title: 2011/558/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji Parlamentu w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/89

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości
   (2011/558/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0214/2010) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Sprawiedliwości dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),

               —

               uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0137/2011),

               1.

               udziela sekretarzowi Trybunału Sprawiedliwości absolutorium z wykonania budżetu Trybunału Sprawiedliwości za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Jerzy BUZEK

            Sekretarz Generalny

         Klaus WELLE

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2011 r.
      zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji Parlamentu w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0214/2010) (2),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Sprawiedliwości dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),

                  —

                  uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0137/2011),

                  1.

                  zwraca uwagę, że środki na zobowiązania, jakimi Trybunał Sprawiedliwości dysponował w 2009 r., wynosiły ogółem 318 000 000 EUR (w 2008 r.: 297 000 000 EUR), przy stopie wykorzystania wynoszącej 98,50 %, co jest powyżej średniej innych instytucji (97,69 %);

                  2.

                  zauważa, że podczas przygotowywania sprawozdania rocznego dotyczącego roku budżetowego 2009 Trybunał Obrachunkowy dokonał dogłębnej analizy systemów nadzoru i kontroli Trybunału Sprawiedliwości, Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, w ramach której zbadano dodatkową próbę transakcji obejmujących płatności związane z zasobami ludzkimi i innymi wydatkami administracyjnymi;

                  3.

                  zauważa, że dokonana przez Trybunał Obrachunkowy dogłębna ocena w Trybunale Sprawiedliwości dotyczyła losowej próby 54 transakcji obejmujących szeroki wachlarz działalności i departamentów Trybunału Sprawiedliwości reprezentujących pokaźną część jego budżetu rocznego oraz że ocena przyniosła ogólnie pozytywny rezultat;

                  4.

                  zauważa, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził w swym rocznym sprawozdaniu, że Trybunał Sprawiedliwości nie zareagował odpowiednio wcześnie na wygaśnięcie umowy ramowej i zamówił usługi na kwotę 102 000 EUR bez zastosowania konkursowej procedury przetargowej; przypomina także, że za rok budżetowy 2008 Trybunał Obrachunkowy przedstawił uwagi dotyczące zawartej umowy o świadczenie usług, wskazując wady w systemie kontroli wewnętrznej, które wystąpiły podczas tej procedury przetargowej, i naruszenie przepisów rozporządzenia finansowego i jego przepisów wykonawczych (6);

                  5.

                  odnotowuje odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości i jego uzasadnienie; popiera natomiast sugestię Trybunału Obrachunkowego, aby procedury zamówień były lepiej przygotowywane i koordynowane;

                  6.

                  zauważa, że z wyjątkiem uwag dotyczących wyżej wymienionej umowy o świadczenie usług, roczne sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego nie zawierało żadnych innych uwag dotyczących Trybunału Sprawiedliwości;

                  7.

                  pochwala uwagę Trybunału Obrachunkowego, w której stwierdza on, że systemy nadzoru i kontroli Trybunału Sprawiedliwości dotyczące zarządzania i wypłaty wynagrodzeń i dodatków są, ogólnie rzecz biorąc, zdolne wykrywać błędy lub nieprawidłowości;

                  8.

                  zauważa z zadowoleniem skuteczne funkcjonowanie Działu Audytu Wewnętrznego Trybunału Sprawiedliwości, który monitoruje działania podjęte w następstwie zaleceń wydanych po kontrolach przeprowadzonych w latach ubiegłych, oraz że zalecenia zostały należycie wdrożone; stwierdza, że w 2009 r. przeprowadzono dwie kontrole: wewnętrzną kontrolę zarządzania tłumaczeniami ustnymi i wydatków ponoszonych na tłumaczy zewnętrznych oraz wewnętrzną kontrolę dotyczącą dzieł sztuki; biorąc pod uwagę szczególne trudności napotykane w związku z tłumaczeniami ustnymi, zachęca Trybunał Sprawiedliwości do monitorowania podjętych działań;

                  9.

                  z zadowoleniem przyjmuje wzrost liczby spraw zamkniętych przez Trybunał Sprawiedliwości (377 wyroków i 165 decyzji w porównaniu z, odpowiednio, 333 i 161 w 2008 r.) oraz odnotowuje najwyższą jak dotąd liczbę orzeczeń w trybie prejudycjalnym (302); zauważa jednak, że w 2009 r. liczba wniesionych spraw spadła w porównaniu z 2008 r. (561 zamiast 592); zauważa, że długość postępowania pozostała praktycznie bez zmian i z zadowoleniem przyjmuje spadek liczby spraw będących w toku pod koniec 2009 r. (741 spraw w porównaniu z 768 sprawami pod koniec 2008 r.);

                  10.

                  zauważa z zaniepokojeniem, że w Sądzie w 2009 r. spadła liczba rozstrzygniętych spraw i wydłużył się czas trwania postępowania, a zatem choć liczba nowych spraw w 2009 r. była niższa (568 nowych spraw w porównaniu z 629 w 2008 r.), zaległości w postaci nierozstrzygniętych spraw nadal rosły (z 1 178 w 2008 r. do 1 191 w 2009 r.);

                  11.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Sąd do spraw Służby Publicznej rozstrzygnął więcej spraw niż kiedykolwiek przedtem (155) oraz że średnia długość postępowania wyniosła 15,1 miesiąca w porównaniu z 17 miesiącami w 2008 r., dzięki czemu liczba zaległych spraw wciąż spada (z 217 w 2008 r. do 175 w 2009 r.), podczas gdy liczba nowych wniosków pozostaje na stałym poziomie (113 w 2009 r. w porównaniu z 111 w 2008 r.);

                  12.

                  z zadowoleniem przyjmuje wciąż pomyślną współpracę z innymi instytucjami w dziedzinie szkoleń i z Europejską Szkołą Administracji, a także skuteczną współpracę międzyinstytucjonalną w zakresie rozwoju i instalacji zintegrowanego systemu zarządzania;

                  13.

                  odnotowuje unowocześnienie metod pracy Trybunału Sprawiedliwości, zwłaszcza komputeryzację archiwum Trybunału Sprawiedliwości, w którym papierowy rejestr sięgający 1952 r. zastąpiono wreszcie rejestrem elektronicznym; wzywa Trybunał Sprawiedliwości do składania sprawozdań dotyczących postępów we wprowadzaniu dalszych rozwiązań IT, na przykład aplikacji „e-curia”, w kolejnych sprawozdaniach rocznych;

                  14.

                  odnotowuje trudności, jakie przechodził Trybunał Sprawiedliwości, jeśli chodzi o rekrutację wykwalifikowanych tłumaczy konferencyjnych i związane z tym ograniczenia, a także konieczność stosowania szeregu technik tłumaczeniowych w celu jakościowego i ilościowego zaspokojenia wszystkich próśb o tłumaczenia ustne; zachęca Trybunał Sprawiedliwości – biorąc pod uwagę znaczenie tłumaczenia ustnego dla właściwego przebiegu pracy sądu – do poruszenia tej kwestii w następnych sprawozdaniach rocznych;

                  15.

                  pochwala dobrą współpracę międzyinstytucjonalną w dziedzinie nieruchomości, bezpieczeństwa, ochrony środowiska i zarządzania administracją; zachęca Trybunał Sprawiedliwości do dostarczenia większej ilości informacji na temat wyniku analizy, jeśli chodzi o niezaspokojone potrzeby lokalowe, uwzględniając perspektywę czasową, jaką jest 2014 r., oraz sprawozdania na ten temat, a także ogólnie na temat polityki w zakresie nieruchomości prowadzonej przez Trybunał Sprawiedliwości;

                  16.

                  z zadowoleniem przyjmuje wprowadzoną przez Trybunał Sprawiedliwości praktykę uwzględniania w rocznym sprawozdaniu z działalności rozdziału opisującego działania podjęte w ciągu roku w reakcji na wcześniejsze decyzje Parlamentu w sprawie absolutorium i na sprawozdania Trybunału Obrachunkowego.

         (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

         (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

         (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

         (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (6)  Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1).


title: 2012/564/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2010#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/148

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2010
   (2012/564/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Centrum (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (3), w szczególności jego art. 12a,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0129/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 127.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2012 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2010
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2010,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Centrum (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), a w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (3), w szczególności jego art. 12a,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0129/2012),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, że uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdania finansowe Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego („Centrum”) za rok budżetowy 2010 są wiarygodne, a transakcje leżące u ich podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe;

                  B.

                  mając na uwadze fakt, że w dniu 10 maja 2011 r. Parlament udzielił dyrektorowi Centrum absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                              —

                              wezwał Centrum do skuteczniejszego stosowania budżetowych zasad specyfikacji i przejrzystości,

                              —

                              zwrócił uwagę na fakt, że Centrum przeniosło środki (31 % wydatków administracyjnych – tytuł II) oraz anulowało środki na płatności (24 % wszystkich środków na działania operacyjne),

                              —

                              zwrócił się do dyrektora Centrum o dostarczenie bardziej szczegółowych informacji w sprawie treści 15 zaleceń z dnia 31 grudnia 2008 r. oraz 14 nowych zaleceń z dnia 31 grudnia 2009 r., przedstawionych w obu przypadkach przez Służbę Audytu Wewnętrznego (IAS),

                              —

                              wezwał Centrum do poinformowania organu udzielającego absolutorium o krokach poczynionych w stosunku do procedury umarzania zobowiązań w celu zwiększenia przejrzystości wykazu majątku;

                  C.

                  mając na uwadze, że ogólny budżet Centrum w roku budżetowym 2010 wynosił 18 300 000 EUR, co stanowi zmniejszenie środków o 1,6 % w porównaniu z rokiem 2009;

                  D.

                  mając na uwadze, że wkład Unii do budżetu Centrum na rok budżetowy 2010 wyniósł 16 920 000 EUR, co stanowi wzrost o 2 % w porównaniu z rokiem 2009;

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  odnotowuje na podstawie sprawozdań finansowych Centrum za rok budżetowy 2010, że w połowie grudnia 2010 r. został temu podmiotowi przyznany dodatkowy budżet korygujący w wysokości 810 000 EUR, przeznaczony na sfinansowanie badań zleconych przez Dyrekcję Generalną ds. Zatrudnienia, dotyczących prognozowania zapotrzebowania na umiejętności;

                  2.

                  zwraca uwagę na oświadczenie zarządu w wydanej przez niego opinii w sprawie ostatecznych sprawozdań finansowych Centrum za rok 2010, zgodnie z którą budżet na ten właśnie rok, finansowany z wkładu Unii, został wykonany w 99 %;

                  3.

                  odnotowuje również na podstawie sprawozdań finansowych Centrum wzrost w porównaniu z rokiem 2009 wydatków na cele reprezentacyjne i wydatków związanych z posiedzeniami, odpowiednio o 233 % i 37 %; potwierdza otrzymanie uzasadnienia dotyczącego wzrostu tych wydatków w piśmie z dnia 23 lutego 2012 r.; zwraca uwagę w szczególności, że wzrost wydatków na cele reprezentacyjne spowodowany był zorganizowaniem przyjęcia z okazji odejścia byłego dyrektora; zwraca się do Centrum o ograniczenie wydatków na cele reprezentacyjne i wydatków związanych z posiedzeniami do rzeczywistych potrzeb;

                  4.

                  odnotowuje, że Centrum otrzymuje roczne składki od dwóch państw spoza Unii Europejskiej, które korzystają z usług Centrum; odnotowuje, że udział Norwegii i Islandii w budżecie Centrum na rok budżetowy 2010 wyniósł 421 308 EUR; przypomina, że środki te zaksięgowane są w budżecie jako dochód przeznaczony na określony cel, co oznacza, że muszą zostać wydane na konkretne projekty; odnotowuje, że zakładany dla 2010 r. wskaźnik wykorzystania tych funduszy nie został osiągnięty przez Centrum; podkreśla, że w odniesieniu do roku budżetowego 2009 Trybunał Obrachunkowy wypowiedział się już w kwestii nieprawidłowości w wykorzystaniu tych funduszy przez Centrum; potwierdza otrzymanie wyjaśnienia dotyczącego tej sytuacji w piśmie z dnia 23 lutego 2012 r.; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje osiągnięcie celu w 2011 r. i 100 % wykonanie zaplanowanego budżetu; odnotowuje oświadczenie Centrum, że cel przewidziany na rok 2010 nie został zrealizowany ze względu na odroczenie napraw budynków Centrum; odnotowuje również zobowiązanie Centrum do wyczerpania ubiegłorocznych składek Norwegii i Islandii w 2012 r.; wzywa Centrum do informowania organu udzielającego absolutorium o wykorzystaniu tych składek;

         Przeniesienie środków

                  5.

                  odnotowuje na podstawie sprawozdań finansowych Centrum, że w 2010 r. przeniesiono na 2011 r. środki w kwocie 794 700 EUR z tytułu I (Personel) i tytułu II (Wydatki administracyjne); przypomina, że automatyczne przeniesienie środków dotyczy jedynie wydatków związanych z tytułem I i II;

                  6.

                  odnotowuje również na podstawie sprawozdań finansowych Centrum, że nieautomatyczne przeniesienie środków zostało dokonane na kwotę 55 910 EUR odnoszącą się do wydatków w ramach tytułu II;

                  7.

                  odnotowuje pewną poprawę, jako że wysokość anulowanych środków na płatności spadła z 24 % w 2009 r. do 14 % w 2010 r.; ponadto z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Centrum do dalszego zmniejszenia kwoty przeniesień, poprzez monitorowanie – za pomocą standardowych szablonów – wykonania budżetu (zobowiązania, płatności) i udzielania zamówień;

                  8.

                  niemniej jednak wzywa Centrum do podjęcia dalszych wysiłków na rzecz zmniejszenia kwoty przenoszonych środków w celu pełniejszego poszanowania zasady jednoroczności; przypomina Centrum, że można tego dokonać poprzez dalsze ulepszenie jego systemów programowania i monitorowania oraz inicjowanie procedur kontraktowania wcześniej w ciągu roku kalendarzowego;

         Przesunięcia

                  9.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Centrum było w stanie zapewnić organ udzielający absolutorium o tym, że skutecznie stosowało zasadę przejrzystości poprzez regularne składanie sprawozdań swojemu zarządowi na temat wszystkich przesunięć między pozycjami budżetowymi w ciągu roku; odnotowuje w szczególności, że od dnia 20 września 2011 r. Centrum wykonało między pozycjami budżetowymi pięć przesunięć środków na zobowiązania (maksymalnie 35 000 EUR) i że zarząd był regularnie informowany o tych przesunięciach; niemniej wzywa Centrum do zmniejszenia w jak największym stopniu tego typu przesunięć, tak aby zastosować również zasadę specyfikacji;

         Zasoby ludzkie

                  10.

                  przyjmuje do wiadomości, że dyrektor odszedł z Centrum w dniu 15 października 2010 r. po zakończeniu swojego mandatu, aby objąć inne stanowisko we włoskiej agencji ds. kształcenia i szkolenia zawodowego, zatrudnienia i polityki społecznej;

                  11.

                  odnotowuje na podstawie rocznego sprawozdania Centrum, że w dniu 31 grudnia 2010 r. Centrum zatrudniało 96 pracowników, tj. 5 stanowisk mniej niż przewidziano w planie zatrudnienia; odnotowuje, że 24 pracowników kontraktowych i 5 oddelegowanych ekspertów krajowych zostało również dodanych do całkowitej liczby pracowników, a stosunek pomiędzy personelem operacyjnym a administracyjnym wynosił 90/35;

                  12.

                  zwraca uwagę na oświadczenie zarządu w wydanej przez niego opinii w sprawie ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Centrum za rok 2010, zgodnie z którym procedury naboru na wszystkich pięć wolnych stanowisk trwały do dnia lub zostały pomyślnie zakończone przed dniem 31 grudnia 2010 r.;

                  13.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Centrum zakończyło w 2010 r. wdrażanie internetowego narzędzia służącego do naboru pracowników RECON (rekrutacja on-line), które pomoże zwiększyć szybkość i skuteczność rekrutacji;

         Wyniki działalności

                  14.

                  z satysfakcją odnotowuje, że Centrum udostępniło, na żądanie organu udzielającego absolutorium, wykresy Gantta dla wszystkich kluczowych działań operacyjnych w 2011 r.; przypomina Centrum, że wykresy te przedstawiają, w sposób zwięzły, informacje na temat czasu spędzonego przez każdego członka personelu nad danym projektem i zachęcają do stosowania podejścia ukierunkowanego na osiągnięcie wyników;

                  15.

                  odnotowuje na podstawie rocznego sprawozdania z działalności Centrum, że system pomiaru wyników został całkowicie wdrożony, i zachęca Centrum do dalszego rozwijania oceny jakościowej, która uzupełniłaby raczej ilościowe wskaźniki systemu pomiaru wyników;

         Audyt wewnętrzny

                  16.

                  odnotowuje na podstawie informacji przekazanych przez Centrum, że wciąż musi ono wdrożyć niektóre zalecenia IAS, przedstawione w wyniku audytu dotyczącego zarządzania zasobami ludzkimi z 2008 r. i audytu dotyczącego etyki zawodowej z 2009 r.; potwierdza otrzymanie informacji wyjaśniających w piśmie z dnia 23 lutego 2012 r.; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w odniesieniu do audytu dotyczącego zarządzania zasobami ludzkimi z 2008 r. wdrożono 13 z 14 zaleceń; ponadto z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w odniesieniu do audytu dotyczącego etyki zawodowej z 2009 r. wdrożono 16 z 17 zaleceń; wzywa Centrum do informowania organu udzielającego absolutorium o postępach we wdrażaniu pozostałych zaleceń;

                  17.

                  odnotowuje na podstawie rocznego sprawozdania Centrum, że IAS wykonała w 2010 r. ocenę ryzyka w zakresie ICT; z zadowoleniem przyjmuje realizację, na dzień 31 grudnia 2011 r., wszystkich działań zaplanowanych przez Centrum w następstwie wniosków z tej oceny ryzyka w zakresie IT;

                  18.

                  odnotowuje ponadto, że w kwietniu 2010 r. IAS przeprowadziła w Centrum kolejny audyt rocznego sprawozdania z działalności oraz elementu składowego oświadczenia o wiarygodności; przyjmuje do wiadomości na podstawie informacji przekazanych przez Centrum, że końcowe sprawozdanie IAS zostało udostępnione Centrum w dniu 5 lipca 2010 r. oraz że sprawozdanie to dało wystarczającą pewność w odniesieniu do osiągnięcia celów rocznej sprawozdawczości, w tym dzięki oświadczeniu dyrektora Centrum o wiarygodności; z zadowoleniem przyjmuje informacje przedłożone przez Centrum w piśmie z dnia 23 lutego 2012 r., zgodnie z którymi wszystkie siedem zaleceń IAS zostało wdrożonych z końcem grudnia 2011 r.;

                  19.

                  odnotowuje na podstawie rocznego sprawozdania z działalności Centrum, że podmiot ten rozpoczął w 2009 r. wdrażanie nowych standardów kontroli wewnętrznej (ICS), a podstawowe wymagania, z wyjątkiem ICS 8 oraz ICS 10, zostały całkowicie spełnione przed końcem 2010 r.; przyjmuje z zadowoleniem informacje otrzymane w piśmie z dnia 23 lutego 2012 r., zgodnie z którymi wszystkie podstawowe wymagania w odniesieniu do ICS 8 zostały całkowicie spełnione z końcem 2011 r.; odnotowuje przyjęte przez Centrum zobowiązanie do spełnienia podstawowych wymogów w odniesieniu do ICS 10 w pierwszej połowie 2012 r.;

         Jednostka audytu wewnętrznego Centrum

                  20.

                  odnotowuje na podstawie rocznego sprawozdania z działalności Centrum, że w planie audytu jednostki audytu wewnętrznego na 2010 r. przewidziano kilka kontroli ex post i kontroli postępowań o udzielenia zamówienia, w szczególności w odniesieniu do analizy umów i procedur przyznawania dotacji; ponadto zwraca uwagę, że po przeprowadzeniu audytu procedur przyznawania dotacji Centrum przystąpiło do odzyskiwania kwot wypłaconych krajowym beneficjentom dotacji na łączną kwotę 23 647,67 EUR;

                  21.

                  wyraża zaniepokojenie tym, że jednostka audytu wewnętrznego zakończyła pełnienie swoich funkcji w Centrum w dniu 31 sierpnia 2010 r.; jest zdania, że sprawozdania tej jednostki mogły prowadzić do dalszych postępów w zakresie wewnętrznych środków kontroli w dziedzinie postępowań o udzielenie zamówienia i procedur przyznawania dotacji;

                  22.

                  niemniej przyjmuje do wiadomości uwagi Centrum na temat tego, że funkcje jednostki audytu wewnętrznego są obecnie pełnione albo przez wykonawców zewnętrznych, na przykład audyt oprogramowania finansowego Centrum (FIBUS) został zlecony podmiotowi zewnętrznemu i przeprowadzony w 2011 r., albo przez wewnętrzne grupy projektowe;

                  23.

                  zwraca uwagę na swoje zalecenia z poprzednich sprawozdań w sprawie absolutorium, o których mowa w załączniku do niniejszej rezolucji;

                  24.

                  jeżeli chodzi o inne uwagi towarzyszące decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2012 r. (6) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 127.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (5)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 130.

         (6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0164. (Zob. s. 388 niniejszego Dziennika Urzędowego).

      ZAŁĄCZNIK

         ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO Z MINIONYCH LAT

                  Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

                  2006

                  2007

                  2008

                  2009

                  Wyniki działalności

                  Nie dotyczy

                  Cele i wskaźniki skuteczności działania często są niemierzalne → Centrum powinno usprawnić swoje programowanie. Powinno ono ustanowić wyraźny i spójny związek między wyznaczonymi celami a środkami budżetowymi potrzebnymi do ich osiągnięcia.

                              —

                              Wzywa Centrum do ustanowienia skonkretyzowanych, mierzalnych, osiągalnych, realnych i terminowych celów (SMART) oraz wskaźników RACER, jak również stworzenia schematu Gannta → promującego podejście zorientowane na wyniki.

                              —

                              Wzywa Centrum do opracowania diachronicznej analizy operacji przeprowadzonych w tym roku i w poprzednich latach.

                              —

                              Wzywa Centrum oraz Europejską Fundację Kształcenia do opublikowania w sprawozdaniu z działalności za 2009 r. szczegółowego sprawozdania uzupełniającego dotyczącego umowy o współpracy.

                  Wzywa Centrum do przedstawienia czytelnego porównania działań zrealizowanych podczas omawianego roku, którego dotyczy absolutorium, oraz tych zrealizowanych w poprzednim roku budżetowym.

                  Zarządzanie budżetem i finansami

                              —

                              Zasada specyfikacji nie była ściśle przestrzegana: 43 % zobowiązań zostało przeniesionych na następny rok budżetowy. W przypadku działalności operacyjnej ponad 20 % środków na płatności zostało anulowanych. Duża liczba przesunięć budżetowych.

                              —

                              Problemy z przejrzystością w postępowaniach o udzielenie zamówienia.

                  Nie dotyczy

                  Uchybienia w programowaniu i monitorowaniu środków zróżnicowanych przeznaczonych na działalność operacyjną: 25 % środków na płatności zostało przeniesionych.

                  Wzywa Centrum do skuteczniejszego stosowania budżetowych zasad specyfikacji i przejrzystości.

                  Zasoby ludzkie

                  Problemy z przejrzystością: w dwóch przypadkach podczas wstępnej selekcji Centrum nie sprawdziło w należyty sposób niezbędnego doświadczenia zawodowego wymaganego w ogłoszeniu o naborze.

                  Nie dotyczy

                  Nie dotyczy

                  Odnotowuje, że Centrum wprowadziło zmiany do stosowanych przez nie procedur naboru pracowników w następstwie uwag Trybunału Obrachunkowego zawartych w sprawozdaniu z 2009 r., zgodnie z którymi Centrum powinno zwiększyć przejrzystość; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę ustalania pytań do testów pisemnych i rozmów kwalifikacyjnych przed dokonaniem wstępnego wyboru kandydatów, którą to inicjatywę Centrum podjęło w czerwcu 2010 r.

                  Audyt wewnętrzny

                  Procedury kontroli wewnętrznej nie zostały zakończone.

                  Nie dotyczy

                  Wzywa Centrum do wykonania 15 z 30 zaleceń przedstawionych przez IAS, tj. dotyczących zarządzania zasobami ludzkimi (wyniki pracowników, ustalanie celów osobistych i ustalenie zadań i obowiązków Komitetu Pracowniczego).

                              —

                              Zwraca się do dyrektora Centrum o dostarczenie szczegółowych informacji na temat treści 15 zaleceń przedstawionych w dniu 31 grudnia 2008 r. oraz 14 nowych zaleceń przedstawionych w dniu 31 grudnia 2009 r., wydanych w obu przypadkach przez IAS.

                              —

                              Wzywa Centrum do poinformowania organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w odniesieniu do procedury umarzania zobowiązań w celu zwiększenia przejrzystości wykazu majątku. Ponadto Centrum rozpoczęło prowadzenie dokumentacji głównych procedur kontrolnych.


title: 2011/350/UE: Decyzja Rady z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób#Protokół między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen

text:
               18.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 160/19

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 marca 2011 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób
   (2011/350/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 16, art. 74, art. 77 ust. 2 i art. 79 ust. 2 lit. a) i c), w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy upoważnienia otrzymanego w dniu 27 lutego 2006 r. Komisja przeprowadziła negocjacje z Księstwem Liechtensteinu i Konfederacją Szwajcarską w sprawie Protokołu w sprawie przystąpienia Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.

               (2)

               Zgodnie z decyzjami Rady 2008/261/WE (1) i 2008/262/WSiSW (2) oraz z zastrzeżeniem zawarcia protokołu w późniejszym terminie protokół ten został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu 28 lutego 2008 r.

               (3)

               W wyniku wejścia w życie w dniu 1 grudnia 2009 r. Traktatu z Lizbony Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym.

               (4)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony.

               (5)

               W przypadku przepisów rozwijających dorobek Schengen, wchodzących w zakres części trzeciej tytuł V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, celowe jest, aby decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (3) miała odpowiednie zastosowanie w stosunkach z Liechtensteinem.

               (6)

               Niniejsza decyzja rozwija przepisy dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (4); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zatem w jej przyjęciu, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (7)

               Niniejsza decyzja rozwija przepisy dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. w sprawie wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (5); Irlandia nie uczestniczy zatem w jej przyjęciu, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (8)

               Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska Danii na mocy Protokołu w sprawie stanowiska Danii, który jest załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Protokół między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen oraz powiązane z nim dokumenty.
   Teksty protokołu oraz powiązanych z nim dokumentów są dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja ma zastosowanie do obszarów objętych przepisami wymienionymi w art. 2 ust. 1 i 2 protokołu oraz do ich rozwinięcia w zakresie, w jakim przepisy te nie są wymienione w decyzjach 2000/365/WE i 2002/192/WE.
   Artykuł 3
   Przepisy art. 1–4 decyzji 1999/437/WE stosuje się odpowiednio do włączenia Liechtensteinu we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do złożenia w imieniu Unii Europejskiej dokumentu zatwierdzającego, o którym mowa w art. 9 Protokołu, w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na związanie się postanowieniami protokołu, oraz do złożenia następującej notyfikacji:

      „W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r. Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym i od tej daty wykonuje wszelkie prawa i obowiązki Wspólnoty Europejskiej. W związku z tym odniesienia w protokole oraz w umowie do »Wspólnoty Europejskiej« należy traktować, w stosownych przypadkach, jako odniesienia do »Unii Europejskiej«.”

   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2011 r.

            W imieniu Rady

         CZOMBA S.

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2008/261/WE z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej i tymczasowego stosowania niektórych postanowień Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 83 z 26.3.2008, s. 3).

      (2)  Decyzja Rady 2008/262/WSiSW z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania niektórych postanowień Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 83 z 26.3.2008, s. 5).

      (3)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.

      (4)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

      (5)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

      PROTOKÓŁ
      między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen
      UNIA EUROPEJSKA
      oraz
      WSPÓLNOTA EUROPEJSKA
      oraz
      KONFEDERACJA SZWAJCARSKA
      oraz
      KSIĘSTWO LIECHTENSTEINU,
      zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,
      UWZGLĘDNIAJĄC umowę podpisaną dnia 26 października 2004 r. między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącą włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (1) („umowa włączająca”),
      PRZYPOMINAJĄC, że jej art. 16 przewiduje możliwość przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do umowy włączającej w drodze podpisania protokołu,
      UWZGLĘDNIAJĄC położenie geograficzne Księstwa Liechtensteinu,
      BIORĄC POD UWAGĘ bliskie stosunki między Księstwem Liechtensteinu i Konfederacją Szwajcarską, które wyrażono, tworząc obszar bez kontroli na granicach wewnętrznych między Księstwem Liechtensteinu i Konfederacją Szwajcarską,
      UWZGLĘDNIAJĄC pragnienie utrzymania i ustanowienia obszaru bez kontroli granicznych ze wszystkimi państwami Schengen, a zatem przystąpienia do dorobku Schengen, wyrażone przez Księstwo Liechtensteinu,
      MAJĄC NA UWADZE, że umowa zawarta w dniu 18 maja 1999 r. przez Radę Unii Europejskiej oraz Republikę Islandii i Królestwo Norwegii (2) dotyczyła włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen,
      MAJĄC NA UWADZE, że pożądane jest, aby Księstwo Liechtensteinu zostało włączone na takich samych zasadach jak Islandia, Norwegia i Szwajcaria we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen,
      MAJĄC NA UWADZE, że między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu powinien zostać zawarty protokół określający prawa i obowiązki Liechtensteinu podobne do tych, jakie zostały uzgodnione między Radą Unii Europejskiej, z jednej strony, a Islandią i Norwegią oraz Szwajcarią, z drugiej strony,
      MAJĄC NA UWADZE, że postanowienia tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz akty przyjęte na podstawie tego tytułu nie mają zastosowania do Królestwa Danii zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Danii, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz fakt, że decyzje mające na celu rozwój dorobku Schengen na podstawie tego tytułu, które Dania przeniosła do swojego prawa krajowego, mogą tworzyć zobowiązania wyłącznie z tytułu prawa międzynarodowego między Danią a pozostałymi państwami członkowskimi,
      MAJĄC NA UWADZE, że Irlandia, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej uczestniczą w stosowaniu niektórych przepisów dorobku Schengen, zgodnie z decyzjami podjętymi na podstawie Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (3),
      MAJĄC NA UWADZE konieczność zapewnienia stosowania dorobku Schengen przez państwa, które Unia Europejska włączyła we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, również w ich wzajemnych stosunkach,
      MAJĄC NA UWADZE, że właściwe funkcjonowanie dorobku Schengen wymaga jednoczesnego stosowania niniejszego protokołu oraz umów między różnymi stronami włączonymi we wprowadzanie w życie i rozwijanie dorobku Schengen lub uczestniczącymi w jego wprowadzaniu w życie i rozwijaniu, regulującymi ich wzajemne stosunki,
      UWZGLĘDNIAJĄC protokół o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącą kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii (4),
      MAJĄC NA UWADZE związek między dorobkiem Schengen a dorobkiem wspólnotowym dotyczący ustanawiania kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w jednym z państw członkowskich oraz tworzenia systemu „Eurodac”,
      MAJĄC NA UWADZE, że związek ten wymaga jednoczesnego stosowania dorobku Schengen i dorobku wspólnotowego dotyczącego ustanawiania kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w jednym z państw członkowskich oraz tworzenia systemu „Eurodac”,
      UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Zgodnie z art. 16 Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen („umowa włączająca”) Księstwo Liechtensteinu (zwane dalej „Liechtensteinem”) przystępuje do umowy włączającej zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym protokole.
      Fakt przystąpienia skutkuje powstaniem wzajemnych praw i obowiązków między Umawiającymi się Stronami, zgodnie z zasadami i procedurami określonymi w niniejszym protokole.
      Artykuł 2
      1.   Przepisy dorobku Schengen wymienione w załączniku A i załączniku B do umowy włączającej mające zastosowanie do państw członkowskich Unii Europejskiej są wprowadzane w życie i stosowane przez Liechtenstein zgodnie z warunkami przewidzianymi w tych załącznikach.
      2.   Ponadto Liechtenstein wprowadza w życie i stosuje akty Unii Europejskiej i Wspólnoty Europejskiej wymienione w załączniku do niniejszego protokołu, które zastąpiły lub rozwinęły przepisy dorobku Schengen.
      3.   Nie naruszając postanowień art. 5, Liechtenstein przyjmuje, wprowadza w życie i stosuje również przepisy i środki przyjęte przez Unię Europejską i Wspólnotę Europejską zmieniające lub rozwijające przepisy dorobku Schengen, w odniesieniu do których zastosowano procedury określone w umowie włączającej, w powiązaniu z niniejszym protokołem.
      Artykuł 3
      Prawa i obowiązki określone w art. 3 ust. 1–4, art. 4–6, art. 8–10, art. 11 ust. 2, 3 i 4 oraz art. 13 umowy włączającej stosują się do Liechtensteinu.
      Artykuł 4
      Zgodnie z ustaleniami zawartymi w art. 3 umowy włączającej przewodnictwo we Wspólnym Komitecie na szczeblu ekspertów sprawuje przedstawiciel Unii Europejskiej. Na szczeblu wyższych urzędników i ministrów przewodnictwo we Wspólnym Komitecie jest sprawowane przemiennie przez okres sześciu miesięcy odpowiednio przez przedstawiciela Unii Europejskiej i rządu Liechtensteinu lub Szwajcarii.
      Artykuł 5
      1.   Przyjmowanie nowych aktów lub środków związanych z zagadnieniami, o których mowa w art. 2, jest zastrzeżone dla właściwych instytucji Unii Europejskiej. Z zastrzeżeniem postanowień ust. 2 niniejszego artykułu takie akty lub środki wchodzą w życie jednocześnie w Unii Europejskiej, Wspólnocie Europejskiej i jej odpowiednich państwach członkowskich oraz w Liechtensteinie, o ile akty te lub środki wyraźnie nie stanowią inaczej. W tym kontekście w należyty sposób uwzględnia się okres czasu wskazany przez Liechtenstein na forum Wspólnego Komitetu jako konieczny do wypełnienia wymogów konstytucyjnych.

                  2.

                              a)

                              Rada Unii Europejskiej, („Rada”), bezzwłocznie powiadamia Liechtenstein o przyjęciu aktów i środków, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do których zastosowano procedury określone w niniejszym protokole. Liechtenstein podejmuje decyzję w sprawie przyjęcia ich treści oraz ich wdrożenia do wewnętrznego porządku prawnego. Następnie w terminie 30 dni od przyjęcia danych aktów lub środków notyfikuje o swojej decyzji Radę i Komisję Wspólnot Europejskich („Komisję”).

                              b)

                              Jeśli treść powyższych aktów lub środków może stać się wiążąca dla Liechtensteinu dopiero po spełnieniu wymogów konstytucyjnych, Liechtenstein informuje o tym Radę i Komisję w momencie notyfikacji. Liechtenstein bezzwłocznie i na piśmie informuje Radę i Komisję o spełnieniu wszystkich wymogów konstytucyjnych. W przypadku gdy referendum nie jest wymagane, notyfikacja ma miejsce najpóźniej 30 dni po upływie terminu przeprowadzenia referendum. Jeśli referendum jest wymagane, Liechtensteinowi przysługuje 18 miesięcy na dokonanie notyfikacji, licząc od daty otrzymania zawiadomienia od Rady. Od daty ustalonej dla wejścia w życie aktu lub środka dotyczącego Liechtensteinu i do czasu złożenia notyfikacji o spełnieniu wymogów konstytucyjnych, w miarę możliwości, Liechtenstein stosuje na zasadach tymczasowych dany akt lub środek.

            Jeśli Liechtenstein nie może stosować na zasadach tymczasowych danego aktu lub środka, a ten stan rzeczy powoduje trudności zakłócające współpracę w ramach Schengen, sytuację bada Wspólny Komitet. Unia Europejska i Wspólnota Europejska mogą podjąć względem Liechtensteinu środki proporcjonalne i odpowiednie dla zapewnienia sprawnej współpracy w ramach Schengen.
      3.   Przyjęcie przez Liechtenstein aktów i środków, o których mowa w ust. 2, powoduje powstanie praw i obowiązków między Liechtensteinem, z jednej strony, a także Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i państwami członkowskimi – w stopniu, w jakim te akty i środki są dla nich wiążące – oraz Szwajcarią, z drugiej strony.
      4.   W przypadku gdy:

                  a)

                  Liechtenstein dokonana notyfikacji o swojej decyzji o odrzuceniu treści aktu lub środka, o którym mowa w ust. 2 i do którego zastosowano procedury przewidziane w niniejszym protokole; lub

                  b)

                  Liechtenstein nie dokona notyfikacji w terminie 30 dni, o którym mowa w ust. 2 lit. a) lub ust. 5 lit. a); lub

                  c)

                  Liechtenstein nie dokona notyfikacji najpóźniej 30 dni po upływie terminu przeprowadzenia referendum lub, w przypadku referendum, w terminie 18 miesięcy, o którym mowa w ust. 2 lit. b), lub nie zapewni tymczasowego stosowania przepisów tych aktów lub środków, o czym mowa w tym samym ustępie, od daty ustalonej dla wejścia w życie aktu lub środka;

            niniejszy protokół zostanie uznany za rozwiązany, chyba że Wspólny Komitet, po uważnej analizie środków dotyczących dalszego stosowania protokołu, zadecyduje inaczej w terminie 90 dni. Rozwiązanie niniejszego protokołu staje się skuteczne trzy miesiące po upływie terminu 90 dni.

                  5.

                              a)

                              Jeśli skutkiem nowego aktu lub środka jest brak dalszych uprawnień państw członkowskich do przedkładania, na warunkach określonych w art. 51 Konwencji wykonawczej do Układu Schengen (5), wniosków w sprawie wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych lub uznania nakazu rewizji lub zajęcia dowodów pochodzących z innego państwa członkowskiego, Liechtenstein może w terminie trzydziestu dni, o którym mowa w ust. 2 lit. a), powiadomić Radę i Komisję o nieprzyjęciu lub niewdrażaniu tych przepisów do swojego wewnętrznego porządku prawnego, o ile chodzi o wnioski o rewizję lub zajęcie lub nakazy rewizji lub zajęcia w odniesieniu do dochodzeń lub ścigania wykroczeń w zakresie podatków bezpośrednich, które, jeśli zostałyby popełnione na terytorium Liechtensteinu, nie byłyby zagrożone karą pozbawienia wolności według prawa Liechtensteinu. W takim przypadku w przeciwności do postanowień ust. 4 protokół nie ulega rozwiązaniu.

                              b)

                              Na wniosek jednego z członków Wspólny Komitet zbiera się najpóźniej w ciągu dwóch miesięcy od daty złożenia wniosku i, biorąc pod uwagę sytuację międzynarodową, analizuje sytuację wynikającą z notyfikacji dokonanej zgodnie z lit. a).

            W chwili, gdy Wspólny Komitet osiągnie na zasadzie jednomyślności porozumienie, zgodnie z którym Liechtenstein przyjmuje i w pełni wdraża odpowiednie przepisy nowego aktu lub środka, zastosowanie mają postanowienia ust. 2 lit. b) oraz ust. 3 i 4. Informacje, o których mowa w pierwszym zdaniu ust. 2 lit. b), przekazuje się w terminie 30 dni od momentu osiągnięcia porozumienia w ramach Wspólnego Komitetu.
      Artykuł 6
      Wypełniając swoje obowiązki w odniesieniu do systemu informacyjnego Schengen i systemu informacji wizowej, Liechtenstein może korzystać z infrastruktury technicznej Szwajcarii w celu dostępu do tych systemów.
      Artykuł 7
      Liechtenstein wpłaca do budżetu ogólnego Unii Europejskiej składkę roczną przeznaczoną na koszty administracyjne związane ze stosowaniem niniejszego protokołu, wynoszącą 0,071 % kwoty w wysokości 8 100 000 EUR, z zastrzeżeniem dokonania rocznej korekty w celu odzwierciedlenia inflacji w Unii Europejskiej.
      Artykuł 8
      1.   Niniejszy protokół nie ma wpływu na Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym ani na żadną inną umowę zawartą między Wspólnotą Europejską i Liechtensteinem.
      2.   Protokół nie ma wpływu na umowy, którymi związany jest Liechtenstein, z jednej strony, i co najmniej jedno państwo członkowskie, z drugiej strony, o ile są one z nim zgodne. W przypadku niezgodności pierwszeństwo mają postanowienia protokołu.
      3.   Niniejszy protokół nie ma żadnego wpływu na przyszłe umowy zawarte przez Wspólnotę Europejską z Liechtensteinem ani umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, i Liechtensteinem, z drugiej strony, ani umowy zawarte na podstawie art. 24 i 38 Traktatu o Unii Europejskiej.
      4.   Niniejszy protokół nie ma wpływu na umowy między Liechtensteinem i Szwajcarią, o ile są one z nim zgodne. W przypadku niezgodności z takimi umowami pierwszeństwo mają postanowienia protokołu.
      Artykuł 9
      1.   Niniejszy protokół wchodzi w życie w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym Sekretarz Generalny Rady, występujący w charakterze depozytariusza, stwierdzi, że wszystkie warunki formalne dotyczące wyrażenia przez strony niniejszego protokołu, lub w ich imieniu, zgody na związanie się postanowieniami niniejszego protokołu, zostały spełnione.
      2.   Artykuł 1, 4 i art. 5 ust. 2 lit. a) zdanie pierwsze niniejszego protokołu, a także prawa i obowiązki określone w art. 3 ust. 1–4, art. 4–6 umowy włączającej obowiązują Liechtenstein tymczasowo od daty podpisania niniejszego protokołu.
      3.   W przypadku aktów i środków przyjętych po podpisaniu niniejszego protokołu, ale przed jego wejściem w życie, termin 30 dni, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a) zdanie ostatnie, zaczyna biec od daty wejścia w życie niniejszego protokołu.
      Artykuł 10
      1.   Przepisy, o których mowa w art. 2, są stosowane przez Liechtenstein w terminie, który zostanie ustalony przez Radę, stanowiącą na zasadzie jednomyślności jej członków, reprezentujących rządy tych państw członkowskich, które stosują wszystkie przepisy, o których mowa w art. 2, po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu i po upewnieniu się, że Liechtenstein spełnił warunki wstępne dotyczące wprowadzenia w życie odpowiednich przepisów.
      Członkowie Rady reprezentujący odpowiednio rządy Irlandii i Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej uczestniczą w podejmowaniu takiej decyzji w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy przepisów dorobku Schengen oraz aktów na nim opartych lub w inny sposób z nim związanych, w których stosowaniu państwa te uczestniczą.
      Członkowie Rady reprezentujący rządy państw członkowskich, do których zgodnie z Traktatem o przystąpieniu zastosowanie ma tylko część przepisów, o których mowa w art. 2, uczestniczą w podejmowaniu takiej decyzji, o ile jest ona związana z przepisami dorobku Schengen, które mają już do odpowiednich państw członkowskich zastosowanie.
      2.   Stosowanie przepisów, o których mowa w ust. 1, stwarza prawa i obowiązki między Szwajcarią i Liechtensteinem, a także równolegle między Liechtensteinem i – tam gdzie właściwe – Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i państwami członkowskimi, o ile są one związane tymi przepisami.
      3.   Niniejszy protokół stosuje się wyłącznie wtedy, gdy zaczną obowiązywać również umowy które muszą zostać zawarte przez Liechtenstein i są wymienione w art. 13 umowy włączającej.
      4.   Ponadto niniejszy protokół stosuje się wyłącznie wtedy, gdy zacznie obowiązywać również Protokół między Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej kryteriów i mechanizmów umożliwiających określanie państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o udzielenie azylu złożonego w państwie członkowskim lub w Szwajcarii.
      Artykuł 11
      1.   Niniejszy protokół może zostać wypowiedziany przez Liechtenstein lub Szwajcarię, lub na mocy decyzji Rady, stanowiącej na zasadzie jednomyślności jej członków. O wypowiedzeniu zawiadamia się depozytariusza i staje się ono skuteczne sześć miesięcy po notyfikacji.
      2.   W przypadku wypowiedzenia przez Szwajcarię niniejszego protokołu albo umowy włączającej lub wypowiedzenia Szwajcarii umowy włączającej umowa włączająca i niniejszy protokół nadal obowiązują w stosunkach między Unią Europejską i Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Liechtensteinem, z drugiej strony. W takim przypadku decyzję w sprawie koniecznych środków podejmuje Rada po zasięgnięciu opinii Liechtensteinu. Środki te będą jednak wiążące dla Liechtensteinu wyłącznie w przypadku ich przyjęcia przez Liechtenstein.
      3.   Niniejszy protokół uważa się za rozwiązany, jeśli Liechtenstein rozwiąże jedną z zawartych przez siebie umów, o których mowa w art. 13 umowy włączającej, lub protokół, o którym mowa w art. 10 ust. 4.
      Artykuł 12
      Niniejszy protokół sporządzono w trzech egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.
      Na dowód czego niżej wymienieni pełnomocnicy złożyli swoje podpisy pod niniejszym protokołem.

         Съставено в Брюксел на двадесет и осми февруари две хиляди и осма година.
         Hecho en Bruselas, el veintiocho de febrero de dos mil ocho.
         V Bruselu dne dvacátého osmého února dva tisíce osm.
         Udfærdiget i Bruxelles den otteogtyvende februar to tusind og otte.
         Geschehen zu Brüssel am achtundzwanzigsten Februar zweitausendacht.
         Kahe tuhande kaheksanda aasta veebruarikuu kahekümne kaheksandal päeval Brüsselis.
         Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι οκτώ Φεβρουαρίου δύο χιλιάδες οκτώ.
         Done at Brussels on the twenty-eighth day of February in the year two thousand and eight.
         Fait à Bruxelles, le vingt-huit février deux mille huit.
         Fatto a Bruxelles, addì ventotto febbraio duemilaotto.
         Briselē, divtūkstoš astotā gada divdesmit astotajā februārī.
         Priimta du tūkstančiai aštuntų metų vasario dvidešimt aštuntą dieną Briuselyje.
         Kelt Brüsszelben, a kétezer-nyolcadik év február huszonnyolcadik napján.
         Magħmul fi Brussell, fit-tmienja u għoxrin jum ta’ Frar tas-sena elfejn u tmienja.
         Gedaan te Brussel, de achtentwintigste februari tweeduizend acht.
         Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego ósmego lutego roku dwa tysiące ósmego.
         Feito em Bruxelas, em vinte e oito de Fevereiro de dois mil e oito.
         Încheiat la Bruxelles, la douăzeci și opt februarie în anul două mii opt.
         V Bruseli dňa dvadsiateho ôsmeho februára dvetisícosem.
         V Bruslju, dne osemindvajsetega februarja leta dva tisoč osem.
         Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäkahdeksantena päivänä helmikuuta vuonna kaksituhattakahdeksan.
         Som skedde i Bryssel den tjugoåttonde februari tjugohundraåtta.

            За Европейския съюз
            Por la Unión Europea
            Za Evropskou unii
            For Den Europæiske Union
            Für die Europäische Union
            Euroopa Liidu nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
            For the European Union
            Pour l'Union européenne
            Per l'Unione europea
            Eiropas Savienības vārdā
            Europos Sajungos vardu
            Az Európai Unió részéről
            Għall-Unjoni Ewropea
            Voor de Europese Unie
            W imieniu Unii Europejskiej
            Pela União Europeia
            Pentru Uniunea Europeană
            Za Európsku úniu
            Za Evropsko unijo
            Euroopan unionin puolesta
            På Europeiska unionens vägnar

            За Европейската общност
            Por la Comunidad Europea
            Za Evropské společenstvi
            For Det Europæiske Fællesskab
            Für die Europäische Gemeinschaft
            Euroopa Ühenduse nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
            For the European Community
            Pour la Communauté européenne
            Per la Comunità europea
            Eiropas Kopienas vārdā
            Europos bendrijos vardu
            Az Európai Közösség részéről
            Għall-Komunità Ewropea
            Voor de Europese Gemeenschap
            W imieniu Wspólnoty Europejskiej
            Pela Comunidade Europeia
            Pentru Comunitatea Europeană
            Za Európske spoločenstvo
            Za Evropsko skupnost
            Euroopan yhteisön puolesta
            På Europeiska gemenskapens vägnar

            За Конфедерация Швейцария
            Por la Confederación Suiza
            Za Švýcarskou konfederaci
            For Det Schweiziske Forbund
            Für die Schweizerische Eidgenossenschaft
            Šveitsi Konföderatsiooni nimel
            Για την Ελβετική Συνομοσπονδία
            For the Swiss Confederation
            Pour la Confédération Suisse
            Per la Confederazione svizzera
            Šveices Konfederācijas vārdā
            Šveicarijos Konfederacijos vardu
            A Svájci Államszövetség részéről
            Għall-Konfederazzjoni Żvizzera
            Voor de Zwitserse Bondsstaat
            W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej
            Pela Confederação Suíça
            Pentru Confederația Elvețiană
            Za Švajčiarskou konfederáciu
            Za Švicarsko konfederacijo
            Sveitsin valaliiton puolesta
            För Schweiziska edsförbundet

            За Княжество Лихтенщайн
            Por el Principado de Liechtenstein
            Za Lichtenštejnské knížectví
            For Fyrstendømmet Liechtenstein
            Für das Fürstentum Liechtenstein
            Liechtensteini Vürstiriigi nimel
            Για το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν
            For the Principality of Liechtenstein
            Pour la Principauté de Liechtenstein
            Per il Principato del Liechtenstein
            Lihtenšteinas Firstistes vārdā
            Lichtenšteino Kunigaikštystės vardu
            A Liechtensteini Hercegség részéről
            Għall-Prinċipat ta’ Liechtenstein
            Voor het Vorstendom Liechtenstein
            W imieniu Księstwa Liechtensteinu
            Pelo Principado do Liechtenstein
            Pentru Principatul Liechtenstein
            Za Lichtenštajnské kniežatstvo
            Za Kneževino Lihtenštajn
            Liechtensleinin ruhtinaskunnan puolesta
            För Furstendömet Liechtenstein

         (1)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

         (2)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

         (3)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20 i Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43, odpowiednio.

         (4)  Zob. s. 39 niniejszego Dziennika Urzędowego.

         (5)  Konwencja wykonawcza do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 19).

         ZAŁĄCZNIK

            Załącznik do Protokołu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen

         Przepisy, o których mowa w art. 2 ust. 2, które mają mieć zastosowanie do Liechtensteinu od daty określonej przez Radę zgodnie z art. 10:

                     —

                     rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1),

                     —

                     rozporządzenie Rady (WE) nr 2252/2004 z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie (Dz.U. L 385 z 29.12.2004, s. 1); decyzja Komisji z dnia 28 lutego 2005 r. ustanawiająca specyfikacje techniczne dla norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie (C(2005) 409 wersja ostateczna) oraz decyzja Komisji z dnia 28 czerwca 2006 r. ustanawiająca specyfikacje techniczne dla norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie (C(2006) 2909 wersja ostateczna),

                     —

                     decyzja Rady 2005/211/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. dotycząca wprowadzenia kilku nowych funkcji do systemu informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem (Dz.U. L 68 z 15.3.2005, s. 44),

                     —

                     decyzja Rady 2005/719/WSiSW z dnia 12 października 2005 r. ustalająca datę rozpoczęcia stosowania niektórych przepisów decyzji 2005/211/WSiSW dotyczącej wprowadzenia kilku nowych funkcji do systemu informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem (Dz.U. L 271 z 15.10.2005, s. 54),

                     —

                     decyzja Rady 2005/727/WSiSW z dnia 12 października 2005 r. ustalająca datę rozpoczęcia stosowania niektórych przepisów decyzji 2005/211/WSiSW dotyczącej wprowadzenia kilku nowych funkcji do systemu informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem (Dz.U. L 273 z 19.10.2005, s. 25),

                     —

                     decyzja Rady 2006/228/WSiSW z dnia 9 marca 2006 r. ustalająca datę rozpoczęcia stosowania niektórych przepisów decyzji 2005/211/WSiSW dotyczącej wprowadzenia kilku nowych funkcji do systemu informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem (Dz.U. L 81 z 18.3.2006, s. 45),

                     —

                     decyzja Rady 2006/229/WSiSW z dnia 9 marca 2006 r. ustalająca datę rozpoczęcia stosowania niektórych przepisów decyzji 2005/211/WSiSW dotyczącej wprowadzenia kilku nowych funkcji do systemu informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem (Dz.U. L 81 z 18.3.2006, s. 46),

                     —

                     decyzja Rady 2006/631/WSiSW z dnia 24 lipca 2006 r. ustalająca datę rozpoczęcia stosowania niektórych przepisów decyzji 2005/211/WSiSW dotyczącej wprowadzenia kilku nowych funkcji do Systemu Informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem (Dz.U. L 256 z 20.9.2006, s. 18),

                     —

                     decyzja Rady 2005/267/WE z dnia 16 marca 2005 r. ustanawiająca bezpieczną internetową sieć informowania i koordynacji dla służb imigracyjnych państw członkowskich (Dz.U. L 83 z 1.4.2005, s. 48),

                     —

                     decyzja Komisji z dnia 15 grudnia 2005 r. ustanawiająca szczegółowe przepisy wykonawcze dla decyzji Rady z dnia 16 marca 2005 r. ustanawiającej bezpieczną internetową sieć informowania i koordynacji dla służb imigracyjnych państw członkowskich (C(2005) 5159 wersja ostateczna)

                     —

                     rozporządzenie Rady (WE) nr 851/2005 z dnia 2 czerwca 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu w odniesieniu do mechanizmu wzajemności (Dz.U. L 141 z 4.6.2005, s. 3),

                     —

                     decyzja Rady 2005/451/WSiSW z dnia 13 czerwca 2005 r. ustalająca datę rozpoczęcia stosowania niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 871/2004 dotyczącego wprowadzenia kilku nowych funkcji do systemu informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem (Dz.U. L 158 z 21.6.2005, s. 26),

                     —

                     rozporządzenie (WE) nr 1160/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. zmieniające Konwencję wykonawczą do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, w zakresie dostępu służb odpowiedzialnych w państwach członkowskich za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów do systemu informacyjnego Schengen (Dz.U. L 191 z 22.7.2005, s. 18),

                     —

                     zalecenie 2005/761/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 września 2005 r. w celu ułatwienia wydawania przez państwa członkowskie jednolitych wiz krótkoterminowych dla naukowców z państw trzecich podróżujących w ramach Wspólnoty w celu prowadzenia badań naukowych (Dz.U. L 289 z 3.11.2005, s. 23),

                     —

                     decyzja Komisji 2005/687/WE z dnia 29 września 2005 r. w sprawie formatu sprawozdania z działalności sieci oficerów łącznikowych ds. imigracji oraz na temat sytuacji w państwie przyjmującym w kwestiach dotyczących nielegalnej imigracji (Dz.U. L 264 z 8.10.2005, s. 8),

                     —

                     decyzja Rady 2005/728/WSiSW z dnia 12 października 2005 r. ustalająca datę rozpoczęcia stosowania niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 871/2004 dotyczącego wprowadzenia kilku nowych funkcji do systemu informacyjnego Schengen, w tym związanych z walką z terroryzmem (Dz.U. L 273 z 19.10.2005, s. 26),

                     —

                     rozporządzenie (WE) nr 2046/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. dotyczące środków przewidzianych w celu uproszczenia procedur składania wniosków wizowych i wydawania wiz dla członków rodziny olimpijskiej biorących udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich lub Paraolimpijskich w Turynie w 2006 r. (Dz.U. L 334 z 20.12.2005, s. 1),

                     —

                     rozporządzenie (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1),

                     —

                     decyzja Rady 2006/440/WE z dnia 1 czerwca 2006 r. zmieniająca załącznik 12 Wspólnych instrukcji konsularnych i załącznik 14a Wspólnego podręcznika w sprawie pobieranych opłat odpowiadających kosztom administracyjnym rozpatrywania wniosków wizowych (Dz.U. L 175 z 29.6.2006, s. 77),

                     —

                     decyzja Rady 2006/628/WE z dnia 24 lipca 2006 r. ustalająca datę stosowania art. 1 ust. 4 i 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 871/2004 dotyczącego wprowadzenia niektórych nowych funkcji systemu informacyjnego Schengen, włączając walkę z terroryzmem (Dz.U. L 256 z 20.9.2006, s. 15),

                     —

                     decyzja Komisji 2006/648/WE z dnia 22 września 2006 r. ustanawiająca specyfikacje techniczne dotyczące norm przyjętych dla cech biometrycznych na potrzeby rozwoju wizowego systemu informacyjnego (Dz.U. L 267 z 27.9.2006, s. 41),

                     —

                     sprostowanie do decyzji Rady 2004/512/WE z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie ustanowienia Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) (Dz.U. L 271 z 30.9.2006, s. 85),

                     —

                     decyzja Komisji 2006/757/WE z dnia 22 września 2006 r. w sprawie zmiany podręcznika Sirene (Dz.U. L 317 z 16.11.2006, s. 41),

                     —

                     decyzja Komisji 2006/758/WE z dnia 22 września 2006 r. w sprawie zmiany podręcznika Sirene (Dz.U. L 317 z 16.11.2006, s. 41),

                     —

                     decyzja Rady 2006/684/WE z dnia 5 października 2006 r. zmieniająca załącznik 2 wykaz A Wspólnych Instrukcji Konsularnych w zakresie obowiązku wizowego dla posiadaczy indonezyjskich paszportów dyplomatycznych i służbowych (Dz.U. L 280 z 12.10.2006, s. 29),

                     —

                     decyzja Komisji (2006/752/WE) z dnia 3 listopada 2006 r. ustanawiająca lokalizację Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) w fazie jego rozwoju (Dz.U. L 305 z 4.11.2006, s. 13),

                     —

                     zalecenie Komisji z 6 listopada 2006 r. ustanawiające wspólny „Przewodnik praktyczny dla Straży Granicznej (Przewodnik Schengen)” dla właściwych organów państw członkowskich dokonujących kontroli granicznej na osobach (C(2006) 5186 wersja ostateczna),

                     —

                     decyzja ramowa Rady 2006/960/WSiSW z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie uproszczenia wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 89 oraz sprostowanie opublikowane w Dz.U. L 75 z 15.3.2007, s. 26),

                     —

                     rozporządzenie (WE) nr 1986/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dostępu służb odpowiedzialnych w państwach członkowskich za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów do Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 1),

                     —

                     rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 4),

                     —

                     rozporządzenie (WE) nr 1931/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające przepisy dotyczące małego ruchu granicznego na zewnętrznych granicach lądowych państw członkowskich i zmieniające postanowienia Konwencji z Schengen (Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 1. Wersja poprawiona w Dz.U. L 29 z 3.2.2007, s. 3),

                     —

                     rozporządzenie Rady (WE) nr 1932/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 23. Wersja poprawiona w Dz.U. L 29 z 3.2.2007, s. 10),

                     —

                     rozporządzenie Rady (WE) nr 1988/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2424/2001 w sprawie rozwoju Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz.U. L 411 z 30.12.2006, s. 1. Wersja poprawiona w Dz.U. L 27 z 2.2.2007, s. 3),

                     —

                     decyzja Rady 2006/1007/WSiSW z dnia 21 grudnia 2006 r. zmieniająca decyzję 2001/886/WSiSW w sprawie rozwoju Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz.U. L 411 z 30.12.2006, s. 78. Wersja poprawiona w Dz.U. L 27 z 2.2.2007, s. 43),

                     —

                     decyzja Komisji 2007/170/WE z dnia 16 marca 2007 r. ustanawiająca wymogi sieciowe dla Systemu Informacyjnego Schengen II (1. filar) (Dz.U. L 79 z 20.3.2007, s. 20),

                     —

                     decyzja Komisji 2007/171/WE z dnia 16 marca 2007 r. ustanawiająca wymogi sieciowe dla Systemu Informacyjnego Schengen II (3. filar) (Dz.U. L 79 z 20.3.2007, s. 29),

                     —

                     decyzja nr 574/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. ustanawiająca Fundusz Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013 jako część programu ogólnego Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi (Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 22),

                     —

                     decyzja Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63),

                     —

                     decyzja Rady 2007/472/WE z dnia 25 czerwca 2007 r. zmieniająca decyzję komitetu wykonawczego, ustanowionego na mocy konwencji Schengen z 1990 r., zmieniającą rozporządzenie finansowe w sprawie wydatków instalacyjnych i operacyjnych w celu technicznego wsparcia działania systemu informacyjnego Schengen (C.SIS) (Dz.U. L 179 z 7.7.2007, s. 50),

                     —

                     rozporządzenie (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiające mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy oraz zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 w odniesieniu do tego mechanizmu i określające uprawnienia i zadania zaproszonych funkcjonariuszy (Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 30),

                     —

                     decyzja Rady 2007/519/WE z dnia 16 lipca 2007 r. w sprawie zmiany części 2 sieci konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne) (Dz.U. L 192 z 24.7.2007, s. 26),

                     —

                     decyzja Komisji (2007/599/WE) z dnia 27 sierpnia 2007 r. w sprawie wykonania decyzji nr 574/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do przyjęcia wytycznych strategicznych na lata 2007–2013 (Dz.U. L 233 z 5.9.2007, s. 3),

                     —

                     decyzja Rady 2007/866/WE z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie zmiany części 1 sieci konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne) (Dz.U. L 340 z 22.12.2007, s. 92).

      AKT KOŃCOWY
      Pełnomocnicy
      UNII EUROPEJSKIEJ
      i
      WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ
      i
      KONFEDERACJI SZWAJCARSKIEJ
      i
      KSIĘSTWA LIECHTENSTEINU,
      zwani dalej „Umawiającymi się Stronami”,
      na spotkaniu w Brukseli dnia dwudziestego ósmego lutego roku dwa tysiące ósmego w celu podpisania Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, przyjęli następujący protokół.
      Pełnomocnicy Umawiających się Stron odnotowali deklaracje wymienione poniżej i załączone do Aktu końcowego:

                  —

                  Wspólna deklaracja Umawiających się Stron w sprawie Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej,

                  —

                  Wspólna deklaracja Umawiających się Stron w sprawie art. 23 ust. 7 Konwencji z dnia 29 maja 2000 r. o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej (1),

                  —

                  Deklaracja Wspólnoty Europejskiej i Liechtensteinu dotycząca spraw zewnętrznych,

                  —

                  Deklaracja Liechtensteinu w sprawie wzajemnej pomocy w sprawach karnych,

                  —

                  Deklaracja Liechtensteinu w sprawie art. 5 ust. 2 lit. b),

                  —

                  Deklaracja Liechtensteinu w sprawie stosowania europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych oraz Europejskiej konwencji o ekstradycji,

                  —

                  Deklaracja Wspólnoty Europejskiej w sprawie Funduszu Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013,

                  —

                  Deklaracja Komisji Europejskiej w sprawie przekazywania wniosków,

                  —

                  Wspólna deklaracja w sprawie wspólnych obrad.

            За Европейския съюз
            Por la Unión Europea
            Za Evropskou unii
            For Den Europæiske Union
            Für die Europäische Union
            Euroopa Liidu nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
            For the European Union
            Pour l'Union européenne
            Per l'Unione europea
            Eiropas Savienības vārdā
            Europos Sąjungos vardu
            Az Európai Unió részéről
            Għall-Unjoni Ewropea
            Voor de Europese Unie
            W imieniu Unii Europejskiej
            Pela União Europeia
            Pentru Uniunea Europeană
            Za Európsku úniu
            Za Evropsko unijo
            Euroopan unionin puolesta
            På Europeiska unionens vägnar

            За Европейската общност
            Por la Comunidad Europea
            Za Evropské společenství
            For Det Europæiske Fællesskab
            Für die Europäische Gemeinschaft
            Euroopa Ühenduse nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
            For the European Community
            Pour la Communauté européenne
            Per la Comunità europea
            Eiropas Kopienas vārdā
            Europos bendrijos vardu
            az Európai Közösség részéről
            Għall-Komunità Ewropea
            Voor de Europese Gemeenschap
            W imieniu Wspólnoty Europejskiej
            Pela Comunidade Europeia
            Pentru Comunitatea Europeană
            Za Európske spoločenstvo
            Za Evropsko skupnost
            Euroopan yhteisön puolesta
            På Europeiska gemenskapens vägnar

            За Конфедерация Швейцария
            Por la Confederación Suiza
            Za Švýcarskou konfederaci
            For Det Schweiziske Forbund
            Für die Schweizerische Eidgenossenschaft
            Šveitsi Konföderatsiooni nimel
            Για την Ελβετική Συνομοσπονδία
            For the Swiss Confederation
            Pour la Confédération suisse
            Per la Confederazione svizzera
            Šveices Konfederācijas vārdā
            Šveicarijos Konfederacijos vardu
            A Svájci Államszövetség részéről
            Għall-Konfederazzjoni Żvizzera
            Voor de Zwitserse Bondsstaat
            W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej
            Pela Confederação Suíça
            Pentru Confederația Elvețiană
            Za Švajčiarsku konfederáciu
            Za Švicarsko konfederacijo
            Sveitsin valaliiton puolesta
            För Schweiziska edsförbundet

            За Княжество Лихтенщайн
            Por el Principado de Liechtenstein
            Za Lichtenštejnské knížectví
            For Fyrstendømmet Liechtenstein
            Für das Fürstentum Liechtenstein
            Liechtensteini Vürstiriigi nimel
            Για το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν
            For the Principality of Liechtenstein
            Pour la Principauté de Liechtenstein
            Per il Principato del Liechtenstein
            Lihtenšteinas Firstistes vārdā
            Lichtenšteino Kunigaikštystės vardu
            A Liechtensteini Hercegség részéről
            Għall-Prinċipat ta' Liechtenstein
            Voor het Vorstendom Liechtenstein
            W imieniu Księstwa Liechtensteinu
            Pelo Principado do Liechtenstein
            Pentru Principatul Liechtenstein
            Za Lichtenštajnské kniežatstvo
            Za Kneževino Lihtenštajn
            Liechtensteinin ruhtinaskunnan puolesta
            För Furstendömet Liechtenstein

         (1)  Dz.U C 197 z 12.7.2000, s. 1.

         WSPÓLNE DEKLARACJE UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON

            WSPÓLNA DEKLARACJA UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON W SPRAWIE EUROPEJSKIEJ AGENCJI ZARZĄDZANIA WSPÓŁPRACĄ OPERACYJNĄ NA ZEWNĘTRZNYCH GRANICACH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ
            Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości, że, idąc za przykładem ustaleń z Norwegią i Islandią, poczynione zostaną dalsze ustalenia w celu włączenia Szwajcarii i Liechtensteinu do Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej.

            WSPÓLNA DEKLARACJA UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON W SPRAWIE ART. 23 UST. 7 KONWENCJI Z DNIA 29 MAJA 2000 r. O POMOCY PRAWNEJ W SPRAWACH KARNYCH POMIĘDZY PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ
            Umawiające się Strony ustalają, że Liechtenstein może wymagać – z zastrzeżeniem postanowień art. 23 ust. 1 lit. c) Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej oraz w zależności od przypadku, chyba że zainteresowane państwo członkowskie otrzymało zgodę zainteresowanej osoby – aby dane osobowe nie mogły być wykorzystywane bez uprzedniej zgody Liechtensteinu do celów, o których mowa w art. 23 ust. 1 lit. a) i b), w procedurach, w których Liechtenstein mógłby odmówić przekazania lub wykorzystania danych osobowych albo ograniczyć przekazanie lub wykorzystanie takich danych zgodnie z postanowieniami konwencji lub aktami, o których mowa w jej art. 1.
            Jeśli w konkretnym przypadku Liechtenstein odmawia na podstawie powyższych postanowień udzielenia zgody na wniosek państwa członkowskiego, musi uzasadnić swoją decyzję na piśmie.

         INNE DEKLARACJE

            DEKLARACJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ I LIECHTENSTEINU DOTYCZĄCA SPRAW ZEWNĘTRZNYCH
            Wspólnota Europejska i Liechtenstein wyrażają zgodę na podjęcie przez Wspólnotę Europejską działań mających na celu zachęcenie krajów trzecich lub organizacji międzynarodowych, z którymi zawierają umowy w dziedzinach związanych ze współpracą Schengen, w tym polityką wizową, do zawierania podobnych umów z Księstwem Liechtensteinu, bez uszczerbku dla jego uprawnień do zawierania takich umów.

            DEKLARACJA LIECHTENSTEINU W SPRAWIE WZAJEMNEJ POMOCY W SPRAWACH KARNYCH
            Liechtenstein oświadcza, że wykroczenia podatkowe, będące przedmiotem postępowania władz Liechtensteinu, nie mogą być podstawą do złożenia odwołania do sądu właściwego między innymi w sprawach karnych.

            DEKLARACJA LIECHTENSTEINU W SPRAWIE ART. 5 UST. 2 LIT. B)
            (termin przyjęcia przepisów rozwijających dorobek Schengen)
            Nieprzekraczalny termin 18 miesięcy, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b), obejmuje zarówno zatwierdzenie, jak i wprowadzenie w życie aktu lub środka. Obejmuje on następujące etapy:

                        —

                        etap przygotowań,

                        —

                        procedurę parlamentarną,

                        —

                        30 dni na przeprowadzenie referendum,

                        —

                        w odpowiednim przypadku – referendum (organizacja i głosowanie),

                        —

                        zgodę księcia.

                  Rząd Liechtensteinu niezwłocznie informuje Radę i Komisję o zakończeniu każdego z powyższych etapów.
            Rząd Liechtensteinu zobowiązuje się wykorzystać wszystkie środki, jakimi dysponuje, w celu zapewnienia możliwie najsprawniejszego przebiegu wyżej wymienionych etapów.

            DEKLARACJA LIECHTENSTEINU W SPRAWIE STOSOWANIA EUROPEJSKIEJ KONWENCJI O POMOCY PRAWNEJ W SPRAWACH KARNYCH ORAZ EUROPEJSKIEJ KONWENCJI O EKSTRADYCJI
            Liechtenstein zobowiązuje się do niekorzystania z prawa do wnoszenia zastrzeżeń i składania deklaracji przy ratyfikacji Europejskiej konwencji o ekstradycji z dnia 13 grudnia 1957 r. oraz Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych z dnia 20 kwietnia 1959 r. w zakresie, w jakim nie naruszają one postanowień niniejszego protokołu.

            DEKLARACJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ W SPRAWIE FUNDUSZU GRANIC ZEWNĘTRZNYCH NA LATA 2007–2013
            Wspólnota Europejska ustanawia obecnie Fundusz Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013, w związku z czym zawarte zostaną dalsze umowy z krajami trzecimi uczestniczącymi w dorobku Schengen.

            DEKLARACJA KOMISJI EUROPEJSKIEJ W SPRAWIE PRZEKAZYWANIA WNIOSKÓW
            Komisja przekazuje Liechtensteinowi wszystkie wnioski dotyczące niniejszego protokołu przekazywane Radzie Unii Europejskiej i Parlamentowi Europejskiemu.
            Udział w komitetach wspierających Komisję Europejską w wykonywaniu jej uprawnień wykonawczych:
            W dniu 1 czerwca 2006 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu mających doprowadzić do zawarcia umowy dotyczącej włączenia tych państw do prac komitetów wspierających Komisję Europejską w wykonywaniu jej uprawnień wykonawczych w zakresie wprowadzania w życie, stosowania i rozwoju dorobku Schengen.
            Do czasu zawarcia takiej umowy do Liechtensteinu stosują się postanowienia porozumienia w formie wymiany listów między Radą Unii Europejskiej i Konfederacją Szwajcarską w sprawie komitetów wspierających Komisję Europejską w wykonywaniu jej kompetencji wykonawczych, przy uwzględnieniu tego, że w zakresie dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (1) udział Liechtensteinu określają przepisy art. 100 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

            WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WSPÓLNYCH OBRAD
            Delegacje reprezentujące rządy państw członkowskich Unii Europejskiej,
            delegacja reprezentująca Komisję Europejską,
            delegacje reprezentujące rządy Republiki Islandii i Królestwa Norwegii,
            delegacja reprezentująca rząd Konfederacji Szwajcarskiej,
            delegacja reprezentująca rząd Księstwa Liechtensteinu
            przyjmują do wiadomości fakt przystąpienia Liechtensteinu do Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy umowy dotyczącej włączenia Szwajcarii we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen w następstwie podpisania protokołu do tej umowy,
            postanawiają wspólnie organizować posiedzenia Wspólnego Komitetu, ustanowionego na mocy umowy dotyczącej włączenia Islandii i Norwegii we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, z jednej strony, oraz umowy dotyczącej włączenia Szwajcarii we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen wraz z protokołem o przystąpieniu Liechtensteinu, z drugiej strony, niezależnie od szczebla posiedzenia,
            zwracają uwagę, że wspólne odbywanie tych posiedzeń wymaga pragmatycznego uregulowania kwestii przewodniczenia posiedzeniom w okresie, gdy przewodnictwo przysługuje państwom stowarzyszonym zgodnie z Umową między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącą włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen wraz z protokołem o włączeniu Liechtensteinu lub Umową zawartą między Radą Unii Europejskiej i Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii dotyczącą włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen,
            zwracają uwagę na fakt, że państwa stowarzyszone wyraziły gotowość zrzeczenia się, w razie konieczności, przewodniczenia i zasady rotacji według porządku alfabetycznego od chwili wejścia w życie Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen oraz protokołu o włączeniu Liechtensteinu.

            (1)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, s. 1).