title: 2008/212/WE: Decyzja Rady z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie dla członkostwa zawartym z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii oraz uchylająca decyzję 2006/57/WE

text:
               19.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 80/32

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 lutego 2008 r.
   w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie dla członkostwa zawartym z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii oraz uchylająca decyzję 2006/57/WE
   (2008/212/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 533/2004 z dnia 22 marca 2004 r. w sprawie ustanowienia europejskiego partnerstwa w ramach procesu stabilizacyjnego i stowarzyszeniowego (1), ze zmianami, w szczególności jego art. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rada Europejska obradująca w Salonikach w dniach 19 i 20 czerwca 2003 r. zatwierdziła wprowadzenie partnerstw jako środka urzeczywistnienia europejskiej perspektywy, przed jaką stoją kraje Bałkanów Zachodnich.

               (2)

               Rozporządzenie (WE) nr 533/2004 stanowi, że Rada podejmuje decyzje w sprawie zasad, priorytetów oraz warunków, które mają być zawarte w partnerstwie, jak również wszelkich dalszych dostosowań. Rozporządzenie to stanowi również, że kontrolę postępów w osiąganiu celów określonych w partnerstwach zapewnia się w oparciu o mechanizmy ustanowione w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia, zwłaszcza poprzez roczne sprawozdania z postępów.

               (3)

               Rada Europejska na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2005 r. przyznała Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii status kraju kandydującego. W związku z tym przedłożono wniosek w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 533/2004 dotyczącego zmiany nazwy partnerstwa z tym krajem z „partnerstwa europejskiego” na „partnerstwo dla członkostwa”.

               (4)

               W dniu 30 stycznia 2006 r., na podstawie wniosku Komisji z listopada 2005 r., Rada przyjęła drugą wersję partnerstwa dla członkostwa z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii (2).

               (5)

               W komunikacie Komisji „Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w okresie 2006–2007” zapisano, że partnerstwa zostaną poddane przeglądowi pod koniec 2007 r.

               (6)

               W dniu 17 lipca 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1085/2006 (3) ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA), aktualizujący ramy prawne pomocy finansowej dla krajów dążących do przystąpienia.

               (7)

               Właściwe jest zatem przyjęcie partnerstwa dla członkostwa, uaktualniającego obecne partnerstwo, w celu określenia nowych priorytetów w dalszych pracach, na podstawie ustaleń zawartych w sprawozdaniu z postępów Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii z 2007 r. w przygotowaniach do dalszej integracji z Unią Europejską.

               (8)

               W celu dalszego przygotowania do integracji z Unią Europejską od właściwych władz Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oczekuje się opracowania planu obejmującego harmonogram i konkretne środki realizacji celów priorytetowych zawartych w partnerstwie dla członkostwa.

               (9)

               Należy zatem uchylić decyzję 2006/57/WE,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zasady, priorytety i warunki partnerstwa dla członkostwa zawartego z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii określone są w załączniku.
   Artykuł 2
   Realizacja partnerstwa dla członkostwa jest analizowana za pośrednictwem mechanizmów ustanowionych w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia, w szczególności za pomocą przedstawianych przez Komisję rocznych sprawozdań z postępów.
   Artykuł 3
   Uchyla się decyzję 2006/57/WE.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 86 z 24.3.2004, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 269/2006 (Dz.U. L 47 z 17.2.2006, s. 7).

      (2)  Decyzja Rady 2006/57/WE z dnia 30 stycznia 2006 r. w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w Partnerstwie europejskim z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii oraz uchylająca decyzję 2004/518/WE (Dz.U. L 35 z 7.2.2006, s. 57).

      (3)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 82.

      ZAŁĄCZNIK
      BYŁA JUGOSŁOWIAŃSKA REPUBLIKA MACEDONII – PARTNERSTWO DLA CZŁONKOSTWA 2007
      1.   WSTĘP
      Rada Europejska zatwierdziła wprowadzenie partnerstw jako środka urzeczywistnienia perspektywy europejskiej, przed jaką stoją kraje Bałkanów Zachodnich. Proponowane partnerstwo dla członkostwa stanowi uaktualnienie partnerstwa europejskiego zawartego w styczniu 2006 r. i uwzględnia ustalenia zawarte w sprawozdaniu z postępów Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii z 2007 r. Partnerstwo określa nowe cele priorytetowe, a także niezrealizowane jeszcze cele, w odniesieniu do których nadal konieczne jest podjęcie działań. Nowe cele priorytetowe dostosowane są do konkretnych potrzeb kraju oraz stanu przygotowań i w razie konieczności będą uaktualniane. Od Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii oczekuje się opracowania planu obejmującego harmonogram i konkretne środki realizacji celów priorytetowych zawartych w partnerstwie dla członkostwa. Partnerstwo ustanawia także wytyczne w sprawie pomocy finansowej.
      2.   ZASADY
      Proces stabilizacji i stowarzyszenia wyznacza ramy proeuropejskiego kursu polityki krajów Bałkanów Zachodnich, aż do ich przyszłej akcesji. Priorytety określone dla Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii są związane z jej możliwościami spełnienia kryteriów ustalonych przez Radę Europejską w Kopenhadze w 1993 r. oraz z warunkami ustalonymi w procesie stabilizacji i stowarzyszenia, w szczególności z warunkami określonymi przez Radę w jej konkluzjach z dnia 29 kwietnia 1997 r. i 21–22 czerwca 1999 r., a także z treścią deklaracji końcowej szczytu w Zagrzebiu z dnia 24 listopada 2000 r. i agendą z Salonik.
      3.   PRIORYTETY
      Priorytety wymienione w niniejszym partnerstwie dla członkostwa zostały wybrane na podstawie założenia, że realistyczne jest oczekiwanie od Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii ich pełnej realizacji lub osiągnięcia znaczących postępów w ich realizacji w ciągu najbliższych kilku lat. Wprowadza się rozróżnienie między priorytetami krótkoterminowymi, których realizacji oczekuje się w okresie od roku do dwóch lat, oraz priorytetami średnioterminowymi, których realizacji oczekuje się w ciągu trzech do czterech lat. Priorytety te dotyczą zarówno ustawodawstwa, jak i jego wprowadzania w życie.
      Ze względu na konieczność ustalenia celów priorytetowych należy zaznaczyć, że przed Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii stoją również inne zadania, które, przy uwzględnieniu przyszłych postępów tego kraju, w późniejszym partnerstwie mogą stać się celami priorytetowymi.
      Wśród priorytetów krótkoterminowych wyróżniono kilka nadrzędnych celów priorytetowych, które przedstawiono na początku listy. Kolejność nadrzędnych celów priorytetowych na liście nie oznacza ich uporządkowania według ich ważności.
      3.1.   PRIORYTETY KRÓTKOTERMINOWE
      Nadrzędne cele priorytetowe

                  —

                  Zapewnienie prawidłowego wykonania wszystkich zobowiązań podjętych w układzie o stabilizacji i stowarzyszeniu.

                  —

                  Promowanie konstruktywnego i integracyjnego dialogu w ramach instytucji demokratycznych, w szczególności w obszarach wymagających porozumienia wszystkich partii politycznych.

                  —

                  Zapewnienie skutecznego wprowadzenia w życie ustawy o policji.

                  —

                  Konsekwentne i skuteczne wdrażanie reform przeprowadzanych w sądownictwie oraz wzmocnienie niezawisłości i ogólnej wydajności systemu sądownictwa; wdrożenie reformy prokuratury i ostateczne powołanie rady sądownictwa.

                  —

                  Konsekwentne i skuteczne wprowadzanie w życie przepisów antykorupcyjnych.

                  —

                  Zapewnienie naboru i rozwoju kariery urzędników służby cywilnej w sposób wolny od nacisków politycznych, dalszy rozwój systemu rozwoju kariery opartego na kryteriach merytorycznych oraz pełne wprowadzenie w życie ustawy o służbie cywilnej.

                  —

                  Zmniejszenie przeszkód utrudniających tworzenie miejsc pracy, w szczególności rozwiązywanie problemu bezrobocia ludzi młodych i bezrobocia długotrwałego.

                  —

                  Poprawa warunków prowadzenia działalności gospodarczej przez dalsze umacnianie praworządności, zwiększanie niezależności urzędów regulacyjnych i nadzorczych, przyspieszanie procedur prawnych i kontynuację rejestracji praw własności.

            Kryteria polityczne
      Demokracja i praworządność

                  —

                  Trwała realizacja postanowień umowy ramowej z Ochrydy, między innymi z naciskiem na promowanie budowania zaufania między grupami etnicznymi.

            Parlament/wybory

                  —

                  Zapewnienie przeprowadzania wszystkich przyszłych wyborów w zgodzie z ordynacją wyborczą.

                  —

                  Szybkie podejmowanie decyzji we wszystkich sprawach dotyczących nieprawidłowości wyborczych oraz nakładanie kar zapobiegających dalszym nieprawidłowościom.

                  —

                  Zwiększenie zdolności parlamentu do działania, zwłaszcza przez zwiększenie jego zasobów.

            Władze publiczne

                  —

                  Zwiększenie przejrzystości administracji lokalnej oraz większa odpowiedzialność jej urzędników za podejmowane działania; w szczególności wzmocnienie kontroliwewnętrznej i audytu.

                  —

                  Ustanowienie w całym kraju zadowalających standardów w dziedzinie pobierania podatków gminnych.

                  —

                  Zwiększenie zdolności gmin w zakresie zarządzania gruntami państwowymi.

                  —

                  Zapewnienie wystarczającej obsady kadrowej i kompetencji pracowników samorządu terytorialnego.

            Administracja publiczna

                  —

                  Wprowadzenie systemu rozwoju kariery opartego na kryteriach merytorycznych w celu stworzenia odpowiedzialnej za swoje działania, efektywnej i fachowej administracji publicznej na szczeblu centralnym i lokalnym.

                  —

                  Zapewnienie skutecznego wdrożenia kodeksu etycznego dla urzędników służby cywilnej.

                  —

                  Zwiększenie zdolności administracyjnej, zwłaszcza przez stworzenie zdolności do planowania strategicznego i tworzenia polityki, a także ulepszanie szkolenia oraz opracowanie ogólnej strategii szkoleń dla urzędników służby cywilnej.

                  —

                  Skuteczne wdrożenie środków przyjętych w celu zapewnienia przejrzystości w administracji, w szczególności w procesach decyzyjnych, oraz dalsze promowanie aktywnego udziału społeczeństwa obywatelskiego.

                  —

                  Kontynuowanie procesu reform organów egzekwujących prawo.

                  —

                  Zapewnienie odpowiedniej zdolności administracyjnej w celu skutecznego programowania środków z IPA i zarządzania nimi.

            System sądownictwa

                  —

                  Dalsze rozwijanie szkoleń na poziomach początkowym i zaawansowanym w akademii dla sędziów i prokuratorów.

                  —

                  Ukończenie tworzenia nowej struktury sądów i wyposażenie sądów w odpowiednie zasoby w celu zapewnienia ich pełnej zdolności do działania i zwiększenia ich wydajności.

                  —

                  Zapewnienie prawidłowego i pełnego wykonania orzeczeń sądowych.

            Polityka zwalczania korupcji

                  —

                  Zapewnienie odpowiedniej realizacji zaleceń Państwowej Komisji ds. Zwalczania Korupcji i Państwowego Biura ds. Audytu.

                  —

                  Pełne wdrożenie zaleceń Grupy Państw przeciwko Korupcji (GRECO).

                  —

                  Zwiększenie zdolności administracyjnej koniecznej do wdrożenia przyjętych zasad w zakresie finansowania partii politycznych i kampanii wyborczych; nakładanie skutecznych kar w przypadku naruszenia tych zasad.

                  —

                  Podjęcie działań w następstwie przeglądu uprawnień dyskrecjonalnych niektórych urzędników państwowych.

                  —

                  Zapewnienie pełnego wprowadzenia w życie ustawy o publicznym dostępie do informacji.

                  —

                  Dalsze umacnianie współpracy między instytucjami.

            Prawa człowieka i ochrona mniejszości

                  —

                  Pełna zgodność z Europejską konwencją praw człowieka, zaleceniami Europejskiego Komitetu Zapobiegania Torturom, a także Konwencją ramową Rady Europy o ochronie mniejszości narodowych.

                  —

                  Pełne wdrożenie zasad dotyczących etyki, kontroli wewnętrznej, standardów zawodowych oraz standardów dotyczących praw człowieka w organach egzekwowania prawa, sądownictwie i administracji więziennej, wraz z regularnymi szkoleniami.

                  —

                  Udostępnienie wystarczających zasobów w celu poprawy warunków w więzieniach i podniesienia ich do wyższych standardów.

                  —

                  Stworzenie skutecznych mechanizmów wykrywania, ścigania i penalizacji wszelkich form dyskryminacji pojedynczych osób lub grup przez organy państwowe lub niepaństwowe.

                  —

                  Dalsze wzmocnienie ochrony praw kobiet i dzieci.

                  —

                  Ulepszenie i wdrożenie strategii na rzecz sprawiedliwej reprezentacji grup mniejszościowych, zwłaszcza przez udostępnienie odpowiednich zasobów oraz nakładanie skutecznych sankcji za niezrealizowanie celów.

                  —

                  Promowanie dostępu do edukacji, wymiaru sprawiedliwości i opieki społecznej dla członków grup mniejszościowych.

            Kwestie regionalne i zobowiązania międzynarodowe

                  —

                  Kontynuacja pełnej współpracy z MTKJ oraz, ze względu na możliwość przekazania przez MTKJ spraw sądom krajowym, spełnienie wszystkich warunków koniecznych do zapewnienia rzetelnych procesów.

                  —

                  Dalsze wspieranie przejścia z etapu paktu stabilizacji do etapu współpracy, za którą w większym stopniu odpowiedzialność przejmują regiony, oraz skutecznie wdrażanie postanowień Środkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu (CEFTA).

                  —

                  Zapewnienie dobrych stosunków sąsiedzkich, w szczególności poprzez zwiększenie – przy konstruktywnym podejściu – wysiłków na rzecz osiągnięcia w negocjacjach z Grecją możliwego do zaakceptowania przez obie strony rozwiązania kwestii nazwy, w ramach rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 817/93 i 845/93, oraz unikanie działań, które mogłyby negatywnie na nie wpłynąć.

                  —

                  Rozwijanie współpracy z krajami sąsiadującymi oraz zapewnienie jej skutecznego wdrożenia, szczególnie w dziedzinie współpracy transgranicznej, zwalczania przestępczości zorganizowanej oraz nielegalnego handlu i przemytu, współpracy sądowniczej, zarządzania granicami, readmisji i ochrony środowiska.

            Kryteria gospodarcze

                  —

                  Kontynuowanie ewidencji gruntów i nieruchomości oraz ulepszenie katastru w celu zwiększenia pewności prawnej podmiotów gospodarczych, a także poprawa funkcjonowania mechanizmów gospodarki rynkowej.

                  —

                  Poprawa wydajności usług użyteczności publicznej, w szczególności przez udostępnienie dodatkowych środków na szkolenia oraz modernizację obecnej infrastruktury.

            Zdolność do przyjęcia zobowiązań wynikających z członkostwa

            Rozdział 1: Swobodny przepływ towarów

                  —

                  Przyjęcie i wprowadzenie w życie horyzontalnego ustawodawstwa ramowego w celu ukończenia tworzenia niezbędnej infrastruktury i zapewnienia podziału zadań między instytucje sprawujące poszczególne funkcje (regulacja, normalizacja, akredytacja, metrologia, ocena zgodności i nadzór rynku) w ramach procedur oceny zgodności.

                  —

                  Opracowanie projektu całościowej strategii wraz z określeniem etapów wdrożenia wspólnotowego dorobku prawnego przez właściwe instytucje horyzontalne (normalizacja, akredytacja, metrologia i nadzór rynku) wraz z terminami realizacji celów oraz jasno określoną odpowiedzialnością za uchwalenie i skuteczne wprowadzenie w życie przepisów ustawowych i zwiększenie zdolności administracyjnych w różnych sektorach.

                  —

                  Opracowanie projektu planu działań na rzecz zgodności z art. 28–30 Traktatu WE wraz z określeniem etapów wewnętrznego przeglądu krajowego ustawodawstwa i krajowych praktyk administracyjnych w celu wprowadzenia klauzuli wzajemnego uznawania i koniecznych dalszych zmian.

                  —

                  Przyspieszenie wprowadzenia norm europejskich oraz wzmożenie wysiłków na rzecz pełnego członkostwa w europejskich organizacjach normalizacyjnych.

            Rozdział 3: Swoboda działalności gospodarczej i swoboda świadczenia usług

                  —

                  Zniesienie istniejących nadal w stosunku do osób fizycznych i prawnych z UE barier w korzystaniu ze swobody działalności gospodarczej oraz w transgranicznym świadczeniu usług.

                  —

                  Wprowadzenie ustawowego rozróżnienia między stałym a czasowym świadczeniem usług.

            Rozdział 4: Swobodny przepływ kapitału

                  —

                  Dalsze wzmocnienie ram w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy, w szczególności przez zwiększenie świadomości instytucji sprawozdawczych oraz konsekwentne egzekwowanie przepisów prawnych przez odpowiednie instytucje; zwiększenie zdolności i dzielenie się informacjami wywiadowczymi między instytucjami.

                  —

                  Postęp w usuwaniu występujących nadal ograniczeń swobody przepływu kapitału.

            Rozdział 5: Zamówienia publiczne

                  —

                  Wzmocnienie Komitetu ds. Skarg w celu stworzenia skutecznego systemu odwoławczego.

            Rozdział 6: Prawo spółek

                  —

                  Stworzenie skutecznego i niezależnego systemu zapewnienia jakości i nadzoru publicznego dla biegłych rewidentów i firm audytorskich; zwiększenie odpowiednich zdolności administracyjnych.

            Rozdział 7: Prawo własności intelektualnej

                  —

                  Przygotowanie strategii krajowej i krajowego planu działań na rzecz zwiększenia zdolności niezbędnych do wdrożenia i egzekwowania wspólnotowego dorobku prawnego w każdej dziedzinie objętej tym rozdziałem, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeby specjalistycznych szkoleń dla organów zajmujących się egzekwowaniem prawa, sędziów, prokuratorów i pracowników służby celnej.

                  —

                  Przygotowanie kampanii informacyjnych oraz poprawa współpracy organów zajmujących się egzekwowaniem prawa oraz wszystkich właściwych zainteresowanych stron.

            Rozdział 8: Polityka konkurencji

                  —

                  Uzyskanie wiarygodnych osiągnięć w dziedzinie prawa antymonopolowego oraz koncentracja na najpoważniejszych naruszeniach prawa konkurencji.

                  —

                  Stworzenie skutecznej kontroli pomocy państwa ex ante.

                  —

                  Zwiększenie zdolności administracyjnych komisji ds. ochrony konkurencji oraz zapewnienie jej odpowiedniego budżetu i kadr.

                  —

                  Zagwarantowanie, aby prawo konkurencji było stosowane w sposób w pełni przejrzysty i niedyskryminacyjny.

            Rozdział 9: Usługi finansowe

                  —

                  Wzmocnienie prawodawstwa oraz ram nadzoru, w tym w zakresie egzekwowania prawa, w sektorze finansowym, w szczególności w odniesieniu do sektora ubezpieczeń i rynków papierów wartościowych.

                  —

                  Zapewnienie niezależnemu urzędowi nadzoru sektora ubezpieczeń zdolności do działania i odpowiedniej liczby pracowników.

            Rozdział 10: Społeczeństwo informacyjne i media

                  —

                  Zakończenie naruszania układu o stabilizacji i stowarzyszeniu przez podjęcie wszystkich koniecznych środków w celu wywiązania się ze zobowiązania do liberalizacji sektora łączności elektronicznej, wraz z przyjęciem wszystkich wymaganych przepisów prawodawstwa wtórnego i dalszym wzmocnieniem organów regulacyjnych.

                  —

                  Wyegzekwowanie środków ochrony konkurencji w odniesieniu do operatorów mających silną pozycję na rynku.

                  —

                  Wzmocnienie niezależności oraz zdolności administracyjnych urzędu regulacji łączności elektronicznej i mediów.

                  —

                  Zapewnienie stabilnych i zrównoważonych źródeł finansowania dla nadawcy publicznego oraz rady radiofonii i telewizji.

            Rozdział 11: Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich

                  —

                  Przyspieszenie ewidencji gruntów rolnych w katastrze nieruchomości.

                  —

                  Zapewnienie gromadzenia i przetwarzania solidnych i wiarygodnych danych rolniczych.

                  —

                  Dalsze przygotowania do utworzenia skutecznych i opartych na racjonalnych zasadach finansowych organów płatniczych do zarządzania funduszami rolnymi i kontroli nad nimi, zgodnie z wymogami obowiązującymi w UE i z międzynarodowymi standardami audytu.

            Rozdział 12: Bezpieczeństwo żywności, polityka weterynaryjna i fitosanitarna

                  —

                  Dalsze dostosowanie prawodawstwa do wspólnotowego dorobku prawnego w dziedzinie polityki weterynaryjnej i fitosanitarnej, ze szczególnym uwzględnieniem ustawodawstwa ramowego zgodnego z tym wspólnotowym dorobkiem prawnym.

                  —

                  Dalsze wzmocnienie zdolności służb weterynaryjnych na poziomie centralnym i lokalnym, w celu stworzenia systemu kontroli zgodnego z normami UE, w szczególności w przypadku kontroli przywozu.

                  —

                  Zapewnienie prawidłowego funkcjonowania systemu identyfikacji bydła i rejestracji jego przemieszczania się oraz uruchomienie systemu identyfikacji świń, owiec i kóz.

                  —

                  Dalsze dostosowanie systemu zwalczania chorób zwierząt oraz systemu kontroli zdrowia zwierząt do wymogów prawnych i instytucjonalnych UE, jak również do planów awaryjnych w przypadku chorób wymagających zgłoszenia.

                  —

                  Ocena zgodności zakładów rolno-spożywczych z wymaganiami UE, która posłuży jako podstawa przyszłego planu modernizacji tych zakładów.

            Rozdział 14: Polityka transportowa

                  —

                  Dalsze wdrażanie postanowień Protokołu ustaleń w sprawie rozwoju podstawowej sieci transportu regionalnego w Europie Południowo-Wschodniej oraz wzmacnianie współpracy w ramach Obserwatorium ds. Transportu w Europie Południowo-Wschodniej;

                  —

                  Dalsze dostosowanie do wspólnotowego dorobku prawnego w zakresie transportu drogowego, szczególnie transportu towarów niebezpiecznych, dostępu do rynku, warunków socjalnych, wdrożenia tachografów cyfrowych oraz poprawy bezpieczeństwa dróg.

                  —

                  Utworzenie organu regulacyjnego w sektorze transportu kolejowego, który to organ będzie niezależny od zarządu infrastruktury kolejowej oraz spółek transportu kolejowego; utworzenie urzędu odpowiedzialnego za wydawanie zaświadczeń o bezpieczeństwie oraz dostosowanie przepisów do zasad UE w zakresie transportu kolejowego towarów niebezpiecznych; zapewnienie stabilności finansowej przez pokrycie kosztów powstałych w wyniku wykonywania obowiązku świadczenia usług użyteczności publicznej w dziedzinie transportu pasażerskiego oraz zmniejszenie długów.

                  —

                  Wypełnienie zobowiązań podjętych w pierwszej przejściowej fazie Umowy o wspólnym europejskim obszarze lotniczym, łącznie z wdrożeniem odpowiedniego prawodawstwa w dziedzinie lotnictwa.

                  —

                  Wzmocnienie zdolności administracyjnych urzędu lotnictwa cywilnego.

            Rozdział 15: Energia

                  —

                  Dalsze dostosowywanie prawodawstwa w zakresie wewnętrznego rynku energii elektrycznej i gazu, efektywności energetycznej oraz odnawialnych źródeł energii do wspólnotowego dorobku prawnego, w celu stopniowego otwarcia rynku energii na konkurencję.

                  —

                  Dalsze wzmocnienie niezależności komisji regulacji energetyki.

                  —

                  Wypełnienie zobowiązań wynikających z Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w zakresie pełnego wdrożenia wspólnotowego dorobku prawnego dotyczącego wewnętrznego rynku energii elektrycznej i gazu oraz transgranicznej wymiany energii elektrycznej.

                  —

                  Zwiększenie zdolności administracyjnych we wszystkich sektorach energetycznych – łącznie z agencją regulacji energetyki – w dziedzinie efektywności energetycznej oraz odnawialnych źródeł energii.

                  —

                  Utworzenie odpowiedniego obiektu do magazynowania materiałów radioaktywnych.

                  —

                  Zapewnienie prawidłowego i niezależnego funkcjonowania Dyrekcji ds. Ochrony Radiologicznej.

            Rozdział 16: Podatki

                  —

                  Zwiększenie zdolności administracyjnych w celu wdrażania prawodawstwa podatkowego oraz walki z uchylaniem się od płacenia podatków.

                  —

                  Podjęcie działań o charakterze strukturalnym w celu niezwłocznego przeprowadzenia reformy polityki w zakresie kontroli oraz zwiększenia możliwości kontroli.

                  —

                  Przygotowanie strategii dotyczącej audytu i odpowiednich systemów technologii informacyjnych.

                  —

                  Zobowiązanie się do przestrzegania zasad kodeksu postępowania w dziedzinie opodatkowania przedsiębiorstw i zapewnienie zgodności nowych środków podatkowych z tymi zasadami.

            Rozdział 18: Statystyka

                  —

                  Zwiększenie zdolności państwowego biura statystycznego w celu zapewnienia terminowego przeprowadzenia następnego spisu ludności oraz umożliwienia stałego rozwoju rachunków narodowych oraz związanych z nimi danych statystycznych; w szczególności uzupełnienie luk w zgromadzonych i przetwarzanych danych statystycznych dotyczących rolnictwa i działalności gospodarczej z zachowaniem standardów i metodologii UE oraz zwiększenie ilości danych statystycznych przekazywanych do Eurostatu.

                  —

                  Zakończenie prac nad stworzeniem statystycznego rejestru przedsiębiorstw i gospodarstw rolnych, łącznie z procedurami zapewniającymi aktualność danych.

            Rozdział 19: Zatrudnienie i polityka społeczna

                  —

                  Dalsza transpozycja wspólnotowego dorobku prawnego oraz umocnienie odpowiednich struktur administracyjnych i struktur egzekwowania prawa, w tym Inspektoratu Pracy.

                  —

                  Zapewnienie zdolności administracyjnych w celu wdrożenia polityki integracji społecznej i ochrony socjalnej.

                  —

                  Zapewnienie funkcjonującego i reprezentatywnego dialogu społecznego.

                  —

                  Podjęcie dalszych działań w celu poprawy sytuacji osób niepełnosprawnych.

            Rozdział 20: Polityka w zakresie przedsiębiorstw i polityka przemysłowa

                  —

                  Określenie i wdrożenie strategii przemysłowej prowadzącej do wzrostu gospodarczego i innowacji.

                  —

                  Wprowadzenie systematycznej oceny skutków nowych regulacji w odniesieniu do przedsiębiorstw.

                  —

                  Zwiększenie zasobów Departamentu ds. MŚP oraz Agencji ds. MŚP oraz zapewnienie wdrożenia strategii na rzecz MŚP, a także planu działań i Europejskiej karty małych przedsiębiorstw.

                  —

                  Kontynuacja pracy nad uproszczeniem przepisów, „gilotyna regulacyjna” oraz zmniejszenie barier biurokratycznych utrudniających prowadzenie działalności gospodarczej; wprowadzenie ocen skutków regulacji.

            Rozdział 22: Polityka regionalna i koordynacja instrumentów strukturalnych

                  —

                  Wzmocnienie procesu tworzenia struktur instytucjonalnych oraz zwiększenie zdolności administracyjnych w obszarach programowania, opracowywania projektów, monitorowania, oceny i zarządzania finansowego oraz kontroli finansowej, szczególnie na szczeblu poszczególnych ministerstw, w celu wdrożenia unijnych programów przedakcesyjnych jako przygotowania do wdrożenia wspólnotowej polityki spójności.

                  —

                  Zakończenie prac nad krajową strategią rozwoju regionalnego.

            Rozdział 23: Wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe

                  —

                  Uchwalenie krajowej ustawy o ochronie danych osobowych; podpisanie i ratyfikacja protokołu dodatkowego do Konwencji Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych w zakresie instytucji nadzoru oraz transgranicznego przepływu danych.

                  —

                     Inne priorytety – zob. punkt dotyczący kryteriów politycznych.

            Rozdział 24: Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo

                  —

                  Dalsze wdrażanie planu działań na rzecz zintegrowanego zarządzania granicami, utworzenie głównych baz danych do zarządzania granicami i zapewnienie ich wzajemnego połączenia, modernizacja sprzętu służącego do analizy dokumentów oraz do nadzorowania granic, zapewnienie skutecznego wdrożenia wymogów w zakresie zagwarantowania wysokiej jakości dokumentów podróży i tożsamości oraz udostępnienie dalszych szkoleń dla pracowników.

                  —

                  Udostępnienie odpowiednich środków i szkoleń w celu przeprowadzenia reformy policji, wzmocnienie koordynacji i współpracy zarówno pomiędzy organami policyjnymi, jak i policją oraz innymi organami egzekwowania prawa, a także wzmocnienie współpracy między policją a prokuraturą.

                  —

                  Opracowanie i wdrożenie kompleksowej strategii dla policji w dziedzinie zasobów ludzkich i szkoleń oraz modernizacja sprzętu policyjnego.

                  —

                  Dalsze wzmocnienie walki z przestępczością zorganizowaną, zwłaszcza przez lepsze wykorzystanie specjalnych metod dochodzeniowych i szybkie wydawanie oraz wykonywanie międzynarodowych nakazów aresztowania (w tym za przestępstwa komputerowe, ze szczególnym uwzględnieniem pornografii dziecięcej) oraz stworzenie zintegrowanego systemu wywiadowczego do wspólnego użytku różnych organów w walce z przestępczością zorganizowaną, w tym z handlem ludźmi, bronią i narkotykami.

                  —

                  Wzmocnienie wysiłków w celu wdrożenia krajowego planu działań na rzecz zwalczania handlu ludźmi oraz zwiększenie zdolności do ścigania przestępczości komputerowej.

                  —

                  Wykonywanie przepisów umowy o readmisji podpisanej między WE a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii oraz wynegocjowanie takich umów z krajami pochodzenia migrantów przejeżdżających przez terytorium tego kraju.

                  —

                  Przyspieszenie procesu wprowadzenia instrumentów prawnych gwarantujących ochronę praw osób potrzebujących ochrony (międzynarodowej).

                  —

                  Zapewnienie dostosowania ustawy o azylu i ustawy o cudzoziemcach do odpowiednich części wspólnotowego dorobku prawnego.

            Rozdział 25: Nauka i badania naukowe

                  —

                  Wzmocnienie możliwości badawczych i możliwości rozwoju technologicznego w celu zapewnienia skutecznego udziału w programach ramowych Wspólnoty.

                  —

                  Rozpoczęcie przygotowywania kompleksowej polityki w dziedzinie badań naukowych oraz podjęcie działań w celu integracji z europejską przestrzenią badawczą.

            Rozdział 26: Edukacja i kultura

                  —

                  Zakończenie tworzenia ram prawnych i administracyjnych do zarządzania programami „Uczenie się przez całe życie” i „Młodzież w działaniu” oraz wzmocnienie organów wdrażających te programy.

            Rozdział 27: Ochrona środowiska

                  —

                  Dalsze dostosowanie prawodawstwa do wspólnotowego dorobku prawnego, szczególnie w dziedzinie jakości powietrza, zarządzania odpadami i jakości wody oraz znacząca poprawa wprowadzania w życie prawodawstwa oraz monitorowania środowiska naturalnego.

                  —

                  Wzmocnienie inspektoratu ds. środowiska oraz innych organów egzekwowania prawa, uzyskanie trwałych osiągnięć oraz zapewnienie skutecznego stosowania grzywien i innych kar oraz ich odstraszającego skutku.

                  —

                  Poprawa zdolności administracyjnej na szczeblu krajowym i lokalnym oraz poprawa koordynacji między organami administracji zajmującymi się sprawami ochrony środowiska.

                  —

                  Przygotowanie planów strategicznych, w tym strategii finansowych, oraz przygotowanie krajowej strategii gospodarki odpadami, a także planu gospodarki odpadami.

                  —

                  Opracowanie strategii inwestycyjnej w dziedzinie ochrony środowiska, opartej na szacunku kosztów dostosowania przepisów.

                  —

                  Uwzględnianie wymogów ochrony środowiska w innych dziedzinach polityki sektorowej, w szczególności poprzez przygotowywanie ocen oddziaływania na środowisko.

                  —

                  Zwiększenie nakładów inwestycyjnych na infrastrukturę ochrony środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem odprowadzania i oczyszczania ścieków, zaopatrzenia w wodę pitną, problemu zanieczyszczenia powietrza oraz gospodarki odpadami.

            Rozdział 29: Unia celna

                  —

                  Zwiększenie możliwości administracyjnych w celu wdrożenia prawodawstwa celnego oraz walki z przestępczością transgraniczną.

                  —

                  Dalsze zbliżenie prawodawstwa oraz procedur do wspólnotowego dorobku prawnego, w szczególności w dziedzinie tranzytu i przydziału kontyngentów taryfowych.

                  —

                  Dostosowanie prawodawstwa dotyczącego stref rozwoju technologicznego/przemysłowego do wspólnotowego dorobku prawnego.

            Rozdział 31: Polityka zagraniczna, bezpieczeństwa i obrony

                  —

                  Wprowadzenie w życie prawodawstwa w zakresie egzekwowania wspólnego stanowiska w obszarze międzynarodowych środków ograniczających.

            Rozdział 32: Kontrola finansowa

                  —

                  Przegląd dokumentu strategicznego w zakresie publicznej wewnętrznej kontroli finansowej (PIFC) oraz obowiązujących ustaw w tej dziedzinie i w dziedzinie audytu wewnętrznego, aby nadać polityce w dziedzinie PIFC oraz obecnemu prawodawstwu kompleksowy i przejrzysty charakter; aktualizacja planu działań za rzecz wdrożenia średnioterminowych celów priorytetowych związanych z PIFC.

                  —

                  Zakończenie ustanawiania jednostek audytu wewnętrznego w centralnych instytucjach państwowych, stworzenie podobnych jednostek na poziomie lokalnym (tam, gdzie jest to wskazane) oraz zapewnienie odpowiedniej kadry pracowniczej, szkoleń oraz wyposażenia.

                  —

                  Opracowanie systemów skutecznego zarządzania, monitorowania, kontroli i audytu niezbędnych do zdecentralizowanego wdrażania programów w ramach instrumentów przedakcesyjnych UE.

            3.2.   PRIORYTETY ŚREDNIOOKRESOWE
      Kryteria polityczne
      Demokracja i praworządność
      Władze publiczne

                  —

                  Dokończenie procesu decentralizacji.

            Administracja publiczna

                  —

                  Dalsze rozwijanie możliwości administracyjnych w celu wdrożenia układu o stabilizacji i stowarzyszeniu.

            Polityka zwalczania korupcji

                  —

                  Zakończenie wdrażania strategii na rzecz zwalczania korupcji.

                  —

                  Egzekwowanie przepisów związanych z zapobieganiem konfliktowi interesów, zgodnie ze standardami międzynarodowymi.

            Prawa człowieka i ochrona mniejszości

                  —

                  Dalsze promowanie przez organy egzekwowania prawa poszanowania praw człowieka w ośrodkach zatrzymań i zakładach karnych.

                  —

                  Dalsze wdrażanie strategii na rzecz sprawiedliwej reprezentacji grup mniejszościowych.

            Kwestie regionalne i zobowiązania międzynarodowe

                  —

                  Promowanie dialogu regionalnego, stabilności, dobrych stosunków sąsiedzkich oraz współpracy.

            Kryteria gospodarcze

                  —

                  Zwiększenie wysiłków w celu zagwarantowania stabilności rynku energii elektrycznej przez wzgląd na podjęte zobowiązanie do liberalizacji rynku przez eliminację obecnie występujących zakłóceń wynikających ze stosowania cen niepokrywających kosztów oraz przez wzmocnienie instytucji regulacyjnych, a także infrastruktury fizycznej.

                  —

                  Podniesienie jakości wydatków publicznych przez wzmocnienie zdolności sektora publicznego w zakresie planowania średnioterminowego i poprawę wykonania budżetu; dalsza poprawa jakości edukacji przez udostępnienie dalszych środków na infrastrukturę i pracowników koniecznych do pełnego wdrożenia niedawnych reform w sektorze edukacji.

                  —

                  Dalsza poprawa funkcjonowania rynku pracy oraz redukcja bezrobocia, w szczególności przez podjęcie dodatkowych kroków w celu rozwiązania problemu bezrobocia ludzi młodych i bezrobocia długotrwałego oraz poprzez modernizację systemów zabezpieczeń społecznych i edukacji.

                  —

                  Dalsze starania mające na celu integrację sektora nieformalnego z formalną gospodarką.

                  —

                  Modernizacja infrastruktury w kraju, szczególnie w obszarze energii i transportu, w celu wzmocnienia konkurencyjności całej gospodarki.

            Zdolność do przyjęcia zobowiązań wynikających z członkostwa

            Rozdział 1: Swobodny przepływ towarów

                  —

                  Stworzenie struktury nadzorowania rynku zgodnej ze wspólnotowym dorobkiem prawnym.

            Rozdział 3: Swoboda działalności gospodarczej i swoboda świadczenia usług

                  —

                  Dostosowanie do dorobku prawnego UE przepisów krajowych w dziedzinie wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, w tym przepisów dotyczących szkolenia, a także tworzenie wymaganych struktur administracyjnych.

                  —

                  Dostosowanie do wspólnotowego dorobku prawnego przepisów krajowych w dziedzinie usług pocztowych, w tym stworzenie niezależnego krajowego organu regulacyjnego.

            Rozdział 5: Zamówienia publiczne

                  —

                  Stworzenie w pełni sprawnych struktur zajmujących się zamówieniami publicznymi, które zapewnią funkcjonowanie procedur w zakresie zamówień publicznych w pełnej zgodzie ze standardami WE; stworzenie systemu zamówień elektronicznych.

            Rozdział 7: Prawo własności intelektualnej

                  —

                  Stworzenie zdolności niezbędnych do wdrożenia i egzekwowania wspólnotowego dorobku prawnego w każdej dziedzinie objętej tym rozdziałem oraz uzyskanie zadowalających osiągnięć w zakresie dochodzeń, śledztw i postępowań sądowych dotyczących piractwa i podrabiania towarów.

            Rozdział 8: Polityka konkurencji

                  —

                  Dalsze dostosowanie ustawodawstwa do dorobku prawnego UE w zakresie prawa antymonopolowego i pomocy państwa.

                  —

                  Dalsza poprawa wyników w zakresie egzekwowania przepisów antymonopolowych oraz kontroli pomocy państwa.

                  —

                  Zwiększenie świadomości w instytucjach rządowych, wśród przedsiębiorców i ogółu społeczeństwa.

            Rozdział 9: Usługi finansowe

                  —

                  Uzyskanie trwałych osiągnięć w zwalczaniu prowadzenia nieubezpieczonych pojazdów.

                  —

                  Dalsze dostosowanie prawodawstwa do dorobku prawnego UE w zakresie usług finansowych.

            Rozdział 11: Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich

                  —

                  Wzmocnienie zdolności administracji rolnej oraz zakończenie przygotowań mających na celu wdrożenie i praktyczne stosowanie mechanizmów zarządzania wspólną polityką rolną, w szczególności zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (IACS) oraz zapewnienie funkcjonowania systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS).

            Rozdział 12: Bezpieczeństwo żywności, polityka weterynaryjna i fitosanitarna

                  —

                  Dalsze dostosowanie prawodawstwa do wspólnotowego dorobku prawnego w zakresie przenośnych encefalopatii gąbczastych (TSE) oraz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, wdrożenie i kontrolowanie sposobu egzekwowania tego prawodawstwa oraz stworzenie niezbędnych systemów zbiórki i przetwarzania.

                  —

                  Stworzenie urzędu ds. zdrowia roślin posiadającego odpowiednią liczbę pracowników; dalsze dostosowanie prawodawstwa fitosanitarnego do wspólnotowego dorobku prawnego.

                  —

                  Przyjęcie planu modernizacji zakładów rolno-spożywczych oraz rozpoczęcie jego realizacji.

                  —

                  Wzmocnienie możliwości laboratoryjnych w obszarze bezpieczeństwa żywności oraz w sektorze weterynaryjnym i fitosanitarnym.

            Rozdział 14: Polityka transportowa

                  —

                  Kontynuacja prac na rzecz pełnego dostosowania do wspólnotowego dorobku prawnego prawa krajowego w dziedzinie transportu drogowego (wraz z wdrożeniem tachografów cyfrowych), dalsze dostosowanie do wspólnotowego dorobku prawnego ustawodawstwa w dziedzinie kolei (pierwszy i drugi pakiet kolejowy oraz interoperacyjność), osiągnięcie pełnego dostosowania prawa do prawodawstwa w dziedzinie lotnictwa oraz zapewnienie energicznego egzekwowania odpowiedniego prawodawstwa.

                  —

                  Wypełnienie zobowiązań podjętych w drugiej przejściowej fazie umowy o wspólnym europejskim obszarze lotniczym.

            Rozdział 15: Energia

                  —

                  Kontynuacja starań w celu zapewnienia odpowiednich dostaw energii oraz opracowania i realizacji polityki energetycznej zgodnie ze zobowiązaniami na mocy Traktatu o Wspólnocie Energetycznej.

            Rozdział 17: Polityka gospodarcza i pieniężna

                  —

                  Dostosowanie ram prawnych w celu zapewnienia pełnej niezależności banku centralnego.

            Rozdział 18: Statystyka

                  —

                  Dalszy rozwój wszystkich dziedzin statystyki, osiągnięcie pełnej harmonizacji w obszarach kluczowych w zakresie częstotliwości, zakresu, klasyfikacji, terminowości i jakości oraz stworzenie jednolitego systemu sporządzania statystyk i zarządzania nimi.

                  —

                  Stworzenie dobrze funkcjonującego krajowego systemu statystycznego.

            Rozdział 19: Zatrudnienie i polityka społeczna

                  —

                  Stworzenie stałego mechanizmu dialogu społecznego.

                  —

                  Opracowanie długofalowej polityki integracji społecznej oraz poprawa dostępu słabszych grup do rynku pracy.

                  —

                  Dalsze doskonalenie polityki opieki społecznej.

                  —

                  Opracowanie mechanizmów monitorowania sytuacji osób niepełnosprawnych.

            Rozdział 20: Polityka w zakresie przedsiębiorstw i polityka przemysłowa

                  —

                  Dalsze rozwijanie mechanizmów wsparcia dla MŚP oraz polepszenie dostępu MŚP do usług finansowych; określenie i wdrożenie strategii przemysłowej prowadzącej do wzrostu gospodarczego i innowacji.

                  —

                  Ostateczne opracowanie i realizacja strategii dotyczącej centralnej roli kształcenia w zakresie przedsiębiorczości, z wykorzystaniem udanych projektów pilotażowych wspieranych przez wybranych ofiarodawców.

            Rozdział 22: Polityka regionalna i koordynacja instrumentów strukturalnych

                  —

                  Wzmacnianie zdolności administracyjnych na poziomie centralnym oraz rozwijanie zdolności administracyjnych na poziomie regionalnym i lokalnym; zapewnienie jasnego rozdziału zakresów obowiązków oraz poprawa zdolności koordynacji działań wyznaczonych organów/struktur wykonawczych, w tym władz lokalnych.

            Rozdział 24: Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo

                  —

                  Zapewnienie dostosowania przepisów krajowych do wspólnotowego dorobku prawnego w dziedzinie azylu i imigracji.

            Rozdział 25: Nauka i badania naukowe

                  —

                  Stosowanie zintegrowanej polityki w dziedzinie badań naukowych.

            Rozdział 26: Edukacja i kultura

                  —

                  Kontynuowanie wysiłków na rzecz poprawy jakości systemu edukacji, w tym szkolnictwa podstawowego, oraz stworzenia nowoczesnego systemu kształcenia i szkolenia zawodowego oraz systemu szkolnictwa wyższego dostosowanego do potrzeb rynku pracy i zapotrzebowania gospodarki, a także promowanie współpracy regionalnej w dziedzinie szkolnictwa wyższego.

            Rozdział 27: Ochrona środowiska

                  —

                  Dalsze uwzględnianie wymogów ochrony środowiska w innych dziedzinach polityki sektorowej, w szczególności poprzez przygotowywanie ocen oddziaływania na środowisko.

                  —

                  Dalsze zwiększenie nakładów inwestycyjnych na infrastrukturę ochrony środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem odprowadzania i oczyszczania ścieków, zaopatrzenia w wodę pitną, problemu zanieczyszczenia powietrza oraz gospodarki odpadami.

            Rozdział 28: Ochrona konsumentów i zdrowia

                  —

                  Dokończenie dostosowywania prawa krajowego do dorobku prawnego UE w dziedzinie ochrony konsumenta oraz wzmocnienie zdolności administracyjnej niezbędnej do prowadzenia skutecznego nadzoru rynku.

                  —

                  Dalsze dostosowywanie prawa krajowego do dorobku prawnego UE w dziedzinie zdrowia publicznego, w szczególności przepisów dotyczących tytoniu, krwi, tkanek, komórek oraz chorób zakaźnych; wzmacnianie potencjału instytucjonalnego, administracyjnego i finansowego w dziedzinie zdrowia publicznego.

                  —

                  W dziedzinie zdrowia psychicznego, rozwój usług na poziomie społeczności lokalnych jako alternatywy dla opieki zinstytucjonalizowanej oraz zapewnienie wystarczających środków finansowych na opiekę w zakresie zdrowia psychicznego.

            Rozdział 31: Polityka zagraniczna, bezpieczeństwa i obrony

                  —

                  Dostosowanie umowy zawartej ze Stanami Zjednoczonymi w odniesieniu do warunków przekazywania osób Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu do zasad przewodnich UE przyjętych przez Radę Europejską we wrześniu 2002 r.

            Rozdział 32: Kontrola finansowa

                  —

                  Dalsze rozwijanie i wdrożenie modelu UE dotyczącego publicznej wewnętrznej kontroli finansowej (zdecentralizowana odpowiedzialność kadry kierowniczej oraz niezależny funkcjonalnie audyt wewnętrzny) poprzez spójne przepisy oraz zapewnienie odpowiedniej zdolności instytucjonalnej pod nadzorem Ministerstwa Finansów.

                  —

                  Dalsze wzmocnienie możliwości operacyjnych oraz niezależności funkcjonalnej i finansowej państwowego organu kontroli.

                  —

                  Wdrożenie procedur i zapewnienie możliwości administracyjnych niezbędnych do zagwarantowania skutecznej ochrony interesów finansowych UE.

            4.   PROGRAMOWANIE
      Pomoc Wspólnoty dla krajów Bałkanów Zachodnich udzielana w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia świadczona będzie na podstawie istniejących instrumentów finansowych, w szczególności rozporządzenia (WE) nr 1085/2006 (IPA), natomiast w przypadku programów przyjętych przed 2007 r. na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2666/2000 (rozporządzenie w sprawie CARDS) (1). Porozumienia o finansowaniu stanowią podstawę prawną dla wdrażania konkretnych programów. W związku z powyższym niniejsza decyzja nie niesie ze sobą skutków finansowych. Była Jugosłowiańska Republika Macedonii może uzyskać dostęp do finansowania w ramach programów wielonarodowych i horyzontalnych.
      5.   UWARUNKOWANIA
      Pomoc dla krajów Bałkanów Zachodnich uwarunkowana jest dalszymi postępami w wypełnianiu kryteriów kopenhaskich, a także spełnieniem wymogów układu o stabilizacji i stowarzyszeniu i osiąganiem szczegółowych celów priorytetowych określonych w niniejszym partnerstwie dla członkostwa. Niewypełnienie tych warunków może prowadzić do podjęcia przez Radę odpowiednich środków na podstawie art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1085/2006 lub, w przypadku programów przyjętych przed 2007 r., na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2666/2000. Pomoc Wspólnoty może również podlegać warunkom określonym przez Radę w jej konkluzjach z dnia 29 kwietnia 1997 r., szczególnie w zakresie zobowiązania się beneficjentów pomocy do przeprowadzenia reform demokratycznych, gospodarczych i instytucjonalnych. Szczegółowe warunki są również zawarte w poszczególnych programach rocznych. Po podjęciu decyzji o finansowaniu nastąpi podpisanie porozumienia o finansowaniu z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii.
      6.   MONITOROWANIE
      Realizacja partnerstwa dla członkostwa podlega kontroli z wykorzystaniem mechanizmów ustanowionych w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia, w szczególności rocznych sprawozdań z postępów przedstawianych przez Komisję.

         (1)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005 (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, s. 23).


title: Decyzja Rady 2013/43/WPZiB z dnia 22 stycznia 2013 r. w sprawie dalszych działań Unii wspierających negocjacje dotyczące traktatu o handlu bronią w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa

text:
               23.1.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 20/53

      DECYZJA RADY 2013/43/WPZiB
   z dnia 22 stycznia 2013 r.
   w sprawie dalszych działań Unii wspierających negocjacje dotyczące traktatu o handlu bronią w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa, postulującą wprowadzenie porządku międzynarodowego opartego na skutecznym multilateralizmie. Za zasadniczy dokument, na którym opierają się stosunki międzynarodowe, europejska strategia bezpieczeństwa uznaje Kartę Narodów Zjednoczonych. Jednym z priorytetów Unii jest wzmocnienie Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) dzięki dostarczeniu instrumentów, które umożliwią jej spełnianie obowiązków oraz skuteczne działanie.

               (2)

               W dniu 6 grudnia 2006 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 61/89 zatytułowaną „Ku traktatowi o handlu bronią: ustanowienie wspólnych międzynarodowych standardów przywozu, wywozu i przekazywania broni konwencjonalnej”, przez którą starało się poznać stanowiska państw członkowskich ONZ w sprawie ewentualnego traktatu oraz ustanowiło grupę ekspertów rządowych w celu dalszego analizowania tej kwestii, rozpoczynając tym w ramach ONZ prace nad traktatem o handlu bronią.

               (3)

               W dniu 2 grudnia 2009 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 64/48 zatytułowaną „Traktat o handlu bronią”, na mocy której postanowiono zwołać w 2012 r. konferencję ONZ poświęconą traktatowi o handlu bronią, aby opracować prawnie wiążący instrument dotyczący najwyższych możliwych wspólnych standardów międzynarodowych w zakresie transferu broni konwencjonalnej.

               (4)

               W konkluzjach z dnia 11 grudnia 2006 r., 10 grudnia 2007 r., 12 lipca 2010 r. i 25 czerwca 2012 r. Rada z aprobatą przyjęła różne etapy prac nad traktatem o handlu bronią i wyraziła swoje maksymalne zaangażowanie na rzecz powodzenia negocjacji dotyczących nowego prawnie wiążącego instrumentu międzynarodowego, który powinien ustanowić najwyższe możliwe wspólne standardy międzynarodowe w celu uregulowania legalnego handlu bronią konwencjonalną; traktat ten powinien dotyczyć wszystkich państw członkowskich ONZ i z tego względu mógłby być powszechnie stosowany.

               (5)

               Aby propagować powszechność i znaczenie prac nad traktatem o handlu bronią, Rada przyjęła w dniu 19 stycznia 2009 r. decyzję 2009/42/WPZiB w sprawie wspierania, w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa, działań UE mających na celu promowanie w krajach trzecich procesu prowadzącego do zawarcia traktatu o handlu bronią (1), a w dniu 14 czerwca 2010 r. decyzję 2010/336/WPZiB w sprawie działań UE wspierających traktat o handlu bronią w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa (2), zakładające zorganizowanie szeregu regionalnych seminariów poświęconym kwestiom globalnym. Celem tych działań informacyjnych było wspieranie działań przygotowawczych do planowanej na 2012 r. konferencji ONZ w sprawie traktatu o handlu bronią przez rozszerzenie zakresu dyskusji i przedstawienie konkretnych zaleceń, a także wspieranie państw członkowskich ONZ w rozwijaniu i pogłębianiu wiedzy fachowej w celu wprowadzenia skutecznych środków kontroli transferu broni po wejściu w życie traktatu.

               (6)

               Konferencję ONZ poświęconą traktatowi o handlu bronią zorganizowano w siedzibie ONZ w Nowym Jorku w dniach 2–27 lipca 2012 r., aby opracować prawnie wiążący instrument dotyczący najwyższych możliwych wspólnych standardów międzynarodowych w zakresie transferu broni konwencjonalnej. Konferencja nie była w stanie uzgodnić w ustalonym terminie dokumentu końcowego. Podczas tych negocjacji poczyniono jednak istotne postępy, co znalazło odbicie w projekcie tekstu traktatu przedłożonym w dniu 26 lipca 2012 r. przez przewodniczącego konferencji.

               (7)

               W dniu 7 listopada 2012 r. Pierwszy Komitet Zgromadzenia Ogólnego ONZ przyjął projekt rezolucji zatytułowanej „Traktat o handlu bronią”, w której postanowiono zwołać w dniach 18–28 marca 2013 r. w Nowym Jorku ostateczną konferencję ONZ w sprawie traktatu o handlu bronią, która ma się odbywać zgodnie z regulaminem przyjętym na konferencję w lipcu 2012 r., aby sfinalizować prace nad traktatem o handlu bronią na podstawie projektu tekstu traktatu, który został przedłożony przez przewodniczącego poprzedniej konferencji ONZ w dniu 26 lipca 2012 r.

               (8)

               Zważywszy na wyniki konferencji ONZ z lipca 2012 r., na działania ustanowione przez decyzje 2009/42/WPZiB i decyzję 2010/336/WPZiB oraz na potrzebę przyczynienia się do pomyślnego zakończenia negocjacji, Unia powinna nadal wspierać prace nad traktatem o handlu bronią, aby zapewnić doprowadzenie do bezzwłocznego przyjęcia skutecznego i możliwego do wdrożenia prawnie wiążącego traktatu. Dalsze wsparcie, którego Unia udziela pracom na rzecz traktatu o handlu bronią powinno się przyczynić do pomyślnego zakończenia negocjacji na konferencji ONZ w dniach 18–28 marca 2013 r. oraz do propagowania działań na rzecz wdrożenia w państwach trzecich, które musiałyby przestrzegać przyszłego traktatu o handlu bronią,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   W celu wsparcia traktatu o handlu bronią Unia podejmuje działania mające następujące cele:

               —

               wspieranie pomyślnego zakończenia negocjacji ONZ w sprawie traktatu o handlu bronią,

               —

               wspieranie państw członkowskich ONZ w rozwijaniu i pogłębianiu wiedzy fachowej, aby wprowadzić skuteczne środki kontroli transferu broni w celu zapewnienia, aby przyszły traktat o handlu bronią miał po wejściu w życie jak największą skuteczność.

         2.   Aby osiągnąć cele, o których mowa w ust. 1, Unia realizuje następujący projekt:

               —

               zorganizowanie dwóch seminariów dla ekspertów rządowych w celu ułatwienia finalizacji negocjacji w sprawie przyszłego wprowadzenia w życie traktatu o handlu bronią.

         Szczegółowy opis projektu, o którym mowa w niniejszym ustępie, znajduje się w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Za wdrożenie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („Wysoki Przedstawiciel”).
   2.   Techniczną realizacją projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, zajmuje się Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji („konsorcjum”).
   3.   Konsorcjum wykonuje to zadanie pod kierownictwem Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje z konsorcjum niezbędnych uzgodnień.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 160 800 EUR.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.
   3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu zawiera umowę o finansowaniu z konsorcjum. Umowa ta zobowiązuje konsorcjum do zapewnienia wyeksponowania wkładu Unii stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w możliwie najszybszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach z tym związanych i o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.
   Artykuł 4
   1.   Wysoki Przedstawiciel informuje Radę o wykonaniu niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań składanych po zorganizowaniu każdego z seminariów. Sprawozdania przygotuje konsorcjum; stanowią one podstawę do dokonania przez Radę oceny.
   2.   Komisja dostarcza informacji na temat aspektów finansowych realizacji projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.
   Niniejsza decyzja wygasa 24 miesiące po dniu zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3, lub sześć miesięcy po dniu jej przyjęcia, jeżeli w tym okresie nie zostanie zawarta umowa o finansowaniu.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 stycznia 2013 r.

            W imieniu Rady

         M. NOONAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 17 z 22.1.2009, s. 39.

      (2)  Dz.U. L 152 z 18.6.2010, s. 14.

      ZAŁĄCZNIK

         PROJEKT, O KTÓRYM MOWA W ART. 1 UST. 2

      1.   Cel

      Ogólnym celem niniejszej decyzji jest wspieranie pomyślnego zakończenia negocjacji ONZ w sprawie traktatu o handlu bronią oraz wspieranie państw członkowskich ONZ w przygotowaniach do osiągnięcia pełnego wdrożenia traktatu o handlu bronią po jego wejściu w życie.
      2.   Opis projektu

      2.1.   Cele projektu

      Projekt będzie wspomagał wysiłki Unii na rzecz wspierania zakończenia negocjacji w sprawie traktatu o handlu bronią, który „ustanowi najwyższe możliwe wspólne standardy międzynarodowe w celu uregulowania legalnego handlu bronią konwencjonalną” i w efekcie „sprawi, że handel bronią stanie się bardziej odpowiedzialny i przejrzysty, przyczyniając się w ten sposób do wzmocnienia pokoju i bezpieczeństwa, stabilizacji regionalnej oraz trwałego rozwoju społecznego i gospodarczego”. W szczególności projekt:

                  —

                  przyczyni się do wypracowania mocnego i merytorycznego traktatu o handlu bronią na podstawie projektu tekstu traktatu z dnia 26 lipca 2012 r.,

                  —

                  będzie kontynuacją działań Unii służących zachęcaniu państw trzecich, aby wspierały opracowanie i wdrożenie prawnie wiążącego traktatu o handlu bronią, ustanawiającego międzynarodowe wspólne standardy światowego handlu bronią konwencjonalną,

                  —

                  będzie propagował starania Unii na rzecz wzmocnienia środków kontroli transferu broni w państwach trzecich, oraz

                  —

                  będzie wspierał działania państw trzecich podejmowane na szczeblu krajowym w celu osiągnięcia pełnego wdrożenia traktatu o handlu bronią po jego wejściu w życie.

            2.2.   Rezultaty

      Realizacja projektu przyniesie następujące rezultaty:

                  —

                  stworzone zostanie forum dla grupy głównych czynników rządowych mających pomagać państwom członkowskim ONZ przygotować się do konferencji ONZ w sprawie traktatu o handlu bronią, która ma się odbyć w marcu 2013 r. oraz pomóc państwom w przygotowaniach do szybkiego wejścia w życie tego traktatu i jego pełnego wdrożenia. Forum to będzie także analizować sposoby koordynowania aktualnych działań w dziedzinie międzynarodowej pomocy na rzecz wzmocnienia środków kontroli wywozu broni oraz maksymalizacji ich skuteczności,

                  —

                  opracowane zostanie 20-stronicowe sprawozdanie. W sprawozdaniu tym zostaną nakreślone sposoby korzystania z prowadzonych obecnie przez Unię i społeczność międzynarodową działań informacyjnych i pomocowych w celu wspierania starań podejmowanych przez państwa trzecie na rzecz wprowadzenia środków kontroli transferu broni, które spełniają wymogi określone w traktacie o handlu bronią.

            2.3.   Opis działań

      Aby osiągnąć cele przedstawione w pkt 2.1, projekt ten będzie obejmował trzy działania: dwa seminaria i sprawozdanie.
      2.3.1.   Seminaria dla przedstawicieli rządów

      Projekt przewiduje zorganizowanie dwóch dwudniowych stacjonarnych seminariów dla 30–40 ekspertów rządowych. Miejsce i czas każdego z tych seminariów zostaną określone w porozumieniu z Wysokim Przedstawicielem i stosowną grupą roboczą Rady.
      a)   Struktura seminariów
      Podczas obu seminariów przewidywane są dyskusje dotyczące szeregu kwestii, w tym:

                  —

                  sposobów osiągnięcia pomyślnego zakończenia negocjacji w sprawie traktatu o handlu bronią na konferencji ONZ w marcu 2013 r., na podstawie projektu tekstu traktatu z dnia 26 lipca 2012 r.,

                  —

                  środków służących zapewnieniu możliwie najszybszego wejścia w życie traktatu u handlu bronią,

                  —

                  najlepszych praktyk w zakresie krajowej, regionalnej i międzynarodowej pomocy w celu wspierania działań prowadzących do wejścia w życie traktatu i jego pełnego wdrożenia,

                  —

                  prawnych, technicznych i finansowych elementów potrzebnych do zapewnienia rozwoju krajowych systemów niezbędnych do wypełnienia zobowiązań wynikających z traktatu o handlu bronią.

            Przed każdym z seminariów zostanie przygotowany dokument zawierający zagadnienia do rozważenia nakreślający kwestie, które mają być omawiane. Przygotowane zostanie podsumowanie seminariów; zostanie ono przekazane Wysokiemu Przedstawicielowi i stosownym grupom roboczym Rady tuż po zakończeniu seminariów.
      Szczegółowy i ostateczny program seminariów zostanie określony w porozumieniu z Wysokim Przedstawicielem i stosowną grupą roboczą Rady.
      b)   Uczestnicy seminariów
      Uczestnikami seminariów będą między innymi przedstawiciele rządów wybranych państw członkowskich ONZ uczestniczących w negocjacjach w sprawie traktatu o handlu bronią (do 40 osób). Szczegółowy i ostateczny wykaz uczestników każdego z tych seminariów zostanie określony w porozumieniu z Wysokim Przedstawicielem i stosowną grupą roboczą Rady.
      2.3.2.   Sprawozdanie dotyczące pomocy w zakresie wdrażania traktatu o handlu bronią udzielanej państwom trzecim przez Unię i społeczność międzynarodową

      Po zakończeniu każdego z seminariów opublikowane zostanie 20-stronicowe sprawozdanie, w którym nakreślone zostaną sposoby rozwijania i rozszerzania prowadzonych obecnie przez Unię i społeczność międzynarodową działań informacyjnych i pomocowych w celu wzmocnienia środków kontroli transferu broni, aby pomóc państwom członkowskim ONZ wypełniać zobowiązania wynikające z traktatu o handlu bronią. Głównym celem sprawozdania będzie zalecenie środków służących wspieraniu szybkiego wejścia w życie traktatu o handlu bronią.
      Celem sprawozdania będzie pomoc w rozważaniach poświęconych przyszłym działaniom informacyjnym i pomocowym wspierającym wdrożenie traktatu o handlu bronią. Przewiduje się, że sprawozdanie to będzie publicznie dostępne zgodnie z decyzją Rady i zapewni stałe wyeksponowanie wkładu Unii w zapewnienie opracowania mocnego i merytorycznego traktatu o handlu bronią.
      3.   Okres realizacji

      Okres realizacji projektu wynosi 12 miesiące od dnia zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3.
      4.   Beneficjenci

      Beneficjentami tego projektu będą państwa członkowskie ONZ, ze szczególnym uwzględnieniem organów państwowych odpowiedzialnych za formułowanie krajowych polityk w dziedzinie traktatu o handlu bronią i jego przyszłego wdrożenia. Wybór konkretnych państw beneficjentów zostanie określony w porozumieniu z Wysokim Przedstawicielem i stosowną grupą roboczą Rady.
      5.   Instytucja realizująca

      Techniczne wykonanie niniejszej decyzji Rady zostanie powierzone konsorcjum. Konsorcjum będzie wykonywać swoje zadania pod kierownictwem Wysokiego Przedstawiciela. Konsorcjum zapewni eksponowanie wkładu Unii stosownie do jego wielkości.


title: 2010/495/UE, Euratom: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/31

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2008
   (2010/495/UE, Euratom)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2008 – Tom I (SEC(2009) 1089 – C7-0172/2009) (2),
   uwzględniając ostateczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla Parlamentu Europejskiego w sprawie działań następczych podjętych w związku z decyzją o udzieleniu absolutorium za 2007 r. (COM(2009) 0526) i dokument roboczy służb Komisji dołączony do sprawozdania (SEC(2009) 1427),
   uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Podsumowanie osiągnięć Komisji w zakresie zarządzania za rok 2008” (COM(2009) 0256),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2008 r. (COM(2009) 0419) i dokument roboczy służb Komisji dołączony do sprawozdania (SEC(2009) 1102),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego za rok budżetowy 2008 wraz z odpowiedziami Agencji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności dotyczące wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw, wydane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 grudnia 2008 r. zatytułowany „Dążenie do ustalenia jednolitej interpretacji pojęcia dopuszczalnego ryzyka błędów” (COM(2008) 0866) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego komunikatu (SEC(2008) 3054),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2008 (5828/2010 – C7-0055/2010),
   uwzględniając art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 179a i 180b Traktatu Euratom,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 55, 145, 146 i 147,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (6), w szczególności jego art. 14 ust. 3,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych (7), w szczególności jego art. 66 akapit pierwszy i drugi,
   uwzględniając decyzję Komisji 2005/56/WE z dnia 14 stycznia 2005 r. ustanawiającą „Agencję Wykonawczą do spraw Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego” do zarządzania działaniami wspólnotowymi w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 (8),
   uwzględniając art. 76 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej i opinie pozostałych zainteresowanych komisji (A7-0099/2010),

               A.

               mając na uwadze, że na podstawie art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,

               1.

               udziela Dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2008;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z decyzją o udzieleniu absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008, sekcja III – Komisja oraz rezolucją, która stanowi ich część integralną, Dyrektorowi Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 71 z 14.3.2008.

      (2)  Dz.U. C 273 z 13.11.2009, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 65.

      (4)  Dz.U. C 273 z 13.11.2009, s. 122.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

      (8)  Dz.U. L 24 z 27.1.2005, s. 35.


title: 2012/643/UE: Decyzja Rady z dnia 24 września 2012 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Kanadą o współpracy celnej w sprawach związanych z bezpieczeństwem łańcucha dostaw

text:
               18.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 287/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 września 2012 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Kanadą o współpracy celnej w sprawach związanych z bezpieczeństwem łańcucha dostaw
   (2012/643/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia i Kanada powinny rozszerzyć swoją współpracę celną, aby objąć kwestie bezpieczeństwa łańcucha dostaw i powiązanego zarządzania ryzykiem w celu zwiększenia bezpieczeństwa całego łańcucha dostaw i jednocześnie ułatwienia legalnego handlu.

               (2)

               W tym celu w dniu 26 listopada 2009 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Kanadą. W imieniu Unii Komisja wynegocjowała Umowę między Unią Europejską a Kanadą o współpracy celnej w sprawach związanych z bezpieczeństwem łańcucha dostaw (zwaną dalej „Umową”).

               (3)

               Decyzja w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia we Wspólnym Komitecie Współpracy Celnej UE-Kanada, w przypadku gdy będzie on przyjmował akty mające skutki prawne, powinna zostać podjęta zgodnie z procedurą określoną w art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. W razie konieczności inne stanowiska, jakie ma zająć Unia w tym komitecie, powinny zostać ustalone przez Radę zgodnie z art. 16 Traktatu o Unii Europejskiej.

               (4)

               Umowa powinna zostać podpisana w imieniu Unii z zastrzeżeniem jej zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania Umowy między Unią Europejską a Kanadą o współpracy celnej w sprawach związanych z bezpieczeństwem łańcucha dostaw, z zastrzeżeniem zawarcia tej umowy (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2012 r.

            W imieniu Rady

         S. ALETRARIS

            Przewodniczący

      (1)  Tekst Umowy zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jej zawarcia.


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/1613 z dnia 10 września 2015 r. zmieniająca decyzję (UE) 2015/5 w sprawie realizacji programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (EBC/2015/31)

text:
               25.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 249/28

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/1613
   z dnia 10 września 2015 r.
   zmieniająca decyzję (UE) 2015/5 w sprawie realizacji programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (EBC/2015/31)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 12 ust. 1 akapit drugi w związku z art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, a także art. 18 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 4 września 2014 r. Rada Prezesów zdecydowała o rozpoczęciu realizacji nowego programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami. W dniu 2 października 2014 r. Rada Prezesów ogłosiła szczegóły programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami i zdecydowała, że kryteria kwalifikacji gwarantowanych transz papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami typu mezzanine zostaną ogłoszone na późniejszym etapie.

               (2)

               W dniu 18 marca 2015 r. Rada Prezesów zdecydowała, że do zakupu w ramach programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami będą kwalifikowane transze papierów wartościowych zabezpieczone aktywami typu mezzanine, które są zabezpieczone odpowiednią gwarancją, spełniającą kryteria zasad Eurosystemu dotyczących zabezpieczeń. Decyzja EBC/2014/45 (1) dotyczy realizacji programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami; niezbędne jest jej uaktualnienie w celu uwzględnienia powyższych zmian.

               (3)

               Decyzja EBC/2014/45 powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zmiany
   W decyzji EBC/2014/45 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

                           „2)

                           W innych przypadkach niż wskazane w punkcie 1 i w punkcie 9 papiery wartościowe zabezpieczone aktywami spełniają kryteria kwalifikacji stosowane w odniesieniu do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami przedstawianych jako zabezpieczenie operacji polityki pieniężnej Eurosystemu, określone w wytycznych EBC/2014/60 (2).

                  (2)  Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/510 z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2014/60) (Dz.U. L 91 z 2.4.2015, s. 3).”;"

               2)

               w art. 2 dodaje się pkt 9 w brzmieniu:

                           „9)

                           Wymogi określone w art. 77 wytycznych EBC/2014/60 nie mają zastosowania do transz papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami typu mezzanine kwalifikowanych wyłącznie na potrzeby zakupu w ramach programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, o ile transze te:

                                       a)

                                       są zabezpieczone gwarancją:

                                                   (i)

                                                   spełniającą wymogi dotyczące gwarancji aktywów rynkowych, określone w art. 114, 115, 117 i 118 części czwartej, tytuł IV, wytycznych EBC/2014/6; oraz

                                                   (ii)

                                                   udzieloną przez gwaranta posiadającego ocenę kredytową określoną w art. 83 lit. c) wytycznych EBC/2014/60, przyznaną przez co najmniej jeden zaakceptowany system ECAI, wyrażoną w formie publicznego ratingu kredytowego na poziomie co najmniej stopnia 3 w zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu; oraz

                                       b)

                                       spełniają wszystkie pozostałe kryteria kwalifikacji do zakupów w ramach programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami.

                                 Na potrzeby niniejszej decyzji »transza typu mezzanine« oznacza transzę papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, która, zgodnie z zawartą w prospekcie kolejnością wypłat określoną po egzekucji spłaty (post-enforcement) lub przyspieszeniu spłaty (post-acceleration):

                                       a)

                                       jest klasyfikowana niżej niż niepodporządkowana transza lub subtransze tej samej emisji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, zgodnie z art. 77 wytycznych EBC/2014/60; oraz

                                       b)

                                       jest klasyfikowana wyżej niż najbardziej podporządkowana transza lub subtransze, które są pierwsze w kolejności ponoszenia strat z tytułu sekurytyzowanych ekspozycji i tym samym zapewniają ochronę transzy drugiej straty oraz, w stosownych przypadkach, ochronę transz lub subtransz mających wyższy stopień uprzywilejowania.”.

         Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 10 września 2015 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/5 z dnia 19 listopada 2014 r. w sprawie realizacji programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (EBC/2014/45) (Dz.U. L 1 z 6.1.2015, s. 4).


title: 2008/591/WE: Decyzja Komisji z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie Forum Konsultacyjnego ds. Ekoprojektu (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               18.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 190/22

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 30 czerwca 2008 r.
   w sprawie Forum Konsultacyjnego ds. Ekoprojektu
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2008/591/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając dyrektywę 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. ustanawiającą ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię oraz zmieniającą dyrektywę Rady 92/42/EWG, oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 96/57/WE i 2000/55/WE (1), w szczególności jej art. 18,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 18 dyrektywy 2005/32/WE Komisja zapewnia, że podczas wykonywania swoich czynności przestrzega, w odniesieniu do każdego ze środków wykonawczych, zrównoważonego udziału przedstawicieli państw członkowskich i wszystkich zainteresowanych stron.

               (2)

               W dyrektywie 2005/32/WE przewiduje się, że strony te powinny spotykać się w ramach forum konsultacyjnego. Niezbędne jest zatem określenie zadań i struktury tego forum.

               (3)

               Forum konsultacyjne powinno wspierać Komisję w ustanawianiu planu prac, wnosić wkład do określania i weryfikacji środków wykonawczych, analizy skuteczności ustalonych mechanizmów nadzoru rynku oraz do oceny dobrowolnych umów i innych środków samoregulacji.

               (4)

               W skład forum konsultacyjnego powinni wchodzić przedstawiciele państw członkowskich i zainteresowane strony, związane z przedmiotowym produktem lub grupą produktów, takie jak branża, w tym MŚP, rzemiosło, związki zawodowe, handlowcy, detaliści, importerzy, organizacje ochrony środowiska i organizacje konsumentów.

               (5)

               Należy określić zasady ujawniania informacji przez członków forum konsultacyjnego, bez uszczerbku dla zasad bezpieczeństwa załączonych do regulaminu Komisji w drodze decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (2).

               (6)

               Dane osobowe dotyczące członków forum konsultacyjnego powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zadania
   Zadania członków Forum Konsultacyjnego ds. Ekoprojektu, zwanego dalej „Forum”, polegają na udzielaniu opinii dotyczących opracowania i zmiany planu prac, o którym mowa w art. 16 ust. 1 dyrektywy 2005/32/WE, oraz na doradzaniu Komisji w sprawach związanych z wykonywaniem dyrektywy 2005/32/WE, zgodnie z art. 16 ust. 2, art. 18 i art. 23 tej dyrektywy.
   Artykuł 2
   Konsultacje
   Komisja może konsultować się z Forum w każdej sprawie dotyczącej wykonywania dyrektywy 2005/32/WE.
   Artykuł 3
   Członkostwo
   1.   Komisja mianuje członków Forum spośród zainteresowanych stron, związanych z przedmiotowym produktem lub grupą produktów, które odpowiedziały na zaproszenie do zgłaszania kandydatur.
   2.   W skład Forum wchodzi do 60 następujących członków:

               a)

               po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego;

               b)

               po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego Europejskiego Obszaru Gospodarczego;

               c)

               do 30 przedstawicieli zainteresowanych stron, o których mowa w art. 18 dyrektywy 2005/32/WE.

         3.   Każdy członek wyznacza osobę reprezentującą go na posiedzeniach Forum na podstawie kompetencji i doświadczenia tej osoby w danym obszarze działalności.
   4.   Członkowie Forum są mianowani na 3-letnią odnawialną kadencję i pełnią swoje funkcje do czasu mianowania ich następców zgodnie z ust. 3 lub do czasu wygaśnięcia kadencji członka.
   5.   Członkowie mogą zostać zastąpieni na pozostałą część ich kadencji w następujących przypadkach:

               a)

               rezygnacja członka;

               b)

               brak dalszej możliwości efektywnego uczestnictwa przez członka w obradach Forum;

               c)

               nieprzestrzeganie przez członka art. 287 Traktatu.

         6.   Wykaz członków i wszelkie zmiany tego wykazu są publikowane na stronach internetowych Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu, Dyrekcji Generalnej ds. Energii i Transportu oraz w rejestrze grup ekspertów Komisji.
   Artykuł 4
   Tryb funkcjonowania
   1.   Forum przewodniczy przedstawiciel Komisji.
   2.   W porozumieniu z przewodniczącym Forum może tworzyć podgrupy do rozpatrzenia szczególnych kwestii w ramach zakresu obowiązków określonego przez Forum. Takie podgrupy są rozwiązywane niezwłocznie po wypełnieniu swojego mandatu.
   3.   Przewodniczący może zapraszać ekspertów lub obserwatorów posiadających szczegółową wiedzę w temacie będącym w porządku obrad do udziału w obradach Forum lub podgrupy, o ile taki udział jest niezbędny lub przydatny.
   4.   Jeżeli Komisja uzna, że informacje uzyskane w drodze udziału w obradach Forum lub podgrupy odnoszą się do spraw poufnych, informacje te nie są ujawniane.
   5.   Posiedzenia Forum i jego podgrup odbywają się zwykle w pomieszczeniach Komisji zgodnie z ustalonymi przez nią procedurami i harmonogramem. Komisja zapewnia obsługę sekretarską. Inni urzędnicy Komisji zainteresowani pracami Forum i jego podgrup mogą uczestniczyć w ich posiedzeniach.
   6.   Regulamin Forum określony jest w załączniku.
   7.   Komisja może publikować lub zamieszczać w Internecie, w oryginalnym języku danego dokumentu, każde streszczenie, wnioski, częściowe wnioski lub dokument roboczy Forum.
   Artykuł 5
   Zwrot kosztów
   Komisja zwraca koszty podróży oraz, w stosownych przypadkach, koszty pobytu jednego przedstawiciela z każdego państwa członkowskiego oraz ekspertów technicznych zaproszonych zgodnie z art. 4 ust. 3 w związku z działalnością Forum, zgodnie z przepisami Komisji dotyczącymi zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych.
   Członkowie Forum, eksperci i obserwatorzy nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.
   Koszty posiedzeń są zwracane w granicach rocznego budżetu przyznanego Forum przez właściwy departament Komisji.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 30 czerwca 2008 r.

            W imieniu Komisji

         Günter VERHEUGEN

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 191 z 22.7.2005, s. 29. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 2008/28/WE (Dz.U. L 81 z 20.3.2008, s. 48).

      (2)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/548/WE, Euratom (Dz.U. L 215 z 5.8.2006, s. 38).

      (3)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         Regulamin Forum Konsultacyjnego ds. Ekoprojektu
         KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
         uwzględniając dyrektywę 2005/32/WE, w szczególności jej art. 18,
         uwzględniając wzór regulaminu opublikowany przez Komisję,
         PRZYJMUJE NINIEJSZY REGULAMIN:
         Artykuł 1
         Zwoływanie posiedzeń
         1.   Posiedzenia Forum zwołuje przewodniczący.
         2.   Można zwoływać wspólne posiedzenia Forum i innych grup w celu omówienia kwestii znajdujących się w ich odpowiednich zakresach odpowiedzialności.
         Artykuł 2
         Porządek obrad
         1.   Przewodniczący opracowuje porządek dnia i przedkłada go Forum.
         2.   W porządku obrad rozróżnia się:

                     a)

                     konsultacje z zainteresowanymi stronami w ramach Forum w sprawie:

                                 —

                                 opracowania i zmiany planu pracy zgodnie z art. 16 ust. 1 dyrektywy 2005/32/WE,

                                 —

                                 określania i weryfikacji środków wykonawczych zgodnie z art. 16 ust. 2 i art. 18 dyrektywy 2005/32/WE,

                                 —

                                 analizy skuteczności ustalonych mechanizmów nadzoru rynku zgodnie z art. 18 dyrektywy 2005/32/WE,

                                 —

                                 oceny dobrowolnych umów i innych środków samoregulacji zgodnie z art. 18 dyrektywy 2005/32/WE,

                                 —

                                 oceny skuteczności dyrektywy i jej środków wykonawczych, progu dla środków wykonawczych, mechanizmów nadzoru rynku oraz wszelkich właściwych środków samoregulacji wynikłych z jej wdrożenia, zgodnie z art. 23 dyrektywy 2005/32/WE;

                     b)

                     inne sprawy przedstawione do wiadomości Forum lub w ramach zwykłej wymiany poglądów, z inicjatywy Przewodniczącego lub na pisemny wniosek członka Forum zatwierdzony przez przewodniczącego.

               3.   Forum przyjmuje porządek obrad na początku posiedzenia.
         Artykuł 3
         Przekazywanie dokumentów członkom Forum
         1.   Przewodniczący przesyła członkom Forum zaproszenie na posiedzenie, porządek obrad i dokumenty robocze, w sprawie których mają się odbyć konsultacje z zainteresowanymi stronami w ramach Forum, oraz wszelkie inne dokumenty robocze, zgodnie z art. 12 ust. 2, nie później niż miesiąc przed terminem posiedzenia.
         2.   Członkowie Forum mogą przedkładać przewodniczącemu uzupełniające dokumenty robocze i oświadczenia pisemne nie później niż tydzień przed terminem posiedzenia. Po otrzymaniu takich dokumentów są one udostępniane członkom Forum.
         3.   W nagłych przypadkach przewodniczący może, na wniosek członka Forum lub z własnej inicjatywy, skrócić termin przekazywania dokumentów, o którym mowa w ust. 1 i 2, do pięciu dni przed terminem posiedzenia.
         4.   Przewodniczący może postanowić o udostępnieniu jako dokumentów roboczych Forum dokumentów pochodzących od zainteresowanych stron, niebędących członkami Forum, i przez nie dostarczonych.
         Artykuł 4
         Opinie w ramach Forum
         1.   Przewodniczący odnotowuje opinie wyrażone przez przedstawicieli państw członkowskich i różne zainteresowane strony w ramach Forum.
         2.   Opinie przedstawicieli państw członkowskich i zainteresowanych stron mogą także przybrać formę oświadczeń pisemnych przedkładanych zgodnie z art. 3.
         3.   W ciągu trzech tygodni po terminie posiedzenia można składać uzupełniające oświadczenia pisemne związane z obradami Forum.
         4.   W razie potrzeby można zastosować procedurę pisemną przewidzianą w art. 8.
         Artykuł 5
         Reprezentacja
         1.   W celu zapewnienia zrównoważonego udziału odpowiednich podmiotów w odniesieniu do każdej z omawianych grup produktów przewodniczący może zaprosić zainteresowane strony, niebędące członkami Forum, do udziału w dyskusji nad określonymi punktami porządku obrad na niektórych posiedzeniach.
         2.   Każdy członek Forum wyznacza jedną osobę reprezentującą go na posiedzeniach Forum i powiadamia o tym przewodniczącego. Za zgodą przewodniczącego wyznaczonym przedstawicielom, na koszt członka, mogą towarzyszyć eksperci. Członkowie powiadamiają przewodniczącego nie później niż dwa tygodnie przed terminem posiedzenia o ekspertach, którzy mieliby towarzyszyć ich przedstawicielom. Jeżeli co najmniej na tydzień przed terminem posiedzenia przewodniczący nie wyrazi sprzeciwu wobec uczestnictwa eksperta, uważa się, że zgoda została udzielona.
         3.   Członek może reprezentować innych członków. Przed posiedzeniem reprezentujący członek przedstawia przewodniczącemu dowód zgody reprezentowanych członków.
         4.   Członkowie zapewniają należyte powiadomienie reprezentowanych podmiotów o obradach Forum.
         5.   Członkowie zapewniają przeprowadzenie właściwych konsultacji z reprezentowanymi podmiotami i przyjmują reprezentatywne opinie.
         Artykuł 6
         Podgrupy
         Przewodniczący może tworzyć podgrupy do rozpatrzenia szczególnych kwestii. Podgrupom przewodniczy przedstawiciel Komisji. Podgrupy zdają sprawozdanie Forum. W tym celu mogą wyznaczać sprawozdawcę.
         Artykuł 7
         Udział osób trzecich
         Przewodniczący może postanowić o zaproszeniu osób trzecich do udziału w posiedzeniu oraz o zaproszeniu ekspertów do zabrania głosu w poszczególnych sprawach.
         Artykuł 8
         Procedura pisemna
         1.   W razie potrzeby państwa członkowskie i zainteresowane strony będące członkami Forum mogą wyrażać swoje opinie w drodze procedury pisemnej. W tym celu przewodniczący przesyła członkom Forum, zgodnie z art. 12 ust. 2, dokument(-y) roboczy(-e), w sprawie którego(-ych) potrzebne są opinie państw członkowskich i zainteresowanych stron będących członkami Forum. Termin przedkładania uwag nie może być krótszy niż 14 dni kalendarzowych ani nie może przekroczyć 1 miesiąca.
         2.   W nagłych przypadkach stosuje się termin przewidziany w art. 3 ust. 3.
         Artykuł 9
         Sekretariat
         Komisja zapewnia sekretarską obsługę Forum.
         Artykuł 10
         Protokoły posiedzeń
         1.   Protokoły wszystkich posiedzeń są sporządzane pod nadzorem przewodniczącego i zawierają w szczególności opinie wyrażone na posiedzeniu w sprawie przygotowanego(-ych) przez służby Komisji dokumentu(-ów) roboczego(-ych), o którym(-ych) mowa w art. 2 ust. 2 lit. a), oraz, w razie potrzeby, opinie wyrażone w sprawach, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. b). W osobnym załączniku zamieszcza się referencyjny wykaz oświadczeń pisemnych przedłożonych zgodnie z art. 4. Protokoły przesyła się członkom Forum i podmiotom innym niż członkowie, którzy uczestniczyli w posiedzeniu, w terminie jednego miesiąca.
         2.   Członkowie Forum przesyłają przewodniczącemu na piśmie wszelkie uwagi do protokołu w terminie dwóch tygodni. Forum jest powiadamiane o tych uwagach. W przypadku jakiejkolwiek różnicy zdań proponowaną poprawkę poddaje się dyskusji na Forum. W przypadku utrzymywania się różnicy zdań tekst poprawki załącza się do protokołu.
         Artykuł 11
         Lista obecności
         Na każdym posiedzeniu przewodniczący sporządza listę obecności podającą nazwisko każdego uczestnika, organizację, do której należy, oraz, w stosownych przypadkach, reprezentowaną przez uczestnika zainteresowaną stronę.
         Artykuł 12
         Korespondencja
         1.   Korespondencję dotyczącą Forum należy kierować do Komisji drogą elektroniczną do wiadomości przewodniczącego.
         2.   Korespondencję do członków Forum należy kierować do członków drogą elektroniczną. Członkowie wyznaczają osobę(-y) do kontaktów, do której(-ych) należy przesyłać korespondencję, i powiadamiają o tym przewodniczącego na piśmie.
         Artykuł 13
         Ochrona danych osobowych
         Przetwarzanie wszelkich danych osobowych dla celów niniejszego regulaminu odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.