title: 2008/949/WE: Decyzja Komisji z dnia 6 listopada 2008 r. w sprawie przyjęcia wieloletniego programu wspólnotowego zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 199/2008 w sprawie ustanowienia wspólnotowych ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa oraz w sprawie wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa

text:
               23.12.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 346/37

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 6 listopada 2008 r.
   w sprawie przyjęcia wieloletniego programu wspólnotowego zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 199/2008 w sprawie ustanowienia wspólnotowych ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa oraz w sprawie wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa
   (2008/949/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 199/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowych ram gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w sektorze rybołówstwa oraz w sprawie wspierania doradztwa naukowego w zakresie wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 3 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 199/2008 ustanawia się wspólnotowe ramy gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania w celu ustanowienia solidnej podstawy analiz naukowych rybołówstwa i zapewnienia rzetelnego doradztwa naukowego służącego wdrażaniu wspólnej polityki rybołówstwa (zwanej dalej „WPRyb”).

               (2)

               Państwa członkowskie powinny ustanowić wieloletnie programy krajowe dotyczące gromadzenia danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania zgodnie z wieloletnim programem wspólnotowym.

               (3)

               Należy zatem ustanowić wieloletni program wspólnotowy obejmujący gromadzenie informacji niezbędnych do analiz naukowych wymaganych w ramach WPRyb oraz zarządzanie tymi informacjami i ich wykorzystywanie.

               (4)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

         STANOWI CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Wieloletni program wspólnotowy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 199/2008, jest określony w załączniku.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2008 r.

            W imieniu Komisji

         Joe BORG

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 60 z 5.3.2008, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      WIELOLETNI PROGRAM WSPÓLNOTOWY
      ROZDZIAŁ I
      PRZEDMIOT I DEFINICJE

                  1.

                  Do celów niniejszego programu wspólnotowego stosuje się następujące definicje:
                  a)   statki aktywne: statki, które brały udział w dowolnych operacjach połowowych (przez więcej niż 0 dni) w trakcie roku kalendarzowego. Statek, który nie brał udziału w operacjach połowowych w trakcie roku, uznaje się za „nieaktywny”;
                  b)   równoczesne pobieranie próby: pobieranie prób ze wszystkich lub określonych skupisk gatunków jednocześnie w połowach lub w wyładunkach statku;
                  c)   dni na morzu: dowolny nieprzerwany okres 24 godzin (lub jego część), w którym statek znajduje się w danym obszarze oraz znajduje się poza portem;
                  d)   segment floty: grupa statków o tej samej klasie długości (długość całkowita – „LOA”) i dominujących narzędziach połowowych w trakcie roku, zgodnie z dodatkiem III. Statki mogą wykonywać różną działalność połowową w okresie odniesienia, ale mogą być zaklasyfikowane tylko do jednego segmentu floty;
                  e)   dni połowowe: każdy dzień jest przypisywany do obszaru, w którym statek spędził większość czasu połowów w trakcie odpowiedniego dnia na morzu. Jednakże w przypadku pasywnych narzędzi połowowych, jeżeli statek nie wykonał żadnej operacji połowowej w ciągu danego dnia mimo pozostawienia na morzu przynajmniej jednego (pasywnego) narzędzia połowowego, dzień ten będzie związany z obszarem, na którym podczas tego rejsu połowowego zostało wykonane ostatnie stawianie narzędzi połowowych;
                  f)   rejs połowowy: oznacza dowolną podróż statku rybackiego od miejsca na lądzie stałym do miejsca wyładunku, z wyjątkiem rejsów niebędących rejsami połowowymi (rejs statku rybackiego, podczas którego statek nie prowadzi działalności połowowej i w trakcie którego wszelkie narzędzia połowowe na statku są odpowiednio związane i spakowane tak, aby nie były gotowe do natychmiastowego użycia);
                  g)   metier: grupa operacji połowowych ukierunkowanych na podobne gatunki (skupiska gatunków), z wykorzystaniem podobnych narzędzi, w tym samym okresie roku i/lub w tym samym obszarze, charakteryzujących się podobnym wzorcem eksploatacji;
                  h)   populacja statków: wszystkie statki w rejestrze statków rybackich Wspólnoty, określonym w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczącym rejestru statków rybackich Wspólnoty (1);
                  i)   wybrane gatunki: gatunki mające znaczenie z punktu widzenia zarządzania i w odniesieniu do których został złożony wniosek przez międzynarodowe instytucje naukowe lub regionalne organizacje zarządzania rybołówstwem;
                  j)   czas pobytu w wodzie: czas liczony od momentu postawienia danego narzędzia połowowego do momentu rozpoczęcia usuwania tegoż narzędzia.

                  2.

                  Do wymienionych niżej terminów stosują się definicje Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (www.fao.org/fi/glossary/default.asp) oraz Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF): gatunki anadromiczne, gatunki katadromiczne, połowy, głowonogi, skorupiaki, gatunki głębokowodne, ryby przydenne, gatunki przydenne, wzorzec eksploatacji, ryby, gatunki słodkowodne, narzędzia połowowe, wyładunki, odrzuty, duże ryby pelagiczne, mięczaki, działalność innego rodzaju niż działalność połowowa, ryby pelagiczne, małe ryby pelagiczne, gatunki docelowe.

            ROZDZIAŁ II
      TREŚĆ I METODOLOGIA
      A.   Treść programu wspólnotowego
      Program wspólnotowy składa się z następujących modułów:

                  1.

                  Moduł oceny sektora rybołówstwa:
                  Program gromadzenia danych dla sektora rybołówstwa zawiera następujące sekcje:

                              a)

                              sekcja gromadzenia danych dla zmiennych ekonomicznych;

                              b)

                              sekcja gromadzenia danych dla zmiennych biologicznych;

                              c)

                              sekcja gromadzenia danych dla zmiennych przekrojowych;

                              d)

                              sekcja prowadzenia badań na morzu.

                  2.

                  Moduł oceny sytuacji gospodarczej sektora akwakultury i sektora przemysłu przetwórczego:

                              a)

                              sekcja gromadzenia danych ekonomicznych dla sektora akwakultury;

                              b)

                              sekcja gromadzenia danych ekonomicznych dla przemysłu przetwórczego.

                  3.

                  Moduł oceny wpływu sektora rybołówstwa na ekosystem morski.

                  4.

                  Moduł zarządzania danymi i wykorzystywania danych objętych ramami gromadzenia danych.

            B.   Poziomy dokładności i częstotliwość pobierania prób badawczych

                  1.

                  Gdy niemożliwe jest zdefiniowanie celów ilościowych dla programów pobierania prób badawczych, czy to pod względem poziomów dokładności czy liczebności próby, prowadzone są badania pilotażowe w sensie statystycznym. Takie badania pilotażowe służą ocenie wagi problemu oraz użyteczności przeprowadzenia bardziej szczegółowych badań w przyszłości, a także efektywności kosztowej takich badań szczegółowych.

                  2.

                  Gdy zdefiniowanie celów ilościowych jest możliwe, mogą one być określone albo bezpośrednio poprzez liczebności próby lub odsetki prób, albo przez zdefiniowanie poziomów dokładności i współczynnika ufności, które należy osiągnąć.

                  3.

                  Gdy mowa jest o liczebności próby lub odsetku prób w populacji w kategoriach statystycznych, strategie pobierania prób badawczych powinny mieć efektywność porównywalną co najmniej z efektywnością prostej próby losowej. Takie strategie pobierania próby zostaną opisane w ramach odpowiednich programów krajowych.

                  4.

                  Gdy mowa jest o poziomie dokładności/współczynniku ufności, zastosowanie ma następujące rozróżnienie:
                  a)   poziom 1: poziom umożliwiający oszacowanie parametru albo z dokładnością plus-minus 40 % przy współczynniku ufności wynoszącym 95 % albo 20 % współczynnik zmienności stosowany jako przybliżenie;
                  b)   poziom 2: poziom umożliwiający oszacowanie parametru albo z dokładnością plus-minus 25 % przy współczynniku ufności wynoszącym 95 % albo 12,5 % współczynnik zmienności stosowany jako przybliżenie;
                  c)   poziom 3: poziom umożliwiający oszacowanie parametru albo z dokładnością plus-minus 5 % przy współczynniku ufności wynoszącym 95 % albo 2,5 % współczynnik zmienności stosowany jako przybliżenie.

            ROZDZIAŁ III
      MODUŁ OCENY SEKTORA RYBOŁÓWSTWA
      A.   Gromadzenie danych ekonomicznych
      1.   Zmienne

                  1.

                  Zmienne, dla których mają być gromadzone dane, zostały wymienione w dodatku VI. Dane o wszystkich zmiennych ekonomicznych są gromadzone corocznie z wyjątkiem tych określonych jako zmienne przekrojowe, jak zdefiniowano w dodatku VIII, i tych określonych w celu mierzenia wpływu połowów na ekosystem morski, jak określono w dodatku XIII, które muszą być gromadzone na poziomach bardziej zdezagregowanych. Populację stanowią wszystkie statki figurujące w rejestrze statków rybackich Wspólnoty w dniu 1 stycznia. Dane o wszystkich zmiennych ekonomicznych muszą być gromadzone dla aktywnych statków. Dla każdego statku, dla którego gromadzone są dane ekonomiczne określone w dodatku VI, wymaga się również gromadzenia odpowiednich zmiennych przekrojowych określonych w dodatku VIII.

                  2.

                  W odniesieniu do statków nieprowadzących działalności połowowej gromadzone są wyłącznie dane dotyczące wartości kapitału (dodatek VI), floty (dodatek VI) i zdolności połowowej (dodatek VIII).

                  3.

                  Waluty krajowe należy przeliczyć na euro przy zastosowaniu średniorocznych kursów wymiany Europejskiego Banku Centralnego (EBC).

            2.   Poziomy dezagregacji

                  1.

                  Zmienne ekonomiczne są podawane dla każdego segmentu floty (dodatek III) oraz supraregionu (dodatek II). Zdefiniowano sześć klas długości (na podstawie pomiaru długości całkowitej („LOA”)). Państwa członkowskie mogą jednak w odpowiednich przypadkach dokonywać dalszej dezagregacji klas długości.

                  2.

                  Kryteria dominacji stosuje się w celu zaliczenia każdego statku do segmentu na podstawie liczby dni połowowych wykorzystanych dla każdego narzędzia połowowego. Jeżeli narzędzie połowowe jest wykorzystywane w stopniu większym niż suma dla wszystkich pozostałych narzędzi (tzn. statek wykorzystuje to właśnie narzędzie przez ponad 50 % swojego czasu połowów), statek jest zaliczany do danego segmentu. W przeciwnym razie statek jest zaliczany do następującego segmentu floty:

                              a)

                              „statki wykorzystujące aktywne narzędzia wielozadaniowe”, jeżeli wykorzystuje on tylko aktywne narzędzia połowowe;

                              b)

                              „statki wykorzystujące pasywne narzędzia wielozadaniowe”, jeżeli wykorzystuje on jedynie pasywne narzędzia połowowe;

                              c)

                              „statki wykorzystujące aktywne i pasywne narzędzia połowowe”.

                  3.

                  W przypadkach gdy statek prowadzi operacje w obrębie więcej niż jednego supraregionu, jak określono w dodatku II, państwa członkowskie wyjaśniają w swoim programie krajowym, do którego supraregionu zaliczany jest dany statek.

                  4.

                  W przypadkach gdy na segment floty składa się mniej niż 10 statków:

                              a)

                              konieczne może być stworzenie wiązek, aby stworzyć plan pobierania prób badawczych i podać zmienne ekonomiczne;

                              b)

                              państwa członkowskie zgłaszają, które segmenty floty zostały połączone w grupę na poziomie krajowym oraz uzasadniają stworzone wiązki, posługując się analizą statystyczną;

                              c)

                              w swoich sprawozdaniach rocznych państwa członkowskie podają liczbę statków wybranych do próby w każdym segmencie floty, niezależnie od tego, czy w dalszej kolejności będą tworzone wiązki na potrzeby gromadzenia lub przekazywania danych;

                              d)

                              na regionalnych posiedzeniach koordynacyjnych określa się jednolitą metodę tworzenia wiązek na poziomie supraregionów, aby zapewnić porównywalność zmiennych ekonomicznych.

            3.   Strategia pobierania prób badawczych

                  1.

                  Państwa członkowskie opisują w swoich programach krajowych stosowane przez nie metody szacowania każdej zmiennej ekonomicznej, w tym kwestie jakości.

                  2.

                  Państwa członkowskie zapewniają spójność i porównywalność wszystkich zmiennych ekonomicznych, gdy pochodzą one z różnych źródeł (np. z badań statystycznych, rejestru floty, dzienników pokładowych, kart sprzedaży).

            4.   Poziomy dokładności

                  1.

                  Państwa członkowskie w swoim dorocznym sprawozdaniu podają informację o jakości (prawidłowości i dokładności) szacunków.

            B.   Gromadzenie danych biologicznych
      B1.   Zmienne dotyczące metier
      1.   Zmienne

                  1.

                  Należy przeprowadzać pobieranie prób, aby ocenić kwartalny rozkład długości ryb poszczególnych gatunków w połowach i kwartalną wielkość odrzutów. Dane są gromadzone według metier określanych jako poziom 6 macierzy określonej w dodatku IV (1 do 5) i dla zasobów wymienionych w dodatku VII.

                  2.

                  W przypadku gdy należy przeprowadzić dodatkowe programy pobierania prób biologicznych w wyładunkach niesortowalnych, aby ocenić:

                              a)

                              osobno udział różnych zasobów w tych wyładunkach dla śledzia dla Skagerrak IIIA-N, Kattegat IIIa-S i wschodniej części Morza Pólnocnego oraz łososia w Morzu Bałtyckim;

                              b)

                              udział różnych gatunków dla tych grup gatunków, które są objęte szacunkami międzynarodowymi, np. smuklica, żabnica i spodouste.

            2.   Poziom dezagregacji

                  1.

                  W celu optymalizacji programów pobierania prób badawczych dopuszcza się łączenie metier określonych w dodatku IV (1 do 5). W przypadku łączenia metier (łączenie pionowe) należy przedstawić dowody statystyczne wskazujące na homogeniczność połączonych metier. W przypadku łączenia sąsiadujących komórek odpowiadających segmentom floty statków (łączenie poziome) należy przedstawić dowody statystyczne. Takie łączenie poziome odbywa się przede wszystkim poprzez łączenie sąsiadujących klas długości statków („LOA”) w wiązki, niezależnie od dominującej techniki połowu, gdy jest to stosowne dla wyróżnienia odmiennych wzorców eksploatacji. W trakcie odnośnego regionalnego posiedzenia koordynacyjnego należy dążyć do zawarcia umowy regionalnej w sprawie łączenia i zatwierdzenia jej przez STECF.

                  2.

                  Na poziomie krajowym jedno metier zdefiniowane na poziomie 6 macierzy określonej w dodatku IV (1 do 5) może podlegać dalszej dezagregacji na kilka dokładniejszych warstw, np. umożliwiających rozróżnienie poszczególnych gatunków docelowych. Takie dalsze warstwowanie odbywa się z poszanowaniem następujących dwóch zasad:

                              a)

                              warstwy zdefiniowane na poziomie krajowym nie pokrywają się z metier określonymi w dodatku IV (1 do 5);

                              b)

                              warstwy zdefiniowane na poziomie krajowym muszą łącznie obejmować wszystkie rejsy połowowe dla metier zdefiniowanego na poziomie 6.

                  3.

                  Jednostki przestrzenne dla pobierania prób metier zdefiniowano poprzez poziom 3 z dodatku I dla wszystkich regionów, z następującymi wyjątkami:

                              a)

                              Morze Bałtyckie (obszary ICES III b–d), Morze Śródziemne oraz Morze Czarne, w którym to przypadku stosowany będzie poziom 4;

                              b)

                              jednostki regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem, pod warunkiem że są oparte na metier (przy braku takich definicji regionalne organizacje zarządzania rybołówstwem dążą do dokonania odpowiednich połączeń).

                  4.

                  Do celów zbierania i agregowania danych przestrzenne jednostki doboru próby mogą być łączone regionami, o których mowa w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 665/2008 (2) za zgodą stron odpowiednich spotkań ds. koordynacji regionalnej.

                  5.

                  Dla parametrów wymienionych w rozdziale III sekcja B/B1 1. (2) dane są przekazywane co kwartał przy zapewnieniu spójności z macierzą działalności połowowej floty, opisaną w dodatku IV (1 do 5).

            3.   Strategia pobierania prób badawczych

                  1.

                  W przypadku wyładunków:

                              a)

                              zadaniem państwa członkowskiego, na którego terytorium odbywa się pierwsza sprzedaż, jest zapewnienie, aby pobieranie prób biologicznych odbywało się zgodnie ze standardami określonymi w niniejszym programie wspólnotowym. W razie konieczności państwa członkowskie współpracują z władzami krajów trzecich nienależących do UE celem stworzenia programów pobierania prób biologicznych dla wyładunków dokonywanych przez statki pływające pod banderą kraju trzeciego;

                              b)

                              przy pobieraniu prób należy uwzględniać jedynie największe metier. Aby określić, które metier mają być uwzględnione przy pobieraniu próby, państwa członkowskie stosują następujący system klasyfikujący na poziomie 6 macierzy określonej w dodatku IV (1 do 5), na podstawie krajowej, stosując jako odniesienie średnie wartości dla dwóch poprzednich lat oraz:

                                          —

                                          komórki metier należy najpierw uszeregować według ich udziału w wyładunkach przemysłowych ogółem. Udziały należy następnie dodawać, począwszy od największego, aż do osiągnięcia poziomu 90 %. Wszystkie metier należące do górnych 90 % zostaną uwzględnione przy pobieraniu próby,

                                          —

                                          procedura jest następnie powtarzana dla kryterium całkowitej wartości wyładunków przemysłowych, a po raz trzeci dla kryterium całkowitego nakładu połowowego wyrażonego w liczbie dni na morzu. Do wybranej grupy dodawane są metier należące do górnych 90 %, a nienależące do poprzednich górnych 90 %,

                                          —

                                          STECF może dodać do wybranej grupy metier niewybrane przy zastosowaniu systemu klasyfikującego, lecz mające szczególne znaczenie ze względu na zarządzanie;

                              c)

                              jednostką doboru próby jest rejs połowowy, a liczba rejsów połowowych dobierana do próby powinna zapewnić dobre pokrycie danego metier;

                              d)

                              wartości precyzji i system klasyfikujący znajdują się na tym samym poziomie co programy pobierania prób, tzn. na poziomie metier krajowych dla danych gromadzonych w ramach programów krajowych oraz na poziomie metier regionalnych dla danych gromadzonych w ramach regionalnie koordynowanych programów pobierania prób;

                              e)

                              częstotliwość pobierania prób badawczych jest proporcjonalna do względnych nakładów połowowych i zróżnicowania połowów w danym metier. Minimalna liczba rejsów połowowych, które należy uwzględnić w próbie, nigdy nie może być mniejsza niż jeden rejs połowowy miesięcznie w okresie połowowym dla rejsów połowowych trwających poniżej 2 tygodni, a w pozostałych przypadkach — jeden rejs na kwartał;

                              f)

                              przy doborze rejsów połowowych do próby należy dokonywać równoczesnego poboru próby gatunków w następujący sposób:

                                          —

                                          każdy gatunek w ramach regionu zdefiniowanego w dodatku II powinien być klasyfikowany do grupy zgodnie z następującymi zasadami:
                                          —   grupa 1: gatunki podlegające międzynarodowemu procesowi zarządzania, w tym gatunki objęte planami zarządzania UE lub planami odbudowy UE bądź wieloletnimi długofalowymi planami UE lub planami działania UE na rzecz ochrony i zarządzania w oparciu o rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (3),
                                          —   grupa 2: inne gatunki podlegające regulacjom międzynarodowym oraz najważniejsze gatunki przyłowu podlegające regulacjom niemającym charakteru międzynarodowego;
                                          —   grupa 3: wszystkie pozostałe gatunki przyłowu (ryby i skorupiaki). Wykaz gatunków należących do grupy 3 zostanie ustanowiony na poziomie regionalnym przez strony odpowiedniego spotkania ds. koordynacji regionalnej i zatwierdzony przez STECF;

                              g)

                              sposób zaliczania gatunków do grupy 1 i 2 określono w dodatku VII. Wybór schematu próbkowania zależy od różnorodności gatunków, z których ma być pobrana próba, oraz od warunków operacyjnych, w których odbywa się próbkowanie. Plan pobierania prób do badań na metier uwzględnia zarówno okresowość pobrań próby, jak i schemat pobierania prób, który należy zastosować. Możliwe schematy pobierania prób opisane w poniższej tabeli obejmują:
                              —   schemat 1: pobieranie kompleksowej próby wszystkich gatunków;
                              —   schemat 2: w każdym przedziale czasu czynności pobierania próby są podzielone na dwa etapy. Jeden etap pobrań próby (× %) stanowi pobieranie próby wszystkich gatunków na brzegu, podczas gdy na drugi etap pobrań próby (100 — × %) składa się jedynie pobieranie próby ze wszystkich gatunków z grupy 1;
                              —   schemat 3: w każdym przedziale czasu czynności pobrania próby są podzielone na dwa etapy. Jeden etap pobrań próby (× %) stanowi pobieranie próby na brzegu ze wszystkich gatunków z grupy 1 i 2, podczas gdy na drugi etap pobrań próby (100 — × %) składa się jedynie pobieranie próby z gatunków z grupy 1. W tym schemacie próbę z gatunków z grupy 3 pobiera się na morzu.
                              Tabela 1
                              Streszczenie schematów, które należy stosować do równoczesnego pobierania próby

                                          Schemat pobierania próby

                                          Częstotliwość

                                          Grupa 1

                                          Grupa 2

                                          Grupa 3

                                          Schemat 1

                                          Każde pobranie próby

                                          Schemat 2

                                          x % pobrań próby

                                          (100 — x) % pobrań próby

                                          Schemat 3

                                          x % pobrań próby

                                          Pobieranie próby na morzu

                                          (100 — x) % pobrań próby

                              h)

                              dla dowolnej próby schemat pobierania próby jest zapisywany (tabela 1) wraz z informacją o sposobie realizacji pobrania próby:

                                          —

                                          przy pobieraniu próby gatunku liczba osobników podlegających pomiarowi musi zapewniać jakość i prawidłowość otrzymywanych częstotliwości występowania określonych długości. Liczbę klas długości w ramach danej próby można szacować na podstawie przybliżonego zakresu długości w jej obrębie, a na tej podstawie liczba mierzonych ryb mieści się między 3-krotną liczbą klas długości a 5-krotną liczbą klas długości, co jest pierwszym przybliżeniem przy braku statystycznej optymalizacji planu pobierania próby;

                              i)

                              inne procedury pobierania prób mogą być stosowane pod warunkiem istnienia dowodów naukowych potwierdzających, że procedury te prowadzą do osiągnięcia tych samych celów jak cele opisane w pkt 3.1 lit. g);

                              j)

                              streszczenie protokołów pobierania prób przez państwa członkowskie dla każdego metier uwzględnionego przy pobieraniu prób jest udostępniane Komitetowi Naukowo-Technicznemu i Ekonomicznemu ds. Rybołówstwa (STECF) za pośrednictwem programów krajowych.

                  2.

                  W przypadku odrzutów:

                              a)

                              system klasyfikujący, o którym mowa w rozdziale III sekcja B/B1 pkt 3.1 lit. b), jest stosowany do wyboru metier w celu oszacowania odrzutów. W każdym przypadku gdy szacuje się, że odrzuty w danym metier przekraczają 10 % całkowitej wielkości połowów i nie zostało ono wybrane przez system klasyfikujący, z tego metier pobiera się próby;

                              b)

                              jednostką doboru próby jest rejs połowowy, a liczba rejsów połowowych dobierana do próby powinna zapewnić dobre pokrycie danego metier;

                              c)

                              wartości precyzji i system klasyfikujący znajdują się na tym samym poziomie co programy pobierania prób, tzn. na poziomie metier krajowych dla danych gromadzonych w ramach programów krajowych oraz na poziomie metier regionalnych dla danych gromadzonych w ramach regionalnie koordynowanych programów pobierania prób;

                              d)

                              częstotliwość pobierania prób badawczych jest proporcjonalna do względnych nakładów połowowych i/lub zróżnicowania połowów w danym metier. Minimalna liczba rejsów połowowych objętych pobieraniem prób wynosi nie mniej niż dwa rejsy połowowe na kwartał;

                              e)

                              dla gatunków z grup 1, 2 i 3 określonych w rozdziale III sekcja B/B1 pkt 3 lit. f) odrzuty są monitorowane, aby oszacować średnią kwartalną wagę odrzutów. Ponadto:

                                          —

                                          odrzuty są przedmiotem kwartalnych szacunków rozkładu długości, jeśli w skali rocznej dla gatunków z grup 1 i 2 stanowią więcej niż 10 % całkowitych połowów według wagi albo ponad 15 % połowów w liczbach,

                                          —

                                          jeżeli mają miejsce odrzuty ze względu na zakresy długości gatunków, które nie występują w wyładunkach, należy przeprowadzić odczytywanie wieku zgodnie z zasadami określonymi w dodatku VII;

                              f)

                              w stosownych przypadkach przeprowadzane są badania pilotażowe, o których mowa w rozdziale II B pkt 1;

                              g)

                              streszczenie protokołów pobierania prób przez państwa członkowskie dla każdego metier uwzględnionego przy pobieraniu prób jest udostępniane Komitetowi Naukowo-Technicznemu i Ekonomicznemu ds. Rybołówstwa (STECF) za pośrednictwem programów krajowych.

                  3.

                  W przypadku połowów rekreacyjnych:

                              a)

                              w przypadku gatunków objętych połowami rekreacyjnymi wymienionych w dodatku IV (1 do 5) państwa członkowskie oceniają kwartalnie połowy pod względem wagi;

                              b)

                              w stosownych przypadkach przeprowadzane są badania pilotażowe, o których mowa w rozdziale II B pkt 1 mające na celu oszacowanie wielkości połowów rekreacyjnych, o których mowa w pkt 3 ust. 3 lit. a).

            4.   Poziomy dokładności

                  1.

                  W przypadku wyładunków:

                              a)

                              należy dążyć do osiągnięcia dokładności na poziomie 2 w przypadku poziomu zasobów połowowych zarówno dla gatunków z grupy 1, jak i z grupy 2. W razie potrzeby dodaje się próby oparte na konkretnych zasobach połowowych, jeżeli próba oparta na metier nie zapewnia odpowiedniej dokładności dla rozkładu długości na poziomie zasobów połowowych.

                  2.

                  W przypadku odrzutów:

                              a)

                              dane związane z kwartalnymi szacunkami rozkładu długości i wieku odrzutów dla gatunków z grupy 1 i 2 muszą prowadzić do osiągnięcia poziomu dokładności 1;

                              b)

                              szacunki dotyczące wagi gatunków z grupy 1, 2 i 3 muszą prowadzić do osiągnięcia poziomu dokładności 1.

                  3.

                  W przypadku połowów rekreacyjnych:

                              a)

                              dane związane z rocznymi szacunkami wielkości połowów muszą prowadzić do osiągnięcia poziomu dokładności 1.

            5.   Zasady stosowania wyjątków

                  1.

                  Jeśli państwa członkowskie nie mogą osiągnąć poziomów dokładności, o których mowa w rozdziale III sekcja B/B1/4 pkt 2 lit. a) i b) oraz pkt 3 lit. a) i b), lub osiągnięcie ich spowoduje nadmierne koszty, Komisja może zezwolić państwom członkowskim na odstępstwo, na podstawie rekomendacji STECF, w celu obniżenia poziomu dokładności, częstotliwości pobierania prób lub wprowadzenia badań pilotażowych, o ile ich wniosek jest w pełni udokumentowany i naukowo udowodniony.

            B2.   Zmienne dotyczące zasobów
      1.   Zmienne

                  1.

                  Dla zasobów wymienionych w dodatku VII należy zebrać dane dla następujących zmiennych:

                              a)

                              indywidualne informacje o wieku;

                              b)

                              indywidualne informacje o długości;

                              c)

                              indywidualne informacje o wadze;

                              d)

                              indywidualne informacje o płci;

                              e)

                              indywidualne informacje o stadium dojrzałości;

                              f)

                              indywidualne informacje o płodności,

                        przy użyciu schematu pobierania prób przewidzianego w dodatku VII.

                  2.

                  Zbieranie wszystkich poszczególnych informacji, o których mowa w ust. 1, należy powiązać z odpowiednimi informacjami na temat przestrzeni i przedziałów czasowych.

                  3.

                  Dla stad dzikiego łososia występujących w rzekach katalogowanych, zgodnie z definicją ICES, wpadających do Morza Bałtyckiego III b-d, należy zebrać dane dla następujących zmiennych:

                              a)

                              informacje o liczebności młodych łososi (w stadium smolt);

                              b)

                              informacje o liczebności młodych łososi (w stadium parr);

                              c)

                              informacje o liczebności osobników migrujących w górę rzek.

            2.   Poziom dezagregacji

                  1.

                  Niezbędne poziomy dezagregacji, jak również okresowość zbierania danych dla wszystkich zmiennych oraz częstotliwości pobierania prób dla wieku zostały określone w dodatku VII. Do strategii i częstotliwości pobierania prób badawczych stosują się zasady określone w rozdziale II sekcja B (Poziomy dokładności i częstotliwości pobierania prób badawczych).

            3.   Strategia pobierania prób badawczych

                  1.

                  W miarę możliwości dla połowów przemysłowych należy dokonywać odczytu wieku, aby oszacować przekrój wiekowy dla poszczególnych gatunków i, w odpowiednich przypadkach, parametry wzrostu. Jeśli nie jest to możliwe, państwa członkowskie wyjaśniają przyczyny tego stanu rzeczy w swoich programach krajowych.

                  2.

                  Jeżeli współpraca między państwami członkowskimi zapewnia osiągnięcie niezbędnego poziomu dokładności dla ogólnych szacunkowych wartości parametrów wymienionych w dodatku VII, każde państwo członkowskie zapewnia, aby jego własny wkład do zestawu wspólnych danych był wystarczający do osiągnięcia tego poziomu dokładności.

            4.   Poziomy dokładności

                  1.

                  W przypadku zasobów gatunków, w odniesieniu do których można dokonać odczytu wieku, dla każdego wieku dokonuje się szacowania średniej wagi i długości z dokładnością na poziomie 3, aż do takiego wieku, przy którym zakumulowane wyładunki dla odnośnych poziomów wiekowych stanowią przynajmniej 90 % wyładunków krajowych danego zasobu.

                  2.

                  W przypadku zasobów, dla których odczyt wieku nie jest możliwy, lecz dla których można podać krzywą wzrostu, szacuje się średnią wagę i długość dla każdego domniemanego wieku (np. wynikającego z krzywych wzrostu) z dokładnością na poziomie 2 aż do takiego wieku, przy którym zakumulowane wyładunki dla odnośnych poziomów wiekowych stanowią przynajmniej 90 % wyładunków krajowych danego zasobu.

                  3.

                  W przypadku wskaźników dojrzałości, płodności i płci można wybierać między podawaniem wieku lub długości, pod warunkiem że państwa członkowskie, które mają obowiązek pobrania odnośnych prób biologicznych, uzgodniły, co następuje:

                              a)

                              w przypadku dojrzałości i płodności, liczonych jako odsetek dojrzałych ryb, należy osiągnąć dokładność na poziomie 3 w ramach zakresu wiekowego i/lub zakresu długości, których granice odpowiadają 20 % i 90 % dojrzałych ryb;

                              b)

                              w przypadku wskaźników płci, liczonych jako odsetek samic, należy osiągnąć dokładność na poziomie 3 do takiego wieku lub długości, przy których zakumulowane wyładunki dla odnośnych poziomów wiekowych lub poziomów długości stanowią przynajmniej 90 % wyładunków krajowych danego zasobu.

            5.   Zasady stosowania wyjątków

                  1.

                  Z programu krajowego danego państwa członkowskiego można wyłączyć szacowanie zmiennych dotyczących zasobów w przypadku zasobów, dla których określono całkowite dopuszczalne połowy (TAC), oraz kwoty na następujących warunkach:

                              a)

                              odnośna kwota musi stanowić średnio poniżej 10 % udziału Wspólnoty w TAC lub poniżej 200 ton dla poprzednich trzech lat;

                              b)

                              suma odpowiednich kwot dla państw członkowskich, których przydział wynosi poniżej 10 %, musi wynosić poniżej 25 % udziału Wspólnoty w TAC.

                  2.

                  Jeżeli spełniony jest warunek określony w pkt 1 lit. a) powyżej, lecz nie jest spełniony warunek określony w pkt 1 lit. b), odnośne państwa członkowskie mogą ustanowić skoordynowany program celem osiągnięcia wspólnego schematu pobierania prób dla wspólnych wyładunków bądź też państwa członkowskie mogą indywidualnie ustanowić inne krajowe schematy poboru prób prowadzące do osiągnięcia tego samego poziomu dokładności.

                  3.

                  W miarę potrzeby krajowe programy mogą być dostosowywane do dnia 1 lutego każdego roku, tak aby uwzględniały wymianę kwot między państwami członkowskimi.

                  4.

                  W odniesieniu do zasobów, dla których nie określono TAC i kwot oraz leżących poza obszarem śródziemnomorskim, stosuje się te same zasady określone w pkt 5.1 na podstawie średnich wyładunków z ostatnich trzech lat, w nawiązaniu do całkowitych wyładunków Wspólnoty w zakresie danego zasobu.

                  5.

                  W odniesieniu do zasobów Morza Śródziemnego wyładunki według wagi dokonane przez śródziemnomorskie państwo członkowskie w ramach gatunku odpowiadającego mniej niż 10 % całkowitych wyładunków Wspólnoty z Morza Śródziemnego lub mniej niż 200 tonom, z wyjątkiem tuńczyka błękitnopłetwego.

            C.   Gromadzenie danych przekrojowych
      1.   Zmienne

                  1.

                  Zmienne, dla których mają być gromadzone dane, wymieniono w dodatku VIII. Dane powinny być przekazywane zgodnie z okresowością określoną w tym dodatku.

                  2.

                  Mogą wystąpić pewne opóźnienia między przekazywanymi informacjami dotyczącymi segmentacji floty i nakładu połowowego.

            2.   Poziom dezagregacji

                  1.

                  Poziom dezagregacji został podany w dodatku VIII zgodnie z kryteriami określonymi w dodatku V.

                  2.

                  Poziom zagregowania powinien być zgodny z najwyższym wymaganym poziomem dezagregacji. Można dokonać grupowania komórek w ramach tego schematu, pod warunkiem że odpowiednia analiza statystyczna wykaże zasadność takiego kroku. Ustanowienie tego rodzaju łączenia musi zostać zatwierdzone na odpowiednim regionalnym posiedzeniu koordynacyjnym.

            3.   Strategia pobierania prób badawczych

                  1.

                  Wszędzie tam, gdzie to możliwe, należy w sposób wyczerpujący gromadzić dane przekrojowe. Gdy nie jest to możliwe, państwa członkowskie określają procedury pobierania prób w swoich programach krajowych.

            4.   Poziomy dokładności

                  1.

                  Państwa członkowskie w swoim dorocznym sprawozdaniu podają informację o jakości (prawidłowości i dokładności) szacunków.

            D.   Prowadzenie badań na morzu

                  1.

                  Uwzględniane są wszystkie badania statystyczne wymienione w dodatku IX.

                  2.

                  Państwa członkowskie w ramach swoich programów krajowych gwarantują ciągłość w stosunku do planów badawczych stosowanych w przeszłości.

                  3.

                  Niezależnie od postanowień punktów 1 i 2 państwa członkowskie mogą zaproponować zmiany w zakresie prac badawczych lub w planie pobierania próby pod warunkiem, że nie wpłynie to ujemnie na jakość otrzymywanych wyników. Komisja udziela zgody na zmianę pod warunkiem uzyskania wcześniejszej zgody STECF.

            ROZDZIAŁ IV
      MODUŁ OCENY SYTUACJI GOSPODARCZEJ SEKTORA AKWAKULTURY I SEKTORA PRZEMYSŁU PRZETWÓRCZEGO
      A.   Gromadzenie danych ekonomicznych dla sektora akwakultury
      1.   Zmienne

                  1.

                  Dane dla wszystkich zmiennych wymienionych w dodatku X powinny być gromadzone corocznie dla poszczególnych segmentów zgodnie z segmentacją określoną w dodatku XI.

                  2.

                  Jednostką statystyczną jest „przedsiębiorstwo” zdefiniowane jako podmiot najniższego poziomu posiadający osobowość prawną na potrzeby prowadzenia księgowości.

                  3.

                  Populacja odnosi się do przedsiębiorstw, których podstawowa działalność jest zdefiniowana zgodnie z definicją Eurostatu według kodu NACE 05.02: „Hodowla ryb”.

                  4.

                  Waluty krajowe należy przeliczyć na euro przy zastosowaniu średniorocznych kursów wymiany Europejskiego Banku Centralnego (EBC).

            2.   Poziom dezagregacji

                  1.

                  Segmentacji danych należy dokonać według gatunków i technik akwakultury, jak wskazano w dodatku XI. Ponadto państwa członkowskie mogą w razie potrzeby dokonywać dalszej segmentacji wg wielkości przedsiębiorstwa lub innych istotnych kryteriów.

                  2.

                  Gromadzenie danych dla gatunków słodkowodnych nie jest obowiązkowe. Jeżeli jednak takie dane są gromadzone, państwa członkowskie stosują segmentację określoną w dodatku XI.

            3.   Strategia pobierania prób badawczych

                  1.

                  W swoich programach krajowych państwa członkowskie opisują stosowaną przez nie metodę szacowania każdej zmiennej ekonomicznej, w tym kwestie jakości.

                  2.

                  Państwa członkowskie zapewniają spójność i porównywalność wszystkich zmiennych ekonomicznych, gdy pochodzą one z różnych źródeł (np. ankiet, rozliczeń finansowych).

            4.   Poziom dokładności

                  1.

                  Państwa członkowskie w swoim dorocznym sprawozdaniu podają informację o jakości (prawidłowości i dokładności) szacunków.

            B.   Gromadzenie danych ekonomicznych dotyczących przemysłu przetwórczego
      1.   Zmienne

                  1.

                  Dane dla wszystkich zmiennych wymienionych w dodatku XII powinny być gromadzone corocznie dla populacji.

                  2.

                  Populacja odnosi się do przedsiębiorstw, których główny przedmiot działalności jest określony zgodnie z definicją Eurostatu według kodu NACE 15.20: „Przetwarzanie i konserwowanie ryb i produktów rybołówstwa”.

                  3.

                  W ramach wytycznych dodatkowo wykorzystywane są kody krajowe stosowane przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (4), rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (5) oraz rozporządzeniem (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 854/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (6), jako sposób weryfikacji i identyfikacji przedsiębiorstw klasyfikowanych zgodnie z kodem NACE 15.20.

                  4.

                  Waluty krajowe należy przeliczyć na euro przy zastosowaniu średniorocznych kursów wymiany Europejskiego Banku Centralnego (EBC).

            2.   Poziom dezagregacji

                  1.

                  Jednostką statystyczną na potrzeby gromadzenia danych jest „przedsiębiorstwo” zdefiniowane jako podmiot najniższego poziomu posiadający osobowość prawną na potrzeby prowadzenia księgowości.

                  2.

                  W przypadku przedsiębiorstw zajmujących się przetwórstwem ryb, które nie jest ich podstawowym rodzajem działalności, w pierwszym roku każdego okresu programowania obowiązkowe jest gromadzenie następujących danych:

                              a)

                              liczba przedsiębiorstw;

                              b)

                              obroty pochodzące z przetwórstwa ryb.

            3.   Strategia pobierania prób badawczych

                  1.

                  W swoich programach krajowych państwa członkowskie opisują stosowaną przez nie metodę szacowania każdej zmiennej ekonomicznej, w tym kwestie jakości.

                  2.

                  Państwa członkowskie zapewniają spójność i porównywalność wszystkich zmiennych ekonomicznych, gdy pochodzą one z różnych źródeł (np. ankiet, rozliczeń finansowych).

            4.   Poziom dokładności

                  1.

                  Państwa członkowskie w swoim dorocznym sprawozdaniu podają informację o jakości (prawidłowości i dokładności) szacunków.

            ROZDZIAŁ V
      MODUŁ OCENY WPŁYWU SEKTORA RYBOŁÓWSTWA NA EKOSYSTEM MORSKI
      1.   Zmienne

                  1.

                  Dla umożliwienia obliczeń wszystkich wskaźników wymienionych w dodatku XIII dane określone w niniejszym załączniku są gromadzone corocznie, z wyjątkiem danych określonych jako dane, które muszą być gromadzone na poziomach bardziej zdezagregowanych.

                  2.

                  Dane określone w dodatku XIII gromadzone są na poziomie krajowym w celu umożliwienia użytkownikom ostatecznym obliczenia wskaźników w odpowiedniej skali geograficznej, jak podano w dodatku II.

            2.   Poziom dezagregacji

                  1.

                  Stosuje się poziom dezagregacji określony w specyfikacjach ustanowionych w dodatku XIII.

            3.   Strategia pobierania prób badawczych

                  1.

                  Państwa członkowskie stosują zalecenia ustalone w specyfikacjach ustanowionych w dodatku XIII.

            4.   Poziomy dokładności

                  1.

                  Państwa członkowskie stosują zalecenia ustalone w specyfikacjach ustanowionych w dodatku XIII.

            ROZDZIAŁ VI
      MODUŁ ZARZĄDZANIA DANYMI I WYKORZYSTYWANIA DANYCH OBJĘTYCH RAMAMI GROMADZENIA DANYCH
      A.   Zarządzanie danymi

                  1.

                  W odniesieniu do danych objętych niniejszym programem wspólnotowym niniejsza sekcja obejmuje tworzenie baz danych, wprowadzanie (przechowywanie) danych, kontrolę jakości danych i ich walidację oraz przetwarzanie danych z postaci pierwotnej do postaci zbiorów szczegółowych lub sumarycznych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 199/2008.

                  2.

                  Uwzględniony zostaje proces przekształcania pierwotnych danych społeczno-gospodarczych w metadane, o których mowa w art. 13 lit. b) rozporządzenia nr 199/2008.

                  3.

                  Państwa członkowskie gwarantują możliwość przekazania, na żądanie Komisji, informacji o procesie przekształcenia, o którym mowa w ust. 2.

            B.   Wykorzystywanie danych

                  1.

                  Sekcja ta obejmuje tworzenie zbiorów danych oraz ich wykorzystywanie do celów analizy naukowej jako podstawy do formułowania zaleceń dla gospodarki rybnej, o czym mowa w art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 199/2008.

                  2.

                  Obejmuje ona szacunki parametrów biologicznych (wiek, waga, płeć, dojrzałość i płodność) dla stad wymienionych w załączniku VII, tworzenie zbiorów danych do oceny zasobów i modelowanie bioekonomiczne oraz odnośne analizy naukowe.
                  Wykaz dodatków

                              Nr dodatku

                              Tytuł

                              I

                              Stratyfikacja geograficzna według regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem

                              II

                              Stratyfikacja geograficzna według regionów

                              III

                              Segmentacja floty według regionów

                              IV

                              Działalność połowowa (metier) według regionów

                              V

                              Poziomy dezagregacji

                              VI

                              Wykaz danych ekonomicznych

                              VII

                              Wykaz danych biologicznych z wyszczególnieniem charakterystyki doboru prób gatunków

                              VIII

                              Wykaz danych przekrojowych z wyszczególnieniem charakterystyki doboru prób

                              IX

                              Wykaz badań na morzu

                              X

                              Wykaz danych ekonomicznych dla sektora akwakultury

                              XI

                              Segmentacja sektora w przypadku gromadzenia danych dotyczących akwakultury

                              XII

                              Wykaz danych ekonomicznych dla sektora przemysłu przetwórczego

                              XIII

                              Definicje wskaźników środowiskowych mierzących oddziaływanie rybołówstwa na ekosystem morski

         (1)  Dz.U. L 5 z 9.1.2004, s. 25.

         (2)  Dz.U. L 186 z 15.7.2008, s. 3.

         (3)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.

         (4)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

         (6)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206.