title: Decyzja Rady (UE) 2017/449 z dnia 7 marca 2017 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas sześćdziesiątego posiedzenia Komisji ds. Środków Odurzających odnośnie do umieszczenia substancji w wykazie na mocy Jednolitej konwencji o środkach odurzających z 1961 r., zmienionej protokołem z 1972 r., oraz Konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.

text:
               15.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 69/25

         DECYZJA RADY (UE) 2017/449
   z dnia 7 marca 2017 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej podczas sześćdziesiątego posiedzenia Komisji ds. Środków Odurzających odnośnie do umieszczenia substancji w wykazie na mocy Jednolitej konwencji o środkach odurzających z 1961 r., zmienionej protokołem z 1972 r., oraz Konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 83 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Jednolita konwencja ONZ o środkach odurzających z 1961 r., zmieniona protokołem z 1972 r. (zwana dalej „konwencją o środkach odurzających”), weszła w życie w dniu 8 sierpnia 1975 r.

               (2)

               Na podstawie art. 3 konwencji o środkach odurzających Komisja ds. Środków Odurzających może podjąć decyzję o dodaniu substancji do wykazów załączonych do tej konwencji. Może ona dokonać zmian w wykazach jedynie zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), ale może także zdecydować o odstąpieniu od dokonania zmian zalecanych przez WHO.

               (3)

               Konwencja ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. (zwana dalej „konwencją o substancjach psychotropowych”) weszła w życie w dniu 16 sierpnia 1976 r.

               (4)

               Zgodnie z art. 2 Konwencji o substancjach psychotropowych Komisja ds. Środków Odurzających może, na podstawie zaleceń WHO, podjąć decyzję o dodaniu substancji do wykazów załączonych do tej konwencji lub o ich usunięciu. Ma ona dużą swobodę decyzyjną, jeśli chodzi o uwzględnianie czynników gospodarczych, społecznych, prawnych, administracyjnych i innych, ale nie może postępować w sposób arbitralny.

               (5)

               Zmiany w wykazach załączonych do obu konwencji mają bezpośredni wpływ na zakres stosowania prawa Unii w dziedzinie polityki antynarkotykowej. Do substancji wymienionych w wykazach załączonych do konwencji o środkach odurzających oraz do konwencji o substancjach psychotropowych zastosowanie ma decyzja ramowa Rady 2004/757/WSiSW (1). Do substancji wymienionych w wykazach załączonych do konwencji o środkach odurzających oraz do konwencji o substancjach nie ma zastosowania decyzja Rady 2005/387/WSiSW (2). W związku z powyższym wszelkie zmiany w wykazach załączonych do tych konwencji są bezpośrednio włączane do wspólnych przepisów unijnych.

               (6)

               Podczas swego sześćdziesiątego posiedzenia, które odbędzie się w dniach 13–17 marca 2017 r. w Wiedniu, Komisja ds. Środków Odurzających powinna zdecydować o dodaniu dziesięciu nowych substancji do wykazów załączonych do konwencji.

               (7)

               Unia nie jest stroną wspomnianych konwencji ONZ. Ma status obserwatora w Komisji ds. Środków Odurzających, w której członkami z prawem głosu jest obecnie 12 państw członkowskich. W związku z tym konieczne jest, aby państwa członkowskie wyraziły stanowisko Unii w sprawie umieszczenia substancji w wykazach na mocy konwencji o środkach odurzających oraz konwencji o substancjach psychotropowych.

               (8)

               Stanowisko, jakie należy przyjąć w imieniu Unii podczas kolejnego posiedzenia Komisji ds. Środków Odurzających dotyczy jedynie umieszczenia substancji w wykazach na mocy przedmiotowych konwencji. Zagadnienia inne niż umieszczenie substancji w wykazach nie są przedmiotem niniejszej decyzji, a państwa członkowskie w stosownym przypadku zajmą się nimi w drodze koordynacji przy okazji posiedzenia Komisji ds. Środków Odurzających. Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla podziału kompetencji między Unię a państwa członkowskie w odniesieniu do innych zagadnień związanych z tymi konwencjami.

               (9)

               W dniu 2 grudnia 2016 r. WHO zaleciła Sekretarzowi Generalnemu ONZ dodanie dwóch nowych substancji do wykazu I do konwencji o środkach odurzających oraz ośmiu nowych substancji do wykazu II załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (10)

               Zgodnie z oceną Komitetu Ekspertów WHO ds. Uzależnień od Środków Odurzających (zwanego dalej „komitetem ekspertów”), U47700 (3,4-dichloro-N-(2-dimetylamino-cykloheksylo)-N-metylo-benzamid) jest związkiem chemicznym mogącym powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobne jak w przypadku objętych kontrolą opioidów, takich jak morfina i AH-7921, które są zawarte w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających. Nie ma on stwierdzonego zastosowania terapeutycznego, a jego używanie powoduje ofiary śmiertelne. Istnieją wystarczające dowody na to, że jest on lub może być nadużywany i może w związku z tym stać się problemem w zakresie zdrowia publicznego i problemem społecznym, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie U-47700 w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających.

               (11)

               U-47700 jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji 2005/387/WSiSW. U-47700 wykryto w 14 państwach członkowskich. Substancja ta jest otwarcie sprzedawana na rynku. Jest kojarzona z poważnymi zdarzeniami niepożądanymi, w tym ze zgonami, i stanowi przedmiot wpisu związanego ze zdrowiem publicznym do unijnego systemu wczesnego ostrzegania.

               (12)

               W związku z tym państwa członkowskie powinny opowiedzieć się za dodaniem U-47700 do wykazu I załączonego do konwencji o środkach odurzających.

               (13)

               Zgodnie z oceną komitetu ekspertów, butyrofentanyl (N-fenylo-N-[1-(2-fenyloetylo)piperydyn-4-ylo]butanamid) jest związkiem chemicznym mogącym powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobnie jak objęte kontrolą opioidy, takie jak morfina i fentanyl, które są zawarte w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających. Może on również zostać przekształcony w fentanyl. Nie ma stwierdzonego zastosowania terapeutycznego, a jego używanie powoduje ofiary śmiertelne. Istnieją wystarczające dowody na to, że jest on lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie butyrofentanylu w wykazie I załączonym do konwencji o środkach odurzających.

               (14)

               Butyrofentanyl jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji 2005/387/WSiSW. Butyrofentanyl wykryto w sześciu państwach członkowskich. Substancja ta jest otwarcie sprzedawana na rynku. Jest ona kojarzona z poważnymi zdarzeniami niepożądanymi, w tym przynajmniej jednego zgonu, i stanowi przedmiot wpisu związanego ze zdrowiem publicznym do unijnego systemu wczesnego ostrzegania.

               (15)

               W związku z tym państwa członkowskie powinny opowiedzieć się za dodaniem butyrofentanylu do wykazu II załączonego do konwencji o środkach odurzających.

               (16)

               Zgodnie z oceną komitetu ekspertów WHO stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem 4-metyloetkatynonu lub 4-MEC (2-etyloamino-1-(4-metylo-fenylo)propan-1-onu jest znaczny. Nie stwierdzono przydatności terapeutycznej 4-MEC. Komitet ekspertów uznał, że 4-MEC może powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobne do tych, jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych. Komitet ekspertów uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że 4-MEC jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie 4-MEC w wykazie II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (17)

               4-MEC jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji 2005/387/WSiSW. 4-MEC wykryto w 19 państwach członkowskich. Substancja ta jest otwarcie sprzedawana na rynku. Jest ona kojarzona z niewielką liczbą poważnych zdarzeń niepożądanych, w tym ze zgonami.

               (18)

               W związku z tym państwa członkowskie powinny opowiedzieć się za dodaniem 4-MEC do wykazu II załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (19)

               Zgodnie z oceną komitetu ekspertów stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem etylonu (1-(2H-1,3-benzodioksol-5-ilo)-2-(etylamino)propan-1-onu) jest znaczny. Nie stwierdzono przydatności terapeutycznej etylonu. Komitet ekspertów uznał, że etylon (1-(2H-1,3-benzodioksol-5-ilo)-2-(etylamino)propan-1-on) może powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobne do tych, jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych. Komitet ekspertów uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że etylon jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie etylonu w wykazie II załączonym do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (20)

               Etylon jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji 2005/387/WSiSW. Etylon wykryto w 19 państwach członkowskich. Substancja ta jest otwarcie sprzedawana na rynku. Jest ona kojarzona z niewielką liczbą poważnych zdarzeń niepożądanych, w tym ze zgonami.

               (21)

               W związku z tym państwa członkowskie powinny opowiedzieć się za dodaniem etylonu do wykazu II załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (22)

               Zgodnie z oceną komitetu ekspertów stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem pentedronu lub α-metyloaminowalerofenonu (1-fenylo-2-(metyloamino)pentan-1-onu) jest znaczny. Nie stwierdzono przydatności terapeutycznej pentedronu. Komitet ekspertów uznał, że pentedron może powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobnie jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. Komitet uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że pentedron jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie pentedronu w wykazie II załączonym do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r.

               (23)

               Pentedron jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji 2005/387/WSiSW. Pentedron wykryto w 18 państwach członkowskich. Substancja ta jest otwarcie sprzedawana na rynku. Jest ona kojarzona z niewielką liczbą poważnych zdarzeń niepożądanych, w tym ze zgonami.

               (24)

               W związku z tym państwa członkowskie powinny opowiedzieć się za dodaniem pentedronu do wykazu II załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (25)

               Zgodnie z oceną komitetu ekspertów stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem etylofenidatu lub EPH (fenylo-(piperydyn-2-ylo)octanu etylu) jest znaczny. Nie stwierdzono przydatności terapeutycznej etylofenidatu. Komitet ekspertów uznał, że etylofenidat może powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobne do tych, jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych. Komitet ekspertów uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że etylofenidat jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie etylofenidatu w wykazie II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (26)

               Etylofenidat jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji 2005/387/WSiSW. Etylofenidat wykryto w 13 państwach członkowskich. Substancja ta jest otwarcie sprzedawana na rynku. Jest ona kojarzona z poważnymi zdarzeniami niepożądanymi, w tym z zakażeniami tkanki miękkiej i zgonami. Zakażenia tkanki miękkiej związane ze wstrzykiwaniem tej substancji były przedmiotem wpisu związanego ze zdrowiem publicznym do unijnego systemu wczesnego ostrzegania.

               (27)

               W związku z tym państwa członkowskie powinny opowiedzieć się za dodaniem etylofenidatu do wykazu II załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (28)

               Zgodnie z oceną komitetu ekspertów stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem MPA lub metiopropaminy (N-metylo-1-(tiofen-2-ylo)propylo-2-aminy) jest znaczny. Nie stwierdzono przydatności terapeutycznej MPA. Wspomniany komitet uznał, że MPA może powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobne do tych, jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych. Komitet ekspertów uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że MPA jest lub może być nadużywana i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie metiopropaminy w wykazie II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (29)

               MPA jest monitorowana przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji 2005/387/WSiSW. MPA została wykryta w 17 państwach członkowskich. Substancja ta jest otwarcie sprzedawana na rynku. Jest ona kojarzona z poważnymi zdarzeniami niepożądanymi, w tym ze zgonami.

               (30)

               W związku z tym państwa członkowskie powinny opowiedzieć się za dodaniem metiopropaminy do wykazu II załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (31)

               Zgodnie z oceną komitetu ekspertów stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem MDMB-CHMICA (N-{[1-(cykloheksylometylo)-1H-indol-3-yl]karbonyl}-3-metylo-L-walinianu metylu) jest znaczny. Nie stwierdzono przydatności terapeutycznej MDMB-CHMICA. Wspomniany komitet uznał, że MDMB-CHMICA może powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobne do tych, jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych. Komitet ekspertów uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że MDMB-CHMICA jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie MDMB-CHMICA w wykazie II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (32)

               Według przedstawionego Komisji i Radzie w dniu 28 lipca 2016 r. sprawozdania z oceny ryzyka dokonanej przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii, które zostało sporządzone na podstawie art. 6 ust. 2, 3 i 4 decyzji Rady 2005/387/WSiSW duża siła działania MDMB-CHMICA i bardzo zróżnicowane ilości tego związku chemicznego w dopalaczach stwarzają wysokie ryzyko ostrej toksyczności. Osiem państw członkowskich zgłosiło łącznie 28 przypadków zgonów i 25 przypadków ostrego zatrucia kojarzonych z MDMB-CHMICA. W związku z tym w dniu 31 sierpnia 2016 r. Komisja przyjęła wniosek mający na celu poddanie MDMB-CHMICA ogólnounijnym środkom kontroli.

               (33)

               W związku z tym państwa członkowskie powinny opowiedzieć się za dodaniem MDMB-CHMICA do wykazu II załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (34)

               Zgodnie z oceną komitetu ekspertów stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem 5F-APINACA lub 5F-AKB-48 (N-(adamantan-1-ylo)-1-(5-fluoropentyl)-1H-indazolo-3-karboksyamidu) jest znaczny. Nie stwierdzono jego przydatności terapeutycznej. Wspomniany komitet uznał, że 5F-APINACA może powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobnie jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r. Komitet ekspertów uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że 5F-APINACA jest lub może być nadużywana i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie 5F-APINACA w wykazie II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (35)

               5F-APINACA jest monitorowana przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji 2005/387/WSiSW. 5F-APINACA została wykryta w 23 państwach członkowskich. Substancja ta jest otwarcie sprzedawana na rynku. Jest ona kojarzona z poważnymi zdarzeniami niepożądanymi, w tym ze zgonami.

               (36)

               W związku z tym państwa członkowskie powinny opowiedzieć się za dodaniem 5F-APINACA do wykazu II załączonego do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych.

               (37)

               Zgodnie z oceną komitetu ekspertów stopień ryzyka dla zdrowia publicznego i społeczeństwa związany z nadużywaniem XLR-11 [1-(5-fluoropentylo)-1H-indol-3-ilo](2,2,3,3-tetrametylocyklopropyl)metanonu jest znaczny. Nie stwierdzono przydatności terapeutycznej XLR-11. Wspomniany Komitet uznał, że XLR-11 może powodować nadużywanie i wywoływać negatywne skutki podobne do tych, jak substancje zawarte w wykazie II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych, takie jak JWH-018 i AM-2201. Komitet ekspertów uznał, iż istnieją wystarczające dowody na to, że XLR-11 jest lub może być nadużywany i może w związku z tym stanowić problem w zakresie zdrowia publicznego i problem społeczny, co uzasadnia objęcie tej substancji międzynarodową kontrolą. W związku z powyższym WHO zaleca umieszczenie XLR-11 w wykazie II załączonym do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (38)

               XLR-11 jest monitorowany przez Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii jako nowa substancja psychoaktywna na warunkach określonych w decyzji 2005/387/WSiSW. XLR-11 wykryto w 17 państwach członkowskich Unii. Substancja ta jest otwarcie sprzedawana na rynku. Jest ona kojarzona z niewielką liczbą poważnych zdarzeń niepożądanych, w tym przynajmniej jednego zgonu, i stanowi przedmiot wpisu związanego ze zdrowiem publicznym do unijnego systemu wczesnego ostrzegania.

               (39)

               W związku z tym państwa członkowskie powinny opowiedzieć się za dodaniem XLR-11 do wykazu II załączonego do konwencji o substancjach psychotropowych.

               (40)

               Dania jest związana decyzją ramową 2004/757/WSiSW i decyzją 2005/387/WSiSW; w związku z tym uczestniczy w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (41)

               Irlandia jest związana decyzją ramową 2004/757/WSiSW i decyzją 2005/387/WSiSW; w związku z tym uczestniczy w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (42)

               Zjednoczone Królestwo nie jest związane decyzją ramową 2004/757/WSiSW i decyzją 2005/387/WSiSW; w związku z tym nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii przez państwa członkowskie podczas sześćdziesiątego posiedzenia Komisji ds. Środków Odurzających w dniach 13 do 17 marca 2017 r., gdy organ ten zostanie wezwany do przyjęcia decyzji w sprawie dodania substancji do wykazów załączonych do Jednolitej konwencji ONZ o środkach odurzających z 1961 r., zmienionej protokołem z 1972 r., i do Konwencji ONZ o substancjach psychotropowych z 1971 r., jest zgodne z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Stanowisko to ma zostać wyrażone przez państwa członkowskie, które są członkami Komisji ds. Środków Odurzających, działające wspólnie w interesie Unii.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2017 r.

            W imieniu Rady

         L. GRECH

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja ramowa Rady 2004/757/WSiSW z dnia 25 października 2004 r. ustanawiająca minimalne przepisy określające znamiona przestępstw i kar w dziedzinie nielegalnego handlu narkotykami (Dz.U. L 335 z 11.11.2004, s. 8).

      (2)  Decyzja Rady 2005/387/WSiSW z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych (Dz.U. L 127 z 20.5.2005, s. 32).

      ZAŁĄCZNIK
      Stanowisko, jakie ma zostać zajęte przez państwa członkowskie, które są członkami Komisji ds. Środków Odurzających, działające wspólnie w interesie Unii, podczas sześćdziesiątej sesji Komisji ds. Środków Odurzających w dniach 13–17 marca 2017 r., w odniesieniu do zmian w zakresie kontroli substancji:

                  1)

                  U-47700 powinien zostać włączony do wykazu I do Jednolitej konwencji o środkach odurzających z 1961 r. zmienionej protokołem z 1972 r.;

                  2)

                  butyrofentanyl powinien zostać włączony do wykazu I do Jednolitej konwencji o środkach odurzających z 1961 r. zmienionej protokołem z 1972 r.;

                  3)

                  4-MEC (4-metyloetkatynon) powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

                  4)

                  etylon powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

                  5)

                  pentedron (α-metyloamino-walerofenon) powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

                  6)

                  etylofenidat (EPH) powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

                  7)

                  MPA (metiopropamina) powinna zostać włączona do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

                  8)

                  MDMB-CHMICA powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

                  9)

                  5F-APINACA (5F-AKB48) powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.;

                  10)

                  XLR-11 powinien zostać włączony do wykazu II do konwencji o substancjach psychotropowych z 1971 r.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1224 z dnia 18 lipca 2016 r. w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Węgier, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

text:
               28.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/1

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1224
   z dnia 18 lipca 2016 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Węgier, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) oraz art. 218 ust. 8,
   uwzględniając Akt przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony (zwany dalej „protokołem”) został podpisany w imieniu Unii i jej państw członkowskich dnia 1 kwietnia 2015 r.

               (2)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii i jej państw członkowskich Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Węgier, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii następującej notyfikacji:

      „W wyniku wejścia w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r. Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym i od tego dnia wykonuje wszystkie prawa i obowiązki Wspólnoty Europejskiej. W związku z tym odesłania w tekście układu eurośródziemnomorskiego i protokołu do »Wspólnoty Europejskiej« lub »Wspólnoty« uznaje się za odesłania do »Unii Europejskiej« lub »Unii«.”.

   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2016 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Protokół jest dołączony do decyzji w sprawie jego podpisania.


title: 2009/124/WE: Decyzja Komisji z dnia 4 lutego 2009 r. powołująca reprezentujących sektor prywatny członków grupy ekspertów Wspólne Forum UE ds. Cen Transferowych

text:
               13.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 42/18

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 4 lutego 2009 r.
   powołująca reprezentujących sektor prywatny członków grupy ekspertów Wspólne Forum UE ds. Cen Transferowych
   (2009/124/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Komisji 2007/75/WE z dnia 22 grudnia 2006 r. powołującą grupę ekspertów ds. cen transferowych (1), mającą za zadanie doradzanie Komisji przy rozwiązywaniu problemów podatkowych związanych z cenami transferowymi, w szczególności jej art. 4,
   uwzględniając zaproszenie do zgłaszania kandydatur na członków reprezentujących sektor prywatny oraz na przewodniczącego Wspólnego Forum UE ds. Cen Transferowych, opublikowane dnia 22 grudnia 2006 r. na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Podatków i Unii Celnej,
   uwzględniając decyzję Komisji 2007/233/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie powołania reprezentujących sektor prywatny członków grupy ekspertów Wspólne Forum UE ds. Cen Transferowych (2) na dwuletnią odnawialną kadencję,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 4 decyzji 2007/75/WE Komisja powołuje przewodniczącego oraz maksymalnie piętnastu ekspertów z sektora prywatnego posiadających doświadczenie i kompetencje w dziedzinie cen transferowych.

               (2)

               Kadencja członków reprezentujących sektor prywatny we Wspólnym Forum UE ds. Cen Transferowych upływa z dniem 28 lutego 2009 r. Należy zatem powołać jednego nowego członka oraz odnowić kadencję przewodniczącego i pozostałych obecnych członków.

               (3)

               Członkowie Wspólnego Forum UE ds. Cen Transferowych powinni zostać powołani na okres dwóch lat, począwszy od dnia 1 marca 2009 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym Komisja powołuje na dwuletnią kadencję przewodniczącego i 15 członków reprezentujących sektor prywatny w grupie ekspertów Wspólne Forum UE ds. Cen Transferowych, których nazwiska podano w załączniku.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 1 marca 2009 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 4 lutego 2009 r.

            W imieniu Komisji

         Robert VERRUE

            Dyrektor Generalny ds. Podatków i Unii Celnej

      (1)  Dz.U. L 32 z 6.2.2007, s. 189.

      (2)  Dz.U. L 100 z 17.4.2007, s. 25.

      ZAŁĄCZNIK
      Przewodniczący powołany na kolejną kadencję
      Bruno GIBERT

         Członkowie reprezentujący sektor prywatny

      Członkowie powołani na kolejną kadencję
      Dirk VAN STAPPEN
      Isabel VERLINDEN
      Svetla MARINOVA
      Werner STUFFER
      Heinz-Klaus KROPPEN
      Kennet PETTERSSON
      Sabine WAHL
      Guglielmo MAISTO
      Guy KERSCH
      Theo KEIJZER
      Monique VAN HERKSEN
      Eduardo GRACIA
      Michael SUFRIN
      Nicholas DEE
      Nowy członek
      Andrea BONZANO


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie nielegalnego handlu bronią palną (SCH/Com-ex (99) 10)

text:
Ważna informacja prawna

|

41999D0010

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0469 - 0473

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 28 kwietnia 1999 r.w sprawie nielegalnego handlu bronią palną(SCH/Com-ex (99) 10)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 9 wymienionej Konwencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Poczynając od chwili obecnej, Umawiające się Strony dokonują w terminie do dnia 31 lipca każdego roku zgłoszenia krajowych danych za rok poprzedzający, dotyczących nielegalnego handlu bronią palną, na podstawie wspólnego formularza określonego w załączniku do dokumentu SCH/I-Ar (98) 32.Luksemburg, dnia 28 kwietnia 1999 r.C. H. SchapperPrzewodniczący--------------------------------------------------SCH/I-Ar (98) 32ZAŁĄCZNIK+++++ TIFF ++++++++++ TIFF ++++++++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2017/225 z dnia 7 lutego 2017 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Tuvalu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               10.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 35/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/225
   z dnia 7 lutego 2017 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Tuvalu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Unii umowę z Tuvalu w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych („Umowa”).

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/1342 (2) Umowa została podpisana i jest tymczasowo stosowana począwszy od dnia 1 lipca 2016 r.

               (3)

               Umowa ustanawia wspólny komitet ekspertów ds. zarządzania Umową. Unia będzie reprezentowana w ramach tego wspólnego komitetu przez Komisję, wspieraną przez przedstawicieli państw członkowskich.

               (4)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (5)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (6)

               Umowę należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Tuvalu dotycząca zniesienia wiz krótkoterminowych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 8 ust. 1 Umowy (5).
   Artykuł 3
   Komisja, wspierana przez przedstawicieli państw członkowskich, reprezentuje Unię we wspólnym komitecie ekspertów, utworzonym zgodnie z art. 6 Umowy.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 lutego 2017 r.

            W imieniu Rady

         L. GRECH

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda udzielona dnia 1 grudnia 2016 r.

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2016/1342 z dnia 24 czerwca 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Tuvalu dotyczącej zniesienia wiz krótkoterminowych (Dz.U. L 213 z 6.8.2016, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (5)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: 2006/843/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie zamknięcia ksiąg rachunkowych Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2004

text:
               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/124

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 27 kwietnia 2006 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg rachunkowych Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2004
   (2006/843/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2004, zawierające odpowiedzi Agencji (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5972/2006 – C6-0093/2006),

               —

               uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), a w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego (4), a w szczególności jego art. 19,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), a w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 Regulaminu oraz załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A6-0103/2006),

               1.

               odnotowuje następujące dane figurujące w sprawozdaniu finansowym Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za lata budżetowe 2004 i 2003:
               Rachunek dochodów i wydatków za rok obrachunkowy 2004 i 2003

                           (1000 EUR)

                           2004

                           2003  (6)

                           Dochody

                           Dotacje wspólnotowe

                           12 800

                           2 630

                           Inne dochody

                           5

                           2

                              Dochody budżetowe ogółem (a)

                              12 805

                              2 632

                           Wydatki

                           Personel — Tytuł I budżetu

                           Płatności

                           3 594

                           647

                           Środki przeniesione

                           143

                           66

                           Administracja – Tytuł II budżetu

                           Płatności

                           635

                           238

                           Środki przeniesione

                           684

                           315

                           Działania operacyjne – Tytuł III budżetu

                           Płatności

                           437

                           13

                           Środki przeniesione

                           2 074

                           155

                              Wydatki budżetowe ogółem (b)

                              7 567

                              1 434

                              Wynik (c = a – b)

                              5 238

                              1 198

                           Anulowane środki przeniesione

                           251

                           —

                           Różnice kursowe

                           - 1

                           0

                              Wynik wykonania budżetu w roku budżetowym (d)

                              5 488

                              1 198

                           Różnice w zakresie środków przeniesionych automatycznie i oczekiwanych faktur

                           2 089

                           399

                           Różnice w zakresie inwestycji w roku budżetowym

                           242

                           11

                           Różnice w zakresie zobowiązań (Komisja)

                           - 5 489

                           - 1 198

                           Umorzenia w roku budżetowym

                           - 43

                           - 3

                           Różnice w zakresie zaliczek dla dostawców

                           56

                           —

                              Wynik korekt ekonomicznych w roku budżetowym (e)

                              2 343

                              407

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg rachunkowych Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2004,

               3.

               zobowiązuje swego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 269 z 28.10.2005, str. 9.

      (2)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 30.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 208 z 5.8.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 724/2004 (Dz.U. L 129 z 29.4.2004, str. 1).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1261/2005 (Dz.U. L 201, 2.8.2005, str. 3).

      (6)  Dane za rok obrachunkowy 2003 zostały przetworzone w celu zapewnienia zgodności z zasadą memoriału. Uwaga – Podane sumy nie są dokładne w związku z zastosowanymi zaokrągleniami.
    ---documentbreak---

               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/126

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2004
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego za rok budżetowy 2004, zawierające odpowiedzi Agencji (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5972/2006 – C6-0093/2006),

               —

               uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), a w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego (4), a w szczególności jego art. 19,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), a w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 Regulaminu oraz załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie Komisji Transportu i Turystyki (A6-0103/2006),

               A.

               mając na uwadze fakt, że Trybunał Obrachunkowy uzyskał wystarczającą pewność, iż sprawozdanie finansowe za rok budżetowy zamknięty dnia 31 grudnia 2004 r. jest wiarygodne oraz że właściwe transakcje, jako całość, są zgodne z prawem i prawidłowe,

               B.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż otrzymał wystarczające zapewnienia ze strony wszystkich agencji, z wyjątkiem zastrzeżeń wyrażonych w stosunku do roku budżetowego 2004, dotyczących Europejskiej Agencji Odbudowy, Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Europejskiej Fundacji Kształcenia, Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii oraz Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności,

               1.

               przypomina, że zgodnie z art. 185 rozporządzenia finansowego Parlament udziela absolutorium z wykonania budżetów organom utworzonym przez Wspólnoty i posiadającym osobowość prawną, które otrzymują dotacje pokrywane z budżetu; wskazuje jednak, że nie wszystkie z tych organów są całkowicie, czy choćby częściowo, finansowane poprzez dotacje z budżetu; zaznacza, że w związku z powyższym decyzja o absolutorium obejmuje zarówno budżetowe, jak i pozabudżetowe środki finansowania tych organów; uznaje za niedopuszczalne, że niektóre organy utworzone przez Unię są rozliczane z wydatkowania wpływów uzyskanych ze źródeł pozabudżetowych, podczas gdy inne, nie otrzymujące dotacji z budżetu – nie są; potwierdza zasadę, zgodnie z którą wszystkie agencje wspólnotowe, korzystające bądź nie z dotacji, podlegają Parlamentowi jeżeli chodzi o udzielenie absolutorium, nawet w przypadkach gdy na mocy tekstu je ustanawiającego interweniuje inna władza udzielająca absolutorium; przyjmuje pogląd, że należy zmienić wszystkie teksty pozostające w sprzeczności z tą zasadą;

               2.

               jest zdania, że tabela 1 przedstawiona w sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego, wprowadzona w związku z udzielaniem absolutorium w 2003 roku, która streszcza kompetencje i obowiązki, sposób zarządzania, zasoby, działania i usługi świadczone przez Agencję, jest bardzo wartościowa; zwraca uwagę, że informacje zawarte w tabeli 1 zostały dostarczone przez Agencję; zwraca się z prośbą do Trybunału Obrachunkowego o weryfikację zawartości tabeli 1;

               3.

               podkreśla, że agencje powinny starać się dokonywać wydatków w sposób nie tylko prawidłowy, ale również jak najbardziej wydajny i skuteczny; zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, by rozważył możliwość poszerzenia swoich specjalnych sprawozdań rocznych w sprawie agencji o analizę wyników działalności i realizacji celów; w związku z tym i zgodnie z treścią swoich rezolucji w sprawie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2003, nalega na uwzględnienie następujących aspektów: unikania, w miarę możliwości, powielania prac przez poszczególne agencje, wyraźnego określenia środków w celu lepszego stosowania zasady przejrzystości w komunikacji ze społeczeństwem oraz wspólnotowych środków pozytywnego działania na rzecz równości kobiet i mężczyzn na wszystkich szczeblach rekrutacji, szkolenia oraz przyznawania odpowiedzialności;

               4.

               zauważa, że agencje wspólnotowe nie zawsze mają dobry wizerunek lub dobrą prasę, że wiele z nich nie zasługuje na taki negatywny wizerunek, oraz że należy poinformować o tym obywateli europejskich, uzasadniając za pomocą odpowiednich środków tak często, jak będzie to konieczne, rację istnienia agencji oraz osiągane przez nie wyniki; wnosi, aby Komisja podjęła w tym celu działania, wykorzystując środki, jakie uzna za konieczne;

               5.

               stwierdza, że rozszerzenie Unii Europejskiej w 2004 r. w wieloraki sposób wpłynęło na struktury oraz sposoby działania agencji wspólnotowych; liczne agencje zasygnalizowały to w sprawozdaniach z działalności, zwłaszcza w odniesieniu do wzrostu liczby zatrudnionych w nich administratorów; wzywa Komisję do zanalizowania napotkanych lub spodziewanych trudności oraz do zalecenia niezbędnych zmian w przepisach;

               6.

               stwierdza, że Komisja dołożyła starań, aby ujednolicić sposób prezentacji sprawozdań z działalności składanych przez jej dyrekcje generalne; wyraża nadzieję, że podobne założenie zostanie podjęte również w stosunku do sprawozdań z działalności agencji wspólnotowych, których zawartość jest obecnie skrajnie zróżnicowana; wzywa Komisję do przekazania agencjom wspólnotowym szczegółowych informacji i wskaźników dotyczących działalności, które są one zobowiązane dostarczać;

               7.

               z zadowoleniem stwierdza, że Trybunał Obrachunkowy ustalił, iż sprawozdanie finansowe Agencji za rok 2004 jest wiarygodne oraz że odpowiednie transakcje, w ujęciu ogólnym, są zgodne z prawem i prawidłowe;

               8.

               podkreśla, że Agencja winna wprowadzić w swoim budżecie wyraźny podział na środki na pokrycie zobowiązań oraz środki na pokrycie płatności; z zadowoleniem zauważa, że Agencja pozostaje w kontakcie z Komisją w celu opracowania odpowiednich modeli prezentacyjnych dla swoich danych budżetowych oraz spodziewa się, że budżety przyszłych lat będą prezentowane we właściwej formie;

               9.

               zwraca uwagę na niski poziom wykonania budżetu za rok 2004 oraz dużą liczbę przeniesień; przyjmuje do wiadomości wyjaśnienie Agencji, że powyższe fakty są wynikiem późnego ogłoszenia przetargów będącego wynikiem braku operacyjnego personelu kierowniczego; wyraża nadzieję, że trudności z personelem zostały rozwiązane;

               10.

               zwraca uwagę na fakt wykrycia przez Trybunał Obrachunkowy szeregu niedociągnięć w systemie kontroli wewnętrznej; z zadowoleniem konstatuje podjęcie przez agencję działań w kierunku wzmocnienia działającego w niej systemu kontroli wewnętrznej w celu uniknięcia podobnych problemów w przyszłości;

               11.

               ubolewa nad faktem, że w tak niewielkim stopniu wykorzystano fundusze przeznaczone na środki walki z zanieczyszczeniem mórz – jedynie 200 000 EUR z 700 000 EUR dostępnych zarówno ze środków na pokrycie zobowiązań, jak i ze środków na pokrycie płatności, co stanowi 28 % ; przypomina, że środki walki z zanieczyszczeniem stanowią kluczowy aspekt działalności Agencji oraz nalega, aby w przyszłości zawsze efektywnie wykorzystywać fundusze przeznaczone na ten cel;

               12.

               zauważa, że dotacje Wspólnoty dla Agencji wzrosły z 2 630 000 EUR w 2003 r. do 12 800 000 mln EUR w roku 2004, oraz że Agencja przeznaczyła mniej niż 60 % tej kwoty na wydatki;

               13.

               wzywa Komisję do udzielenia pomocy agencjom w jak najściślejszym stosowaniu się do planu prac ustalonego na następny rok, który pozwoli na prawidłowe planowanie i realizację działań, a w szczególności pomoże uniknąć znacznych zmian w obciążeniu pracą w ostatniej chwili;

               14.

               zwraca się do Komisji o poprawę synergii między agencjami poprzez skuteczniejszą współpracę, unikanie dublowania się pracy i powielania błędów, zwłaszcza w zakresie szkoleń, przekrojowe stosowanie polityki wspólnotowej, stosowanie najnowszych systemów zarządzania oraz rozwiązywanie problemów związanych z prawidłowym zarządzaniem budżetem.

      (1)  Dz.U. C 269 z 28.10.2005, str. 9.

      (2)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 30.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 208 z 5.8.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 724/2004 (Dz.U. L 129 z 29.4.2004, str. 1).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1261/2005 (Dz.U. L 201, 2.8.2005, str. 3).


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/1975 z dnia 8 listopada 2016 r. w sprawie dalszego przekazania uprawnień do przyznawania akredytacji tymczasowych (EBC/2016/39)

text:
               11.11.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 304/9

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2016/1975
   z dnia 8 listopada 2016 r.
   w sprawie dalszego przekazania uprawnień do przyznawania akredytacji tymczasowych (EBC/2016/39)
   ZARZĄD EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 128,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 16,
   uwzględniając decyzję EBC/2013/54 z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie procedur akredytacji dla producentów zabezpieczonych elementów banknotów euro i elementów banknotów euro oraz zmieniającą decyzję EBC/2008/3 (1), w szczególności art. 3 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zarząd EBC jest uprawniony do podejmowania decyzji dotyczących akredytacji producentów na podstawie art. 6, art. 16–18 i art. 20 decyzji EBC/2013/54 oraz do dalszego przekazania uprawnień do przyznawania akredytacji tymczasowych, o których mowa w art. 6 tej decyzji, jednemu lub większej liczbie członków Zarządu.

               (2)

               Aby dodatkowo usprawnić procedurę akredytacji uprawnienia w zakresie przyznawania akredytacji tymczasowych, należy przekazać członkowi Zarządu, któremu podlega Dyrekcja ds. Banknotów.

               (3)

               W celu utrzymania zbiorowej odpowiedzialności Zarządu członek Zarządu, na rzecz którego następuje dalsze przekazanie uprawnień, powinien przedstawiać Zarządowi raz do roku sprawozdanie dotyczące decyzji podejmowanych w przedmiocie akredytacji – chyba że żadne takie decyzje nie zostały podjęte.

               (4)

               Decyzja EBC/2012/15 (2) odnosi się do uprawnień przyznanych Zarządowi EBC zgodnie z art. 2 ust. 3 decyzji EBC/2011/8 (3) oraz art. 2 ust. 4 decyzji EBC/2010/22 (4). Decyzja EBC/2011/8 i decyzja EBC/2010/22 zostały uchylone decyzją EBC/2013/54. Z uwagi na wymogi jasności i przejrzystości decyzja EBC/2012/15 także powinna zostać uchylona.

               (5)

               W związku z potrzebą sprawnej organizacji procedury akredytacji oraz oczekującymi na rozstrzygnięcie pilnymi wnioskami o przyznanie akredytacji przekazanie uprawnień powinno nastąpić możliwie szybko i wejść w życie w dniu następującym po dniu publikacji niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Dalsze przekazanie uprawnień
   Zarząd przekazuje członkowi Zarządu, któremu podlega Dyrekcja ds. Banknotów, uprawnienia do przyznawania akredytacji tymczasowych zgodnie z art. 6 decyzji EBC/2013/54.
   Artykuł 2
   Obowiązek sprawozdawczy
   Członek Zarządu, któremu podlega Dyrekcja ds. Banknotów, przedstawia Zarządowi raz do roku sprawozdanie dotyczące decyzji w przedmiocie akredytacji podejmowanych zgodnie z art. 1 – chyba że żadne takie decyzje nie zostały podjęte.
   Artykuł 3
   Utrata mocy obowiązującej
   Traci moc decyzja EBC/2012/15.
   Artykuł 4
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem następującym po dniu jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 8 listopada 2016 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 57 z 27.2.2014, s. 29.

      (2)  Decyzja EBC/2012/15 z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie dalszego przekazania uprawnień w zakresie przyznawania, odnawiania lub przedłużaniaakredytacji (Dz.U. L 209 z 4.8.2012, s. 17).

      (3)  Decyzja EBC/2011/8 z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie procedur akredytacji dotyczących ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy przy produkcji banknotów euro (Dz.U. L 176 z 5.7.2011, s. 52).

      (4)  Decyzja EBC/2010/22 z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie procedury akredytacji jakości mającej zastosowanie do producentów banknotów euro (Dz.U. L 330 z 15.12.2010, s. 14).


title: Decyzja Rady (WPZIB) 2017/347 z dnia 27 lutego 2017 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               28.2.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 50/70

         DECYZJA RADY (WPZIB) 2017/347
   z dnia 27 lutego 2017 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 i art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 19 stycznia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/77 (1) w sprawie mianowania Larsa-Gunnara WIGEMARKA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej („SPUE”) w Bośni i Hercegowinie („BiH”). Mandat SPUE wygaśnie 28 lutego 2017 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych 16 miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Larsa-Gunnara WIGEMARKA jako SPUE w Bośni i Hercegowinie(BiH) zostaje przedłużony do dnia 30 czerwca 2018 r. Rada może zadecydować, że mandat SPUE zostanie zakończony wcześniej, w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa („KPiB”) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („WP”).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   1.   Podstawą mandatu SPUE są następujące cele polityki Unii w BiH:

               a)

               ciągłe czynienie postępów w procesie stabilizacji i stowarzyszenia;

               b)

               Bośnia i Hercegowina stabilna, wiarygodna, pokojowa oraz wieloetniczna i zjednoczona, pokojowo współpracująca z sąsiadami, oraz

               c)

               zapewnienie, aby BiH konsekwentnie podążała ścieżką do członkostwa w Unii.

         2.   Unia będzie także dalej wspierać realizację Ogólnej umowy na rzecz pokoju w BiH.
   Artykuł 3
   Mandat
   Mandat SPUE, dla realizacji celów polityki, obejmuje:

               a)

               doradztwo ze strony Unii i ułatwianie procesu politycznego, w szczególności poprzez promocję dialogu między różnymi szczeblami sprawowania rządów;

               b)

               zapewnienie konsekwencji i spójności działań Unii;

               c)

               ułatwianie postępu w realizacji priorytetów politycznych, gospodarczych i europejskich, w szczególności poprzez wspieranie wdrażania mechanizmu koordynacji w kwestiach związanych z UE oraz trwające wdrażanie programu reform;

               d)

               monitorowanie i doradzanie władzom wykonawczym i ustawodawczym na wszystkich szczeblach rządu BiH oraz komunikacja z władzami i z partiami politycznymi w BiH;

               e)

               zapewnienie realizacji działań Unii w całym zakresie prac w obszarze praworządności i reformy sektora bezpieczeństwa, działanie na rzecz ogólnej koordynacji przez Unię – wraz z wytyczaniem kierunku miejscowej polityki – unijnych starań w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej i korupcji, a także terroryzmu oraz, w tym kontekście, zapewnianie WP i Komisji niezbędnych analiz i doradztwa;

               f)

               zapewnianie wsparcia na rzecz wzmocnienia i zwiększenia skuteczności kontaktów pomiędzy wymiarem sprawiedliwości w sprawach karnych a policją w BiH, a także inicjatyw mających na celu wzmocnienie skuteczności i bezstronności instytucji wymiaru sprawiedliwości, w szczególności usystematyzowanego dialogu na temat wymiaru sprawiedliwości;

               g)

               z zastrzeżeniem wojskowej struktury dowodzenia, oferowanie dowódcy sił UE wskazówek politycznych dotyczących kwestii wojskowych o lokalnym wymiarze politycznym, w szczególności dotyczących operacji newralgicznych, oraz stosunków z władzami lokalnymi i lokalnymi mediami, oraz wnoszenie wkładu do konsultacji przeglądu strategicznego EUFOR/ALTHEA, konsultacje z dowódcą sił UE przed podjęciem działań politycznych mogących mieć wpływ na sytuację w dziedzinie bezpieczeństwa oraz koordynacja spójnych komunikatów kierowanych do władz lokalnych i innych organizacji międzynarodowych;

               h)

               koordynowanie i realizacja starań Unii podejmowanych celem informowania opinii publicznej BiH o kwestiach unijnych;

               i)

               działanie na rzecz procesu integracji UE poprzez ukierunkowaną dyplomację publiczną i działania informacyjne Unii przygotowane z myślą o zapewnieniu lepszego zrozumienia i wsparcia przez opinię publiczną BiH kwestii związanych z UE, także poprzez angażowanie lokalnych podmiotów ze społeczeństwa obywatelskiego;

               j)

               wkład w zwiększanie i umacnianie poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w BiH, zgodnie z polityką UE dotyczącą praw człowieka oraz wytycznymi UE na temat praw człowieka;

               k)

               działanie z właściwymi organami BiH na rzecz pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii;

               l)

               doradzanie, wspomaganie, ułatwianie i monitorowanie – zgodnie z procesem integracji z UE – dialogu politycznego w sprawie koniecznych zmian konstytucyjnych i odpowiednich zmian legislacyjnych;

               m)

               utrzymywanie ścisłych kontaktów i ścisłych konsultacji z Wysokim Przedstawicielem w BiH oraz innymi odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi działającymi w tym państwie, w tym kontekście informowanie Rady o dyskusjach na miejscu dotyczących podmiotów międzynarodowych obecnych w tym kraju, w tym Biura Wysokiego Przedstawiciela;

               n)

               zapewnianie WP niezbędnego doradztwa dotyczącego osób fizycznych lub prawnych, na które mogą zostać nałożone środki ograniczające w związku z sytuacją w BiH;

               o)

               z zastrzeżeniem obowiązujących struktur dowodzenia, pomoc w zapewnianiu spójnego stosowania wszystkich instrumentów Unii w terenie dla realizacji celów polityki Unii.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. Bez uszczerbku dla uprawnień WP KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania SPUE prowadzone w ramach mandatu.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej właściwych działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od 1 marca 2017 r. do 30 czerwca 2018 r. wynosi 7 690 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii. Nie stosuje się ograniczeń udziału osób fizycznych i prawnych w przetargach ogłaszanych przez SPUE. Nie stosuje się ponadto reguły pochodzenia towarów nabywanych przez SPUE.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   Do pomocy SPUE w wykonywaniu mandatu i do ogólnego wspomagania spójności, widoczności i skuteczności działań Unii w BiH przydziela się odpowiedni personel. W granicach mandatu SPUE i odnośnych udostępnionych środków finansowych SPUE jest odpowiedzialny za powołanie zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych zgodnie z wymogami związanymi z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez wysyłające państwo członkowskie, wysyłającą instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudniani do współpracy ze SPUE. Członkowie personelu międzynarodowego zatrudniani na podstawie umów muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie odpowiednio wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ, przy czym personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i personelu SPUE
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i personelu SPUE ustala się odpowiednio ze stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2013/488/UE (2).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja i Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatura Unii lub państwa członkowskie zapewniają w razie potrzeby wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z mandatem SPUE oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza szczegółowy plan bezpieczeństwa oparty na wskazówkach z ESDZ, obejmujący konkretne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa i regulujący zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru, za który jest on odpowiedzialny, i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, w tym plan awaryjny i ewakuacyjny misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze, za który jest on odpowiedzialny;

               c)

               zapewnia, by wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem lub niezwłocznie po przyjeździe na obszar, za który jest on odpowiedzialny, odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla tego obszaru przez ESDZ;

               d)

               zapewnia wprowadzanie w życie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, WP i Komisji, w ramach sprawozdań z postępu prac i sprawozdań z wykonywania mandatu, pisemne sprawozdania na temat realizacji tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie składa sprawozdania ustne i pisemne WP i KPiB. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane poprzez sieć COREU. SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu SPUE może uczestniczyć w przedstawianiu informacji Parlamentowi Europejskiemu.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i skuteczności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich dla osiągnięcia celów polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, a w razie potrzeby także z działaniami innych SPUE obecnych w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   Należy utrzymywać bliską współpracę w terenie z szefami misji państw członkowskich oraz szefami delegatur Unii w regionie. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE działa także w porozumieniu z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi w terenie, w szczególności ściśle koordynuje działania z Wysokim Przedstawicielem w BiH.
   3.   Wspierając operacje zarządzania kryzysowego Unii, SPUE, wraz z pozostałymi podmiotami unijnymi obecnymi w terenie, usprawnia rozpowszechnianie i wzajemne przekazywanie informacji pomiędzy takimi podmiotami Unii celem uzyskania wysokiego stopnia wspólnego rozpoznania sytuacji i jej oceny.
   Artykuł 13
   Wsparcie w odniesieniu do roszczeń
   SPUE i personel SPUE udzielają wsparcia w celu przygotowania odpowiedzi na wszelkie roszczenia i zobowiązania wynikające z mandatów wcześniejszych SPUE w BiH oraz udzielają w tej mierze pomocy administracyjnej i udostępniają odpowiednie dokumenty.
   Artykuł 14
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Do dnia 30 września 2017 r. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a do dnia 31 marca 2018 r. kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lutego 2017 r.

            W imieniu Rady

         K. MIZZI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/77 z dnia 19 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (Dz.U. L 13 z 20.1.2015, s. 7).

      (2)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).


title: 2011/578/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2009#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/155

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2009
   (2011/578/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (3), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (4), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0122/2011),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Środowiska absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Środowiska, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 58.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 120 z 11.5.1990, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 126 z 21.5.2009, s. 13.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2011 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2009
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2009,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami agencji (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

                  —

                  uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (3), w szczególności jego art. 13,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (4), w szczególności jego art. 13,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0122/2011),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdania roczne za rok budżetowy 2009 są wiarygodne, a transakcje leżące u ich podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

                  B.

                  mając na uwadze fakt, że w dniu 5 maja 2010 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Środowiska absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2008 (6), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                              —

                              zwrócił się do Agencji, by dalej regularnie (czyli raz na 5 lat) dostarczała niezależną ocenę zewnętrzną w oparciu o rozporządzenie ustanawiające (EWG) nr 1210/90 i programy prac ustalone przez zarząd,

                              —

                              odnotował uwagę Trybunału Obrachunkowego, który stwierdza, że udzielenie zamówienia na zmianę zagospodarowania pomieszczeń wynajmowanych przez Agencję powinno mieć miejsce w drodze przetargu, a nie wypłacenia należności za usługi przedsiębiorstwa wybranego przez właścicieli budynku,

                              —

                              przyznał, że od 2006 r. Agencja wdrożyła 9 z 27 zaleceń sformułowanych przez służby audytu wewnętrznego,

                  C.

                  mając na uwadze fakt, że budżet Agencji na rok 2009 wyniósł 39 900 000 EUR, co stanowi wzrost o 7,1 % w porównaniu z rokiem budżetowym 2008,

                  1.

                  zauważa, że w 2009 r. Agencja dysponowała środkami finansowymi w wysokości 39 900 000 EUR, przy czym 34 560 000 EUR pochodziło z dotacji unijnych;

                  2.

                  zauważa, że kwota 2 800 000 EUR, o jaką zwiększono budżet Agencji w porównaniu z budżetem na 2008 r., została przeznaczona na rozwinięcie czterech kluczowych dziedzin, a mianowicie przystosowanie do zmiany klimatu, ocenę ekosystemów, zrównoważone zużycie i produkcję oraz zapobieganie klęskom naturalnym i zarządzanie w przypadku takich klęsk, zgodnie z treścią wieloletniej strategii na lata 2009–2013;

         Wyniki

                  3.

                  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Agencji, by dalej regularnie dostarczała niezależną ocenę zewnętrzną w oparciu o rozporządzenie ustanawiające (EWG) nr 1210/90 i programy prac ustalone przez zarząd; w szczególności odnotowuje fakt, że następna ocena zostanie przeprowadzona w latach 2012–2013;

                  4.

                  ponownie zwraca się do Agencji o przedstawienie, w tabeli załączonej do przyszłego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego, porównania celów zrealizowanych podczas omawianego roku, którego dotyczy absolutorium, oraz tych zrealizowanych w poprzednim roku budżetowym, tak aby pozwolić władzy budżetowej na bardziej efektywną ocenę wyników Agencji na przestrzeni dwóch lat;

                  5.

                  wzywa Agencję do priorytetowego potraktowania tych czterech dziedzin i do przyspieszenia prac nad ich dalszym rozwojem;

                  6.

                  wyraża zadowolenie z faktu, że Agencja jest wiarygodnym źródłem niezależnych i pewnych informacji w zakresie środowiska dla wszystkich instytucji unijnych, państw członkowskich i organów decyzyjnych;

                  7.

                  ponownie zachęca Agencję do kontynuacji starań w zakresie dalszego rozwoju metod komunikacji, aby zwrócić większą uwagę mediów na wyniki swoich badań, a w ten sposób podsycić publiczną debatę na temat istotnych zagadnień dotyczących środowiska naturalnego, takich jak zmiany klimatyczne, różnorodność biologiczna oraz gospodarka zasobami naturalnymi; uważa, że tego rodzaju działania mogą poprawić przejrzystość zasad działania i zwiększyć zainteresowanie opinii publicznej pracą Agencji;

                  8.

                  zwraca się do Trybunału Obrachunkowego o przeprowadzenie kontroli wyników Agencji;

         Procedury budżetowe

                  9.

                  zachęca Agencję do wzmocnienia powiązania pomiędzy budżetem a programem prac; odnotowuje fakt, że Trybunał Obrachunkowy zwrócił uwagę, iż procedury sporządzania budżetu nie były dostatecznie rygorystyczne, co doprowadziło do znacznej liczby przesunięć budżetowych dotyczących większości pozycji budżetowych (co odpowiada 8 % budżetu Agencji); odnotowuje w szczególności, że niektóre z tych przesunięć spowodowały następujące po sobie wzrosty i spadki w tych samych działach budżetu, podczas gdy niektóre środki nie zostały wykorzystane i zostały przesunięte do innych pozycji w trakcie roku;

                  10.

                  jest zaniepokojony z powodu postępowania Agencji polegającego na dokonywaniu przesunięć z myślą o zwiększeniu pozycji budżetowej w celu opłacenia (w dniu 30 grudnia 2009 r.) czynszu za pomieszczenia wynajmowane przez Agencję za pierwszy kwartał 2010 r. i obciążenie tym budżetu na 2009 r.; podkreśla, że takie postępowanie Agencji pozostaje w sprzeczności z zasadą jednoroczności i że zmniejszyło to kwotę podlegającą zwrotowi do Komisji;

                  11.

                  wzywa Agencję do poprawy, do końca roku, dokładności informacji przedkładanych przez departamenty operacyjne dotyczących oszacowania rozliczeń międzyokresowych biernych środków operacyjnych;

         Zasoby ludzkie

                  12.

                  wzywa Agencję do usunięcia niedociągnięć w procedurach rekrutacyjnych, które zagrażają przejrzystości tych procedur; zauważa w szczególności, że Trybunał Obrachunkowy zwrócił uwagę na następujące niedociągnięcia: w ogłoszeniach o wolnych stanowiskach nie określono maksymalnej liczby kandydatów do wpisania na listy rezerwowe, pytań wykorzystywanych podczas testów pisemnych i rozmów kwalifikacyjnych nie określano przed zbadaniem kandydatur, decyzje komisji rekrutacyjnych były niewystarczająco udokumentowane, nie zostały określone z wyprzedzeniem progi punktowe wymagane do zaproszenia kandydatów na rozmowę kwalifikacyjną lub do wpisania ich na listę rezerwową, a także brakowało protokołów;

                  13.

                  zauważa, że w 2009 r. potrzebnych było 10 dodatkowych stanowisk, aby zwiększyć zdolności w zakresie oceny ekosystemów, zrównoważonego zużycia i produkcji, rozwoju systemu udostępniania informacji o środowisku oraz aby wprowadzić środki niezbędne do rozwinięcia nowych dziedzin pracy w zakresie dostosowania do zmian klimatu oraz zapobiegania klęskom żywiołowym i zarządzania w przypadku takich klęsk; zachęca w związku z tym do dalszego ulepszania procedury rekrutacji w zakresie przejrzystości, jak wskazał Europejski Trybunał Obrachunkowy;

         Audyt wewnętrzny

                  14.

                  przyjmuje do wiadomości oświadczenie Agencji, że trzy zalecenia służby audytu wewnętrznego na podstawie wcześniejszych zaleceń z audytu wciąż wymagają wdrożenia; zauważa w szczególności, że dotyczą one głównie newralgicznych stanowisk, kontroli na miejscu/weryfikacji dotacji i obiegów środków finansowych i są postrzegane jako „bardzo ważne”;

                  15.

                  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Agencja ujęła w swym rocznym sprawozdaniu z działalności ogólną ocenę Agencji przeprowadzoną przez służby audytu wewnętrznego; postrzega to jako przykład najlepszych praktyk, który inne agencje powinny naśladować;

                  16.

                  w odniesieniu do innych uwag o horyzontalnym charakterze towarzyszących decyzji w sprawie udzielenia absolutorium odwołuje się do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2011 r. (7) w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 58.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 120 z 11.5.1990, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 126 z 21.5.2009, s. 13.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 151.

         (7)  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0163. Zob. s. 269 niniejszego Dziennika Urzędowego.