title: 2010/632/UE: Decyzja Rady z dnia 15 października 2010 r. w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Rumunii na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r.

text:
               23.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 279/32

         DECYZJA RADY
   z dnia 15 października 2010 r.
   w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Rumunii na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r.
   (2010/632/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 300 ust. 2 oraz jego art. 302 w związku z art. 7 Protokołu w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
   uwzględniając propozycję Rumunii,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Mandat członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego wygasł w dniu 20 września 2010 r.

               (2)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1), z wyjątkiem członka z Rumunii, ponieważ władze rumuńskie zarezerwowały sobie prawo zaproponowania kandydata w późniejszym terminie.

               (3)

               W piśmie do Rady z dnia 28 września 2010 r. władze rumuńskie zaproponowały Radzie kandydata na członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na wspomniany wyżej okres, w celu uzupełnienia listy członków przyznanych Rumunii na mocy Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Eugen LUCAN zostaje mianowany na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 15 października 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. SCHOUPPE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.


title: 2014/623/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo” za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/318

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo” za rok budżetowy 2012
   (2014/623/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo” za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsiębiorstwa „Czyste niebo” za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05851/2014 – C7-0053/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 71/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo „Czyste niebo” (4), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

               —

               uwzględniając regulamin finansowy wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo” przyjęty decyzją jego Rady Zarządzającej w dniu 7 listopada 2008 r.,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0210/2014),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo” absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa „Czyste niebo”, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 369 z 17.12.2013, s. 10.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2013/576/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/228

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011
   (2013/576/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, w szczególności jego art. 44,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0074/2013),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 92.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2) („rozporządzenie finansowe”), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, w szczególności jego art. 44,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0074/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) za rok budżetowy 2011 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u podstaw sprawozdania są zgodne z prawem i prawidłowe,

                  B.

                  mając na uwadze, że budżet Urzędu na rok budżetowy 2011 wyniósł 77 309 800 EUR, w porównaniu z 74 700 000 w 2010 r., co stanowi wzrost o 3,49 %, mając na uwadze, że Urząd jest w całości finansowany z wkładu Unii,

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  przyznaje, że działania w zakresie monitorowania budżetu podejmowane w ciągu roku budżetowego przyczyniają się do stale wysokiego wskaźnika wykonania budżetu, który wyniósł 98,47 % (98,8 % w 2010 r.);

                  2.

                  zauważa, że wskaźnik wykonania środków na płatności wyniósł 82,05 %, co stanowi niewielki spadek w porównaniu z rokiem poprzednim (83,51 %);

                  3.

                  stwierdza, iż w 2011 r. kwota udostępniona Urzędowi z budżetu unijnego wyniosła 78 800 000 EUR; zauważa, iż przed końcem 2011 r. Urząd obsadził 334 z 355 stanowisk oraz zatrudnił 109 pracowników kontaktowych i oddelegowanych ekspertów krajowych; zwraca się do Urzędu o poprawienie poziomu zatrudnienia, lecz jest w pełni świadomy tego, iż Urząd stoi w obliczu pewnych problemów związanych z transportem z powodu jego lokalizacji;

                  4.

                  przypomina Urzędowi o konieczności lepszego przestrzegania zasady jednoroczności; uznaje rok 2011 r. za szczególny z powodu przeniesienia do nowej siedziby i związanego z tym opóźnienia w uregulowaniu płatności;

         Polityka w zakresie nieruchomości

                  5.

                  odnotowuje, że w grudniu 2011 r. Urząd nabył za 36,8 mln EUR nowy budynek, w którym mieści się jego siedziba; kwota ta zostanie spłacona w ratach kwartalnych w ciągu 25 lat, a odsetki wyniosą 18,5 mln EUR; zauważa ponadto, że Trybunał Obrachunkowy wyraził wątpliwości, czy nie było możliwości zwrócenia się do władzy budżetowej o znalezienie bardziej ekonomicznej alternatywy, zgodnej z zasadą należytego zarządzania finansami i w pełni zapewniającej przestrzeganie rozporządzenia finansowego;

                  6.

                  przyjmuje do wiadomości, na podstawie informacji przekazanych przez Urząd, że projekt dotyczący nieruchomości został przez Urząd przedstawiony władzy budżetowej w 2005 r., wraz z porozumieniem w sprawie rozłożenia spłaty kwoty zakupu na 25 lat, i że został on przez władzę budżetową zatwierdzony; odnotowuje, że – na propozycję Trybunału Obrachunkowego – zwrócono się do Komisji o dodatkowe środki na płatności, tak aby uregulować pełną kwotę zakupu za pomocą jednej spłaty; odnotowuje jednak, że nie było możliwości zwiększenia środków na rzecz Urzędu celem pokrycia jednej wpłaty zaliczkowej w obecnej sytuacji ograniczania wydatków; zauważa, że warunki przyjęte dla tego zakupu doprowadziły do ograniczenia kosztów siedziby Urzędu w porównaniu z wykorzystywanym dotychczas rozwiązaniem polegającym na wynajmie;

         Przesunięcia

                  7.

                  zauważa, na podstawie sprawozdania Trybunału Obrachunkowego i rocznego sprawozdania z działalności Urzędu, że w 2011 r. zrealizowano 13 przesunięć budżetowych; zauważa w szczególności, że 2,46 mln EUR przeniesiono z tytułu 1 do pozycji budżetowych na infrastrukturę i IT w tytule 2, w celu zapewnienia środków na dostosowanie systemów IT i systemów finansowych w związku z reorganizacją i migracją do systemu finansowania opartego na rachunkowości memoriałowej oraz w celu zwiększenia środków udostępnionych na przeprowadzkę do stałej siedziby i jej wyposażenie; zauważa ponadto, że przeniesienia zrealizowano w obrębie tytułu 2 i 3; z niepokojem odnotowuje uwagę Trybunału Obrachunkowego, że sytuacja ta wskazuje na braki w planowaniu budżetowym i wykonaniu budżetu oraz jest sprzeczna z zasadą specyfikacji;

         Konflikt interesów i przejrzystość

                  8.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał Obrachunkowy przeprowadził audyt mający na celu ocenę strategii i procedur zarządzania konfliktami interesów w czterech europejskich agencjach, w tym w Europejskim Urzędzie ds. Bezpieczeństwa Żywności, a wyniki tego audytu przedstawił w sprawozdaniu specjalnym nr 15/2012;

                  9.

                  stwierdza z zaniepokojeniem, że zgodnie z ustaleniami Trybunału Obrachunkowego w chwili zakończenia prac w terenie (październik 2011 r.) Urząd nie zarządzał sytuacjami obejmującymi konflikt interesów we właściwy sposób; odnotowuje jednak, że w międzyczasie Urząd opracował już rozwinięte strategie zarządzania konfliktami interesów; jest niemniej jednak zaniepokojony, że te strategie nie dały oczekiwanych rezultatów;

                  10.

                  z zadowoleniem przyjmuje zorganizowaną w październiku 2012 r. dla wszystkich członków zarządu obowiązkową sesję poświęconą etyce i uczciwości; wzywa zarząd do skutecznego stosowania jego kodeksu postępowania oraz przyjęcia przepisów zapobiegających przypadkom tzw. syndromu drzwi obrotowych oraz wprowadzających dotyczące ich sankcje w celu uniknięcia w przyszłości sytuacji podobnych do tej, jaka miała miejsce w przypadku jednego z byłych przewodniczących zarządu;

                  11.

                  odnotowuje, że Urząd zaplanował ocenę swojej strategii dotyczącej niezależności na koniec 2013 r. oraz zobowiązał się do rozważenia m.in. możliwości opublikowania wyników postępowań dotyczących przypadków nadużycia zaufania, w tym procedur weryfikacji rzetelności przeglądu naukowego, oraz do poszerzenia i wzmocnienia mandatu jego komitetu ds. konfliktów interesów, przykładowo na podobieństwo mandatu komitetu ds. norm etycznych i zapobiegania konfliktom interesów francuskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sanitarnego Żywności, Środowiska i Pracy (ANSES); oczekuje, że Urząd poinformuje organ udzielający absolutorium o tej kwestii w miarę możliwości do października 2013 r.;

                  12.

                  wzywa Urząd do rozpoczęcia zorganizowanego dialogu ze społeczeństwem obywatelskim na temat konfliktu interesów i do zaproszenia zainteresowanych organizacji do otwartej dyskusji problemów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w oparciu o uzgodniony program oraz do powiadomienia organu udzielającego absolutorium o wyniku tych dyskusji co najmniej dwa razy w roku; stwierdza, że Urząd zintensyfikował dialog z zainteresowanymi stronami i społeczeństwem obywatelskim; uważa, że dialog ten powinien zostać zinstytucjonalizowany, a zarząd Urzędu powinien brać go pod uwagę;

                  13.

                  jest zaniepokojony faktem, że Urząd został skrytykowany za brak przejrzystości w zakresie publikacji rocznych deklaracji o braku konfliktu interesów i za brak szkoleń dotyczących konfliktu interesów; domaga się podjęcia działań w tej kwestii i wzywa Urząd do złożenia sprawozdania organowi udzielającemu absolutorium z podjętych działań; z zadowoleniem przyjmuje fakt opublikowania i udostępnienia na stronie Urzędu wszystkich rocznych deklaracji o braku konfliktu interesów;

                  14.

                  wzywa Urząd do priorytetowego traktowania kwestii konfliktu interesów z myślą o ochronie własnej wiarygodności i zaufania publicznego w zakresie bezpieczeństwa żywności oraz do wskazania, w miarę możliwości dokładnie i precyzyjnie, jak zamierza wprowadzić najważniejsze zalecenia zawarte w sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego i rezolucji Parlamentu; wzywa Urząd do zajęcia się konfliktami interesów ze szczególną uwagą, w związku z rozpoczęciem procesu zmiany rozporządzenia ustanawiającego, która daje okazję do osiągnięcia najwyższych standardów zarządzania zgodnie z normami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), i która pozytywnie wpłynie na strukturę zarządzania Urzędu, jego niezależność i jakość naukową; uważa, że zmiana rozporządzenia ustanawiającego Urząd to wielka szansa, aby rozpocząć radykalne zmiany w Urzędzie, który jest odpowiedzialny za udzielanie obiektywnych porad naukowych na temat bezpieczeństwa żywności i środowiska na szczeblu Unii;

                  15.

                  stanowczo sugeruje – w celu zapobiegania przenoszeniu się personelu Urzędu bezpośrednio na stanowiska w branży lub powiązanych agencjach lobbingowych, albo odwrotnie – ustanowienie i przestrzeganie odpowiedniego okresu karencji w odniesieniu do konkretnych obszarów działalności, aby uniknąć konfliktu interesów;

                  16.

                  zwraca uwagę, że po audycie przeprowadzonym przez Trybunał Obrachunkowy i publikacji sprawozdania specjalnego nr 15/2012 Urząd podjął szereg kroków, między innymi:

                              —

                              w 2007 r. Urząd wprowadził kompleksowe ramy pozwalające unikać potencjalnych konfliktów interesów i od tego czasu poddawał je regularnym przeglądom i aktualizacjom,

                              —

                              w okresie od 2011 r. Urząd wzmocnił te ramy, przyjmując zmienioną strategię dotyczącą niezależności i procesów podejmowania decyzji naukowych, ma jednak wątpliwości co do słuszności zmienionej strategii, zważywszy na liczne przypadki konfliktu interesów ujawnione w 2012 r. przez dwie nadzorujące sytuację organizacje pozarządowe: Corporate Europe Observatory i Earth Open Source; domaga się dalszego poprawienia polityki niezależności Urzędu, w tym przez zakaz powiązań z organizacjami związanymi z branżą,

                              —

                              na koniec 2013 r. planowany jest przegląd strategii oraz przepisów wykonawczych Urzędu dotyczących niezależności,

                              —

                              w lipcu 2012 r. Urząd wdrożył ramy dostarczone przez Komisję dotyczące etyki i uczciwości oraz zatwierdził szczegółową politykę w zakresie przyjmowania prezentów,

                              —

                              w 2012 r. powołano doradcę ds. etyki;

                        apeluje do Urzędu, by nadal wdrażał zalecenia Trybunału Obrachunkowego w celu unikania konfliktu interesów na różnych szczeblach zarządzania i w strukturach funkcjonowania oraz powiadomił organ udzielający absolutorium o wdrażaniu powyższych strategii i procedur, a także o wszelkich dalszych działaniach związanych z zarządzaniem konfliktami interesów;

                  17.

                  docenia wysiłki Urzędu idące w kierunku zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi; stwierdza jednak, że niezależność i kwalifikacje jego ekspertów zewnętrznych są podawane w wątpliwość przez nadzorujące sytuację organizacje pozarządowe, a nawet przez innych ekspertów od bezpieczeństwa żywności, jak na przykład grupa robocza ekspertów ds. substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego; podkreśla fakt, że w konsekwencji praca Urzędu jest kwestionowana, jak na przykład podczas wspólnych warsztatów JRC-NIEHS w Berlinie w grudniu 2012 r. na temat skutków małych dawek chemikaliów wpływających na układ hormonalny;

                  18.

                  stwierdza, że zarząd wybrał przewodniczącego na jawnym posiedzeniu; przypomina jednak, że podczas procedury udzielania absolutorium za 2010 r. Parlament wezwał do jawnego głosowania podczas wyboru przewodniczącego zarządu i oczekuje, że jego apel zostanie wysłuchany;

                  19.

                  zauważa, że wytyczne OECD, na których Trybunał Obrachunkowy oparł swoje prace nad sprawozdaniem specjalnym nr 15/2012 – choć stanowią międzynarodowy punkt odniesienia w tej kwestii – nie zostały opracowane z myślą o agencji i nie spełniają szczegółowych wymogów agencji zdecentralizowanych; z satysfakcją odnosi się do faktu, że Komisja – zgodnie z planem działania dotyczącym działań następczych w związku ze wspólnym podejściem do zdecentralizowanych agencji – zamierza zaproponować wytyczne dotyczące zarządzania konfliktami interesów;

                  20.

                  podkreśla zobowiązanie Urzędu do rozpoczęcia pierwszej oceny losowo wybranych deklaracji o braku konfliktu interesów w październiku 2012 r. w celu sprawdzenia ich zgodności z nowo przyjętą strategią dotyczącą niezależności i jej przepisami wykonawczymi; stwierdza jednak, że protokoły wciąż wymagają uzupełnienia, co spowodowało opóźnienie oceny; wzywa Urząd do powiadomienia organu udzielającego absolutorium o przyczynach tego opóźnienia i o harmonogramie procedury oceny;

                  21.

                  z zadowoleniem przyjmuje plany Urzędu dotyczące rozpoczęcia w 2013 r. projektu pilotażowego mającego na celu insourcing części działalności naukowej wykonywanej przez ekspertów zewnętrznych w ramach grup roboczych w dziedzinie produktów regulowanych; stwierdza, że inicjatywa ta rozpocznie się w dziedzinie składników żywności i GMO; zwraca się do Urzędu o dostarczenie organowi udzielającemu absolutorium bardziej szczegółowych informacji na temat dokonanych postępów;

                  22.

                  z zadowoleniem odnotowuje, że od 2011 r. Urząd wprowadził w swoim rocznym sprawozdaniu z działalności specjalną sekcję opisującą działania podjęte celem wdrożenia strategii dotyczącej niezależności, odpowiadając tym samym częściowo na zalecenie zawarte przez Parlament w jego rezolucji z dnia 23 października 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2010 (6);

                  23.

                  z zadowoleniem stwierdza, że życiorys dyrektora wykonawczego Urzędu, kadry kierowniczej wyższego szczebla i zespołu ekspertów jest teraz dostępny na stronie internetowej Urzędu wraz z ich deklaracjami o braku konfliktu interesów; dostrzega wysiłki Urzędu zmierzające ku większej przejrzystości, ale ciągle jest zdania, że przepisy te powinno się stosować także do wszystkich ekspertów wewnętrznych, jak wskazano na to w procedurze udzielenia absolutorium za rok 2010; rozumie, że prace nad tą kwestią trwają; wzywa Urząd do jak najszybszego poinformowania organu udzielającego absolutorium o postępach w tym zakresie;

         Audyt wewnętrzny

                  24.

                  zauważa, na podstawie informacji przekazanych przez Urząd, że w 2011 r. Służba Audytu Wewnętrznego Komisji przeprowadziła kontrolę wiarygodności dotyczącą planowania operacyjnego i budżetowania, podczas gdy dział audytu wewnętrznego przeprowadził trzy kontrole wiarygodności, a mianowicie kontrolę dotyczącą procesu wyboru członków panelu, specjalny przegląd wkładu ekspertów w opinie naukowe (po konflikcie interesów), jak również tymczasowy przegląd kosztów zadeklarowanych w związku ze stałą siedzibą Urzędu;

                  25.

                  z zadowoleniem zauważa, że z określonych w kontroli Służby Audytu Wewnętrznego 11 zaleceń (z których żadne nie było „o zasadniczym znaczeniu”, dwa były „bardzo istotne”, siedem „istotnych”, a dwa „pożądane”), wszystkie zostały przyjęte przez dyrekcję, a pięć spośród sześciu pozostałych „bardzo istotnych” zaleceń zostało wdrożonych i obecnie oczekuje na działania monitorujące ze strony Służby Audytu Wewnętrznego, a wdrożenie ostatniego zalecenia jest w toku; zauważa również, że dział audytu wewnętrznego wysunął jedno „bardzo istotne” zalecenie i dwa „istotne”, a spośród 11 pozostałych „bardzo istotnych” zaleceń pięć zostało wdrożonych, a wdrażanie sześciu jest w toku; odnotowuje, że na wdrożenie nie oczekuje żadne zalecenie „o zasadniczym znaczeniu”;

                  26.

                  w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 17 kwietnia 2013 r. (7) w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 92.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 350 z 20.12.2012, s. 77.

         (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0134. (Zob. s. 374 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: 2012/27/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUBAM Rafah/2/2011 z dnia 20 grudnia 2011 r. dotycząca przedłużenia mandatu szefa misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EUBAM Rafah)

text:
               13.1.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 9/14

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUBAM RAFAH/2/2011
   z dnia 20 grudnia 2011 r.
   dotycząca przedłużenia mandatu szefa misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EUBAM Rafah)
   (2012/27/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2005/889/WPZiB z dnia 25 listopada 2005 r. ustanawiające misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EUBAM Rafah) (1), w szczególności jego art. 10 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy wspólnego działania 2005/889/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB), zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania odpowiednich decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją EUBAM Rafah, w tym decyzji o mianowaniu szefa misji.

               (2)

               W dniu 11 listopada 2008 r., decyzją EUBAM Rafah/1/2008 (2), KPiB na wniosek Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, mianował Alaina FAUGERASA szefem misji EUBAM Rafah. W dniu 21 maja 2010 r., decyzją EUBAM Rafah/1/2010 (3), KPiB, na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („WP”), przedłużył mandat Alaina FAUGERASA do dnia 24 maja 2011 r. oraz, decyzją EUBAM Rafah/1/2011 (4), mandat ten został przedłużony do dnia 31 grudnia 2011 r.

               (3)

               WP zaproponował, by KPiB przedłużył mandat Alaina FAUGERASA jako szefa misji EUBAM Rafah od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Mandat Alaina FAUGERASA jako szefa misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EUBAM Rafah) zostaje niniejszym przedłużony na okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 grudnia 2011 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 327 z 14.12.2005, s. 28.

      (2)  Dz.U. L 306 z 15.11.2008, s. 99.

      (3)  Dz.U. L 126 z 22.5.2010, s. 25.

      (4)  Dz.U. L 142 z 28.5.2011, s. 63.


title: 2010/462/UE: Decyzja Komisji z dnia 18 sierpnia 2010 r. dotycząca przyjęcia decyzji w sprawie finansowania projektu pilotażowego na rzecz zwiększenia praw konsumentów, efektywności i stabilności europejskich rynków finansowych poprzez szkolenia dla stowarzyszeń konsumentów i podobnych organizacji

text:
               20.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 219/21

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 18 sierpnia 2010 r.
   dotycząca przyjęcia decyzji w sprawie finansowania projektu pilotażowego na rzecz zwiększenia praw konsumentów, efektywności i stabilności europejskich rynków finansowych poprzez szkolenia dla stowarzyszeń konsumentów i podobnych organizacji
   (2010/462/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1) (zwane dalej „rozporządzeniem finansowym”), w szczególności jego art. 75,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2) (zwane dalej „przepisami wykonawczymi”), w szczególności jego art. 90,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 75 rozporządzenia finansowego i art. 90 ust. 1 przepisów wykonawczych zaangażowanie wydatków z budżetu Unii powinno być poprzedzone decyzją w sprawie finansowania, ustalającą zasadnicze elementy działania obejmującego wydatki oraz przyjętą przez instytucję lub organy, którym instytucja ta przekazała uprawnienia.

               (2)

               Obecny projekt pilotażowy to projekt o charakterze eksperymentalnym, mający na celu zbadanie wykonalności działania i jego użyteczności, jak określono w art. 49 ust. 6 lit. a) rozporządzenia finansowego.

               (3)

               W budżecie Unii na 2010 r. władza budżetowa przeznaczyła 1 mln EUR na projekt pilotażowy na rzecz zwiększenia praw konsumentów, efektywności i stabilności europejskich rynków finansowych poprzez szkolenia.

               (4)

               Na wykonanie tego projektu pilotażowego przewidziane są trzy działania, a finansowanie tych działań powinno być przedmiotem jednej decyzji.

               (5)

               Ponieważ usługi finansowe stają się coraz bardziej złożone, konsumenci częściej potrzebują porady finansowej. Udzielanie ogólnych porad finansowych pozwoli zwiększyć prawa konsumentów i dostarczyć im informacji, w jaki sposób mądrze korzystać z usług finansowych. Szkolenia dla organizacji typu non-profit, takich jak stowarzyszenia konsumentów i inne organizacje pozarządowe, a także organizacji rządowych, pomogą im lepiej doradzać konsumentom w szerokim zakresie ważnych kwestii związanych z usługami finansowymi.

               (6)

               Niniejsza decyzja w sprawie finansowania może również obejmować płatność odsetek od nieterminowych płatności na podstawie art. 83 rozporządzenia finansowego i art. 106 ust. 5 przepisów wykonawczych.

               (7)

               Do celów stosowania niniejszej decyzji należy zdefiniować termin „istotna zmiana” w rozumieniu art. 90 ust. 4 przepisów wykonawczych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Niniejszym zatwierdza się działania, o których mowa w załączniku. Działania te są finansowane z pozycji 17 02 04 budżetu Unii Europejskiej na 2010 r. do maksymalnej wysokości 1 000 000 EUR. Środki te mogą również obejmować odsetki od nieterminowych płatności.
   Kwoty określone w poniższych opisach są orientacyjne. W ramach maksymalnego budżetu indykatywnego dla wszystkich konkretnych działań zmiany, które łącznie nie przekraczają 20 %, nie są uważane za istotne, o ile nie wpływają w znacznym stopniu na charakter i cele projektu pilotażowego.
   Urzędnik zatwierdzający może przyjąć takie zmiany zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami i proporcjonalności.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 sierpnia 2010 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Dziedzina: Polityka ochrony konsumentów

         Projekt pilotażowy finansowany w ramach pozycji w budżecie 17 02 04

      Podstawa prawna: Artykuł 49 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002
      Środki w wysokości 1 mln EUR przeznacza się na rozpoczęcie projektu pilotażowego na rzecz zwiększenia praw konsumentów, efektywności i stabilności europejskich rynków finansowych, przez zwiększanie praw konsumentów w zakresie usług finansowych dzięki szkoleniom dla konsumentów i udzielanie im porad.
      Liczba przewidywanych działań: DG SANCO planuje przeprowadzić trzy różne działania w obszarze zwiększania praw konsumentów w zakresie usług finansowych poprzez szkolenia:
      szkolenia w zakresie usług finansowych dla stowarzyszeń konsumentów i innych zainteresowanych organizacji typu non-profit, które dostarczają informacji i doradzają użytkownikom usług finansowych, na podstawie istniejącej umowy ramowej. Działanie to zostanie zlecone na podstawie istniejącej umowy ramowej we wrześniu 2010 r. na kwotę 200 000 EUR,
      badanie w celu wskazania w każdym państwie członkowskim organizacji typu non-profit udzielających konsumentom ogólnych informacji na temat usług finansowych. Badanie to podda ponadto analizie najlepsze praktyki w zakresie udzielania ogólnych porad finansowych. Określi również potrzeby szkoleniowe tych organizacji związane z udzielaniem porad finansowych. Na badanie, w związku z którym w sierpniu 2010 r. ogłoszone zostanie otwarte zaproszenie do składania ofert (zamówienie na usługi), zostanie przyznana kwota 150 000 EUR.
      Dalsze szkolenia w zakresie usług finansowych dla zainteresowanych organizacji typu non-profit, udzielających konsumentom ogólnych porad na temat usług finansowych, zostaną zorganizowane jako działanie następcze w wyniku wspomnianego wyżej badania. Na szkolenia te, w związku z którymi w maju 2011 r. ogłoszone zostanie otwarte zaproszenie do składania ofert (zamówienie na usługi), zostanie przyznana kwota 650 000 EUR.


title: Decyzja Rady z dnia 19 maja 2003 r. w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy ramowej w sprawie Wielostronnego Środowiskowego Programu Jądrowego w Federacji Rosyjskiej oraz Protokołu do niej w sprawie roszczeń, procedur prawnych i odszkodowań oraz zatwierdzająca zawarcie przez Komisję w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej wymienionej Umowy i Protokołu do niej

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0462

Dziennik Urzędowy L 155 , 24/06/2003 P. 0035 - 0036

		Decyzja Radyz dnia 19 maja 2003 r.w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i tymczasowego stosowania Umowy ramowej w sprawie Wielostronnego Środowiskowego Programu Jądrowego w Federacji Rosyjskiej oraz Protokołu do niej w sprawie roszczeń, procedur prawnych i odszkodowań oraz zatwierdzająca zawarcie przez Komisję w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej wymienionej Umowy i Protokołu do niej(2003/462/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 181a ust. 3, wraz z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komisja uczestniczyła w imieniu Wspólnoty w negocjacjach Umowy ramowej w sprawie wielostronnego Środowiskowego Programu Jądrowego w Federacji Rosyjskiej (MNEPR) oraz Protokołu w sprawie roszczeń, procedur prawnych i odszkodowań, z Federacją Rosyjską.(2) Komisja i zainteresowane Państwa Członkowskie powinny koordynować swoje stanowiska przed posiedzeniami Komitetu MNEPR.(3) Z zastrzeżeniem zawarcia, Umowa i Protokół do niej powinny zostać podpisane w imieniu Wspólnoty Europejskiej.(4) Zawarcie przez Komisję, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy i Protokołu do niej, powinno zostać zatwierdzone,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Podpisanie Umowy ramowej w sprawie Wielostronnego Środowiskowego Programu Jądrowego w Federacji Rosyjskiej oraz Protokołu do niej w sprawie roszczeń, procedur prawnych i odszkodowań zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej, zgodnie z decyzją Rady dotycząca zawarcia wymienionej Umowy.Teksty Umowy i Protokołu są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Zawarcie przez Komisję w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowy ramowej i Protokołu do niej zostaje niniejszym zatwierdzone.Artykuł 3Komisja reprezentuje Wspólnotę w Komitecie określonym w art. 4 Umowy (Komitet MNEPR).Artykuł 4Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) umocowane(-ych) do podpisania, w imieniu Wspólnoty, Umowy ramowej i Protokołu do niej, z zastrzeżeniem ich zawarcia.Artykuł 5Umowa i Protokół do niej są stosowne tymczasowo od dnia ich podpisania, do czasu ich wejścia w życie.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 maja 2003 r.W imieniu RadyG. PapandreouPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Nowy zakres obowiązków wiceprzewodniczącego Komisji Jacques'a Barrot Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 czerwca 2008 r. w sprawie zatwierdzenia nowego zakresu obowiązków wiceprzewodniczącego Komisji Jacques'a Barrot

text:
               27.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 286/103

         Środa, 18 czerwca 2008 r.Nowy zakres obowiązków wiceprzewodniczącego Komisji Jacques'a Barrot
   P6_TA(2008)0290
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 czerwca 2008 r. w sprawie zatwierdzenia nowego zakresu obowiązków wiceprzewodniczącego Komisji Jacques'a Barrot
   2009/C 286 E/40

      Parlament Europejski,
   uwzględniając art. 217 ust. 2 traktatu WE,
   uwzględniając pkt. 5 porozumienia ramowego w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją (1),
   uwzględniając propozycję z dnia 9 maja 2008 r., dotyczącą zmiany zakresu obowiązków wiceprzewodniczącego Komisji Jacques'a Barrot,
   uwzględniając przesłuchanie wiceprzewodniczącego przez swoją właściwą komisję w dniu 16 czerwca 2008 r.,
   uwzględniając art. 99 Regulaminu,

               1.

               zatwierdza nowy zakres obowiązków wiceprzewodniczącego Jacques'a Barrot do końca kadencji Komisji, czyli do dnia 31 października 2009 r.;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji i rządom państw członkowskich.

      (1)  Dz. U. C 117 E z 18.5.2006, str. 123.


title: Decyzja Komisji z dnia 17 listopada 1997 r. dotycząca zawarcia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej stronyTekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

31997D0796

Dziennik Urzędowy L 323 , 26/11/1997 P. 0038 - 0038

		Decyzja Komisjiz dnia 17 listopada 1997 r.dotycząca zawarcia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony(Tekst mający znaczenie dla EOG)(97/796/EWWiS, Euratom)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 95 akapit pierwszy,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,a także mając na uwadze, co następuje:w oczekiwaniu na wejście w życie Umowy o partnerstwie i współpracy podpisanej dnia 9 lutego 1995 r. w Brukseli, konieczne jest zatwierdzenie Umowy przejściowej podpisanej dnia 28 listopada 1996 r. w Brukseli w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony a Republiką Kirgiską, z drugiej strony;zawarcie Umowy przejściowej jest konieczne dla realizacji celów Wspólnoty określonych w art. 2 i 3 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, gdyż Traktat nie zawiera postanowień odnoszących się do wszystkich przypadków objętych niniejszą decyzją,po konsultacji z Komitetem Doradczym i za zgodą Rady z dnia 22 lipca 1997 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Kirgiską, z drugiej strony, łącznie z Protokołem i deklaracjami.Powyższe teksty załączone są do niniejszej Decyzji [1].Artykuł 2Przewodniczący Komisji dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 33 Umowy przejściowej, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 listopada 1997 r.W imieniu KomisjiJacques SanterPrzewodniczący[1] Dz.U. L 235 z 26.8.1997, str. 3.--------------------------------------------------


title: Decision No 12-2005 of the Court of Auditors of the European Communities of 10 March 2005 regarding public access to Court of Auditors documents

text:
               20.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 96/1

      DECYZJA NR 12-2005
   z dnia 10 marca 2005r.
   w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Trybunału Obrachunkowego
   (2005/C 96/01)
   TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając swój regulamin wewnętrzny (1), w szczególności jego art. 30,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 143 ust. 2 oraz art. 144 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   artykuł 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej podkreśla ideę otwartości, stwierdzając, że Traktat wyznacza nowy etap w procesie tworzenia coraz ściślejszego związku pomiędzy narodami Europy, w którym decyzje podejmowane są z możliwie największym poszanowaniem zasady otwartości i jak najbliżej obywateli;
   we wspólnej deklaracji (3) odnoszącej się do rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (4) Parlament Europejski, Rada i Komisja wzywają pozostałe instytucje do przyjęcia wewnętrznych przepisów w zakresie publicznego dostępu do dokumentów, uwzględniających zasady i ograniczenia ustanowione tym rozporządzeniem;
   postanowienia zawarte w decyzji nr 18/97 Trybunału Obrachunkowego ustanawiającej przepisy wewnętrzne dotyczące rozpatrywania wniosków o dostęp do dokumentów będących w posiadaniu Trybunału (5), przyjętej wcześniej niż rozporządzenie (WE) nr 1049/2001, powinny zostać zrewidowane w świetle tego rozporządzenia oraz w świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości oraz Sądu Pierwszej Instancji;
   otwartość zwiększa mandat, skuteczność oraz odpowiedzialność administracji, umacniając tym samym zasady demokracji. W tym celu należy promować dobre praktyki administracyjne w zakresie dostępu do dokumentów;
   pewne interesy publiczne oraz prywatne powinny być jednakże chronione w drodze wyjątku od zasady publicznego dostępu do dokumentów. W szczególności należy przestrzegać międzynarodowych standardów kontroli dotyczących poufnego charakteru informacji z kontroli,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Cel
   Celem niniejszej decyzji jest określenie warunków, ograniczeń i procedur, na podstawie których Trybunał Obrachunkowy zapewnia publiczny dostęp do dokumentów znajdujących się w jego posiadaniu.
   Artykuł 2
   Beneficjenci i zakres
   1.   Z zastrzeżeniem ram i ograniczeń wytyczonych postanowieniami niniejszej decyzji oraz międzynarodowymi standardami poufności informacji z kontroli, każdy obywatel Unii Europejskiej oraz każda inna osoba fizyczna lub prawna zamieszkująca lub mająca siedzibę w Państwie Członkowskim ma prawo dostępu do dokumentów Trybunału Obrachunkowego zgodnie z zasadami, warunkami i ograniczeniami określonymi w niniejszej decyzji.
   2.   Trybunał Obrachunkowy, zgodnie z tymi samymi zasadami, warunkami i ograniczeniami, może udostępnić dokumenty każdej osobie fizycznej lub prawnej niezamieszkującej lub niemającej siedziby w Państwie Członkowskim.
   3.   Niniejsza decyzja ma zastosowanie do wszystkich dokumentów Trybunału Obrachunkowego, czyli do dokumentów sporządzonych lub otrzymanych przez Trybunał oraz będących w jego posiadaniu.
   4.   Niniejsza decyzja nie podważa praw do publicznego dostępu do dokumentów będących w posiadaniu Trybunału Obrachunkowego, które mogą wynikać z instrumentów prawa międzynarodowego lub realizujących je aktów wspólnotowych.
   Artykuł 3
   Definicje
   Dla celów niniejszej decyzji:

               a)

               „dokument” oznacza każdą treść, niezależnie od nośnika (w formie papierowej lub elektronicznej bądź jako nagranie dźwiękowe, wizualne lub audiowizualne);

               b)

               „osoba trzecia” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną lub każdą jednostkę spoza Trybunału Obrachunkowego, w tym Państwa Członkowskie, inne instytucje i organy wspólnotowe, instytucje i organy spoza Wspólnoty oraz państwa trzecie.

         Artykuł 4
   Wyjątki
   1.   Trybunał Obrachunkowy odmawia prawa do dostępu do dokumentów, w przypadkach gdy ujawnienie informacji naruszałoby ochronę:

               a)

               interesu publicznego, w tym:

                           —

                           bezpieczeństwa publicznego,

                           —

                           kwestii obronnych i wojskowych,

                           —

                           stosunków międzynarodowych,

                           —

                           polityki finansowej, monetarnej lub ekonomicznej Wspólnoty lub Państwa Członkowskiego;

               b)

               prywatności i integralności jednostki, w szczególności na podstawie prawodawstwa wspólnotowego dotyczącego ochrony danych osobowych.

         2.   Zgodnie z zasadami poufności ustanowionymi art. 143 ust. 2 i art. 144 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich oraz podobnymi postanowieniami innych instrumentów prawa wspólnotowego, Trybunał Obrachunkowy odmawia dostępu do uwag z kontroli. Trybunał może także odmówić dostępu do dokumentów wykorzystanych do przygotowania takich uwag.
   3.   Trybunał Obrachunkowy odmawia prawa do dostępu do dokumentów, w przypadkach gdy ujawnienie informacji naruszałoby ochronę:

               —

               interesów handlowych osoby fizycznej lub prawnej, w tym własności intelektualnej,

               —

               postępowań sądowych i porad prawnych,

               —

               inspekcji, dochodzeń i kontroli.

         4.   Trybunał może odmówić dostępu do dokumentu sporządzonego przez Trybunał Obrachunkowy do użytku wewnętrznego lub otrzymanego przez Trybunał, jeżeli dokument taki odnosi się do kwestii, w której nie podjęto jeszcze decyzji, oraz jeżeli ujawnienie takiego dokumentu zakłóciłoby proces decyzyjny Trybunału Obrachunkowego.
   Trybunał może odmówić dostępu do dokumentu zawierającego opinie sporządzone do użytku wewnętrznego jako część obrad i wstępnych konsultacji Trybunału Obrachunkowego, także po przyjęciu danej decyzji, jeżeli ujawnienie takiego dokumentu zakłóciłoby proces decyzyjny Trybunału Obrachunkowego.
   5.   Jeżeli wniosek dotyczy dokumentu znajdującego się w posiadaniu Trybunału Obrachunkowego, a którego Trybunał nie jest autorem, Trybunał Obrachunkowy potwierdza otrzymanie wniosku oraz podaje imię i nazwisko osoby lub nazwę instytucji lub organu, do których należy skierować wniosek.
   6.   Jeżeli jedynie części żądanego dokumentu podlegają jednemu z wyjątków niniejszego artykułu, ujawnia się pozostałe części dokumentu.
   7.   Wyjątki określone w niniejszym artykule mają zastosowanie z zastrzeżeniem postanowień dotyczących publicznego dostępu do archiwów historycznych Wspólnot określonych w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom) nr 354/83 (6).
   8.   Niezależnie od wyjątków określonych w niniejszym artykule, Trybunał Obrachunkowy może zdecydować o udostępnieniu dokumentu, w całości lub części, w przypadku gdy uzasadnia to nadrzędny interes publiczny.
   Artykuł 5
   Wnioski
   Wnioski o dostęp do dokumentów muszą zostać złożone na piśmie (7), w formie papierowej lub elektronicznej w jednym z języków, o których mowa w art. 314 Traktatu WE (8), oraz być muszą być precyzyjnie sformułowane w celu zidentyfikowania dokumentu przez Trybunał Obrachunkowy. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do przedstawienia powodów złożenia wniosku.
   Artykuł 6
   Rozpatrywanie wniosków w pierwszej instancji
   1.   Wnioskami o dostęp do dokumentów zajmuje się Dyrektor Departamentu Stosunków Zewnętrznych. Przesyła on wnioskodawcy potwierdzenie otrzymania wniosku, bada go i decyduje o dalszym postępowaniu.
   2.   W zależności od tematu wniosku, przed podjęciem decyzji o udostępnieniu danego dokumentu Dyrektor Departamentu Stosunków Zewnętrznych informuje oraz, w odpowiednim przypadku, konsultuje się z właściwym Członkiem, Sekretarzem Generalnym, Departamentem Prawnym lub Inspektorem Ochrony Danych.
   3.   Wniosek o dostęp do dokumentu należy rozpatrzyć bezzwłocznie. W ciągu 15 dni roboczych od zarejestrowania wniosku Trybunał Obrachunkowy udziela zgody na dostęp do żądanego dokumentu i udostępnia go zgodnie z art. 9 lub, w drodze pisemnej odpowiedzi, stwierdza powody całkowitej lub częściowej odmowy oraz informuje wnioskodawcę o jego prawie do ubiegania się o ponowne rozpatrzenie wniosku Trybunału zgodnie z art. 7.
   4.   W przypadku gdy wniosek dotyczy obszernego dokumentu lub wielu dokumentów, Trybunał Obrachunkowy może nieformalnie porozumieć się z wnioskodawcą, aby znaleźć właściwe rozwiązanie. W takich przypadkach termin określony w ust. 3 może zostać przedłużony o 15 dni roboczych, pod warunkiem iż wnioskodawca został poinformowany z wyprzedzeniem wraz z podaniem powodów.
   Artykuł 7
   Ponowne rozpatrzenie
   1.   W przypadku całkowitej lub częściowej odmowy wnioskodawca, w ciągu 15 dni roboczych od otrzymania odpowiedzi ze strony Trybunału Obrachunkowego, może ubiegać się o ponowne rozpatrzenie jego wniosku.
   2.   Brak odpowiedzi ze strony Trybunału Obrachunkowego w określonym terminie również uprawnia wnioskodawcę do ubiegania się o ponowne rozpatrzenie wniosku.
   Artykuł 8
   Procedura ponownego rozpatrywania wniosków
   1.   Wnioski o ponowne rozpatrzenie należy kierować do Prezesa Trybunału Obrachunkowego. W zależności od tematu wniosku, przed podjęciem decyzji o udostępnieniu danego dokumentu, Prezes Trybunału Obrachunkowego informuje oraz, w odpowiednim przypadku, konsultuje się z właściwym Członkiem, Sekretarzem Generalnym, Departamentem Prawnym lub Inspektorem Ochrony Danych.
   2.   Wniosek o ponowne rozpatrzenie należy rozpatrzyć bezzwłocznie. W ciągu 15 dni roboczych od zarejestrowania takiego wniosku Trybunał Obrachunkowy udziela zgody na dostęp do żądanego dokumentu i udostępnia go zgodnie z art. 9 lub, w drodze pisemnej odpowiedzi, stwierdza powody całkowitej lub częściowej odmowy. W przypadku całkowitej lub częściowej odmowy, Trybunał Obrachunkowy informuje wnioskodawcę o przysługujących mu możliwościach dalszego odwołania, tj. możliwości wystąpienia na drogę sądową przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu i/lub złożenia skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich, na podstawie warunków określonych odpowiednio w art. 230 i 195 Traktatu WE.
   3.   W wyjątkowych przypadkach, np. w przypadku wniosku dotyczącego obszernego dokumentu lub wielu dokumentów, termin określony w ust. 2 może zostać przedłużony o 15 dni roboczych, pod warunkiem iż wnioskodawca został poinformowany z wyprzedzeniem wraz z podaniem powodów.
   4.   Brak odpowiedzi ze strony Trybunału Obrachunkowego w określonym terminie oznacza odpowiedź negatywną i uprawnia wnioskodawcę do skorzystania z możliwości odwołania określonych w ust. 2.
   Artykuł 9
   Dostęp w następstwie wniosku
   1.   Wnioskodawca może zapoznać się z dokumentami, do których Trybunał Obrachunkowy udzielił mu dostępu w siedzibie Trybunału Obrachunkowego w Luksemburgu lub poprzez otrzymanie kopii lub, w przypadkach gdzie jest to możliwe, kopii w wersji elektronicznej. W pierwszym z tych przypadków, dzień i godzinę konsultacji uzgadniają wnioskodawca oraz Dyrektor Departamentu Stosunków Zewnętrznych.
   2.   Kosztami sporządzenia i wysłania kopii może zostać obciążony wnioskodawca. Obciążenie takie nie może przekroczyć faktycznego kosztu sporządzenia i wysłania kopii. Konsultacja na miejscu, kopie nieprzekraczające 20 stron formatu A4 oraz bezpośredni dostęp w formie elektronicznej są zwolnione z opłat.
   3.   Jeżeli dokument jest publicznie dostępny, Trybunał Obrachunkowy może wypełnić swoje zobowiązania w zakresie dostępu do żądanego dokumentu poprzez poinformowanie wnioskodawcy, w jaki sposób można go otrzymać.
   4.   Dokumenty są dostarczane w istniejącej wersji i formacie (w tym w formie elektronicznej lub alternatywnym formacie) z uwzględnieniem preferencji wnioskodawcy. Trybunał nie jest zobowiązany do stworzenia nowego dokumentu lub do opracowania informacji na wniosek wnioskodawcy.
   Artykuł 10
   Powielanie dokumentów
   1.   Dokumenty udostępnione na podstawie niniejszej decyzji nie mogą być powielane ani wykorzystywane do celów komercyjnych bez uprzedniej pisemnej zgody Trybunału Obrachunkowego.
   2.   Niniejsza decyzja nie podważa żadnych istniejących zasad dotyczących praw autorskich, które mogą ograniczać prawa osób trzecich do powielania lub wykorzystywania udostępnionych dokumentów.
   Artykuł 11
   Postanowienia końcowe
   1.   Uchyla się decyzję nr 18/97 Trybunału Obrachunkowego z dnia 20 lutego 1997 r.
   2.   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   3.   Decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia następnego miesiąca po miesiącu, w którym została przyjęta.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 10 marca 2005 r.

            W imieniu Trybunału Obrachunkowego

         Hubert WEBER

            Prezes

      (1)  Dz.U. L 18 z 20.1.2005, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 173 z 27.6.2001, str. 5.

      (4)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43.

      (5)  Dz.U. L 295 z 23.9.1998, str. 1.

      (6)  Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 354/83, zmienione rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1700/2003 (Dz.U. L 243 z 27.9.2003, str. 1).

      (7)  Zaadresowane do Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, Dyrektor Departamentu Stosunków Zewnętrznych, 12, rue Alcide de Gasperi, L-1615 Luxembourg. Fax: (+352) 439 342, e-mail: Euraud@eca.eu.int.

      (8)  Obecnie: czeski, duński, niderlandzki, angielski, estoński, fiński, francuski, niemiecki, grecki, węgierski, irlandzki, włoski, łotewski, litewski, maltański, polski, portugalski, słowacki, słoweński, hiszpański i szwedzki.


title: 2014/579/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/206

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2012
   (2014/579/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 – C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (4), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0235/2014),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Środowiska absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Środowiska, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 106.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 126 z 21.5.2009, s. 13.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2006/695/WE: Decyzja Rady z dnia 17 lipca 2006 r. w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Malediwów dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               17.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/19

         DECYZJA RADY
   z dnia 17 lipca 2006 r.
   w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Malediwów dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych
   (2006/695/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Umowę z Republiką Malediwów dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych (zwaną dalej „umową”), zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w Załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do rozpoczęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Umowa powinna zostać podpisana i stosowana tymczasowo, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Malediwów dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych, z zastrzeżeniem decyzji Rady w sprawie zawarcia tej umowy.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Do czasu wejścia w życie umowa jest stosowana tymczasowo od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 9 ust. 2 umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 17 lipca 2006 r.

            W imieniu Rady

         E. TUOMIOJA

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               17.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/20

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Republiką Malediwów dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA MALEDIWÓW (zwana dalej „Malediwami”),
   z drugiej strony,
   (zwane dalej „Stronami”),
   STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy dotyczące usług lotniczych zawarte między niektórymi państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Malediwami zawierają postanowienia sprzeczne z prawem wspólnotowym,
   STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą zostać włączone do dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   STWIERDZAJĄC, że na podstawie prawa Wspólnoty Europejskiej wspólnotowi przewoźnicy lotniczy ustanowieni w państwie członkowskim mają prawo do niedyskryminacyjnego dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a pewnymi państwami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych państw trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych licencjonowanych zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Malediwami, które są sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą być doprowadzone do zgodności z tym prawem w celu ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla świadczenia usług lotniczych między Wspólnotą Europejską a Malediwami, a także w celu zachowania kontynuacji takich usług lotniczych,
   STWIERDZAJĄC, że na mocy prawa Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy nie mogą co do zasady zawierać porozumień, które mogą wpłynąć na handel między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej i których celem lub skutkiem jest zapobieżenie, zakłócenie lub ograniczenie konkurencji,
   UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Malediwami, które i) wymagają lub sprzyjają zawieraniu porozumień między przedsiębiorstwami, decyzjom związków przedsiębiorstw lub uzgodnionym praktykom zapobiegającym, ograniczającym lub zakłócającym konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach; lub ii) wzmacniają skutki wszelkich takich porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub iii) przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za podjęcie środków zapobiegających, ograniczających lub zakłócających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, mogą uniemożliwić skuteczne działanie reguł konkurencji mających zastosowanie do przedsiębiorstw,
   STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszych negocjacji celem Wspólnoty Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnej wielkości przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Malediwami ani naruszenie równowagi między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi a przewoźnikami lotniczymi z Malediwów, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych w zakresie praw przewozowych,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   1.   Do celów niniejszej umowy „państwa członkowskie” oznaczają państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej.
   2.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich.
   3.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych z państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.
   Artykuł 2
   Wyznaczenie przez państwo członkowskie
   1.   Postanowienia ustępów 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, upoważnień oraz zezwoleń udzielonych mu przez Malediwy oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia upoważnień lub zezwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.
   2.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie Malediwy udzielają właściwych upoważnień i zezwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

               i)

               przewoźnik lotniczy jest ustanowiony, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego oraz posiada ważną licencję na prowadzenie działalności zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej; oraz

               ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a właściwa władza lotnicza jest wyraźnie określona w wyznaczeniu; oraz

               iii)

               przewoźnik lotniczy jest własnością, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, i pozostaje pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych innych państw.

         3.   Malediwy mogą odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, jeżeli:

               i)

               przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego lub nie posiada ważnej licencji na prowadzenie działalności zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej; lub

               ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje ani nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym lub właściwa władza lotnicza nie jest wyraźnie określona w wyznaczeniu; lub

               iii)

               przewoźnik lotniczy nie stanowi własności, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy lub nie pozostaje pod skuteczną kontrolą państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych innych państw.

         Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu Malediwy nie stosują dyskryminacji między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi ze względu na ich narodowość.
   Artykuł 3
   Bezpieczeństwo
   1.   Postanowienia ustępu 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. c).
   2.   Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie, prawa Malediwów wynikające z postanowień dotyczących bezpieczeństwa zawartych w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Malediwami mają w równym stopniu zastosowanie do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez to inne państwo członkowskie oraz do zezwolenia eksploatacyjnego tego przewoźnika lotniczego.
   Artykuł 4
   Opodatkowanie paliwa lotniczego
   1.   Postanowienia ustępu 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. d).
   2.   Nie naruszając jakiegokolwiek innego postanowienia stanowiącego inaczej, żadne postanowienie każdej z umów wymienionych w załączniku II lit. d) nie uniemożliwia państwu członkowskiemu nakładania, w sposób niedyskryminacyjny, podatków, należności, ceł, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium w celu użycia przez statek powietrzny wyznaczonego przewoźnika lotniczego pochodzącego z Malediwów, operującego między punktem znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego państwa członkowskiego.
   Artykuł 5
   Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. e).
   2.   Taryfy pobierane przez przewoźnika(-ów) lotniczego(-ych) wyznaczonego(-ych) przez Malediwy zgodnie z umową wymienioną w załączniku I zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. e) za przewóz w całości wewnątrz Wspólnoty Europejskiej podlegają prawu Wspólnoty Europejskiej.
   Artykuł 6
   Zgodność z regułami konkurencji
   1.   Dwustronne umowy dotyczące usług lotniczych zawarte między państwami członkowskimi a Malediwami nie naruszają reguł konkurencji stosowanych przez Strony.
   2.   Postanowienia wymienione w załączniku II lit. f) zostają skreślone i tracą moc.
   Artykuł 7
   Załączniki do umowy
   Załączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.
   Artykuł 8
   Zmiany lub poprawki
   Zmiany lub poprawki do niniejszej umowy mogą zostać dokonane przez Strony w każdym czasie za ich obopóln zgodą.
   Artykuł 9
   Wejście w życie i tymczasowe stosowanie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie po dokonaniu przez Strony wzajemnej pisemnej notyfikacji zakończenia ich wewnętrznych procedur niezbędnych do jej wejścia w życie.
   2.   Nie naruszając ustępu 1, Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   3.   Umowa między państwem członkowskim a Malediwami, która w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszła jeszcze w życie i nie jest tymczasowo stosowana, została wymieniona w załączniku I lit. b). Niniejsza umowa stosuje się do tej umowy z dniem jej wejścia w życie lub rozpoczęcia jej tymczasowego stosowania.
   Artykuł 10
   Wygaśnięcie
   1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I wygasają jednocześnie wszystkie postanowienia niniejszej umowy odwołujące się do danej umowy wymienionej w załączniku I.
   2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I wygasa jednocześnie niniejsza umowa.

      W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie w tym celu umocowani, złożyli podpisy pod niniejszą umową.
      Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, w Brukseli, dnia dwudziestego pierwszego września roku dwa tysiące szóstego w językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i malediwskim języku diwehi.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         Por la República de Maldivas
         Za Maledivskou republiku
         For Republikken Maldiverne
         Für die Republik Malediven
         Maldiivi Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία των Μαλδιβών
         For the Republic of Maldives
         Pour la République des Maldives
         Per la Repubblica delle Maldive
         Maldivu Republikas vārdā
         Ma1dyvų Respublikos vardu
         A Maldív Köztársaság részéről
         Għar-Repubblika tal-Maldivi
         Voor de Republiek der Maldiven
         W imieniu Republiki Malediwów
         Pela República das Maldivas
         Za Maldivskú republiku
         Za Republiko Maldivi
         Malediivien tasavallan puolesta
         För Republiken Maldiverna

   ZAŁĄCZNIK I
   Wykaz umów, o których mowa w artykule 1 niniejszej umowy

               a)

               Umowy dotyczące usług lotniczych między Malediwami a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były już zawarte, podpisane lub stosowane tymczasowo:

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między federalnym rządem Austrii a rządem Republiki Malediwów, sporządzona w Male w dniu 4 lutego 1997 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malediwy–Austria”,

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Francuskiej a rządem Republiki Malediwów dotycząca usług lotniczych, sporządzona w Male w dniu 5 lutego 2001 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malediwy–Francja”,

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między Republiką Federalną Niemiec a Republiką Malediwów, sporządzona w Male w dniu 10 listopada 1993 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malediwy–Niemcy”,

                           —

                           Umowa między rządem Królestwa Niderlandów a rządem Republiki Malediwów dotycząca usług lotniczych pomiędzy i poza terytoriami tych krajów, sporządzona w Hadze w dniu 23 czerwca 1994 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malediwy–Królestwo Niderlandów”,

                           —

                           Umowa między rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a rządem Republiki Malediwó, sporządzona w Male w dniu 20 stycznia 1996 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malediwy–Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej”.
                           Zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Male w dniu 7 września 2000 r.

               b)

               Umowa dotycząca usług lotniczych parafowana lub podpisana między Malediwami a państwem członkowskim Wspólnoty Europejskiej, która w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszła jeszcze w życie i nie jest stosowana tymczasowo:

                           —

                           Umowa między rządem Republiki Włoskiej a rządem Republiki Malediwów dotycząca usług lotniczych, parafowana w Male w dniu 20 stycznia 2000 r., zwana dalej w załączniku II „umową Malediwy–Włochy”.

         ZAŁĄCZNIK II
   Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku I i o których mowa w art. 2–6 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           —

                           artykuł 3 umowy Malediwy–Austria,

                           —

                           artykuł 3 umowy Malediwy–Francja,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malediwy–Włochy,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malediwy–Królestwo Niderlandów,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malediwy–Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           —

                           artykuł 4 umowy Malediwy–Austria,

                           —

                           artykuł 4 umowy Malediwy–Francja,

                           —

                           artykuł 5 umowy Malediwy–Włochy,

                           —

                           artykuł 5 umowy Malediwy–Królestwo Niderlandów,

                           —

                           artykuł 5 umowy Malediwy–Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

               c)

               Bezpieczeństwo:

                           —

                           artykuł 7 umowy Malediwy–Francja,

                           —

                           artykuł 11 umowy Malediwy–Włochy,

                           —

                           artykuł 14 umowy Malediwy–Królestwo Niderlandów.

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:

                           —

                           artykuł 7 umowy Malediwy–Austria,

                           —

                           artykuł 10 umowy Malediwy–Francja,

                           —

                           artykuł 6 umowy Malediwy–Niemcy,

                           —

                           artykuł 6 umowy Malediwy–Włochy,

                           —

                           artykuł 10 umowy Malediwy–Królestwo Niderlandów,

                           —

                           artykuł 8 umowy Malediwy–Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

               e)

               Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej:

                           —

                           artykuł 11 umowy Malediwy–Austria,

                           —

                           artykuł 14 umowy Malediwy–Francja,

                           —

                           artykuł 10 umowy Malediwy–Niemcy,

                           —

                           artykuł 8 umowy Malediwy–Włochy,

                           —

                           artykuł 6 umowy Malediwy–Niderlandy,

                           —

                           artykuł 7 umowy Malediwy–Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

               f)

               Zgodność z regułami konkurencji:

                           —

                           artykuł 11 ustępy 2–6 umowy Malediwy–Austria,

                           —

                           artykuł 14 ustępy 3–5 umowy Malediwy–Francja,

                           —

                           artykuł 8 ustępy 3 i 6 umowy Malediwy–Włochy,

                           —

                           artykuł 6 ustępy 2–5 umowy Malediwy–Królestwo Niderlandów.

         ZAŁĄCZNIK III
   Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej umowy

               a)

               Republika Islandii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               b)

               Księstwo Liechtensteinu (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               c)

               Królestwo Norwegii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               d)

               Konfederacja Szwajcarska (na mocy umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).


title: Decyzja Komisji z dnia 10 sierpnia 2010 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. internetu przedmiotów

text:
               11.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 217/10

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 10 sierpnia 2010 r.
   ustanawiająca grupę ekspertów ds. internetu przedmiotów
   2010/C 217/08
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z komunikatem Komisji „Internet przedmiotów – plan działań dla Europy” (zwanym dalej „komunikatem”) na szczeblu europejskim należy ustanowić wielostronny mechanizm, którego celem będzie doradzanie Komisji w kwestiach związanych z tworzeniem unijnej strategii realizacji różnego rodzaju działań przewidzianych w komunikacie.

               (2)

               W związku z powyższym konieczne jest ustanowienie grupy ekspertów w dziedzinie internetu przedmiotów oraz zdefiniowanie jej zadań i struktury.

               (3)

               Grupa ta powinna ułatwiać dialog między zainteresowanymi podmiotami.

               (4)

               W skład grupy powinny wejść organizacje posiadające kompetencje w dziedzinie prawa, ekonomii oraz techniki, ponieważ dziedziny te związane są z internetem przedmiotów. Wśród organizacji tych mogą się znaleźć zrzeszenia przemysłowe i handlowe, europejskie organy normalizacyjne, partnerzy międzynarodowi, organizacje konsumentów, organizacje społeczne, jednostki badawcze i akademickie, jak również obserwatorzy z państw członkowskich UE oraz z zainteresowanych instytucji unijnych, takich jak Komitet Regionów i Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny.

               (5)

               Bez uszczerbku dla przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (1), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy.

               (6)

               Dane osobowe członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (2).

               (7)

               Należy ustalić okres stosowania niniejszej decyzji. W odpowiednim czasie Komisja rozważy celowość przedłużenia tego okresu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejszym ustanawia się z dniem publikacji niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej grupę ekspertów ds. internetu przedmiotów, zwaną dalej „grupą”.
   Artykuł 2
   Zadania
   Zadania grupy obejmują:

               a)

               doradzanie Komisji, w jaki sposób najskuteczniej sprostać wyzwaniom technicznym, prawnym i organizacyjnym na szczeblu europejskim;

               b)

               umożliwienie wymiany doświadczeń i dobrych praktyk oraz zapewnienie wkładu – w formie pisemnej i ustnej – różnych podmiotów w dyskusje prowadzone w ramach grupy, w tym w stosownych przypadkach zapewnienie wkładu podmiotów międzynarodowych;

               c)

               współtworzenie wspólnej wizji rozwoju i zastosowania internetu przedmiotów w ramach europejskiej agendy cyfrowej, która stanowi jeden z głównych elementów strategii „Europa 2020”.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   1.   Komisja może zasięgnąć opinii grupy we wszelkich kwestiach, które uzna za istotne w związku z rozwojem internetu przedmiotów w Europie; jednocześnie Komisja będzie się zwracać do członków grupy o przedkładanie propozycji dotyczących kolejnych tematów do dyskusji.
   Artykuł 4
   Skład i powoływanie
   1.   W skład grupy wchodzi nie więcej niż 45 członków.
   2.   Członkami grupy są organizacje posiadające kompetencje w dziedzinie prawa, ekonomii oraz techniki, ponieważ dziedziny te związane są z internetem przedmiotów.
   3.   Komisja wybiera organizacje, które mianują swoich przedstawicieli oraz ich zastępców.
   4.   Członkowie grupy pełnią swoje funkcje do chwili ich zastąpienia lub do wygaśnięcia mandatu.
   5.   Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, którzy złożą rezygnację lub nie spełniają warunków określonych w ust. 3 niniejszego artykułu lub w art. 339 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich mandatu.
   6.   Nazwy organizacji publikuje się w rejestrze grup ekspertów.
   7.   Nazwiska członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 5
   Funkcjonowanie grupy
   1.   Grupie przewodniczy przedstawiciel Komisji.
   2.   W porozumieniu z Komisją grupa może ustanowić podgrupy celem zbadania szczegółowych kwestii, zgodnie z zakresem obowiązków ustalonym przez grupę. Takie podgrupy są rozwiązywane niezwłocznie po wypełnieniu swojego mandatu.
   3.   W trybie doraźnym przedstawiciel Komisji może zaprosić do udziału w pracach grupy lub podgrupy zewnętrznych ekspertów posiadających określone kompetencje w dziedzinie, którą zajmuje się grupa lub podgrupa. Ponadto przedstawiciel Komisji może nadawać osobom fizycznym lub instytucjom status obserwatora.
   4.   Członkowie grup ekspertów i ich zastępcy oraz zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w traktatach i ich przepisach wykonawczych, a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom. W przypadku nieprzestrzegania niniejszego przepisu Komisja może podjąć wszelkie stosowne środki.
   5.   Komisja zapewnia grupie obsługę sekretariatu. W posiedzeniach grupy i jej podgrup mogą uczestniczyć inni zainteresowani jej pracami urzędnicy Komisji.
   6.   Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny sporządzony na podstawie standardowego regulaminu wewnętrznego grup ekspertów.
   7.   Komisja publikuje stosowne informacje na temat działalności grupy w rejestrze lub na specjalnej stronie internetowej dostępnej poprzez link umieszczony w rejestrze.
   Artykuł 6
   Koszty posiedzeń
   1.   Osoby uczestniczące w pracach grupy nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.
   2.   Wydatki na podróże służbowe i koszty utrzymania ponoszone przez osoby uczestniczące w pracach grupy są zwracane przez Komisję zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji.
   3.   Koszty posiedzeń są zwracane w granicach rocznego budżetu przyznanego grupie przez właściwe służby Komisji.
   Artykuł 7
   Stosowanie
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2012 r.
   Artykuł 8
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 sierpnia 2010 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.


title: 2006/173/WE: Decyzja Komisji z dnia  13 lutego 2006 r.  uchylająca decyzję 2001/645/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu folii z politereftalanu etylenu pochodzącej między innymi z Indii

text:
               8.3.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 68/37

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 13 lutego 2006 r.
   uchylająca decyzję 2001/645/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu folii z politereftalanu etylenu pochodzącej między innymi z Indii
   (2006/173/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 8 i 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   WCZEŚNIEJSZA PROCEDURA

               (1)

               Rozporządzeniem (WE) nr 1676/2001 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz folii z politereftalanu etylenu („PET”) pochodzącej między innymi z Indii. Środki miały formę cła ad valorem w wysokości od 0 % do 62,6 %, nałożonego na przywóz folii PET pochodzącej z Indii.

               (2)

               W dniu 22 sierpnia 2001 r. decyzją 2001/645/WE (3) Komisja przyjęła zobowiązania złożone przez pięciu indyjskich producentów: Ester Industries Limited („Ester”), Flex Industries Limited („Flex”), Garware Polyester Limited („Garware”), MTZ Polyfilms Limited („MTZ”) oraz Polyplex Corporation Limited („Polyplex”).

               (3)

               W dniu 22 listopada 2003 r (4). Komisja wszczęła częściowy przegląd okresowy rozporządzenia (WE) nr 1676/2001, ograniczony do formy ostatecznych środków antydumpingowych. Dochodzenie zostało zakończone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 365/2006 (5) zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1676/2001.

         B.   COFNIĘCIE PRZYJĘCIA ZOBOWIĄZAŃ

               (4)

               Zgodnie z motywami 22–25 rozporządzenia (WE) nr 365/2006 i po konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami zobowiązania w swej obecnej formie nie są odpowiednie do tego, aby przeciwdziałać szkodliwym skutkom dumpingu z uwagi na fakt, iż wiążą się z nimi zarówno znaczne utrudnienia w zakresie monitorowania i egzekwowania, jak również niedopuszczalne ryzyko. Na tej podstawie i zgodnie z odpowiednimi klauzulami omawianych zobowiązań, upoważniającymi Komisję do jednostronnego wycofania przyjęcia zobowiązań, Komisja postanowiła cofnąć przyjęcie zobowiązań.

               (5)

               Komisja poinformowała władze indyjskie i indyjskich producentów eksportujących, do których odnosi się rozporządzenie (WE) nr 365/2006, o tym, że proponuje cofnąć przyjęcie obecnych zobowiązań. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie swych uwag.

               (6)

               Uwagi te zostały omówione w motywach 27–31 rozporządzenia (WE) nr 365/2006.

         C.   UCHYLENIE DECYZJI 2001/645/WE

               (7)

               W związku z powyższym należy uchylić decyzję 2001/645/WE przyjmującą zobowiązania od Ester Industries Limited („Ester”), Flex Industries Limited („Flex”), Garware Polyester Limited („Garware”), MTZ Polyfilms Limited („MTZ”) oraz Polyplex Corporation Limited („Polyplex”).

               (8)

               Równocześnie z niniejszą decyzją Rada w drodze rozporządzenia (WE) nr 366/2006 (6) nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty folii z politereftalanu etylenu („PET”) pochodzącej z Indii,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym uchyla się decyzję 2001/645/WE.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lutego 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

      (2)  Dz.U. L 227 z 23.8.2001, str. 1.

      (3)  Dz.U. L 227 z 23.8.2001, str. 56.

      (4)  Dz.U. C 281 z 22.11.2003, str. 4.

      (5)  Patrz: 1 str. niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (6)  Patrz: 6 str. niniejszego Dziennika Urzędowego.