title: 2005/674/WE: Decyzja Rady z dnia 20 września 2005 r. w sprawie mianowania dwóch członków oraz czterech zastępców członków Komitetu Regionów

text:
               1.10.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 256/49

      DECYZJA RADY

   z dnia 20 września 2005 r.
   w sprawie mianowania dwóch członków oraz czterech zastępców członków Komitetu Regionów
   (2005/674/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Irlandii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2002 r. do dnia 25 stycznia 2006 r.

               (2)

               Zwolniły się dwa stanowiska członków Komitetu Regionów w związku z rezygnacją pani Annette McNAMARA i pana Roystona BRADY. Zwolniły się cztery stanowiska zastępców członków w związku z rezygnacją pani Angeli LUPTON, pani Vivian O’CALLAGHAN, pana P.J. COGHILL oraz pani Catherine MURPHY,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się następujące osoby członkami Komitetu Regionów na okres pozostały do końca kadencji, to znaczy do dnia 25 stycznia 2006 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           panią Marię CORRIGAN
                           Member of Dun Laoghaire-Rathdown Council
                           na miejsce pani Annette McNAMARA

                           pana Paula O’DONOGHUE
                           Member of Kerry County Council
                           na miejsce pana Roystona BRADY;

               b)

               na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów:

                           panią Mary FREEHILL
                           Member of Dublin City Council
                           na miejsce pani Angeli LUPTON

                           panią Michelle MULHERIN
                           Member of Mayo County Council
                           na miejsce pani Catherine MURPHY

                           pana Terry SHANNON
                           Member of Cork City Council
                           na miejsce pana P.J. COGHILL

                           pana Barney STEELE
                           Member of Longford County Council
                           na miejsce pani Vivian O’CALLAGHAN.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2005 r.

            W imieniu Rady

         M. BECKETT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


title: Decyzja Komisji z dnia 23 grudnia 1992 r. w sprawie ustanowienia Komitetu Doradczego ds. Koordynacji w Zakresie Rynku Wewnętrznego

text:
Ważna informacja prawna

|

31993D0072

Dziennik Urzędowy L 026 , 03/02/1993 P. 0018 - 0019 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 1 Tom 3 P. 0006  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 1 Tom 3 P. 0006

		Decyzja Komisjiz dnia 23 grudnia 1992 r.w sprawie ustanowienia Komitetu Doradczego ds. Koordynacji w Zakresie Rynku Wewnętrznego(93/72/EWG)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,a także mając na uwadze, co następuje:artykuł 8a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą przewiduje stopniowe tworzenie, w okresie upływającym 31 grudnia 1992 roku, rynku wewnętrznego obejmującego obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału;Rada przyjęła już pewne środki w celu rozwiązania ewentualnych problemów praktycznych mogących powstać po zniesieniu kontroli granicznych; Państwa Członkowskie również podjęły pewne środki;utworzenie rynku wewnętrznego jako obszaru bez granic wewnętrznych wymaga ścisłej i efektywnej współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi i Komisją;uchwała Rady z dnia 7 grudnia 1992 r. w sprawie zapewnienia jednolitego rynku zaprasza Komisję i Państwa Członkowskie do rozważenia potrzeby wzmocnienia współpracy w celu rozwiązania wszelkich mogących powstać problemów praktycznych;istniejące środki wspólnotowe w pewnych sektorach już przewidują przepisy mające na celu notyfikowanie Komisji i/lub wymianę informacji między Państwami Członkowskimi a Komisją;zobowiązanie do notyfikacji i systemy wymiany informacji nie obejmują wszystkich sektorów, w których ścisła i efektywna współpraca pomiędzy Państwami Członkowskimi i Komisją w zakresie tworzenia rynku wewnętrznego, jest niezbędna w celu rozwiązania ewentualnych problemów praktycznych, szczególnie w początkowych etapach;z tego powodu pożądane jest, aby Komisji doradzał komitet przedstawicieli Państw Członkowskich w zakresie wymagającym ścisłej i efektywnej współpracy w celu rozwiązania problemów praktycznych wymagających pilnej uwagi,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJE:Artykuł 11. Przy Komisji tworzy się Komitet Doradczy ds. Koordynacji w Zakresie Rynku Wewnętrznego, zwany dalej "Komitetem".2. Komitet składa się z dwóch przedstawicieli każdego Państwa Członkowskiego, a przewodniczy mu przedstawiciel Komisji.Artykuł 21. Komitet może być konsultowany przez Komisję w sprawie wszelkich problemów praktycznych, które mogą powstać po 1 stycznia 1993 roku, dotyczących funkcjonowania rynku wewnętrznego, innych niż objęte działaniami podjętymi zgodnie z przepisami o notyfikowaniu Komisji i/lub wymianie informacji między Państwami Członkowskimi a Komisją, określonych we wszelkich innych stosowanych wspólnotowych środkach lub ustanowionych w istniejących ramach praktycznej współpracy pomiędzy Komisją a Państwami Członkowskimi.2. Członek Komitetu może zwrócić się do Komisji z prośbą o udzielanie przez Komitet konsultacji w każdej sprawie należącej do zakresu kompetencji Komitetu.Artykuł 3W celu ułatwienia pracy Komitetu mogą być tworzone grupy robocze.Artykuł 41. Służby Komisji zapewniają obsługę sekretariatu Komitetu.2. Przewodniczący może zaprosić każdą osobę o określonych kompetencjach odnoszących się do spraw należących do porządku obrad do wzięcia udziału w obradach w roli eksperta. Eksperci biorą udział w obradach jedynie w odniesieniu do spraw, w związku z którymi zostali zaproszeni.3. Przedstawiciele odpowiednich służb Komisji biorą udział w posiedzeniach Komitetu i jego grup roboczych.4. Posiedzenia Komitetu zwołuje Komisja. Odbywają się one w siedzibie Komisji.Artykuł 51. Komitet omawia sprawy, w których Komisja zażądała opinii. Nie przeprowadza się głosowania.2. Żądając opinii Komitetu, Komisja może ustalić termin, w jakim opinię należy wydać.3. Stanowiska przedstawicieli Państw Członkowskich włącza się do protokołu.Artykuł 6Bez uszczerbku dla postanowień art. 214 Traktatu, w przypadku gdy Komisja poinformuje członków Komitetu, że żądana opinia lub podnoszona kwestia mają charakter poufny, członkowie oraz, w stosownym przypadku, eksperci określeni w art. 4 ust. 2, są zobowiązani nie ujawniać informacji, które nabyli w związku z pracą Komitetu lub jego grup roboczych.Artykuł 7Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia 1 stycznia 1993 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 23 grudnia 1992 r.W imieniu KomisjiMartin BangemannWiceprzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie tymczasowego stosowania niektórych umów między Wspólnotą Europejską a niektórymi państwami trzecimi w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi

text:
Ważna informacja prawna

|

31995D0131

Dziennik Urzędowy L 094 , 26/04/1995 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 20 lutego 1995 r.w sprawie tymczasowego stosowania niektórych umów między Wspólnotą Europejską a niektórymi państwami trzecimi w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi(95/131/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113, wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty dwustronne porozumienia w formie wymiany listów w celu wprowadzenia zmian do obowiązujących dwustronnych umów, porozumień i protokołów w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi z niektórymi państwami trzecimi, w celu uwzględnienia przystąpienie do Unii Europejskiej Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji, jak przewidziano w artykułach 75, 100 i 127 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia i dostosowań w Traktatach założycielskich Unii, załączonych do Traktatu o Przystąpieniu;powyższe dwustronne porozumienia powinny być stosowane tymczasowo od dnia 1 stycznia 1995 r. do czasu zakończenia procedur koniecznych do ich zawarcia, pod warunkiem wzajemnego tymczasowego stosowania przez kraje partnerskie,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Dwustronne porozumienia w formie wymiany listów w celu wprowadzenia zmian do dwustronnych umów, porozumień i protokołów w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi z niektórymi państwami trzecimi, w celu uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji, między Wspólnotą Europejską, z jednej strony a poszczególnymi państwami trzecimi, z drugiej strony wymienionymi w załączniku do niniejszej decyzji, stosuje się tymczasowo od dnia 1 stycznia 1995 r. do czasu ich formalnego zawarcia, pod warunkiem wzajemnego tymczasowego stosowania przez kraje partnerskie.Artykuł 2Teksty parafowanych porozumień załącza się do niniejszej decyzji.Sporządzono w Brukseli, dnia 20 lutego 1995 r.W imieniu RadyE. AlphandéryPrzewodniczący--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKWYKAZ PAŃSTWARGENTYNA | WĘGRY | POLSKA |BANGLADESZ | INDIE | RUMUNIA |BIAŁORUŚ | INDONEZJA | SINGAPUR |BRAZYLIA | MAKAU | SŁOWACJA |BUŁGARIA | MALEZJA | KOREA POŁUDNIOWA |CHINY | MONGOLIA | SRI LANKA |REPUBLIKA CZESKA | PAKISTAN | UKRAINA |ESTONIA | PERU | URUGWAJ |HONGKONG | FILIPINY | WIETNAM |--------------------------------------------------


title: 2007/651/WE: Decyzja Rady z dnia 1 października 2007 r. w sprawie mianowania członka oraz dwóch zastępców członków z Niemiec do Komitetu Regionów

text:
               9.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 262/29

      DECYZJA RADY

   z dnia 1 października 2007 r.
   w sprawie mianowania członka oraz dwóch zastępców członków z Niemiec do Komitetu Regionów
   (2007/651/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Niemiec,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Sandry SPECKERT. Dwa stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów dr Iris SPIESS i Christine WISCHER,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym następujące osoby mianowane są w Komitecie Regionów na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Reinhard LOSKE, Senator für Umwelt, Bau, Verkehr und Europa der Freien Hansestadt Bremen, zastępując Sandrę Speckhert,

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           —

                           Hermann KUHN, Mitglied der Bremischen Bürgerschaft (Landtag), zastępując Iris SPIESS,

                           —

                           Manuela MAHNKE, Mitglied der Bremischen Bürgerschaft (Landtag), zastępując Christinę Wischer.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 1 października 2007 r.

            W imieniu Rady

         M. LINO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, str. 75.


title: 2006/815/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004, Sekcja VII – Komitet Regionów

text:
               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/43

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 27 kwietnia 2006 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004, Sekcja VII – Komitet Regionów
   (2006/815/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając ostateczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2004 – Tom III (N6-0027/2005 – C6-0363/2005),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego za rok budżetowy 2004, wraz z odpowiedziami kontrolowanych instytucji (2),

               —

               uwzględniając przedstawione przez Trybunał Obrachunkowy na podstawie art. 248 Traktatu WE (3) poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również zgodności z prawem i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5971/2006 – C6-0092/2006),

               —

               uwzględniając art. 272 ust. 10, 275 i 276 Traktatu WE,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), a w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając art. 71 Regulaminu oraz załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0115/2006),

               1.

               udziela absolutorium Sekretarzowi Generalnemu Komitetu Regionów w odniesieniu do wykonania budżetu na rok budżetowy 2004;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zapewnienia ich publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 53 z 23.2.2004.

      (2)  Dz.U. C 301 z 30.11.2005, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 301 z 30.11.2005, str. 9.

      (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (5)  Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1.
    ---documentbreak---

               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/44

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004, Sekcja VII – Komitet Regionów
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając ostateczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2004 – Tom III (N6-0027/2005 – C6-0363/2005),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego za rok budżetowy 2004 wraz z odpowiedziami kontrolowanych instytucji (2),

               —

               uwzględniając przedstawione przez Trybunał Obrachunkowy na podstawie art. 248 Traktatu WE (3) poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również zgodności z prawem i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 (5971/2006-C6-0092/2006),

               —

               uwzględniając art. 272 ust. 10, 275 i 276 Traktatu WE,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), a w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie finansowe z dnia 21 grudnia 1977 r. mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając art. 71 oraz załącznik V Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0115/2006),

               1.

               stwierdza, że w roku 2004 Komitet Regionów (KR) administrował budżetem w wysokości 59 413 031 EUR przy wskaźniku wykorzystania wynoszącym 83,57 %;

               2.

               odnotowuje uwagę zawartą w ust. 9.24 sprawozdania Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, że standardy kontroli wewnętrznej zostały przyjęte dopiero w listopadzie 2004 r.; w szczególności zauważa niewystarczającą liczbę kontroli i weryfikacji ex post przeprowadzonych w 2004 r.;

               3.

               podkreśla, że KR jest w sprawozdaniu rocznym Trybunału Obrachunkowego najbardziej krytykowaną spośród wszystkich instytucji (ust. 9.4, 9.5, 9.6, 9.7, 9.9, 9.11a i b oraz 9.13 raportu);

               4.

               ubolewa, że funkcje związane z audytem wewnętrznym były pełnione przez pracownika czasowego, zatrudnionego na podstawie odnawialnej umowy na krótki okres; z zadowoleniem przyjmuje obecne rozwiązanie;

               5.

               zauważa, że zgodnie z informacjami z przesłuchania innych instytucji przeprowadzonego przez Komisję Kontroli Budżetowej w dniu 25 stycznia 2006 r. niektóre kwestie są obecnie przedmiotem dochodzenia prowadzonego przez OLAF;

               6.

               zauważa, że związki zawodowe KR podważają niedawną reorganizację KR, przeprowadzoną mimo pewnych kwestii spornych podkreślonych już w poprzednich rezolucjach dotyczących udzielenia absolutorium;

               7.

               uważa za godny ubolewania fakt, że Trybunał Obrachunkowy nie mógł uwzględnić rocznego sprawozdania z działalności KR, ponieważ nie było ono gotowe w momencie zakończenia kontroli przez Trybunał;

               8.

               oczekuje rezultatów kontroli Trybunału Obrachunkowego w zakresie procedur związanych z kupnem i remontem wszystkich budynków zajmowanych wspólnie przez KR i Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES), w tym budynków Belliard I i II; uważa, że konieczna jest również kontrola remontu budynku Montoyer; wskazuje na fakt, że w tamtym czasie Parlament zalecał kupno budynków; wskazuje również na to, że najem budynków znacząco zmniejszyłaby ryzyko dla małych instytucji i że takie rozwiązanie należy uznać za poważną alternatywę dla przyszłych projektów dotyczących budynków; popiera fakt zmiany stanowiska kierownika działu infrastruktury w wyniku polityki dotyczącej funkcji sensytywnych, a także fakt trwającej rekrutacji na to stanowisko;

               9.

               zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, by z uwagi na problemy z zarządzaniem finansami KR sporządził szczegółową analizę zasad zarządzania stosowanych w KR w odniesieniu do kont pozabudżetowych, dokonując porównania z innymi instytucjami;

               10.

               zauważa, że chociaż delegowany intendent nie umieścił żadnych formalnych zastrzeżeń w swoim poświadczeniu wiarygodności, to jednak załączył do niego szereg następujących uwag:

                           —

                           w związku z trudnościami w naborze odpowiednio wykwalifikowanego personelu i brakiem kontroli w 2003 r. delegowany intendent (nowy sekretarz generalny KR) nie mógł w 2004 r. w pełni korzystać z doradztwa i wsparcia służby audytu wewnętrznego;

                           —

                           procedura nabycia dwóch nowych budynków dla komitetów (EKES i KR) była praktycznie zakończona w momencie objęcia stanowiska przez nowego sekretarza generalnego pod koniec 2003 r.; w tym momencie decyzje dotyczące kwestii umownych i wyposażenia były już podjęte;

                           —

                           w związku z wadami nowego systemu obliczania wynagrodzeń wprowadzonego przez Komisję współpracownicy delegowanego intendenta i ich weryfikatorzy ex ante nie byli w stanie zagwarantować dokładności wszystkich wyliczeń wynagrodzeń pracowniczych;

                           —

                           szeroko zakrojone kontrole przeniesień skorygowanych współczynnikiem korygującym, wymaganych przed wejściem w życie nowego Regulaminu pracowniczego;

               11.

               uznaje, że wady nowego systemu obliczania wynagrodzeń były problemem wszystkich instytucji, a nie wyłącznie KR; oczekuje, że po roku przejściowym od wprowadzenia systemu będzie on działał bez zakłóceń;

               12.

               uważa, że zdając sobie sprawę z wyzwań związanych z rozszerzeniem, KR powinien był poświęcić więcej uwagi kwestii utworzenia w pełni funkcjonalnej służby audytu wewnętrznego w 2004 r.; zauważa w szczególności następujące wyzwania: znaczne zwiększenie budżetu w 2004 r. (o 50 %), zwiększenie liczby pracowników (o 63 %), przystąpienie nowych członków (o 43 %), skutki finansowe i regulacyjne nowego Regulaminu pracowniczego oraz kontynuacja wdrażania nowego rozporządzenia finansowego, ponadto przeniesienie większości służb Komitetu do nowych budynków (Belliard 99-101 i Belliard 68), co miało miejsce w czerwcu 2004 r.;

               13.

               zauważa, że w 2004 r. KR zmienił przepisy dotyczące zwrotu kosztów podróży, pokrywania kosztów podróży i wypłacania dodatków na ten cel dla swoich członków; ponadto zreformował Komisję Spraw Finansowych i Administracyjnych jako organu politycznego w ramach KR upoważnionego do podejmowania ważnych decyzji finansowych i administracyjnych, m.in. dotyczących budżetu, udzielania absolutorium i przepisów wewnętrznych poprzez zmniejszenie liczby jej członków z 15 do 8;

               14.

               przypomina, że w odniesieniu do wyników dochodzenia przeprowadzonego przez OLAF prokurator publiczny Sądu Apelacyjnego w Brukseli stwierdził w marcu 2005 r. brak wystarczających dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania i dlatego podjął decyzję o zamknięciu sprawy bez podejmowania dalszych kroków, żąda jednak, biorąc pod uwagę brak dalszych działań w roku 2004 w następstwie sprawozdania OLAF w sprawie nadużyć i nieprawidłowości w KR, aby KR zniósł system zaliczkowy zwrotu kosztów podróży członków Komitetu i przyjął taki system jak EKES.

      (1)  Dz.U. L 53 z 23.2.2004.

      (2)  Dz.U. C 301 z 30.11.2005, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 301 z 30.11.2005, str. 9.

      (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (5)  Dz.U. L 356 z 31.12.1977, str. 1.


title: 2010/330/CFSP: Decyzja Rady 2010/330/WPZiB z dnia 14 czerwca 2010 r. w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX–IRAQ

text:
               15.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 149/12

         DECYZJA RADY 2010/330/WPZiB
   z dnia 14 czerwca 2010 r.
   w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX–IRAQ
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i 43 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 7 marca 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/190/WPZiB w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX (1). To wspólne działanie, w późniejszym czasie zmienione i przedłużone, wygasło w dniu 30 czerwca 2009 r.

               (2)

               W dniu 24 marca 2009 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) uzgodnił, że misję EUJUST LEX należy przedłużyć o kolejne 12 miesięcy, do dnia 30 czerwca 2010 r. W tym okresie misja EUJUST LEX – kontynuując swoje podstawowe zadania – przeprowadzić miała pilotażową fazę obejmującą działania w Iraku.

               (3)

               W dniu 21 maja 2010 r. KPiB uzgodnił, że misję EUJUST LEX–IRAQ należy przedłużyć o kolejne 24 miesiące, do dnia 30 czerwca 2012 r. W tym okresie misja EUJUST LEX–IRAQ powinna stopniowo przenosić swoje działania i stosowne struktury do Iraku, skupiając się na specjalistycznym szkoleniu, a przy tym kontynuować działania prowadzone poza tym państwem.

               (4)

               Misja wykonuje swój mandat w sytuacji, która pod względem bezpieczeństwa może ulec pogorszeniu i narazić na szwank cele wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określone w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej.

               (5)

               Struktura dowodzenia i kontroli misji nie powinna naruszać zobowiązań umownych szefa misji wobec Komisji w zakresie wykonania budżetu misji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Misja
   1.   Zintegrowana misja Unii Europejskiej w Iraku dotycząca państwa prawnego, ustanowiona wspólnym działaniem 2005/190/WPZiB (zwana dalej „EUJUST LEX–IRAQ” lub „misją”), kontynuuje działalność od dnia 1 lipca 2010 r.
   2.   EUJUST LEX–IRAQ działa zgodnie z celami i innymi przepisami zawartymi w zakresie zadań misji określonym w art. 2.
   Artykuł 2
   Zakres zadań misji
   1.   EUJUST LEX–IRAQ nadal zajmuje się potrzebami irackiego systemu sądownictwa karnego poprzez prowadzenie szkoleń dla funkcjonariuszy wyższego i średniego szczebla w zakresie zaawansowanego zarządzania i prowadzenia dochodzeń karnych. Szkolenia te mają na celu poprawę zdolności, koordynacji i współpracy różnych elementów irackiego systemu sądownictwa karnego.
   2.   EUJUST LEX–IRAQ wspiera ściślejszą współpracę pomiędzy różnymi podmiotami irackiego systemu sądownictwa karnego oraz rozwija zdolności zarządcze u funkcjonariuszy wysokiego szczebla i funkcjonariuszy o dużym potencjale przede wszystkim z policji, wymiaru sprawiedliwości i służb penitencjarnych, a także podnosi umiejętności i usprawnia procedury prowadzenia dochodzeń karnych, przy pełnym poszanowaniu państwa prawnego i praw człowieka.
   3.   EUJUST LEX–IRAQ nadal prowadzi - w zależności od warunków bezpieczeństwa i dostępnych zasobów - działania w zakresie mentoringu i doradztwa strategicznego, opierając się na potwierdzonych potrzebach Irakijczyków i biorąc pod uwagę obecność innych podmiotów międzynarodowych, a także wartość dodaną działań Unii na tym obszarze.
   4.   Działania szkoleniowe odbywają się w Iraku i w regionie, jak również w Unii. EUJUST LEX–IRAQ ma biura w Brukseli i Bagdadzie, w tym oddział w Basrze w ramach przygotowań do ewentualnego otwarcia tam biura, o ile zapadnie stosowna decyzja. EUJUST LEX–IRAQ ma także biuro w Irbilu (Kurdystan). Zależnie od rozwoju sytuacji w Iraku w trakcie wykonywania niniejszego nowego mandatu, szef misji i większość jej personelu przenoszą się z Brukseli do Iraku i zostają rozmieszczeni w Bagdadzie tak szybko, jak pozwoli na to sytuacja.
   5.   Biorąc pod uwagę dalszy rozwój sytuacji w Iraku pod względem bezpieczeństwa i skutki działań misji w Iraku, Rada zbada efekty niniejszego nowego mandatu i podejmie decyzję o przyszłości misji po dniu 30 czerwca 2012 r.
   6.   W całym okresie działania misji budowane jest efektywne partnerstwo strategiczno-techniczne z odpowiednimi irackimi podmiotami, w szczególności w kwestii przygotowywania programów szkoleń podczas fazy planowania. Swoimi działaniami EUJUST LEX–IRAQ powinna nadal obejmować wyważony przekrój irackiego społeczeństwa, stosując podejście nastawione na prawa człowieka i równouprawnienie płci. Uczestnicy nadal muszą być w stanie brać udział w stosownych działaniach wewnątrzkrajowych, bez względu na to, gdzie się one odbywają. Konieczna jest również koordynacja w zakresie selekcji, weryfikacji, oceny, koordynacji oraz wszelkich dalszych działań dotyczących personelu uczestniczącego w szkoleniach, tak aby odpowiednie zadania mogły nadal być przejmowane przez Irakijczyków. Potrzebna jest również ścisła koordynacja – podczas fazy planowania i fazy wdrożeniowej – pomiędzy EUJUST LEX–IRAQ a państwami członkowskimi prowadzącymi szkolenia. Obejmuje ona zaangażowanie misji dyplomatycznych odpowiednich państw członkowskich w Iraku oraz kontakt z państwami członkowskimi mającymi bieżące doświadczenie w przeprowadzaniu szkoleń istotnych z punktu widzenia misji.
   7.   EUJUST LEX–IRAQ jest niezależna, a jej działania – odrębne od działań irackiego rządu i działań społeczności międzynarodowej, w szczególności od działań Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i Stanów Zjednoczonych Ameryki, stanowiąc jednocześnie ich uzupełnienie i przynosząc wartość dodaną. EUJUST LEX–IRAQ zwiększa także synergię z odpowiednimi działaniami Unii i państw członkowskich. W tym kontekście EUJUST LEX–IRAQ utrzymuje kontakt z odpowiednimi irackimi organami oraz pogłębia współpracę z podmiotami międzynarodowymi już prowadzącymi działania w terenie i z państwami członkowskimi obecnie prowadzącymi projekty szkoleniowe w Iraku, aby unikać powielania tych działań.
   Artykuł 3
   Struktura
   EUJUST LEX–IRAQ ma biura w Brukseli i w Iraku i przyjmuje co do zasady następującą strukturę:

               a)

               szef misji;

               b)

               biuro koordynacyjne w Brukseli;

               c)

               biuro w Bagdadzie z oddziałem w Basrze;

               d)

               biuro w Irbilu (Kurdystan);

               e)

               infrastruktura szkoleniowa, szkoleniowcy i eksperci zapewniani przez państwa członkowskie i koordynowani przez EUJUST LEX–IRAQ.

         Elementy te zostają opracowane w koncepcji operacji (CONOPS) oraz w planie operacyjnym (OPLAN).
   Artykuł 4
   Cywilny dowódca operacji
   1.   Dyrektor ds. planowania i prowadzenia operacji cywilnych jest cywilnym dowódcą operacji w ramach EUJUST LEX–IRAQ.
   2.   Cywilny dowódca operacji pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz ogólnym zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUJUST LEX–IRAQ na poziomie strategicznym.
   3.   Cywilny dowódca operacji zapewnia właściwe i skuteczne wdrażenie decyzji Rady, a także decyzji KPiB, m.in. wydając szefowi misji, stosownie do potrzeb, instrukcje na poziomie strategicznym.
   4.   Cały oddelegowany personel pozostaje pod pełnym dowództwem organów krajowych wysyłającego państwa lub wysyłającej instytucji Unii. Organy krajowe przekazują cywilnemu dowódcy operacji kontrolę operacyjną nad swoim personelem oraz swoimi zespołami i jednostkami.
   5.   Cywilny dowódca operacji ponosi całkowitą odpowiedzialność za zapewnienie wywiązywania się ze spoczywającego na Unii obowiązku dochowania należytej staranności.
   Artykuł 5
   Szef misji
   1.   Szef misji przyjmuje odpowiedzialność za misję oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę w teatrze działań.
   2.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad personelem, zespołami i jednostkami z wysyłających państw, zgodnie z zadaniami wyznaczonymi przez cywilnego dowódcę operacji, a także odpowiada za administrację i logistykę, w tym za majątek, zasoby oraz informacje udostępnione misji.
   3.   Szef misji wydaje całemu personelowi misji – w tym osobom zatrudnionym w biurze koordynacyjnym w Brukseli, w biurach w Irbilu i w Bagdadzie, i w oddziale w Basrze – instrukcje służące skutecznemu prowadzeniu misji EUJUST LEX–IRAQ oraz odpowiada za koordynację misji i bieżące zarządzanie nią zgodnie z wydanymi na poziomie strategicznym instrukcjami cywilnego dowódcy operacji.
   4.   Szef misji odpowiada za wykonanie budżetu misji. W tym celu szef misji podpisuje z Komisją umowę.
   5.   Szef misji odpowiada za nadzór dyscyplinarny nad personelem. Czynności dyscyplinarne w odniesieniu do oddelegowanego personelu są podejmowane przez odpowiedni organ krajowy lub instytucję Unii.
   6.   Szef misji reprezentuje EUJUST LEX–IRAQ i zapewnia, by działania misji były odpowiednio widoczne.
   Artykuł 6
   Personel
   1.   Liczebność i umiejętności personelu EUJUST LEX–IRAQ odpowiadają zakresowi zadań misji określonemu w art. 2 i strukturze określonej w art. 3.
   2.   Personel EUJUST LEX–IRAQ składa się głównie z personelu oddelegowanego przez państwa członkowskie lub instytucje Unii.
   3.   Każde państwo członkowskie lub instytucja Unii ponosi koszty związane z oddelegowanym przez siebie personelem, włącznie z kosztami podróży do miejsca rozmieszczenia i z powrotem, wynagrodzeniem, opieką medyczną oraz dodatkami innymi niż mające zastosowanie diety czy dodatki za trudne warunki pracy i za ponoszone ryzyko.
   4.   EUJUST LEX–IRAQ może także, w zależności od potrzeb, zatrudniać na podstawie umów personel międzynarodowy i miejscowy, jeżeli wymagane funkcje nie są zapewnianie przez personel oddelegowany przez państwa członkowskie.
   5.   Wszyscy członkowie personelu wykonują swoje obowiązki i czynności w interesie misji. Wszyscy członkowie personelu przestrzegają zasad bezpieczeństwa oraz norm minimalnych ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2).
   Artykuł 7
   Status personelu
   1.   Tam gdzie to wymagane, status personelu EUJUST LEX–IRAQ, w tym w stosownym przypadku przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do wypełnienia i sprawnego funkcjonowania misji, jest uzgadniany zgodnie z procedurą określoną w art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej.
   2.   Państwo lub instytucja Unii, które oddelegowały członka personelu, odpowiadają za wszelkie roszczenia związane z oddelegowaniem wniesione przez tego członka personelu lub go dotyczące. Dane państwo lub dana instytucja Unii odpowiadają za wnoszenie powództw przeciwko osobie oddelegowanej.
   Artykuł 8
   Struktura dowodzenia
   1.   EUJUST LEX–IRAQ, jako operacja zarządzania kryzysowego, ma jednolitą strukturę dowodzenia.
   2.   KPiB sprawuje z ramienia Rady i WP kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad EUJUST LEX–IRAQ.
   3.   Cywilny dowódca operacji, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem WP, jest dowódcą EUJUST LEX–IRAQ na poziomie strategicznym i jako taki wydaje instrukcje szefowi misji oraz służy mu radą i wsparciem technicznym.
   4.   Cywilny dowódca operacji składa sprawozdania Radzie za pośrednictwem WP.
   5.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUJUST LEX–IRAQ w teatrze działań i odpowiada bezpośrednio przed cywilnym dowódcą operacji.
   Artykuł 9
   Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne
   1.   KPiB sprawuje z ramienia Rady i WP kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją. Niniejszym Rada upoważnia KPiB do podejmowania w tym celu stosownych decyzji, zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu o Unii Europejskiej.
   2.   Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do zmian CONOPS i OPLAN. Obejmuje ono również uprawnienia do podejmowania decyzji dotyczących mianowania szefa misji. Rada zachowuje uprawnienia decyzyjne w odniesieniu do celów i zakończenia misji.
   3.   KPiB składa Radzie sprawozdania w regularnych odstępach czasu.
   4.   KPiB otrzymuje w regularnych odstępach czasu, stosownie do potrzeb, sprawozdania od cywilnego dowódcy operacji i od szefa misji na tematy objęte zakresem ich odpowiedzialności.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   1.   Cywilny dowódca operacji kieruje pracami szefa misji dotyczącymi planowania środków bezpieczeństwa dla EUJUST LEX–IRAQ i zapewnia ich właściwe i skuteczne wykonywanie zgodnie z art. 4 i 8, w koordynacji z Biurem ds. Bezpieczeństwa Rady.
   2.   Szef misji odpowiada za bezpieczeństwo misji i za zapewnienie przestrzegania minimalnych wymogów bezpieczeństwa mających zastosowanie do misji zgodnie z polityką Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej i z dokumentami uzupełniającymi tę politykę.
   3.   W odniesieniu do tych części misji, które prowadzi się w państwach członkowskich, przyjmujące państwo członkowskie podejmuje wszelkie niezbędne i odpowiednie kroki, aby zapewnić uczestnikom i szkoleniowcom bezpieczeństwo na swoim terytorium.
   4.   W odniesieniu do biura koordynacyjnego w Brukseli niezbędne i odpowiednie kroki podejmuje Biuro ds. Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady (SGR) we współpracy z władzami przyjmującego państwa członkowskiego.
   5.   Jeżeli szkolenie ma się odbyć w państwie trzecim, Unia – przy udziale zainteresowanych państw członkowskich – zwraca się do organów tego państwa trzeciego, by podjęło odpowiednie działania na rzecz zapewnienia uczestnikom, szkoleniowcom i ekspertom bezpieczeństwa na swoim terytorium.
   6.   EUJUST LEX–IRAQ ma wyznaczonego funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa misji, który podlega szefowi misji.
   7.   Szef misji konsultuje się z KPiB w kwestiach bezpieczeństwa mających wpływ na rozmieszczenie misji zgodnie z instrukcjami WP.
   8.   Przed rozmieszczeniem w Iraku lub podróżą do tego kraju członkowie personelu EUJUST LEX–IRAQ, szkoleniowcy i eksperci odbywają obowiązkowe szkolenie w zakresie bezpieczeństwa zorganizowane przez Biuro ds. Bezpieczeństwa SGR oraz w stosownych przypadkach przechodzą badania lekarskie.
   9.   Państwa członkowskie dokładają starań, by zapewnić EUJUST LEX–IRAQ – w szczególności biurom w Iraku, personelowi, szkoleniowcom i ekspertom podróżującym do Iraku i po terytorium tego kraju – bezpieczne zakwaterowanie, kamizelki kuloodporne, ścisłą ochronę oraz w razie potrzeby by spełnić inne wymogi bezpieczeństwa na terytorium Iraku. W tym celu szef misji może w zależności od potrzeb zawierać stosowne uzgodnienia z państwami członkowskimi lub organami lokalnymi.
   Artykuł 11
   Ustalenia finansowe
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją w okresie od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r. wynosi 17 500 000 EUR.
   2.   Decyzje w sprawie finansowej kwoty odniesienia w kolejnych okresach działalności misji podejmuje Rada.
   3.   Wszelkimi wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i przepisami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
   4.   Z uwagi na szczególną sytuację w Iraku pod względem bezpieczeństwa usługi w Bagdadzie i w Basrze świadczone są w ramach umów zawartych przez Zjednoczone Królestwo lub, w stosownych przypadkach, przez inne państwa członkowskie lub w ramach umów zawartych między władzami Iraku a przedsiębiorstwami świadczącymi te usługi i wystawiającymi za nie fakturę. Wydatki te pokrywane są z budżetu EUJUST LEX–IRAQ. Zjednoczone Królestwo lub inne odnośne państwa członkowskie przedstawiają Radzie, w porozumieniu z szefem misji, sprawozdania z odpowiednimi informacjami o tych wydatkach.
   5.   W odniesieniu do działań podjętych w ramach swojej umowy szef misji w pełni podlega Komisji i jest przez nią nadzorowany.
   6.   Ustalenia finansowe uwzględniają wymogi operacyjne EUJUST LEX–IRAQ włącznie z kompatybilnością sprzętu.
   7.   Wydatki kwalifikują się od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.
   8.   Sprzęt i zaopatrzenie dla biura koordynacyjnego w Brukseli nabywa się lub wynajmuje w imieniu Unii.
   Artykuł 12
   Udział państw trzecich
   1.   Nie naruszając decyzyjnej autonomii Unii ani jej jednolitych ram instytucjonalnych, państwa kandydujące i inne państwa trzecie mogą zostać zaproszone do udziału w EUJUST LEX-IRAQ według zasady, że ponoszą koszty wysłania oddelegowanych przez siebie ekspertów policyjnych lub pracowników cywilnych, w tym koszty wynagrodzenia, dodatków, opieki medycznej, ubezpieczenia od wysokiego ryzyka, koszty podróży do Iraku i z powrotem oraz że w stosownym przypadku wnoszą wkład w wydatki bieżące EUJUST LEX–IRAQ.
   2.   Rada upoważnia niniejszym KPiB do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptacji proponowanych wkładów.
   3.   Państwa trzecie wnoszące wkład w EUJUST LEX–IRAQ mają te same prawa i obowiązki w zakresie bieżącego zarządzania misją jak państwa członkowskie biorące udział w misji.
   4.   KPiB podejmuje stosowne działania w odniesieniu do uzgodnień dotyczących udziału państw trzecich oraz, o ile jest to wymagane, przedkłada Radzie wniosek wraz z postulatem ewentualnego udziału finansowego lub rzeczowego państw trzecich.
   5.   Szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów, zgodnie z art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej, oraz w razie konieczności podlegają dodatkowym uzgodnieniom technicznym. W przypadku gdy Unia i państwo trzecie zawarły umowę ustanawiającą ramy udziału tego państwa trzeciego w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE, postanowienia tej umowy mają zastosowanie w kontekście niniejszej misji.
   Artykuł 13
   Koordynacja
   1.   Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia, szef misji ściśle koordynuje swoje działania z delegaturą UE w Iraku, aby zapewnić spójność działań Unii wspierających Irak.
   2.   Szef misji ściśle koordynuje swoje działania z szefami placówek dyplomatycznych odpowiednich państw członkowskich.
   3.   Szef misji współpracuje z innymi podmiotami międzynarodowymi obecnymi w państwie, zwłaszcza z ONZ.
   Artykuł 14
   Udostępnianie informacji niejawnych
   WP jest upoważniony do udostępniania państwu przyjmującemu i ONZ, w stosownych przypadkach i zgodnie z wymogami operacyjnymi misji, informacji i dokumentów niejawnych UE do poziomu „RESTREINT UE”, powstałych do celów misji, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. W tym celu zostają dokonane uzgodnienia lokalne.
   WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim powiązanym z niniejszą decyzją dokumentów jawnych UE związanych z obradami Rady dotyczącymi misji, które są objęte tajemnicą zawodową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (3).
   Artykuł 15
   Monitorowanie wydarzeń
   Do celów EUJUST LEX–IRAQ zostaje postawiona w stan gotowości komórka monitorująca.
   Artykuł 16
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2012 r.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 62 z 9.3.2005, s. 37.

      (2)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.

      (3)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).


title: 2009/173/WE: Decyzja Rady z dnia 5 czerwca 2007 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżanu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

text:
               6.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 62/7

         DECYZJA RADY
   z dnia 5 czerwca 2007 r.
   w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżanu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   (2009/173/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44 ust. 2, art. 47 ust. 2 zdanie ostatnie oraz art. 55, art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 93, 94, 133 i 181a, w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie,
   uwzględniając Traktat dotyczący przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 4 ust. 3,
   uwzględniając Akt Przystąpienia Bułgarii i Rumunii, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 października 2006 r. Rada upoważniła Komisję w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich do wynegocjowania z Republiką Azerbejdżanu Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżanu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.

               (2)

               Protokół powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (3)

               Protokół powinien być stosowany tymczasowo od dnia 1 stycznia 2007 r. w oczekiwaniu na zakończenie odpowiednich procedur wymaganych do jego formalnego zawarcia,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnot Europejskich oraz ich państw członkowskich Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżanu, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w późniejszym terminie.
   Tekst protokołu jest dołączony do niniejszej decyzji (1).
   Artykuł 2
   Do czasu wejścia protokołu w życie stosuje się go tymczasowo od dnia 1 stycznia 2007 r.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 5 czerwca 2007 r.

            W imieniu Rady

         P. STEINBRÜCK

            Przewodniczący

      (1)  Zob. s. 9 niniejszego Dziennika Urzędowego.
    ---documentbreak---

               6.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 62/9

         PROTOKÓŁ
   do Umowy o parnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   KRÓLESTWO BELGII,
   REPUBLIKA BUŁGARII,
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   RUMUNIA,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   zwane dalej „państwami członkowskimi”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej, oraz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA I EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ,
   zwane dalej „Wspólnotami”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej i Komisję Europejską,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA AZERBEJDŻAŃSKA
   z drugiej strony,
   na użytek niniejszego protokołu zwane dalej „Stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC postanowienia Traktatu między Królestwem Belgii, Republiką Czeską, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Estońską, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Rzeczpospolitą Polską, Republiką Portugalską, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji oraz Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (państwami członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Bułgarii oraz Rumunią dotyczącego przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej, który podpisano w Luksemburgu dnia 25 kwietnia 2005 r. i który jest stosowany od dnia 1 stycznia 2007 r.,
   UWZGLĘDNIAJĄC nową sytuację w stosunkach między Republiką Azerbejdżańską i Unią Europejską wynikającą z przystąpienia do UE dwóch nowych państw członkowskich, co otwiera nowe możliwości i stawia nowe wyzwania w zakresie współpracy pomiędzy Republiką Azerbejdżańską i Unią Europejską,
   BIORĄC POD UWAGĘ, że Strony pragną zapewnić osiągnięcie celów i wdrożenie zasad umowy o partnerstwie i współpracy,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Republika Bułgarii i Rumunia zostają stronami Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Azerbejdżańską, z drugiej strony, podpisanej w Luksemburgu w dniu 22 kwietnia 1996 r. (zwanej dalej „Umową”), która weszła w życie w dniu 1 lipca 1999 r., oraz przyjmują i uwzględniają, w taki sam sposób jak inne państwa członkowskie, tekst Umowy, a także teksty wspólnych deklaracji, wymian listów i deklaracji Republiki Azerbejdżańskiej załączonych do aktu końcowego podpisanego w tym samym dniu oraz protokołu do Umowy z dnia 18 maja 2004 r.
   Artykuł 2
   Niniejszy protokół stanowi integralną część Umowy.
   Artykuł 3
   1.   Niniejszy protokół podlega zatwierdzeniu przez Wspólnoty, Radę Unii Europejskiej w imieniu państw członkowskich oraz przez Republikę Azerbejdżańska, zgodnie z ich własnymi procedurami.
   2.   Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu stosownych procedur, o których mowa w poprzednim ustępie. Dokumenty zatwierdzające składa się w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   1.   Niniejszy protokół wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu złożenia ostatniego dokumentu zatwierdzającego.
   2.   Do czasu wejścia w życie protokół stosuje się tymczasowo ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r.
   Artykuł 5
   1.   Teksty Umowy, jej aktu końcowego i wszystkich załączonych do niego dokumentów, jak również protokołu do umowy z dnia 18 maja 2004 r. zostają sporządzone w językach bułgarskim i rumuńskim.
   2.   Teksty te zostają dołączone do protokołu i są na równi autentyczne z tekstami w innych językach, w których sporządzono Umowę, jej akt końcowy i załączone do niego dokumenty, jak również protokół do umowy z dnia 18 maja 2004 r.
   Artykuł 6
   Niniejszy protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i azerskim; każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

      Съставено в Брюксел на девети декември две хиляди и осма година.
      Hecho en Bruselas, el nueve de diciembre de dos mil ocho.
      V Bruselu dne devátého prosince dva tisíce osm.
      Udfærdiget i Bruxelles den niende december to tusind og otte.
      Geschehen zu Brüssel am neunten Dezember zweitausendacht.
      Kahe tuhande kaheksanda aasta detsembrikuu üheksandal päeval Brüsselis.
      'Εγινε στις Βρυξέλλες, στις εννέα Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες οκτώ.
      Done at Brussels on the ninth day of December in the year two thousand and eight.
      Fait à Bruxelles, le neuf décembre deux mille huit.
      Fatto a Bruxelles, addì nove dicembre duemilaotto.
      Briselē, divtūkstoš astotā gada devītajā decembrī.
      Priimta du tūkstančiai aštuntų metų gruodžio devintą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kétezer-nyolcadik év december havának kilencedik napján.
      Magħmul fi Brussell, fid-disa jum ta' Diċembru tas-sena elfejn u tmienja.
      Gedaan te Brussel, de negende december tweeduizend acht.
      Sporządzono w Brukseli, dnia dziewiątego grudnia roku dwa tysiące ósmego.
      Feito em Bruxelas, em nove de Dezembro de dois mil e oito.
      Adoptat la Bruxelles la nouă decembrie două mii opt.
      V Bruseli deviateho decembra dvetisícosem.
      V Bruslju, dne devetega decembra leta dva tisoč osem.
      Tehty Brysselissä yhdeksäntenä päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattakahdeksan.
      Som skedde i Bryssel den nionde december tjugohundraåtta.

         За дьржавите-членки
         Por los Estados miembros
         Za členské státy
         For medlemsstaterne
         Für die Mitgliedstaaten
         Liikmesriikide nimel
         Για τα κράτη μέλη
         For the Member States
         Pour les États membres
         Per gli Stati membri
         Dalīvalstu vārdā
         Valstybių narių vardu
         A tagállamok részéről
         Għall-Istati Membri
         Voor de lidstaten
         W imieniu państw członkowskich
         Pelos Estados-Membros
         Pentru statele membre
         Za členské štáty
         Za države članice
         Jäsenvaltioiden puolesta
         På medlemsstaternas vägnar

         За Европейската общност
         Por las Comunidades Europeas
         Za Evropská společenství
         For De Europæiske Fællesskaber
         Für die Europäischen Gemeinschaften
         Euroopa ühenduste nimel
         Για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες
         For the European Communities
         Pour les Communautés européennes
         Per le Comunità europee
         Eiropas Kopienu vārdā
         Europos Bendrijų vardu
         Az Európai Közösségek részéről
         Għall-Komunitajiet Ewropej
         Voor de Europese Gemeenschappen
         W imieniu Wspólnot Europejskich
         Pelas Comunidades Europeias
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvá
         Za Evropske skupnosti
         Euroopan yhteisöjen puolesta
         På Europeiska gemenskapernas vägnar

         За Република Азербайджан
         Por la República de Azerbaiyán
         Za Ázerbájdžánskou republiku
         For Republikken Aserbajdsjan
         Für die Republik Aserbaidschan
         Aserbaidžaani Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν
         For the Republic of Azerbaijan
         Pour la République d'Azerbaïdjan
         Per la Repubblica dell'Azerbaigian
         Azerbaidžānas Republikas vārdā
         AzerbaidÞano Respublikos vardu
         Azerbajdzsán részéről
         Għar-Repubblika ta' l-Ażerbajġan
         Voor de Republiek Azerbeidzjan
         W imieniu Republiki Azerbejdżanu
         Pela República do Azerbaijão
         Pentru Republica Azerbaidjan
         Za Azerbajdžanskú republiku
         Za Azerbajdžansko republiko
         Azerbaidžanin tasavallan puolesta
         På Republiken Azerbajdzjans vägnar


title: Decyzja Rady z dnia 8 maja 2000 r. dotycząca zatwierdzenia, w imieniu Wspólnoty, nowego załącznika V do Konwencji o ochronie środowiska morskiego obszaru Północno-Wschodniego Atlantyku w sprawie ochrony i zachowania ekosystemów i różnorodności biologicznej obszaru morskiego oraz odpowiadającego dodatku 3

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0340

Dziennik Urzędowy L 118 , 08/05/2000 P. 0044 - 0047

		Decyzja Radyz dnia 8 maja 2000 r.dotycząca zatwierdzenia, w imieniu Wspólnoty, nowego załącznika V do Konwencji o ochronie środowiska morskiego obszaru Północno-Wschodniego Atlantyku w sprawie ochrony i zachowania ekosystemów i różnorodności biologicznej obszaru morskiego oraz odpowiadającego dodatku 3(2000/340/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1 wraz z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Wspólnota jest Umawiającą się Stroną Konwencji o ochronie środowiska morskiego obszaru Północno-Wschodniego Atlantyku (Konwencji OSPAR) na podstawie decyzji 98/249/WE [3].(2) Celem Konwencji OSPAR jest zapobieganie i eliminowanie zanieczyszczenia oraz ochrona obszaru morskiego przed negatywnymi skutkami działalności ludzkiej; weszła w życie dnia 25 marca 1998 r.(3) Organ wykonawczy Konwencji OSPAR (Komisja OSPAR) może przyjmować zmiany do Konwencji, w tym nowe załączniki i dodatki; Komisja przyjęła nowy Załącznik, to jest załącznik V w sprawie ochrony i zachowania ekosystemów i różnorodności biologicznej obszaru morskiego, dodatek 3, który się z niego wywodzi, oraz Porozumienie w sprawie znaczenia niektórych pojęć w załączniku V.(4) Zachowanie, ochrona i poprawa jakości środowiska naturalnego, włączając zachowanie siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej flory i fauny a także ochronę bioróżnorodności są najistotniejszym celem dobra ogólnego, który osiągany jest przez Wspólnotę jak przewidziano w art. 174 Traktatu; nowy załącznik V do Konwencji OSPAR może przyczyniać się do osiągnięcia tego celu.(5) Wspólnota przyjęła środki w dziedzinie objętej załącznikiem V; powinna podjąć zobowiązania międzynarodowe w tej dziedzinie.(6) Cele załącznika V uzupełniają cele dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa [4] oraz dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory [5]; dyrektywy te przewidują już ramy wspólnotowe ochrony siedlisk i gatunków na obszarze geograficznym, na którym są stosowane; przyjęcie załącznika V przez Wspólnotę nie ogranicza wykonania tych dyrektyw.(7) Komisja uczestniczyła w negocjacjach dotyczących załącznika V, zgodnie z konkluzjami Rady dotyczącymi dyrektyw negocjacyjnych dla Konwencji o ochronie środowiska morskiego obszaru Północno-Wschodniego Atlantyku.(8) Wspólnota powinna zatwierdzić załącznik V do Konwencji o ochronie środowiska morskiego obszaru Północno-Wschodniego Atlantyku (włączając odpowiadający dodatek 3),PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł1. Załącznik V do Konwencji o ochronie środowiska morskiego obszaru Północno-Wschodniego Atlantyku (włączając odpowiadający dodatek 3) zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Wspólnoty.Tekst wymienionego załącznika V załączony jest do niniejszej decyzji.2. Komisja jest upoważniona do to notyfikowania zatwierdzenia określonego w ust. 1 Komisji OSPAR.Sporządzono w Brukseli, dnia 8 maja 2000 r.W imieniu RadyE. Ferro RodriguesPrzewodniczący[1] Dz.U. C 158 z 4.6.1999, str. 1.[2] Opinia wydana dnia 27 października 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 104 z 3.4.1998, str. 1.[4] Dz.U. L 103 z 25.4.1979, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 97/49/WE (Dz.U. L 223 z 13.8.1997, str. 9).[5] Dz.U. L 206 z 22.7.1992, str. 7. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 97/62/WE (Dz.U. L 305 z 8.11.1997, str. 42).--------------------------------------------------