title: Decyzja Rady 2011/499/WPZiB z dnia 1 sierpnia 2011 r. dotycząca zmiany i przedłużenia obowiązywania decyzji 2010/450/WPZiB w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Sudanie

text:
               11.8.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 206/50

         DECYZJA RADY 2011/499/WPZiB
   z dnia 1 sierpnia 2011 r.
   dotycząca zmiany i przedłużenia obowiązywania decyzji 2010/450/WPZiB w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Sudanie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 11 sierpnia 2010 r. Rada decyzją 2010/450/WPZiB (1) mianowała Rosalind MARSDEN Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (zwaną dalej „SPUE”) w Sudanie od dnia 1 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2011 r.

               (2)

               W dniu 9 lipca 2011 r. Republika Sudanu Południowego ogłosiła swoją niepodległość i od tego czasu mandat SPUE obejmuje dwa niezależne państwa.

               (3)

               Rosalind MARSDEN należy mianować SPUE w Republice Sudanu i w Republice Sudanu Południowego od dnia 9 lipca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. W związku z tym należy zmienić decyzję Rady 2010/450/WPZiB i przedłużyć okres jej obowiązywania.

               (4)

               SPUE będzie wykonywać swój mandat w warunkach, które mogą ulec pogorszeniu i utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2010/450/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               tytuł decyzji otrzymuje brzmienie:

               2)

               art. 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:
               „Artykuł 1
               Specjalny przedstawiciel Unii Europejskiej
               Rosalind MARSDEN zostaje niniejszym mianowana Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (»SPUE«) w Republice Sudanu (»Sudanie«) i w Republice Sudanu Południowego (»Południowym Sudanie«) od dnia 9 lipca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. Mandat SPUE może zostać skrócony, jeżeli Rada tak postanowi na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (»WP«).
               Artykuł 2
               Cele polityki
               Podstawą mandatu SPUE są cele polityki Unii Europejskiej (zwanej dalej »UE« lub »Unią«) wobec Sudanu i Sudanu Południowego oraz współpraca ze stronami sudańskimi, Unią Afrykańską (»UA«), Organizacją Narodów Zjednoczonych (»ONZ«) i innymi zainteresowanymi podmiotami krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi w dążeniu do pokojowego współistnienia Sudanu i Sudanu Południowego po wygaśnięciu całościowego porozumienia pokojowego (»CPA«) i po ogłoszeniu niepodległości przez Sudan Południowy w dniu 9 lipca 2011 r. Cele polityki Unii to m.in.: aktywnie przyczynianie się do rozwiązania wszelkich otwartych kwestii wynikających z CPA oraz z sytuacji zaistniałej po jego wygaśnięciu i pomoc stronom w realizacji uzgodnień; wspieranie starań o ustabilizowanie niespokojnego regionu wzdłuż granicy między oboma państwami; propagowanie budowy instytucji oraz promowanie stabilności, bezpieczeństwa i rozwoju Sudanu Południowego; wspieranie poszukiwania politycznego rozwiązania konfliktu w Darfurze; propagowanie ładu demokratycznego, przejrzystych zasad odpowiedzialności i poszanowania praw człowieka, w tym współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym; utrzymanie aktywnej obecności w Sudanie Wschodnim; a także poprawa dostępu organizacji humanitarnych do całego terytorium zarówno Sudanu, jak i Sudanu Południowego.
               Ponadto podstawą mandatu SPUE jest następujący cel polityki Unii: przyczynianie się do łagodzenia i eliminowania niebezpieczeństw zagrażających stabilności Sudanu Południowego i regionu ze strony Lord’s Resistance Army (»LRA«).
               Artykuł 3
               Mandat
               1.   Aby osiągnąć cele polityki, SPUE otrzymuje mandat, by:

                           a)

                           utrzymywać kontakt z rządem Sudanu, rządem Sudanu Południowego, sudańskimi i południowosudańskimi partiami politycznymi, darfurskimi ugrupowaniami zbrojnymi, organizacjami obywatelskimi i pozarządowymi i w ten sposób realizować cele polityki Unii;

                           b)

                           utrzymywać ścisłą współpracę z ONZ, UA, a w szczególności z jej panelem realizacyjnym wysokiego szczebla dla Sudanu (»AUHIP«), Ligą Państw Arabskich, Międzynarodowym Organem ds. Rozwoju i innymi wiodącymi regionalnymi i międzynarodowymi podmiotami, w tym ze specjalnym wysłannikiem USA;

                           c)

                           uczestniczyć w obradach odnośnych gremiów międzynarodowych i publicznych, propagując cele polityki Unii oraz spójność międzynarodowych wysiłków na rzecz Sudanu;

                           d)

                           wspierać międzynarodowe starania na rzecz kompleksowego, pluralistycznego i trwałego porozumienia pokojowego dla Darfuru, ściśle współpracując z ONZ, UA, rządem Kataru i innymi zainteresowanymi podmiotami międzynarodowymi;

                           e)

                           propagować poszanowanie praw człowieka, i w tym celu utrzymywać regularny kontakt z odpowiednimi organami Sudanu i Sudanu Południowego, Urzędem Prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego, Urzędem Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka oraz z działającymi w regionie obserwatorami praw człowieka;

                           f)

                           przyczyniać się do wdrażania unijnej polityki w zakresie praw człowieka – w tym wytycznych Unii co do praw człowieka, w szczególności »Wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych« i »Wytycznych UE w sprawie aktów przemocy wobec kobiet i zwalczania wszelkich form dyskryminacji kobiet«, oraz unijnej polityki dotyczącej rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ (RB ONZ) nr 1325 (2000) w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, m.in. monitorując i relacjonując bieżące wydarzenia oraz formułując odnośne zalecenia;

                           g)

                           aktywnie przyczyniać się do wdrażania kompleksowego podejścia Unii do Sudanu i Sudanu Południowego, które zostało uzgodnione przez Radę do Spraw Zagranicznych w dniu 20 czerwca 2011 r.;

                           h)

                           śledzić i koordynować współdziałanie Unii z wszystkimi zainteresowanymi podmiotami służące łagodzeniu i eliminowaniu niebezpieczeństw zagrażających ludności cywilnej i stabilności Sudanu Południowego oraz regionu ze strony LRA.

                     2.   Aby wykonać swój mandat, SPUE ma między innymi:

                           a)

                           doradzać i zdawać sprawozdania w kwestii kształtowania stanowiska Unii w gremiach międzynarodowych, aby aktywnie propagować i umacniać konsekwentne podejście polityczne Unii wobec Sudanu i Sudanu Południowego;

                           b)

                           śledzić wszystkie działania Unii i ściśle współpracować z jej delegaturami w Chartumie i Dżubie oraz z jej delegaturą przy UA w Addis Abebie i przy ONZ w Nowym Jorku;

                           c)

                           wspierać przemiany polityczne i działania na rzecz rozwiązania wszelkich otwartych kwestii wynikających z CPA oraz z sytuacji po jego wygaśnięciu, pomagać stronom w realizacji uzgodnień oraz wspierać starania służące budowaniu instytucji w Sudanie Południowym;

                           d)

                           przyczyniać się do wdrażania unijnej polityki w zakresie praw człowieka – w tym wytycznych Unii co do praw człowieka, w szczególności »Wytycznych Unii w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych« i »Wytycznych Unii w sprawie aktów przemocy wobec kobiet i zwalczania wszelkich form dyskryminacji kobiet«, oraz unijnej polityki dotyczącej rezolucji RB ONZ nr 1325 (2000) w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, m.in. monitorując i relacjonując bieżące wydarzenia; oraz

                           e)

                           nadzorować i relacjonować, czy strony sudańska i południowosudańska przestrzegają odpowiednich rezolucji RB ONZ, w szczególności nr 1556 (2004), 1564 (2004), 1590 (2005), 1591 (2005), 1593 (2005), 1612 (2005), 1663 (2006), 1672 (2006), 1679 (2006), 1769 (2007), 1778 (2007), 1881 (2009), 1882 (2009), 1891 (2009), 1919 (2010).”;

               3)

               w art. 4 dodaje się ustęp w brzmieniu:
               „3.   SPUE działa w ścisłej koordynacji z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (»ESDZ«)”;

               4)

               art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Finansową kwotę odniesienia wynoszącą 1 820 000 EUR zwiększa się o 955 000 EUR, by pokryć wydatki związane z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 września 2010 r. do dnia 30 czerwca 2012 r.”;

               5)

               art. 6 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 6
               Powołanie i skład zespołu
               1.   W granicach swojego mandatu i udostępnionych mu środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. W zespole tym muszą się znaleźć specjaliści znający konkretne kwestie polityczne objęte mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
               2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie pracowników oddelegowanych przez państwo członkowskie lub instytucję Unii do pracy ze SPUE pokrywa odpowiednio dane państwo członkowskie, dana instytucja Unii lub ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ mogą również być zatrudniani przy SPUE. Międzynarodowi pracownicy kontraktowi muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
               3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia swoje obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
               4.   Biura SPUE mieszczą się w Brukseli, Chartumie i Dżubie i dysponują koniecznym personelem zapewniającym wsparcie polityczne, administracyjne i logistyczne.”;

               6)

               art. 8 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 8
               Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
               SPUE i członkowie jej zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (2).

               7)

               art. 10 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 10
               Bezpieczeństwo
               Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii do zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie racjonalnie wykonalne działania – odpowiednio do swojego mandatu i stanu bezpieczeństwa na terenie jej podlegającym – by zapewnić bezpieczeństwo całemu bezpośrednio podległemu personelowi, a w szczególności:

                           a)

                           sporządza plan bezpieczeństwa misji obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, określający zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie i reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa oraz zawierający plan awaryjny i plan ewakuacyjny misji;

                           b)

                           zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

                           c)

                           zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym miejscowy personel kontraktowy, odbyli przed przyjazdem lub niezwłocznie po przyjeździe na obszar misji właściwe szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, odpowiednio do wskaźników ryzyka obszaru misji;

                           d)

                           zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych po regularnych ocenach bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemnych sprawozdań na temat wdrażania tych zaleceń i na inne tematy związane z bezpieczeństwem przy okazji sprawozdań śródokresowych i sprawozdań z wykonania mandatu.”;

               8)

               art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   SPUE składa regularne sprawozdania Komitetowi Politycznemu i Bezpieczeństwa na temat sytuacji w Sudanie i w Sudanie Południowym”;

               9)

               art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   SPUE utrzymuje na miejscu ścisły kontakt z szefami delegatur Unii (w tym delegatur w Chartumie, Dżubie, Addis Abebie i Nowym Jorku) i z kierującymi misją szefami z państw członkowskich. Szefowie ci dokładają wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi na miejscu”;

               10)

               art. 13 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 13
               Przegląd
               Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Do końca stycznia 2012 roku SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.
   Niniejsza decyzja ma zastosowanie od dnia 9 lipca 2011 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 sierpnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. DOWGIELEWICZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 211 z 12.8.2010, s. 42.

      (2)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.”;


title: 2008/200/WE: Decyzja Komisji z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie zakończenia procedury badawczej dotyczącej praktyk handlowych stosowanych przez Argentynę w związku z przywozem wyrobów włókienniczych i odzieżowych

text:
               5.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 60/34

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 20 lutego 2008 r.
   w sprawie zakończenia procedury badawczej dotyczącej praktyk handlowych stosowanych przez Argentynę w związku z przywozem wyrobów włókienniczych i odzieżowych
   (2008/200/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3286/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. ustanawiające procedury wspólnotowe w zakresie wspólnej polityki handlowej w celu zapewnienia wykonania praw Wspólnoty zgodnie z zasadami handlu międzynarodowego, w szczególności tymi ustanowionymi pod auspicjami Światowej Organizacji Handlu (1), w szczególności jego art. 11 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   POSTĘPOWANIE

               (1)

               W dniu 11 października 1999 r. Euratex – Europejska Organizacja ds. Odzieży i Wyrobów Tekstylnych (European Apparel and Textile Organisation) złożyła skargę zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 3286/94 (zwanego dalej „rozporządzeniem”) w imieniu członków organizacji eksportujących do Argentyny lub mających taki zamiar.

               (2)

               Skarżący twierdził, że sprzedaż wyrobów włókienniczych i odzieżowych ze Wspólnoty do Argentyny napotyka szereg przeszkód w handlu w rozumieniu art. 2 ust. 1 wymienionego wyżej rozporządzenia, tzn. „praktyki handlowe przyjęte lub utrzymywane przez państwo trzecie, w stosunku do których zasady handlu międzynarodowego ustanawiają prawo do wszczęcia postępowania”. Domniemane przeszkody w handlu:

                           a)

                           procedury kontrolne przed wysyłką i minimalne wartości celne;

                           b)

                           nadmierne wymagania dotyczące świadectw pochodzenia;

                           c)

                           wymóg przedstawienia formularza deklaracji składu wyrobu;

                           d)

                           nadmiernie uciążliwy wymóg etykietowania;

                           e)

                           podatek „statystyczny” i dyskryminujący VAT.

               (3)

               Skarżący twierdził również, że praktyki te powodowały niekorzystne skutki w handlu, w rozumieniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia.

               (4)

               W związku z tym Komisja zdecydowała, po konsultacjach z Komitetem Doradczym ustanowionym na mocy rozporządzenia, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie procedury badawczej w celu rozważenia stanu prawnego i faktycznego podniesionych kwestii. W konsekwencji procedura badawcza została wszczęta dnia 27 listopada 1999 r. (2).

         B.   USTALENIA WYNIKAJĄCE Z PROCEDURY BADAWCZEJ

               (5)

               W 2000 r. badanie w sprawie świadectwa pochodzenia wykazało, że uciążliwe wymogi okazały się naruszać art. VIII ust. 3 i art. X Układu GATT 1994, art. 7 ust. 1 Porozumienia WTO w sprawie wyrobów włókienniczych oraz odzieżowych oraz że naruszają zalecenia zawarte w art. VIII ust. 1 lit. c) Układu GATT 1994. Środki dotyczące wymogu etykietowania okazały się naruszać art. 2 ust. 2 Porozumienia WTO w sprawie barier technicznych w handlu i naruszają zalecenia zawarte w art. VIII ust. 1 lit. c) Układu GATT 1994. Odnośnie do formularza deklaracji składu wyrobu okazało się, że wymóg ten jest niezgodny z art. 2 Porozumienia WTO w sprawie licencjonowania przywozu. Jeśli chodzi o procedurę kontroli minimalnych wartości celnych, służby Komisji nie mogły zająć ostatecznego stanowiska z powodu wprowadzenia ostatnio nowego prawa regulującego tę kwestię. W kwestii procedur kontrolnych przed wysyłką nie stwierdzono pogwałcenia jakichkolwiek szczególnych postanowień Porozumienia WTO w sprawie inspekcji przedwysyłkowej. Jednakże nie wydaje się, aby wymóg ten odpowiadał celowi i duchowi Porozumienia. W końcu nie stwierdzono naruszenia zasad WTO odnośnie do podatku „statystycznego”, zaś kwestia dyskryminującego VAT została już potraktowana w ramach innej procedury TBR (rozporządzenie w sprawie przeszkód w handlu) dotyczącej przywozu wykończonych skóry do Argentyny (3).

               (6)

               Procedura badawcza wykazała również, że środki poddane badaniu, w ujęciu łącznym, spowodowały niekorzystne skutki w handlu lub zagrażały ich spowodowaniem, w zrozumieniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia.

         C.   ROZWÓJ SYTUACJI PO ZAKOŃCZENIU DOCHODZENIA

               (7)

               Po zakończeniu dochodzenia rozpoczęła się wieloletnia dyskusja z władzami argentyńskimi w celu osiągnięcia polubownej ugody mającej na celu zniesienie lub stopniowe złagodzenie wyżej wymienionych przeszkód w handlu.

               (8)

               Jeśli chodzi o praktyki ustalania wartości celnej sytuacja uległa w ostatnich latach poprawie. Nastąpiło zwiększenie przejrzystości, od kiedy producenci i eksporterzy europejscy mogą uczestniczyć w wyznaczaniu szacunkowych wartości w procedurze określania wartości celnej. Kontrole przedwysyłkowe zostały wycofane, zaś wymóg przedstawienia formularza deklaracji składu wyrobu nie wydaje się stwarzać jakiegokolwiek problemu eksporterom.

               (9)

               W kwestii świadectwa pochodzenia osiągnięto znaczny postęp od momentu przyjęcia Instruccion General No 9/2002 de la Direccion General de Aduanas w dniu 8 lutego 2002 r. Do niedawna główną pozostającą przeszkodą w handlu stojącą przed europejskim przemysłem był wymóg, w przypadku handlu trójkątnego, przedstawienia władzom argentyńskim nie tylko świadectwa pochodzenia, lecz również faktury między producentem towarów pochodzących z krajów trzecich a eksporterem w kraju wysyłki. Wymóg ten wiązał się z kwestią poufności oryginalnej transakcji. Dzięki przyjęciu Nota External No 3/07 de Administracion Federal de Ingresos Publicos (Subdireccion general tecnico legal aduanera) Argentyna skutecznie uchyliła wymóg dostarczania kopii oryginalnej faktury, co zostało obecnie zastąpione świadectwem wystawionym przez właściwe organy kraju wysyłki, np. izbę handlową, a następnie poświadczonego przez kraj wysyłki w konsulacie Argentyny.

               (10)

               Odnośnie do wymogu etykietowania związanego z obowiązkowym naszywaniem znaczków skarbowych władze Argentyny poinformowały, że koszty takiego wymogu w porównaniu z wartością wysyłki są bardzo niskie. W związku z tym okazuje się, że ewentualne niekorzystne skutki tej pozostałej przeszkody w handlu nie mają i nie mogą mieć materialnego wpływu na gospodarkę Wspólnoty lub regionu Wspólnoty ani na sektor produkcji wyrobów włókienniczych.

         D.   WNIOSKI I ZALECCNIA

               (11)

               W świetle powyższej analizy uznaje się, że procedura badawcza doprowadziła do satysfakcjonującej sytuacji odnośnie do domniemanych przeszkód w handlu wymienionych w skardze Eurateksu lub że, w przypadku przyszywania znaczków skarbowych, badane środki nie mają same w sobie materialnego wpływu na regiony Wspólnoty Europejskiej produkujące wyroby włókiennicze. Należy w związku z tym zakończyć procedurę badawczą zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia.

               (12)

               Zasięgnięto opinii Komitetu Doradczego w zakresie środków przewidzianych w niniejszej decyzji,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Procedura badawcza dotycząca praktyk handlowych stosowanych przez Argentynę w związku z przywozem wyrobów włókienniczych i odzieżowych jest niniejszym zakończona.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 lutego 2008 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 349 z 31.12.1994, s. 71. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 356/95 (Dz.U. L 41 z 23.2.1995, s. 3).

      (2)  Dz.U. C 340 z 27.11.1999, s. 70.

      (3)  Dz.U. L 295 z 4.11.1998, s. 46.


title: Decyzja Rady (UE, Euratom) 2016/1125 z dnia 8 lipca 2016 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Portugalską

text:
               12.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/15

         DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2016/1125
   z dnia 8 lipca 2016 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Portugalską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając propozycję rządu Portugalii,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Lina DA SILVY MAI,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2020 r., zostaje niniejszym mianowany José Custódio LEIRIÃO, członek Krajowej Konfederacji Instytucji Solidarnościowych (CNIS).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2016 r.

            W imieniu Rady

         M. LAJČÁK

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 53).

      (2)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1790 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 23).


               15.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 468/284

         P7_TA(2013)0563
   Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego (Danièle Lamarque – Francja)
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie powołania Danièle Lamarque na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0311/2013 – 2013/0809(NLE))
   (Konsultacja)
   (2016/C 468/64)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0311/2013),

               —

               uwzględniając art. 108 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0437/2013),

               A.

               mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

               B.

               mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2013 r. Komisja Kontroli Budżetowej przystąpiła do przesłuchania kandydata zgłoszonego przez Radę na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego;

               1.

               wydaje opinię pozytywną w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania Danièle Lamarque na członka Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


title: 2009/844/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 października 2009 r. w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej zgodnie z pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami

text:
               19.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 304/5

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 21 października 2009 r.
   w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej zgodnie z pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
   (2009/844/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając zawarte pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 26,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (2),
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska ustanowiła Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („fundusz”) w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte klęskami.

               (2)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. dopuszcza możliwość uruchomienia funduszu w granicach rocznego pułapu wynoszącego 1 mld EUR.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 2012/2002 zawiera przepisy, w oparciu o które możliwe jest uruchomienie funduszu.

               (4)

               Włochy złożyły wniosek o uruchomienie funduszu w związku z klęską żywiołową spowodowaną przez trzęsienie ziemi,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 uruchamia się Fundusz Solidarności Unii Europejskiej w celu udostępnienia kwoty 493 771 159 EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 21 października 2009 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         C. MALMSTRÖM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3.


title: 2009/517/WE: Decyzja Rady z dnia 22 czerwca 2009 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

text:
               3.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 173/11

      DECYZJA RADY

   z dnia 22 czerwca 2009 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych
   (2009/517/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Umowę między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych (1) (zwaną dalej „umową”), zgodnie z mechanizmami I dyrektywami zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do otwarcia negocjacji z krajami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty dnia 24 lutego 2009 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2009/302/WE (2).

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Umowa między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 22 czerwca 2009 r.

            W imieniu Rady

         J. ŠEBESTA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 34.

      (2)  Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 33.


title: Decyzja Rady z dnia 19 grudnia 1991 r. dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji oraz Konfederacją Szwajcarską odnoszącą się do zmiany Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. w sprawie wspólnej procedury tranzytowej

text:
Ważna informacja prawna

|

31993D0069

Dziennik Urzędowy L 025 , 02/02/1993 P. 0026 - 0026

		Decyzja Radyz dnia 19 grudnia 1991 r.dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji oraz Konfederacją Szwajcarską odnoszącą się do zmiany Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. w sprawie wspólnej procedury tranzytowej(93/69/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:artykuł 15 ust. 2 Konwencji między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji oraz Konfederacją Szwajcarską w sprawie wspólnej procedury tranzytowej [1] upoważnia Wspólny Komitet powołany na mocy tej Konwencji do formułowania zaleceń dotyczących zmian do Konwencji;Konwencja została zmieniona w celu uwzględnienia ostatnich zmian w zakresie zasad tranzytu wspólnotowego stanowiących element przekształceń tej procedury, ze względu na cel, którym jest wprowadzenie rynku wewnętrznego do dnia 1 stycznia 1993 r.;dane zmiany zostały określone w zaleceniu nr 1/91 Wspólnego Komitetu; należy przyjąć Porozumienie w formie wymiany listów odnoszące się do tych zaleceń,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji oraz Konfederacją Szwajcarską odnoszącą się do zmiany Konwencji z dnia 20 maja 1987 r. w sprawie wspólnej procedury tranzytowej.Tekst Porozumienia załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przeewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby upoważnionej do podpisania Porozumienia w celu zawiązania Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 1991 r.W imieniu RadyP. DankertPrzewodniczący[1] Dz.U. L 226 z 13.8.1987, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2014/268/UE: Decyzja Rady z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

text:
               13.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 138/102

         DECYZJA RADY
   z dnia 6 maja 2014 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
   (2014/268/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 165 ust. 4, art. 166 ust. 4 i art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie — między innymi — Protokołu 31 do Porozumienia EOG.

               (3)

               Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera przepisy i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (4)

               Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy umawiającymi się stronami Porozumienia EOG w celu włączenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 (3).

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić Protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2014 r.

               (6)

               Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno zatem opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte przez Unię we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 maja 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. STOURNARAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylające decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 50).

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG nr …/2014
      z dnia …
      zmieniająca Protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Należy rozszerzyć współpracę Umawiających się Stron Porozumienia EOG w celu włączenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiającego „Erasmus+”: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylającego decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (1).

                  (2)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić Protokół 31 do Porozumienia EOG, aby umożliwić podjęcie tej rozszerzonej współpracy od dnia 1 stycznia 2014 r.,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ
      Artykuł 1
      W art. 4 Protokołu 31 do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  po ust. 2m dodaje się ustęp w brzmieniu:

                              „2n.

                              Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. państwa EFTA uczestniczą w następującym programie:

                                          —

                                             32013 R 1288: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające »Erasmus+«: unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylające decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 50).”;

                  2)

                  tekst ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                  „Zgodnie z art. 82 ust. 1 lit. a) Porozumienia państwa EFTA uczestniczą finansowo w programach i działaniach, o których mowa w ust. 1, 2, 2a, 2b, 2c, 2d, 2e, 2f, 2g, 2h, 2i, 2j, 2k, 2l, 2m i 2n.”.

            Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (2).
      Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli …

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 50.

         (2)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: 2005/303/: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 303/05/COL z dnia 30 listopada 2005 r. zmieniająca po raz pięćdziesiąty pierwszy proceduralne i merytoryczne zasady w dziedzinie pomocy państwa

text:
               23.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 324/30

      DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

      NR 303/05/COL
   z dnia 30 listopada 2005 r.
   zmieniająca po raz pięćdziesiąty pierwszy proceduralne i merytoryczne zasady w dziedzinie pomocy państwa
   URZĄD NADZORU EFTA (1),
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2), w szczególności jego art. 61 do 63 oraz protokół 26,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (3), w szczególności jego art. 24 i art. 5 ust. 2 lit. b) oraz art. 1 części I protokołu 3 do tego porozumienia,
   ZGODNIE Z art. 24 Porozumienia o nadzorze i trybunale, Urząd Nadzoru EFTA nadaje moc prawną postanowieniom porozumienia EOG dotyczącym pomocy państwa,
   ZGODNIE Z art. 5 ust. 2 lit. b) Porozumienia o nadzorze i trybunale, Urząd wydaje zawiadomienia oraz wytyczne w kwestiach objętych porozumieniem EOG, jeśli porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli Urząd uznaje to za konieczne,
   PRZYWOŁUJĄC Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa (4) przyjęte przez Urząd w dniu 19 stycznia 1994 r. (5),
   MAJĄC NA UWADZE, że dnia 9 listopada 2005 r. Komisja Wspólnot Europejskich (6) przyjęła przedłużenie obowiązywania wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na rzecz badań i rozwoju (7) do dnia 31 grudnia 2006 r.,
   MAJĄC NA UWADZE, że przedłużenie to ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że zasady odpowiadające wspólnotowym zasadom ramowym dotyczącym pomocy państwa na rzecz badań i rozwoju zostały uwzględnione w rozdziale 14 Wytycznych w sprawie pomocy państwa,
   MAJĄC NA UWADZE, że rozdział 14 Wytycznych w sprawie pomocy państwa przestaje obowiązywać dnia 31 grudnia 2005 r.,
   MAJĄC NA UWADZE, że należy zagwarantować jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa na całym Europejskim Obszarze Gospodarczym,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” zamieszczonej na końcu załącznika XV do porozumienia EOG, Urząd ma przyjąć, po konsultacji z Komisją WE, akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję Europejską,
   PO KONSULTACJI z Komisją Europejską,
   ODWOŁUJĄC SIĘ DO konsultacji, jakie Urząd odbył z państwami EFTA, wysyłając dnia 9 listopada 2005 r. pisma na ten temat do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               1)

               Okres ważność rozdziału 14. Wytycznych w sprawie pomocy państwa, pomocy państwa na rzecz badań i rozwoju, zostaje przedłużony do dnia 31 grudnia 2006 r. Ustęp 2 sekcji 14.9 Wytycznych w sprawie pomocy państwa otrzymuje brzmienie:
               „Wytyczne te będą obowiązywać do dnia 31 grudnia 2006 r.”.
               Przypis 1 do rozdziału 14 Wytycznych w sprawie pomocy państwa otrzymuje brzmienie:
               „Niniejszy rozdział został zmieniony decyzją Kolegium z dnia 26 lipca 2002 r. i 30 listopada 2005 r. Rozdział odpowiada wspólnotowym zasadom ramowym dotyczącym pomocy państwa na rzecz badań i rozwoju (Dz.U. C 45 z 17.2.1996, str. 5) zmienionym komunikatem Komisji z dnia 13 lutego 1998 r. (Dz.U. C 48 z 13.2.1998, str. 2), 8 maja 2002 r. (Dz.U. C 111 z 8.5.2002, str. 3) i 9 listopada 2005 r.”.

               2)

               Państwa EFTA zostają poinformowane w drodze listu zawierającego kopię niniejszej decyzji.

               3)

               Komisja Europejska zostaje poinformowana poprzez przesłanie kopii niniejszej decyzji, zgodnie z pkt d protokołu 27 do porozumienia EOG.

               4)

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG oraz w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 30 listopada 2005 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Einar M. BULL

            Przewodniczący

         Kurt JÄGER

            Członek Kolegium

      (1)  Zwan dalej „Urzędem”.

      (2)  Zwane dalej „porozumieniem EOG”.

      (3)  Zwane dalej „porozumieniem o nadzorze i trybunale”.

      (4)  Zwane dalej „Wytycznymi w sprawie pomocy państwa”.

      (5)  Pierwotnie opublikowane w Dz.U. L 231 z 3.9.1994 oraz w Suplemencie EOG nr 32 z 3.9.1994, ostatnio zmienione decyzją z dnia 30 listopada 2005 r.

      (6)  Zwana dalej „Komisją WE”.

      (7)  Wspólnotowe zasady ramowe dotyczące pomocy na rzecz badań i rozwoju, opublikowane w Dz.U. C 45 z 17.2.1996, str. 5.


title: 2014/47/UE: Decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów ośmiu członków z Portugalii i siedmiu zastępców członków z Portugalii

text:
               30.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 27/60

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 stycznia 2014 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów ośmiu członków z Portugalii i siedmiu zastępców członków z Portugalii
   (2014/47/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Portugalii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Osiem stanowisk członków Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Joségo CORREI, Manuela FREXESA, Francisca MESQUITY MACHADA, Carlosa PINTA, Carlosa PINTA DE SÁ, Joaquima RAPOSA, Ruiego RIA oraz Fernanda RUASA.

               (3)

               Siedem stanowisk zastępców członków Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Álvara AMARA, Antónia BORGESA, Joaquima DIASA VALENTE, Carlosa MARTY, Antónia Jorgego NUNESA, Vítora PROENÇY and Jaimego SOARESA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowiska członków:

                           —

                           José Agostinho RIBAU ESTEVES, Presidente da Câmara Municipal de Aveiro,

                           —

                           Álvaro DOS SANTOS AMARO, Presidente da Câmara Municipal da Guarda,

                           —

                           José Maria DA CUNHA COSTA, Presidente da Câmara Municipal de Viana do Castelo,

                           —

                           Basílio Adolfo DE MENDONÇA HORTA DA FRANCA, Presidente da Câmara Municipal de Sintra,

                           —

                           António Gonçalves BRAGANÇA FERNANDES, Presidente da Câmara Municipal da Maia,

                           —

                           Carlos Manuel RODRIGUES PINTO DE SÁ, Presidente da Câmara Municipal de Évora,

                           —

                           João Nuno FERREIRA GONÇALVES DE AZEVEDO, Presidente da Câmara Municipal de Mangualde,

                           —

                           Luís Filipe SOROMENHO GOMES, Presidente da Câmara Municipal de Vila Real de Santo António;

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           —

                           Luís Manuel DOS SANTOS CORREIA, Presidente da Câmara Municipal de Castelo Branco,

                           —

                           Francisco Manuel LOPES, Presidente da Câmara Municipal de Lamego,

                           —

                           Paulo Jorge FRAZÃO BATISTA SANTOS, Presidente da Câmara Municipal da Batalha,

                           —

                           Vitor Manuel MARTINS GUERREIRO, Presidente da Câmara Municipal de São Brás de Alportel,

                           —

                           António BENJAMIM PEREIRA, Presidente da Câmara Municipal de Esposende,

                           —

                           Vitor Manuel CHAVES DE CARO PROENÇA, Presidente da Câmara Municipal de Alcácer do Sal,

                           —

                           Luís Miguel CORREIA ANTUNES, Presidente da Câmara Municipal da Lousã.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 stycznia 2014 r.

            W imieniu Rady

         G. STOURNARAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.