title: 2014/479/UE: Decyzja Rady z dnia 14 lipca 2014 r. w sprawie dostosowania dodatków przewidzianych w decyzji 2007/829/WE dotyczącej zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady

text:
               21.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 215/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 lipca 2014 r.
   w sprawie dostosowania dodatków przewidzianych w decyzji 2007/829/WE dotyczącej zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady

      (2014/479/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 41 ust. 1,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 240 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Rady 2007/829/WE z dnia 5 grudnia 2007 r. dotyczącą zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady (1), w szczególności jej art. 15 ust. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 15 ust. 6 decyzji 2007/829/WE przewiduje, że wysokość dziennych diet i dodatków miesięcznych ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady jest dostosowywana raz w roku, bez skutku retroaktywnego, celem uwzględnienia zmian w wynagrodzeniu podstawowym urzędników Unii w Brukseli i w Luksemburgu.

               (2)

               W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 423/2014 (2) dostosowano wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii o 0,8 % ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2007/829/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2007/829/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 15 ust. 1 kwoty 31,92 EUR oraz 127,65 EUR zastępuje się odpowiednio kwotami 32,18 EUR i 128,67 EUR;

               2)

               w art. 15 ust. 2 tabela otrzymuje brzmienie:

                           „Odległość między miejscem pochodzenia a miejscem oddelegowania (w km)

                           Kwota w EUR

                           0–150

                           0,00

                           > 150

                           82,70

                           > 300

                           147,03

                           > 500

                           238,95

                           > 800

                           385,98

                           > 1 300

                           606,55

                           > 2 000

                           726,04”

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Brukseli 14 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         M. MARTINA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 327 z 13.12.2007 s. 10.

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 423/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. dostosowujące ze skutkiem od dnia 1 lipca 2012 r. wynagrodzenia i emerytury urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej oraz współczynniki korygujące stosowane w odniesieniu do wynagrodzeń i emerytur (Dz.U. L 129 z 30.4.2014, s. 12).


title: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 1994 r. dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień, będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994)

text:
Ważna informacja prawna

|

31994D0800

Dziennik Urzędowy L 336 , 23/12/1994 P. 0001 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 22 grudnia 1994 r.dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień, będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994)(94/800/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43, 54, 57, 66, 75, art. 84 ust. 2, art. 99, 100, 100a, 113 oraz 235 w związku z art. 228 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [1],uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:Wielostronne negocjacje handlowe otwarte w ramach Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu, na mocy deklaracji ministrów przyjętej 20 września 1986 r. w Punta del Este, doprowadziły do przyjęcia Aktu końcowego zawierającego wyniki wielostronnych negocjacji handlowych w ramach Rundy Urugwajskiej.Przedstawiciele Wspólnoty i Państw Członkowskich podpisali dnia 15 kwietnia 1994 r. w Marakeszu Akt końcowy zawierający wyniki wielostronnych negocjacji handlowych w ramach Rundy Urugwajskiej oraz - z zastrzeżeniem jego zawarcia - Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu.Wzajemne koncesje i zobowiązania wynegocjowane przez Komisję w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, zawarte w wielostronnych umowach handlowych Aktu końcowego przedstawiają zadowalający i wyważony efekt finalny.Ponadto, liczne wzajemne koncesje i zobowiązania wynegocjowane przez Komisję w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich z niektórymi krajami uczestniczącymi w negocjacjach zostały określone w specjalnych wielostronnych umowach handlowych w załączniku 4 do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu.Niektóre z tych koncesji i zobowiązań były negocjowane dwustronnie z Urugwajem w sprawie wołowiny równolegle z Rundą Urugwajską.Kompetencje Wspólnoty w dziedzinie zawierania umów międzynarodowych nie wynikają jedynie z wyraźnego upoważnienia w Traktacie, ale mogą również wynikać z innych postanowień Traktatu oraz innych aktów aktów przyjętych przez instytucje Wspólnoty na mocy postanowień Traktatu.Jeżeli w celu osiągnięcia celów Traktatu wydane zostały przepisy wspólnotowe, Państwa Członkowskie nie mogą, poza ramami wspólnych instytucji, podejmować zobowiązań, które są sprzeczne z tymi przepisami lub mogłyby zmieniać ich zakres.Część zobowiązań zawartych w Porozumieniu ustanawiającym Światową Organizację Handlu, w tym załączniki do niego, wchodzi na mocy art. 113 Traktatu w zakres kompetencji Wspólnoty; ponadto spośród pozostałych zobowiązań, o których mowa, niektóre mają wpływ na przepisy wspólnotowe przyjęte na podstawie art. 43, 54, 57, 66, 75, art. 84 ust. 2, art. 99, 100, 100a i 235 i w związku z tym mogą być zaciągane jedynie przez samą Wspólnotę.W szczególności zastosowanie art. 100 i 235 Traktatu jako podstawy prawnej dla niniejszej decyzji jest usprawiedliwione na tyle, na ile Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu, w tym także załączniki do niego, wpływa na stosowanie dyrektywy Rady 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych Państw Członkowskich [3], oraz dyrektywy Rady 90/435/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych Państw Członkowskich [4], które oparte są na art. 100 Traktatu oraz na stosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego [5], które oparte jest na art. 235 Traktatu.Dotychczas na podstawie art. 73c Traktatu nie został przyjęty żaden wspólnotowy akt prawny.Ze względu na swoją naturę, Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu, w tym również załączniki do niego, nie może być bezpośrednio powoływane w sądach Wspólnoty lub Państw Członkowskich,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Następujące wielostronne umowy handlowe i akty zostają niniejszym przyjęte w imieniu Wspólnoty Europejskiej odnośnie do tej ich części, która leży w kompetencji Wspólnoty Europejskiej:- Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu, w tym również porozumienia w załącznikach I, II i III do tego Porozumienia;- decyzje i deklaracje ministerialne oraz Porozumienie w sprawie zobowiązań dotyczących usług finansowych, które znajduje się w Akcie końcowym Rundy Urugwajskiej.2. Teksty porozumień i aktów, o których mowa w niniejszym artykule, zostały dołączone do niniejszej decyzji.3. Przewodniczący Rady otrzymuje niniejszym prawo mianowania osoby upoważnionej do podjęcia określonych w art. XIV Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu działań zobowiązujących Wspólnotę Europejską odnośnie do tej części Porozumienia, która leży w jej kompetencji.Artykuł 21. Umowy wielostronne zawarte w załączniku IV do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej w zakresie, który leży w jej kompetencji.2. Teksty umów, o których mowa w niniejszym artykule, zostały dołączone do niniejszej decyzji.3. Przewodniczący Rady otrzymuje niniejszym prawo mianowania osoby upoważnionej do podjęcia działań określonych w umowach, o których mowa w niniejszym artykule, zobowiązujących Wspólnotę Europejską odnośnie do tej części Porozumienia, która leży w jej kompetencji.Artykuł 31. W imieniu Wspólnoty Europejskiej niniejszym przyjmuje się Umowę w sprawie wołowiny zawartą z Urugwajem.2. Tekst tej Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.3. Przewodniczący Rady otrzymuje niniejszym prawo mianowania osoby upoważnionej do podpisania umowy w sposób wiążący dla Wspólnoty Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 1994 r.W imieniu RadyH. SeehoferPrzewodniczący[1] Opinia wydana 23 listopada 1994 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Zgoda wydana 14 grudnia 1994 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 225 z 20.8.1990, str. 1.[4] Dz.U. L 225 z 20.8.1990, str. 6.[5] Dz.U. L 11 z 14.1.1994, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2014/780/UE: Decyzja Rady z dnia 7 listopada 2014 r. w sprawie mianowania członka z Luksemburga do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

text:
               12.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 327/5

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 listopada 2014 r.
   w sprawie mianowania członka z Luksemburga do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

      (2014/780/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając wniosek rządu Luksemburga,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/570/UE, Euratom w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2010 r. do dnia 20 września 2015 r. (1). W dniu 7 listopada 2012 r. decyzją Rady 2012/694/UE (2) na stanowisko członka do dnia 20 września 2015 r. został mianowany Christophe ZEEB.

               (2)

               Stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Christophe'a ZEEBA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na pozostały okres kadencji, czyli do dnia 20 września 2015 r., zostaje mianowany Henri WAGENER, Conseiller à la Fedil-Business Federation Luxembourg.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2014 r.

            W imieniu Rady

         P. C. PADOAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 251 z 25.9.2010, s. 8.

      (2)  Decyzja Rady 2012/694/UE z dnia 7 listopada 2012 r. w sprawie mianowania członka z Luksemburga do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (Dz.U. L 310 z 9.11.2012, s. 50).


title: Decyzja nr 1622/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiająca działanie Wspólnoty na rzecz obchodów Europejskiej Stolicy Kultury w latach 2007–2019

text:
               3.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 304/1

      DECYZJA NR 1622/2006/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 24 października 2006 r.
   ustanawiająca działanie Wspólnoty na rzecz obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury” w latach 2007–2019
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 151,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Komitetu Regionów (1),
   stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja nr 1419/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanowiła działanie Wspólnoty na rzecz obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury” w latach 2005–2019.

               (2)

               Badanie dotyczące wyników obchodów „Europejskiego Miasta Kultury” do 2004 r. wykazało, że miały one korzystny wpływ, jeżeli chodzi o oddźwięk w mediach, rozwój kultury i turystyki oraz uznanie przez mieszkańców znaczenia faktu wyboru ich miasta, jednakże działanie to nadal wymaga usprawnienia, w szczególności w odniesieniu do jego długotrwałego oddziaływania na rozwój kulturalny danego miasta i regionu.

               (3)

               Umożliwiając miastom zaangażowanie otaczającego ich regionu, w tym wysp, można dotrzeć do szerszego kręgu odbiorców i zwiększyć oddziaływanie obchodów.

               (4)

               Podmioty zainteresowane obchodami podkreśliły problemy związane z procedurą selekcji określoną w decyzji nr 1419/1999/WE i zaleciły: monitorowanie propozycji, w szczególności w celu wzmocnienia ich europejskiego wymiaru, zwiększenie konkurencji oraz określenie na nowo roli Komisji.

               (5)

               Znaczenie i oddziaływanie obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury” wymaga utworzenia mieszanej procedury selekcji na poziomie krajowym i europejskim oraz wprowadzenia wyraźnego elementu monitoringu i konsultacji, wprowadzenia elementu krajowego oraz wzmocnienia wymiaru europejskiego.

               (6)

               Faza przygotowania obchodów ma decydujące znaczenie dla ich sukcesu zgodnie z celami działania.

               (7)

               W celu zapewnienia wartości dodanej działania na poziomie europejskim po wyznaczeniu potrzebna jest faza monitoringu, podczas której po pierwsze zwróci się uwagę na spełnienie kryteriów określonych dla programu kulturalnego, po drugie – zapewni fachowe doradztwo oraz pomoc.

               (8)

               Należy ustanowić komisję składającą się z sześciu ekspertów krajowych oraz siedmiu ekspertów europejskich; cała komisja w składzie 13 osób („komisja selekcyjna”) powinna nadzorować etap selekcji do momentu wyłonienia konkretnego miasta; procedurą monitoringu i udzielania wskazówek Europejskim Stolicom Kultury w fazie monitoringu do czasu rozpoczęcia obchodów powinno zająć się jedynie siedmiu ekspertów europejskich (jako „komisja monitorująco-doradcza”).

               (9)

               W celu zapewnienia doradztwa i pomocy zarówno miastom kandydującym, jak i wyznaczonym powinna zostać utworzona strona internetowa poświęcona Europejskim Stolicom Kultury (składanie wniosków, selekcja, realizacja, odsyłacze), która będzie na bieżąco prowadzona i regularnie aktualizowana przez Komisję.

               (10)

               Należy zachęcać do upowszechniania dobrych praktyk, zwłaszcza w celu zagwarantowania wartości dodanej działań na poziomie europejskim. Dlatego należy zachęcać do tworzenia sieci poprzednich oficjalnych Europejskich Stolic Kultury, aby mogły wnieść konstruktywny wkład polegający na przekazywaniu swoich doświadczeń i najlepszych praktyk dla przyszłych Europejskich Stolic Kultury, zwłaszcza w ramach wymiany na etapie przygotowawczym.

               (11)

               Ważne jest, aby wynagradzać jakość programu w zakresie celów i kryteriów działania, w szczególności europejską wartość dodaną, poprzez przyznanie nagrody pieniężnej.

               (12)

               W celu zapewnienia długotrwałego oddziaływania obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury” należy wykorzystać inicjatywę oraz struktury i potencjał związany z tymi obchodami jako podstawę strategii długofalowego rozwoju kulturalnego zainteresowanych miast.

               (13)

               W celu umożliwienia państwom trzecim udziału w europejskich inicjatywach kulturalnych należy rozważyć ich uczestnictwo w „Europejskim Miesiącu Kultury” (4) lub podobnej inicjatywie.

               (14)

               Wdrożenie procedury wyznaczania określonej w niniejszej decyzji zajmie sześć lat; ten sześcioletni okres nie może być zagwarantowany w latach 2011 i 2012, biorąc pod uwagę, że niniejsza decyzja wchodzi w życie w 2007 r. W odniesieniu do wymienionych lat przewiduje się w związku z tym procedurę wyznaczania.

               (15)

               W celu zachowania przejrzystości decyzja nr 1419/1999/WE powinna zostać uchylona i zastąpiona niniejszą decyzją,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Niniejszym ustanawia się działanie Wspólnoty zatytułowane „Europejska Stolica Kultury”, w celu podkreślenia bogactwa i zróżnicowania kultur europejskich oraz ich wspólnych cech, jak również wspierania większego wzajemnego zrozumienia między obywatelami europejskimi.
   Artykuł 2
   Dostęp do programu
   1.   Miasta państw członkowskich oraz państw przystępujących do Unii Europejskiej po dniu 31 grudnia 2006 r. są uprawnione do wyznaczenia ich na Europejską Stolicę Kultury na jeden rok, według porządku określonego w Załączniku.
   2.   Wyznaczenie odnosi się do jednego miasta w każdym państwie członkowskim wyszczególnionym w wykazie zawartym w Załączniku.
   Kolejność chronologiczna określona w tym wykazie może zostać zmieniona w drodze wzajemnego porozumienia między zainteresowanymi państwami członkowskimi.
   Artykuł 3
   Wnioski
   1.   Każdy wniosek obejmuje program kulturalny o wymiarze europejskim, oparty głównie na współpracy kulturalnej, zgodnie z celami i działaniami przewidzianymi w art. 151 Traktatu.
   2.   Kulturalny program obchodów jest specjalnie tworzony na potrzeby roku „Europejskiej Stolicy Kultury”, podkreślając wartość dodaną w wymiarze europejskim, zgodnie z kryteriami określonymi w art. 4.
   3.   Program jest zgodny z wszelkimi strategiami lub politykami kulturalnymi danego państwa członkowskiego oraz, jeżeli jest to właściwe ze względu na system instytucjonalny państwa członkowskiego, ze wszelkimi regionalnymi strategiami kulturalnymi, pod warunkiem że takie strategie lub polityki nie zmierzają do ograniczenia liczby miast, które mogą być brane pod uwagę przy wyznaczeniu Europejskiej Stolicy Kultury na podstawie niniejszej decyzji.
   4.   Czas trwania programu wynosi jeden rok. W uzasadnionych przypadkach wyznaczone miasta mogą wybrać skrócony okres.
   5.   Programy miast wyznaczonych na ten sam rok są ze sobą powiązane.
   6.   Miasta mogą podjąć decyzję o zaangażowaniu do swojego programu sąsiednich regionów.
   Artykuł 4
   Kryteria programu kulturalnego
   Program kulturalny spełnia następujące kryteria, podzielone na dwie kategorie: „Wymiar europejski” i „Miasto i obywatele”:

               1)

               w odniesieniu do „Wymiaru europejskiego” celem programu jest:

                           a)

                           wzmocnienie współpracy w każdym sektorze kultury między operatorami w dziedzinie kultury, artystami i miastami z danego państwa członkowskiego i innych państw członkowskich;

                           b)

                           podkreślenie bogactwa różnorodności kulturowej w Europie;

                           c)

                           uwypuklenie wspólnych aspektów kultury europejskiej;

               2)

               w odniesieniu do „Miasta i obywateli” celem programu jest:

                           a)

                           wspieranie udziału mieszkańców danego miasta i jego okolic oraz zwiększenie zainteresowania miastem z ich strony oraz ze strony obywateli mieszkających za granicą;

                           b)

                           trwałość i stanowienie integralnej części długofalowego rozwoju kulturalnego i społecznego miasta.

         Artykuł 5
   Składanie wniosków
   1.   Zaproszenie do składania wniosków jest publikowane przez każde zainteresowane państwo członkowskie nie później niż sześć lat przed rozpoczęciem obchodów.
   Każde zaproszenie do składania wniosków, skierowane do miast ubiegających się o wyżej wymieniony tytuł, odwołuje się do kryteriów określonych w art. 4 niniejszej decyzji i wskazówek zamieszczonych na stronie internetowej Komisji.
   Termin składania wniosków w ramach każdego zaproszenia do składania wniosków wyznacza się najpóźniej dziesięć miesięcy po opublikowaniu zaproszenia.
   Wniosek złożony w ramach zaproszenia do składania wniosków przedstawia zarys programu, który miasto kandydujące planuje zrealizować w danym roku.
   2.   Wnioski te są notyfikowane Komisji przez zainteresowane państwa członkowskie.
   Artykuł 6
   Komisja selekcyjna
   1.   Ustanawia się komisję selekcyjną dla każdego zainteresowanego państwa członkowskiego w celu oceny wniosków przedłożonych przez miasta kandydujące. Każda komisja zaleca nominację jednego miasta w zainteresowanym państwie członkowskim.
   2.   Każda komisja selekcyjna składa się z trzynastu członków. Siedmiu z nich mianowanych jest przez instytucje europejskie, jak określono w ust. 4. Pozostałych sześciu członków mianuje zainteresowane państwo członkowskie w porozumieniu z Komisją Europejską. Państwo członkowskie mianuje następnie formalnie komisję selekcyjną. Komisja wyznacza swego przewodniczącego spośród osób mianowanych przez Parlament Europejski, Radę, Komisję i Komitet Regionów.
   3.   Członkowie komisji selekcyjnej są niezależnymi ekspertami, niepozostającymi w konflikcie interesów w odniesieniu do miast, które odpowiedziały na zaproszenie do składania wniosków, posiadającymi znaczące doświadczenie i wiedzę specjalistyczną w dziedzinie kultury, rozwoju kulturalnego miast lub organizacji obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury”.
   4.   Instytucje europejskie mianują członków komisji selekcyjnej na 3 lata w następujący sposób: dwóch członków mianowanych jest przez Parlament Europejski, dwóch przez Radę, dwóch przez Komisję i jeden przez Komitet Regionów. W drodze odstępstwa, w pierwszym roku obowiązywania niniejszej decyzji, dwóch ekspertów jest mianowanych przez Komisję na okres jednego roku, dwóch przez Parlament Europejski na okres dwóch lat, dwóch przez Radę na okres trzech lat i jeden przez Komitet Regionów na okres trzech lat.
   Artykuł 7
   Selekcja wstępna
   1.   Każde zainteresowane państwo członkowskie zwołuje odpowiednią komisję selekcyjną, o której mowa w art. 6, na posiedzenie w sprawie selekcji wstępnej nie później niż na pięć lat przed rozpoczęciem obchodów.
   2.   Każda komisja selekcyjna ocenia wnioski przedłożone przez miasta, które odpowiedziały na zaproszenie do składania wniosków, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w art. 4.
   Komisja ustala krótką listę miast kandydujących, które przechodzą do następnego etapu, i sporządza sprawozdanie dotyczące wniosków przedłożonych przez miasta kandydujące oraz zalecenia dla kandydatów umieszczonych na krótkiej liście.
   3.   Komisja selekcyjna przekłada swoje sprawozdanie zainteresowanemu państwu członkowskiemu i Komisji. Każde z zainteresowanych państw członkowskich formalnie zatwierdza krótką listę opartą na sprawozdaniu komisji selekcyjnej.
   Artykuł 8
   Selekcja końcowa
   1.   Miasta kandydujące umieszczone na krótkiej liście sporządzają pełne wnioski i przekazują je zainteresowanym państwom członkowskim, które następnie przekazują je Komisji.
   2.   Każde z zainteresowanych państw członkowskich zwołuje odpowiednią komisję selekcyjną w celu przeprowadzenia końcowej selekcji, dziewięć miesięcy po spotkaniu, na którym dokonano preselekcji.
   3.   Komisja selekcyjna ocenia zrewidowane programy przedstawione przez miasta, które znalazły się na krótkiej liście, zgodnie z kryteriami określonymi w niniejszym działaniu i zaleceniami wydanymi przez komisję podczas spotkania dotyczącego selekcji wstępnej.
   4.   Komisja selekcyjna sporządza sprawozdanie z programów miast kandydujących umieszczonych na krótkiej liście wraz z zaleceniami dotyczącymi nominacji jednego miasta zainteresowanego państwa członkowskiego do tytułu Europejskiej Stolicy Kultury.
   Sprawozdanie to zawiera również zalecenia dla wybranego miasta, dotyczące postępu i ustaleń, których należy dokonać w danym roku, jeżeli miasto to zostanie wyznaczone przez Radę na Europejską Stolicę Kultury.
   Sprawozdanie jest przedkładane zainteresowanemu państwu członkowskiemu i Komisji. Jest ono zamieszczane na stronie internetowej Komisji.
   Artykuł 9
   Wyznaczenie
   1.   Każde zainteresowane państwo członkowskie nominuje jedno miasto do tytułu Europejskiej Stolicy Kultury i notyfikuje to Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Komitetowi Regionów, nie później niż na cztery lata przed rozpoczęciem obchodów.
   Do notyfikacji musi być dołączone uzasadnienie nominacji oparte na sprawozdaniach komisji selekcyjnej.
   Nominacja uwzględni zalecenia wydane przez komisję selekcyjną.
   2.   Parlament Europejski przekazuje opinię Komisji nie później niż trzy miesiące po otrzymaniu nominacji dokonanych przez zainteresowane państwa członkowskie.
   3.   Rada, działając na podstawie zalecenia Komisji wydanego na podstawie opinii Parlamentu Europejskiego i uzasadnień opartych na sprawozdaniach komisji selekcyjnych, formalnie wyznacza dane miasta na Europejskie Stolice Kultury na rok, na który zostały nominowane.
   Artykuł 10
   Komisja monitorująco-doradcza
   1.   Komisja monitorująco-doradcza jest ustanowiona w celu monitorowania realizacji celów i kryteriów działania oraz zapewnienia Europejskim Stolicom Kultury wsparcia i wskazówek od czasu ich wyznaczenia do rozpoczęcia obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury”.
   2.   Komisja składa się z siedmiu ekspertów nominowanych przez Parlament Europejski, Radę, Komisję i Komitet Regionów, zgodnie z art. 6 ust. 4. Ponadto zainteresowane państwo członkowskie może mianować obserwatora do powyższej komisji.
   3.   Zainteresowane miasta przekazują Komisji sprawozdania z postępów nie później niż na trzy miesiące przed posiedzeniem komisji.
   4.   Komisja zwołuje komisję i przedstawicieli zainteresowanego miasta. Komisja zwoływana jest dwukrotnie, w celu udzielenia wskazówek dotyczących przygotowań do obchodów i w celu oceny tych przygotowań, aby pomóc miastom w opracowaniu wysokiej jakości programu o wyraźnym wymiarze europejskim. Pierwsze posiedzenie odbywa się nie później niż dwa lata przez obchodami; drugie posiedzenie odbywa się nie później niż osiem miesięcy przed obchodami.
   5.   Po każdym posiedzeniu komisja wydaje sprawozdanie w sprawie stanu przygotowań do obchodów oraz niezbędnych działań. W sprawozdaniach uwzględnia się w szczególności europejską wartość dodaną obchodów, zgodnie z kryteriami określonymi w art. 4, oraz wypełnianie zaleceń przedstawionych w sprawozdaniach komisji selekcyjnej oraz komisji monitorująco-doradczej.
   6.   Sprawozdania przekazywane są Komisji oraz zainteresowanym miastom i państwom członkowskim. Są one również publikowane na stronie internetowej Komisji.
   Artykuł 11
   Nagroda
   Na podstawie sprawozdania wydanego przez komisję monitorująco-doradczą po drugim posiedzeniu, zgodnie z art. 10 ust. 4, Komisja przyznaje wyznaczonym miastom nagrodę pieniężną im. Meliny Mercouri, jeżeli spełniają one kryteria ustanowione w art. 4 oraz wypełniły zalecenia komisji selekcyjnej oraz komisji monitorująco-doradczej. Nagroda przyznawana jest w całości nie później niż na trzy miesiące przed rozpoczęciem właściwego roku.
   Artykuł 12
   Ocena
   Każdego roku Komisja zapewnia zewnętrzną i niezależną ocenę wyników obchodów „Europejskiej Stolicy Kultury”, które miały miejsce w roku ubiegłym, zgodnie z celami i kryteriami działania ustanowionymi na mocy niniejszej decyzji.
   Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komitetowi Regionów sprawozdanie z tej oceny do końca roku następującego po obchodach „Europejskiej Stolicy Kultury”.
   Artykuł 13
   Uchylenie
   Niniejszym uchyla się decyzję nr 1419/1999/WE. Jednakże decyzja ta nadal obowiązuje w stosunku do miast wyznaczonych na Europejskie Stolice Kultury na lata 2007, 2008 i 2009.
   Artykuł 14
   Przepisy przejściowe
   1.   Miasta wyznaczone na Europejskie Stolice Kultury na rok 2010 na podstawie decyzji nr 1419/1999/WE podlegają procedurze monitoringu ustanowionej w art. 10 niniejszej decyzji. Komisja przyznaje nagrodę wyznaczonym miastom na podstawie art. 11 niniejszej decyzji.
   2.   W drodze odstępstwa od art. 3–9, wyznaczanie Europejskich Stolic Kultury w latach 2011 i 2012 podlegać będzie następującej procedurze decyzyjnej:

               1)

               miasta w państwach członkowskich są wyznaczane na Europejską Stolicę Kultury, jak przewidziano w Załączniku;

               2)

               każde państwo członkowskie przedkłada, jak przewidziano w Załączniku, swą nominację jednego lub większej liczby miast Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Komitetowi Regionów;

               3)

               nominacja ta przekładana jest nie później niż na cztery lata przed rozpoczęciem danych obchodów i może jej towarzyszyć zalecenie od zainteresowanego państwa członkowskiego;

               4)

               każdego roku Komisja ustanawia komisję selekcyjną, która sporządza sprawozdanie w sprawie jednej lub więcej nominacji ocenionych na podstawie celów i charakterystycznych cech niniejszego działania;

               5)

               komisja selekcyjna składa się z siedmiu czołowych niezależnych osób, będących ekspertami w dziedzinie kultury, z których dwóch mianuje Parlament Europejski, dwóch Rada, dwóch Komisja i jednego Komitet Regionów;

               6)

               komisja selekcyjna przedkłada swoje sprawozdanie Komisji, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie;

               7)

               Parlament Europejski może przekazać Komisji opinię w sprawie jednej lub więcej nominacji nie później niż trzy miesiące po otrzymaniu sprawozdania;

               8)

               Rada, działając na podstawie zalecenia Komisji wydanego na podstawie opinii Parlamentu Europejskiego i sprawozdania komisji selekcyjnej, formalnie wyznacza dane miasto na Europejską Stolicę Kultury na rok, na który zostało ono nominowane.

         3.   W drodze odstępstwa od art. 4, kryteria określone w art. 3 i załączniku II do decyzji nr 1419/1999/WE obowiązują wobec Europejskich Stolic Kultury w latach 2010, 2011 i 2012, chyba że dane miasto zdecyduje się oprzeć swój program na kryteriach określonych w art. 4 niniejszej decyzji.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r., z zastrzeżeniem art. 5, który stosuje się od dnia 23 listopada 2006 r.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 24 października 2006 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         P. LEHTOMÄKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 115 z 16.5.2006, str. 56.

      (2)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 5 kwietnia 2006 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 25 września 2006 r.

      (3)  Dz.U. L 166 z 1.7.1999, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją nr 649/2005/WE (Dz.U. L 117 z 4.5.2005, str. 20).

      (4)  Wnioski ministrów kultury zebranych w Radzie w dniu 18 maja 1990 r. dotyczące przyszłego wyboru Europejskiej Stolicy Kultury oraz specjalnych obchodów Europejskiego Miesiąca Kultury (Dz.U. C 162 z 3.7.1990, str. 1).

      ZAŁĄCZNIK
      Kolejność uprawnienia do nominowania Europejskiej Stolicy Kultury (1)

                  2007

                  Luksemburg

                  Rumunia (2)

                  2008

                  Zjednoczone Królestwo

                  2009

                  Austria

                  Litwa

                  2010

                  Niemcy

                  Węgry

                  2011

                  Finlandia

                  Estonia

                  2012

                  Portugalia

                  Słowenia

                  2013

                  Francja

                  Słowacja

                  2014

                  Szwecja

                  Łotwa

                  2015

                  Belgia

                  Republika Czeska

                  2016

                  Hiszpania

                  Polska

                  2017

                  Dania

                  Cypr

                  2018

                  Niderlandy

                  Malta

                  2019

                  Włochy

                  Bułgaria (3)

         (1)  Irlandia miała prawo do nominowania Europejskiej Stolicy Kultury w roku 2005, Grecja w roku 2006.

         (2)  Zgodnie z przepisami decyzji nr 1419/1999/WE rumuńskie miasto Sybin zostało wyznaczone na Europejską Stolicę Kultury na rok 2007.

         (3)  Jeżeli Bułgaria przystąpi do UE, będzie uczestniczyć w obchodach „Europejskiej Stolicy Kultury” w roku 2019.


title: Decyzja Komisji z dnia 6 lutego 2004 r. dostosowująca progi określone w art. 157 lit b) i art. 158 ust. 1 lit a) i c) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0121

Dziennik Urzędowy L 036 , 07/02/2004 P. 0058 - 0058

		Decyzja Komisjiz dnia 6 lutego 2004 r.dostosowująca progi określone w art. 157 lit b) i art. 158 ust. 1 lit a) i c) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego(2004/121/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [1], w szczególności jego art. 271,a także mając na uwadze, co następuje:(1) art. 271 ust. 2 stanowi, że progi stosowane do zamówień publicznych dostosowuje się co dwa lata na podstawie przepisów dyrektyw w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych.(2) Ekwiwalenty progów w EUR, ustalone w SDR [2] w dyrektywach, które stosuje się od dnia 1 stycznia 2004 r., zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym [3],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Ekwiwalenty progów w EUR stosowane do zamówień publicznych dostosowuje się jak określono poniżej, z mocą od dnia 1 stycznia 2004 r:Dostosowania dokonywane co dwa lata | Próg 1.1.2003 | Próg 1.1.2004 |artykuł 157 lit. b) | 6242028 EUR | 5923624 EUR |artykuł 158 ust. 1 lit. a) | 162293 EUR | 154014 EUR |artykuł 158 ust. 1 lit. c) | 6242028 EUR | 5923624 EUR |Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Księgowy Komisji powiadamia o tym inne instytucje i organy.Sporządzono w Brukseli, dnia 6 lutego 2004 r.W imieniu KomisjiMichaele SchreyerCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1.[2] Specjalne Prawa Ciągnienia.[3] Dz.U. C 309 z 19.12.2003, str. 14.--------------------------------------------------


title: 2014/81/UE: Decyzja Rady z dnia 11 lutego 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Niemiec

text:
               14.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 44/50

      DECYZJA RADY

   z dnia 11 lutego 2014 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Niemiec
   (2014/81/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Niemiec,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Ursuli MÄNNLE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko zastępcy członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               —

               Franz RIEGER, Mitglied des Landtags.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 lutego 2014 r.

            W imieniu Rady

         E. VENIZELOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: 2009/892/WE: Decyzja Rady z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Serbii

text:
               5.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 320/9

      DECYZJA RADY

   z dnia 30 listopada 2009 r.
   w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Serbii
   (2009/892/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   po zasięgnięciu opinii Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Stosunki między Serbią a Unią Europejską (UE) rozwijają się w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia oraz partnerstwa europejskiego. W dniu 29 kwietnia 2008 r. Serbia i Komisja podpisały układ o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem.

               (2)

               Od drugiego półrocza 2008 r. gospodarka serbska odczuwa w coraz większym stopniu negatywne skutki międzynarodowego kryzysu finansowego, czego przejawem jest zmniejszenie produkcji, spadek dochodów budżetowych oraz rosnące potrzeby w zakresie finansowania zewnętrznego.

               (3)

               Stabilizacja gospodarcza Serbii i ożywianie jej gospodarki są wspierane pomocą finansową Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW). W listopadzie 2008 r. władze Serbii wstępnie uzgodniły z MFW nowe porozumienie w sprawie promesy kredytowej, które zostało ostatecznie zatwierdzone w styczniu 2009 r.

               (4)

               W związku z dalszym pogorszeniem sytuacji gospodarczej, koniecznością skorygowania założeń gospodarczych będących podstawą programu, jak również zwiększeniem potrzeb w zakresie finansowania zewnętrznego, Serbia i MFW uzgodniły w marcu 2009 r. uruchomienie w ramach promesy kredytowej programu wypłat na kwotę 3 mld EUR, który został zatwierdzony przez Radę Wykonawczą MFW w dniu 15 maja 2009 r.

               (5)

               Wspólnota ma zamiar udostępnić w 2009 i 2010 r. dotacje na wsparcie budżetowe w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) w łącznej wysokości 100 mln EUR.

               (6)

               W związku z pogorszeniem sytuacji gospodarczej i perspektyw gospodarczych, Serbia wystąpiła o dodatkową pomoc makrofinansową Wspólnoty.

               (7)

               Biorąc pod uwagę, że w 2010 r. w bilansie płatniczym Serbii utrzymywać się będzie rezydualna luka finansowa, pomoc makrofinansowa jest w obecnych nadzwyczajnych okoliczności właściwą odpowiedzią na wniosek tego kraju, mającą na celu wsparcie, w powiązaniu z bieżącym programem MFW, jego stabilizacji gospodarczej. Przewiduje się, że niniejsza pomoc finansowa przyczyni się również do zmniejszenia potrzeb w zakresie finansowania budżetu.

               (8)

               W celu zagwarantowania skutecznej ochrony interesów finansowych Wspólnoty związanych z niniejszą pomocą finansową konieczne jest, aby Serbia zapewniła odpowiednie środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji oraz wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z tą pomocą i w zakresie ich zwalczania, oraz by zapewniona została możliwość przeprowadzania kontroli przez Komisję oraz Trybunał Obrachunkowy.

               (9)

               Udostępnienie pomocy finansowej Wspólnoty nie narusza uprawnień władzy budżetowej.

               (10)

               Niniejsza pomoc powinna być zarządzana przez Komisję w porozumieniu z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym.

               (11)

               Traktat nie określa dla przyjęcia niniejszej decyzji innych kompetencji niż wynikające z art. 308,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Wspólnota udostępnia Serbii pomoc makrofinansową w postaci instrumentu pożyczkowego do maksymalnej kwoty głównej 200 mln EUR, o maksymalnej, średniej wymagalności 15 lat, aby wesprzeć stabilizację gospodarczą Serbii oraz ulżyć jej potrzebom budżetowym i w zakresie bilansu płatniczego określonym w aktualnym programie MFW.
   2.   Komisję upoważnia się w tym celu do pożyczenia w imieniu Wspólnoty niezbędnych środków.
   3.   Udostępnianiem wspólnotowej pomocy finansowej zarządza Komisja, w ścisłej współpracy z Komitetem Ekonomczno - Finansowym, w sposób spójny z umowami lub ustaleniami zawartymi między Serbią i MFW.
   4.   Pomoc finansowa Wspólnoty udostępniana jest na okres dwóch lat począwszy od pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń, o którym mowa w art. 2 ust.1. Jednakże jeżeli wymagają tego okoliczności, Komisja, po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, może podjąć decyzję o przedłużeniu okresu dostępności pomocy o maksymalnie jeden rok.
   Artykuł 2
   1.   Komisja jest upoważniona do uzgodnienia z władzami Serbii, po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, warunków dotyczących polityki gospodarczej, którym podlega wspólnotowa pomoc makrofinansowa, a które określone zostaną w protokole ustaleń. Warunki te są spójne z umowami i ustaleniami zawartymi między Serbią i MFW. Szczegółowe warunki finansowe pomocy określa umowa pożyczki do uzgodnienia między Komisją a władzami Serbii.
   2.   W okresie realizacji wspólnotowej pomocy finansowej Komisja monitoruje prawidłowość regulacji finansowych Serbii, procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli, które są istotne z punktu widzenia takiej pomocy.
   3.   W regularnych odstępach czasu Komisja ocenia, czy polityka gospodarcza Serbii jest zgodna z celami wspólnotowej pomocy oraz czy uzgodnione warunki dotyczące polityki gospodarczej są przestrzegane w zadowalający sposób. Komisja działa w ścisłej współpracy z instytucjami Bretton Woods i, jeżeli jest to wymagane, z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym.
   Artykuł 3
   1.   Wspólnotowa pomoc finansowa jest udostępniana Serbii przez Komisję w dwóch transzach pożyczki, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w ust. 2. Wysokość obydwu transzy pożyczki zostanie określona w protokole ustaleń.
   2.   O wypłacie transzy decyduje Komisja, przy czym warunkiem wypłaty jest zadowalająca realizacja warunków dotyczących polityki gospodarczej, które zostały uzgodnione w protokole ustaleń. Wypłata drugiej transzy następuje nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od wypłaty pierwszej transzy.
   3.   Środki Wspólnoty są wypłacane Narodowemu Bankowi Serbii. Ich równowartość w walucie lokalnej może zostać przelana na rzecz skarbu państwa Serbii jako beneficjenta końcowego, z zastrzeżeniem postanowień określonych w protokole ustaleń, w tym potwierdzenia budżetowych potrzeb finansowych pozostających do zaspokojenia.
   Artykuł 4
   1.   Wspólnotowe operacje zaciągania i udzielania pożyczek, o których mowa w niniejszej decyzji, przeprowadzane są w euro z tą samą datą waluty i nie wiążą się dla Wspólnoty ze zmianą terminów wymagalności, ani z ryzykiem walutowym, ryzykiem stopy procentowej lub innym ryzykiem handlowym.
   2.   Na wniosek Serbii Komisja podejmuje niezbędne kroki w celu dopilnowania, aby w warunkach pożyczki uwzględniona została klauzula wcześniejszej spłaty i, aby odpowiadała ona odpowiedniej klauzuli warunków operacji zaciągania pożyczek.
   3.   Na wniosek Serbii oraz jeśli okoliczności pozwolą na poprawę oprocentowania pożyczki, Komisja może refinansować całość lub część pierwotnej pożyczki lub zmienić odpowiednie warunki finansowe. Operacje refinansowania lub zmiany warunków pożyczki przeprowadzane są zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 i nie skutkują przedłużeniem średniego terminu wymagalności pożyczki ani zwiększeniem kwoty kapitału pozostającego do spłaty na dzień refinansowania lub zmiany warunków pożyczki.
   4.   Wszystkie koszty poniesione przez Wspólnotę w związku z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek na podstawie niniejszej decyzji są pokrywane przez Serbię.
   5.   Komitet Ekonomiczno-Finansowy jest na bieżąco informowany o rozwoju sytuacji w zakresie operacji określonych w ust. 2 i 3.
   Artykuł 5
   Wspólnotowa pomoc finansowa jest realizowana zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1) oraz przepisów wykonawczych (2) do tego rozporządzenia. Protokół ustaleń i umowa pożyczki do uzgodnienia z władzami Serbii przewidują w szczególności podjęcie przez Serbię stosownych środków w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji oraz wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z pomocą i zwalczania ich. Protokół i umowa przewidują także kontrole Komisji, w tym Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), w tym prawo przeprowadzania inspekcji i kontroli na miejscu, a także – w stosownych przypadkach – kontrole Trybunału Obrachunkowego przeprowadzane na miejscu.
   Artykuł 6
   Do dnia 31 sierpnia każdego roku Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, które zawiera ocenę wykonania niniejszej decyzji za rok poprzedzający. Sprawozdanie zawiera informacje o związku pomiędzy warunkami dotyczącymi polityki określonymi w protokole ustaleń zgodnie z art. 2 ust. 1 oraz bieżącymi wynikami gospodarczymi i budżetowymi Serbii a decyzją Komisji dotyczącą wypłacenia transzy pomocy.
   Artykuł 7
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2009 r.

            W imieniu Rady

         B. ASK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 (Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1).


title: 2012/271/UE: Decyzja Rady z dnia 24 kwietnia 2012 r. dotycząca stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG, w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami

text:
               24.5.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 134/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 kwietnia 2012 r.
   dotycząca stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG, w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
   (2012/271/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 196 i art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół 31 do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwanego dalej „Porozumieniem EOG”) zawiera szczegółowe przepisy i ustalenia dotyczące współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami.

               (2)

               Właściwe jest rozszerzenie współpracy Umawiających się Stron Porozumienia EOG na działania poza czterema swobodami.

               (3)

               Aby umożliwić takie rozszerzenie współpracy, należy zmienić Protokół 31 do Porozumienia EOG poprzez uwzględnienie w jego zakresie dyrektywy Rady 2008/114/WE z dnia 8 grudnia 2008 r. w sprawie rozpoznawania i wyznaczania europejskiej infrastruktury krytycznej oraz oceny potrzeb w zakresie poprawy jej ochrony (3).

               (4)

               Stanowisko Unii we Wspólnym Komitecie EOG powinno być zatem oparte na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 kwietnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         N. WAMMEN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 75.

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG nr …/2012
      z dnia
      zmieniająca Protokół 31 do Porozumienia EOG, w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 86 i 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Protokół 31 do Porozumienia EOG został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr …/… z dnia … r. (1).

                  (2)

                  Właściwe jest rozszerzenie współpracy Umawiających się Stron Porozumienia EOG, aby uwzględnić dyrektywę Rady 2008/114/WE z dnia 8 grudnia 2008 r. w sprawie rozpoznawania i wyznaczania europejskiej infrastruktury krytycznej oraz oceny potrzeb w zakresie poprawy jej ochrony (2).

                  (3)

                  Protokół 31 do Porozumienia EOG powinien zostać zatem zmieniony w celu umożliwienia takiej rozszeczonej współpracy,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W art. 10 Protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami dodaje się ustęp w brzmieniu:

                     „9.

                                 a)

                                 Umawiające się Strony współpracują ze sobą w dziedzinach objętych następującym aktem:

                                             —

                                                32008 L 0114: dyrektywa Rady 2008/114/WE z dnia 8 grudnia 2008 r. w sprawie rozpoznawania i wyznaczania europejskiej infrastruktury krytycznej oraz oceny potrzeb w zakresie poprawy jej ochrony (Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 75).

                                 b)

                                 W celu osiągnięcia celów określonych w dyrektywie 2008/114/WE Umawiające się Strony korzystają z odpowiednich form współpracy wymienionych w art. 80 Porozumienia EOG.

                                 c)

                                 Na mocy art. 79 ust. 3 Porozumienia EOG do niniejszego ustępu stosuje się część VII (Postanowienia instytucjonalne) Porozumienia EOG, z wyjątkiem sekcji 1 i 2 rozdziału 3.”.

      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (3).
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w … dnia … r.

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. …

         (2)  Dz.U. L 345 z 23.12.2008, s. 75.

         (3)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: 2014/446/UE: Decyzja Rady z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Włoch

text:
               10.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 201/27

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 lipca 2014 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Włoch

      (2014/446/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Włoch,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. W dniu 3 czerwca 2010 r. decyzją Rady 2010/311/UE (3) Roberto COTA został mianowany na stanowisko członka do 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów Giovanniego CHIODIEGO oraz Roberta COTY,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na stanowiska członków na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               —

               Luciano D'ALFONSO, Presidente della Regione Abruzzo,

               —

               Sergio CHIAMPARINO, Presidente della Regione Piemonte.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         P. C. PADOAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.

      (3)  Dz.U. L 140 z 8.6.2010, s. 26.


title: Decyzja Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 16 września 2014 r. w sprawie przedłużenia niektórych terminów określonych w zaleceniu ERRS/2012/2 w sprawie finansowania instytucji kredytowych (ERRS/2014/4)

text:
               23.1.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 22/8

         DECYZJA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO
   z dnia 16 września 2014 r.
   w sprawie przedłużenia niektórych terminów określonych w zaleceniu ERRS/2012/2 w sprawie finansowania instytucji kredytowych
   (ERRS/2014/4)
   (2015/C 22/04)
   RADA GENERALNA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (1), w szczególności art. 3 ust. 2 lit. b), f) i g), art. 4 ust. 2, art. 16 ust. 2 i art. 17,
   uwzględniając decyzję Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2011/1 z dnia 20 stycznia 2011 r. ustanawiającą regulamin Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (2), w szczególności art. 19 i art. 20,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 20 grudnia 2012 r. Rada Generalna Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) przyjęła rozporządzenie ERRS/2012/2 (3). Zalecenie ma na celu zachęcanie instytucji finansowych do wypracowywania trwałych struktur finansowania.

               (2)

               Aby zapewnić realizację celów zalecenia ERRS/2012/2, zwrócono się do krajowych organów nadzorczych, krajowych organów ds. nadzoru makroostrożnościowego oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) o podjęcie określonych działań w terminach określonych w dziale 2 ust. 3.

               (3)

               W dniu 31 grudnia 2013 r. Rada Generalna zdecydowała o przedłużeniu tych terminów o sześć i dwanaście miesięcy. Zgodnie ze zmienionym harmonogramem krajowe organy nadzorcze właściwe w zakresie nadzoru bankowego oraz krajowe organy nadzorcze i inne organy mające kompetencje makroostrożnościowe przesyłają ERRS sprawozdanie okresowe zawierające wstępną ocenę wyników implementacji zaleceń A(1), A(2) i A(3) do dnia 30 czerwca 2015 r. i sprawozdania końcowego do dnia 31 stycznia 2016 r. EUNB powinien przedstawić pierwsze sprawozdanie z monitorowania zalecenia A(5) do dnia 30 czerwca 2015 r. oraz sprawozdanie końcowe do dnia 30 września 2015 r. Niektórzy adresaci stwierdzili jednak, że dotrzymanie wyznaczonych terminów nie będzie w pełni możliwe.

               (4)

               Nadrzędnym celem ERRS jest zapobieganie ryzykom systemowym lub ograniczanie ich w sposób szybki i skuteczny. Rada Generalna uznała, że dalsze sześciomiesięczne opóźnienie wstępnego sprawozdania z monitorowania składanego przez właściwe organy nadzorcze w odniesieniu do zaleceń A(1), A(2) i A(3) oraz dalsze dziewięciomiesięczne opóźnienie wstępnego sprawozdania z monitorowania składanego przez właściwe organy nadzorcze w odniesieniu do zalecenia A(5) nie zagroziłyby prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych ani nie skutkowałoby niewdrożeniem zaleceń.

               (5)

               W związku z powyższym Rada Generalna zdecydowała o przedłużeniu terminów określonych w zaleceniu ERRS/2012/2 w odniesieniu do zaleceń A(1), A(2), A(3) o sześć miesięcy, a w odniesieniu do A(5) – o dziewięć miesięcy, w celu zapewnienia krajowym organom nadzorczym i EUNB wystarczającego czasu na podjęcie kroków niezbędnych do wdrożenia odpowiednich zaleceń,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zmiany zalecenia ERRS/2012/2
   W zaleceniu ERRS/2012/2 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               dział 2 ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

                           „1.

                              Zalecenie A – krajowe organy nadzorcze właściwe w zakresie nadzoru bankowego, krajowe organy nadzorcze i inne organy mające kompetencje makroostrożnościowe oraz EUNB przekazują informacje zgodnie z następującym harmonogramem:

                                       a)

                                       do dnia 31 grudnia 2015 r. krajowe organy nadzorcze właściwe w zakresie nadzoru bankowego przekazują ERRS sprawozdanie okresowe zawierające wstępną ocenę wyników implementacji zaleceń A(1) i A(2);

                                       b)

                                       do dnia 31 lipca 2016 r. krajowe organy nadzorcze właściwe w zakresie nadzoru bankowego przekazują ERRS i Radzie sprawozdanie końcowe w sprawie zaleceń A(1) i A(2);

                                       c)

                                       do dnia 31 grudnia 2015 r. krajowe organy nadzorcze i inne organy mające kompetencje makroostrożnościowe przekazują ERRS sprawozdanie okresowe zawierające wstępną ocenę wyników implementacji zalecenia A(3);

                                       d)

                                       do dnia 30 września 2016 r. krajowe organy nadzorcze i inne organy mające kompetencje makroostrożnościowe przekazują ERRS i Radzie sprawozdanie końcowe w sprawie implementacji zalecenia A(3);

                                       e)

                                       do dnia 30 czerwca 2014 r. EUNB przekazuje ERRS i Radzie wytyczne, o których mowa w zaleceniu A(4);

                                       f)

                                       do dnia 31 marca 2016 r. EUNB przekazuje ERRS sprawozdanie okresowe zawierające wstępną ocenę wyników implementacji zalecenia A(5);

                                       g)

                                       do dnia 30 czerwca 2016 r. EUNB przekazuje ERRS i Radzie sprawozdanie końcowe w sprawie implementacji zalecenia A(5)”;

               2)

               w załączniku pkt V.1.3.1 otrzymuje brzmienie:
               „V.1.3.1.   Terminy

               Krajowe organy nadzorcze odpowiedzialne za nadzór bankowy, krajowe organy nadzorcze i inne organy mające kompetencje w zakresie nadzoru makroostrożnościowego oraz EUNB informują ERRS i Radę o działaniach podjętych w celu realizacji tego zalecenia, a w razie niepodjęcia działań przedstawiają odpowiednie uzasadnienie, w następujących terminach:

                           a)

                           do dnia 31 grudnia 2015 r. krajowe organy nadzorcze właściwe w zakresie nadzoru bankowego przekazują ERRS sprawozdanie okresowe zawierające wstępną ocenę wyników implementacji zaleceń A(1) i A(2);

                           b)

                           do dnia 31 lipca 2016 r. krajowe organy nadzorcze właściwe w zakresie nadzoru bankowego przekazują ERRS i Radzie sprawozdanie końcowe w sprawie zaleceń A(1) i A(2);

                           c)

                           do dnia 31 grudnia 2015 r. krajowe organy nadzorcze i inne organy mające kompetencje makroostrożnościowe przekazują ERRS sprawozdanie okresowe zawierające wstępną ocenę wyników implementacji zalecenia A(3);

                           d)

                           do dnia 30 września 2016 r. krajowe organy nadzorcze i inne organy mające kompetencje makroostrożnościowe przekazują ERRS i Radzie sprawozdanie końcowe w sprawie implementacji zalecenia A(3);

                           e)

                           do dnia 30 czerwca 2014 r. EUNB przekazuje ERRS i Radzie wytyczne, o których mowa w zaleceniu A(4);

                           f)

                           do dnia 31 marca 2016 r. EUNB przekazuje ERRS sprawozdanie okresowe zawierające wstępną ocenę wyników implementacji zalecenia A(5);

                           g)

                           do dnia 30 czerwca 2016 r. EUNB przekazuje ERRS i Radzie sprawozdanie końcowe w sprawie implementacji zalecenia A(5)”.

         Artykuł 2
   Publikacja
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana na stronie internetowej ERRS z dniem jej wejścia w życie.
   Artykuł 3
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej zatwierdzenia.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 16 września 2014 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes ERRS

      (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 58 z 24.2.2011, s. 4.

      (3)  Zalecenie Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie finansowania instytucji kredytowych (Dz.U. C 119 z 25.4.2013, s. 1).


Ważna informacja prawna

|

52007BP0113(02)

2. Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie zamknięcia księgi dochodów i wydatków w związku z wykonaniem budżetu Europejskiego Centrum Wspierania Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2005 (C6-0386/2006 - 2006/2153(DEC))

Dziennik Urzędowy 074 E , 20/03/2008 P. 0184 - 0186

		2.Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie zamknięcia księgi dochodów i wydatków w związku z wykonaniem budżetu Europejskiego Centrum Wspierania Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2005 (C6-0386/2006 — 2006/2153(DEC))Parlament Europejski,- uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2005 [1],- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2005, wraz z odpowiedziami udzielonymi przez Centrum [2],- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 — C6-0080/2007),- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,- uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [3], a w szczególności jego art. 185,- uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego [4], a w szczególności jego art. 12a,- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 [5], a w szczególności art. 94 tego rozporządzenia,- uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0097/2007),1. odnotowuje następujące dane figurujące w końcowym rocznym sprawozdaniu finansowym Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za lata budżetowe 2004 i 2005:Źródło: Informacje dostarczone przez Centrum — tabela podsumowuje dane przekazane przez Centrum.(w tysiącach EUR) |Rachunek przychodów i wydatków za lata budżetowe 2004 i 2005 || 2005 | 2004 |DochodyDotacje Komisji | 16418 | 13700 |Dochody przeznaczone na określony cel | 573 | 724 |Dochody różne | 36 | 42 |Dochody ogółem (a) | 17027 | 14466 |Wydatki budżetowe na rok finansowyPersonel - Tytuł I budżetu— Płatności | 8862 | 8579 |— Środki przeniesione | 213 | 466 |Administracja - Tytuł II budżetu— Płatności | 865 | 768 |— Środki przeniesione | 334 | 542 |Działania operacyjne - Tytuł III budżetu (z wyjątkiem dochodów na określony cel)— Płatności dokonane ze środków na płatności na rok budżetowy | 2466 | 2508 |—Płatności z tytułu zobowiązań pozostających do spłaty na dzień 31.12.2003 r. | 2119 | 2702 |— Środki przeniesione | | |Środki przeznaczone na określony cel (PHARE i państwa trzecie)— Płatności | 68 | 415 |— Środki przeniesione | 505 | 309 |Wydatki ogółem (b) | 15433 | 16289 |Wynik w danym roku budżetowym (a-b) | 1594 | -1823 |Saldo przeniesione z poprzedniego roku budżetowego | 375 | -993 |N-1 środki przeniesione i anulowane (bez zróżnicowania na Tytuł I i II) | 111 | 56 |Anulowane środki przeniesione z przychodów przeznaczonych na określony cel (środki bez zróżnicowania Tytuł III) Neutralizacja przeniesienia środków za rok N-1 dla Tytułu III związana ze zmianą na środki zróżnicowane | 93 | 3138 |Kwoty do ponownego wykorzystania z poprzedniego roku budżetowego, niewykorzystane | | 1 |Zwroty do Komisji | | 0 |Różnice kursowe | 1 | -4 |Umorzenia w roku budżetowym | 2173 | 375 |2. zatwierdza zamknięcie ksiąg rachunkowych Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego za rok budżetowy 2005;3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).[1] Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 28.[2] Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 60.[3] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).[4] Dz.U. L 39 z 13.2.1975, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2051/2004 (Dz.U. L 355 z 1.12.2004, str. 1).[5] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów odnoszącego się do art. 9 protokołu nr 1 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Państwem Izrael i dotyczącego przywozu do Wspólnoty konserwowanych mieszanek owocowych pochodzących z Izraela

text:
Ważna informacja prawna

|

31988D0648

Dziennik Urzędowy L 358 , 27/12/1988 P. 0019 - 0021

		Decyzja Radyz dnia 21 grudnia 1988 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów odnoszącego się do art. 9 protokołu nr 1 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Państwem Izrael i dotyczącego przywozu do Wspólnoty konserwowanych mieszanek owocowych pochodzących z Izraela(88/648/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,uwzględniając zalecenie Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Umowa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Państwem Izrael [1] została podpisana w dniu 11 maja 1975 r.;Porozumienie w formie wymiany listów odnoszące się do art. 9 protokołu nr 1 do wyżej wspomnianej Umowy dotyczące przywozu do Wspólnoty konserwowanych mieszanek owocowych pochodzących z Izraela powinno zostać zatwierdzone,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W imieniu Komisji zatwierdza się Porozumienie w formie wymiany listów odnoszące się do art. 9 protokołu nr 1 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Państwem Izrael i dotyczące przywozu do Wspólnoty konserwowanych mieszanek owocowych pochodzących z Izraela.Tekst Porozumienia załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Porozumienia, tak aby stało się ono wiążące dla Wspólnoty.Artykuł 3Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 1988 r.W imieniu RadyV. PapandreouPrzewodniczący[1] Dz.U. L 136 z 28.5.1975, str. 3.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 23 czerwca 1998 r. w sprawie umieszczania odcisków pieczęci w paszportach osób ubiegających się o wizę (SCH/Com-ex (98)21)

text:
Ważna informacja prawna

|

41998D0021

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0200 - 0201

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 23 czerwca 1998 r.w sprawie umieszczania odcisków pieczęci w paszportach osób ubiegających się o wizę(SCH/Com-ex (98)21)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 9 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 17 wyżej wymienionej Konwencji,a także mając na uwadze, co następuje:w interesie wszystkich Państw Schengen leży, oparta na wzajemnej zgodzie, harmonizacja procedur wydawania wiz jako część ich wspólnej polityki swobodnego przepływu osób, mająca na celu zapobieganie wielokrotnemu składaniu przez tę samą osobę wielu wniosków wizowych;pragnąc wzmocnić współpracę konsularną mającą na celu zwalczanie nielegalnej imigracji i nielegalnych kanałów przerzutowych;na podstawie rozdziału VIII Wspólnych Instrukcji Konsularnych (WIK) [1] dotyczącego współpracy urzędów konsularnych na poziomie lokalnym;wymiana między Państwami Schengen informacji o składaniu wniosków wizowych w jednym z tych państw jest środkiem pozwalającym na zapobieganie wielokrotnemu składaniu wniosków wizowych, równocześnie lub w odstępach czasowych;umieszczanie pieczęci celem identyfikacji wniosków wizowych pozwala na zapobieganie wielokrotnemu składaniu przez tę samą osobę wniosków wizowych, równocześnie lub w odstępach czasowych;standaryzacja praktyki, według której pieczęć jest umieszczana na każdym wniosku wizowym, niezależnie od kraju, w którym został on wniesiony, przyczyniłoby się do osłabienia ewentualnych zarzutów, które mogłyby wynikać ze zróżnicowania praktyk,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:1. Odcisk pieczęci umieszczany jest w paszporcie każdej osoby ubiegającej się o wizę. O umieszczaniu odcisków pieczęci w paszportach dyplomatycznych i służbowych decyduje właściwa misja dyplomatyczna lub placówka, która otrzymała wniosek.2. Odcisk pieczęci zawiera pole do wpisania kodu określającego rodzaj wizy, o którą składany jest wniosek.3. Odcisk pieczęci może być umieszczany również w odniesieniu do wniosków o wizy długoterminowe.4. Odcisk pieczęci umieszcza się w przypadku, gdy Państwo Schengen reprezentuje inne Państwo Schengen. W takim przypadku w trzecim polu przewidzianym dla kodu określającego rodzaj wizy, o którą składany jest wniosek, umieszcza się wówczas adnotację o tym, że dane państwo reprezentuje inne.5. W wyjątkowych okolicznościach, kiedy nie można umieścić odcisku pieczęci w paszporcie, misja dyplomatyczna lub placówka Urzędu Przewodniczącego, po odbyciu lokalnych konsultacji konsularnych, informuje właściwą grupę Schengen i przedstawia, celem uzyskania zgody grupy, rozwiązanie alternatywne, na przykład wymianę fotokopii paszportów bądź wykaz odrzuconych wniosków o wizę, z podaniem przyczyn odmowy.6. W wyniku ustaleń pkt 2 rozdział VIII WIK[2]otrzymuje brzmienie:"Wymiana informacji między placówkami dyplomatycznymi a konsularnymi oraz identyfikacja wniosków za pomocą odcisków pieczęci lub innych środków ma na celu zapobieganie wielokrotnemu składaniu przez tę samą osobę wniosków wizowych w różnych misjach dyplomatycznych lub placówkach, zarówno gdy wniosek jest rozpatrywany, jak i po jego odrzuceniu przez tę samą lub inną misję lub placówkę.Bez uszczerbku dla konsultacji, które mogą odbywać się między misjami dyplomatycznymi i placówkami, oraz wzajemnej wymiany informacji, misje lub placówki, w których składany jest wniosek, umieszczają w paszportach wszystkich osób ubiegających się o wizy odcisk pieczęci z adnotacją: "Wniosek o wizę złożony dnia… w…".. Na pole po słowie "w". dotyczące daty przewidzianych jest sześć kratek (po dwie na dzień, miesiąc i rok); w drugim polu wpisuje się nazwę odpowiedniej misji lub placówki; w trzecim polu wpisuje się kod rodzaju wizy, której dotyczy wniosek.O umieszczaniu pieczęci w paszportach dyplomatycznych i służbowych decyduje właściwa misja lub placówka rozpatrująca wniosek.Odcisk pieczęci może być umieszczany również w przypadku wniosków o wizy długoterminowe.W przypadku reprezentowania Państwa Schengen przez inne Państwo Schengen na odcisku pieczęci po kodzie określającym rodzaj wizy, której dotyczy wniosek, wpisywany jest symbol "R"., po którym następuje kod reprezentowanego państwa.W przypadku wydania wizy naklejka jest, o ile to możliwe, umieszczana w górnej części odcisku pieczęci identyfikacyjnej.W wyjątkowych okolicznościach, kiedy nie można umieścić odcisku pieczęci, misja lub placówka Urzędu Przewodniczącego, po odbyciu lokalnych konsultacji konsularnych, informuje właściwą grupę Schengen i przedstawia, celem uzyskania zgody grupy, rozwiązanie alternatywne, na przykład wymianę fotokopii paszportów bądź wykazów odrzuconych wniosków o wizę, wraz z podaniem przyczyn odmowy.Z inicjatywy Urzędu Przewodniczącego szefowie misji dyplomatycznych lub placówek konsularnych podejmują na szczeblu lokalnym ewentualne dodatkowe środki zapobiegawcze, jeżeli okażą się one konieczne.".Ostenda, dnia 23 czerwca 1998 r.L. TobbackPrzewodniczący[1] Patrz dokument SCH/Com-x (99)13.[2] Patrz dokument SCH/Com-x (99)13.--------------------------------------------------


title: 2011/713/: Decyzja Rady z dnia 10 października 2011 r. dotycząca sprzeciwu wobec przyjęcia przez Komisję Europejską projektu dyrektywy zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE w odniesieniu do wykazu produktów związanych z obronnością

text:
               1.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 285/22

         DECYZJA RADY
   z dnia 10 października 2011 r.
   dotycząca sprzeciwu wobec przyjęcia przez Komisję Europejską projektu dyrektywy zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE w odniesieniu do wykazu produktów związanych z obronnością
   (2011/713/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając decyzję Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (1), w szczególności jej art. 5a ust. 3 lit. b),
   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie uproszczenia warunków transferów produktów związanych z obronnością we Wspólnocie (2),
   uwzględniając projekt dyrektywy Komisji zmieniającej dyrektywę 2009/43/WE, który Komisja w dniu 15 lipca 2011 r. przedłożyła Radzie do kontroli zgodnie z art. 5a ust. 3 lit. a) decyzji 1999/468/WE,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   W przedłożonym projekcie dyrektywy Komisja wykracza poza uprawnienia wykonawcze przewidziane w akcie podstawowym, nakładając na państwa członkowskie obowiązek powiadomienia o przyjętych przez nie środkach transpozycji w postaci tabel korelacji,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zgodnie z art. 5a ust. 3 lit. b) decyzji 1999/468/WE Rada wyraża sprzeciw wobec przyjęcia przez Komisję projektu dyrektywy zmieniającej dyrektywę 2009/43/WE, który Komisja przedłożyła Radzie do kontroli zgodnie z art. 5a ust. 3 lit. a) decyzji 1999/468/WE.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 10 października 2011 r.

            W imieniu Rady

         A. KRASZEWSKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

      (2)  Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 1.


title: Decyzja Rady (WPZIB) 2015/2275 z dnia 7 grudnia 2015 r. zmieniająca decyzję 2012/389/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR)

text:
               8.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 322/50

         DECYZJA RADY (WPZIB) 2015/2275
   z dnia 7 grudnia 2015 r.
   zmieniająca decyzję 2012/389/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 oraz art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 16 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/389/WPZiB (1) w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR).

               (2)

               W dniu 22 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/485/WPZiB (2) przedłużającą EUCAP NESTOR do dnia 12 grudnia 2016 r.

               (3)

               W dniu 6 października 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/1793 (3) przedłużającą okres objęty finansową kwotą odniesienia do dnia 15 grudnia 2015 r.

               (4)

               Należy zmienić decyzję 2012/389/WPZiB, aby zapewnić finansową kwotę odniesienia na okres od dnia 16 grudnia 2015 r. do dnia 12 grudnia 2016 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 13 ust. 1 decyzji 2012/389/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP NESTOR w okresie od dnia 16 lipca 2012 r. do dnia 15 listopada 2013 r. wynosi 22 880 000 EUR.
      Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP NESTOR w okresie od dnia 16 listopada 2013 r. do dnia 15 października 2014 r. wynosi 11 950 000 EUR.
      Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP NESTOR w okresie od dnia 16 października 2014 r. do dnia 15 grudnia 2015 r. wynosi 17 900 000 EUR.
      Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP NESTOR w okresie od dnia 16 grudnia 2015 r. do dnia 12 grudnia 2016 r. wynosi 12 000 000 EUR.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 grudnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         C. CAHEN

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2012/389/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) (Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 40).

      (2)  Decyzja Rady 2014/485/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. zmieniająca decyzję 2012/389/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) (Dz.U. L 217 z 23.7.2014, s. 39).

      (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1793 z dnia 6 października 2015 r. zmieniająca decyzję 2012/389/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 30).


title: 2007/627/WE: Decyzja Rady z dnia 28 września 2007 r. wypowiadająca w imieniu Wspólnoty protokół nr 3 w sprawie cukru AKP występującego w konwencji AKP-EWG z Lomé oraz odpowiednie deklaracje załączone do konwencji, zawarte w protokole nr 3 załączonym do załącznika V do umowy o partnerstwie AKP-WE, w odniesieniu do Barbadosu, Belize, Republiki Konga, Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej, Republiki Wysp Fidżi, Republiki Gujany, Jamajki, Republiki Kenii, Republiki Madagaskaru, Republiki Malawi, Republiki Mauritiusu, Republiki Mozambiku, Federacji Saint Kitts i Nevis, Republiki Surinamu, Królestwa Suazi, Zjednoczonej Republiki Tanzanii, Republiki Trynidadu i Tobago, Republiki Ugandy, Republiki Zambii i Republiki Zimbabwe

text:
               29.9.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/38

      DECYZJA RADY

   z dnia 28 września 2007 r.
   wypowiadająca w imieniu Wspólnoty protokół nr 3 w sprawie cukru AKP występującego w konwencji AKP-EWG z Lomé oraz odpowiednie deklaracje załączone do konwencji, zawarte w protokole nr 3 załączonym do załącznika V do umowy o partnerstwie AKP-WE, w odniesieniu do Barbadosu, Belize, Republiki Konga, Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej, Republiki Wysp Fidżi, Republiki Gujany, Jamajki, Republiki Kenii, Republiki Madagaskaru, Republiki Malawi, Republiki Mauritiusu, Republiki Mozambiku, Federacji Saint Kitts i Nevis, Republiki Surinamu, Królestwa Suazi, Zjednoczonej Republiki Tanzanii, Republiki Trynidadu i Tobago, Republiki Ugandy, Republiki Zambii i Republiki Zimbabwe
   (2007/627/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w powiązaniu z jego art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze akapitu pierwszego,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy protokołu nr 3 w sprawie cukru AKP występującego w konwencji AKP-EWG z Lomé podpisanej dnia 28 lutego 1975 r., wraz z odpowiednimi deklaracjami załączonymi do konwencji („protokół w sprawie cukru”), zawartymi w protokole nr 3 załączonym do załącznika V do Umowy o partnerstwie pomiędzy członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. („umowa o partnerstwie AKP-WE”) (1), Wspólnota zobowiązuje się do zakupu i przywozu, po gwarantowanych cenach, określonych ilości cukru trzcinowego, surowego lub białego, pochodzącego z państw sygnatariuszy AKP, a państwa te zobowiązują się do jego dostarczenia do Wspólnoty. Protokół w sprawie cukru przewiduje możliwość wypowiedzenia protokołu przez Wspólnotę w odniesieniu do każdego państwa AKP i przez każde państwo AKP w odniesieniu do Wspólnoty, z zachowaniem dwuletniego okresu wypowiedzenia.

               (2)

               Obecne przepisy dotyczące handlu stosowane w odniesieniu do krajów AKP, zawarte w załączniku V do umowy o partnerstwie AKP-WE, wygasają w dniu 31 grudnia 2007 r. Zgodnie z art. 36 umowy o partnerstwie AKP-WE umowy o partnerstwie gospodarczym („umowy EPA”) określą nowe ramy prawne handlu z państwami AKP i zastąpią system handlu określony w umowie o partnerstwie AKP-WE. Artykuł 36 ust. 4 umowy o partnerstwie AKP-WE wymaga od stron przeglądu protokołu w sprawie cukru w ramach negocjacji umów EPA. Zwolnienie z zobowiązań Wspólnoty Europejskiej w ramach artykułu I porozumienia GATT w zakresie preferencji handlowych dla krajów AKP na podstawie umowy o partnerstwie AKP-WE, przyznane przez konferencję ministerialną WTO, która odbyła się w Doha dnia 14 listopada 2001 r., także wygasa dnia 31 grudnia 2007 r.

               (3)

               W celu uwzględnienia systemu przywozu cukru w systemie przywozu przewidzianym w umowach EPA, wskazane jest podjęcie wszelkich niezbędnych działań dla wypowiedzenia protokołu w sprawie cukru i wszelkich zobowiązań w nim zawartych na odpowiednio wczesnym etapie, ze względu na wymóg dwuletniego okresu wypowiedzenia określony w protokole w sprawie cukru.

               (4)

               Ustalenia zawarte w protokole w sprawie cukru służyły zarówno interesom AKP, jak i Wspólnoty, gdyż gwarantowały eksporterom z państw AKP zbyt na dochodowym rynku oraz zapewniały regularne dostawy rafineriom Wspólnoty przetwarzającym cukier trzcinowy. Ustalenia zawarte w protokole w sprawie cukru AKP nie mogą jednak zostać utrzymane. W kontekście reformy sektora cukru we Wspólnocie Wspólnota nie będzie już gwarantować cen europejskim producentom cukru w związku ze stopniowym odchodzeniem od stosowanego wcześniej mechanizmu interwencyjnego.

               (5)

               W kontekście przechodzenia do liberalizacji handlu między AKP-WE niemożliwe jest współistnienie nieograniczonych ilości z gwarancjami dotyczącymi ceny i wielkości zawartymi w protokole w sprawie cukru. Jeśli chodzi o kraje najsłabiej rozwinięte (LDC), nieograniczony dostęp do rynku dla cukru przewidziany został na mocy inicjatywy „Wszystko oprócz broni” (EBA) od dnia 1 lipca 2009 r. W związku z tym, że rozpoczęcie drugiego etapu okresu przejściowego przewidziane jest na dzień 1 października 2009 r., system cukrowy w ramach EBA powinien zostać odpowiednio skorygowany.

               (6)

               Wypowiedzenie nie przesądza o zawarciu w przyszłości dwustronnych umów pomiędzy Wspólnotą a państwami AKP w sprawie traktowania cukru w kontekście ogólnych umów EPA.

               (7)

               Konieczne jest zatem wypowiedzenie protokołu w sprawie cukru zgodnie z jego art. 10 oraz powiadomienie o wypowiedzeniu każdego państwa AKP sygnatariusza protokołu w sprawie cukru,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym wypowiada się w imieniu Wspólnoty, ze skutkiem od dnia 1 października 2009 r., protokół nr 3 w sprawie cukru AKP występującego w konwencji AKP-EWG z Lomé podpisanej dnia 28 lutego 1975 r., oraz odpowiednie oświadczenia załączone do konwencji, zawarte w protokole nr 3 załączonym do załącznika V do umowy o partnerstwie AKP-WE, podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., w odniesieniu do Barbadosu, Belize, Republiki Konga, Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej, Republiki Wysp Fidżi, Republiki Gujany, Jamajki, Republiki Kenii, Republiki Madagaskaru, Republiki Malawi, Republiki Mauritiusu, Republiki Mozambiku, Federacji Saint Kitts i Nevis, Republiki Surinamu, Królestwa Suazi, Zjednoczonej Republiki Tanzanii, Republiki Trynidadu i Tobago, Republiki Ugandy, Republiki Zambii i Republiki Zimbabwe.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) upoważnionych do powiadomienia rządów Barbadosu, Belize, Republiki Konga, Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej, Republiki Wysp Fidżi, Republiki Gujany, Jamajki, Republiki Kenii, Republiki Madagaskaru, Republiki Malawi, Republiki Mauritiusu, Republiki Mozambiku, Federacji Saint Kitts i Nevis, Republiki Surinamu, Królestwa Suazi, Zjednoczonej Republiki Tanzanii, Republiki Trynidadu i Tobago, Republiki Ugandy, Republiki Zambii i Republiki Zimbabwe o wypowiedzeniu tego protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 września 2007 r.

            W imieniu Rady

         M. PINHO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3, poprawiona w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 287 z 28.10.2005, str. 4).