title: 2011/564/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu 8., 9. i 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/111

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu 8., 9. i 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2009
   (2011/564/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań następczych podjętych w związku z decyzją o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2008 (COM(2010) 650) oraz dokumenty robocze służb Komisji towarzyszące temu sprawozdaniu (SEC(2010) 1437 i SEC(2010) 1438),
   uwzględniając sprawozdanie finansowe oraz rachunki dochodów i wydatków dotyczące 8., 9. i 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2009 (COM(2010) 402 – C7-0220/2010),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji z dnia 29 kwietnia 2010 r. w sprawie zarządzania finansami 8.–10. Europejskiego Funduszu Rozwoju w 2009 r.,
   uwzględniając informacje finansowe dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju (COM(2010) 319),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące działań finansowanych z 8., 9. i 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami Komisji (1),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedstawione przez Trybunał Obrachunkowy na mocy art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (2),
   uwzględniając sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 10/2008 – Pomoc WE na rzecz rozwoju usług zdrowotnych w Afryce Subsaharyjskiej,
   uwzględniając sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 18/2009 na temat skuteczności wsparcia udzielanego w ramach EFR na rzecz regionalnej integracji gospodarczej w Afryce Wschodniej i Afryce Zachodniej,
   uwzględniając zalecenia Rady z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania działań Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2009 (05469/2011– C7-0050/2011, 05472/2011– C7-0049/2011, 05473/2011– C7-0048/2011),
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (3) i zmienioną w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (4),
   uwzględniając decyzję Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”) (5), zmienioną decyzją Rady 2007/249/WE (6),
   uwzględniając art. 33 umowy wewnętrznej z dnia 20 grudnia 1995 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej w ramach drugiego protokołu finansowego do czwartej konwencji AKP-UE i zarządzaniu tą pomocą (7),
   uwzględniając art. 32 umowy wewnętrznej z dnia 18 września 2000 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej w ramach protokołu finansowego do Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisanej w Kotonu (Benin) dnia 23 czerwca 2000 r. i zarządzaniu tą pomocą oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE (8),
   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. (9) towarzyszącą decyzjom w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, w szczególności ustępy od 268 do 274,
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 TFUE,
   uwzględniając art. 74 rozporządzenia finansowego z dnia 16 czerwca 1998 r. dotyczącego rozwoju współpracy finansowej w ramach czwartej konwencji AKP-UE (10),
   uwzględniając art. 119 rozporządzenia finansowego z dnia 27 marca 2003 r. mającego zastosowanie do 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju (11),
   uwzględniając art. 142 rozporządzenia Rady (WE) nr 215/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (12),
   uwzględniając art. 76 i art. 77 tiret trzecie Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Rozwoju (A7-0140/2011),

               1.

               udziela Komisji absolutorium z wykonania budżetu 8., 9. i 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz rezolucji, która stanowi jej integralną część, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 243.

      (2)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 253.

      (3)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (4)  Dz.U. L 287 z 28.10.2005, s. 4.

      (5)  Dz.U. L 314 z 30.11.2001, s. 1 i Dz.U. L 324 z 7.12.2001, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 109 z 26.4.2007, s. 33.

      (7)  Dz.U. L 156 z 29.5.1998, s. 108.

      (8)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 355.

      (9)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 39.

      (10)  Dz.U. L 191 z 7.7.1998, s. 53.

      (11)  Dz.U. L 83 z 1.4.2003, s. 1.

      (12)  Dz.U. L 78 z 19.3.2008, s. 1.
    ---documentbreak---

               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/113

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu 8., 9. i 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2009
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań następczych podjętych w związku z decyzją o udzieleniu absolutorium za rok budżetowy 2008 (COM(2010) 650) oraz dokumenty robocze służb Komisji towarzyszące temu sprawozdaniu (SEC(2010) 1437 i SEC(2010) 1438),
   uwzględniając sprawozdanie finansowe oraz rachunki dochodów i wydatków dotyczące 8., 9. i 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2009 (COM(2010) 402 – C7-0220/2010),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji z dnia 29 kwietnia 2010 r. w sprawie zarządzania finansami 8.–10. Europejskiego Funduszu Rozwoju w 2009 r.,
   uwzględniając informacje finansowe dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju (COM(2010) 319),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące działań finansowanych z 8., 9. i 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami Komisji (1),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedstawione przez Trybunał Obrachunkowy na mocy art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (2),
   uwzględniając sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 10/2008– Pomoc WE na rzecz rozwoju usług zdrowotnych w Afryce Subsaharyjskiej,
   uwzględniając sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 18/2009 na temat skuteczności wsparcia udzielanego w ramach EFR na rzecz regionalnej integracji gospodarczej w Afryce Wschodniej i Afryce Zachodniej,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Europejskiego Banku Inwestycyjnego w sprawie instrumentu inwestycyjnego,
   uwzględniając zalecenia Rady z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania działań Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2009 (05469/2011 – C7-0050/2011, 05472/2011 – C7-0049/2011, 05473/2011 – C7-0048/2011),
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami Grupy Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (3) i zmienioną w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (4),
   uwzględniając decyzję Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”) (5), zmienioną decyzją Rady 2007/249/WE (6),
   uwzględniając art. 33 umowy wewnętrznej z dnia 20 grudnia 1995 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej w ramach drugiego protokołu finansowego do czwartej konwencji AKP-UE i zarządzaniu tą pomocą (7),
   uwzględniając art. 32 umowy wewnętrznej z dnia 18 września 2000 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej w ramach protokołu finansowego do Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisanej w Kotonu (Benin) dnia 23 czerwca 2000 r. i zarządzaniu tą pomocą oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE (8),
   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. (9) towarzyszącą decyzjom w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze, w szczególności ustępy od 268 do 274,
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 TFUE,
   uwzględniając art. 74 rozporządzenia finansowego z dnia 16 czerwca 1998 r. dotyczącego rozwoju współpracy finansowej w ramach czwartej konwencji AKP-UE (10),
   uwzględniając art. 119 rozporządzenia finansowego z dnia 27 marca 2003 r. mającego zastosowanie do 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju (11),
   uwzględniając art. 142 rozporządzenia Rady (WE) nr 215/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (12),
   uwzględniając odpowiedzi Komisji i Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) na pytania Komisji Kontroli Budżetowej z dnia 25 stycznia 2011 r.,
   uwzględniając art. 76 i art. 77 tiret trzecie Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Rozwoju (A7-0140/2011),

               A.

               mając na uwadze, że Europejski Fundusz Rozwoju (EFR) jest najważniejszym instrumentem finansowym Unii Europejskiej umożliwiającym finansowanie współpracy na rzecz rozwoju krajów Afryki, Karaibów i Pacyfiku,

               B.

               mając na uwadze, że pomimo powtarzanego przez Parlament postulatu ujęcia Europejskich Funduszy Rozwoju w budżecie, nie są one obecnie uwzględnione w budżecie ogólnym Unii Europejskiej ani w rozporządzeniu finansowym, natomiast są realizowane zgodnie ze specjalnymi przepisami finansowymi,

               C.

               mając na uwadze, że łączna kwota pomocy udzielanej za pośrednictwem EFR znacząco wzrośnie w najbliższych latach, ponieważ kwotę pomocy unijnej na okres 2008–2013 ustalono w 10. EFR na poziomie 22 682 000 000 EUR, co stanowi wzrost o 64 % w stosunku do środków finansowych 9. EFR; mając na uwadze, że istnieje potrzeba uświadomienia sobie niebezpiecznego problemu zdolności absorpcyjnych, który wymaga pełnej wiedzy na temat odpowiednich wydatków,

               D.

               mając na uwadze, że wysoka przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa powiedziała Parlamentowi Europejskiemu dnia 2 lutego 2011 r., że europejska polityka sąsiedztwa zawiodła; mając na uwadze fakt, że niedawne wydarzenia w Afryce Północnej wykazały, iż połączenie nagłego wzrostu demograficznego z zastojem gospodarczym sprzyja sytuacjom zapalnym; mając na uwadze, że wydarzenia te pokazują, iż wzrostowi demograficznemu musi towarzyszyć rozwój gospodarczy oraz że narzędzia polityczne są odpowiednie wyłącznie wówczas, gdy są skuteczne w terenie i powodują pozytywne zmiany,

               1.

               przypomina, że EFR, który dysponuje środkami w wysokości 22 682 000 000 EUR na lata 2008–2013, nie stanowi integralnej części budżetu Unii, choć jest głównym instrumentem umożliwiającym udzielanie pomocy unijnej na rzecz rozwoju krajów Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) oraz krajów i terytoriów zamorskich (KTZ); zauważa, że EFR obejmuje kilka instrumentów: dotacje zarządzane przez Komisję, kapitał podwyższonego ryzyka i pożyczki dla sektora prywatnego udzielane przez EBI w ramach instrumentu inwestycyjnego oraz mechanizmu FLEX, których celem jest zaradzenie negatywnym skutkom braku stabilności w przychodach z wywozu;

      Ujęcie EFR w budżecie

               2.

               potwierdza swoje poparcie dla ujęcia EFR w budżecie, co wzmocni kontrolę demokratyczną, rozliczalność i przejrzystość środków oraz zapewni większą spójność polityki Unii wobec państw AKP;

               3.

               ponownie przypomina oświadczenie Komisji, zgodnie z którym pragnie ona zaproponować włączenie EFR do budżetu Unii podczas debaty nad kolejnymi ramami finansowymi i będzie udzielać parlamentarnej Komisji Kontroli Budżetowej wszelkich informacji o tej inicjatywie; podkreśla jednak, że włączenie EFR do budżetu Unii nie może doprowadzić do żadnego ogólnego zmniejszenia środków przeznaczonych na rozwój w odniesieniu do dwóch istniejących instrumentów finansowania;

               4.

               ponagla Radę i państwa członkowskie do pozytywnego przyjęcia wniosku Komisji oraz wyrażenia zgody na pełne włączenie EFR do budżetu Unii, począwszy od 2014 r., jako części kolejnych ram finansowych; uważa, że rozwiązanie to powinno być wdrożone już dawno oraz że ujęcie EFR w budżecie powinno nastąpić jak najszybciej;

      Priorytety w zakresie rozwoju

               5.

               przypomina o zobowiązaniu Komisji (13) do zadbania o to, by 20 % pomocy udzielanej w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju (DCI) zostało przeznaczone na kształcenie na poziomie podstawowym i średnim oraz podstawowe usługi zdrowotne; zwraca się o dostarczenie sprawozdania uwzględniającego ten wskaźnik w odniesieniu do poszczególnych EFR; wzywa Komisję do priorytetowego traktowania wsparcia na rzecz wzmocnienia systemów ochrony zdrowia poprzez skupienie się w szczególności na najuboższych, na rzecz poprawy jakości nauczania oraz pomocy w ustanawianiu ram politycznych wspierających najuboższych i uwzględniających problematykę równości płci; wzywa Komisję do pełnego uwzględnienia zaleceń wyrażonych przez Trybunał Obrachunkowy w wyżej wymienionych sprawozdaniach specjalnych nr 10/2008 i 12/2010; wzywa Komisję do zwiększenia w przyszłości tego udziału do 25 %; wzywa Komisję do położenia większego nacisku na opiekę zdrowotną nad matkami oraz podkreśla znaczenie edukacji i wiedzy na temat zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego stanowiących integralną część kobiecych programów zdrowotnych, gdyż jest to jeden z milenijnych celów rozwoju, którego realizacja była najbardziej rozczarowująca;

               6.

               wyraża aprobatę z powodu rekordowych poziomów środków na zobowiązania w 2009 r.; z zadowoleniem przyjmuje również wiele innych usprawnień w zarządzaniu przez Komisję Europejskim Funduszem Rozwoju (EFR), w tym wzmocnienie księgowości (nowy system oparty na zasadzie memoriałowej), lepsze wytyczne dotyczące wsparcia budżetowego dla państw niestabilnych i bardziej skuteczne, wydajniejsze i ściśle monitorowane audyty zewnętrzne; zauważa jednak, że przede wszystkim niestabilne państwa wymagają bardziej zdefiniowanej strategii i należy poświęcić więcej uwagi konkretnym sektorom ich gospodarek;

               7.

               jeszcze raz podkreśla, że 10. EFR powinien koncentrować się na ograniczonej liczbie dziedzin, angażując jednocześnie organizacje pozarządowe, które skutecznie działają na szczeblu lokalnym i są odpowiednio kontrolowane, aby uniknąć szkodliwych skutków wynikających z nadmiernej fragmentacji celów; wzywa Komisję do wykorzystywania organizacji pozarządowych działających na szczeblu lokalnym i europejskim w oparciu o ich zasługi, szczególnie w przypadkach, gdy realizacja przedsięwzięć i programów przez takie organizacje oraz przez organizacje międzynarodowe (wielostronne fundusze powiernicze) jest skuteczniejsza i bardziej racjonalna pod względem kosztów niż w przypadku ich realizacji przez Komisję, oraz w przypadkach, gdy ich działalność generuje projekty trwające po ustaniu wsparcia finansowego; nakłania Komisję do udzielania Parlamentowi jasnych informacji co do struktury zasobów własnych organizacji pozarządowych przeznaczanych na konkretne projekty, częściowo finansowane z EFR, a częściowo przez same organizacje pozarządowe;

               8.

               podkreśla, że mechanizmy pomocy rozwojowej powinny mieć również na celu promowanie budowania dobrobytu i wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw, ponieważ budowanie dobrobytu jest nadal podstawowym narzędziem zmniejszania ubóstwa; przypomina, że państwa rozwijające się tracą rocznie około 800 000 000 000 EUR w wyniku nielegalnych przepływów kapitału i że przeciwdziałanie temu może mieć decydujące znaczenie dla zmniejszenia ubóstwa i osiągnięcia milenijnych celów rozwoju;

      Zarządzanie finansami EFR

               9.

               zauważa, że zgodnie z opinią Trybunału Obrachunkowego w sprawozdaniu Komisji z zarządzania finansami 8.–10. EFR w 2009 r. „przedstawiono rzetelny opis osiągnięcia przez Komisję celów operacyjnych w omawianym roku budżetowym (w szczególności w zakresie realizacji finansowej i działań kontrolnych)”, mimo negatywnych skutków kryzysu gospodarczego odczuwalnych w wielu krajach rozwijających się;

               10.

               podkreśla jednak, że odpowiedzi Komisji na uwagi Trybunału Obrachunkowego są w wielu przypadkach nieodpowiednie (np. konieczne jest lepsze wsparcie kierownictwa organizacji wdrażających, należy usprawnić kontrole ex ante poprzez skupienie się na kluczowych obszarach ryzyka, a „funkcje CRIS Audit” należy rozwinąć, aby umożliwić bardziej skuteczny i wydajny monitoring działań kontrolnych); podkreśla, że działania Komisji podejmowane w związku z zaleceniami Trybunału Obrachunkowego stanowią istotny element pozwalający organowi udzielającemu absolutorium na ocenę sposobu wywiązania się z obowiązków; wzywa w związku z tym Komisję do informowania właściwych komisji Parlamentu o podjętych lub planowanych działaniach na rzecz zlikwidowania uchybień stwierdzonych przez Trybunał Obrachunkowy;

               11.

               wyraża zaniepokojenie z powodu pewnych braków zidentyfikowanych przez Trybunał Obrachunkowy, w szczególności w odniesieniu do procedur zamówień publicznych (14), kontroli ex ante w delegaturach (15) i systemów kontroli wewnętrznej w krajach partnerskich (16), oraz wzywa Komisję do podjęcia aktywnych działań na rzecz kontynuowania bieżących programów szkoleniowych dla pracowników delegatur oraz w biurach krajowych urzędników zatwierdzających i do rozwoju tych programów;

               12.

               zauważa, że poświadczenie wiarygodności Trybunału Obrachunkowego nie obejmuje zasobów 9. i 10. EFR, którymi zarządza EBI i za które EBI ponosi odpowiedzialność (17); uważa, że nieobjęcie instrumentu inwestycyjnego poświadczeniem wiarygodności Trybunału Obrachunkowego ani procedurą udzielania absolutorium przez Parlament jest niepożądane ze względów politycznych i związanych z rozliczalnością, i zgadza się z Trybunałem Obrachunkowym, że takie przepisy ograniczają zakres uprawnień Parlamentu w związku z udzielaniem absolutorium, tym bardziej że zasoby EFR pozyskiwane są ze środków publicznych podatników europejskich, a nie z rynków finansowych;

               13.

               z zadowoleniem przyjmuje opinię Trybunału Obrachunkowego, że ostateczna wersja rocznego sprawozdania finansowego 8., 9. i 10. EFR rzetelnie przedstawia, we wszystkich istotnych aspektach, sytuację finansową EFR na dzień 31 grudnia 2009 r.; stwierdza jednak, że Trybunał Obrachunkowy pragnie zwrócić uwagę na niedoszacowanie kwoty gwarancji uzyskanych w związku z prefinansowaniem oraz na przeszacowanie wartości gwarancji kwot zatrzymanych przedstawionych w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego; wzywa Komisję do bezzwłocznego usunięcia tych nieprawidłowości;

               14.

               zauważa, że według sprawozdania finansowego bieżąca wysokość gwarancji uzyskanych w związku z prefinansowaniem na koniec 2009 r. wyniosła 413 600 000 EUR oraz że ta kwota była zaniżona o 82 300 000 EUR, tj. o 19,9 %; zauważa również, że według sprawozdania finansowego wartość gwarancji kwot zatrzymanych wyniosła 186 200 000 EUR oraz że kwota ta była zawyżona o 58 400 000 EUR, tj. o 31,4 %; wzywa Komisję do wyjaśnienia przyczyn zaniżenia i zawyżenia kwot z wyszczególnieniem konkretnych przypadków;

      System rachunkowości EFR

               15.

               z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie w lutym 2009 r. nowego systemu rachunkowości memoriałowej (ABAC-EFR) oraz podkreśla, że w 2009 r. roczne sprawozdanie EFR było pierwszym sprawozdaniem przygotowanym w oparciu o ABAC-EFR; zwraca uwagę, że nowy system rachunkowości zmniejsza liczbę koniecznych ręcznych korekt oraz że powoduje wzmocnienie księgowości;

               16.

               zauważa, że podczas kontroli ex post Biuro Współpracy EuropeAid stwierdziło wzrost częstotliwości błędów w kodowaniu (rodzaj umowy, data zawarcia i zakończenia umowy); przypomina jednak, że pod koniec 2009 r. centralne służby AIDCO założyły również dział monitorujący jakość informacji kodowanych w systemie CRIS, co powinno w dalszym stopniu poprawić wiarygodność danych wykorzystywanych do przygotowania sprawozdań rocznych; pragnie być informowany o postępach w tym zakresie;

      Prawidłowość transakcji

               17.

               z zadowoleniem przyjmuje to, że w opinii Trybunału dochody, zobowiązania i płatności leżące u podstaw rozliczeń w ramach 8., 9. i 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2009 r. są, we wszystkich istotnych aspektach, legalne i prawidłowe (poświadczenie wiarygodności, ustęp VIII); wyraża jednak ubolewanie, że Trybunał Obrachunkowy musiał zwrócić szczególną uwagę na dużą częstotliwość błędów niekwantyfikowalnych w zobowiązaniach i płatnościach, które jednak nie zostały ujęte w szacunkach dotyczących ogólnego poziomu błędu; przypomina, że chociaż skuteczność systemu nadzoru i kontroli Biura Współpracy EuropeAid jest faktem i poprawia się z roku na rok, to ogólnie Trybunał Obrachunkowy ocenił systemy nadzoru i kontroli AIDCO jako jedynie częściowo skuteczne; oczekuje zatem od Komisji nieustannej kontroli i domaga się sporządzenia sprawozdania na temat działań podjętych w celu zaradzenia wspomnianym wyżej problemom;

               18.

               zauważa, że wykryte błędy dotyczyły zgodności z zasadami udzielania zamówień, terminami podpisywania umów, określonymi przepisami prawa oraz przepisami regulującymi obowiązkowe gwarancje; zauważa, że w odniesieniu do zobowiązań w ramach wsparcia budżetowego Trybunał stwierdził, że w kontekście dynamicznej interpretacji przyjętej przez Komisję umowy z Kotonu (18), AIDCO zachowało zgodność z wymogami określonymi w tej umowie; odnotowuje, że zdaniem Komisji wszystkie płatności były objęte gwarancjami finansowymi;

               19.

               zauważa, że cztery podstawowe rodzaje kwantyfikowalnych błędów wykrytych w płatnościach na rzecz projektów są następujące: a) dokładność: błędy w obliczeniach; b) wystąpienie: brak faktur lub innych dokumentów poświadczających wyświadczone usługi lub dostawę towarów; c) kwalifikowalność: wydatki poniesione poza okresem realizacji lub związane z pozycjami nieobjętymi umową, nienależne płatności VAT lub niestosowanie obowiązkowych kar; zauważa, że błędy niekwantyfikowalne były przede wszystkim związane z niestosowaniem zasad dotyczących gwarancji bankowych, a także z nieprawidłowym obliczaniem zwrotów zaliczek od wykonawców; zauważa jednak uwagę Komisji, która stwierdziła, że wszystkie błędy w obliczeniach zwrotów zaliczek zostały poprawione przed zakończeniem umowy; niemniej jednak wzywa Komisję do wzmocnienia kontroli ex ante, aby zapobiec tego rodzaju błędom i ewentualnym stratom związanym z niezgodnością z zasadami udzielania gwarancji bankowych;

      Monitorowanie organizacji wdrażających

               20.

               z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Biura Współpracy EuropeAid oraz delegatur, podejmowane, aby zaradzić poważnym problemom występującym nadal w procedurach finansowych i kontrolach przeprowadzanych przez organizacje wdrażające, organy nadzoru i krajowych urzędników zatwierdzających; wzywa AIDCO do zintensyfikowania w przyszłości wysiłków w tych dziedzinach; przypomina również zalecenia Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którymi AIDCO powinno kontynuować swoje starania na rzecz dopilnowania, by delegatury rejestrowały terminowo i kompleksowo dane w systemie CRIS Audit (19);

               21.

               jest głęboko zaniepokojony stwierdzeniem przez Trybunał Obrachunkowy, że prowadzony przez delegatury monitoring i nadzór jest tylko częściowo skuteczny; ubolewa nad brakiem zdolności administracyjnych większości krajowych urzędników zatwierdzających w krajach będących beneficjentami pomocy, który doprowadził do słabego dokumentowania i nieskuteczności kontroli, a także nad uchybieniami w procedurach finansowych i mechanizmach kontrolnych ustanowionych przez organizacje wdrażające i organy nadzorujące; podziela pogląd Trybunału Obrachunkowego, że delegatury dysponują ograniczonymi zasobami, co często obniża ich zdolność do prowadzenia niektórych działań; wzywa Komisję do bezzwłocznego rozwiązania tego problemu;

      Sprawozdanie specjalne nr 18/2009 Trybunału Obrachunkowego

               22.

               z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 18/2009 w sprawie skuteczności wsparcia udzielanego w ramach EFR na rzecz regionalnej integracji gospodarczej w Afryce Wschodniej i Afryce Zachodniej, jak również szczegółową analizę przeprowadzoną przez Trybunał Obrachunkowy, i wyraża ubolewanie z powodu opisanej tam niezadowalającej sytuacji; podkreśla jednak swe obawy związane z brakiem komplementarności między regionalnymi i krajowymi strategiami współpracy Komisji i zaznacza, że dopasowanie strategii regionalnych i krajowych jest kluczowe dla zwiększenia skuteczności dostarczanej pomocy;

               23.

               jest głęboko zaniepokojony niewystarczającymi zdolnościami absorpcyjnymi organizacji regionalnych; wzywa Komisję, aby podczas średniookresowego przeglądu strategii regionalnych zaplanowanych na pierwszą połowę 2011 r. uwzględniła stan współpracy regionalnej i poświęciła szczególną uwagę możliwości zmiany przydzielonych kwot;

               24.

               uważa jednak za niedopuszczalne, że Trybunał Obrachunkowy, z powodu braku odpowiednich sprawozdań, nie był w stanie ocenić niektórych z finansowanych projektów;

               25.

               stoi na stanowisku, że w każdej organizacji regionalnej Unię powinien reprezentować specjalnie mianowany szef delegatury oraz że delegatury Unii powinny być uprawnione do dyskutowania o dostosowaniu członkostwa w różnych grupach regionalnych;

               26.

               podkreśla, że w sprawozdaniu specjalnym nr 18/2009 Trybunał Obrachunkowy ocenił pomoc udzielaną z EFR na regionalną integrację gospodarczą w Afryce Wschodniej i Afryce Zachodniej, na którą przeznaczono znaczną część środków EFR – ponad 50 % – jako tylko częściowo skuteczną; wzywa Komisję do poinformowania Parlamentu o środkach podejmowanych w związku z żądaniami wyrażonymi przez Parlament w rezolucji z dnia 5 maja 2010 r. (20) towarzyszącej decyzji Parlamentu w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu 7., 8., 9. i 10. EFR przed rozpoczęciem procedury udzielenia absolutorium za rok 2010; z zadowoleniem przyjąłby też pełny przegląd sytuacji, wskazujący, które z rzeczonych środków zostały skutecznie wprowadzone w życie w danych regionach;

               27.

               przyznaje, że regionalna integracja gospodarcza może przyczynić się do wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w krajach rozwijających się, a tym samym do zmniejszenia ubóstwa; z zadowoleniem przyjmuje zatem fakt, że w omawianym okresie budżetowym ponad dwukrotnie wzrosło finansowanie w tym obszarze w ramach EFR;

               28.

               wyraża ubolewanie, że udzielane w ramach EFR wsparcie na rzecz integracji regionalnej nie jest jeszcze w pełni skuteczne, przede wszystkim z uwagi na brak zdolności afrykańskich władz, częściowe pokrywanie się członkostwa regionalnych organizacji gospodarczych w Afryce prowadzące do powielania działań i rozproszenia zasobów i niewystarczające wsparcie i koordynację ze strony delegatur Komisji, głównie z powodu braku środków;

               29.

               wzywa zatem Komisję do szybszego budowania zdolności na rzecz regionalnych organizacji gospodarczych i ich instytucji w Afryce Wschodniej i Afryce Zachodniej, w tym do zwiększenia wsparcia dla parlamentów krajowych oraz lokalnych organizacji społeczeństwa obywatelskiego, a także do promowania konwergencji między blokami regionalnymi z myślą o stopniowym eliminowaniu przypadków częściowego pokrywania się członkostwa, przy jednoczesnym poszanowaniu własnej odpowiedzialności krajów partnerskich za cały proces;

               30.

               wzywa Komisję i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych, aby przeznaczały więcej środków na umożliwianie delegaturom Unii skuteczniejszego zarządzania procesami integracji regionalnej oraz na zapewnianie lepszej koordynacji i większej spójności programów regionalnych i krajowych;

               31.

               podkreśla, że Unia nie powinna wywierać presji na państwa afrykańskie, aby szybciej podpisywały umowy o partnerstwie gospodarczym, ani też, aby stawały się stroną umów obejmujących szerszy zakres zagadnień niżby sobie tego życzyły, podkreśla także, iż Unia nie powinna podważać istniejących ugrupowań regionalnych przez zawieranie umów o partnerstwie gospodarczym z poszczególnymi krajami;

               32.

               nalega, by przydział środków dla mniejszych państw, zwłaszcza dla krajów najsłabiej rozwiniętych, koncentrował się w większym stopniu na zrównoważonym rozwoju gospodarczym, na przykład za pośrednictwem mechanizmów tworzenia dobrobytu, tak by zmniejszyć zależność od regionalnych „gigantów” gospodarczych, takich jak Nigeria w Afryce Zachodniej; wzywa Komisję do dalszego finansowania programów regionalnych, znanych też jako programy współpracy między państwami AKP, które obejmują kilka lub wszystkie kraje w danym regionie;

      Wykorzystywanie narosłych odsetek

               33.

               nie zgadza się z wykorzystaniem kwoty narosłych odsetek (szacowana wysokość odsetek narosłych na rachunku skarbowym EFR (w tym transfery w okresie 2001–2007) wynosi 34 000 000 EUR) na finansowanie wydatków związanych z personelem, uważa natomiast, że powinno się je wykorzystać jedynie na wydatki związane z projektami i programami; zwraca się do Komisji o wyjaśnienie zasad obowiązujących w przeszłości, a w razie potrzeby – o niezwłoczne przedstawienie propozycji zmiany obowiązującego rozporządzenia zgodnie z tą zasadą;

      Wsparcie budżetowe

               34.

               przypomina, że parlamentarna ocena wsparcia budżetowego nie powinna koncentrować się wyłącznie na ryzyku, lecz również na korzyściach, a także na ryzyku i korzyściach udzielenia pomocy alternatywnej; zwraca się do Komisji o dostarczenie informacji dotyczących przypadków, w których osiągnięto cele wyznaczone dla wsparcia budżetowego UE, oraz państw będących beneficjentami, w przypadku których pojawiły się specyficzne problemy;

               35.

               ma świadomość, że wsparcie budżetowe jest kontrowersyjnym narzędziem rozwoju, którego zaletą są niskie koszty transakcji, większe poczucie odpowiedzialności oraz rozwijanie dialogu między partnerami i donatorami, lecz z którym wiąże się jednocześnie ryzyko sprzeniewierzenia środków i niepożądanego ich wykorzystania, jeżeli zarządzanie finansami publicznymi przez kraje będące odbiorcami pomocy okaże się niewystarczająco przejrzyste, odpowiedzialne i skuteczne; podkreśla, że wsparcie budżetowe nie jest odpowiednią odpowiedzią na każdą sytuację i nie należy go traktować jako jedynej możliwości;

               36.

               przypomina, że zgodnie z art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (21) wsparcie budżetowe może zostać udzielone, jeżeli zarządzanie wydatkami publicznymi kraju partnerskiego jest wystarczająco przejrzyste, rzetelne i skuteczne; w tym kontekście wyraża zaniepokojenie ryzykiem związanym z nieskutecznymi i nieefektywnymi wydatkami publicznymi, które pociąga za sobą stosowana przez Komisję „dynamiczna” interpretacja kryteriów kwalifikowalności; wzywa Komisję do nieustawania w wysiłkach zmierzających do uzasadnienia podjętych decyzji dotyczących kwalifikowalności wsparcia budżetowego i dopilnowania, by wszystkie umowy w sprawie finansowania stanowiły kompleksową i jasną podstawę oceny spełnienia warunków płatności;

               37.

               ubolewa nad wysokim poziomem błędu w płatnościach w ramach wsparcia budżetowego (35 %); ponownie wzywa do stosowania bardziej przejrzystych i obiektywnych kryteriów kwalifikowalności do wsparcia budżetowego i popiera zalecenie Trybunału Obrachunkowego skierowane do Komisji, aby „precyzyjnie określała wskaźniki, wartości docelowe, metody obliczeń i źródła weryfikacji” (22); wzywa Komisję do nasilenia kontroli oraz wzmocnienia systemów nadzoru i kontroli, a także do monitorowania i przedstawiania sprawozdań na temat zakresu, w jakim kryteria są realizowane, zgodnie z postanowieniami art. 25 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1905/2006;

               38.

               z zadowoleniem przyjmuje publikację zielonej księgi w sprawie przyszłości wsparcia budżetowego UE na rzecz państw trzecich (COM(2010) 586), jednak ubolewa, że mimo wcześniejszych wezwań Parlamentu, Komisja nie sporządziła sprawozdania rocznego w sprawie wykorzystania wsparcia budżetowego, zawierającego przydatne, wyczerpujące, wiarygodne, analityczne i oceniające informacje na temat planowanego i udzielonego wsparcia budżetowego, osiągnięcia oczekiwanych wyników określonych w celach donatorów i strategiach krajowych, istnienia i jakości warunków uzupełniających, skuteczności dialogu, stanu harmonizacji donatorów, dodatkowo utworzonego potencjału instytucjonalnego oraz jego skutków, osiągnięć w zakresie ulepszania systemów krajowych, instytucji działających na rzecz odpowiedzialności, instytucji zajmujących się zarządzaniem finansami publicznymi oraz instytucji monitorujących i oceniających, kwoty i poziomu nieprawidłowych wydatków, analizy typologii nieprawidłowości wykazanych w trakcie kontroli i audytów (systemowych i pozasystemowych) oraz podjętych środków naprawczych;

               39.

               przypomina, że rola Parlamentu w odniesieniu do wsparcia budżetowego polega na rozliczaniu Komisji z wyników osiąganych dzięki wydatkom oraz że wsparcie budżetowe jest instrumentem pomocy, który wymaga zmiany modelu sprawowania kontroli, polegającej na rezygnacji ze zwykłej kontroli danych wejściowych na rzecz kontroli wyników w oparciu o wskaźniki, pozwalającym dopilnować, aby wydatki w ramach pomocy przynosiły korzyści ludności kraju będącego jej odbiorcą;

               40.

               uważa, że w ramach zmiany wytycznych dotyczących wsparcia budżetowego Komisji ze szczególną uwagą należy potraktować systemy nadzoru i kontroli; oczekuje od Komisji wzmocnienia monitorowania i sprawozdawczości rocznej w zakresie zgodności z kryteriami kwalifikowalności; przypomina, że projekty związane z budowaniem potencjału instytucjonalnego w ramach operacji wsparcia budżetowego podlegają tym samym systemom nadzoru i kontroli co wszelkie inne projekty, co obejmuje również audyty;

               41.

               przypomina, że 10. EFR, w stosunku do 8. i 9. EFR, charakteryzuje znaczny wzrost, w łącznych decyzjach finansowych, części odnoszącej się do wsparcia budżetowego i dostosowania strukturalnego; wyraża zaniepokojenie z tego powodu;

               42.

               przypomina, że w swoim sprawozdaniu rocznym dotyczącym EFR za rok budżetowy 2009 Trybunał Obrachunkowy stwierdził, że płatności w ramach wsparcia budżetowego charakteryzowały się wysokim poziomem niekwantyfikowalnych błędów oraz że „głównym powodem tej sytuacji był fakt, że sporządzone przez delegatury sprawozdania oceniające zarządzanie finansami publicznymi nie przedstawiały kryteriów oceny dokonanych postępów […], postępów już poczynionych ani powodów ewentualnego niezrealizowania programu reform według planu przygotowanego przez rząd otrzymujący pomoc” (23); nalega, aby Komisja jeszcze surowiej oceniła te płatności i zaostrzyła w przyszłości procedury dokonywania tych płatności;

               43.

               wzywa Komisję do dopilnowania, by szczegółowe warunki dotyczące wydatkowania zmiennych transz środków w zależności od uzyskanych wyników precyzyjnie określały wskaźniki, wartości docelowe, metody obliczeń i źródła weryfikacji oraz by sporządzane przez delegatury sprawozdania prezentowały w uporządkowany i sformalizowany sposób postępy w zarządzaniu finansami publicznymi, jasno przedstawiając kryteria oceny postępów, poczynione postępy i powody ewentualnego niezrealizowania programu reform zgodnie z planem;

               44.

               wzywa Komisję do podjęcia wszelkich działań niezbędnych do zwalczania korupcji w państwach będących beneficjentami poprzez prowadzenie ścisłego dialogu z partnerskimi rządami na temat korupcji oraz, poprzez przyjęcie proaktywnego podejścia, do zapewnienia w razie konieczności dostępności odpowiednich systemów oraz sankcji; uważa, że należy ponownie przemyśleć fakt udostępniania środków w przypadkach, gdy tego typu współpraca nie następuje i niemożliwe jest uzyskanie żadnych gwarancji co do podstawowej skuteczności systemów zwalczających korupcję;

               45.

               ponownie wyraża opinię, że zaangażowanie parlamentów krajowych, społeczeństwa obywatelskiego i władz lokalnych w krajach partnerskich jest niezbędne do wytworzenia rzeczywistego poczucia odpowiedzialności za ten proces oraz zwraca się do Komisji o dołożenie wszelkich starań do wzmocnienia dialogu z tymi organami na różnych etapach procesu programowania;

               46.

               wzywa Komisję do udzielenia pomocy krajom partnerskim w rozwijaniu kontroli parlamentarnej i zdolności audytowych oraz do zaangażowania parlamentów narodowych, a także lokalnych partnerów społeczeństwa obywatelskiego, w opracowywanie krajowych strategii rozwoju;

               47.

               zwraca się do właściwych komisji o nawiązanie bezpośrednich kontaktów z podobnymi komisjami w parlamentach krajów AKP będących odbiorcami pomocy, aby zachęcić je do zaangażowania w zapewnienie skuteczności pomocy poprzez parlamentarne działania kontrolne oraz do wspierania takich działań;

               48.

               wzywa Komisję do zapewnienia lepszej widoczności finansowanej przez Unię działalności międzynarodowej;

      Oświadczenie o zgodności wydawane przez państwa będące beneficjentami

               49.

               przypomina ponownie swój pogląd, że pomoc rozwojowa ogólnie, a wsparcie budżetowe w szczególności, powinny być powiązane z oświadczeniem o zgodności wystawianym przez rząd kraju będącego odbiorcą pomocy i podpisywanym przez ministra finansów, które dotyczy wybranych kwestii mających wpływ na strukturę zarządzania i odpowiedzialności w kraju objętym pomocą;

      Zasoby ludzkie

               50.

               jest szczególnie zaniepokojony, że poziom wakatów w delegaturach w krajach trzecich zakwalifikowano jako „ryzyko krytyczne” (24) oraz że ograniczenie zasobów, braki kadrowe i wysoka rotacja personelu utrudniają skuteczne wdrażanie funduszy EFR przez Komisję, w szczególności w obszarze zarządzania projektami, szkoleń, monitorowania oraz wiarygodnych i terminowych audytów; w związku z tym oczekuje, że Europejska Służba Działań Zewnętrznych za swój priorytet uzna zapewnienie w delegaturach odpowiedniej liczebności wykwalifikowanych pracowników, w szczególności ekspertów w dziedzinie rozwoju;

      EuropeAid

               51.

               ubolewa, że chociaż kontrole ex ante przeprowadzane przez urzędników zatwierdzających w centrali AIDCO zostały ocenione przez Trybunał Obrachunkowy jako skuteczne, doszedł on do wniosku, że system nadzoru i kontroli był tylko częściowo skuteczny pod względem zapewnienia prawidłowości płatności;

               52.

               przypomina Komisji, że

                           —

                           AIDCO powinno, w kontekście planowanego przeglądu stosowanej ogólnej strategii kontroli, rozwinąć kluczowy wskaźnik określający szacowany wpływ finansowy niepoprawionych błędów po przeprowadzeniu wszystkich kontroli,

                           —

                           AIDCO powinno w kontekście tego przeglądu ocenić opłacalność różnych mechanizmów kontrolnych, w szczególności systemu kontroli ex post w zakresie transakcji, a także zbadać stosowność i wykonalność rocznej kontroli statystycznie dobranej reprezentatywnej próby zamkniętych projektów,

                           —

                           pod względem wsparcia budżetowego AIDCO powinno zadbać o jasne określenie szczegółowych warunków płatności oraz o to, by sprawozdania delegatur przedstawiały w sposób ustrukturyzowany i sformalizowany postępy w zarządzaniu finansami publicznymi;

      Instrument inwestycyjny

               53.

               z dużym zadowoleniem przyjmuje fakt, że podczas procedury udzielania absolutorium za rok 2009 Europejski Bank Inwestycyjny po raz pierwszy przedstawił Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu sprawozdanie roczne dotyczące wdrażania instrumentu inwestycyjnego oraz udzielił obszernych odpowiedzi w formie pisemnej i ustnej na pytania członków tej komisji; wzywa EBI do zawarcia umowy ramowej z komisją Parlamentu odpowiedzialną za procedurę udzielania absolutorium w nadchodzących latach, określającej informacje, które EBI powinien przedstawiać;

               54.

               oczekuje od EBI potwierdzenia tego, że projekty finansowane przez EBI oraz projekty finansowane przez Komisję nie nakładają się na siebie, i ocenia, że niezbędne jest, jak przypomniała na forum Komisji Kontroli Budżetowej w dniu 25 stycznia 2011 r. dyrektor generalna EBI ds. działań poza terytorium Unii Europejskiej, znaczne wzmocnienie koordynacji działań Komisji z działaniami EBI; ma wątpliwości co do tego, czy zasadne jest oddelegowanie pracowników EBI do delegatur Unii; oczekuje, że do końca września 2011 r. otrzyma wspólne sprawozdanie obydwu instytucji w sprawie zacieśnienia współpracy oraz ustalonych procedur zawierające analizę ewentualnej konieczności oddelegowania personelu EBI do delegatur;

               55.

               wzywa EBI do przeprowadzenia rzetelnej analizy due diligence w celu sprawdzenia, czy na szczeblu lokalnym przed zatwierdzeniem projektu przeprowadzane są należyte konsultacje społeczne dotyczące aspektów związanych z rozwojem dla projektów objętych gwarancjami UE, z uwzględnieniem pośredników finansowych w wykorzystaniu pożyczki udzielonej przez EBI na ten cel; jest zdania, że jeżeli chodzi o udzielanie pożyczek krajom rozwijającym się, EBI powinno stosować zaostrzone kryteria due diligence zgodnie ze znormalizowanymi procedurami z zastosowaniem najlepszych rozwiązań międzynarodowych w dziedzinie walki z praniem brudnych pieniędzy i finansowaniem terroryzmu;

               56.

               wzywa ponownie EBI, aby jego sprawozdawczość koncentrowała się na wynikach, oraz do przedstawiania kompletnych, istotnych i obiektywnych informacji w odniesieniu do rezultatów, przyjętych założeń, założeń zrealizowanych oraz przyczyn ewentualnych odstępstw, jak również przeprowadzonych ocen oraz skrótowej oceny rezultatów;

               57.

               z zadowoleniem przyjmuje widoczny wzrost zaangażowania EBI na rzecz skoncentrowania sprawozdawczości na wynikach oraz że w obecnie finalizowanym sprawozdaniu rocznym w sprawie instrumentu inwestycyjnego za rok 2010 większy nacisk zostanie położony na wyniki niż w 2009 r.; uważa za znaczący krok naprzód, iż obecnie EBI pracuje nad opracowaniem wskaźników określających wynik, których gotowość do wdrożenia przewiduje się na drugą połowę 2011 r.;

               58.

               oczekuje, że następne sprawozdanie roczne EBI będzie mniej teoretyczne, szczególnie jeżeli chodzi o rezultaty różnych programów oraz działania finansowane przez instrument inwestycyjny;

               59.

               wzywa EBI do przekazywania mu dodatkowych informacji na temat czarnej listy oszustów, z poszanowaniem zasady poufności jej wykorzystania mającej zastosowanie do spraw bieżących; z zadowoleniem przyjmuje wolę wyrażoną przez EBI co do utworzenia działu ds. zwalczania nadużyć finansowych oraz oczekuje, że będzie regularnie informowany o przebiegu tworzenia takiego działu;

               60.

               jest zaskoczony oświadczeniem EBI, z którego wynika, że w ramach działań prowadzonych przez EBI z wykorzystaniem instrumentu inwestycyjnego nie dochodzi do żadnych nadużyć finansowych;

               61.

               uważa za niezbędne przeprowadzenie ogólnego audytu wszystkich projektów w krajach rozwijających się, finansowanych przez EBI, który nie powinien dotyczyć tylko ważnych projektów, lecz powinien objąć wszystkie środki i gwarancje amortyzowane przez EBI;

               62.

               wzywa Komisję do ścisłego monitorowania i kontroli wdrażania instrumentu inwestycyjnego celem dopilnowania, by pełnił on funkcję instrumentu rozwoju, oraz do regularnego informowania Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu o zebranych danych.

      (1)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 243.

      (2)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 253.

      (3)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (4)  Dz.U. L 287 z 28.10.2005, s. 4.

      (5)  Dz.U. L 314 z 30.11.2001, s. 1 i Dz.U. L 324 z 7.12.2001, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 109 z 26.4.2007, s. 33.

      (7)  Dz.U. L 156 z 29.5.1998, s. 108.

      (8)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 355.

      (9)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 39.

      (10)  Dz.U. L 191 z 7.7.1998, s. 53.

      (11)  Dz.U. L 83 z 1.4.2003, s. 1.

      (12)  Dz.U. L 78 z 19.3.2008, s. 1.

      (13)  Oświadczenie Komisji dotyczące art. 5 instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju, załącznik do komunikatu Komisji dla Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 2006 r. (COM(2006) 628).

      (14)  Ustęp IX, sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące EFR za rok 2009.

      (15)  Punkt 30, sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące EFR za rok 2009.

      (16)  Punkt 5, sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące EFR za rok 2009.

      (17)  Punkt 3, sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące EFR za rok 2009.

      (18)  Punkt 28 i 29 sprawozdania specjalnego Trybunału Obrachunkowego nr 2/2005 dotyczącego pomocy budżetowej z EFR dla krajów AKP (Dz.U. C 249 z 7.10.2005, s. 1).

      (19)  Punkt 54, sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące EFR za rok 2009.

      (20)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 109.

      (21)  Rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 41).

      (22)  Punkt 55, sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące EFR za rok 2009.

      (23)  Punkt 25 rocznego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego dotyczącego EFR za rok 2009.

      (24)  Punkt 40 rocznego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego dotyczącego EFR za rok 2009.


title: 2007/637/WE: Decyzja Rady z dnia 26 września 2007 r. w sprawie mianowania czterech członków i siedmiu zastępców członków z Hiszpanii do Komitetu Regionów

text:
               4.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 258/29

      DECYZJA RADY

   z dnia 26 września 2007 r.
   w sprawie mianowania czterech członków i siedmiu zastępców członków z Hiszpanii do Komitetu Regionów
   (2007/637/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r.

               (2)

               Cztery stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów pana MATASA PALOU, pana MARTÍNA MENISA, pana REVILLI ROIZA i pana RODRÍGUEZA IBARRY. Siedem stanowisk zastępców członków Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatów pani GOROSTIAGI SÁIZ, pana SÁNCHEZA AMORA, pana VILLANUEVY RODRÍGUEZA, pani AMOR PÉREZ, pana DÍAZA ALVAREZA, pana JAÉNA PALACIOSA i pani de ESTEBAN MARTÍN,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., zostają niniejszym mianowani w Komitecie Regionów:

               a)

               na stanowiska członków:

                           pan Francesc ANTICH i OLIVER, Presidente del Gobierno de la Comunidad Autónoma de las Islas Baleares,

                           pan Paulino RIVERO BAUTES, Presidente de la Comunidad Autónoma de Canarias,

                           pan Guillermo FERNÁNDEZ VARA, Presidente de la Junta de Extremadura,

                           pani Dolores GOROSTIAGA SÁIZ, Vicepresidenta del Gobierno de Cantabria y Consejera de Empleo y Bienestar Social (zmiana mandatu)

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           pan Vicente RAMBLA MOMPLET, Vicepresidente Primero y Consejero de Presidencia, Comunidad Valenciana,

                           pan Jaime RABANAL GARCÍA, Consejero de Economía y Asuntos Europeos, Comunidad Autónoma del Principado de Asturias,

                           pan Gabriel AMER AMER, Delegado del Gobierno de las Islas Baleares en Bruselas, Comunidad Autónoma de las Islas Baleares,

                           pan José Félix GARCÍA CALLEJA, Director General Asuntos Europeos y Cooperación al Desarrollo, Comunidad Autónoma de Cantabria,

                           pani María de DIEGO DURANTEZ, Directora General Relaciones Institucionales y Acción Exterior, Comunidad Autónoma de Castilla y León,

                           pani Lucía MARTÍN DOMÍNGUEZ, Directora General de Acción Exterior, Comunidad Autónoma de Extremadura,

                           pan Antonio GONZÁLEZ TEROL, Director General de Asuntos Europeos, Comunidad Autónoma de Madrid.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 26 września 2007 r.

            W imieniu Rady

         J. SILVA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, str. 75.


title: 2012/622/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/377

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010
   (2012/622/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanawiające Europejską Agencję Leków, w szczególności jego art. 68,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0107/2012),

               1.

               odracza decyzję dotyczącą udzielenia dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 27.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
   ZAŁĄCZNIK

      ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO Z MINIONYCH LAT

               Europejska Agencja Leków

               2006

               2007

               2008

               2009

               Wyniki

               nie dotyczy

                           —

                           Zasada należytego zarządzania finansami nie była rygorystycznie przestrzegana: prognoza pieniężna Agencji nie została odpowiednio przygotowana.

                           —

                           Agencja prowadzi działalność w dwóch miejscach, co naraża ją na dodatkowe koszty (bezpośrednie stanowiska: 450 000 EUR).

                           —

                           Dobre wyniki w zakresie wprowadzenia skomplikowanego systemu sporządzania budżetu w podziale na różne typy działalności oraz monitorowania poziomu zadowolenia użytkowników.

                           —

                           Wzywa Agencję do ponownej oceny swojej polityki pośrednictwa w świetle ryzyka finansowego ponoszonego w ciągu roku.

                           —

                           Agencja prowadzi działalność w dwóch miejscach, co naraża ją na dodatkowe koszty.

                           —

                           Uważa za niedopuszczalne, że Agencja nie stosuje skutecznie odpowiednich przepisów w zakresie zarządzania konfliktami interesów.

                           —

                           12 zaleceń „bardzo istotnych” i 1 zalecenie o „zasadniczym znaczeniu”, które zostały sformułowane w kilku wcześniejszych rocznych sprawozdaniach IAS z audytu, nadal nie zostało wdrożonych w 2009 r.
                           Uważa za niedopuszczalne, że Agencja nie przestrzega ściśle swojego kodeksu postępowania, a także wzywa Agencję do dokumentowania i oceny jej kontroli i archiwizowania odpowiednich decyzji dotyczących przydziału, które należy udostępniać na stronie internetowej Agencji.

                           —

                           Wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w celu zapewnienia niezależności ekspertów od czasu jej utworzenia.

                           —

                           Wzywa Agencję do uzupełnienia i regularnego uaktualniania europejskiej bazy ekspertów zgodnie z wymogami zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 726/2004.

               Przeniesienie środków

               Zasada jednoroczności budżetu nie była ściśle przestrzegana: wskaźnik wykorzystania środków na zobowiązania wyniósł poniżej 60 %. Ponad 40 % podjętych zobowiązań przeniesiono na rok budżetowy 2007.

               Agencja miała trudności w programowaniu, budżetowaniu i wdrażaniu swoich działań: środki budżetowe w wysokości 32 000 000 EUR zostały przeniesione na następny rok, natomiast 4 000 000 EUR anulowano. Wzywa Agencję do zachowania zgodności z zasadą jednoroczności.

               Wzywa Agencję do zachowania zgodności z zasadą jednoroczności: wysokość środków przeniesionych i anulowanych wyniosła odpowiednio 36 000 000 EUR (19,7 % budżetu) i 9 700 000 EUR (5,3 % budżetu).

               W swoim sprawozdaniu Trybunał Obrachunkowy stwierdza, że przeniesiono 19,5 mln EUR (czyli 38 % zaciągniętych przez Agencję zobowiązań), z czego 14,8 mln EUR odpowiadało działaniom niezrealizowanym do końca roku, wskazuje opóźnienia w realizacji działań finansowych z tytułu II. Agencja nie przestrzega zasady jednoroczności budżetu.

               Procedury udzielania zamówień

               nie dotyczy

                           —

                           Uchybienia w zakresie przejrzystości kryteriów wyboru oraz metod oceny kryterium ceny, a także wspólnej procedury udzielania zamówień publicznych.

                           —

                           Wzywa ponownie do poprawy zarządzania zamówieniami.

               Zwraca się do Agencji o poprawę jakości procedur udzielania zamówień publicznych w celu zlikwidowania ujawnionych niedociągnięć (jak np. w kwestii stosowania metod oceny kryterium ceny, a także w kwestii uzasadnień niezbędnych do wyboru procedury).

                           —

                           Wyraża zaniepokojenie stwierdzeniem przez Trybunał Obrachunkowy błędów w procedurach udzielania zamówień w odniesieniu do znacznej kwoty ogólnego budżetu Agencji na rok budżetowy 2009. Niedociągnięcia w kwestii kryteriów oceny, takich jak cena i wybór procedury.

                           —

                           Wzywa Agencję do poprawy jakości procedur udzielania zamówień publicznych w celu zlikwidowania niedociągnięć wymienionych przez Trybunał Obrachunkowy.

                           —

                           Wzywa Agencję do opracowania wieloletniego planu zamówień.

                           —

                           Wzywa Agencję do dopilnowania, aby wyniki procedur udzielania zamówień sprawdzano przed zawarciem umowy.

               Dochody uzyskane z opłat

               Agencja nie była w stanie przeprowadzić pełnej analizy kosztów poniesionych przez sprawozdawców państw członkowskich w celu uzyskana obiektywnej i udokumentowanej podstawy, która umożliwiłaby ustalenie odpowiednich płatności dla sprawozdawców i, w konsekwencji, opłat pobieranych od klientów: sytuacja ta stanowiła naruszenie rozporządzenia w sprawie opłat.

               Niedostateczna przejrzystość w odniesieniu do kwoty wypłacanej sprawozdawcom państw członkowskich.

               Zwraca się do komisji o zbadanie niezwykle wysokiej kwoty środków pieniężnych w kasie Agencji (41 887 000 EUR).

               Wzywa Agencję do zapewnienia lepszej koordynacji pomiędzy działem finansowym i naukowym, aby zaradzić niedopuszczalnie długim terminom wystawiania nakazów odzyskania środków.

               Audyt wewnętrzny

               nie dotyczy

               nie dotyczy

               Wzywa Agencję do wdrożenia sformułowanego przez Służbę Audytu Wewnętrznego Komisji zalecenia „zasadniczego” dotyczącego ekspertów w sytuacji konfliktu interesów, a także ośmiu zaleceń „bardzo ważnych” związanych z dokumentami, jakie mają dostarczyć pracownicy Agencji w celu zapobiegania występowaniu konfliktu interesów, bazami danych wspierających procedury administracyjne wykorzystywane do oceny i adaptacji wytycznych stosowanych przy składaniu dokumentacji oraz do pełnego wdrażania tych wytycznych.

                           Uznaje za niedopuszczalne, by poświadczenie wiarygodności dyrektora zarządzającego nie zawierało żadnych zastrzeżeń, a co za tym idzie, było niespójne z kodeksem postępowania przyjętym przez Agencję w związku z poświadczeniami wiarygodności ze strony IAS i Trybunału Obrachunkowego.

                           Zwraca się do Agencji o przekazanie organowi udzielającemu absolutorium do dnia 30 czerwca 2011 r. sprawozdań IAS od 2007 r.

                           Wzywa Agencję do szybkiego wykonania zaleceń IAS oraz dostarczenia organowi udzielającemu absolutorium zarysu działań podjętych i wdrożonych w celu wykonania tych zaleceń.

          ---documentbreak---

               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/378

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanawiające Europejską Agencję Leków, w szczególności jego art. 68,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0107/2012),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy w swoim sprawozdaniu dotyczącym sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2009 wydał opinię z zastrzeżeniem na temat legalności i prawidłowości transakcji leżących u jego podstaw,

               B.

               mając na uwadze, że w swojej decyzji z dnia 10 maja 2011 r. Parlament odroczył decyzję o udzieleniu dyrektorowi wykonawczemu Agencji absolutorium z wykonania budżetu na rok 2009 (5) i następnie udzielił absolutorium w swojej decyzji z dnia 25 października 2011 r. (6),

               C.

               mając na uwadze to, że w dniu 25 października 2011 r. Parlament udzielił dyrektorowi wykonawczemu Agencji absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2009, a w swojej rezolucji dołączonej do decyzji w sprawie absolutorium między innymi:

                           —

                           podkreślił, że organ udzielający absolutorium nadal powinien starannie monitorować – w ramach nadchodzących procedur udzielania absolutorium – stopień wdrożenia środków podjętych w celu wyeliminowania poważnych nieprawidłowości w działalności Agencji ujawnionych w sprawozdaniach Trybunału Obrachunkowego i Służby Audytu Wewnętrznego (IAS),

                           —

                           wezwał Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w celu zapewnienia ścisłego przestrzegania swojego kodeksu postępowania w zakresie zarządzania konfliktami interesów,

                           —

                           nalegał, ale także przestrzegł Agencję, by wszystkie działania określone w stosownych sprawozdaniach z audytu, w tym w sprawozdaniu za rok 2010, zostały w pełni wdrożone przed rozpoczęciem następnej procedury udzielania absolutorium,

               D.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne za rok budżetowy 2010 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są legalne i prawidłowe,

               E.

               mając na uwadze fakt, że budżet Agencji na rok 2010 wyniósł 208 400 000 EUR, co stanowi wzrost o 7,20 % w porównaniu z rokiem budżetowym 2009,

               F.

               mając na uwadze, że początkowy wkład Unii do budżetu Agencji na rok 2010 wynosił 28 279 600 EUR wobec 36 390 000 EUR w roku 2009 r. (7), a także mając na uwadze, że całkowity wkład Unii do budżetu Agencji na rok 2010 wyniósł 36 600 100 EUR,

      Działania podjęte w następstwie udzielenia absolutorium za rok 2009

               1.

               oczekuje, iż Agencja poinformuje organ udzielający absolutorium o wynikach działań podjętych w odniesieniu do następujących kwestii:

                           —

                           przyjęcie przez Zarząd planu działania zawierającego konkretne propozycje i harmonogram ich realizacji w celu rozwiązania problemów pojawiających się w procedurach udzielania zamówień,

                           —

                           przeprowadzenie dokładnej weryfikacji skuteczności stosowania istniejących procedur dotyczących identyfikacji konfliktów interesów jej pracowników i ekspertów oraz zarządzania tymi konfliktami;

                     zwraca się do Trybunału Obrachunkowego o stwierdzenie z wystarczającą pewnością, że Agencja skutecznie wyeliminowała nieprawidłowości w procedurach udzielania zamówień, a do IAS zwraca się o zapewnienie organu udzielającego absolutorium, że istniejące procedury zarządzania konfliktami interesów pracowników i ekspertów Agencji są skutecznie stosowane;

               2.

               wzywa Agencję i Służbę Audytu Wewnętrznego do natychmiastowego zweryfikowania, czy wszystkie działania wymienione w sprawozdaniach z audytu, w tym również w sprawozdaniu za rok 2010, zostały w pełni wdrożone, i do poinformowania organu udzielającego absolutorium o wynikach;

               3.

               przyjmuje do wiadomości informacje przekazane przez Agencję, że w dniu 15 grudnia 2011 r. Zarząd Agencji zatwierdził wniosek, aby Agencja przedstawiła na posiedzeniu Zarządu w czerwcu 2012 r. szczegółowe środki wykonawcze związane z:

                           —

                           ustanowieniem nowej struktury i zakresu kompetencji komitetu doradczego ds. zamówień i umów,

                           —

                           wdrożeniem wieloletniego planu zamówień,

                           —

                           ustanowieniem obowiązków w odniesieniu do powyższego;

                     nalega, aby Zarząd przesłał plan działania organowi udzielającemu absolutorium najpóźniej do dnia 30 czerwca 2012 r.;

      Zarządzanie budżetem i finansami

               4.

               przypomina, że początkowy wkład Unii Europejskiej do budżetu Agencji na rok 2010 wyniósł 26 335 100 EUR; zauważa jednak, że do tej kwoty dodano kwotę 10 265 000 EUR, pochodzącą z odzyskania nadwyżki, co w rezultacie sprawia, że całkowity wkład Unii Europejskiej na rok 2010 wyniósł 36 600 100 EUR;

               5.

               podkreśla, że budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010, w formie ostatecznie przyjętej, zawiera dwie różne kwoty będące początkowym wkładem Unii do budżetu Agencji, tj. 28 279 600 EUR i 26 335 100 EUR; zwraca się w związku z tym do Komisji o poinformowanie organu udzielającego absolutorium o dokładnej wysokości dotacji przyznanej Agencji;

               6.

               zauważa, że budżet Agencji jest finansowany z budżetu Unii oraz z opłat uiszczanych przez wnioskodawców z branży farmaceutycznej za otrzymanie lub przedłużenie wspólnotowego zezwolenia na wprowadzanie leków do obrotu; stwierdza na podstawie rocznego sprawozdania z działalności Agencji, że w 2010 r. szacunkowo 73 % dochodów Agencji pochodziło z opłat oraz że równolegle do wzrostu dochodów uzyskanych z opłat zmniejszył się względny udział procentowy wkładu z unijnego budżetu z 23 % w 2006 r. do 14 % w 2010 r.;

               7.

               stwierdza na podstawie rocznego sprawozdania z działalności Agencji, że w roku 2010 do rejestru wyjątków wpisanych zostało 17 wyjątków;

               8.

               zwraca uwagę na uchybienia w stosowanym przez Agencję systemie zatwierdzania roszczeń wierzycieli wobec wykonawców usług informatycznych; przyjmuje do wiadomości oświadczenie Agencji, że uchybienia stwierdzone przez Trybunał Obrachunkowy były związane z błędem ludzkim i zostały poprawione oraz że Agencja wzmocniła swoją kontrolę operacyjną i finansową ex ante dotyczącą faktur i że nie stwierdzono dalszych uchybień; zwraca się do Trybunału Obrachunkowego o zweryfikowanie i poinformowanie Parlamentu o wynikach kontroli;

      Środki przeniesione i anulowane

               9.

               stwierdza na podstawie sprawozdania Agencji z zarządzania budżetem i finansami, że automatyczne przeniesienie środków na rok budżetowy 2011 wyniosło ogółem 41 655 049,44 EUR, czyli 20,90 % zaangażowanych środków, oraz że wniesiono o jedno nieautomatyczne przeniesienie na rok budżetowy 2011 na łączną kwotę 3 500 000 EUR, czyli 1,68 % ostatecznych środków budżetowych;

               10.

               odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy ponownie stwierdził przeniesienie wysokiej kwoty 17 600 000 EUR w tytule II (Wydatki administracyjne); podkreśla, że taka sytuacja świadczy o opóźnieniach w realizacji działań finansowanych z tytułu II budżetu Agencji i naruszeniu przez Agencję zasady jednoroczności budżetu;

               11.

               odnotowuje z niepokojem dodatkową uwagę Trybunału Obrachunkowego, który stwierdził, iż jedynie 36 % środków przeniesionych na rok 2011 odpowiada rozliczeniom okresowym biernym z roku 2010, a pozostałe 64 % przeniesionych środków nie odnosiło się do roku budżetowego 2010;

               12.

               zwraca uwagę, że Trybunał Obrachunkowy informował już o wysokim poziomie środków przeniesionych w poprzednich latach budżetowych; w szczególności odnotowuje, że w budżecie na rok 2009 Trybunał Obrachunkowy stwierdził przeniesienie kwoty 19 500 000 EUR (38 % zobowiązań Agencji), a w 2008 r. – 36 000 000 EUR (19,7 % budżetu na 2008 r.);

               13.

               stwierdza na podstawie sprawozdania Agencji z zarządzania budżetem i finansami, że w roku 2010 wysokość środków anulowanych wyniosła łącznie 9 074 296,49 EUR w porównaniu z 7 693 276,58 EUR w 2009 r.; przyjmuje do wiadomości odpowiedź Agencji, że wysokość środków anulowanych jest wynikiem rygorystycznej kontroli rzeczywistych wpływów i korekt wydatków; wzywa Agencję do podjęcia natychmiastowych działań mających na celu obniżenie poziomu anulowanych środków oraz do przyjęcia planu działania zawierającego konkretne propozycje – w tym te mające na celu ściślejsze określenie wysokości przychodów z opłat i należnego okresu – i harmonogram ich realizacji, aby rozwiązać ten uporczywy problem do dnia 30 czerwca 2012 r.;

      Procedury udzielania zamówień i przesunięcia

               14.

               stwierdza na podstawie sprawozdania z działalności rocznej Agencji, że w roku 2010 Agencja zawarła – oprócz 165 umów szczegółowych zawartych na podstawie umów ramowych – 70 nowych umów w ramach procedury udzielania zamówień publicznych o wartości przewyższającej 25 000 EUR;

               15.

               stwierdza na podstawie sprawozdania Agencji z zarządzania budżetem i finansami, że w roku 2010 zatwierdzonych zostało 13 przesunięć o całkowitej wartości 13 714 500 EUR (15,29 % ostatecznych środków budżetowych); zauważa ponadto, że w roku 2009 Agencja dokonała już 10 przesunięć o całkowitej wartości 9 609 000 EUR; wzywa Agencję do przyjęcia planu działania zawierającego konkretne propozycje i harmonogram ich realizacji, aby rozwiązać ten uporczywy problem;

      System wynagrodzeń za usługi

               16.

               zwraca się do Agencji o wprowadzenie systemu wynagrodzeń za usługi świadczone przez władze krajowe państw członkowskich na podstawie faktycznie ponoszonych przez państwa członkowskie kosztów; zwraca się również do Agencji o bezzwłoczne poinformowanie organu udzielającego absolutorium o terminie wdrożenia takiego systemu; zauważa w tym względzie, że nowy system płatności został już przedstawiony Zarządowi na jego posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2009 r., ale ostatecznie został on przez Zarząd odrzucony;

               17.

               wspiera wszelkie wysiłki na szczeblu wykonawczym i administracyjnym Agencji służące reformie systemu płatności za usługi świadczone przez władze państw członkowskich, który to system powinien być wyraźnie oparty na rzeczywistych kosztach; nakłania Zarząd do poczynienia postępów w tej sprawie;

               18.

               zwraca uwagę, że odrzucając nowy system płatności, Zarząd zgadza się przyjąć bezpośrednią odpowiedzialność za bardzo ważne ryzyko, jakim jest niezachowanie zgodności z wymogami prawnymi, potencjalny wpływ bieżącego systemu wynagrodzeń na finanse, a także skaza na reputacji; nie może zatem zgodzić się z nieuzasadnioną postawą Zarządu i wzywa Agencję do przyjęcia planu działania w związku z tą kwestią i poinformowania o nim organu udzielającego absolutorium do dnia 30 czerwca 2012 r.;

      Zarządzanie zasobami ludzkimi

               19.

               wzywa Agencję do poprawy procesów rekrutacji i zapewnienia prawidłowego zarządzania dokumentacją; zwraca się w do Agencji w szczególności o poprawienie dokumentacji związanej z rekrutacją pracowników kontraktowych oraz do organu powołującego o przyjęcie list kandydatów rezerwowych zaproponowanych przez komisje rekrutacyjne;

               20.

               stwierdza również, że według Trybunału Obrachunkowego Agencja nie wprowadziła dostatecznego rozróżnienia między rekrutacją pracowników zewnętrznych a rekrutacją pracowników kontraktowych; wzywa zatem Agencję do zatrudniania pracowników zewnętrznych jedynie w związku z krótkoterminowymi potrzebami oraz do zapewnienia przejrzystego dostępu do stanowisk pracowników kontraktowych;

      Zarządzanie konfliktami interesów

               21.

               wzywa Agencję do zapewnienia centralnej koordynacji w opracowywaniu i monitorowaniu wspólnej metodologii oceny ekspertów stosowanej w odniesieniu do wszystkich właściwych władz krajowych; zauważa, że po wejściu w życie w dniu 4 lipca 2011 r. protokołu ustaleń podpisanego przez Agencję i każdy z właściwych organów krajowych w odniesieniu do monitorowania kwalifikacji naukowych ekspertów Agencja nadal ma obowiązek opracowywać i koordynować wspólną ocenę ekspertów i stosowaną przez nich metodologię;

               22.

               podkreśla, że Agencja winna sfinalizować podpisanie protokołów ustaleń w sprawie niezależności oceny naukowej, odpowiednio zmienić procedury wewnętrzne oraz zaktualizować bazę danych ekspertów; odnotowuje odpowiedź Agencji, że protokoły ustaleń w sprawie niezależności oceny naukowej zostały podpisane, począwszy od października 2011 r., i że uaktualniono bazę ekspertów, pozwalając na bezpośrednie dodawanie do bazy danych elektronicznych deklaracji o braku konfliktu interesów; wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium do dnia 30 czerwca 2012 r. o stanie wdrożenia tych środków; wzywa również IAS do poinformowania organu udzielającego absolutorium, kiedy zalecenia „bardzo istotne” zostaną skutecznie wdrożone przez Agencję;

               23.

               wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o sposobie, w jaki zapewnia pełne stosowanie procedur angażowania ekspertów do czasu podpisania protokołów ustaleń w sprawie niezależności oceny naukowej przez wszystkie właściwe władze krajowe;

               24.

               zwraca się do Agencji o przedstawienie sprawozdania na temat swojego zaangażowania w organizację konferencji prywatnych organizacji takich jak Organisation for Professionals in Regulatory Affairs (organizacja pracowników organów regulacyjnych);

               25.

               odnotowuje informacje przekazane przez Agencję na temat przyjęcia przez Zarząd w dniu 1 lutego 2012 r. decyzji w sprawie przepisów dotyczących art. 11a i 13 regulaminu pracowniczego w zakresie postępowania w kwestii zadeklarowanych interesów pracowników Europejskiej Agencji Leków oraz przyjęcia w tym samym dniu przez dyrektora wykonawczego decyzji w sprawie postępowania w kwestii zadeklarowanych interesów oddelegowanych ekspertów krajowych, ekspertów zewnętrznych, stażystów i pracowników zewnętrznych Europejskiej Agencji Leków; zwraca się do Agencji o poinformowanie organu udzielającego absolutorium o konkretnych środkach podjętych w celu wdrożenia tych decyzji do dnia 30 czerwca 2012 r., tak aby Parlament mógł przeanalizować rzeczywiste rozwiązywanie potencjalnych konfliktów interesów wszystkich kategorii pracowników wymienionych w tych dwóch decyzjach oraz członków Zarządu;

               26.

               zauważa z niepokojem, że również w obiegu finansowym istnieje możliwość wystąpienia konfliktów interesów w przetwarzaniu płatności w wyniku niewystarczającego podziału obowiązków; wzywa zatem Agencję do należytego uwzględnienia tego bardzo ważnego ryzyka i podjęcia natychmiastowego działania w celu zajęcia się tym problemem;

               27.

               odnotowuje, że w dniu 28 grudnia 2010 r. były dyrektor wykonawczy Agencji zwrócił się do niej na piśmie, przedstawiając działania, które zamierzał podjąć w końcowym okresie swojego urzędowania; uważa, że decyzja podjęta przez prezesa Zarządu Agencji dnia 11 stycznia 2011 r. o wyrażeniu zgody na nowe działania byłego dyrektora wykonawczego stanowi naruszenie przepisów Unii dotyczących konfliktów interesu, w szczególności w odniesieniu do tytułu II art. 16 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej; przypomina, że zgodnie z tytułem II art. 11 oraz tytułem IV art. 91 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej postanowienie to stosuje się przez analogię do pracowników tymczasowych i pracowników kontraktowych; uważa, iż fakt, że Zarząd zatwierdził ograniczenia przyszłej działalności byłego dyrektora wykonawczego w dniu 17 marca 2011 r. – dopiero w następstwie silnych protestów publicznych – jest jasnym dowodem na to, że Agencja początkowo nie stosowała właściwie regulaminu pracowniczego, co z kolei budzi poważne wątpliwości co do tego, jak Agencja stosuje przepisy w ogóle; zwraca się do dyrektora wykonawczego o przedstawienie szczegółowego sprawozdania ze stosowania w Agencji art. 16 regulaminu pracowniczego;

               28.

               wyraża poważne zaniepokojenie tym, że Agencja i jej Zarząd nie dość skutecznie zajęli się kwestią konfliktów interesów; przyjmuje do wiadomości fakt, że w kwietniu 2012 r. Agencja zatwierdziła zmienioną politykę rozwiązywania konfliktów interesów członków komitetu naukowego i ekspertów oraz procedurę stosowaną wobec członków komitetu i ekspertów w przypadku nadużycia zaufania; podkreśla, że wdrożenie i konkretne wyniki tej nowej polityki i procedury są jedynymi elementami mogącymi dowieść ich skuteczności; uważa, że w 2012 r. Agencja powinna sprawdzić wszystkie oświadczenia o braku konfliktu interesów złożone przez ekspertów i członków komitetu naukowego; dlatego też wzywa Agencję do dostarczenia danych – wraz z cyframi i nazwiskami – w ramach wdrożenia tej procedury; wzywa również Agencję do sprawdzenia przed końcem sierpnia 2012 r. co najmniej 75 % oświadczeń o braku konfliktu interesów złożonych przez ekspertów i co najmniej 75 % oświadczeń o braku konfliktu interesów złożonych przez członków komitetu naukowego oraz do przekazania organowi udzielającemu absolutorium wyników tego procesu, a także do przedstawienia planu działania wraz z kalendarzem reszty procesu sprawdzania deklaracji o braku konfliktu interesów;

               29.

               przypomina, że po zatrudnieniu byłego dyrektora wykonawczego Agencji przez firmę konsultingową, która doradza, między innymi, koncernom farmaceutycznym, niemalże natychmiast po opuszczeniu przez niego Agencji, organ udzielający absolutorium wyrażał obawy co do rzeczywistej niezależności Agencji i sposobu wdrożenia przez Zarząd Agencji art. 16 regulaminu pracowniczego; jest ponadto zaniepokojony doniesieniami, że były dyrektor wykonawczy Agencji założył własną firmę konsultingową w okresie, w którym zajmował on stanowisko dyrektora; zwraca się do Agencji o dostarczenie organowi udzielającemu absolutorium dalszych informacji na ten temat do dnia 30 czerwca 2012 r.;

               30.

               apeluje do Trybunału Obrachunkowego o sfinalizowanie i przedstawienie wyników aktualnej kontroli konfliktów interesów w Agencji;

               31.

               wyraża ubolewanie, że wielu ekspertów nie opublikowało swych deklaracji o braku konfliktu interesów oraz że porównanie deklaracji opublikowanych przez właściwe agencje krajowe oraz przez Agencję ujawnia znaczne różnice w niektórych przypadkach; potępia ponadto fakt, że co najmniej jeden członek Zarządu Agencji, będący również zastępcą członka Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi, nie zadeklarował sprawowanego niedawno stanowiska kierowniczego w firmie farmaceutycznej;

               32.

               z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Agencji dotyczącą publikowania deklaracji o braku konfliktu interesów pracowników Agencji na stanowiskach kierowniczych i ekspertów uczestniczących w ocenie produktów leczniczych na stronie internetowej Agencji; z zainteresowaniem zauważa, że w wykazie ekspertów podano również ryzyko wystąpienia u nich konfliktu interesów; jest zdania, że wraz z deklaracjami o braku konfliktu interesów należy również opublikować przynajmniej poprzednie miejsca pracy – doświadczenie zawodowe, tak aby umożliwić weryfikację deklaracji i identyfikację możliwych konfliktów; zwraca się zatem do Agencji o poinformowanie Parlamentu do dnia 30 czerwca 2012 r. o stanie wdrożenia tych środków;

               33.

               wzywa Agencję do sprawdzenia przedstawionych jej deklaracji o braku konfliktu interesów oraz do szczegółowego sprawdzenia losowo wybranych deklaracji, zwłaszcza przez wprowadzenie systemu przekrojowych kontroli deklaracji z informacjami posiadanymi przez przemysł i właściwe agencje krajowe;

               34.

               jest jednak zaniepokojony podejściem Agencji do kontroli deklaracji o braku konfliktu interesów, które opiera się przede wszystkim za zaufaniu, a nie na weryfikacji; w szczególności niepokoi go fakt, że porównanie deklaracji ekspertów o braku konfliktu interesów opublikowanych przez właściwą agencję krajową oraz przez Agencję ujawnia znaczne różnice w niektórych przypadkach; zwraca się zatem do Agencji, aby ustanowiła prawdziwy mechanizm, który umożliwi prawidłową kontrolę deklaracji o braku konfliktu interesów otrzymanych przez Agencję oraz aby poinformowała organ udzielający absolutorium na ten temat do 30 czerwca 2012 r.;

               35.

               domaga się od Agencji stosowania swojej polityki w zakresie konfliktów interesu do Zarządu Agencji;

               36.

               zauważa, że Agencja została poddana kontroli Trybunału Obrachunkowego w ramach sprawozdania specjalnego na temat zarządzania konfliktami interesów w agencjach Unii; na podstawie informacji przekazanych przez Trybunał Obrachunkowy przyjmuje do wiadomości, że wspomniane sprawozdanie specjalne zostanie opublikowane do końca czerwca 2012 r.; jest zdania, że ze względu na liczne głosy krytyki dotyczące kwestii konfliktów interesów w Agencji, decyzję o udzieleniu absolutorium należy odroczyć do czasu publikacji sprawozdania specjalnego, tak aby uwzględnić rezultaty analizy tej kwestii przez Trybunał Obrachunkowy;

               37.

               uważa, że skuteczne zarządzanie konfliktami interesów ma podstawowe znaczenie dla utrzymania zaufania obywateli do działań Agencji;

               38.

               uznaje gotowość Agencji do publicznego ujawnienia deklaracji o braku konfliktu interesów składanych przez ekspertów uczestniczących w ocenie produktów leczniczych; ubolewa jednak z powodu tego, że wielu ekspertów nie ujawniło dotychczas deklaracji o braku konfliktu interesów;

               39.

               odnotowuje fakt, że w dniu 17 marca 2011 r. w następstwie popartych przez Parlament publicznych protestów przeciwko decyzji o pełnej akceptacji nowych działań byłego dyrektora, podjętej w styczniu 2011 r., Zarząd zatwierdził ograniczenia przyszłej działalności zawodowej byłego dyrektora wykonawczego; przypomina w związku z tym, że delegacja Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności złożyła wizytę w Agencji w czerwcu 2011 r., aby zbadać tę sprawę i otrzymać dodatkowe informacje na temat usprawnienia procedur; przypomina ponadto że w lipcu 2011 r. komisja przeprowadziła wymianę poglądów z nowo mianowanym dyrektorem wykonawczym, podczas której ponownie poruszono tę kwestię, aby uniknąć podobnej sytuacji w przyszłości;

      Wyniki

               40.

               uważa ocenę adekwatności i skuteczności działających w Agencji systemów wspierających udzielanie porad naukowych dotyczących produktów leczniczych stosowanych u ludzi za istotne narzędzie pomiaru wyników Agencji;

               41.

               zwraca uwagę na zwiększenie w porównaniu z rokiem 2009 ilości produktów i usług (opinii, sprawozdań, porad naukowych, inspekcji); wyraża również zadowolenie z wdrożenia rozporządzenia (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych (8) i zachęca Agencję do kontynuacji działań wspierających badania, rozwój i wprowadzanie do obrotu określonych sierocych produktów leczniczych;

      Audyt wewnętrzny

               42.

               stwierdza na podstawie informacji od Agencji, że 11 zaleceń „bardzo istotnych”, które zostały sformułowane przez IAS, nadal nie zostało przez Agencję wdrożonych; odnotowuje, że jedno z nich zostało przez Agencję uznane za wdrożone i obecnie jest sprawdzane przez IAS;

               43.

               jest zaniepokojony faktem, że realizacja siedmiu z tych zaleceń „bardzo istotnych” została opóźniona o ponad 12 miesięcy; zwraca uwagę, że zalecenia te dotyczą:

                           —

                           zgodności z art. 110 regulaminu pracowniczego urzędników,

                           —

                           procesu rekrutacji,

                           —

                           korzystania z baz danych,

                           —

                           określenia zasad regulujących składanie wniosków dotyczących produktów,

                           —

                           wytycznych dotyczących zarządzania potencjalnymi konfliktami interesów personelu,

                           —

                           procedur dotyczących angażowania ekspertów,

                           —

                           podziału obowiązków w zakresie obiegu finansowego;

                     apeluje w związku z tym do Agencji o bezzwłoczne wyeliminowanie nieprawidłowości wskazanych przez IAS i poinformowanie organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w tym zakresie;

               44.

               wyraża ponadto zaniepokojenie, że Agencja odrzuciła dwa zalecenia „bardzo istotne”, które dotyczą:

                           —

                           opłat przekazywanych agencjom krajowym,

                           —

                           zmniejszenia liczby konsultantów pracujących wewnątrz Agencji;

                     apeluje do Agencji o bezzwłoczne wyjaśnienie organowi udzielającemu absolutorium powodów odrzucenia tych dwóch zaleceń;

               45.

               zauważa, że jeśli w sprawozdaniu uzupełniającym z września 2010 r. IAS nadal stwierdza „nieprawidłowe dokonanie oceny niezależności ekspertów”, dyrektor wykonawczy powinien opublikować wykaz wszystkich zatwierdzonych produktów leczniczych, których to dotyczy, oraz wytłumaczyć, jak Agencja zamierza poprawić te procedury;

               46.

               zwraca uwagę na swoje zalecenia zawarte w poprzednich sprawozdaniach w sprawie udzielenia absolutorium, przedstawione w załączniku do niniejszej rezolucji;

               47.

               jeżeli chodzi o inne uwagi dołączone do decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2012 r. (9) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 27.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 173.

      (6)  Dz.U. L 313 z 26.11.2011, s. 27.

      (7)  Dz.U. L 64 z 12.3.2010, s. 445.

      (8)  Dz.U. L 18 z 22.1.2000, s. 1.

      (9)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0164. (Zob. s. 388 niniejszego Dziennika Urzędowego).