title: 2011/679/: Decyzja Rady z dnia 10 października 2011 r. w sprawie zawarcia Protokołu uzgodnionego między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej między Stronami umowie partnerskiej w sprawie połowów

text:
               14.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 269/17

         DECYZJA RADY
   z dnia 10 października 2011 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu uzgodnionego między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej między Stronami umowie partnerskiej w sprawie połowów
   (2011/679/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 19 grudnia 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie Rady (WE) nr 2027/2006 w sprawie zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Republiką Zielonego Przylądka (1).

               (2)

               Unia wynegocjowała z Republiką Zielonego Przylądka nowy protokół przyznający statkom UE uprawnienia do połowów na wodach objętych zwierzchnictwem i jurysdykcją Republiki Zielonego Przylądka w zakresie rybołówstwa.

               (3)

               W wyniku tych negocjacji nowy protokół został parafowany w dniu 22 grudnia 2010 r.

               (4)

               Ten nowy protokół został podpisany na podstawie decyzji 2011/405/UE (2) i będzie tymczasowo stosowany od dnia 1 września 2011 r.

               (5)

               Protokół ten powinien zostać zawarty,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Protokół uzgodniony między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w obowiązującej między Stronami umowie partnerskiej w sprawie połowów zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii notyfikacji przewidzianej w art. 16 protokołu, w celu wyrażenia zgody Unii na związanie się protokołem (3).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 10 października 2011 r.

            W imieniu Rady

         A. KRASZEWSKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 414 z 30.12.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 181 z 9.7.2011, s. 1.

      (3)  Data wejścia w życie protokołu zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1549 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/316

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1549
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0088/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (4), w szczególności jego art. 64,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0096/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 255.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2010/336/CFSP: Decyzja Rady 2010/336/WPZiB z dnia 14 czerwca 2010 r. w sprawie działań UE wspierających traktat o handlu bronią w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa

text:
               18.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 152/14

         DECYZJA RADY 2010/336/WPZiB
   z dnia 14 czerwca 2010 r.
   w sprawie działań UE wspierających traktat o handlu bronią w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa, wzywającą do wprowadzenia porządku międzynarodowego opartego na efektywnym multilateralizmie. W strategii tej za zasadniczy dokument, na którym opierają się stosunki międzynarodowe, uznano Kartę Narodów Zjednoczonych (ONZ). Priorytetem Unii Europejskiej jest wzmocnienie ONZ oraz dostarczenie jej instrumentów, które umożliwią jej spełnianie obowiązków i skuteczne działanie.

               (2)

               W dniu 6 grudnia 2006 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 61/89 zatytułowaną „Ku traktatowi o handlu bronią: ustanowienie wspólnych międzynarodowych standardów przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej”.

               (3)

               W swoich konkluzjach z dnia 11 grudnia 2006 r. Rada z zadowoleniem przyjęła oficjalne rozpoczęcie procesu zmierzającego do opracowania prawnie wiążącego traktatu o handlu bronią (Arms Trade Treaty, dalej zwanego „ATT”) i z uznaniem odnotowała, że zdecydowana większość państw członkowskich ONZ – wśród nich wszystkie państwa członkowskie Unii – poparła rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ 61/89. Rada potwierdziła, że Unia i jej państwa członkowskie będą aktywnie uczestniczyć w tym procesie i podkreśliła, jak ważna jest w nim współpraca z innymi państwami oraz organizacjami regionalnymi.

               (4)

               Sekretarz Generalny ONZ powołał grupę ekspertów rządowych (Group of Governmental Experts, dalej zwaną „GGE”), składającą się z 28 członków, której zadaniem jest dalsza praca nad planowanym ATT. GGE spotykała się w roku 2008 i stwierdziła, że potrzebne są dalsze analizy i że należy w sposób otwarty i przejrzysty stopniowo podejmować wysiłki w ramach ONZ. GGE zachęciła państwa, które mogą udzielić pomocy, do świadczenia jej państwom potrzebującym na ich prośbę.

               (5)

               W swoich konkluzjach z dnia 10 grudnia 2007 r. Rada z aprobatą odniosła się do powołania GGE ONZ i wyraziła głębokie przekonanie, że ogólny, prawnie wiążący akt, zgodny z obecnymi zobowiązaniami państw podjętymi w ramach stosownych aktów międzynarodowych oraz ustanawiający wspólne międzynarodowe standardy przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej, znacznie przyczyni się do zwalczania niepożądanego i nieodpowiedzialnego rozprzestrzeniania broni konwencjonalnej.

               (6)

               Instytut Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR) poparł ten proces, podejmując dwuczęściowe badania polegające na przeprowadzeniu dwóch dogłębnych analiz opinii państw członkowskich ONZ w sprawie możliwości wykonania, zakresu zastosowania i planowanych założeń traktatu o handlu bronią. Analizy, przygotowane w grudniu 2007 roku i w styczniu 2008 roku, posłużyły GGE jako przydatny wkład.

               (7)

               W dniu 24 grudnia 2008 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 63/240 zatytułowaną „Ku traktatowi o handlu bronią: ustanowienie wspólnych międzynarodowych standardów przywozu, wywozu i transferu broni konwencjonalnej” w sprawie powołania otwartej grupy roboczej (Open Ended Working Group, zwanej dalej „OEWG”), aby głębiej przeanalizować te elementy sprawozdania GGE, co do których można osiągnąć konsensus, jeśli chodzi o ich włączenie do ostatecznego prawnie wiążącego traktatu o przywozie, wywozie i transferze broni konwencjonalnej. OEWG spotkała się dwukrotnie w 2009 roku i przedstawiła sprawozdanie Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ, zauważając, że problem nieuregulowanego handlu bronią konwencjonalną i jej wyciek na rynek nielegalny należy rozwiązać poprzez podjęcie działań w skali międzynarodowej.

               (8)

               Opierając się na powyższych konkluzjach Rady, Unia postanowiła wesprzeć proces opracowywania ATT, rozpoczynając debatę mającą na celu zaangażowanie państw niebędących członkami GGE, a także innych podmiotów, takich jak przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego i przemysłu, upowszechnienie wiedzy o tym zagadnieniu oraz włączenie się do prac OEWG. W tym celu w dniu 19 stycznia 2009 r. Rada przyjęła decyzję Rady 2009/42/WPZiB (1) w sprawie wspierania, w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa, działań UE mających na celu promowanie w krajach trzecich procesu prowadzącego do zawarcia traktatu o handlu bronią.

               (9)

               W ramach wdrażania decyzji 2009/42/WPZiB, w okresie od lutego 2009 roku do lutego 2010 roku, UNIDIR – jako agencja wdrażająca decyzję – zorganizował sześć seminariów regionalnych, posiedzenie dodatkowe oraz posiedzenia inauguracyjne i końcowe. Działania te umożliwiły właściwym podmiotom, w tym przedstawicielom społeczeństwa obywatelskiego, przemysłu oraz państw nieuczestniczących w GGE, wzięcie udziału w otwartych nieformalnych dyskusjach dotyczących ATT. Wdrażanie decyzji 2009/42/WPZiB dało również możliwość wpisania działań krajowych i regionalnych w toczący się proces międzynarodowy oraz włączenia się w określenie zakresu i skutków traktatu o handlu bronią konwencjonalną.

               (10)

               W dniu 2 grudnia 2009 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 64/48 zatytułowaną „Traktat o handlu bronią”, na mocy której postanowiono zwołać w 2012 r. konferencję ONZ poświęconą ATT, aby opracować prawnie wiążący instrument dotyczący najwyższych możliwych wspólnych standardów międzynarodowych w zakresie transferu broni konwencjonalnej. W rezolucji postanowiono również, że pozostałe sesje OEWG traktowane są jak posiedzenia komitetu przygotowawczego do konferencji ONZ.

               (11)

               Uwzględniając działania w ramach decyzji 2009/42/WPZiB, która wygasa w maju 2010 roku, potrzebę przygotowania do konferencji ONZ poświęconej ATT w 2012 roku – tak by zakończyła się sukcesem – jak również zalecenie zawarte w rezolucji 64/48, aby zapewnić najszersze z możliwych i skuteczne uczestnictwo w konferencji, Unia powinna wspierać proces przygotowawczy prowadzący do konferencji ONZ, aby zapewnić udział jak największej liczby podmiotów i umożliwić przedstawienie konkretnych zaleceń dotyczących elementów przyszłego ATT. Wsparcie przez Unię procesu opracowywania ATT powinno obejmować środki wspierające krajowe systemy kontroli przywozu i wywozu w państwach trzecich, które miałyby być zgodne z przyszłym ATT,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   W celu wsparcia traktatu o handlu bronią (Arms Trade Treaty, dalej zwanego „ATT”) Unia podejmuje działania mające następujące cele:

               —

               wspieranie procesu przygotowawczego, prowadzącego do konferencji ONZ poświęconej ATT, aby zapewnić udział jak największej liczby podmiotów i umożliwić przedstawienie konkretnych zaleceń dotyczących elementów przyszłego ATT,

               —

               wspieranie państw członkowskich ONZ w poszerzaniu wiedzy fachowej na szczeblu krajowym i regionalnym, aby wdrożyć skuteczne kontrole transferu broni w celu zapewnienia, by przyszły ATT miał po wejściu w życie jak największą skuteczność.

         2.   Aby osiągnąć cele, o których mowa w ust. 1, Unia zrealizuje następujący projekt:

               —

               zorganizowanie siedmiu seminariów regionalnych, posiedzenie inauguracyjne i końcowe, do trzech posiedzeń dodatkowych, jak również rozpowszechnienie wyników.

         Szczegółowy opis projektu, o którym mowa powyżej, znajduje się w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Za wdrożenie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (dalej zwany „WP”).
   2.   Realizacja projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, zostaje powierzona Instytutowi ONZ ds. Badań nad Rozbrojeniem (UNIDIR).
   3.   UNIDIR wykonuje swoje zadanie pod kierownictwem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych ustaleń z UNIDIR.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 1 520 000 EUR.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Komisja Europejska nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera umowę o finansowaniu z UNIDIR. Umowa ta przewiduje, że UNIDIR ma zapewnić widoczność wkładu Unii stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja dokłada starań, aby umowę o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, zawarto możliwie szybko po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach z tym związanych i o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.
   Artykuł 4
   WP składa Radzie sprawozdania z wdrażania niniejszej decyzji, opracowywane na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych w związku ze zorganizowaniem poszczególnych seminariów regionalnych, seminariów końcowych i inauguracyjnych, jak również posiedzeń dodatkowych. Sprawozdania przygotuje UNIDIR; stanowią one podstawę do dokonania przez Radę oceny. Komisja dostarcza informacji na temat aspektów finansowych realizacji projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2.
   Artykuł 5
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   Niniejsza decyzja wygasa 24 miesiące po dniu zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3. Niniejsza decyzja wygasa sześć miesięcy po dniu jej wejścia w życie, jeżeli w tym okresie nie zostanie zawarta umowa o finansowaniu.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 39.

      ZAŁĄCZNIK
      1.   Cel

      Ogólnym celem niniejszej decyzji jest wspieranie procesu przygotowawczego, prowadzącego do konferencji ONZ poświęconej ATT, aby zapewnić udział jak największej liczby podmiotów i umożliwić przedstawienie konkretnych zaleceń dotyczących elementów przyszłego ATT, jak również wspieranie państw członkowskich ONZ w rozwoju i poszerzaniu wiedzy fachowej na szczeblu krajowym i regionalnym, aby wdrożyć skuteczne kontrole wywozu i transferu broni.
      2.   Opis projektu

      2.1.   Cel projektu

      Projekt dąży do osiągnięcia następujących konkretnych celów:

                  a)

                  wspieranie procesu przygotowawczego, prowadzącego do konferencji ONZ poświęconej ATT, w tym przez:

                              (i)

                              zwiększenie świadomości, wiedzy i zrozumienia w zakresie ATT wśród państw członkowskich ONZ oraz przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i przemysłu;

                              (ii)

                              propagowanie szerokiego, aktywnego i efektywnego uczestnictwa jak największej liczby państw członkowskich ONZ w komitecie przygotowawczym w latach 2010–2011;

                              (iii)

                              określenie i sformułowanie konkretnych propozycji dotyczących treści ATT, w tym możliwie najbardziej wszechstronnego zakresu, parametrów i skutków;

                              (iv)

                              propagowanie wśród państw trzecich najwyższych możliwych standardów dotyczących ATT, również na podstawie regionalnych doświadczeń i instrumentów;

                              (v)

                              wspieranie przygotowań do konferencji w 2012 roku poprzez zwiększanie potencjału negocjacyjnego i liczby uczestników;

                  b)

                  wspieranie wysiłków państw trzecich zmierzających do ustanawiania, ulepszania i wdrażania, odpowiednio, systemów kontroli wywozu i transferu, w tym poprzez:

                              (i)

                              pomoc w ustanawianiu i wdrażaniu systemów licencjonowania;

                              (ii)

                              pomoc w lepszym przestrzeganiu i egzekwowaniu kontroli krajowych wdrażających przyszły ATT, w tym kontroli granicznych, oraz monitorowania wywozu i transferu broni;

                              (iii)

                              wspieranie w zakresie opracowywania sprawozdań krajowych i regionalnych dotyczących wywozu i przywozu broni w celu propagowania przejrzystości i odpowiedzialności w handlu bronią;

                              (iv)

                              dalsze wspieranie przejrzystości i odpowiedzialności w handlu bronią przez uczestniczenie w rejestrze broni konwencjonalnej ONZ (UN ROCA);

                              (v)

                              wspieranie wysiłków podejmowanych na szczeblu krajowym w celu znakowania i śledzenia broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL).

            2.2.   Wyniki projektu

      Realizacja projektu przyniesie następujące wyniki:

                  a)

                  zwiększenie świadomości, wiedzy i zrozumienia w zakresie ATT wśród państw członkowskich ONZ;

                  b)

                  szeroki i bardziej konkretny udział państw członkowskich ONZ w komitecie przygotowawczym, który ma zostać zwołany w latach 2010–2011, w tym przez sformułowanie konkretnych propozycji dotyczących treści ATT, które powinny odzwierciedlać najwszechstronniejszy zakres i najwyższe możliwe standardy;

                  c)

                  zwiększenie świadomości państw trzecich w zakresie struktury i funkcjonowania systemów kontroli wywozu broni konwencjonalnej, w tym dzięki wsparciu mającemu na celu ulepszenie przestrzegania i egzekwowania kontroli krajowych wdrażających przyszły ATT, w tym kontroli granicznych, oraz monitorowania wywozu i transferu broni;

                  d)

                  ulepszenie systemów rejestrowania i inwentaryzacji broni, w tym przez znakowanie i śledzenie oraz krajowe wkłady w UN ROCA oraz lepszy potencjał na szczeblu krajowym w zakresie kontroli wywozu wśród państw uczestniczących.

            2.3.   Opis działalności

      Projekt przewiduje zorganizowanie siedmiu seminariów regionalnych, posiedzenie inauguracyjne i końcowe, do trzech posiedzeń dodatkowych, jak również rozpowszechnienie wyników.
      Trzydniowe seminaria regionalne będą się odbywać w regionach docelowych, w miejscu, które ma zostać określone później.
      2.3.1.   Struktura seminariów regionalnych

      Seminaria będą obejmować następujące prezentacje i dyskusje:

                  Część pierwsza [DZIEŃ 1 oraz DZIEŃ 2 (pierwsza połowa)]:

                              a)

                              przegląd ogólny ATT, tło, możliwy zakres i parametry itd.;

                              b)

                              poglądy krajowe i regionalne dotyczące ATT, w tym prezentacja poglądów Unii dotyczących ATT;

                              c)

                              inne aspekty ATT, w tym przejrzystość i środki pomocy;

                              d)

                              sformułowanie zaleceń co do prac na sesjach komitetu przygotowawczego.

                  Część druga [DZIEŃ 2 (druga połowa) oraz DZIEŃ 3]

                              a)

                              prezentacja krajowych i regionalnych systemów służących kontroli handlu bronią konwencjonalną, w tym wspólnego stanowiska Rady 2008/944/WPZiB z dnia 8 grudnia 2008 r. określające wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskoweg (1);

                              b)

                              aspekty ustanawiania i wdrażania systemów licencjonowania, w tym aspekty prawne i administracyjne;

                              c)

                              aspekty przestrzegania i egzekwowania kontroli krajowych wdrażających przyszły ATT, w tym kontroli granicznych oraz monitorowania wywozu i transferu broni;

                              d)

                              aspekty systemów rejestrowania i inwentaryzacji broni, w tym krajowe i regionalne sprawozdania dotyczące wywozu i transferu broni;

                              e)

                              rola i funkcjonowanie UN ROCA, w tym pomoc w przedstawianiu sprawozdań krajowych na potrzeby rejestru;

                              f)

                              instrumenty międzynarodowe i krajowe w zakresie znakowania i śledzenia BSiL oraz pomoc w ich wdrażaniu.

            Trzydniowe seminaria będą obejmować sesje grup roboczych poświęcone szczególnym aspektom ATT.
      2.3.2.   Uczestnicy seminariów

      Uczestnikami seminariów regionalnych są:

                  a)

                  personel dyplomatyczny oraz wojskowy/obronny z państw w regionach, w szczególności organy odpowiedzialne za polityki krajowe w związku z ATT, w tym delegaci krajowi uczestniczący w komitecie przygotowawczym ATT;

                  b)

                  personel techniczny i personel organów ścigania z państw w regionach, w szczególności organy kontroli wywozu, organy celne i przedstawiciele organów ścigania (po dwóch uczestników z każdego państwa);

                  c)

                  przedstawiciele organizacji międzynarodowych i regionalnych, regionalnych organizacji pozarządowych (NGO), ośrodków analitycznych oraz przemysłu lokalnego i regionalnego;

                  d)

                  przedstawiciele UNIDIR i Biura ds. Rozbrojenia ONZ (UNODA; Dział Broni Konwencjonalnej i Dział Regionalny, w tym w odpowiednich przypadkach przedstawiciele ośrodków regionalnych);

                  e)

                  krajowi i międzynarodowi eksperci techniczni w zakresie aspektów kontroli wywozu broni konwencjonalnej, w tym eksperci Unii i przedstawiciele przemysłu.

            Zależnie od wielkości regionu oczekuje się, że w każdym seminarium weźmie udział od 45 do 80 uczestników. Po jednym urzędniku dyplomatycznym lub wojskowym z każdego zaproszonego państwa będzie uczestniczyć w pierwszej części każdego seminarium, zaś na drugiej części obecni będą urzędnicy techniczni i przedstawiciele organów ścigania – po jednym z każdego zaproszonego państwa. Wyboru państw zapraszanych na każde seminarium i uczestników dokonuje WP, po konsultacjach z właściwymi organami Rady, na podstawie wniosku przedstawionego przez UNIDIR.
      Należy zapewnić, aby w seminarium uczestniczyli eksperci Unii na odpowiednim szczeblu – zarówno jeśli chodzi o poziom technicznej, jak i politycznej wiedzy fachowej.
      2.3.3.   Wkład: komponent badań

      Aby zapewnić wyczerpujący, konkretny i terminowy wkład w proces ONZ, konieczny jest silny komponent badań. UNIDIR zamówi do 12 dodatkowych artykułów naukowych we właściwych instytutach badawczych lub u ekspertów indywidualnych, kładąc nacisk na stosowne kluczowe aspekty projektu oraz seminariów regionalnych. UNIDIR zaproponuje WP krótką listę wybranych instytutów badawczych lub ekspertów indywidualnych posiadających solidną wiedzę o szczególnych kwestiach z zakresu ATT. WP wybierze najodpowiedniejsze podmioty na podstawie krótkiej listy, po konsultacjach z właściwymi organami Rady.
      2.3.4.   Dystrybucja regionalna seminariów

      Seminaria regionalne będą się odbywać według poniższego schematu:

                  a)

                  jedno seminarium dla obu Ameryk i Karaibów;

                  b)

                  jedno seminarium dla Bliskiego Wschodu;

                  c)

                  jedno seminarium dla Afryki Północnej, Zachodniej i Środkowej;

                  d)

                  jedno seminarium dla Afryki Wschodniej i Południowej;

                  e)

                  jedno seminarium dla Azji Wschodniej i Pacyfiku;

                  f)

                  jedno seminarium dla Azji Południowej i Środkowej;

                  g)

                  jedno seminarium dla regionu „szerszej Europy”.

            Proponowane ewentualne miejsca seminariów to:

                  a)

                  Buenos Aires lub Rio de Janeiro dla obu Ameryk i Karaibów;

                  b)

                  Kair lub Bejrut dla Bliskiego Wchodu;

                  c)

                  Rabat lub Akra dla Afryki Północnej, Zachodniej i Środkowej;

                  d)

                  Nairobi lub Johannesburg dla Afryki Wschodniej i Południowej;

                  e)

                  Dżakarta lub Pekin dla Azji Wschodniej i Pacyfiku;

                  f)

                  New Delhi lub Astana dla Azji Południowej i Środkowej;

                  g)

                  Moskwa lub Belgrad dla regionu „szerszej Europy”.

            Ostateczne miejsca seminariów zostaną określone z myślą o maksymalizacji zasobów, minimalizacji śladu węglowego oraz na podstawie dostępnej pomocy na szczeblu lokalnym. UNIDIR przedstawi zalecenia co do miejsc seminariów, do rozważenia i zatwierdzenia przez WP po konsultacji z właściwymi organami Rady.
      2.3.5.   Posiedzenia inauguracyjne i końcowe

      Na jednodniowym posiedzeniu inauguracyjnym społeczności międzynarodowej zostaną przedstawione cele projektu, a społeczeństwo obywatelskie, naukowcy i organizacje pozarządowe zostaną zaproszeni do włączenia się do projektu. Posiedzenie końcowe zostanie zorganizowane, aby przedstawić wyniki projektu. Ostateczna lokalizacja tych posiedzeń zostanie określona zgodnie z procedurą przewidzianą dla wyboru lokalizacji seminariów regionalnych. Posiedzenie inauguracyjne można przeprowadzić przy okazji komitetu przygotowawczego w lipcu 2010 roku, w zależności od daty przyjęcia niniejszej decyzji.
      2.3.6.   Posiedzenia dodatkowe

      Pierwsze posiedzenie dodatkowe zostanie zorganizowane przy okazji posiedzenia Komitetu Pierwszego (65. sesja Zgromadzenia Ogólnego ONZ) w październiku 2010 roku, aby zwiększyć świadomość w zakresie projektu podmiotów zgromadzonych w Nowym Jorku i omówić pewne konkretne podstawowe elementy związane z ATT.
      Drugie posiedzenie dodatkowe zostanie zorganizowane na czwartej sesji komitetu przygotowawczego ATT, która odbędzie się w Nowym Jorku w 2011 roku, aby przedstawić podmiotom zgromadzonym w Nowym Jorku dotychczasowe wyniki projektu.
      Trzecie posiedzenie dodatkowe zostanie zorganizowane przy okazji posiedzenia Komitetu Pierwszego (66. sesja Zgromadzenia Ogólnego ONZ) w październiku 2011 r., aby przedstawić podmiotom zgromadzonym w Nowym Jorku dotychczasowe wyniki projektu.
      2.4.   Osiągnięcia – rozpowszechnianie

      SPRAWOZDANIA – PUBLIKACJA
      W wyniku każdego z seminariów i posiedzeń sporządzone zostanie krótkie sprawozdanie podsumowujące dyskusje oraz zostaną przedstawione zalecenia i pomysły dotyczące ATT, jak również omówione aspekty techniczne. Sprawozdania z seminariów, sporządzone w języku angielskim, zostaną udostępnione w Internecie i na elektronicznych nośnikach danych.
      Projekt sprawozdania końcowego analizującego sprawozdania podsumowujące z siedmiu posiedzeń regionalnych i z innych posiedzeń mieszczących się w ramach projektu zostanie przygotowany i przedstawiony na seminarium końcowym, na którym można będzie zgłaszać do niego uwagi. Sprawozdanie końcowe zostanie udostępnione w Internecie i na elektronicznych nośnikach danych. Publikacja podsumowująca sprawozdanie końcowe zostanie udostępniona w Internecie i wydrukowana.
      3.   Czas realizacji

      Okres realizacji projektu wynosi 24 miesiące od dnia zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3.
      4.   Beneficjenci

      Beneficjentami niniejszego projektu będą państwa członkowskie ONZ, z położeniem szczególnego nacisku na organy państwowe odpowiedzialne za polityki krajowe dotyczące ATT, organy kontroli wywozu, celników oraz przedstawicieli organów ścigania, którzy muszą poszerzyć swoją wiedzę fachową w celu zapewnienia, aby w ramach przyszłego ATT handel bronią odbywał się w sposób odpowiedzialny i aby zapobiec wszelkiemu nieodpowiedzialnemu rozpowszechnianiu broni konwencjonalnej. Wybór konkretnych państw beneficjentów nastąpi na podstawie krótkiej listy beneficjentów, którą UNIDIR zaproponuje WP do rozważenia i zatwierdzenia po konsultacji z właściwymi organami Rady.
      5.   Jednostka realizująca projekt

      Realizacja techniczna niniejszej decyzji zostanie powierzona UNIDIR. UNIDIR wykona swoje zadanie pod kierownictwem WP. UNIDIR będzie współpracować z UN-ODA oraz z członkami biura komitetów przygotowawczych na konferencję ONZ poświęconą ATT.
      W stosownych przypadkach UNIDIR współpracuje z instytucjami, takimi jak organizacje regionalne, ośrodki analityczne, organizacje pozarządowe i przedstawiciele przemysłu. UNIDIR zapewni widoczność wkładu Unii stosownie do jego wielkości.

         (1)  Dz.U. L 335 z 13.12.2008, s. 99.


title: 2011/400/UE: Decyzja Rady z dnia 28 czerwca 2011 r. w sprawie zmiany aktu Rady z dnia 12 marca 1999 r. w sprawie przyjęcia przepisów o funduszu emerytalnym Europolu

text:
               7.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 179/5

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 czerwca 2011 r.
   w sprawie zmiany aktu Rady z dnia 12 marca 1999 r. w sprawie przyjęcia przepisów o funduszu emerytalnym Europolu
   (2011/400/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając regulamin pracowniczy mający zastosowanie do pracowników Europolu, zawarty w akcie Rady z dnia 3 grudnia 1998 r. (zwany dalej „regulaminem pracowniczym Europolu”) (1), w szczególności art. 37 ust. 3 dodatku 6 do tego regulaminu,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiająca Europejski Urząd Policji (Europol) (2) (zwana dalej „decyzją o Europolu”) zastępuje akt Rady z dnia 26 lipca 1995 r. przyjmujący Konwencję sporządzoną na mocy art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (3) (zwaną dalej „konwencją o Europolu”) z dniem rozpoczęcia stosowania tej decyzji, czyli z dniem 1 stycznia 2010 r.

               (2)

               Decyzja o Europolu przewiduje, że wszystkie środki wdrażające konwencję o Europolu uchyla się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2010 r., o ile nie przewidziano inaczej w decyzji o Europolu.

               (3)

               Decyzja o Europolu przewiduje ponadto, że regulamin pracowniczy Europolu i inne stosowne akty prawne nadal mają zastosowanie do pracowników, którzy nie są zatrudnieni na mocy regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej ani na mocy warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej zgodnie z art. 57 ust. 2 tej decyzji.

               (4)

               Decyzja o Europolu przewiduje ponadto, że regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej określone w rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (4) mają zastosowanie do dyrektora, zastępców dyrektora i pracowników Europolu zatrudnionych po dniu 1 stycznia 2010 r.

               (5)

               Decyzja o Europolu przewiduje ponadto, że wszelkie umowy o pracę zawarte przez Europol ustanowiony konwencją o Europolu, będące w mocy w dniu 1 stycznia 2010 r., pozostają w mocy do dnia swojego wygaśnięcia i nie mogą zostać przedłużone na podstawie regulaminu pracowniczego Europolu po dniu rozpoczęcia stosowania decyzji o Europolu.

               (6)

               Decyzja o Europolu przewiduje również, że pracownikom posiadającym umowę o pracę w dniu 1 stycznia 2010 r. należy zaproponować możliwość zawarcia umów na czas określony lub umów o zatrudnieniu w charakterze pracowników kontraktowych na mocy warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej. Z możliwości tej skorzystała pewna liczba pracowników.

               (7)

               Zatem liczba pracowników nadal zatrudnionych zgodnie z regulaminem pracowniczym Europolu, a więc i ich składka na poczet emerytalnego funduszu Europolu zgodnie z art. 37 ust. 1 dodatku 6 do regulaminu pracowniczego Europolu, zmniejsza się stale od dnia 1 stycznia 2010 r. i osiągnie poziom zerowy, gdy wygaśnie ostatnia umowa o pracę, do której ma zastosowanie regulamin pracowniczy Europolu.

               (8)

               W związku z tym zarządzanie funduszem należy dostosować do obniżonego poziomu składek oraz dokonywanych przez fundusz refundacji i w tym celu należy zmniejszyć liczbę członków zarządu funduszu oraz liczbę ich posiedzeń.

               (9)

               Celowe jest również, by osobistą odpowiedzialność członków zarządu funduszu, którzy realizują swoje zadania, ograniczyć do odpowiedzialności za rażące zaniedbania i poważne nadużycia.

               (10)

               Zobowiązania funduszu wygasną również wcześniej, niż to przewidziano przy jego tworzeniu. Gdyby okazało się, że aktywa funduszu nie wystarczą na wywiązanie się z jego zobowiązań, deficyt należy uzupełnić z budżetu Europolu. W świetle obecnej sytuacji finansowej funduszu ewentualność ta jest raczej teoretyczna, także dlatego, że Europol reasekurował ryzyko, które wynika z jego obowiązków określonych w art. 63–71 regulaminu pracowniczego Europolu, i w tym celu zawarł ubezpieczenie dotyczące rent inwalidzkich i rodzinnych.

               (11)

               Akt Rady z dnia 12 marca 1999 r. w sprawie przyjęcia przepisów o funduszu emerytalnym Europolu (5) należy zatem odpowiednio zmienić. Do aktu tego należy także wprowadzić inne techniczne modyfikacje wynikające z wejścia w życie decyzji o Europolu,

         PRZYMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W akcie Rady z dnia 12 marca 1999 r. w sprawie przyjęcia przepisów o funduszu emerytalnym Europolu wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

                           „aa)

                           »decyzja o Europolu« oznacza decyzję Rady z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiającą Europejski Urząd Policji (6) i zastępującą konwencję o Europolu;

               2)

               art. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

                           „b)

                           »Europol« oznacza Europejski Urząd Policji ustanowiony decyzją o Europolu”;

               3)

               art. 1 lit. g) otrzymuje brzmienie:

                           „g)

                           »zarząd Europolu« oznacza zarząd Europolu określony w art. 37 ust. 1 decyzji o Europolu;”;

               4)

               w art. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

                           „h)

                           »komitet pracowniczy Europolu« oznacza komitet pracowniczy powołany do życia zgodnie z art. 4 regulaminu pracowniczego, a jeżeli przestanie on istnieć – komitet pracowniczy określony w art. 9 ust. 1 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (7).

               5)

               art. 3 ust. 1 lit. g) otrzymuje brzmienie:

                           „g)

                           inne przychody, w tym wyjątkowe składki wpłacane przez Europol na mocy art. 12b.”;

               6)

               w art. 3 ust. 2 lit. d) skreśla się słowa „lub pożądane”;

               7)

               art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Zarząd funduszu liczy czworo członków.”;

               8)

               art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
               „3.   Spośród czworga członków dwoje zostaje mianowanych przez zarząd Europolu, jeden przez Europol, a jeden przez komitet pracowniczy Europolu. Każdemu członkowi może asystować na posiedzeniach zarządu funduszu najwyżej dwoje ekspertów; koszty wszelkich zewnętrznych ekspertów pokrywane są przez fundusz, jeżeli tak postanowi zarząd funduszu.”;

               9)

               w art. 4 ust. 7 fragment „sekretarzem może być jedynie osoba wybrana spośród członków mianowanych przez Europol albo przez komitet pracowniczy Europolu” zastępuje się tekstem w brzmieniu: „sekretarzem może być jedynie członek mianowany przez Europol albo członek mianowany przez komitet pracowniczy Europolu.”;

               10)

               w art. 5 dodaje się ustęp w brzmieniu:
               „6.   Zarząd funduszu i członkowie zarządu reprezentują interes wszystkich uczestników oraz interes Europolu.”;

               11)

               w art. 6 ust. 1 słowa „dwa razy” zastępuje się słowem „raz”;

               12)

               art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Decyzje zarządu funduszu mogą zapadać jedynie na posiedzeniach, na których obecni są przynajmniej jeden członek mianowany przez zarząd Europolu oraz przedstawiciele pozostałych stron.”;

               13)

               zmiany w art. 8 ust. 1 dotyczące wyrażenia „wypłacalności, płynności finansowej i rentowności” nie dotyczą wersji polskiej;

               14)

               w art. 10 ust. 3 drugie zdanie otrzymuje brzmienie:
               „Do tego celu zarząd funduszu mianuje biegłego księgowego zarejestrowanego zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami niderlandzkimi.”;

               15)

               art. 10 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
               „4.   Sprawozdanie roczne zostaje przekazane zarządowi Europolu i skontrolowane przez Europejski Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 43 i art. 58 ust. 2 lit. a) decyzji o Europolu.”;

               16)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 12a
               Ograniczenie odpowiedzialności
               1.   Członkowie zarządu funduszu są zwolnieni z wszelkiej odpowiedzialności w odniesieniu do roszczeń związanych z realizacją przez nich zadań, o których mowa w art. 5.
               2.   Europol zabezpiecza członków zarządu funduszu przed wszelkimi roszczeniami o odszkodowania zgłaszanymi funduszowi przez uczestników lub przez inne zainteresowane strony w związku z realizacją zadań, o których mowa w art. 5.
               3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 niniejszego artykułu członkowie zarządu funduszu ponoszą odpowiedzialność za rażące zaniedbania i poważne nadużycia, takie jak m.in. oszustwo, korupcja, przywłaszczenie funduszy i kradzież.”;

               17)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 12b
               Kontrola nad aktywami funduszu
               1.   Oprócz sprawozdania sporządzanego zgodnie z art. 10 zarząd funduszu przedstawia co kwartał sprawozdanie finansowe ilustrujące stan kapitału własnego, którym dysponuje fundusz. Jeżeli kapitał własny jest niższy od progu określonego w art. 132 niderlandzkiej ustawy o emeryturach (Pensioenwet), zarząd funduszu przeprowadza ocenę ryzyka, by oszacować niebezpieczeństwo niewypłacalności funduszu w następnych pięciu latach budżetowych. Wyniki zgłasza zarządowi Europolu i dyrektorowi Europolu oraz podaje powody, proponowane środki zaradcze, prognozę finansową i szacunkowe zapotrzebowanie na przepływy pieniężne w każdym roku budżetowym, w którym konieczne będą wyjątkowe składki wpłacane przez Europol.
               2.   Niezależnie od tego, że zgodnie z art. 13 fundusz może zostać rozwiązany, Europol uzupełnia wszelki deficyt, jeżeli aktywa jego funduszu emerytalnego nie wystarczają temu funduszowi do wywiązania się ze swoich zobowiązań, z wyjątkiem zobowiązań reasekurowanych przez Europol.”;

               18)

               art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Fundusz zostaje utworzony na czas nieokreślony. Może zostać rozwiązany jedynie jednomyślną decyzją Rady. Decyzja taka zapada na podstawie wniosku, który zgłasza zarząd Europolu po wysłuchaniu zarządu funduszu.”;

               19)

               art. 14 traci moc.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 28 czerwca 2011 r.

            W imieniu Rady

         FAZEKAS S.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 26 z 30.1.1999, s. 23.

      (2)  Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37.

      (3)  Dz.U. C 316 z 27.11.1995, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

      (5)  Zob. dokument 5397/99 w rejestrze publicznym Rady: http://register.consilium.eu.int/.

      (6)  Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37.”;

      (7)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1;”;


Ważna informacja prawna

|

52005DP0268(01)

Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku o skorzystanie z immunitetu i przywilejów przez Umberto Bossiego (2004/2101(IMM))

Dziennik Urzędowy 157 E , 06/07/2006 P. 0069 - 0070

		P6_TA(2005)0268Wniosek o skorzystanie z immunitetu i przywilejów przez Umberto Bossiego--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady Europejskiej podjęta za zgodą Przewodniczącego Komisji z dnia 1 grudnia 2009 r. w sprawie mianowania Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa

text:
               2.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 315/49

      DECYZJA RADY EUROPEJSKIEJ

   podjęta za zgodą Przewodniczącego Komisji
   z dnia 1 grudnia 2009 r.
   w sprawie mianowania Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
   (2009/880/UE)
   RADA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 18 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Traktat z Lizbony ustanawia nowy urząd Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.

               (2)

               Zgodnie z art. 5 protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych oraz w myśl deklaracji (nr 12) załączonej do Aktu końcowego konferencji międzyrządowej, która przyjęła traktat z Lizbony, Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa mianowany w trakcie kadencji Komisji powinien stać się członkiem Komisji na pozostały okres jej kadencji.

               (3)

               Należy mianować Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Baronessa Catherine Margaret ASHTON OF UPHOLLAND zostaje niniejszym mianowana na stanowisko Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa na okres od dnia 1 grudnia 2009 r. do końca trwającej wówczas kadencji Komisji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady Europejskiej notyfikuje niniejszą decyzję baronessie Catherine Margaret ASHTON OF UPHOLLAND.
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli 1 grudnia 2009 r.

            W imieniu Rady Europejskiej

         H. VAN ROMPUY

            Przewodniczący


title: 2010/41/UE, Euratom: Decyzja Rady podjęta za wspólnym porozumieniem z wybranym Przewodniczącym Komisji, z dnia 22 stycznia 2010 r. w sprawie przyjęcia listy pozostałych osób, które proponuje mianować członkami Komisji, uchylająca i zastępująca decyzję 2009/903/UE

text:
               26.1.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 20/5

         DECYZJA RADY
   podjęta za wspólnym porozumieniem z wybranym Przewodniczącym Komisji,
   z dnia 22 stycznia 2010 r.
   w sprawie przyjęcia listy pozostałych osób, które proponuje mianować członkami Komisji, uchylająca i zastępująca decyzję 2009/903/UE
   (2010/41/UE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 17 ust. 3 i 4 oraz art. 17 ust. 7 akapit drugi,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Okoliczności związane z procesem ratyfikacji traktatu z Lizbony spowodowały, że Komisja mianowana w dniu 22 listopada 2004 r. pozostała na stanowisku po dniu 31 października 2009 r., w oczekiwaniu na zakończenie procesu mianowania nowej Komisji zgodnie z postanowieniami Traktatu o Unii Europejskiej, zmienionymi przez traktat z Lizbony.

               (2)

               Nowa Komisja, w skład której wchodzi jeden obywatel każdego państwa członkowskiego, w tym Przewodniczący Komisji i Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, musi zostać mianowana na okres do dnia 31 października 2014 r.

               (3)

               Rada Europejska wyznaczyła José Manuela DURÃO BARROSO jako osobę proponowaną Parlamentowi Europejskiemu na stanowisko Przewodniczącego Komisji, a Parlament Europejski wybrał tak wyznaczonego kandydata.

               (4)

               Zgodnie z art. 18 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, Rada Europejska, za zgodą Przewodniczącego Komisji, mianuje Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa.

               (5)

               Decyzją 2009/903/UE z dnia 4 grudnia 2009 r. (1) Rada przyjęła, za wspólnym porozumieniem z wybranym Przewodniczącym Komisji, listę pozostałych osób, które proponuje mianować członkami Komisji na okres do dnia 31 października 2014 r.

               (6)

               Za wspólnym porozumieniem z wybranym Przewodniczącym Komisji decyzja 2009/903/UE powinna zostać uchylona zanim zawarta w niej lista zostanie przedłożona Parlamentowi Europejskiemu do zatwierdzenia w drodze głosowania, oraz zastąpiona niniejszą decyzją.

               (7)

               Zgodnie z art. 17 ust. 7 akapit trzeci Traktatu o Unii Europejskiej, Przewodniczący, Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa i pozostali członkowie Komisji podlegają kolegialnie zatwierdzeniu w drodze głosowania przez Parlament Europejski,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Za wspólnym porozumieniem z José Manuelem DURÃO BARROSO, wybranym Przewodniczącym Komisji, Rada proponuje, by następujące osoby zostały mianowane członkami Komisji na okres do dnia 31 października 2014 r.:

               Pan Joaquín ALMUNIA AMANN

               Pan László ANDOR

               Pan Michel BARNIER

               Pan Dacian CIOLOȘ

               Pan John DALLI

               Pani Maria DAMANAKI

               Pan Karel DE GUCHT

               Pan Štefan FÜLE

               Pani Máire GEOGHEGAN-QUINN

               Pani Kristalina GEORGIEVA

               Pan Johannes HAHN

               Pani Connie HEDEGAARD

               Pan Siim KALLAS

               Pani Neelie KROES

               Pan Janusz LEWANDOWSKI

               Pani Cecilia MALMSTRÖM

               Pan Günther H. OETTINGER

               Pan Andris PIEBALGS

               Pan Janez POTOČNIK

               Pani Viviane REDING

               Pan Olli REHN

               Pan Maroš ŠEFČOVIČ

               Pan Algirdas Gediminas ŠEMETA

               Pan Antonio TAJANI

               Pani Androulla VASSILIOU

         Artykuł 2
   Decyzja 2009/903/UE zostaje uchylona.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje przekazana Parlamentowi Europejskiemu.

      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
      Sporządzono w Brukseli dnia 22 stycznia 2010 r.

            W imieniu Rady

         M. Á. MORATINOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 321 z 8.12.2009, s. 51.


title: Decyzja Zarządu Europolu z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie wyrażenia zgody na warunki i procedury określone przez Europol w celu przyjęcia kwot, o których mowa w załączniku do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. w sprawie opodatkowania poborów i wynagrodzeń wypłacanych pracownikom Europolu na rzecz Europolu

text:
               13.1.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 8/69

      DECYZJA ZARZĄDU EUROPOLU

   z dnia 5 grudnia 2006 r.
   w sprawie wyrażenia zgody na warunki i procedury określone przez Europol w celu przyjęcia kwot, o których mowa w załączniku do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. w sprawie opodatkowania poborów i wynagrodzeń wypłacanych pracownikom Europolu na rzecz Europolu
   (2007/33/WE)
   ZARZĄD EUROPOLU,
   uwzględniając Protokół sporządzony na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 41 ust. 3 Konwencji o Europolu w sprawie przywilejów i immunitetów Europolu, członków jego organów, zastępców dyrektorów oraz pracowników Europolu (1), w szczególności jego art. 10,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 4 grudnia 2006 r. Rada podjęła decyzję w sprawie waloryzacji poborów i wynagrodzeń dla urzędników Europolu o 1,6 % z mocą wsteczną od dnia 1 lipca 2005 r.

               (2)

               W dniu 5 grudnia 2006 r. Zarząd podjął decyzję w sprawie wprowadzenia w życie podwyżki kwot, o których mowa w art. 4 załącznika do decyzji Zarządu z dnia 16 listopada 1999 r. (2), o taki sam procent i z tym samym dniem, jak określono w decyzji Rady z dnia 4 grudnia 2006 r., o której mowa w pkt 1.

               (3)

               Zgodnie z tą samą decyzją Zarządu z dnia 5 grudnia 2006 r. kwoty ustalone w niniejszy sposób zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Z mocą od dnia 1 lipca 2005 r.:

               1)

               kwotę, o której mowa w pierwszym zdaniu art. 4 załącznika do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r., zastępuje się kwotą 112,00 EUR;

               2)

               kwoty w walucie euro podane w tabeli zawartej w art. 4 załącznika do decyzji Zarządu Europolu z dnia 16 listopada 1999 r. zastępuje się następująco:

                           8 % dla kwot od 112,00 EUR do 1 972,82 EUR,

                           10 % dla kwot od 1 972,83 EUR do 2 717,25 EUR,

                           12,5 % dla kwot od 2 717,26 EUR do 3 114,12 EUR,

                           15 % dla kwot od 3 114,13 EUR do 3 536,55 EUR,

                           17,5 % dla kwot od 3 536,56 EUR do 3 933,45 EUR,

                           20 % dla kwot od 3 933,46 EUR do 4 318,14 EUR,

                           22,5 % dla kwot od 4 318,15 EUR do 4 715,00 EUR,

                           25 % dla kwot od 4 715,01 EUR do 5 099,71 EUR,

                           27,5 % dla kwot od 5 099,72 EUR do 5 496,58 EUR,

                           30 % dla kwot od 5 496,59 EUR do 5 881,29 EUR,

                           32,5 % dla kwot od 5 881,30 EUR do 6 278,16 EUR,

                           35 % dla kwot od 6 278,17 EUR do 6 663,47 EUR,

                           40 % dla kwot od 6 663,48 EUR do 7 060,35 EUR,

                           45 % dla kwot powyżej 7 060,36 EUR.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Hadze, dnia 5 grudnia 2006 r.

         Kari RANTAMA

            Przewodniczący Zarządu

      (1)  Dz.U. C 221 z 19.7.1997, str. 2.

      (2)  Dz.U. C 65 z 28.2.2001, str. 8.


title: Decyzja Rady z dnia 29 stycznia 1996 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony, a Republiką Mołdowy z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

31996D0161

Dziennik Urzędowy L 040 , 17/02/1996 P. 0010 - 0010

		Decyzja Radyz dnia 29 stycznia 1996 r.w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Mołdowy, z drugiej strony(96/161/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:w oczekiwaniu na wejście w życie Układu o Partnerstwie i Współpracy podpisanego dnia 28 listopada 1994 r. w Brukseli, należy zatwierdzić Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem, między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony, a Republiką Mołdowy z drugiej strony, podpisanej dnia 2 października 1995 r. w Luksemburgu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty Europejskiej niniejszym zatwierdza się Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem, między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej z jednej strony, a Republiką Mołdowy z drugiej strony wraz z Protokołem i deklaracjami.Teksty te załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokona notyfikacji, przewidzianej w art. 36 Umowy przejściowej [2] w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 29 stycznia 1996 r.W imieniu RadyS. AgnelliPrzewodniczący[1] Dz.U. C 339 z 18.12.1995.[2] Data wejścia w życie Umowy przejściowej zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.--------------------------------------------------