title: 2010/465/UE: Decyzja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej zebranych w Radzie z dnia 24 czerwca 2010 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu zmieniającego Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

text:
               25.8.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 223/1

         DECYZJA RADY I PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ ZEBRANYCH W RADZIE
   z dnia 24 czerwca 2010 r.
   w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu zmieniającego Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony
   (2010/465/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ I PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ZEBRANI W RADZIE,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2, w związku z art. 218 ust. 5 i art. 218 ust. 8 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W Umowie o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (zwanej dalej „umową”), podpisanej w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r., znalazł się zapis zobowiązujący obie strony do rozpoczęcia drugiego etapu negocjacji.

               (2)

               W wyniku wejścia w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r. Unia Europejska zastępuje Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym.

               (3)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Unii i państw członkowskich protokół zmieniający umowę o transporcie lotniczym (zwany dalej „protokołem”), zgodnie z art. 21 tej umowy.

               (4)

               Protokół parafowano w dniu 25 marca 2010 r.

               (5)

               Protokół jest w pełni zgodny z przepisami Unii, w szczególności z systemem handlu uprawnieniami do emisji UE.

               (6)

               Wynegocjowany przez Komisję protokół powinien zostać podpisany i być tymczasowo stosowany przez Unię i państwa członkowskie, w zakresie, na jaki pozwala prawo krajowe, z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w późniejszym terminie.

               (7)

               Konieczne jest określenie procedur podjęcia, w stosownym przypadku, decyzji dotyczącej sposobu zaprzestania tymczasowego stosowania protokołu oraz sposobu przyjmowania środków zgodnie z art. 21 ust. 5 umowy zmienionej protokołem. Konieczne jest również określenie procedur zawieszenia wzajemnego uznawania warunków prawnych dotyczących oceny sprawności operacyjnej przedsiębiorstwa lotniczego i jego przynależności państwowej, zgodnie z art. 6bis ust. 2 umowy zmienionej protokołem, oraz procedury wdrażania niektórych postanowień umowy, w tym postanowień dotyczących środowiska, zgodnie z art. 15 ust. 5 umowy zmienionej protokołem,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Podpisanie i tymczasowe stosowanie
   1.   Niniejszym zatwierdza się podpisanie w imieniu Unii Protokołu zmieniającego Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskim, z drugiej strony (zwanego dalej „protokołem”), z zastrzeżeniem zawarcia tego protokołu.
   Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
   2.   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) upoważnionej (upoważnionych) do podpisania protokołu w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   3.   Do czasu jego wejścia w życie, protokół jest tymczasowo stosowany przez Unię i jej państwa członkowskie, w zakresie, na jaki pozwala prawo krajowe, od dnia jego podpisania.
   4.   Decyzję o zaprzestaniu tymczasowego stosowania protokołu i przekazaniu powiadomienia o tym Stanom Zjednoczonym Ameryki zgodnie z art. 9 ust. 2 protokołu oraz decyzję o cofnięciu takiego powiadomienia podejmuje w imieniu Unii i państw członkowskich Rada stanowiąca jednomyślnie zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu.
   Artykuł 2
   Zawieszenie wzajemnego uznawania
   Decyzję o zawieszeniu wzajemnego uznawania warunków prawnych dotyczących oceny sprawności operacyjnej przedsiębiorstwa lotniczego i jego przynależności państwowej oraz o informowaniu o tym Stanów Zjednoczonych Ameryki zgodnie z art. 6bis ust. 2 umowy zmienionej protokołem podejmuje w imieniu Unii i państw członkowskich Rada stanowiąca jednomyślnie zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu.
   Artykuł 3
   Wspólny komitet
   1.   Unię i państwa członkowskie reprezentowane są we wspólnym komitecie, ustanowionym na mocy art. 18 umowy zmienionej protokołem, przez przedstawicieli Komisji i państw członkowskich.
   2.   W kwestiach, które wchodzą w zakres wyłącznych kompetencji Unii i które nie wymagają przyjęcia decyzji mającej skutki prawne, stanowisko, jakie ma przyjąć Unia i jej państwa członkowskie we wspólnym komitecie, przyjmowane jest przez Komisję oraz przekazywane z wyprzedzeniem Radzie i państwom członkowskim.
   3.   W przypadku decyzji dotyczących spraw wchodzących w zakres kompetencji Unii stanowisko, jakie ma przyjąć Unia i jej państwa członkowskie we wspólnym komitecie, przyjmowane jest przez Radę stanowiącą kwalifikowaną większością głosów na wniosek Komisji, chyba że mające zastosowanie procedury głosowania określone w Traktacie stanowią inaczej.
   4.   W przypadku decyzji dotyczących spraw, które wchodzą w zakres kompetencji państw członkowskich, stanowisko, jakie ma przyjąć Unia i jej państwa członkowskie we wspólnym komitecie, przyjmowane jest przez Radę stanowiącą jednomyślnie na wniosek Komisji lub któregokolwiek z państw członkowskich, chyba że w ciągu jednego miesiąca od przyjęcia tego stanowiska jedno z państw członkowskich poinformuje Sekretariat Generalny Rady, że może zaakceptować decyzję wspólnego komitetu tylko za zgodą swoich organów prawodawczych, w szczególności ze względu na zastrzeżenie parlamentarne.
   5.   Stanowisko Unii i państw członkowskich we wspólnym komitecie przedstawia Komisja, z wyjątkiem kwestii wchodzących w zakres wyłącznych kompetencji państw członkowskich, w którym to przypadku stanowisko takie przedstawia prezydencja Rady lub, jeśli Rada tak postanowi, Komisja.
   Artykuł 4
   Decyzje przyjmowane zgodnie z art. 21 ust. 5 umowy
   Decyzję o nieudzieleniu przedsiębiorstwom lotniczym drugiej Strony zezwolenia na obsługę dodatkowych rejsów na danej trasie lub na wejście na nowe rynki na podstawie umowy oraz o przekazaniu powiadomienia o tym Stanom Zjednoczonym Ameryki, lub o zgodzie na wycofanie każdej takiej decyzji, podjętej zgodnie z art. 21 ust. 5 umowy zmienionej protokołem, przyjmuje w imieniu Unii i państw członkowskich Rada stanowiąca jednomyślnie zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu.
   Artykuł 5
   Informacje przekazywane Komisji
   Państwa członkowskie natychmiast informują Komisję o wszelkich wnioskach lub powiadomieniach przekazanych lub otrzymanych przez nie na podstawie art. 15 umowy zmienionej protokołem.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         J. BLANCO LÓPEZ

            Przewodniczący

      PROTOKÓŁ
      zmieniający Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskmi, podpisaną w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r.
      STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI (zwane dalej „Stanami Zjednoczonymi”),
      z jednej strony, oraz
      KRÓLESTWO BELGII,
      REPUBLIKA BUŁGARII,
      REPUBLIKA CZESKA,
      KRÓLESTWO DANII,
      REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
      REPUBLIKA ESTOŃSKA,
      IRLANDIA,
      REPUBLIKA GRECKA,
      KRÓLESTWO HISZPANII,
      REPUBLIKA FRANCUSKA,
      REPUBLIKA WŁOSKA,
      REPUBLIKA CYPRYJSKA,
      REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
      REPUBLIKA LITEWSKA,
      WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
      REPUBLIKA WĘGIERSKA,
      MALTA,
      KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
      REPUBLIKA AUSTRII,
      RZECZPOSPOLITA POLSKA,
      REPUBLIKA PORTUGALSKA,
      RUMUNIA,
      REPUBLIKA SŁOWENII,
      REPUBLIKA SŁOWACKA,
      REPUBLIKA FINLANDII,
      KRÓLESTWO SZWECJI,
      ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
      będące stronami Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz będące państwami członkowskimi Unii Europejskiej (zwane dalej „państwami członkowskimi”),
      oraz UNIA EUROPEJSKA,
      z drugiej strony,
      ZAMIERZAJĄC wykorzystać ramy ustanowione w Umowie o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi (zwanej dalej „umową”), podpisanej w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r., aby osiągnąć cel polegający na otwarciu dostępu do rynków i zapewnieniu maksymalnych korzyści konsumentom, przedsiębiorstwom lotniczym, pracownikom i społeczeństwom po obu stronach Atlantyku;
      WYPEŁNIAJĄC przewidziany w art. 21 umowy mandat upoważniający do szybkiego przeprowadzenia drugiego etapu negocjacji dotyczących umowy z myślą o osiągnięciu tego celu;
      UZNAJĄC, że w wyniku wejścia w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. Traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i stała się jej następcą prawnym oraz że od tego dnia wszystkie prawa i zobowiązania oraz wszelkie odniesienia do Wspólnoty Europejskiej w umowie mają zastosowanie do Unii Europejskiej,
      UZGODNIŁY NASTĘPUJĄCE ZMIANY W UMOWIE:
      Artykuł 1
      Definicje
      W art. 1 umowy wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  po punkcie drugim dodaje się nową definicję w brzmieniu:
                  „2 bis   »Ocena przynależności państwowej« oznacza ustalenie, że przewoźnik lotniczy, który zamierza wykonywać usługi objęte niniejszą umową, spełnia wymogi określone w art. 4 dotyczące jego struktury własności, skutecznej kontroli i głównego miejsca prowadzenia działalności;”;

                  2)

                  po punkcie trzecim dodaje się nową definicję w brzmieniu:
                  „3 bis   »Ocena sprawności operacyjnej« oznacza ustalenie, że przewoźnik lotniczy, który zamierza wykonywać usługi objęte niniejszą umową, dysponuje wystarczającą zdolnością finansową i odpowiednią wiedzą z zakresu zarządzania, by wykonywać takie usługi, oraz że jest gotów przestrzegać przepisów ustawowych i wykonawczych oraz wymogów, które regulują wykonywanie takich usług;”.

            Artykuł 2
      Wzajemne uznawanie warunków prawnych dotyczących oceny sprawności operacyjnej i przynależności państwowej przedsiębiorstw lotniczych
      Po artykule 6 dodaje się artykuł 6 bis w brzmieniu:

         „Artykuł 6 bis

         Wzajemne uznawanie warunków prawnych dotyczących oceny sprawności operacyjnej i przynależności państwowej przedsiębiorstw lotniczych
         1.   Po otrzymaniu wniosku o zezwolenie eksploatacyjne od przewoźnika lotniczego jednej ze Stron, zgodnie z art. 4, władze lotnicze drugiej Strony uznają każdą ocenę sprawności operacyjnej i przynależności państwowej, dokonaną przez władze lotnicze pierwszej Strony w odniesieniu do tego przewoźnika lotniczego, tak jak gdyby ocena taka została dokonana przez jej własne władze lotnicze i nie występują o dodatkowe wyjaśnienia w tych kwestiach, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w lit. a) poniżej:

                     a)

                     Jeżeli po otrzymaniu wniosku o zezwolenie eksploatacyjne od przedsiębiorstwa lotniczego lub po przyznaniu takiego zezwolenia władze lotnicze Strony przyjmującej mają szczególny powód do obaw, że, pomimo oceny dokonanej przez władze lotnicze drugiej Strony, warunki określone w art. 4 dotyczące przyznawania odpowiednich zezwoleń nie zostały spełnione, informują o tym niezwłocznie te władze, podając konkretne powody swoich obaw. W takim przypadku każda ze Stron może zainicjować konsultacje, które powinny obejmować przedstawicieli odpowiednich władz lotniczych, i/lub wystąpić o dodatkowe informacje dotyczące tych obaw, a wnioski tego rodzaju rozpatruje się w możliwie najkrótszym terminie. Jeżeli kwestia pozostaje nierozstrzygnięta, każda ze Stron może wnieść sprawę do rozpatrzenia na forum wspólnego komitetu.

                     b)

                     Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do ocen dokonywanych w odniesieniu do certyfikatów lub licencji dotyczących bezpieczeństwa, uzgodnień w dziedzinie ochrony oraz ochrony ubezpieczeniowej.

               2.   Za pośrednictwem wspólnego komitetu każda ze Stron informuje drugą Stronę, w miarę możliwości z wyprzedzeniem, a w przeciwnym przypadku najszybciej jak to możliwe, o wszelkich istotnych zmianach w stosowanych przez nią kryteriach dokonywania ocen, o których mowa w ust. 1 powyżej. Jeżeli Strona przyjmująca zwraca się z wnioskiem o konsultacje na temat jakiejkolwiek takiej zmiany, odbywają się one w ramach wspólnego komitetu w terminie 30 dni od daty złożenia wniosku, chyba że Strony zadecydują inaczej. Jeżeli po przeprowadzeniu konsultacji Strona przyjmująca uważa, że zmienione kryteria drugiej Strony nie są wystarczające do celów wzajemnego uznawania warunków prawnych dotyczących oceny, Strona przyjmująca może poinformować drugą Stronę o zawieszeniu stosowania ust. 1. Strona przyjmująca może w dowolnym momencie uchylić to zawieszenie. Wspólny komitet jest odpowiednio informowany.”.

      Artykuł 3
      Środowisko
      Uchyla się cały art. 15 umowy i zastępuje się go artykułem w brzmieniu:

         „Artykuł 15
         Środowisko
         1.   Strony uznają znaczenie ochrony środowiska przy opracowywaniu i wdrażaniu polityki w zakresie lotnictwa międzynarodowego, starannie porównując w trakcie opracowywania tej polityki stosunek kosztów środków mających na celu ochronę środowiska do korzyści z nich płynących, a w stosownych przypadkach wspólnie wspierają w skali globalnej skuteczne rozwiązania. W związku z powyższym Strony wyrażają zamiar podjęcia współpracy na rzecz ograniczenia lub zmniejszenia – w sposób rozsądny z ekonomicznego punktu widzenia – wpływu międzynarodowego transportu lotniczego na środowisko.
         2.   Jeżeli jedna ze Stron rozważa propozycje środków z zakresu ochrony środowiska na szczeblu regionalnym, krajowym lub lokalnym, powinna ocenić ich ewentualny niekorzystny wpływ na korzystanie z praw zawartych w niniejszej umowie oraz, jeżeli przyjęto takie środki, powinna podjąć odpowiednie kroki służące złagodzeniu wszelkiego takiego niekorzystnego wpływu. Na wniosek jednej ze Stron, druga Strona dostarcza opis takich działań służących ocenie i złagodzeniu tego niekorzystnego wpływu.
         3.   Przy określaniu środków z zakresu ochrony środowiska należy kierować się normami ochrony środowiska dotyczącymi lotnictwa, przyjętymi przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w załącznikach do konwencji, z wyjątkiem przypadków, w których zgłoszone zostały różnice. Strony stosują wszelkie środki z zakresu ochrony środowiska mające wpływ na usługi lotnicze objęte niniejszą umową zgodnie z art. 2 i art. 3 ust. 4 niniejszej umowy.
         4.   Strony potwierdzają zobowiązanie państw członkowskich i Stanów Zjednoczonych do stosowania zasady zrównoważonego podejścia.
         5.   W odniesieniu do nakładania nowych obowiązkowych ograniczeń działalności spowodowanych poziomem hałasu w portach lotniczych, w których w każdym roku kalendarzowym dokonuje się więcej niż 50 000 operacji cywilnymi poddźwiękowymi samolotami odrzutowymi, zastosowanie mają następujące postanowienia:

                     a)

                     Właściwe organy danej Strony zapewniają możliwość uwzględnienia opinii zainteresowanych stron w procesie podejmowania decyzji.

                     b)

                     Powiadomienie o wprowadzeniu jakiegokolwiek nowego ograniczenia działalności udostępnia się drugiej Stronie co najmniej 150 dni przed datą wejścia w życie tego ograniczenia. Na wniosek tej drugiej Strony przedkłada się jej niezwłocznie pisemne sprawozdanie zawierające powody wprowadzenia ograniczenia działalności, cel z zakresu ochrony środowiska uzgodniony dla portu lotniczego oraz opis środków, które mają służyć osiągnięciu tego celu. Sprawozdanie zawiera stosowną ocenę przewidywanych kosztów różnych rozpatrywanych środków i wypływających z nich korzyści.

                     c)

                     Ograniczenia działalności muszą być (i) niedyskryminacyjne; (ii) restrykcyjne tylko w stopniu, w jakim jest to konieczne, aby osiągnąć cel z zakresu ochrony środowiska uzgodniony dla danego portu lotniczego; oraz (iii) niearbitralne.

               6.   Strony zatwierdzają i wspierają wymianę informacji i regularny dialog między ekspertami, prowadzony zwłaszcza poprzez istniejące już kanały komunikacji, w celu zacieśnienia współpracy – zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi – w zakresie ograniczania oddziaływania międzynarodowego transportu lotniczego na środowisko oraz łagodzenia jego szkodliwego wpływu. Współpraca ta obejmuje:

                     a)

                     badania i rozwój ekologicznych technologii lotniczych;

                     b)

                     badania naukowe mające na celu lepsze zrozumienie oddziaływania emisji pochodzących z lotnictwa, które umożliwi bardziej świadome podejmowanie decyzji politycznych;

                     c)

                     innowacje w dziedzinie zarządzania ruchem lotniczym mające na celu zmniejszenie oddziaływania lotnictwa na środowisko;

                     d)

                     badania i rozwój w dziedzinie zrównoważonych alternatywnych paliw w lotnictwie; oraz

                     e)

                     wymianę poglądów na temat różnych kwestii i możliwości na forach międzynarodowych zajmujących się oddziaływaniem lotnictwa na środowisko, w tym, w stosownych przypadkach, koordynację stanowisk.

               7.   Na wniosek Stron wspólny komitet, wspierany przez ekspertów, opracowuje zalecenia w odniesieniu do kwestii ewentualnego pokrywania się i wzajemnej spójności środków rynkowych dotyczących emisji pochodzących z lotnictwa, wdrażanych przez Strony w celu uniknięcia powielania środków i kosztów oraz zmniejszenia w możliwie największym zakresie obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw lotniczych. Wdrożenie takich zaleceń uzależnione jest od przeprowadzenia wewnętrznej procedury zatwierdzenia lub ratyfikacji, która może stanowić wymóg każdej ze Stron.
         8.   Jeśli jedna ze Stron uważa, że kwestia związana z ochroną środowiska w zakresie transportu lotniczego, w tym nowe proponowane środki, budzi obawy w odniesieniu do stosowania lub wdrażania niniejszej umowy, może ona zażądać zwołania posiedzenia wspólnego komitetu, jak przewidziano w art. 18, w celu rozpatrzenia tej kwestii oraz opracowania właściwych odpowiedzi na obawy uznane za uzasadnione.”.

      Artykuł 4
      Wymiar społeczny
      Po art. 17 dodaje się nowy art. 17 bis w brzmieniu:

         „Artykuł 17 bis

         Wymiar społeczny
         1.   Strony uznają znaczenie społecznego wymiaru umowy oraz korzyści, które powstają w sytuacji, gdy otwarciu rynków towarzyszą wysokie standardy pracy. Możliwości stworzone dzięki umowie nie mają na celu podważenia standardów pracy ani praw i zasad związanych z pracą przewidzianych w ustawodawstwach każdej ze Stron.
         2.   Zasady określone w ust. 1 stanowią punkt odniesienia dla Stron podczas wdrażania umowy, w tym również, zgodnie z art. 18, regularnego rozważania społecznych skutków stosowania umowy oraz opracowania właściwych odpowiedzi na obawy uznane za uzasadnione.”.

      Artykuł 5
      Wspólny komitet
      Uchyla się art. 18 ust. 3, 4 i 5 w całości i zastępuje się je ustępami w brzmieniu:

         „3.   Wspólny komitet dokonuje w miarę potrzeb przeglądu ogólnego wdrażania umowy, w tym wszelkich skutków ograniczeń w zakresie infrastruktury lotniczej na korzystanie z praw przewidzianych w art. 3, wpływu środków ochrony podjętych na mocy art. 9, wpływu na warunki konkurencji, w tym w obszarze komputerowych systemów rezerwacji, oraz wszelkich społecznych skutków wdrażania umowy. Wspólny komitet regularnie rozważa również poszczególne kwestie i wnioski, które w opinii jednej ze Stron mają rzeczywisty lub potencjalny wpływ na działania objęte umową, takie jak sprzeczne wymogi regulacyjne.
         4.   Wspólny komitet rozwija również współpracę poprzez:

                     a)

                     rozważanie ewentualnych obszarów dalszego rozwoju umowy, w tym zalecenia dotyczące zmian umowy;

                     b)

                     uwzględnianie społecznych skutków wdrażanej umowy oraz opracowywanie właściwych odpowiedzi na obawy uznane za uzasadnione;

                     c)

                     prowadzenie spisu kwestii związanych z subsydiami i pomocą państwa zgłaszanych przez strony w ramach wspólnego komitetu;

                     d)

                     podejmowanie w drodze konsensusu decyzji dotyczących wszelkich kwestii odnoszących się do stosowania art. 11 ust. 6;

                     e)

                     podejmowanie – na wniosek Stron – ustaleń dotyczących wzajemnego uznawania warunków prawnych dotyczących oceny;

                     f)

                     zacieśnianie współpracy między właściwymi organami stron w ramach wysiłków zmierzających do rozwoju ich systemów zarządzania ruchem lotniczym w celu zapewnienia optymalnej interoperacyjności i kompatybilności tych systemów, zmniejszenia kosztów i zwiększenia ich bezpieczeństwa, zdolności i efektywności środowiskowej;

                     g)

                     promowanie opracowywania wniosków dotyczących wspólnych projektów i inicjatyw w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa, w tym z państwami trzecimi;

                     h)

                     zachęcanie do stałej ścisłej współpracy między właściwymi organami ds. ochrony lotnictwa Stron, obejmującej inicjatywy dotyczące procedur ochrony, których celem jest ułatwianie przewozu pasażerów i ładunków bez uszczerbku dla ochrony;

                     i)

                     rozważenie, czy odpowiednie przepisy ustawowe, wykonawcze i praktyki Stron w dziedzinach objętych załącznikiem 9 konwencji (Ułatwienia) mogą mieć wpływ na wykonywanie praw przewidzianych w niniejszej umowie;

                     j)

                     wspieranie wymiany na poziomie ekspertów w przypadku nowych inicjatyw i projektów w zakresie prawodawstwa lub regulacji, w tym w dziedzinach ochrony, bezpieczeństwa, środowiska, infrastruktury lotniczej (łącznie z przydziałami czasu na start lub lądowanie) oraz ochrony konsumentów;

                     k)

                     zachęcanie do konsultacji, w stosownych przypadkach, w kwestiach transportu lotniczego, którymi zajmują się organizacje międzynarodowe, i w stosunkach z państwami trzecimi, w tym podejmowanie decyzji dotyczących przyjęcia wspólnego podejścia; oraz

                     l)

                     podejmowanie, na zasadzie konsensusu, decyzji, o których mowa w art. 1 ust. 3 oraz w art. 2 ust. 3 załącznika 4.

               5.   Strony podzielają zamiar kontynuowania starań o zapewnienie maksymalnych korzyści, jakie dla konsumentów, przedsiębiorstw lotniczych, pracowników i społeczeństw po obu stronach Atlantyku może przynieść objęcie niniejszą umową państw trzecich. W tym celu wspólny komitet rozważa, w stosownych przypadkach, warunki i procedury, w tym wszelkie konieczne zmiany niniejszej umowy, które byłyby konieczne w celu umożliwienia państwom trzecim przystąpienia do niniejszej umowy.”.

      Artykuł 6
      Dalszy rozwój możliwości prowadzenia działalności
      Uchyla się art. 21 w całości i zastępuje się go artykułem w brzmieniu:

         „Artykuł 21
         Dalszy rozwój możliwości prowadzenia działalności
         1.   Strony wspólnie przyjmują za cel dalsze usuwanie przeszkód w dostępie do rynków, aby zapewnić maksymalne korzyści dla konsumentów, przedsiębiorstw lotniczych, pracowników i społeczeństw po obu stronach Atlantyku, w tym ułatwianie ich przedsiębiorstwom lotniczym dostępu do światowych rynków kapitałowych w sposób lepiej odzwierciedlający realia światowej branży lotniczej, umacnianie systemu transatlantyckich przewozów lotniczych oraz ustanowienie ram, które zachęcą inne państwa do otwarcia swoich rynków usług lotniczych.
         2.   Zgodnie ze wspólnym celem określonym w ust. 1 oraz wypełniając swoje zobowiązania określone w art. 18, polegające na kontroli wdrażania niniejszej umowy, wspólny komitet dokonuje co rok przeglądu sytuacji, w tym również pod kątem zmian przepisów, o których mowa w niniejszym artykule. Wspólny komitet opracowuje w tym celu procedurę współpracy, polegającą między innymi na wydawaniu Stronom stosownych zaleceń. Po potwierdzeniu przez wspólny komitet, że przepisy ustawowe i wykonawcze Stanów Zjednoczonych umożliwiają państwom członkowskim lub ich obywatelom posiadanie większościowych pakietów własnościowych ich przedsiębiorstw lotniczych i sprawowanie skutecznej kontroli nad nimi, Unia Europejska i jej państwa członkowskie na zasadzie wzajemności umożliwiają Stanom Zjednoczonym lub ich obywatelom posiadanie większościowych pakietów własnościowych swoich przedsiębiorstw lotniczych i sprawowanie skutecznej kontroli nad nimi.
         3.   Po otrzymaniu pisemnego potwierdzenia od wspólnego komitetu, zgodnie z art. 18 ust. 6, że przepisy ustawowe i wykonawcze każdej ze Stron umożliwiają drugiej Stronie lub jej obywatelom posiadanie większościowych pakietów własnościowych i przedsiębiorstw lotniczych pierwszej Strony i sprawowanie skutecznej kontroli nad nimi:

                     a)

                     przestaje mieć zastosowanie sekcja 3 załącznika 1 do umowy;

                     b)

                     przedsiębiorstwa lotnicze ze Stanów Zjednoczonych mają prawo do wykonywania regularnych łączonych przewozów pasażerskich między punktami w Unii Europejskiej i jej państwach członkowskich a pięcioma krajami, bez konieczności lądowania na terytorium Stanów Zjednoczonych. Kraje te określa wspólny komitet w terminie jednego roku od daty podpisania niniejszego protokołu. Wspólny komitet może zmienić wykaz tych krajów lub zwiększyć ich liczbę; oraz

                     c)

                     przestaje obowiązywać art. 2 załącznika 4 do umowy (»Własność i sprawowanie kontroli nad przedsiębiorstwami lotniczymi państw trzecich«), a w jego miejsce w odniesieniu do przedsiębiorstw lotniczych państw trzecich, należących do Stanów Zjednoczonych lub ich obywateli i będących pod ich kontrolą, zaczyna obowiązywać załącznik 6 do umowy.

               4.   Po otrzymaniu pisemnego potwierdzenia od wspólnego komitetu, zgodnie z art. 18 ust. 6, że przepisy ustawowe i wykonawcze Unii Europejskiej i jej państw członkowskich dotyczące ograniczeń działalności spowodowanych poziomem hałasu w portach lotniczych, w których rocznie dokonuje się więcej niż 50 000 operacji cywilnymi poddźwiękowymi samolotami odrzutowymi, przewidują, że Komisja Europejska jest uprawniona do dokonania przeglądu procedury przed wprowadzeniem takich środków, oraz, w przypadku gdy uzna, że nie zastosowano odpowiednich procedur zgodnie z mającymi zastosowanie zobowiązaniami, do podjęcia stosownych działań prawnych dotyczących danych środków przed ich wprowadzeniem:

                     a)

                     przedsiębiorstwa lotnicze z Unii Europejskiej mają prawo do wykonywania regularnych łączonych przewozów pasażerskich między punktami w Stanach Zjednoczonych a pięcioma dodatkowymi krajami, bez konieczności lądowania na terytorium Unii Europejskiej i jej państw członkowskich. Kraje te określa wspólny komitet w terminie jednego roku od daty podpisania niniejszego protokołu. Wspólny komitet może zmienić wykaz tych krajów lub zwiększyć ich liczbę; oraz

                     b)

                     przestaje obowiązywać art. 2 załącznika 4 do umowy (»Własność i sprawowanie kontroli nad przedsiębiorstwami lotniczymi państw trzecich«), a w jego miejsce w odniesieniu do przedsiębiorstw lotniczych państw trzecich, należących do państw członkowskich lub ich obywateli i będących pod ich kontrolą, zaczyna obowiązywać załącznik 6 do umowy.

               5.   Po otrzymaniu pisemnego potwierdzenia od wspólnego komitetu, że dana Strona spełniła warunki określone w ust. 3 i 4, które mają do niej zastosowanie, może ona wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji na wysokim szczeblu w odniesieniu do wdrażania niniejszego artykułu. Konsultacje takie rozpoczynają się w terminie 60 dni od daty dostarczenia wniosku, chyba że Strony zadecydują inaczej. Strony dokładają wszelkich starań, aby rozstrzygnąć kwestie będące przedmiotem konsultacji. Jeżeli Strona, która złożyła wniosek o konsultacje, jest niezadowolona z ich wyniku, może złożyć kanałami dyplomatycznymi pisemne powiadomienie o swojej decyzji, zgodnie z którą żadne przedsiębiorstwo lotnicze drugiej Strony nie będzie obsługiwać dodatkowych rejsów na danej trasie ani nie wejdzie na nowe rynki na mocy niniejszej umowy. Każda taka decyzja wchodzi w życie w terminie 60 dni od daty powiadomienia. W okresie tym druga Strona może podjąć decyzję, zgodnie z którą żadne przedsiębiorstwo lotnicze pierwszej Strony nie będzie obsługiwać dodatkowych rejsów na danej trasie ani nie wejdzie na nowe rynki na mocy niniejszej umowy. Decyzja taka staje się skuteczna w tym samym dniu, co decyzja pierwszej Strony. Każdą taką decyzję Strony można uchylić za porozumieniem obu Stron, pisemnie potwierdzonym przez wspólny komitet.”.

      Artykuł 7
      Przewozy na zlecenie administracji federalnej USA
      Uchyla się załącznik 3 do umowy w całości i zastępuje się go załącznikiem w brzmieniu:

            „ZAŁĄCZNIK 3
            Dotyczący przewozów na zlecenie administracji federalnej USA
            Wspólnotowe przedsiębiorstwa lotnicze mają prawo do przewożenia pasażerów i ładunków w ramach lotów regularnych i lotów czarterowych, dla których departament cywilny administracji federalnej USA, agencja administracji federalnej USA lub oficjalnych organów cywilnych administracji fegeralnej USA:

                        1)

                        nabywają usługę dla siebie samych lub w ramach umowy przewidującej, że zapłata dokonywana jest przez administrację federalną lub z funduszy pozostających do jej dyspozycji; lub

                        2)

                        zapewniają przewóz bez zapłaty do lub na rzecz kraju trzeciego albo organizacji międzynarodowej lub innej,

                  oraz gdy taki przewóz odbywa się:

                        a)

                        między dowolnym punktem w Stanach Zjednoczonych a dowolnym punktem poza Stanami Zjednoczonymi, w zakresie, w jakim przewóz taki jest dozwolony na mocy art. 3 ust. 1 lit. c), z wyjątkiem sytuacji – w przypadku pasażerów uprawnionych do korzystania z taryfy wynikającej z umowy o połączeniu między miastami – gdy odbywa się on między punktami, których dotyczy taryfa wynikająca z umowy o połączeniu między miastami; lub

                        b)

                        między dwoma dowolnymi punktami poza terytorium Stanów Zjednoczonych.

                  Niniejszy załącznik nie ma zastosowania do przewozu nabytego lub opłacanego przez Sekretarza Obrony lub sekretarza departamentu wojskowego.”.

      Artykuł 8
      Załączniki
      Tekst dodatku do niniejszego protokołu dołączony jest do umowy jako załącznik 6.
      Artykuł 9
      Tymczasowe stosowanie
      1.   W oczekiwaniu na wejście w życie niniejszego protokołu Strony zgadzają się stosować go tymczasowo od dnia jego podpisania, w zakresie, na jaki pozwala na to mające zastosowanie prawo krajowe.
      2.   Każda ze Stron może w dowolnym momencie powiadomić pisemnie na drodze dyplomatycznej drugą Stronę o decyzji o zaprzestaniu stosowania niniejszego protokołu. W takim przypadku stosowanie niniejszego protokołu ustaje o północy czasu GMT na koniec sezonu lotniczego Zrzeszenia Międzynarodowego Transportu Lotniczego (IATA), który obowiązuje po upływie roku od daty pisemnego powiadomienia, chyba że powiadomienie zostaje cofnięte przed upływem tego terminu za zgodą Stron. W przypadku gdy ustaje tymczasowe stosowanie umowy, zgodnie z art. 25 ust. 2 umowy, równocześnie ustaje tymczasowe stosowanie niniejszego protokołu.
      Artykuł 10
      Wejście w życie
      Niniejszy protokół wchodzi w życie w późniejszym z następujących terminów:

                  1)

                  w dniu wejścia w życie umowy; oraz

                  2)

                  po upływie jednego miesiąca od daty ostatniej noty w ramach wymiany not dyplomatycznych między Stronami, potwierdzającej, że wszystkie procedury niezbędne do wejścia w życie niniejszego protokołu zostały zakończone.

            Do celów tej wymiany not dyplomatycznych, noty dyplomatyczne przekazywane lub otrzymywane przez Unię Europejską i jej państwa członkowskie przekazuje się Unii Europejskiej lub od niej, w zależności od przypadku. Nota dyplomatyczna lub noty dyplomatyczne przekazywane przez Unię Europejską i jej państwa członkowskie zawierają złożone przez każde państwo członkowskie potwierdzenie, że jego procedury niezbędne do wejścia w życie niniejszego protokołu zostały zakończone.

         NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, odpowiednio upoważnieni, podpisali niniejszą umowę.
         Съставено в Люксембург на двадесет и четвърти юни две хиляди и десета година.
         Hecho en Luxemburgo, el veinticuatro de junio de dos mil diez.
         V Lucemburku dne dvacátého čtvrtého června dva tisíce deset.
         Udfærdiget i Luxembourg den fireogtyvende juni to tusind og ti.
         Geschehen zu Luxemburg am vierundzwanzigsten Juni zweitausendzehn.
         Kahe tuhande kümnenda aasta juunikuu kahekümne neljandal päeval Luxembourgis.
         'Εγινε στo Λουξεμβούργο, στις είκοσι τέσσερις Ιουνίου δύο χιλιάδες δέκα.
         Done at Luxembourg on the twenty-fourth day of June in the year two thousand and ten.
         Fait à Luxembourg, le vingt-quatre juin deux mille dix.
         Fatto a Lussemburgo, addì ventiquattro giugno duemiladieci.
         Luksemburgā, divi tūkstoši desmitā gada divdesmit ceturtajā jūnijā.
         Priimta du tūkstančiai dešimtų metų birželio dvidešimt ketvirtą dieną Liuksemburge.
         Kelt Luxembourgban, a kétezer-tizedik év június havának huszonnegyedik napján.
         Magħmul fil-Lussemburgu, fl-erbgħa u għoxrin jum ta' Ġunju tas-sena elfejn u għaxra.
         Gedaan te Luxemburg, de vierentwintigste juni tweeduizend tien.
         Sporządzono w Luksemburgu dnia dwudziestego czwartego czerwca roku dwa tysiące dziesiątego.
         Feito no Luxemburgo, em vinte e quatro de Junho de dois mil e dez.
         Întocmit la Luxemburg, la douăzeci și patru iunie două mii zece.
         V Luxemburgu dňa dvadsiateho štvrtého júna dvetisícdesať.
         V Luxembourgu, dne štiriindvajsetega junija leta dva tisoč deset.
         Tehty Luxemburgissa kahdentenakymmenentenäneljäntenä päivänä kesäkuuta vuonna kaksituhattakymmenen.
         Som skedde i Luxemburg den tjugofjärde juni tjugohundratio.

            За Репyблика Бългaрия

            Voor het Koninkrijk België
            Pour le Royaume de Belgique
            Für das Königreich Belgien

            Deze handtekening verbindt eveneens het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
            Cette signature engage également la Région wallonne, la Région flamande et la Région de Bruxelles-Capitale.
            Diese Unterschrift bindet zugleich die Wallonische Region, die Flämische Region und die Region Brüssel-Hauptstadt.

            Za Českou republiku

            På Kongeriget Danmarks vegne

            Für die Bundesrepublik Deutschland

            Eesti Vabariigi nimel

            Για την Ελληνική Δημοκρατία

            Por el Reino de España

            Pour la République française

            Thar cheann Na hÉireann
            For Ireland

            Per la Repubblica italiana

            Για την Κυπριακή Δημοκρατία

            Latvijas Republikas vārdā

            Lietuvos Respublikos vardu

            Pour le Grand-Duché de Luxembourg

            A Magyar Köztársaság részéről

            Għal Malta

            Voor het Koninkrijk der Nederlanden

            Für die Republik Österreich

            W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

            Pela República Portuguesa

            Pentru România

            Za Republiko Slovenijo

            Za Slovenskύ republiku

            Suomen tasavallan puolesta

            För Konungariket Sverige

            For the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

            За Европейския съюз
            Por la Unión Europea
            Za Evropskou unii
            For Den Europæiske Union
            Für die Europäische Union
            Euroopa Liidu nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
            For the European Union
            Pour l’Union européenne
            Per l’Unione europea
            Eiropas Savienības vārdā
            Europos Sajungos vardu
            Az Európai Unió részéről
            Għall-Unjoni Ewropea
            Voor de Europese Unie
            W imieniu Unii Europejskiej
            Pela União Europeia
            Pentru Uniunea Europeană
            Za Eurόpsku úniu
            Za Evropsko unijo
            Euroopan unionin puolesta
            För Europeiska unionen

            For the United States of America

         Dodatek do Protokołu

            ZAŁĄCZNIK 6

               Własność i sprawowanie kontroli nad przedsiębiorstwami lotniczymi państw trzecich

                        1.

                        Żadna ze Stron nie wykonuje żadnego z przysługujących jej na mocy porozumień o przewozach lotniczych z państwem trzecim praw do odmowy wydania, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia zezwoleń eksploatacyjnych lub zezwoleń technicznych jakiemukolwiek przedsiębiorstwu lotniczemu tego państwa trzeciego w oparciu o fakt posiadania przeważającej części własności w takim przedsiębiorstwie lotniczym przez drugą Stronę i/lub jej obywateli.

                        2.

                        Stany Zjednoczone nie wykonują żadnego z przysługujących im na mocy porozumień o przewozach lotniczych praw do odmowy wydania, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia zezwoleń eksploatacyjnych lub zezwoleń technicznych jakiemukolwiek przedsiębiorstwu lotniczemu Księstwa Liechtensteinu, Konfederacji Szwajcarskiej, członkowi WEOL od dnia podpisania niniejszej umowy, lub przedsiębiorstwu lotniczemu z jakiegokolwiek państwa afrykańskiego, które wdraża umowę o „otwartym niebie” w przewozach lotniczych ze Stanami Zjednoczonymi w dniu podpisania niniejszej umowy, w oparciu o fakt sprawowania skutecznej kontroli nad tym przedsiębiorstwem lotniczym przez państwo członkowskie lub państwa członkowskie i/lub jego/ich obywateli.

                        3.

                        Żadna ze Stron nie wykonuje żadnego z przysługujących jej na mocy porozumień o przewozach lotniczych z państwem trzecim praw do odmowy wydania, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia zezwoleń eksploatacyjnych lub zezwoleń technicznych jakiemukolwiek przedsiębiorstwu lotniczemu tego państwa trzeciego w oparciu o fakt sprawowania skutecznej kontroli nad takim przedsiębiorstwem lotniczym przez drugą Stronę i/lub jej obywateli, pod warunkiem że dane państwo trzecie posiada historię współpracy w dziedzinie przewozów lotniczych z obiema Stronami.

                        4.

                        Wspólny komitet prowadzi wykaz państw trzecich, które według obu Stron posiadają historię współpracy w dziedzinie przewozów lotniczych.

         Wspólne oświadczenie
         Przedstawiciele Stanów Zjednoczonych oraz Unii Europejskiej i jej państw członkowskich potwierdzili, że autentyczność Protokołu zmieniającego Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, parafowanego w Brukseli dnia 25 marca 2010 r., ma zostać poświadczona w innych wersjach językowych w drodze wymiany listów, przed podpisaniem protokołu, lub w drodze decyzji wspólnego komitetu, po jego podpisaniu.
         Niniejsze wspólne oświadczenie stanowi integralną część protokołu.

               W imieniu Stanów Zjednoczonych:
               John BYERLY (podpis)
               dnia 25 marca 2010 r.

               W imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich:
               Daniel CALLEJA (podpis)
               dnia 25 marca 2010 r.

         PROTOKÓŁ KONSULTACJI

                     1.

                     Delegacje reprezentujące Unię Europejską i jej państwa członkowskie oraz Stany Zjednoczone Ameryki spotkały się w Brukseli w dniach 23–25 marca 2010 r., by zakończyć drugi etap negocjacji w sprawie umowy o transporcie lotniczym. Listy członków delegacji załączono jako dodatek A.

                     2.

                     Delegacje osiągnęły porozumienie ad referendum w sprawie Protokołu zmieniającego Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisaną w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r. („Protokół”, dołączony jako dodatek B), oraz parafowały jego tekst. Zamiarem delegacji jest przedstawienie projektu protokołu swoim właściwym organom do zatwierdzenia, tak by wszedł on w życie w najbliższej przyszłości.

                     3.

                     Odniesienia w niniejszym protokole do umowy oraz do artykułów, ustępów i załączników są odniesieniami do umowy zmienionej protokołem.

                     4.

                     Delegacja UE potwierdziła, że w wyniku wejścia w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. Traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i stała się jej następcą prawnym oraz że od tego dnia wszystkie prawa i zobowiązania oraz wszystkie odniesienia do Wspólnoty Europejskiej w umowie odnoszą się do Unii Europejskiej.

                     5.

                     Delegacje potwierdziły, że celem procedur dotyczących wzajemnego uznawania warunków prawnych dotyczących oceny zdolności technicznych przewoźnika lotniczego i jego przynależności państwowej, określonych w nowym art. 6 bis, nie jest zmiana warunków przewidzianych na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych stosowanych zwykle przez Strony w odniesieniu do wykonywania międzynarodowych przewozów lotniczych, o których mowa w art. 4 umowy.

                     6.

                     W odniesieniu do art. 9 delegacje wyraziły chęć dalszej współpracy między UE a USA w dziedzinie ochrony lotnictwa, aby, tam gdzie jest to możliwe, osiągnąć maksymalne zaufanie do środków ochrony drugiej Strony, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi, w celu zmniejszenia niepotrzebnego powielania takich środków.

                     7.

                     Delegacje odnotowały, że współpraca w dziedzinie ochrony powinna obejmować regularne konsultacje dotyczące zmian obowiązujących wymogów, w miarę możliwości przed ich wdrożeniem, ścisłą koordynację działań związanych z oceną portów lotniczych oraz, tam gdzie jest możliwe i stosowne, inspekcje przewoźników lotniczych, a także wymianę informacji na temat nowych technologii i procedur w zakresie ochrony.

                     8.

                     Delegacje odnotowały korzyści płynące z szybkich oraz – tam gdzie jest to możliwe – skoordynowanych reakcji na nowe zagrożenia, dzięki którym można zapewnić efektywniejsze wykorzystanie dostępnych środków, zwiększyć poziom ochrony i wspierać wprowadzanie ułatwień.

                     9.

                     Obie delegacje odnotowały, że protokół nie ma wpływu na postanowienia odpowiednich konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania dochodów i kapitału, pozostających w mocy między państwami członkowskimi a Stanami Zjednoczonymi.

                     10.

                     W odniesieniu do art. 15 ust. 7 delegacja UE odnotowała, że kwestie, które należy uwzględnić w pracach w tej dziedzinie, powinny obejmować między innymi efektywność ekologiczną i integralność technologiczną odpowiednich środków, konieczność unikania zakłóceń konkurencji i zapobiegania ucieczce emisji oraz, w stosownych przypadkach, czy i jak takie środki można ze sobą połączyć lub zintegrować. Delegacja USA odnotowała, że przy opracowywaniu zaleceń należałoby skoncentrować się między innymi na spójności z konwencją chicagowską i na propagowaniu celów umowy.

                     11.

                     Obie delegacje podkreśliły, że żadne z postanowień umowy nie ma jakiegokolwiek wpływu na ich stanowiska prawne i polityczne w różnych kwestiach związanych ze środowiskiem w lotnictwie.

                     12.

                     Aby podkreślić wspólne cele w zakresie ochrony środowiska, delegacje opracowały wspólne oświadczenie w sprawie współpracy dotyczącej środowiska, które dołączono jako dodatek C do niniejszego protokołu konsultacji.

                     13.

                     Delegacja UE ponownie potwierdziła, że UE zamierza kontynuować prace prowadzone w ramach Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, których celem jest ustanowienie dla lotnictwa międzynarodowego globalnych celów w zakresie ograniczania emisji.

                     14.

                     Delegacje USA i UE ponownie potwierdziły, że USA i UE zamierzają kontynuować prace prowadzone w ramach Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO), których celem jest ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w sektorze lotnictwa międzynarodowego. Obie delegacje zwróciły również uwagę na wkład przedstawicieli przemysłu lotniczego w tym zakresie.

                     15.

                     Obie delegacje przyznały, że odniesienia do „zrównoważonego podejścia” w art. 15 ust. 4 odnoszą się do rezolucji A35-5, która została jednomyślnie przyjęta na 35. sesji Zgromadzenia ICAO. Delegacje podkreśliły, że wszystkie aspekty dotyczące zasady zrównoważonego podejścia, ustanowionej w tej rezolucji, są istotne i ważne, w tym uznanie, że „państwa posiadają odpowiednie zobowiązania prawne, obowiązujące umowy i przepisy oraz ustanowione polityki, które mogą mieć wpływ na wprowadzanie w życie opracowanej przez ICAO zasady zrównoważonego podejścia”.

                     16.

                     Obie delegacje podkreśliły, że popierają stosowanie opracowanych przez ICAO „Wskazówek dotyczących stosowania zasady zrównoważonego podejścia w odniesieniu do hałasu powodowanego przez statki powietrzne”, które opublikowano w dokumencie ICAO 9829 (drugie wydanie).

                     17.

                     W odniesieniu do art. 15 ust. 5 lit. a) delegacja UE stwierdziła, że zgodnie z definicją „zainteresowanych stron” zamieszczoną w art. 2 lit. f) dyrektywy 2002/30/WE, „zainteresowane strony” oznaczają „osoby fizyczne lub prawne, które są dotknięte lub które zostaną prawdopodobnie dotknięte przez lub mające uzasadniony interes we wprowadzeniu środków redukcji hałasu, w tym ograniczeń działalności”. Delegacja UE zauważyła również, że na mocy art. 10 tej dyrektywy państwa członkowskie muszą zapewnić, w celu wykonania art. 5 i 6, ustanowienie procedur konsultacji z zainteresowanymi stronami, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa krajowego.

                     18.

                     Uznając wyzwania związane z coraz większą transgraniczną mobilnością pracowników i strukturą przedsiębiorstw, delegacja UE stwierdziła, że Komisja Europejska uważnie monitoruje sytuację i rozważa podjęcie kolejnych inicjatyw mających na celu zapewnienie lepszego wdrażania, stosowania i egzekwowania przepisów w tej dziedzinie. Delegacja UE nawiązała również do prowadzonych przez Komisję Europejską prac nad ponadnarodowymi porozumieniami przedsiębiorstw i potwierdziła, że jest ona gotowa, by w stosowanych przypadkach poinformować wspólny komitet o tych i innych powiązanych inicjatywach.

                     19.

                     Delegacja USA zauważyła, że stosowana w Stanach Zjednoczonych zasada wyboru jednego przedstawiciela pracowników przedsiębiorstwa lotniczego stanowiących określoną grupę lub wykonujących określone obowiązki umożliwiła zarówno personelowi pokładowemu, jak i personelowi naziemnemu zdobycie większych praw w zakresie organizowania się oraz prowadzenia negocjacji w sprawie zbiorowych układów pracy i ich wdrażania.

                     20.

                     Obie delegacje przyznały, że w przypadku gdy jedna ze Stron podejmie środki sprzeczne z umową, w tym z art. 21, druga Strona może skorzystać z możliwości podjęcia wszelkich stosownych i proporcjonalnych środków, zgodnie z prawem międzynarodowym, w tym także z umową.

                     21.

                     W odniesieniu do art. 21 ust. 4 delegacja UE stwierdziła, że przegląd, o którym mowa w tym ustępie, zostanie wykonany przez Komisję Europejską z urzędu lub ex parte.

                     22.

                     Delegacje przyznały, że prawa do wykonywania przewozów, o których mowa w art. 21 ust. 4 lit. a), będą stanowić uzupełnienie praw przyznanych Unii Europejskiej i jej państwom członkowskim na mocy art. 3 umowy.

                     23.

                     Delegacje wyraziły zadowolenie z przewidzianej w umowie współpracy między amerykańskim Departamentem Transportu a Komisją Europejską, która ma na celu pogłębienie przez każdą ze Stron zrozumienia przepisów, procedur i praktyk przewidzianych w prawie konkurencji drugiej Strony oraz wpływu, jaki zmiany w sektorze transportu lotniczego miały lub prawdopodobnie będą mieć na konkurencję w tym sektorze.

                     24.

                     Delegacje potwierdziły zobowiązanie odpowiednich organów ds. konkurencji do prowadzenia dialogu i współpracy oraz ich zaangażowanie na rzecz zasady przejrzystości, zgodnie z wymogami prawnymi, w tym z wymogami dotyczącymi ochrony poufnych informacji handlowych. Delegacje potwierdziły również gotowość odpowiednich organów ds. konkurencji do udzielenia w stosownych przypadkach pomocy w zakresie wymogów proceduralnych.

                     25.

                     Delegacje stwierdziły, że w ramach każdego kontaktu ze wspólnym komitetem lub innymi podmiotami w sprawie współpracy, o której mowa w załączniku 2, należy przestrzegać przepisów dotyczących ujawniania informacji poufnych lub wrażliwych z punktu widzenia rynku.

                     26.

                     Do celów załącznika 6 ust. 4 delegacje oczekują, że w terminie jednego roku od dnia podpisania protokołu wspólny komitet opracuje odpowiednie kryteria oceny tego, czy poszczególne państwa posiadają historię współpracy w dziedzinie usług lotniczych.

                     27.

                     Delegacje z zadowoleniem przyjęły udział przedstawicieli Islandii i Norwegii jako obserwatorów delegacji UE oraz stwierdziły, że w ramach wspólnego komitetu kontynuowane będą prace nad wnioskiem dotyczącym warunków i procedur przystąpienia Islandii i Norwegii do umowy zmienionej protokołem.

                     28.

                     Obie delegacje wyraziły nadzieję, że ich odpowiednie władze lotnicze będą zezwalać na przeprowadzanie operacji zgodnych z postanowieniami niniejszej umowy zmienionej protokołem, przy wzajemnym poszanowaniu praw i na zasadzie wzajemności, lub zgodnie z przepisami administracyjnymi, od dnia podpisania protokołu.

                  W imieniu delegacji Unii Europejskiej i jej państw członkowskich

               Daniel CALLEJA

                  W imieniu delegacji Stanów Zjednoczonych Ameryki

               John BYERLY

            Dodatek C

               Wspólne oświadczenie w sprawie współpracy w zakresie środowiska

            Delegacje Stanów Zjednoczonych oraz Unii Europejskiej i jej państw członkowskich potwierdziły, że ograniczenie wpływu lotnictwa międzynarodowego na środowisko jest kwestią o decydującym znaczeniu. Delegacje podkreśliły swoje wspólne zobowiązanie do realizacji celów z zakresu środowiska, które ustanowiono na 35. sesji Zgromadzenia Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO). Cele te obejmują podjęcie wysiłków na rzecz:

                        a)

                        ograniczenia lub zmniejszenia liczy osób narażonych na znaczący hałas powodowany przez statki powietrzne;

                        b)

                        ograniczenia lub zmniejszenia wpływu emisji pochodzących z lotnictwa na jakość powietrza w skali lokalnej; oraz

                        c)

                        ograniczenia lub zmniejszenia wpływu gazów cieplarnianych pochodzących z lotnictwa na klimat w skali światowej.

                  Delegacje uznały wyniki 15. konferencji stron Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu oraz porozumienie kopenhaskie, podzielając tym samym pogląd naukowy, zgodnie z którym wzrost temperatury na świecie nie powinien przekroczyć 2 stopni Celsjusza.
            Delegacje potwierdziły, że Strony wyrażają chęć i gotowość do współpracy opartej na postępach poczynionych podczas posiedzenia wysokiego szczebla w sprawie lotnictwa międzynarodowego i zmiany klimatu, zorganizowanego przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO), i obejmującej wspólne działania z partnerami międzynarodowymi na forum ICAO, polegające na ustanowieniu ambitniejszego planu działań, w tym także ambitniejszych celów, stworzeniu ram dla podejmowania środków rynkowych oraz uwzględnieniu specjalnych potrzeb krajów rozwijających się.
            Obie Strony potwierdziły gotowość do współpracy w ramach komitetu ICAO ds. ochrony środowiska w zakresie lotnictwa (CAEP), której celem jest terminowe i skuteczne przedstawienie planu prac tego komitetu, obejmującego przyjęcie globalnej normy emisji CO2 w lotnictwie oraz innych środków dotyczących zmiany klimatu, hałasu i jakości powietrza.
            Delegacje podkreśliły znaczenie zmniejszania wpływu lotnictwa na środowisko poprzez:

                        —

                        dalszą współpracę w zakresie programów modernizacji sytemu zarządzania ruchem lotniczym NextGen i SESAR, obejmującą również atlantycką inicjatywę w dziedzinie interoperacyjności na rzecz ograniczenia emisji (AIRE),

                        —

                        wspieranie i, w stosownych przypadkach, przyspieszanie rozwoju i procesu wdrażania nowych technologii lotniczych i alternatywnych paliw produkowanych z poszanowaniem zasady zrównoważonego rozwoju, w tym w ramach wspólnej inicjatywy technologicznej „Czyste niebo”, programu na rzecz niskiego zużycia energii oraz niskiego poziomu emisji i hałasu (CLEEN), inicjatywy dotyczącej paliw alternatywnych w lotnictwie komercyjnym (CAAFI) oraz inicjatywy na rzecz zrównoważonych metod pozyskiwania alternatywnych paliw i energii w lotnictwie (SWAFEA), oraz

                        —

                        współpracę ze środowiskiem naukowym, na przykład w ramach działającej przy komitecie CAEP Grupy ds. Skutków w Kontekście Naukowym, aby lepiej zrozumieć charakter i skalę wpływu, jaki lotnictwo ma na środowisko, w tym wpływu na zdrowie i niezwiązanego z emisją CO2 wpływu na klimat.


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2016/1193 z dnia 12 lipca 2016 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (EUPOL COPPS/1/2016)

text:
               22.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 197/1

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2016/1193
   z dnia 12 lipca 2016 r.
   w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (EUPOL COPPS/1/2016)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/354/WPZiB z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (1), w szczególności jej art. 9 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 9 ust. 1 decyzji 2013/354/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu, do podejmowania odpowiednich decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad Misją Policyjną Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

               (2)

               W dniu 17 lutego 2015 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2015/381 (2) w sprawie mianowania Rodolphe'a MAUGETA szefem misji EUPOL COPPS od dnia 16 lutego 2015 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.

               (3)

               W dniu 7 lipca 2015 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2015/1129 (3) w sprawie przedłużenia mandatu Rodolphe'a MAUGETA jako szefa misji EUPOL COPPS od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 czerwca 2016 r.

               (4)

               W dniu 7 lipca 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/1108 (4) w sprawie przedłużenia mandatu EUPOL COPPS od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 30 czerwca 2017 r.

               (5)

               Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował przedłużenie mandatu Rodolphe'a MAUGETA jako szefa misji EUPOL COPPS od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 30 czerwca 2017 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym przedłuża się mandat Rodolphe'a MAUGETA jako szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) do dnia 30 czerwca 2017 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja jest stosowana od dnia 1 lipca 2016 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2016 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 185 z 4.7.2013, s. 12.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2015/381 z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie mianowania szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (EUPOL COPPS/1/2015) (Dz.U. L 64 z 7.3.2015, s. 37).

      (3)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2015/1129 z dnia 7 lipca 2015 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (EUPOL COPPS/2/2015) (Dz.U. L 184 z 11.7.2015, s. 17).

      (4)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/1108 z dnia 7 lipca 2016 r. zmieniająca decyzję 2013/354/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) (Dz.U. L 183 z 8.7.2016, s. 65).


title: 2011/653/: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2011 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2010/008 AT/AT&S z Austrii)

text:
               7.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 263/10

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 27 września 2011 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2010/008 AT/AT&S z Austrii)
   (2011/653/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), a w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian strukturalnych w światowych systemach handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Zakres zastosowania EFG został rozszerzony o wnioski przedłożone po dniu 1 maja 2009 r. i obejmuje również pomoc dla pracowników, których zwolnienie było bezpośrednim skutkiem światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 17 maja 2006 r. EFG można uruchomić w ramach rocznego pułapu w wysokości 500 mln EUR.

               (4)

               W dniu 11 marca 2010 r. Austria przedłożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie AT&S i uzupełniała go dodatkowymi informacjami do 22 lutego 2011 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określania wkładu finansowego. Komisja wnioskuje zatem o uruchomienie środków w wysokości 1 221 128 EUR.

               (5)

               Należy więc uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Austrię,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach ogólnego budżetu Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 221 128 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 27 września 2011 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         M. DOWGIELEWICZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.


title: 2009/676/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2007

text:
               26.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/189

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2007
   (2009/676/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2007 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2007, wraz z odpowiedziami Urzędu (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (5588/2009 – C6-0060/2009),

               —

               uwzględniając traktat WE, w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (4), w szczególności jego art. 44,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0172/2009),

               1.

               stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności zostały przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2007;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu, oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Klaus WELLE

      (1)  Dz.U. C 278 z 31.10.2008, s. 35.

      (2)  Dz.U. C 311 z 5.12.2008, s. 100.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 20 stycznia 2011 r. w sprawie procedur i wymogów dotyczących wyboru, powołania i zastępowania członków Doradczego Komitetu Naukowego Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ESRB/2011/2)

text:
               8.2.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 39/10

         DECYZJA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO
   z dnia 20 stycznia 2011 r.
   w sprawie procedur i wymogów dotyczących wyboru, powołania i zastępowania członków Doradczego Komitetu Naukowego Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego
   (ESRB/2011/2)
   2011/C 39/09
   RADA GENERALNA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (1), w szczególności art. 12,
   uwzględniając decyzję Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2011/1 z dnia 20 stycznia 2011 r. ustanawiającą regulamin Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego, w szczególności art. 11,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zaproszenie do składania deklaracji zainteresowania
   1.   Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) publikuje zaproszenie do składania deklaracji zainteresowania stanowiskami ekspertów zewnętrznych, którzy mają zostać powołani na członków Doradczego Komitetu Naukowego (DKN) Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego.
   2.   Zaproszenie do składania deklaracji zainteresowania opisuje m.in.: a) rolę i skład DKN; b) kryteria dopuszczające do udziału w procedurze wyboru, kryteria selekcji kandydatów oraz zasady powoływania członków DKN; c) ekonomiczne aspekty sprawowania mandatu; d) procedurę zgłaszania kandydatur, w tym termin, do którego mogą wpływać zgłoszenia.
   3.   Zaproszenie do składania deklaracji zainteresowania opublikowane zostanie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz na stronach internetowych ERRS, jak również na stronach internetowych instytucji, z których pochodzą członkowie Rady Generalnej ERRS. W odpowiednim zakresie ERRS może ogłaszać zaproszenie do składania deklaracji zainteresowania za pośrednictwem innych mediów. W przypadku rozbieżności między poszczególnymi opublikowanymi wersjami zaproszenia, wersja opublikowana w Dzienniku Urzędowym jest wersją oficjalną i ma charakter rozstrzygający.
   4.   Zgłoszenia kandydatów mogą być składane w terminie 21 dni kalendarzowych od daty publikacji zaproszenia do składania deklaracji zainteresowania w Dzienniku Urzędowym.
   Artykuł 2
   Wybór członków DKN
   1.   Komitet Sterujący wskazuje osoby, które zostaną przedstawione Radzie Generalnej jako kandydaci na członków DKN oraz osoby, które mają zostać umieszczone na liście rezerwowej.
   2.   Komitet Sterujący ocenia kandydatów uwzględniając kryteria wyboru określone w art. 3.
   3.   Komitet Sterujący sporządza, osobno dla każdego kandydata, formularz oceny obejmujący również skrótowy opis szczególnych atutów i braków kandydata oraz rekomendację w przedmiocie powołania na członka DKN lub umieszczenia kandydata na liście rezerwowej, o której mowa w art. 4.
   4.   Komitet Sterujący przedstawia Radzie Generalnej wyniki procedury wyboru w celu ich zatwierdzenia przez Radę.
   5.   Szef Sekretariatu ERRS wspiera działania Komitetu Sterującego mające na celu przygotowanie i organizację procesu wyboru członków DKN. Sekretariat ERRS zapewnia Komitetowi Sterującemu wsparcie techniczne i logistyczne. Jeżeli Komitet Sterujący uzna to za konieczne, Sekretariat ERRS może korzystać ze wsparcia wybranych pracowników instytucji, z których pochodzą członkowie Rady Generalnej ERRS.
   Artykuł 3
   Kryteria wyboru
   1.   Zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010 członkowie DKN są wybierani na podstawie swoich ogólnych kompetencji, a także z uwagi na ich różnorodne doświadczenie naukowe lub w innych sektorach, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw, związkach zawodowych lub jako dostawcy lub użytkownicy usług finansowych.
   Kryteria wyboru członków DKN są następujące:

               a)

               dogłębna znajomość sektora finansowego i jego związków z gospodarką w szerokim ujęciu oraz ogólne kompetencje w zakresie ryzyka systemowego, w szczególności na poziomie Unii;

               b)

               dorobek naukowy w zakresie analizy zależności pomiędzy sektorami wskazanymi w art. 12 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010;

               c)

               stopień naukowy doktora (Ph.D.) w finansach, ekonomii lub w innej odpowiedniej dziedzinie lub równoważne kwalifikacje, znaczące doświadczenie akademickie (np. tytuł profesora) w jednym lub kilku obszarach mających znaczenie dla ERRS lub poważny dorobek publikacyjny;

               d)

               umiejętność oceny pracy naukowej i publikacji innych autorów oraz umiejętność przeprowadzania analizy złożonych informacji i projektów;

               e)

               doświadczenie zawodowe w wielodyscyplinarnym otoczeniu, najlepiej w kontekście międzynarodowym;

               f)

               potwierdzona znajomość języka angielskiego w mowie i w piśmie oparta na doświadczeniu w zakresie nauczania, prezentacjach publicznych, aktywnym uczestnictwie w spotkaniach ekspertów, publikacjach.

         ERRS może ustanowić dodatkowe kryteria wyboru w zaproszeniu do składania deklaracji zainteresowania.
   2.   Pracownicy instytucji, z których pochodzą członkowie Rady Generalnej ERRS (2), nie mogą zgłaszać swoich kandydatur.
   Artykuł 4
   Lista rezerwowa
   1.   Lista rezerwowa obejmuje kandydatów, którzy nie zostali powołani na członków DKN, lecz którzy nie zostali odrzuceni w procedurze wyboru.
   2.   Z zastrzeżeniem ust. 3, w przypadku pojawienia się wakatu w DKN Komitet Sterujący wybiera nowego kandydata spośród kandydatów znajdujących się na liście rezerwowej ustalonej zgodnie z art. 2 ust. 1 oraz przedstawia Radzie Generalnej jego kandydaturę na członka DKN na czteroletnią kadencję z możliwością ponownego powołania.
   3.   Lista rezerwowa zachowuje ważność przez okres dwóch lat od daty jej zatwierdzenia; jej ważność może zostać przedłużona do czasu ogłoszenia nowego zaproszenia do składania deklaracji zainteresowania.
   Artykuł 5
   Przewodniczący i wiceprzewodniczący DKN
   1.   Komitet Sterujący zapewnia, aby co najmniej sześciu spośród 15 kandydatów spełniało kryteria powołania na stanowisko przewodniczącego i wiceprzewodniczących DKN.
   2.   Osoby powołane na stanowiska przewodniczącego i wiceprzewodniczących DKN powinny posiadać wysoki poziom odpowiedniego doświadczenia i wiedzy, wynikającego na przykład z dorobku naukowego w dziedzinie bankowości, giełd i papierów wartościowych lub ubezpieczeń i pracowniczych programów emerytalnych.
   3.   Przewodniczący ERRS przedstawia Radzie Generalnej kandydatury na stanowiska przewodniczącego i wiceprzewodniczących DKN.
   4.   Przewodniczący i wiceprzewodniczący DKN powinni być obywatelami Unii Europejskiej.
   5.   Doradczemu Komitetowi Naukowemu przewodniczą na zmianę przewodniczący i dwóch wiceprzewodniczących DKN, przy czym zmiany następują co 16 miesięcy.
   Artykuł 6
   Powołanie
   1.   Rada Generalna może zatwierdzić propozycje Komitetu Sterującego lub poprosić Komitet Sterujący o przedstawienie innych kandydatów na członków DKN spośród kandydatur, które nie zostały odrzucone przez Komitet Sterujący.
   2.   Rada Generalna powołuje przewodniczącego i wiceprzewodniczących DKN na wniosek przewodniczącego ERRS.
   3.   Wybrani eksperci wykonują powierzone im obowiązki osobiście i w związku z tym nie mogą delegować ich na innego członka lub na osobę trzecią, za wyjątkiem przewodniczącego i wiceprzewodniczących DKN w przypadkach i na warunkach wskazanych w regulaminie ERRS.
   4.   Warunkiem powołania jest podpisanie przez eksperta aktu powołania otrzymanego od przewodniczącego ERRS, zawarcie z Europejskim Bankiem Centralnym umowy w sprawie honorariów i zwrotu kosztów oraz złożenie zobowiązań i deklaracji określonych w art. 7.
   Artykuł 7
   Zobowiązania i deklaracje
   1.   Eksperci powołani na członków DKN zobowiązują się do wykonywania swoich obowiązków w sposób niezależny od zewnętrznych instrukcji oraz do działania w publicznym interesie Unii. W tym celu eksperci składają pisemne zobowiązanie do zachowania niezależności i deklarację interesów zgodne z wzorami nr 1 i 2 zawartymi w załączniku. W deklaracji interesów ujawnia się wszelkie bezpośrednie lub pośrednie interesy, które mogą być uznane za naruszające niezależność ekspertów, lub też potwierdza się brak takich interesów.
   2.   Członkowie DKN podpisują zobowiązanie do zachowania poufności, korzystając z wzoru nr 3 zawartego w załączniku.
   3.   Przewodniczący i wiceprzewodniczący podpisują deklaracje potwierdzające, iż nie pełnią żadnych funkcji w sektorze finansowym.
   4.   Członkowie DKN zobowiązują się do przestrzegania kodeksu postępowania, który zostanie przyjęty przez Radę Generalną ERRS.
   5.   Powyżej wskazane zobowiązania i deklaracje zostaną podane do publicznej wiadomości poprzez umieszczenie na stronie internetowej ERRS. O zmianach dotyczących tych oświadczeń powiadamia się niezwłocznie szefa Sekretariatu ERRS.
   Artykuł 8
   Wygaśnięcie mandatu i zastępowanie członków DKN
   1.   Rada Generalna może stwierdzić wygaśnięcie mandatu eksperta:

               a)

               w przypadku jego rezygnacji lub braku ponownego powołania;

               b)

               gdy ekspert nie uczestniczy w trzech następujących po sobie zwyczajnych posiedzeniach DKN, chyba że wykaże, iż uczestnictwo nie było możliwe ze względów zdrowotnych;

               c)

               w przypadku stwierdzenia konfliktu interesów, niedopełnienia przez eksperta obowiązków lub dopuszczenia się przez niego poważnego uchybienia.

         2.   W przypadku wygaśnięcia mandatu członka DKN przed upływem czteroletniego okresu stosuje się art. 4 ust. 2 i 3.
   3.   Przewodniczący i wiceprzewodniczący mogą zostać zastąpieni przez urzędującego członka DKN; urzędujących członków DKN zastępuje się zgodnie z procedurą określoną w ust. 2.
   4.   Z chwilą wygaśnięcia mandatu członka DKN Rada Generalna może, na wniosek Komitetu Sterującego, podjąć decyzję o ponownym powołaniu tego członka DKN na kolejną czteroletnią kadencję.
   Artykuł 9
   Publikacja
   Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 20 stycznia 2011 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Przewodniczący ERRS

      (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1.

      (2)  Europejski Bank Centralny, krajowe banki centralne państw członkowskich Unii Europejskiej, Komisja, europejski organ nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego), europejski organ nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), europejski organ nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), właściwe krajowe organy nadzoru, Komitet Ekonomiczno-Finansowy.

      ZAŁĄCZNIK
      WZÓR NR 1:   ZOBOWIĄZANIE DO ZACHOWANIA NIEZALEŻNOŚCI
      Imię i nazwisko:
      Niniejszym zobowiązuję się do działania w sposób niezależny od wpływów zewnętrznych, mając na względzie wyłącznie interes Unii.
      W szczególności jestem świadomy/a ciążącego na mnie obowiązku corocznego przedstawiania deklaracji interesów oraz zgłaszania na każdym posiedzeniu Doradczego Komitetu Naukowego (DKN) interesów, które mogą zostać uznane za naruszające moją niezależność w odniesieniu do punktów objętych porządkiem obrad lub też ogólnie w odniesieniu do mojego wkładu w prace DKN.
      Zobowiązuję się do niezwłocznego zawiadamiania DKN o jakichkolwiek próbach osób trzecich wywierania na mnie wpływu bezpośrednio lub pośrednio w związku z pełnioną przeze mnie funkcją.
      Miejsce sporządzenia: , dnia
      Podpis:
      WZÓR NR 2:   DEKLARACJA INTERESÓW
      Imię i nazwisko:
      Informacja o bezpośrednich lub pośrednich interesach mogących mieć znaczenie dla pracy Doradczego Komitetu Naukowego (DKN) oraz misji Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ERRS):

                  1)

                  Interesy bezpośrednie (korzyści finansowe wynikające, na przykład, z zatrudnienia, zleceń, inwestycji, honorariów, itd.):

                  2)

                  Interesy pośrednie (pośrednie interesy finansowe, na przykład granty, sponsoring lub inne korzyści):

                  3)

                  Interesy wynikające z działalności zawodowej członka DKN lub członków jego najbliższej rodziny:

                  4)

                  Członkostwo lub innego rodzaju powiązania członka DKN z organizacjami, podmiotami lub klubami, które są zainteresowane pracami DKN lub misją ERRS.

                  5)

                  Inne interesy lub fakty, które członek DKN uznaje za istotne:

            Oświadczenie:
      Niniejszym składam oświadczenie honorowe, iż podane powyżej informacje są prawdziwe i pełne.
      Zobowiązuję się do niezwłocznego poinformowania DKN i Sekretariatu ERRS o jakichkolwiek zmianach dotyczących powyżej wskazanych informacji.
      Miejsce sporządzenia: , dnia
      Podpis:
      WZÓR NR 3:   ZOBOWIĄZANIE DO ZACHOWANIA POUFNOŚCI
      Imię i nazwisko:
      Niniejszym oświadczam, iż jestem świadomy/a ciążących na mnie obowiązków dotyczących zachowania poufności.
      W braku odmiennego zezwolenia w tym zakresie zobowiązuję się do nieujawniania informacji uzyskanych w związku z moim członkostwem w Doradczym Komitecie Naukowym (DKN) oraz w związku z pracą wykonywaną przeze mnie na rzecz Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego.
      Zobowiązuję się również do zachowania poufnego charakteru opinii pozostałych członków DKN, obserwatorów oraz innych uczestników, wyrażanych w trakcie dyskusji na posiedzeniach lub przedstawianych w formie pisemnej.
      Miejsce sporządzenia: , dnia
      Podpis:


title: 2014/519/UE: Decyzja Rady z dnia 30 lipca 2014 r. w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Niemiec

text:
               6.8.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 233/28

         DECYZJA RADY
   z dnia 30 lipca 2014 r.
   w sprawie mianowania do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego członka z Niemiec

      (2014/519/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając wniosek rządu Niemiec,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Michaeli ROSENBERGER,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r., zostaje mianowany Peter SCHMIDT, Geschäftsführer der Gewerkschaft Nahrung-Genuss-Gaststätten, Region Allgäu.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/674 z dnia 3 kwietnia 2017 r. określająca stanowisko, które należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na ósmym posiedzeniu Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej, w odniesieniu do zmian załącznika III do Konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu określonymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami

text:
               8.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 97/29

         DECYZJA RADY (UE) 2017/674
   z dnia 3 kwietnia 2017 r.
   określająca stanowisko, które należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na ósmym posiedzeniu Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej, w odniesieniu do zmian załącznika III do Konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu określonymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 i art. 207 ust. 3 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją Rady 2006/730/WE (1) Unia zatwierdziła konwencję rotterdamską w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (zwaną dalej „konwencją rotterdamską”). Konwencja rotterdamska weszła w życie w dniu 24 lutego 2004 r.

               (2)

               Konwencję rotterdamską wdraża w Unii rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 (2).

               (3)

               Aby zagwarantować państwom przywozu możliwość korzystania z ochrony zapewnianej przez konwencję rotterdamską, należy poprzeć zalecenie Komitetu Kontroli Chemicznej będącego organem pomocniczym konwencji rotterdamskiej dotyczące włączenia do załącznika III do konwencji rotterdamskiej karbofuranu, karbosulfanu, azbestu chryzotylowego, krótkołańcuchowych parafin chlorowanych, wszystkich związków tributylocyny, trichlorfonu, fentionu (postaci ultraniskoobjętościowe (ULV) w ilości równej 640 g substancji czynnej/l lub większej) oraz postaci płynnych (koncentrat emulgujący i koncentrat rozpuszczalny) zawierających dichlorek parakwatu w ilości równej 276 g/l lub większej, odpowiadający jonowi parakwatu w ilości równej 200 g/l lub większej. Powyższe substancje są już objęte zakazami bądź surowymi ograniczeniami w Unii i w związku z tym podlegają wymogom dotyczącym wywozu wykraczającym poza wymogi konwencji rotterdamskiej.

               (4)

               Oczekuje się, że w trakcie ósmego posiedzenia Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej podjęte zostaną decyzje dotyczące wprowadzenia proponowanych zmian do załącznika III do konwencji rotterdamskiej. Unia powinna poprzeć wprowadzenie tych zmian,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej na ósmym posiedzeniu Konferencji Stron konwencji rotterdamskiej, jest następujące: Unia popiera przyjęcie zmian w załączniku III do konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (3) dotyczących włączenia karbofuranu, karbosulfanu, azbestu chryzotylowego, krótkołańcuchowych parafin chlorowanych, wszystkich związków tributylocyny, trichlorfonu, fentionu (postaci ultraniskoobjętościowe (ULV) w ilości równej 640 g substancji czynnej/l lub większej) oraz postaci płynnych (koncentrat emulgujący i koncentrat rozpuszczalny) zawierających dichlorek parakwatu w ilości równej 276 g/l lub większej, odpowiadający jonowi parakwatu w ilości równej 200 g/l lub większej.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         R. GALDES

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2006/730/WE z dnia 25 września 2006 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (Dz.U. L 299 z 28.10.2006, s. 23).

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 649/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 60).

      (3)  Dz.U. L 63 z 6.3.2003, s. 29.


title: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie obniżenia klauzuli załącznika 5 do Wspólnych Instrukcji Konsularnych i odpowiedniego załącznika 14b do Wspólnego Podręcznika oraz w sprawie odtajnienia załączników 9 i 10 do Wspólnych Instrukcji Konsularnych i odpowiednich załączników 6b i 6c do Wspólnego Podręcznika

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0016

Dziennik Urzędowy L 005 , 09/01/2004 P. 0078 - 0078

		Decyzja Radyz dnia 22 grudnia 2003 r.w sprawie obniżenia klauzuli załącznika 5 do Wspólnych Instrukcji Konsularnych i odpowiedniego załącznika 14b do Wspólnego Podręcznika oraz w sprawie odtajnienia załączników 9 i 10 do Wspólnych Instrukcji Konsularnych i odpowiednich załączników 6b i 6c do Wspólnego Podręcznika(2004/16/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Na podstawie decyzji z dnia 14 grudnia 1993 r. (SCH/Com–ex (93)22 rev) i z dnia 23 czerwca 1998 r. (SCH/Com–ex (98)17) Komitet Wykonawczy ustanowiony na mocy Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. zakwalifikował jako "poufne" załączniki 5, 9, i 10 do Wspólnych Instrukcji Konsularnych oraz wszystkie Załączniki do Wspólnego Podręcznika [1], którego nową wersję przyjęto decyzją wspomnianego Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. (SCH/Com–ex (99)13)(2) Wspólne Instrukcje Konsularne i Wspólny Podręcznik oraz decyzje Komitetu Wykonawczego w sprawie ich klasyfikacji stanowią część dorobku Schengen określonego na mocy decyzji Rady 1999/435/WE [2].(3) Część I i kilka załączników do Wspólnego Podręcznika zostało odtajnionych zgodnie z decyzją Rady 2000/751/WE [3], a część II Wspólnego Podręcznika została odtajniona zgodnie z decyzją Rady 2002/353/WE [4].(4) Klauzula załącznika 5 do Wspólnych Instrukcji Konsularnych i odpowiedniego załącznika 14b do Wspólnego Podręcznika powinny zostać obniżone, a załączniki 9 i 10 do Wspólnych Instrukcji Konsularnych oraz odpowiednie załączniki 6b i 6c do Wspólnego Podręcznika powinny zostać odtajnione.(5) Właściwe jest uchylenie decyzji Komitetu Wykonawczego (SCH/Com–ex (93)22 rev) i (SCH/Com–ex (98)17) oraz podjęcie przyszłych decyzji w sprawie klasyfikacji dokumentów stanowiących część dorobku Schengen zgodnie z zasadami w sprawie klasyfikacji dokumentów określonymi w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa [5],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym obniża się klauzulę załącznika 5 do Wspólnych Instrukcji Konsularnych i odpowiedniego załącznika 14b do Wspólnego Podręcznika do "RESTREINT EU", a załączniki 9 i 10 do Wspólnych Instrukcji Konsularnych, jak również odpowiednie załączniki 6b i 6c do Wspólnego Podręcznika, odtajnia się.Artykuł 2Załączniki 9 i 10 do Wspólnych Instrukcji Konsularnych i odpowiednie załączniki 6b i 6c do Wspólnego Podręcznika zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Artykuł 3Decyzje Komitetu Wykonawczego Schengen z dnia 14 grudnia 1993 r. (SCH/Com–ex (93)22 rev) i z dnia 23 czerwca 1998 r. (SCH/Com–ex (98)17) uchyla się.Artykuł 4Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2003 r.W imieniu RadyA. MatteoliPrzewodniczący[1] Dz.U C 313 z 16.12.2002, str. 97. Wspólny Podręcznik zmieniony rozporządzeniem Rady (WE) nr 693/2003 (Dz.U. L 99 z 17.4.2003, str. 8).[2] Dz.U L 176 z 10.7.1999, str. 1.[3] Dz.U. L 303 z 2.12.2000, str. 29.[4] Dz.U. L 123 z 9.5.2002, str. 49.[5] Dz.U L 101 z 11.4.2001, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2013/71/WPZiB z dnia 31 stycznia 2013 r. dotycząca przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej

text:
               1.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 32/19

         DECYZJA RADY 2013/71/WPZiB
   z dnia 31 stycznia 2013 r.
   dotycząca przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29 i art. 31 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 16 grudnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/845/WPZiB dotyczącą przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej (1), która to decyzja przedłuża na okres kolejnych 12 miesięcy ważność ich krajowych zezwoleń na wjazd i pobyt na terytorium państw członkowskich wymienionych we wspólnym stanowisku 2002/400/WPZiB z dnia 21 maja 2002 r. dotyczącym przyjęcia na pobyt czasowy niektórych Palestyńczyków przez państwa członkowskie Unii Europejskiej (2).

               (2)

               Na podstawie oceny stosowania wspólnego stanowiska 2002/400/WPZiB Rada stwierdza, że celowe jest przedłużenie ważności tych zezwoleń na okres kolejnych 12 miesięcy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Państwa członkowskie, o których mowa w art. 2 wspólnego stanowiska 2002/400/WPZiB, przedłużają ważność krajowych zezwoleń na wjazd i pobyt udzielonych zgodnie z art. 3 tego wspólnego stanowiska na okres kolejnych 12 miesięcy.
   Artykuł 2
   Rada dokona oceny stosowania wspólnego stanowiska 2002/400/WPZiB w terminie 6 miesięcy od przyjęcia niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 stycznia 2013 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L. 335 z 17.12.2011, s. 78.

      (2)  Dz.U. L 138 z 28.5.2002, s. 33.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/2355 z dnia 12 grudnia 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu utworzonego na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, w odniesieniu do sporządzenia listy arbitrów

text:
               21.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 348/56

         DECYZJA RADY (UE) 2016/2355
   z dnia 12 grudnia 2016 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu utworzonego na mocy Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, w odniesieniu do sporządzenia listy arbitrów
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”) wszedł w życie dnia 1 lipca 2016 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 404 ust. 1 Układu Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, określonym w art. 438 ust. 4 Układu, sporządza, nie później niż sześć miesięcy po wejściu w życie Układu, listę co najmniej 15 osób do pełnienia funkcji arbitrów w postępowaniach mających na celu rozstrzygnięcie sporu.

               (3)

               Projekt listy osób do pełnienia funkcji arbitrów w postępowaniach mających na celu rozstrzygnięcie sporu był przedmiotem dyskusji między Stronami. Zgodnie z art. 404 ust. 1 Układu, projekt listy zawiera pięciu kandydatów na arbitrów przedstawionych przez Unię, pięciu kandydatów na arbitrów przedstawionych przez Republikę Mołdawii i pięciu obywateli państw trzecich, którzy mogą pełnić funkcję przewodniczących organu arbitrażowego.

               (4)

               Należy zatem ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu w odniesieniu do listy osób do pełnienia funkcji arbitrów w postępowaniach mających na celu rozstrzygnięcie sporu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu w odniesieniu do sporządzenia listy osób do pełnienia funkcji arbitrów w postępowaniach mających na celu rozstrzygnięcie sporu, oparte jest na projekcie decyzji tego Komitetu dołączonym do niniejszej decyzji.
   Przedstawiciele Unii w Komitecie Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu mogą uzgodnić niewielkie poprawki techniczne do projektu decyzji bez konieczności przyjmowania przez Radę kolejnej decyzji.
   Artykuł 2
   Po przyjęciu decyzji przez Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu decyzja ta zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         G. MATEČNÁ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 4.

      PROJEKT
      DECYZJA NR …/2016 KOMITETU STOWARZYSZENIA UE–REPUBLIKA MOŁDAWII W SKŁADZIE ROZSTRZYGAJĄCYM KWESTIE DOTYCZĄCE HANDLU
      z dnia …
      w sprawie sporządzenia listy arbitrów, o której mowa w art. 404 ust. 1 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony
      KOMITET STOWARZYSZENIA W SKŁADZIE ROZSTRZYGAJĄCYM KWESTIE DOTYCZĄCE HANDLU,
      uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, w szczególności jego art. 404 ust. 1,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”), wszedł w życie dnia 1 lipca 2016 r.

                  (2)

                  Zgodnie z artykułem 404 ust. 1 Układu Komitet Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, określonym w art. 438 ust. 4 Układu, sporządza, nie później niż sześć miesięcy po wejściu w życie Układu, listę co najmniej 15 osób do pełnienia funkcji arbitrów w postępowaniach mających na celu rozstrzygnięcie sporu,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Lista osób do pełnienia funkcji arbitrów w postępowaniach mających na celu rozstrzygnięcie sporu na potrzeby art. 404 ust. 1 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w …

               W imieniu Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 4.

         ZAŁĄCZNIK
         LISTA ARBITRÓW, O KTÓREJ MOWA W ART. 404 UST. 1 UKŁADU
         Arbitrzy zaproponowani przez Republikę Mołdawii

                     1.

                     Mihail BURUIANĂ

                     2.

                     Procop BURUIANĂ

                     3.

                     Octavian CAZAC

                     4.

                     Lilia GRIBINCEA

                     5.

                     Viorel RUSU

               Arbitrzy zaproponowani przez Unię Europejską

                     1.

                     Jacques BOURGEOIS

                     2.

                     Claus–Dieter EHLERMANN

                     3.

                     Pieter Jan KUIJPER

                     4.

                     Giorgio SACERDOTI

                     5.

                     Ramon TORRENT

               Przewodniczący

                     1.

                     Leora BLUMBERG (Republika Południowej Afryki)

                     2.

                     William DAVEY (Stany Zjednoczone)

                     3.

                     Merit JANOW (Stany Zjednoczone)

                     4.

                     Helge SELAND (Norwegia)

                     5.

                     David UNTERHALTER (Republika Południowej Afryki)