title: Decyzja Rady (UE) 2016/1859 z dnia 13 października 2016 r. w sprawie trójstronnego szczytu społecznego ds. wzrostu i zatrudnienia oraz uchylająca decyzję 2003/174/WE

text:
               20.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 284/27

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1859
   z dnia 13 października 2016 r.
   w sprawie trójstronnego szczytu społecznego ds. wzrostu i zatrudnienia oraz uchylająca decyzję 2003/174/WE
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 352,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) stanowi, że jednym z celów Unii jest praca na rzecz społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności, zmierzającej do pełnego zatrudnienia i postępu społecznego.

               (2)

               Przy określaniu i realizowaniu polityk i działań Unia ma wziąć pod uwagę ich wymiar społeczny, w szczególności, zgodnie z art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczaniem wyłączenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia, szkolenia oraz ochrony zdrowia ludzkiego.

               (3)

               Unia uznaje i wspiera rolę partnerów społecznych działających na jej poziomie oraz ułatwia dialog między nimi, szanując ich autonomię, zgodnie z art. 152 TFUE. W celu wspierania uzgodnień z europejskimi partnerami społecznymi na wysokim szczeblu w zakresie całościowej strategii ustanowionej na posiedzeniu Rady Europejskiej w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r., w decyzji Rady 2003/174/WE (1) ustanowiono trójstronny szczyt społeczny ds. wzrostu i zatrudnienia (zwany dalej „szczytem”). Szczyt jest uznany obecnie w art. 152 TFUE za podstawowy element dialogu społecznego na poziomie Unii.

               (4)

               Unia oraz jej państwa członkowskie zobowiązały się do współpracy w ramach strategii „Europa 2020” – zintegrowanej strategii służącej zwiększeniu potencjału Unii w zakresie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w latach 2010–2020 (zwanej dalej »strategią „Europa 2020”«). Strategia „Europa 2020” ma na celu zwiększenie koordynacji pomiędzy politykami na szczeblu krajowym i unijnym. Unia uznała ponadto, że należy zwiększyć poziom zaangażowania partnerów społecznych w tę strategię oraz ich utożsamiania się z jej celami, aby mogli oni aktywnie przyczyniać się do realizacji tych celów.

               (5)

               W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1175/2011 (2) podkreślono, że w odniesieniu do głównych założeń strategii politycznych, w razie potrzeby, w europejski semestr są również włączeni partnerzy społeczni, zgodnie z postanowieniami TFUE i systemem prawnym i politycznym państwa członkowskiego.

               (6)

               W konkluzjach z dnia 28 czerwca 2013 r. Rada Europejska stwierdziła, że należy wzmocnić społeczny wymiar unii gospodarczej i walutowej, i w tym kontekście podkreśliła kluczową rolę partnerów społecznych i dialogu społecznego. W związku z tym Komisja w komunikacie z dnia 2 października 2013 r. zatytułowanym „Wzmocnienie społecznego wymiaru unii gospodarczej i walutowej” poruszyła kwestię promowania dialogu społecznego na szczeblu krajowym i unijnym oraz zapowiedziała opracowanie wniosku dotyczącego zmiany decyzji 2003/174/WE, wskazując na szczyt jako okazję do zaangażowania partnerów społecznych w europejski semestr.

               (7)

               Od momentu jego ustanowienia na mocy decyzji 2003/174/WE szczyt spełniał swoje podstawowe zadanie – umożliwiał uzgodnienia na wysokim szczeblu. Przyczynił się on do pozytywnego rozwoju dialogu społecznego na szczeblu Unii w ramach strategii lizbońskiej w latach 2000–2010 oraz w ramach strategii „Europa 2020”.

               (8)

               We wspólnej deklaracji na temat zaangażowania partnerów społecznych w europejskie zarządzanie gospodarcze wydanej w dniu 24 października 2013 r., podpisanej ze strony pracowników przez Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), a ze strony pracodawców przez Konfederację Europejskiego Biznesu (BUSINESSEUROPE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) i Europejskie Stowarzyszenie Rzemiosła oraz Małych i Średnich Przedsiębiorstw (UEAPME), europejscy partnerzy społeczni zaapelowali o opracowanie spójnego procesu konsultacji z partnerami społecznymi w kontekście europejskiego semestru i potwierdzili swe poparcie dla szczytu.

               (9)

               Zadania szczytu oraz skład jego uczestników powinny być dostosowane do zmian instytucjonalnych wprowadzonych w następstwie Traktatu z Lizbony, w szczególności do ustanowienia funkcji przewodniczącego Rady Europejskiej, jak określono w art. 15 TUE.

               (10)

               Niniejsza decyzja nie narusza struktury i działania systemów krajowych w zakresie stosunków przemysłowych i dialogu społecznego.

               (11)

               Do celów przyjęcia niniejszej decyzji TFUE nie przewiduje innych kompetencji niż określone w art. 352 TFUE.

               (12)

               Należy zatem uchylić decyzję 2003/174/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zadanie
   Zadaniem trójstronnego szczytu społecznego ds. wzrostu i zatrudnienia jest zapewnienie, zgodnie z TFUE i TUE oraz z należytym uwzględnieniem kompetencji instytucji i organów Unii, procesu nieustannych uzgodnień między Radą Europejską, Radą, Komisją oraz partnerami społecznymi. Szczyt umożliwia europejskim partnerom społecznym udział – w ramach dialogu społecznego – w realizacji poszczególnych elementów unijnej strategii na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Ułatwia on uzyskiwanie synergii pomiędzy działaniami Rady Europejskiej, Rady, Komisji i partnerów społecznych służącymi promowaniu wzrostu, wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewniania odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczania wyłączenia społecznego, oraz wysokiego poziomu kształcenia, szkolenia oraz ochrony zdrowia ludzkiego. W tym celu w ramach szczytu wykorzystuje się prace przygotowawcze Rady, Komisji i partnerów społecznych oraz dyskusje pomiędzy nimi prowadzone na różnych forach uzgodnień poświęconych sprawom gospodarczym, społecznym i kwestiom dotyczącym zatrudnienia.
   Artykuł 2
   Członkostwo
   1.   W szczycie biorą udział przewodniczący Rady Europejskiej, przewodniczący Komisji oraz, reprezentowani na najwyższym szczeblu, bieżąca prezydencja Rady, dwie kolejne prezydencje Rady oraz partnerzy społeczni. W szczycie biorą również udział kompetentni w tym zakresie ministrowie tych trzech prezydencji Rady oraz komisarz ds. zatrudnienia i spraw społecznych. W zależności od porządku dziennego do wzięcia udziału w szczycie mogą zostać zaproszeni inni ministrowie tych trzech prezydencji Rady oraz inni komisarze.
   2.   Przedstawiciele partnerów społecznych dzielą się na dwie delegacje o równej liczbie członków, jednej składającej się z 10 przedstawicieli pracowników i drugiej składającej się z 10 przedstawicieli pracodawców, przy uwzględnieniu potrzeby zapewnienia zrównoważonego udziału mężczyzn i kobiet.
   3.   Obie delegacje składają się z przedstawicieli europejskich organizacji międzybranżowych, reprezentujących albo ogólne interesy, albo bardziej konkretne interesy kadr odpowiedzialnych za nadzór i zarządzanie, oraz małe i średnie przedsiębiorstwa na szczeblu europejskim.
   Koordynację techniczną w odniesieniu do delegacji pracowników zapewnia Europejska Konfederacja Związków Zawodowych (ETUC), a w odniesieniu do delegacji pracodawców Konfederacja Europejskiego Biznesu (BUSINESSEUROPE). ETUC i BUSINESSEUROPE zapewniają uwzględnienie poglądów wyrażonych przez poszczególne i branżowe organizacje w ich uwagach i włączają, w stosownych przypadkach, przedstawicieli niektórych z tych organizacji do swoich delegacji.
   Artykuł 3
   Przygotowanie
   1.   Porządek dzienny szczytu jest ustalany wspólnie przez Radę, Komisję i organizacje międzybranżowe pracowników i pracodawców uczestniczące w pracach szczytu. W tym celu odbywają się spotkania przygotowawcze pomiędzy Radą, Komisją, ETUC i BUSINESSEUROPE.
   2.   Sprawy ujęte w porządku dziennym są dyskutowane na posiedzeniu Rady w jej składzie do spraw zatrudnienia, polityki społecznej, zdrowia i ochrony konsumentów w oparciu, w stosownych przypadkach, o informacje przygotowane przez jej organy przygotowawcze.
   3.   Komisja zapewnia obsługę sekretariatu dla szczytu. Sekretariat gwarantuje w szczególności terminową dystrybucję dokumentów. Do celów przygotowania i organizacji spotkań sekretariat szczytu nawiązuje właściwe kontakty z ETUC i BUSINESSEUROPE, które są odpowiedzialne za koordynację ich odpowiednich delegacji.
   Artykuł 4
   Działanie
   1.   Szczyt odbywa się co najmniej dwa razy w roku. Posiedzenia odbywają się przed wiosennymi i jesiennymi sesjami Rady Europejskiej.
   2.   Szczytowi przewodniczą wspólnie przewodniczący Rady Europejskiej i przewodniczący Komisji przy udziale bieżącej prezydencji Rady.
   3.   Posiedzenia szczytu są zwoływane przez działających wspólnie przewodniczących z ich inicjatywy, w porozumieniu z partnerami społecznymi.
   4.   Przewodniczący Rady Europejskiej składa Radzie Europejskiej sprawozdanie z dyskusji i wyników szczytu.
   Artykuł 5
   Informacje
   Działający wspólnie przewodniczący opracowują podsumowanie dyskusji szczytu w celu poinformowania o tym odpowiednich składów Rady, Parlamentu Europejskiego oraz ogółu społeczeństwa.
   Artykuł 6
   Uchylenie
   Decyzja 2003/174/WE traci moc z dniem 21 października 2016 r.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 13 października 2016 r.

            W imieniu Rady

         J. RICHTER

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2003/174/WE z dnia 6 marca 2003 r. ustanawiająca Trójstronny Szczyt Społeczny ds. Wzrostu i Zatrudnienia (Dz.U. L 70 z 14.3.2003, s. 31).

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1175/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 12).


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 14 grudnia 1993 r. przedłużająca wizę jednolitą (SCH/Com-ex (93)21)

text:
Ważna informacja prawna

|

41993D0021

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0151 - 0153

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 14 grudnia 1993 r.przedłużająca wizę jednolitą(SCH/Com-ex (93)21)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 17 ust. 3 lit. e) wymienionej powyżej Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Wizy jednolite są przedłużane zgodnie ze wspólnymi zasadami, ustanowionymi w dokumencie załączonym do niniejszej decyzji.Paryż, dnia 14 grudnia 1993 r.A. LamassourePrzewodniczący--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK DOTYCZĄCY PRZEDŁUŻENIA WIZ JEDNOLITYCHWSPÓLNE ZASADY1. Artykuł 17 ust. 3 lit. e) Konwencji Wykonawczej ustala, że Komitet Wykonawczy podejmuje niezbędne decyzje dotyczące warunków przedłużenia wiz zgodnie z interesami wszystkich Umawiających się Stron. Postanowienie to stanowi podstawę prawną dla wspólnych zasad określonych poniżej.2. Wiza może zostać przedłużona, jeżeli po jej wydaniu pojawiły się nowe fakty. Wnioski w celu przedłużenia wiz muszą być należycie umotywowane, w szczególności można przytaczać powody wynikające z siły wyższej, humanitarne, poważne przyczyny zawodowe lub osobiste. W żadnym przypadku nie zezwala się na zmianę celu wizy. Właściwy organ administracyjny dokonuje oceny, czy podany powód rzeczywiście stanowi podstawę do przedłużenia.3. Również w przypadku przedłużenia wizy czas pobytu nie może przekraczać 90 dni.4. Wiza jest przedłużana zgodnie z procedurami krajowymi.5. Właściwym organem jest organ tej Umawiającej się Strony, na której terytorium znajduje się wnioskodawca w chwili składania wniosku, nawet jeśli przedłużenie wizy oznacza, że wnioskodawca musiałby udać się na terytorium innej Umawiającej się Strony.W każdej z Umawiających się Stron, następujące organy administracyjne są odpowiedzialne za przedłużanie wizy:Francja: | Préfectures (Prefektura Policji w Paryżu). |Hiszpania: | dla paszportów zwykłych: "gobiernos civiles y por su delegación las comisarias de policía" (Komisariat Generalny Policji, Wydział Dokumentów Komisariatu Generalnego lub Gubernatorzy ds. Cywilnych, a z ich upoważnienia Komisariaty Policji, Komisariaty Policji Prowincji oraz lokalne Komisariaty Policji); dla paszportów dyplomatycznych i służbowych "Ministerio de Asuntos Exteriores" (Ministerstwo Spraw Zagranicznych). |Włochy: | "Ufficio degli Stranieri (Questure Republica)" (Urząd ds. cudzoziemców, Prefektura Policji). |Grecja: | "Υπεργειο Δημοσιας Ταξης (Γραφεια Αλλοδαπων)" (Ministerstwo ds. Porządku Publicznego oraz Urząd ds. Cudzoziemców) |Portugalia: | "Serviço de Estrangeiros e Fronteiras Ministério da Administracão Interna" (Urząd ds. Cudzoziemców i ds. Granicznych jako placówka Ministerstwa Spraw Wewnętrznych). |Niemcy: | "Ausländeramt der jeweiligen Stadt oder des Landkreises" (Urząd ds. Cudzoziemców w poszczególnych miastach lub powiatach). |Belgia: | dla wiz zwykłych: "les Gouvernements provinciaux" (rządy poszczególnych prowincji), dla wiz w paszportach dyplomatycznych i służbowych: "le Ministère des Affaires Étrangères" (Ministerstwo Spraw Zagranicznych). |Niderlandy: | dla zwykłych wiz: "Hoofden van de plaatselijke politie" (naczelnicy lokalnej policji), dla paszportów dyplomatycznych i służbowych: "Ministerie van Buitenlandse Zaken" (Ministerstwo Spraw Zagranicznych). |Luksemburg: | dla wszystkich wiz: "Service des passeports et visas du Ministère des Affaires étrangères (Wydział Paszportów i Wiz Ministerstwa Spraw Zagranicznych)." |6. Przedłużenie wiz jednolitych następuje zgodnie z procedurami krajowymi albo poprzez umieszczenie nowej naklejki wizowej albo poprzez przybicie stempla.7. Za przedłużenie wizy pobierana jest opłata.8. W przypadku obywateli państw lub grup osób wymagających procedury konsultacji organów centralnych u jednej lub kilku Umawiających się Stron, przedłużenie wizy może nastąpić tylko w wyjątkowych przypadkach. Jeżeli wiza zostaje przedłużona, należy powiadomić organ centralny państwa, którego urząd konsularny wystawił wizę.9. O ile organ administracyjny, który przedłuża wizę nie zdecydował inaczej, przedłużona wiza pozostaje nadal wizą jednolitą, uprawniającą do wjazdu na terytorium wszystkich Umawiających się Stron, dla których wiza ta była obowiązująca w czasie wydania.--------------------------------------------------


title: 2013/70/UE: Decyzja Rady z dnia 28 stycznia 2013 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Włoch

text:
               1.2.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 32/18

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 stycznia 2013 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Włoch
   (2013/70/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Włoch,
   A także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Francesco MUSOTTA,

         PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               —

               Rosario CROCETTA, Presidente della Regione Siciliana.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 stycznia 2013 r.

            W imieniu Rady

         S. COVENEY

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie wymiany informacji statystycznych dotyczących wydawania wiz jednolitych (SCH/Com-ex (94)25)

text:
Ważna informacja prawna

|

41994D0025

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0173 - 0174

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 22 grudnia 1994 r.w sprawie wymiany informacji statystycznych dotyczących wydawania wiz jednolitych(SCH/Com-ex (94)25)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 12 ust. 3 tej Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:1. Umawiające się Strony dokonują między sobą wymiany informacji statystycznych dotyczących wydawanych wiz jednolitych. Tabela załączona do niniejszego dokumentu ukazuje rodzaj rejestrowanych informacji oraz przedziały czasu, w jakich powinna mieć miejsce ich wymiana.2. Umawiające się Strony przekazują informacje statystyczne Sekretariatowi Generalnemu Schengen. Sekretariat gromadzi te informacje i przygotowuje ogólne tabele, opisujące każdy okres, które są dostępne dla Umawiających się Stron.3. Bez względu na powyższe wymiany informacje statystyczne mogą być również wymieniane na szczeblu lokalnym w ramach współpracy konsularnej, zgodnie z procedurą uzgodnioną przez zainteresowane przedstawicielstwa.Bonn, dnia 22 grudnia 1994 r.Bernd SchmidbauerPrzewodniczący--------------------------------------------------SCH/II-Visa (94)33 rev.Wymiana informacji statystycznych dotyczących wydawania wizRodzaj wizy | Częstotliwość | Informacje objęte wymianą |Wiza jednolita, wydawana przez przedstawicielstwa dyplomatyczne i konsularne | co sześć miesięcy | — przedstawicielstwo wydające wizę —rodzaj wizy (krótkoterminowa, wiza tranzytowa, tranzytowa wiza lotniskowa)— rodzaj dokumentu podróży — obywatelstwo |Wiza jednolita (wydawana na granicy) | kwartalnie | — punkt graniczny wydający wizę — rodzaj wizy — rodzaj dokumentu podróży — obywatelstwo |Wiza z ograniczoną ważnością terytorialną | kwartalnie | — przedstawicielstwo/punkt graniczne(-y) wydający wizę —obywatelstwo (informacje statystyczne są gromadzone bez uszczerbku dla obowiązku informowania innych Umawiających się Stron) |Wiza wydawana po konsultacji władz centralnych innych Umawiających się Stron | corocznie | — patrz document SCH/II Vision (93)20 rev. 3 |--------------------------------------------------


title: 2014/252/UE: Decyzja Rady z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji o readmisji osób przebywających nielegalnie

text:
               7.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 134/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 kwietnia 2014 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Turcji o readmisji osób przebywających nielegalnie

      (2014/252/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 79 ust. 3 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 2012/499/UE (1) Umowa między Unią Europejską a Republiką Turcji o readmisji osób przebywających nielegalnie („Umowa”) została podpisana w dniu 16 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               (2)

               Na mocy umowy zostanie ustanowiony Wspólny Komitet ds. Readmisji, który przyjmie swój regulamin wewnętrzny. Właściwe jest wprowadzenie uproszczonej procedury ustalania stanowiska Unii w tym przypadku.

               (3)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (4)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (6)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Republiką Turcji o readmisji osób przebywających nielegalnie zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii notyfikacji przewidzianej w art. 24 ust. 2 Umowy, w celu wyrażenia zgody Unii Europejskiej na związanie się postanowieniami Umowy (2).
   Artykuł 3
   Komisja, wspomagana przez ekspertów z państw członkowskich, reprezentuje Unię we Wspólnym Komitecie ds. Readmisji ustanowionym na mocy art. 19 Umowy.
   Artykuł 4
   Komisja przyjmuje stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu ds. Readmisji w odniesieniu do przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego zgodnie z wymogami art. 19 ust. 5 Umowy po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         A. TSAFTARIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 244 z 8.9.2012, s. 4.

      (2)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 186/16/COL z dnia 12 października 2016 r. w sprawie zgodności przedłożonej przez Norwegię stawki jednostkowej na 2016 r. z przepisami art. 17 aktu, o którym mowa w punkcie 66wm załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 391/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej) [2016/2052]

text:
               24.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 318/52

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 186/16/COL
   z dnia 12 października 2016 r.
   w sprawie zgodności przedłożonej przez Norwegię stawki jednostkowej na 2016 r. z przepisami art. 17 aktu, o którym mowa w punkcie 66wm załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 391/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej) [2016/2052]
   URZĄD NADZORU EFTA,
   uwzględniając akt, o którym mowa w pkt 66u załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 550/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie zapewniania służb nawigacji lotniczej w Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej
       (1)), w szczególności jego art. 16 ust. 1, oraz akt, o którym mowa w pkt 66wm załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 391/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej
       (2)) („rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 391/2013”), w szczególności jego art. 17 ust. 1 lit. d), dostosowane do Porozumienia EOG Protokołem 1 do tego Porozumienia,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 391/2013 ustanowiono wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej. Wspólny system opłat jest integralnym elementem procesu realizacji celów systemu skuteczności działania ustanowionego na podstawie art. 11 aktu, o którym mowa w pkt 66t załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 549/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające ramy tworzenia Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Rozporządzenie ramowe)
                   (3)) oraz aktu, o którym mowa w pkt 66xf załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 390/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające system skuteczności działania dla służb żeglugi powietrznej i funkcji sieciowych
                   (4)) („rozporządzenie (UE) nr 391/2013”).

               (2)

               Akt, o którym mowa w pkt 66xe załącznika XIII do Porozumienia EOG (decyzja wykonawcza Komisji z dnia 2014/132/UE z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiająca ogólnounijne docelowe parametry skuteczności działania dla sieci zarządzania ruchem lotniczym oraz progi alarmowe na drugi okres odniesienia obejmujący lata 2015–2019
                   (5)), ustanawia ogólnounijne docelowe parametry skuteczności działania, w tym cel w zakresie efektywności kosztowej w odniesieniu do trasowych służb żeglugi powietrznej wyrażony w ustalonych kosztach jednostkowych zapewniania tych służb, określonych na drugi okres odniesienia obejmujący lata 2015–2019.

               (3)

               Zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 391/2013 Urząd Nadzoru EFTA ocenia stawki jednostkowe w strefach pobierania opłat na 2016 r., przedłożone mu przez Norwegię do dnia 1 czerwca 2015 r. zgodnie z wymogami określonymi w art. 9 ust. 1 i 2 wspomnianego rozporządzenia. Ocena ta dotyczy zgodności stawek jednostkowych z przepisami rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 390/2013 i (UE) nr 391/2013.

               (4)

               Urząd Nadzoru EFTA przeprowadził ocenę stawek jednostkowych przy wsparciu jednostki Eurocontrol ds. oceny skuteczności działania i Centralnego Biura Opłat Trasowych, z wykorzystaniem danych i dodatkowych informacji dostarczonych przez Norwegię, a także sprawozdania krajowego organu nadzoru dotyczącego oceny kosztów objętych zwolnieniem z mechanizmu podziału kosztów.

               (5)

               Na podstawie tej oceny Urząd uznał, zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. d) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 391/2013, że przedłożona przez Norwegię stawka jednostkowa w strefach pobierania opłat na rok 2016 jest zgodna z przepisami rozporządzeń wykonawczych (UE) nr 390/2013 i (UE) nr 391/2013.

               (6)

               Zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. d) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 391/2013 Norwegia powinna zostać powiadomiona o tym fakcie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedłożona przez Norwegię trasowa stawka jednostkowa na 2016 r. w wysokości 381,42 NOK jest zgodna z przepisami aktu, o którym mowa w pkt 66xf załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 390/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające system skuteczności działania dla służb żeglugi powietrznej i funkcji sieciowych) oraz aktu, o którym mowa w pkt 66wm załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 391/2013 z dnia 3 maja 2013 r. ustanawiające wspólny system opłat za korzystanie ze służb żeglugi powietrznej).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja jest skierowana do Norwegii.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2016 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Sven Erik SVEDMAN

            Przewodniczący

         Helga JÓNSDÓTTIR

            Członek Kolegium

      (1)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 10.

      (2)  Dz.U. L 128 z 9.5.2013, s. 31.

      (3)  Dz.U. L 96 z 31.3.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 128 z 9.5.2013, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 71 z 12.3.2014, s. 20.


title: 2005/695/WE: Decyzja Rady z dnia 20 września 2005 r. w sprawie podpisania Protokołu do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, oraz Królestwem Maroka, z drugiej strony, uwzględniającego przystąpienie do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej

text:
               11.10.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/59

         DECYZJA RADY
   z dnia 20 września 2005 r.
   w sprawie podpisania Protokołu do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, oraz Królestwem Maroka, z drugiej strony, uwzględniającego przystąpienie do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej
   (2005/695/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310, w związku z jego art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie i jego art. 300 ust. 3 akapit drugi,
   uwzględniając Akt Przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół do Układu o Stowarzyszeniu Eurośródziemnomorskim między Wspólnotami Europejską i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, oraz Królestwem Maroka, z drugiej strony, został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich dnia 31 maja 2005 r.

               (2)

               Protokół ten należy zatwierdzić,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Protokół do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, oraz Królestwem Maroka, z drugiej strony, zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, w celu uwzględnienia przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej. Tekst protokołu stanowi załącznik do niniejszej decyzji (2).

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2005 r.

            W imieniu Rady

         M. BECKETT

            Przewodniczący

      (1)  Opinia wydana dnia 6 września 2005 r. (dotychczas niepublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 242 z 19.9.2005, str. 2.


title: 2009/210/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (wcześniej Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii) za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/149

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (wcześniej Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii) za rok budżetowy 2006
   (2009/210/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (wcześniej Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii) za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (4), w szczególności jego art. 21,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0113/2008),

               1.

               stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdania finansowe Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (wcześniej Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii) zostały przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (wcześniej Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii) za rok budżetowy 2006;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 6.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 15 stycznia 2003 r. w sprawie mianowania Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0158

Dziennik Urzędowy L 065 , 08/03/2003 P. 0026 - 0026 Dziennik Urzędowy 038 E , 12/02/2004 P. 0280 - 0280

		Decyzja Parlamentu Europejskiegoz dnia 15 stycznia 2003 r.w sprawie mianowania Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich [1](2003/158/WE, Euratom)PARLAMENT EUROPEJSKI,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 21 akapit drugi i art. 195,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 107d,uwzględniając decyzję Parlamentu z dnia 9 marca 1994 r. w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich [2], zmienioną jego decyzją z dnia 14 marca 2002 r. [3],uwzględniając zasadę 177 jego regulaminu wewnętrznego,uwzględniając wezwanie do przedstawienia kandydatur [4],uwzględniając swoje głosowania z dnia 14 i 15 stycznia 2003 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Pan Nikiforos DIAMANDOUROS został mianowany na Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich z mocą od dnia 1 kwietnia 2003 r.Sporządzono w Strasburgu, dnia 15 stycznia 2003 r.W imieniu Parlamentu EuropejskiegoP. CoxPrzewodniczący[1] Niniejsza decyzja uchyla i zastępuje decyzję 2002/103/WE, Euratom Parlamentu Europejskiego (Dz.U. L 43 z 18.2.2003, str. 43).[2] Dz.U. L 113 z 4.5.1994, str. 15.[3] Dz.U. L 92 z 9.4.2002, str. 13.[4] Dz.U. C 213 z 7.9.2002, str. 10.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca środków kontroli i sankcji karnych w odniesieniu do nowego syntetycznego narkotyku PMMA

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0188

Dziennik Urzędowy L 063 , 06/03/2002 P. 0014 - 0014

		Decyzja Radyz dnia 28 lutego 2002 r.dotycząca środków kontroli i sankcji karnych w odniesieniu do nowego syntetycznego narkotyku PMMA(2002/188/WSiSW)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,uwzględniając wspólne działanie 97/396/WSiSW z dnia 16 czerwca 1997 r., przyjęte przez Radę na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, dotyczące wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych syntetycznych narkotyków [1], w szczególności jego art. 5 ust. 1,uwzględniając inicjatywę Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Sprawozdanie w sprawie oceny ryzyka dotyczącego PMMA (parametoksymetyloamfetamina lub N-metylo-1-(4-metoksyfenylo-2-aminopropan)) sporządzone zostało na podstawie art. 4 ust. 3 wspólnego działania 97/396/WSiSW na spotkaniu zwołanym pod auspicjami Komitetu Naukowego Europejskiego Centrum Monitoringu ds. Narkotyków i Narkomanii.(2) Obecnie PMMA kontrolowana jest zgodnie z prawem krajowym dotyczącym narkotyków w czterech Państwach Członkowskich.(3) Obecnie PMMA nie widnieje na żadnym z wykazów do Konwencji Narodów Zjednoczonych z 1971 r. o substancjach psychotropowych. PMMA stanowi zagrożenie dla zdrowia jednostek i może być zagrożeniem dla zdrowia publicznego. PMMA jest analogiczna do amfetaminy, bardzo zbliżona do PMA (parametoksyamfetamina), która jest włączona do wykazu I do Konwencji Narodów Zjednoczonych z 1971 r. PMMA nie ma żadnej wartości terapeutycznej.(4) W Unii Europejskiej PMMA zawsze używana była z PMA w tabletkach, jako "ecstasy" (MDMA). Nie ma wyraźnego rynku konsumenckiego ani dla PMMA, ani dla PMA.(5) Uważa się, że PMMA w połączeniu z PMA była odpowiedzialna za trzy przypadki śmierci we Wspólnocie Europejskiej. Doświadczenia na zwierzętach wskazują, że istnieje niewielki margines między behawioralnie czynną a śmiertelną dawką PMMA, istnieje, zatem wysokie ryzyko wysokiej toksyczności. Wydaje się, że PMMA ma podobną toksyczność jak PMA i MDMA.(6) Handel i rozprowadzanie PMMA miały miejsce w czterech Państwach Członkowskich, a trzy z nich mają informacje na temat roli przestępczości zorganizowanej w handlu PMMA/PMA. W 29 przypadkach skonfiskowano 18870 tabletek zawierających PMMA. W Unii Europejskiej nie ma miejsca produkcja PMMA na dużą skalę. Wykryto dwa laboratoria w krajach Europy Wschodniej i uważa się, że nadal produkcja jest tam kontynuowana.(7) PMMA powinna być poddana przez Państwa Członkowskie środkom kontrolnym i sankcjom karnym, tak jak przewidziane to jest w ustawodawstwie tych państw, zgodnie z ich zobowiązaniami wynikającymi z Konwencji Narodów Zjednoczonych z 1971 r. o substancjach psychotropowych, w odniesieniu do substancji wymienionych w wykazie I lub II,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki, zgodnie ze swoim prawem krajowym, aby poddać PMMA (parametoksymetylamfetamina lub N-metyl-1-(4-metoksyfenyl)-2-aminopropan) środkom kontroli i sankcjom karnym, tak jak przewidziane to jest w ustawodawstwie tych państw, zgodnie z ich zobowiązaniami wynikającymi z Konwencji Narodów Zjednoczonych z 1971 r. o substancjach psychotropowych w odniesieniu do substancji wymienionych w wykazie I lub II do niej.Artykuł 2Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 5 ust. 1 akapit trzeci wspólnego działania 97/396/WSiSW, podejmują środki określone w art. 1 w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym niniejsza decyzja staje się skuteczna. W ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym niniejsza decyzja staje się skuteczna, Państwa Członkowskie zawiadamiają Sekretariat Generalny Rady i Komisję o zastosowanych środkach.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym. Staje się skuteczna pierwszego dnia po jej opublikowaniu.Sporządzono w Brukseli, dnia 28 lutego 2002 r.W imieniu RadyA. Acebes PaniaguaPrzewodniczący[1] Dz.U. L 167 z 25.6.1997, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2010/629/UE: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 20 października 2010 r. w sprawie mianowania sędziego Sądu

text:
               22.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 278/29

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   z dnia 20 października 2010 r.
   w sprawie mianowania sędziego Sądu
   (2010/629/UE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 254 i 255,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy postanowień Traktatów co trzy lata następuje częściowa wymiana składu Sądu. Na okres od dnia 1 września 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r. należało mianować czternastu sędziów Sądu.

               (2)

               Decyzjami 2010/362/UE (1) oraz 2010/400/UE (2) konferencja przedstawicieli rządów państw członkowskich mianowała na wyżej wymieniony okres dwunastu sędziów Sądu.

               (3)

               W oczekiwaniu na zakończenie procedury mianowania sędziów na dwa stanowiska, które należy jeszcze obsadzić, zgodnie z postanowieniami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na swoich stanowiskach po dniu 31 sierpnia 2010 r. pozostali nadal Mihalis VILARAS i Valeriu CIUCĂ – sędziowie mianowani odpowiednio w dniach 1 września 2004 r. i 1 stycznia 2007 r.

               (4)

               Rząd Grecji zaproponował kandydaturę Dimitriosa GRATSIASA na stanowisko sędziego Sądu. Komitet ustanowiony na mocy art. 255 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zaopiniował wyżej wymienionego kandydata do wykonywania funkcji sędziego Sądu.

               (5)

               Należy zatem mianować jednego członka Sądu na okres od dnia 25 października 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r.; pozostałe stanowisko sędziego zostanie obsadzone w późniejszym terminie,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Dimitrios GRATSIAS zostaje niniejszym mianowany na sędziego Sądu na okres od dnia 25 października 2010 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 października 2010 r.

            W imieniu Rady

         J. De RUYT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 163 z 30.6.2010, s. 41.

      (2)  Dz.U. L 186 z 20.7.2010, s. 29.


title: Decyzja Komisji z dnia 3 lipca 2012 r. powołująca unijne forum ds. VAT

text:
               6.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 198/4

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 3 lipca 2012 r.
   powołująca unijne forum ds. VAT
   2012/C 198/05
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W komunikacie z grudnia 2008 r. (1) Komisja przedstawiła krótkoterminowy plan działania dotyczący zwalczania oszustw związanych z podatkiem VAT. Zaproponowała również refleksję nad długoterminowym podejściem, które uwzględniłoby postęp techniczny i nowe strategie dotyczące wypełniania zobowiązań podatkowych i monitorowania, przyjmując jako ogólny cel ograniczenie zaangażowania organów podatkowych i zmniejszenie obciążenia administracyjnego podmiotów gospodarczych.

               (2)

               Ponadto, uwzględniając kluczową rolę podatników w prawidłowym funkcjonowaniu systemu VAT oraz fakt, że ich stosunki z organami podatkowymi powinny być oparte na zaufaniu, co mogłoby mieć znaczący wpływ na koszty zarządzania tym systemem, Komisja przedstawiła propozycję opracowania nowego podejścia zakładającego dobrowolne wypełnianie zobowiązań podatkowych, ocenę ryzyka i monitorowanie. Podejście to oznacza uwzględnienie doświadczenia przedstawicieli podmiotów gospodarczych i ich wkładu w refleksję nad strategią długoterminową.

               (3)

               W marcu 2010 r. powołano grupę ekspertów ds. VAT skupiającą przedstawicieli kręgów biznesu zajmującą się kwestią sprawnego funkcjonowania systemu VAT w UE, zwaną dalej „grupą ekspertów ds. VAT skupiającą przedstawicieli kręgów biznesu” (BEGV), aby omówić na szczeblu UE rzeczywiste praktyczne problemy, które wynikają z zarządzania systemem VAT w toku jego wdrażania w państwach członkowskich, a także propozycje potencjalnych rozwiązań umożliwiających ograniczenie obciążenia administracyjnego.

               (4)

               W dniu 23 lutego 2011 r. państwa członkowskie uzgodniły, że ustanowiona zostanie nowa doraźna grupa ekspertów, zwana „platformą dialogu organów podatko- wych” (TADP). Istotne zmiany otoczenia gospodarczego skłoniły niektóre państwa członkowskie do opracowania strategii działalności ukierunkowanej na klienta, opartej na zrozumieniu różnych grup podatników/klientów, ich zachowań i trudności, których doświadczają w kontaktach z organami podatkowymi, począwszy od złożenia indywidualnego zeznania podatkowego po potrzeby dużych przedsiębiorstw. Celem tego podejścia było stworzenie równych warunków działania dla przedsiębiorstw przestrzegających przepisów, aby zapewnić bardziej sprawiedliwą konkurencję; umożliwiło ono również organom podatkowym skuteczniejszą alokację zasobów przeznaczonych na zwalczanie oszustw podatkowych.

               (5)

               Obie grupy ekspertów powołano w celu przygotowania dialogu między organami podatkowymi a grupami ekspertów z kręgów biznesu, który ma być prowadzony na szczeblu UE w ramach nowego forum.

               (6)

               W kontekście poprawy zarządzania systemem VAT na szczeblu UE i zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie przyszłości podatku VAT – W stronę prostszego, solidniejszego i wydajniejszego systemu podatku VAT (2) dostosowanego do rynku wewnętrznego, zainteresowane strony opowiadały się również za stworzeniem kanału komunikacji na szczeblu UE, za pośrednictwem którego organy podatkowe, przedstawiciele podmiotów gospodarczych i Komisja mogliby wymieniać poglądy na temat praktycznych aspektów zarządzania systemem VAT.

               (7)

               Wskazanie najlepszych praktyk po obu stronach mogłoby przyczynić się do optymalizacji zarządzania systemem VAT, a zatem obniżyć koszty zapewnienia wypełniania zobowiązań podatkowych, przy jednoczesnym zabezpieczeniu wpływów z VAT. Stosowne jest zatem powołanie unijnego forum ds. VAT (obejmującego państwa członkowskie i zainteresowane strony i którego pracom przewodniczyłaby Komisja) oraz określenie jego zadań i struktury.

               (8)

               Unijne forum ds. VAT jest zorganizowaną platformą prowadzenia dialogu, mającą na celu poprawę stosunków między przedsiębiorcami a organami podatkowymi w celu stworzenia warunków do sprawniejszego funkcjonowania obecnego systemu VAT w UE, a zatem obniżenie kosztów i obciążenia administracyjnego po obu stronach. Przedmiotem dyskusji mają być realne problemy praktyczne wynikające z zarządzania systemem VAT, a także propozycje potencjalnych rozwiązań.

               (9)

               Pracom forum powinna przewodniczyć Komisja, a w jego skład powinny wchodzić organy podatkowe państw członkowskich oraz organizacje z państw członkowskich reprezentujące przedsiębiorców i praktyków podatkowych; organy i organizacje z państw członkowskich wyznaczą swoich przedstawicieli.

               (10)

               Bez uszczerbku dla przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (3), należy określić zasady dotyczące ujawniania informacji przez członków forum.

               (11)

               Dane osobowe powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (4),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejszym ustanawia się grupę ekspertów o nazwie „Unijne forum ds. VAT”, zwaną dalej „forum”.
   Artykuł 2
   Zadania
   Do zadań forum należy:

               a)

               stworzenie platformy nieformalnych dyskusji między ekspertami z kręgów biznesu i z krajowych organów podatkowych na temat bieżących kwestii związanych z administracją podatkową w dziedzinie VAT, z którymi obie strony stykają się w środowisku międzynarodowym;

               b)

               omawianie praktycznych informacji i wyjaśnień przekazywanych przez organy podatkowe oraz ekspertów z kręgów biznesu, a także analiza potencjalnych metod sprawniejszego zarządzania obecnym systemem VAT, w tym poprzez zwalczanie oszustw, w interesie obu stron i w kontekście zapewnienia sprawniejszego funkcjonowania obecnego systemu VAT;

               c)

               wspieranie Komisji w promowaniu dobrych praktyk, w tym korzystaniu z narzędzi informatycznych, które mogłyby doprowadzić do skuteczniejszego, bezpieczniejszego, bardziej sprawiedliwego i efektywnego pod względem kosztów systemu VAT, w interesie obu stron;

               d)

               współpraca, w razie konieczności, z innymi właściwymi organami lub komitetami zajmującymi się kwestią VAT i współpracą administracyjną w dziedzinie podatków.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   Komisja może konsultować się z forum w każdej sprawie dotyczącej administracji podatkowej w dziedzinie VAT.
   Artykuł 4
   Skład i powoływanie
   1.   W skład forum wchodzi nie więcej niż 45 członków.
   2.   Forum obejmuje:

               a)

               po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego;

               b)

               przedstawicieli nie więcej niż 15 organizacji reprezentujących przedsiębiorców lub praktyków podatkowych.

         3.   Organy podatkowe każdego państwa członkowskiego wyznaczają po jednym przedstawicielu spośród urzędników zajmujących się kwestiami administracji podatkowej, wypełniana zobowiązań podatkowych oraz usługami dla użytkowników w europejskim systemie VAT.
   4.   Dyrektor Generalny ds. Podatków i Unii Celnej wyznacza organizacje, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. b), posiadające kompetencje w dziedzinach, o których mowa w art. 2, i które odpowiedziały na zaproszenie do składania wniosków.
   5.   Organizacje mianują po jednym przedstawicielu i zastępcy działającym w zastępstwie przedstawiciela w przypadku jego nieobecności lub niedyspozycji. Dyrektor Generalny ds. Podatków i Unii Celnej może odmówić powołania przedstawiciela lub jego zastępcy zaproponowanych przez organizację, jeżeli nie odpowiadają oni profilowi wymaganemu w zaproszeniu do składania wniosków. W takich przypadkach odnośna organizacja proszona jest o wyznaczenie innego przedstawiciela lub jego zastępcy.
   6.   Zastępcy są powoływani na takich samych warunkach jak członkowie; zastępcy automatycznie przejmują obowiązki członków nieobecnych bądź niedysponowanych.
   7.   Organizacje są wyznaczane na okres trzech lat, chyba że zostaną zastąpione lub wykluczone zgodnie z ust. 9. Ich kadencja może zostać przedłużona, jeśli odpowiedzą na kolejne zaproszenie do składania wniosków.
   8.   Organizacje uznane za odpowiednie do członkostwa w forum, lecz niewyznaczone, mogą zostać umieszczone na liście rezerwowej prowadzonej przez okres trzech lat, z której Komisja może korzystać w celu zastąpienia organizacji będących członkami forum.
   9.   Organizacje, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. b), lub ich przedstawiciele mogą zostać zastąpieni lub wykluczeni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich kadencji, w jednym z następujących przypadków:

               a)

               jeśli organizacja lub jej przedstawiciel nie są już w stanie przyczyniać się skutecznie do prac forum;

               b)

               jeśli organizacja lub jej przedstawiciel nie spełniają warunków określonych w art. 339 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

               c)

               jeśli organizacja lub jej przedstawiciel nie są niezależni od wpływów zewnętrznych;

               d)

               jeśli organizacja lub jej przedstawiciel nie poinformowali Komisji w odpowiednim czasie o wszelkich konfliktach interesów;

               e)

               jeśli organizacja lub jej przedstawiciel złożą rezygnację;

               f)

               jeśli jest to pożądane w celu zapewnienia równowagi reprezentacji odpowiednich dziedzin wiedzy specjalistycznej lub obszarów zainteresowania.

         Dyrektor Generalny ds. Podatków i Unii Celnej może zwrócić się do organizacji o wyznaczenie innego przedstawiciela lub jego zastępcy na podstawie jednego lub większej liczby warunków określonych w ust. 9 niniejszego artykułu.
   10.   Nazwy organizacji i ich przedstawicieli publikuje się w rejestrze grup ekspertów Komisji i podobnych zespołów („rejestrze”) i na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Podatków i Unii Celnej.
   11.   Dane osobowe są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 5
   Tryb pracy
   1.   Forum przewodniczy przedstawiciel Komisji.
   2.   W porozumieniu ze służbami Komisji forum może ustanowić podgrupy celem zbadania szczegółowych kwestii, zgodnie z zakresem obowiązków ustalonym przez forum. Tego rodzaju podgrupy ulegają rozwiązaniu z chwilą wygaśnięcia ich mandatu.
   3.   W trybie doraźnym przewodniczący może zaprosić do udziału w pracach forum lub podgrupy ekspertów zewnętrznych posiadających określone kompetencje w dziedzinie, którą zajmuje się forum lub podgrupa. Ponadto przewodniczący może nadawać status obserwatora osobom fizycznym lub organizacjom – zgodnie z przepisem 8 ust. 3 zasad horyzontalnych dotyczących grup ekspertów (5) – oraz krajom kandydującym. W szczególności przedstawiciele krajów przystępujących i organizacji międzynarodowych mogą być zaproszeni w charakterze obserwatorów.
   4.   Członkowie i ich przedstawiciele oraz zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy zawodowej określonym w traktatach i ich przepisach wykonawczych, a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom. W przypadku nieprzestrzegania przez nich powyższych zobowiązań Komisja może zastosować wszelkie właściwe środki.
   5.   Posiedzenia forum i jego podgrup odbywają się zasadniczo w siedzibie Komisji. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu. W posiedzeniach forum i jego podgrup mogą uczestniczyć inni zainteresowani jej pracami urzędnicy Komisji.
   6.   Forum przyjmuje swój regulamin wewnętrzny sporządzony na podstawie standardowego regulaminu wewnętrznego grup ekspertów.
   7.   Komisja publikuje stosowne dokumenty dotyczące działalności forum w rejestrze lub umieszczając w rejestrze łącze do specjalnej strony internetowej. Dokument nie jest publikowany, jeżeli jego ujawnienie naruszyłoby ochronę interesu publicznego lub prywatnego określonego w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (6).
   Artykuł 6
   Koszty posiedzeń
   1.   Osoby uczestniczące w pracach forum nie otrzymują wynagrodzenia za świadczone usługi.
   2.   Wydatki na podróże służbowe i, w stosownych przypadkach, koszty utrzymania ponoszone przez osoby uczestniczące w pracach forum są zwracane przez Komisję zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji.
   3.   Zwrot kosztów odbywa się w granicach dostępnych środków przyznanych w ramach rocznej procedury przydziału zasobów.
   Artykuł 7
   Stosowanie
   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 30 września 2018 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 3 lipca 2012 r.

            W imieniu Komisji

         Algirdas ŠEMETA

            Członek Komisji

      (1)  Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie skoordynowanej strategii mającej na celu poprawę walki z oszustwami związanymi z podatkiem od wartości dodanej w Unii Europejskiej, COM(2008) 807 wersja ostateczna z dnia 1 grudnia 2008 r.

      (2)  COM(2011) 851 z 6.12.2011.

      (3)  Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      (5)  Komunikat Przewodniczącego do Komisji – Ramy dla grup ekspertów Komisji: zasady horyzontalne i rejestr publiczny, C(2010) 7649 wersja ostateczna.

      (6)  Wyjątki te przewidziano w celu ochrony bezpieczeństwa publicznego, spraw wojskowych, stosunków międzynarodowych, polityki finansowej, monetarnej lub gospodarczej, prywatności i dobrego imienia osoby fizycznej, interesów handlowych, postępowania sądowego i porady prawnej, inspekcji/śledztwa/kontroli oraz procesu decyzyjnego instytucji.


title: Decyzja Rady z dnia 14 czerwca 1966 r. ustanawiająca Stały Komitet ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa

text:
Ważna informacja prawna

|

31966D0399

Dziennik Urzędowy 125 , 11/07/1966 P. 2289 - 2290 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 3 Tom 1 P. 0122  Specjalne wydanie duńskie: Seria I Rozdział 1965-1966 P. 0107  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 3 Tom 1 P. 0122  Specjalne wydanie angielskie: Seria I Rozdział 1965-1966 P. 0123  Specjalne wydanie greckie: Rozdział 03 Tom 1 P. 0234  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 03 Tom 1 P. 0165  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 03 Tom 1 P. 0165

		Decyzja Radyz dnia 14 czerwca 1966 r.ustanawiająca Stały Komitet ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa(66/399/EWG)RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY GOSPODARCZEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,uwzględniając projekt decyzji przedłożony przez Komisję,a także mając na uwadze, co następuje:dyrektywy w sprawie obrotu nasionami i materiałem rozmnożeniowym przewidują w celu ułatwienia ich zastosowania procedurę ustanawiającą ścisłą współpracę między Państwami Członkowskimi i Komisją; w celu realizacji tej współpracy należy ustanowić komitet mający za zadanie wykonywanie funkcji nałożonych na niego przez te dyrektywy;jest rzeczą pożądaną, aby współpraca ta rozszerzyła się na wszystkie dziedziny określone w tych dyrektywach; w tym celu należy komitet ten upoważnić do rozpatrywania wszelkich kwestii dotyczących tych dziedzin,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Ustanawia się Stały Komitet ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa, dalej zwany"Komitetem", składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.Artykuł 2Komitet wykonuje funkcje nałożone na niego przez dyrektywy w sprawie obrotu nasionami i materiałem rozmnożeniowym, w przypadkach i na warunkach przewidzianych w tych dyrektywach.Ponadto Komitet może rozpatrywać każdą inną kwestię wynikającą z tych dyrektyw, przedłożoną mu przez jego przewodniczącego, z jego własnej inicjatywy lub na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego.Sporządzono w Brukseli, dnia 14 czerwca 1966 r.W imieniu RadyP. WernerPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji (UE) 2017/190 z dnia 1 lutego 2017 r. upoważniająca Francję do zastosowania odstępstwa od niektórych wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego dotyczących instalacji podzespołów zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (notyfikowana jako dokument C(2017) 458)

text:
               3.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 29/61

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2017/190
   z dnia 1 lutego 2017 r.
   upoważniająca Francję do zastosowania odstępstwa od niektórych wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego dotyczących instalacji podzespołów zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008

         (notyfikowana jako dokument C(2017) 458)

   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego oraz uchylające dyrektywę Rady 91/670/EWG, rozporządzenie (WE) nr 1592/2002 i dyrektywę 2004/36/WE (1), w szczególności jego art. 14 ust. 7,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Francja powiadomiła o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia na odstępstwo od wspólnych zasad bezpieczeństwa lotniczego wdrażających rozporządzenie (WE) nr 216/2008 zawartych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1321/2014 (2). Zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 216/2008, w oparciu o zalecenie Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (zwanej dalej „EASA”) z dnia 24 września 2015 r. (3) Komisja oceniła konieczność zastosowania proponowanego odstępstwa oraz wynikający z niego poziom ochrony.

               (2)

               Proponowane odstępstwo, zgłoszone przez Francję w dniu 24 lipca 2015 r., dotyczy pkt M.A.501 załącznika I (część M) do rozporządzenia (UE) nr 1321/2014, zgodnie z którym nie wolno zabudowywać podzespołów, które nie zostały odpowiedni sposób dopuszczone do eksploatacji przy użyciu formularza 1 EASA lub równoważnego.

               (3)

               Proponowane odstępstwo dotyczy instalacji silników R755B2M w statkach powietrznych YMF5C zarejestrowanych we Francji. Te statki powietrzne są produkowane przez WACO Classic Aircraft Corporation, z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, która posiada zatwierdzony certyfikat typu EASA.IM.A.055 i certyfikat nr 328CE Federalnej Administracji Lotnictwa (FAA) Stanów Zjednoczonych zatwierdzający produkcję danego typu statku powietrznego. Silniki R755B2M są wytwarzane przez AIR REPAIR, również z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, która posiada zatwierdzony certyfikat typu EASA.E.092. AIR REPAIR dostarcza silniki do zainstalowania na rzecz WACO Classic Aircraft Corporation. AIR REPAIR nie posiada jednak zatwierdzenia produkcyjnego ani zatwierdzenia dla stacji naprawczej FAA 145, nie może więc dostarczać innym klientom silników z formularzami poświadczenia obsługi. Z informacji uzyskanych przez EASA wynika, że AIR REPAIR nie jest zainteresowany uzyskaniem zatwierdzenia produkcyjnego ani zatwierdzenia EASA część 145.

               (4)

               Biorąc pod uwagę fakt, że nowe silniki produkowane przez AIR REPAIR nie mogą być dostarczane klientom przy użyciu formularza 1 EASA lub równoważnego, władze francuskie wyjaśniły, że niezbędne jest odstępstwo od wymogu określonego w pkt M.A.501, aby zagwarantować, że właściciel statku powietrznego YMF5C, który zamierza kupić nowy silnik P/N (Model) R755B2M, numer seryjny 17819, może zamontować ten silnik we Francji w tym statku powietrznym.

               (5)

               Władze francuskie wyjaśniły, że równoważny poziom ochrony może zostać osiągnięty za pomocą innych środków. Środki te obejmują wymóg, by producent statku powietrznego zadeklarował, że silniki, które mają być zamontowane, są podobne do tych, które sam zamontowałby na własnej linii produkcyjnej, a także wymóg, by silniki te były montowane przez wykwalifikowany personel i zgodnie z mającym zastosowanie podręcznikiem obsługi technicznej statku powietrznego, który zawiera informacje niezbędne do wymontowania i zamontowania tych silników.

               (6)

               W oparciu o zalecenie EASA, wydane w dniu 24 września 2015 r., Komisja uważa, że poziom ochrony równoważny poziomowi wynikającemu z zastosowania pkt M.A.501 załącznika I (część M) do rozporządzenia (UE) nr 1321/2014 może być osiągnięty przy zastosowaniu wspomnianych innych środków. W związku z tym Francja powinna mieć prawo do przyznania proponowanego odstępstwa.

               (7)

               Zgodnie z art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 216/2008 decyzja Komisji zezwalająca na zastosowanie proponowanego odstępstwa przez dane państwo członkowskie musi zostać przekazana wszystkim państwom członkowskim, które również mają prawo do stosowania tego środka. Niniejszą decyzję należy zatem skierować do wszystkich państw członkowskich. Opis odstępstwa oraz załączone do niego warunki powinny umożliwiać innym państwom członkowskim zastosowanie tego środka, gdy znajdą się w takiej samej sytuacji, bez konieczności przyjęcia kolejnej decyzji przez Komisję. Państwa członkowskie powinny wymieniać się informacjami na temat stosowania tego środka w przypadku, gdy go stosują, zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 216/2008, ponieważ skutki jego stosowania mogą wykraczać poza terytorium państw członkowskich, które przyznają odstępstwo.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Francja może wydawać zatwierdzenia przewidujące odstępstwa od pkt M.A.501 załącznika I (część M) do rozporządzenia (UE) nr 1321/2014 właścicielom statków powietrznych YMF5C produkowanych przez WACO Classic Aircraft Corporation, którzy zamierzają kupić i zamontować w swoim statku powietrznym silniki R755B2M, pod warunkiem że producent statków powietrznych zadeklarował, że silniki te są podobne do tych, które zostałyby zamontowane na jego linii produkcyjnej oraz zgodnie z mającym zastosowanie podręcznikiem obsługi technicznej statku powietrznego, który zawiera informacje niezbędne do wymontowania i zamontowania tych silników.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 lutego 2017 r.

            W imieniu Komisji

         Violeta BULC

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1321/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie ciągłej zdatności do lotu statków powietrznych oraz wyrobów lotniczych, części i wyposażenia, a także w sprawie zatwierdzeń udzielanych organizacjom i personelowi zaangażowanym w takie zadania (Dz.U. L 362 z 17.12.2014, s. 1).

      (3)  Sprawa EASA 2015/87 – zalecenie nr FR/18/2015 – pismo EASA 2015(D)54366.


title: Decyzja Rady z dnia 25 września 2008 r. dotycząca mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

text:
               4.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 253/7

      DECYZJA RADY

   z dnia 25 września 2008 r.
   dotycząca mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników
   (2008/C 253/03)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty (1), a w szczególności jego art. 26 i 27,
   uwzględniając listy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji z dnia 15 września 2006 r. (2), 18 grudnia 2006 r. (3) oraz 22 marca 2007 r. (4) Rada mianowała członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników na okres od 14 września 2006 r. do 13 września 2008 r.

               (2)

               Członkowie ci pełnią swoje funkcje aż do czasu ich zastąpienia lub odnowienia ich kadencji.

               (3)

               Członków i zastępców członków ww. komitetu należy mianować na okres dwóch lat,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące osoby są mianowane członkami i zastępcami członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników na okres od 25 września 2008 r. do 24 września 2010 r.:
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               pani Virginie LECLERCQ
               pani Anne ZIMMERMAN

               pani Alix GEYSELS

               Bułgaria

               pani Liliana STANKOWA
               pan Nikołaj NIKOŁOW

               pani Rossica STELIANOWA

               Republika Czeska

               pani Martina MICHALCOVÁ
               pani Věra KOLMEROVÁ

               pani Hana VACULÍKOVÁ

               Dania

               pan Stig Hansen NØRGAARD
               pani Lisbet MØLLER NIELSEN

               pani Simone HEINECKE

               Niemcy

               pan Gisbert BRINKMANN
               pani Ute PLÖTZ

               pan Henning GRUB

               Estonia

               pan Thor-Sten VERTMANN
               pani Maarja KULDJÄRV

               pani Carita RAMMUS

               Irlandia

               pan Brendan SHANAHAN
               pan Larry O'GRADY

               pani Deirdre NALLY

               Grecja

               pan Constantinos CHRYSSINIS
               pan Grigorios ALEXAKIS

               pani Lydia KOTROF

               Hiszpania

               pan Carlos GUERVÓS MAÍLLO
               pan Carlos LOPÉZ-MONIS

               pan Carlos GARCIA DE CORTAZAR -NEBREDA

               Francja

               pani Nadia MAROT
               pan Laurent FRIBOULET

               pan Albert MARTINO

               Włochy

               —

               —

               Cypr

               pan Demetris MICHAELIDES
               pani Agni PAPAGEORGIOU

               —

               Łotwa

               pani Linda PAUGA
               pani Līga EMULE

               pan Mārtiņš BRENCIS

               Litwa

               pani Rita KAZLAUSKIENE
               pani Monika VYŠNIAUSKIENE

               pan Andrius TEKORIUS

               Luksemburg

               pani Mariette SCHOLTUS
               pan Tom GOEDERS

               pan Paolo FINZI

               Węgry

               pani Vera ÁCS
               pani Éva Tímea KISS

               pani Hajnalka ERDŐS

               Malta

               —

               —

               Holandia

               pani C.W. Olde OLTHOF
               pan M.G. BLOMSMA

               pani G WIDERA-STEVENS

               Austria

               pani Ingrid NOWOTNY
               pani Doris WITEK-WEINDORFER

               pan Heinz KUTROWATZ

               Polska

               pan Janusz GRZYB
               pani Magdalena SWEKLEJ

               pan Marcin PARNOWSKI

               Portugalia

               pani Ana Paula FERNANDES
               pani Ana Cristina SANTOS PEDROSO

               pan Mário PEDRO

               Rumunia

               pan Bogdan PAŞCA
               pan Marius RĂŞCANU

               pan Auraş MARINESCU

               Słowenia

               pan Radivoj RADAK
               pani Damjana ŠARČEVIČ

               pani Ana KLINAR

               Słowacja

               pan Jozef HUDEC
               pani Agnesa SKUPNIKOVA

               pan Jaroslav KOVÁÉ

               Finlandia

               pani Mirkka MYKKÄNEN
               pan Olli SORAINEN

               pani Wivi-Ann WAGELLO-SJÖLUND

               Szwecja

               pani Anna SANTESSON
               pani Åsa CALANDER

               pan Claes-Göran LOCK

               Zjednoczone Królestwo

               pan Peter BODE
               pani Seonaid WEBB

               pani Ute CHATTERJEF

         II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               pan Jean-François MACOURS
               —

               pani Yvienne VAN HOLSBEECK

               Bułgaria

               pan Ilijan CENOW
               pani Diana ANGELOWA

               pan Daniel JANEW

               Republika Czeska

               pan Miroslav FEBER
               pani Zdena LA SALA

               pan Pavel JANIČKO

               Dania

               pan Michael JACOBSEN
               pan Jens WIENE

               pani Käthe MUNK RYOM

               Niemcy

               pani Renate GABKE
               pan Klaus BECK

               pan Frank STÖHR

               Estonia

               pani Liina CARR
               pan Leif KALEV

               pani Tiia TAMMELEHT

               Irlandia

               pani Esther LYNCH
               pan Brendan MACKIN

               —

               Grecja

               pan Georgios PERENTIS
               pan Giorgios SKOULATAKIS

               pan Euthimios EUTHIMIOU

               Hiszpania

               pani Ana Maria CORRAL JUÁN
               pan Mohamed Anour HAIDOUR

               pani Pilar ROC ALFARO

               Francja

               pani Corinne MARES
               pani An LENOUAIL

               panOmmar BENFAÏD

               Włochy

               —

               —

               Cypr

               pan Nicos GREGORIOU
               pan Nicos EPISTITHIOU

               pan Diomedes DIOMEDOUS

               Łotwa

               pan Kaspars RĀCENĀJS
               pani Zanda GRUNDBERGA

               pani Irēna KALŅINA

               Litwa

               pani Janina ŠVEDIENĖ
               pani Janina MATUIZIENĖ

               pani Jovita MEŠKAUSKIENĖ

               Luksemburg

               —

               —

               Węgry

               pani Judit CZUGLERNÉ IVÁNY
               pan Károly GYÖRGY

               pani Edit PINK

               Malta

               —

               —

               Holandia

               pani Caroline RIETBERGEN
               pani Daniëlle VAARTJES-VAN SUIJDAM

               pan Paul VAN KRUINING

               Austria

               pan Johannes PEYRL
               pan Oliver RÖPKE

               pan Ludwig ROITHINGER

               Polska

               pani Dorota GARDIAS
               pan Jakub KUS

               pan Bogdan OLSZEWSKI

               Portugalia

               pan Carlos Manuel ALVES TRINDADE
               pan José Manuel DA LUZ CORDEIRO

               pani Anabela PEIXOTO DE MAGALHÃES

               Rumunia

               pan Valentin MOCANU
               pan Liviu APOSTOIU

               pan Dragos FRUMOSU

               Słowenia

               pani Metka ROKSANDIĆ
               pan Jaka POČIVAVŠEK

               pan Gregor CERAR

               Słowacja

               pani Magdaléna MELLENOVÁ
               pan Milan BUŠO

               pani Jana SLÁVIKOVÁ

               Finlandia

               pani Pia BJÖRKBACKA
               pani Liisa FOLKERSMA

               pan Ralf SUND

               Szwecja

               pani Monika ARVIDSSON
               pani Lena WIRKKALA

               pan Ossian WENNSTRÖM

               Zjednoczone Królestwo

               pan Sean BAMFORD
               pan Mohammed TAJ

               pan Wilf SULLIVAN

         III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Belgia

               pani Sonja KOHNENMERGEN
               pan Philippe STIENON

               pani Monica DE JONGHE

               Bułgaria

               pan Jewgenij IWANOW
               pan Branimir CHANDŻIEW

               pani Galia BOŻANOWA

               Republika Czeska

               pani Marie ZVOLSKÁ
               pan Miroslav FIŘT

               pani Vladimíra DRBALOVÁ

               Dania

               pan Henning GADE
               pan Flemming DREESEN

               pan Benjamin HOLST

               Niemcy

               pan Jürgen WUTTKE
               pani Angela SCHNEIDER-BODIEN

               pan Stefan HOEHL

               Estonia

               pani Lilian SALLASTE
               pan Heinart PUHKIM

               pan Tarmo KRIIS

               Irlandia

               pani Finola MCDONNELL
               pan Tony DONOHOE

               pani Heidi LOUGHEED

               Grecja

               pani Eirini BARDANI
               pan Nikos DIMAS

               pan Antonios MEGGOULIS

               Hiszpania

               pan Pablo GÓMEZ ALBO
               pani Celia FERRERO ROMERO

               pan Javier IBARS ALVARO

               Francja

               pan Gaëtan BEZIER
               pani Odile MENNETEAU

               pani Pascale DESSEN

               Włochy

               —

               —

               Cypr

               pan Michael ANTONIOU
               pan Emilios MICHAEL

               pani Lena PANAYIOTOU

               Łotwa

               pani Ilona KIUKUCĀNE
               pani Inese STEPIŅA

               —

               Litwa

               pan Justinas USONIS
               pan Aidas VAIČIULIS

               pan Iginijus ŠAKŪNAS

               Luksemburg

               —

               —

               Węgry

               pani Zsuzsanna JUNG
               pan István KOMORÓCZKI

               pani Adrienn BÁLINT

               Malta

               —

               —

               Holandia

               pan S.J.L NIEUWSMA
               pan W.M.J.M. Mario VAN MIERLO

               pan G.A.M.Gerard VAN DER GRIND

               Austria

               pani Margit KREUZHUBER
               pan Andreas GRUBER

               pani Christa SCHWENG

               Polska

               pan Michał GAWRYSZCZAK
               pan Jacek MĘCINA

               pani Jolanta KOSAKOWSKA

               Portugalia

               pani Cristina NAGY MORAIS
               pani Adília LISBOA

               pan Marcelino PENA COSTA

               Rumunia

               pani Roxana PRODAN
               pan Doru Claudian FRUNZULICĂ

               pan Dan ANGHELESCU

               Słowenia

               pani Metka PENKO NATLAČEN
               pan Igor ANTAUER

               —

               Słowacja

               pan Vladimír KALINA
               pan Józef ORGONÁŠ

               pani Jana CHRKAVÁ

               Finlandia

               pani Katja LEPPÄNEN
               pan Mikko RÄSÄNEN

               pan Mikko NYYSSÖLÄ

               Szwecja

               pani Karin EKENGER
               pan Leif LINDBERG

               pan Fabian WALLÉN

               Zjednoczone Królestwo

               pan Jim BLIGH
               pan Neil CARBERRY

               pan Guy BAILEY

         Artykuł 2
   Rada dokona mianowania członków, którzy nie zostali dotąd wyznaczeni, w późniejszym terminie.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 września 2008 r.

            W imieniu Rady

         B. HORTEFEUX

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 257 z 18.10.1968, s. 2.

      (2)  Dz.U. C 242 z 7.10.2006, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 320 z 28.12.2006, s. 4.

      (4)  Dz.U. C 78 z 11.4.2007, s. 4.


title: Decyzja Stałego Komitetu Państw EFTA nr 3/2007/SC z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów EFTA oraz uchylająca decyzję nr 3/2005/SC Stałego Komitetu Państw EFTA

text:
               8.5.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 122/33

      DECYZJA STAŁEGO KOMITETU PAŃSTW EFTA

      NR 3/2007/SC
   z dnia 6 grudnia 2007 r.
   w sprawie publicznego dostępu do dokumentów EFTA oraz uchylająca decyzję nr 3/2005/SC Stałego Komitetu Państw EFTA
   STAŁY KOMITET PAŃSTW EFTA,
   uwzględniając decyzję Stałego Komitetu Państw EFTA nr 3/2005/SC z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów, którą niniejszym uchyla się,
   uznając fakt, że w interesie publicznym leży zapewnienie otwartego dostępu do dokumentów zgodnie z jasno określonymi ramami prawnymi, przy uwzględnieniu mających zastosowanie przepisów krajowych,
   uwzględniając fakt, że podczas rozpatrywania wniosków o dostęp do dokumentów zasada otwartości musi być stosowana w możliwie najszerszym zakresie,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Sekretariat EFTA podaje do wiadomości publicznej dokumenty wymienione w załączniku do niniejszej decyzji poprzez umieszczenie ich na swojej stronie internetowej.
   Artykuł 2
   1.   Każdy może złożyć wniosek o dostęp do dokumentów związanych z EOG (zwanych dalej „dokumentami”), które zostały sporządzone albo otrzymane przez Sekretariat EFTA i znajdują się w posiadaniu Sekretariatu EFTA.
   2.   Dostęp do dokumentu przyznaje się, jeśli nie mają zastosowania ograniczenia określone w poniższych artykułach.
   Artykuł 3
   1.   Odmawia się dostępu do dokumentu, jeśli ujawnienie go naruszyłoby ochronę:

               a)

               interesu publicznego w odniesieniu do: bezpieczeństwa publicznego, kwestii obronnych i wojskowych, stosunków międzynarodowych, finansowej, monetarnej czy gospodarczej polityki państwa EFTA;

               b)

               prywatności i integralności jednostki, w szczególności zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym państw EFTA odnoszącym się do ochrony danych osobowych.

         2.   Odmawia się dostępu do dokumentu, jeśli ujawnienie go naruszyłoby ochronę:

               a)

               interesów gospodarczych osoby fizycznej lub prawnej, w tym własności intelektualnej;

               b)

               postępowania sądowego lub doradztwa prawnego;

               c)

               celu kontroli, dochodzenia czy audytu.

         3.   Odmawia się dostępu do dokumentu sporządzonego do celów wewnętrznych, który odnosi się do sprawy, w której nie podjęto decyzji, jeśli ujawnienie takiego dokumentu naruszyłoby proces podejmowania decyzji.
   4.   Odmawia się dostępu do dokumentu, zawierającego opinie przeznaczone do użytku wewnętrznego jako część rozważań i konsultacji wstępnych, nawet po podjęciu decyzji, jeśli ujawnienie takiego dokumentu naruszyłoby proces podejmowania decyzji.
   5.   W odniesieniu do dokumentów osób trzecich przekazanych Sekretariatowi EFTA, Sekretariat EFTA konsultuje się z daną osobą trzecią, aby ocenić, czy wyjątek określony w ust. 1 albo 2 ma zastosowanie, chyba że jest oczywiste, że dokument ten podlega lub nie podlega ujawnieniu.
   6.   W przypadkach określonych w ust. 2–4 powyżej przyznaje się mimo wszystko dostęp, w całości lub w części, jeśli państwa EFTA zgadzają się, że istnieje nadrzędny interes publiczny przemawiający za ujawnieniem.
   Artykuł 4
   Państwo EFTA może zażądać od Sekretariatu EFTA nieujawnienia dokumentów pochodzących od tego państwa bez jego uprzedniej zgody.
   Artykuł 5
   Jeśli wyjątek obejmuje jedynie część dokumentu, którego dotyczy wniosek, pozostałe części dokumentu podlegają ujawnieniu.
   Artykuł 6
   1.   Wnioski o dostęp do dokumentu składa się w dowolnej formie pisemnej, także w formie elektronicznej, w języku angielskim, w sposób wystarczająco precyzyjny, by Sekretariat EFTA mógł ustalić, którego dokumentu dotyczy wniosek.
   2.   Jeśli wniosek nie jest wystarczająco precyzyjny, Sekretariat EFTA zwraca się do wnioskodawcy o wyjaśnienie zawartości wniosku i udziela mu w tym pomocy, na przykład dostarczając informacji zgodnie z art. 11.
   3.   W przypadku wniosków odnoszących się do bardzo długich dokumentów lub bardzo dużej liczby dokumentów, Sekretariat EFTA może nieformalnie porozumieć się z wnioskodawcą w celu znalezienia odpowiedniego rozwiązania.
   Artykuł 7
   1.   Wniosek o dostęp do dokumentu rozpatruje się szybko. Wnioskodawcy przesyła się potwierdzenie wpłynięcia wniosku.
   2.   Sekretariat EFTA przedkłada wniosek państwom EFTA do zatwierdzenia, chyba że istnieje pewność co do tego, że państwa EFTA odmówią lub nie odmówią dostępu do danego dokumentu. Państwa EFTA podejmują decyzję bez zbędnej zwłoki.
   3.   Po otrzymaniu odpowiedzi ze strony państw EFTA, Sekretariat EFTA albo informuje wnioskodawcę, że przyznano mu dostęp do danego dokumentu i zapewnia dostęp zgodnie z art. 10, albo w pisemnej odpowiedzi podaje przyczyny częściowej lub całkowitej odmowy i informuje wnioskodawcę o jego prawie do przekazania wniosku do Stałego Komitetu Państw EFTA.
   4.   W przypadku gdy Sekretariat EFTA nie jest w stanie udzielić wnioskodawcy odpowiedzi w ciągu 12 dni roboczych od daty zarejestrowania wniosku, wnioskodawca zostaje poinformowany na piśmie o opóźnieniu oraz o tym, kiedy należy się spodziewać decyzji. Wnioskodawca zostaje poinformowany o swoim prawie do przekazania wniosku do Stałego Komitetu Państw EFTA w przypadku, gdyby nie otrzymał odpowiedzi w rozsądnym terminie.
   5.   W przypadku całkowitej lub częściowej odmowy wnioskodawca może, w ciągu 15 dni roboczych od daty otrzymania odpowiedzi z Sekretariatu EFTA, przekazać wniosek do Stałego Komitetu Państw EFTA.
   6.   Nieudzielenie odpowiedzi przez Sekretariat EFTA w rozsądnym terminie od daty rejestracji wniosku uprawnia wnioskodawcę do przekazania wniosku do Stałego Komitetu Państw EFTA.
   Artykuł 8
   Wniosek przekazany Stałemu Komitetowi Państw EFTA rozpatruje się bezzwłocznie. Jeśli dostępu odmówiono częściowo lub w całości, wnioskodawca otrzymuje pisemne powiadomienie zawierające przyczyny odmowy.
   Artykuł 9
   Oznaczenie danego dokumentu klauzulą (ściśle poufne, poufne, zastrzeżone) nie wyklucza samo w sobie zapewnienia publicznego dostępu do tego dokumentu na późniejszym etapie.
   Artykuł 10
   1.   Wnioskodawca uzyskuje dostęp do dokumentów albo przez zapoznanie się z nimi na miejscu, albo przez otrzymanie kopii, w tym, jeśli istnieje taka możliwość, kopii elektronicznej. Kosztami sporządzenia i przesłania kopii można obciążyć wnioskodawcę. Opłata taka nie przekracza rzeczywistego kosztu sporządzenia i przesłania kopii. Zapoznanie się z dokumentem na miejscu, skopiowanie mniej niż 20 stron formatu A4 i, jeśli istnieje taka możliwość, bezpośredni dostęp w formie elektronicznej, są bezpłatne.
   2.   Jeśli dokument został już ujawniony przez Sekretariat EFTA i jest łatwo dostępny dla wnioskodawcy, Sekretariat EFTA może wywiązać się ze swego obowiązku przyznania dostępu do dokumentu poprzez poinformowanie wnioskodawcy, w jaki sposób uzyskać dany dokument.
   Artykuł 11
   1.   Sekretariat EFTA prowadzi publiczny rejestr dokumentów związanych z Porozumieniem EOG sporządzonych przez Sekretariat EFTA. Rejestr udostępnia się za pośrednictwem strony internetowej sekretariatu.
   2.   W odniesieniu do każdego dokumentu rejestr zawiera numer referencyjny, przedmiot lub krótki opis treści dokumentu oraz datę jego otrzymania lub sporządzenia oraz odnotowania w rejestrze. Odniesienia sporządza się w sposób nienaruszający ochrony interesów określonych w art. 3.
   3.   W rejestrze publicznym nie umieszcza się dokumentów oznaczonych klauzulą „poufne” lub „ściśle poufne”, chyba że Państwa EFTA wyrażą na to zgodę.
   4.   Ponadto na wniosek udostępnia się wykaz dokumentów związanych z EOG, sporządzonych lub otrzymanych przez Sekretariat EFTA i znajdujących się w posiadaniu Sekretariatu EFTA.
   Artykuł 12
   Sekretariat EFTA zapewnia obywatelom informacje i pomoc co do sposobów i miejsc składania wniosków o dostęp do dokumentów.
   Artykuł 13
   Niniejsza decyzja nie narusza jakichkolwiek obowiązujących przepisów dotyczących prawa autorskiego, które mogą ograniczać prawa osób trzecich do zwielokratniania lub korzystania z ujawnionych dokumentów.
   Artykuł 14
   Decyzja Stałego Komitetu Państw EFTA nr 3/2005/SC z dnia 9 czerwca 2005 r. traci moc.
   Artykuł 15
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 1 kwietnia 2008 r.
   Artykuł 16
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG oraz w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
   Artykuł 17
   Niniejsza decyzja podlega przeglądowi w terminie jednego roku od dnia, w którym stała się skuteczna.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 6 grudnia 2007 r.

            W imieniu Stałego Komitetu

         Stefán Haukur JÓHANNESSON

            Przewodniczący

         Kåre BRYN

            Sekretarz Generalny

      ZAŁĄCZNIK
      Dokumenty EFTA związane z EOG, które mają zostać publicznie udostępnione w internecie
      Porozumienie EOG i związane z nim porozumienia EFTA:

                  —

                  pierwotne wersje Porozumienia EOG, porozumienia o nadzorze i trybunale oraz porozumienia o Stałym Komitecie;

                  —

                  umowa o rozszerzeniu EOG;

                  —

                  skonsolidowana wersja Porozumienia EOG;

                  —

                  skonsolidowana wersja załączników i protokołów do Porozumienia EOG;

                  —

                  skonsolidowana wersja porozumienia o nadzorze i trybunale;

                  —

                  skonsolidowana wersja porozumienia o Stałym Komitecie.

            Instrumenty prawne przyjęte przez instytucje:

                  —

                  przyjęte decyzje Rady EOG;

                  —

                  przyjęte decyzje Wspólnego Komitetu EOG;

                              —

                              rezolucje Wspólnego Komitetu Parlamentarnego EOG;

                              —

                              rezolucje Komitetu Konsultacyjnego EOG;

                              —

                              opinie Komitetu Konsultacyjnego EFTA;

                              —

                              komentarze EOG/EFTA.

            Porządki obrad:

                  —

                  Rady EOG;

                  —

                  Wspólnego Komitetu EOG;

                  —

                  podkomitetów podlegających Wspólnemu Komitetowi EOG (w porozumieniu z Komisją);

                  —

                  Stałego Komitetu Państw EFTA;

                  —

                  podkomitetów podlegających Stałemu Komitetowi Państw EFTA;

                  —

                  grup roboczych podlegających Stałemu Komitetowi Państw EFTA;

                  —

                  Komitetu Parlamentarnego EFTA;

                  —

                  Wspólnego Komitetu Parlamentarnego EOG;

                  —

                  Komitetu Konsultacyjnego EFTA;

                  —

                  Komitetu Konsultacyjnego EOG.

            Konkluzje:

                  —

                  Rady EOG;

                  —

                  Stałego Komitetu Państw EFTA;

                  —

                  podkomitetów podlegających Stałemu Komitetowi Państw EFTA;

                  —

                  Wspólnego Komitetu EOG (w porozumieniu z Komisją);

                  —

                  Wspólnego Podkomitetu (w porozumieniu z Komisją).

            Sprawozdania:

                  —

                  Komitetu Parlamentarnego EFTA;

                  —

                  Wspólnego Komitetu Parlamentarnego EOG;

                  —

                  Komitetu Konsultacyjnego EFTA;

                  —

                  Komitetu Konsultacyjnego EOG.

            Dokumenty informacyjne:

                  —

                  sprawozdanie roczne Wspólnego Komitetu EOG;

                  —

                  plan pracy przewodniczącego EFTA;

                  —

                  statystyki związane z EOG, sporządzone przez Urząd Statystyczny EFTA;

                  —

                  wykaz przyjętych decyzji Wspólnego Komitetu EOG;

                  —

                  wykaz oczekiwanych zgłoszeń na mocy art. 103;

                  —

                  wykaz decyzji Wspólnego Komitetu EOG wraz z wymogami konstytucyjnymi;

                  —

                  wykaz numerów Celex;

                  —

                  wykaz wniosków legislacyjnych WE oznaczonych przez Wspólnotę jako mające znaczenie dla EOG;

                  —

                  wykaz przyjętego dorobku WE oznaczonego przez Wspólnotę jako mający znaczenie dla EOG oraz dorobku WE, który został określony jako mający znaczenie dla EOG przez ekspertów EOG/EFTA ze wszystkich państw członkowskich EOG/EFTA;

                  —

                  zestawienia wyników pracy podkomitetów podlegających Wspólnemu Komitetowi EOG;

                  —

                  komunikaty prasowe;

                  —

                  arkusze informacyjne EFTA.

            Mechanizm Finansowy EOG:

                  —

                  zasady i procedury Mechanizmu Finansowego EOG;

                  —

                  wytyczne dla Mechanizmu Finansowego EOG;

                  —

                  protokoły ustaleń dla Mechanizmu Finansowego EOG.

            Norweski Mechanizm Finansowy:

                  —

                  zasady i procedury Norweskiego Mechanizmu Finansowego;

                  —

                  wytyczne dla Norweskiego Mechanizmu Finansowego;

                  —

                  protokoły ustaleń dla Norweskiego Mechanizmu Finansowego.


title: Decyzja Rady (UE, Euratom) 2017/744 z dnia 25 kwietnia 2017 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Królestwo Belgii

text:
               28.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 111/11

         DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2017/744
   z dnia 25 kwietnia 2017 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Królestwo Belgii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając propozycję rządu Belgii,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Bernarda NOËLA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2020 r., zostaje niniejszym mianowany Olivier VALENTIN, Secrétaire national de la CGSLB-ACLVB.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         I. BORG

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 53).

      (2)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1790 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 23).


title: 2010/620/UE: Decyzja Rady z dnia 7 października 2010 r. dotycząca podpisania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Królestwem Maroka dotyczącej ogólnych zasad udziału Królestwa Maroka w programach unijnych

text:
               19.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 273/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 października 2010 r.
   dotycząca podpisania Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Królestwem Maroka dotyczącej ogólnych zasad udziału Królestwa Maroka w programach unijnych
   (2010/620/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 5 oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 18 czerwca 2007 r. Rada upoważniła Komisję do negocjacji Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony (1), w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Królestwem Maroka dotyczącej ogólnych zasad uczestnictwa Królestwa Maroka w programach unijnych (zwanego dalej „protokołem”) (2).

               (2)

               Negocjacje te zostały zakończone z wynikiem zadowalającym Komisję.

               (3)

               W związku z wejściem w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r., Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym.

               (4)

               Protokół, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie, powinien zostać podpisany w imieniu Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Królestwem Maroka dotyczącej ogólnych zasad udziału Królestwa Maroka w programach unijnych (zwanego dalej „protokołem”), z zastrzeżeniem zawarcia protokołu.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób upoważnionych do podpisania protokołu w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 7 października 2010 r.

            W imieniu Rady

         M. WATHELET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 70 z 18.3.2000, s. 2.

      (2)  Tekst protokołu zostanie opublikowany wraz z decyzją po jego zawarciu.