title: 2007/725/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/12/2007 z dnia 25 września 2007 r. w sprawie mianowania szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               10.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 293/9

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA BiH/12/2007
   z dnia 25 września 2007 r.
   w sprawie mianowania szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   (2007/725/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1), w szczególności jego art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Poprzez wymianę listów między Sekretarzem Generalnym/Wysokim Przedstawicielem i Sekretarzem Generalnym NATO, odpowiednio dnia 28 września 2004 r. i 8 października 2004 r., Rada Północnoatlantycka wyraziła zgodę na postawienie do dyspozycji szefa sztabu kwatery głównej dowództwa połączonych sił zbrojnych w Neapolu jako szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu.

               (2)

               Dowódca operacji UE zalecił mianowanie szefa sztabu kwatery głównej dowództwa połączonych sił zbrojnych w Neapolu, generała broni Eduarda ZAMARRIPĘ, szefem grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.

               (3)

               Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie.

               (4)

               Na podstawie art. 6 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do sprawowania kierownictwa politycznego i strategicznego nad operacją wojskową UE.

               (5)

               Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne.

               (6)

               Na posiedzeniu w Kopenhadze w dniach 12–13 grudnia 2002 r. Rada Europejska przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin plus” i ich wykonanie dotyczą wyłącznie tych państw członkowskich UE, które są również członkami NATO albo stronami „Partnerstwa dla pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Generał broni Eduardo ZAMARRIPA zostaje niniejszym mianowany szefem grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 września 2007 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         C. DURRANT PAIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 252 z 28.7.2004, str. 10.


title: 2007/259/WE: Decyzja Rady z dnia 16 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia Mołdawii wspólnotowej pomocy makrofinansowej

text:
               28.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 111/69

      DECYZJA RADY

   z dnia 16 kwietnia 2007 r.
   w sprawie udzielenia Mołdawii wspólnotowej pomocy makrofinansowej
   (2007/259/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   po konsultacji z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Władze Mołdawii zaangażowały się w stabilizację ekonomiczną i reformy strukturalne wspierane przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) poprzez trzyletni plan w ramach instrumentu promującego ograniczanie ubóstwa i wzrost (Poverty Reduction and Growth Facility – PRGF), który zatwierdzony został dnia 5 maja 2006 r. W dniu 12 maja 2006 r. wierzyciele skupieni w Klubie Paryskim wyrazili zgodę na restrukturyzację oficjalnego długu dwustronnego Mołdawii na warunkach zaproponowanych na szczycie w Houston.

               (2)

               W maju 2004 r. władze Mołdawii przyjęły strategię rozwoju gospodarczego i redukcji ubóstwa, ustalając średnioterminowe priorytety działań rządu.

               (3)

               Mołdawia, z jednej strony, oraz Wspólnoty Europejskie i ich państwa członkowskie, z drugiej strony, podpisały umowę o partnerstwie i współpracy (2), która weszła w życie dnia 1 lipca 1998 r.

               (4)

               Stosunki pomiędzy Mołdawią i Unią Europejską rozwijają się w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa, od której oczekuje się doprowadzenia do głębszej integracji ekonomicznej. EU i Mołdawia uzgodniły w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa plan działań określający krótko- i średnioterminowe priorytety w stosunkach UE–Mołdawia i związane z nimi działania polityczne.

               (5)

               Mołdawia ma duże potrzeby finansowe wynikające ze znacznego pogorszenia jej sytuacji finansowej.

               (6)

               Władze Mołdawii zwróciły się o pomoc finansową na warunkach preferencyjnych do Wspólnot, międzynarodowych instytucji finansowych i innych darczyńców bilateralnych. Mimo finansowania z MFW i Banku Światowego pozostaje do pokrycia znaczna luka, której wypełnienie pozwoliłoby poprawić bilans płatniczy państwa, zwiększyć rezerwy walutowe i wesprzeć cele polityki związane z prowadzonymi przez władze reformami.

               (7)

               Mołdawia kwalifikuje się do uzyskania pożyczek i dotacji na zasadach preferencyjnych z Banku Światowego i MFW.

               (8)

               W tych okolicznościach wspólnotowa pomoc makrofinansowa dla Mołdawii powinna zostać udzielona w formie dotacji, będącej odpowiednim środkiem skierowanym na pomoc Mołdawii, która znalazła się w tej trudnej sytuacji.

               (9)

               W celu zapewnienia skutecznej ochrony finansowych interesów Wspólnoty związanych z niniejszą pomocą makrofinansową konieczne jest, aby Mołdawia podjęła odpowiednie działania w zakresie zapobiegania i zwalczania nadużyć finansowych, korupcji oraz wszelkich innych nieprawidłowości związanych z pomocą. Należy wprowadzić przepis dotyczący kontroli przeprowadzanych przez Komisję i Trybunał Obrachunkowy.

               (10)

               Udostępnienie pomocy mikrofinansowej pozostaje bez uszczerbku dla uprawnień władzy budżetowej.

               (11)

               Pomocą makrofinansową Wspólnoty powinna zarządzać Komisja w porozumieniu z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Wspólnota udziela Mołdawii pomocy makrofinansowej w formie dotacji w maksymalnej wysokości 45 000 000 EUR w celu wsparcia bilansu płatniczego Mołdawii i złagodzenia ograniczeń finansowych związanych z realizacją rządowego programu gospodarczego.
   2.   Pomocą makrofinansową Wspólnoty zarządza Komisja w porozumieniu z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, czyniąc to w sposób zgodny z porozumieniami lub uzgodnieniami zawartymi przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) i Mołdawię.
   3.   Pomoc makrofinansowa Wspólnoty udostępniana jest przez okres dwóch lat począwszy od pierwszego dnia po wejściu w życie niniejszej decyzji. Jeżeli jednak wymagać tego będą okoliczności, Komisja może, po konsultacji z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, podjąć decyzję o przedłużeniu okresu dostępności pomocy maksymalnie o jeden rok.
   Artykuł 2
   1.   Komisja jest niniejszym upoważniona do uzgodnienia z władzami Mołdawii, po konsultacji z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, polityki gospodarczej oraz warunków finansowych, którym podlega pomoc makrofinansowa, a które zostaną określone w protokole ustaleń i w umowie o dotacji. Warunki te muszą być zgodne z porozumieniami lub uzgodnieniami, o których mowa w art. 1 ust. 2.
   2.   W okresie realizacji pomocy makrofinansowej Wspólnoty Komisja monitoruje prawidłowość ustaleń finansowych, procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli w Mołdawii, które są istotne dla pomocy.
   3.   W regularnych odstępach czasu Komisja, we współpracy z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Finansowym oraz w ramach koordynacji z MFW, ocenia, czy polityka gospodarcza Mołdawii w poszczególnych dziedzinach jest zgodna z celami pomocy oraz czy uzgodniona polityka gospodarcza jest realizowana w zadowalający sposób i czy warunki finansowe są w zadowalający sposób spełniane.
   Artykuł 3
   1.   Pomoc makrofinansowa Wspólnoty jest udostępniana Mołdawii przez Komisję w trzech transzach.
   2.   Pierwsza transza jest udostępniana na podstawie zadowalającej realizacji programu gospodarczego wspieranego przez MFW w ramach instrumentu promującego ograniczanie ubóstwa i wzrost oraz planu działań UE–Mołdawia w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa.
   3.   Druga i trzecia transza są również udostępniane na podstawie zadowalającej realizacji programu gospodarczego wspieranego przez MFW w ramach instrumentu promującego ograniczanie ubóstwa i wzrost oraz planu działań UE–Mołdawia w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa oraz na podstawie wszelkich innych środków uzgodnionych z Komisją zgodnie z art. 2 ust. 1, jednak nie wcześniej niż trzy miesiące po udostępnieniu poprzedniej transzy.
   4.   Środki są wypłacane Narodowemu Bankowi Mołdawii. Końcowym odbiorcą środków jest Ministerstwo Finansów Mołdawii.
   Artykuł 4
   Pomoc makrofinansowa Wspólnoty jest realizowana zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3) oraz przepisami wykonawczymi do tego rozporządzenia. Protokół ustaleń i umowa o dotacji z władzami Mołdawii przewidują w szczególności podjęcie stosownych środków przez Mołdawię w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z pomocą oraz ich zwalczania. Przewidują one także kontrole prowadzone przez Komisję, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, z prawem przeprowadzania kontroli i inspekcji na miejscu, a także kontrole prowadzone przez Trybunał Obrachunkowy, w stosownych przypadkach, przeprowadzane również na miejscu.
   Artykuł 5
   Każdego roku do dnia 31 sierpnia Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, które zawiera ocenę wykonania niniejszej decyzji w poprzednim roku. Sprawozdanie określa związek między warunkami polityki, o których mowa w art. 2 ust. 1, i bieżącymi wynikami gospodarczymi i fiskalnymi Mołdawii a decyzją Komisji o udostępnieniu transz pomocy.
   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 kwietnia 2007 r.

            W imieniu Rady

         H. SEEHOFER

            Przewodniczący

      (1)  Opinia wydana dnia 14 lutego 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 181 z 24.6.1998, str. 3.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).


title: 2005/697/WE: Decyzja Komisji z dnia 12 września 2005 r. zmieniająca decyzję 2000/745/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym i antysubsydyjnym, które dotyczą przywozu politereftalanu etylenu (PET) pochodzącego między innymi z Indii

text:
               11.10.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/62

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 12 września 2005 r.
   zmieniająca decyzję 2000/745/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym i antysubsydyjnym, które dotyczą przywozu politereftalanu etylenu (PET) pochodzącego między innymi z Indii
   (2005/697/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („antydumpingowe rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 8,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2026/97 z dnia 6 października 1997 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (2) („antysubsydyjne rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 13 i 15,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   POSTĘPOWANIE

               (1)

               Na mocy rozporządzenia (WE) nr 2604/2000 (3) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty określonych rodzajów politereftalanu etylenu (PET) pochodzącego między innymi z Indii. Przywóz PET wywożonego przez przedsiębiorstwa, od których przyjęto zobowiązanie został zwolniony z tego cła zgodnie z art. 2 ust. 1 wymienionego rozporządzenia.

               (2)

               Na mocy rozporządzenia (WE) nr 2603/2000 (4) Rada nałożyła ostateczne cło wyrównawcze na przywóz do Wspólnoty określonych rodzajów politereftalanu etylenu (PET) pochodzącego między innymi z Indii. Przywóz PET wywożonego przez przedsiębiorstwa, od których przyjęto zobowiązanie został zwolniony z tego cła zgodnie z art. 2 ust. 1 wymienionego rozporządzenia.

               (3)

               W dniu 29 listopada 2000 r. Komisja przyjęła decyzję 2000/745/WE (5) przyjmującą zobowiązania złożone w związku dwoma wymienionymi wyżej postępowaniami od eksporterów wskazanych w art. 1 tej decyzji.

               (4)

               W dniu 12 stycznia 2005 r., Komisja na mocy rozporządzenia (WE) nr 33/2005 (6) ogłosiła wszczęcie przeglądu dotyczącego nowych eksporterów zgodnie z art. 11 ust. 4 antydumpingowego rozporządzenia podstawowego.

               (5)

               W tym samym czasie i na tej samej podstawie Komisja wszczęła przegląd w trybie przyspieszonym rozporządzenia (WE) nr 2603/2000 (7) zgodnie z art. 20 antysubsydyjnego rozporządzenia podstawowego.

               (6)

               Ostateczne ustalenia i wnioski z tych dochodzeń są wskazane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1646/2005 (8), zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2604/2000 oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1645/2005 (9) zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 2603/2000.

         B.   ZOBOWIĄZANIE

               (7)

               Po ujawnieniu informacji, w wyniku którego South Asian Petrochem Limited („przedsiębiorstwo”) zostało powiadomione o faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierzano nałożyć zmienione ostateczne cło antydumpingowe i cło wyrównawcze na jego przywóz do Wspólnoty, przedsiębiorstwo złożyło zobowiązanie cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 antydumpingowego rozporządzenia podstawowego oraz zgodnie z art. 13 ust. 1 antysubsydyjnego rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z tym zobowiązaniem wymieniony producent eksportujący zobowiązał się do sprzedaży produktu objętego postępowaniem na poziomie cen równym lub wyższym od poziomu, który usuwa wyrządzający szkodę wpływ dumpingu i subsydiowania.

               (8)

               Wymienione przedsiębiorstwo będzie również regularnie dostarczać Komisji szczegółowych informacji dotyczących swojego wywozu do Wspólnoty, co pozwoli na skuteczne monitorowanie zobowiązania przez Komisję. Co więcej, struktura sprzedaży tego przedsiębiorstwa jest taka, że Komisja uznaje, iż ryzyko obejścia przyjętego zobowiązania jest ograniczone.

               (9)

               W świetle powyższego, zobowiązanie złożone przez South Asian Petrochem Limited uznaje się za możliwe do przyjęcia.

               (10)

               Aby Komisja mogła skutecznie monitorować przestrzeganie zobowiązań tego przedsiębiorstwa, przy przedłożeniu właściwemu organowi celnemu wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu zgodnie ze zobowiązaniem, zwolnienie z cła będzie uzależnione od przedstawienia faktury zawierającej przynajmniej informacje wymienione w Załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 2604/2004. Taki poziom informacji jest również konieczny, aby umożliwić organom celnym stwierdzenie z odpowiednią dokładnością, że przesyłka jest zgodna z dokumentami handlowymi. Jeżeli taka faktura nie zostanie przedstawiona, lub też nie odpowiada ona produktowi przedstawionemu organom celnym, należna będzie z tego tytułu odpowiednia stawka cła antydumpingowego i wyrównawczego.

               (11)

               W przypadku naruszenia lub wycofania zobowiązania lub w przypadku gdy istnieje powód, aby sądzić, że wymienione zobowiązanie jest naruszane, może zostać nałożone tymczasowe lub ostateczne cło zgodnie z art. 8 ust. 9 i 10 antydumpingowego rozporządzenia podstawowego oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, zgodnie z art. 13 ust. 9 i 10 antysubsydyjnego rozporządzenia podstawowego,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Do tabeli w art. 1 decyzji 2000/745/WE wprowadza się następujące zmiany poprzez dodanie poniższych informacji:

                  Kraj

                  Producent

                  Dodatkowy kod Taric

                  „Indie

                  South Asian Petrochem Limited

                  A 585”

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 września 2005 r.

            W imieniu Komisji,

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

      (2)  Dz.U. L 288 z 21.10.1997, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004.

      (3)  Dz.U. L 301 z 30.11.2000, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 83/2005 (Dz.U. L 19 z 21.1.2005, str. 1).

      (4)  Dz.U. L 301 z 30.11.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 822/2004 (Dz.U. L 127 z 29.4.2004, str. 3).

      (5)  Dz.U. L 301 z 30.11.2000, str. 88. Decyzja zmieniona decyzją 2002/232/WE (Dz.U. L 78 z 21.3.2002, str. 12).

      (6)  Dz.U. L 8 z 12.1.2005, str. 9.

      (7)  Dz.U. C 8 z 12.1.2005, str. 2.

      (8)  Patrz str. 10 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (9)  Patrz str. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2008/29/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2007 r. zmieniająca porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami w zakresie wieloletnich ram finansowych

text:
               10.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 6/7

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 18 grudnia 2007 r.
   zmieniająca porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami w zakresie wieloletnich ram finansowych
   (2008/29/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 21, 22, akapity pierwszy i drugi oraz pkt 23,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na posiedzeniu w ramach procedury pojednawczej w dniu 23 listopada 2007 r. obie strony władzy budżetowej wyraziły zgodę na zapewnienie części środków koniecznych dla finansowania programów Europejskiego Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej GNSS (EGNOS – GALILEO) poprzez zmianę wieloletnich ram finansowych 2007–2013, zgodnie z pkt 21, 22 i 23 porozumienia międzyinstytucjonalnego, aby podnieść pułapy środków na zobowiązania dla poddziału 1a na lata 2008–2013 o kwotę 1 600 mln EUR według cen bieżących. Skutki podniesienia tego pułapu będą zrównoważone poprzez obniżenie pułapu środków na zobowiązania dla działu 2 w 2007 r. o tę samą kwotę.

               (2)

               W celu zachowania odpowiedniego stosunku między zobowiązaniami i płatnościami, zostaną zmienione roczne pułapy środków na płatności. Zmiana ta będzie neutralna.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (2),

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Jedyny artykuł
   Załącznik I do porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 2007 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         H.-G. PÖTTERING

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         M. LOBO ANTUNES

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

      (2)  W tym celu kwoty wynikające z powyższego porozumienia przelicza się na ceny z 2004 r.

      ZAŁĄCZNIK
      RAMY FINANSOWE NA LATA 2007–2013 (zmienione)

                  (mln EUR – ceny z 2004 r.)

                  ŚRODKI NA ZOBOWIĄZANIA

                  2007

                  2008

                  2009

                  2010

                  2011

                  2012

                  2013

                  Ogółem 2007–2013

                              1.

                              Trwały wzrost

                  51 267

                  52 913

                  54 071

                  54 860

                  55 379

                  56 845

                  58 256

                  383 591

                              1a

                              Konkurencyjność na rzecz wzrostu i zatrudnienia

                  8 404

                  9 595

                  10 209

                  11 000

                  11 306

                  12 122

                  12 914

                  75 550

                              1b

                              Spójność na rzecz wzrostu i zatrudnienia

                  42 863

                  43 318

                  43 862

                  43 860

                  44 073

                  44 723

                  45 342

                  308 041

                              2.

                              Zarządzanie zasobami naturalnymi i ich ochrona

                  53 478

                  54 322

                  53 666

                  53 035

                  52 400

                  51 775

                  51 161

                  369 837

                  w tym wydatki związane z rynkiem i płatności bezpośrednie

                  43 120

                  42 697

                  42 279

                  41 864

                  41 453

                  41 047

                  40 645

                  293 105

                              3.

                              Obywatelstwo, wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość

                  1 199

                  1 258

                  1 380

                  1 503

                  1 645

                  1 797

                  1 988

                  10 770

                              3a

                              Wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość

                  600

                  690

                  790

                  910

                  1 050

                  1 200

                  1 390

                  6 630

                              3b

                              Obywatelstwo

                  599

                  568

                  590

                  593

                  595

                  597

                  598

                  4 140

                              4.

                              UE jako partner na arenie międzynarodowej

                  6 199

                  6 469

                  6 739

                  7 009

                  7 339

                  7 679

                  8 029

                  49 463

                              5.

                              Administracja (1)

                  6 633

                  6 818

                  6 973

                  7 111

                  7 255

                  7 400

                  7 610

                  49 800

                              6.

                              Wyrównania

                  419

                  191

                  190

                  800

                  ŚRODKI NA ZOBOWIĄZANIA OGÓŁEM

                  119 195

                  121 971

                  123 019

                  123 518

                  124 018

                  125 496

                  127 044

                  864 261

                  jako % DNB

                  1,10 %

                  1,08 %

                  1,07 %

                  1,04 %

                  1,03 %

                  1,02 %

                  1,01 %

                  1,048 %

                  ŚRODKI NA PŁATNOŚCI OGÓŁEM

                  115 142

                  119 805

                  112 182

                  118 549

                  116 178

                  119 659

                  119 161

                  820 676

                  jako % DNB

                  1,06 %

                  1,06 %

                  0,97 %

                  1,00 %

                  0,97 %

                  0,97 %

                  0,95 %

                  1,00 %

                  dostępny margines

                  0,18 %

                  0,18 %

                  0,27 %

                  0,24 %

                  0,27 %

                  0,27 %

                  0,29 %

                  0,24 %

                  Pułap zasobów własnych jako % DNB

                  1,24 %

                  1,24 %

                  1,24 %

                  1,24 %

                  1,24 %

                  1,24 %

                  1,24 %

                  1,24 %

         (1)  Wydatki na emerytury zawarte w pułapie dla niniejszej pozycji oblicza się po odliczeniu składek pracowniczych do odpowiedniego systemu maksymalnie do 500 mln EUR według cen z 2004 r. na lata 2007–2013.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/864 z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego (2018)

text:
               20.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 131/1

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2017/864
   z dnia 17 maja 2017 r.
   w sprawie Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego (2018)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego artykuł 167,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
   uwzględniając opinię Komitetu Regionów (1),
   stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
   mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Ideały, zasady i wartości zakorzenione w dziedzictwie kulturowym Europy są dla niej wspólnym źródłem pamięci, zrozumienia, tożsamości, dialogu, spójności i kreatywności. Dziedzictwo kulturowe odgrywa rolę w Unii Europejskiej, a preambuła Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) stanowi, że sygnatariusze są „inspirowani kulturowym, religijnym i humanistycznym dziedzictwem Europy”.

               (2)

               Art. 3 ust. 3 TUE stanowi, że Unia szanuje swoją bogatą różnorodność kulturową i językową oraz czuwa nad ochroną i rozwojem dziedzictwa kulturowego Europy.

               (3)

               Art. 167 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) powierza Unii zadanie polegające na przyczynieniu się do „rozkwitu kultur państw członkowskich, w poszanowaniu ich różnorodności narodowej i regionalnej, równocześnie podkreślając znaczenie wspólnego dziedzictwa kulturowego”. Działanie Unii zmierza do zachęcania do współpracy państw członkowskich oraz, jeżeli to niezbędne, do wspierania i uzupełniania ich działań między innymi w dziedzinach pogłębiania wiedzy oraz upowszechniania kultury i historii europejskich narodów oraz zachowania i ochrony dziedzictwa kulturowego o znaczeniu europejskim.

               (4)

               Jak podkreśliła Komisja w swoim komunikacie z dnia 22 lipca 2014 r. zatytułowanym „Ku zintegrowanemu podejściu do dziedzictwa kulturowego w Europie”, dziedzictwo kulturowe należy traktować jako wspólny zasób i wspólne dobro, które zostało nam powierzone dla przyszłych pokoleń. Z tego powodu dbanie o dziedzictwo kulturowe jest wspólnym obowiązkiem wszystkich zainteresowanych.

               (5)

               Dziedzictwo kulturowe ma dla europejskiego społeczeństwa ogromną wartość z kulturowego, środowiskowego, społecznego i gospodarczego punktu widzenia. Dlatego, jak podkreślono w konkluzjach Rady z dnia 21 maja 2014 r. (3), zarządzanie dziedzictwem w sposób zrównoważony jest strategicznym wyborem na XXI w. Znaczenie dziedzictwa kulturowego dla budowania wartości, umiejętności i zatrudnienia, a także jakości życia jest niedoceniane.

               (6)

               Dziedzictwo kulturowe ma kluczowe znaczenie dla Europejskiej agendy kultury (4) i przyczynia się do realizacji jej celów, polegających na promowaniu różnorodności kulturowej i dialogu międzykulturowego, promowaniu kultury jako katalizatora kreatywności oraz promowaniu kultury jako istotnego elementu stosunków międzynarodowych Unii. Jest ono również jednym z czterech priorytetów europejskiej współpracy w obszarze kultury w latach 2015–2018, które określono w obecnym planie prac w dziedzinie kultury, przyjętym przez Radę i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w dniu 25 listopada 2014 r. (5)

               (7)

               Jak stwierdziła Rada w swoich konkluzjach z dnia 21 maja 2014 r., na dziedzictwo kulturowe składają się różnorodne „zasoby odziedziczone z przeszłości, we wszelkich swoich formach i aspektach – materialnych, niematerialnych i cyfrowych (powstałych w formie cyfrowej lub scyfryzowanych), w tym zabytki, stanowiska, krajobrazy, umiejętności, praktyki, wiedza oraz przejawy ludzkiej kreatywności, a także zbiory chronione i zarządzane przez instytucje publiczne i prywatne, takie jak muzea, biblioteki i archiwa”. Dziedzictwo kulturowe obejmuje również dziedzictwo filmowe.

               (8)

               Dziedzictwo kulturowe powstało na przestrzeni wieków w wyniku interakcji między formami wyrazu kulturowego różnych cywilizacji zamieszkujących Europę. Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego będzie służył zachęcaniu do i wspieraniu zrozumienia wagi ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego. Jednym ze sposobów osiągnięcia tego zrozumienia jest realizacja programów edukacyjnych i programów mających na celu podnoszenie świadomości społecznej, do których realizacji zobowiązuje Konwencja UNESCO z 2005 r. w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, której Unia i państwa członkowskie są stroną.

               (9)

               Zgodnie z art. 30 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, której Unia i większość państw członkowskich jest stroną, strony Konwencji uznają prawo osób niepełnosprawnych do udziału, na zasadzie równości z innymi osobami, w życiu kulturalnym i podejmują wszelkie odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby osoby niepełnosprawne między innymi miały dostęp do miejsc działalności kulturalnej lub usług z nią związanych, takich jak teatry, muzea, kina, biblioteki i usługi turystyczne oraz, w miarę możliwości, dostęp do zabytków i miejsc ważnych dla kultury narodowej.

               (10)

               Europejska nagroda „Access City Award” dowiodła, że zapewnienie dostępności dziedzictwa kulturowego miast, przy jednoczesnym zachowaniu charakteru i wartości tego dziedzictwa, osobom niepełnosprawnym, osobom starszym, a także osobom o ograniczonej mobilności lub cierpiącym na inne upośledzenia o charakterze czasowym jest wykonalne i stanowi dobrą praktykę.

               (11)

               Dziedzictwo kulturowe odgrywa istotną rolę jako spoiwo społeczeństw, w czasie gdy rośnie różnorodność kulturowa europejskich narodów. Zabytki, którym przyznano Znak Dziedzictwa Europejskiego mają wyraźny wymiar europejski, ponieważ zostały wybrane z uwagi na rolę, jaką odegrały w historii europejskiej. Zabytki te, wraz z inicjatywą „Europejska Stolica Kultury”, wzmacniają poczucie przynależności do wspólnej przestrzeni europejskiej. Dlatego należy dążyć do komplementarności z Europejskim Rokiem Dziedzictwa Kulturowego. Nowe partycypacyjne i międzykulturowe podejście do polityki i inicjatyw edukacyjnych w obszarze dziedzictwa, przewidujące godne traktowanie wszystkich form dziedzictwa kulturowego, może zwiększyć zaufanie, wzajemne poszanowanie i spójność społeczną, na co wskazuje również współpraca międzynarodowa w ramach Rady Europy.

               (12)

               Rolę dziedzictwa kulturowego dostrzeżono również w Agendzie ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 (Agenda 2030), potwierdzając znaczenie globalnego obywatelstwa, różnorodności kulturowej i dialogu międzykulturowego jako nadrzędnych zasad zrównoważonego rozwoju. W Agendzie 2030 wyrażono przekonanie, że wszystkie kultury i cywilizacje mogą przyczynić się do zrównoważonego rozwoju i są jego najważniejszymi czynnikami. Kultura została wspomniana wprost w ramach kilku celów zrównoważonego rozwoju określonych w programie działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030, w szczególności w kontekście celu nr 11 (miasta – dziedzictwo), a także, w odniesieniu do turystyki, celu 4 (edukacja), celu 8 (zrównoważony wzrost) i celu 12 (wzory konsumpcji).

               (13)

               Coraz powszechniej uznawana na szczeblu międzynarodowym konieczność umiejscowienia ludzi i ludzkich wartości w centrum kompleksowej i międzydyscyplinarnej koncepcji dziedzictwa kulturowego uwyraźnia potrzebę zapewnienia szerszego dostępu do dziedzictwa kulturowego, między innymi w świetle jego pozytywnego wpływu na jakość życia. Taki szerszy dostęp można zapewnić przez docieranie do różnych odbiorców i poprawienie dostępności miejsc, budynków, produktów i usług, przy uwzględnieniu szczególnych potrzeb i konsekwencji zmian demograficznych.

               (14)

               Działania w dziedzinie zachowania, odnowy, ochrony, ponownego wykorzystywania, dostępności i promowania dziedzictwa kulturowego oraz powiązane usługi należą zasadniczo do obowiązków władz krajowych, regionalnych lub lokalnych. Niemniej jednak jeden z wymiarów dziedzictwa kulturowego jest wyraźnie europejski, gdyż oprócz polityki kulturalnej dotyczą go działania realizowane za pośrednictwem polityk Unii, takich jak polityka w dziedzinie edukacji, rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich, rozwoju regionalnego, spójności społecznej, gospodarki morskiej, środowiska, turystyki, agendy cyfrowej, badań naukowych i innowacji oraz komunikacji.

               (15)

               Rok 2018 ma symboliczne i historyczne znaczenie dla Europy i jej dziedzictwa kulturowego, ponieważ w roku tym przypada kilka ważnych wydarzeń, takich jak setna rocznica zakończenia pierwszej wojny światowej i setna rocznica niepodległości kilku państw członkowskich, a także czterechsetna rocznica rozpoczęcia wojny trzydziestoletniej. Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego umożliwi lepsze zrozumienie teraźniejszości przez pełniejsze oraz wspólne rozumienie przeszłości.

               (16)

               Aby w pełni wykorzystać potencjał dziedzictwa kulturowego dla europejskich społeczeństw i gospodarek, ochrona, rozwój i gospodarowanie dziedzictwem kulturowym wymagają skutecznego partycypacyjnego (tj. wielopłaszczyznowego i z udziałem wielu zainteresowanych stron) zarządzania i wzmocnionej współpracy międzysektorowej, jak określono w konkluzjach Rady z dnia 25 listopada 2014 r. (6). Takie zarządzanie i współpraca oznaczają konieczność zaangażowania wszystkich zainteresowanych stron, w tym organów publicznych, sektora dziedzictwa kulturowego, podmiotów prywatnych oraz organizacji społeczeństwa obywatelskiego, takich jak organizacje pozarządowe i organizacje w sektorze wolontariatu.

               (17)

               Ponadto w swoich konkluzjach z dnia 25 listopada 2014 r. Rada wezwała Komisję do rozważenia przedstawienia wniosku dotyczącego „Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego”.

               (18)

               W swojej rezolucji z dnia 8 września 2015 r. Parlament Europejski zalecił ogłoszenie Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego, najlepiej w 2018 r.

               (19)

               W swojej opinii z dnia 16 kwietnia 2015 r. (7) Komitet Regionów z zadowoleniem przyjął wezwanie Rady, aby rozważyć ogłoszenie Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego, podkreślając, że mógłby się on przyczynić do realizacji wspólnych celów w paneuropejskim kontekście.

               (20)

               Ogłoszenie Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego jest skutecznym sposobem podnoszenia świadomości publicznej, upowszechniania informacji o dobrych praktykach, promowania prowadzenia debaty politycznej, badań naukowych i innowacji oraz usprawniania gromadzenia i analizy danych jakościowych i ilościowych, w tym danych statystycznych, dotyczących społecznego i gospodarczego wpływu dziedzictwa kulturowego. Przez stworzenie środowiska umożliwiającego jednoczesne wspieranie tych celów na poziomie unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym można zapewnić większą synergię i lepsze wykorzystanie zasobów. W tym celu Komisja powinna terminowo przedstawiać informacje Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i państwom członkowskim, Komitetowi Regionów oraz organom i stowarzyszeniom działającym w dziedzinie dziedzictwa kulturowego na poziomie Unii i ściśle z nimi współpracować. Aby zapewnić działaniom przygotowanym na Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego europejski wymiar, zachęca się również państwa członkowskie, by ze sobą współpracowały.

               (21)

               Dziedzictwo kulturowe jest jednym z obszarów interwencji kilku programów realizowanych w obszarze stosunków zewnętrznych, głównie, choć nie wyłącznie, na Bliskim Wschodzie. Promowanie wartości dziedzictwa kulturowego jest również odpowiedzią na celowe niszczenie skarbów kultury w strefach konfliktu, jak podkreślili Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa i Komisja we wspólnym komunikacie z dnia 8 czerwca 2016 r. zatytułowanym „W stronę strategii UE w dziedzinie międzynarodowych stosunków kulturalnych”. Istotne jest zapewnienie komplementarności między Europejskim Rokiem Dziedzictwa Kulturowego a wszelkimi istotnymi inicjatywami realizowanymi w ramach stosunków zewnętrznych. Działania służące ochronie i promowaniu dziedzictwa kulturowego w ramach odpowiednich instrumentów stosunków zewnętrznych powinny między innymi odzwierciedlać wspólne korzyści płynące z wymiany doświadczeń i wartości z państwami trzecimi. Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego powinien promować wzajemną wiedzę, poszanowanie i zrozumienie poszczególnych kultur.

               (22)

               Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego powinien obejmować działania realizowane w ścisłej współpracy z państwami kandydującymi i potencjalnymi państwami kandydującymi. W stosownych przypadkach należy również zabiegać o zaangażowanie krajów objętych europejską polityką sąsiedztwa i innymi krajami partnerskimi. Takie zaangażowanie może przebiegać w oparciu o stosowne ramy współpracy i dialogu, zwłaszcza w kontekście dialogu społeczeństwa obywatelskiego między Unią a tymi krajami.

               (23)

               Zachowanie, ochrona i rozwój dziedzictwa kulturowego Europy mieści się w zakresie celów istniejących unijnych programów. Dlatego Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego może zostać zrealizowany w ramach tych programów zgodnie z regulującymi je przepisami i przez określenie priorytetów finansowania w ujęciu rocznym i wieloletnim. Programy i polityka w takich obszarach, jak kultura, edukacja, rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich, rozwój regionalny, spójność społeczna, gospodarka morska, środowisko, turystyka, strategia jednolitego rynku cyfrowego, badania naukowe i innowacje oraz komunikacja przyczyniają się pośrednio lub bezpośrednio do ochrony, rozwoju, ponownego wykorzystywania i promowania dziedzictwa kulturowego Europy i mogą wspierać Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego w ramach uregulowań prawnych, w oparciu o które funkcjonują. Z myślą o realizacji celów Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego można rozważyć krajowe wkłady uzupełniające współfinansowanie na poziomie Unii, w tym za pośrednictwem elastycznych mechanizmów finansowych, takich jak partnerstwo publiczno-prywatne czy finansowanie społecznościowe.

               (24)

               Należy zapewnić ochronę interesów finansowych Unii w całym cyklu wydatkowania, przez zastosowanie proporcjonalnych środków obejmujących zapobieganie nieprawidłowościom oraz ich wykrywanie i badanie, odzyskiwanie środków utraconych, nienależnie wypłaconych lub niewłaściwie wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładanie sankcji administracyjnych i finansowych.

               (25)

               W niniejszej decyzji określono pulę środków finansowych na cały czas trwania Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego, która podczas corocznej procedury budżetowej ma stanowić dla Parlamentu Europejskiego i Rady główną kwotę odniesienia w rozumieniu pkt 17 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (8).

               (26)

               Ponieważ cele niniejszej decyzji, a mianowicie zachęcenie do dzielenia się dziedzictwem kulturowym Europy i jego doceniania, poszerzania wiedzy na temat wspólnej historii i wspólnych wartości oraz wzmacniania poczucia przynależności do wspólnej przestrzeni europejskiej, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie ze względu na konieczność międzynarodowej wymiany informacji i upowszechniania dobrych praktyk w całej Unii, a możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   1.   Rok 2018 ogłasza się „Europejskim Rokiem Dziedzictwa Kulturowego” („Europejski Rok”).
   2.   Celem Europejskiego Roku jest zachęcanie do dzielenia się dziedzictwem kulturowym Europy i doceniania go jako wspólnego dobra, poszerzania wiedzy na temat wspólnej historii i wspólnych wartości oraz wzmacniania poczucia przynależności do wspólnej przestrzeni europejskiej.
   Artykuł 2
   Cele
   1.   Ogólne cele Europejskiego Roku to: stymulowanie i wspieranie działań Unii, państw członkowskich oraz władz regionalnych i lokalnych, we współpracy z sektorem dziedzictwa kulturowego i szerzej pojętym społeczeństwem obywatelskim, na rzecz ochrony, zachowania, ponownego wykorzystywania, rozwoju, podkreślania wartości i promowania dziedzictwa kulturowego Europy. W szczególności Europejski Rok:

               a)

               przyczynia się do propagowania roli dziedzictwa kulturowego Europy jako kluczowego elementu różnorodności kulturowej i dialogu międzykulturowego. Przy pełnym poszanowaniu kompetencji państw członkowskich powinien on unaoczniać najlepsze sposoby zapewnienia ochrony i zachowania europejskiego dziedzictwa kulturowego oraz korzystania z niego przez szersze i bardziej zróżnicowane grono odbiorców, w tym poprzez działania w zakresie rozwoju i edukowania odbiorców w zakresie dziedzictwa kultury, a tym samym propagowanie włączenia i integracji społecznej;

               b)

               zwiększa wkład europejskiego dziedzictwa kulturowego w rozwój społeczeństwa i gospodarki za sprawą wykorzystania bezpośredniego i pośredniego potencjału gospodarczego tego dziedzictwa, co obejmuje zdolność do wzmocnienia sektora kultury i sektora kreatywnego, w tym małych i średnich przedsiębiorstw, oraz do stymulowania kreatywności i innowacyjności, do promowania zrównoważonego rozwoju i turystyki, do zwiększenia włączenia społecznego oraz do tworzenia trwałego zatrudnienia;

               c)

               przyczynia się do promowania dziedzictwa kulturowego jako ważnego elementu stosunków Unii z państwami trzecimi poprzez wykorzystanie zainteresowania i potrzeb związanych z dziedzictwem kulturowym wśród krajów partnerskich oraz wiedzy fachowej Europy na temat dziedzictwa kulturowego.

         2.   Cele szczegółowe Europejskiego Roku są następujące:

               a)

               wspieranie takich podejść do dziedzictwa kulturowego, które są skupione na człowieku, sprzyjające włączeniu społecznemu, perspektywiczne, bardziej zintegrowane, zrównoważone i przekrojowe;

               b)

               promowanie innowacyjnych modeli uczestniczącego zarządzania i gospodarowania dziedzictwem kulturowym, obejmujących wszystkie zainteresowane strony, m.in. organy publiczne, sektor dziedzictwa kulturowego, podmioty prywatne i organizacje społeczeństwa obywatelskiego;

               c)

               promowanie debaty, badań naukowych i wymiany dobrych praktyk w zakresie jakości ochrony, zachowania, innowacyjnego ponownego wykorzystania i wzmocnienia dziedzictwa kulturowego oraz współczesnej ingerencji w środowisko historyczne;

               d)

               promowanie rozwiązań, które sprawiają, że dziedzictwo kulturowe jest dostępne dla wszystkich, również poprzez środki cyfrowe, dzięki usuwaniu przeszkód społecznych, kulturowych i fizycznych, przy uwzględnieniu osób ze szczególnymi potrzebami;

               e)

               podkreślanie i wzmacnianie pozytywnego wpływu dziedzictwa kulturowego na społeczeństwo i gospodarkę poprzez badania naukowe i innowacje, w tym poprzez rozwijanie bazy wiedzy dla takiego wpływu na poziomie Unii;

               f)

               wzmacnianie synergii pomiędzy dziedzictwem kulturowym i polityką ochrony środowiska poprzez włączanie dziedzictwa kulturowego do strategii politycznych dotyczących środowiska, architektury i planowania, oraz poprzez promowanie sprawności energetycznej;

               g)

               zachęcanie do realizowania regionalnych i lokalnych strategii rozwoju służących wykorzystaniu potencjału dziedzictwa kulturowego między innymi poprzez promocję zrównoważonej turystyki;

               h)

               wspieranie doskonalenia specjalistycznych umiejętności i poprawa zarządzania wiedzą i wymiany wiedzy w sektorze dziedzictwa kulturowego, z uwzględnieniem cyfryzacji;

               i)

               promowanie dziedzictwa kulturowego jako źródła inspiracji dla współczesnej kreatywności i innowacyjności oraz podkreślanie potencjału wzajemnego stymulowania i większej interakcji między sektorem dziedzictwa kulturowego a innymi sektorami kultury i sektorem kreatywnym;

               j)

               poszerzanie wiedzy na temat znaczenia europejskiego dziedzictwa kulturowego poprzez edukację i promowanie uczenia się przez całe życie, w szczególności poprzez skupienie się na dzieciach, ludziach młodych i osobach w podeszłym wieku, a także na społecznościach lokalnych i trudno dostępnych grupach społecznych;

               k)

               unaocznienie potencjału współpracy w obszarze dziedzictwa kulturowego dla zacieśniania więzi wewnątrz Unii oraz związków z krajami spoza Unii, a także wspierania dialogu międzykulturowego, pojednania po zakończeniu konfliktu i zapobiegania konfliktom;

               l)

               promowanie badań naukowych i innowacji w obszarze dziedzictwa kulturowego; ułatwienie absorpcji i używania rezultatów badań naukowych przez wszystkie zainteresowane strony, w szczególności przez organy publiczne i sektor prywatny, a także ułatwienie upowszechniania rezultatów badań naukowych wśród szerszego grona odbiorców;

               m)

               budowanie synergii między Unią a państwami członkowskimi, między innymi poprzez wzmocnienie inicjatyw w zakresie zwalczenia nielegalnego handlu dobrami kultury; oraz

               n)

               podkreślanie ważnych wydarzeń przypadających na 2018 r., które mają symboliczne znaczenie dla Europy i jej dziedzictwa kulturowego.

         Artykuł 3
   Środki
   1.   Środki, jakie należy podjąć dla realizacji celów wymienionych w art. 2, obejmują następujące działania na poziomie Unii, krajowym, regionalnym lub lokalnym, powiązane z celami Europejskiego Roku:

               a)

               inicjatywy i wydarzenia służące promowaniu debaty i poszerzaniu wiedzy na temat znaczenia i wartości dziedzictwa kulturowego oraz ułatwianiu uczestnictwa obywateli i zainteresowanych stron;

               b)

               informacje, wystawy, kampanie edukacyjne i poszerzające wiedzę mające na celu upowszechnianie takich wartości, jak różnorodność i dialog międzykulturowy, z wykorzystaniem dowodów świadczących o bogactwie dziedzictwa kulturowego Europy oraz stymulowanie wkładu ogółu społeczeństwa w ochronę dziedzictwa kulturowego i zarządzanie dziedzictwem oraz realizację celów Europejskiego Roku;

               c)

               wymiana doświadczeń i dobrych praktyk między władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, a także innymi organizacjami, oraz upowszechnianie informacji o dziedzictwie kulturowym, w tym za pośrednictwem Europeany;

               d)

               przeprowadzanie analiz oraz działań w zakresie badań naukowych i innowacji, a także upowszechnianie ich rezultatów w skali europejskiej lub krajowej; oraz

               e)

               promowanie projektów i sieci związanych z Europejskim Rokiem, w tym za pośrednictwem mediów i sieci społecznościowych.

         2.   Komisja i państwa członkowskie mogą – odpowiednio na poziomie unijnym i krajowym – wskazywać inne działania niż te, o których mowa w ust. 1, pod warunkiem że przyczyniają się one do osiągania celów Europejskiego Roku wymienionych w art. 2.
   3.   Instytucje i organy Unii, a także państwa członkowskie mogą – odpowiednio na poziomie unijnym i krajowym – powoływać się na Europejski Rok i używać jego logo w działaniach promocyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2.
   Artykuł 4
   Koordynacja na poziomie państw członkowskich
   Za organizację uczestnictwa w Europejskim Roku na poziomie krajowym odpowiadają państwa członkowskie. W tym celu państwa członkowskie wyznaczają koordynatorów krajowych. Koordynatorzy krajowi zapewniają koordynację odpowiednich działań na poziomie krajowym.
   Artykuł 5
   Koordynacja na poziomie Unii
   1.   Komisja regularnie zwołuje posiedzenia koordynatorów krajowych w celu koordynowania realizacji Europejskiego Roku. Posiedzenia te służą również wymianie informacji na temat realizacji Europejskiego Roku na poziomie krajowym i unijnym; przedstawiciele Parlamentu Europejskiego mogą brać w udział w tych posiedzeniach jako obserwatorzy.
   2.   Koordynacja Europejskiego Roku na poziomie Unii ma przekrojowy charakter, tak aby stworzyć synergię między poszczególnymi unijnymi programami i inicjatywami na rzecz finansowania projektów w zakresie dziedzictwa kulturowego.
   3.   Komisja zwołuje regularne spotkania zainteresowanych stron i przedstawicieli organizacji lub podmiotów działających w dziedzinie dziedzictwa kulturowego, w tym istniejących ponadnarodowych sieci kulturowych i właściwych organizacji pozarządowych, a także organizacji młodzieżowych, w celu uzyskania wsparcia przy realizacji Europejskiego Roku na poziomie Unii.
   Artykuł 6
   Współpraca międzynarodowa
   W celu realizacji Europejskiego Roku Komisja współpracuje z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi, zwłaszcza z Radą Europy i UNESCO, zapewniając przy tym widoczność udziału Unii.
   Artykuł 7
   Ochrona interesów finansowych Unii
   1.   W trakcie realizacji działań finansowanych na podstawie niniejszej decyzji Komisja przyjmuje odpowiednie środki zapewniające ochronę interesów finansowych Unii przez zapobieganie nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym działaniom niezgodnym z prawem, przez skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych, a także, w stosownych przypadkach, przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje administracyjne i finansowe.
   2.   Komisja lub jej przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy są uprawnieni do przeprowadzenia audytu, na podstawie dokumentów oraz kontroli i inspekcji na miejscu, u wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują unijne środki finansowe na podstawie niniejszej decyzji.
   3.   Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (9) oraz w rozporządzeniu Rady (UE, Euratom) nr 2185/96 (10), w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub inne niezgodne z prawem działania naruszające interesy finansowe Unii, w związku z umową o udzielenie dotacji, decyzją o udzieleniu dotacji lub umową w sprawie zamówienia finansowaną na podstawie niniejszej decyzji.
   4.   Z zastrzeżeniem ust. 1, 2 i 3 w umowach o współpracy z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, zamówieniach, umowach o udzielenie dotacji i decyzjach o udzieleniu dotacji wynikających z wykonania niniejszej decyzji zamieszcza się postanowienia wyraźnie upoważniające Komisję, Trybunał Obrachunkowy i OLAF do prowadzenia takich audytów i dochodzeń zgodnie z ich odpowiednimi uprawnieniami.
   Artykuł 8
   Finansowanie
   Współfinansowanie na poziomie Unii działań umożliwiających realizację Europejskiego Roku musi być zgodne z przepisami mającymi zastosowanie do istniejących programów, takich jak program Kreatywna Europa, i odbywa się poprzez wykorzystanie dotychczasowych możliwości określenia priorytetów finansowania w ujęciu rocznym lub wieloletnim. W stosownych przypadkach realizacja Europejskiego Roku może być wsparta za pomocą innych programów i polityk, z zastrzeżeniem przestrzegania istniejących wymogów prawnych i finansowych.
   Artykuł 9
   Budżet
   Pula środków finansowych na wykonanie niniejszej decyzji w okresie od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. wynosi 8 mln EUR.
   Roczne środki zatwierdzane są przez Parlament Europejski i Radę w granicach wieloletnich ram finansowych.
   Artykuł 10
   Monitorowanie i ocena
   Do dnia 31 grudnia 2019 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie na temat wykonania, wyników i ogólnej oceny inicjatyw przewidzianych w niniejszej decyzji. Sprawozdanie to uwzględnia pomysły na dalsze wspólne przedsięwzięcia w dziedzinie dziedzictwa kulturowego.
   Artykuł 11
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 17 maja 2017 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         A. TAJANI

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         C. ABELA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 88 z 21.3.2017, s. 7.

      (2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2017 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 11 maja 2017 r.

      (3)  Konkluzje Rady z dnia 21 maja 2014 r. w sprawie dziedzictwa kulturowego jako strategicznego zasobu zrównoważonej Europy (Dz.U. C 183 z 14.6.2014, s. 36).

      (4)  Rezolucja Rady z dnia 16 listopada 2007 r. dotycząca europejskiego planu działań na rzecz kultury (Dz.U. C 287 z 29.11.2007, s. 1).

      (5)  Konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie planu prac w dziedzinie kultury (2015–2018) (Dz.U. C 463 z 23.12.2014, s. 4).

      (6)  Konkluzje Rady na temat partycypacyjnego zarządzania dziedzictwem kulturowym (Dz.U. C 463 z 23.12.2014, s. 1).

      (7)  Opinia Komitetu Regionów – Ku zintegrowanemu podejściu do dziedzictwa kulturowego w Europie (Dz.U. C 195 z 12.6.2015, s. 22).

      (8)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).

      (10)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).

      WSPÓLNE OŚWIADCZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
      Zgodnie z art. 9 niniejszej decyzji pula środków finansowych na organizację Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego w 2018 r. wynosi 8 mln EUR. W celu sfinansowania przygotowania Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego kwota 1 mln EUR będzie pochodzić z istniejących środków przewidzianych w budżecie na rok 2017. Budżet na rok 2018 będzie zawierał w odrębnej linii budżetowej rezerwę w wysokości 7 mln EUR na Europejski Rok Dziedzictwa Kulturowego. Z tej kwoty 3 mln EUR będzie pochodzić ze środków przewidzianych obecnie na program „Kreatywna Europa”, a 4 mln EUR zostaną przesunięte z innych istniejących zasobów, bez wykorzystania istniejących marginesów oraz bez naruszania uprawnień władzy budżetowej.

         OŚWIADCZENIE KOMISJI

      Komisja przyjmuje do wiadomości porozumienie współustawodawców o ustanowieniu puli środków finansowych w wysokości 8 mln EUR zgodnie z art. 9 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego (2018). Komisja przypomina, że władza budżetowa jest uprawniona do zatwierdzenia kwoty środków w budżecie rocznym zgodnie z art. 314 TFUE.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/607 z dnia 29 marca 2017 r. zmieniająca decyzję 2011/173/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Bośni i Hercegowinie

text:
               30.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 84/6

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/607
   z dnia 29 marca 2017 r.
   zmieniająca decyzję 2011/173/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Bośni i Hercegowinie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 21 marca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/173/WPZiB (1).

               (2)

               Na podstawie przeglądu decyzji 2011/173/WPZiB należy przedłużyć obowiązywanie środków ograniczających do dnia 31 marca 2018 r.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2011/173/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 6 akapit drugi decyzji 2011/173/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 marca 2018 r.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 marca 2017 r.

            W imieniu Rady

         L. GRECH

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2011/173/WPZiB z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Bośni i Hercegowinie (Dz.U. L 76 z 22.3.2011, s. 68).


title: Decyzja Rady z dnia 11 maja 2015 r. w sprawie mianowania piętnastu członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów

text:
               14.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 161/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 11 maja 2015 r.
   w sprawie mianowania piętnastu członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów
   (2015/C 161/02)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (1), w szczególności jego art. 79,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 stanowi, że Rada ma mianować na stanowiska członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów („zarząd”) po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego.

               (2)

               Członkowie zarządu powinni być mianowani na podstawie stosownego doświadczenia i wiedzy specjalistycznej w dziedzinie bezpieczeństwa chemicznego lub przepisów dotyczących chemikaliów, przy czym należy także zapewnić, aby wśród członków zarządu były osoby posiadające stosowną wiedzę specjalistyczną w zakresie kwestii ogólnych, finansowych i prawnych.

               (3)

               Okres kadencji zarządu powinien wynosić cztery lata. Powinna istnieć możliwość jednokrotnego odnowienia kadencji.

               (4)

               Decyzją z dnia 7 czerwca 2007 r. (2) Rada mianowała 27 członków zarządu.

               (5)

               Członkowie zarządu nominowani przez Belgię, Bułgarię, Danię, Niemcy, Estonię, Grecję, Cypr, Łotwę, Litwę, Maltę, Polskę, Portugalię, Rumunię, Słowację i Zjednoczone Królestwo zostali mianowani na okres, który kończy się w dniu 31 maja 2015 r. Należy zatem nominować i mianować członków zarządu z tych państw członkowskich na okres od dnia 1 czerwca 2015 r. do dnia 31 maja 2019 r.

               (6)

               Rada otrzymała nominacje ze wszystkich odnośnych państw członkowskich,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane członkami zarządu na drugą kadencję od dnia 1 czerwca 2015 r. do dnia 31 maja 2019 r. (imię i nazwisko, obywatelstwo, data urodzenia):

               —

               Henrik Søren LARSEN, Dania, 9 grudnia 1961 r.,

               —

               Aive TELLING, Estonia, 8 maja 1974 r.,

               —

               Kassandra DIMITRIOU, Grecja, 30 czerwca 1957 r.,

               —

               Anastassios YIANNAKI, Cypr, 27 września 1957 r.,

               —

               Marija TERIOŠINA, Litwa, 4 listopada 1952 r.,

               —

               Liliana Luminiţa TÎRCHILĂ, Rumunia, 1 lutego 1960 r.

         Artykuł 2
   Następujące osoby zostają mianowane członkami zarządu na pierwszą kadencję od dnia 1 czerwca 2015 r. do dnia 31 maja 2019 r. (imię i nazwisko, obywatelstwo, data urodzenia):

               —

               Anne-France Marie RIHOUX, Belgia, 12 czerwca 1964 r.,

               —

               Parvoleta Angelova LULEVA, Bułgaria, 11 marca 1966 r.,

               —

               Jörg LEBSANFT, Niemcy, 31 sierpnia 1956 r.,

               —

               Judīte DIPĀNE, Łotwa, 10 kwietnia 1971 r.,

               —

               Edward XUEREB, Malta, 26 listopada 1963 r.,

               —

               Lidia Longina WĄSOWICZ, Polska, 18 sierpnia 1953 r.,

               —

               Ana Lília GOMES MARTINS, Portugalia, 20 sierpnia 1973 r.,

               —

               Miroslava BAJANÍKOVÁ, Słowacja, 12 kwietnia 1986 r.,

               —

               Keith Anthony Trevor BAILEY, Zjednoczone Królestwo, 2 czerwca 1965 r.

         Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2015 r.

            W imieniu Rady

         Jānis DŪKLAVS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie powołania 27 członków zarządu Europejskiej Agencji ds. Chemikaliów (Dz.U. C 134 z 16.6.2007, s. 6).


title: 2012/439/UE: Decyzja Rady z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Litwy

text:
               27.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 200/20

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 lipca 2012 r.
   w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Litwy
   (2012/439/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając propozycję rządu Litwy,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Zenonasa Rokusa RUDZIKASA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r., zostaje mianowany: Vitas MAČIULIS, doradca biznesowy w Litewskim Centrum Nauk Fizycznych i Technologii (CPST), członek zarządu Litewskiego Stowarzyszenia na rzecz Technologii Fotowoltaicznej i Biznesu (PTBA).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1515 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/236

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1515
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0082/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (4), w szczególności jego art. 97,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0118/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Chemikaliów jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Chemikaliów, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 131.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady z dnia 14 grudnia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego z Danii

text:
               16.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 418/4

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 grudnia 2015 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego z Danii
   (2015/C 418/02)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), w szczególności jego art. 75,
   uwzględniając wykazy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji z dnia 13 października 2015 r. (2) Rada mianowała członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego na okres od dnia 20 października 2015 r. do dnia 19 października 2020 r.

               (2)

               Rząd Danii przedstawił kolejne kandydatury na nieobsadzone stanowiska,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają niniejszym mianowane członkami i zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego na okres od dnia 20 października 2015 r. do dnia 19 października 2020 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Dania

               Karin MØHL LARSEN

               Marie-Louise OUTZEN

   II.   PRZEDSTAWICIELE ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Dania

               Christian SØLYST

               Tine SKOV JENSEN

   III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Dania

               Christiane MIßLBECK-WINBERG

               Henning GADE

         Artykuł 2
   Rada mianuje członków i zastępców członków, których kandydatury nie zostały dotąd przedstawione, w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 grudnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. ETGEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 13 października 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (Dz.U. C 341 z 16.10.2015, s. 4).


title: Decyzja Rady z dnia 15 kwietnia 2002 r. dotycząca przyjęcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Porozumienia ustanawiającego zakres uprawnień Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty z 2001 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0312

Dziennik Urzędowy L 112 , 27/04/2002 P. 0034 - 0034

		Decyzja Radyz dnia 15 kwietnia 2002 r.dotycząca przyjęcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Porozumienia ustanawiającego zakres uprawnień Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty z 2001 r.(2002/312/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Decyzją z dnia 13 marca 2001 r. na posiedzeniu negocjacyjnym ustanowionym w ramach Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD) przyjęto Porozumienie ustanawiające zakres uprawnień Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty z 2001 r. (zwane dalej "Porozumieniem").(2) W wyniku negocjacji nowe Porozumienie ma zastąpić Międzynarodowe porozumienie w sprawie juty z 1989 r., które wygasło z dniem 11 października 2001 r.(3) Wspólnota jest członkiem przedłużonego Międzynarodowego Porozumienia w sprawie Juty z 1989 r., dlatego w jej interesie leży zatwierdzenie Porozumienia, które ma je zastąpić,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Porozumienie ustanawiające zakres uprawnień Międzynarodowej Grupy Badawczej do spraw Juty z 2001 r.Tekst Porozumienia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby(-ób) umocowanej(-ych) do złożenia dokumentu przyjęcia w imieniu Wspólnoty [1].Sporządzono w Luksemburgu, dnia 15 kwietnia 2002 r.W imieniu RadyJ. PiquÉ I CampsPrzewodniczący[1] Data wejścia w życie Porozumienia zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.--------------------------------------------------


title: Decyzja ustalająca datę podjęcia obowiązków przez Agencję Dostaw Euratomu i zatwierdzająca Regulamin Agencji z dnia 5 maja 1960 r. określający sposób równoważenia popytu i podaży rud, materiałów źródłowych i specjalnych materiałów rozszczepialnych

text:
Ważna informacja prawna

|

31960D0511

Dziennik Urzędowy 032 , 11/05/1960 P. 0776 - 0776 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 12 Tom 1 P. 0017  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 12 Tom 1 P. 0017  Specjalne wydanie duńskie: Seria I Rozdział 1959-1962 P. 0043  Specjalne wydanie angielskie: Seria I Rozdział 1959-1962 P. 0045

		Decyzjaustalająca datę podjęcia obowiązków przez Agencję Dostaw Euratomu i zatwierdzająca Regulamin Agencji z dnia 5 maja 1960 r. określający sposób równoważenia popytu i podaży rud, materiałów źródłowych i specjalnych materiałów rozszczepialnychKOMISJA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY ENERGII ATOMOWEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 52, 53, 60 i 222,a także mając na uwadze, co następuje:do Komisji należy określenie daty podjęcia przez Agencję powierzonych jej zadań;wprowadzenie w życie procedur określonych przez Agencję w ramach wykonywania art. 60 ust. 6 Traktatu obowiązkowo musi uwzględniać działania przejściowe ułatwiające ich stopniowe zastosowanie,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Datą podjęcia przez Agencję Dostaw Euratomu obowiązków przekazanych jej na mocy Traktatu jest dzień 1 czerwca 1960 r.Artykuł 2Zatwierdza się Regulamin Agencji z dnia 5 maja 1960 r. określający zasady równoważenia popytu i podaży rud, materiałów źródłowych i specjalnych materiałów rozszczepialnych.Artykuł 3Regulamin, o którym mowa w art. 2, wchodzi w życie w całości w dniu 1 czerwca 1960 r. dla kontraktów obejmujących dostawę specjalnych materiałów rozszczepialnych.W odniesieniu do kontraktów na dostawę rud i materiałów źródłowych, wprowadzenie w życie art. 5 i 6 tego Regulaminu odracza się o sześć miesięcy, licząc od daty ustalonej w akapicie pierwszym niniejszego artykułu.Artykuł 4Kontrakty na dostawy rud lub surowców są w ciągu tego okresu przedkładane Komisji do uprzedniego zatwierdzenia.W ciągu tych sześciu miesięcy zostanie przeprowadzany i ukończony przegląd rynku zgodnie z procedurami ustalonymi w art. 1–4 tego Regulaminu.Artykuł 5Decyzja niniejsza stosuje się do Agencji Dostaw Euratomu, a także do wszystkich użytkowników i producentów rud, materiałów źródłowych i specjalnych materiałów rozszczepialnych.Sporządzono w Brukseli, dnia 5 maja 1960 r.W imieniu KomisjiE. M. J. A. Sassen--------------------------------------------------


title: 2004/612/WE: Decyzja Komisji z dnia 28 lipca r. zmieniająca decyzję nr 96/252/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu niektórych łączników rur lub przewodów rurowych z żelaza lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Chorwacji i Tajlandii oraz wycofująca przyjęcie zobowiązań złożonych przez niektórych eksporterów z Tajlandii

text:
               25.8.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 275/15

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 28 lipca r.
   zmieniająca decyzję nr 96/252/WE przyjmującą zobowiązania złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu niektórych łączników rur lub przewodów rurowych z żelaza lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Chorwacji i Tajlandii oraz wycofująca przyjęcie zobowiązań złożonych przez niektórych eksporterów z Tajlandii
   (2004/612/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 (1) z 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (zwane dalej „rozporządzeniem podstawowym”), w szczególności jego art. 8 ust. 9 i art. 9,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   POPRZEDNIE POSTĘPOWANIE

               (1)

               Rozporządzeniem (WE) nr 584/96 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur lub przewodów rurowych z żelaza lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Chorwacji i Tajlandii, ostatnio potwierdzone rozporządzeniem Rady (WE) nr 964/2003 (3). Środek zastosowany do wymienionych przywozów to stawka celna ad valorem, nieobejmująca jedynie przywozów pochodzących od dwóch tajlandzkich producentów-eksporterów, których zobowiązania zostały przyjęte decyzją Komisji nr 96/252/WE (4).

               (2)

               W kwietniu 2001 r. Komisja rozpoczęła z własnej inicjatywy rewizję tymczasową z urzędu, w celu ustalenia słuszności formy środków stosowanych w odniesieniu do przywozów pochodzących z Tajlandii (5). Rewizję rozpoczęto po stwierdzeniu przypadków nieprzestrzegania zobowiązań, w ramach monitoringu zobowiązań przyjętych od dwóch tajlandzkich eksporterów. mianowicie Awaji Sangyo (Thailand) Co., Ltd. oraz TTU Industrial Corp. Ltd. Postępowanie zostało przeprowadzone w powiązaniu z przeglądem dotyczącym wygaśnięcia, który został zakończony przyjęciem rozporządzenia (WE) nr 964/2003.

               (3)

               Na podstawie ustaleń dokonanych w trakcie dochodzenia – jak przedstawiono w akapitach 33, 34 i 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 1496/2004 (6) – stwierdzono, iż aktualnie obowiązująca forma środków przestała być właściwa, ponieważ nie uważa się, by zobowiązania w ich obecnej formie stanowiły właściwy i skuteczny środek w celu usunięcia szkodliwych efektów dumpingu.

               (4)

               Z tego względu oraz zgodnie z odpowiednimi klauzulami wyżej wymienionych zobowiązań, które nadają Komisji prawo do jednostronnego wycofania przyjęcia zobowiązań, Komisja zdecydowała się wycofać przyjęcie zobowiązań złożonych przez Awaji Sangyo (Thailand) Co., Ltd. oraz TTU Industrial Corp., Ltd.

               (5)

               Komisja poinformowała zainteresowanych eksporterów o swoich wnioskach, dając im możliwość przedstawienia uwag. Uwagi eksporterów zostały wzięte pod uwagę i tam gdzie stosowne, ustalenia zostały odpowiednio zmienione. Obu przedsiębiorstwom zaproponowano złożenie nowych zobowiązań cenowych, które obligowałyby je do przestrzegania minimalnych cen importowych. Komisja nie otrzymała jednak żadnej propozycji w tej sprawie.

               (6)

               W związku z powyższym i zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego przyjęcie zobowiązań, które nastąpiło decyzją Komisji nr 96/252/WE, powinno być wycofane w przypadku obu zainteresowanych przedsiębiorstw tajlandzkich.

               (7)

               Równolegle z niniejszą decyzją, Rada zmieniła rozporządzeniem (WE) nr 1496/2004 rozporządzenie (WE) nr 964/2003 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur lub przewodów rurowych z żelaza lub stali pochodzących m.in. z Tajlandii oraz nałożyła ostateczne cło antydumpingowe ad valorem na wywóz produktów pochodzących od zainteresowanych przedsiębiorstw.

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym wycofuje się przyjęcie zobowiązań złożonych przez Awaji Sangyo (Thailand) Co. Ltd, Samutprakarn oraz TTU Industrial Corp. Ltd, Bangkok w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu niektórych łączników rur lub przewodów rurowych z żelaza lub stali pochodzących m.in. z Tajlandii.
   Artykuł 2
   W art. 1 lit b) decyzji Komisji 96/252/WE wprowadza się następujące zmiany:

               Usuwa się odniesienie do Awaji Sangyo (Thailand) Co., Ltd. oraz TTU Industrial Corp. Ltd.

         Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 lipca 2004 r.

            W imieniu Komisji

         Pascal LAMY

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

      (2)  Dz.U. L 84 z 3.4.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 778/2003 (Dz.U. L 114 z 8.5.2003, str. 1).

      (3)  Dz.U. L 139 z 6.6.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2212/2003 (Dz.U. L 332 z 19.12.2003, str. 3).

      (4)  Dz.U. L 84 z 3.4.1996, str. 46. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2000/453/WE (Dz.U. L 182 z 21.7.2000, str. 25).

      (5)  Dz.U. C 103 z 3.4.2001, str. 5.

      (6)  Patrz: str. 1 niniejszego wydania Dziennika Urzędowego.


title: Decyzja Rady z dnia 29 marca 1999 r. dotycząca zawarcia Konwencji w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Odry

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0257

Dziennik Urzędowy L 100 , 15/04/1999 P. 0020 - 0020

		Decyzja Radyz dnia 29 marca 1999 r.dotycząca zawarcia Konwencji w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Odry(1999/257/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130s ust. 1 wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:Komisja uczestniczyła, w imieniu Wspólnoty, w negocjacjach dotyczących przygotowania Konwencji w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Odry;Konwencja została podpisana w imieniu Wspólnoty we Wrocławiu (Polska) dnia 11 kwietnia 1996 r.;Konwencja ta ma na celu wzmocnienie współpracy wielostronnej, by zapobiec i kontrolować zanieczyszczenie Odry, chronić środowisko i zapewnić zrównoważone wykorzystanie zasobów wodnych;wysoki poziom ochrony jest nadrzędnym celem polityki wspólnotowej w dziedzinie środowiska; jest ona oparta na zasadach środków ostrożności oraz działań zapobiegawczych, na zasadzie naprawy szkód wyrządzonych środowisku naturalnemu najlepiej u źródła i na zasadzie "zanieczyszczający płaci";w zakresie swoich odpowiednich kompetencji Wspólnota i Państwa Członkowskie współpracują z państwami trzecimi i właściwymi organizacjami międzynarodowymi;zawarcie Konwencji przez Wspólnotę przyczynia się do realizacji celów określonych w art. 130r Traktatu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Konwencja w sprawie Międzynarodowej Komisji Ochrony Odry zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.Tekst Konwencji załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do złożenia dokumentu zatwierdzenia w Sekretariacie Generalnym Rady zgodnie z art. 18 ust. 2 Konwencji.Sporządzono w Brukseli, dnia 29 marca 1999 r.W imieniu RadyF. MünteferingPrzewodniczący[1] Dz.U. C 316 z 14.10.1998, str. 5.[2] Opinia wydana dnia 16 grudnia 1998 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).--------------------------------------------------


title: Decyzja rady z dnia 30 września 2002 r. dotycząca zawarcia Porozumienia między Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną (BiH) w sprawie działań Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w BiH

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0845

Dziennik Urzędowy L 293 , 29/10/2002 P. 0001 - 0001

		Decyzja radyz dnia 30 września 2002 r.dotycząca zawarcia Porozumienia między Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną (BiH) w sprawie działań Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w BiH(2002/845/WPZiB)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,uwzględniając zalecenie prezydencji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 11 marca 2002 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2002/210/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej [1].(2) Artykuł 11 wspólnego działania stanowi, że status pracowników EUPM w BiH, włączając gdzie stosowne przywileje, immunitety i dalsze gwarancje konieczne do wypełniania i sprawnego funkcjonowania EUPM, powinny zostać ustanowione zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 24 Traktatu o Unii Europejskiej.(3) W następstwie decyzji Rady z dnia 12 lipca 2002 r. upoważniającej prezydencję do rozpoczęcia negocjacji prezydencja zawarła Porozumienie z BiH w sprawie działań EUPM.(4) Porozumienie powinno zostać zatwierdzone,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Porozumienie między Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną (BiH) w sprawie działań Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w BiH jest zatwierdzone w imieniu Unii Europejskiej.Tekst Porozumienia załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Porozumienia, tak, aby stało się ono wiążące dla Unii Europejskiej.Artykuł 3Niniejsza decyzja jest opublikowania w Dzienniku Urzędowym.Artykuł 4Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia.Sporządzono w Brukseli, dnia 30 września 2002 r.W imieniu RadyP. S. MøllerPrzewodniczący[1] Dz.U. L 70 z 13.3.2002, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1795 z dnia 29 września 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian załączników do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) oraz rozporządzeń załączonych do Europejskiego porozumienia w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi (ADN)

text:
               11.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 274/52

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1795
   z dnia 29 września 2016 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian załączników do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) oraz rozporządzeń załączonych do Europejskiego porozumienia w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi (ADN)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Działanie Unii w sektorze transportu towarów niebezpiecznych powinno mieć na celu poprawę bezpieczeństwa transportu, ochronę środowiska oraz ułatwienie transportu międzynarodowego.

               (2)

               Unia nie jest Umawiającą się Stroną Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (zwanej dalej „ADR”) ani Europejskiego porozumienia w sprawie międzynarodowych przewozów materiałów niebezpiecznych śródlądowymi drogami wodnymi (zwanego dalej „ADN”). Jednakże wszystkie państwa członkowskie są Umawiającymi się Stronami ADR, a 13 państw członkowskich jest Umawiającymi się Stronami ADN.

               (3)

               Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1) ustanawia wymagania dotyczące drogowego, kolejowego oraz śródlądowego transportu towarów niebezpiecznych w państwach członkowskich lub pomiędzy nimi. Dokonuje tego poprzez odniesienie do ADR, do Regulaminu międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych, który występuje jako dodatek C do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) (zwanego dalej „RID”) oraz ADN. Ponadto art. 4 dyrektywy 2008/68/WE przewiduje, że „transport towarów niebezpiecznych pomiędzy państwami członkowskimi a krajami trzecimi jest dozwolony pod warunkiem zgodności z przepisami ADR, RID lub ADN, o ile nie zastrzeżono inaczej w załącznikach”.

               (4)

               Zgodnie z procedurami określonymi odpowiednio w art. 14 ADR i art. 20 ADN, w okresie 2014–2016, grupa robocza ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15 i komitet administracyjny ADN przygotowały pewne zmiany, które mają wejść w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

               (5)

               Zmiany te, które dotyczą norm technicznych oraz jednolitych przepisów technicznych, mają na celu zapewnienie bezpiecznego i efektywnego transportu towarów niebezpiecznych przy jednoczesnym uwzględnieniu postępu naukowego i technicznego w tym sektorze oraz opracowywania nowych substancji i wyrobów stwarzających zagrożenie podczas transportu. Rozwój drogowego i śródlądowego transportu towarów niebezpiecznych, zarówno w Unii, jak i pomiędzy Unią a krajami sąsiadującymi, stanowi kluczowy element wspólnej polityki transportowej oraz zapewnia właściwe funkcjonowanie wszystkich gałęzi przemysłu produkujących lub stosujących towary sklasyfikowane jako niebezpieczne zgodnie z ADR i ADN.

               (7)

               Wszystkie proponowane zmiany są uzasadnione i korzystne; powinny one uzyskać poparcie. Należy zatem ustalić stanowisko, jakie powinno zostać przyjęte w imieniu Unii w odniesieniu do proponowanych zmian załączników do ADR oraz do rozporządzeń załączonych do ADN, zgodnie z załącznikiem,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do proponowanych zmian załączników do ADR oraz rozporządzeń załączonych do ADN, jest zgodne z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Formalne i drobne modyfikacje zmian proponowanych w ADR i ADN, o których mowa w akapicie pierwszym, przekazane przez Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, mogą zostać uzgodnione bez kolejnej decyzji Rady.
   Artykuł 2
   Stanowisko Unii określone w art. 1 jest wyrażane przez państwa członkowskie będące Umawiającymi się Stronami umów, o których mowa w tym artykule, działające wspólnie w interesie Unii.
   Artykuł 3
   Odniesienie do przyjętych zmian załączników do ADR i rozporządzeń załączonych do ADN zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, ze wskazaniem daty wejścia w życie zmian.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 września 2016 r.

            W imieniu Rady

         P. ŽIGA

            Przewodniczący

      (1)  Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13).

      ZAŁĄCZNIK

                  Wniosek

                  Dokument źródłowy

                  Powiadomienie

                  Wydanie

                  Uwagi

                  Stanowisko UE

                  1

                  ECE/TRANS/WP.15/231

                  C.N.443.2016.TREATIES-XI.B.14

                  Projekty zmian załączników A i B do ADR

                  Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15

                  Zgoda na zmiany.

                  2

                  ECE/TRANS/WP.15/231/Corr.1

                  C.N.443.2016.TREATIES-XI.B.14

                  Projekty zmian załączników A i B do ADR

                  Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15

                  Zgoda na zmiany.

                  3

                  ECE/TRANS/WP.15/231/Add.1

                  C.N.443.2016.TREATIES-XI.B.14

                  Projekty zmian załączników A i B do ADR

                  Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach grupy roboczej ds. transportu towarów niebezpiecznych – WP.15

                  Zgoda na zmiany.

                  4

                  ECE/ADN/36

                  C.N.444.2016.TREATIES-XI.D.6

                  Projekty zmian rozporządzeń załączonych do ADN

                  Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach komitetu administracyjnego

                  Zgoda na zmiany.

                  5

                  ECE/ADN/36/Add.1

                  C.N.607.2016.TREATIES-XI.D.6

                  Projekty zmian rozporządzeń załączonych do ADN

                  Porozumienie w kwestiach technicznych w ramach komitetu administracyjnego

                  Zgoda na zmiany.


title: 2007/858/WE: Decyzja Rady z dnia 17 grudnia 2007 r. w sprawie mianowania przewodniczącego oraz zastępcy przewodniczącego Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin

text:
               21.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 337/105

      DECYZJA RADY

   z dnia 17 grudnia 2007 r.
   w sprawie mianowania przewodniczącego oraz zastępcy przewodniczącego Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin
   (2007/858/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (1), w szczególności jego art. 47 ust. 1,
   uwzględniając listę kandydatów przedstawioną przez Komisję w dniu 29 października 2007 r. po uzyskaniu opinii Rady Administracyjnej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Paul A.C.E. VAN DER KOOIJ, ur. 13 stycznia 1956 r., zostaje niniejszym mianowany przewodniczącym Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin na okres pięciu lat.
   Pan Timothy MILLETT, ur. 6 stycznia 1951 r., zostaje niniejszym mianowany zastępcą przewodniczącego Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin na okres pięciu lat.
   Kadencja tych osób rozpoczyna się od daty podjęcia przez nie obowiązków. Data ta jest uzgadniana między prezesem a Radą Administracyjną urzędu.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2007 r.

            W imieniu Rady

         J. SILVA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 227 z 1.9.1994, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 873/2004 (Dz.U. L 162 z 30.4.2004, str. 38).