title: 2011/846/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/5/2011 z dnia 16 grudnia 2011 r. zmieniająca decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/2/2009 w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej mającą na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta) i decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/3/2009 w sprawie ustanowienia komitetu uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu zapobieganie aktom piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii, odstraszanie od nich oraz ich zwalczanie (Atalanta)

text:
               17.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 335/79

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ATALANTA/5/2011
   z dnia 16 grudnia 2011 r.
   zmieniająca decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/2/2009 w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej mającą na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta) i decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/3/2009 w sprawie ustanowienia komitetu uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu zapobieganie aktom piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii, odstraszanie od nich oraz ich zwalczanie (Atalanta)
   (2011/846/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1), w szczególności jego art. 10,
   uwzględniając decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/2/2009 (2) i decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/3/2009 (3) oraz addendum do tej decyzji (4),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 16 grudnia 2008 r. dowódca operacji UE przeprowadził konferencję w sprawie formowania sił.

               (2)

               W następstwie złożonej przez Serbię propozycji wniesienia wkładu w operację Atalanta, zalecenia dowódcy operacji UE oraz opinii Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej (EUMC), wkład Serbii należy zaakceptować.

               (3)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 1 decyzji Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/2/2009 otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 1
      Wkłady państw trzecich
      W następstwie konferencji w sprawie formowania i obsady sił oraz zaleceń dowódcy operacji UE i Komitetu Wojskowego Unii Europejskiej akceptuje się wkłady Norwegii, Chorwacji, Czarnogóry, Ukrainy i Serbii w operację wojskową UE mającą na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta).”.

   Artykuł 2
   Załącznik do decyzji Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/3/2009 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2011 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 109 z 30.4.2009, s. 52.

      (3)  Dz.U. L 112 z 6.5.2009, s. 9.

      (4)  Dz.U. L 119 z 14.5.2009, s. 40.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK

               WYKAZ PAŃSTW TRZECICH, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 1

                        —

                        Norwegia

                        —

                        Chorwacja

                        —

                        Czarnogóra

                        —

                        Ukraina

                        —

                        Serbia”.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1080 z dnia 27 czerwca 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do niektórych decyzji, które mają zostać przyjęte w ramach Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (IOC)

text:
               5.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 179/33

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1080
   z dnia 27 czerwca 2016 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w odniesieniu do niektórych decyzji, które mają zostać przyjęte w ramach Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (IOC)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 3, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Międzynarodowa Rada ds. Oliwy z Oliwek (IOC) jest międzyrządową organizacją naukowo-techniczną działającą w sektorze oliwy z oliwek i oliwek stołowych.

               (2)

               Występując w charakterze członka IOC, Unia może proponować zmiany w projektach decyzji IOC i zajmować oficjalne stanowisko w tych sprawach zgodnie z regulaminem głosowania i procedurami IOC.

               (3)

               W trakcie następnego posiedzenia rady członków IOC w dniu 15 lipca 2016 r. rada członków IOC rozpozna i ewentualnie przyjmie pięć projektów decyzji (zwanych dalej „projektami decyzji”), które będą miały wpływ na prawo Unii.

               (4)

               Projekty pierwszej, drugiej, trzeciej i czwartej decyzji prowadzą do zmiany normy handlowej w odniesieniu do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek (COI/T.15/Rev…): dotyczą one odpowiednio: zmiany ograniczenia zawartości estrów etylowych; zmiany ograniczenia zawartości kwasów: heptadekanowego, heptadekenowego i eikozenowego; zmiany ograniczenia wartości właściwego współczynnika ekstynkcji dla długości fali 270 nm (K270), oficjalnego zgłaszania norm ISO przyjętych w celu pełnego zharmonizowania i włączania odniesienia do nowej metody oznaczania liczby nadtlenkowej olejów.

               (5)

               Projekt piątej decyzji dotyczy przyjęcia nowej metody analizy w celu oznaczenia liczby nadtlenkowej olejów (COI/T.20/Doc. nr …).

               (6)

               Jeżeli wymienione projekty decyzji zostaną przyjęte, może wystąpić konieczność dokonania zmian w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2568/91 (1).

               (7)

               Projekty decyzji zostały szczegółowo omówione przez naukowców i ekspertów technicznych sektora oliwy z oliwek. Przyczyniają się one do międzynarodowej harmonizacji norm dotyczących oliwy z oliwek oraz ustanowią ramy, które zapewnią uczciwą konkurencję w handlu produktami sektora oliwy z oliwek. Z tego powodu należy je poprzeć.

               (8)

               W celu zapewnienia niezbędnej elastyczności podczas negocjacji poprzedzających posiedzenie rady członków IOC Unia Europejska powinna być upoważniona do wyrażania zgody na zmiany w projektach decyzji, pod warunkiem że zmiany te nie dotyczą ich istoty,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na posiedzeniu rady członków IOC w dniu 15 lipca 2016 r. w odniesieniu do projektów decyzji, jest zgodne z załącznikiem.
   Artykuł 2
   1.   Jeżeli jest prawdopodobne, że stanowisko, o którym mowa w art. 1, może ulec zmianie ze względu na nowe informacje o charakterze naukowym lub technicznym przedstawione przed posiedzeniem rady członków IOC lub w czasie jego trwania, Unia występuje z wnioskiem o przełożenie głosowania nad projektami decyzji na tym posiedzeniu do czasu ustalenia przez Unię stanowiska w oparciu o te nowe informacje.
   2.   Przedstawiciele Unii w radzie członków IOC mogą, bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji, uzgadniać niewielkie zmiany techniczne w projektach decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 27 czerwca 2016 r.

            W imieniu Rady

         M.H.P. VAN DAM

            Przewodniczący

      (1)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2568/91 z dnia 11 lipca 1991 r. w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy (Dz.U. L 248 z 5.9.1991, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK
      Unia popiera, z zastrzeżeniem wszelkich przyszłych przeglądów uwzględniających rozwój sytuacji, projekty następujących decyzji w zakresie normalizacji fizycznych, chemicznych i organoleptycznych właściwości oliwy z oliwek oraz oliwy z wytłoczyn z oliwek i w sprawie harmonizacji metod analizy:

                  DECYZJA zmieniająca normę handlową w odniesieniu do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek (COI/T.15/Rev…): zmiana ograniczenia zawartości estrów etylowych;

                  DECYZJA zmieniająca normę handlową w odniesieniu do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek (COI/T.15/Rev…): zmiana ograniczenia zawartości kwasów: heptadekanowego, heptadekenowego i eikozenowego;

                  DECYZJA zmieniająca normę handlową w odniesieniu do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek (COI/T.15/Rev…): zmiana ograniczenia wartości właściwego współczynnika ekstynkcji dla długości fali 270 nm (K270);

                  DECYZJA zmieniająca normę handlową w odniesieniu do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek (COI/T.15/Rev…): oficjalne zgłaszanie norm ISO przyjętych w celu pełnego zharmonizowania i włączania odniesienia do nowej metody oznaczania liczby nadtlenkowej olejów;

                  DECYZJA w sprawie przyjęcia nowej metody analizy w celu oznaczenia liczby nadtlenkowej olejów (COI/T.20/Doc. nr…).


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/188 z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie dostępu do aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych SSM i korzystania z nich przez Europejski Bank Centralny i właściwe organy krajowe Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (EBC/2015/47)

text:
               12.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 37/104

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2016/188
   z dnia 11 grudnia 2015 r.
   w sprawie dostępu do aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych SSM i korzystania z nich przez Europejski Bank Centralny i właściwe organy krajowe Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (EBC/2015/47)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 6 i art. 132,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 34,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności art. 6 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 7,
   uwzględniając propozycję Rady ds. Nadzoru oraz w porozumieniu z właściwymi organami krajowymi,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W ramach wykonywania szczególnych zadań w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi, powierzonych Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, EBC korzysta z aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych Europejskiego Systemu Banków Centralnych i (ESBC) i Eurosystemu, a także z nowych aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych specyficznych dla wykonywania zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 na podstawie art. 127 ust. 6 Traktatu oraz art. 25 ust. 2 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego.

               (2)

               Sprawne, skuteczne i spójne funkcjonowanie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego wymaga, aby praktyczne zasady współpracy pomiędzy EBC a właściwymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego obejmowały zasady korzystania z aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych, które są niezbędne do wykonywania obowiązków tych podmiotów nałożonych na nie zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013.

               (3)

               Na mocy decyzji EBC/2013/1 (2) wprowadzono infrastrukturę klucza publicznego Europejskiego Systemu Banków Centralnych (zwaną dalej „PKI ESBC”). Zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji EBC/2013/1 dostęp do aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych ESBC i Eurosystemu o poziomie znaczenia średnim lub wyższym niż średni i korzystanie z nich powinno być możliwe tylko dla użytkowników, którzy zostali uwierzytelnieni przez certyfikat elektroniczny wydany i obsługiwany przez organ certyfikacji zaakceptowany przez ESBC zgodnie z zasadami akceptacji certyfikatów ESBC/SSM, przez organ certyfikacji PKI ESBC lub przez organy certyfikacji zaakceptowane przez ESBC w odniesieniu do TARGET2 i TARGET2 Securities dla tych dwóch aplikacji.

               (4)

               Rada Prezesów stwierdziła zapotrzebowanie na zaawansowane usługi w zakresie bezpieczeństwa informacji, takie jak silne uwierzytelnianie, podpisy elektroniczne i szyfrowanie za pośrednictwem certyfikatów elektronicznych dla aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych, które są niezbędne do wykonywania przez EBC i właściwe organy krajowe obowiązków organów właściwych w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013. Certyfikaty wydawane przez PKI ESBC mogą być zatem wykorzystywane do uzyskiwania dostępu do aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych wykorzystywanych w ramach funkcjonowania Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego i korzystania z nich.

               (5)

               EBC i właściwe organy krajowe Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego mogą zdecydować się na wykorzystywanie certyfikatów i usług dostarczanych przez PKI ESBC do uzyskiwania dostępu do aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych SSM i korzystania z nich,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Definicje
   Na potrzeby niniejszej decyzji użyte w niej określenia oznaczają:

               1)

               „właściwy organ krajowy” – właściwy organ krajowy wskazany przez uczestniczące państwo członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013. Definicja ta pozostaje bez uszczerbku dla rozwiązań przyjętych w prawie krajowym, powierzających określone zadania nadzorcze krajowemu bankowi centralnemu (KBC), który nie został wyznaczony jako właściwy organ krajowy. W przypadku takich rozwiązań odniesienia do właściwych organów krajowych zawarte w niniejszej decyzji powinny również odsyłać do KBC w zakresie zadań nadzorczych powierzonych im przez prawo krajowe;

               2)

               „organ właściwy” – właściwy organ krajowy lub EBC;

               3)

               terminy „aplikacje, systemy, platformy i usługi elektroniczne ESBC i Eurosystemu”, „certyfikat” lub „certyfikat elektroniczny”, „organ certyfikacji PKI ESBC”, „zasady akceptacji certyfikatów ESBC/SSM”, „organ rejestracji”, „użytkownik”, „bank centralny Eurosystemu” oraz „strona ufająca” mają znaczenie nadane im w art. 1 decyzji EBC/2013/1;

               4)

               „aplikacje, systemy, platformy i usługi elektroniczne SSM” – aplikacje, systemy, platformy i usługi elektroniczne wykorzystywane do wykonywania obowiązków EBC i właściwych organów krajowych nałożonych na nie na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013;

               5)

               „zasady akceptacji certyfikatów ESBC/SSM” – kryteria ustanowione przez Komitet ESBC ds. Informatyki dla potrzeb identyfikacji organów certyfikacji, zarówno wewnętrznych, jak i spoza ESBC, które są zaufanymi organami w odniesieniu do aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych ESBC i Eurosystemu oraz w odniesieniu do aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych SSM.

         Artykuł 2
   Korzystanie z aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych SSM i dostęp do nich
   1.   Dostęp do aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych SSM o poziomie znaczenia średnim lub wyższym niż średni i korzystanie z nich jest możliwe tylko dla użytkowników, którzy zostali uwierzytelnieni przez certyfikat elektroniczny wydany i obsługiwany przez organ certyfikacji zaakceptowany zgodnie z zasadami akceptacji certyfikatów ESBC/SSM, w tym przez organ certyfikacji PKI ESBC.
   2.   Organ certyfikacji PKI ESBC wydaje certyfikaty elektroniczne oraz świadczy inne usługi certyfikacji organom właściwym uczestniczącym w PKI ESBC zgodnie z art. 3 na rzecz ich subskrybentów certyfikatów oraz na rzecz subskrybentów certyfikatów podmiotów trzecich z nimi współpracujących w celu umożliwienia im bezpiecznego dostępu do aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych SSM i korzystania z nich.
   3.   Strona ufająca może ufać takim certyfikatom na warunkach określonych w art. 8 decyzji EBC/2013/1.
   Artykuł 3
   Udział właściwych organów względem PKI ESBC
   1.   W celu uzyskania dostępu do aplikacji, systemów, platform i usług elektronicznych SSM i korzystania z nich organ właściwy może zdecydować się na korzystanie z usług PKI ESBC lub na wykonywanie roli organu rejestracji dla swoich użytkowników wewnętrznych, jak również użytkowników z podmiotów trzecich – na tych samych warunkach, jakie mają zastosowanie do banków centralnych Eurosystemu.
   2.   Uczestniczące organy krajowe podlegają obowiązkom określonym w art. 6, art. 7 i art. 12 decyzji EBC/2013/1 oraz składają Radzie Prezesów oświadczenie potwierdzające udział oraz spełnianie zobowiązań określonych w umowie pomiędzy poziomami 2 i 3, o której mowa w art. 4 ust. 2 tej decyzji.
   Artykuł 4
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 11 grudnia 2015 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.

      (2)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego EBC/2013/1 z dnia 11 stycznia 2013 r. ustanawiająca ramy infrastruktury klucza publicznego Europejskiego Systemu Banków Centralnych (Dz.U. L 74 z 16.3.2013, s. 30).