title: 2013/556/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/165

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2011
   (2013/556/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami Organu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1211/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Urząd (4), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0066/2013),

               1.

               udziela dyrektorowi zarządzającemu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej absolutorium z wykonania budżetu Organu za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi zarządzającemu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 8.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 337 z 18.12.2009, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej na rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2011, wraz z odpowiedziami Organu (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1211/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Urząd (4), w szczególności jego art. 13,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0066/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że roczne sprawozdanie finansowe Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2011 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są legalne i prawidłowe,

                  B.

                  mając na uwadze, że zgodnie z decyzją 2010/349/UE podjętą za zgodą przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 31 maja 2010 r. w sprawie określenia siedziby Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) (6), Urząd BEREC („Urząd”) ma swoją siedzibę w Rydze, na Łotwie; mając na uwadze, że Urząd podpisał porozumienie w sprawie swojej siedziby dnia 24 lutego 2011 r., stał się w pełni operacyjny w trakcie roku 2011 i uzyskał autonomię finansową dnia 12 września 2011 r.,

                  C.

                  mając na uwadze, że całkowity budżet Organu na rok budżetowy 2011, tj. 1 178 785,60 EUR, został w całości sfinansowany z wkładu Unii (7),

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  przypomina, że początkowy wkład Unii do budżetu Urzędu na 2011 r. wyniósł 1 178 785,60 EUR; zauważa, że rok ten był pierwszym rokiem finansowej autonomii Urzędu;

                  2.

                  przyjmuje do wiadomości uwagę Trybunału Obrachunkowego, dotyczącą tego, że w budżecie Urzędu na rok 2011, przyjętym przez Komitet Zarządzający, środki ujęte zostały tylko według tytułów i rozdziałów, bez dalszego podziału na artykuły i pozycje, a sytuacja ta jest sprzeczna z zasadą specyfikacji; przyjmuje do wiadomości odpowiedź Urzędu, zgodnie z którą w jego budżecie na rok 2012 istnieje już podział na artykuły i pozycje;

                  3.

                  stwierdza, na podstawie rocznego sprawozdania finansowego, że środki rozdysponowano na poziomie 63,4 %, podczas gdy płatności osiągnęły poziom 70,1 % łącznych zarządzanych środków (lub 44,5 % dostępnych środków);

         Środki przeniesione

                  4.

                  zauważa z zaniepokojeniem, że Trybunał Obrachunkowy zidentyfikował 21 przypadków, o łącznej wartości 94 120 euro, w których środki przeniesione na 2012 r. nie odpowiadały zobowiązaniom prawnym, w związku z czym te przesunięcia środków są nieprawidłowe;

                  5.

                  akceptuje wyjaśnienia Urzędu, według których w początkowej fazie działalności prawidłowe przewidywanie bilansu przeniesień było trudne, a obecnie prowadzony jest ścisły monitoring procesu wykonania budżetu; przyjmuje do wiadomości komentarz Urzędu, zgodnie z którym z końcem roku 2012 miały zostać wydane instrukcje, a z poszczególnych działów miały zostać zgromadzone odpowiednie informacje w celu umorzenia niewykorzystanych zobowiązań; wzywa Urząd do zdania organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania z tego, czy tak faktycznie się stało;

         Standardy kontroli wewnętrznej

                  6.

                  zwraca uwagę Urzędu na spostrzeżenie Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którym Urząd nie przyjął i nie wdrożył wszystkich standardów kontroli wewnętrznej, a w szczególności nie utworzono centralnego rejestru faktur ani rejestru odstępstw;

                  7.

                  przyjmuje do wiadomości oświadczenie Urzędu, zgodnie z którym obecny plan wdrażania standardów kontroli wewnętrznej obejmuje wyznaczenie terminów wdrożenia poszczególnych standardów, począwszy od listopada 2011 r. do stycznia 2013 r.; zauważa, że rejestracja faktur i rejestracja odstępstw były wdrażane od dnia 18 czerwca 2012 r., co miało wpływ na kolejne rejestracje w 2012 r., oraz że przygotowanie odnośnych instrukcji administracyjnych trwa; wzywa Urząd do zdania organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania z postępów w tych dziedzinach;

         Procedury rekrutacyjne

                  8.

                  zwraca uwagę na spostrzeżenie Trybunału Obrachunkowego, dotyczące konieczności poprawienia przejrzystości procedur rekrutacji; przyjmuje do wiadomości odpowiedź Urzędu, zgodnie z którą w czerwcu 2012 r. zaktualizował on swoje wytyczne dotyczące procedur rekrutacyjnych w celu zareagowania na spostrzeżenia Trybunału; wzywa Urząd do dalszego prowadzenia działań w tym zakresie oraz do powiadomienia organu udzielającego absolutorium o podjętych działaniach; uważa, że niektóre postanowienia regulaminu pracowniczego mogą stanowić poważne obciążenie administracyjne; dlatego też zachęca Komisję do tego, by dopuściła pewien stopień uproszczenia w ramach art. 110 regulaminu pracowniczego w odniesieniu do agencji;

                  9.

                  odsyła, w odniesieniu do innych uwag towarzyszących decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, do swojej rezolucji z dnia 17 kwietnia 2013 r. (8) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

         (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 8.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 337 z 18.12.2009, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 156 z 23.6.2010, s. 12.

         (7)  Ostateczne sprawozdanie roczne Urzędu BEREC za rok 2011, s. 29.

         (8)  Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0134 (zob. s. 374 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: Decyzja Trybunału Sprawiedliwości z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie świąt urzędowych i wakacji sądowych

text:
               15.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 389/2

         DECYZJA TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI
   z dnia 20 listopada 2012 r.
   w sprawie świąt urzędowych i wakacji sądowych
   2012/C 389/02
   TRYBUNAŁ
   uwzględniając art. 24 § 2, 4 i 6 regulaminu postępowania,
   zważywszy, że w następstwie wejścia w życie w dniu 1 listopada 2012 r. regulaminu postępowania przed Trybunałem należy ustanowić wykaz świąt urzędowych i ustalić terminy wakacji sądowych,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Ustanawia się następujący wykaz świąt urzędowych w rozumieniu art. 24 § 4 i 6 regulaminu postępowania:

               —

               Nowy Rok,

               —

               drugi dzień Wielkiej Nocy,

               —

               1 maja,

               —

               Wniebowstąpienie Pańskie,

               —

               drugi dzień Zielonych Świątek,

               —

               23 czerwca,

               —

               15 sierpnia,

               —

               1 listopada,

               —

               25 grudnia,

               —

               26 grudnia.

         Artykuł 2
   Na okres od dnia 1 listopada 2012 r. do dnia 31 października 2013 r. ustala się następujące terminy wakacji sądowych w rozumieniu art. 24 § 2 i 6 regulaminu postępowania:

               —

               Boże Narodzenie 2012: od poniedziałku, dnia 17 grudnia 2012 r. do niedzieli, dnia 6 stycznia 2013 włącznie,

               —

               Wielkanoc 2013: od poniedziałku, dnia 25 marca 2013 r. do niedzieli, dnia 7 kwietnia 2013 r. włącznie,

               —

               Wakacje letnie 2013: od poniedziałku, dnia 15 lipca 2013 r. do niedzieli, dnia 1 września 2013 r. włącznie.

         Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 20 listopada 2012 r.

            Sekretarz

         A. CALOT ESCOBAR

            Prezes

         V. SKOURIS


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1688 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Policji za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/347

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1688
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Policji za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Policji za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Policji za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając decyzję Rady 2009/371/WSiSW z dnia 6 kwietnia 2009 r. ustanawiającą Europejski Urząd Policji (Europol) (5), w szczególności jej art. 43,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0080/2015),

         1.

            stwierdza, że końcowe roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Urzędu Policji zostało przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

         2.

            zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Policji za rok budżetowy 2013;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Urzędu Policji, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 290.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 121 z 15.5.2009, s. 37.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady z dnia 20 listopada 1974 r. w sprawie monitorowania przepływów cukru

text:
Ważna informacja prawna

|

31974D0583

Dziennik Urzędowy L 317 , 27/11/1974 P. 0021 - 0021 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 3 Tom 6 P. 0030  Specjalne wydanie greckie: Rozdział 03 Tom 11 P. 0064  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 3 Tom 6 P. 0030  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 03 Tom 7 P. 0260  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 03 Tom 7 P. 0260

		Decyzja Radyz dnia 20 listopada 1974 r.w sprawie monitorowania przepływów cukru(74/583/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:obecnie istniejąca sytuacja na rynku cukru wymaga ustanowienia mechanizmów w celu dokładnego i regularnego nadzorowania wszelkich przepływów cukru,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułPaństwa Członkowskie dostarczają Komisji w każdym tygodniu wszelkich odpowiednich informacji na temat zakontraktowanej, sprzedanej i zakupionej ilości cukru oraz domniemanego pochodzenia i miejsca przeznaczenia cukru, będącego przedmiotem powyższych transakcji.Sporządzono w Brukseli, dnia 20 listopada 1974 r.W imieniu RadyCh. BonnetPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 7 czerwca 1988 r. przyjmująca w imieniu Wspólnoty załącznik B.2 do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego

text:
Ważna informacja prawna

|

31988D0355

Dziennik Urzędowy L 161 , 28/06/1988 P. 0003 - 0011 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 14 P. 0081  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 14 P. 0081

		Decyzja Radyz dnia 7 czerwca 1988 r.przyjmująca w imieniu Wspólnoty załącznik B.2 do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego(88/355/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 28, 43 i 235,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:zgodnie z decyzją 75/199/EWG [2] Wspólnota zawarła Międzynarodową konwencję dotyczącą uproszczenia i harmonizacji procedur celnych;przyjęcie załączników do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji procedur celnych przyczynia się w sposób skuteczny do rozwoju i ułatwienia międzynarodowej wymiany towarowej;załącznik B.2, dotyczący zwolnienia z należności przywozowych i podatków w odniesieniu do towarów zgłoszonych do użytku domowego, może zostać przez Wspólnotę przyjęty;należy jednakże zgłosić przy tym przyjęciu pewne zastrzeżenia w celu uwzględnienia szczególnych wymogów unii celnej i obecnego stanu harmonizacji ustawodawstwa celnego,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym przyjmuje się w imieniu Wspólnoty załącznik B.2 do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji procedur celnych dotyczący zwolnienia z należności przywozowych i podatków w odniesieniu do towarów zgłoszonych do użytku domowego, z zastrzeżeniem natury ogólnej i zastrzeżeniami w odniesieniu do norm 3, 21, 28 i 34 oraz zalecanych praktyk: 10, 16, 18, 19, 20, 23, 27, 29, 32, 33 i 35.Tekst załącznika B.2, wraz z zastrzeżeniami, załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady wyznacza osobę umocowaną do powiadomienia Sekretarza Generalnego Rady Współpracy Celnej o przyjęciu w imieniu Wspólnoty załącznika określonego w art. 1, z zastrzeżeniami tam podanymi.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 7 czerwca 1988 r.W imieniu RadyM. BangemannPrzewodniczący[1] Dz.U. C 167 z 27.8.1968.[2] Dz.U. L 100 z 21.4.1975, str. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK B.2ZAŁĄCZNIK DOTYCZĄCY ZWOLNIENIA Z NALEŻNOŚCI I PODATKÓW PRZYWOZOWYCH TOWARÓW ZGŁASZANYCH DO UŻYTKU DOMOWEGOWPROWADZENIEW większości krajów powstała potrzeba udzielania, przy dopuszczaniu do użytku domowego, zwolnienia z należności i podatków przywozowych dla pewnych towarów niezależnie od ich normalnej klasyfikacji taryfowej lub obciążeń, którym normalnie podlegają, pod warunkiem że zostaną przywiezione w określonych warunkach i określonym celu. Tego rodzaju zwolnienie może zostać przewidziane w taryfie celnej lub odrębnymi przepisami prawa.Powody udzielania tego rodzaju zwolnień mogą być powodami natury filantropijnej lub humanitarnej bądź wynikać z zasad sprawiedliwości. Mogą zostać również udzielane w celu wspierania rozwoju edukacji, nauki i kultury bądź stosunków międzynarodowych albo wynikać po prostu ze względów organizacyjnych w celu uniknięcia ponoszenia kosztów nieproporcjonalnych w stosunku do wysokości kwot, które należy uiścić. Czasami, udzielając niektórych zwolnień, trzeba również uwzględnić czynniki natury gospodarczej.Zwolnienia, o które chodzi, są zwolnieniami ostatecznymi, tzn. że towary dopuszczane są do użytku domowego, a nie są umieszczane pod procedurą celną jedynie zawieszającą należności i podatki przywozowe.Jednakże jeżeli zwolnienie jest ostateczne, jest ono ponadto w wielu przypadkach uzależniane od spełnienia pewnych warunków i może podlegać, przynajmniej przez pewien czas, ograniczeniom związanym z ich wykorzystaniem do celów uzasadniających udzielenie zwolnienia, zakazom odstępowania itp.Udzielane zwolnienie może dotyczyć jednocześnie należności i podatków przywozowych lub, w niektórych wypadkach, odnosić się jedynie do opłat celnych.Niniejszy załącznik nie określa całkowitego wachlarza zwolnień udzielanych we wszystkich krajach. Nie obejmuje w szczególności towarów przywożonych powrotnie w niezmienionym stanie, towarów zużywanych na pokładach jednostek pływających, statków powietrznych i pociągów międzynarodowych, towarów przewożonych przez podróżnych w ich bagażu. Nie obejmuje ponadto preferencji taryfowych, które mogą zostać udzielone bądź jednostronnie, bądź na podstawie dwustronnych lub wielostronnych umów.DEFINICJEDo celów niniejszego załącznika:a) "zwolnienie z należności i podatków przywozowych" oznacza dopuszczenie towarów do użytku domowego ze zwolnieniem z należności i podatków przywozowych, niezależnie od ich normalnej klasyfikacji taryfowej lub obciążeń, którym normalnie podlegają, pod warunkiem że zostaną przywiezione w określonych warunkach i w określonym celu;b) "dopuszczenie do użytku domowego" oznacza procedurę celną, która pozwala przywożonym towarom ostatecznie pozostać na obszarze celnym. Procedura ta wiąże się z uiszczeniem ewentualnych należności i podatków przywozowych oraz ze spełnieniem wszystkich niezbędnych formalności celnych;c) "należności i podatki przywozowe" oznaczają opłaty celne i wszystkie inne opłaty, podatki i należności lub różne obciążenia, które pobiera się w oparciu o przywóz lub w związku z przywozem towarów, z wyjątkiem należności i obciążeń, których kwota ograniczona jest do przybliżonych kosztów świadczonych usług;d) "opłaty celne" oznaczają opłaty określone w taryfie celnej, którym podlegają towary wchodzące na obszar celny;e) "zabezpieczenie" oznacza to, co stanowi gwarancję, zgodnie z wymogami organów celnych, że zobowiązanie względem tych organów zostanie spełnione;f) "osoba" oznacza zarówno osobę fizyczną, jak i osobę prawną, chyba że z kontekstu wynika inaczej.ZASADY1. NormaZwolnienia z należności i podatków przywozowych towarów zgłoszonych o dopuszczenie do użytku domowego regulują przepisy niniejszego załącznika.2. NormaPrzepisy krajowe określają okoliczności i wymieniają przypadki, w których udziela się zwolnienia z należności i podatków przywozowych, i warunki, jakie muszą zostać spełnione, aby korzystać z tych zwolnień.3. NormaZwolnienia z należności i podatków przywozowych udziela się nie tylko towarom przywożonym bezpośrednio z zagranicy, ale również towarom podlegającym innym procedurom celnym.4. Zalecana praktykaZ wyjątkiem wypadków, gdy międzynarodowe uzgodnienia przewidują klauzulę wzajemności, zwolnienie z należności i podatków przywozowych powinno zostać udzielone bez względu na kraj pochodzenia lub wysyłki towarów.FORMALNOŚCIa) Ewentualne wcześniejsze pozwolenie5. NormaPrzepisy krajowe wymieniają przypadki, w których udzielenie zwolnienia z należności i podatków przywozowych uzależnione jest od uzyskania wcześniejszego pozwolenia, i określają osoby upoważnione do wydawania tego rodzaju pozwoleń.6. Zalecana praktykaLiczba przypadków, w których udzielenie zwolnienia z należności i podatków przywozowych uzależnione jest od uzyskania wcześniejszego pozwolenia, powinna być jak najmniejsza.b) Zgłoszenie7. NormaPrzepisy krajowe określają warunki przedstawienia towarów korzystających ze zwolnienia z należności i podatków przywozowych we właściwym urzędzie celnym oraz warunki dokonania zgłoszenia celnego.8. Zalecana praktykaJeżeli wymagane jest zgłoszenie celne, powinno ono zostać dokonane na formularzu ogólnie przewidzianym dla zgłoszenia towarów o dopuszczenie do użytku domowego.c) Zabezpieczenie9. NormaFormy zabezpieczenia, które może zostać ustanowione do celów zwolnienia z należności i podatków przywozowych, określają przepisy krajowe lub, zgodnie z nimi, organy celne.10. Zalecana praktykaW przypadku gdy żąda się złożenia zabezpieczenia dla zapewnienia przestrzegania warunków, od których ewentualnego spełnienia uzależnione jest udzielenie zwolnienia z należności i podatków przywozowych, organy celne powinny wymagać przedstawienia jedynie zwykłego zobowiązania na piśmie.11. Zalecana praktykaJeżeli w niektórych szczególnych wypadkach wymaga się złożenia zabezpieczenia w formie poręczenia rzeczywistego lub osobistego, jego wysokość powinna być jak najniższa i nie powinna przekraczać kwoty wchodzących w grę należności i podatków przywozowych, w przypadku gdyby zwolnienie nie zostało udzielone.12. NormaW przypadku gdy żąda się złożenia zabezpieczenia, zabezpieczenie zostaje zwolnione tak szybko, jak jest to możliwe, po stwierdzeniu, że warunki wymagane dla uzyskania zwolnienia z należności i podatków przywozowych zostały należycie spełnione w ewentualnie wyznaczonych terminach.ZAKRESPrzypadki określone w umowach międzynarodowych13. Zalecana praktykaZwolnienie z należności i podatków przywozowych lub tylko z opłat celnych powinno być, odpowiednio, udzielane towarom określonym w wymienionych poniżej umowach międzynarodowych i na przewidzianych w nich warunkach:a) przedmioty określone w załącznikach do Umowy Unesco w sprawie przywozu przedmiotów o charakterze wychowawczym, naukowym lub kulturalnym (Nowy Jork, dnia 22 listopada 1950 r.) i jej Protokołu (Nairobi, dnia 26 listopada 1976 r.), jak również w Umowie Unesco mającej na celu ułatwienie międzynarodowego obrotu materiałami audiowizualnymi o charakterze wychowawczym, naukowym i kulturalnym (Bejrut, 1948 r.);b) sprzęt określony w zaleceniach praktycznych 4.39 i 4.41 załącznika 9 (wydanie siódme) Międzynarodowej konwencji w sprawie lotnictwa cywilnego (Chicago, dnia 7 grudnia 1944 r.);c) próbki handlowe o nieznacznej wartości i materiały reklamowe, określone w Międzynarodowej konwencji dla ułatwienia przywozu próbek handlowych i materiału reklamowego (Genewa, dnia 7 listopada 1952 r.);d) dokumenty i materiały propagandy turystycznej określone w Protokole dodatkowym do Konwencji dotyczącej ułatwień celnych dla turystyki, odnoszących się do przywozu dokumentów i materiałów propagandy turystycznej (Nowy Jork, dnia 4 czerwca 1954 r.);e) produkt, określone w art. 6 i 7 Konwencji celnej dotyczącej ułatwień przy przywozie towarów przeznaczonych do wystawiania albo wykorzystania na wystawach, targach, kongresach lub podobnych imprezach (Bruksela, dnia 8 czerwca 1961 r.);f) towary przywożone z zastosowaniem przywilejów dyplomatycznych i konsularnych, wymienione w Konwencjach wiedeńskich o stosunkach dyplomatycznych (z dnia 18 kwietnia 1961 r.) i o stosunkach konsularnych (z dnia 24 kwietnia 1963 r.).Umawiające się Strony mają zbadać możliwość przystąpienia do wymienionych powyżej umów międzynarodowych.Próbki nieposiadające wartości handlowej14. NormaZwolnienie z należności i podatków przywozowych bez zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym udzielane jest próbkom nieposiadającym wartości handlowej (próbki o nieznacznej wartości w rozumieniu Międzynarodowej konwencji dla ułatwienia przywozu próbek handlowych i materiału reklamowego (Genewa, dnia 7 listopada 1952 r.).15. Zalecana praktykaZa próbki nieposiadające wartości handlowej należy uważać:a) surowce i produkty, których wymiary nie pozwalają na ich użycie do celów innych niż pokaz;b) przedmioty z jednolitego materiału przymocowane do opakowania tekturowego lub przedstawiane w formie próbek handlowych, pod warunkiem że przedstawiany jest tylko jeden egzemplarz każdej wielkości i każdego rodzaju;c) surowce i produkty, jak również wyroby z tych surowców lub produktów, których nie można wykorzystać w inny sposób niż do pokazu, ze względu na to, iż zostały podarte, podziurawione, opatrzone nieusuwalnymi znakami lub w jakikolwiek inny skuteczny sposób;d) wyroby, które nie mogą być konfekcjonowane w formie próbek nieposiadających wartości handlowej zgodnie z przepisami lit. a)–c), składające się z:i) towarów niezużywających się, o wartości jednostkowej nieprzekraczającej 5 USD i pod warunkiem że składają się z pojedynczych egzemplarzy każdej serii lub ilości;ii) towarów zużywających się, o wartości jednostkowej przekraczającej 5 USD, nawet jeżeli w całości lub w części składają się z egzemplarzy tego samego rodzaju lub jakości, pod warunkiem że ilość i sposób prezentacji próbek wyklucza jakąkolwiek możliwość handlowania nimi.Substancje terapeutyczne pochodzenia ludzkiego i odczynniki służące do określania grupy krwi lub grup zgodności tkankowej16. Zalecana praktykaZ należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, powinny być zwalniane wymienione poniżej substancje, jeżeli są one przeznaczone dla instytucji lub laboratoriów upoważnionych przez właściwe organy:a) substancje terapeutyczne pochodzenia ludzkiego: krew ludzka i jej pochodne (krew, wysuszone osocze krwi ludzkiej, albumina, gamaglobulina, fibrynogen), organy;b) odczynniki pochodzenia ludzkiego, zwierzęcego, roślinnego lub innego służące do określania grup krwi ludzkiej;c) odczynniki pochodzenia ludzkiego, zwierzęcego, roślinnego lub innego służące do określania ludzkich grup zgodności tkankowej.Dobra ruchome przywożone w związku z przeniesieniem siedziby17. NormaZ należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, powinny być zwalniane dobra ruchome należące do osoby fizycznej lub osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie przywożonym w związku z przeniesieniem siedziby tych osób do kraju przywozu.18. Zalecana praktykaDo celów normy 17 określenie "dobra ruchome" powinno zawierać w szczególności:a) meble i inne artykuły wyposażenia wnętrz;b) sprzęt domowy i audiowizualny;c) rzeczy osobistego użytku;d) prywatne środki transportu, takie jak: pojazdy samochodowe wraz z przyczepami, rowery, motocykle, przyczepy mieszkalne, statki spacerowe, samoloty turystyczne;e) zwykłe zapasy przeznaczone do gospodarstwa domowego;f) elementy kolekcji;g) zwierzęta hodowane zwykle w mieszkaniach i konie wierzchowe;h) sprzęt potrzebny do wykonywania zawodu przez osoby, które przenoszą swoją siedzibę, z wyjątkiem materiału o charakterze przemysłowym, handlowym lub rolnym.UwagaW niektórych krajach z należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, zwalniane są materiały o charakterze przemysłowym, handlowym lub rolnym przywożone przez osoby fizyczne w związku z przeniesieniem ich przedsiębiorstwa do kraju przywozu.19. Zalecana praktykaZwolnienia, przewidziane w normie 17, nie powinny być uzależniane od spełnienia bardziej restrykcyjnych warunków niż wymienione poniżej:a) dobra ruchome muszą odpowiadać jakościowo, liczbą i wartością, okolicznościom właściwym dla każdego przypadku;b) w przypadkach osób powracających do kraju przywozu okres pobytu za granicą musi być wystarczający. Wyznaczony okres nie powinien jednakże przekraczać jednego roku;c) dobra ruchome inne niż zapasy przeznaczone do gospodarstwa domowego muszą być własnością lub być w posiadaniu importera bądź osób pozostających z nim w gospodarstwie za granicą i być tam przez nie używane przez odpowiedni okres. Nie powinno wyznaczać się okresu dłuższego niż sześć miesięcy, chyba że chodzi o przedmioty podlegające wysokim należnościom i podatkom przywozowym, dla których okres ten nie powinien być dłuższy niż jeden rok;d) z wyjątkiem zapasów przeznaczonych do gospodarstwa domowego importer lub osoby pozostające z nim w gospodarstwie muszą pozostawać właścicielami lub dalej być w posiadaniu ruchomości, które zostały zwolnione, i dalej użytkować je przez odpowiedni okres po dokonaniu przywozu. Nie powinno wyznaczać się okresu dłuższego niż sześć miesięcy, chyba że chodzi o przedmioty podlegające wysokim należnościom i podatkom przywozowym, dla których okres ten nie powinien być dłuższy niż jeden rok;e) rzeczy ruchome powinny zostać przywiezione w odpowiednim okresie, rozpoczynającym się w dniu, w którym importer ustanawia swoją siedzibę w kraju przywozu. Okres ten nie powinien być krótszy niż sześć miesięcy;f) napoje alkoholowe i wyroby tytoniowe, o ile ich to dotyczy, nie powinny być zwalniane w ilościach wyższych od określonych przepisami krajowymi;g) przedstawienia przez importera wykazu (spisu) wszystkich przywożonych przedmiotów.Meble i wyposażenie gospodarstwa domowego przeznaczone do urządzenia drugiej siedziby20. Zalecana praktykaZ należności i podatków przywozowych powinny być zwalniane, bez stosowania zakazówani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, meble i wyposażenie gospodarstwa domowego, przywożone w celu urządzenia drugiej siedziby przez osobę normalnie zamieszkującą za granicą, zgodnie z warunkami określonymi przepisami krajowymi.Uwaga Zwykle warunki wymagane dla udzielenia zwolnienia są następujące:a) meble i wyposażenie gospodarstwa domowego muszą:1) być użytkowane przez osobę zainteresowaną przez wystarczająco długi okres;2) być przeznaczone do urządzenia drugiej siedziby i do użytku osobistego osób fizycznych i zamieszkujących z nimi członków ich rodzin, w okresie ich przebywania w drugiej siedzibie;3) odpowiadać, rodzajem i ilością, zwykłemu wyposażeniu drugiej siedziby;4) pozostawać w posiadaniu osoby zainteresowanej przez odpowiednio długi okres;b) w stosunku do jednej drugiej siedziby zwolnienie udzielane jest tylko jednorazowo;c) druga siedziba musi być własnością osoby zainteresowanej lub być przez nią wynajmowana przez odpowiednio długi okres.Wyprawy i prezenty ślubne21. NormaZ należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, powinny być zwalniane wyprawy i prezenty ślubne przeznaczone dla osób mających siedzibę za granicą przesiedlających się do kraju przywozu w związku (lub w celu) z zawarciem małżeństwa z osobą już tam zamieszkującą.22. NormaDo wypraw i prezentów ślubnych zalicza się:a) bieliznę domową, jak również ubrania, nawet nowe, przeznaczone do osobistego użytku osoby zainteresowanej lub osoby pozostającej z nią we wspólnym gospodarstwie domowym;b) wszystkie przedmioty ofiarowywane w związku z zawarciem związku małżeńskiego.23. Zalecana praktykaZwolnienia, przewidziane w normie 21, nie powinny być uzależniane od spełnienia bardziej restrykcyjnych warunków niż wymienione poniżej:a) osoba zainteresowana musiała przebywać za granicą przez wystarczająco długi okres. Jednakże nie powinno wyznaczać się okresu dłuższego niż jeden rok;b) przywóz musi zostać dokonany najwcześniej trzy miesiące przed datą uroczystości ślubnej i, najpóźniej, sześć miesięcy po dacie tej uroczystości;c) osoba korzystająca ze zwolnienia musi być dalej właścicielem lub być w posiadaniu towarów przywożonych jako wyprawy lub prezenty ślubne przez odpowiedni okres po dokonaniu przywozu. Ogólną zasadą jest, że nie powinno wyznaczać się okresu dłuższego niż jeden rok;d) towary muszą być przeznaczone do osobistego użytku małżonków;e) napoje alkoholowe i wyroby tytoniowe, o ile ich to dotyczy, nie powinny być zwalniane w ilościach większych od określonych przepisami krajowymi;f) przedstawienia przez importera wykazu (spisu) wszystkich przywożonych przedmiotów, jak również dowodów, których zażądają organy celne.Rzeczy osobistego użytku i przedmioty o przeznaczeniu edukacyjnym dla osób uczęszczających do placówkach edukacyjnych24. NormaZwolnienie z należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, udzielane jest rzeczom osobistego użytku i przedmiotom używanym do nauczania osób zwykle zamieszkujących za granicą i zapisanych w pełnym wymiarze czasu jako uczniowie lub studenci do placówki edukacyjnej znajdującej się w kraju przywozu.25. Zalecana praktykaZwolnienia, przewidziane normie 24, nie powinny być uzależniane od spełnienia bardziej restrykcyjnych warunków niż wymienione poniżej:a) towary muszą być przeznaczone do osobistego użytku osoby zainteresowanej;b) przedstawienia przez importera wykazu (spisu) wszystkich przywożonych przedmiotów, jak również dowodów, których zażądają organy celne.Dobra odziedziczone w spadku26. NormaZ należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, zwalniane są dobra odziedziczone w spadku przez osobę posiadającą, w dniu zgonu zmarłego, główne miejsce zamieszkania w kraju przywozu, pod warunkiem że dobra te były przeznaczone do osobistego użytku zmarłego.27. Zalecana praktykaZwolnienia, przewidziane w normie 26, nie powinny być uzależniane od spełnienia bardziej restrykcyjnych warunków niż wymienione poniżej:a) osoba zmarła musiała ostatnio zamieszkiwać za granicą;b) przywóz musi zostać dokonany najpóźniej w ciągu jednego roku po tym, jak osoba zainteresowana nabyła prawo do dysponowania dobrami;c) z wyjątkiem zapasów przeznaczonych do gospodarstwa domowego osoba korzystająca ze zwolnienia musi pozostawać właścicielem lub dalej być w posiadaniu dóbr odziedziczonych w spadku przez odpowiedni okres po dokonaniu przywozu. W zasadzie nie powinno wyznaczać się okresu dłuższego niż jeden rok;d) napoje alkoholowe i wyroby tytoniowe, o ile ich to dotyczy, nie powinny być zwalniane w ilościach większych od określonych przepisami krajowymi;e) przedstawienia przez importera wykazu (spisu) wszystkich przywożonych przedmiotów, jak również dowodów, których zażądają organy celne.Upominki o charakterze osobistym28. NormaZ należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, zwalniane są upominki o charakterze osobistym (z wyjątkiem alkoholu, napojów zawierających alkohol i wyrobów tytoniowych), których całkowita wartość, określana na podstawie ceny detalicznej w kraju wysyłki, nie przekracza 25 dolarów USD. W przypadku gdy jednocześnie jeden nadawca wysyła większą liczbę przesyłek do jednego odbiorcy, całkowita wartość tych przesyłek stanowi wartość całkowitą.Uwaga Ogólną zasadą jest, że za upominki o charakterze osobistym uważa się takie, które:a) wysyłane są do osoby fizycznej przez inną osobę fizyczną zamieszkałą za granicą lub w jej imieniu;b) są upominkami o charakterze okazjonalnym; orazc) obejmują wyłącznie towary przeznaczone do użytku osobistego adresata lub jego rodziny i są pozbawione, z uwagi na ich rodzaj lub ilość przywożonych towarów, jakiegokolwiek charakteru handlowego.Towary przeznaczone dla organizacji o charakterze charytatywnym lub filantropijnym29. Zalecana praktykaZ należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, powinny być zwalniane towary pierwszej potrzeby (takie jak żywność, lekarstwa, odzież i okrycia) stanowiące dary, których odbiorcą są upoważnione do tego organizacje i przeznaczone do nieodpłatnej dystrybucji przez te organizacje lub pod ich kontrolą wśród osób potrzebujących.Nagrody30. Zalecana praktykaZ należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, powinny być zwalniane:a) odznaczenia nadane przez rządy państw obcych osobom zamieszkałym w kraju przywozu;b) dzieła sztuki, trofea, medale i podobne przedmioty przyznane za granicą, bądź jako nagrody w zawodach lub konkursach, bądź jako nagrody za czyny wymagające odwagi lub poświęcenia, osobom zamieszkałym w kraju przywozu lub które zostały bezpłatnie ofiarowane przez organy lub organizacje (o charakterze niezarobkowym) mające siedzibę za granicą w celu przyznania ich, w kraju przywozu, za tego samego rodzaju czyny, osobom zamieszkałym w tym kraju, pod warunkiem przedstawienia dowodów, których zażądają organy celne.Materiały przeznaczone do budowy, utrzymania lub ozdoby cmentarzy wojskowych; trumny, urny z prochami i przedmioty służące do ozdoby grobów31. Zalecana praktykaZ należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, powinny być zwalniane:a) towary przywożone przez instytucje upoważnione przez właściwe organy kraju przywozu i przeznaczone do budowy, utrzymywania lub ozdabiania cmentarzy wojskowych;b) trumny zawierające zwłoki, urny z prochami zmarłych, jak również kwiaty, wieńce i inne zwykle im towarzyszące przedmioty ozdobne;c) kwiaty, wieńce i inne przedmioty ozdobne przywożone przez osoby udające się na pogrzeby lub przybywające w celu odwiedzenia grobów znajdujących się w kraju przywozu.Różnego rodzaju dokumenty i artykuły nieposiadające wartości handlowej32. Zalecana praktykaZ należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznych, powinny być zwalniane przesyłki zawierające niżej wymienione artykuły, w przypadku gdy ze względu na ich ilość i rodzaj, nie przedstawiają jakiejkolwiek wartości handlowej:a) wydawnictwa rządów państw obcych oraz wydawnictwa organizacji międzynarodowych;b) formularze wydawane przez rządy państw obcych;c) karty do głosowania przeznaczone dla obywateli państw obcych;d) dokumenty wysyłane bezpłatnie służbom publicznym kraju przywozu;e) przedmioty mające służyć jako dowody lub do podobnych celów przed sądami bądź innymi urzędowymi organami kraju przywozu;f) wzory podpisów i drukowanych okólników zawierających podpisy, które przesyłane są służbom publicznym lub organom bankowym kraju przywozu;g) dokumenty wystawione w walutach obcych, książeczki czekowe i czeki podróżne wystawione przez banki mające siedziby za granicą;h) raporty, sprawozdania z działalności lub ulotki informacyjne przedsiębiorstw mających swoją siedzibę za granicą;ij) zapisane nośniki, takie jak: perforowane karty, zapisy dźwiękowe, taśmy magnetyczne, mikrofisze, mikrofilmy, dyski magnetyczne, przeznaczone do międzynarodowej wymiany informacji;k) wydawnictwa izb handlowych kraju przywozu w kraju obcym;l) plany, rysunki techniczne, odbitki, opisy i inne dokumenty przywożone wyłącznie w celu uzyskania zamówień lub uczestniczenia w konkursach bądź przetargach organizowanych w kraju przywozu;m) dokumenty dotyczące znaków, wzorów lub szkiców, dokumentacja wniosków patentowych, przesyłane dla instytucji kraju przywozu właściwych w dziedzinie ochrony praw autorskich lub ochrony praw własności przemysłowej lub handlowej;n) formularze i dokumenty przewozowe wysyłane przez przedsiębiorstwa przewozowe i biura podróży mające siedzibę zagranicą do swoich biur i agencji w kraju przywozu;o) formularze, dokumenty przewozowe, konosamenty, dokumenty przewozowe i inne używane w tym celu dokumenty handlowe;p) fotografie prasowe, klisze fotografii prasowej, przesyłane dla agencji prasowych lub wydawców gazet bądź czasopism.Przedmioty o charakterze religijnym33. Zalecana praktykaZ należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, powinny być zwalniane, na warunkach określonych przepisami krajowymi, przedmioty o charakterze religijnym używane do celów praktykowania kultu.Wyroby przywożone w celu przeprowadzenia prób34. NormaZ należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, powinny być zwalniane produkty przywożone w celu poddania ich próbom, pod warunkiem że przywożone są w ilości nieprzekraczającej tej, która jest potrzebna do przeprowadzenia prób, i w zależności od przypadku:a) mają zostać całkowicie zużyte podczas tych prób;b) jeżeli nie zostały całkowicie zużyte w trakcie prób, zostaną powrotnie wywiezione lub zniszczone bądź pozbawione, pod urzędową kontrolą, całkowitej wartości handlowej bez obciążania jakimkolwiek kosztami Skarbu Publicznego.Produkty i materiały przeznaczone do ochrony towarów podczas transportu35. Zalecana praktykaZ należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów ani ograniczeń o charakterze ekonomicznym, powinny być zwalniane materiały służące do pakowania (słoma, papier, włókno szklane, wióry itd.) oraz różnego rodzaju materiały takie jak sznurek, papier, karton, które zostały użyte w celu umocowania i ochrony towarów podczas ich transportu.Pasze i innego rodzaju pokarm przeznaczony dla zwierząt w trakcie ich transportu36. Zalecana praktykaZ należności i podatków przywozowych, bez stosowania zakazów i ograniczeń o charakterze ekonomicznym, powinny być zwalniane pasze i innego rodzaju pokarm towarzyszący przywożonym zwierzętom i przeznaczony dla tych zwierząt podczas ich transportu.INFORMACJE DOTYCZĄCE ZWOLNIEŃ37. NormaOrgany celne postępują w taki sposób, aby każda zainteresowana osoba mogła bez trudności uzyskać wszystkie potrzebne informacje dotyczące towarów, które mogą korzystać ze zwolnień z należności i podatków przywozowych.--------------------------------------------------Uwagi i zastrzeżenia zgłoszone przez Wspólnotę w odniesieniu do załącznika B.2 do Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego1. Zastrzeżenie ogólne (uwaga ogólna)"Prawodawstwo wspólnotowe obejmuje, generalnie rzecz biorąc, przepisy zawarte w niniejszym załączniku. Jednakże Państwa Członkowskie, jeżeli jest to właściwe, zgłaszają swoje własne zastrzeżenia, w zakresie, w jakim prawodawstwo wspólnotowe pozostawia im, w niektórych przypadkach, możliwość utrzymywania swoich przepisów krajowych."2. Norma 3"Prawo wspólnotowe przewiduje możliwość wyłączenia ze zwolnienia tych towarów zgłoszonych do swobodnego obrotu po poddaniu ich innej procedurze celnej. Wyłączenie to stosowane było tylko w odniesieniu do dopuszczenia do swobodnego obrotu przesyłek o nieznacznej wartości."3. Zalecana praktyka 10"W niektórych przypadkach zwolnienia można dokonać, jeżeli zainteresowana osoba zobowiązuje się przestrzegać pewnych warunków (na przykład faktycznie osiedlić się we Wspólnocie lub zaopatrzyć swój wniosek o zwolnienie w dokument dołączany do zgłoszenia celnego, mający potwierdzić znajdujące się w nim dane). Zobowiązaniu temu towarzyszy zabezpieczenie, którego forma i wysokość jest ustalana przez właściwe organy."4. Zalecana praktyka 16"Przywóz danych substancji w ramach operacji handlowych jest wyłączony ze zwolnienia."5. Zalecana praktyka 18"Prawodawstwo wspólnotowe wyłącza ze zwolnienia następujące przedmioty:a) napoje alkoholowe;b) tytoń lub produkty tytoniowe;c) komercyjne środki transportu;d) artykuły używane w wykonywania rzemiosła lub zawodu, inne niż przenośne instrumenty do uprawiania sztuki."6. Zalecana praktyka 19"Okres, przez który beneficjent musi zachować jako własność lub w posiadaniu dane artykuły, ustala się na 12 miesięcy."7. Zalecana praktyka 20"Prawodawstwo wspólnotowe nie przewiduje wyłączenia z podatku od wartości dodanej towarów przywożonych w celu wyposażenia drugiego miejsca zamieszkania, sprowadzanych z krajów spoza Wspólnoty Europejskiej."8. Norma 21"Wyłączenie z podatku od wartości dodanej1 ma zastosowanie do prezentów o wartości jednostkowej nie większej niż 200 ECU.Jednakże Państwa Członkowskie mają prawo udzielić takiego wyłączenia dla prezentów o wartości powyżej 200 ECU, pod warunkiem że wartość każdego z prezentów podlegających zwolnieniu nie przekracza 1000 ECU. Zwolnienie z należności przywozowych dotyczy prezentów, jeżeli wartość każdego z prezentów nie przekracza 1000 ECU."(Patrz także zastrzeżenie do zalecanej praktyki 23.)9. Zalecana praktyka 23"Prawodawstwo wspólnotowe nie przewiduje żadnego zwolnienia dla wyrobów alkoholowych, tytoniu lub wyrobów tytoniowych.W odniesieniu do towarów wprowadzanych do swobodnego obrotu, zwolnienie, poza wyjątkowymi okolicznościami, przyznaje się tylko:- nie wcześniej niż dwa miesiące przed ustaloną datą ślubu (w tym przypadku zwolnienie podlega złożeniu odpowiedniego zabezpieczenia, którego forma i kwota określana jest przez właściwe władze), oraz- nie później niż cztery miesiące po dacie ślubu."10. Zalecana praktyka 27"Prawodawstwo wspólnotowe wyłącza ze zwolnienia następujące pozycje:a) napoje alkoholowe;b) tytoń i wyroby tytoniowe;c) komercyjne środki transportu;d) przedmioty używane do wykonywania rzemiosła lub zawodu, innych niż przenośne przedmioty sztuki użytkowej bądź sztuk wyzwolonych, które były niezbędne do wykonywania rzemiosła lub zawodu zmarłego;e) zapasy surowców i wyrobów gotowych lub półfabrykatów;f) zwierzęta gospodarskie i zapasy produktów rolnych, przekraczające ilości właściwe dla normalnych potrzeb rodziny."11. Norma 28"Prawodawstwo wspólnotowe przewiduje zwolnienie dla towarów, których łączna wartość nie przekracza 45 ECU, stanowiących małe przesyłki o charakterze niekomercyjnym, przesyłane bez opłaty przez osoby prywatne innych osobom prywatnym zamieszkałym na obszarze celnym Wspólnoty.Poza ograniczeniami ilościowymi stosowanymi wobec tytoniu oraz alkoholu i napojów alkoholowych prawodawstwo wspólnotowe przewiduje następujące zwolnienia podatkowe przy przywozie kawy, herbaty, perfum i wód toaletowych:kawa: | 500 gramów |lub wyciągi i esencje z kawy: | 200 gramów |herbata: | 100 gramów |lub wyciągi i esencje z herbaty: | 40 gramów |perfumy: | 50 gramów |lub wody toaletowe: | 0,25 litra." |12. Zalecana praktyka 29"Towary, określone w zaleceniu praktycznym są dopuszczone do przywozu bez należności celnych przywozowych, o ile nie powoduje to nadużyć lub poważnych zakłóceń konkurencji.Prawodawstwo wspólnotowe przewiduje, że ze zwolnienia w przywozie z należności celnych i podatkowych wyłączone są następujące towary:a) napoje alkoholowe;b) tytoń lub produkty tytoniowe;c) kawa i herbata;d) pojazdy silnikowe inne niż ambulanse."13. Zalecana praktyka 32"W odniesieniu do czynności objętych lit. a) i b), prawodawstwo wspólnotowe przewiduje, że zwolnienie dotyczy dokumentów wysyłanych i rozsyłanych bez opłat.Prawodawstwo wspólnotowe nie przewiduje czynności uwzględnionych w lit. g) i k) niniejszej zalecanej praktyki.Prawodawstwo wspólnotowe zezwala na przywóz objęty lit. ij), o ile dopuszczenie bez należności celnych przywozowych nie daje podstaw do nadużyć lub znaczących zakłóceń w konkurencji i jeżeli towary te są używane do wolnego od opłat przekazywania informacji do adresata."14. Zalecana praktyka 33"Prawodawstwo wspólnotowe nie przewiduje zwolnienia objętego niniejszą zalecaną praktyką."15. Norma 34"Towary objęte niniejszą normą są uprawnione do zwolnienia tylko wówczas, gdy dane badania, analizy lub testy nie stanowią same w sobie promocyjnych działań handlowych."16. Zalecana praktyka 35"Prawodawstwo wspólnotowe przewiduje zwolnienie uwzględnione w tym zaleceniu praktycznym, o ile dane materiały nie są zwykle ponownie wykorzystywane oraz pod warunkiem że ich wartość została włączona do stosowanej podstawy (wartości celnej) transportowanych towarów."--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2013/391/WPZiB z dnia 22 lipca 2013 r. wspierająca praktyczne wdrożenie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540 (2004) w sprawie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia

text:
               23.7.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 198/40

         DECYZJA RADY 2013/391/WPZiB
   z dnia 22 lipca 2013 r.
   wspierająca praktyczne wdrożenie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540 (2004) w sprawie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 oraz art. 31 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia; rozdział III tej strategii zawiera wykaz działań służących zwalczaniu rozprzestrzeniania tej broni, które powinny zostać podjęte zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich.

               (2)

               Unia aktywnie wdraża tę strategię oraz prowadzi działania wymienione w jej rozdziale III, w szczególności przez uruchamianie zasobów finansowych, aby wspierać konkretne projekty realizowane przez instytucje wielostronne, przez dostarczanie państwom, które tego potrzebują, pomocy technicznej i wiedzy fachowej w odniesieniu do szerokiego spektrum środków nieproliferacji, a także przez wspieranie roli, jaką odgrywa Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.

               (3)

               W dniu 28 kwietnia 2004 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 1540 (2004) („rezolucja RB ONZ nr 1540 (2004)”), która była pierwszym instrumentem międzynarodowym zajmującym się – w sposób zintegrowany i wszechstronny – kwestią broni masowego rażenia, środków jej przenoszenia i powiązanych z nią materiałów. W rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) zawarto wiążące dla wszystkich państw zobowiązania, które mają zapobiegać uzyskiwaniu dostępu do takiej broni i powiązanych z nią materiałów przez podmioty niepaństwowe. Rezolucja RB ONZ nr 1540 (2004) wzywa państwa, by przedstawiły ustanowionemu w niej komitetowi Rady Bezpieczeństwa (zwanemu dalej „Komitetem 1540”) sprawozdania dotyczące działań, które państwa te podjęły lub mają zamiar podjąć w celu wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).

               (4)

               W dniu 27 kwietnia 2006 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 1673 (2006) i postanowiła, że Komitet 1540 powinien zwiększyć wysiłki na rzecz upowszechniania pełnego wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004), czemu służyć mają programy prac, działania informacyjne, pomoc, dialog i współpraca. Wezwała także Komitet 1540, by przeanalizował wraz z państwami, a także z organizacjami międzynarodowymi, regionalnymi i subregionalnymi, w jaki sposób można wymieniać zgromadzone doświadczenia i zdobytą wiedzę, oraz zweryfikował dostępność programów, które mogą ułatwić wdrożenie rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).

               (5)

               W dniu 20 kwietnia 2011 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję nr 1977 (2011) i postanowiła przedłużyć mandat Komitetu 1540 na okres 10 lat, czyli do dnia 25 kwietnia 2021 r. Postanowiła także, że Komitet 1540 ma nadal zwiększać wysiłki na rzecz upowszechniania pełnego wdrożenia rezolucji nr 1540 (2004) przez wszystkie państwa, w szczególności w dziedzinach takich jak: a) odpowiedzialność; b) ochrona fizyczna; c) kontrola graniczna i działania w zakresie egzekwowania prawa; oraz d) kontrola wywozu i przeładunku, w tym kontrola dostarczania środków finansowych oraz usług takich jak finansowanie takiego rodzaju wywozów i przeładunków.

               (6)

               Dzięki wdrożeniu wspólnego działania Rady 2006/419/WPZiB z dnia 12 czerwca 2006 r. wspierającego wdrożenie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540 (2004) w ramach realizacji strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (1) oraz wspólnego działania Rady 2008/368/WPZiB z dnia 14 maja 2008 r. wspierającego wdrożenie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540 (2004) w ramach realizacji strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (2) znacznie zmniejszyła się liczba państw, które nie przedstawiły sprawozdania, oraz państw, które nie przedłożyły dodatkowych informacji wymaganych przez Komitet 1540 w związku z tym, że przedłożone sprawozdania były niekompletne.

               (7)

               Biuru ds. Rozbrojenia w ramach Sekretariatu Organizacji Narodów Zjednoczonych, które jest odpowiedzialne za zapewnianie Komitetowi 1540 i jego ekspertom pomocy merytorycznej i logistycznej, należy powierzyć zadanie technicznego wdrażania projektów, które mają być realizowane na mocy niniejszej decyzji.

               (8)

               Niniejsza decyzja powinna być wdrażana zgodnie z ramową umową finansowo-administracyjną, zawartą przez Komisją Europejską z Organizacją Narodów Zjednoczonych, dotyczącą zarządzania przez Unię wkładami finansowymi do programów lub projektów zarządzanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Zgodnie ze strategią UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, w której to strategii wyznaczono cel zakładający zwiększanie roli Rady Bezpieczeństwa ONZ w stawianiu czoła wyzwaniom związanym z proliferacją oraz pogłębienie przez RB ONZ odnośnej wiedzy fachowej, Unia nadal wspiera wdrażanie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540 (2004) („rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004)”) oraz rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1977 (2011).
   2.   Projekty wspierające rezolucję RB ONZ nr 1540 (2004), będące odpowiednikami działań przewidzianych w strategii UE, obejmują warsztaty subregionalne, wizytacje krajów, posiedzenia, imprezy, szkolenia oraz przedsięwzięcia w zakresie public relations.
   3.   Cele projektów obejmują:

               —

               zwiększenie odnośnych – krajowych i regionalnych – wysiłków i zdolności, zwłaszcza przez budowanie potencjału i zapewnianie pomocy,

               —

               przyczynienie się do praktycznej realizacji określonych zaleceń z 2009 r., wynikających z wszechstronnego przeglądu stanu wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004), w szczególności w dziedzinie pomocy technicznej, współpracy międzynarodowej i zwiększania świadomości społecznej,

               —

               inicjowanie, opracowanie i wdrażanie krajowych planów działania, na wniosek państw.

         4.   Szczegółowy opis projektów przedstawiono w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”).
   2.   Techniczną realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, powierza się Sekretariatowi ONZ (Biuru ds. Rozbrojenia) („Sekretariat ONZ (ODA)”). Sekretariat ONZ (ODA) wykonuje swoje zadania pod kierownictwem i kontrolą Wysokiego Przedstawiciela.
   3.   W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z Sekretariatem ONZ (ODA).
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 750 000 EUR i pochodzi z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
   3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 2. W tym celu Komisja zawiera z Sekretariatem ONZ (ODA) umowę o finansowaniu. Ta umowa o finansowaniu zawiera zobowiązanie Sekretariatu ONZ (ODA) do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.
   Artykuł 4
   Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez Sekretariat ONZ (ODA). Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje oceny. Komisja przedstawia informacje na temat aspektów finansowych projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.
   Artykuł 5
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   Niniejsza decyzja wygasa 24 miesiące po zawarciu umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3, lub trzy miesiące po dacie przyjęcia niniejszej decyzji, jeśli w tym okresie nie zostanie zawarta umowa o finansowaniu.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2013 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 165 z 17.6.2006, s. 30.

      (2)  Dz.U. L 127 z 15.5.2008, s. 78.

      ZAŁĄCZNIK
      1.   CELE

      Zasadniczo niniejsza decyzja ma propagować wdrażanie rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540 (2004) („rezolucja RB ONZ nr 1540 (2004)”) i nr 1977 (2011) („rezolucja RB ONZ nr 1977 (2011)”) w ramach realizacji strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia; mają temu służyć określone działania na rzecz realizacji celów szczegółowych, którymi są: zwiększanie odnośnych, krajowych i regionalnych, wysiłków i zdolności – zwłaszcza przez budowanie potencjału i zapewnianie pomocy; przyczynienie się do praktycznej realizacji określonych zaleceń z 2009 r., wynikających z wszechstronnego przeglądu stanu wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004), w szczególności w dziedzinie pomocy technicznej, współpracy międzynarodowej i zwiększania świadomości społecznej.
      2.   OPIS DZIAŁAŃ

      2.1.   Zwiększenie zdolności w zakresie wdrażania na szczeblu krajowym oraz w zakresie koordynacji na szczeblu subregionalnym

      2.1.1.   Cel działania

                  —

                  Wsparcie działań wdrażających w poszczególnych krajach, w tym opracowanie krajowych planów działania oraz trwałego procesu wdrażania na szczeblu krajowym i subregionalnym,

                  —

                  zacieśnianie współpracy międzynarodowej, w tym zwiększenie roli Komitetu 1540, w ramach wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).

            2.1.2.   Opis działania

      Ułatwianie przez ONZ ODA – odpowiednio we współpracy z innymi organizacjami i podmiotami międzynarodowymi, regionalnymi i subregionalnymi – podejmowania praktycznych kroków umożliwiających wywiązanie się na szczeblu krajowym z kluczowych wymogów rezolucji nr RB ONZ 1540 (2004); ma się to odbywać w szczególności przez wspieranie wizytacji lub działań w poszczególnych krajach, które to wizytacje i działania ma prowadzić Komitet 1540 za zgodą zainteresowanych państw. Przewiduje się wsparcie pięciu wizytacji krajów (po cztery dni każda). W zależności od danego kraju oraz od decyzji Komitetu 1540 wizytacje lub działania w poszczególnych krajach przyczynią się do wdrażania na szczeblu krajowym przez: a) wkład w zwiększanie świadomości w drodze dopasowanych do potrzeb dialogów prowadzonych z różnymi podmiotami zaangażowanymi w proces wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) na szczeblu krajowym; b) analizowanie krajowych działań i mechanizmów wykorzystywanych do wdrażania przedmiotowej rezolucji oraz wskazywanie konkretnych wyzwań, przed którymi stoją organy krajowe, i możliwych sposobów stawienia czoła tym wyzwaniom; oraz c) pomoc w przygotowaniu dobrowolnych krajowych planów działania, a także w przygotowaniu innych środków podejmowanych przez wizytowane państwa.
      Organizowanie przez ONZ ODA posiedzeń w określonych subregionach – odpowiednio we współpracy z innymi organizacjami i podmiotami międzynarodowymi, regionalnymi i subregionalnymi; posiedzenia te opierałyby się na wynikach uprzednio zorganizowanych w danych subregionach warsztatów w zakresie budowania zdolności. Przewiduje się zorganizowanie trzech posiedzeń następczych w wybranych subregionach (Afryka, Zatoka Perska i Bliski Wschód, Europa Południowo-Wschodnia i Ameryka Łacińska). Każde posiedzenie będzie dostosowane do rzeczywistych potrzeb danego subregionu i będzie się koncentrować na dziedzinach, w których jest szansa na osiągnięcie praktycznych rezultatów. Posiedzeniom będą towarzyszyć wewnątrzkrajowe debaty ekspertów pozwalające przeanalizować środki, które przyczynią się do stałych postępów we wdrażaniu rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004). Te wewnątrzkrajowe debaty będą organizowane na zaproszenie zainteresowanych państw członkowskich.
      ONZ ODA rozwinie działalność związaną z rezolucją RB ONZ nr 1540 (2004) we współpracy z innymi organizacjami i agencjami międzynarodowymi, w tym Organizacją Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (MAEA), Organizacją ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW), Światową Organizacją Zdrowia (WHO), Organizacją Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) i Światową Organizacją Zdrowia Zwierząt (OIE), w celu zapewnienia skutecznej synergii i uniknięcia duplikacji działań.
      W odpowiednich przypadkach będzie się dążyć do synergii z działaniami regionalnych chemicznych, biologicznych, radiologicznych i jądrowych centrów doskonałości (CBRN), które są obecnie tworzone na mocy Instrumentu na rzecz Stabilności, a także z innymi, wspomaganymi przez UE, programami w tej dziedzinie.
      2.1.3.   Wyniki zastosowania działania

      Usprawnienie wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) osiągnięte dzięki dodatkowym działaniom, które mają być podjęte przez państwa w celu pełnego wdrożenia tej rezolucji; opracowanie skutecznych i realistycznych krajowych planów działania i harmonogramów pozwalających na spełnienie kluczowych wymogów tej rezolucji; usprawnione skoordynowane podejścia regionalne do wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004); oraz ustanowienie skutecznych partnerstw z udziałem państw uczestniczących i podmiotów zapewniających pomoc.
      2.2.   Intensywniejsze budowanie zdolności z myślą o ustanowieniu i utrzymaniu ochrony fizycznej oraz odpowiedzialności za wrażliwe materiały podwójnego zastosowania

      2.2.1.   Cel działania

      Propagowanie budowania zdolności na szczeblu krajowym i regionalnym, które pozwolą poczynić postępy na drodze do pełnego wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004); ma temu służyć skoncentrowanie się na jednym z kluczowych obszarów rezolucji, mianowicie na ochronie fizycznej „powiązanych materiałów” i odpowiedzialności za nie. Rezolucja RB ONZ nr 1540 (2004) zawiera szczegółowe przepisy (pkt 3 lit. a) i b) części wykonawczej), które zobowiązują wszystkie państwa do ustanowienia odpowiedniego nadzoru nad materiałami, sprzętem i technologią, które można wykorzystywać do projektowania, opracowywania, produkowania i stosowania broni jądrowej, chemicznej i biologicznej oraz środków jej przenoszenia. W tym celu od państw wymaga się, by: a) opracowały i utrzymały odpowiednie skuteczne środki umożliwiające branie odpowiedzialności za takie produkty oraz zabezpieczenie ich w fazie produkcji, stosowania, przechowywania i transportu; oraz by b) opracowały i utrzymywały odpowiednie skuteczne środki ochrony fizycznej.
      2.2.2.   Opis działania

      Zorganizowanie przez ONZ ODA dwóch warsztatów subregionalnych (Ameryka Środkowa, Azja Południowo-Wschodnia i Ameryka Łacińska) skupiających się na ochronie fizycznej „powiązanych materiałów” i odpowiedzialności za nie. Przedmiotowe działanie – poprzez wymianę doświadczeń, które dotyczą polityk krajowych i rozwiązań w zakresie odpowiedzialności za odnośne materiały biologiczne, chemiczne i jądrowe oraz w zakresie ich bezpieczeństwa i ochrony – będzie sprzyjać zintegrowanym podejściom na szczeblu krajowym, które opierać się będą na dobrych rozwiązaniach oraz wdrożonych doświadczeniach i wnioskach.
      Nacisk położony zostanie także na to, jak istotne są współpraca i współdziałanie z organizacjami międzynarodowymi, takimi jak MAEA, OPCW, WHO, FAO, OIE i OBWE. Każdemu warsztatowi towarzyszyć będą odnośne debaty eksperckie z udziałem państw uczestniczących, w których to debatach w pełni uwzględniana będzie specyfika danego kraju. Te wewnątrzkrajowe debaty będą organizowane na zaproszenie zainteresowanych państw członkowskich w odnośnych subregionach.
      W odpowiednich przypadkach będzie się dążyć do synergii z działaniami regionalnych centrów doskonałości CBRN, które są obecnie tworzone na mocy Instrumentu na rzecz Stabilności, a także z innymi, wspomaganymi przez UE, programami w tej dziedzinie.
      2.2.3.   Wyniki zastosowania działania

      Zwiększone krajowe wysiłki oraz poprawione zdolności umożliwiające wprowadzenie odpowiedniej kontroli nad materiałami, sprzętem i technologią, które można wykorzystywać do projektowania, opracowania, produkowania i stosowania broni jądrowej, chemicznej i biologicznej oraz środków jej przenoszenia; wskazanie skutecznych i efektywnych praktyk w zakresie odpowiedzialności za „powiązane materiały” oraz ich zabezpieczanie i ochronę; zwiększone bezpieczeństwo odnośnych materiałów na szczeblu krajowym i regionalnym; zacieśnione partnerstwa regionalne i międzynarodowe w istotnych obszarach; oraz wkład w wysiłki na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa chemicznego, biologicznego, radiologicznego i jądrowego (CBRN) na skalę światową.
      2.3.   Wsparcie praktycznej realizacji zaleceń z 2009 r. wynikających z wszechstronnego przeglądu stanu wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004)

      2.3.1.   Cel działania

      Wspieranie praktycznej realizacji zaleceń z 2009 r. wynikających z wszechstronnego przeglądu;
      Zacieśnianie współpracy międzynarodowej i zwiększanie świadomości społecznej co do znaczenia, jakie ma wdrożenie rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).
      2.3.2.   Opis działania

      Rezolucja RB ONZ nr 1977 (2011) oraz dokument końcowy wszechstronnego przeglądu z 2009 r. przewidują pewną liczbę określonych działań w ramach spełniania kluczowych wymogów rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004). Niniejsze działanie obejmuje określone projekty służące ich wsparciu, m.in. przez finansowanie posiedzeń/imprez, szkoleń oraz przedsięwzięć w zakresie public relations. Wspomniane projekty – w odpowiednich przypadkach z zastrzeżeniem decyzji i zaleceń Komitetu 1540 – obejmowałyby:

                  —

                  organizowanie przez ONZ ODA imprez, dzięki którym będą mogły spotkać się podmioty oferujące pomoc i podmioty takiej pomocy potrzebujące, a także obecni i potencjalni partnerzy (państwa oraz organizacje międzynarodowe i regionalne),

                  —

                  posiedzenia organizowane przez ONZ ODA służące wsparciu działań na rzecz ściślejszego współdziałania Komitetu 1540 z międzynarodowymi mechanizmami w zakresie nieproliferacji, a także z innymi organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi,

                  —

                  organizowanie lub finansowanie przez ONZ ODA warsztatów dla przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, środowiska akademickiego i przemysłu,

                  —

                  finansowanie przez ONZ ODA udziału krajowych urzędników w szkoleniach i innych działaniach służących budowaniu potencjału,

                  —

                  finansowanie elektronicznego biuletynu informacyjnego poruszającego kwestie związane z wdrażaniem rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).

            W odpowiednich przypadkach będzie się dążyć do synergii z działaniami regionalnych centrów doskonałości CBRN, które są obecnie tworzone na mocy Instrumentu na rzecz Stabilności, a także z innymi, wspomaganymi przez UE, programami w tej dziedzinie.
      2.3.3.   Wyniki zastosowania działania

      Realizacja określonych działań uzgodnionych w ramach wszechstronnego przeglądu z 2009 r.; bardziej zróżnicowane sposoby udzielania pomocy technicznej; zapewnienie przeszkolenia urzędników krajowych w zakresie kwestii związanych z rezolucją RB ONZ nr 1540 (2004); większe zaangażowanie przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, środowiska akademickiego oraz przemysłu w działania w zakresie wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) podejmowane na szczeblu międzynarodowym, regionalnym i krajowym; zwiększona świadomość społeczna co do znaczenia, jakie ma pełne wdrożenie rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).
      3.   PARTNERZY REALIZUJĄCY DZIAŁANIA

                  —

                  Rada Bezpieczeństwa ONZ i jej Komitet 1540,

                  —

                  uczestniczące rządy z odnośnych subregionów,

                  —

                  rządy i organizacje oferujące pomoc,

                  —

                  Organizacja Narodów Zjednoczonych, odnośne organizacje międzynarodowe, regionalne i subregionalne,

                  —

                  organizacje pozarządowe oraz podmioty społeczeństwa obywatelskiego.

            4.   BENEFICJENCI ŚRODKÓW

                  —

                  Państwa członkowskie, urzędnicy państwowi,

                  —

                  Komitet 1540 oraz inne podmioty ONZ,

                  —

                  organizacje międzynarodowe, regionalne i subregionalne,

                  —

                  rządy i organizacje zapewniające wsparcie techniczne na mocy rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) oraz takie wsparcie otrzymujące,

                  —

                  społeczeństwo obywatelskie, środowisko akademickie oraz odnośne sektory przemysłu.

            5.   MIEJSCE

      ONZ ODA wybierze możliwe miejsca, w których odbywać się będą spotkania, warsztaty i inne wydarzenia. Wśród kryteriów wyboru takich miejsc będą gotowość danego państwa w określonym regionie do tego, by być gospodarzem wydarzenia, oraz zaangażowanie na jego rzecz. Wybór określonego miejsca na wizytacje lub działania w poszczególnych krajach będą zależeć od zaproszeń od zainteresowanych państw członkowskich oraz, w odpowiednich przypadkach, od decyzji Komitetu 1540.
      6.   CZAS TRWANIA

      Planowany całkowity czas trwania projektu wynosi 24 miesiące.


title: 2006/309/WE: Decyzja Rady z dnia  10 kwietnia 2006 r.  w sprawie mianowania trzech członków i trzech zastępców członków ze Słowacji do Komitetu Regionów

text:
               28.4.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 115/37

      DECYZJA RADY

   z dnia 10 kwietnia 2006 r.
   w sprawie mianowania trzech członków i trzech zastępców członków ze Słowacji do Komitetu Regionów
   (2006/309/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Słowacji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               Trzy stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu panów BAUERA, MARČOKA i TARČÁKA (członków). Trzy stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu panów ŠTEFANCA i TOMEČKA oraz pani DEMETEROVEJ (zastępców członków),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają niniejszym mianowane do Komitetu Regionów:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           pan Juraj BLANÁR, przewodniczący okręgu samorządowego Žilina,

                           —

                           pan Milan MURGAŠ, przewodniczący okręgu samorządowego Banská Bystrica,

                           —

                           pan Zdenko TREBUL'A, przewodniczący okręgu samorządowego Košice;

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           pan Pavol SEDLÁČEK, przewodniczący okręgu samorządowego Trencin,

                           —

                           pan Vladimír BAJAN, przewodniczący okręgu samorządowego Bratislava,

                           —

                           pan Tibor MIKUŠ, przewodniczący okręgu samorządowego Trnava;

         na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 10 kwietnia 2006 r.

            W imieniu Rady

         U. PLASSNIK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, str. 75.