title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/1177 z dnia 26 czerwca 2017 r. w sprawie mianowania dowódcy sił misji UE dla szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (EUTM RCA/2/2017)

text:
               1.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 170/96

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2017/1177
   z dnia 26 czerwca 2017 r.
   w sprawie mianowania dowódcy sił misji UE dla szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (EUTM RCA/2/2017)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/610 z dnia 19 kwietnia 2016 r. w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (1), w szczególności jej art. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 5 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2016/610 Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB), zgodnie z art. 38 Traktatu o Unii Europejskiej, do podejmowania stosownych decyzji dotyczących sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego w odniesieniu do EUTM RCA, w tym decyzji w sprawie mianowania kolejnych dowódców misji UE.

               (2)

               W dniu 10 stycznia 2017 r. KPiB przyjął decyzję (WPZiB) 2017/112 (2) w sprawie mianowania generała brygady Hermana RUYSA dowódcą misji UE dla EUTM RCA.

               (3)

               Decyzją Rady (UE) 2017/971 (3) zmieniono strukturę dowodzenia misji EUTM RCA. W rezultacie uchylono decyzję (WPZiB) 2017/112, a generał brygady Herman RUYS został mianowany dowódcą sił misji UE dla EUTM RCA.

               (4)

               W dniu 24 maja 2017 r. Komitet Wojskowy UE zalecił zatwierdzenie mianowania z dniem 24 lipca 2017 r. generała brygady Fernanda GARCÍI BLÁSQUEZA, zaproponowanego przez Wspólny Komitet Eurokorpusu, nowym dowódcą sił misji UE dla EUTM RCA w miejsce generała brygady Hermana RUYSA.

               (5)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjmowaniu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Generał brygady Fernando GARCÍA BLÁZQUEZ zostaje mianowany z dniem 24 lipca 2017 r. dowódcą sił misji UE dla szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 czerwca 2017 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 104 z 20.4.2016, s. 21.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2017/112 z dnia 10 stycznia 2017 r. w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (EUTM RCA/1/2017) (Dz.U. L 18 z 24.1.2017, s. 47).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2017/971 z dnia 8 czerwca 2017 r. określająca uzgodnienia dotyczące planowania i prowadzenia misji wojskowych UE w dziedzinie WPBIO bez mandatu wykonawczego oraz zmieniająca decyzje 2010/96/WPZIB w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa, 2013/34/WPZiB w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) i (WPZiB) 2016/610 w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (Dz.U. L 146 z 9.6.2017, s. 133).


title: 2009/192/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/76

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
   (2009/192/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2006 – tom I (C6-0366/2007) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2006 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu na rok budżetowy 2006 oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego zawierające odpowiedzi kontrolowanych instytucji (3),
   uwzględniając sprawozdanie zewnętrznego biegłego rewidenta dotyczące sprawozdań finansowych Trybunału Obrachunkowego za rok budżetowy 2006 (4),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (5),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0093/2008),

               1.

               udziela Sekretarzowi Generalnemu Trybunału Obrachunkowego absolutorium z wykonania budżetu Trybunału Obrachunkowego na rok budżetowy 2006;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. L 78 z 15.3.2006.

      (2)  Dz.U. C 274 z 15.11.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 292 z 5.12.2007, s. 1.

      (5)  Dz.U. C 274 z 15.11.2007, s. 130.

      (6)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.
    ---documentbreak---

               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/77

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2006, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2006 – tom I (C6-0366/2007) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2006 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu na rok budżetowy 2006 oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego zawierające odpowiedzi kontrolowanych instytucji (3),
   uwzględniając sprawozdanie zewnętrznego biegłego rewidenta dotyczące sprawozdań finansowych Trybunału Obrachunkowego za rok budżetowy 2006 (4),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (5),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0093/2008),

               1.

               zauważa, że w 2006 r. Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) dysponował środkami na zobowiązania wynoszącymi ogółem 113 596 668,31 EUR (2005 r.: 107 548 618,24 EUR), a stopa ich wykorzystania w wysokości 89 % była poniżej średniej wartości dla innych instytucji;

               2.

               zauważa, że po wprowadzeniu rachunkowości memoriałowej, która zaczęła obowiązywać w dniu 1 stycznia 2005 r., sprawozdanie finansowe ETO wykazuje negatywny wynik ekonomiczny za rok budżetowy 2006 (32 000 EUR) oraz że pasywa przewyższają aktywa o 11 418 000 EUR;

               3.

               przypomina, że w roku budżetowym 2006 (jak również w roku budżetowym 2005) analizę sprawozdania finansowego ETO przeprowadziła spółka zewnętrzna, KPMG, która stwierdziła, że: „[…] sprawozdanie finansowe przedstawia rzetelny i prawdziwy obraz sytuacji finansowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego na dzień 31 grudnia 2006 r. oraz jego wyników operacyjnych za rok zamknięty tego dnia, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r., zawartymi w nim przepisami wykonawczymi, ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości oraz Regulaminem wewnętrznym Europejskiego Trybunału Obrachunkowego”;

               4.

               odnotowuje pisemną odpowiedź ETO na pytania sprawozdawcy dotyczące księgowania świadczeń emerytalnych dla byłych członków ETO, zgodnie z którą zobowiązanie z tytułu emerytur na dzień 31 grudnia 2006 r. jest przez ETO ujęte w bilansie, a gwarancja państw członkowskich jest ujawniona w uwagach do tego samego bilansu, ale nie jest uwzględniona jako długoterminowe roszczenie wobec państw członkowskich; zauważa również, że w roku budżetowym 2006 świadczenia emerytalne na rzecz członków ETO wyniosły 2,3 mln EUR;

               5.

               ponownie wyraża opinię, że konieczne jest zapisanie w bilansie zarówno zobowiązania z tytułu przyszłych świadczeń emerytalnych, jak i długoterminowego roszczenia wobec państw członkowskich (na mocy udzielonej gwarancji finansowania systemu emerytalnego) w celu wyraźnego przedstawienia istniejących zobowiązań oraz rzeczywistych kosztów przeprowadzenia kontroli w UE, a także odzwierciedlenia zasad rachunkowości memoriałowej obowiązującej od dnia 1 stycznia 2005 r.;

               6.

               zauważa, że sprawozdanie wewnętrznego biegłego rewidenta ETO za rok 2006 było w znacznej mierze pozytywne oraz stwierdzało, że jakość dokumentacji przetargowych i umów była zadowalająca, chociaż „wybór uproszczonych procedur lub procedur derogacji mógłby być lepiej uzasadniony, natomiast dokumentację na poziomie ocen ofert należy poprawić”; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wszystkie zalecenia przedstawione przez wewnętrznego biegłego rewidenta (ulepszenie odpowiednich szkoleń z zakresu zamówień publicznych oraz rejestrowanie wszystkich umów w pojedynczej bazie danych) zostały uwzględnione;

               7.

               wyraża zaniepokojenie, że, zgodnie z odpowiedziami na pytania sprawozdawcy, ETO w dalszym ciągu napotka trudności w zakresie zatrudnienia wysoko wykwalifikowanego personelu spośród kandydatów wyłonionych w konkursach zorganizowanych przez EPSO, częściowo ze względu na wyższe koszty utrzymania w Luksemburgu oraz mniej atrakcyjną wysokość wynagrodzenia dla kategorii AD 5 na podstawowym poziomie; przyjmuje jednak z zadowoleniem znaczący spadek liczby wolnych stanowisk z 74 w 2006 r. do 56 w 2007 r. i wyraża uznanie dla zamiaru ETO dalszego zmniejszania liczby wolnych stanowisk oraz ich względnego udziału w planie zatrudnienia w roku bieżącym i latach nadchodzących;

               8.

               zauważa, że pięciu nowych członków dołączyło do ETO w 2006 r.; ponownie wyraża nadzieję, że możliwe będzie opracowanie bardziej racjonalnej struktury ETO przed kolejnym rozszerzeniem; zwraca się do ETO z prośbą o dokonanie analizy istniejących modeli w celu zmniejszenia całkowitej liczby członków; zwraca się ponownie z prośbą o uwzględnienie propozycji wprowadzenia systemu rotacyjnego, analogicznego do systemu obowiązującego w Radzie Prezesów EBC bądź systemu opartego na jednym głównym rewidencie; wzywa ETO do informowania Parlamentu o działaniach podejmowanych w następstwie przyjęcia niniejszego zalecenia do dnia 30 września 2008 r.;

               9.

               odnotowuje, że ETO przyjął nowe vademecum kontroli audytu oraz plan dalszego rozwoju audytu IT i przystosowania organizacji grup ds. audytu, tak by odzwierciedlały one wpływ budżetowania zadaniowego na audyt; zauważa również, że ETO dokonał samooceny w 2006 r., czego wynikiem było powstanie planu działania;

               10.

               zauważa, że wspomniany plan działania podlega wzajemnej weryfikacji przez międzynarodowy zespół przeprowadzający wzajemną weryfikację; zwraca się do prezesa ETO o przedkładanie aktualnych informacji odnośnie do przebiegu analizy i wdrożenia planu działania;

               11.

               w odniesieniu do oświadczeń majątkowych członków ETO odnotowuje, że zgodnie z kodeksem postępowania przyjętym przez ETO jego członkowie składają oświadczenia o majątku i innych posiadanych aktywach (w tym udziałach, obligacjach zamiennych i świadectwach udziałowych, a także nieruchomościach gruntowych i budynkowych, wraz z informacją o działalności zawodowej małżonków) na ręce prezesa ETO, który zapewnia ich tajność, oraz że oświadczenia te nie są podawane do publicznej wiadomości;

               12.

               ponownie wzywa do zastosowania wymogu stanowiącego, że, z zasady i ze względu na przejrzystość, członkowie wszystkich instytucji UE powinni składać oświadczenia majątkowe dostępne w Internecie za pośrednictwem rejestru publicznego; wyraża rozczarowanie ze względu na fakt, że pomimo prośby wystosowanej w ubiegłym roku do dnia 30 września 2007 r. ETO nie poinformował Parlamentu o stosownych środkach, które podejmie w tym względzie.

      (1)  Dz.U. L 78 z 15.3.2006.

      (2)  Dz.U. C 274 z 15.11.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 292 z 5.12.2007, s. 1.

      (5)  Dz.U. C 274 z 15.11.2007, s. 130.

      (6)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.


title: Decyzja Rady 2009/597/WPZiB z dnia 27 lipca 2009 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (operacja Atalanta )

text:
               4.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/83

         DECYZJA RADY 2009/597/WPZiB
   z dnia 27 lipca 2009 r.
   w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (operacja „Atalanta”)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
   uwzględniając zalecenia Prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 10 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (operacja „Atalanta”).

               (2)

               Artykuł 10 ust. 3 tego wspólnego działania przewiduje, że szczegółowe warunki dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów zawieranych zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 24 Traktatu.

               (3)

               Po otrzymaniu w dniu 13 września 2004 r. upoważnienia od Rady, Prezydencja, wspierana przez Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, wynegocjowała umowę między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w operacji „Atalanta” (zwaną dalej „umową”).

               (4)

               Umowę należy popisać, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               (5)

               Postanowienia niniejszej umowy powinny być stosowane tymczasowo, w oczekiwaniu na jej wejście w życie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej podpisanie Umowy między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (operacja „Atalanta”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Zgodnie z art. 10 ust. 2 umowy, umowę stosuje się tymczasowo od dnia jej podpisania, w oczekiwaniu na jej wejście w życie.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem przyjęcia.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2009 r.

            W imieniu Rady

         C. BILDT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.
    ---documentbreak---

               4.8.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 202/84

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie udziału Republiki Chorwacji w operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (operacja „Atalanta”)
   UNIA EUROPEJSKA (UE),
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA CHORWACJI,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „Stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC:
   przyjęcie przez Radę Unii Europejskiej wspólnego działania 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (operacja „Atalanta”),
   zaproszenie Republiki Chorwacji przez UE do udziału w operacji dowodzonej przez UE,
   pomyślne zakończenie procesu formowania sił oraz zalecenie dowódcy operacji UE i Komitetu Wojskowego UE dotyczące zgody na udział sił Republiki Chorwacji w operacji dowodzonej przez UE,
   decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/2/2009 z dnia 21 kwietnia 2009 r. w sprawie przyjęcia wkładów państw trzecich w operację wojskową Unii Europejskiej mającą na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta) (2) i decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/3/2009 z dnia 21 kwietnia 2009 r. w sprawie ustanowienia komitetu uczestników operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu zapobieganie aktom piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii, odstraszanie od nich oraz ich zwalczanie (Atalanta) (3), obie zmienione decyzją Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/5/2009 z dnia 10 czerwca 2009 r. (4),
   decyzję Republiki Chorwacji z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wzięciu udziału w operacji „Atalanta”,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Udział w operacji
   1.   Republika Chorwacji włącza się do wspólnego działania 2008/851/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (operacja „Atalanta”) oraz do wszelkich wspólnych działań lub decyzji, na mocy których Rada Unii Europejskiej postanowi rozszerzyć prowadzoną przez UE wojskową operację zarządzania kryzysowego, zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy i wszelkimi wymaganymi ustaleniami wykonawczymi.
   2.   Wkład Republiki Chorwacji do operacji „Atalanta” nie narusza autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską.
   3.   Republika Chorwacji zapewnia, aby jej siły i personel uczestniczący w prowadzonej przez UE operacji wojskowej zarządzania kryzysowego wykonywały swoją misję zgodnie z:

               —

               wspólnym działaniem 2008/851/WPZiB i ewentualnymi późniejszymi zmianami,

               —

               planem operacji,

               —

               wszelkimi środkami wykonawczymi.

         4.   Siły i personel oddelegowane przez Republikę Chorwacji do udziału w operacji wykonują swoje obowiązki i postępują, mając na uwadze wyłącznie interes wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.
   5.   Republika Chorwacji informuje w odpowiednim czasie dowódcę operacji UE o wszelkich zmianach związanych z udziałem tego państwa w operacji.
   Artykuł 2
   Status sił
   1.   Status sił i personelu oddelegowanych przez Republikę Chorwacji do udziału w operacji „Atalanta” jest określony umową dotyczącą statusu sił zawartą przez Unię Europejską z Somalią, Dżibuti lub innym państwem regionu, z którym taka umowa będzie musiała zostać zawarta do celów operacji, lub jednostronnym oświadczeniem w sprawie statusu sił wydanym przez Kenię lub inne państwo regionu, które wyda takie oświadczenie do celów operacji.
   2.   Status sił i personelu oddelegowanych do dowództwa operacji lub grup dowodzenia usytuowanych poza obszarem wspólnych działań podlega ustaleniom między państwem przyjmującym dowództwo operacji i odpowiednie grupy dowodzenia a Republiką Chorwacji.
   3.   Bez uszczerbku dla umowy dotyczącej statusu sił, o której mowa w ust. 1, Republika Chorwacji sprawuje jurysdykcję nad swoimi siłami i personelem uczestniczącym w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.
   4.   Republika Chorwacji jest odpowiedzialna za wszelkie roszczenia członków jej sił oraz personelu, lub roszczenia ich dotyczące, związane z udziałem w operacji „Atalanta”. Republika Chorwacji jest odpowiedzialna za podjęcie działań, w szczególności o charakterze prawnym lub dyscyplinarnym, przeciwko członkom swoich sił oraz personelu, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.
   5.   Republika Chorwacji zobowiązuje się do wydania oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń w stosunku do któregokolwiek z państw biorących udział w operacji „Atalanta” oraz do uczynienia tego w momencie podpisywania niniejszej Umowy.
   6.   Państwa członkowskie Unii Europejskiej zobowiązują się do wydania oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń odnoszących się do udziału Republiki Chorwacji w operacji „Atalanta” oraz do uczynienia tego w momencie podpisywania niniejszej Umowy.
   Artykuł 3
   Warunki przekazywania osób ujętych i przetrzymywanych w celu przeprowadzenia postępowania karnego
   Jeśli Republika Chorwacji sprawuje jurysdykcję wobec osób, które popełniły lub są podejrzane o popełnienie aktów piractwa lub rozboju na somalijskich wodach terytorialnych, przekazywanie Republice Chorwacji przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską (EUNAVFOR) osób ujętych w celu przeprowadzenia postępowania karnego i przetrzymywanych przez EUNAVFOR oraz zajętego mienia znajdującego się w posiadaniu EUNAVFOR-u jest przeprowadzane zgodnie z warunkami określonymi w załączniku, stanowiącym integralną część niniejszej Umowy.
   Artykuł 4
   Informacje niejawne
   Postanowienia Umowy między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych (5) mają zastosowanie do operacji „Atalanta”.
   Artykuł 5
   Struktura dowodzenia
   1.   Wszyscy członkowie sił i personel uczestniczący w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE podlegają w pełni swoim organom krajowym.
   2.   Organy krajowe przekazują dowodzenie operacyjne i taktyczne lub kontrolę operacyjną i taktyczną nad swoimi siłami i personelem dowódcy operacji UE. Dowódca operacji UE jest upoważniony do delegowania swoich uprawnień.
   3.   Republika Chorwacji ma takie same prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją jak państwa członkowskie Unii Europejskiej, które w niej uczestniczą.
   4.   Dowódca operacji UE może w każdej chwili, po przeprowadzeniu konsultacji z Republiką Chorwacji, wnioskować o wycofanie wkładu Republiki Chorwacji.
   5.   W celu reprezentowania swojego krajowego kontyngentu w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE Republika Chorwacji mianuje starszego przedstawiciela wojskowego (SMR). SMR konsultuje się z dowódcą sił UE we wszystkich sprawach mających wpływ na operację oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
   Artykuł 6
   Aspekty finansowe
   1.   Republika Chorwacji przyjmuje na siebie wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji, chyba że koszty te podlegają wspólnemu finansowaniu przewidzianemu w instrumentach prawnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 niniejszej Umowy, jak również w decyzji Rady 2008/975/WPZiB z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiającej mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (Athena) (6).
   2.   Operacja „Atalanta” udziela chorwackiemu kontyngentowi wsparcia logistycznego w zamian za zwrot kosztów na warunkach przewidzianych w ustaleniach wykonawczych, o których mowa w art. 7. Obsługę administracyjną związaną z tym wydatkami powierza się Athenie.
   3.   W przypadku śmierci, uszkodzenia ciała, strat lub szkód poniesionych przez osoby fizyczne lub prawne z państwa lub państw, w których prowadzona jest operacja, Republika Chorwacji, w przypadku ustalenia jej odpowiedzialności, wypłaca odszkodowanie na warunkach przewidzianych w umowie dotyczącej statusu sił – jeśli taka umowa istnieje – o której mowa w art. 2 ust. 1 niniejszej Umowy.
   Artykuł 7
   Ustalenia wykonawcze do Umowy
   Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej/Wysoki Przedstawiciel ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa lub dowódca operacji UE i odpowiednie organy Republiki Chorwacji dokonują między sobą wszelkich niezbędnych ustaleń technicznych i administracyjnych służących wykonaniu niniejszej Umowy.
   Artykuł 8
   Niewywiązywanie się ze zobowiązań
   Jeżeli jedna ze stron nie wywiązuje się ze swoich zobowiązań określonych w poprzednich artykułach, druga strona ma prawo do rozwiązania niniejszej Umowy z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia.
   Artykuł 9
   Rozstrzyganie sporów
   Spory dotyczące wykładni lub stosowania niniejszej Umowy są rozstrzygane między stronami na drodze dyplomatycznej.
   Artykuł 10
   Wejście w życie
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po wzajemnej notyfikacji sobie przez strony zakończenia wewnętrznych procedur niezbędnych do tego celu.
   2.   Niniejsza Umowa jest tymczasowo stosowana od dnia jej podpisania.
   3.   Niniejsza Umowa pozostaje w mocy przez okres, w jakim Republika Chorwacji wnosi wkład w operację.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 lipca 2009 r. w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.

            W imieniu Unii Europejskiej

            W imieniu Republiki Chorwacji

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 109 z 30.4.2009, s. 52.

      (3)  Dz.U. L 119 z 14.5.2009, s. 40.

      (4)  Dz.U. L 148 z 11.6.2009, s. 34.

      (5)  Dz.U. L 116 z 29.4.2006, s. 74.

      (6)  Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 96.
   ZAŁĄCZNIK

      przepisy dotyczące warunków i trybu przekazywania Republice Chorwacji przez siły morskie dowodzone przez Unię Europejską (EUNAVFOR) osób podejrzanych o popełnienie aktów piractwa lub rozboju na wodach terytorialnych Somalii i przetrzymywanych przez EUNAVFOR oraz zajętego mienia znajdującego się w posiadaniu EUNAVFOR-u, a także ich traktowania po takim przekazaniu

   1.   Definicje
   Do celów niniejszej Umowy:

               a)

               „piractwo” oznacza piractwo definiowane zgodnie z art. 101 UNCLOS;

               b)

               „rozbój” oznacza czyny zdefiniowane w lit. a) popełnione na wodach terytorialnych państwa nadbrzeżnego w obszarze objętym operacją;

               c)

               „przekazana osoba” oznacza każdą osobę podejrzaną o zamiar popełnienia, o popełnianie lub popełnienie aktów piractwa lub rozboju przekazaną Republice Chorwacji przez EUNAVFOR na mocy niniejszej Umowy.

         2.   Zasady ogólne

               a)

               Republika Chorwacji może zgodzić się, na wniosek EUNAVFOR-u, na przekazanie jej osób przetrzymywanych przez EUNAVFOR w związku z aktami piractwa lub rozboju oraz związanego z tym mienia zajętego przez EUNAVFOR i przekazać takie osoby i mienie swoim właściwym organom w celu przeprowadzenia dochodzenia i osądzenia.

               b)

               EUNAVFOR, działając na mocy niniejszej Umowy, przekazuje osoby jedynie właściwym organom ścigania Republiki Chorwacji.

               c)

               Republika Chorwacji potwierdza, że osoby przekazane na mocy tych przepisów są traktowane zarówno przed przekazaniem, jak i po nim w sposób humanitarny i zgodnie ze zobowiązaniami w zakresie międzynarodowych praw człowieka, w tym z zakazem tortur i okrutnego, nieludzkiego i poniżającego traktowania lub karania, zakazem samowolnych zatrzymań oraz zgodnie z wymogami sprawiedliwego procesu.

         3.   Traktowanie, ściganie i sądzenie przekazanych osób

               a)

               Każda przekazana osoba jest traktowana w sposób humanitarny i nie jest poddawana torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu lub karaniu, otrzymuje odpowiednie zakwaterowanie i wyżywienie, dostęp do opieki medycznej oraz ma możliwość przestrzegania praktyk religijnych.

               b)

               Każda przekazana osoba jest w krótkim terminie doprowadzana przed sąd lub inny organ uprawniony ustawowo do sprawowania władzy sądowej, który bezzwłocznie podejmuje decyzję o tym, czy osoba ta została zatrzymana zgodnie z prawem, a jeżeli zatrzymanie jest bezprawne – zarządza jej zwolnienie.

               c)

               Każda przekazana osoba ma prawo do osądzenia w rozsądnym terminie lub do zwolnienia.

               d)

               Przy rozstrzyganiu o zasadności skierowanego przeciwko niej oskarżenia każda przekazana osoba ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jej sprawy przez właściwy, niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony ustawą.

               e)

               Każdą przekazaną osobę oskarżoną o popełnienie przestępstwa uważa się za niewinną do czasu udowodnienia jej winy zgodnie z ustawą.

               f)

               Przy rozstrzyganiu o zasadności skierowanego przeciwko niej oskarżenia każda przekazana osoba ma prawo, na zasadach pełnej równości, co najmniej do następujących gwarancji:

                           1)

                           otrzymania niezwłocznie szczegółowej informacji w języku dla niej zrozumiałym o istocie i przyczynie skierowanego przeciwko niej oskarżenia;

                           2)

                           posiadania odpowiedniego czasu i możliwości w celu przygotowania obrony i porozumienia się z ustanowionym przez siebie obrońcą;

                           3)

                           osądzenia bez nieuzasadnionej zwłoki;

                           4)

                           obecności na rozprawie, bronienia się osobiście lub przez ustanowionego przez siebie obrońcę; otrzymania informacji, jeżeli nie posiada obrońcy, o istnieniu powyższego prawa; oraz posiadania wyznaczonego dla niej obrońcy w każdym przypadku, kiedy interes wymiaru sprawiedliwości tego wymaga, bez ponoszenia kosztów obrony w przypadkach, kiedy oskarżony nie posiada wystarczających środków na ich pokrycie;

                           5)

                           zapoznania się z wszystkimi dowodami przeciwko niej, w tym ze złożonymi pod przysięgą oświadczeniami świadków, którzy dokonali zatrzymania, oraz zapewnienia obecności i przesłuchania świadków obrony na tych samych warunkach, co świadków oskarżenia;

                           6)

                           korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza, jeżeli nie rozumie języka używanego w sądzie lub nie mówi nim;

                           7)

                           nieprzymuszania do zeznawania przeciwko sobie lub do przyznania się do winy.

               g)

               Każda przekazana osoba skazana za przestępstwo ma prawo do odwołania się do sądu wyższej instancji w celu ponownego rozpatrzenia orzeczenia o winie i karze zgodnie z prawem Republiki Chorwacji.

               h)

               Republika Chorwacji nie przekazuje żadnej przekazanej osoby innemu państwu do celów prowadzenia dochodzenia lub osądzenia bez uprzedniej pisemnej zgody EUNAVFOR-u.

         4.   Kara śmierci
   Wobec żadnej przekazanej osoby nie wymierza się ani na żadnej takiej osobie nie wykonuje się kary śmierci; żadna taka osoba nie podlega karze śmierci.
   5.   Dokumentacja i powiadomienia

               a)

               Wszelkie przekazania odbywają się na podstawie odpowiedniego dokumentu podpisanego przez przedstawiciela EUNAVFOR-u i przedstawiciela właściwych organów ścigania Republiki Chorwacji.

               b)

               EUNAVFOR dostarcza Republice Chorwacji dokumentację dotyczącą zatrzymania każdej przekazanej osoby. Dokumentacja ta obejmuje, o ile to możliwe, informacje o stanie zdrowia przekazanej osoby podczas przetrzymywania, momencie przekazania jej organom Republiki Chorwacji, przyczynie zatrzymania, czasie i miejscu dokonania zatrzymania oraz wszelkich decyzjach podjętych w związku z jej zatrzymaniem.

               c)

               Republika Chorwacji jest odpowiedzialna za prowadzenie dokładnej ewidencji dotyczącej każdej przekazanej osoby, która obejmuje między innymi dokumentację wszelkiego zajętego mienia, stanu zdrowia osoby, miejsca jej przetrzymywania, wszelkich postawionych jej zarzutów i wszelkich istotnych decyzji podjętych podczas ścigania i sądzenia.

               d)

               Dokumentacja ta jest udostępniana przedstawicielom UE i EUNAVFOR na pisemny wniosek skierowany do Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Chorwacji.

               e)

               Ponadto Republika Chorwacji powiadamia EUNAVFOR o miejscu przetrzymywania wszelkich osób przekazanych na mocy niniejszej Umowy, pogorszeniu ich stanu zdrowia lub o wszelkich zarzutach niewłaściwego traktowania. Przedstawiciele UE i EUNAVFOR-u mają dostęp do osób przekazanych na mocy niniejszej Umowy, dopóki przebywają one w areszcie, i mogą je przesłuchiwać.

               f)

               Krajowe i międzynarodowe organizacje humanitarne mogą – na złożony przez siebie wniosek – odwiedzać osoby przekazane na mocy niniejszej Umowy.

               g)

               W celu zagwarantowania, by EUNAVFOR był w stanie zapewnić Republice Chorwacji terminową pomoc w zakresie stawiania się świadków z EUNAVFOR-u i dostarczania stosownych dowodów, Republika Chorwacji powiadamia EUNAVFOR o zamiarze wszczęcia postępowania karnego przeciwko wszelkim przekazanym osobom oraz o harmonogramie przedstawiania dowodów i wysłuchiwania zeznań.

         6.   Pomoc EUNAVFOR-u

               a)

               EUNAVFOR, w miarę posiadanych środków i możliwości, zapewnia Republice Chorwacji wszelką pomoc w celu prowadzenia dochodzeń w sprawie przekazanych osób i ich osądzenia.

               b)

               W szczególności EUNAVFOR:

                           1)

                           przekazuje dokumentację dotyczącą zatrzymania sporządzoną zgodnie z pkt 5 lit. b) niniejszych przepisów;

                           2)

                           przetwarza wszelkie dowody zgodnie z wymogami właściwych organów Republiki Chorwacji zgodnie z ustaleniami wykonawczymi określonymi w pkt 8 poniżej;

                           3)

                           dokłada starań, aby przedstawić zeznania świadków lub złożone pod przysięgą oświadczenia członków personelu EUNAVFOR-u, którzy uczestniczyli we wszelkich incydentach związanych z przekazaniem osób na mocy niniejszych przepisów;

                           4)

                           przekazuje wszelkie stosowne zajęte mienie będące w posiadaniu EUNAVFOR-u.

         7.   Związek z innymi prawami przekazanych osób
   Żadne postanowienia niniejszych przepisów nie stanowią odstępstwa ani nie powinny być rozumiane jako odstępstwo od jakichkolwiek praw przysługujących przekazanej osobie na mocy mającego zastosowanie prawa krajowego lub międzynarodowego.
   8.   Ustalenia wykonawcze

               a)

               Do celów stosowania niniejszych przepisów kwestie operacyjne, administracyjne i techniczne mogą być przedmiotem ustaleń wykonawczych zatwierdzanych przez właściwe organy Republiki Chorwacji, z jednej strony, oraz właściwe organy UE i właściwe organy państw wysyłających kontyngent krajowy do EUNAVFOR-u, z drugiej strony.

               b)

               Ustalenia wykonawcze mogą obejmować między innymi:

                           1)

                           wskazanie właściwych organów ścigania Republiki Chorwacji, którym EUNAVFOR może przekazywać osoby;

                           2)

                           areszt, w którym będą przebywać przekazane osoby;

                           3)

                           sposób postępowania z dokumentami, w tym dokumentami związanymi ze zbieraniem dowodów, które są przekazywane właściwym organom ścigania Republiki Chorwacji przy przekazywaniu osoby;

                           4)

                           punkty kontaktowe do celów powiadomień;

                           5)

                           formularze wykorzystywane do przekazywania.


title: 2014/348UE: Decyzja Rady z dnia 5 czerwca 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

text:
               13.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 174/40

         DECYZJA RADY
   z dnia 5 czerwca 2014 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

      (2014/348UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 46 lit. d), art. 149, art. 153 ust. 2 lit. a), art. 175 akapit trzeci oraz art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół 31 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) zawiera szczególne przepisy i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (2)

               Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w celu włączenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013 (2).

               (3)

               Protokół 31 do Porozumienia EOG powinien zatem zostać odpowiednio zmieniony, aby umożliwić podjęcie szerszej współpracy od dnia 1 stycznia 2014 r.

               (4)

               Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do proponowanej zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami, oparte jest na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 5 czerwca 2014 r.

            W imieniu Rady

         N. DENDIAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych („EaSI”) i zmieniającego decyzję nr 283/2010/UE ustanawiającą Europejski instrument mikrofinansowy na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego Progress (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 238).

      PROJEKT
      Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr .../2014
      z dnia
      dotycząca zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Należy rozszerzyć współpracę pomiędzy Umawiającymi się Stronami Porozumienia EOG w celu włączenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych („EaSI”) i zmieniającego decyzję nr 283/2010/UE ustanawiającą Europejski instrument mikrofinansowy na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego Progress (1).

                  (2)

                  Protokół 31 do Porozumienia EOG powinien zatem zostać zmieniony, aby umożliwić podjęcie szerszej współpracy od dnia 1 stycznia 2014 r.,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W art. 15 protokołu 31 do Porozumienia EOG wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w ust. 2 wyrazy „, które są przeprowadzane przed dniem 1 stycznia 2014 r.,” dodaje się po wyrazach „ustępie 1”;

                  2)

                  w ust. 8 dodaje się tiret w brzmieniu:

                              „—

                                 32013 R 1296: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych (»EaSI«) i zmieniające decyzję nr 283/2010/UE ustanawiającą Europejski instrument mikrofinansowy na rzecz zatrudnienia i włączenia społecznego Progress (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 238).
                              Liechtenstein zostaje wyłączony z udziału w programie oraz z obowiązku wnoszenia wkładu finansowego na jego rzecz. Norwegia uczestniczy wyłącznie w osi EURES programu i do niej wnosi wkład finansowy.”;

                  3)

                  ust. 5 otrzymuje brzmienie:
                  „Państwa EFTA uczestniczą w działaniach Wspólnoty, o których mowa w ust. 8 tiret pierwsze, począwszy od dnia 1 stycznia 1999 r., w działaniach, o których mowa w tiret drugim, począwszy od dnia 1 stycznia 2003 r., a w działaniach, o których mowa w tiret trzecim, od dnia 1 stycznia 2014 r.”.

            Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po dokonaniu ostatniej notyfikacji zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (2).
      Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze

               Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 238.

         (2)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/2212 z dnia 27 października 2015 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2013

text:
               1.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 314/41

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/2212
   z dnia 27 października 2015 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2013
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnego Przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2013,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Wspólnemu Przedsiębiorstwu absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05306/2015 – C8-0049/2015),

               —

               uwzględniając swoją decyzję z dnia 29 kwietnia 2015 r. (3) odraczającą decyzję w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013, a także odpowiedzi dyrektora wykonawczego Wspólnego Przedsięwzięcia ECSEL (wcześniej Wspólnego Przedsiębiorstwa ENIAC),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 209,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 72/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające Wspólne Przedsiębiorstwo ENIAC (6),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 561/2014 z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie ustanowienia Wspólnego Przedsięwzięcia ECSEL (7), w szczególności jego art. 1 ust. 2 i art. 12,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (8),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 110/2014 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie modelowego rozporządzenia finansowego dla organów realizujących partnerstwa publiczno-prywatne, o których mowa w art. 209 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (9),

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0285/2015),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsięwzięcia ECSEL absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa ENIAC za rok budżetowy 2013;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsięwzięcia ECSEL, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 452 z 16.12.2014, s. 26.

      (2)  Dz.U. C 452 z 16.12.2014, s. 27.

      (3)  Dz.U. L 255 z 30.9.2015, s. 424.

      (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 21.

      (7)  Dz.U. L 169 z 7.6.2014, s. 152.

      (8)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (9)  Dz.U. L 38 z 7.2.2014, s. 2.


title: 2009/392/WE: Decyzja Rady z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej

text:
               20.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 124/51

         DECYZJA RADY
   z dnia 27 listopada 2008 r.
   w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej
   (2009/392/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie i art. 300 ust. 3 akapit drugi,
   uwzględniając Akt Przystąpienia do Unii Europejskiej dołączony do Traktatu o przystąpieniu, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Po udzieleniu Komisji upoważnienia w dniu 5 maja 2006 r., zakończono negocjacje z Konfederacją Szwajcarską dotyczące Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej.

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady z dnia 26 maja 2008 r. i w oczekiwaniu na jego ostateczne zawarcie w późniejszym terminie, protokół został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich dnia 27 maja 2008 r.

               (3)

               Protokół powinien zostać zawarty,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich Protokół do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej.
   Tekst protokołu dołączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady, w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich, przekazuje powiadomienie o zatwierdzeniu, o którym mowa w art. 6 protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 27 listopada 2008 r.

            W imieniu Rady

         L. CHATEL

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               20.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 124/53

         PROTOKÓŁ
   do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   reprezentowana przez Radę Unii Europejskiej, oraz
   KRÓLESTWO BELGII,
   REPUBLIKA BUŁGARII,
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   MALTA,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   RUMUNIA,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   zwane dalej „państwami członkowskimi”, reprezentowanymi również przez Radę Unii Europejskiej,
   z jednej strony, oraz
   KONFEDERACJA SZWAJCARSKA, zwana dalej „Szwajcarią”,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „umawiającymi się stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC Umowę z dnia 21 czerwca 1999 r. między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (dalej zwaną „Umową”), która weszła w życie w dniu 1 czerwca 2002 r.,
   UWZGLĘDNIAJĄC Protokół z dnia 26 października 2004 r. do Umowy z dnia 21 czerwca 1999 r. między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem w charakterze umawiających się stron Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej (zwany dalej „Protokołem z 2004 r.”), który wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2006 r.,
   UWZGLĘDNIAJĄC przystąpienie Republiki Bułgarii i Rumunii (zwanych dalej „nowymi państwami członkowskimi”) do Unii Europejskiej w dniu 1 stycznia 2007 r.,
   ZWAŻYWSZY, że nowe państwa członkowskie mają stać się umawiającymi się stronami Umowy,
   ZWAŻYWSZY, że Akt przystąpienia upoważnia Radę Unii Europejskiej do zawarcia w imieniu państw członkowskich Unii Europejskiej Protokołu w sprawie przystąpienia do Umowy nowych państw członkowskich,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Nowe państwa członkowskie niniejszym stają się umawiającymi się stronami Umowy.
   2.   Od momentu wejścia w życie niniejszego Protokołu postanowienia Umowy są wiążące dla nowych państw członkowskich tak samo jak dla aktualnych umawiających się stron Umowy na warunkach i zasadach określonych w niniejszym Protokole.
   Artykuł 2
   W tekście Umowy i w załączniku I do Umowy wprowadzone zostają następujące dostosowania:

               1)

               wykaz umawiających się stron Umowy otrzymuje brzmienie:
               „WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
               KRÓLESTWO BELGII,
               REPUBLIKA BUŁGARII,
               REPUBLIKA CZESKA,
               KRÓLESTWO DANII,
               REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
               REPUBLIKA ESTOŃSKA,
               IRLANDIA,
               REPUBLIKA GRECKA,
               KRÓLESTWO HISZPANII,
               REPUBLIKA FRANCUSKA,
               REPUBLIKA WŁOSKA,
               REPUBLIKA CYPRYJSKA,
               REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
               REPUBLIKA LITEWSKA,
               WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
               REPUBLIKA WĘGIERSKA,
               MALTA,
               KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
               REPUBLIKA AUSTRII,
               RZECZPOSPOLITA POLSKA,
               REPUBLIKA PORTUGALSKA,
               RUMUNIA,
               REPUBLIKA SŁOWENII,
               REPUBLIKA SŁOWACKA,
               REPUBLIKA FINLANDII,
               KRÓLESTWO SZWECJI,
               ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
               z jednej strony, oraz
               KONFEDERACJA SZWAJCARSKA,
               z drugiej strony,”;

               2)

               w art. 10 Umowy wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           po ustępie 1a dodaje się ustęp w brzmieniu:
                           „1b.   Do dwóch lat od dnia wejścia w życie Protokołu do niniejszej Umowy w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, Szwajcaria może utrzymać limity ilościowe w zakresie dostępu pracowników zatrudnionych w Szwajcarii oraz dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, będących obywatelami Republiki Bułgarii i Rumunii w odniesieniu do następujących dwóch kategorii pobytu: pobytu na okres przekraczający cztery miesiące, lecz krótszy niż jeden rok, oraz pobytu na okres jednego roku lub przekraczający jeden rok. Pobyt nieprzekraczający czterech miesięcy nie podlega żadnym ograniczeniom ilościowym.
                           Przed upływem okresu przejściowego wymienionego powyżej Wspólny Komitet dokona przeglądu funkcjonowania okresu przejściowego stosowanego wobec obywateli nowych państw członkowskich na podstawie sprawozdania Szwajcarii. Po zakończeniu przeglądu i najpóźniej w momencie upływu okresu wymienionego powyżej Szwajcaria powiadamia Wspólny Komitet o tym, czy będzie nadal stosować limity ilościowe wobec pracowników zatrudnionych w Szwajcarii. Szwajcaria może nadal stosować wymienione środki przez okres najwyżej pięciu lat po wejściu w życie wyżej wymienionego Protokołu. W razie braku takiego powiadomienia okres przejściowy wygasa z końcem dwuletniego okresu określonego w akapicie pierwszym.
                           Po upływie okresu przejściowego określonego w niniejszym ustępie wszelkie limity ilościowe mające zastosowanie do obywateli Republiki Bułgarii i Rumunii zostają zniesione. Wymienione państwa członkowskie są uprawnione do wprowadzenia na takie same okresy takich samych ograniczeń ilościowych względem obywateli Szwajcarii.”;

                           b)

                           po ustępie 2a dodaje się ustęp w brzmieniu:
                           „2b.   Szwajcaria oraz Republika Bułgarii i Rumunia mogą utrzymać do dwóch lat po wejściu w życie Protokołu do niniejszej Umowy, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, w odniesieniu do pracowników jednej z tych umawiających się stron zatrudnionych na ich terytorium, kontrolę pierwszeństwa pracowników włączonych do rynku legalnej pracy oraz warunków płacy i pracy mających zastosowanie do obywateli innej umawiającej się strony. Te same mechanizmy kontroli mogą być utrzymane względem osób świadczących usługi, o których mowa w art. 5 ust. 1 Umowy, w następujących czterech sektorach: działalność usługowa związana z produkcją roślinną; usługi budowlane, w tym działalność pokrewna; działalność detektywistyczna i ochroniarska; sprzątanie i czyszczenie obiektów (kody NACE (1) odpowiednio: 01.41; 45.1 do 4; 74.60; 74.70). W okresach przejściowych wymienionych w ust. 1b, 2b, 3b i 4c Szwajcaria przyznaje pierwszeństwo dostępu do swojego rynku pracy pracownikom będącym obywatelami nowych państw członkowskich w stosunku do pracowników będących obywatelami krajów niebędących członkami UE czy EFTA. Mechanizmy kontroli pierwszeństwa pracowników włączonych do rynku legalnej pracy nie mają zastosowania wobec osób świadczących usługi zliberalizowane na mocy specjalnej umowy między umawiającymi się stronami w sprawie świadczenia usług (w tym Porozumieniem w sprawie zamówień rządowych w zakresie, w jakim obejmują one świadczenie usług). W tym samym okresie mogą być utrzymane wymogi dotyczące kwalifikacji w zakresie wydawania zezwoleń na pobyt nieprzekraczający czterech miesięcy (2) jak również wobec osób świadczących usługi, o których mowa w art. 5 ust. 1 Umowy, w czterech wyżej wymienionych sektorach.
                           W terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie Protokołu do niniejszej Umowy, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, Wspólny Komitet dokonuje przeglądu funkcjonowania środków przejściowych zawartych w niniejszym ustępie na podstawie sprawozdania sporządzonego przez każdą z umawiających się stron wprowadzających wymienione środki w życie. Po zakończeniu przeglądu i najpóźniej dwa lata od dnia wejścia w życie wyżej wymienionego Protokołu umawiająca się strona, która wprowadziła w życie środki przejściowe zawarte w niniejszym ustępie oraz powiadomiła Wspólny Komitet o zamiarze dalszego stosowania takich środków przejściowych, będzie mogła je nadal stosować przez okres pięciu lat od dnia wejścia w życie wyżej wymienionego Protokołu. W przypadku braku takiego powiadomienia okres przejściowy wygasa z końcem dwuletniego okresu określonego w akapicie pierwszym.
                           Po upływie okresu przejściowego określonego w niniejszym ustępie wszelkie ograniczenia, o których mowa w niniejszym ustępie, zostają zniesione.

                           c)

                           po ustępie 3a dodaje się ustęp w brzmieniu:
                           „3b.   Po wejściu w życie Protokołu do niniejszej Umowy, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, i do końca okresu wymienionego w ust. 1b, Szwajcaria zarezerwuje corocznie (pro rata temporis), w ramach ogólnego limitu dotyczącego państw trzecich, minimalną liczbę wydawanych nowych zezwoleń na pobyt (3) dla pracowników zatrudnionych w Szwajcarii i osób prowadzących działalność na własny rachunek, będących obywatelami tych nowych państw członkowskich, zgodnie z następującym harmonogramem:

                                       Okres

                                       Liczba zezwoleń na okres jednego roku lub przekraczający jeden rok

                                       Liczba zezwoleń na okres przekraczający cztery miesiące, lecz krótszy niż jeden rok

                                       Do końca pierwszego roku

                                       362

                                       3 620

                                       Do końca drugiego roku

                                       523

                                       4 987

                                       Do końca trzeciego roku

                                       684

                                       6 355

                                       Do końca czwartego roku

                                       885

                                       7 722

                                       Do końca piątego roku

                                       1 046

                                       9 090

                           d)

                           po ustępie 4b dodaje się ustęp w brzmieniu:
                           „4c.   Po upływie okresu wymienionego w ust. 1b i w niniejszym ustępie oraz przez okres do 10 lat od daty wejścia w życie Protokołu do niniejszej Umowy, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, postanowienia art. 10 ust. 4 Umowy mają zastosowanie do obywateli tych nowych państw członkowskich.
                           W przypadku pojawienia się poważnych zakłóceń na rynku pracy bądź takiego ryzyka Szwajcaria lub którekolwiek z nowych państw członkowskich, które wprowadziło w życie środki przejściowe, powiadamia o takim stanie rzeczy Wspólny Komitet przed upływem pięcioletniego okresu przejściowego określonego w ust. 2b ust. 2. W takim przypadku kraj powiadamiający może nadal stosować wobec pracowników zatrudnionych na swoim terytorium środki opisane w ust. 1b, 2b i 3b przez okres do siedmiu lat od dnia wejścia w życie wyżej wymienionego Protokołu. W takiej sytuacji roczna liczba zezwoleń na pobyt, o której mowa w ust. 1b, jest następująca:

                                       Okres

                                       Liczba zezwoleń na okres jednego roku lub przekraczający jeden rok

                                       Liczba zezwoleń na okres przekraczający cztery miesiące, lecz krótszy niż jeden rok

                                       Do końca szóstego roku

                                       1 126

                                       10 457

                                       Do końca siódmego roku

                                       1 207

                                       11 664”

                           e)

                           po ustępie 5a dodaje się ustęp w brzmieniu:
                           „5b.   Postanowienia przejściowe zawarte w ust. 1b, 2b, 3b i 4c, w szczególności postanowienia ust. 2b dotyczące pierwszeństwa pracowników włączonych do rynku legalnej pracy oraz mechanizmy kontroli warunków płacy i pracy nie mają zastosowania do osób zatrudnionych i osób prowadzących działalność na własny rachunek, które w momencie wejścia w życie Protokołu do niniejszej Umowy, w związku z udziałem Republiki Bułgarii i Rumunii w charakterze umawiających się stron, posiadają zgodę na prowadzenie działalności na własny rachunek na terytorium umawiających się stron. Takie osoby w szczególności korzystają z mobilności zawodowej i geograficznej.
                           Posiadacze zezwoleń na pobyt ważnych przez okres krótszy niż rok są uprawnieni do przedłużania ich okresu ważności; w odniesieniu do tych osób nie można się powoływać na wyczerpanie limitów ilościowych. Posiadacze zezwoleń na pobyt ważnych przez okres jednego roku lub przekraczający jeden rok są automatycznie uprawnieni do przedłużenia ich okresu ważności. Takie zatrudnione i prowadzące działalność na własny rachunek osoby korzystają z prawa do swobodnego przepływu przysługującego osobom posiadającym miejsce zamieszkania lub siedzibę we Wspólnocie, na mocy podstawowych postanowień niniejszej Umowy, a w szczególności art. 7 Umowy, od momentu wejścia w życie wyżej wymienionego Protokołu”;

               3)

               w art. 27 ust. 2 załącznika I do Umowy odniesienie do „art. 10 ust. 2, 2a, 4a i 4b” zastępuje się odniesieniem do „art. 10 ust. 2, 2a, 2b, 4a, 4b i 4c”.

         Artykuł 3
   W drodze odstępstwa od art. 25 załącznika I do Umowy zastosowanie mają okresy przejściowe określone w załączniku I do niniejszego Protokołu.
   Artykuł 4
   1.   W załączniku II do Umowy wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem 2 do niniejszego Protokołu.
   2.   Załącznik III do Umowy podlega dostosowaniu decyzją Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy art. 14 Umowy.
   Artykuł 5
   1.   Załączniki 1 i 2 do niniejszego Protokołu stanowią jego integralną część.
   2.   Niniejszy Protokół wraz z Protokołem z 2004 r. stanowią integralną część Umowy.
   Artykuł 6
   1.   Niniejszy Protokół podlega ratyfikacji lub zatwierdzeniu przez Radę Unii Europejskiej, w imieniu państw członkowskich oraz Wspólnoty Europejskiej, oraz przez Szwajcarię, zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.
   2.   Rada Unii Europejskiej i Szwajcaria powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu tych procedur.
   Artykuł 7
   Niniejszy Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po złożeniu ostatniego dokumentu ratyfikującego lub zatwierdzającego.
   Artykuł 8
   Niniejszy Protokół obowiązuje przez taki sam okres i na tych samych warunkach co Umowa.
   Artykuł 9
   1.   Niniejszy Protokół, jak również załączone do niego deklaracje, sporządzone są w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.
   2.   Tekst Umowy w języku bułgarskim i rumuńskim, w tym wszystkich załączników i protokołów do niej oraz aktu końcowego, jest na równi autentyczny. Wspólny Komitet ustanowiony na mocy art. 14 Umowy zatwierdza autentyczne teksty Umowy w nowych językach.

      Съставено в Брюксел, на двадесет и седми май две хиляди и осма година.
      Hecho en Bruselas, el veintisiete de mayo de dos mil ocho.
      V Bruselu dne dvacátého sedmého května dva tisíce osm.
      Udfærdiget i Bruxelles den syvogtyvende maj to tusind og otte.
      Geschehen zu Brüssel am siebenundzwanzigsten Mai zweitausendacht.
      Kahe tuhande kaheksanda aasta maikuu kahekümne seitsmendal päeval Brüsselis.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι εφτά Μαΐου δύο χιλιάδες οκτώ.
      Done at Brussels on the twenty-seventh day of May in the year two thousand and eight.
      Fait à Bruxelles, le vingt-sept mai deux mille huit.
      Fatto a Bruxelles, addì ventisette maggio duemilaotto.
      Briselē, divtūkstoš astotā gada divdesmit septītajā maijā.
      Priimta du tūkstančiai aštuntų metų gegužės dvidešimt septintą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kétezer-nyolcadik év május havának huszonhetedik napján.
      Magħmul fi Brussell, fis-sebgħa u għoxrin jum ta' Mejju tas-sena elfejn u tmienja.
      Gedaan te Brussel, de zevenentwintigste mei tweeduizend acht.
      Sporządzono w Brukseli, dnia dwudziestego siódmego maja roku dwa tysiące ósmego.
      Feito em Bruxelas, em vinte e sete de Maio de dois mil e oito.
      Întocmit la Bruxelles, douăzeci și șapte mai două mii opt.
      V Bruseli dňa dvadsiateho siedmeho mája dvetisícosem.
      V Bruslju, dne sedemindvajsetega maja leta dva tisoč osem.
      Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäseitsemäntenä päivänä toukokuuta vuonna kaksituhattakahdeksan.
      Som skedde i Bryssel den tjugosjunde maj tjugohundraåtta.

         За държавите-членки
         Por los Estados miembros
         Za členské státy
         For medlemsstaterne
         Für die Mitgliedstaaten
         Liikmesriikide nimel
         Για τα κράτη μέλη
         For the Member States
         Pour les États membres
         Per gli Stati membri
         Dalībvalstu vārdā
         Valstybių narių vardu
         A tagállamok részéről
         Għall-Istati Membri
         Voor de lidstaten
         W imieniu państw członkowskich
         Pelos Estados-Membros
         Pentru statele membre
         Za členské štáty
         Za države članice
         Jäsenvaltioiden puolesta
         På medlemsstaternas vägnar

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         Für die Schweizerische Eidgenossenschaft
         Pour la Confédération suisse
         Per la Confederazione svizzera

      (1)  NACE: rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.U. L 293 z 24.10.1990, s. 1). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 września 2003 r. (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, s. 1).

      (2)  Pracownicy mogą składać wnioski o krótkoterminowe zezwolenia na pobyt w ramach limitów wymienionych w akapicie 3b, nawet na okres nieprzekraczający czterech miesięcy.”;

      (3)  Pozwolenia te będą przyznawane obok limitów wymienionych w art. 10 Umowy zarezerwowanych dla osób zatrudnionych i prowadzących działalność na własny rachunek, będących obywatelami państw członkowskich w momencie podpisywania Umowy (21 czerwca 1999 r.) oraz państw członkowskich, które stały się umawiającymi się stronami do tej Umowy w Protokole z 2004 r. Pozwolenia te również obowiązują obok pozwoleń przyznawanych na podstawie istniejących umów dwustronnych między Szwajcarią i nowymi państwami członkowskimi.”;
   ZAŁĄCZNIK 1

      Środki przejściowe w zakresie zakupu gruntów i tzw. „drugich domów”

   1.   Republika Bułgarii
   Republika Bułgarii może utrzymać w mocy przez okres pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu ograniczenia ustanowione w jej przepisach, istniejące w chwili podpisywania niniejszego Protokołu, dotyczące nabywania własności gruntów pod tzw. „drugie domy” przez obywateli Szwajcarii niezamieszkujących w Bułgarii oraz przez osoby prawne utworzone zgodnie z prawem szwajcarskim.
   Obywatele Szwajcarii, legalnie zamieszkujący na terytorium Bułgarii, nie podlegają przepisom poprzedniego akapitu ani żadnym zasadom lub procedurom innym niż te, które mają zastosowanie wobec obywateli Bułgarii.
   Republika Bułgarii może utrzymać w mocy przez okres siedmiu lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu ograniczenia ustanowione w jej przepisach, istniejące w chwili podpisywania niniejszego Protokołu, dotyczące nabywania własności gruntów rolnych, lasów i gruntów leśnych przez obywateli Szwajcarii oraz przez osoby prawne utworzone zgodnie z prawem szwajcarskim. W żadnym przypadku obywatele Szwajcarii nie mogą być traktowani w sposób mniej korzystny przy nabywaniu gruntów rolnych, lasów i gruntów leśnych niż w dniu podpisania niniejszego Protokołu ani być traktowani w sposób bardziej restrykcyjny niż obywatele państw trzecich.
   Rolnicy indywidualni będący obywatelami Szwajcarii, którzy chcą osiedlić się i zamieszkać w Republice Bułgarii, nie podlegają przepisom poprzedniego akapitu ani żadnym procedurom innym niż te, które mają zastosowanie wobec obywateli Republiki Bułgarii.
   Ogólny przegląd niniejszych środków przejściowych zostanie przeprowadzony w trzecim roku następującym od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu. Wspólny Komitet może podjąć decyzję o skróceniu lub zakończeniu okresu przejściowego wskazanego w akapicie pierwszym.
   2.   Rumunia
   Rumunia może utrzymać w mocy przez okres pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu ograniczenia ustanowione w jej przepisach, istniejące w chwili podpisywania niniejszego Protokołu, dotyczące nabywania własności gruntów pod tzw. „drugie domy” przez obywateli Szwajcarii niezamieszkujących w Rumunii oraz przez przedsiębiorstwa utworzone zgodnie z prawem szwajcarskim, niemające siedziby ani oddziału lub przedstawicielstwa na terytorium Rumunii.
   Obywatele Szwajcarii, legalnie zamieszkujący na terytorium Rumunii, nie podlegają przepisom poprzedniego akapitu ani żadnym zasadom lub procedurom innym niż te, które mają zastosowanie wobec obywateli Rumunii.
   Rumunia może utrzymać w mocy przez okres siedmiu lat od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu ograniczenia ustanowione w jej przepisach, istniejące w chwili podpisywania niniejszego Protokołu, dotyczące nabywania własności gruntów rolnych, lasów i gruntów leśnych przez obywateli Szwajcarii oraz przez przedsiębiorstwa utworzone zgodnie z prawem szwajcarskim, niemające siedziby ani niezarejestrowane w Rumunii. W żadnym przypadku obywatele Szwajcarii nie mogą być traktowani w sposób mniej korzystny przy nabywaniu gruntów rolnych, lasów i gruntów leśnych niż w dniu podpisania niniejszego Protokołu ani być traktowani w sposób bardziej restrykcyjny niż obywatele państw trzecich.
   Rolnicy indywidualni będący obywatelami Szwajcarii, którzy chcą osiedlić się i zamieszkać w Rumunii, nie podlegają przepisom poprzedniego akapitu ani żadnym procedurom innym niż te, które mają zastosowanie wobec obywateli Rumunii.
   Ogólny przegląd niniejszych środków przejściowych zostanie przeprowadzony w trzecim roku następującym od daty wejścia w życie niniejszego Protokołu. Wspólny Komitet może podjąć decyzję o skróceniu lub zakończeniu okresu przejściowego wskazanego w akapicie pierwszym.
   ZAŁĄCZNIK 2
   W załączniku II do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w pozycji „Do celów niniejszej Umowy rozporządzenie dostosowuje się w sposób następujący:”, w pkt 1 sekcji A załącznika II do Umowy wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w lit. i) dotyczącej załącznika III, część A, pod ostatnim zapisem: „Słowacja – Szwajcaria”, dodaje się tekst w brzmieniu:

                                       „Bułgaria – Szwajcaria
                                       Brak.

                                       Rumunia – Szwajcaria
                                       Brak umowy.”;

                           b)

                           w lit. j) dotyczącej załącznika III, część B, pod ostatnim zapisem: „Słowacja – Szwajcaria” dodaje się tekst w brzmieniu:

                                       „Bułgaria – Szwajcaria
                                       Brak.

                                       Rumunia – Szwajcaria
                                       Brak umowy.”;

               2)

               w tytule „Sekcja A: Akty prawne, do których stosuje się odniesienie” w pkt 1 „rozporządzenie (EWG) nr 1408/71” po słowach „304 R 631: rozporządzenie (WE) nr 631/2004 …” dodaje się tekst w brzmieniu:
               „Sekcja 2 (Swobodny przepływ osób – zabezpieczenie społeczne) rozporządzenia Rady WE nr 1791/2006 z dnia 20 listopada 2006 r. dostosowującego niektóre rozporządzenia i decyzje w takich dziedzinach, jak: swobodny przepływ towarów, swobodny przepływ osób, prawo spółek, polityka konkurencji, rolnictwo (w tym prawo weterynaryjne i fitosanitarne), polityka transportowa, opodatkowanie, statystyka, energia, środowisko naturalne, współpraca w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, unia celna, stosunki zewnętrzne, wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa oraz instytucje, w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii, o ile przepisy dotyczą aktów wspólnotowych, o których mowa w załączniku II do niniejszej Umowy.”;

               3)

               w tytule „Sekcja A: Akty prawne, do których stosuje się odniesienie” w pkt 2 „rozporządzenie (EWG) nr 574/72” po słowach „304 R 631: rozporządzenie (WE) nr 631/2004 …” dodaje się tekst w brzmieniu:
               „Sekcja 2 (Swobodny przepływ osób – zabezpieczenie społeczne) rozporządzenia Rady WE nr 1791/2006 z dnia 20 listopada 2006 r. dostosowującego niektóre rozporządzenia i decyzje w takich dziedzinach, jak: swobodny przepływ towarów, swobodny przepływ osób, prawo spółek, polityka konkurencji, rolnictwo (w tym prawo weterynaryjne i fitosanitarne), polityka transportowa, opodatkowanie, statystyka, energia, środowisko naturalne, współpraca w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, unia celna, stosunki zewnętrzne, wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa oraz instytucje, w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii, o ile przepisy dotyczą aktów wspólnotowych, o których mowa w załączniku II do niniejszej Umowy.”;

               4)

               w tytule „Sekcja B: Akty prawne, uwzględniane przez umawiające się strony” w pkt „4.18. 383 D 0117: decyzja nr 117 …”, „4.27. 388 D 64: decyzja nr 136 …”, „4.37. 393 D 825: decyzja nr 150 …”, po słowach „12003 TN 02/02 A: Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, …” oraz w pkt „4.77: decyzja nr 192 …” dodaje się tekst w brzmieniu:
               „Sekcja 2 (Swobodny przepływ osób – zabezpieczenie społeczne) rozporządzenia Rady WE nr 1791/2006 z dnia 20 listopada 2006 r. dostosowującego niektóre rozporządzenia i decyzje w takich dziedzinach, jak: swobodny przepływ towarów, swobodny przepływ osób, prawo spółek, polityka konkurencji, rolnictwo (w tym prawo weterynaryjne i fitosanitarne), polityka transportowa, opodatkowanie, statystyka, energia, środowisko naturalne, współpraca w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, unia celna, stosunki zewnętrzne, wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa oraz instytucje, w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii, o ile przepisy dotyczą aktów wspólnotowych, o których mowa w załączniku II do niniejszej Umowy.”;

               5)

               w odniesieniu do pracowników będących obywatelami Republiki Bułgarii i Rumunii ustalenia zawarte w ust. 1 sekcji zatytułowanej „Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia” Protokołu do załącznika II obowiązują do końca siódmego roku od dnia wejścia w życie niniejszego Protokołu.

         WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE DOSTOSOWANIA ZAŁĄCZNIKA III DO UMOWY
   Umawiające się strony oświadczają, że mając na względzie zapewnienie sprawnego wdrożenia Umowy, należy jak najszybciej dostosować załącznik III do tej Umowy, aby włączyć, między innymi, dyrektywę 2005/36/WE, zmienioną dyrektywą 2006/100/WE i nowe wpisy Szwajcarii.
   DEKLARACJA SZWAJCARII W SPRAWIE AUTONOMICZNYCH ŚRODKÓW WPROWADZONYCH OD DATY PODPISANIA
   Szwajcaria zapewni tymczasowy dostęp do swojego rynku pracy obywatelom nowych państw członkowskich, na podstawie swojego ustawodawstwa krajowego, przed wejściem w życie ustaleń przejściowych zawartych w niniejszym Protokole. W tym celu Szwajcaria ustali specjalne limity w odniesieniu do krótkoterminowych oraz długoterminowych zezwoleń na pracę, jak określono w art. 10 ust. 1 Umowy, na rzecz obywateli nowych państw członkowskich, od daty podpisania niniejszego Protokołu. Limity będą corocznie obejmować 282 zezwoleń długoterminowych oraz 1 006 zezwoleń krótkoterminowych. Ponadto 2 011 pracowników krótkoterminowych otrzyma corocznie zezwolenie na pobyt krótszy niż 4 miesiące.


title: 2009/195/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006, sekcja VIII – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/87

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006, sekcja VIII – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
   (2009/195/WE)

      PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2006 – tom I (C6-0369/2007) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2006 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2006 oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego, wraz z odpowiedziami kontrolowanych instytucji (3),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0092/2008),

               1.

               udziela Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2006;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. L 78 z 15.3.2006.

      (2)  Dz.U. C 274 z 15.11.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 274 z 15.11.2007, s. 130.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.
    ---documentbreak---

               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/88

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2006, sekcja VIII – Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2006 – tom I (C6-0369/2007) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2006 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2006 oraz sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego, wraz z odpowiedziami kontrolowanych instytucji (3),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0092/2008),

               1.

               zwraca uwagę, że Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (Rzecznik) dysponował w 2006 r. środkami na zobowiązania wynoszącymi ogółem 7 682 538 EUR (w 2005 r.: 7 224 554 EUR), przy stopie wykorzystania wynoszącej 88,13 %, co jest poniżej średniej innych instytucji;

               2.

               zauważa, że sprawozdania finansowe Rzecznika za rok 2006 ukazują negatywny wynik finansowy za ten rok (EUR 1 214 375) oraz identyczne sumy całkowite aktywów i pasywów (2 308 799 EUR);

               3.

               zauważa, że w okresie 2003 do 2006 miał miejsce systematyczny wzrost środków na zobowiązania z 4 438 653 EUR do 7 682 538 EUR (+ 73 %) i etatów z 31 do 57 (+ 84 %), podczas gdy liczba skarg wzrosła z 2 436 do 3 830 (+ 57 %), a liczba nowo rozpoczętych dochodzeń z 253 do 258 (+ 2 %);

               4.

               podkreśla, że Europejski Trybunał Obrachunkowy zaznaczył w swym sprawozdaniu rocznym, że kontrola nie dała podstaw do żadnych uwag w odniesieniu do Rzecznika;

               5.

               podkreśla, że Biuro Rzecznika przejęło od stycznia 2006 r. pełną odpowiedzialność za zarządzanie swym personelem; w tym kontekście zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniem z audytu wewnętrznego instytucji nr 06/04 audyt przeprowadzony w celu oceny rzetelności zarządzania i procedur kontrolnych dotyczących ustalania indywidualnych uprawnień pracowników „nie wykazał obszarów poważnego ryzyka w zarządzaniu i procedurach kontrolnych, ale potwierdził, że instytucja powinna zająć się szeregiem konkretnych kwestii”;

               6.

               zwraca uwagę, że informacje przedstawione w sprawozdaniu z działalności za rok 2006 przez głównego intendenta delegowanego, iż samoocena skuteczności wewnętrznych ram kontroli służb Rzecznika przeprowadzona została ponownie na początku 2007 r., i wypływająca z tego ogólna sytuacja, ukazały zadowalający poziom wdrożenia norm kontroli wewnętrznej (85 % w stosunku do 76 % w 2004 r.); ponadto zauważa jednak, że stwierdzono konieczność poprawy skuteczności w niektórych obszarach (identyfikacja newralgicznych funkcji); zachęca Rzecznika do podjęcia wszelkich wysiłków na rzecz dalszej poprawy skuteczności ram kontroli wewnętrznej;

               7.

               z zadowoleniem zauważa, że nowa umowa ramowa o współpracy na czas nieokreślony pomiędzy Rzecznikiem i Parlamentem dotycząca zapewnienia określonych usług administracyjnych, w tym budynków, IT, łączności, doradztwa prawnego, usług medycznych, szkoleń, tłumaczeń pisemnych i ustnych, została wynegocjowana w 2005 r., podpisana w marcu 2006 r., i weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2006 r.; ponadto zauważa, że zdaniem Rzecznika nowa umowa jest w pełni zadowalająca;

               8.

               z zadowoleniem zwraca uwagę, że pierwszy Sekretarz Generalny Rzecznika mianowany został w dniu 1 sierpnia 2006 r.;

               9.

               z niepokojem dostrzega w sprawozdaniu rocznym Rzecznika, że jego instytucja napotkała w 2006 r. trudności związane z naborem pracowników, zwłaszcza w odniesieniu do wykwalifikowanych prawników, ze względu na dwie kolejne fale rozszerzenia (zakończenie naboru z państw członkowskich, które przystąpiły do UE w 2004 r. i przygotowanie naboru na 2007 r.), rotacji pracowników oraz trudności z przyciągnięciem i utrzymaniem kandydatów w Strasburgu na umowach czasowych; zauważa, że w nadchodzących latach Rzecznik spodziewa się mniejszych trudności związanych z rekrutacją personelu;

               10.

               wyraża zadowolenie z powodu przyjęcia przez Rzecznika w dniu 14 grudnia 2007 r. decyzji w sprawie rocznej deklaracji interesów Rzecznika; z zadowoleniem zauważa, że deklaracja ta została opublikowana na stronie internetowej Rzecznika;

               11.

               z zadowoleniem przyjmuje gotowość Rzecznika do przystąpienia do Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (6) w drodze stosowania systemu ustanowionego w rozporządzeniu (WE) nr 1073/1999 (7); z zadowoleniem zauważa, że Rzecznik w piśmie wysłanym dnia 9 stycznia 2008 r. zaprosił OLAF do przedstawienia poglądów dotyczących przydatności i warunków potencjalnego przystąpienia Rzecznika do tego porozumienia.

      (1)  Dz.U. L 78 z 15.3.2006.

      (2)  Dz.U. C 274 z 15.11.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 274 z 15.11.2007, s. 130.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 15.

      (7)  Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1).