title: 2006/880/WE: Decyzja Rady z dnia 30 listopada 2006 r. o przyznaniu Kosowu wyjątkowej pomocy finansowej Wspólnoty

text:
               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 339/36

      DECYZJA RADY

   z dnia 30 listopada 2006 r.
   o przyznaniu Kosowu wyjątkowej pomocy finansowej Wspólnoty
   (2006/880/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła w dniu 10 czerwca 1999 r. rezolucję nr 1244 (1999) („rezolucja RB ONZ nr 1244 (1999)”) która ma służyć wspieraniu tworzenia, do czasu przyjęcia ostatecznych rozstrzygnięć, znacznego zakresu autonomii i samorządności Kosowa w obrębie dawnej Federalnej Republiki Jugosławii.

               (2)

               Wspólnota międzynarodowa, działając na podstawie rezolucji RB ONZ nr 1244 (1999), zapewniła obecność międzynarodowych sił bezpieczeństwa („KFOR”) oraz Misję Tymczasową ONZ w Kosowie („UNMIK”). UNMIK obejmuje cztery elementy (filary), przy czym Unia Europejska finansuje filar czwarty związany z odbudową i rozwojem. Misja UNMIK, w szczególności w ramach filaru czwartego, osiągnęła znaczny postęp w tworzeniu ram instytucjonalnych, prawnych i politycznych, sprzyjających rozwijaniu gospodarki opartej na zasadach rynkowych.

               (3)

               Od czasu utworzenia UNMIK przekazała istotne obszary kompetencji tymczasowym instytucjom administracji autonomicznej w Kosowie („PISG”). W szczególności odpowiedzialność za budżet została przekazana przez UNMIK Ministerstwu Gospodarki i Finansów należącemu do PISG, przy czym specjalny przedstawiciel Sekretarza Generalnego ONZ zachowuje prawo do ostatecznego zatwierdzania budżetu.

               (4)

               W dniu 24 października 2005 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ zatwierdziła wniosek Sekretarza Generalnego ONZ w sprawie rozpoczęcia procesu politycznego mającego na celu określenie przyszłego statusu Kosowa.

               (5)

               Władzami Kosowa uprawnionymi do przyjmowania pomocy Wspólnoty oraz odpowiedzialnymi za uzgadnianie i przestrzeganie warunków finansowych i ekonomicznych związanych z tą pomocą są zatem UNMIK oraz PISG lub – gdy zostanie już określony przyszły status Kosowa – instytucja lub instytucje wyznaczone do przejęcia tych zadań i obowiązków.

               (6)

               W ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia, który stanowi podstawę stosunków UE z tym regionem, wskazane jest wspieranie działań na rzecz utrzymania stabilności politycznej i gospodarczej w Kosowie, mając na względzie nawiązanie pełnej współpracy ze Wspólnotą, dzięki czemu europejska przyszłość Kosowa nabrałaby realniejszych kształtów.

               (7)

               Wspólnota uznała już, że jest to odpowiedni sposób na złagodzenie trudności finansowych Kosowa znajdującego się w szczególnie trudnej sytuacji i na mocy decyzji Rady 2000/140/WE z dnia 14 lutego 2000 r. o udzieleniu Kosowu wyjątkowej pomocy Wspólnoty (2) oraz decyzji Rady 2001/511/WE z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie dalszej wyjątkowej pomocy finansowej dla Kosowa (3) udzieliła wyjątkowej pomocy finansowej w postaci zwykłych dotacji na kwotę 35 i 30 mln EUR, odpowiednio, w 2000 i 2001 r. Ostatnia płatność w ramach tej pomocy została przekazana w grudniu 2002 r.

               (8)

               Wyjątkowa pomoc finansowa stanowi uzupełnienie innych wspólnotowych programów pomocowych dla Bałkanów Zachodnich.

               (9)

               W listopadzie 2005 r. władze Kosowa uzgodniły z Międzynarodowym Funduszem Walutowym („MFW”) list intencyjny oraz memorandum dotyczące polityki gospodarczej i finansowej określające zasady polityki fiskalnej na 2006 r., w tym wytyczne średnioterminowe. Na początku marca 2006 r. władze Kosowa zakończyły opracowywanie średnioterminowego planu wydatków. W planie wydatków określono budżetowe i pozabudżetowe zapotrzebowanie na finansowanie w latach 2006–2008. W związku z tym ocenia się, że do końca 2007 r. potrzebna byłaby zewnętrzna pomoc finansowa dla budżetu w wysokości około 81 mln EUR – odpowiednio 14 mln EUR w 2006 r. oraz 67 mln EUR w 2007 r.

               (10)

               Mimo że działalność gospodarcza została wznowiona po zakończeniu konfliktu, Kosowo jest na niskim poziomie rozwoju gospodarczego. Kosowo nie ma możliwości zaciągania pożyczek krajowych ani też pożyczek na międzynarodowym rynku finansowym, a jego obecny status nie przewiduje członkostwa w międzynarodowych instytucjach finansowych. Dlatego nie może skorzystać z pożyczek udzielanych w ramach programów tych instytucji.

               (11)

               Z uwagi na obecne uzgodnienia wynikające z rezolucji RB ONZ nr 1244 (1999) oraz zważywszy na stosunkowo niski stopień rozwoju gospodarczego Kosowa, a także niestabilność finansów publicznych oraz brak równowagi na rachunkach zewnętrznych, pomoc finansowa ze strony Wspólnoty w postaci zwykłych dotacji, we współpracy z innymi instytucjami dotującymi, nadal jest odpowiednią formą wsparcia.

               (12)

               Pomoc taka będzie stanowić kluczowe wsparcie w okresie przejściowym, poprzedzającym ostateczne określenie statusu Kosowa. Pomoc nie byłaby związana z negocjowanymi ustaleniami dotyczącymi nowego statusu ani też nie wykluczałaby dalszego wsparcia ze strony Wspólnoty oraz wspólnoty międzynarodowej, które prawdopodobnie będzie niezbędne z chwilą ostatecznego rozstrzygnięcia statusu Kosowa, czyli po roku 2007.

               (13)

               Udostępnienie pomocy w postaci dotacji nie narusza uprawnień władzy budżetowej.

               (14)

               Wsparcie finansowe powinno zostać udzielone po sprawdzeniu, czy założenia gospodarcze i warunki finansowe, które mają zostać uzgodnione z władzami Kosowa po przyjęciu niniejszej decyzji, mogą być w sposób zadowalający wypełnione.

               (15)

               W celu zagwarantowania skutecznej ochrony finansowych interesów Wspólnoty związanych z niniejszą pomocą makrofinansową konieczne jest wprowadzenie przez Kosowo odpowiednich środków w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji oraz wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z pomocą, a także zwalczania tych niekorzystnych zjawisk, oraz prowadzenie odpowiednich kontroli przez Komisję i audytów przez Trybunał Obrachunkowy.

               (16)

               Zarządzaniem pomocą powinna zająć się Komisja przy konsultacjach ze strony Komitetu Ekonomiczno-Finansowego.

               (17)

               Do celów przyjęcia niniejszej decyzji Traktat nie przewiduje innych uprawnień niż te, które są określone w art. 308,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Wspólnota udziela Kosowu wyjątkowej pomocy finansowej w postaci dotacji w kwocie do 50 mln EUR w celu poprawy sytuacji finansowej tego regionu, wsparcia procesu tworzenia trwałych struktur ekonomiczno-fiskalnych, umożliwienia kontynuacji i umocnienia istotnych funkcji administracyjnych oraz zaspokojenia zapotrzebowania na inwestycje publiczne.
   2.   Pomocą finansową Wspólnoty zarządza Komisja przy konsultacjach ze strony Komitetu Ekonomiczno-Finansowego, czyniąc to w sposób zgodny z porozumieniami lub uzgodnieniami przyjętymi przez MFW i władze Kosowa.
   3.   Pomoc finansowa Wspólnoty udostępniana jest na okres dwóch lat począwszy od pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń, o którym mowa w art. 2 ust. 1. Jeżeli jednak wymagać tego będą okoliczności, Komisja może – po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym – podjąć decyzję o przedłużeniu okresu dostępności pomocy maksymalnie o jeden rok.
   Artykuł 2
   1.   Komisja upoważniona jest do uzgodnienia z władzami Kosowa – po odbyciu konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym – założeń polityki gospodarczej oraz warunków finansowych, którym podlega pomoc, a które określone zostaną w protokole ustaleń. Założenia te i warunki muszą być zgodne z porozumieniami lub uzgodnieniami, o których mowa w art. 1 ust. 2.
   2.   Przed przystąpieniem do faktycznego wdrażania pomocy Wspólnoty Komisja monitoruje prawidłowość obiegu środków finansowych, procedur administracyjnych, a także wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli w Kosowie, które są istotne z punktu widzenia przedmiotowej pomocy makrofinansowej Wspólnoty.
   3.   W regularnych odstępach czasu Komisja we współpracy z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym oraz w koordynacji z MFW ocenia, czy polityka gospodarcza Kosowa w poszczególnych dziedzinach jest zgodna z celami pomocy, czy w sposób zadowalający realizowana jest uzgodniona polityka gospodarcza oraz przestrzegane są warunki finansowe.
   Artykuł 3
   1.   Pomoc udostępniana jest Kosowu przez Komisję w dwóch lub, w razie potrzeby, trzech transzach. Pierwsza transza udostępniona zostanie po wejściu w życie protokołu ustaleń, o którym mowa w art. 2 ust. 1, oraz na podstawie zadowalającej oceny uzyskanej z monitorowania, o którym mowa w art. 2 ust. 2.
   2.   Drugą i wszelkie kolejne transze uruchamia się w przypadku stwierdzenia zadowalającego poziomu zgodności z założeniami polityki gospodarczej i warunkami finansowymi, o których mowa w art. 2 ust. 1, zadowalającego postępu na drodze ku spełnianiu warunków określonych w protokole ustaleń, o którym mowa w art. 2 ust. 1, jednak najwcześniej po upływie trzech miesięcy od uruchomienia poprzedniej transzy.
   3.   Środki wypłacane są Ministerstwu Gospodarki i Finansów należącemu do PISG lub – po określeniu przyszłego statusu Kosowa – instytucji, która wyznaczona zostanie do przejęcia zadań i obowiązków tego ministerstwa, wyłącznie na pokrycie zapotrzebowania w zakresie finansowania budżetu Kosowa.
   Artykuł 4
   Wdrożenie pomocy następuje zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4) oraz przepisów wykonawczych do tego rozporządzenia. Protokół ustaleń, o którym mowa w art. 2 ust. 1, przewiduje w szczególności podjęcie przez Kosowo stosownych środków w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji oraz innych nieprawidłowości związanych z tą pomocą, a także zwalczania tych niekorzystnych zjawisk. Protokół przewiduje także kontrole Komisji, w tym Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), z prawem przeprowadzania inspekcji i kontroli na miejscu oraz audyty Trybunału Obrachunkowego i niezależnych audytorów przeprowadzane, w stosownych przypadkach, na miejscu.
   Artykuł 5
   Co najmniej raz w roku, przed dniem 15 września, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, które zawiera ocenę wykonania niniejszej decyzji za poprzedni rok.
   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 30 listopada 2006 r.

            W imieniu Rady

         L. HYSSÄLÄ

            Przewodniczący

      (1)  Opinia wydana dnia 12 października 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 47 z 19.2.2000, str. 28.

      (3)  Dz.U. L 183 z 6.7.2001, str. 42.

      (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 14 października 2002 r. w sprawie odtajnienia niektórych części Podręcznika Sirene przyjętego przez Komitet Wykonawczy ustanowiony przez Konwencję wykonawczą do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0019

Dziennik Urzędowy L 008 , 14/01/2003 P. 0034 - 0034

		Decyzja Radyz dnia 14 października 2002 r.w sprawie odtajnienia niektórych części Podręcznika Sirene przyjętego przez Komitet Wykonawczy ustanowiony przez Konwencję wykonawczą do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r.(2003/19/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Decyzją z dnia 14 grudnia 1993 r. (SCH/Com-ex (93) 22 rev) i z dnia 23 czerwca 1998 r. (SCH/Com-ex (98) 17) Komitet Wykonawczy ustanowiony przez Konwencję wykonawczą do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r., który został zastąpiony przez Radę zgodnie z art. 2 Protokołu z Schengen, zaklasyfikował jako "poufny" Podręcznik Sirene, którego ostateczna wersja została przyjęta decyzją wspomnianego Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. (SCH/Com-ex (99) 5).(2) Podręcznik Sirene i decyzje Komitetu Wykonawczego w sprawie jego klasyfikacji stanowią część dorobku Schengen zgodnie z definicją Rady z jej decyzji 1999/435/WE z dnia 20 maja 1999 r.(3) Niektóre części Podręcznika Sirene powinny zostać odtajnione.(4) Niektóre części Podręcznika Sirene powinny mieć klasyfikację obniżoną do "ograniczone do UE".(5) Należy uchylić decyzje Komitetu Wykonawczego (SCH/Com-ex (93) 22 rev) i (SCH/Com-ex (98) 17) w częściach odnoszących się do klasyfikacji Podręcznika Sirene, aby przyszłe decyzje w sprawie jego klasyfikacji mogły być podejmowane zgodnie z normalnymi zasadami w sprawie klasyfikacji dokumentów, jak określono w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa [1],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Podręcznik Sirene zostaje odtajniony, z wyjątkiem sekcji 2.3 i załączników 1, 2, 3, 4, 5 i 6.Artykuł 2Sekcja 2.3 Podręcznika Sirene, jak również załączniki 1, 2, 3, 4, 5 i 6 zostają zaklasyfikowane jako "ograniczone do UE".Artykuł 3Odtajnione części Podręcznika Sirene zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Artykuł 41. Decyzje Komitetu Wykonawczego Schengen z dnia 14 grudnia 1993 r. (SCH/Com-ex (93) 22 rev) oraz z dnia 23 czerwca 1998 r. (SCH/Com-ex (98) 17) tracą moc w zakresie odnoszącym się do Podręcznika Sirene.2. Dalsze decyzje w sprawie klasyfikacji Podręcznika Sirene będą podejmowane zgodnie z przepisami decyzji 2001/264/WE.Artykuł 5Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 października 2002 r.W imieniu RadyL. EspersenPrzewodniczący[1] Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 8 marca 2004 r. upoważniająca Państwa Członkowskie będące Umawiającymi się Stronami Konwencji paryskiej o odpowiedzialności osób trzecich w dziedzinie energii jądrowej z dnia 29 lipca 1960 r. do ratyfikowania, w interesie Wspólnoty Europejskiej, Protokołu zmieniającego tą Konwencję lub przystąpienia do niego

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0294

Dziennik Urzędowy L 097 , 08/03/2004 P. 0053 - 0054

		Decyzja Radyz dnia 8 marca 2004 r.upoważniająca Państwa Członkowskie będące Umawiającymi się Stronami Konwencji paryskiej o odpowiedzialności osób trzecich w dziedzinie energii jądrowej z dnia 29 lipca 1960 r. do ratyfikowania, w interesie Wspólnoty Europejskiej, Protokołu zmieniającego tą Konwencję lub przystąpienia do niego(2004/294/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c), art. 67 ust. 5 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy oraz art. 300 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [1]a także mając na uwadze, co następuje:(1) Protokół zmieniający Konwencję o odpowiedzialności osób trzecich w dziedzinie energii jądrowej z dnia 29 lipca 1960 r., zmienioną Protokołem dodatkowym z dnia 28 stycznia 1964 r. oraz Protokołem z dnia 16 listopada 1982 r. (dalej zwana "Konwencją paryską") negocjowano w celu poprawy odszkodowań dla ofiar szkód wywołanych wypadkami jądrowymi. Przewiduje wzrost kwot odpowiedzialności i rozszerzenie systemu odpowiedzialności jądrowej osób trzecich za szkody wyrządzone środowisku naturalnemu.(2) Komisja negocjowała Protokół zmian do Konwencji paryskiej w sprawach, w których Wspólnota Europejska jest właściwa zgodnie z dyrektywami negocjacyjnymi Rady z dnia 13 września 2002 r. Jednakże dyrektywy negocjacyjne Rady nie przewidują negocjacji klauzuli pozwalającej na przystąpienie Wspólnoty do Protokołu.(3) Protokół został przyjęty przez Umawiające się Strony Konwencji paryskiej. Tekst Protokołu jest zgodny z dyrektywami negocjacyjnymi Rady.(4) Wspólnota posiada wyłączną właściwość w odniesieniu do zmiany art. 13 Konwencji paryskiej, jeżeli taka zmiana miałaby niekorzystny wpływ na zasady ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych [2]. Państwa Członkowskie utrzymują swoją właściwość w sprawach objętych Protokołem, które nie dotyczą prawa wspólnotowego. Biorąc pod uwagę przedmiot i cel Protokołu zmian, nie można rozdzielić zatwierdzenia zmian postanowień Protokołu objętych właściwością Wspólnoty od postanowień objętych właściwością Państw Członkowskich.(5) Protokół zmian do Konwencji paryskiej jest szczególnie ważny w świetle interesów Wspólnoty oraz jej Państw Członkowskich, ponieważ zapewnia lepsze odszkodowania za szkody spowodowane przez wypadki jądrowe.(6) Protokół został podpisany, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, przez Państwa Członkowskie będące Umawiającymi się Stronami Konwencji paryskiej w dniu 12 lutego 2004 r., z zastrzeżeniem możliwości zawarcia go w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2003/882/WE [3].(7) Konwencja paryska i Protokół zmian do niej nie są otwarte dla organizacji regionalnych. W konsekwencji, Wspólnota nie może podpisać lub ratyfikować Protokołu, lub przystąpić do niego. W tych okolicznościach, i tylko w drodze wyjątku, jest uzasadnionym, by Państwa Członkowskie ratyfikowały lub przystąpiły do Protokołu w interesie Wspólnoty.(8) Jednakże trzy Państwa, mianowicie Austria, Irlandia i Luksemburg, nie są Stronami Konwencji paryskiej. Biorąc pod uwagę, że Protokół zmienia Konwencję, że rozporządzenie (WE) nr 44/2001 upoważnia Państwa Członkowskie związane tą Konwencją do dalszego stosowania zasad właściwości w nim określonych, oraz że Protokół nie zmienia w sposób istotny zasad właściwości Konwencji, jest obiektywnie uzasadnione, by niniejsza decyzja była skierowana tylko do Państw Członkowskich, które są Stronami Konwencji paryskiej. Austria, Irlandia i Luksemburg nadal opierają się na zasadach wspólnotowych zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 44/2001 i stosują je do obszarów objętych Konwencją paryską i Protokołem zmieniającym tą Konwencję.(9) Dlatego, w interesie Wspólnoty i na warunkach określonych w niniejszej decyzji, Państwa Członkowskie będące Stronami Konwencji paryskiej powinny ratyfikować Protokół zmieniający Konwencję paryską lub przystąpić do niego, na warunkach ustanowionych w niniejszej decyzji. Taka ratyfikacja lub przystąpienie pozostają bez uszczerbku dla stanowiska Austrii, Irlandii i Luksemburga.(10) Dlatego też postanowienia Protokołu w odniesieniu do Wspólnoty Europejskiej stosowane będą tylko przez te Państwa Członkowskie, które obecnie są Stronami Konwencji paryskiej i będą bez uszczerbku dla stanowiska Austrii, Irlandii i Luksemburga.(11) Zjednoczone Królestwo oraz Irlandia związane są rozporządzeniem (WE) nr 44/2001 i dlatego biorą udział w przyjęciu niniejszej decyzji.(12) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana ani jej nie stosuje,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Bez uszczerbku dla kompetencji Wspólnoty Europejskiej, Państwa Członkowskie będące obecnie Stronami Konwencji paryskiej, w interesie Wspólnoty Europejskiej, ratyfikują Protokół zmieniający Konwencję Paryską lub przystępują do niego. Taka ratyfikacja lub przystąpienie pozostają bez uszczerbku dla stanowiska Austrii, Irlandii i Luksemburga.2. Tekst Protokołu zmieniającego Konwencję paryską załączony jest do niniejszej decyzji.3. W niniejszej decyzji pojęcie "Państwo Członkowskie" oznacza Państwa Członkowskie z wyjątkiem Austrii, Danii, Irlandii i Luksemburga.Artykuł 21. Państwa Członkowskie będące Umawiającymi się Stronami Konwencji paryskiej podejmują niezbędne kroki by jednocześnie złożyć do depozytu dokumenty ratyfikacji Protokołu, lub przystąpienia do niego, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju w rozsądny terminie, przed 31 grudnia 2006 r., jeżeli to możliwe.2. Państwa Członkowskie będące Umawiającymi się Stronami Konwencji paryskiej wymieniają informacje z Komisja w Radzie przed dniem 1 lipca 2006 r., dniem w którym spodziewają się zakończenia ich procedur parlamentarnych wymaganych do ratyfikacji lub przystąpienia. Termin i warunki jednoczesnego złożenia do depozytu zostaną określone na tej podstawie.Artykuł 3Ratyfikując Protokół zmian do Konwencji paryskiej lub przystępując do niego Państwa Członkowskie powiadamiają na piśmie Sekretarza Generalnego Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, że taka ratyfikacja lub przystąpienie miało miejsce zgodnie z niniejszą decyzją.Artykuł 4Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę EuropejskąSporządzono w Brukseli, dnia 8 marca 2004 r.W imieniu RadyD. AhernPrzewodniczący[1] Zgoda z dnia 26 lutego 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Dz.U. L 12 z 16.1.2001, str. 1.[3] Dz.U. L 338 z 23.12.2003, str. 32.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2015/1917 z dnia 20 października 2015 r. w sprawie akceptacji wkładu Szwajcarii w misję Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) (EUCAP Sahel Mali/4/2015)

text:
               24.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 280/30

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2015/1917
   z dnia 20 października 2015 r.
   w sprawie akceptacji wkładu Szwajcarii w misję Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) (EUCAP Sahel Mali/4/2015)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2014/219/WPZiB z dnia 15 kwietnia 2014 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Mali (EUCAP Sahel Mali) (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 10 ust. 3 decyzji 2014/219/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji w sprawie akceptacji proponowanych wkładów państw trzecich w EUCAP Sahel Mali.

               (2)

               Zgodnie z zaleceniem dowódcy operacji cywilnej KPiB powinien zaakceptować proponowany wkład Szwajcarii w EUCAP Sahel Mali i uznać go za znaczny.

               (3)

               Szwajcaria powinna zatem zostać zwolniona z wkładów finansowych w budżet operacyjny EUCAP Sahel Mali,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wkłady państw trzecich
   1.   Wkład Szwajcarii w EUCAP Sahel Mali zostaje zaakceptowany i uznany za znaczny.
   2.   Szwajcaria zostaje zwolniona z wkładów finansowych w budżet operacyjny EUCAP Sahel Mali.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 października 2015 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 113 z 16.4.2014, s. 21.


title: Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 12 grudnia 2016 r. zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego

text:
               24.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 484/19

         DECYZJA PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 12 grudnia 2016 r.
   zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego
   (2016/C 484/06)
   PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 223 ust. 2,
   uwzględniając Statut posła do Parlamentu Europejskiego (1),
   uwzględniając art. 10 i 25 Regulaminu Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 69 ust. 1 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (2) (zwanych dalej „przepisami wykonawczymi”) Prezydium może dokonać corocznie waloryzacji kwot dodatku z tytułu kosztów podróży, dodatku pobytowego i dodatku z tytułu kosztów ogólnych do maksymalnej wysokości rocznej stopy inflacji w Unii Europejskiej odnotowanej w październiku poprzedniego roku, opublikowanej przez Eurostat.

               (2)

               Zgodnie z informacją podaną przez Eurostat dnia 17 listopada 2016 r. stopa inflacji w okresie od dnia 1 listopada 2015 r. do dnia 31 października 2016 r. wyniosła 0,5 %. Nowe kwoty wynikające z dostosowania niezbędnego w celu uwzględnienia stopy inflacji powinny mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2017 r., w związku z czym należy odpowiednio zmienić przepisy wykonawcze.

               (3)

               Zgodnie z art. 69 ust. 2 przepisów wykonawczych maksymalna wysokość kosztów pomocy parlamentarnej pokrywanych z tytułu korzystania z usług osobistych współpracowników, o których mowa w art. 33 ust. 4 tychże przepisów, podlega w stosownych przypadkach rocznej waloryzacji w oparciu o dane zebrane zgodnie z art. 65 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej ustanowionego na mocy rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (3).

               (4)

               W związku z tym Komisja ustaliła, że na rok 2016 współczynnik waloryzacji wynosi 3,3 %. Zgodnie z powyższym maksymalną miesięczną kwotę przeznaczoną na pokrycie kosztów pomocy parlamentarnej należy podwyższyć do 24 164 EUR ze skutkiem od dnia 1 lipca 2016 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W przepisach wykonawczych wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 15 lit. c) otrzymuje brzmienie:

                           „c)

                           w przypadku podróży samochodem maksymalnie za 1 000 km za podróż tam lub z powrotem: 0,51 EUR/km, powiększone w stosownych przypadkach o koszty przeprawy promem lub podobnym środkiem transportu.”;

               2)

               art. 20 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                           „a)

                           za część trasy od 0 do 50 km: 22,73 EUR;”;

               3)

               w art. 22 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                           „1.   Maksymalna kwota rocznego zwrotu z tytułu kosztów podróży poniesionych w przypadkach przewidzianych w art. 10 ust. 1 lit. b) wynosi 4 286 EUR”;

                           b)

                           ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
                           „Maksymalna kwota rocznego zwrotu z tytułu kosztów podróży rzeczywiście poniesionych w związku z podróżami przewodniczących komisji lub podkomisji w celu uczestniczenia w konferencjach lub wydarzeniach o wymiarze parlamentarnym, dotyczących tematu o charakterze europejskim, wchodzącego w zakres kompetencji komisji lub podkomisji, której przewodniczą, wynosi 4 286 EUR. Uczestnictwo wymaga uprzedniego zezwolenia przewodniczącego Parlamentu po sprawdzeniu dostępności środków w granicach wyżej wymienionej maksymalnej kwoty.”;

               4)

               art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Jeżeli działalność oficjalna ma miejsce na terytorium Unii, poseł pobiera zryczałtowaną kwotę w wysokości 307 EUR”;

               5)

               art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Wysokość diety przysługująca w ciągu miesiąca z tytułu art. 25 wynosi 4 342 EUR”;

               6)

               art. 33 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
               „4.   Maksymalna pokrywana kwota przysługująca w ciągu miesiąca z tytułu korzystania z usług wszystkich współpracowników wymienionych w art. 34 wynosi 24 164 EUR”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 6, który ma zastosowanie od dnia 1 lipca 2016 r.

      (1)  Decyzja Parlamentu Europejskiego 2005/684/WE, Euratom z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. L 262 z 7.10.2005, s. 1).

      (2)  Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja i 9 lipca 2008 r. dotycząca przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. C 159 z 13.7.2009, s. 1).

      (3)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.