title: Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 1999 r. w sprawie zasad, priorytetów, celów pośrednich i warunków zawartych w Partnerstwie dla Członkostwa z Rumunią

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0852

Dziennik Urzędowy L 335 , 28/12/1999 P. 0015 - 0021

		Decyzja Radyz dnia 6 grudnia 1999 r.w sprawie zasad, priorytetów, celów pośrednich i warunków zawartych w Partnerstwie dla Członkostwa z Rumunią(1999/852/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 622/98 z dnia 16 marca 1998 r. w sprawie pomocy dla państw ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w ramach strategii przedakcesyjnej, w szczególności w sprawie ustanowienia Partnerstwa dla Członkostwa [1], w szczególności jego art. 2,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Rada Europejska w Luksemburgu stwierdziła, że Partnerstwo dla Członkostwa stanowi nowy instrument i kluczowy element wzmocnionej strategii przedakcesyjnej;(2) Rozporządzenie (WE) nr 622/98 określa, że Rada podejmuje decyzje kwalifikowaną większością głosów i na wniosek Komisji, w sprawie zasad, priorytetów, celów pośrednich i warunków zawartych w poszczególnych Partnerstwach dla Członkostwa, gdy są one przedkładane każdemu państwu ubiegającemu się o członkostwo, jak również w sprawie późniejszych znaczących zmian mających do nich zastosowanie.(3) Pomoc wspólnotowa jest uzależniona od wypełnienia podstawowych elementów, w szczególności przestrzegania zobowiązań zawartych w Układach Europejskich oraz postępu w spełnianiu kryteriów kopenhaskich; W przypadku braku takiego podstawowego elementu, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, może podjąć właściwe kroki w odniesieniu do wszelkiej pomocy przedakcesyjnej.(4) Rada Europejska w Luksemburgu postanowiła, że wdrażanie Partnerstwa dla Członkostwa oraz postęp w przyjmowaniu dorobku będą badane przez organy Układu Europejskiego.(5) Sprawozdanie okresowe Komisji z 1999 r. przedstawia obiektywną analizę w zakresie przygotowań Rumunii do członkostwa oraz identyfikuje szereg obszarów priorytetowych dla dalszej pracy.(6) W celu przygotowania się do członkostwa, Rumunia powinna uaktualniać swój Narodowy Program Przygotowania do Członkostwa; a w takim programie powinna przedstawić harmonogram dla osiągnięcia priorytetów i celów pośrednich ustanowionych w Partnerstwie dla Członkostwa,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 622/98, zasady, priorytety i cele pośrednie oraz warunki zawarte w Partnerstwie dla Członkostwa z Rumunią są wymienione w Załączniku, stanowiącym integralną część niniejszej decyzji.Artykuł 2Realizacja Partnerstwa dla Członkostwa podlega badaniu przez organy ustanowione na mocy Układu Europejskiego oraz przez właściwe organy Rady, którym Komisja przedkłada sprawozdania okresowe.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 6 grudnia 1999 r.W imieniu RadyT. HalonenPrzewodniczący[1] Dz.U. L 85 z 20.3.1998, str. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKRUMUNIA: 1999 PARTNERSTWO DLA CZŁONKOSTWA1. CELEPartnerstwo dla Członkostwa ma na celu ustanowienie w jednolitych ramach priorytetowych obszarów dla dalszej pracy określonych w sprawozdaniu okresowym Komisji z 1999 r. w sprawie postępu osiągniętego przez Rumunię na drodze do członkostwa w Unii Europejskiej, dostępnych środków finansowych dla pomocy Rumunii w realizacji tych priorytetów i warunków, które będą miały zastosowanie do takiej pomocy. Niniejsze Partnerstwo dla Członkostwa stanowi podstawę dla wielu instrumentów polityki, które będą stosowane w celu pomocy państwom kandydującym w ich przygotowaniach do członkostwa. Obejmują one, między innymi, poprawiony Narodowy Program Przyjęcia Dorobku, wspólną ocenę średnioterminowych priorytetów polityki gospodarczej, Pakt przeciwko przestępczości zorganizowanej, jak też Narodowe Plany Rozwoju i inne plany sektorowe, niezbędne dla uczestnictwa w funduszach strukturalnych po uzyskaniu członkostwa oraz do realizacji programów ISPA i SAPARD przed przystąpieniem do Unii. Każdy z tych instrumentów ma odmienny charakter i jest przygotowany i realizowany według specyficznych procedur. Nie stanowią one integralnej części niniejszego Partnerstwa, lecz priorytety w nich zawarte są z nim zgodne.2. ZASADYPodstawowe obszary priorytetowe wskazane w przypadku każdego państwa kandydującego odnoszą się do jego zdolności do podejmowania zobowiązań w zakresie wypełniania kryteriów kopenhaskich, stanowiących, iż warunkami członkostwa są:- osiągnięcie w państwie kandydujących stabilności instytucji gwarantujących demokrację, zasadę państwa prawa, poszanowanie praw człowieka oraz poszanowanie i ochronę mniejszości narodowych,- istnienie efektywnej gospodarki rynkowej jak również zdolności do radzenia sobie z konkurencyjną presją i siłami rynkowymi wewnątrz Unii,- zdolność przyjęcia obowiązków członkostwa, w tym gotowość do realizacji celów unii politycznej, gospodarczej i walutowej.Rada Europejska na posiedzeniu w Madrycie podkreśliła potrzebę dostosowanie przez państwa kandydujące swoich struktur administracyjnych, w celu zapewnienia harmonijnego działania polityk Wspólnoty po przystąpieniu; zaś na posiedzeniu w Luksemburgu podkreśliła, że włączenie dorobku do ustawodawstwa jest konieczne, ale samo w sobie nie jest wystarczające do zapewnienia jego rzeczywistego stosowania.3. PRIORYTETY I CELE POŚREDNIESprawozdania okresowe Komisji podkreśliły zakres starań, jakich państwa kandydujące muszą dalej dokładać w niektórych obszarach w celu przygotowania się do przystąpienia. Taka sytuacja wymaga zdefiniowania etapów pośrednich w zgodnie z priorytetami, każdemu z nich towarzyszą dokładne cele określone we współpracy z zainteresowanymi państwami; osiągnięcie tych priorytetów warunkuje stopień pomocy, postęp prowadzonych negocjacje z niektórymi państwami i rozpoczęcie negocjacji z innymi państwami. Priorytety i cele pośrednie poprawionych programów Partnerstwa dla Członkostwa są ponownie dzielone się na dwie grupy: krótko- i średnioterminowe. Priorytety i cele krótkoterminowe zostały wybrane na podstawie realistycznych oczekiwań, że Rumunia może je zrealizować lub w znacznym stopniu osiągnąć postęp w ich realizacji do końca 2000 r. Oczekuje się, że zakończenie realizacji priorytetów wyznaczonych jako średnioterminowe przekroczy jeden rok, chociaż prace nad nimi powinny, gdzie jest to możliwe, również rozpocząć się w roku 2000. Postęp w realizacji priorytetów Partnerstwa dla Członkostwa z roku 1998 jest oceniony w sprawozdaniu okresowym za 1999 r. Ocena ta została wykorzystana przy wyznaczaniu priorytetów dla obecnego Partnerstwa.Rumunia przedstawiła poprawioną wersję Narodowego Programu Przygotowania do Członkostwa (NPCC) dnia 14 czerwca 1999 r. Przedstawia ona harmonogram realizacji priorytetów i celów pośrednich, oparty na pierwszym programie Partnerstwa dla Członkostwa, jak również niezbędne struktury administracyjne i środki finansowe.Partnerstwo dla Członkostwa wskazuje obszary priorytetowe dla przygotowań Rumunii do członkostwa. Rumunia będzie się jednak zająć wszystkimi zagadnieniami wskazanymi w sprawozdaniu okresowym. Ważne jest również, aby Rumunia wypełniała zobowiązania w zakresie zbliżenia ustawodawstw i wprowadzania w życie dorobku zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi w ramach Układu Europejskiego i przeprowadzania przeglądu przepisów prawa i procesu negocjacyjnego. Należy przypomnieć, że samo włączenie dorobku do ustawodawstwa nie jest wystarczające; konieczne będzie również zapewnienie iż jest on rzeczywiści stosowany zgodnie z takimi samymi standardami jak standardy stosowane w Unii Europejskiej. Potrzeba wiarygodnego i skutecznego wdrażania oraz stosowania dorobku istnieje we wszystkich obszarach wymienionych poniżej.Na podstawie analizy wynikającej z okresowego sprawozdania Komisji, dla Rumunii określono następujące priorytety krótko- i średnioterminowe oraz cele pośrednie:3.1. Krótkoterminowe (2000)Kryteria polityczne:- zagwarantowanie odpowiednich przepisów budżetowych w celu zapewnienia utrzymania na koszt państwa sierotom i podjęcie pełnej reformy systemu opieki nad dziećmi jak również przyjęcie przepisów dotyczących leczenia dzieci i osób dorosłych cierpiących na choroby przewlekłe i osób niepełnosprawnych,- wzmocnienie dialogu między rządem i społecznością Romów w celu opracowania i wdrożenia strategii umożliwiającej poprawę warunków gospodarczych i społecznych Romów oraz zapewnienie odpowiedniego wsparcia finansowego na realizację programów na rzecz mniejszości narodowych.Kryteria gospodarcze:- przywrócenie stabilizacji makroekonomicznej, w szczególności poprzez wprowadzenie reformy strukturalnej oraz stworzenie strategii średniookresowej; zawarcie z Komisją Europejską porozumienia w sprawie wspólnej oceny,- wspieranie realizacji umów zawartych z Międzynarodowym Funduszem Walutowym, Bankiem Światowym i Unią Europejską,- kontynuacja restrukturyzacji finansów publicznych,- podejmowanie środków w celu zapewnienia funkcjonowania rynku gruntów i stworzenie krajowego rejestru nieruchomości,- wspieranie konkurencyjności poprzez restrukturyzację przedsiębiorstw wywołaną warunkami rynkowymi (w tym małych i średnich przedsiębiorstw), podejmowanie środków mających na celu stymulowanie inwestycji krajowych i zagranicznych, w szczególności przez uproszczenie procedur prawnych i administracyjnych i ustabilizowanie zasad prywatyzacji i działalności przedsiębiorstw; wdrożenie nowych procedur związanych z prawem upadłościowym,- przyjęcie planu restrukturyzacji sektora stalowego zgodnie z wymaganiami Unii Europejskiej,Rynek wewnętrzny:- zamówienia publiczne: wdrożenie ustawodawstwa dotyczącego zamówień publicznych,- prawa własności przemysłowej i intelektualnej: uregulowanie i wzmocnienie przepisów prawnych dotyczących znaku towarowego, prawa autorskiego i praw pokrewnych; wzmocnienie możliwości administracyjnych oraz zwalczanie fałszerstw, w szczególności poprzez wzmocnienie kontroli granicznych,- ochrona danych: przyjęcie ustawodawstwa krajowego, w tym utworzenie niezależnego organu nadzorczego,- swobodny przepływ towarów: przyjęcie przepisów ramowych transponujących zasady nowego i globalnego ujęcia oraz stworzenie zgodnej infrastruktury administracyjnej; przyjęcie ustaw ramowych w dziedzinie chemikaliów i środków spożywczych; stała transpozycja norm technicznych w sektorze samochodowym,- swobodny przepływ usług: przyjęcie ustawodawstwa transponującego: i) dyrektywę w sprawie zakładów ubezpieczeń i nadzoru ubezpieczeniowego, ii) dyrektywy w sprawie papierów wartościowych i rynków regulowanych, iii) dyrektywy w sprawie przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe; zwiększenie możliwości agencji nadzorujących sektor finansowego,- konkurencja: przyjęcie ustawodawstwa wtórnego w celu większego zbliżenia ustawodawstwa podstawowego w zakresie konkurencji i pomocy państwa, wzmocnienie Rady ds. Konkurencji i Biura ds. Konkurencji, dalsze przedstawianie pełnych sprawozdań rocznych w sprawie pomocy państwa; zakończenie wykazu pomocy udzielanej przez państwo,- audiowizualne: pełne dostosowanie ustawodawstwa,- podatki: harmonizacja ustawodawstwa w zakresie podatku VAT i akcyzy, ze zwróceniem szczególnej uwagi na eliminowanie przypadków dyskryminowania papierosów importowanych; zapewnienie, że nowe środki podatkowe pozostają zgodne z zasadami kodeksu postępowania w dziedzinie podatków od przedsiębiorstw,- cła: stosowanie środków zwalczania nadużyć finansowych i korupcji.Rolnictwo:- dalsze dostosowanie przepisów weterynaryjnych i fitosanitarnych oraz unowocześnienie uzgodnień w zakresie inspekcji, w szczególności na przyszłych granicach zewnętrznych Unii Europejskiej,- dalsze wdrażanie krajowego systemu identyfikacji zwierząt,- przyjęcie ustawy o kontroli pestycydów w rolnictwie i rozpoczęcie prac nad systemem kontroli pozostałości pestycydów w produktach rolnych,- stworzenie rejestru winnic i wzmocnienie systemu zarządzania i kontroli w sektorze wina.Transport:- dostosowanie ustawodawstwa w zakresie norm bezpieczeństwa morskiego.Zatrudnienie i sprawy socjalne:- wspieranie wysiłków partnerów społecznych w zakresie budowy zdolności, szczególnie poprzez dwustronny dialog społeczny, w celu rozwoju i wprowadzenia w życie dorobku,- przygotowanie krajowej strategii zatrudnienia, z pomocą Przeglądu Wspólnej Polityki Zatrudnienia, mając na uwadze późniejsze uczestnictwo w Europejskiej Strategii na rzecz Zatrudnienia.Środowisko naturalne:- opracowanie szczegółowych programów zbliżania i wdrażania dla różnych dyrektyw,- transpozycja przepisów prawnych w zakresie dostępu do informacji, ochrony przyrody oraz ochrony przed promieniowaniem,- przygotowanie ustaw ramowych dla powietrza, odpadów, jakości wód, zanieczyszczeń przemysłowych (IPPC, duże obiekty energetycznego spalania, Seveso II),- wzmocnienie administracji odpowiedzialnej za ochroną środowiska, zarówno na poziomie krajowym jak i regionalnym,- opracowanie planu finansowania inwestycji (dla szczególnych dyrektyw), opartego na szacunkowych kosztach dostosowania i realnych źródła finansowania ze środków publicznych i prywatnych, rok po roku,- zakończenie transpozycji przepisów i wykonanie dyrektywy dotyczącej oceny wpływu na środowisko.Wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne:- wykonanie ustawy o granicach państwa rumuńskiego, w tym połączenie straży granicznej i policji granicznej; przyspieszenie demilitaryzacji jednostek podległych Ministerstwu Spraw Wewnętrznych; wzmocnienie kontroli na granicach w celu zapobiegania nielegalnej imigracji oraz umożliwienia pełnego udziału w Systemie Informacyjnym Schengen,- modernizacja organów ścigania i sądownictwa w celu dalszego zwalczania przestępczości zorganizowanej, handlu narkotykami i korupcji; zapewnienie lepszej koordynacji działań organów ścigania,- przyjęcie ustawy o zapobieganiu i walce z korupcją oraz stworzenie niezależnego urzędu do walki z korupcją; wzmocnienie zdolności postępowania z przypadkami prania brudnych pieniędzy; ratyfikacja Europejskiej Konwencji o praniu brudnych pieniędzy oraz Prawno - karnej konwencji o korupcji, podpisanie Konwencji OECD o zwalczaniu przekupstwa,- przyjęcie ustawy o obcokrajowcach oraz ustawy o uchodźcach; zwiększenie przejrzystości i przyspieszenie stosowania procedur udzielania azylu.Wzmocnienie zdolności administracyjnych i prawnych, w tym w zakresie zarządzania i kontroli funduszy Unii Europejskiej:- przyjęcie i wykonanie ustawy o służbie cywilnej,- Phare [1], ISPA [2] i SAPARD [3]: dalsze opracowywanie Narodowego Planu Rozwoju i Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich; przyjęcie ram prawnych, administracyjnych i budżetowych (instrukcja audytu i ślad rewizyjny) dla planowania i zarządzania programami ISPA i SAPARD, w tym wprowadzenie ocen wpływu na środowisko i zgodnych z przepisami Unii Europejskiej zasad zamówień publicznych dotyczących projektów współfinansowanych z funduszy Wspólnoty, oraz utworzenie skutecznej agencji płatniczej dla programu SAPARD,- poprawa funkcjonowania sądownictwa, w tym: i) przyjęcie nowego kodeksu karnego; ii) przyjęcie ustawy o procedurze karnej, iii) ograniczenie stosowania aresztu tymczasowego, iv) ułatwienie dostępu do porady prawnej, v) rozszerzenie systemu informacji sądowej na wszystkie sądy, vi) poprawa stosowania orzeczeń sądów cywilnych,- rozpoczęcie wprowadzania systemu finansowania programów ze środków budżetowych, umożliwiających ustalanie zobowiązań wieloletnich, wzmocnienie procesu wykonania budżetu, poprawa ściągania podatków i uruchamiania środków budżetowych; wzmocnienie Departamentu Zamówień Publicznych w Ministerstwie Finansów,- zakończenie wprowadzania ram legislacyjnych dla wewnętrznej i zewnętrznej kontroli finansowej; wzmocnienie organizacji centralnej w ramach Ministerstwa Finansów odpowiedzialnej za harmonizację jednostek audytu wewnętrznego/kontroli wewnętrznej w jednostkach finansujących jak również wprowadzenie "niezależności funkcjonalnej" dla krajowych kontrolerów/audytorów wewnętrznych zarówno na szczeblu centralnym jak i zdecentralizowanym oraz kontroli finansowej ex-ante,- rozpoczęcie przygotowań do wprowadzenia kontroli wydajności oraz metodologii kontroli przez Trybunał Obrachunkowy,- szkolenie funkcjonariusze organów ścigania w kwestiach związanych z konkurencją, własnością intelektualną i przemysłową oraz ochroną konsumentów.3.2. ŚrednioterminoweKryteria polityczne:- ujednolicenie reform i poprawa warunków dzieci utrzymywanych na koszt państwa,- dalsze wdrażanie strategii poprawy sytuacji ekonomicznej i socjalnej Romów; zastosowanie środków mających na celu zwalczanie dyskryminacji (w tym w ramach administracji publicznej); ustanowienie możliwości zatrudnienia i zwiększenie dostępu do edukacji,- zakończenie demilitaryzacji policji i jednostek podległych Ministerstwu Spraw Wewnętrznych.Kryteria gospodarcze:- ujednolicenie ram prawnych i politycznych w celu wznowienia stałego wzrostu gospodarczego oraz zakończenie procesu prywatyzacji,- ustanowienie corocznej procedury nadzoru podatkowego mającej na celu uzgodnienie sprawozdawczości, monitorowania i kontroli finansów publicznych, w szczególności pozycji podatkowych, z procedurami Unii Europejskiej,- kontynuacja starań zmierzających do poprawy warunków tworzenia i rozwoju przedsiębiorstw prywatnych, ze zwróceniem szczególnej uwagi na małe i średnie przedsiębiorstwa,- realizowanie programu restrukturyzacji przemysłu stalowego.Rynek wewnętrzny:- prawa własności intelektualnej i przemysłowej: zakończenie dostosowania i wzmocnienie struktur wdrożeniowych,- swobodny przepływ towarów: rozpoczęcie stosowania dyrektyw nowego podejścia, przyjęcie nowego ustawodawstwa w dziedzinie środków leczniczych, rozpoczęcie dostosowywania pozostającego dotychczasowego ustawodawstwa technicznego, ustanowienie systemu nadzoru rynku,- swobodny przepływ osób: zakończenie dostosowania w zakresie wzajemnego uznawania dyplomów,- konkurencja: zapewnienie, że praktyki kontroli cen są zgodne z zasadami konkurencji; wzmocnienie organów antytrustowych i pomocy państwa,- ochrona konsumentów: dalsze dostosowanie i wzmacnianie organów nadzoru rynku i przestrzegania prawa,- telekomunikacja: zagwarantowanie niezależności organu regulacyjnego i wzmocnienie jego możliwości,- podatki: zakończenie dostosowania w zakresie podatku VAT i podatku akcyzowego; przegląd istniejących przepisów ustawowych i zapewnienie zgodności z kodeksem postępowania dotyczącym podatku od przedsiębiorstw; wzmocnienie współpracy administracji i pomocy wzajemnej; poprawa skuteczności administracji podatkowej (organizacja, zasoby ludzkie i komputeryzacja),- cła: stosowanie procedur uproszczonych, wzmocnienie zdolności administracyjnej i operacyjnej, w tym kontroli granic; opracowanie zintegrowanej taryfy celnej.Rolnictwo:- wzmocnienie mechanizmów zarządzania i struktur administracyjnych Wspólnej Polityki Rolnej (monitorowanie rynków rolnych i wdrożenie środków rozwoju strukturalnego i rozwoju obszarów wiejskich, ustanowienie organów i mechanizmów kontroli),- wzmocnienie administracji kontroli żywności i dalsza modernizacja sektora rolno-spożywczego w celu spełnienia norm Unii Europejskiej w zakresie higieny i zdrowia publicznego,- ukończenie systemu identyfikacji zwierząt; wdrożenie systemu kontroli jakości (analiza zagrożeń i krytyczne punkty kontroli), utylizacja odpadów zwierzęcych, modernizacja zakładów przetwórstwa mięsnego i zakładów mleczarskich oraz programów kontroli pozostałości i chorób odzwierzęcych; ukończenie systemów kontroli na przyszłych granicach zewnętrznych.Rybołówstwo:- rozwijanie zdolności do wdrażania i wzmacniania wspólnej polityki rybołówstwa.Energia:- przygotowanie się do wprowadzenia wewnętrznego rynku energii, szczególnie przez przyjęcie ustaw mających na celu wykonanie dyrektyw dotyczących gazu i energii elektrycznej,- dostosowanie cen energii, efektywności energetycznej i norm jakości paliwa; wprowadzanie w życie dorobku w zakresie zapasów ropy naftowej,- dalsze zapewnianie wysokiego poziomu bezpieczeństwa jądrowego w elektrowni jądrowej Cernovoda,- wzmacnianie struktur regulacyjnych w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony przed promieniowaniem.Transport:- dostosowanie się do dorobku, w szczególności w sektorach transportu morskiego, lotnictwa (w szczególności bezpieczeństwa lotniczego i kontroli ruchu lotniczego) transportu kolejowego, drogowego (zasady dotyczące przewozu towarów niebezpiecznych, zasad bezpieczeństwa i opodatkowania) oraz przewozów po wodnych drogach śródlądowych (wymagania techniczne dla statków).Zatrudnienie i sprawy socjalne:- transpozycja i wdrożenie prawodawstwa Unii Europejskiej w dziedzinie ochrony zdrowia pracowników i bezpieczeństwa (w tym dyrektywy ramowej), prawa pracy, równości traktowania kobiet i mężczyzn oraz zdrowia publicznego; wzmocnienie pokrewnych struktur administracyjnych oraz struktur wymaganych dla koordynacji w zakresie zabezpieczenia społecznego,- utworzenie niezależnego funduszu gwarancyjnego dla pracowników w przypadku niewypłacalności pracodawcy.Spójność gospodarcza i społeczna:- opracowanie narodowej polityki w zakresie spójności gospodarczej i społecznej; przygotowanie do wykonania programów rozwoju regionalnego i inicjatyw wspólnotowych; poprawa koordynacji między ministerstwami w zakresie korzystania z funduszy strukturalnych i ustanowienie systemu i procedur budżetowych umożliwiających podejmowanie zobowiązań wieloletnich oraz zapewnienie zarządzania nim zgodnie z normami funduszy strukturalnych, w tym dotyczącymi oceny.Środowisko naturalne:- dalsze wykonywanie programów zbliżania, w szczególności pełna transpozycja w sektorach powietrza, odpadów i wodnym oraz pełna transpozycja w zakresie hałasu, chemikaliów i organizmów zmodyfikowanych genetycznie,- włączenie zasad stałego rozwoju do definicji i wdrażanie wszystkich pozostałych polityk sektorowych,- rozwój zdolności nadzoru i stosowania, w szczególności przez decentralizację w kierunku tworzenia agencji ochrony środowiska.Wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne:- dalsze stopniowe dostosowywanie przepisów i praktyki wizowej do przepisów i praktyk Unii Europejskiej,- przyjęcie i stosowanie międzynarodowych instrumentów do walki z handlem narkotykami, w szczególności Umowy w sprawie nielegalnego przewozu drogą morską, wdrażającego art. 17 Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowym,- wzmocnienie niezawisłości sądownictwa, wprowadzenie obiektywnych kryteriów dotyczących rekrutacji i rozwoju kariery zawodowej,- dalsze zwalczanie handlu kobietami i dziećmi.Wzmocnienie zdolności administracyjnych i prawnych, w tym zdolności zarządzania i kontroli funduszy Unii Europejskiej:- realizacja kompleksowego programu reformy administracji publicznej w celu poprawy zdolności administracji publicznej do wdrażania dorobku i zarządzania nim,- zapewnienie kształcenie prokuratorów, sędziów i prawników w zakresie prawa Unii Europejskiej,- wzmocnienie funkcji publicznej kontroli finansowej poprzez zapewnienie odpowiedniego personelu, szkolenia i wyposażenia,- wzmocnienie rumuńskiego systemu statystycznego w celu uzyskania zgodności z normami Wspólnoty Europejskiej.4. PROGRAMOWANIEW latach 1995–1999 dotacje ze środków Phare wyniosły łącznie 649 milionów EUR Zgodnie z Porozumieniem Rady Europejskiej zawartym w Berlinie w dniach 24 i 25 marca 1999 r., pomoc finansowa dla krajów kandydujących będzie, w latach 2000–2006, obejmowała również wspieranie środków przedakcesyjnych dla rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich przy wykorzystaniu przedakcesyjnego instrumentu SAPARD (rozporządzenie Rady (WE) nr 1268/1999: Dz.U. L 161 z 26.6.1999, str. 87) oraz strukturalnego instrumentu ISPA (rozporządzenie Rady (WE) nr 1267/1999: Dz.U. L 161 z 26.6.1999, str. 73), który w okresie przedakcesyjnym przyznawał będzie pierwszeństwo środkom podobnym do środków stosowanych w Funduszu Spójności. W ramach tych dotacji krajowych, Rumunia może również sfinansować częściowo swój udział w programach wspólnotowych, w tym w Piątym Programie Ramowym Badań i Rozwoju Technologii (Dz.U. L 26 z 1.2.1999, str. 1). Ponadto, Rumunia uzyska dostęp do finansowania z bezpośrednio związanych z dorobkiem programów przeznaczonych dla wielu państw. W przypadku wszystkich projektów inwestycyjnych systematycznie wymagane jest współfinansowanie ze strony państw kandydujących. Od roku 1998 Komisja współpracuje z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym i międzynarodowymi instytucjami finansowymi, w szczególności Europejskim Bankiem Odbudowy i Rozwoju oraz Bankiem Światowym, w celu ułatwienia współfinansowania priorytetowych projektów przedakcesyjnych.5. PRZEPISY WARUNKOWEPomoc wspólnotowa w zakresie finansowania projektów przy wykorzystaniu trzech instrumentów przedakcesyjnych Phare, ISPA i SAPARD uzależniona jest od respektowania przez Rumunię jej zobowiązań w ramach Układu Europejskiego, podejmowania dalszych kroków mających na celu spełnienie kryteriów kopenhaskich, w szczególności osiągania postępów w wypełnianiu określonych priorytetów niniejszego Partnerstwa dla Członkostwa w roku 2000. Niewypełnienie tych ogólnych warunków może prowadzić do podjęcia przez Radę decyzji o zawieszeniu pomocy finansowej, na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 622/98.6. MONITOROWANIEWdrażanie Partnerstwa dla Członkostwa jest monitorowane w ramach Układu Europejskiego. Jak podkreśliła to Rada Europejska w Luksemburgu, jest rzeczą ważną aby instytucje Układu Europejskiego stanowiły w dalszym ciągu ramy wewnątrz których można zbadać przyjęcie dorobku Unii, z zastosowaniem tych samych procedur, niezależnie od otwarcia negocjacji. Poszczególne sekcje zawarte w Partnerstwie dla Członkostwa omawia się we właściwym podkomitecie. Komitet Stowarzyszenia zajmuje się ogólnym rozwojem sytuacji, postępem i problemami w realizacji swoich priorytetów i celów pośrednich, jak również bardziej specyficznymi kwestiami skierowanymi do niego przez podkomitety.Komitet Zarządzający Phare zapewnia, że decyzje finansowe w ramach wszystkich trzech instrumentów przedakcesyjnych: Phare, ISPA i SAPARD, są ze sobą zgodne jak również są one zgodne z Partnerstwami dla Członkostwa, zgodnie z przepisami rozporządzenia koordynującego (rozporządzenie Rady (WE) nr 1266/1999, (Dz.U. L 161 z 26.6.1999, str. 68).Partnerstwo dla Członkostwa nadal podlegać będzie zmianom, w razie potrzeby, zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 622/98.[1] Phare = Plan działań mający na celu koordynację pomocy dla Polski i Węgier.[2] ISPA = Przedakcesyjny Instrument Polityki Strukturalnej.[3] Sapard = Specjalny przedakcesyjny program wsparcia dla rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich.--------------------------------------------------


title: 2014/283/UE: Decyzja Rady z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu z Nagoi do Konwencji o różnorodności biologicznej o dostępie do zasobów genetycznych oraz sprawiedliwym i równym podziale korzyści wynikających z wykorzystania tych zasobów  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               20.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 150/231

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 kwietnia 2014 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu z Nagoi do Konwencji o różnorodności biologicznej o dostępie do zasobów genetycznych oraz sprawiedliwym i równym podziale korzyści wynikających z wykorzystania tych zasobów
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2014/283/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia i jej państwa członkowskie przyjęły konsens 193 stron Konwencji o różnorodności biologicznej (2), które dnia 29 października 2010 r. przyjęły Protokół z Nagoi do Konwencji o różnorodności biologicznej o dostępie do zasobów genetycznych oraz sprawiedliwym i równym podziale korzyści wynikających z wykorzystania tych zasobów („protokół z Nagoi”).

               (2)

               Zgodnie z decyzją Rady z dnia 6 maja 2011 r. (3) protokół z Nagoi został podpisany przez Unię, z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie. Większość państw członkowskich podpisała protokół z Nagoi.

               (3)

               Unia jest zdecydowana, by jak najszybciej wdrożyć i ratyfikować protokół z Nagoi.

               (4)

               Zgodnie z art. 34 Konwencji o różnorodności biologicznej każdy protokół do tej konwencji podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu przez państwa oraz organizacje regionalnej integracji gospodarczej.

               (5)

               Unia Europejska i jej państwa członkowskie powinny starać się jak najszybciej złożyć dokumenty ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia protokołu z Nagoi.

               (6)

               Protokół z Nagoi należy zatem zatwierdzić w imieniu Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Protokół z Nagoi do Konwencji o różnorodności biologicznej o dostępie do zasobów genetycznych oraz sprawiedliwym i równym podziale korzyści wynikających z wykorzystania tych zasobów.
   Tekst protokołu z Nagoi jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia, w imieniu Unii, w odniesieniu do spraw należących do kompetencji Unii, instrumentu zatwierdzenia, o którym mowa w art. 33 protokołu z Nagoi (4). Jednocześnie osoby umocowane składają deklarację zamieszczoną w załączniku do niniejszej decyzji, zgodnie z art. 34 ust. 3 Konwencji o różnorodności biologicznej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         A. TSAFTARIS

            Przewodniczący

      (1)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

      (2)  Dz.U. L 309 z 13.12.1993, s. 3.

      (3)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

      (4)  Data wejścia w życie Protokołu z Nagoi zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      ZAŁĄCZNIK

         Deklaracja unii europejskiej zgodnie z art. 34 ust. 3 konwencji o różnorodności biologicznej

      „Unia Europejska oświadcza, że zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności z jego art. 191, posiada kompetencje do zawierania umów międzynarodowych oraz do wykonywania obowiązków z nich wynikających, które przyczyniają się do osiągnięcia następujących celów:

                  —

                  zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego,

                  —

                  ochrony zdrowia ludzkiego,

                  —

                  rozsądnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych,

                  —

                  promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów środowiska naturalnego, a w szczególności zwalczania zmian klimatu.

            Ponadto Unia Europejska przyjmuje na szczeblu unijnym środki w celu ustanowienia europejskiej przestrzeni badawczej oraz właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
      Wykonywanie przez Unię jej kompetencji podlega z definicji stałemu rozwojowi. Aby realizować swoje zobowiązania określone w art. 14 ust. 2 lit. a) Protokołu z Nagoi do Konwencji o różnorodności biologicznej o dostępie do zasobów genetycznych oraz sprawiedliwym i równym podziale korzyści wynikających z wykorzystania tych zasobów, Unia będzie aktualizować wykaz instrumentów prawnych, które mają zostać przekazane do systemu wymiany informacji o dostępie i podziale korzyści.
      Unia Europejska jest odpowiedzialna za wykonanie tych zobowiązań wynikających z protokołu, które są objęte obowiązującymi przepisami prawa unijnego.”


title: Decyzja Rady z dnia 28 listopada 2002 r. ustanawiająca europejską sieć ochrony osób publicznych

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0956

Dziennik Urzędowy L 333 , 10/12/2002 P. 0001 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 28 listopada 2002 r.ustanawiająca europejską sieć ochrony osób publicznych(2002/956/WSiSW)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 ust. 1 lit. a) i c) oraz art. 34 ust. 2 lit. c),uwzględniając inicjatywę Królestwa Hiszpanii [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Oprócz zalecenia Rady z dnia 6 grudnia 2001 r. ustanawiającego wspólną skalę oceny zagrożeń w odniesieniu do osób publicznych, odwiedzających Unię Europejską [3], nie istnieją żadne przepisy, standardy ani podręczniki Unii o charakterze ogólnym, regulujące ochronę osób publicznych, bez względu na to, czy chodzi o krajowe osoby publiczne, pochodzące ze Wspólnoty czy spoza Wspólnoty.(2) Nie można wykluczyć możliwości zamachów i ataków na te osoby.(3) Ochrona osób publicznych należy do obowiązków przyjmującego Państwa Członkowskiego. Środki ochronne przyjmującego Państwa Członkowskiego oparte są wyłącznie na obowiązujących przepisach prawnych w danym Państwie Członkowskim i odpowiednich umowach międzynarodowych.(4) Wzrastająca ilość podróży osób publicznych na terytorium Unii wymaga ustanowienia oficjalnego kanału komunikacyjnego i konsultacji między władzami krajowymi,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Tworzy się europejską sieć ochrony osób publicznych, zwaną dalej "siecią".2. Sieć składa się z krajowych służb policyjnych i innych służb, odpowiedzialnych za ochronę osób publicznych. Każde Państwo Członkowskie wyznacza jeden punkt kontaktowy. Informacje o wyznaczonych krajowych punktach kontaktowych, z późniejszymi zmianami, przekazywane są do Sekretariatu Generalnego Rady, który publikuje je w Dzienniku Urzędowym.Artykuł 2Do celów niniejszej decyzji określenie "osoba publiczna" oznacza każdą osobę, której przyznaje się służbę ochrony, zgodnie z ustawodawstwem krajowym Państwa Członkowskiego lub na podstawie przepisów organizacji lub instytucji o charakterze krajowym lub ponadnarodowym.Artykuł 31. Działalność sieci wspierana jest przez Państwo Członkowskie sprawujące Prezydencję Rady.2. Kraje kandydujące i Europol mogą również wyznaczyć punkt kontaktowy w celu uczestniczenia w sieci.Prezydencja rozważa, na zasadzie jednostkowych przypadków, udział Komisji i Sekretariatu Generalnego Rady w działaniach sieci, określonych w art. 4 lit. a), b), c) i d).Artykuł 4Sieć ma następujące cele:a) wspieranie wymiany informacji między departamentami, biorącymi udział w sieci, w szczególności:- informacji i doświadczeń ogólnych i technicznych, dotyczących ochrony osób publicznych,- informacji dotyczących najwłaściwszych kryteriów wyboru i szkolenia odpowiednich pracowników służb odpowiedzialnych za ochronę osób publicznych;b) wspieranie rozwoju szeregu wspólnych najlepszych praktyk w odniesieniu do działalności operacyjnej podejmowanej przez departamenty uczestniczące w sieci;c) wspieranie wzajemnego oddelegowywania urzędników departamentów uczestniczących w sieci;d) zezwalanie departamentom uczestniczącym w sieci na wymianę informacji, komunikowanie się i rozwijanie wspólnych stanowisk w zakresie:- procedur i wniosków o zatwierdzenie, wnoszonych przez przyjmujące Państwo Członkowskie dotyczących obecności na jego terytorium służb ochrony Państwa wnioskującego towarzyszących osobie publicznej,- metod wspólnego działania w celu zapobiegania zamachom i atakom, włączając sposób, w jaki urzędnicy i zasoby mogą być wykorzystywane,- protokołów w sprawie przyznania statusu priorytetowego chronionym osobom publicznym podczas podróży służbowych,- współpracy z odpowiednimi służbami ścigania i innymi departamentami publicznymi,- zaleceń dotyczących mediów;e) sprzyjanie wymianie, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, informacji operacyjnych, za pośrednictwem punktów kontaktowych lub poprzez kontakty bezpośrednie między odpowiednimi służbami, informowanymi przez punkty kontaktowe, dotyczących zastosowania ochrony w przypadkach, w których ochrona osoby publicznej musi zostać zapewniona w dwóch lub więcej Państwach Członkowskich.Artykuł 5Sieć przedkłada roczne sprawozdanie do Rady w sprawie rozwoju jej działalności. Rada oceni działalność sieci co trzy lata.Artykuł 6Niniejsza decyzja staje się skuteczna od pierwszego dnia po jej przyjęciu przez Radę.Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2002 r.W imieniu RadyB. HaarderPrzewodniczący[1] Dz.U. C 42 z 15.2.2002, str. 14.[2] Opinia wydana dnia 30 maja 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. C 356 z 14.12.2001, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2006/853/WPZiB Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUPOL COPPS/2/2006 z dnia 21 listopada 2006 r. dotycząca mianowania Szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS)

text:
               29.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 331/21

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUPOL COPPS/2/2006
   z dnia 21 listopada 2006 r.
   dotycząca mianowania Szefa Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS)
   (2006/853/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2005/797/WPZiB w dniu 14 listopada 2005 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (1), w szczególności jego art. 11 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 11 ust. 2 wspólnego działania 2005/797/WPZiB stanowi, iż Rada upoważnia Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podjęcia odpowiednich decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu, w tym decyzji o mianowaniu Szefa Misji/Komendanta Policji, na wniosek Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela.

               (2)

               Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel złożył wniosek o mianowanie pana Colina SMITHA,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Colin SMITH zostaje niniejszym mianowany Szefem/Komendantem Policji Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS) od dnia 1 stycznia 2007 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja obowiązuje do dnia 31 grudnia 2007 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 listopada 2006 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         T. TANNER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 300 z 17.11.2005, str. 65.


title: Decyzja Rady 2011/536/WPZiB z dnia 12 września 2011 r. zmieniająca i rozszerzająca decyzję 2010/452/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia)

text:
               13.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 236/7

         DECYZJA RADY 2011/536/WPZiB
   z dnia 12 września 2011 r.
   zmieniająca i rozszerzająca decyzję 2010/452/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji (EUMM Georgia)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i art. 43 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 września 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/736/WPZiB w sprawie Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji, EUMM Georgia (1). To wspólne działanie, w późniejszym czasie zmienione i przedłużone, wygasło w dniu 14 września 2010 r.

               (2)

               W dniu 12 sierpnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/452/WPZiB (2) w sprawie przedłużenia misji EUMM Georgia o kolejne 12 miesięcy do dnia 14 września 2011 r.

               (3)

               W dniu 28 czerwca 2011 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) zatwierdził zalecenia dotyczące przeglądu na poziomie strategicznym związane z przyszłością EUMM Georgia.

               (4)

               Misję EUMM Georgia należy ponownie przedłużyć od dnia 15 września 2011 r. do dnia 14 września 2012 r. na podstawie jej obecnego mandatu.

               (5)

               Poza tym należy ustalić finansową kwotę odniesienia na pokrycie wydatków związanych z misją EUMM Georgia w okresie od dnia 15 września 2011 r. do dnia 14 września 2012 r.

               (6)

               Misja będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2010/452/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 14 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją w okresie od dnia 15 września 2011 r. do dnia 14 września 2012 r. wynosi 23 900 000 EUR”;

               2)

               art. 18 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
               „Niniejsza decyzja traci moc z dniem 14 września 2012 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 września 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. DOWGIELEWICZ

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 248 z 17.9.2008, s. 26.

      (2)  Dz.U. L 213 z 13.8.2010, s. 43.


title: 2010/279/CFSP: Decyzja Rady 2010/279/WPZiB z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN)

text:
               19.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 123/4

         DECYZJA RADY 2010/279/WPZiB
   z dnia 18 maja 2010 r.
   w sprawie misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 i art. 43 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 30 maja 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/369/WPZiB (1) w sprawie utworzenia misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (EUPOL AFGANISTAN). To wspólne działanie traci moc w dniu 30 maja 2010 r.

               (2)

               W dniu 8 marca 2010 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) zalecił, by przedłużyć misję EUPOL AFGANISTAN o trzy lata.

               (3)

               Struktura dowodzenia i kontroli EUPOL AFGANISTAN nie powinna naruszać zobowiązań umownych szefa misji wobec Komisji Europejskiej w zakresie wykonania budżetu.

               (4)

               Do celów EUPOL AFGANISTAN powinna zostać postawiona w stan gotowości Komórka Monitorująca.

               (5)

               EUPOL AFGANISTAN będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Misja
   1.   Misja policyjna Unii Europejskiej w Afganistanie („EUPOL AFGANISTAN” lub „misja”), ustanowiona wspólnym działaniem 2007/369/WPZiB, zostaje przedłużona od dnia 31 maja 2010 r. do dnia 31 maja 2013 r.
   2.   EUPOL AFGANISTAN działa zgodnie z celami określonymi w art. 2 i wypełnia zadania określone w art. 3.
   Artykuł 2
   Cele
   EUPOL AFGANISTAN przyczynia się w istotny sposób do przygotowania pozostających w gestii Afganistanu, trwałych i skutecznych porozumień dotyczących cywilnych sił policyjnych, które zagwarantują odpowiednie powiązanie z szerzej rozumianym systemem wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych – zgodnie ze strategicznymi poradami udzielanymi przez Unię, państwa członkowskie i inne podmioty międzynarodowe, jak również z prowadzonymi przez nie pracami na rzecz rozwoju instytucjonalnego. Misja będzie również wspierać proces reform na rzecz ustanowienia cieszącej się zaufaniem i skutecznej policji, która działa zgodnie ze standardami międzynarodowymi, w ramach państwa prawnego, i szanuje prawa człowieka.
   Artykuł 3
   Zadania
   1.   Aby wypełnić cele określone w art. 2 EUPOL AFGANISTAN:

               a)

               wspiera rząd Afganistanu w spójnym wdrażaniu jego strategii na rzecz trwałych i skutecznych porozumień dotyczących cywilnych sił policyjnych, zwłaszcza jeśli chodzi o stałą afgańską (cywilną) policję i afgańską policję antykryminalną, zgodnie ze strategią dotyczącą policji krajowej;

               b)

               usprawnia spójność i koordynację pomiędzy podmiotami międzynarodowymi;

               c)

               opracowuje rozwój strategii, kładąc nacisk na prace nad wspólną strategią ogólną społeczności międzynarodowej w zakresie reformy policji oraz wzmacnia współpracę z kluczowymi partnerami w dziedzinie reformy i szkolenia policji, w tym z misją ISAF pod przewodnictwem NATO i z misją szkoleniową NATO, jak również z innymi podmiotami dokonującymi wkładu;

               d)

               wspiera powiązania między policją a szerzej pojętą dziedziną praworządności.
               Zadania te zostaną rozwinięte w planie operacyjnym (OPLAN). Misja będzie wykonywała zadania korzystając m.in. z monitorowania, programów mentorskich, doradztwa i szkoleń.

         2.   EUPOL AFGANISTAN nie jest misją wykonawczą.
   3.   W skład EUPOL AFGANISTAN wchodzi komórka ds. projektów, określająca i realizująca projekty. EUPOL AFGANISTAN w stosownych przypadkach koordynuje, jak również ułatwia i zapewnia doradztwo w związku z projektami realizowanymi przez państwa członkowskie oraz państwa trzecie w ramach ich odpowiedzialności, w dziedzinach związanych z misją oraz wspierającymi jej cele.
   Artykuł 4
   Struktura misji
   1.   Dowództwo misji będzie znajdować się w Kabulu. W skład misji wchodzą:

               (i)

               szef misji i jego biuro, w tym wyższy funkcjonariusz ds. bezpieczeństwa misji;

               (ii)

               komponent policyjny;

               (iii)

               komponent ds. praworządności;

               (iv)

               komórka ds. szkoleń;

               (v)

               wsparcie misji;

               (vi)

               biura misji poza Kabulem;

               (vii)

               komórka wspierająca w Brukseli.

         2.   Personel misji zostanie rozmieszczony na szczeblu centralnym, regionalnym oraz na szczeblu prowincji i może pracować w razie konieczności na szczeblu okręgów w celu realizacji mandatu w zależności od oceny bezpieczeństwa i gdy zostaną stworzone odpowiednie warunki, takie jak odpowiednie wsparcie logistyczne i wsparcie w zakresie bezpieczeństwa. Dążyć się będzie do uzgodnień technicznych z ISAF oraz z regionalnym ośrodkiem dowodzenia/z regionalnym zespołem ds. odbudowy (PRT) z państw wiodących w celu wymiany informacji, wsparcia w zakresie opieki medycznej, bezpieczeństwa oraz logistyki, w tym zapewnienia zakwaterowania przez regionalne ośrodki dowodzenia i regionalne zespoły ds. odbudowy.
   3.   Pewna część personelu misji zostanie ponadto rozmieszczona, w stosownych przypadkach, w celu zwiększaniu strategicznej koordynacji reformy policji w Afganistanie, w szczególności z sekretariatem rady ds. koordynacji sił policyjnych (IPCB) w Kabulu. W stosownych przypadkach sekretariat IPCB mieści się w dowództwie EUPOL AFGANISTAN.
   Artykuł 5
   Dowódca operacji cywilnej
   1.   Dyrektor Komórki Planowania i Prowadzenia Operacji Cywilnych (CPCC) jest cywilnym dowódcą operacji EUPOL AFGANISTAN.
   2.   Cywilny dowódca operacji, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP), sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUPOL AFGANISTAN na poziomie strategicznym.
   3.   Cywilny dowódca operacji zapewnia właściwe i skuteczne wykonanie decyzji Rady, a także decyzji KPiB, w tym w drodze wydawania szefowi misji, stosownie do potrzeb, instrukcji na poziomie strategicznym.
   4.   Cały oddelegowany personel pozostaje pod pełnym dowództwem krajowych organów wysyłającego państwa lub wysyłającej instytucji UE. Organy krajowe przekazują cywilnemu dowódcy operacji kontrolę operacyjną (OPCON) nad swoim personelem, zespołami i jednostkami.
   5.   Cywilny dowódca operacji ponosi całkowitą odpowiedzialność za zapewnienie należytego wywiązania się ze spoczywającego na Unii obowiązku opieki.
   6.   Cywilny dowódca operacji i specjalny przedstawiciel Unii Europejskiej (SPUE) konsultują się wzajemnie stosownie do potrzeb.
   Artykuł 6
   Szef misji
   1.   Szef misji przyjmuje odpowiedzialność za misję oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę w teatrze działań.
   2.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad personelem, zespołami i jednostkami z państw wnoszących wkład, zgodnie z zadaniami wyznaczonymi przez cywilnego dowódcę operacji, a także odpowiada za administrację i logistykę, w tym za majątek, zasoby oraz informacje udostępnione misji.
   3.   Szef misji wydaje instrukcje całemu personelowi misji, obejmującemu w tym przypadku jednostkę wspierającą w Brukseli, służące skutecznemu prowadzeniu misji EUPOL AFGANISTAN w teatrze działań, i odpowiada za koordynację misji i bieżące zarządzanie nią zgodnie z instrukcjami cywilnego dowódcy operacji wydawanymi na poziomie strategicznym.
   4.   Szef misji jest odpowiedzialny za wykonanie budżetu misji. W tym celu szef misji podpisuje umowę z Komisją.
   5.   Szef misji jest odpowiedzialny za nadzór dyscyplinarny nad personelem. Działania dyscyplinarne w odniesieniu do oddelegowanego personelu są podejmowane przez odpowiedni organ krajowy lub organ Unii.
   6.   Szef misji reprezentuje EUPOL AFGANISTAN na miejscu prowadzenia operacji i zapewnia, by działania misji były odpowiednio widoczne.
   7.   Szef misji, stosownie do potrzeb, koordynuje działania z innymi podmiotami z UE w terenie. Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia szef misji przyjmuje od SPUE wskazówki polityczne dotyczące sytuacji na miejscu.
   8.   Szef misji zapewnia, w stosownych przypadkach, ścisłą współpracę i koordynację działań EUPOL AFGANISTAN z rządem Afganistanu i z właściwymi podmiotami międzynarodowymi, w tym z misją ISAF pod przewodnictwem NATO i misją szkoleniową NATO, regionalnymi zespołami ds. odbudowy z państw wiodących, misją wsparcia ONZ w Afganistanie (UNAMA) oraz z państwami trzecimi aktualnie zaangażowanymi w reformę policji w Afganistanie.
   Artykuł 7
   Personel
   1.   Liczba i kwalifikacje członków personelu EUPOL AFGANISTAN są zgodne z celami określonymi w art. 2, z zadaniami określonymi w art. 3 oraz ze strukturą misji określoną w art. 4.
   2.   W skład EUPOL AFGANISTAN wchodzi głównie personel oddelegowany przez państwa członkowskie lub instytucje UE.
   3.   Każde państwo członkowskie lub instytucja UE ponosi koszty związane z oddelegowanym przez siebie personelem, włącznie z kosztami podróży do miejsca rozmieszczenia i z powrotem, wynagrodzeniem, opieką medyczną oraz dodatkami innymi niż mające zastosowanie diety oraz dodatki za trudne warunki pracy i za ponoszone ryzyko.
   4.   EUPOL AFGANISTAN może także, w razie konieczności, zatrudniać na podstawie umów międzynarodowy personel cywilny oraz personel miejscowy, jeżeli wymagane funkcje nie są zapewnianie przez personel oddelegowany przez państwa członkowskie. Wyjątkowo, w należycie uzasadnionych przypadkach, jeżeli brak odpowiednio wykwalifikowanych kandydatów z państw członkowskich, można, w razie potrzeby, zatrudniać na podstawie umów obywateli z uczestniczących państw trzecich.
   5.   Wszyscy członkowie personelu wykonują swoje obowiązki i podejmują działania w interesie misji. Wszyscy członkowie personelu przestrzegają zasad oraz minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (2).
   Artykuł 8
   Status personelu EUPOL AFGANISTAN
   1.   Status personelu EUPOL AFGANISTAN w Afganistanie, włącznie z, w odpowiednich przypadkach, przywilejami, immunitetami i dalszymi gwarancjami niezbędnymi do wypełnienia i sprawnego funkcjonowania EUPOL AFGANISTAN ustala się w umowie, która będzie zawarta zgodnie z art. 37 Traktatu.
   2.   Państwo lub instytucja UE, które oddelegowały członka personelu, są odpowiedzialne za wszelkie związane z oddelegowaniem roszczenia tego członka personelu lub odnoszące się do niego. Dane państwo lub instytucja UE odpowiadają za wnoszenie wszelkich powództw przeciwko oddelegowanemu członkowi personelu.
   3.   Warunki zatrudnienia oraz prawa i obowiązki międzynarodowego i miejscowego personelu cywilnego są określone w umowach zawartych między szefem misji a członkami personelu.
   Artykuł 9
   Struktura dowodzenia
   1.   EUPOL AFGANISTAN, jako operacja zarządzania kryzysowego, ma jednolitą strukturę dowodzenia.
   2.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady i WP kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad EUPOL AFGANISTAN.
   3.   Cywilny dowódca operacji, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem WP, jest dowódcą EUPOL AFGANISTAN na poziomie strategicznym i jako taki wydaje instrukcje szefowi misji oraz służy mu doradztwem i wsparciem technicznym.
   4.   Cywilny dowódca operacji składa sprawozdania Radzie za pośrednictwem WP.
   5.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUPOL AFGANISTAN w teatrze działań i odpowiada bezpośrednio przed cywilnym dowódcą operacji.
   Artykuł 10
   Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne
   1.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady i WP kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją. Rada upoważnia niniejszym KPiB do podejmowania w tym celu stosownych decyzji, zgodnie z art. 38 akapit trzeci Traktatu. Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do mianowania szefa misji, na wniosek WP, oraz do zmiany CONOPS i OPLAN. Uprawnienia do podejmowania decyzji dotyczących celów i zakończenia misji nadal należą do Rady.
   2.   KPiB regularnie przedstawia Radzie sprawozdania.
   3.   KPiB otrzymuje regularnie, stosownie do potrzeb, sprawozdania od cywilnego dowódcy operacji i od szefa misji na tematy objęte zakresem ich odpowiedzialności.
   Artykuł 11
   Bezpieczeństwo
   1.   Dowódca operacji cywilnej kieruje planowaniem przez szefa misji środków bezpieczeństwa dla EUPOL AFGANISTAN i zapewnia ich właściwe i skuteczne wykonywanie zgodnie z art. 5 i 9, w koordynacji z Biurem Bezpieczeństwa Rady.
   2.   Szef misji jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo operacji i za zapewnienie przestrzegania minimalnych wymogów bezpieczeństwa mających zastosowanie do tej operacji zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu i uzupełniających je dokumentów.
   3.   Szef misji jest wspierany przez wyższego funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa misji (SMSO), który podlega szefowi misji i pozostaje również w ścisłych relacjach z Biurem Bezpieczeństwa Rady.
   4.   Szef misji wyznaczy funkcjonariuszy ds. bezpieczeństwa w filiach misji w prowincjach i regionach; działając pod zwierzchnictwem SMSO, odpowiadają oni za bieżące zarządzanie wszystkimi aspektami bezpieczeństwa poszczególnych elementów misji.
   5.   Przed objęciem swoich funkcji personel EUPOL AFGANISTAN uczestniczy w obowiązkowym szkoleniu w zakresie bezpieczeństwa, zgodnie z OPLAN. Personel przechodzi również regularne szkolenia uaktualniające organizowane w teatrze działań przez SMSO.
   Artykuł 12
   Udział państw trzecich
   1.   Bez uszczerbku dla autonomii podejmowania decyzji Unii i jej jednolitych ram instytucjonalnych państwa kandydujące i pozostałe państwa trzecie mogą zostać zaproszone do udziału w misji EUPOL AFGANISTAN według zasady, że ponoszą koszty wysłania oddelegowanych przez siebie ekspertów policyjnych lub personelu cywilnego, w tym koszty wynagrodzenia, dodatków, opieki medycznej, ubezpieczenia od wysokiego ryzyka oraz koszty podróży do Afganistanu i z powrotem, oraz, w stosownym przypadku, wnoszą wkład w wydatki bieżące misji EUPOL AFGANISTAN.
   2.   Rada upoważnia niniejszym KPiB do podejmowania stosownych decyzji dotyczących akceptacji proponowanych wkładów.
   3.   Państwa trzecie wnoszące wkład do EUPOL AFGANISTAN mają te same prawa i obowiązki w zakresie bieżącego zarządzania operacją, jak państwa członkowskie biorące udział w operacji.
   4.   KPiB podejmuje stosowne działania w odniesieniu do uzgodnień dotyczących udziału państw trzecich oraz, w razie potrzeby, przedkłada wniosek Radzie, w tym dotyczący ewentualnego udziału finansowego lub wkładu rzeczowego państw trzecich.
   5.   Szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umów, zgodnie z art. 37 Traktatu, oraz w miarę konieczności podlegają dodatkowym uzgodnieniom technicznym. W przypadku gdy Unia i państwo trzecie zawarły umowę ustanawiającą ramy udziału tego państwa trzeciego w operacjach zarządzania kryzysowego UE, postanowienia tej umowy mają zastosowanie w kontekście niniejszej operacji.
   Artykuł 13
   Uzgodnienia finansowe
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją EUPOL AFGANISTAN do dnia 31 maja 2011 r. wynosi 54 600 000 EUR.
   2.   Decyzje w sprawie finansowej kwoty odniesienia w kolejnych okresach działalności EUPOL AFGANISTAN podejmuje Rada.
   3.   Wszystkimi wydatkami zarządza się zgodnie z zasadami i procedurami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
   4.   Szef misji w pełni podlega Komisji i jest przez nią nadzorowany w odniesieniu do działań podjętych w ramach swojej umowy.
   5.   Obywatele państw trzecich są dopuszczeni do udziału w przetargach. Z zastrzeżeniem uzyskania zgody Komisji szef misji może zawierać z regionalnym ośrodkiem dowodzenia/regionalnym zespołem ds. odbudowy z państw wiodących oraz z międzynarodowymi podmiotami rozmieszczonymi w Afganistanie uzgodnienia techniczne dotyczące dostaw sprzętu, usług oraz lokali na potrzeby misji, w szczególności jeśli wymagają tego względy bezpieczeństwa.
   6.   Uzgodnienia finansowe uwzględniają wymogi operacyjne misji EUPOL AFGANISTAN, w tym kompatybilność sprzętu i współdziałanie jej zespołów, a także biorą pod uwagę rozmieszczenie personelu w regionalnych ośrodkach dowodzenia i w regionalnych zespołach ds. odbudowy.
   7.   Wydatki kwalifikują się od dnia przyjęcia niniejszej decyzji.
   Artykuł 14
   Udostępnianie informacji niejawnych
   1.   WP jest upoważniony do udostępnienia NATO/ISAF informacji i dokumentów niejawnych UE sporządzonych do celów misji, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. W tym celu dokonuje się uzgodnień technicznych na szczeblu lokalnym.
   2.   WP jest upoważniony do udostępnienia państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji, w stosownych przypadkach i zgodnie z potrzebami misji, informacji i dokumentów niejawnych UE sporządzonych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu „CONFIDENTIEL UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa.
   3.   WP jest upoważniony do udostępniania UNAMA, w stosownych przypadkach i zgodnie z potrzebami operacyjnymi misji, informacji i dokumentów niejawnych UE sporządzonych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. W tym celu dokonuje się uzgodnień technicznych na szczeblu lokalnym.
   4.   W przypadku szczególnej i natychmiastowej potrzeby operacyjnej WP jest również upoważniony do udostępnienia państwu przyjmującemu informacji i dokumentów niejawnych UE sporządzonych do celów misji, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. We wszystkich innych przypadkach takie informacje i dokumenty są udostępniane państwu przyjmującemu zgodnie z procedurami współpracy między państwem przyjmującym a Unią.
   5.   WP jest upoważniony do udostępniania państwom trzecim, które przyłączą się do niniejszej decyzji dokumentów jawnych UE związanych z obradami Rady dotyczącymi misji, które są objęte tajemnicą zawodową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (3).
   Artykuł 15
   Monitorowanie wydarzeń
   Do celów EUPOL AFGANISTAN zostaje postawiona w stan gotowości Komórka Monitorująca.
   Artykuł 16
   Przegląd
   1.   Co sześć miesięcy dokonuje się przeglądu niniejszej decyzji, aby dostosować w razie konieczności liczebność oraz zakres działania misji.
   2.   Nie później niż trzy miesiące przed wygaśnięciem niniejszej decyzji dokonuje się jej przeglądu, aby określić, czy misja powinna być kontynuowana.
   Artykuł 17
   Wejście w życie i okres obowiązywania
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 31 maja 2010 r. do dnia 31 maja 2013 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 maja 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. SALGADO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 139 z 31.5.2007, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.

      (3)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).


title: Decyzja Rady z dnia 26 stycznia 2004 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań na rzecz promowania aktywnego obywatelstwa europejskiego (udział społeczeństwa obywatelskiego)

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0100

Dziennik Urzędowy L 030 , 04/02/2004 P. 0006 - 0014

		Decyzja Radyz dnia 26 stycznia 2004 r.ustanawiająca wspólnotowy program działań na rzecz promowania aktywnego obywatelstwa europejskiego (udział społeczeństwa obywatelskiego)(2004/100/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Traktat ustanawia obywatelstwo Unii uzupełniające obywatelstwo krajowe, nie zastępując go jednak, które należy promować należycie uwzględniając jego pomocniczy charakter.(2) Celem Wspólnoty i Państw Członkowskich jest promowanie zatrudnienia, poprawa warunków życia i pracy, odpowiednia ochrona socjalna i rozwój zasobów ludzkich, mając na względzie długoterminowy wysoki wskaźnik zatrudnienia, jak również walka z wyłączeniem społecznym.(3) Skuteczne i jednolite stosowanie prawa wspólnotowego jest nowym priorytetem, niezbędnym do zapewnienia odpowiedniego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Rada Europejska podczas posiedzenia w Tampere 15 i 16 października 1999 r. podkreśliła, że przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości powinna się opierać na zasadach przejrzystości i demokratycznej kontroli, co obejmuje otwarty dialog ze społeczeństwem obywatelskim na temat celów i zasad tego obszaru. Stowarzyszenie Rad Stanu oraz Najwyższego Sądownictwa Administracyjnego Unii Europejskiej promuje wymianę poglądów i doświadczeń dotyczących tych spraw, jak również koordynuje i przekazuje do wiadomości społeczeństwa orzeczenia Rad Stanu dotyczące prawa wspólnotowego.(4) Parlament Europejski w rezolucji z dnia 15 kwietnia 1988 r. [2] uznał, że należy podjąć znaczny wysiłek w celu rozszerzenia kontaktów pomiędzy obywatelami różnych Państw Członkowskich oraz oświadczył, iż uzasadnione i pożądane jest szczególne wsparcie ze strony instytucji wspólnotowych dla rozwoju projektów twinningowych pomiędzy społecznościami lub miastami w różnych Państwach Członkowskich.(5) Rada Europejska z Nicei w grudniu 2000 r. w deklaracji 23. wyraziła potrzebę poprawy i monitorowania legitymacji demokratycznej oraz przejrzystości Unii i jej instytucji w celu zbliżenia ich do obywateli Państw Członkowskich. Program polityki społecznej przyjęty w Nicei oparty jest na nowej formie zarządzania akcentującej rolę dialogu społecznego jako niezbędnej części promowania współpracy ze społeczeństwem obywatelskim. Program przewiduje, że organizacje pozarządowe takie jak Platforma europejskich społecznych organizacji pozarządowych są silnie związane z rozwojem polityki włączenia i równych szans dla wszystkich.(6) Deklaracja z Laeken załączona do wniosków Rady Europejskiej, przyjęta w dniach 14 i 15 grudnia 2001 r. potwierdziła, że jednym z najważniejszych wyzwań, jakie powinna podjąć Unia Europejska, jest rozwiązanie kwestii zbliżenia obywateli do modelu europejskiego oraz instytucji europejskich.(7) Pozycje A-321, A-3020, A-3021, A-3024, A-3026, A-3036 oraz B3-305 budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2003 oraz lata poprzednie wykazały swoją użyteczność w promowaniu długoterminowego dialogu w zakresie budowania Europy z organizacjami społeczeństwa cywilnego oraz władzami miejskimi.(8) Rada potwierdza swoje przekonanie o potrzebie kontynuacji wspierania programów twinningowych między miastami, biorąc pod uwagę istotną rolę, jaką odgrywają one w promowaniu tożsamości obywatelskiej oraz wzajemnego zrozumienia między narodami Europy. Podkreśla ona, że w kontekście wieloletniego programu powinno się zagwarantować odpowiedni budżet oraz stałe promowanie programów twinningowych pomiędzy miastami, jak podkreślał to również Parlament Europejski każdego roku przy okazji procedury budżetowej. Rada zwraca również uwagę na to, że należy uczynić zrozumiałymi i przybliżyć obywatelom procedurę występowania o program twinningowy między miastami oraz zarządzanie tym programem.(9) Stowarzyszenie "Nasza Europa" przybiera postać komitetu ekspertów zrzeszającego przedstawicieli społeczeństwa europejskiego oraz świata politycznego, społecznego, gospodarczego i naukowego. Pełnią oni funkcję banku pomysłów dla promowania bliższej Unii Europejskiej; jako takie, stowarzyszenie realizuje więc cel stanowiący przedmiot interesu ogólnoeuropejskiego.(10) Izby im. Jeana Monneta i Roberta Schumana to miejsca spotkań ludzi Europy, których celem jest wyłanianie pionierów i pionierskich działań wspierających europejską integrację w tym samym kontekście, w którym dwaj ojcowie założyciele Europy żyli i pracowali, jak również dostarczanie informacji na temat Europy dziś i jutro; jako takie, organizacje te realizują więc cel stanowiący przedmiot interesu ogólnoeuropejskiego.(11) Rada Europejska ds. Uchodźców i Wychodźstwa reprezentuje organizacje uchodźców i wysiedleńców przed Unią Europejską, promując zasady i politykę przyczyniające się do realizacji celów Traktatu w odniesieniu do azylu i zwalczania wyłączenia społecznego.(12) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [3], zwane dalej "rozporządzeniem finansowym", wymaga wydania aktu podstawowego, który objąłby istniejące działania wspierające.(13) Parlament Europejski, Rada i Komisja postanowiły, przyjmując rozporządzenie finansowe, że stawiają sobie za cel, by ten akt podstawowy wszedł w życie w roku budżetowym 2004. Komisja podjęła się uwzględnienia uwag wniesionych do budżetu w kontekście wykonania.(14) W deklaracji międzyinstytucjonalnej z dnia 24 listopada 2003 r. dotyczącej podstawowych aktów Parlamentu Europejskiego w dziedzinie dotacji Rada i Komisja ustanawiają, w drodze wyjątku, przejściowe klauzule dotyczące okresu kwalifikowalności wydatków, który ma zostać wprowadzony w niniejszym programie.(15) Powyższa deklaracja międzyinstytucjonalna przewiduje również przejściowe środki na dotacje w ramach części 2 programu, które mają być wprowadzone w latach 2004 i 2005.(16) Należy zapewnić, aby program geograficznie objął również państwa przystępujące do Unii oraz, w miarę możliwości, w przypadku niektórych działań, kraje EFTA/EEA oraz kraje kandydujące.(17) Kwota odniesienia finansowego w rozumieniu punktu 34 porozumienia międzyinstytucjalnego z dnia 6 maja 1999 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej [4], przewidziana jest na mocy niniejszej decyzji na cały okres trwania programu, co nie wpływa na uprawnienia władzy budżetowej określone w Traktacie.(18) Wszelkie finansowanie pozawspólnotowe ze środków Państwa musi być zgodne z art. 87 i 88 Traktatu.(19) Podmioty, których działania nie są zgodne z celami Unii Europejskiej i jej Państw Członkowskich w dziedzinach porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego powinny zostać wykluczone z możliwości korzystania z niniejszego programu.(20) Wszelkie wsparcie przyznane na podstawie niniejszej decyzji powinno ściśle odpowiadać zasadom pomocniczości i proporcjonalności,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Cel programu1. Niniejsza decyzja ustanawia program działań Wspólnoty na rzecz wspierania podmiotów działających na polu aktywnego obywatelstwa europejskiego oraz promowania działań w tym obszarze.Program ma następujące cele:a) promowanie i propagowanie wartości i celów Unii Europejskiej;b) zbliżenie obywateli do Unii Europejskiej i jej instytucji oraz zachęcenie ich do częstszego angażowania się w działania tych instytucji;c) ścisłe zaangażowanie obywateli w rozważania i debaty na temat budowy Unii Europejskiej;d) poszerzenie kontaktów i wymiany między obywatelami z krajów uczestniczących w programie, w szczególności poprzez programy twinningowe między miastami;e) pobudzanie inicjatyw przez organizacje działające na rzecz promowania aktywnego i zaangażowanego obywatelstwa.2. Działania w ramach programu mają na celu wspieranie funkcjonowania i promocję działań podmiotów realizujących cele programowe zgodnie z kryteriami przedstawionymi w Załączniku.3. Program rozpoczyna się dnia 1 stycznia 2004 r., a kończy się dnia 31 grudnia 2006 r.Artykuł 2Przystąpienie do programuAby kwalifikować się do dotacji wspólnotowej w zakresie danego działania, organizacje powinny spełniać wymogi zamieszczone w Załączniku.Działanie to musi być zgodne z zasadami leżącymi u podstaw działalności Wspólnoty w dziedzinie aktywnego obywatelstwa.Aby kwalifikować się do dotacji operacyjnej w zakresie realizowanego programu działań podmiotu realizującego cel stanowiący przedmiot interesu ogólnoeuropejskiego w dziedzinie aktywnego obywatelstwa lub cel stanowiący część działań Unii Europejskiej w tym obszarze, organizacje powinny spełniać wymogi zamieszczone w Załączniku oraz posiadać taką strukturę, by podjąć działania mogące potencjalnie wywrzeć wpływ na Unię Europejską.Artykuł 3Przystąpienie do programu państw przystępujących do Unii, krajów EFTA/EOG oraz krajów kandydujących do Unii EuropejskiejUdział w działaniach w ramach programu może być otwarty dla podmiotów utworzonych w:a) państwach przystępujących do Unii, które dnia 16 kwietnia 2003 r. podpisały Traktat o Przystąpieniu;b) państwach EFTA/EOG, zgodnie z warunkami określonymi w Porozumieniu EOG;c) Rumunii i Bułgarii, dla których warunki udziału określane są zgodne z postanowieniami Układów Europejskich, ich protokołami dodatkowymi oraz decyzjami odpowiednich Rad Stowarzyszenia;d) Turcji, dla której warunki udziału określane są zgodne z postanowieniami Umowy Ramowej zawartej między Wspólnotą Europejską a Republiką Turcji lub ogólne zasady udziału Republiki Turcji w programach Wspólnoty [5].Artykuł 4Wybór beneficjentów1. Dotacje operacyjne na realizowany program działań podmiotu realizującego cel stanowiący przedmiot interesu ogólnoeuropejskiego w dziedzinie aktywnego obywatelstwa lub cel stanowiący część działań Unii Europejskiej w tym obszarze przyznawane są na podstawie ogólnych kryteriów przedstawionych w Załączniku.2. Dotacje na działania określone w programie przyznawane są na podstawie ogólnych kryteriów przedstawionych w Załączniku. Działania wybierane są w drodze konkursu.Artykuł 5Przyznawanie dotacjiDotacje w ramach różnych działań programu przyznawane są zgodnie z przepisami przedstawionymi w odpowiedniej części Załącznika.Artykuł 6Przepisy finansoweKwota odniesienia finansowego przeznaczona na realizację tego programu w okresie od 2004 r. do 2006 r. wynosi 72 miliony EUR.Korekty roczne zatwierdzane są przez władzę budżetową w ramach limitów perspektywy finansowej.Artykuł 7Kontrola i ocenaNie później niż dnia 31 grudnia 2007 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie z realizacji celów programu. Sprawozdanie zostanie przygotowane między innymi na podstawie sprawozdania oceny zewnętrznej, które musi być gotowe nie później niż na koniec 2006 r. i które oceni przynajmniej ogólną trafność i spójność programu, skuteczność jego realizacji (przygotowanie, wybór, wykonanie działań) oraz ogólną i indywidualną skuteczność różnych działań pod kątem realizacji celów przedstawionych w art. 1 oraz w Załączniku.Artykuł 8Przepisy końcoweW przypadku dotacji przyznanych w 2004 r. zgodnie z sekcjami 1 i 2 Załącznika, okres kwalifikowalności wydatków może się rozpoczynać 1 stycznia 2004 r., jeżeli wydatki nie zostały dokonane przed datą złożenia wniosku o dotację lub przed datą rozpoczęcia roku budżetowego beneficjenta.W przypadku takich dotacji, w drodze wyjątku, umowy określone w art. 112 ust. 2 rozporządzenia finansowego mogą być podpisane nie później niż dnia 30 czerwca 2004 r.Artykuł 9SkutecznośćNiniejsza decyzja staje się skuteczna pierwszego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2004 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 26 stycznia 2004 r.W imieniu RadyB. CowenPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 20 listopada 2003 r. (dotyczchas nieopublikowana w Dzienniku).[2] Dz.U. C 122 z 9.5.1988, str. 38.[3] Dz.U. L 248 z 16. 9.2002, str. 1.[4] Dz.U. C 172 z 18. 6.1999, str. 1. Porozumienie zmienione decyzją 2003/429/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 147 z 14. 6.2003, str. 25).[5] Dz.U. L 61 z 2. 3.2002, str. 29.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK1. Wspierane działaniaOgólnym celem ustanowionym w art. 1 jest wspieranie prac w dziedzinie aktywnego obywatelstwa europejskiego poprzez promowanie działań i czynności podmiotów działających w tej dziedzinie.Wsparcie to przybiera formę jednego z dwóch rodzajów dotacji:- dotacji operacyjnej na dofinansowanie wydatków związanych ze stałym programem działania podmiotu realizującego cel stanowiący przedmiot interesu ogólnoeuropejskiego w dziedzinie aktywnego obywatelstwa lub cel stanowiący część działań Unii Europejskiej w tym obszarze (części 1 i 2),- albo dotacji na dofinansowanie określonego działania w tej dziedzinie (część 3).Działania podmiotów społeczeństwa obywatelskiego i innych struktur takich jak władze miejskie oraz organizacje podmiotów działających na poziomie europejskim w dziedzinie aktywnego obywatelstwa, które mogą przyczynić się do wspierania działań Wspólnoty i zwiększania ich skuteczności mogą obejmować w szczególności:- działania w zakresie wielostronnej współpracy na poziomie europejskim,- spotkania i debaty obywateli na tematy będące przedmiotem zainteresowania Europy takie jak wartości, cele, kompetencje, polityki i instytucje Unii Europejskiej,- nieformalne projekty mające na celu rozważania, edukację i kształcenie,- działania promujące zaangażowanie i inicjatywę obywateli,- wymiany między obywatelami i ich organizacjami,- rozpowszechnianie informacji na temat działań wspólnotowych,- przygotowywanie, wsparcie i ocena działań finansowanych.Do głównych działań Platformy europejskich społecznych organizacji pozarządowych należą:- pomoc w tworzeniu polityk UE w kwestiach będących przedmiotem zainteresowania jej członków, szczególnie w związku z prawami społecznymi, polityką i programami społecznymi oraz dialogiem społecznym,- informowanie członków o rozwoju polityk wspólnotowych istotnych z ich punktu widzenia, ułatwianie procesu dialogu i konsultacji ich członków z instytucjami UE oraz, poprzez jej członków, prowadzenie tych działań na poziomie krajowym,- promowanie dialogu z innymi ugrupowaniami zajmującymi się kwestiami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania (partnerzy społeczni, inne ugrupowania europejskie organizacji pozarządowych, organizacje pozarządowe w krajach kandydujących itp.),- wzmacnianie społecznych organizacji pozarządowych w Unii Europejskiej oraz w państwach kandydujących, np. poprzez wymianę doświadczeń, praktyk i informacji pomiędzy członkami Platformy.Do głównych działań Europejskiej Rady ds. Uchodźców i Wychodźstwa należy:- reprezentowanie organizacji uchodźców, osób ubiegających się o azyl i wysiedleńców przed Unią Europejską,- koordynowanie stanowisk jej członków przed Unią Europejską,- przekazywanie do instytucji europejskich informacji na temat uchodźców, osób ubiegających się o azyl oraz wysiedleńców,- przekazywanie informacji z Unii Europejskiej krajowym radom uchodźców i organizacjom pozarządowym,- przyczynianie się do wymiany informacji i dobrych praktyk,- angażowanie się w debaty i rozważania na temat uchodźców, osób ubiegających się o azyl i wysiedleńców w Europie oraz na temat działań Unii Europejskiej wspierających takie osoby,- podnoszenie poziomu świadomości europejskiej poprzez sieć organizacji członkowskich,- promowanie udziału i inicjatywy uchodźców, osób ubiegających się o azyl i wysiedleńców.Celem Stowarzyszenia Rad Stanu i Najwyższego Sądownictwa Administracyjnego Unii Europejskiej jest ułatwianie koordynacji i przekazywania do wiadomości społeczeństwa orzeczeń sądowych Rad Stanu i Najwyższego Sądownictwa Administracyjnego w odniesieniu do praw wspólnotowego oraz ułatwianie łączenia metod transpozycji i wykonywania prawa europejskiego na poziomie krajowym.Niniejszy program obejmuje również działania Komisji odnoszące się do tworzenia, promowania i zarządzania komitetem ekspertów działających na polu aktywnego obywatelstwa oraz integracji europejskiej i organizacji związanych z nimi wydarzeń.2. Wykonywanie wspieranych działań2.1. Działania podejmowane przez podmioty kwalifikujące się do finansowania ze Wspólnoty w ramach niniejszego programu należą do jednego z poniższych obszarów:2.1.1. Część 1: stałe programy działań następujących podmiotów realizujących cel stanowiący przedmiot interesu ogólnoeuropejskiego w dziedzinie aktywnego obywatelstwa europejskiego:- Stowarzyszenie "Nasza Europa",- Izba im. Jeana Monneta,- Izba im. Roberta Schumana,- Platforma europejskich społecznych organizacji pozarządowych,- Europejska Rada ds. Uchodźców i Wychodźców (ECRE),- Stowarzyszenie Rad Stanu oraz Najwyższego Sądownictwa Administracyjnego Unii Europejskiej.2.1.2. Część 2: stały program działań podmiotu realizującego cel stanowiący przedmiot interesu ogólnoeuropejskiego w dziedzinie aktywnego obywatelstwa europejskiego lub cel stanowiący część działań Unii Europejskiej w tym obszarze.Program może być realizowany przez:- podmiot o celu niezarobkowym, którego działanie polega na udzielaniu pomocy obywatelom aktywnie działającym w takich organizacjach,- europejską sieć podmiotów o celu niezarobkowym aktywnie działających w krajach uczestniczących w programie i promujących zasady i polityki przyczyniające się do realizacji celów w tym obszarze,- podmiot realizujący cele stanowiące część polityki Unii Europejskiej w dziedzinie aktywnego obywatelstwa.Roczna dotacja operacyjna może zostać przyznana w celu wsparcia realizacji stałego programu działań takich podmiotów.2.1.3. Część 3:a) działania w dziedzinie aktywnego obywatelstwa europejskiego podejmowane w szczególności przez organizacje pozarządowe, stowarzyszenia i federacje działające w interesie europejskim lub też wielobranżowe związki zawodowe; w drodze odstępstwa od art. 114 rozporządzenia finansowego wielobranżowe związki zawodowe uczestniczące w europejskim dialogu społecznym kwalifikują się do dotacji na podstawie niniejszej części, nawet jeśli nie mają osobowości prawnej;b) działania mające na celu promowanie programów twinningowych między miastami zainicjalizowanych przez władze miejskie, lokalne i regionalne wspólnoty i organizacje, władze lokalne i regionalne oraz ich organizacje.2.2. Uwzględniając jakość i ilość wniosków o dotacje, przy alokacji zasobów w ramach niniejszego programu uwzględnia się następujące wytyczne:- środki przyznane na podstawie części 3a nie stanowią mniej niż 20 procent rocznego budżetu na ten program,- środki przyznane na podstawie części 3b nie stanowią mniej niż 40 procent rocznego budżetu na ten program.3. Wybór beneficjentów3.1. Dotacja operacyjna może być przyznana bezpośrednio podmiotom działającym w dziedzinie aktywnego obywatelstwa europejskiego na podstawie części 1 programu po zatwierdzeniu odpowiedniego planu działania i budżetu.3.2. Aby przyznać dotacje na podstawie części 2 programu, Komisja ogłasza konkurs.Jednakże w 2004 r. i 2005 r., w drodze odstępstwa od pierwszego podpunktu, dotacje mogą być przyznawane organizacjom wyszczególnionym w dodatku.We wszystkich przypadkach zastosowanie mają wszelkie wymogi określone w rozporządzeniu finansowym, przepisach wykonawczych oraz w akcie podstawowym.W przypadku ogłoszenia konkursu można wskazać dowolne priorytety w zakresie tematów i rodzajów działań przyczyniających się do realizacji ogólnego celu programu, a jeżeli działania trwają przez kilka lat, to można to również zaznaczyć.3.3. Podmioty uprawnione do otrzymania dotacji za konkretne działania na podstawie części 3 programu zostaną wybrane w drodze konkursu. Komisja zapewnia, aby konkurs był przyjazny dla uczestników i nie powodował znacznego obciążenia biurokratycznego. O ile to stosowne, konkurs organizowany jest w dwóch etapach. W pierwszym etapie wymagane jest tylko złożenie ograniczonej liczby dokumentów absolutnie niezbędnych do dokonania oceny wniosku. W odniesieniu do wielobranżowych związków zawodowych uczestniczących w europejskim dialogu społecznym konkurs może przybrać formę ograniczonego zaproszenia.4. Kryteria oceny wniosków o dotacjeWnioski o dotacje oceniane są pod kątem:- zgodności z celami programu,- jakości zaplanowanych działań,- prawdopodobieństwa wystąpienia efektu mnożnikowego dla społeczeństwa w wyniku tych działań,- geograficznego wpływu prowadzonych działań,- zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego w funkcjonowanie tych podmiotów,- wskaźnika koszty/korzyści dla proponowanych działań [1].5. Fundusze i kwalifikujące się wydatki5.1. Na podstawie części 1 kwalifikujące się wydatki danych podmiotów składają się z kosztów operacyjnych i kosztów podjęcia działań.5.2. Dotacje dla tych podmiotów nie pokrywają wszystkich ich kwalifikujących się wydatków w roku kalendarzowym, na który zostały przyznane: przynajmniej 10 procent budżetów tych podmiotów musi być współfinansowanych ze środków niepochodzących ze Wspólnoty. Takie współfinansowanie może częściowo przybrać formę wkładu rzeczowego pod warunkiem że wkład jest szacowany na nie więcej niż koszt rzeczywiście poniesiony i udokumentowany w księgach rachunkowych lub ogólny koszt możliwy do uzyskania na danym rynku.5.3. Na podstawie art. 113ust. 2 rozporządzenia finansowego zasada stopniowego zmniejszenia nie ma zastosowania do dotacji operacyjnych dla tych podmiotów, ponieważ są to organizacje realizujące cel stanowiący przedmiot interesu ogólnoeuropejskiego5.4. Na podstawie części 2, jedyne koszty brane pod uwagę przy ustalaniu dotacji operacyjnej to koszty, które muszą zostać poniesione aby umożliwić odpowiednie prowadzenie normalnych działań wybranego podmiotu, szczególnie koszty personalne, koszty ogólne (koszt wynajmu i opłaty związane z nieruchomością, sprzęt, materiały biurowe, koszty telekomunikacyjne, opłaty pocztowe itd.), koszty spotkań wewnętrznych, koszty publikacji, informacji i rozpowszechniania oraz koszty bezpośrednio związane z działaniami podmiotu.5.5. Dotacja operacyjna na podstawie części 2 nie pokrywa wszystkich kwalifikujących się wydatków podmiotu w roku kalendarzowym, na który została przyznana. Przynajmniej 20 procent budżetów organizacji objętych niniejszą częścią musi być współfinansowanych ze środków niepochodzących ze Wspólnoty. Takie współfinansowanie może częściowo przybrać formę wkładu rzeczowego pod warunkiem że wkład jest szacowany na nie więcej niż koszt rzeczywiście poniesiony i udokumentowany w księgach rachunkowych lub ogólny koszt możliwy do uzyskania na danym rynku.5.6. Na podstawie art. 113 ust. 2 rozporządzenia finansowego tak przyznane dotacje operacyjne w przypadku ponowienia podlegają stopniowemu zmniejszeniu. Obniżkę stosuje się począwszy od trzeciego roku, w stosunku 2,5 procent na rok. Aby przestrzegać tej zasady, którą stosuje się bez uszczerbku dla zasady współfinansowania wspomnianej powyżej, procent współfinansowania wspólnotowego odpowiadający dotacji przyznanej na dany rok budżetowy wynosi przynajmniej 2,5 punktu poniżej procentu współfinansowania wspólnotowego odpowiadającego dotacji przyznanej w poprzednim roku budżetowym.5.7. Przy przyznawaniu dotacji na podstawie części 3 można zastosować stałe stawki w przypadku kosztów organizacyjnych i kosztów podróży.6. Zarządzanie programemNa podstawie analizy koszty/korzyści Komisja może zadecydować o powierzeniu całości lub części działań związanych z zarządzaniem programem agencji wykonawczej, zgodnie z art. 55 rozporządzenia finansowego; może także odwołać się do ekspertów oraz ponieść wszelkie inne wydatki na pomoc techniczną i administracyjną, co nie obejmuje działań władzy publicznej, uzyskane w ramach świadczenia usług doraźnych. Może również finansować badania i organizować spotkania ekspertów, celem ułatwienia realizacji programu, jak również podjąć działania informacyjne, publikacyjne i służące rozpowszechnianiu, bezpośrednio związane z realizacją celów programu.Komisja regularnie podejmuje wymianę poglądów z przedstawicielami obecnych i potencjalnych beneficjentów programu działań.7. Potwierdzanie funduszyKażda instytucja, stowarzyszenie lub podmiot podejmujący działanie otrzymujące dotację w ramach tego programu ma obowiązek potwierdzić wsparcie przyznane z Unii Europejskiej. Komisja ustanawia w tym celu szczegółowe wytyczne dotyczące zauważalności.8. Rozpowszechnianie wynikówW celu ułatwienia rozpowszechniania wyników, jak najwięcej osiągnięć dokonanych dzięki działaniom finansowanym w ramach tego programu udostępnia się nieodpłatnie drogą elektroniczną.9. Kontrole i audyty9.1. Beneficjent dotacji operacyjnej udostępnia Komisji wszelką dokumentację towarzyszącą, łącznie ze skontrolowanym sprawozdaniem finansowym, dotyczącą wydatków poniesionych w czasie roku, na który została przyznana dotacja, przez okres pięciu lat od ostatniej płatności. Beneficjent dotacji zapewnia, by tam gdzie to stosowne, dokumentacja towarzysząca będąca w posiadaniu partnerów lub członków została udostępniona Komisji.9.2. Komisja może przeprowadzić audyt wykorzystania dotacji bezpośrednio przy pomocy swojego własnego personelu albo przy pomocy właściwej, wybranej prze siebie, organizacji zewnętrznej. Takie audyty mogą być przeprowadzane w czasie obowiązywania umowy oraz przez okres pięciu lat od dnia pokrycia salda na rachunku. W odpowiednim przypadku wyniki audytu mogą prowadzić do zmiany decyzji przez Komisję.9.3. Personel Komisji i personel zewnętrzny zatwierdzony przez Komisję ma odpowiednie prawo dostępu, szczególnie do pomieszczeń beneficjenta oraz do wszelkich informacji, w tym informacji w postaci elektronicznej, wymaganych do celów przeprowadzenia takiego audytu.9.4. Trybunał Obrachunkowy oraz Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) korzystają z takich samych praw jak Komisja, szczególnie w zakresie dostępu.9.5. W celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi oraz innymi nieprawidłowościami Komisja może przeprowadzać kontrole oraz inspekcje na miejscu, w ramach tego programu, zgodnie z rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 [2]. Gdy zajdzie taka konieczność, Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) wszczyna dochodzenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady [3].[1] Beneficjenci mają obowiązek zastosowania odpowiednich rozwiązań mających na celu kontrolę i ocenę.[2] Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.[3] Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2006/98/WE: Decyzja Komisji z dnia  14 lutego 2006 r.  ustanawiająca grupę wysokiej rangi ekspertów ds. bibliotek cyfrowych

text:
               16.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/32

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 14 lutego 2006 r.
   ustanawiająca grupę wysokiej rangi ekspertów ds. bibliotek cyfrowych
   (2006/98/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 157 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską powierza Wspólnocie i państwom członkowskim zadanie zapewnienia warunków niezbędnych dla konkurencyjności przemysłu Wspólnoty. Artykuł 151 stanowi, że Wspólnota przyczynia się do rozkwitu kultur państw członkowskich, w poszanowaniu ich różnorodności narodowej i regionalnej, równocześnie podkreślając znaczenie wspólnego dziedzictwa kulturowego.

               (2)

               Komunikat Komisji „i2010 – Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia” (1) zapowiadał wzorcową inicjatywę dotyczącą bibliotek cyfrowych.

               (3)

               Komunikat Komisji „i2010: Biblioteki cyfrowe” (2) (zwany dalej „komunikatem”) zapowiadał utworzenie złożonej z wysokiej rangi ekspertów grupy ds. bibliotek cyfrowych, która będzie doradzać Komisji, w jaki sposób sprostać wyzwaniom organizacyjnym, technicznym i prawnym na szczeblu europejskim.

               (4)

               Grupa musi wnieść wkład we wspólną strategiczną wizję europejskich bibliotek cyfrowych.

               (5)

               Członkami grupy muszą być wysokokwalifikowani eksperci, posiadający kompetencje w zakresie bibliotek cyfrowych, powołani osobiście (ad personam).

               (6)

               Należy w związku z tym ustanowić grupę wysokiej rangi ekspertów ds. bibliotek cyfrowych oraz określić jej strukturę i zakres obowiązków,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym Komisja ustanawia grupę wysokiej rangi ekspertów ds. bibliotek cyfrowych, zwaną dalej „grupą”.
   Artykuł 2
   Zadanie
   Komisja może zasięgnąć opinii grupy we wszelkich kwestiach związanych z realizacją inicjatywy dotyczącej bibliotek cyfrowych przedstawionej w komunikacie.
   Zadanie grupy polega na:

               —

               doradzaniu Komisji, w jaki sposób sprostać wyzwaniom organizacyjnym, technicznym i prawnym na szczeblu europejskim;

               —

               wniesieniu wkładu we wspólną strategiczną wizję europejskich bibliotek cyfrowych.

         Artykuł 3
   Skład i powoływanie
   1.   Za powoływanie członków grupy odpowiedzialny jest Dyrektor Generalny Dyrekcji Generalnej ds. Społeczeństwa Informacyjnego i Mediów lub jego przedstawiciel. Powoływani są wysokiej rangi eksperci posiadający kompetencje w zakresie bibliotek cyfrowych.
   2.   W skład grupy wchodzi nie więcej niż 20 członków.
   3.   Obowiązują następujące przepisy:

               —

               członkowie są powoływani osobiście (ad personam) jako wysokiej rangi eksperci w zakresie bibliotek cyfrowych i przy doradzaniu Komisji muszą zachować pełną niezależność;

               —

               członkowie są powoływani z zachowaniem – w stopniu, w jakim będzie to możliwe – właściwej równowagi pod względem:

                           —

                           zakresu kompetencji;

                           —

                           pochodzenia geograficznego;

                           —

                           płci;

               —

               w skład grupy wchodzić będą eksperci z następujących kategorii:

                           —

                           przedstawiciele bibliotek, archiwów, muzeów;

                           —

                           autorzy, wydawcy i dostawcy treści;

                           —

                           przedstawiciele sektora teleinformatycznego (np. wyszukiwarki, dostawcy technologii);

                           —

                           członkowie organizacji naukowych i badawczych oraz świata akademickiego;

               —

               członkowie nie mają prawa wyznaczania swoich zastępców;

               —

               członkowie są powoływani na okres dwu lat z możliwością przedłużenia mandatu. Członkowie pełnią swoje funkcje do czasu ich zastąpienia lub do wygaśnięcia ich mandatu;

               —

               członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, którzy złożą rezygnację, lub którzy naruszą warunki określone w pierwszym lub piątym tiret niniejszego ustępu lub w art. 287 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, mogą zostać zastąpieni na okres pozostały do wygaśnięcia ich mandatu;

               —

               członkowie składają corocznie oświadczenie, w którym zobowiązują się działać w interesie publicznym oraz oświadczenie stwierdzające brak, względnie istnienie, konfliktu interesów zagrażającego ich bezstronności;

               —

               nazwiska członków są publikowane na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Społeczeństwa Informacyjnego i Mediów. Nazwiska członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

         Artykuł 4
   Tryb funkcjonowania
   1.   Grupie przewodniczy przedstawiciel Komisji.
   2.   Za zgodą Komisji mogą zostać ustanowione podgrupy w celu analizy kwestii szczegółowych, wchodzących w zakres obowiązków ustalony przez grupę; po wypełnieniu swoich zadań podgrupy są rozwiązywane.
   3.   Przewodniczący może zaprosić do udziału w pracach grupy lub podgrupy ekspertów bądź obserwatorów posiadających odpowiednią wiedzę na temat zagadnienia wpisanego do porządku posiedzenia, w przypadku, gdy jest to pomocne i/lub konieczne.
   4.   Jeśli Komisja uzna, iż informacje uzyskane w wyniku prac grupy lub podgrupy dotyczą spraw poufnych, wówczas nie mogą być one ujawniane.
   5.   Posiedzenia grupy i podgrup odbywają się zwykle w pomieszczeniach Komisji; procedury tych posiedzeń oraz ich harmonogram określa Komisja. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu. W posiedzeniach tych mogą uczestniczyć inni zainteresowani urzędnicy Komisji.
   6.   Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny w oparciu o wzór regulaminu wewnętrznego przyjęty przez Komisję (3).
   7.   Komisja może publikować – w języku oryginalnym danego dokumentu – wszelkie streszczenia, konkluzje, częściowe konkluzje lub dokumenty robocze związane z pracami grupy.
   Artykuł 5
   Koszty spotkań
   Komisja może zwrócić koszty podróży i pobytu ponoszone przez członków, ekspertów i obserwatorów w związku z działalnością grupy, zgodnie z przepisami obowiązującymi w Komisji. Członkowie grupy nie są wynagradzani za pełnienie swoich funkcji.
   Artykuł 6
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna w dniu jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Ma ona zastosowanie do dnia 31 grudnia 2008 r. Komisja zadecyduje o ewentualnym przedłużeniu jej stosowania przed upływem tego terminu.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lutego 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Viviane REDING

            Członek Komisji

      (1)  COM(2005) 229 wersja ostateczna.

      (2)  COM(2005) 465 wersja ostateczna.

      (3)  SEC(2005) 1004, załącznik III.