title: Decyzja Rady (UE) 2016/2131 z dnia 17 października 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia Priorytetów partnerstwa UE–Liban w tym Porozumienia

text:
               6.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 331/6

         DECYZJA RADY (UE) 2016/2131
   z dnia 17 października 2016 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia Priorytetów partnerstwa UE–Liban w tym Porozumienia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z jego art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej oraz Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem”), został podpisany w dniu 17 czerwca 2002 r. i wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2006 r.

               (2)

               Wspólny komunikat Wysokiego Przedstawiciela oraz Komisji Europejskiej „Przegląd Europejskiej Polityki Sąsiedztwa” z dnia 18 listopada 2015 r. przyjęto z zadowoleniem w konkluzjach Rady z dnia 14 grudnia 2015 r., w których Rada potwierdziła między innymi zamiar rozpoczęcia w 2016 r. nowego etapu współpracy z partnerami – co w stosownych przypadkach może skutkować określeniem nowych priorytetów partnerstw – ukierunkowanego na uzgodnione priorytety i interesy.

               (3)

               Realizacja wspólnego celu Unii i Libanu polegającego na utworzeniu wspólnego obszaru pokoju, dobrobytu i stabilności wymaga wspólnego działania, szczególnie w ramach współodpowiedzialności i zróżnicowania oraz uwzględnienia kluczowej roli Libanu w regionie.

               (4)

               Odpowiadając na najpilniejsze wyzwania, Unia i Liban nadal realizują podstawowe cele ich długoterminowego partnerstwa, a także działają na rzecz stabilności Libanu i regionu oraz trwałego wzrostu gospodarczego za sprawą silnych instytucji państwowych i ożywienia gospodarki Libanu.

               (5)

               Stanowisko Unii w ramach Rady Stowarzyszenia ustanowionej Układem powinno zatem opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia Priorytetów partnerstwa UE–Liban, w tym Porozumienia, jest oparte na projekcie decyzji Rady Stowarzyszenia UE–Jordania dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 17 października 2016 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony (Dz.U. L 143 z 30.5.2006, s. 2).

      PROJEKT
      DECYZJA RADY STOWARZYSZENIA UE–LIBAN nr 1/2016
      z dnia …
      dotycząca uzgodnienia Priorytetów partnerstwa UE–Liban
      RADA STOWARZYSZENIA UE–LIBAN,
      uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony (zwany dalej „Układem”) został podpisany w dniu 17 czerwca 2002 r. i wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2006 r.

                  (2)

                  W art. 76 układu upoważnia się Radę Stowarzyszenia do podejmowania decyzji zmierzających do osiągnięcia celów Układu w przypadkach w nim przewidzianych oraz do wydania stosownych zaleceń.

                  (3)

                  Art. 86 Układu stanowi, że strony podejmują wszelkie środki o charakterze ogólnym lub szczególnym wymagane do wypełnienia swoich zobowiązań wynikających z Układu i mają zapewnić osiągnięcie celów określonych w Układzie.

                  (4)

                  W 2015 r. zakończono realizację drugiego planu działania UE–Liban, który został uzgodniony w 2013 r. w celu poszerzenia współpracy w obszarach określonych w Układzie. Odnośny plan nie został przedłużony.

                  (5)

                  W przeglądzie europejskiej polityki sąsiedztwa z 2016 r. zaproponowano nową fazę współpracy z partnerami, przewidującą większe poczucie odpowiedzialności po obydwu stronach.

                  (6)

                  UE i Liban postanowiły umocnić swoje partnerstwo, uzgadniając zestaw priorytetów na okres 2016–2020 w celu wsparcia i wzmocnienia odporności i stabilności Libanu przy dążeniu do uwzględnienia wpływu przedłużającego się konfliktu w Syrii.

                  (7)

                  Strony układu uzgodniły treść Priorytetów partnerstwa UE–Liban, w tym Porozumienia, które będą stanowić wkład w realizację Układu i których centralnym punktem jest współpraca w zakresie zestawu określonych przez obie strony wspólnych interesów, którym zostanie nadane priorytetowe znaczenie,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Rada Stowarzyszenia zaleca, aby Strony wdrożyły Priorytety partnerstwa UE–Liban, w tym Porozumienie, które są określone w załączniku do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w …

               W imieniu Rady Stowarzyszenia UE–Liban

               Przewodniczący


title: 2013/767/UE: Decyzja Komisji z dnia 16 grudnia 2013 r. ustanawiająca ramowe zasady dialogu obywatelskiego w sprawach objętych wspólną polityką rolną i uchylająca decyzję 2004/391/WE

text:
               17.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 338/115

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 16 grudnia 2013 r.
   ustanawiająca ramowe zasady dialogu obywatelskiego w sprawach objętych wspólną polityką rolną i uchylająca decyzję 2004/391/WE
   (2013/767/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W art. 38 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przewidziano, że Unia określa i realizuje wspólną politykę rolną.

               (2)

               Zgodnie z art. 11 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej instytucje utrzymują otwarty, przejrzysty i regularny dialog ze stowarzyszeniami przedstawicielskimi i społeczeństwem obywatelskim. Ramowe zasady dialogu w sprawach objętych wspólną polityką rolną istnieją od 1962 r. Obecnie ramowe zasady dialogu określa decyzja Komisji 2004/391/WE (1).

               (3)

               Aby zwiększyć przejrzystość i lepiej wyważyć reprezentowane interesy, należy dokonać przeglądu dialogu w grupach doradczych zajmujących się rolnictwem, ustanowić ramowe zasady dialogu obywatelskiego w dziedzinie rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich, uwzględniając aspekty międzynarodowe tych zagadnień, oraz określić zadania i strukturę wspomnianych grup doradczych.

               (4)

               Grupy dialogu obywatelskiego powinny wspierać Komisję, przyczyniając się do prowadzenia regularnego dialogu na temat wszelkich spraw związanych ze wspólną polityką rolną, w tym z rozwojem obszarów wiejskich, oraz na temat wszelkich spraw związanych z wdrażaniem tej polityki, a w szczególności ze środkami, które Komisja jest zobowiązana podejmować w tym kontekście, również w zakresie międzynarodowych aspektów rolnictwa; grupy dialogu obywatelskiego powinny także umożliwiać wymianę doświadczeń i dobrych praktyk, doradzać w zakresie polityki, na wniosek Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich lub z własnej inicjatywy wydawać opinie dotyczące szczególnych zagadnień oraz monitorować rozwój polityki.

               (5)

               W skład grup dialogu obywatelskiego powinny wchodzić organizacje pozarządowe działające co najmniej na poziomie europejskim, np. stowarzyszenia przedstawicielskie, grupy reprezentujące interesy społeczno-ekonomiczne, organizacje społeczeństwa obywatelskiego lub związki zawodowe, które są zarejestrowane we wspólnym europejskim rejestrze służącym przejrzystości.

               (6)

               Aby ułatwić rozwój zadań przydzielonych poszczególnym grupom, konieczne jest określenie zasad działania i funkcjonowania tych grup.

               (7)

               Dane osobowe powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (2).

               (8)

               Należy uchylić decyzję 2004/391/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   W niniejszej decyzji ustanawia się ramowe zasady działania grup dialogu obywatelskiego zajmujących się sprawami objętymi wspólną polityką rolną, zwanych dalej „grupami”, utworzonych przez Dyrektora Generalnego ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich („Dyrektor Generalny”) zgodnie z ramowymi zasadami dotyczącymi grup ekspertów Komisji (3).
   Artykuł 2
   Zadania
   Do zadań grup należy:

               a)

               prowadzenie regularnego dialogu na temat wszelkich spraw związanych ze wspólną polityką rolną, w tym z rozwojem obszarów wiejskich, oraz na temat wszelkich spraw związanych z wdrażaniem tej polityki, a w szczególności ze środkami, które Komisja jest zobowiązana podejmować w tym kontekście, również w zakresie międzynarodowych aspektów rolnictwa;

               b)

               zapewnianie wymiany doświadczeń i dobrych praktyk w dziedzinach, o których mowa w lit. a);

               c)

               wspieranie Komisji oraz doradztwo w zakresie polityki w dziedzinach, o których mowa w lit. a);

               d)

               wydawanie opinii na temat spraw szczególnych na wniosek Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich („Dyrekcja Generalna”) w terminie określonym w danym wniosku oraz wydawanie opinii z własnej inicjatywy;

               e)

               monitorowanie rozwoju polityki w dziedzinach, o których mowa w lit. a).

         Artykuł 3
   Konsultacje
   1.   Dyrekcja Generalna może zasięgać opinii grup w każdej sprawie, o której mowa w art. 2 lit. a).
   2.   Przewodniczący grupy, w ścisłej współpracy z wiceprzewodniczącymi, może doradzić Komisji skonsultowanie się z grupą w określonej sprawie.
   Artykuł 4
   Powoływanie członków
   1.   Decyzję o składzie grup podejmuje Dyrektor Generalny na podstawie zaproszenia do składania kandydatur.
   2.   W skład grup dialogu obywatelskiego powinny wchodzić organizacje pozarządowe działające co najmniej na poziomie europejskim, np. stowarzyszenia przedstawicielskie, grupy reprezentujące interesy społeczno-ekonomiczne, organizacje społeczeństwa obywatelskiego lub związki zawodowe, które są zarejestrowane we wspólnym europejskim rejestrze służącym przejrzystości. Członkostwo w grupach jest otwarte dla organizacji reprezentujących wszelkie istotne interesy.
   3.   Dyrektor Generalny podejmuje decyzję w sprawie liczby i wielkości grup, uwzględniając interes społeczeństwa obywatelskiego we wspólnej polityce rolnej. Wykaz grup publikuje się w rejestrze grup ekspertów Komisji i innych podobnych zespołów (zwanym dalej „rejestrem”) oraz na specjalnej stronie internetowej. Dyrektor Generalny zapewnia zrównoważoną reprezentację wszystkich zgłoszonych interesów, o których mowa w ust. 2. W szczególności zapewnia on/ona równowagę między interesami o charakterze ekonomicznym i nieekonomicznym.
   4.   Organizacje członkowskie są mianowane przez Dyrektora Generalnego spośród organizacji, które odpowiedziały na zaproszenie do zgłaszania kandydatur. Dyrektor Generalny może także mianować organizację członkowską w razie istnienia lub powstania wakatu.
   5.   Organizacje członkowskie są powoływane na siedem lat. W danej grupie organizacja członkowska może zostać zastąpiona przed upływem siedmioletniego mandatu, jeżeli:

               a)

               utraci zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy;

               b)

               wycofa się z grupy;

               c)

               nie wyznacza regularnie ekspertów na posiedzenia grupy;

               d)

               nie spełnia warunków określonych w ust. 2; lub

               e)

               nie spełnia wymogu dotyczącego nieujawniania informacji objętych obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej ustanowionego w art. 339 Traktatu.

         6.   Organizacje członkowskie wyznaczają ekspertów, którzy mają uczestniczyć w posiedzeniach grup, w zależności od zagadnień przewidzianych w porządku obrad oraz przekazują Dyrekcji Generalnej dane osobowe wyznaczonych ekspertów co najmniej trzy dni robocze przed posiedzeniem.
   7.   Dyrekcja Generalna zaprasza ekspertów wyznaczonych przez organizacje członkowskie do udziału w posiedzeniach grupy. Jeżeli organizacja nie przekaże Dyrekcji Generalnej danych osobowych ekspertów w terminie określonym w ust. 6, Dyrekcja Generalna może odmówić zaproszenia tych ekspertów na dane posiedzenie.
   8.   Wykaz organizacji członkowskich publikuje się w rejestrze grup ekspertów Komisji i innych podobnych zespołów (zwanym dalej „rejestrem”) oraz na specjalnej stronie internetowej.
   9.   Dane osobowe są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 5
   Tryb pracy
   1.   Każda grupa na swoim pierwszym posiedzeniu wybiera spośród swoich członków przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących: w pierwszej turze wyborów większością dwóch trzecich głosów ekspertów obecnych na posiedzeniu, a w następnych głosowaniach – zwykłą większością głosów obecnych ekspertów. Wiceprzewodniczący są wybierani spośród przedstawicieli innych organizacji niż ta, do której należy przewodniczący. Obaj wiceprzewodniczący reprezentują różne organizacje. Wybory odbywają się pod nadzorem przedstawiciela Komisji w głosowaniu tajnym, chyba że wszyscy obecni eksperci postanowią inaczej.
   2.   Przewodniczący i dwaj wiceprzewodniczący są wybierani na jeden rok; ich kadencja jest odnawialna. Przewodniczący pełni swoje obowiązki nie dłużej niż przez dwie kolejne kadencje. Przy wyborze nowych przewodniczących grupa dba o to, aby nie reprezentowali oni tej samej organizacji co ich poprzednik.
   3.   Przewodniczący w porozumieniu z Dyrekcją Generalną, w ścisłej konsultacji z wiceprzewodniczącymi i w konsultacji z organizacjami reprezentowanymi w grupie, co najmniej 25 dni roboczych przed każdym posiedzeniem określa punkty, które zostaną włączone do porządku dziennego posiedzenia grupy. Komisja przesyła organizacjom porządki obrad zasadniczo 20 dni roboczych przed posiedzeniem, najlepiej drogą elektroniczną.
   4.   Dyskusje grupy nie kończą się głosowaniem; wyjątkiem są wybory, o których mowa w ust. 1. Jeśli grupa osiągnie konsensus w sprawie opinii, o którą zwróciła się Dyrekcja Generalna, lub w sprawie rezolucji sporządzonej z własnej inicjatywy, grupa formułuje wspólne wnioski i dołącza je do sprawozdania. Jeżeli grupa wyda takie zalecenie, Komisja przekazuje wyniki dyskusji grupy innym instytucjom europejskim.
   5.   Przewodniczący jest odpowiedzialny za sporządzenie sprawozdania zawierającego dokładny skrócony protokół z każdego posiedzenia oraz za przekazanie projektu tego sprawozdania do Dyrekcji Generalnej w ciągu 20 dni roboczych od daty posiedzenia. Komisja może wprowadzić zmiany w projekcie sprawozdania przewodniczącego przed udostępnieniem projektu i jego zatwierdzeniem przez grupę.
   6.   W porozumieniu z Dyrekcją Generalną grupa może ustanowić grupy robocze, aby zbadać szczegółowe kwestie zgodnie z zakresem obowiązków ustalonym przez grupę. Posiedzeniom grup roboczych przewodniczą przedstawiciele Komisji. Grupy robocze są rozwiązywane po wypełnieniu swoich zadań.
   7.   W trybie doraźnym do udziału w pracach grupy lub grupy roboczej Dyrektor Generalny może zaprosić ekspertów spoza grupy, którzy posiadają szczególne kompetencje w dziedzinie, która znajduje się w porządku obrad. Ponadto przedstawiciel Komisji może nadawać status obserwatora osobom fizycznym lub organizacjom zdefiniowanym w art. 4 ust. 2, pod warunkiem że nie naruszą one równowagi w grupach lub grupach roboczych. Mają one prawo do zabrania głosu, jeżeli zostaną o to poproszone przez przewodniczącego za zgodą najwyższego rangą przedstawiciela Komisji obecnego w trakcie posiedzenia. Osoby fizyczne i organizacje, które posiadają status obserwatora, nie biorą udziału w wyborach, o których mowa w ust. 1.
   8.   Członkowie grup oraz ich reprezentanci, a także zaproszeni eksperci i osoby fizyczne lub organizacje, które mają status obserwatora, określony w ust. 7, przestrzegają wymogów zachowania tajemnicy zawodowej określonych w traktatach i odnośnych przepisach wykonawczych, a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (4). W przypadku nieprzestrzegania przez nich powyższych zobowiązań Komisja może podjąć wszelkie stosowne środki.
   9.   Posiedzenia grup i grup roboczych odbywają się zasadniczo w siedzibie Komisji. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu. Posiedzenia grup i grup roboczych są zwoływane przez Dyrekcję Generalną. W posiedzeniach grup i ich grup roboczych mogą uczestniczyć inni zainteresowani obradami urzędnicy Komisji.
   10.   Komisja publikuje wszystkie istotne dokumenty dotyczące działalności grup, takie jak porządki dzienne, protokoły, wnioski, częściowe wnioski lub dokumenty robocze, umieszczając link do specjalnej strony internetowej w rejestrze grup ekspertów Komisji i innych podobnych podmiotów. Wyjątki od systematycznego publikowania są możliwe, jeżeli ujawnienie dokumentu naruszyłoby ochronę interesu publicznego lub prywatnego określonego w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (5).
   Artykuł 6
   Koszty posiedzeń
   1.   Osoby uczestniczące w pracach grup i grup roboczych nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.
   2.   Wydatki na podróże służbowe i koszty utrzymania ponoszone przez ekspertów w związku z działalnością grup i grup roboczych są zwracane przez Komisję zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji.
   3.   Wydatki, o których mowa w ust. 2, są zwracane w granicach dostępnych środków przyznanych w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.
   Artykuł 7
   Uchylenie
   Decyzja 2004/391/WE traci moc z dniem 1 lipca 2014 r.
   Artykuł 8
   Wejście w życie
   Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2014 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Komisji 2004/391/WE z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie grup doradczych zajmujących się sprawami objętymi wspólną polityką rolną (Dz.U. L 120 z 24.4.2004, s. 50).

      (2)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

      (3)  C (2010) 7649.

      (4)  Decyzja Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny (Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/136

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2008
   (2010/516/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (3) w sprawie utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, w szczególności jego art. 60,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0068/2010),

               1.

               udziela Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2008;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej nieodłączną część, Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 21.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/137

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   zawierająca uwagi stanowiące nieodłączną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2008
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (3) w sprawie utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, w szczególności jego art. 60,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7-0068/2010),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdania finansowe za rok budżetowy 2008 są wiarygodne oraz że transakcje leżące u ich podstaw sprawozdania zostały przeprowadzone zgodnie z prawem i prawidłowo,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 23 kwietnia 2009 r. Parlament Europejski udzielił Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2007 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament:

                           —

                           odnotował fakt, iż Trybunał Obrachunkowy skrytykował kilka poddanych audytowi procedur udzielania zamówień,

                           —

                           wezwał Agencję, aby dotrzymała złożonego w odpowiedziach dla Trybunału zobowiązania do ścisłego przestrzegania przepisów dotyczących udzielania zamówień oraz, aby zwracała szczególną uwagę na udzielanie potencjalnym oferentom dokładnych informacji,

                           —

                           odnotował uwagę Trybunału, że plan zatrudnienia w 2007 r. przewidywał 467 stanowisk dla pracowników zatrudnionych na czas określony, lecz środki budżetowe na wydatki na personel nie pozwalały na pokrycie faktycznych kosztów personelu na tych stanowiskach oraz że w związku z tym Agencja uzgodniła z Komisją zmniejszenie liczby stanowisk do maksimum 342, z czego 333 obsadzono na koniec roku,

               1.

               z zadowoleniem przyjmuje stwierdzenie przez Trybunał Obrachunkowy, iż sprawozdanie finansowe Agencji za rok 2008 jest wiarygodne oraz że ogólnie rzecz ujmując, transakcje leżące u podstaw sprawozdania zostały przeprowadzone zgodnie z prawem i prawidłowo;

               2.

               odnotowuje, że Agencja otrzymała z budżetu na 2008 r. kwotę 30 000 000 EUR w postaci środków na pokrycie zobowiązań i środków na pokrycie płatności;

               3.

               odnotowuje, że od 2007 do 2008 r. budżet Agencji wzrósł o 42 % – z 72 000 000 EUR do 102 000 000 EUR, a liczba pracowników wzrosła z 362 do 442;

      Wyniki

               4.

               podkreśla znaczenie wyznaczenia w programowaniu Agencji celów SMART i wskaźników RACER, umożliwiających ocenę osiąganych wyników; przyjmuje do wiadomości odpowiedź Agencji, która zapewnia, że poprawiła swój program prac na 2010 r., wprowadzając istotne cele i wskaźniki dotyczące wyników oraz ulepszony system planowania zasobów; zachęca również Agencję do rozważenia wprowadzenia wykresu Gantta do programowania wszystkich działań operacyjnych, aby szybko określić czas, jaki każdy pracownik poświęcił danemu projektowi, oraz aby wzmocnić ukierunkowanie na osiąganie rezultatów;

               5.

               zwraca się do Agencji o przedstawienie, w tabeli załączonej do przyszłego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego, porównania celów zrealizowanych w roku, którego dotyczy absolutorium, oraz celów zrealizowanych w roku poprzednim, aby umożliwić organowi udzielającemu absolutorium lepszą ocenę wyników Agencji na przestrzeni dwóch lat;

      Rozporządzenie w sprawie opłat i honorariów

               6.

               zauważa, że rok 2008 był pierwszym pelnym rokiem wdrażania zadań certyfikacyjnych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 593/2007 z dnia 31 maja 2007 r. w sprawie opłat i honorariów pobieranych przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego (6);

               7.

               zwraca się do Agencji o utworzenie systemu monitorowania poszczególnych projektów certyfikacyjnych, aby uzyskać pewność, że honoraria pobierane przez cały okres trwania projektu nie odbiegają znacząco od rzeczywistych kosztów;

               8.

               ubolewa, że w 2008 r. system rocznych opłat ryczałtowych przyniósł dochód znacznie przewyższający rzeczywiste koszty świadczonych usług, i wzywa Agencję do przedłożenia w trybie pilnym szczegółowego planu gwarantującego, że taka sytuacja nie powtórzy się w latach kolejnych;

      Przeniesienie środków

               9.

               zwraca uwagę na fakt, że Agencja przeniosła na rok 2009 znaczną sumę środków na wydatki operacyjne (ponad 53 000 000 EUR, czyli 79 % środków operacyjnych); zgadza się, że wysoki poziom środków przeniesionych na 2009 r. jest sprzeczny z zasadą jednoroczności, chociaż pewien poziom niepewności co do wysokości opłat i należności jest właściwy dla początkowego cyklu działalności Agencji; podkreśla również, że sytuacja ta świadczy o nieprawidłowościach w systemie planowania zasobów Agencji spowodowanych opóźnieniem w procesie podpisywania umowy o usługi; w związku z tym wzywa do przedstawienia Komisji i Parlamentowi bardziej realistycznych prognoz na kolejny rok budżetowy wystarczająco wcześnie, by umożliwić ich przeanalizowanie;

               10.

               przyjmuje do wiadomości, że w 2008 r. Agencja wykazała dochody z odsetek w wysokości 1 988 000 EUR; z rocznego sprawozdania finansowego i z wysokości odsetek wnioskuje, że Agencja dysponuje długoterminowo niezwykle wysoką kwotą środków pieniężnych; przyjmuje do wiadomości, że na dzień 31 grudnia 2008 r. środki pieniężne Agencji wynosiły 57 245 000 EUR; zwraca się do Komisji o sprawdzenie, jakie są możliwości pełnej realizacji zarządzania środkami pieniężnymi ukierunkowanego na potrzeby, zgodnie z art. 15 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002, oraz jakie zmiany koncepcyjne są potrzebne, by środki pieniężne Agencji utrzymywać trwale na jak najniższym poziomie;

               11.

               odnotowuje, że w 2008 r. 15 % wydatków na personel przesunięto na wydatki operacyjne, co świadczy o nierealistycznym planowaniu; jest zaniepokojony zwiększeniem wydajności w wyniku tego przesunięcia, dlatego dokładniej zbada pod tym względem koszty przygotowań i działań następczych związanych z wdrożeniem systemu planowania zasobów Agencji (ERP);

      Inne ulepszenia wymagane od Agencji

               12.

               wyraża zaniepokojenie z powodu braku koordynacji między potrzebami, personelem i rozporządzeniem finansowym Agencji, a zwłaszcza z powodu faktu, że procedury doboru pracowników utrudniają rekrutację odpowiednio wykwalifikowanego personelu; jest zdania, że kwestią tą mogłaby zająć się międzyinstytucjonalna grupa robocza ds. agencji zdecentralizowanych;

               13.

               wzywa Agencję do poprawy planowania naboru pracowników, by było ono bardziej realistyczne, oraz do usunięcia niedociągnięć w opracowywaniu budżetu i monitorowaniu systemu planowania zasobów Agencji;

      Audyt wewnętrzny

               14.

               przyznaje, że od 2006 r. Agencja wdrożyła 15 z 28 zaleceń sformułowanych przez służby audytu wewnętrznego; podkreśla, że spośród 13 zaleceń wymagających jeszcze wdrożenia 2 uznano za „decydujące”, a 5 za „bardzo ważne”; podkreśla, że zalecenia te dotyczą niepewności budżetowej, braku analizy ryzyka, braku polityki oceny i awansu, procedury rozdzielania okresów sprawozdawczych oraz braku procedury rejestrowania wyjątków, z których nie można już korzystać;

               15.

               jeżeli chodzi o inne uwagi towarzyszące decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 5 maja 2010 r. (7) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 21.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 255 z 26.9.2009, s. 122.

      (6)  Dz.U. L 140 z 1.6.2007, s. 3.

      (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0139 (zob. s. 241 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: Decyzja Rady z dnia 3 marca 1975 r. w sprawie zawarcia Konwencji o zapobieganiu zanieczyszczenia mórz ze źródeł lądowych

text:
Ważna informacja prawna

|

31975D0437

Dziennik Urzędowy L 194 , 25/07/1975 P. 0005 - 0005 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 15 Tom 1 P. 0227  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 15 Tom 1 P. 0227  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 15 Tom 1 P. 0098  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 15 Tom 1 P. 0098

		Decyzja Radyz dnia 3 marca 1975 r.w sprawie zawarcia Konwencji o zapobieganiu zanieczyszczenia mórz ze źródeł lądowych(75/437/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 235,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1].a także mając na uwadze, co następuje:deklaracja Rady Wspólnot Europejskich i przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w Radzie w dniu 22 listopada 1973 r. [2] w sprawie programu działania Wspólnot Europejskich na rzecz środowiska naturalnego, podkreśla, że ważne jest dla Wspólnoty, by podjąć środki w celu zwalczania zanieczyszczenia wód morskich ogólnie i przewiduje, między innymi, wspólnotowe działania podejmowane w celu zwalczania zanieczyszczenia mórz ze źródeł lądowych;Konwencja o zapobieganiu zanieczyszczeniu mórz ze źródeł lądowych z dnia 21 lutego 1974 r. przewiduje także przygotowanie i realizację programów mających na celu likwidację bądź zmniejszenie tego rodzaju zanieczyszczenia na północno-wschodnim Atlantyku;wydaje się niezbędne, aby Wspólnota przyjęła tę Konwencję w celu osiągnięcia, w ramach funkcjonowania wspólnego rynku, jednego z celów Wspólnoty w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego i jakości życia; przepisy Traktatu nie przewidują niezbędnych uprawnień;należy wyznaczyć przedstawiciela Wspólnoty w Komisji ustanowionej na mocy Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Konwencja o zapobieganiu zanieczyszczeniu mórz ze źródeł lądowych zostaje niniejszym zawarta w imieniu Wspólnoty.Tekst Konwencji załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest uprawniony do wyznaczenia osób upoważnionych do podpisania Konwencji i przyznania im uprawnień niezbędnych do podejmowania działań wiążących Wspólnotę.Artykuł 3Wspólnota reprezentowana jest przez Komisję w Komisji ustanowionej na mocy art. 15 Konwencji.Komisja przedstawia w tym organie stanowisko Wspólnoty zgodnie z takimi dyrektywami, jakich może udzielić jej Rada.Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 1975 r.W imieniu RadyJ. KeatingPrzewodniczący[1] Dz.U. C 127 z 18.10.1974, str. 32.[2] Dz.U. C 112 z 20.12.1973, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie mianowania ośmiu członków Trybunału Obrachunkowego Wspólnot Europejskich

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0872

Dziennik Urzędowy L 340 , 31/12/1999 P. 0105 - 0105

		Decyzja Radyz dnia 17 grudnia 1999 r.w sprawie mianowania ośmiu członków Trybunału Obrachunkowego Wspólnot Europejskich(1999/872/WE, EWWiS, Euratom)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 247 ust. 3,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 45 ust. 3,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 160b ust. 3,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Kadencje pana Patricka Everarda, pana Jørgena Mohra, pana Antoniego Castellsa, pana Barry'ego Desmonda, pana Giorgio Clemente, pana Armindo de Jesus de Sousa Ribeiro, pana Aunusa Salmi oraz pana Jana O. Karlssona wygasają dnia 9 lutego 2000 r.(2) Dlatego należy dokonać nowych mianowań,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym mianuje się na członków Trybunału Obrachunkowego na okres od dnia 1 marca 2000 r. do dnia 28 lutego 2006 r. włącznie:- pana Roberta Reyndersa- pana Jørgena Mohra- pana Juana Manuela Fabra Vallesa- panią Máire Geoghegan-Quinn- pana Giorgio Clemente- pana Vítora Manuela da Silva Caldeira- pana Aunusa Salmi- pana Jana O. Karlssona.Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 1999 r.W imieniu RadyK. HemiläPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 16 grudnia 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 25 kwietnia 2017 r. odnawiająca skład Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

text:
               3.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 138/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 25 kwietnia 2017 r.
   odnawiająca skład Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego
   (2017/C 138/01)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, w szczególności jego art. 4 (1),
   uwzględniając przedłożoną Radzie przez Komisję kandydaturę w kategorii przedstawicieli pracowników,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               1.

               Decyzją z dnia 14 lipca 2015 r. (2) i decyzją z dnia 14 września 2015 r. (3) Rada mianowała członków Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2015 r. do dnia 17 września 2018 r.

               2.

               W następstwie rezygnacji Ruty PORNIECE zwolniło się stanowisko członka Rady Zarządzającej Centrum w kategorii przedstawicieli organizacji pracowników z ramienia Łotwy.

               3.

               Członków Rady Zarządzającej centrum należy mianować na pozostały okres bieżącej kadencji, czyli do dnia 17 września 2018 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Członkiem Rady Zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 17 września 2018 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:
   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW:

               ŁOTWA

               Linda ROMELE

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w celach informacyjnych.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         I. BORG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 232 z 16.7.2015, s. 2.

      (3)  Dz.U. C 305 z 16.9.2015, s. 2.


title: 2006/357/WE: Decyzja Rady z dnia  8 listopada 2005 r.  w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Gruzji, dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               20.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 134/23

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 listopada 2005 r.
   w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Gruzji, dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych
   (2006/357/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w związku z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Umowę z Gruzją dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych, zgodnie z mechanizmami i wskazaniami zawartymi w Załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do rozpoczęcia negocjacji z państwami trzecimi, w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Umowa wynegocjowana przez Komisję powinna zostać podpisana i stosowana tymczasowo, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Gruzji dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych, z zastrzeżeniem decyzji Rady w sprawie zawarcia tej Umowy.
   Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Do czasu wejścia w życie, Umowa będzie stosowana tymczasowo od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 2 Umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 8 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         G. BROWN

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               20.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 134/24

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Rządem Gruzji, dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   RZĄD GRUZJI,
   z drugiej strony,
   (zwane dalej „Stronami”),
   STWIERDZAJĄC, że zostały zawarte umowy dwustronne dotyczące usług lotniczych między kilkoma państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Gruzją, zawierające postanowienia sprzeczne z prawem wspólnotowym,
   STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie poszczególnych aspektów, które mogą zostać włączone do umów dwustronnych dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   STWIERDZAJĄC, że na podstawie prawa Wspólnoty Europejskiej przewoźnicy lotniczy ze Wspólnoty ustanowieni w Państwie Członkowskim mają prawo niedyskryminacyjnego dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a pewnymi państwami trzecimi przewidujące dla obywateli tych państw trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych posiadających licencje wydane zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   UZNAJĄC, że niektóre postanowienia umów dwustronnych dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Gruzją, które są niezgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej, muszą być doprowadzone do pełnej zgodności z tym prawem w celu ustanowienia solidnej podstawy prawnej dla świadczenia usług lotniczych między Wspólnotą Europejską a Gruzją, a także w celu zachowania kontynuacji świadczenia takich usług lotniczych,
   STWIERDZAJĄC, że postanowienia umów dwustronnych dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Gruzją, które nie są sprzeczne z prawem Wspólnoty Europejskiej, nie muszą zostać zmienione ani zastąpione,
   STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszych negocjacji celem Wspólnoty Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu powietrznego między Wspólnotą Europejską a Gruzją ani naruszenie równowagi między przewoźnikami lotniczymi ze Wspólnoty a przewoźnikami lotniczymi z Gruzji, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących umów dwustronnych dotyczących praw przewozowych,
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   1.   Do celów niniejszej Umowy „państwa członkowskie” oznaczają państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej.
   2.   Zawarte w umowach wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
   3.   Zawarte w umowach wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych pochodzących państwa członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub linii lotniczych wyznaczonych przez to państwo członkowskie.
   4.   Prawa przewozowe są w dalszym ciągu przyznawane na zasadzie umów dwustronnych.
   Artykuł 2
   Wyznaczenie przez państwo członkowskie
   1.   Postanowienia ust. 2 i 3 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez zainteresowane państwo członkowskie przewoźnika lotniczego, upoważnień i zezwoleń udzielonych mu przez Gruzję oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia upoważnień lub zezwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.
   2.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie Gruzja udziela właściwych upoważnień i zezwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem, że:

               i)

               przewoźnik lotniczy jest ustanowiony na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, i posiada ważne zezwolenie eksploatacyjne zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;

               ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu operatora lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a właściwa władza lotnicza jest wyraźnie określona w wyznaczeniu; i

               iii)

               przewoźnik lotniczy jest i pozostaje własnością, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych państw, i pozostaje pod stałą i skuteczną kontrolą państw lub obywateli.

         3.   Gruzja może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie, w przypadku gdy:

               i)

               przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, lub nie posiada ważnego zezwolenia eksploatacyjnego zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;

               ii)

               państwo członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu operatora lotniczego nie sprawuje ani nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym lub właściwa władza lotnicza nie jest wyraźnie określona w wyznaczeniu; lub

               iii)

               przewoźnik lotniczy nie stanowi własności i nie pozostaje pod skuteczną kontrolą, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, państw członkowskich lub obywateli państw członkowskich, lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych innych państw.

         Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego ustępu, Gruzja nie dyskryminuje przewoźników lotniczych pochodzących ze Wspólnoty ze względu na ich narodowość.
   Artykuł 3
   Prawa dotyczące kontroli regulacyjnej
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II lit. c).
   2.   Jeżeli państwo członkowskie wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie, prawa Gruzji zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Gruzją będą miały również zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez to inne państwo członkowskie oraz w stosunku do zezwolenia na prowadzenie działalności przez tego przewoźnika lotniczego.
   Artykuł 4
   Opodatkowanie paliwa lotniczego
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w załączniku II lit. d).
   2.   Nie naruszając jakichkolwiek innych postanowień stanowiących inaczej, żadne z postanowień umów wymienionych w załączniku II lit. d) nie uniemożliwia państwu członkowskiemu nałożenia podatków, należności, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium do użytku w statkach powietrznych wyznaczonego przewoźnika lotniczego z Gruzji, który obsługuje trasy między punktem znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego a innym punktem znajdującym się na terytorium tego lub innego państwa członkowskiego.
   Artykuł 5
   Taryfy przewozowe w ramach Wspólnoty Europejskiej
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II lit. e).
   2.   Taryfy należne za przewóz w całości w obrębie Wspólnoty Europejskiej, nakładane przez przewoźnika lotniczego/przewoźników lotniczych wyznaczonego/wyznaczonych przez Gruzję zgodnie z umową wymienioną w załączniku I zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. e), podlegają prawu Wspólnoty Europejskiej.
   Artykuł 6
   Załączniki do Umowy
   Załączniki do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część.
   Artykuł 7
   Zmiany lub poprawki
   Zmiany lub poprawki do niniejszej Umowy mogą zostać dokonane przez Strony w każdej chwili za ich obopólną zgodą.
   Artykuł 8
   Wejście w życie i tymczasowe stosowanie
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie po wzajemnym, pisemnym notyfikowaniu przez Strony zakończenia ich wewnętrznych procedur niezbędnych do jej wejścia w życie.
   2.   Nie naruszając ust. 1, Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej Umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   3.   Umowy oraz inne ustalenia między państwami członkowskimi a Gruzją, które w dniu podpisania niniejszej Umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, są wymienione w załączniku I lit. b). Niniejszą Umowę stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub tymczasowego stosowania.
   Artykuł 9
   Wygaśnięcie
   1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku I, wygasają jednocześnie wszystkie postanowienia niniejszej Umowy odwołujące się do umowy wymienionej w załączniku 1.
   2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I wygasa jednocześnie niniejsza Umowa.
   NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, będący należycie upoważnieni, złożyli podpisy pod niniejszą Umową.

      Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w Brukseli, dnia trzeciego maja roku dwa tysiące szóstego w językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i gruzińskim.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         Por el Gobierno de Georgia
         Za vládu Gruzie
         For Georgiens regering
         Für die Regierung von Georgien
         Gruusia valitsuse nimel
         Για την κυβέρνηση της Γεωργίας
         For the Government of Georgia
         Pour le gouvernement de la Géorgie
         Per il Governo della Georgia
         Gruzijas valdības vārdā
         Gruzijos Vyriausybės vardu
         Grúzia Kormánya részéről
         Għall-Gvern tal-Ġeorġja
         Voor de Regering van Georgië
         W imieniu Rządu Gruzji
         Pelo Governo da Geórgia
         Za vládu Gruzínska
         Za vlado Gruzije
         Georgian hallituksen puolesta
         För Georgiens regering

   ZAŁĄCZNIK I
   Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej Umowy

               a)

               Umowy dotyczące usług lotniczych między Rządem Gruzji a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej Umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane:

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między Austriackim Rządem Federalnym a Rządem Gruzji, podpisana w Wiedniu dnia 15 grudnia 1997 r. (data wejścia w życie: 1 października 2001 r.), zwana dalej w załączniku II „Umową Gruzja–Austria”,

                           —

                           Umowa między Rządem Republiki Cypryjskiej a Rządem Gruzji dotycząca usług lotniczych, podpisana w Tbilisi dnia 30 czerwca 1997 r. (data wejścia w życie: 5 listopada 1998 r.), zwana dalej w załączniku II „Umową Gruzja–Cypr”,

                           —

                           Umowa o transporcie lotniczym między Republiką Federalną Niemiec a Republiką Gruzji, podpisana w Bonn dnia 25 czerwca 1993 r. (data wejścia w życie: 27 listopada 1994 r.), zwana dalej w załączniku II „Umową Gruzja–Niemcy”,

                           —

                           Umowa między Rządem Republiki Greckiej a Rządem Republiki Gruzji dotycząca transportu lotniczego, podpisana w Tbilisi dnia 10 kwietnia 1997 r. (data wejścia w życie: 27 maja 1998 r.), zwana dalej w załączniku II „Umową Gruzja–Grecja”,

                           —

                           Umowa między Rządem Irlandii a Rządem Republiki Gruzji dotycząca transportu lotniczego, podpisana w Dublinie dnia 2 marca 1995 r. (data wejścia w życie: 2 marca 1995 r.), zwana dalej w załączniku II „Umową Gruzja–Irlandia”,

                           —

                           Umowa między Rządem Republiki Litewskiej a Rządem Republiki Gruzji dotycząca usług lotniczych, podpisana w Tbilisi dnia 12 kwietnia 1996 r. (data wejścia w życie: 12 stycznia 1999 r.), zwana dalej w załączniku II „Umową Gruzja–Litwa”,

                           —

                           Umowa między Królestwem Niderlandów a Republiką Gruzji dotycząca usług lotniczych świadczonych na ich terytoriach oraz poza nimi, podpisana w Wassenaar dnia 3 kwietnia 1995 r. (data wejścia w życie: 1 maja 1997 r.), zwana dalej w załączniku II „Umową Gruzja–Niderlandy”,

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Władzami Wykonawczymi (Rządem) Gruzji, podpisana w Tbilisi dnia 17 września 2003 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Gruzja–Zjednoczone Królestwo”;
                           Uzupełniona protokołem ustaleń, sporządzonym w Tbilisi dnia 17 września 2003 r. oraz uzgodnionym protokołem, podpisanym w Tbilisi dnia 2 listopada 2004 r.

               b)

               Umowy dotyczące usług lotniczych i inne ustalenia parafowane lub podpisane między Rządem Republiki Gruzji a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej Umowy nie weszły jeszcze w życie lub nie były tymczasowo stosowane:

                           —

                           Umowa między Rządem Belgii a Rządem Republiki Gruzji dotycząca transportu lotniczego, parafowana dnia 24 lutego 1995 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Gruzja–Belgia”,

                           —

                           Umowa między Rządem Republiki Węgierskiej a Rządem Republiki Gruzji dotycząca transportu lotniczego, parafowana dnia 29 czerwca 1995 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Gruzja–Węgry”,

                           —

                           Umowa między Rządem Republiki Łotewskiej a Rządem Gruzji dotycząca cywilnego transportu lotniczego, parafowana dnia 5 października 2005 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Gruzja–Łotwa”,

                           —

                           Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Gruzji dotycząca cywilnego transportu lotniczego, parafowana w Warszawie dnia 26 kwietnia 1993 r., zwana dalej w załączniku II „Umową Gruzja–Polska”.

         ZAŁĄCZNIK II
   Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku I, o których mowa w art. 2–5 niniejszej Umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Gruzja–Austria;

                           —

                           Artykuły 3 i 4 Umowy Gruzja–Belgia;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Gruzja–Cypr;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Gruzja–Niemcy;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Gruzja–Grecja;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Gruzja–Węgry;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Gruzja–Irlandia;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Gruzja–Łotwa;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Gruzja–Litwa;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Gruzja–Niderlandy;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Gruzja–Polska;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Gruzja–Zjednoczone Królestwo.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Gruzja–Austria;

                           —

                           Artykuł 5 Umowy Gruzja–Belgia;

                           —

                           Artykuł 5 Umowy Gruzja–Cypr;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Gruzja–Niemcy;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Gruzja–Grecja;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Gruzja–Węgry;

                           —

                           Artykuł 3, ust. 5 i 6 Umowy Gruzja–Irlandia;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Gruzja–Łotwa;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Gruzja–Litwa;

                           —

                           Artykuł 5 Umowy Gruzja–Niderlandy;

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Gruzja–Polska;

                           —

                           Artykuł 5 Umowy Gruzja–Zjednoczone Królestwo.

               c)

               Kontrola regulacyjna:

                           —

                           Artykuł 7 Umowy Gruzja–Belgia.

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:

                           —

                           Artykuł 7 Umowy Gruzja–Austria;

                           —

                           Artykuł 10 Umowy Gruzja–Belgia;

                           —

                           Artykuł 7 Umowy Gruzja–Cypr;

                           —

                           Artykuł 6 Umowy Gruzja–Niemcy;

                           —

                           Artykuł 9 Umowy Gruzja–Grecja;

                           —

                           Artykuł 9 Umowy Gruzja–Węgry;

                           —

                           Artykuł 11 Umowy Gruzja–Irlandia;

                           —

                           Artykuł 6 Umowy Gruzja–Łotwa;

                           —

                           Artykuł 11 Umowy Gruzja–Litwa;

                           —

                           Artykuł 10 Umowy Gruzja–Niderlandy;

                           —

                           Artykuł 6 Umowy Gruzja–Polska;

                           —

                           Artykuł 8 Umowy Gruzja–Zjednoczone Królestwo.

               e)

               Taryfy przewozowe w obrębie Wspólnoty Europejskiej:

                           —

                           Artykuł 11 Umowy Gruzja–Austria;

                           —

                           Artykuł 13 Umowy Gruzja–Belgia;

                           —

                           Artykuł 17 Umowy Gruzja–Cypr;

                           —

                           Artykuł 10 Umowy Gruzja–Niemcy;

                           —

                           Artykuł 12 Umowy Gruzja–Grecja;

                           —

                           Artykuł 8 Umowy Gruzja–Węgry;

                           —

                           Artykuł 6 Umowy Gruzja–Irlandia;

                           —

                           Artykuł 11 Umowy Gruzja–Łotwa;

                           —

                           Artykuł 9 Umowy Gruzja–Litwa;

                           —

                           Artykuł 6 Umowy Gruzja–Niderlandy;

                           —

                           Artykuł 10 Umowy Gruzja–Polska;

                           —

                           Artykuł 7 Umowy Gruzja–Zjednoczone Królestwo.

         ZAŁĄCZNIK III
   Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej Umowy

               a)

               Republika Islandii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               b)

               Księstwo Liechtensteinu (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               c)

               Królestwo Norwegii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               d)

               Konfederacja Szwajcarska (na mocy umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).


title: 2012/272/UE: Decyzja Rady z dnia 14 maja 2012 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Filipin, z drugiej strony

text:
               24.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 134/3

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 maja 2012 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Filipin, z drugiej strony
   (2012/272/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 79 ust. 3, art. 91 i 100, art. 191 ust. 4, art. 207 i 209 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 25 listopada 2004 r. Rada upoważniła Komisję do wynegocjowania z Republiką Filipin Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy („Umowa”).

               (2)

               Postanowienia Umowy objęte zakresem części trzeciej tytułu V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wiążą Zjednoczone Królestwo i Irlandię jako odrębne Umawiające się Strony, nie zaś jako części Unii Europejskiej, o ile Unia Europejska wraz ze Zjednoczonym Królestwem lub Irlandią nie powiadomiły wspólnie Republiki Filipin, że Zjednoczone Królestwo lub Irlandia są związane Umową jako część Unii Europejskiej, zgodnie z Protokołem (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, który załączony jest do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Jeżeli Zjednoczone Królestwo lub Irlandia przestaną być związane Umową jako część Unii Europejskiej zgodnie z art. 4a protokołu (nr 21), Unia Europejska wraz ze Zjednoczonym Królestwem lub Irlandią natychmiast poinformują Republikę Filipin o wszelkich zmianach w swoim stanowisku, w którym to przypadku pozostaną indywidualnie związane postanowieniami Umowy. To samo stosuje się do Danii zgodnie z Protokołem (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, który jest załączony do tych traktatów.

               (3)

               W przypadku gdy Zjednoczone Królestwo lub Irlandia nie przedłożyły notyfikacji wymaganej na mocy art. 3 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, nie biorą one udziału w przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji w takim stopniu, w jakim obejmuje ona przepisy zgodnie z częścią trzecią tytułu V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. To samo dotyczy Danii zgodnie z Protokołem (nr 22) w sprawie stanowiska Danii załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (4)

               Należy podpisać Umowę, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się w imieniu Unii do podpisania Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Filipin, z drugiej strony, z zastrzeżeniem jej zawarcia (1).
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem następującym po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 maja 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Tekst Umowy zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jej zawarcia.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1525 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/260

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1525
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Instytutu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Instytutowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0085/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1922/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (4), w szczególności jego art. 15,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0085/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn absolutorium z wykonania budżetu Instytutu za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 168.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 403 z 30.12.2006, s. 9.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.