title: 2012/616/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2010#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/349

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2010
   (2012/616/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2010 r., wraz z odpowiedziami wspólnego przedsięwzięcia (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06086/2012 - C7-0050/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1361/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 219/2007 w sprawie utworzenia wspólnego przedsięwzięcia w celu opracowania europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR) (3), w szczególności jego art. 4b,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0114/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsięwzięcia SESAR absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsięwzięcia za rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsięwzięcia SESAR, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 368 z 16.12.2011, s. 32.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 352 z 31.12.2008, s. 12.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2012 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2010
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2010,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2010 r., wraz z odpowiedziami wspólnego przedsięwzięcia (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06086/2012 - C7-0050/2012),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1361/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 219/2007 w sprawie utworzenia wspólnego przedsięwzięcia w celu opracowania europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR) (3), w szczególności jego art. 4b,

                  —

                  uwzględniając przepisy finansowe wspólnego przedsięwzięcia SESAR przyjęte przez jego zarząd dnia 28 lipca 2009 r. („przepisy finansowe SESAR”),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0114/2012),

                  A.

                  mając na uwadze, że wspólne przedsięwzięcie SESAR („wspólne przedsięwzięcie”) zostało ustanowione w lutym 2007 r. w celu zarządzania programem badawczym w dziedzinie zarządzania ruchem lotniczym w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (SESAR),

                  B.

                  mając na uwadze, że wspólne przedsięwzięcie rozpoczęło autonomiczną działalność w sierpniu 2007 r.,

                  C.

                  mając na uwadze, że wspólne przedsięwzięcie będzie właścicielem wszystkich materialnych i niematerialnych środków trwałych, które wytworzy lub które zostały mu przekazane na czas rozwijania projektu SESAR, zgodnie ze szczegółowymi ustaleniami z jego członkami,

                  D.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdza, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2010 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u podstaw sprawozdania zostały przeprowadzone legalnie i prawidłowo,

                  E.

                  mając na uwadze, że w kwietniu 2010 r. Trybunał Obrachunkowy wydał opinię nr 2/2010 w sprawie przepisów finansowych wspólnego przedsięwzięcia SESAR,

                  F.

                  mając na uwadze, że budżet na fazę rozwoju projektu SESAR w latach 2008–2013 wynosi 2 100 000 000 EUR,

                  G.

                  mając na uwadze, że w roku budżetowym 2010 budżet wspólnego przedsięwzięcia wynosił 143 000 000 EUR,

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  przyjmuje do wiadomości, że ostateczny budżet wspólnego przedsięwzięcia na rok budżetowy 2010 przewidywał kwotę środków na zobowiązania w wysokości 135 000 000 EUR oraz kwotę środków na płatności w wysokości 143 000 000 EUR; przyznaje również, że stopy wykorzystania środków na zobowiązania i płatności wynosiły odpowiednio 97,3 % i 82,2 %;

                  2.

                  stwierdza na podstawie informacji przekazanych przez Trybunał Obrachunkowy, że na koniec roku 2010 wspólne przedsięwzięcie uzyskało dodatni wynik budżetowy w wysokości 53 500 000 EUR i że depozyty na rachunkach bankowych wynosiły 57 200 000 EUR; zauważa, że sytuacja ta wynikła z:

                              —

                              wkładów państw członkowskich: 55 600 000 EUR,

                              —

                              wyniku z poprzedniego roku: 86 500 000 EUR,

                              —

                              płatności na rzecz wspólnego przedsięwzięcia: 84 900 000 EUR,

                              —

                              przeniesienia środków: 3 700 000 EUR;

                  3.

                  przypomina wspólnemu przedsięwzięciu, że sytuacja ta jest sprzeczna z zasadą równowagi budżetowej; zauważa jednak odpowiedź wspólnego przedsięwzięcia skierowaną do Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którą w 2010 r. saldo środków pieniężnych zmniejszyło się o 34 % w porównaniu z 2009 r., i że z 55 600 000 EUR ze składek członków kwotę 43 800 000 EUR otrzymano w ostatnich tygodniach 2010 r. celem zapewnienia finansowania operacji w 2011 r.; wzywa wspólne przedsięwzięcie do opracowania planu działania, zawierającego konkretne środki i terminy, w celu utrzymania równowagi budżetowej i do poinformowania organu udzielającego absolutorium o tej kwestii;

                  4.

                  podkreśla, że zgodnie z art. 6 regulaminu finansowego wspólnego przedsięwzięcia SESAR nie można zaciągać zobowiązań na środki przeznaczone na wydatki ani zatwierdzać wydatków, które przekraczają środki zatwierdzone w budżecie; jest poważnie zaniepokojony tym, że w przypadku dwóch pozycji budżetowych – wydatków administracyjnych, badań i rozwoju – zatwierdzone wydatki przekroczyły środki budżetowe o 11 % i 9 %; przyjmuje do wiadomości, że wspólne przedsięwzięcie jest zdania, że może wprowadzić całkowite środki na płatności do ogólnego budżetu na lata 2007–2016 tylko raz, w celu uniknięcia przekroczenia łącznego pułapu budżetowego do końca fazy rozwoju przedsięwzięcia SESAR w 2016 r.; przypomina wspólnemu przedsięwzięciu, że musi ono przestrzegać własnego regulaminu finansowego, i oczekuje, że autoryzowane wydatki przekraczające środki budżetowe nie będą się pojawiać w przyszłych latach budżetowych;

         Systemy kontroli wewnętrznej

                  5.

                  zauważa, że w 2010 r. wspólne przedsięwzięcie zaczęło stosować systemy sprawozdawczości finansowej wykorzystywane również przez Komisję (ABAC i SAP); ubolewa, że system zarządzania programem operacyjnym wspólnego przedsięwzięcia nie został zintegrowany z tymi systemami sprawozdawczości finansowej i że pod koniec 2010 r. procedury operacyjne leżące u ich podstaw nie były zatwierdzone przez księgowego, jak przewiduje regulamin finansowy wspólnego przedsięwzięcia SESAR;

                  6.

                  na podstawie przekazanych informacji rozumie, że wspólne przedsięwzięcie SESAR opracowało system zarządzania programami operacyjnymi uzupełniający informacje finansowe i budżetowe, oraz uważa, że dokonało ono maksymalnej integracji systemów, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających ze stosowania ABAC i SAP; zauważa ponadto, że wspólne przedsięwzięcie planowało wdrożenie do końca 2011 r. modułów „ABAC Aktywa” i „ABAC Umowy” oraz że sprawozdanie księgowego na temat walidacji lokalnych systemów miało zostać ukończone w 2011 r.;

                  7.

                  wzywa wspólne przedsięwzięcie do poinformowania organu udzielającego absolutorium o:

                              —

                              charakterze ograniczeń doświadczanych przez wspólne przedsięwzięcie w stosowaniu przez nie systemu ABAC i SAP,

                              —

                              stanie walidacji stanowiących podstawę procesów biznesowych, a zwłaszcza systemów lokalnych;

                  8.

                  wzywa jednak wspólne przedsięwzięcie do integracji jego systemów sprawozdawczości finansowej (ABAC i SAP) z systemem zarządzania programem operacyjnym, co umożliwi przydzielanie kosztów do poszczególnych pakietów prac i źródeł finansowania kosztów operacyjnych, które zostaną określone;

         Zarządzanie projektem

                  9.

                  przyjmuje do wiadomości na podstawie rocznego sprawozdania z działalności wspólnego przedsięwzięcia za 2010 r., że program SESAR składał się z 304 projektów, z czego 171 zostało zainicjowanych w 2009 r., a 114 dodatkowych projektów rozpoczęto w 2010 r.; zwraca uwagę, że 80,9 % tych projektów znajduje się w fazie realizacji, z wyjątkiem tych projektów, które zostały anulowane (3) lub zawieszone (10); zauważa, że w przypadku każdego odwołanego lub zawieszonego projektu wspólne przedsięwzięcie przedstawiło uzasadnienie i wyjaśniło podjęte działania naprawcze; zauważa w szczególności w odniesieniu do obecnie zawieszonych projektów, że:

                              —

                              około 60 % związanych jest z czynnościami, które wymagają osiągnięcia przez inne projekty dojrzałych wyników przed ich ponownym uruchomieniem,

                              —

                              około 20 % jest związanych z projektami, które nie są wiarygodnie powiązane z innymi działaniami programu,

                        pozostałe 20 % zostało zawieszonych ze względu na brak wyraźnego związku z przyszłą koncepcją działań lub z powodu braku połączenia z planem głównym;

                  10.

                  wzywa wspólne przedsięwzięcie do dalszego informowania organu udzielającego absolutorium o stopniu zaawansowania realizacji projektów w ramach programu SESAR i przedstawienia osiągniętych wyników;

         Wyniki

                  11.

                  zachęca Komisję i państwa członkowskie do poprawy skuteczności stosowania przepisów w zakresie jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej w celu zwiększenia skuteczności inwestycji w ramach projektu SESAR;

                  12.

                  zwraca uwagę na prawidłowe zarządzanie zasobami finansowymi i podkreśla znaczenie wspólnego przedsięwzięcia SESAR dla wprowadzenia jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej;

                  13.

                  na podstawie rocznego sprawozdania z działalności stwierdza, że przeprowadzono kompleksowy przegląd podejścia wdrożeniowego programu SESAR i że wnioski z niego ujawniły potrzebę podziału ogólnych celów programu na poziom bardziej techniczny i operacyjny, określający szczegółowo, co i kiedy należy zrobić oraz kto jest do tego zobowiązany, a tym samym wyraźnie wskazujący zatwierdzone rezultaty SESAR, które przyczynią się do osiągnięcia celów fazy rozwoju SESAR, a także konkretnych celów strategicznych w 2012 r.; wzywa wspólne przedsięwzięcie do opracowania planu działań z konkretnymi środkami i terminami w celu wdrożenia wyników kompleksowego przeglądu;

                  14.

                  zauważa ponadto, że na koniec 2009 roku zdecydowano się na stworzenie wspólnych ram realizacji SESAR w celu umożliwienia odpowiedniego zarządzania programem lub projektem za sprawą usprawnionego monitoringu oraz działań kontrolnych; przyjmuje do wiadomości, że na koniec roku 2010 ramy wykonania zostały całkowicie określone oraz są realizowane i wdrażane w około 85 %; wzywa wspólne przedsięwzięcie do informowania organu udzielającego absolutorium o obecnym etapie realizacji i wdrażania ram wykonania, jak również o osiągniętym postępie;

                  15.

                  przyjmuje do wiadomości, że Komisja przeprowadziła pierwszą śródokresową ocenę wspólnego przedsięwzięcia w 2010 r.; zauważa, że w ocenie podkreśla się możliwość optymalnego zaspokojenia przez wspólne przedsięwzięcie potrzeb użytkowników przestrzeni powietrznej i usługodawców; jest jednak zdania, że oceny okresowe i ewaluacje powinny być prowadzone przez zewnętrznych i niezależnych ekspertów;

         Audyt wewnętrzny

                  16.

                  z zadowoleniem przyjmuje to, że pod koniec 2010 r. dyrektor wykonawczy wspólnego przedsięwzięcia stworzył jednostkę audytu wewnętrznego, zlecił dawnemu audytorowi wewnętrznemu wspólnego przedsięwzięcia wykonywanie jej zadań i zatwierdził program pracy jednostki audytu wewnętrznego na rok 2011;

                  17.

                  przyjmuje do wiadomości na podstawie końcowego rocznego sprawozdania finansowego, że w maju 2010 r. wspólne przedsięwzięcie podpisało umowę ramową na usługi audytorskie;

                  18.

                  z zadowoleniem przyjmuje to, że Komisja i wspólne przedsięwzięcie podjęły działania w celu zapewnienia bardziej przejrzystej definicji roli operacyjnej Służby Audytu Wewnętrznego (IAS) Komisji oraz funkcji audytu wewnętrznego wspólnego przedsięwzięcia; chociaż zauważa, że nie wprowadzono zmian do statutu wspólnego przedsięwzięcia;

                  19.

                  z satysfakcją zauważa, że IAS potwierdziła swoje obowiązki audytora wewnętrznego wspólnych przedsięwzięć, wynikające z ogólnego rozporządzenia finansowego, oraz że zarząd wspólnego przedsięwzięcia odpowiednio zmienił statut swojej komórki audytu wewnętrznego;

         Opóźniona wpłata składek członkowskich

                  20.

                  wyraża obawę w związku z tym, że termin płatności składek pieniężnych na rzecz wspólnego przedsięwzięcia przez jego członków nie był przestrzegany; przyjmuje do wiadomości, że opóźnienia w płatności wynosiły od 12 do 113 dni oraz że pod koniec 2010 r. dwóch członków w ogóle nie uiściło składek; odnotowuje odpowiedź wspólnego przedsięwzięcia, zgodnie z którą składki te zostały otrzymane na początku 2011 r.;

         Uwagi przekrojowe dotyczące wspólnych przedsięwzięć

                  21.

                  podkreśla, że do tej pory Komisja ustanowiła siedem wspólnych przedsięwzięć na mocy art. 187 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; odnotowuje, że sześć wspólnych przedsięwzięć (IMI, ARTEMIS, ENIAC, Clean Sky, FCH oraz ITER-F4E) działa w obszarze badań i podlega DG RTD i DG INFSO Komisji, jedno zaś odpowiada za opracowanie nowego systemu zarządzania ruchem lotniczym (SESAR) w obszarze transportu, a jego działania nadzoruje DG MOVE;

                  22.

                  odnotowuje, że całkowite środki indykatywne, które wydają się niezbędne do funkcjonowania wspólnych przedsięwzięć przez cały okres ich istnienia, wynoszą 21 793 000 000 EUR;

                  23.

                  odnotowuje, że całkowity wkład Unii, który wydaje się niezbędny do funkcjonowania wspólnych przedsięwzięć przez cały okres ich istnienia, wynosi 11 489 000 000 EUR;

                  24.

                  odnotowuje, że w roku budżetowym 2010 ogólny wkład Unii do budżetu wspólnych przedsięwzięć wynosił 505 000 000 EUR;

                  25.

                  wzywa Komisję Europejską do corocznego przekazywania organowi udzielającemu absolutorium skonsolidowanych informacji na temat całkowitego rocznego finansowania na rzecz poszczególnych wspólnych przedsięwzięć przekazywanego z budżetu ogólnego Unii, tak aby zapewnić przejrzystość i jasność w kwestii wykorzystania funduszy unijnych i przywrócić zaufanie europejskich podatników;

                  26.

                  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę wspólnego przedsięwzięcia ARTEMIS dotyczącą uwzględniania w rocznym sprawozdaniu z działalności informacji na temat monitorowania i przeglądu realizowanych projektów; uważa, że jest to praktyka, którą powinny też stosować inne wspólne przedsięwzięcia;

                  27.

                  przypomina, że wspólne przedsięwzięcia to partnerstwa publiczno-prywatne oraz że w rezultacie splatają się w nich interesy sektora publicznego i prywatnego; uważa, że w tych okolicznościach nie należy wykluczać ewentualności wystąpienia konfliktu interesów, lecz odpowiednio podejść do tej kwestii; wzywa zatem wspólne przedsięwzięcia do informowania organu udzielającego absolutorium o mechanizmach weryfikacji funkcjonujących w ich odnośnych strukturach, tak aby umożliwić odpowiednie zarządzanie i zapobieganie konfliktom interesów;

                  28.

                  odnotowuje, że z wyjątkiem wspólnego przedsięwzięcia na rzecz realizacji projektu ITER i rozwoju energii termojądrowej wspólne przedsięwzięcia to relatywnie niewielkie i skoncentrowane geograficznie struktury; uważa w związku z tym, że tam, gdzie to możliwe, powinny one łączyć zasoby;

                  29.

                  wzywa Trybunał Obrachunkowy do przekazania organowi udzielającemu absolutorium informacji o działaniach następczych podjętych w związku z uwagami sformułowanymi w odniesieniu do poszczególnych wspólnych przedsięwzięć w odnośnych sprawozdaniach dotyczących rocznych sprawozdań finansowych za rok budżetowy 2011;

                  30.

                  wzywa Trybunał Obrachunkowy do przekazania Parlamentowi w rozsądnym terminie sprawozdania specjalnego na temat wartości dodanej związanej z tworzeniem wspólnych przedsięwzięć w zakresie skutecznego prowadzenia unijnych badań, rozwoju technologicznego i programów demonstracyjnych; odnotowuje ponadto, że w tym samym sprawozdaniu należy uwzględnić ocenę efektywności procesu tworzenia wspólnych przedsięwzięć.

         (1)  Dz.U. C 368 z 16.12.2011, s. 32.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 352 z 31.12.2008, s. 12.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2012/472/UE: Decyzja Rady z dnia 26 kwietnia 2012 r. w sprawie zawarcia Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską o wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera oraz przekazywaniu takich danych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych#Umowa między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską o wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera oraz przekazywaniu takich danych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych

text:
               11.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 215/4

         DECYZJA RADY
   z dnia 26 kwietnia 2012 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską o wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera oraz przekazywaniu takich danych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych
   (2012/472/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 1 lit. d) oraz art. 87 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 2 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do rozpoczęcia negocjacji między Unią a Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczących przekazywania i wykorzystywania danych dotyczących przelotu pasażera („dane PNR”) w celu zapobiegania terroryzmowi i innej poważnej przestępczości międzynarodowej oraz walki z nimi, a także wytyczne negocjacyjne w tej sprawie.

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady 2012/471/UE (2) Umowa między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską o wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera oraz przekazywaniu takich danych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych („umowa”) została podpisana w dniu 14 grudnia 2011 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               (3)

               Umowa nie narusza praw podstawowych i zasad uznanych w szczególności przez Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, zwłaszcza prawa do życia prywatnego i rodzinnego, uznanego w jej art. 7, prawa do ochrony danych osobowych, uznanego w jej art. 8, oraz prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu, uznanego w jej art. 47. Umowa powinna być stosowana zgodnie z tymi prawami i zasadami.

               (4)

               Zgodnie z art. 3 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo powiadomiło o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana, ani jej nie stosuje.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest związana umową, ani jej nie stosuje.

               (7)

               Należy zatwierdzić umowę,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską o wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera oraz przekazywaniu takich danych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby umocowane do przeprowadzenia, w imieniu Unii, wymiany notyfikacji przewidzianych w art. 27 umowy, w celu wyrażenia zgody Unii na to, aby umowa stała się dla niej wiążąca.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 kwietnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. BØDSKOV

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 19 kwietnia 2012 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      TŁUMACZENIE
      UMOWA
      między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską o wykorzystywaniu danych dotyczących przelotu pasażera oraz przekazywaniu takich danych do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych
      STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI,
      zwane również dalej „Stanami Zjednoczonymi”, oraz
      UNIA EUROPEJSKA,
      zwana również dalej „UE”,
      zwane dalej razem „Stronami”,
      PRAGNĄC skutecznie zapobiegać terroryzmowi i poważnej przestępczości międzynarodowej oraz skutecznie zwalczać te zjawiska w celu ochrony własnych demokratycznych społeczeństw i wspólnych wartości,
      DĄŻĄC do zacieśniania i zachęcania do współpracy między Stronami w duchu partnerstwa transatlantyckiego,
      UZNAJĄC prawo państw do zapewnienia bezpieczeństwa swoim obywatelom oraz ochrony swoich granic, a także ich odpowiedzialność w tym zakresie, oraz mając na względzie odpowiedzialność wszystkich narodów za ochronę życia i bezpieczeństwa osób, w tym również osób korzystających z międzynarodowych systemów transportu,
      PRZEKONANE, że wymiana informacji jest zasadniczym elementem walki z terroryzmem i poważną przestępczością międzynarodową oraz że w tym kontekście przetwarzanie i wykorzystywanie danych dotyczących przelotu pasażera (dane PNR) jest niezbędnym narzędziem pozwalającym uzyskać informacje, których uzyskanie w inny sposób nie jest możliwe,
      ZDECYDOWANE, aby zapobiegać przestępstwom terrorystycznym i przestępczości międzynarodowej oraz aby zwalczać te zjawiska, przy jednoczesnym poszanowaniu podstawowych praw i wolności, a także uznaniu znaczenia prywatności oraz ochrony danych osobowych i informacji osobowych,
      UWZGLĘDNIAJĄC instrumenty międzynarodowe, przepisy ustawowe i wykonawcze Stanów Zjednoczonych wymagające od każdego przewoźnika lotniczego, obsługującego loty pasażerskie w międzynarodowym transporcie lotniczym do lub ze Stanów Zjednoczonych, udostępnienia Departamentowi Bezpieczeństwa Wewnętrznego (DHS) danych PNR w zakresie, w jakim są one gromadzone i przechowywane w zautomatyzowanych systemach rezerwacji/odpraw pasażerskich przewoźnika lotniczego, oraz uwzględniając porównywalne wymogi, które są lub mogą być wprowadzone w życie w UE,
      PRZYJMUJĄC DO WIADOMOŚCI, że DHS przetwarza i wykorzystuje dane PNR w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości międzynarodowej oraz w celu ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń lub śledztw oraz ścigania zgodnie z zabezpieczeniami w zakresie prywatności i ochrony danych osobowych i informacji osobowych określonymi w niniejszej umowie,
      PODKREŚLAJĄC znaczenie wymiany danych PNR oraz istotnych i odpowiednich informacji analitycznych uzyskanych z danych PNR przez Stany Zjednoczone z właściwymi organami policyjnymi i sądowymi państw członkowskich Unii Europejskiej, zwanych dalej „państwami członkowskimi UE”, oraz z Europolem lub Eurojustem, jako środka promowania międzynarodowej współpracy policyjnej i sądowej,
      UZNAJĄC wieloletnie tradycje obu Stron w zakresie poszanowania prawa do prywatności osób, odzwierciedlone w ich prawie i dokumentach konstytutywnych;
      MAJĄC NA UWADZE zobowiązania UE wynikające z art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej dotyczącego poszanowania praw podstawowych, prawo do prywatności w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych określone w art. 16 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zasady proporcjonalności i konieczności odnoszące się do prawa do życia prywatnego i rodzinnego, poszanowanie prywatności, oraz ochronę danych osobowych na mocy art. 8 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, konwencję nr 108 Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych wraz z dodatkowym protokołem nr 181 do niej, oraz art. 7 i 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,
      MAJĄC NA UWADZE, że DHS stosuje obecnie rzetelne procedury mające na celu ochronę prywatności i zapewnienie integralności danych, w tym bezpieczeństwa fizycznego, kontroli dostępu, rozdzielania danych i ich szyfrowania, zdolności audytowych i skutecznych środków umożliwiających rozliczenie z odpowiedzialności,
      UZNAJĄC znaczenie zapewnienia jakości danych, ich ścisłości, integralności i bezpieczeństwa, a także wprowadzenia odpowiedniej odpowiedzialności za naruszenia tych zasad w celu zapewnienia ich przestrzegania,
      UWZGLĘDNIAJĄC w szczególności zasadę przejrzystości oraz szereg środków, za pomocą których Stany Zjednoczone zapewniają, aby pasażerowie, których dane PNR gromadzone są przez DHS, byli poinformowani o potrzebie przekazywania ich danych PNR oraz o wykorzystywaniu tych danych,
      UZNAJĄC PONADTO, że gromadzenie i analizowanie danych PNR jest konieczne, aby DHS mógł wypełnić swoje zadanie ochrony granic, zapewniając jednocześnie, aby gromadzenie i wykorzystywanie danych PNR pozostawało w związku z celami, w jakich są one gromadzone oraz konieczne dla osiągnięcia tych celów,
      UZNAJĄC, że DHS, mając na względzie niniejszą umowę i jej wprowadzanie w życie, ma zapewnić odpowiedni poziom ochrony danych w odniesieniu do przetwarzanych i wykorzystywanych danych PNR przekazywanych DHS,
      MAJĄC NA UWADZE, że Stany Zjednoczone i Unia Europejska są zobowiązane do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony informacji osobowych w walce z przestępczością i terroryzmem, oraz są zdecydowane niezwłocznie osiągnąć porozumienie mające na celu ochronę informacji osobowych wymienianych w kontekście walki z przestępczością i terroryzmem we wszechstronny sposób, który przyczyni się do realizacji naszych wspólnych celów;
      UZNAJĄC, że przeprowadzone w 2005 r. i 2010 r. wspólne przeglądy umów o przekazywaniu danych PNR, zawartych w 2004 r. i 2007 r. pomiędzy Stronami, dały pomyślne rezultaty,
      BIORĄC POD UWAGĘ zainteresowanie Stron, a także państw członkowskich UE, wymianą informacji dotyczących metod przekazywania danych PNR, oraz dalszego przekazywania tych danych, jak wskazano w stosownych artykułach niniejszej umowy, oraz biorąc pod uwagę zainteresowanie UE rozwiązaniem tej kwestii w kontekście mechanizmu konsultacji i przeglądu ustanowionego w niniejszej umowie;
      POTWIERDZAJĄC, że niniejsza umowa nie stanowi precedensu dla jakichkolwiek przyszłych uzgodnień między Stronami, ani między jedną ze Stron i jakąkolwiek inną stroną, w zakresie przetwarzania, wykorzystywania lub przekazywania danych PNR lub jakichkolwiek innych form danych, ani w zakresie ochrony danych;
      UZNAJĄC odnośne zasady proporcjonalności, a także istotności i konieczności, które nadają kierunek niniejszej umowie oraz jej wprowadzaniu w życie przez Unię Europejską i Stany Zjednoczone, oraz
      UWZGLĘDNIAJĄC możliwość prowadzenia przez Strony dalszych rozmów na temat przekazywania danych PNR w odniesieniu do transportu morskiego,
      NINIEJSZYM UZGADNIAJĄ:
      ROZDZIAŁ I

         POSTANOWIENIA OGÓLNE

      Artykuł 1
      Cel
      1.   Celem niniejszej umowy jest zapewnienie bezpieczeństwa oraz ochrona życia i bezpieczeństwa osób.
      2.   W tym celu w niniejszej umowie określa się obowiązki Stron w odniesieniu do warunków, na jakich dane PNR mogą być przekazywane, przetwarzane i wykorzystywane oraz chronione.
      Artykuł 2
      Zakres
      1.   Zgodnie z wytycznymi Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego dane PNR oznaczają zapis danych utworzony przez przewoźników lotniczych lub ich upoważnionych przedstawicieli w odniesieniu do każdej podróży zarezerwowanej przez każdego pasażera lub w jego imieniu, zawarty w systemach rezerwacji przewoźników, systemach odpraw pasażerskich lub równorzędnych systemach pełniących podobną funkcję (w niniejszej umowie zwanych dalej łącznie „systemami rezerwacji”). W szczególności, w rozumieniu niniejszej umowy, dane PNR to rodzaje danych określone w załączniku do niniejszej umowy („załącznik”).
      2.   Niniejsza umowa ma zastosowanie do przewoźników obsługujących loty pasażerskie pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi.
      3.   Niniejsza umowa ma również zastosowanie do przewoźników zarejestrowanych lub przechowujących dane w Unii Europejskiej i obsługujących loty pasażerskie do lub ze Stanów Zjednoczonych.
      Artykuł 3
      Dostarczanie danych PNR
      Strony uzgadniają, że przewoźnicy dostarczają DHS dane PNR zawarte w ich systemach rezerwacji zgodnie z wymogami i standardami DHS oraz z niniejszą umową. Jeśli dane PNR przekazane przez przewoźników zawierają dane niewymienione w załączniku, DHS usuwa takie dane zaraz po ich otrzymaniu.
      Artykuł 4
      Wykorzystywanie danych PNR
      1.   Stany Zjednoczone gromadzą, wykorzystują i przetwarzają dane PNR dla celów zapobiegania niżej wymienionym zjawiskom oraz w celu wykrywania, prowadzenia dochodzeń lub śledztw oraz ścigania:

                  a)

                  przestępstw terrorystycznych oraz przestępstw powiązanych, w tym:

                              (i)

                              działań, które:

                                          1)

                                          wiążą się z przemocą lub stanowią zagrożenie dla życia ludzkiego, mienia lub infrastruktury; oraz

                                          2)

                                          wydaje się, że zostały podjęte w celu:

                                                      a)

                                                      zastraszenia ludności cywilnej lub wymuszenia na niej określonych działań;

                                                      b)

                                                      wywarcia wpływu na politykę rządu poprzez zastraszenie lub wymuszenie na nim określonych działań; lub

                                                      c)

                                                      wywarcia wpływu na działania rządu poprzez akty masowego zniszczenia, zabójstwa, porwania lub wzięcie zakładników;

                              (ii)

                              działań, które stanowią przestępstwo w zakresie i w rozumieniu mających zastosowanie międzynarodowych konwencji i protokołów dotyczących terroryzmu;

                              (iii)

                              dostarczania lub gromadzenia funduszy, za pomocą jakichkolwiek środków, bezpośrednio lub pośrednio, z zamiarem ich wykorzystania w całości lub częściowo w celu przeprowadzenia któregokolwiek z działań opisanych w ppkt (i) lub (ii), lub z wiedzą o takim ich przeznaczeniu;

                              (iv)

                              próby popełnienia któregokolwiek z czynów opisanych w ppkt (i), (ii) lub (iii);

                              (v)

                              współudziału w popełnieniu któregokolwiek z czynów opisanych w ppkt (i), (ii) lub (iii);

                              (vi)

                              organizacji któregokolwiek z działań opisanych w ppkt (i), (ii) lub (iii) lub kierowanie innymi osobami w celu ich przeprowadzenia;

                              (vii)

                              przyczynienia się w jakikolwiek inny sposób do popełnienia któregokolwiek z czynów opisanych ppkt (i), (ii) lub (iii);

                              (viii)

                              groźby popełnienia czynu opisanego w ppkt (i) w okolicznościach wskazujących na rzeczywiste zagrożenie;

                  b)

                  innych przestępstw podlegających karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat trzech i które mają charakter międzynarodowy.
                  Uważa się, że przestępstwo ma charakter międzynarodowy w szczególności, jeśli:

                              (i)

                              zostaje popełnione w więcej niż jednym państwie;

                              (ii)

                              zostaje popełnione w jednym państwie, lecz istotna część przygotowań do niego, jego planowania, kierowania nim lub kontrolowania go, odbywa się w innym państwie;

                              (iii)

                              zostaje popełnione w jednym państwie, lecz bierze w nim udział zorganizowana grupa przestępcza zaangażowana w działalność przestępczą w więcej niż jednym państwie;

                              (iv)

                              zostaje popełnione w jednym państwie, lecz jego zasadnicze skutki odczuwane są w innym państwie; lub

                              (v)

                              zostaje popełnione w jednym państwie, podczas gdy sprawca przebywa w innym państwie lub też zamierza przemieścić się do innego państwa.

            2.   O ile zajdzie konieczność, dane PNR mogą być wykorzystywane i przetwarzane w indywidualnych przypadkach, gdy jest to niezbędne z uwagi na poważne zagrożenie oraz w celu ochrony żywotnych interesów jakiejkolwiek osoby fizycznej lub jeżeli nakaże tak sąd.
      3.   DHS może wykorzystywać i przetwarzać dane PNR w celu identyfikacji osób, które po przyjeździe do Stanów Zjednoczonych lub przed opuszczeniem tego państwa zostałyby poddane dokładniejszemu przesłuchaniu lub sprawdzeniu, lub w przypadku których może zachodzić konieczność dalszego sprawdzenia.
      4.   Ustępy 1, 2 i 3 pozostają bez uszczerbku dla działań krajowych organów ścigania oraz uprawnień sądowych, lub postępowań, w przypadku wykrycia podczas wykorzystywania i przetwarzania danych PNR innych naruszeń prawa lub poszlak wskazujących na takie naruszenia.
      ROZDZIAŁ II

         ZABEZPIECZENIA MAJĄCE ZASTOSOWANIE W PRZYPADKU WYKORZYSTYWANIA DANYCH PNR

      Artykuł 5
      Bezpieczeństwo danych
      1.   DHS zapewnia wprowadzenie w życie odpowiednich środków technicznych oraz rozwiązań organizacyjnych w celu ochrony danych osobowych i informacji osobowych zawartych w danych PNR przed przypadkowymi, niezgodnymi z prawem lub nieuprawnionymi: zniszczeniem, utratą, ujawnieniem, zmianami, dostępem, przetwarzaniem lub wykorzystywaniem.
      2.   DHS wykorzystuje odpowiednie technologie w celu zapewnienia ochrony danych, ich bezpieczeństwa, poufności i integralności. W szczególności DHS zapewnia, aby:

                  a)

                  stosowano procedury szyfrowania, autoryzacji i dokumentacji uznane przez właściwe organy. W szczególności zabezpiecza się dostęp do danych PNR i ogranicza się dostęp do nich wyłącznie na rzecz upoważnionych funkcjonariuszy;

                  b)

                  dane PNR były przechowywane w bezpiecznym środowisku fizycznym i chronione przy użyciu fizycznych zabezpieczeń przed nieuprawnionym dostępem; oraz

                  c)

                  istniały mechanizmy zapewniające, aby wyszukiwanie danych PNR odbywało się zgodnie z art. 4.

            3.   W przypadku naruszenia prywatności (w tym nieupoważnionego dostępu lub ujawnienia) DHS podejmuje uzasadnione działania, aby powiadomić w stosownych przypadkach osoby fizyczne, których to dotyczy, w celu ograniczenia ryzyka szkód związanych z nieupoważnionym ujawnieniem danych osobowych i informacji osobowych oraz w celu wprowadzenia technicznie wykonalnych środków zaradczych.
      4.   W zakresie niniejszej umowy DHS informuje bez zbędnej zwłoki odpowiednie organy europejskie o przypadkach znaczącego naruszenia prywatności w odniesieniu do danych PNR obywateli UE lub rezydentów UE, wynikających z przypadkowego lub bezprawnego zniszczenia lub przypadkowej utraty, zmiany, nieuprawnionego ujawnienia lub dostępu, lub innych niezgodnych z prawem form przetwarzania lub wykorzystywania.
      5.   Stany Zjednoczone potwierdzają, że w ich prawie dostępne są w przypadku naruszenia prywatności skuteczne środki egzekucyjne o charakterze administracyjnym, cywilnym i karnym. DHS może podjąć w stosownych przypadkach działania dyscyplinarne wobec osób odpowiedzialnych za każde takie naruszenie prywatności, w tym odmówić dostępu do systemu, udzielić formalnej nagany, zawiesić, zdegradować lub usunąć ze służby.
      6.   Każdorazowy dostęp do danych PNR, jak również ich przetwarzanie i wykorzystywanie, jest rejestrowany lub dokumentowany przez DHS. Rejestry lub dokumentacja wykorzystywane są jedynie do celów nadzoru, kontroli i utrzymania systemu lub w innych przypadkach określonych w prawie.
      Artykuł 6
      Dane szczególnie chronione
      1.   W zakresie, w jakim zgromadzone dane PNR pasażera zawierają dane szczególnie chronione (na przykład dane osobowe oraz informacje ujawniające pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub filozoficzne, przynależność do związków zawodowych lub dane dotyczące zdrowia lub życia seksualnego danej osoby fizycznej), DHS stosuje zautomatyzowane systemy filtrujące i maskujące takie dane szczególnie chronione. Ponadto DHS nie przetwarza dalej takich danych, ani ich nie wykorzystuje, chyba że zgodnie z ust. 3 i 4.
      2.   W terminie 90 dni od wejścia w życie niniejszej umowy DHS dostarcza Komisji Europejskiej wykaz kodów oraz pojęć identyfikujących dane szczególnie chronione, które podlegają filtrowaniu.
      3.   Dostęp do danych szczególnie chronionych, jak również ich przetwarzanie i wykorzystywanie, jest dozwolony w wyjątkowych sytuacjach, gdy życie ludzkie mogłoby być zagrożone lub poważnie narażone. Dostęp do takich danych jest możliwy wyłącznie w indywidualnych przypadkach przy użyciu restrykcyjnych procedur, po uzyskaniu zezwolenia członka kadry kierowniczej DHS wyższego szczebla.
      4.   Dane szczególnie chronione są trwale usuwane nie później niż w terminie 30 dni od otrzymania przez DHS ostatnio przekazanych danych PNR zawierających tego rodzaju dane. Dane szczególnie chronione mogą być jednak przechowywane przez okres określony w prawie Stanów Zjednoczonych do celów konkretnego dochodzenia lub śledztwa, ścigania lub działań organów ścigania.
      Artykuł 7
      Zautomatyzowane decyzje indywidualne
      Stany Zjednoczone nie podejmują decyzji, których skutkiem są znaczące negatywne działania mające wpływ na interesy prawne osób fizycznych, jedynie w oparciu o zautomatyzowane przetwarzanie i wykorzystywanie danych PNR.
      Artykuł 8
      Przechowywanie danych
      1.   DHS przechowuje dane PNR w aktywnej bazie danych przez okres nieprzekraczający pięciu lat. Po upływie pierwszych sześciu miesięcy tego okresu dane PNR są anonimizowane oraz maskowane zgodnie z ustępem 2 niniejszego artykułu. O ile niniejsza umowa nie stanowi inaczej, dostęp do tej aktywnej bazy danych posiada ograniczona liczba specjalnie upoważnionych funkcjonariuszy.
      2.   W celu dokonania anonimizacji danych maskowane są następujące rodzaje informacji umożliwiających identyfikację osoby zawartych w danych PNR:

                  a)

                  imię (imiona) i nazwisko(-a);

                  b)

                  inne imiona i nazwiska figurujące w danych PNR;

                  c)

                  wszystkie dostępne informacje kontaktowe (w tym informacje na temat źródła);

                  d)

                  uwagi ogólne, w tym inne dodatkowe informacje (OSI), informacje o usługach specjalnych (SSI) i prośby o usługi specjalne (SSR); oraz

                  e)

                  wszelkie informacje dotyczące zgromadzonych danych pasażera przekazywanych przed podróżą (APIS).

            3.   Po upływie okresu przechowywania w bazie aktywnej dane PNR przenoszone są do archiwalnej bazy danych na okres nieprzekraczający dziesięciu lat. Archiwalna baza danych jest przedmiotem dodatkowych kontroli, liczba pracowników upoważnionych do korzystania z tej bazy jest ograniczona, a dostęp do bazy wydawany na wyższym poziomie nadzoru. Danym PNR przechowywanym w bazie archiwalnej nie przywraca się ponownie elementów umożliwiających identyfikację osoby, z wyjątkiem przypadków gdy ma to związek z działaniami organów ścigania i tylko w związku z możliwą do zidentyfikowania sprawą, zagrożeniem lub ryzykiem. W odniesieniu do celów określonych w art. 4 ust. 1 lit. b), danym PNR przechowywanym w takiej bazie archiwalnej mogą być ponownie przywracane elementy umożliwiające identyfikację osoby jedynie przez okres nieprzekraczający pięciu lat.
      4.   Po upływie okresu przechowywania w bazie archiwalnej przechowywane dane muszą stać się całkowicie anonimowe poprzez usunięcie wszystkich rodzajów danych, które mogłyby służyć do identyfikacji pasażera, którego dotyczą dane PNR, bez możliwości ponownego przywrócenia elementów umożliwiające identyfikację osoby.
      5.   Dane związane z konkretną sprawą lub dochodzeniem lub śledztwem mogą być przechowywane w aktywnej bazie danych PNR do czasu zarchiwizowania tej sprawy lub dochodzenia lub śledztwa. Niniejszy ustęp pozostaje bez uszczerbku dla wymogów dotyczących przechowywania danych w odniesieniu do poszczególnych akt prowadzonych dochodzeń lub śledztw lub ścigania.
      6.   Strony uzgadniają, że w ramach oceny przewidzianej w art. 23 ust. 1 zostanie rozważona konieczność zachowania 10-letniego okresu przechowywania danych w bazie archiwalnej.
      Artykuł 9
      Niedyskryminacja
      Stany Zjednoczone zapewniają, aby zabezpieczenia mające zastosowanie w przypadku przetwarzania i wykorzystywania danych PNR na mocy niniejszej umowy były stosowane do wszystkich pasażerów na równych zasadach, bez niezgodnej z prawem dyskryminacji.
      Artykuł 10
      Przejrzystość
      1.   DHS informuje pasażerów o wykorzystywaniu i przetwarzaniu danych PNR poprzez:

                  a)

                  publikacje w Rejestrze Federalnym;

                  b)

                  publikacje na swojej stronie internetowej;

                  c)

                  ogłoszenia, które przewoźnicy mogą zamieszczać w swoich umowach przewozu;

                  d)

                  sprawozdania dla Kongresu wymagane na mocy ustaw; oraz

                  e)

                  inne możliwe odpowiednie środki.

            2.   DHS publikuje i dostarcza UE do celów ewentualnej publikacji swoje procedury oraz warunki dotyczące dostępu do danych, poprawiania lub prostowania danych, jak również procedur odwoławczych.
      3.   Strony współpracują z przemysłem lotniczym w celu zachęcenia do lepszego informowania w chwili rezerwacji o celach gromadzenia, przetwarzania i wykorzystywania przez DHS danych PNR oraz możliwości dostępu do nich, poprawiania ich oraz procedur odwoławczych.
      Artykuł 11
      Dostęp dla osób fizycznych
      1.   Zgodnie z przepisami ustawy o wolności informacji (Freedom of Information Act) każda osoba fizyczna, niezależnie od obywatelstwa, kraju pochodzenia lub miejsca zamieszkania, ma prawo zwrócić się do DHS o udostępnienie jej swoich danych PNR. DHS terminowo dostarcza takie dane PNR, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
      2.   Ujawnienie informacji zawartych w danych PNR może być przedmiotem uzasadnionych ograniczeń prawnych, mających zastosowanie zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych, w tym wszelkich ograniczeń niezbędnych w celu zabezpieczenia szczególnie chronionych informacji prywatnych, szczególnie chronionych informacji dotyczących bezpieczeństwa narodowego oraz szczególnie chronionych informacji w zakresie działań organów ścigania.
      3.   Każda odmowa lub ograniczenie dostępu są formułowane na piśmie i przekazywane wnioskodawcy w odpowiednim czasie. W takim powiadomieniu wskazuje się wnioskodawcy podstawę prawną wstrzymania ujawnienia informacji oraz środki odwoławcze dostępne w prawie Stanów Zjednoczonych.
      4.   DHS nie ujawnia publicznie danych PNR, ujawnia je jedynie osobie fizycznej, której dotyczą przetwarzane i wykorzystywane dane PNR, lub jej przedstawicielowi, lub ujawnia je, o ile wymaga tego prawo Stanów Zjednoczonych.
      Artykuł 12
      Poprawianie i prostowanie danych w przypadku osób fizycznych
      1.   Każda osoba fizyczna, niezależnie od obywatelstwa, kraju pochodzenia lub miejsca zamieszkania, może ubiegać się o poprawienie lub sprostowanie danych, w tym o możliwość usunięcia lub zablokowania jej danych PNR przez DHS zgodnie z procedurami opisanymi w niniejszej umowie.
      2.   DHS, bez zbędnej zwłoki, informuje wnioskodawcę na piśmie o swojej decyzji dotyczącej poprawienia lub sprostowania danych PNR, których to dotyczy.
      3.   Każda odmowa lub ograniczenie w odniesieniu do poprawienia lub sprostowania zostają sformułowane na piśmie i przekazane wnioskodawcy w odpowiednim czasie. W powiadomieniu tym wskazuje się wnioskodawcy podstawę prawną takiej odmowy lub ograniczenia oraz środki odwoławcze dostępne w prawie Stanów Zjednoczonych.
      Artykuł 13
      Środki odwoławcze w przypadku osób fizycznych
      1.   Każda osoba fizyczna, niezależnie od obywatelstwa, kraju pochodzenia lub miejsca zamieszkania, której dane osobowe i informacje osobowe były przetwarzane i wykorzystywane w sposób niezgodny z niniejszą umową, może skorzystać ze skutecznych administracyjnych i sądowych środków odwoławczych zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych.
      2.   Każda osoba fizyczna ma prawo zakwestionować na drodze administracyjnej decyzje DHS dotyczące wykorzystywania i przetwarzania danych PNR.
      3.   Zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu administracyjnym (Administrative Procedure Act) i innym mającymi zastosowanie przepisami każda osoba fizyczna ma prawo do złożenia wniosku do sądu federalnego Stanów Zjednoczonych o kontrolę sądową jakiejkolwiek ostatecznej decyzji DHS. Ponadto każda osoba fizyczna ma prawo do złożenia wniosku o kontrolę sądową zgodnie z mającym zastosowanie prawem i właściwymi przepisami:

                  a)

                  ustawy o wolności informacji (Freedom of Information Act);

                  b)

                  ustawy o oszustwach i nadużyciach komputerowych (Computer Fraud and Abuse Act);

                  c)

                  ustawy o prywatności w łączności elektronicznej (Electronic Communications Privacy Act); oraz

                  d)

                  innymi mającymi zastosowanie przepisami prawa Stanów Zjednoczonych.

            4.   W szczególności DHS udostępnia wszystkim osobom fizycznym środek administracyjny (obecnie jest nim program DHS TRIP (Traveler Redress Inquiry Program)), w ramach którego rozpatrywane są zapytania dotyczące podróży, w tym również zapytania dotyczące wykorzystywania danych PNR. DHS TRIP umożliwia wniesienie odwołania tym osobom fizycznym, które uważają, że ich podróż została opóźniona lub że nie zezwolono im wejść na pokład komercyjnego statku powietrznego w wyniku niewłaściwego zidentyfikowania ich jako stanowiących zagrożenie. Zgodnie z ustawą o postępowaniu administracyjnym (Administrative Procedure Act) oraz tytułem 49 Kodeksu Stanów Zjednoczonych (United States Code), sekcja 46110, każda taka poszkodowana osoba fizyczna ma prawo do złożenia wniosku do federalnego sądu Stanów Zjednoczonych o kontrolę sądową jakiejkolwiek ostatecznej decyzji DHS dotyczącej tego rodzaju kwestii.
      Artykuł 14
      Nadzór
      1.   Zgodność z zabezpieczeniami dotyczącymi prywatności przewidzianymi w niniejszej umowie jest przedmiotem niezależnego przeglądu i nadzoru ze strony departamentalnych urzędników ds. prywatności (Department Privacy Officers), takich jak główny urzędnik ds. prywatności (Chief Privacy Officer) w DHS, którzy:

                  a)

                  wykazali swoją niezależność;

                  b)

                  mają rzeczywiste uprawnienia w zakresie nadzoru, prowadzenia dochodzeń lub śledztw, interwencji i przeglądu; oraz

                  c)

                  są uprawnieni, w stosownych przypadkach, do zgłaszania naruszeń prawa w związku z niniejszą umową do celów ścigania lub działań dyscyplinarnych.

            Zapewniają oni w szczególności, aby skargi dotyczące przypadków nieprzestrzegania niniejszej umowy były przyjmowane, badane, aby udzielano na nie odpowiedzi oraz aby podjęte zostały odpowiednie działania naprawcze. Skargi te mogą być składane przez każdą osobę fizyczną, niezależnie od obywatelstwa, kraju pochodzenia lub miejsca zamieszkania.
      2.   Ponadto stosowanie niniejszej umowy przez Stany Zjednoczone jest przedmiotem niezależnego przeglądu i nadzoru prowadzonych przez jedną lub większą liczbę następujących podmiotów:

                  a)

                  Biuro Inspektora Generalnego DHS;

                  b)

                  Biuro Kontroli Rządu (Government Accountability Office) ustanowione przez Kongres; oraz

                  c)

                  Kongres Stanów Zjednoczonych.

            Rezultaty takiego nadzoru mogą znaleźć się w zawierających ustalenia i zalecenia publicznych sprawozdaniach, przesłuchaniach i analizach.
      ROZDZIAŁ III

         TRYBY PRZEKAZYWANIA DANYCH PNR

      Artykuł 15
      Metody przekazywania danych PNR
      1.   Do celów niniejszej umowy przewoźnicy są zobowiązani do przekazywania DHS danych PNR przy użyciu metody „push”, w związku z koniecznością zapewnienia dokładności tych danych, terminowego ich dostarczania oraz ich kompletności.
      2.   Przewoźnicy są zobowiązani do przekazywania DHS danych PNR drogą elektroniczną z wykorzystaniem zabezpieczeń zgodnych z wymogami technicznymi DHS.
      3.   Przewoźnicy są zobowiązani do przekazywania DHS danych PNR zgodnie z ustępami 1 i 2, najpierw na 96 godzin przed planowym odlotem, a dodatkowo w czasie rzeczywistym albo w drodze ustalonej liczby rutynowych zaplanowanych transferów zgodnie z wymogami DHS.
      4.   W każdym wypadku Strony uzgadniają, że wszyscy przewoźnicy są zobowiązani do nabycia możliwości technicznych pozwalających im wykorzystywać metodę „push” nie później niż w terminie 24 miesięcy po wejściu w życie niniejszej umowy.
      5.   O ile zajdzie taka konieczność, DHS może w indywidualnych przypadkach wymagać od przewoźnika dostarczania danych PNR pomiędzy regularnymi transferami tych danych opisanymi w ustępie 3 lub po dokonaniu takich transferów. W przypadku gdy przewoźnik z przyczyn technicznych nie jest w stanie terminowo odpowiedzieć na wnioski na podstawie niniejszego artykułu zgodnie ze standardami DHS lub, w wyjątkowych przypadkach, w celu zareagowania na konkretne, pilne i poważne zagrożenie, DHS może zażądać od przewoźnika zapewnienia takiego dostępu w inny sposób.
      Artykuł 16
      Udostępnianie danych PNR na poziomie krajowym
      1.   DHS może udostępniać dane PNR jedynie po przeprowadzeniu uważnej oceny następujących zabezpieczeń:

                  a)

                  dane PNR udostępnia się wyłącznie zgodnie z art. 4;

                  b)

                  dane PNR udostępnia się tylko krajowym organom rządowym w ramach realizacji celów określonych w art. 4;

                  c)

                  przyjmujące organy stosują w odniesieniu do danych PNR zabezpieczenia równoważne lub porównywalne z zabezpieczeniami określonymi w niniejszej umowie; oraz

                  d)

                  dane PNR są udostępniane jedynie na potrzeby spraw będących przedmiotem wyjaśniania lub dochodzenia lub śledztwa oraz zgodnie z pisemnymi porozumieniami i prawem Stanów Zjednoczonych o wymianie informacji pomiędzy krajowymi organami rządowymi.

            2.   W przypadku przekazania informacji analitycznych uzyskanych z danych PNR zgodnie z niniejszą umową przestrzega się zabezpieczeń określonych w ustępie 1 niniejszego artykułu.
      Artykuł 17
      Dalsze przekazywanie danych
      1.   Stany Zjednoczone mogą przekazywać dane PNR właściwym organom rządowym państw trzecich jedynie na warunkach zgodnych z niniejszą umową i jedynie po upewnieniu się, że cel, w jakim państwo otrzymujące zamierza wykorzystać dane, jest zgodny z tymi warunkami.
      2.   Z wyjątkiem nadzwyczajnych okoliczności wszelkie takie transfery danych odbywają się zgodnie z wyraźnymi porozumieniami, obejmującymi ochronę prywatności danych porównywalną do ochrony stosowanej przez DHS w odniesieniu do danych PNR, zgodnie z niniejszą umową.
      3.   Dane PNR są udostępniane jedynie na potrzeby spraw będących przedmiotem wyjaśniania lub dochodzenia, lub śledztwa.
      4.   W przypadku gdy DHS wie, że dane PNR obywatela lub rezydenta państwa członkowskiego UE są przekazywane, informuje o tym przy najbliższej stosownej okazji właściwe organy danego państwa członkowskiego.
      5.   W przypadku przekazania informacji analitycznych uzyskanych z danych PNR zgodnie z niniejszą umową przestrzega się zabezpieczeń określonych w ustępach 1–4.
      Artykuł 18
      Współpraca policji, organów ścigania i sądów
      1.   Zgodnie z istniejącymi umowami lub uzgodnieniami w zakresie działania oragnów ścigania lub innymi umowami lub uzgodnieniami dotyczącymi udostępniania informacji, zawartymi między Stanami Zjednoczonymi a którymkolwiek państwem członkowskim UE lub Europolem i Eurojustem, DHS przekazuje właściwym organom policyjnym, innym wyspecjalizowanym organom ścigania lub organom sądowym państw członkowskich UE oraz Europolowi i Eurojustowi, w zakresie ich odnośnych uprawnień, najszybciej jak to możliwe, właściwe i odpowiednie informacje analityczne uzyskane z danych PNR w sprawach będących przedmiotem wyjaśniania lub dochodzenia lub śledztwa, w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i powiązanym przestępstwom lub przestępczości międzynarodowej opisanej w art. 4 ust. 1 lit. b), a także w celu ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń lub śledztw lub ścigania w Unii Europejskiej.
      2.   Organ policyjny lub sądowy państwa UE, lub Europol lub Eurojust, w zakresie ich odnośnych uprawnień, mogą zwrócić się o uzyskanie dostępu do danych PNR lub właściwych i odpowiednich informacji analitycznych uzyskanych z danych PNR, które w konkretnym przypadku są niezbędne do celów zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i powiązanym przestępstwom lub przestępczości międzynarodowej opisanej w art. 4 ust. 1 lit. b) oraz ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń lub śledztw lub ścigania w Unii Europejskiej. DHS dostarcza takie informacje, z zastrzeżeniem umów i uzgodnień określonych w ust. 1 niniejszego artykułu.
      3.   Zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu DHS udostępnia dane PNR jedynie po przeprowadzeniu uważnej oceny następujących zabezpieczeń:

                  a)

                  dane PNR udostępnia się wyłącznie zgodnie z art. 4;

                  b)

                  dane PNR udostępnia się tylko w ramach realizacji celów określonych w art. 4; oraz

                  c)

                  przyjmujące organy stosują w odniesieniu do danych PNR zabezpieczenia równoważne lub porównywalne z zabezpieczeniami określonymi w niniejszej umowie.

            4.   W przypadku przekazania informacji analitycznych uzyskanych z danych PNR zgodnie z niniejszą umową przestrzega się zabezpieczeń określonych w ust. 1–3 niniejszego artykułu.
      ROZDZIAŁ IV

         POSTANOWIENIA WYKONAWCZE I KOŃCOWE

      Artykuł 19
      Odpowiedni poziom ochrony
      Uznaje się, że DHS, mając na względzie niniejszą umowę oraz jej wprowadzenie w życie, zapewnia w rozumieniu stosownych przepisów UE o ochronie danych osobowych odpowiedni poziom ochrony danych PNR podlegających przetwarzaniu i wykorzystywaniu. W tym względzie uznaje się, że przewoźnicy, którzy dostarczyli DHS dane PNR zgodnie z niniejszą umową, spełnili mające zastosowanie w UE wymogi prawne dotyczące przekazywania takich danych z UE do Stanów Zjednoczonych.
      Artykuł 20
      Wzajemność
      1.   Na podlegającym ich jurysdykcji obszarze Strony aktywnie wspierają współpracę przewoźników z każdym systemem danych PNR funkcjonującym lub który może zostać wprowadzony na obszarze podlegającym jurysdykcji drugiej Strony, zgodnie z niniejszą umową.
      2.   Ponieważ ustanowienie systemu danych PNR Unii Europejskiej mogłoby mieć istotny wpływ na zobowiązania Stron w ramach niniejszej umowy, w przypadku przyjęcia takiego systemu Strony konsultują się, aby ustalić, czy istnieje potrzeba odpowiedniego dostosowania niniejszej umowy w celu zapewnienia pełnej wzajemności. Konsultacje takie mają w szczególności na celu sprawdzenie, czy standardy w zakresie ochrony danych osobowych stosowane w przypadku przyszłego systemu danych PNR Unii Europejskiej byłyby mniej rygorystyczne niż standardy ustanowione w niniejszej umowie i czy, w związku z tym, niniejsza umowa powinna zostać zmieniona.
      Artykuł 21
      Wprowadzanie w życie umowy i brak odstępstw
      1.   Niniejsza umowa nie tworzy ani nie przyznaje, na mocy prawa Stanów Zjednoczonych, żadnych praw ani korzyści jakimkolwiek osobom lub podmiotom, prywatnym lub publicznym. Każda ze Stron zapewnia prawidłowe wprowadzenie w życie postanowień niniejszej umowy.
      2.   Żadne zapisy niniejszej umowy nie stanowią odstępstwa od istniejących zobowiązań Stanów Zjednoczonych i państw członkowskich UE, w tym zobowiązań na mocy Umowy o wzajemnej pomocy prawnej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki z dnia 25 czerwca 2003 r. oraz powiązanych instrumentów wzajemnej dwustronnej pomocy prawnej między Stanami Zjednoczonymi i państwami członkowskimi UE.
      Artykuł 22
      Powiadomienie o zmianach w prawie krajowym
      Strony informują się wzajemnie o przyjęciu wszelkich przepisów, które mają istotny wpływ na wprowadzenie w życie niniejszej umowy.
      Artykuł 23
      Przegląd i ocena
      1.   Rok po wejściu w życie niniejszej umowy Strony dokonują wspólnego przeglądu jej wprowadzenia w życie, a następnie – regularnych przeglądów zgodnie ze wspólnymi uzgodnieniami. Ponadto cztery lata po wejściu w życie niniejszej umowy Strony przeprowadzają jej wspólną ocenę.
      2.   Strony uzgadniają z wyprzedzeniem tryb i warunki wspólnego przeglądu i przekazują sobie informacje o składzie swoich zespołów. Na potrzeby wspólnego przeglądu Unię Europejską reprezentuje Komisja Europejska, a Stany Zjednoczone reprezentuje DHS. W skład zespołów mogą wchodzić właściwi eksperci ds. ochrony danych oraz eksperci z organów ścigania. Z zastrzeżeniem mających zastosowanie przepisów, od wszystkich uczestników wspólnego przeglądu wymaga się posiadania poświadczenia bezpieczeństwa osobowego oraz przestrzegania poufności rozmów. Na potrzeby wspólnego przeglądu DHS zapewnia dostęp do odpowiedniej dokumentacji, systemów i personelu.
      3.   Po zakończeniu wspólnego przeglądu Komisja Europejska przedstawia sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej. Stanom Zjednoczonym zapewnia się możliwość przedstawienia na piśmie uwag, które zostaną dołączone do sprawozdania.
      Artykuł 24
      Rozstrzyganie sporów i zawieszenie stosowania umowy
      1.   Wszelkie spory wynikłe z wprowadzania w życie niniejszej umowy i wszelkie sprawy z tym związane są przedmiotem konsultacji między Stronami w celu osiągnięcia rozwiązania możliwego do zaakceptowania przez obie Strony, z uwzględnieniem zapewnienia każdej z nich możliwości rozwiązania problemu w rozsądnym czasie.
      2.   W przypadku gdy takie konsultacje nie doprowadzą do rozstrzygnięcia sporu, każda ze Stron może zawiesić stosowanie niniejszej umowy poprzez pisemne powiadomienie drogą dyplomatyczną, przy czym takie zawieszenie staje się skuteczne w terminie 90 dni od dnia tego powiadomienia, o ile Strony nie uzgodnią innej daty jego skuteczności.
      3.   Niezależnie od jakiegokolwiek zawieszenia stosowania niniejszej umowy wszystkie dane PNR otrzymane przez DHS zgodnie z niniejszą umową przed zawieszeniem jej stosowania są w dalszym ciągu przetwarzane i wykorzystywane zgodnie z zabezpieczeniami określonymi w niniejszej umowie.
      Artykuł 25
      Wypowiedzenie
      1.   Każda ze Stron może w każdej chwili wypowiedzieć niniejszą umowę poprzez powiadomienie drogą dyplomatyczną.
      2.   Wypowiedzenie staje się skuteczne w terminie 120 dni od dnia otrzymania tego powiadomienia, o ile Strony nie uzgodnią innej daty jego skuteczności.
      3.   Przed każdym wypowiedzeniem niniejszej umowy Strony przeprowadzają wzajemne konsultacje w sposób zapewniający wystarczający okres czasu na znalezienie rozwiązania możliwego do przyjęcia przez obie Strony.
      4.   Niezależnie od wypowiedzenia niniejszej umowy wszystkie dane PNR otrzymane przez DHS zgodnie z niniejszą umową przed jej wypowiedzeniem są w dalszym ciągu przetwarzane i wykorzystywane zgodnie z zabezpieczeniami określonymi w w niniejszej umowie.
      Artykuł 26
      Okres obowiązywania
      1.   Z zastrzeżeniem art. 25 niniejsza umowa pozostaje w mocy przez okres siedmiu lat od dnia jej wejścia w życie.
      2.   Po upływie terminu określonego w ust. 1 niniejszego artykułu oraz wszelkich kolejnych okresów przedłużenia umowy zgodnie z niniejszym ustępem umowa jest przedłużana na okres kolejnych siedmiu lat, o ile jedna ze Stron nie powiadomi drugiej Strony drogą dyplomatyczną, z co najmniej dwunastomiesięcznym wyprzedzeniem, o zamiarze nieprzedłużania umowy.
      3.   Niezależnie od wygaśnięcia niniejszej umowy wszystkie dane PNR otrzymane przez DHS na mocy niniejszej umowy przed jej wygaśnięciem są w dalszym ciągu przetwarzane i wykorzystywane zgodnie z zabezpieczeniami określonymi w w niniejszej umowie. Podobnie wszystkie dane PNR uzyskane przez DHS na mocy Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych, podpisanej w Brukseli i Waszyngtonie w dniach 23 i 26 lipca 2007 r., są nadal przetwarzane i wykorzystywane zgodnie z zabezpieczeniami określonymi w niniejszej umowie.
      Artykuł 27
      Postanowienia końcowe
      1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca przypadającego po dniu, w którym Strony wymieniły notyfikacje o zakończeniu swoich procedur wewnętrznych w tym celu.
      2.   Niniejsza umowa zastępuje z dniem swego wejścia w życie umowę podpisaną w dniu 23 i 26 lipca 2007 r.
      3.   Niniejsza umowa ma zastosowanie do terytorium Danii, Zjednoczonego Królestwa lub Irlandii, tylko jeśli Komisja Europejska powiadomi Stany Zjednoczone na piśmie, że Dania, Zjednoczone Królestwo lub Irlandia podjęły decyzję o związaniu się niniejszą umową.
      4.   Jeśli Komisja Europejska powiadomi Stany Zjednoczone przed wejściem w życie niniejszej umowy, że będzie ona miała zastosowanie do terytorium Danii, Zjednoczonego Królestwa lub Irlandii, niniejsza umowa będzie miała zastosowanie na terytorium danego państwa od tego samego dnia, od którego wiąże ona pozostałe państwa członkowskie UE.
      5.   Jeśli Komisja Europejska powiadomi Stany Zjednoczone po wejściu w życie niniejszej umowy, że ma ona zastosowanie do terytorium Danii, Zjednoczonego Królestwa lub Irlandii, niniejsza umowa będzie miała zastosowanie na terytorium danego państwa od pierwszego dnia następującego po otrzymaniu powiadomienia przez Stany Zjednoczone.

         Sporządzono w Brukseli dnia czternastego grudnia roku dwa tysiące jedenastego w dwóch egzemplarzach.
         Zgodnie z prawem UE niniejsza umowa zostaje sporządzona przez UE również w językach: bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim.

            W imieniu Unii Europejskiej

            W imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki

         ZAŁĄCZNIK

            RODZAJE DANYCH PNR

                     1.

                     Numer rezerwacji PNR

                     2.

                     Data rezerwacji/wystawienia biletu

                     3.

                     Planowana(-e) data(-y) podróży

                     4.

                     Imię (imiona) i nazwisko(-a)

                     5.

                     Dostępne informacje dotyczące programów dla stałych klientów (frequent flier) oraz dotyczące korzyści (na przykład darmowe bilety, zamiana biletu z klasy ekonomicznej na wyższą itd.)

                     6.

                     Inne imiona i nazwiska figurujące w danych PNR, w tym liczba podróżnych wynikająca z danych PNR

                     7.

                     Wszystkie dostępne informacje kontaktowe (w tym informacje na temat źródła)

                     8.

                     Wszystkie dostępne informacje o płatnościach/fakturowaniu (nie obejmuje to innych szczegółów transakcji dotyczących karty kredytowej lub konta i niepowiązanych z transakcją dotyczącą podróży)

                     9.

                     Trasa podróży dla konkretnych danych PNR

                     10.

                     Biuro podróży / agencja turystyczna

                     11.

                     Informacje o wspólnej obsłudze połączeń

                     12.

                     Informacje podzielone/rozdzielone

                     13.

                     Informacje o statusie podróży pasażera (w tym potwierdzenia, stan odprawy biletowo-bagażowej)

                     14.

                     Informacje o biletach, w tym numer biletu, bilety w jedną stronę i automatycznie skalkulowana taryfa

                     15.

                     Wszystkie informacje o bagażu

                     16.

                     Informacje o miejscu, w tym numer miejsca w samolocie

                     17.

                     Uwagi ogólne, w tym inne dodatkowe informacje (OSI), informacje o usługach specjalnych (SSI) i prośby o usługi specjalne (SSR)

                     18.

                     Wszelkie informacje dotyczące zgromadzonych danych pasażera przekazywanych przed podróżą (APIS)

                     19.

                     Wszystkie dotychczasowe zmiany danych PNR wymienionych w pkt 1–18


title: 2013/584/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/254

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011
   (2013/584/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejską Agencję Leków, w szczególności jego art. 68,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0098/2013),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 116.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejską Agencję Leków, w szczególności jego art. 68,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0098/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne Europejskiej Agencji Leków („Agencji”) za rok budżetowy 2011 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

                  B.

                  mając na uwadze, że w dniu 23 października 2012 r. Parlament udzielił dyrektorowi wykonawczemu Agencji absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2010 (6), a w swojej rezolucji dołączonej do absolutorium między innymi:

                              —

                              wezwał Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o ramach czasowych i wynikach kontroli deklaracji o braku konfliktu interesów – z uwzględnieniem porównania z życiorysami – pozostałych 46 % ekspertów i członków komitetów, którzy brali aktywny udział w działalności Agencji w okresie 1 stycznia–31 maja 2012 r., przed rozpoczęciem kolejnej procedury udzielania absolutorium,

                              —

                              zwrócił się do Agencji o przekazanie organowi udzielającemu absolutorium dokładnego harmonogramu wdrażania nowego systemu kontroli ex ante i ex post deklaracji o braku konfliktu interesów, zwłaszcza poprzez dokonywanie wyrywkowego porównania z życiorysami i informacjami przedstawionymi przez ekspertów na szczeblu krajowym,

                              —

                              wzywa Agencję do wprowadzenia do każdego z jej rocznych sprawozdań z działalności specjalnej sekcji, w której opisane zostaną działania podjęte w celu zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi i która zawierać będzie między innymi następujące informacje:

                                          —

                                          liczbę poddanych kontroli domniemanych przypadków konfliktu interesów,

                                          —

                                          liczbę przypadków tzw. syndromu drzwi obrotowych,

                                          —

                                          środki podjęte w każdej kategorii przypadków,

                                          —

                                          liczbę wszczętych postępowań w przypadkach nadużycia zaufania i ich wyniki,

                                          —

                                          nałożone sankcje,

                              —

                              wezwał Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o szczegółowych działaniach podjętych w tym zakresie,

                  C.

                  mając na uwadze, że budżet Agencji na rok 2011 wyniósł 208 863 000 EUR, co stanowi nominalny wzrost o 0,22 % w porównaniu z rokiem budżetowym 2010,

                  D.

                  mając na uwadze, że całkowity wkład Unii do budżetu Agencji na rok 2011 wyniósł 39 765 191,39 EUR wobec 36 755 652,07 EUR w 2010 r.,

         Działania podjęte w następstwie udzielenia absolutorium za rok 2010

                  1.

                  stwierdza na podstawie informacji Agencji, że – w odniesieniu do kontroli ex post deklaracji o braku konfliktu interesów jej ekspertów i członków komitetów – reprezentatywna próba pozostałych 46 % ekspertów zostanie włączona do obecnie prowadzonej kontroli ex post; zauważa, że nowa, bardziej szczegółowa kontrola jest prowadzona w wyniku doświadczeń zdobytych podczas kontroli ex post przeprowadzonej w kontekście absolutorium za rok 2010; odnotowuje harmonogram w formie przekazanej przez Agencję i oczekuje, że zostanie należycie poinformowany o wyniku kontroli;

                  2.

                  z zadowoleniem zauważa, że do każdego z rocznych sprawozdań z działalności Agencji wprowadzona zostanie – począwszy od sprawozdania za 2012 r. – specjalna sekcja, w której opisane będą działania podjęte w celu zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi;

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  3.

                  przypomina, że całkowity wkład Unii wyniósł 39 765 191,39 EUR w 2011 r., co stanowi wzrost o 8,65 % w porównaniu z rokiem wcześniejszym;

                  4.

                  zauważa, że budżet Agencji jest finansowany zarówno z budżetu Unii, jak i z opłat uiszczanych przez wnioskodawców z branży farmaceutycznej za otrzymanie lub przedłużenie wspólnotowego zezwolenia na wprowadzanie leków do obrotu; stwierdza na podstawie sprawozdania rocznego, że w 2011 r. szacunkowo 77,7 % dochodów Agencji pochodziło z opłat, które z roku na rok stale rosną, a względny udział procentowy wkładu Unii wyniósł 18,3 % w 2011 r. (18,8 % w 2010 r. lub 14 %, jeżeli odejmie się odzyskaną nadwyżkę od całkowitego wkładu Unii);

                  5.

                  zauważa, że jeżeli chodzi o zaciągnięte zobowiązania i dokonane płatności wskaźnik wykonania budżetu Agencji wyniósł odpowiednio 95,21 % i 81,97 % w porównaniu z 95,65 % i 79,10 % w 2010 r.; wzywa Agencję do dalszych wysiłków w celu poprawy wskaźnika wykonania w odniesieniu do płatności;

                  6.

                  zauważa z zaniepokojeniem, że podobnie jak w poprzednich sprawozdaniach, Trybunał Obrachunkowy odnotował potrzebę wprowadzenia systemu wynagrodzeń za usługi świadczone przez władze państw członkowskich na podstawie ich rzeczywistych kosztów; ubolewa, że nie poczyniono postępów w tej sprawie od 2009 r., kiedy to zarządowi przedstawiono propozycję dotyczącą nowego systemu płatności, lecz nie osiągnięto porozumienia; zwraca uwagę, że w marcu 2013 r. Agencja przedstawi zarządowi nową propozycję dotyczącą nowego systemu płatności; docenia wysiłki władz wykonawczych Agencji podejmowane dla zmotywowania zarządu do decyzji o zmianie systemu opłacania usług zapewnianych przez państwa członkowskie w oparciu o faktycznie poniesione koszty; jest w pełni świadomy faktu, że niewielki postęp poczyniony w tej sprawie jest spowodowany brakiem decyzji ze strony zarządu; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje podejście administracji Agencji polegające na wezwaniu Komisji do dalszej pomocy w tej sprawie; nalega, aby Agencja informowała organ udzielający absolutorium o rozwoju sytuacji w tej kwestii, m.in. o stanie zaawansowania nowego planu działania i o stanowisku zarządu wobec tego planu;

         Środki przeniesione

                  7.

                  jest zaniepokojony, że Trybunał Obrachunkowy ponownie stwierdził, że środki na płatności przewidziane w tytule II („Wydatki administracyjne”) wynoszące 9 600 000 mln EUR zostały przeniesione na 2012 r., co stanowi 29 % budżetu przewidzianego na tytuł II, podobnie jak środki na płatności przewidziane w tytule III („Wydatki operacyjne”) wynoszące 10 300 000 mln EUR, co stanowi 34 % budżetu przewidzianego na tytuł III; uważa, że poziom przeniesień był zbyt wysoki i niezgodny z zasadą jednoroczności budżetu;

                  8.

                  z zaniepokojeniem zauważa różnicę między wnioskiem Trybunału Obrachunkowego a odpowiedzią Agencji w odniesieniu do umowy ramowej na usługi związane i technologiami informacyjnymi (IT) zawartej w 2009 r., w związku z którą Trybunał wysunął zastrzeżenie w swojej opinii w sprawie legalności i prawidłowości operacji leżących u podstaw sprawozdania finansowego Agencji w 2009 r.; zauważa, że Trybunał Obrachunkowy uważa podniesienie pierwotnego pułapu umowy za nieprawidłowe, podczas gdy Agencja uważa, że umowa ramowa na usługi IT była prawidłowa, przez co nie uważa jej rozszerzenia za nieprawidłowe; wzywa Agencję do przekazania dalszych informacji w tej sprawie oraz do podjęcia kroków w celu wyjaśnienia tej sprzeczności;

         Procedury udzielania zamówień

                  9.

                  stwierdza na podstawie informacji Trybunału Obrachunkowego, że istnieje możliwość poprawy przejrzystości procedur udzielania zamówień w odniesieniu do uzasadniania przewidywanej wartości umowy oraz definicji, ogłaszania i stosowania kryteriów selekcji; z zadowoleniem zauważa, że Agencja zapoznała się z komentarzami Trybunału Obrachunkowego i zaktualizowała procedury z myślą o przejrzystości i dokumentacji;

         Procedury rekrutacyjne

                  10.

                  zwraca uwagę, że w 2011 r. Agencja ogłosiła nabór na 15 stanowisk tymczasowych, a na koniec roku całkowita liczba pracowników Agencji wzrosła z 656 do 689;

                  11.

                  stwierdza na podstawie informacji Trybunału Obrachunkowego, że istnieje potrzeba zwiększenia przejrzystości procedur doboru kadr; z zaniepokojeniem odnotowuje, że członkowie komisji rekrutacyjnej nie zawsze wypełniali deklaracje o braku konfliktu interesów lub nie czynili tego na czas oraz że brakuje dowodów podjęcia jakichkolwiek działań w celu wyeliminowania problemów wynikających z tych deklaracji; ubolewa nad tym, że dokumentacja procedur stosowanych przez komisję rekrutacyjną nie zawsze była odpowiednia, że brakuje dowodów wskazujących, w jaki sposób określono metodę wpisywania kandydatów na krótką listę, oraz że pytania na egzaminy pisemne i na rozmowy kwalifikacyjne były ustalone przed przystąpieniem do badania kandydatur;

                  12.

                  stwierdza na podstawie informacji Agencji, że zapoznała się ona z komentarzami Trybunału Obrachunkowego i zaktualizowała procedury dla zapewnienia przejrzystości i terminowego przygotowywania dokumentacji; uważa, że niektóre przepisy regulaminu pracowniczego mogą stanowić znaczne obciążenie administracyjne; zachęca zatem Komisję do wprowadzenia pewnych uproszczeń na mocy art. 110 regulaminu pracowniczego w odniesieniu do agencji;

         Konflikt interesów

                  13.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał Obrachunkowy przeprowadził audyt mający na celu ocenę strategii politycznych i procedur w zakresie zarządzania sytuacjami konfliktu interesów w przypadku czterech agencji europejskich, w tym Europejskiej Agencji Leków, oraz przedstawił wyniki audytu w sprawozdaniu specjalnym 15/2012;

                  14.

                  odnotowuje, że zgodnie z ustaleniami Trybunału Obrachunkowego w chwili zakończenia prac w terenie (październik 2011 r.) Agencja nie zarządzała w odpowiedni sposób konfliktami interesów, dysponowała jednak jedną z najbardziej zaawansowanych strategii i procedur w zakresie zgłaszania i oceny konfliktów interesów oraz zarządzania nimi;

                  15.

                  z zadowoleniem odnotowuje fakt, że Agencja podjęła szereg działań w następstwie zaleceń organu udzielającego absolutorium na 2010 r., audytu Trybunału Obrachunkowego i publikacji sprawozdania specjalnego 15/2012, a w szczególności:

                              —

                              polityka rozwiązywania konfliktów interesów członków i ekspertów komitetów naukowych – system, którego przegląd przeprowadzono już wcześniej, wszedł w życie dnia 29 września 2011 r., a kolejnego przeglądu dokonano w 2012 r. (przede wszystkim w celu opracowania jaśniejszych wytycznych) i obowiązuje on od dnia 3 kwietnia 2012 r.,

                              —

                              dnia 29 września 2011 r. wprowadzono obowiązkową kontrolę zadeklarowanych konfliktów interesów członków komitetów naukowych; ponadto wszystkie organy mianujące mają możliwość dokonania wstępnej kontroli każdego eksperta przed dokonaniem przez Agencję formalnej oceny w zakresie zaangażowania w jej działania,

                              —

                              zaktualizowana polityka rozwiązywania konfliktów interesów członków zarządu (zgodna z polityką dotyczącą członków/ekspertów komitetów naukowych) weszła w życie dnia 3 kwietnia 2012 r.,

                              —

                              opracowano procedury postępowania dotyczącego przypadków nadużycia zaufania przez członków/ekspertów komitetów naukowych (weszły w życie dnia 3 kwietnia 2012 r.) oraz przez członków zarządu (weszły w życie dnia 7 czerwca 2012 r.),

                              —

                              jeżeli chodzi o przejrzystość, rejestrowanie deklarowanych interesów zostało usprawnione w tym sensie, że wszystkie przypadki ograniczenia udziału w dyskusjach nad określonymi punktami porządku posiedzeń są obecnie rejestrowane (przed grudniem 2012 r.);

                  16.

                  nalega, aby Agencja kontynuowała wdrażanie zaleceń Trybunału Obrachunkowego w celu uniknięcia wszelkich konfliktów interesu w swoich różnych strukturach zarządzania i strukturach operacyjnych oraz aby co sześć miesięcy informowała organ udzielający absolutorium o wdrożeniu ww. polityki i procedur, a także o dalszych działaniach dotyczących zarządzania konfliktem interesów;

                  17.

                  wzywa Agencję do nawiązania zorganizowanego dialogu ze społeczeństwem obywatelskim na temat kwestii związanych z konfliktami interesu oraz do zapraszania tych zainteresowanych organizacji przynajmniej dwa razy w roku do omówienia kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w oparciu o uzgodniony program, a także do informowania organu udzielającego absolutorium o wynikach tych debat;

                  18.

                  z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Agencji do przeprowadzenia w pierwszej połowie 2013 r. przeglądu realizacji jej zmienionej polityki w zakresie konfliktów interesów, a także fakt, że obecnie przygotowywane są kontrole ex ante i ex post dotyczące konfliktów interesów, które mają zostać przeprowadzone w drugim kwartale 2013 r.; wzywa Agencję do informowania na bieżąco organu udzielającego absolutorium o osiągniętych wynikach;

                  19.

                  z zadowoleniem odnotowuje, że po tym, jak były szef działu prawnego opuścił Agencję w czerwcu 2012 r. i rozpoczął pracę jako główny doradca w mającej siedzibę w Stanach Zjednoczonych firmie prawniczej obsługującej wiele firm z sektora farmaceutycznego, dyrektor wykonawczy agencji przeprowadził przegląd jego pracy na stanowisku szefa działu prawnego, przewodniczącego wspólnej komisji, przewodniczącego komisji dyscyplinarnej i członka komitetu doradczego ds. zamówień i kontraktów; odnotowuje, że nie stwierdzono żadnego konfliktu interesów ani naruszenia zobowiązań przewidzianych w art. 11 i 11a regulaminu pracowniczego; z zadowoleniem odnotowuje fakt, że zgodnie z art. 16 regulaminu pracowniczego dyrektor wykonawczy nałożył pewne ograniczenia na działalność byłego szefa działu prawnego, obowiązujące przez okres dwóch lat od opuszczenia przez niego Agencji; zwraca się do Agencji o dostarczenie organowi udzielającemu absolutorium szczegółowych informacji na temat tych ograniczeń;

         Audyt wewnętrzny

                  20.

                  odnotowuje przeprowadzenie dogłębnej oceny ryzyka w celu określenia priorytetów audytu, w wyniku czego uzgodnionym tematem audytu w 2012 r. było „Planowanie i planowanie budżetowe”, a także przeprowadzenie przez Służbę Audytu Wewnętrznego kontroli zatytułowanej „Ciągłość operacyjna działań w Europejskiej Agencji Leków”;

                  21.

                  zauważa, że na podstawie wyników tego audytu Służba Audytu Wewnętrznego sporządziła 13 zaleceń, z których siedem określono jako „bardzo ważne”, pięć jako „ważne”, a jedno jako „wskazane”; z zadowoleniem zauważa, że wszystkie zalecenia zostały przyjęte przez zarząd oraz że Służba Audytu Wewnętrznego uznała za odpowiedni plan działania opracowany przez Agencję w celu zastosowania się do tych zaleceń;

                  22.

                  zauważa, że Służba Audytu Wewnętrznego dokonała także oceny ryzyka w zakresie technologii informacyjnych (IT) w formie samooceny w zakresie ryzyka, przedstawiając ogólny zarys narażenia na ryzyko IT;

                  23.

                  stwierdza, że – w odniesieniu do wcześniejszych zaleceń wydanych przez Służbę Audytu Wewnętrznego i do ich wdrożenia przez Agencję do dnia 31 grudnia 2011 r. – dziewięć „bardzo ważnych” zaleceń z poprzednich kontroli pozostawało do zakończenia (osiem z nich Agencja wdrożyła i są one weryfikowane przez Służbę Audytu Wewnętrznego) oraz że wszystkie zalecenia o znaczeniu krytycznym zostały wdrożone przed 31 grudnia 2011 r.;

                  24.

                  odsyła – w odniesieniu do innych uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy – do swojej rezolucji z dnia 17 kwietnia 2013 r. (7) w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 116.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 350 z 20.12.2012, s. 82.

         (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0134. (Zob. s. 374 niniejszego Dziennika Urzędowego).