title: 2012/600/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/288

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010
   (2012/600/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (3), w szczególności jego art. 30,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0133/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 39.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
   ZAŁĄCZNIK

      ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO Z MINIONYCH LAT

               FRONTEX

               2006

               2007

               2008

               2009

               Wyniki

               nie dotyczy

               nie dotyczy

                           —

                           Zwraca się do Agencji o niezwłoczne powiązanie programu prac z jej strukturą finansową → Agencja przyjęła wieloletni plan na lata 2010–2013, chociaż nie było to przewidziane w rozporządzeniu ustanawiającym Agencję.

                           —

                           Wzywa Agencję do opracowania diachronicznej analizy operacji przeprowadzonych w tym roku i w poprzednich latach.

                           —

                           Zwraca się do Agencji o powiązanie programu prac z prognozami finansowymi.

                           —

                           Wzywa Agencję do przygotowania porównania działań, które zostały przeprowadzone w ciągu roku, za który ma zostać udzielone absolutorium, i w ciągu poprzedniego roku budżetowego.

                           —

                           Wzywa Agencję do podania informacji o skutkach jej działalności i do powiadomienia o tym organu udzielającego absolutorium.

               Zarządzanie budżetem i finansami

                           —

                           Zobowiązania prawne podjęto przed podjęciem zobowiązań budżetowych.

                           —

                           Brak pełnego poszanowania zasad jednoroczności i szczegółowości budżetu: wskaźnik środków przeniesionych wyniósł ogółem ponad 70 %, a w przypadku wydatków operacyjnych – prawie 85 %.

                           —

                           Powtarzające się problemy w systemie zobowiązań Agencji: zobowiązania budżetowe podjęto po zobowiązaniach prawnych (25 przypadków), a umowy o dotacje podpisane z krajami partnerskimi dotyczyły działań już rozpoczętych lub nawet zakończonych.

                           —

                           Uchybienia w programowaniu i monitorowaniu działań Agencji (nie wydano 70 % środków do dyspozycji; środki na zobowiązania przeniesiono na podstawie zawyżonych szacunków dotyczących kosztów).

                           —

                           Wzywa Agencję do pełnego wykonywania jej funkcji i dalszego ulepszania zarządzania finansami.

                           —

                           Zwraca się do Agencji, aby ulepszyła zarządzanie finansami w zakresie zwrotu kosztów zakontraktowanych przez państwa członkowskie, identyfikując przyczyny wystąpienia problemu.

                           —

                           Agencja musi ustanowić skuteczny system planowania i kontroli stałych terminów umownych; proces oceny ryzyka związanego z prowadzoną przez nią działalnością; system środków zróżnicowanych w przyszłych budżetach przeznaczonych na dotacje, aby uniknąć przenoszenia i anulowania środków; zobowiązania prawne zostały podjęte przez zobowiązaniami budżetowymi; procedury naboru pracowników odbiegają od zasad (przejrzystość – niedyskryminujące procedury).

                           —

                           Wzywa Agencję do poprawy poziomu wykorzystania środków przez wprowadzenie odpowiednich instrukcji i procedur dotyczących analizy ewentualnych przeniesień środków z lat ubiegłych, aby ograniczyć do minimum ilość środków przeniesionych.

                           —

                           Wyraża zaniepokojenie, że Agencja musiała dokonać anulowania środków w kwocie 13 900 000 EUR za 2009 r. oraz 13 000 000 EUR za 2008 r.

                           —

                           Wysoki poziom przenoszenia i anulowania często wskazuje na niezdolność Agencji do zarządzania znacznie zwiększonym budżetem; wzywa zatem Agencję do przedstawienia mu pełniejszych informacji na temat wykonalności przyszłych zobowiązań.

                           —

                           Wzywa Agencję do usprawnienia zarządzania dotacjami.

               Zasoby ludzkie

               nie dotyczy

               nie dotyczy

                           —

                           Kwestie związane z procedurami rekrutacyjnymi.

               nie dotyczy

               Audyt wewnętrzny

               nie dotyczy

               nie dotyczy

                           —

                           Wzywa Agencję do wykonania 4 z 23 zaleceń przedstawionych przez IAS, które dotyczą ukończenia opisu stanowisk pracy i wyznaczenia celów dla pracowników, zwiększenia bezpieczeństwa, poprawy rejestru korespondencji, udoskonalenia procedury przyznawania dotacji oraz zapewnienia zgodności z rozporządzeniem finansowym.

                           —

                           Stwierdza, że z 19 zaleceń przedstawionych przez IAS 6 odpowiednio i skutecznie zrealizowano, 10 jest w trakcie wdrażania, zaś 3 zalecenia zostały wykonane, lecz muszą zostać zweryfikowane przez IAS.

          ---documentbreak---

               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/290

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (3), w szczególności jego art. 30,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0133/2012),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2010 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u jego podstaw zostały przeprowadzone zgodnie z prawem i prawidłowo,

               B.

               mając na uwadze to, że w dniu 10 maja 2011 r. Parlament udzielił dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2009 (5), a w rezolucji dołączonej do decyzji w sprawie absolutorium między innymi:

                           —

                           wezwał Agencję do poprawy poziomu wykorzystania środków przez wprowadzenie odpowiednich instrukcji i procedur dotyczących analizy ewentualnych przeniesień środków z lat ubiegłych, aby ograniczyć do minimum ilość środków przeniesionych,

                           —

                           wyraził zaniepokojenie, że Agencja musiała dokonać anulowania środków w kwocie 13 900 000 EUR za 2009 r. oraz 13 000 000 EUR za 2008 r.,

                           —

                           wezwał Agencję do przygotowania porównania działań, które zostały przeprowadzone w ciągu roku, za który ma zostać udzielone absolutorium, i w ciągu poprzedniego roku budżetowego,

               C.

               mając na uwadze, że ogólny budżet Agencji na 2010 r. wynosił 93 200 000 EUR, co jest kwotą o 4,95 % wyższą w porównaniu z rokiem budżetowym 2009; mając na uwadze, że początkowy wkład Unii Europejskiej do budżetu Agencji na 2010 r. wyniósł 83 000 000 EUR w porównaniu z 78 000 000 EUR w 2009 r. (6), co stanowi wzrost o 6,41 %,

      Zarządzanie budżetem i finansami

               1.

               przypomina, że początkowy wkład Unii Europejskiej do budżetu Agencji na rok 2010 wyniósł 83 000 000 EUR; zauważa jednak, że kwota 2 550 000 EUR, pochodząca z odzyskania nadwyżki, została do tego wkładu dodana, co w rezultacie sprawia, że całkowity wkład Unii Europejskiej na rok 2010 wyniósł 85 550 000 EUR;

               2.

               na podstawie ostatecznego przyjęcia budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2010 stwierdza, że w tytule I (Wydatki na personel) i w tytule II (Administracja) środki Unii na 2010 r. wyniosły 23 633 000 EUR środków na zobowiązania i 19 000 000 EUR środków na płatności; zwraca również uwagę, że w tytule III (Wydatki operacyjne) kwoty te wyniosły 59 367 000 EUR środków na zobowiązania i 38 000 000 EUR środków na płatności;

               3.

               na podstawie sprawozdania ogólnego stwierdza, że w 2010 r. Agencja wykorzystała 95 % dostępnego budżetu środków na zobowiązania, a różnice między tytułami były niewielkie: 99 % w tytule I, 80 % w tytule II i 97 % w tytule III;

               4.

               na podstawie ostatecznego sprawozdania finansowego stwierdza, że poziom płatności w budżecie na 2010 r. uległ poprawie z 61 % w 2009 r. do 69 % w 2010 r.; na podstawie informacji pochodzących z Agencji zwraca ponadto uwagę, że poziomy płatności w budżecie operacyjnym na 2010 r. wyniosły 79 % w porównaniu z 65 % w 2009 r.;

      Środki przeniesione

               5.

               jest zaniepokojony, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził przenoszenie środków od 2006 r.; zwraca szczególnie uwagę, że w roku 2010 środki w wysokości 26 500 000 EUR, stanowiące 28 % budżetu do dyspozycji, zostały przeniesione na rok 2011, a jedynie 12 000 000 EUR z tej kwoty dotyczyło biernych rozliczeń międzyokresowych; wzywa Agencję do przedłożenia organowi udzielającemu absolutorium informacji najpóźniej do dnia 15 grudnia 2012 r.; przyjmuje do wiadomości uzasadnienia przedstawione przez Agencję, a mianowicie konieczność zapewnienia ciągłości działalności operacyjnej Agencji oraz konieczność przeznaczenia środków na rozwój działalności w pierwszym kwartale następnego roku; przypomina, że praktyka przenoszenia środków powinna zostać znacznie ograniczona i nie powinna przeszkadzać w prawidłowym zarządzaniu finansowym; domaga się, by w przyszłości Agencja przestrzegała zasady jednoroczności;

               6.

               ponownie wskazuje, że wysoki poziom przenoszenia i anulowania często wskazuje na niezdolność Agencji do zarządzania znacznie zwiększonym budżetem; zastanawia się, czy – by zapewnić większą odpowiedzialność – organ budżetowy nie powinien być w przyszłości ostrożniejszy przy podejmowaniu decyzji o zwiększeniu budżetu Agencji, mając na uwadze czas niezbędny do realizacji nowych zadań; wzywa zatem Agencję do przedstawienia mu pełniejszych informacji na temat wykonalności przyszłych zobowiązań;

               7.

               jest świadomy, że ciągły lub długoterminowy charakter wspólnych działań Agencji sprawia, że nie da się uniknąć wykroczenia poza dany rok przy wykonywaniu zobowiązań; wzywa Agencję, by nadal w miarę możliwości zmniejszała wysokość przeniesionych środków poprzez wzmocnioną kontrolę wspólnych działań w celu jak najwcześniejszego przyznania dotacji;

               8.

               odnotowuje pewne czynności podjęte w związku z prowadzonym przez Agencję przeglądem tzw. zestawień REM (bieżących kosztów środków) w 2010 r. w celu poprawy programowania i monitorowania;

      System księgowy

               9.

               przyjmuje do wiadomości uwagi Trybunału Obrachunkowego dotyczące uchybień w systemie księgowym Agencji; stwierdza w istocie, że system księgowy Agencji nie został jeszcze zatwierdzony przez księgowego zgodnie z wymogami rozporządzenia finansowego; odnotowuje jednak odpowiedź Agencji, która stwierdza, że na początku 2011 r. rozpoczęła projekt identyfikacji procesów organizacji w zakresie procesów finansowych, a w drugiej połowie 2011 r. miały one zostać zatwierdzone; wzywa zatem Trybunał Obrachunkowy, by upewnił się co to tej kwestii;

               10.

               odnotowuje uwagi Trybunału Obrachunkowego dotyczące niedociągnięć w systemie zestawiania rachunków dostawców z odpowiednimi zapisami w dokumentach Agencji; zapoznał się z odpowiedzią Agencją, w której stwierdza ona że większość instytucji publicznych nie ma scentralizowanego systemu rachunkowego, a niektóre spośród nich nie stosują rachunkowości memoriałowej, co utrudnia proces uzgodnienia zestawień dostawców; stwierdza, że Agencja zobowiązała się nawiązać kontakt z organami krajowymi i dołożyć starań na rzecz wdrożenia alternatywnych procedur w celu uzgodnienia zestawień dostawców z odpowiadającymi im pozycjami w systemie Agencji; wzywa Agencję do regularnego informowania organu udzielającego absolutorium o postępach osiągniętych wraz z organami krajowymi w zakresie rozwiązania tego problemu;

               11.

               zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, by w swoim sprawozdaniu dotyczącym sprawozdania finansowego Agencji za rok budżetowy 2011 ocenił bardziej szczegółowo wydatki z budżetu operacyjnego związane z celami Agencji i ich realizacją;

      Procedury udzielania zamówień i dotacje

               12.

               na podstawie ostatecznego sprawozdania finansowego stwierdza, że Agencja jest stroną w dwóch postępowaniach sądowych związanych z procedurami udzielania zamówień, a wnioskodawcy zażądali odszkodowania w całkowitej wysokości 10 794 806 EUR; wzywa Agencję do regularnego informowania organu udzielającego absolutorium o postępach w tych dwóch sprawach;

               13.

               na podstawie sprawozdania finansowego stwierdza, że Agencja zawarła 751 umów o dotacje lub przyjęła szczegółowe decyzje w sprawie finansowania ze swoimi partnerami, a ogólna kwota współfinansowanych działań wynosi 53 000 000 EUR;

               14.

               odnotowuje ponadto, że spośród 751 dotacji w przypadku 270 dotacji Agencja nie przeprowadziła ostatecznej płatności, a w przypadku 92 z tych dotacji Agencja wypłaciła kwotę prefinansowania w wysokości 5 100 000 EUR;

      Zarządzanie dotacjami

               15.

               wzywa Agencję do przeprowadzenia kontroli ex post w formie kontroli na miejscu;

               16.

               zwraca jednak uwagę, że Agencja podjęła przegląd zestawień REM, które stanowią podstawę prognoz budżetowych i wniosków o zwrot;

      Zasoby ludzkie

               17.

               na podstawie sprawozdania ogólnego stwierdza, że w 2010 r. przeprowadzono 74 procedury rekrutacyjne; odnotowuje, że procedury rekrutacji na nowe stanowiska od 2010 r. były w toku i powinny zakończyć się w pierwszym kwartale 2011 r., a ogólna liczba pracowników w Agencji na koniec 2010 r. wynosiła 294 z ogólnej liczby 298 zatwierdzonej w planie zatrudnienia;

      Wyniki

               18.

               wzywa Agencję do zapewnienia jeszcze większej spójności w strategicznym i rocznym planowaniu działań; w istocie zwraca uwagę, że cele określone w rocznym programie prac na 2010 r. nie są jasno powiązane z celami na 2010 r. określonymi w planie wieloletnim na lata 2010–2013; przypomina Agencji, że brak jasnego powiązania i spójności między różnymi dokumentami dotyczącymi planowania może mieć negatywny wpływ na realizację planu strategicznego;

               19.

               na podstawie sprawozdania ogólnego stwierdza, że pomimo zwiększenia się budżetu Agencji w 2010 r. środki netto przydzielone na działania operacyjne obniżyły się z 48 200 000 EUR do 47 400 000 EUR, lecz liczba osobogodzin związanych z tymi działaniami zwiększyła się o 27 % do 6 411;

               20.

               z zadowoleniem przyjmuje wysiłki podejmowane przez Agencję w celu poprawy monitorowania budżetu operacyjnego; zauważa, że pierwsze zespoły szybkiej interwencji na granicy zostały uruchomione w listopadzie 2010 r. i że spowodowało to znaczące zmiany w budżecie Agencji;

               21.

               zwraca uwagę, że absolutorium z wykonania budżetu Agencji powinno nadal opierać się na wynikach osiąganych w ciągu całego roku;

      Audyt wewnętrzny

               22.

               przyjmuje do wiadomości, że w 2010 r. Służba Audytu Wewnętrznego (IAS) przeprowadziła kontrolę planowania operacyjnego na podstawie wewnętrznych i zewnętrznych informacji dostarczonych przez zainteresowane strony; odnotowuje w szczególności, że zakres tej kontroli obejmował:

                           —

                           spójność planowania strategicznego i rocznego planowania działań,

                           —

                           adekwatność tego procesu dla przygotowania planów operacyjnych ze szczególnym naciskiem na zaangażowanie odpowiednich zainteresowanych stron,

                           —

                           adekwatność tego procesu dla gromadzenia informacji zwrotnych z działań operacyjnych i ich wykorzystania w przyszłym przygotowywaniu planów,

                           —

                           adekwatność tego procesu dla rozpatrywania doraźnych wniosków zainteresowanych stron dotyczących planowania operacyjnego;

               23.

               w związku z tym wzywa Agencję do zapewnienia odpowiedniego i jasnego odzwierciedlenia wszystkich celów określonych w planie wieloletnim w rocznym planie prac;

               24.

               wyraża zadowolenie, że Agencja uwzględnia jednak w planach operacyjnych czynniki ryzyka związane z poszczególnymi działaniami; odnotowuje ponadto z zadowoleniem, że Agencja wykorzystuje wnioski wynikające z realizacji jej działań do poprawy przygotowania kolejnego planu operacyjnego;

               25.

               uznaje, że IAS musi dokonać przeglądu realizacji przez Agencję siedmiu „bardzo ważnych” zaleceń określonych podczas wcześniejszych kontroli przeprowadzonych przez IAS; zwraca zwłaszcza uwagę, że zalecenia te dotyczą:

                           —

                           przeprowadzonej w 2009 r. kontroli zarządzania dotacjami, a zwłaszcza oceny konieczności wymagania zaświadczenia w celu rozpatrzenia wniosku o płatność, przygotowania polityki kontroli, prawnego porozumienia dotyczącego planu operacyjnego z partnerami oraz opisu kryteriów oceny,

                           —

                           przeprowadzonej w 2008 r. kontroli następczej systemu kontroli wewnętrznej, a zwłaszcza odpowiedniej liczby pracowników umożliwiającej osiągnięcie tych celów,

                           —

                           przeprowadzonej w 2007 r. kontroli systemu kontroli wewnętrznej, a zwłaszcza przeglądu procedury rejestracji i właściwego pełnego opisu stanowisk pracy oraz informacji dla pracowników;

               26.

               zwraca uwagę na zalecenia zawarte w poprzednich sprawozdaniach w sprawie absolutorium, o których mowa w załączniku do niniejszej rezolucji;

               27.

               w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2012 r. (7) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 39.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 224.

      (6)  Dz.U. L 64 z 12.3.2010, s. 1016.

      (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0164. (Zob. s. 388 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: 2013/462/UE: Decyzja Rady z dnia 22 lipca 2013 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz tymczasowego stosowania Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Republiką Gabońską

text:
               20.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 lipca 2013 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej oraz tymczasowego stosowania Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Republiką Gabońską
   (2013/462/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 16 kwietnia 2007 r. Rada zatwierdziła Umowę o partnerstwie w sprawie połowów między Republiką Gabońską a Wspólnotą Europejską (zwaną dalej „umową o partnerstwie”), przyjmując rozporządzenie (WE) nr 450/2007 (1).

               (2)

               Ostatni protokół do tej umowy o partnerstwie (2) wygasł z dniem 2 grudnia 2011 r.

               (3)

               Rada upoważniła Komisję do wynegocjowania nowego protokołu przydzielającego statkom Unii uprawnienia do połowów w wodach objętych zwierzchnictwem i jurysdykcją Republiki Gabońskiej w zakresie rybołówstwa. W wyniku rokowań projekt nowego protokołu został parafowany dnia 24 kwietnia 2013 r.

               (4)

               W celu zapewnienia ponownego podjęcia operacji połowowych przez statki UE w nowym protokole przewidziano tymczasowe jego stosowanie od dnia jego podpisania do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.

               (5)

               Należy podpisać nowy protokół,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zezwala się w imieniu Unii na podpisanie protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej Strony Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Republiką Gabońską (zwanego dalej „protokołem”), z zastrzeżeniem zawarcia przedmiotowego protokołu.
   Tekst protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Protokół, zgodnie z jego art. 14, stosuje się tymczasowo od dnia jego podpisania do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2013 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 450/2007 z dnia 16 kwietnia 2007 r. dotyczące zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Gabońską (Dz.U. L 109 z dnia 26.4.2007, s. 1).

      (2)  Dz.U. L 319 z dnia 18.11.2006, s. 17.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/2377 z dnia 26 października 2015 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Palau dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               18.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/11

         DECYZJA RADY (UE) 2015/2377
   z dnia 26 października 2015 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Palau dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 (1) przeniosło odniesienie do Republiki Palau z załącznika I do załącznika II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).

               (2)

               Przy tym odniesieniu do Republiki Palau zamieszczony jest przypis wskazujący, że zwolnienie z obowiązku wizowego ma zastosowanie od dnia wejścia w życie umowy dotyczącej zwolnienia z obowiązku wizowego, która zostanie zawarta z Unią Europejską.

               (3)

               W dniu 9 października 2014 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do podjęcia negocjacji z Republiką Palau w sprawie zawarcia umowy między Unią Europejską a Republiką Palau dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („umowa”).

               (4)

               Negocjacje w sprawie umowy zostały podjęte w dniu 17 grudnia 2014 r. i zakończyły się pomyślnie parafowaniem jej w drodze wymiany listów w dniu 27 maja 2015 r. przez Republikę Palau i w dniu 10 czerwca 2015 r. przez Unię.

               (5)

               Należy podpisać umowę i zatwierdzić deklaracje dołączone do umowy, w imieniu Unii. Należy tymczasowo stosować umowę od dnia następującego po dniu jej podpisania do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej formalnego zawarcia.

               (6)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (7)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Republiką Palau dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych („umowa”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Zatwierdza się w imieniu Unii deklaracje dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 4
   Umowę stosuje się tymczasowo od dnia następującego po dniu jej podpisania (5) do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         C. DIESCHBOURG

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 509/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 67).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (5)  Data podpisania umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady 2013/685/WPZiB z dnia 26 listopada 2013 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               27.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 316/46

         DECYZJA RADY 2013/685/WPZiB
   z dnia 26 listopada 2013 r.
   zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając decyzję Rady 2010/413/CFSP: z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającą wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (1), w szczególności jej art. 23 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu.

               (2)

               Wyrokami z dnia 16 września 2013 r. w sprawie T-489/10 (2) Sąd Unii Europejskiej unieważnił decyzje Rady o umieszczeniu podmiotów Islamic Republic of Iran Shipping Lines, Bushehr Shipping Co. Ltd, Hafize Darya Shipping Lines (HDSL), Irano – Misr Shipping Co., Irinvestship Ltd, IRISL (Malta) Ltd, IRISL Club, IRISL Europe GmbH, IRISL Marine Services and Engineering Co., ISI Maritime Ltd, Khazar Shipping Lines, Leadmarine, Marble Shipping Ltd, Safiran Payam Darya Shipping Lines (SAPID), Shipping Computer Services Co., Soroush Saramin Asatir Ship Management, South Way Shipping Agency Co. Ltd i Valfajr 8th Shipping Line Co. w wykazie osób i podmiotów podlegających środkom ograniczającym, który to wykaz zamieszczony jest w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB.

               (3)

               Podmioty Islamic Republic of Iran Shipping Lines, Bushehr Shipping Co. Ltd, Hafize Darya Shipping Lines (HDSL), Irano – Misr Shipping Co., Irinvestship Ltd, IRISL (Malta) Ltd, IRISL Europe GmbH, IRISL Marine Services and Engineering Co., ISI Maritime Ltd, Khazar Shipping Lines, Marble Shipping Ltd, Safiran Payam Darya Shipping Lines (SAPID), Shipping Computer Services Co., Soroush Saramin Asatir Ship Management, South Way Shipping Agency Co. Ltd i Valfajr 8th Shipping Line Co. powinny zostać ponownie umieszczone w wykazie osób i podmiotów podlegających środkom ograniczającym na podstawie nowych uzasadnień dotyczących każdego z tych podmiotów.

               (4)

               Należy zmienić dane identyfikacyjne dotyczące danego podmiotu w wykazie osób i podmiotów podlegającego środkom ograniczającym w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB.

               (5)

               W związku z wyrokami Sądu w sprawach T-392/11 (3), T-404/11 (4) i T-63/2012 (5), Iran Transfo, Sakhte Turbopomp va Kompressor (SATAK) (podmiot znany również jako Turbo Compressor Manufacturer, TCMFG) i Oil Turbo Compressor Co. Nie znajdują się w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi, który jest zamieszczony w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB wprowadza się zatem zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2013 r.

            W imieniu Rady

         L. LINKEVIČIUS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39.

      (2)  Wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. w sprawie T-489/10, Islam Republic of Iran Shipping Lines przeciwko Radzie Unii Europejskiej.

      (3)  Wyrok z dnia 16 maja 2013 r. w sprawie T-392/11, Iran Transfo przeciwko Radzie Unii Europejskiej.

      (4)  Wyrok z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie T-404/11, Turbo Compressor Manufacturer (TCMFG) przeciwko Radzie Unii Europejskiej.

      (5)  Wyrok z dnia 26 października 2013 r. w sprawie T-63/12, Oil Turbo Compressor Co. (Private Joint Stock) przeciwko Radzie Unii Europejskiej.

      ZAŁĄCZNIK
      I.   Podmioty wymienione poniżej dodaje się do wykazu zamieszczonego w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB.
      III.   Linie Żeglugowe Islamskiej Republiki Iranu (IRISL)

      B.   Podmioty

                  Nazwa

                  Dane identyfikacyjne

                  Powody

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Linie Żeglugowe Islamskiej Republiki Iranu (IRISL)

                  No. 37, Aseman Tower (Sky Tower), Sayyade Shirazee Square, Pasdaran Ave., PO Box 19395-1311, Tehran. Iran;
                  Nr IMO: 9051624; 9465849; 7632826; 7632814; 9465760; 8107581; 9226944; 7620550; 9465863; 9226956; 7375363; 9465758; 9270696; 9193214; 8107579; 9193197; 8108559; 8105284; 9465746; 9346524; 9465851; 8112990

                  IRISL zajmowała się przekazywaniem z Iranu materiałów powiązanych z bronią, co narusza pkt 5 rezolucji 1747(2007) Rady Bezpieczeństwa ONZ. Trzy konkretne naruszenia zgłoszono komitetowi RB ONZ ds. sankcji przeciwko Iranowi w 2009 roku.

                  27.11.2013

                  2.

                  Bushehr Shipping Company Limited (podmiot znany także jako: Bimeh Iran)

                  143/1 Tower Road Sliema, Slm 1604, Malta;
                  Nr rejestracyjny C 37422; c/o Hafiz Darya Shipping Co, No 60, Ehteshamiyeh Square, 7th Neyestan Street, Pasdaran Avenue, Tehran, Iran
                  Nr IMO: 9270658.

                  Bushehr Shipping Company Limited jest własnością IRISL.

                  27.11.2013

                  3.

                  Hafiz Darya Shipping Lines (HDSL)
                  (podmiot znany także jako: HDS Lines)

                  60 Ehteshamiyeh Square, 7th Neyestan Street, Pasdaran Avenue, Tehran, Iran.

                  HDSL przejęła, jako właściciel rzeczywisty, część statków należących do Islamic Republic of Iran Shipping Line's (IRISL). HDSL działa zatem w imieniu IRISL.

                  27.11.2013

                  4.

                  Irano Misr Shipping Company
                  (podmiot znany także jako: Nefertiti Shipping)

                  6, El Horeya Rd., El Attarein, Alexandria, Egipt;
                  Inside Damietta Port, New Damietta City, Damietta, Egipt;
                  403, El NahdaSt., Port Said, Port Said, Egipt.

                  Jako przedstawiciel IRISL w Egipcie Irano Misr Shipping Company świadczy podstawowe usługi dla IRISL.

                  27.11.2013

                  5.

                  Irinvestship Ltd

                  10 Greycoat Place, London SW1P 1SB, Zjednoczone Królestwo;
                  Nr rejestracyjny podmiotu # 41101 79

                  Irinvestship Ltd jest własnością IRISL.

                  27.11.2013

                  6.

                  IRISL (Malta) Ltd

                  Flat 1, 143 Tower Road, Sliema SLM 1604, Malta;
                  Nr rejestracyjny C 33735;

                  IRISL (Malta) Ltd należący w większości do IRISL za pośrednictwem IRISL Europe GmbH, który jest z kolei własnością IRISL. Zatem IRISL Malta Ltd jest kontrolowana przez IRISL.

                  27.11.2013

                  7.

                  IRISL Europe GmbH (Hamburg)

                  Schottweg 5, 22087 Hamburg, Niemcy;
                  Nr VAT DE217283818
                  Nr rejestracyjny HRB 81573;

                  IRISL Europe GmbH (Hamburg) jest własnością IRISL.

                  27.11.2013

                  8.

                  IRISL Marine Services and Engineering Company

                  Sarbandar Gas Station PO Box 199, Bandar Imam Khomeini, Iran;
                  Karim Khan Zand Avenue (lub: Karimkhan Avenue), Iran Shahr Shomai (lub: Northern Iranshahr Street), No 221, Tehran, Iran;
                  Shahaid Rajaee Port Road, Kilometer of 8, Before Tavanir Power Station, Bandar Abbas, Iran.

                  IRISL Marine Services and Engineering Company jest kontrolowana przez IRISL.

                  27.11.2013

                  9.

                  ISI Maritime Limited (Malta)

                  147/1 St. Lucia Street, Valetta, Vlt 1185, Malta;
                  Nr rejestracyjny C 28940
                  c/o IranoHind Shipping Co. Ltd., Mehrshad Street, Sedaghat St., opp. Park Mellat vali-e-asr Ave., Tehran, Iran

                  ISI Maritime Limited (Malta) należy w całości do Irano Hind Shipping Company. Irano Hind Shipping Company, z kolei należy w większości do IRISL.W związku z tym ISI Maritime Limited (Malta) jest kontrolowana przez IRISL Irano Hind Shipping Company została wskazana przez ONZ jako należący do IRISL, przez IRISL kontrolowana lub działająca w imieniu tego podmiotu.

                  27.11.2013

                  10.

                  Khazar Shipping Lines (Bandar Anzali)

                  End of Shahid Mostafa, Khomeini St., Tohid Square, Bandar Anzali 1711-324, Iran, P.O. Box 43145.

                  Khazar Shipping Lines
                  jest własnością IRISL.

                  27.11.2013

                  11.

                  Marble Shipping Limited
                  (Malta)

                  143/1 Tower Road Sliema, Slm 1604, Malta
                  Nr rejestracyjny C 41949

                  Marble Shipping Limited (Malta) jest własnością IRISL.

                  27.11.2013

                  12.

                  Safiran Payam Darya (SAPID) Shipping Company
                  (podmiot znany także jako: Safiran Payam Darya Shipping Lines, SAPID Shipping Company)

                  33241 - Narenjestan 8th ST, Artesh Blvd, Aghdasieh, PO Box 19635-1116, Tehran, Iran.

                  Safiran Payam Darya (SAPID) przejęła, jako właściciel rzeczywisty, część statków należących do Islamic Republic of Iran Shipping Line (IRISL). SAPID działa zatem w imieniu IRISL.

                  27.11.2013

                  13.

                  Shipping Computer Services Company
                  (SCSCOL)

                  No 37, Asseman, Shahid Sayyad Shirazees Ave, P.O. Box 1587553-1351, Tehran, Iran.

                  Shipping Computer Services Company jest kontrolowana przez IRISL.

                  27.11.2013

                  14.

                  Soroush Saramin Asatir (SSA)
                  (podmiot znany także jako: Soroush Sarzamin Asatir Ship Management Company, Rabbaran Omid Darya Ship Management Company, Sealeaders)

                  No 14 (alt. 5), Shabnam Alley, Fajr Street, Shahid Motahhari Avenue, PO Box 196365-1114, Tehran, Iran.

                  Soroush Saramin Asatir (SSA) obsługuje część statków należących do Islamic Republic of Iran Shipping Lines (IRISL) lub nimi zarządza. Działa zatem w imieniu IRISL i świadczy temu podmiotowi podstawowe usługi.

                  27.11.2013

                  15.

                  South Way Shipping Agency Co. Ltd
                  (podmiot znany także jako: Hoopad Darya Shipping Agent)

                  Hoopad Darya Shipping Agency Company, No 101, Shabnam Alley, Ghaem Magham Street, Tehran, Iran;
                  Bandar Abbas Branch: Hoopad Darya Shipping Agency building, Imam Khomeini Blvd, Bandar Abbas, Iran;
                  Imam Khomieni Branch: Hoopad Darya Shipping Agency building B.I.K. port complex, Bandar Imam Khomeini, Iran;
                  Khorramshahr Branch: Flat no.2-2nd floor, SSL Building, Coastal Blvd, between City Hall and Post Office, Khorramshahr, Iran;
                  Assaluyeh Branch: Opposite to city post office, no.2 telecommunication center, Bandar Assaluyeh, Iran;
                  Oddział Chabahar: brak adresu;
                  Oddział Bushehr: brak adresu.

                  South Way Shipping Agency Co Ltd zarządza obsługą terminali kontenerowych w Iranie i świadczy w imieniu IRISL usługi z zakresu personelu floty w Bandar Abbas. South Way Shipping Agency Co Ltd działa zatem w imieniu IRISL.

                  27.11.2013

                  16.

                  Valfajr 8th Shipping Line
                  (podmiot znany także jako Valjafr 8th Shipping Line, Valfajr)

                  No 119, Corner Shabnam Alley, Shoaa Square, Ghaem Magam Farahani, Tehran, Iran P.O. Box 15875/4155
                  Abyar Alley, Corner of Shahid Azodi St. & Karim Khan Zand Ave., Tehran, Iran;
                  Shahid Azodi St., Karim Khan Zand Ave., Abiar Alley, PO Box 4155, Tehran, Iran.

                  Valfajr 8th Shipping Line jest własnością IRISL.

                  27.11.2013

            II.   Wpis dotyczący poniższego podmiotu przedstawiony w załączniku II do decyzji 2010/413/WPZiB zastępuje się poniższym wpisem.
      I.   Osoby i podmioty zaangażowane w działalność związaną z programem jądrowym lub balistycznym oraz osoby i podmioty wspierające rząd Iranu

      B.   Podmioty

                  Nazwa

                  Dane identyfikacyjne

                  Powody

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  MASNA (Modierat Saakht Niroogahye Atomi Iran) Managing Company for the Construction of Nuclear Power Plants (Podmiot zarządzający budową elektrowni jądrowych)

                  PO Box 14395-1359, Tehran, Iran

                  Podmiot podlegający AEOI oraz Novin Energy (oba wskazane w rezolucji nr 1737 Rady Bezpieczeństwa ONZ). Zaangażowany w tworzenie reaktorów jądrowych.

                  26.7.2010


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1569 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Eurojustu za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/360

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1569
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Eurojustu za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Eurojustu za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Jednostki Współpracy Sądowej (Eurojust) za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Eurojustu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Eurojustowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0070/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (4), w szczególności jej art. 36,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0099/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe Eurojustu jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Eurojustu za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 315.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1388 z dnia 17 lipca 2017 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy ramowej między Unią Europejską a Kosowem (Użycie tej nazwy nie ma wpływu na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244(1999) oraz opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa. ) dotyczącej ogólnych zasad uczestnictwa Kosowa w programach unijnych

text:
                  27.7.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 195/1

            DECYZJA RADY (UE) 2017/1388
      z dnia 17 lipca 2017 r.
      w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy ramowej między Unią Europejską a Kosowem (*1) dotyczącej ogólnych zasad uczestnictwa Kosowa w programach unijnych
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212 w związku z jego art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) i art. 218 ust. 7,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/2053 (2) Umowa ramowa między Unią Europejską a Kosowem dotycząca ogólnych zasad uczestnictwa Kosowa w programach unijnych (zwaną dalej „Umową”) została podpisana dnia 25 listopada 2016 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

                  (2)

                  Dnia 14 grudnia 2010 r. Rada wyraziła wobec Komisji oczekiwanie, że przedstawi ona wniosek, który umożliwi Kosowu uczestnictwo w programach unijnych. Uczestnictwo to zostanie umożliwione poprzez zawarcie Umowy.

                  (3)

                  Celem Umowy jest prowadzenie przez Unię współpracy gospodarczej, finansowej i technicznej z Kosowem zgodnie z art. 212 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

                  (4)

                  Zawarcie Umowy nie przesądza o stanowisku państw członkowskich co do statusu Kosowa, które zostanie ustalone zgodnie z ich praktyką krajową i prawem międzynarodowym. Żadne postanowienie, żadne sformułowanie ani żadna definicja użyte w niniejszej decyzji, w Umowie, w tym w załączniku do niej, ani w programach Unii nie stanowią uznania przez Unię Kosowa za niepodległe państwo ani nie stanowią uznania Kosowa za taki podmiot przez poszczególne państwa członkowskie, chyba że dokonały już tego kroku.

                  (5)

                  Umowę należy zatwierdzić,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę ramową między Unią Europejską a Kosowem w sprawie ogólnych zasad uczestnictwa Kosowa w programach unijnych.
      Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii notyfikacji przewidzianej w art. 10 Umowy (3).
      Artykuł 3
      Komisja jest upoważniona do określenia, w imieniu Unii, szczegółowych warunków mających zastosowanie do udziału Kosowa w poszczególnych programach unijnych, w tym wkładu finansowego, jaki ma zostać wniesiony zgodnie z art. 5 Umowy. Komisja przekazuje stosowne informacje właściwej grupie roboczej Rady.
      Artykuł 4
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

         Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2017 r.

               W imieniu Rady

            F. MOGHERINI

               Przewodniczący

         (*1)  Użycie tej nazwy nie ma wpływu na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244(1999) oraz opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

         (1)  Zgoda z dnia 4 lipca 2017 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

         (2)  Decyzja Rady (UE) 2016/2053 z dnia 14 listopada 2016 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Umowy ramowej między Unią Europejską a Kosowem* dotyczącej ogólnych zasad uczestnictwa Kosowa w programach unijnych (Dz.U. L 319 z 25.11.2016, s. 1).

         (3)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1024 z dnia 15 czerwca 2015 r. upoważniająca niektóre państwa członkowskie do wyrażenia zgody, w interesie Unii Europejskiej, na przystąpienie Singapuru do konwencji haskiej z 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę

text:
               30.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 163/32

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1024
   z dnia 15 czerwca 2015 r.
   upoważniająca niektóre państwa członkowskie do wyrażenia zgody, w interesie Unii Europejskiej, na przystąpienie Singapuru do konwencji haskiej z 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 3, w związku z art. 218,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska wyznaczyła jako jeden ze swoich celów wspieranie ochrony praw dziecka, zgodnie z treścią art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej. Środki ochrony dzieci przed bezprawnym uprowadzeniem lub zatrzymaniem stanowią zasadniczą część tej polityki.

               (2)

               Unia przyjęła rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 (2) („rozporządzenie Bruksela IIa”), którego celem jest ochrona dzieci przed szkodliwymi skutkami bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania i ustanowienie procedur zapewniających niezwłoczny powrót dziecka do państwa jego zwykłego pobytu, a także zapewnienie ochrony prawa do kontaktów z dzieckiem i do pieczy nad nim.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 uzupełnia i wzmacnia Konwencję haską z dnia 25 października 1980 r. dotyczącą cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę („konwencja haska z 1980 r.”), która ustanawia, na szczeblu międzynarodowym, system obowiązków i współpracę między umawiającymi się państwami oraz między organami centralnymi, którego celem jest zapewnienie niezwłocznego powrotu bezprawnie uprowadzonych lub zatrzymanych dzieci.

               (4)

               Wszystkie państwa członkowskie Unii są stronami konwencji haskiej z 1980 r.

               (5)

               Unia zachęca państwa trzecie do przystąpienia do konwencji haskiej z 1980 r. i wspiera właściwe wdrażanie konwencji haskiej z 1980 r., uczestnicząc, wraz z państwami członkowskimi, między innymi w komisjach specjalnych organizowanych regularnie przez Haską Konferencję Prawa Prywatnego Międzynarodowego.

               (6)

               Wspólne ramy prawne mające zastosowanie między państwami członkowskimi Unii a państwami trzecimi można uznać za najlepsze rozwiązanie w delikatnych sprawach uprowadzenia dziecka za granicę.

               (7)

               Konwencja haska z 1980 r. przewiduje, że ma ona zastosowanie w stosunkach między państwem przystępującym a tymi umawiającymi się państwami, które złożyły oświadczenie o wyrażeniu zgody na to przystąpienie.

               (8)

               Konwencja haska z 1980 r. nie pozwala regionalnym organizacjom integracji gospodarczej, takim jak Unia, na zostanie jej stronami. Unia nie może zatem przystąpić do niej ani złożyć oświadczenia o wyrażeniu zgody dotyczącej państwa przystępującego.

               (9)

               Zgodnie z opinią 1/13 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oświadczenia o wyrażeniu zgody na mocy konwencji z 1980 r. wchodzą w zakres wyłącznej kompetencji zewnętrznej Unii.

               (10)

               Singapur złożył swój dokument przystąpienia do konwencji haskiej z 1980 r. w dniu 28 grudnia 2010 r. Konwencja weszła w życie w odniesieniu do Singapuru w dniu 1 marca 2011 r.

               (11)

               Szereg państw członkowskich wyraziło już zgodę na przystąpienie Singapuru do konwencji haskiej z 1980 r. Z oceny sytuacji w Singapurze wynika, że te państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Singapuru, są w stanie wyrazić zgodę, w interesie Unii, na przystąpienie Singapuru zgodnie z warunkami określonymi w konwencji haskiej z 1980 r.

               (12)

               Państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Singapuru, powinny zatem zostać upoważnione do złożenia swoich oświadczeń o wyrażeniu zgody na przystąpienie Singapuru w interesie Unii zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji. Królestwo Belgii, Republika Czeska, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Irlandia, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Włoska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Malty, Republika Słowacka oraz Królestwo Szwecji, które wyraziły już zgodę na przystąpienie Singapuru do konwencji haskiej z 1980 r., nie powinny składać nowych oświadczeń o wyrażeniu zgody, ponieważ istniejące oświadczenia zachowują ważność na mocy międzynarodowego prawa publicznego.

               (13)

               Zjednoczone Królestwo oraz Irlandia są związane rozporządzeniem (WE) nr 2201/2003 i biorą udział w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (14)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Singapuru do Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę („konwencja haska z 1980 r.”) w interesie Unii, zostają niniejszym do tego upoważnione.
   2.   Te państwa członkowskie złożą nie później niż w dniu 16 czerwca 2016 r. oświadczenie o wyrażeniu zgody na przystąpienie Singapuru do konwencji haskiej z 1980 r. w interesie Unii, w brzmieniu:

         „[PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE – pełna nazwa] oświadcza, że wyraża zgodę na przystąpienie Singapuru do Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/1024.”.

   3.   Każde z państw członkowskich informuje Radę i Komisję o złożeniu swojego oświadczenia o wyrażeniu zgody na przystąpienie Andory i przekazuje Komisji tekst oświadczenia w terminie dwóch miesięcy od jego złożenia.
   Artykuł 2
   Państwa członkowskie, które przed datą przyjęcia niniejszej decyzji złożyły oświadczenia o wyrażeniu zgody na przystąpienie Singapuru do konwencji haskiej z 1980 r., nie składają nowych oświadczeń.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja skierowana jest do wszystkich państw członkowskich, z wyjątkiem: Królestwa Belgii, Republiki Czeskiej, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Irlandii, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Malty, Republiki Słowackiej oraz Królestwa Szwecji.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 15 czerwca 2015 r.

            W imieniu Rady

         Dz. RASNAČS

            Przewodniczący

      (1)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 11 lutego 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (Dz.U. L 338 z 23.12.2003, s. 1).


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/8/2009 z dnia 4 grudnia 2009 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)

text:
               12.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 327/40

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA Atalanta/8/2009
   z dnia 4 grudnia 2009 r.
   w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)
   (2009/946/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (Atalanta), w szczególności jego art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 6 wspólnego działania 2008/851/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podjęcia decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE.

               (2)

               W dniu 22 lipca 2009 r. KPiB przyjął decyzję Atalanta/6/2009 (2) w sprawie mianowania komodora Petera BINDTA dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.

               (3)

               Dowódca operacji UE zalecił mianowanie kontradmirała Giovanniego GUMIERA nowym dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.

               (4)

               Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie.

               (5)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonywaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Kontradmirał Giovanni GUMIERO zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 13 grudnia 2009 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 4 grudnia 2009 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 192 z 24.7.2009, s. 68.


title: Decyzja Rady i Komisji z dnia 12 października 2000 r. w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0683

Dziennik Urzędowy L 283 , 09/11/2000 P. 0027 - 0027

		Decyzja Rady i Komisjiz dnia 12 października 2000 r.w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony(2000/683/WE, EWWiS, Euratom)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,KOMISJA EUROPEJSKA,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44 ust. 1, art. 47 ust. 2 ostatnie zdanie, art. 55, art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 93, art. 94, art. 133 i art. 308, w związku z art. 300 ust. 2 zdanie drugie i art. 300 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 95,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [1],uwzględniając zatwierdzenie Rady, zgodnie z art. 101 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,po zasięgnięciu opinii Komitetu Konsultacyjnego EWWiS i za zgodą Rady,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Umowa o partnerstwie i współpracy ustanawiająca partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony [2], która weszła w życie 1 marca 1998 r., przyczynia się do osiągnięcia celów Wspólnot Europejskich w zakresie, w jakim stanowi to zasadniczą część strategii Wspólnot Europejskich i ich Państw Członkowskich w odniesieniu do Ukrainy.(2) Ponieważ Umowa o partnerstwie i współpracy została podpisana przed rozszerzeniem Unii Europejskiej o Austrię, Finlandię i Szwecję, 10 kwietnia 1997 r. podpisany został Protokół rozszerzający jej zastosowanie na te trzy nowe Państwa Członkowskie.(3) Strony wyraziły zgodę na tymczasowe zastosowanie Protokołu przez Wspólnoty Europejskie, Ukrainę i wszystkie Państwa Członkowskie z wyjątkiem Austrii, Szwecji, Finlandii, Danii i Portugalii.(4) Wszyscy sygnatariusze Protokołu dokonali już jego ratyfikacji,STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty Europejskiej, Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej zatwierdza się Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Ukrainą z drugiej strony.Tekst Protokołu zostaje załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, notyfikacji przewidzianej w art. 4 Protokołu. Przewodniczący Komisji dokonuje takiej notyfikacji w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.Sporządzono w Brukseli, dnia 12 października 2000 r.W imieniu RadyH. VédrinePrzewodniczącyW imieniu KomisjiR. ProdiPrzewodniczący[1] Dz.U. C 286 z 22.9.1997, str. 82.[2] Dz.U. L 49 z 19.2.1998, str. 3.--------------------------------------------------


title: 2011/729/CFSP: Decyzja Rady 2011/729/WPZiB z dnia 10 listopada 2011 r. zmieniająca decyzję 2011/137/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

text:
               11.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 293/35

         DECYZJA RADY 2011/729/WPZiB
   z dnia 10 listopada 2011 r.
   zmieniająca decyzję 2011/137/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 28 lutego 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/137/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (1), wdrażającą rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („rezolucja RB ONZ”) nr 1970 (2011).

               (2)

               W dniu 23 marca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/178/WPZiB (2) zmieniającą decyzję 2011/137/WPZiB i wdrażającą rezolucję RB ONZ nr 1973 (2011).

               (3)

               W dniu 22 września 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/625/WPZiB (3) zmieniającą decyzję 2011/137/WPZiB i wdrażającą rezolucję RB ONZ nr 2009 (2011).

               (4)

               W dniu 27 października 2011 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję RB ONZ nr 2016 (2011), zgodnie z którą przepisy ust. 6–12 rezolucji RB ONZ nr 1973 (2011) powinny wygasnąć w dniu 31 października 2011 r.

               (5)

               W decyzji 2011/137/WPZiB należy wprowadzić odpowiednie zmiany,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym uchyla się art. 3a decyzji 2011/137/WPZiB.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. DOWGIELEWICZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 58 z 3.3.2011, s. 53.

      (2)  Dz.U. L 78 z 24.3.2011, s. 24.

      (3)  Dz.U. L 246 z 23.9.2011, s. 30.


title: Decyzja Komisji z dnia 17 stycznia 1994 r. w sprawie wspólnych zasad proceduralnych dotyczących europejskich zatwierdzeń technicznych

text:
Ważna informacja prawna

|

31994D0023

Dziennik Urzędowy L 017 , 20/01/1994 P. 0034 - 0040 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 13 Tom 25 P. 0235  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 13 Tom 25 P. 0235

		Decyzja Komisjiz dnia 17 stycznia 1994 r.w sprawie wspólnych zasad proceduralnych dotyczących europejskich zatwierdzeń technicznych(94/23/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich, odnoszących się do wyrobów budowlanych [1], w szczególności załącznik II do tej dyrektywy,a także mając na uwadze, co następuje:art. 8 wyżej wymienionej dyrektywy przewiduje, że europejskie zatwierdzenie techniczne może być udzielone niektórym wyrobom, w szczególności tym, dla których nie ma ani zharmonizowanej normy europejskiej, ani normy krajowej, oraz takim, które istotnie odbiegają od europejskich norm zharmonizowanych lub uznawanych norm krajowych;uwzględniono wprowadzanie wspólnych zasad proceduralnych w sprawie ubiegania się, opracowywania i udzielania takich zatwierdzeń; załącznik II wymienionej dyrektywy wymaga również, aby wspólne zasady proceduralne zostały przyjęte przez Komisję na podstawie opinii Komitetu, zgodnie z art. 20 tej dyrektywy;te wspólne zasady proceduralne zostały zatwierdzone przez Komitet, przewidziany w dyrektywie na jego posiedzeniu w dniu 22 kwietnia 1993 r., zgodnie z procedurami ustanowionymi wyżej wymienioną dyrektywą,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułZgodnie z dyrektywą 89/106/EWG wnioski o europejskie zatwierdzenie techniczne oraz ich opracowywanie i udzielanie odbywa się zgodnie ze wspólnymi zasadami proceduralnymi, przewidzianymi w Załączniku do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 stycznia 1994 r.W imieniu KomisjiMartin BangemannCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKWSPÓLNE ZASADY PROCEDURALNE DOTYCZĄCE SKŁADANIA WNIOSKÓW, OPRACOWYWANIA I UDZIELANIA EUROPEJSKICH ZATWIERDZEŃ TECHNICZNYCH0. Wstęp0.1. Niniejsze wspólne reguły określają procedury, jakie mają być przyjęte do składania wniosków, opracowywania i udzielania europejskiego zatwierdzenia technicznego, jak wyrażono w załączniku II.3 dyrektywy Rady 89/106/EWG [1] z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich, odnoszących się do wyrobów budowlanych, dalej zwane "dyrektywą" (CPD).0.2. EOTA jest organizacją powołaną na mocy przepisów dyrektywy, stowarzyszającą jednostki powołane przez Państwa Członkowskie Wspólnoty do udzielania europejskich zatwierdzeń technicznych (EZT), jak przewidziano w dyrektywie.1. Przepisy ogólne1.1. Sekretariat EOTA przechowuje aktualny wykaz wydanych europejskich zatwierdzeń technicznych. Wykaz jest publikowany co najmniej raz w roku.1.2. Rada Techniczna EOTA jest odpowiedzialna za powoływanie komitetów niezbędnych do organizowania i koordynacji opracowywania europejskich zatwierdzeń technicznych.1.3. Jednostki zatwierdzające publikują europejskie świadectwa techniczne wydane przez siebie w odpowiednich językach oficjalnych.1.4. Problemy powstałe w związku z dyrektywą, które nie mogą być rozwiązane przez Komitet Wykonawczy EOTA, zostaną przesłane do Komisji Wspólnot Europejskich (zwanych dalej "Komisją WE") do rozpatrzenia.2. Przepisy dotyczące składania wniosku o udzielenie europejskiego zatwierdzenia technicznego2.1. Wniosek o udzielenie europejskiego zatwierdzenia technicznego może złożyć producent lub jego przedstawiciel prowadzący działalność gospodarczą we Wspólnocie, dalej zwany "wnioskodawcą". Przedstawiciel ten musi być szczególnie upoważniony przez producenta do działania w jego imieniu.2.2. Wniosek o udzielenie europejskiego zatwierdzenia technicznego może być składany do którejkolwiek z jednostek EOTA odpowiedzialnej za dany obszar; jednakże nie dopuszcza się występowania z wnioskiem na ten sam wyrób budowlany do więcej niż jednej jednostki zatwierdzającej.2.3. Wnioskodawca, zgodnie z niniejszymi regułami, upoważnia swym wnioskiem jednostkę zatwierdzającą, do której złożył wniosek, do powiadomienia Komisji WE, innych jednostek EOTA oraz Sekretariatu EOTA o jego treści.2.4. Ubiegający się o świadectwo, przed złożeniem wniosku, otrzymuje na jego wniosek – po dostarczeniu informacji wymaganych przez jednostkę zatwierdzającą – informacje dotyczące:- procedury udzielania zatwierdzenia,- przewidywanego czasu potrzebnego jednostce zatwierdzającej do zakończenia procedury udzielania zatwierdzenia na dany wyrób,- przewidywanego kosztu przeprowadzenia procedury udzielania zatwierdzenia i warunków płatności.W przypadku gdyby zakres przedmiotu został uznany za nieodpowiedni do uzyskania europejskiego zatwierdzenia technicznego lub w przypadku gdyby dany wyrób odbiegał istotnie od norm zharmonizowanych lub uznawanych norm krajowych, powyższa informacja będzie przekazana tylko wnioskodawcy, po podjęciu decyzji w sprawie możliwości wydania EZT, zgodnie z procedurą określoną w ppkt 3.2.O decyzji tej wnioskodawca zostanie powiadomiony.2.5. Wniosek o udzielenie europejskiego zatwierdzenia technicznego musi być złożony na standardowym formularzu (patrz załącznik I), w języku Państwa Członkowskiego właściwego danej jednostce zatwierdzającej, o ile nie uzgodniono inaczej z tą jednostką.2.6. Do wniosku dołącza się opis budowy wyrobu, specyfikacje, rysunki i raporty z badań, opisujące szczegółowo zgłaszany przedmiot oraz jego zamierzone zastosowania.2.7. W formularzu zgłoszeniowym wnioskodawca podaje wszystkie miejsca produkcji zgłaszanego wyrobu. Musi on również zapewnić, aby miejsca produkcji mogły być wizytowane w godzinach pracy, w zakresie dotyczącym wydawania EZT, przez jednostkę zatwierdzającą lub jej przedstawiciela.2.8. Jednostka zatwierdzająca, w ciągu dwóch miesięcy, potwierdza przyjęcie wniosku o wydanie EZT i rozpoczęcie procedury (patrz formularz standardowy załącznik II).Jeśli wniosek nie zostaje przyjęty, jednostka zatwierdzająca musi podać przyczyny decyzji odmownej. Wnioskodawca może złożyć wniosek do innej jednostki.2.9. Jednostka zatwierdzająca powiadamia wnioskodawcę o tym, które dokumenty, wyniki badań, obliczenia itd. ma dostarczyć, aby umożliwić ocenę przydatności danego wyrobu do zamierzonego stosowania.Wnioskodawca zobowiązany jest dostarczyć jednostce zatwierdzającej niezbędne dokumenty oraz wesprzeć ją w pracach nad oceną danego wyrobu.2.10. Jednostki EOTA muszą podjąć niezbędne środki w celu zapewnienia poufności wszystkim informacjom krytycznym, z którymi zetknęły się w trakcie działań.2.11. Wnioskodawca musi zadeklarować w sposób prawnie wiążący, że pokryje wszelkie koszty wynikłe z procedur udzielania zatwierdzenia i z opracowania dokumentów pomocniczych zgodnie z przepisami krajowymi.2.12. W przypadku gdy wnioskodawca nie spełnia zobowiązań określonych w niniejszym dokumencie, jednostka zatwierdzająca może, po upływie rozsądnego terminu, unieważnić jego wniosek.3. Zasady odnoszące się do udzielania europejskiego zatwierdzenia technicznego (EZT)3.0. Europejskie zatwierdzenie techniczne dotyczy wyłącznie aspektów wyrobu związanych z wymaganiami zasadniczymi określonymi w załączniku I do CPD oraz w dokumentach interpretacyjnych zgodnie z art. 3.3 CPD. Tylko te aspekty mają związek ze znakowaniem CE.Jeżeli brane są pod uwagę inne kwestie, to po uzgodnieniu z innymi członkami EOTA należy wyraźnie wyodrębnić daną ocenę od tej związanej z wymaganiami zasadniczymi. Ocena taka byłaby dobrowolna.Formularz EZT musi odpowiadać "formatowi ogólnemu" uzgodnionemu przez Komisję WE.3.1. Udzielanie europejskiego zatwierdzenia technicznego EZT na podstawie wytycznych EZT (zgodnie z art. 9.1 dyrektywy)3.1.1. Treść i format EZT muszą odpowiadać stosownym wytycznym EZT.3.1.2. Jednostka zatwierdzająca wydająca EZT przesyła ją do:- innych jednostek EOTA,- Sekretariatu Generalnego, który prześle kopię do Komisji WE.3.1.3. W okresie przejściowym, ustalonym przez EOTA indywidualnie dla poszczególnych wytycznych EZT, dla zapewnienia porównywalności europejskich zatwierdzeń technicznych wydanych przez jednostki zatwierdzające, projekt EZT wraz z dokumentami towarzyszącymi (wynikami badań) w ciągu dwóch miesięcy przesyłany jest przez Sekretariat Generalny odpowiednim jednostkom EOTA [2] do zaopiniowania.3.1.4. Jeżeli na podstawie przepisów art. 5.1 CPD i po konsultacji ze Stałym Komitetem Komisja WE wykryje braki w EZT, wynikające z błędu w wytycznych EZT, jednostki zatwierdzające nie będą wydawać następnych europejskich zatwierdzeń technicznych na podstawie tych wytycznych.3.2. Udzielanie EZT bez wytycznych EZT (zgodnie z art. 9.2 dyrektywy)3.2.1. Treść i format EZT muszą odpowiadać "formatowi ogólnemu" uzgodnionemu przez Komisję WE.3.2.2. Jednostka otrzymująca podanie zgodnie z ppkt 2.4 lub wniosek o EZT złożony po raz pierwszy na wyrób z danej rodziny przeprowadza wstępne konsultacje z Radą Techniczną w celu uzgodnienia podstawy przyznania EZT na ten wyrób oraz podstawy proponowanej procedury poświadczenia zgodności.W przypadku osiągnięcia konsensusu w Radzie Technicznej w sprawie wniosków, zgodnie z art. 8.2a CPD, do Komisji WE przesyłana jest właściwa informacja z aprobatą prezesa EOTA, mająca na celu uzyskanie upoważnienia do wydania EZT. Gdy w Radzie Technicznej osiągnięcie konsensusu nie jest możliwe, wówczas wniosek przesyłany jest do Komisji wykonawczej w celu podjęcia decyzji w zakresie, czy wniosek ten należy przedłożyć Komisji WE.W przypadku wniosków o europejskie zatwierdzenie techniczne zgodnie z art. 8.2b dyrektywy Komisja WE potwierdzi, na podstawie oceny dokonanej przez EOTA, czy wyrób z rodziny objętej zharmonizowanymi normami lub uznawanymi normami krajowymi odbiega znacząco od tych wymagań i czy może być mu udzielone europejskie zatwierdzenie techniczne.3.2.3. W przypadku osiągnięcia porozumienia zgodnie z ppkt 3.2.2 jednostka zatwierdzająca, do której złożono wniosek, musi przeprowadzić wstępną dyskusję z innymi właściwymi jednostkami EOTA, w której wyjaśnia metodę, jaką zamierza stosować, włącznie z programem badań, wymaganiami eksploatacyjnymi i sposobem wypełnienia przewidywanej atestacji zgodności.Jednostka zatwierdzająca uwzględnia uwagi zgłoszone przez jednostki EOTA.3.2.4. W przypadku gdy wniosek o udzielenie EZT dotyczy wyrobu z rodziny, dla której procedura przewidziana w ppkt 3.2.3 już została opracowana, EZT musi być oparta na procedurze już istniejącej.3.2.5. Jednostka zatwierdzająca, przed wydaniem EZT, przesyła projekt EZT do odpowiednich jednostek EOTA oraz do Sekretariatu Generalnego wraz z uzasadnieniami dostarczonymi przez wnioskodawcę, zwracając się z prośbą o dostarczenie uwag w ciągu dwóch miesięcy.Europejskie zatwierdzenie techniczne jest wydawane przez jednostkę zatwierdzającą po uzyskaniu pisemnej akceptacji odpowiednich jednostek EOTA, z uwzględnieniem załącznika II ust. 2 zdanie trzecie dyrektywy.Obieg europejskiego zatwierdzenia technicznego jest zgodny z ppkt 3.1.2.Gdy istnieją przeszkody niemożliwe do pokonania, wtedy kwestia przedstawiana jest w porządku obrad Rady Technicznej.Gdy w Radzie Technicznej uzyska się konsensus, jednostka zatwierdzająca wydaje EZT.Gdy konsensus nie jest możliwy do uzyskania, kwestia danego zatwierdzenia jest przedstawiana w porządku obrad komitetu wykonawczego, który podejmuje decyzję o dalszych działaniach.Gdy komitet wykonawczy nie może osiągnąć konsensusu, sprawę kieruje się, poprzez Komisję WE, do Stałego Komitetu ds. Budownictwa (art. 9 ust. 2 dyrektywy).4. Cofnięcie europejskiego zatwierdzenia technicznego4.1. Jednostka zatwierdzająca cofa EZT, gdy Komisja WE powiadomiła Państwa Członkowskie zgodnie z art. 5 ust. 1 dyrektywy.4.2. Jednostka zatwierdzająca musi powiadomić inne jednostki EOTA oraz Sekretariat Generalny o cofnięciu zatwierdzenia. Sekretariat Generalny powiadamia o tym Komisję WE.5. Zmiana europejskiego zatwierdzenia technicznego5.1 Przy zmianie europejskiego zatwierdzenia technicznego stosuje się procedurę przewidzianą przy składaniu wniosku o nowe świadectwo. Wniosek musi być skierowany do tej jednostki zatwierdzającej, która wydała zatwierdzenie podlegające zmianie.5.2. W takim przypadku zastosowane muszą być przepisy ppkt 3.1 i 3.2: procedura udzielania zatwierdzenia odnosi się wyłącznie do pozycji podlegających zmianom.5.3 Nowe EZT zastępuje poprzednie.6. Przedłużenie ważności6.1 Zgodnie z art. 8 ust. 4 dyrektywy okres ważności europejskiego zatwierdzenia technicznego może być przedłużony (zwykle) na następne pięć lat, pod warunkiem że Komisja WE nie powiadomiła zainteresowanych jednostek zatwierdzających i/lub EOTA o tym, że warunki, na podstawie których zostało wydane poprzednie europejskie zatwierdzenie techniczne, uległy zmianie. Wnioski o przedłużenie zatwierdzenia przedkłada się na piśmie i należy je dostarczyć do jednostki zatwierdzającej co najmniej sześć miesięcy przed terminem wygaśnięcia ważności EZT.W zakresie dotyczącym procedury zastosowanie mają przepisy ppkt 3.1 i 3.2.6.2. Wnioskowi o przedłużenie ważności europejskiego zatwierdzenia technicznego muszą towarzyszyć odpowiednie dokumenty techniczne, wymagane wytycznymi dla EZT w wypadku przedłużenia ważności. W przypadku gdy takie wytyczne nie istnieją, jednostka zatwierdzająca, po konsultacji z jednostkami EOTA, powiadamia wnioskodawcę, które z dokumentów należy dostarczyć.6.3. Za takie przedłużenia odpowiedzialna jest jednostka, która wydała dany dokument; powinno ono być tak kompletne jak ocena pierwotna.[1] Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12.[2] Stosowna jednostka EOTA, zatwierdzona przez Państwo Członkowskie do działania w obrębie danego obszaru.--------------------------------------------------Dodatek 1WNIOSEK O WYDANIE EUROPEJSKIEGO ZATWIERDZENIA TECHNICZNEGO, OKREŚLONEGO W ROZDZIALE III DYREKTYWY RADY 89/106/EWG+++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++--------------------------------------------------Dodatek 2(Nazwa i adres wyznaczonej jednostki zatwierdzającej)POTWIERDZENIE PRZYJĘCIA WNIOSKU O WYDANIE EUROPEJSKIEGO ZATWIERDZENIA TECHNICZNEGO, OKREŚLONEGO W DYREKTYWIE RADY 89/106/EWG+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2013/497/WPZiB z dnia 10 października 2013 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               12.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 272/46

         DECYZJA RADY 2013/497/WPZiB
   z dnia 10 października 2013 r.
   zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB (1).

               (2)

               Należy zmienić kryteria wskazywania w odniesieniu do dopuszczania do Unii oraz zamrażania funduszy, które obejmują osoby i podmioty, które pomagały wskazanym osobom lub podmiotom w obchodzeniu lub naruszaniu postanowień odnośnych rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ lub przepisów decyzji 2010/413/WPZiB, aby objąć tymi kryteriami osoby i podmioty, które same obeszły lub naruszyły te postanowienia lub przepisy.

               (3)

               W decyzji 2010/413/WPZiB należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/413/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 19 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

                           „b)

                           innych osób niewymienionych w załączniku I, które są zaangażowane w irańskie działania wrażliwe z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych lub opracowywania systemów przenoszenia broni jądrowej, bezpośrednio powiązane z takimi działaniami lub zapewniają wsparcie dla takich działań, w tym przez udział w nabywaniu zakazanych produktów, towarów, sprzętu, materiałów i technologii, lub osób działających w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub osób, które obeszły lub naruszyły, lub pomagały wskazanym osobom lub podmiotom w obejściu lub naruszaniu postanowień rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006), RB ONZ nr 1747 (2007), RB ONZ nr 1803 (2008) i RB ONZ nr 1929 (2010) lub niniejszej decyzji, a także członków IRGC oraz osób działających w imieniu IRGC lub IRISL, jak również osób zapewniających ubezpieczenie lub inne istotne usługi IRGC i IRISL, lub podmiotom do nich należącym lub przez nie kontrolowanym lub działającym w ich imieniu, wymienionych w załączniku II.”;

               2)

               art. 20 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

                           „b)

                           osoby lub podmioty niewymienione w załączniku I, które są zaangażowane w irańskie działania wrażliwe z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych lub opracowywania systemów przenoszenia broni jądrowej, bezpośrednio powiązane z takimi działaniami lub zapewniają wsparcie dla takich działań, w tym przez udział w nabywaniu zakazanych produktów, towarów, sprzętu, materiałów i technologii, lub osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub podmioty należące do nich lub przez nie kontrolowane, w tym w sposób nielegalny, lub osoby i podmioty, które obeszły lub naruszyły, lub pomagały wskazanym osobom lub podmiotom w obejściu lub naruszaniu postanowień rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006), RB ONZ nr 1747 (2007), RB ONZ nr 1803 (2008) i RB ONZ nr 1929 (2010) lub niniejszej decyzji, a także członkowie i podmioty IRGC i IRISL oraz podmioty do nich należące lub przez nie kontrolowane lub osoby i podmioty działające w ich imieniu lub osoby i podmioty zapewniające ubezpieczenie lub inne istotne usługi IRGC i IRISL, lub podmiotom do nich należącym lub przez nie kontrolowanym lub działającym w ich imieniu, wymienione w załączniku II;”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 10 października 2013 r.

            W imieniu Rady

         R. SINKEVIČIUS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylającej wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39).