title: 2011/166/UE: Decyzja Komisji z dnia 17 marca 2011 r. w sprawie utworzenia SHARE-ERIC

text:
               18.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 71/20

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 17 marca 2011 r.
   w sprawie utworzenia SHARE-ERIC
   (2011/166/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 723/2009 z dnia 25 czerwca 2009 r. w sprawie wspólnotowych ram prawnych konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ERIC) (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 723/2009 upoważnia się Komisję do tworzenia konsorcjów na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (zwanych dalej ERIC).

               (2)

               W dniu 14 grudnia 2010 r. Republika Czeska, Republika Federalna Niemiec, Królestwo Niderlandów oraz Republika Austrii zwróciły się do Komisji o utworzenie konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej dla celów przeprowadzenia badania dotyczącego zdrowia, starzenia i przechodzenia na emeryturę w Europie (zwanego dalej SHARE-ERIC), Królestwo Belgii poparło ten wniosek w dniu 21 stycznia 2011 r., a Szwajcaria zwróciła się o możliwość przystąpienia do SHARE-ERIC jako obserwator.

               (3)

               Królestwo Niderlandów przedstawiło oświadczenie uznające SHARE-ERIC za organizację międzynarodową w rozumieniu art. 143 lit. g) oraz art. 151 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2) oraz za organizację międzynarodową w rozumieniu art. 23 ust. 1 akapit drugi dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (3) z chwilą jego utworzenia.

               (4)

               Komisja, zgodnie ze swoimi obowiązkami określonymi w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 723/2009, dokonała oceny wniosku i stwierdziła, że spełnione zostały wymogi określone w rozporządzeniu (WE) nr 723/2009.

               (5)

               Zgodnie z art. 6 ust. 1 oraz art. 20 rozporządzenia (WE) nr 723/2009 zwrócono się do komitetu utworzonego na podstawie art. 20 tego rozporządzenia o opinię w sprawie stworzenia SHARE-ERIC i komitet ten wydał opinię pozytywną.

               (6)

               Przewiduje się, że SHARE-ERIC stanie się ważnym atutem dla innych większych inicjatyw europejskich na rzecz rozwoju badań i innowacji w dziedzinie starzenia się społeczeństwa, takich jak zaproponowana inicjatywa w zakresie wspólnego planowania „Długie lata, lepsze życie”, wspólny program dotyczący nowoczesnych technologii w służbie osobom starszym oraz europejskie partnerstwo na rzecz innowacji w zakresie aktywności i zdrowia osób starszych,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Utworzenie SHARE-ERIC
   1.   Niniejszym tworzy się konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej dla badania dotyczącego zdrowia, starzenia i przechodzenia na emeryturę w Europie, zwane SHARE-ERIC, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 723/2009.
   Od momentu wejścia w życie niniejszej decyzji SHARE-ERIC posiada osobowość prawną i w każdym państwie członkowskim posiada zdolność prawną o najszerszym zakresie przyznanym przez prawo krajowe osobom prawnym. SHARE-ERIC może w szczególności nabywać, być właścicielem lub zbywać mienie ruchome i nieruchome oraz własność intelektualną, zawierać umowy i być stroną w postępowaniach sądowych.
   2.   Jak uzgodnili członkowie SHARE-ERIC, statut konsorcjum jest załączony do niniejszej decyzji. Procedura zmiany statutu jest określona w statucie oraz w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 723/2009. Statut jest publicznie dostępny na stronie internetowej ERIC oraz w jego siedzibie statutowej.
   3.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   4.   Niniejsza decyzja wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowana we wszystkich państwach członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 marca 2011 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 206 z 8.8.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 76 z 23.3.1992, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         STATUT SHARE-ERIC

         dotyczący utworzenia i prowadzenia badania dotyczącego zdrowia, starzenia i przechodzenia na emeryturę w Europie (SHARE)

         Treść

                  Artykuł 1

               Utworzenie SHARE-ERIC

                  Artykuł 2

               Siedziba statutowa i język roboczy

                  Artykuł 3

               Zadania

                  Artykuł 4

               Zasady

                  Artykuł 5

               Organy SHARE-ERIC i partnerskie instytucje naukowe

                  Artykuł 6

               Rada

                  Artykuł 7

               Zarząd

                  Artykuł 8

               Zakres działania

                  Artykuł 9

               Składki do budżetu

                  Artykuł 10

               Odpowiedzialność i ubezpieczenie

                  Artykuł 11

               Własność intelektualna

                  Artykuł 12

               Rozpowszechnianie i wykorzystanie danych SHARE

                  Artykuł 13

               Zamówienia publiczne i zwolnienia podatkowe

                  Artykuł 14

               Zatrudnienie

                  Artykuł 15

               Zmiany

                  Artykuł 16

               Przystąpienie do statutu

                  Artykuł 17

               Czas istnienia organizacji

                  Artykuł 18

               Dostępność statutu

                  Załącznik 1

               Partnerskie instytucje naukowe i kierownicy na poziomie krajowym

                  Załącznik 2

               Naukowa rada monitorująca

                  Załącznik 3

               Szacunkowe koszty badania i koszty operacyjne

                  Załącznik 4

               Procedura przetargu ograniczonego
            Republika Austrii
      Królestwo Belgii
      Republika Czeska
      Republika Federalna Niemiec
      Królestwo Niderlandów,
      zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,
      PRAGNĄC wzmocnić pozycję Europy i Umawiających się Stron w zakresie badań na świecie, jak również zacieśnić współpracę naukową sięgającą poza granice państw i obejmującą różne dyscypliny,
      UWZGLĘDNIAJĄC sprawozdanie Komisji Europejskiej przedłożone Radzie Europejskiej w 2001 r. (dokument Rady 6997/01), w którym starzenie się społeczeństwa oraz związane z nim społeczne i gospodarcze wyzwania dla wzrostu gospodarczego i dobrobytu uznano za jeden z najbardziej palących problemów w Europie XXI w., oraz w którym określono poważne luki w infrastrukturze w odniesieniu do zrozumienia problemu starzenia się indywidualnych osób oraz społeczeństw oraz w którym wzywa się do „zbadania możliwości przeprowadzenia, we współpracy z państwami członkowskimi, europejskiego przekrojowego badania w kwestii starzenia się” w celu wspierania europejskich badań w tym zakresie,
      OPIERAJĄC SIĘ na obecnym prototypie badania dotyczącego zdrowia, starzenia i przechodzenia na emeryturę w Europie (SHARE), który w trakcie realizowania planu działania Europejskiego Forum Strategii ds. Infrastruktur Badawczych wybrano jako prototyp, który stanie się jednym z głównych elementów infrastruktury badawczej Europejskiej Przestrzeni Badawczej,
      UZNAJĄC, że to nowe interdyscyplinarne, międzynarodowe i przekrojowe badanie o bezprecedensowej jakości pod względem spójności, zakresu i możliwości przeprowadzenia analizy porównawczej wyników poszczególnych państw, będzie w przyszłości miało istotne znaczenie w wielu różnych dziedzinach nauk podstawowych i stosowanych takich jak demografia, ekonomia, epidemiologia, gerontologia, biologia, medycyna, psychologia, zdrowie publiczne, polityka zdrowotna, socjologia oraz statystyka,
      UZNAJĄC, że formułowanie polityki publicznej w oparciu o fakty wymaga zaktualizowanej infrastruktury w zakresie danych,
      OCZEKUJĄC, że inne państwa będą uczestniczyły w działaniach podjętych na mocy niniejszego statusu,
      UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
      Artykuł 1
      Utworzenie SHARE-ERIC
      1.   Niniejszym tworzy się rozproszoną europejską infrastrukturę badawczą nazywaną badaniem dotyczącym zdrowia, starzenia i przechodzenia na emeryturę w Europie (SHARE).
      2.   SHARE ma formę prawną konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ERIC) ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE) nr 723/2009 i otrzymuje nazwę SHARE-ERIC (dalej zwane także organizacją).
      Artykuł 2
      Siedziba statutowa i język roboczy
      1.   Siedzibą statutową organizacji jest Tilburg, Niderlandy.
      2.   W celu przeniesienia siedziby statutowej do Niemiec Umawiające się Strony uzgadniają, że dokonają stosownej zmiany statutu po dostarczeniu przez władze niemieckie niezbędnego oświadczenia zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 723/2009. Zmiana ta nie wchodzi w życie przed zakończeniem fazy I, określonej w art. 8.
      3.   Językiem roboczym organizacji jest język angielski.
      Artykuł 3
      Zadania
      1.   W celu zrozumienia zagadnienia starzenia się osób indywidualnych oraz społeczeństw SHARE-ERIC tworzy infrastrukturę składającą się z danych jednostkowych dotyczących gospodarstw domowych i osób fizycznych (dalej zwaną także badaniem). Do głównych zadań tego badania należą:

                  a)

                  zaprojektowanie podstawowego narzędzia badawczego, dzięki któremu możliwe będzie zebranie istotnych informacji dotyczących gospodarczych, zdrowotnych oraz rodzinno-społecznych warunków życia osób powyżej 50 roku życia oraz ich rodziców;

                  b)

                  stosowanie tego narzędzia co dwa lata w grupie respondentów w każdym państwie uczestniczącym w konsorcjum oraz utrzymywanie kontaktu ze wszystkimi członkami badanej grupy pomiędzy kolejnymi etapami badania;

                  c)

                  zebranie uzyskanych informacji w przyjaznej dla użytkownika bazie danych dostępnej dla wszystkich badaczy naukowych z zastosowaniem ograniczeń dotyczących poufności danych oraz należyte utrzymanie tej bazy danych, w tym korygowanie danych podstawowych, imputacja danych oraz prowadzenie dokumentacji.

            2.   Obecny prototyp SHARE zostaje udoskonalony w trzech wymiarach:

                  a)

                  przedłużenie czasu trwania SHARE w celu utworzenia wiarygodnego panelu, śledzącego proces starzenia się osób oraz ich reakcje na zmiany w środowisku społecznym i gospodarczym. W wyniku tej zmiany dodane zostanie kolejne siedem etapów badania, odbywających się co dwa lata w trzech fazach, jak określono w art. 8;

                  b)

                  rozszerzenie SHARE na wszystkie państwa członkowskie UE;

                  c)

                  zwiększenie próby badawczej SHARE, aby przystosować badanie na użytek analiz krajowych. Ogólnie docelowa wielkość próby badawczej wynosi po 6 000 osób w wieku 50 lat lub starszych w każdym państwie uczestniczącym w organizacji.

            3.   SHARE-ERIC realizuje powyższe zadania w ramach działalności niegospodarczej.
      Artykuł 4
      Zasady
      1.   SHARE tworzony jest przez badaczy i służy badaczom. Nadrzędnym celem organizacji jest osiągnięcie doskonałej jakości badań naukowych. Nad utrzymaniem doskonałej jakości naukowej w SHARE będzie czuwała niezależna naukowa rada monitorująca (zob. załącznik 2).
      2.   SHARE jest badaniem ponadnarodowym. Możliwość dokonywania analiz porównawczych wyników poszczególnych państw jest istotnym czynnikiem, który uwzględnia się przy podejmowaniu wszelkich decyzji dotyczących tworzenia badań SHARE. Ponadto przy podejmowaniu decyzji należy uwzględnić możliwość porównania z wynikami analogicznych badań, szczególnie z wynikami badania na temat zdrowia i przechodzenia na emeryturę w USA oraz angielskiego badania przekrojowego w zakresie starzenia się. Tematy o ponadnarodowym potencjale badawczym mają pierwszeństwo przed tematami, które można realizować tylko w pojedynczych państwach.
      3.   SHARE integruje nauki z dziedziny ekonomii, zdrowia oraz nauki społeczne. Tematy o interdyscyplinarnym potencjale badawczym mają pierwszeństwo przed tematami, które odnoszą się tylko do jednej dyscypliny.
      4.   SHARE jest badaniem przekrojowym, śledzącym proces starzenia się osób indywidualnych. Tematy o przekrojowym potencjale badawczym mają pierwszeństwo przed tematami, które odnoszą się do pojedynczych odcinków czasu.
      5.   Aby sprostać wyzwaniom związanym ze starzeniem się społeczeństw we wszystkich państwach UE, badania w ramach SHARE wspierają formułowanie strategii UE opartych na faktach, takich jak inicjatywa przewodnia strategii Europa 2020 „Unia innowacji”.
      Artykuł 5
      Organy SHARE-ERIC i partnerskie instytucje naukowe
      1.   Organami SHARE-ERIC są: zgromadzenie ogólne, zwane dalej radą (zob. art. 6), oraz zarząd (zob. art. 7).
      2.   Na wniosek zarządu i w świetle zasad określonych w art. 4 każda Umawiająca się Strona wybiera instytucję badawczą odpowiedzialną za wykonanie zadań naukowych SHARE-ERIC w jej kraju (zwaną dalej partnerską instytucją naukową).
      3.   Jeżeli partnerska instytucja naukowa naruszy zasady określone w art. 4, Umawiająca się Strona może na wniosek zarządu zastąpić daną instytucję inną instytucją.
      4.   W przypadku proponowania nowej partnerskiej instytucji naukowej lub zmiany instytucji zarząd zwraca się o poradę do naukowej rady monitorującej (zob. załącznik 2).
      5.   Bieżący wykaz partnerskich instytucji naukowych znajduje się w załączniku 1.
      Artykuł 6
      Rada
      1.   Każda Umawiająca się Strona jest reprezentowana w radzie przez najwyżej dwóch przedstawicieli. Przedstawiciele w radzie są powoływani i odwoływani przez Umawiającą się Stronę. Każda Umawiająca się Strona informuje przewodniczącego rady na piśmie i bez zbędnych opóźnień o powołaniu lub odwołaniu swoich przedstawicieli do rady.
      2.   Każdej Umawiającej się Stronie przysługuje w radzie jeden głos. Decyzje podejmowane są zwykłą większością głosów, chyba że w niniejszym statucie postanowiono inaczej. W przypadku braku rozstrzygnięcia głosowania o wyniku decyduje głos państwa goszczącego.
      3.   Osoby na stanowisko przewodniczącego i wiceprzewodniczącego wybierane są przez radę spośród przedstawicieli Umawiających się Stron na okres dwóch lat. Osoby wybrane na stanowiska przewodniczącego i wiceprzewodniczącego stają się neutralnymi i niezależnymi członkami (supra partes) i opuszczają swoje delegacje. Umawiające się Strony, których przedstawiciele opuszczają delegacje, powołują innego przedstawiciela, który reprezentuje je w radzie.
      4.   Spotkania rady odbywają się przynajmniej raz w roku. Spotkania rady zwoływane są przez przewodniczącego rady. Spotkania rady zwoływane są także na wniosek przynajmniej dwóch Umawiających się Stron. Nadzwyczajne spotkania rady mogą być także zwoływane na wniosek koordynatora (zob. art. 7), jeżeli jest to wymagane ze względu na interes organizacji.
      5.   Rada otrzymuje od zarządu i zatwierdza sprawozdanie roczne, sprawozdanie finansowe oraz roczny plan wydatków. Przynajmniej raz w roku rada dokonuje przeglądu rzeczywistych i prognozowanych kosztów badań i kosztów operacyjnych. Rada, działając jednomyślnie, może zatwierdzić zmianę wysokości składki w odniesieniu do tych innych wspólnych kosztów w rocznym planie wydatków, które nie są pokrywane z żadnego innego źródła finansowania (art. 9 ust. 5).
      6.   Rada otrzymuje i zatwierdza roczny plan działania określający rozległe cele badawcze SHARE, główny obszar następnego etapu badań, proces certyfikacji oraz harmonogram badania i rozpowszechniania informacji. Co dwa lata rada otrzymuje sprawozdanie sporządzone przez naukową radę monitorującą.
      7.   Kwalifikowaną większością głosów (przynajmniej dwie trzecie Umawiających się Stron) rada wybiera koordynatora, koordynatorów obszarów oraz innych członków zarządu zgodnie z art. 7, po otrzymaniu stosownych nominacji od partnerskich instytucji naukowych.
      8.   Przed przystąpieniem do SHARE-ERIC zgodnie z art. 16 państwa uczestniczące w SHARE-ERIC mogą być członkami rady jako obserwatorzy bez prawa głosu poprzez podpisanie protokołu ustaleń w sprawie przygotowania badania dotyczącego zdrowia, starzenia i przechodzenia na emeryturę w Europie (w dniu 15 lipca 2009 r.).
      Artykuł 7
      Zarząd
      1.   Zarząd składa się z maksymalnie sześciu członków, w tym:

                  a)

                  dyrektora SHARE (zwanego dalej koordynatorem);

                  b)

                  trzech koordynatorów obszarów reprezentujących trzy obszary badawcze SHARE (gospodarkę, zdrowie, powiązania społeczno-rodzinne);

                  c)

                  w razie potrzeby innych badaczy reprezentujących ważną dziedzinę naukową lub ważne centrum operacyjne SHARE.

            2.   Członkowie zarządu muszą być badaczami uznanymi w skali międzynarodowej z doświadczeniem w prowadzeniu badań nad starzeniem się lub zarządzaniu badaniami.
      3.   Zarząd przedkłada radzie wnioski w sprawie wszelkich decyzji strategicznych i budżetowych. Zarząd jest odpowiedzialny za wszelkie procesy finansowe i procesy zarządzania, dzięki którym utrzymywana jest integralność naukowa, możliwość porównywania wyników badań poszczególnych państw oraz ogólna równowaga koncepcji badania SHARE. W szczególności zarząd jest odpowiedzialny za finanse i wykonywanie zadań SHARE-ERIC oraz spełnianie wymogów prawnych takich jak zachowanie poufności danych oraz stosowanie przepisów dotyczących bezpieczeństwa na poziomie europejskim.
      4.   Zarząd przedkłada radzie roczne sprawozdanie dotyczące stanu badania, wniosek w sprawie rocznego planu wydatków oraz planu działania, a także sporządza sprawozdanie finansowe.
      5.   Zarządowi przewodniczy koordynator, który jest prawnym przedstawicielem SHARE-ERIC. Koordynator jest odpowiedzialny za realizację badania i za utrzymanie wysokich norm metodologicznych we wszystkich państwach biorących udział w badaniu na tym samym poziomie.
      6.   Koordynatorzy obszarów są odpowiedzialni za przeprowadzenie badania o doskonałej jakości z naukowego punktu widzenia w obszarze, który reprezentują. W szczególności odpowiadają oni za sporządzenie kwestionariusza dotyczącego obszaru, który reprezentują, oraz za spójność danych przedstawianych odbiorcom ze świata nauki.
      7.   Zarząd zasięga rady ekspertów zewnętrznych i powołuje radę naukowców, która doradza we wszelkich kwestiach związanych z nauką (naukową radę monitorującą). Rada ta jest niezależna od organizacji (zob. załącznik 2).
      8.   Stosunki między zarządem a naukową radą monitorującą reguluje umowa konsorcyjna.
      Artykuł 8
      Zakres działania
      1.   Organizacja przeprowadzi badania składające się z siedmiu etapów podzielonych na trzy fazy:

                  a)

                  w fazie I, w latach 2010 i 2011, organizacja przeprowadza wstępne badanie na pełną skalę, opierając się na projekcie badania sporządzonym w fazie przygotowawczej;

                  b)

                  w fazie II organizacja przeprowadza trzy dodatkowe badania na pełną skalą, odpowiednio w latach 2012/13, 2014/15 oraz 2016/17, aktualizuje projekt badania, by zachować wysoką jakość oraz rozpowszechnia dane;

                  c)

                  po otrzymaniu pozytywnej oceny naukowej w fazie III organizacja przeprowadza kolejne trzy badania na pełną skalą, odpowiednio w latach 2018/19, 2020/21 oraz 2022/23, aktualizuje projekt badania, by zachować wysoką jakość oraz rozpowszechnia dane.

            Artykuł 9
      Składki do budżetu
      1.   Składki Umawiających się Stron przeznaczone są na pokrycie kosztów przeprowadzenia siedmiu etapów badania w każdym państwie, kosztów koordynacji oraz kosztów wspólnych takich jak koszty aktualizacji projektu badania, rozpowszechniania danych zgromadzonych podczas siedmiu etapów badania oraz środki przeznaczone na wykonywanie funkcji koordynatora, koordynatorów obszarów oraz na działalność naukowej rady monitorującej.
      2.   Składki Umawiających się Stron są przeznaczone na pokrycie czterech rodzajów kosztów: (A) kosztów prowadzenia badań w każdym państwie, (B) kosztów operacyjnych związanych z przeprowadzeniem badania w każdym państwie, (C) kosztów koordynacji oraz (D) innych wspólnych kosztów w zakresie, w jakim koszty te nie są pokryte z innych źródeł finansowania. W załączniku 3 znajduje się tabela przedstawiająca wstępne oszacowanie kosztów związanych z realizacją fazy I.
      3.   Każda Umawiająca się Strona przekazuje SHARE-ERIC, bezpośrednio lub za pośrednictwem partnerskiej instytucji naukowej, za którą jest odpowiedzialna, środki na pokrycie kosztów badania, przypadających na dane państwo (zob. kolumna A wstępnego oszacowania znajdującego się w załączniku 3).
      4.   Każda Umawiająca się Strona przekazuje partnerskiej instytucji naukowej, za którą jest odpowiedzialna, środki na pokrycie kosztów operacyjnych, przypadających na dane państwo (zob. kolumna B wstępnego oszacowania znajdującego się w załączniku 3).
      5.   Republika Federalna Niemiec pokrywa koszty koordynacji badania (zob. kolumna C wstępnego oszacowania znajdującego się w załączniku 3).
      6.   Każda Umawiająca się Strona wnosi do SHARE-ERIC składkę na pokrycie tej części wspólnych kosztów badania, która nie jest pokryta z innych źródeł finansowania. Wkład każdej z Umawiających się Stron jest proporcjonalny do wartości dochodu narodowego brutto na mieszkańca pochodzącej z najnowszych badań Eurostatu, z zastrzeżeniem, że wkład ten nie jest niższy niż połowa średniego wkładu i wyższy niż wartość średniego wkładu pomnożona przez 1,5. Poszczególne elementy innych kosztów wspólnych przedstawiono w rocznym planie wydatków (zob. kolumna D wstępnego oszacowania znajdującego się w załączniku 3).
      7.   SHARE-ERIC lub partnerskie instytucje naukowe mogą jako konsorcjum zareagować na zaproszenie do składania wniosków Komisji Europejskiej, Krajowego Instytutu ds. Starzenia w USA oraz innych ponadnarodowych i krajowych organizacji finansujących, które przekazują środki na realizację całych projektów albo pokrycie części lub całości wspólnych kosztów wyszczególnionych w kolumnie D znajdującej się w załączniku 3.
      Artykuł 10
      Odpowiedzialność i ubezpieczenie
      1.   Zakres odpowiedzialności finansowej, którą ponoszą członkowie za zobowiązania ERIC, jest ograniczony odpowiednio do wartości ich składek do budżetu SHARE-ERIC i ustalony w rocznych planach wydatków.
      2.   SHARE-ERIC podejmuje stosowne działania mające na celu ubezpieczenie od ryzyka związanego ze stworzeniem i przeprowadzeniem badania.
      Artykuł 11
      Własność intelektualna
      1.   Dla celów niniejszego statutu pojęcie „własność intelektualna” będzie rozumiane zgodnie z art. 2 Konwencji ustanawiającej Światową Organizację Własności Intelektualnej, podpisanej w dniu 14 lipca 1967 r.
      2.   SHARE-ERIC jest właścicielem badania oraz wszelkich praw własności intelektualnej wynikających ze stworzenia tego badania.
      3.   W kwestiach związanych z własnością intelektualną stosunki między Umawiającymi się Stronami są regulowane krajowymi przepisami obowiązującymi Umawiające się Strony.
      Artykuł 12
      Upowszechnianie i wykorzystanie danych SHARE
      1.   SHARE-ERIC rozpowszechnia zebrane dane w środowisku naukowym niezwłocznie po dokonaniu korekty danych, imputacji danych oraz przygotowaniu stosownej dokumentacji.
      2.   Korzystanie z danych SHARE jest bezpłatne dla środowiska naukowego. Zarząd tworzy radę użytkowników reprezentującą interesy użytkowników ze świata nauki uwzględniając zalecenia naukowej rady monitorującej.
      3.   Wykorzystanie i gromadzenie danych SHARE podlega europejskim i krajowym przepisom dotyczącym ochrony danych. Użytkownicy, którzy nie podlegają prawodawstwu UE, mogą korzystać z danych SHARE pod warunkiem że podpiszą oświadczenie o zachowaniu poufności danych korzystając z formularza sporządzonego przez Komisję Europejską (Dz.U. L 6 z 10.1.2002, s. 52).
      Artykuł 13
      Zamówienia publiczne i zwolnienia podatkowe
      1.   SHARE-ERIC traktuje podmioty pragnące wziąć udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oraz podmioty biorące udział w przetargu na takich samych warunkach i w sposób niedyskryminujący, niezależnie od tego, czy siedziba podmiotu znajduje się na terytorium Unii Europejskiej czy poza nim. Wszelkie postępowania o udzielenie zamówienia powinny być zgodne z zasadami przejrzystości, niedyskryminacji i konkurencji.
      2.   Ogólnie procedura udzielenia zamówień publicznych przez SHARE-ERIC podlega przepisom dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (1), z zastosowaniem progów zmienionych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1422/2007 (2), dalszym zmianom oraz stosownym krajowym przepisom dotyczącym procedury udzielania zamówień publicznych.
      3.   W odniesieniu do zamówień na usługi badawcze i rozwojowe, z których korzyści odnosi całe środowisko naukowe i za które całość wynagrodzenia wypłaca SHARE-ERIC, obowiązuje art. 16 lit. f) dyrektywy 2004/18/WE i stosowana jest procedura ograniczona (zob. załącznik 4). W przypadku procedur ograniczonych, procedur negocjacyjnych z publikacją ogłoszenia oraz procedurze dialogu konkurencyjnego instytucje zamawiające mogą ograniczyć liczbę odpowiednich kandydatów, których zaproszą do złożenia ofert, negocjacji lub prowadzenia dialogu, o ile dostateczna liczba odpowiednich kandydatów jest dostępna.
      4.   Zwolnienia podatkowe wynikające z dyrektywy 2006/112/WE są ograniczone do podatku od wartości dodanej od takich dóbr i usług związanych z badaniami i rozwojem, które są przeznaczone do użytku służbowego, przewyższają wartość 250 EUR, przynoszą korzyści całemu środowisku naukowemu, a całość wynagrodzenia za nie wypłacana jest przez SHARE-ERIC. Nie stosuje się żadnych innych ograniczeń.
      Artykuł 14
      Zatrudnienie
      1.   SHARE-ERIC jest pracodawcą stosującym zasadę równości szans. Umowy o pracę są zgodne z przepisami obowiązującymi w państwie zatrudnienia danego pracownika.
      2.   Zgodnie z wymaganiami prawodawstwa krajowego każda Umawiająca się Strona ułatwia w ramach swoich kompetencji swobodny przepływ oraz pobyt obywateli państw będących Umawiającymi się Stronami zaangażowanych w realizację zadań SHARE-ERIC oraz członków ich rodzin.
      Artykuł 15
      Zmiany
      1.   Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, ma prawo dokonać zmian w niniejszym statucie i załącznikach do niego. Do dokonania zmiany któregokolwiek z niniejszych artykułów lub załączników wymagana jest większość dwóch trzecich głosów. Data wprowadzenia każdej zmiany jest ogłaszana w niniejszym statucie.
      2.   Statut SHARE-ERIC jest zawsze zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 723/2009 w sprawie wspólnotowych ram prawnych konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej oraz innymi stosowanymi przepisami i regulacjami europejskimi.
      Artykuł 16
      Przystąpienie do statutu
      1.   Po wejściu w życie niniejszego statutu każdy rząd może przystąpić do statutu po uzyskaniu zgody dwóch trzecich Umawiających się Stron w radzie oraz po wynegocjowaniu odpowiednich warunków. Umawiające się Strony oraz przystępujący rząd lub przystępujące rządy uzgadniają warunki przystąpienia.
      2.   Na wniosek zarządu i w świetle zasad określonych w art. 4 Umawiająca się Strona wybiera instytucję badawczą odpowiedzialną za realizację zadań naukowych SHARE-ERIC w jej kraju.
      3.   W przypadku proponowania nowej naukowej instytucji partnerskiej zarząd zwraca się o poradę do naukowej rady monitorującej.
      Artykuł 17
      Długość istnienia organizacji
      1.   Organizacja działa w okresie do dnia 31 grudnia 2024 r. Obejmuje on fazy I, II oraz III, jak określono w art. 8.
      2.   Umawiająca się Strona może wystąpić z organizacji po zakończeniu fazy I lub fazy II.
      3.   Rada może zlikwidować organizację, składając wniosek określający stosowną procedurę i ramy czasowe, zatwierdzony większością dwóch trzecich głosów, w szczególności jeżeli organizacja podejmie decyzję o rezygnacji z realizacji fazy III.
      4.   W terminie 10 dni od podjęcia takiej decyzji należy zawiadomić o tym Komisję Europejską, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (WE) nr 723/2009.
      Artykuł 18
      Dostępność statutu
      Statut jest dostępny publicznie na stronie internetowej SHARE-ERIC, zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 723/2009.

         (1)  Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 114.

         (2)  Dz.U. L 317 z 5.12.2007, s. 34.

         ZAŁĄCZNIK 1

            PARTNERSKIE INSTYTUCJE NAUKOWE I KIEROWNICY NA POZIOMIE KRAJOWYM

                     Państwo

                     Uczestniczące organizacje

                     Krótki opis

                     Austria

                     Uniwersytet w Linzu, Zakład Ekonomii

                     W Zakładzie Ekonomii Uniwersytetu w Linzu realizowana jest austriacka część projektu SHARE. Badania zakładu skupiają się na następujących dziedzinach: ekonomia pracy, ekonomia sektora publicznego, zagadnienia związane z reformą systemów emerytalnych oraz ekonomia środowiska. Zakład będzie reprezentowany przez Rudolfa Wintera-Ebmera, profesora ekonomii i specjalisty w dziedzinie ekonomii empirycznej w zakresie pracy.

                     Belgia

                     Uniwersytet w Antwerpii, CSP

                     Głównym celem CSP jest prowadzenie badań nad adekwatnością polityk społecznych. Badania te są głównie oparte na sporządzaniu szeroko zakrojonych ankiet dotyczących sytuacji socjoekonomicznej w gospodarstwach domowych. Zespołem belgijskim będzie kierował starszy analityk Karel van den Bosch.

                     Belgia

                     Uniwersytet w Liège, CREPP

                     Do głównych obszarów specjalizacji CREPP należą: zabezpieczenie społeczne, zachowanie osób przechodzących na emeryturę, samopoczucie osób starszych oraz przeniesienie świadczeń na następne pokolenia. Sergio Perelman jest odpowiedzialny za koordynację projektu SHARE we frankofońskiej społeczności w Belgii.

                     Republika Czeska

                     CERGE-EI, Praga

                     CERGE-EI jest podmiotem w pełni akredytowanym w Stanach Zjednoczonych i w Czechach. Instytut zajmuje się głównie badaniem przemian społecznych, gospodarczych i politycznych następujących w państwach Europy Środkowej i Wschodniej oraz w regionie byłego Związku Radzieckiego. Zespołem czeskim będzie kierował Radim Bohacek.

                     Niemcy

                     Uniwersytet w Mannheim, Instytut Badawczy ds. Ekonomii Starzenia się w Mannheim (MEA)

                     MEA to ośrodek, o światowej renomie, doskonalenia badań nad ekonomią starzenia się. Do obszarów badań instytutu należą: oszczędności, ubezpieczenia społeczne oraz porządek publiczny; makroekonomiczne skutki starzenia się społeczeństwa, oraz zdrowie publiczne. MEA jest reprezentowany przez Axela Börscha-Supana, dyrektora, który był odpowiedzialny za koordynację grupy projektów SHARE.

                     Niderlandy

                     Uniwersytet w Tilburgu,
                     Netspar

                     Netspar jest naukową siecią badawczą zajmującą się zagadnieniem rent, emerytur oraz starzenia się, która jest związana z Wydziałem Ekonomii i Zarządzania Uniwersytetu w Tilburgu. Jej dyrektor generalny, Frank van der Duyn Schouten, będzie kierował holenderską częścią projektu SHARE.

         ZAŁĄCZNIK 2

            NAUKOWA RADA MONITORUJĄCA

         Artykuł 1
         Utworzenie rady
         Zarząd stworzy ciało doradcze składające się przynajmniej z sześciu wybitnych, niezależnych i doświadczonych naukowców (zwane dalej naukową radą monitorującą) i pełniące rolę zewnętrznego organu doradczego na potrzeby badania, który będzie kontrolował jakość pracy konsorcjum badawczego oraz okresowo doradzał radzie i konsorcjum badawczemu.
         Artykuł 2
         Niezależność
         Naukowa rada monitorująca jest niezależna od SHARE-ERIC.
         Artykuł 3
         Zadania
         1.   Głównym zadaniem naukowej rady monitorującej jest monitorowanie jakości naukowej projektu SHARE. Przynajmniej raz w roku rada powinna przekazać informację zwrotną zarządowi i konsorcjum badawczemu.
         2.   Co dwa lata naukowa rada monitorująca przedkłada radzie SHARE-ERIC pisemne sprawozdanie. W sprawozdaniu tym należy również dokonać oceny usług oferowanych osobom korzystającym z danych SHARE.
         3.   Na samym początku oraz po upływie około trzech lat naukowa rada monitorująca dokonuje szczegółowego przeglądu strategii naukowej SHARE, analizując innowacyjne dziedziny oraz możliwe sposoby gromadzenia danych.
         Artykuł 4
         Skład
         1.   Członkowie naukowej rady monitorującej wybierają nowych członków, jeżeli uważają, że jest to niezbędne do zapewnienia dostatecznej reprezentacji wszystkich obszarów naukowych objętych przez SHARE.
         2.   Przynajmniej jeden członek rady uczestniczy w angielskim badaniu przekrojowym w zakresie starzenia się, aby zapewnić bliską współpracę, jeżeli chodzi o to badanie i udzielać dodatkowych rad i wskazówek korzystając z doświadczeń zdobytych podczas tego badania.
         3.   Przynajmniej jeden członek rady uczestniczy w badaniu na temat zdrowia i przechodzenia na emeryturę w USA, aby zapewnić bliską współpracę, jeżeli chodzi o to badanie, i udzielać dodatkowych rad i wskazówek korzystając z doświadczeń zdobytych podczas tego badania.
         4.   Funkcję przewodniczącego naukowej rady monitorującej pełni obecnie Arie Kapteyn.
         5.   Pozostali członkowie (wraz z obszarami, które reprezentują) to:

                     Orazio Attanasio (dochody, konsumpcja, oszczędności)

                     Lisa Berkman (epidemiologia społeczna i biomarkery)

                     Nicholas Christakis (socjologia medycyny i dane administracyjne)

                     Mick Couper (metody badawcze, sposoby upowszechniania danych oraz nowe technologie)

                     Michael Hurd (oszczędności i zdrowie, dostęp do danych i jakość, harmonizacja z badaniem na temat zdrowia i przechodzenia na emeryturę w USA – HRS)

                     Daniel McFadden (metodyka badań)

                     Norbert Schwarz (psychologia badania i metodyka dostępu do danych)

                     Andrew Steptoe (biomarkery, harmonizacja z angielskim badaniem przekrojowym w zakresie starzenia się – ELSA)

               Artykuł 5
         Budżet
         1.   Zgodnie z art. 9 ust. 1 statutu SHARE-ERIC przewodniczący naukowej rady monitorującej otrzymuje środki budżetowe na pokrycie kosztów podróży oraz honorariów członków rady. Przewodniczący naukowej rady monitorującej ma pełną swobodę w dysponowaniu środkami budżetowymi.
         2.   Bieżący budżet roczny wynosi 30 000 EUR. Techniczne zarządzanie budżetem należy do obowiązków personelu zarządu.

         ZAŁĄCZNIK 3

            WSTĘPNE OSZACOWANIE KOSZTÓW W FAZIE I (ETAP 4)

         W niniejszym załączniku przedstawiono wstępne oszacowanie kosztów związanych z przeprowadzeniem etapu 4 projektu SHARE w latach 2010 i 2011, tj. podczas fazy I zgodnie z art. 8 ust. 1. Rodzaje kosztów określono w art. 9 („Składki do budżetu”). Niniejszy załącznik nie jest rocznym planem wydatków wymaganym w art. 6 ust. 5, lecz służy jako wstępna wskazówka dla takiego planu, który zostanie sporządzony przez zarząd dopiero po utworzeniu SHARE-ERIC.
         (A): Zespół zarządzający SHARE przygotował wstępne oszacowanie kosztów badania opierając się na kosztach, które poniesiono podczas badań w 2006 i 2008 r. W przypadku nowych państw wstępne oszacowanie opiera się na kosztach, jakie poniosły państwa z nimi porównywalne.
         (B): Wstępne oszacowanie kosztów operacyjnych zostało oparte na kwocie odpowiadającej zatrudnieniu na cały etat dwóch pracowników z pensjami zgodnymi z wymaganiami programu UE Marie Curie oraz na oszacowaniu kosztów podróży, kosztów utrzymania oraz kosztów ogólnych we wszystkich państwach, opierając się na kosztach poniesionych podczas badań w 2006 i 2008 r.
         Austria, Republika Czeska, Francja, Niemcy oraz Polska przedstawiły wstępne oszacowania kosztów operacyjnych przypadających na dane państwo. Te oszacowania kosztów operacyjnych mogą obejmować koszty zatrudnienia większej lub mniejszej ilości osób w porównaniu z szacunkami sporządzonymi przez pracowników SHARE.
         (C): Koszty koordynacji przypadające na Niemcy oszacowano opierając się na kosztach poniesionych podczas badań w 2006 i 2008 r.
         (D): Składki państw w odniesieniu do innych kosztów wspólnych oszacowano opierając się na kosztach poniesionych podczas badań w 2006 i 2008 r., i każdemu państwu przydzielono składkę zgodnie z postanowieniami art. 9 ust. 5. Mogą one być jednak znacznie niższe lub nawet wynosić 0, jeżeli inne organizacje finansujące takie jak Komisja Europejska lub Krajowy instytut ds. starzenia się w USA pokryją te koszty poprzez udzielenie dotacji lub podpisanie oddzielnych umów.

            Szacunkowe koszty dla etapu 4 (2010-11) z podziałem na kraje i rodzaje kosztów

                     (w tys. EUR)

                     (Α)
                     Koszty badania próby 6 000 osób

                     (B)
                     Koszty operacyjne (personel, podróże i koszty ogólne)

                     (C)
                     Koszty koordynacji

                     (D)
                     Maksymalna składka w odniesieniu do innych kosztów wspólnych

                     Ogółem

                        Austria

                     1 006

                     322

                     109

                        1 438

                        Belgia

                     778

                     318

                     99

                        1 194

                        Czechy

                     338

                     167

                     71

                        576

                        Dania

                     892

                     409

                     105

                        1 406

                        Estonia

                     460

                     243

                     59

                        761

                        Francja

                     1 024

                     327

                     97

                        1 448

                        Niemcy

                     784

                     314

                     1 887

                     102

                        3 087

                        Grecja

                     602

                     285

                     84

                        971

                        Węgry

                     460

                     243

                     55

                        758

                        Irlandia

                     1 024

                     339

                     126

                        1 490

                        Izrael

                     602

                     285

                     79

                        966

                        Włochy

                     782

                     322

                     88

                        1 191

                        Luksemburg

                     1 556

                     358

                     145

                        2 059

                        Niderlandy

                     794

                     314

                     117

                        1 224

                        Polska

                     453

                     226

                     50

                        730

                        Portugalia

                     602

                     285

                     66

                        953

                        Słowenia

                     460

                     243

                     79

                        781

                        Hiszpania

                     786

                     300

                     91

                        1 177

                        Szwecja

                     1 024

                     339

                     107

                        1 471

                        Szwajcaria

                     1 556

                     358

                     122

                        2 036

                        OGÓŁEM

                        15 983

                        5 997

                        1 887

                        1 851

                        25 719

         ZAŁĄCZNIK 4

            PROCEDURA PRZETARGU OGRANICZONEGO

         Procedura przetargu ograniczonego, o której mowa poniżej, ma zastosowanie do wszelkich usług badawczych i rozwojowych, z których korzyści odnosi całe środowisko naukowe i za które całość wynagrodzenia wypłaca SHARE-ERIC.
         Usługi badawcze i usługi rozwojowe obejmują usługi badawcze i usługi rozwojowe niezbędne do utrzymania i podniesienia stanu wiedzy w zakresie technologii badania. Obejmują one następujące usługi, lecz nie są do nich ograniczone: rozwój oprogramowania służącego do prowadzenia badań, rozwój metodologii badania, opracowanie innowacyjnych technik prowadzenia ankiet oraz ich praktyczne zastosowanie.
         Przed rozpoczęciem procedury przetargowej należy publicznie udostępnić opis usług będących przedmiotem zamówienia poprzez opublikowanie ogłoszenia o zamówieniu. Strony zamawiające podają w takim ogłoszeniu obiektywne i niedyskryminujące kryteria lub reguły, które zamierzają stosować, minimalną liczbę kandydatów, których zamierzają zaprosić oraz, w stosownych przypadkach, ich maksymalną liczbę.
         Konkurencję można ograniczyć do trzech potencjalnych oferentów. Jeżeli na rynku usług będących przedmiotem zamówienia działa trzech lub mniej usługodawców, procedurą przetargową należy objąć wszystkich usługodawców na rynku.
         Wybór oferenta jest dokonywany w oparciu o najniższą zaoferowaną cenę i najwyższą zaoferowaną jakość usługi. Definicja jakości usługi znajduje się w opisie w pkt 1.


title: Decyzja Komisji (UE) 2015/1603 z dnia 13 sierpnia 2015 r. w sprawie środka wprowadzonego przez Hiszpanię zgodnie z art. 7 dyrektywy Rady 89/686/EWG, wycofującego z obrotu pewien rodzaj pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania

text:
               24.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 248/99

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/1603
   z dnia 13 sierpnia 2015 r.
   w sprawie środka wprowadzonego przez Hiszpanię zgodnie z art. 7 dyrektywy Rady 89/686/EWG, wycofującego z obrotu pewien rodzaj pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej (1), w szczególności jej art. 7,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Władze Hiszpanii powiadomiły Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wprowadzeniu środka polegającego na wycofaniu z obrotu pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania typu Delphin Schwimmscheiben – Typ Super, produkowanego przez Delphin Vertriebs- und Service GmbH, 61192 Niddatal, Niemcy. Produkt nosił oznakowanie CE zgodnie z dyrektywą 89/686/EWG, przeszedł także badania i ocenę typu zgodnie ze zharmonizowaną normą EN 13138-1:2008 Pomocnicze urządzenia wypornościowe do nauki pływania – Część 1: Wymagania bezpieczeństwa i metody badań pomocniczych urządzeń wypornościowych przeznaczonych do zakładania przeprowadzone przez niemiecką jednostkę notyfikowaną TÜV Rheinland LGA Products GmbH (NB 0197). Produkt uznaje się za środek ochrony indywidualnej sklasyfikowany w kategorii II.

               (2)

               Zgłoszenia dokonano w następstwie powiadomienia o wypadku: po pływaniu, kiedy rodzice zbierali swoje rzeczy osobiste przed powrotem do domu, dziecko ugryzło jeden z krążków, odczepiając jego niewielki fragment i połykając go, wskutek czego wymagało udzielenia niezbędnej pomocy medycznej i hospitalizacji.

               (3)

               Władze Hiszpanii nakazały wycofanie produktu z obrotu. Zastosowanie środka uzasadniono niezadowalającym zastosowaniem norm określonych w art. 5 dyrektywy 89/686/EWG, w szczególności zharmonizowanej normy EN 13138-1:2008 Pomocnicze urządzenia wypornościowe do nauki pływania – Część 1: Wymagania bezpieczeństwa i metody badań pomocniczych urządzeń wypornościowych przeznaczonych do zakładania pkt 5.4.2 Małe części, w związku z podstawowym wymaganiem bezpieczeństwa i ochrony zdrowia określonym w pkt 1.2.1 załącznika II do dyrektywy 89/686/EWG Brak występowania zagrożeń i innych niedogodnych właściwości. Pkt 5.4.2 normy EN 13138-1 zawiera wymóg, aby małe przymocowane części wytrzymywały siłę ciągnięcia w wysokości (90 ± 2) N w kierunku, w którym oderwanie jest najbardziej prawdopodobne, bez odrywania się od urządzenia. Części, które mogą się oderwać, nie powinny mieścić się całkowicie w cylindrze do badania małych części, a badanie ich pod tym względem powinno być zgodne z normą EN 71-1.

               (4)

               Władze hiszpańskie wskazały, że po przeprowadzeniu próby rozciągania zgodnie z normą zharmonizowaną EN 13138-1:2008 stwierdzono, iż małe części mogą zostać oderwane od produktu i połknięte przez małe dzieci, dla których produkt jest przeznaczony. Poziom ciągnięcia, przy którym małe części odrywały się, wynosił zawsze mniej niż 90 N, a części te mieściły się całkowicie w cylindrze do badania małych części. Władze hiszpańskie uznały, że pkt 5.4.2 tej normy nie jest ograniczony do badania jedynie małych przymocowanych części, lecz ogólnie małych części. Zastosowały one „tester ugryzień” zgodnie z badaniami opisanymi w normach EN 12227:2010 Kojce mieszkaniowe – wymagania bezpieczeństwa i metody badań i normy EN 716-2:2008 Meble – Łóżka dziecięce i łóżka dziecięce składane mieszkaniowe – Część 2: Metody badań.

               (5)

               Władze Niemiec nie zgadzają się z oceną ryzyka przeprowadzoną przez władze Hiszpanii, uznając, że zastosowana metoda badawcza nie jest adekwatna do sposobu praktycznego zastosowania sprzętu. Ich zdaniem klauzula 5.4.2 normy EN 13138-1 obejmuje jedynie małe przymocowane części. Władze Niemiec twierdziły, że produkt nie stanowi poważnego zagrożenia, ponieważ nie jest zabawką, a scenariusz ryzyka opisany przez władze Hiszpanii jest nierealistyczny.

               (6)

               Producent zakwestionował również metodę badawczą zastosowaną przez władze Hiszpanii. Podczas badania typu WE jednostka notyfikowana nie przeprowadziła badania zgodnie z pkt 5.4.2 normy EN 13138-1 z adnotacją, że produkt nie posiada żadnych małych przymocowanych części.

               (7)

               Po notyfikacji producent zwrócił się do jednostki notyfikowanej o przeprowadzenie dodatkowej próby rozciągania zgodnie z pkt 8.5.2.2 normy EN 1888:2012 Artykuły dla dzieci – Wózki dziecięce – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań z wykorzystaniem „testera ugryzień” opisanego w pkt 5.7 tej normy, identycznego jak „tester ugryzień” opisany w normach EN 716-2 i EN 12227. Żadne małe części nie zostały oderwane od głównej części produktu. Ponadto jednostka notyfikowana przeprowadziła kolejne badanie, które wykazało, że żadna część nie oderwała się, gdy urządzenie zostało poddane sile rozciągania równej 90 N – w badaniu podobnym do metody badania dla małych części w normie EN 71-1 Bezpieczeństwo zabawek – Część 1: Właściwości mechanicznie i fizyczne.

               (8)

               Komisja zwróciła się do ekspertów o pomoc techniczną w celu zbadania głównych kwestii związanych ze sprawą. Eksperci techniczni przeprowadzili zewnętrzne badanie i stwierdzili, że badanie obejmujące wyłącznie małe przymocowane części jest wystarczające do wykazania zgodności z podstawowym wymaganiem bezpieczeństwa i ochrony zdrowia określonym w pkt 1.2.1 załącznika II do dyrektywy 89/686/EWG.

               (9)

               Norma EN 13138-1 nie przewiduje wyraźnej metody badania małych przymocowanych części. W świetle tej niejasności trzeba było dokonać wyboru między właściwymi dostępnymi metodami badania, biorąc pod uwagę charakter produktu. Władze hiszpańskie zastosowały metodę badania, którą uznały za najbardziej odpowiednią do oceny ryzyka stwarzanego przez produkt. Eksperci techniczni stwierdzili jednak, że metoda badania zastosowana przez władze Hiszpanii nie jest właściwa.

               (10)

               Próbę rozciągania przeprowadzoną przez niemiecką jednostkę notyfikowaną można uznać za jedyną właściwą metodę badania w tej sprawie. Dlatego metoda zastosowana przy badaniu typu WE jest właściwa, a ocena w ramach badania typu WE została przeprowadzona przez jednostkę notyfikowaną w sposób prawidłowy.

               (11)

               Według dostępnych danych statystycznych na temat utrzymujących się na powierzchni urządzeń do pływania obecnych na rynku oraz wypadków można wyciągnąć wniosek, że urządzenia do pływania wykonane z materiałów utrzymujących się na powierzchni nie stwarzają szczególnego ryzyka zadławienia podczas użytkowania zgodnie z przeznaczeniem w dających się przewidzieć warunkach użytkowania. Produkty są przeznaczone wyłącznie do stosowania w wodzie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Środek wprowadzony przez władze Hiszpanii, polegający na wycofaniu z obrotu pomocniczych urządzeń wypornościowych do nauki pływania typu Delphin Schwimmscheiben – Typ Super, produkowanego przez Delphin Vertriebs- und Service GmbH, 61192 Niddatal, Niemcy, nie jest uzasadniony.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 13 sierpnia 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Elżbieta BIEŃKOWSKA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 399 z 30.12.1989, s. 18.


title: Decyzja Rady 2004 /811/WPZiB z dnia 5 lipca 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia pomiędzy Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie udziału Królestwa Norwegii w Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPOL „Proxima”) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii

text:
               30.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 354/85

         DECYZJA RADY 2004 /811/WPZiB
   z dnia 5 lipca 2004 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia pomiędzy Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie udziału Królestwa Norwegii w Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPOL „Proxima”) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
   uwzględniając zalecenie Prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 29 września 2003 r., Rada przyjęła wspólne działanie 2003/681/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPOL „Proxima”) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii (1).

               (2)

               Artykuł 9 ust. 6 tego wspólnego działania przewiduje, że szczegółowe uzgodnienia dotyczące udziału państw trzecich stanowią przedmiot porozumienia, zgodnie z art. 24 Traktatu o Unii Europejskiej.

               (3)

               W następstwie decyzji Rady z dnia 2 marca 2004 r., upoważniającej Prezydencję wspomaganą tam gdzie to niezbędne, przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, do otwarcia negocjacji, Prezydencja wynegocjowała porozumienie z Królestwem Norwegii w sprawie udziału Królestwa Norwegii w Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPOL „Proxima”) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii.

               (4)

               Należy zatwierdzić porozumienie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Porozumienie pomiędzy Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie udziału Królestwa Norwegii w Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPOL „Proxima”) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Unii Europejskiej.
   Tekst porozumienia załącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania porozumienia, tak by stało się ono wiążące dla Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 5 lipca 2004 r.

            W imieniu Rady

         G. ZALM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 249 z 1.10.2003, str. 66.
   TŁUMACZENIE
   POROZUMIENIE
   pomiędzy Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie udziału Królestwa Norwegii w Misji Policyjnej Unii Europejskiej w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii (EUPOL „Proxima”)
   UNIA EUROPEJSKA
   z jednej strony oraz
   Królestwo Norwegii
   z drugiej strony,
   nazywane łącznie w dalszej części tekstu „Stronami uczestniczącymi”,
   UWZGLĘDNIAJĄC

               —

               przyjęcie przez Radę Unii Europejskiej w dniu 29 września 2003 roku wspólnego działania 2003/681/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii (EUPOL „Proxima”) (1), stwierdzającego, że państwa przystępujące zaprasza się, a inne państwa trzecie mogą być zaproszone do udziału w EUPOL „Proxima”,

               —

               zaproszenie wystosowane do Królestwa Norwegii dotyczące uczestnictwa w EUPOL „Proxima”,

               —

               pomyślne zakończenie procesu tworzenia sił oraz zalecenie wydane przez Szefa Misji Policyjnej i Komitet ds. Aspektów Cywilnych Zarządzania Kryzysowego dotyczące zgody na uczestnictwo Królestwa Norwegii w EUPOL „Proxima”,

               —

               decyzję wydaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa w dniu 10 lutego 2004 roku w sprawie akceptacji udziału Królestwa Norwegii w EUPOL „Proxima”,

               —

               porozumienie zawarte w dniu 11 grudnia 2003 roku pomiędzy UE i Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii w sprawie statusu i działalności EUPOL „Proxima” w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii (2), włączywszy w to przepisy dotyczące statusu personelu EUPOL „Proxima”,

         UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Ramy współpracy
   1.   Królestwo Norwegii współdziała zgodnie z przepisami wspólnego działania 2003/681/WPZiB w sprawie EUPOL „Proxima” przyjętego przez Radę Unii Europejskiej w dniu 29 września 2003 roku oraz wszelkimi innymi wspólnymi działaniami lub decyzjami, na mocy których Rada Unii Europejskiej może podjąć decyzję o rozszerzeniu EUPOL „Proxima”.
   2.   Udział Królestwa Norwegii w EUPOL „Proxima” nie stanowi uszczerbku dla autonomii Unii Europejskiej w podejmowaniu decyzji.
   Artykuł 2
   Status personelu
   1.   Status personelu oddelegowanego do EUPOL „Proxima” przez Królestwo Norwegii podlega porozumieniu zawartemu w dniu 11 grudnia 2003 roku między UE a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii w sprawie statusu i działalności EUPOL „Proxima” w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii.
   2.   Bez uszczerbku dla porozumienia między UE a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii w sprawie statusu i działalności EUPOL „Proxima” w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii, Królestwo Norwegii sprawuje jurysdykcję nad swoim personelem uczestniczącym w EUPOL „Proxima”.
   3.   Królestwo Norwegii jest odpowiedzialne za odpowiadanie na jakiekolwiek roszczenia związane z uczestnictwem w EUPOL „Proxima”, dotyczące któregokolwiek członka jego personelu lub pochodzące od członka personelu. Królestwo Norwegii jest odpowiedzialne za wszczynanie postępowania, w szczególności prawnego lub dyscyplinarnego, przeciwko któremukolwiek członkowi jego personelu.
   4.   Królestwo Norwegii zrzeka się wszelkich roszczeń przeciwko któremukolwiek państwu uczestniczącemu w EUPOL „Proxima”, dotyczących uszkodzenia ciała, śmierci członka personelu Królestwa Norwegii lub wyrządzenia szkody na lub utraty własnych środków majątkowych należących i używanych przez EUPOL „Proxima”, jeżeli takie uszkodzenie ciała, śmierć, szkoda lub utrata:

               —

               zostały spowodowane przez personel EUPOL „Proxima” podczas wykonywania jego obowiązków związanych z operacją, z wyjątkiem przypadku poważnego zaniedbania lub umyślnego niewłaściwego postępowania,

               —

               lub wyniknęły z użycia którychkolwiek ze środków majątkowych posiadanych przez państwa uczestniczące w EUPOL „Proxima”, pod warunkiem, że środki te zostały użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadku poważnego zaniedbania lub umyślnego niewłaściwego postępowania personelu EUPOL „Proxima” używającego tych środków.

         5.   Państwa Członkowskie Unii Europejskiej zobowiązują się do złożenia oświadczenia odnośnie zrzeczenia się roszczeń dla celów uczestnictwa Królestwa Norwegii w EUPOL „Proxima”.
   Artykuł 3
   Informacje tajne
   1.   Królestwo Norwegii podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia ochrony tajnych informacji UE zgodnie z uregulowaniami Rady Unii Europejskiej dotyczącymi bezpieczeństwa, zawartymi w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 rokuc (3) oraz zgodnie z dalszymi wytycznymi wydanymi przez właściwe władze, w tym przez Szefa Misji/Komisarza Policji EUPOL „Proxima”.
   2.   W przypadkach, gdy UE i Królestwo Norwegii zawarły porozumienie w sprawie procedur bezpieczeństwa dla wymiany informacji tajnych, postanowienia takiego porozumienia stosuje się w kontekście EUPOL „Proxima”.
   Artykuł 4
   Personel oddelegowany do EUPOL „Proxima”
   1.   Królestwo Norwegii zapewnia, że jego personel oddelegowany do EUPOL „Proxima” wykonuje swoją misję zgodnie z:

               —

               przepisami wspólnego działania 2003/681/WPZiB i późniejszymi zmianami, o których mowa w artykule 1 ustęp 1 niniejszego porozumienia,

               —

               planem operacyjnym,

               —

               środkami wykonawczymi.

         2.   Królestwo Norwegii informuje w odpowiednim terminie Szefa Misji/Komisarza Policji EUPOL „Proxima” oraz Sekretariat Generalny Rady Unii Europejskiej o wszelkich zmianach odnośnie swego udziału w EUPOL „Proxima”.
   3.   Personel oddelegowany do EUPOL „Proxima” przechodzi badania lekarskie i szczepienia oraz musi uzyskać zaświadczenie lekarskie stwierdzające zdolność do pełnienia obowiązków wystawione przez właściwe władze Królestwa Norwegii. Personel oddelegowany do EUPOL „Proxima” przedstawia kopię takiego zaświadczenia.
   4.   Oddelegowani funkcjonariusze policji pracują w swoich narodowych mundurach policyjnych. Berety i insygnia są dostarczone przez EUPOL „Proxima”.
   Artykuł 5
   Podległość dowództwu
   1.   Personel oddelegowany przez Królestwo Norwegii wykonuje swoje obowiązki i zachowuje się mając na uwadze wyłącznie interesy EUPOL „Proxima”.
   2.   Cały personel pozostaje pod całkowitym dowództwem swoich władz krajowych.
   3.   Władze krajowe dokonają przeniesienia kontroli operacyjnej (OPCON) do Szefa Misji/Komisarza Policji EUPOL „Proxima”, który dowodzi i sprawuje kontrolę poprzez hierarchiczną strukturę dowodzenia i kontroli.
   4.   Szef Misji/Komisarz Policji kieruje EUPOL „Proxima” i przyjmuje na siebie jego codzienne zarządzanie.
   5.   Królestwo Norwegii ma takie same prawa i obowiązki w kwestii codziennego zarządzania operacją jak Państwa Członkowskie Unii Europejskiej biorące udział w operacji zgodnie z artykułem 9 ustęp 4 wspólnego działania 2003/681/WPZiB.
   6.   Szef Misji/Komisarz Policji EUPOL „Proxima” jest odpowiedzialny za kontrolę dyscyplinarną sprawowaną nad personelem operacyjnym. W przypadku konieczności postępowanie dyscyplinarne jest podejmowane przez odpowiednie władze krajowe.
   7.   W celu reprezentowania swojego narodowego kontyngentu w operacji Królestwo Norwegii wyznacza Punkt Kontaktowy Kontyngentu Narodowego (NPC). W sprawach narodowych NPC podlega Szefowi Misji/Komisarzowi Policji EUPOL „Proxima” oraz jest odpowiedzialny za codzienną dyscyplinę kontyngentu.
   8.   Decyzja w sprawie zakończenia operacji będzie podjęta przez Unię Europejską po konsultacji z Królestwem Norwegii, pod warunkiem, że państwo to wciąż jeszcze uczestniczy w EUPOL „Proxima” w dniu zakończenia operacji.
   Artykuł 6
   Aspekty finansowe
   1.   Królestwo Norwegii przyjmuje na siebie wszelkie koszty związane ze swoim uczestnictwem w operacji, pominąwszy koszty podlegające wspólnemu finansowania UE, jak jest to wyszczególnione w budżecie operacyjnym operacji.
   2.   Królestwo Norwegii rozważa wnoszenie wkładów o charakterze dobrowolnym.
   3.   W przypadku takich wkładów o charakterze dobrowolnym zostanie podpisane uzgodnienie między Szefem Misji/Komisarzem Policji i odpowiednimi służbami administracyjnymi Królestwa Norwegii w sprawie wkładów Królestwa Norwegii do budżetu operacyjnego EUPOL „Proxima”. Uzgodnienie to będzie zawierać między innymi następujące postanowienia:

               a)

               suma dokonywanej wpłaty;

               b)

               ustalenia co do pokrycia wkładu finansowego;

               c)

               procedura audytowa.

         4.   W przypadku śmierci, uszkodzenia ciała, strat lub wyrządzenia szkód osobom fizycznym lub prawnym z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Królestwo Norwegii po ustaleniu jego odpowiedzialności, wypłaci odszkodowanie zgodnie na warunkach przewidzianych w porozumieniu w sprawie statusu misji, o którym mowa w artykule 2 niniejszego porozumienia.
   Artykuł 7
   Niewykonanie
   Jeżeli jedna ze stron nie wykona swoich zobowiązań przewidzianych w poprzednich artykułach, druga strona będzie miała prawo do rozwiązania niniejszego porozumienia w drodze miesięcznego wypowiedzenia.
   Artykuł 8
   Rozstrzyganie sporów
   Spory dotyczące interpretacji lub zastosowania niniejszego porozumienia rozstrzygane będą w drodze dyplomatycznej pomiędzy stronami.
   Artykuł 9
   Wejście w życie
   1.   Niniejsze porozumienie wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca po wzajemnej notyfikacji się stron zakończenia wewnętrznych procedur niezbędnych dla tego celu.
   2.   Niniejsze porozumienie będzie stosowane tymczasowo od momentu podpisania.
   3.   Zmiany do niniejszego porozumienia mogą być dokonane na zasadzie wzajemnego pisemnego porozumienia stron.
   4.   Strona może wypowiedzieć niniejsze porozumienie poprzez złożenie drugiej stronie pisemnego wypowiedzenia. Tego rodzaju wypowiedzenie staje się skuteczne z upływem sześciu miesięcy od dnia otrzymania przez drugą stronę zawiadomienia.

      Sporządzone w Brukseli, dnia 9 września 2004 r. w języku angielskim w czterech egzemplarzach.

            W imieniu Unii Europejskiej

            W imieniu Królestwa Norwegii

      (1)  Dz.U. L 249 z 1.10.2003, str. 66.

      (2)  Dz.U. L 16 z 23.1.2004, str. 65.

      (3)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 2001 r. dotycząca zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską i Rumunią ustanawiającej pewne warunki dla transportu drogowego rzeczy i wspieranie transportu kombinowanego

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0409

Dziennik Urzędowy L 142 , 31/05/2002 P. 0074 - 0074

		Decyzja Radyz dnia 6 grudnia 2001 r.dotycząca zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską i Rumunią ustanawiającej pewne warunki dla transportu drogowego rzeczy i wspieranie transportu kombinowanego(2002/409/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności art. 71 i 93, w powiązaniu z jego art. 300 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zawarcie Umowy między Wspólnotą Europejską i Rumunią ustanawiającej pewne warunki dla transportu drogowego rzeczy oraz wspierania transportu kombinowanego (dalej zwanej "Umową") stanowi właściwy instrument dalszego rozwoju stosunków transportowych między umawiającymi się stronami.(2) Zawarcie Umowy przyczynia się do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego, ze względu na fakt, że będzie wspierać ruch tranzytowy przez Rumunię w ruchu wewnętrznym między Grecją i innymi Państwami Członkowskimi, umożliwiając tym samym prowadzenie handlu wewnątrzwspólnotowego po najniższych możliwych kosztach dla wszystkich zainteresowanych i zmniejszając do minimum przeszkody natury administracyjnej i technicznej.(3) Zawarcie Umowy wspiera transport kombinowany z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego.(4) Umowa powinna być przyjęta w imieniu Wspólnoty,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Umowa między Wspólnotą Europejską i Rumunią ustanawiająca pewne warunki drogowego transportu rzeczy i wspierania transportu kombinowanego zostaje niniejszym przyjęta w imieniu Wspólnoty.Tekst umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejsza Umowa zostanie podana do wiadomości przez przewodniczącego Rady zgodnie z art. 19 Umowy.Artykuł 3Komisja, wspomagana przez przedstawicieli członków Rady, reprezentuje Wspólnotę w Komitecie Transportu Wspólnota/Rumunia (dalej zwanym ("Komitetem") ustanowionym zgodnie z art. 13 Umowy.O stanowisku Wspólnoty w Komitecie decyduje Rada większością kwalifikowaną, działając na wniosek Komisji. Rada rozstrzyga zwykłą większością, jeśli decyzja zgłoszona przez Komitet dotyczy regulaminu Komitetu.Decyzje podjęte przez Komitet są publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 6 grudnia 2001 r.W imieniu RadyR. DaemsPrzewodniczący[1] Dz.U. C 154 E z 29.3.2001, str. 227.[2] Dz.U. C 72 E z 21.3.2002, str. 141.--------------------------------------------------


title: 2008/522/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie zamknięcia księgi dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2005

text:
               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/133

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   w sprawie zamknięcia księgi dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2005
   (2008/522/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Leków na rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2005, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 – C6-0080/2007),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (4), w szczególności jego art. 68,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0099/2007),

               1.

               odnotowuje następujące dane figurujące w sprawozdaniach finansowych Europejskiej Agencji Leków za lata budżetowe 2004 i 2005:
               Rachunek dochodów i wydatków za lata budżetowe 2004 i 2005

                           (w tys. EUR)

                           2005

                           2004

                              Dochody

                           Opłaty dotyczące pozwoleń na dopuszczenie do obrotu

                           72 613

                           68 412

                           Subwencja wspólnotowa, w tym subwencje uzyskane z EOG

                           22 847

                           20 529

                           Specjalny wkład od Wspólnoty na sieroce produkty lecznicze

                           6 110

                           4 026

                           Wkład w programy wspólnotowe

                           0

                           0

                           Dochody administracyjne

                           3 423

                           1 973

                           Inne dochody

                           1 643

                           1 473

                              Ogółem (a)

                              106 636

                              96 413

                              Wydatki

                           Wydatki na personel

                           40 057

                           34 333

                           Wydatki administracyjne

                           17 022

                           11 224

                           Wydatki operacyjne

                           41 999

                           38 573

                           Amortyzacja

                           5 333

                           3 650

                           Inne czynniki

                           104

                           280

                              Ogółem (b)

                              104 515

                              88 060

                              Wynik (c = a - b)

                              2 121

                              8 353

                              Wynik (e)

                           2 257

                           1 160

                              Saldo dla danego roku budżetowego (f = c + e)

                              4 378

                              9 513

                              Źródło: dane Agencji; powyższa tabela przedstawia skróconą wersję danych dostarczonych przez Agencję w jej własnym sprawozdaniu finansowym.

               2.

               zatwierdza zamknięcie księgi dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Leków za rok budżetowy 2005;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Leków, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 4.

      (2)  Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 12.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (4)  Dz.U. L 136 z 30.4.2004, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1901/2006 (Dz.U. L 378 z 27.12.2006, str. 1).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1339 z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie przyjęcia w imieniu Unii Europejskiej poprawki dauhańskiej do Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i wspólnej realizacji wynikających z niego zobowiązań

text:
               4.8.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 207/1

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1339
   z dnia 13 lipca 2015 r.
   w sprawie przyjęcia w imieniu Unii Europejskiej poprawki dauhańskiej do Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i wspólnej realizacji wynikających z niego zobowiązań
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Podczas dauhańskiej konferencji klimatycznej w grudniu 2012 r. Strony Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu („protokół z Kioto”) przyjęły poprawkę dauhańską ustanawiającą drugi okres rozliczeniowy protokołu z Kioto, rozpoczynający się w dniu 1 stycznia 2013 r. i trwający do dnia 31 grudnia 2020 r. („poprawka dauhańska”). Poprawka dauhańska zmienia załącznik B do protokołu z Kioto poprzez ustanowienie dalszych prawnie wiążących zobowiązań w zakresie łagodzenia zmiany klimatu dotyczących Stron wymienionych w tym załączniku w drugim okresie rozliczeniowym oraz zmienia dotychczasowe i ustanawia nowe postanowienia dotyczące realizacji zobowiązań Stron w zakresie łagodzenia zmiany klimatu w drugim okresie rozliczeniowym.

               (2)

               Unia i jej państwa członkowskie zgodziły się na poprawkę dauhańską jako część pakietu, w ramach którego Strony Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu („konwencja”) zgodziły się przyjąć do końca 2015 r. protokół, inny instrument prawny lub uzgodniony rezultat mający moc prawną na mocy konwencji, mający zastosowanie do wszystkich Stron, który powinien wejść w życie i być wdrożony od 2020 r. Negocjacje w sprawie tego prawnie wiążącego instrumentu są prowadzone obecnie w ramach grupy roboczej ad hoc ds. platformy z Durbanu dotyczącej zwiększenia działań na rzecz ochrony klimatu.

               (3)

               Poprawka dauhańska podlega przyjęciu przez Strony protokołu z Kioto i wejdzie w życie w odniesieniu do tych Stron, które ją przyjęły dziewięćdziesiątego dnia po dacie otrzymania przez depozytariusza konwencji instrumentów przyjęcia od co najmniej trzech czwartych Stron protokołu z Kioto. Aby poprawka dauhańska weszła w życie, niezbędne są w sumie 144 instrumenty przyjęcia.

               (4)

               W konkluzjach z dnia 9 marca 2012 r. Rada zgodziła się zaproponować wspólne ilościowe zobowiązanie do redukcji emisji o 20 % dla drugiego okresu rozliczeniowego protokołu z Kioto w odniesieniu do Unii i jej państw członkowskich. Zobowiązanie to zostało ustalone na podstawie całkowitego poziomu emisji gazów cieplarnianych dopuszczalnego w okresie 2013–2020 w ramach pakietu klimatyczno-energetycznego (2).

               (5)

               Zgodnie z tym podejściem Rada uzgodniła również, że zobowiązania do redukcji emisji przyjęte przez poszczególne państwa członkowskie nie powinny przekroczyć zobowiązań, które zostały ustalone w prawodawstwie unijnym, oraz że zobowiązanie powinno opierać się na sumie poziomów emisji w latach bazowych w państwach członkowskich zgodnie z protokołem z Kioto. W związku z tym Unia i jej państwa członkowskie podczas dauhańskiej konferencji klimatycznej zgodziły się na ilościowo określone zobowiązanie do redukcji emisji, które powoduje ograniczenie ich średniego rocznego poziomu emisji gazów cieplarnianych w drugim okresie rozliczeniowym do 80 % sumy ich emisji w latach bazowych. Ustalenie to znalazło odzwierciedlenie w poprawce dauhańskiej.

               (6)

               Zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 9 marca 2012 r. Unia i jej państwa członkowskie zaproponowały również przyjęcie jako celu redukcji emisji do 2020 r. o 30 % w stosunku do poziomów z 1990 r., w ramach globalnego i kompleksowego porozumienia dotyczącego okresu po 2012 r., pod warunkiem że pozostałe kraje rozwinięte zobowiążą się do porównywalnej redukcji emisji, a kraje rozwijające się – do wniesienia wkładu na miarę swoich zadań i możliwości. Propozycja ta również znalazła odzwierciedlenie w poprawce dauhańskiej.

               (7)

               Docelowe poziomy emisji dla Unii i jej państw członkowskich są wymienione w poprawce dauhańskiej z przypisem wyjaśniającym, iż te docelowe poziomy opierają się na założeniu, że zostaną zrealizowane wspólnie przez Unię Europejską i jej państwa członkowskie, zgodnie z art. 4 protokołu z Kioto. Przyjmując poprawkę dauhańską, Unia, jej państwa członkowskie, Chorwacja i Islandia wydały również wspólne oświadczenie, w którym wyraziły zamiar wspólnej realizacji swoich zobowiązań w drugim okresie rozliczeniowym. Oświadczenie to znalazło odzwierciedlenie w sprawozdaniu z konferencji i zostało powtórzone w konkluzjach Rady z dnia 17 grudnia 2012 r.

               (8)

               Podjąwszy decyzję o wspólnej realizacji zobowiązań zgodnie z art. 4 protokołu z Kioto, Unia i jej państwa członkowskie przyjęły na podstawie ust. 6 tego artykułu oraz zgodnie z art. 24 ust. 2 protokołu z Kioto współodpowiedzialność za realizację swoich ilościowo określonych zobowiązań do redukcji emisji na mocy art. 3 ust. 1a protokołu z Kioto. W związku z tym, zgodnie z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, państwa członkowskie indywidualnie i zbiorowo mają obowiązek podjęcia wszelkich odpowiednich środków, ogólnych lub szczegółowych, w celu zapewnienia wykonania obowiązków wynikających z działań instytucji unijnych, w celu ułatwienia realizacji tego zobowiązania oraz powstrzymania się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrażać jego osiągnięciu.

               (9)

               W tym samym oświadczeniu Unia, jej państwa członkowskie, Chorwacja i Islandia stwierdziły również, zgodnie z art. 4 ust. 1 protokołu z Kioto, który umożliwia Stronom wspólną realizację ich zobowiązań na mocy art. 3 protokołu z Kioto, że art. 3 ust. 7b protokołu z Kioto będzie stosować się do łącznej kwoty przyznanych uprawnień do emisji na podstawie porozumienia w sprawie wspólnej realizacji zobowiązań przez Unię, jej państwa członkowskie, Chorwację i Islandię i nie będzie stosować się indywidualnie do któregokolwiek państwa członkowskiego, Chorwacji ani Islandii. Rada podczas swojego posiedzenia w dniu 15 grudnia 2009 r. z zadowoleniem przyjęła wniosek Islandii w sprawie realizacji jej zobowiązań w ramach drugiego okresu rozliczeniowego wspólnie z Unią i jej państwami członkowskimi oraz wezwała Komisję do przedstawienia zalecenia dotyczącego podjęcia niezbędnych negocjacji w sprawie porozumienia z Islandią, zgodnego z zasadami i kryteriami określonymi w pakiecie klimatyczno-energetycznym Unii. W Porozumieniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islandią, z drugiej strony, dotyczącym uczestnictwa Islandii we wspólnej realizacji zobowiązań Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i Islandii w drugim okresie rozliczeniowym Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (3) („porozumienie z Islandią”) określono warunki tego uczestnictwa.

               (10)

               Art. 4 protokołu z Kioto wymaga, aby Strony, które osiągają porozumienie co do wspólnej realizacji swoich zobowiązań na mocy art. 3 protokołu z Kioto, określiły w stosownym porozumieniu w sprawie wspólnej realizacji zobowiązań poziomy emisji przydzielone każdej ze stron. Protokół z Kioto wymaga, aby Strony porozumienia w sprawie wspólnej realizacji zobowiązań powiadomiły sekretariat konwencji o warunkach tego porozumienia w dniu złożenia dokumentów ratyfikacji lub zatwierdzenia.

               (11)

               W ramach konwencji oraz protokołu z Kioto państwa członkowskie ponoszą podstawową odpowiedzialność za własne emisje. Aby ułatwić rachunkowość i zgodność z przepisami w ramach drugiego okresu rozliczeniowego, państwa członkowskie podjęły decyzję o powierzeniu Unii zarządzania częścią przyznanych im jednostek emisji poprzez stworzenie puli jednostek przypisanej Unii.

               (12)

               Zgodnie z istniejącym prawodawstwem Unii poziom emisji przydzielony Unii obejmuje emisje gazów cieplarnianych w ramach dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4), w zakresie, w jakim te emisje gazów cieplarnianych są objęte załącznikiem A do protokołu z Kioto.

               (13)

               Poziomy emisji poszczególnych państw członkowskich oraz Islandii obejmują emisje gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwanie przez pochłaniacze na ich terytoriach, w przypadku gdy te źródła i pochłaniacze nie są objęte zakresem dyrektywy 2003/87/WE, ale są objęte protokołem z Kioto. Obejmuje to wszystkie emisje według źródeł oraz usuwanie przez pochłaniacze, pochodzące z użytkowania gruntów przez człowieka, zmian użytkowania gruntów i leśnictwa (LULUCF), o których mowa w art. 3 ust. 3 i 4 protokołu z Kioto i które są rozliczane przez odnośne państwa członkowskie i Islandię, jak również wszystkie emisje trójfluorku azotu (NF3).

               (14)

               Wszelkie emisje netto z LULUCF i emisje NF3 w państwie członkowskim mogą zostać zrównoważone przez to państwo członkowskie nadplanowymi wynikami w innych sektorach nieobjętych unijnym systemem handlu uprawnieniami do emisji lub poprzez wykorzystanie elastycznych mechanizmów protokołu z Kioto. Aby pokryć emisje z LULUCF i emisje NF3, państwo członkowskie może także wykorzystać nadwyżkę uprawnień do emisji przeniesionych z pierwszego okresu rozliczeniowego, znajdujących się w jego rezerwie nadwyżki z poprzedniego okresu, w zakresie, w jakim jego emisje przekraczają przyznane mu uprawnienia do emisji. Jeżeli okaże się, że w jednym z państw członkowskich nadal występują nieprzewidziane znaczące emisje netto z LULUCF i emisje NF3 netto mimo wdrażania zdecydowanych strategii w celu ich ograniczenia, Komisja powinna rozważyć dalsze możliwości pomocy takiemu państwu członkowskiemu.

               (15)

               Zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 9 marca 2012 r. i ze złożoną przez Unię i jej państwa członkowskie propozycją przyjęcia wartości docelowej na poziomie 80 % w ramach drugiego okresu rozliczeniowego, poziomy emisji państw członkowskich są równe sumie rocznych przydziałów emisji na lata 2013–2020 ustalonych na podstawie decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE (5). Kwota tych uprawnień, oparta na wartości współczynnika ocieplenia globalnego z czwartego sprawozdania z oceny Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu, została obliczona zgodnie z załącznikiem II do decyzji Komisji 2013/162/UE (6) oraz skorygowana zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2013/634/UE (7). Poziom emisji dla Islandii ustalono w porozumieniu z Islandią.

               (16)

               Zgodnie z motywem 11 jednostki przyznanej emisji dostępne w rejestrze Unii na koniec drugiego okresu rozliczeniowego należy zwrócić do rejestrów państw członkowskich po tym, jak Unia wypełni swoje zobowiązania określone w art. 11 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (8) oraz bez uszczerbku dla art. 10 ust. 7 tego rozporządzenia. Przyznanie zwróconych jednostek przyznanej emisji odnosi się do wyjątkowej sytuacji ratyfikacji poprawki dauhańskiej oraz nie ma zastosowania do jakiegokolwiek podziału zobowiązań między państwa członkowskie w innych kontekstach i nie przesądza o takim podziale ani na szczeblu międzynarodowym, ani unijnym.

               (17)

               Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 525/2013 państwa członkowskie są zobowiązane do zgłaszania faktycznych lub szacowanych przydziałów zweryfikowanych emisji zgłoszonych przez instalacje i operatorów na mocy dyrektywy 2003/87/WE według kategorii źródeł w krajowym wykazie gazów cieplarnianych, w przypadku gdy jest to możliwe, oraz stosunku tych zweryfikowanych emisji do całości zgłoszonych emisji gazów cieplarnianych według kategorii źródeł. Pozwala to państwom członkowskim osobno zgłaszać emisje objęte ich własnymi poziomami emisji. W sprawozdaniu Unii w sekcji dotyczącej przyznanych Unii uprawnień do emisji należy określić wielkość emisji objętych przyznanymi uprawnieniami do emisji w Unii, które miały miejsce w poszczególnych państwach członkowskich.

               (18)

               Konferencja Stron służąca jako spotkanie Stron protokołu z Kioto zadecydowała, że każda Strona, która podjęła zobowiązanie na drugi okres rozliczeniowy, powinna, w terminie do dnia 15 kwietnia 2015 r., złożyć sekretariatowi konwencji sprawozdanie, aby ułatwić obliczenie przyznanych jej uprawnień do emisji. Komisja powinna przygotować sprawozdanie ułatwiające obliczenie kwoty uprawnień do emisji przyznanych Unii oraz sprawozdanie ułatwiające obliczenie łącznej kwoty uprawnień do emisji przyznanych Unii, jej państwom członkowskim oraz Islandii. Komisja, państwa członkowskie i Islandia powinny w terminie do dnia 15 kwietnia 2015 r. złożyć swoje sprawozdania, w których ich przyznane uprawnienia do emisji zostaną ustalone jako równe ich poziomom emisji wymienionym w załączniku I do niniejszej decyzji.

               (19)

               Aby uwydatnić zaangażowanie Unii i jej państw członkowskich w dążenie do terminowego wprowadzenia w życie poprawki dauhańskiej, Unia, jej państwa członkowskie i Islandia powinny dążyć do ratyfikowania jej nie później niż w trzecim kwartale 2015 r.

               (20)

               Poprawka dauhańska powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii poprawkę dauhańską do Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, uzgodnioną w dniu 8 grudnia 2012 r. w Ad-Dausze.
   Tekst poprawki dauhańskiej dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Unia i jej państwa członkowskie realizują swoje zobowiązania na mocy art. 3 protokołu z Kioto i poprawki dauhańskiej zgodnie z powiadomieniem o warunkach porozumienia w sprawie wspólnej realizacji zobowiązań Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i Islandii na mocy art. 3 protokołu z Kioto zgodnie z art. 4 protokołu z Kioto („powiadomienie”), znajdującym się w załączniku I do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   1.   Przyznane uprawnienia do emisji państw członkowskich i Islandii są równe poziomom emisji określonym w powiadomieniu. W terminie do dnia 15 kwietnia 2015 r. każde z państw członkowskich przedłoży sekretariatowi konwencji sprawozdanie w celu ułatwienia obliczenia przyznanych im uprawnień do emisji zgodnie z wymogami protokołu z Kioto, poprawki dauhańskiej i decyzji przyjętych na ich mocy.
   2.   Komisja przygotuje sprawozdanie ułatwiające obliczenie kwoty uprawnień do emisji przyznanych Unii oraz sprawozdanie ułatwiające obliczenie łącznej kwoty uprawnień do emisji przyznanych Unii, jej państwom członkowskim i Islandii („łączna kwota przyznanych uprawnień”), zgodnie z wymogami protokołu z Kioto, poprawki dauhańskiej i decyzji przyjętych na ich mocy. Komisja przedłoży te sprawozdania sekretariatowi konwencji w terminie do dnia 15 kwietnia 2015 r.
   Artykuł 4
   1.   Wszystkie jednostki przyznanej emisji na drugi okres rozliczeniowy dostępne w rejestrze Unii po tym, jak Unia wypełni swoje zobowiązania określone w art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 oraz po przekazaniu wszelkich jednostek przyznanej emisji zgodnie z aktami wykonawczymi przyjętymi na podstawie art. 10 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 („nadwyżka unijna”), zwraca się państwom członkowskim na koniec drugiego okresu rozliczeniowego.
   2.   Nadwyżkę unijną przyznaje się państwom członkowskim w następujący sposób:

               a)

               jedną szóstą nadwyżki unijnej przekazuje się państwom członkowskim, które zredukowały swoje całkowite przeciętne emisje roczne o ponad 20 % w stosunku do ich indywidualnego roku lub okresu bazowego na mocy protokołu z Kioto do końca drugiego okresu rozliczeniowego proporcjonalnie do osiągniętej przez nie nadwyżki w tonach;

               b)

               jedną trzecią nadwyżki unijnej przekazuje się państwom członkowskim, którym przekazano jednostki na mocy lit. a) i których PKB na mieszkańca (PKB w cenach rynkowych z 2013 r. wyrażonych w euro) wynosi poniżej 60 % średniej unijnej, proporcjonalnie do osiągniętej przez nie nadwyżki w tonach;

               c)

               jedną trzecią nadwyżki unijnej przekazuje się państwom członkowskim proporcjonalnie do ich całkowitych poziomów emisji przedstawionych w załączniku I tabela 1 do niniejszej decyzji;

               d)

               jedną szóstą nadwyżki unijnej przekazuje się państwom członkowskim, których PKB na mieszkańca (PKB w cenach rynkowych z 2013 r. wyrażonych w euro) wynosi poniżej 90 % średniej unijnej, proporcjonalnie do ich całkowitych poziomów emisji przedstawionych w załączniku I tabela 1 do niniejszej decyzji.

         Artykuł 5
   1.   Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby upoważnione do złożenia w imieniu Unii instrumentu przyjęcia Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych zgodnie z art. 20 ust. 4 i art. 21 ust. 7 protokołu z Kioto, wraz z deklaracją kompetencji zawartą w załączniku II do niniejszej decyzji, zgodnie z art. 24 ust. 3 protokołu z Kioto.
   2.   Przewodniczący Rady wyznacza również osobę lub osoby upoważnione do przedłożenia w imieniu Unii powiadomienia sekretariatowi konwencji zgodnie z art. 4 ust. 2 protokołu z Kioto.
   Artykuł 6
   1.   Państwa członkowskie dążą do podjęcia niezbędnych działań w celu złożenia swoich instrumentów przyjęcia równocześnie z instrumentem przyjęcia Unii, w miarę możliwości w trzecim kwartale 2015 r. Składając swoje instrumenty przyjęcia, państwa członkowskie we własnym imieniu przedładają sekretariatowi konwencji powiadomienie zgodnie z art. 4 ust. 2 protokołu z Kioto.
   2.   Państwa członkowskie informują Komisję przed trzecią sesją grupy roboczej ad hoc ds. platformy z Durbanu dotyczącej zwiększenia działań na rzecz ochrony klimatu, która ma odbyć się w dniach 8–13 lutego 2015 r., o swoich decyzjach o przyjęciu poprawki lub, zależnie od okoliczności, o prawdopodobnym terminie zakończenia niezbędnych procedur takiego przyjęcia. Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, uzgadnia datę jednoczesnego złożenia instrumentów przyjęcia lub zatwierdzenia.
   Artykuł 7
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
   Artykuł 8
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. ETGEN

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda z dnia 10 czerwca 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dz.U.).

      (2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 63) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136).

      (3)  Zob. s. 17 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      (4)  Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32).

      (5)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136).

      (6)  Decyzja Komisji 2013/162/UE z dnia 26 marca 2013 r. określająca roczne limity emisji państw członkowskich na lata 2013–2020 zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE (Dz.U. L 90 z 28.3.2013, s. 106).

      (7)  Decyzja wykonawcza Komisji 2013/634/UE z dnia 31 października 2013 r. dotycząca dostosowania rocznych limitów emisji państw członkowskich na lata 2013–2020 zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE (Dz.U. L 292 z 1.11.2013, s. 19).

      (8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, mających znaczenie dla zmiany klimatu, oraz uchylające decyzję nr 280/2004/WE (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 13).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE, Euratom) 2015/1620 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/103

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE, EURATOM) 2015/1620
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2013 (1),

                  —

                  uwzględniając skonsolidowane roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013 (COM(2014) 510 – C8-0140/2014) (2),

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2012 (COM(2014) 607) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2014) 285), SWD(2014)0286),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie roczne Komisji dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2013 r. (COM(2014) 615) oraz dokument roboczy służb Komisji dołączony do tego sprawozdania (SWD(2014) 293),

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedzią Agencji (3),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia agencjom wykonawczym absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05305/2015 – C8-0048/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (6), w szczególności jego art. 62, 164, 165 i 166,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (7), w szczególności jego art. 14 ust. 3,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1653/2004 z dnia 21 września 2004 r. w sprawie typowego rozporządzenia finansowego dla agencji wykonawczych, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 określającego status agencji wykonawczych, odpowiedzialnych za niektóre czynności dotyczące obsługi programów wspólnotowych (8), w szczególności jego art. 66 akapity pierwszy i drugi,

                  —

                  uwzględniając decyzję Komisji 2008/37/WE z dnia 14 grudnia 2007 r. ustanawiającą Agencję Wykonawczą Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych w celu zarządzania wspólnotowym programem szczegółowym Pomysły w dziedzinie badań pionierskich na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 (9),

                  —

                  uwzględniając decyzję wykonawczą Komisji 2013/779/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającą Agencję Wykonawczą Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych oraz uchylającą decyzję 2008/37/WE (10),

                  —

                  uwzględniając art. 93 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie innych zainteresowanych komisji (A8-0101/2015),

                  A.

                  mając na uwadze, że zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet i zarządza programami, a w zastosowaniu art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Komisja wykonuje budżet we współpracy z państwami członkowskimi na własną odpowiedzialność zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami,

         1.

            udziela dyrektorowi Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2013;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w rezolucji, która stanowi integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja III – Komisja i agencje wykonawcze;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2013, sekcja III – Komisja, a także rezolucji, która stanowi integralną część tych decyzji, dyrektorowi Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. L 66 z 8.3.2013.

         (2)  Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 1.

         (3)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 240.

         (4)  Dz.U. C 403 z 13.11.2014, s. 128.

         (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (7)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, s. 1.

         (8)  Dz.U. L 297 z 22.9.2004, s. 6.

         (9)  Dz.U. L 9 z 12.1.2008, s. 15.

         (10)  Dz.U. L 346 z 20.12.2013, s. 58.