title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2005 z dnia 10 listopada 2015 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie

text:
               11.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 294/53

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/2005
   z dnia 10 listopada 2015 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 i art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 lipca 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/393/WPZiB (1) w sprawie mianowania Franza-Michaela SKJOLDA MELLBINA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Afganistanie. Mandat SPUE wygaśnie dnia 31 października 2015 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 16 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby przeszkodzić w osiągnięciu celów działań zewnętrznych Unii, określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Franza-Michaela SKJOLDA MELLBINA jako SPUE w Afganistanie zostaje przedłużony do dnia 28 lutego 2017 r. W oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) Rada może zadecydować, że mandat SPUE zostanie zakończony wcześniej.
   Artykuł 2
   Cele strategiczne
   SPUE reprezentuje Unię i propaguje cele strategiczne Unii w Afganistanie, ściśle koordynując działania z przedstawicielami państw członkowskich w Afganistanie. SPUE w szczególności:

               a)

               przyczynia się do realizacji wspólnej deklaracji UE i Afganistanu, strategii UE w Afganistanie na lata 2014–2016 oraz, w stosownych przypadkach, umowy UE–Afganistan o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju;

               b)

               wspiera dialog polityczny między Unią a Afganistanem;

               c)

               wspiera kluczową rolę Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) w Afganistanie ze szczególnym naciskiem na przyczynianie się do lepszego koordynowania pomocy międzynarodowej, wspomagając tym samym realizację ustaleń z konferencji w Bonn, Chicago, Tokio i Londynie oraz realizację odpowiednich rezolucji ONZ.

         Artykuł 3
   Mandat
   Aby wypełnić mandat, SPUE, ściśle współpracując z przedstawicielami państw członkowskich w Afganistanie:

               a)

               promuje stanowisko Unii w sprawie procesu politycznego i rozwoju wydarzeń w Afganistanie;

               b)

               utrzymuje ścisłe kontakty z właściwymi afgańskimi instytucjami – w szczególności z rządem i parlamentem, jak również z władzami lokalnymi – oraz wspiera ich rozwój. Należy również utrzymywać kontakty z innymi afgańskimi ugrupowaniami politycznymi i właściwymi podmiotami w Afganistanie, w szczególności z odpowiednimi podmiotami społeczeństwa obywatelskiego;

               c)

               utrzymuje ścisłe kontakty z właściwymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi w Afganistanie, w szczególności ze Specjalnym Przedstawicielem Sekretarza Generalnego ONZ i ze Starszym Przedstawicielem Cywilnym Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) oraz z innymi kluczowymi partnerami i organizacjami;

               d)

               doradza w zakresie postępów osiągniętych w realizacji celów wspólnej deklaracji UE i Afganistanu, strategii UE w Afganistanie na lata 2014–2016, umowy UE–Afganistan o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju (CAPD), a także ustaleń z konferencji w Bonn, Chicago, Tokio i Londynie, w szczególności w następujących dziedzinach:

                           (i)

                           budowanie potencjału cywilnego, zwłaszcza poniżej szczebla krajowego;

                           (ii)

                           dobre rządy i tworzenie instytucji niezbędnych do zapewniania praworządności, zwłaszcza niezależnego sądownictwa;

                           (iii)

                           reforma ordynacji wyborczej i reformy konstytucyjne;

                           (iv)

                           reforma sektora bezpieczeństwa, w tym wzmocnienie instytucji sądowniczych oraz praworządności, krajowej armii i policji, a w szczególności rozwój policji cywilnej;

                           (v)

                           wspieranie wzrostu gospodarczego, w szczególności przez rozwój rolnictwa i obszarów wiejskich;

                           (vi)

                           poszanowanie przez Afganistan zobowiązań międzynarodowych dotyczących praw człowieka, w tym poszanowanie praw osób należących do mniejszości oraz praw kobiet i dzieci;

                           (vii)

                           poszanowanie zasad demokratycznych i praworządności;

                           (viii)

                           wspieranie udziału kobiet w administracji publicznej, społeczeństwie obywatelskim oraz – zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 (2000) – w procesie pokojowym;

                           (ix)

                           poszanowanie przez Afganistan zobowiązań międzynarodowych, między innymi współpraca w ramach międzynarodowych starań na rzecz zwalczania terroryzmu, handlu narkotykami, handlu ludźmi oraz rozprzestrzeniania broni konwencjonalnej i broni masowego rażenia oraz powiązanych z nią materiałów;

                           (x)

                           ułatwianie pomocy humanitarnej oraz uporządkowanego powrotu uchodźców i przesiedleńców wewnętrznych; oraz

                           (xi)

                           zwiększanie skuteczności unijnej obecności i unijnych działań w Afganistanie oraz wkład w przygotowywanie na wniosek Rady regularnych sprawozdań z realizacji strategii UE w Afganistanie na lata 2014–2016;

               e)

               aktywnie uczestniczy w lokalnych forach koordynacji, takich jak wspólna rada koordynująca i monitorująca, wyczerpująco informując nieuczestniczące państwa członkowskie o decyzjach podejmowanych na tych szczeblach;

               f)

               doradza w sprawie uczestnictwa Unii w międzynarodowych konferencjach dotyczących Afganistanu i stanowisk Unii na tych konferencjach, w szczególności w odniesieniu do następnej międzynarodowej konferencji ministerialnej w sprawie Afganistanu, która odbędzie się w Brukseli i będzie współorganizowana przez Unię w ścisłym porozumieniu z władzami Afganistanu i głównymi partnerami międzynarodowymi;

               g)

               odgrywa aktywną rolę we wspieraniu współpracy regionalnej, uczestnicząc w tym celu w odpowiednich inicjatywach, takich jak proces stambulski i Konferencja Regionalnej Współpracy Gospodarczej w sprawie Afganistanu (RECCA);

               h)

               przyczynia się do realizacji polityki Unii w dziedzinie praw człowieka oraz wytycznych UE w sprawie praw człowieka, zwłaszcza w odniesieniu do kobiet i dzieci na obszarach dotkniętych konfliktem, w szczególności poprzez monitorowanie rozwoju sytuacji w tym zakresie i reagowanie na tę sytuację;

               i)

               w stosownych przypadkach wspiera proces pokojowy – kierowany przez Afgańczyków i obejmujący całe społeczeństwo – który ma doprowadzić do politycznego rozwiązania zgodnego z warunkami określonymi na konferencji w Bonn.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej właściwych działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 listopada 2015 r. do dnia 28 lutego 2017 r. wynosi 7 625 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Zarządzanie wydatkami jest przedmiotem umowy między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach mandatu SPUE i odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych, zgodnie z wymogami związanymi z mandatem. SPUE niezwłocznie i regularnie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ mogą być również oddelegowani do SPUE. Członkowie personelu międzynarodowego zatrudniani na podstawie umów muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia swoje obowiązki i działa w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i personelu SPUE
   Przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do realizacji i sprawnego działania misji SPUE i personelu SPUE ustala się odpowiednio z państwem przyjmującym. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2013/488/UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja i Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii lub państwa członkowskie, zależnie od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na podstawie tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie działania możliwe do zrealizowania, zgodne z mandatem SPUE oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze, za który SPUE jest odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza szczegółowy plan bezpieczeństwa oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący konkretne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, regulujący zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do i w obrębie obszaru, za który SPUE jest odpowiedzialny, jak również reagowanie na zdarzenia zagrażające bezpieczeństwu oraz obejmujący plan awaryjny i ewakuacyjny;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze, za który SPUE jest odpowiedzialny;

               c)

               zapewnia, by wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed lub niezwłocznie po przyjeździe na obszar, za który SPUE jest odpowiedzialny, odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, opracowane na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla tego obszaru przez ESDZ;

               d)

               zapewnia wdrażanie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz – w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu – dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania dotyczące wdrażania tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie składa sprawozdania WP i KPiB. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane poprzez sieć COREU. SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu SPUE może uczestniczyć w informowaniu Parlamentu Europejskiego.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i skuteczności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich, aby osiągnąć cele strategiczne Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również z działaniami delegatury Unii w Pakistanie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Utrzymywana jest ścisła współpraca z szefami misji państw członkowskich i szefami delegatur Unii w tym regionie. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE udziela szefowi misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN) wskazówek dotyczących lokalnej sytuacji politycznej. SPUE oraz cywilny dowódca operacji konsultują się w miarę potrzeb. SPUE współpracuje również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.
   Artykuł 13
   Pomoc w zakresie roszczeń
   SPUE i jego personel udzielają wsparcia w celu przygotowania odpowiedzi na wszelkie roszczenia i zobowiązania wynikające z mandatów poprzednich SPUE w Afganistanie oraz udzielają w tym celu pomocy administracyjnej i udostępniają odpowiednie dokumenty.
   Artykuł 14
   Przegląd
   Wykonywanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Do końca czerwca 2016 r. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a do końca listopada 2016 r. – kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 listopada 2015 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2015 r.

            W imieniu Rady

         P. GRAMEGNA

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/393/WPZiB z dnia 22 lipca 2013 r. w sprawie zmiany decyzji 2013/382/WPZiB przedłużającej mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie (Dz.U. L 198 z 23.7.2013, s. 47).

      (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).


title: Decyzja Rady 2005/851/WPZiB z dnia  21 listopada 2005 r.  dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Kanadą ustanawiającej zasady ogólne udziału Kanady w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską

text:
               1.12.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 315/20

      DECYZJA RADY 2005/851/WPZiB
   z dnia 21 listopada 2005 r.
   dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Kanadą ustanawiającej zasady ogólne udziału Kanady w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
   uwzględniając zalecenie Prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Warunki dotyczące udziału państw trzecich w operacjach zarządzania kryzysami, prowadzonych przez Unię Europejską powinny zostać określone w umowie ustanawiającej zasady ogólne takiego ewentualnego przyszłego udziału, a nie być określane każdorazowo oddzielnie dla każdej operacji.

               (2)

               Prezydencja, po uzyskaniu w dniu 23 lutego 2004 r. upoważnienia Rady, wspomagana przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, wynegocjowała Umowę między Unią Europejską a Kanadą ustanawiającą zasady ogólne udziału Kanady w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską.

               (3)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Kanadą ustanawiająca zasady ogólne udziału Kanady w operacjach zarządzania kryzysami, prowadzonych przez Unię Europejską, zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej.
   Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej (umocowanych) do podpisania Umowy tak, by stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         J. STRAW

            Przewodniczący

         UMOWA

      między Unią Europejską a Kanadą ustanawiająca ramy udziału Kanady w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską
      UNIA EUROPEJSKA,
      z jednej strony, i
      KANADA,
      z drugiej strony,
      zwane dalej „Stronami”,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Unia Europejska (UE) może zadecydować o podjęciu działania w dziedzinie zarządzania kryzysami.

                  (2)

                  Rada Europejska w Sewilli w dniach 21 i 22 czerwca 2002 r. roku ustaliła sposoby prowadzenia konsultacji i współpracy pomiędzy Unią Europejską a Kanadą w zakresie zarządzania kryzysami.

                  (3)

                  Unia Europejska zdecyduje, czy państwa trzecie zostaną zaproszone do udziału w operacji zarządzania kryzysami prowadzonej przez UE. Kanada może przyjąć zaproszenie Unii Europejskiej i zaoferować swój udział. W takim przypadku Unia Europejska zadecyduje w sprawie przyjęcia proponowanego udziału Kanady.

                  (4)

                  Jeżeli Unia Europejska zadecyduje o podjęciu wojskowej operacji zarządzania kryzysami przy wykorzystaniu aktywów i potencjału NATO, Kanada może wyrazić swój zasadniczy zamiar uczestniczenia w operacji.

                  (5)

                  Ogólne warunki udziału Kanady w prowadzonych przez UE operacjach zarządzania kryzysami powinny być ustalone w umowie ustanawiającej zasady ogólne takiego potencjalnego przyszłego udziału, a nie definiowane na podstawie indywidualnych przypadków dla każdej poszczególnej operacji.

                  (6)

                  Umowa taka powinna być bez uszczerbku dla autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską oraz nie powinna przesądzać o indywidualnym charakterze decyzji Kanady dotyczącej udziału w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami,

            UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      SEKCJA I
      POSTANOWIENIA OGÓLNE
      Artykuł 1
      Decyzje odnoszące się do udziału
      1.   Po podjęciu przez Unię Europejską decyzji o zaproszeniu Kanady do udziału w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami oraz po podjęciu przez Kanadę zasadniczej decyzji o udziale Kanada przekazuje Unii Europejskiej informacje w sprawie proponowanego wkładu.
      2.   Jeżeli Unia Europejska zdecydowała się podjąć wojskową operację zarządzania kryzysami przy wykorzystaniu aktywów i potencjału NATO, Kanada informuje Unię Europejską o zamiarze uczestniczenia w operacji, a następnie udziela informacji o swoim proponowanym wkładzie.
      3.   Ocena wkładu Kanady dokonywana przez Unię Europejską jest prowadzona w konsultacji z Kanadą.
      4.   Unia Europejska zawiadamia listownie Kanadę w odpowiednim czasie o wyniku oceny w celu zagwarantowania udziału Kanady zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.
      Artykuł 2
      Ramy współpracy
      1.   Kanada włącza się do wspólnego działania, na mocy którego Rada Unii Europejskiej decyduje o prowadzeniu przez UE operacji zarządzania kryzysami oraz do wszelkich wspólnych działań lub decyzji, na mocy których Rada Unii Europejskiej postanawia zmienić lub rozszerzyć mandat prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy i wszelkimi wymaganymi uzgodnieniami wykonawczymi.
      2.   Udział Kanady w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami odbywa się bez naruszenia autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską.
      Artykuł 3
      Status personelu i sił zbrojnych
      1.   Status personelu oddelegowanego do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami lub sił zbrojnych wysłanych do wsparcia prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami przez Kanadę podlega umowie w sprawie statusu misji/sił zbrojnych, jeżeli została ona zawarta, zawartej między Unią Europejską i państwem (państwami), w którym operacja jest prowadzona.
      2.   Status personelu przydzielonego do sztabów lub grup dowodzenia usytuowanych poza państwem (państwami), w którym prowadzona jest przez UE operacja zarządzania kryzysami, podlega ustaleniom między organami właściwymi dla odnośnych sztabów i grup dowodzenia a właściwymi organami Kanady.
      3.   Bez uszczerbku dla umowy w sprawie statusu misji/sił zbrojnych, o której mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, Kanada sprawuje jurysdykcję nad swoim personelem uczestniczącym w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami.
      4.   Bez uszczerbku dla umowy w sprawie statusu misji/sił zbrojnych, o której mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, Kanada jest odpowiedzialna za wszelkie roszczenia związane z udziałem w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami pochodzące od lub dotyczące któregokolwiek członka jej personelu.
      5.   W przypadku śmierci, obrażeń ciała, strat lub szkód wyrządzonych osobom fizycznym lub prawnym z państwa (państw), w którym prowadzona jest operacja, Kanada, z chwilą ustalenia jej odpowiedzialności, wypłaci odszkodowanie zgodnie z warunkami przewidzianymi w umowie w sprawie statusu misji/sił zbrojnych, o której mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu, jeżeli została ona zawarta.
      6.   Kanada zobowiązuje się do wydania oświadczenia w kwestii zrzeczenia się roszczeń wobec któregokolwiek z Państw uczestniczących w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, w której bierze udział Kanada, oraz do uczynienia tego przy podpisaniu niniejszej umowy. Wzór takiego oświadczenia jest zawarty w załączniku I do niniejszej umowy.
      7.   Unia Europejska zobowiązuje się zagwarantować, że Państwa Członkowskie wydadzą oświadczenie w kwestii odstąpienia od roszczeń wobec Kanady w czasie jej udziału w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami oraz do uczynienia tego przy podpisywaniu niniejszej umowy. Wzór takiego oświadczenia jest zawarty w załączniku I do niniejszej umowy.
      Artykuł 4
      Informacje niejawne
      1.   Kanada gwarantuje przestrzeganie przez personel kanadyjski podczas obchodzenia się z informacjami niejawnymi UE w kontekście prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami podstawowych zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa określonych w przepisach Rady Unii Europejskiej dotyczących bezpieczeństwa, zawartych w decyzji Rady 2001/264/WE (1). Kanada gwarantuje również przestrzeganie przez personel kanadyjski dalszych wytycznych dotyczących informacji niejawnych UE wydanych przez właściwe organy, w tym dowódcę operacji UE, w kontekście prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami lub przez szefa misji UE w kontekście prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami, bez uszczerbku dla artykułu 6 ustęp 2 i artykułu 10 ustęp 2.
      2.   Jeżeli UE otrzyma od Kanady informacje niejawne, informacje te obejmuje się stopniem ochrony właściwym dla klauzuli, którą są one oznaczone, oraz równoważnym z normami ustalonymi w przepisach dotyczących informacji niejawnych UE.
      3.   W przypadkach gdy UE i Kanada zawarły umowę w sprawie procedur bezpieczeństwa dotyczących wymiany informacji niejawnych, jej postanowienia stosuje się w kontekście prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami.
      SEKCJA II
      POSTANOWIENIA W SPRAWIE UDZIAŁU W CYWILNYCH OPERACJACH ZARZĄDZANIA KRYZYSAMI
      Artykuł 5
      Personel oddelegowany do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami
      1.   Kanada gwarantuje, że jej personel oddelegowany do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami wykonuje swoją misję zgodnie z:

                  a)

                  wspólnym działaniem i późniejszymi zmianami, o których mowa w artykule 2 ustęp 1 niniejszej umowy;

                  b)

                  planem operacji;

                  c)

                  środkami wykonawczymi.

            2.   Kanada informuje w odpowiednim terminie szefa misji prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami i Sekretariat Generalny Rady Unii Europejskiej o wszelkich zmianach co do jej wkładu w prowadzoną przez UE cywilną operację zarządzania kryzysami.
      3.   Personel oddelegowany do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami przechodzi badania lekarskie i szczepienia uznane za konieczne przez właściwy organ kanadyjski oraz uzyskuje zaświadczenie lekarskie stwierdzające zdolność do pełnienia obowiązków wystawione przez właściwy organ z Kanady. Personel oddelegowany do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami przedstawia kopię takiego zaświadczenia.
      Artykuł 6
      Struktura dowodzenia
      1.   Personel oddelegowany przez Kanadę wykonuje swoje obowiązki i postępuje, mając na uwadze wyłącznie interesy prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami, bez uszczerbku dla ustępu 2.
      2.   Cały personel podlega w pełni swoim władzom krajowym.
      3.   Władze krajowe dokonują przeniesienia kontroli operacyjnej na szefa misji prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami, który sprawuje tę władzę poprzez hierarchiczną strukturę dowodzenia i kontroli.
      4.   Szef misji dowodzi prowadzoną przez UE cywilną operacją zarządzania kryzysami i odpowiada za jej bieżące zarządzanie.
      5.   Zgodnie z instrumentami prawnymi, o których mowa w artykule 2 ustęp 1 niniejszej umowy, Kanada ma takie same prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją, jak Państwa Członkowskie Unii Europejskiej biorące udział w operacji.
      6.   Szef misji prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami odpowiedzialny jest za kontrolę dyscyplinarną sprawowaną nad personelem prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami. W razie konieczności postępowanie dyscyplinarne jest podejmowane przez odpowiedni organ krajowy.
      7.   W celu reprezentowania swojego narodowego kontyngentu w operacji Kanada wyznacza Punkt Kontaktowy Kontyngentu Narodowego (NPC). W sprawach krajowych mających wpływ na daną operację NPC podlega szefowi misji prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami oraz odpowiada za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
      8.   Decyzja w sprawie zakończenia operacji jest podejmowana przez Unię Europejską po konsultacji z Kanadą, pod warunkiem że w dniu podjęcia decyzji o zakończeniu operacji Kanada nadal wnosi wkład w prowadzoną przez UE cywilną operację zarządzania kryzysami.
      Artykuł 7
      Finansowanie
      Kanada przyjmuje na siebie wszelkie koszty związane z udziałem w operacji, pominąwszy koszty podlegające wspólnemu finansowaniu, jak wyszczególniono w budżecie operacyjnym operacji. Procedura ta nie stanowi uszczerbku dla artykułu 8.
      Artykuł 8
      Wkład do budżetu operacyjnego
      1.   Kanada wnosi wkład w finansowanie budżetu operacyjnego prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami, z zastrzeżeniem ustępu 3.
      2.   Wkład finansowy Kanady do budżetu operacyjnego równy jest niższej spośród następujących kwot:

                  a)

                  tej części kwoty referencyjnej, która jest proporcjonalna do stosunku jej dochodu narodowego brutto (DNB) do sumy DNB wszystkich państw wnoszących wkład do budżetu operacyjnego operacji; lub

                  b)

                  tej części kwoty referencyjnej dla budżetu operacyjnego, która jest proporcjonalna do stosunku liczby personelu uczestniczącego w operacji do całkowitej liczby personelu wszystkich państw uczestniczących w operacji.

            3.   Unia Europejska zasadniczo zwalnia Kanadę z wkładów finansowych do prowadzonych przez UE poszczególnych cywilnych operacji zarządzania kryzysami, gdy Unia Europejska uzna, że udział Kanady w operacji stanowi znaczący wkład, który jest istotny dla operacji.
      4.   W stosownych przypadkach szef misji prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami i odpowiednie służby administracyjne Kanady zawierają porozumienie w sprawie praktycznych sposobów dokonywania płatności odnoszących się do wkładu Kanady do budżetu operacyjnego prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami. Porozumienie to zawiera między innymi postanowienia dotyczące:

                  a)

                  wysokości kwoty;

                  b)

                  ustaleń w sprawie wnoszenia wkładu finansowego;

                  c)

                  procedury audytu.

            5.   Nie naruszając ust. 1 i 2, Kanada nie wnosi żadnego wkładu w finansowanie diet dziennych wypłacanych personelowi Państw Członkowskich Unii Europejskiej.
      SEKCJA III
      POSTANOWIENIA W SPRAWIE UDZIAŁU W WOJSKOWYCH OPERACJACH ZARZĄDZANIA KRYZYSAMI
      Artykuł 9
      Udział w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami
      1.   Kanada gwarantuje, że jej siły zbrojne i personel uczestniczący w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami wykonuje swoją misję zgodnie z:

                  a)

                  wspólnym działaniem i późniejszymi zmianami, o których mowa w artykule 2 ustęp 1 niniejszej umowy;

                  b)

                  planem operacji;

                  c)

                  środkami wykonawczymi.

            2.   Kanada informuje w odpowiednim terminie dowódcę prowadzonej przez UE operacji o wszelkich zmianach dotyczących jej udziału w operacji.
      Artykuł 10
      Struktura dowodzenia
      1.   Personel oddelegowany przez Kanadę wykonuje swoje obowiązki i postępuje, mając na uwadze wyłącznie interesy prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami, bez uszczerbku dla postanowień ustępu 2.
      2.   Wszyscy członkowie sił zbrojnych i personelu uczestniczącego w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami podlegają w pełni swoim władzom krajowym.
      3.   Władze krajowe przekazują dowodzenie operacyjne i taktyczne lub kontrolę swoich sił zbrojnych i personelu dowódcy prowadzonej przez UE operacji. Dowódca prowadzonej przez UE operacji ma uprawnienia do delegowania swojej władzy.
      4.   Zgodnie z instrumentami prawnymi, o których mowa w artykule 2 ustęp 1 niniejszej umowy, Kanada ma takie same prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją, jak Państwa Członkowskie Unii Europejskiej biorące udział w operacji.
      5.   Dowódca operacji prowadzonej przez UE może w każdej chwili, po przeprowadzeniu konsultacji z Kanadą, wnioskować o wycofanie wkładu Kanady.
      6.   W celu reprezentowania swojego narodowego kontyngentu w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami Kanada mianuje Starszego Przedstawiciela Wojskowego (SMR). SMR konsultuje się z dowódcą sił zbrojnych UE we wszystkich sprawach mających wpływ na operację oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
      Artykuł 11
      Finansowanie
      Bez uszczerbku dla artykułu 12, Kanada przyjmuje na siebie wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji, pominąwszy koszty podlegające wspólnemu finansowaniu, jak określono w instrumentach prawnych, o których mowa w artykule 2 ustęp 1 niniejszej umowy, a także w decyzji Rady 2004/197/WPZiB z dnia 23 lutego 2004 r. ustanawiającej mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji UE mających wpływ na kwestie wojskowe i obronne (2).
      Artykuł 12
      Wkład w koszty wspólne
      1.   Kanada wnosi wkład w finansowanie kosztów wspólnych prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami, z zastrzeżeniem ustępu 3.
      2.   Wkład finansowy Kanady w koszty wspólne równy jest niższej spośród następujących kwot:

                  a)

                  tej części kwoty referencyjnej dla kosztów wspólnych, która jest proporcjonalna do stosunku jej DNB do sumy DNB wszystkich Państw wnoszących wkład do kosztów wspólnych operacji; lub

                  b)

                  tej części kwoty referencyjnej dla kosztów wspólnych, która jest proporcjonalna do stosunku liczby personelu uczestniczącego w operacji do całkowitej liczby personelu wszystkich Państw uczestniczących w operacji.

            Przy wyliczaniu kwoty z ustępu 2 litera b), jeżeli Kanada wysyła jedynie personel do sztabu operacji lub sztabu sił zbrojnych, bierze się pod uwagę stosunek jej personelu do całkowitej liczby odpowiedniego personelu sztabu. W pozostałych przypadkach bierze się pod uwagę stosunek całkowitej liczby personelu wysłanego przez Kanadę do całkowitej liczby personelu operacji.
      3.   Unia Europejska zasadniczo zwalnia Kanadę z wkładów finansowych do kosztów wspólnych prowadzonej przez UE danej wojskowej operacji zarządzania kryzysami, gdy Unia Europejska uznaje, że udział Kanady w operacji zapewnia znaczny wkład w aktywa lub potencjał, które są istotne dla operacji.
      4.   W stosownych przypadkach podpisuje się porozumienie między zarządcą, o którym mowa w decyzji Rady 2004/197/WPZiB z dnia 23 lutego 2004 r. ustanawiającej mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji UE mających wpływ na kwestie wojskowe i obronne, a właściwymi organami administracyjnymi Kanady. Porozumienie to zawiera między innymi postanowienia dotyczące:

                  a)

                  wysokości kwoty;

                  b)

                  ustaleń w sprawie wnoszenia wkładu finansowego;

                  c)

                  procedury audytu.

            SEKCJA IV
      POSTANOWIENIA KOŃCOWE
      Artykuł 13
      Porozumienia wykonawcze do niniejszej umowy
      Bez uszczerbku dla postanowień art. 8 ust. 4 i art. 12 ust. 4, wszelkie niezbędne uzgodnienia techniczne i administracyjne służące wykonaniu niniejszej umowy zawierane są między Sekretarzem Generalnym Rady Unii Europejskiej/Wysokim Przedstawicielem ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa a odpowiednimi organami Kanady.
      Artykuł 14
      Nieprzestrzeganie obowiązków
      Jeżeli jedna ze Stron nie przestrzega swoich obowiązków wyszczególnionych w niniejszej umowie, druga Strona ma prawo do rozwiązania niniejszej umowy z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia.
      Artykuł 15
      Rozstrzyganie sporów
      Spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej umowy rozstrzygane są na drodze dyplomatycznej między Stronami.
      Artykuł 16
      Wejście w życie
      1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca po wzajemnym notyfikowaniu sobie przez Strony zakończenia niezbędnych procedur wewnętrznych.
      2.   Niniejsza umowa podlega przeglądowi nie później niż dnia 1 czerwca 2008 r., a następnie co najmniej raz na trzy lata.
      3.   Zmiany do niniejszej umowy mogą być wprowadzane w formie pisemnej na zasadzie wzajemnego porozumienia między Stronami.
      4.   Strona może wypowiedzieć niniejszą umowę poprzez złożenie drugiej Stronie pisemnego wypowiedzenia. Tego rodzaju wypowiedzenie jest skuteczne po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania notyfikacji przez drugą stronę.
      NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani pełnomocnicy, należycie upoważnieni do tego, złożyli swoje podpisy pod niniejszą umową.

         Sporządzono w dwóch egzemplarzach w Brukseli, w dniu dwudziestego czwartego listopada dwa tysiące piątego roku w językach angielskim i francuskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne.

         (1)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją 2004/194/WE (Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 48).

         (2)  Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 68. Decyzja zmieniona decyzją 2005/68/WPZiB (Dz.U. L 27 z 29.1.2005, str. 59).

         ZAŁĄCZNIK
         TEKST OŚWIADCZEŃ
         Oświadczenie Państw Członkowskich UE:
         Państwa Członkowskie UE stosujące wspólne działanie UE dotyczące operacji zarządzania kryzysami UE dołożą starań w stopniu, w jakim zezwalają na to ich krajowe systemy prawne, by na zasadzie wzajemności, w miarę możliwości, odstąpić w stosunku do Kanady od roszczeń powstałych na skutek odniesionych uszkodzeń ciała, śmierci członka personelu, uszkodzenia lub straty jakichkolwiek aktywów używanych w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, jeżeli takie uszkodzenie ciała, śmierć, szkoda lub strata:

                     —

                     zostały spowodowane przez personel z Kanady podczas wykonywania obowiązków związanych z operacją zarządzania kryzysami UE, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub winy umyślnej, lub

                     —

                     wynikły z użycia jakichkolwiek aktywów posiadanych przez Kanadę, pod warunkiem że aktywa te zostały użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub winy umyślnej ze strony pochodzącego z Kanady i używającego tych aktywów personelu prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami.

               Oświadczenie Kanady:
         Kanada, dołączając do wspólnego działania UE dotyczącego operacji zarządzania kryzysami UE dołoży starań w stopniu, w jakim zezwala na to jej krajowy system prawny, by na zasadzie wzajemności, w miarę możliwości odstąpić od roszczeń w stosunku do któregokolwiek z pozostałych państw uczestniczących w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami powstałych na skutek odniesionych uszkodzeń ciała, śmierci członka personelu, uszkodzenia lub straty jakichkolwiek aktywów używanych w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, jeżeli takie uszkodzenia ciała, śmierć, szkoda lub strata:

                     —

                     zostały spowodowane przez personel podczas wykonywania jego obowiązków w związku z operacją zarządzania kryzysami UE, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub winy umyślnej, lub

                     —

                     wynikły z użycia jakichkolwiek aktywów posiadanych przez państwa uczestniczące w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, pod warunkiem że aktywa te zostały użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub winy umyślnej ze strony personelu prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, używającego tych aktywów.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 185/16/COL z dnia 12 października 2016 r. w sprawie zatwierdzenia planu skuteczności działania sieci na drugi okres odniesienia w ramach systemu skuteczności działania jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (2015–2019) [2017/134]

text:
               26.1.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 21/116

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 185/16/COL
   z dnia 12 października 2016 r.
   w sprawie zatwierdzenia planu skuteczności działania sieci na drugi okres odniesienia w ramach systemu skuteczności działania jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (2015–2019) [2017/134]
   URZĄD NADZORU EFTA,
   uwzględniając akt, o którym mowa w pkt 66t załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej, z późn. zm.), dostosowany do porozumienia EOG na mocy protokołu 1 do tego porozumienia, w szczególności jego art. 11 ust. 1,
   uwzględniając akt, o którym mowa w pkt 66xf załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 390/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające system skuteczności działania dla służb żeglugi powietrznej i funkcji sieciowych), dostosowany do porozumienia EOG na mocy protokołu 1 do tego porozumienia, w szczególności jego art. 6 lit. d),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z aktem, o którym mowa w pkt 66wn załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie Komisji (UE) nr 677/2011 z dnia 7 lipca 2011 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące funkcji sieciowych zarządzania ruchem lotniczym (ATM) oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 691/2010), obowiązkiem menedżera sieci jest wnoszenie wkładu we wdrażanie systemu skuteczności działania.

               (2)

               Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 390/2013 menedżer sieci sporządził plan skuteczności działania sieci na drugi okres odniesienia w ramach systemu skuteczności działania jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (2015–2019).

               (3)

               Dokonano oceny planu skuteczności działania sieci pod kątem ogólnounijnych docelowych parametrów skuteczności działania sieci (1) oraz odpowiednio, kryteriów określonych w załączniku IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 390/2013, jak również pozostałych wymogów ustanowionych w tym rozporządzeniu.

               (4)

               Z oceny tej wynika, że plan skuteczności działania sieci jest zgodny ze wspomnianymi parametrami docelowymi, kryteriami i wymogami. W szczególności, w odniesieniu do kluczowych obszarów skuteczności działania dotyczących bezpieczeństwa, środowiska i przepustowości, parametry docelowe określone w planie są równoważne z odpowiednimi ogólnounijnymi parametrami docelowymi, a zatem są z tymi parametrami zgodne. W odniesieniu do kluczowego obszaru skuteczności działania dotyczącego efektywności kosztowej parametry docelowe określone w planie są również spójne z ogólnounijnymi parametrami docelowymi, zważywszy na fakt, że trend zmniejszania ustalonego kosztu jednostkowego przewyższa ogólnounijny parametr docelowy.

               (5)

               Do Urzędu Nadzoru EFTA należy zatem zatwierdzenie ostatecznej wersji planu skuteczności działania w wersji z czerwca 2015 r. sporządzonej przez menedżera sieci,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się przedłożony przez menedżera sieci plan skuteczności działania sieci na drugi okres odniesienia w ramach systemu skuteczności działania jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (2015–2019), w wersji z czerwca 2015 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2016 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Sven Erik SVEDMAN

            Przewodniczący

         Helga JÓNSDÓTTIR

            Członek Kolegium

      (1)  Akt, o którym mowa w pkt 66xe załącznika XIII do Porozumienia EOG (decyzja wykonawcza Komisji 2014/132/UE z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiająca ogólnounijne docelowe parametry skuteczności działania dla sieci zarządzania ruchem lotniczym oraz progi alarmowe na drugi okres odniesienia obejmujący lata 2015–2019).


title: Decyzja Rady z dnia 15 listopada 2013 r. w sprawie powołania dwóch członków i trzech zastępców członków Rady Administracyjnej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki

text:
               19.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 337/8

         DECYZJA RADY
   z dnia 15 listopada 2013 r.
   w sprawie powołania dwóch członków i trzech zastępców członków Rady Administracyjnej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki
   2013/C 337/07
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 713/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (1), w szczególności jego art. 12,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie (WE) nr 713/2009 stanowi, że Rada ma powołać pięciu członków oraz zastępców członków Rady Administracyjnej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki.

               (2)

               Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 713/2009, członek Rady Administracyjnej nie ma być członkiem Rady Organów Regulacyjnych, a członkowie Rady Administracyjnej mają działać w sposób niezależny i obiektywny w interesie publicznym.

               (3)

               Mocą decyzji z dnia 22 grudnia 2009 r. (2) Rada powołała do Rady Administracyjnej trzech członków i trzech zastępców członków na sześć lat, a dwóch członków i dwóch zastępców członków – na cztery lata.

               (4)

               W związku z wygaśnięciem czteroletniego mandatu dwóch członków i dwóch zastępców członków oraz rezygnacją jednego zastępcy członka z sześcioletniego mandatu należy powołać na ich miejsce dwóch członków i trzech zastępców członków,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają powołane na członków Rady Administracyjnej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki na okres czterech lat, począwszy od dnia 28 stycznia 2014 r.:

               —

               Guy LENTZ, Luksemburg,

               —

               Jochen PENKER, Austria.

         Artykuł 2
   Następujące osoby zostają powołane na zastępców członków Rady Administracyjnej Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki na okres czterech lat, począwszy od dnia 28 stycznia 2014 r.:

               —

               Detlef DAUKE, Niemcy,

               —

               Pal KOVACS, Węgry,

               —

               Romas SVEDAS, Litwa.

         Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 listopada 2013 r.

            W imieniu Rady

         R. ŠADŽIUS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 211 z 14.8.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 21 z 28.1.2010, s. 1.


title: 2014/102/UE: Decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2014 r. w sprawie zawarcia Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Unią Europejską a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej (lata 2013–2018)

text:
               22.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 54/1

      DECYZJA RADY

   z dnia 28 stycznia 2014 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Unią Europejską a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej (lata 2013–2018)
   (2014/102/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 17 marca 2008 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 242/2008 w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, z drugiej strony (1) (zwanej dalej „umową o partnerstwie”).

               (2)

               Unia wynegocjowała z Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej nowy protokół przyznający statkom Unii uprawnienia do połowów na wodach objętych zwierzchnictwem lub jurysdykcją Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej w zakresie rybołówstwa (zwany dalej „nowym protokołem”).

               (3)

               Nowy protokół został podpisany na podstawie decyzji Rady 2013/303/UE (2) i będzie tymczasowo stosowany od dnia 1 lipca 2013 r.

               (4)

               Należy zatwierdzić nowy protokół,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w umowie między Unią Europejską a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej (lata 2013–2018) (zwany dalej „nowym protokołem”) zostaje zatwierdzony w imieniu Unii (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 14 nowego protokołu (4).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 stycznia 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. STOURNARAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 75 z 18.3.2008, s. 51.

      (2)  Dz.U. L 170 z 22.6.2013, s. 1.

      (3)  Nowy protokół został opublikowany w Dz.U. L 170 z 22.6.2013, s. 2 wraz z decyzją w sprawie jego podpisania.

      (4)  Data wejścia w życie nowego protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: 2011/557/UE, Euratom: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków w związku z wykonaniem budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja III – Komisja

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/87

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków w związku z wykonaniem budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja III – Komisja
   (2011/557/UE, Euratom)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),

               —

               uwzględniając roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0214/2010) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań następczych podjętych w związku z decyzją o udzieleniu absolutorium za 2008 r. (COM(2010) 650) i dokumenty robocze służb Komisji dołączone do sprawozdania (SEC(2010) 1437 oraz SEC(2010) 1438),

               —

               uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 czerwca 2010 r. zatytułowany „Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania za rok 2009” (COM(2010) 281),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r. (COM(2010) 447) i dokument roboczy służb Komisji dołączony do sprawozdania (SEC(2010) 994),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie odpowiedzi państw członkowskich na sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego za 2009 r. (COM(2011) 104),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami instytucji (3), oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego,

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw przedstawione przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 (05891/2011 – C7 0053/2011),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 (05893/2011 – C7-0054/2011),

               —

               uwzględniając art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 179a i 180b Traktatu Euratom,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), zmienione rozporządzeniami Rady (WE, Euratom) nr 1995/2006 (6) oraz (WE) nr 1525/2007 (7), w szczególności jego art. 55, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (8), w szczególności jego art. 14 ust. 2 i 3,

               —

               uwzględniając art. 76 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej i opinie pozostałych zainteresowanych komisji (A7-0134/2011),

               A.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 318 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja przedkłada rozliczenia odnoszące się do wykonania budżetu i sporządza bilans finansowy przedstawiający aktywa i pasywa Unii,

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków w związku z wykonaniem budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji o udzieleniu absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 390 z 30.12.2006, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 343 z 27.12.2007, s. 9.

      (8)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1566 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/353

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1566
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Fundacji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Fundacji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0063/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (4), w szczególności jego art. 16,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0120/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 307.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2006/957/WE: Decyzja Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie wprowadzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej zmiany do Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska

text:
                  29.12.2006

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 386/46

         DECYZJA RADY
         z dnia 18 grudnia 2006 r.
         w sprawie wprowadzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej zmiany do Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska
         (2006/957/WE)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
         uwzględniając wniosek Komisji,
         uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Konwencja ONZ/EKG o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (konwencja z Aarhus) ma na celu przyznanie społeczeństwu praw i nakłada na strony i organy publiczne obowiązki związane z dostępem do informacji i udziałem społeczeństwa oraz dostępem do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska.

                     (2)

                     Wspólnota Europejska, zgodnie z Traktatem, a w szczególności z jego art. 175 ust. 1, posiada wraz z państwami członkowskimi kompetencje do zawierania porozumień międzynarodowych, które przyczyniają się do osiągania celów wymienionych w art. 174 ust. 1 Traktatu, oraz wykonywania zobowiązań z nich wynikających.

                     (3)

                     Wspólnota podpisała konwencję z Aarhus w dniu 25 czerwca 1998 r. Konwencja weszła w życie w dniu 30 października 2001 r. Wspólnota zatwierdziła konwencję w dniu 17 lutego 2005 r., zgodnie z decyzją Rady 2005/370/WE (1).

                     (4)

                     Podczas drugiego spotkania stron, które odbyło się w dniach 25-27 maja 2005 r. przyjęto zmianę do konwencji z Aarhus w celu sprecyzowania zobowiązań stron w kwestii udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji dotyczących organizmów zmodyfikowanych genetycznie. Właściwe prawo wspólnotowe dotyczące organizmów zmodyfikowanych genetycznie, w szczególności dyrektywa 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie (2) i rozporządzenie (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (3), zawiera przepisy dotyczące udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji dotyczących organizmów zmodyfikowanych genetycznie, które to przepisy są zgodne ze zmianą do konwencji z Aarhus.

                     (5)

                     Zmiana do konwencji z Aarhus została podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu przez strony od dnia 27 września 2005 r. Wspólnota Europejska i jej państwa członkowskie powinny podjąć niezbędne kroki w celu w miarę możliwości jednoczesnego złożenia dokumentów ratyfikacyjnych, potwierdzających przyjęcie lub zatwierdzenie zmiany.

                     (6)

                     Zmiana do konwencji z Aarhus powinna zostać zatwierdzona,

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

            Artykuł 1
            Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty zmianę do konwencji z Aarhus, dotyczącą udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji dotyczących organizmów zmodyfikowanych genetycznie.
            Tekst zmiany do konwencji z Aarhus jest dołączony do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2

               1.   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia dokumentów zatwierdzających zmianę na ręce Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, zgodnie z art. 14 konwencji z Aarhus.

               2.   Wspólnota Europejska i państwa członkowskie będące stronami konwencji z Aarhus dążą do złożenia jak najwcześniej i nie później niż do dnia 1 lutego 2008 r. dokumenty ratyfikacyjne, potwierdzające przyjęcie lub zatwierdzenie zmiany.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2006

                  W imieniu Rady

                  Przewodniczący

               J.-E. ENESTAM

            (1)  Dz.U. L 124 z 17.5.2005, str. 1.

            (2)  Dz.U. L 106 z 17.4.2001, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1830/2003 (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24).

            (3)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 1.

            ZAŁĄCZNIK
            Zmiana do konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska
            Artykuł 6 ustęp 11
            Dotychczasowy tekst zastępuje się następującym:

                  11.   Bez uszczerbku dla art. 3 ust. 5, postanowienia niniejszego artykułu nie dotyczą decyzji o wydaniu pozwolenia na zamierzone uwolnienie organizmów zmodyfikowanych genetycznie do środowiska oraz wprowadzenie ich do obrotu.

            Artykuł 6a
            Po art. 6 dodaje się nowy artykuł w brzmieniu:

                  „Artykuł 6a
                  Udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w sprawie zamierzonego uwalniania organizmów zmodyfikowanych genetycznie do środowiska oraz wprowadzania ich do obrotu

                     1.   Zgodnie z zasadami określonymi w załączniku Ia, przed podjęciem decyzji o wydaniu pozwolenia na zamierzone uwolnienie organizmów zmodyfikowanych genetycznie do środowiska oraz wprowadzeniu ich do obrotu, każda ze Stron zapewnia szybkie i skuteczne przekazywanie informacji oraz udział społeczeństwa.

                     2.   Wymogi wprowadzone przez Strony zgodnie z postanowieniami ust. 1 niniejszego artykułu powinny uzupełniać i wzajemnie wspierać przepisy krajowych ram prawnych dotyczących bezpieczeństwa biologicznego, zgodnie z celami protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym.”.

            Załącznik Ia
            Po załączniku I dodaje się nowy załącznik w brzmieniu:
            „Załącznik Ia
            Zasady, o których mowa w art. 6A

                        1.

                        Każda ze Stron określa w swoich ramach prawnych zasady skutecznego przekazywania informacji i udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji zgodnie z postanowieniami art. 6a, określające racjonalne ramy czasowe w odpowiedni sposób umożliwiające społeczeństwu wypowiedzenie się w kwestii proponowanych decyzji.

                        2.

                        Dana Strona może, w odpowiednim przypadku, przewidzieć w swoich ramach prawnych wyjątki od procedury udziału społeczeństwa określone w niniejszym załączniku:

                                    a)

                                    W przypadku zamierzonego uwolnienia organizmu zmodyfikowanego genetycznie do środowiska w celu innym niż wprowadzenie go do obrotu, jeżeli:

                                                (i)

                                                uwolnienie takie w porównywalnych warunkach biogeograficznych zostało już zatwierdzone w ramach prawnych tej Strony;
                                                i

                                                (ii)

                                                zdobyto już wystarczające doświadczenie w odniesieniu do uwalniania danego organizmu zmodyfikowanego genetycznie w porównywalnych ekosystemach.

                                    b)

                                    W przypadku wprowadzenia organizmu zmodyfikowanego genetycznie do obrotu, jeżeli:

                                                (i)

                                                zostało ono już zatwierdzone w ramach prawnych tej Strony;
                                                lub

                                                (ii)

                                                ma to na celu przeprowadzenie badań naukowych lub tworzenie kolekcji kultur.

                        3.

                        Bez uszczerbku dla właściwego ustawodawstwa dotyczącego poufności zgodnie z postanowieniami art. 4, każda Strona udostępnia społeczeństwu, w sposób odpowiedni, skuteczny i w odpowiednim czasie, streszczenie zgłoszenia dokonanego w celu uzyskania pozwolenia na zamierzone uwolnienie organizmów zmodyfikowanych genetycznie do środowiska oraz wprowadzenie ich do obrotu na terytorium tej Strony, jak również sprawozdanie z oceny, jeżeli jest ono dostępne oraz jeżeli jest to zgodne z krajowymi ramami prawnymi dotyczącymi bezpieczeństwa biologicznego.

                        4.

                        Następujące informacje nie są w żadnym wypadku uznawane przez Strony za poufne:

                                    a)

                                    ogólny opis organizmu lub organizmów zmodyfikowanych genetycznie, nazwa i adres ubiegającego się o pozwolenie na zamierzone uwolnienie, planowane zastosowania oraz, w stosownych przypadkach, miejsce uwolnienia;

                                    b)

                                    metody i plany monitorowania organizmu lub organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz działania w nagłych sytuacjach;

                                    c)

                                    ocena ryzyka dla środowiska naturalnego.

                        5.

                        Każda ze Stron zapewnia przejrzystość procedur podejmowania decyzji oraz dostęp społeczeństwa do właściwych informacji dotyczących procedur. Informacje te mogą dotyczyć na przykład:

                                    (i)

                                    charakteru możliwych decyzji;

                                    (ii)

                                    organu publicznego właściwego do wydania decyzji;

                                    (iii)

                                    uzgodnień dotyczących udziału społeczeństwa określonych w pkt 1;

                                    (iv)

                                    wskazania organu publicznego, który może dostarczyć właściwych informacji;

                                    (v)

                                    wskazania organu publicznego, któremu można zgłaszać uwagi, oraz określenia terminu ich przekazywania.

                        6.

                        Przepisy przyjęte na podstawie pkt 1 pozwalają członkom społeczeństwa na dostarczanie, we wszelki właściwy sposób, wszelkich uwag, informacji, analiz lub opinii, które uznają oni za stosowne w przypadku proponowanego zamierzonego uwolnienia oraz wprowadzenia do obrotu.

                        7.

                        Każda ze Stron dokłada wszelkich starań w celu zapewnienia, że podczas podejmowania decyzji w sprawie zamierzonego uwolnienia organizmów zmodyfikowanych genetycznie do środowiska i wprowadzenia ich do obrotu poświęca się należytą uwagę wynikowi procedury udziału społeczeństwa zorganizowanej na podstawie pkt 1.

                        8.

                        Strony zapewniają, że po podjęciu przez organ publiczny decyzji podlegającej postanowieniom niniejszego załącznika, jej tekst oraz powody i uzasadnienie będą dostępne publicznie.”.


title: Decyzja Komisji z dnia 11 grudnia 1998 r. dotycząca zawarcia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony a Republiką Azerbejdżanu, z drugiej strony (notyfikowana jako dokument nr C(1998) 4008)Tekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0101

Dziennik Urzędowy L 033 , 06/02/1999 P. 0020 - 0020

		Decyzja Komisjiz dnia 11 grudnia 1998 r.dotycząca zawarcia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony a Republiką Azerbejdżanu, z drugiej strony(notyfikowana jako dokument nr C(1998) 4008)(Tekst mający znaczenie dla EOG)(1999/101/EWWiS, Euratom)KOMISJA EUROPEJSKA,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 95 akapit pierwszy,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,a także mając na uwadze, co następuje:w oczekiwaniu na wejście w życie Umowy o partnerstwie i współpracy podpisanej dnia 22 kwietnia 1996 r., konieczne jest zatwierdzenie Umowy przejściowej podpisanej dnia 8 października 1997 r. w Brukseli w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżanu, z drugiej strony;zawarcie Umowy przejściowej jest konieczne dla realizacji celów Wspólnoty określonych w art. 2 i 3 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, gdyż Traktat nie zawiera postanowień odnoszących się do wszystkich przypadków objętych niniejszą decyzją;po konsultacji z Komitetem Doradczym i za zgodą i zatwierdzeniem Rady wydanymi z dnia 13 października 1998 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżanu, z drugiej strony, łącznie z Protokołem i deklaracjami.Powyższe teksty załączone są do niniejszej decyzji [1].Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 32 Umowy przejściowej, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.Sporządzono w Brukseli, dnia 11 grudnia 1998 r.W imieniu KomisjiHans Van Den BroekCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 285 z 22.10.1998, str. 2 i następne.--------------------------------------------------