title: 2005/672/WE: Decyzja Rady z dnia 13 czerwca 2005 r. w sprawie podpisania Protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej

text:
               30.9.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 254/57

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 czerwca 2005 r.
   w sprawie podpisania Protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej
   (2005/672/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie,
   uwzględniając Akt Przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Układ ustanawiający Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją, podpisany w Ankarze dnia 12 września 1963 r. (zwany dalej „Układem z Ankary”) (1), wszedł w życie dnia 1 grudnia 1964 r. (2).

               (2)

               Artykuł 6 ust. 2 Aktu Przystąpienia z 2003 r. wymaga, aby nowe Państwa Członkowskie przystąpiły do umów zawartych z państwami trzecimi przez Państwa Członkowskie i Wspólnotę działające łącznie.

               (3)

               Komisja, po uzyskaniu upoważnienia od Rady do podjęcia negocjacji z Turcją w sprawie Protokołu dodatkowego do Układu z Ankary w celu uwzględnienia przystąpienia nowych Państw Członkowskich, pomyślnie zakończyła te negocjacje.

               (4)

               Protokół dodatkowy powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich z zastrzeżeniem jego zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Tekst Protokołu dodatkowego jest załączony do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 13 czerwca 2005 r.

            W imieniu Rady

         J. ASSELBORN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. 217 z 29.12.1964, str. 3687/64.

      (2)  Autentyczna wersja Układu sporządzona w języku polskim zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym w późniejszym terminie.
   PROTOKÓŁ DODATKOWY
   do Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej
   KRÓLESTWO BELGII;
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC;
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   zwane dalej „Państwami Członkowskimi”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej, oraz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, reprezentowana przez Radę Unii Europejskiej,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA TURCJI, zwana dalej Turcją,
   z drugiej strony,
   MAJĄC NA UWADZE, ŻE:

               (1)

               Układ ustanawiający Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją (zwany dalej „Układem z Ankary”) (1), został podpisany w Ankarze dnia 12 września 1963 r. i wszedł w życie dnia 1 grudnia 1964 r., i że został on zmieniony Protokołem dodatkowym podpisanym dnia 30 czerwca 1973 r. (2), w wyniku którego stosuje się go do Danii, Irlandii i Zjednoczonego Królestwa.

               (2)

               Układ z Ankary wraz z jego późniejszymi zmianami stosuje się, od momentu ich przystąpienia do Wspólnoty Europejskiej, do Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Austrii, Republiki Portugalii, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji.

               (3)

               Układ z Ankary stosuje się do Turcji oraz do wszystkich Państw Członkowskich Unii Europejskiej rozszerzonej na mocy Traktatu o przystąpieniu Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej (zwanego dalej „Traktatem o Przystąpieniu”) (3), który został podpisany w Atenach dnia 16 kwietnia 2003 r. i wszedł w życie dnia 1 maja 2004 r.;

         ZDECYDOWANE na dalszy rozwój Stowarzyszenia w kontekście rozszerzonej Unii;
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY ORAZ ZAKRES TERYTORIALNY OBOWIĄZYWANIA
   Artykuł 1
   1.   Republika Czeska, Republika Estońska, Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Węgierska, Republika Malty, Rzeczpospolita Polska, Republika Słowenii i Republika Słowacka (zwane dalej „nowymi Państwami Członkowskimi”) stają się Stronami Układu ustanawiającego Stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją, podpisanego w Ankarze dnia 12 września 1963 r., oraz odpowiednio przyjmują i przestrzegają postanowień tego Układu, protokołów oraz deklaracji załączonych do Aktu Końcowego podpisanego tego samego dnia, jak również wszystkich późniejszych zmian, porozumień, protokołów, decyzji oraz deklaracji związanych z Układem z Ankary, tak jak pozostałe Państwa Członkowskie Wspólnoty Europejskiej, mianowicie Królestwo Belgii, Królestwo Danii, Republika Federalna Niemiec, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Irlandia, Republika Włoska, Wielkie Księstwo Luksemburga, Królestwo Niderlandów, Republika Austrii, Republika Portugalska, Republika Finlandii, Królestwo Szwecji oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
   2.   Wyrażenie „Europejska Wspólnota Gospodarcza” lub też jego skrót „Wspólnota” zastępuje się wyrażeniem „Wspólnota Europejska” we wszystkich tekstach, o których mowa w poprzednim ustępie.
   3.   Artykuł 29 Układu z Ankary otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 29
      Niniejszy Układ ma zastosowanie na terytorium, na którym zastosowanie ma Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, na warunkach określonych w tym Traktacie, oraz na terytorium Republiki Turcji.”.

   WYGAŚNIĘCIE TRAKTATU EWWiS ORAZ PRODUKTÓW EWWiS
   Artykuł 2
   Wygaśnięcie Traktatu EWWiS
   W celu uwzględnienia ostatnich zmian instytucjonalnych w Unii Europejskiej Strony ustalają, że w następstwie wygaśnięcia Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (EWWiS) istniejące postanowienia umów i aktów powiązanych określonych w art. 1 ust. 1, odnoszące się do Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, uznaje się za odnoszące się do Wspólnoty Europejskiej, która przejęła wszystkie prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych przez Europejską Wspólnotę Węgla i Stali.
   Artykuł 3
   Reguły pochodzenia
   W protokole 1 do Umowy między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali a Republiką Turcji w sprawie handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (4) (zwanej dalej „Umową o węglu i wyrobach stalowych”) wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               artykuł 16 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
               „4.   Świadectwa przewozowe EUR.1 wystawione retrospektywnie muszą być opatrzone jedną z poniższych adnotacji:

                           ES

                           »EXPEDIDO A POSTERIORI«

                           CS

                           »VYSTAVENO DODATEČNĚ«

                           DA

                           »UDSTEDT EFTERFØLGENDE«

                           DE

                           »NACHTRÄGLICH AUSGESTELLT«

                           ET

                           »TAGANTJÄRELE VÄLJA ANTUD«

                           EL

                           »ΕΚΔΟΘΕΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ«

                           EN

                           »ISSUED RETROSPECTIVELY«

                           FR

                           »DÉLIVRÉ A POSTERIORI«

                           IT

                           »RILASCIATO A POSTERIORI«

                           LV

                           »IZSNIEGTS RETROSPEKTĪVI«

                           LT

                           »RETROSPEKTYVUSIS IŠDAVIMAS«

                           HU

                           »KIADVA VISSZAMENŐLEGES HATÁLLYAL«

                           MT

                           »MAĦRUĠ RETROSPETTIVAMENT«

                           NL

                           »AFGEGEVEN A POSTERIORI«

                           PL

                           »WYSTAWIONE RETROSPEKTYWNIE«

                           PT

                           »EMITIDO A POSTERIORI«

                           SL

                           »IZDANO NAKNADNO«

                           SK

                           »VYDANÉ DODATOČNE«

                           FI

                           »ANNETTU JÄLKIKÄTEEN«

                           SV

                           »UTFÄRDAT I EFTERHAND«

                           TR

                           »SONRADAN VERİLMİŞTİR«.”;

               2)

               artykuł 17 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Duplikat wystawiony w ten sposób musi być opatrzony jedną z poniższych adnotacji:

                           ES

                           »DUPLICADO«

                           CS

                           »DUPLIKÁT«

                           DA

                           »DUPLIKAT«

                           DE

                           »DUPLIKAT«

                           ET

                           »DUPLIKAAT«

                           EL

                           »ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ«

                           EN

                           »DUPLICATE«

                           FR

                           »DUPLICATA«

                           IT

                           »DUPLICATO«

                           LV

                           »DUBLIKĀTS«

                           LT

                           »DUBLIKATAS«

                           HU

                           »MÁSODLAT«

                           MT

                           »DUPLIKAT«

                           NL

                           »DUPLICAAT«

                           PL

                           »DUPLIKAT«

                           PT

                           »SEGUNDA VIA«

                           SL

                           »DVOJNIK«

                           SK

                           »DUPLIKÁT«

                           FI

                           »KAKSOISKAPPALE«

                           SV

                           »DUPLIKAT«

                           TR

                           »İKİNCİ NÜSHADIR«.”;

               3)

               załącznik IV otrzymuje brzmienie:

                  „ZAŁĄCZNIK IV
                  Treść deklaracji na fakturze
                  Deklaracja na fakturze, której treść zamieszczona jest poniżej, musi zostać sporządzona zgodne z przypisami. Treść przypisów nie musi jednak być zamieszczana.
                  Wersja hiszpańska
                  El exportador de los productos incluidos en el presente documento [autorización aduanera no … (5)] declara que, salvo indicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen preferencial … (6).
                  Wersja czeska
                  Vývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (číslo povolení … (5)) prohlašuje, že kromě zřetelně označených, mají tyto výrobky preferenční původ v … (6).
                  Wersja duńska
                  Eksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (toldmyndighedernes tilladelse nr. … (5)), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har præferenceoprindelse i … (6).
                  Wersja niemiecka
                  Der Ausführer (Ermächtigter Ausführer; Bewilligungs-Nr. … (5)) der Waren, auf die sich dieses Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anders angegeben, präferenzbegünstigte … (6) Ursprungswaren sind.
                  Wersja estońska
                  Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr … (5)) deklareerib, et need tooted on … (6) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul kui on selgelt näidatud teisiti.
                  Wersja grecka
                  Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο [άδεια τελωνείου υπ' αριθ. … (5)] δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής … (6).
                  Wersja angielska
                  The exporter of the products covered by this document (customs authorisation No … (5)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of … (6) preferential origin.
                  Wersja francuska
                  L’exportateur des produits couverts par le présent document [autorisation douanière no … (5)] déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l’origine préférentielle … (6).
                  Wersja włoska
                  L’esportatore delle merci contemplate nel presente documento [autorizzazione doganale n. … (5)] dichiara che, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale … (6).
                  Wersja łotewska
                  Eksportētājs produktiem, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas pilnvara Nr. … (5)), deklarē, ka, izņemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir priekšrocību izcelsme no … (6).
                  Wersja litewska
                  Šiame dokumente išvardintų prekių eksportuotojas (muitinės liudijimo Nr. … (5)) deklaruoja, kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra … (6) preferencinės kilmės prekės.
                  Wersja węgierska
                  A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: … (5)) kijelentem, hogy eltérő jelzés hiányában az áruk kedvezményes … (6) származásúak.
                  Wersja maltańska
                  L-esportatur tal-prodotti koperti b’dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana nru. … (5)) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b’mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta’ oriġini preferenzjali … (6).
                  Wersja niderlandzka
                  De exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr. … (5)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van preferentiële … oorsprong zijn (6).
                  Wersja polska
                  Eksporter produktów objętych tym dokumentem (upoważnienie władz celnych nr … (5)) deklaruje, że z wyjątkiem gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają … (6) preferencyjne pochodzenie.
                  Wersja portugalska
                  O exportador dos produtos cobertos pelo presente documento [autorização aduaneira n.o … (5)], declara que, salvo expressamente indicado em contrário, estes produtos são de origem preferencial … (6).
                  Wersja słoweńska
                  Izvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (pooblastilo carinskih organov št. … (5)) izjavlja, da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno … (6) poreklo.
                  Wersja słowacka
                  Vývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente (číslo povolenia … (5)) vyhlasuje, že okrem zreteľne označených, majú tieto výrobky preferenčný pôvod v … (6).
                  Wersja fińska
                  Tässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (tullin lupa nro … (5)) ilmoittaa, että nämä tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja … alkuperätuotteita (6).
                  Wersja szwedzka
                  Exportören av de varor som omfattas av detta dokument (tullmyndighetens tillstånd nr … (5)) försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, har förmånsberättigande … ursprung (6).
                  Wersja turecka
                  İşbu belge (gümrük onay No: … (5)) kapsamındaki maddelerin ihracatçısı aksi açıkça belirtilmedikçe, bu maddelerin … menşeli ve tercihli (6) maddeler olduğunu beyan eder.
                  ... (7) (Miejsce i data)
                  ... (8)

                  (podpis eksportera; dodatkowo czytelnie imię i nazwisko osoby podpisującej deklarację)

         PRODUKTY ROLNE
   Artykuł 4
   Reguly pochodzenia
   W Protokole 3 do decyzji nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE-Turcja z dnia 25 lutego 1998 r. w sprawie systemu handlu produktami rolnymi (10) (zwanej dalej „decyzją o produktach rolnych”) wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               artykuł 16 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
               „4.   Świadectwa przewozowe EUR.1 wystawione retrospektywnie muszą być opatrzone jedną z poniższych adnotacji:

                           ES

                           »EXPEDIDO A POSTERIORI«

                           CS

                           »VYSTAVENO DODATEČNĚ«

                           DA

                           »UDSTEDT EFTERFØLGENDE«

                           DE

                           »NACHTRÄGLICH AUSGESTELLT«

                           ET

                           »TAGANTJÄRELE VÄLJA ANTUD«

                           EL

                           »ΕΚΔΟΘΕΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ«

                           EN

                           »ISSUED RETROSPECTIVELY«

                           FR

                           »DÉLIVRÉ A POSTERIORI«

                           IT

                           »RILASCIATO A POSTERIORI«

                           LV

                           »IZSNIEGTS RETROSPEKTĪVI«

                           LT

                           »RETROSPEKTYVUSIS IŠDAVIMAS«

                           HU

                           »KIADVA VISSZAMENŐLEGES HATÁLLYAL«

                           MT

                           »MAĦRUĠ RETROSPETTIVAMENT«

                           NL

                           »AFGEGEVEN A POSTERIORI«

                           PL

                           »WYSTAWIONE RETROSPEKTYWNIE«

                           PT

                           »EMITIDO A POSTERIORI«

                           SL

                           »IZDANO NAKNADNO«

                           SK

                           »VYDANÉ DODATOČNE«

                           FI

                           »ANNETTU JÄLKIKÄTEEN«

                           SV

                           »UTFÄRDAT I EFTERHAND«

                           TR

                           »SONRADAN VERİLMİŞTİR«;”

               2)

               artykuł 17 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Duplikat wystawiony w ten sposób musi być opatrzony jedną z poniższych adnotacji:

                           ES

                           »DUPLICADO«

                           CS

                           »DUPLIKÁT«

                           DA

                           »DUPLIKAT«

                           DE

                           »DUPLIKAT«

                           ET

                           »DUPLIKAAT«

                           EL

                           »ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ«

                           EN

                           »DUPLICATE«

                           FR

                           »DUPLICATA«

                           IT

                           »DUPLICATO«

                           LV

                           »DUBLIKĀTS«

                           LT

                           »DUBLIKATAS«

                           HU

                           »MÁSODLAT«

                           MT

                           »DUPLIKAT«

                           NL

                           »DUPLICAAT«

                           PL

                           »DUPLIKAT«

                           PT

                           »SEGUNDA VIA«

                           SL

                           »DVOJNIK«

                           SK

                           »DUPLIKÁT«

                           FI

                           »KAKSOISKAPPALE«

                           SV

                           »DUPLIKAT«

                           TR

                           »İKİNCİ NÜSHADIR«.”;

               3)

               załącznik IV otrzymuje brzmienie:

                  „ZAŁĄCZNIK IV
                  Treść deklaracji na fakturze
                  Deklaracja na fakturze, której treść zamieszczona jest poniżej, musi zostać sporządzona zgodne z przypisami. Treść przypisów nie musi jednak być zamieszczana.
                  Wersja hiszpańska
                  El exportador de los productos incluidos en el presente documento [autorización aduanera no … (11)] declara que, salvo indicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen preferencial … (12).
                  Wersja czeska
                  Vývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (číslo povolení … (11)) prohlašuje, že kromě zřetelně označených, mají tyto výrobky preferenční původ v … (12).
                  Wersja duńska
                  Eksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (toldmyndighedernes tilladelse nr. … (11)), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har præferenceoprindelse i … (12).
                  Wersja niemiecka
                  Der Ausführer (Ermächtigter Ausführer; Bewilligungs-Nr. … (11)) der Waren, auf die sich dieses Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anders angegeben, präferenzbegünstigte … (12) Ursprungswaren sind.
                  Wersja estońska
                  Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolliameti kinnitus nr … (11)) deklareerib, et need tooted on … (12) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul kui on selgelt näidatud teisiti.
                  Wersja grecka
                  Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο [άδεια τελωνείου υπ' αριθ. … (11)] δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής … (12).
                  Wersja angielska
                  The exporter of the products covered by this document (customs authorisation No … (11)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of … (12) preferential origin.
                  Wersja francuska
                  L’exportateur des produits couverts par le présent document [autorisation douanière no … (11)] déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l’origine préférentielle … (12).
                  Wersja włoska
                  L’esportatore delle merci contemplate nel presente documento [autorizzazione doganale n. … (11)] dichiara che, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale … (12).
                  Wersja łotewska
                  Eksportētājs produktiem, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas pilnvara Nr. … (11)), deklarē, ka, izņemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir priekšrocību izcelsme no … (12).
                  Wersja litewska
                  Šiame dokumente išvardintų prekių eksportuotojas (muitinės liudijimo Nr. … (11)) deklaruoja, kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra … (12) preferencinės kilmės prekės.
                  Wersja węgierska
                  A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: … (11)) kijelentem, hogy eltérő jelzés hiányában az áruk kedvezményes … (12) származásúak.
                  Wersja maltańska
                  L-esportatur tal-prodotti koperti b’dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana nru. … (11)) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b’mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta’ oriġini preferenzjali … (12).
                  Wersja niderlandzka
                  De exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr. … (11)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van preferentiële … oorsprong zijn (12).
                  Wersja polska
                  Eksporter produktów objętych tym dokumentem (upoważnienie władz celnych nr … (11)) deklaruje, że z wyjątkiem gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają … (12) preferencyjne pochodzenie.
                  Wersja portugalska
                  O exportador dos produtos cobertos pelo presente documento [autorização aduaneira n.o … (11)], declara que, salvo expressamente indicado em contrário, estes produtos são de origem preferencial … (12).
                  Wersja słoweńska
                  Izvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (pooblastilo carinskih organov št. … (11)) izjavlja, da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno … (12) poreklo.
                  Wersja słowacka
                  Vývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente (číslo povolenia … (11)) vyhlasuje, že okrem zreteľne označených, majú tieto výrobky preferenčný pôvod v … (12).
                  Wersja fińska
                  Tässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (tullin lupa nro … (11)) ilmoittaa, että nämä tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja … alkuperätuotteita (12).
                  Wersja szwedzka
                  Exportören av de varor som omfattas av detta dokument (tullmyndighetens tillstånd nr … (11)) försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, har förmånsberättigande … ursprung (12).
                  Wersja turecka
                  İşbu belge (gümrük onay No: … (11)) kapsamındaki maddelerin ihracatçısı aksi açıkça belirtilmedikçe, bu maddelerin … menşeli ve tercihli (12) maddeler olduğunu beyan eder.
                  ... (13) (Miejsce i data)
                  ... (14)

                  (podpis eksportera; dodatkowo czytelnie imię i nazwisko osoby podpisującej deklarację)

         Artykuł 5
   Dostosowanie kontyngentów taryfowych na produkty rolne
   Uzgodnienia dotyczące przywozu do Wspólnoty, stosowane do niektórych produktów rolnych pochodzących z Turcji, oraz uzgodnienia dotyczące przywozu do Turcji, stosowane do niektórych produktów rolnych pochodzących ze Wspólnoty, są tak szybko, jak to jest możliwe, wspólnie i należycie uzgadniane przez Strony w ramach instytucjonalnych Układu z Ankary. Przy dokonywaniu uzgodnień należy odpowiednio uwzględnić istniejące koncesje handlowe oraz tradycyjne przepływy handlowe produktów rolnych pomiędzy Turcją i nowymi Państwami Członkowskimi.
   POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE UNII CELNEJ
   Artykuł 6
   Świadectwo przewozowe A.TR oraz współpraca administracyjna
   1.   Świadectwa przewozowe A.TR prawidłowo wystawione przez Turcję lub nowe Państwa Członkowskie są akceptowane w odpowiednich państwach. Przepisy dotyczące wystawiania świadectw przewozowych A.TR oraz odpowiedniej współpracy administracyjnej są określone w decyzji 1/2001 Komitetu Współpracy Celnej WE-Turcja (16).
   2.   Duplikaty świadectw przewozowych A.TR, wystawionych zgodnie z art. 10 decyzji 1/2001, muszą być opatrzone jedną z nastpujcych adnotacji:

               ES

               „DUPLICADO”

               CS

               „DUPLIKÁT”

               DA

               „DUPLIKAT”

               DE

               „DUPLIKAT”

               ET

               „DUPLIKAAT”

               EL

               „ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ”

               EN

               „DUPLICATE”

               FR

               „DUPLICATA”

               IT

               „DUPLICATO”

               LV

               „DUBLIKĀTS”

               LT

               „DUBLIKATAS”

               HU

               „MÁSODLAT”

               MT

               „DUPLIKAT”

               NL

               „DUPLICAAT”

               PL

               „DUPLIKAT”

               PT

               „SEGUNDA VIA”

               SL

               „DVOJNIK”

               SK

               „DUPLIKÁT”

               FI

               „KAKSOISKAPPALE”

               SV

               „DUPLIKAT”

               TR

               „İKİNCİ NÜSHADIR”.

         3.   Świadectwa przewozowe A.TR, wystawione w ramach procedury uproszczonej zgodnie z art. 11 ust. 6 decyzji 1/2001, muszą zostać opatrzone jedną z następujących adnotacji:

               ES

               „PROCEDIMIENTO SIMPLIFICADO”

               CS

               „ZJEDNODUŠENÝ POSTUP”

               DA

               „FORENKLET FREMGANGSMÅDE”

               DE

               „VEREINFACHTES VERFAHREN”

               ET

               „LIHTSUSTATUD TOLLIPROTSEDUUR”

               EL

               „ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΜEΝΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣIΑ”

               EN

               „SIMPLIFIED PROCEDURE”

               FR

               „PROCÉDURE SIMPLIFIÉE”

               IT

               „PROCEDURA SEMPLIFICATA”

               LV

               „VIENKĀRŠOTA PROCEDŪRA”

               LT

               „SUPAPRASTINTA PROCEDŪRA”

               HU

               „EGYSZERŰSÍTETT ELJÁRÁS”

               MT

               „PROCEDURA SIMPLIFIKATA”

               NL

               „VEREENVOUDIGDE REGELING”

               PL

               „PROCEDURA UPROSZCZONA”

               PT

               „PROCEDIMENTO SIMPLIFICADO”

               SL

               „POENOSTAVLJEN POSTOPEK”

               SK

               „ZJEDNODUŠENÝ POSTUP”

               FI

               „YKSINKERTAISTETTU MENETTELY”

               SV

               „FÖRENKLAT FÖRFARANDE”

               TR

               „BASITLEŞTIRILMIŞ IŞLEM”.

         4.   Świadectwa przewozowe A.TR, wystawione retrospektywnie zgodnie z art. 14 decyzji 1/2001, muszą zostać opatrzone jedną z następujących adnotacji:

               ES

               „EXPEDIDO A POSTERIORI”

               CS

               „VYSTAVENO DODATEČNĚ”

               DA

               „UDSTEDT EFTERFØLGENDE”

               DE

               „NACHTRÄGLICH AUSGESTELLT”

               ET

               „TAGANTJÄRELE VÄLJA ANTUD”

               EL

               „ΕΚΔΟΘΕΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ”

               EN

               „ISSUED RETROSPECTIVELY”

               FR

               „DÉLIVRÉ A POSTERIORI”

               IT

               „RILASCIATO A POSTERIORI”

               LV

               „IZSNIEGTS RETROSPEKTĪVI”

               LT

               „RETROSPEKTYVUSIS IŠDAVIMAS”

               HU

               „KIADVA VISSZAMENŐLEGES HATÁLLYAL”

               MT

               „MAĦRUĠ RETROSPETTIVAMENT”

               NL

               „AFGEGEVEN A POSTERIORI”

               PL

               „WYSTAWIONE RETROSPEKTYWNIE”

               PT

               „EMITIDO A POSTERIORI”

               SL

               „IZDANO NAKNADNO”

               SK

               „VYDANÉ DODATOČNE”

               FI

               „ANNETTU JÄLKIKÄTEEN”

               SV

               „UTFÄRDAT I EFTERHAND”

               TR

               „SONRADAN VERİLMİŞTİR”.

         Artykuł 7
   Uszlachetnianie bierne
   1.   Arkusz informacyjny INF 2, prawidłowo wystawiony zgodnie z art. 22–26 decyzji 1/2001 Komitetu Współpracy Celnej WE-Turcja przez Turcję lub nowe Państwa Członkowskie, jest akceptowany w odpowiednich państwach.
   2.   Duplikaty arkuszy informacyjnych INF 2, wystawione zgodnie z art. 26 decyzji 1/2001, muszą być opatrzone jedną z następujących adnotacji:

               ES

               „DUPLICADO”

               CS

               „DUPLIKÁT”

               DA

               „DUPLIKAT”

               DE

               „DUPLIKAT”

               ET

               „DUPLIKAAT”

               EL

               „ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ”

               EN

               „DUPLICATE”

               FR

               „DUPLICATA”

               IT

               „DUPLICATO”

               LV

               „DUBLIKĀTS”

               LT

               „DUBLIKATAS”

               HU

               „MÁSODLAT”

               MT

               „DUPLIKAT”

               NL

               „DUPLICAAT”

               PL

               „DUPLIKAT”

               PT

               „SEGUNDA VIA”

               SL

               „DVOJNIK”

               SK

               „DUPLIKÁT”

               FI

               „KAKSOISKAPPALE”

               SV

               „DUPLIKAT”

               TR

               „İKİNCİ NÜSHADIR”.

         Artykuł 8
   Towary powracające
   1.   Arkusz informacyjny INF 3, prawidłowo wystawiony zgodnie z art. 35–41 decyzji 1/2001 Komitetu Współpracy Celnej WE-Turcja przez Turcję lub nowe Państwa Członkowskie, jest akceptowany w odpowiednich państwach.
   2.   Duplikaty arkuszy informacyjnych INF 3, wystawione zgodnie z art. 40 decyzji 1/2001, muszą być opatrzone jedną z następujących adnotacji:

               ES

               „DUPLICADO”

               CS

               „DUPLIKÁT”

               DA

               „DUPLIKAT”

               DE

               „DUPLIKAT”

               ET

               „DUPLIKAAT”

               EL

               „ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ”

               EN

               „DUPLICATE”

               FR

               „DUPLICATA”

               IT

               „DUPLICATO”

               LV

               „DUBLIKĀTS”

               LT

               „DUBLIKATAS”

               HU

               „MÁSODLAT”

               MT

               „DUPLIKAT”

               NL

               „DUPLICAAT”

               PL

               „DUPLIKAT”

               PT

               „SEGUNDA VIA”

               SL

               „DVOJNIK”

               SK

               „DUPLIKÁT”

               FI

               „KAKSOISKAPPALE”

               SV

               „DUPLIKAT”

               TR

               „İKİNCİ NÜSHADIR”.

         PRZEPISY PRZEJŚCIOWE
   Artykuł 9
   Dowód statusu zgodnie z postanowieniami o swobodnym obrocie produktami przemysłowymi
   1.   Dowody pochodzenia, prawidłowo wystawione przez Turcję lub nowe Państwo Członkowskie w ramach preferencyjnych umów handlowych stosowanych pomiędzy nimi oraz umożliwiających kumulację pochodzenia ze Wspólnotą opartą na identycznych regułach pochodzenia oraz zakazie jakiegokolwiek zwrotu lub zawieszenia należności celnych z tytułu odnośnych towarów, przyjmuje się w odpowiednich państwach jako dowód statusu zgodnie z przepisami o swobodnym obrocie produktami przemysłowymi, ustanowionymi w decyzji nr 1/95 Rady Stowarzyszenia WE-Turcja z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wprowadzania w życie ostatniego etapu unii celnej (17), pod warunkiem że:

               a)

               dowód pochodzenia oraz dokumenty transportowe zostały wystawione nie później niż w dniu 30 kwietnia 2004 r.;

               b)

               dowód pochodzenia został przedłożony organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia 1 maja 2004 r.

         W przypadku gdy towary zostały zgłoszone do przywozu w Turcji albo w nowym Państwie Członkowskim przed dniem 1 maja 2004 r. w ramach preferencyjnych umów handlowych, o których mowa powyżej, dowód pochodzenia wystawiony retrospektywnie na mocy tych umów może być również zaakceptowany, pod warunkiem że został przedstawiony władzom celnym do dnia 31 sierpnia 2004 r.
   2.   Wnioski w sprawie późniejszej weryfikacji dowodu pochodzenia, o których mowa w ust. 1, są akceptowane przez właściwe władze celne Turcji lub nowych Państw Członkowskich przez okres trzech lat od wystawienia danego dowodu pochodzenia i mogą być składane przez te władze w okresie trzech lat od akceptacji dowodu pochodzenia przedstawionego tym władzom w celu potwierdzenia zgłoszenia przywozowego.
   Artykuł 10
   Dowód pochodzenia oraz współpraca administracyjna na mocy umów preferencyjnych dotyczących węgla, wyrobów stalowych oraz produktów rolnych (18)

   1.   Dowody pochodzenia prawidłowo wystawione przez Turcję lub nowe Państwo Członkowskie w ramach umów preferencyjnych, mających pomiędzy nimi zastosowanie do produktów inne niż te, o których mowa w art. 9, są akceptowane w odpowiednich państwach pod warunkiem że:

               a)

               uzyskanie takiego pochodzenia uprawnia do preferencyjnego traktowania taryfowego na podstawie preferencyjnych środków taryfowych zawartych w Umowie o węglu i wyrobach stalowych lub w decyzji o produktach rolnych;

               b)

               dowód pochodzenia oraz dokumenty transportowe zostały wystawione nie później niż w dniu 30 kwietnia 2004 r.;

               c)

               dowód pochodzenia został przedłożony organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia 1 maja 2004 r.

         W przypadku gdy towary zostały zgłoszone do przywozu w Turcji albo w nowym Państwie Członkowskim przed dniem 1 maja 2004 r. na podstawie umów preferencyjnych mających zastosowanie w tym czasie pomiędzy Turcją i danym nowym państwie Członkowskim, dowód pochodzenia wystawiony retrospektywnie na mocy tych umów lub ustaleń może być również zaakceptowany, pod warunkiem że został przedstawiony władzom celnym do dnia 31 sierpnia 2004 r.
   2.   Turcja oraz nowe Państwa Członkowskie są upoważnione do zachowania zezwoleń, na podstawie których przyznano status „zatwierdzonych eksporterów” w ramach umów preferencyjnych mających zastosowanie pomiędzy nimi, pod warunkiem że:

               a)

               takie postanowienie jest również przewidziane w umowach zawartych między Turcją a Wspólnotą przed dniem 1 maja 2004 r.; oraz

               b)

               zatwierdzony eksporter stosuje zasady pochodzenia obowiązujące na mocy tej umowy przewidziane albo w protokole 1 do Umowy o węglu i wyrobach stalowych albo w protokole 3 do decyzji o produktach rolnych.

         Zezwolenia te są zastępowane, nie później niż w terminie roku od daty przystąpienia, nowymi zezwoleniami wystawianymi zgodnie z warunkami przewidzianymi w Protokole 1 do Umowy o węglu i wyrobach stalowych lub w Protokole 3 do decyzji o produktach rolnych.
   3.   Wnioski w sprawie późniejszej weryfikacji dowodu pochodzenia wystawionego na podstawie umów preferencyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, są akceptowane przez właściwe organy celne Turcji lub Państw Członkowskich przez okres trzech lat od wystawienia danego dowodu pochodzenia i mogą być składane przez te władze w okresie trzech lat od akceptacji dowodu pochodzenia przedstawionego tym władzom w celu potwierdzenia zgłoszenia przywozowego.
   Artykuł 11
   Towary w tranzycie
   1.   Przepisy o swobodnym obrocie produktami przemysłowymi, ustanowione w decyzji nr 1/95 Rady Stowarzyszenia WE-Turcja, lub preferencyjne traktowanie taryfowe przyznane na podstawie preferencyjnych środków taryfowych zawartych w Umowie o węglu i wyrobach stalowych albo w decyzji o produktach rolnych mogą być stosowane wobec towarów wywożonych z Turcji do jednego z nowych Państw Członkowskich lub z jednego z nowych Państw Członkowskich do Turcji, które spełniają warunki stosowania przepisów o swobodnym obrocie produktami rolnymi lub są zgodne z przepisami Protokołu 1 do Umowy o węglu i wyrobach stalowych lub Protokołu 3 do decyzji o produktach rolnych, i które w dniu przystąpienia znajdują się albo w trakcie tranzytu albo są składowane tymczasowo w składzie celnym lub też w wolnym obszarze celnym w Turcji lub w tym nowym Państwie Członkowskim.
   2.   W takich przypadkach stosuje się przepisy o swobodnym obrocie produktami przemysłowymi lub przyznaje preferencyjne traktowanie taryfowe, pod warunkiem przedstawienia władzom celnym państwa przywozu, w terminie czterech miesięcy od daty przystąpienia, dowodu statusu lub dowodu pochodzenia wystawionego retrospektywnie przez władze celne państwa wywozu.
   PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
   Artykuł 12
   Niniejszy Protokół stanowi integralną część Układu z Ankary.
   Artykuł 13
   1.   Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji lub zatwierdzeniu przez Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami.
   2.   Strony notyfikują sobie wzajemnie zakończenie stosownych procedur, o których mowa w ust. 1. Dokumenty ratyfikacyjne lub zatwierdzające zostaną złożone w Sekretariacie Generalnym Rady Unii Europejskiej.
   Artykuł 14
   Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu złożenia ostatniego dokumentu ratyfikacyjnego lub zatwierdzającego; stosuje się go od dnia 1 maja 2004 r.
   Artykuł 15
   Niniejszy Protokół sporządzono w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i tureckim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.
   Artykuł 16
   Tekst Układu z Ankary, w tym załączniki i protokoły stanowiące jego integralną część, oraz tekst Aktu Końcowego, łącznie z załączonymi do niego deklaracjami, zostają sporządzone w języku czeskim, estońskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, polskim, słowackim, słoweńskim i węgierskim, przy czym teksty te są tak samo autentyczne jak teksty oryginalne. Teksty te zatwierdza Rada Stowarzyszenia.

      Hecho en Bruselas, el
      V Bruselu dne
      Udfærdiget i Bruxelles, den
      Geschehen zu Brüssel am
      Brüsselis
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις
      Done at Brussels,
      Fait à Bruxelles, le
      Fatto a Bruxelles, addì
      Briselē,
      Priimta Briuselyje,
      Kelt Brüsszelben,
      Magħmula fi Brussel,
      Gedaan te Brussel,
      Sporządzono w Brukseli, dnia
      Feito em Bruxelas,
      V Bruseli
      V Bruslju,
      Tehty Brysselissä
      Utfärdat i Bryssel den
      Brüksel 'de akdedilmiştir,

         Por los Estados miembros
         Za členské státy
         For medlemsstaterne
         Für die Mitgliedstaaten
         Liikmesriikide nimel
         Για τα κράτη μέλη
         For the Member States
         Pour les États membres
         Per gli Stati membri
         Dalībvalstu vārdā
         Valstybių narių vardu
         A tagállamok részéről
         Għall-Istati Membri
         Voor de lidstaten
         W imieniu Państw Członkowskich
         Pelos Estados-Membros
         Za členské štáty
         Za države članice
         Jäsenvaltioiden puolesta
         På medlemsstaternas vägnar
         Üye Devletler adına

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar
         Avrupa Topluluğu adına

         Por la República de Turquía
         Za Tureckou republiku
         For Republikken Tyrkiet
         Für die Republik Türkei
         Türgi Vabariigi nimel
         Για την Τουρκική Δημοκρατία
         For the Republic of Turkey
         Pour la République de Turquie
         Per la Repubblica di Turchia
         Turcijas Republikas vārdā
         Turkijos Respublikos vardu
         A Török Köztársaság részeről
         Għar-Republikka tat- Turkija
         Voor de Republiek Turkije
         W imieniu Republiki Turcji
         Pela República da Turquia
         Za Tureckú republiku
         Za Republiko Turčijo
         Turkin tasavallan puolesta
         för Republiken Turkiet
         Türkiye Cumhuriyeti adına

      (1)  Dz.U. 217 z 29.12.1964, str. 3687.

      (2)  Dz.U. L 361 z 31.12.1977, str. 2.

      (3)  Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 17.

      (4)  Dz.U. L 227 z 7.9.1996, str. 3. Umowa zmieniona decyzją nr 2/99 Wspólnego Komitetu (Dz.U. L 212 z 12.8.1999, str. 21).

      (5)  Jeśli deklaracja na fakturze jest sporządzana przez upoważnionego eksportera w rozumieniu art. 20 Protokołu, w tym miejscu wpisuje się numer upoważnienia tego eksportera. Jeśli deklaracja na fakturze nie jest sporządzana przez upoważnionego eksportera, wyrazy w nawiasach są opuszczane lub miejsce pozostawia się niewypełnione.

      (6)  Należy podać pochodzenie produktów. W przypadku gdy deklaracja na fakturze odnosi się, całkowicie lub częściowo, do produktów pochodzących z Ceuty lub Melilli w rozumieniu art. 33 Protokołu, eksporter wyraźnie wskazuje to w dokumencie, na którym sporządzona jest deklaracja, przy pomocy symbolu »CM«.

      (7)  Informacje te mogą zostać pominięte, jeśli są one zawarte w samym dokumencie.

      (8)  Patrz: art. 19 ust. 5 Protokołu. W przypadkach gdy nie jest wymagany podpis eksportera, zwolnienie z obowiązku złożenia podpisu powoduje również zwolnienie z obowiązku podania nazwiska podpisującego ().

      (9)  Niniejsze przypisy odsyłają do Protokołu 1 do Umowy między Europejską Wspólnotą Węgla i Stali a Republiką Turcji w sprawie handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali.”.

      (10)  Dz.U. L 86 z 20.3.1998, str. 1.

      (11)  Jeśli deklaracja na fakturze jest sporządzana przez upoważnionego eksportera w rozumieniu art. 20 Protokołu, w tym miejscu wpisuje się numer upoważnienia tego eksportera. Jeśli deklaracja na fakturze nie jest sporządzana przez upoważnionego eksportera, wyrazy w nawiasach są opuszczane lub miejsce pozostawia się niewypełnione.

      (12)  Należy podać pochodzenie produktów. W przypadku gdy deklaracja na fakturze odnosi się, całkowicie lub częściowo, do produktów pochodzących z Ceuty lub Melilli w rozumieniu art. 34 Protokołu, eksporter wyraźnie wskazuje to w dokumencie, na którym sporządzona jest deklaracja, przy pomocy symbolu »CM«.

      (13)  Informacje te mogą zostać pominięte, jeśli są one zawarte w samym dokumencie.

      (14)  Patrz: art. 19 ust. 5 Protokołu. W przypadkach gdy nie jest wymagany podpis eksportera, zwolnienie z obowiązku złożenia podpisu powoduje również zwolnienie z obowiązku podania nazwiska podpisującego ().

      (15)  Niniejsze przypisy odsyłają do Protokołu 3 do decyzji nr 1/98 Rady Stowarzyszenia WE-Turcja z dnia 25 lutego 1998 r. w sprawie systemu handlu produktami rolnymi.”.

      (16)  Dz.U. L 98 z 7.4.2001, str. 31. Decyzja zmieniona decyzją nr 1/2003 (Dz.U. L 28 z 4.2.2003, str. 51).

      (17)  Dz.U. L 35 z 13.2.1996, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją nr 2/1999 (Dz.U. L 72 z 18.3.1999, str. 36).

      (18)  Dowód, o którym mowa w Akcie Przystąpienia z 2003 r., załącznik IV nr 5, ust. 3–5 (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 33).


title: 2010/344/CFSP: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa BiH/16/2010 z dnia 15 czerwca 2010 r. w sprawie mianowania szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               22.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 155/33

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA BiH/16/2010
   z dnia 15 czerwca 2010 r.
   w sprawie mianowania szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   (2010/344/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1), w szczególności jego art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Poprzez wymianę listów między Sekretarzem Generalnym/Wysokim Przedstawicielem i Sekretarzem Generalnym NATO odpowiednio dnia 28 września 2004 r. i 8 października 2004 r. Rada Północnoatlantycka wyraziła zgodę na postawienie do dyspozycji szefa sztabu kwatery głównej dowództwa połączonych sił w Neapolu jako szefa grupy dowodzenia UE w Neapolu.

               (2)

               Dowódca operacji UE zalecił mianowanie generała broni Leandro DE VICENTI, szefa sztabu kwatery głównej dowództwa połączonych sił w Neapolu, szefem grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.

               (3)

               Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie.

               (4)

               Na podstawie art. 6 wspólnego działania 2004/570/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do sprawowania kierownictwa politycznego i strategicznego nad operacją wojskową UE.

               (5)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne.

               (6)

               Na posiedzeniu w Kopenhadze w dniach 12–13 grudnia 2002 r. Rada Europejska przyjęła deklarację stwierdzającą, że uzgodnienia „Berlin plus” i ich wykonanie dotyczą wyłącznie tych państw członkowskich UE, które są również członkami NATO albo stronami „Partnerstwa dla pokoju” i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Generał broni Leandro DE VICENTI zostaje niniejszym mianowany szefem grupy dowodzenia UE w Neapolu dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 15 czerwca 2010 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2010 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         C. FERNÁNDEZ-ARIAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 252 z 28.7.2004, s. 10.


title: Decyzja Komisji z dnia 27 października 2010 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa i utworzenia listy rezerwowej

text:
               28.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 292/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 27 października 2010 r.
   w sprawie mianowania członków Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa i utworzenia listy rezerwowej
   2010/C 292/04
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 33 ust. 1,
   uwzględniając decyzję Komisji 2005/629/WE z dnia 26 sierpnia 2005 r. ustanawiającą Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Trzyletnia Kadencja członków STECF mianowanych przez Komisję w dniu 1 listopada 2007 r. wygasa w dniu 31 października 2010 r.

               (2)

               Na sesji plenarnej STECF należy zatem mianować nowych członków na okres trzech lat od dnia 1 listopada 2010 r.

               (3)

               Należy utworzyć listę rezerwową ważną od dnia 1 listopada 2010 r.

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Mianowanie członków Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa
   Zgodnie z przepisami art. 3 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 decyzji 2005/629/WE Komisja mianuje na członków Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa od dnia 1 listopada 2010 r. osoby wymienione na liście zamieszczonej w załączniku 1.
   Artykuł 2
   Utworzenie listy rezerwowej
   Zgodnie z art. 4 ust. 4 decyzji 2005/629/WE Komisja opracowuje listę rezerwową załączoną do niniejszej decyzji, na którą wpisane zostają nazwiska kandydatów kwalifikujących się do zastąpienia członków opuszczających STECF zgodnie z art. 6 ust. 3 wymienionej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 października 2010 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

      (2)  Dz.U. L 225 z 31.8.2005, s. 18. Sprostowanie zamieszczone w Dz.U. L 316 z 2.12.2005, s. 23.

      ZAŁĄCZNIK 1

         Lista naukowców mianowanych jako członkowie STECF

                  Członek

                  Instytut

                              1.

                              ABELLA Alvaro

                  Agenzia Regionale per la Protezione Ambientale della Toscana — Risorse Idriche, Firenze

                              2

                              ANDERSEN Jesper

                  University of Copenhagen — Institute of Food and Resource Economics (FOI), Copenhagen

                              3.

                              BAILEY Nicholas

                  Fisheries Research Services — Marine Laboratory, Aberdeen

                              4.

                              BERTIGNAC Michel

                  Ifremer — Département STH, laboratoire de biologie halieutique, Brest

                              5.

                              CARDINALE Massimiliano

                  Swedish Board of Fisheries — Institute of Marine Research, Lysekil

                              6.

                              CASEY John

                  Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science, Lowestoft

                              7.

                              CURTIS Hazel

                  Sea Fish Industry Authority, Edinburgh

                              8.

                              DASKALOV Georgi

                  Bulgarian Academy of Sciences — Central Laboratory of General Ecology, Sofia

                              9.

                              DELANEY Alyne

                  Aalborg University Research Centre — Innovative Fisheries Management, Hirtshals

                              10.

                              DI NATALE Antonio

                  Aquastudio Research Institute, Messina

                              11.

                              DÖRING Ralf

                  Federal Research Institute for Rural Areas, Forestry and Fisheries — Institute of Sea Fisheries, Hamburg

                              12.

                              GARCIA RODRIGUEZ Mariano

                  Instituto Español de Oceanografía — Departamento de Pesca, Madrid

                              13.

                              GASCUEL Didier

                  Agrocampus Ouest — Fisheries and Aquatic Centre, Rennes

                              14.

                              GRAHAM Norman

                  Irish Marine Institute — Fisheries Science Service, Galway

                              15.

                              GUSTAVSSON Tore

                  Swedish Board of Fisheries, Göteborg

                              16.

                              JENNINGS Simon

                  Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science, Lowestoft

                              17.

                              KENNY Andrew

                  Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science, Lowestoft

                              18.

                              KIRKEGAARD Eskild

                  Technical University of Denmark — National Institute of Aquatic Resources, Charlottenlund

                              19.

                              KRAAK Sarah

                  Irish Marine Institute — Fisheries Science Service, Galway

                              20.

                              KUIKKA Sakari

                  University of Helsinki — Department of Biosciences, Helsinki

                              21.

                              MALVAROSA Loretta

                  Istituto Ricerche Economiche per la Pesca e l'Acquacoltura, Salerno

                              22.

                              MARTIN Paloma

                  Consejo Superior de Investigaciones Científicas — Instituto de Ciencias del Mar, Barcelona

                              23.

                              MOTOVA Arina

                  Lithuanian Institute of Agrarian Economics, Vilnius

                              24.

                              MURUA Hilario

                  AZTI Tecnalia — Unidad de Investigación Marina, Sukarietta

                              25.

                              NOWAKOWSKI Piotr

                  West Pomeranian University of Technology — Faculty of Food Science and Fisheries, Department of Fishing Technique, Szczecin

                              26.

                              PRELLEZO Raúl

                  AZTI Tecnalia — Unidad de Investigación Marina, Sukarietta

                              27.

                              SALA Antonello

                  Consiglio Nazionale della Ricerche – Istituto di Scienze Marine, Ancona

                              28.

                              SOMARAKIS Stylianos

                  Hellenic Centre for Marine Research, Heraklion

                              29.

                              STRANSKY Christoph

                  Federal Research Institute for Rural Areas, Forestry and Fisheries — Institute of Sea Fisheries, Hamburg

                              30.

                              THERET François

                  Ifremer — Laboratoire de technologie des pêches, Lorient

                              31.

                              ULRICH Clara

                  Technical University of Denmark — National Institute of Aquatic Resources, Charlottenlund

                              32.

                              URIARTE Andres

                  AZTI Tecnalia — Unidad de Investigación Marina, Sukarietta

                              33.

                              VANHEE Willy

                  Ministry of the Flemish Community — ILVO, Fishery Department, Oostende

                              34.

                              VAN OOSTENBRUGGE Hans

                  Landbouw Economisch Instituut — Fisheries section, Den Haag

      ZAŁĄCZNIK 2

         Lista naukowców wpisanych na listę rezerwową ekspertów dla STECF

                  Kandydat

                  Instytut

                              1.

                              ACCADIA Paolo

                  Istituto Ricerche Economiche per la Pesca e l'Acquacoltura, Salerno

                              2.

                              AGNEW David

                  Marine Resources Assessment Group, London

                              3.

                              APPLEGATE Andrew

                  New England Fishery Management Council, Newburyport

                              4.

                              ARRIZBALAGA Haritz

                  AZTI Tecnalia — Unidad de Investigación Marina, Sukarietta

                              5.

                              BELL Ewen

                  Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science, Lowestoft

                              6.

                              BIANCHINI Marco

                  Consiglio Nazionale della Ricerche — Istituto de Biologia Agroambientale e Forestale, Monterotondo Scalo

                              7.

                              BUISMAN Erik

                  Landbouw Economisch Instituut — Fisheries section, Den Haag

                              8.

                              CAMPOS Aida

                  Instituto da Investigação das Pescas e do Mar, Lisboa

                              9.

                              CARBONELL Ana

                  Instituto Español de Oceanografía — Centro Oceanográfico de Baleares, Palma

                              10.

                              CARPENTIERI Paolo

                  Centro Interuniversitario di Biologia Marina, Livorno

                              11.

                              CATCHPOLE Thomas

                  Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science, Lowestoft

                              12.

                              DE OLIVEIRA Jose

                  Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science, Lowestoft

                              13.

                              DIMECH Marc

                  Ministry for Resources and Rural Affairs, Agricultural and Fisheries Regulation Department, Marsaxlokk

                              14.

                              EBELING Michael

                  Federal Research Institute for Rural Areas, Forestry and Fisheries — Institute of Sea Fisheries, Hamburg

                              15.

                              HATCHER Aaron

                  University of Portsmouth — Centre for the Economics and Management of Aquatic Resources, Department of Economics, Portsmouth

                              16.

                              JACOME Marine

                  Fundación Desarrollo Integral del Negro Ecuatoriano, Guayaquil

                              17.

                              KOUTRAKIS Emmanuil

                  National Agricultural Research Foundation — Fisheries Research Institute, Kavala

                              18.

                              KUPSCHUS Sven

                  Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science, Lowestoft

                              19.

                              LARGE Philippe

                  Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science, Lowestoft

                              20.

                              LESKELÄ Ari

                  Finnish Game and Fisheries Research Institute, Helsinki

                              21.

                              LÓPEZ ABBELLÁN Luis

                  Instituto Español de Oceanografía — Centro Oceanográfico de Canarias, Santa Cruz de Tenerife

                              22.

                              MARAVELIAS Christos

                  Hellenic Centre for Marine Research, Institute of Marine Biological Resources, Anavissos Attica

                              23.

                              MENTE Elena

                  University of Thessaly — School of Agricultural Sciences, Department of Ichthyology and Aquatic Environment, Volos

                              24.

                              NORD Jenny

                  Swedish Board of Fisheries — Department of Fisheries Control, Göteborg

                              25.

                              POLET Hans

                  Ministry of the Flemish Community — ILVO, Fishery Department, Oostende

                              26.

                              QUINCOCES ABAD Ignacio

                  AZTI Tecnalia — Unidad de Investigación Marina, Sukarietta

                              27.

                              QUIRIJNS Flore

                  Institute for Marine Resources and Ecosystem Studies, Wageningen

                              28.

                              RAAKJAER Jesper

                  Aalborg University Research Centre — Innovative Fisheries Management, Aalborg

                              29.

                              RADTKE Krysztof

                  Sea Fisheries Institute, Gdynia

                              30.

                              RAETZ Hans-Joachim

                  Federal Research Institute for Rural Areas, Forestry and Fisheries — Institute of Sea Fisheries, Hamburg

                              31.

                              RAID Tiit

                  University of Tartu — Estonian Marine Institute, Tartu

                              32.

                              REEVES Stuart

                  Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science, Lowestoft

                              33.

                              SABATELLA Evelina

                  Istituto Ricerche Economiche per la Pesca e l'Acquacoltura, Salerno

                              34.

                              SCARCELLA Giuseppe

                  Consiglio Nazionale della Ricerche — Istituto di Scienze Marine, Ancona

                              35.

                              SIMMONDS John

                  Institute for the Protection and Security of the Citizen, Ispra

                              36.

                              TSERPES George

                  Hellenic Centre for Marine Research, Institute of Marine Biological Resources, Heraklion

                              37.

                              TSIKLIRAS Anthanassios

                  University of Thessaly — School of Agricultural Sciences, Department of Ichthyology and Aquatic Environment, Volos

                              38.

                              VALAVANIS Vasilis

                  Hellenic Centre for Marine Research, Institute of Marine Biological Resources, Heraklion


title: 2009/474/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 9 czerwca 2009 r. w sprawie mianowania sędziego Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

text:
               19.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/56

      DECYZJA RADY

   z dnia 9 czerwca 2009 r.
   w sprawie mianowania sędziego Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej
   (2009/474/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 225a,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 140b,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (zwany dalej „Sądem do spraw Służby Publicznej”) został utworzony decyzją Rady 2004/752/WE, Euratom (1). Na mocy tej decyzji dodano w tym celu załącznik do Protokołu w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości (zwany dalej „załącznikiem I do statutu Trybunału Sprawiedliwości”).

               (2)

               Decyzją 2005/150/WE, Euratom (2) Rada określiła warunki i zasady dotyczące przedstawiania i rozpatrywania kandydatur w celu mianowania sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej zgodnie z art. 3 ust. 2 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości.

               (3)

               Decyzją 2005/49/WE, Euratom (3) Rada ustaliła zasady działania komitetu przewidzianego w art. 3 ust. 3 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości (zwanego dalej „komitetem”).

               (4)

               Z powodu rezygnacji jednego z sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej ogłoszono w dniu 6 marca 2009 r. (4) wezwanie do składania wniosków o mianowanie na stanowisko sędziego Sądu do spraw Służby Publicznej na okres od dnia 1 września 2009 r. do dnia 31 sierpnia 2015 r.

               (5)

               Komitet odbył posiedzenia w dniach 26 marca, 7 maja oraz 25 i 26 maja 2009 r. W wyniku swoich dyskusji komitet wydał opinię i listę przewidziane w art. 3 ust. 4 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości.

               (6)

               Na mocy art. 225a ust. 4 Traktatu WE i art. 140b ust. 4 Traktatu Euratom sędziowie Sądu do spraw Służby Publicznej są mianowani przez Radę.

               (7)

               Należy zatem mianować jedną osobę spośród kandydatów, których nazwiska znajdują się na liście przewidzianej w art. 3 ust. 4 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości, zapewniając przy tym zrównoważony skład Sądu w odniesieniu do obywateli państw członkowskich pochodzących z możliwie najszerszego obszaru geograficznego oraz w odniesieniu do reprezentowanych krajowych systemów sądowniczych, zgodnie z art. 3 ust. 1 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Maria Isabel ROFES i PUJOL zostaje mianowana sędzią Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej na okres sześciu lat, od dnia 1 września 2009 r. do dnia 31 sierpnia 2015 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 9 czerwca 2009 r.

            W imieniu Rady

         E. JANOTA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 333 z 9.11.2004, s. 7.

      (2)  Dz.U. L 50 z 23.2.2005, s. 7.

      (3)  Dz.U. L 21 z 25.1.2005, s. 13.

      (4)  Dz.U. C 53 z 6.3.2009, s. 15.