title: Decyzja Rady z dnia 10 listopada 1997 r. dotycząca zawarcia Umowy w sprawie współpracy naukowo - technicznej między Wspólnotą Europejską a Republiką Południowej Afryki

text:
Ważna informacja prawna

|

31997D0763

Dziennik Urzędowy L 313 , 15/11/1997 P. 0025 - 0025

		Decyzja Radyz dnia 10 listopada 1997 r.dotycząca zawarcia Umowy w sprawie współpracy naukowo - technicznej między Wspólnotą Europejską a Republiką Południowej Afryki(97/763/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art.130m, wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:Wspólnota Europejska i Republika Południowej Afryki prowadzą szczegółowe programy badawcze BRT w obszarach wspólnego zainteresowania;w oparciu o wcześniejsze doświadczenia, obie strony wyraziły chęć ustanowienia głębszych i szerszych ram prowadzenia współpracy w dziedzinie nauki i technologii;niniejsza Umowa w sprawie współpracy naukowo - technicznej stanowi część ogólnej współpracy między Wspólnotą i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony a Republiką Południowej Afryki z drugiej strony;zgodnie ze swoją decyzją z dnia 22 stycznia 1996 r., Rada upoważniła Komisję do negocjowania Umowy w sprawie współpracy naukowo - technicznej między Wspólnotą Europejską a Republiką Południowej Afryki;zgodnie ze swoją decyzją z dnia 5 grudnia 1996 r., Rada zdecydowała, że Umowa w sprawie współpracy naukowo - technicznej zostanie podpisana w imieniu Wspólnoty;Umowa w sprawie współpracy naukowo - technicznej między Wspólnotą Europejską a Republiką Południowej Afryki została podpisana dnia 5 grudnia 1996 r.;Umowa w sprawie współpracy naukowo - technicznej między Wspólnotą Europejską a Republiką Południowej Afryki powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym Umowa w sprawie współpracy naukowo - technicznej między Wspólnotą Europejską a Republiką Południowej Afryki zostaje zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.Tekst Umowy zostaje załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Zgodnie z art. 11 Umowy, Przewodniczący Rady powiadamia, że procedury niezbędne do jej wejścia w życie zostały zakończone ze strony Wspólnoty Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 10 listopada 1997 r.W imieniu RadyE. Hennicot-SchoepgesPrzewodniczący[1] Dz.U. C 134 z 29.4.1997, str. 7.[2] Dz.U. C 304 z 6.10.1997.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 19 listopada 2007 r. dotycząca mianowania członka Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu

text:
               24.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 282/14

      DECYZJA RADY

   z dnia 19 listopada 2007 r.
   dotycząca mianowania członka Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu
   (2007/C 282/10)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 54 akapit drugi i trzeci,
   uwzględniając art. X statutu Agencji Dostaw Euratomu (1), w wersji zmienionej ostatnio decyzją 95/1/WE, Euratom, EWWiS (2),
   uwzględniając decyzję Rady 2007/514/Euratom z dnia 10 lipca 2007 r. dotyczącą mianowania członków Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu (3),
   uwzględniając opinię Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zwolniło się stanowisko członka wyżej wymienionego komitetu w związku z rezygnacją pani Marie-Claire GUYADER, o czym Rada została powiadomiona w dniu 19 września 2007 r.

               (2)

               Należy zatem obsadzić zwolnione stanowisko.

               (3)

               Rząd Francji przedstawił kandydata w dniu 19 września 2007 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Pan Bruno QUAGLIA zostaje mianowany członkiem Komitetu Doradczego Agencji Dostaw Euratomu na pozostały okres kadencji komitetu, tj. do dnia 28 marca 2009 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 listopada 2007 r.

            W imieniu Rady

         L. AMADO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. nr 27 z 6.12.1958, s. 534/58.

      (2)  Dz.U. L 1 z 1.1.1995, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 190 z 21.7.2007, s. 15.


title: Decyzja Rady 2006/482/WPZiB z dnia  10 kwietnia 2006 r.  dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji ustanawiającej zasady ogólne udziału Republiki Turcji w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską

text:
               12.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 189/16

         DECYZJA RADY 2006/482/WPZiB
   z dnia 10 kwietnia 2006 r.
   dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji ustanawiającej zasady ogólne udziału Republiki Turcji w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
   uwzględniając zalecenie Prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Warunki dotyczące udziału państw trzecich w operacjach zarządzania kryzysami, prowadzonych przez Unię Europejską, powinny zostać określone w umowie ustanawiającej zasady ogólne takiego ewentualnego przyszłego udziału, a nie być określane każdorazowo oddzielnie dla każdej operacji.

               (2)

               Prezydencja, po otrzymaniu od Rady upoważnienia w dniu 23 lutego 2004 r., wspomagana przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, wynegocjowała Umowę między Unią Europejską a Republiką Turcji ustanawiającą zasady ogólne udziału Republiki Turcji w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską.

               (3)

               Umowę należy zatwierdzić,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Unią Europejską a Republiką Turcji ustanawiającą zasady ogólne udziału Republiki Turcji w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską.
   Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej (umocowanych) do podpisania Umowy, tak by stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 10 kwietnia 2006 r.

            W imieniu Rady

         U. PLASSNIK

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               12.7.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 189/17

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Republiką Turcji ustanawiająca zasady ogólne udziału Republiki Turcji w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską
   UNIA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA TURCJI,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „Stronami”,
   mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska (UE) może zadecydować o podjęciu działań w dziedzinie zarządzania kryzysami.

               (2)

               Unia Europejska zdecyduje, czy państwa trzecie zostaną zaproszone do udziału w operacji zarządzania kryzysami prowadzonej przez UE. Republika Turcji może przyjąć zaproszenie Unii Europejskiej i zaoferować swój wkład. W takim przypadku Unia Europejska podejmie decyzję w sprawie przyjęcia proponowanego wkładu Republiki Turcji.

               (3)

               Jeżeli Unia Europejska decyduje się podjąć wojskową operację zarządzania kryzysami, przy wykorzystaniu środków majątkowych i potencjału NATO, Republika Turcji zasadniczo może wyrazić swój zamiar uczestnictwa w operacji.

               (4)

               Rada Europejska na posiedzeniu w Brukseli w dniach 24 i 25 października 2002 r. ustaliła sposoby wprowadzania w życie postanowień podjętych podczas posiedzenia Rady Europejskiej w Nicei w dniach 7–9 grudnia 2000 r. w sprawie zaangażowania członków NATO niebędących członkami UE w operacje zarządzania kryzysami prowadzone przez UE.

               (5)

               Warunki dotyczące udziału Republiki Turcji w prowadzonych przez UE operacjach zarządzania kryzysami powinny być raczej ustalone w umowie ustanawiającej zasady ogólne takiego ewentualnego przyszłego udziału, a nie definiowane na podstawie indywidualnych przypadków dla każdej pojedynczej operacji.

               (6)

               Umowa taka powinna pozostawać bez uszczerbku dla autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską oraz nie powinna przesądzać o indywidualnym charakterze decyzji Republiki Turcji dotyczących udziału w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami.

               (7)

               Umowa taka powinna dotyczyć jedynie przyszłych operacji zarządzania kryzysami prowadzonych przez UE oraz powinna pozostawać bez uszczerbku dla ewentualnych obowiązujących umów dotyczących udziału Republiki Turcji w już trwających operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez UE,

         UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   SEKCJA I
   POSTANOWIENIA OGÓLNE
   Artykuł 1
   Decyzje odnoszące się do udziału
   1.   Po podjęciu przez Unię Europejską decyzji o zaproszeniu Republiki Turcji do udziału w prowadzonej przez nią operacji zarządzania kryzysami oraz po podjęciu przez Republikę Turcji decyzji o udziale, Republika Turcji przekazuje Unii Europejskiej informacje w sprawie swego proponowanego wkładu.
   2.   Jeżeli Unia Europejska zdecydowała o podjęciu wojskowej operacji zarządzania kryzysami, przy wykorzystaniu środków majątkowych i potencjału NATO, Republika Turcji poinformuje Unię Europejską o wszelkich zamiarach uczestnictwa w operacji, a następnie udzieli informacji o wszelkim proponowanym wkładzie.
   3.   Dokonywana przez Unię Europejską ocena wkładu Republiki Turcji jest prowadzona w konsultacji z Republiką Turcji.
   4.   Unia Europejska możliwie najwcześniej dostarczy Republice Turcji wstępnych szacunkowych danych dotyczących prawdopodobnej wysokości wkładu w koszty wspólne operacji w celu pomocy Republice Turcji w sformułowaniu jej oferty.
   5.   Unia Europejska powiadamia listownie Republikę Turcji o wyniku oceny w celu zagwarantowania udziału Republiki Turcji zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.
   Artykuł 2
   Ogólne zasady
   1.   Republika Turcji włącza się do wspólnego działania, na mocy którego Rada Unii Europejskiej decyduje, że UE będzie prowadziła operację zarządzania kryzysami, oraz do wszelkich wspólnych działań lub decyzji, na mocy których Rada Unii Europejskiej postanawia rozszerzyć prowadzoną przez Unię Europejską operację zarządzania kryzysami, zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy i wszelkimi wymaganymi porozumieniami wykonawczymi.
   2.   Wkład Republiki Turcji wniesiony do prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami odbywa się bez uszczerbku dla autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską.
   Artykuł 3
   Status personelu i sił zbrojnych
   1.   Status personelu oddelegowanego przez Republikę Turcji do udziału w prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami lub sił zbrojnych wysłanych przez Republikę Turcji do udziału w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami podlega umowie w sprawie statusu sił zbrojnych/misji, jeżeli została ona zawarta, podpisanej między Unią Europejską i państwem (państwami), w którym (których) operacja jest prowadzona.
   2.   Status personelu przydzielonego do kwatery głównej lub grup dowodzenia usytuowanych poza państwem (państwami), w którym (których) ma miejsce prowadzona przez UE operacja zarządzania kryzysami, podlega ustaleniom między kwaterą główną i odpowiednimi grupami dowodzenia a Republiką Turcji.
   3.   Bez uszczerbku dla umowy w sprawie statusu sił zbrojnych/misji, o którym mowa w ust. 1, Republika Turcji sprawuje jurysdykcję nad swoim personelem uczestniczącym w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami.
   4.   Republika Turcji ponosi odpowiedzialność z tytułu wszelkich roszczeń związanych z udziałem w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, dotyczących któregokolwiek członka jej personelu lub zgłoszonych przez któregokolwiek z członków jej personelu. Republika Turcji jest odpowiedzialna za wszczęcie postępowania, w szczególności sądowego lub dyscyplinarnego, przeciwko któremukolwiek członkowi jej personelu zgodnie ze swoimi przepisami ustawodawczymi i wykonawczymi.
   5.   Republika Turcji zobowiązuje się do wydania deklaracji odnośnie do zrzeczenia się roszczeń wobec któregokolwiek z państw uczestniczących w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, w której bierze udział Republika Turcji, oraz do uczynienia tego przy podpisywaniu niniejszej umowy. Wzór takiej deklaracji jest załączony do niniejszej umowy.
   6.   Unia Europejska zobowiązuje się do zagwarantowania, że państwa członkowskie wydadzą deklarację odnośnie do zrzeczenia się roszczeń przeciwko Republice Turcji, w przypadku jej udziału w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, oraz do uczynienia tego przy podpisywaniu niniejszej umowy. Wzór takiej deklaracji jest załączony do niniejszej umowy.
   Artykuł 4
   Informacje niejawne
   1.   Republika Turcji podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia ochrony informacji niejawnych UE zgodnie z przepisami Rady Unii Europejskiej dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. (1) oraz zgodnie z dalszymi wytycznymi wydanymi przez właściwe organy, w tym przez dowódcę operacji prowadzonej przez UE w sprawach dotyczących prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami lub przez szefa misji UE w sprawach dotyczących prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami.
   2.   Jeżeli UE otrzyma od Republiki Turcji informacje niejawne, informacje te zostają objęte stopniem ochrony właściwym dla klauzuli, którą są one oznaczone, oraz zgodnym z normami ustalonymi w przepisach dotyczących informacji niejawnych UE.
   3.   W przypadkach gdy UE i Republika Turcji zawarły umowę w sprawie procedur bezpieczeństwa dotyczących wymiany informacji niejawnych, postanowienia takiej umowy mają zastosowanie w kontekście prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami.
   SEKCJA II
   POSTANOWIENIA W SPRAWIE UDZIAŁU W CYWILNYCH OPERACJACH ZARZĄDZANIA KRYZYSAMI
   Artykuł 5
   Personel oddelegowany do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami
   1.   Republika Turcji gwarantuje, że jej personel oddelegowany do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami wykonuje swoją misję zgodnie z:

               —

               wspólnym działaniem i późniejszymi zmianami, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszej umowy,

               —

               planem operacji,

               —

               środkami wykonawczymi.

         2.   Republika Turcji informuje w odpowiednim czasie szefa misji prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami i Sekretariat Generalny Rady Unii Europejskiej o wszelkich zmianach co do wkładu wniesionego do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami.
   3.   Personel oddelegowany do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami przechodzi badania lekarskie i szczepienia oraz uzyskuje zaświadczenie lekarskie stwierdzające zdolność do pełnienia obowiązków, wystawione przez właściwe organy Republiki Turcji. Personel oddelegowany do prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami przedstawia kopię takiego zaświadczenia.
   Artykuł 6
   Struktura dowodzenia
   1.   Personel oddelegowany przez Republikę Turcji wykonuje swoje obowiązki i postępuje, mając na uwadze wyłącznie interesy prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami.
   2.   Cały personel podlega w pełni swoim władzom krajowym.
   3.   Władze krajowe dokonują przeniesienia kontroli operacyjnej na szefa misji prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami, który sprawuje dowodzenie poprzez hierarchiczną strukturę dowodzenia i kontroli.
   4.   Szef misji dowodzi prowadzoną przez UE cywilną operacją zarządzania kryzysami i odpowiada za bieżące zarządzanie operacją.
   5.   Zgodnie z instrumentami prawnymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszej umowy, Republika Turcji ma takie sama prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją jak państwa członkowskie Unii Europejskiej biorące udział w operacji.
   6.   Szef misji prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami jest odpowiedzialny za kontrolę dyscyplinarną sprawowaną nad personelem prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami. W razie konieczności postępowanie dyscyplinarne jest podejmowane przez odpowiednie władze krajowe.
   7.   Republika Turcji wyznacza punkt kontaktowy kontyngentu narodowego (NPC) w celu reprezentowania narodowego kontyngentu podczas operacji. W sprawach krajowych NPC podlega szefowi misji prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
   8.   Decyzja w sprawie zakończenia operacji jest podejmowana przez Unię Europejską po konsultacji z Republiką Turcji, pod warunkiem że w dniu zakończenia prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami Republika Turcji nadal wnosi do niej swój wkład.
   Artykuł 7
   Aspekty finansowe
   1.   Republika Turcji ponosi wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji, pominąwszy koszty podlegające wspólnemu finansowaniu, jak zostało to wyszczególnione w budżecie operacyjnym operacji. Procedura ta pozostaje bez uszczerbku dla art. 8.
   2.   W przypadku śmierci, uszkodzeń ciała, straty lub szkód wyrządzonych osobom fizycznym lub prawnym z państwa (państw), w którym (których) prowadzona jest operacja, Republika Turcji, po ustaleniu jej odpowiedzialności, wypłaca odszkodowanie zgodnie z warunkami przewidzianymi w umowie w sprawie statusu misji, jeżeli została ona zawarta, o której mowa w art. 3 ust. 1 niniejszej umowy.
   Artykuł 8
   Wkład do budżetu operacyjnego
   1.   Republika Turcji wnosi wkład w finansowanie budżetu operacyjnego prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami.
   2.   Wkład finansowy Republiki Turcji do budżetu operacyjnego równy jest niższej spośród następujących dwóch kwot:

               a)

               tej części kwoty referencyjnej, która jest proporcjonalna do stosunku jej dochodu narodowego brutto (DNB) do sumy DNB wszystkich państw wnoszących wkład do budżetu operacyjnego operacji; lub

               b)

               tej części kwoty referencyjnej dla budżetu operacyjnego, która jest proporcjonalna do stosunku liczby jej personelu uczestniczącego w operacji do całkowitej liczby personelu wszystkich państw uczestniczących w operacji.

         3.   Nie naruszając ust. 1 i 2, Republika Turcji nie wnosi żadnych wkładów w celu finansowania diet dziennych wypłacanych personelowi państw członkowskich Unii Europejskiej.
   4.   Nie naruszając ust. 1, Unia Europejska zasadniczo zwalnia państwa trzecie z wnoszenia wkładów finansowych do prowadzonych przez UE poszczególnych cywilnych operacji zarządzania kryzysami, gdy:

               a)

               Unia Europejska stwierdza, że państwo trzecie uczestniczące w operacji wnosi znaczny wkład, który jest istotny dla operacji; lub

               b)

               DNB na mieszkańca państwa trzeciego uczestniczącego w operacji nie przekracza wysokości tego wskaźnika w którymkolwiek z państw członkowskich Unii Europejskiej.

         5.   W odniesieniu do wkładów Republiki Turcji wnoszonych do budżetu operacyjnego prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami podpisuje się porozumienie między szefem misji prowadzonej przez UE cywilnej operacji zarządzania kryzysami a odpowiednimi służbami administracyjnymi Republiki Turcji w sprawie praktycznych sposobów dokonywania płatności. Porozumienie to zawiera między innymi postanowienia dotyczące:

               a)

               wysokości kwoty;

               b)

               uzgodnień w sprawie wnoszenia wkładu finansowego;

               c)

               procedury audytu.

         SEKCJA III
   POSTANOWIENIA W SPRAWIE UDZIAŁU W WOJSKOWYCH OPERACJACH ZARZĄDZANIA KRYZYSAMI
   Artykuł 9
   Udział w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami
   1.   Republika Turcji gwarantuje, że jej siły zbrojne i personel uczestniczący w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami wykonują swoją misję zgodnie z:

               —

               wspólnym działaniem i późniejszymi zmianami, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszej umowy,

               —

               planem operacji,

               —

               środkami wykonawczymi.

         2.   Personel oddelegowany przez Republikę Turcji wykonuje swoje obowiązki i postępuje, mając na uwadze wyłącznie interesy prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami.
   3.   Republika Turcji informuje w odpowiednim czasie dowódcę prowadzonej przez UE operacji o wszelkich zmianach dotyczących jej udziału w operacji.
   Artykuł 10
   Struktura dowodzenia
   1.   Wszyscy członkowie sił zbrojnych i personelu uczestniczącego w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami podlegają w pełni swoim władzom krajowym.
   2.   Władze krajowe przekazują dowodzenie operacyjne i taktyczne lub kontrolę nad swoimi siłami zbrojnymi i personelem dowódcy prowadzonej przez UE operacji. Dowódca prowadzonej przez UE operacji ma uprawnienia do delegowania swojej władzy.
   3.   Republika Turcji ma takie same prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją jak uczestniczące w niej państwa członkowskie Unii Europejskiej.
   4.   Dowódca prowadzonej przez UE operacji może w każdej chwili, po przeprowadzeniu konsultacji z Republiką Turcji, wnioskować o wycofanie wkładu Republiki Turcji.
   5.   W celu reprezentowania krajowego kontyngentu w prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami Republika Turcji mianuje Starszego Przedstawiciela Wojskowego (SMR). SMR konsultuje się z dowódcą sił zbrojnych UE we wszystkich sprawach mających wpływ na operację oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
   Artykuł 11
   Aspekty finansowe
   1.   Bez uszczerbku dla art. 12, Republika Turcji ponosi wszelkie koszty związane ze swym udziałem w operacji, chyba że koszty te podlegają wspólnemu finansowaniu, jak zostało to wyszczególnione w instrumentach prawnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszej umowy oraz w decyzji Rady 2004/197/WPZiB z dnia 23 lutego 2004 r. ustanawiającej mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji UE mających wpływ na kwestie wojskowe i obronne (2).
   2.   W przypadku śmierci, uszkodzeń ciała, straty lub szkód wyrządzonych osobom fizycznym lub prawnym z państwa (państw), w którym (których) prowadzona jest operacja, Republika Turcji, po ustaleniu jej odpowiedzialności, wypłaca odszkodowanie zgodnie z warunkami przewidzianymi w umowie w sprawie statusu sił zbrojnych, jeżeli została ona zawarta, o której mowa w art. 3 ust. 1 niniejszej umowy.
   Artykuł 12
   Wkład w koszty wspólne
   1.   Republika Turcji wnosi wkład w finansowanie kosztów wspólnych prowadzonej przez UE wojskowej operacji zarządzania kryzysami.
   2.   Wkład finansowy Republiki Turcji w koszty wspólne równy jest niższej spośród następujących dwóch kwot:

               a)

               tej części kwoty referencyjnej dla kosztów wspólnych, która jest proporcjonalna do stosunku jej DNB do sumy DNB wszystkich państw wnoszących wkład do kosztów wspólnych operacji; lub

               b)

               tej części kwoty referencyjnej dla kosztów wspólnych, która jest proporcjonalna do stosunku liczby jej personelu uczestniczącego w operacji do całkowitej liczby personelu wszystkich państw uczestniczących w operacji.

         W przypadku gdy Republika Turcji wysyła personel jedynie do kwatery głównej operacji lub sił zbrojnych, przy wyliczaniu kwoty z ust. 2 lit. b) bierze się pod uwagę stosunek jej personelu do całkowitej liczby odpowiedniego personelu kwatery głównej. W pozostałych przypadkach bierze się pod uwagę stosunek całkowitej liczby personelu wysłanego przez Republikę Turcji do całkowitej liczby personelu operacji.
   3.   Nie naruszając ust. 1, Unia Europejska zasadniczo zwalnia państwa trzecie z wnoszenia wkładów finansowych do kosztów wspólnych prowadzonych przez UE poszczególnych wojskowych operacji zarządzania kryzysami, gdy:

               a)

               Unia Europejska stwierdza, że państwo trzecie uczestniczące w operacji wnosi znaczny wkład w środki majątkowe lub w potencjał, które są istotne dla operacji; lub

               b)

               DNB na mieszkańca państwa trzeciego uczestniczącego w operacji nie przekracza wysokości tego wskaźnika w którymkolwiek z państw członkowskich Unii Europejskiej.

         4.   Zawiera się porozumienie między zarządcą, o którym mowa w decyzji Rady 2004/197/WPZiB z dnia 23 lutego 2004 r. ustanawiającej mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji UE mających wpływ na kwestie wojskowe i obronne, a właściwymi organami administracyjnymi Republiki Turcji. Porozumienie to zawiera między innymi postanowienia dotyczące:

               a)

               wysokości kwoty;

               b)

               uzgodnień w sprawie wnoszenia wkładu finansowego;

               c)

               procedury audytu.

         SEKCJA IV
   POSTANOWIENIA KOŃCOWE
   Artykuł 13
   Porozumienia wykonawcze do umowy
   Bez uszczerbku dla postanowień art. 8 ust. 5 i art. 12 ust. 4, wszelkie niezbędne porozumienia techniczne i administracyjne służące wykonaniu niniejszej umowy zawierane są między Sekretarzem Generalnym Rady Unii Europejskiej, Wysokim Przedstawicielem ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa a właściwymi władzami Republiki Turcji.
   Artykuł 14
   Nieprzestrzeganie obowiązków
   Jeżeli jedna ze Stron nie przestrzega swoich obowiązków wyszczególnionych w poprzednich artykułach, druga Strona ma prawo do rozwiązania niniejszej umowy z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia.
   Artykuł 15
   Rozstrzyganie sporów
   Spory dotyczące interpretacji lub zastosowania niniejszej umowy rozstrzygane są na drodze dyplomatycznej między Stronami.
   Artykuł 16
   Wejście w życie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca po wzajemnej notyfikacji Stron o zakończeniu wewnętrznych procedur niezbędnych do tego celu.
   2.   Niniejsza umowa podlega przeglądowi nie później niż dnia 1 czerwca 2008 r., a następnie przynajmniej co trzy lata.
   3.   Zmiany do niniejszej umowy mogą być wprowadzane w formie pisemnej za wspólną zgodą Stron.
   4.   Strona może wypowiedzieć niniejszą umowę poprzez złożenie drugiej Stronie pisemnego wypowiedzenia. Tego rodzaju wypowiedzenie jest skuteczne po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania notyfikacji przez drugą Stronę.

      Sporządzono w Brukseli, dnia dwudziestego dziewiątego czerwca dwa tysiące szóstego roku, w czterech egzemplarzach w języku angielskim.

            W imieniu Unii Europejskiej

            W imieniu Republiki Turcji

      (1)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/952/WE (Dz.U. L 346 z 29.12.2005, str. 18).

      (2)  Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 68. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/68/WPZiB (Dz.U. L 27 z 29.1.2005, str. 59).
   TEKSTY DEKLARACJI
   Deklaracja państw członkowskich UE:
   „Państwa członkowskie UE stosujące wspólne działanie UE dotyczące prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, w której bierze udział Republika Turcji, dołożą starań – w stopniu, w jakim zezwalają na to ich krajowe systemy prawne – by w miarę możliwości zrzec się w stosunku do Republiki Turcji roszczeń powstałych na skutek uszkodzeń ciała, śmierci członka personelu, uszkodzenia lub straty jakichkolwiek własnych środków majątkowych używanych w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, jeżeli takie uszkodzenia ciała, śmierć, szkoda lub strata:

               —

               zostały spowodowane przez personel z Republiki Turcji podczas wykonywania obowiązków związanych z prowadzoną przez UE operacją zarządzania kryzysami, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub winy umyślnej, lub

               —

               wynikły z użycia jakichkolwiek środków majątkowych posiadanych przez Republikę Turcji, pod warunkiem że środki te zostały użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub winy umyślnej pochodzącego z Republiki Turcji personelu prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami podczas użycia tych środków.”.

         Deklaracja Republiki Turcji:
   „Republika Turcji, włączając się we wspólne działanie UE dotyczące prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, dołoży starań – w stopniu, w jakim zezwala na to jej krajowy system prawny – by w miarę możliwości zrzec się w stosunku do któregokolwiek państwa uczestniczącego w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami roszczeń powstałych na skutek uszkodzeń ciała, śmierci członka personelu, uszkodzenia lub straty jakichkolwiek własnych środków majątkowych używanych w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, jeżeli takie uszkodzenie ciała, śmierć, szkoda lub strata:

               —

               zostały spowodowane przez personel podczas wykonywania obowiązków związanych z prowadzoną przez UE operacją zarządzania kryzysami, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub winy umyślnej, lub

               —

               lub wynikły z użycia jakichkolwiek środków majątkowych posiadanych przez państwa uczestniczące w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, pod warunkiem że środki te zostały użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub winy umyślnej ze strony personelu prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami podczas użycia tych środków.”.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/346 z dnia 27 lutego 2017 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Praw Człowieka

text:
               28.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 50/66

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/346
   z dnia 27 lutego 2017 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Praw Człowieka
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 i art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 25 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/440/WPZiB (1) w sprawie mianowania Stavrosa LAMBRINIDISA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (zwanym dalej „SPUE”) ds. Praw Człowieka. Mandat SPUE wygasa w dniu 28 lutego 2017 r.

               (2)

               W dniu 20 lipca 2015 r. Rada przyjęła Plan działania UE dotyczący praw człowieka i demokracji na okres 2015–2019.

               (3)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 24 miesięcy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Stavrosa LAMBRINIDISA jako SPUE ds. Praw Człowieka zostaje przedłużony do dnia 28 lutego 2019 r. Rada może zadecydować, że mandat SPUE zostanie zakończony wcześniej, w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (zwany dalej „KPiB”) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Podstawą mandatu SPUE są cele polityki Unii w zakresie praw człowieka, określone w Traktacie o Unii Europejskiej, Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a także w strategicznych ramach UE dotyczących praw człowieka i demokracji oraz Planie działania UE dotyczącym praw człowieka i demokracji:

               a)

               zwiększanie skuteczności, obecności i widoczności Unii w zakresie ochrony i propagowania praw człowieka na świecie, w szczególności poprzez pogłębianie współpracy i dialogu politycznego Unii z państwami trzecimi, stosownymi partnerami, podmiotami gospodarczymi, społeczeństwem obywatelskim, organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi, a także poprzez działania na stosownych forach międzynarodowych;

               b)

               zwiększanie udziału Unii w umacnianiu demokracji i rozwoju instytucjonalnym, praworządności, dobrych rządów, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności na całym świecie;

               c)

               poprawa spójności unijnych działań w zakresie praw człowieka i szersze uwzględnianie kwestii praw człowieka we wszystkich obszarach działań zewnętrznych Unii.

         Artykuł 3
   Mandat
   Aby możliwa była realizacja celów polityki, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               przyczynianie się do realizacji unijnej polityki dotyczącej praw człowieka, w szczególności strategicznych ram UE dotyczących praw człowieka i demokracji oraz Planu działania UE dotyczącego praw człowieka i demokracji, w tym również poprzez formułowanie zaleceń w tym względzie;

               b)

               przyczynianie się do realizacji unijnych wytycznych, zestawów narzędzi i planów działania w dziedzinie praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego;

               c)

               pogłębianie dialogu na temat praw człowieka z rządami krajów trzecich oraz z organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi, a także z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i innymi stosownymi podmiotami, aby zapewnić skuteczność i widoczność unijnej polityki dotyczącej praw człowieka;

               d)

               przyczynianie się do większej spójności i zgodności unijnych polityk i działań w obszarze ochrony i propagowania praw człowieka, w szczególności poprzez udział w formułowaniu stosownych polityk Unii.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (zwaną dalej „ESDZ”) i jej odpowiednimi działami w celu zapewnienia spójności i zgodności ich odnośnych prac w obszarze praw człowieka.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2017 r. do dnia 28 lutego 2018 r. wynosi 860 000 EUR.
   2.   O kwocie referencyjnej przewidzianej na późniejszy okres dla SPUE decyduje Rada.
   3.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i przepisami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   4.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   W granicach mandatu SPUE oraz odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie zespołu. Zespół musi dysponować wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych związanych z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii oraz ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane przez, odpowiednio, wysyłające państwo członkowskie, wysyłającą instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być oddelegowani do pracy ze SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie, odpowiednio, wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   4.   Personel SPUE ulokowany jest w tym samym miejscu co odpowiednie działy ESDZ lub delegatury Unii, aby zapewnić spójność i zgodność ich odnośnych działań.
   Artykuł 7
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych na mocy decyzji Rady 2013/488/UE (2).
   Artykuł 8
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja, ESDZ oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatury Unii oraz przedstawicielstwa dyplomatyczne państw członkowskich, w zależności od przypadku, zapewniają SPUE wsparcie logistyczne.
   Artykuł 9
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE przyjmuje wszelkie uzasadnione, możliwe do realizacji środki, zgodnie z mandatem SPUE oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze, za który jest odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza szczegółowy plan bezpieczeństwa oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący konkretne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, regulujący zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru, za który jest odpowiedzialny, oraz w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, w tym również plan awaryjny i plan ewakuacyjny;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze, za który jest odpowiedzialny;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym personel miejscowy zatrudniony na podstawie umów, odbyli przed przyjazdem na obszar, za który jest odpowiedzialny, lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych przez ESDZ dla tego obszaru;

               d)

               zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, WP oraz Komisji pisemne sprawozdania na temat wdrażania tych zaleceń oraz sprawozdania dotyczące innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu.

         Artykuł 10
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie przedstawia WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady, w szczególności Grupie Roboczej ds. Praw Człowieka. Regularne sprawozdania są rozprowadzane w sieci COREU. SPUE może przedstawiać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu SPUE może uczestniczyć w przekazywaniu informacji Parlamentowi Europejskiemu.
   Artykuł 11
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i skuteczności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich, aby osiągnąć cele polityki Unii. Działania SPUE są w stosownych przypadkach koordynowane z działaniami Komisji, jak również z działaniami innych specjalnych przedstawicieli Unii Europejskiej. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Utrzymywana jest ścisła współpraca w terenie z odpowiednimi szefami misji państw członkowskich, szefami delegatur Unii, a także z szefami lub dowódcami misji i operacji w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony oraz, w stosownych przypadkach, z innymi specjalnymi przedstawicielami Unii Europejskiej. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu.
   3.   SPUE ściśle współpracuje również z innymi międzynarodowymi i regionalnymi podmiotami na szczeblu dowództwa i w terenie oraz dąży do wzajemnego uzupełniania swych działań z tymi podmiotami i uzyskania efektów synergii. SPUE dąży do regularnych kontaktów z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, zarówno na szczeblu dowództwa, jak i w terenie.
   Artykuł 12
   Przegląd
   Wykonywanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii podlegają regularnemu przeglądowi. Przed dniem 30 listopada 2018 r. SPUE przedstawi Radzie, WP oraz Komisji regularne sprawozdania z postępu prac oraz kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 13
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lutego 2017 r.

            W imieniu Rady

         K. MIZZI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2012/440/WPZiB z dnia 25 lipca 2012 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Praw Człowieka (Dz.U. L 200 z 27.7.2012, s. 21).

      (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).


title: Decyzja Rady (UE) 2015/2191 z dnia 10 listopada 2015 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Protokołu ustalającego na okres czterech lat uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską

text:
               1.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 315/1

         DECYZJA RADY (UE) 2015/2191
   z dnia 10 listopada 2015 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Protokołu ustalającego na okres czterech lat uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43, w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 30 listopada 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1801/2006 dotyczące zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską (1) (zwanej dalej „umową partnerską”).

               (2)

               Ostatnio obowiązujący protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w umowie partnerskiej stracił moc w dniu 16 grudnia 2014 r.

               (3)

               W dniu 10 lipca 2015 r. Unia Europejska i Islamska Republika Mauretańska parafowały nowy protokół (2) do umowy partnerskiej (zwany dalej „protokołem”). Protokół przydziela statkom Unii uprawnienia do połowów w obszarach połowowych podlegających zwierzchnictwu lub jurysdykcji Islamskiej Republiki Mauretańskiej.

               (4)

               Aby zapewnić jak najszybsze wznowienie działalności połowowej przez statki Unii zgodnie z art. 14 protokołu, należy tymczasowo stosować protokół od dnia jego podpisania.

               (5)

               Należy podpisać protokół i tymczasowo go stosować do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Protokołu ustalającego na okres czterech lat uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii
   Artykuł 3
   Protokół stosuje się tymczasowo, zgodnie z jego art. 14, od dnia jego podpisania do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2015 r.

            W imieniu Rady

         P. GRAMEGNA

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1801/2006 z dnia 30 listopada 2006 r. dotyczące zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską (Dz.U. L 343 z 8.12.2006, s. 1).

      (2)  Protokół ustalający na okres czterech lat uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską (zob. s. 3 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich (UE, Euratom) 2016/1655 z dnia 7 września 2016 r. w sprawie mianowania sędziów Sądu

text:
               15.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 247/15

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH (UE, Euratom) 2016/1655
   z dnia 7 września 2016 r.
   w sprawie mianowania sędziów Sądu
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 254 i 255,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kadencje czternastu sędziów Sądu wygasają z dniem 31 sierpnia 2016 r. Ponadto z dniem 31 sierpnia 2016 r. wygasają także kadencje sędziów, o których mowa w art. 1 decyzji przedstawicieli rządów państw członkowskich (UE, Euratom) 2016/484 (1), jak przewidziano w tym artykule.

               (2)

               W związku z tym na stanowiska sędziów Sądu przedstawiono kandydatury Barny BERKE, Ricarda da SILVY PASSOSA i Octavii SPINEANU-MATEI.

               (3)

               Ponadto zaproponowano odnowienie kadencji Zoltána CSEHIEGO, Constantinosa ILIOPOULOSA, Anny MARCOULLI i Deana SPIELMANNA.

               (4)

               Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zaopiniował kandydatury Barny BERKE, Zoltána CSEHIEGO, Constantinosa ILIOPOULOSA, Anny MARCOULLI, Ricarda da SILVY PASSOSA, Deana SPIELMANNA i Octavii SPINEANU-MATEI do wykonywania funkcji sędziów Sądu.

               (5)

               Należy dokonać mianowania Barny BERKE, Ricarda da SILVY PASSOSA i Octavii SPINEANU-MATEI na okres od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji do dnia 31 sierpnia 2022 r.

               (6)

               Należy dokonać mianowania Zoltána CSEHIEGO, Constantinosa ILIOPOULOSA, Anny MARCOULLI i Deana SPIELMANNA na nową kadencję trwającą od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r. W związku z tym, że ci czterej sędziowie wykonywali funkcje sędziów Sądu do dnia 31 sierpnia 2016 r. oraz kontynuowali ich wykonywanie w oczekiwaniu na niniejszą decyzję, należy mianować ich na nową kadencję ze skutkiem od dnia następującego po zakończeniu ich poprzedniej kadencji,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Sędziami Sądu na okres od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji do dnia 31 sierpnia 2022 r. mianowani zostają:

               —

               Barna BERKE,

               —

               Ricardo da SILVA PASSOS,

               —

               Octavia SPINEANU-MATEI.

         Artykuł 2
   Sędziami Sądu na okres od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r. mianowani zostają:

               —

               Zoltán CSEHI,

               —

               Constantinos ILIOPOULOS,

               —

               Anna MARCOULLI,

               —

               Dean SPIELMANN.

         Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 września 2016 r.

         P. JAVORČÍK

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja (UE, Euratom) 2016/484 przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej z dnia 23 marca 2016 r. w sprawie mianowania sędziów Sądu (Dz.U. L 87 z 2.4.2016, s. 31).


title: 2009/399/WE: Decyzja Rady z dnia 27 kwietnia 2009 r. w sprawie dostosowania diet służbowych przewidzianych w decyzjach 2003/479/WE i 2007/829/WE dotyczących zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady

text:
               26.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 127/8

      DECYZJA RADY

   z dnia 27 kwietnia 2009 r.
   w sprawie dostosowania diet służbowych przewidzianych w decyzjach 2003/479/WE i 2007/829/WE dotyczących zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady
   (2009/399/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
   uwzględniając decyzję 2003/479/WE (1), w szczególności jej art. 15 ust. 7,
   uwzględniając decyzję 2007/829/WE (2), w szczególności jej art. 15 ust. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 15 ust. 7 decyzji 2003/479/WE i art. 15 ust. 6 decyzji 2007/829/WE przewidują, że wysokość diet dziennych i dodatków miesięcznych jest dostosowywana raz w roku, bez skutku retroaktywnego, celem uwzględnienia zmian w wynagrodzeniu podstawowym urzędników Wspólnoty w Brukseli i Luksemburgu.

               (2)

               W rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 1323/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. dostosowującym ze skutkiem od dnia 1 lipca 2008 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich, a także współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (3) Rada dokonała dostosowania wysokości wynagrodzeń i emerytur urzędników Wspólnoty o 3 %,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   W art. 15 ust. 1 decyzji 2003/479/WE i art. 15 ust. 1 decyzji 2007/829/WE kwoty 29,85 EUR i 119,39 EUR zostają zastąpione odpowiednio kwotami 30,75 EUR i 122,97 EUR.
   2.   W art. 15 ust. 2 decyzji 2003/479/WE i w art. 15 ust. 2 decyzji 2007/829/WE tabela otrzymuje brzmienie:

                  „Odległość między miejscem zamieszkania a miejscem oddelegowania
                  (km)

                  Kwota w EUR

                  0–150

                  0,00

                  > 150

                  79,04

                  > 300

                  140,52

                  > 500

                  228,36

                  > 800

                  368,89

                  > 1 300

                  579,68

                  > 2 000

                  693,88”

   3.   W art. 15 ust. 4 decyzji 2003/479/WE kwota 29,85 EUR zostaje zastąpiona kwotą 30,75 EUR.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna pierwszego dnia miesiąca następującego po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 27 kwietnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         A. VONDRA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 160 z 28.6.2003, s. 72.

      (2)  Dz.U. L 327 z 13.12.2007, s. 10.

      (3)  Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 10.


title: Decyzja Rady z dnia 15 listopada 1999 r. zmieniająca decyzję 97/132/WE w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0837

Dziennik Urzędowy L 332 , 23/12/1999 P. 0001 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 15 listopada 1999 r.zmieniająca decyzję 97/132/WE w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi(1999/837/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Decyzja Rady 97/132/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi [1] nie weszła jeszcze w życie z powodu pewnych zmian technicznych, jakie trzeba wprowadzić do załączników do Umowy przed jej praktycznym zastosowaniem.(2) Decyzja 97/132/WE nie przewiduje procedury zmiany załączników; Rada jednak przyjęła decyzję 98/258/WE z dnia 16 marca 1998 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie sanitarnych środków ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi [2], która taką procedurę obejmuje.(3) Od czasu podpisania Umowy z Nową Zelandią uzgodniono zasadniczo równoważność dla kolejnych produktów i konieczne jest wprowadzenie zmian do załącznika V do Umowy, celem uwzględnienia przedmiotowych faktów; niezbędna jest także zmiana niektórych pozostałych załączników, w celu uwzględnienia zmian w opłatach za inspekcje i w zakresie innych spraw administracyjnych.(4) W celu zapewnienia skutecznego wykonania Umowy z Nową Zelandią oraz dla spójności, do decyzji 97/132/WE należy dodać procedurę zmiany załączników do Umowy ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki.(5) Właściwe władze Wspólnoty i Nowej Zelandii uzgodniły w formie wymiany listów sposób określania środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi; wymianę listów należy zatwierdzić,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W decyzji 97/132/WE wprowadza się następujące zmiany:1) artykuł 3 otrzymuje brzmienie:"Artykuł 3Komisja, wspomagana przez przedstawicieli Państw Członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie Zarządzającym określonym w art. 16 ust. 1 Umowy.Stanowisko Wspólnoty w odniesieniu do spraw będących przedmiotem prac Komitetu ustanawiane jest w ramach właściwych organów Rady, zgodnie z postanowieniami Traktatu.Zmiany w załącznikach do Umowy, wynikające z zaleceń Wspólnego Komitetu Zarządzającego, przyjmowane są zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 29 dyrektywy 72/462/EWG [3]."2) artykuł 4 otrzymuje brzmienie:"Artykuł 4Środki niezbędne w celu wykonania niniejszej Umowy, w tym gwarancje dotyczące świeżego mięsa i produktów na bazie mięsa, równoważne tym ustanowionym na mocy dyrektywy 72/462/EWG, należy ustanowić zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 30 tej dyrektywy."Artykuł 2Zatwierdza się w imieniu Wspólnoty wymianę listów dotyczącą zmian do załączników do Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi.W niniejszej decyzji załącza się tekst wymiany listów, łącznie ze zmianami w załącznikach do Umowy.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej opublikowania.Sporządzono w Brukseli, dnia 15 listopada 1999 r.W imieniu RadyK. HemiläPrzewodniczący[1] Dz.U. L 57 z 26.2.1997, str. 4.[2] Dz.U. L 118 z 21.4.1998, str. 1.[3] Dz.U. L 302 z 31.12.1972, str. 28. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 97/79/WE (Dz.U. L 24 z 30.1.1998, str. 31).--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1122 z dnia 20 czerwca 2017 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Hiszpanii

text:
               23.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 162/55

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1122
   z dnia 20 czerwca 2017 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Hiszpanii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 18 września 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/1571 (4) stanowisko członka w miejsce Alberta GARRE LÓPEZA zajął Pedro Antonio SÁNCHEZ LÓPEZ.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Pedra Antonia SÁNCHEZA LÓPEZA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Fernando LÓPEZ MIRAS, Presidente Región de Murcia.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 20 czerwca 2017 r.

            W imieniu Rady

         H. DALLI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2015/1571 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Hiszpanii (Dz.U. L 245 z 22.9.2015, s. 8).