Estońskiej, Irlandii, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Chorwacji, Republiki Litewskiej, Rumunii, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej oraz Republiki Finlandii.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. BAUSCH

            Przewodniczący

      (1)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 11 lutego 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (Dz.U. L 338 z 23.12.2003, s. 1).


title: Decyzja Rady 2005/808/WPZiB z dnia 21 listopada 2005 r. przedłużająca mandat Szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej (EUMM)

text:
               22.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 303/62

      DECYZJA RADY 2005/808/WPZiB
   z dnia 21 listopada 2005 r.
   przedłużająca mandat Szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej (EUMM)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, a w szczególności jego art. 23 ust. 2,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2002/921/WPZiB z dnia 25 listopada 2002 r., rozszerzające mandat Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 5 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 22 listopada 2004 r. Rada przyjęła decyzję 2004/795/WPZiB (2) rozszerzającą mandat Pani Maryse DAVIET jako Szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej (EUMM). Decyzja ta wygasa z dniem 31 grudnia 2005 r.

               (2)

               Dnia 21 listopada 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/807/WPZiB rozszerzające i zmieniające mandat Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej (EUMM) (3) do dnia 31 grudnia 2006 r.

               (3)

               Należy zatem przedłużyć również mandat Szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Mandat Pani Maryse DAVIET jako Szefa Misji EUMM zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 grudnia 2006 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, 21 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         J. STRAW

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 321 z 26.11.2002, str. 51 oraz sprostowanie w Dz.U. L 324 z 29.11.2002, str. 76. Wspólne działanie zmienione wspólnym działaniem 2004/794/WPZiB (Dz.U. L 349 z 25.11.2004, str. 55).

      (2)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, str. 56.

      (3)  Patrz str. 61 Dz.U.


title: Decyzja Rady z dnia 6 kwietnia 2009 r. dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Barbadosem w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (2009/479/WE)

text:
               30.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 169/9

         DECYZJA RADY
   z dnia 6 kwietnia 2009 r.
   dotycząca podpisania i tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Barbadosem w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych
   (2009/479/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1932/2006 (1) zmieniono rozporządzenie (WE) nr 539/2001 (2) wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych (wykaz negatywny), oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (wykaz pozytywny), poprzez między innymi przeniesienie Barbadosu z wykazu negatywnego do pozytywnego. Ponadto rozporządzenie 1932/2006 stanowi, że zwolnienie to ma być stosowane wyłącznie od dnia wejścia w życie umowy o zwolnieniu z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta między Wspólnotą Europejską a Barbadosem.

               (2)

               Decyzją z dnia 5 czerwca 2008 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych między Wspólnotą Europejską a Barbadosem.

               (3)

               Negocjacje w sprawie umowy rozpoczęto w dniu 7 lipca 2008 r. i zakończono w dniu 16 października 2008 r.

               (4)

               Umowa parafowana w Brukseli dnia 12 listopada 2008 r. powinna zostać podpisana, a dołączone deklaracje zatwierdzone. Umowa powinna być stosowana tymczasowo do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej oficjalnego zawarcia.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te dwa państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i nie są nią związane ani jej nie stosują,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Barbadosem w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (zwanej dalej „umową”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 4
   Umowę stosuje się tymczasowo od momentu jej podpisania (3) do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej oficjalnego zawarcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 6 kwietnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         J. POSPÍŠIL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 19.

      (2)  Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1.

      (3)  Data podpisania umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W ODNIESIENIU DO ISLANDII, NORWEGII, SZWAJCARII I LIECHTENSTEINU
   Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Wspólnotą Europejską a Norwegią, Islandią, Szwajcarią i Liechtensteinem, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 r. i dnia 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych krajów we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.
   W związku z tym wskazane jest, aby władze Norwegii, Islandii, Szwajcarii i Liechtensteinu, z jednej strony, i władze Barbadosu, z drugiej strony, zawarły niezwłocznie dwustronne umowy o zniesieniu wiz krótkoterminowych na podobnych warunkach jak niniejsza umowa.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI KATEGORII OSÓB PODRÓŻUJĄCYCH W CELACH WYKONYWANIA DZIAŁALNOŚCI ZAROBKOWEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 3 UST. 2 NINIEJSZEJ UMOWY
   Pragnąc zapewnić spójną wykładnię, Umawiające się Strony uzgadniają, na potrzeby niniejszej umowy, że kategoria osób wykonujących działalność zarobkową obejmuje osoby wjeżdżające w celu wykonywania działalności przynoszącej zyski/pracy za wynagrodzeniem na terytorium innej Umawiającej się Strony jako pracownik lub dostawca usług.
   Kategoria ta nie obejmuje:

               —

               przedsiębiorców, tj. osób podróżujących w celu rozmów biznesowych (bez zatrudnienia w kraju drugiej Umawiającej się Strony),

               —

               sportowców i artystów wykonujących działalność na zasadzie ad hoc,

               —

               dziennikarzy wysłanych przez media działające w ich państwie zamieszkania, oraz

               —

               stażystów wewnątrzkorporacyjnych.

         Wdrażanie niniejszej deklaracji jest monitorowane przez wspólny komitet w ramach jego uprawnień na mocy art. 6 umowy, który może zaproponować zmiany tej deklaracji, jeżeli uzna je za konieczne na podstawie doświadczeń Umawiających się Stron.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WYKŁADNI OKRESU TRZECH MIESIĘCY W OKRESIE SZEŚCIU MIESIĘCY NASTĘPUJĄCYCH PO DACIE PIERWSZEGO WJAZDU, JAK OKREŚLONO W ART. 4 NINIEJSZEJ UMOWY
   Umawiające się Strony uzgadniają, że maksymalny okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium Barbadosu lub do strefy Schengen, określony w art. 4 umowy, oznacza albo ciągły pobyt, albo kilka następujących po sobie pobytów, których łączny czas nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA POINFORMOWANIA OBYWATELI O UMOWIE W SPRAWIE ZNIESIENIA WIZ
   Uznając znaczenie zasady przejrzystości dla obywateli Unii Europejskiej i Barbadosu, Umawiające się Strony zgadzają się zapewnić rozpowszechnienie pełnych informacji o treści i skutkach umowy w sprawie zniesienia wiz i kwestiach powiązanych, takich jak warunki wjazdu.
    ---documentbreak---

               30.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 169/10

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Barbadosem w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”, oraz
   BARBADOS, zwane dalej łącznie „Umawiającymi się Stronami”;
   MAJĄC NA UWADZE dalszy rozwój przyjaznych stosunków między Umawiającymi się Stronami oraz pragnąc ułatwić podróże poprzez zapewnienie bezwizowego wjazdu i pobytu krótkoterminowego dla swoich obywateli,
   UWZGLĘDNIAJĄC rozporządzenie Rady (WE) nr 1932/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (1), między innymi poprzez przeniesienie sześciu krajów trzecich – w tym Barbadosu – do wykazu krajów trzecich, których obywatele są zwolnieni z wymogu posiadania wiz podczas pobytu krótkoterminowego w państwach członkowskich Unii Europejskiej (UE),
   MAJĄC NA UWADZE, że art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1932/2006 stanowi, że zwolnienie z obowiązku wizowego obywateli tych sześciu państw zaczyna obowiązywać dopiero po wejściu w życie umowy w sprawie zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta między Wspólnotą Europejską a danym państwem,
   UZNAJĄC, że obywatele wszystkich państw członkowskich są zwolnieni z obowiązku wizowego podczas podróży na Barbados, jednak na różne okresy obejmujące od 28 dni do 6 miesięcy,
   PRAGNĄC zagwarantować przestrzeganie zasady równego traktowania wszystkich obywateli UE,
   BIORĄC POD UWAGĘ, że osoby podróżujące w celu wykonywania działalności zarobkowej podczas pobytu krótkoterminowego nie są objęte niniejsza umową, i dlatego dla tej kategorii osób obowiązują w dalszym ciągu odpowiednie przepisy prawa wspólnotowego i prawa krajowego państw członkowskich oraz prawa krajowego Barbadosu, dotyczące obowiązku wizowego lub zwolnienia z takiego obowiązku oraz dostępu do zatrudnienia,
   BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii oraz Protokół włączający dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączone do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, a także potwierdzając, że postanowienia niniejszej umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel
   Umowa stanowi, że obywatele Unii Europejskiej i obywatele Barbadosu mogą podróżować bez wiz na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli ich pobyt nie przekracza trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy.
   Artykuł 2
   Definicje
   Na potrzeby niniejszej umowy:

               a)

               „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej z wyjątkiem Zjednoczonego Królestwa i Irlandii;

               b)

               „obywatel Unii Europejskiej” oznacza obywatela państwa członkowskiego zgodnie z definicją zawartą w lit. a);

               c)

               „obywatel Barbadosu” oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Barbadosu;

               d)

               „strefa Schengen” oznacza obszar bez granic wewnętrznych obejmujący terytoria państw członkowskich określonych w lit. a), w pełni stosujących dorobek Schengen.

         Artykuł 3
   Zakres stosowania
   1.   Obywatele Unii Europejskiej posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez państwo członkowskie mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium Barbadosu przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 1.
   Obywatele Barbadosu posiadający ważny paszport zwykły, dyplomatyczny lub służbowy/urzędowy wydany przez Barbados mogą wjechać i przebywać bez wizy na terytorium państw członkowskich przez okres pobytu określony w art. 4 ust. 2.
   2.   Ustęp 1 nie dotyczy osób podróżujących w celu wykonywania działalności zarobkowej.
   W przypadku tej kategorii osób każde państwo członkowskie może indywidualnie podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego na obywateli Barbadosu lub o jego wycofaniu zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 539/2001.
   W przypadku tej kategorii osób Barbados może podjąć decyzję o nałożeniu obowiązku wizowego lub jego zniesieniu w odniesieniu do obywateli poszczególnych państw członkowskich zgodnie ze swoim prawem krajowym.
   3.   Zniesienie obowiązku wizowego określone w niniejszej umowie obowiązuje bez uszczerbku dla ustaw Umawiających się Stron dotyczących warunków wjazdu i pobytu krótkoterminowego. Państwa członkowskie oraz Barbados zastrzegają sobie prawo do odmowy wjazdu i pobytu krótkoterminowego na swoich terytoriach, jeśli którykolwiek z powyższych warunków nie jest spełniony.
   4.   Zniesienie wiz obowiązuje niezależnie od środka transportu wykorzystywanego do przekroczenia granicy Umawiających się Stron.
   5.   Kwestie nieobjęte niniejszą umową są regulowane prawem wspólnotowym, prawem krajowym państw członkowskich lub prawem krajowym Barbadosu.
   Artykuł 4
   Czas pobytu
   1.   Obywatele Unii Europejskiej mogą przebywać na terytorium Barbadosu maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium tego państwa.
   2.   Obywatele Barbadosu mogą przebywać w strefie Schengen maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium któregoś z państw członkowskich, stosującego w pełni dorobek Schengen. Przedmiotowy okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy jest obliczany niezależnie od jakiegokolwiek pobytu w państwie członkowskim, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen.
   Obywatele Barbadosu mogą przebywać maksymalnie przez okres trzech miesięcy w okresie sześciu miesięcy następujących po dacie pierwszego wjazdu na terytorium każdego z państw członkowskich, które nie stosują jeszcze w pełni dorobku Schengen, niezależnie od czasu pobytu liczonego dla strefy Schengen.
   3.   Niniejsza umowa nie ma wpływu na możliwość przedłużenia przez Barbados oraz państwa członkowskie czasu pobytu na ponad trzy miesiące zgodnie z prawem krajowym i wspólnotowym.
   Artykuł 5
   Terytorialny zakres stosowania
   1.   W przypadku Republiki Francuskiej postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jej europejskiego obszaru.
   2.   W przypadku Królestwa Niderlandów postanowienia niniejszej umowy stosuje się tylko do jego europejskiego obszaru.
   Artykuł 6
   Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową
   1.   Umawiające się Strony powołują wspólny komitet ekspertów (dalej zwany „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Wspólnoty Europejskiej oraz przedstawiciele Barbadosu. Wspólnotę reprezentuje Komisja Europejska.
   2.   Komitet wykonuje między innymi zadania polegające na:

               a)

               kontroli wykonania niniejszej umowy;

               b)

               proponowaniu zmian lub uzupełnień do niniejszej umowy;

               c)

               rozstrzyganiu sporów dotyczących interpretacji bądź stosowania postanowień niniejszej umowy.

         3.   Posiedzenia komitetu zwoływane są w każdym przypadku, gdy jest to niezbędne, na wniosek jednej z Umawiających się Stron.
   4.   Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
   Artykuł 7
   Stosunek między umową a istniejącymi umowami o zniesieniu wiz między państwami członkowskimi a Barbadosem
   Niniejsza umowa jest nadrzędna wobec postanowień wszelkich dwustronnych umów lub ustaleń zawartych między poszczególnymi państwami członkowskimi a Barbadosem, o ile ich postanowienia dotyczą kwestii wchodzących w zakres niniejszej umowy.
   Artykuł 8
   Przepisy końcowe
   1.   Niniejsza umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.
   2.   Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 5.
   3.   Niniejszą umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Umawiających się Stron. Zmiany wchodzą w życie po dniu, w którym Umawiające się Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu niezbędnych w tym celu procedur.
   4.   Każda z Umawiających się Stron może zawiesić wykonywanie części lub wszystkich postanowień niniejszej umowy, zwłaszcza ze względu na porządek publiczny, ochronę bezpieczeństwa narodowego, ochronę zdrowia publicznego, nielegalną imigrację lub ponowne wprowadzenie obowiązku wizowego przez którąś z Umawiających się Stron. O decyzji w sprawie zawieszenia niniejszej umowy należy zawiadomić drugą Umawiającą się Stronę nie później niż 2 miesiące przed jej wejściem w życie. Z chwilą ustania powodów zawieszenia umowy Umawiająca się Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej umowy, bezzwłocznie zawiadamia o tym drugą Umawiającą się Stronę.
   5.   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze pisemnego zawiadomienia drugiej Strony. Niniejsza umowa przestaje obowiązywać po upływie 90 dni od daty takiego powiadomienia.
   6.   Barbados może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich.
   7.   Wspólnota może zawiesić obowiązywanie umowy lub wypowiedzieć umowę wyłącznie w odniesieniu do wszystkich swoich państw członkowskich.

      Sporządzono w dwóch egzemplarzach w Brukseli dnia 28 maja 2009 r., w każdym z następujących języków: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest tak samo autentyczny.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За Барбадос
         Por Barbados
         Za Barbados
         For Barbados
         Für Barbados
         Barbadose nimel
         Για τα Μπαρμπάντος
         For Barbados
         Pour la Barbade
         Per le Barbados
         Barbadosas vārdā
         Barbadoso vardu
         Barbados részéről
         Għal Barbados
         Voor Barbados
         W imieniu Barbadosu
         Por Barbados
         Pentru Barbados
         Za Barbados
         Za Barbados
         Barbadosin puolesta
         För Barbados

      (1)  Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 19.


title: 2011/503/UE: Decyzja Komisji z dnia 11 sierpnia 2011 r. w sprawie upoważnienia Hiszpanii do tymczasowego zawieszenia stosowania art. 1–6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii w odniesieniu do pracowników rumuńskich

text:
               12.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 207/22

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 11 sierpnia 2011 r.
   w sprawie upoważnienia Hiszpanii do tymczasowego zawieszenia stosowania art. 1–6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii w odniesieniu do pracowników rumuńskich
   (2011/503/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Akt przystąpienia Bułgarii i Rumunii (1), w szczególności jego art. 23 oraz załącznik VII część 1 („Swobodny przepływ osób”) pkt 7 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek złożony przez Hiszpanię w dniu 28 lipca 2011 r.,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Hiszpania stosowała w pełni art. 1–6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (2) wobec obywateli rumuńskich od dnia 1 stycznia 2009 r. Rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 zostało ujednolicone i zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii (3), które weszło w życie w dniu 16 czerwca 2011 r.

               (2)

               W związku z poważnymi zakłóceniami na hiszpańskim rynku pracy Hiszpania powiadomiła Komisję w dniu 22 lipca 2011 r., na podstawie załącznika VII część 1 pkt 7 akapit trzeci Aktu przystąpienia z 2005 r., że postanowiła tegoż dnia ponownie wprowadzić ograniczenia w dostępie do rynku pracy dla pracowników rumuńskich, zwłaszcza ze względu na potrzebę podjęcia natychmiastowych działań w obliczu sezonowej sytuacji w sektorze rolnym w lecie; w przeciwnym razie niebezpieczeństwo zwiększonego napływu pracowników rumuńskich w oczekiwaniu na decyzję Komisji na podstawie pkt 7 akapit drugi wspomnianego załącznika VII zagroziłoby samej skuteczności ponownie wprowadzonych ograniczeń. Jednocześnie rząd Hiszpanii przedłożył notyfikację ex post wraz z uzasadnieniem, do której dołączono dodatkowe informacje na temat zakłóceń na rynku pracy.

               (3)

               Pismem z dnia 28 lipca 2011 r., na podstawie pkt 7 akapit drugi w załączniku VII do Aktu przystąpienia z 2005 r., Hiszpania uzupełniła notyfikację z dnia 22 lipca 2011 r., występując do Komisji o stwierdzenie, że stosowanie art. 1–6 rozporządzenia (UE) nr 492/2011 zostaje całkowicie zawieszone w odniesieniu do pracowników rumuńskich w całej Hiszpanii i we wszystkich sektorach rynku pracy oraz że decyzja, która ma zostać podjęta, powinna zostać poddana przeglądowi do dnia 31 grudnia 2012 r.

               (4)

               Hiszpania uzasadnia swój wniosek, odnosząc się do obecnych poważnych zakłóceń na rynku pracy w Hiszpanii, w szczególności do bezprecedensowego spadku poziomu zatrudnienia w wyniku recesji gospodarczej, która rozpoczęła się w 2008 r. i spowodowała znaczny wzrost poziomu bezrobocia, znajdujący odzwierciedlenie w stopie bezrobocia przekraczającej obecnie 20 %, oraz do trudności odtworzenia znacznej liczby miejsc pracy w krótkim czasie.

               (5)

               Hiszpania twierdzi, że zakłócenia na hiszpańskim rynku pracy, które stanowią poważne zagrożenie dla poziomu zatrudnienia, są natury ogólnej i nie ograniczają się do poszczególnych regionów czy sektorów.

               (6)

               Hiszpania uzasadnia również swój wniosek następującymi argumentami: spadkiem stopy zatrudnienia obywateli rumuńskich w Hiszpanii, ciągłym wzrostem bezrobocia oraz znacznym wzrostem liczby obywateli rumuńskich zamieszkałych w Hiszpanii, który nastąpił pomimo niekorzystnych tendencji na rynku pracy w Hiszpanii i który wpłynął na zdolność Hiszpanii do przyjęcia napływu nowych pracowników.

               (7)

               Załącznik VII część 1 pkt 7 Aktu przystąpienia z 2005 r. stanowi klauzulę ochronną umożliwiającą państwom członkowskim – które już w pełni stosują art. 1–6 rozporządzenia (UE) nr 492/2011 wobec pracowników objętych postanowieniami przejściowymi tego załącznika i w których to państwach występują poważne zakłócenia na rynku pracy lub też możliwe jest ich wystąpienie – ponowne nałożenie ograniczeń swobodnego przepływu pracowników w celu unormowania sytuacji na zaburzonym rynku pracy w danym regionie lub zawodzie.

               (8)

               W załączniku VII część 1 pkt 7 Aktu przystąpienia z 2005 r. przewiduje się dwie połączone procedury: procedurę zwykłą na mocy pkt 7 akapit drugi i procedurę pilną na mocy pkt 7 akapit trzeci. W ramach procedury przewidzianej w pkt 7 akapit drugi wymagane jest, aby dane państwo członkowskie wystąpiło do Komisji o stwierdzenie w ciągu dwóch tygodni całkowitego lub częściowego zawieszenia przepisów prawa Unii dotyczących swobodnego dostępu do rynku pracy w danym regionie lub zawodzie, natomiast w ramach procedury przewidzianej w pkt 7 akapit trzeci przewiduje się, że w nagłych i wyjątkowych przypadkach, gdy państwo członkowskie nie może oczekiwać, jaka będzie decyzja Komisji na podstawie pkt 7 akapit drugi, może ono samo jednostronnie zawiesić przepisy prawa UE dotyczące swobodnego przepływu pracowników.

               (9)

               Analiza dostępnych danych gospodarczych wykazuje, że Hiszpania w istocie stoi w obliczu poważnych zakłóceń na rynku pracy, których objawami są zdecydowanie najwyższa stopa bezrobocia w UE (według comiesięcznych danych Eurostatu na temat bezrobocia – 21,0 %, w zestawieniu ze średnią dla UE wynoszącą 9,4 % oraz 9,9 % w strefie euro w czerwcu 2011 r.), szczególnie dotkliwe bezrobocie wśród młodzieży (45,7 % w czerwcu 2011 r.) oraz powolne ożywienie gospodarcze (dane Eurostatu wskazują, że wzrost PKB w pierwszym kwartale 2011 r. w porównaniu z poprzednim kwartałem wyniósł zaledwie 0,3 %, podczas gdy w UE i w strefie euro wynosił 0,8 %), dodatkowo utrudniane przez obecne międzynarodowe zawirowania finansowe, które powodują, że od Hiszpanii żąda się kolejnych cięć budżetowych na rzecz konsolidacji fiskalnej, co może mieć dalszy krótkoterminowy niekorzystny wpływ na jej zdolność osiągnięcia wzrostu gospodarczego. Skutki spadku zatrudnienia mają charakter ogólny i dotykają wszystkich regionów i wszystkich sektorów produkcji. Dane z badań aktywności ekonomicznej ludności za okres między 2008 r. a 2010 r. również wykazują ogólny spadek poziomu zatrudnienia, wynoszący 9 %, w sektorze budowlanym nawet 33 %, dotykający wszystkie regiony i wynoszący od 6 % w Kraju Basków do 13 % w Walenckiej Wspólnocie Autonomicznej.

               (10)

               W związku z powyższym Komisja uznaje, że Hiszpania przedstawiła dowody na to, że w państwie tym występują zakłócenia natury ogólnej na rynku pracy, które poważnie wpływają na poziom zatrudnienia we wszystkich regionach i wszystkich sektorach i które zapewne będą się utrzymywać w najbliższej przyszłości.

               (11)

               Ponadto w ramach przeprowadzonej przez Komisję analizy ustalono, że obywatele rumuńscy mieszkający w Hiszpanii w wysokim stopniu dotknięci są bezrobociem, którego stopa wynosi ponad 30 % (źródło: przeprowadzone przez Eurostat badanie aktywności ekonomicznej ludności, pierwszy kwartał 2011 r.). Napływ obywateli rumuńskich przybywających do Hiszpanii, pomimo pewnego spadku spowodowanego recesją gospodarczą, utrzymuje się na wysokim poziomie, mimo że popyt na pracę w Hiszpanii jest niski. Liczba obywateli rumuńskich mających zwykłe miejsce pobytu w Hiszpanii wzrosła od 388 000 w dniu 1 stycznia 2006 r. do 823 000 w dniu 1 stycznia 2010 r. (źródło: dane statystyczne Eurostatu na temat migracji).

               (12)

               Jest prawdopodobne, że stały nieograniczony napływ pracowników rumuńskich byłby czynnikiem wywierającym rosnącą presję na hiszpańskim rynku pracy.

               (13)

               W celu unormowania sytuacji na hiszpańskim rynku pracy jest zatem właściwe upoważnienie Hiszpanii do tymczasowego ograniczenia swobodnego dostępu pracowników rumuńskich do rynku pracy.

               (14)

               Ograniczenia w dostępie do rynku pracy stanowią odstępstwo od podstawowej zasady Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a mianowicie zasady swobodnego przepływu pracowników. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości środki takie należy poddawać wykładni i stosować w sposób zawężający.

               (15)

               Pomimo że ze względu na obecną specyficzną sytuację na hiszpańskim rynku pracy oraz możliwe przemieszczenia i inne potencjalne skutki uboczne w innych regionach i sektorach, spowodowane selektywnymi ograniczeniami, jest obecnie właściwe stosowanie ograniczeń w odniesieniu do zatrudnienia na całym terytorium Hiszpanii i we wszystkich sektorach, zakres odstępstwa może zostać ograniczony, jeśli Komisja stwierdzi, że odpowiednie szczegółowe dane, które stanowiły podstawę jego wprowadzenia, uległy zmianie lub że skutki odstępstwa okazują się bardziej restrykcyjne, niż tego wymaga jego cel, zwłaszcza w odniesieniu do zatrudnienia wymagającego dyplomu szkoły wyższej i równoważnych kwalifikacji.

               (16)

               Podobnie, nawet jeżeli obecnie uznaje się, że ograniczenia dopuszczone niniejszą decyzją powinny obowiązywać do dnia 31 grudnia 2012 r., by mogły wywrzeć przewidywany wpływ na hiszpański rynek pracy, okres ten może ulec skróceniu, jeśli Komisja ustali, że odpowiednie szczegółowe dane, które stanowiły podstawę przyjęcia niniejszej decyzji, uległy zmianie lub że skutki decyzji okazują się bardziej restrykcyjne, niż tego wymaga jej cel.

               (17)

               W tym celu Hiszpania będzie zobowiązana do przedkładania Komisji co kwartał takich danych statystycznych, jakie będą wymagane do określenia zmian zachodzących na rynku pracy w podziale na sektory działalności i zawody. Pierwsze sprawozdanie kwartalne ma być przedstawione przed dniem 31 grudnia 2011 r.

               (18)

               Decyzję o upoważnieniu Hiszpanii do ponownego wprowadzenia ograniczeń w swobodnym dostępie obywateli rumuńskich do hiszpańskiego rynku pracy podejmuje się ponadto pod pewnymi warunkami, aby zapewnić ścisłe zawężenie tych ograniczeń do tego, co jest konieczne do osiągnięcia przewidywanego celu.

               (19)

               Nie jest zatem właściwe upoważnienie do ponownego wprowadzenia ograniczeń w odniesieniu do obywateli rumuńskich i członków ich rodzin, którzy są już zatrudnieni na hiszpańskim rynku pracy, oraz w odniesieniu do tych obywateli rumuńskich i członków ich rodzin, którzy zostali już zarejestrowani przez publiczne służby zatrudnienia w Hiszpanii jako poszukujący pracy.

               (20)

               Należy również przestrzegać zasad regulujących ograniczenia w dostępie do rynku pracy, określonych w załączniku VII część 1 Aktu przystąpienia z 2005 r., takich jak klauzula stałości i zasada preferencji unijnej, o których mowa w pkt 14.

               (21)

               Prawo członków rodzin pracowników rumuńskich do podejmowania zatrudnienia w Hiszpanii powinno być regulowane z uwzględnieniem niezbędnych zmian przez załącznik VII część 1 pkt 8 Aktu przystąpienia z 2005 r.

               (22)

               Dopuszczone niniejszą decyzją ograniczenia praw dostępu obywateli rumuńskich i członków ich rodzin do hiszpańskiego rynku pracy są ściśle zawężone do zakresu niniejszej decyzji i nie mogą w żaden sposób wpływać na jakiekolwiek inne prawa, z których obywatele rumuńscy i członkowie ich rodzin korzystają na mocy prawa Unii.

               (23)

               Musi być również zapewniony proces cokwartalnej kontroli i informowania o rozwoju wydarzeń na hiszpańskim rynku pracy.

               (24)

               Dla celów kontroli musi zostać wprowadzony obowiązek przedstawiania Komisji szczegółowych danych na temat środków, które Hiszpania wprowadza na podstawie niniejszej decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się Hiszpanię na warunkach określonych w art. 2–4 niniejszej decyzji do zawieszenia stosowania art. 1–6 rozporządzenia (UE) nr 492/2011 w odniesieniu do obywateli rumuńskich do dnia 31 grudnia 2012 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja nie ma wpływu na obywateli rumuńskich i członków ich rodzin:

               1)

               którzy są zatrudnieni w Hiszpanii w dniu wejścia w życie niniejszej decyzji;

               2)

               którzy są zarejestrowani przez publiczne służby zatrudnienia w Hiszpanii jako poszukujący pracy w dniu wejścia w życie niniejszej decyzji.

         Artykuł 3
   Stosowanie niniejszej decyzji podlega, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, warunkom dotyczącym postanowień przejściowych, określonym w załączniku VII część 1 Aktu przystąpienia z 2005 r.
   Artykuł 4
   Hiszpania wprowadza wszelkie niezbędne środki w celu dalszej dokładnej kontroli rozwoju wydarzeń na rynku pracy. Hiszpania przedkłada Komisji co kwartał dane statystyczne dokumentujące zmiany zachodzące na rynku pracy w podziale na sektory działalności i zawody. Pierwsze sprawozdanie kwartalne ma być przedstawione przed dniem 31 grudnia 2011 r.
   W przypadku jakiejkolwiek istotnej zmiany Hiszpania niezwłocznie przedkłada Komisji i państwom członkowskim aktualizację odpowiednich szczegółowych danych, które dostarczyła w związku ze swym wnioskiem o wydanie decyzji Komisji oraz na podstawie których niniejsza decyzja zostaje podjęta.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja może zostać zmieniona lub uchylona, w szczególności jeśli odpowiednie szczegółowe dane, o których mowa w art. 4 i które stanowiły podstawę jej przyjęcia, uległy zmianie lub jeżeli jej skutki okazują się bardziej restrykcyjne, niż tego wymaga jej cel.
   Artykuł 6
   Hiszpania przedstawia Komisji szczegółowe dane na temat środków, które wprowadziła na podstawie niniejszej decyzji, w ciągu dwóch miesięcy od jej otrzymania.
   Artykuł 7
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 sierpnia 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 157 z 21.6.2005, s. 203.

      (2)  Dz.U. L 257 z 19.10.1968, s. 2.

      (3)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 1.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1763 z dnia 25 września 2017 r. w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Litewską

text:
               28.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/57

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1763
   z dnia 25 września 2017 r.
   w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Litewską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   Uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Litwy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Mindaugasa SINKEVIČIUSA.

               (3)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Jonasa JARUTISA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Tadeuš ANDŽEJEVSKI, Member of Vilnius District Municipal Council;

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Lina KAIRYTĖ, Member of Panevėžys District Municipal Council.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 września 2017 r.

            W imieniu Rady

         M. MAASIKAS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: 2007/159/WE: Decyzja Rady z dnia 22 lutego 2007 r. w sprawie stanowiska Wspólnoty dotyczącego projektu regulaminu Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ dotyczącego homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu do przedniego pola widzenia kierowcy pojazdu silnikowego (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               9.3.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 69/37

      DECYZJA RADY

   z dnia 22 lutego 2007 r.
   w sprawie stanowiska Wspólnoty dotyczącego projektu regulaminu Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ dotyczącego homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu do przedniego pola widzenia kierowcy pojazdu silnikowego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2007/159/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymogów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymogów (1), w szczególności jej art. 4 ust. 2 tiret drugie,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Projekt regulaminu Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczący homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu do przedniego pola widzenia kierowcy pojazdu (2) zapewnia zniesienie w powyższym zakresie przeszkód natury technicznej w handlu pojazdami silnikowymi pomiędzy Umawiającymi się Stronami, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa.

               (2)

               Właściwym jest określenie stanowiska Wspólnoty w odniesieniu do projektu regulaminu i tym samym umożliwienie Wspólnocie, reprezentowanej przez Komisję, poparcia projektu w głosowaniu.

               (3)

               Projekt regulaminu powinien stać się częścią wspólnotowego systemu homologacji typu pojazdów silnikowych, ponieważ zakres stosowania dyrektywy Rady 77/649/EWG z dnia 27 września 1977 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do pola widzenia kierowców pojazdów silnikowych (3), jest podobny do zakresu stosowania tego projektu regulaminu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się projekt regulaminu Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) dotyczący homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu do przedniego pola widzenia kierowcy pojazdu silnikowego, zawarty w dokumencie TRANS/WP.29/2005/82.
   Artykuł 2
   Wspólnota, reprezentowana przez Komisję, głosuje za przyjęciem projektu regulaminu EKG ONZ, o którym mowa w art. 1, podczas najbliższego posiedzenia komitetu administracyjnego Światowego Forum EKG ONZ na rzecz Harmonizacji Przepisów dotyczących Pojazdów.
   Artykuł 3
   Regulamin EKG ONZ dotyczący homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu do przedniego pola widzenia kierowcy pojazdu silnikowego staje się częścią wspólnotowego systemu homologacji typu pojazdów silnikowych.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 lutego 2007 r.

            W imieniu Rady

         F. MÜNTEFERING

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 346 z 17.12.1997, str. 78.

      (2)  Dokument EKG ONZ TRANS/WP.29/2005/82.

      (3)  Dz.U. L 267 z 19.10.1977, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 90/630/EWG (Dz.U. L 341 z 6.12.1990, str. 20).


title: 2009/144/WE: Decyzja Rady z dnia 19 lutego 2009 r. przedłużająca okres stosowania środków przewidzianych w decyzji 2002/148/WE w sprawie zakończenia konsultacji z Zimbabwe na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE

text:
               20.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 49/15

      DECYZJA RADY

   z dnia 19 lutego 2009 r.
   przedłużająca okres stosowania środków przewidzianych w decyzji 2002/148/WE w sprawie zakończenia konsultacji z Zimbabwe na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE
   (2009/144/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 300 ust. 2,
   uwzględniając umowę o partnerstwie AKP-WE podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1) i zmienioną w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (2),
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania umowy o partnerstwie AKP-WE (3), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją Rady 2002/148/WE (4) zakończono konsultacje z Republiką Zimbabwe prowadzone na mocy art. 96 ust. 2 lit. c) umowy o partnerstwie AKP-WE i przyjęto właściwe środki określone w załączniku do tej decyzji.

               (2)

               Na mocy decyzji 2008/158/WE (5) okres stosowania środków, o których mowa w art. 2 decyzji 2002/148/WE, przedłużony do dnia 20 lutego 2004 r. na mocy art. 1 decyzji 2003/112/WE (6), następnie do dnia 20 lutego 2005 r. na mocy art. 1 decyzji 2004/157/WE (7), następnie do dnia 20 lutego 2006 r. na mocy art. 1 decyzji 2005/139/WE (8), następnie do dnia 20 lutego 2007 r. na mocy art. 1 decyzji 2006/114/WE (9), a następnie do dnia 18 lutego 2008 r. na mocy art. 1 decyzji 2007/127/WE (10), został przedłużony na kolejne 12 miesięcy do dnia 20 lutego 2009 r.

               (3)

               Rząd Zimbabwe nadal dopuszcza się naruszeń zasadniczych elementów, o których mowa w art. 9 umowy o partnerstwie AKP-WE, a sytuacja panująca obecnie w Zimbabwe nie gwarantuje poszanowania praw człowieka, zasad demokracji oraz praworządności.

               (4)

               Z tego względu należy przedłużyć okres stosowania wspomnianych środków,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Okres stosowania środków, o których mowa w art. 2 decyzji 2002/148/WE, przedłuża się do dnia 20 lutego 2010 r. Środki te poddawane są stałemu przeglądowi.
   Pismo zawarte w załączniku do niniejszej decyzji skierowane jest do prezydenta Zimbabwe.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lutego 2009 r.

            W imieniu Rady

         M. ŘÍMAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 26.

      (3)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376.

      (4)  Dz.U. L 50 z 21.2.2002, s. 64.

      (5)  Dz.U. L 51 z 26.2.2008, s. 19.

      (6)  Dz.U. L 46 z 20.2.2003, s. 25.

      (7)  Dz.U. L 50 z 20.2.2004, s. 60.

      (8)  Dz.U. L 48 z 19.2.2005, s. 28.

      (9)  Dz.U. L 48 z 18.2.2006, s. 26.

      (10)  Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 23.

      ZAŁĄCZNIK
      Bruksela,
      Unia Europejska przywiązuje ogromną wagę do postanowień art. 9 umowy o partnerstwie AKP-WE. Poszanowanie praw człowieka, instytucji demokratycznych oraz praworządności, jako zasadnicze elementy umowy o partnerstwie, stanowią podstawę naszych stosunków.
      W piśmie z dnia 19 lutego 2002 r. Unia Europejska poinformowała Pana o decyzji w sprawie zakończenia konsultacji prowadzonych na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE oraz o decyzji w sprawie zastosowania właściwych środków w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. c) wspomnianej umowy.
      W pismach z dnia 19 lutego 2003 r., 19 lutego 2004 r., 18 lutego 2005 r., 15 lutego 2006 r., 21 lutego 2007 r. i 19 lutego 2008 r. Unia Europejska poinformowała Pana o swoich decyzjach o utrzymaniu właściwych środków i przedłużeniu okresu ich stosowania odpowiednio do dnia 20 lutego 2004 r., 20 lutego 2005 r., 20 lutego 2006 r., 20 lutego 2007 r., 20 lutego 2008 r. oraz do dnia 20 lutego 2009 r.
      Unia Europejska z zadowoleniem przyjmuje porozumienie osiągnięte między stronami w Zimbabwe pod przewodnictwem Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju (SADC). Ma nadzieję, że nowy rząd wykaże zaangażowanie w proces przeprowadzania reform, w tym w zakresie praworządności, praw człowieka i demokratyzacji.
      Unia Europejska ocenia jednak, że po upływie 12 miesięcy od przyjęcia ostatniej decyzji w sprawie właściwych środków w pięciu kwestiach określonych w decyzji Rady z dnia 18 lutego 2002 r. nie poczyniono żadnych znaczących postępów.
      W związku z powyższym Unia Europejska jest zdania, że nie można jeszcze uchylić właściwych środków i postanawia przedłużyć okres ich stosowania do dnia 20 lutego 2010 r. w oczekiwaniu na ponowne rozpoczęcie konsultacji.
      Unia Europejska pragnie jeszcze raz podkreślić, że jej celem nie jest ukaranie społeczeństwa Zimbabwe i że nadal będzie przeznaczać środki na operacje humanitarne i projekty polegające na bezpośrednim wspieraniu ludności, w szczególności w zakresie przedsięwzięć socjalnych, demokratyzacji, poszanowania praw człowieka oraz praworządności; wspomniane wyżej środki nie mają wpływu na te działania.
      Unia Europejska pragnie przypomnieć, że zastosowanie właściwych środków, w rozumieniu art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE, nie stoi na przeszkodzie prowadzeniu dialogu politycznego, zgodnie z postanowieniami art. 8 tej umowy.
      Mając to na uwadze, Unia Europejska raz jeszcze pragnie podkreślić, jak istotną wagę przywiązuje do przyszłej współpracy między WE i Zimbabwe oraz potwierdzić swoją gotowość do kontynuowania dialogu i angażowania się w najbliższej przyszłości w starania na rzecz poprawy sytuacji, w której możliwe będzie wznowienie pełnej współpracy.
      Z poważaniem,

            W imieniu Komisji

            W imieniu Rady


title: Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 1996 r. dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Królestwem Norwegii, z drugiej strony, w sprawie Protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii

text:
Ważna informacja prawna

|

31996D0753

Dziennik Urzędowy L 345 , 31/12/1996 P. 0078 - 0078

		Decyzja Radyz dnia 6 grudnia 1996 r.dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Królestwem Norwegii, z drugiej strony, w sprawie Protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii(96/753/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Królestwem Norwegii, z drugiej strony, w sprawie Protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii [1] było negocjowane w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji do Unii Europejskiej oraz wprowadzenia w życie przepisów Porozumienia Rundy Urugwajskiej;Porozumienie powinno zostać zatwierdzone,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty zatwierdza się Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, i Królestwem Norwegii, z drugiej strony, w sprawie Protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii.Tekst Porozumienia załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Szczegółowe zasady stosowania niniejszej decyzji przyjmuje Komisja przy wsparciu Komitetu, określonego w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 3448/93 [2], zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 16 tego rozporządzenia.Artykuł 3Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Porozumienia, określonego w art. 1, aby stało się ono wiążące dla Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 6 grudnia 1996 r.W imieniu RadyD. SpringPrzewodniczący[1] Dz.U. L 171 z 27.6.1973, str. 1.[2] Dz.U. L 318 z 20.12.1993, str. 18.--------------------------------------------------


title: 2009/472/WE: Decyzja Rady z dnia 6 kwietnia 2009 r. w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Islamską Republiką Mauretańską na podstawie art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE

text:
               19.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/26

      DECYZJA RADY

   z dnia 6 kwietnia 2009 r.
   w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Islamską Republiką Mauretańską na podstawie art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE
   (2009/472/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając umowę o partnerstwie między AKP a WE podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r., zwaną dalej „umową AKP-WE”, w szczególności jej art. 96,
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranych w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania umowy o partnerstwie AKP–WE (1), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zasadnicze elementy umowy AKP-WE, o których mowa w jej art. 9, zostały naruszone.

               (2)

               Zgodnie z art. 96 umowy AKP-WE w dniu 20 października 2008 r. rozpoczęto konsultacje z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) i Islamską Republiką Mauretańską, podczas których przedstawiciele rządzącej junty wojskowej nie przedstawili zadowalających propozycji ani zobowiązań. Pomimo dodatkowego okresu jednego miesiąca nie odnotowano żadnych nowych elementów,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Konsultacje podjęte z Islamską Republiką Mauretańską zgodnie z art. 96 umowy AKP-WE zostają zakończone.
   Artykuł 2
   Na podstawie właściwych środków, o których mowa w art. 96 ust. 2 lit. c) umowy AKP-WE, przyjmuje się środki wyszczególnione w piśmie znajdującym się w załączniku.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja wygasa dnia 6 kwietnia 2011 r. Podlega ona regularnemu przeglądowi co najmniej co 6 miesięcy, przeprowadzanemu na podstawie misji monitorujących prowadzonych wspólnie przez Prezydencję Unii Europejskiej i Komisję.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 6 kwietnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         J. POSPÍŠIL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376.

      ZAŁĄCZNIK
      Szanowny Panie Generale!
      Unia Europejska przywiązuje dużą wagę do zasadniczych elementów wymienionych w art. 9 umowy o partnerstwie AKP-WE podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., dalej zwanej „umową AKP-WE”, dotyczących poszanowania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa, na których opiera się partnerstwo między AKP a WE.
      Z tego względu po wojskowym zamachu stanu z dnia 6 sierpnia 2008 r. Unia Europejska niezwłocznie potępiła zamach i wielokrotnie wzywała do poszanowania demokracji i instytucjonalnych ram prawnych obowiązujących od 2007 r. W zastosowaniu art. 96 umowy AKP-WE i zważywszy na fakt, że zamach stanu stanowi poważne naruszenie zasadniczych elementów wymienionych w art. 9 wspomnianej umowy, Unia Europejska podjęła dialog polityczny z obecną władzą, który doprowadził do podjęcia konsultacji w celu zbadania sytuacji i ewentualnych rozwiązań kompromisowych prowadzących do szybkiego przywrócenia porządku konstytucyjnego.
      Po spotkaniu otwierającym konsultacje, które miało miejsce w Paryżu w dniu 20 października 2008 r., Unia Europejska nie odnotowała zadowalających propozycji ze strony mauretańskiej. Będąc otwarta na dialog i mając świadomość złożoności sytuacji politycznej w Mauretanii, Unia Europejska zaproponowała początkowo, by konsultacje pozostały otwarte przez miesiąc, informując jednocześnie, że nowe spotkanie konsultacyjne będzie możliwe, jeżeli strona mauretańska przedstawi potencjalnie zadowalające rozwiązanie. Unia Europejska poinformowała również państwa AKP i stronę mauretańską, że w przypadku braku nowych elementów konsultacje zostaną zamknięte i że zostanie podjęta decyzja o właściwych środkach.
      Podczas szeregu spotkań, którym przewodniczyła Unia Afrykańska, Unia Europejska, jak również pięć organizacji międzynarodowych, które stworzyły międzynarodowy zespół kontaktowy ds. Mauretanii, jasno określiły zasadnicze elementy kompromisowego politycznego rozwiązania umożliwiającego wyjście z kryzysu.
      Międzynarodowy zespół kontaktowy zebrał się ponownie w dniu 28 stycznia 2009 r., w przeddzień faktycznego wprowadzenia w życie sankcji indywidualnych postanowionych przez Unię Afrykańską, a następnie w dniu 20 lutego 2009 r., aby stwierdzić istnienie wielu propozycji wyjścia z kryzysu, w tym propozycję złożoną przez obecną władzę, którą jednak uznano za niezadowalającą. Międzynarodowy zespół kontaktowy zachęcił strony w Mauretanii do podjęcia pluralistycznego narodowego dialogu politycznego pod egidą przewodniczącego Unii Afrykańskiej; dialog ten ma umożliwić przywrócenie – w duchu kompromisu – porządku konstytucyjnego.

         Właściwe środki wspomagające przywrócenie porządku konstytucyjnego

      W związku z powyższym Unia Europejska podjęła decyzję o zakończeniu konsultacji i o przyjęciu na podstawie art. 96 ust. 2 lit. c) umowy AKP-WE opisanych poniżej właściwych środków. Z uwagi na obecną niezadowalającą sytuację, a także trwające zawieszenie znacznej części działań w ramach współpracy, środki te mają doprowadzić do stopniowego ponownego nawiązania współpracy, w odpowiedzi na etapy na drodze ku przywróceniu – w duchu kompromisu – porządku konstytucyjnego:

                  1)

                  Obecna sytuacja i niezwłoczne środki.

                  2)

                  Kompromisowe rozwiązanie umożliwiające wyjście z kryzysu, zgodne z zasadniczymi elementami wskazanymi przez społeczność międzynarodową, a w szczególności wprowadzenie – w ramach pluralistycznego i otwartego dialogu politycznego – systemu wyborczego umożliwiającego przeprowadzenie wolnych, przejrzystych i reprezentacyjnych wyborów prezydenckich zorganizowanych przez wiarygodne instytucje i pod egidą neutralnego rządu.

                  3)

                  Faktyczna i nieodwracalna realizacja opisanego powyżej rozwiązania umożliwiającego wyjście z kryzysu.

                  4)

                  Całkowite przywrócenie w Mauretanii porządku konstytucyjnego. Stanie się tak, gdy władzę obejmie prawowicie wybrany szef państwa, a konstytucja będzie obowiązywać i będzie przestrzegana.

            1)   Obecna sytuacja i niezwłoczne środki
      Przyjęte zostają opisane poniżej środki. Środki ograniczające współpracę nie będą wpływały na pomoc humanitarną ani bezpośrednie wsparcie dla ludności i społeczeństwa obywatelskiego w Mauretanii.
      Dialog polityczny przewidziany w art. 8 umowy AKP-WE będzie kontynuowany ze wszystkimi stronami mauretańskimi równocześnie z właściwymi środkami określonymi w art. 2 ust. 5 załącznika VII do umowy AKP-WE. Dialog ten będzie prowadzony w porozumieniu z międzynarodowym zespołem kontaktowym ds. Mauretanii i będzie mógł zostać zintensyfikowany, gdy zaakceptowane zostanie kompromisowe rozwiązanie umożliwiające przywrócenie porządku konstytucyjnego.

                  A.

                  Wdrażanie bieżących projektów i orientacyjnego programu narodowego dziesiątego EFR, z uwzględnieniem wymienionych poniżej wyjątków i zmian, pozostaje zawieszone do czasu ewentualnego stopniowego przywrócenia współpracy na podstawie warunków przedstawionych poniżej.

                  B.

                  Komisja Europejska zastrzega sobie prawo bezzwłocznego przejęcia funkcji krajowego urzędnika zatwierdzającego EFR.

                  C.

                  W zakresie, w jakim monitorowanie zmian i decyzji w obszarach polityk sektorowych realizowanych przez sprawujących władzę de facto, ale nie de iure, wpływa na trwającą nadal współpracę, oraz w nadziei na ewentualne ponowne podjęcie współpracy po rozwiązaniu kryzysu w sposób, który społeczność międzynarodowa będzie mogła zaakceptować, służby Komisji nadal będą uczestniczyć w dialogu dotyczącym polityk sektorowych w Mauretanii, prowadzonym na szczeblu technicznym, przy czym dialogu tego nie należy traktować jako uznania prawowitości rządów ustanowionych po zamachu stanu z dnia 6 sierpnia 2008 r.

                  D.

                  Płatności dotyczące realizowanych już umów będą honorowane zgodnie z odpowiednimi decyzjami w sprawie finansowania. Dotyczy to następujących projektów:

                              —

                              drogi Rusu–Buki i Kajhajdi–Gouaraye, a także pomoc techniczna dla Ministerstwa Transportu,

                              —

                              projekt „Zagospodarowanie oazy Adrar”: trwa zamykanie zobowiązań,

                              —

                              fundusz wodny: kontynuowanie trzech realizowanych umów,

                              —

                              fundusz energetyczny: kontynuowanie realizowanych umów,

                              —

                              program wsparcia krajowego urzędnika zatwierdzającego: środki niezbędne do zakończenia programu,

                              —

                              regionalny program energii słonecznej: przedłużenie umów realizowanych w Mauretanii,

                              —

                              program wspierania społeczeństwa obywatelskiego. Ciągłość realizacji działań dotyczących sposobu sprawowania rządów w ramach zaproszeń do składania wniosków zarządzanych bezpośrednio przez Komisję Europejską,

                              —

                              program wsparcia krajowego urzędu utrzymania dróg (ENER): przedłużenie umów ograniczone do bieżących zobowiązań umownych,

                              —

                              umowa o dotację w ramach regionalnej puli środków B na rehabilitację obszarów dotkniętych powodzią w dorzeczu rzeki Senegal,

                              —

                              wspieranie władz lokalnych (poza EFR): projekt poprawy komunalnej gospodarki wodnej w Nawakszut i partnerstwo na rzecz wspierania systemu szkolnictwa w gminie Boustilla,

                              —

                              projekt uzdatniania Zazou (poza EFR, współfinansowanie organizacji pozarządowych).

                  E.

                  W przypadku następujących programów istnieje możliwość podpisania nowych umów z poszanowaniem umów w sprawie finansowania:

                              —

                              ogłoszenie lokalnych zaproszeń do składania wniosków w dziedzinie „Podmiotów niepublicznych oraz demokracji i praw człowieka” (poza EFR). Zaproszenia do składania wniosków na rzecz władz lokalnych pozostają zawieszone,

                              —

                              wdrażanie projektu wspierania zarządzania przepływami migracyjnymi z funduszy regionalnych AKP w ramach 9. EFR,

                              —

                              wdrażanie projektu „Wspierania powrotu uchodźców” w ramach koordynacji i harmonizacji z departamentem pomocy humanitarnej Komisji Europejskiej ds. Pomocy Humanitarnej (ECHO), o ile, z jednej strony, warunki w Mauretanii umożliwią wdrażanie projektu, a z drugiej strony, pod warunkiem przestrzegania przewidzianych warunków umownych.

                  F.

                  Istnieje możliwość opracowania nowych projektów w następujących dziedzinach:

                              —

                              w ramach proponowanej reakcji na kryzys żywnościowy przez uruchomienie regionalnej puli środków B dziesiątego EFR istnieje możliwość zaplanowania interwencji na rzecz ludności w kwocie 2 080 000 EUR; realizacją zajęłaby się organizacja międzynarodowa lub organizacja pozarządowa, przy czym działanie nie może obejmować bezpośredniego wsparcia dla administracji lub państwa albo jego agencji,

                              —

                              programowanie puli środków przyznanych Mauretanii w ramach nowego instrumentu żywnościowego i linii tematycznej „Bezpieczeństwo żywnościowe” za pomocą projektów wspierania rolnictwa, które mogłyby być realizowane przez organizacje międzynarodowe lub organizacje pozarządowe,

                              —

                              krajowy program orientacyjny dziesiątego EFR przewidywał orientacyjną kwotę 40 mln EUR na wsparcie budżetowe. Projekt ten nie będzie mógł zostać opracowany przed całkowitym przywróceniem porządku konstytucyjnego, o którym mowa w pkt 4, z zastrzeżeniem przestrzegania ogólnych warunków kwalifikowalności wymaganych w przypadku realizacji tego rodzaju programu,

                              —

                              obecnie orientacyjna kwota przeznaczona na ten program zostaje ograniczona do 25 mln EUR. Z udostępnionych 15 mln EUR 10 mln EUR zasili rezerwę na ewentualne wsparcie wyborów w ramach konstytucyjnego rozwiązania kryzysu zgodnie z postulatami społeczności międzynarodowej. Z pozostałych 5 mln EUR zostanie utworzona rezerwa, między innymi na ewentualne kryzysy humanitarne wynikające z kryzysu wywołanego zamachem stanu z dnia 6 sierpnia 2008 r.,

                              —

                              w drodze wyjątku program wspierania zarządzania przepływami migracyjnymi oszacowany w krajowym programie orientacyjnym na kwotę 8 mln EUR zostanie opracowany przed ewentualnym przywróceniem współpracy na podstawie celów i priorytetów, które mają zostać określone.

            2)   Przyjęte rozwiązanie kompromisowe
      Sytuacja ta zakłada istnienie skutecznego porozumienia ze stronami mauretańskimi zgodnie z wstępem w pkt 2.

                  G.

                  Odblokowane zostaną następujące projekty:

                              —

                              port dla rudowców w Nawakszut: negocjacje i podpisanie umowy na odnowienie portu, o ile pozwolą na to obowiązujące przepisy i wyniki procedury przetargowej. Zważywszy na fakt, że nieprzekraczalny termin realizacji tego projektu ustalono na dzień 31 grudnia 2011 r., istnieje realne ryzyko utraty finansowania tego projektu (45 mln EUR). Komisja przeanalizuje wszelkie możliwości zminimalizowania tego ryzyka, które rośnie wraz z upływem czasu,

                              —

                              przeprogramowanie projektu usuwania wraków z portu w Nawakszut w wyniku przesunięcia do dziesiątego EFR środków finansowych w ramach systemu STABEX przeznaczonych na ten cel (23 mln EUR) od dnia 31 grudnia 2008 r. Gdyby nie zamach stanu, umowa na to działanie musiałaby zostać podpisana przed końcem 2008 r. Procedury przeprogramowania i opracowania nowego projektu rozpoczną się natychmiast, tak aby można było jak najszybciej przejść do etapu jego realizacji, gdy tylko pozwoli na to sytuacja polityczna (przyjęte rozwiązanie kompromisowe),

                              —

                              uruchomienie wcześniej zawieszonych lokalnych zaproszeń do składania wniosków na rzecz władz lokalnych.

            3)   Realizacja rozwiązania umożliwiającego wyjście z kryzysu
      Sytuacja ta zakłada nieodwracalną realizację rozwiązania kompromisowego umożliwiającego wyjście z kryzysu, zgodnie ze wstępem w pkt 3.

                  H.

                  Nastąpi dodatkowe ponowne podjęcie współpracy. Będzie ona mogła obejmować:

                              —

                              ewentualne wsparcie i ewentualną obserwację nowych wyborów,

                              —

                              kontynuowanie realizacji programu wspierania wymiaru sprawiedliwości,

                              —

                              realizację europejskiego programu wzmacniania instytucji samorządów lokalnych i ich służb,

                              —

                              realizację wszystkich programów i projektów podpisanych lub przewidzianych w ramach ósmego i dziewiątego EFR, lecz dotychczas niebędących przedmiotem umów.

            4)   Całkowite przywrócenie porządku konstytucyjnego

                  I.

                  Całkowite przywrócenie w Mauretanii porządku konstytucyjnego umożliwi zniesienie wszystkich wymienionych powyżej ograniczeń zgodnie z art. 96 ust. 2 lit. a) akapit czwarty umowy AKP-WE. Umożliwi to w szczególności realizację całego programu orientacyjnego dziesiątego EFR (156 mln EUR), z jednoczesnym uwzględnieniem ewentualnej potrzeby dokonania przeglądu tego programu pod kątem negatywnych skutków społecznych, gospodarczych i politycznych zamachu stanu, do którego doszło dnia 6 sierpnia 2008 r.

         Monitorowanie właściwych środków

      Unia Europejska będzie nadal uważnie śledzić rozwój sytuacji w Mauretanii i w stosownym przypadku będzie mogła wesprzeć wprowadzenie kompromisowego politycznego rozwiązania kryzysu, o ile rozwiązanie to będzie opierało się na zasadniczych elementach, o których mowa powyżej, zgodnie z postulatami społeczności międzynarodowej. W tym celu zostaną zorganizowane regularne misje monitorujące.
      Unia Europejska zastrzega sobie prawo weryfikacji oraz zmiany wspomnianych wyżej środków, w celu uwzględnienia ewentualnych zmian sytuacji w Mauretanii.
      Z poważaniem

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            W imieniu Rady

         J. POSPÍŠIL


title: 2006/635/Euratom: Decyzja Komisji z dnia 4 kwietnia 2006 r. w sprawie zawarcia w drodze podpisania umowy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) oraz Radą Ministrów Ukrainy dotyczącej współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej

text:
               22.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 261/26

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 4 kwietnia 2006 r.
   w sprawie zawarcia w drodze podpisania umowy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) oraz Radą Ministrów Ukrainy dotyczącej współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej
   (2006/635/Euratom)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając decyzję Rady z dnia 24 września 2004 r. zatwierdzającą zawarcie przez Komisję umowy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) oraz Radą Ministrów Ukrainy dotyczącej współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) oraz Radą Ministrów Ukrainy dotycząca współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej powinna zostać zawarta.

               (2)

               Komisja powinna wyznaczyć osobę upoważnioną do podpisania w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej umowy dotyczącej współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej podjęta zostaje decyzja o zawarciu umowy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) oraz Radą Ministrów Ukrainy dotyczącej współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej.
   Treść umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się członka Komisji odpowiedzialnego za politykę w dziedzinie energii lub osobę wyznaczoną przez niego w tym celu do podpisania w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej umowy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom) oraz Radą Ministrów Ukrainy dotyczącej współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania energii jądrowej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 4 kwietnia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Andris PIEBALGS

            Członek Komisji

      (1)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.


title: Decyzja Komisji z dnia 17 listopada 1987 r. zmieniająca decyzję 87/305/EWG z dnia 26 maja 1987 r. ustanawiającą Komitet Doradczy do spraw Otwarcia Zamówień Publicznych

text:
Ważna informacja prawna

|

31987D0560

Dziennik Urzędowy L 338 , 28/11/1987 P. 0037 - 0037 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 6 Tom 2 P. 0172  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 6 Tom 2 P. 0172

		Decyzja Komisjiz dnia 17 listopada 1987 r.zmieniająca decyzję 87/305/EWG z dnia 26 maja 1987 r. ustanawiającą Komitet Doradczy do spraw Otwarcia Zamówień Publicznych(87/560/EWG)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,a także mając na uwadze, co następuje:Komisja w swojej decyzji 87/305/EWG [1] ustanowiła Komitet Doradczy do spraw Otwarcia Zamówień Publicznych, z zadaniem wspomagania Komisji w ocenie gospodarczych, technicznych, prawnych i społecznych aspektów zamówień publicznych;liczba członków Komitetu była początkowo ustalona w maksymalnej wysokości 24, jak przewidywał art. 3 wyżej wymienionej decyzji;liczba członków, pierwotnie ustalona, okazuje się niewystarczająca, aby umożliwić Komitetowi skuteczne realizowanie swojego zadania, szczególnie jeśli chodzi o ocenę społecznego wymiaru zamówień publicznych, istnieje zatem podstawa dla powiększenia jej składu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1"Komitet składa się najwyżej z 25 członków".Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 17 listopada 1987 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 listopada 1987 r.W imieniu KomisjiCockfieldWiceprzewodniczący[1] Dz.U. L 152 z 12.6.1987, str. 32.--------------------------------------------------


Ważna informacja prawna

|

52007BP0118(01)

1. Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2005 (C6-0392/2006 - 2006/2159(DEC))

Dziennik Urzędowy 074 E , 20/03/2008 P. 0214 - 0215

		1.Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2005 (C6-0392/2006 — 2006/2159(DEC))Parlament Europejski,- uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2005 [1],- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2005, wraz z odpowiedziami agencji [2],- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 - C6-0080/2007),- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [3], a w szczególności jego art. 185,- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy [4], a w szczególności jego art. 14,- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 [5], a w szczególności jego art. 94,- uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0105/2007),1. udziela dyrektorowi Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy absolutorium z wykonania budżetu agencji na roku budżetowy 2005;2. przedstawia swoje obserwacje w poniższej rezolucji;3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).[1] Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 19.[2] Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 24.[3] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).[4] Dz.U. L 216 z 20.08.1994, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1112/2005 (Dz.U. L 184 z 15.7.2005, str. 5).[5] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.--------------------------------------------------


title: 2005/400/WE, Euratom: Decyzja Rady z dnia 23 maja 2005 r. dotycząca mianowania członka z Estonii do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

text:
               28.5.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 135/20

      DECYZJA RADY

   z dnia 23 maja 2005 r.
   dotycząca mianowania członka z Estonii do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
   (2005/400/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
   uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od 21 września 2002 r. do 20 września 2006 r. (1),
   uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Estonii,
   po uzyskaniu opinii Komisji,
   a także mając na uwadze co następuje:
   Jedno stanowisko członka Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, o którym mowa powyżej, zwolniło się w związku z rezygnacją Pana Kaleva KREEGIPUU, o czym Rada została poinformowana w dniu 3 września 2004 r.;
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Pan Kaul NURM zostaje niniejszym mianowany członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, na miejsce Pana Kaleva KREEGIPUU, na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 20 września 2006 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 23 maja 2005 r.

            W imieniu Rady

         J.-L. SCHILTZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 253 z 21.9.2002, str. 9.