title: 2011/530/UE: Decyzja Rady z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Porozumienia o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określającego ogólne ramy zacieśnionej współpracy#Porozumienie o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określające ogólne ramy zacieśnionej współpracy

text:
               9.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 232/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 31 marca 2011 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Porozumienia o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określającego ogólne ramy zacieśnionej współpracy
   (2011/530/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 i art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała, zgodnie z przyjętym przez Radę w dniu 17 grudnia 2009 r. mandatem upoważniającym Komisję do otwarcia negocjacji, Porozumienie o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określające ogólne ramy zacieśnionej współpracy (zwane dalej „porozumieniem o współpracy”).

               (2)

               Obie strony parafowały porozumienie o współpracy w dniu 27 września 2010 r. w trakcie obrad 37. Zgromadzenia Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w Montrealu.

               (3)

               Porozumienie o współpracy powinno zostać podpisane i tymczasowo stosowane, do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Porozumienia o współpracy między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określającego ogólne ramy zacieśnionej współpracy (zwanego dalej „porozumieniem o współpracy”), z zastrzeżeniem zawarcia tego porozumienia.
   Tekst porozumienia o współpracy dołączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania porozumienia o współpracy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Porozumienie o współpracy jest stosowane tymczasowo od dnia jego podpisania do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jego zawarcia (1).
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 marca 2011 r.

            W imieniu Rady

         VÖLNER P.

            Przewodniczący

      (1)  Data podpisania porozumienia o współpracy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

      POROZUMIENIE O WSPÓŁPRACY
      między Unią Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego określające ogólne ramy zacieśnionej współpracy
      UNIA EUROPEJSKA („UE”),
      oraz
      ORGANIZACJA MIĘDZYNARODOWEGO LOTNICTWA CYWILNEGO („ICAO”),
      zwane dalej „Stronami”,
      PRZYWOŁUJĄC Konwencję o międzynarodowym lotnictwie cywilnym podpisaną w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (zwaną dalej „konwencją chicagowską”), w szczególności jej artykuły 55 a) oraz 65,
      PRZYWOŁUJĄC Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego artykuły 218 i 220,
      MAJĄC NA UWADZE rezolucję A1-10 Zgromadzenia ICAO, upoważniającą Radę ICAO do poczynienia stosownych ustaleń z publicznymi organizacjami międzynarodowymi prowadzącymi działalność związaną z międzynarodowym lotnictwem cywilnym, w szczególności w związku ze współpracą techniczną, wymianą informacji i dokumentacji, uczestnictwa w obradach oraz wszelkich innych kwestii służących rozwijaniu skutecznej współpracy,
      POWOŁUJĄC SIĘ na założenia polityki i ramy współpracy ICAO w odniesieniu do regionalnych organów lotnictwa cywilnego oraz organizacji regionalnych służące między innymi zawieraniu umów o współpracy z takimi organami i organizacjami zgodnie z zaleceniami wspólnego sympozjum WE/ICAO poświęconego organizacjom regionalnym zwołanego w dniach 10–11 kwietnia 2008 r. w Montrealu,
      ZWAŻYWSZY, że obowiązujące przepisy prawa UE obejmują większość norm ICAO w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony lotnictwa, zarządzania ruchem lotniczym oraz ochrony środowiska,
      MAJĄC NA UWADZE porozumienie o współpracy między Europejską Agencją Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) w zakresie kontroli nadzoru nad bezpieczeństwem i powiązanych z nim kwestii, podpisane w Montrealu dnia 21 marca 2006 r.,
      MAJĄC NA UWADZE porozumienie o współpracy między Wspólnotą Europejską a Organizacją Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w zakresie kontroli/inspekcji w dziedzinie ochrony lotnictwa i spraw powiązanych, podpisane w Montrealu dnia 17 września 2008 r.,
      MAJĄC NA UWADZE nową ramową umowę finansowo-administracyjną podpisaną dnia 29 kwietnia 2003 r. przez Wspólnotę Europejską i Organizację Narodów Zjednoczonych, do której przystąpiło ICAO, zawierając porozumienie ze Wspólnotą Europejską podpisane dnia 7 grudnia 2004 r.,
      ZWAŻYWSZY NA FAKT, że niniejsze porozumienie o współpracy nie zastępuje dotychczasowych form współpracy między Stronami, a dopóki obowiązują pozostaje bez uszczerbku dla ich stosowania,
      UWZGLĘDNIAJĄC rezolucję A36-2 Zgromadzenia ICAO, w której uznano między innymi ogromny potencjał systemów nadzoru bezpieczeństwa ustanawianych w skali regionalnej i podregionalnej, w tym regionalnych organizacji nadzoru nad bezpieczeństwem, w zakresie wspomagania państw w przestrzeganiu zobowiązań, jakie nakłada na nie konwencja chicagowska, dzięki korzyściom skali oraz harmonizacji na większą skalę, wzywając przy tym Sekretarza Generalnego do dalszego wspierania koordynacji i współpracy łączącej działania globalnego programu kontroli nadzoru nad bezpieczeństwem (USOAP) ICAO z działalnością innych organizacji w zakresie kontroli bezpieczeństwa ruchu lotniczego i zalecając Radzie propagowanie rozwiązań opartych na systemach nadzoru bezpieczeństwa na skalę regionalną i podregionalną, z uwzględnieniem regionalnych organizacji nadzoru nad bezpieczeństwem,
      ZWAŻYWSZY NA FAKT, że Strony podzielają wizję osiągnięcia najwyższego poziomu jednolitości obowiązujących europejskich przepisów, wymogów i procedur wdrażających normy ICAO zawarte w załącznikach do konwencji chicagowskiej zapewniające bezpieczeństwo i ochronę lotnictwa oraz służące zarządzaniu ruchem lotniczym oraz ochronie środowiska,
      ZWAŻYWSZY, że każda ze Stron odgrywa istotną rolę w dążeniu do realizacji tego celu,
      ZWAŻYWSZY, że obie Strony zamierzają angażować się i komunikować ze sobą w dziedzinie współpracy regionalnej,
      ZWAŻYWSZY, że UE przyjęła wspólne zasady w dziedzinach bezpieczeństwa i ochrony lotnictwa, a Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) i Komisja Europejska prowadzą w państwach członkowskich UE inspekcje, monitorując stosowanie wspomnianych zasad,
      ZWAŻYWSZY, że w UE to Komisja Europejska dysponuje uprawnieniami wykonawczymi w zakresie wprowadzania w życie prawodawstwa unijnego w dziedzinach bezpieczeństwa i ochrony lotnictwa, zarządzania ruchem lotniczym oraz ochrony środowiska,
      ZWAŻYWSZY NA FAKT, że podstawowe cele programu kontroli ICAO i programu inspekcji UE to poprawa poziomu bezpieczeństwa i ochrony lotnictwa poprzez ocenę wdrożenia właściwych norm, wykrywanie ewentualnych nieprawidłowości w UE oraz, w miarę potrzeb, ich usuwanie,
      ZWAŻYWSZY, że UE otworzyła w Montrealu biuro mające ułatwiać zacieśnianie stosunków i współpracy między UE i ICAO oraz umożliwić zwiększenie udziału UE w działalności ICAO i wkładu w tę działalność w głównej siedzibie ICAO,
      MAJĄC NA UWADZE fakt, iż – bez uszczerbku dla praw i obowiązków państw członkowskich UE wypływających z konwencji chicagowskiej oraz dla stosunków łączących państwa członkowskie UE z ICAO wynikających z członkowstwa w tej organizacji – pożądane byłoby nawiązanie przez UE i ICAO dwustronnej współpracy w dziedzinach bezpieczeństwa i ochrony lotnictwa, zarządzania ruchem lotniczym oraz ochrony środowiska, służącej zagwarantowaniu dalszej harmonizacji norm i ściślejszej koordynacji stosownych działań Stron, a także mającej na celu dążenie do lepszego wykorzystania ograniczonych zasobów oraz zapobiegania dublowaniu działań przy zachowaniu odrębnej integralności każdej ze Stron,
      MAJĄC NA UWADZE, że Strony uznają konieczność ochrony uzyskiwanych od siebie wzajemnie informacji niejawnych – w zakresie zgodnym z odpowiednimi przepisami,
      UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      1.   Postanowienia ogólne
      Strony zgadzają się zacieśnić łączące je stosunki i nawiązać ściślejszą współpracę w dziedzinach bezpieczeństwa i ochrony lotnictwa, zarządzania ruchem lotniczym oraz ochrony środowiska, a także ułatwiać – zgodnie z obowiązującymi je regulaminami – uczestnictwo w działaniach oraz udział w obradach w charakterze obserwatorów, podpisując niniejsze porozumienie o współpracy („Porozumienie”) w interesie międzynarodowego lotnictwa cywilnego.
      Niniejsze Porozumienie pozostaje bez uszczerbku dla praw i obowiązków państw członkowskich UE wypływających z konwencji chicagowskiej oraz dla stosunków łączących państwa członkowskie UE z ICAO wynikających z członkowstwa w tej organizacji.
      Niniejsze Porozumienie nie obejmuje ani nie przesądza żadnych decyzji podejmowanych przez ICAO bądź UE, nie ma również zastosowania w sprawach normalizacji ani działalności prawodawczej, stanowi natomiast ramy dla współpracy w zakresie kontroli we wstępnych stadiach przygotowawczych w tej dziedzinie.
      Biuro Unii Europejskiej w Montrealu, reprezentujące UE przy siedzibie głównej ICAO, ma na celu usprawnianie stosunków UE z ICAO, służąc jako główny punkt kontaktów z UE dla ICAO we wszelkich kwestiach związanych z wykonywaniem niniejszego Porozumienia.
      2.   Cele

                  2.1.

                  Niniejsze Porozumienie:

                              a)

                              ustanawia ramy zacieśnionych stosunków między Stronami;

                              b)

                              zacieśnia łączącą Strony współpracę;

                              c)

                              wskazuje dziedziny dwustronnej współpracy między Stronami; oraz

                              d)

                              określa warunki, zasady i mechanizmy wdrażania współpracy między Stronami.

            3.   Zakres stosowania

                  3.1.

                  Niniejsze Porozumienie ustanawia współpracę Stron w następujących dziedzinach:

                              a)

                              bezpieczeństwo lotnicze;

                              b)

                              ochrona lotnictwa;

                              c)

                              zarządzanie ruchem lotniczym; oraz

                              d)

                              ochrona środowiska.

                  3.2.

                  Każda z dziedzin współpracy wymienionych w pkt 3.1 niniejszego artykułu jest przedmiotem odrębnego załącznika do Porozumienia.

                  3.3.

                  Strony mogą ustanowić warunki szczegółowe, określając wspólnie uzgodnione mechanizmy i procedury konieczne do celów skutecznego wdrożenia działalności w zakresie współpracy opisanej w załącznikach do niniejszego Porozumienia.

                  3.4.

                  Załączniki przyjęte zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia stanowią jego integralną część.

            4.   Formy współpracy

                  4.1.

                  Strony:

                              a)

                              ustanawiają mechanizmy konsultacji, koordynacji i współpracy oraz wymiany informacji;

                              b)

                              usprawniają harmonizację wymagań dotyczących skuteczności działania oraz interoperacyjności nowych technologii i systemów;

                              c)

                              koordynują stosowne programy kontroli i inspekcji oraz ich wyniki, a także działania pomocy technicznej w dążeniu do lepszego wykorzystania ograniczonych zasobów i zapobieżenia dublowaniu działań;

                              d)

                              wymieniają informacje o przestrzeganiu norm ICAO;

                              e)

                              czynią ustalenia konieczne w celu udostępniania przez UE wiedzy specjalistycznej i zasobów na potrzeby ICAO, w tym przez delegowanie pracowników do wyłącznej dyspozycji Sekretarza Generalnego, pomoc techniczną oraz w – w miarę możliwości – specjalistyczne szkolenia;

                              f)

                              umożliwiają sobie wzajemnie uczestnictwo w działaniach związanych z programami kontroli i inspekcji bądź też w szkoleniach, z zastrzeżeniem, że udział obserwatorów z ramienia UE w wizytach kontrolnych ICAO w państwach UE wymaga zgody tych państw, a oddelegowani eksperci unijni uczestniczący w kontrolach ICAO w charakterze kontrolerów ICAO zachowują ścisłą poufność wszelkich informacji związanych z wizytą kontrolną, przestrzegając obowiązujących zasad ICAO; oraz

                              g)

                              bez uszczerbku dla obowiązku przestrzegania poufności spoczywającym na każdej ze Stron i z zachowaniem obowiązujących je zasad poufności określonych w art. 6, wymieniają informacje i dane elektroniczne oraz oficjalne publikacje, a także zapewniają sobie wzajemny dostęp do baz danych i zacieśniają wiążące je kontakty w celu uzupełnienia zawartości posiadanych przez nie baz danych.

            5.   Działania w zakresie współpracy

                  5.1.

                  Strony uzgadniają wspólne prowadzenie następujących działań w zakresie współpracy, jak wyszczególniono w załącznikach do niniejszego Porozumienia. Strony:

                              5.1.1.

                              Ustanawiają mechanizmy konsultacji, współpracy i wymiany informacji, w tym:

                                          a)

                                          ustanawiają i wdrażają wspólne mechanizmy regularnego dialogu, konsultacji i wymiany informacji;

                                          b)

                                          gwarantują sobie nawzajem pełne i na bieżąco aktualizowane informacje o wszelkich decyzjach, działaniach, inicjatywach, spotkaniach i innych wydarzeniach, mających znaczenie dla niniejszego Porozumienia w dziedzinach bezpieczeństwa i ochrony lotnictwa, zarządzania ruchem lotniczym oraz ochrony środowiska, oraz przekazują sobie stosowną dokumentację. W stosownych przypadkach mogą być organizowane spotkania informacyjne;

                                          c)

                                          zapewniają sobie wzajemnie nieodpłatny dostęp do wszystkich urzędowych dokumentów i publikacji;

                                          d)

                                          udostępniają sobie wzajemnie zawartość baz danych i treści stron internetowych; oraz

                                          e)

                                          gwarantują UE dostęp, w tym drogą elektroniczną, do wszystkich pism państw należących do ICAO dotyczących spraw istotnych dla zakresu niniejszego Porozumienia wraz z załącznikami.

                              5.1.2.

                              Ustanawiają ramy współpracy zmierzające do poprawy koordynacji programów kontroli i inspekcji w celu lepszego wykorzystania ograniczonych zasobów i zapobieżenia dublowaniu działań.

                              5.1.3.

                              Ustanawiają wspólne mechanizmy służące ścisłej koordynacji planowania programów i pomocy technicznej.

                              5.1.4.

                              Współpracują na rzecz propagowania interoperacyjności nowych technologii i systemów w skali światowej, tworząc wspólne mechanizmy służące zacieśnieniu współpracy w odniesieniu do wykorzystywania nowych technologii.

                              5.1.5.

                              Gwarantują wzajemne bieżące konsultacje w celu poprawy koordynacji i spójności w zakresie prawodawstwa, obranych rozwiązań, koncepcji oraz norm i zalecanych praktyk (SARP) ICAO.

                              5.1.6.

                              Ustanawiają warunki szczegółowe służące usprawnieniu wymiany wiedzy specjalistycznej oraz zasobów w następujący sposób:

                                          a)

                                          ICAO służy UE wiedzą specjalistyczną i radą co do najlepszych sposobów wdrażania norm i zalecanych praktyk;

                                          b)

                                          UE udostępnia ICAO wiedzę specjalistyczną, w tym również za pomocą ekspertów oddelegowanych do sekretariatu ICAO;

                                          c)

                                          UE dokłada starań, by zapewnić ICAO wkład finansowy służący pokryciu kosztów poniesionych w toku wdrażania niniejszego Porozumienia, włącznie z kosztami administracyjnymi, kosztami związanymi z dostarczaniem dokumentów i publikacji oraz usługami towarzyszącymi, korzystaniem z pomieszczeń siedziby głównej ICAO oraz kosztami informatycznymi;

                                          d)

                                          UE dokłada starań, by zapewnić ICAO nakłady finansowe służące wsparciu programów współpracy technicznej ICAO oraz innych form działalności tej organizacji uzgodnionych na forum wspólnego komitetu zgodnie z postanowieniami ramowej umowy finansowo-administracyjnej; oraz

                                          e)

                                          wszelkie nowe ramy, warunki i zasady delegowania pracowników oraz przekazywania wkładu finansowego na rzecz ICAO w ramach niniejszego Porozumienia zostają ustanowione w drodze warunków szczegółowych uzgodnionych na forum wspólnego komitetu. Wspomniane warunki szczegółowe obejmują również możliwość wystąpienia przez UE do ICAO z zapytaniem o informacje finansowe w ramach takiego wkładu finansowego.

                              5.1.7.

                              Informują się wzajemnie o wszelkich stosownych programach szkoleniowych i ułatwiają sobie wzajemnie uczestnictwo w szkoleniach.

                              5.1.8.

                              Wspólnie organizują odpowiednie wydarzenia i w miarę potrzeby koordynują je ze sobą.

            6.   Poufność

                  6.1.

                  Każda Strona podejmuje wszelkie uzasadnione środki ostrożności niezbędne dla ochrony informacji otrzymanych na podstawie niniejszego Porozumienia wraz z załącznikami przed bezprawnym ujawnieniem. Strona może, dostarczając drugiej Stronie informacje, opatrzyć klauzulą poufności część informacji, które nie podlegają ujawnieniu.

                  6.2.

                  Strony zobowiązują się do ochrony – w zakresie wymaganym przez obowiązujące je regulaminy, zasady i prawodawstwo – informacji niejawnych otrzymanych od drugiej Strony w ramach wykonywania niniejszego Porozumienia wraz z załącznikami.

                  6.3.

                  W szczególności, z zastrzeżeniem stosownych regulaminów, zasad i prawodawstwa, Strony nie ujawniają przekazywanych sobie nawzajem na mocy niniejszego Porozumienia wraz z załącznikami informacji uznanych za zastrzeżone. Informacje takie podlegają oznaczeniu odpowiednią klauzulą zgodnie z odpowiednimi przepisami.

                  6.4.

                  W miarę potrzeb Strony uzgadniają między sobą warunki szczegółowe dalszych procedur ochrony informacji niejawnych udostępnianych na mocy niniejszego Porozumienia wraz z załącznikami. Procedury takie obejmują możliwość weryfikacji przez każdą ze Stron, jakie środki ochronne zostały wdrożone przez drugą Stronę.

            7.   Wspólny komitet Stron

                  7.1.

                  Ustanawia się wspólny komitet składający się z przedstawicieli każdej ze Stron. Do przewodniczenia pracom wspólnego komitetu wyznacza się po jednym przedstawicielu obu Stron. Wspólny komitet odpowiada za skuteczne funkcjonowanie postanowień załączników do niniejszego Porozumienia, w tym za przyjęcie załączników.

                  7.2.

                  Wspólny komitet zbiera się przynajmniej raz do roku w celu dokonania przeglądu wdrażania załączników do niniejszego Porozumienia, a jego prace organizowane są w sposób racjonalny pod względem kosztów. Każda ze Stron może w dowolnym momencie zażądać zwołania posiedzenia wspólnego komitetu.

                  7.3.

                  Wspólny komitet może rozpatrywać wszelkie kwestie dotyczące stosowania i wykonania załączników do niniejszego Porozumienia. W szczególności odpowiada on za:

                              a)

                              rozstrzyganie wszelkich kwestii dotyczących stosowania i wykonania postanowień załączników do niniejszego Porozumienia;

                              b)

                              rozważanie sposobów ulepszenia funkcjonowania załączników do niniejszego Porozumienia, a w stosownych przypadkach formułowanie zaleceń dla Stron dotyczących potrzebnych zmian w tych załącznikach;

                              c)

                              przyjmowanie załączników do niniejszego Porozumienia oraz warunków szczegółowych w zakresie postanowień załączników oraz wprowadzanych w nich zmian;

                              d)

                              rozpatrywanie kwestii finansowych i dotyczących zasobów w związku z wykonywaniem Porozumienia oraz jego załączników; oraz

                              e)

                              rozstrzyganie wszelkich różnic zdań bądź sporów w zakresie wykładni lub stosowania postanowień niniejszego Porozumienia wraz z załącznikami.

                  7.4.

                  Wspólny komitet działa na podstawie porozumienia przewodniczących każdej ze Stron.

            8.   Rozstrzyganie sporów

                  8.1.

                  Każda ze Stron może zwrócić się o konsultacje do drugiej Strony w dowolnej sprawie związanej z niniejszym Porozumieniem. Druga strona odpowiada niezwłocznie na taki wniosek i podejmuje konsultacje w terminie uzgodnionym przez Strony przed upływem 45 dni.

                  8.2.

                  Strony dokładają wszelkich starań na rzecz znalezienia rozwiązania wszelkich występujących między nimi różnic zdań wynikających z prowadzonej na mocy niniejszego Porozumienia współpracy na możliwie jak najniższym szczeblu technicznym, w drodze konsultacji.

                  8.3.

                  W przypadku kwestii, których nie da się rozstrzygnąć zgodnie z pkt 8.2 niniejszego artykułu, każda ze Stron może skierować sporne zagadnienie do rozpatrzenia przez wspólny komitet, który przeprowadza konsultacje zgodnie z art. 7 niniejszego Porozumienia, dążąc do rozstrzygnięcia w drodze negocjacji.

                  8.4.

                  Nie naruszając postanowień pkt 8.1–8.3 niniejszego artykułu, w przypadku sporów w zakresie zarządzania finansami stosuje się postanowienia ramowej umowy finansowo-administracyjnej dotyczące rozstrzygania sporów.

                  8.5.

                  Żadne z postanowień niniejszego Porozumienia nie może być interpretowane jako uchylające którekolwiek z przysługujących Stronom przywilejów lub immunitetów.

            9.   Wejście w życie, zmiany i rozwiązanie Porozumienia

                  9.1.

                  Do czasu wejścia w życie niniejsze Porozumienie stosuje się tymczasowo od dnia podpisania.

                  9.2.

                  Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie po przekazaniu sobie wzajemnie przez Strony notyfikacji na piśmie stwierdzających, iż wewnętrzne procedury Stron niezbędne do wejścia w życie niniejszego Porozumienia zostały zakończone, i pozostaje w mocy do czasu jego rozwiązania.

                  9.3.

                  Niniejsze Porozumienie może zostać rozwiązane w dowolnej chwili przez każdą ze Stron. Rozwiązanie staje się skuteczne po upływie sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia od wystosowania do drugiej Strony pisemnego powiadomienia o rozwiązaniu, chyba że wypowiedzenie to zostanie za obopólną zgodą Stron wycofane przed upływem okresu wypowiedzenia.

            За Европейския съюз
            Por la Unión Europea
            Za Evropskou unii
            For Den Europæiske Union
            Für die Europäische Union
            Euroopa Liidu nimel
            Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
            For the European Union
            Pour l'Union européenne
            Per l'Unione europea
            Eiropas Savienības vārdā –
            Europos Sąjungos vardu
            Az Európai Unió részéről
            Għall-Unjoni Ewropea
            Voor de Europese Unie
            W imieniu Unii Europejskiej
            Pela União Europeia
            Pentru Uniunea Europeană
            Za Európsku úniu
            Za Evropsko unijo
            Euroopan unionin puolesta
            För Europeiska unionen
            Per la Unió Europea

            За Международната организация за гражданско въздухоплаване
            Por la Organización Internacional de Aviación Civil
            Za Mezinárodní organizaci pro civilní letectví
            For Organisationen for International Civil Luftfart
            Für die Internationale Zivilluftfahrt-Organisation
            Rahvusvahelise Tsiviillennunduse Organisatsiooni nimel
            Για τη Διεθνή Οργάνωση Πολιτικής Αεροπορίας
            For The International Civil Aviation Organisation
            Pour l’Organisation de l’aviation civile internationale
            Per l’Organizzazione internazionale dell’aviazione civile
            Starptautiskās Civilās aviācijas organizācijas vārdā
            Tarptautinės Civilinės aviacijos organizacijos vardu
            A Nemzetközi Polgári Repülési Szervezet részéről
            Għall-Organizzazzjoni tal-Avjazzjoni Ċivili Internazzjonali
            Voor de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie
            W imieniu Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego
            Pela Organização da Aviação Civil Internacional
            Pentru Organizația Aviației Civile Internaționale
            Za Medzinárodnú organizáciu civilného letectva
            Za Mednarodno organizacijo civilnega letalstva
            Kansainvälisen siviili-ilmailujärjestön puolesta
            För internationella civila luftfartsorganisationen


title: 2012/802/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2012 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków na rok budżetowy 2010

text:
               20.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 350/82

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 października 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010
   (2012/802/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając swą decyzję z dnia 10 maja 2012 r. (2) odraczającą udzielenie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010, towarzyszącą jej rezolucję i odpowiedzi dyrektora wykonawczego Agencji,

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejską Agencję Leków, w szczególności jego art. 68,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie zdecentralizowanych agencji i dołączone do niego wspólne podejście uzgodnione w czerwcu 2012 r. przez Parlament Europejski, Radę i Komisję – będące efektem prac międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. zdecentralizowanych agencji utworzonej w marcu 2009 r. – a w szczególności części wspólnego podejścia dotyczące zarządzania, operacji, programowania, rozliczalności i przejrzystości,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0298/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 27.

      (2)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 377.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 23 października 2012 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków na rok budżetowy 2010
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami agencji (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

                  —

                  uwzględniając swą decyzję z dnia 10 maja 2012 r. (2) odraczającą udzielenie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2010, towarzyszącą jej rezolucję i odpowiedzi dyrektora wykonawczego Agencji,

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejską Agencję Leków, w szczególności jego art. 68,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie zdecentralizowanych agencji i dołączone do niego wspólne podejście uzgodnione w czerwcu 2012 r. przez Parlament Europejski, Radę i Komisję – będące efektem prac międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. zdecentralizowanych agencji utworzonej w marcu 2009 r. – a w szczególności części wspólnego podejścia dotyczące zarządzania, operacji, programowania, rozliczalności i przejrzystości,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0298/2012),

                  A.

                  mając na uwadze fakt, że w dniu 10 maja 2012 r. Parlament Europejski odroczył swoją decyzję w sprawie udzielenia absolutorium i zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Leków (Agencji) za rok budżetowy 2010;

                  B.

                  mając na uwadze, że Agencja w dużej mierze zaradziła niedociągnięciom wyszczególnionym w sprawozdaniu z dnia 10 maja 2012 r. i dostarczyła organowi udzielającemu absolutorium istotnych informacji w pismach z dnia 2 i 6 lipca 2012 r. oraz z dnia 2, 7 i 24 sierpnia 2012 r.;

                  C.

                  mając na uwadze, że udzielanie absolutorium stanowi ważne narzędzie Parlamentu Europejskiego, które wymaga podejmowania decyzji na podstawie rzeczowych i istotnych argumentów; przypominając w tym kontekście o obowiązujących przepisach, tj. regulaminie pracowniczym urzędników oraz warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, rozporządzeniu finansowym mającym zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, akcie założycielskim Agencji oraz konkretnych strategiach politycznych i procedurach ustanowionych w Agencji;

                  1.

                  przypomina o znaczeniu działań Agencji, która dostarcza państwom członkowskim i instytucjom unijnym najlepsze możliwe opinie naukowe dotyczące wszelkich zagadnień związanych z oceną jakości, bezpieczeństwa i skuteczności produktów leczniczych stosowanych u ludzi i zwierząt;

         Działania podjęte w następstwie udzielenia absolutorium za rok 2009

                  2.

                  przyjmuje do wiadomości, że w dniu 7 czerwca 2012 r. Zarząd Agencji zatwierdził nową strukturę i zakres kompetencji komitetu doradczego ds. zamówień i umów; z zadowoleniem przyjmuje do wiadomości, że Agencja wdrożyła wieloletni plan zamówień na lata 2012–2014 zgodnie z wnioskiem organu udzielającego absolutorium zawartym w jego sprawozdaniu w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2009;

         Środki przeniesione i anulowane

                  3.

                  przypomina, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził wysoki poziom przeniesień za rok budżetowy 2010, jak również brak zgodności z zasadą jednoroczności budżetu; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Agencja usprawniła swoje procedury prognozowania dochodów z opłat poprzez utworzenie zespołu zajmującego się analizowaniem, w ścisłej współpracy z branżą farmaceutyczną, stanu zaawansowania badań nad produktami farmaceutycznymi przed przedłożeniem ich Agencji; odnotowuje stanowcze zobowiązanie Agencji do współpracy z Dyrekcją Generalną Komisji ds. Budżetu w celu stworzenia stabilnych ram w związku z obecnym przeglądem ramowych rozporządzeń finansowych;

                  4.

                  udziela pełnego poparcia wszelkim wysiłkom na szczeblu wykonawczym i administracyjnym Agencji służącym reformie systemu płatności za usługi świadczone przez władze państw członkowskich, który to system powinien być wyraźnie oparty na rzeczywistych kosztach; przyjmuje zatem z zadowoleniem inicjatywę Agencji dotyczącą przygotowania nowego wniosku, który zostanie przedstawiony Zarządowi; wzywa Zarząd do przeprowadzenia dyskusji i podjęcia niezwłocznej decyzji w sprawie tego systemu płatności, i oczekuje tego;

         Przejrzystość i zarządzanie konfliktami interesów

                  5.

                  przyjmuje do wiadomości, że Agencja zorganizuje w listopadzie 2012 r. warsztat, który zgromadzi dużą liczbę zainteresowanych stron w celu opracowania zasad publicznego udostępniania danych dotyczących testów klinicznych, oraz że nastąpił istotny postęp w selekcji i szkoleniu pracowników naukowych Agencji, co przyczyni się do poprawy analizowania surowych danych;

                  6.

                  odnotowuje, że Agencja zwiększyła zakres i ulepszyła metodologię systematycznych kontroli ex ante i ex post związanych z weryfikacją deklaracji o braku konfliktu interesów oraz z zadowoleniem przyjmuje do wiadomości decyzję Agencji w sprawie przeprowadzania corocznej oceny zmienionej polityki w zakresie deklaracji o braku konfliktu interesów; zwraca się zatem do Agencji o przekazywanie co sześć miesięcy organowi udzielającemu absolutorium informacji dotyczących wdrażania tej zmienionej polityki, a w szczególności dotyczących systematycznych kontroli ex ante i ex post;

                  7.

                  z zadowoleniem odnotowuje, że Agencja rozpoczęła publikację protokołów niektórych posiedzeń komitetów naukowych, począwszy od protokołu posiedzenia Komitetu Pediatrycznego z lipca 2012 r.; odnotowuje, że proces publikacji protokołów posiedzeń wszystkich komitetów naukowych zostanie zrealizowany dopiero z końcem 2013 r.;

                  8.

                  zauważa, że wyrażone obawy dotyczące obiegów finansowych oraz możliwości wystąpienia konfliktów interesów przy przetwarzaniu płatności w wyniku niewystarczającego podziału obowiązków zostały rozwiane przez Agencję dzięki wprowadzeniu oprogramowania księgowego SAP jako głównego systemu finansowego;

                  9.

                  podkreśla, że w czerwcu 2012 r. miał miejsce w Agencji przypadek tzw. „syndromu drzwi obrotowych”: były dyrektor Wydziału Prawnego został głównym adwokatem mającej siedzibę w Stanach Zjednoczonych kancelarii prawnej, która wśród swoich klientów posiada wiele przedsiębiorstw działających w branży farmaceutycznej; odnotowuje, że dyrektor wykonawczy Agencji rozpoczął przegląd pracy wykonanej przez byłego dyrektora Wydziału Prawnego; zwraca się do Agencji o przekazanie organowi udzielającemu absolutorium informacji o wynikach tego przeglądu do końca 2012 r.;

                  10.

                  odnotowuje, że Agencja rozpoczęła proces kontroli deklaracji o braku konfliktu interesów swoich ekspertów i członków komitetów, którzy brali aktywny udział w działaniach Agencji w okresie między 1 stycznia a 31 maja 2012 r., w zestawieniu z ich życiorysami; zauważa, że ok. 54 % ekspertów i członków komitetów dostarczyło Agencji uaktualnione życiorysy; wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o ramach czasowych i wynikach procesu kontroli w odniesieniu do pozostałych 46 % do czasu rozpoczęcia następnej procedury udzielenia absolutorium;

                  11.

                  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Agencji dotyczącą publikowania na jej stronie internetowej deklaracji o braku konfliktu interesów pracowników Agencji na stanowiskach kierowniczych i ekspertów uczestniczących w ocenie produktów leczniczych; z zainteresowaniem zauważa, że w wykazie ekspertów wskazano również poziom ryzyka pod względem wystąpienia u nich konfliktu interesów; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Agencji do publikowania obok deklaracji o braku konfliktu interesów profilów zawodowych i akademickich ekspertów naukowych, znajdujących się w jej bazie danych ekspertów od pierwszego kwartału 2013 r., oraz będzie uważnie śledzić proces publikacji podczas kolejnych procedur udzielania absolutorium;

                  12.

                  wyraża zadowolenie z ogłoszenia przez Agencję zamiaru wprowadzenia systemu kontroli ex ante i ex post deklaracji o braku konfliktu interesów, zwłaszcza poprzez dokonywanie wyrywkowego porównania z życiorysami i informacjami przedstawionymi przez ekspertów na szczeblu krajowym; zwraca się do Agencji, by poinformowała ona organ kontroli budżetowej o dokładnym harmonogramie wprowadzenia tego nowego systemu;

                  13.

                  podziela punkt widzenia Agencji, zgodnie z którym osiągnięcie wysokiego poziomu wiarygodności i prawidłowości deklaracji o braku konfliktu interesów jest możliwe tylko wówczas, gdy same firmy farmaceutyczne ujawniają listę ekspertów i ośrodków badawczych, z którymi współpracują, jak również wartość finansową zawieranych z nimi umów; podziela zdanie Agencji, która uważa, że należy rozważyć zasadność inicjatywy ustawodawczej w tej dziedzinie;

                  14.

                  zauważa wysiłki poczynione przez Agencję w zakresie rozwiania obaw organu udzielającego absolutorium dotyczących zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi; odnotowuje w szczególności otrzymane przez organ udzielający absolutorium sprawozdania z dnia 29 czerwca 2012 r. i z dnia 7 sierpnia 2012 r. w sprawie przeglądu zarządzania przypadkami konfliktu interesów wskazanymi przez IAS oraz w sprawie przeglądu możliwości wystąpienia konfliktu interesów w przypadku ekspertów zaangażowanych w ocenę produktu leczniczego Pandemrix;

                  15.

                  wyraża zdecydowane przekonanie, że w przypadku pojawienia się niezgodności z obowiązującymi przepisami należy podjąć niezbędne kroki; uważa, że w takich przypadkach Agencja powinna opracować plan działania wraz z dokładnym harmonogramem w celu wyeliminowania nieprawidłowości, że realizacja tego planu powinna być monitorowana przez Parlament Europejski oraz że należy zająć się tymi problemami, zmieniając obowiązujące przepisy i regulacje w celu usunięcia ewentualnych luk;

                  16.

                  wzywa Agencję do wprowadzenia do rocznych sprawozdań z działalności specjalnej sekcji, w której opisane zostaną działania podjęte w celu zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi i która zawierać powinna między innymi następujące informacje:

                              —

                              liczbę poddanych kontroli domniemanych przypadków konfliktu interesów,

                              —

                              liczbę przypadków tzw. „syndromu drzwi obrotowych”,

                              —

                              środki podjęte w każdej kategorii przypadków,

                              —

                              liczbę wszczętych postępowań w przypadkach nadużycia zaufania i ich wyniki,

                              —

                              nałożone kary;

                        wzywa Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o szczegółowych działaniach podjętych w tym zakresie;

                  17.

                  uważa za godny uwagi fakt, że komisja przedmiotowo właściwa pozostaje w bezpośrednim kontakcie z Agencją: zaprasza przynajmniej raz w roku dyrektora wykonawczego do udziału w wymianie poglądów, wyznaczyła spośród swych członków osobę ds. kontaktów oraz odbywa co dwa lata wizyty w Agencji; przypomina, że ostatnia wizyta miała miejsce w czerwcu 2011 r.;

                  18.

                  zasadniczo z zadowoleniem przyjmuje wspomniane wyżej wspólne oświadczenie i wspólne podejście w sprawie agencji zdecentralizowanych, które uwzględniają i podejmują niektóre kwestie istotne dla procedury udzielania absolutorium; jest przekonany, że kwestie te zostaną należycie uwzględnione w programie działania nawiązującym do wspólnego podejścia, który ma zostać przedstawiony przez Komisję do końca 2012 r.;

                  19.

                  w odniesieniu do pozostałych uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2012 r. (6) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 27.

         (2)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 377.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 388.


title: 2010/697/UE: Decyzja Rady z dnia 21 października 2010 r. w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego#Projekt – Decyzja nr …/… Rady Stowarzyszenia utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony z dnia … w sprawie przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zawartych w Układzie eurośródziemnomorskim

text:
               23.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 306/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 21 października 2010 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony, w odniesieniu do przyjęcia przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
   (2010/697/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 79 ust. 2 lit. b) w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 67 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony (1) („układ”), stanowi, że Rada Stowarzyszenia przyjmuje przepisy wykonawcze dotyczące zasad koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego określonych w art. 65 układu przed zakończeniem pierwszego roku po jego wejściu w życie.

               (2)

               W celu 29 tiret trzecie planu działania UE-Maroko przyjętego przez Radę Stowarzyszenia w kontekście europejskiej polityki sąsiedztwa w dniu 27 lipca 2005 r. mówi się o przyjęciu przez Radę Stowarzyszenia decyzji wdrażającej art. 65 układu.

               (3)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (4)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji, nie są nią związane ani jej nie stosują,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony, w sprawie wykonania art. 67 układu opiera się na projekcie decyzji Rady Stowarzyszenia dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 października 2010 r.

            W imieniu Rady

         J. MILQUET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 70 z 18.3.2000, s. 2.

      Projekt
      DECYZJA NR …/… RADY STOWARZYSZENIA
      utworzonej Układem eurośródziemnomorskim ustanawiającym stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony
      z dnia …
      w sprawie przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zawartych w Układzie eurośródziemnomorskim
      RADA STOWARZYSZENIA,
      uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony (1), w szczególności jego art. 67,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Artykuły 65-68 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony („układ”) przewidują koordynację systemu zabezpieczenia społecznego Maroka z systemami państw członkowskich. Artykuł 65 określa zasady takiej koordynacji.

                  (2)

                  Artykuł 67 układu przewiduje, że Rada Stowarzyszenia przyjmuje decyzję wdrażającą zasady określone w art. 65 przed końcem pierwszego roku po wejściu w życie układu.

                  (3)

                  W celu 29 tiret trzecie planu działania UE-Maroko przyjętego przez Radę Stowarzyszenia w kontekście europejskiej polityki sąsiedztwa w dniu 27 lipca 2005 r. mówi się o przyjęciu przez Radę Stowarzyszenia decyzji wdrażającej art. 65 układu.

                  (4)

                  W odniesieniu do stosowania zasady niedyskryminacji niniejsza decyzja nie powinna przyznawać żadnych dodatkowych praw wynikających z niektórych faktów lub zdarzeń, mających miejsce na terytorium drugiej umawiającej się strony, które nie są brane pod uwagę na mocy ustawodawstwa pierwszej umawiającej się strony, innych niż prawo do przeniesienia niektórych świadczeń.

                  (5)

                  Przy stosowaniu niniejszej decyzji prawo pracowników marokańskich do świadczeń rodzinnych powinno być uwarunkowane legalnym zamieszkiwaniem członków rodziny pracownika wraz z tym pracownikiem w państwie członkowskim, w którym jest on zatrudniony. Niniejsza decyzja nie powinna uprawniać do żadnych świadczeń rodzinnych wobec członków rodziny zamieszkujących w innym państwie, na przykład w Maroku.

                  (6)

                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 859/2003 (2) rozszerza przepisy rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i rozporządzenia (EWG) nr 574/72 na obywateli krajów trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi przepisami wyłącznie ze względu na swoje obywatelstwo. Rozporządzenie (WE) nr 859/2003 obejmuje już zasadę sumowania okresów ubezpieczenia nabytych przez pracowników marokańskich w różnych państwach członkowskich w odniesieniu do uprawnienia do niektórych świadczeń, określoną w art. 65 ust. 2 układu.

                  (7)

                  W celu ułatwienia stosowania zasad koordynacji konieczne może się okazać wprowadzenie przepisów szczególnych, które odpowiadają szczególnym cechom ustawodawstwa Maroka.

                  (8)

                  W celu zapewnienia płynnego funkcjonowania koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich i Maroka należy przewidzieć szczególne przepisy dotyczące współpracy między państwami członkowskimi a Marokiem oraz między zainteresowanymi osobami a instytucjami właściwego państwa.

                  (9)

                  Należy przyjąć przepisy przejściowe w celu ochrony osób objętych niniejszą decyzją oraz w celu zagwarantowania, że w wyniku jej wejścia w życie nie utracą one swoich praw,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      CZĘŚĆ I

         PRZEPISY OGÓLNE

      Artykuł 1
      Definicje
      1.   Do celów niniejszej decyzji:

                  a)

                  „układ” oznacza Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony;

                  b)

                  „rozporządzenie” oznacza rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (3) mające zastosowanie w państwach członkowskich Unii Europejskiej;

                  c)

                  „rozporządzenie wykonawcze” oznacza rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (4);

                  d)

                  „państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej;

                  e)

                  „pracownik” oznacza,

                              (i)

                              do celów ustawodawstwa państwa członkowskiego – osobę wykonującą pracę najemną w rozumieniu art. 1 lit. a) rozporządzenia;

                              (ii)

                              do celów ustawodawstwa Maroka – osobę wykonującą pracę najemną w rozumieniu tego ustawodawstwa;

                  f)

                  „członek rodziny” oznacza,

                              (i)

                              do celów ustawodawstwa państwa członkowskiego – członka rodziny w rozumieniu art. 1 lit. i) rozporządzenia;

                              (ii)

                              do celów ustawodawstwa Maroka – członka rodziny w rozumieniu tego ustawodawstwa;

                  g)

                  „ustawodawstwo” oznacza,

                              (i)

                              w odniesieniu do państw członkowskich – ustawodawstwo w rozumieniu art. 1 lit. l) rozporządzenia;

                              (ii)

                              w odniesieniu do Maroka – odpowiednie ustawodawstwo obowiązujące w Maroku;

                  h)

                  „świadczenia” oznacza,

                              (i)

                              w odniesieniu do państw członkowskich – świadczenia w rozumieniu art. 3 rozporządzenia;

                              (ii)

                              w odniesieniu do Maroka – odpowiednie świadczenia obowiązujące w Maroku;

                  i)

                  „świadczenia podlegające przeniesieniu” oznacza,

                              (i)

                              w odniesieniu do państw członkowskich:

                                          —

                                          emerytury,

                                          —

                                          renty rodzinne,

                                          —

                                          renty z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej,

                                          —

                                          renty z tytułu inwalidztwa spowodowanego wypadkami przy pracy i chorobami zawodowymi,

                                    w rozumieniu rozporządzenia, z wyjątkiem specjalnych świadczeń pieniężnych o charakterze nieskładkowym, wymienionych w załączniku X do rozporządzenia;

                              (ii)

                              w odniesieniu do Maroka – odpowiednie świadczenia zapewnione ustawodawstwem Maroka, z wyjątkiem specjalnych świadczeń pieniężnych o charakterze nieskładkowym, określonych w załączniku I do niniejszej decyzji.

            2.   Pozostałe terminy stosowane w niniejszej decyzji mają znaczenie im przypisane:

                  a)

                  w odniesieniu do państw członkowskich – w rozporządzeniu oraz rozporządzeniu wykonawczym;

                  b)

                  w odniesieniu do Maroka – w odpowiednim ustawodawstwie obowiązującym w Maroku.

            Artykuł 2
      Zakres podmiotowy
      Niniejsza decyzja ma zastosowanie do:

                  a)

                  pracowników, którzy są obywatelami Maroka i są lub byli legalnie zatrudnieni na terytorium państwa członkowskiego i podlegają lub podlegali ustawodawstwu jednego lub kilku państw członkowskich, oraz do osób pozostałych przy życiu;

                  b)

                  członków rodziny pracowników, o których mowa w lit. a), pod warunkiem że ci członkowie rodzin zamieszkują lub zamieszkiwali legalnie razem z danym pracownikiem w czasie jego zatrudnienia w państwie członkowskim;

                  c)

                  pracowników, którzy są obywatelami państwa członkowskiego i są lub byli legalnie zatrudnieni na terytorium Maroka i podlegają lub podlegali ustawodawstwu Maroka, oraz osób pozostałych przy życiu; oraz

                  d)

                  członków rodziny pracowników, o których mowa w lit. c), pod warunkiem że ci członkowie rodzin zamieszkują lub zamieszkiwali legalnie razem z danym pracownikiem w czasie jego zatrudnienia w Maroku.

            Artykuł 3
      Zasada równego traktowania
      1.   Pracownicy będący obywatelami Maroka i legalnie zatrudnieni w państwie członkowskim oraz członkowie ich rodzin legalnie zamieszkujący z nimi są – w odniesieniu do świadczeń w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. h) – traktowani w sposób wolny od wszelkiej dyskryminacji opartej na obywatelstwie w stosunku do obywateli państwa członkowskiego, w którym pracownicy ci są zatrudnieni.
      2.   Pracownicy będący obywatelami państwa członkowskiego i legalnie zatrudnieni w Maroku oraz członkowie ich rodzin legalnie zamieszkujący z nimi są – w odniesieniu do świadczeń w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. h) – traktowani w sposób wolny od wszelkiej dyskryminacji opartej na obywatelstwie w stosunku do obywateli Maroka.
      CZĘŚĆ II

         STOSUNKI MIĘDZY PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI A MAROKIEM

      Artykuł 4
      Uchylenie klauzul zamieszkania
      1.   Świadczenia podlegające przeniesieniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. i), do których uprawnione są osoby, o których mowa w art. 2 lit. a) i c), nie podlegają redukcji, zmianie, zawieszeniu, cofnięciu ani konfiskacie z racji tego, że beneficjent zamieszkuje,

                  (i)

                  do celów świadczeń podlegających ustawodawstwu państwa członkowskiego – na terytorium Maroka; lub

                  (ii)

                  do celów świadczeń podlegających ustawodawstwu Maroka – na terytorium państwa członkowskiego.

            2.   Członkowie rodziny pracownika, o których mowa w art. 2 lit. b), są uprawnieni do świadczeń podlegających przeniesieniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. i) w ten sam sposób jak członkowie rodziny pracownika, który jest obywatelem państwa członkowskiego, gdy ci członkowie rodziny zamieszkują na terytorium Maroka.
      3.   Członkowie rodziny pracownika, o których mowa w art. 2 lit. d), są uprawnieni do świadczeń podlegających przeniesieniu w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. i) w ten sam sposób jak członkowie rodziny pracownika, który jest obywatelem Maroka, gdy ci członkowie rodziny zamieszkują na terytorium państwa członkowskiego.
      CZĘŚĆ III

         PRZEPISY RÓŻNE

      Artykuł 5
      Współpraca
      1.   Państwa członkowskie i Maroko przekazują sobie nawzajem wszelkie informacje o zmianach w ich ustawodawstwie, które mogą wpłynąć na wykonywanie niniejszej decyzji.
      2.   Do celów niniejszej decyzji, organy i instytucje państw członkowskich i Maroka świadczą sobie wzajemnie pomoc i działają tak, jak przy wprowadzaniu w życie własnego ustawodawstwa. Pomoc administracyjna tych organów i instytucji jest w zasadzie wolna od opłat. Jednakże właściwe organy państw członkowskich i Maroka mogą postanowić o zwrocie niektórych kosztów.
      3.   Do celów niniejszej decyzji, organy i instytucje państw członkowskich i Maroka mogą porozumiewać się między sobą bezpośrednio, jak również z osobami zainteresowanymi lub z ich pełnomocnikami.
      4.   Instytucje i osoby objęte zakresem niniejszej decyzji mają obowiązek wzajemnego informowania się i współpracy w celu zapewnienia właściwego wykonywania niniejszej decyzji.
      5.   Zainteresowane osoby muszą jak najszybciej informować instytucje właściwego państwa członkowskiego lub Maroka, w przypadku gdy jest ono państwem właściwym, oraz państwa członkowskiego zamieszkania lub Maroka, w przypadku gdy jest ono państwem zamieszkania, o wszelkich zmianach ich sytuacji osobistej lub rodzinnej, które mają wpływ na ich prawo do świadczeń na mocy niniejszej decyzji.
      6.   Niespełnienie zobowiązań dotyczących informacji, określonych w ust. 5, może skutkować zastosowaniem proporcjonalnych środków zgodnie z prawem krajowym. Środki te odpowiadają jednak środkom stosowanym w podobnych sytuacjach zgodnie z prawem krajowym oraz nie uniemożliwiają wnioskodawcom korzystania z praw, które otrzymali na mocy niniejszej decyzji, ani tego korzystania nadmiernie nie utrudniają w praktyce.
      7.   Państwa członkowskie i Maroko mogą przewidzieć przepisy krajowe stwarzające warunki do weryfikacji uprawnień do otrzymywania świadczeń, by uwzględnić fakt, że beneficjenci przebywają lub zamieszkują poza terytorium państwa, w którym znajduje się instytucja będąca dłużnikiem. Przepisy te są proporcjonalne, wolne od wszelkiej dyskryminacji ze względu na obywatelstwo i zgodne z zasadami niniejszej decyzji. O przepisach tych powiadamia się Radę Stowarzyszenia.
      Artykuł 6
      Kontrole administracyjne i badania lekarskie
      1.   Niniejszy artykuł ma zastosowanie do osób, o których mowa w art. 2, i korzystających z podlegających przeniesieniu świadczeń, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. i), jak również do instytucji zajmujących się wykonywaniem niniejszej decyzji.
      2.   W przypadku gdy osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenia lub członek jej rodziny mają miejsce pobytu lub zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w Maroku, lub w Maroku, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w państwie członkowskim, na wniosek tej instytucji badania lekarskie przeprowadza instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania beneficjenta zgodnie z procedurami określonymi w ustawodawstwie stosowanym przez tę instytucję.
      Instytucja będąca dłużnikiem powiadamia instytucję miejsca pobytu lub zamieszkania o wszelkich szczególnych wymogach, które w razie konieczności mają być przestrzegane, a także o elementach, które ma obejmować badanie lekarskie.
      Instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania przekazuje instytucji będącej dłużnikiem, która wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie badania lekarskiego, protokół tego badania.
      Instytucja będąca dłużnikiem zastrzega sobie prawo do zlecenia przeprowadzenia badania beneficjenta przez wybranego przez nią lekarza na terytorium, na którym przebywa osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenie, lub w państwie, w którym znajduje się instytucja będąca dłużnikiem. Beneficjent może jednak zostać poproszony o powrót do państwa członkowskiego instytucji będącej dłużnikiem tylko wtedy, gdy jest on w stanie odbyć taką podróż bez uszczerbku na zdrowiu, a koszty podróży i zakwaterowania ponosi instytucja będąca dłużnikiem.
      3.   W przypadku gdy osoba otrzymująca lub ubiegająca się o świadczenia lub członek jej rodziny mają miejsce pobytu lub zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w Maroku, lub w Maroku, podczas gdy instytucja będąca dłużnikiem znajduje się w państwie członkowskim, na wniosek tej instytucji kontrolę administracyjną przeprowadza instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania beneficjenta.
      Instytucja miejsca pobytu lub zamieszkania przekazuje instytucji będącej dłużnikiem, która wystąpiła z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli administracyjnej, sprawozdanie z tej kontroli.
      Instytucja będąca dłużnikiem zastrzega sobie prawo zlecenia przeprowadzenia badania sytuacji beneficjenta wybranej przez siebie osobie. Beneficjent może jednak zostać poproszony o powrót do państwa członkowskiego instytucji będącej dłużnikiem tylko wtedy, gdy jest on w stanie odbyć taką podróż bez uszczerbku na zdrowiu, a koszty podróży i zakwaterowania ponosi instytucja będąca dłużnikiem.
      4.   Jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba oraz Maroko mogą ustalić inne przepisy administracyjne, pod warunkiem że poinformują o tym Radę Stowarzyszenia.
      5.   W drodze wyjątku od zasady nieodpłatnej wzajemnej pomocy administracyjnej określonej w art. 5 ust. 2 niniejszej decyzji, rzeczywista kwota wydatków poniesionych na kontrole, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, zwracana jest przez instytucję będącą dłużnikiem, która wystąpiła o przeprowadzenie takich kontroli, instytucji, do której wystąpiono o ich przeprowadzenie.
      Artykuł 7
      Stosowanie art. 90 układu
      Artykuł 90 układu ma zastosowanie w przypadku, gdy którakolwiek ze stron uzna, że druga strona nie wypełniła zobowiązań ustalonych w art. 5 i 6.
      Artykuł 8
      Szczególne przepisy dotyczące stosowania ustawodawstwa Maroka
      Rada Stowarzyszenia może, w razie potrzeby, ustanowić w załączniku II szczególne przepisy dotyczące stosowania ustawodawstwa Maroka.
      Artykuł 9
      Procedury administracyjne wynikające z istniejących umów dwustronnych
      Procedury administracyjne zawarte w istniejących umowach dwustronnych między państwem członkowskim a Marokiem mogą nadal obowiązywać, pod warunkiem że procedury te nie wpływają negatywnie na prawa lub obowiązki zainteresowanych osób określone w niniejszej decyzji.
      Artykuł 10
      Umowy uzupełniające procedury wykonania niniejszej decyzji
      Jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba i Maroko mogą zawrzeć umowy, których zadaniem jest uzupełnienie procedur administracyjnych służących wykonywaniu niniejszej decyzji, zwłaszcza w odniesieniu do zapobiegania oszustwom i błędom oraz zwalczania ich.
      CZĘŚĆ IV

         PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

      Artykuł 11
      Przepisy przejściowe
      1.   Niniejsza decyzja nie daje podstawy do nabycia jakichkolwiek praw w odniesieniu do okresu poprzedzającego datę jej wejścia w życie.
      2.   Z zastrzeżeniem ust. 1, prawo nabywa się na podstawie niniejszej decyzji, nawet jeżeli odnosi się ono do zdarzenia, które nastąpiło przed datą jej wejścia w życie.
      3.   Każde świadczenie, które nie zostało przyznane lub które zostało zawieszone ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania zainteresowanej osoby, zostaje, na jej wniosek, przyznane lub wznowione od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, o ile prawa, za które uprzednio zostały przyznane świadczenia, nie zostały spłacone w formie zryczałtowanej.
      4.   Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, zostaje przedłożony w ciągu dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, prawa nabyte zgodnie z niniejszą decyzją stają się skuteczne od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, przy czym przepisy ustawodawstwa państw członkowskich lub Maroka dotyczące utraty lub ograniczenia praw nie mogą być stosowane w odniesieniu do zainteresowanych osób.
      5.   Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, zostaje przedłożony po upływie dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszej decyzji, prawa, które nie zostały utracone lub nie przedawniły się, stają się skuteczne od daty przedłożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji, gdy stosuje się korzystniejsze przepisy ustawodawstwa jednego z państw członkowskich lub Maroka.
      Artykuł 12
      Załączniki do niniejszej decyzji
      1.   Załączniki do niniejszej decyzji stanowią jej integralną część.
      2.   Na wniosek Maroka załączniki mogą zostać zmienione decyzją Rady Stowarzyszenia.
      Artykuł 13
      Wejście w życie
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

         Sporządzono w …

               W imieniu Rady Stowarzyszenia

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 70 z 18.3.2000, s. 2.

         (2)  Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.

         ZAŁĄCZNIK I

            WYKAZ MAROKAŃSKICH SPECJALNYCH ŚWIADCZEŃ PIENIĘŻNYCH O CHARAKTERZE NIESKŁADKOWYM

         …

         ZAŁĄCZNIK II

            SZCZEGÓLNE PRZEPISY DOTYCZĄCE STOSOWANIA USTAWODAWSTWA MAROKA

         …


title: 2011/598/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009#Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji PE w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/210

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009
   (2011/598/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Fundacji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (3), w szczególności jego art. 16,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0108/2011),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy absolutorium z wykonania budżetu Fundacji za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 155.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
      z dnia 10 maja 2011 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji PE w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Fundacji (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

                  —

                  uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (3), w szczególności jego art. 16,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0108/2011),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne za rok finansowy 2009 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są zgodne z prawem i prawidłowe,

                  B.

                  mając na uwadze fakt, że w dniu 5 maja 2010 r. Parlament udzielił dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy absolutorium z wykonania budżetu Fundacji za rok budżetowy 2008 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                              —

                              ubolewał nad tym, że w latach 2008, 2007 i 2006 Trybunał Obrachunkowy stwierdził uchybienia w zakresie procedur rekrutacyjnych,

                              —

                              zwrócił się do Fundacji o lepsze monitorowanie umów i poprawę programowania procedur przetargowych,

                              —

                              zauważył, że przeniesione kwoty stanowiły ponad 55 % środków (4 900 000 EUR) na rok budżetowy 2008,

                  C.

                  mając na uwadze, że budżet Fundacji na rok 2009 wynosił 20 200 000 EUR, czyli o 3,8 % mniej niż jej budżet na rok 2008,

         Wyniki działalności

                  1.

                  z zadowoleniem przyjmuje zamiar Fundacji dotyczący przedstawienia w 2010 r. – w tabeli, która zostanie dołączona do kolejnego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego – zestawienia porównawczego działań zrealizowanych w roku, którego dotyczy absolutorium, oraz działań zrealizowanych w poprzednim roku budżetowym, aby umożliwić organowi udzielającemu absolutorium dokonanie lepszej oceny działalności Fundacji na przestrzeni dwóch kolejnych lat;

                  2.

                  odnotowuje, że po zakończonej już w roku 2007 ocenie ex post programu prac Fundacji na lata 2001–2004 Fundacja przeprowadziła kolejną ocenę programu prac na lata 2005–2008; uważa tę procedurę za bardzo przydatną dla Fundacji, gdyż dzięki niej Fundacja zdobyła pomocne doświadczenia i zalecenia w zakresie wyzwań pojawiających się w związku z jej przyszłym okresem programowania; wyraża uznanie dla Fundacji za wykazanie podczas tej oceny, że:

                              —

                              skutecznie przydzieliła swe środki finansowe, wspierając realizację jej programu prac,

                              —

                              zrealizowała cele programu prac na lata 2005–2008;

                  3.

                  zachęca jednak Fundację do dalszego rozwijania systemu monitorowania działalności Fundacji („Eurofound Performance Monitoring System”), aby wyniki tego monitorowania były wykorzystywane w dotyczącym zarządzania procesie podejmowania decyzji i planowania oraz aby przeprowadzane były okresowe badania w celu uzyskania opinii docelowych odbiorców;

                  4.

                  popiera wydane przez zewnętrznego oceniającego zalecenie, aby lepiej określić docelowych odbiorców Fundacji na poziomie krajowym (tj. to, czy Fundacja powinna wykraczać poza władze krajowe oraz decydentów politycznych i próbować dotrzeć do szerszej grupy podmiotów będących pracodawcami oraz podmiotów będących pracownikami), a także aby utworzyć sieć punktów kontaktowych w oparciu o krajowe organy reprezentowane w Radzie Zarządzającej Fundacji;

         Rada Zarządzająca

                  5.

                  przyjmuje do wiadomości, że – jak poinformował zewnętrzny oceniający wykonujący ocenę ex post programu prac Fundacji na lata 2005–2008 – Rada Zarządzająca Fundacji nie była skutecznym organem decyzyjnym ze względu na powiększenie jej składu po rozszerzeniu Unii w 2004 r. i zmniejszenie liczby posiedzeń, a także na stosunkowo dużą rotację członków; wzywa zatem Fundację, aby podjęła działania zmierzające do wzmocnienia roli Rady Zarządzającej we wskazywaniu Fundacji ogólnego kierunku; zachęca w szczególności Radę Zarządzającą Fundacji, aby przeznaczyła czas na omówienie strategicznych kwestii/priorytetów;

         Procedury udzielania zamówień

                  6.

                  stwierdza, że Trybunał Obrachunkowy ujawnił błędy i nieprawidłowości w ocenie jednej otwartej procedury udzielania zamówień, które to uchybienia wpłynęły na jej jakość; wzywa zatem Fundację do podjęcia działań na rzecz usprawnienia procedury oceny i przeglądu w celu uniknięcia powtórzenia się takich błędów w przyszłości;

         Zarządzanie budżetem

                  7.

                  wzywa Fundację do dopilnowania, aby środki udostępniano dopiero po otrzymaniu dochodów przeznaczonych na określony cel; stwierdza, że według Trybunału Obrachunkowego budżet Fundacji nie zawierał specjalnych tytułów dla poszczególnych programów finansowanych z dochodów przeznaczonych na określony cel, co jest sprzeczne z regulaminem finansowym Fundacji (art. 19); odnotowuje ponadto, że w ramach programu finansowanego ze środków przeznaczonych na określony cel zobowiązania Fundacji wyniosły 184 000 EUR, mimo iż faktycznie otrzymane dochody przeznaczone na określony cel wyniosły tylko 29 000 EUR;

                  8.

                  ubolewa, że Trybunał Obrachunkowy był zmuszony do zgłoszenia uwag do sprawozdania budżetowego i finansowego Fundacji, w szczególności dotyczących faktu, że początkowa wstępna wersja sprawozdania przedstawiona przez Fundację zawierała poważne braki, które wskazywały na istotną niewydolność finansowej organizacji Fundacji; z zadowoleniem przyjmuje potwierdzenie Fundacji, że za pomocą dodatkowych szkoleń i zasobów zapewni należyte stosowanie procedur na koniec roku oraz dotrzymywanie terminów przedstawiania swojego sprawozdania;

         Zasoby ludzkie

                  9.

                  wzywa Fundację, aby udokumentowała swoje decyzje dotyczące naboru pracowników (np. dowody dotyczące progów punktowych dla kandydatów na początku procesu rekrutacji) w celu zagwarantowania przejrzystości procedur rekrutacyjnych; stwierdza, że Trybunał Obrachunkowy zgłosił nieprawidłowości w tym zakresie w przypadku siedmiu skontrolowanych procedur naboru pracowników; przyznaje w szczególności, że nie podano dowodów, jakie progi punktowe musieli spełniać kandydaci, aby dostać zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną, i że progi punktowe wymagane do wpisania kandydatów na listę rezerwową zostały określone przez komisję rekrutacyjną jeszcze przed zbadaniem wniosków kandydatów;

                  10.

                  zauważa w szczególności, że organ udzielający absolutorium stwierdza niedociągnięcia w procedurach rekrutacyjnych już od 2006 r.; wzywa w związku z tym Fundację do niezwłocznego skorygowania sytuacji i powiadomienia organu udzielającego absolutorium o postępach poczynionych w tym zakresie;

                  11.

                  z zadowoleniem przyjmuje niemniej jednak potwierdzenie ze strony Fundacji, że w przyszłości usprawni dokumentowanie procedur rekrutacyjnych.

         Audyt wewnętrzny

                  12.

                  z zadowoleniem przyjmuje wdrożenie przez Fundację w dniu 1 lipca 2010 r. systemu rejestrowania i analizowania odstępstw od ustalonych strategii politycznych i procedur („wykaz wyjątków”);

                  13.

                  przyznaje, że zrealizowano 2 spośród 8 zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego, dotyczących działań następczych wynikających z wcześniejszych zaleceń; stwierdza, że zalecenia uznane za „bardzo ważne” dotyczą przede wszystkim skuteczności systemu kontroli wewnętrznej (jak „roczny plan prac dotyczący zapewnienia kontroli wewnętrznej”, „przegląd kluczowych stanowisk” i „procedury dotyczące zgłaszania nieprawidłowości”); wzywa zatem Fundację do niezwłocznego wdrożenia wspomnianych zaleceń;

                  14.

                  zauważa również, że w 2009 r. Służba Audytu Wewnętrznego przeprowadziła kontrolę zarządzania finansami i spośród 15 przedstawionych zaleceń dwa określiła jako „decydujące”, a sześć jako „bardzo ważne”; wyraża obawy, że oba decydujące ustalenia dotyczą stanowiska w księgowości (tj. „stanowiska do obsadzenia przez pracownika czasowego lub urzędnika”, „kompetencje mają być dostosowane do zaleceń księgowego Komisji”) oraz zatwierdzania systemów rachunkowości, podczas gdy sześć ustaleń uznanych za „bardzo ważne” dotyczy konieczności lepszego dokumentowania obiegu finansowego Fundacji, projektowania i planowania zamówień publicznych, kontroli ex post, zasad zwrotu kosztów i rejestracji wyjątków; wzywa zatem Fundację do niezwłocznego wdrożenia zaleceń Służby Audytu Wewnętrznego i do powiadomienia organu udzielającego absolutorium o postępach poczynionych w tym zakresie;

                  15.

                  jeżeli chodzi o pozostałe uwagi dołączone do decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter horyzontalny, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2011 r. (6) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 155.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (5)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 196.

         (6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0163. Zob. s. 269 niniejszego Dziennika Urzędowego.