title: Decyzja Rady z dnia 20 września 2016 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

text:
               23.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 348/3

         DECYZJA RADY
   z dnia 20 września 2016 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników
   (2016/C 348/05)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii (1), w szczególności jego art. 23 i 24,
   uwzględniając wykazy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji z dnia 25 września 2014 r. (2) oraz z dnia 7 listopada 2014 r. (3) Rada mianowała członków oraz zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników (zwanego dalej „Komitetem”) na okres od dnia 25 września 2014 r. do dnia 24 września 2016 r.

               (2)

               Członkowie ci pełnią swoją funkcję do czasu ich zastąpienia lub mianowania na kolejny okres.

               (3)

               Członków i zastępców członków Komitetu mianuje się na okres dwóch lat,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane na stanowiska członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników na okres od dnia 25 września 2016 r. do dnia 24 września 2018 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               Tom PARYS
               Frédéric POUPINEL DE VALENCE

               Anne ZIMMERMAN

               Bułgaria

               Hristo SIMEONOV
               Tatiana GUEORGUIEVA

               Atanas KOLCHAKOV

               Republika Czeska

               Kateřina ŠTĚPÁNKOVÁ
               Eva DIANIŠKOVÁ

               Andrea VESELÁ

               Dania

               Stig Hansen NØRGAARD
               Rikke Mark SEERUP

               Sidse Skraastad CLEMMENSEN

               Niemcy

               Vera BADE
               Johannes RASCHKA

               Anne Katrin LUTZ

               Estonia

               Siiri OTSMANN
               Annika SEPP

               Carita RAMMUS

               Irlandia

               Niall O’MUIRCHEARTAIGH
               Dympna BOYLE

               Eamonn GALLAGHER

               Grecja

               —

               —

               Hiszpania

               Paloma MARTÍNEZ GAMO
               Matilde VIVANCOS PELEGRÍN

               Rosalía SERRANO VELASCO

               Francja

               Caroline MECHIN

               Malika EL MESTIRI

               Chorwacja

               Marija KNEŽEVIĆ KAJARI
               Petar STRIŽAK

               Ivana GAVRIĆ

               Włochy

               Romolo de CAMILLIS
               Carla ANTONUCCI

               Monica LIPPOLIS

               Cypr

               Demetris MICHAELIDES
               Constantinos KARMELLOS

               George SPYROU

               Łotwa

               Ilze ZVĪDRIŅA
               Kristaps ZIEDIŅŠ

               Linda PAUGA

               Litwa

               Rasa MALAIŠKIENĖ
               Inga LIUBERTĖ

               Ginta ALIŠEVIČIŪTĖ

               Luksemburg

               —

               —

               Węgry

               Rita ANTÓNI
               Margit VADKERTI

               Orsolya KISGYÖRGY

               Malta

               Ryan SPAGNOL
               Mario XUEREB

               George CAMILLERI

               Niderlandy

               Onno BRINKMAN
               Ghislaine WIDERA

               Kees VAN DUIN

               Austria

               Heinz KUTROWATZ
               Martha ROJAS-PINEDA

               Günter STICKLER

               Polska

               Magdalena SWEKLEJ
               Marcin WIATRÓW

               Agnieszka ZDAK

               Portugalia

               Helena BENTES

               Rumunia

               Auraş MARINESCU
               Simona ŞTEFAN

               Bogdan-Tiberius PAŞCA

               Słowenia

               Sonja MALEC
               Grega MALEC

               Słowacja

               Miroslava POLONCOVÁ

               Jaroslav KOVÁČ

               Finlandia

               Mirkka MYKKÄNEN
               Olli SORAINEN

               Elina JOHANSSON

               Szwecja

               Karlis LAPSA
               Madeleine ÖHBERG

               Ilja TYKESSON

               Zjednoczone Królestwo

               Lindsay ROOME
               Isla SCOTT

               Jonathan PIGGINS

   II.   PRZEDSTAWICIELE ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               Nathalie DIESBECQ

               Bułgaria

               Asiya GONEVA
               Valeri APOSTOLOV

               Velichka MIKOVA

               Republika Czeska

               Vít SAMEK
               Pavel JANÍČKO

               Petr ŠULC

               Dania

               Jørgen RØNNOW BRUUN
               Torben Dam JENSEN

               Käthe Munk RYOM

               Niemcy

               Alexandra KRAMER
               Thomas SYBERG

               Livia HENTSCHEL

               Estonia

               Mare VIIES
               Aija MAASIKAS

               Tiia E. TAMMELEHT

               Irlandia

               John DOUGLAS
               Ethel BUCKLEY

               David JOYCE

               Grecja

               —

               —

               Hiszpania

               Ana María CORRAL JUAN
               Francisco GONZÁLEZ MORENO

               Pilar ROC

               Francja

               Corinne MARES
               Francine BLANCHE

               Bérénice JOND

               Chorwacja

               Ana KRANJAC JULARIĆ
               David Jakov BABIĆ

               Petra ŠPRAJAČEK

               Włochy

               —

               —

               Cypr

               Panikos ARGYRIDES
               Nicos GREGORIOU

               Diomedes DIOMEDOUS

               Łotwa

               Natalja MICKEVIČA
               Kaspars RĀCENĀJS

               Ruta PORNIECE

               Litwa

               Janina ŠVEDIENĖ
               Janina MATUIZIENĖ

               Ričardas GARUOLIS

               Luksemburg

               —

               —

               Węgry

               Judit CZUGLERNÉ IVÁNY
               Melinda KELEMEN

               Annamária KUNERT

               Malta

               Ian Mark ZAMMIT
               Jeremy J. CAMILLERI

               Michael GALEA

               Niderlandy

               Caroline RIETBERGEN
               H. HOUWING

               Henk BOSSCHER

               Austria

               Johannes PEYRL
               Oliver RÖPKE

               Sarah BRUCKNER

               Polska

               Adam ROGALEWSKI
               Krystyna CIEMNIAK

               Bogdan OLSZEWSKI

               Portugalia

               —

               —

               Rumunia

               Corneliu CONSTANTINOAIA
               Liviu APOSTOIU

               Dragoș FRUMOSU

               Słowenia

               Marko TANASIČ
               Jernej ZUPANČIČ

               Słowacja

               Zdena DVORANOVÁ
               Mária SVOREŇOVÁ

               Finlandia

               Eve KYNTÄJÄ
               Heikki TAULU

               Ralf SUND

               Szwecja

               Mattias SCHULSTAD
               Sofia RÅSMAR

               Josefin EDSTRÖM

               Zjednoczone Królestwo

               Rosa CRAWFORD
               Mohammad TAJ

               Wilf SULLIVAN

   III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               Michèle CLAUS
               Hilde THYS

               Monica DE JONGHE

               Bułgaria

               Ivan ZAHARIEV
               Martin STOYANOV

               Daniela SIMIDCHIEVA

               Republika Czeska

               Jitka HLAVÁČKOVÁ
               Marie ZVOLSKÁ

               Vladimíra DRBALOVÁ

               Dania

               Christiane MIßLBECK-WINBERG
               Trine Birgitte HOUGAARD

               Jens TROLDBORG

               Niemcy

               Alexander WILHELM
               Michael STIEFEL

               Carmen Eugenia BÂRSAN

               Estonia

               Piia SIMMERMANN
               Katrin TRUVE

               Mare HIIESALU

               Irlandia

               Tony DONOHOE
               Kara McGANN

               —

               Grecja

               —

               —

               Hiszpania

               Helena MORALES DE LABRA
               Patricia CIREZ MIQUELEIZ

               Luis MÉNDEZ LÓPEZ

               Francja

               Garance PINEAU
               Natacha MARQUET

               Eva BLOUIN

               Chorwacja

               Nataša NOVAKOVIĆ
               Iva NAPPHOLZ

               Ivan ZAHARIEV

               Włochy

               —

               —

               Cypr

               Emilios MICHAEL
               Lena PANAYIOTOU

               Theodoros GIOVANNI

               Łotwa

               Ilona KIUKUCĀNE
               Andris ALKSNIS

               Inese STEPIŅA

               Litwa

               Evelina JASAITĖ

               Aušra KERZIENĖ

               Luksemburg

               —

               —

               Węgry

               Júlia VARGA
               István KOMORÓCZKI

               Terézia BOROSNÉ BARTHA

               Malta

               Lawrence MIZZI
               Michael GALEA

               David VELLA

               Niderlandy

               Rob SLAGMOLEN
               A.P.M.G. SCHOENMAECKERS

               J. SANDERS

               Austria

               Margit KREUZHUBER
               Katharina LINDNER

               Stefanie RIEDER

               Polska

               Dawid SEIFERT
               Robert LISICKI

               Andrzej STĘPNIKOWSKI

               Portugalia

               —

               —

               Rumunia

               Roxana PRODAN
               Roxana ILIE

               Liviu ROGOJINARU

               Słowenia

               Danijel LAMPERGER
               Maja SKORUPAN

               Polona FINK RUŽIČ

               Słowacja

               Martin HOŠTÁK
               Radovan MAXIN

               Peter MOLNÁR

               Finlandia

               Jenni RUOKONEN
               Mikko RÄSÄNEN

               Simopekka KOIVU

               Szwecja

               Patrik KARLSSON
               Carin RENGER

               Amelie BERG

               Zjednoczone Królestwo

               Matthew PERCIVAL

               Fionnuala HOOROCKS-BURNS

         Artykuł 2
   Członków, którzy nie zostali dotąd wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 września 2016 r.

            W imieniu Rady

         I. KORČOK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 25 września 2014 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników (Dz.U. C 338 z 27.9.2014, s. 21).

      (3)  Decyzja Rady z dnia 7 listopada 2014 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników (Dz.U. C 400 z 13.11.2014, s. 1).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1498 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/194

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1498
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Kolegium (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Kolegium absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0078/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2005/681/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. ustanawiającą Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) i uchylającą decyzję 2000/820/WSiSW (4), w szczególności jej art. 16,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 543/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające decyzję Rady 2005/681/WSiSW ustanawiającą Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0088/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Kolegium Policyjnego absolutorium z wykonania budżetu Kolegium za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Kolegium Policyjnego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 46.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 63.

      (5)  Dz.U. L 163 z 29.5.2014, s. 5.

      (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady 2013/384/WPZiB z dnia 15 lipca 2013 r. w sprawie zmiany decyzji 2012/325/WPZiB przedłużającej mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Sudanie i Sudanie Południowym

text:
               16.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 193/29

         DECYZJA RADY 2013/384/WPZiB
   z dnia 15 lipca 2013 r.
   w sprawie zmiany decyzji 2012/325/WPZiB przedłużającej mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Sudanie i Sudanie Południowym
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 11 sierpnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/450/WPZiB (1) w sprawie mianowania Rosalind MARSDEN Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Sudanie.

               (2)

               W dniu 1 sierpnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/499/WPZiB (2), która zmieniła mandat i tytuł SPUE w związku z ogłoszeniem niepodległości przez Sudan Południowy. Mandat SPUE ma wygasnąć w dniu 30 czerwca 2013 r.

               (3)

               Mandat SPUE należy przedłużyć o kolejne cztery miesiące.

               (4)

               SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu.

               (5)

               Należy zatem zmienić odpowiednio decyzję 2012/325/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2012/325/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 1
               Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
               Mandat Rosalind MARSDEN jako SPUE w Sudanie i Sudanie Południowym zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 października 2013 r. Mandat SPUE może zostać skrócony, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).”;

               2)

               w art. 5 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z wykonywaniem mandatu SPUE w okresie od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 października 2013 r. wynosi 690 000 EUR”;

               3)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 12a
               Wsparcie w odniesieniu do roszczeń
               SPUE i jego personel zapewniają Komisji wsparcie administracyjne i dostęp do odpowiednich dokumentów w odniesieniu do wszelkich roszczeń wynikających z jego mandatu, a także poprzednich mandatów SPUE w Sudanie, oraz pomagają w dostarczaniu informacji potrzebnych do odpowiedzi na takie roszczenia.”.

         Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2013 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 lipca 2013 r.

            W imieniu Rady

         V. JUKNA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 211 z 12.8.2010, s. 42.

      (2)  Dz.U. L 206 z 11.8.2011, s. 50.


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/468 z dnia 26 stycznia 2017 r. zmieniająca decyzję EBC/2010/10 dotyczącą nieprzestrzegania wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej (EBC/2017/5)

text:
                  22.3.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 77/1

            DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/468
      z dnia 26 stycznia 2017 r.
      zmieniająca decyzję EBC/2010/10 dotyczącą nieprzestrzegania wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej (EBC/2017/5)
      RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 5 ust. 1 i art. 34 ust. 1,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (1), w szczególności jego art. 7,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2532/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji (2), w szczególności jego art. 6 ust. 2,
      uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2157/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 1999 r. dotyczące uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji (EBC/1999/4) (3),
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Procedura zbierania informacji dotyczących naruszeń i nakładania sankcji określona w decyzji EBC/2010/10 (4) okazała się być efektywnym narzędziem w zwalczaniu nieprzestrzegania wymogów sprawozdawczości statystycznej, a tym samym powinna być rozszerzona na przypadki nieprzestrzegania wymogów mogące zaistnieć w związku z rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1333/2014 (EBC/2014/48) (5).

                  (2)

                  Należy dookreślić obowiązki podmiotów sprawozdających w zakresie udzielania odpowiedzi na zapytania pochodzące z Europejskiego Banku Centralnego lub krajowych banków centralnych dotyczące możliwych przypadków nieprzestrzegania wymogów.

                  (3)

                  Decyzja EBC/2010/10 powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Zmiany
      W decyzji EBC/2010/10 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              pkt 2 otrzymuje brzmienie:

                                          „2.

                                          »monetarna instytucja finansowa« (MIF) ma znaczenie nadane jej w art. 1 lit. a) rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) (*1); przy czym w związku z rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1333/2014 (EBC/2014/48) (*2) pojęcie to należy interpretować w taki sposób, aby uwzględniało wszystkie oddziały MIF zlokalizowane w Unii lub w krajach Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), o ile postanowienia tego rozporządzenia wyraźnie nie przewidują inaczej;

                              b)

                              pkt 6 otrzymuje brzmienie:

                                          „6.

                                          »termin wyznaczony przez KBC« określony przez dany KBC dzień i określoną godzinę otrzymania danych od podmiotów sprawozdających;”;

                              c)

                              dodaje się pkt 10 w brzmieniu:

                                          „10.

                                          »oddział« oznacza miejsce prowadzenia działalności, które prawnie stanowi zależną część instytucji i które realizuje bezpośrednio wszystkie bądź niektóre spośród transakcji nieodłącznie związanych z działalnością tej instytucji;”;

                              d)

                              dodaje się pkt 11 w brzmieniu:

                                          „11.

                                          »oddział położony w Unii lub w EFTA« oznacza oddział położony i zarejestrowany w państwie członkowskim Unii lub w państwie EFTA.”;

                  2)

                  w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                              „1.   EBC i KBC monitorują przestrzeganie przez podmioty sprawozdające wymogów minimum zapewniających zgodność ze spoczywającymi na nich obowiązkami sprawozdawczymi, określonych w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33), załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1072/2013 (ECB/2013/34) (*3), załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 1073/2013 (EBC/2013/38), załączniku III do rozporządzenia (UE) nr 1074/2013 (EBC/2013/39), załączniku III do rozporządzenia (UE) nr 1075/2013 (EBC/2013/40) oraz załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 1333/2014 (EBC/2014/48). W przypadku nieprzestrzegania wymogów EBC oraz właściwy KBC mogą przeprowadzić wstępną ocenę przestrzegania wymogów sprawozdawczych lub wszcząć postępowanie o naruszenie wymogów sprawozdawczych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2. Po przeprowadzeniu postępowania o naruszenie wymogów sprawozdawczych EBC może nałożyć sankcje zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 2533/98.

                              b)

                              dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
                              „3.   Niniejsza decyzja nie narusza uprawnień EBC do nakładania sankcji na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE) nr 2533/98.”;

                  3)

                  art. 3 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                              „a)

                              EBC lub właściwy KBC może – po zarejestrowaniu przypadku nieprzestrzegania wymogów sprawozdawczych – udzielić danemu podmiotowi sprawozdającemu upomnienia, informując go o charakterze zarejestrowanego przypadku nieprzestrzegania wymogów, oraz zalecić działania korygujące mające zapobiec powtórzeniu się nieprzestrzegania wymogów sprawozdawczych;”;

                  4)

                  art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                  „2.   Wagę naruszeń w zakresie terminowości ocenia się na podstawie liczby dni roboczych oraz godzin opóźnienia w stosunku do terminu wyznaczonego przez EBC lub KBC.”;

                  5)

                  dodaje się art. 4a w brzmieniu:
                  „Artykuł 4a
                  Udzielanie odpowiedzi na zapytania
                  Podmioty sprawozdające udzielają odpowiedzi na zapytania dotyczące możliwych przypadków naruszenia wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej w terminie określonym przez EBC lub właściwy KBC.”.

            Artykuł 2
      Wejście w życie
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2017 r. Niniejszą decyzję stosuje się od okresu sprawozdawczego 31 marca 2017 r. do dziennych wymogów sprawozdawczych, od okresu sprawozdawczego marca 2017 r. do miesięcznych i rocznych wymogów sprawozdawczych oraz od pierwszego kwartału 2017 r. do kwartalnych wymogów sprawozdawczych.

         Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 26 stycznia 2017 r.

            Mario DRAGHI

               Prezes EBC

         (1)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.

         (2)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 4.

         (3)  Dz.U. L 264 z 12.10.1999, s. 21.

         (4)  Decyzja Europejskiego Banku Centralnego EBC/2010/10 z dnia 19 sierpnia 2010 r. dotycząca nieprzestrzegania wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej (Dz.U. L 226 z 28.8.2010, s. 48).

         (5)  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1333/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie statystyki rynków pieniężnych (EBC/2014/48) (Dz.U. L 359 z 16.12.2014, s. 97).

         (*1)  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1071/2013 z dnia 24 września 2013 r. dotyczące bilansu sektora monetarnych instytucji finansowych (EBC/2013/33) (Dz.U. L 297 z 7.11.2013, s. 1).

         (*2)  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1333/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie statystyki rynków pieniężnych (EBC/2014/48) (Dz.U. L 359 z 16.12.2014, s. 97).”;

         (*3)  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1072/2013 z dnia 24 września 2013 r. w sprawie statystyki stóp procentowych stosowanych przez monetarne instytucje finansowe (EBC/2013/34) (Dz.U. L 297 z 7.11.2013, s. 51).”.


title: Uruchomienie instrumentu elastyczności Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności zgodnie z pkt 27 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (COM(2008)0833 — C6-0466/2008 — 2008/2321(ACI))#ZAŁĄCZNIK DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności zgodnie z pkt 27 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. zawartego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami

text:
               23.2.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               CE 45/164

         Uruchomienie instrumentu elastyczności
   P6_TA(2008)0620
   Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności zgodnie z pkt 27 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (COM(2008)0833 — C6-0466/2008 — 2008/2321(ACI))
   (2010/C 45 E/50)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0833 – C6-0466/2008),

               —

               uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. między Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1) (PMI), w szczególności jego pkt 27,

               —

               uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej ze szczytu w dniach 19 i 20 czerwca 2008 r.,

               —

               uwzględniając wyniki rozmów trójstronnych z dnia 4 grudnia 2008 r.,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A6-0493/2008),

               A.

               mając na uwadze, że Parlament Europejski zdecydowanie wspiera inicjatywę Komisji mającą na celu stworzenie nowego instrumentu umożliwiającego szybkie reagowanie na gwałtowny wzrost cen żywności w krajach rozwijających się („instrumentu na rzecz żywności”), która została również wcześniej wyrażona podczas szczytu Rady Europejskiej w dniach 19 i 20 czerwca 2008 r.,

               B.

               mając na uwadze, ze Parlament Europejski i Rada, podczas posiedzenia pojednawczego z dnia 21 listopada 2008 r. uzgodniły finansowanie „instrumentu na rzecz żywności” w łącznej wysokości 1 miliarda EUR przez trzy lata,

               C.

               mając na uwadze, że we wstępnym wniosku Komisji przewidziano finansowanie „instrumentu na rzecz żywności” z marginesu w ramach działu 2 wieloletnich ram finansowych, ale podejście to zostało odrzucone zarówno przez Parlament Europejski, jak i Radę,

               D.

               mając na uwadze, że Parlament Europejski uznał, że najodpowiedniejszym rozwiązaniem byłby przegląd pułapu w ramach działu 4 wieloletnich ram finansowych, lecz Rada odrzuciła tę możliwość,

               E.

               mając na uwadze, że dwa organy władzy budżetowej osiągnęły ostatecznie porozumienie w kwestii finansowania „instrumentu na rzecz żywności” poprzez optymalne połączenie instrumentu elastyczności, rezerwy przeznaczonej na pomoc w nagłych wypadkach oraz przesunięcia w ramach działu 4 środków z instrumentu na rzecz stabilności,

               F.

               mając na uwadze, że dwa organy władzy budżetowej uzgodniły, że instrument elastyczności przyczyniać się ma do finansowania „instrumentu na rzecz żywności” poprzez uruchomienie na budżet na rok 2009 łącznej kwoty 420 milionów EUR z 730 milionów EUR dostępnych w ramach tego instrumentu,

               G.

               mając na uwadze, że jest to drugi z kolei rok, w którym wykorzystano ten instrument, w ramach trzyletniego prawnego istnienia porozumienia międzyinstytucjonalnego,

               H.

               mając na uwadze, że pokazuje to, iż naciski ze strony Parlamentu Europejskiego na istnienie tego rodzaju instrumentu o takich właściwościach, jakie posiada – mianowicie dającego możliwość „przenoszenia” niewykorzystanych środków – w porozumieniu międzyinstytucjonalnym jest uzasadnione pomimo oporu ze strony kilku państw członkowskich,

               I.

               mając na uwadze, że wykazuje to również – podobnie jak powracająca potrzeba stosowania innych szczególnych mechanizmów celem sprostania nagłym, nieprzewidzianym sytuacjom – że istnieje stały problem niewystarczalności funduszy dostępnych w ramach pułapów przewidzianych w pewnych działach wieloletnich ram finansowych, zwłaszcza w dziale 4,

         1.   z zadowoleniem przyjmuje porozumienie osiągnięte podczas procedury pojednawczej dotyczącej wykorzystania instrumentu elastyczności z korzyścią dla „instrumentu na rzecz żywności” w sprawie całkowitej kwoty 420 milionów EUR na budżet na rok 2009;
   2.   zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji;
   3.   przypomina jednak swoje obawy dotyczące faktu, że dział 4 znajduje się pod stałą presją w związku z jego ograniczonym dostępnym marginesem, co stwarza konieczność ponownego uruchamiania mechanizmów elastyczności w ramach tego działu w celu sprostania nagłym, nieprzewidzianym sytuacjom; wzywa do gruntownej oceny konieczności podniesienia kwot dostępnych w ramach tego działu, aby umożliwić sprawny rozwój długoterminowych, możliwych do zaprogramowania działań w tym obszarze oraz zapewnić, że Unia będzie w pełni zdolna pełnić rolę podmiotu działającego w wymiarze globalnym na arenie międzynarodowej;
   4.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;
   5.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

         ZAŁĄCZNIK

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
      z dnia 18 grudnia 2008 r.
      w sprawie uruchomienia instrumentu elastyczności zgodnie z pkt 27 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. zawartego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
      PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając zawarte pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności ust. 5 jego pkt 27,
      uwzględniając wniosek Komisji,
      mając na uwadze, że podczas posiedzenia pojednawczego w dniu 21 listopada 2008 r. oba organy władzy budżetowej uzgodniły uruchomienie instrumentu elastyczności w celu uzupełnienia środków finansowych w budżecie na rok 2009, poza pułapami określonymi w dziale 4, w wysokości 420 milionów EUR, na finansowanie instrumentu umożliwiającego szybkie reagowanie na gwałtowny wzrost cen żywności w krajach rozwijających się.
      STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:

         Artykuł 1

      W odniesieniu do ogólnego budżetu Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 instrument elastyczności jest wykorzystywany w celu zapewnienia kwoty 420 milionów EUR w ramach środków na zobowiązania.
      Kwota ta jest wykorzystywana do uzupełnienia finansowania instrumentu umożliwiającego szybkie reagowanie na gwałtowny wzrost cen żywności w krajach rozwijających się w ramach działu 4.

         Artykuł 2

      Decyzja ta zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Strasburgu, dnia 18 grudnia 2008 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

               Przewodniczący

            W imieniu Rady

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.


title: Decyzja Rady 2004/201/WSiSW z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie procedur zmiany Podręcznika Sirene

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0201

Dziennik Urzędowy L 064 , 02/03/2004 P. 0045 - 0047

		Decyzja Rady 2004/201/WSiSWz dnia 19 lutego 2004 r.w sprawie procedur zmiany Podręcznika SireneRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 ust. 1 lit. a) i b), art. 31 lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2 lit. c),uwzględniając inicjatywę Republiki Greckiej [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) System Informacyjny Schengen (zwany dalej "SIS") ustanowiony na mocy postanowień tytułu IV Konwencji wykonawczej z 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (zwanej dalej "Konwencją z Schengen") [3], stanowi zasadnicze narzędzie stosowania postanowień dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej.(2) Na podstawie przepisów art. 92 Konwencji z Schengen, krajowe moduły Państw Członkowskich nie mogą wymieniać danych SIS bezpośrednio między sobą; mogą one jedynie wymieniać dane przez jednostkę centralną w Strasburgu. Jednakże w odniesieniu do niektórych informacji dodatkowych wymaganych do prawidłowego wykonania niektórych postanowień Konwencji z Schengen właściwe jest, aby były one wymieniane dwustronnie lub wielostronnie. Takie informacje dodatkowe są niezbędne w szczególności w odniesieniu do działań wymaganych na podstawie art. 25, 39, 46, 95 do 100, art. 102 ust. 3, art. 104 ust. 3, art. 106, 107, 109 i 110 Konwencji z Schengen. Wymiana tych informacji dodatkowych jest dokonywana przez biura Sirene każdego Państwa Członkowskiego.(3) Podręcznik Sirene jest zestawem wskazówek dla podmiotów w biurach Sirene każdego Państwa Członkowskiego, określających szczegółowo reguły i procedury dwustronnej lub wielostronnej wymiany takich informacji dodatkowych.(4) Należy zapewnić jednolitość Podręcznika Sirene. Techniczny dorobek Schengen powinien mieć tutaj zastosowanie.(5) Zmiany w części 1 Podręcznika Sirene na podstawie niniejszej decyzji powinny ograniczać się do odzwierciedlenia mającej zastosowanie wersji postanowień Konwencji z Schengen.(6) Niezbędne jest ustanowienie procedury zmiany Podręcznika Sirene zgodnie ze stosownymi postanowieniami różnych Traktatów.(7) Podstawa prawna wymagana do umożliwienia przyszłych zmian Podręcznika obejmuje dwa odrębne dokumenty: niniejszą decyzję opartą na art. 30 ust. 1 lit. a) i b), art. 31 lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2 lit. c) Traktatu o Unii Europejskiej i rozporządzenie Rady (WE) nr 378/2004 z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie procedur zmiany Podręcznika Sirene [4] oparte na art. 66 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Wynika to z tego, że jak określono w art. 92 Konwencji z Schengen, SIS umożliwia organom wyznaczonym przez Państwa Członkowskie, przy pomocy zautomatyzowanej procedury wyszukiwania, dostęp do wpisów dotyczących osób i majątku w celach kontroli granicznej oraz innych kontroli policyjnych i celnych prowadzonych w ramach kraju zgodnie z prawem krajowym, oraz w celach wydawania wiz, dokumentów pobytowych i wykonywania przepisów prawnych o cudzoziemcach w kontekście stosowania postanowień dorobku Schengen odnoszących się do przepływu osób. Wymiana informacji dodatkowych wymaganych do wykonania postanowień Konwencji z Schengen określonych w akapicie drugim, dokonywana przez biura Sirene każdego Państwa Członkowskiego, również służy tym celom, jak również ogólnie pomocy przy współpracy policyjnej.(8) Fakt, że wymagana podstawa prawna obejmuje dwa odrębne dokumenty, nie narusza zasady, że SIS stanowi i powinien stanowić nadal jednolity, zintegrowany system informacyjny, oraz że biura Sirene powinny nadal wykonywać swoje zadania w zintegrowany sposób.(9) Niniejsza decyzja określa procedury dotyczące podejmowania środków niezbędnych do jej wykonania, które odzwierciedlają odpowiednie przepisy rozporządzenia (WE) nr 378/2004, aby zapewnić jednolity proces zmiany Podręcznika Sirene jako całości.(10) Należy dokonać uzgodnień pozwalających na udział przedstawicieli Islandii i Norwegii w pracach komitetów wspierających Komisję w wykonywaniu jej uprawnień wykonawczych. Takie uzgodnienia były rozważane w wymianie listów między Wspólnotą a Islandią i Norwegią [5], załączonej do umowy zawartej między Radą Unii Europejskiej a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczącej włączenia tych państw w wykonywanie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen [6].(11) Niniejsza decyzja oraz udział Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w jej przyjęciu i stosowaniu pozostają bez uszczerbku dla uzgodnień dotyczących częściowego udziału Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w dorobku Schengen, określonego przez Radę w decyzji 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen [7] oraz decyzji 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen [8] odpowiednio.(12) Niniejsza decyzja stanowi akt rozbudowujący dorobek Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 3 ust. 1 Aktu Przystąpienia,STANOWI, CO NASTĘUJE:Artykuł 1Podręcznik Sirene obejmuje zestaw wskazówek dla podmiotów w biurach Sirene każdego z Państw Członkowskich. Wskazówki te określają reguły i procedury dwustronnej lub wielostronnej wymiany informacji dodatkowych, które są wymagane do prawidłowego wykonania niektórych postanowień Konwencji z Schengen, włączonych w ramy Unii Europejskiej.Artykuł 21. Wstęp, część 1 i część 2, wstęp do części 3 i część 3 ppkt 3.1.1, 3.1.2, 3.1.3, 3.1.4, 3.1.5, 3.1.7, 3.1.8, 3.1.9, 3.1.10 i 3.2, wstęp do części 4 i część 4 ppkt 4.1.1, 4.1.2, 4.2, 4.3, 4.3.1, 4.3.2, 4.3.3, 4.4, 4.4.1, 4.4.2, 4.4.3, 4.5.1, 4.5.2, pkt 4.7, 4.8, 4.9 i 4.10, wstęp do części 5 i część 5 ppkt 5.1.1, 5.1.2.1, 5.1.2.3, 5.1.2.4, 5.1.2.5, 5.1.2.6, 5.1.2.7, 5.2 i 5.3, załączniki 1, 2, 3 i 4, załącznik 5 wstęp i formularze A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M i P i załącznik 6 do Podręcznika Sirene zostają zmienione przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 3.2. Wskazówki dodatkowe, łącznie z innymi załącznikami, mogą również być wprowadzone do Podręcznika Sirene zgodnie z procedurą określoną w art. 3. W przypadku załącznika 5 takie zmiany mogą w szczególności obejmować tworzenie dodatkowych formularzy, gdy okażą się one niezbędne.Artykuł 31. W przypadku odniesienia do niniejszego artykułu Komisja jest wspomagana przez Komitet Regulacyjny, złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, którym przewodniczy przedstawiciel Komisji.2. Na wniosek przewodniczącego Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny, przygotowany na podstawie standardowego regulaminu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.3. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet wydaje opinię na temat projektu w terminie ustalonym przez przewodniczącego, zależnie od pilności sprawy. Opinia zostaje przyjęta większością głosów określoną w art. 205 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w przypadku decyzji, które Rada jest zobowiązana przyjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w ramach Komitetu są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie głosuje.4. Komisja przyjmuje przewidziane środki, jeżeli są one zgodne z opinią Komitetu.5. Jeżeli przewidziane środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub w przypadku braku opinii, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek dotyczący środków, które należy podjąć i informuje o tym Parlament Europejski.6. Rada może stanowić większością kwalifikowaną w sprawie wniosku w terminie dwóch miesięcy od daty przedłożenia projektu.Jeżeli w tym terminie Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, sprzeciwi się wnioskowi, Komisja zbada go ponownie. Może przedłożyć Radzie zmieniony wniosek, ponownie go przedłożyć lub przedstawić wniosek aktu prawnego.Jeżeli po upływie tego terminu Rada nie przyjmie proponowanego aktu wykonawczego ani nie sprzeciwi się wnioskowi dotyczącemu środków wykonawczych, Komisja przyjmie proponowany akt wykonawczy.Artykuł 4Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lutego 2004 r.W imieniu RadyM. McDowellPrzewodniczący[1] Dz.U. C 82 z 5.4.2003, str. 25.[2] Opinia wydana dnia 23 września 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 19.[4] Dz.U. L 64 z 2.3.2004, str. 5.[5] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 53.[6] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 36.[7] Dz.U. L 131 z 1.6.2000, str. 43.[8] Dz.U. L 64 z 7.3.2002, str. 20.--------------------------------------------------


title: 2013/207/UE: Decyzja Rady z dnia 22 kwietnia 2013 r. dotycząca stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

text:
               30.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 118/3

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 kwietnia 2013 r.
   dotycząca stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
   (2013/207/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 i 48, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie – między innymi – Protokołu 31 do Porozumienia EOG.

               (3)

               Protokół 31 do Porozumienia EOG zawiera przepisy i ustalenia szczegółowe dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (4)

               Należy rozszerzyć współpracę Umawiających się Stron Porozumienia EOG w celu włączenia działań finansowanych z pozycji budżetowych 04 01 04 08 i 04 03 05 na rok budżetowy 2013.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić Protokół 31 do Porozumienia EOG.

               (6)

               Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno być oparte na załączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być przyjęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 kwietnia 2013 r.

            W imieniu Rady

         E. GILMORE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2013
      z dnia
      zmieniająca Protokół 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Należy rozszerzyć współpracę Umawiających się Stron Porozumienia EOG w celu włączenia współpracy w zakresie swobodnego przepływu pracowników, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i działań na rzecz migrantów, w tym migrantów z państw trzecich.

                  (2)

                  Protokół 31 do Porozumienia EOG należy zatem odpowiednio zmienić, tak aby rozszerzona współpraca mogła rozpocząc się 1 stycznia 2013 r.,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W art. 5 ust. 5 i 12 Protokołu 31 do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:
      wyrazy „2012 r.” zastępuje się wyrazami „2012 r. i 2013 r.”.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (1).
      Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli dnia

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: 2013/206/UE: Decyzja Rady z dnia 22 kwietnia 2013 r. dotycząca stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej, we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika XXI (statystyka) do Porozumienia EOG

text:
               30.4.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 118/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 kwietnia 2013 r.
   dotycząca stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej, we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany załącznika XXI (statystyka) do Porozumienia EOG
   (2013/206/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 338 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie – między innymi – załącznika XXI do Porozumienia EOG.

               (3)

               Załącznik XXI do Porozumienia EOG zawiera przepisy szczegółowe i ustalenia dotyczące statystyki.

               (4)

               W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 555/2012 z dnia 22 czerwca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich w odniesieniu do aktualizacji wymogów dotyczących danych oraz definicji (3), wraz z pewnymi dostosowaniami dla Norwegii, Islandii i Liechtensteinu.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XXI do Porozumienia EOG.

               (6)

               Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno być oparte na załączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany załącznika XXI (statystyka) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 kwietnia 2013 r.

            W imieniu Rady

         E. GILMORE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 166 z 27.6.2012, s. 22.

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2013
      z dnia
      zmieniająca załącznik XXI (statystyka) do Porozumienia EOG
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Komisji (UE) nr 555/2012 z dnia 22 czerwca 2012 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich w odniesieniu do aktualizacji wymogów dotyczących danych oraz definicji (1).

                  (2)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XXI do Porozumienia EOG,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W pkt 19s (rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady) załącznika XXI do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  dodaje się tiret w brzmieniu:

                              „—

                                 32012 R 0555: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 555/2012 z dnia 22 czerwca 2012 r. (Dz.U. L 166 z 27.6.2012, s. 22).”;

                  2)

                  tekst dostosowania otrzymuje brzmienie:

                              „a)

                              punktów 1 i 2 tablicy 1 załącznika I nie stosuje się do Norwegii;

                              b)

                              tablicy 1 załącznika I nie stosuje się do Islandii przed majem 2017 r.;

                              c)

                              niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do Liechtensteinu.”.

            Artykuł 2
      Teksty rozporządzenia (UE) nr 555/2012 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem …, pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (2).
      Artykuł 4
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. L 166 z 27.6.2012, s. 22.

         (2)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: 2014/606/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/276

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2012
   (2014/606/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 – C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (4), w szczególności jego art. 14,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE, Euratom) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0193/2014),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2012;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 275.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2009/458/WE: Decyzja Rady z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie przyznania Rumunii pomocy wzajemnej

text:
               13.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 150/6

      DECYZJA RADY

   z dnia 6 maja 2009 r.
   w sprawie przyznania Rumunii pomocy wzajemnej
   (2009/458/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 119,
   uwzględniając zalecenie Komisji przedstawione po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rumuński rynek kapitałowy i rynek finansowy znalazły się ostatnio pod presją w następstwie światowego pogorszenia koniunktury gospodarczej oraz w związku z coraz większymi obawami co do rumuńskiej gospodarki w obliczu znacznego deficytu bilansu płatniczego, a także wobec gwałtownie rosnącego deficytu publicznego. Wzrosła również presja na kurs walutowy, co oznacza zagrożenie dla stabilności sektora bankowego.

               (2)

               W reakcji na powyższą sytuację rząd oraz Narodowy Bank Rumunii (NBR) opracowały kompleksową strategię w celu ustabilizowania polityki makroekonomicznej i zmniejszenia presji na rynku finansowym oraz przedstawiły tę strategię w liście intencyjnym, który Komisja otrzymała w dniu 27 kwietnia 2009 r. Kluczowym elementem programu gospodarczego jest zmniejszenie deficytu budżetowego z 5,4 % PKB w 2008 r. do 5,1 % PKB w 2009 r. i do poziomu poniżej 3 % PKB do 2011 r. W celu udzielenia pomocy na rzecz osiągnięcia trwałego niższego deficytu budżetowego podjęte zostaną środki ukierunkowane na udoskonalenie strategii i procedury budżetowej. Powyższy program gospodarczy, a w szczególności wyznaczone w nim cele budżetowe, znajdą swoje odzwierciedlenie w budżecie państwa i w programie konwergencji.

               (3)

               Rada dokonuje regularnie przeglądów polityk gospodarczych wdrażanych przez Rumunię, w szczególności w kontekście corocznych przeglądów zaktualizowanego programu konwergencji Rumunii i realizacji krajowego programu reform oraz systematycznego przeglądu postępów Rumunii w kontekście sprawozdania z konwergencji i rocznego sprawozdania z postępów.

               (4)

               Przewiduje się, że finansowanie zewnętrzne pozostanie pod znaczną presją, ponieważ bezpośrednie inwestycje zagraniczne i inne napływy kapitałowe i finansowe w latach 2009–2011 prawdopodobnie nie w pełni pokryją utrzymujący się, choć malejący, deficyt obrotów bieżących oraz konieczność prolongowania znacznego, krótko- i długoterminowego długu denominowanego w walucie obcej. Szacuje się, że potrzeby Rumunii w zakresie finansowania zewnętrznego w okresie do pierwszego kwartału 2011 r. wyniosą 20 mld EUR. Przyjmuje się, że po przyznaniu wzajemnej pomocy stopa prolongowania ekspozycji banków zagranicznych na Rumunię wyniesie 100 %, zgodnie z wymaganym zobowiązaniem głównych zagranicznych banków do utrzymania ich narażenia na Rumunię (jak potwierdzono w ich wspólnym oświadczeniu z dnia 26 marca 2009 r.), natomiast stopa prolongowania zadłużenia zewnętrznego podmiotów korporacyjnych wobec ich instytucji macierzystych oraz zadłużenia zewnętrznego banków rumuńskich w 2009 r. wyniosłaby 50 %. Na lata 2010 i 2011 zakłada się, że wszystkie dobiegające terminu zapadalności zobowiązania zagraniczne zostaną w 100 % prolongowane zgodnie z przewidywaną stabilizacją rynku finansowego oraz początkiem poprawy sytuacji na największych rynkach eksportowych Rumunii. Oprócz wystarczająco wysokiego docelowego poziomu rezerw walutowych (wynoszącego ponad 100 % pozostałego do spłaty krótkoterminowego zadłużenia zewnętrznego) przyjęto również konserwatywne założenia dotyczące innych odpływów kapitałowych, takich jak odpływy depozytów nierezydentów, spadek kredytów kupieckich i odpływ inwestycji portfelowych w celu włączenia dodatkowych buforów do obliczeń.

               (5)

               Władze Rumunii zwróciły się do UE oraz do międzynarodowych instytucji finansowych o udzielenie znacznej pomocy finansowej na potrzeby wsparcia równowagi bilansu płatniczego i osiągnięcia poziomu rezerw dewizowych zgodnego z zasadą ostrożności.

               (6)

               Równowaga bilansu płatniczego Rumunii jest w poważnym stopniu zagrożona, w związku z czym uzasadnione jest pilne udzielenie przez Wspólnotę wzajemnej pomocy finansowej. Ponadto, mając na uwadze pilny charakter sprawy, konieczne jest przyznanie wyjątku do sześciotygodniowego okresu, o którym mowa w ust. I pkt 3 Protokołu w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wspólnota udziela Rumunii wzajemnej pomocy.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 6 maja 2009 r.

            W imieniu Rady

         V. TOŠOVSKÝ

            Przewodniczący


title: 2013/545/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011, sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/118

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011, sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości
   (2013/545/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 (1),

               —

               uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011 (COM(2012) 436 – C7-0227/2012) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności rachunków (4), jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2011 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 164, 165 i 166,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Prawnej (A7-0090/2013),

               1.

               udziela sekretarzowi Trybunału Sprawiedliwości absolutorium z wykonania budżetu Trybunału Sprawiedliwości za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 68 z 15.3.2011.

      (2)  Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 344 z 12.11.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 130.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji Parlamentu w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011, sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2011 (1),

                  —

                  uwzględniając skonsolidowane sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2011 (COM(2012) 436 – C7-0227/2012) (2),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności rachunków (4), jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2011 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 164, 165 i 166,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Prawnej (A7-0090/2013),

                  1.

                  zauważa z zadowoleniem, że w 2011 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej („Trybunał Sprawiedliwości”) dysponował środkami na zobowiązania w wysokości 335 904 453,30 EUR (323 784 221,30 EUR w 2010 r.), zaś wskaźnik wykonania środków dla sekcji IV – Trybunał Sprawiedliwości pozostał w 2011 r. bardzo wysoki (ponad 98 % dla wszystkich środków, a nawet powyżej 99 % w przypadku środków w tytule 2); podkreśla ponadto, że wskaźnik wykonania mógł był osiągnąć 99 %, co nie nastąpiło, gdyż Rada odmówiła zgody na proponowaną przez Komisję indeksację wynagrodzeń (+ 1,7 % z mocą wsteczną od 1 lipca 2011 r.);

                  2.

                  podkreśla, że budżet Trybunału Sprawiedliwości jest czysto administracyjny, jako że wydatki dotyczą w 75 % osób związanych z instytucją, a w 25 % – budynków, mebli, wyposażenia i różnych wydatków operacyjnych;

                  3.

                  zauważa z zadowoleniem, że w sprawozdaniu rocznym za rok 2011 Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż nie odnotowano istotnych słabych punktów w objętych audytem obszarach dotyczących zasobów ludzkich i zamówień dla Trybunału Sprawiedliwości;

                  4.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że na podstawie przeprowadzonych prac kontrolnych Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż w roku budżetowym zakończonym dnia 31 grudnia 2011 r. w łącznych płatnościach na wydatki administracyjne i inne wydatki instytucji i organów nie wystąpiły istotne błędy;

                  5.

                  wyraża zaniepokojenie z powodu tego, że liczba spraw w toku w Sądzie wciąż jest bardzo wysoka w roku 2011 (tj. 1 300 spraw w toku w roku 2010 i 1 308 spraw w toku w roku 2011); podkreśla znaczenie szybkiego wymierzania sprawiedliwości dla prawidłowego funkcjonowania nie tylko instytucji, ale również gospodarki, gdyż zwiększa to pewność prawa;

                  6.

                  wzywa Trybunał Sprawiedliwości do zbadania, jakie zmiany organizacyjne mogłyby doprowadzić do obniżenia liczby spraw w toku, oraz jest zdania, że Sąd potrzebuje wsparcia kadrowego; jest zdania, że rozpatrywana wciąż przez Radę propozycja powołania nowych sędziów w Sądzie mogłaby przyczynić się do ograniczenia tej tendencji; wzywa Sąd, by ocenił, czy istnieją dodatkowe propozycje, niezwiązane z zasobami ludzkimi, a pozwalające odwrócić opisaną tendencję;

                  7.

                  podkreśla, że dane statystyczne dotyczące działalności Trybunału Sprawiedliwości w roku 2011 ukazują przede wszystkim konieczność poprawy w zakresie czasu trwania postępowań; zauważa, że jeśli chodzi o orzekanie w trybie prejudycjalnym, średni czas trwania jednego postępowania wynosi 16,4 miesiąca (16 miesięcy w roku 2010); zauważa, że średni czas trwania postępowań bezpośrednich i odwoławczych w roku 2011 wynosił odpowiednio 20,2 miesiąca i 15,4 miesiąca (16,7 miesiąca i 14,3 miesiąca w 2010 r.);

                  8.

                  zauważa, że w ostatnich latach Sąd do spraw Służby Publicznej odnotowuje ciągły wzrost liczby spraw nowych i zakończonych (tj. 139 nowych spraw w roku 2010 w porównaniu z 159 w roku 2011 oraz 129 spraw zakończonych w roku 2010 i 166 w roku 2011);

                  9.

                  zauważa, że Trybunał zakończył w 2011 r. 550 postępowań, co stanowi znaczny wzrost w porównaniu z rokiem poprzednim (522 sprawy zakończone w 2010 r.), przy czym w 370 sprawach wydano wyrok, a w 180 postanowienie;

                  10.

                  z zadowoleniem przyjmuje aplikację „e-Curia”, która działa od listopada 2011 r. i która umożliwia elektroniczne składanie i notyfikowanie dokumentów proceduralnych; z zadowoleniem odnotowuje, że aplikacja ta przyczyniła się w przypadku Trybunału Sprawiedliwości do zmniejszenia o 25 % zużycia papieru w latach 2011–2012 i do zaoszczędzenia 150 000 EUR;

                  11.

                  podkreśla, że „e-Curia” powinna umożliwić ostatecznie zaniechanie w znacznym stopniu wymiany korespondencji oraz skanowania wchodzących i wychodzących dokumentów procesowych, a także optymalizację wewnętrznego przepływu pracy; apeluje o przedstawienie Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokładnego opisu kosztów związanych z utworzeniem, utrzymywaniem i aktualizacją aplikacji „e-Curia”;

                  12.

                  zwraca się o udzielenie informacji o działaniach podejmowanych w celu naprawiania awarii informatycznych mogących utrudnić funkcjonowanie „e-Curia”;

                  13.

                  uważa za bardzo pozytywne, iż pod koniec 2012 r. z aplikacji „e-Curia” korzystało aktywnie 14 państw członkowskich, dwa państwa Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu oraz pięć instytucji europejskich (zwłaszcza Parlament, Rada i Komisja);

                  14.

                  z zadowoleniem przyjmuje rozwój i usprawnienie zintegrowanego systemu zarządzania SAP, który wprowadzono w roku 2008 na zasadzie międzyinstytucjonalnej w Radzie, Trybunale Obrachunkowym i Trybunale Sprawiedliwości i który stanowi podstawowe narzędzie realizacji wszystkich transakcji finansowych i budżetowych Trybunału Sprawiedliwości; uważa w związku z tym, że ważne jest dbanie o sprawne funkcjonowanie systemu SAP;

                  15.

                  popiera podjętą przez Trybunał Sprawiedliwości inicjatywę przeprowadzenia reformy swojego statutu i regulaminu z myślą o czekających go wyzwaniach w związku z rosnącą liczbą spraw; zauważa, że różnorodne zmiany uzgodnione przez ustawodawców już weszły w życie i są w trakcie wdrażania; wyraża nadzieję, że dalsze pilne środki strukturalne, umożliwiające zwłaszcza mianowanie dodatkowych sędziów Sądu, zostaną przyjęte w 2013 r.;

                  16.

                  z zadowoleniem odnotowuje utworzenie nowej wyszukiwarki do konsultowania orzecznictwa oraz dostępność w internecie katalogu biblioteki Trybunału Sprawiedliwości, co umożliwia zbliżanie obywateli do Trybunału Sprawiedliwości jako instytucji Unii;

                  17.

                  zauważa zmianę struktury administracyjnej Trybunału Sprawiedliwości obejmującą utworzenie Dyrekcji ds. Protokołu i Informacji; oczekuje, że w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2012 r. znajdzie się szczegółowy opis korzyści, jakie zmiana ta przyniosła działalności Trybunału Sprawiedliwości;

                  18.

                  uważa, że decyzja Trybunału Sprawiedliwości o zgromadzeniu kolekcji dzieł sztuki reprezentującej dziedzictwo artystyczne Unii to ambitny projekt wymagający specjalnych zasobów; zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o wytłumaczenie, jak projekt ten wpisuje się w tradycyjną działalność Trybunału Sprawiedliwości; zauważa, że w 2012 r. Trybunał Sprawiedliwości zapłacił 7 500 EUR za ubezpieczenie kolekcji szacowanej na 2 400 000 EUR;

                  19.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w 2011 r. Trybunał Obrachunkowy zezwolił 5 % stałych tłumaczy ustnych na dodanie dodatkowego języka roboczego do ich kombinacji językowych; podkreśla, że było to możliwe dzięki intensywnym szkoleniom językowym;

                  20.

                  zauważa, że w 2011 r. ciągle wzrastała liczba przesłuchań i innych posiedzeń wymagających tłumaczenia ustnego, co wynikało głównie z rozszerzenia i z wejścia w życie Traktatu z Lizbony;

                  21.

                  uznaje, że współpraca międzyinstytucjonalna w zakresie zatrudniania tłumaczy ustnych umożliwia Trybunałowi Sprawiedliwości dokonywanie znacznych oszczędności;

                  22.

                  odnotowuje nowe działania Dyrekcji Generalnej ds. Infrastruktury w 2011 r. i apeluje do Trybunału Sprawiedliwości o przedstawienie Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu dalszych informacji dotyczących projektu budowlanego związanego z piątą rozbudową budynków Trybunału Sprawiedliwości;

                  23.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał Sprawiedliwości przygotował tak dogłębne i szczegółowe roczne sprawozdanie z działalności i ujął w nim dokładne informacje na temat zarządzania zasobami ludzkimi, zgodnie z wnioskiem Parlamentu.

         (1)  Dz.U. L 68 z 15.3.2011.

         (2)  Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 344 z 12.11.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. C 348 z 14.11.2012, s. 130.

         (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.


title: 2005/446/WE: Decyzja Przedstawicieli Rządów Państw Członkowskich zebranych w Radzie z dnia 30 maja 2005 r. ustalająca datę, po upływie której nie będą przyznawane środki z dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR)

text:
               18.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/19

      DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH ZEBRANYCH W RADZIE

   z dnia 30 maja 2005 r.
   ustalająca datę, po upływie której nie będą przyznawane środki z dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR)
   (2005/446/WE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOT EUROPEJSKICH ZEBRANI W RADZIE,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1), zwaną dalej „Umową o partnerstwie”,
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich, zebranych w Radzie, w sprawie finansowania i zarządzania pomocą wspólnotową na mocy Protokołu finansowego do Umowy o partnerstwie (2), zwaną dalej „Umową wewnętrzną”, w szczególności jej art. 2 ust. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Punkt 5 załącznika I (Protokół finansowy) do Umowy o partnerstwie stanowi, że ogólna kwota Protokołu finansowego uzupełniona o kwoty przeniesione z poprzednich EFR obejmuje lata 2000–2007.

               (2)

               Punkt 7 powyższego załącznika i art. 2 ust. 3 Umowy wewnętrznej przewidują dokonanie oceny stopnia realizacji zobowiązań i wydatków, służącej jako podstawa do dokonania oceny zapotrzebowania na nowe środki niezbędne po wygaśnięciu obowiązującego Protokołu finansowego.

               (3)

               Deklaracja UE w sprawie Protokołu finansowego, załączona jako deklaracja XVIII do Umowy o partnerstwie, określa dokładnie, że do dokonania oceny potrzeby nowych środków należy wziąć w pełni pod uwagę datę, po upływie której nie będą przyznawane środki z dziewiątego EFR.

               (4)

               W związku z powyższym, zgodnie z art. 2 ust. 4 Umowy wewnętrznej, przed wygaśnięciem dziewiątego EFR konieczne jest ustalenie daty, która w razie potrzeby mogłaby zostać zrewidowana, po której nie będą przyznawane środki z dziewiątego EFR,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Ustala się, że dzień 31 grudnia 2007 r. jest datą, po której środki z dziewiątego EFR zarządzane przez Komisję, dotacje na spłatę oprocentowania zarządzane przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) oraz przychody z tytułu odsetek od tych środków nie będą przyznawane. Data ta może w razie potrzeby zostać zrewidowana.
   Artykuł 2
   Niniejszej decyzji nie stosuje się do kwoty przeznaczonej na finansowanie instrumentu inwestycyjnego, który stanowi fundusz odnawialny i którym zarządza EBI.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dni 30 maja 2005 r.

            W imieniu rządów Państw Członkowskich

         F. BODEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3. Umowa ostatnio zmieniona decyzją nr 2/2004 Rady Ministrów AKP-WE (Dz.U. L 297 z 22.9.2004, str. 18).

      (2)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 355.


Ważna informacja prawna

|

52007BP0108(01)

1. Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, sekcja V - Trybunał Obrachunkowy (C6-0468/2006 - 2006/2074(DEC))

Dziennik Urzędowy 074 E , 20/03/2008 P. 0163 - 00164

		1.Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, sekcja V — Trybunał Obrachunkowy (C6-0468/2006 — 2006/2074(DEC))Parlament Europejski,- uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005 [1],- uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2005 - Tom I (C6-0468/2006) [2],- uwzględniając roczne sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego w sprawie wykonania budżetu za rok budżetowy 2005 oraz specjalne sprawozdania Trybunału Obrachunkowego wraz z odpowiedziami udzielonymi przez kontrolowane instytucje [3],- uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 traktatu WE [4],- uwzględniając art. 272 ust. 10, art. 274, 275 i 276 traktatu WE,- uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [5], a w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,- uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0107/2007),1. udziela Sekretarzowi Generalnemu Trybunału Obrachunkowego absolutorium z wykonania budżetu Trybunału Obrachunkowego na rok budżetowy 2005;2. przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).[1] Dz.U. L 60 z 8.3.2005.[2] Dz.U. C 264 z 31.10.2006, str. 1.[3] Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 1.[4] Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 10.[5] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).--------------------------------------------------