title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/280 z dnia 25 lutego 2016 r. zmieniająca decyzję 2012/642/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi

text:
               27.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 52/30

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/280
   z dnia 25 lutego 2016 r.
   zmieniająca decyzję 2012/642/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 października 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/642/WPZiB (1).

               (2)

               Z przeglądu decyzji 2012/642/WPZiB wynika, że obowiązywanie środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi należy przedłużyć do dnia 28 lutego 2017 r.

               (3)

               Zakaz podróżowania i zamrożenie aktywów należy utrzymać względem czterech osób wymienionych w załączniku I do decyzji 2012/642/WPZiB.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2012/642/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2012/642/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w całej decyzji wyrażenie „załącznik I” zastępuje się wyrażeniem „załącznik” i wprowadza się konieczne zmiany gramatyczne;

               2)

               art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, przyjmuje zmiany do wykazu znajdującego się załączniku, w zależności od rozwoju sytuacji politycznej na Białorusi.”;

               3)

               art. 8 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 8
               1.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 28 lutego 2017 r.
               2.   Niniejsza decyzja podlega stałemu przeglądowi; jest ona odpowiednio przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”;

               4)

               załącznik I zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji;

               5)

               załącznik II uchyla się.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 lutego 2016 r.

            W imieniu Rady

         K.H.D.M. DIJKHOFF

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2012/642/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko Białorusi (Dz.U. L 285 z 17.10.2012, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK
            Osoby, o których mowa w art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1

                        Nazwisko i imię
                        Transkrypcja ang. z języka białoruskiego
                        Transkrypcja ang. z jęz. rosyjskiego

                        Nazwisko i imię
                        (pisownia białoruska)

                        Nazwisko i imię
                        (pisownia rosyjska)

                        Informacje umożliwiające identyfikację

                        Przyczyny umieszczenia w wykazie

                        1.

                        Navumau, Uladzimir Uladzimiravich
                        Naumov, Vladimir Vladimirovich

                        НАВУМАЎ, Уладзiмiр Уладзiмiравiч (pl. NAWUMAU, Uadzimir Uadzimirawicz)

                        НАУМОВ, Владимир Владимирович (pl. NAUMOW, Władimir Władimirowicz)

                        Data ur.: 7.2.1956,
                        Miejsce ur.: Smolensk (Smoleńsk) (Rosja)

                        Nie podjął działań w celu rozwiązania sprawy niewyjaśnionych zaginięć Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dzmitryja Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999–2000. Były minister spraw wewnętrznych, jak również były szef prezydenckiej służby bezpieczeństwa. Sprawując funkcję ministra spraw wewnętrznych, był odpowiedzialny za represje wobec pokojowych demonstracji aż do odejścia na emeryturę 6 kwietnia 2009 r. z powodów zdrowotnych. Otrzymał od administracji prezydenta rezydencję w dzielnicy Mińska Drozdy, w której mieszka nomenklatura. W październiku 2014 r. otrzymał od prezydenta Łukaszenki order III stopnia »za zasługi«.

                        2.

                        Paulichenka, Dzmitry Valerievich
                        Pavlichenko, Dmitri Valerievich (Pavlichenko, Dmitriy Valeriyevich)

                        ПАЎЛIЧЭНКА, Дзмiтрый Валер'евiч (pl. PAULICZENKA, Dzmitryj Walerjewicz)

                        ПАВЛИЧЕНКО, Дмитрий Валериевич (pl. PAWLICZENKO, Dimitrij Waleriewicz)

                        Data ur.: 1966 r.
                        Miejsce urodzenia: Witebsk

                                    Adres: Белорусская ассоциация ветеранов спецподразделений войск МВД »Честь«

                                    220028, Минск Маяковского, 111

                        Odegrał kluczową rolę w niewyjaśnionych zaginięciach Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dzmitryja Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999–2000. Były szef Specjalnej Grupy Reagowania w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (SOBR).
                        Biznesmen, przewodniczący »Honoru«, stowarzyszenia weteranów sił specjalnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.

                        3.

                        Sheiman, Viktar Uladzimiravich (Sheyman, Viktar Uladzimiravich)
                        Sheiman, Viktor Vladimirovich (Sheyman, Viktor Vladimirovich)

                        ШЭЙМАН, Biктap Уладзiмiравiч (pl. SZEJMAN, Wiktar, Uadzimirawicz)

                        ШЕЙМАН, Виктор Владимирович (pl. SZEJMAN, Wiktor Władimirowicz)

                        Data ur.: 26.5.1958,
                        Miejsce urodzenia: Hrodna region (obwód grodzieński)
                        Adres:

                                    Управлениe

                                    Делами Президентаул.

                                    К.Маркса, 38

                                    220016, г. Минск

                        Szef Działu Zarządzania w administracji prezydenta. Ponosi odpowiedzialność za niewyjaśnione zaginięcia Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dzmitryja Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999–2000. Były sekretarz Rady Bezpieczeństwa. Szejman pozostaje specjalnym asystentem prezydenta.

                        4.

                        Sivakau, Iury Leanidavich (Sivakau, Yury Leanidavich)
                        Sivakov, Iury (Yurij, Yuri) Leonidovich

                        СIВАКАЎ, Юрый Леанiдавiч (pl. SIWAKAU, Juryj Leanidawicz)

                        СИВАКОВ, Юрий Леонидович (pl. SIWAKOW, Jurij Leonidowicz)

                        Data ur.: 5.8.1946
                        Miejsce urodzenia: Onory, obwód sachaliński
                        Adres:

                                    Белорусская ассоциация ветеранов спецподразделений войск МВД »Честь«

                                    220028, Минск Маяковского, 111

                        Ukartował niewyjaśnione zaginięcia Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dzmitryja Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999–2000. Były minister turystyki i sportu, były minister spraw wewnętrznych i były zastępca szefa administracji prezydenta.”


title: 2011/865/UE: Decyzja Rady z dnia 19 grudnia 2011 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Naukowo-Technicznego

text:
               22.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 341/53

         DECYZJA RADY
   z dnia 19 grudnia 2011 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Naukowo-Technicznego
   (2011/865/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 134,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 22 stycznia 2008 r. (1) Rada mianowała członków Komitetu Naukowo-Technicznego („komitet”) na okres od dnia 22 stycznia 2008 r. do dnia 22 stycznia 2013 r.

               (2)

               W następstwie śmierci Juana Antonia RUBIA RODRÍGUEZA zwolniło się stanowisko członka komitetu. Należy zatem mianować nowego członka,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się Cayetana LÓPEZA członkiem Komitetu Naukowo-Technicznego na miejsce Juana Antonia RUBIA RODRÍGUEZA na pozostały okres kadencji, tj. do dnia 22 stycznia 2013 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. KOROLEC

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 21 z 26.1.2008, s. 2.


title: Decyzja Komisji z dnia 3 listopada 2015 r. w sprawie określenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego

text:
               19.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 385/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 3 listopada 2015 r.
   w sprawie określenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego
   (2015/C 385/03)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W art. 115 Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony („układ”) ustanawia się Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.

               (2)

               Art. 116 układu stanowi, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

               (3)

               Art. 118 układu przewiduje, że Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia wspiera Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia („komitet”).

               (4)

               Artykuł 118 układu stanowi również, iż Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia określa w swoim regulaminie wewnętrznym zadania Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz iż może ona przekazać komitetowi każde ze swoich uprawnień.

               (5)

               Artykuł 120 układu stanowi, że Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może podjąć decyzję o powołaniu innych specjalnych komitetów lub organów, które będą wspierać ją w pełnieniu zadań. Stanowi on także, że w swoim regulaminie Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia określa skład i obowiązki takich komitetów i organów oraz zasady ich funkcjonowania,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy art. 115 układu, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia dotyczącej przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego, jest oparte na projekcie decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, załączonym do decyzji Rady (UE) 2015/1900 z dnia 5 października 2015 r. (1) w sprawie określenia stanowiska, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia ustanowionej na mocy Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w odniesieniu do decyzji Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego, załączonej do niniejszej decyzji.
   Niewielkie zmiany do wspomnianego projektu decyzji mogą zostać przyjęte bez kolejnej decyzji Komisji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 3 listopada 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Johannes HAHN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 277 z 22.10.2015, s. 17.

      DECYZJA NR 1 RADY STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA UE–BOŚNIA I HERCEGOWINA
      z dnia [data] r.
      w sprawie przyjęcia jej regulaminu wewnętrznego
      RADA STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA,
      uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony („układ”), w szczególności jego art. 115, 116, 118 i 120
      a także mając na uwadze, że przedmiotowy układ wszedł w życie w dniu 1 czerwca 2015 r.,
      PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Przewodnictwo
      Strony przewodniczą Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia na przemian przez okres 12 miesięcy. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, a kończy w dniu 31 grudnia tego samego roku.
      Artykuł 2
      Posiedzenia
      Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia zbiera się na szczeblu ministerialnym raz w roku. Sesje nadzwyczajne Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia mogą odbywać się na wniosek jednej ze Stron, jeżeli Strony tak uzgodnią. Każda sesja Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia odbywa się w zwykłym miejscu wyznaczonym do posiedzeń Rady Unii Europejskiej w terminie uzgodnionym przez obie Strony, chyba że Strony postanowią inaczej. Posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są zwoływane wspólnie przez sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w porozumieniu z przewodniczącym.
      Artykuł 3
      Przedstawicielstwo
      Członkowie Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia mogą być reprezentowani, jeżeli nie mogą uczestniczyć w posiedzeniu. Jeżeli członek Rady pragnie być reprezentowany, musi zgłosić przewodniczącemu imię i nazwisko swojego przedstawiciela przed posiedzeniem, na którym ma być reprezentowany. Przedstawiciel członka Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia wykonuje wszystkie jego uprawnienia.
      Artykuł 4
      Delegacje
      Członkom Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia mogą towarzyszyć urzędnicy. Przed każdym posiedzeniem przewodniczący jest powiadamiany o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron. W posiedzeniach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia uczestniczy w charakterze obserwatora przedstawiciel Europejskiego Banku Inwestycyjnego, w przypadku gdy w porządku dziennym znajdują się sprawy dotyczące banku. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może zaprosić osoby niebędące jej członkami do uczestniczenia w posiedzeniach w celu uzyskania informacji dotyczących określonych tematów.
      Artykuł 5
      Sekretariat
      Urzędnik Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej oraz urzędnik Misji Bośni i Hercegowiny przy Unii Europejskiej działają wspólnie w charakterze sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia.
      Artykuł 6
      Korespondencja
      Korespondencja skierowana do Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia jest wysyłana do przewodniczącego Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia na adres Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej.
      Obaj sekretarze zapewniają przekazywanie korespondencji przewodniczącemu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz, w stosownych przypadkach, udostępnianie jej innym członkom Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia. Udostępniana korespondencja jest wysyłana do Sekretariatu Generalnego Komisji, Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, stałych przedstawicielstw państw członkowskich oraz Misji Bośni i Hercegowiny przy Unii Europejskiej.
      Komunikaty przewodniczącego Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są wysyłane do adresatów przez obu sekretarzy oraz udostępniane, w stosownych przypadkach, innym członkom Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, o których mowa w akapicie drugim.
      Artykuł 7
      Upublicznianie
      Posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.
      Artykuł 8
      Porządek obrad
      1.   Przewodniczący sporządza wstępny porządek każdego posiedzenia. Jest on przekazywany przez sekretarzy Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia adresatom, o których mowa w art. 6, nie później niż 15 dni przed rozpoczęciem posiedzenia. Wstępny porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których przewodniczący otrzymał wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 21 dni przed rozpoczęciem posiedzenia, chociaż punktów tych nie wpisuje się do wstępnego porządku obrad, chyba że towarzysząca dokumentacja została przekazana sekretarzom nie później niż w dniu przesłania porządku obrad. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Punkty inne niż punkty już zawarte we wstępnym porządku obrad mogą zostać w nim umieszczone, jeżeli obie Strony tak postanowią.
      2.   Przewodniczący może, w porozumieniu z obiema Stronami, skrócić terminy wskazane w ust. 1 w celu uwzględnienia wymogów szczególnego przypadku.
      Artykuł 9
      Protokół z posiedzenia
      Projekt protokołu z każdego posiedzenia jest sporządzany przez obu sekretarzy. Protokół, co do zasady, wskazuje w odniesieniu do każdego punktu porządku obrad:

                  —

                  dokumentację przedłożoną Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia,

                  —

                  oświadczenia, których zaprotokołowania zażądał członek Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia,

                  —

                  podjęte decyzje i sformułowane zalecenia, uzgodnione oświadczenia i przyjęte wnioski.

            Projekt protokołu jest przedkładany do zatwierdzenia Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia. Po zatwierdzeniu protokół jest podpisywany przez przewodniczącego i obu sekretarzy. Protokół jest składany w archiwach Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej, który będzie pełnił funkcję depozytariusza dokumentów stowarzyszenia. Uwierzytelniony odpis jest przekazywany każdemu z adresatów, o których mowa w art. 6.
      Artykuł 10
      Decyzje i zalecenia
      1.   Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia podejmuje decyzje i formułuje zalecenia za porozumieniem Stron. Rada Stabilizacji i Stowarzyszenia może podejmować decyzje i formułować zalecenia w drodze procedury pisemnej, jeżeli obie Strony tak postanowią.
      2.   Decyzje i zalecenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, w rozumieniu art. 117 układu, noszą odpowiednio nazwę „decyzji” i „zalecenia”, po czym następuje ich numer porządkowy, data ich przyjęcia oraz opis ich przedmiotu. Decyzje i zalecenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są podpisywane przez przewodniczącego i uwierzytelniane przez obu sekretarzy. Decyzje i zalecenia są przekazywane każdemu adresatowi określonemu w art. 6. Każda ze Stron może podjąć decyzję o opublikowaniu decyzji i zaleceń Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w swojej odpowiedniej publikacji urzędowej.
      Artykuł 11
      Języki
      Językami urzędowymi Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia są języki urzędowe obu Stron. Podstawę obrad Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia stanowi dokumentacja sporządzona w tych językach, chyba że postanowiono inaczej.
      Artykuł 12
      Wydatki
      Unia Europejska oraz Bośnia i Hercegowina oddzielnie pokrywają wydatki, które ponoszą ze względu na swoje uczestnictwo w posiedzeniach Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, zarówno wydatki na personel, koszty podróży i utrzymania, jak i wydatki na telekomunikację i usługi pocztowe. Wydatki związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń, tłumaczeniem pisemnym oraz powielaniem dokumentów, a także inne wydatki związane z organizacją posiedzeń ponosi Strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.
      Artykuł 13
      Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia
      1.   Niniejszym ustanawia się Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia („komitet”) w celu wspierania Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia w wykonywaniu jej obowiązków. Komitet składa się z przedstawicieli Rady Unii Europejskiej i przedstawicieli Komisji Europejskiej, z jednej strony, oraz przedstawicieli Rady Ministrów Bośni i Hercegowiny, z drugiej strony, zazwyczaj na szczeblu wyższych urzędników państwowych.
      2.   Komitet przygotowuje posiedzenia i obrady Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, w stosownych przypadkach wprowadza w życie decyzje Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia oraz ogólnie zapewnia ciągłość powiązań stowarzyszeniowych oraz właściwą realizację układu. Komitet rozważa wszelkie sprawy powierzone mu przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia, jak również każdą inną sprawę, która może wyniknąć podczas bieżącego wdrażania układu. Przedkłada wnioski, projekty decyzji lub zalecenia do przyjęcia przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia.
      3.   W przypadku gdy układ odnosi się do obowiązku lub możliwości konsultacji, taka konsultacja może zostać przeprowadzona w ramach komitetu. Wspomniana konsultacja może być kontynuowana w Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia, jeżeli obie Strony tak postanowią.
      4.   Regulamin wewnętrzny komitetu jest załączony do niniejszej decyzji.

         Sporządzono w […] dnia […] r.

               W imieniu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia

               Przewodniczący

         ZAŁĄCZNIK do Decyzji NR 1 RADY STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA UE–BOŚNIA I HERCEGOWINA
         z dnia [data] r.
         Regulamin wewnętrzny Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia
         Artykuł 1
         Przewodnictwo
         Strony przewodniczą komitetowi na przemian przez okres 12 miesięcy. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia, a kończy w dniu 31 grudnia tego samego roku.
         Artykuł 2
         Posiedzenia
         Komitet zbiera się wtedy, gdy wymagają tego okoliczności, za porozumieniem obu Stron. Każde posiedzenie komitetu odbywa się w terminie i miejscu uzgodnionym przez obie Strony. Posiedzenia komitetu są zwoływane przez przewodniczącego.
         Artykuł 3
         Delegacje
         Przed każdym posiedzeniem przewodniczący jest powiadamiany o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron.
         Artykuł 4
         Sekretariat
         Urzędnik Komisji Europejskiej i urzędnik rządu Bośni i Hercegowiny sprawują wspólnie funkcje sekretarzy komitetu. Wszystkie przewidziane w niniejszej decyzji komunikaty skierowane do przewodniczącego komitetu i pochodzące od niego są przekazywane sekretarzom komitetu oraz sekretarzom i przewodniczącemu Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia.
         Artykuł 5
         Upublicznianie
         Posiedzenia komitetu są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.
         Artykuł 6
         Porządek obrad
         1.   Przewodniczący sporządza wstępny porządek każdego posiedzenia. Jest on przekazywany przez sekretarzy komitetu adresatom, o których mowa w art. 4, nie później niż 30 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia. Wstępny porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których przewodniczący otrzymał wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 35 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia, chociaż punktów tych nie wpisuje się do wstępnego porządku obrad, chyba że towarzysząca dokumentacja została przekazana sekretarzom nie później niż w dniu przesłania porządku obrad. Komitet może zaprosić ekspertów do uczestniczenia w jego posiedzeniach w celu uzyskania informacji dotyczących określonych tematów. Komitet przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Punkty inne niż punkty już zawarte we wstępnym porządku obrad mogą zostać w nim umieszczone, jeżeli obie Strony tak postanowią.
         2.   Przewodniczący może, w porozumieniu z obiema Stronami, skrócić terminy wskazane w ust. 1 w celu uwzględnienia wymogów szczególnego przypadku.
         Artykuł 7
         Protokół z posiedzenia
         Protokół jest sporządzany po każdym posiedzeniu i jest oparty na dokonanym przez przewodniczącego podsumowaniu wniosków, które sformułował komitet. Po zatwierdzeniu przez komitet protokół jest podpisywany przez przewodniczącego i sekretarzy, a następnie włączany do akt przez każdą ze Stron. Odpis protokołu jest przekazywany każdemu z adresatów, o których mowa w art. 4.
         Artykuł 8
         Decyzje i zalecenia
         W szczególnych przypadkach, w których komitet jest upoważniony przez Radę Stabilizacji i Stowarzyszenia zgodnie z art. 118 układu do podejmowania decyzji lub formułowania zaleceń, takie akty noszą odpowiednio nazwę „decyzji” i „zalecenia”, po czym następuje ich numer porządkowy, data ich przyjęcia oraz opis ich przedmiotu. Decyzje i zalecenia są podejmowane za porozumieniem Stron. Komitet może podejmować decyzje i formułować zalecenia w drodze procedury pisemnej, jeżeli obie Strony tak postanowią. Decyzje i zalecenia komitetu są podpisywane przez przewodniczącego i uwierzytelniane przez obu sekretarzy oraz przekazywane adresatom określonym w art. 4. Każda ze Stron może podjąć decyzję o opublikowaniu decyzji i zaleceń komitetu w swojej odpowiedniej publikacji urzędowej.
         Artykuł 9
         Wydatki
         Unia Europejska oraz Bośnia i Hercegowina oddzielnie pokrywają wydatki, które ponoszą ze względu na swoje uczestnictwo w posiedzeniach komitetu, zarówno wydatki na personel, koszty podróży i utrzymania, jak i wydatki na telekomunikację i usługi pocztowe. Wydatki związane z tłumaczeniem ustnym podczas posiedzeń, tłumaczeniem pisemnym oraz powielaniem dokumentów, a także inne wydatki związane z organizacją posiedzeń ponosi Strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.
         Artykuł 10
         Podkomitety i grupy specjalne
         Komitet może powołać podkomitety lub grupy specjalne działające z jego upoważnienia. Składają one komitetowi sprawozdania po każdym ze swoich posiedzeń. Komitet może podjąć decyzję o rozwiązaniu któregokolwiek z istniejących podkomitetów lub grup, określeniu lub zmianie zakresu jego/jej uprawnień lub powołaniu kolejnych podkomitetów lub grup w celu wspierania komitetu w wykonywaniu jego obowiązków. Wymienione podkomitety i grupy nie mają żadnych uprawnień decyzyjnych.

      ZAŁĄCZNIK
      wyłącznie do wiadomości Komisji
      PROJEKT

         DECYZJA NR 1/2015 KOMITETU STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA UE–BOŚNIA I HERCEGOWINA
         z dnia […] 2015 r.
         w sprawie utworzenia podkomitetów i grup specjalnych
         KOMITET STABILIZACJI I STOWARZYSZENIA,
         uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Bośnią i Hercegowiną, z drugiej strony, w szczególności jego art. 119,
         uwzględniając swój regulamin wewnętrzny, w szczególności jego art. 10,
         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł
         Niniejszym powołuje się podkomitety i grupy specjalne wymienione w załączniku I. Zakres ich uprawnień jest określony w załączniku II.

            Sporządzono w … dnia [dzień, miesiąc] 2015 r.

                  W imieniu Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia

                  Przewodniczący

         ZAŁĄCZNIK I
         UKŁAD O STABILIZACJI I STOWARZYSZENIU UE–BOŚNIA I HERCEGOWINA

            Struktura podkomitetu multidyscyplinarnego

                     Nazwa

                     Zagadnienia

                     Artykuł układu o stabilizacji i stowarzyszeniu

                                 1.

                                 Handel, przemysł, cła i opodatkowanie

                     Swobodny przepływ towarów

                     Art. 18

                     Produkty przemysłowe

                     Art. 19–23

                     Sprawy handlowe

                     Art. 32–46

                     Normalizacja, metrologia, akredytacja, certyfikacja, ocena zgodności i nadzór rynku

                     Art. 75

                     Współpraca przemysłowa

                     Art. 92

                     MŚP

                     Art. 93

                     Turystyka

                     Art. 94

                     Cła

                     Art. 97

                     Opodatkowanie

                     Art. 98

                     Reguły pochodzenia

                     Protokół 2

                     Pomoc administracyjna w sprawach celnych

                     Protokół 5

                                 2.

                                 Rolnictwo i rybołówstwo

                     Produkty rolne sensu lato

                     Art. 24, art. 26 ust. 1 i 2, art. 29, 30 i 33

                     Produkty rolne sensu stricto

                     Art. 27 ust. 1 i 2 oraz art. 27 ust. 4

                     Produkty rybołówstwa

                     Art. 26 i 28

                     Przetworzone produkty rolne

                     Art. 25, protokół 1

                     Wino

                     Art. 27 ust. 5 i protokół 7

                     Ochrona oznaczeń geograficznych produktów rolnych i produktów rybołówstwa oraz środków spożywczych innych niż wina i napoje spirytusowe

                     Art. 31

                     Rolnictwo i sektor rolno-przemysłowy, kwestie weterynaryjne i fitosanitarne

                     Art. 95

                     Współpraca w zakresie rybołówstwa

                     Art. 96

                     Bezpieczeństwo żywności

                     Art. 95

                                 3.

                                 Rynek wewnętrzny i konkurencja

                     Prawo przedsiębiorczości

                     Art. 50–56

                     Świadczenie usług

                     Art. 57–59

                     Inne kwestie związane z tytułem V układu o stabilizacji i stowarzyszeniu

                     Art. 63–69

                     Zbliżanie ustawodawstwa i egzekwowanie prawa

                     Art. 70

                     Konkurencja

                     Art. 71–72,
                     protokół 4

                     Własność intelektualna, przemysłowa i handlowa

                     Art. 73

                     Zamówienia publiczne

                     Art. 74

                     Bankowość, ubezpieczenia i pozostałe usługi finansowe

                     Art. 89

                     Ochrona konsumentów

                     Art. 76

                     Zdrowie publiczne

                                 4.

                                 Sprawy ekonomiczno-finansowe i dane statystyczne

                     Przepływy kapitału i płatności

                     Art. 60–62

                     Polityka gospodarcza

                     Art. 87

                     Współpraca w dziedzinie statystyki

                     Art. 88

                     Promowanie i ochrona inwestycji

                     Art. 91

                     Współpraca finansowa

                     Art. 112-114

                                 5.

                                 Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo

                     Wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe, w tym niedyskryminacja

                     Art. 78

                     Współpraca policyjna i sądownicza

                     Art. 78

                     Zasada państwa prawa

                     Art. 78

                     Ochrona danych

                     Art. 79

                     Wizy, kontrole graniczne, azyl i migracja

                     Art. 80

                     Nielegalna imigracja i readmisja

                     Art. 81

                     Pranie pieniędzy

                     Art. 82

                     Narkotyki

                     Art. 83

                     Zwalczanie terroryzmu

                     Art. 85

                     Przestępczość i inne nielegalne działania

                     Art. 84

                                 6.

                                 Innowacje, społeczeństwo informacyjne i polityka społeczna

                     Przepływ pracowników

                     Art. 47-49

                     Warunki pracy i równość szans

                     Art. 77

                     Współpraca społeczna

                     Art. 99

                     Kształcenie i szkolenie

                     Art. 100

                     Współpraca kulturalna

                     Art. 101

                     Informacja i komunikacja

                     Art. 105

                     Współpraca w sektorze audiowizualnym

                     Art. 102

                     Sieci i usługi łączności elektronicznej

                     Art. 104

                     Społeczeństwo informacyjne

                     Art. 103

                     Badania i rozwój technologiczny

                     Art. 109

                                 7.

                                 Transport, energia, środowisko naturalne i rozwój regionalny (1)

                     Transport

                     Art. 53, 59, 106 i protokół 3

                     Energia

                     Art. 107

                     Bezpieczeństwo jądrowe

                     Art. 107

                     Środowisko naturalne

                     Art. 108

                     Zmiana klimatu

                     Art. 108

                     Ochrona ludności

                     Art. 108

                     Rozwój regionalny i lokalny

                     Art. 110

            Struktura grup specjalnych

                     Nazwa

                     Zagadnienia

                     Artykuł układu o stabilizacji i stowarzyszeniu

                     Specjalna grupa ds. reformy administracji publicznej

                     Reforma administracji publicznej

                     Tytuł VI – Zbliżanie ustawodawstwa i egzekwowanie prawa, art. 70 oraz tytuł VII – Sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne, art. 78, art. 111

         ZAŁĄCZNIK II
         ZAKRES UPRAWNIEŃ PODKOMITETÓW I GRUP SPECJALNYCH UE–BOŚNIA I HERCEGOWINA

            Skład i przewodnictwo

         W skład podkomitetów i specjalnej grupy ds. reformy administracji publicznej (dalej zwaną „specjalną grupą”) wchodzą przedstawiciele Komisji Europejskiej i przedstawiciele rządu Bośni i Hercegowiny. Przewodniczą im na przemian obie Strony. Państwa członkowskie będą informowane o posiedzeniach podkomitetów i specjalnej grupy i zapraszane na nie.

            Sekretariat

         Urzędnik Komisji Europejskiej i urzędnik rządu Bośni i Hercegowiny sprawują wspólnie funkcje sekretarzy każdego podkomitetu i specjalnej grupy.
         Wszelkie komunikaty dotyczące podkomitetów są przekazywane sekretarzom właściwego podkomitetu i specjalnej grupy.

            Posiedzenia

         Posiedzenia podkomitetów i specjalnej grupy zwołuje się, gdy wymagają tego okoliczności, za porozumieniem obu Stron. Każde posiedzenie podkomitetu lub specjalnej grupy odbywa się w terminie i miejscu uzgodnionym przez obie Strony.
         Jeżeli obie Strony wyrażą na to zgodę, podkomitety lub specjalna grupa mogą zapraszać na swoje posiedzenia ekspertów w celu uzyskania określonych informacji.

            Porządek obrad i towarzysząca dokumentacja

         Przewodniczący i sekretarze sporządzają wstępny porządek obrad każdego posiedzenia nie później niż 30 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia.
         Wstępny porządek obrad zawiera punkty, w odniesieniu do których sekretarze otrzymali wniosek o ich włączenie do porządku obrad nie później niż 35 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia.
         Po uzgodnieniu wstępnego porządku obrad na każde posiedzenie i nie później niż 10 dni roboczych przed rozpoczęciem danego posiedzenia sekretarz z Bośni i Hercegowiny przekazuje sekretarzowi z Komisji Europejskiej niezbędną pisemną dokumentację w związku z punktami włączonymi do wstępnego porządku obrad.
         W przypadku przekroczenia terminu wskazanego w akapicie 3 posiedzenie jest automatycznie odwoływane bez dodatkowego powiadamiania Stron.

            Omawiane kwestie

         Podkomitety omawiają kwestie związane z układem o stabilizacji i stowarzyszeniu, o których mowa w strukturze podkomitetu multidyscyplinarnego. Postępy związane ze zbliżaniem, wdrażaniem i egzekwowaniem prawodawstwa ocenia się oddzielnie dla każdego tematu. Podkomitety badają wszelkie problemy, jakie mogą wystąpić w podlegających im obszarach oraz przedstawiają propozycje ewentualnych działań.
         Podkomitety służą także jako fora do dokładniejszego wyjaśniania dorobku prawnego UE i dokonywania przeglądów postępów poczynionych przez Bośnię i Hercegowinę w dostosowywaniu swojego prawa do unijnego dorobku prawnego, zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi w układzie o stabilizacji i stowarzyszeniu.
         Specjalna grupa omawia kwestie dotyczące reformy administracji publicznej i przedstawia propozycje ewentualnych działań.

            Protokół z posiedzenia

         Protokół jest sporządzany z każdego posiedzenia, a jego treść jest uzgadniana po zakończeniu posiedzenia. Odpis protokołu jest przekazywany przez sekretarza podkomitetu lub specjalnej grupy sekretarzowi komitetu.

            Jawność

         Posiedzenia podkomitetów i specjalnej grupy są niejawne, chyba że postanowiono inaczej.

         (1)  W celu wprowadzenia w życie protokołu 3 do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu podkomitet ten działa jako podkomitet specjalny, wymieniony w art. 21 wymienionego protokołu.


title: 2011/209/UE: Decyzja Rady z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską

text:
               5.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 89/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 lutego 2011 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską
   (2011/209/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Unii Porozumienie o współpracy NAT-I-9406 między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską (zwane dalej „porozumieniem”) w zakresie prac badawczo-rozwojowych w lotnictwie cywilnym oraz załącznik 1 do tego porozumienia dotyczący współpracy SESAR-NextGen na rzecz globalnej interoperacyjności, zgodnie z decyzją Rady z dnia 9 października 2009 r. upoważniającą Komisję do otwarcia negocjacji.

               (2)

               Porozumienie i załącznik 1 parafowano w dniu 18 czerwca 2010 r.

               (3)

               Porozumienie i załącznik 1 powinny zostać podpisane i być tymczasowo stosowane, w oczekiwaniu na zakończenie procedur zawarcia porozumienia.

               (4)

               Konieczne jest określenie procedur dotyczących udziału Unii we wspólnym komitecie ustanowionym na mocy porozumienia, rozstrzygania sporów oraz wypowiedzenia załączników i dodatków do porozumienia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Porozumienia o współpracy NAT-I-9406 między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską i załącznika 1 do niego, z zastrzeżeniem zawarcia porozumienia.
   Teksty porozumienia i załącznika 1 dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym opuważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania w imieniu Unii porozumienia i załącznika 1 do niego.
   Artykuł 3
   Do czasu jego wejścia w życie porozumienie jest tymczasowo stosowane przez Unię od daty jego podpisania.
   Artykuł 4
   1.   We wspólnym komitecie ustanowionym na mocy art. III porozumienia Unię reprezentuje Komisja wspomagana przez przedstawicieli państw członkowskich.
   2.   Po konsultacji z komitetem specjalnym powołanym przez Radę, Komisja określa stanowisko, jakie ma zająć Unia we wspólnym komitecie, między innymi w odniesieniu do:

               a)

               przyjęcia dodatkowych załączników do porozumienia i dodatków do niego;

               b)

               przyjęcia zmian w załącznikach do porozumienia i dodatkach do niego.

         Artykuł 5
   Komisja może podejmować wszelkie stosowne działania zgodnie z art. II pkt B, art. IV, V, VII i VIII porozumienia.
   Artykuł 6
   Komisja reprezentuje Unię w konsultacjach prowadzonych zgodnie z art. XI porozumienia.
   Artykuł 7
   Komisja regularnie informuje Radę o wprowadzaniu w życie porozumienia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 lutego 2011 r.

            W imieniu Rady

         FELLEGI T.

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               5.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 89/3

         TŁUMACZENIE
   POROZUMIENIE O WSPÓŁPRACY
   NAT-I-9406 między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską

   ZWAŻYWSZY, ŻE wspólnym celem Stanów Zjednoczonych Ameryki i Unii Europejskiej jest propagowanie i rozwijanie współpracy w dziedzinie badań i rozwoju w zakresie lotnictwa cywilnego; oraz
   ZWAŻYWSZY, ŻE taka współpraca sprzyjać będzie rozwojowi i bezpieczeństwu lotnictwa cywilnego w Stanach Zjednoczonych Ameryki i w Unii Europejskiej;
   NINIEJSZYM Stany Zjednoczone Ameryki i Unia Europejska (zwane dalej łącznie „stronami” oraz indywidualnie „stroną”) postanawiają realizować wspólne programy zgodnie z następującymi warunkami:

      Artykuł I

      Cel

               A.

               Niniejsze porozumienie o współpracy, obejmujące załączniki i dodatki do niego („porozumienie”), ustanawia warunki wzajemnej współpracy na rzecz propagowania i rozwoju badań i rozwoju w zakresie lotnictwa cywilnego. W tym celu, w zależności od dostępności odpowiednich środków finansowych i innych niezbędnych zasobów, strony mogą zapewniać personel, zasoby oraz odpowiednie usługi na potrzeby współpracy w zakresie określonym w załącznikach i dodatkach do niniejszego porozumienia.

               B.

               Cele niniejszego porozumienia można osiągnąć dzięki współpracy w którymkolwiek z następujących obszarów:

                           1)

                           wymiana informacji dotyczących programów i projektów, wyników badań, lub publikacji;

                           2)

                           przeprowadzanie wspólnych analiz;

                           3)

                           koordynacja programów i projektów badawczo-rozwojowych, oraz ich realizacja dzięki wspólnym działaniom;

                           4)

                           wymiana pracowników naukowych i technicznych;

                           5)

                           wymiana specjalistycznego sprzętu, oprogramowania i systemów przeznaczonych do prac badawczych oraz analiz kompatybilności;

                           6)

                           wspólna organizacja sympozjów lub konferencji; oraz

                           7)

                           wzajemne konsultacje mające na celu ustalenie wspólnego stanowiska w odpowiednich organach międzynarodowych.

               C.

               Z zastrzeżeniem mających zastosowanie przepisów ustawowych, wykonawczych i polityk, z późniejszymi zmianami, strony wspierają, w najwyższym możliwym stopniu, zaangażowanie uczestników we wspólne działania na podstawie niniejszego porozumienia w celu zapewnienia porównywalnych możliwości udziału w ich pracach badawczo-rozwojowych. Strony angażują uczestników we wspólne działania, które prowadzone są na zasadzie wzajemności zgodnie z następującymi zasadami:

                           1)

                           wzajemne korzyści;

                           2)

                           porównywalne możliwości angażowania się we wspólne działania;

                           3)

                           sprawiedliwe i uczciwe traktowanie;

                           4)

                           terminowa wymiana informacji mogących wywierać wpływ na współpracę; oraz

                           5)

                           przejrzystość.

               D.

               Takie wspólne działania prowadzi się zgodnie ze szczegółowymi załącznikami i dodatkami określonymi w art. II.

      Artykuł II

      Wprowadzanie w życie

               A.

               Niniejsze porozumienie wprowadza się w życie poprzez szczegółowe załączniki i dodatki do niniejszego porozumienia. Załączniki i dodatki te opisują, w zależności od przypadku, charakter i czas trwania współpracy w określonym obszarze lub celu, postępowanie z własnością intelektualną, odpowiedzialność, finansowanie, alokację kosztów oraz wszelkie pozostałe istotne kwestie. O ile nie przewidziano inaczej, w przypadku braku zgodności między postanowieniem załącznika lub dodatku a postanowieniem porozumienia, postanowienie porozumienia ma pierwszeństwo.

               B.

               Przedstawiciele ze Stanów Zjednoczonych Ameryki i Unii Europejskiej spotykają się okresowo, aby:

                           1)

                           omówić propozycje nowych wspólnych działań; oraz

                           2)

                           dokonać przeglądu działań w toku, które podjęto zgodnie z załącznikiem lub dodatkiem do niniejszego porozumienia.

               C.

               Koordynacja i ułatwianie wspólnych działań na podstawie niniejszego porozumienia realizowane są w imieniu rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki przez Federalną Administrację Lotnictwa Cywilnego, a w imieniu Unii Europejskiej przez Komisję Europejską.

               D.

               Jednostkami, które wyznaczono do koordynacji niniejszego porozumienia i zarządzania nim oraz do których należy kierować wszystkie zapotrzebowania na usługi w ramach niniejszego porozumienia, są:

                           1)

                           dla Stanów Zjednoczonych Ameryki:

                                       Federal Aviation Administration

                                       Office of International Aviation

                                       Wilbur Wright Bldg., 6th Floor, East

                                       600 Independence Ave., S.W.

                                       Washington, D.C. 20591

                                       USA

                                       Telefon: +1-202-385-8900

                                       Faks: +1 202-267-5032

                           2)

                           w imieniu Unii Europejskiej:

                                       European Commission

                                       Directorate-General for Mobility and Transport

                                       Directorate for Air Transport

                                       1040 Brussels

                                       BELGIA

                                       Telefon: +32-2-2968430

                                       Faks: +32-2-2968353

               E.

               Powiązania z programem technicznym w zakresie szczegółowych działań ustala się zgodnie z załącznikami i dodatkami do niniejszego porozumienia.

      Artykuł III

      Organ zarządzający

               A.

               Niniejszym strony ustanawiają wspólny komitet odpowiedzialny za zapewnienie skutecznego funkcjonowania niniejszego porozumienia, który spotyka się regularnie celem dokonania oceny skuteczności wprowadzania w życie porozumienia.

               B.

               Wspólny komitet składa się z przedstawicieli:

                           1)

                           Stanów Zjednoczonych Ameryki – przedstawicielem będzie Federalna Administracja Lotnictwa Cywilnego (współprzewodniczenie); oraz

                           2)

                           Unii Europejskiej – przedstawicielem będzie Komisja Europejska (współprzewodniczenie), wspomagana przez przedstawicieli państw członkowskich Unii Europejskiej.

               C.

               Wspólny komitet może w trybie doraźnym zapraszać ekspertów zajmujących się określoną tematyką. Wspólny komitet może powołać techniczne zespoły robocze oraz nadzorować ich pracę, a także pracę komitetów i zespołów ustanowionych na podstawie poszczególnych załączników i dodatków. Wspólny komitet opracowuje i przyjmuje regulamin wewnętrzny.

               D.

               Wszystkie decyzje wspólnego komitetu podejmuje się w drodze konsensusu osiągniętego przez obie strony, w tym wspólny komitet. Decyzje te sporządzane są na piśmie i podpisywane przez przedstawicieli stron we wspólnym komitecie.

               E.

               Wspólny komitet może rozpatrywać wszelkie kwestie związane z funkcjonowaniem porozumienia oraz załączników i dodatków do niego. W szczególności wspólny komitet odpowiada za:

                           1)

                           zapewnienie forum służącego omówieniu, w zakresie niniejszego porozumienia oraz załączników i dodatków do niego:

                                       a)

                                       kwestii, które mogą wyniknąć, oraz zmian, które mogą mieć wpływ na wprowadzanie w życie niniejszego porozumienia oraz załączników i dodatków do niego;

                                       b)

                                       wspólnego podejścia do wprowadzania nowych technologii i procedur, programów badawczych i programów oceny, oraz innych obszarów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania; oraz

                                       c)

                                       projektów przepisów ustawowych i wykonawczych jednej ze stron, które mogą mieć wpływ na interesy drugiej strony, w zakresie niniejszego porozumienia oraz załączników i dodatków do niego;

                           2)

                           przyjęcie, w stosownych przypadkach, dodatkowych załączników do niniejszego porozumienia oraz dodatków do niego;

                           3)

                           przyjęcie, w stosownych przypadkach, zmian w załącznikach do niniejszego porozumienia oraz w dodatkach do niego; oraz

                           4)

                           proponowanie stronom, w razie konieczności, wprowadzenia innych zmian do niniejszego porozumienia.

      Artykuł IV

      Wymiana pracowników

   Strony mogą wymieniać między sobą personel techniczny w celu prowadzenia działań opisanych w załączniku lub dodatku do niniejszego porozumienia. Wszystkie te wymiany odbywają się zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym porozumieniu, w załącznikach i dodatkach do niego. Personel techniczny objęty wymianą między stronami wykonuje pracę określoną w załączniku lub w dodatku. Taki personel techniczny może pochodzić z agencji w Stanach Zjednoczonych lub w Unii Europejskiej, lub mogą to być wykonawcy zewnętrzni, w zależności od wspólnych ustaleń.

      Artykuł V

      Ustalenia dotyczące wypożyczania sprzętu

   Jedna strona („wypożyczający”) może wypożyczyć sprzęt drugiej stronie („pożyczającemu”) zgodnie z załącznikiem lub dodatkiem do niniejszego porozumienia. Do każdego wypożyczenia sprzętu stosuje się następujące postanowienia ogólne, o ile nie określono inaczej w załączniku lub w dodatku:

               A.

               Wypożyczający określa wartość sprzętu, który ma być przedmiotem wypożyczenia.

               B.

               Pożyczający przejmuje sprzęt pod opiekę i w posiadanie w siedzibie wypożyczającego wskazanej przez strony w załączniku lub w dodatku. Sprzęt pozostaje pod opieką i w posiadaniu pożyczającego do czasu jego zwrotu wypożyczającemu zgodnie z pkt H poniżej.

               C.

               Pożyczający, na własny koszt, przewozi każdy sprzęt do siedziby wskazanej przez strony w załączniku lub w dodatku.

               D.

               Strony współpracują w celu zapewnienia wszelkich pozwoleń eksportowych i innych dokumentów wymaganych do transportu sprzętu.

               E.

               Pożyczający odpowiada za instalację sprzętu w siedzibie wskazanej przez strony w załączniku lub w dodatku. Wypożyczający, w razie konieczności, służy pomocą pożyczającemu w instalacji sprzętu będącego przedmiotem wypożyczenia na warunkach uzgodnionych przez strony.

               F.

               W okresie wypożyczenia pożyczający eksploatuje i utrzymuje sprzęt w odpowiednim stanie, zapewnia nieprzerwaną sprawność sprzętu oraz umożliwia wypożyczającemu przeprowadzenie kontroli sprzętu w jakimkolwiek rozsądnym terminie.

               G.

               Wypożyczający służy pomocą pożyczającemu w zlokalizowaniu źródeł zaopatrzenia we wspólne elementy i specjalistyczne części, do których pożyczający nie ma łatwego dostępu.

               H.

               Po wygaśnięciu lub wypowiedzeniu stosownego załącznika lub dodatku lub niniejszego porozumienia, lub gdy zakończono użytkowanie sprzętu, pożyczający zwraca sprzęt wypożyczającemu na koszt pożyczającego.

               I.

               W przypadku zagubienia lub uszkodzenia sprzętu wypożyczonego na podstawie niniejszego porozumienia i który pożyczający przejął pod opiekę i w posiadanie, pożyczający, według uznania wypożyczającego, naprawia lub wypłaca odszkodowanie wypożyczającemu w wysokości (określonej przez wypożyczającego w pkt A powyżej) odpowiadającej wartości utraconego lub uszkodzonego sprzętu.

               J.

               Jakikolwiek sprzęt będący przedmiotem wymiany na podstawie niniejszego porozumienia służy wyłącznie celom badawczym, rozwojowym i w celu zatwierdzania, i nie może być w żadnym wypadku używany w aktywnym lotnictwie cywilnym lub w innych zastosowaniach operacyjnych.

               K.

               Każdy transfer technologii, sprzętu i innych elementów na podstawie niniejszego porozumienia podlega mającym zastosowanie przepisom i politykom stron.

      Artykuł VI

      Finansowanie

               A.

               O ile załącznik lub dodatek do niniejszego porozumienia nie stanowią inaczej, każda ze stron ponosi koszty prowadzonych przez nią działań zgodnie z niniejszym porozumieniem.

               B.

               Numer porozumienia NAT-I-9406 został nadany przez Stany Zjednoczone w celu określenia niniejszego programu współpracy i należy się na niego powoływać w całej korespondencji dotyczącej niniejszego porozumienia.

      Artykuł VII

      Ujawnianie informacji

               A.

               Z wyjątkiem przypadków, gdy wymagają tego mające zastosowanie przepisy lub na podstawie uprzedniego pisemnego porozumienia stron, żadna ze stron nie ujawnia jakichkolwiek informacji i materiałów istotnych dla zadań lub programów uzgodnionych na podstawie niniejszego porozumienia oraz załączników i dodatków do niego, stronom trzecim innym niż (i) wykonawcy lub podwykonawcy zaangażowani w zadania lub programy, w zakresie, w jakim są one niezbędne do realizacji tych zadań i programów; lub (ii) pozostałe organy rządowe stron.

               B.

               Jeśli jedna ze stron stwierdzi, że zgodnie z mającymi zastosowanie swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, będzie, lub może mieć uzasadnione powody, by przypuszczać, że stanie się niezdolna do przestrzegania postanowień niniejszego artykułu dotyczących nieujawniania informacji, natychmiast oraz przed ich ujawnieniam informuje o tym drugą stronę. Strony przeprowadzają następnie konsultacje w celu określenia odpowiednich metod postępowania.

      Artykuł VIII

      Prawa własności intelektualnej

               A.

               Strona przekazująca drugiej stronie własność intelektualną (która do celów niniejszego porozumienia obejmuje analizy, sprawozdania, bazy danych, oprogramowania, know-how, poufne informacje techniczne i handlowe, dane i archiwa oraz powiązane dokumenty i materiały, niezależnie od nośnika, na jakim je zapisano), zgodnie z warunkami załącznika lub dodatku do niniejszego porozumienia, zachowuje do niej takie prawa własności intelektualnej, jakie posiadała w momencie wymiany. Strona przekazująca dokument lub inny rodzaj własności intelektualnej, zgodnie z załącznikiem lub dodatkiem do niniejszego porozumienia, wyraźnie oznacza ten dokument lub inny rodzaj własności intelektualnej jako poufny, zastrzeżony, lub stanowiący tajemnicę handlową, w zależności od przypadku.

               B.

               Poza przypadkami określonymi w załączniku lub dodatku do niniejszego porozumienia, strona otrzymująca własność intelektualną od drugiej strony, na podstawie niniejszego porozumienia:

                           1)

                           nie nabywa żadnych praw własnościowych do własności intelektualnej poprzez sam fakt otrzymania jej od drugiej strony; oraz

                           2)

                           nie ujawnia własności intelektualnej stronom trzecim, innym niż wykonawcy i podwykonawcy zaangażowani w program określony załącznikiem lub dodatkiem do niniejszego porozumienia, bez uprzedniej pisemnej zgody drugiej strony. W razie ujawnienia wykonawcy lub podwykonawcy zaangażowanemu w program, strona ujawniająca:

                                       a)

                                       ogranicza wykorzystywanie własności intelektualnej przez wykonawcę lub podwykonawcę do celów określonych w mającym zastosowanie załączniku lub dodatku; oraz

                                       b)

                                       zabrania wykonawcom lub podwykonawcom dalszego ujawniania własności intelektualnej stronom trzecim, z wyjątkiem przypadku, gdy druga strona udzieli uprzednio pisemnego pozwolenia na dalsze jej ujawnianie.

               C.

               Poza przypadkami określonymi w załączniku lub dodatku do niniejszego porozumienia, prawa własnościowe do jakiejkolwiek własności intelektualnej wspólnie stworzonej przez strony, zgodnie z niniejszym porozumieniem oraz załącznikami i dodatkami do niego, są dzielone przez strony.

                           1.

                           Każda ze stron ma prawo we wszystkich krajach do niewyłącznego, nieodwołalnego prawa do reprodukcji, przygotowania prac pochodnych, publicznego rozpowszechniania oraz do tłumaczenia takiej własności intelektualnej, pod warunkiem że taka reprodukcja, takie przygotowania, rozpowszechnianie i tłumaczenie nie mają wpływu na ochronę praw własności intelektualnej drugiej strony. Każda ze stron lub jej organy wykonawcze mają prawo do weryfikacji tłumaczenia przed jego publicznym rozpowszechnieniem.

                           2.

                           Wszystkie publicznie rozpowszechnione egzemplarze prasowych artykułów naukowych i technicznych, niezastrzeżone sprawozdania naukowe oraz książki bezpośrednio wynikające ze współpracy w ramach niniejszego porozumienia oraz załączników i dodatków do niego wskazują nazwiska autorów prac, chyba że autor wyraźnie odmówił ujawnienia nazwiska.

               D.

               Jeśli strona nie zgadza się oznaczyć dokumentu lub innego rodzaju własności intelektualnej przekazanego przez drugą stronę, zgodnie z załącznikiem lub dodatkiem do porozumienia, jako poufnego, zastrzeżonego, stanowiącego tajemnicę handlową, strona niezgadzająca się na oznaczenie występuje z wnioskiem o konsultacje z drugą stroną w celu omówienia tej kwestii. Konsultacje mogą być prowadzone w związku z posiedzeniem wspólnego komitetu lub z posiedzeniem innych komitetów, które mogą zostać ustanowione na mocy załącznika lub dodatku do niniejszego porozumienia.

      Artykuł IX

      Immunitet i odpowiedzialność

               A.

               Strony określają kwestie immunitetu i odpowiedzialności związane z działaniami w ramach niniejszego porozumienia w stosownym załączniku lub dodatku, w zależności od przypadku.

               B.

               Strony uzgadniają, że wszystkie działania podejmowane w ramach niniejszego porozumienia oraz załączników i dodatków do niego prowadzi się z należytą dbałością zawodową oraz podejmuje się wszelkie rozsądne wysiłki, aby ograniczyć ewentualne ryzyko dla stron trzecich oraz spełnić wszystkie wymogi w zakresie bezpieczeństwa i nadzoru.

      Artykuł X

      Zmiany

               A.

               Strony mogą zmienić niniejsze porozumienie, załączniki lub dodatki do niego. Strony dokumentują szczegóły dotyczące wszelkich takich zmian w pisemnym porozumieniu podpisanym przez obydwie strony.

               B.

               Zmiany w załącznikach lub dodatkach do niniejszego porozumienia, przyjęte przez wspólny komitet, wchodzą w życie na mocy decyzji wspólnego komitetu podjętej zgodnie z art. III pkt D niniejszego porozumienia, podpisanej przez współprzewodniczących wspólnego komitetu w imieniu stron.

      Artykuł XI

      Rozstrzyganie sporów

   Strony rozstrzygają wszelkie spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszego protokołu lub załączników lub dodatków do niego w drodze konsultacji między stronami. Strony nie kierują żadnych takich sporów do międzynarodowych trybunałów lub stron trzecich celem ich rozstrzygnięcia.

      Artykuł XII

      Wejście w życie oraz wypowiedzenie

               A.

               Do czasu jego wejścia w życie niniejsze porozumienie stosuje się tymczasowo od daty podpisania.

               B.

               Niniejsze porozumienie wchodzi w życie po po dokonaniu przez strony wzajemnej pisemnej notyfikacji zakończenia ich wewnętrznych procedur niezbędnych do wejścia w życie porozumienia i pozostaje w mocy do czasu jego wypowiedzenia.

               C.

               Każdy pojedynczy załącznik lub dodatek przyjęty przez wspólny komitet po wejściu w życie niniejszego porozumienia wchodzi w życie na mocy decyzji wspólnego komitetu podjętej zgodnie z art. III pkt D niniejszego porozumienia, podpisanej przez współprzewodniczących wspólnego komitetu w imieniu stron.

               D.

               Każda strona może wypowiedzieć w każdej chwili niniejsze porozumienie, załączniki lub dodatki do niego z zachowaniem sześćdziesięciodniowego (60) okresu wypowiedzenia, przekazanego drugiej stronie na piśmie. Wypowiedzenie niniejszego porozumienia nie ma wpływu na prawa i obowiązki stron wynikające z art. V, VII, VIII i IX. Każda ze stron ma na zamknięcie swojej działalności sto dwadzieścia (120) dni od wypowiedzenia niniejszego porozumienia, załączników lub dodatków do niego. Wypowiedzenie niniejszego porozumienia jest równoznaczne z wypowiedzeniem wszystkich załączników i dodatków zawartych przez strony zgodnie z niniejszym porozumieniem.

      Artykuł XIII

      Upoważnione podpisy

   Stany Zjednoczone i Unia Europejska zgadzają się z postanowieniami niniejszego protokołu o współpracy, co potwierdzają podpisami swoich należycie upoważnionych przedstawicieli.

      Sporządzono w Budapeszcie dnia trzeciego marca roku dwa tysiące jedenastego.

            W imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki

            W imieniu Unii Europejskiej

   ZAŁĄCZNIK 1
   DO POROZUMIENIA O WSPÓŁPRACY NAT-I-9406 MIĘDZY STANAMI ZJEDNOCZONYMI AMERYKI A UNIĄ EUROPEJSKĄ WSPÓŁPRACA SESAR-NEXTGEN NA RZECZ GLOBALNEJ INTEROPERACYJNOŚCI
   ZWAŻYWSZY, ŻE SESAR i NextGen są odpowiednio programami Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych służącymi opracowaniu systemów zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji,
   ZWAŻYWSZY, ŻE wspólne przedsięwzięcie SESAR ustanowiono na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 219/2007 z dnia 27 lutego 2007 r. w celu zarządzania fazą opracowania SESAR,
   NINIEJSZYM Stany Zjednoczone Ameryki i Unia Europejska (zwane dalej łącznie „stronami”, a indywidualnie „stroną”) uzgodniły, co następuje:

      Artykuł I

      Cel

   Celem niniejszego załącznika jest wprowadzenie w życie porozumienia o współpracy NAT-I-9406 między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejska (porozumienie) poprzez ustalenie warunków, na jakich strony nawiązują współpracę na rzecz zapewnienia globalnej interoperacyjności swoich programów modernizacji zarządzania ruchem lotniczym (ATM), a mianowicie odpowiednio NextGen i SESAR, uwzględniając interesy cywilnych i wojskowych użytkowników przestrzeni powietrznej.

      Artykuł II

      Definicje

   Do celów niniejszego załącznika termin „zatwierdzenie” oznacza potwierdzanie, w trakcie całego cyklu rozwoju, że proponowane rozwiązanie, obejmujące koncepcję, system i procedury odpowiada potrzebom zainteresowanych stron.

      Artykuł III

      Zasady

   W ramach programów NextGen i SESAR oraz zgodnie z zasadami określonymi w art. I pkt C porozumienia, strony:

               A.

               w zależności od przypadku, umożliwiają podmiotom rządowym i branżowym drugiej strony udział w stosownych organach doradczych i inicjatywach branżowych, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz zasadami funkcjonowania tych podmiotów i realizacji takich inicjatyw;

               B.

               starają się zapewnić zainteresowanym podmiotom branżowym drugiej strony możliwości udziału w programach prac i dostępu do informacji i wyników dotyczących równorzędnych programów projektów badawczo-rozwojowych; oraz

               C.

               poprzez komitet wysokiego szczebla ustanowiony na podstawie art. V niniejszego załącznika, wspólnie określają w dodatkach do niniejszego załącznika (dodatki) dziedziny umożliwiające udział w organach doradczych, inicjatywach oraz programach i projektach badawczo-rozwojowych każdej ze stron, w szczególności te dziedziny, które pozwalają przyczynić się do zdefiniowania systemów wysokiego szczebla, takich jak interoperacyjność, zdefiniowanie architektury i podstawy techniczne.

         Komitet wysokiego szczebla monitoruje wprowadzanie w życie niniejszego artykułu i w razie konieczności aktualizuje dodatki.

      Artykuł IV

      Zakres prac

   A.   Prace mają być realizowane w zakresie badań, rozwoju i zatwierdzania ATM na rzecz globalnej interoperacyjności. Prace mogą obejmować między innymi działania określone w ppkt 1–5 niniejszego artykułu.
   1.   Działania poprzeczne
   Działania poprzeczne obejmują te zadania, które nie dotyczą jakiegokolwiek konkretnego opracowania operacyjnego lub technicznego, lecz charakteryzują się współzależnością między programami SESAR i NextGen. Działania te mają szczególne znaczenie dla współpracy, gdyż jakiekolwiek rozbieżne podejście mogłoby mieć poważne skutki materialne dla harmonizacji i interoperacyjności. W tym obszarze strony zamierzają poddać analizie:

               a)

               koncepcję operacyjną i harmonogram prac;

               b)

               zapisy dotyczące separacji;

               c)

               ujednolicenie harmonogramów obejmujące standaryzację i regulację w celu ułatwienia synchronizacji wdrażania;

               d)

               analizę biznesową i plan inwestycyjny;

               e)

               środowisko;

               f)

               koordynację wysiłków technicznych wspomagających działalność standaryzacyjną na poziomie globalnym i ICAO w dziedzinie modernizacji ATM;

               g)

               synchronizację i spójność harmonogramów prac dotyczących awioniki w celu zapewnienia użytkownikom przestrzeni powietrznej jak największej efektywności ekonomicznej; oraz

               h)

               koordynację wprowadzania zmian technicznych i operacyjnych pozwalających uzyskać/utrzymać ciągłość operacji z punktu widzenia użytkownika przestrzeni powietrznej.

         2.   Zarządzanie informacją
   Nacisk na zarządzanie informacją ma zapewnić terminowe rozpowszechnianie rzetelnych i istotnych informacji dotyczących ATM wśród wszystkich zainteresowanych stron w sposób ciągły (interoperacyjny), bezpieczny i wspierający wspólny proces decyzyjny (CDM). W tym obszarze strony zamierzają poddać analizie:

               a)

               interoperacyjność systemu zarzadzania pełną informacją w obszarze ruchu lotniczego (SWIM);

               b)

               interoperacyjność systemu zarządzanie informacją lotniczą (AIM); oraz

               c)

               wymianę informacji meteorologicznych.

         3.   Zarządzanie trajektorią
   Zarządzanie trajektorią lotu obejmuje wymianę trajektorii czterowymiarowych (4D) powietrze-powietrze i ziemia-powietrze wymagające spójnego podejścia do terminologii, definicji i wymiany informacji powietrznej w każdym momencie i we wszystkich fazach lotu. W tym obszarze strony zamierzają poddać analizie:

               a)

               wspólne definiowanie i wymianę informacji o trajektorii;

               b)

               planowanie lotu i dynamiczną aktualizację planów lotu;

               c)

               zarządzanie ruchem (w tym integrację i prognozowanie trajektorii);

               d)

               integrację bezzałogowych systemów latających (UAS) z ATM; oraz

               e)

               konwergencję koncepcji operacyjnych SESAR i NextGen, definicje usług oraz ich stosowanie, w tym definicję trajektorii 4D i formatu wymiany.

         4.   Interoperacyjność łączności, nawigacji, nadzoru (CNS) oraz wyposażenia pokładowego
   Interoperacyjność CNS i wyposażenia pokładowego obejmuje planowanie ekwipażu pokładowego i opracowanie interoperacyjnych aplikacji i systemów powietrze-powietrze i ziemia-powietrze. W tym obszarze strony zamierzają poddać analizie:

               a)

               interoperacyjność wyposażenia pokładowego, obejmującego:

                           (i)

                           pokładowy system zapobiegania kolizjom (ACAS);

                           (ii)

                           harmonogram wdrażania awioniki; oraz

                           (iii)

                           pokładowe systemy wspomagające separację statków powietrznych w locie (ASAS) – powietrze-powietrze i powietrze-ziemia;

               b)

               łączność, obejmującą:

                           (i)

                           usługi i technologię łącza danych; oraz

                           (ii)

                           architekturę łączności elastycznej;

               c)

               nawigację, obejmującą:

                           (i)

                           nawigację opartą na skuteczności PBN; oraz

                           (ii)

                           zastosowanie globalnego systemu nawigacji satelitarnej (GNSS) dla fazy lotu i fazy podejścia, w tym podejścia z naprowadzaniem pionowym.

               d)

               nadzór, obejmujący:

                           (i)

                           usługi i technologię automatycznego zależnego dozorowania (ADS); oraz

                           (ii)

                           nadzór naziemny.

         5.   Projekty realizowane w ramach współpracy
   Projekty realizowane w ramach współpracy obejmują projekty ad hoc, w stosunku do których strony ustaliły, że konieczna jest ukierunkowana koordynacja i współpraca. W tym obszarze strony zamierzają poddać analizie:

               a)

               Atlantycką Inicjatywę w dziedzinie Interoperacyjności na rzecz Ograniczenia Emisji (AIRE); oraz

               b)

               udoskonalenie monitorowania i śledzenia położenia statków powietrznych nad oceanami i regionami najbardziej oddalonymi.

         B.   W razie konieczności strony przygotowują na zasadzie wzajemności, indywidualnie albo wspólnie na potrzeby wymiany między sobą, sprawozdania opisujące koncepcje użytkowe, modele, prototypy, oceny, procedury zatwierdzania oraz analizy porównawcze dotyczące aspektów technicznych i operacyjnych ATM. Do celów oceny i zatwierdzania można stosować szeroki zakres narzędzi, takich jak symulacje i testy rzeczywiste.

      Artykuł V

      Zarządzanie

   W zależności od dostępności funduszy strony określają projekty i działania oraz zarządzają nimi, a także zapewniają, aby prace w toku pozostawały pragmatyczne, terminowe i zorientowane na wynik. W tym celu ustalono następujące poziomy zarządzania:

               A.

               Komitet wysokiego szczebla, składający się z równej liczby członków z Komisji Europejskiej, którą może wspierać wspólne przedsięwzięcie SESAR, oraz z Federalnej Administracji Lotnictwa Cywilnego (FAA).

                           1.

                           Komitetowi wysokiego szczebla współprzewodniczą po jednym przedstawicielu z Komisji Europejskiej i z FAA. Posiedzenia komitetu wysokiego szczebla odbywają się przynajmniej raz w roku, aby:

                                       a)

                                       nadzorować współpracę SESAR-NextGen;

                                       b)

                                       ocenić uzyskane wyniki;

                                       c)

                                       zdecydować o uruchomieniu nowych projektów i działań na postawie propozycji komitetu koordynującego określonego poniżej;

                                       d)

                                       podjąć decyzję w sprawie wniosków dotyczących nowych dodatków lub zmian w istniejących dodatkach do niniejszego załącznika, które przedkłada się wspólnemu komitetowi do zatwierdzenia zgodnie z art. III pkt D porozumienia;

                                       e)

                                       wydać instrukcje komitetowi koordynującemu określonemu poniżej; oraz

                                       f)

                                       monitorować wprowadzanie w życie art. III niniejszego załącznika oraz, w razie konieczności, przeprowadzić konsultacje w sprawie mechanizmów udziału branży lub skierować zapytania do wspólnego komitetu ustanowionego na podstawie porozumienia.

                           2.

                           Komitet wysokiego szczebla ustanawia swój wewnętrzny regulamin i podejmujewszystkie decyzje na zasadzie konsensusu między współprzewodniczącymi.

                           3.

                           Komitet wysokiego szczebla podlega wspólnemu komitetowi ustanowionemu na podstawie art. III porozumienia.

               B.

               Komitet koordynujący, który składa się z odpowiedniej i ograniczonej liczby uczestników ze wspólnego przedsięwzięcia SESAR i z organizacji ruchu lotniczego FAA – obydwie strony mogą być wspomagane ekspertami.

                           1.

                           Komitetowi koordynującemu współprzewodniczą po jednym przedstawicieluze wspólnego przedsięwzięcia SESAR i z organizacji ruchu lotniczego FAA. Komitet koordynujący spotyka się co najmniej dwa razy do roku, aby:

                                       a)

                                       monitorować postępy wspólnych projektów i działań w toku, określonych w dodatkach;

                                       b)

                                       zapewnić skuteczne wykonanie dodatków poprzez grupy robocze określone poniżej;

                                       c)

                                       zapewnić skuteczne wprowadzanie w życie art. III niniejszego załącznika;

                                       d)

                                       przygotowywać sprawozdania dla komitetu wysokiego szczebla; lub

                                       e)

                                       rozpatrywać wnioski do przedłożenia komitetowi wysokiego szczebla, obejmujące nowe dodatki lub zmiany w istniejących dodatkach do niniejszego załącznika.

                           2.

                           Komitet koordynujący ustanawia swój wewnętrzny regulamin i podejmuje wszystkie decyzje na zasadzie konsensusu między współprzewodniczącymi.

               C.

               Grupy robocze odpowiedzialne za poszczególne projekty lub działania określone w dodatkach. Każda z grup roboczych składa się z odpowiedniej i ograniczonej liczby uczestników. Grupy robocze spotykają się w miarę konieczności, realizują instrukcje przekazane przez komitet koordynujący i regularnie przekazują mu sprawozdania.

      Artykuł VI

      Immunitet i odpowiedzialność

   Kwestie immunitetu i odpowiedzialności związane z działaniami w ramach niniejszego załącznika strony określają w stosownym dodatku, w zależności od przypadku.

      Artykuł VII

      Wprowadzanie w życie

   A.   Całość prac wykonywanych w ramach niniejszego załącznika opisuje się w dodatkach, które po ich wejściu w życie, stanowią część niniejszego załącznika.
   B.   Każdy dodatek posiada numer kolejny i zawiera opis prac do wykonania przez strony lub podmioty wyznaczone przez nie do przeprowadzenia prac, w tym miejsce i planowany czas trwania prac; pracowników i pozostałe zasoby niezbędne do realizacji prac; szacunkowe koszty; oraz wszelkie pozostałe istotne informacje dotyczące prac.

      Artykuł VIII

      Postanowienia finansowe

   Finansowanie prac do wykonania w ramach niniejszego załącznika zapewnia się zgodnie z art. VI porozumienia.

      Artykuł IX

      Punkty kontaktowe

   A.   Jednostkami odpowiedzialnymi za koordynację niniejszego załącznika i zarządzanie nim są:

               1)

               w przypadku Stanów Zjednoczonych Ameryki:

                           Africa, Europe & Middle East Office, AEU-10

                           Federal Aviation Administration

                           Wilbur Wright Bldg., 6th Floor, East

                           600 Independence Avenue, S.W.

                           Washington, D.C. 20591 –

                           USA

                           Telefon: +1 202-385-8905

                           Faks: +1 202-267-5032

               2)

               w przypadku Unii Europejskiej:

                           Single European Sky and ATC Modernisation Unit

                           Directorate-General for Mobility and Transport

                           Directorate for Air Transport

                           European Commission

                           Rue de Mot 24

                           1040 Brussels –

                           Belgia

                           Telefon: +32 2 296 84 30

                           Faks: +32 2 296 83 53

         B.   Powiązanie z programem technicznym w zakresie szczegółowych działań ustala się zgodnie z dodatkami do niniejszego załącznika.

      Artykuł X

      Wejście w życie oraz wypowiedzenie

   A.   Do czasu jego wejścia w życie niniejszy załącznik stosuje się tymczasowo od daty podpisania.
   B.   Niniejszy załącznik wchodzi w życie po dokonaniu przez strony wzajemnej pisemnej notyfikacji zakończenia ich wewnętrznych procedur niezbędnych do wejścia w życie załącznika i pozostaje w mocy do czasu jego wypowiedzenia zgodnie z art. XII porozumienia. Wypowiedzenie niniejszego załącznika jest równoznaczne z wypowiedzeniem wszystkich dodatków zawartych przez strony zgodnie z niniejszym załącznikiem.

      Artykuł XI

      Upoważnione podpisy

   Stany Zjednoczone Ameryki i Unia Europejska zgadzają się z postanowieniami niniejszego załącznika, co potwierdzają podpisami swoich należycie upoważnionych przedstawicieli.

      Sporządzono w Budapeszcie dnia trzeciego marca roku dwa tysiące jedenastego.

            W imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki

            W imieniu Unii Europejskiej


title: 2014/29/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 29 sierpnia 2013 r. zmieniająca decyzję EBC/2010/29 w sprawie emisji banknotów euro (EBC/2013/27)

text:
               21.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 16/51

      DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

   z dnia 29 sierpnia 2013 r.
   zmieniająca decyzję EBC/2010/29 w sprawie emisji banknotów euro
   (EBC/2013/27)
   (2014/29/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 128 ust. 1,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 16,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja EBC/2013/28 z dnia 29 sierpnia 2013 r. dotycząca procentowego udziału krajowych banków centralnych w kluczu subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (1) wprowadza korektę klucza subskrypcji kapitału Europejskiego Banku Centralnego (EBC) (zwanego dalej „kluczem kapitałowym”) zgodnie z art. 29 ust. 3 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego oraz określa, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r., nowe wagi przypisane poszczególnym krajowym bankom centralnym (KBC) w skorygowanym kluczu kapitałowym (zwane dalej „wagami klucza kapitałowego”).

               (2)

               Zgodnie z art. 1 decyzji Rady 2013/387/UE z dnia 9 lipca 2013 r. w sprawie przyjęcia przez Łotwę euro w dniu 1 stycznia 2014 r. (2), podejmowanej zgodnie z procedurą określoną w art. 140 ust. 2 Traktatu, Łotwa spełnia warunki konieczne do przyjęcia euro, a derogacja przyznana jej na podstawie art. 4 Aktu przystąpienia z 2003 r. (3) zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r.

               (3)

               Artykuł 1 lit. d) decyzji EBC/2010/29 z dnia 13 grudnia 2010 r. w sprawie emisji banknotów euro (4) definiuje „klucz przydziału banknotów” i odsyła do załącznika I do tej decyzji, który określa klucz przydziału banknotów obowiązujący od dnia 1 lipca 2013 r. Jako że nowe wagi klucza kapitałowego zaczną obowiązywać od dnia 1 stycznia 2014 r., a Łotwa z dniem 1 stycznia 2014 r. przyjmie euro, decyzja EBC/2010/29 wymaga zmiany w celu określenia klucza przydziału banknotów obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zmiana
   1.   Ostatnie zdanie art. 1 lit. d) decyzji EBC/2010/29 otrzymuje brzmienie:
   „Załącznik I do niniejszej decyzji określa klucz przydziału banknotów mający zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r.”.
   2.   Załącznik I do decyzji EBC/2010/29 otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 29 sierpnia 2013 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Zob. s. 53 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (2)  Dz.U. L 195 z 18.7.2013, s. 24.

      (3)  Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowacji oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33).

      (4)  Dz.U. L 35 z 9.2.2011, s. 26.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK I

               KLUCZ PRZYDZIAŁU BANKNOTÓW OBOWIĄZUJĄCY OD DNIA 1 STYCZNIA 2014 R.

                        Europejski Bank Centralny

                        8,0000 %

                        Nationale Bank van België/Banque Nationale de Belgique

                        3,2575 %

                        Deutsche Bundesbank

                        23,6605 %

                        Eesti Pank

                        0,2535 %

                        Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland

                        1,5260 %

                        Bank of Greece

                        2,6730 %

                        Banco de España

                        11,6230 %

                        Banque de France

                        18,6415 %

                        Banca d’Italia

                        16,1850 %

                        Central Bank of Cyprus

                        0,1990 %

                        Latvijas Banka

                        0,3710 %

                        Banque centrale du Luxembourg

                        0,2670 %

                        Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta

                        0,0850 %

                        De Nederlandsche Bank

                        5,2635 %

                        Oesterreichische Nationalbank

                        2,5810 %

                        Banco de Portugal

                        2,2920 %

                        Banka Slovenije

                        0,4540 %

                        Národná banka Slovenska

                        1,0155 %

                        Suomen Pankki

                        1,6520 %

                        OGÓŁEM

                        100,0000 %”


title: Decyzja Rady z dnia 15 września 1986 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii dotyczącego produktów nierolnych i przetworzonych produktów rolnych nieobjętych umową

text:
Ważna informacja prawna

|

31986D0554

Dziennik Urzędowy L 328 , 22/11/1986 P. 0049 - 0049

		Decyzja Radyz dnia 15 września 1986 r.w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii dotyczącego produktów nierolnych i przetworzonych produktów rolnych nieobjętych umową(86/554/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,uwzględniając zalecenie Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:należy zatwierdzić Porozumienie w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii dotyczące produktów nierolnych i przetworzonych produktów rolnych nieobjętych umową, aby uwzględnić przystąpienie Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej do Wspólnoty,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące produktów nierolnych i przetworzonych produktów rolnych nieobjętych umową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Islandii.Tekst wymiany listów jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Porozumienia, aby stało się ono wiążące dla Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 15 września 1986 r.W imieniu RadyG. HowePrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/4/2009 z dnia 27 maja 2009 r. w sprawie mianowania dowódcy operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii oraz zapobieganiu im (Atalanta)

text:
               29.5.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 132/20

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ATALANTA/4/2009
   z dnia 27 maja 2009 r.
   w sprawie mianowania dowódcy operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii oraz zapobieganiu im (Atalanta)
   (2009/413/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (Atalanta), w szczególności jego art. 6 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 3 wspólnego działania 2008/851/WPZiB kontradmirał Philip Jones został mianowany dowódcą operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii oraz zapobieganiu im (Atalanta).

               (2)

               Na mocy art. 6 ust. 1 wspólnego działania 2008/851/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podjęcia decyzji w sprawie mianowania dowódcy operacji UE.

               (3)

               Zjednoczone Królestwo ogłosiło, że kontradmirał Peter HUDSON może zastąpić kontradmirała Philipa JONESA na stanowisku dowódcy operacji UE.

               (4)

               Komitet Wojskowy UE poparł tę nominację.

               (5)

               Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wdrażaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Kontradmirał Peter HUDSON zostaje niniejszym mianowany dowódcą operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii oraz zapobieganiu im.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 3 czerwca 2009 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 27 maja 2009 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         I. ŠRÁMEK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.


title: 2011/638/UE: Decyzja Komisji z dnia 26 września 2011 r. dotycząca wzorców porównawczych do celów bezpłatnego przydziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych operatorom statków powietrznych na podstawie art. 3e dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               28.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/20

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 26 września 2011 r.
   dotycząca wzorców porównawczych do celów bezpłatnego przydziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych operatorom statków powietrznych na podstawie art. 3e dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2011/638/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 3e ust. 3 lit. e),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Konieczne jest przyjęcie wzorców porównawczych do celów bezpłatnego przydziału uprawnień do emisji gazów cieplarnianych operatorom statków powietrznych w okresie rozliczeniowym od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2012 r., o którym mowa w art. 3c ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, oraz w okresie rozliczeniowym od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., o którym mowa w art. 13 ust. 1 w związku z art. 3c ust. 2 tej dyrektywy.

               (2)

               Przydziały na podstawie tych wzorców porównawczych powinny obowiązywać do roku 2020, z wyjątkiem przypadków, gdy akty przyjęte na podstawie art. 25a dyrektywy 2003/87/WE wymagać będą stosownych zmian.

               (3)

               W związku z włączeniem do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/101/WE z dnia 19 listopada 2008 r. zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE w celu uwzględnienia działalności lotniczej w systemie handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (2) decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 6/2011 z dnia 1 kwietnia 2011 r. zmieniającą załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG (3) wzorce porównawcze mają być stosowane w ramach EOG.

               (4)

               Konieczne jest zatem określenie tych wzorców porównawczych na podstawie liczby bezpłatnych uprawnień dla całego EOG, ustalonej decyzją Wspólnego Komitetu nr 93/2011 z dnia 20 lipca 2011 r. zmieniającą załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG (4).

               (5)

               Wzorce porównawcze powinny zostać wyliczone poprzez podzielenie liczby uprawnień dla całego EOG w okresie rozliczeniowym od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2012 r. oraz w okresie rozliczeniowym od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. przez sumę liczb podanych w danych o tonokilometrach zawartych we wnioskach przedłożonych Komisji zgodnie z art. 3e ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Nie naruszając art. 25a dyrektywy 2003/87/WE, wzorzec porównawczy do celów bezpłatnego przydziału uprawnień operatorom statków powietrznych na podstawie art. 3e ust. 1 tej dyrektywy w okresie rozliczeniowym od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2012 r. wynosi 0,000679695907431681 uprawnień na tonokilometr.
   2.   Nie naruszając art. 25a dyrektywy 2003/87/WE, wzorzec porównawczy do celów bezpłatnego przydziału uprawnień operatorom statków powietrznych na podstawie art. 3e ust. 1 tej dyrektywy w okresie rozliczeniowym od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. wynosi 0,000642186914222035 uprawnień na tonokilometr.
   Artykuł 2
   Wynik obliczeń związanych z liczbą uprawnień do przydziału zgodnie z wzorcami porównawczymi podanymi w art. 1 zaokrągla się w dół do najbliższego pełnego uprawnienia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 września 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.

      (2)  Dz.U. L 8 z 13.1.2009, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 93 z 7.4.2011, s. 35.

      (4)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.