title: Decyzja Komisji (UE) 2018/479 z dnia 20 marca 2018 r. w sprawie krajowego programu pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach Szwecji (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 1622)

text:
               22.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 79/55

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2018/479
   z dnia 20 marca 2018 r.
   w sprawie krajowego programu pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach Szwecji

         (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 1622)

   (Jedynie tekst w języku szwedzkim jest autentyczny)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Akt przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji do Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 142,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją 96/228/WE (1) Komisja zatwierdziła krajowy program pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach Szwecji („program pomocy nordyckiej”) zgłoszony przez Szwecję zgodnie z art. 143 Aktu przystąpienia w celu uzyskania zezwolenia zgodnie z art. 142 Aktu przystąpienia. Decyzję 96/228/WE zastąpiono decyzją Komisji C(2010) 6050 (2). Decyzja ta została ostatnio zmieniona decyzją wykonawczą Komisji C(2015) 6592 (3).

               (2)

               Pismem z dnia 17 listopada 2017 r. Szwecja wystąpiła z wnioskiem, aby Komisja zmieniła decyzję C(2010) 6050 w celu uproszczenia zarządzania programem i uwzględnienia zmian we wspólnej polityce rolnej, a także zmian sytuacji gospodarczej w rolnictwie w północnych regionach Szwecji. Dnia 6 grudnia 2017 r. Szwecja przesłała Komisji dodatkowe informacje dotyczące tego wniosku.

               (3)

               Biorąc pod uwagę wynikające z tego zmiany w decyzji C(2010) 6050 oraz szereg poprzednich zmian, należy zastąpić wspomnianą decyzję nową decyzją.

               (4)

               Pomoc długoterminowa, o której mowa w art. 142 Aktu przystąpienia, ma na celu zapewnienie utrzymania działalności rolniczej w regionach północnych określonych przez Komisję.

               (5)

               Uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 142 ust. 1 i 2 Aktu przystąpienia, należy określić jednostki administracyjne pogrupowane według podregionów, położone na obszarach na północ od 62. równoleżnika lub na obszarach przylegających do niego, na których występują porównywalne warunki klimatyczne, powodujące, że prowadzenie działalności rolniczej jest szczególnie utrudnione. W podregionach tych gęstość zaludnienia wynosi nie więcej niż 10 mieszkańców na kilometr kwadratowy, wykorzystywana powierzchnia użytków rolnych stanowi na ich obszarze 10 % lub mniej całkowitej powierzchni obszaru gminy, a część wykorzystywanej powierzchni użytków rolnych przeznaczonej pod rośliny polowe przeznaczone do spożycia przez ludzi stanowi 20 % lub mniej. Należy uwzględnić podregiony otoczone innymi podregionami leżącymi na takich obszarach, nawet jeśli nie spełniają one tych samych wymogów.

               (6)

               W celu ułatwienia zarządzania programem i skoordynowania go ze wsparciem udzielanym na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (4) na obszarach otrzymujących pomoc na podstawie niniejszej decyzji należy uwzględnić te same jednostki gminne co te, które należą do obszaru wyznaczonego na podstawie art. 32 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w programie rozwoju obszarów wiejskich.

               (7)

               Okresem odniesienia, który należy uwzględnić podczas dokonywania oceny rozwoju produkcji rolnej i ogólnego poziomu wsparcia, powinien – na podstawie dostępnych statystyk krajowych oraz w celu zapewnienia jednolitego stosowania we wszystkich sektorach produkcji – być rok 1993.

               (8)

               Zgodnie z art. 142 Aktu przystąpienia całkowita kwota przyznanej pomocy powinna być wystarczająca do utrzymania działalności rolniczej w północnych regionach Szwecji, ale nie może prowadzić do ogólnego wsparcia przekraczającego poziom wsparcia w przedakcesyjnym okresie odniesienia, który zostanie określony. W celu udzielenia wsparcia na podstawie art. 142 Aktu przystąpienia na odpowiednim poziomie, uwzględniając obecne koszty produkcji i nie przekraczając jednocześnie poziomu wsparcia w określonym przedakcesyjnym okresie odniesienia, przy określaniu maksymalnego dopuszczalnego poziomu pomocy na podstawie tego artykułu należy uwzględnić zmiany wskaźnika cen konsumpcyjnych w Szwecji w latach od 1993 do 2017.

               (9)

               W związku z tym na podstawie danych z 2017 r., uwzględniając pięcioletnie okresy sprawozdawcze określone w art. 143 ust. 2 Aktu przystąpienia, maksymalna kwota rocznej pomocy obliczona jako średnia w pięcioletnim okresie od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. powinna wynosić 422,92 mln SEK.

               (10)

               W celu uproszczenia programu pomocy nordyckiej i umożliwienia Szwecji elastycznego kierowania pomocy do różnych sektorów produkcji należy ustalić jedną maksymalną średnią roczną kwotę pomocy w odniesieniu do łącznego wsparcia, w tym odrębne maksymalne wsparcie w zakresie produkcji i transportu mleka krowiego w celu zapewnienia zrównoważonego podziału wsparcia.

               (11)

               Pomoc należy przyznawać corocznie na podstawie czynników produkcji (duże jednostki przeliczeniowe i hektary), z wyjątkiem mleka krowiego, w przypadku którego pomoc należy przyznawać na podstawie jednostek produkcji (kilogramów) w ramach całkowitych limitów ustanowionych w niniejszej decyzji.

               (12)

               Aby umożliwić szybkie reagowanie na zmienność cen produkcji rolnej i utrzymanie działalności rolniczej w północnych regionach Szwecji, należy umożliwić Szwecji ustalenie na każdy rok kalendarzowy kwoty pomocy na sektor w ramach kategorii pomocy i na jednostkę produkcji.

               (13)

               Szwecja powinna zróżnicować pomoc w swoich północnych regionach i ustalić roczne kwoty pomocy stosownie do stopnia nasilenia naturalnego utrudnienia oraz innych obiektywnych, przejrzystych i uzasadnionych kryteriów odnoszących się do celów określonych w art. 142 ust. 3 akapit trzeci Aktu przystąpienia, którymi są: zachowanie tradycyjnej produkcji produktów podstawowych i przetworzonych odpowiadających w szczególny sposób warunkom klimatycznym danych regionów, poprawa struktur produkcji, wprowadzania do obrotu i przetwarzania produktów rolnych, ułatwienie usuwania takich produktów oraz zapewnienie odpowiedniej ochrony środowiska i terenów wiejskich.

               (14)

               Pomoc należy wypłacać corocznie na podstawie rzeczywistej liczby kwalifikujących się czynników produkcji. Szwecja powinna mieć jednak prawo do wypłaty pomocy w zakresie mleka krowiego, kur niosek i świń przeznaczonych do uboju, a także transportu mleka krowiego w miesięcznych ratach. Pomoc w zakresie mleka krowiego opiera się na rzeczywistej produkcji w celu zapewnienia ciągłości produkcji.

               (15)

               Należy unikać nadmiernej rekompensaty dla producentów poprzez odzyskiwanie nienależnych płatności w sposób niezwłoczny, a najpóźniej przed dniem 1 czerwca następnego roku.

               (16)

               Zgodnie z art. 142 ust. 2 Aktu przystąpienia pomoc przyznana na podstawie niniejszej decyzji nie powinna prowadzić do zwiększenia całkowitej produkcji w stosunku do tradycyjnego poziomu produkcji na obszarze objętym programem pomocy nordyckiej.

               (17)

               W związku z tym konieczne jest ustalenie rocznej maksymalnej liczby kwalifikujących się czynników produkcji w odniesieniu do każdej kategorii pomocy oraz maksymalnej dopuszczalnej rocznej wielkości produkcji mleka krowiego na poziomie równym lub niższym niż w okresach odniesienia.

               (18)

               W przypadku gdy liczba czynników produkcji w kategorii lub wielkość produkcji mleka krowiego przekraczają maksymalny poziom w danym roku, w celu przestrzegania średnich pięcioletnich liczbę kwalifikujących się czynników produkcji lub ilość mleka krowiego należy zmniejszyć o odpowiednią liczbę czynników produkcji w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym nastąpiło przekroczenie maksymalnej ilości, z wyjątkiem pomocy z tytułu transportu mleka krowiego, kur niosek i świń przeznaczonych do uboju oraz mleka krowiego, w odniesieniu do których ilość kwalifikująca się może zostać obniżona o ilość odpowiadającą nadwyżce w ostatnim miesiącu roku, w którym przekroczono maksymalną dopuszczalną ilość.

               (19)

               Zgodnie z art. 143 ust. 2 Aktu przystąpienia Szwecja powinna przekazać Komisji informacje na temat wdrażania i skutków pomocy. W celu lepszej oceny długoterminowych skutków pomocy oraz w celu ustalenia poziomów pomocy jako średnich pięcioletnich należy co pięć lat składać sprawozdania o społeczno-gospodarczych skutkach pomocy i przekazywać coroczne sprawozdania zawierające informacje finansowe i inne informacje dotyczące wdrażania, niezbędne do zapewnienia przestrzegania warunków ustanowionych w niniejszej decyzji.

               (20)

               Należy określić zasady mające zastosowanie do zmian wprowadzonych w programie przez Komisję lub zaproponowanych przez Szwecję w celu ochrony uzasadnionych oczekiwań beneficjentów pomocy i zapewnienia ciągłości programu, aby można było skutecznie realizować cele zawarte w art. 142 Aktu przystąpienia.

               (21)

               Szwecja powinna zapewnić podjęcie odpowiednich środków kontroli w stosunku do beneficjentów pomocy. W celu zapewnienia skuteczności tych środków i przejrzystości wdrażania programu pomocy nordyckiej wspomniane środki kontroli należy w jak największym stopniu dostosować do środków stosowanych w ramach wspólnej polityki rolnej.

               (22)

               Aby osiągnąć cel, jakim jest utrzymanie produkcji, zgodnie z art. 142 Aktu przystąpienia i aby ułatwić zarządzanie wsparciem, niniejsza decyzja powinna obowiązywać od dnia 1 stycznia 2018 r.

               (23)

               Należy zatem uchylić decyzję C(2010) 6050 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2018 r. Należy zapewnić środki przejściowe dotyczące sprawozdawczości w zakresie wsparcia udzielonego na podstawie art. 142 Aktu przystąpienia i wypłaconego w 2017 r. na podstawie decyzji C(2010) 6050,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zatwierdzona pomoc
   1.   Od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. Szwecja jest uprawniona do wdrażania programu pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach wymienionych w załączniku I.
   2.   Całkowita kwota przyznanej pomocy nie przekracza 422,92 mln SEK na rok kalendarzowy. Roczne kwoty maksymalne uznaje się za roczne średnie pomocy przyznanej w okresie pięciu lat kalendarzowych objętych niniejszą decyzją.
   3.   Kategorie pomocy i sektory produkcji w odniesieniu do każdej kategorii, maksymalne dopuszczalne średnie roczne kwoty określone w ust. 2, w tym osobną maksymalną kwotę przeznaczoną na produkcję i transport mleka krowiego, a także maksymalną roczną liczbę kwalifikujących się czynników produkcji na kategorię pomocy określono w załączniku II.
   4.   Pomoc przyznaje się na podstawie kwalifikujących się czynników produkcji lub wielkości produkcji w następujący sposób:

               a)

               na kilogram faktycznie wyprodukowanego mleka w przypadku produkcji mleka krowiego;

               b)

               na dużą jednostkę przeliczeniową inwentarza w przypadku produkcji zwierzęcej;

               c)

               na hektar w przypadku upraw i produkcji ogrodniczej, w tym jagód;

               d)

               jako rekompensatę kosztów rzeczywistych z tytułu transportu mleka krowiego, odliczając wszelkie inne wsparcie publiczne dla tych samych kosztów.

         Pomoc powiązaną z wielkością produkcji można przyznać wyłącznie na produkcję mleka krowiego, przy czym pomoc ta nie może być w żadnym przypadku powiązana z przyszłą produkcją.
   Kursy przeliczeniowe na duże jednostki przeliczeniowe inwentarza dla różnych rodzajów zwierząt gospodarskich są określone w załączniku II.
   5.   Zgodnie z ust. 3 oraz w granicach określonych w załączniku II, Szwecja dokonuje rozróżnienia pomocy w swoich północnych regionach i ustala corocznie kwoty pomocy z tytułu czynnika produkcji, kosztu lub jednostki produkcji na podstawie obiektywnych kryteriów odnoszących się do stopnia nasilenia naturalnego utrudnienia i innych czynników przyczyniających się do osiągnięcia celów określonych w art. 142 ust. 3 akapit trzeci Aktu przystąpienia.
   Artykuł 2
   Okresy odniesienia
   Okresem odniesienia, o którym mowa w art. 142 ust. 3 akapit pierwszy tiret drugie Aktu przystąpienia, jest rok 1993, zarówno w odniesieniu do ilości, jak i poziomu wsparcia określonego w art. 1 niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Warunki przyznawania pomocy
   1.   Szwecja określa, w granicach przewidzianych w niniejszej decyzji, warunki przyznawania pomocy różnym kategoriom beneficjentów. Warunki te obejmują stosowane kryteria kwalifikowalności i wyboru oraz zapewniają równe traktowanie beneficjentów.
   2.   Pomoc wypłacana jest beneficjentom na podstawie rzeczywistych czynników produkcji lub, w odniesieniu do produkcji mleka krowiego, rzeczywistej wielkości produkcji, o której mowa w art. 1 ust. 4.
   3.   Pomoc jest wypłacana corocznie, z wyjątkiem pomocy w odniesieniu do mleka krowiego, pomocy z tytułu transportu mleka krowiego, kur niosek i świń przeznaczonych do uboju, w odniesieniu do których pomoc może być wypłacana w miesięcznych ratach.
   4.   Przekroczenie maksymalnej rocznej liczby czynników produkcji lub ilości kwalifikujących się do pomocy określonych w załączniku II uwzględnia się jako odpowiednie zmniejszenie liczby czynników produkcji w roku następującym po przekroczeniu, w którym pomoc wypłacana jest w rocznych ratach, lub w ostatnim miesiącu roku, w którym pomoc wypłacana jest co miesiąc.
   5.   Szwecja podejmuje odpowiednie środki, aby zapobiec przekroczeniu, o którym mowa w ust. 4, w przypadku gdy takie przekroczenie wydaje się prawdopodobne na podstawie oficjalnych lub oficjalnie zweryfikowanych prognoz statystycznych.
   6.   Nadpłatę lub nienależną płatność na rzecz beneficjenta odzyskuje się, odliczając odpowiednie kwoty od pomocy wypłacanej beneficjentowi w kolejnym roku lub w inny sposób w tym samym roku, w przypadku gdy beneficjentowi nie wypłaca się żadnej pomocy. Nienależne kwoty odzyskuje się przed dniem 1 czerwca następnego roku.
   Artykuł 4
   Informacje i środki kontroli
   1.   W ramach informacji przekazywanych zgodnie z art. 143 ust. 2 Aktu przystąpienia Szwecja przedkłada Komisji co roku do dnia 1 czerwca informacje na temat wdrażania pomocy przyznanej na podstawie niniejszej decyzji w poprzednim roku kalendarzowym.
   Informacje te dotyczą zwłaszcza:

               a)

               identyfikacji jednostek gminnych, w których wypłacono pomoc, za pomocą szczegółowej mapy oraz, w razie potrzeby, za pomocą innych danych;

               b)

               całkowitej produkcji obejmującej rok sprawozdawczy w przypadku podregionów kwalifikujących się do objęcia pomocą na podstawie niniejszej decyzji, wyrażonej w ilościach dla każdego z produktów wymienionych w załączniku II;

               c)

               łącznej liczby czynników produkcji i ilości, liczby czynników produkcji i ilości kwalifikujących się do pomocy oraz liczby czynników produkcji i ilości wspieranych na sektor produkcji określony w załączniku II w podziale na produkty w poszczególnych sektorach, w tym wskazania przekroczenia dopuszczalnej maksymalnej rocznej liczby czynników produkcji i ilości, a także opisu ewentualnych środków podjętych, aby zapobiec takiemu przekroczeniu;

               d)

               całkowitej wypłaconej pomocy, całkowitej kwoty pomocy przypadającej na kategorię pomocy i rodzaj produkcji, kwot wypłaconych na rzecz beneficjentów według czynnika produkcyjnego/innej jednostki, a także kryteriów różnicujących kwoty pomocy według podregionów i rodzajów gospodarstw rolnych lub na podstawie innych czynników;

               e)

               zastosowanego systemu płatności wraz ze szczegółami dotyczącymi wszelkich zaliczek opartych na szacunkach, płatności końcowych, a także stwierdzonych nadpłat i ich odzyskiwania;

               f)

               kwot pomocy wypłacanych na podstawie art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w jednostkach administracyjnych objętych niniejszą decyzją;

               g)

               odniesień do ustawodawstwa krajowego, w ramach którego pomoc jest wykonywana.

         2.   Przed dniem 1 czerwca 2023 r. Szwecja, oprócz sprawozdania rocznego obejmującego rok 2022, przedkłada Komisji sprawozdanie obejmujące pięcioletni okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. Sprawozdanie to obejmuje również wsparcie przyznane na podstawie decyzji C(2010) 6050 w 2016 i 2017 r.
   W sprawozdaniu wskazuje się w szczególności:

               a)

               całkowitą kwotę pomocy wypłaconą w trakcie pięcioletniego okresu oraz jej podział na kategorie pomocy, rodzaje produkcji i podregiony;

               b)

               w odniesieniu do każdej kategorii pomocy – całkowite wielkości produkcji na rok i na okres pięcioletni, liczbę czynników produkcji i poziom dochodów rolników w regionach kwalifikujących się do pomocy;

               c)

               zmiany w produkcji rolnej, przetwarzaniu i wprowadzaniu do obrotu w społecznym i gospodarczym kontekście regionów północnych;

               d)

               wpływ pomocy na ochronę środowiska naturalnego i ochronę terenów wiejskich;

               e)

               wnioski dotyczące średnioterminowego rozwoju pomocy na podstawie danych przedstawionych w sprawozdaniu.

         3.   Szwecja dostarcza dane w formie zgodnej ze standardami statystycznymi stosowanymi przez Unię.
   4.   Szwecja podejmuje wszelkie kroki niezbędne do zastosowania niniejszej decyzji i odpowiednie środki kontroli w stosunku do beneficjentów pomocy.
   5.   Środki kontroli są w jak najszerszym zakresie zharmonizowane z systemami kontroli stosowanymi w ramach unijnych systemów wsparcia.
   Artykuł 5
   Zastosowanie ewentualnych zmian
   1.   Na podstawie informacji dotyczących systemu wsparcia, o którym mowa w art. 4, oraz uwzględniając krajowy i unijny kontekst produkcji rolnej, a także innych istotnych czynników, w 2022 r. Szwecja musi przekazać Komisji odpowiednie wnioski dotyczące zmiany i przedłużenia na okres pięciu lat pomocy zatwierdzonej na podstawie niniejszej decyzji.
   2.   Jeżeli Komisja podejmie decyzję o zmianie niniejszej decyzji, w szczególności na podstawie zmian we wspólnej organizacji rynków rolnych lub w systemie wsparcia bezpośredniego bądź zmiany stawki jakiejkolwiek zatwierdzonej krajowej pomocy państwa w dziedzinie rolnictwa, każda zmiana programu pomocy zatwierdzonego niniejszą decyzją ma zastosowanie tylko od roku następującego po roku, w którym zmiana została przyjęta.
   Artykuł 6
   Uchylenie
   Decyzja C(2010) 6050 traci moc z dniem 1 stycznia 2018 r.
   Artykuł 6 ust. 1 tej decyzji ma jednak nadal zastosowanie do pomocy przyznanej na podstawie tej decyzji w 2017 r.
   Artykuł 7
   Stosowanie
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.
   Artykuł 8
   Adresat
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Szwecji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Phil HOGAN

            Członek Komisji

      (1)  Decyzja Komisji 96/228/WE z dnia 28 lutego 1996 r. w sprawie krajowego programu pomocy długoterminowej w celu wsparcia rolników w północnych regionach Szwecji (Dz.U. L 76 z 26.3.1996, s. 29).

      (2)  Decyzja Komisji C(2010) 6050 z dnia 8 września 2010 r. w sprawie krajowego programu pomocy długoterminowej w celu wsparcia rolników w północnych regionach Szwecji.

      (3)  Decyzja wykonawcza Komisji C(2015) 6592 z dnia 1 października 2015 r. zmieniająca decyzję C(2010) 6050 w sprawie krajowego programu pomocy długoterminowej dla rolnictwa w północnych regionach Szwecji.

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487).

      ZAŁĄCZNIK I
      PODREGION 1

                  Prowincja

                  Gmina

                  Miejscowość

                  Dalarna

                  Älvdalen

                  Idre

                  Jämtland

                  Krokom

                  Hotagen

                  Strömsund

                  Frostviken

                  Åre

                  Åre

                  Kall

                  Undersåker

                  Berg

                  Storsjö

                  Härjedalen

                  Linsell

                  Hede

                  Ljusnedal

                  Tännäs

                  Västerbotten

                  Storuman

                  Tärna

                  Sorsele

                  Sorsele

                  Dorotea

                  Risbäck

                  Vilhelmina

                  Vilhelmina

                  Norrbotten

                  Arvidsjaur

                  Arvidsjaur

                  Arjeplog

                  Arjeplog

                  Jokkmokk

                  Jokkmokk

                  Porjus

                  Pajala

                  Muonionalusta

                  Junosuando

                  Gällivare

                  Gällivare

                  Nilivaara

                  Malmberget

                  Kiruna

                  Jukkasjärvi

                  Vittangi

                  Karesuando

                     Powierzchnia użytków rolnych w podregionie 1

                     6 700  ha

            PODREGION 2

                  Prowincja

                  Gmina

                  Okręg

                  Dalarna

                  Malung

                  Lima

                  Transtrand

                  Älvdalen

                  Särna

                  Västernorrland

                  Örnsköldsvik

                  Trehörningsjö

                  Jämtland

                  Ragunda

                  Borgvattnet

                  Stugun

                  Bräcke

                  Bräcke

                  Nyhem

                  Håsjö

                  Sundsjö

                  Revsund

                  Bodsjö

                  Krokom

                  Näskott

                  Aspås

                  Ås

                  Laxsjö

                  Föllinge

                  Offerdal

                  Alsen

                  Strömsund

                  Ström

                  Alanäs

                  Gåxsjö

                  Hammerdal

                  Bodum

                  Tåsjö

                  Åre

                  Mattmar

                  Mörsil

                  Hallen

                  Berg

                  Berg

                  Hackås

                  Oviken

                  Myssjö

                  Åsarne

                  Klövsjö

                  Rätan

                  Härjedalen

                  Sveg

                  Vemdalen

                  Ängersjö

                  Lillhärdal

                  Östersund

                  Östersund

                  Frösö

                  Sunne

                  Näs

                  Lockne

                  Marieby

                  Brunflo

                  Kyrkås

                  Lit

                  Häggenås

                  Västerbotten

                  Vindeln

                  Vindeln

                  Åmsele

                  Norsjö

                  Norsjö

                  Malå

                  Malå

                  Storuman

                  Stensele

                  Sorsele

                  Gargnäs

                  Dorotea

                  Dorotea

                  Åsele

                  Åsele

                  Fredrika

                  Lycksele

                  Lycksele

                  Björksele

                  Örträsk

                  Skellefteå

                  Boliden

                  Fällfors

                  Jörn

                  Kalvträsk

                  Norrbotten

                  Jokkmokk

                  Vuollerim

                  Övertorneå

                  Svanstein

                  Pajala

                  Pajala

                  Korpilombolo

                  Tärendö

                  Gällivare

                  Hakkas

                     Powierzchnia użytków rolnych w podregionie 2

                     46 600  ha

            PODREGION 3

                  Prowincja

                  Gmina

                  Okręg

                  Värmland

                  Torsby

                  Södra Finnskoga

                  Dalarna

                  Älvdalen

                  Älvdalen

                  Gävleborg

                  Nordanstig

                  Hassela

                  Ljusdal

                  Hamra

                  Los

                  Kårböle

                  Västernorrland

                  Ånge

                  Haverö

                  Timrå

                  Ljustorp

                  Härnösand

                  Stigsjö

                  Viksjö

                  Sundsvall

                  Indal

                  Holm

                  Liden

                  Kramfors

                  Nordingrå

                  Vibyggerå

                  Ullånger

                  Torsåker

                  Sollefteå

                  Graninge

                  Junsele

                  Edsele

                  Ramsele

                  Örnsköldsvik

                  Örnsköldsvik

                  Anundsjö

                  Skorped

                  Sidensjö

                  Nätra

                  Själevad

                  Mo

                  Gideå

                  Björna

                  Jämtland

                  Ragunda

                  Ragunda

                  Bräcke

                  Hällesjö

                  Krokom

                  Rödön

                  Strömsund

                  Fjällsjö

                  Åre

                  Marby

                  Härjedalen

                  Älvros

                  Överhogdal

                  Ytterhogdal

                  Östersund

                  Norderö

                  Västerbotten

                  Nordmaling

                  Nordmaling

                  Bjurholm

                  Bjurholm

                  Robertsfors

                  Bygdeå

                  Nysätra

                  Vännäs

                  Vännäs

                  Umeå

                  Umeå Landsförsamling

                  Tavelsjö

                  Sävar

                  Skellefteå

                  Skellefteå Landsförsamling

                  Kågedalen

                  Byske

                  Lövånger

                  Burträsk

                  Norrbotten

                  Överkalix

                  Överkalix

                  Kalix

                  Nederkalix

                  Töre

                  Övertorneå

                  Övertorneå

                  Hietaniemi

                  Älvsbyn

                  Älvsby

                  Luleå

                  Luleå Domkyrkoförsamling

                  Örnäset

                  Nederluleå

                  Råneå

                  Piteå

                  Piteå Stadsförsamling

                  Hortlax

                  Piteå Landsförsamling

                  Norrfjärden

                  Boden

                  Överluleå

                  Gunnarsbyn

                  Edefors

                  Sävast

                  Haparanda

                  Nedertorneå-Haparanda

                  Karl Gustav

                     Powierzchnia użytków rolnych w podregionie 3

                     108 650  ha

            PODREGION 4

                  Prowincja

                  Gmina

                  Okręg

                  Värmland

                  Torsby

                  Lekvattnet

                  Nyskoga

                  Norra Finnskoga

                  Dalby

                  Norra Ny

                  Filipstad

                  Rämmen

                  Hagfors

                  Gustav Adolf

                  Dalarna

                  Vansbro

                  Järna

                  Nås

                  Äppelbo

                  Malung

                  Malung

                  Rättvik

                  Boda

                  Ore

                  Orsa

                  Orsa

                  Mora

                  Våmhus

                  Venjan

                  Falun

                  Bjursås

                  Ludvika

                  Säfsnäs

                  Gävleborg

                  Ovanåker

                  Ovanåker

                  Voxna

                  Nordanstig

                  Ilsbo

                  Harmånger

                  Jättendal

                  Gnarp

                  Bergsjö

                  Ljusdal

                  Ljusdal

                  Färila

                  Ramsjö

                  Järvsö

                  Bollnäs

                  Rengsjö

                  Undersvik

                  Arbrå

                  Hudiksvall

                  Bjuråker

                  Västernorrland

                  Ånge

                  Borgsjö

                  Torp

                  Timrå

                  Timrå

                  Hässjö

                  Tynderö

                  Härnösand

                  Härnösands Domkyrkoförsamling

                  Högsjö

                  Häggdånger

                  Säbrå

                  Hemsö

                  Sundsvall

                  Sundsvalls Gustav Adolf

                  Skönsmon

                  Skön

                  Alnö

                  Sättna

                  Selånger

                  Stöde

                  Tuna

                  Attmar

                  Njurunda

                  Kramfors

                  Gudmundrå

                  Nora

                  Skog

                  Bjärtrå

                  Styrnäs

                  Dal

                  Ytterlännäs

                  Sollefteå

                  Sollefteå

                  Multrå

                  Långsele

                  Ed

                  Resele

                  Helgum

                  Ådals-Liden

                  Boteå

                  Överlännäs

                  Sånga

                  Örnsköldsvik

                  Arnäs

                  Grundsunda

                  Jämtland

                  Ragunda

                  Fors

                  Västerbotten

                  Umeå

                  Umeå Stadsförsamling

                  Teg

                  Ålidhem

                  Holmsund

                  Hörnefors

                  Holmön

                  Umeå Maria

                  Skellefteå

                  Skellefteå Sankt Olov

                  Skellefteå Sankt Örjan

                  Bureå

                     Powierzchnia użytków rolnych w podregionie 4

                     69 050  ha

            PODREGION 5

                  Prowincja

                  Gmina

                  Okręg

                  Värmland

                  Kil

                  Boda

                  Eda

                  Eda

                  Järnskog

                  Skillingmark

                  Köla

                  Torsby

                  Fryksände

                  Vitsand

                  Östmark

                  Grums

                  Värmskog

                  Årjäng

                  Silbodal

                  Sillerud

                  Karlanda

                  Holmedal

                  Blomskog

                  Trankil

                  Västra Fågelvik

                  Töcksmark

                  Östervallskog

                  Sunne

                  Gräsmark

                  Lysvik

                  Filipstad

                  Gåsborn

                  Hagfors

                  Hagfors

                  Ekshärad

                  Norra Råda

                  Sunnemo

                  Arvika

                  Arvika Östra

                  Arvika Västra

                  Stavnäs

                  Högerud

                  Glava

                  Bogen

                  Gunnarskog

                  Ny

                  Älgå

                  Mangskog

                  Brunskog

                  Säffle

                  Svanskog

                  Långserud

                  Dalarna

                  Gagnef

                  Mockfjärd

                  Gagnef

                  Floda

                  Leksand

                  Leksand

                  Djura

                  Ål

                  Siljansnäs

                  Rättvik

                  Rättvik

                  Mora

                  Mora

                  Sollerön

                  Falun

                  Svärdsjö

                  Enviken

                  Gävleborg

                  Ockelbo

                  Ockelbo

                  Ovanåker

                  Alfta

                  Gävle

                  Hamrånge

                  Söderhamn

                  Söderhamn

                  Sandarne

                  Skog

                  Ljusne

                  Söderala

                  Bergvik

                  Mo

                  Trönö

                  Norrala

                  Bollnäs

                  Bollnäs

                  Segersta

                  Bollnäs

                  Hanebo

                  Hudiksvall

                  Hudiksvall

                  Idenor

                  Hälsingtuna

                  Rogsta

                  Njutånger

                  Enånger

                  Delsbo

                  Norrbo

                  Forsa

                  Hög

                     Powierzchnia użytków rolnych w podregionie 5

                     72 300  ha

      ZAŁĄCZNIK II

                  Maksymalna średnia roczna kwota pomocy na okres pięciu lat, od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. (w mln SEK)

                  Maksymalna roczna liczba kwalifikujących się czynników produkcji lub kwot (1)

                  Mleko krowie i pomoc na transport mleka krowiego

                  450 000 000  kg

                  Kozy, świnie przeznaczone do uboju, lochy, kury nioski

                  17 000  DJP

                  Miękkie owoce, warzywa i ziemniaki

                  3 660  hektarów

                     POMOC OGÓŁEM

                  422,92 (2)

         (1)  Kursy przeliczeniowe na duże jednostki przeliczeniowe inwentarza (DJP): Koza to 0,15 DJP, świnia przeznaczona do uboju to 0,10 DJP, locha to 0,33 DJP, a kura nioska to 0,01 DJP.

         (2)  Z czego maksymalnie kwotę 395,9 mln SEK wsparcia można przyznać na kategorię mleko krowie i pomoc na transport mleka krowiego.


title: Decyzja Komisji (UE) 2018/494 z dnia 22 marca 2018 r. zmieniająca załącznik A do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako

text:
               23.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 81/65

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2018/494
   z dnia 22 marca 2018 r.
   zmieniająca załącznik A do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Układ monetarny pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako z dnia 29 listopada 2011 r., w szczególności jego art. 11 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 11 ust. 2 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako (dalej „układ monetarny”) nakłada na Księstwo Monako obowiązek stosowania takich samych przepisów jak te, które zostały przyjęte przez Republikę Francuską w celu transpozycji unijnych aktów prawnych dotyczących działalności instytucji kredytowych oraz nadzoru ostrożnościowego nad nimi i zapobiegania ryzyku systemowemu właściwemu dla systemów płatności i systemów rozrachunku papierów wartościowych, wymienionych w załączniku A.

               (2)

               Aktualizacji załącznika A dokonuje się zgodnie z art. 11 ust. 3 układu monetarnego, który przewiduje, że załącznik A wymaga aktualizacji przez Komisję po każdej zmianie któregokolwiek z aktów prawnych wymienionych w tym załączniku, a także za każdym razem, kiedy Unia Europejska przyjmuje nowy akt prawny.

               (3)

               Przyjęto kilka nowych aktów prawnych UE oraz zmian w obowiązujących aktach prawnych, już uwzględnionych w załączniku.

               (4)

               W związku z tym należy odpowiednio zmienić załącznik A do układu monetarnego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Załącznik A do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK
      „
            ZAŁĄCZNIK A

                        Prawodawstwo w dziedzinie bankowości i finansów

                        1

                        W odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do instytucji kredytowych:
                        Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1).
                        zmieniona:

                        2

                        dyrektywą 2001/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. zmieniającą dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG oraz 86/635/EWG w zakresie zasad oceny rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, a także banków oraz innych instytucji finansowych (Dz.U. L 283 z 27.10.2001, s. 28);

                        3

                        dyrektywą 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniającą dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG, 86/635/EWG i 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, banków i innych instytucji finansowych oraz zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 178 z 17.7.2003, s. 16);

                        4

                        dyrektywą 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. zmieniającą dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, 83/349/EWG w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, 86/635/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 224 z 16.8.2006, s. 1).

                        5

                        Dyrektywa Rady 89/117/EWG z dnia 13 lutego 1989 r. w sprawie obowiązków w zakresie publikacji odnoszących się do rocznych sprawozdań finansowych oddziałów, utworzonych w państwie członkowskim, instytucji kredytowych i instytucji finansowych mających swoją siedzibę poza tym państwem członkowskim (Dz.U. L 44 z 16.2.1989, s. 40).

                        6

                        Dyrektywa 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45).
                        zmieniona:

                        7

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/44/WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniającą dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych (Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 37);

                        8

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120);

                        9

                        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1);

                        10

                        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniającym dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1).

                        11

                        Dyrektywa 2001/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych (Dz.U. L 125 z 5.5.2001, s. 15).
                        zmieniona:

                        12

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).

                        13

                        Dyrektywa 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych (Dz.U. L 168 z 27.6.2002, s. 43).
                        zmieniona:

                        14

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/44/WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniającą dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych (Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 37);

                        15

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).

                        16

                        Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1).
                        zmieniona:

                        17

                        dyrektywą 2005/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 2005 r. zmieniającą dyrektywy Rady 73/239/EWG, 85/611/EWG, 91/675/EWG, 92/49/EWG i 93/6/EWG oraz dyrektywy 94/19/WE, 98/78/WE, 2000/12/WE, 2001/34/WE, 2002/83/WE i 2002/87/WE w celu ustanowienia nowej struktury organizacyjnej komitetów w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 79 z 24.3.2005, s. 9);

                        18

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/25/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 81 z 20.3.2008, s. 40);

                        19

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120);

                        20

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/89/UE z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/78/WE, 2002/87/WE, 2006/48/WE i 2009/138/WE w odniesieniu do dodatkowego nadzoru nad podmiotami finansowymi konglomeratu finansowego (Dz.U. L 326 z 8.12.2011, s. 113);

                        21

                        z wyjątkiem jej Tytułu V:
                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).
                        uzupełniona i wdrożona:

                        22

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/2303 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającym dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających definicje i koordynowanie dodatkowego nadzoru nad koncentracją ryzyka i transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy (Dz.U. L 326 z 11.12.2015, s. 34);

                        23

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 342/2014 z dnia 21 stycznia 2014 r. uzupełniającym dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących stosowania metod obliczania wymogów adekwatności kapitałowej w odniesieniu do konglomeratów finansowych (Dz.U. L 100 z 3.4.2014, s. 1).

                        24

                        W odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do instytucji kredytowych oraz z wyjątkiem jej art. 15, art. 31–33 i Tytułu III:
                        Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1).
                        zmieniona:

                        25

                        dyrektywą 2006/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. zmieniającą dyrektywę 2004/39/WE w sprawie rynków instrumentów finansowych w odniesieniu do niektórych terminów (Dz.U. L 114 z 27.4.2006, s. 60);

                        26

                        dyrektywą 2007/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. zmieniającą dyrektywę Rady 92/49/EWG oraz dyrektywy 2002/83/WE, 2004/39/WE, 2005/68/WE i 2006/48/WE w zakresie zasad proceduralnych i kryteriów oceny stosowanych w ramach oceny ostrożnościowej przypadków nabycia lub zwiększenia udziałów w podmiotach sektora finansowego (Dz.U. L 247 z 21.9.2007, s. 1);

                        27

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/10/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2004/39/WE w sprawie rynków instrumentów finansowych w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 76 z 19.3.2008, s. 33);

                        28

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120).
                        uzupełniona i wdrożona:

                        29

                        rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1287/2006 z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającym środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zobowiązań przedsiębiorstw inwestycyjnych w zakresie prowadzenia rejestrów, sprawozdań z transakcji, przejrzystości rynkowej, dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy (Dz.U. L 241 z 2.9.2006, s. 1);

                        30

                        dyrektywą Komisji 2006/73/WE z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzającą środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy (Dz.U. L 241 z 2.9.2006, s. 26).

                        31

                        W odniesieniu do przepisów jej tytułów I i II:
                        Dyrektywa 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego zmieniająca dyrektywy 97/7/WE, 2002/65/WE, 2005/60/WE i 2006/48/WE i uchylająca dyrektywę 97/5/WE (Dz.U. L 319 z 5.12.2007, s. 1).
                        zmieniona:

                        32

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/111/WE z dnia 16 września 2009 r. zmieniającą dyrektywy 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2007/64/WE w odniesieniu do banków powiązanych z centralnymi instytucjami, niektórych pozycji funduszy własnych, dużych ekspozycji, uzgodnień w zakresie nadzoru oraz zarządzania w sytuacji kryzysowej (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 97);

                        33

                        z wyjątkiem jej Tytułu V:
                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

                        34

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE (Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7).
                        zmieniona:

                        35

                        z wyjątkiem jej Tytułu V:
                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338);

                        36

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniającą dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylającą dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).

                        37

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).
                        zmienione:

                        38

                        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1022/2013 z dnia 22 października 2013 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do powierzenia Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególnych zadań zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013 (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 5);

                        39

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami mieszkalnymi i zmieniającą dyrektywy 2008/48/WE i 2013/36/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 34);

                        40

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190);

                        41

                        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiającym jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1);

                        42

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniającą dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylającą dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).

                        43

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1).
                        zmienione:

                        44

                        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1);

                        45

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1002/2013 z dnia 12 lipca 2013 r. zmieniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do wykazu podmiotów, do których rozporządzenie to nie ma zastosowania (Dz.U. L 279 z 19.10.2013, s. 2);

                        46

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190);

                        47

                        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84) oraz, w stosownych przypadkach, powiązane środki poziomu 2
                        zmienione:

                        48

                        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1033 z dnia 23 czerwca 2016 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 600/2014 w sprawie rynków instrumentów finansowych, rozporządzenie (UE) nr 596/2014 w sprawie nadużyć na rynku oraz rozporządzenie (UE) nr 909/2014 w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych (Dz.U. L 175 z 30.6.2016, s. 1–7);

                        49

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73);

                        50

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/1515 z dnia 5 czerwca 2015 r. zmieniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do przedłużenia okresów przejściowych związanych z systemami programów emerytalnych (Dz.U. L 239 z 15.9.2015, s. 63);

                        51

                        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 1).
                        uzupełnione i wdrożone:

                        52

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1247/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do formatu i częstotliwości dokonywania zgłoszeń dotyczących transakcji do repozytoriów transakcji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 352 z 21.12.2012, s. 20);

                        53

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1248/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące formatu wniosku o rejestrację jako repozytorium transakcji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 352 z 21.12.2012, s. 30);

                        54

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1249/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące formatu dokumentacji, która ma być zachowywana przez kontrahentów centralnych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 352 z 21.12.2012, s. 32);

                        55

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 876/2013 z dnia 28 maja 2013 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących kolegiów ds. kontrahentów centralnych (Dz.U. L 244 z 13.9.2013, s. 19);

                        56

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 148/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających minimalny poziom szczegółowości informacji podlegających zgłoszeniu repozytoriom transakcji (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 1);

                        57

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 149/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pośrednich uzgodnień rozliczeniowych, obowiązku rozliczania, rejestru publicznego, dostępu do systemu obrotu, kontrahentów niefinansowych, technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 11);

                        58

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 150/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających szczegóły dotyczące wniosku o rejestrację jako repozytorium transakcji (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 25);

                        59

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 151/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających dane, które mają być publikowane i udostępniane przez repozytoria transakcji, a także standardy operacyjne dotyczące agregowania i porównywania danych oraz dostępu do tych danych (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 33);

                        60

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 152/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów kapitałowych obowiązujących partnerów centralnych (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 37);

                        61

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 153/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów obowiązujących kontrahentów centralnych (Dz.U. L 52 z 23.2.2013, s. 41);

                        62

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 285/2014 z dnia 13 lutego 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących bezpośredniego, znaczącego i przewidywalnego skutku kontraktów wewnątrz Unii oraz zapobiegania obchodzeniu przepisów i wymogów (Dz.U. L 85 z 21.3.2014, s. 1);

                        63

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 484/2014 z dnia 12 maja 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do hipotetycznego kapitału kontrahenta centralnego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 138 z 13.5.2014, s. 57);

                        64

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/880 z dnia 4 czerwca 2015 r. w sprawie przedłużenia okresów przejściowych związanych z wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, przewidzianych w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 143 z 9.6.2015, s. 7);

                        65

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/2205 z dnia 6 sierpnia 2015 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących obowiązku rozliczania (Dz.U. L 314 z 1.12.2015, s. 13–21);

                        66

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/592 z dnia 1 marca 2016 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących obowiązku rozliczania (Dz.U. L 103 z 19.4.2016, s. 5–11).

                        67

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).
                        zmienione:

                        68

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/62 z dnia 10 października 2014 r. zmieniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni (Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 37);

                        69

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/1555 z dnia 28 maja 2015 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ujawniania informacji na temat przestrzegania przez instytucje wymogu w zakresie bufora antycyklicznego zgodnie z art. 440 (Dz.U. L 244 z 19.9.2015, s. 1);

                        70

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/1556 z dnia 11 czerwca 2015 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących przejściowego stosowania podejścia IRB do ekspozycji kapitałowych (Dz.U. L 244 z 19.9.2015, s. 9).
                        uzupełnione i wdrożone:

                        71

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1423/2013 z dnia 20 grudnia 2013 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w zakresie wymogów dotyczących ujawniania informacji na temat funduszy własnych instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 355 z 31.12.2013, s. 60);

                        72

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 183/2014 z dnia 20 grudnia 2013 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określenia sposobu obliczania korekt z tytułu szczególnego i ogólnego ryzyka kredytowego (Dz.U. L 57 z 27.2.2014, s. 3);

                        73

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 241/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie funduszy własnych obowiązujących instytucje (Dz.U. L 74 z 14.3.2014, s. 8).
                        zmienione:

                        74

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/488 z dnia 4 września 2014 r. zmieniającym rozporządzenie delegowane (UE) nr 241/2014 w odniesieniu do obowiązujących firmy wymogów w zakresie funduszy własnych opartych na stałych kosztach pośrednich (Dz.U. L 78 z 24.3.2015, s. 1);

                        75

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/850 z dnia 30 stycznia 2015 r. w sprawie zmiany rozporządzenia delegowanego (UE) nr 241/2014 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie funduszy własnych obowiązujących instytucje (Dz.U. L 135 z 2.6.2015, s. 1);

                        76

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/923 z dnia 11 marca 2015 r. zmieniającym rozporządzenie delegowane (UE) nr 241/2014 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie funduszy własnych obowiązujących instytucje (Dz.U. L 150 z 17.6.2015, s. 1);

                        77

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 342/2014 z dnia 21 stycznia 2014 r. uzupełniającym dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących stosowania metod obliczania wymogów adekwatności kapitałowej w odniesieniu do konglomeratów finansowych (Dz.U. L 100 z 3.4.2014, s. 1);

                        78

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 523/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych służących określeniu, czym jest bliska odpowiedniość między wartością obligacji zabezpieczonych instytucji a wartością aktywów instytucji (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 4);

                        79

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 525/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących definicji rynku (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 15);

                        80

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 526/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ustalania wskaźnika zastępczego spreadu i ograniczonej liczby mniejszych portfeli w odniesieniu do ryzyka korekty wyceny kredytowej (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 17);

                        81

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 528/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ryzyka związanego z opcjami innego niż ryzyko delta w ramach standardowego podejścia do ryzyka rynkowego (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 29);

                        82

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/861 z dnia 18 lutego 2016 r. w sprawie sprostowania rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 528/2014 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ryzyka związanego z opcjami innego niż ryzyko delta w ramach standardowego podejścia do ryzyka rynkowego oraz w sprawie sprostowania rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 604/2014 uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych w odniesieniu do kryteriów jakościowych i właściwych kryteriów ilościowych ustalania kategorii pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka instytucji (Dz.U. L 144 z 1.6.2016, s. 21);

                        83

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 529/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących oceny istotności rozszerzeń i zmian metody wewnętrznych ratingów oraz metody zaawansowanego pomiaru (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 36).
                        zmienione:

                        84

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/942 z dnia 4 marca 2015 r. zmieniającym rozporządzenie delegowane (UE) nr 529/2014 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących oceny istotności rozszerzeń i zmian metod wewnętrznych przy obliczaniu wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego (Dz.U. L 154 z 19.6.2015, s. 1);

                        85

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 625/2014 z dnia 13 marca 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w drodze regulacyjnych standardów technicznych określających wymogi dla instytucji inwestujących, instytucji sponsorujących, pierwotnych kredytodawców oraz instytucji inicjujących w odniesieniu do ekspozycji z tytułu przeniesionego ryzyka kredytowego (Dz.U. L 174 z 13.6.2014, s. 16);

                        86

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 680/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące sprawozdawczości nadzorczej instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 191 z 28.6.2014, s. 1);

                        87

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/227 z dnia 9 stycznia 2015 r. zmieniającym rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 680/2014 ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące sprawozdawczości nadzorczej instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 48 z 20.2.2015, s. 1);

                        88

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 602/2014 z dnia 4 czerwca 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w celu ułatwienia konwergencji praktyk nadzorczych w odniesieniu do stosowania dodatkowej wagi ryzyka zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 166 z 5.6.2014, s. 22);

                        89

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 945/2014 z dnia 4 września 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące stosownych indeksów o odpowiednim poziomie dywersyfikacji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 265 z 5.9.2014, s. 3);

                        90

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1030/2014 z dnia 29 września 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do jednolitych formatów i dat do celów ujawniania wartości stosowanych do określania globalnych instytucji o znaczeniu systemowym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 284 z 30.9.2014, s. 14);

                        91

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1187/2014 z dnia 2 października 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych mających na celu ustalenie ogólnej ekspozycji wobec danego klienta lub grupy powiązanych klientów w odniesieniu do transakcji dotyczących aktywów bazowych (Dz.U. L 324 z 7.11.2014, s. 1);

                        92

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/61 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto dla instytucji kredytowych (Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 1);

                        93

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/79 z dnia 18 grudnia 2014 r. zmieniającym rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 680/2014 ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące sprawozdawczości nadzorczej instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do obciążenia aktywów, jednolitego modelu punktów danych i zasad walidacji (Dz.U. L 14 z 21.1.2015, s. 1);

                        94

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/585 z dnia 18 grudnia 2014 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określenia okresów ryzyka w związku z uzupełnieniem zabezpieczenia (Dz.U. L 98 z 15.4.2015, s. 1);

                        95

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/233 z dnia 13 lutego 2015 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do walut, w przypadku których definicja aktywów przyjmowanych przez bank centralny jako zabezpieczenie jest bardzo wąska zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 39 z 14.2.2015, s. 11);

                        96

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/880 z dnia 4 czerwca 2015 r. w sprawie przedłużenia okresów przejściowych związanych z wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, przewidzianych w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 143 z 9.6.2015, s. 7);

                        97

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/1798 z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie sprostowania rozporządzenia delegowanego (UE) nr 625/2014 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w drodze regulacyjnych standardów technicznych określających wymogi dla instytucji inwestujących, instytucji sponsorujących, pierwotnych kredytodawców oraz instytucji inicjujących w odniesieniu do ekspozycji z tytułu przeniesionego ryzyka kredytowego (Dz.U. L 263 z 8.10.2015, s. 12);

                        98

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1278 z dnia 9 lipca 2015 r. zmieniającym rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 680/2014 ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące sprawozdawczości nadzorczej instytucji w odniesieniu do instrukcji, wzorów i definicji (Dz.U. L 205 z 31.7.2015, s. 1);

                        99

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/100 z dnia 16 października 2015 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne określające procedurę wspólnej decyzji w odniesieniu do wniosków o niektóre zezwolenia w zakresie nadzoru ostrożnościowego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 21 z 28.1.2016, s. 45);

                        100

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/101 z dnia 26 października 2015 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ostrożnej wyceny zgodnie z art. 105 ust. 14 (Dz.U. L 21 z 28.1.2016, s. 54);

                        101

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2197 z dnia 27 listopada 2015 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do walut silnie ze sobą skorelowanych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 313 z 28.11.2015, s. 30);

                        102

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2326 z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie przedłużenia okresów przejściowych związanych z wymogami w zakresie funduszy własnych z tytułu ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, przewidzianych w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 328 z 12.12.2015, s. 108);

                        103

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/2344 z dnia 15 grudnia 2015 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do walut z ograniczeniami dostępności aktywów płynnych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 330 z 16.12.2015, s. 26);

                        104

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/709 z dnia 26 stycznia 2016 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających warunki stosowania odstępstw dotyczących walut z ograniczeniami dostępności aktywów płynnych (Dz.U. L 125 z 13.5.2016, s. 1);

                        105

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/322 z dnia 10 lutego 2016 r. zmieniającym rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 680/2014 ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące sprawozdawczości nadzorczej instytucji w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto (Dz.U. L 64 z 10.3.2016, s. 1);

                        106

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 2016/200 z dnia 15 lutego 2016 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do ujawniania informacji na temat wskaźnika dźwigni instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 39 z 16.2.2016, s. 5);

                        107

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/313 z dnia 1 marca 2016 r. zmieniającym rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 680/2014 w odniesieniu do dodatkowych wskaźników monitorowania na potrzeby sprawozdawczości w zakresie płynności (Dz.U. L 60 z 5.3.2016, s. 5);

                        108

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/428 z dnia 23 marca 2016 r. zmieniającym rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 680/2014 ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące sprawozdawczości nadzorczej instytucji w odniesieniu do sprawozdawczości w zakresie wskaźnika dźwigni (Dz.U. L 83 z 31.3.2016, s. 1);

                        109

                        z wyjątkiem jej Tytułu V:
                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).
                        zmieniona:

                        110

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).
                        uzupełniona i wdrożona:

                        111

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 604/2014 z dnia 4 marca 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych w odniesieniu do kryteriów jakościowych i właściwych kryteriów ilościowych ustalania kategorii pracowników, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka instytucji (Dz.U. L 167 z 6.6.2014, s. 30);

                        112

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 527/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających klasy instrumentów, które odpowiednio odzwierciedlają jakość kredytową instytucji kontynuującej działalność i są przeznaczone do wykorzystania do celów wynagrodzenia zmiennego (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 21);

                        113

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 530/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w zakresie regulacyjnych standardów technicznych precyzujących istotne ekspozycje i progi w odniesieniu do wewnętrznych metod dotyczących ryzyka szczególnego w portfelu handlowym (Dz.U. L 148 z 20.5.2014, s. 50);

                        114

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1152/2014 z dnia 4 czerwca 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ustalania lokalizacji geograficznej odnośnych ekspozycji kredytowych na potrzeby obliczania specyficznych dla instytucji wskaźników bufora antycyklicznego (Dz.U. L 309 z 30.10.2014, s. 5);

                        115

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 650/2014 z dnia 4 czerwca 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do formatu, struktury, spisu treści i daty corocznej publikacji informacji ujawnianych przez właściwe organy zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (Dz.U. L 185 z 25.6.2014, s. 1);

                        116

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 710/2014 z dnia 23 czerwca 2014 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące warunków stosowania procedury wspólnej decyzji na temat wymogów ostrożnościowych dostosowanych do konkretnych instytucji zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (Dz.U. L 188 z 27.6.2014, s. 19);

                        117

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1222/2014 z dnia 8 października 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określenia metody identyfikacji globalnych instytucji o znaczeniu systemowym oraz definiowania podkategorii globalnych instytucji o znaczeniu systemowym (Dz.U. L 330 z 15.11.2014, s. 27);

                        118

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/98 z dnia 16 października 2015 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określania ogólnych warunków funkcjonowania kolegiów organów nadzoru (Dz.U. L 21 z 28.1.2016, s. 2);

                        119

                        rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/99 z dnia 16 października 2015 r. ustanawiającym wykonawcze standardy techniczne dotyczące ustalania zasad operacyjnego funkcjonowania kolegiów organów nadzoru zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (Dz.U. L 21 z 28.1.2016, s. 21).

                        120

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (wersja przekształcona) (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 149).

                        121

                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190) oraz, w stosownych przypadkach, powiązane środki poziomu 2
                        zmieniona:

                        122

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2015/63 z dnia 21 października 2014 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 44).
                        uzupełniona i wdrożona:

                        123

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/1075 z dnia 23 marca 2016 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających treść planów naprawy, planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, minimalne kryteria, które właściwy organ ma poddać ocenie w odniesieniu do planów naprawy i grupowych planów naprawy, warunki udzielenia wsparcia finansowego w ramach grupy, wymagania wobec niezależnych rzeczoznawców, umowne uznanie uprawnień do umorzenia i konwersji, procedury i treść wymogów dotyczących powiadomienia i obwieszczenia o zawieszeniu oraz sposób funkcjonowania kolegiów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U. L 184 z 8.7.2016, s. 1);

                        124

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/860 z dnia 4 lutego 2016 r. określającym w bardziej szczegółowy sposób okoliczności, w których konieczne jest wyłączenie z zakresu uprawnień do umorzenia lub konwersji na podstawie art. 44 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (Dz.U. L 144 z 1.6.2016, s. 11);

                        125

                        rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/778 z dnia 2 lutego 2016 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do okoliczności i warunków, w jakich zapłata nadzwyczajnych składek ex post może zostać częściowo lub całkowicie odroczona, oraz w zakresie kryteriów służących określeniu działań, usług i operacji w odniesieniu do funkcji krytycznych oraz określeniu linii biznesowych wraz z powiązanymi usługami w odniesieniu do głównych linii biznesowych (Dz.U. L 131 z 20.5.2016, s. 41).

                        126

                        W odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do instytucji kredytowych oraz z wyjątkiem art. 34–36 i Tytułu III:
                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (wersja przekształcona) (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349) oraz, w stosownych przypadkach, powiązane środki poziomu 2
                        zmieniona:

                        127

                        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniającym dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1);

                        128

                        dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/1034 z dnia 23 czerwca 2016 r. zmieniającą dyrektywę 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finansowych (Dz.U. L 175 z 30.6.2016, s. 8).

                        129

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1).

                        130

                        W odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do instytucji kredytowych:
                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84).

                        131

                        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 1).

                        132

                        Z wyjątkiem jej Tytułów III i IV:
                        Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniająca dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylająca dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35).

                  ”


title: Decyzja Rady (UE, Euratom) 2018/488 z dnia 20 marca 2018 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Królestwo Danii

text:
               23.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 81/19

         DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2018/488
   z dnia 20 marca 2018 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Królestwo Danii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając propozycję rządu Danii,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. W dniu 25 maja 2016 r. decyzją Rady (UE, Euratom) 2016/848 (3) stanowisko członka w miejsce Mikkela DALSGAARDA zajął Klaus MATTHIESEN.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Klausa MATTHIESENA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2020 r., zostaje niniejszym mianowany Thomas HOELGAARD, International Secretary in the Confederation of Professionals (FTF) in Denmark.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli 20 marca 2018 r.

            W imieniu Rady

         E. ZAHARIEVA

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 53).

      (2)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1790 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 23).

      (3)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2016/848 z dnia 25 maja 2016 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Danii (Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 78).