title: Decyzja Komisji z dnia 8 lutego 2016 r. w sprawie zawarcia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Albanii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               11.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 52/7

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 8 lutego 2016 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Albanii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
   (2016/C 52/05)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Rady w sprawie zatwierdzenia zawarcia przez Komisję, w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Albanii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Protokołem”),
   A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:

               (1)

               Zawarcie Protokołu podlega odrębnym procedurom w odniesieniu do kwestii objętych Traktatem o Unii Europejskiej i Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, z jednej strony, oraz w odniesieniu do kwestii objętych Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, z drugiej strony.

               (2)

               W dniu 12 maja 2014 r. Rada przyjęła, zgodnie z art. 218 ust. 6 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Chorwacji, decyzję 2014/320/UE (1) w sprawie zawarcia Protokołu w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich.

               (3)

               W dniu 15 listopada 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2014/317/Euratom (2) zatwierdzającą zawarcie Protokołu przez Komisję Europejską w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

               (4)

               Protokół powinien zostać zawarty również w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w odniesieniu do kwestii objętych Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się zawarcie w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Albanii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Protokołem”) (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Komisji jest niniejszym upoważniony do podjęcia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej wszelkich niezbędnych kroków w celu wyrażenia zgody Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej na związanie się postanowieniami Protokołu, w szczególności do złożenia notyfikacji przewidzianej w art. 9 Protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 lutego 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2014/320/UE z dnia 12 maja 2014 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii i jej państw członkowskich Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Albanii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (Dz.U. L 165 z 4.6.2014, s. 18).

      (2)  Decyzja Rady 2014/317/Euratom z dnia 15 listopada 2013 r. w sprawie zatwierdzenia zawarcia Protokołu do Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Albanii, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej przez Komisję Europejską w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. L 165 z 4.6.2014, s. 5).

      (3)  Dz.U. L 165 z 4.6.2014, s. 19.


title: 2009/76/WE: Decyzja Rady z dnia 20 stycznia 2009 r. zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do zewnętrznego biegłego rewidenta Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta

text:
               29.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 25/17

      DECYZJA RADY

   z dnia 20 stycznia 2009 r.
   zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do zewnętrznego biegłego rewidenta Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta
   (2009/76/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Protokół w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, załączony do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 27 ust. 1,
   uwzględniając zalecenie EBC/2008/19 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 5 grudnia 2008 r. udzielone Radzie Unii Europejskiej w sprawie wyznaczenia zewnętrznych biegłych rewidentów Centralnego Banku Malty (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Sprawozdania finansowe Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz krajowych banków centralnych Eurosystemu podlegają badaniu prowadzonemu przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów rekomendowanych przez Radę Prezesów EBC i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej.

               (2)

               Mandat obecnych zewnętrznych biegłych rewidentów Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta wygasa po przeprowadzeniu badania za rok obrachunkowy 2008. Niezbędne jest zatem wyznaczenie zewnętrznego biegłego rewidenta na okres od roku obrachunkowego 2009.

               (3)

               Rada Prezesów Europejskiego Banku Centralnego zaleciła wyznaczenie KPMG jako zewnętrznego biegłego rewidenta na lata obrachunkowe 2009–2013.

               (4)

               Należy zatem zastosować się do zalecenia Rady Prezesów EBC i odpowiednio zmienić decyzję Rady 1999/70/WE (2),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Artykuł 1 ust. 15 decyzji 1999/70/WE otrzymuje brzmienie:

      „15.   Zaleca się wyznaczenie firmy KPMG na zewnętrznego biegłego rewidenta Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta na lata obrachunkowe 2009–2013.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje przekazana do wiadomości EBC.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 stycznia 2009 r.

            W imieniu Rady

         M. KALOUSEK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 322 z 17.12.2008, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 22 z 29.1.1999, s. 69.


title: 2011/218/UE: Decyzja Rady z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a rządem Wysp Owczych o współpracy naukowo-technicznej, przewidującej stowarzyszenie Wysp Owczych w ramach Siódmego programu ramowego Unii w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013)

text:
               7.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 93/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 marca 2011 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a rządem Wysp Owczych o współpracy naukowo-technicznej, przewidującej stowarzyszenie Wysp Owczych w ramach Siódmego programu ramowego Unii w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013)
   (2011/218/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 186 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Unii umowę o współpracy naukowo-technicznej z rządem Wysp Owczych, przewidującą stowarzyszenie Wysp Owczych w ramach Siódmego programu ramowego Unii w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (zwaną dalej „umową”).

               (2)

               Umowa ta została podpisana przez przedstawicieli Stron w dniu 3 czerwca 2010 r. w Brukseli oraz jest tymczasowo stosowana od dnia 1 stycznia 2010 r. w oczekiwaniu na jej zawarcie w późniejszym terminie.

               (3)

               Umowę należy zawrzeć w imieniu Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę między Unią Europejską a rządem Wysp Owczych o współpracy naukowo-technicznej, przewidującą stowarzyszenie Wysp Owczych w ramach siódmego programu ramowego Unii w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (1).
   Artykuł 2
   Komisja przyjmuje stanowisko, które ma zająć Unia we wspólnym komitecie ustanowionym na mocy art. 4 ust. 1 umowy.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 5 ust. 2 umowy.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 marca 2011 r.

            W imieniu Rady

         CSÉFALVAY Z.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 245 z 17.9.2010, s. 2.


title: 2014/635/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/353

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012
   (2014/635/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Urzędu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 – C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1211/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Urząd (4), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7–0206/2014),

               1.

               odracza decyzję o udzieleniu dyrektorowi zarządzającemu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej absolutorium z wykonania budżetu Organu za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi zarządzającemu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 9.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 337 z 18.12.2009, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady z dnia 13 października 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego

text:
               16.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 341/4

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 października 2015 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego
   (2015/C 341/04)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), w szczególności jego art. 75,
   uwzględniając wykazy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy rozporządzenia (WE) nr 883/2004 powołano Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego.

               (2)

               Na mocy decyzji z dnia 21 października 2010 r. (2) i 7 marca 2011 r. (3) Rada mianowała członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego na okres od dnia 20 października 2010 r. do dnia 19 października 2015 r.

               (3)

               Kadencja obecnych członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego mianowanych na mocy wspomnianych decyzji Rady upływa w dniu 19 października 2015 r. Należy zatem mianować członków i zastępców członków tego komitetu na okres od dnia 20 października 2015 r.

               (4)

               W rozporządzeniu (WE) nr 883/2004 nie określono kadencji członków i zastępców członków. Rada powinna zatem określić ich kadencję w swojej decyzji w sprawie mianowania członków i zastępców członków. Aby uniknąć jakichkolwiek niepotrzebnych obciążeń administracyjnych, kadencja ta powinna być wystarczająco długa, mając na uwadze fakt, że komitety doradcze tego rodzaju zwyczajowo spotykają się tylko raz lub dwa razy do roku. Zbyt częste wymiany pełnych składów komitetu byłyby możliwe do uniknięcia dzięki ustaleniu kadencji na okres pięciu lat,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają niniejszym mianowane członkami i zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego na okres od dnia 20 października 2015 r. do dnia 19 października 2020 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Kraj

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               Marc MORSA

               Marc Van DAMME

               Bułgaria

               Eva TOSHEVA

               Gergana YANKOVA

               Republika Czeska

               Jiří BAUER

               Gabriela PIKOROVÁ

               Dania

               Niemcy

               Helmut WEBER

               Moira KETTNER

               Estonia

               Leili ZAGLMAYER

               Katerin PEÄRNBERG

               Irlandia

               Mary O’SULLIVAN

               Kieran LEA

               Grecja

               Anna RIZOU

               Vasiliki MAMMONA

               Chorwacja

               Sandra FRANKIĆ

               Snježana BALOKOVIĆ

               Hiszpania

               Ainhoa LÓPEZ DE GOICOECHEA URZAINQUI

               Irene GOZALBO LÓPEZ

               Francja

               Séverine SALGADO

               François BRILLANCEAU

               Włochy

               Maria Grazia CATALDI

               Marco Giovanni MARINO

               Cypr

               George IERIDES

               Sotiris STRATIS

               Łotwa

               Jana MUIŽNIECE

               Ēriks MIĶĪTIS

               Litwa

               Mariana ŽIUKIENĖ

               Irena MARTINKUTĖ

               Luksemburg

               Claude EWEN

               Karin MANDERSCHEID

               Węgry

               Réka KOVÁCS

               Zsófia TÓTH

               Malta

               Malcolm SCICLUNA

               Michelle GALEA

               Niderlandy

               Anje VRIJ

               Willem DE HAAN

               Austria

               Manfred PÖLTL

               Heinz WITTMANN

               Polska

               Robert WÓJCIK

               Elżbieta TOMASZEWSKA

               Portugalia

               José CID PROENÇA

               Elisabete SILVEIRA

               Rumunia

               Adriana STOINEA

               Costin ILIUŢĂ

               Słowenia

               Bojan KRAUT

               Metka LOGAR

               Słowacja

               Jaroslav KOVÁČ

               Lucia MAHĎÁKOVÁ

               Finlandia

               Mira SALOHEIMO

               Susanna GRIMM-VIKMAN

               Szwecja

               Johanna MÖLLERBERG

               Kent LARSSON

               Zjednoczone Królestwo

               Lindsay ROOME

               Lindsay FULLARTON

   II.   PRZEDSTAWICIELE ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

               Kraj

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               Koen MEESTERS

               Anne PANNEELS

               Bułgaria

               Assia GONEVA

               Velichka MIKOVA

               Republika Czeska

               Hana POPELKOVÁ

               Vít SAMEK

               Dania

               Niemcy

               Robert NAZAREK

               Bertold BRÜCHER

               Estonia

               Kaja TOOMSALU

               Elina REEDI

               Irlandia

               Eamon DEVOY

               Grecja

               Evaggelos MOUTAFIS

               Nikos KOSTOPOULOS

               Chorwacja

               Petra ŠPRAJAČEK

               Hiszpania

               Ana Maria CORRAL JUAN

               Carlos BRAVO FERNÁNDEZ

               Francja

               Pierre-Yves CHANU

               Abdou ALI MOHAMED

               Włochy

               Fabio PORCELLI

               Francesco CAGNASSO

               Cypr

               Łotwa

               Ruta PORNIECE

               Mārtiņš PUŽULS

               Litwa

               Jovita PRETZSCH

               Danutė ŠLIONSKIENĖ

               Luksemburg

               Carlos PEREIRA

               Vincent JACQUET

               Węgry

               Andrea VARGA

               Judith HAMBURG

               Malta

               Robert BORG

               Josef VELLA

               Niderlandy

               S.R. BONTJE

               R.A.M. BLAAKMAN

               Austria

               Martina THOMASBERGER

               Dinah DJALINOUS-GLATZ

               Polska

               Michał MENES

               Tomasz JASIŃSKI

               Portugalia

               Aida Carla BATISTA MORAIS

               Ana Cecília SENA SIMÕES

               Rumunia

               Słowenia

               Goran LUKIČ

               Aljoša ČEČ

               Słowacja

               Mária SVOREŇOVÁ

               Zdena DVORANOVÁ

               Finlandia

               Pirjo VÄÄNÄNEN

               Katarina MURTO

               Szwecja

               Ellen NYGREN

               Sofia RÅSMAR

               Zjednoczone Królestwo

               Richard EXELL

               Rosa CRAWFORD

   III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Kraj

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               Monica DE JONGHE

               Hilde THYS

               Bułgaria

               Rumen RADEV

               Rumyana GEORGIEVA

               Republika Czeska

               Luděk MAZUCH

               Marie ZVOLSKÁ

               Dania

               Niemcy

               Christina BREIT

               Anne SCHOLZ

               Estonia

               Victoria METS

               Katrin TRUVE

               Irlandia

               Lorraine PARKES

               Jean WINTERS

               Grecja

               Georgios KARANIKAS

               Rena BARDANI

               Chorwacja

               Nataša NOVAKOVIĆ

               Milica JOVANOVIĆ

               Hiszpania

               Marina GORDÓN ORTÍZ

               Jordi GARCÍA VIÑA

               Francja

               Emilie MARTINEZ

               Christophe SOUPIZET

               Włochy

               Paola ASTORRI

               Paolo RAVAGLI

               Cypr

               Łotwa

               Ilona KIUKUCĀNE

               Inese STEPIŅA

               Litwa

               Aidas VAIČIULIS

               Dovilė BAŠKYTĖ

               Luksemburg

               François ENGELS

               Fabienne LANG

               Węgry

               Julianna VARGA

               Péter VIDA

               Malta

               Abigail PSAILA MAMO

               Joe FARRUGIA

               Niderlandy

               G. VELDHUIS

               R. VAN DER WOUD

               Austria

               Martin GLEITSMANN

               Martin SONNTAG

               Polska

               Jeremi MORDASEWICZ

               Zbigniew ŻUREK

               Portugalia

               Cristina NAGY MORAIS

               Nuno BERNARDO

               Rumunia

               Roxana PRODAN

               Dorin CHIRILĂ

               Słowenia

               Tomaž BERNIK

               Maja SKORUPAN

               Słowacja

               Finlandia

               Mikko RÄSÄNEN

               Miia KANNISTO

               Szwecja

               Catharina BÄCK

               Hans GIDHAGEN

               Zjednoczone Królestwo

               Rachel SMITH

         Artykuł 2
   Rada mianuje członków i zastępców członków, których kandydatury nie zostały dotąd przedstawione, w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 13 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. ASSELBORN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 21 października 2010 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (Dz.U. C 290 z 27.10.2010, s. 5).

      (3)  Decyzja Rady z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków (z Irlandii, Francji i Niderlandów) Komitetu Doradczego ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (Dz.U. C 83 z 17.3.2011, s. 3).


title: Decyzja Komisji z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie mianowania trzech nowych członków Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa

text:
               10.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 72/26

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 9 marca 2012 r.
   w sprawie mianowania trzech nowych członków Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa
   2012/C 72/06
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając art. 4 i 6 decyzji Komisji 2005/629/WE z dnia 26 sierpnia 2005 r. ustanawiającej Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kadencja członków Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa, mianowanych decyzją Komisji z dnia 27 października 2010 r. (2), wygaśnie z dniem 31 października 2013 r.

               (2)

               Kadencja dwóch członków wymienionego Komitetu została zakończona w następstwie ich dobrowolnej rezygnacji złożonej odpowiednio w październiku 2010 r. i styczniu 2011 r.

               (3)

               Zwiększa się zapotrzebowanie na doradztwo naukowe w związku z wdrażaniem wspólnej polityki rybołówstwa.

               (4)

               Zgodnie z art. 4 decyzji 2005/629/WE należy mianować nowych członków na okres pozostający do końca kadencji,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zakończona zostaje kadencja następujących członków Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa:

               Antonio DI NATALE,

               Andrés URIARTE.

         Artykuł 2
   Niniejszym na członków Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa mianuje się następujące osoby:

               Edmund John SIMMONDS,

               Guiseppe SCARCELLA,

               Jenny NORD.

         Artykuł 3
   Ich kadencja wygasa dnia 31 października 2013 r.
   Artykuł 4
   Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa jest odpowiedzialny za powiadomienie odnośnych osób o ich mianowaniu.
   Artykuł 5
   Nazwiska nowych członków Komitetu publikowane są w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 marca 2012 r.

            W imieniu Komisji

         Maria DAMANAKI

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 225 z 31.8.2005, s. 18.

      (2)  Dz.U. C 292 z 28.10.2010, s. 3.


title: 2006/658/WE: Decyzja Komisji z dnia 29 września 2006 r. powierzająca zarządzanie środkami pomocowymi agencjom wdrażającym środki przedakcesyjne w dziedzinie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w Chorwacji w okresie przedakcesyjnym

text:
               30.9.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 271/83

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 29 września 2006 r.
   powierzająca zarządzanie środkami pomocowymi agencjom wdrażającym środki przedakcesyjne w dziedzinie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w Chorwacji w okresie przedakcesyjnym
   (2006/658/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1266/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie koordynacji pomocy dla państw ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w ramach strategii przedakcesyjnej oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 3906/1989 (1), w szczególności jego art. 12 ust. 2,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1268/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie wspólnotowych środków pomocowych na rzecz działań przedakcesyjnych w dziedzinie rolnictwa oraz rozwoju obszarów wiejskich w państwach Europy Środkowej i Wschodniej ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w okresie przedakcesyjnym (2), w szczególności jego art. 4 ust. 5 i 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Program rozwoju obszarów wiejskich dla Chorwacji zatwierdzono decyzją Komisji C(2006) 301 z dnia 8 lutego 2006 r., zgodnie z art. 4 ust. 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1268/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r.

               (2)

               Rząd Chorwacji i Komisja, działająca w imieniu Wspólnoty Europejskiej, podpisali dnia 29 grudnia 2005 r. wieloletnią umowę finansową (zwaną dalej umową MAFA), ustanawiającą techniczne, prawne i administracyjne ramy dla realizacji programu Sapard.

               (3)

               Republika Chorwacji powiadomiła Komisję o zakończeniu wszystkich wewnętrznych procedur niezbędnych do zawarcia tej umowy w dniu 6 kwietnia 2006 r., kiedy to umowa MAFA weszła w życie.

               (4)

               Rozporządzenie (WE) nr 1266/1999 stanowi, że na podstawie indywidualnej analizy krajowej i sektorowej zdolności zarządzania programem/projektem oraz procedur i struktur kontroli finansowej dotyczącej finansów publicznych, wymóg uprzedniego zatwierdzenia określony w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1266/1999 może zostać uchylony; rozporządzenie Komisji (WE) nr 2222/2000 (3) określa szczegółowe zasady prowadzenia wyżej wymienionej analizy.

               (5)

               Właściwy organ Chorwacji powołał Dyrekcję ds. Wsparcia Rynkowego i Strukturalnego w Rolnictwie, jednostkę organizacyjną Ministerstwa Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Wodnej, która pełni funkcję agencji Sapard. Dyrekcja ta będzie odpowiadać za wdrażanie następujących środków: środek nr 1 „Inwestycje w gospodarstwa rolne” oraz środek nr 2 „Ulepszanie przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów rolnych i rybołówstwa” określonych w programie rozwoju obszarów wiejskich zatwierdzonym decyzją C(2006) 301; natomiast w Ministerstwie Finansów powołano Fundusz Krajowy zajmujący się realizacją zadań finansowych w ramach wdrażania programu Sapard.

               (6)

               Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1266/1999 i rozporządzenia (WE) nr 2222/2000, Komisja przeprowadziła analizę krajowej i sektorowej zdolności zarządzania programem/projektem oraz procedur i struktur kontroli finansowej dotyczącej finansów publicznych i jest zdania, że w zakresie wdrażania wyżej wspomnianych środków Chorwacja spełnia przepisy art. 4–6 oraz Załącznika do rozporządzenia (WE) nr 2222/2000, jak również minimalne warunki wymienione w Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1266/1999.

               (7)

               W szczególności agencja Sapard w zadowalającym stopniu wprowadziła następujące podstawowe kryteria akredytacji: procedury pisemne, podział obowiązków, zatwierdzanie wstępnych projektów, kontrole przed dokonaniem płatności, procedury płatności, procedury księgowe i audyt wewnętrzny.

               (8)

               Dnia 14 marca 2006 r. władze Chorwacji przedstawiły wykaz kwalifikujących się wydatków zgodnie z art. 4 ust. 1 sekcja B umowy MAFA. Wykaz ten został częściowo zmieniony pismem z dnia 11 lipca 2006 r. Komisję wzywa się do podjęcia decyzji w tej sprawie.

               (9)

               Fundusz Krajowy Ministerstwa Finansów w zadowalającym stopniu wdrożył podane niżej kryteria dla zadań finansowych, które będzie realizował w ramach wdrażania programu Sapard dla Chorwacji: ścieżka audytu, zarządzanie finansami, odbiór funduszy, płatności dla agencji Sapard i audyt wewnętrzny.

               (10)

               Należy zatem uchylić wymóg uprzedniego zatwierdzenia określonego w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1266/1999 i powierzyć agencji Sapard oraz Krajowemu Funduszowi w Chorwacji funkcję zarządzania pomocą w sposób zdecentralizowany.

               (11)

               Jednak z uwagi na fakt, że weryfikacje przeprowadzone przez Komisję w zakresie środka nr 1 „Inwestycje w gospodarstwa rolne” oraz środka nr 2 „Ulepszanie przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów rolnych i rybołówstwa” opierają się na systemie, który jeszcze nie w pełni funkcjonuje w odniesieniu do wszystkich właściwych elementów, zarządzanie programem Sapard należy tymczasowo powierzyć agencji Sapard oraz Funduszowi Krajowemu w ramach Ministerstwa Finansów, zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2222/2000.

               (12)

               Pełne powierzenie zarządzania programem Sapard jest przewidziane dopiero po przeprowadzeniu dalszych weryfikacji mających na celu zagwarantowanie, że system funkcjonuje prawidłowo oraz po wydaniu przez Komisję wszelkich zaleceń odnoszących się do powierzenia zarządzania środkami pomocowymi agencji Sapard, podlegającej Ministerstwu Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Wodnej, oraz Ministerstwu Finansów i Funduszowi Krajowemu.

               (13)

               W celu uwzględnienia wymogów art. 8 ust. 1 lit. b) sekcja A umowy MAFA, wydatki wynikające z niniejszej decyzji kwalifikują się do współfinansowania przez Wspólnotę tylko jeśli zostały poniesione przez beneficjentów po dacie wydania niniejszej decyzji lub, jeśli nastąpi to później, po dacie wydania dokumentu ustanawiającego ich beneficjentami danego projektu, co jednak nie dotyczy studiów wykonalności i innych analiz z nimi związanych, pod warunkiem że wydatki te nie zostały pokryte przez agencję Sapard przed datą wydania niniejszej decyzji.

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym uchyla się wymóg uprzedniego zatwierdzenia przez Komisję wyboru projektów i zawierania przez Chorwację umów w odniesieniu do środka nr 1 „Inwestycje w gospodarstwa rolne” oraz środka nr 2 „Ulepszanie przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów rolnych i rybołówstwa”, określony w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1266/1999.
   Artykuł 2
   Zarządzanie programem Sapard przyznaje się tymczasowo:

               1)

               Dyrekcji ds. Wsparcia Rynkowego i Strukturalnego w Rolnictwie, jednostce organizacyjnej Ministerstwa Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Wodnej, która stanowi agencję Sapard w Chorwacji, Avenija grada Vukovara 269D, 10000 Zagreb, w odniesieniu do wdrażania środka nr 1 „Inwestycje w gospodarstwa rolne” oraz środka nr 2 „Ulepszanie przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów rolnych i rybołówstwa” określonych w programie rozwoju obszarów wiejskich zatwierdzonym decyzją C(2006) 301;

               2)

               Funduszowi Krajowemu w Ministerstwie Finansów, Katančičeva 5, 10000 Zagreb, w odniesieniu do zadań finansowych, które będzie realizował w ramach wdrażania programu Sapard dla Chorwacji.

         Artykuł 3
   Wydatki wynikające z niniejszej decyzji kwalifikują się do finansowania przez Wspólnotę tylko jeśli zostały poniesione przez beneficjentów po dacie wydania niniejszej decyzji lub, jeśli nastąpi to później, po dacie wydania dokumentu ustanawiającego ich beneficjentami danego projektu, co jednak nie dotyczy studiów wykonalności i innych analiz z nimi związanych, pod warunkiem że wydatki te nie zostały pokryte przez agencję Sapard przed datą wydania niniejszej decyzji.
   Artykuł 4
   Bez uszczerbku dla jakichkolwiek decyzji przyznających pomoc poszczególnym beneficjentom w ramach programu Sapard, zastosowanie mają zasady kwalifikacji wydatków zaproponowane przez Chorwację w piśmie o numerze referencyjnym „Klasa: 910-01/05-01/8, Urbroj: 513-05-06/06-28” z dnia 14 marca 2006 r., zarejestrowanym przez Komisję dnia 21 marca 2006 r. pod numerem 08347, zmienionym pismem o numerze referencyjnym „Klasa: 910-01/06-01/221, Urbroj: 513-05-06/06-9” z dnia 23 czerwca 2006 r., zarejestrowanym przez Komisję dnia 11 lipca 2006 r. pod numerem 20627.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 29 września 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Mariann FISCHER BOEL

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 161 z 26.6.1999, str. 68.

      (2)  Dz.U. L 161 z 26.6.1999, str. 87. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005 (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str. 23).

      (3)  Dz.U. L 253 z 7.10.2000, str. 5.


title: 2011/468/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2010/025 DK/Odense Steel Shipyard z Danii)

text:
               27.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 195/52

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 6 lipca 2011 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2010/025 DK/Odense Steel Shipyard z Danii)
   (2011/468/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Zakres zastosowania EFG został rozszerzony o wnioski przedłożone po dniu 1 maja 2009 r. i obejmuje również pomoc dla pracowników, których zwolnienie było bezpośrednim skutkiem światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Zgodnie z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 17 maja 2006 r. EFG można uruchomić w ramach rocznego pułapu w wysokości 500 mln EUR.

               (4)

               W dniu 6 października 2010 r. Dania przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Odense Steel Shipyard i uzupełniła go dodatkowymi informacjami do dnia 8 marca 2011 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określania wkładu finansowego. Komisja wnioskuje zatem o uruchomienie środków w wysokości 14 181 901 EUR.

               (5)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Danię,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W ramach ogólnego budżetu Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 14 181 901 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 6 lipca 2011 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         M. DOWGIELEWICZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.


title: 2010/197/CFSP: Decyzja Rady 2010/197/WPZiB z dnia 31 marca 2010 r. w sprawie rozpoczęcia misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia)

text:
               7.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 87/33

         DECYZJA RADY 2010/197/WPZiB
   z dnia 31 marca 2010 r.
   w sprawie rozpoczęcia misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Rady 2010/96/WPZiB z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (1), a w szczególności jej art. 4,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W przyjętej w dniu 26 maja 2009 r. rezolucji 1872 (2009) w sprawie sytuacji w Somalii Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) podkreśliła znaczenie odtworzenia, szkolenia, wyposażenia i utrzymania somalijskich sił bezpieczeństwa, a także wezwała państwa członkowskie oraz organizacje regionalne i międzynarodowe, by zapewniły wsparcie techniczne służące szkoleniu i wyposażeniu somalijskich sił bezpieczeństwa. W przyjętej w dniu 30 listopada 2009 r. rezolucji 1897 (2009) RB ONZ przywołała swoje poprzednie rezolucje i potwierdziła, że respektuje suwerenność, integralność terytorialną, niezależność polityczną i jedność Somalii.

               (2)

               W piśmie z dnia 5 stycznia 2010 r. minister obrony Ugandy z zadowoleniem przyjął planowaną misję Unii wspierającą somalijski sektor bezpieczeństwa oraz zwrócił się do Unii, by uczestniczyła w szkoleniu somalijskich sił bezpieczeństwa w Ugandzie przez co najmniej rok.

               (3)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, który jest dołączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu ani we wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. Dania nie uczestniczy zatem w finansowaniu niniejszej misji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się plan misji dotyczący misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa, zwanej dalej „EUTM Somalia”.
   Artykuł 2
   EUTM Somalia rozpoczyna się dnia 7 kwietnia 2010 r.
   Artykuł 3
   Upoważnia się dowódcę misji EUTM Somalia, ze skutkiem natychmiastowym, do wydania rozkazu aktywującego (ACTORD) w celu rozmieszczenia sił oraz rozpoczęcia realizacji misji.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 marca 2010 r.

            W imieniu Rady

         M. Á. MORATINOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 44 z 19.2.2010, s. 16.


title: 2008/207/WE: Decyzja Rady z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

text:
               8.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 65/10

      DECYZJA RADY

   z dnia 28 lutego 2008 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   (2008/207/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit drugi,
   uwzględniając Akt przystąpienia z 2005 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony (2), został podpisany w imieniu Wspólnoty i jej państw członkowskich dnia 31 października 2007 r.

               (2)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty oraz jej państw członkowskich Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej.
   Tekst protokołu jest dołączony do niniejszej decyzji (3).

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. MATE

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda Parlamentu Europejskiego z dnia 19 lutego 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 147 z 21.6.2000, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 317 z 5.12.2007, s. 65.


title: Decyzja Rady 2013/109/WPZiB z dnia 28 lutego 2013 r. zmieniająca decyzję 2012/739/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii

text:
               1.3.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 58/8

         DECYZJA RADY 2013/109/WPZiB
   z dnia 28 lutego 2013 r.
   zmieniająca decyzję 2012/739/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 29 listopada 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/739/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (1).

               (2)

               Na podstawie przeglądu decyzji 2012/739/WPZiB Rada stwierdziła, że stosowanie środków ograniczających powinno zostać przedłużone do dnia 1 czerwca 2013 r.

               (3)

               Ponadto należy dokonać zmian w środkach dotyczących embarga na broń, aby umożliwić dostawy nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego przeznaczonego do ochrony ludności cywilnej lub dla Syryjskiej Narodowej Koalicji Sił Opozycyjnych i Rewolucyjnych, którą Unia uznaje za prawowitego przedstawiciela obywateli Syrii, oraz dostawy dla tej koalicji pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi, a także świadczenie jej pomocy technicznej przeznaczonej dla ochrony ludności cywilnej.

               (4)

               Wdrożenie niektórych środków wymaga dalszych działań Unii.

               (5)

               W związku z tym decyzja 2012/739/WPZiB powinna zostać zmieniona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2012/739/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 3 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           lit. b) i c) otrzymują następujące brzmienie:

                                       „b)

                                       sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego lub sprzętu, który mógłby być wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji, przeznaczonego do użytku humanitarnego lub ochronnego lub do ochrony ludności cywilnej, lub dla programów rozwoju instytucjonalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) lub Unii Europejskiej lub w ramach prowadzonych przez Unię Europejską i ONZ operacji zarządzania kryzysowego, lub dla Syryjskiej Narodowej Koalicji Sił Opozycyjnych i Rewolucyjnych z przeznaczeniem dla ochrony ludności cywilnej;

                                       c)

                                       sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania w Syrii do celów ochrony personelu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich lub dla Syryjskiej Narodowej Koalicji Sił Opozycyjnych i Rewolucyjnych z przeznaczeniem dla ochrony ludności cywilnej;”;

                           b)

                           dodaje się następującą literę:

                                       „f)

                                       dostarczania pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług na rzecz Syryjskiej Narodowej Koalicji Sił Opozycyjnych i Rewolucyjnych do wykorzystania z przeznaczeniem dla ochrony ludności cywilnej;”;

               2)

               art. 31 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 31
               Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 1 czerwca 2013 r. Jest ona przedmiotem stałej weryfikacji. Jest odnawiana lub zmieniana, w stosownych przypadkach, jeżeli Rada uzna, że cele niniejszej decyzji nie zostały osiągnięte”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 lutego 2013 r.

            W imieniu Rady

         J. BURTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 330 z 30.11.2012, s. 21.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/770 z dnia 25 kwietnia 2017 r. w sprawie ratyfikacji przez państwa członkowskie oraz przystąpienia, w interesie Unii Europejskiej, do Protokołu z 2010 r. do Międzynarodowej konwencji o odpowiedzialności i odszkodowaniu za szkodę związaną z przewozem morskim substancji niebezpiecznych i szkodliwych, w odniesieniu do aspektów związanych ze współpracą sądową w sprawach cywilnych

text:
               4.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 115/18

         DECYZJA RADY (UE) 2017/770
   z dnia 25 kwietnia 2017 r.
   w sprawie ratyfikacji przez państwa członkowskie oraz przystąpienia, w interesie Unii Europejskiej, do Protokołu z 2010 r. do Międzynarodowej konwencji o odpowiedzialności i odszkodowaniu za szkodę związaną z przewozem morskim substancji niebezpiecznych i szkodliwych, w odniesieniu do aspektów związanych ze współpracą sądową w sprawach cywilnych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 81, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Międzynarodowa konwencja o odpowiedzialności i odszkodowaniu za szkodę związaną z przewozem morskim substancji niebezpiecznych i szkodliwych z 1996 r. (zwana dalej „konwencją SNS z 1996 r.”) ma na celu zapewnienie odpowiedniego, niezwłocznego i skutecznego odszkodowania osobom, które poniosły szkodę spowodowaną wyciekami substancji niebezpiecznych i szkodliwych podczas ich przewozu morskiego. Konwencja SNS z 1996 r. wypełniła istotną lukę w międzynarodowych uregulowaniach dotyczących odpowiedzialności w kontekście transportu morskiego.

               (2)

               W 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/971/WE (2). Zgodnie z tą decyzją państwa członkowskie miały w rozsądnym terminie i w miarę możliwości przed dniem 30 czerwca 2006 r. podjąć kroki niezbędne do ratyfikowania konwencji SNS z 1996 r. lub przystąpienia do niej. Cztery państwa członkowskie ratyfikowały następnie tę konwencję. Konwencja SNS z 1996 r. nie weszła w życie.

               (3)

               Konwencję SNS z 1996 r. zmieniono protokołem z 2010 r. do tej konwencji (zwanym dalej „protokołem z 2010 r.”). Zgodnie z art. 2 i art. 18 ust. 1 protokołu z 2010 r. konwencja SNS z 1996 r. i protokół z 2010 r. mają być odczytywane, interpretowane i stosowane łącznie jako jeden instrument, w stosunkach między stronami protokołu z 2010 r.

               (4)

               Tekst konsolidujący konwencję SNS z 1996 r. i protokół z 2010 r. (zwany dalej „konwencją SNS z 2010 r.”) został przygotowany przez Sekretariat Międzynarodowej Organizacji Morskiej (zwanej dalej „IMO”) i zatwierdzony przez Komitet Prawny IMO na jego 98. posiedzeniu. Konwencja SNS z 2010 r. nie jest instrumentem otwartym do podpisu lub ratyfikacji. Konwencja SNS z 2010 r. stanie się skuteczna po wejściu w życie protokołu z 2010 r. w państwach członkowskich.

               (5)

               Zgodnie z art. 20 ust. 8 protokołu z 2010 r. wydanie zgody przez państwo na związanie się tym protokołem unieważnia każde uprzednie wyrażenie zgody przez to państwo na związanie się konwencją SNS z 1996 r. W rezultacie państwa będące Umawiającymi się Stronami konwencji SNS z 1996 r. przestaną nimi być w chwili wyrażenia przez nie zgody na związanie się protokołem z 2010 r. zgodnie z art. 20 tego protokołu, a w szczególności jego ust. 2, 3 i 4.

               (6)

               Konwencja SNS z 2010 r., tak jak akt ją poprzedzający, ma szczególne znaczenie dla interesów Unii i jej państw członkowskich, gdyż przewiduje zwiększoną ochronę ofiar szkód związanych z przewozem substancji niebezpiecznych i szkodliwych, w tym w kontekście szkód w środowisku, zgodnie z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r.

               (7)

               Aby państwa mogły stać się Umawiającymi się Stronami protokołu z 2010 r., a tym samym konwencji SNS z 2010 r., muszą przedłożyć sekretarzowi generalnemu IMO – w tym samym czasie, w którym przedłożą akt potwierdzający ich zgodę – stosowne dane dotyczące całkowitych ilości ładunku będącego podstawą wpłaty na podstawie konwencji SNS z 2010 r. (zwanego dalej „ładunkiem substancji niebezpiecznych i szkodliwych będącym podstawą wpłaty”) w poprzednim roku kalendarzowym, zgodnie z jej art. 20 ust. 4. W tym celu państwa zobowiązane są do ustanowienia systemu składania sprawozdań na temat ładunku substancji niebezpiecznych i szkodliwych będącego podstawą wpłaty, zanim wyrażą zgodę na związanie się protokołem z 2010 r.

               (8)

               Art. 38, 39 i 40 konwencji SNS z 2010 r. mają wpływ na prawo wtórne Unii dotyczące jurysdykcji i uznawania oraz wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, jak ustanowiono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 (3).

               (9)

               Dlatego też Unia posiada wyłączną kompetencję w odniesieniu do art. 38, 39 i 40 konwencji SNS z 2010 r. w zakresie, w jakim konwencja ta ma wpływ na przepisy ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 1215/2012.

               (10)

               Wymienianie się przez państwa członkowskie najlepszymi praktykami w zakresie ustanawiania systemu składania sprawozdań na temat ładunku substancji niebezpiecznych i szkodliwych będącego podstawą wpłaty mogłoby pomóc państwom członkowskim w tworzeniu takiego systemu.

               (11)

               Tak jak w przypadku konwencji SNS z 1996 r., wobec braku klauzuli o regionalnej organizacji integracji gospodarczej, stronami protokołu z 2010 r. mogą być jedynie suwerenne państwa. W związku z tym nie jest możliwe, aby Unia ratyfikowała protokół z 2010 r., a tym samym konwencję SNS z 2010 r., ani aby do nich przystąpiła.

               (12)

               Ratyfikacja protokołu z 2010 r. przez wszystkie państwa członkowskie w określonych ramach czasowych powinna zapewnić równe szanse w Unii wszystkim zainteresowanym podmiotom, których dotyczy stosowanie konwencji SNS z 2010 r.

               (13)

               Z uwagi na międzynarodowy charakter systemu dotyczącego substancji niebezpiecznych i szkodliwych należy dążyć do globalnego zapewnienia równych szans wszystkim zainteresowanym podmiotom, których dotyczy stosowanie konwencji SNS z 2010 r. Z tego względu protokół z 2010 r. musi mieć zastosowanie globalne.

               (14)

               Państwa członkowskie powinny zatem zostać upoważnione do – odpowiednio –ratyfikowania protokołu z 2010 r. lub przystąpienia do niego, w odniesieniu do aspektów związanych ze współpracą sądową w sprawach cywilnych, w odniesieniu do których Unia ma wyłączną kompetencję. Postanowienia konwencji SNS z 2010 r. wchodzące w zakres kompetencji przyznanych Unii, inne niż postanowienia odnoszące się do współpracy sądowej w sprawach cywilnych, mają być przedmiotem decyzji przyjętej równolegle z niniejszą decyzją.

               (15)

               Przy ratyfikacji protokołu z 2010 r. lub przystąpieniu do niego państwa członkowskie powinny złożyć deklarację w sprawie uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych objętych zakresem konwencji SNS z 2010 r.

               (16)

               Zjednoczone Królestwo i Irlandia są związane rozporządzeniem (UE) nr 1215/2012 i w związku z tym uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (17)

               Zgodnie z art. 1 i 2 protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się państwa członkowskie do – odpowiednio – ratyfikowania protokołu z 2010 r. lub przystąpienia do niego, w interesie Unii, w odniesieniu do aspektów związanych ze współpracą sądową w sprawach cywilnych, w odniesieniu do których Unia ma wyłączną kompetencję, z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   1.   Państwa członkowskie dokładają starań, by podjąć niezbędne kroki w celu złożenia aktów ratyfikacji protokołu z 2010 r. lub przystąpienia do tego protokołu w rozsądnym terminie, a w miarę możliwości do dnia 6 maja 2021 r.
   2.   Państwa członkowskie w stosowny sposób poinformują się nawzajem oraz Radę i Komisję o uruchomieniu systemu składania sprawozdań na temat ładunku substancji niebezpiecznych i szkodliwych będącego podstawą wpłaty.
   3.   Państwa członkowskie dążą do wymiany najlepszych praktyk, w szczególności dotyczących systemu składania sprawozdań na temat ładunku substancji niebezpiecznych i szkodliwych będącego podstawą wpłaty w ramach protokołu z 2010 r.
   Artykuł 3
   Podczas ratyfikacji protokołu z 2010 r. lub przystąpienia do niego państwa członkowskie składają również deklarację określoną w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         I. BORG

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 5 kwietnia 2017 r.

      (2)  Decyzja Rady 2002/971/WE z dnia 18 listopada 2002 r. upoważniająca państwa członkowskie, w interesie Wspólnoty, do ratyfikowania lub przystąpienia do Międzynarodowej konwencji o odpowiedzialności i odszkodowaniu za szkodę związaną z przewozem morskim substancji niebezpiecznych i szkodliwych z 1996 r. (konwencja SNS) (Dz.U. L 337 z 13.12.2002, s. 55).

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK
      Deklaracja jaka ma zostać złożona przez państwa członkowskie podczas ratyfikacji lub przystąpienia do protokołu z 2010 r. zgodnie z art. 3:

         „Orzeczenia sądowe w sprawach objętych konwencją zmienioną protokołem z 2010 r., wydane przez sąd … (1), są uznawane i wykonywane w … (2) zgodnie z odpowiednimi przepisami Unii Europejskiej w tej kwestii (3).
         Orzeczenia sądowe w sprawach objętych konwencją zmienioną protokołem z 2010 r., wydane przez sąd Królestwa Danii, są uznawane i wykonywane w … (4) zgodnie z umową z 2005 r. pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (5).
         Orzeczenia sądowe w sprawach objętych konwencją zmienioną protokołem z 2010 r., wydane przez sąd państwa trzeciego związanego konwencją lugańską o jurysdykcji i uznawaniu oraz wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych z dnia 30 października 2007 r. (6), są uznawane i wykonywane w … (7) zgodnie z tą konwencją.


title: Decyzja Rady 2014/742/WPZiB z dnia 28 października 2014 r. uchylająca wspólne stanowisko 2000/696/WPZiB w sprawie utrzymania szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko Miloszevicowi i osobom z nim powiązanym oraz powiązane wspólne stanowiska 98/240/WPZiB, 98/326/WPZiB, 1999/318/WPZiB i 2000/599/WPZiB

text:
               29.10.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/99

         DECYZJA RADY 2014/742/WPZiB
   z dnia 28 października 2014 r.
   uchylająca wspólne stanowisko 2000/696/WPZiB w sprawie utrzymania szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko Miloszevicowi i osobom z nim powiązanym oraz powiązane wspólne stanowiska 98/240/WPZiB, 98/326/WPZiB, 1999/318/WPZiB i 2000/599/WPZiB
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 10 listopada 2000 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2000/696/WPZiB (1).

               (2)

               Wspólne stanowisko 2000/696/WPZiB nadało skutek stwierdzeniu zawartemu we wspólnym stanowisku Rady 2000/599/WPZiB (2), że środki ograniczające skierowane przeciwko p. Miloszevicowi i osobom z nim powiązanym należy utrzymać.

               (3)

               We wspólnym stanowisku 2000/696/WPZiB dokonano zatem przeglądu środków ograniczających przewidzianych we wspólnych stanowiskach Rady 98/240/WPZiB (3), 98/326/WPZiB (4) i 1999/318/WPZiB (5), aby utrzymać jedynie te przepisy dotyczące środków ograniczających, które są skierowane przeciwko p. Miloszevicowi i osobom z nim powiązanym.

               (4)

               Slobodan Miloszevic i osoby z nim powiązane nie stanowią już zagrożenia dla konsolidacji demokracji, a zatem nie ma podstaw, by nadal stosować odnośne środki ograniczające.

               (5)

               Wspólne stanowiska 98/240/WPZiB, 98/326/WPZiB, 1999/318/WPZiB, 2000/599/WPZiB i 2000/696/WPZiB należy zatem uchylić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym uchyla się wspólne stanowiska 98/240/WPZiB, 98/326/WPZiB, 1999/318/WPZiB, 2000/599/WPZiB i 2000/696/WPZiB.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 28 października 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. L. GALLETTI

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne stanowisko Rady 2000/696/WPZiB z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie utrzymania szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko Miloszevicowi i osobom z nim powiązanym (Dz.U. L 287 z 14.11.2000, s. 1).

      (2)  Wspólne stanowisko Rady 2000/599/WPZiB z dnia 9 października 2000 r. w sprawie poparcia dla demokratycznej FRJ i niezwłocznego zniesienia niektórych środków ograniczających (Dz.U. L 261 z 14.10.2000, s. 1).

      (3)  Wspólne stanowisko 98/240/WPZiB z dnia 19 marca 1998 r. określone przez Radę na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Federalnej Republice Jugosławii (Dz.U. L 95 z 27.3.1998, s. 1).

      (4)  Wspólne stanowisko 98/326/WPZiB z dnia 7 maja 1998 r. określone przez Radę na podstawie art. J.2 Traktatu o Unii Europejskiej dotyczące zamrożenia funduszy posiadanych zagranicą przez rządy Federalnej Republiki Jugosławii (FRJ) i Serbii (Dz.U. L 143 z 14.5.1998, s. 1).

      (5)  Wspólne stanowisko 1999/318/WPZiB z dnia 10 maja 1999 r. przyjęte przez Radę na podstawie art. 15 Traktatu o Unii Europejskiej dotyczące dodatkowych środków ograniczających przeciwko Federalnej Republice Jugosławii (Dz.U. L 123 z 13.5.1999, s. 1).