title: Decyzja Rady z dnia 29 września 2000 r. w sprawie składu i Statutu Komitetu Polityki Gospodarczej

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0604

Dziennik Urzędowy L 257 , 11/10/2000 P. 0028 - 0031

		Decyzja Radyz dnia 29 września 2000 r.w sprawie składu i Statutu Komitetu Polityki Gospodarczej(2000/604/WE)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 209,uwzględniając opinię Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komitet Polityki Gospodarczej (zwany dalej "Komitetem") został utworzony na podstawie decyzji 74/122/EWG [1].(2) Komitet sprawował wszystkie funkcje powierzone do tej pory Krótkoterminowemu Komitetowi Polityki Gospodarczej utworzonemu na podstawie decyzji Rady z dnia 9 marca 1960 r. w sprawie koordynacji polityk koniunkturalnych Państw Członkowskich [2], Komitetowi Polityki Budżetowej utworzonemu na podstawie decyzji Rady z dnia 8 maja 1964 r. w sprawie współpracy między właściwymi agendami rządowymi Państw Członkowskich w dziedzinie polityki budżetowej [3], oraz Średnioterminowemu Komitetowi Polityki Gospodarczej utworzonemu na podstawie decyzji Rady z dnia 15 kwietnia 1964 r. powołującej Średnioterminowy Komitet Polityki Gospodarczej [4].(3) Komitet jest przewidziany w art. 272 Traktatu.(4) Statut Komitetu powinien odzwierciedlać nowe instytucjonalne otoczenie, które zostało stworzone poprzez przejście do trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej. Wydaje się godne polecenia utrzymanie podstawowej struktury Komitetu i jednoczesne podjęcie niezbędnego dostosowania, w celu poprawy jego funkcjonowania i bardziej precyzyjne opisanie jego zadań.(5) Zadania powierzone Komitetowi są bez uszczerbku dla prawa Komisji do wydawania zaleceń i opinii w sprawach będących przedmiotem Traktatu;(6) Wprowadzenie EUR wzmacnia potrzebę ścisłej koordynacji polityki gospodarczej oraz trwałego zbliżania dokonań gospodarczych Państw Członkowskich. Zgodnie z rezolucją Rady Europejskiej z dnia 13 grudnia 1997 r. w sprawie koordynacji polityki gospodarczej na trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej [5] wzmocniona koordynacja polityki gospodarczej powinna obejmować dokładniejszą obserwację rozwoju makroekonomicznego Państw Członkowskich oraz polityki strukturalnej Państw Członkowskich w obszarach rynku pracy, towarów i usług, tendencji kosztów i cen, w szczególności wówczas, gdy mogą wpływać na możliwości osiągnięcia trwałego nieinflacyjnego wzrostu i tworzenia miejsc pracy.(7) Ogólne wytyczne polityki gospodarczej i procedura nadzoru wielostronnego przewidzianej w art. 99 Traktatu są głównymi punktami koordynacji polityki gospodarczej. Bez uszczerbku dla zadań Komitetu Ekonomiczno-Finasowego, Komitet powinien zapewnić wsparcie dla określania wytycznych i przyczynić się do procedury nadzoru wielostronnego w obszarach wymienionych w niniejszej decyzji.(8) Na swoim posiedzeniu w Cardiff w dniu 16 czerwca 1998 r. Rada Europejska przyjęła z zadowoleniem decyzję Rady ECOFIN i ministrów zgromadzonych w tej Radzie z dnia 1 maja 1998 r. [6] dotyczącą ustanowienia procedury uproszczonej, w pełni przestrzegającej zasady pomocniczości, na potrzeby monitoringu postępu reformy gospodarczej.(9) Rezolucja Rady Europejskiej na szczycie w dniach 3 i 4 czerwca 1999 r. rozpoczęła proces dialogu makroekonomicznego na poziomie wspólnotowym. Ten dialog makroekonomiczny prowadzić ma do poprawy współdziałania między wzrostem płac a politykami makroekonomicznymi. Rada Europejska doszła do wniosku, że dialog makroekonomiczny na poziomie technicznym powinien być prowadzony przez grupę roboczą powołaną w ramach Komitetu we współpracy z Komitetem ds. Zatrudnienia i Rynku pracy przy udziale przedstawicieli obu Komitetów (włącznie z Europejskim Bankiem Centralnym), Komisji i Makroekonomicznej Grupy ds. Dialogu Społecznego. Komitet powinien w szczególności organizować wnoszenie wkładów w ten dialog na tym poziomie przez przedstawicieli rządów.(10) W rezolucji Rady Europejskiej z dnia 16 czerwca 1997 r. w sprawie wzrostu i zatrudnienia [7] wezwano do wzmocnionej koordynacji polityk gospodarczych w celu uzupełnienia procedury przewidzianej w nowym tytule Traktatu dotyczącym zatrudnienia, i zażądano aby Komitet Zatrudnienia ściśle współpracował z Komitetem.(11) Traktat przewiduje powołanie Komitetu Ekonomiczno-Finansowego. Zadania Komitetu Ekonomiczno-Finansowego określone są w art. 114 ust. 2 Traktatu. Statut Komitetu Ekonomiczno-Finansowego przyjęty został decyzją Rady z dnia 31 grudnia 1998 r [8]. Komitet powinien ściśle współpracować z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym w celu wspierania Rady.(12) Traktat wzywa do powołania Komitetu Zatrudnienia. Konieczna jest także ścisła współpraca z tym Komitetem.(13) Określenie zadań Komitetu jest bez uszczerbku dla wszelkich przepisów prawa wtórnego, które mogą być przyjęte w przyszłości, dotyczących procedury nadzoru wielostronnego przewidzianej w art. 99 ust. 5 Traktatu.(14) Państwa Członkowskie, Komisja i Europejski Bank Centralny powinny być odpowiednio reprezentowane w Komitecie. Każde z nich powinno wyznaczyć czterech członków.(15) Członkowie Komitetu powinni być powoływani osobiście i przy wykonywaniu swoich obowiązków powinni kierować się ogólnymi interesami Wspólnoty.(16) Przewodniczący Komitetu powinien być wybierany na dwa lata. Z reguły jego mandat nie jest odnawialny. Przedłużenie mandatu powinno być możliwe, jeżeli na stanowisko to nie ma innego kandydata.(17) Członkostwo urzędników Europejskiego Banku Centralnego i krajowych banków centralnych w Komitecie jest bez uszczerbku dla postanowień art. 108 Traktatu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym przyjmuje się Statut Komitetu Polityki Gospodarczej ("Komitet") przewidziany w art. 272 Traktatu.Tekst Statutu jest ustanowiony w niniejszym ZałącznikuArtykuł 2Decyzja 74/122/EWG traci moc.Artykuł 3Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej opublikowania.Sporządzono w Brukseli, dnia 29 września 2000 r.W imieniu KomisjiL. FabiusPrzewodniczący[1] Dz.U. L 63 z 5.3.1974, str. 21.[2] Dz.U. 31 z 9.5.1960, str. 764/60.[3] Dz.U. 77 z 21.5.1964, str. 1205/64.[4] Dz.U. 64 z 22.4.1964, str. 1031/64.[5] Dz.U. C 35 z 2.2.1998, str. 1.[6] Dz.U L 139 z 11.5.1998, str. 28.[7] Dz.U. C 236 z 2.8.1997, str. 3.[8] Dz.U. L 5 z 9.1.1999, str. 71.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKStatut Komitetu Polityki GospodarczejCZĘŚĆ IZADANIA KOMITETUArtykuł 11. Bez uszczerbku dla art. 114 i 207 Traktatu, Komitet Polityki Gospodarczej (zwany dalej "Komitetem") przyczynia się do przygotowania prac Rady, koordynując polityki gospodarcze Państw Członkowskich i Wspólnoty oraz udziela porad Komisji i Radzie.2. Komitet przyczynia się do przygotowania prac Rady dostarczając analizy ekonomiczne, opinie dotyczące metodologii i projekty dotyczące zaleceń w sprawie polityki, w szczególności w sprawie polityki strukturalnej mającej na celu poprawę potencjału wzrostu i zatrudnienia we Wspólnocie. W tym kontekście Komitet koncentruje się w szczególności na:- funkcjonowaniu rynków towarów, kapitałów, usług i pracy, włącznie z płacami, produktywnością, rozwojem zatrudnienia i konkurencyjności,- roli i efektywności sektora publicznego i długoterminowej stabilności finansów publicznych,- ogólnogospodarczych konsekwencji poszczególnych polityk, takich jak polityki odnoszące się do środowiska naturalnego, badania i rozwoju oraz spójności społecznej.3. W wyżej wymienionych obszarach Komitet, bez uszczerbku dla postanowień art. 114 i 207 Traktatu, wspiera prace Rady, w szczególności w zakresie formułowania ogólnych wytycznych dotyczących polityki gospodarczej i wnosi wkład w procedurę nadzoru wielostronnego określoną w art. 99 ust. 3 Traktatu. W tym kontekście Komitet prowadzi regularne przeglądy w Państwach skupiające się w szczególności na reformach strukturalnych w Państwach Członkowskich.4. Bez uszczerbku dla postanowień art. 130 i 207 Traktatu, Komitet wnosi wkład w prace Rady zgodnie z tytułem Traktatu dotyczącym zatrudnienia.5. Komitet wspiera Komitet Ekonomiczno-Finansowy, w szczególności poprzez dokonywanie stałych przeglądów krótko- i średnioterminowego rozwoju gospodarczego w Państwach Członkowskich i we Wspólnocie poprzez dostarczanie analiz i opinii dotyczących głównie kwestii metodologicznych odnoszących się do wzajemnych oddziaływań między politykami strukturalnymi i makroekonomicznymi oraz dotyczących kształtowania się płac w Państwach Członkowskich i we Wspólnocie.6. Komitet określa ramy, w których odbywa się dialog makroekonomiczny na szczeblu technicznym z udziałem przedstawicieli Komitetu (włącznie z Europejskim Bankiem Centralnym), Komitetu Ekonomiczno-Finansowego, Komitetu Zatrudnienia, Komisji oraz partnerów społecznych.7. Komisja zasięga opinii Komitetu w sprawie maksymalnej stopy wzrostu wydatków nie wynikających obowiązkowo z budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, przewidzianego w art. 272 Traktatu.Artykuł 2Komitet wydaje opinie na wniosek Rady, Komisji lub Komitetu Ekonomiczno-Finansowego lub z własnej inicjatywy.Artykuł 3Przy wykonywaniu swoich zadań Komitet działa w ścisłej współpracy z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym, gdy składa Radzie sprawozdania. Wnosząc wkład w przygotowywanie ogólnych wytycznych polityki gospodarczej, Komitet składa sprawozdanie Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu. Koordynuje on swoje prace z Komitetem Zatrudnienia i innymi komitetami oraz grupami roboczymi przygotowującymi prace Rady w obszarach, w których te komitety lub grupy robocze są właściwe.CZĘŚĆ IISKŁADArtykuł 41. Państwa Członkowskie, Komisja i Europejski Bank Centralny powołują po czterech członków Komitetu.2. Członkowie Komitetu są wybierani spośród wyższych urzędników posiadających wybitną wiedzę w dziedzinie określania polityki gospodarczej i finansowej.Artykuł 5Członkowie Komitetu, wykonując swoje obowiązki, kierują się ogólnym interesem Wspólnoty.CZĘŚĆ IIIPRZEWODNICZĄCY I SEKRETARIATArtykuł 61. Komitet wybiera spośród swoich członków, większością głosów członków, przewodniczącego i do trzech wiceprzewodniczących na okres dwóch lat. Zasadą jest, że kadencja dwuletnia nie jest odnawialna.2. Przewodniczący przekazuje swoje prawo głosu innemu członkowi swojej delegacji.Artykuł 7W przypadku niezdolności do wykonywania swoich obowiązków przewodniczący zastępowany jest przez jednego z wiceprzewodniczących Komitetu.Artykuł 81. Komitet jest wspomagany przez sekretariat, działający pod kierownictwem sekretarza. Sekretarz i personel sekretariatu niezbędny do wykonywania zadań sekretariatu zapewniany jest przez Komisję. Sekretarz mianowany jest przez Komisję po zasięgnięciu opinii Komitetu. Sekretarz j jego personel podczas wykonywania zadań Komitetu działa zgodnie z zaleceniami Komitetu.2. Wydatki Komitetu są uwzględniane w preliminarzu Komisji.CZĘŚĆ IVPOSTĘPOWANIEArtykuł 9Opinie lub sprawozdania przyjmowane są większością głosów członków, jeżeli wymagane jest głosowanie. Każdy członek posiada jeden głos. Jednakże kiedy wydawana jest porada lub opinia w kwestiach, w odniesieniu, do których Rada może podjąć decyzję, członkowie banków centralnych i Komisji mogą w pełni uczestniczyć w dyskusjach, lecz nie biorą udziału w głosowaniu. Komitet zawiera również w sprawozdaniu poglądy mniejszości lub głosy odrębne wyrażone w toku dyskusji.Artykuł 10Zasadą jest, że jedynie członkowie mogą zabierać głos podczas posiedzeń Komitetu. W wyjątkowych okolicznościach przewodniczący może zgodzić się na inne ustalenia.Artykuł 11Komitet może zlecić zbadanie poszczególnych kwestii podkomitetom lub grupom roboczym. Przewodniczy takim grupom członek Komitetu mianowany przez Komitet.Artykuł 12Komitet, podkomitety lub grupy robocze mogą być wspierane przez ekspertów.Artykuł 13Komitet jest zwoływany przez przewodniczącego z jego inicjatywy albo na wniosek Rady, Komisji lub, co najmniej pięciu członków.Artykuł 141. Zasadą jest, że przewodniczący reprezentuje Komitet; w szczególności przewodniczący może być upoważniony przez Komitet do składania sprawozdań z dyskusji oraz wydawania ustnych komentarzy w sprawie opinii i sprawozdań przygotowywanych przez Komitet.2. Przewodniczący Komitetu jest odpowiedzialny za utrzymywanie stosunków Komitetu z Parlamentem Europejskim, który, gdzie właściwe, jest stale informowany o pracach Komitetu.Artykuł 151. Jeżeli nie zostanie podjęta inna decyzja, prace Komitetu są poufne. Ta sama zasada stosuje się do prac podkomitetów lub grup roboczych.2. Sprawozdania lub opinie przygotowywane przez Komitet są dostępne publicznie po przekazaniu ich adresatowi, o ile nie zachodzą uzasadnione podstawy do utrzymania ich poufności.Artykuł 16Komitet przyjmuje swój regulamin.--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1680 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/323

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1680
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedzią Agencji (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (5), w szczególności jego art. 14,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0076/2015),

         1.

            stwierdza, że końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy zostało przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

         2.

            zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2013;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 340.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/471 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie uruchomienia europejskiego funduszu dostosowania do globalizacji (wniosek EGF/2014/011 BE/Caterpillar z Belgii)

text:
               20.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 76/58

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/471
   z dnia 11 marca 2015 r.
   w sprawie uruchomienia europejskiego funduszu dostosowania do globalizacji (wniosek EGF/2014/011 BE/Caterpillar z Belgii)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (2), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku spowodowanych globalizacją poważnych zmian strukturalnych w kierunkach światowego handlu lub w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 546/2009 (3), lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Artykuł 12 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 (4) pozwala uruchomić środki z EFG w ramach maksymalnego rocznego pułapu wynoszącego 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.).

               (3)

               Dnia 22 lipca 2014 r. Belgia złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w Caterpillar Belgium SA w Belgii i uzupełniła go o dodatkowe informacje zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy w kwocie 1 222 854 EUR dla wniosku złożonego przez Belgię,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2015 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 1 222 854 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 11 marca 2015 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         Z. KALNIŅA-LUKAŠEVICA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (2)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 546/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (Dz.U. L 167 z 29.6.2009, s. 26).

      (4)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/739 z dnia 7 maja 2015 r. zmieniająca decyzję 2013/798/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej

text:
               8.5.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 117/49

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/739
   z dnia 7 maja 2015 r.
   zmieniająca decyzję 2013/798/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 grudnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/798/WPZiB (1), w związku z przyjęciem rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) 2127 (2013).

               (2)

               W dniu 22 stycznia 2015 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję 2196 (2015).

               (3)

               Rezolucja RB ONZ 2196 (2015) przewiduje wprowadzenie pewnych zmian w kryteriach obejmowania ograniczeniami w zakresie wjazdu i zamrażaniem środków finansowych i zasobów gospodarczych osób lub podmiotów wskazanych przez komitet ustanowiony na podstawie pkt 57 rezolucji RB ONZ 2127 (2013).

               (4)

               Niezbędne są dalsze działania Unii w celu wdrożenia niektórych zmian.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2013/798/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2013/798/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 1a
               Stwierdziwszy obecność przedmiotów, których dostawa, sprzedaż, transfer lub eksport są zakazane na mocy art. 1, państwa członkowskie zajmują, rejestrują i usuwają te przedmioty (na przykład przez zniszczenie, pozbawienie cech użytkowych, składowanie lub transfer do państwa innego niż państwo pochodzenia lub przeznaczenia w celu usunięcia tych przedmiotów).”;

               2)

               art. 2 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

                           „a)

                           sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu uzbrojenia i materiałów z nim związanych – a także świadczenia powiązanej pomocy technicznej lub finansowania i pomocy finansowej – przeznaczonych wyłącznie do wsparcia Wszechstronnej Zintegrowanej Misji Stabilizacyjnej ONZ w Republice Środkowoafrykańskiej (MINUSCA), regionalnej grupy zadaniowej Unii Afrykańskiej (AU–RTF), misji Unii i sił francuskich rozmieszczonych w Republice Środkowoafrykańskiej, lub do wykorzystania przez te podmioty;”

                     ;

               3)

               art. 2a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Państwa członkowskie podejmują konieczne środki, aby na ich terytorium nie mogły wjechać ani przez ich terytorium nie mogły przejechać osoby wskazane przez komitet ustanowiony na mocy pkt 57 rezolucji RB ONZ 2127 (2013) (zwany dalej »komitetem«) jako osoby przeprowadzające lub wspierające akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej – w tym akty narażające na szwank lub naruszające umowy przejściowe, lub akty narażające na szwank lub utrudniające proces transformacji politycznej, w tym działania na rzecz przeprowadzenia wolnych i uczciwych wyborów demokratycznych, lub akty podsycające przemoc, w tym osoby, które:

                           a)

                           działają wbrew embargu na broń ustanowionemu w pkt 54 rezolucji RB ONZ 2127 (2013) i w art. 1 niniejszej decyzji, lub które bezpośrednio lub pośrednio dostarczały, sprzedawały lub przekazywały ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym w Republice Środkowoafrykańskiej, lub same otrzymywały uzbrojenie lub materiały z nim związane, jakiekolwiek porady techniczne, szkolenie techniczne lub pomoc techniczną, w tym finansowanie i pomoc finansową, w związku z działaniami z użyciem przemocy prowadzonymi przez ugrupowania zbrojne lub sieci przestępcze w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           b)

                           uczestniczą w planowaniu, kierownictwie lub popełnianiu czynów łamiących międzynarodowe przepisy o prawach człowieka lub międzynarodowe przepisy humanitarne, zależnie od tego, które mają zastosowanie, lub stanowiących naruszenie lub łamanie praw człowieka w Republice Środkowoafrykańskiej, w tym czynów związanych z przemocą seksualną, atakowaniem ludności cywilnej, zamachami na tle etnicznym czy religijnym, zamachami na szkoły i szpitale oraz uprowadzaniem i przymusowym wysiedlaniem;

                           c)

                           rekrutują dzieci lub angażują je w konflikt zbrojny w Republice Środkowoafrykańskiej, łamiąc mające zastosowanie prawo międzynarodowe;

                           d)

                           udzielają wsparcia ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, złota, dzikiej fauni i flory oraz produktów od nich pochodnych, lub handel nimi, w Republice Środkowoafrykańskiej lub z terytorium tego kraju;

                           e)

                           utrudniają dostarczanie pomocy humanitarnej do Republiki Środkowoafrykańskiej, lub dostęp do tej pomocy, lub jej dystrybucję w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           f)

                           uczestniczą w planowaniu, kierownictwie, sponsorowaniu lub przeprowadzaniu zamachów na misje ONZ lub międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym misję MINUSCA, misje Unii i operacje francuskie, które je wspierają;

                           g)

                           stoją na czele podmiotów wskazanych przez komitet, lub które udzielały wsparcia osobom lub podmiotom wskazanym przez komitet, lub działały na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub które stoją na czele podmiotów będących własnością lub kontrolowanych przez osoby lub podmioty wskazane przez komitet, udzielały im wsparcia lub działały na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem;

                     zgodnie z wykazem w załączniku do niniejszej decyzji.”;

               4)

               art. 2b ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Wszelkie fundusze i zasoby gospodarcze posiadane lub kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez osoby lub podmioty wskazane przez komitet jako osoby przeprowadzające lub wspierające akty zagrażające pokojowi, stabilności lub bezpieczeństwu Republiki Środkowoafrykańskiej – w tym akty narażające na szwank lub naruszające umowy przejściowe, lub akty narażające na szwank lub utrudniające proces transformacji politycznej, w tym działania na rzecz przeprowadzenia wolnych i uczciwych wyborów demokratycznych, lub akty podsycające przemoc, w tym osoby i podmioty, które:

                           a)

                           działają wbrew embargu na broń ustanowionemu w pkt 54 rezolucji RB ONZ 2127 (2013) i w art. 1 niniejszej decyzji lub które bezpośrednio lub pośrednio dostarczały, sprzedawały lub przekazywały ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym w Republice Środkowoafrykańskiej, lub same otrzymywały uzbrojenie lub materiały z nim związane, jakiekolwiek porady techniczne, szkolenie techniczne lub pomoc techniczną, w tym finansowanie i pomoc finansową, w związku z działaniami z użyciem przemocy prowadzonymi przez ugrupowania zbrojne lub sieci przestępcze w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           b)

                           uczestniczą w planowaniu, kierownictwie lub popełnianiu czynów łamiących międzynarodowe przepisy o prawach człowieka lub międzynarodowe przepisy humanitarne, zależnie od tego, które mają zastosowanie, lub stanowiących naruszenie lub złamanie praw człowieka w Republice Środkowoafrykańskiej, w tym czynów związanych z przemocą seksualną, atakowaniem ludności cywilnej, atakami na tle etnicznym czy religijnym, atakami na szkoły i szpitale oraz uprowadzaniem i przymusowym wysiedlaniem;

                           c)

                           rekrutują dzieci lub angażują je w konflikt zbrojny w Republice Środkowoafrykańskiej, łamiąc mające zastosowanie prawo międzynarodowe;

                           d)

                           udzielają wsparcia ugrupowaniom zbrojnym lub sieciom przestępczym poprzez nielegalną eksploatację bogactw naturalnych, w tym diamentów, złota, dzikiej fauny i flory oraz produktów od nich pochodnych, lub handel nimi, w Republice Środkowoafrykańskiej lub z terytorium tego kraju;

                           e)

                           utrudniają dostarczanie pomocy humanitarnej do Republiki Środkowoafrykańskiej, lub dostęp do tej pomocy, lub jej dystrybucję w Republice Środkowoafrykańskiej;

                           f)

                           uczestniczą w planowaniu, kierownictwie, sponsorowaniu lub przeprowadzaniu zamachów na misje ONZ lub międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym misję MINUSCA, misje Unii i operacje francuskie, które je wspierają;

                           g)

                           stoją na czele podmiotów wskazanych przez komitet, lub które udzielały wsparcia osobom lub podmiotom wskazanym przez komitet, lub działały na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, lub które stoją na czele podmiotów będących własnością lub kontrolowanych przez osoby lub podmioty wskazane przez komitet, udzielały im wsparcia lub działały na ich rzecz, w ich imieniu lub pod ich kierownictwem;

                     zostają zamrożone.
               Osoby i podmioty, o których mowa w niniejszym ustępie, wymieniono w załączniku.”.
         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 maja 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/798/WPZiB z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Środkowoafrykańskiej (Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 51).


title: Decyzja Rady z dnia 25 lipca 1985 r. ustanawiająca procedurę mianowania członków Fundacji Europejskiej, wybieranych przez Wspólnotę

text:
Ważna informacja prawna

|

31985D0375

Dziennik Urzędowy L 210 , 07/08/1985 P. 0034 - 0034 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 1 Tom 2 P. 0044  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 01 Tom 5 P. 0003  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 1 Tom 2 P. 0044  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 01 Tom 5 P. 0003

		Decyzja Radyz dnia 25 lipca 1985 r.ustanawiająca procedurę mianowania członków Fundacji Europejskiej, wybieranych przez Wspólnotę(85/375/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 235,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:przedstawiciele rządów Państw Członkowskich zebrani w Radzie ustanowili na mocy Porozumienia z dnia 29 marca 1982 r. Fundację Europejską;Porozumienie stanowi, że dziesięciu członków zarządu Fundacji może być mianowanych przez Wspólnotę;należy ustanowić procedurę, która umożliwi wykonywanie tego prawa;należy ustanowić przepisy umożliwiające właściwy udział członków Parlamentu Europejskiego w zarządzie Fundacji;Traktat nie przewiduje szczególnych niezbędnych uprawnień w tym celu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Członkowie zarządu Fundacji Europejskiej, za których mianowanie odpowiedzialna jest Wspólnota, są mianowani przez Radę, stanowiącą większością kwalifikowaną, na wniosek Komisji, po konsultacji z Parlamentem Europejskim.Artykuł 2Przygotowując swój wniosek, Komisja wybiera osoby wybitne ze względu na ich kwalifikacje i doświadczenie. Komisja gwarantuje, że niezależność proponowanych osób jest niekwestionowana.Lista proponowanych nazwisk zawiera nazwiska członków Parlamentu Europejskiego.Artykuł 3Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia, w którym wchodzi w życie Porozumienie ustanawiające Fundację Europejską.Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lipca 1985 r.W imieniu RadyJ. PoosPrzewodniczący[1] Dz.U. C 112 z 7.5.1985, str. 4.[2] Opinia wydana dnia 12 lipca 1985 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).--------------------------------------------------