title: 2013/238/UE: Decyzja Rady z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech członków ze Zjednoczonego Królestwa i trzech zastępców członków ze Zjednoczonego Królestwa

text:
               28.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 141/42

         DECYZJA RADY
   z dnia 21 maja 2013 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech członków ze Zjednoczonego Królestwa i trzech zastępców członków ze Zjednoczonego Królestwa
   (2013/238/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Zjednoczonego Królestwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Cztery stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Amandy BYRNE, Christine CHAPMAN, Flo CLUCAS i Rogera KNOXA. Dwa stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Petera MOORE’A i Sandy PARK. Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolni się w związku z mianowaniem Pauli BAKER na stanowisko członka Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowiska członków:

                           —

                           Mick ANTONIW, Member of the National Assembly for Wales,

                           —

                           Paula BAKER, Councillor, Basingstoke and Deane Council,

                           —

                           Anthony Gerard BUCHANAN, Councillor, East Renfrewshire Council,

                           —

                           Dee SHARPE, Councillor, East Riding of Yorkshire Council;

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           —

                           Barbara GRANT, Councillor, East Renfrewshire Council,

                           —

                           Stewart GOLTON, Councillor, Leeds Council,

                           —

                           Margaret LISHMAN, Councillor, Burnley Council.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 maja 2013 r.

            W imieniu Rady

         E. GILMORE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: 2005/269/WE: Decyzja Rady z dnia 28 lutego 2005 r. w sprawie zawarcia Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Chile z drugiej strony

text:
               2.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 84/19

      DECYZJA RADY

   z dnia 28 lutego 2005 r.
   w sprawie zawarcia Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Chile z drugiej strony
   (2005/269/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie i art. 300 ust. 3 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Układ ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Chile z drugiej strony (zwany dalej „Układem stowarzyszeniowym”), został podpisany w imieniu Wspólnoty w Brukseli w dniu 18 listopada 2002 r.

               (2)

               Układ stowarzyszeniowy powinien zostać zatwierdzony,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Układ ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Chile z drugiej strony, wraz z załącznikami i protokołami załączonymi do niego oraz deklaracjami złożonymi przez Wspólnotę jednostronnie lub wspólnie z drugą Stroną, które są dołączone do Aktu końcowego, zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Wspólnoty.
   2.   Teksty Układu stowarzyszeniowego, załączników, protokołów i Aktu końcowego są załączone do niniejszej decyzji (2).
   Artykuł 2
   1.   Stanowisko, które Wspólnota ma przyjąć w ramach Rady Stowarzyszenia oraz Komitetu Stowarzyszenia ustanowionych na mocy Układu stowarzyszeniowego jest przyjmowane przez Radę na wniosek Komisji, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu.
   2.   Przedstawiciel Rady przewodniczy Radzie Stowarzyszenia i przedstawia stanowisko Wspólnoty. Przedstawiciel Komisji przewodniczy Komitetowi Stowarzyszenia i przedstawia stanowisko Wspólnoty.
   3.   W Komitetach Specjalnych ustanowionych na mocy Układu lub utworzonych przez Radę Stowarzyszenia zgodnie w art. 7 Układu Wspólnota jest reprezentowana przez Komisję.
   Artykuł 3
   1.   Do celów stosowania art. 29 ust. 2 załącznika V Układu stowarzyszeniowego, Komisja zostaje niniejszym upoważniona, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 75 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 (3), do zawierania instrumentów wymaganych do zmiany Układu.
   2.   Do celów stosowania art. 16 ust. 2 załącznika VI Układu stowarzyszeniowego, Komisja zostaje niniejszym upoważniona, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 15 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 (4), do zawierania instrumentów wymaganych do zmiany Układu.
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Wspólnoty notyfikacji, o której mowa w art. 198 ust. 1 Układu.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 lutego 2005 r.

            W imieniu Rady

         F. BODEN

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda Parlamentu Europejskiego z dnia 12 lutego 2003 r.

      (2)  Patrz: Dz.U. L 352 z 30.12.2002, str. 3 i Dz.U. L 332 z 19.12.2003, str. 64.

      (3)  Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1795/2003 (Dz.U. L 262 z 14.10.2003, str. 13).

      (4)  Dz.U. L 160 z 12.6.1989, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).


title: 2012/608/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/320

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2010
   (2012/608/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2010 r., wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06086/2012 – C7–0050/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 72/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo ENIAC (3),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7–0112/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa za rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 368 z 16.12.2011, s. 48.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 21.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/321

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2010
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2010 r., wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06086/2012 – C7–0050/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 72/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo ENIAC (3),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7–0112/2012),

               A.

               mając na uwadze, że wspólne przedsiębiorstwo ENIAC (wspólne przedsiębiorstwo) zostało utworzone w dniu 20 grudnia 2007 r. na okres 10 lat, aby zdefiniować i zrealizować program badań na rzecz rozwoju kluczowych kompetencji w zakresie nanoelektroniki w różnych obszarach zastosowań,

               B.

               mając na uwadze, że wspólnemu przedsiębiorstwu przyznano niezależność finansową w lipcu 2010 r.,

               C.

               mając na uwadze, że wspólne przedsiębiorstwo znajduje się w początkowej fazie rozwoju, a do końca 2010 r. nie określono jeszcze w pełni wewnętrznych systemów kontroli i sprawozdawczości finansowej,

               D.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy w swoim sprawozdaniu dotyczącym sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa za rok budżetowy 2010 zgłosił zastrzeżenia co do wiarygodności rozliczeń, ponieważ wspólne przedsiębiorstwo nie uwzględniło w sprawozdaniu budżetowego rachunku wyniku ani jego uzgodnienia z rachunkiem dochodów i wydatków,

               E.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy w sprawozdaniu dotyczącym sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa za rok budżetowy 2010 stwierdza, iż uzyskał wystarczającą pewność, że transakcje leżące u podstaw roku budżetowego 2010 są legalne i prawidłowe,

               F.

               mając na uwadze, że maksymalny wkład ze strony Unii na rzecz funkcjonowania wspólnego przedsiębiorstwa przez 10 lat wynosi 450 000 000 EUR, a kwota ta ma zostać wypłacona z budżetu siódmego programu ramowego w zakresie badań,

               G.

               mając na uwadze, że w roku budżetowym 2010 budżet wspólnego przedsiębiorstwa wynosił 38 440 000 EUR,

      Wiarygodność sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa

               1.

               zaniepokojony tym, że Trybunał Obrachunkowy zgłosił zastrzeżenia co do wiarygodności sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa, ponieważ wspólne przedsiębiorstwo nie uwzględniło w sprawozdaniu budżetowego rachunku wyniku ani jego uzgodnienia z rachunkiem dochodów i wydatków, co wymagane jest zgodnie z zasadą rachunkowości KE nr 16 „Prezentacja informacji budżetowych w sprawozdaniu finansowym”;

               2.

               zwraca uwagę w imieniu wspólnego przedsiębiorstwa, że kwalifikowana opinia wynika z faktu, że wspólne przedsiębiorstwo i Trybunał Obrachunkowy odniosły się do różnych terminów w celu ustalenia terminu rozpoczęcia niezależnej działalności przez wspólne przedsiębiorstwo;

      Zarządzanie budżetem i finansami

               3.

               przyznaje, że od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 4 maja 2010 r. budżetem wspólnego przedsiębiorstwa zarządzała DG INFSO; odnotowuje, że środki na wydatki administracyjne zostały przekazane wspólnemu przedsiębiorstwu w maju 2010 r., jednak operacyjne linie budżetowe nie uległy przesunięciu i pozostały niedostępne w systemie rachunkowości do czasu oficjalnego uzyskania przez wspólne przedsiębiorstwo niezależności finansowej w dniu 26 lipca 2010 r.; podkreśla, że wspólne przedsiębiorstwo uzyskało zdolność do wykonania własnego budżetu z dniem 22 września 2010 r. wraz z przesunięciem środków na działalność operacyjną;

               4.

               odnotowuje dane uzyskane od wspólnego przedsiębiorstwa, zgodnie z którymi ostateczny budżet obejmował środki na zobowiązania i płatności w wysokości 38 440 000 EUR, z czego 36 168 000 EUR przeznaczono na zaproszenie do składania wniosków z 2010 r.;

               5.

               uznaje, że wskaźniki wykorzystania dostępnych środków na zobowiązania i środków na płatności wyniosły odpowiednio 99 % i 24 %; jest zaniepokojony niskim poziomem wykorzystania środków na płatności, a ponadto działalnością wspólnego przedsiębiorstwa leżącą u jego podstaw; zwraca uwagę, że saldo dostępnych środków wynosiło pod koniec roku 20 000 000 EUR, co stanowiło 53 % dostępnych środków na płatności w 2010 r.;

               6.

               zauważa, że niski poziom wykorzystania środków na płatności to wynik opóźnionego przesunięcia działań operacyjnych oraz odnośnego finansowania z Komisji do wspólnego przedsiębiorstwa;

               7.

               odnotowuje na podstawie uwag sformułowanych przez wspólne przedsiębiorstwo, że opracowano podręcznik procedur zapewniający rozdzielenie obowiązków oraz identyfikację 5 następujących wyjątków, które zaistniały we wstępnej fazie wykonania budżetu:

                           —

                           podpisano 3 umowy, podczas gdy transakcje ABAC były nadal realizowane, ponieważ czas trwania procedury ABAC został niedoszacowany,

                           —

                           podpisano 1 umowę związaną z istniejącymi zobowiązaniami, zanim ustalono, że wymaga to podjęcia nowych zobowiązań,

                           —

                           w ramach udzielania niezależności odkryto 1 zagubioną umowę i podpisano ją po zatwierdzeniu pierwszych płatności;

                     odnotowuje, że wdrożono działania korygujące i nie stwierdzono dalszych wyjątków;

      Systemy kontroli wewnętrznej

               8.

               nalega, by wspólne przedsiębiorstwo zakończyło proces tworzenia systemów kontroli wewnętrznej i informacji finansowej, wzywa wspólne przedsiębiorstwo, by w szczególności określiło i udokumentowało istotne elementy swojego systemu kontroli wewnętrznej, takie jak procedury i kontrole rachunkowe związane z zamknięciem ksiąg oraz z uznawaniem i obliczaniem wydatków operacyjnych;

               9.

               odnotowuje ustalenia Trybunału Obrachunkowego dotyczące słabości systemu kontroli stwierdzonych w obszarze weryfikacji finansowej ex ante płatności zaliczkowych, zwłaszcza w odniesieniu do obliczania i zatwierdzania kwot, które mają być wypłacone; podkreśla, że w odniesieniu do płatności zaliczkowych i zatwierdzania kosztów polegano całkowicie na poświadczeniach krajowych organów finansujących, a także że nie przeprowadzono innych kontroli w celu zapewnienia legalności i prawidłowości zadeklarowanych wydatków;

               10.

               odnotowuje, że kontrole ex post zestawień poniesionych wydatków projektowych zostały w całości przekazane państwom członkowskim, uznaje jednak, że ważne jest, by wspólne przedsiębiorstwo dopilnowało, by interesy finansowe jego członków były należycie chronione, a leżące u ich podstaw transakcje były legalne i prawidłowe; uważa w związku z tym, że wspólne przedsiębiorstwo będzie miało trudności z zapewnieniem odpowiedniej ochrony interesów finansowych swoich członków oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw; wzywa wspólne przedsiębiorstwo do ponownego rozpatrzenia strategii w zakresie kontroli ex post zestawień poniesionych wydatków oraz do informowania organu udzielającego absolutorium o wdrożonym mechanizmie w celu zapewnienia zgodności z art. 12 rozporządzenia ustanawiającego (WE) nr 72/2008;

               11.

               odnotowuje, że księgowy wspólnego przedsiębiorstwa zatwierdził systemy finansowe i księgowe (ABAC i SAP); zauważa jednak, że nie zostały zatwierdzone leżące u ich podstaw procedury operacyjne, a w szczególności procedura, która zapewnia informacje finansowe na temat zatwierdzenia i płatności zestawień poniesionych wydatków otrzymanych od władz krajowych; zwraca się do wspólnego przedsiębiorstwa o informowanie organu udzielającego absolutorium o sytuacji w zakresie zatwierdzania procedur operacyjnych leżących u podstaw działalności przedsiębiorstwa;

               12.

               przyjmuje do wiadomości ustalenia Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którymi poziom zarządzania systemami informatycznymi i praktyka wspólnego przedsiębiorstwa w tym zakresie są odpowiednie do jego wielkości i zadań; podkreśla jednak, że występują opóźnienia w zakresie cyklu informatycznego planowania strategicznego, klasyfikacji danych zgodnie z wymogami poufności i integralności oraz planu przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej; wzywa wspólne przedsiębiorstwo do naprawienia tego stanu rzeczy oraz do przekazania organowi udzielającemu absolutorium aktualnego sprawozdania na ten temat;

      Audyt wewnętrzny

               13.

               odnotowuje, że w regulaminie finansowym wspólnego przedsiębiorstwa nie wprowadzono jeszcze zmian polegających na włączeniu do niego przepisów dotyczących uprawnień audytora wewnętrznego Komisji w odniesieniu do całego budżetu ogólnego;

               14.

               zauważa jednak, że Rada Zarządzająca wspólnego przedsiębiorstwa przyjęła kartę obowiązków Służby Audytu Wewnętrznego Komisji;

      Opóźniona niezależność finansowa

               15.

               podkreśla, że wspólne przedsiębiorstwo utworzono w lutym 2008 r., jednak zaczęło ono niezależnie funkcjonować dopiero w lipcu 2010 r.; wyraża ogromne zaniepokojenie tym, że uzyskanie niezależności finansowej zajęło wspólnemu przedsiębiorstwu jedną czwartą przewidywanego czasu istnienia (do dnia 31 grudnia 2017 r.); odnotowuje, że dopiero pod koniec września 2010 r. Komisja przekazała środki pieniężne do wspólnego przedsiębiorstwa na pokrycie środków operacyjnych, tak aby wspólne przedsiębiorstwo mogło dokonywać płatności operacyjnych; podkreśla, że opóźnienia te nie powinny być jednak powodem wydłużenia 10-letniego okresu istnienia wspólnego przedsiębiorstwa, a raczej motywować jego zarząd do podjęcia kwestii wszystkich braków i do osiągnięcia celów w przewidywanym okresie 10 lat;

      Zaproszenie do składania wniosków i zarządzanie projektami

      Zaproszenie z 2010 r.

               16.

               na podstawie informacji otrzymanych od wspólnego przedsiębiorstwa odnotowuje, że odpowiedzi na zaproszenie do składania wniosków nr 3 były liczne; przyjmuje do wiadomości, że do finansowania wybrano 10 wniosków, jednak 11 projektów przekraczających wartość progową nie mogło zostać sfinansowanych, ponieważ dostępny budżet został wyczerpany;

      Zaproszenia z 2008 r. i 2009 r.

               17.

               głęboko zaniepokojony powolnym postępem w realizacji projektów zgłoszonych w ramach zaproszenia nr 1 (2008) i zaproszenia nr 2 (2009);

               18.

               podstawie rocznego sprawozdania z działalności za rok 2010 odnotowuje, że w odniesieniu do zaproszenia nr 1 sytuacja na koniec roku 2010 jest następująca:

                           —

                           z całkowitej liczby 166 partnerów 6 partnerów (3,6 %) nie posiadało krajowych umów o dotację, głównie ze względu na prace administracyjne prowadzone po zmianach,

                           —

                           15,1 % partnerów (25, w tym głównie partnerzy włoscy) zamknęło krajowe umowy o dotacje, nie podpisało jednak formularza o przystąpieniu;

               19.

               na podstawie uwag wspólnego przedsiębiorstwa uznaje, że realizacja umów przebiega jeszcze wolniej w przypadku projektów w ramach zaproszenia nr 2, w odniesieniu do którego przed końcem 2010 r. można było podpisać tylko 6 umów o dotację wspólnego przedsiębiorstwa, natomiast realizacja pozostałych 5 projektów uległa opóźnieniu z następujących przyczyn:

                           —

                           3 projekty mają włoskich koordynatorów, którzy nadal oczekują na rozporządzenie krajowe i nie zgodzili się, by zastąpili ich partnerzy z innych krajów,

                           —

                           projekt SMART został przedefiniowany po tym, jak Francja anulowała finansowanie ze względu na cięcia budżetowe wprowadzone kilka miesięcy po przyjęciu przez Radę Władz Publicznych decyzji o finansowaniu,

                           —

                           projekt MIRANDELA był gotowy do podpisania, jednak w ostatniej chwili zmieniła się osoba odpowiedzialna mająca uprawnienia do złożenia podpisu;

               20.

               na podstawie rocznego sprawozdania z działalności stwierdza, że od momentu rozpoczęcia programu do końca 2010 roku wspólne przedsiębiorstwo zrealizowało ponad 300 dotacji na całkowitą kwotę wynoszącą 9 800 000 EUR; odnotowuje, że wspólne przedsiębiorstwo uznaje sytuację w zakresie umów i płatności za niemożliwą do przyjęcia i postanowiło podjąć działania, aby:

                           —

                           dopilnować, by podmioty zaangażowane w przedmiotowy proces miały świadomość procedur,

                           —

                           wyjaśnić sekwencję zdarzeń oraz wymianę, do jakiej musi dojść z krajowymi organami finansującymi,

                           —

                           określić kroki, jakie należy poczynić, i przyspieszyć procedury,

                           —

                           śledzić postęp w oparciu o wizytacje w siedzibach podmiotów krajowych w celu zmiany statusu lub wyjaśnienia procedur;

               21.

               wspólne przedsiębiorstwo do przekazania organowi udzielającemu absolutorium:

                           —

                           aktualnego sprawozdania na temat bieżącej sytuacji w przypadku projektów zgłoszonych w ramach zaproszenia nr 1 i 2 w odniesieniu do postępu w zakresie realizacji umowy i dokonywania płatności w formie dotacji,

                           —

                           sprawozdania z oceny dotyczącego środków przedsięwziętych w celu przyspieszenia procesu kontraktowania i płatności oraz postępu osiągniętego w oparciu o ich wdrożenie,

                           —

                           aktualnego sprawozdania na temat bieżącej sytuacji w przypadku projektów zgłoszonych w ramach zaproszenia nr 3 w odniesieniu do kontraktowania i dokonywania płatności;

      Wyniki

               22.

               na podstawie rocznego sprawozdania z działalności odnotowuje, że w dniu 16 grudnia 2010 r. przyjęto sprawozdanie Komisji z pierwszej oceny okresowej wspólnych inicjatyw technologicznych ARTEMIS i ENIAC;

               23.

               podkreśla, że w tej ocenie okresowej sformułowano trzy zalecenia dla wspólnego przedsiębiorstwa:

                           —

                           w celu rozwiązania problemu nieuprawnionego korzystania wspólne przedsiębiorstwo powinno ustanowić system, w ramach którego każdy beneficjent niebędący członkiem wpłacałby odsetek wkładu unijnego w charakterze składki na pokrycie kosztów wspólnego przedsiębiorstwa,

                           —

                           należy zmodyfikować proces oceny i wyboru wniosków, aby lepiej dopasować portfel wspieranych projektów do europejskich celów strategicznych programu,

                           —

                           państwa członkowskie i stowarzyszenia przemysłowe powinny współpracować, aby ustanowić procesy zapewniające potencjalnym wnioskodawcom wczesne, konstruktywne informacje zwrotne dotyczące perspektyw uzyskania wsparcia z ich strony;

                     zwraca się do wspólnego przedsiębiorstwa o poinformowanie organu udzielającego absolutorium o środkach wprowadzonych w wyniku tej pierwszej oceny okresowej;

               24.

               odnotowuje, że wspólne przedsiębiorstwo uznaje niewykorzystanie budżetu operacyjnego za czynnik, który w największym stopniu wpływa na jego zdolność do wypełniania misji; odnotowuje, że w rezultacie wspólne przedsiębiorstwo zaangażowało się w 2010 r. w proces identyfikacji działań, które spowodowałyby pozytywną zmianę sytuacji i obejmują:

                           —

                           stymulację procesu definiowania projektów mających znaczenie strategiczne,

                           —

                           identyfikację programów krajowych, które skorzystałyby na podniesieniu ich statusu w kontekście europejskim,

                           —

                           zaangażowanie dodatkowych krajowych podmiotów finansujących,

                           —

                           optymalizację podziału środków między klaster EUREKA, klaster CATRENE i wspólne przedsiębiorstwo;

                     wzywa wspólne przedsiębiorstwo do poinformowania organu udzielającego absolutorium o stanie realizacji tych działań i uzyskanych wynikach;

               25.

               przyjmuje do wiadomości wniosek Komisji dotyczący utworzenia programu szczegółowego wdrażającego „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020), w którym Komisja zwraca uwagę na możliwość połączenia ARTEMIS i ENIAC w jedną inicjatywę, a także na możliwość stworzenia nowych wspólnych przedsiębiorstw w kontekście realizacji części programu „Horyzont 2020” o nazwie „Wyzwania społeczne”; wzywa Komisję, by informowała o tej sprawie organ udzielający absolutorium;

      Brak umowy z państwem przyjmującym

               26.

               przypomina, że wspólne przedsiębiorstwo powinno szybko zawrzeć umowę z państwem przyjmującym – Belgią – dotyczącą lokalizacji biura, przywilejów i immunitetów oraz innego wsparcia, którego Belgia udzieli wspólnemu przedsiębiorstwu zgodnie z ustanawiającym je rozporządzeniem (WE) nr 72/2008;

      Uwagi horyzontalne dotyczące wspólnych przedsiębiorstw

               27.

               podkreśla, że do tej pory Komisja zainicjowała siedem wspólnych przedsięwzięć na mocy art. 187 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; odnotowuje, że sześć wspólnych przedsięwzięć (IMI, ARTEMIS, ENIAC, „Czyste niebo”, FCH i ITER-F4E) działa w obszarze badań i podlega DG RTD i DG INFSO Komisji, jedno zaś odpowiada za opracowanie nowego systemu zarządzania ruchem lotniczym (SESAR) w obszarze transportu, a jego działania nadzoruje DG MOVE;

               28.

               odnotowuje, że całkowite środki indykatywne, które wydają się niezbędne do funkcjonowania wspólnych przedsiębiorstw przez cały okres ich istnienia, wynoszą 21 793 000 000 EUR;

               29.

               odnotowuje, że całkowity wkład Unii, który wydaje się niezbędny do funkcjonowania wspólnych przedsiębiorstw przez cały okres ich istnienia, wynosi 11 489 000 000 EUR;

               30.

               odnotowuje, że w roku budżetowym 2010 ogólny wkład Unii do budżetu wspólnego przedsiębiorstwa wynosił 505 000 000 EUR;

               31.

               wzywa Komisję do corocznego przekazywania organowi udzielającemu absolutorium skonsolidowanych informacji na temat całkowitego rocznego finansowania na rzecz poszczególnych wspólnych przedsiębiorstw przekazywanego z budżetu ogólnego Unii, aby zapewniæ przejrzystość i jasność w kwestii wykorzystania funduszy unijnych i przywrócić zaufanie europejskich podatników;

               32.

               z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę ARTEMIS dotyczącą uwzględniania w rocznym sprawozdaniu z działalności informacji na temat monitorowania i przeglądu realizowanych projektów; uważa, że jest to praktyka, którą powinny też stosować inne wspólne przedsiębiorstwa;

               33.

               przypomina, że wspólne przedsiębiorstwa to partnerstwa publiczno-prywatne oraz że w rezultacie splatają się w nich interesy sektora publicznego i prywatnego; uważa, że w tych okolicznościach nie należy wykluczać ewentualności wystąpienia konfliktu interesów, lecz odpowiednio podejść do tej kwestii; wzywa zatem wspólne przedsiębiorstwa do informowania organu udzielającego absolutorium o mechanizmach weryfikacji funkcjonujących w ich odnośnych strukturach, aby umożliwić odpowiednie zarządzanie i zapobieganie konfliktom interesów;

               34.

               odnotowuje, że z wyjątkiem Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej wspólne przedsiębiorstwa to relatywnie niewielkie i skoncentrowane geograficznie struktury; w związku z tym uważa, że tam, gdzie to możliwe, powinny one łączyć zasoby;

               35.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przekazania organowi udzielającemu absolutorium informacji o działaniach następczych podjętych w związku z uwagami sformułowanymi w odniesieniu do poszczególnych wspólnych przedsiębiorstw w odnośnych sprawozdaniach dotyczących rocznych sprawozdań finansowych za rok budżetowy 2011;

               36.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przekazania Parlamentowi w rozsądnym terminie sprawozdania specjalnego na temat wartości dodanej związanej z tworzeniem wspólnych przedsiębiorstw w zakresie skutecznego prowadzenia unijnych badań, rozwoju technologicznego i programów demonstracyjnych; odnotowuje ponadto, że w tym samym sprawozdaniu należy uwzględnić ocenę efektywności procesu tworzenia wspólnych przedsiębiorstw.

      (1)  Dz.U. C 368 z 16.12.2011, s. 48.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 21.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2009/207/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/134

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2006
   (2009/207/WE)
   )PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Centrum (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1920/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (4), w szczególności jego art. 15,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0116/2008),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii absolutorium z wykonania budżetu Centrum na rok budżetowy 2006;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 67.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 128.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/135

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii na rok budżetowy 2006
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Centrum (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1920/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (4), w szczególności jego art. 15,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0116/2008),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2006 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u podstaw sprawozdania zostały przeprowadzone legalnie i prawidłowo,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 24 kwietnia 2007 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2005 (6), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi

                           —

                           zwrócił uwagę, że wydatki administracyjne wykazują wysoki, prawie 40 % odsetek przeniesień; zachęcał Centrum do poprawy polityki zamówień w celu uniknięcia przeniesień środków,

                           —

                           zwrócił uwagę na braki proceduralne w przypadku rekrutacji personelu i delegacji służbowych i zachęcił Centrum do właściwego stosowania tych procedur,

                           —

                           zwrócił uwagę, że kontrola procedur zamówień i kontraktów wykazała pewną liczbę uchybień,

                           —

                           zachęcił Centrum do zawarcia inwentarza materialnych aktywów trwałych w rachunkach ogólnych, ponieważ brak odpowiedniego systemu oznakowania uniemożliwia zapewnienie kontroli lokalizacji tych aktywów;

   Kwestie ogólne, które odnoszą się do zagadnień horyzontalnych dotyczących agencji UE, a tym samym mają znaczenie także dla procedur udzielania absolutorium poszczególnym agencjom

               1.

               zauważa, że w 2006 r. budżety 24 agencji i innych organów zdecentralizowanych skontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy wyniosły ogółem 1 080,5 mln EUR (największym budżetem, w wysokości 271 mln EUR, dysponowała Europejska Agencja Odbudowy, a budżetem najmniejszym, wynoszącym 5 mln EUR – Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL));

               2.

               podkreśla, że wśród podlegających obecnie audytowi i absolutorium organów zewnętrznych UE znajdują się nie tylko tradycyjne agencje regulacyjne, lecz również agencje wykonawcze powołane w celu realizacji określonych programów, a w niedalekiej przyszłości również znajdą się wśród nich wspólne przedsiębiorstwa powołane na zasadzie partnerstwa publiczno-prywatnego (wspólne inicjatywy technologiczne);

               3.

               zauważa, że w przypadku Parlamentu liczba agencji podlegających procedurze udzielania absolutorium zmieniała się w sposób następujący: rok budżetowy 2000: 8; 2001: 10; 2002: 11; 2003: 14; 2004: 14; 2005: 16; 2006: 20 agencji regulacyjnych i 2 agencje wykonawcze (nie licząc 2 agencji kontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy, lecz podlegających wewnętrznej procedurze udzielania absolutorium);

               4.

               stwierdza zatem, że proces kontroli/udzielania absolutorium stał się uciążliwy i nieproporcjonalny, biorąc pod uwagę względną wysokość budżetów agencji/organów zdecentralizowanych; zobowiązuje właściwą komisję parlamentarną do przeprowadzenia szeroko zakrojonego przeglądu procesu udzielania absolutorium agencjom i organom zdecentralizowanym z myślą o opracowaniu prostszego i bardziej racjonalnego podejścia, uwzględniając fakt, że w przyszłych latach trzeba będzie sporządzać oddzielne sprawozdania z udzielenia absolutorium coraz większej liczbie organów;

         Rozważania podstawowe

               5.

               zwraca się do Komisji, aby przed utworzeniem nowej agencji lub reformą agencji istniejącej przedstawiała jednoznaczne informacje dotyczące następujących aspektów: rodzaj agencji, cele agencji, wewnętrzna struktura zarządzania, produkty, usługi, główne procedury, grupa docelowa, klienci agencji i zainteresowane strony, oficjalne stosunki z podmiotami zewnętrznymi, odpowiedzialność za budżet, planowanie finansowe oraz polityka kadrowa;

               6.

               nalega, aby prace każdej agencji regulowane były sporządzaną przez agencję i właściwą DG roczną umową dotyczącą działalności, która powinna zawierać główne cele na nadchodzący rok, ramy finansowe oraz jasne wskaźniki umożliwiające pomiar wyników;

               7.

               nalega, aby działalność agencji podlegała regularnej kontroli (oraz kontroli ad hoc) Trybunału Obrachunkowego lub innego niezależnego audytora; uważa, że kontrole te nie powinny ograniczać się do tradycyjnych elementów zarządzania finansami i właściwego wykorzystania finansów publicznych, lecz powinny dotyczyć również efektywności i skuteczności administracji oraz obejmować ocenę każdej agencji pod kątem zarządzania finansami;

               8.

               jest zdania, że w przypadku agencji, które stale zawyżają swe potrzeby budżetowe, należy zastosować potrącenia techniczne w oparciu o liczbę nieobsadzonych stanowisk; wyraża opinię, że w perspektywie długoterminowej doprowadzi to do zmniejszenia dochodów przeznaczonych dla agencji, a więc również obniżenia kosztów administracyjnych;

               9.

               za poważny problem uznaje fakt, że niektóre agencje są krytykowane za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących zamówień publicznych, rozporządzenia finansowego, regulaminu pracowniczego itd.; za główną tego przyczynę uważa fakt, że większość przepisów i rozporządzenie finansowe wprowadzono z myślą o większych instytucjach, a większość mniejszych agencji nie dysponuje masą krytyczną umożliwiającą spełnienie tych wymogów regulacyjnych; dlatego zwraca się do Komisji o szybkie znalezienie rozwiązania w celu poprawy efektywności poprzez połączenie funkcji administracyjnych rozmaitych agencji, co pozwoli osiągnąć masę krytyczną (przy uwzględnieniu niezbędnych zmian podstawowych przepisów regulujących działalność agencji i ich budżetową niezależność) lub o pilne opracowanie szczegółowych przepisów dla agencji (w szczególności przepisów wykonawczych), które umożliwią agencjom pełne przestrzeganie wymogów;

               10.

               nalega, aby podczas opracowywania wstępnego projektu budżetu Komisja uwzględniała wyniki wykonania budżetu przez poszczególne agencje w poprzednich latach, zwłaszcza w roku n-1, oraz dokonywała odpowiednio rewizji budżetu wnioskowanego przez poszczególne agencje; zwraca się do właściwej komisji o respektowanie tej rewizji, a jeśli Komisja jej nie dokona, o wprowadzenie zmian w danym budżecie, tak aby odpowiadał on realistycznej kwocie dostosowanej do możliwości wykorzystania i wykonania budżetu przez daną agencję;

               11.

               przypomina o swojej decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2005, w której zwrócił się do Komisji z wnioskiem o przedstawianie co pięć lat analizy wartości dodanej każdej działającej agencji; zachęca wszystkie właściwe instytucje, aby w przypadku negatywnej oceny wartości dodanej agencji podjęły niezbędne kroki, zmieniając mandat tej agencji lub ją likwidując; zwraca uwagę, że w 2007 r. Komisja nie przeprowadziła ani jednej oceny; nalega, aby Komisja przedstawiła przynajmniej pięć takich ocen przed podjęciem decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2007, zaczynając od najstarszych agencji;

               12.

               uważa, że należy szybko wprowadzić zalecenia Trybunału Obrachunkowego, a poziom subsydiów wypłacanych agencjom dostosować do ich faktycznych potrzeb finansowych; uważa ponadto że poprawki do ogólnego rozporządzenia finansowego należy włączyć do ramowego rozporządzenia finansowego agencji i szczegółowych regulacji finansowych poszczególnych agencji;

         Sposób przedstawienia danych sprawozdawczych

               13.

               zauważa, że agencje nie stosują jednego standardowego podejścia, jeśli chodzi o sposób przedstawienia ich działalności w przedmiotowym roku budżetowym oraz rachunków i sprawozdań w sprawie zarządzania budżetem i finansami lub o wskazanie, czy dyrektor agencji powinien sporządzić poświadczenie wiarygodności; zauważa, że nie wszystkie agencje dokonują wyraźnego rozróżnienia pomiędzy a) przedstawieniem pracy agencji społeczeństwu a b) sprawozdaniami technicznymi z zarządzania budżetem i finansami;

               14.

               zauważa, że chociaż stałe instrukcje Komisji dotyczące przygotowywania sprawozdań z działalności nie wymagają jednoznacznie od agencji sporządzenia poświadczenia wiarygodności, wielu dyrektorów poświadczenia te sporządziło w odniesieniu do roku 2006, a w jednym przypadku zostało wniesione istotne zastrzeżenie;

               15.

               przypomina ust. 25 swojej rezolucji z dnia 12 kwietnia 2005 r. (7), w którym zachęcał dyrektorów agencji, aby odtąd do swojego rocznego sprawozdania z działalności, które jest przedstawiane razem z informacjami finansowymi i na temat zarządzania, dołączali poświadczenie wiarygodności dotyczące zgodności z prawem i prawidłowości operacji, podobne do oświadczeń podpisywanych przez dyrektorów generalnych Komisji;

               16.

               zwraca się do Komisji o wprowadzenie odpowiednich zmian do jej stałych instrukcji dla agencji;

               17.

               proponuje ponadto, aby Komisja podjęła współpracę z agencjami w celu sporządzenia zharmonizowanego modelu, który obowiązywałby wszystkie agencje i organy zdecentralizowane i zawierał wyraźne rozróżnienie pomiędzy

                           —

                           przeznaczonym dla ogółu czytelników sprawozdaniem rocznym z działalności, pracy i osiągnięć danego organu,

                           —

                           sprawozdaniami finansowymi i sprawozdaniem z wykonania budżetu,

                           —

                           sprawozdaniem z działalności podobnym do sprawozdań z działalności dyrektorów generalnych Komisji,

                           —

                           poświadczeniem wiarygodności podpisywanym przez dyrektora organu, wraz z ewentualnymi zastrzeżeniami lub uwagami, które dyrektor uzna za warte uwzględnienia przez organ udzielający absolutorium;

         Ogólne ustalenia Trybunału Obrachunkowego

               18.

               zwraca uwagę na ustalenie Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 10.29 (8), zgodnie z którym transfer środków na subsydia dokonywany przez Komisję z budżetu wspólnotowego nie jest oparty na wystarczająco uzasadnionych oszacowaniach potrzeb finansowych agencji oraz że fakt ten w połączeniu z wysokością środków przeniesionych prowadzi do dysponowania przez agencje znacznymi zasobami finansowymi; ponadto zwraca uwagę na zalecenie Trybunału, aby poziom subsydiów wypłacanych agencjom był zgodny z ich faktycznymi potrzebami;

               19.

               zauważa, że na koniec 2006 r. 14 agencji wciąż nie wprowadziło systemu księgowego ABAC (sprawozdanie roczne, przypis do pkt 10.31);

               20.

               odnotowuje uwagę Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 1.25) dotyczącą rozliczeń międzyokresowych biernych za niewykorzystane urlopy, które są uwzględniane przez niektóre agencje; zaznacza, że w poświadczeniu wiarygodności Trybunał zgłosił zastrzeżenia w przypadku trzech agencji (Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (CEDEFOP), CEPOL i Europejska Agencja Kolejowa) w odniesieniu do roku 2006 (2005 r.: CEDEFOP, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, Europejska Agencja Odbudowy);

         Kontrola wewnętrzna

               21.

               przypomina, że zgodnie z art. 185 ust. 3 rozporządzenia finansowego audytor wewnętrzny Komisji jest również audytorem wewnętrznym agencji regulacyjnych, które otrzymują dotacje pokrywane z budżetu UE; zaznacza, że audytor wewnętrzny podlega zarządowi i dyrektorowi danej agencji;

               22.

               zwraca uwagę na zastrzeżenie zawarte w rocznym sprawozdaniu z działalności audytora wewnętrznego za 2006 r. o następującej treści:
               „Audytor wewnętrzny Komisji nie może właściwie wypełnić określonych w art. 185 rozporządzenia finansowego obowiązków wewnętrznego audytora organów wspólnotowych z powodu braku zasobów kadrowych”;

               23.

               przyjmuje jednak do wiadomości uwagę audytora wewnętrznego, który w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2006 r. stwierdza, że od 2007 r. wszystkie agencje regulacyjne będą corocznie podlegały kontroli wewnętrznej przeprowadzanej przez Służbę Audytu Wewnętrznego (IAS) dysponującą dodatkowymi zasobami kadrowymi przyznanymi przez Komisję;

               24.

               zwraca uwagę na coraz większą liczbę agencji regulacyjnych i wykonawczych oraz wspólnych przedsięwzięć, które na mocy art. 185 rozporządzenia finansowego podlegają kontroli przeprowadzanej przez IAS; zwraca się do Komisji o poinformowanie właściwej komisji parlamentarnej, czy zasoby kadrowe, którymi dysponuje IAS, będą wystarczające do przeprowadzania corocznych kontroli wszystkich takich organów w przyszłych latach;

               25.

               zauważa, że zgodnie z wymogiem określonym w art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 każdego roku każda agencja przesyła organowi udzielającemu absolutorium oraz Komisji sprawozdanie sporządzone przez dyrektora, podsumowujące liczbę i rodzaj kontroli wewnętrznych przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego oraz zalecenia i działania podjęte odnośnie do tych zaleceń; zwraca się do agencji o sprecyzowanie, czy wymaganie to jest spełniane, a jeśli tak – to w jaki sposób;

               26.

               w odniesieniu do zdolności do przeprowadzania kontroli wewnętrznych – zwłaszcza w mniejszych agencjach – zwraca uwagę na propozycję, którą w dniu 14 września 2006 r. audytor wewnętrzny przedstawił właściwej komisji parlamentarnej, a która dotyczy zezwolenia mniejszym agencjom na zakup usług z zakresu kontroli wewnętrznej od sektora prywatnego;

         Ocena agencji

               27.

               przypomina wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji (9) uzgodnione na posiedzeniu pojednawczym przed posiedzeniem Rady ECOFIN ds. budżetu w dniu 13 lipca 2007 r., w którym apelowano o (i) spis agencji, które Komisja zamierza ocenić, oraz (ii) spis już ocenionych agencji wraz z podsumowaniem najważniejszych ustaleń;

         Procedury dyscyplinarne

               28.

               zauważa, że ze względu na swoją wielkość poszczególne agencje mają trudności z tworzeniem rad dyscyplinarnych ad hoc złożonych z pracowników znajdujących się na odpowiednim szczeblu hierarchii zawodowej oraz że IDOC (Biuro Dochodzeń i Postępowań Dyscyplinarnych) Komisji nie jest organem właściwym dla agencji; wzywa agencje do rozważenia możliwości utworzenia międzyagencyjnej rady dyscyplinarnej;

         Projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego

               29.

               przypomina przedłożony przez Komisję projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie utworzenia ram prawnych dla europejskich agencji regulacyjnych (COM(2005) 59), którego celem było ustanowienie horyzontalnych ram dla tworzenia, struktury, funkcjonowania, oceny i kontroli europejskich agencji regulacyjnych; zauważa, że projekt ten stanowi pożyteczną inicjatywę w ramach wysiłków zmierzających do racjonalizacji tworzenia i działania agencji; zwraca uwagę na stwierdzenie Komisji zawarte w sprawozdaniu podsumowującym za 2006 r. (pkt 3.1, COM(2007) 274), że chociaż po opublikowaniu projektu postępy w negocjacjach utknęły w martwym punkcie, pod koniec 2006 r. ponownie podjęto merytoryczną dyskusję, tym razem na forum Rady; wyraża ubolewanie w związku z faktem, że dalsze postępy w kierunku przyjęcia projektu nie były możliwe;

               30.

               w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do przedstawienia komunikatu w sprawie przyszłości agencji regulacyjnych w roku 2008;

         Agencje samofinansujące się

               31.

               przypomina, że w przypadku dwóch agencji samofinansujących się absolutorium dyrektorowi udziela rada administracyjna; zauważa, że obydwie agencje odnotowują wysokie skumulowane nadwyżki z przychodów z opłat przeniesionych z lat ubiegłych:

                           —

                           Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 281 mln EUR (10),

                           —

                           Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 18 mln EUR (11);

         Kwestie szczegółowe

               32.

               przyjmuje do wiadomości następujące uwagi Trybunału Obrachunkowego zawarte w sprawozdaniu za rok 2006

                           —

                           Centrum ograniczyło wysokość przeniesień do 25 % w 2006 r. (40 % w 2005 r.),

                           —

                           nastąpiły opóźnienia płatności w ramach umów o przyznaniu dotacji na rzecz krajowych centralnych punktów Reitox (Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii),

                           —

                           jedna z zatrudnionych osób nadal pobierała wynagrodzenie od Centrum, mimo że po zakończeniu długotrwałego oddelegowania do Komisji w Brukseli nie podjęła pracy w Lizbonie; zauważa, że sprawa ta jest obecnie przedmiotem postępowania prawnego w ramach regulaminu pracowniczego;

               33.

               z zadowoleniem przyjmuje starania Centrum na rzecz poprawy wykonania budżetu; wyraża jednak ubolewanie z powodu wciąż zbyt wysokiego poziomu przeniesień;

               34.

               odnotowuje zawartą w sprawozdaniu Centrum informację, że w czerwcu 2006 r. zakończona została fizyczna kontrola inwentarza i wynik jej został wprowadzony do odpowiedniego programu komputerowego;

               35.

               zauważa, że w bilansie Centrum wykazana jest działka i budynki wycenione na 2,5 miliona EUR;

               36.

               zauważa, że w bardzo obszernym sprawozdaniu rocznym z działalności Centrum zawarta jest informacja, iż ocena działalności została przeprowadzona w 2007 r.; zauważa ponadto że w zakresie kontroli wewnętrznej Centrum polega na Służbie Audytu Wewnętrznego Komisji;

               37.

               przyjmuje do wiadomości z planu prac Centrum na rok 2007 i okres 2007–2009 przyjęcie planu realizacji niedawnych zaleceń Służb Audytu Wewnętrznego Komisji oraz następujących celów strategicznych:

                           —

                           wprowadzenia kontroli ex post operacji finansowych,

                           —

                           rozwoju wewnętrznych zdolności oceny ryzyka i kontroli wewnętrznej,

                           —

                           opracowania instrumentów i procedur zintegrowanego zarządzania środkami i rozwoju synergii zewnętrznych, szczególnie z Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa na Morzu (EMSA) z siedzibą w Lizbonie,

                           —

                           wprowadzenia bardziej ustrukturyzowanej i skutecznej polityki zarządzania zasobami ludzkimi,

                           —

                           zakończenia z powodzeniem przeprowadzki do nowej centrali w Lizbonie.

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 67.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 128.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 187 z 15.7.2008, s. 99.

      (7)  Rezolucja Parlamentu Europejskiego zawierająca uwagi towarzyszące decyzji o udzieleniu absolutorium dyrektorowi Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii z wykonania budżetu na rok finansowy 2003 (Dz.U. L. 196, 27.7.2005, s. 121).

      (8)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (9)  Dokument Rady DS 605/1/07 Rev1.

      (10)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 141).

      (11)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 135).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/440 z dnia 16 marca 2015 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Rogu Afryki

text:
               17.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 72/32

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/440
   z dnia 16 marca 2015 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Rogu Afryki
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 i art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 8 grudnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/819/WPZiB (1) w sprawie mianowania Alexandra RONDOSA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Rogu Afryki. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 28 lutego 2015 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 31 października 2015 r.

               (3)

               SPUE będzie wykonywał mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Alexandra Rondosa jako SPUE w Rogu Afryki zostaje przedłużony do dnia 31 października 2015 r. Rada może zadecydować, że mandat SPUE zostanie zakończony wcześniej, w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Na potrzeby mandatu SPUE Róg Afryki definiuje się jako region obejmujący Republikę Dżibuti, Państwo Erytreę, Federalną Demokratyczną Republikę Etiopii, Republikę Kenii, Federalną Republikę Somalii, Republikę Sudanu, Republikę Sudanu Południowego oraz Republikę Ugandy. W kwestiach o szerszym zasięgu regionalnym SPUE współpracuje w stosownych przypadkach z państwami i podmiotami regionalnymi spoza Rogu Afryki.
   Artykuł 2
   Cele polityki
   1.   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii wobec Rogu Afryki określonych w ramach strategicznych przyjętych w dniu 14 listopada 2011 r. i w odnośnych konkluzjach Rady, które to cele zakładają aktywny wkład w regionalne i międzynarodowe starania na rzecz zapewnienia pokojowego współistnienia i trwałego pokoju, bezpieczeństwa i rozwoju wewnątrz państw regionu i w stosunkach między nimi. Celem SPUE jest ponadto poprawa jakości, intensywności, efektów i wyeksponowania wielopłaszczyznowego zaangażowania Unii w Rogu Afryki.
   2.   Do celów polityki należą między innymi:

               a)

               ciągła stabilizacja sytuacji w Somalii, w szczególności w kontekście regionalnym;

               b)

               pokojowe współistnienie Sudanu i Sudanu Południowego jako dwóch stabilnych i bogatych państw posiadających solidne i odpowiedzialne struktury polityczne;

               c)

               rozwiązanie aktualnych konfliktów oraz zapobieganie potencjalnym konfliktom między państwami regionu lub wewnątrz tych państw;

               d)

               wspieranie współpracy regionalnej w zakresie polityki, bezpieczeństwa i gospodarki.

         Artykuł 3
   Mandat
   1.   Aby umożliwić osiągnięcie celów polityki Unii wobec Rogu Afryki, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               współpracę ze wszystkimi właściwymi podmiotami w regionie, rządami, władzami regionalnymi, organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi, społeczeństwem obywatelskim oraz diasporami, służącą czynieniu postępów w realizacji celów Unii i przyczyniającą się do lepszego zrozumienia roli Unii w tym regionie;

               b)

               reprezentowanie Unii, w stosownych przypadkach, na właściwych forach międzynarodowych i czuwanie nad tym, by udzielane przez Unię wsparcie w dziedzinie zarządzania kryzysowego oraz rozwiązywania konfliktów i zapobiegania im było odpowiednio wyeksponowane;

               c)

               zachęcanie do skutecznej współpracy w zakresie polityki i bezpieczeństwa oraz do integracji gospodarczej, na szczeblu regionalnym, oraz wspieranie takiej współpracy i integracji, poprzez partnerstwo Unii z Unią Afrykańską (UA) i organizacjami regionalnymi, w szczególności Międzyrządowym Organem ds. Rozwoju (IGAD);

               d)

               śledzenie wydarzeń politycznych w regionie i wnoszenie wkładu w formułowanie polityki Unii wobec regionu, w tym w odniesieniu do Somalii, Sudanu, Sudanu Południowego, kwestii granicy między Etiopią a Erytreą i realizacji porozumienia algierskiego, inicjatywy dorzecza Nilu, a także w odniesieniu do innych problemów w regionie, które mają wpływ na jego bezpieczeństwo, stabilność i dobrobyt;

               e)

               w odniesieniu do Somalii oraz w ścisłej koordynacji ze specjalnym wysłannikiem UE w Somalii i odnośnymi partnerami regionalnymi i międzynarodowymi, w tym specjalnym przedstawicielem sekretarza generalnego ONZ w Somalii i UA – aktywne wnoszenie wkładu w działania i inicjatywy prowadzące do dalszej stabilizacji i kolejnych rozwiązań na okres przejściowy w Somalii, z naciskiem na propagowanie skoordynowanego i spójnego międzynarodowego podejścia do Somalii, budowanie stosunków dobrosąsiedzkich i wspieranie rozwoju somalijskiego sektora bezpieczeństwa, m.in. za pośrednictwem misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia), dowodzonych przez Unię sił morskich (EUNAVFOR Atalanta), misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP Nestor) oraz za pośrednictwem stałego unijnego wsparcia Misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM) – w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi;

               f)

               w odniesieniu do Sudanu i Sudanu Południowego oraz w ścisłej współpracy z właściwymi szefami delegatur Unii – wnoszenie wkładu w spójność i skuteczność polityki Unii wobec Sudanu i Sudanu Południowego oraz wspieranie pokojowego współistnienia tych państw, w szczególności przez realizację porozumień z Addis Abeby i rozwiązanie nierozstrzygniętych kwestii wynikających z wygaśnięcia całościowego porozumienia pokojowego, w tym: kwestii Abyei, politycznego rozwiązania trwających konfliktów, zwłaszcza w Darfurze, Kordofanie Południowym i prowincji Nilu Błękitnego, rozwoju instytucjonalnego w Sudanie Południowym i pojednania narodowego. W tym względzie SPUE wnosi wkład w spójne międzynarodowe podejście, w ścisłej współpracy z UA, a w szczególności z panelem wykonawczym wysokiego szczebla z ramienia UA do spraw Sudanu (AUHIP), ONZ i innymi istotnymi podmiotami regionalnymi i międzynarodowymi;

               g)

               dokładne obserwowanie wyzwań transgranicznych, przed którymi staje Róg Afryki, obejmujących terroryzm, radykalizację postaw, bezpieczeństwo morskie i piractwo, przestępczość zorganizowaną, przemyt broni, przepływ uchodźców i migrantów, oraz wszelkich konsekwencji kryzysów humanitarnych dla polityki i bezpieczeństwa;

               h)

               propagowanie dostępu pomocy humanitarnej w całym regionie;

               i)

               wnoszenie wkładu we wdrażanie decyzji Rady 2011/168/WPZiB (2) oraz unijnej polityki w dziedzinie praw człowieka (we współpracy ze SPUE ds. Praw Człowieka) w tym wytycznych UE w dziedzinie praw człowieka – w szczególności wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, a także wytycznych UE w sprawie aktów przemocy wobec kobiet i zwalczania wszelkich form dyskryminacji kobiet – oraz polityki Unii w odniesieniu do rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 1325 (2000), m.in. poprzez monitorowanie rozwoju sytuacji i opracowywanie sprawozdań na ten temat, a także formułowanie stosownych zaleceń.

         2.   W celu sprawowania mandatu SPUE między innymi:

               a)

               doradza i składa sprawozdania w sprawie określania stanowisk Unii na forach międzynarodowych, w stosownych przypadkach, aby w sposób proaktywny wspierać wszechstronne podejście wobec Rogu Afryki w ramach polityki Unii;

               b)

               obserwuje wszelkie działania Unii.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania prowadzone przez SPUE w ramach jego mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE działa w ścisłej koordynacji z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej właściwymi działami, delegaturami Unii w regionie oraz z Komisją.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2015 r. do dnia 31 października 2015 r. wynosi 1 770 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach mandatu SPUE i udostępnionych na jego potrzeby środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych oraz dotyczących bezpieczeństwa związanych z mandatem. SPUE niezwłocznie i regularnie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane, odpowiednio, przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być oddelegowani do SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo jednego z państw członkowskich.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia swoje obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   4.   Personel SPUE ulokowany jest w tym samym miejscu co właściwe działy ESDZ lub delegatury Unii, co ma przyczyniać się do spójności i zgodności ich działań.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE oraz personelu SPUE
   Przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE oraz personelu SPUE ustala się odpowiednio z państwami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2013/488/UE (3).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja, ESDZ oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii w regionie i państwa członkowskie, w stosownych przypadkach, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Stosownie do polityki Unii dotyczącej bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie uzasadnione, możliwe do realizacji środki zgodne ze swoim mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa dostosowany do potrzeb misji, oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dostosowane do potrzeb misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu na obszar misji i w jego obrębie oraz reagowanie na zdarzenia zagrażające bezpieczeństwu, a także przewidujący plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym personel miejscowy zatrudniony na podstawie umów, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych przez ESDZ dla obszaru misji;

               d)

               zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz – w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu – dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania dotyczące wdrażania tych zaleceń oraz dotyczące innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   1.   SPUE regularnie składa WP oraz KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane poprzez sieć COREU. SPUE może przedstawiać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu SPUE może uczestniczyć w informowaniu Parlamentu Europejskiego.
   2.   SPUE składa sprawozdania dotyczące najlepszego sposobu realizacji inicjatyw Unii – takich jak jej wkład w reformy – z uwzględnieniem politycznych aspektów odnośnych unijnych projektów rozwojowych, w koordynacji z delegaturami Unii w regionie.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i skuteczności działań Unii i pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich, aby osiągnąć cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami delegatur Unii i Komisji. SPUE regularnie przekazuje informacje działającym w regionie misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Utrzymywany jest ścisły kontakt w terenie z szefami delegatur Unii i szefami misji państw członkowskich. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE, w ścisłej koordynacji z właściwymi delegaturami Unii, udziela dowódcy sił EU NAVFOR Atalanta, dowódcy UE misji EUTM Somalia oraz szefowi misji EUCAP Nestor wskazówek dotyczących sytuacji politycznej na miejscu. SPUE, dowódcy operacji UE oraz cywilny dowódca operacji konsultują się ze sobą stosownie do potrzeb.
   3.   SPUE ściśle współpracuje z władzami zaangażowanych państw, z ONZ, UA, IGAD, innymi podmiotami krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi, a także ze społeczeństwem obywatelskim w regionie.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnego przeglądu. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu przed dniem 31 sierpnia 2015 r.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja jest stosowana od dnia 1 marca 2015 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 marca 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2011/819/WPZiB z dnia 8 grudnia 2011 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Rogu Afryki (Dz.U. L 327 z 9.12.2011, s. 62).

      (2)  Decyzja Rady 2011/168/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie Międzynarodowego Trybunału Karnego, uchylająca wspólne stanowisko 2003/444/WPZiB (Dz.U. L 76 z 22.3.2011, s. 56).

      (3)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).


title: 2004/683/WE:Decyzja Rady z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie stanowiska Wspólnoty dotyczącego decyzji UE i Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii przyjmującej regulamin wewnętrzny Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia wraz z regulaminem wewnętrznym Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia

text:
               9.10.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 312/12

      DECYZJA RADY

   z dnia 28 maja 2004 r.
   w sprawie stanowiska Wspólnoty dotyczącego decyzji UE i Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii przyjmującej regulamin wewnętrzny Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia wraz z regulaminem wewnętrznym Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia
   (2004/683/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską oraz Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Euratom),
   uwzględniając decyzję Komisji i Rady 2004/239/WE, Euratom (1) z dnia 23 lutego 2004 r. w sprawie zawarcia Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony, w szczególności jej art. 2 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 108 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu ustanawia Radę ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               (2)

               Artykuł 112 wymienionego Układu przewiduje, iż Radę ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia wspomaga Komitet ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               (3)

               Artykuł 109 wymienionego Układu przewiduje, iż Rada ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

               (4)

               Artykuł 110 wymienionego Układu przewiduje, iż Rada ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia określa, w swoim regulaminie wewnętrznym, obowiązki Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz, że Rada ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia może przekazać Komitetowi ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia każdą ze swoich kompetencji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko, które zostanie przyjęte przez Wspólnotę w ramach Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej art. 108 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony, w odniesieniu do regulaminu wewnętrznego wymienionej Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz w odniesieniu do przekazania jej kompetencji Komitetowi ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, określonego w art. 110 wymienionego Układu, jest oparte na projekcie decyzji Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, załączonej do niniejszej decyzji. Nieznaczne zmiany do tych projektów decyzji mogą zostać przyjęte bez późniejszej decyzji Rady.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 maja 2004 r.

            W imieniu Rady

         N. DEMPSEY

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 84 z 20.3.2004, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK I

         DECYZJA NR 1/2004
         z dnia 28 maja 2004 r.
         UE i Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii przyjmująca regulamin wewnętrzny Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia
         RADA DS. STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA,
         uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii z drugiej strony (1), w szczególności jego art. 108, 109, 110, 111, 112 i 113,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         Przewodnictwo
         Przedstawiciel Rady Unii Europejskiej, w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich, oraz przedstawiciel rządu byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (FYROM) przewodniczą przemiennie przez okres 12 miesięcy Radzie ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz kończy się w dniu 31 grudnia 2004 r.
         Artykuł 2
         Posiedzenia
         Rada ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia zbiera się na szczeblu ministerialnym raz w roku. Sesje nadzwyczajne Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia mogą odbywać się na żądanie jednej ze Stron, jeżeli Strony tak uzgodnią.
         Jeżeli Strony nie uzgodnią inaczej, każda sesja Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia odbywa się w zwykłym miejscu wyznaczonym dla posiedzeń Rady Unii Europejskiej w dniu uzgodnionym przez obie Strony.
         Posiedzenia Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia są wspólnie zwoływane przez Sekretarzy Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia w porozumieniu z Przewodniczącym.
         Artykuł 3
         Przedstawicielstwo
         Członkowie Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia mogą być reprezentowani, jeżeli nie mogą uczestniczyć w posiedzeniu. Jeżeli członek Rady chce być reprezentowany, musi przekazać Przewodniczącemu nazwisko swojego przedstawiciela przed posiedzeniem, na którym ma być reprezentowany.
         Przedstawiciel członka Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia wykonuje wszystkie uprawnienia wymienionego członka.
         Artykuł 4
         Delegacje
         Członkom Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia mogą towarzyszyć urzędnicy.
         Przed każdym posiedzeniem, Przewodniczący jest powiadamiany o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron.
         Przedstawiciel Europejskiego Banku Inwestycyjnego uczestniczy w posiedzeniach Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia jako obserwator, w przypadku gdy w porządku dziennym znajdują się sprawy dotyczące Banku.
         Rada ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia może zaprosić osoby niebędące jej członkami do uczestniczenia w posiedzeniach w celu udzielenia informacji w sprawie określonych tematów.
         Artykuł 5
         Sekretariat
         Urzędnik Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej oraz urzędnik Misji FYROM w Brukseli działają wspólnie jako Sekretarze Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia.
         Artykuł 6
         Korespondencja
         Korespondencja skierowana do Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia jest wysyłana do Przewodniczącego Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia na adres Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej.
         Obaj Sekretarze czuwają nad przekazywaniem tej korespondencji do Przewodniczącego Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz, jeśli stosowne, nad udostępnianiem jej innym członkom Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia. Udostępniona korespondencja jest wysyłana do Sekretarza Generalnego Komisji, Stałych Przedstawicieli Państw Członkowskich oraz Misji FYROM w Brukseli.
         Komunikaty od Przewodniczącego Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia są wysyłane do adresatów przez obu Sekretarzy oraz udostępniane, jeśli stosowne, innym członkom Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia na adres wskazany w poprzednim akapicie.
         Artykuł 7
         Jawność
         Jeżeli nie zostanie podjęta inna decyzja, posiedzenia Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia nie są jawne.
         Artykuł 8
         Porządek dzienny posiedzeń
         1.   Przewodniczący sporządza tymczasowy porządek dzienny dla każdego posiedzenia. Jest on przekazywany przez Sekretarzy Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia adresatom określonym w art. 6 nie później niż 15 dni przed rozpoczęciem posiedzenia.
         Tymczasowy porządek dzienny zawiera punkty, w odniesieniu do których Przewodniczący otrzymał wniosek o włączenie ich do porządku dziennego nie później niż 21 dni przed rozpoczęciem posiedzenia, jednakże punkty te nie są wpisane do tymczasowego porządku dziennego, chyba że towarzysząca dokumentacja została przekazana do Sekretarzy nie później niż w dniu przesłania porządku dziennego. Rada ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje porządek dzienny na początku każdego posiedzenia.
         Punkty, inne niż już zawarte w porządku dziennym mogą zostać w nim umieszczone, jeżeli obie Strony tak uzgodnią.
         2.   Przewodniczący może, w porozumieniu z obiema Stronami, skrócić terminy wskazane w ust. 1 w celu uwzględnienia wymogów danej sprawy.
         Artykuł 9
         Protokół
         Projekt protokołu z każdego posiedzenia jest sporządzany przez obu Sekretarzy.
         Protokół wskazuje, zgodnie z ogólną zasadą, w odniesieniu do każdego punktu porządku dziennego:

                     —

                     dokumentację przedłożoną Radzie ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia,

                     —

                     oświadczenia członka Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia wymagane do wprowadzenia punktu do porządku dziennego,

                     —

                     podjęte decyzje i sporządzone zalecenia, uzgodnione oświadczenia oraz przyjęte wnioski.

               Projekt protokołu jest przedłożony do zatwierdzenia Radzie ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia. W przypadku gdy zostanie on zatwierdzony, protokół jest podpisywany przez Przewodniczącego i obu Sekretarzy. Protokół jest składany w archiwach Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej, który będzie pełnił funkcję depozytariusza dokumentów Stowarzyszenia. Uwierzytelniony odpis jest przekazywany każdemu adresatowi określonemu w art. 6.
         Artykuł 10
         Decyzje i zalecenia
         1.   Rada ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia podejmuje decyzje i sporządza zalecenia za wspólnym porozumieniem Stron.
         W okresie między sesjami, Rada ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia może podejmować decyzje lub zalecenia w drodze pisemnej procedury, jeżeli obie Strony tak uzgodnią.
         2.   Decyzje i zalecenia Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, w rozumieniu art. 110 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, noszą odpowiednio tytuł „Decyzja” i „Zalecenie”, po którym następuje numer porządkowy, data ich przyjęcia i opis ich przedmiotu.
         Decyzje i zalecenia Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia są podpisywane przez Przewodniczącego i uwierzytelniane przez obu Sekretarzy.
         Decyzje i zalecenia są przekazywane każdemu adresatowi określonemu w art. 6.
         Każda Strona może podjąć decyzję o opublikowaniu decyzji i zaleceń Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia w swojej odpowiedniej urzędowej publikacji.
         Artykuł 11
         Języki
         Językami urzędowymi Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia są języki urzędowe obu Stron.
         Jeżeli Strony nie uzgodnią inaczej, podstawę dla obrad Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia stanowi dokumentacja sporządzona w tych językach.
         Artykuł 12
         Wydatki
         Wspólnota i FYROM pokrywają wydatki, które ponoszą ze względu na ich uczestnictwo w posiedzeniach Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, w odniesieniu zarówno do pracowników, wydatków na podróże i diety, jak i wydatków na telekomunikację i usługi pocztowe.
         Wspólnota ponosi wydatki związane z tłumaczeniami ustnymi na posiedzeniach, tłumaczeniami pisemnymi i powielaniem dokumentów, z wyjątkiem wydatków związanych z tłumaczeniami ustnymi i pisemnymi na lub z języków urzędowych FYROM, które ponosi FYROM. Strona goszcząca posiedzenie ponosi inne wydatki związane z organizacją posiedzeń.
         Artykuł 13
         Komitet ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia
         1.   Niniejszym ustanawia się Komitet ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia w celu wspierania Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia w wykonywaniu jej obowiązków. Komitet składa się z przedstawicieli Rady Unii Europejskiej i przedstawicieli Komisji Wspólnot Europejskich, z jednej strony oraz przedstawicieli rządu FYROM z drugiej strony, zwykle na szczeblu wyższych urzędników służby cywilnej.
         2.   Komitet ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia przygotowuje posiedzenia oraz obrady Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, we właściwych przypadkach wprowadza w życie decyzje Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz zapewnia ciągłość powiązań stowarzyszeniowych i sprawne funkcjonowanie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Komitet rozważa wszystkie sprawy powierzone mu przez Radę ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia jak również każdą inną sprawę, która może wyniknąć podczas codziennego wprowadzania w życie Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Przedkłada wnioski lub projekty decyzji/zaleceń do przyjęcia przez Radę ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia.
         3.   W przypadku gdy Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu odnosi się do obowiązku konsultacji lub możliwości konsultacji, taka konsultacja może zostać przeprowadzona w ramach Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia. Wymienione konsultacje mogą być kontynuowane w ramach Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, jeżeli obie Strony tak uzgodnią.
         4.   Regulamin wewnętrzny Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia jest załączony do niniejszej decyzji.

            Sporządzono w Brukseli, dnia 28 maja 2004 r.

                  W imieniu Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia

                  Przewodniczący

         ZAŁĄCZNIK
         REGULAMIN WEWNĘTRZNY KOMITETU DS. STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA
         Artykuł 1
         Przewodnictwo
         Przedstawiciel Komisji Europejskiej, w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich, oraz przedstawiciel rządu FYROM przewodniczą przemiennie przez okres 12 miesięcy Komitetowi ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz kończy się w dniu 31 grudnia 2004 r.
         Artykuł 2
         Posiedzenia
         Komitet ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia zbiera się wtedy, gdy wymagają tego okoliczności, za porozumieniem obu Stron.
         Każde posiedzenie Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia odbywa się w czasie i miejscu uzgodnionym przez obie Strony.
         Posiedzenia Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia są zwoływane przez Przewodniczącego.
         Artykuł 3
         Delegacje
         Przed każdym posiedzeniem, Przewodniczący jest powiadamiany o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron.
         Artykuł 4
         Sekretariat
         Urzędnik Komisji Europejskiej oraz urzędnik rządu FYROM działają wspólnie jako Sekretarze Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia.
         Wszystkie komunikaty skierowane do i pochodzące od Przewodniczącego Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia przewidziane w niniejszej decyzji są przekazywane Sekretarzom Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz Sekretarzom i Przewodniczącemu Rady ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia.
         Artykuł 5
         Jawność
         Jeżeli nie zostanie podjęta inna decyzja, posiedzenia Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia nie są jawne.
         Artykuł 6
         Porządek dzienny posiedzeń
         1.   Przewodniczący sporządza tymczasowy porządek dzienny dla każdego posiedzenia. Jest on przekazywany przez Sekretarzy Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia do adresatów określonych w art. 4 nie później niż 15 dni przed rozpoczęciem posiedzenia.
         Tymczasowy porządek dzienny zawiera punkty, w odniesieniu do których Przewodniczący otrzymał wniosek o włączenie ich do porządku dziennego nie później niż 21 dni przed rozpoczęciem posiedzenia, jednakże punkty te nie są wpisane do tymczasowego porządku dziennego, chyba że towarzysząca dokumentacja została przekazana do Sekretarzy nie później niż w dniu przesłania porządku dziennego.
         Komitet ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia może zaprosić ekspertów do uczestniczenia w jego posiedzeniach w celu udzielenia informacji w sprawie określonych tematów.
         Komitet ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje porządek dnia na początku każdego posiedzenia. Punkty inne niż już zawarte w porządku dziennym mogą zostać w nim umieszczone, jeżeli obie Strony tak uzgodnią.
         2.   Przewodniczący może, w porozumieniu z obiema Stronami, skrócić terminy wskazane w ust. 1 w celu uwzględnienia wymogów danej sprawy.
         Artykuł 7
         Protokół
         Protokół jest sporządzany dla każdego posiedzenia i jest oparty na dokonanym przez Przewodniczącego podsumowaniu wniosków, do których doszedł Komitet ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia.
         Po zatwierdzeniu przez Komitet ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, protokół jest podpisany przez Przewodniczącego i Sekretarzy oraz zamieszczany w dokumentacji przez każdą ze Stron. Odpis protokołu jest przekazywany każdemu adresatowi określonemu w art. 4.
         Artykuł 8
         Decyzje i zalecenia
         W szczególnych przypadkach, gdy Komitet ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia jest umocowany przez Radę ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia zgodnie z art. 110 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu do podejmowania decyzji oraz sporządzania zaleceń, wymienione akty noszą odpowiednio tytuł „Decyzja” i „Zalecenie”, po którym następuje numer porządkowy, data ich przyjęcia i opis ich przedmiotu. Decyzje i zalecenia są podejmowane za wspólnym porozumieniem Stron.
         Decyzje i zalecenia Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia są podpisywane przez Przewodniczącego i uwierzytelniane przez obu Sekretarzy oraz przekazywane adresatom określonym w art. 4 niniejszego Załącznika.
         Każda Strona może podjąć decyzję o opublikowaniu decyzji i zaleceń Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia w swojej odpowiedniej urzędowej publikacji.
         Artykuł 9
         Wydatki
         Wspólnota i FYROM pokrywają wydatki, które ponoszą ze względu na ich uczestnictwo w posiedzeniach Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, w odniesieniu zarówno do pracowników, wydatków na podróże i diety, jak i wydatków na telekomunikację i usługi pocztowe.
         Wspólnota ponosi wydatki związane z tłumaczeniami ustnymi na posiedzeniach, tłumaczeniami pisemnymi i powielaniem dokumentów, z wyjątkiem wydatków związanych z tłumaczeniami ustnymi i pisemnymi na lub z języków urzędowych FYROM, które ponosi FYROM. Strona goszcząca posiedzenie ponosi inne wydatki związane z organizacją posiedzeń.
         Artykuł 10
         Podkomitety i grupy specjalne
         Komitet ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia może utworzyć podkomitety lub specjalne grupy działające z upoważnienia Komitetu ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia, któremu składają sprawozdania po każdym z ich posiedzeń. Komitet ds. Stabilizacji i Stowarzyszenia może podjąć decyzję o zniesieniu jakichkolwiek istniejących podkomitetów lub grup, ustanowieniu lub zmienieniu ich zakresu uprawnień lub powołaniu dalszych podkomitetów lub grup wspierających go w wykonywaniu jego obowiązków. Wymienione podkomitety i grupy nie mają żadnych uprawnień decyzyjnych.

         (1)  Dz.U. L 84 z 20.3.2004, str. 13.


title: 2014/17/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUBAM Libya/2/2014 z dnia 14 stycznia 2014 r. w sprawie akceptacji wkładów państw trzecich w misję Unii Europejskiej dotyczącą pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)

text:
               18.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 14/15

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUBAM LIBYA/2/2014
   z dnia 14 stycznia 2014 r.
   w sprawie akceptacji wkładów państw trzecich w misję Unii Europejskiej dotyczącą pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)
   (2014/17/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/233/WPZiB z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (1), w szczególności jej art. 10 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 10 ust. 3 decyzji 2013/233/WPZiB, Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptacji wkładów państw trzecich w EUBAM Libya.

               (2)

               Cywilny dowódca operacji zarekomendował KPiB zaakceptowanie proponowanego wkładu Konfederacji Szwajcarskiej w EUBAM Libya i uznanie go za znaczny.

               (3)

               Konfederacja Szwajcarska powinna zostać zwolniona z wkładów finansowych do budżetu EUBAM Libya,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wkłady państw trzecich
   1.   Wkład Konfederacji Szwajcarskiej w misję Unii Europejskiej dotyczącą pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) zostaje zaakceptowany i uznany za znaczny.
   2.   Konfederacja Szwajcarska zostaje zwolniona z wkładów finansowych do budżetu EUBAM Libya.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 stycznia 2014 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 138 z 24.5.2013, s. 15.