title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 534/09/COL z dnia 16 grudnia 2009 r. zmieniająca po raz 78. przepisy proceduralne i materialne w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie nowego rozdziału dotyczącego najlepszych praktyk dotyczących przebiegu postępowania w zakresie kontroli pomocy państwa

text:
               22.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 82/7

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 534/09/COL
   z dnia 16 grudnia 2009 r.
   zmieniająca po raz 78. przepisy proceduralne i materialne w dziedzinie pomocy państwa poprzez dodanie nowego rozdziału dotyczącego najlepszych praktyk dotyczących przebiegu postępowania w zakresie kontroli pomocy państwa
   URZĄD NADZORU EFTA (1),
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2), w szczególności jego art. 61–63 oraz protokół 26 do tego porozumienia,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (3), w szczególności jego art. 24 oraz art. 5 ust. 2 lit. b),
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 24 porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wprowadza w życie postanowienia Porozumienia EOG dotyczące pomocy państwa,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wydaje zawiadomienia oraz wskazówki w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i Trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli Urząd uznaje to za konieczne,
   PRZYWOŁUJĄC zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa przyjęte przez Urząd w dniu 19 stycznia 1994 r. (4),
   MAJĄC NA UWADZE, że w dniu 16 czerwca 2009 r. Komisja Europejska przyjęła kodeks najlepszych praktyk dotyczących przebiegu postępowania w zakresie kontroli pomocy państwa (5),
   MAJĄC NA UWADZE, że wyżej wymieniony komunikat ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że należy zapewnić jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa w całym Europejskim Obszarze Gospodarczym,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG Urząd przyjmuje, po konsultacji z Komisją Europejską, akty prawne odpowiadające tym aktom, które zostały przyjęte przez Komisję Europejską,
   PO ZASIĘGNIĘCIU opinii Komisji Europejskiej i państw EFTA poprzez wymianę listów na ten temat z dnia 20 listopada 2009 r. (nr ew. 537430, 537439 i 537441),
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W wytycznych dotyczących pomocy państwa wprowadza się zmiany poprzez dodanie nowego rozdziału dotyczącego najlepszych praktyk dotyczących przebiegu postępowania w zakresie kontroli pomocy państwa. Nowy rozdział stanowi załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Jedynie wersja w języku angielskim jest autentyczna.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2009 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Per SANDERUD

            Przewodniczący

         Kristján A. STEFÁNSSON

            Członek Kolegium

      (1)  Zwany dalej „Urzędem”.

      (2)  Zwane dalej „Porozumieniem EOG”.

      (3)  Zwane dalej „porozumieniem o nadzorze i Trybunale”.

      (4)  Wytyczne dotyczące zastosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG oraz art. 1 protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale, przyjęte i wydane przez Urząd w dniu 19 stycznia 1994 r., opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (zwanym dalej Dz.U.) L 231 z 3.9.1994, s. 1 oraz w Suplemencie EOG nr 32 z 3.9.1994, s. 1, z późn. zm.; w dalszej części zwane „wytycznymi dotyczącymi pomocy państwa”. Zaktualizowana wersja wytycznych dotyczących pomocy państwa jest opublikowana na stronie internetowej Urzędu: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/.

      (5)  Dz.U. C 136 z 16.6.2009, s. 13.

      ZAŁĄCZNIK

         WYTYCZNE W SPRAWIE NAJLEPSZYCH PRAKTYK DOTYCZĄCYCH PRZEBIEGU POSTĘPOWANIA W ZAKRESIE KONTROLI POMOCY PAŃSTWA
          (1)

      1.   Zakres i cel

                  (1)

                  Urząd Nadzoru EFTA („Urząd”) – mając na celu zapewnienie możliwie najbardziej produktywnych i skutecznych procedur kontroli pomocy państwa dla wszystkich zainteresowanych stron – wydaje niniejsze wytyczne w sprawie najlepszych praktyk dotyczących przebiegu postępowania w zakresie kontroli pomocy państwa.

                  (2)

                  Niniejszy rozdział wytycznych Urzędu powstał w oparciu o doświadczenia zebrane podczas stosowania części II protokołu 3 do porozumienia państw EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości („część II protokołu 3”) (2). Podstawowym celem niniejszego rozdziału jest zapewnienie wytycznych do prowadzenia postępowań w zakresie pomocy państwa, tak aby przyczynić się do lepszej współpracy i wzajemnego zrozumienia między Urzędem, państwami EFTA oraz środowiskiem prawniczym i biznesowym.

                  (3)

                  Do skutecznego ulepszenia procedur badania pomocy państwa niezbędna jest dyscyplina obu stron, a także wzajemne zaangażowanie ze strony Urzędu oraz państw EFTA. Urząd będzie starał się zacieśnić współpracę z państwami EFTA i zainteresowanymi stronami, a ponadto będzie dążył do usprawnienia postępowania wyjaśniającego oraz wewnętrznych procesów decyzyjnych, co ma na celu zapewnienie większej przejrzystości, przewidywalności oraz efektywności procedur badania pomocy państwa.

                  (4)

                  Zgodnie ze współczesną strukturą pomocy państwa niniejszy rozdział jest ostatnią częścią pakietu działań upraszczających zawierającego wytyczne Urzędu w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa (3) oraz wytyczne Urzędu w sprawie egzekwowania prawa dotyczącego pomocy państwa przez sądy krajowe (4), który ma sprawić, że procedury staną się bardziej przewidywalne i przejrzyste.

                  (5)

                  W pojedynczych przypadkach może się jednak okazać, że ze względu na specyficzny charakter danej sprawy niezbędne jest dostosowanie niniejszego rozdziału lub wprowadzenie pewnych odchyleń od jego postanowień (5).

                  (6)

                  Ponadto w zakresie, w jakim Porozumienie EOG ma zastosowanie do omawianych sektorów, uzasadnieniem dla odstąpienia od niniejszego rozdziału wytycznych może być również szczególny charakter właściwy dla sektorów rybołówstwa i akwakultury oraz działalności w obszarze produkcji podstawowej, wprowadzania do obrotu lub przetwarzania produktów rolnych.

            2.   Związek z prawem EOG

                  (7)

                  Niniejszy rozdział nie służy stworzeniu pełnego i wyczerpującego zestawienia odpowiednich instrumentów legislacyjnych, interpretacji prawnych i środków administracyjnych, które stanowią podstawę kontroli pomocy państwa. Należy go odczytywać w powiązaniu z podstawowymi zasadami rządzącymi procedurami pomocy państwa i traktować go jako ich uzupełnienie.

                  (8)

                  Dlatego też niniejszy rozdział nie tworzy ani nie zmienia praw i obowiązków określonych w Porozumieniu EOG, protokole 3 czy decyzji nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. (6) ze zmianami i zgodnie z wykładnią wprowadzonymi orzecznictwem Trybunału EFTA oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

                  (9)

                  Niniejszy rozdział określa najlepsze praktyki stosowane w codziennym postępowaniu, które mają przyczynić się do szybszego, bardziej przejrzystego i przewidywalnego realizowania procedury badania pomocy państwa na każdym etapie postępowania wyjaśniającego w zgłoszonej lub niezgłoszonej sprawie bądź w przypadku skargi.

            3.   Kontakty przedzgłoszeniowe

                  (10)

                  Doświadczenia Urzędu dowodzą, że kontakty przedzgłoszeniowe są bardzo przydatne, nawet w sprawach, które wydają się rutynowe. Kontakty przedzgłoszeniowe dają Urzędowi oraz państwu EFTA dokonującemu zgłoszenia możliwość nieformalnego i poufnego przedyskutowania prawnych i ekonomicznych aspektów wnioskowanego projektu jeszcze przed dokonaniem zgłoszenia; dzięki temu zgłoszenia są lepszej jakości i bardziej kompletne. W ten sposób państwo EFTA oraz Urząd mogą także wspólnie opracować konstruktywne propozycje zmierzające do zrewidowania tych aspektów planowanego działania, które mogą stwarzać problemy. Ten etap przygotowawczy umożliwia szybsze rozpatrzenie zgłoszenia po tym, jak zostanie ono formalnie przedłożone Urzędowi. Skuteczne kontakty przedzgłoszeniowe powinny w rzeczywistości pozwolić Urzędowi na podjęcie decyzji na mocy art. 4 ust. 2, 3 i 4 części II protokołu 3 w ciągu dwóch miesięcy od daty zgłoszenia (7).

                  (11)

                  Zdecydowanie zaleca się podjęcie kontaktów przedzgłoszeniowych w sprawach, w których pojawiają się jakieś wyjątkowe, nowe aspekty lub które mają szczególny wymiar, uzasadniający podjęcie wcześniejszych dyskusji z Urzędem, ale nieformalne wskazówki będą zawsze dostępne na wniosek państwa EFTA.

            3.1.   Treść

                  (12)

                  Na etapie przedzgłoszeniowym istnieje możliwość przeprowadzenia dyskusji oraz przekazania danemu państwu EFTA wskazówek odnośnie do zakresu informacji, które należy zawrzeć w formularzu zgłoszeniowym, co ma zapewnić kompletność formularza już w momencie dokonania zgłoszenia. Gdy etap zgłoszeniowy przebiega efektywnie, możliwa jest dyskusja w otwartej i konstruktywnej atmosferze, dotycząca wszelkich istotnych kwestii związanych z planowanym środkiem. Jest to szczególnie istotne w odniesieniu do projektów, które nie mogły zostać zaakceptowane w pierwotnej formie i powinny zostać wycofane lub w znacznym stopniu zmienione. Na tym etapie można także sprawdzić, czy w danym przypadku można zastosować inną podstawę prawną lub ustalić ewentualne istotne dla sprawy precedensy. Ponadto pomyślnie zakończony etap przedzgłoszeniowy umożliwi Urzędowi oraz państwom EFTA zajęcie się najbardziej istotnymi problemami w zakresie konkurencji, a także sprawdzenie, jakie analizy ekonomiczne i – jeżeli jest to konieczne – ekspertyzy zewnętrzne są wymagane do udokumentowania zgodności planowanego przedsięwzięcia z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Na etapie przedzgłoszeniowym dokonujące zgłoszenia państwo EFTA może również zwrócić się do Urzędu z prośbą o zwolnienie z obowiązku zawarcia w formularzu zgłoszeniowym określonych informacji, które w danym przypadku nie są niezbędne do rozpatrzenia sprawy. I wreszcie, etap przedzgłoszeniowy jest decydujący dla określenia, czy dana sprawa – bez zagłębiania się w nią – kwalifikuje się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej (8).

            3.2.   Zakres i terminy

                  (13)

                  Aby etap przedzgłoszeniowy mógł być przeprowadzony w sposób konstruktywny i efektywny, w interesie danego państwa EFTA jest, aby przedstawiło Urzędowi wstępną wersję formularza zgłoszeniowego, zawierającą informacje niezbędne dla dokonania oceny planowanego działania w zakresie pomocy państwa. Dla ułatwienia sprawnego rozpatrywania spraw zasadniczo preferowane będą kontakty za pośrednictwem poczty elektronicznej lub telekonferencji, nie zaś spotkania. W ciągu dwóch tygodni od otrzymania projektu formularza zgłoszeniowego Urząd nawiąże pierwszy kontakt przedzgłoszeniowy.

                  (14)

                  Jako ogólną zasadę przyjmuje się, że kontakty przedzgłoszeniowe nie powinny trwać dłużej niż dwa miesiące oraz że po ich zakończeniu następuje kompletne zgłoszenie. Jeżeli kontakty przedzgłoszeniowe nie przyniosą oczekiwanych rezultatów, Urząd może uznać etap przedzgłoszeniowy za zakończony. Ponieważ jednak terminy oraz forma kontaktów przedzgłoszeniowych zależą od stopnia złożoności indywidualnej sprawy, kontakty przedzgłoszeniowe mogą trwać kilka miesięcy. Urząd zaleca zatem, aby w sprawach szczególnie złożonych (np. pomoc na ratowanie przedsiębiorstw, duża pomoc na przedsięwzięcia badawczo-rozwojowe, duża pomoc indywidualna lub szczególnie duże lub złożone programy pomocy) państwa EFTA nawiązywały kontakty przedzgłoszeniowe jak najwcześniej, aby możliwe było przeprowadzenie konstruktywnych rozmów.

                  (15)

                  Doświadczenia Urzędu dowodzą, że bardzo przydatne jest zaangażowanie beneficjenta pomocy w kontakty przedzgłoszeniowe; dotyczy to w szczególności spraw, które mają istotne skutki o wymiarze technicznym, finansowym oraz związane z samym projektem. Urząd zaleca zatem, aby w kontakty przedzgłoszeniowe angażowani byli beneficjenci pomocy indywidualnej.

                  (16)

                  Urząd będzie dokładać starań, by na zakończenie etapu przedzgłoszeniowego przedstawić zainteresowanemu państwu EFTA nieformalną wstępną ocenę projektu; nie dotyczy to spraw, które mają nowe aspekty oraz spraw szczególnie złożonych. Taka niewiążąca ocena nie będzie jednoznaczna z oficjalnym stanowiskiem Urzędu; będą to nieformalne wskazówki udzielone przez Urząd w formie ustnej, dotyczące kompletności projektu zgłoszenia oraz zgodności planowanego projektu z funkcjonowaniem Porozumienia EOG – ocenionej bez zagłębiania się w sprawę. W szczególnie złożonych przypadkach Urząd może – na życzenie państwa EFTA – przedstawić również wytyczne na piśmie, dotyczące informacji, jakich należy jeszcze udzielić.

                  (17)

                  Kontakty przedzgłoszeniowe przebiegają z zachowaniem ścisłej poufności. Dyskusje odbywają się dobrowolnie i bez uszczerbku dla postępowania w sprawie oraz procedury wyjaśniającej, która ma miejsce po złożeniu formalnego zgłoszenia.

                  (18)

                  Zmierzając do poprawiania jakości zgłoszeń, Urząd dołoży starań, by wyjść naprzeciw prośbom państw EFTA o organizowanie szkoleń. Ponadto Urząd będzie utrzymywać stałe kontakty z państwami EFTA w celu omówienia kolejnych ulepszeń procedury badania pomocy państwa, przede wszystkim w odniesieniu do zakresu i zawartości wykorzystywanych formularzy zgłoszeniowych.

            4.   Wspólnie uzgodnione planowanie

                  (19)

                  W sprawach, które mają istotne, nowe aspekty, są złożone z technicznego punktu widzenia lub z jakichś innych powodów muszą być traktowane ostrożnie, bądź w sprawach, które są niezwykle pilne, Urząd zaproponuje zgłaszającemu państwu EFTA wspólne uzgodnienie planowania, co przyczyni się do zwiększenia przejrzystości i przewidywalności prawdopodobnego czasu trwania postępowania wyjaśniającego.

            4.1.   Treść

                  (20)

                  Wzajemnie uzgodnione planowanie to forma zorganizowanej współpracy między państwem EFTA a Urzędem, która opiera się na wspólnym planowaniu oraz porozumieniu odnośnie do przewidywanego przebiegu oraz czasu trwania postępowania wyjaśniającego.

                  (21)

                  W związku z powyższym Urząd oraz zgłaszające państwo EFTA mogą w szczególności uzgodnić następujące kwestie:

                              —

                              priorytetowe traktowanie danego przypadku, w zamian za co dane państwo EFTA formalnie zaakceptuje zawieszenie rozpatrywania (9) innych, zgłoszonych przez nie spraw, jeśli będzie to konieczne z przyczyn dotyczących planowania lub zasobów,

                              —

                              dostarczanie informacji przez państwo EFTA lub zainteresowanego beneficjenta, między innymi analizy lub ekspertyzy zewnętrzne bądź gromadzenie informacji wyłącznie przez Urząd, oraz

                              —

                              prawdopodobną formę i czas trwania analizy zgłoszonej sprawy przez Urząd.

                  (22)

                  W zamian za podjęte przez państwo EFTA wysiłki zmierzające do dostarczenia wszystkich niezbędnych informacji na czas oraz jak uzgodniono w kontekście wspólnego uzgodnionego planowania, Urząd dołoży starań, by dotrzymać ustalonego wspólnie harmonogramu postępowania wyjaśniającego w danej sprawie, pod warunkiem że informacje dostarczone przez państwo EFTA lub zainteresowane strony nie wywołają nieoczekiwanych wątpliwości.

            4.2.   Zakres i terminy

                  (23)

                  Wzajemnie uzgodnione planowanie będzie co do zasady zastrzeżone dla spraw, które mają liczne, nowe aspekty, są trudne z technicznego punktu widzenia lub z innych przyczyn muszą być traktowane ostrożnie, co powoduje, że Urząd nie jest w stanie dokonać na koniec etapu przedzgłoszeniowego jasnej oceny wstępnej danego przypadku. W takich sytuacjach po zakończeniu etapu przedzgłoszeniowego nastąpi wzajemnie uzgodnione planowanie, po którym będzie można przedstawić formalne zgłoszenie.

                  (24)

                  Jednak również na początku formalnego postępowania wyjaśniającego Urząd oraz zainteresowane państwo EFTA mogą – na prośbę tego ostatniego – porozumieć się odnośnie do wzajemnie uzgodnionego planowania na potrzeby dalszego postępowania w sprawie.

            5.   Wstępna analiza zgłoszonych środków

      5.1.   Wnioski o udzielenie informacji

                  (25)

                  Zmierzając do zracjonalizowania przebiegu postępowania wyjaśniającego, Urząd dołoży starań w celu pogrupowania wniosków o udzielenie informacji na etapie analizy wstępnej. Zasadniczo przekazany zostanie tylko jeden obszerny wniosek o udzielenie informacji, zazwyczaj w terminie od czterech do sześciu tygodni, licząc od dnia zgłoszenia. Jeżeli w ramach wspólnie uzgodnionego planowania nie postanowi się inaczej, kontakty przedzgłoszeniowe powinny umożliwić państwu EFTA przedstawienie kompletnego zgłoszenia, ograniczając w ten sposób potrzebę dostarczenia informacji uzupełniających. Urząd może następnie zwrócić się z pytaniami, przede wszystkim dotyczącymi kwestii, które podniesione zostały w odpowiedziach państw EFTA; nie musi to jednak oznaczać, że Urząd, oceniając sprawę, spotkał się z poważnymi trudnościami.

                  (26)

                  Jeżeli państwo EFTA nie udzieli informacji w określonym terminie, Urząd będzie zazwyczaj – po pierwszym piśmie monitującym – stosować przepisy zawarte w art. 5 ust. 3 części II protokołu 3 i poinformuje państwo EFTA, że zgłoszenie zostaje uznane za wycofane. Zazwyczaj formalne postępowanie wyjaśniające zostanie wszczęte niezwłocznie po spełnieniu niezbędnych warunków; z reguły ma to miejsce maksymalnie po dwóch turach pytań.

            5.2.   Zawieszenie wstępnego postępowania wyjaśniającego za porozumieniem stron

                  (27)

                  W pewnych okolicznościach bieg wstępnego postępowania wyjaśniającego może zostać zawieszony. Dotyczy to sytuacji, gdy państwo EFTA zwraca się z taką prośbą, aby móc dokonać zmian w swoim projekcie i dostosować go do przepisów obowiązujących w zakresie pomocy państwa, lub gdy postanowiono tak w oparciu o wspólne uzgodnienia. Zawieszenie może zostać przyznane jedynie na okres, który został z góry określony. Jeżeli wraz z końcem okresu zawieszenia państwo EFTA nie zdoła przedłożyć kompletnego projektu, który bez zagłębiania się w sprawę może zostać uznany za zgodny z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, Urząd wznowi postępowanie w punkcie, w którym zostało ono wstrzymane. Zainteresowane państwo EFTA zostanie zazwyczaj poinformowane, że zgłoszenie zostaje uznane za wycofane; w przypadku poważnych wątpliwości bezzwłocznie wszczęte zostanie natomiast formalne postępowanie wyjaśniające.

            5.3.   Kontakty w celu uzyskania informacji o stanie prac

                  (28)

                  Na swoją prośbę zgłaszające państwo EFTA zostanie poinformowane, na jakim etapie znajduje się wstępne postępowanie wyjaśniające. Zachęca się państwa EFTA do angażowania w te kontakty beneficjentów pomocy indywidualnej.

            6.   Formalne postępowanie wyjaśniające

                  (29)

                  Biorąc pod uwagę złożoną strukturę spraw będących przedmiotem formalnego postępowania wyjaśniającego, Urząd przyjmie za swój priorytet poprawę przejrzystości, przewidywalności oraz efektywności tego etapu, przyczyniając się w ten sposób do podejmowania konstruktywnych decyzji, zgodnie z potrzebami dzisiejszego świata biznesu. Urząd będzie zatem działać na rzecz racjonalizacji formalnego postępowania wyjaśniającego poprzez efektywne wykorzystanie wszystkich środków proceduralnych, jakie ma do swojej dyspozycji na mocy części II protokołu 3.

            6.1.   Publikowanie decyzji i streszczenia

                  (30)

                  W przypadkach, w których zainteresowane państwo EFTA nie zwróci się z prośbą o usunięcie informacji poufnych, Urząd dołoży starań, by opublikować swoją decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego włącznie ze streszczeniem w terminie dwóch miesięcy od daty przyjęcia tej decyzji.

                  (31)

                  Jeżeli pojawią się wątpliwości odnośnie do kwestii poufności, Urząd zastosuje zasady zawarte w wytycznych w sprawie tajemnicy służbowej w zakresie decyzji dotyczących pomocy państwa (10) i dołoży wszelkich starań, by opublikować decyzję Urzędu w możliwie krótkim terminie, licząc od dnia przyjęcia decyzji. To samo będzie miało zastosowanie w odniesieniu do publikacji wszystkich decyzji ostatecznych.

                  (32)

                  Dla poprawienia przejrzystości postępowania państwo EFTA, beneficjent i inne zainteresowane podmioty (w szczególności ewentualne osoby skarżące) będą informowane o wszelkich opóźnieniach wywołanych przez brak zgody w kwestiach dotyczących poufności.

            6.2.   Uwagi zainteresowanych stron

                  (33)

                  Zgodnie z art. 6 części II protokołu 3 zainteresowane strony muszą przedłożyć swoje uwagi w określonym terminie, który z zasady nie może przekroczyć jednego miesiąca od dnia opublikowania decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. Zasadniczo termin ten nie będzie podlegać przedłużeniu, a zatem Urząd nie będzie zazwyczaj akceptować informacji dostarczonych przez osoby trzecie po tym terminie; dotyczy to również beneficjentów pomocy (11). Przedłużenie jest możliwe jedynie w należycie uzasadnionych wyjątkowych przypadkach, takich jak udostępnienie szczególnie obszernej informacji dotyczącej faktów lub wcześniejsze kontakty między Urzędem a zainteresowaną stroną.

                  (34)

                  Dla poprawienia jakości materiałów stanowiących podstawę faktyczną postępowania wyjaśniającego w szczególnie skomplikowanych sprawach Urząd może przesłać konkretnym zainteresowanym stronom, również stowarzyszeniom handlowym i biznesowym, kopię decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, wzywając je do przedstawienia uwag dotyczących określonych aspektów danej sprawy (12). Współpraca zainteresowanych stron jest w tym zakresie czysto dobrowolna, jeżeli jednak zainteresowana strona zdecyduje się na przedstawienie uwag, w jej interesie leży przedstawienie tych uwag w odpowiednim terminie, tak aby Urząd mógł je uwzględnić. Urząd zaprosi więc zainteresowane strony do zgłaszania uwag w ciągu jednego miesiąca, licząc od dnia, w którym kopia decyzji została im przesłana. Po tym terminie Urząd nie będzie przyjmował uwag. Zapewniając przestrzeganie zasady równego traktowania zainteresowanych stron, takie samo zaproszenie do składania uwag Urząd prześle beneficjentowi pomocy. W celu zapewnienia przestrzegania prawa państwa EFTA do obrony, Urząd przekaże mu wszelkie uwagi otrzymane od zainteresowanych stron – w wersji nieopatrzonej klauzulą poufności – i wezwie państwo EFTA do udzielenia odpowiedzi w ciągu jednego miesiąca.

                  (35)

                  Aby wszystkie uwagi zainteresowanych stron mogły zostać przekazane zainteresowanemu państwu EFTA w najbardziej odpowiedni sposób, Urząd zwróci się do państw EFTA z prośbą o to, by w miarę możliwości zgodziły się na przekazywanie tych uwag w oryginalnych wersjach językowych. Jeżeli państwo EFTA zwróci się z odpowiednim wnioskiem, Urząd dostarczy tłumaczenie, co może mieć wpływ na czas trwania postępowania.

                  (36)

                  Państwa EFTA zostaną poinformowane również wtedy, gdy zainteresowane strony nie będą miały żadnych uwag.

            6.3.   Uwagi państw EFTA

                  (37)

                  W celu zagwarantowania terminowego zakończenia formalnego postępowania wyjaśniającego Urząd będzie ściśle egzekwował wszelkie terminy obowiązujące na tym etapie zgodnie z częścią II protokołu 3. Jeżeli państwo EFTA nie przedłoży swoich uwag odnośnie do decyzji Urzędu w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego oraz odnośnie do uwag zainteresowanych stron w terminie jednego miesiąca (który określono w art. 6 ust. 1 części II protokołu 3), Urząd bezzwłocznie prześle pismo monitujące, w którym termin ten zostanie przedłużony o jeden miesiąc, i w którym państwo EFTA zostanie poinformowane, że termin nie zostanie przedłużony po raz kolejny, chyba że zaistnieją wyjątkowe okoliczności. Jeżeli zainteresowane państwo EFTA nie udzieli konstruktywnej odpowiedzi, Urząd podejmie decyzję w oparciu o informacje, którymi dysponuje, zgodnie z art. 7 ust. 7 oraz art. 13 ust. 1 części II protokołu 3.

                  (38)

                  Jeżeli w przypadku pomocy niezgodnej z prawem państwo EFTA nie przedstawi uwag odnośnie do decyzji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego, Urząd wyda urzędowy nakaz przekazania informacji, zgodnie z art. 10 części II protokołu 3. Jeżeli w terminie, jaki został określony w wymienionym urzędowym nakazie, państwo EFTA nie udzieli odpowiedzi, Urząd podejmie decyzję w oparciu o dostępne mu informacje.

            6.4.   Wniosek o udzielenie informacji dodatkowych

                  (39)

                  Nie można wykluczyć, że w szczególnie złożonych sprawach informacje przedłożone przez państwo EFTA w odpowiedzi na decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego mogą spowodować, iż Urząd zwróci się z kolejnym wnioskiem o udzielenie informacji. Państwo EFTA otrzyma jeden miesiąc na udzielenie odpowiedzi.

                  (40)

                  Jeżeli państwo EFTA nie udzieli odpowiedzi w wyznaczonym terminie, Urząd niezwłocznie prześle pismo monitujące, określające ostateczny termin piętnastu dni roboczych. W piśmie tym zainteresowane państwo EFTA zostanie również poinformowane, że po upływie wymienionego okresu Urząd podejmie decyzję w oparciu o dostępne mu informacje lub – w przypadku pomocy niezgodnej z prawem – wyda urzędowy nakaz przekazania informacji.

            6.5.   Uzasadnione zawieszenie formalnego postępowania wyjaśniającego

                  (41)

                  Formalne postępowanie wyjaśniające może zostać zawieszone jedynie w sytuacjach wyjątkowych, za obopólną zgodą Urzędu oraz danego państwa EFTA. Do zawieszenia może dojść np. wtedy, gdy państwo EFTA zwróci się formalnie z prośbą o zawieszenie, aby dostosować swój projekt do przepisów obowiązujących w zakresie pomocy państwa, lub w sytuacji gdy przed Trybunałem EFTA lub Trybunałem UE toczy się sprawa dotycząca podobnych kwestii, której wynik może mieć wpływ na ocenę danego przypadku.

                  (42)

                  Zawieszenie będzie zazwyczaj przyznawane jedynie raz, na okres ustalony z góry przez Urząd i zainteresowane państwo EFTA.

            6.6.   Przyjęcie decyzji ostatecznej i uzasadnione przedłużenie formalnego postępowania wyjaśniającego

                  (43)

                  Zgodnie z art. 7 ust. 6 części II protokołu 3 Urząd dołoży wszelkich starań, aby przyjąć decyzję w terminie osiemnastu miesięcy od momentu wszczęcia postępowania. Termin ten może zostać przedłużony za obopólną zgodą Urzędu i zainteresowanego państwa EFTA. Przedłużenie postępowania wyjaśniającego może w szczególności okazać się odpowiednie w sprawach dotyczących nowych projektów lub w sprawach, które powodują pojawienie się nowych kwestii prawnych.

                  (44)

                  W celu zagwarantowania skutecznego wykonania art. 7 ust. 6 części II protokołu 3 Urząd dołoży starań, aby przyjąć ostateczną decyzję nie później niż cztery miesiące od dnia, w którym państwo EFTA przedłożyło ostatnią informację lub w którym termin ostateczny upłynął, a informacja nie została przedłożona.

            7.   Skargi

                  (45)

                  Dla wszystkich podmiotów zaangażowanych w postępowanie związane z pomocą państwa niezmiernie ważne jest, by Urząd skutecznie i w przejrzysty sposób rozpatrywał składane skargi. W związku z powyższym Urząd proponuje stosowanie następujących najlepszych praktyk, opracowanych na rzecz tego wspólnego celu.

            7.1.   Formularz skargi

                  (46)

                  Urząd będzie systematycznie zwracać się do skarżących z prośbą o skorzystanie z nowego formularza, dostępnego na stronie internetowej (http://www.eftasurv.int/media/documents/Complaint-form—State-aid.doc) oraz równoczesne przedłożenie skargi w wersji nieopatrzonej klauzulą poufności. Przedstawienie wypełnionych formularzy zazwyczaj pozwala skarżącym na podniesienie jakości ich skarg.

            7.2.   Orientacyjne ramy czasowe oraz wynik rozpatrzenia skargi

                  (47)

                  Urząd dołoży wszelkich starań w celu rozpatrzenia skargi w orientacyjnym terminie dwunastu miesięcy od jej otrzymania. Powyższy termin nie stanowi wiążącego zobowiązania. W zależności od okoliczności danej sprawy czas rozpatrywania skargi może wydłużyć ewentualna konieczność zwrócenia się do skarżącego, państwa EFTA lub zainteresowanych stron z wnioskiem o udzielenie dodatkowych informacji.

                  (48)

                  Urząd ma prawo przyznać wpływającym do niego skargom (13) różne priorytety, w zależności na przykład od zakresu domniemanego naruszenia, wielkości podmiotu będącego beneficjentem, sektora gospodarki, którego dotyczy sprawa, lub ewentualnych podobnych skarg. W związku z natężeniem pracy oraz zgodnie z prawem do określania priorytetów w postępowaniach wyjaśniających (14) Urząd może zatem odłożyć na później postępowanie dotyczące środków, które nie stanowią priorytetu. Dlatego też zasadniczo w ciągu dwunastu miesięcy Urząd dołoży starań, by:

                              a)

                              w sprawach priorytetowych przyjąć decyzję na mocy art. 4 części II protokołu 3 i przesłać kopię skarżącemu;

                              b)

                              w sprawach, które nie są priorytetowe, przesłać wstępne pismo administracyjne do skarżącego, określając swoją wstępną opinię. To administracyjne pismo nie stanowi oficjalnego stanowiska Urzędu, a jedynie wstępną opinię, opierającą się na dostępnych informacjach, z zastrzeżeniem uwzględnienia dodatkowych uwag, które skarżący może przedłożyć w ciągu jednego miesiąca od daty pisma. Jeżeli w tym terminie nie zostaną przedłożone żadne dalsze uwagi, skarga zostanie uznana za wycofaną.

                  (49)

                  Dla zachowania przejrzystości Urząd dołoży jak największych starań, aby w ciągu dwóch miesięcy, licząc od dnia otrzymania skargi, poinformować skarżącego o tym, na ile złożona przez niego skarga będzie potraktowana priorytetowo. W przypadku skarg nieuzasadnionych Urząd poinformuje skarżącego w ciągu dwóch miesięcy od otrzymania skargi, że nie ma wystarczających podstaw do zajęcia stanowiska w sprawie oraz że skarga zostanie uznana za wycofaną, jeżeli w ciągu miesiąca nie zostaną przedłożone istotne uwagi uzupełniające. Jeżeli chodzi o skargi, które dotyczą pomocy zatwierdzonej, Urząd również dołoży starań, aby udzielić odpowiedzi skarżącemu w ciągu dwóch miesięcy, licząc od dnia otrzymania skargi.

                  (50)

                  W przypadku pomocy niezgodnej z prawem Urząd zwróci uwagę skarżącego na możliwość wszczęcia postępowania przed sądem krajowym, który może zarządzić zawieszenie lub zwrot takiej pomocy (15).

                  (51)

                  Jeżeli okaże się to konieczne, skarga – w wersji nieopatrzonej klauzulą poufności – zostanie przekazana zainteresowanemu państwu EFTA, które może przedstawić swoje stanowisko. Państwa EFTA oraz skarżący będą na bieżąco informowani o decyzjach – czy to odnośnie do zamknięcia, czy też innego rozpatrzenia skargi. Państwa EFTA wzywa się z kolei do przestrzegania terminów przedstawiania uwag oraz dostarczania informacji odnośnie do przekazanych im skarg. Ponadto Urząd zwróci się do nich z prośbą o zaakceptowanie – w miarę możliwości – przedstawienia skarg w ich oryginalnych wersjach językowych. Jeżeli państwo EFTA zwróci się z odpowiednim wnioskiem, Urząd przedstawi tłumaczenie, co może mieć wpływ na czas trwania postępowania.

            8.   Wewnętrzne procedury decyzyjne

                  (52)

                  Urząd jest zdecydowany zmodernizować i w dalszym ciągu usprawniać swój wewnętrzny proces decyzyjny, by w ten sposób przyczynić się do skrócenia procedur związanych z pomocą państwa.

                  (53)

                  W tym celu wewnętrzne procedury decyzyjne będą stosowane w możliwie najefektywniejszy sposób. Urząd dokona również przeglądu bieżących wewnętrznych ram prawnych, co posłuży zoptymalizowaniu jego procedur decyzyjnych.

                  (54)

                  Urząd będzie na bieżąco przyglądać się praktycznemu przebiegowi swoich wewnętrznych procedur decyzyjnych i w miarę potrzeby je dostosowywać.

            9.   Weryfikacja w przyszłości

                  (55)

                  Najlepsze praktyki w zakresie procedur mogą być skuteczne jedynie wtedy, gdy opierają się na wspólnych staraniach Urzędu i państw EFTA, zmierzających do starannego przeprowadzania postępowań wyjaśniających dotyczących pomocy państwa, przestrzegania obowiązujących terminów oraz zagwarantowania tym samym niezbędnego poziomu przejrzystości i przewidywalności procedur. Niniejszy rozdział oraz zawarte w nim najlepsze praktyki są pierwszym etapem wspólnego działania służącego osiągnięciu powyższych celów.

                  (56)

                  Urząd będzie stosować niniejszy rozdział względem środków, które zostały mu zgłoszone lub które w inny sposób stały się przedmiotem jego zainteresowania, począwszy od dnia 1 stycznia 2010 r.

                  (57)

                  Do niniejszego rozdziału mogą być wprowadzane modyfikacje, odzwierciedlające zmiany w instrumentach legislacyjnych, interpretacji, środkach administracyjnych czy też orzeczeniach Trybunału EFTA oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, stanowiących podstawę stosowania procedur dotyczących pomocy państwa; może on także uwzględniać wszelkie doświadczenia uzyskane w trakcie stosowania powyższych procedur. Ponadto Urząd pragnie nawiązać regularne rozmowy z państwami EFTA i zainteresowanymi podmiotami, dotyczące doświadczeń zebranych w oparciu o stosowanie części II protokołu 3 ogólnie, a w szczególności rozdziału dotyczącego najlepszych praktyk.

         (1)  Niniejszy rozdział jest powiązany z przyjętym przez Komisję kodeksem najlepszych praktyk dotyczących przebiegu postępowania w zakresie kontroli pomocy państwa (Dz.U. C 136 z 16.6.2009, s. 13).

         (2)  Część II protokołu 3 jest odzwierciedleniem rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania artykułu 93 Traktatu WE (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1).

         (3)  Dz.U. L 75 z 15.3.2012, s. 26 i Suplement EOG nr 14 z 15.3.2012, s. 1, dostępne na stronie: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/ Wytyczne te są odpowiednikiem zawiadomienia Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa (Dz.U. C 136 z 16.6.2009, s. 3).

         (4)  Dotychczas nieopublikowane w Dz.U. ani w Suplemencie EOG. Wytyczne te są odpowiednikiem zawiadomienia Komisji Europejskiej w sprawie egzekwowania prawa dotyczącego pomocy państwa przez sądy krajowe (Dz.U. C 85 z 9.4.2009, s. 1).

         (5)  W związku z kryzysem bankowym w 2008 r. Urząd podjął odpowiednie kroki w celu zapewnienia szybkiego przyjmowania decyzji po otrzymaniu kompletnego zgłoszenia, w razie potrzeby w czasie krótszym niż dwa tygodnie. Zob. wytyczne Urzędu w sprawie zastosowania zasad pomocy państwa do środków podjętych w odniesieniu do instytucji finansowych w kontekście obecnego globalnego kryzysu finansowego (dotychczas nieopublikowane w Dz.U. ani w Suplemencie EOG), stanowiące odpowiednik komunikatu Komisji – Zastosowanie zasad pomocy państwa do środków podjętych w odniesieniu do instytucji finansowych w kontekście obecnego, globalnego kryzysu finansowego (Dz.U. C 270 z 25.10.2008, s. 8). W kwestii realnej gospodarki, zob. przyjęte przez Urząd Tymczasowe ramy prawne w zakresie pomocy państwa ułatwiające dostęp do finansowania w dobie kryzysu finansowego i gospodarczego (dotychczas nieopublikowane w Dz.U. ani w Suplemencie EOG), stanowiące odpowiednik komunikatu Komisji – Tymczasowe wspólnotowe ramy prawne w zakresie pomocy państwa ułatwiające dostęp do finansowania w dobie kryzysu finansowego i gospodarczego (Dz.U. C 83 z 7.4.2009, s. 1).

         (6)  Decyzja nr 195/04/COL (Dz.U. L 139 z 25.5.2006, s. 37, Suplement EOG nr 26 z 25.5.2006, s. 1) stanowi odpowiednik rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 140 z 30.4.2004, s. 1), w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999.

         (7)  Dotrzymanie tego terminu nie jest możliwe w przypadku, gdy ze względu na niekompletne zgłoszenie Urząd musi kilkakrotnie zwracać się z wnioskiem o udzielenie informacji.

         (8)  Zob. wytyczne w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych rodzajów pomocy państwa.

         (9)  Zob. art. 4 ust. 5 części II protokołu 3.

         (10)  Przyjęte decyzją Kolegium nr 15/04/COL z dnia 18 lutego 2004 r. (Dz.U. L 154 z 8.6.2006, s. 27 i Suplement EOG nr 29 z 8.6.2006, s. 1). Wytyczne te stanowią odpowiednik komunikatu Komisji Europejskiej z dnia 1 grudnia 2003 r. w sprawie tajemnicy służbowej w zakresie decyzji dotyczących pomocy państwa (Dz.U. C 297 z 9.12.2003, s. 6).

         (11)  Bez uszczerbku dla art. 10 ust. 1 części II protokołu 3.

         (12)  Zgodnie z ustalonym orzecznictwem Trybunałów wspólnotowych Urząd jest uprawniony do przesłania decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego do określonych osób trzecich; zob. np. sprawa T-198/01, Technische Glaswerke Ilmenau przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2004, II-2717, pkt 195; T-198/01R, Technische Glaswerke Ilmenau przeciwko Komisji, Rec. 2002, II-2153; sprawy połączone C-74/00 P oraz C-75/00 P, Falck Spa i inni przeciwko Komisji, Rec. 2002, I-7869, pkt 83.

         (13)  Sprawa C-119/97, Ufex i inni przeciwko Komisji, Rec. 1999, I-1341, pkt 88.

         (14)  Sprawa T-475/04, Bouygues SA przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2007, II-2097, pkt 158 oraz 159.

         (15)  Zob. wytyczne Urzędu w sprawie egzekwowania prawa dotyczącego pomocy państwa przez sądy krajowe.


title: 2006/167/WE: Decyzja Rady z dnia  21 lutego 2006 r.  w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, dotyczącej kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w Państwie Członkowskim lub w Islandii lub Norwegii   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               28.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 57/15

         DECYZJA RADY
   z dnia 21 lutego 2006 r.
   w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, dotyczącej kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w Państwie Członkowskim lub w Islandii lub Norwegii
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2006/167/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 63 ust. 1 lit. a), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja prowadziła w imieniu Wspólnoty Europejskiej negocjacje z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie podpisania protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, dotyczącej kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w Państwie Członkowskim lub w Islandii lub Norwegii.

               (2)

               Protokół ten został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu 29 czerwca 2005 r., z zastrzeżeniem możliwości jego zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją z dnia 13 czerwca 2005 r.

               (3)

               Protokół ten powinien zostać zatwierdzony.

               (4)

               Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana, ani nie podlega jej stosowaniu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Protokół do Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, dotyczącej kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w Państwie Członkowskim lub w Islandii lub Norwegii zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Wspólnoty.
   Tekst Protokołu stanowi załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji, o której mowa w art. 5 akapit drugi Protokołu (2).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 lutego 2006 r.

            W imieniu Rady

         K. GASTINGER

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 13 grudnia 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Protokół wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dokonaniu notyfikacji przez Umawiające się Strony.
    ---documentbreak---

               28.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 57/16

         PROTOKÓŁ
   do Porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczącego kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w Państwie Członkowskim lub w Islandii lub Norwegii
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA
   i
   REPUBLIKA ISLANDII
   i
   KRÓLESTWO NORWEGII,
   zwane dalej Umawiającymi się Stronami,
   MAJĄC NA UWADZE, że protokół w sprawie stanowiska Danii, stanowiący załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską przewiduje, że Danii nie wiążą ani nie mają do niej zastosowania środki przyjęte na podstawie tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,
   W NAWIĄZANIU do art. 12 porozumienia między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii dotyczącego kryteriów i mechanizmów określania państwa właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl złożonego w Państwie Członkowskim lub w Islandii lub Norwegii (zwanego dalej porozumieniem między Wspólnotą Europejską, Islandią i Norwegią), który stanowi, że Królestwo Danii może złożyć wniosek o uczestnictwo w tym porozumieniu,
   STWIERDZAJĄC, że pismem z dnia 16 lutego 2001 r. Dania złożyła wniosek o uczestnictwo w porozumieniu między Wspólnotą Europejską, Islandią i Norwegią,
   PRZYPOMINAJĄC, że zgodnie z art. 12 porozumienia między Wspólnotą Europejską, Islandią i Norwegią warunki uczestnictwa Królestwa Danii w tym porozumieniu są określane przez Umawiające się strony, działające za zgodą Danii, w protokole do wspomnianego porozumienia,
   MAJĄC NA UWADZE, że przede wszystkim właściwe było zawarcie porozumienia między Danią a Wspólnotą, w szczególności w celu uregulowania kwestii związanych z jurysdykcją Trybunału Sprawiedliwości oraz koordynacją działań między Wspólnotą a Danią w odniesieniu do porozumień międzynarodowych,
   MAJĄC NA UWADZE Porozumienie między Wspólnotą i Danią w sprawie kryteriów i mechanizmów określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w Danii lub innym Państwie Członkowskim Unii Europejskiej i systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej (zwane dalej porozumieniem między Wspólnotą Europejską i Danią),
   MAJĄC NA UWADZE, że w związku z powyższym konieczne jest ustalenie warunków, na jakich Dania będzie uczestniczyć w porozumieniu między Wspólnotą Europejską, Islandią i Norwegią, a w szczególności konieczne jest ustanowienie praw i obowiązków między Islandią i Norwegią i Danią,
   UZNAJĄC, że wejście w życie niniejszego protokołu odbywa się za zgodą Danii, stosownie do jej wymogów konstytucyjnych,
   UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Królestwo Danii uczestniczy w porozumieniu między Wspólnotą, Islandią i Norwegią na warunkach określonych w porozumieniu między Wspólnotą Europejską i Danią oraz w niniejszym protokole.
   Artykuł 2
   1.   Przepisy „rozporządzenia Dublin II” (1), które stanowi załącznik do niniejszego protokołu i które stanowi jego część, wraz ze środkami wykonawczymi przyjętymi stosownie do art. 27 ust. 2 „rozporządzenia Dublin II” będą obowiązywać zgodnie z prawem międzynarodowym w stosunkach między Danią, z jednej strony, a Islandią i Norwegią, z drugiej strony.
   2.   Przepisy „rozporządzenia Eurodac” (2), które stanowi załącznik do niniejszego protokołu i które stanowi jego część, wraz ze środkami wykonawczymi przyjętymi stosownie do art. 22 lub art. 23 ust. 2 „rozporządzenia Eurodac” będą obowiązywać zgodnie z prawem międzynarodowym w stosunkach między Danią, z jednej strony, a Islandią i Norwegią, z drugiej strony.
   3.   Zmiany do aktów, o których mowa w ust. 1 oraz 2, które zgłaszane są Komisji przez Danię zgodnie z art. 3 porozumienia między Wspólnotą Europejską i Danią i które zgłaszane są Komisji przez Islandię i Norwegię zgodnie z art. 4 porozumienia między Wspólnotą Europejską, Islandią i Norwegią, będą obowiązywać zgodnie z prawem międzynarodowym w stosunkach między Danią, z jednej strony, a Islandią i Norwegią, z drugiej strony.
   4.   Środki wykonawcze przyjęte stosownie do art. 27 ust. 2 „rozporządzenia Dublin II” oraz środki wykonawcze przyjęte zgodnie z art. 22 lub art. 23 ust. 2 „rozporządzenia Eurodac”, które są zgłaszane Komisji przez Danię zgodnie z art. 4 porozumienia między Wspólnotą Europejską i Danią oraz które są zgłaszane Komisji przez Islandię i Norwegię zgodnie z art. 4 porozumienia między Wspólnotą Europejską, Islandią i Norwegią, obowiązują zgodnie z prawem międzynarodowym w stosunkach między Danią, z jednej strony, a Islandią i Norwegią, z drugiej strony.
   Artykuł 3
   Islandia i Norwegia mają prawo przedkładać Trybunałowi Sprawiedliwości pisma procesowe lub uwagi na piśmie w sprawach, w których duński sąd lub trybunał wnosi do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym zgodnie z art. 6 ust. 1 porozumienia między Wspólnotą Europejską i Danią.
   Artykuł 4
   1.   W przypadku gdy Norwegia lub Islandia mają zastrzeżenia dotyczące stosowania bądź interpretacji przez Danię niniejszego protokołu, mogą one wnieść o oficjalne umieszczenie tej kwestii jako punktu spornego w porządku obrad Wspólnego Komitetu.
   2.   W przypadku gdy Dania ma zastrzeżenia dotyczące stosowania bądź interpretacji przez Norwegię lub Islandię niniejszego protokołu, ma ona prawo wnieść do Komisji o oficjalne umieszczenie tej kwestii jako punktu spornego w porządku obrad Wspólnego Komitetu. Kwestia ta zostaje wpisana do porządku obrad przez Komisję.
   3.   Wspólny Komitet rozstrzyga spór w ciągu 90 dni, licząc od daty przyjęcia porządku obrad, w którym została umieszczona kwestia sporna. W tym celu Dania ma prawo do przedkładania Wspólnemu Komitetowi swoich uwag.
   4.   W przypadku rozstrzygnięcia sporu przez Wspólny Komitet w sposób, który wymaga implementacji w Danii, Dania w terminie przewidzianym w ust. 3 powiadamia Strony o tym, czy dokona implementacji treści rozstrzygnięcia. W przypadku gdy Dania powiadomi o niedokonywaniu implementacji treści rozstrzygnięcia, stosuje się ust. 5.
   5.   W przypadku gdy spór nie może zostać rozstrzygnięty przez Wspólny Komitet w terminie przewidzianym w ust. 3, w celu osiągnięcia ostatecznego rozstrzygnięcia następuje przedłużenie terminu o kolejne 90 dni. Jeśli Wspólny Komitet nie podejmie decyzji przed upływem tego terminu, niniejszy protokół uważa się za wygasły wraz z upłynięciem ostatniego dnia terminu, o którym mowa powyżej.
   Artykuł 5
   Niniejszy protokół podlega ratyfikacji lub zatwierdzeniu przez Umawiające się Strony. Instrumenty ratyfikacyjne lub zatwierdzające są składane Sekretarzowi Generalnemu Rady, który sprawuje funkcję depozytariusza.
   Niniejszy protokół wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dokonaniu notyfikacji przez Umawiające się Strony o zakończeniu przez nie odpowiednich procedur wymaganych dla tego celu.
   Ponadto warunkiem wejścia w życie niniejszego protokołu jest uprzednie otrzymanie przez depozytariusza noty przesłanej przez Królestwo Danii zawierającej informację, że Królestwo Danii zatwierdza przepisy zawarte w niniejszym protokole oraz oświadcza, że będzie stosować przepisy, o których mowa w art. 2, we wzajemnych stosunkach z Islandią i Norwegią.
   Artykuł 6
   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszy protokół, kierując pisemne oświadczenie do depozytariusza. Oświadczenie to staje się skuteczne po sześciu miesiącach od jego złożenia.
   Niniejszy protokół traci moc w przypadku wygaśnięcia porozumienia między Wspólnotą i Danią.
   Niniejszy protokół traci moc, w przypadku gdy Wspólnota albo wspólnie Islandia i Norwegia go wypowiedzą.

      (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiające kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 50 z 25.2.2003, str. 1).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2725/2000 z dnia 11 grudnia 2000 r. dotyczące ustanowienia systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej (Dz.U. L 316 z 15.12.2000, str. 1).
   ZAŁĄCZNIK DO PROTOKOŁU
   Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiające kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 50 z 25.2.2003, str. 1).
   Rozporządzenie Rady (WE) nr 2725/2000 z dnia 11 grudnia 2000 r. dotyczące utworzenia systemu „Eurodac” do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania Konwencji Dublińskiej (Dz.U. L 316 z 15.12.2000, str. 1).


title: 2013/695/UE: Decyzja Rady z dnia 25 listopada 2013 r. dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz

text:
               30.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 320/7

         DECYZJA RADY
   z dnia 25 listopada 2013 r.
   dotycząca podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz
   (2013/695/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               We wspólnej deklaracji przyjętej podczas szczytu Partnerstwa Wschodniego w Warszawie w dniu 30 września 2011 r. wyrażono poparcie polityczne dla zwiększania mobilności obywateli poprzez liberalizację systemu wizowego i zamiar podjęcia w odpowiednim czasie stopniowych kroków w kierunku wprowadzenia ruchu bezwizowego dla obywateli.

               (2)

               W dniu 19 grudnia 2011 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Republiką Azerbejdżanu w sprawie Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz (zwanej dalej „Umową”). Negocjacje zakończyły się parafowaniem umowy dnia 29 lipca 2013 r.

               (3)

               Umowa powinna zostać podpisana w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

               (4)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (1); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (5)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (2); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, dołączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz, z zastrzeżeniem jej zawarcia (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2013 r.

            W imieniu Rady

         D. PAVALKIS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (2)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (3)  Tekst umowy zostanie opublikowany wraz z decyzją o jej zawarciu.


title: 2012/805/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2012 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2010

text:
               20.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 350/95

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 października 2012 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2010
   (2012/805/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając swoją decyzję z dnia 10 maja 2012 r. (2) odraczającą udzielenie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2010, jak również towarzyszącą jej rezolucję i odpowiedzi dyrektora wykonawczego Agencji,

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (4), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (5), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie zdecentralizowanych agencji i dołączone do niego wspólne podejście uzgodnione w czerwcu 2012 r. przez Parlament Europejski, Radę i Komisję – będące efektem prac międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. zdecentralizowanych agencji utworzonej w marcu 2009 r. – a w szczególności części wspólnego podejścia dotyczące zarządzania, operacji, programowania, rozliczalności i przejrzystości,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0300/2012),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2010;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Środowiska, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 57.

      (2)  Dz.U. L 286 z 17.10.2012, s. 356.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 120 z 11.5.1990, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 126 z 21.5.2009, s. 13.

      (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja nr 508/2000/WE Parlamentu Europejskiego I Rady z dnia 14 lutego 2000 r. ustanawiająca program Kultura 2000

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0508

Dziennik Urzędowy L 063 , 10/03/2000 P. 0001 - 0009

		Decyzja NR 508/2000/WE Parlamentu Europejskiego I Radyz dnia 14 lutego 2000 r.ustanawiająca program "Kultura 2000"PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności art. 151 ust. 5 tiret pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Komitetu Regionów [2],stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu, w świetle wspólnego tekstu zatwierdzonego przez Komitet Pojednawczy dnia 9 grudnia 1999 r. [3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Kultura przedstawia wielką wartość samą w sobie dla wszystkich ludzi w Europie, jest podstawowym elementem integracji europejskiej i przyczynia się do afirmacji i żywotności europejskiego modelu społeczeństwa oraz wpływu Wspólnoty na arenie międzynarodowej.(2) Kultura jest jednocześnie czynnikiem ekonomicznym i czynnikiem integracji społecznej i obywatelskiej; z tego powodu odgrywa ona istotną rolę wobec nowych wyzwań stojących przed Wspólnotą, takich jak globalizacja, społeczeństwo informacyjne, jedność społeczna oraz tworzenie nowych miejsc pracy.(3) Ze względu na konieczność sprostania potrzebom wymiaru kulturowego w Unii Europejskiej Wspólnota musi uwzględniać w swych działaniach aspekty kulturalne zgodnie z przepisami Traktatu innymi niż art. 151, w szczególności w celu poszanowania i wspierania różnorodności kultur wchodzących w jej skład, w tym kontekście Komisja powinna zachęcać do upowszechniania informacji o możliwościach, jakie stwarzają dla przemysłu kulturalnego fundusze strukturalne zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającym przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych [4] oraz podjąć badania w tym celu.(4) Ze względu na rosnącą wagę kultury dla społeczeństwa europejskiego oraz na zadania stojące przed Wspólnotą u progu XXI wieku istotne jest zwiększenie skuteczności i spójności środków wspólnotowych w zakresie kultury poprzez zaproponowanie jednolitych wytycznych i ram programowych na okres 2000-2004, mając na uwadze potrzebę większego uwzględnienia kultury w politykach wspólnotowych; z tego względu decyzja Rady z dnia 22 września 1997 r. dotycząca przyszłości działalności kulturalnej w Europie [5], wzywa Komisję do złożenia wniosków w celu ustanowienia jednolitego instrumentu programowania i finansowania, mającego na celu wykonanie art. 151 Traktatu.(5) Jeśli obywatele w pełni wspierają i uczestniczą w integracji europejskiej, większy nacisk należy położyć na podkreślenie ich wspólnych wartości i korzeni kulturowych jako kluczowego elementu ich tożsamości i przynależności do społeczeństwa opartego na zasadzie wolności, demokracji, tolerancji i solidarności; niezbędne jest osiągnięcie lepszej równowagi między aspektem ekonomicznym a kulturalnym we Wspólnocie, tak aby aspekty te mogły się uzupełniać i równoważyć.(6) Traktat zobowiązuje Unię Europejską do tworzenia bliższych związków między narodami Europy oraz przyczyniania się do rozkwitu kultur Państw Członkowskich, z poszanowaniem ich różnorodności narodowej i regionalnej, jednocześnie podkreślając znaczenie wspólnego dziedzictwa kulturowego; należy poświęcać specjalną uwagę ochronie pozycji małych kultur europejskich i języków mniej używanych.(7) Wspólnota w konsekwencji zaangażowana jest w prace nad rozwojem przestrzeni kulturowej wspólnej dla narodów europejskich, otwartej, zróżnicowanej i powstałej na zasadzie pomocniczości, współpracy między wszystkimi zaangażowanymi w sektorze kulturowym, promowaniu ram legislacyjnych sprzyjających działaniom kulturalnym oraz zapewnieniu przestrzegania różnorodności kulturowych, a także zintegrowaniu wymiaru kulturalnego do polityk Wspólnoty zgodnie z art. 151 ust. 4 Traktatu.(8) Aby ta wspólna przestrzeń kulturowa narodów Europy stała się faktem, potrzebne jest pobudzanie twórczych działań, wspieranie dziedzictwa kulturowego w wymiarze europejskim, zwiększanie wzajemnej świadomości historycznej i kulturowej narodów europejskich, a także wspieranie wymiany kulturowej w celu poprawy upowszechniania wiedzy oraz stymulacji współpracy i działań twórczych.(9) W tym kontekście istnieje potrzeba wspierania bliższej współpracy z zaangażowanymi w działania kulturalne poprzez zachęcanie ich do zawierania umów o współpracy, w celu realizowania wspólnych projektów, większe wspieranie docelowych środków o wysokim profilu europejskim, a także zapewnianie wsparcia dla szczególnych innowacyjnych środków oraz zachęcanie do wymiany i dialogu na wybrane tematy istotne dla Europy.(10) Programy kulturalne Kaleidoscope, Ariane i Raphael, określone kolejno w decyzji nr 719/96/WE [6], decyzji nr 2085/97/WE [7] i decyzji nr 2228/97/WE [8] Parlamentu Europejskiego i Rady, wyznaczyły pierwszy pozytywny etap we wdrażaniu działań wspólnotowych w dziedzinie kultury; jednakże starania kulturalne Wspólnoty powinny być uproszczone i wzmocnione na podstawie rezultatów oceny i dokonań wyżej wspomnianych programów.(11) Zgodnie z komunikatem Komisji "Agenda 2000" należy zwiększyć skuteczność środków na poziomie wspólnotowym, w szczególności poprzez skoncentrowanie dostępnych zasobów polityki wewnętrznej, włączając działania kulturalne.(12) Znaczne doświadczenia zostały zdobyte, w szczególności poprzez ocenę pierwszych programów kulturalnych, szeroką konsultację ze wszystkimi zainteresowanymi stronami oraz jako rezultat forum kulturalnego Unii Europejskiej, które odbyło się w dniach 29 i 30 stycznia 1998 r.(13) Działania Wspólnoty w dziedzinie kultury powinny uwzględniać specyficzny charakter, a więc również specyficzne potrzeby obszaru kulturowego.(14) Konkluzje Rady Europejskiej na szczycie w Kopenhadze w dniach 21 i 23 czerwca 1993 r. wezwały do otwarcia programów wspólnotowych dla państw Europy Środkowej i Wschodniej, które podpisały układy stowarzyszeniowe; Wspólnota podpisała z niektórymi państwami trzecimi umowy o współpracy zawierające klauzulę dotyczącą kultury.(15) Niniejsza decyzja dlatego ustanawia jednolity instrument finansowania i programowania współpracy kulturalnej zatytułowany "Kultura 2000" na okres od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2004 r.(16) Niniejsza decyzja ustanawia na cały czas trwania programu ramy finansowe, tworzące podstawowe odniesienie w rozumieniu pkt 33 porozumienia międzyinstytucjonalnego między Parlamentem Europejskim, Radą a Komisją z dnia 6 maja 1999 r. w sprawie dyscypliny budżetowej oraz usprawnienia procedury budżetowej [9].(17) Środki konieczne do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [10].(18) Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności ustanowionymi w art. 5 Traktatu, jako że cele niniejszego działania nie mogą być osiągnięte w zadowalający sposób przez Państwa Członkowskie, dlatego ze względu na szeroki zakres i skalę skutków mogą zostać lepiej zrealizowane przez Wspólnotę; niniejsza decyzja ogranicza się do niezbędnego minimum wymaganego dla osiągnięcia celów i nie wychodzi ponad to, co konieczne do osiągnięcia celu.(19) Program "Kultura 2000" powinien być jedynym programem działającym od roku 2000 w zakresie kultury, dlatego decyzja nr 2228/97/WE powinna zostać uchylona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Czas trwania i celeJednolity instrument finansowania i programowania współpracy kulturalnej, zwany dalej "Kultura 2000", zostaje niniejszym ustanowiony na okres od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2004 r.Program "Kultura 2000" przyczynia się do promowania przestrzeni kulturowej wspólnej dla narodów europejskich. W tym kontekście wspiera on współpracę twórców, działaczy kultury, prywatnych i publicznych promotorów, działania sieci kulturalnych oraz innych partnerów, a także instytucji kulturalnych Państw Członkowskich i innych państw uczestniczących, w celu osiągnięcia następujących celów:a) promocja dialogu kulturalnego i wzajemnego poznawania kultury i historii narodów europejskich;b) promocja twórczości i ponadnarodowego upowszechniania kultury oraz przemieszczania się artystów, twórców, innych działaczy kultury i profesjonalistów oraz ich prac, ze szczególnym naciskiem na młodych i społecznie pokrzywdzonych oraz na różnorodność kulturową;c) podkreślanie różnorodności kulturowej i rozwój nowych form ekspresji kulturalnej;d) dzielenie i podkreślanie, na poziomie europejskim, wspólnego dziedzictwa kulturowego o znaczeniu europejskim; upowszechnianie wiedzy i promowanie dobrych praktyk dotyczących ochrony i zabezpieczania tego dziedzictwa;e) uwzględnianie roli kultury w rozwoju społeczno-gospodarczym;f) popieranie międzykulturowego dialogu i wzajemnej wymiany między kulturami europejskimi a pozaeuropejskimi;g) wyraźne uznanie kultury jako czynnika ekonomicznego oraz jako czynnika w społecznej integracji i obywatelstwie;h) poprawa dostępu do uczestnictwa kulturalnego w Unii Europejskiej dla możliwie największej liczby obywateli.Program "Kultura 2000" wspiera dalsze skuteczne związki z przedsięwzięciami wykonawczymi w ramach innych polityk wspólnotowych, które mają oddziaływanie kulturalne.Artykuł 2Rodzaje działań i wydarzeń kulturalnychOsiągnięcie celów wymienionych w art. 1 odbywa się z zastosowaniem następujących środków:a) szczególnie nowatorskie i/lub eksperymentalne działania;b) zintegrowane działania objęte wieloletnimi umowami o współpracy kulturalnej;c) szczególne wydarzenia kulturalne o wymiarze europejskim i/lub międzynarodowym.Działania oraz ich środki wykonawcze opisane są w załączniku I. Istnieją działania pionowe (dotyczące jednej dziedziny kultury) lub działania poziome (łączące kilka dziedzin kultury).Artykuł 3BudżetRamy finansowe dla wdrożenia programu "Kultura 2000" w okresie określonym w art. 1 ustala się niniejszym na 167 mln EUR.Wartość rocznych środków zatwierdzają władze budżetowe w ramach limitów finansowych.Artykuł 4Wykonanie1. Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji, odnoszące się do spraw wymienionych poniżej, przyjmuje się zgodnie z procedurą zarządzania określoną w art. 5 ust. 2:a) priorytety i ogólne wytyczne dla wszystkich przedsięwzięć opisanych w załączniku I oraz rocznym programie z niego wynikającym;b) ogólna równowaga wszystkich działań;c) zasady selekcji i kryteria dla różnych typów projektów opisanych w załączniku I działanie I.1, I.2 i I.3,d) wsparcie finansowe, udzielone przez kwoty wspólnotowe, czas trwania, dystrybucja i beneficjenci;e) szczegółowe procedury monitorowania i oceny niniejszego programu, wraz z wnioskami z oceny sprawozdania przewidzianego w art. 8 oraz wszystkie inne działania przystosowujące program "Kultura 2000", wynikające ze sprawozdania.2. Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji, odnoszące się do wszystkich innych kwestii, przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą określoną w art. 5 ust. 3.Artykuł 5Komitet1. Komisja wspierana jest przez Komitet.2. Tam, gdzie dokonano odwołania do tego ustępu, mają zastosowanie art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.Okres określony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na dwa miesiące.3. Tam, gdzie dokonano odwołania do tego ustępu, mają zastosowanie art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.4. Komitet przyjmuje własne zasady procedury.Artykuł 6Zgodność i komplementarnośćWykonując program "Kultura 2000", Komisja zapewnia, we współpracy z Państwami Członkowskimi, całkowitą spójność i komplementarność z odnośnymi politykami Wspólnoty i działaniami mającymi wpływ w zakresie kultury. Może to dotyczyć możliwości włączenia komplementarnych projektów finansowanych za pośrednictwem innych programów wspólnotowych.Artykuł 7Państwa trzecie i organizacje międzynarodoweW programie "Kultura 2000" mogą uczestniczyć państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Cypru, a także państwa stowarzyszone Europy Środkowej i Wschodniej, zgodnie z warunkami ustanowionymi w umowach stowarzyszeniowych lub dodatkowych protokołach do umów stowarzyszeniowych, odnoszących się do uczestnictwa w programach wspólnotowych, które zostały lub będą zawarte z tymi państwami.Program "Kultura 2000" dopuszcza również współpracę z państwami trzecimi, które zawarły umowy stowarzyszeniowe lub umowy o współpracy, zawierające klauzule dotyczące kultury, na podstawie dodatkowych funduszy dostępnych zgodnie z procedurami, które będą uzgodnione z tymi państwami.Program "Kultura 2000" dopuszcza wspólne działanie właściwych w dziedzinie kultury organizacji międzynarodowych, takich jak UNESCO czy Rada Europy, na podstawie wspólnych wkładów i zgodnie z różnymi zasadami dla każdej instytucji czy organizacji, w zakresie realizacji działań i wydarzeń kulturalnych wymienionych w art. 2.Artykuł 8Ocena i monitorowanieNie później niż dnia 31 grudnia 2002 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów szczegółową ocenę sprawozdania z wyników programu "Kultura 2000", uwzględniając jego cele, zaopatrzone w miarę potrzeb w propozycję poprawek do niniejszej decyzji.Wraz z zakończeniem programu "Kultura 2000" Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie dotyczące jego wdrożenia. Ponadto Komisja corocznie przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie oraz Komitetowi Regionów krótkie sprawozdanie monitorujące stan wykonania programu "Kultura 2000".Powyższe sprawozdania podkreślają w szczególności tworzenie dodatkowych wartości, szczególnie o charakterze kulturalnym, oraz społeczno-gospodarcze konsekwencje finansowego wsparcia Wspólnoty.Artykuł 9UchylenieNiniejszym z dniem 1 stycznia 2000 r. decyzja nr 2228/97/WE traci moc.Artykuł 10Wejście w życieNiniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2000 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lutego 2000 r.W imieniu Parlamentu EuropejskiegoN. FontainePrzewodniczącyW imieniu RadyJ. GanaPrzewodniczący[1] Dz.U. C 211 z 7.7.1998, str. 18.[2] Dz.U. C 51 z 22.2.1999, str. 68.[3] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 5 listopada 1998 r. (Dz.U. C 359 z 23.11.1998, str. 28), wspólne stanowisko Rady z dnia 28 czerwca 1999 r. (Dz.U. C 232 z 13.8.1999, str. 25) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 28 października 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Rady z dnia 24 stycznia 2000 r. i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 lutego 2000 r.[4] Dz.U. L 161 z 26.6.1999, str. 1.[5] Dz.U. C 305 z 7.10.1997, str. 1.[6] Dz.U. L 99 z 20.4.1996, str. 20.[7] Dz.U. L 291 z 24.10.1997, str. 26.[8] Dz.U. L 305 z 8.11.1997, str. 31.[9] Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1.[10] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IDZIAŁANIA I ŚRODKI WYKONAWCZE PROGRAMU "KULTURA 2000"I. Opis działań i wydarzeńI.1. Działania szczególnie nowatorskie i/lub eksperymentalneKażdego roku Wspólnota będzie wspierać wydarzenia i projekty przeprowadzone na zasadzie partnerstwa lub w ramach sieci współpracy. Powyższe projekty włączają podmioty gospodarcze z co najmniej trzech państw uczestniczących w programie "Kultura 2000" na podstawie priorytetów wyznaczonych po konsultacji z Komitetem, określonych w art. 5, bez szkody dla propozycji udziału w programie państw stowarzyszonych, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7. Działania obejmą głównie okres jednego roku, który może być przedłużony na okres dodatkowych dwóch lat. Te działania pionowe (odnoszące się do jednej dziedziny kultury) lub horyzontalne (łączące wiele dziedzin kultury) muszą posiadać nowatorski i/lub eksperymentalny charakter i przede wszystkim mają na celu:i) położenie głównego nacisku na ułatwienie dostępu do kultury i większy udział narodów europejskich w ich społecznej, regionalnej i kulturalnej różnorodności, w szczególności młodzieży oraz społecznie pokrzywdzonych;ii) wspieranie powstawania i rozpowszechniania nowych form ekspresji, w ramach oraz wraz z tradycyjnymi dziedzinami kultury (takimi jak muzyka, sztuka estrady, sztuki plastyczne i wizualne, fotografia, architektura, literatura, książki i czytelnictwo oraz dziedzictwo kulturowe, w tym krajobraz kulturowy i kultura dziecięca);iii) wspieranie projektów mających na celu lepszy dostęp do książek i czytelnictwa, a także szkolenie osób zawodowo zajmujących się tą dziedziną;iv) wspieranie projektów współpracy mających na celu oszczędzanie, dzielenie, uwypuklanie i ochronę na szczeblu europejskim wspólnego dziedzictwa kultury o znaczeniu europejskim;v) wspieranie tworzenia produktów multimedialnych dopasowanych do potrzeb różnych odbiorców, a zatem uczynienie twórczości artystycznej i dziedzictwa europejskiego bardziej dostrzegalnym i dostępnym dla wszystkich;vi) pobudzanie inicjatyw, dyskusji i współpracy między działaczami w dziedzinie kultury i socjokultury, zajmującymi się zawodowo integracją społeczną, szczególnie integracją młodzieży;vii) ustanowienie dialogu międzykulturowego i wzajemnej wymiany między kulturami europejskimi a innymi, w szczególności pobudzanie współpracy w zakresie tematów wspólnego zainteresowania, między instytucjami i/lub innymi podmiotami gospodarczymi Państw Członkowskich i państw trzecich;viii) wspieranie upowszechnienia wydarzeń kulturalnych, odbywających się na żywo, z wykorzystaniem nowych technologii społeczeństwa informacyjnego.Wsparcie wspólnotowe nie może przekroczyć 60 % budżetu dla działań szczególnych. W większości przypadków takie wsparcie nie może wynosić mniej niż 50000 EUR lub więcej niż 150000 EUR rocznie.I.2. Działania zintegrowane objęte strukturalnymi, wieloletnimi, ponadnarodowymi umowami o współpracy kulturalnejProgram "Kultura 2000" pobudza bliższe relacje oraz współpracę poprzez wspieranie sieci kulturalnych, w szczególności sieci podmiotów gospodarczych, organów i instytucji kulturalnych, angażując głównie profesjonalistów w różnych państwach uczestniczących, w celu realizacji strukturalnych projektów w ramach i poza Wspólnotą. Dotyczy to projektów o istotnej jakości w wymiarze europejskim z udziałem co najmniej pięciu państw uczestniczących w programie "Kultura 2000".Porozumienia o współpracy kulturalnej będą miały na celu wykonanie strukturalnych wieloletnich działań kulturalnych między podmiotami gospodarczymi kilku Państw Członkowskich a tymi z pozostałych państw uczestniczących w programie "Kultura 2000". Porozumienia te będą dotyczyć działań ponadnarodowych w jednej dziedzinie kultury (działania pionowe), takiej jak muzyka, sztuka estrady, sztuki plastyczne i wizualne, literatura, książki i czytelnictwo, w tym tłumaczenia i dziedzictwo kulturowe. Będą one ponadto promowały, również za pomocą nowych technik medialnych, osiągnięcie transektorowych, zintegrowanych działań (działań poziomych opartych na harmonii) tj. łączących kilka dziedzin kultury.Umowy o współpracy kulturalnej zaproponowane w ten sposób na okres do trzech lat zawierają niektóre lub wszystkie następujące działania:i) koprodukcja i obrót prac oraz innych wydarzeń kulturalnych na terenie Unii Europejskiej (np. wystawy i festiwale itp.), czyniących te wydarzenia dostępnymi dla możliwie największej liczby obywateli;ii) mobilność artystów, twórców i innych podmiotów kultury;iii) dalsze szkolenia dla profesjonalistów z dziedziny kultury oraz wymiana doświadczeń z zakresu teorii i praktyki;iv) podniesienie wartości zabytkowych miejsc i pomników kultury we Wspólnocie w celu zwiększenia świadomości kultury europejskiej;v) projekty badawcze, kampanie na rzecz społecznej świadomości, działania na rzecz nauczania i upowszechniania wiedzy, seminaria, kongresy, spotkania kulturalne o tematyce ważnej dla Europy;vi) stosowanie nowych technologii;vii) projekty mające na celu zwrócenie uwagi na zróżnicowanie kulturowe i wielojęzyczność, wspierające wzajemną świadomość historii, korzeni, wspólnych wartości kulturowych narodów europejskich oraz ich wspólnego dziedzictwa kulturowego.Stosownie do konsultacji Komitetu określonej w art. 5 ust. 1 decyzji Wspólnota przyzna wsparcie dla wykonania umów o współpracy kulturalnej. Będzie ono przeznaczone na pokrycie nie tylko części finansowej projektu, ale również na wydatki związane z zapoczątkowaniem trwałej, nawet wieloletniej współpracy, w formie prawnej uznanej w jednym z Państw Członkowskich Unii.Aby umowa zachowała ważność, działania w niej przewidziane muszą zaangażować podmioty gospodarcze z co najmniej pięciu państw uczestniczących w programie "Kultura 2000".Odpowiedzialni za wieloletnie umowy o współpracy kulturalnej, otrzymujący wsparcie wspólnotowe przez okres dłuższy niż rok, muszą przedłożyć Komisji na koniec każdego roku podsumowanie podjętych działań oraz wydatków przeznaczonych na każde działanie, aby podtrzymać wsparcie wspólnotowe na czas trwania projektu.Wsparcie wspólnotowe nie może przekroczyć 60 % wysokości budżetu umowy o współpracy kulturalnej. Nie może ona przekroczyć 300000 EUR rocznie.Wsparcie to może być powiększone najwyżej o 20 % w celu pokrycia poniesionych kosztów zarządzania umową o współpracy kulturalnej.I.3. Szczególne wydarzenia kulturalne o wymiarze europejskim lub międzynarodowymWydarzenia te, o istotnej skali i zakresie, powinny mieć znaczny oddźwięk wśród narodów europejskich i pomóc zwiększyć ich poczucie przynależności do tej samej Wspólnoty, a także uświadomić im różnorodność kulturową Państw Członkowskich, jak i dialog międzykulturowy i międzynarodowy.Do wydarzeń tych zalicza się w szczególności:i) Europejską Stolicę Kultury i Europejski Miesiąc Kultury;ii) organizowanie sympozjów na temat wspólnych problemów istotnych dla kultury w celu wspierania dialogu kulturalnego w obrębie Wspólnoty i poza nią;iii) organizowanie nowatorskich wydarzeń kulturalnych, które mają szeroki oddźwięk i są ogólnodostępne dla obywateli, szczególnie w zakresie dziedzictwa kulturowego, działalności artystycznej i historii europejskiej, które w szczególności łączą edukację, sztukę i kulturę;iv) uznanie i zwracanie uwagi na wielkie europejskie talenty artystyczne, szczególnie wśród młodzieży, między innymi przyznawanie europejskich nagród w różnych sferach kultury, takich jak literatura, tłumaczenia, architektura itp.;v) wspieranie projektów dopuszczonych przez właściwe władze państw uczestniczących, dotyczących konserwacji i ochrony dziedzictwa kulturowego o szczególnej wartości, które przyczyniają się do rozwoju i upowszechniania nowatorskich koncepcji, metod i technik na poziomie europejskim, a które można określić jako "laboratoria dziedzictwa europejskiego".Priorytety odnoszące się do tych działań ustanawia są po konsultacji Komitetu określonej w art. 5 niniejszej decyzji.Pomoc wspólnotowa nie może przekroczyć 60 % budżetu na szczególne wydarzenie kulturalne. Nie może być niższa od 200000 EUR lub wyższa od 1 miliona EUR rocznie dla wydarzeń określonych w ppkt i). Dla wydarzeń określonych w ppkt ii)-v) odpowiednie limity, w większości przypadków, nie będą niższe niż 150000 EUR rocznie, a we wszystkich przypadkach nie przekroczą 300000 EUR rocznie. Indykatywny podział dla niniejszych działań wynosi 10 % struktury finansowej programu.Trzy rodzaje działań i wydarzeń opisanych w pkt I.1, I.2 i I.3 stosują zarówno podejście pionowe (dotyczące jednej dziedziny kultury), jak i horyzontalne (łączące kilka dziedzin kultury).Dla pełnego objaśnienia oba podejścia opisane są w załączniku II.II. Koordynacja z innymi narzędziami wspólnotowymi w dziedzinie kulturyKomisja zapewni koordynację z innymi narzędziami wspólnotowymi, działającymi w sferze kultury poprzez specjalne działania, umowy o współpracy kulturalnej i specjalne wydarzenia kulturalne, głównie w celu promocji i organizacji współpracy między sektorami posiadającymi wspólne i zbieżne cele, takie jak np.:- kultura i turystyka (poprzez turystykę kulturalną),- kultura, edukacja i młodzież (w szczególności prezentacje, w szkołach i gimnazjach, produktów audiowizualnych i multimedialnych na temat kultury europejskiej, opatrzonych komentarzem twórców i artystów),- kultura i zatrudnienie (pobudzanie tworzenia nowych miejsc pracy w sektorze kultury, w szczególności w nowych dziedzinach kultury),- kultura i stosunki zewnętrzne,- statystyka kulturalna wynikająca z wymiany porównawczych informacji statystycznych na poziomie Wspólnoty,- kultura i rynek wewnętrzny,- kultura i badania naukowe,- kultura i wywóz dóbr kultury.III. KomunikatOdbiorcy wsparcia wspólnotowego muszą wymienić to wsparcie jednoznacznie i wyraźnie we wszystkich informacjach i przekazach dotyczących projektu.IV. Pomoc techniczna i działania towarzysząceW trakcie realizacji programu "Kultura 2000" Komisja może odwołać się do organizacji pomocy technicznej, których finansowanie planuje się w ramach ogólnego finansowania programu, przy czym nie może ono przekroczyć 3 %. Może ona również, na takich samych zasadach, skorzystać z ekspertów lub sieci ekspertów.Ponadto Komisja może przygotowywać szacunkowe badania, organizować seminaria, kolegia czy inne spotkania ekspertów, które mogłyby być pomocne w wykonaniu programu "Kultura 2000". Komisja może również przeprowadzić działania związane z informacją, publikacją i upowszechnianiem.V. Punkty kontaktoweKomisja i Państwa Członkowskie zorganizują dobrowolnie i przyśpieszą wzajemną wymianę informacji do wykorzystania we wdrażaniu programu "Kultura 2000", w drodze punktów kontaktowych odpowiedzialnych za:- promowanie programu,- ułatwianie dostępu do programu oraz zachęcanie do uczestnictwa w jego działaniach jak największej liczby specjalistów i podmiotów kultury poprzez skuteczne rozpowszechnianie informacji,- utrzymanie skutecznej więzi z różnymi instytucjami wspomagającymi sektor kultury w Państwach Członkowskich, a zatem przyczyniającymi się do komplementarności między środkami podjętymi na podstawie programu "Kultura 2000" a krajowymi środkami wspierania,- zapewnienie informacji i kontaktu na właściwym poziomie między podmiotami kultury, uczestniczącymi w programie "Kultura 2000", a tymi, którzy uczestniczą w innych programach wspólnotowych otwartych na projekty z dziedziny kultury.VI. Ogólny podział budżetuVI.1. W momencie rozpoczęcia działania, nie później niż 1 marca każdego roku, Komisja przedłoży Komitetowi ex ante podział zasobów budżetowych na typ działania, uwzględniając cele wymienione w art. 1 niniejszej decyzji.VI.2. Dostępne środki zostaną podzielone wewnętrznie, z zastrzeżeniem następujących indykatywnych wytycznych:a) środki przeznaczone na specjalne, nowatorskie i/lub eksperymentalne działania nie powinny przekraczać 45 % rocznego budżetu programu "Kultura 2000";b) środki przeznaczone na działania zintegrowane objęte strukturalnymi, wieloletnimi umowami o współpracy kulturalnej nie powinny być mniejsze niż 35 % rocznego budżetu programu "Kultura 2000";c) środki przeznaczone na specjalne wydarzenia kulturalne o wymiarze europejskim i/lub międzynarodowym powinny stanowić około 10 % rocznego budżetu programu "Kultura 2000";d) pozostałe wydatki, w tym koszty związane z funkcjonowaniem punktów kontaktowych, powinny stanowić około 10 % rocznego budżetu programu "Kultura 2000".VI.3 Wszystkie wyżej podane procenty mają charakter indykatywny i mogą być dostosowane przez Komitet zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 4 niniejszej decyzji.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IIINDYKATYWNY OPIS PODEJŚCIA PIONOWEGO I POZIOMEGOTrzy rodzaje działań przewidzianych w programie "Kultura 2000" reprezentują zarówno podejście pionowe (dotyczące tylko jednej dziedziny kultury), jak i poziome (łączące kilka dziedzin kultury).Można je rozważać w następujący sposób:I. Podejście pionoweSugeruje ono podejście sektorowe, bierze pod uwagę szczególne potrzeby w każdej dziedzinie kultury, w szczególności:a) w następujących dziedzinach: muzyka, sztuka estrady, sztuki plastyczne i wizualne, architektura oraz inne formy artystycznej ekspresji np. multimedia, fotografia, twórczość dzieci i sztuka ulicy. Podejście to powinno zgodnie z indywidualnymi aspektami każdej dziedziny kultury:i) promować wymiany i współpracę między podmiotami kultury;ii) pomagać w przemieszczaniu artystów i ich prac w Europie;iii) poprawiać możliwości kształcenia i dalszych szkoleń, w szczególności w powiązaniu ze zwiększeniem mobilności osób pracujących w dziedzinie kultury (w tym nauczycieli i studentów);iv) pobudzać działalność twórczą, wspierając wdrażanie działań promujących artystów europejskich i ich prace w wyżej wymienionych dziedzinach w obrębie Europy oraz sprzyjać polityce dialogu i wymiany z innymi kulturami światowymi;v) wspierać inicjatywy, które wykorzystywałyby twórczość jako środek integracji społecznej;b) w odniesieniu do książek, czytelnictwa i tłumaczeń podejście to ma na celu:i) zachęcać do wymiany i współpracy między instytucjami i/lub osobami fizycznymi z różnych Państw Członkowskich oraz innych krajów uczestniczących w programie, jak również państw trzecich;ii) zwiększyć świadomość i upowszechniać twórczość literacką oraz historię narodów europejskich przez wspieranie tłumaczeń literackich, teatralnych i publikacji źródłowych, szczególnie tych w rzadziej używanych językach europejskich oraz w językach państw Europy Środkowej i Wschodniej;iii) zachęcać do mobilności i dalszych szkoleń osoby pracujące w dziedzinie książek i czytelnictwa;iv) wspierać książki i czytelnictwo, w szczególności wśród młodych z mniej uprzywilejowanych warstw społecznych.Warunki wymienione w załączniku I.1 akapit pierwszy, dotyczące minimalnej liczby podmiotów kultury, zobowiązanych przez państwa uczestniczące w celu przedstawienia projektów w ramach programu "Kultura 2000", mogą być dostosowane tak, aby uwzględniały specyficzne potrzeby tłumaczeń literackich;c) w odniesieniu do dziedzictwa kulturowego o znaczeniu europejskim, w szczególności intelektualnego i nieintelektualnego, dziedzictwa nieruchomego i ruchomego (muzeów i zbiorów, bibliotek, archiwów, w tym fotograficznych i audiowizualnych obejmujących prace kultury), archeologicznego, podwodnego i architektonicznego, wszystkich miejsc i krajobrazów o wartości kulturalnej (dóbr kulturalnych i naturalnych) podejście to ma na celu:i) wspierać projekty współpracy, mające na celu konserwację i restaurację europejskiego dziedzictwa kulturowego;ii) pobudzać rozwój współpracy międzynarodowej między instytucjami a podmiotami kultury, w celu przyczynienia się do wymiany wiedzy i rozwoju najlepszych praktyk w dziedzinie konserwacji i ochrony dziedzictwa kulturowego;iii) poprawić dostęp do dziedzictwa kulturowego o wymiarze europejskim i pobudzić aktywny udział ogółu społeczeństwa, szczególnie dzieci, młodzieży, pozbawionych dostępu do kultury, oraz mieszkańców regionów wiejskich i peryferyjnych Wspólnoty;iv) wspomagać wymianę i kształcenie w zakresie dziedzictwa kulturowego, osób pracujących w sektorze kultury;v) wspomagać współpracę międzynarodową w celu rozwoju nowych technologii i nowatorstwa w różnych sektorach dziedzictwa oraz w zakresie zachowania tradycyjnego rzemiosła i metod;vi) uwzględnić dziedzictwo kulturalne w innych politykach i programach wspólnotowych;vii) pobudzić współpracę z państwami trzecimi oraz właściwymi organizacjami międzynarodowymi.Szczególne potrzeby różnych sektorów życia kulturalnego (sztuka estrady i sztuki plastyczne, książki i czytelnictwo, dziedzictwo kultury itd.) zostaną uwzględnione w równoważny sposób przy kryterium rozdziału środków finansowych.II. Podejście poziomePodejście to stara się promować harmonię i rozwój twórczości kulturalnej, zarówno przez promocję działań międzysektorowych, łączących wiele dziedzin kultury, jak i wspieranie wspólnych działań obejmujących różne programy i polityki wspólnotowe (w szczególności te dotyczące edukacji, młodzieży, kształcenia zawodowego, zatrudnienia itd.).Indykatywny podział dla tych działań stanowi 10 % finansowych ram programu.--------------------------------------------------


title: 2013/230/UE: Decyzja Rady z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie uruchomienia w Bułgarii zautomatyzowanej wymiany danych rejestracyjnych pojazdów

text:
               24.5.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 138/12

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 maja 2013 r.
   w sprawie uruchomienia w Bułgarii zautomatyzowanej wymiany danych rejestracyjnych pojazdów
   (2013/230/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (1), w szczególności jej art. 25,
   uwzględniając decyzję Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW (2), w szczególności jej art. 20 i rozdział 4 załącznika do niej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z Protokołem w sprawie postanowień przejściowych załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, skutki prawne aktów instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii przyjętych przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony zostają utrzymane do czasu uchylenia, unieważnienia lub zmiany tych aktów w zastosowaniu Traktatów.

               (2)

               W związku z tym zastosowanie ma art. 25 decyzji 2008/615/WSiSW i Rada musi jednomyślnie zdecydować, czy państwa członkowskie wdrożyły przepisy rozdziału 6 tej decyzji.

               (3)

               Art. 20 decyzji 2008/616/WSiSW stanowi, że decyzje, o których mowa w art. 25 ust. 2 decyzji 2008/615/WSiSW, mają być podejmowane na podstawie sprawozdania z oceny opartego na kwestionariuszu. W odniesieniu do zautomatyzowanej wymiany danych zgodnie z rozdziałem 2 decyzji 2008/615/WSiSW sprawozdanie z oceny ma być oparte na wizycie ewaluacyjnej i operacji pilotażowej.

               (4)

               Zgodnie z rozdziałem 4 pkt 1.1 załącznika do decyzji 2008/616/WSiSW kwestionariusz opracowany przez odpowiednią grupę roboczą Rady dotyczy każdej z zautomatyzowanych metod wymiany danych i musi być wypełniony przez państwo członkowskie w momencie uznania przez to państwo, że spełnia ono wymogi dotyczące wymiany danych w odpowiedniej kategorii danych.

               (5)

               Bułgaria wypełniła kwestionariusz dotyczący ochrony danych i kwestionariusz dotyczący danych rejestracyjnych pojazdów.

               (6)

               Bułgaria przeprowadziła z powodzeniem operację pilotażową z Niderlandami.

               (7)

               W Bułgarii przeprowadzono wizytę ewaluacyjną, a belgijsko-niderlandzki zespół oceniający sporządził sprawozdanie z tej wizyty, które przekazano odpowiedniej grupie roboczej Rady.

               (8)

               Radzie przedstawiono ogólne sprawozdanie z oceny podsumowujące wyniki kwestionariusza, wizytę ewaluacyjną i operację pilotażową dotyczącą danych rejestracyjnych pojazdów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Do celów zautomatyzowanego przeszukiwania danych rejestracyjnych pojazdów Bułgaria w pełni wdrożyła przepisy ogólne o ochronie danych zawarte w rozdziale 6 decyzji 2008/615/WSiSW i jest uprawniona do otrzymywania oraz przekazywania danych osobowych na mocy art. 12 tej decyzji od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 maja 2013 r.

            W imieniu Rady

         M. NOONAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12.