title: 2006/963/WE: Decyzja Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Brazylią dotyczącego zmiany list koncesyjnych Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej w związku z ich przystąpieniem do Wspólnoty Europejskiej

text:
               30.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 397/10

      DECYZJA RADY

   z dnia 18 grudnia 2006 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Brazylią dotyczącego zmiany list koncesyjnych Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej w związku z ich przystąpieniem do Wspólnoty Europejskiej
   (2006/963/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 22 marca 2004 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z niektórymi pozostałymi członkami WTO, na podstawie art. XXIV.6 GATT 1994, w związku z przystąpieniem Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.

               (2)

               Komisja prowadziła negocjacje w konsultacji z komitetem ustanowionym na mocy art. 133 Traktatu, oraz w ramach dyrektyw negocjacyjnych wydanych przez Radę.

               (3)

               Negocjacje Komisji doprowadziły do uzgodnienia porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Brazylią.

               (4)

               Porozumienie w formie wymiany listów powinno zostać zatwierdzone,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Brazylią dotyczące zmiany list koncesyjnych Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w związku z ich przystąpieniem do Wspólnoty Europejskiej.
   Tekst porozumienia z formie wymiany listów jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania porozumienia w formie wymiany listów w celu uczynienia go wiążącym dla Wspólnoty.

      Sporządzono w Brukseli, 18 grudnia 2006 r.

            W imieniu Rady

            Przewodniczący

         J.-E. ENESTAM

         POROZUMIENIE

      w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Brazylią dotyczące zmiany list koncesyjnych Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w ramach procesu ich przystąpienia do Wspólnoty Europejskiej
      Genewa, 18 grudnia 2006 r.
      Szanowny Panie,
      W następstwie podjęcia negocjacji między Wspólnotami Europejskimi (WE) a Brazylią na mocy art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1994, w sprawie zmiany koncesji w listach koncesyjnych Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w związku z ich przystąpieniem do WE, w celu zamknięcia negocjacji rozpoczętych w następstwie notyfikacji złożonej WTO przez WE dnia 19 stycznia 2004 r., zgodnie z art. XXIV:6 GATT 1994, WE i Brazylia uzgadniają, co następuje.
      WE zgadza się na włączenie do swojej listy koncesyjnej dla terytorium celnego WE-25 koncesji, które znajdowały się na jej poprzedniej liście WE-15.
      WE zgadza się na włączenie do swojej listy koncesyjnej dla terytorium celnego WE-25 koncesji zawartych w załączniku do niniejszego porozumienia.
      Niniejsze porozumienie wchodzi w życie w dniu, w którym WE i Brazylia wymienią listy wyrażające zgodę na podjęte ustalenia, po ich rozważeniu przez Strony, zgodnie z ich własnymi procedurami. WE dołoży wszelkich starań w celu wprowadzenia stosownych środków wykonawczych przed dniem 1 listopada i nie później niż dnia 1 stycznia 2007 r. W imieniu

            Wspólnoty Europejskiej

         ZAŁĄCZNIK

                     —

                     kontyngent taryfowy przydzielony Brazylii w wysokości 10 124 ton surowego cukru trzcinowego do rafinacji (numer pozycji taryfowej 1701 1110) ze stawką celną w ramach kontyngentu w wysokości 98 EUR za tonę,

                     —

                     kontyngent taryfowy przydzielony Brazylii w wysokości 2 332 ton na „kawałki z ptactwa gatunku Gallus domesticus” (numery pozycji taryfowych 0207 1410, 0207 1450, 0207 1470) ze stawką celną w ramach kontyngentu w wysokości 0 %,

                     —

                     dodanie 49 ton (erga omnes) do kontyngentu taryfowego WE na „tusze kurczaków, świeże, schłodzone lub zamrożone” (numery pozycji taryfowych 0207 1110, 0207 1130, 0207 1190, 0207 1210, 0207 1290) ze stawką celną w ramach kontyngentu w wysokości od 131 do 162 EUR za tonę,

                     —

                     dodanie 4 070 ton (erga omnes) do kontyngentu taryfowego WE na „kawałki kurczaków, świeże, schłodzone lub zamrożone” (numery pozycji taryfowych 0207 1310, 0207 1320, 0207 1330, 0207 1340, 0207 1350, 0207 1360, 0207 1370, 0207 1420, 0207 1430, 0207 1440, 0207 1460) ze stawką celną w ramach kontyngentu w wysokości od 93 do 512 EUR za tonę,

                     —

                     dodanie 1 605 ton (erga omnes) do kontyngentu taryfowego WE na „kawałki z drobiu” (numer pozycji taryfowej 0207 1410) ze stawką celną w ramach kontyngentu w wysokości 795 EUR za tonę,

                     —

                     dodanie 201 ton (erga omnes) do kontyngentu taryfowego WE na „mięso z indyków, świeże, schłodzone lub zamrożone” (numery pozycji taryfowych 0207 2410, 0207 2490, 0207 2510, 0207 2590, 0207 2610, 0207 2620, 0207 2630, 0207 2640, 0207 2650, 0207 2660, 0207 2670, 0207 2680, 0207 2730, 0207 2740, 0207 2750, 0207 2760, 0207 2770) ze stawką celną w ramach kontyngentu w wysokości od 93 do 425 EUR za tonę,

                     —

                     dodanie 2 485 ton (erga omnes) do kontyngentu taryfowego WE na „kawałki z indyków, zamrożone” (numery pozycji taryfowych 0207 2710, 0207 2720, 0207 2780) ze stawką celną w ramach kontyngentu w wysokości 0 %,

                     —

                     otwarcie nowego kontyngentu taryfowego w wysokości 242 074 ton (erga omnes) na kukurydzę (pozycje taryfy numer 1005 9000, 1005 1090), o stawce celnej w ramach kontyngentu w wysokości 0 %,

                     —

                     otwarcie kontyngentu taryfowego w wysokości 2 838 ton (erga omnes) na zakonserwowane ananasy, owoce cytrusowe, gruszki, morele, wiśnie i czereśnie, brzoskwinie oraz truskawki i poziomki (numery pozycji taryfowych 2008 2011, 2008 2019, 2008 2031, 2008 2039, 2008 2071, 2008 3011, 2008 3019, 2008 3031, 2008 3039, 2008 3079, 2008 4011, 2008 4019, 2008 4021, 2008 4029, 2008 4031, 2008 4039, 2008 5011, 2008 5019, 2008 5031, 2008 5039, 2008 5051, 2008 5059, 2008 5071, 2008 6011, 2008 6019, 2008 6031, 2008 6039, 2008 6060, 2008 7011, 2008 7019, 2008 7031, 2008 7039, 2008 7051, 2008 7059, 2008 8011, 2008 8019, 2008 8031, 2008 8039, 2008 8070) ze stawką celną w ramach kontyngentu w wysokości 20 %,

                     —

                     otwarcie nowego kontyngentu taryfowego w wysokości 7 044 ton (erga omnes) na soki owocowe (pozycje taryfy numer 2009 1111, 2009 1119, 2009 1911, 2009 1919, 2009 2911, 2009 2919, 2009 3911, 2009 3919, 2009 4911, 2009 4919, 2009 7911, 2009 7919, 2009 8011, 2009 8019, 2009 8032, 2009 8033, 2009 8035, 2009 8036, 2009 8038, 2009 9011, 2009 9019, 2009 9021, 2009 9029) ze stawką celną w ramach kontyngentu w wysokości 20 %,

                     —

                     zniesienie cła ad valorem w wysokości 9 % na koncentraty białkowe (numer pozycji taryfowej 2106 1080),

                     —

                     otwarcie kontyngentu taryfowego w wysokości 107 ton (erga omnes) na czekoladę (numer pozycji taryfowej 1 806), ze stawką celną w ramach kontyngentu w wysokości 43 %,

                     —

                     zmniejszenie stawki cła związanego WE na tytoń (numer pozycji taryfowej 2401 1090), wynoszącej 11,2 MIN 22,0 EUR za kg netto MAX 56,0 EUR za 100 kg netto do 10 MIN 22,0 EUR za kg netto MAX 56,0 EUR za 100 kg netto,

                     —

                     dostosowanie opisu dla kontyngentów taryfowych WE na wysokiej jakości wołowinę (5 000 ton) do: „mięsa z bydła wysokiej jakości, bez kości, świeżego lub schłodzonego”, z oznaczeniem Brazylii jako kraju dostarczającego.

      Genewa, 18 grudnia 2006 r.
      Szanowny Panie,
      W nawiązaniu do Pańskiego listu o następującej treści:

         „W następstwie podjęcia negocjacji między Wspólnotami Europejskimi (WE) a Brazylią na mocy art. XXIV:6 i art. XXVIII GATT 1994, w sprawie zmiany koncesji w listach koncesyjnych Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w związku z ich przystąpieniem do WE, w celu zamknięcia negocjacji rozpoczętych w następstwie notyfikacji złożonej WTO przez WE dnia 19 stycznia 2004 r., zgodnie z art. XXIV:6 GATT 1994, WE i Brazylia uzgadniają, co następuje.
         WE zgadza się na włączenie do swojej listy koncesyjnej dla terytorium celnego WE-25 koncesji, które znajdowały się na jej poprzedniej liście WE-15.
         WE zgadza się na włączenie do swojej listy koncesyjnej dla terytorium celnego WE-25 koncesji zawartych w załączniku do niniejszego porozumienia.
         Niniejsze porozumienie wchodzi w życie w dniu, w którym WE i Brazylia wymienią listy wyrażające zgodę na podjęte ustalenia, po ich rozważeniu przez Strony, zgodnie z ich własnymi procedurami. WE dołoży wszelkich starań w celu wprowadzenia stosownych środków wykonawczych przed dniem 1 listopada i nie później niż dnia 1 stycznia 2007 r.”

      Mam zaszczyt niniejszym potwierdzić zgodę mojego Rządu. W imieniu

            Rządu Federacyjnej Republiki Brazylii


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1836 z dnia 10 października 2016 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Austrii

text:
               18.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 280/27

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1836
   z dnia 10 października 2016 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Austrii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Austrii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 13 maja 2016 r. decyzją Rady (UE) 2016/814 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Elisabeth VITOUCH zajęła Muna DUZDAR.

               (2)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Muny DUZDAR,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Peter FLORIANSCHÜTZ, Abgeordneter zum Wiener Landtag und Mitglied des Gemeinderats der Stadt Wien.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 października 2016 r.

            W imieniu Rady

         G. MATEČNÁ

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2016/814 z dnia 13 maja 2016 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Austrii (Dz.U. L 133 z 24.5.2016, s. 8).


title: 2011/290/UE: Decyzja Rady z dnia 13 maja 2011 r. dotycząca zawarcia protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Ukrainą dotyczącej ogólnych zasad udziału Ukrainy w programach unijnych

text:
               20.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 133/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 maja 2011 r.
   dotycząca zawarcia protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Ukrainą dotyczącej ogólnych zasad udziału Ukrainy w programach unijnych
   (2011/290/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114, 168, 169, 172, art. 173 ust. 3, art. 188 i 192, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) oraz art. 218 ust. 8 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (2), w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Ukrainą dotyczącej ogólnych zasad uczestnictwa Ukrainy w programach unijnych (zwany dalej „protokołem”) został podpisany w imieniu Unii w dniu 22 listopada 2010 r.

               (2)

               W związku z wejściem w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r. Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym.

               (3)

               Protokół powinien zostać zawarty,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej protokół do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Ukrainą dotyczącej ogólnych zasad udziału Ukrainy w programach unijnych (3) (zwany dalej „protokołem”).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, notyfikacji przewidzianej w art. 10 protokołu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2011 r.

            W imieniu Rady

         MARTONYI J.

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 6 kwietnia 2011 r.

      (2)  Dz.U. L 49 z 19.2.1998, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 18 z 21.1.2011, s. 3.


title: 2011/397/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie procedur akredytacji dotyczących ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy przy produkcji banknotów euro (EBC/2011/8)

text:
               5.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 176/52

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 21 czerwca 2011 r.
   w sprawie procedur akredytacji dotyczących ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy przy produkcji banknotów euro
   (EBC/2011/8)
   (2011/397/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 128 ust. 1,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 16,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 128 ust. 1 Traktatu oraz art. 16 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”) Europejski Bank Centralny (EBC) ma wyłączne prawo do upoważniania do emisji banknotów euro w Unii. Prawo to obejmuje kompetencję do podejmowania działań mających na celu ochronę wiarygodności banknotów euro jako środka płatniczego.

               (2)

               Polityka Unii dotycząca ochrony środowiska opiera się na zasadzie spójności w zakresie ochrony środowiska, o której mowa w art. 11 Traktatu, zgodne z którą przy ustalaniu i realizacji polityk i działań Unii, w szczególności w celu wspierania zrównoważonego rozwoju, muszą być brane pod uwagę wymogi ochrony środowiska. W związku z tą zasadą Eurosystem promuje właściwe zarządzanie ochroną środowiska oparte na wymogach norm serii ISO 14000.

               (3)

               Zgodnie z art. 9 Traktatu przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia bierze pod uwagę wymogi związane między innymi z ochroną zdrowia ludzkiego. W związku z tym fundamentalne znaczenie dla Eurosystemu ma unikanie i ograniczanie wszelkich ryzyk związanych ze zdrowiem oraz bezpieczeństwem publicznym oraz bezpieczeństwem i higieną pracy pracowników zaangażowanych w produkcję banknotów euro lub surowców służących do ich produkcji. Eurosystem popiera właściwe zarządzanie bezpieczeństwem i higieną pracy zgodne z praktykami Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (1) oraz wymogami norm OHSAS 18000.

               (4)

               W związku z powyższym należy wprowadzić procedury akredytacyjne dotyczące ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy, tak aby akredytację do produkcji banknotów euro posiadali wyłącznie producenci, którzy spełniają minimalne wymagania dotyczące ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy.

               (5)

               W celu możliwie najściślejszego nadzorowania działań akredytowanych producentów banknotów euro oraz surowców, z których produkowane są te banknoty, w dziedzinie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy konieczne jest regularne gromadzenie przez EBC danych od tych producentów dotyczących wpływu prowadzonej przez nich produkcji banknotów euro i surowców, z których produkowane są te banknoty, na środowisko oraz bezpieczeństwo i higienę pracy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   DZIAŁ I

      POSTANOWIENIA OGÓLNE

   Artykuł 1
   Definicje
   Użyte w niniejszej decyzji określenia oznaczają:
   a)   „KBC”– krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro;
   b)   „surowce do produkcji banknotów euro”– papier, farbę drukarską, folię i paski zabezpieczające wykorzystywane do produkcji banknotów euro;
   c)   „zakład produkcyjny”– dowolne miejsce, które producent wykorzystuje albo zamierza wykorzystywać do prowadzenia działalności w zakresie produkcji banknotów euro lub surowców do produkcji tych banknotów;
   d)   „producent”– dowolny podmiot, który prowadzi albo zamierza prowadzić działalność w zakresie produkcji banknotów euro;
   e)   „akredytacja w zakresie ochrony środowiska”– status, którego zakres określa art. 3, przyznany przez EBC producentowi na potwierdzenie, że jego działalność w zakresie produkcji banknotów euro spełnia wymogi ustanowione w dziale II;
   f)   „akredytacja w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy”– status, którego zakres określa art. 4, przyznany przez EBC producentowi na potwierdzenie, że jego działalność w zakresie produkcji banknotów euro spełnia wymogi ustanowione w dziale III;
   g)   „akredytowany producent”– producent, który uzyskał akredytację w zakresie ochrony środowiska oraz akredytację w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy;
   h)   „organ certyfikacyjny”– niezależny organ certyfikacyjny oceniający stosowane przez producentów systemy zarządzania ochroną środowiska oraz bezpieczeństwem i higieną pracy, uprawniony do poświadczania spełniania przez producenta wymogów norm serii ISO 14000 lub OHSAS 18000;
   i)   „działalność w zakresie produkcji banknotów euro”– produkcję banknotów euro lub dowolnych surowców do ich produkcji;
   j)   „dzień roboczy EBC”– dni od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem dni wolnych od pracy w EBC;
   k)   „produkcja płyt do druku”– produkcja płyt do druku na potrzeby druku offsetowego lub druku wklęsłego, wykorzystywanych do produkcji banknotów euro;
   l)   „jednostka produkcji”– produkcję, na którą składa się kilka partii, do wytworzenia których wykorzystano te same surowce pochodzące od tych samych dostawców, w związku z czym skład jest homogeniczny i nie zawiera nowych substancji lub tych samych substancji przekraczających określone odrębnie przez EBC odchylenia od limitu stężenia.
   Artykuł 2
   Zasady ogólne
   1.   Producent może prowadzić działalność w zakresie produkcji banknotów euro wyłącznie po przyznaniu mu przez EBC w odniesieniu do tej działalności akredytacji w zakresie ochrony środowiska oraz akredytacji w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.
   2.   Wymogi EBC dotyczące akredytacji w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy należy traktować jako wymogi minimalne. Producenci mogą przyjąć i wdrożyć bardziej surowe normy dotyczące ochrony środowiska lub bezpieczeństwa i higieny pracy, EBC ocenia jednak wyłącznie spełnianie wymogów zawartych w niniejszej decyzji.
   3.   Zarząd podejmuje wszelkie decyzje dotyczące akredytacji producentów w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy, uwzględniając opinię Komitetu ds. Banknotów, i informuje o nich Radę Prezesów.
   4.   Akredytowany producent może prowadzić działalność w zakresie produkcji banknotów euro wyłącznie w zakładach produkcyjnych, w odniesieniu do których otrzymał: a) akredytację w zakresie ochrony środowiska; oraz b) akredytację w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, bez względu na inne akredytacje przyznane na podstawie innych aktów prawnych EBC.
   5.   Wszelkie koszty i związane z nimi straty ponoszone przez producenta w związku ze stosowaniem niniejszej decyzji obciążają producenta.
   6.   EBC określa w odrębnym akcie szczegóły techniczne wymogów, których spełnienie przez producentów jest niezbędne w celu uzyskania akredytacji w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy.
   Artykuł 3
   Akredytacja w zakresie ochrony środowiska
   1.   Akredytacja na podstawie wymogów norm serii ISO 14000 dotyczących zarządzania ochroną środowiska następuje zgodnie z procedurą zawartą w dziale II. Producent może prowadzić działalność w zakresie produkcji banknotów euro wyłącznie po otrzymaniu w odniesieniu do takiej działalności akredytacji w zakresie ochrony środowiska.
   2.   Producentowi przyznaje się akredytację w zakresie ochrony środowiska w odniesieniu do działalności dotyczącej produkcji banknotów euro, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

               a)

               przestrzega normy ISO 14001 w danym zakładzie produkcyjnym w odniesieniu do danego rodzaju działalności w zakresie produkcji banknotów euro, na poświadczenie czego organ certyfikacyjny wydał certyfikat;

               b)

               w odniesieniu do zakładów drukarskich – jego zakład produkcyjny znajduje się w państwie członkowskim;

               c)

               w odniesieniu do podmiotów innych niż zakłady drukarskie – jego zakład produkcyjny znajduje się w państwie członkowskim lub w państwie członkowskim Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu.

         3.   W indywidualnych przypadkach Zarząd, uwzględniając opinię Komitetu ds. Banknotów, może wyłączyć stosowanie wymogów dotyczących lokalizacji określonych w art. 2 lit. b) i c). O decyzji wyłączającej stosowanie wymogów dotyczących lokalizacji Zarząd niezwłocznie informuje Radę Prezesów. Decyzja Rady Prezesów w tym zakresie jest dla Zarządu wiążąca.
   4.   Z zastrzeżeniem decyzji podejmowanych w trybie art. 13 lub 14 akredytację w zakresie ochrony środowiska przyznaje się producentowi na okres trzech lat.
   5.   Do zlecenia przez producenta akredytowanego w zakresie ochrony środowiska produkcji banknotów euro lub surowców do ich produkcji innemu zakładowi produkcyjnemu lub podmiotowi trzeciemu, w tym spółkom zależnym i powiązanym producenta, wymagana jest uprzednia pisemna zgoda EBC.
   Artykuł 4
   Akredytacja w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy
   1.   Akredytacja na podstawie norm OHSAS 18001 dotyczących systemów zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy następuje zgodnie z procedurą zawartą w dziale III. Producent może prowadzić działalność w zakresie produkcji banknotów euro wyłącznie po otrzymaniu w odniesieniu do takiej działalności akredytacji w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.
   2.   Producentowi przyznaje się akredytację w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przy produkcji banknotów euro, jeżeli spełnia on łącznie następujące warunki:

               a)

               przestrzega norm OHSAS 18001 w danym zakładzie produkcyjnym dotyczących danego rodzaju działalności w zakresie produkcji banknotów euro, na poświadczenie czego organ certyfikacyjny wydał certyfikat;

               b)

               w odniesieniu do zakładów drukarskich – jego zakład produkcyjny znajduje się w państwie członkowskim;

               c)

               w odniesieniu do podmiotów innych niż zakłady drukarskie – jego zakład produkcyjny znajduje się w państwie członkowskim lub w państwie członkowskim Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu.

         3.   W indywidualnych przypadkach Zarząd, uwzględniając opinię Komitetu ds. Banknotów, może wyłączyć stosowanie wymogów dotyczących lokalizacji określonych w art. 2 lit. b) i c). O decyzji wyłączającej stosowanie wymogów dotyczących lokalizacji Zarząd niezwłocznie informuje Radę Prezesów. Decyzja Rady Prezesów w tym zakresie jest dla Zarządu wiążąca.
   4.   Z zastrzeżeniem decyzji podejmowanych w trybie art. 13 lub 14 akredytację w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przyznaje się producentowi na okres trzech lat.
   5.   Do zlecenia przez producenta akredytowanego w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy produkcji banknotów euro lub surowców do ich produkcji innemu zakładowi produkcyjnemu lub podmiotowi trzeciemu, w tym spółkom zależnym i powiązanym producenta, wymagana jest uprzednia pisemna zgoda EBC.
   DZIAŁ II

      PROCEDURA AKREDYTACJI W ZAKRESIE OCHRONY ŚRODOWISKA

   Artykuł 5
   Wniosek o wszczęcie procedury
   1.   Producent, który zamierza prowadzić działalność w zakresie produkcji banknotów euro, składa do EBC pisemny wniosek o wszczęcie procedury akredytacji w zakresie ochrony środowiska. Wniosek ten obejmuje:

               a)

               specyfikację zakładu produkcyjnego i jego lokalizacji;

               b)

               kopię certyfikatu ISO 14001 wydanego dla tego zakładu;

               c)

               przygotowane w języku angielskim streszczenie wydanego przez uprawniony do tego organ ostatniego raportu z rocznego badania sprawozdania finansowego;

               d)

               przygotowany w języku angielskim z wykorzystaniem wzoru dostarczonego przez EBC raport roczny opisujący działalność wewnętrznego systemu zarządzania ochroną środowiska.

         2.   EBC dokonuje sprawdzenia kompletności dokumentacji dostarczonej przez producentów w ramach wniosku o wszczęcie procedury. EBC informuje producenta o wyniku tej oceny w ciągu 30 dni roboczych EBC od daty otrzymania wniosku o wszczęcie procedury. EBC może jednokrotnie przedłużyć ten termin, informując o tym producenta na piśmie. Dokonując wspomnianej oceny, EBC może zażądać od producenta dodatkowych informacji dotyczących wymogów wymienionych w ust. 1. W przypadku zażądania dodatkowych informacji EBC zawiadamia producenta o wyniku oceny w terminie 20 dni roboczych EBC od dnia otrzymania tych informacji.
   3.   W przypadku zaistnienia którejkolwiek z poniższych okoliczności EBC odrzuca wniosek o wszczęcie procedury i informuje o tym producenta na piśmie wraz z uzasadnieniem w terminie, o którym mowa w ust. 2:

               a)

               producent nie przedstawił informacji wymaganych zgodnie z ust. 1;

               b)

               w rozsądnym terminie uzgodnionym przez obydwie strony producent nie przedstawił informacji dodatkowych, przedstawienia których EBC zażądał zgodnie z ust. 2;

               c)

               akredytacja producenta w zakresie ochrony środowiska została uchylona i nie upłynął jeszcze zawarty w decyzji o uchyleniu akredytacji okres zakazu powtórnego ubiegania się o akredytację;

               d)

               lokalizacja zakładu produkcyjnego nie spełnia wymogów określonych w art. 3 ust. 2 lit. b) lub c).

         Artykuł 6
   Akredytacja w zakresie ochrony środowiska
   1.   W przypadku pozytywnej oceny przez EBC wniosku o wszczęcie procedury zgodnie z art. 5 ust. 2, producentowi przyznaje się akredytację w zakresie ochrony środowiska.
   2.   Decyzja EBC o przyznaniu producentowi akredytacji w zakresie ochrony środowiska w sposób jednoznaczny określa:

               a)

               nazwę producenta;

               b)

               zakład produkcyjny, w odniesieniu do którego akredytacja została przyznana, wraz z jego dokładnym adresem;

               c)

               datę wygaśnięcia akredytacji;

               d)

               ewentualne warunki szczegółowe dotyczące lit. b) i c).

         3.   Akredytacja w zakresie ochrony środowiska udzielana jest producentowi na okres trzech lat, z możliwością jej ponownego udzielenia. Jeżeli akredytowany w zakresie ochrony środowiska producent złożył ponowny wniosek o udzielenie akredytacji w zakresie ochrony środowiska przed terminem jej wygaśnięcia, jego akredytacja w zakresie ochrony środowiska zachowuje ważność do momentu podjęcia przez EBC decyzji w trybie ust. 1.
   4.   W przypadku odrzucenia wniosku o wszczęcie procedury akredytacji w zakresie ochrony środowiska producent ma prawo wszczęcia procedury odwoławczej, o której mowa w art. 15.
   DZIAŁ III

      PROCEDURA AKREDYTACJI W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA I HIGIENY PRACY

   Artykuł 7
   Wniosek o wszczęcie procedury
   1.   Producent, który zamierza prowadzić działalność w zakresie produkcji banknotów euro, składa do EBC pisemny wniosek o wszczęcie procedury akredytacji w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. Wniosek ten obejmuje:

               a)

               specyfikację zakładu produkcyjnego i jego lokalizacji;

               b)

               kopię certyfikatu ISO 18001 wydanego dla tego zakładu;

               c)

               przygotowane w języku angielskim streszczenie wydanego przez uprawniony do tego organ ostatniego raportu z rocznego badania sprawozdania finansowego;

               d)

               przygotowany w języku angielskim z wykorzystaniem wzoru dostarczonego przez EBC raport roczny opisujący działalność wewnętrznego systemu zarządzania ochroną środowiska.

         2.   EBC dokonuje sprawdzenia kompletności dokumentacji dostarczonej przez producentów w ramach wniosku o wszczęcie procedury. EBC informuje producenta o wyniku tej oceny w ciągu 30 dni roboczych EBC od daty otrzymania wniosku o wszczęcie procedury. EBC może jednokrotnie przedłużyć ten termin, informując o tym producenta na piśmie. Dokonując wspomnianej oceny, EBC może zażądać od producenta dodatkowych informacji dotyczących wymogów określonych w ust. 1. W przypadku zażądania dodatkowych informacji EBC zawiadamia producenta o wyniku oceny w terminie 20 dni roboczych EBC od dnia otrzymania tych informacji.
   3.   W przypadku zaistnienia którejkolwiek z poniższych okoliczności EBC odrzuca wniosek o wszczęcie procedury i informuje o tym producenta na piśmie wraz z uzasadnieniem w terminie, o którym mowa w ust. 2:

               a)

               producent nie przedstawił informacji wymaganych zgodnie z ust. 1;

               b)

               w rozsądnym terminie uzgodnionym przez obydwie strony producent nie przedstawił informacji dodatkowych, przedstawienia których EBC zażądał zgodnie z ust. 2;

               c)

               akredytacja producenta w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy została uchylona i nie upłynął jeszcze zawarty w decyzji o cofnięciu akredytacji okres zakazu powtórnego ubiegania się o akredytację;

               d)

               lokalizacja zakładu produkcyjnego nie spełnia wymogów określonych w art. 4 ust. 2 lit. b) lub c).

         Artykuł 8
   Akredytacja w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy
   1.   W przypadku pozytywnej oceny przez EBC wniosku o wszczęcie procedury zgodnie z art. 7 ust. 2, producentowi przyznaje się akredytację w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.
   2.   Decyzja EBC o przyznaniu producentowi akredytacji w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy w sposób jednoznaczny określa:

               a)

               nazwę producenta;

               b)

               zakład produkcyjny, w odniesieniu do którego akredytacja została przyznana wraz z jego dokładnym adresem;

               c)

               datę wygaśnięcia akredytacji;

               d)

               ewentualne warunki szczegółowe dotyczące lit. b) i c).

         3.   Akredytacja w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy udzielana jest producentowi na okres trzech lat, z możliwością jej ponownego udzielenia. Jeżeli akredytowany w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy producent złożył ponowny wniosek o udzielenie akredytacji w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przed terminem jej wygaśnięcia, jego akredytacja w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy zachowuje ważność do momentu podjęcia przez EBC decyzji w trybie ust. 1.
   4.   W przypadku odrzucenia wniosku o udzielenie akredytacji w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy producent ma prawo wszczęcia procedury odwoławczej, o której mowa w art. 15.
   DZIAŁ IV

      OBOWIĄZKI W ZAKRESIE ZACHOWANIA CIĄGŁOŚCI

   Artykuł 9
   Obowiązki w zakresie zachowania ciągłości spoczywające na akredytowanych producentach
   1.   Akredytowany producent bezzwłocznie informuje EBC na piśmie o:

               a)

               wszczęciu wobec niego postępowania likwidacyjnego lub naprawczego albo innego podobnego postępowania;

               b)

               wyznaczeniu dla producenta likwidatora, syndyka, zarządcy lub innej osoby wykonującej podobne czynności;

               c)

               zamiarze podzlecenia lub zaangażowania osób trzecich w działalność w zakresie produkcji banknotów euro, w odniesieniu do której producent posiada akredytację w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy;

               d)

               wszelkich zmianach następujących po przyznaniu akredytacji w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy, które wpływają lub mogą wpływać na spełnianie wymogów dotyczących tych akredytacji;

               e)

               zmianach podmiotów sprawujących kontrolę nad akredytowanym producentem, wynikających ze zmian w strukturze własnościowej lub innych przyczyn.

         2.   Akredytowany producent przedstawia EBC, w odniesieniu do danego zakładu produkcyjnego:

               a)

               kopie certyfikatów systemów zarządzania ochroną środowiska oraz bezpieczeństwem i higieną pracy każdorazowo w momencie odnawiania certyfikatu, o którym mowa w art. 3 ust. 2 lit. a) oraz art. 4 ust. 2 lit. a);

               b)

               w odniesieniu do każdego roku kalendarzowego, w terminie czterech miesięcy następujących po zakończeniu tego roku – przetłumaczone na język angielski streszczenie ostatnich raportów z badania w zakresie ochrony środowiska oraz zdrowia i bezpieczeństwa wydanych przez odpowiednie organy certyfikacyjne;

               c)

               w odniesieniu do każdego roku kalendarzowego, w terminie czterech miesięcy następujących po zakończeniu tego roku – przygotowane według wzoru, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lit d) oraz art. 7 ust. 1 lit. d), roczne raporty w języku angielskim dotyczące działalności systemów zarządzania ochroną środowiska oraz bezpieczeństwem i higieną pracy;

               d)

               w odniesieniu do każdego roku kalendarzowego, w terminie czterech miesięcy następujących po zakończeniu tego roku – ogólne informacje i dane środowiskowe dotyczące rocznego zużycia i emisji spowodowanych przez działalność związaną z produkcją banknotów euro w sposób określony w dostarczanym przez EBC kwestionariuszu środowiskowym EBC.

         3.   Jeżeli akredytowany producent jest zakładem drukarskim, zobowiązany jest również do:

               a)

               przeprowadzania analiz substancji chemicznych określonych w wykazie, o którym mowa w art. 10 ust. 1, dokonywanych przez laboratoria wymienione w wykazie, o którym mowa w art. 10 ust. 2. Powyższych analiz należy dokonywać na gotowych banknotach euro, zgodnie z ustalonymi odrębnie standardowymi procedurami operacyjnymi, co najmniej raz na każdą jednostkę produkcji oraz dodatkowo za każdym razem, gdy akredytowany producent uzna to za stosowne w celu monitorowania zgodności z dopuszczalnymi limitami substancji chemicznych. Akredytowany producent informuje EBC o każdej pojedynczej analizie przy wykorzystaniu dostarczonego przez EBC wzoru sprawozdania z analizy;

               b)

               dostarczania w odniesieniu do każdego roku kalendarzowego, w terminie czterech miesięcy następujących po zakończeniu tego roku, informacji dotyczących działalności laboratoriów dokonujących analiz, o których mowa w lit. a), przy wykorzystaniu dostarczonego przez EBC wzoru sprawozdania z działalności;

               c)

               zawarcia z dostawcami surowców do produkcji banknotów euro umów dostawy zawierających zobowiązanie tych dostawców do zapewnienia, aby podczas analizy gotowych banknotów euro zgodnie z ust. 3 lit. a) substancje chemiczne zawarte w wytworzonych przez nich materiałach do produkcji banknotów euro nie przekraczały dopuszczalnych limitów zawartości, o których mowa w art. 10 ust. 1. Akredytowany producent dostarcza dostawcom materiałów do produkcji banknotów euro właściwą dokumentację umożliwiającą spełnienie tych wymogów. Dostawcy materiałów do produkcji banknotów euro mogą wykorzystywać laboratoria wskazane w wykazie, o którym mowa w art. 10 ust. 2, na własne potrzeby analityczne;

               d)

               zapewniania, aby producent płyt do druku, któremu podzlecono określone zadania, posiadał ważny certyfikat ISO 14001 oraz OHSAS 18001 dla właściwych zakładów produkcyjnych.

         4.   Akredytowany producent zapewnia poufność szczegółów technicznych odnoszących się do wymogów dotyczących ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy, o których mowa w art. 2 ust. 6.
   Artykuł 10
   Obowiązki w zakresie zachowania ciągłości spoczywające na EBC
   1.   EBC sporządza wykaz podlegających analizie środków chemicznych oraz określa dopuszczalne limity ich zawartości. Z zastrzeżeniem art. 19 przekroczenie tych dopuszczalnych limitów, w tym w przypadkach przewidzianych w art. 9 ust. 3 lit. c), nie ma wpływu na akredytację producenta w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.
   2.   EBC prowadzi wykaz laboratoriów wykorzystywanych do przeprowadzania analiz obecności i stężenia substancji chemicznych zawartych w wykazie, o którym mowa w ust. 1. Odrębnie określa się mające zastosowanie metody sporządzania analiz.
   3.   EBC informuje akredytowanych producentów o wszelkich zmianach w wykazach, o których mowa w ust. 1 i 2.
   DZIAŁ V

      SKUTKI NARUSZENIA WYMOGÓW I OBOWIĄZKÓW

   Artykuł 11
   Naruszenie wymogów lub obowiązków
   Naruszenie przez akredytowanego producenta wymogów dotyczących ochrony środowiska lub bezpieczeństwa i higieny pracy ma miejsce w przypadku niespełnienia obowiązków określonych w art. 9 lub w przypadku dostarczenia EBC niekompletnych informacji zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. b), c) i d) oraz art. 9 ust. 3 lit. a) i b).
   Artykuł 12
   Uwagi pisemne
   1.   W przypadku wystąpienia naruszenia, o którym mowa w art. 11, EBC przedstawia akredytowanemu producentowi pisemne uwagi, określając jednocześnie termin na usunięcie naruszenia.
   2.   Pisemne uwagi powinny stanowić, że: a) w przypadku braku usunięcia naruszenia w terminie, o którym mowa w ust. 1; lub b) w przypadku wystąpienia kolejnego naruszenia w terminie, o którym mowa w ust. 1, EBC podejmuje decyzję w trybie art. 13.
   Artykuł 13
   Zawieszenie akredytacji w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy w odniesieniu do nowych zamówień
   1.   Jeżeli w terminie, o którym mowa w art. 12 ust. 1, nie usunięto naruszenia bądź wystąpiło kolejne naruszenie, jednak producent przedstawił rozsądny plan jego usunięcia, EBC podejmuje decyzję:

               a)

               określającą, w porozumieniu z akredytowanym producentem, termin usunięcia naruszenia;

               b)

               zawieszającą akredytację akredytowanego producenta w odniesieniu do możliwości przyjmowania przez niego nowych zamówień na produkcję banknotów euro oraz uczestnictwa w procedurach przetargowych na taką produkcję do upłynięcia terminu, o którym mowa w lit. a), a w przypadku gdy naruszenie zostało usunięte w terminie – do czasu usunięcia naruszenia.

         2.   Jeśli akredytowany producent nie przedstawi rozsądnego planu usunięcia naruszenia, o którym mowa w ust. 1, EBC podejmuje decyzję w trybie art. 14.
   Artykuł 14
   Uchylenie akredytacji w zakresie ochrony środowiska lub bezpieczeństwa i higieny pracy
   1.   EBC uchyla akredytację w zakresie ochrony środowiska lub w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy: a) jeżeli akredytowany producent nie jest w stanie usunąć naruszenia w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 lit. a); lub b) w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 2.
   2.   W decyzji uchylającej akredytację EBC określa termin, w którym producent może ponownie wystąpić o jej udzielenie.
   Artykuł 15
   Procedura odwoławcza
   1.   Jeżeli EBC:

               a)

               podejmie decyzję o odrzuceniu wniosku o wszczęcie procedury akredytacji w zakresie ochrony środowiska lub bezpieczeństwa i higieny pracy;

               b)

               podejmie decyzję o nieprzyznaniu akredytacji w zakresie ochrony środowiska lub bezpieczeństwa i higieny pracy;

               c)

               podejmie decyzję w trybie art. 12–14,

         producent lub akredytowany producent może w ciągu 30 dni roboczych EBC od zawiadomienia o takiej decyzji złożyć do Rady Prezesów pisemny wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Producent lub akredytowany producent uzasadnia swój wniosek oraz załącza wszelkie informacje na jego poparcie.
   2.   Jeżeli producent lub akredytowany producent wyraźnie o to wnosi i taką prośbę uzasadni, Rada Prezesów może zawiesić wykonanie decyzji będącej przedmiotem procedury odwoławczej.
   3.   Rada Prezesów rozpatruje ponownie sprawę i przekazuje producentowi lub akredytowanemu producentowi na piśmie podjętą decyzję wraz z jej uzasadnieniem w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania odpowiedniego wniosku.
   4.   Postanowienia ust. 1–3 stosuje się bez uszczerbku dla praw przysługujących na podstawie art. 263 i 265 Traktatu.
   DZIAŁ VI

      DZIAŁANIA W DZIEDZINIE OCHRONY ŚRODOWISKA

   Artykuł 16
   Informacje dotyczące działań akredytowanego producenta w dziedzinie ochrony środowiska
   W celu dokonania dokładniejszej oceny działań akredytowanego producenta w dziedzinie ochrony środowiska EBC może zażądać przedstawienia informacji lub wyjaśnień dotyczących danych dostarczonych w kwestionariuszu środowiskowym EBC, o którym mowa w art. 9 ust. 2 lit. d). W razie konieczności EBC może zażądać spotkania z akredytowanym producentem w swojej siedzibie. EBC może również, po uzyskaniu zgody akredytowanego producenta oraz zgodnie z wszelkimi wymogami bezpieczeństwa, które mają do niego zastosowanie, podjąć decyzję o przeprowadzeniu inspekcji. Akredytowany producent może także zaproponować EBC przeprowadzenie inspekcji w celu wyjaśnienia danych dostarczonych w kwestionariuszu środowiskowym EBC.
   DZIAŁ VII

      PRZEPISY KOŃCOWE

   Artykuł 17
   Rejestr akredytacji prowadzony przez EBC
   1.   EBC prowadzi rejestr akredytacji w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy, w którym:

               a)

               rejestruje się producentów, którym przyznano akredytację w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy, jak również ich zakłady produkcyjne;

               b)

               wskazuje się, dla danego zakładu produkcyjnego, rodzaj działalności w zakresie produkcji banknotów euro, w odniesieniu do której przyznano akredytację w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy;

               c)

               zapisuje się termin wygaśnięcia akredytacji w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i higieny pracy.

         2.   W przypadku podjęcia przez EBC decyzji w trybie art. 13 w rejestrze zapisuje się czas trwania zawieszenia.
   3.   W przypadku podjęcia przez EBC decyzji w trybie art. 14 EBC usuwa nazwę producenta z rejestru.
   4.   EBC udostępnia KBC i akredytowanym producentom listę wszystkich akredytowanych producentów wpisanych do rejestru i jej aktualizacje.
   Artykuł 18
   Sprawozdanie roczne
   1.   Na podstawie informacji dostarczonych przez akredytowanych producentów EBC przygotowuje roczne sprawozdanie dotyczące wpływu produkcji banknotów euro na środowisko oraz bezpieczeństwo i higienę pracy.
   2.   EBC ujawnia informacje dotyczące ogólnego wpływu produkcji banknotów euro na środowisko oraz bezpieczeństwo i higienę pracy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (2).
   Artykuł 19
   Przepisy przejściowe
   Poczynając od banknotów euro wyprodukowanych w 2016 r., KBC odmawiają zatwierdzenia wydrukowanych banknotów euro, w których zawartość substancji chemicznych przekracza dopuszczalne limity zawartości, o których mowa w art. 10 ust. 1.
   Artykuł 20
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się po raz pierwszy do banknotów euro wyprodukowanych w roku 2013.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 21 czerwca 2011 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC

      (1)  Dostępne na stronie http://osha.europa.eu.

      (2)  Dz.U. L 264 z 25.9.2006, s. 13.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1041/2009/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca program w zakresie współpracy audiowizualnej ze specjalistami z krajów trzecich (MEDIA Mundus)

text:
               4.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 288/10

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 1041/2009/WE
   z dnia 21 października 2009 r.
   ustanawiająca program w zakresie współpracy audiowizualnej ze specjalistami z krajów trzecich
   (MEDIA Mundus)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 150 ust. 4 i art. 157 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
   uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
   stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Sektor audiowizualny przyczynia się do osiągnięcia celów agendy lizbońskiej, a mianowicie do zwiększenia konkurencyjności, umiejętności, wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w gospodarce opartej na wiedzy. W ramach agendy lizbońskiej sektor ten odgrywa znaczącą rolę w kontekście inicjatywy i2010, scalającej politykę Unii Europejskiej w dziedzinie społeczeństwa informacyjnego i mediów.

               (2)

               Parlament Europejski stale podkreśla, że sektor audiowizualny wnosi znaczący wkład w gospodarkę europejską opartą na kreatywności i wiedzy oraz odgrywa główną rolę w promowaniu różnorodności kulturowej i pluralizmu, a ponadto jest ważną platformą swobody wypowiedzi.

               (3)

               Sektor kultury i środowisko twórcze wnoszą duży wkład w europejską gospodarkę kulturalną, przy czym w branżach twórczych w 2004 r. zatrudnionych było co najmniej 5,8 mln ludzi, co stanowi 3,1 % ogółu osób czynnych zawodowo w 25 państwach UE.

               (4)

               Wsparcie Wspólnoty dla sektora audiowizualnego opiera się na art. 151 Traktatu, który stanowi, że Wspólnota i państwa członkowskie sprzyjają współpracy z krajami trzecimi i z kompetentnymi organizacjami międzynarodowymi w dziedzinie kultury oraz że Wspólnota uwzględnia aspekty kulturalne w swoim działaniu, zwłaszcza w celu poszanowania i popierania różnorodności jej kultur.

               (5)

               W rezolucji z dnia 16 listopada 2007 r. dotyczącej europejskiego planu działań na rzecz kultury (4) Rada uznała, że kultura jest istotnym elementem stosunków międzynarodowych, i podkreśliła, że należy zwiększać jej rolę w stosunkach zewnętrznych UE i w polityce rozwojowej. Parlament Europejski w rezolucji z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie europejskiej agendy kultury w dobie globalizacji także podkreślił, odnosząc się do konwencji Unesco w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, że ważne jest, by włączać wymiar kulturowy do wszystkich polityk i programów, w tym do polityki zewnętrznej i polityki rozwojowej.

               (6)

               W dniu 21 listopada 2008 r. Rada i przedstawiciele rządów państw członkowskich zebrani w Radzie przyjęli konkluzje w sprawie propagowania różnorodności kulturowej i dialogu międzykulturowego w stosunkach zewnętrznych Unii i jej państw członkowskich (5).

               (7)

               Komunikat Komisji „Europa w świecie” z dnia 8 czerwca 2006 r. wskazuje na nierozerwalny związek między wewnętrzną i zewnętrzną polityką UE, a także podkreśla, że Europa ma potencjał, by skorzystać z nowych możliwości, jakie dają wschodzące rynki i globalizacja, ponieważ jej społeczeństwo jest otwarte na nowych ludzi, pomysły i technologie.

               (8)

               Unia Europejska odegrała ważną rolę w procesie przyjmowania konwencji Unesco w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, która weszła w życie w dniu 18 marca 2007 r., po tym jak w dniu 18 grudnia 2006 r. została ratyfikowana przez Wspólnotę Europejską oraz 13 państw członkowskich. Konwencja służy zwiększaniu międzynarodowej współpracy i solidarności, po to by promować formy wyrazu kulturowego wszystkich krajów. Zgodnie z art. 12 lit. e) konwencji, strony konwencji zachęcają „do zawierania umów o koprodukcji i współrozpowszechnianiu”.

               (9)

               Niektóre państwa członkowskie podejmują działania mające poszerzać współpracę między europejskim sektorem audiowizualnym a sektorami audiowizualnymi z krajów trzecich; przykładami takich działań są międzynarodowe fundusze koprodukcyjne oraz umowy o koprodukcji. Wsparcie wspólnotowe będzie ich uzupełnieniem.

               (10)

               Artykuł 11 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej uznaje wolność wypowiedzi i pluralizm mediów.

               (11)

               W sprawozdaniu z oceny programu MEDIA Plus wskazano na duże znaczenie rynków międzynarodowych dla przezwyciężenia problemów europejskiej branży audiowizualnej.

               (12)

               W ciągu ostatnich dwudziestu lat międzynarodowy sektor audiowizualny znacznie się zmienił, zwłaszcza wskutek rozwoju technicznego, np. kina cyfrowego, technologii „wideo na życzenie” (VOD) czy wielokanałowej telewizji cyfrowej, a obecnie staje przed nowymi wyzwaniami. Wskutek tych zmian doszło do znacznego rozwoju finansowego sektora i obiecujących inwestycji, a co za tym idzie – do dużego i rosnącego popytu na treści audiowizualne, stwarzającego liczne możliwości dla przedsiębiorstw. W związku z tym istnieje duże i rosnące zainteresowanie opracowywaniem projektów dotyczących różnorodnych zastosowań cyfrowych. Istnieje ponadto silny związek między współpracą międzynarodową przy projektach a zdolnością Unii do promowania na świecie jej modelu regulacyjnego w zakresie zagadnień audiowizualnych i konwergencji między obszarem audiowizualnym a łącznością elektroniczną.

               (13)

               Ze względu na rosnące znaczenie międzynarodowego wymiaru polityki audiowizualnej Parlament Europejski w dniu 13 grudnia 2007 r. przyjął w ramach budżetu na 2008 r. działanie przygotowawcze MEDIA International, które koncentruje się na rozwoju stosunków między Unią a rynkami audiowizualnymi krajów trzecich oraz stwarza okazję do ustrukturyzowania i wzmocnienia stosunków i sieci współpracy między specjalistami z branży audiowizualnej w Unii i krajach trzecich, co przyniesie obopólne korzyści branży europejskiej oraz krajom trzecim. Ogłoszone następnie zaproszenie do składania wniosków wzbudziło duże zainteresowanie zarówno specjalistów z Europy, jak i z krajów trzecich. Do wsparcia wybrano osiemnaście projektów. Pierwszy rok działania przygotowawczego MEDIA International potwierdził zatem zainteresowanie branży, jej potrzeby w obszarze międzynarodowym oraz konieczność podjęcia działania przez Wspólnotę.

               (14)

               Parlament Europejski przedłużył działanie przygotowawcze MEDIA International ze zwiększonym budżetem na 2009 r.

               (15)

               W dniu 19 maja 2008 r. ministrowie odpowiedzialni za zagadnienia audiowizualne w kilku państwach członkowskich, zebrani na nieformalnym spotkaniu w Cannes, z zadowoleniem powitali inicjatywę Parlamentu Europejskiego dotyczącą działania przygotowawczego MEDIA International i zachęcili Komisję „do dalszego rozwijania tej inicjatywy oraz zbadania stosowności i możliwości przedstawienia wniosku dotyczącego programu pomocowego mającego promować współpracę między specjalistami z branży audiowizualnej w Europie i krajach trzecich, z zapewnieniem wzajemnych korzyści wszystkim uczestnikom”.

               (16)

               Otwarte konsultacje społeczne uwidoczniły silne poparcie dla wzmocnionej współpracy między specjalistami z Europy i z krajów trzecich w sektorze audiowizualnym, zwłaszcza w obszarze szkoleń, ułatwiania koprodukcji, dystrybucji i obiegu utworów audiowizualnych (w tym nowych platform, takich jak VOD, oraz Internet Protocol Television (IPTV) oraz znajomości dzieł sztuki filmowej.

               (17)

               Dostęp do rynków audiowizualnych w krajach trzecich powinien zostać ułatwiony poprzez rozpowszechnianie wiedzy o rynku wśród specjalistów działających na tych rynkach oraz tworzenie sieci tych specjalistów. W tych celach w ramach programu powinny być wspierane projekty szkoleniowe.

               (18)

               Sektor dystrybucji decyduje o tym, jak różnorodna jest oferta utworów audiowizualnych i wybór dla konsumentów. Europejscy dystrybutorzy to niewielkie przedsiębiorstwa, które – w przeciwieństwie do swoich dużych konkurentów o pionowej strukturze organizacyjnej – ze względu na strukturę i fragmentaryzację rynku mają utrudniony dostęp do rynków międzynarodowych. Ponadto na rynku pojawili się nowi uczestnicy i nowe platformy dystrybucyjne, którzy zwiększyli produkcję treści audiowizualnych lub wymagają jej zwiększenia. Należy zatem podjąć działania mające na celu poprawę dystrybucji, obiegu i prezentacji utworów europejskich w krajach trzecich, a utworów z krajów trzecich – w Europie.

               (19)

               Istnieje zatem konieczność ustanowienia programu wspólnotowego dla branży audiowizualnej, przewidującego wsparcie finansowe projektów w dziedzinie wymiany informacji i szkoleń, konkurencyjności, dystrybucji, obiegu i pokazów treści audiowizualnych.

               (20)

               Celem zapewnienia maksymalnych wzajemnych korzyści oraz uproszczenia procedur administracyjnych projekty wspierane w ramach programu powinny być proponowane i realizowane wspólnie przez specjalistów z Unii Europejskiej i z krajów trzecich oraz powinny propagować tworzenie międzynarodowych sieci współpracy. Aby uprościć procedury administracyjne, projekty powinny być koordynowane przez specjalistę posiadającego siedzibę w kraju uczestniczącym w programie.

               (21)

               Powinny zostać opracowane i wprowadzone w życie odpowiednie środki zapobiegające nieprawidłowościom oraz nadużyciom finansowym, a także pozwalające odzyskać środki utracone lub przekazane lub w niewłaściwy sposób wykorzystane.

               (22)

               Na cały czas trwania programu należy ustanowić pulę środków finansowych stanowiącą główny punkt odniesienia dla władzy budżetowej w rozumieniu pkt 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (6).

               (23)

               Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (7).

               (24)

               Ustalenia odnośnie do monitorowania i oceny programu powinny obejmować szczegółowe roczne raporty, jak również konkretne, wymierne, możliwe do osiągnięcia, odpowiednie i określone w czasie cele i wskaźniki.

               (25)

               Ponieważ cele niniejszej decyzji ze względu na transnarodowy i międzynarodowy charakter przedmiotowych kwestii cele proponowanych działań nie mogą zostać osiągnięte w stopniu wystarczającym przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skalę i efekty tych działań mogą one zostać lepiej osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia wyżej wymienionych celów,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   ROZDZIAŁ I

      POSTANOWIENIA OGÓLNE

   Artykuł 1
   Ustanowienie celów programu
   1.   Na mocy niniejszej decyzji ustanawia się program MEDIA Mundus („program”) służący finansowaniu projektów współpracy międzynarodowej w sektorze audiowizualnym w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.
   2.   Celami programu są poprawa konkurencyjności europejskiego sektora audiowizualnego, aby umożliwić Europie skuteczniejszego odgrywanie roli kulturalnej i politycznej na świecie, oraz zwiększenie oferty konsumenckiej i różnorodności kulturowej. Program będzie służył zwiększaniu dostępu do rynków krajów trzecich oraz budowaniu zaufania i długotrwałych stosunków roboczych.
   Artykuł 2
   Zakres programu
   Niniejszy program jest skierowany do specjalistów europejskich i z krajów trzecich.
   Artykuł 3
   Definicje
   Na potrzeby niniejszej decyzji zastosowanie mają następujące definicje:

               1)

               „specjalista europejski” oznacza specjalistę, który:

                           a)

                           jest obywatelem:

                                       (i)

                                       państwa członkowskiego UE; lub

                                       (ii)

                                       państwa EFTA będącego członkiem EOG zgodnie z postanowieniami części VI porozumienia EOG; lub

                                       (iii)

                                       państwa, o którym mowa w art. 8 ust. 1 i 2 decyzji nr 1718/2006/WE (8) i które nie jest objęte ppkt (ii), jeżeli państwo to:

                                                   —

                                                   zgłasza gotowość do uczestnictwa w programie, oraz

                                                   —

                                                   wpłaci wkład, obliczony na tej samej podstawie co jego wkład do programu MEDIA 2007;

                                 lub

                           b)

                           jest osobą prawną i ma siedzibę w jednym z krajów, o których mowa w lit. a) ppkt (i), lub w kraju spełniającym wymogi lit. a) ppkt (ii) lub (iii) i jest własnością – bezpośrednio lub przez udział większościowy – co najmniej jednego z tych krajów lub co najmniej jednego obywatela tych krajów do końca trwania projektu;

               2)

               „specjalista z kraju trzeciego” oznacza specjalistę, który nie jest specjalistą europejskim;

               3)

               „kraj trzeci” oznacza kraj inny niż te, o których mowa w ust. 1 lit. a) ppkt (i), lub te, które spełniają wymogi przedstawione w ust. 1 lit. a) ppkt (ii) lub (iii);

               4)

               „utwór audiowizualny” oznacza ciąg ruchomych obrazów z dźwiękiem lub bez dźwięku; przykładami utworów audiowizualnych są filmy fabularne, filmy dokumentalne i filmy animowane;

               5)

               „utwory europejskie” oznaczają utwory audiowizualne pochodzące z krajów, o których mowa w ust. 1 lit. a) ppkt (i), (ii) lub (iii).

         Artykuł 4
   Warunki uczestnictwa w programie
   1.   Aby kwalifikować się do finansowania w ramach programu, projekty muszą zostać zaproponowane i wdrożone wspólnie przez specjalistów europejskich i specjalistów z krajów trzecich.
   2.   Każdy projekt ma na celu propagowanie tworzenia międzynarodowych sieci współpracy. W tym celu w każdym projekcie uczestniczy co najmniej trzech partnerów. Można jednak dopuścić realizację projektu dwóch partnerów, jeżeli zagwarantowane jest stworzenie niezbędnej sieci współpracy.
   3.   Każdy projekt jest koordynowany przez specjalistę europejskiego i obejmuje co najmniej jednego partnera z kraju trzeciego. Koordynator odpowiada za złożenie wniosku, zarządzanie projektem, jego administrację i realizację finansową.
   ROZDZIAŁ II

      CELE SZCZEGÓŁOWE PROGRAMU

   Artykuł 5
   Cel szczegółowy 1: Wymiana informacji, szkolenie i wiedza o rynku
   W obszarze wymiany informacji i organizacji szkoleń celem operacyjnym programu jest poszerzanie umiejętności specjalistów europejskich i specjalistów z krajów trzecich, szczególnie poprzez następujące działania:

               a)

               zwiększanie wiedzy specjalistów przede wszystkim w takich kwestiach, jak warunki działalności, ramy prawne (w tym prawa własności intelektualnej), systemy finansowania i możliwości współpracy na ich rynkach audiowizualnych;

               b)

               zapewnianie i ułatwianie współpracy audiowizualnej między specjalistami przez zwiększanie ich wiedzy o rynkach audiowizualnych;

               c)

               ułatwienie tworzenia sieci współpracy i nawiązywania długotrwałych stosunków roboczych, zwłaszcza dzięki stypendiom; lub

               d)

               wspieranie szkoleń i doskonalenia zawodowego.

         Artykuł 6
   Cel szczegółowy 2: Konkurencyjność i dystrybucja
   W obszarze poprawy konkurencyjności europejskiego sektora audiowizualnego i dystrybucji europejskich utworów poza Europą oraz utworów z krajów trzecich w Europie program ma następujące cele operacyjne:

               a)

               ułatwianie poszukiwań partnerów z krajów trzecich dla utworów europejskich. Program wspiera organizowanie rynków koprodukcji i wydarzeń służących znajdowaniu partnerów, ukierunkowanych na nawiązywanie kontaktów przez potencjalnych partnerów (np. scenarzystów, reżyserów, aktorów, producentów i dystrybutorów);

               b)

               zachęcanie do międzynarodowej sprzedaży i promocji utworów europejskich na rynkach krajów trzecich oraz utworów audiowizualnych z krajów trzecich w Europie. Program zachęca do zawierania umów przez grupy posiadaczy praw/agentów sprzedaży/dystrybutorów celem zapewnienia dystrybucji (np. w kinach, telewizji, IPTV, Web TV i na platformach VOD) i promocji.

         Artykuł 7
   Cel szczegółowy 3: Obieg
   Aby poprawić obieg i ekspozycję utworów europejskich w krajach trzecich oraz utworów z krajów trzecich w Europie, oraz zwiększyć zapotrzebowanie społeczne na zróżnicowane kulturowo treści audiowizualne, zwłaszcza wśród ludzi młodych, celami operacyjnymi programu są:

               a)

               zachęcanie operatorów kin w krajach europejskich i krajach trzecich do polepszenia, na zasadzie wzajemności, warunków ujmowania w programie i warunków pokazów premier utworów audiowizualnych (okres wyświetlania i liczba pokazów). Program wspiera projekty przedstawione przez sieci kin, które posiadają kina w Europie oraz w krajach trzecich, które umieszczają w programie kin na terytoriach swoich partnerów znaczącą liczbę utworów audiowizualnych;

               b)

               zwiększenie oferty treści audiowizualnych oraz poprawa warunków nadawania i dystrybucji utworów audiowizualnych z krajów trzecich przez europejskie kanały dystrybucji (np. TV, IPTV, Web TV, platformy VOD) oraz utworów europejskich przez międzynarodowe kanały dystrybucji. Program wspiera partnerstwa między nadawcami (lub platformami VOD) i podmiotami praw autorskich, mające na celu emisje pakietu utworów bądź dystrybucję katalogu utworów na platformach VOD;

               c)

               ułatwianie organizacji wydarzeń i inicjatyw promujących znajomość dzieł sztuki filmowej skierowanych w szczególności do młodych widzów i mających na celu wspieranie różnorodności utworów audiowizualnych na szczeblu międzynarodowym oraz zwiększenie zapotrzebowania widzów na zróżnicowane kulturowo treści audiowizualne.

         ROZDZIAŁ III

      PRZEPISY FINANSOWE ORAZ WARUNKI REALIZACJI PROGRAMU

   Artykuł 8
   Przepisy finansowe
   1.   Środki finansowane na podstawie niniejszej decyzji są realizowane zgodnie z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1605/2002 (9).
   2.   Zgodnie z przepisami art. 176 ust. 2 i 4 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 (10) Komisja może podjąć decyzję, w zależności od beneficjentów oraz rodzaju działań, czy istnieją podstawy do zwolnienia ich z weryfikacji umiejętności i kwalifikacji zawodowych wymaganych w celu pomyślnej realizacji działania lub programu prac.
   3.   W zależności od rodzaju działań pomoc finansowa może przybrać formę dotacji (podlegających zwrotowi w wysokości wkładu programu, z wyjątkiem wsparcia obejmującego realizację dubbingu/napisów dialogowych) lub stypendiów. Komisja może również przyznać nagrody za działania lub projekty zrealizowane w ramach programu. W zależności od rodzaju działania można uzyskać zezwolenie na stosowanie skali kosztów jednostkowych lub finansowanie ryczałtowe zgodnie z art. 181 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002.
   4.   Finansowanie przyznane w ramach programu nie może przekroczyć 50 % ostatecznych kosztów finansowanego projektu. Jednak w szczególnych przypadkach wymienionych w rocznym programie prac i w zaproszeniu do składania wniosków finansowanie może osiągnąć 80 %.
   5.   Zgodnie z art. 113 ust. 1 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 oraz w związku z art. 172 ust. 1 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 wkład beneficjentów może być wniesiony w całości albo częściowo w postaci niepieniężnej, jeżeli wartość tego wkładu może zostać ustalona na podstawie kosztów rzeczywiście poniesionych i należycie popartych dokumentacją księgową lub kosztów ogólnie akceptowanych na danym rynku. Do tych wkładów można włączyć lokale udostępnione w celu szkolenia lub promocji.
   6.   Zgodnie z art. 112 ust. 1 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 Komisja może, jeżeli zostało to przewidziane w rocznym programie prac i w zaproszeniu do składania wniosków, uznać wydatki bezpośrednio związane z realizacją projektu za wydatki kwalifikujące się do finansowania, nawet jeżeli zostały one częściowo poniesione przez beneficjenta przed procedurą selekcyjną.
   Artykuł 9
   Wykonanie programu
   1.   Komisja jest odpowiedzialna za realizację programu zgodnie z przepisami określonymi w załączniku. Komisja czuwa nad tym, aby działania wspierane w ramach poszczególnych celów, określonych w art. 5–7, wzajemnie się uzupełniały.
   2.   Następujące środki związane z realizacją programu przyjmuje się zgodnie z procedurą zarządzania, o której mowa w art. 10 ust. 2:

               a)

               roczny program prac, z priorytetami;

               b)

               roczny wewnętrzny podział środków przypisanych do programu, włącznie z ich podziałem na działania przewidziane w różnych dziedzinach;

               c)

               ogólne wytyczne dotyczące wykonania programu;

               d)

               treść zaproszeń do składania wniosków, określenie kryteriów oraz procedur dotyczących selekcji projektów;

               e)

               wybór wniosków o przyznanie funduszy wspólnotowych w wysokości przekraczającej:

                           —

                           200 000 EUR na jednego beneficjenta w roku, w przypadku celu szczegółowego 1,

                           —

                           300 000 EUR na jednego beneficjenta w roku, w przypadku celu szczegółowego 2,

                           —

                           300 000 EUR na jednego beneficjenta w roku, w przypadku celu szczegółowego 3.

         3.   Komisja przyjmuje inne decyzje w sprawie wyboru wniosków niż te wymienione w ust. 2 lit. e). Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i komitetowi, o którym mowa w art. 10, wszystkie istotne informacje, w tym decyzje w sprawie wyboru wniosków podjęte zgodnie z niniejszym ustępem, w ciągu dwóch dni roboczych od przyjęcia tych decyzji.
   Artykuł 10
   Procedura Komitetu
   1.   Komisję wspomaga komitet utworzony na mocy art. 11 decyzji nr 1718/2006/WE, składający się z przedstawicieli państw członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.
   2.   W przypadku odesłań do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, zgodnie z przepisami jej art. 8.
   3.   Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, ustala się na dwa miesiące.
   Artykuł 11
   Wkład programu w inne polityki oraz zasady wspólnotowe
   Program wnosi wkład we wzmacnianie polityki przekrojowej Wspólnoty oraz jej zasad poprzez:

               a)

               wkład w debatę oraz informacje na temat Unii jako obszaru pokoju, dobrobytu i bezpieczeństwa;

               b)

               promowanie fundamentalnej zasady wolności wypowiedzi;

               c)

               podnoszenie świadomości dużego znaczenia różnorodności kulturowej, wspólnych wartości, dialogu międzykulturowego i wielojęzyczności w świecie;

               d)

               pogłębianie podstaw wiedzy gospodarki europejskiej i wzmacnianie konkurencyjnej pozycji Unii na świecie; oraz

               e)

               wspieranie walki z wszelkimi formami dyskryminacji związanej z płcią, rasą lub pochodzeniem etnicznym, religią lub przekonaniami, niepełnosprawnością, wiekiem lub orientacją seksualną.

         Artykuł 12
   Spójność i komplementarność
   Komisja zwraca szczególną uwagę na spójność i komplementarność programu z innymi istotnymi obszarami polityki, instrumentami i działaniami Wspólnoty, zwłaszcza na koordynację z programem MEDIA 2007 i z programami współpracy zewnętrznej z krajami trzecimi w sektorze audiowizualnym i kulturalnym oraz na wdrażanie tych programów.
   Artykuł 13
   Monitorowanie i ocena
   1.   Komisja regularnie monitoruje projekty. Wyniki procesu monitorowania są uwzględniane przy realizacji programu.
   2.   Komisja zapewnia niezależną i zewnętrzną ocenę programu.
   3.   Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów:

               a)

               komunikat w sprawie ewentualnej kontynuacji niniejszego programu, do dnia 31 stycznia 2012 r.;

               b)

               sprawozdanie z oceny ex post, do dnia 31 grudnia 2015 r.

         Artykuł 14
   Pula środków finansowych
   1.   Pula środków finansowych przeznaczona na realizację programu w okresie ustalonym w art. 1 ust. 1 wynosi 15 000 000 EUR.
   2.   Roczne środki są zatwierdzane przez władzę budżetową w granicach ram finansowych.
   ROZDZIAŁ IV

      WEJŚCIE W ŻYCIE

   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 21 października 2009 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         C. MALMSTRÖM

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 25 marca 2009 r. (Dz.U. C 228 z 22.9.2009, s. 100).

      (2)  Opinia z dnia 21 kwietnia 2009 r. (Dz.U. C 200 z 25.8.2009, s. 51).

      (3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 7 maja 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 14 września 2009 r.

      (4)  Dz.U. C 287 z 29.11.2007, s. 1.

      (5)  Dz.U. C 320 z 16.12.2008, s. 10.

      (6)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (7)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

      (8)  Decyzja nr 1718/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie programu wspierającego europejski sektor audiowizualny (MEDIA 2007) (Dz.U. L 327 z 24.11.2006, s. 12).

      (9)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1).

      (10)  Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

         DZIAŁANIA, KTÓRE MAJĄ BYĆ WPROWADZONE W ŻYCIE

      1.   Cel szczegółowy 1: Wymiana informacji, intensyfikacja szkoleń i zwiększenie wiedzy o rynku

         Cel operacyjny:
      Poszerzenie umiejętności specjalistów europejskich i specjalistów z krajów trzecich oraz poprawa ich poziomu informacji i wiedzy.
      Działania, które mają być wprowadzone w życie:

                  —

                  pomoc w opracowywaniu i wdrażaniu modułów szkoleniowych dla uczestników i wykładowców z państw europejskich oraz z krajów trzecich, ukierunkowanych na warunki produkcji, koprodukcji, dystrybucji, pokazów i rozpowszechniania utworów audiowizualnych na odnośnych rynkach międzynarodowych,

                  —

                  pomoc w opracowywaniu i wdrażaniu modułów szkoleniowych dla uczestników i wykładowców z państw europejskich oraz z krajów trzecich, kładących nacisk na włączenie nowych technologii produkcji, postprodukcji, dystrybucji (w tym nowych platform dystrybucyjnych takich jak VOD, IPTV, Web TV), marketingu i archiwizowania utworów audiowizualnych,

                  —

                  promowanie wymiany pomiędzy instytucjami lub prowadzonymi ustawicznymi działaniami szkoleniowymi,

                  —

                  wkład w kształcenie wykładowców.

            2.   Cel szczegółowy 2: Konkurencyjność i dystrybucja

      1.   Cel operacyjny:
      Ułatwienie znalezienia partnerów do koprodukcji.
      Działania, które mają być wprowadzone w życie:

                  —

                  pomoc w organizowaniu forów służących rozwijaniu, finansowaniu, koprodukcji i przedsprzedaży koprodukcji międzynarodowych, w szczególności rynków koprodukcji i wydarzeń służących znajdowaniu partnerów, ukierunkowanych na nawiązywanie kontaktów przez potencjalnych partnerów (np. scenarzystów, reżyserów, aktorów, producentów i dystrybutorów).

            2.   Cel operacyjny:
      Wspieranie międzynarodowej sprzedaży i promowania utworów audiowizualnych.
      Działania, które mają być wprowadzone w życie

                  —

                  zachęcanie do zawierania umów przez grupy posiadaczy praw/agentów sprzedaży/dystrybutorów z państw europejskich i z krajów trzecich celem zapewnienia dystrybucji (np. w kinach, telewizji, IPTV, Web TV i na platformach VOD) utworów audiowizualnych na terytoriach partnerów,

                  —

                  zwiększanie świadomości publicznej (poprzez wzmocnione kampanie promocyjne) na temat pokazów filmów z państw europejskich na świecie oraz na temat pokazów filmów z krajów trzecich w Europie,

                  —

                  wspieranie realizacji dubbingu i napisów dialogowych w ramach dystrybucji i rozpowszechniania wszelkimi dostępnymi kanałami europejskich utworów audiowizualnych i utworów audiowizualnych z krajów trzecich, z korzyścią dla producentów, dystrybutorów i nadawców,

                  —

                  zachęcanie do tworzenia i konsolidowania sieci współpracy artystycznej i sektorowej między europejskimi posiadaczami praw/agentami sprzedaży/dystrybutorami a posiadaczami praw/agentami sprzedaży/dystrybutorami z krajów trzecich.

            3.   Cel szczegółowy 3: Obieg

      1.   Cel operacyjny:
      Zachęcanie operatorów kin w państwach europejskich i krajach trzecich do polepszenia, na zasadzie wzajemności, warunków ujmowania w programie i warunków pokazów premier utworów audiowizualnych.
      Działania, które mają być wprowadzone w życie:

                  —

                  wspieranie projektów przedstawionych przez właścicieli kin w państwach europejskich i w krajach trzecich, przewidujących wyświetlanie w ich kinach przez określony minimalny okres czasu znacznej liczby odpowiednio filmów z państw członkowskich i filmów z krajów trzecich w formie premier na prawach wyłączności. Wysokość udzielonego wsparcia będzie w szczególności uzależniona od okresu wyświetlania i liczby pokazów tych filmów z krajów trzecich (lub filmów europejskich w przypadku właścicieli kin z krajów trzecich) w okresie referencyjnym,

                  —

                  promowanie tworzenia i konsolidacji sieci właścicieli kin w państwach europejskich i w krajach trzecich, rozwijających wspólne działania programowe.

            2.   Cel operacyjny:
      Zwiększenie oferty treści audiowizualnych oraz poprawa warunków nadawania i dystrybucji utworów audiowizualnych z krajów trzecich przez europejskie kanały dystrybucji oraz utworów europejskich przez kanały dystrybucji krajów trzecich.
      Działania, które mają być wprowadzone w życie:

                  —

                  wspieranie partnerstw między nadawcami (lub platformami VOD) i podmiotami praw autorskich z państw europejskich i z krajów trzecich, mających na celu nadawanie pakietu utworów europejskich i utworów z krajów trzecich w telewizji bądź dystrybucję katalogu utworów europejskich i utworów z krajów trzecich na platformie VOD,

                  —

                  budowa zaufania i długotrwałych stosunków roboczych między nadawcami, platformami VOD i posiadaczami praw z państw europejskich oraz z krajów trzecich.

            3.   Cel operacyjny:
      Ułatwianie organizacji wydarzeń i inicjatyw promujących umiejętność analizy i interpretacji dzieł sztuki filmowej.
      Działania, które mają być wprowadzone w życie:

                  —

                  pomoc w tworzeniu sieci inicjatyw – podejmowanych w państwach europejskich i w krajach trzecich – promujących umiejętność analizy i interpretacji dzieł sztuki filmowej, w szczególności inicjatyw skierowanych do młodych widzów, celem propagowania różnorodności utworów audiowizualnych na szczeblu międzynarodowym,

                  —

                  wspieranie partnerstw między nadawcami z państw europejskich i nadawcami z krajów trzecich na rzecz nadawania utworów audiowizualnych skierowanych do młodych widzów.


title: 2010/241/: Decyzja Rady z dnia 26 kwietnia 2010 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Niderlandów

text:
               29.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 107/19

         DECYZJA RADY
   z dnia 26 kwietnia 2010 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Niderlandów
   (2010/241/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Niderlandów,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE i 2010/29/UE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. (1)

               (2)

               W związku z wygaśnięciem mandatu Harry’ego DIJKSMY zwolniło się stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:
   M.F.A. (René) van DIESSEN, Gedeputeerde (zastępca komisarza królewskiego) prowincji Flevoland.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 kwietnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         M. Á. MORATINOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22 i Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady 2014/455/WPZiB z dnia 11 lipca 2014 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi

text:
               12.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 205/22

         DECYZJA RADY 2014/455/WPZiB
   z dnia 11 lipca 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając decyzję Rady 2014/145/WPZiB z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi (1), w szczególności jej art. 3 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 17 marca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/145/WPZiB.

               (2)

               Zważywszy na powagę sytuacji na Ukrainie, Rada uważa, że do wykazu osób, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB, należy dodać kolejne osoby.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2014/145/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Do wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB dodaje się osoby wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 78 z 17.3.2014, s. 16.

      ZAŁĄCZNIK
      WYKAZ OSÓB, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1

                  Imię i nazwisko

                  Dane identyfikacyjne

                  Uzasadnienie

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Aleksandr Yurevich BORODAI (Александр Юрьевич Бородай)

                  ur.: 25.7.1972 w Moskwie

                  Tak zwany „premier Donieckiej Republiki Ludowej”.
                  Opowiedzialny za separatystyczne działania „rządowe” tzw. „rządu Donieckiej Republiki Ludowej” (np. 8 lipca oświadczył, że „nasze wojsko prowadzi specjalną operację przeciwko ukraińskim »faszystom«).” Sygnatariusz protokołu ustaleń w sprawie „Unii Noworosyjskiej”.

                  12.7.2014

                  2.

                  Alexander KHODAKOVSKY (Александр Сергеевич Ходаковский)

                  Tak zwany „minister bezpieczeństwa Donieckiej Republiki Ludowej”.
                  Odpowiedzialny za separatystyczne działania w zakresie bezpieczeństwa tzw. „rządu Donieckiej Republiki Ludowej”.

                  12.7.2014

                  3.

                  Alexandr Aleksandrovich KALYUSSKY, (Александр Александрович Калюсский)

                  Tak zwany „faktyczny wicepremier do spraw społecznych DRL”.
                  Opowiedzialny za separatystyczne działania „rządowe” tzw. „rządu Donieckiej Republiki Ludowej”.

                  12.7.2014

                  4.

                  Alexander KHRYAKOV

                  Tak zwany „minister ds. informacji i komunikacji masowej DRL”.
                  Odpowiedzialny za proseparatystyczne działania propagandowe tzw. „rządu Donieckiej Republiki Ludowej”.

                  12.7.2014

                  5.

                  Marat BASHIROV

                  Tak zwany „prezes Rady Ministrów Ługańskiej Republiki Ludowej”, zatwierdzony 8 lipca.
                  Odpowiedzialny za separatystyczne działania „rządowe” tzw. „rządu Ługańskiej Republiki Ludowej”.

                  12.7.2014

                  6.

                  Vasyl NIKITIN

                  Tak zwany „wiceprezes Rady Ministrów Ługańskiej Republiki Ludowej” (wcześniej tak zwany „premier Ługańskiej Republiki Ludowej” oraz były rzecznik „Armii Południowego Wschodu”).
                  Odpowiedzialny za separatystyczne działania „rządowe” tzw. „rządu Ługańskiej Republiki Ludowej”.
                  Odpowiedzialny za oświadczenie Armii Południowego Wschodu o tym, że ukraińskie wybory prezydenckie na terytorium „Ługańskiej Republiki Ludowej” nie mogą się odbyć ze względu na „nowy” status tego regionu.

                  12.7.2014

                  7.

                  Aleksey KARYAKIN (Алексей Карякин)

                  1979 r.

                  Tak zwany „Przewodniczący Rady Najwyższej Ługańskiej Republiki Ludowej”.
                  Opowiedzialny za separatystyczne działania „rządowe”„Rady Najwyższej”, odpowiedzialny za zwrócenie się do Federacji Rosyjskiej o uznanie niepodległości „Ługańskiej Republiki Ludowej”.
                  Sygnatariusz protokołu ustaleń w sprawie „Unii Noworosyjskiej”.

                  12.7.2014

                  8.

                  Yurij IVAKIN (Юрий Ивакин)

                  Tak zwany „minister spraw wewnętrznych Ługańskiej Republiki Ludowej”.
                  Opowiedzialny za separatystyczne działania „rządowe” tzw. „rządu Ługańskiej Republiki Ludowej”.

                  12.7.2014

                  9.

                  Igor PLOTNITSKY

                  Tak zwany „minister obrony Ługańskiej Republiki Ludowej”.
                  Opowiedzialny za separatystyczne działania „rządowe” tzw. „rządu Ługańskiej Republiki Ludowej”.

                  12.7.2014

                  10.

                  Nikolay KOZITSYN

                  20 czerwca 1956 r. w regionie donieckim

                  Dowódca sił kozackich.
                  Odpowiedzialny za dowodzenie separatystami na terytorium wschodniej Ukrainy w walkach z ukraińskimi siłami rządowymi.

                  12.7.2014

                  11.

                  Oleksiy MOZGOVY (Олексій Мозговий)

                  Jeden z przywódców grup zbrojnych na terytorium wschodniej Ukrainy.
                  Odpowiedzialny za szkolenie separatystów do walki z ukraińskimi siłami rządowymi.

                  12.7.2014


title: Decyzja Rady (UE) 2017/609 z dnia 27 marca 2017 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

text:
               31.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 86/1

         DECYZJA RADY (UE) 2017/609
   z dnia 27 marca 2017 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich Protokołu do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji, w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony (2), (zwany dalej „Układem”) został podpisany w Luksemburgu w dniu 17 czerwca 2002 r. i wszedł w życie w dniu 1 kwietnia 2006 r.

               (2)

               Republika Chorwacji stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej w dniu 1 lipca 2013 r.

               (3)

               Na warunkach określonych w art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia Republiki Chorwacji przystąpienie Republiki Chorwacji do Układu uzgadnia się w drodze protokołu do Układu, zawartego przez Radę, działającą w imieniu Unii i jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, oraz Republikę Libańską.

               (4)

               W dniu 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z Republiką Libańską. Negocjacje zakończono pomyślnie. Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/859 (3) Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej został podpisany w imieniu Unii i jej państw członkowskich w Brukseli w dniu 28 kwietnia 2016 r.

               (5)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Protokół do Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Libańską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii i jej państw członkowskich (4).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, powiadomienia, o którym mowa w art. 7 Protokołu, w celu wyrażenia zgody Unii na związanie się Protokołem (5).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 marca 2017 r.

            W imieniu Rady

         C. ABELA

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 2 marca 2017 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 143 z 30.5.2006, s. 2.

      (3)  Dz.U. L 144 z 1.6.2016, s. 1.

      (4)  Tekst został opublikowany w Dz.U. L 144 z 1.6.2016, s. 3 wraz z decyzją w sprawie podpisania.

      (5)  Data wejścia w życie Protokołu zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.


title: 2014/468/EU: Decyzja Rady podjęta za wspólnym porozumieniem z przewodniczącym Komisji z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie mianowania członka Komisji Europejskiej

text:
               18.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 212/15

         DECYZJA RADY
   podjęta za wspólnym porozumieniem z przewodniczącym Komisji
   z dnia 17 lipca 2014 r.
   w sprawie mianowania członka Komisji Europejskiej

      (2014/468/EU)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 246 akapit drugi,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 9 lutego 2010 r. Rada Europejska przyjęła decyzję 2010/80/UE (2) w sprawie mianowania Komisji Europejskiej na okres do dnia 31 października 2014 r.

               (2)

               W piśmie z dnia 18 czerwca 2014 r. przewodniczący Komisji José Manuel DURÃO BARROSO poinformował Radę, że Olli REHN zrezygnował ze stanowiska członka Komisji ze skutkiem od dnia 30 czerwca 2014 r.

               (3)

               Zgodnie z art. 246 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w przypadku wakatu spowodowanego rezygnacją członek Komisji jest zastępowany, na okres pozostający do zakończenia kadencji, przez nowego członka posiadającego takie samo obywatelstwo.

               (4)

               W związku z tym należy mianować nowego członka Komisji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Za wspólnym porozumieniem z przewodniczącym Komisji José Manuelem DURÃO BARROSO, Rada mianuje Jyrkiego KATAINENA członkiem Komisji na okres pozostający do zakończenia kadencji, tj. do dnia 31 października 2014 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         S. GOZI

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 16 lipca 2014 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 38 z 11.2.2010, s. 7.