title: Decyzja 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmująca program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008)

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D1786

Dziennik Urzędowy L 271 , 09/10/2002 P. 0001 - 0012

		Decyzja 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Radyz dnia 23 września 2002 r.przyjmująca program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 152,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],uwzględniając opinię Komitetu Regionów [3],stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu [4], w świetle tekstu jednolitego zatwierdzonego przez Komitet Pojednawczy dnia 15 maja 2002 r.,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Wspólnota angażuje się w promocję oraz poprawę zdrowia, zapobieganie chorobom oraz przeciwdziałanie potencjalnym zagrożeniom dla zdrowia, w celu ograniczenia możliwej do uniknięcia zachorowalności oraz przedwczesnej umieralności i aktywności pogłębiającej stopień niepełnosprawności. Aby przyczynić się do ogólnego dobra obywateli Europy, Wspólnota musi się zmierzyć, w sposób skoordynowany i spójny, z problemami jej obywateli, dotyczącymi zagrożeń dla zdrowia, oraz oczekiwaniami w zakresie wysokiego poziomu ochrony zdrowia. W związku z tym, wszelka działalność wspólnotowa dotycząca zdrowia musi się charakteryzować wysokim stopniem jawności i przejrzystości oraz umożliwiać odbywanie konsultacji i trwałe uczestnictwo wszystkich zainteresowanych podmiotów do celu promowania szerszej wiedzy i lepszych przepływów informacji, a co za tym idzie, umożliwiać większe zaangażowanie obywateli w proces podejmowania decyzji dotyczących ich zdrowia. W tych ramach, należy zwrócić uwagę na prawo obywateli Wspólnoty do otrzymywania prostych, jasnych i naukowo potwierdzonych informacji w sprawie środków ochrony zdrowia i zapobiegania chorobom, prowadzących poprawienia jakości życia.(2) Zdrowie jest dobrem nadrzędnym, a w określaniu i wykonywaniu wszystkich polityk i działań wspólnotowych, należy zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia. Na mocy art. 152 Traktatu, wymaga się, aby Wspólnota aktywnie działała w tym sektorze, stosownie do zasady pomocniczości, przyjmując środki, których przyjęcie przez poszczególne Państwa nie jest możliwe.(3) W kontekście zdrowia publicznego, ramy podane w komunikacie Komisji z dnia 24 listopada 1993 r. w sprawie ram działania w dziedzinie zdrowia publicznego, przyjęto osiem programów działania, to znaczy:- decyzję nr 645/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 marca 1996 r. przyjmującą wspólnotowy programu działania w dziedzinie promocji zdrowia, informacji, edukacji i szkolenia w ramach działań w dziedzinie zdrowia publicznego (1996–2000) [5],- decyzję nr 646/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 marca 1996 r. przyjmującą plan działania na rzecz zwalczania raka w ramach działań w dziedzinie zdrowia publicznego (1996–2000) [6],- decyzję nr 647/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 marca 1996 r. przyjmującą wspólnotowy program działania w dziedzinie zapobiegania AIDS oraz niektórym innym chorobom zakaźnym w ramach działań w dziedzinie zdrowia publicznego (1996–2000) [7],- decyzję nr 102/97/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. przyjmującą wspólnotowy program działania w dziedzinie zapobiegania uzależnieniu od narkotyków w ramach działań w dziedzinie zdrowia publicznego (1996–2000) [8],- decyzję nr 1400/97/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1997 r. przyjmującą wspólnotowy program działania w dziedzinie monitorowania zdrowia w ramach działań w dziedzinie zdrowia publicznego (1997–2001) [9],- decyzję nr 372/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 lutego 1999 r. przyjmującą wspólnotowy program działania w dziedzinie zapobiegania urazom w ramach działań w dziedzinie zdrowia publicznego (1999–2003) [10],- decyzję nr 1295/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 1999 r. przyjmującą wspólnotowy program działania w dziedzinie rzadkich chorób w ramach działań w dziedzinie zdrowia publicznego (1999–2003) [11], oraz- decyzję nr 1296/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 1999 r. przyjmującą wspólnotowy program działania w dziedzinie chorób związanych z zanieczyszczeniem środowiska naturalnego w kontekście ram działania w dziedzinie zdrowia publicznego (1999–2001) [12].Ponadto, przyjęto decyzję nr 2119/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 1998 r. ustanawiającą sieć nadzoru i kontroli epidemiologicznej chorób zakaźnych we Wspólnocie [13]. Zgodnie z tą decyzją, dnia 22 grudnia 1999 r., Komisja przyjęła decyzję nr 2000/57/WE w sprawie systemu wczesnego ostrzegania i reagowania w celu zapobiegania i kontroli chorób zakaźnych na mocy decyzji nr 2119/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [14].(4) Inne działania prowadzone w kontekście zdrowia publicznego obejmowały zalecenie Rady 98/463/WE z dnia 29 czerwca 1998 r. w sprawie przydatności dawców krwi i osocza oraz badania metodą przesiewową oddanej krwi we Wspólnocie Europejskiej [15] oraz zalecenie 1999/519/WE z dnia 12 lipca 1999 r. w sprawie ograniczenia stopnia narażenia ogółu społeczeństwa na oddziaływanie pól elektromagnetycznych od 0 Hz 300 GHz [16].(5) Ramy zdrowia publicznego poddano przeglądowi w komunikacie Komisji z dnia 15 kwietnia 1998 r. w sprawie rozwoju polityki zdrowia publicznego we Wspólnocie Europejskiej, który w świetle nowych przepisów Traktatu, nowych wyzwań oraz dotychczasowego doświadczenia, wskazał potrzebę wprowadzenia nowej strategii oraz programu działania w dziedzinie zdrowia.(6) Rada, w swoich konkluzjach z dnia 26 listopada 1998 r. w sprawie przyszłych ram wspólnotowego działania w dziedzinie zdrowia publicznego [17], oraz w rezolucji z dnia 8 czerwca 1999 r. [18], Komitet Ekonomiczno-Społeczny w swojej opinii z dnia 9 września 1998 r. [19], Komitet Regionów w opinii z dnia 19 listopada 1998 r. [20], oraz Parlament Europejski w rezolucji A4–0082/99 z dnia 12 marca 1999 r. [21], z zadowoleniem przyjęły komunikat Komisji z dnia 15 kwietnia 1998 r., oraz poparły pogląd, iż działania na poziomie wspólnotowym należy ująć w jednym, ogólnym programie trwającym przez przynajmniej pięć lat oraz obejmującym trzy cele ogólne, to znaczy, poprawę informacji w sprawie rozwoju zdrowia publicznego, szybkiego reagowania na zagrożenia dla zdrowia oraz zmierzenia się z wyznacznikami zdrowia w drodze promocji zdrowia oraz zapobiegania chorobom, poparte działaniami międzysektorowymi oraz zastosowaniem wszystkich, właściwych instrumentów Traktatu.(7) W rezolucji z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie przygotowań do konferencji Evora w sprawie wyznaczników zdrowia, Rada uznała, iż rosnące różnice w statusie zdrowia oraz wyników zdrowotnych między i w obrębie Państw Członkowskich wzywały do podjęcia wznowionych i skoordynowanych działań na poziomie krajowym i wspólnotowym; z zadowoleniem przyjęła zaangażowanie Wspólnoty w przedłożenie wniosku w sprawie nowego programu działania w dziedzinie zdrowia publicznego, ustalającego szczegółowy przebieg działań mających na celu ustalenie wyznaczników zdrowia w drodze promocji zdrowia i zapobiegania chorobom, poparty polityką międzysektorową oraz ustaliła konieczność szerzenia właściwej wiedzy w tej dziedzinie, a w związku z tym, ustanowienia do tego celu skutecznego systemu nadzorowania i kontroli zdrowia; podkreśliła znaczenie nowej, wspólnotowej strategii zdrowia publicznego opracowanej w oparciu o działania w zakresie szczególnych wyznaczników uwzględnionych w istniejących programach, w szczególności w odniesieniu do tytoniu, odżywiania oraz alkoholu oraz stwierdziła, iż konieczne jest nie tylko zapewnienie ciągłości bieżących działań, ale także ich dalszej realizacji w sposób w pełni spójny i systematyczny.(8) Rada potwierdza konkluzje w sprawie zwalczania nałogu palenia tytoniu z dnia 18 listopada 1999 r., w których podkreśliła konieczność opracowania strategii ogólnej oraz, między innymi, zwróciła się do Komisji z prośbą o wzmocnienie współpracy w zakresie problematyki zdrowia i innych dziedzin polityki w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia w tych obszarach.(9) Dnia 18 listopada 1999 r. Rada jednomyślnie uchwaliła rezolucję w sprawie promocji zdrowia psychicznego.(10) Według Światowego Raportu Zdrowia 2000 WHO, pięć głównych zagrożeń chorobowych (w latach życia skorygowanych niesprawnością) to: 1. zaburzenia neuropsychiatryczne, 2. choroby sercowo-naczyniowe, 3. nowotwory złośliwe, 4. urazy nieumyślne, oraz 5. choroby układu oddechowego. Choroby zakaźne takie, jak HIV/AIDS i oporność przeciwbakteryjna również stanowią zagrożenie dla zdrowia wszystkich obywateli Europy. Istotnym celem programu byłoby lepsze rozpoznanie głównych zagrożeń chorobowych we Wspólnocie, w szczególności, głównych wyznaczników zdrowia.(11) Program powinien przyczynić się do wymiany informacji w sprawie norm jakości ustalonych w dziedzinie zdrowia publicznego.(12) Podstawowym celem jest gromadzenie, przetwarzanie i analizowanie danych na poziomie wspólnotowym do celu skutecznego monitorowania zdrowia publicznego na poziomie wspólnotowym oraz w celu uzyskania obiektywnych, rzetelnych oraz zgodnych i porównywalnych informacji, które można wymieniać oraz, które umożliwiłyby Komisji i Państwom Członkowskim poprawienie informacji przekazywanych społeczeństwu oraz formułowanie właściwych strategii, polityk i działań mających na celu osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego. Do celów zapewnienia kompletności programu, uwzględnić należy również dane pochodzące z sektora prywatnego. Wszystkie istotne dane statystyczne należy posortować i przeanalizować w podziale na płeć.(13) Wspólnota oraz jej Państwa Członkowskie dysponują pewnymi środkami oraz mechanizmami w zakresie informacji i nadzorowania oraz kontroli zdrowia publicznego. W związku z tym, konieczne jest zapewnienie wysokiego poziomu koordynacji między działaniami i inicjatywami podejmowanymi przez Wspólnotę i Państwa Członkowskie do celu wykonania programu, promowanie współpracy między Państwami Członkowskimi oraz zwiększanie efektywności istniejących i przyszłych sieci w dziedzinie zdrowia publicznego.(14) Ważne, aby Komisja zapewniła skuteczność i spójność środków oraz działań programowych w skali mikro i makro, a także promowała współpracę między Państwami Członkowskimi. Wszelkie uzgodnienia strukturalne ustanawiane do tego celu pod auspicjami Komisji powinny dotyczyć gromadzenia, nadzoru i oceny danych oraz opracowywania metod nadzoru i podstaw szybkiego i skoordynowanego reagowania na zagrożenia dla zdrowia. Takie uzgodnienia strukturalne powinny obejmować wzmocnione zasoby centralne oraz ściśle angażować właściwe instytucje wyznaczone przez Państwa Członkowskie.(15) W szczególności, w oparciu o właściwą i odpowiednią wiedzę fachową, konieczne jest zapewnienie właściwej, trwałej koordynacji w obszarze informacji w sprawie zdrowia, działań dotyczących: definicji potrzeb w zakresie informacji, opracowania wskaźników, gromadzenia danych i informacji, problematyki porównywalności, wymiany danych i informacji z i między Państwami Członkowskimi, dalszego rozwoju baz danych, analiz, a także szerszego upowszechniania informacji. Koordynację tę należy zapewnić również w obszarze szybkiego reagowania na zagrożenia dla zdrowia, działań odnoszących się do nadzoru epidemiologicznego, opracowywania metod kontroli i nadzoru, wymiany informacji w sprawie wytycznych oraz działań zapobiegawczych i kontrolnych, mechanizmów i procedur.(16) Ważne, aby w drodze właściwych uzgodnień strukturalnych, Komisja zapewniła skuteczność i spójność środków oraz działań ujętych w programie oraz promowała współpracę między Państwami Członkowskimi. Aby umożliwić niezakłócone i skuteczne funkcjonowanie takich uzgodnień strukturalnych, istotne jest nawiązanie trwałej współpracy z organami zajmującymi się problematyką zdrowia Państw Członkowskich, przy jednoczesnym poszanowaniu obowiązków Państw Członkowskich.(17) Jeśli jest to właściwe, Komisja powinna przedłożyć dalsze wnioski w sprawie rodzaju uzgodnień strukturalnych koniecznych do realizacji strategii zdrowia publicznego, w szczególności w odniesieniu do monitorowania zdrowia oraz szybkiego reagowania na zagrożenia dla zdrowia.(18) Nadrzędnym celem programu działania w dziedzinie zdrowia publicznego jest przyczynianie się do utrzymania wysokiego poziomu zdrowia fizycznego i psychicznego oraz dobra i większej równości w sprawach zdrowia w całej Wspólnocie, w drodze nakierowania działań na poprawę zdrowia publicznego, zapobiegania chorobom i zaburzeniom występującym u ludzi, oraz usuwania źródeł zagrożeń dla zdrowia ludzkiego w celu zwalczenia zachorowalności oraz przedwczesnej umieralności, przy jednoczesnym uwzględnieniu płci i wieku. Aby spełnić ten cel, działaniom powinna przyświecać konieczność wydłużenia życia wolnego od niepełnosprawności lub choroby, promowanie jakości życia oraz zminimalizowanie ekonomicznych i społecznych konsekwencji słabego zdrowia, a co za tym idzie, ograniczenie nierówności w dziedzinie zdrowia przy jednoczesnym uwzględnieniu regionalnego podejścia do problematyki zdrowia. Pierwszeństwo należy nadać działaniom promującym zdrowie, ustalającym główne zagrożenia chorobowe. Program powinien wspierać opracowanie zintegrowanej, międzysektorowej strategii zdrowia, mającej na celu zapewnienie, że polityka oraz działania wspólnotowe przyczyniają się do ochrony i promocji zdrowia.(19) Aby to osiągnąć, program powinien uwzględniać znaczenie edukacji, szkolenia i współpracy.(20) Traktat wymaga, aby przy określaniu i realizacji wszystkich wspólnotowych polityk i działań zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego. Należy ustanowić ścisłe powiązanie między wszystkimi politykami Wspólnoty wpływającymi na zdrowie, a wspólnotową strategią zdrowia publicznego. W ramach programu działania w dziedzinie zdrowia publicznego, zadaniem nadrzędnym będzie ustalenie kryteriów i metodologii oceny wniosków dotyczących tej polityki oraz ich realizacji. Podczas opracowywania środków przewidzianych w ramach programu, wspólnych strategii i działań realizowanych równolegle z innymi, właściwymi programami i działaniami wspólnotowymi należy zapewnić, że te i inne wspólnotowe polityki i działania uwzględniają aspekt zdrowotny oraz, że przyświeca im polityka międzysektorowa.(21) Osiągnięcie celu nadrzędnego, oraz ogólnych celów programu, wymaga skutecznej współpracy Państw Członkowskich, ich pełnego zaangażowania w realizację wspólnotowych działań oraz zaangażowania instytucji, stowarzyszeń, organizacji i organów działających w dziedzinie zdrowia, a także ogółu społeczeństwa. Aby zapewnić trwałe i skuteczne wykorzystanie istniejących inwestycji i zdolności Wspólnoty, do scalenia wiedzy fachowej i doświadczenia Państw Członkowskich w sprawie skutecznych metod podejmowania interwencji w zakresie promocji zdrowia oraz działań zapobiegawczych i kryteriów równości, należy wykorzystać ustanowione sieci na poziomie wspólnotowym i krajowym. Należy zapewnić nawiązanie dialogu ze wszystkimi, kluczowymi wspólnikami zaangażowanymi w poprawę zdrowia publicznego oraz wykorzystać ich wiedzę fachową do celu stworzenia skutecznych i przejrzystych podstaw wiedzy Wspólnoty. Należy nawiązać współpracę z organami i organizacjami pozarządowymi aktywnie działającymi w dziedzinie zdrowia w drodze właściwych mechanizmów takich, jak forum zajmujące się problematyką zdrowia.(22) Stosownie do zasad pomocniczości i proporcjonalności określonych w art. 5 Traktatu, wspólnotowe działanie w sprawach nie objętych wyłączną kompetencją Wspólnoty takich, jak zdrowie publiczne, należy podejmować jedynie wtedy, gdy oraz jeśli, ze względu na jej skalę lub skutki, Wspólnota może lepiej osiągnąć wyznaczone cele. Właściwe osiągnięcie celów programu przez Państwa Członkowskie nie jest możliwe z uwagi na ich złożoność, transnarodowy charakter oraz brak pełnej kontroli nad czynnikami wpływającymi na zdrowie na poziomie Państwa Członkowskiego, dlatego też program powinien wspierać i uzupełniać działania i środki Państw Członkowskich. Program może zapewnić znaczącą, dodatkową wartość w zakresie promocji zdrowia oraz wspólnotowych systemów zdrowia dzięki wspieraniu struktur i programów poszerzających zdolności obywateli, instytucji, stowarzyszeń, organizacji i organów działających w dziedzinie zdrowia w drodze ułatwiania wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk, a także zapewnienia podstawy dla wspólnych analiz czynników wpływających na zdrowie publiczne. Program może również zapewniać dodatkową wartość w przypadku zagrożeń dla zdrowia publicznego o charakterze transnarodowym takich, jak choroby zakaźne, zanieczyszczenie środowiska naturalnego lub skażenie żywności, w zakresie, w jakim program wspiera wspólne strategie i działania. Program powinien umożliwiać Wspólnocie przyczynienie się do wypełnienia jej obowiązków Traktatowych w dziedzinie zdrowia publicznego, przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu obowiązków Państw Członkowskich w odniesieniu do organizacji oraz świadczenia usług i opieki zdrowotnej. Niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne, do osiągnięcia tych celów.(23) Środki przewidziane na mocy programu wspomagają wspólnotową strategię zdrowia oraz będą uwzględniać dodatkową wartość poprzez reagowanie na potrzeby wynikające z warunków i struktur ustanowionych w wyniku działania wspólnotowego w innych dziedzinach, ustalanie nowych osiągnięć, nowych zagrożeń i nowych problemów, przed którymi Wspólnota może lepiej chronić swoich obywateli w drodze łączenia działań podejmowanych oddzielnie oraz mających ograniczony wpływ na poziomie krajowym, a także uzupełniając je do celu osiągnięcia pozytywnych skutków dla obywateli Wspólnoty i przyczyniając się do wzmocnienia solidarności i spójności we Wspólnocie. Nowa strategia oraz program działania w dziedzinie zdrowia publicznego powinny dawać możliwość dalszego rozwijania obywatelskiego wymiaru wspólnotowej polityki zdrowotnej.(24) Aby zapewnić, że w połączeniu z innymi wspólnotowymi działaniami i politykami, przy jednoczesnym unikaniu powielania, działania mogą objąć szersze spektrum problemów i zagrożeń dla zdrowia, program powinien dawać możliwość podejmowania wspólnych działań w ramach pokrewnych programów i działań wspólnotowych. Aktywne wykorzystanie innych polityk wspólnotowych takich, jak fundusze strukturalne oraz polityka społeczna, mogłoby wywrzeć pozytywny wpływ na wyznaczniki zdrowia.(25) Skuteczne realizowanie środków i działań oraz osiągnięcie pożądanego wpływu programu wymaga porównywalności zgromadzonych danych. Zgodność i współdziałanie systemów i sieci wymiany informacji oraz danych dotyczących rozwoju zdrowia publicznego mogłoby również stanowić istotny przyczynek do osiągnięcia tego celu i należy podjąć dalsze działania zmierzające do jego osiągnięcia. Nadrzędne znaczenie ma fakt, że informacje wymienia się w oparciu o porównywalne i zgodne dane.(26) Mówiąc ogólnie, środki i działania przewidziane w ramach programu powinny uwzględniać rozwój nowych technologii oraz aplikacji IT, w szczególności, należy ustanowić ścisłą koordynację z przygotowanymi i wykonywanymi planami w dziedzinie zdrowia publicznego w ramach zintegrowanego programu działania w sprawie elektronicznej Europy (e-Europe), a także innych odpowiednich programów, przy jednoczesnym unikaniu nakładania się programów oraz, w szczególności, dbając o zapewnienie równej dostępności do informacji w sprawie zdrowia.(27) W czerwcu 2000 r. w Feira Rada Europejska podpisała "Plan Działania e-Europa 2002 w sprawie Społeczeństwa Informacyjnego dla Wszystkich", który w ramach Zdrowia Online, wzywa Państwa Członkowskie do stworzenia przyjaznej dla użytkownika infrastruktury, sprawdzonych oraz współdziałających systemów edukacji zdrowotnej, zapobiegania chorobom i opieki medycznej. Ważne, aby, o ile jest to możliwe, nowe technologie informacyjne wykorzystać do udostępnienia obywatelom informacji w sprawie zdrowia.(28) W realizacji programu, należy w pełni wykorzystać właściwe wyniki uzyskane ze wspólnotowych programów badawczych wspierających badania prowadzone w dziedzinach objętych programem.(29) Należy uwzględnić doświadczenia uzyskane z różnych kart opracowanych w dziedzinie zdrowia publicznego.(30) Przy wykonywaniu programu Wspólnoty należy zapewnić zgodność ze wszystkimi, właściwymi przepisami prawa w dziedzinie ochrony danych osobowych i ustanowienie mechanizmu zapewniania poufności i bezpieczeństwa tych danych.(31) Aby zapewnić właściwy termin na realizację środków mających na celu osiągnięcie celów programu, program powinien trwać sześć lat.(32) Ważne, aby Komisja zapewniła wykonanie programu w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi. Aby w wykonywaniu programu uzyskać informacje oraz pomoc naukową, pożądane jest nawiązanie współpracy z naukowcami i ekspertami o międzynarodowej renomie.(33) Należy zapewnić spójność i komplementarność między działaniami przewidzianymi do wykonania na mocy programu oraz tymi przewidzianymi lub wykonywanymi na mocy innych polityk i działań, w szczególności w świetle wymogu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego przy określaniu i wykonywaniu wszystkich wspólnotowych polityk i działań.(34) Oczekuje się ścisłej współpracy oraz prowadzenia konsultacji z organami Wspólnoty odpowiedzialnymi za ocenę ryzyka, monitorowanie i badania w dziedzinach bezpieczeństwa żywności i pasz, ochrony środowiska naturalnego oraz bezpieczeństwa produktu.(35) Niniejsza decyzja ustanawia, na cały czas trwania programu, ramy finansowe tworzące podstawowe odniesienie, w rozumieniu pkt 33 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. zawartego między Parlamentem Europejskim, Radą a Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i usprawnienia procedury budżetowej [22], dla władz budżetowych w okresie rocznej procedury budżetowej. Ramy finansowe powinny odpowiadać potrzebom i celom programu.(36) Finansowanie z innych polityk wspólnotowych przewidzianych na mocy programu na wspólne działania realizowane w ramach programu uzupełnia ramy finansowe ustanowione dla programu.(37) Ważne, aby zapewnić elastyczność umożliwiającą ponowne wykorzystanie zasobów oraz dostosowanie działań przy jednoczesnym poszanowaniu konieczności zachowania przejrzystości, a także ustalenia kryteriów doboru i pierwszeństwa, stosownie do znaczenia ryzyka lub potencjalnego skutku, wyniku oceny, problemów społecznych, dostępności działań interwencyjnych lub potencjału ich rozwoju, pomocniczości, dodatkowej wartości oraz wpływu na inne sektory. Jednakże konieczne jest zachowanie równowagi między trzema celami programu, sprawiedliwe rozdzielenie między nimi zasobów budżetowych.(38) Dla osiągnięcia celów programu istotne znaczenie mają środki praktyczne. W związku z tym, w momencie wykonywania programu oraz przeznaczania zasobów przewidzianych w ramach programu, należy położyć nacisk na znaczenie środków praktycznych.(39) Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [23].(40) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG) przewiduje szerszą współpracę w dziedzinie zdrowia publicznego między Wspólnotą Europejską i Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a krajami Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) uczestniczących w Europejskim Obszarze Gospodarczym (Państwa EFTA/EOG), z drugiej. Należy również wprowadzić przepis otwierający program dla uczestnictwa państw stowarzyszonych Europy Środkowej i Wschodniej, stosownie do warunków ustanowionych w Układach Europejskich, w Protokołach dodatkowych do nich oraz w decyzjach właściwych Rad Stowarzyszenia, Cypru, finansowanego ze środków dodatkowych, stosownie do procedur uzgodnionych z tym krajem, a także Malty i Turcji, finansowanych ze środków dodatkowych, stosownie do przepisów Traktatu.(41) Kraje składające wniosek powinny się aktywnie zaangażować w opracowanie i wykonywanie programu; należy rozważyć strategiczne podejście do zdrowia w tych krajach, w szczególności do specyficznych problemów zdrowotnych dotyczących tych krajów.(42) Z chwilą przystąpienia nowych Państw Członkowskich, Komisja powinna złożyć sprawozdanie z konsekwencji takiego przystąpienia dla programu.(43) Aby zapewnić efektywność kosztów, uniknąć nakładania się działań i programów oraz wprowadzić w życie spójność i współdziałanie, uwzględniając w szczególności szczególne uzgodnienia dotyczące współpracy między WHO i Komisją, należy sprzyjać współpracy z państwami trzecimi i właściwymi organizacjami międzynarodowymi działającymi w dziedzinie zdrowia takimi, jak WHO, Rada Europy i OECD, nie tylko w zakresie gromadzenia i analizowania danych (w tym wskaźników), ale także w dziedzinie międzysektorowej promocji zdrowia.(44) Aby podnieść wartość oraz znaczenie programu, należy okresowo nadzorować i oceniać realizowane środki, w tym przez przeprowadzanie niezależnych ocen zewnętrznych. W świetle ocen oraz wyników, które mogą dotyczyć ogólnego kontekstu wspólnotowego działania w dziedzinie zdrowia i dziedzinach pokrewnych, należy umożliwić dostosowanie lub wprowadzenie do programu zmian. Parlament Europejski należy informować o rocznych planach działania sporządzanych przez Komisję.(45) Program działania wspólnotowego w dziedzinie zdrowia publicznego powstaje w oparciu o działania i osiem programów ustanowionych w poprzednich ramach, a także w oparciu o funkcjonowanie sieci nadzoru i kontroli epidemiologicznej chorób zakaźnych we Wspólnocie oraz stanowi kontynuację realizacji wszystkich ich celów i środków w formie globalnej i zintegrowanej strategii zdrowia. Decyzje dotyczące tych ośmiu programów objęto nowym programem i dlatego też uchyla się je z dniem 31 grudnia 2002 r.,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Ustanowienie programu1. Niniejsza decyzja ustanawia program wspólnotowego działania w dziedzinie zdrowia publicznego, zwany dalej "programem".2. Program wykonuje się w terminie rozpoczynającym się z dniem 1 stycznia 2003 r., a kończącym się z dniem 31 grudnia 2008 r.Artykuł 2Cel nadrzędny i cele ogólne1. Program uzupełniający polityki krajowe ma na celu ochronę zdrowia ludzkiego i poprawę zdrowia publicznego.2. Program ma następujące cele ogólne:a) poprawę informacji i wiedzy na temat rozwoju zdrowia publicznego;b) poszerzenie zdolności szybkiego, skoordynowanego reagowania na zagrożenia dla zdrowia;c) promocję zdrowia oraz zapobieganie chorobom w drodze ustalenia wyznaczników zdrowia we wszystkich politykach i działaniach.3. W związku z tym, program przyczynia się do:a) zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego przy określaniu i wykonywaniu wszystkich polityk i działań wspólnotowych, w drodze promocji zintegrowanej i międzysektorowej strategii zdrowia;b) pokonywanie nierówności w dziedzinie zdrowia;c) zachęcanie do współpracy między Państwami Członkowskimi w dziedzinach objętych art. 152 Traktatu.Artykuł 3Działania i działalność Wspólnoty1. Ogólne cele programu podane w art. 2 należy realizować poprzez działania wymienione w załączniku.2. Działania te realizuje się w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi wspierając działania o charakterze transwersalnym, które można wykorzystać do realizacji wszystkich lub części działań oraz tam, gdzie właściwe, które można łączyć. Są to następujące działania:a) Działania dotyczące monitorowania i systemów szybkiego reagowaniai) działalność sieciowa realizowana przez struktury wyznaczone przez Państwa Członkowskie oraz inne działania w interesie Wspólnoty realizowane do celów monitorowania zdrowia publicznego i przekazywania informacji krajowych, jak i danych na poziomie wspólnotowym, koniecznych do realizacji celów programu;ii) działalność mająca na celu przeciwdziałanie zagrożeniom dla zdrowia, w tym głównym chorobom, oraz reagowanie na zdarzenia nieprzewidziane, umożliwiające prowadzenie badań i skoordynowane reagowanie;iii) przygotowanie, ustanowienie oraz realizację właściwych uzgodnień strukturalnych koordynujących i włączających sieci monitorowania zdrowia oraz szybkiego reagowania na zagrożenia dla zdrowia;iv) ustanawianie właściwych powiązań między działaniami dotyczącymi systemów monitorowania i szybkiego reagowania.b) Działalność w sprawie wyznaczników zdrowiarozwój i realizacja działań dotyczących promocji zdrowia i zapobiegania chorobom we wszystkich politykach wspólnotowych oraz tam, gdzie jest to właściwe, angażowanie organizacji pozarządowych, projektów nowatorskich lub pilotażowych oraz sieci powiązań między instytucjami i działaniami krajowymi.c) Działalność dotycząca prawodawstwai) prace przygotowawcze w zakresie instrumentów prawnych Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego;ii) ocena wpływu prawodawstwa wspólnotowego na zdrowie;iii) koordynacja stanowiska Wspólnoty i Państw Członkowskich na forum, na którym dyskutuje się zagadnienia dotyczące zdrowia.d) Działalność dotycząca konsultacji, wiedzy i informacjii) rozwój i upowszechnianie wiedzy, informacji w sprawie zdrowia, w tym danych statystycznych, sprawozdań, przeglądów, analiz oraz doradztwa w sprawach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania Wspólnoty i Państw Członkowskich wśród właściwych organów Państw Członkowskich, osób zawodowo zajmujących się zdrowiem i innych, oraz tam, gdzie jest to właściwe, podmiotów zaangażowanych i społeczeństwa;ii) informacje i konsultacje w sprawie zdrowia oraz zagadnień dotyczących zdrowia szczebla wspólnotowego, angażujące wszystkie podmioty zainteresowane takie, jak organizacje zrzeszające pacjentów, osoby zawodowo zajmujące się zdrowiem, świadczące usługi w zakresie ochrony zdrowia, związki zawodowe, partnerzy społeczni oraz organizacje pozarządowe działające w dziedzinie zdrowia publicznego;iii) wymiana doświadczeń i informacji w sprawie zagadnień dotyczących zdrowia między Wspólnotą i władzami oraz kompetentnymi organizacjami Państw Członkowskich;iv) zachęcanie do edukacji i kształcenia zawodowego w dziedzinie zdrowia publicznego, właściwych w kontekście celów programu;v) ustanowienie i utrzymanie sieci wymiany informacji w sprawie najlepszych praktyk w dziedzinie zdrowia publicznego oraz skuteczności polityk zdrowia;vi) uzyskiwanie informacji i doradztwa naukowego od naukowców i ekspertów wysokiego szczebla;vii) wspieranie i promowanie przez Wspólnotę i Państwa Członkowskie działań odnoszących się do dobrej praktyki oraz zgodnych wytycznych opartych na danych naukowych.e) Na poziomie europejskim, promowanie koordynacji organizacji pozarządowych, które realizują działania uznane w programie za priorytetowe. Mogą one funkcjonować albo oddzielnie, lub w formie kilku, skoordynowanych stowarzyszeń.Artykuł 4Wspólne strategie i działaniaAby przy określaniu i wykonywaniu wszystkich polityk i działań Wspólnoty zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego, cele programu można realizować, jako wspólne strategie i działania, tworząc powiązania z właściwymi programami i działaniami wspólnotowymi, szczególnie w dziedzinach ochrony konsumentów, ochrony społecznej, bezpieczeństwa i higieny pracy, zatrudnienia, badań i rozwoju technologicznego, rynku wewnętrznego, społeczeństwa informacyjnego i technologii informacyjnych, danych statystycznych, rolnictwa, edukacji, transportu, przemysłu i środowiska naturalnego, wraz z działaniami podejmowanymi przez Wspólne Centrum Badawcze i właściwe organy Wspólnoty do współpracy, z którymi zachęca się.Artykuł 5Wprowadzanie w życie programu1. Stosownie do art. 9, w ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi, Komisja zapewnia realizację działań podanych w programie, i ich zharmonizowanie oraz zrównoważony rozwój.2. Aby wspomóc wykonywanie programu, Komisja zapewnia koordynację i integrację sieci nadzoru i kontroli zdrowia oraz szybkiego reagowania na zagrożenia dla zdrowia w drodze właściwych uzgodnień strukturalnych ściśle wiążących Państwa Członkowskie.3. W ramach właściwych dla nich obszarów kompetencji, Komisja i Państwa Członkowskie, podejmują właściwe działanie mające na celu zapewnienie skutecznej realizacji programu oraz stworzenie, na poziomie wspólnotowym i Państwa Członkowskiego, mechanizmów osiągania celów programu. Powinny zapewnić przekazywanie właściwych informacji w sprawie działań wspieranych przez program oraz uzyskanie możliwie najwyższego poziomu współpracy w zakresie działań, które powinny zrealizować władze lokalne i regionalne oraz organizacje pozarządowe.4. W ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi, Komisja zapewnia porównywalność danych i informacji oraz tam, gdzie jest to możliwe, zgodność i współdziałanie systemów i sieci wymiany danych i informacji w sprawie zdrowia.5. W wykonywaniu programu, Komisja wraz z Państwami Członkowskimi, zapewnia zgodność ze wszystkimi przepisami prawa dotyczącymi ochrony danych osobowych oraz tam, gdzie jest to właściwe, wprowadzenie mechanizmów mających na celu zapewnienie poufności i bezpieczeństwa tych danych.6. W ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi, Komisja zapewnia przejście między tymi działaniami wypracowanymi w ramach programów zdrowia publicznego przyjętych na mocy decyzji określonych w art. 13, które przyczyniają się do realizacji priorytetów podanych w tym programie oraz tymi, które należy zrealizować w ramach tego programu.Artykuł 6Spójność i komplementarnośćKomisja zapewnia spójność i komplementarność między działaniami realizowanymi w ramach programu oraz tymi, realizowanymi w ramach innych polityk i działań wspólnotowych, w tym polityk wymienionych w art. 4. W szczególności, Komisja wskazuje wnioski o szczególnej przydatności do celów oraz działań programu i informuje Komitet wskazany w art. 9 o sposobie uwzględnienia problemów zdrowotnych w tych wnioskach oraz o ich spodziewanym wpływie na zdrowie.Artykuł 7Finansowanie1. Niniejszym, ramy finansowe dotyczące wykonywania tego programu w okresie wskazanym w art. 1 ustala się na 312 milionów EUR.Wydatki na pomoc techniczną i administracyjną dotyczącą uzgodnień strukturalnych określonych na mocy art. 3 ust. 2 lit. a) iii), oraz działania z niej wynikające, należy finansować z ogólnego budżetu programu.2. Wartość rocznych środków przyznanych zostanie zatwierdzona przez władze budżetowe w ramach limitów perspektywy finansowej.Artykuł 8Środki wykonawcze1. Środki konieczne do wykonania niniejszej decyzji, a odnoszące się do spraw, o których mowa poniżej, przyjmuje się zgodnie z procedurą zarządzania, określoną w art. 9 ust. 2:a) roczny plan pracy dotyczący wykonania programu, określający priorytety i działania, których podjęcie jest konieczne, w tym przydział zasobów;b) uzgodnienia, kryteria i procedury dotyczące doboru i finansowania działań programowych;c) uzgodnienia dotyczące realizacji wspólnych strategii i działań określonych w art. 4;d) uzgodnienia dotyczące oceny programu określone w art. 12;e) uzgodnienia dotyczące przygotowania wszelkich uzgodnień strukturalnych dotyczących koordynacji nadzorowania i kontroli zdrowia oraz szybkiego reagowania na zagrożenia dla zdrowia;f) uzgodnienia dotyczące przekazywania, wymiany i upowszechniania informacji oraz szybkiego reagowania na zagrożenia dla zdrowia w ramach programu, bez uszczerbku dla realizacji środków wprowadzonych na mocy decyzji 2119/98/WE.2. Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji, a odnoszące się do wszystkich innych spraw podejmuje się zgodnie z procedurą doradczą określoną w art. 9 ust. 3.Artykuł 9Komitet1. Komisja jest wspomagana przez Komitet.2. W przypadku odniesienia do tego ustępu, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na dwa miesiące.3. W przypadku odniesienia do tego ustępu, stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.4. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 10Uczestnictwo Państw EFTA/EOG, państw stowarzyszonych Europy Środkowej i Wschodniej, Cypru, Malty i TurcjiUczestnictwo w programie jest otwarte dla:a) Państw EFTA/EOG, stosownie do warunków ustalonych w porozumieniu EOG;b) państw stowarzyszonych Europy Środkowej i Wschodniej, stosownie do warunków ustanowionych w Układach Europejskich, w Protokołach dodatkowych do nich i w decyzjach właściwych Rad Stowarzyszenia;c) Cypru, finansowanego ze środków dodatkowych, stosownie do procedur uzgodnionych z tym krajem;d) Malty i Turcji, finansowanych ze środków dodatkowych, stosownie do przepisów Traktatu.Artykuł 11Współpraca międzynarodowaW toku wykonywania programu, stosownie do procedury ustanowionej w art. 1 ust. 3, należy zachęcać do współpracy z państwami trzecimi oraz z organizacjami międzynarodowymi właściwymi w dziedzinie zdrowia publicznego, w szczególności ze Światową Organizacją Zdrowia, Radą Europy i Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, lub organizacjami, które mogą mieć wpływ na zdrowie publiczne takimi, jak Światowa Organizacja Handlu i Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Żywności i Rolnictwa. W szczególności, tam, gdzie jest to właściwe i możliwe, system informacji w sprawie zdrowia oraz zdolności do szybkiego reagowania na zagrożenia dla zdrowia należy skoordynować z działaniami Światowej Organizacji Zdrowia.Artykuł 12Monitorowanie, ocena i upowszechnianie wyników1. W ścisłej współpracy z Państwami Członkowskimi oraz tam, gdzie jest to właściwe, z pomocą ekspertów, Komisja okresowo nadzoruje realizację działań w świetle celów programu. Corocznie przekazuje sprawozdanie Komitetowi. Komisja przekazuje egzemplarz najistotniejszych wyników badań Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.2. Na wniosek Komisji, Państwa Członkowskie przedkładają informacje w sprawie realizacji i wpływu tego programu.3. Pod koniec czwartego roku trwania programu, Komisja zarządza ocenę realizacji oraz osiągnięć programu, obejmującą pierwsze trzy lata trwania programu i przeprowadzaną przez niezależnych, kwalifikowanych ekspertów. Ocenia również osiągnięty wpływ na zdrowie oraz skuteczność wykorzystywania zasobów, a także spójność i komplementarność z innymi, właściwymi programami, działaniami i inicjatywami realizowanymi na mocy innych polityk i działań wspólnotowych. Komisja przekazuje wnioski opatrzone komentarzem Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów. Na koniec roku następującego po zakończeniu programu, Komisja przedkłada tym instytucjom również sprawozdanie końcowe z wykonania programu.4. Komisja udostępnia społeczeństwu wyniki podejmowanych działań oraz sprawozdania oceniające.Artykuł 13UchylenieZ dniem 31 grudnia 2002 r. tracą moc decyzje:Decyzja nr 645/96/WE, decyzja nr 646/96/WE, decyzja nr 647/96/WE, decyzja nr 102/97/WE, decyzja nr 1400/97/WE, decyzja nr 372/1999/WE, decyzja nr 1295/1999/WE, decyzja nr 1296/1999/WE.Artykuł 14Wejście w życieNiniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 23 września 2002 r.W imieniu Parlamentu EuropejskiegoP. CoxPrzewodniczącyW imieniu RadyM. Fischer BoelPrzewodniczący[1] Dz.U. C 337 E z 28.11.2000, str. 122 i C 240 E z 28.8.2001, str. 168.[2] Dz.U. C 116 z 20.4.2001, str. 75.[3] Dz.U. C 144 z 16.5.2001, str. 43.[4] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 4 kwietnia 2001 r. (Dz.U. C 21 z 24.1.2002, str. 161), wspólne stanowisko Rady z dnia 31 lipca 2001 r. (Dz.U. C 307 z 31.10.2001, str. 27) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 grudnia 2001 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 lipca 2002 r. oraz decyzja Rady z dnia 26 czerwca 2002 r.[5] Dz.U. L 95 z 16.4.1996, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 521/2001/WE (Dz.U. L 79 z 17.3.2001, str. 1).[6] Dz.U. L 95 z 16.4.1996, str. 9. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 521/2001/WE.[7] Dz.U. L 95 z 16.4.1996, str. 16. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 521/2001/WE.[8] Dz.U. L 19 z 22.1.1997, str. 25. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 521/2001/WE.[9] Dz.U. L 193 z 22.7.1997, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 521/2001/WE.[10] Dz.U. L 46 z 20.2.1999, str. 1.[11] Dz.U. L 155 z 22.6.1999, str. 1.[12] Dz.U. L 155 z 22.6.1999, str. 7. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 521/2001/WE.[13] Dz.U. L 268 z 3.10.1998, str. 1.[14] Dz.U. L 21 z 26.1.2000, str. 32.[15] Dz.U. L 203 z 21.7.1998, str. 14.[16] Dz.U. L 199 z 30.7.1999, str. 59.[17] Dz.U. C 390 z 15.12.1998, str. 1.[18] Dz.U. C 200 z 15.7.1999, str. 1.[19] Dz.U. C 407 z 28.12.1998, str. 21.[20] Dz.U. C 51 z 22.2.1999, str. 53.[21] Dz.U. C 175 z 21.6.1999, str. 135.[22] Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 3.[23] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKDZIAŁANIA I ŚRODKI WSPIERANIA1. Poprawa informacji i wiedzy w dziedzinie rozwoju zdrowia publicznego przez:1.1. opracowanie i uruchomienie trwałego systemu monitorowania zdrowia w celu ustanowienia na poziomie wspólnotowym porównywalnych wskaźników ilościowych i jakościowych, w oparciu o aktualne prace oraz uzyskane wyniki, a także gromadzenie, analizowanie i upowszechnianie na poziomie wspólnotowym porównywalnych i zgodnych informacji w sprawie zdrowia ludzkiego w podziale na kategorie wiekowe i płeć, w zakresie statusu zdrowia, polityk zdrowotnych oraz wyznaczników zdrowia, w tym demografii, geografii i okoliczności społeczno-ekonomicznych, czynników osobowych i biologicznych, zachowań zdrowotnych takich, jak stosowanie używek, odżywianie, aktywność ruchowa, aktywność seksualna oraz styl życia, pracy, a także uwarunkowania środowiskowe, w szczególności zwracając uwagę na nierówności w dziedzinie zdrowia;1.2. opracowanie systemu wymiany informacji w zakresie wczesnego ostrzegania, wykrywania i nadzorowania zagrożeń dla zdrowia, zarówno w sprawie chorób zakaźnych, w tym w odniesieniu do niebezpieczeństwa związanego z transgranicznym przenoszeniem chorób (w tym czynników chorobotwórczych) oraz w sprawie chorób niezakaźnych;1.3. poprawa systemu przekazywania i wymiany informacji i danych dotyczących zdrowia, w tym zapewnianie społeczeństwu dostępu do nich;1.4. opracowanie i wykorzystanie mechanizmów analizowania, doradztwa, sprawozdawczości, informacji i konsultacji z Państwami Członkowskimi i podmiotami zajmującymi się właściwymi zagadnieniami zdrowotnymi na poziomie wspólnotowym;1.5. poprawa analizy i wiedzy na temat wpływu osiągnięć w dziedzinie polityki zdrowotnej oraz innych polityk i działań wspólnotowych takich, jak polityki w zakresie rynku wewnętrznego oraz ich wpływ na systemy zdrowia w przyczynianiu się do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego, w tym opracowanie kryteriów i metodologii oceny polityk pod względem ich wpływu na zdrowie i ustalenie innych powiązań między zdrowiem publicznym, a innymi politykami;1.6. poddawanie kontroli, analizowanie i wspieranie wymiany doświadczeń w sprawie technologii zdrowia, w tym nowych technologii informacyjnych;1.7. wspieranie wymiany informacji i doświadczeń w sprawie dobrych praktyk;1.8. opracowanie i realizacja wspólnych działań wraz z planami sporządzonymi w ramach e-Europy w celu poprawienia udostępnianych ogółowi społeczeństwa informacji w sprawie zagadnień zdrowotnych oraz uwzględniając możliwości ustanowienia systemu rozpoznawalnych znaków Wspólnoty uwierzytelniających strony internetowe.Istniejące dane i informacje przekazywane przez system powinny być łatwo dostępne dla Wspólnoty, właściwych użytkowników z Państw Członkowskich oraz tam, gdzie jest to właściwe, organizacji międzynarodowych.Tam, gdzie jest to konieczne, we współpracy z Państwami Członkowskimi i koniecznym wykorzystaniem Programu Statystycznego Wspólnoty, opracowuje się statystyczny element systemu promującego synergię oraz umożliwiającego uniknięcie powielania.2. Rozszerzenie zdolności do szybkiego, skoordynowanego reagowania na zagrożenia dla zdrowia przez:2.1. poszerzanie zdolności do pokonywania chorób zakaźnych w drodze wspierania dalszego wykonywania decyzji nr 2119/98/WE w sprawie wspólnotowej sieci nadzoru i kontroli epidemiologicznego chorób zakaźnych;2.2. w Państwach Członkowskich i krajach uczestniczących w oparciu o art. 10 niniejszej decyzji, wspieranie funkcjonowania sieci, w szczególności w odniesieniu do wspólnych badań, szkolenia, ciągłej oceny, gwarancji jakości oraz tam, gdzie jest to właściwe, w odniesieniu do przyczyniania się do działań opisanych w ppkt 1.2 i 1.3 załącznika;2.3. opracowanie strategii i mechanizmów zapobiegania, wymiany informacji oraz reagowania na zagrożenie chorobami niezakaźnymi, w tym na zagrożenia rzadkimi chorobami oraz zagrożenia dla zdrowia uwarunkowane płcią;2.4. wymiana informacji dotyczących strategii w celu przeciwdziałania zagrożeniom dla zdrowia pochodzenia fizycznego, chemicznego lub biologicznego w okolicznościach wyjątkowych, w tym tych dotyczących aktów terroryzmu oraz tam, gdzie jest to właściwe, opracowywanie i wykorzystanie podejścia i mechanizmów;2.5. wymiana informacji w sprawie strategii szczepień i uodporniania;2.6. zwiększanie bezpieczeństwa i jakości organów i substancji pochodzenia ludzkiego, w tym krwi, części składowych krwi oraz prekursorów krwi, w drodze opracowania wysokich standardów jakości i bezpieczeństwa gromadzenia, przetwarzania, przechowywania oraz przewozu i wykorzystywania tych substancji;2.7. wdrażanie sieci kontroli produktów pochodzenia ludzkiego takich, jak krew, części składowe krwi oraz prekursory krwi;2.8. promowanie strategii i środków dotyczących ochrony zdrowia ludzkiego z uwzględnieniem możliwych, ujemnych skutków czynników środowiskowych takich, jak promieniowanie jonizujące i niejonizujące oraz hałas;2.9. opracowanie strategii ograniczania odporności na antybiotyki.3. Promocja zdrowia i zapobieganie chorobom w drodze działania w zakresie wyznaczników zdrowia we wszystkich politykach i działaniach wspólnotowych przez:3.1. przygotowanie i realizację strategii i środków, w tym tych dotyczących świadomości społecznej, w zakresie wyznaczników zdrowia dotyczących stylu życia takich, jak odżywianie, aktywność fizyczna, tytoń, alkohol, narkotyki i inne substancje oraz w sprawie zdrowia psychicznego, w tym środków podejmowanych we wszystkich politykach oraz strategiach dotyczących uwarunkowań wiekowych i płciowych;3.2. analizowanie sytuacji i opracowanie strategii w sprawie społecznych i ekonomicznych wyznaczników zdrowia do celu ustalenia i zwalczania nierówności w dziedzinie zdrowia oraz dokonania oceny wpływu czynników społecznych i ekonomicznych na zdrowie;3.3. analizowanie sytuacji oraz opracowanie strategii w sprawie wyznaczników zdrowia dotyczących środowiska naturalnego oraz przyczyniających się do ustalania i oceny zdrowotnych konsekwencji czynników środowiskowych;3.4. analizowanie sytuacji oraz wymiana informacji w sprawie wyznaczników genetycznych i wykorzystanie badań genetycznych prowadzonych metodą przesiewową;3.5. opracowanie metod oceny jakości i efektywności strategii i środków promocji zdrowia;3.6. zachęcanie do podejmowania właściwych inicjatyw szkoleniowych dotyczących powyższych środków.4. Środki wspierające4.1. Można ustanowić pomoc wspólnotową na wspieranie działań i działalności określonej w art. 3.4.2. Wykonując program, Komisja może zażądać dodatkowych środków, w tym kadry eksperckiej, na przykład w zakresie systemu nadzoru, oceny programu lub przygotowania nowego ustawodawstwa. Może również wymagać zaangażowania ekspertów do pracy w zakresie uzgodnień wspólnotowych strukturalnych do celów koordynacji i integracji sieci nadzorowania zdrowia oraz szybkiego reagowania na zagrożenia dla zdrowia. Jeśli jest to konieczne, sprawozdaniu określonemu w art. 12 ust. 1 powinien towarzyszyć wniosek dotyczący dostosowania wymogów.4.3. Komisja może również podejmować działania w zakresie informacji, publikacji i upowszechniania działań. Może też podejmować badania w zakresie oceny i organizować seminaria, warsztaty i inne spotkania ekspertów.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2015/1128 z dnia 7 lipca 2015 r. w sprawie mianowania szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (EU BAM Rafah/1/2015)

text:
               11.7.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 184/16

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2015/1128
   z dnia 7 lipca 2015 r.
   w sprawie mianowania szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (EU BAM Rafah/1/2015)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2005/889/WPZiB z dnia 12 grudnia 2005 r. ustanawiające Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (1), w szczególności jej art. 10 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 10 ust. 1 wspólnego działania 2005/889/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania odpowiednich decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah), w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

               (2)

               W dniu 29 maja 2015 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa zaproponował, by szefem misji EU BAM Rafah na okres od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 czerwca 2016 r. mianowana została Natalina CEA.

               (3)

               Na mocy decyzji Rady (WPZiB) 2015/1065 (2) okres realizacji misji EU BAM Rafah został przedłużony do dnia 30 czerwca 2016 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Natalina CEA zostaje niniejszym mianowana szefem Misji EU BAM Rafah na okres od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 czerwca 2016 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2015 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 lipca 2015 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 327 z 14.12.2005, s. 28.

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1065 z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie zmiany i przedłużenia obowiązywania wspólnego działania 2005/889/WPZiB ustanawiającego Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (Dz.U. L 174 z 3.7.2015, s. 23).


|

2011/769/UE: Decyzja Rady z dnia 27 października 2011 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Argentyńską na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej - Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Argentyńską na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszące się do zmian list koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej

Dziennik Urzędowy L 317 , 30/11/2011 P. 0010 - 0012

		Decyzja Radyz dnia 27 października 2011 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Argentyńską na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej(2011/769/UE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W dniu 29 stycznia 2007 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z niektórymi innymi członkami Światowej Organizacji Handlu na podstawie art. XXIV ust. 6 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej Republiki Bułgarii i Rumunii.(2) Negocjacje były prowadzone przez Komisję w ramach wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę.(3) Negocjacje zakończono, a w dniu 22 września 2010 r. parafowano Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Argentyńską na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszące się do zmian list koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej ("porozumienie").(4) Porozumienie zostało podpisane w imieniu Unii w dniu 20 kwietnia 2011 r., z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2011/256/UE [1].(5) Należy zatwierdzić porozumienie,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Argentyńską na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszące się do zmian list koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej ("porozumienie").Tekst porozumienia dołącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do dokonania w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w porozumieniu [2].Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.Sporządzono w Luksemburgu dnia 27 października 2011 r.W imieniu RadyJ. MillerPrzewodniczący[1] Dz.U. L 110 z 29.4.2011, s. 13.[2] Data wejścia w życie porozumienia zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.--------------------------------------------------Porozumieniew formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Argentyńską na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszące się do zmian list koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii EuropejskiejA. List UniiSzanowny Panie!W następstwie negocjacji na podstawie art. XXIV ust. 6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszących się do zmian list koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej, mam zaszczyt zaproponować, co następuje:Unia Europejska wprowadzi do swojej listy w odniesieniu do obszaru celnego UE-27 koncesje zawarte na liście koncesyjnej UE-25 z następującymi zmianami:Powiększenie o 1500 ton krajowego (Argentyna) kontyngentu taryfowego UE na "mięso z bydła, świeże lub schłodzone, bez kości", przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 20 %. Przez pierwsze cztery lata wdrażania kontyngent będzie powiększany o 2000 ton. Począwszy od piątego roku wdrażania kontyngent będzie powiększany o 1500 ton;Utworzenie krajowego (Argentyna) kontyngentu taryfowego UE w wysokości 200 ton na "mięso bawole, zamrożone, bez kości", obejmującego w przypadku Argentyny również mięso "świeże lub schłodzone", przy utrzymaniu obecnej stawki celnej na poziomie 20 %;Dodanie 122790 ton (erga omnes) do kontyngentu taryfowego UE na "pszenicę zwyczajną (średniej i niskiej jakości)", przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 12 EUR/t;Dodanie 890 ton (erga omnes) do kontyngentu taryfowego UE na "jęczmień", przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 16 EUR/t;Dodanie 890 ton (erga omnes) do kontyngentu taryfowego UE na "jęczmień do produkcji słodu", przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 8 EUR/t;Dodanie 35914 ton (erga omnes) do kontyngentu taryfowego UE na "kukurydzę", przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.Unia Europejska i Republika Argentyńska powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur umożliwiających wejście w życie porozumienia. Porozumienie wchodzi w życie 14 dni po dniu otrzymania ostatniego powiadomienia.Byłbym zobowiązany, gdyby mógł Pan potwierdzić, że Rząd Pana kraju zgadza się z treścią niniejszego listu. Jeżeli tak jest w istocie, to niniejszy list oraz Pana potwierdzenie stanowić będą porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Argentyńską.Łączę wyrazy szacunkuW imieniu Unii EuropejskiejB. List Republiki ArgentyńskiejSzanowny Panie!Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego dzisiejszego listu o następującej treści:"W następstwie negocjacji na podstawie art. XXIV ust. 6 i art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszących się do zmian list koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej, mam zaszczyt zaproponować, co następuje:Unia Europejska wprowadzi do swojej listy w odniesieniu do obszaru celnego UE-27 koncesje zawarte na liście koncesyjnej UE-25 z następującymi zmianami:Powiększenie o 1500 ton krajowego (Argentyna) kontyngentu taryfowego UE na "mięso z bydła, świeże lub schłodzone, bez kości", przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 20 %. Przez pierwsze cztery lata wdrażania kontyngent będzie powiększany o 2000 ton. Począwszy od piątego roku wdrażania kontyngent będzie powiększany o 1500 ton;Utworzenie krajowego (Argentyna) kontyngentu taryfowego UE w wysokości 200 ton na "mięso bawole, zamrożone, bez kości", obejmującego w przypadku Argentyny również mięso "świeże lub schłodzone", przy utrzymaniu obecnej stawki celnej na poziomie 20 %;Dodanie 122790 ton (erga omnes) do kontyngentu taryfowego UE na "pszenicę zwyczajną (średniej i niskiej jakości)", przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 12 EUR/t;Dodanie 890 ton (erga omnes) do kontyngentu taryfowego UE na "jęczmień", przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 16 EUR/t;Dodanie 890 ton (erga omnes) do kontyngentu taryfowego UE na "jęczmień do produkcji słodu", przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 8 EUR/t;Dodanie 35914 ton (erga omnes) do kontyngentu taryfowego UE na "kukurydzę", przy utrzymaniu obecnej stawki celnej w ramach kontyngentu na poziomie 0 %.Unia Europejska i Republika Argentyńska powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu swoich wewnętrznych procedur umożliwiających wejście w życie porozumienia. Porozumienie wchodzi w życie 14 dni po dniu otrzymania ostatniego powiadomienia.Byłbym zobowiązany, gdyby mógł Pan potwierdzić, że Rząd Pana kraju zgadza się z treścią niniejszego listu. Jeżeli tak jest w istocie, to niniejszy list oraz Pana potwierdzenie stanowić będą porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Republiką Argentyńską.".Mam zaszczyt potwierdzić, że Rząd mojego kraju zgadza się z treścią powyższego listu.Łączę wyrazy szacunkuW imieniu Rządu Republiki Argentyńskiej--------------------------------------------------


title: 2010/487/Euratom: Decyzja Rady z dnia 9 października 2009 r. w sprawie zawarcia przez Komisję Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii w zakresie badań energii syntezy jądrowej

text:
               15.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 242/25

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 października 2009 r.
   w sprawie zawarcia przez Komisję Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii w zakresie badań energii syntezy jądrowej
   (2010/487/Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z wytycznymi Rady z dnia 22 lipca 2008 r. Komisja przeprowadziła negocjacje w sprawie Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii w zakresie badań energii syntezy jądrowej.

               (2)

               Należy zatwierdzić zawarcie Umowy przez Komisję,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Niniejszym zatwierdza się zawarcie przez Komisję w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowy o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii w zakresie badań energii syntezy jądrowej.
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 9 października 2009 r.

            W imieniu Rady

         Å. TORSTENSSON

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               15.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 242/26

         UMOWA
   o współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Republiki Indii w zakresie badań energii syntezy jądrowej
   EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ (Euratom)
   i
   RZĄD REPUBLIKI INDII,
   (zwane dalej łącznie „Stronami”),
   UWZGLĘDNIAJĄC fakt, że w Umowie o współpracy między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie partnerstwa i rozwoju, zawartej w dniu 20 grudnia 1993 r., Strony podejmują się wspierać współpracę w dziedzinie energii i ochrony środowiska;
   PRAGNĄC dalszego wspierania rozwoju energii syntezy jądrowej jako potencjalnie akceptowalnego z punktu widzenia ekologii, konkurencyjnego gospodarczo i praktycznie nieograniczonego źródła energii,
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł I
   Cel
   Celem niniejszej Umowy jest pogłębienie współpracy między Stronami w dziedzinach objętych przez ich odpowiednie programy syntezy jądrowej, na zasadach obopólnych korzyści i całkowitej wzajemności, w celu rozwoju wiedzy naukowej i możliwości technologicznych związanych z systemem energii syntezy jądrowej.
   Artykuł II
   Dziedziny współpracy
   Współpraca w ramach niniejszej Umowy może obejmować następujące dziedziny:

               a)

               tokamaki, łącznie z dużymi projektami obecnej generacji i działalnością związaną z projektami przyszłej generacji;

               b)

               alternatywne rozwiązania dla tokamaków;

               c)

               technologię dotyczącą energii magnetycznej syntezy jądrowej;

               d)

               teorię plazmy i fizykę stosowaną plazmy;

               e)

               politykę i plany programowe; oraz

               f)

               inne dziedziny wzajemnie uzgodnione pisemnie przez Strony w zakresie, w jakim są objęte ich odpowiednimi programami.

         Artykuł III
   Formy współpracy
   1.   Formy współpracy w ramach niniejszej Umowy mogą obejmować między innymi następujące działania:

               a)

               wymianę oraz dostarczanie informacji i danych dotyczących działań, rozwoju, praktyk i wyników naukowych i technicznych oraz polityki i planów programowych, w tym wymianę informacji niejawnych na zasadach i warunkach określonych w art. VI i VII;

               b)

               wymianę naukowców, inżynierów i innych specjalistów na uzgodnione okresy w celu ich udziału w doświadczeniach, analizach, projektowaniu i innej działalności badawczej i rozwojowej, zgodnie z art. VIII;

               c)

               organizację seminariów i innych spotkań w celu dyskusji i wymiany informacji na uzgodnione tematy w dziedzinach wymienionych w art. II oraz określania wspólnych działań, które mogą być z korzyścią podejmowane zgodnie z art. V;

               d)

               wymianę i dostarczanie próbek, materiałów, urządzeń (instrumenty i składniki) do eksperymentów, badań i oceny, zgodnie z art. IX i X;

               e)

               prowadzenie wspólnych badań, projektów lub doświadczeń, włącznie z ich wspólnym projektowaniem, konstruowaniem i zarządzaniem;

               f)

               ustanawianie ścieżek dostępu do danych, między innymi takich jak narzędzia zdalnej analizy danych; oraz

               g)

               inne szczególne formy współpracy wzajemnie uzgodnione pisemnie przez Strony.

         2.   W celu uniknięcia powielania wysiłków Strony odpowiednio koordynują swoje działania prowadzone w ramach niniejszej Umowy z innymi międzynarodowymi działaniami w zakresie badań i rozwoju syntezy jądrowej. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie jest interpretowane z uszczerbkiem dla obecnych lub przyszłych ustaleń dotyczących współpracy między Stronami.
   Artykuł IV
   Komitet Koordynacyjny i Sekretariaty Wykonawcze
   1.   Strony powołują Komitet Koordynacyjny w celu koordynacji i nadzoru działalności prowadzonej na podstawie niniejszej Umowy. Każda ze Stron powołuje równą liczbę członków Komitetu Koordynacyjnego i mianuje jednego z wyznaczonych przez siebie członków szefem swojej delegacji. Komitet Koordynacyjny zbiera się corocznie na przemian w Republice Indii i w Unii Europejskiej lub w innych uzgodnionych terminach i miejscach. Szef delegacji Strony przyjmującej przewodniczy posiedzeniu.
   2.   Komitet Koordynacyjny przygotowuje plan współpracy i zatwierdza wspólne działania przeprowadzane na podstawie niniejszej Umowy oraz dokonuje przeglądu ich postępów. W celu zapewnienia obopólnych korzyści i całkowitej wzajemności w ramach Umowy, Komitet Koordynacyjny koordynuje, proponuje i zatwierdza przyszłą współpracę w dziedzinach objętych niniejszą Umową z uwzględnieniem ich wartości technicznej i wymaganych działań.
   3.   Wszystkie decyzje Komitetu Koordynującego podejmowane są w drodze konsensusu.
   4.   Każda ze Stron wyznacza Sekretariat Wykonawczy, który działa w jej imieniu w okresach między spotkaniami Komitetu Koordynacyjnego we wszystkich sprawach dotyczących współpracy w ramach niniejszej Umowy. Sekretariaty Wykonawcze są odpowiedzialne za bieżące zarządzanie tą współpracą.
   Artykuł V
   Wykonanie
   1.   Każda ze stron wyznacza odpowiednie podmioty odpowiedzialne za wykonanie działań wynikających z niniejszej Umowy.
   2.   W przypadku gdy Komitet Koordynacyjny zatwierdza działanie w ramach współpracy, zatwierdza on również, w razie konieczności, plan projektu zgodny z niniejszą Umową i podlegający jej postanowieniom.
   3.   Każdy plan projektu zawiera wykaz podmiotów wyznaczonych do wykonania tego projektu oraz wymienia, w stosownych przypadkach, szczegółowe przepisy dotyczące wykonania działań w ramach współpracy, w tym między innymi przepisy dotyczące kwestii technicznych, zarządzania, obowiązującej odpowiedzialności za odkażanie, wymiany informacji niejawnych, wymiany urządzeń, praw własności intelektualnej, ogólnych kosztów, podziału kosztów i terminarza.
   Artykuł VI
   Dostępność i rozpowszechnianie informacji
   1.   Z zastrzeżeniem obowiązujących przepisów ustawowych i wykonawczych oraz postanowień niniejszej Umowy każda ze Stron oraz wyznaczone przez nią podmioty podejmują się udostępniać drugiej Stronie oraz wyznaczonym przez nią podmiotom wszelkie będące w jej posiadaniu informacje konieczne do realizacji działań w ramach współpracy na podstawie niniejszej Umowy.
   2.   Strony wspierają możliwie jak największy zakres rozpowszechniania informacji, które mają prawo ujawnić oraz które zostały wspólnie opracowane lub mają zostać dostarczone lub wymienione na podstawie niniejszej Umowy, z zastrzeżeniem konieczności ochrony informacji niejawnych i potrzeby ochrony praw własności intelektualnej powstałych lub udzielonych na podstawie niniejszej Umowy.
   3.   Informacje przekazywane między Stronami na podstawie niniejszej Umowy odpowiadają najlepszej wiedzy i przekonaniom Strony przekazującej, ale Strona przekazująca nie gwarantuje przydatności przekazanych informacji do jakiegokolwiek konkretnego użycia lub zastosowania przez Stronę przyjmującą lub jakąkolwiek stronę trzecią. Informacje opracowywane wspólnie przez Strony odpowiadają najlepszej wiedzy i przekonaniom obu Stron. Żadna ze Stron nie gwarantuje dokładności wspólnie opracowanych informacji lub ich przydatności do konkretnych celów, użycia lub zastosowania przez jedną ze Stron lub jakąkolwiek stronę trzecią.
   Artykuł VII
   Własność intelektualna
   Ochrona i przydział praw własności intelektualnej powstałych lub udzielonych podczas działań w ramach współpracy na podstawie niniejszej Umowy podlegają postanowieniom zawartym w załączniku A, który stanowi integralną część niniejszej Umowy i jest stosowany w odniesieniu do wszystkich działań prowadzonych na jej podstawie.
   Artykuł VIII
   Wymiana personelu
   Na podstawie niniejszej Umowy stosuje się następujące postanowienia dotyczące wymiany personelu między Stronami lub wyznaczonymi przez nie podmiotami:

               a)

               każda ze Stron zapewnia dobór wykwalifikowanego personelu, posiadającego umiejętności i kwalifikacje niezbędne do prowadzenia działalności planowanej na podstawie niniejszej Umowy. Każda taka wymiana personelu jest uprzednio wzajemnie uzgadniana w drodze wymiany listów między Stronami, z powołaniem na niniejszą Umowę i jej postanowienia dotyczące własności intelektualnej oraz na odpowiednie działania w ramach współpracy;

               b)

               każda ze Stron jest odpowiedzialna za wynagrodzenie, ubezpieczenie i dodatki wypłacane jej personelowi biorącemu udział w wymianie;

               c)

               Strona wysyłająca opłaca podróż i utrzymanie swojego personelu przebywającego w instytucji przyjmującej w ramach wymiany, chyba że zostanie ustalone inaczej;

               d)

               Strona przyjmująca zapewnia odpowiednie zakwaterowanie personelowi drugiej Strony biorącemu udział w wymianie (wraz z członkami rodziny wchodzącymi w skład gospodarstwa domowego) na wzajemnie uzgodnionych równoważnych zasadach;

               e)

               Strona przyjmująca, zgodnie z własnymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, zapewnia niezbędną pomoc w zakresie formalności administracyjnych (np. wystąpienia o wizę) personelowi drugiej Strony biorącemu udział w wymianie;

               f)

               każda ze Stron zapewnia stosowanie się personelu biorącego udział w wymianie do ogólnych zasad pracy i bezpieczeństwa obowiązujących w instytucji przyjmującej; oraz

               g)

               każda ze Stron może na własny koszt obserwować konkretne działania badawcze i prace analityczne przeprowadzane przez drugą Stronę w dziedzinach współpracy określonych w artykule II. Takie obserwacje mogą być przeprowadzane na zasadzie przyjazdu personelu i wymagają każdorazowo wcześniejszego udzielenia zgody przez Stronę przyjmującą.

         Artykuł IX
   Wymiana urządzeń, próbek itd.
   W przypadku gdy urządzenia, instrumenty, próbki, materiały lub potrzebne części zapasowe (zwane dalej „urządzeniami”) mają być wymienione, pożyczone lub dostarczone przez jedną Stronę lub wyznaczone przez nią podmioty drugiej Stronie lub wyznaczonym przez nią podmiotom stosuje się następujące postanowienia dotyczące wysyłki i używania urządzeń:

               a)

               Strona wysyłająca dostarcza najszybciej jak to możliwe szczegółowy wykaz urządzeń, które mają być dostarczone, wraz z odpowiednią specyfikacją oraz dokumentacją techniczną i informacyjną;

               b)

               urządzenia dostarczone przez Stronę wysyłającą pozostają jej własnością i są jej zwracane w terminie ustalonym przez Komitet Koordynacyjny, chyba że uzgodniono inaczej w planie projektu, o którym mowa w art. V;

               c)

               urządzenia są uruchamiane w instytucji przyjmującej jedynie w drodze wzajemnego porozumienia między Stronami; oraz

               d)

               Strona przyjmująca zapewnia niezbędne pomieszczenie na urządzenia oraz dostarcza zasilanie elektryczne, wodę, gaz itd., zgodnie z wymaganiami technicznymi, które są wzajemnie uzgadniane przez Strony.

         Artykuł X
   Postanowienia ogólne
   1.   Każda ze Stron prowadzi działania przewidziane w niniejszej Umowie, z zastrzeżeniem swych właściwych przepisów ustawowych i wykonawczych, i dostarcza środki pod warunkiem dostępności właściwych funduszy.
   2.   Jeżeli nie zostanie inaczej wyraźnie uzgodnione pisemnie przez Strony wszystkie koszty wynikające ze współpracy w ramach niniejszej Umowy są pokrywane przez Stronę, która je ponosi.
   3.   Wszystkie kwestie dotyczące interpretacji lub wykonania niniejszej Umowy pojawiające podczas jej stosowania rozstrzygane są w drodze porozumienia Stron.
   4.   Niniejszą Umowę stosuje się w zakresie, w jakim dotyczy to EURATOMU, na terytoriach, do których stosuje się Traktat ustanawiający EURATOM oraz na terytoriach krajów uczestniczących w programie syntezy termojądrowej EURATOM jako w pełni stowarzyszone państwa trzecie.
   Artykuł XI
   Okres obowiązywania, zmiany i rozwiązanie Umowy
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie z dniem, w którym Strony dokonają wzajemnej pisemnej notyfikacji o zakończeniu właściwych procedur wewnętrznych niezbędnych do jej wejścia w życie oraz obowiązuje przez okres pięciu (5) lat. Jeżeli jedna ze Stron nie powiadomi drugiej pisemnie o swoim zamiarze wypowiedzenia niniejszej Umowy co najmniej na sześć (6) miesięcy przed jej wygaśnięciem, wówczas zostaje ona automatycznie przedłużona na kolejny okres pięciu (5) lat.
   2.   Niniejsza umowa może zostać zmieniona za pisemnym porozumieniem Stron.
   3.   Wszystkie wspólne działania i doświadczenia niezakończone w momencie rozwiązania lub wygaśnięcia niniejszej Umowy mogą być kontynuowane aż do ich zakończenia na podstawie warunków niniejszej Umowy.
   4.   Niniejsza Umowa i każdy z planów projektu opracowany na jej podstawie mogą zostać wypowiedziane na życzenie którejkolwiek ze Stron w dowolnym momencie z sześciomiesięcznym (6) wyprzedzeniem pisemnie przez Stronę, która chce wypowiedzieć Umowę lub plan projektu. Rozwiązanie dokonane w ten sposób pozostaje bez uszczerbku dla praw, które którakolwiek ze stron mogła nabyć na mocy niniejszej Umowy lub planu projektu do daty rozwiązania.
   5.   Niniejszą Umowę sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne.

      Na dowód czego, niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni pełnomocnicy, podpisali niniejszą Umowę.
      Sporządzono w Nowym Delhi dnia szóstego listopada dwa tysiące dziewiątego roku.

            W imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

         BENITA FERRERO-WALDNER

            W imieniu Rządu Republiki Indii

         ANIL KAKODKAR

   ZAŁĄCZNIK A

      PRAWA WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ

   Prawa własności intelektualnej powstałe lub udzielone na podstawie niniejszej Umowy są przydzielane w następujący sposób:
   I.   Stosowanie

   Niniejszy załącznik stosuje się do wszystkich działań w ramach współpracy podejmowanych na podstawie niniejszej Umowy, chyba że wyraźnie uzgodniono inaczej.
   II.   Posiadanie, przydział i wykonywanie praw

   A.   Do celów niniejszej Umowy „własność intelektualna” jest rozumiana zgodnie z definicją zawartą w art. 2 Konwencji ustanawiającej Światową Organizację Własności Intelektualnej, sporządzonej w Sztokholmie w dniu 14 lipca 1967 r.
   B.   Niniejszy załącznik odnosi się do przydziału praw, korzyści i opłat licencyjnych między Stronami. Każda ze Stron zapewnia drugiej Stronie możliwość uzyskania praw do własności intelektualnej przydzielonej jej zgodnie z niniejszym załącznikiem. Niniejszy załącznik w żaden sposób nie zmienia lub nie narusza przydziału takich praw, korzyści i opłat licencyjnych między Stroną i jej obywatelami, określonego przepisami i praktyką tej Strony.
   C.   Rozwiązanie lub wygaśnięcie niniejszej Umowy nie ma wpływu na prawa lub obowiązki powstałe na podstawie niniejszego załącznika.

               1.

               W przypadku działań w ramach współpracy między Stronami postępowanie w sprawach związanych z własnością intelektualną wynikającą ze wspólnych badań, tj. badań wspieranych przez obie Strony, ustala się w Planie Zarządzania Technologią (TMP) zgodnie z następującymi zasadami:

                           a)

                           Strony powiadamiają się wzajemnie w rozsądnym czasie o wszelkich prawach własności intelektualnej powstałych na podstawie niniejszej Umowy lub odpowiednich uzgodnień wykonawczych;

                           b)

                           o ile nie uzgodniono inaczej, prawa i korzyści związane z własnością intelektualną powstałe podczas wspólnych badań mogą być wykorzystywane przez każdą ze Stron bez ograniczenia terytorialnego;

                           c)

                           każda Strona ubiega się w odpowiednim czasie o ochronę własności intelektualnej, w stosunku do której na podstawie TMP uzyskuje prawa i korzyści;

                           d)

                           każda Strona posiada bez prawa wyłączności nieodwołalną i nieodpłatną licencję na używanie, wyłącznie w celach badawczych, wszelkiej własności intelektualnej powstałej na podstawie niniejszej Umowy; oraz

                           e)

                           zaproszeni naukowcy uczestniczący w tworzeniu własności intelektualnej otrzymują prawa do własności intelektualnej i części opłat licencyjnych uzyskanych przez instytucje przyjmujące z tytułu licencjonowania takich praw własności intelektualnej zgodnie z polityką instytucji przyjmującej. Każda ze Stron zapewnia zaproszonym naukowcom warunki dotyczące przyznawania wyżej wymienionych praw własności intelektualnej i udziału w przychodach z opłat licencyjnych nie mniej korzystne niż te zapewnione jej własnym obywatelom. Dodatkowo każdy zaproszony naukowiec uznany za odkrywcę ma prawo do takiego samego traktowania jak obywatel Strony przyjmującej w odniesieniu do nagród, premii, korzyści lub innych form wynagrodzenia, zgodnie z polityką instytucji przyjmującej i odpowiednimi przepisami Stron dotyczącymi tej kwestii.

               2.

               W przypadku działań w ramach współpracy innych niż wspólne badania podlegające postanowieniom pkt II.D.1 każda ze Stron, w zakresie ustalonym przez jej przepisy ustawowe i wykonawcze, wymaga od wszystkich swoich uczestników zawarcia określonych umów dotyczących wykonywania wspólnych badań oraz odpowiednich praw i obowiązków uczestników. W odniesieniu do własności intelektualnej wspomniane umowy będą dotyczyć między innymi posiadania tych praw, ich ochrony, praw użytkowników do celów badawczych, ich wykorzystywania i rozpowszechniania, w tym uzgodnień dotyczących wspólnych publikacji, praw i obowiązków zaproszonych naukowców oraz procedur rozstrzygania sporów. Umowy mogą dotyczyć również innych zagadnień, takich jak dostęp do informacji podstawowych i uzupełniających, licencjonowania i dostarczanych towarów.

         E.   Przestrzegając zasad konkurencji w dziedzinach objętych niniejszą Umową, każda Strona podejmuje wszelkie starania w celu zapewnienia przestrzegania praw nabytych na mocy niniejszej Umowy oraz uzgodnień dokonanych na jej podstawie w sposób zachęcający w szczególności do: (i) korzystania z informacji uzyskanych lub w inny sposób udostępnionych na podstawie niniejszej Umowy, a także ich rozpowszechniania w zakresie zgodnym zarówno z warunkami określonymi w niniejszej Umowie i postanowieniami pkt IV niniejszego załącznika, jak i wszelkimi innymi zasadami wynikającymi ze stosownych przepisów Stron w sprawie traktowania informacji szczególnie chronionych lub poufnych w dziedzinie energii jądrowej; oraz (ii) przyjęcia i wprowadzenia w życie standardów międzynarodowych.
   III.   Prace chronione prawami autorskimi

   Zgodnie z warunkami niniejszej Umowy prawo autorskie należące do Stron podlega traktowaniu zgodnemu z Porozumieniem o handlowych aspektach praw własności intelektualnej, zawartemu w ramach Światowej Organizacji Handlu.
   IV.   Literatura naukowa

   Z zastrzeżeniem postępowania przewidzianego w pkt V w odniesieniu do informacji niejawnych stosuje się następujące procedury:

               A.

               Każda ze Stron jest upoważniona bez prawa wyłączności do nieodwołalnej i nieodpłatnej, ważnej na całym świecie licencji do tłumaczenia, reprodukcji oraz publicznego rozpowszechniania informacji zawartych w naukowych i technicznych czasopismach, artykułach, sprawozdaniach, książkach lub innych środkach masowego przekazu, powstałych bezpośrednio w wyniku wspólnych badań prowadzonych na podstawie niniejszej Umowy przez Strony lub w ich imieniu.

               B.

               Wszystkie publicznie rozpowszechniane kopie dzieła chronionego prawem autorskim, przygotowane na podstawie niniejszego przepisu, wskazują nazwiska autorów dzieła, chyba że autor wyraźnie odmawia zgody na ujawnienie jego nazwiska. Należy również zamieścić na nich wyraźną informację o wsparciu udzielonym przez Strony w ramach współpracy.

         V.   Informacje niejawne

   A.   Informacje niejawne w formie dokumentu

               1.

               Każda ze Stron określa możliwie jak najwcześniej, które informacje związane z niniejszą Umową chce pozostawić nieujawnione, uwzględniając między innymi następujące kryteria:

                           a)

                           informacje są tajne w takim znaczeniu, że jako całość, w określonej konfiguracji lub jako zestawienie ich części składowych nie są ogólnie znane lub łatwo dostępne za pośrednictwem legalnych środków;

                           b)

                           informacje mają rzeczywistą lub potencjalną wartość handlową z tytułu ich tajności; oraz

                           c)

                           informacje były przedmiotem działań podjętych w uzasadnionych przypadkach przez osobę prawnie sprawującą kontrolę, w celu utrzymania ich tajności. Strony w niektórych przypadkach mogą uzgodnić, że o ile nie wskazano inaczej, wszystkie lub niektóre informacje dostarczone, wymienione lub powstałe w ramach wspólnych badań na podstawie niniejszej Umowy nie mogą zostać ujawnione.

               2.

               Każda ze Stron zapewnia, by informacje niejawne na podstawie niniejszej Umowy i wynikający z tego ich uprzywilejowany charakter były łatwo rozpoznawalne jako takie dla drugiej Strony, na przykład za pomocą właściwego oznakowania lub wpisanego zastrzeżenia. Powyższe ustalenie ma również zastosowanie do każdego przypadku kopiowania takich informacji, w całości lub w części. Strona lub uczestnik otrzymujący informacje niejawne zgodnie z niniejszą Umową przestrzega ich uprzywilejowanego charakteru. Ograniczenia te wygasają automatycznie w momencie, kiedy wspomniane informacje zostają ujawnione przez ich właściciela bez ograniczeń.

               3.

               Informacje niejawne przekazane na podstawie niniejszej Umowy mogą być udostępnione przez Stronę przyjmującą jej pracownikom, w tym podwykonawcom oraz innym odpowiednim służbom Strony przyjmującej upoważnionym do wykonywania szczególnych zadań w ramach wspólnych badań, w razie powstania takiej potrzeby i pod warunkiem że każda niejawna informacja w ten sposób udostępniona jest chroniona zgodnie z niniejszym załącznikiem i w zakresie przewidzianym przez przepisy ustawowe i wykonawcze każdej ze Stron oraz że jako taka jest łatwo rozpoznawalna, jak określono powyżej.

         B.   Informacje niejawne w formie innej niż dokument
   Informacje niejawne w formie innej niż dokument lub inne poufne lub uprzywilejowane informacje udostępnione podczas seminariów i innych spotkań zorganizowanych zgodnie z niniejszą Umową, albo też informacje wynikające z przydziału obowiązków pracownikom, używania obiektów lub wspólnych projektów są traktowane przez Strony lub wyznaczone przez nie podmioty zgodnie z zasadami dotyczącymi informacji w formie dokumentu określonymi w niniejszej Umowie, pod warunkiem jednakże że otrzymujący takie niejawne, poufne lub uprzywilejowane informacje został pisemnie powiadomiony o ich poufnym charakterze, nie później niż w momencie przekazania mu takich informacji.
   C.   Kontrola
   Każda Strona podejmuje starania w celu zapewnienia kontroli informacji niejawnych otrzymanych przez nią na podstawie niniejszej Umowy zgodnie z postanowieniami zawartymi w niniejszej Umowie. Jeżeli jedna ze Stron dochodzi do wniosku lub ma uzasadnione powody, by przypuszczać, że nie będzie mogła wypełnić postanowień zawartych w pkt A i B powyżej w zakresie nieujawniania informacji, niezwłocznie powiadamia drugą Stronę. Następnie Strony konsultują się w celu określenia właściwego sposobu postępowania.
   VI.   Rozstrzyganie sporów oraz nowe i nieprzewidziane rodzaje własności intelektualnej

   A.   Spory między Stronami dotyczące własności intelektualnej są rozstrzygane zgodnie z art. X ust. 3 Umowy. Jednakże za obopólną zgodą Stron spór może zostać przekazany do międzynarodowego trybunału arbitrażowego w celu uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia zgodnie z obowiązującymi zasadami prawa międzynarodowego. Jeśli nie zostanie uzgodnione inaczej, obowiązują zasady arbitrażowe Komisji ONZ ds. Międzynarodowego Prawa Handlowego (UNCITRAL).
   B.   W przypadku gdy którakolwiek ze Stron stwierdza, że w wyniku działań w ramach współpracy podjętych na podstawie niniejszej Umowy może powstać nowy rodzaj własności intelektualnej, nieobjęty TMP lub umową między wyznaczonymi podmiotami, lub w przypadku pojawienia się innych nieprzewidzianych trudności, Strony podejmują niezwłoczne rozmowy w celu zapewnienia na ich terytoriach ochrony, wykorzystania i rozpowszechniania danej własności intelektualnej w odpowiedni sposób.


title: Decyzja Rady z dnia 10 listopada 2015 r. dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 8 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015

text:
               12.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 375/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 10 listopada 2015 r.
   dotycząca przyjęcia stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 8 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015
   (2015/C 375/03)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 314, w związku z Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (1), w szczególności jego art. 41,
   a także mając na uwadze, co następuje:

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko Rady w sprawie projektu budżetu korygującego nr 8 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 zostało przyjęte w dniu 10 listopada 2015 r.
   Z pełnym tekstem można się zapoznać na stronie internetowej Rady: http://www.consilium.europa.eu/ lub można pobrać go z tej strony.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2015 r.

            W imieniu Rady

         P. GRAMEGNA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 69 z 13.3.2015, s. 1.


title: 2007/267/WE,Euratom: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 25 kwietnia 2007 r. w sprawie mianowania członków Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich

text:
               1.5.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 114/27

      DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

   z dnia 25 kwietnia 2007 r.
   w sprawie mianowania członków Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich
   (2007/267/WE, Euratom)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   Uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 224,
   Uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 140,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Kadencja panów Jörga PIRRUNGA, Huberta LEGALA, Johna D. COOKE'A, Rafaela GARCÍI-VALDECASASA, Nicholasa Jamesa FORWOODA, pań Eny CREMONY i Ireny PELIKÁNOVEJ, pana Vilenasa VADAPALASA, pani Ingrīdy LABUCKIEJ i panów Enzo MOAVERY MILANESIEGO, Nilsa WAHLA, Mirka PREKA i Theodora CZIPEWA, sędziów Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich, upływa 31 sierpnia 2007 r.

               (2)

               Należy dokonać częściowego odnowienia składu Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich na okres od 1 września 2007 r. do 31 sierpnia 2013 r.; jednak, ze względu na brak propozycji, mianowanie jednego z sędziów będzie możliwe dopiero w późniejszym terminie,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianowani zostają na członków Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich na okres od 1 września 2007 r. do 31 sierpnia 2013 r.:

               Pan John D. COOKE

               Pani Ena CREMONA

               Pan Theodora CZIPEWA

               Pan Alfred DITTRICH

               Pan Nicholas James FORWOOD

               Pani Ingrīda LABUCKA

               Pan Enzo MOAVERO MILANESI

               Pani Irena PELIKÁNOVÁ

               Pan Miro PREK

               Pan Laurent TRUCHOT

               Pan Vilenas VADAPALAS

               Pan Nils WAHL

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 kwietnia 2007 r.

         W. SCHÖNFELDER

            Przewodniczący


title: 2010/696/: Decyzja Rady z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie mianowania członka Trybunału Obrachunkowego

text:
               20.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 304/20

         DECYZJA RADY
   z dnia 17 listopada 2010 r.
   w sprawie mianowania członka Trybunału Obrachunkowego
   (2010/696/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 286 ust. 5,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Maarten B. ENGWIRDA, członek Trybunału Obrachunkowego, złożył rezygnację ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2011 r.

               (2)

               Maarten B. ENGWIRDA powinien zatem zostać zastąpiony na okres pozostający do zakończenia jego mandatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Członkiem Trybunału Obrachunkowego na okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. zostaje niniejszym mianowany Gijs M. de VRIES.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 listopada 2010 r.

            W imieniu Rady

         D. REYNDERS

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 7 października 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).


title: 2006/907/WE: Decyzja Rady z dnia 30 listopada 2006 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka pochodzącego z Hiszpanii

text:
               9.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 346/27

      DECYZJA RADY

   z dnia 30 listopada 2006 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka pochodzącego z Hiszpanii
   (2006/907/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu pana Joana CLOSA i MATHEU (Joan Clos i Matheu),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Jordi HEREU i BOHER, burmistrz Barcelony, jest mianowany członkiem Komitetu Regionów na miejsce pana Joana CLOSA i MATHEU, na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 30 listopada 2006 r.

            W imieniu Rady

         L. HYSSÄLÄ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, str. 75.