title: 2009/473/WE: Decyzja Rady z dnia 28 maja 2009 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego tymczasowego stosowania Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei

text:
               19.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/31

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 maja 2009 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego tymczasowego stosowania Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei
   (2009/473/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wspólnota wynegocjowała z Republiką Gwinei umowę o partnerstwie w sprawie połowów przyznającą statkom wspólnotowym uprawnienia do połowów na wodach objętych zwierzchnictwem i jurysdykcją Republiki Gwinei w zakresie rybołówstwa.

               (2)

               W wyniku negocjacji dnia 20 grudnia 2008 r. parafowano nową umowę o partnerstwie w sprawie połowów.

               (3)

               Nowa umowa o partnerstwie w sprawie połowów powinna uchylić umowę z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie połowów zawartą pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a rządem Republiki Gwinei, z drugiej strony.

               (4)

               Aby statki wspólnotowe mogły kontynuować działalność połowową, zasadnicze znaczenie ma możliwie jak najszybsze stosowanie nowej umowy o partnerstwie w sprawie połowów. W związku z tym strony parafowały porozumienie w formie wymiany listów dotyczące tymczasowego stosowania nowej umowy o partnerstwie w sprawie połowów od dnia 1 stycznia 2009 r.

               (5)

               Zatwierdzenie porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego tymczasowego stosowania umowy o partnerstwie w sprawie połowów leży w interesie Wspólnoty.

               (6)

               Należy określić metodę podziału uprawnień do połowów pomiędzy poszczególne państwa członkowskie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące tymczasowego stosowania Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei, z zastrzeżeniem decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy.
   Tekst porozumienia w formie wymiany listów zostaje dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   1.   Uprawnienia do połowów ustalone w protokole zostają podzielone między państwa członkowskie w sposób następujący:

               a)

               sejnery do połowów tuńczyka:

                           Hiszpania

                           15 statków

                           Francja

                           11 statków

                           Włochy

                           2 statki;

               b)

               statki dokonujące połowów wędziskami i taklami:

                           Hiszpania

                           8 statków

                           Francja

                           4 statki.

         2.   Jeżeli wnioski o wydanie upoważnień do połowów z państw członkowskich określonych w ust. 1 nie wyczerpują wszystkich uprawnień do połowów określonych w protokole, Komisja może uwzględnić wnioski o wydanie upoważnień do połowów z pozostałych państw członkowskich.
   Artykuł 3
   Państwa członkowskie, których statki prowadzą połowy na mocy umowy, o której mowa w art. 1, powiadamiają Komisję o ilościach odłowionych z poszczególnych stad na obszarze połowowym Republiki Gwinei zgodnie z zasadami ustanowionymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 500/2001 z dnia 14 marca 2001 r. w sprawie ustanowienia szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 w odniesieniu do monitorowania połowów statków rybackich Wspólnoty na wodach państw trzecich i na pełnym morzu (1), do czasu wejścia w życie rozporządzenia ustalającego szczegółowe zasady w rozumieniu art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 (2), a po jego wejściu w życie – zgodnie ze szczegółowymi zasadami tego rozporządzenia.
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania porozumienia w formie wymiany listów, tak aby stało się ono wiążące dla Wspólnoty.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 maja 2009 r.

            W imieniu Rady

         V. TOŠOVSKÝ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 73 z 15.3.2001, s. 8.

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczące upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 i (WE) nr 1627/94 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 3317/94 (Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33).
    ---documentbreak---

               19.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/33

         POROZUMIENIE W FORMIE WYMIANY LISTÓW
   dotyczące tymczasowego stosowania umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei
   Szanowny Panie!
   Cieszę się, że negocjatorzy reprezentujący Republikę Gwinei i Wspólnotę Europejską znaleźli konsensus w sprawie Umowy o partnerstwie w sprawie połowów zawartej pomiędzy Republiką Gwinei a Wspólnotą Europejską oraz Protokołu ustanawiającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową wraz z załącznikami.
   Wynik tych negocjacji, będący pozytywną kontynuacją wcześniejszej umowy, wzmocni nasze stosunki w zakresie rybołówstwa i ustanowi rzeczywiste ramy partnerstwa na rzecz rozwoju zrównoważonej i odpowiedzialnej polityki rybołówstwa na wodach Gwinei. W tym kontekście proponuję jednoczesne uruchomienie procedur przyjęcia i ratyfikacji treści protokołu i załącznika do niego, zgodnie z procedurami obowiązującymi w Republice Gwinei i we Wspólnocie Europejskiej i niezbędnymi do ich wejścia w życie.
   Aby nie utrudniać działalności połowowej prowadzonej przez statki wspólnotowe na wodach Gwinei oraz odnosząc się do umowy i protokołu parafowanych dnia 20 grudnia 2008 r., ustanawiających uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., mam zaszczyt poinformować Pana, że rząd Republiki Gwinei jest gotów zastosować tymczasowo tę umowę i ten protokół, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r., w oczekiwaniu na ich wejście w życie zgodnie z art. 19 umowy, pod warunkiem że Wspólnota Europejska jest gotowa uczynić to samo.
   W tym przypadku ustala się, że wniesienie pierwszej raty rekompensaty finansowej ustalonej w art. 2 protokołu musi nastąpić do dnia 30 listopada 2009 r.
   Będę zobowiązany, jeśli potwierdzi Pan zgodę Wspólnoty Europejskiej na takie tymczasowe stosowanie.
   Z wyrazami szacunku

   Szanowny Panie!
   Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego listu z datą dzisiejszą, o następującej treści:

      „Szanowny Panie!
      Cieszę się, że negocjatorzy reprezentujący Republikę Gwinei i Wspólnotę Europejską znaleźli konsensus w sprawie Umowy o partnerstwie w sprawie połowów zawartej pomiędzy Republiką Gwinei a Wspólnotą Europejską oraz Protokołu ustanawiającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową wraz z załącznikami.
      Wynik tych negocjacji, będący pozytywną kontynuacją wcześniejszej umowy, wzmocni nasze stosunki w zakresie rybołówstwa i ustanowi rzeczywiste ramy partnerstwa na rzecz rozwoju zrównoważonej i odpowiedzialnej polityki rybołówstwa na wodach Gwinei. W tym kontekście proponuję jednoczesne uruchomienie procedur przyjęcia i ratyfikacji treści protokołu i załącznika do niego, zgodnie z procedurami obowiązującymi w Republice Gwinei i we Wspólnocie Europejskiej i niezbędnymi do ich wejścia w życie.
      Aby nie utrudniać działalności połowowej prowadzonej przez statki wspólnotowe na wodach Gwinei oraz odnosząc się do umowy i protokołu parafowanych dnia 20 grudnia 2008 r., ustanawiających uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., mam zaszczyt poinformować Pana, że rząd Republiki Gwinei jest gotów zastosować tymczasowo tę umowę i ten protokół, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r., w oczekiwaniu na ich wejście w życie zgodnie z art. 19 umowy, pod warunkiem że Wspólnota Europejska jest gotowa uczynić to samo.
      W tym przypadku ustala się, że wniesienie pierwszej raty rekompensaty finansowej ustalonej w art. 2 protokołu musi nastąpić do dnia 30 listopada 2009 r.
      Będę zobowiązany, jeśli potwierdzi Pan zgodę Wspólnoty Europejskiej na takie tymczasowe stosowanie.”

   Mam zaszczyt potwierdzić zgodę Wspólnoty Europejskiej na takie tymczasowe stosowanie.
   Z wyrazami szacunku

 ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               19.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/35

         UMOWA O PARTNERSTWIE
   w sprawie połowów pomiędzy Republiką Gwinei a Wspólnotą Europejską
   REPUBLIKA GWINEI,
   zwana dalej „Gwineą”,
   oraz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   zwana dalej „Wspólnotą”,
   zwane dalej „Stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC ścisłą współpracę między Wspólnotą a Gwineą, w szczególności w kontekście umowy z Kotonu, oraz ich wspólne pragnienie dalszego rozwijania tych stosunków,
   UWZGLĘDNIAJĄC pragnienie Stron wspierania racjonalnej eksploatacji zasobów rybnych w drodze współpracy,
   BIORĄC POD UWAGĘ postanowienia Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza,
   ZDECYDOWANE stosować decyzje i zalecenia wydane przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego, zwaną dalej „ICCAT”,
   MAJĄC ŚWIADOMOŚĆ znaczenia zasad ustanowionych w Kodeksie postępowania odpowiedzialnego rybołówstwa, przyjętym na konferencji FAO w 1995 r.,
   ZDECYDOWANE współpracować we wspólnym interesie na rzecz wprowadzenia odpowiedzialnego rybołówstwa w celu zapewnienia długotrwałej ochrony i zrównoważonego wykorzystywania żywych zasobów morskich,
   PRZEKONANE, ŻE taka współpraca musi przyjąć formę inicjatyw i środków, które podejmowane wspólnie lub niezależnie przez każdą ze Stron będą się wzajemnie uzupełniać, będę spójne z polityką i zagwarantują synergię podejmowanych starań,
   ZDECYDOWANE ustanowić w tym celu dialog w celu określenia sektorowej polityki w dziedzinie rybołówstwa przyjętej przez rząd Gwinei oraz ustalić stosowne środki gwarantujące skuteczne wdrażanie tej polityki oraz zaangażowanie podmiotów gospodarczych i społeczeństwa w jej realizację,
   PRAGNĄC ustanowić zasady i warunki regulujące działalność połowową statków Wspólnoty na wodach Gwinei oraz wsparcie Wspólnoty dla wprowadzenia odpowiedzialnego rybołówstwa na tych wodach,
   ZDECYDOWANE nawiązać bliższą współpracę gospodarczą w zakresie rybołówstwa i działań pokrewnych poprzez wprowadzenie i rozwój wspólnych przedsięwzięć, w które zaangażują się przedsiębiorstwa obu Stron,
   UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejsza umowa ustanawia zasady, przepisy i procedury regulujące:

               —

               gospodarczą, finansową, techniczną i naukową współpracę w dziedzinie rybołówstwa, mającą na celu wspieranie odpowiedzialnego rybołówstwa na obszarach połowowych Gwinei, w celu ochrony i zrównoważonego wykorzystywania zasobów rybnych oraz rozwoju sektora gospodarki rybnej w Gwinei,

               —

               warunki dostępu wspólnotowych statków rybackich do obszarów połowowych Gwinei,

               —

               współpracę dotyczącą zasad kontroli połowów na obszarach połowowych Gwinei mających gwarantować spełnienie wyżej opisanych warunków, skuteczność środków ochrony zasobów rybnych i zarządzania nimi oraz zwalczanie nielegalnych, nieraportowanych lub nieuregulowanych połowów,

               —

               partnerstwo pomiędzy przedsiębiorstwami ukierunkowanymi na rozwój działalności gospodarczej w sektorze gospodarki rybnej i działań pokrewnych, we wspólnym interesie Stron.

         Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszej umowy:

               a)

               „organy Gwinei” oznaczają ministerstwo odpowiedzialne za rybołówstwo;

               b)

               „organy Wspólnoty” oznaczają Komisję Europejską;

               c)

               „obszar połowowy Gwinei” oznacza wody, nad którymi jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawuje Gwinea; Działalność połowowa statków należących do Wspólnoty, przewidziana w niniejszej umowie, odbywa się wyłącznie na obszarach połowowych, na których połowy są dopuszczone na mocy ustawodawstwa Gwinei;

               d)

               „statek rybacki” oznacza każdy statek wyposażony w narzędzia połowowe do przemysłowej eksploatacji żywych zasobów wodnych;

               e)

               „statek wspólnotowy” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany we Wspólnocie;

               f)

               „wspólny komitet” oznacza komitet złożony z przedstawicieli Wspólnoty i Gwinei, którego funkcje opisano w art. 10 niniejszej umowy;

               g)

               „przeładunek” oznacza transfer w porcie lub na redzie części lub całego połowu z jednego statku rybackiego na inny statek;

               h)

               „nadzwyczajne okoliczności” oznaczają okoliczności inne niż przyczyny naturalne, wymykające się spod racjonalnej kontroli jednej ze Stron i uniemożliwiające wykonywanie połowów na wodach Gwinei;

               i)

               „marynarze AKP” oznaczają marynarzy będących obywatelami państwa spoza Europy, które jest sygnatariuszem umowy z Kotonu. W związku z tym marynarz z Gwinei jest marynarzem AKP;

               j)

               „nadzór” oznacza Krajowy Ośrodek Nadzoru i Ochrony Rybołówstwa (CNSP);

               k)

               „Delegatura Komisji” oznacza: Delegaturę Komisji Europejskiej w Gwinei;

               l)

               „armator” oznacza osobę prawnie odpowiedzialną za statek rybacki;

               m)

               „upoważnienie do połowów” oznacza prawo do prowadzenia działalności połowowej podczas określonego okresu, na określonym obszarze lub na określonym łowisku oraz zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.

         Artykuł 3
   Zasady i cele związane z wprowadzeniem w życie niniejszej umowy
   1.   Niniejszym Strony zobowiązują się do wspierania odpowiedzialnego rybołówstwa na obszarach połowowych Gwinei, opartego na zasadach niedyskryminowania różnych flot znajdujących się na tych wodach, bez naruszenia umów zawartych pomiędzy krajami rozwijającymi się w ramach jednego regionu geograficznego, włącznie z wzajemnymi umowami połowowymi.
   2.   Strony zobowiązują się do ustanowienia zasad dialogu i wcześniejszych konsultacji, w szczególności w zakresie wprowadzenia sektorowej polityki rybołówstwa, z jednej strony, oraz polityk i środków wspólnotowych, które mogłyby mieć wpływ na sektor gospodarki rybnej w Gwinei, z drugiej strony.
   3.   Strony współpracują także w zakresie ocen ex ante, bieżących i ex post środków, programów i działań realizowanych na podstawie postanowień niniejszej umowy, prowadzonych wspólnie lub jednostronnie.
   4.   Strony zobowiązują się do zagwarantowania, że postanowienia niniejszej umowy zostaną wprowadzone w życie zgodnie z zasadami ładu gospodarczego i społecznego, mając na uwadze przyczynienie się do tworzenia nowych miejsc pracy w Gwinei oraz przy poszanowaniu stanu zasobów rybnych.
   5.   W szczególności, zatrudnienie marynarzy AKP na statkach wspólnotowych reguluje Deklaracja MOP (Międzynarodowej Organizacji Pracy) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy, której przepisy stosuje się z mocy prawa do umów o pracę oraz ogólnych warunków zatrudnienia. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i faktycznego uznawania prawa do zbiorowych negocjacji pracowników oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.
   Artykuł 4
   Współpraca naukowa
   1.   W okresie obowiązywania umowy Wspólnota i Gwinea współpracują na rzecz monitorowania zmiany stanu zasobów w obszarze połowowym Gwinei.
   2.   Obie Strony, na podstawie zaleceń i uchwał przyjętych przez Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (CTOI) oraz w świetle najlepszych dostępnych opinii naukowych, przeprowadzają konsultacje w ramach wspólnego komitetu, przewidzianego w art. 10 umowy, w celu podjęcia, w razie potrzeby, po przeprowadzeniu zebrania naukowego oraz za obopólną zgodą, środków mających na celu zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi, mających wpływ na działalność statków Wspólnoty.
   3.   Strony zobowiązują się do przeprowadzania wzajemnych konsultacji, w tym konsultacji na poziomie podregionu lub w ramach właściwych organizacji międzynarodowych, w celu zapewnienia zarządzania żywymi zasobami na Atlantyku i ich ochrony oraz współpracy w zakresie związanych z nimi badań naukowych.
   Artykuł 5
   Dostęp statków wspólnotowych do łowisk na wodach Gwinei
   1.   Gwinea zobowiązuje się uprawnić statki wspólnotowe do działalności połowowej prowadzonej na jej obszarze połowowym zgodnie z niniejszą umową oraz protokołem i załącznikiem.
   2.   Działalność połowowa stanowiąca przedmiot niniejszej umowy podlega ustawodawstwu obowiązującemu w Gwinei. Organy Gwinei powiadamiają Wspólnotę o wszelkich zmianach wprowadzanych do wspomnianego ustawodawstwa. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek przepisów, które mogłyby być uzgodnione między Stronami, statki wspólnotowe powinny spełnić wymogi tego ustawodawstwa w terminie jednego miesiąca od daty takiego powiadomienia.
   3.   Gwinea zobowiązuje się do podjęcia wszelkich odpowiednich kroków w celu zapewnienia skutecznego stosowania postanowień dotyczących kontroli połowów przewidzianych w protokole. Statki wspólnotowe współpracują z organami Gwinei odpowiedzialnymi za prowadzenie takich kontroli.
   4.   Wspólnota zobowiązuje się do podjęcia wszelkich odpowiednich kroków w celu zapewnienia przestrzegania przez jej statki postanowień niniejszej umowy, jak również ustawodawstwa dotyczącego połowów na wodach, które podlegają jurysdykcji Gwinei, zgodnie z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza.
   Artykuł 6
   Warunki dokonywania połowów – Klauzula wyłączności
   1.   Statki wspólnotowe mogą prowadzić działalność połowową na obszarach połowowych Gwinei, wyłącznie jeżeli posiadają ważne upoważnienie do połowów wydane przez Gwineę na mocy niniejszej umowy i załączonego do niej protokołu.
   2.   W odniesieniu do kategorii połowów nieprzewidzianych w obowiązującym protokole, a także zwiadów rybackich, upoważnienia do połowów mogą być wydawane statkom wspólnotowym przez Ministerstwo. Przy przyznawaniu takich upoważnień wymagana jest jednak pozytywna opinia Stron.
   3.   Procedura otrzymywania upoważnienia do połowów przez statek, obowiązujące podatki i metoda płatności mająca zastosowanie do armatora są określone w załączniku do protokołu.
   Artykuł 7
   Rekompensata finansowa
   1.   Wspólnota, zgodnie z warunkami określonymi w protokole i załącznikach, przekazuje rekompensatę finansową na rzecz Gwinei. Wspomniana jednorazowa rekompensata określana jest na podstawie dwóch elementów, dotyczących odpowiednio:

               a)

               dostępu statków wspólnotowych do obszaru połowowego i zasobów rybnych Gwinei; oraz

               b)

               wsparcia finansowego Wspólnoty na rzecz wprowadzenia krajowej polityki rybołówstwa opierającej się na odpowiedzialnym rybołówstwie i zrównoważonym wykorzystaniu zasobów rybnych na wodach Gwinei.

         2.   Część rekompensaty finansowej, o której mowa powyżej w ust. 1 lit. b), ustala się, mając na uwadze cele związane z sektorową polityką rybołówstwa określoną przez rząd Gwinei, zdefiniowane za obopólną zgodą Stron, zgodnie z postanowieniami protokołu oraz zgodnie z rocznym i wieloletnim planem realizacji tej polityki.
   3.   Rekompensata finansowa wpłacana jest przez Wspólnotę raz na rok zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w protokole, z zastrzeżeniem postanowień niniejszej umowy i protokołu dotyczących ewentualnej zmiany jej wysokości z powodu:

               a)

               nadzwyczajnych okoliczności;

               b)

               zmniejszenia, za obopólną zgodą Stron, uprawnień do połowów przyznanych statkom wspólnotowym, ustanowionego w zastosowaniu środków zarządzania odnośnymi stadami, uznanych za niezbędne dla ochrony i zrównoważonego wykorzystania zasobów na podstawie najlepszych dostępnych danych naukowych;

               c)

               zwiększenia, za obopólną zgodą Stron, przyznanych statkom wspólnotowym uprawnień do połowów, jeżeli z najlepszych dostępnych danych naukowych wynika, że stan zasobów na to pozwala;

               d)

               ponownej oceny warunków wsparcia finansowego Wspólnoty na rzecz wdrażania sektorowej polityki rybołówstwa w Gwinei, jeżeli uzasadniają to stwierdzone przez obie Strony wyniki wdrażania planu rocznego i wieloletniego;

               e)

               rozwiązania niniejszej umowy zgodnie z jej art. 15;

               f)

               zawieszenia stosowania niniejszej umowy zgodnie z jej art. 14.

         Artykuł 8
   Wspieranie współpracy na poziomie podmiotów gospodarczych i społeczeństwa
   1.   Strony zachęcają do współpracy gospodarczej, naukowej i technicznej w sektorze gospodarki rybnej i sektorach pokrewnych. Strony konsultują się nawzajem, aby koordynować różne działania, które mogą być podejmowane w tym zakresie.
   2.   Strony zobowiązują się do promowania wymiany informacji w zakresie technik i narzędzi połowowych, metod konserwacji i przetwarzania przemysłowego produktów rybołówstwa.
   3.   Strony podejmują wysiłki w celu stworzenia korzystnych warunków dla wspierania gospodarczych, handlowych i technicznych więzi pomiędzy przedsiębiorstwami z państw Stron, poprzez sprzyjanie tworzeniu klimatu przyjaznego dla rozwoju przedsiębiorczości i inwestycji.
   4.   W szczególności Strony zachęcają do zakładania wspólnych przedsiębiorstw w ich wspólnym interesie, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawodawstwa Gwinei i obowiązującym prawodawstwem wspólnotowym.
   Artykuł 9
   Współpraca administracyjna
   Umawiające się Strony, dbając o zapewnienie skuteczności środków zarządzania zasobami rybnymi oraz ich ochrony:

               —

               rozwijają współpracę administracyjną w celu zapewnienia przestrzegania przez swoje statki postanowień niniejszej umowy i ustawodawstwa Gwinei w zakresie rybołówstwa morskiego, każda we własnym imieniu,

               —

               współpracują w zapobieganiu połowom nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym oraz w zwalczaniu tych połowów, w szczególności poprzez wymianę informacji i ścisłą współpracę administracyjną.

         Artykuł 10
   Wspólny komitet
   1.   Wprowadzanie w życie niniejszej umowy nadzoruje i kontroluje utworzony w tym celu wspólny komitet. Wspólny komitet pełni następujące funkcje:

               a)

               monitorowanie realizacji, interpretacji i właściwego stosowania umowy, a także rozstrzyganie sporów;

               b)

               monitorowanie i ocena wkładu umowy o partnerstwie we wdrożenie sektorowej polityki rybołówstwa w Gwinei;

               c)

               zapewnianie koniecznej współpracy w sprawach leżących we wspólnym interesie Stron w zakresie rybołówstwa;

               d)

               działanie w charakterze forum w celu polubownego rozstrzygania sporów związanych z interpretacją lub stosowaniem niniejszej umowy;

               e)

               w razie konieczności, ponowna ocena poziomu uprawnień do połowów i związanej z nimi rekompensaty finansowej;

               f)

               określenie warunków prowadzenia połowów zgodnie z postanowieniami protokołu;

               g)

               ustanowienie szczegółowych zasad praktycznych dotyczących współpracy administracyjnej przewidzianej w art. 9 niniejszej umowy;

               h)

               wszelkie inne funkcje uzgodnione za obopólną zgodą Stron, w tym w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów i współpracy administracyjnej.

         2.   Wspólny komitet spotyka się przynajmniej raz w roku, przemiennie we Wspólnocie i w Gwinei, a przewodniczy mu Strona będąca gospodarzem spotkania. Na wniosek jednej ze Stron wspólny komitet zbiera się na posiedzeniu nadzwyczajnym.
   Artykuł 11
   Obszar geograficzny obowiązywania umowy
   Niniejszą umowę stosuje się, z jednej strony, do terytoriów, na których ma zastosowanie Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, na warunkach przewidzianych w tym Traktacie, oraz, z drugiej strony, do terytorium Gwinei i do wód podlegających jurysdykcji Gwinei.
   Artykuł 12
   Okres obowiązywania
   Niniejsza umowa obowiązuje przez 4 lata, począwszy od daty jej wejścia w życie, i jest przedłużana automatycznie na kolejne czteroletnie okresy, jeżeli żadna ze Stron nie wypowie umowy zgodnie z jej art. 15.
   Artykuł 13
   Rozstrzyganie sporów
   Umawiające się Strony konsultują się wzajemnie, aby rozstrzygać spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej umowy.
   Artykuł 14
   Zawieszenie
   1.   Stosowanie niniejszej umowy może zostać zawieszone na wniosek jednej ze Stron w przypadku zaistnienia poważnych sporów dotyczących stosowania postanowień umowy. Zawieszenie to podlega powiadomieniu w formie pisemnej przez zainteresowaną Stronę o jej zamiarze, co najmniej trzy miesiące przed datą, z którą to zawieszenie wchodzi w życie. Po otrzymaniu takiego powiadomienia Strony przystępują do rozmów mających na celu polubowne rozstrzygnięcie sporu.
   2.   Płatność rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 7, zostaje zmniejszona proporcjonalnie i pro rata temporis, w zależności od czasu trwania zawieszenia.
   Artykuł 15
   Wypowiedzenie
   1.   Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w przypadku zaistnienia poważnych okoliczności, takich jak degradacja stanu danych stad, stwierdzenie zmniejszonego poziomu wykorzystania uprawnień do połowów przyznanych statkom wspólnotowym przez Gwineę lub niedotrzymanie przez Strony zobowiązań w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych lub nieuregulowanych połowów.
   2.   Strona wypowiadająca umowę powiadamia drugą Stronę o swoim zamiarze wycofania się z umowy na piśmie co najmniej na sześć miesięcy przed terminem wygaśnięcia pierwszego lub każdego kolejnego okresu obowiązywania umowy.
   3.   Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, oznacza rozpoczęcie konsultacji przez Strony.
   4.   Płatność rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 7, za rok, w którym umowa została wypowiedziana, zostanie zmniejszona proporcjonalnie pro rata temporis.
   Artykuł 16
   Protokół i załącznik
   Protokół i załącznik stanowią integralną część niniejszej umowy.
   Artykuł 17
   Obowiązujące przepisy prawa krajowego
   Działalność statków rybackich Wspólnoty, dokonujących połowów na wodach Gwinei, podlega ustawodawstwu obowiązującemu w Gwinei, chyba że umowa, niniejszy protokół i załącznik lub dodatki do niego stanowią inaczej.
   Artykuł 18
   Uchylenie
   Niniejsza umowa, z dniem jej wejścia w życie, uchyla i zastępuje Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Gwinei w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Gwinei z dnia 28 marca 1983 r.
   Artykuł 19
   Wejście w życie
   Niniejsza umowa, sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny, wchodzi w życie w dniu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie na piśmie o zakończeniu odpowiednich wewnętrznych procedur przyjęcia.
   PROTOKÓŁ
   ustalający uprawnienia do połowów oraz rekompensatę finansową przewidziane w Umowie między Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Gwinei na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.
   Artykuł 1
   Okres stosowania i uprawnienia do połowów
   1.   Począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r. i przez okres 4 lat, uprawnienia do połowów przyznane z tytułu art. 5 umowy ustala się następująco: daleko migrujące gatunki ryb (gatunki wymienione w załączniku 1 do Konwencji Narodów Zjednoczonych z 1982 r.):

               —

               sejnery zamrażalnie do połowu tuńczyka: 28 statków,

               —

               statki dokonujące połowów wędziskami i taklami: 12 statków.

         2.   Począwszy od drugiego roku obowiązywania niniejszego protokołu oraz w wyniku wspólnej oceny stanu stad krewetek i zarządzania łowiskami Gwinei należącymi do tej kategorii, trawlerom krewetkowym mogą zostać przyznane w skali rocznej uprawnienia do połowów w wysokości 800 ton rejestrowych brutto (BRT) kwartalnie, przy spełnieniu następujących warunków:

               —

               zostanie wprowadzone w życie przejrzyste zarządzanie dostępem do łowisk krewetkowych, w szczególności nakładem połowowym wykorzystanym przez floty krajowe i zagraniczne dla tego gatunku. W tym celu Gwinea będzie przekazywać przed dniem 31 października każdego roku tabelę zbiorczą dotyczącą nakładu połowowego w odniesieniu do tego gatunku i do wód Gwinei,

               —

               zostanie wprowadzony w życie plan nadzoru, monitorowania i kontroli na wodach Gwinei,

               —

               zostanie przeprowadzona analiza naukowa dotycząca stanu zasobu i wyników połowów badawczych, które będą corocznie przekazywane wraz z informacjami dotyczącymi nakładu połowowego.

         Warunki połowów dla tej kategorii będą corocznie określane, za obopólną zgodą, przed wydaniem upoważnień do połowów, a w każdym przypadku przed wypłaceniem rocznej dodatkowej rekompensaty proporcjonalnej do zwiększenia uprawnień do połowów, o którym mowa w art. 2 niniejszego protokołu.
   3.   Ust. 1 i 2 stosowane są z zastrzeżeniem postanowień art. 4 i 5 niniejszego protokołu.
   4.   Statki pływające pod banderą państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej mogą prowadzić działalność połowową na wodach Gwinei, pod warunkiem że posiadają upoważnienie do połowów wydane przez Gwineę w ramach niniejszego protokołu i stosownie do szczegółowych zasad opisanych w załączniku do niniejszego protokołu.
   Artykuł 2
   Rekompensata finansowa – Szczegółowe zasady płatności
   1.   Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 7 umowy, obejmuje, z jednej strony, w odniesieniu do okresu określonego w art. 1 ust. 1, kwotę w wysokości 325 000 EUR rocznie, stanowiącą równoważność pojemności referencyjnej w wysokości 5 000 ton rocznie, a z drugiej strony – specjalną kwotę w wysokości 125 000 EUR rocznie, przeznaczoną na wsparcie oraz na realizację sektorowej polityki rybołówstwa Gwinei. Ta specjalna kwota stanowi integralną część jednorazowej rekompensaty finansowej (1) określonej w art. 7 umowy.
   W przypadku przyznania dodatkowych uprawnień do połowów zgodnie z art. 1 ust. 2 w skład rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 7 umowy, wchodzi również, w odniesieniu do okresu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, kwota 300 000 EUR rocznie, proporcjonalna do zwiększenia uprawnień do połowów.
   Do wyżej wymienionych kwot dodaje się specjalny wkład Wspólnoty w wysokości 600 000 EUR za pierwszy rok, 400 000 EUR za drugi rok i 300 000 EUR za lata następne, przeznaczony na wzmocnienie systemu monitorowania, kontroli i nadzoru na obszarach połowowych Gwinei oraz na wyposażenie Gwinei najpóźniej do dnia 30 czerwca 2010 r. w system monitorowania satelitarnego. Wkładem tym zarządza się zgodnie z przepisami art. 7 niniejszego protokołu.
   2.   Ust. 1 powyżej stosuje się z zastrzeżeniem przepisów art. 4, 5, 6 i 7 niniejszego protokołu.
   3.   Łączna suma kwot, o których mowa w ust. 1 (czyli 1 050 000 EUR za pierwszy rok oraz, w razie potrzeby, 1 150 000 EUR za drugi rok i 1 050 000 EUR za kolejne lata) jest wypłacana przez Wspólnotę raz do roku przez okres obowiązywania niniejszego protokołu (2). Kwoty te nie przesądzają o zmianach uprawnień do połowów lub włączeniu nowych uprawnień do połowów, o których może zostać podjęta decyzja zgodnie z przepisami art. 4 i 5 niniejszego protokołu.
   4.   Jeżeli całkowita ilość połowów statków Wspólnoty na obszarach połowowych Gwinei przekroczy pojemność referencyjną, kwota rocznej rekompensaty finansowej zostanie powiększona o 65 EUR za każdą dodatkową złowioną tonę. Jednakże całkowita kwota roczna wypłacona przez Wspólnotę nie może przekraczać dwukrotnej wartości kwoty, o której mowa w ust. 3 (czyli 1 050 000 EUR za pierwszy rok oraz, w razie potrzeby, 1 150 000 EUR za drugi rok i 1 050 000 EUR za kolejne lata). Jeżeli ilość złowiona przez statki Wspólnoty przekroczy ilość odpowiadającą dwukrotnej wartości całkowitej kwoty rocznej, kwota należna za ilość przekraczającą ten limit zostanie wypłacona w roku następnym.
   5.   Wniesienie rekompensaty finansowej ustalonej w ust. 1 następuje najpóźniej dnia 30 listopada 2009 r. w odniesieniu do pierwszego roku i najpóźniej dnia 1 lutego w odniesieniu do kolejnych lat.
   6.   Z zastrzeżeniem postanowień art. 6, przeznaczenie budżetowe tych środków finansowych jest określane w ramach ustawy budżetowej Gwinei, z wyjątkiem wkładu specjalnego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 akapit trzeci niniejszego protokołu, i w związku z tym należy do wyłącznych kompetencji Gwinei.
   7.   Płatności przewidziane w niniejszym artykule są przelewane, w pierwszym roku po przyjęciu przez Strony programowania tych środków finansowych, na odrębny rachunek skarbu państwa otwarty w banku centralnym Gwinei. Dane dotyczące rachunku są przekazywane corocznie przez Ministerstwo, z wyjątkiem wkładu specjalnego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 akapit trzeci, który będzie wpłacany bezpośrednio na rachunek Krajowego Ośrodka Nadzoru i Ochrony Rybołówstwa.
   Artykuł 3
   Współpraca na rzecz odpowiedzialnego rybołówstwa – Współpraca naukowa
   1.   Strony zobowiązują się do wspierania odpowiedzialnego rybołówstwa na wodach Gwinei w oparciu o zasadę niedyskryminowania żadnej z flot znajdujących się na tych wodach.
   2.   W okresie obowiązywania niniejszego protokołu Wspólnota i organy Gwinei będą współpracować na rzecz monitorowania stanu zasobów w obszarze połowowym Gwinei.
   3.   Strony zobowiązują się do wspierania współpracy w zakresie odpowiedzialnego rybołówstwa na poziomie podregionalnym, w szczególności w ramach Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) i w ramach każdej innej właściwej organizacji podregionalnej lub międzynarodowej.
   4.   Zgodnie z art. 4 umowy oraz na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych Strony przeprowadzają konsultacje we wspólnym komitecie, o którym mowa w art. 10 umowy, w celu podjęcia, w razie potrzeby po przeprowadzeniu ewentualnie zebrania naukowego na poziomie podregionalnym oraz za obopólną zgodą, środków mających na celu zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi, mających wpływ na działalność statków Wspólnoty. Środki te uwzględnią zalecenia i uchwały przyjęte przez Międzynarodową Komisję Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT).
   Artykuł 4
   Przegląd uprawnień do połowów za obopólną zgodą
   1.   Uprawnienia do połowów, o których mowa w art. 1, mogą zostać zwiększone za obopólną zgodą, jeżeli na podstawie wniosków zebrania naukowego, o którym mowa w art. 3 ust. 4 niniejszego protokołu, zwiększenie takie nie naruszy zrównoważonego zarządzania zasobami Gwinei. W takim przypadku rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 1, zostanie zwiększona proporcjonalnie i pro rata temporis.
   2.   Natomiast jeżeli Strony uzgodnią przyjęcie środków zmierzających do zmniejszenia uprawnień do połowów, o których mowa w art. 1, wówczas rekompensata finansowa zostanie obniżona proporcjonalnie i pro rata temporis.
   3.   Przydzielenie uprawnień do połowów różnym kategoriom statków może również podlegać przeglądowi po przeprowadzeniu konsultacji i za obopólną zgodą Stron, z poszanowaniem wszystkich ewentualnych zaleceń ustalonych na zebraniu naukowym, o którym mowa w art. 3 ust. 4, w odniesieniu do zarządzania stadami, na które taki ponowny przydział mógłby mieć wpływ. Strony są zgodne w sprawie odpowiedniego dostosowania rekompensaty finansowej, jeżeli będzie ono uzasadnione ponownym podziałem uprawnień do połowów.
   Artykuł 5
   Inne uprawnienia do połowów
   1.   Jeżeli statki Wspólnoty byłyby zainteresowane działalnością połowową, która nie została wymieniona w art. 1, Wspólnota wystąpi do Gwinei o ewentualne upoważnienie dotyczące tej nowej działalności. W stosownych przypadkach Strony uzgadniają warunki stosowane dla tych nowych uprawnień do połowów i, w razie konieczności, wnoszą zmiany do niniejszego protokołu i załącznika do niego.
   2.   Po wydaniu opinii podczas zebrania naukowego, o którym mowa w art. 3 ust. 4 niniejszego protokołu, Strony mogą przeprowadzać wspólnie zwiady rybackie na obszarach połowowych Gwinei. W tym celu Strony przeprowadzają konsultacje na wniosek jednej z nich oraz określają, oddzielnie dla każdego przypadku, nowe zasoby, warunki i inne istotne parametry.
   3.   Strony prowadzają zwiady rybackie w poszanowaniu obopólnie przyjętych parametrów naukowych, administracyjnych i finansowych. Upoważnienia do zwiadów rybackich są wydawane próbnie na maksymalnie dwie kampanie trwające 6 miesięcy, począwszy od daty przyjętej przez Strony za obopólną zgodą.
   4.   Po stwierdzeniu przez Strony, że zwiady rybackie przyniosły pozytywne wyniki, przestrzegając zasad ochrony ekosystemów i zachowania żywych zasobów morskich, statkom wspólnotowym mogą być przyznane nowe uprawnienia do połowów, zgodnie z procedurą konsultacji przewidzianą w art. 4 niniejszego protokołu i do momentu wygaśnięcia ważności protokołu, w zależności od dopuszczalnego nakładu. W związku z tym wkład finansowy zostanie zwiększony.
   Artykuł 6
   Zawieszenie płatności rekompensaty finansowej lub jej zmienienie w razie zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności
   1.   W razie zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności, z wyjątkiem zjawisk naturalnych, uniemożliwiających prowadzenie działalności połowowej w wyłącznej strefie ekonomicznej (WSE) Gwinei, Wspólnota Europejska może zawiesić wypłacanie rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 1.
   2.   Decyzja o zawieszeniu płatności w przypadkach przewidzianych w ust. 1 zostanie podjęta po przeprowadzeniu konsultacji pomiędzy Stronami w terminie dwóch miesięcy od przedstawienia wniosku przez jedną ze Stron i pod warunkiem że Wspólnota Europejska wypłaciła wszystkie należne kwoty w momencie zawieszenia płatności.
   3.   Płatność rekompensaty finansowej wznawia się w chwili, gdy Strony stwierdzą za obopólną zgodą, po wspólnych konsultacjach, że okoliczności, które wywołały wstrzymanie działalności połowowej, już nie występują lub gdy okoliczności pozwalają na ponowne podjęcie działalności połowowej.
   4.   Ważność upoważnień do połowów przyznanych statkom wspólnotowym, zawieszona wraz ze wstrzymaniem wypłaty rekompensaty finansowej, zostaje przedłużona o czas odpowiadający okresowi zawieszenia działalności połowowej.
   Artykuł 7
   Wspieranie odpowiedzialnego rybołówstwa na wodach Gwinei
   1.   Całkowitą kwotę rekompensaty finansowej i specjalnego wkładu, których wysokość ustalono w art. 2 ust. 1 niniejszego protokołu, przeznacza się co roku na wsparcie i realizowanie inicjatyw podjętych w ramach sektorowej polityki rybołówstwa określonej przez rząd Gwinei i zatwierdzonych przez Strony na podstawie szczegółowych zasad opisanych poniżej.
   Zarządzanie przez Gwineę daną kwotą opiera się na określeniu przez Strony, za obopólną zgodą i zgodnie z bieżącymi priorytetami polityki rybołówstwa Gwinei, mającej na celu zrównoważone i odpowiedzialne zarządzanie sektorem, celów do osiągnięcia i wiążącego się z nimi rocznego i wieloletniego programowania, zgodnie z ust. 2 poniżej, w szczególności w zakresie kontroli, nadzoru i zarządzania zasobami oraz poprawy warunków sanitarnych wytwarzania produktów rybołówstwa oraz wzmacniania kompetencji właściwych organów Gwinei w zakresie kontroli.
   2.   W odpowiedzi na wniosek Gwinei oraz do celów wdrożenia postanowień powyższego ustępu, w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 10 umowy, z chwilą wejścia w życie protokołu, a najpóźniej trzy miesiące od wejścia w życie niniejszego protokołu, Wspólnota i Gwinea uzgadniają wieloletni program sektorowy oraz szczegółowe zasady jego stosowania, w tym w szczególności:

               a)

               wytyczne w skali rocznej i wieloletniej, zgodnie z którymi będzie wykorzystany procent kwoty rekompensaty finansowej, o której mowa powyżej w ust. 1, oraz specjalne kwoty przeznaczone corocznie na przeprowadzenie inicjatyw;

               b)

               cele do realizacji w skali rocznej i wieloletniej, aby osiągnąć, w dalszej perspektywie, zrównoważone i odpowiedzialne rybołówstwo, z uwzględnieniem priorytetów wyrażonych przez Gwineę w ramach krajowej polityki rybołówstwa lub też innej polityki związanej lub mającej wpływ na wspieranie odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa;

               c)

               kryteria i procedury, jakie należy stosować w celu umożliwienia przeprowadzenia oceny wyników w skali rocznej.

         3.   Strony uzgadniają jednak, że położą szczególny nacisk na wszelkie działania mające na celu monitorowanie, kontrolę i nadzór połowów, w tym nadzór na wodach Gwinei prowadzony na morzu lub nadzór powietrzny, wdrażanie satelitarnego systemu monitorowania statków (VMS) rybackich, poprawę ram prawnych oraz ich stosowanie w zakresie dotyczącym naruszeń przepisów.
   4.   Wszelkie zaproponowane zmiany dotyczące wieloletniego programu sektorowego lub wykorzystania specjalnych kwot przeznaczonych na coroczne przeprowadzanie inicjatyw muszą zostać zatwierdzone przez Strony w ramach wspólnego komitetu.
   5.   Co roku Gwinea przeznacza sumę odpowiadającą kwotom, o których mowa w ust. 1, na cele realizacji wieloletniego programu sektorowego. W odniesieniu do pierwszego roku ważności protokołu informacja o tym przeznaczeniu powinna zostać przekazana Wspólnocie jak najszybciej, a w każdym przypadku przed przyjęciem przez wspólny komitet wieloletniego programu sektorowego. W każdym kolejnym roku informacja o tym przeznaczeniu będzie przekazywana Wspólnocie przez Gwineę najpóźniej do dnia 31 stycznia roku poprzedniego.
   6.   W przypadku gdy roczna ocena wyników realizacji wieloletniego programu sektorowego to uzasadnia, Wspólnota Europejska może wystąpić o dostosowanie kwoty przeznaczonej na wsparcie realizacji sektorowej polityki rybołówstwa Gwinei, stanowiącej część rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego protokołu, w celu dostosowania do tych wyników rzeczywistej kwoty środków przeznaczonych na realizację programu.
   7.   Wspólnota zastrzega sobie prawo do wstrzymania płatności wkładu specjalnego przewidzianego w art. 2 ust. 1 akapit trzeci niniejszego protokołu już w pierwszym roku obowiązywania protokołu, w przypadku gdy osiągnięte wyniki, z wyjątkiem należycie uzasadnionych okoliczności nadzwyczajnych, nie są zgodne z programowaniem.
   Artykuł 8
   Spory – Zawieszenie stosowania protokołu
   1.   Wszelkie spory między Stronami dotyczące interpretacji postanowień niniejszego protokołu oraz jego stosowania powinny być przedmiotem konsultacji między Stronami w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 10 umowy, jeśli to konieczne, zwołanego w trybie nadzwyczajnym.
   2.   Nie naruszając postanowień art. 9, stosowanie protokołu może zostać zawieszone z inicjatywy jednej ze Stron, gdy spór, który poróżnił Strony, uznaje się za poważny i gdy konsultacje przeprowadzone w ramach wspólnego komitetu, zgodnie z ust. 1, nie pozwalają na jego polubowne zakończenie.
   3.   Zawieszenie stosowania protokołu podlega powiadomieniu przez zainteresowaną Stronę o jej zamiarze w formie pisemnej, co najmniej trzy miesiące przed datą, z którą zawieszenie to wchodzi w życie.
   4.   W przypadku zawieszenia Strony nadal prowadzą konsultacje, poszukując polubownego rozwiązania sporu, który je poróżnił. Z chwilą polubownego rozstrzygnięcia sporu wznawia się stosowanie protokołu, a kwota rekompensaty finansowej zmniejszana jest proporcjonalnie i pro rata temporis, stosownie do okresu, w którym obowiązywanie protokołu było zawieszone.
   Artykuł 9
   Zawieszenie stosowania protokołu ze względu na brak płatności
   Z zastrzeżeniem postanowień art. 6, w przypadku gdy Wspólnota nie dokona płatności przewidzianych w art. 2, stosowanie niniejszego protokołu może zostać zawieszone pod następującymi warunkami:

               a)

               właściwe organy Gwinei powiadamiają Komisję Europejską o braku płatności. Komisja Europejska sprawdza, czy zarzut jest słuszny, i w razie konieczności przelewa zaległą kwotę w ciągu 60 dni roboczych od otrzymania powiadomienia;

               b)

               w przypadku braku płatności lub odpowiedniego uzasadnienia braku płatności w terminie przewidzianym w art. 2 ust. 5 niniejszego protokołu właściwe organy Gwinei mają prawo zawiesić stosowanie protokołu. O zawieszeniu niezwłocznie informują Komisję Europejską;

               c)

               stosowanie protokołu wznawia się z chwilą dokonania przedmiotowej płatności.

         Artykuł 10
   Obowiązujące przepisy prawa krajowego
   Działalność statków rybackich Wspólnoty dokonujących połowów na wodach Gwinei podlega ustawodawstwu obowiązującemu w Gwinei, chyba że umowa, niniejszy protokół i załącznik lub dodatki do niego stanowią inaczej.
   Artykuł 11
   Klauzula przeglądu
   1.   W przypadku istotnych zmian wytycznych politycznych, które doprowadziły do zawarcia niniejszego protokołu, jedna ze Stron może wnieść o przegląd jego postanowień w celu dokonania ich ewentualnej zmiany.
   2.   Strona występująca o przegląd powiadamia drugą Stronę na piśmie o swoim zamiarze dokonania przeglądu postanowień niniejszego protokołu.
   3.   Najpóźniej w terminie 60 dni roboczych po powiadomieniu Strony przeprowadzają w tym celu konsultacje. W przypadku braku zgody co do przeglądu postanowień protokołu zainteresowana Strona może go wypowiedzieć zgodnie z jego art. 14.
   Artykuł 12
   Uchylenie
   Niniejszy protokół i załączniki do niego uchylają i zastępują obowiązujący obecnie protokół w sprawie połowów oraz Umowę ramową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Gwineą w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Gwinei.
   Artykuł 13
   Okres obowiązywania
   Niniejszy protokół i załączniki do niego obowiązują przez okres czterech lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r., jeżeli żadna ze Stron nie wypowie go zgodnie z jego art. 14.
   Artykuł 14
   Wypowiedzenie
   W przypadku wypowiedzenia protokołu Strona wypowiadająca powiadamia drugą Stronę o swoim zamiarze wypowiedzenia protokołu na piśmie, co najmniej na sześć miesięcy przed datą, z którą wypowiedzenie to wchodzi w życie. Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w poprzednim ustępie, powoduje rozpoczęcie konsultacji przez Strony.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   1.   Niniejszy protokół i załącznik do niego wchodzą w życie z dniem, w którym Strony poinformują się nawzajem o dopełnieniu procedur niezbędnych dla tego celu.
   2.   Niniejszy protokół i załącznik do niego stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

      (1)  Do kwoty rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 1 akapit pierwszy, dodaje się kwotę wkładów, o których mowa w dziale II niniejszego załącznika, pobieranych bezpośrednio przez Gwineę, której wysokość szacuje się na 118 000 EUR rocznie, bez podatków związanych z wkładem na nadzór i badania.

      (2)  Do tych kwot dodaje się kwoty wkładów, o których mowa w dziale II niniejszego załącznika, pobieranych bezpośrednio przez Gwineę, których wysokość szacuje się na 118 000 EUR rocznie, bez podatków związanych z wkładem na nadzór i badania.


title: Decyzja Rady z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie mianowania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów

text:
               25.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 23 lipca 2014 r.
   w sprawie mianowania członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów
   2014/C 242/03
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (1), w szczególności jego art. 79,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 stanowi, że Rada ma mianować na stanowiska członków zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów (zwanego dalej „zarządem”) po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego.

               (2)

               Decyzją z dnia 13 maja 2013 r. (2) Rada mianowała 12 członków zarządu.

               (3)

               Rząd Irlandii poinformował Radę, że zamierza zmienić przedstawiciela Irlandii w zarządzie, i zgłosił kandydaturę nowego przedstawiciela, który powinien zostać mianowany na okres do dnia 31 maja 2017 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Sharon Jane MCGUINNESS, obywatelka Irlandii, urodzona dnia 13 lipca 1965 r., zostaje mianowana na stanowisko członka zarządu Europejskiej Agencji Chemikaliów na miejsce Martina LYNCHA na okres od dnia 23 lipca 2014 r. do dnia 31 maja 2017 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 138 z 17.5.2013, s. 14.


title: 2004/777/WE: Decyzja nr 197 z dnia 23 marca 2004 r. w sprawie okresów przejściowych dotyczących wprowadzenia Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego zgodnie z art. 5 decyzji nr 191Tekst mający znaczenie dla EOG oraz Umowy między UE a Szwajcarią

text:
               19.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 343/28

      DECYZJA NR 197
   z dnia 23 marca 2004 r.
   w sprawie okresów przejściowych dotyczących wprowadzenia Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego zgodnie z art. 5 decyzji nr 191
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz Umowy między UE a Szwajcarią)
   (2004/777/WE)
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO PRACOWNIKÓW MIGRUJĄCYCH,
   uwzględniając art. 81 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (1), zgodnie z którym Komisja Administracyjna jest odpowiedzialna za rozpatrywanie wszelkich spraw administracyjnych wynikających z rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 oraz późniejszych rozporządzeń,
   uwzględniając decyzję nr 191 z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie zastąpienia formularzy E 111 oraz E 111B Europejską Kartą Ubezpieczenia Zdrowotnego (2).
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 1 decyzji nr 191 Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego zastąpi formularze E 111 oraz E 111B od dnia 1 czerwca 2004 r. Formularze E 111 oraz E 111B wydawane przez instytucje właściwe Państw Członkowskich przed 31 maja 2004 r. pozostają ważne najpóźniej do 31 grudnia 2004 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 5 decyzji nr 191, Państwom Członkowskim, które nie posiadają karty ubezpieczenia zdrowotnego w momencie przyjęcia wymienionej decyzji, można przyznać okres przejściowy, który nie może jednakże być dłuższy niż do dnia 31 grudnia 2005 r. Państwa Członkowskie, które spełniają wymieniony warunek muszą poinformować Komisję Administracyjną przed 1 grudnia 2003 r. o zamiarze złożenia wniosku dotyczącego takiego okresu wskazując jego czas trwania. Dlatego też po 1 czerwca 2004 r., instytucje właściwe Państw Członkowskich, którym przyznano okres przejściowy będą nadal wydawały formularze E 111, których ważność wygaśnie na końcu okresu przejściowego. Nowe Państwa Członkowskie, które spełniają wyżej wymieniony warunek muszą poinformować Komisję Administracyjną o ich zamiarze skorzystania z okresu przejściowego oraz określić jego czas trwania najpóźniej do dnia 31 maja 2004 r.

               (3)

               Aby zapewnić jasne i przejrzyste informacje dla instytucji i obywateli oraz aby zagwarantować uznanie formularzy E 111, które nadal będą wydawane po 1 czerwca 2004 r. w niektórych Państwach Członkowskich, należy sporządzić wykaz Państw Członkowskich, którym przyznano taki okres przejściowy. Jednakże, w odniesieniu do nowych Państw Członkowskich oraz krajów EFTA wymieniony wykaz może mieć charakter jedynie orientacyjny tak długo jak decyzja nr 191 nie będzie tam stosowana.

               (4)

               Od 1 czerwca 2004 r., instytucje właściwe Państw Członkowskich, które nie posiadają okresu przejściowego nie mogą dłużej wydawać formularzy E 111 lub E 111B. W konsekwencji Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego jest wprowadzana stopniowo, niektóre właściwe instytucje zainteresowanych Państw Członkowskich będą musiały wydawać ubezpieczonym osobom tymczasowy certyfikat zastępczy, jeżeli nie będą w stanie wydać Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego. Jednakże wszystkie właściwe instytucje muszą być w stanie wydawać Karty najpóźniej do 1 stycznia 2006 r.

               (5)

               Podczas całego okresu przejściowego właściwe instytucje zainteresowanych Państw Członkowskich będą nadal wydawać formularze E 111 ubezpieczonym osobom na podstawie modelu ustanowionego w decyzji nr 198 z dnia 23 marca 2004 r., w sprawie zastąpienia i zniesienia wzorów formularzy niezbędnych w celu wykonania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i 574/72 (3).

               (6)

               Jednakże, Państwa Członkowskie, które posiadają okres przejściowy, mogą podjąć decyzję o skróceniu czasu trwania tego okresu. Muszą one poinformować o ich decyzji Komisję Administracyjną najpóźniej 3 miesiące przed wprowadzeniem Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego. W rezultacie wymienionej notyfikacji, zainteresowane Państwo Członkowskie, może już nie wydawać formularzy E 111 od daty wskazanej w notyfikacji do Komisji Administracyjnej.

               (7)

               Decyzja Wspólnego Komitetu EOG określi porozumienia dotyczące stosowania Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Wymieniona decyzja określi w szczególności wzór Karty wydawanej przez właściwe instytucje w Norwegii, Islandii i Liechtensteinie.

               (8)

               Decyzja Wspólnego Komitetu dotycząca umowy w sprawie swobodnego przepływu osób pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami oraz Konfederacją Szwajcarską określi porozumienia dotyczące stosowania Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego w stosunkach pomiędzy Państwami Członkowskimi i Szwajcarią. Wymieniona decyzja określi w szczególności wzór Karty wydawanej przez właściwe instytucje w Konfederacji Szwajcarskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               1)

               Państwom Członkowskim objętym wykazem załączonym do niniejszej decyzji można przyznać okres przejściowy na wprowadzenie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego od dnia 1 czerwca 2004 r.
               Instytucje właściwe wymienionych Państw Członkowskich będą nadal wydawać formularze E 111 zgodnie ze wzorem ustanowionym w decyzji nr 198 z dnia 23 marca 2004 r. do końca okresu przejściowego.
               Jednakże, przed końcem okresu przejściowego, wymienione Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o skróceniu czasu trwania okresu przejściowego. Państwa Członkowskie informują Komisję Administracyjną najpóźniej trzy miesiące przed wprowadzeniem pierwszej Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego; Komisja Administracyjna zmieni odpowiednie załączniki do niniejszej decyzji, aby wskazać datę zakończenia okresu przejściowego zainteresowanego Państwa Członkowskiego.

               2)

               Instytucje właściwe Państw Członkowskich, które nie posiadają okresu przejściowego nie mogą od 1 czerwca 2004 r. wydawać formularzy E 111 lub E 111B. Instytucje właściwe Państw Członkowskich, które posiadają okres przejściowy, lecz podjęły decyzje o skróceniu czasu trwania tego okresu zgodnie z pkt. 1 ust. 3 niniejszej decyzji, nie mogą wydawać formularza E 111 od daty wskazanej w ich notyfikacji do Komisji Administracyjnej.
               Instytucje tych Państw Członkowskich wydają tymczasowy certyfikat zastępczy wszystkim ubezpieczonym osobom, które nie mogą otrzymać Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego.
               Jeżeli instytucja właściwa nie jest w stanie wydać Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego, wypełnienie pól 8 i 9 tymczasowego certyfikatu zastępczego jest fakultatywne. Brak wypełnienia tych pól nie podważa ważności tymczasowego formularza zastępczego.

               3)

               Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsza decyzja stosuje się od dnia 1 czerwca 2004 r.

            Przewodniczący Komisji Administracyjnej

         Tim QUIRKE

      (1)  Dz.U. L 149 z 5.7.1971, str. 2. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 631/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 100 z 6.4.2004, str. 1).

      (2)  Dz.U. L 276 z 27.10.2003, str. 19.

      (3)  Dz.U. L 259 z 5.8.2004, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK I
      Wykaz Państw Członkowskich, które mogą skorzystać z okresu przejściowego

                  Państwo Członkowskie

                  Okres przejściowy do

                  Austria

                  31.12.2005

                  Włochy

                  31.10.2004

                  Holandia

                  31.12.2005

                  Portugalia

                  28.2.2005

                  Zjednoczone Królestwo

                  31.12.2005

      ZAŁĄCZNIK II
      Wstępny wykaz nowych Państw Członkowskich, które mogłyby skorzystać z okresu przejściowego

                  Nowe Państwa Członkowskie

                  Okres przejściowy do

                  Łotwa

                  31.7.2005

                  Litwa

                  1.7.2005

                  Malta

                  31.12.2005

                  Polska

                  31.12.2005

                  Słowacja

                  31.12.2005

                  Cypr

                  31.12.2005

                  Węgry

                  31.12.2005

      ZAŁĄCZNIK III
      Tymczasowy wykaz krajów EFTA, które mogłyby skorzystać z okresu przejściowego (z zastrzeżeniem decyzji Wspólnego Komitetu EOG)

                  Państwa Członkowskie Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu

                  Okres przejściowy do

                  Islandia

                  31.12.2005

                  Szwajcaria

                  31.12.2005

                  Liechtenstein

                  31.12.2005


title: 2014/575/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/196

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2012
   (2014/575/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Centrum (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 – C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 851/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (4), w szczególności jego art. 23,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0224/2014),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 89.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 142 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady z dnia 29 marca 1977 r. upoważniająca Komisję do emisji pożyczek Euratom w celu udziału w finansowaniu elektrowni jądrowych

text:
Ważna informacja prawna

|

31977D0270

Dziennik Urzędowy L 088 , 06/04/1977 P. 0009 - 0010 Specjalne wydanie greckie: Rozdział 10 Tom 1 P. 0119  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 12 Tom 3 P. 0024  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 12 Tom 3 P. 0024

		Decyzja Radyz dnia 29 marca 1977 r.upoważniająca Komisję do emisji pożyczek Euratom w celu udziału w finansowaniu elektrowni jądrowych(77/270/EURATOM)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 2 i art. 172 ust. 203,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],a także mając na uwadze, co następuje:wykorzystanie energii jądrowej może zmniejszyć nadmierne uzależnienie Wspólnoty od zewnętrznych źródeł energii, a tym samym poprawić warunki, na jakich energia jest przywożona;w obecnych warunkach technicznych i ekonomicznych, wykorzystywanie energii jądrowej do wytwarzania prądu elektrycznego jest opłacalne ekonomicznie i bardziej wskazane niż wykorzystywanie produktów naftowych;dodatkowe nakłady inwestycyjne, jakich wymaga elektrownia jądrowa w porównaniu z elektrownią tradycyjną, w połączeniu z kosztami wynikającymi ze wzrostu ceny produktów naftowych, które wpływają na koszty eksploatacji istniejących, tradycyjnych elektrowni, oznaczają, że producenci energii elektrycznej są zmuszani do zaciągania większych pożyczek;w art. 2 lit. c) Traktatu wyznaczono Wspólnocie zadanie ułatwienia inwestycji oraz zapewnienia, szczególnie poprzez popieranie inicjatywy ze strony przedsiębiorstw, instalowania podstawowych urządzeń niezbędnych dla rozwoju energetyki jądrowej we Wspólnocie; w celu przyczynienia się do finansowania elektrowni jądrowych muszą być stworzone możliwości udzielania i brania pożyczek; taka działalność pożyczkowa wydaje się być konieczna, jeżeli ma być osiągnięty cel określony w art. 2 lit. c) Traktatu, chociaż Traktat nie przewiduje niezbędnych dla tego celu uprawnień;z uwagi na dużą ilość potrzebnego kapitału, należy zwiększyć potencjał finansowy; wydaje się, iż Wspólnota może zapewnić znaczną pomoc w tej dziedzinie;Wspólnota ma obowiązek zaangażować wszelkie dostępne jej środki, aby ułatwić osiągnięcie celów ustalonych zgodnie z nową wspólną strategią w zakresie polityki energetycznej,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Komisja zostaje niniejszym upoważniona do rozpisywania pożyczek w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (EURATOM) w ramach kwot ustalonych przez Radę, a dochody uzyskane z tego tytułu będą pożyczane na finansowanie projektów inwestycyjnych dotyczących przemysłowej produkcji energii elektrycznej w elektrowniach jądrowych i przemysłowych urządzeń cyklu paliwowego.Komisja nie będzie pożyczać kwot większych niż kwoty podane w otrzymanych przez nią wnioskach o pożyczki.Operacje zaciągania pożyczek i związane z nimi operacje udzielania pożyczek będą przeprowadzane w tej samej walucie, a warunki spłaty nominalnej kwoty pożyczki i spłaty odsetek będą takie same. Koszty poniesione przez Wspólnotę przy udzielaniu pożyczki i realizacji każdej operacji pożyczkowej ponosić będą przedsiębiorstwa beneficjenci.Artykuł 2Warunki pożyczek, które mają być rozpisywane, będą negocjowane przez Komisję w najlepszym interesie Wspólnoty z uwzględnieniem warunków na rynkach kapitałowych i zgodnie z ograniczeniami wynikającymi z terminu spłaty udzielanych pożyczek.Artykuł 3Komisja będzie decydować o udzieleniu każdej pożyczki. Jej decyzje oparte będą przede wszystkim na zasadzie preferencji dla jak najefektywniejszego wykorzystywania zasobów w urządzeniach o optymalnej wielkości.Pożyczki będą gwarantowane w sposób zwyczajowo przyjęty w praktyce bankowej.Artykuł 4Komisja w regularnych odstępach czasu będzie informować Radę i Parlament Europejski o dochodach oraz wydatkach powstałych w wyniku zaciągania i obsługi pożyczek rozpisanych, i udzielonych w ramach EURATOM. Co roku Komisja przedstawiać będzie przegląd swojej polityki kredytowej wraz z preliminarzem budżetowym.Artykuł 5Kontrola finansowa i rewizja ksiąg przeprowadzana będzie zgodnie z rozporządzeniem finansowym z dnia 25 kwietnia 1973 r. stosowanym w odniesieniu do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich [3].Sporządzono w Brukseli, dnia 29 marca 1977 r.W imieniu RadyT. BennPrzewodniczący[1] Dz.U. C 157 z 14.7.1975, str. 35.[2] Dz.U. C 248 z 29.10.1975, str. 8[3] Dz.U. L 116 z 1.5.1973, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1665 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/219

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1665
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0052/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (4), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0085/2017),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2015;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Środowiska, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 87.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 126 z 21.5.2009, s. 13.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Komisji z dnia 26 kwietnia 2004 r. przyjmująca wspólnotowe decyzje w sprawie przywozu niektórych chemikaliów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 304/2003 Parlamentu Europejskiego i RadyTekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0382

Dziennik Urzędowy L 144 , 30/04/2004 P. 0012 - 0033

		Decyzja Komisjiz dnia 26 kwietnia 2004 r.przyjmująca wspólnotowe decyzje w sprawie przywozu niektórych chemikaliów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 304/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady(Tekst mający znaczenie dla EOG)(2004/382/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 304/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów [1], w szczególności jego art. 12 ust. 1,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Na mocy rozporządzenia (WE) nr 304/2003, Komisja, w imieniu Wspólnoty, zadecyduje o zezwoleniu na przywóz do Wspólnoty każdego z chemikaliów podlegających procedurze zgody po uprzednim poinformowaniu (PIC).(2) Wyznaczono Program Ochrony Środowiska Narodów Zjednoczonych (UNEP) i Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) celem zapewnienia obsługi w zakresie sekretariatu na potrzeby funkcjonowania tymczasowej procedury PIC, przewidzianej przez Akt Końcowy Konferencji Pełnomocników w sprawie Konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu (PIC) w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami; Konwencja została podpisana dnia 11 września 1998 r. i zatwierdzona przez Wspólnotę decyzją Rady 2003/106/WE z dnia 19 grudnia 2002 r. dotyczącą zatwierdzenia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji Rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami [2], w szczególności rezolucji w sprawie tymczasowych uzgodnień ustanowionych we wspomnianym Akcie.(3) Komisja, działając jako wspólnie wyznaczony organ, zobowiązana jest do przekazywania, w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich, decyzji w sprawie chemikaliów do Sekretariatu tymczasowej procedury PIC.(4) Sekretariat tymczasowy zażądał, aby uczestnicy procedury PIC, składając sprawozdanie o swoich decyzjach w sprawie przywozu, używali specjalnego formularza odpowiedzi kraju przywozu.(5) Do wykazu chemikaliów, podlegających tymczasowej procedurze PIC, dodano aktynolit, antofilit oraz tremolit, które są amfibolowymi postaciami włókien azbestu. Komisja otrzymała od tymczasowego sekretariatu informację w formie wytycznych dla decyzji (obejmujących również krokidolit, który już wcześniej podlegał tymczasowej procedurze PIC i był przedmiotem ostatecznej decyzji Wspólnoty w sprawie przywozu, załączonej w formie sprawozdania do okólnika IV PIC, odzwierciedlającego stan na 31 grudnia 1994 r.). Stosowanie wszystkich wymienionych chemikaliów zostało stopniowo zakazane lub znacząco ograniczone na szczeblu Wspólnoty poprzez przyjęcie szeregu środków wykonawczych, z których ostatni to dyrektywa Komisji 1999/77/WE z dnia 26 lipca 1999 r. [3] dostosowująca po raz szósty do postępu technicznego załącznik I do dyrektywy 76/769/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych [4]. Skutkiem tego, należy przyjąć ostateczną decyzję w sprawie przywozu aktynolitu, amozytu, antofilitu oraz tremolitu, a także zmienioną i uaktualnioną ostateczną decyzję w odniesieniu do krokidolitu.(6) Do wykazu chemikaliów, podlegających tymczasowej procedurze PIC, dodano substancję chemiczną DNOC, jako pestycyd, w odniesieniu do którego, Komisja otrzymała od tymczasowego Sekretariatu informację w formie wytycznych dla decyzji. DNOC wchodzi w zakres dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin [5], zmienionej rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 [6]. Decyzją Komisji 1999/164/WE z dnia 17 lutego 1999 r. dotyczącą niewłączenia substancji czynnej DNOK do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG i cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tą substancję czynną [7], substancja DNOC została usunięta z załącznika I dyrektywy 91/414/EEC, a zezwolenia dotyczące środków ochrony roślin zawierających tą substancje miały zostać cofnięte do dnia 16 sierpnia 1999 r. Skutkiem tego, należy przyjąć ostateczną decyzję dotyczącą przywozu.(7) Do wykazu chemikaliów podlegających tymczasowej procedurze PIC zostały również dodane określone formy użytkowe pestycydu w postaci proszku do opylania zawierającego mieszaninę benomylu o stężeniu równym lub przekraczającym 7 %, karbofuranu o stężeniu równym lub przekraczającym 10 % oraz tiuramu o stężeniu równym lub przekraczającym 15 %. Komisja otrzymała od tymcza- sowego Sekretariatu informację w formie wytycznych dla decyzji. Chemikalia benomyl, karbofuran oraz tiuram wchodzą w zakres dyrektywy 91/414/EWG. Decyzją Komisji 2002/928/WE z dnia 26 listopada 2002 r. dotyczącą niewłączania benomylu do załącznika I dyrektywy Rady 91/414/EWG i cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję czynną [8], benomyl został usunięty z załącznika I dyrektywy 91/414/EWG, a zezwolenia dotyczące środków ochrony roślin zawierających tą substancje miały zostać cofnięte do dnia 25 maja 1999 r. W chwili obecnej karbofuran stanowi przedmiot oceny realizowanej w ramach dyrektywy 91/414/EWG. Dyrektywa ta ustanawia okres przejściowy, w trakcie którego Państwa Członkowskie mogą podejmować decyzje na szczeblu krajowym dotyczące substancji oraz produktów wchodzących w jej zakres, w oczekiwaniu na decyzję Wspólnoty. Dyrektywą Komisji 2003/81/WE z dnia 5 września 2003 r. zmieniającą dyrektywę 91/414/EWG w celu włączenia molinatu, tiuramu i ziramu jako substancji czynnych [9], tiuram został włączony do załącznika I dyrektywy 91/414/EWG i został dopuszczony do stosowania w środkach ochrony roślin na określonych warunkach. Tiuram został również notyfikowany na mocy dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie wprowadzania do obrotu biocydów [10], która ustanawia okres przejściowy, w trakcie którego Państwa Członkowskie mogą, w oczekiwaniu na decyzję Wspólnoty, podjąć decyzje w odniesieniu do substancji oraz produktów wchodzących w zakres dyrektywy. Skutkiem tego, należy przyjąć tymczasową decyzję w sprawie przywozu dotyczącą form użytkowych proszku do opylania zawierających mieszaninę benomylu, karbofuranu oraz tiuramu w stężeniach równych lub przekraczających stężenia określone powyżej.(8) Środki określone w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego zgodnie z art. 29 dyrektywy Rady 67/548/EWG [11], zmienionej ostatnio dyrektywą Komisji 2001/59/WE [12],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Przyjmuje się ostateczną decyzję dotyczącą przywozu chemikaliów aktynolitu, amozytu, antofilitu, krokidolitu oraz tremolitu, zgodnie z formularzem odpowiedzi kraju przywozu zawartym w załączniku I.Artykuł 2Przyjmuje się ostateczną decyzję dotyczącą przywozu substancji chemicznej DNOC, zgodnie z formularzem odpowiedzi kraju przywozu zawartym w załączniku II.Artykuł 3Ponadto przyjmuje się decyzję tymczasową dotyczącą form użytkowych pestycydów w postaci proszku do opylania zawierających mieszaninę benomylu w stężeniu równym lub przekraczającym 7 %, karbofuranu o stężeniu równym lub przekraczającym 10 % oraz tiuramu o stężeniu równym lub przekraczającym 15 %, zgodnie z formularzem odpowiedzi kraju przywozu zawartym w załączniku III.Sporządzono w Brukseli, dnia 26 kwietnia 2004 r.W imieniu KomisjiMargot WallströmCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 63 z 6.3.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 775/2004 (Dz.U. L 123, z 27.4.2004, str. 27).[2] Dz.U. L 63 z 6.3.2003, str. 27.[3] Dz.U. L 207 z 6.8.1999, str. 18.[4] Dz.U. L 262 z 27.9.1976, str. 24.[5] Dz.U. L 230 z 19.8.1991, str. 1.[6] Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1.[7] Dz.U. L 54 z 2.3.1999, str. 21.[8] Dz.U. L 322 z 27.11.2002, str. 53.[9] Dz.U. L 224 z 6.9.2003, str. 29.[10] Dz.U. L 123 z 24.4.1998, str. 1.[11] Dz.U. 196 z 16.8.1967, str. 1.[12] Dz.U. L 225 z 21.8.2001, str. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IOstateczna decyzja w sprawie przywozu dotycząca chemikaliów aktynolit, amozyt, antofilit oraz tremolit, wraz z uaktualnioną ostateczną decyzją w sprawie przywozu dotyczącą krokidolitu zmieniającą wcześniejszą decyzję w sprawie przywozu z 1994 r.+++++ TIFF ++++++++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IIOstateczna decyzja w sprawie przywozu dotycząca substancji chemicznej DNOC+++++ TIFF ++++++++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IIIDecyzja tymczasowa w sprawie przywozu dotycząca form użytkowych pestycydów w postaci proszku do opylania zawierających mieszaninę benomylu o stężeniu równym lub przekraczającym 7 %, karbofuranu o stężeniu równym lub przekraczającym 10 % oraz tiuramu o stężeniu równym lub przekraczającym 15 %+++++ TIFF ++++++++++ TIFF ++++++++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++--------------------------------------------------


title: 2000/443/EC: Commission Decision of 18 May 2000 amending Decision 97/404/EC of 10 June 1997 setting up a Scientific Steering Committee and Decision 97/579/EC of 23 July 1997 setting up scientific committees in the area of consumer health and food safety (notified under document number C(2000) 1343) (Text with EEA relevance)

text:
Avis juridique important

|

32000D0443

Official Journal L 179 , 18/07/2000 P. 0013 - 0014

DECYZJA KOMISJIz dnia 18 maja 2000 r.zmieniająca decyzję 97/404/WE z dnia 10 czerwca 1997 r. w sprawie utworzenia Naukowego Komitetu Sterującego oraz decyzję 97/579/WE z dnia 23 lipca 1997 r. ustanawiającą komitety naukowe w dziedzinie zdrowia konsumentów i bezpieczeństwa żywności(notyfikowana jako dokument nr C(2000) 1343)(Tekst mający znaczenie dla EOG)(2000/443/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając decyzję 97/404/WE z dnia 10 czerwca 1997 r. w sprawie utworzenia Naukowego Komitetu Sterującego[1], w szczególności jej art. 3, 4 i 8,uwzględniając decyzję 97/579/WE z dnia 23 lipca 1997 r. ustanawiającą komitety naukowe w dziedzinie zdrowia konsumentów i bezpieczeństwa żywności[2], w szczególności jej art. 5,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W lipcu 2000 r. dobiegną końca kadencje ośmiu członków Naukowego Komitetu Sterującego, którzy nie przewodniczą innym komitetom naukowym. W listopadzie 2000 r. zakończą się kadencje członków ośmiu branżowych komitetów naukowych. W związku z tym nowi członkowie tych komitetów będą musieli zostać powołani do Naukowego Komitetu Sterującego najpóźniej w lipcu 2000 r., a do branżowych komitetów naukowych - w listopadzie 2000 r. Przed powołaniem nowych członków zachodzi konieczność uściślenia ustanawiających komitety decyzji, w świetle nabytego doświadczenia, w zakresie długości kadencji ich członków, zasad poufności i corocznego składania deklaracji interesów.(2) W trakcie kadencji komitetów naukowych ich członkostwo może być częściowo odnawiane (zastępowanie członków ustępujących, zwiększanie liczby członków). W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania i spójności działań przedmiotowych komitetów wskazane jest skracanie kadencji nowych członków komitetów do długości pozostałej części kadencji innych członków komitetów. Mając na uwadze ograniczony często czas trwania tych częściowych kadencji, podkreśla się, że zasada ograniczająca członkostwo do najwyżej dwóch kolejnych kadencji odnosi się jedynie do kadencji pełnych.(3) Artykuł 4 decyzji 97/404/WE z dnia 10 czerwca 1997 r. w sprawie utworzenia Naukowego Komitetu Sterującego przewiduje obowiązek corocznego składania deklaracji interesów w celu zapewnienia niezależności Naukowego Komitetu Sterującego. Zasadą tą powinna zostać objęta grupa ad hoc Naukowego Komitetu Sterującego, ustanowiona wspomnianą wyżej decyzją z dnia 10 czerwca w celu uwzględnienia stałego statusu tej grupy. Nawet, jeżeli członkowie grupy ad hoc składają już coroczne deklaracje interesów zgodnie z regulaminem, zobowiązanie to należy uwzględnić w decyzji.(4) Obowiązek zachowania poufności na mocy art. 8 decyzji 97/404/WE z dnia 10 czerwca 1997 r. w sprawie utworzenia Naukowego Komitetu Sterującego, dotyczy jedynie członków komitetu, podczas gdy art. 11 drugiej z wyżej wspomnianych decyzji z dnia 23 lipca 1997 r. ustanawiającej komitety naukowe, wprowadza obowiązek zachowania poufności zarówno przez członków komitetów, jak i przez ekspertów zewnętrznych. Nawet jeżeli wprowadzony przez obie decyzje regulamin w zakresie obowiązku zachowania poufności obejmuje zarówno członków jak i ekspertów zewnętrznych, konieczne jest obecnie dostosowanie brzmienia wyżej wspomnianego art. 8 do brzmienia wyżej wspomnianego art. 11,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W decyzji 97/404/WE wprowadza się następujące zmiany:1. W art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie:"5. Kadencja członków NKS nie będących przewodniczącymi komitetów naukowych wynosi trzy lata. Kadencja ta może zostać skrócona w akcie powołania członka, w celu zapewnienia, iż kadencje wszystkich członków upłyną jednocześnie. Członkowie nie mogą urzędować dłużej niż przez dwie kolejne kadencje. Po upływie trzech lat pełnią swoją funkcję do czasu ich zastąpienia lub ponownego powołania."2. W art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:"2. Członkowie NKS i jego grupy ad hoc corocznie powiadamiają Komisję o wszelkich sprawach, które mogą być postrzegane jako zakłócające ich niezależność."3. Artykuł 8 otrzymuje brzmienie:"Artykuł 8Bez uszczerbku dla przepisów art. 287 Traktatu, zobowiązuje się członków oraz ekspertów zewnętrznych do nieujawniania informacji uzyskanych w toku prac NKS lub jednej z jego grup roboczych, jeśli zostaną oni powiadomieni, że informację tę należy traktować jako poufną."Artykuł 2W art. 5 decyzji 97/579/WE ust. 1 otrzymuje brzmienie:"1. Kadencja członków komitetów naukowych wynosi trzy lata. Kadencja ta może zostać skrócona w akcie powołania członka, w celu zapewnienia, iż kadencje wszystkich członków upłyną jednocześnie. Członkowie nie mogą urzędować dłużej niż przez dwie kolejne kadencje. Po upływie trzech lat pełnią swoją funkcją do czasu ich zastąpienia lub ponownego powołania."Sporządzono w Brukseli, dnia 18 maja 2000 r.W imieniu KomisjiDavid BYRNECzłonek Komisji[1] Dz.U. L169 z 27.6.1997, str. 86.[2] Dz.U. L 237 z 28.8.1997, str. 18.