title: 2008/143/WE: Decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zawarcia Umowy o transporcie morskim między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a rządem Chińskiej Republiki Ludowej z drugiej strony

text:
               21.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/23

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 stycznia 2008 r.
   w sprawie zawarcia Umowy o transporcie morskim między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a rządem Chińskiej Republiki Ludowej z drugiej strony
   (2008/143/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 lutego 1998 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji dotyczących Umowy o transporcie morskim między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, z drugiej strony (zwanej dalej „umową”) i określiła odpowiednie wytyczne negocjacyjne.

               (2)

               Powyższe negocjacje zakończyły się powodzeniem i umowa została parafowana przez Komisję w dniu 12 grudnia 2001 r.

               (3)

               Umowa została podpisana w Brukseli w dniu 6 grudnia 2002 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (4)

               Protokół zmieniający umowę w celu uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej został podpisany w dniu 5 września 2005 r. w Pekinie.

               (5)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r. Bułgaria i Rumunia mają przystąpić do umowy przez zawarcie protokołu pomiędzy Radą a Chińską Republiką Ludową.

               (6)

               Niezbędne procedury konstytucyjne i instytucjonalne zostały zakończone, należy zatem zatwierdzić umowę,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę o transporcie morskim między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, z drugiej strony.
   Tekst umowy (2) jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, składa powiadomienie przewidziane w art. 15 ust. 2 umowy.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 stycznia 2008 r.

            W imieniu Rady

         D. RUPEL

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 2 września 2003 r. (Dz.U. C 76 E z 25.3.2004, s. 102).

      (2)  Zob. s. 25 niniejszego Dziennika Urzędowego.
    ---documentbreak---

               21.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/25

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   o transporcie morskim między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a rządem Chińskiej Republiki Ludowej, z drugiej strony
   KRÓLESTWO BELGII,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   Strony Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zwane dalej „państwami członkowskimi Wspólnoty”, oraz
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   zwana dalej „Wspólnotą”
   z jednej strony, oraz
   RZĄD CHIŃSKIEJ REPUBLIKI LUDOWEJ,
   zwany dalej „Chinami”,
   z drugiej strony,
   UWZGLĘDNIAJĄC Umowę w sprawie współpracy handlowej i gospodarczej podpisaną w maju 1985 r. pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Chińską Republiką Ludową,
   UWZGLĘDNIAJĄC znaczenie stosunków istniejących pomiędzy Wspólnotą i jej państwami członkowskimi oraz Chinami w sektorze transportu morskiego,
   WIERZĄC, że współpraca w sektorze międzynarodowego transportu morskiego pomiędzy Stronami przyczyni się do rozwoju stosunków handlowych i gospodarczych pomiędzy Chinami oraz Wspólnotą i jej państwami członkowskimi,
   MAJĄC NA CELU dalsze wzmacnianie wzajemnych stosunków w sektorze międzynarodowego transportu morskiego w oparciu o zasadę równości i wzajemnych korzyści
   UZNAJĄC istotne znaczenie usług transportu morskiego i pragnąc dalej rozwijać transport multimodalny obejmujący przewóz drogą morską, w celu zwiększenia wydajności łańcucha transportowego,
   UZNAJĄC znaczenie dalszego rozwoju elastycznych i prorynkowych rozwiązań oraz wynikających z nich korzyści dla przedsiębiorstw obu Stron świadczących usługi w sektorze międzynarodowego transportu ładunków w ramach efektywnego systemu międzynarodowego transportu morskiego,
   UWZGLĘDNIAJĄC istniejące umowy dwustronne o transporcie morskim pomiędzy państwami członkowskimi Wspólnoty a Chinami,
   POPIERAJĄC wielostronne negocjacje dotyczące usług transportu morskiego prowadzone w ramach Światowej Organizacji Handlu,
   KRÓLESTWO BELGII:
   Isabelle DURANT
   Wicepremier i Minister ds. Mobilności i Transportu
   KRÓLESTWO DANII:
   Bendt BENDTSEN
   Minister Gospodarki, Handlu i Przemysłu
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC:
   Manfred STOLPE
   Federalny Minister Transportu, Budownictwa i Mieszkalnictwa
   Wilhelm SCHÖNFELDER
   Ambasador, Stały Przedstawiciel Republiki Federalnej Niemiec
   REPUBLIKA GRECKA:
   Georgios ANOMERITIS
   Minister ds. Floty Handlowej
   KRÓLESTWO HISZPANII:
   Francisco ÁLVAREZ-CASCOS FERNÁNDEZ
   Minister Infrastruktury
   REPUBLIKA FRANCUSKA:
   Pierre SELLAL
   Ambasador, Stały Przedstawiciel Republiki Francuskiej
   IRLANDIA:
   Peter GUNNING
   Zastępca Stałego Przedstawiciela Irlandii
   REPUBLIKA WŁOSKA:
   Pietro LUNARDI
   Minister Infrastruktury i Transportu
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA:
   Henri GRETHEN
   Minister Gospodarki, Minister Transportu
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW:
   Roelf Hendrik de BOER
   Minister ds. Transportu, Komunikacji i Robót Publicznych
   REPUBLIKA AUSTRII:
   Mathias REICHHOLD
   Federalny Minister ds. Transportu, Innowacji i Technologii
   REPUBLIKA PORTUGALII:
   Luís Francisco VALENTE DE OLIVEIRA
   Minister ds. Robót Publicznych, Transportu i Mieszkalnictwa
   REPUBLIKA FINLANDII:
   Kimmo SASI
   Minister ds. Transportu i Komunikacji
   KRÓLESTWO SZWECJI:
   Ulrica MESSING
   Minister ds. Komunikacji
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ:
   David JAMIESON
   Parlamentarny Podsekretarz Stanu, Ministerstwo Transportu
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA:
   Bendt BENDTSEN
   Minister Gospodarki, Handlu i Przemysłu Królestwa Danii
   Urzędujący Przewodniczący Rady Unii Europejskiej
   Loyola de PALACIO
   Wiceprzewodniczący Komisji Wspólnot Europejskich
   RZĄD CHIŃSKIEJ REPUBLIKI LUDOWEJ:
   Chunxian ZHANG
   Minister ds. Komunikacji Chińskiej Republiki Ludowej
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel
   Niniejsza Umowa ma na celu poprawę warunków transportu morskiego ładunków przewożonych z Chin i do Chin, ze Wspólnoty i do Wspólnoty, jak również do i ze Wspólnoty oraz do i z Chin z jednej strony, a państw trzecich z drugiej strony, z korzyścią dla przedsiębiorstw Stron. Umowa opiera się na zasadzie swobody świadczenia usług transportu morskiego, swobodnego dostępu do ładunków i przewozów statkami z państw trzecich (cross trade), nieograniczonego dostępu i niedyskryminacyjnego traktowania przy korzystaniu z portów i pomocniczych urządzeń portowych, oraz w zakresie obecności handlowej. Umowa dotyczy wszystkich aspektów usług „od drzwi do drzwi”.
   Artykuł 2
   Zakres stosowania
   1.   Niniejsza Umowa ma zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego ładunków oraz do usług logistycznych, w tym do operacji multimodalnych, których część stanowi przewóz ładunków drogą morską pomiędzy portami Chin i państw członkowskich Wspólnoty, jak również do międzynarodowego transportu morskiego ładunków między portami państw członkowskich Wspólnoty. Umowa ma również zastosowanie do przewozu statkami państw trzecich oraz do przewozu sprzętu takiego jak puste kontenery, które nie są przewożone jako ładunek za opłatą, pomiędzy portami chińskimi albo portami jednego z państw członkowskich Wspólnoty.
   Jeżeli statek jednej ze Stron przepływa z jednego portu drugiej Strony do innego albo z jednego portu państwa członkowskiego Wspólnoty do innego w celu załadunku towarów przeznaczonych do państw trzecich albo rozładunku towarów pochodzących z zagranicy, uznaje się, że operacja taka stanowi część międzynarodowego transportu morskiego.
   Niniejsza Umowa nie ma zastosowania do transportu krajowego odbywającego się wyłącznie pomiędzy portami Chin albo pomiędzy portami jednego z państw członkowskich Wspólnoty.
   2.   Niniejsza umowa nie wpływa na stosowanie umów dwustronnych o żegludze morskiej zawartych pomiędzy Chinami a państwami członkowskimi Wspólnoty dotyczących kwestii nie wchodzących w zakres stosowania niniejszej Umowy.
   3.   Niniejsza Umowa nie narusza praw statków państw trzecich do uczestniczenia w transporcie ładunków i pasażerów pomiędzy portami Stron lub pomiędzy portami jednej ze Stron a stroną trzecią.
   Artykuł 3
   Definicje
   Dla celów niniejszej Umowy:

               a)

               „usługi międzynarodowego transportu morskiego ładunków oraz międzynarodowe usługi logistyczne” obejmują świadczenie usług międzynarodowego transportu morskiego ładunków oraz związane z nimi usługi przeładunku, składowania i magazynowania, usługi związane z odprawą celną, usługi serwisu kontenerowego i magazynowego świadczone w portach i w głębi lądu, usługi agencji żeglugowej i usługi spedycyjne;

               b)

               „operacje transportu multimodalnego” oznaczają przewóz towarów na podstawie jednego dokumentu przewozowego przy użyciu więcej niż jednego rodzaju środków transportu, obejmujący również odcinek morski;

               c)

               „usługi agencji żeglugowej” oznaczają działalność polegającą na reprezentowaniu, na określonym obszarze, w charakterze agenta, interesów co najmniej jednej linii żeglugowej albo co najmniej jednego przedsiębiorstwa żeglugi morskiej, w celu:

                           —

                           wprowadzania na rynek i sprzedaży usług w sektorze transportu morskiego i usług powiązanych z nimi, od oferty do wystawienia faktury oraz wystawiania konosamentów w imieniu przedsiębiorstw, zawierania umów dotyczących usług powiązanych, przygotowywania dokumentów i udzielania informacji handlowych,

                           —

                           działania w imieniu przedsiębiorstw w związku z organizowaniem zawijania statków do portu lub, w razie potrzeby, przejmowaniem ładunków;

               d)

               „usługi spedycyjne” oznaczają działalność polegającą na organizowaniu i nadzorowaniu przewozu w imieniu spedytora poprzez zawieranie umów dotyczących usług powiązanych, przygotowywanie dokumentacji i udzielanie informacji handlowych;

               e)

               „przedsiębiorstwo żeglugi morskiej” oznacza przedsiębiorstwo, która spełnia następujące warunki:

                           i)

                           zostało utworzone zgodnie z przepisami prawa publicznego lub prywatnego Chin, Wspólnoty albo państwa członkowskiego Wspólnoty;

                           ii)

                           ma zarejestrowaną siedzibę, centralę lub główne miejsce prowadzenia działalności odpowiednio w Chinach lub na terytorium Wspólnoty;

                           iii)

                           świadczy usługi żeglugi międzynarodowej przy pomocy należących do niego lub eksploatowanych przez nie statków.

                     Przedsiębiorstwa żeglugi morskiej z siedzibą poza terytorium Wspólnoty lub Chin, kontrolowane przez obywateli odpowiednio państwa członkowskiego Wspólnoty lub Chin, są również objęte postanowieniami niniejszej Umowy, jeżeli ich statki są zarejestrowane w jednym z państw członkowskich lub w Chinach zgodnie z ich przepisami;

               f)

               „spółka zależna” oznacza przedsiębiorstwo należące do przedsiębiorstwa żeglugi morskiej posiadające osobowość prawną;

               g)

               „oddział” oznacza podmiot należący do przedsiębiorstwa żeglugi morskiej nie posiadający osobowości prawnej;

               h)

               „przedstawicielstwo” oznacza przedstawicielstwo przedsiębiorstwa żeglugi morskiej jednej Strony ustanowione na terytorium drugiej Strony;

               i)

               „statek” oznacza każdy statek handlowy wpisany do rejestru okrętowego Strony zgodnie z prawem Chin, Wspólnoty lub jej państw członkowskich i podnoszący banderę tej Strony, uczestniczący w międzynarodowym transporcie morskim, a także statki pływające pod banderą państw trzecich, ale należące do przedsiębiorstwa żeglugi morskiej z Chin lub państwa członkowskiego Wspólnoty lub przez takie przedsiębiorstwo eksploatowane. Określenie to nie obejmuje okrętów marynarki wojennej i innych statków, które nie są wykorzystywane do działalności handlowej.

         Artykuł 4
   Świadczenie usług
   1.   Każda Strona zapewnia statkom podnoszącym banderę drugiej Strony albo eksploatowanym przez obywateli lub przedsiębiorstwa drugiej Strony traktowanie bez dyskryminacji w stosunku do swoich statków, pod względem dostępu do portów, korzystania z ich infrastruktury i pomocniczych urządzeń portowych, jak również związanych z tym opłat i podatków, formalności celnych oraz wskazania miejsca postoju statku i korzystania z urządzeń do załadunku i rozładunku.
   2.   Strony zobowiązują się do efektywnego stosowania w sposób niedyskryminujący zasady swobodnego dostępu do rynku usług międzynarodowego transportu morskiego i do międzynarodowego ruchu w transporcie morskim w oparciu o rozwiązania rynkowe.
   3.   Stosując zasady określone w ust. 1 i 2, Strony:

               a)

               nie wprowadzą klauzul dotyczących podziału ładunku do przyszłych umów z państwami trzecimi dotyczących usług transportu morskiego oraz wypowiedzą takie klauzule w rozsądnym terminie, w przypadkach gdy są one zawarte we wcześniejszych umowach dwustronnych;

               b)

               znoszą, z dniem wejścia w życie niniejszej Umowy, wszelkie jednostronne środki administracyjne, techniczne lub inne, które mogłyby stanowić pośrednie ograniczenie lub mieć skutek dyskryminujący wobec swobody świadczenia usług w międzynarodowym transporcie morskim;

               c)

               od dnia wejścia w życie niniejszej umowy zaniechają stosowania środków administracyjnych, technicznych i legislacyjnych, które mogłyby prowadzić do dyskryminacji obywateli albo przedsiębiorstw drugiej Strony w zakresie świadczenia usług międzynarodowego transportu morskiego.

         4.   Każda Strona zapewnia przedsiębiorstwom żeglugi morskiej drugiej Strony na zasadzie niedyskryminacji i na warunkach uzgodnionych pomiędzy zainteresowanymi przedsiębiorstwami dostęp do i możliwość korzystania z usług dowozowych (feeder services) świadczonych w zakresie międzynarodowego transportu ładunków pomiędzy portami chińskimi albo pomiędzy portami jednego z państw członkowskich Wspólnoty przez przedsiębiorstwa żeglugowe zarejestrowane na terytorium tej Strony.
   Artykuł 5
   Obecność handlowa
   W odniesieniu do działalności w zakresie międzynarodowego transportu morskiego ładunków oraz międzynarodowych usług logistycznych, w tym operacji transportu multimodalnego „od drzwi do drzwi”, każda Strona umożliwia przedsiębiorstwom żeglugi morskiej drugiej Strony utworzenie jednoosobowo lub z innymi wspólnikami spółek zależnych, oddziałów i przedstawicielstw, oraz, w odniesieniu do spółek zależnych i oddziałów, umożliwi im prowadzenie działalności gospodarczej, zgodnie z jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi. Działalność taka może w szczególności obejmować:

               1)

               wyszukiwanie i bukowanie ładunków oraz powierzchni ładunkowej;

               2)

               przygotowywanie, potwierdzanie, opracowanie i wystawianie konosamentu, w tym także konosamentu bezpośredniego powszechnie uznawanego w międzynarodowym transporcie morskim; przygotowywanie dokumentacji dotyczącej dokumentów przewozowych i celnych;

               3)

               naliczanie, pobieranie i przekazywanie frachtu i innych opłat wynikających z umów o świadczenie usług lub stawek taryfowych;

               4)

               negocjowanie i podpisywanie umów o świadczenie usług;

               5)

               podpisywanie umów dotyczących transportu drogowego i kolejowego, obsługi ładunku oraz innych usług o charakterze pomocniczym;

               6)

               ustalanie i publikowanie stawek taryfowych;

               7)

               prowadzenie działalności marketingowej związanej ze świadczonymi usługami;

               8)

               posiadanie wyposażenia niezbędnego do prowadzenia działalności handlowej;

               9)

               udzielanie informacji handlowych za pomocą wszelkich środków, w tym poprzez skomputeryzowane systemy informacyjne i w drodze elektronicznej wymiany danych, przy uwzględnieniu ewentualnych ograniczeń w sektorze telekomunikacyjnym nie mających charakteru dyskryminującego;

               10)

               tworzenie wspólnych spółek z miejscowymi agencjami żeglugowymi w celu prowadzenia działalności powiązanej z działalnością agencji, takiej jak organizacja zawijania statku do portu albo przyjmowanie towaru do załadunku.

         Artykuł 6
   Przejrzystość
   1.   Każda Strona powinna, po uprzedniej konsultacji i stosownym wcześniejszym poinformowaniu, opublikować niezwłocznie wszystkie odpowiednie środki mające ogólne zastosowanie, które dotyczą niniejszej Umowy albo mogą wpływać na jej stosowanie.
   2.   Jeżeli publikacja, o której mowa w ust. 1, nie jest wykonalna, informacja taka powinna być podana do publicznej wiadomości w inny sposób.
   3.   Każda Strona powinna niezwłocznie udzielać drugiej Stronie, na jej żądanie, określonych informacji na temat wszelkich środków mających ogólne zastosowanie, o których mowa w ust. 1.
   Artykuł 7
   Uregulowania krajowe
   1.   Strony powinny zapewnić racjonalne, obiektywne i bezstronne stosowanie wszystkich mających ogólne zastosowanie środków, które mają wpływ na handel w zakresie usług międzynarodowego transportu morskiego.
   2.   W przypadkach gdy wymagane jest zezwolenie, właściwe organy Strony, po złożeniu prawidłowego wniosku zgodnego z przepisami ustawowymi i wykonawczymi prawa krajowego, w rozsądnym terminie informują wnioskodawcę o decyzji wydanej w związku z tym wnioskiem. Na żądanie wnioskodawcy właściwy organ Strony udziela niezwłocznie informacji dotyczących etapu rozpatrywania wniosku.
   3.   W celu zapewnienia, że środki dotyczące norm technicznych, wymagań i procedur licencyjnych nie tworzą niepotrzebnych barier w obrocie handlowym, wymogi w tym zakresie opierają się na obiektywnych, niedyskryminacyjnych, uprzednio określonych, przejrzystych kryteriach, takich jak zdolność do świadczenia usługi; procedury licencyjne nie powinny same w sobie stanowić ograniczenia ani bariery w świadczeniu usług.
   Artykuł 8
   Personel kluczowy
   Spółki zależne, jednoosobowe lub utworzone z innymi wspólnikami, oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorstw żeglugi morskiej jednej Strony utworzone na terytorium drugiej Strony mają prawo zatrudniania członków personelu kluczowego niezależnie od ich narodowości, zgodnie z obowiązującym prawem obowiązującym w państwie przyjmującym. Każda Strona zobowiązuje się ułatwić zatrudnionym cudzoziemcom uzyskanie pozwoleń na pracę i wiz.
   Artykuł 9
   Płatności i przepływ kapitału
   1.   Przychody obywateli lub przedsiębiorstw jednej ze Stron pochodzące z międzynarodowego transportu morskiego i operacji multimodalnych dokonanych na terytorium drugiej Strony mogą być rozliczane w walutach wymienialnych.
   2.   Przychody i wydatki związane z działalnością gospodarczą spółek zależnych, oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorstw żeglugi morskiej jednej Strony utworzonych na terytorium drugiej Strony mogą być rozliczane w walucie państwa przyjmującego. Saldo po zapłacie miejscowych opłat przez wspomniane powyżej przedsiębiorstwa żeglugi morskiej, spółki zależne, oddziały i przedstawicielstwa może zostać swobodnie przelane za granicę według bankowego kursu wymiany obowiązującego w dniu przelewu.
   Artykuł 10
   Współpraca w zakresie żeglugi morskiej
   Strony, w celu promowania rozwoju sektora żeglugi morskiej, zachęcają właściwe organy, przedsiębiorstwa żeglugi morskiej, władze portowe, właściwe instytucje badawcze, uniwersytety i szkoły do współpracy obejmującej w szczególności następujące dziedziny:

               1)

               wymiana opinii w odniesieniu do ich działalności w ramach międzynarodowych organizacji żeglugi morskiej;

               2)

               opracowywanie i udoskonalanie aktów prawnych w zakresie transportu morskiego oraz zarządzania rynkiem;

               3)

               propagowanie efektywnych usług transportowych w międzynarodowym handlu morskim poprzez optymalne wykorzystanie portów i flot należących do Stron;

               4)

               zapewnienie bezpieczeństwa w żegludze morskiej oraz zapobieganie zanieczyszczaniu wód morskich;

               5)

               wspieranie edukacji i szkoleń w dziedzinie żeglugi morskiej, ze szczególnym uwzględnieniem szkoleń marynarzy;

               6)

               wymiana pracowników, informacji naukowych i technologii;

               7)

               zwiększenie wysiłków na rzecz walki z piractwem i terroryzmem.

         Artykuł 11
   Konsultacje i rozstrzyganie sporów
   1.   Strony przyjmują odpowiednie procedury w celu zapewnienia właściwego wykonania niniejszej Umowy.
   2.   W przypadku powstania sporów dotyczących wykładni lub stosowania niniejszej umowy, właściwe organy Stron dążą do ich rozwiązania w drodze przyjaznych konsultacji. Jeżeli porozumienie nie zostanie osiągnięte, spór rozstrzygany jest na drodze dyplomatycznej.
   Artykuł 12
   Zmiana umowy
   Niniejsza umowa może zostać zmieniona na mocy pisemnego porozumienia między Stronami; zmiana wchodzi w życie zgodnie z procedurą określoną w art. 15 ust. 2.
   Artykuł 13
   Zakres terytorialny stosowania
   Niniejsza Umowa ma zastosowanie, z jednej strony, do terytorium, na którym obowiązuje Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, na warunkach ustalonych w tym Traktacie, a z drugiej strony, do terytorium Chin.
   Artykuł 14
   Tekst autentyczny
   Niniejsza Umowa jest sporządzona w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, duńskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim, niemieckim, portugalskim, szwedzkim, włoskim i chińskim, a każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.
   Artykuł 15
   Okres obowiązywania umowy i wejście w życie
   1.   Niniejsza umowa zostaje zawarta na okres pięciu lat. Ulega ona przedłużeniu na kolejne okresy roczne w sposób dorozumiany, o ile jedna ze Stron nie wypowie jej w formie pisemnej w terminie sześciu miesięcy przed datą jej wygaśnięcia.
   2.   Niniejsza Umowa podlega zatwierdzeniu przez Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami.
   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony notyfikują sobie wzajemnie zakończenie procedur, o których mowa w akapicie pierwszym.
   3.   Jeśli niniejsza umowa jest mniej korzystna w niektórych kwestiach niż umowy dwustronne obowiązujące pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi Wspólnoty a Chinami, należy stosować przepisy bardziej korzystne, bez uszczerbku dla zobowiązań wspólnotowych przy uwzględnieniu postanowień Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Postanowienia niniejszej Umowy zastępują postanowienia umów dwustronnych zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty a Chinami, które są niezgodne z postanowieniami niniejszej Umowy, za wyjątkiem sytuacji, o których mowa w zdaniu poprzednim, lub jeśli są z nimi identyczne. Postanowienia istniejących dwustronnych umów nieobjęte zakresem stosowania niniejszej Umowy obowiązują bez zmian.

      EN FE DE LO CUAL, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Acuerdo.
      TIL BEKRÆFTELSE HERAF har undertegnede befuldmægtigede underskrevet denne aftale.
      ZU URKUND DESSEN haben die unterzeichneten Bevollmächtigten dieses Abkommen unterzeichnet.
      ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογράφοντες πληρεξούσιοι έθεσαν την υπογραφή τους κάτω από την παρούσα συμφωνία.
      IN WITNESS WHEREOF the undersigned Plenipotentiaries have signed this Agreement.
      EN FOI DE QUOI, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature sur le présent accord.
      IN FEDE DI CHE i Plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente accordo.
      TEN BLIJKE WAARVAN de, hiertoe naar behoren gemachtigde, ondergetekenden hun handtekening onder deze overeenkomst hebben gesteld.
      EM FÉ DO QUE, os abaixo-assinados apuseram as suas assinaturas no presente Acordo.
      TÄMÄN VAKUUDEKSI alla mainitut täysivaltaiset edustajat ovat allekirjoittaneet tämän sopimuksen.
      TILL BEVIS HÄRPÅ har undertecknade befullmäktigade undertecknat detta avtal.

      Hecho en Bruselas, el seis de diciembre del dos mil dos.
      Udfærdiget i Bruxelles den sjette december to tusind og to.
      Geschehen zu Brüssel am sechsten Dezember zweitausendzwei.
      'Εγινε στις Βρυξέλλες, στις έξι Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες δύο.
      Done at Brussels on the sixth day of December in the year two thousand and two.
      Fait à Bruxelles, le six décembre deux mille deux.
      Fatto a Bruxelles, addì sei dicembre duemiladue.
      Gedaan te Brussel, de zesde december tweeduizendtwee.
      Feito em Bruxelas, em seis de Dezembro de dois mil e dois.
      Tehty Brysselissä kuudentena päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattakaksi.
      Som skedde i Bryssel den sjätte december tjugohundratvå.

         Pour le Royaume de Belgique
         Voor het Koninkrijk België
         Für das Königreich Belgien

         Cette signature engage également la Communauté française, la Communauté flamande, la Communauté germanophone, la Région wallonne, la Région flamande et la Région de Bruxelles-Capitale.
         Deze handtekening verbindt eveneens de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschap, de Duitstalige Gemeenschap, het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
         Diese Unterschrift bindet zugleich die Deutschsprachige Gemeinschaft, die Flämische Gemeinschaft, die Französische Gemeinschaft, die Wallonische Region, die Flämische Region und die Region Brüssel-Hauptstadt.

         På Kongeriget Danmarks vegne

         Für die Bundesrepublik Deutschland

         Για την Ελληνική Δημοκρατία

         Por el Reino de España

         Pour la Republique française

         Thar cheann Na hÉireann
         For Ireland

         Per la Repubblica italiana

         Pour le Grand-Duché de Luxembourg

         Voor het Koninkrijk der Nederlanden

         Für die Republik Österreich

         Pela República Portuguesa

         Suomen tasavallan puolesta

         För Konungariket Sverige

         For the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

         Por la Comunidad Europea
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Voor de Europese Gemeenschap
         Pela Comunidade Europeia
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1565 z dnia 13 września 2017 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Republice Mołdawii

text:
               20.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 242/14

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2017/1565
   z dnia 13 września 2017 r.
   w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Republice Mołdawii
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
   stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Relacje między Unią Europejską (zwaną dalej „Unią”) a Republiką Mołdawii w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS) i Partnerstwa Wschodniego stale się rozwijają. Republika Mołdawii przystąpiła do Partnerstwa Wschodniego w 2009 r., po czym rozpoczęto negocjacje w sprawie układu o stowarzyszeniu między Unią a Republiką Mołdawii. Układ ten (2) (zwany dalej „układem o stowarzyszeniu”), obejmujący stopniowe wdrażanie pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu (DCFTA), został podpisany w dniu 27 czerwca 2014 r. i wszedł w życie w dniu 1 lipca 2016 r.

               (2)

               Gospodarka Republiki Mołdawii wyraźnie ucierpiała wskutek braku stabilności politycznej w okresie pomiędzy wyborami z listopada 2014 r. a styczniem 2016 r., a także w wyniku skandalu związanego z oszustwami bankowymi, słabej koniunktury w regionie i zakazów importu nakładanych przez Rosję. Sytuacja ta przyczyniła się do wystąpienia recesji, rosnącego deficytu handlowego i znaczącego spadku rezerw walutowych w zeszłym roku.

               (3)

               Po wyborze nowego rządu na początku 2016 r. i mianowaniu nowego prezesa Narodowego Banku Mołdawii władze mołdawskie ponownie wykazały zaangażowanie na rzecz kontynuowania koniecznych reform politycznych i sprostania wyzwaniom związanym z rządzeniem sektorem finansowym i z zarządzaniem finansami publicznymi.

               (4)

               W ramach wspierania nowej ścieżki reform Unia i Republika Mołdawii uzgodniły plan działania dotyczący priorytetowych reform w następstwie konkluzji Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 15 lutego 2016 r. Republika Mołdawii osiągnęła wyraźne postępy w realizacji tego planu działania.

               (5)

               W obliczu przemian politycznych i problemów gospodarczych władze Republiki Mołdawii i Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) osiągnęły w lipcu 2016 r. porozumienie bazujące na trzyletnim Rozszerzonym Mechanizmie Kredytowym i instrumencie rozszerzonego wsparcia finansowego (ECF/EFF) w kwocie 178,7 mln USD. Porozumienie to zostało zatwierdzone przez Radę MFW w dniu 7 listopada 2016 r. Oczekuje się, że w ramach tego programu MFW władze Republiki Mołdawii sprawnie dokonają ulepszeń w rządzeniu sektorem finansowym oraz w nadzorze nad nim, wzmocnią politykę zapewniającą stabilność makroekonomiczną i finansową oraz będą wspierać trwały wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu.

               (6)

               W związku z pogarszającą się sytuacją gospodarczą i prognozami gospodarczymi Republika Mołdawii wystąpiła o dodatkową pomoc makrofinansową z Unii w sierpniu 2015 r. i ponowiła swój wniosek w marcu 2016 r.

               (7)

               Indykatywna alokacja środków Unii na rzecz Republiki Mołdawii w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa (ENI) wynosi 610–746 mln EUR i obejmuje wsparcie budżetowe oraz pomoc techniczną. Wypłaty w ramach wsparcia budżetowego z Unii zostały jednak zawieszone na początku 2015 r., a ich wznowienie uzależniono od zatwierdzenia nowego programu MFW oraz spełnienia wszystkich warunków wsparcia budżetowego.

               (8)

               Biorąc pod uwagę, że Republika Mołdawii jest objęta europejską polityką sąsiedztwa, należy ją uznać za państwo kwalifikujące się do otrzymania pomocy makrofinansowej z Unii.

               (9)

               Pomoc makrofinansowa Unii powinna stanowić instrument finansowy stosowany w sytuacjach wyjątkowych, mający formę niewiązanego i nieukierunkowanego wsparcia bilansu płatniczego, służący zaspokojeniu pilnych potrzeb beneficjenta w zakresie finansowania zewnętrznego; pomoc ta powinna także stanowić podstawę realizacji programu dotyczącego polityki obejmującego solidne środki dostosowawcze i środki w zakresie reformy strukturalnej, które mają poprawić pozycję bilansu płatniczego w perspektywie krótkoterminowej.

               (10)

               Biorąc pod uwagę fakt, że w bilansie płatniczym Republiki Mołdawii utrzymuje się znaczna pozostająca do pokrycia luka w finansowaniu zewnętrznym, przekraczająca zasoby udostępnione przez MFW i inne instytucje wielostronne, unijną pomoc makrofinansową, która ma zostać przyznana Republice Mołdawii, w obecnych nadzwyczajnych okolicznościach uznaje się za właściwą odpowiedź na wniosek tego państwa o wsparcie stabilizacji gospodarczej, w powiązaniu z programem MFW. Unijna pomoc makrofinansowa stanowiłaby wsparcie dla stabilizacji gospodarczej oraz programu reform strukturalnych Republiki Mołdawii, uzupełniając środki udostępnione w ramach porozumienia finansowego z MFW.

               (11)

               Celem unijnej pomocy makrofinansowej powinno być wspieranie przywrócenia w Republice Mołdawii trwałego finansowania zewnętrznego, a tym samym przyczynienie się do większej stabilności politycznej i makroekonomicznej kraju oraz wzmocnienie zarządzania gospodarczego i finansowego, w tym również poprzez rzetelne i zorientowane na wyniki dochodzenie w sprawie skandalu bankowego, dobre zarządzanie energią i politycznie niezawisłe sądownictwo.

               (12)

               Oczekuje się, że unijna pomoc makrofinansowa będzie funkcjonować równolegle do realizacji wypłat w ramach operacji wsparcia budżetowego z Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa.

               (13)

               Ustalenie kwoty pomocy makrofinansowej opiera się na kompleksowej ocenie ilościowej pozostających do zaspokojenia potrzeb Republiki Mołdawii w zakresie finansowania zewnętrznego i uwzględnia zdolność tego państwa do finansowania się z własnych zasobów, w szczególności z rezerw międzynarodowych, którymi Republika Mołdawii dysponuje. Unijna pomoc makrofinansowa powinna uzupełniać programy i środki udostępniane przez MFW i Bank Światowy. Przy ustalaniu kwoty udzielanej pomocy uwzględnia się również spodziewane wkłady finansowe ze strony darczyńców wielostronnych oraz potrzebę zapewnienia sprawiedliwego podziału obciążenia między Unią a innymi darczyńcami, a także środki uruchomione wcześniej w Republice Mołdawii w ramach innych unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego oraz wartość dodaną ogólnego zaangażowania Unii.

               (14)

               Uwzględniając pozostające do zaspokojenia potrzeby Republiki Mołdawii w zakresie finansowania zewnętrznego, poziom rozwoju gospodarczego tego państwa mierzony za pomocą wskaźnika dochodu na jednego mieszkańca oraz wskaźnika ubóstwa, zdolność finansowania się Mołdawii za pomocą własnych zasobów, w szczególności z rezerw walutowych, którymi państwo to dysponuje, a także ocenę jej zdolności do spłaty w oparciu o analizę zdolności obsługi zadłużenia, część środków pomocowych powinna zostać udostępniona w formie dotacji.

               (15)

               Komisja powinna zapewnić zgodność prawną i merytoryczną unijnej pomocy makrofinansowej z głównymi zasadami, celami i środkami podejmowanymi w różnych obszarach działań zewnętrznych oraz z innymi stosownymi politykami Unii.

               (16)

               Unijna pomoc makrofinansowa powinna wspierać politykę zewnętrzną Unii wobec Republiki Mołdawii. Służby Komisji i Europejska Służba Działań Zewnętrznych (zwana dalej „ESDZ”) powinny ściśle współpracować przez cały okres udzielania pomocy makrofinansowej w celu koordynowania zewnętrznej polityki Unii i zapewnienia spójności tej polityki.

               (17)

               Unijna pomoc makrofinansowa powinna wspierać zaangażowanie Republiki Mołdawii w przestrzeganie wartości podzielanych przez to państwo i Unię, w tym demokracji, praworządności, dobrych rządów, odpowiedzialnej, przejrzystej i opartej na osiągnięciach służby publicznej, niezawisłości sądownictwa, poszanowania praw człowieka, wolności, niezależności i pluralizmu mediów, zrównoważonego rozwoju i ograniczania ubóstwa, a także jej zaangażowanie w przestrzeganie zasad otwartego, opartego na zasadach i uczciwego handlu.

               (18)

               Warunkiem wstępnym przyznania unijnej pomocy makrofinansowej i wypłacenia każdej z trzech rat pomocy powinno być respektowanie przez Republikę Mołdawii skutecznych mechanizmów demokratycznych, w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego, i praworządności oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka. Ponadto cele szczegółowe pomocy makrofinansowej Unii powinny polegać na zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i rozliczalności systemów zarządzania finansami publicznymi, zapewnieniu skutecznej walki z korupcją i praniem pieniędzy, usprawnieniu zarządzania w sektorze finansowym i bankowym w Republice Mołdawii i nadzoru nad nimi, poprawie zarządzania w sektorze energetycznym oraz na wspieraniu reform strukturalnych przyczyniających się do trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, tworzenia miejsc pracy, poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej i konsolidacji budżetowej. Unijna pomoc makrofinansowa dla Republiki Mołdawii powinna również obejmować środki wspierające wdrożenie układu o stowarzyszeniu, w tym DCFTA. Aby zapewnić właściwą ocenę celów szczegółowych, należy je określić w sposób możliwy do zweryfikowania i wymierny. Komisja i ESDZ powinny regularnie monitorować zarówno spełnienie warunku wstępnego, jak i realizację tych celów. Jeżeli warunek wstępny nie zostanie spełniony lub cele nie zostaną zrealizowane lub jeżeli nie będą przestrzegane ogólne cele i zasady układu o stowarzyszeniu, Komisja powinna tymczasowo zawiesić lub anulować wypłatę unijnej pomocy makrofinansowej.

               (19)

               Aby zapewnić skuteczną ochronę interesów finansowych Unii związanych z unijną pomocą makrofinansową, Republika Mołdawii powinna wdrożyć stosowne środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z tą pomocą oraz w zakresie ich zwalczania. Republika Mołdawii powinna regularnie informować Komisję o wdrażaniu pomocy makrofinansowej na podstawie pełnego ujawnienia informacji oraz w ścisłej zgodności z unijnymi zasadami finansowymi. Należy również zapewnić kontrole przeprowadzane przez Komisję i kontrole przeprowadzane przez Europejski Trybunał Obrachunkowy.

               (20)

               Przekazanie unijnej pomocy makrofinansowej nie narusza uprawnień Parlamentu Europejskiego i Rady (jako władzy budżetowej).

               (21)

               Kwoty pomocy makrofinansowej udzielanej w formie dotacji oraz kwoty przeznaczone na pomoc makrofinansową w formie pożyczek powinny odpowiadać środkom budżetowym przewidzianym w wieloletnich ramach finansowych.

               (22)

               Unijną pomocą makrofinansową powinna zarządzać Komisja. Aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie możliwość śledzenia wykonania niniejszej decyzji, Komisja powinna regularnie informować wspomniane instytucje o rozwoju sytuacji w związku z pomocą i udostępniać im odpowiednie dokumenty.

               (23)

               W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszej decyzji należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (3).

               (24)

               Unijna pomoc makrofinansowa powinna podlegać warunkom, które mają zostać określone w protokole ustaleń. Warunki te powinny być powiązane z wypłatą każdej z trzech rat. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania i ze względu na efektywność Komisja powinna być uprawniona do negocjowania tych warunków z władzami Republiki Mołdawii pod nadzorem komitetu przedstawicieli państw członkowskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. Na mocy tego rozporządzenia procedura doradcza powinna, co do zasady, mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach innych niż te określone we wspomnianym rozporządzeniu. Mając na uwadze potencjalnie duży wpływ pomocy w kwocie większej niż 90 mln EUR, w odniesieniu do takich operacji należy stosować procedurę sprawdzającą. Mając na uwadze kwotę unijnej pomocy makrofinansowej dla Republiki Mołdawii, w odniesieniu do przyjęcia protokołu ustaleń oraz do każdego zmniejszenia, zawieszenia lub anulowania pomocy powinna mieć zastosowanie procedura sprawdzająca,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Unia udostępnia Republice Mołdawii pomoc makrofinansową w maksymalnej kwocie 100 mln EUR (zwaną dalej „unijną pomocą makrofinansową”) w celu wsparcia stabilizacji gospodarczej i programu znaczących reform w Republice Mołdawii. Z tej maksymalnej kwoty nie więcej niż 60 mln EUR udostępnia się w formie pożyczek, a nie więcej niż 40 mln EUR udostępnia się w formie dotacji. Przekazanie unijnej pomocy makrofinansowej następuje pod warunkiem zatwierdzenia przez Parlament Europejski i Radę budżetu Unii na dany rok. Pomoc ma przyczyniać się do realizacji potrzeb Republiki Mołdawii w zakresie bilansu płatniczego określonych w programie MFW.
   2.   Aby sfinansować pożyczkę stanowiącą część unijnej pomocy makrofinansowej, Komisja jest upoważniona do pożyczenia w imieniu Unii niezbędnych środków na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych i do ich dalszego pożyczenia Republice Mołdawii. Maksymalny średni termin wymagalności pożyczek wynosi 15 lat.
   3.   Udostępnianiem unijnej pomocy makrofinansowej zarządza Komisja w sposób spójny z umowami lub ustaleniami między MFW a Republiką Mołdawii oraz z głównymi zasadami i celami reform gospodarczych określonymi w układzie o stowarzyszeniu, obejmującym DCFTA, uzgodnionymi w ramach EPS.
   Komisja regularnie informuje Parlament Europejski i Radę o rozwoju sytuacji w zakresie unijnej pomocy makrofinansowej, w tym o jej wypłatach, a także w stosownym terminie przekazuje tym instytucjom odpowiednie dokumenty.
   4.   Unijna pomoc makrofinansowa udostępniana jest na okres dwóch i pół roku, począwszy od pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń, o którym mowa w art. 3 ust. 1.
   5.   Jeżeli potrzeby finansowe Republiki Mołdawii w okresie wypłacania unijnej pomocy makrofinansowej znacznie się zmniejszą w stosunku do pierwotnych założeń, Komisja – działając zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 – obniża wysokość takiej pomocy, zawiesza ją lub ją anuluje.
   Artykuł 2
   1.   Warunkiem wstępnym przyznania unijnej pomocy makrofinansowej jest respektowanie przez Republikę Mołdawii skutecznych mechanizmów demokratycznych – w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego – i praworządności oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka.
   2.   Komisja i ESDZ monitorują wypełnienie warunku wstępnego, o którym mowa w ust. 1 przez cały czas udzielania unijnej pomocy makrofinansowej.
   3.   Ust. 1 i 2 niniejszego artykułu stosuje się zgodnie z decyzją Rady 2010/427/UE (4).
   Artykuł 3
   1.   Komisja, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2, uzgadnia z władzami Republiki Mołdawii jasno określone warunki dotyczące polityki gospodarczej oraz warunki finansowe – koncentrując się na reformach strukturalnych i zdrowych finansach publicznych – od spełniania których uzależniona ma być unijna pomoc makrofinansowa; warunki te mają zostać określone w protokole ustaleń (zwanym dalej „protokołem ustaleń”) zawierającym harmonogram spełnienia tych warunków. Warunki dotyczące polityki gospodarczej oraz warunki finansowe określone w protokole ustaleń muszą być zgodne z umowami lub ustaleniami, o których mowa w art. 1 ust. 3, w tym z programami w zakresie dostosowań makroekonomicznych i reform strukturalnych, realizowanymi przez Republikę Mołdawii przy wsparciu MFW.
   2.   Warunki, o których mowa w ust. 1, mają w szczególności służyć zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i rozliczalności systemów zarządzania finansami publicznymi w Republice Mołdawii, w tym w odniesieniu do wykorzystania unijnej pomocy makrofinansowej. Podczas opracowywania środków z zakresu polityki uwzględnia się również należycie postępy we wzajemnym otwieraniu rynku, rozwój opartego na zasadach i uczciwego handlu oraz inne priorytety w kontekście unijnej polityki zewnętrznej. Komisja regularnie monitoruje postępy w osiąganiu tych celów.
   3.   Szczegółowe warunki finansowe unijnej pomocy makrofinansowej określone są w umowie pożyczki i umowie o udzielenie dotacji, które mają zostać zawarte między Komisją a władzami Republiki Mołdawii.
   4.   Komisja sprawdza w regularnych odstępach czasu, czy warunki określone w art. 4 ust. 3 są nadal spełniane, w tym czy polityka gospodarcza Republiki Mołdawii jest zgodna z celami unijnej pomocy makrofinansowej. Komisja działa w tym zakresie w ścisłej współpracy z MFW i Bankiem Światowym oraz – jeżeli jest to konieczne – z Parlamentem Europejskim i Radą.
   Artykuł 4
   1.   Z zastrzeżeniem warunków, o których mowa w ust. 3 unijna pomoc makrofinansowa jest udostępniana przez Komisję w trzech transzach, z których każda obejmuje pożyczkę i dotację. Wysokość każdej transzy określa się w protokole ustaleń.
   2.   Kwoty unijnej pomocy makrofinansowej udzielanej w formie pożyczek są udostępniane, jeżeli jest to wymagane, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 (5).
   3.   O przekazaniu każdej transzy decyduje Komisja, przy czym jest to uzależnione od spełnienia wszystkich następujących warunków:

               a)

               warunku wstępnego określonego w art. 2;

               b)

               udokumentowania stałych zadowalających postępów we wdrażaniu programu dotyczącego polityki, obejmującego solidne środki dostosowawcze oraz środki w zakresie reformy strukturalnej wspierane przez inne niż ostrożnościowe rozwiązania MFW w zakresie kredytowania; oraz

               c)

               zadowalającej realizacji warunków dotyczących polityki gospodarczej oraz warunków finansowych uzgodnionych w protokole ustaleń.

         4.   Wypłata drugiej transzy pożyczki następuje co do zasady nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od dnia wypłaty pierwszej transzy pożyczki. Wypłata trzeciej transzy pożyczki następuje co do zasady nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od dnia wypłaty drugiej transzy pożyczki.
   5.   Jeżeli warunki, o których mowa w ust. 3 nie są spełniane, Komisja tymczasowo zawiesza lub anuluje wypłatę unijnej pomocy makrofinansowej. W takich przypadkach Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o przyczynach zawieszenia lub anulowania.
   6.   Unijna pomoc makrofinansowa jest wypłacana Narodowemu Bankowi Republiki Mołdawii. Środki unijne mogą zostać przelane na rzecz skarbu państwa Republiki Mołdawii jako beneficjenta końcowego, z zastrzeżeniem postanowień uzgodnionych w protokole ustaleń, w tym potwierdzenia budżetowych potrzeb finansowych pozostających do zaspokojenia.
   Artykuł 5
   1.   Operacje zaciągania i udzielania pożyczek związane z pożyczką stanowiącą część unijnej pomocy makrofinansowej przeprowadzane są w euro z tą samą datą waluty i nie wiążą się dla Unii ze zmianą terminów wymagalności ani nie narażają jej na żadne ryzyko walutowe lub ryzyko związane ze stopami procentowymi ani na żadne inne ryzyko handlowe.
   2.   Jeżeli pozwalają na to okoliczności oraz jeśli Republika Mołdawii złoży stosowny wniosek, Komisja może podjąć kroki niezbędne do zapewnienia, aby do warunków udzielanej pożyczki została włączona klauzula wcześniejszej spłaty zadłużenia i aby odpowiadała jej analogiczna klauzula w warunkach zaciągania pożyczek.
   3.   Jeśli okoliczności pozwalają na uzyskanie korzystniejszego oprocentowania udzielonej pożyczki i jeśli Republika Mołdawii złoży stosowny wniosek, Komisja może zdecydować o refinansowaniu całości lub części zaciągniętej pierwotnie pożyczki lub może zmienić odpowiednie warunki finansowe. Operacje refinansowania lub zmiany warunków pożyczki przeprowadzane są zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 i 4 oraz nie skutkują przedłużeniem terminu wymagalności danej pożyczki ani zwiększeniem kwoty kapitału pozostającej do spłaty na dzień refinansowania lub zmiany warunków pożyczki.
   4.   Republika Mołdawii pokrywa wszystkie koszty poniesione przez Unię w związku z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek na podstawie niniejszej decyzji.
   5.   Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o rozwoju sytuacji w zakresie operacji, o których mowa w ust. 2 i 3.
   Artykuł 6
   1.   Unijna pomoc makrofinansowa jest udzielana zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6) oraz z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (7).
   2.   Unijna pomoc makrofinansowa jest udzielana w ramach zarządzania bezpośredniego.
   3.   Umowa pożyczki i umowa o udzielenie dotacji, które mają zostać uzgodnione z władzami Republiki Mołdawii, zawierają postanowienia:

               a)

               zapewniające, aby Republika Mołdawii regularnie sprawdzała, czy środki finansowe pochodzące z budżetu Unii zostały właściwie wykorzystane, podejmowała odpowiednie środki zapobiegające nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz, w razie konieczności, podejmowała działania prawne zmierzające do odzyskania wszelkich środków dostarczonych na mocy niniejszej decyzji, które zostały sprzeniewierzone;

               b)

               zapewniające ochronę interesów finansowych Unii, w szczególności przewidujące podjęcie konkretnych środków związanych z zapobieganiem nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom mającym wpływ na unijną pomoc makrofinansową, oraz ze zwalczaniem takich zjawisk, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 (8), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (9) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (10);

               c)

               wyraźnie upoważniające Komisję, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, lub przedstawicieli tych instytucji, do przeprowadzania kontroli, w tym kontroli na miejscu i inspekcji;

               d)

               wyraźnie upoważniające Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzania – w okresie, na jaki została udostępniona unijna pomoc makrofinansowa, i po jego upływie – kontroli, w tym kontroli dokumentów i kontroli na miejscu, takich jak ocena operacyjna;

               e)

               zapewniające, by Unia była uprawniona do żądania wcześniejszej spłaty pożyczki lub pełnego zwrotu dotacji, w przypadku stwierdzenia, że w związku z zarządzaniem unijną pomocą makrofinansową Republika Mołdawii uczestniczyła w jakiejkolwiek czynności stanowiącej nadużycie finansowe lub korupcję bądź w jakiejkolwiek innej nielegalnej działalności naruszającej interesy finansowe Unii.

         4.   Przed udzielaniem unijnej pomocy makrofinansowej Komisja ocenia w drodze oceny operacyjnej prawidłowość stosowanych przez Republikę Mołdawii uregulowań finansowych, procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli, które są odpowiednie dla tej pomocy.
   Artykuł 7
   1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
   2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
   Artykuł 8
   1.   Do dnia 30 czerwca każdego roku Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wykonania niniejszej decyzji w poprzednim roku, zawierające ocenę takiego wykonania. Sprawozdanie to zawiera:

               a)

               analizę postępów poczynionych we wdrażaniu unijnej pomocy makrofinansowej;

               b)

               ocenę sytuacji gospodarczej Republiki Mołdawii i jej perspektyw gospodarczych, a także ocenę postępów poczynionych we wdrażaniu środków z zakresu polityki, o których mowa w art. 3 ust. 1;

               c)

               informacje o związku pomiędzy warunkami dotyczącymi polityki gospodarczej określonymi w protokole ustaleń, bieżącymi wynikami gospodarczymi i budżetowymi Republiki Mołdawii a decyzjami Komisji dotyczącymi wypłaty poszczególnych transz unijnej pomocy makrofinansowej.

         2.   Nie później niż dwa lata po upływie okresu, na jaki udostępniona została pomoc, o którym mowa w art. 1 ust. 4, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny ex post, zawierające ocenę rezultatów i efektywności ukończonych działań w ramach unijnej pomocy makrofinansowej oraz zakresu, w jakim przyczyniły się one do osiągnięcia celów tej pomocy.
   Artykuł 9
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 13 września 2017 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         A. TAJANI

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         M. MAASIKAS

            Przewodniczący

      (1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 4 lipca 2017 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 17 lipca 2017 r.

      (2)  Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (Dz.U. L 260 z 30.8.2014, s. 4).

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

      (4)  Decyzja Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r. określająca organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30).

      (5)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 z dnia 25 maja 2009 r. ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych (Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 10).

      (6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

      (7)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

      (8)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).

      (9)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).

      (10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/1999 i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).

      Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji
      W świetle inicjatyw związanych ze zmianami w systemie wyborczym Republiki Mołdawii Parlament Europejski, Rada i Komisja podkreślają, że warunkiem wstępnym przyznania pomocy makrofinansowej jest respektowanie przez kraj będący beneficjentem skutecznych mechanizmów demokratycznych, w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego i zasady praworządności, a także zagwarantowanie przestrzegania praw człowieka. Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych monitorują spełnianie tego warunku wstępnego przez cały okres udzielania pomocy makrofinansowej i w związku z tym będą zwracać szczególną uwagę na stosowanie się przez władze Republiki Mołdawii do zaleceń właściwych partnerów międzynarodowych (zwłaszcza komisji weneckiej oraz OBWE/ODIHR).


title: Decyzja nr 791/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań w celu promowania jednostek działających na poziomie europejskim oraz wspierania określonych działań w obszarze edukacji i szkolenia

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0791

Dziennik Urzędowy L 138 , 30/04/2004 P. 0031 - 0039

		Decyzja nr 791/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Radyz dnia 21 kwietnia 2004 r.ustanawiająca wspólnotowy program działań w celu promowania jednostek działających na poziomie europejskim oraz wspierania określonych działań w obszarze edukacji i szkoleniaPARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 149 ust. 4 oraz 150 ust. 4,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],po konsultacji z Komitetem Regionów,działając zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Traktat przewiduje, że Wspólnota przyczynia się do rozwoju edukacji o wysokiej jakości poprzez wspieranie i uzupełnianie działalności Państw Członkowskich, urzeczywistnia politykę kształcenia zawodowego wspierającą i uzupełniającą działania Państw Członkowskich oraz sprzyja współpracy z państwami trzecimi.(2) Deklaracja z Laeken załączona do konkluzji Rady Europejskiej z dnia 14 i 15 grudnia 2001 r. zapewnia, że jednym z podstawowych wyzwań, przed którymi staje Unia Europejska, jest przybliżenie obywateli do modelu europejskiego oraz instytucji europejskich.(3) Szczegółowy program pracy dotyczący celów edukacji i systemów szkoleniowych w Europie [3], przyjęty przez Radę w dniu 14 czerwca 2002 r. ustanawia program działań wymagający wsparcia na poziomie wspólnotowym.(4) Deklaracja Unii Europejskiej z okazji 50. rocznicy przyjęcia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Wiedeń, 10 grudnia 1998 r., stwierdza, że Unia powinna nadal rozwijać współpracę w zakresie praw człowieka, taką jak działania w zakresie edukacji i szkolenia, we współpracy z innymi właściwymi organizacjami, oraz zapewnić kontynuację Europejskiego Programu Studiów Magisterskich w zakresie praw człowieka i demokratyzacji, zorganizowanego przez piętnaście europejskich uniwersytetów.(5) Konkluzje Rady Europejskiej z Kolonii z dnia 4 czerwca 1999 r. stwierdzają, że w celu wzmocnienia zrównoważenia i ciągłości Europejskiego Programu Studiów Magisterskich w zakresie praw człowieka i demokratyzacji "należy nadal przywiązywać wagę do zagadnienia bezpieczeństwa budżetowego".(6) Nagłówki A-3010, A-3011, A-3012, A-3013, A-3014, A-3017, A-3022, A-3027, A-3044, B3–1000 i B3–304 budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok finansowy 2003 oraz poprzednie lata finansowe udowodniły swoją przydatność w zakresie edukacji i szkoleń.(7) Kolegium Europejskie, prowadzące kursy podyplomowe w zakresie prawa, ekonomii, polityki, nauk społecznych i humanistycznych o wymiarze europejskim, Instytut Uniwersytetu Europejskiego, przyczyniający się do rozwoju kulturowego i naukowego dziedzictwa Europy poprzez szkolnictwo wyższe i badania naukowe, Europejski Instytut Administracji Publicznej, kształcący urzędników krajowych i europejskich w zakresie integracji europejskiej, Akademia Prawa Europejskiego w Trewirze, zapewniająca kształcenie na poziomie uniwersyteckim praktyków i użytkowników prawa europejskiego, Europejskie Centrum Międzyuczelniane – Prawa Człowieka i Demokratyzacja, zapewniające europejski stopień magistra oraz zaawansowane staże i inne formy edukacji, szkolenia i usługi badawcze w zakresie promocji praw człowieka i demokratyzacji, Europejska Agencja Rozwoju Edukacji Specjalnej Troski, pracująca w celu poprawy jakości edukacji uczniów specjalnej troski oraz sprzyjania współpracy europejskiej w tym obszarze, a także Międzynarodowe Centrum Kształcenia Europejskiego, zapewniające nauczanie, szkolenia i badania naukowe w zakresie europeizacji, globalizacji, federalizmu, regionalizmu i przekształceń współczesnych struktur społecznych, stanowią jednostki realizujące cele o znaczeniu ogólnoeuropejskim.(8) Istnieje zwiększona potrzeba kształcenia sędziów krajowych w zakresie stosowania prawa wspólnotowego oraz wspierania takiego szkolenia przez Wspólnotę, w szczególności po przyjęciu rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu [4], które zwiększa uprawnienia sądów krajowych w zakresie stosowania postanowień Traktatu.(9) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5], zwane dalej "rozporządzeniem finansowym", wymaga uchwalenia aktu podstawowego w celu objęcia tych już istniejących akcji wspierających.(10) Parlament Europejski, Rada i Komisja zobowiązały się, w chwili przyjmowania rozporządzenia finansowego, do osiągnięcia celu, jakim jest zapewnienie wejścia w życie tego aktu podstawowego z rokiem finansowym 2004; Komisja zobowiązała się do uwzględnienia uwag wprowadzonych do budżetu w kontekście jego wykonania.(11) Konieczne jest zapewnienie, aby instytucje, którym Wspólnota udzieliła wsparcia finansowego na poprzednie lata, cieszyły się takim samym stopniem stabilności i ciągłości wsparcia, z zastrzeżeniem rozporządzenia finansowego i zasad jego stosowania.(12) Konieczne jest wprowadzenie postanowienia rozszerzającego geograficzny zasięg programu na przystępujące Państwa Członkowskie oraz, jeżeli to możliwe, w przypadku niektórych działań, na państwa EFTA/EOG oraz państwa kandydujące.(13) Każde finansowanie pozawspólnotowe ze środków państwowych powinno być zgodne z art. 87 i 88 Traktatu.(14) Niniejsza decyzja ustanawia, na cały czas trwania programu, ramy finansowe stanowiące główne odniesienie, w rozumieniu pkt 33 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej oraz ulepszenia procedury budżetowej [6], dla organu budżetowego podczas corocznej procedury budżetowej.(15) Każde wsparcie przyznane na mocy niniejszej decyzji powinno być całkowicie zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności,STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Cele i działania programu1. Niniejsza decyzja ustanawia program działań Wspólnoty w zakresie edukacji i szkolenia (zwany dalej "programem") w celu wspierania jednostek i ich działań zmierzających do rozszerzenia i pogłębienia wiedzy w zakresie budowania Europy lub w celu przyczyniania się do osiągnięcia celów wspólnej polityki w obszarze edukacji i szkolenia, zarówno wewnątrz Wspólnoty, jak i poza nią.2. Ogólnym celem programu jest wspieranie działań jednostek w zakresie edukacji i szkolenia.Programem objęte są następujące działania:a) bieżący program pracy jednostki działającej na poziomie europejskim lub światowym, zmierzający do realizacji celu o znaczeniu ogólnoeuropejskim w zakresie edukacji i szkolenia lub celu stanowiącego część polityki Unii Europejskiej w tym obszarze;b) działania szczególne promujące działania Unii Europejskiej w tym obszarze, dostarczające informacji o integracji europejskiej oraz o celach realizowanych przez Unię w stosunkach międzynarodowych lub wspierające działania Wspólnoty i przekładające je na poziom krajowy.Działania te muszą w szczególności przyczyniać się, lub być w stanie przyczyniać się, do rozwoju i wykonania wspólnotowej polityki współpracy i działań w obszarze edukacji i szkoleń.3. Program rozpoczyna się dnia 1 stycznia 2004 r. i kończy dnia 31 grudnia 2006 r.Artykuł 2Dostęp do programuAby kwalifikować się do uzyskania dotacji, jednostka musi spełniać wymagania umieszczone w Załączniku i posiadać następujące cechy:a) musi być niezależną i nie nastawioną na osiąganie zysku osobą prawną, której głównym obszarem działania jest edukacja i szkolenie, a jej celem jest dobro publiczne;b) musi istnieć prawnie od ponad dwóch lat, a jej roczne sprawozdanie finansowe za ostatnie dwa lata musi być zatwierdzone przez zarejestrowanego audytora;c) jej działalność musi być zgodna z zasadami leżącymi u podstaw działań Wspólnoty w zakresie edukacji i szkolenia i uwzględniać priorytety ustanowione w Załączniku.W wyjątkowych okolicznościach Komisja może przyznać odstępstwo od wymogu lit. b), pod warunkiem że nie naruszy to interesów finansowych Wspólnoty.Artykuł 3Udział państw trzecichUdział w działaniach realizowanych w ramach programu może być otwarty dla jednostek utworzonych w:a) państwach przystępujących, które podpisały Traktat o Przystąpieniu w dniu 16 kwietnia 2003 r.;b) państwach EFTA/EOG, zgodnie z warunkami ustanowionymi w Porozumieniu EOG;c) Rumunii i Bułgarii, przy czym warunki udziału zostaną ustanowione zgodnie z Układami Europejskimi, ich protokołami dodatkowymi oraz decyzjami odpowiednich Rad Stowarzyszenia;d) Turcji, przy czym warunki udziału zostaną ustanowione zgodnie z Umową ramową między Wspólnotą Europejską i Republiką Turcji z dnia 26 lutego 2002 r. w sprawie zasad ogólnych udziału Republiki Turcji w programach Wspólnoty [7].Artykuł 4Wybór beneficjentówProgram obejmuje dwie grupy beneficjentów:a) grupa 1: dotacje na działalność bieżącą przyznane bezpośrednio beneficjentom wymienionym z nazwy w pkt 2 Załącznika;b) grupa 2: wsparcie dla stowarzyszeń europejskich działających w obszarze edukacji i szkolenia, wsparcie dla działań w zakresie szkolnictwa wyższego dotyczącego integracji europejskiej, wraz z katedrami Jean Monnet, wsparcie dla działań przyczyniających się do osiągnięcia przyszłych celów systemów edukacji i szkolenia w Europie oraz wsparcie dla kształcenia sędziów krajowych w zakresie prawa europejskiego i dla organizacji działających na rzecz współpracy sądowej. Beneficjentów wybiera się w drodze zaproszenia do składania ofert zgodnie z ogólnymi kryteriami ustanowionymi w załączniku.Artykuł 5Przyznanie dotacjiDotacje w ramach poszczególnych działań programu przyznaje się zgodnie z postanowieniami ustanowionymi w odpowiednich częściach Załącznika.Artykuł 6Postanowienia finansowe1. Ramy finansowe wykonywania programu na okres wyznaczony w art. 1 ust. 3 ustala się niniejszym na 77 mln EUR.2. Roczne przyznane środki zatwierdza organ budżetowy w ramach limitów perspektywy finansowej.Artykuł 7WykonanieKomisja jest odpowiedzialna za wykonanie niniejszego programu zgodnie z postanowieniami określonymi w Załączniku.Artykuł 8Monitorowanie i ocena1. Nie później niż dnia 31 grudnia 2007 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z osiągnięcia celów programu.Sprawozdanie takie opiera się, między innymi, na zewnętrznym sprawozdaniu oceniającym, które musi być przygotowane nie później niż do końca 2006 r., a które ocenia przynajmniej ogólną przydatność i spójność programu, efektywność jego wykonania (przygotowanie, wybór, wykonanie działań) oraz ogólną i szczególną efektywność różnych działań pod względem osiągania celów określonych w art. 1 i w Załączniku.Komisja ponadto przedkłada corocznie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące wykonania programu.2. Parlament Europejski i Rada, zgodnie z Traktatem, podejmują decyzję w sprawie kontynuacji programu od dnia 1 stycznia 2007 r.Artykuł 9Wejście w życieNiniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Strasburgu, dnia 21 kwietnia 2004 r.W imieniu Parlamentu EuropejskiegoP. CoxPrzewodniczącyW imieniu RadyD. RochePrzewodniczący[1] Dz.U. C 32 z 5.2.2004, str. 52.[2] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 6 listopada 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Wspólne stanowisko Rady z dnia 22 grudnia 2003 r. (Dz.U. C 72 E z 23.3.2004, str. 19), opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 10 marca 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 30 marca 2004 r.[3] Dz.U. C 142 z 14.6.2002, str. 1.[4] Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 1.[5] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.[6] Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1. Porozumienie ostatnio zmienione decyzją 2003/429/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 147, 14.6.2003, str. 25).[7] Dz.U. L 61 z 2.3.2002, str. 29.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK1. WPROWADZENIECele ustanowione w art. 1 osiąga się za pomocą działań określonych w niniejszym Załączniku.Niniejszy Załącznik obejmuje dwa podstawowe rodzaje działań:- rodzaj pierwszy, działania 1 i 2, mające na celu wspieranie poszczególnych jednostek lub wybranych stowarzyszeń działających na poziomie europejskim w obszarze edukacji i szkolenia,- rodzaj drugi, działanie 3, mające na celu wspieranie poszczególnych działań lub projektów skupiających się na integracji europejskiej (działanie 3A) lub wspierających polityki Unii Europejskiej w obszarze edukacji i szkolenia poza programami wspólnotowymi w tych obszarach (działanie 3B), lub promujące szkolenia w zakresie prawa europejskiego, w szczególności dla sędziów krajowych (działanie 3C).2. WYKONANIE WSPIERANYCH DZIAŁAŃDziałania realizowane przez jednostki kwalifikujące się do otrzymania finansowania wspólnotowego w ramach programu objęte są jednym z następujących obszarów:Działanie 1: Wsparcie dla określonych instytucji działających w obszarze edukacji i szkoleniaW ramach tego działania programu można przyznać dotacje w celu wspierania niektórych kosztów operacyjnych i administracyjnych następujących instytucji dążących do osiągnięcia celu będącego przedmiotem interesu ogólnoeuropejskiego, działających w następujących obszarach:- Kolegium Europejskie (kampusy w Brugii i Natolinie) w zakresie studiów podyplomowych z europejskiego wymiaru prawa, gospodarki, nauk społecznych i politycznych oraz humanistycznych,- Instytut Uniwersytetu Europejskiego, Florencja, w zakresie wkładu do rozwoju dziedzictwa kulturowego i naukowego Europy poprzez szkolnictwo wyższe i badania naukowe,- Europejski Instytut Administracji Publicznej, Maastricht, w zakresie szkolenia urzędników krajowych i europejskich w celu umożliwienia im wykonywania swoich obowiązków w obszarze integracji europejskiej,- Akademia Prawa Europejskiego w Trewirze, w zakresie kształcenia ciągłego na poziomie uniwersyteckim dla praktyków i użytkowników prawa europejskiego,- Europejskie Centrum Międzyuczelniane – Prawa Człowieka i Demokratyzacja, na kontynuację europejskich studiów magisterskich w zakresie praw człowieka i demokratyzacji, zaawansowanego programu stażów i innego szkolnictwa, szkoleń i działań badawczych w zakresie promocji praw człowieka i demokratyzacji,- Europejska Agencja Rozwoju Szkolnictwa Specjalnej Troski w zakresie poprawy jakości szkolnictwa specjalnej troski oraz ustanowienia długofalowej i szerokiej współpracy europejskiej w tym obszarze,- Międzynarodowe Centrum Kształcenia Europejskiego w zakresie studiów, edukacji, szkolenia i badań naukowych dotyczących jednoczenia się Europy i świata, federalizmu, regionalizmu i zmieniających się struktur współczesnego społeczeństwa, z federalistycznego punktu widzenia.Komisja może przyznać dotacje wyżej wymienionym instytucjom po otrzymaniu odpowiedniego planu pracy i budżetu. Dotacje można przyznawać corocznie lub w sposób odnawialny w ramach porozumienia partnerskiego z Komisją.Dotacje przyznane w ramach niniejszego działania nie podlegają zasadzie stopniowego zmniejszenia ustanowionej w art. 113 ust. 2 rozporządzenia finansowego.Działalność instytucji wspieranych w ramach tego działania może mieć miejsce w obrębie Unii Europejskiej lub poza nią.Środki przyznane w ramach działania 1 nie mogą być wyższe niż 65 % i mniejsze niż 58 % całego budżetu niniejszego programu.Działanie 2: Wsparcie dla stowarzyszeń europejskich działających w obszarze edukacji i szkoleniaW ramach tego działania mogą zostać przyznane dotacje w celu wspierania niektórych kosztów operacyjnych i administracyjnych stowarzyszeń działających w obszarze edukacji i szkolenia, które spełniają następujące minimalne kryteria:- istnieją jako jednostki dążące do osiągnięcia celu będącego przedmiotem interesu ogólnoeuropejskiego, jak przewidziano w art. 162 zasad wykonania rozporządzenia finansowego ustanowionych rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 [1],- działają w obszarze edukacji i szkolenia na poziomie europejskim oraz dążą do osiągnięcia jasno określonych celów ustanowionych w oficjalnych statutach,- posiadają członków w co najmniej dwunastu Państwach Członkowskich Unii Europejskiej,- składają się z krajowych, regionalnych lub lokalnych stowarzyszeń,- znajdują się i posiadają osobowość prawną w jednym z Państw Członkowskich Unii Europejskiej,- większość swojej działalności prowadzą w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej, w państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego i/lub w państwach kandydujących.W ramach tego działania dotacje przyznaje się po wyborze ofert złożonych w odpowiedzi na jedno lub więcej zaproszeń do składania ofert. Dotacja wspólnotowa nie może pokrywać ponad 75 % kosztów kwalifikujących się, określonych w zatwierdzonym planie pracy stowarzyszenia. Dotacje przyznaje się corocznie lub w sposób odnawialny w ramach ramowego porozumienia partnerskiego z Komisją.Dotacje przyznane w ramach niniejszego działania nie podlegają zasadzie stopniowego zmniejszenia ustanowionej w art. 113 ust. 2 rozporządzenia finansowego.Środki przyznane w ramach działania 2 nie mogą stanowić więcej niż 4 % całkowitego budżetu przeznaczonego na ten program.Działanie 3a: Wsparcie działań w obszarze szkolnictwa wyższego dotyczącego integracji europejskiej, wraz z katedrami Jeana MonnetaDziałanie to dotyczy działalności promującej działalność Unii Europejskiej w obszarze szkolnictwa wyższego, podnoszącej świadomość integracji europejskiej w kręgach szkolnictwa wyższego oraz celów, do których dąży Unia w stosunkach międzynarodowych lub wspierającej działalność Wspólnoty i przekładającej tę działalność na poziom krajowy.Działalność wspierana w ramach tego działania może mieć miejsce w państwach należących lub nienależących do Unii Europejskiej.Zgodnie z art. 2 niniejszej decyzji, działanie to dotyczy w szczególności:- wprowadzania studiów z zakresu integracji europejskiej na uniwersytetach,- tworzenia i wspierania krajowych stowarzyszeń nauczycieli wyspecjalizowanych w integracji europejskiej,- promowania refleksji i dyskusji na temat procesu integracji europejskiej,- promowania badań akademickich w zakresie priorytetowych zagadnień Unii Europejskiej, takich jak przyszłość Europy lub dialog między ludźmi i kulturami, wraz z badaniami prowadzonymi przez młodych akademików.W ramach tego działania dotacje przyznaje się po wyborze ofert złożonych w odpowiedzi na jedno lub więcej zaproszeń do składania ofert. Dotacja wspólnotowa nie może pokrywać ponad 75 % kosztów wybranej działalności, kwalifikujących się do finansowania w ramach tego działania.Środki przyznane w ramach działania 3A nie mogą stanowić więcej niż 24 % i mniej niż 20 % całkowitego budżetu przeznaczonego na ten program.Działanie 3B: Wsparcie działań przyczyniających się do osiągnięcia przyszłych celów systemów edukacji i szkolenia w EuropieDziałanie 3B dotyczy działalności z zakresu wsparcia, wykonania, podnoszenia świadomości i promowania dotyczącej osiągania trzech celów systemów edukacji i szkolenia w Europie uzgodnionych przez Radę na 2010 r. [2]:- poprawa jakości i wydajności systemów edukacji i szkolenia w Unii Europejskiej,- ułatwianie dostępu do wszystkich systemów edukacji i szkolenia,- otwieranie systemów edukacji i szkolenia na szerszy świat,oraz trzynastu podcelów z nimi powiązanych. Działalność ta może obejmować perspektywiczne podejścia obejmujące okres do 2010 r. oraz może dotyczyć zarówno aspektów wewnątrzeuropejskich, jak i aspektów odnoszących się do miejsca Europy w świecie.Rodzaje działalności objętej tym działaniem to wdrażanie otwartych metod koordynacji w obszarze edukacji i szkolenia, w szczególności poprzez głęboką analizę, wymianę dobrych praktyk, wymianę informacji oraz ustalanie wskaźników i wzorców.Taką działalnością jest w szczególności:- wsparcie dla studiów, poszukiwań i badań powiązanych z osiąganiem konkretnych przyszłych celów,- spotkania ekspertów, seminaria, konferencje i wizyty studyjne wspierające wykonanie szczegółowego programu pracy,- przygotowanie i wykonanie działań informacyjnych oraz publikacji mających na celu podnoszenie świadomości w kręgach edukacji i szkolenia, wraz z działaniami mającymi na celu promowanie działań Unii Europejskiej w tych obszarach, oraz poprawa jakości, powszechnej dostępności i otwarcia na szerszy świat europejskich systemów edukacyjnych i szkoleniowych,- różne działania wspierające działalność Wspólnoty poprzez włączanie uczestników w funkcjonowanie społeczeństwa obywatelskiego na poziomie krajowym lub europejskim w obszarze edukacji i szkolenia.Działanie to zostanie wykonane poprzez dotacje przyznane po wyborze ofert złożonych w odpowiedzi na jedno lub więcej zaproszeń do składania ofert.Dotacje mogą otrzymać instytucje zarejestrowane w jednym z Państw Członkowskich Unii Europejskiej, w państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub w państwach kandydujących. W przypadku działań odnoszących się do celu trzeciego (otwieranie systemów edukacji i szkolenia na szerszy świat) dotacje mogą wyjątkowo otrzymać instytucje zarejestrowane w innych państwach trzecich.Dotacja wspólnotowa nie przekracza zasadniczo 75 % kosztów kwalifikujących się wybranych ofert.Środki przyznane w ramach działania 3B stanowią nie więcej niż 14 % i nie mniej niż 9 % całkowitego budżetu przeznaczonego na program.Działanie 3C: Wsparcie szkolenia sędziów krajowych w zakresie prawa europejskiegoW ramach tego działania dotacje przyznaje się na wspieranie działań podejmowanych przez organizacje na rzecz współpracy sądowej i innych działań opracowanych w celu promowania szkolenia w zakresie prawa europejskiego, w szczególności dla sędziów krajowych.Działalność wspierana w ramach tego działania może mieć miejsce w Państwach Członkowskich, w państwach Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub w państwach kandydujących.Dotacje w ramach tego działania przyznaje się po wyborze ofert złożonych w odpowiedzi na jedno lub więcej zaproszeń do składania ofert. Dotacja wspólnotowa nie przekracza zasadniczo 75 % kosztów kwalifikujących się działalności określonej w zatwierdzonym planie pracy.Środki przyznane w ramach działania 3C nie stanowią więcej niż 4 % całkowitego budżetu przeznaczonego na ten program.3. PRZEJRZYSTOŚĆBeneficjent dotacji przyznanej w ramach dowolnej części programu wskazuje w widocznym miejscu, takim jak główna strona internetowa lub raport roczny, że otrzymał finansowanie z budżetu Unii Europejskiej.4. KRYTERIA OCENY WNIOSKÓW O FINANSOWANIEWnioski o przyznanie dotacji składane w odpowiedzi na zaproszenie do składania ofert ocenia się według następujących kryteriów:- znaczenie dla celów programu oraz określonego odpowiedniego działania,- znaczenie dla priorytetów lub innych kryteriów ustalonych w zaproszeniu do składania ofert,- jakość oferty,- prawdopodobny wpływ oferty na edukację i/lub szkolenie na poziomie europejskim.5. WYDATKI KWALIFIKUJĄCE SIĘPrzy ustalaniu wysokości dotacji przyznawanej w ramach każdego z działań programu Komisja może odwołać się do finansowania ryczałtowego opartego na opublikowanych siatkach kosztów jednostkowych.W przypadku dotacji przyznanych w 2004 r. możliwe jest rozpoczęcie okresu kwalifikowalności wydatków z dniem 1 stycznia 2004 r., pod warunkiem że wydatki nie zostały poniesione przed złożeniem wniosku o dotację lub przed datą, w której zaczyna się rok budżetowy beneficjenta.W ciągu 2004 r., w przypadku beneficjentów, których rok budżetowy zaczyna się przed 1 marca, można wyjątkowo zezwolić na odstępstwo od obowiązku podpisania umowy o dotację w ciągu pierwszych czterech miesięcy od rozpoczęcia roku budżetowego beneficjenta, jak określono w art. 112 ust. 2 rozporządzenia finansowego. W tym przypadku umowa o dotację powinna zostać podpisana najpóźniej do dnia 30 czerwca 2004 r.6. ZARZĄDZANIE PROGRAMEMW świetle analizy kosztów i korzyści Komisja może podjąć decyzję o powierzeniu całości lub części zadań związanych z zarządzaniem programem agencji wykonawczej, zgodnie z art. 55 rozporządzenia finansowego. Może także odwołać się do pomocy ekspertów i ponieść inne wydatki z zakresu pomocy technicznej i administracyjnej, nieobejmującej pełnienia obowiązków władzy publicznej, zlecone na zewnątrz na podstawie zamówienia na usługi ad hoc. Może także finansować badania i organizować spotkania ekspertów mogące przyczynić się do wykonania programu oraz podejmować działania informacyjne, publikacyjne i upowszechniające powiązane bezpośrednio z osiąganiem celów programu.7. KONTROLE I AUDYTY7.1. Beneficjent dotacji operacyjnej zachowuje do dyspozycji Komisji wszystkie dokumenty uzupełniające, wraz ze sprawozdaniem finansowym po audycie, dotyczące wydatków poniesionych w czasie roku dotacji, przez okres pięciu lat od ostatniej płatności. Beneficjent dotacji zapewnia, aby tam, gdzie ma to zastosowanie, dokumenty uzupełniające będące w posiadaniu partnerów lub członków zostały udostępnione Komisji.7.2. Komisja może przeprowadzić audyt wykorzystania dotacji, bezpośrednio przez swoich pracowników lub przez wykwalifikowaną jednostkę zewnętrzną własnego wyboru. Audyt taki można wykonać w czasie trwania umowy oraz w ciągu pięciu lat od płatności bilansu. Tam, gdzie ma to zastosowanie, ustalenia audytu mogą prowadzić do podjęcia przez Komisję decyzji o odzyskaniu odpowiednich kwot.7.3. Pracownicy Komisji oraz personel zewnętrzny upoważniony przez Komisję posiada odpowiednie prawo dostępu, w szczególności do biur beneficjenta oraz do wszystkich informacji, wraz z informacjami w postaci elektronicznej, niezbędnego do prowadzenia takiego audytu.7.4. Trybunał Obrachunkowy i Europejskie Biuro ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) posiadają takie same prawa, w szczególności prawa dostępu, co Komisja.7.5. W celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami Komisja może prowadzić kontrole na miejscu dotyczące tego programu zgodnie z rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 [3]. Tam, gdzie jest to konieczne, kontrole prowadzi Europejskie Biuro ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), zgodnie z postanowieniami rozporządzenia (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady [4].[1] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1.[2] Szczegółowy program pracy w sprawie osiągania celów systemów edukacji i szkolenia w Europie (Dz.U. C 142 z 14.6.2002, str. 1).[3] Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.[4] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2004/654/WE: Decyzja Rady z dnia 27 maja 2004 r. w sprawie obchodów Europejskiej Stolicy Kultury w 2007 r.

text:
               24.9.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 299/19

      DECYZJA RADY

   z dnia 27 maja 2004 r.
   w sprawie obchodów Europejskiej Stolicy Kultury w 2007 r.
   (2004/654/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję 1419/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. ustanawiającą działanie Wspólnoty na rzecz obchodów Europejskiej Stolicy Kultury w latach 2005–2019 (1), w szczególności jej art. 2 ust. 3 i 4,
   uwzględniając sprawozdanie komisji selekcyjnej z kwietnia 2004 r. przedłożone Komisji, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie zgodnie z art. 2 ust. 2 decyzji 1419/1999/WE,
   uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 30 kwietnia 2004 r.,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym wyznacza się Luksemburg na Europejską Stolicę Kultury roku 2007 zgodnie z art. 2 ust. 1 decyzji 1419/1999/WE.
   Artykuł 2
   Niniejszym wyznacza się Sibiu na Europejską Stolicę Kultury roku 2007 zgodnie z art. 4 decyzji 1419/1999/WE.
   Artykuł 3
   Oba wyznaczone miasta podejmują niezbędne kroki w celu zapewnienia skutecznego wprowadzenia w życie art. 1 i 5 decyzji 1419/1999/WE.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 27 maja 2004 r.

            W imieniu Rady

         J. O'DONOGHUE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 166 z 1.7.1999, str. 1.


title: 2012/475/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 2 sierpnia 2012 r. uchylająca decyzję EBC/2011/25 w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń (EBC/2012/17)

text:
               15.8.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 218/19

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 2 sierpnia 2012 r.
   uchylająca decyzję EBC/2011/25 w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń
   (EBC/2012/17)
   (2012/475/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, art. 12 ust. 1, art. 18 oraz art. 34 ust. 1 tiret drugie,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Aby umożliwić krajowym bankom centralnym wprowadzenie do swoich ram regulacyjnych lub umownych mających zastosowanie do kontrahentów dodatkowych środków wzmożonego wsparcia kredytowego, decyzję EBC/2011/25 z dnia 14 grudnia 2011 r. w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń (1) należy zastąpić wytycznymi EBC/2012/18 z dnia 2 sierpnia 2012 r. w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń oraz zmieniającymi wytyczne EBC/2007/9 (2).

               (2)

               Należy uchylić decyzję EBC/2011/25,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Uchylenie decyzji EBC/2011/25
   1.   Uchyla się decyzję EBC/2011/25 ze skutkiem od dnia 14 września 2012 r.
   2.   Odesłania do uchylonej decyzji należy rozumieć jako odesłania do wytycznych EBC/2012/18.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwa dni po jej przyjęciu.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 2 sierpnia 2012 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 341 z 22.12.2011, s. 65.

      (2)  Zob. s. 20 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2012/387/UE: Decyzja Rady z dnia 16 lipca 2012 r. przedłużająca okres stosowania właściwych środków przewidzianych w decyzji 2011/492/UE w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Republiką Gwinei Bissau na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-UE oraz zmieniająca tę decyzję

text:
               17.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 16 lipca 2012 r.
   przedłużająca okres stosowania właściwych środków przewidzianych w decyzji 2011/492/UE w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Republiką Gwinei Bissau na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-UE oraz zmieniająca tę decyzję
   (2012/387/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1), ostatnio zmienioną w Wagadugu dnia 22 czerwca 2010 r. (2) („umowa o partnerstwie AKP-UE”), w szczególności jej art. 96,
   uwzględniając umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranych w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania umowy o partnerstwie AKP-UE (3), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na podstawie decyzji Rady 2011/492/UE (4) zakończono konsultacje z Republiką Gwinei Bissau prowadzone na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-UE oraz przyjęto właściwe środki określone w załączniku do tej decyzji.

               (2)

               W dniu 12 kwietnia 2012 r., po śmierci prezydenta Bacai Sanhá, która miała miejsce w styczniu, w chwili gdy miała rozpocząć się kampania w drugiej turze wyborów prezydenckich, część sił zbrojnych dokonała zamachu stanu.

               (3)

               Istotne elementy wymienione w art. 9 umowy o partnerstwie AKP-UE są nadal naruszane, a obecna sytuacja w Republice Gwinei Bissau znacząco się pogorszyła i nie zapewnia się poszanowania praw człowieka, zasad demokracji lub państwa prawa.

               (4)

               Decyzję 2011/492/UE należy zatem zmienić w celu przedłużenia okresu stosowania właściwych środków,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Okres obowiązywania decyzji 2011/492/UE przedłuża się o 12 miesięcy. W tym celu, w art. 3 akapit drugi decyzji 2011/492/UE, datę „19 lipca 2012 r.” zastępuje się datą „19 lipca 2013 r.”.
   Artykuł 2
   Pismo znajdujące się w załączniku do niniejszej decyzji przekazuje się władzom Republiki Gwinei Bissau.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         S. ALETRARIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (2)  Umowa zmieniająca po raz drugi Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3).

      (3)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376.

      (4)  Dz.U. L 203 z 6.8.2011, s. 2.

      ZAŁĄCZNIK
      Po konsultacjach, które odbyły się w Brukseli w dniu 29 marca 2011 r., na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-UE, Unia Europejska zadecydowała w dniu 18 lipca 2011 r. na mocy decyzji Rady 2011/492/UE o przyjęciu właściwych środków, w tym programu wzajemnych zobowiązań w celu stopniowego wznowienia współpracy z UE.
      Unia Europejska ocenia jednak, że po upływie dwunastu miesięcy od przyjęcia tej decyzji nie poczyniono żadnych postępów, a zamach stanu dokonany przez siły zbrojne w dniu 12 kwietnia 2012 r. jest znaczącym krokiem wstecz. W związku z tym postanawia przedłużyć okres stosowania decyzji 2011/492/UE o 12 miesięcy do dnia 19 lipca 2013 r.
      Unia Europejska przypomina konkluzje Rady dotyczące Republiki Gwinei Bissau przyjęte w dniu 23 kwietnia 2012 r., podkreśla raz jeszcze wagę, jaką przywiązuje do przyszłej współpracy z Republiką Gwinei Bissau, oraz potwierdza swoją gotowość, zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2048 (2012) z dnia 18 maja 2012 r., do towarzyszenia Republice Gwinei Bissau na drodze do odbudowy porządku konstytucyjnego oraz sytuacji, w której możliwe będzie wznowienie pełnej współpracy.
      Unia Europejska wspiera uzgodnione wysiłki partnerów międzynarodowych na rzecz odbudowy stabilności, demokracji i poszanowania praw człowieka w Republice Gwinei Bissau.

         Z wyrazami szacunku

               W imieniu Rady

            C. ASHTON

               Przewodniczący

               W imieniu Komisji

            A. PIEBALGS

               Komisarz


title: Decyzja Rady (UE) 2016/243 z dnia 12 lutego 2016 r. dotycząca podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej

text:
               20.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 45/12

         DECYZJA RADY (UE) 2016/243
   z dnia 12 lutego 2016 r.
   dotycząca podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 lipca 2013 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z niektórymi pozostałymi członkami Światowej Organizacji Handlu na podstawie art. XXIV ust. 6 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r., w związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

               (2)

               Negocjacje były prowadzone przez Komisję w ramach wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę.

               (3)

               Negocjacje te zakończono, a w dniu 7 października 2015 r. parafowano Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII GATT z 1994 r. w sprawie zmiany list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej.

               (4)

               Należy podpisać Porozumienie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii, Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Chińską Republiką Ludową na podstawie art. XXIV ust. 6 oraz art. XXVIII GATT z 1994 r. w sprawie zmiany list koncesyjnych Republiki Chorwacji w związku z jej przystąpieniem do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tego Porozumienia (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Porozumienia w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 lutego 2016 r.

            W imieniu Rady

         J.R.V.A. DIJSSELBLOEM

            Przewodniczący

      (1)  Tekst Porozumienia zostanie opublikowany wraz z decyzją dotyczącą jego zawarcia.