title: 2009/41/WE: Decyzja Rady z dnia 19 stycznia 2009 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów z Austrii

text:
               21.1.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 16/12

      DECYZJA RADY

   z dnia 19 stycznia 2009 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów z Austrii
   (2009/41/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Austrii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               W związku ze śmiercią pana Jörga HAIDERA zwolniło się stanowisko członka Komitetu Regionów,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., na stanowisko członka Komitetu Regionów zostaje niniejszym mianowany:
   pan Gerhard DÖRFLER, Landeshauptmann, Kärnten.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 stycznia 2009 r.

            W imieniu Rady

         P. GANDALOVIČ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie podręcznika transgranicznej współpracy policji (SCH/Com-ex (98) 52)

text:
Ważna informacja prawna

|

41998D0052

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0408 - 0408

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 16 grudnia 1998 r.w sprawie podręcznika transgranicznej współpracy policji(SCH/Com-ex (98) 52)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 2 ust. 3, 3, 7, 39, 40–41, 46, 47 oraz 92 wspomnianej Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:1. Zatwierdza się podręcznik Schengen dotyczący transgranicznej współpracy policji (Doc. SCH/I (98) 90 [1], załączony do niniejszej decyzji. Jednocześnie traci moc deklaracja Komitetu Wykonawczego z dnia 29 czerwca 1995 r. [Doc. SCH/Com-ex (95) Decl. 2].2. Podręcznik Schengen dotyczący transgranicznej współpracy policji w zakresie utrzymywania ładu i bezpieczeństwa publicznego [Doc. SCH/I (97)36 Rev. 5] został włączony do podręcznika transgranicznej współpracy policji. Traci moc decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 24 czerwca 1997 r. [Doc. SCH/Com-ex (97) 6, Rev. 2].3. Umawiające się Państwa włączają podręcznik transgranicznej współpracy policji do swoich krajowych porządków prawnych i przekazują go służbom policji w celu realizacji.4. Sekretariat Schengen jest odpowiedzialny za stałe uaktualnianie podręcznika w formie zbioru luźnych arkuszy. W tym celu Umawiające się Państwa informują na bieżąco Sekretariat Generalny o jakichkolwiek zmianach wniesionych do części krajowej podręcznika.5. Urzędująca Prezydencja co sześć miesięcy zasięga opinii Państw w sprawie potrzeby aktualizacji części ogólnej i aktualizuje podręcznik.6. Prezydencja przekazuje podręcznik Unii Europejskiej w celach informacyjnych.Berlin, dnia 16 grudnia 1998 r.C. H. SchapperPrzewodniczący[1] Dokument o ograniczonym dostępie.--------------------------------------------------


title: 2008/657/WE: Decyzja Rady z dnia 24 lipca 2008 r. w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów z Niemiec

text:
               12.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 215/3

      DECYZJA RADY

   z dnia 24 lipca 2008 r.
   w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów z Niemiec
   (2008/657/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Niemiec,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               W związku z rezygnacją pana Gerolda WUCHERPFENNIGA zwolniło się stanowisko członka Komitetu Regionów. W związku z mianowaniem pana Klausa ZEHA na stanowisko członka Komitetu Regionów zwalnia się stanowisko zastępcy członka,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., zostają mianowane w Komitecie Regionów następujące osoby:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           pan Klaus ZEH, Minister für Bundes- und Europaangelegenheiten und Chef der Staatskanzlei, Mitglied des Thüringer Landtags (zmiana mandatu);

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           pan Fritz SCHRÖTER, Mitglied des Thüringer Landtags.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 24 lipca 2008 r.

            W imieniu Rady

         B. HORTEFEUX

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: Decyzja Komisji z dnia 18 grudnia 2009 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego dla programu Owoce w szkole

text:
               19.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 338/99

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 18 grudnia 2009 r.
   ustanawiająca grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego dla programu „Owoce w szkole”
   (2009/986/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W celu zapewnienia skutecznej realizacji programu „owoce w szkole”, ustanowionego na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1) zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 13/2009 (2), zwanego dalej programem „Owoce w szkole”, Komisja powinna mieć możliwość korzystania z doradztwa technicznego ze strony forum ekspertów posiadających wiedzę specjalistyczną w zakresie odżywiania, epidemiologii, zdrowia publicznego i promocji zdrowia, nauk behawioralnych i społecznych oraz oceny.

               (2)

               W związku z powyższym konieczne jest ustanowienie grupy niezależnych ekspertów i określenie jej zadań oraz struktury.

               (3)

               Grupa ekspertów powinna zapewniać Komisji dostęp do wiedzy specjalistycznej w wielu dziedzinach związanych z wdrażaniem, monitorowaniem i oceną programu „Owoce w szkole”. Grupa ekspertów powinna również pomagać Komisji przy sporządzaniu sprawozdania, o którym mowa w art. 184 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

               (4)

               Członkowie grupy ekspertów powinni być powoływani jako osoby prywatne i zapewniać Komisji niezależne doradztwo. Członkowie grupy ekspertów powinni reprezentować uzupełniające się dziedziny oraz posiadać zarówno wiedzę naukową, jak i praktyczną. Skład grupy ekspertów powinien odzwierciedlać odpowiednią równowagę geograficzną wewnątrz Unii Europejskiej.

               (5)

               Przedstawiciel Komisji Europejskiej w grupie ekspertów powinien mieć prawo do zapraszania ekspertów lub obserwatorów posiadających doświadczenie w danej dziedzinie do uczestnictwa w pracach grupy.

               (6)

               Zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków grupy ekspertów należy określić bez uszczerbku dla przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa zapisanych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (3).

               (7)

               Dane osobowe członków grupy ekspertów powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (4),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Grupa ekspertów ds. doradztwa technicznego dla programu „Owoce w szkole”
   Niniejszym ustanawia się grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego dla programu „Owoce w szkole”, zwaną dalej „grupą ekspertów”.
   Artykuł 2
   Zadania
   Zadaniem grupy ekspertów jest wspomaganie Komisji:

               a)

               w realizacji, monitorowaniu i ocenie programu „Owoce w szkole”, ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, zwanego dalej programem „Owoce w szkole”, poprzez zapewnianie jej specjalistycznego doradztwa;

               b)

               przy sporządzaniu sprawozdania, o którym mowa w art. 184 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   1.   Komisja może zasięgać opinii grupy ekspertów we wszelkich kwestiach związanych z realizacją programu „Owoce w szkole”.
   2.   Przewodniczący grupy ekspertów może zasugerować Komisji, że powinna ona skonsultować się z grupą ekspertów w sprawie określonego zagadnienia.
   Artykuł 4
   Skład i powoływanie
   1.   W skład grupy ekspertów wchodzi dziesięciu członków. Skład grupy ekspertów odzwierciedla odpowiednią równowagę geograficzną wewnątrz Unii Europejskiej.
   2.   Członkowie grupy ekspertów są powoływani przez Komisję spośród specjalistów:

               a)

               posiadających wiedzę specjalistyczną w zakresie odżywiania, epidemiologii, zdrowia publicznego i promocji zdrowia, nauk behawioralnych i społecznych oraz oceny;

               b)

               z odpowiednim doświadczeniem, aby doradzać Komisji w sprawie wdrażania, monitorowania i oceny programu „Owoce w szkole”; oraz

               c)

               którzy odpowiedzieli na publiczne wezwanie do składania wniosków.

         3.   Komisja może również ustanowić listę kandydatów, w których przypadku powołanie na członka stałego okazało się niemożliwe, mimo że w toku procedury selekcji uznano, że spełniają oni warunki powołania do grupy ekspertów. Wspomniana lista może być wykorzystywana w celu powołania zastępców dla członków grupy ekspertów.
   4.   Członkowie grupy ekspertów są powoływani jako osoby prywatne i doradzają Komisji niezależnie od jakichkolwiek wpływów zewnętrznych.
   5.   Członków grupy ekspertów powołuje się na trzyletnie odnawialne kadencje, przy czym maksymalny okres pełnienia funkcji to trzy kolejne kadencje. Członkowie grupy ekspertów pełnią swoje funkcje do czasu ich zastąpienia zgodnie z ust. 6 lub do czasu wygaśnięcia swoich kadencji.
   6.   Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy ekspertów, złożą rezygnację lub nie spełniają warunków określonych w ust. 4 niniejszego artykułu lub w art. 339 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich kadencji.
   7.   Członkowie składają corocznie oświadczenie, w którym zobowiązują się działać w interesie publicznym oraz oświadczenie stwierdzające brak, względnie istnienie, konfliktu interesów zagrażającego ich bezstronności. Podczas każdego posiedzenia członkowie informują o wszelkich konkretnych interesach, które można by uznać za naruszające ich niezależność w stosunku do tematów będących przedmiotem obrad.
   8.   Nazwiska członków oraz osób znajdujących się na liście, o której mowa w ust. 3, są publikowane na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz w rejestrze grup ekspertów. Nazwiska członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 5
   Działanie
   1.   Grupa ekspertów wybiera przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących spośród swoich członków zwykłą większością głosów.
   2.   W posiedzeniach grupy ekspertów może uczestniczyć przedstawiciel Komisji. Może on zaprosić do udziału w pracach grupy ekspertów bądź obserwatorów posiadających szczególne kompetencje w zakresie tematu będącego przedmiotem obrad.
   3.   Jeśli Komisja uzna, iż informacje uzyskane w drodze uczestnictwa w obradach grupy ekspertów dotyczą spraw poufnych, wówczas nie są one ujawniane.
   4.   Posiedzenia grupy ekspertów odbywają się zwykle w pomieszczeniach Komisji zgodnie z procedurami i harmonogramem określonym przez Komisję. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu. W posiedzeniach grupy ekspertów mogą uczestniczyć inni zainteresowani urzędnicy Komisji.
   5.   Grupa ekspertów przyjmuje swój regulamin wewnętrzny na podstawie standardowego regulaminu przyjętego przez Komisję (5) zwykłą większością głosów.
   6.   Komisja może publikować w Internecie, w oryginalnym języku danego dokumentu, porządek obrad, protokół z obrad, wszelkie streszczenia, wnioski, częściowe wnioski lub dokumenty robocze grupy ekspertów.
   Artykuł 6
   Koszty posiedzeń
   1.   Koszty podróży i, w stosownych przypadkach, koszty pobytu, ponoszone przez członków i ekspertów w związku z działalnością grupy, są refundowane przez Komisję zgodnie z przepisami Komisji dotyczącymi zwrotu kosztów ponoszonych przez ekspertów zewnętrznych.
   2.   Członkowie, eksperci i obserwatorzy nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone przez siebie usługi.
   3.   Koszty posiedzeń są zwracane w granicach rocznego budżetu przyznanego grupie przez właściwe służby Komisji.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2009 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 5 z 9.1.2009, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      (5)  Załącznik do dokumentu SEC(2005) 1004 z 27.7.2005.


title: 2008/532/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie zamknięcia ksiąg rachunkowych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2005

text:
               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/168

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg rachunkowych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2005
   (2008/532/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego z końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2005 oraz odpowiedzi Urzędu (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 – C6-0080/2007),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (4), w szczególności jego art. 44,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0112/2007),

               1.

               odnotowuje następujące dane figurujące w sprawozdaniach finansowych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za lata budżetowe 2004 i 2005:
               Rachunek przychodów i wydatków za lata budżetowe 2004 i 2005

                           (w tys. EUR)

                           2005

                           2004

                           Przychody operacyjne

                           27 405

                           20 591

                              Przychody operacyjne ogółem

                              27 405

                              20 591

                           Koszty administracyjne

                           Koszty personelu

                           -13 012

                           -7 564

                           Budynki i koszty powiązane

                           -3 627

                           -4 192

                           Inne koszty (w tym wydatki wspólne ze związanymi jednostkami WE)

                           -2 205

                           -1 263

                           Amortyzacja i spadek wartości jednostek związanych

                           - 603

                           - 333

                           Wydatki operacyjne (w tym wydatki wspólne ze związanymi jednostkami WE)

                           -8 413

                           -6 431

                              Wydatki operacyjne ogółem

                              -27 674

                              -19 783

                           Zysk operacyjny/strata operacyjna

                           - 761

                           808

                           Przychody z operacji finansowych

                           —

                           0

                           Koszty operacji finansowych

                           - 7

                           - 7

                           Zysk/strata z operacji finansowych

                           - 7

                           - 6

                           Zysk bieżący/strata bieżąca

                           - 768

                           802

                           Przychody nadzwyczajne

                           Koszty nadzwyczajne

                           —

                           - 27

                           Zysk nadzywczajny/strata nadzwyczajna

                           —

                           - 27

                              Wynik finasowy w roku budżetowym

                              - 768

                              775

                              Uwaga: Niedokładność podanych sum wynika z zastosowanych zaokrągleń.

                              Źródło: Dane pochodzące z urzędu. Powyższa tabela stanowi zestawienie danych przedstawionych przez urząd w rocznym sprawozdaniu finansowym.

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg rachunkowych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2005;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 22.

      (2)  Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 42.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (4)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 575/2006 (Dz.U. L 100 z 8.4.2006, str. 3).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.


title: 2006/969/WE: Decyzja Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. dotycząca siódmego programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej (2007-2011)

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 391/19

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 grudnia 2006 r.
   dotycząca siódmego programu ramowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej (2007-2011)
   (2006/969/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 7,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wspólne krajowe i europejskie starania w zakresie badań i szkoleń są niezbędne do wspierania i zapewnienia wzrostu gospodarczego oraz dobrobytu obywateli w Europie.

               (2)

               Siódmy program ramowy powinien uzupełniać inne działania UE w zakresie polityki badawczej, które są konieczne do wdrożenia strategii lizbońskiej, w szczególności działań dotyczących edukacji, szkolenia, konkurencyjności i innowacyjności, przemysłu, zatrudnienia i środowiska naturalnego.

               (3)

               Siódmy program ramowy opiera się na osiągnięciach poprzedniego programu w tworzeniu europejskiej przestrzeni badawczej i kontynuuje je, tak aby rozwijać w Europie gospodarkę i społeczeństwo oparte na wiedzy.

               (4)

               W Zielonej Księdze pt.: „W kierunku europejskiej strategii na rzecz bezpieczeństwa dostaw energii” Komisja kładzie nacisk na udział energii jądrowej w zmniejszaniu emisji gazów cieplarnianych i zmniejszaniu uzależnienia Europy od importowanej energii.

               (5)

               W dniu 24 sierpnia 2005 r. Komisja przedłożyła wnioski z zewnętrznej oceny wdrożenia i wyników działań wspólnotowych podjętych w tej dziedzinie w okresie pięciu lat poprzedzających tę ocenę, wraz z towarzyszącymi tym wnioskom obserwacjami Komisji.

               (6)

               W odniesieniu do decyzji Rady z dnia 26 listopada 2004 r. zmieniającej wytyczne negocjacyjne dotyczące Międzynarodowego Eksperymentalnego Reaktora Termojądrowego (ITER), realizacja ITER w Europie powinna być, w ramach szerszego podejścia do energii syntezy jądrowej, głównym elementem działań na rzecz badań nad syntezą jądrową prowadzonych w ramach siódmego programu ramowego.

               (7)

               Wdrażanie siódmego programu ramowego może zapoczątkować tworzenie wspólnych przedsiębiorstw w rozumieniu art. 45-51 Traktatu.

               (8)

               Działalność badawcza wspierana przez siódmy program ramowy powinna być zgodna z podstawowymi zasadami etycznymi, także z tymi, które znalazły swój wyraz w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. Opinie Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach są i będą uwzględniane.

               (9)

               Niniejsza decyzja ustanawia, na cały okres trwania programu, kopertę finansową stanowiącą główny punkt odniesienia dla władzy budżetowej podczas corocznej procedury budżetowej w rozumieniu pkt. 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (3).

               (10)

               Należy zapewnić należyte zarządzanie finansami siódmego programu ramowego i jego wdrożenie w sposób jak najbardziej efektywny i przyjazny dla użytkowników, jak również łatwy dostęp dla wszystkich uczestników.

               (11)

               W ramach siódmego programu ramowego należyta uwaga powinna zostać poświęcona roli kobiet w nauce i badaniach z myślą o dalszym zwiększaniu ich aktywnego udziału w badaniach.

               (12)

               Wspólne Centrum Badawcze (WCB) powinno przyczyniać się do zapewniania ukierunkowanego na użytkownika, naukowego i technicznego wsparcia w tworzeniu, rozwijaniu, realizacji i monitorowaniu polityk Wspólnoty. WCB powinno więc nadal funkcjonować jako niezależny ośrodek referencyjny UE w zakresie nauki i technologii w dziedzinach należących do jego kompetencji.

               (13)

               Międzynarodowy i światowy wymiar europejskich działań badawczych jest ważny w związku z wzajemnymi korzyściami. Siódmy program ramowy powinien być otwarty dla uczestnictwa państw, które zawarły w tym celu wymagane umowy, jak również dla udziału, na poziomie projektów i na podstawie wzajemnych korzyści, podmiotów z państw trzecich i organizacji międzynarodowych działających na rzecz współpracy naukowej.

               (14)

               Siódmy program ramowy powinien przyczyniać się do rozszerzenia Unii Europejskiej, wspierając kraje kandydujące w zakresie nauki i technologii na rzecz wdrażania dorobku Wspólnoty oraz na rzecz ich włączenia do europejskiej przestrzeni badawczej.

               (15)

               Należy także przyjąć stosowne środki, aby zapobiec nieprawidłowościom i nadużyciom, jak również należy podjąć odpowiednie kroki w celu odzyskania utraconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych środków zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (4), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innym nieprawidłowościami (5) oraz rozporządzeniem Rady (Euratom) nr 1074/1999 z 25 maja 1999 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (6).

               (16)

               Komisja przeprowadziła konsultacje z Komitetem Badań Naukowych i Technicznych, który wydał swoją opinię,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przyjęcie siódmego programu ramowego
   Niniejszym przyjmuje się wieloletni program ramowy w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej, zwany dalej „siódmym programem ramowym”, na okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.
   Artykuł 2
   Cele
   1.   Siódmy program ramowy dąży do osiągnięcia ogólnych celów określonych w art. 1 i art. 2 lit. a) Traktatu, przyczyniając się jednocześnie do stworzenia społeczeństwa opartego na wiedzy, bazując na europejskiej przestrzeni badawczej.
   2.   Siódmy program ramowy obejmuje wspólnotowe badania, rozwój technologiczny, współpracę międzynarodową, upowszechnianie informacji technicznych i zastosowanie, jak również działania szkoleniowe, zawarte w dwóch programach szczegółowych:
   Pierwszy program szczegółowy obejmuje:

               a)

               badania nad energią syntezy jądrowej, których celem jest rozwój technologii na rzecz bezpiecznego, trwałego, przyjaznego dla środowiska i ekonomicznie opłacalnego źródła energii;

               b)

               rozszczepienie jądrowe i ochronę przed promieniowaniem w celu wzmocnienia, w szczególności wyników w zakresie bezpieczeństwa, wydajności zasobów oraz efektywności pod względem kosztów w odniesieniu do rozszczepienia jądrowego i innych zastosowań promieniowania w przemyśle i medycynie.

         Drugi program szczegółowy obejmuje działania Wspólnego Centrum Badawczego (WBC) w dziedzinie energii jądrowej.
   3.   Ogólne kierunki programów szczegółowych opisane są w załączniku I.
   Artykuł 3
   Ogólna maksymalna kwota i podział na poszczególne programy
   1.   Ogólna maksymalna kwota przeznaczona na realizację siódmego programu ramowego na okres 2007-2011 wynosi 2 751 mln EUR. Kwota ta jest podzielona w następujący sposób (w mln EUR):

               Badania nad energią syntezy jądrowej (7)

               1 947

               Rozszczepienie jądrowe i ochrona przed promieniowaniem

               287

               Działania WCB w zakresie badań jądrowych

               517

         2.   Szczegółowe zasady udziału finansowego Wspólnoty w siódmym programie ramowym są określone w załączniku II.
   Artykuł 4
   Ochrona interesów finansowych Wspólnot
   W odniesieniu do działań Wspólnoty finansowanych na podstawie niniejszej decyzji rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95 i (Euratom, WE) nr 2185/96 stosuje się do wszelkich naruszeń przepisów prawa wspólnotowego, w tym naruszenia zobowiązań umownych ustanowionych na podstawie siódmego programu ramowego, wynikających z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które ma lub mogłoby mieć negatywny wpływ na budżet ogólny Unii Europejskiej lub budżety przez nią zarządzane, poprzez nieuzasadnioną pozycję wydatków.
   Artykuł 5
   Podstawowe zasady etyczne
   Wszelka działalność badawcza prowadzona w ramach siódmego programu ramowego jest prowadzona zgodnie z podstawowymi zasadami etycznymi.
   Artykuł 6
   Monitorowanie, ocena i przegląd
   1.   Komisja w sposób ciągły i systematyczny monitoruje wdrażanie siódmego programu ramowego i jego programów szczegółowych i regularnie składa sprawozdania na temat wyników monitorowania oraz upowszechnia te wyniki.
   2.   Nie później niż w 2010 r. Komisja przeprowadza, z pomocą zewnętrznych ekspertów, opartą na danych, śródokresową ocenę siódmego programu ramowego oraz jego programów szczegółowych, bazując na ocenie ex post szóstego programu ramowego. Ocena ta będzie dotyczyć jakości prowadzonej działalności badawczej, jak również jakości wdrażania i zarządzania oraz postępów w realizacji wyznaczonych celów.
   3.   Po zakończeniu siódmego programu ramowego Komisja spowoduje przeprowadzenie przez niezależnych ekspertów oceny zewnętrznej dotyczącej jego uzasadnienia, wdrażania oraz osiągnięć.
   Komisja przekazuje wnioski z tej oceny, wraz z uwagami, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, 18 grudnia 2006 r.

            W imieniu Rady

         J.-E. ENESTAM

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 15 czerwca 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. C 65 z 17.3.2006, str. 9.

      (3)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 1.

      (5)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.

      (6)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 8.

      (7)  W ramach kwoty przeznaczonej na badania nad energią syntezy jądrowej co najmniej 900 mln EUR będzie zarezerwowane na działania inne niż budowa ITER, wymienione w załączniku I.

      ZAŁĄCZNIK I
      CELE NAUKOWE I TECHNOLOGICZNE, TEMATY I DZIAŁANIA
      WPROWADZENIE
      Siódmy program ramowy badań Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) w zakresie działań badawczych i szkoleniowych w dziedzinie jądrowej jest podzielony na dwie części odpowiadające działaniom „pośrednim” w dziedzinie badań nad energią syntezy jądrowej, rozszczepieniem jądrowym i ochroną przed promieniowaniem oraz działaniom „bezpośrednim” w zakresie badań prowadzonych przez WBC.
      I.A.   BADANIA NAD ENERGIĄ SYNTEZY JĄDROWEJ
      Cel
      Opracowanie podstaw naukowych dla budowy prototypowych reaktorów dla bezpiecznych, trwałych, przyjaznych dla środowiska i ekonomicznie opłacalnych elektrowni oraz budowa ITER jako najważniejszy krok w tym kierunku.
      Uzasadnienie
      Zaopatrzenie Europy w energię jest źródłem poważnych problemów w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej. Należy w szczególności podjąć środki, które sprostają problemom dotyczącym bezpieczeństwa dostaw, zmian klimatu i zrównoważonego rozwoju, przeciwdziałając jednocześnie zagrożeniom dla przyszłego wzrostu gospodarczego.
      Oprócz starań, które UE czyni w dziedzinie badań nad odnawialną energią, synteza jądrowa może za kilkadziesiąt lat — po wprowadzeniu na rynek komercyjnych reaktorów termojądrowych — w znacznym stopniu przyczynić się do urzeczywistnienia trwałych i pewnych dostaw energii w UE. Jej pomyślny rozwój zapewniłby źródło bezpiecznej, trwałej i przyjaznej dla środowiska energii. Długookresowym celem europejskich badań nad syntezą jądrową łączącym wszystkie działania państw członkowskich i stowarzyszonych państw trzecich w tej dziedzinie jest wspólne stworzenie, za około trzydzieści lub trzydzieści pięć lat oraz w zależności od postępu technicznego i naukowego, prototypowych reaktorów dla elektrowni, które spełnią te wymagania i będą ekonomicznie opłacalne.
      Strategia na rzecz osiągnięcia długookresowego celu zakłada, jako priorytet, budowę ITER (urządzenia eksperymentalnego o dużym znaczeniu, dzięki któremu zostanie udowodniona naukowa i techniczna wykonalność produkcji energii dzięki syntezie jądrowej), a następnie budowę DEMO, czyli „demonstracyjnej” elektrowni termojądrowej. Strategii tej będzie towarzyszyć dynamiczny program wspierania działań B+R na rzecz ITER i na rzecz rozwoju materiałów, technologii i fizyki syntezy jądrowej niezbędnych do budowy DEMO. Będzie to możliwe przy udziale przedsiębiorstw europejskich, zrzeszeń na rzecz syntezy jądrowej i państw trzecich, w szczególności stron porozumienia w sprawie ITER.
      Działania
      1.   Realizacja ITER
      Prace te obejmują działania związane ze wspólną realizacją ITER (jako międzynarodowej infrastruktury badawczej), w szczególności przygotowanie lokalizacji, powołanie organizacji ITER i wspólnego europejskiego przedsiębiorstwa ITER, zarządzanie i rekrutację personelu, ogólne wsparcie techniczne i administracyjne, budowę urządzeń i instalacji oraz wsparcie dla projektu w trakcie budowy.
      2.   B+R na rzecz przygotowania funkcjonowania ITER
      Ukierunkowany program w zakresie fizyki i technologii będzie wykorzystywał istotne urządzenia i zasoby w programie syntezy jądrowej, tj. JET, i inne urządzenia wykorzystujące pułapki magnetyczne, istniejące lub w budowie (tokamaki, stellaratory, układy skurczu plazmy z odwróconym polem magnetycznym — Reversed Field Pinch). Oceniać on będzie podstawowe technologie ITER, skonsoliduje decyzje w sprawie projektu ITER i przygotuje funkcjonowanie ITER poprzez działania doświadczalne i teoretyczne.
      3.   Działania technologiczne na rzecz przygotowania DEMO
      Działania te obejmują dynamiczny rozwój materiałów syntezy jądrowej i kluczowych technologii syntezy jądrowej, w tym blanketów, oraz powołanie specjalnego zespołu odpowiedzialnego za przygotowanie budowy urządzenia IFMIF (International Fusion Materials Irradiation Facility) kwalifikującego materiały do DEMO. Obejmą one badanie i modelowanie materiałów pod działaniem napromieniowania, prace studyjne nad koncepcyjnym projektem DEMO oraz prace studyjne nad bezpieczeństwem oraz środowiskowymi i społeczno-gospodarczymi aspektami energii syntezy jądrowej.
      4.   Działania B+R w dłuższym okresie
      Działania te będą dotyczyć dalszego rozwoju ulepszonych koncepcji systemów magnetycznego zamknięcia o potencjalnych korzyściach dla elektrowni termojądrowych (koncentrując się na zakończeniu budowy urządzenia Stellarator W7-X), a także teorii i modelowania mających na celu całościowe zrozumienie zachowania plazm syntezy jądrowej i koordynację cywilnych działań badawczych państw członkowskich w dziedzinie zamknięcia bezwładnościowego w kontekście działania dotyczącego podtrzymywania kontaktów.
      5.   Zasoby ludzkie, edukacja i szkolenie
      Ze względu na natychmiastowe i średniookresowe potrzeby ITER, a także w perspektywie dalszego rozwoju syntezy jądrowej, dostępne będą inicjatywy na rzecz zapewnienia odpowiednich zasobów ludzkich pod względem liczby, zakresu kompetencji oraz wysokiego poziomu wyszkolenia i doświadczenia, w szczególności w odniesieniu do fizyki i inżynierii syntezy jądrowej.
      6.   Infrastruktury
      Budowa międzynarodowego projektu ITER w dziedzinie badań nad energią syntezy jądrowej będzie stanowić element nowych infrastruktur badawczych o ważnym wymiarze europejskim.
      7.   Procesy transferu technologii
      ITER wymagać będzie nowych i bardziej elastycznych struktur organizacyjnych, tak by umożliwić szybkie przekazywanie innowacji i postępu technicznego uzyskiwanych dzięki ITER na potrzeby przemysłu, umożliwiając tym samym sprostanie wyzwaniu polegającemu na zapewnieniu wysokiej konkurencyjności europejskiego przemysłu.
      I.B   ROZSZCZEPIENIE JĄDROWE I OCHRONA PRZED PROMIENIOWANIEM
      Cel
      Stworzenie solidnych podstaw naukowych i technicznych w celu przyspieszenia praktycznych postępów w dziedzinie bezpieczniejszego gospodarowania długotrwałymi odpadami promieniotwórczymi, zwłaszcza poprawa wyników w zakresie bezpieczeństwa, wydajności zasobów i efektywności energii jądrowej pod względem kosztów oraz zapewnienie solidnego i społecznie akceptowanego systemu ochrony człowieka i środowiska przed skutkami promieniowania jonizującego.
      Uzasadnienie
      Jedna trzecia całej energii elektrycznej zużywanej w UE pochodzi obecnie z energii jądrowej, która jako najważniejsze źródło energii elektrycznej wytwarzanej przy obciążeniu podstawowym bez emisji dwutlenku węgla podczas działania elektrowni jądrowej stanowi istotny element debaty na temat sposobów walki ze zmianami klimatu i ograniczania zależności Europy od energii importowanej. Sektor jądrowy w Europie jako całość charakteryzuje się użyciem nowoczesnych technologii i zapewnia miejsca pracy kilkuset tysiącom wysoko wykwalifikowanych pracowników. Bardziej zaawansowana technologia jądrowa mogłaby pozwolić na znaczną poprawę wydajności i wykorzystania zasobów, zapewniając jednocześnie jeszcze wyższe normy bezpieczeństwa i produkując mniejszą ilość odpadów niż obecne techniki.
      Istnieją jednakże duże obawy dotyczące dalszego wykorzystania tego źródła energii w UE. Wciąż potrzebne są wysiłki na rzecz zapewnienia ciągłości dotychczasowych doskonałych wyników Wspólnoty w zakresie bezpieczeństwa, a poprawa ochrony przed promieniowaniem nadal stanowi zadanie priorytetowe. Kwestiami kluczowymi są bezpieczeństwo działania reaktorów i gospodarka długotrwałymi odpadami, które to kwestie były przedmiotem ciągłych prac na poziomie technicznym, chociaż należy również uwzględnić czynniki natury politycznej i społecznej. We wszystkich zastosowaniach promieniowania w przemyśle, podobnie jak w medycynie, nadrzędną zasadą jest ochrona człowieka i środowiska. Wszystkimi objętymi tym działaniem dziedzinami kieruje nadrzędny cel, jakim jest zapewnienie wysokich poziomów bezpieczeństwa. Podobnie istnieją jasno sprecyzowane potrzeby w sektorze nauk jądrowych i inżynierii jądrowej dotyczące dostępności infrastruktur badawczych i wiedzy specjalistycznej. Ponadto poszczególne obszary techniczne są powiązane kluczowymi tematami przekrojowymi, takimi jak jądrowy cykl paliwowy, chemia aktynowców, analiza ryzyka i ocena bezpieczeństwa, a nawet kwestie dotyczące społeczeństwa i rządów.
      Konieczne jest także przeprowadzenie badań w celu określenia nowych możliwości naukowych i technologicznych oraz sprostania w sposób elastyczny nowym potrzebom polityk, które pojawią się podczas trwania siódmego programu ramowego.
      Działania
      1.   Gospodarka odpadami promieniotwórczymi
      Działania badawcze i rozwojowe ukierunkowane na wdrożenia, dotyczące wszystkich pozostałych kluczowych aspektów składowania w głębokich warstwach geologicznych wypalonego paliwa jądrowego i długotrwałych odpadów promieniotwórczych i, w stosownych przypadkach, demonstracja w dziedzinie technologii i bezpieczeństwa oraz zapoczątkowanie wspólnego europejskiego podejścia do głównych zagadnień związanych z gospodarką odpadami i ich usuwaniem. Badania nad podziałem i transmutacją lub inne koncepcje mające na celu redukcję ilości odpadów przeznaczonych do usunięcia lub zagrożeń z nimi związanych.
      2.   Systemy reaktorów
      Badania, których celem jest podtrzymanie stałego bezpiecznego działania wszystkich istotnych rodzajów istniejących systemów reaktorów (w tym urządzeń cyklu paliwowego), uwzględniając nowe wyzwania, takie jak przedłużenie cyklu życia i rozwój nowych zaawansowanych metodologii oceny bezpieczeństwa (zarówno czynnika technicznego, jak i ludzkiego), także w przypadku poważnych awarii, oraz ocena potencjału, bezpieczeństwa i kwestii związanych z gospodarką odpadami przyszłych systemów reaktorów w krótkim i średnim okresie, co pozwoli na zachowanie już istniejących w UE wysokich norm bezpieczeństwa oraz na znaczną poprawę długofalowej gospodarki odpadami promieniotwórczymi.
      3.   Ochrona przed promieniowaniem
      Badania, w szczególności nad ryzykiem związanym z niskimi dawkami promieniowania, zastosowaniami w medycynie i postępowaniem w przypadku awarii, mające na celu stworzenie podstaw naukowych dla solidnego, wyważonego i społecznie akceptowanego systemu ochrony, który niesłusznie nie ograniczy korzystnego i powszechnego użycia promieniowania w medycynie i przemyśle. Badania mające na celu ograniczenie skutków terroryzmu jądrowego i radiologicznego oraz nielegalnego użycia materiału jądrowego.
      4.   Infrastruktury
      Wspieranie dostępności infrastruktur badawczych, takich jak urządzenia do testowania materiału, podziemne laboratoria badawcze, urządzenia radiobiologiczne i banki tkanek, oraz współpracy między tymi infrastrukturami, co jest konieczne w celu utrzymania wysokiego poziomu osiągnięć technicznych, innowacji i bezpieczeństwa w sektorze jądrowym w Europie.
      5.   Zasoby ludzkie, mobilność i szkolenie
      Wspieranie utrzymania i dalszego rozwoju kompetencji naukowych i potencjału ludzkiego (np. poprzez wspólną działalność szkoleniową) w celu zagwarantowania w dłuższym okresie odpowiednio wykwalifikowanych naukowców, inżynierów i pracowników w sektorze jądrowym.
      II.   DZIAŁANIA WSPÓLNEGO CENTRUM BADAWCZEGO (WCB) W ZAKRESIE BADAŃ JĄDROWYCH
      Cel
      Zapewnienie ukierunkowanego na użytkownika, naukowego i technicznego wsparcia w procesie kształtowania wspólnotowej polityki w dziedzinie energii jądrowej poprzez wspieranie realizacji i monitorowania istniejących polityk oraz elastyczne reagowanie na nowe potrzeby polityczne.
      Uzasadnienie
      WCB wspiera cele europejskiej strategii na rzecz dostaw energii, w szczególności w osiąganiu celów z Kioto. Wspólnota posiada uznane kompetencje w wielu aspektach technologii jądrowej, a opinia ta oparta jest na solidnej podstawie dotychczasowych sukcesów odniesionych w tej dziedzinie. Przydatność WCB we wsparciu dla polityk wspólnotowych i jego udział w nowych tendencjach w zakresie badań jądrowych opierają się na jego kompetencji naukowej i integracji z międzynarodowym środowiskiem naukowym oraz na współpracy z innymi ośrodkami badawczymi, jak również na upowszechnianiu wiedzy. WCB posiada kompetentnych pracowników i nowoczesne obiekty do prowadzenia uznanych prac naukowo-technicznych mających na celu utrzymanie europejskich badań w czołówce dzięki wysokiej jakości pracy naukowej i technicznej. WCB wspiera politykę Wspólnoty w utrzymaniu na przyszłość podstawowych umiejętności i wiedzy specjalistycznej, udostępniając posiadaną infrastrukturę innym naukowcom oraz szkoląc młodych naukowców i promując ich mobilność, przyczyniając się tym samym do podtrzymania w Europie know-how w dziedzinie techniki jądrowej. Nowe zapotrzebowanie pojawiło się w szczególności w politykach związanych ze stosunkami zewnętrznymi i bezpieczeństwem. W tych przypadkach potrzebne są wewnętrzne i bezpieczne informacje, analizy i systemy, które nie zawsze są dostępne na rynku.
      Celem działań WCB w dziedzinie jądrowej jest spełnienie wymogów B+R na rzecz wsparcia Komisji i państw członkowskich. Celem niniejszego programu jest tworzenie i gromadzenie wiedzy oraz wkład do debaty na temat produkcji energii jądrowej, jej bezpieczeństwa i niezawodności, trwałego charakteru i kontroli, zagrożeń i wyzwań, w tym oceny innowacyjnych i przyszłych systemów.
      Działania
      Działania WCB będą skoncentrowane na:

                  1)

                  gospodarce odpadami jądrowymi i ich oddziaływaniu na środowisko w celu zrozumienia jądrowych procesów paliwowych, począwszy od produkcji energii aż po usuwanie odpadów, oraz opracowanie skutecznych rozwiązań w gospodarce wysokoaktywnymi odpadami jądrowymi na podstawie dwóch głównych opcji (usuwanie bezpośrednie lub podział i transmutacja). Rozwijane będą również działania na rzecz poszerzenia wiedzy i udoskonalenia procesu przetwarzania lub kondycjonowania długotrwałych odpadów oraz podstawowe badania nad aktynowcami;

                  2)

                  bezpieczeństwie jądrowym w realizacji badań nad istniejącymi, jak również nowymi cyklami paliwowymi oraz bezpieczeństwem reaktorów, zarówno typu zachodniego, jak i rosyjskiego, oraz nowymi projektami reaktorów. Dodatkowo WCB będzie uczestnikiem i koordynatorem europejskiego wkładu do międzynarodowego forum „Generacja IV” — inicjatywy B+R, w którą zaangażowane są najlepsze światowe organizacje badawcze. WCB integruje europejskie badania w tej dziedzinie oraz zapewnia, by europejski wkład do prac forum miał istotne znaczenie pod względem jakości. WCB będzie wnosiło wkład wyłącznie do tych obszarów badań, które mogą poprawić bezpieczeństwo i ochronę w innowacyjnych cyklach paliwa jądrowego, a w szczególności klasyfikację, badanie i analizę nowych paliw; wyznaczanie celów w zakresie bezpieczeństwa i jakości, wymogów bezpieczeństwa oraz zaawansowanych metod oceny systemów;

                  3)

                  bezpieczeństwie fizycznym elektrowni jądrowych, we wspieraniu realizacji zobowiązań Wspólnoty, w szczególności kontroli obiektów cyklu paliwowego, ze szczególnym naciskiem na fazę końcową cyklu paliwowego, monitorowaniu radioaktywności w środowisku lub wdrażaniu dodatkowego protokołu i zintegrowanych zabezpieczeń oraz zapobieganiu nielegalnemu użyciu materiałów jądrowych i promieniotwórczych związanemu z nielegalnym handlem takimi materiałami.

            Ponadto WCB ułatwi debatę opartą na faktach oraz takiż proces podejmowania decyzji w sprawie odpowiedniego różnicowania źródeł energii, tak aby zaspokoić potrzeby energetyczne Europy (w tym w sprawie odnawialnych źródeł energii i energii jądrowej).

      ZAŁĄCZNIK II
      SYSTEMY FINANSOWANIA
      Z zastrzeżeniem zasad uczestnictwa ustanowionych w celu wdrażania siódmego programu ramowego, Wspólnota będzie wspierać działania w zakresie badań i rozwoju technologicznego, w tym działania demonstracyjne, w ramach programów szczegółowych, poprzez różne systemy finansowania. Systemy te, osobno lub w połączeniu, będą wykorzystywane do finansowania różnych kategorii działań realizowanych przez siódmy program ramowy.
      1.   SYSTEMY FINANSOWANIA W DZIEDZINIE ENERGII SYNTEZY JĄDROWEJ
      Szczególny charakter działań w dziedzinie badań nad energią syntezy jądrowej wymaga wdrożenia specjalnych ustaleń. Wsparcie finansowe zostanie przyznane działaniom prowadzonym na podstawie procedur określonych w:

                  1.1.

                  umowach stowarzyszeniowych między Komisją a państwami członkowskimi lub w pełni stowarzyszonymi krajami trzecimi lub podmiotami ustanowionymi w państwach członkowskich lub w pełni stowarzyszonych krajach trzecich, przewidujących wykonanie części programu badawczego Wspólnoty w dziedzinie energii syntezy jądrowej, zgodnie z art. 10 Traktatu;

                  1.2.

                  Europejskim porozumieniu w sprawie rozwoju syntezy jądrowej (EFDA), wielostronnym porozumieniu zawartym między Komisją a organizacjami w państwach członkowskich i krajach stowarzyszonych lub organizacjami działającymi w ich imieniu, przewidującym m.in. ramy dla dalszych badań nad technologią syntezy jądrowej w stowarzyszonych organizacjach i w przemyśle, wykorzystanie urządzeń JET i europejski wkład w międzynarodową współpracę;

                  1.3.

                  wspólnym europejskim przedsiębiorstwie na rzecz realizacji ITER, opartym na art. 45-51 Traktatu;

                  1.4.

                  umowach międzynarodowych między Euratomem a państwami trzecimi obejmujących działania badawczo-rozwojowe w dziedzinie energii syntezy jądrowej, w szczególności w umowie ITER;

                  1.5.

                  każdej innej umowie wielostronnej zawartej między Wspólnotą a organizacjami stowarzyszonymi, w szczególności w porozumieniu w sprawie mobilności pracowników;

                  1.6.

                  działaniach z podziałem kosztów, w celu promowania i przyczyniania się do badań nad energią syntezy jądrowej we współpracy z organami państw członkowskich lub krajów stowarzyszonych z siódmym programem ramowym, które nie są związane umowami stowarzyszeniowymi.

            Oprócz wspomnianych działań można będzie podejmować działania w celu promowania i rozwijania zasobów ludzkich, proponować stypendia, realizować inicjatywy w zakresie zintegrowanej infrastruktury, jak również szczegółowe działania wspierające zwłaszcza w celu koordynacji badań nad energią syntezy jądrowej, podejmowania prac studyjnych na rzecz wsparcia tych działań oraz wspierania publikacji, wymiany informacji, oraz szkolenia w celu promowania transferu technologii.
      2.   SYSTEMY FINANSOWANIA W INNYCH DZIEDZINACH
      Działania w ramach siódmego programu ramowego w dziedzinach innych niż energia syntezy jądrowej będą finansowane poprzez różne systemy finansowania. Systemy te będą wykorzystywane, osobno lub w połączeniu, do finansowania różnych kategorii działań realizowanych przez siódmy program ramowy.
      Decyzje dotyczące programów szczegółowych, programy prac i zaproszenia do składania wniosków będą określać, w odpowiednich przypadkach:

                  —

                  rodzaj(-e) systemu(-ów) wykorzystywanego(-ych) do finansowania różnych kategorii działań;

                  —

                  kategorie uczestników (takie jak organizacje badawcze, wyższe uczelnie, przemysł, organy publiczne), które mogą z nich korzystać;

                  —

                  rodzaje działań (badania, rozwój, demonstracje, szkolenia, upowszechnianie, transfer wiedzy i inne działania pokrewne), które mogą być finansowane w ramach każdego z tych systemów.

            W przypadku gdy możliwe jest wykorzystanie różnych systemów finansowania, programy prac mogą określać, jaki system finansowania należy zastosować do tematu, którego dotyczy zaproszenie do składania wniosków.
      Istnieją następujące systemy finansowania:

                  a)

                  Systemy wspierające działania, które są wdrażane przede wszystkim na podstawie zaproszeń do składania wniosków:

                              1.

                                 Projekty realizowane w ramach współpracy

                              Wsparcie dla projektów badawczych prowadzonych przez konsorcja z uczestnikami z różnych państw, mających na celu stworzenie nowej wiedzy, nowych technologii, produktów lub wspólnych zasobów przeznaczonych na badania. Rozmiar, zakres i wewnętrzna organizacja projektów mogą być różne w zależności od dziedziny i tematu. Projekty mogą przyjąć postać ukierunkowanych działań badawczych na małą lub średnią skalę lub projektów integrujących o większych rozmiarach, które do osiągnięcia określonego celu wymagają mobilizacji znacznych zasobów.

                              2.

                                 Sieci doskonałości

                              Wsparcie wspólnych programów badawczych, wdrażanych przez wiele organizacji badawczych łączących swoje działania w danej dziedzinie, prowadzonych przez zespoły badawcze w ramach współpracy w dłuższym okresie. Wdrażanie tych wspólnych programów badawczych będzie wymagało formalnego zobowiązania ze strony organizacji łączących część swoich zasobów i działań.

                              3.

                                 Działania koordynacyjne i wspierające

                              Wsparcie dla działań mających na celu koordynację i wspomaganie badań (tworzenie sieci, wymiany, prace studyjne, konferencje itd.). Działania te mogą także być wdrażane w inny sposób niż poprzez zaproszenia do składania wniosków.

                              4.

                                 Działania na rzecz promocji i rozwoju zasobów ludzkich i mobilności

                              Wsparcie na rzecz kształcenia i rozwoju kariery naukowców.

                  b)

                  W celu wspierania działań wdrażanych na podstawie decyzji Rady przyjmowanych na wniosek Komisji, Wspólnota zapewni wsparcie finansowe inicjatywom finansowanym z wielu źródeł i prowadzonym na szeroką skalę za pomocą następujących wkładów:

                              —

                              wkładu finansowego na rzecz wdrażania wspólnych przedsiębiorstw prowadzonych na podstawie procedur i postanowień określonych w art. 45–51 Traktatu;

                              —

                              wkładu finansowego na rzecz rozwoju nowych infrastruktur o znaczeniu ogólnoeuropejskim.

            Wspólnota będzie wdrażać systemy finansowania zgodnie z przepisami rozporządzenia, które zostanie przyjęte, w celu określenia zasad uczestnictwa przedsiębiorstw, ośrodków badawczych i wyższych uczelni, z odpowiednimi instrumentami pomocy państwa, w szczególności wspólnotowymi ramami pomocy państwa na rzecz badań i rozwoju, jak również międzynarodowymi zasadami obowiązującymi w tym obszarze. W ramach tych międzynarodowych zasad konieczne będzie indywidualne dostosowanie rozmiaru i formy udziału finansowego, w szczególności jeżeli dostępne będzie finansowanie z innych źródeł publicznych, w tym z innych wspólnotowych źródeł finansowania, takich jak Europejski Bank Inwestycyjny (EBI).
      W przypadku uczestników działań pośrednich mających siedzibę w regionach mniej rozwiniętych (regiony konwergencji i regiony najbardziej oddalone (1)), zgromadzone zostaną, w miarę możliwości i potrzeb, środki uzupełniające z funduszy strukturalnych.
      3.   DZIAŁANIA BEZPOŚREDNIE — WSPÓLNE CENTRUM BADAWCZE
      Wspólnota podejmie działania wdrażane przez WCB, określone jako działania bezpośrednie.

         (1)  Regiony konwergencji są zdefiniowane w art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, str. 25). Obejmują one regiony kwalifikujące się do finansowania z funduszy strukturalnych w ramach celu „Konwergencja”, regiony kwalifikujące się do finansowania z Funduszu Spójności.


title: Decyzja Rady z dnia 9 kwietnia 2014 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 1 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014

text:
               15.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 113/22

      DECYZJA RADY

   z dnia 9 kwietnia 2014 r.
   dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 1 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014
   2014/C 113/03
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 41,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               —

               budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 został ostatecznie przyjęty w dniu 20 listopada 2013 r. (2),

               —

               w dniu 11 lutego 2014 r. Komisja przedstawiła wniosek zawierający projekt budżetu korygującego nr 1 do budżetu ogólnego na rok budżetowy 2014,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 1 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2014 zostało przyjęte w dniu 9 kwietnia 2014 r.
   W następstwie wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 11 lipca 1985 r. w połączonych sprawach 87, 130/77, 22/83, 9 oraz 10/84 (3) Rada przypomina, że uwagi do budżetu nie są wiążące i pozostają bez uszczerbku dla przepisów obowiązujących aktów ustawodawczych.
   Z pełnym tekstem można się zapoznać na stronie internetowej Rady: http://www.consilium.europa.eu/ lub można pobrać go z tej strony.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         D. KOURKOULAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 51 z 20.2.2014, s. 1.

      (3)  Rec. 1985, s. 11–2524, w szczególności pkt 56.


title: 2009/496/WE,Euratom: Decyzja Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji, Trybunału Sprawiedliwości, Trybunału Obrachunkowego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 26 czerwca 2009 r. w sprawie organizacji i działania Urzędu Publikacji Unii Europejskiej

text:
               30.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 168/41

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, KOMISJI, TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI, TRYBUNAŁU OBRACHUNKOWEGO, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW

   z dnia 26 czerwca 2009 r.
   w sprawie organizacji i działania Urzędu Publikacji Unii Europejskiej
   (2009/496/WE, Euratom)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   RADA,
   KOMISJA,
   TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI,
   TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY,
   EUROPEJSKI KOMITET EKONOMICZNO-SPOŁECZNY,
   KOMITET REGIONÓW,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 8 decyzji przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 8 kwietnia 1965 r. w sprawie tymczasowej siedziby niektórych instytucji i niektórych służb Wspólnot (1) stanowi, że siedziba Urzędu Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich (zwanego dalej „Urzędem”) znajduje się w Luksemburgu. Ostatnio przepis ten wprowadzono w życie decyzją 2000/459/WE, EWWiS, Euratom (2).

               (2)

               Zasady i przepisy mające zastosowanie do urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich mają zastosowanie do Urzędu. Należy uwzględnić ostatnio wprowadzone w nich zmiany.

               (3)

               Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), dalej zwane „rozporządzeniem finansowym”, przewiduje szczególne przepisy dotyczące funkcjonowania Urzędu.

               (4)

               W dziedzinie wydawniczej zachodzą znaczne zmiany technologiczne, które należy uwzględnić w działalności Urzędu.

               (5)

               Dla zachowania jasności przepisów należy uchylić decyzję 2000/459/WE, EWWiS, Euratom i zastąpić ją niniejszą decyzją,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Urząd Publikacji
   1.   Urząd Publikacji Unii Europejskiej (zwany dalej „Urzędem”) jest urzędem międzyinstytucjonalnym, odpowiedzialnym za wydawanie publikacji instytucji Wspólnot Europejskich i Unii Europejskiej w możliwie najlepszych warunkach.
   W tym celu Urząd, z jednej strony, umożliwia instytucjom wywiązanie się ze spoczywających na nich obowiązków w zakresie publikowania aktów normatywnych, a z drugiej strony – w obszarach wchodzących w zakres jego kompetencji – uczestniczy w opracowywaniu koncepcji technicznej i wdrażaniu strategii z zakresu polityki informacyjnej i komunikacyjnej.
   2.   Pracą Urzędu kieruje, zgodnie ze strategicznymi wytycznymi określonymi przez Komitet Zarządzający, dyrektor Urzędu. Z wyjątkiem szczególnych przepisów odwołujących się do międzyinstytucjonalnego charakteru Urzędu, ustanowionych w niniejszej decyzji, Urząd stosuje procedury administracyjne i finansowe obowiązujące w Komisji. Ustanawiając takie procedury, Komisja uwzględnia specyficzny charakter Urzędu.
   Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

               1)

               „wydawanie” oznacza wszelkie czynności niezbędne do projektowania, weryfikacji, nadawania międzynarodowych znormalizowanych numerów książki lub numerów katalogowych, produkcji, katalogowania, indeksowania, rozpowszechnienia, promocji, sprzedaży, przechowywania i archiwizacji publikacji, w dowolnej formie i postaci oraz za pomocą wszelkich istniejących i przyszłych środków;

               2)

               „publikacje” oznaczają wszystkie teksty, opublikowane na dowolnym nośniku i o dowolnym formacie, opatrzone międzynarodowym znormalizowanym numerem książki lub numerem katalogowym;

               3)

               „publikacje obowiązkowe” oznaczają publikacje, których wydawanie przewidziane jest w traktatach lub innych aktach normatywnych;

               4)

               „publikacje nieobowiązkowe” oznaczają każdą publikację wydawaną w ramach uprawnień poszczególnych instytucji;

               5)

               „zarządzanie prawami autorskimi” oznacza potwierdzenie, iż wydziały będące autorami posiadają odpowiednie prawa autorskie lub prawo do wykorzystania, oraz zarządzanie tymi prawami przez Urząd w odniesieniu do publikacji, których wydanie zostało mu zlecone;

               6)

               „dochody netto ze sprzedaży” oznaczają łączną kwotę, na jaką zostały wystawione faktury, pomniejszoną o przyznane rabaty handlowe, koszty zarządzania, pobierania płatności i opłaty bankowe;

               7)

               „instytucje” oznaczają instytucje, organy oraz urzędy i agencje ustanowione przez traktaty lub na ich mocy.

         Artykuł 3
   Uprawnienia Urzędu
   1.   Urząd posiada uprawnienia w następujących dziedzinach:

               a)

               wydawanie Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (zwanego dalej „Dziennikiem Urzędowym”) i gwarantowanie jego autentyczności;

               b)

               wydawanie innych obowiązkowych publikacji;

               c)

               wydawanie lub współwydawanie publikacji nieobowiązkowych, których wydanie zostało zlecone Urzędowi przez poszczególne instytucje w ramach ich uprawnień, zwłaszcza w kontekście prowadzonej przez nie polityki komunikacyjnej;

               d)

               wydawanie i współwydawanie publikacji z własnej inicjatywy, w tym publikacji promujących oferowane przez Urząd usługi; w tym kontekście Urząd może wystąpić o tłumaczenie na podstawie umowy o świadczenie usług;

               e)

               rozwój, świadczenie i uaktualnianie usług w zakresie publikacji elektronicznych, przeznaczonych dla społeczeństwa;

               f)

               udostępnianie społeczeństwu całości prawodawstwa i innych tekstów urzędowych;

               g)

               przechowywanie i udostępnianie społeczeństwu w formie elektronicznej wszystkich publikacji instytucji;

               h)

               nadawanie publikacjom instytucji międzynarodowych znormalizowanych numerów książki lub numerów katalogowych;

               i)

               zarządzanie prawami do zwielokrotniania i tłumaczenia publikacji instytucji;

               j)

               promocja i sprzedaż publikacji i usług oferowanych przez Urząd społeczeństwu.

         2.   Urząd służy instytucjom radą i pomocą w zakresie:

               a)

               programowania i planowania ich działalności wydawniczej;

               b)

               realizacji projektów wydawniczych, niezależnie od sposobu wydawania;

               c)

               formatowania i opracowywania graficznego projektów wydawniczych;

               d)

               informowania o tendencjach na rynkach wydawniczych w państwach członkowskich i o zagadnieniach i publikacjach, które mogłyby cieszyć się największą popularnością;

               e)

               określania nakładów i sporządzania planów rozpowszechniania;

               f)

               ustalania cen publikacji i ich sprzedaży;

               g)

               promocji, rozpowszechniania i oceny ich publikacji bezpłatnych lub odpłatnych;

               h)

               analizy, oceny, tworzenia stron internetowych i opracowywania usług internetowych przeznaczonych dla społeczeństwa;

               i)

               przygotowywania umów ramowych dotyczących działalności wydawniczej;

               j)

               kontroli technologicznej procesów wydawniczych.

         Artykuł 4
   Obowiązki instytucji
   1.   Decyzja o publikacji leży w wyłącznej gestii poszczególnych instytucji.
   2.   Instytucje wydają swoje publikacje obowiązkowe, korzystając z usług Urzędu.
   3.   Instytucje mogą wydawać swoje publikacje nieobowiązkowe bez udziału Urzędu. W takim przypadku instytucje występują do Urzędu o międzynarodowy znormalizowany numer książki lub numer katalogowy i przekazują Urzędowi elektroniczną wersję publikacji, niezależnie od jej formatu, jak również, w stosownych przypadkach, dwa jej egzemplarze w wersji papierowej.
   4.   Instytucje zobowiązują się do zapewnienia posiadania wszelkich praw do zwielokrotniania, tłumaczenia i rozpowszechniania wszystkich elementów składowych publikacji.
   5.   Instytucje zobowiązują się do sporządzenia planu rozpowszechniania swoich publikacji, który zatwierdzany jest przez Urząd.
   6.   Instytucje mogą zawierać z Urzędem umowy o świadczenie usług w celu określenia zasad współpracy.
   Artykuł 5
   Zadania Urzędu
   1.   W ramach pełnienia swoich funkcji Urząd wykonuje w szczególności następujące czynności:

               a)

               zestawianie dokumentów przeznaczonych do wydania;

               b)

               przygotowanie, opracowanie graficzne, korekta, formatowanie i weryfikacja tekstów i innych elementów, niezależnie od formatu i nośnika, mając na uwadze z jednej strony wskazówki przekazane przez instytucje, a z drugiej strony ustalone z instytucjami normy w zakresie szaty typograficznej i prezentacji językowej;

               c)

               indeksowanie i katalogowanie publikacji;

               d)

               analiza dokumentacyjna tekstów publikowanych w Dzienniku Urzędowym i tekstów urzędowych innych niż te publikowane w Dzienniku Urzędowym;

               e)

               ujednolicanie aktów prawnych;

               f)

               zarządzanie wielojęzycznym tezaurusem Eurovoc, jego opracowywanie, aktualizacja i udostępnianie;

               g)

               druk zlecany podwykonawcom;

               h)

               nadzorowanie postępów prac;

               i)

               kontrola jakości;

               j)

               odbiór jakościowy i ilościowy;

               k)

               rozpowszechnianie w wersji papierowej i elektronicznej Dziennika Urzędowego, tekstów urzędowych innych niż te publikowane w Dzienniku Urzędowym oraz innych publikacji nieobowiązkowych;

               l)

               przechowywanie;

               m)

               archiwizacja wersji papierowych i elektronicznych;

               n)

               wznawianie nakładu wyczerpanych publikacji i druk na życzenie;

               o)

               tworzenie skonsolidowanego katalogu publikacji instytucji;

               p)

               sprzedaż, w tym wydawanie faktur, pobieranie płatności i przekazywanie dochodów, zarządzanie wierzytelnościami;

               q)

               promocja;

               r)

               tworzenie i zakup list wysyłkowych instytucji, zarządzanie nimi, ich aktualizacja, monitoring i kontrola oraz tworzenie specyficznych list wysyłkowych.

         2.   W ramach uprawnień własnych lub na podstawie przekazanych mu przez instytucje uprawnień intendenta Urząd odpowiedzialny jest za:

               a)

               procedury zamówień publicznych, w tym podejmowanie zobowiązań prawnie wiążących;

               b)

               kontrolę finansową umów z podwykonawcami;

               c)

               rozliczanie wydatków, w tym między innymi odbiór jakościowy i ilościowy, potwierdzone adnotacją „dopuszczenie płatności”;

               d)

               zatwierdzanie wydatków;

               e)

               operacje po stronie dochodów.

         Artykuł 6
   Komitet Zarządzający
   1.   Ustanawia się Komitet Zarządzający, w którego ramach reprezentowane są wszystkie instytucje będące sygnatariuszami. W skład Komitetu Zarządzającego wchodzi sekretarz Trybunału Sprawiedliwości, zastępca Sekretarza Generalnego Rady oraz sekretarze generalni pozostałych instytucji lub ich przedstawiciele. Europejski Bank Centralny bierze udział w pracach Komitetu Zarządzającego w charakterze obserwatora.
   2.   Komitet Zarządzający mianuje przewodniczącego, którego wybiera spośród swoich członków na dwuletnią kadencję.
   3.   Komitet Zarządzający zbiera się co najmniej cztery razy do roku, z inicjatywy przewodniczącego Komitetu lub na wniosek jednej z instytucji.
   4.   Komitet Zarządzający przyjmuje swój regulamin wewnętrzny, który opublikowany jest w Dzienniku Urzędowym.
   5.   Decyzje Komitetu Zarządzającego podejmowane są zwykłą większością głosów, chyba że postanowiono inaczej.
   6.   W ramach Komitetu Zarządzającego każda z instytucji będących sygnatariuszami niniejszej decyzji dysponuje jednym głosem.
   Artykuł 7
   Zadania i obowiązki Komitetu Zarządzającego
   1.   W drodze odstępstwa od przepisów art. 6, z uwagi na wspólne dobro instytucji i w ramach uprawnień Urzędu, następujące decyzje Komitetu Zarządzającego podejmowane są jednomyślnie:

               a)

               ustanawianie przez Komitet, na wniosek dyrektora, celów strategicznych i zasad funkcjonowania Urzędu;

               b)

               wytyczanie przez Komitet kierunków ogólnej polityki Urzędu, szczególnie w zakresie sprzedaży, rozpowszechniania i działalności wydawniczej i czuwanie nad wkładem Urzędu w koncepcję i wdrażanie strategii z zakresu polityki informacyjnej i komunikacyjnej w obszarach wchodzących w zakres jego kompetencji;

               c)

               przygotowywanie przez Komitet, w oparciu o projekt przygotowany przez dyrektora Urzędu, rocznego sprawozdania z zarządzania, które przeznaczone jest dla instytucji i które przedstawia stan wdrożenia strategii i usługi świadczone przez Urząd. Przed dniem 1 maja każdego roku Komitet przedkłada instytucjom sprawozdanie dotyczące poprzedniego roku budżetowego;

               d)

               zatwierdzanie przez Komitet, w ramach procedury budżetowej odnoszącej się do budżetu operacyjnego Urzędu, preliminarza dochodów i wydatków;

               e)

               zatwierdzanie przez Komitet zasad księgowania kosztów przez Urząd, przyjmowanych przez dyrektora Urzędu;

               f)

               przekazywanie przez Komitet instytucjom wszelkich sugestii mogących przyczynić się do usprawnienia funkcjonowania Urzędu.

         2.   Komitet Zarządzający uwzględnia wytyczne przyjęte przez podmioty międzyinstytucjonalne w dziedzinie komunikacji i informacji, ustanowione w tym celu. Przewodniczący Komitetu Zarządzającego spotyka się co roku z tymi podmiotami.
   3.   W odniesieniu do decyzji strategicznych wchodzących w zakres kompetencji Urzędu właściwą osobą do kontaktów z organem udzielającym absolutorium jest przewodniczący Komitetu Zarządzającego w swojej funkcji przedstawiciela współpracy międzyinstytucjonalnej.
   4.   Przewodniczący Komitetu Zarządzającego i dyrektor Urzędu ustalają w drodze porozumienia zasady wymiany informacji i komunikacji, które nadają formalny kształt ich stosunkom. Ustalenia te przekazywane są do wiadomości członkom Komitetu Zarządzającego.
   Artykuł 8
   Dyrektor Urzędu
   Dyrektor Urzędu, działając z upoważnienia Komitetu Zarządzającego i w ramach uprawnień Urzędu, odpowiedzialny jest za sprawne funkcjonowanie Urzędu. W zakresie stosowania procedur administracyjnych i finansowych dyrektor działa z upoważnienia Komisji.
   Artykuł 9
   Zadania i obowiązki dyrektora Urzędu
   1.   Dyrektor Urzędu zapewnia Komitetowi Zarządzającemu obsługę sekretariatu i informuje go o wykonywaniu swoich funkcji w formie sprawozdania kwartalnego.
   2.   Dyrektor Urzędu przekazuje Komitetowi Zarządzającemu wszelkie sugestie mogące usprawnić funkcjonowanie Urzędu.
   3.   Dyrektor Urzędu, po zasięgnięciu opinii Komitetu Zarządzającego, określa charakter i cenę usług, jakie Urząd może świadczyć odpłatnie na rzecz instytucji.
   4.   Dyrektor Urzędu przyjmuje zasady księgowania kosztów przez Urząd, zatwierdzane przez Komitet Zarządzający. Dyrektor, w porozumieniu z księgowym Komisji, określa zasady współpracy w dziedzinie księgowości między Urzędem a instytucjami.
   5.   W ramach procedury budżetowej odnoszącej się do budżetu operacyjnego Urzędu dyrektor Urzędu sporządza projekt preliminarza dochodów i wydatków Urzędu. Po zatwierdzeniu przez Komitet Zarządzający projekt ten przekazuje się Komisji.
   6.   Dyrektor Urzędu decyduje, czy i na jakich zasadach można wydawać publikacje pochodzące od osób trzecich.
   7.   Dyrektor Urzędu uczestniczy w międzyinstytucjonalnych działaniach z zakresu informacji i komunikacji w obszarach wchodzących w zakres kompetencji Urzędu.
   8.   W odniesieniu do wydawania aktów prawnych i dokumentów urzędowych odnoszących się do procedury legislacyjnej, w tym Dziennika Urzędowego, dyrektor Urzędu:

               a)

               występuje do właściwych służb poszczególnych instytucji o wydanie decyzji podstawowych, które stosowane są wspólnie;

               b)

               przedkłada propozycje ulepszenia struktury i sposobu prezentacji Dziennika Urzędowego i urzędowych aktów prawnych;

               c)

               przedkłada instytucjom wnioski dotyczące harmonizacji sposobu prezentacji tekstów przeznaczonych do publikacji;

               d)

               analizuje trudności napotkane w bieżącej działalności i opracowuje niezbędne instrukcje dla Urzędu oraz zalecenia dla instytucji, umożliwiające przezwyciężenie tych trudności.

         9.   Zgodnie z przepisami rozporządzenia finansowego dyrektor Urzędu sporządza roczne sprawozdanie z działalności, w którym przedstawione są kwestie zarządzania środkami przekazanymi przez Komisję i inne instytucje na mocy rozporządzenia finansowego. Sprawozdanie to przekazywane jest Komisji i zainteresowanym instytucjom oraz, w celach informacyjnych, Komitetowi Zarządzającemu.
   10.   W kontekście przekazywania środków przez Komisję i wykonania budżetu, zasady wymiany informacji i konsultacji między członkiem Komisji odpowiedzialnym za stosunki z Urzędem a dyrektorem Urzędu ustalane są w drodze porozumienia.
   11.   Dyrektor Urzędu odpowiedzialny jest za realizację celów strategicznych ustanowionych przez Komitet Zarządzający, za prawidłowe zarządzanie Urzędem, jego działalnością oraz za zarządzanie budżetem Urzędu.
   12.   W przypadku gdy dyrektor Urzędu jest nieobecny lub nie może sprawować swojej funkcji, zastosowanie mają zasady zastępowania według grupy zaszeregowania i stażu pracy, chyba że Komitet Zarządzający, na wniosek przewodniczącego Komitetu lub dyrektora Urzędu, zdecyduje o innym porządku.
   13.   Dyrektor Urzędu informuje instytucje w sprawozdaniach kwartalnych o planowanym i rzeczywistym wykorzystaniu zasobów, jak również o postępach prac.
   Artykuł 10
   Personel
   1.   Nominacji na stanowiska dyrektora generalnego i dyrektora dokonuje Komisja po wydaniu przez Komitet Zarządzający jednomyślnej pozytywnej opinii. Dyrektor generalny i dyrektorzy (grupy zaszeregowania AD 16/AD 15/AD 14) podlegają obowiązującym w Komisji przepisom dotyczącym mobilności i oceny wyższej kadry kierowniczej. Kiedy zbliża się wyznaczony w zasadach mobilności termin zmiany stanowiska przez daną osobę, Komisja informuje Komitet Zarządzający, który może wydać jednomyślną opinię w tej sprawie.
   2.   Komitet Zarządzający jest ściśle zaangażowany we wszystkie procedury, jakich w stosownym przypadku należy dopełnić przed mianowaniem urzędników lub innych pracowników Urzędu na stanowiska dyrektora generalnego (grupa zaszeregowania AD 16/AD 15) i dyrektora (grupa zaszeregowania AD 15/AD 14), w szczególności w przygotowanie ogłoszenia o naborze, analizę kandydatur oraz powoływanie konkursowych komisji selekcyjnych.
   3.   Komisja posiada uprawnienia organu powołującego i organu upoważnionego do zawierania umów o pracę w stosunku do urzędników i innych pracowników zatrudnianych w Urzędzie. Komisja może przekazać część tych uprawnień innym podmiotom w obrębie swoich służb i dyrektorowi Urzędu. Takie przekazanie uprawnień odbywa się na tych samych zasadach, co w przypadku dyrektorów generalnych Komisji.
   4.   Z zastrzeżeniem przepisów ust. 2, uregulowania i procedury przyjęte przez Komisję w celu wykonania regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników mają zastosowanie do urzędników i innych pracowników zatrudnianych w Urzędzie na tych samych zasadach, które obowiązują w przypadku urzędników i innych pracowników Komisji pełniących służbę w Luksemburgu.
   5.   Informacje o wolnych stanowiskach w Urzędzie, które mają być przedmiotem ogłoszenia o naborze, podawane są do wiadomości urzędników wszystkich instytucji, z chwilą gdy organ powołujący i organ upoważniony do zawierania umów o pracę decydują o rozpoczęciu naboru na takie stanowiska.
   6.   Dyrektor Urzędu co kwartał przekazuje Komitetowi Zarządzającemu informacje o sytuacji kadrowej.
   Artykuł 11
   Kwestie finansowe
   1.   Środki przyznane Urzędowi, których całkowita kwota ujęta jest w osobnej pozycji w sekcji budżetu odnoszącej się do Komisji, określone są szczegółowo w załączniku do tej sekcji. Załącznik ten ma postać zestawienia dochodów i wydatków, dzielonych dalej w taki sam sposób, jak sekcje budżetu.
   2.   Plan zatrudnienia Urzędu znajduje się w załączniku do planu zatrudnienia Komisji.
   3.   Każda instytucja działa w charakterze intendenta w odniesieniu do środków zapisanych w swoim budżecie w pozycji „koszty publikacji”.
   4.   Każda instytucja może przekazać dyrektorowi Urzędu swoje uprawnienia urzędnika zatwierdzającego w zakresie zarządzania środkami ujętymi w swojej sekcji budżetu oraz ustanowić ograniczenia i warunki dla takiego przekazywania uprawnień, zgodnie z przepisami rozporządzenia finansowego. Dyrektor Urzędu co kwartał informuje Komitet Zarządzający o takim przekazaniu uprawnień.
   5.   Zarządzanie budżetem i finansami Urzędu odbywa się zgodnie z rozporządzeniem finansowym i jego zasadami wykonawczymi oraz przepisami finansowymi obowiązującymi w Komisji, w tym przepisami odnoszącymi się do środków przekazywanych przez instytucje inne niż Komisja.
   6.   Rachunkowość Urzędu prowadzona jest zgodnie z zasadami i regułami rachunkowości zatwierdzonymi przez księgowego Komisji. Urząd prowadzi osobne księgi dotyczące sprzedaży Dziennika Urzędowego i publikacji. Dochody netto ze sprzedaży przekazywane są instytucjom.
   Artykuł 12
   Kontrola
   1.   Funkcję audytora wewnętrznego w Urzędzie sprawuje audytor wewnętrzny Komisji, zgodnie z rozporządzeniem finansowym. Urząd ustanawia komórkę audytu wewnętrznego, według zasad podobnych do zasad przewidzianych w odniesieniu do dyrekcji generalnych i służb Komisji. Instytucje mogą wystąpić do dyrektora Urzędu o włączenie audytów szczególnych do programu prac komórki audytu wewnętrznego Urzędu.
   2.   Urząd udziela odpowiedzi na wszelkie pytania dotyczące kwestii wchodzących w zakres jego kompetencji i związane z wykonywaniem misji Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF). W celu zapewnienia ochrony interesów Unii Europejskiej przewodniczący Komitetu Zarządzającego i dyrektor OLAF-u zawierają porozumienie określające zasady wymiany informacji.
   Artykuł 13
   Zażalenia i wnioski
   1.   Urząd zobowiązany jest udzielać odpowiedzi na wnioski Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w kwestiach wchodzących w zakres jego kompetencji.
   2.   Wszelkie skargi sądowe w obszarach wchodzących w zakres kompetencji Urzędu skierowane są przeciwko Komisji.
   Artykuł 14
   Publiczny dostęp do dokumentów
   1.   Dyrektor Urzędu podejmuje decyzje, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (4). W przypadku odmowy decyzje dotyczące wniosków potwierdzających podejmowane są przez Sekretarza Generalnego Komisji.
   2.   Urząd posiada rejestr dokumentów, zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
   Artykuł 15
   Uchylenie
   Uchyla się decyzję 2000/459/WE, EWWiS, Euratom.
   Odesłania do uchylonej decyzji traktuje się jako odesłania do niniejszej decyzji.
   Artykuł 16
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli i Luksemburgu, dnia 26 czerwca 2009 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         H.-G. PÖTTERING

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         K. SCHWARZENBERG

            Przewodniczący

            W imieniu Komisji

         J. M. BARROSO

            Przewodniczący

            W imieniu Trybunału Sprawiedliwości

         V. SKOURIS

            Przewodniczący

            W imieniu Trybunału Obrachunkowego

         V. M. SILVA CALDEIRA

            Przewodniczący

            W imieniu Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

         M. SEPI

            Przewodniczący

            W imieniu Komitetu Regionów

         L. VAN DEN BRANDE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. 152 z 13.7.1967, s. 18.

      (2)  Dz.U. L 183 z 22.7.2000, s. 12.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.


title: 2007/660/WE: Decyzja Rady z dnia 9 października 2007 r. w sprawie mianowania czterech członków i czterech zastępców członków z Niderlandów do Komitetu Regionów

text:
               13.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 270/15

      DECYZJA RADY

   z dnia 9 października 2007 r.
   w sprawie mianowania czterech członków i czterech zastępców członków z Niderlandów do Komitetu Regionów
   (2007/660/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Niderlandów,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów pana Pieta BIJMANA i pana Jana Pietera LOKKERA. Dwa stanowiska członków zwolniły się w związku z rezygnacją pana Geerta JANSENA i pana Onna HOESA. Cztery stanowiska zastępców członków zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów panów: Wima van GELDERA, Sipke SWIERSTRY, René van DIESSENA i Martina EURLINGSA,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r. następujące osoby:

               na stanowiska członków:

                           pana Co VERDAASA, gedeputeerde in de provincie Gelderland,

                           panią Johannę MAIJ-WEGGEN, Commissaris der Koningin in de provincie Noord-Brabant,

                           pana Léona FRISSENA, Commissaris der Koningin in de provincie Limburg,

                           pana Roba BATSA, gedeputeerde in de provincie Drenthe,

                     oraz

               na stanowiska zastępców członków:

                           panią Carlę PEIJS, Commissaris der Koningin in de provincie Zeeland,

                           pana Sjoerda GALEMĘ, gedeputeerde in de provincie Friesland,

                           pana Joopa BINNEKAMPA, gedeputeerde in de provincie Utrecht,

                           pan Dicka BUURSINKA, gedeputeerde in de provincie Overijssel.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 9 października 2007 r.

            W imieniu Rady

         F. TEIXEIRA DOS SANTOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, str. 75.


title: Decyzja Rady 2005/451/WSiSW z dnia 13 czerwca 2005 r. ustalająca datę rozpoczęcia stosowania niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 871/2004 dotyczącego wprowadzenia kilku nowych funkcji do Systemu Informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem

text:
               21.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 158/26

         DECYZJA RADY 2005/451/WSiSW
   z dnia 13 czerwca 2005 r.
   ustalająca datę rozpoczęcia stosowania niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 871/2004 dotyczącego wprowadzenia kilku nowych funkcji do Systemu Informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 871/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące wprowadzenia kilku nowych funkcji do Systemu Informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem (1) (zwane dalej „rozporządzeniem Rady”), w szczególności jego art. 2 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 24 lutego 2005 r. Rada przyjęła decyzję 2005/211/WSiSW dotyczącą wprowadzenia kilku nowych funkcji do Systemu Informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem (2).

               (2)

               Zgodnie z art. 2 ust. 1, 2 i 3 tej decyzji niektóre z jej przepisów wchodzą w życie w dniach w określonych w tych przepisach.

               (3)

               Wskazane jest, by identyczne przepisy rozporządzenia Rady były stosowane od tych samych dat.

               (4)

               Artykuł 2 ust. 2 rozporządzenia Rady stanowi, że rozporządzenie Rady będzie stosowane od dnia określonego przez Radę, gdy tylko spełnione zostaną warunki wstępne, oraz że Rada może dla różnych przepisów określić różne daty rozpoczęcia ich stosowania.

               (5)

               Warunki wstępne, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Rady, są spełnione zgodnie z jego art. 1 ust. 1, 3, 7 i 8.

               (6)

               W stosunku do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie tych postanowień dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (3), które wchodzą w zakres określony w art. 1 punkt G decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania tej Umowy (4).

               (7)

               W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie tych postanowień dorobku Schengen zgodnie z Umową podpisaną między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (5), które wchodzą w zakres określony w art. 1 punkt G decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 4 ust. 1 decyzji Rady z dnia 25 października 2004 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz tymczasowego stosowania niektórych przepisów tej Umowy (6),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Artykuł 1 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady stosuje się od dnia 13 czerwca 2005 r.
   2.   Artykuł 1 ust. 7 i 8 rozporządzenia Rady stosuje się od dnia 11 września 2005 r.
   3.   Artykuł 1 ust. 1, 3, 7 i 8 rozporządzenia Rady stosuje się w stosunku do Islandii i Norwegii od dnia 10 grudnia 2005 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia. Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 13 czerwca 2005 r.

            W imieniu Rady

         J. ASSELBORN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 162 z 30.4.2004, str. 29.

      (2)  Dz.U. L 68 z 15.3.2005, str. 44.

      (3)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 36.

      (4)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 31.

      (5)  Dokument Rady 13054/04 dostępny na stronie http://register.consilium.eu.int

      (6)  Dz.U. L 368 z 15.12.2004, str. 26 oraz Dz.U. L 370 z 17.12.2004, str. 78.


title: 2014/656/UE: Decyzja Rady z dnia 8 września 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Włoch

text:
               9.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 268/14

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 września 2014 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Włoch

      (2014/656/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Włoch,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1014/UE (1) i decyzję 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Mercedes BRESSO,

         PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               —

               Francesco PIGLIARU, Presidente della Regione Sardegna.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 września 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady 2011/857/WPZiB z dnia 19 grudnia 2011 r. w sprawie zmiany i przedłużenia obowiązywania wspólnego działania 2005/889/WPZiB ustanawiającego Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah)

text:
               21.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 338/52

         DECYZJA RADY 2011/857/WPZiB
   z dnia 19 grudnia 2011 r.
   w sprawie zmiany i przedłużenia obowiązywania wspólnego działania 2005/889/WPZiB ustanawiającego Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 grudnia 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/889/WPZiB ustanawiające Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (1).

               (2)

               W dniu 26 maja 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/312/WPZiB (2) w sprawie zmiany wspólnego działania 2005/889/WPZiB i przedłużenia jego obowiązywania do dnia 31 grudnia 2011 r.

               (3)

               W dniu 8 listopada 2011 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) zalecił techniczne przedłużenie EU BAM Rafah o dalsze 6 miesięcy.

               (4)

               EU BAM Rafah należy ponownie przedłużyć od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. na podstawie jej obecnego mandatu.

               (5)

               Konieczne jest także określenie finansowej kwoty odniesienia przeznaczonej na pokrycie wydatków związanych z EU BAM Rafah na okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r.,

               (6)

               EU BAM Rafah będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   We wspólnym działaniu 2005/889/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 12 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 12
               Bezpieczeństwo
               1.   Cywilny dowódca operacji kieruje planowaniem przez szefa misji środków bezpieczeństwa dla EU BAM Rafah i zapewnia ich właściwe i skuteczne wykonywanie zgodnie z art. 5 i 9 oraz w koordynacji z Dyrekcją ds. Bezpieczeństwa Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ).
               2.   Szef misji jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo EU BAM Rafah i za zapewnienie przestrzegania minimalnych wymogów bezpieczeństwa mających zastosowanie do EU BAM Rafah, zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy tytułu V Traktatu, jak również z jej instrumentami wspierającymi.
               3.   Szef misji jest wspierany przez wyższego funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa misji (SMSO), który podlega szefowi misji i pozostaje również w ścisłych stosunkach służbowych z Dyrekcją ds. Bezpieczeństwa ESDZ.
               4.   Przed objęciem swoich funkcji personel EU BAM Rafah uczestniczy w obowiązkowym szkoleniu w zakresie bezpieczeństwa, zgodnie z OPLAN. Personel przechodzi również regularne szkolenia uaktualniające w teatrze działań organizowane przez SMSO.”;

               2)

               art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Finansowa kwota odniesienia przeznaczona na pokrycie wydatków związanych z EU BAM Rafah na okres od dnia 25 listopada 2005 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. wynosi 21 570 000 EUR.
               Finansowa kwota odniesienia przeznaczona na pokrycie wydatków związanych z EU BAM Rafah na okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. wynosi 970 000 EUR”;

               3)

               art. 16 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
               „Niniejsza decyzja wygasa w dniu 30 czerwca 2012 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. DOWGIELEWICZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 327 z 14.12.2005, s. 28.

      (2)  Dz.U. L 140 z 27.5.2011, s. 55.