Ważna informacja prawna

|

52006DP0508

Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie nowego brzmienia art. 139 Regulaminu - przepis przejściowy dla systemu językowego (2006/2244(REG))

Dziennik Urzędowy 316 E , 22/12/2006 P. 0115 - 0116

		P6_TA(2006)0508Przepis przejściowy dla systemu językowegoDecyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie nowego brzmienia art. 139 Regulaminu — przepis przejściowy dla systemu językowego (2006/2244(REG))Parlament Europejski,- uwzględniając pismo Przewodniczącego z dnia 20 lipca 2006 r.,- uwzględniając art. 201 oraz art. 202 Regulaminu,- uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A6-0391/2006),A. mając na uwadze, że w dniu 1 kwietnia 2004 r. Parlament włączył do swojego Regulaminu przepis, który przy stosowaniu parlamentarnych regulacji dotyczących języków pozwala wyjątkowo do końca 2006 r. uwzględniać "rzeczywistą dostępność i liczbę tłumaczy" w odniesieniu do języków urzędowych państw członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r.,B. mając na uwadze, że mimo postępów osiągniętych w przypadku tych języków nie należy dopuścić do wygaśnięcia tego przepisu przejściowego z końcem roku bez jego zastąpienia, lecz skorzystać z możliwości jego przedłużenia,C. mając na uwadze, że w przypadku bułgarskiego i rumuńskiego, języków które zostaną dodane 1 stycznia 2007 r., przez pewien czas będą istniały te same trudności i że język irlandzki, który również zacznie wówczas obowiązywać jako język urzędowy, przysparza szczególnych problemów praktycznych,D. mając na uwadze, że należy przeformułować obowiązujący przepis przejściowy i przedłużyć jego obowiązywanie do końca obecnej kadencji w celu uwzględnienia tego stanu rzeczy,E. mając na uwadze, że celem nadal pozostaje osiągnięcie pełnej wielojęzyczności, określonej w art. 138 Regulaminu,1. podejmuje decyzję o wprowadzeniu do swojego Regulaminu poniższej zmiany;2. przypomina, iż zmiana ta wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.;3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do zawiadomienia Rady i Komisji o niniejszej decyzji.TEKST OBOWIĄZUJĄCY | POPRAWKI |Poprawka 1Artykuł 1391. Przy stosowaniu art. 138 wyjątkowo bierze się pod uwagę dla języków urzędowych Państw Członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. począwszy od tego dnia do 31 grudnia 2006 r. rzeczywistą dostępność i liczbę tłumaczy. | 1. W okresie przejściowym trwającym do końca szóstej kadencji dopuszczalne są odstępstwa od postanowień art. 138, jeżeli i o ile liczba tłumaczy ustnych lub pisemnych dla danego języka urzędowego jest niewystarczająca pomimo podjęcia odpowiednich środków. |2. Raz na kwartał Sekretarz Generalny składa Prezydium szczegółowe sprawozdanie na temat postępów poczynionych na drodze do pełnego stosowania art. 138 i wysyła jego kopię wszystkim posłom. | 2. Na wniosek Sekretarza Generalnego Prezydium stwierdza zaistnienie warunków określonych w ust. 1 w odniesieniu do każdego z języków urzędowych, których to dotyczy, i co pół roku weryfikuje swoją decyzję na podstawie sprawozdania na temat postępów przygotowanego przez Sekretarza Generalnego. Prezydium przyjmuje niezbędne przepisy przejściowe. || 2a. Zastosowanie mają wydane przez Radę na podstawie Traktatów tymczasowe szczególne regulacje w odniesieniu do sporządzania aktów prawnych z wyjątkiem rozporządzeń przyjmowanych wspólnie przez Parlament Europejski i Radę. |3. Na uzasadnione zalecenie Prezydium Parlament może w każdym czasie postanowić o wcześniejszym uchyleniu niniejszego artykułu lub na końcu terminu określonego w ust. 1 o przedłużeniu tego terminu. | 3. Na uzasadnione zalecenie Prezydium Parlament może w każdym czasie postanowić o wcześniejszym uchyleniu niniejszego artykułu lub, z końcem terminu określonego w ust. 1, o przedłużeniu tego terminu. |--------------------------------------------------


title: 2014/567/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/174

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2012
   (2014/567/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Kolegium (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 – C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2005/681/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. ustanawiającą Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) (4), w szczególności jej art. 16,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając decyzję Komisji C(2011) 4680 z dnia 30 czerwca 2011 r., w której udzielono zgody na wniosek Europejskiego Kolegium Policyjnego w sprawie odstępstwa od rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego z dnia 12 lipca 2010 r. dotyczące zwrotu wydatków prywatnych (10/0257/KA),

               —

               uwzględniając zlecony przez Europejskie Kolegium Policyjne audyt zewnętrzny (umowa nr CEPOL/2010/001) dotyczący zwrotu wydatków prywatnych,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie z pięcioletniej zewnętrznej oceny Europejskiego Kolegium Policyjnego (umowa nr CEPOL/CT/2010/002),

               —

               uwzględniając roczne sprawozdanie z działalności Dyrekcji Generalnej ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa za rok 2009,

               —

               uwzględniając sporządzone przez Europejskie Kolegium Policyjne czwarte sprawozdanie z postępów dotyczące wdrożenia wieloletniego planu działania na lata 2010–2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące wdrożenia wieloletniego planu działania Europejskiego Kolegium Policyjnego na lata 2010–2014,

               —

               uwzględniając komunikat Służby Audytu Wewnętrznego (IAS) z dnia 4 lipca 2011 r. (nr ref. Ares (2011) 722479) w sprawie trzeciego sprawozdania z postępów dotyczącego wdrożenia wieloletniego planu działania Europejskiego Kolegium Policyjnego na lata 2010–2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego dotyczące wykonania rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego na rok 2009 oraz załączniki do tego sprawozdania,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Kolegium Policyjnego dotyczące realizacji planu zamówień w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 1 lipca 2011 r. oraz załącznik do tego sprawozdania,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0240/2014),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Kolegium Policyjnego absolutorium z wykonania budżetu Kolegium za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Kolegium Policyjnego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 29.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 63.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/955 z dnia 29 maja 2017 r. zmieniająca decyzję 2008/376/WE w sprawie przyjęcia Programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali i wieloletnich wytycznych technicznych dotyczących tego programu

text:
                  7.6.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 144/17

            DECYZJA RADY (UE) 2017/955
      z dnia 29 maja 2017 r.
      zmieniająca decyzję 2008/376/WE w sprawie przyjęcia Programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali i wieloletnich wytycznych technicznych dotyczących tego programu
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając Protokół nr 37 w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS oraz w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 2 akapit drugi,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W ustanowionym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 programie ramowym w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) (2) („program ramowy »Horyzont 2020«”) przewidziano środek zachęcający do przeglądu decyzji Rady 2008/376/WE (3) w celu zapewnienia, by Program badawczy Funduszu Badawczego Węgla i Stali („program FBWiS”) stanowił dopełnienie programu ramowego „Horyzont 2020” w sektorach związanych z przemysłem węgla i stali.

                  (2)

                  W celu zapewnienia spójnych ram prawnych dla uczestnictwa zarówno w programie FBWiS, jak i programie ramowym „Horyzont 2020”, należy dostosować niektóre zasady uczestnictwa w programie FBWiS do tych stosowanych w programie ramowym „Horyzont 2020”.

                  (3)

                  W celu zapewnienia większej przejrzystości i zgodności z ramowymi zasadami dotyczącymi grup ekspertów Komisji konieczne jest dokonanie przeglądu przepisów dotyczących kompetencji i składu grup doradczych i grup technicznych, w szczególności jeśli chodzi o charakter ekspertów powołanych przez Komisję oraz przyczynianie się, w miarę możliwości, do zapewniania wyważonej reprezentacji odpowiednich dziedzin wiedzy fachowej i obszarów zainteresowania, jak również do optymalnej równowagi płci.

                  (4)

                  Aby ułatwić udział małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w programie FBWiS i umożliwić stosowanie „kosztów jednostkowych” do obliczania kwalifikowalnych kosztów związanych z pracownikami w przypadku właścicieli MŚP i innych osób fizycznych niepobierających wynagrodzenia, należy rozważyć uproszczenie zasad finansowania.

                  (5)

                  Środki niezbędne do wykonania decyzji 2008/376/WE powinny zostać przyjęte zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (4).

                  (6)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/376/WE,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W decyzji 2008/376/WE wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  art. 21 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 21
                  Zadania grup doradczych
                  Każda grupa doradcza doradza Komisji w kwestiach BRT odnoszących się do, odpowiednio, węgla i stali w następujących zakresach:

                              a)

                              ogólnego opracowywania programu badawczego, pakietu informacyjnego, o którym mowa w art. 25 ust. 3, i przyszłych wytycznych;

                              b)

                              spójności i ewentualnego dublowania z innymi programami BRT na poziomie unijnym i krajowym;

                              c)

                              określania zasad przewodnich monitorowania projektów BRT;

                              d)

                              znaczenia prac podjętych w odniesieniu do poszczególnych projektów;

                              e)

                              celów badawczych programu badawczego, wymienionych w sekcjach 3 i 4 rozdziału II;

                              f)

                              rocznych celów priorytetowych wymienionych w pakiecie informacyjnym, a także, w razie potrzeby, celów priorytetowych szczegółowych zaproszeń do składania wniosków, o których mowa w art. 25 ust. 2;

                              g)

                              sporządzenia instrukcji oceny i wyboru działań w zakresie BRT, o których mowa w art. 27 i 28;

                              h)

                              zasad, procedur i skuteczności dotyczących oceny wniosków dotyczących działań w zakresie BRT;

                              i)

                              liczby, kompetencji i organizacji grup technicznych, o których mowa w art. 24;

                              j)

                              opracowania szczegółowych zaproszeń do składania wniosków, o których mowa w art. 25 ust. 2;

                              k)

                              innych środków, w przypadku gdy zwróci się o to Komisja.”;

                  2)

                  art. 22 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 22
                  Skład grup doradczych
                  1.   Skład każdej grupy doradczej jest zgodny z tabelami zawartymi w załączniku. Członkowie grup doradczych są osobami wyznaczanymi przez Komisję w celu reprezentowania wspólnego interesu zainteresowanych stron. Nie reprezentują oni indywidualnej zainteresowanej strony, ale wyrażają opinię wspólną dla różnych organizacji zainteresowanych stron.
                  Mianowania dokonuje się na okres 42 miesięcy. Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, którzy złożą rezygnację, lub którzy, nawet po zaprzestaniu pełnienia swoich funkcji, rozpowszechniają informacje objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej, w szczególności informacje o przedsiębiorstwach, ich stosunkach handlowych i składnikach kosztów, nie są już zapraszani do uczestnictwa w posiedzeniach grup doradczych i mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich kadencji.
                  2.   Członkowie grup doradczych są wybierani spośród ekspertów, którzy posiadają kompetencje w dziedzinach, o których mowa w sekcjach 3 i 4 rozdziału II, oraz którzy odpowiedzieli na publiczne zaproszenia do składania wniosków. Tacy eksperci mogą zostać wyznaczeni na podstawie propozycji przedłożonych przez podmioty określone w tabelach w załączniku lub przez państwa członkowskie.
                  Wykazują się oni aktywnością w danej dziedzinie i mają świadomość priorytetów przemysłowych.
                  3.   W ramach każdej grupy doradczej Komisja dąży do zapewnienia, wysokiego poziomu wiedzy fachowej, a także wyważonej reprezentacji odpowiednich dziedzin wiedzy fachowej i obszarów zainteresowania oraz, w miarę możliwości, równowagi płci i pochodzenia geograficznego, biorąc pod uwagę konkretne zadania grup doradczych, rodzaj wymaganej wiedzy fachowej i wynik procedury selekcji ekspertów.”;

                  3)

                  art. 24 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 24
                  Utworzenie i zadania grup technicznych ds. węgla i stali
                  1.   Grupy techniczne ds. węgla i stali (zwane dalej »grupami technicznymi«) wspierają Komisję w sprawach dotyczących monitorowania projektów badawczych i pilotażowych lub demonstracyjnych.
                  Członkowie grup technicznych są wyznaczani przez Komisję.
                  Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, którzy złożą rezygnację, lub którzy, nawet po zaprzestaniu pełnienia swoich funkcji, rozpowszechniają informacje objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej, w szczególności informacje o przedsiębiorstwach, ich stosunkach handlowych i składnikach kosztów, nie są już zapraszani do uczestnictwa w posiedzeniach grup technicznych.
                  2.   Członkowie grup technicznych są wybierani spośród ekspertów, którzy posiadają kompetencje w zakresie strategii badań, zarządzania lub produkcji w dziedzinach, o których mowa w sekcjach 3 i 4 rozdziału II, oraz którzy odpowiedzieli na publiczne zaproszenie do składania wniosków.
                  Wykazują się oni aktywnością w danej dziedzinie i są odpowiedzialni za strategię badań, zarządzanie lub produkcję w pokrewnych sektorach.
                  3.   W ramach każdej grupy technicznej Komisja dąży do zapewnienia, wysokiego poziomu wiedzy fachowej, a także wyważonej reprezentacji odpowiednich dziedzin wiedzy fachowej i obszarów zainteresowania oraz, w miarę możliwości, równowagi płci i pochodzenia geograficznego, biorąc pod uwagę konkretne zadania grup doradczych, rodzaj wymaganej wiedzy fachowej i wynik procedury selekcji ekspertów. Członkostwo w grupie technicznej nie wyklucza kwalifikowania się na eksperta ds. oceny.
                  Komisja zapewnia wdrożenie zasad i procedur mających na celu odpowiednie zapobieganie konfliktom interesów członków grup technicznych odpowiedzialnych za ocenę danego projektu oraz rozwiązywanie takich konfliktów. Procedury te zapewniają również równe traktowanie i sprawiedliwość w całym procesie monitorowania projektów.
                  W miarę możliwości posiedzenia grup technicznych odbywają się w miejscach wybranych w sposób zapewniający najlepsze warunki monitorowania projektów i oceny wyników.”;

                  4)

                  art. 25 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 25
                  Zaproszenie do składania wniosków
                  1.   Co roku publikuje się coroczne zaproszenie do składania wniosków. Datę rozpoczęcia składania wniosków publikuje się w pakiecie informacyjnym, o którym mowa w ust. 3. O ile nie ustalono inaczej, terminem składania wniosków do oceny jest dzień 15 września każdego roku. Jeśli 15 września wypada w weekend, w piątek lub w poniedziałek, termin ten zostaje automatycznie przesunięty na pierwszy dzień roboczy następujący po 15 września. Termin publikuje się w pakiecie informacyjnym, o którym mowa w ust. 3.
                  2.   W przypadku gdy, działając zgodnie z art. 41 lit. d) i e), Komisja postanowi zmienić termin składania wniosków, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, lub ogłosić szczegółowe zaproszenia do składania wniosków, Komisja publikuje tę informację w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
                  Szczegółowe zaproszenia do składania wniosków zawierają terminy i warunki składania wniosków, w tym również informację, czy procedura przeprowadzona zostanie w jednym czy w dwóch etapach, oraz terminy i warunki oceny wniosków, priorytety, w miarę potrzeb rodzaj kwalifikujących się projektów, jak określono w art. 14–18, i przewidywaną kwotę wsparcia finansowego.
                  3.   Komisja zapewnia, aby w momencie opublikowania zaproszenia do składania wniosków wszystkim potencjalnym uczestnikom udostępniono wystarczające wytyczne i informacje, w szczególności poprzez pakiet informacyjny dostępny na stronie internetowej Komisji. Wersję papierową tego pakietu informacyjnego można również uzyskać od Komisji na wniosek.
                  Pakiet informacyjny zawiera informacje na temat szczegółowych zasad uczestnictwa, metod zarządzania wnioskami i projektami, formularzy wniosków, zasad składania wniosków, wzorów umów w sprawie dotacji, kosztów kwalifikowalnych, maksymalnej dopuszczalnej kwoty wsparcia finansowego, sposobów płatności i rocznych celów priorytetowych programu badawczego.
                  Wnioski są przedkładane Komisji zgodnie z zasadami ustanowionymi w pakiecie informacyjnym.”;

                  5)

                  art. 27 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
                  „Komisja zapewnia, by instrukcja oceny i wyboru działań w zakresie BRT została udostępniona wszystkim potencjalnym uczestnikom.”;

                  6)

                  art. 28 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                  „3.   Komisja sporządza wykaz przyjętych wniosków, uszeregowanych pod względem znaczenia.”;

                  7)

                  dodaje się artykuł w brzmieniu:
                  „Artykuł 29a
                  Realizacja działań
                  1.   Uczestnicy realizują działania zgodnie ze wszystkimi warunkami i obowiązkami określonymi w niniejszej decyzji, rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (*1) i rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (*2), a także zaproszeniu do składania wniosków i umowie o udzielenie dotacji.
                  2.   Uczestnicy nie mogą podejmować zobowiązań niezgodnych z niniejszą decyzją lub umową o udzielenie dotacji. Jeśli uczestnik nie wypełnia swoich zobowiązań dotyczących realizacji działania od strony technicznej, pozostali uczestnicy wypełniają zobowiązania bez dodatkowego wkładu finansowania Unii, chyba że Komisja wyraźnie zwolni ich z któregoś obowiązku. Uczestnicy zobowiązują się do informowania Komisji w odpowiednim terminie o wszelkich istotnych zdarzeniach, które mogą mieć znaczący wpływ na realizację działania lub na interes Unii.
                  3.   Uczestnicy realizują działanie i podejmują w tym celu wszystkie konieczne i uzasadnione kroki. Dysponują właściwymi zasobami w zakresie i czasie niezbędnym do realizacji działania. Jeśli jest to niezbędne dla realizacji działania, mogą oni zlecić osobom trzecim, w tym podwykonawcom, wykonanie prac w ramach działania. Uczestnicy zachowują odpowiedzialność wobec Komisji oraz wobec pozostałych uczestników za wykonane prace.
                  4.   Zlecenie podwykonawstwa na realizację niektórych elementów działania jest ograniczone do przypadków przewidzianych w umowie o udzielenie dotacji oraz do należycie uzasadnionych przypadków, których nie dało się przewidzieć w momencie jej wejścia w życie.
                  5.   Osoby trzecie inne niż podwykonawcy mogą wykonywać pracę w ramach działania na warunkach ustanowionych w umowie o udzielenie dotacji. Takie osoby trzecie i praca, którą mają wykonać, określone są w umowie o udzielenie dotacji.
                  Koszty poniesione przez takie osoby trzecie można przyjąć jako kwalifikowalne, jeśli osoba trzecia spełnia wszystkie następujące warunki:

                              a)

                              kwalifikowałaby się do finansowania, gdyby była uczestnikiem;

                              b)

                              jest stowarzyszona lub prawnie powiązana z uczestnikiem w ramach struktury prawnej zakładającej współpracę, która nie jest ograniczona do danego działania;

                              c)

                              jest określona w umowie o udzielenie dotacji; oraz

                              d)

                              przestrzega zasad mających zastosowanie do uczestnika na mocy umowy o udzielenie dotacji w odniesieniu do kwalifikowalności kosztów i kontroli wydatków.

                        6.   Uczestnicy przestrzegają przepisów prawa krajowego, regulacji i zasad etycznych państw, w których prowadzone będą działania. W stosownych przypadkach uczestnicy uzyskują przed rozpoczęciem działania zgodę właściwych krajowych lub lokalnych komisji etycznych.

                     (*1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1)."

                     (*2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).”;"

                  8)

                  art. 33 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 33
                  Koszty związane z pracownikami
                  Kwalifikowalne koszty związane z pracownikami obejmują tylko godziny rzeczywiście przepracowane przez osoby bezpośrednio wykonujące prace w ramach działania.
                  Koszty właścicieli małych i średnich przedsiębiorstw i innych osób fizycznych niepobierających wynagrodzenia mogą być zwracane na podstawie kosztów jednostkowych.”;

                  9)

                  art. 39 otrzymuje brzmienie:
                  „Artykuł 39
                  Wyznaczanie niezależnych i wysoko wykwalifikowanych ekspertów
                  Do celów wyznaczania niezależnych i wysoko wykwalifikowanych ekspertów, o których mowa w art. 18, art. 28 ust. 2 i art. 38, stosuje się odpowiednio przepisy art. 40 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1290/2013 (*3).

                     (*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1290/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające zasady uczestnictwa i upowszechniania dla programu »Horyzont 2020« – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1906/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 81).”;"

                  10)

                  art. 41 lit. d) otrzymuje brzmienie:

                              „d)

                              zmiany terminu, o którym mowa w art. 25;”;

                  11)

                  art. 42 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                  „2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (*4).

                     (*4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).”."

            Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli dnia 29 maja 2017 r.

               W imieniu Rady

            C. CARDONA

               Przewodniczący

         (1)  Opinia z dnia 14 grudnia 2016 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

         (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020) oraz uchylające decyzję nr 1982/2006/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 104).

         (3)  Decyzja Rady 2008/376/WE z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie przyjęcia Programu badawczego Funduszu Badawczego Węgla i Stali i wieloletnich wytycznych technicznych dotyczących tego programu (Dz.U. L 130 z 20.5.2008, s. 7).

         (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).


title: 2005/606/WE: Decyzja Komisji z dnia 5 sierpnia 2005 r. dotycząca rozpoczęcia działalności przez Regionalny Komitet Doradczy ds. Zasobów Pelagicznych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa

text:
               9.8.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 206/21

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 5 sierpnia 2005 r.
   dotycząca rozpoczęcia działalności przez Regionalny Komitet Doradczy ds. Zasobów Pelagicznych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa
   (2005/606/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 2004/585/WE z dnia 19 lipca 2004 r. ustanawiającą Regionalne Komitety Doradcze w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jej art. 3 ust. 3,
   uwzględniając zalecenie złożone dnia 19 maja 2005 r. przez Niderlandy w imieniu Danii, Niemiec, Hiszpanii, Francji, Irlandii, Niderlandów, Polski, Portugalii, Szwecji i Zjednoczonego Królestwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (2) i decyzja 2004/585/WE stanowią ramy dla utworzenia i działalności Regionalnych Komitetów Doradczych.

               (2)

               Artykuł 2 decyzji 2004/585/WE ustanawia Regionalny Komitet Doradczy obejmujący zasoby pelagiczne (błękitek, makrela, ostrobok, śledź) na wszystkich obszarach Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) (3) z wyłączeniem Morza Bałtyckiego.

               (3)

               Zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji 2004/585/WE, przedstawiciele sektora rybołówstwa i pozostałych grup interesów przedłożyły Danii, Niemcom, Hiszpanii, Francji, Irlandii, Niderlandom, Polsce, Portugalii, Szwecji i Zjednoczonemu Królestwu wniosek dotyczący działalności tego Regionalnego Komitetu Doradczego.

               (4)

               Zgodnie z wymogami art. 3 ust. 2 decyzji 2004/585/WE zainteresowane Państwa Członkowskie zdecydowały, czy wniosek dotyczący Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Zasobów Pelagicznych jest zgodny z przepisami ustanowionymi w tej decyzji. Dnia 19 maja 2005 r. zainteresowane Państwa Członkowskie przekazały Komisji zalecenie dotyczące tego Regionalnego Komitetu Doradczego.

               (5)

               Komisja oceniła złożony przez zainteresowane strony wniosek oraz zalecenie w świetle decyzji 2004/585/WE oraz celów i zasad Wspólnej Polityki Rybołówstwa i uznaje, że Regionalny Komitet Doradczy Morza Północnego może rozpocząć działalność,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Regionalny Komitet Doradczy ds. Zasobów Pelagicznych, ustanowiony na mocy art. 2 ust. 1 lit. f) decyzji 2004/585/WE, rozpoczyna działalność począwszy od dnia 16 sierpnia 2005 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 5 sierpnia 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Joe BORG

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 256 z 3.8.2004, str. 17.

      (2)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 59.

      (3)  Zgodnie z definicjami w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3880/91 (Dz.U. L 365 z 31.12.1991, str. 1).


title: Decyzja Rady (UE) 2015/899 z dnia 8 czerwca 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (Copernicus)

text:
                  12.6.2015

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 147/16

            DECYZJA RADY (UE) 2015/899
      z dnia 8 czerwca 2015 r.
      w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (Copernicus)
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 189 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 9,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

                  (2)

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, protokołu 31 do Porozumienia EOG.

                  (3)

                  Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera postanowienia i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

                  (4)

                  Współpraca między umawiającymi się stronami Porozumienia EOG została rozszerzona w celu uwzględnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 377/2014 (3), decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 249/2014 z dnia 13 listopada 2014 r.

                  (5)

                  Współpracę tę należy rozszerzyć na Norwegię, na warunkach określonych w protokole 31 do Porozumienia EOG; w związku z tym udział Norwegii powinien rozpocząć się od dnia 1 stycznia 2014 r.

                  (6)

                  Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić tę rozszerzoną współpracę od dnia 1 stycznia 2014 r.

                  (7)

                  Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 czerwca 2015 r.

               W imieniu Rady

            D. REIZNIECE-OZOLA

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

         (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

         (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 377/2014 z dnia 3 kwietnia 2014 r. ustanawiające program Copernicus i uchylające rozporządzenie (UE) nr 911/2010 (Dz.U. L 122 z 24.4.2014, s. 44).

         PROJEKT
         DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2015
         z dnia
         zmieniająca protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
         WSPÓLNY KOMITET EOG,
         uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Współpraca pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG została rozszerzona w celu uwzględnienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 377/2014 z dnia 3 kwietnia 2014 r. ustanawiającego program Copernicus i uchylającego rozporządzenie (UE) nr 911/2010 (1), decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 249/2014 z dnia 13 listopada 2014 r. (2).

                     (2)

                     Współpracę tę należy rozszerzyć na Norwegię, na warunkach określonych w protokole 31 do Porozumienia EOG; w związku z tym udział Norwegii powinien rozpocząć się od dnia 1 stycznia 2014 r.

                     (3)

                     Należy zatem zmienić protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić tę rozszerzoną współpracę od dnia 1 stycznia 2014 r.,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         W art. 1 ust. 8d lit. e) protokołu 31 do Porozumienia EOG skreśla się słowa „Norwegii i”.
         Artykuł 2
         Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*).
         Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
         Artykuł 3
         Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  Sekretarze

                  Wspólnego Komitetu EOG

            (1)  Dz.U. L 122 z 24.4.2014, s. 44.

            (2)  Dz.U. L [dotychczas nieopublikowana].

            (*)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: 2010/376/: Decyzja Komisji z dnia 2 lipca 2010 r. w sprawie wymogów bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać europejskie normy dotyczące niektórych produktów w przestrzeni sypialnej dzieci zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

text:
               6.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 170/39

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 2 lipca 2010 r.
   w sprawie wymogów bezpieczeństwa, jakie muszą spełniać europejskie normy dotyczące niektórych produktów w przestrzeni sypialnej dzieci zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
   (2010/376/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (1), w szczególności jej art. 4 ust. 1 lit. a),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dyrektywie 2001/95/WE wskazano, że normy europejskie są ustanawiane przez europejskie organy normalizacyjne. Normy te powinny gwarantować, że produkty spełniają ogólne wymogi bezpieczeństwa przewidziane w dyrektywie.

               (2)

               Zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE produkt jest uważany za bezpieczny, w odniesieniu do zagrożeń i kategorii zagrożeń objętych normami krajowymi, jeżeli spełnia dobrowolne normy krajowe będące transpozycją norm europejskich.

               (3)

               W 2006 r. Komisja Europejska zleciła przeprowadzenie badania (2) w celu oceny bezpieczeństwa niektórych powszechnie stosowanych artykułów pielęgnacyjnych dla niemowląt i małych dzieci od 0 do 5 lat. Badanie to zostało przeprowadzone we współpracy z władzami krajowymi, krajowymi organami normalizacyjnymi, zrzeszeniami konsumentów, organizacjami ds. bezpieczeństwa produktów, podmiotami gospodarczymi oraz laboratoriami badawczymi.

               (4)

               W ramach badania, w odniesieniu do tych produktów, zebrano statystyki wypadków i obrażeń ciała w Unii i na całym świecie oraz dokonano pełnej oceny ryzyka w oparciu o identyfikację podstawowych zagrożeń i ocenę scenariuszy narażenia.

               (5)

               Do dalszego badania wytypowano pięć rodzajów ocenianych produktów, powszechnie spotykanych w przestrzeni sypialnej niemowląt i małych dzieci. Były to: materace łóżeczkowe, osłony na łóżeczko, łóżeczka podwieszane, pościel dziecięca oraz śpiworki dziecięce.

               (6)

               Niemowlęta śpią codziennie średnio przynajmniej 16 godzin, a dzieci w wieku 3–5 lat nadal sypiają 11–13 godzin dziennie. Nawet kiedy nie śpią, niemowlęta i małe dzieci przez pierwsze pięć lat życia spędzają co najmniej połowę doby w przestrzeni sypialnej. Produkty stosowane w przestrzeni sypialnej dziecka muszą być bezpieczne, ponieważ to tam niemowlęta i małe dzieci są zwykle pozostawiane na dłuższy czas bez nadzoru, w dzień i w nocy.

               (7)

               Zgodnie z danymi Europejskiej Bazy Danych o Urazach (IDB), pomiędzy 2005 a 2007 r. w Unii Europejskiej doszło do 17 tys. wypadków z udziałem przebywających w łóżeczku dzieci w wieku od 0 do 4 lat (3). Zgodnie z danymi amerykańskiej Komisji ds. Bezpieczeństwa Produktów Konsumenckich (CPSC), co roku więcej niemowląt umiera w wyniku wypadków związanych z łóżeczkami i innymi produktami w przestrzeni sypialnej niż z innymi produktami do pielęgnacji dzieci (4).

               (8)

               Niektóre modele osłon na łóżeczko oraz śpiworków dziecięcych zostały zgłoszone przez wspólnotowy system szybkiego informowania RAPEX jako stwarzające ryzyko uduszenia i udławienia, a w rezultacie wycofane lub odzyskane z rynku. W 1992 r. francuska komisja ds. bezpieczeństwa konsumentów zaleciła działania mające na celu informowanie konsumentów i poprawę bezpieczeństwa pościeli dziecięcej, ze względu na ryzyko związane z łatwopalnością, ryzyko przegrzania i uduszenia (5). W 2002, 2007 oraz 2008 r. CPSC nakazała wycofanie niektórych modeli materacy łóżeczkowych ze względu na ryzyko uwięzienia i przedstawianie nieprawdziwość oświadczeń (6).

               (9)

               Jeżeli osłony na łóżeczko, materace oraz pościel dziecięca nie są bezpieczne lub są dostarczane bez niezbędnych ostrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa, mogą zwiększyć częstość występowania zespołu nagłej śmierci niemowląt (SIDS) ze względu na ryzyko przegrzania i asfiksji (7).

               (10)

               W tym samym czasie badania wykazały, że śpiworki dziecięce mogą chronić przed SIDS (8), ponieważ zmniejszają częstość przewracania się dziecka na brzuch i zapobiegają zakrywaniu twarzy i głowy przez pościel podczas snu. Jeżeli miałyby być propagowane z tego powodu, konieczne jest zapewnienie bezpieczeństwa ich stosowania, aby nie stwarzały ryzyka innego rodzaju, jak udławienie się małymi częściami lub uwięzienie.

               (11)

               Żaden z wymienionych pięciu rodzajów produktów nie jest objęty stosownymi normami europejskimi. Konieczne jest zatem określenie szczegółowych wymagań na mocy art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2001/95/WE, aby organy normalizacyjne mogły opracować normy zmniejszające ryzyko związane ze stosowaniem tych produktów.

               (12)

               Normy takie powinny być opracowane zgodnie z procedurą określoną w dyrektywie 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz reguł dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (9). Zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/95/WE odniesienie do przyjętej normy powinno zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (13)

               Po udostępnieniu stosownych norm i pod warunkiem że Komisja Europejska postanowi opublikować odniesienie do nich w Dzienniku Urzędowym, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/95/WE, należy przyjąć, że materace łóżeczkowe, osłony na łóżeczko, łóżeczka podwieszane, pościel dziecięca oraz śpiworki dziecięce produkowane zgodnie z takimi normami spełniają, w odniesieniu do wymogów bezpieczeństwa objętych tymi normami, ogólne wymogi bezpieczeństwa określone w dyrektywie 2001/95/WE.

               (14)

               Niniejsza decyzja jest zgodna z opinią Komitetu powołanego na mocy art. 15 dyrektywy 2001/95/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Dla celów niniejszej decyzji:

               —

               „materac łóżeczkowy” oznacza stosowane w łóżeczku podłoże do spania dla niemowląt i dzieci. Jego wymiary wynoszą zwykle 60 × 120 cm lub 70 × 140 cm, przy grubości od 6 do 15 cm. Można go również zwijać;

               —

               „osłona na łóżeczko” oznacza produkt tapicerowany, przymocowywany do wewnętrznej części łóżeczka, zwykle stosowany do poprawy wygody dziecka. Zakrywa co najmniej jeden bok łóżeczka;

               —

               „podwieszane łóżeczko dziecięce” oznacza łóżeczko lub kołyskę, zwykle z nietwardą lub inną płaską powierzchnią, zawieszane na sznurkach, linkach lub taśmach w przynajmniej jednym punkcie zaczepienia. Przeznaczone jest dla małych dzieci, które nie potrafią jeszcze siadać ani klękać bez pomocy;

               —

               „pościel dziecięca” oznacza poszwę z materiału zawierającą miękkie wypełnienie, stosowaną do poprawy wygody podczas snu i zapobiegania hipotermii;

               —

               „śpiworek dziecięcy” oznacza ocieplany worek dostosowany do wzrostu dziecka, służący zapobieganiu hipotermii i uduszeniu, kiedy dziecko śpi lub leży w łóżeczku.

         Artykuł 2
   Wymogi
   Szczegółowe wymogi dotyczące bezpieczeństwa produktów, o których mowa w art. 1, jakie spełniać muszą normy europejskie zgodnie z art. 4 dyrektywy 2001/95/WE, określone są w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 lipca 2010 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 11 z 15.1.2002, s. 4.

      (2)  http://ec.europa.eu/consumers/safety/projects/ongoing-projects_en.htm#project_results

      (3)  IDB Wszystkie dane o urazach, 2005–2007 r.

      (4)  „Nursery product-related injuries and deaths among children under the age of five” (Wypadki związane z produktami dla dzieci i zgony wśród dzieci poniżej pięciu lat), CPSC, luty 2009 r.

      (5)  http://www.securiteconso.org/article195.html

      (6)  http://www.cpsc.gov/cgi-bin/prod.aspx

      (7)  „Environment of infants during sleep and risk of sudden infant death”, British Medical Journal, 1996 r.,
   „Changing concepts of SIDS: implications for infant sleeping environment and sleep position”, American Academy of Paediatrics, marzec 2000 r.,
   „Sleep Environment and the risk of sudden Infant death in an urban population”, American Academy of Paediatrics, maj 2003 r.
   http://www.hc-sc.gc.ca/cps-spc/legislation/pol/bumper-bordure-eng.php

      (8)  „Risk and preventive factors for cot death in The Netherlands, a low-incidence country”, European Journal of Paediatrics, lipiec 1998 r.

      (9)  Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37.

      ZAŁĄCZNIK

         SZCZEGÓŁOWE WYMOGI BEZPIECZEŃSTWA DOTYCZĄCE MATERACÓW ŁÓŻECZKOWYCH

      RYZYKO: Podstawowe ryzyko związane z produktem to uwięzienie i ryzyko związane z łatwopalnością.

         Wymogi bezpieczeństwa

      1.   Ogólne wymogi bezpieczeństwa

      Wyroby nie mogą stanowić zagrożenia dla bezpieczeństwa lub zdrowia dzieci i opiekunów, jeżeli są używane zgodnie z przeznaczeniem lub w sposób możliwy do przewidzenia, mając na uwadze zachowanie dzieci. Należy uwzględnić sprawność użytkowników oraz ich opiekunów, szczególnie w przypadku artykułów, które ze względu na swoje funkcje, rozmiary i cechy szczególne są przeznaczone dla dzieci w wieku poniżej pięciu lat. Etykiety na wyrobach lub ich opakowaniach oraz instrukcje użytkowania, które są do nich dołączone, muszą zwracać uwagę opiekunów na zagrożenia i ryzyko związane z użytkowaniem tych wyrobów oraz na sposoby ich unikania.
      2.   Szczegółowe wymogi bezpieczeństwa

         Wymogi chemiczne

      Materace łóżeczkowe muszą spełniać wymogi prawodawstwa UE.

         Właściwości palne i cieplne

      Materace łóżeczkowe nie mogą stwarzać ryzyka związanego z łatwopalnością w otoczeniu dziecka. Dlatego muszą być wykonane z materiałów, które spełniają co najmniej jeden z następujących warunków:

                  —

                  nie palą się, o ile nie są wystawione na działanie płomienia lub iskry,

                  —

                  jeżeli się zapalą, palą się powoli, a ogień rozprzestrzenia się wolno.

            Palne materiały nie mogą ponadto uwalniać toksycznych oparów podczas spalania.
      Stosowanie środków chemicznych zmniejszających palność powinno być ograniczone do minimum. Jeżeli stosowane są środki chemiczne zmniejszające palność, ich toksyczność podczas używania oraz utylizacja po zakończeniu okresu użytkowania nie mogą zagrażać zdrowiu ich użytkowników i opiekunów ani otoczeniu.

         Właściwości fizyczne i mechaniczne

         Ryzyko uwięzienia w szczelinach i otworach

      Aby zapobiec uwięzieniu tułowia, głowy i szyi w podstawie łóżeczka, materace łóżeczkowe muszą zajmować całą powierzchnię łóżeczka oraz być odporne na obciążenia spowodowane przez dziecko stojące na materacu lub chodzące w łóżeczku.
      Dziecko nie może być w stanie podnieść części zwijanego materaca, co mogłoby dać mu dostęp do podstawy łóżeczka, a tym samym zwiększyć ryzyko uwięzienia.
      Wyroby muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby zapobiec uwięzieniu kończyn, stóp i dłoni w przestrzeniach między materacem a brzegami łóżeczka.
      Aby zapobiec asfiksji dziecka, którego głowa lub tułów zostały uwięzione między materacem a brzegami łóżeczka, przestrzeń pomiędzy materacem a brzegami łóżeczka musi być ograniczona, uwzględniając najbardziej obciążoną pozycję materaca na podstawie łóżeczka.

         Ryzyko zaplątania się

      Długość linek, taśm i części stosowanych do wiązania oraz wielkość pętli musi być ograniczona, aby zapobiec ryzyku zaplątania się.

         Ryzyko uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od zewnątrz

      Materace łóżeczkowe nie mogą zawierać naklejek z tworzyw sztucznych, które dziecko może oderwać, ani innych nieprzepuszczalnych warstw, które mogłyby zakryć usta i nos.
      Opakowanie, w którym znajdują się wyroby, nie może stwarzać ryzyka uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych.
      Aby zapobiec ryzyku uduszenia, materac nie może zawierać miękkiego wypełnienia, które mogłoby przywrzeć do twarzy dziecka lub stworzyć fałdy mogące zablokować drogi oddechowe.

         Ryzyko udławienia i uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od wewnątrz

      Materace łóżeczkowe nie mogą zawierać luźnych lub małych części, które dziecko mogłoby odczepić, włożyć do ust i połknąć.
      Materace łóżeczkowe nie mogą zawierać małych części, które dziecko mogłoby odczepić i które mogłyby utkwić w gardle lub krtani dziecka. Wypełnienie nie może być dostępne, także przez odgryzienie, i musi wytrzymać nacisk wynikający z możliwego do przewidzenia użytkowania przez dziecko, biorąc pod uwagę możliwość przechodzenia włókien przez szwy oraz wytrzymałość szwów.

         Niebezpieczne krawędzie

      Materace łóżeczkowe nie mogą posiadać ostrych krawędzi ani kantów. Sprężyny nie mogą posiadać niebezpiecznych zakończeń ani nie mogą wystawać poza powierzchnię materaca.

         Wytrzymałość konstrukcji

      Materiał, z którego wykonany jest materac, powinien posiadać takie właściwości fizyczne, aby materac nie stwarzał ryzyka uwięzienia. Nie mogą występować trwałe odkształcenia wypełnienia, powodujące pofałdowanie poszwy.

         Szczegółowe ostrzeżenia dotyczące artykułu

      Ostrzeżenia i instrukcja użytkowania muszą zawierać informacje o grubości materaca, aby zapobiec wypadnięciu materaca z łóżeczka, oraz o odpowiednich rozmiarach (długości i szerokości), aby materac zmieścił się w łóżeczku i nie stwarzał ryzyka uwięzienia.
      Aby zapobiec uduszeniu, instrukcja użytkowania musi zwracać uwagę opiekunów na ryzyko stwarzane przez ułożenie dwóch lub więcej materacy jeden na drugim, aby poprawić wygodę dziecka.
      Należy podać ostrzeżenia przed sytuacjami, które mogłyby wywołać pożar (np. palenie w pobliżu łóżeczka).

         Higiena

      Materace łóżeczkowe muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby spełniać wymogi higieny i czystości i w ten sposób zapobiegać ryzyku infekcji lub zakażenia.

         SZCZEGÓŁOWE WYMOGI BEZPIECZEŃSTWA DOTYCZĄCE OSŁON NA ŁÓŻECZKO

      RYZYKO: Podstawowe ryzyko związane z produktem to uduszenie, w tym uduszenie w wyniku zablokowania dróg oddechowych od wewnątrz i od zewnątrz, oraz udławienie.

         Wymogi bezpieczeństwa

      1.   Ogólne wymogi bezpieczeństwa

      Wyroby nie mogą stanowić zagrożenia dla bezpieczeństwa lub zdrowia dzieci, jeżeli są używane zgodnie z przeznaczeniem lub w sposób możliwy do przewidzenia, mając na uwadze zachowanie dzieci.
      Należy uwzględnić sprawność użytkowników oraz ich opiekunów, zwłaszcza w przypadku wyrobów, które ze względu na swoje funkcje, rozmiary i cechy szczególne są przeznaczone dla dzieci w wieku od 6 do 18 miesięcy.
      Etykiety na artykułach lub ich opakowaniach oraz instrukcje użytkowania, które są do nich dołączone, muszą zwracać uwagę opiekunów na zagrożenia i ryzyko związane z użytkowaniem tych wyrobów oraz na sposoby ich unikania.
      2.   Szczegółowe wymogi bezpieczeństwa

         Wymogi chemiczne

      Osłony na łóżeczko muszą spełniać wymogi prawodawstwa UE.

         Właściwości palne i cieplne

      Osłony na łóżeczko nie mogą stwarzać ryzyka związanego z łatwopalnością w otoczeniu dziecka. Muszą być wykonane z materiałów, które spełniają co najmniej jeden z następujących warunków:

                  —

                  nie palą się, o ile nie są wystawione na działanie płomienia lub iskry,

                  —

                  jeżeli się zapalą, palą się powoli, a ogień rozprzestrzenia się wolno.

            Palne materiały nie mogą ponadto uwalniać toksycznych oparów podczas spalania.
      Stosowanie środków chemicznych zmniejszających palność powinno być ograniczone do minimum. Jeżeli stosowane są środki chemiczne zmniejszające palność, ich toksyczność podczas używania oraz utylizacja po zakończeniu okresu użytkowania nie mogą zagrażać zdrowiu ich użytkowników i opiekunów ani otoczeniu.

         Właściwości fizyczne i mechaniczne

         Ryzyko mikrobiologiczne

      Osłony na łóżeczko nie mogą stwarzać ryzyka mikrobiologicznego wynikającego z niewystarczającej higieny materiału pochodzenia zwierzęcego.

         Ryzyko uwięzienia w szczelinach i otworach

      Osłony łóżeczkowe nie mogą stwarzać ryzyka uwięzienia głowy ani szyi dziecka w pętlach lub linkach, ani innych urządzeniach mocujących. Szwy ani elementy dekoracyjne osłony na łóżeczko nie mogą poluzować się pod wpływem nacisku mechanicznego w wyniku możliwego do przewidzenia użytkowania przez dziecko, aby w konsekwencji nie stwarzać dodatkowego ryzyka uwięzienia kończyn, głowy lub palców, albo umożliwiać dostęp do wypełnienia (zob. ryzyko udławienia).

         Ryzyko zaplątania się

      Na osłonie na łóżeczko nie mogą znajdować się linki ani pętle, w które mogłaby zaplątać się szyja dziecka. Nie powinno tam być także pętli, w których mogłyby zostać uwięzione palce rąk i nóg dziecka.

         Ryzyko udławienia i uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od wewnątrz

      Osłony na łóżeczko nie mogą zawierać luźnych lub małych części, które dziecko mogłoby odczepić, włożyć do ust i połknąć.
      Osłony na łóżeczko nie mogą zawierać małych części, które dziecko mogłoby odczepić i które mogłyby utkwić w gardle lub krtani dziecka. Wypełnienie nie może być dostępne, także przez odgryzienie, i musi wytrzymać nacisk wynikający z możliwego do przewidzenia użytkowania przez dziecko, biorąc pod uwagę możliwość przechodzenia włókien przez szwy oraz wytrzymałość szwów. Wypełnienie nie może zwierać żadnych twardych ani ostrych zanieczyszczeń, takich jak kawałki metalu, gwoździe, igły albo odłamki.

         Ryzyko uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od zewnątrz

      Osłony na łóżeczko nie mogą zawierać naklejek z tworzyw sztucznych, które dziecko mogłoby oderwać, ani innych nieprzepuszczalnych pokryć, które mogłyby zakryć usta i nos.
      Opakowanie, w którym znajdują się wyroby, nie może stwarzać ryzyka uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od zewnątrz.
      Aby zapobiec ryzyku uduszenia, produkt nie może zawierać miękkich materiałów, które mogłyby przywrzeć do twarzy dziecka lub stworzyć fałdy mogące zablokować drogi oddechowe.

         Niebezpieczne krawędzie

      Osłony na łóżeczko nie mogą posiadać ostrych krawędzi ani kantów. Nie mogą posiadać zakończeń ani wystających powierzchni, które mogłyby stwarzać ryzyko przedziurawienia.

         Funkcja ochronna

      Osłony na łóżeczko muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby nie obejmowały elementów, które mogłyby zostać wykorzystane jako stopnie, umożliwiając dziecku wspięcie się po produkcie.

         Ryzyko związane z połączeniem dwóch oddzielnych elementów

      Osłony na łóżeczko nie mogą stwarzać dodatkowego ryzyka uwięzienia lub asfiksji, jeżeli dziecko włoży głowę między osłonę a brzeg łóżeczka.

         Szczegółowe ostrzeżenia dotyczące artykułu

      Należy podać dodatkowe informacje dotyczące prawidłowego przymocowania osłony do brzegów łóżeczka. Ostrzeżenie musi zawierać informację, że osłona na łóżeczko musi zostać prawidłowo przymocowana, tak aby urządzenie mocujące nie zawierało linek ani pętli, w które mogłaby zaplątać się głowa albo szyja dziecka. Ostrzeżenia muszą zwracać uwagę opiekunów na ryzyko stwarzane przez osłony na łóżeczko, które nie są dopasowane (ze względu na swój rozmiar lub model) do łóżeczka oraz przez nieprawidłowo przymocowane osłony.

         Higiena

      Osłony na łóżeczko muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby umożliwić ich łatwe i dokładne czyszczenie oraz aby uniknąć ryzyka infekcji lub zakażenia. Produkt musi spełniać ten warunek również po jego umyciu zgodnie z instrukcjami producenta i nie może farbować w kontakcie ze skórą dziecka.

         SZCZEGÓŁOWE WYMOGI BEZPIECZEŃSTWA DOTYCZĄCE ŁÓŻECZEK PODWIESZANYCH

      RYZYKO: Podstawowe ryzyko związane z produktem to uwięzienie, uduszenie oraz urazy spowodowane błędami konstrukcyjnymi i niestabilnością.

         Wymogi bezpieczeństwa

      1.   Ogólne wymogi bezpieczeństwa

      Wyroby nie mogą stanowić zagrożenia dla bezpieczeństwa lub zdrowia dzieci, jeżeli są używane zgodnie z przeznaczeniem lub w sposób możliwy do przewidzenia, mając na uwadze zachowanie dzieci.
      Należy uwzględnić sprawność użytkowników oraz ich opiekunów, szczególnie w przypadku wyrobów, które ze względu na swoje funkcje, rozmiary i cechy szczególne są przeznaczone dla dzieci w wieku poniżej 12 miesięcy.
      Etykiety na artykułach lub ich opakowaniach oraz instrukcje użytkowania, które są do nich dołączone, muszą zwracać uwagę opiekunów na zagrożenia i ryzyko związane z użytkowaniem tych wyrobów oraz na sposoby ich unikania.
      2.   Szczegółowe wymogi bezpieczeństwa

         Wymogi chemiczne

      Łóżeczka podwieszane muszą spełniać wymogi prawodawstwa UE.

         Właściwości palne i cieplne

      Łóżeczka podwieszane nie mogą stwarzać ryzyka związanego z łatwopalnością w otoczeniu dziecka. Muszą być wykonane z materiałów, które spełniają co najmniej jeden z następujących warunków:

                  —

                  nie palą się, o ile nie są wystawione na działanie płomienia lub iskry,

                  —

                  jeżeli się zapalą, palą się powoli, a ogień rozprzestrzenia się wolno,

                  —

                  jeżeli się zapalą, palą się powoli i nie tworzą palnych resztek ani topniejących kropli.

            Palne materiały nie mogą ponadto uwalniać toksycznych oparów podczas spalania.
      Stosowanie środków chemicznych zmniejszających palność powinno być ograniczone do minimum. Jeżeli stosowane są środki chemiczne zmniejszające palność, ich toksyczność podczas używania oraz utylizacja po zakończeniu okresu użytkowania nie mogą zagrażać zdrowiu ich użytkowników i opiekunów ani otoczeniu.

         Właściwości fizyczne i mechaniczne

         Ryzyko uwięzienia w szczelinach i otworach

      Łóżeczka podwieszane muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby uniemożliwiać uwięzienie głowy, palców, kończyn, dłoni i stóp dziecka w jakimkolwiek otworze.

         Ryzyko stwarzane przez części ruchome

      Łóżeczka podwieszane muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby dziecko podczas kołysania nie uderzało o ramę łóżeczka ani o inne meble w pomieszczeniu.
      Łóżeczka podwieszane muszą być zaprojektowane w taki sposób, aby ograniczyć ruch obrotowy łóżeczka, na przykład podczas jego kołysania.
      Łóżeczka podwieszane nie mogą stwarzać ryzyka (np. uwięzienia) dla innych dzieci (np. rodzeństwa), które mogą znajdować się w pobliżu łóżeczka.

         Ryzyko przewrócenia się

      Stojak oraz łóżeczko muszą być wystarczająco stabilne, aby uniemożliwić przypadkowe przewrócenie się łóżeczka, co mogłoby spowodować wypadnięcie dziecka. Łóżeczka dziecięce muszą zachować stabilność, kiedy dziecko porusza się w łóżeczku lub kiedy łóżeczko kołysze się w ramach, na jakie pozwala urządzenie zawieszające.
      Urządzenie mocujące nie może odłączyć się od pałąka podtrzymującego lub urządzenia o podobnej funkcji.
      Urządzenie zawieszające oraz jego części składowe muszą być odporne na obciążenia spowodowane ruchem dziecka podczas użytkowania.

         Ryzyko zaplątania się

      W łóżeczku podwieszanym nie mogą znajdować się linki ani kokardy, w które mogłaby zaplątać się szyja dziecka. Dziecko w łóżeczku podwieszanym nie może być narażone na ryzyko zaplątania się w linki lub paski urządzenia zawieszającego i urządzenia regulującego.

         Ryzyko udławienia i uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od wewnątrz

      Łóżeczka podwieszane nie mogą zawierać luźnych lub małych części, które dziecko mogłoby odczepić, włożyć do ust i połknąć.
      Łóżeczka podwieszane nie mogą zawierać małych części, które dziecko mogłoby odczepić i które mogłyby utkwić w gardle lub krtani dziecka. Wypełnienie nie może być dostępne i musi być odporne na obciążenia spowodowane możliwym do przewidzenia użytkowaniem przez dziecko (w tym gryzienie).

         Ryzyko uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od zewnątrz

      Produkt nie może zawierać naklejek z tworzyw sztucznych, które dziecko mogłoby oderwać, ani innych nieprzepuszczalnych pokryć, które mogłyby zakryć usta i nos.
      Opakowanie, w którym znajdują się wyroby, nie może stwarzać ryzyka uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od zewnątrz. Aby zapobiec ryzyku uduszenia, produkt nie może zawierać miękkich materiałów, które mogłyby przywrzeć do twarzy dziecka lub stworzyć fałdy mogące zablokować drogi oddechowe.

         Niebezpieczne krawędzie

      Łóżeczka podwieszane nie mogą posiadać ostrych krawędzi ani kantów. Dostępne krawędzie i rogi muszą być zaokrąglone i ścięte.
      Produkt nie może zawierać części wystających, na które dziecko mogłoby upaść i zranić się.
      Produkt nie może posiadać zakończeń ani wystających powierzchni, które mogłyby stwarzać ryzyko przedziurawienia.

         Wytrzymałość konstrukcji

      Odkształcenia urządzenia zawieszającego i urządzenia regulującego muszą być ograniczone, aby zapobiec wypadnięciu dziecka z łóżeczka lub uderzeniu się o nie.
      Szwy ani elementy dekoracyjne łóżeczka podwieszanego nie mogą poluzować się pod wpływem nacisku mechanicznego w wyniku możliwego do przewidzenia użytkowania przez dziecko, aby w konsekwencji nie stwarzać dodatkowego ryzyka uwięzienia kończyn, głowy lub palców.
      Ruchy dziecka nie mogą być przyczyną powstawania szczelin ani modyfikacji istniejących szczelin i prowadzić do uwięzienia palców, dłoni i stóp.
      Aby zapobiec przewróceniu się łóżeczka podwieszanego i złamaniu części składowych (stojaka, urządzenia mocującego, urządzenia zawieszającego), co mogłoby spowodować zranienie, łóżeczka podwieszane muszą być odporne na obciążenia, którym są poddawane w ciągu całego okresu użytkowania produktu.

         Szczegółowe ostrzeżenia dotyczące artykułu

      Ostrzeżenia i instrukcja użytkowania muszą zwracać uwagę opiekunów na fakt, że bezpieczny montaż i regulacja łóżeczka wymagają pewnych umiejętności. Ostrzeżenia muszą również zawierać następujące informacje:

                  —

                  dziecko może ulec zranieniu, jeżeli wychylenie łóżeczka podczas kołysania jest zbyt duże (np. dziecko może uderzyć o ramę łóżeczka, albo łóżeczko może uderzyć w inny mebel),

                  —

                  łóżeczka podwieszane mogą stwarzać ryzyko dla innych dzieci,

                  —

                  inne dzieci mogą stwarzać dodatkowe ryzyko (np. próbując pochylić się nad łóżeczkiem),

                  —

                  łóżeczka podwieszane muszą być zawieszane na płaskich powierzchniach,

                  —

                  odradza się wykorzystywanie łóżeczek podwieszanych jako miejsca do spania dziecka w nocy,

                  —

                  łóżeczka podwieszane nie mogą być używane, jeżeli dziecko potrafi już klękać lub siadać bez pomocy. Należy wyraźnie wskazać, dla której grupy wiekowej (poniżej 12 miesięcy) nadaje się ten produkt.

         Higiena

      Łóżeczka podwieszane muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby umożliwić ich łatwe i dokładne czyszczenie oraz,aby uniknąć ryzyka infekcji lub zakażenia.

         SZCZEGÓŁOWE WYMOGI BEZPIECZEŃSTWA DOTYCZĄCE POŚCIELI DZIECIĘCEJ

      RYZYKO: Podstawowe ryzyko związane z produktem to uduszenie i przegrzanie, często kojarzone z zespołem nagłej śmierci niemowląt.

         Wymogi bezpieczeństwa

      1.   Ogólne wymogi bezpieczeństwa

      Wyroby nie mogą stanowić zagrożenia dla bezpieczeństwa lub zdrowia dzieci, jeżeli są używane zgodnie z przeznaczeniem lub w sposób możliwy do przewidzenia, mając na uwadze zachowanie dzieci.
      Etykiety na artykułach lub ich opakowaniach oraz instrukcje użytkowania, które są do nich dołączone, muszą zwracać uwagę opiekunów na zagrożenia i ryzyko związane z użytkowaniem tych wyrobów oraz na sposoby ich unikania.
      2.   Szczegółowe wymogi bezpieczeństwa

         Wymogi chemiczne

      Pościel dziecięca musi spełniać wymogi prawodawstwa UE.

         Właściwości palne i cieplne

      Pościel dziecięca nie może stwarzać ryzyka związanego z łatwopalnością w otoczeniu dziecka.
      Muszą być wykonane z materiałów, które spełniają co najmniej jeden z następujących warunków:

                  —

                  nie palą się, o ile nie są wystawione na działanie płomienia lub iskry,

                  —

                  jeżeli się zapalą, palą się powoli, a ogień rozprzestrzenia się wolno.

            Palne materiały nie mogą ponadto uwalniać toksycznych oparów podczas spalania.
      Stosowanie środków chemicznych zmniejszających palność powinno być ograniczone do minimum. Jeżeli stosowane są środki chemiczne zmniejszające palność, ich toksyczność podczas używania oraz utylizacja po zakończeniu okresu użytkowania nie mogą zagrażać zdrowiu ich użytkowników i opiekunów ani otoczeniu.

         Ryzyko przegrzania

      Ostrzeżenia i instrukcja muszą zwracać uwagę opiekunów na temperaturę w pomieszczeniu, w którym produkt jest używany, aby zapobiec przegrzaniu.

         Właściwości fizyczne i mechaniczne

         Ryzyko mikrobiologiczne

      Pościel dziecięca nie może stwarzać ryzyka mikrobiologicznego wynikającego z niewystarczającej higieny materiału pochodzenia zwierzęcego.

         Ryzyko uwięzienia w szczelinach i otworach

      Szwy ani elementy dekoracyjne pościeli nie mogą poluzować się pod wpływem nacisku mechanicznego w wyniku możliwego do przewidzenia użytkowania, aby w konsekwencji nie stwarzać ryzyka uwięzienia (szczególnie palców).

         Ryzyko zaplątania się

      Pościel dziecięca nie może zawierać linek ani pętli, w które mogłaby zaplątać się szyja dziecka.

         Ryzyko udławienia i uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od wewnątrz

      Pościel dziecięca nie może zawierać luźnych lub małych części, które dziecko mogłoby odczepić, włożyć do ust i połknąć. Pościel dziecięca nie może zawierać małych części, które dziecko mogłoby odczepić i które mogłyby utkwić w gardle lub krtani dziecka. Wypełnienie nie może być dostępne i nie może zwierać żadnych twardych ani ostrych zanieczyszczeń, takich jak kawałki metalu, gwoździe, igły albo odłamki. Wypełnienie musi także wytrzymać nacisk wynikający z możliwego do przewidzenia użytkowania przez dziecko (w tym gryzienie), biorąc pod uwagę możliwość przechodzenia włókien przez szwy oraz wytrzymałość szwów.

         Ryzyko uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od zewnątrz

      Pościel dziecięca nie może zawierać naklejek z tworzyw sztucznych, które dziecko mogłoby oderwać, ani innych nieprzepuszczalnych pokryć, które mogłyby zakryć usta i nos.
      Opakowanie, w którym znajduje się produkt, nie może stwarzać ryzyka uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od zewnątrz.
      Dziecko musi być w stanie oddychać i mieć wystarczający dopływ powietrza, kiedy pościel zakryje mu twarz podczas snu.

         Szczegółowe ostrzeżenia dotyczące artykułu

      Ostrzeżenia i instrukcja użytkowania musi zwracać uwagę opiekuna na poważne ryzyko uduszenia, jeżeli pościel jest stosowana u dzieci poniżej czterech miesięcy.
      Minimalny zalecany wiek to dziewięć miesięcy.
      Należy również podać informacje dotyczące wielkości łóżeczka, w którym pościel ma być używana.
      Należy również podać ostrzeżenia dotyczące temperatury pomieszczenia (zob. ryzyko przegrzania).

         Higiena

      Pościel dziecięca musi być zaprojektowana i wykonana w taki sposób, aby umożliwić jej łatwe i dokładne czyszczenie oraz aby uniknąć ryzyka infekcji lub zakażenia. Produkt musi spełniać ten warunek również po jego umyciu zgodnie z instrukcjami producenta i nie może farbować w kontakcie ze skórą dziecka.

         SZCZEGÓŁOWE WYMOGI BEZPIECZEŃSTWA DOTYCZĄCE ŚPIWORKÓW DZIECIĘCYCH

      RYZYKO: Podstawowe ryzyko związane z produktem to ryzyko udławienia się małymi częściami oraz uwięzienia wewnątrz śpiworka.

         Wymogi bezpieczeństwa

      1.   Ogólne wymogi bezpieczeństwa

      Wyroby nie mogą stanowić zagrożenia dla bezpieczeństwa lub zdrowia dzieci, jeżeli są używane zgodnie z przeznaczeniem lub w sposób możliwy do przewidzenia, mając na uwadze zachowanie dzieci.
      Etykiety na wyrobach lub ich opakowaniach oraz instrukcje użytkowania, które są do nich dołączone, muszą zwracać uwagę opiekunów na zagrożenia i ryzyko związane z użytkowaniem tych wyrobów oraz na sposoby ich unikania.
      2.   Szczegółowe wymogi bezpieczeństwa

         Wymogi chemiczne

      Śpiworki dziecięce muszą spełniać wymogi prawodawstwa UE.

         Właściwości palne i cieplne

      Śpiworki dziecięce nie mogą stwarzać ryzyka związanego z łatwopalnością w otoczeniu dziecka.
      Muszą być wykonane z materiałów, które spełniają co najmniej jeden z następujących warunków:

                  —

                  nie palą się, o ile nie są wystawione na działanie płomienia lub iskry,

                  —

                  jeżeli się zapalą, palą się powoli, a ogień rozprzestrzenia się wolno.

            Palne materiały nie mogą ponadto uwalniać toksycznych oparów podczas spalania.
      Stosowanie środków chemicznych zmniejszających palność powinno być ograniczone do minimum. Jeżeli stosowane są środki chemiczne zmniejszające palność, ich toksyczność podczas używania oraz utylizacja po zakończeniu okresu użytkowania nie mogą zagrażać zdrowiu ich użytkowników i opiekunów ani otoczeniu.

         Ryzyko przegrzania

      Ostrzeżenia i instrukcja muszą zwracać uwagę opiekunów na temperaturę w pomieszczeniu, w którym produkt jest używany, aby zapobiec przegrzaniu.

         Właściwości fizyczne i mechaniczne

         Ryzyko uwięzienia w szczelinach i otworach

      Szwy ani elementy dekoracyjne śpiworków dziecięcych nie mogą poluzować się pod wpływem nacisku mechanicznego w wyniku możliwego do przewidzenia użytkowania, aby w konsekwencji nie stwarzać ryzyka uwięzienia (szczególnie palców). Ponadto rozmiar otworów na szyję i ręce powinien zapobiegać ześlizgiwaniu się dziecka do śpiworka.

         Wytrzymałość konstrukcji

      Zapięcia powinny być na tyle mocne, aby zapobiegać ześlizgiwaniu się dziecka do śpiworka. Szwy i zapięcia nie mogą poluzować się podczas prania zgodnie z instrukcjami producenta.

         Ryzyko zaplątania się

      Na śpiworku nie mogą znajdować się linki ani pętle, w które mogłaby zaplątać się szyja dziecka.

         Ryzyko udławienia i uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od wewnątrz

      Śpiworki dziecięce nie mogą zawierać luźnych lub małych części, które dziecko mogłoby odczepić, włożyć do ust i połknąć. Śpiworki dziecięce nie mogą zawierać małych części, które dziecko mogłoby odczepić i które mogłyby utkwić w gardle lub krtani dziecka. Wypełnienie nie może być dostępne i musi wytrzymać nacisk wynikający z możliwego do przewidzenia użytkowania przez dziecko (w tym gryzienie), biorąc pod uwagę możliwość przechodzenia włókien przez szwy oraz wytrzymałość szwów.

         Ryzyko uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od zewnątrz

      Śpiworki dziecięce nie mogą zawierać naklejek z tworzyw sztucznych, które dziecko mogłoby oderwać, ani innych nieprzepuszczalnych pokryć lub materiałów, które mogłyby zakryć usta i nos.
      Opakowanie, w którym znajduje się produkt, nie może stwarzać ryzyka uduszenia w wyniku zablokowania dróg oddechowych od zewnątrz.
      Dziecko musi być w stanie oddychać, kiedy śpiworek przykryje mu twarz podczas snu.

         Niebezpieczne krawędzie

      Śpiworki dziecięce nie mogą posiadać ostrych krawędzi ani kantów.

         Szczegółowe ostrzeżenia dotyczące wyrobu

      Ostrzeżenia i instrukcja muszą zawierać zalecenie dla opiekunów dotyczące wyboru śpiworka odpowiednio do wieku i wzrostu dziecka.
      Należy również podać ostrzeżenia dotyczące temperatury pomieszczenia (zob. ryzyko przegrzania).

         Higiena

      Śpiworki dziecięce muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby umożliwić ich łatwe i dokładne czyszczenie oraz aby uniknąć ryzyka infekcji lub zakażenia. Produkt musi spełniać ten warunek również po jego umyciu zgodnie z instrukcjami producenta i nie może farbować w kontakcie ze skórą dziecka.