title: 2014/33/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 30 sierpnia 2013 r. w sprawie opłacenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego przez krajowe banki centralne spoza strefy euro (EBC/2013/31)

text:
               21.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 16/63

      DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

   z dnia 30 sierpnia 2013 r.
   w sprawie opłacenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego przez krajowe banki centralne spoza strefy euro
   (EBC/2013/31)
   (2014/33/UE)
   RADA OGÓLNA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 47,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 47 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”) krajowe banki centralne państw członkowskich objętych derogacją (zwane dalej „KBC spoza strefy euro”) nie opłacają subskrybowanego przez siebie kapitału, chyba że Rada Ogólna, stanowiąc większością reprezentującą przynajmniej dwie trzecie subskrybowanego kapitału Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i przynajmniej połowę akcjonariuszy, podejmie decyzję, że tytułem wkładu w koszty operacyjne EBC musi zostać opłacony określony minimalny procent kapitału.

               (2)

               Zgodnie z art. 1 decyzji EBC/2013/20 z dnia 21 czerwca 2013 r. w sprawie opłacenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego przez krajowe banki centralne spoza strefy euro (1) z dniem 1 lipca 2013 r. każdy KBC spoza strefy euro jest zobowiązany do opłacenia 3,75 % swego udziału w subskrybowanym kapitale EBC.

               (3)

               Decyzja EBC/2013/28 z dnia 29 sierpnia 2013 r. dotycząca procentowego udziału krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (2) wprowadza korektę klucza subskrypcji kapitału EBC (zwanego dalej „kluczem kapitałowym”) zgodnie z art. 29 ust. 3 Statutu ESBC oraz określa, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r., nowe wagi przypisane poszczególnym KBC w skorygowanym kluczu kapitałowym (zwane dalej „wagami klucza kapitałowego”).

               (4)

               Od dnia 1 stycznia 2014 r. subskrybowany kapitał EBC będzie wynosił 10 825 007 069,61 EUR.

               (5)

               Korekta klucza kapitałowego wymaga przyjęcia nowej decyzji EBC uchylającej z dniem 1 stycznia 2014 r. decyzję EBC/2013/20 oraz ustalającej procentową część subskrybowanego kapitału EBC, do której opłacenia KBC spoza strefy euro będą zobowiązane z dniem 1 stycznia 2014 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zakres i forma subskrybowanego i opłaconego kapitału
   Każdy KBC spoza strefy euro jest zobowiązany do opłacenia 3,75 % swojego udziału w subskrybowanym kapitale EBC z dniem 1 stycznia 2014 r. Biorąc pod uwagę nowe wagi klucza kapitałowego, określone w art. 2 decyzji EBC/2013/28, poszczególnym KBC spoza strefy euro przysługuje całkowity subskrybowany i opłacony kapitał w kwocie wskazanej w poniższej tabeli obok nazwy danego KBC:

               (w EUR)

               KBC spoza strefy euro

               Subskrybowany kapitał wg stanu na dzień 1 stycznia 2014 r.

               Opłacony kapitał wg stanu na dzień 1 stycznia 2014 r.

               Българска народна банка
               (Narodowy bank bułgarski)

               92 986 810,73

               3 487 005,40

               Česká národní banka

               174 011 988,64

               6 525 449,57

               Danmarks Nationalbank

               161 000 330,15

               6 037 512,38

               Hrvatska narodna banka

               65 199 017,58

               2 444 963,16

               Lietuvos bankas

               44 728 929,21

               1 677 334,85

               Magyar Nemzeti Bank

               149 363 447,55

               5 601 129,28

               Narodowy Bank Polski

               554 565 112,18

               20 796 191,71

               Banca Națională a României

               281 709 983,98

               10 564 124,40

               Sveriges riksbank

               246 041 585,69

               9 226 559,46

               Bank of England

               1 480 243 941,72

               55 509 147,81

         Artykuł 2
   Korekta opłaconego kapitału
   1.   Zważywszy, że wszystkie KBC spoza strefy euro opłaciły już 3,75 % swoich udziałów w subskrybowanym kapitale EBC według stanu obowiązującego na dzień 31 grudnia 2013 r. zgodnie z decyzją EBC/2013/20, każdy KBC spoza strefy euro – w celu wyrównania do kwot wskazanych w trzeciej kolumnie tabeli zawartej w art. 1 – przekaże EBC dodatkową kwotę bądź otrzyma od EBC zwrot.
   2.   Wszelkie przekazania kwot na podstawie niniejszego artykułu zostaną dokonane zgodnie z decyzją EBC/2013/29 z dnia 29 sierpnia 2013 r. określającą warunki przekazywania udziałów kapitałowych w Europejskim Banku Centralnym pomiędzy krajowymi bankami centralnymi oraz korekty opłaconego kapitału (3).
   Artykuł 3
   Wejście w życie i utrata mocy obowiązującej
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.
   2.   Z dniem 1 stycznia 2014 r. traci moc decyzja EBC/2013/20.
   3.   Odniesienia do decyzji EBC/2013/20 należy rozumieć jako odniesienia do niniejszej decyzji.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 30 sierpnia 2013 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 187 z 6.7.2013, s. 25.

      (2)  Zob. s. 53 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (3)  Zob. s. 55 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2010/488/Euratom: Decyzja Rady z dnia 16 listopada 2009 r. zatwierdzająca zawarcie przez Komisję Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii w zakresie badań energii syntezy jądrowej

text:
               15.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 242/33

         DECYZJA RADY
   z dnia 16 listopada 2009 r.
   zatwierdzająca zawarcie przez Komisję Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii w zakresie badań energii syntezy jądrowej
   (2010/488/Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z wytycznymi Rady z dnia 22 lipca 2008 r. Komisja przeprowadziła negocjacje w sprawie Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii w zakresie badań energii syntezy jądrowej.

               (2)

               Należy zatwierdzić zawarcie Umowy przez Komisję,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Niniejszym zatwierdza się zawarcie przez Komisję w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii w zakresie badań energii syntezy jądrowej.
   Treść Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 listopada 2009 r.

            W imieniu Rady

         C. MALMSTRÖM

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               15.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 242/34

         UMOWA
   o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii w zakresie badań energii syntezy jądrowej
   EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ (EURATOM)
   i
   RZĄD FEDERACYJNEJ REPUBLIKI BRAZYLII,
   (zwane dalej „Stronami”),
   UWZGLĘDNIAJĄC fakt, że w Umowie o współpracy naukowej i technologicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Federacyjnej Republiki Brazylii, zawartej w dniu 19 stycznia 2004 r., Strony podjęły się wspierać współpracę w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego;
   DĄŻĄC do dalszego wspierania rozwoju energii syntezy jądrowej jako potencjalnie akceptowalnego z punktu widzenia ekologii, konkurencyjnego gospodarczo i praktycznie nieograniczonego źródła energii,
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel
   Celem niniejszej Umowy jest pogłębienie współpracy między Stronami w dziedzinach objętych przez ich odpowiednie programy syntezy jądrowej, na zasadach obopólnych korzyści i całkowitej wzajemności, w celu rozwoju wiedzy naukowej i możliwości technologicznych tworzących podstawy energetyki syntezy jądrowej.
   Artykuł 2
   Obszary współpracy
   Współpraca w ramach niniejszej Umowy może obejmować następujące dziedziny:

               a)

               tokamaki, łącznie z dużymi projektami obecnej generacji i działalnością związaną z projektami przyszłej generacji;

               b)

               rozwiązania alternatywne dla tokamaków;

               c)

               technologia energii magnetycznej syntezy jądrowej;

               d)

               teoria plazmy i fizyka stosowana plazmy;

               e)

               polityka i plany programowe; oraz

               f)

               inne dziedziny wzajemnie uzgodnione pisemnie przez Strony w zakresie, w jakim są one objęte ich poszczególnymi programami.

         Artykuł 3
   Formy współpracy
   1.   Formy współpracy w ramach niniejszej Umowy mogą obejmować między innymi następujące działania:

               a)

               wymianę oraz dostarczanie informacji i danych dotyczących działań, wydarzeń, praktyk i wyników naukowych i technicznych oraz polityki i planów programowych, w tym wymianę informacji niejawnych na zasadach i warunkach określonych w art. 6 i 7;

               b)

               wymianę naukowców, inżynierów i innych specjalistów na uzgodnione okresy w celu ich udziału w doświadczeniach, analizach, projektowaniu i innej działalności badawczej i rozwojowej, zgodnie z art. 8;

               c)

               organizację seminariów i innych spotkań w celu dyskusji i wymiany informacji na uzgodnione tematy w dziedzinach wymienionych w art. 2 oraz określania wspólnych działań, które mogą być z korzyścią podejmowane zgodnie z art. 5;

               d)

               wymianę i dostarczanie próbek, materiałów, urządzeń (instrumenty i składniki) do eksperymentów, badań i oceny, zgodnie z art. 9 i 10;

               e)

               prowadzenie wspólnych badań, projektów lub doświadczeń, włącznie ze wspólnym projektowaniem, konstruowaniem i użytkowaniem;

               f)

               ustanawianie ścieżek dostępu do danych, między innymi takich jak narzędzia zdalnej analizy danych; oraz

               g)

               inne szczególne formy współpracy wzajemnie uzgodnione pisemnie przez Strony.

         2.   W celu uniknięcia powielania wysiłków Strony odpowiednio koordynują swoje działania prowadzone w ramach niniejszej Umowy z innymi międzynarodowymi działaniami w zakresie badań i rozwoju energii syntezy jądrowej. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie jest interpretowane z uszczerbkiem dla obecnych lub przyszłych ustaleń dotyczących współpracy między Stronami.
   Artykuł 4
   Komitet Koordynacyjny i Sekretariaty Wykonawcze
   1.   Strony powołują Komitet Koordynacyjny w celu koordynacji i nadzoru działalności prowadzonej na podstawie niniejszej Umowy. Każda ze Stron powołuje równą liczbę członków Komitetu Koordynacyjnego i mianuje jednego z wyznaczonych przez siebie członków szefem swojej delegacji. Komitet Koordynacyjny zbiera się corocznie na przemian w Federacyjnej Republice Brazylii i w Unii Europejskiej lub w innych uzgodnionych terminach i miejscach. Szef delegacji Strony przyjmującej przewodniczy posiedzeniu.
   2.   W celu zapewnienia obopólnych korzyści i całkowitej wzajemności wynikających z wdrażania Umowy Komitet Koordynacyjny dokonuje przeglądu postępów i planowanych działań przeprowadzanych na podstawie niniejszej Umowy, a także proponuje, koordynuje i zatwierdza przyszłą współpracę w dziedzinach objętych niniejszą Umową z uwzględnieniem ich wartości technicznej i wymaganych działań.
   3.   Wszystkie decyzje Komitetu Koordynującego podejmowane są w drodze konsensu.
   4.   Każda ze Stron wyznacza Sekretarza Wykonawczego, który działa w jej imieniu w okresach między spotkaniami Komitetu Koordynacyjnego we wszystkich sprawach dotyczących współpracy w ramach niniejszej Umowy. Sekretarze Wykonawczy są odpowiedzialni za bieżące zarządzanie współpracą.
   Artykuł 5
   Wykonanie
   1.   Każda ze Stron wyznacza odpowiednie agencje odpowiedzialne za realizację działań wynikających z niniejszej Umowy.
   2.   W przypadku gdy Komitet Koordynacyjny wyraża zgodę na działanie w ramach współpracy, jeśli to konieczne, zatwierdza również plan projektu zgodny z niniejszą Umową.
   3.   Każdy plan projektu zawiera wykaz agencji wyznaczonych do realizacji tego projektu oraz zawiera, w stosownych przypadkach, szczegółowe przepisy dotyczące realizacji działań w ramach współpracy, w tym między innymi postanowienia dotyczące kwestii technicznych, zarządzania, obowiązującej odpowiedzialności za odkażanie, wymiany informacji niejawnych, wymiany urządzeń, praw własności intelektualnej, ogólnych kosztów, podziału kosztów i terminarza.
   Artykuł 6
   Dostępność i rozpowszechnianie informacji
   1.   Z zastrzeżeniem obowiązujących postanowień ustawowych i wykonawczych oraz postanowień niniejszej Umowy każda ze Stron oraz wyznaczone przez nią podmioty podejmują się udostępniać drugiej Stronie oraz wyznaczonym przez nią podmiotom wszelkie będące w jej posiadaniu informacje konieczne do realizacji działań w ramach współpracy na podstawie niniejszej Umowy.
   2.   Strony oraz wyznaczone przez nie podmioty wspierają możliwie jak największy zakres rozpowszechniania informacji, które mają prawo ujawnić oraz które zostały wspólnie opracowane lub mają zostać dostarczone lub wymienione na podstawie niniejszej Umowy, z zastrzeżeniem konieczności ochrony informacji niejawnych i potrzeby ochrony praw własności intelektualnej powstałych lub udzielonych na podstawie niniejszej Umowy.
   3.   Informacje przekazywane między Stronami na podstawie niniejszej Umowy odpowiadają najlepszej wiedzy i przekonaniom Strony przekazującej, ale Strona przekazująca nie gwarantuje przydatności przekazanych informacji do jakiegokolwiek konkretnego użycia lub zastosowania przez Stronę przyjmującą lub jakąkolwiek stronę trzecią. Informacje opracowywane wspólnie przez Strony odpowiadają najlepszej wiedzy i przekonaniom obu Stron. Żadna ze Stron nie gwarantuje ich przydatności do konkretnych celów, użycia lub zastosowania przez jedną ze Stron lub jakąkolwiek stronę trzecią.
   Artykuł 7
   Własność intelektualna
   Ochrona i przydział praw własności intelektualnej powstałych lub udzielonych podczas realizacji działań w ramach współpracy na podstawie niniejszej Umowy podlegają postanowieniom zawartym w załączniku, który stanowi integralną część niniejszej Umowy i jest stosowany w odniesieniu do wszystkich działań prowadzonych na jej podstawie.
   Artykuł 8
   Wymiana personelu
   Na podstawie niniejszej Umowy stosuje się następujące postanowienia dotyczące wymiany personelu między Stronami lub wyznaczonymi przez nie podmiotami:

               a)

               każda ze Stron zapewnia zatrudnienie wykwalifikowanego personelu, posiadającego umiejętności i kwalifikacje niezbędne do prowadzenia działalności planowanej na podstawie niniejszej Umowy. Wymiana personelu jest uprzednio wzajemnie uzgadniana w drodze wymiany listów między Stronami, z odniesieniem do niniejszej Umowy i jej postanowień dotyczących własności intelektualnej oraz odpowiednich działań w ramach współpracy;

               b)

               każda ze Stron jest odpowiedzialna za wynagrodzenie, ubezpieczenie i dodatki wypłacane jej personelowi biorącemu udział w wymianie;

               c)

               Strona wysyłająca opłaca podróż i utrzymanie swojego personelu przebywającego w instytucji przyjmującej w ramach wymiany, chyba że zostanie ustalone inaczej;

               d)

               Strona przyjmująca zapewnia odpowiednie zakwaterowanie personelowi drugiej Strony skierowanemu do pracy w ramach wymiany (wraz z rodziną tworzącą gospodarstwo domowe) na wzajemnie uzgodnionych równoważnych zasadach;

               e)

               Strona przyjmująca zgodnie z własnymi przepisami zapewnia niezbędną pomoc w zakresie formalności administracyjnych (np. wystąpienia o wizę) personelowi drugiej Strony skierowanemu do pracy w ramach wymiany;

               f)

               każda ze Stron zapewnia stosowanie się personelu biorącego udział w wymianie do ogólnych zasad pracy i bezpieczeństwa obowiązujących w instytucji przyjmującej;

               g)

               każda ze Stron może na własny koszt obserwować konkretne działania badawcze i prace analityczne przeprowadzane przez drugą Stronę w dziedzinach współpracy określonych w art. 2. Takie obserwacje mogą być przeprowadzane w ramach wizyty personelu i wymagają każdorazowo wcześniejszego udzielenia zgody przez Stronę przyjmującą.

         Artykuł 9
   Wymiana urządzeń, próbek, materiałów i części zapasowych
   W przypadku gdy urządzenia, instrumenty, próbki, materiały lub potrzebne części zapasowe (zwane dalej „urządzeniami”) mają być między innymi wymienione, pożyczone lub dostarczone przez jedną Stronę lub jej wyznaczony podmiot drugiej Stronie lub jej wyznaczonemu podmiotowi, stosuje się następujące postanowienia dotyczące wysyłki i używania urządzeń:

               a)

               Strona wysyłająca dostarcza najszybciej jak to możliwe szczegółowy wykaz urządzeń, które mają być dostarczone, wraz z odpowiednią specyfikacją oraz dokumentacją techniczną i informacyjną;

               b)

               urządzenia dostarczone przez Stronę wysyłającą pozostają jej własnością i są jej zwracane w terminie ustalonym przez Komitet Koordynacyjny, chyba że uzgodniono inaczej w planie projektu, o którym mowa w art. 5;

               c)

               urządzenia są uruchamiane w instytucji przyjmującej jedynie w drodze wzajemnego porozumienia między Stronami; oraz

               d)

               Strona przyjmująca zapewnia niezbędne pomieszczenie na urządzenia oraz dostarcza zasilanie elektryczne, wodę, gaz i inne niezbędne zasoby, zgodnie z wymaganiami technicznymi, które są wzajemnie uzgadniane przez Strony.

         Artykuł 10
   Przepisy ogólne
   1.   Z zastrzeżeniem właściwych przepisów ustawowych i wykonawczych każda ze Stron prowadzi działania przewidziane w niniejszej Umowie i pod warunkiem dostępności właściwych funduszy dostarcza zasoby.
   2.   O ile nie zostanie inaczej uzgodnione pisemnie przez Strony, wszystkie koszty wynikające ze współpracy w ramach niniejszej Umowy są pokrywane przez Stronę, która je ponosi.
   3.   Wszystkie kwestie dotyczące interpretacji lub wykonania niniejszej Umowy pojawiające się podczas jej wdrażania rozstrzygane są w drodze porozumienia Stron.
   4.   Niniejszą Umowę stosuje się w zakresie, w jakim dotyczy to Euratomu, w odniesieniu do państw objętych Traktatem ustanawiającym Euratom oraz do państw uczestniczących w programie syntezy termojądrowej Euratom jako w pełni stowarzyszone państwa trzecie.
   Artykuł 11
   Okres obowiązywania, zmiany i rozwiązanie Umowy
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie z dniem, w którym Strony dokonają wzajemnej pisemnej notyfikacji o zakończeniu właściwych procedur wewnętrznych niezbędnych do wejścia w życie Umowy i obowiązuje przez okres pięciu lat. O ile żadna ze Stron nie powiadomi drugiej Strony pisemnie o swoim zamiarze rozwiązania niniejszej Umowy, Umowa zostaje automatycznie przedłużona na kolejny okres pięciu lat.
   2.   Niniejszą umowę można zmienić za pisemnym porozumieniem Stron. Zmiany wchodzą w życie z dniem złożenia ostatniego pisemnego powiadomienia przez jedną ze Stron o zakończeniu odpowiednich wewnętrznych procedur niezbędnych do wejścia w życie zmiany.
   3.   Wszystkie wspólne działania i doświadczenia niezakończone w momencie rozwiązania niniejszej Umowy mogą być kontynuowane aż do ich zakończenia na podstawie warunków niniejszej Umowy.
   4.   Każda ze Stron może rozwiązać niniejszą Umowę lub też dowolny plan projektu w dowolnym momencie, po pisemnym powiadomieniu drugiej Strony. Wypowiedzenie staje się skuteczne po sześciu miesiącach od daty otrzymania powiadomienia, bez uszczerbku dla praw nabytych przez Strony na mocy niniejszej Umowy lub planu projektu do daty rozwiązania.

      Podpisano w Brasílii dnia dwudziestego siódmego listopada 2009 roku, w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym wszystkie teksty są na równi autentyczne.

            W imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

         JOÃO JOSÉ SOARES PACHECO

            W imieniu Rządu Federacyjnej Republiki Brazylii

         MARCOS NOGUEIRA MARTINS

   ZAŁĄCZNIK

      PRAWA WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ

   Prawa własności intelektualnej, powstałe lub udzielone na podstawie niniejszej Umowy są przydzielane w następujący sposób:
   I.   Stosowanie

   Niniejszy załącznik stosuje się do wszystkich działań w ramach współpracy podejmowanych na podstawie niniejszej Umowy, chyba że wyraźnie uzgodniono inaczej.
   II.   Posiadanie, przydział i wykonywanie praw własności intelektualnej

               A.

               Do celów niniejszej Umowy „własność intelektualna” jest rozumiana zgodnie z definicją zawartą w art. 2 Konwencji ustanawiającej Światową Organizację Własności Intelektualnej (WIPO), sporządzonej w Sztokholmie w dniu 14 lipca 1967 r.

               B.

               Niniejszy załącznik odnosi się do przydziału praw, korzyści i opłat licencyjnych między Stronami lub ich agencjami wykonawczymi wyznaczonymi na mocy art. 5. Każda ze Stron zapewnia drugiej Stronie możliwość uzyskania prawa własności intelektualnej przydzielonej jej lub agencjom wykonawczym wyznaczonym na mocy art. 5 zgodnie z niniejszym załącznikiem. Niniejszy załącznik w żaden sposób nie zmienia lub nie narusza przydziału praw, korzyści i opłat licencyjnych między Stroną i jej obywatelami, określonego przepisami i praktyką tej Strony.

               C.

               Rozwiązanie lub wygaśnięcie niniejszej Umowy nie ma wpływu na prawa lub obowiązki określone w niniejszym załączniku.

               D.

                           1.

                           W przypadku wspólnych działań między Stronami lub agencjami wykonawczymi wyznaczonymi na mocy art. 5 własność intelektualna wynikająca ze wspólnych badań, tj. badań wspólnych wspieranych przez obie Strony, traktowana jest w Planie Zarządzania Technologią (PZT) zgodnie z następującymi zasadami:

                                       a)

                                       Strony lub ich agencje wykonawcze wyznaczone na mocy art. 5 powiadamiają się wzajemnie w rozsądnym czasie o wszelkich prawach własności intelektualnej wynikających z niniejszej Umowy;

                                       b)

                                       o ile nie uzgodniono inaczej, prawa, opłaty licencyjne i korzyści związane z własnością intelektualną powstałe w skutek wspólnych badań mogą być wykorzystywane przez każdą ze Stron lub ich agencje wykonawcze wyznaczone na mocy art. 5 bez ograniczenia terytorialnego;

                                       c)

                                       każda Strona lub agencja wykonawcza wyznaczona na mocy art. 5 ubiega się w odpowiednim czasie o ochronę własności intelektualnej, w stosunku do której uzyskała prawa i korzyści zgodnie z PZT;

                                       d)

                                       każda Strona lub agencja wykonawcza wyznaczona na mocy art. 5 posiada nieodwołalną i nieodpłatną licencję bez prawa wyłączności na używanie, jedynie w celach badawczych, wszelkiej własności intelektualnej powstałej na podstawie niniejszej Umowy, zgodnie z obowiązującymi ją przepisami;

                                       e)

                                       zaproszeni naukowcy uczestniczący w tworzeniu własności intelektualnej uzyskują prawa własności intelektualnej i części opłat licencyjnych uzyskanych przez instytucje przyjmujące z tytułu licencjonowania takich praw własności intelektualnej zgodnie z polityką instytucji przyjmującej. Każda ze Stron zapewnia zaproszonym naukowcom takie same warunki dotyczące przyznawania wyżej wymienionych praw własności intelektualnej i udziału w przychodach z opłat licencyjnych jak swoim krajowym naukowcom. Dodatkowo każdy zaproszony naukowiec uznany za wynalazcę ma prawo do takiego samego traktowania jak obywatel Strony przyjmującej w odniesieniu do nagród, premii, korzyści lub innych form wynagrodzenia, zgodnie z polityką instytucji przyjmującej lub na podstawie innych przepisów Stron dotyczących tej kwestii.

                           2.

                           W przypadku działań w ramach współpracy innych niż wspólne badania określone w przepisach pkt II.D.1 każda ze Stron, w zakresie ustalonym przez jej przepisy ustawowe i wykonawcze, wymaga od swoich wszystkich uczestników zawarcia określonych umów dotyczących wykonywania wspólnych badań oraz odpowiednich praw i obowiązków uczestników. W odniesieniu do własności intelektualnej umowy będą dotyczyć między innymi własności tych praw, ich ochrony, praw użytkowników do celów badawczych, ich wykorzystywania i rozpowszechniania i będą zawierać uzgodnienia dotyczące wspólnych publikacji, praw i obowiązków zaproszonych naukowców oraz procedur rozstrzygania sporów. Umowy mogą dotyczyć również innych zagadnień, takich jak dostęp do informacji podstawowych i uzupełniających, licencjonowania i dostarczanych towarów.

               E.

               Zgodnie z zasadami konkurencji w dziedzinach objętych przez niniejszą Umowę każda Strona podejmuje wszelkich starania w celu zapewnienia przestrzegania praw nabytych na mocy niniejszej Umowy oraz uzgodnień dokonanych na jej podstawie w sposób zachęcający do: (i) korzystania z informacji uzyskanych lub w inny sposób udostępnionych na podstawie niniejszej Umowy, a także ich rozpowszechniania w stopniu zgodnym zarówno z warunkami określonymi w niniejszej Umowie, przepisy pkt IV, jak i wszelkimi innymi zasadami wynikającymi z przepisów krajowych Stron w sprawie traktowania informacji szczególnie chronionych i poufnych dotyczących energii jądrowej; oraz (ii) przyjęcia i wprowadzenia w życie standardów międzynarodowych.

         III.   Prace chronione prawami autorskimi

   Zgodnie z warunkami niniejszej Umowy prawo autorskie należące do Stron lub ich agencji wykonawczych wyznaczonych na mocy art. 5 podlega traktowaniu zgodnemu z Porozumieniem o handlowych aspektach praw własności intelektualnej, zawartemu w ramach Światowej Organizacji Handlu.
   IV.   Literatura naukowa

   Z zastrzeżeniem postępowania przewidzianego w pkt V w odniesieniu do informacji niejawnych stosuje się następujące procedury:

               A.

               Każda Strona lub agencja wykonawcza wyznaczona na mocy art. 5 jest upoważniona bez prawa wyłączności do nieodwołalnej i nieodpłatnej, ważnej na całym świecie licencji do tłumaczenia, reprodukcji oraz publicznego rozpowszechniania informacji zawartych w czasopismach naukowych i technicznych, artykułach, sprawozdaniach, książkach lub innych środkach masowego przekazu, powstałych bezpośrednio w wyniku wspólnych badań prowadzonych na podstawie niniejszej Umowy przez Strony lub w ich imieniu.

               B.

               Wszystkie prace chronione prawem autorskim, przygotowane w ramach niniejszej Umowy przestrzegają praw moralnych autora zgodnie z art. 6 bis konwencji berneńskiej. Należy również zamieścić na nich wyraźną informację o wspólnym wsparciu udzielonym przez Strony.

         V.   Informacje niejawne

   A.   Informacje niejawne w formie dokumentacji

               1.

               Każda ze Stron możliwie jak najwcześniej określa, które informacje na podstawie niniejszej Umowy chce pozostawić nieujawnione, uwzględniając między innymi następujące kryteria:

                           a)

                           informacje są tajne w takim znaczeniu, że jako całość, w określonej konfiguracji lub jako zestawienie ich części składowych nie są ogólnie znane lub łatwo dostępne za pośrednictwem legalnych środków;

                           b)

                           informacje mają rzeczywistą lub potencjalną wartość handlową z tytułu ich tajności; oraz

                           c)

                           informacje były przedmiotem działań podjętych w uzasadnionych przypadkach przez osobę prawnie sprawującą kontrolę, w celu utrzymania ich tajności. Strony w niektórych przypadkach mogą uzgodnić, że o ile nie wskazano inaczej, wszystkie lub niektóre informacje dostarczone, wymienione lub powstałe w ramach wspólnych badań na podstawie niniejszej Umowy nie mogą zostać ujawnione.

               2.

               Każda ze Stron zapewnia, by informacje niejawne na mocy niniejszej Umowy i wynikający z tego ich uprzywilejowany charakter były łatwo rozpoznawalne jako takie przez drugą Stronę, na przykład za pomocą właściwego oznakowania lub wpisanego zastrzeżenia. Powyższe ustalenie ma również zastosowanie do każdego przypadku kopiowania takich informacji, w całości lub w części. Strona lub uczestnik otrzymujący informacje niejawne zgodnie z niniejszą Umową przestrzega ich uprzywilejowanego charakteru. Ograniczenia te wygasają automatycznie w momencie, kiedy wspomniane informacje zostają ujawnione przez ich właściciela bez ograniczeń.

               3.

               Informacje niejawne przekazane zgodnie z niniejszą Umową mogą być udostępnione przez Stronę przyjmującą jej zatrudnionym pracownikom, w tym podwykonawcom oraz innym odpowiednim działom Strony przyjmującej upoważnionym do wykonywania szczególnych zadań w ramach wspólnych badań, w razie powstania takiej potrzeby pod warunkiem że każda niejawna informacja w ten sposób udostępniona jest chroniona zgodnie z niniejszym załącznikiem w zakresie przewidzianym przez przepisy ustawowe i wykonawcze każdej ze Stron oraz że jako taka jest łatwo rozpoznawalna, jak określono powyżej.

         B.   Informacje niejawne w formie innej niż dokumentacja
   Informacje niejawne w formie innej niż dokumentacja lub inne poufne lub uprzywilejowane informacje udostępnione podczas seminariów lub innych spotkań zorganizowanych zgodnie z niniejszą Umową, albo też informacje wynikające z przydziału obowiązków pracownikom, używania obiektów lub wspólnych projektów są traktowane przez Strony lub wyznaczone przez nie osoby zgodnie z zasadami dotyczącymi informacji w formie dokumentacji określonymi w niniejszej Umowie, pod warunkiem jednakże że otrzymujący takie niejawne, poufne lub uprzywilejowane informacje został pisemnie powiadomiony o ich poufnym charakterze, nie później niż w momencie przekazania mu takich informacji.
   C.   Kontrola
   Każda Strona podejmuje starania w celu zapewnienia kontroli informacji niejawnych, otrzymanych przez nią na podstawie niniejszej Umowy w sposób w niej przewidziany. Jeżeli jedna ze Stron dochodzi do wniosku lub ma uzasadnione powody, by przypuszczać, że nie będzie mogła wypełnić przepisów zawartych w pkt A i B w zakresie nieujawniania informacji, niezwłocznie powiadamia o tym drugą Stronę. Strony następnie przeprowadzają konsultacje w celu określenia odpowiednich metod postępowania.
   VI.   Rozstrzyganie sporów oraz nowe rodzaje i nieprzewidziana własność intelektualna

               A.

               Spory między Stronami, dotyczące własności intelektualnej, są rozstrzygane zgodnie z art. 10 ust. 3 niniejszej Umowy. Jednakże za obopólną zgodą Stron spór może zostać przekazany do międzynarodowego trybunału arbitrażowego w celu uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia zgodnie z obowiązującymi zasadami prawa międzynarodowego. Jeśli nie zostanie uzgodnione inaczej, obowiązują zasady arbitrażowe UNCITRAL.

               B.

               W przypadku gdy którakolwiek ze Stron stwierdza, że w wyniku działań w ramach współpracy podjętych na podstawie niniejszej Umowy może powstać nowy rodzaj własności intelektualnej, nieobjęty PZT lub umową między wyznaczonymi agencjami wykonawczymi, lub w przypadku pojawienia się innych nieprzewidzianych trudności, Strony podejmują niezwłoczne rozmowy w celu zapewnienia na ich terytoriach ochrony, wykorzystania i rozpowszechniania danej własności intelektualnej w odpowiedni sposób zgodnie z prawodawstwem


title: Decyzja Rady z dnia 18 czerwca 1998 r. dotycząca zawarcia Porozumienia między Wspólnotą Europejską, Europejską Agencją Kosmiczną oraz Europejską Organizacją ds. Bezpieczeństwa Nawigacji Lotniczej o europejskim wkładzie w rozwój Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS)

text:
Ważna informacja prawna

|

31998D0434

Dziennik Urzędowy L 194 , 10/07/1998 P. 0015 - 0015

		Decyzja Radyz dnia 18 czerwca 1998 r.dotycząca zawarcia Porozumienia między Wspólnotą Europejską, Europejską Agencją Kosmiczną oraz Europejską Organizacją ds. Bezpieczeństwa Nawigacji Lotniczej o europejskim wkładzie w rozwój Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS)(98/434/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 75 ust. 1, art. 84 ust. 2 i art. 130m, wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze, art. 228 ust. 3 akapit pierwszy i art. 228 ust. 4,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:zakres uprawnień Wspólnoty umożliwia jej wniesienie wkładu do wdrożenia Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej;zachodzi potrzeba zatwierdzenia Porozumienia między Wspólnotą Europejską, Europejską Agencją Kosmiczną oraz Europejską Organizacją ds. Bezpieczeństwa Nawigacji Lotniczej o europejskim wkładzie w rozwój Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS),PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Wspólnoty zatwierdza się niniejszym Porozumienie między Wspólnotą Europejską, Europejską Agencją Kosmiczną oraz Europejską Organizacją ds. Bezpieczeństwa Nawigacji Lotniczej o europejskim wkładzie w rozwój Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS).Tekst Porozumienia oraz jego załączniki techniczne załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 21. We Wspólnym Komitecie, określonym w art. 5 Porozumienia, Wspólnota jest reprezentowana przez Komisję.2. Stanowisko Wspólnoty w odniesieniu do spraw zawartych w art. 5 ust. 4 Porozumienia jest przyjmowane przez Radę na wniosek Komisji; stanowisko Wspólnoty w odniesieniu do spraw zawartych w art. 5 ust. 1, 2 i 3 jest ustalane przez Komisję po konsultacji z Komitetem przedstawicieli Państw Członkowskich.3. Do zatwierdzania w imieniu Wspólnoty zmian, określonych w art. 5 ust. 4 Porozumienia, upoważniona jest Komisja.Artykuł 3Przewodniczący Rady upoważniony jest do wyznaczenia sygnatariusza Porozumienia w imieniu Wspólnoty.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 18 czerwca 1998 r.W imieniu RadyG. StrangPrzewodniczący[1] Dz.U. C 337 z 7.11.1997, str. 37.[2] Dz.U. C 138 z 4.5.1998.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2014/73/WPZiB z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA)

text:
               11.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 40/59

         DECYZJA RADY 2014/73/WPZiB
   z dnia 10 lutego 2014 r.
   w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR RCA)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W przyjętej w dniu 5 grudnia 2013 r. rezolucji nr 2127 (2013) w sprawie sytuacji w Republice Środkowoafrykańskiej Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) wyraziła głębokie zaniepokojenie ciągłym pogarszaniem się sytuacji bezpieczeństwa w Republice Środkowoafrykańskiej oraz licznymi i coraz częstszymi przypadkami łamania międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka. Ponadto w rezolucji tej wyrażono zgodę na rozmieszczenie „misji wsparcia w Republice Środkowoafrykańskiej pod dowództwem sił afrykańskich” (AFISM–CAR) na okres dwunastu miesięcy oraz na rozmieszczenie, tymczasowo, sił francuskich w Republice Środkowoafrykańskiej w celu podjęcia wszelkich niezbędnych środków służących wsparciu AFISM–CAR w realizacji jej mandatu.

               (2)

               W następstwie konkluzji Rady z dnia 21 października 2013 r. i 16 grudnia 2013 r. Rada Europejska w konkluzjach z dnia 20 grudnia 2013 r. wyraziła zaniepokojenie stale zaostrzającym się kryzysem w Republice Środkowoafrykańskiej i powodowanymi przez ten kryzys poważnymi skutkami humanitarnymi i w dziedzinie praw człowieka. Z zadowoleniem przyjęła interwencję wojskową Francji służącą wsparciu sił afrykańskich z myślą o przywróceniu bezpieczeństwa, a także stałe zobowiązanie afrykańskich partnerów na rzecz ustabilizowania sytuacji. W ramach globalnego podejścia Rada potwierdziła, że Unia jest skłonna przeanalizować wykorzystanie stosownych instrumentów, by wesprzeć trwające działania służące ustabilizowaniu wspomnianego kraju, w tym instrumentów w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), w jej obu wymiarach: wojskowym i cywilnym. Zwróciła się w związku z tym do Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP) o przedstawienie na forum Rady w styczniu 2014 r. odpowiedniego wniosku dotyczącego decyzji.

               (3)

               W dniu 20 stycznia 2014 r. Rada zatwierdziła koncepcję zarządzania kryzysowego operacji pomostowej w ramach WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (zwanej dalej „EUFOR RCA”) z zastrzeżeniem rezolucji RB ONZ przyjętej na mocy rozdziału VII Karty NZ. Rada podkreśliła znaczenie ścisłej współpracy z partnerami, zwłaszcza ONZ, Unią Afrykańską (UA), władzami Republiki Środkowoafrykańskiej oraz francuską operacją Sangaris.

               (4)

               W dniu 28 stycznia 2014 r. RB ONZ przyjęła rezolucję 2134(2014) upoważniającą do ustanowienia unijnej operacji EUFOR RCA.

               (5)

               W dniu 23 stycznia 2014 r. Sekretariat Generalny Unii Celnej i Gospodarczej Afryki Środkowej z zadowoleniem przyjął podjęcie operacji wojskowej UE w Republice Środkowoafrykańskiej.

               (6)

               W dniu 24 stycznia 2014 r. w piśmie skierowanym do WP, tymczasowy prezydent Republiki Środkowoafrykańskiej z zadowoleniem przyjął operację UE zatwierdzoną rezolucją RB ONZ 2134(2014).

               (7)

               EUFOR RCA powinna zostać rozmieszczona możliwie jak najszybciej aby osiągnąć pełną zdolność operacyjną w celu przyczynienia się do ustabilizowania sytuacji. EUFOR RCA powinna realizować powierzone jej zadania z myślą o ich przekazaniu AFISM-CAR w okresie sześciu miesięcy od osiągnięcia pełnej zdolności operacyjnej.

               (8)

               Zgodnie z art. 38 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) powinien sprawować – pod kierownictwem Rady i WP – polityczną kontrolę nad operacją wojskową UE, zapewniać jej kierownictwo strategiczne i podejmować stosowne decyzje.

               (9)

               Należy wynegocjować i zawrzeć umowy międzynarodowe dotyczące statusu jednostek i personelu Unii oraz udziału państw trzecich w operacjach Unii.

               (10)

               Na mocy art. 41 ust. 2 TUE oraz zgodnie z decyzją Rady 2011/871/WPZiB (1) Wydatki operacyjne wynikające z niniejszej decyzji, które mają wpływ na kwestie wojskowe lub obronne, mają być ponoszone przez państwa członkowskie.

               (11)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani nie ma ona do niej zastosowania oraz nie uczestniczy w finansowaniu przedmiotowej operacji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Misja
   1.   Unia prowadzi wojskową operację pomostową w Republice Środkowoafrykańskiej, zwaną dalej „EUFOR RCA”, mającą na celu przyczynianie się do zapewnienia bezpiecznego i chronionego otoczenia, z myślą o ich przekazaniu jej zadań misji wsparcia w Republice Środkowoafrykańskiej pod dowództwem sił afrykańskich (AFISM–CAR) w okresie od czterech do sześciu miesięcy od osiągnięcia pełnej zdolności operacyjnej, zgodnie z mandatem określonym w rezolucji RB ONZ („rezolucja RB ONZ”) 2134(2014), koncentrując swoje działania w rejonie Bangui.
   2.   EUFOR RCA działa zgodnie z celami politycznymi, strategicznymi i polityczno-wojskowymi określonymi w koncepcji zarządzania kryzysowego zatwierdzonej przez Radę w dniu 20 stycznia 2014 r.
   Artykuł 2
   Mianowanie dowódcy operacji UE
   Generał dywizji Philippe Pontiès zostaje niniejszym mianowany dowódcą operacji UE EUFOR RCA.
   Artykuł 3
   Wyznaczenie dowództwa operacji UE
   Dowództwo operacji EUFOR RCA mieści się w Larisie w Grecji.
   Artykuł 4
   Planowanie i rozpoczęcie operacji
   1.   Zasady zaangażowania wymagane na etapie przygotowawczym EUFOR RCA są zatwierdzane przez Radę możliwie najszybciej po przyjęciu niniejszej decyzji.
   2.   Decyzję o rozpoczęciu operacji EUFOR RCA przyjmuje Rada po zatwierdzeniu planu operacji i zasad zaangażowania niezbędnych do wykonania mandatu.
   Artykuł 5
   Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne
   1.   W ramach odpowiedzialności Rady i WP, KPiB sprawuje kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad EUFOR RCA. Rada upoważnia niniejszym KPiB do podejmowania stosownych decyzji, zgodnie z art. 38 TUE. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia niezbędne do zmiany dokumentów związanych z planowaniem, w tym planu operacji, struktury dowodzenia i zasad zaangażowania. Obejmuje ono również uprawnienia do podejmowania decyzji w sprawie mianowania dowódcy operacji UE i dowódcy sił UE. Rada zachowuje uprawnienia do podejmowania decyzji co do celów i zakończenia operacji wojskowej UE.
   2.   KPiB przedstawia Radzie sprawozdania w regularnych odstępach czasu.
   3.   Przewodniczący Komitetu Wojskowego UE (EUMC) przedstawia KPiB regularne sprawozdania dotyczące przebiegu EUFOR RCA. KPiB może w zależności od sytuacji zapraszać na swoje posiedzenia dowódcę operacji UE lub dowódcę sił UE.
   4.   KPiB w oparciu o pisemne sprawozdanie dokonuje oceny postępów EUFOR RCA po upływie trzech miesięcy od rozpoczęcia operacji.
   Artykuł 6
   Kierownictwo wojskowe
   1.   EUMC monitoruje właściwe przeprowadzanie EUFOR RCA, za której przebieg odpowiedzialny jest dowódca operacji UE.
   2.   Dowódca operacji UE przekazuje EUMC regularnie sprawozdania. EUMC może w stosownych przypadkach zapraszać dowódcę operacji UE lub dowódcę sił UE na swoje posiedzenia.
   3.   Przewodniczący EUMC pełni rolę głównego punktu kontaktowego z dowódcą operacji UE.
   Artykuł 7
   Spójność unijnej reakcji oraz koordynacja
   1.   WP zapewnia wykonanie niniejszej decyzji i jej spójność z działaniami zewnętrznymi Unii jako całości, w tym z programami rozwojowymi Unii i unijną pomocą humanitarną.
   2.   Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia dowódca operacji UE otrzymuje lokalne wytyczne polityczne od szefa delegatury UE w Bangi.
   3.   WP wspomagany przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) pełni rolę głównego punktu kontaktowego z Organizacją Narodów Zjednoczonych, władzami Republiki Środkowoafrykańskiej i państwami sąsiadującymi, UA, Wspólnotą Gospodarczą Państw Afryki Środkowej, jak również z innymi odnośnymi podmiotami międzynarodowymi i dwustronnymi.
   4.   Uzgodnienia dotyczące koordynacji między dowódcą operacji UE, podmiotami unijnymi i miejscowymi kluczowymi partnerami strategicznymi, mające znaczenie dla operacji, określa się w dokumencie dotyczącym planu operacji.
   Artykuł 8
   Udział państw trzecich
   1.   Bez uszczerbku dla autonomii podejmowania decyzji przez Unię lub dla jednolitych ram instytucjonalnych oraz zgodnie z odpowiednimi wytycznymi Rady Europejskiej, państwa trzecie mogą zostać zaproszone do udziału w operacji.
   2.   Rada upoważnia niniejszym KPiB do zaproszenia państw trzecich, by zadeklarowały swój wkład, i do podjęcia, na zalecenie dowódcy operacji UE i EUMC, stosownych decyzji w sprawie przyjęcia proponowanych wkładów.
   3.   Szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów zawieranych na mocy art. 37 TUE oraz zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Jeżeli Unia i państwo trzecie zawarły umowę ustanawiającą ramy udziału tego państwa trzeciego w operacjach zarządzania kryzysowego Unii, postanowienia takiej umowy mają zastosowanie w kontekście EUFOR RCA.
   4.   Państwa trzecie wnoszące istotny wkład wojskowy w EUFOR RCA będą miały w odniesieniu do bieżącego zarządzania operacją takie same prawa i obowiązki, jak państwa członkowskie biorące udział w operacji.
   5.   Rada upoważnia niniejszym KPiB do podjęcia stosownych decyzji w sprawie ustanowienia komitetu uczestników, w przypadku gdy państwa trzecie wniosą istotne wkłady wojskowe.
   Artykuł 9
   Status personelu dowodzonego przez Unię
   Status jednostek dowodzonych przez UE i personelu tych jednostek, w tym przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do wykonania ich misji i jej sprawnego przebiegu jest przedmiotem umowy zawartej na mocy art. 37 TUE oraz zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 218 TFUE.
   Artykuł 10
   Uzgodnienia finansowe
   1.   Wspólnymi kosztami operacji wojskowej UE zarządza się zgodnie z decyzją 2011/871/WPZiB.
   2.   Finansowa kwota odniesienia dla kosztów wspólnych EUFOR RCA wynosi 25 900 000 EUR. Odsetek kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 decyzji 2011/871/WPZiB, wynosi 50 %.
   Artykuł 11
   Udostępnianie informacji
   1.   WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, w stosownych przypadkach i zgodnie z potrzebami EUFOR RCA, informacji niejawnych UE sporządzonych do celów operacji, zgodnie z decyzją Rady 2013/488/UE (2):

               a)

               opatrzonych klauzulą tajności o poziomie nie wyższym niż przewidziany w mających zastosowanie umowach o bezpieczeństwie informacji zawartych między Unią a odnośnym państwem trzecim; lub

               b)

               opatrzonych klauzulą tajności o poziomie nie wyższym niż „CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL” w innych przypadkach.

         2.   WP jest również upoważniony do udostępniania ONZ i [UA], stosownie do potrzeb operacyjnych EUFOR RCA, informacji niejawnych UE sporządzonych do celów EUFOR RCA, opatrzonych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy ONZ i UA dokonują niezbędnych uzgodnień.
   3.   W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest również upoważniony do udostępnienia państwu przyjmującemu wszelkich informacji niejawnych UE sporządzonych do celów EUFOR RCA, opatrzonych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z decyzją 2013/488/UE. W tym celu WP oraz właściwe organy państwa przyjmującego dokonują niezbędnych uzgodnień.
   4.   WP jest upoważniony do udostępnienia państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, wszelkich dokumentów jawnych UE związanych z treścią obrad Rady dotyczących operacji i objętych tajemnicą służbową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (3).
   5.   WP może przekazać takie upoważnienia, jak również zdolność do zawierania uzgodnień, o których mowa w niniejszym artykule, urzędnikom ESDZ, dowódcy operacji UE lub dowódcy sił UE zgodnie z sekcją VII załącznika VI do decyzji 2013/488/UE.
   Artykuł 12
   Wejście w życie i zakończenie
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   EUFOR RCA kończy się nie później niż sześć miesięcy po osiągnięciu pełnej zdolności operacyjnej.
   3.   Niniejszą decyzję uchyla się z dniem zamknięcia dowództwa operacji UE zgodnie z zatwierdzonymi planami dotyczącymi zakończenia EUFOR RCA oraz bez uszczerbku dla procedur dotyczących audytu i prezentacji sprawozdań finansowych EUFOR RCA określonych w decyzji 2011/871/WPZiB.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 lutego 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2011/871/WPZiB z dnia 19 grudnia 2011 r. ustanawiająca mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (ATHENA) (Dz.U. L 343z 23.12.2011, s. 35).

      (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).


title: 2008/301/WE: Decyzja Rady z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów z Rumunii

text:
               15.4.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 105/4

      DECYZJA RADY

   z dnia 7 kwietnia 2008 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów z Rumunii
   (2008/301/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Rumunii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r.

               (2)

               W następstwie rezygnacji pana FILIPA zwolniło się jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Mihai Dan GROZA, radny pełniący tymczasowo obowiązki prezydenta gminy Oradea, zostaje mianowany zastępcą członka Komitetu Regionów na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 7 kwietnia 2008 r.

            W imieniu Rady

         R. ŽERJAV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: 2009/236/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie zamknięcia ksiąg w związku z wykonaniem budżetu 6., 7., 8. i 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/260

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg w związku z wykonaniem budżetu 6., 7., 8. i 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2006
   (2009/236/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych po wydaniu decyzji o absolutorium za rok 2005 (COM(2007) 538 oraz jego załącznik SEC(2007) 1185),
   uwzględniając sprawozdania finansowe oraz księgę dochodów i wydatków 6., 7., 8. oraz 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2006 (COM(2007) 458 – C6-0118/2007) (1),
   uwzględniając sprawozdanie w sprawie zarządzania finansami dotyczące 6., 7., 8. i 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok 2006 (COM(2007) 240),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące działań finansowanych z 6., 7., 8. i 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Komisji (2),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (3),
   uwzględniając zalecenia Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (16744/2007 – C6-0078/2008, 16745/2007 – C6-0079/2008, 16746/2007 – C6-0080/2008, 16748/2007 – C6-0081/2008),
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami Grupy Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (4) i zmienioną w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (5),
   uwzględniając decyzję Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”) (6), zmienioną decyzją Rady 2007/249/WE z dnia 19 marca 2007 r. (7),
   uwzględniając art. 33 umowy wewnętrznej z dnia 20 grudnia 1995 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania i zarządzania pomocą Wspólnoty na podstawie drugiego Protokołu finansowego do czwartej konwencji AKP-WE (8),
   uwzględniając art. 32 umowy wewnętrznej z dnia 18 września 2000 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania i zarządzania pomocą Wspólnoty na podstawie Protokołu Finansowego do Umowy o Partnerstwie między Państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi podpisanej w Kotonu (Benin) w dniu 23 czerwca 2000 r. oraz w sprawie przyznania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE (9),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE,
   uwzględniając art. 74 rozporządzenia finansowego z dnia 16 czerwca 1998 r. dotyczącego rozwoju współpracy finansowej w ramach czwartej konwencji AKP-WE (10),
   uwzględniając art. 119 rozporządzenia finansowego z dnia 27 marca 2003 r. mającego zastosowanie do 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju (11),
   uwzględniając art. 70 i art. 71 tiret trzecie regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Rozwoju (A6-0106/2008),

               1.

               stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdania finansowe 6., 7., 8. i 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju zostały przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie księgi dochodów i wydatków w związku z wykonaniem budżetu 6., 7., 8. i 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2006;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 260 z 31.10.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 259 z 31.10.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 260 z 31.10.2007, s. 258.

      (4)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (5)  Dz.U. L 287 z 28.10.2005, s. 4.

      (6)  Dz.U. L 314 z 30.11.2001, s. 1 oraz Dz.U. L 324 z 7.12.2001, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 109 z 26.4.2007, s. 33.

      (8)  Dz.U. L 156 z 29.5.1998, s. 108.

      (9)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 355.

      (10)  Dz.U. L 191 z 7.7.1998, s. 53.

      (11)  Dz.U. L 83 z 1.4.2003, s. 1.


title: 2009/832/WE: Decyzja Rady z dnia 10 listopada 2009 r. w sprawie procedury dotyczącej odstępstw od reguł pochodzenia określonych w protokołach w sprawie pochodzenia załączonych do umów o partnerstwie gospodarczym z państwami AKP oraz uchylenia decyzji 2000/399/WE

text:
               13.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 297/12

      DECYZJA RADY

   z dnia 10 listopada 2009 r.
   w sprawie procedury dotyczącej odstępstw od reguł pochodzenia określonych w protokołach w sprawie pochodzenia załączonych do umów o partnerstwie gospodarczym z państwami AKP oraz uchylenia decyzji 2000/399/WE
   (2009/832/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, w związku z art. 300 ust. 2 akapit drugi i art. 300 ust. 4,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik V do Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1) („umowa o partnerstwie AKP–WE”) oraz protokoły do niego, w tym protokół 1 dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, przestały obowiązywać dnia 31 grudnia 2007 r. zgodnie z art. 37 ust. 1 przedmiotowej umowy.

               (2)

               Zgodnie z art. 37 ust. 1 umowy o partnerstwie AKP–WE, umowy o partnerstwie gospodarczym negocjowano z grupami regionalnymi członków grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku („państwa AKP”). Przedmiotowe umowy o partnerstwie gospodarczym są stopniowo podpisywane od dnia 1 stycznia 2008 r.

               (3)

               Artykuł 39 protokołu I dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej („protokół w sprawie pochodzenia”) Umowy o partnerstwie gospodarczym między państwami CARIFORUM, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (2) – pierwszej umowy o partnerstwie gospodarczym podpisanej z państwami AKP – przewiduje procedurę przyznawania odstępstw od reguł pochodzenia na wniosek państwa AKP będącego sygnatariuszem umowy o partnerstwie gospodarczym. Odstępstwa powinny być przyznawane przez właściwy komitet. Należy ustanowić procedurę uchwalania stanowiska Wspólnoty w ramach takiego komitetu, którą można będzie również stosować w przypadku podobnych postanowień protokołów w sprawie pochodzenia do innych umów o partnerstwie gospodarczym, które zostaną podpisane z państwami AKP w przyszłości.

               (4)

               Artykuł 39 ust. 8 protokołu w sprawie pochodzenia przewiduje, że decyzję należy podjąć jak najszybciej, a w każdym przypadku nie później niż w ciągu 75 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku przez Wspólnotę. Jeśli Wspólnota nie poinformuje państwa AKP będącego wnioskodawcą o swoim stanowisku w tym terminie, wniosek zostanie uznany za przyjęty.

               (5)

               Konieczne jest zatem przyjęcie procedury zapewniającej możliwość przyjęcia i zakomunikowania stanowiska Wspólnoty państwom AKP będącym sygnatariuszami umów o partnerstwie gospodarczym odpowiednio wcześnie, celem uzyskania pewności, że podjęcie stosownej decyzji jest możliwe przed upływem wspomnianego terminu.

               (6)

               W decyzji Rady 2000/399/WE z dnia 16 czerwca 2000 r. w sprawie procedury dotyczącej odstępstw od reguł pochodzenia wymienionych w protokole nr 1 do Umowy o partnerstwie AKP–WE (3) przewidziano przekazanie Komisji uprawnień w odniesieniu do przyjęcia wspólnego stanowiska Wspólnoty w następstwie wniosku państw AKP o odstępstwo od reguł pochodzenia ustanowionych w protokole 1 do załącznika V do umowy o partnerstwie AKP–WE.

               (7)

               Podobne przekazanie uprawnień Komisji należy obecnie zapewnić w odniesieniu do wniosków o odstępstwa od reguł pochodzenia ustanowionych w protokołach w sprawie pochodzenia do umów o partnerstwie gospodarczym.

               (8)

               Należy zatem uchylić decyzję 2000/399/WE,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Komisja przyjmuje, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 2, stanowisko Wspólnoty w sprawie wniosku przedstawionego przez państwa AKP będące sygnatariuszami umów o partnerstwie gospodarczym o odstępstwo od reguł pochodzenia ustanowionych w protokołach w sprawie pochodzenia do umów o partnerstwie gospodarczym.
   Artykuł 2
   1.   Komisję wspiera Komitet Kodeksu Celnego, ustanowiony na mocy art. 248a ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (4).
   2.   Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi Kodeksu Celnego projekt stanowiska Wspólnoty w terminie 25 dni roboczych od otrzymania przez Wspólnotę wniosku o odstępstwo. Komitet Kodeksu Celnego wydaje opinię na temat projektu w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego zgodnie z pilnością rozpatrywanej sprawy. Opinię wydaje się większością głosów ustaloną w art. 205 ust. 2 Traktatu w przypadku decyzji, co do których wymagane jest, aby były przyjęte przez Radę na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli państw członkowskich są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
   3.   Komisja przyjmuje stanowisko Wspólnoty i przekazuje je niezwłocznie właściwemu komitetowi powołanemu na mocy odpowiedniej umowy o partnerstwie gospodarczym. Jeśli jednak stanowisko Wspólnoty nie jest zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego, Komisja bezzwłocznie przedkłada je Radzie. W tym przypadku Komisja odracza jego przekazanie właściwemu komitetowi powołanemu na mocy odpowiedniej umowy o partnerstwie gospodarczym o okres 25 dni roboczych od daty głosowania w Komitecie.
   4.   Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może przyjąć inne stanowisko Wspólnoty w okresie przewidzianym w ust. 3.
   Artykuł 3
   1.   Niniejszym uchyla się decyzję 2000/399/WE.
   2.   Odesłania do uchylonej decyzji traktuje się jako odesłania do niniejszej decyzji.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2009 r.

            W imieniu Rady

         A. BORG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 289 z 30.10.2008, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 151 z 24.6.2000, s. 16.

      (4)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.


title: 2007/853/WE: Decyzja Komisji z dnia 13 grudnia 2007 r. w sprawie kontynuacji w 2008 r. rozpoczętych w 2005 r. wspólnotowych prób i analiz porównawczych nasion i materiału rozmnożeniowego Asparagus officinalis zgodnie z dyrektywą Rady 2002/55/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG )

text:
               20.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 335/59

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 13 grudnia 2007 r.
   w sprawie kontynuacji w 2008 r. rozpoczętych w 2005 r. wspólnotowych prób i analiz porównawczych nasion i materiału rozmnożeniowego Asparagus officinalis zgodnie z dyrektywą Rady 2002/55/WE
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2007/853/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając dyrektywę Rady 2002/55/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw (1),
   uwzględniając decyzję Komisji 2005/5/WE z dnia 27 grudnia 2004 r. w sprawie poczynienia przygotowań do wspólnotowych prób i analiz porównawczych przeprowadzanych na nasionach oraz materiale rozmnożeniowym niektórych gatunków roślin rolniczych i warzyw oraz winorośli zgodnie z przepisami dyrektyw 66/401/EWG, 66/402/EWG, 68/193/EWG, 92/33/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE, 2002/56/WE oraz 2002/57/WE w latach 2005–2009 (2), w szczególności jej art. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja 2005/5/WE określa ustalenia dotyczące prób i analiz porównawczych, jakie mają być prowadzone zgodnie z dyrektywą 2002/55/WE w odniesieniu do Asparagus officinalis w latach 2005–2009.

               (2)

               Próby i analizy prowadzone w latach 2005, 2006 i 2007 powinny być kontynuowane w 2008 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Wspólnotowe próby i analizy porównawcze nasion i materiału rozmnożeniowego Asparagus officinalis, rozpoczęte w 2005 r., są kontynuowane w 2008 r. zgodnie z decyzją 2005/5/WE.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 13 grudnia 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 193 z 20.7.2002, str. 33. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/124/WE (Dz.U. L 339 z 6.12.2006, str. 12).

      (2)  Dz.U. L 2 z 5.1.2005, str. 12.


title: 2009/773/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 14 października 2009 r. w sprawie mianowania zastępcy Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej na okres od dnia 18 października 2009 r. do dnia 31 października 2009 r.

text:
               22.10.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 277/20

      DECYZJA RADY

   z dnia 14 października 2009 r.
   w sprawie mianowania zastępcy Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej na okres od dnia 18 października 2009 r. do dnia 31 października 2009 r.
   (2009/773/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 121 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kadencja obecnego zastępcy Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej upływa dnia 17 października 2009 r. (1).

               (2)

               Zastępca Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej powinien zostać mianowany na okres do dnia 31 października 2009 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pierre DE BOISSIEU zostaje niniejszym mianowany zastępcą Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej na okres od dnia 18 października 2009 r. do dnia 31 października 2009 r.
   Artykuł 2
   Pierre DE BOISSIEU zostanie powiadomiony o niniejszej decyzji przez przewodniczącego Rady.
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 października 2009 r.

            W imieniu Rady

         E. ERLANDSSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 236 z 7.7.2004, s. 17.


title: Decyzja Rady z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy członków i zastępców członków z Grecji, Francji, Włoch, Węgier i Słowacji

text:
               17.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 83/4

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 marca 2011 r.
   w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy członków i zastępców członków z Grecji, Francji, Włoch, Węgier i Słowacji
   2011/C 83/04
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (1), w szczególności jego art. 6,
   uwzględniając wykazy kandydatów przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich oraz organizacje pracownicze i organizacje pracodawców,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji z dnia 22 listopada 2010 r. (2) Rada mianowała członków oraz zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na okres od dnia 1 grudnia 2010 r. do dnia 30 listopada 2013 r.; kilka stanowisk nie zostało obsadzonych.

               (2)

               Rządy Grecji, Francji, Włoch, Węgier i Słowacji oraz organizacje pracownicze zaproponowały kandydatów na stanowiska, które należy obsadzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane na stanowiska członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy na okres do dnia 30 listopada 2013 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Włochy

               Michele TIRABOSCHI

               Francesco CIPRIANI

               Węgry

               Eszter ENYEDI

               Słowacja

               Lilit MAMIKONYAN

               Silvia GREGORCOVÁ

   II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Grecja

               Alexandros KALIVIS

               Konstantinos ISSYCHOS

               Francja

               Jean Jacques DANIS

               Węgry

               László GYIMESI

         Artykuł 2
   Członków oraz zastępców członków, którzy nie zostali dotąd wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2011 r.

            W imieniu Rady

         CZOMBA S.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 322 z 27.11.2010, s. 8.


Ważna informacja prawna

|

32006D0535

2006/535/WE: Decyzja Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdowy, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

		Decyzja Radyz dnia 29 kwietnia 2004 r.w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdowy, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej(2006/535/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 44 ust. 2, art. 47 ust. 2 zdanie ostatnie, art. 55, art. 57 ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 93, 94, 133 i 181a, w powiązaniu z jego art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając Traktat o przystąpieniu z dnia 16 kwietnia 2003 r., w szczególności jego art. 2 ust. 3,uwzględniając Akt załączony do Traktatu o przystąpieniu, w szczególności jego art. 6 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 8 grudnia 2003 r. Rada, w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich, upoważniła Komisję do podjęcia rokowań z Republiką Mołdowy w sprawie Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej oraz dokonania pewnych dostosowań technicznych związanych ze zmianami instytucjonalnymi i prawnymi w Unii Europejskiej.(2) Z zastrzeżeniem jego późniejszego zawarcia, Protokół był przedmiotem negocjacji między stronami i powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich.(3) Protokół należy stosować tymczasowo od dnia przystąpienia do czasu zakończenia odpowiednich procedur umożliwiających jego formalne zawarcie,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia jednej lub więcej osób uprawnionych do podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdowy, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jego zawarcia w terminie późniejszym.Tekst protokołu jest załączony do niniejszej decyzji [1].Artykuł 2Do momentu jego wejścia w życie, Protokół stosuje się tymczasowo od dnia przystąpienia.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 2004 r.W imieniu RadyJ. PröllPrzewodniczący[1] Patrz: str. 10 niniejszego Dziennika Urzędowego.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1427 z dnia 4 sierpnia 2017 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

text:
               5.8.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 204/99

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/1427
   z dnia 4 sierpnia 2017 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 lipca 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/1333 (1).

               (2)

               W dniu 29 czerwca 2017 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję (RB ONZ) nr 2362 (2017) przedłużającą stosowanie środków wobec statków dokonujących załadunku, transportu lub wyładunku ropy naftowej, w tym ropy surowej i rafinowanych produktów naftowych, którą nielegalnie wywieziono lub usiłowano nielegalnie wywieźć z Libii, oraz określającą bardziej szczegółowo kryteria umieszczania w wykazie.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2015/1333,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji (WPZiB) 2015/1333 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Zgodnie z pkt 5–9 rezolucji RB ONZ nr 2146 (2014) oraz pkt 2 rezolucji RB ONZ nr 2362 (2017) państwa członkowskie mogą dokonywać inspekcji wyznaczonych statków na pełnym morzu, stosując wszelkie środki odpowiadające danej sytuacji, z pełnym poszanowaniem międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka, w zależności od przypadku, w celu przeprowadzenia takich inspekcji, oraz nakazać danemu statkowi podjęcie stosownych działań służących zwróceniu Libii ropy naftowej, w tym ropy surowej i rafinowanych produktów naftowych, za zgodą rządu Libii i w porozumieniu z nim.”;

               2)

               w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                           „1.   Państwo członkowskie, pod którego banderą pływa wyznaczony statek – o ile Komitet tak postanowił, dokonując wyznaczenia – nakazuje temu statkowi, by nie dokonywał załadunku, transportu ani wyładunku ropy naftowej, w tym ropy surowej i rafinowanych produktów naftowych, nielegalnie wywiezionej z Libii na jego pokładzie, przy braku wskazówek ze strony punktu centralnego rządu Libii, o którym mowa w pkt 3 rezolucji RB ONZ nr 2146 (2014).”;

                           b)

                           ust. 5 otrzymuje brzmienie:
                           „5.   Zakazuje się dokonywania przez obywateli państw członkowskich lub podmioty będące pod ich jurysdykcją lub z terytoriów państw członkowskich transakcji finansowych dotyczących nielegalnie wywiezionej z Libii ropy naftowej, w tym ropy surowej i rafinowanych produktów naftowych, znajdującej się na pokładach wyznaczonych statków, o ile Komitet postanowił tak, dokonując wyznaczenia.”;

               3)

               art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapobieżenia wjazdowi na ich terytoria lub przejazdowi przez ich terytoria osób wskazanych i objętych ograniczeniami podróżowania przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet zgodnie z pkt 22 rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011), pkt 23 rezolucji RB ONZ nr 1973 (2011), pkt 4 rezolucji RB ONZ nr 2174 (2014), pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2213 (2015) oraz pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2362 (2017), zgodnie z wykazem znajdującym się w załączniku I.”;

               4)

               art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Zamrożone zostają wszelkie środki finansowe, inne aktywa finansowe i zasoby gospodarcze posiadane lub kontrolowane – bezpośrednio lub pośrednio – przez osoby i podmioty wskazane i objęte zamrożeniem aktywów przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet zgodnie z pkt 22 rezolucji RB ONZ nr 1970 (2011), pkt 19 i 23 rezolucji RB ONZ nr 1973 (2011), pkt 4 rezolucji RB ONZ nr 2174 (2014), pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2213 (2015) oraz pkt 11 rezolucji RB ONZ nr 2362 (2017), zgodnie z wykazem znajdującym się w załączniku III.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 4 sierpnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         M. MAASIKAS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1333 z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylająca decyzję 2011/137/WPZiB (Dz.U. L 206 z 1.8.2015, s. 34).