title: Decyzja Rady z dnia 17 grudnia 1999 r. upoważniająca zastępcę sekretarza generalnego Rady Unii Europejskiej do występowania w roli przedstawiciela niektórych Państw Członkowskich w celu zawierania umów odnoszących się do instalowania i działania infrastruktury komunikacyjnej dla środowiska Schengen, SISNET oraz realizacji takich umów

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0870

Dziennik Urzędowy L 337 , 30/12/1999 P. 0041 - 0042

		Decyzja Radyz dnia 17 grudnia 1999 r.upoważniająca zastępcę sekretarza generalnego Rady Unii Europejskiej do występowania w roli przedstawiciela niektórych Państw Członkowskich w celu zawierania umów odnoszących się do instalowania i działania infrastruktury komunikacyjnej dla środowiska Schengen, "SISNET" oraz realizacji takich umów(1999/870/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,Działając na podstawie art. 7 Protokołu załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej (zwanego dalej "Protokołem z Schengen"),a także mając na uwadze, co następuje:(1) Sekretarz generalny Rady został upoważniony do zajmowania się w imieniu zainteresowanych Państw Członkowskich umową dotyczącą instalacji i działania sieci SIRENE Phase II [1].(2) Zainteresowane Państwa Członkowskie zadecydowały o nieprzedłużaniu okresu obowiązywania umowy dotyczącej sieci SIRENE Phase II, która w związku z powyższym wygaśnie dnia 23 sierpnia 2001 r.(3) W związku z powyższym do dnia 23 sierpnia 2001 r. musi zostać wprowadzona nowa infrastruktura komunikacyjna dla środowiska Schengen, co będzie wymagać podjęcia środków przygotowawczych niezbędnych do zawarcia odpowiednich umów, zawarcia tych umów i ich realizacji.(4) Zainteresowane Państwa Członkowskie poprosiły zastępcę sekretarza generalnego Rady o reprezentowanie ich w odniesieniu do podejmowania koniecznych środków przygotowawczych oraz zawierania i realizacji umów, o których mowa.(5) Realizowanie wyżej wymienionych zadań przez zastępcę sekretarza generalnego Rady w imieniu niektórych Państw Członkowskich jest odmienne od zadań wykonywanych przez zastępcę sekretarza generalnego Rady na mocy postanowień Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz Traktatu o Unii Europejskiej.(6) W związku z powyższym właściwe wydaje się przekazanie tych zadań zastępcy sekretarza generalnego Rady na mocy wyraźnej decyzji Rady,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Rada upoważnia zastępcę sekretarza generalnego Rady do występowania w roli przedstawiciela zainteresowanych Państw Członkowskich (Belgii, Danii, Niemiec, Grecji, Hiszpanii, Francji, Włoch, Luksemburga, Niderlandów, Austrii, Portugalii, Finlandii i Szwecji) w następujących sprawach:a) realizacji zaproszenia do składania ofert na dostawę, instalację i zarządzanie programem SISNET oraz pozostałych środków przygotowawczych które mogą być konieczne w tym celu; orazb) zawierania i realizacji umów na dostawę, instalację i zarządzanie programem SISNET i świadczenia usług związanych z jego używaniem,2. Upoważnienie określone w ust. 1 zachowuje swą ważność tak długo, jak płatności związane z wymienionymi wyżej umowami nie są ponoszone z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, lecz pokrywane są przez zainteresowane Państwa Członkowskie.3. Zastępca sekretarza generalnego jest również upoważniony do reprezentowania Irlandii lub Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do spraw wymienionych w ust. 1, na mocy jakiejkolwiek przyszłej decyzji Rady w sprawie udziału tych Państw Członkowskich w niektórych albo wszystkich przepisach dorobku Schengen, zgodnie z postanowieniami art. 4 Protokołu z Schengen.Artykuł 2Prace przygotowawcze przy zaproszeniu do składania ofert i realizacji kolejnych umów określonych w art. 1 ust. 1 w imieniu zainteresowanych Państw Członkowskich są wykonywane przez Sekretariat Generalny Rady jako część normalnych zadań administracyjnych.Artykuł 3Wszystkie kwestie odnoszące się do odpowiedzialności deliktowej wynikającej z działania lub zaniechania Sekretariatu Generalnego Rady w ramach wykonywania jego zadań administracyjnych na mocy niniejszej decyzji, będą regulowane przez art. 288 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. W związku z tym do wszystkich sporów dotyczących wynagrodzenia szkody stosuje się postanowienia art. 235 Traktatu.Artykuł 41. Do celów realizacji umów wymienionych w decyzji 1999/322/WE w imieniu sekretarza generalnego Rady otwiera się specjalne konto bankowe, które będzie używane w odniesieniu do budżetu dotyczącego zawierania i realizacji umów wymienionych w art. 1 ust. 1.2. Zastępca sekretarza generalnego Rady jest upoważniony do korzystania z konta bankowego określonego w ust. 1 w celu wypełniania zobowiązań wynikających z niniejszej decyzji.Artykuł 5Niniejsza decyzja obowiązuje od dnia jej przyjęcia.Artykuł 6Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 1999 r.W imieniu RadyK. HemiläPrzewodniczący[1] Decyzja Rady 1999/322/WE z dnia 3 maja 1999 r., Dz.U. L 123 z 13.5.1999, str. 49.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 17 grudnia 2003 r. w sprawie podpisania Umowy między Unią Europejską a Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii dotyczącą stosowania niektórych przepisów Konwencji z dnia 29 maja 2000 r. o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej i Protokołu z 2001 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0079

Dziennik Urzędowy L 026 , 29/01/2004 P. 0001 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 17 grudnia 2003 r.w sprawie podpisania Umowy między Unią Europejską a Republiką Islandii oraz Królestwem Norwegii dotyczącą stosowania niektórych przepisów Konwencji z dnia 29 maja 2000 r. o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej i Protokołu z 2001 r.(2004/79/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ:uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24 i 38,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 29 maja 2000 r. Rada sporządziła, zgodnie z art. 34 ust. 2 lit. d) Traktatu o Unii Europejskiej, Konwencję o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej [1] (dalej zwana "Konwencją UE o pomocy prawnej").(2) Artykuł 2 ust. 1 Konwencji określa jej przepisy, które stanowią rozwój dorobku Schengen w rozumieniu Umowy z dnia 18 maja 1999 r. zawartej przez Radę Unii Europejskiej z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen [2].(3) Dnia 16 października 2001 r. Rada sporządziła, zgodnie z art. 34 ust. 2 lit. d) Traktatu o Unii Europejskiej, Protokół do Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej [3] (dalej zwana "Protokołem UE o pomocy prawnej").(4) Artykuł 15 tego Protokołu określa, że jego art. 8 stanowi rozwój dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.(5) Zgodnie z art. 8 tej Umowy, Republika Islandii i Królestwo Norwegii będą związane treścią tych przepisów Konwencji UE o pomocy prawnej w zakresie ich stosunków wzajemnych oraz ich stosunków z Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.(6) Zgodnie z decyzją Rady z dnia 19 grudnia 2002 r. upoważniającą Prezydencję Rady do otwarcia negocjacji w celu stosowania niektórych przepisów w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach karnych na podstawie art. 24 i 38 Traktatu o Unii Europejskiej, Prezydencja, wspomagana przez Komisję, wynegocjowała z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii umowę, zgodnie z którą treść pozostałych postanowień prawa materialnego Konwencji UE o pomocy prawnej oraz Protokołu UE o pomocy prawnej będą miały zastosowanie do Republiki Islandii i Królestwa Norwegii w zakresie ich stosunków wzajemnych oraz ich stosunków z Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.(7) Umowę należy podpisać w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jej późniejszego zawarcia,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się podpisanie w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie stosowania niektórych przepisów Konwencji z dnia 29 maja 2000 r. o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej i Protokołu z 2001 r., z zastrzeżeniem decyzji Rady dotyczącej zawarcia wspomnianej Umowy.Tekst umowy załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej(-ych) do podpisania Umowy z zastrzeżeniem jej zawarcia.Artykuł 3Niniejsza decyzja i załączona do niej Umowa zostają opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 2003 r.W imieniu RadyG. AlemannoPrzewodniczący[1] Dz.U. C 197 z 12.7.2000, str. 1.[2] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 36.[3] Dz.U. C 326 z 21.11.2001, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2007/427/WPZiB z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               20.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 159/63

      DECYZJA RADY 2007/427/WPZiB
   z dnia 18 czerwca 2007 r.
   w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 18 ust. 5 w związku z art. 23 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 30 stycznia 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/49/WPZiB (1) mianujące pana Christiana Schwarza-Schillinga Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Bośni i Hercegowinie.

               (2)

               W dniu 7 lutego 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/87/WPZiB (2) zmieniające i przedłużające do dnia 30 czerwca 2007 r. mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie.

               (3)

               Christian Schwarz-Schilling poinformował Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, że nie będzie dążył do przedłużenia swojego mandatu po dniu 30 czerwca 2007 r.

               (4)

               Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2007/87/WPZiB, mandat SPUE powinien zostać przedłużony do dnia 29 lutego 2008 r. Należy zatem mianować nowego SPUE w Bośni i Hercegowinie na pozostały okres od 1 lipca 2007 r. do 29 lutego 2008 r.

               (5)

               Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel zarekomendował pana Miroslava Lajčáka na stanowisko nowego SPUE w Bośni i Hercegowinie.

               (6)

               Art. 49 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3) stanowi, że akty podstawowe mogą w szczególności mieć formę decyzji zgodnie z art. 18 ust. 5 Traktatu.

               (7)

               SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i może zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Mianowanie
   Pan Miroslav Lajčák zostaje niniejszym mianowany Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Bośni i Hercegowinie na okres od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r. Pełni on swoje funkcje zgodnie z mandatem i szczegółowymi uzgodnieniami określonymi we wspólnym działaniu 2007/87/WPZiB.
   Artykuł 2
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z wykonywaniem mandatu SPUE w okresie od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r. wynosi 1 530 000 EUR.
   2.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie pomiędzy SPUE a Komisją. Wydatki stają się kwalifikowalne od dnia 1 lipca 2007 r.
   Artykuł 3
   Przegląd
   Do połowy listopada 2007 r. SPUE przedstawi Sekretarzowi Generalnemu/Wysokiemu Przedstawicielowi, Radzie i Komisji kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 4
   Skuteczność
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 5
   Publikacja
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 18 czerwca 2007 r.

            W imieniu Rady

         F.-W. STEINMEIER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 26 z 31.1.2006, str. 21. Wspólne działanie ostatnio zmienione wspólnym działaniem 2006/523/WPZiB (Dz.U. L 207 z 27.7.2006, str. 30).

      (2)  Dz.U. L 35 z 8.2.2007, str. 35.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).


title: 2011/408/UE: Decyzja Rady z dnia 28 czerwca 2011 r. ustanawiająca uproszczone zasady i procedury kontroli sanitarnej produktów rybołówstwa, żywych małży, szkarłupni, osłonic, ślimaków morskich, ich produktów ubocznych oraz produktów pochodnych tych produktów ubocznych, pochodzących z Grenlandii  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               12.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 182/24

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 czerwca 2011 r.
   ustanawiająca uproszczone zasady i procedury kontroli sanitarnej produktów rybołówstwa, żywych małży, szkarłupni, osłonic, ślimaków morskich, ich produktów ubocznych oraz produktów pochodnych tych produktów ubocznych, pochodzących z Grenlandii
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2011/408/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 203,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Grenlandia znajduje się w wykazie krajów i terytoriów zamorskich zamieszczonym w załączniku II do Traktatów. Zgodnie z art. 198 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „Traktatem”), celem stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią jest promowanie rozwoju gospodarczego i społecznego krajów i terytoriów zamorskich oraz ustanowienie ścisłych stosunków gospodarczych między nimi a Unią jako całością.

               (2)

               Dania i Grenlandia zwróciły się z prośbą o zezwolenie na kontrole weterynaryjne – zgodnie z przepisami w zakresie kontroli sanitarnych i weterynaryjnych stosowanymi w handlu w ramach Unii – pomiędzy Unią a Grenlandią w zakresie produktów rybołówstwa, małży, szkarłupni, osłonic, ślimaków morskich, ich produktów ubocznych oraz produktów pochodnych tych produktów ubocznych, które uważa się za pochodzące z Grenlandii zgodnie z załącznikiem III do decyzji Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską (Decyzja o Stowarzyszeniu Zamorskim) (1) oraz w zakresie tych samych produktów, które są wprowadzane do Grenlandii z państw trzecich.

               (3)

               Handel tymi produktami między Grenlandią a Unią powinien się zatem odbywać zgodnie z przepisami unijnymi w zakresie zdrowia zwierząt i bezpieczeństwa żywności. Dania i Grenlandia powinny zatem dołożyć starań na rzecz zapewnienia, aby przesyłki produktów wysyłane z Grenlandii do Unii były zgodne z obowiązującymi przepisami Unii dotyczącymi zdrowia zwierząt i bezpieczeństwa żywności. W szczególności, kwalifikujące się podmioty prowadzące przedsiębiorstwa paszowe i żywnościowe powinny być wpisane do rejestru i umieszczone w wykazie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (2).

               (4)

               Kontrole weterynaryjne w punktach kontroli granicznej w Grenlandii należy przeprowadzać zgodnie z dyrektywą Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (3). Kontrole weterynaryjne w punktach kontroli granicznej należy przeprowadzać w ścisłej współpracy z funkcjonariuszami służb celnych. W celu uproszczenia tych zadań należy zapewnić właściwym organom odniesienia do nomenklatury scalonej (CN) określone w załączniku I do decyzji Komisji 2007/275/WE z dnia 17 kwietnia 2007 r. dotyczącej wykazu zwierząt i produktów mających podlegać kontroli w punktach kontroli granicznej na mocy dyrektyw Rady 91/496/EWG i 97/78/WE (4).

               (5)

               Właściwy organ w Grenlandii powinien przedstawić Komisji oficjalne gwarancje w zakresie egzekwowania przepisów unijnych i wymogów w zakresie zdrowia zwierząt odnoszących się do przedmiotowych produktów. Gwarancje te powinny obejmować w szczególności zgodność z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (5), rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (6) oraz dyrektywy Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (7). Gwarancje te powinny także obejmować zobowiązanie do zapewnienia zgodności z przepisami w zakresie handlu w ramach Unii.

               (6)

               Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego (8) nakłada obowiązek ustanowienia krajowych planów monitorowania zwierząt akwakultury. Przepisy te powinny mieć również zastosowanie w odniesieniu do Grenlandii.

               (7)

               W celu umożliwienia przywozu z Grenlandii do Unii produktów objętych niniejszą decyzją zgodnie z przepisami w zakresie handlu w ramach Unii, zawartymi w aktach prawnych Unii, jak również w celu zapewnienia bezpieczeństwa sanitarnego przedmiotowych produktów, Dania i Grenlandia powinny dołożyć starań na rzecz transpozycji i wdrożenia odpowiednich przepisów Unii w Grenlandii przed datą, od której należy stosować niniejszą decyzję.

               (8)

               Dania i Grenlandia powinny również dołożyć starań na rzecz zapewnienia, aby przywóz przedmiotowych produktów z państw trzecich do Grenlandii był zgodny z przepisami Unii w zakresie zdrowia zwierząt i bezpieczeństwa żywności.

               (9)

               Dyrektywa Rady 90/425/EWG dnia 26 czerwca 1990 r. dotycząca kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (9) przewiduje wprowadzenie skomputeryzowanego systemu łączącego władze weterynaryjne, mając w szczególności na uwadze ułatwienie szybkiej wymiany informacji pomiędzy właściwymi organami na temat zdrowia i dobrostanu zwierząt (system TRACES). Decyzją Komisji 2004/292/WE z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie wprowadzenia systemu TRACES (10) nałożono na państwa członkowskie obowiązek stosowania systemu TRACES od dnia 1 kwietnia 2004 r. System TRACES jest niezbędny do efektywnego monitorowania handlu zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego i powinien w związku z tym być stosowany do przesyłania danych dotyczących handlu takimi produktami i ich przepływu między Grenlandią a Unią.

               (10)

               Ogniska chorób zwierzęcych wymienionych w dyrektywie Rady 82/894/EWG z dnia 21 grudnia 1982 r. w sprawie zgłaszania chorób zwierząt we Wspólnocie (11) należy zgłaszać Komisji poprzez system zgłaszania chorób zwierząt (ADNS) zgodnie z decyzją Komisji 2005/176/WE z dnia 1 marca 2005 r. w sprawie ustanowienia skodyfikowanej formy i kodów zgłaszania chorób zwierząt zgodnie z dyrektywą Rady 82/894/EWG (12). W zakresie przedmiotowych produktów przepisy te powinny mieć również zastosowanie w odniesieniu do Grenlandii.

               (11)

               W rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (13) przewidziano wprowadzenie systemu wczesnego ostrzegania w odniesieniu do powiadamiania o wystąpieniu bezpośredniego lub pośredniego ryzyka dla zdrowia ludzkiego związanego z żywnością lub paszą. W zakresie przedmiotowych produktów przepisy te powinny mieć również zastosowanie w odniesieniu do Grenlandii.

               (12)

               Zanim Grenlandia będzie mogła przeprowadzać kontrole weterynaryjne produktów wprowadzanych do Grenlandii z państw trzecich, powinno się przeprowadzić w Grenlandii inspekcję unijną w celu upewnienia się, że punkt(-y) kontroli granicznej w Grenlandii jest zgodny (są zgodne) z wymaganiami ustanowionymi w dyrektywie 97/78/WE, w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 136/2004 z dnia 22 stycznia 2004 r. ustanawiającym procedurę kontroli weterynaryjnej we wspólnotowych punktach kontroli granicznej dotyczącą produktów przywożonych z państw trzecich (14) oraz w decyzji Komisji 2001/812/WE z dnia 21 listopada 2001 r. ustanawiającej wymogi dla zatwierdzenia urzędów kontroli granicznej odpowiedzialnych za kontrolę weterynaryjną produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (15).

               (13)

               W przypadku gdy wyniki takiej inspekcji będą pozytywne, punkt(-y) kontroli granicznej w Grenlandii powinien(-nny) zostać włączony(-e) do wykazu w decyzji Komisji 2009/821/WE z dnia 28 września 2009 r. ustalającej wykaz zatwierdzonych punktów kontroli granicznej, ustanawiającej niektóre zasady kontroli przeprowadzanych przez ekspertów weterynaryjnych Komisji oraz ustanawiającej jednostki weterynaryjne w systemie TRACES (16). W celu zapewnienia efektywnej kontroli objętych niniejszą decyzją produktów wprowadzanych do Grenlandii i do Unii, właściwe jest, by niniejsza decyzja była stosowana od momentu, w którym punkt(-y) kontroli granicznej w Grenlandii zostanie(-ą) włączony(-e) do wykazu w decyzji 2009/821/WE.

               (14)

               Niniejsza decyzja nie ma wpływu na wszelkie ewentualne ustalenia dotyczące przywozu produktów rybołówstwa wynikające z Protokołu (nr 34) w sprawie szczególnych ustaleń dla Grenlandii, załączonego do Traktatów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot i zakres stosowania
   Niniejszą decyzją ustanawia się uproszczone zasady i procedury stosowania kontroli sanitarnych produktów rybołówstwa, małży, szkarłupni, osłonic, ślimaków morskich, ich produktów ubocznych oraz produktów pochodnych tych produktów ubocznych (zwanych dalej „produktami”) pochodzących z Grenlandii lub wprowadzonych do Grenlandii z państw trzecich, a następnie importowanych z Grenlandii do Unii (zwanych dalej „produktami pochodzącymi z Grenlandii”).
   Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

               a)

               „małże” oznaczają mięczaki zdefiniowane w pkt 2.1 sekcji 2 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004;

               b)

               „produkty rybołówstwa” oznaczają produkty zdefiniowane w pkt 3.1 sekcji 3 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004;

               c)

               „produkty uboczne oraz produkty pochodne tych produktów ubocznych” oznaczają produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne w rozumieniu odpowiednio art. 3 pkt 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, o ile pochodzą one z produktów rybołówstwa, małży, szkarłupni, osłonic lub ślimaków morskich;

               d)

               „produkty pochodzące z Grenlandii” oznaczają produkty, o których mowa w lit. a), b) i c) niniejszego artykułu, określone zgodnie z przepisami załącznika III do decyzji 2001/822/WE.

         Artykuł 3
   Ogólne zasady dotyczące kontroli sanitarnych produktów pomiędzy Unią a Grenlandią
   1.   Dania i Grenlandia zapewniają, by odpowiednie akty prawne Unii mające zastosowanie do produktów zdefiniowanych w art. 2, zostały wdrożone w Grenlandii.
   2.   Państwa członkowskie nie stosują kontroli weterynaryjnych wobec produktów objętych niniejszą decyzją. Produkty przywożone z Grenlandii wprowadzane są na rynek wewnętrzny na mocy przepisów sanitarnych mających zastosowanie wewnątrz Unii pod warunkiem że Dania i Grenlandia zapewnią, w szczególności, pełne poszanowanie następujących warunków:

               a)

               efektywna transpozycja i wdrożenie w Grenlandii obowiązujących przepisów określonych w aktach prawnych Unii dotyczących zdrowia zwierząt i bezpieczeństwa żywności, odnoszących się do tych produktów;

               b)

               sporządzenie i aktualizacja przez właściwe organy w Danii i Grenlandii wykazu zarejestrowanych podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa paszowe i żywnościowe, zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 882/2004;

               c)

               zgodność przesyłek produktów wysyłanych do Unii z Grenlandii z obowiązującymi przepisami dotyczącymi zdrowia zwierząt i bezpieczeństwa żywności, zawartymi w aktach prawnych Unii.

         Artykuł 4
   Plany monitorowania zwierząt akwakultury
   Dania i Grenlandia przedkładają Komisji do zatwierdzenia plany monitorowania w celu wykrywania u zwierząt akwakultury w Grenlandii obecności pozostałości i substancji, zgodnie z dyrektywą 96/23/WE.
   Artykuł 5
   Kontrole produktów wprowadzanych do Grenlandii z państw trzecich
   1.   Kontrole weterynaryjne prowadzone są odnośnie do przesyłek produktów wprowadzanych do Grenlandii z państw trzecich zgodnie z przepisami dyrektywy 97/78/WE.
   Aby ułatwić te kontrole weterynaryjne, Komisja przekazuje właściwym organom Danii i Grenlandii kody CN przedmiotowych produktów wymienionych w załączniku I do decyzji 2007/275/WE.
   2.   Propozycje ustanowienia punktów kontroli granicznej w Grenlandii są przedkładane Komisji do zatwierdzenia zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 97/78/WE.
   Wykaz punktów kontroli granicznej zatwierdzony dla Grenlandii zostaje włączony do wykazu punktów kontroli granicznej państw członkowskich zatwierdzonych zgodnie z dyrektywami 91/496/EWG i 97/78/WE.
   Artykuł 6
   System informacyjny
   1.   Dane o przepływie produktów do Grenlandii i z Grenlandii oraz o handlu nimi przekazywane są w języku duńskim za pośrednictwem zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (TRACES) zgodnie z decyzją 2004/292/WE.
   2.   Zgłaszanie chorób zwierząt wodnych dotyczących produktów w Grenlandii odbywa się za pośrednictwem systemu zgłaszania chorób zwierzęcych (ADNS), zgodnie z dyrektywą 82/894/EWG i decyzją 2005/176/WE.
   3.   Zgłaszanie bezpośrednich lub pośrednich zagrożeń dla zdrowia ludzkiego wynikających z produktów w Grenlandii odbywa się za pośrednictwem systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznych produktach żywnościowych i środkach żywienia zwierząt (RASFF) ustanowionego w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002.
   Artykuł 7
   Znak identyfikacyjny
   Przesyłki produktów wysyłane do Unii z Grenlandii opatrzone są znakiem identyfikacyjnym dla Grenlandii, „GL”, zgodnie z przepisami sekcji I B załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
   Artykuł 8
   Potwierdzenie zgodności z wymogami ustanowionymi w niniejszej decyzji
   Przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszej decyzji, o której mowa w art. 9, Dania i Grenlandia przedstawią Komisji pisemne potwierdzenie, że środki niezbędne do stosowania niniejszej decyzji zostały podjęte.
   Artykuł 9
   Wejście w życie i stosowanie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od daty dodania do wykazu w decyzji 2009/821/WE pierwszego punktu kontroli granicznej w Grenlandii.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 28 czerwca 2011 r.

            W imieniu Rady

         FAZEKAS S.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 314 z 30.11.2001, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 24 z 30.1.1998, s. 9.

      (4)  Dz.U. L 116 z 4.5.2007, s. 9.

      (5)  Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

      (7)  Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14.

      (8)  Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 10.

      (9)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

      (10)  Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 63.

      (11)  Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 58.

      (12)  Dz.U. L 59 z 5.3.2005, s. 40.

      (13)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

      (14)  Dz.U. L 21 z 28.1.2004, s. 11.

      (15)  Dz.U. L 306 z 23.11.2001, s. 28.

      (16)  Dz.U. L 296 z 12.11.2009, s. 1.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1707 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/299

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1707
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0053/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (4), w szczególności jego art. 14,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0116/2017),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2015;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektor Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 179.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/477 z dnia 3 marca 2017 r. w sprawie stanowiska, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Współpracy ustanowionej na mocy Umowy o wzmocnionym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony, w odniesieniu do ustaleń roboczych Rady Współpracy, Komitetu Współpracy, wyspecjalizowanych podkomitetów lub wszelkich innych organów

text:
               18.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 73/15

         DECYZJA RADY (UE) 2017/477
   z dnia 3 marca 2017 r.
   w sprawie stanowiska, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Współpracy ustanowionej na mocy Umowy o wzmocnionym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony, w odniesieniu do ustaleń roboczych Rady Współpracy, Komitetu Współpracy, wyspecjalizowanych podkomitetów lub wszelkich innych organów
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 1 oraz art. 37,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91, art. 100 ust. 2 oraz art. 207 i 209, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wspólny wniosek Komisji Europejskiej i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 281 ust. 3 Umowy o wzmocnionym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony (1) (zwanej dalej „umową”) przewiduje tymczasowe stosowanie umowy w całości lub w części.

               (2)

               Art. 3 decyzji Rady (UE) 2016/123 (2) określa, które części umowy mają być stosowane tymczasowo. Te części umowy są tymczasowo stosowane od dnia 1 maja 2016 r.

               (3)

               Zgodnie z art. 268 ust. 7 umowy Rada Współpracy przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

               (4)

               Zgodnie z art. 268 ust. 6 i art. 269 ust. 3 umowy Radzie Współpracy i Komitetowi Współpracy mają przewodniczyć naprzemiennie przedstawiciel Unii Europejskiej i przedstawiciel Republiki Kazachstanu.

               (5)

               Zgodnie z art. 269 ust. 1 umowy Komitet Współpracy wspomaga Radę Współpracy w wykonywaniu jej obowiązków.

               (6)

               Zgodnie z art. 269 ust. 7 umowy Rada Współpracy określa w swoim regulaminie wewnętrznym zadania i zasady funkcjonowania Komitetu Współpracy oraz wszelkich podkomitetów lub organów powołanych przez Radę Współpracy.

               (7)

               Zgodnie z art. 269 ust. 5 umowy Komitet Współpracy może zbierać się w szczególnym składzie w celu rozstrzygnięcia kwestii dotyczących tytułu III (Handel i działalność gospodarcza). Zgodnie z art. 269 ust. 6 umowy Rada Współpracy może podjąć decyzję o powołaniu wyspecjalizowanych podkomitetów lub wszelkich innych organów, które mogą pomagać jej w pełnieniu zadań oraz określa skład i zadania takich podkomitetów lub organów oraz zasady ich funkcjonowania.

               (8)

               Zgodnie z art. 268 ust. 1 umowy Rada Współpracy nadzoruje wykonanie umowy i dokonuje jego regularnego przeglądu. Zgodnie z art. 268 ust. 4 umowy Rada Współpracy może przekazać wszelkie swoje uprawnienia Komitetowi Współpracy, w tym uprawnienia do podejmowania wiążących decyzji. Zgodnie z art. 268 ust. 3 umowy Rada Współpracy jest uprawniona do aktualizowania i zmiany załączników do umowy, w oparciu o konsensus między Stronami, bez uszczerbku dla jakichkolwiek postanowień szczególnych tytułu III (Handel i działalność gospodarcza).

               (9)

               Zgodnie z art. 25 ust. 3 umowy Rada Współpracy ustanawia Podkomitet ds. Współpracy Celnej. Zgodnie z art. 25 ust. 4 umowy kwestie objęte rozdziałem 2 umowy omawia się w ramach regularnego dialogu. Komitet Współpracy może również ustanowić zasady prowadzenia takiego dialogu, jak określono w art. 25 ust. 4 umowy.

               (10)

               Aby zapewnić skuteczne wykonanie umowy należy jak najszybciej przyjąć regulamin wewnętrzny Rady Współpracy, Komitetu Współpracy oraz podkomitetów.

               (11)

               Stanowisko Unii w ramach Rady Współpracy powinno zatem być oparte na dołączonych projektach decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Współpracy ustanowionej na mocy art. 268 ust. 1 Umowy o wzmocnionym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony, oparte jest na projektach decyzji Rady Współpracy dołączonych do niniejszej decyzji, w odniesieniu do:

               —

               przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady Współpracy oraz regulaminu wewnętrznego Komitetu Współpracy, wyspecjalizowanych podkomitetów lub wszelkich innych organów,

               —

               ustanowienia Podkomitetu ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa, Podkomitetu ds. Energii, Transportu, Środowiska i Zmian Klimatu oraz Podkomitetu ds. Współpracy Celnej.

         2.   Niewielkie poprawki techniczne w projektach decyzji Rady Współpracy mogą być uzgadniane przez przedstawicieli Unii w ramach Rady Współpracy bez kolejnej decyzji Rady.
   Artykuł 2
   Radzie Współpracy przewodniczy ze strony Unii Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, zgodnie z zakresem jego obowiązków na mocy traktatów oraz zgodnie z jego funkcją Przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli 3 marca 2017 r.

            W imieniu Rady

         M. FARRUGIA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 29 z 4.2.2016, s. 3.

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2016/123 z dnia 26 października 2015 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, oraz tymczasowego stosowania Umowy o wzmocnionym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony (Dz.U. L 29 z 4.2.2016, s. 1).

      PROJEKT
      DECYZJA RADY WSPÓŁPRACY UE–REPUBLIKA KAZACHSTANU NR 1/2017
      z dnia …
      w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady Współpracy oraz regulaminu wewnętrznego Komitetu Współpracy, wyspecjalizowanych podkomitetów lub wszelkich innych organów
      RADA WSPÓŁPRACY UE–REPUBLIKA KAZACHSTANU,
      uwzględniając Umowę o wzmocnionym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony (1) (zwaną dalej „umową”), w szczególności jej art. 268,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Zgodnie z art. 281 ust. 3 umowy niektóre jej części stosuje się tymczasowo od dnia 1 maja 2016 r.

                  (2)

                  Zgodnie z art. 268 ust. 7 umowy Rada Współpracy przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

                  (3)

                  Zgodnie z art. 269 ust. 1 umowy Komitet Współpracy wspomaga Radę Współpracy w wykonywaniu jej obowiązków.

                  (4)

                  Zgodnie z art. 269 ust. 6 umowy Rada Współpracy może podjąć decyzję o powołaniu wyspecjalizowanych podkomitetów lub wszelkich innych organów, które mogą pomagać jej w pełnieniu zadań oraz określa skład i zadania takich podkomitetów lub organów oraz zasady ich funkcjonowania.

                  (5)

                  Zgodnie z art. 25 ust. 3 umowy Rada Współpracy ustanawia Podkomitet ds. Współpracy Celnej.

                  (6)

                  Zgodnie z art. 269 ust. 7 umowy Rada Współpracy określa w swoim regulaminie wewnętrznym zadania i zasady funkcjonowania Komitetu Współpracy oraz wszelkich podkomitetów lub innych organów powołanych przez Radę Współpracy.

                  (7)

                  Na posiedzeniu Rady Współpracy w dniu 6 października 2016 r. w Brukseli podjęto decyzję o przyjęciu jej regulaminu wewnętrznego w drodze wymiany not werbalnych,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Niniejszym przyjmuje się regulamin wewnętrzny Rady Współpracy oraz regulamin wewnętrzny Komitetu Współpracy, wyspecjalizowanych podkomitetów lub wszelkich innych organów ustanowionych przez Radę Współpracy, określone odpowiednio w załącznikach I i II.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w …

               W imieniu Rady Współpracy

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 29 z 4.2.2016, s. 3.

         ZAŁĄCZNIK I

            REGULAMIN WEWNĘTRZNY RADY WSPÓŁPRACY

         Artykuł 1
         Przepisy ogólne
         1.   Rada Współpracy ustanowiona zgodnie z art. 268 ust. 1 umowy wykonuje swoje obowiązki zgodnie z art. 268 umowy.
         2.   Zgodnie z art. 268 ust. 5 umowy, Rada Współpracy składa się z przedstawicieli Stron. Skład Rady Współpracy ustalany jest z uwzględnieniem konkretnych kwestii, które mają być przedmiotem dyskusji na danym posiedzeniu. Rada Współpracy zbiera się na szczeblu ministerialnym.
         3.   Zgodnie z art. 268 ust. 2 umowy oraz dla osiągnięcia jego celów Rada Współpracy jest uprawniona do podejmowania decyzji, które są wiążące dla Stron. Rada Współpracy podejmuje odpowiednie środki służące wdrożeniu swoich decyzji, w tym w razie konieczności poprzez upoważnienie określonych organów powołanych na mocy umowy do działania w jej imieniu. Rada Współpracy może również wydawać zalecenia. Decyzje i zalecenia Rady Współpracy przyjmuje się za porozumieniem Stron, po wypełnieniu właściwych procedur wewnętrznych. Rada Współpracy może przekazać swoje uprawnienia Komitetowi Współpracy.
         4.   Stronami podlegającymi niniejszemu regulaminowi wewnętrznemu są Strony określone w art. 285 umowy.
         Artykuł 2
         Przewodnictwo
         Strony przewodniczą Radzie Współpracy naprzemiennie przez okres 12 miesięcy. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Współpracy, a kończy w dniu 31 grudnia tego samego roku.
         Artykuł 3
         Posiedzenia
         1.   Rada Współpracy zbiera się raz do roku, a także, gdy wymagają tego okoliczności, za obopólną zgodą Stron. O ile Strony nie postanowią inaczej, posiedzenia Rady Współpracy odbywają się w zwykłym miejscu posiedzeń Rady Unii Europejskiej.
         2.   Każde posiedzenie Rady Współpracy odbywa się w dniu uzgodnionym przez Strony.
         3.   Posiedzenia Rady Współpracy są zwoływane wspólnie przez sekretarzy Rady Współpracy w porozumieniu z jej przewodniczącym, nie później niż 30 dni kalendarzowych przed datą posiedzenia.
         Artykuł 4
         Reprezentacja
         1.   Członkowie Rady Współpracy, którzy nie są w stanie uczestniczyć w posiedzeniu, mogą być reprezentowani. Jeżeli członek Rady Współpracy chce być reprezentowany, przed posiedzeniem przekazuje przewodniczącemu Rady Współpracy na piśmie imię i nazwisko swojego przedstawiciela.
         2.   Przedstawiciel członka Rady Współpracy wykonuje wszystkie prawa tego członka.
         Artykuł 5
         Delegacje
         1.   Członkom Rady Współpracy mogą towarzyszyć urzędnicy. Przed każdym posiedzeniem przewodniczący Rady Współpracy jest informowany za pośrednictwem sekretariatu Rady Współpracy o planowanym składzie delegacji każdej ze Stron.
         2.   Rada Współpracy po uzgodnieniu między Stronami może zapraszać przedstawicieli innych organów Stron lub niezależnych ekspertów w konkretnej dziedzinie do udziału w swoich posiedzeniach w charakterze obserwatorów lub w celu przedstawienia informacji na konkretne tematy. Strony uzgadniają warunki udziału tych obserwatorów w posiedzeniach.
         Artykuł 6
         Sekretariat
         Urzędnik Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej oraz urzędnik Republiki Kazachstanu działają wspólnie w roli sekretarzy Rady Współpracy.
         Artykuł 7
         Korespondencja
         1.   Korespondencja adresowana do Rady Współpracy jest kierowana do jednego z sekretarzy Rady Współpracy, który następnie poinformuje drugiego sekretarza.
         2.   Sekretarze Rady Współpracy zapewniają przekazanie korespondencji skierowanej do Rady Współpracy przewodniczącemu Rady Współpracy oraz, w stosownych przypadkach, rozesłanie jej członkom Rady Współpracy.
         3.   Korespondencja pochodząca od przewodniczącego jest przesyłana w jego imieniu adresatom przez sekretarzy Rady Współpracy. Tego rodzaju korespondencja jest rozsyłana, w stosowanych przypadkach, członkom Rady Współpracy.
         Artykuł 8
         Poufność
         Posiedzenia Rady Współpracy są niejawne, chyba że Strony postanowiły inaczej. Gdy jedna ze Stron przedstawia Radzie Współpracy informacje określone jako poufne, druga Strona traktuje je jak informacje poufne.
         Artykuł 9
         Porządek obrad
         1.   Przewodniczący Rady Współpracy sporządza wstępny porządek obrad każdego posiedzenia Rady Współpracy. Sekretarze Rady Współpracy wysyłają go adresatom, o których mowa w art. 7 ust. 3, nie później niż 15 dni kalendarzowych przed posiedzeniem.
         Wstępny porządek obrad obejmuje punkty zaproponowane przewodniczącemu Rady Współpracy do włączenia do porządku obrad nie później niż 21 dni kalendarzowych przed posiedzeniem. Punkty te zostają wpisane do wstępnego porządku obrad, o ile stosowne powiązane dokumenty zostaną przesłane sekretarzom Rady Współpracy przed datą rozesłania porządku obrad.
         2.   Rada Współpracy przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Za zgodą Stron punkt nieujęty we wstępnym porządku obrad może zostać dodany do porządku obrad.
         3.   Przewodniczący Rady Współpracy, w porozumieniu ze Stronami, może skrócić terminy określone w ust. 1 w celu uwzględnienia szczególnych okoliczności.
         Artykuł 10
         Protokół
         1.   Projekt protokołu z każdego posiedzenia Rady Współpracy jest sporządzany wspólnie przez sekretarzy Rady Współpracy.
         2.   Protokół, co do zasady, wskazuje w odniesieniu do każdego punktu porządku obrad:

                     a)

                     dokumentację przedłożoną Radzie Współpracy,

                     b)

                     oświadczenia, o których wpisanie do protokołu wnioskują członkowie Rady Współpracy; oraz

                     c)

                     kwestie uzgodnione przez Strony, takie jak przyjęte decyzje, uzgodnione oświadczenia oraz wszelkie wnioski.

               3.   Projekt protokołu przedkładany jest do zatwierdzenia Radzie Współpracy. Rada Współpracy zatwierdza ten projekt protokołu na kolejnym posiedzeniu. Projekt protokołu może zostać również zatwierdzony pisemnie.
         Artykuł 11
         Decyzje i zalecenia
         1.   Rada Współpracy podejmuje decyzje i wydaje zalecenia za obopólną zgodą Stron i po wypełnieniu właściwych procedur wewnętrznych.
         2.   Za zgodą Stron Rada Współpracy może także podejmować decyzje lub wydawać zalecenia w drodze procedury pisemnej. W tym celu projekt decyzji lub zalecenia jest rozsyłany na piśmie przez przewodniczącego Rady Współpracy jej członkom zgodnie z art. 7 ust. 3, nie później niż 21 dni kalendarzowych przed posiedzeniem. Członkowie Rady Współpracy zgłaszają w tym terminie wszelkie zastrzeżenia lub poprawki. Przewodniczący Rady Współpracy może, w porozumieniu ze Stronami, skrócić ten termin w celu uwzględnienia wymogów szczególnych okoliczności.
         3.   Akty Rady Współpracy, w rozumieniu art. 268 ust. 2 umowy, noszą odpowiednio nazwę „decyzja” lub „zalecenie”, po czym następuje ich numer porządkowy, data przyjęcia oraz opis przedmiotu. Decyzje i zalecenia podpisuje przewodniczący Rady Współpracy, a uwierzytelniają je sekretarze Rady Współpracy. Decyzje i zalecenia są rozsyłane zgodnie z art. 7 ust. 3 niniejszego regulaminu wewnętrznego. Każda ze Stron może podjąć decyzję o publikacji decyzji i zaleceń Rady Współpracy we własnym dzienniku urzędowym.
         4.   Każda decyzja lub zalecenie Rady Współpracy wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia, o ile sama decyzja lub zalecenie nie stanowi inaczej.
         Artykuł 12
         Języki
         1.   Językami urzędowymi Rady Współpracy są języki urzędowe Stron.
         2.   Językami roboczymi Rady Współpracy są język angielski i język rosyjski. O ile nie postanowiono inaczej, Rada Współpracy opiera swoje obrady na dokumentach przygotowanych w tych językach.
         Artykuł 13
         Wydatki
         1.   Każda ze Stron pokrywa wszelkie koszty, które ponosi w związku z uczestnictwem w posiedzeniach Rady Współpracy, zarówno jeśli chodzi o koszty personelu, koszty podróży i diety, jak i opłaty pocztowe i telekomunikacyjne.
         2.   Wydatki związane z tłumaczeniem ustnym na posiedzeniach Rady Współpracy oraz tłumaczeniem i powielaniem dokumentów ponosi Unia.
         3.   Inne wydatki związane z fizyczną organizacją posiedzeń Rady Współpracy ponosi Strona, która pełni rolę gospodarza posiedzeń.
         Artykuł 14
         Komitet Współpracy i wyspecjalizowane podkomitety
         1.   Zgodnie z art. 269 ust. 1 umowy Komitet Współpracy wspomaga Radę Współpracy w wykonywaniu jej obowiązków w dziedzinach, w których Rada Współpracy przekazała mu uprawnienia. Zgodnie z art. 269 ust. 2 umowy Komitet Współpracy składa się z przedstawicieli Stron, co do zasady na szczeblu wyższych urzędników państwowych.
         2.   Komitet Współpracy przygotowuje posiedzenia i obrady Rady Współpracy, w stosownych przypadkach wdraża decyzje Rady Współpracy oraz ogólnie zapewnia ciągłość stosunków w ramach stowarzyszenia i należyte funkcjonowanie umowy. Komitet Współpracy rozpatruje każdą kwestię przekazaną mu przez Radę Współpracy, a także wszelkie inne kwestie, które mogą pojawić się w trakcie wykonywania umowy. Komitet Współpracy przedkłada Radzie Współpracy do zatwierdzenia wnioski lub wszelkie projekty decyzji lub zaleceń. Zgodnie z art. 268 ust. 4 umowy Rada Współpracy może przekazać wszelkie swoje uprawnienia Komitetowi Współpracy, w tym uprawnienia do podejmowania wiążących decyzji.
         3.   Komitet Współpracy podejmuje decyzje i wydaje zalecenia, do których podejmowania lub wydawania jest upoważniony na mocy umowy.
         4.   W przypadku gdy w umowie jest mowa o obowiązku konsultacji lub możliwości konsultacji lub gdy Strony wspólnie zadecydują o przeprowadzeniu wzajemnych konsultacji, takie konsultacje mogą odbyć się w ramach Komitetu Współpracy, chyba że umowa stanowi inaczej. Jeżeli Strony tak postanowią, konsultacje mogą być kontynuowane w Radzie Współpracy.
         5.   Zgodnie z art. 269 ust. 6 umowy Rada Współpracy może podjąć decyzję o powołaniu wyspecjalizowanych podkomitetów lub wszelkich innych organów, które mogą pomagać jej w wypełnianiu zadań oraz określa skład i zadania takich podkomitetów lub organów oraz zasady ich funkcjonowania.
         6.   Zgodnie z art. 25 ust. 3 umowy Rada Współpracy ustanawia Podkomitet ds. Współpracy Celnej.
         Artykuł 15
         Zmiany w regulaminie wewnętrznym
         Niniejszy regulamin wewnętrzny może być zmieniany zgodnie z art. 11.

         ZAŁĄCZNIK II

            REGULAMIN WEWNĘTRZNY KOMITETU WSPÓŁPRACY ORAZ WYSPECJALIZOWANYCH PODKOMITETÓW LUB WSZELKICH INNYCH ORGANÓW POWOŁANYCH PRZEZ RADĘ WSPÓŁPRACY

         Artykuł 1
         Przepisy ogólne
         1.   Komitet Współpracy ustanowiony zgodnie z art. 269 ust. 1 Umowy o wzmocnionym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony (zwanej dalej „umową”) wspomaga Radę Współpracy w wypełnianiu jej obowiązków oraz wykonuje swoje zadania określone w umowie i wyznaczone mu przez Radę Współpracy. Zgodnie z art. 269 ust. 7 umowy Rada Współpracy określa w swoim regulaminie wewnętrznym zadania i zasady funkcjonowania Komitetu Współpracy.
         2.   Komitet Współpracy przygotowuje posiedzenia i obrady Rady Współpracy, w stosownych przypadkach wdraża decyzje Rady Współpracy oraz ogólnie zapewnia ciągłość stosunków w ramach stowarzyszenia i należyte funkcjonowanie umowy. Komitet Współpracy rozpatruje każdą kwestię przekazaną mu przez Radę Współpracy, a także wszelkie inne kwestie, które mogą pojawić się w trakcie bieżącego wykonywania umowy. Komitet Współpracy przedkłada Radzie Współpracy do przyjęcia wszelkie wnioski lub projekty decyzji lub zaleceń.
         3.   Zgodnie z art. 269 ust. 2 umowy, Komitet Współpracy składa się z przedstawicieli Stron, co do zasady na szczeblu wyższych urzędników państwowych. Przedstawiciele ci są odpowiedzialni za konkretne sprawy rozpatrywane na danym posiedzeniu Komitetu Współpracy. Zgodnie z art. 2 niniejszego regulaminu wewnętrznego Komitetowi Współpracy przewodniczą naprzemiennie przedstawiciel Unii Europejskiej i przedstawiciel Republiki Kazachstanu.
         4.   Zgodnie z art. 269 ust. 5 umowy, gdy Komitet Współpracy zbiera się w szczególnym składzie w celu rozstrzygnięcia kwestii dotyczących tytułu III (Handel i działalność gospodarcza) umowy (zwanym dalej „składem rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu”), składa się on z urzędników Komisji Europejskiej oraz Republiki Kazachstanu, którzy są odpowiedzialni za handel i kwestie dotyczące handlu. Zgodnie z art. 2 niniejszego regulaminu wewnętrznego, funkcję przewodniczącego Komitetu Współpracy w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu pełni przedstawiciel Komisji Europejskiej lub Republiki Kazachstanu odpowiedzialny za handel i kwestie związane z handlem. W posiedzeniach będzie uczestniczył także przedstawiciel Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych.
         5.   Zgodnie z art. 269 ust. 4 umowy Komitet Współpracy jest uprawniony do przyjmowania decyzji w przypadkach przewidzianych w umowie oraz w dziedzinach, w których Rada Współpracy przekazała mu uprawnienia. Decyzje te są wiążące dla Stron, które podejmują odpowiednie środki w celu ich wdrożenia. Komitet Współpracy przyjmuje decyzje na zasadzie porozumienia Stron, po wypełnieniu właściwych procedur wewnętrznych.
         6.   Stronami podlegającymi niniejszemu regulaminowi wewnętrznemu są Strony określone w art. 285 umowy.
         Artykuł 2
         Przewodnictwo
         Strony przewodniczą Komitetowi Współpracy naprzemiennie przez okres 12 miesięcy. Pierwszy okres rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia Rady Współpracy, a kończy się w dniu 31 grudnia tego samego roku.
         Artykuł 3
         Posiedzenia
         1.   O ile Strony nie uzgodnią inaczej, Komitet Współpracy zbiera się regularnie i co najmniej raz w roku. Za zgodą obu Stron posiedzenia nadzwyczajne Komitetu Współpracy mogą odbywać się na wniosek jednej ze Stron.
         2.   Posiedzenia Komitetu Współpracy są zwoływane przez jego przewodniczącego w miejscu i terminie uzgodnionym przez Strony. Zawiadomienie o zwołaniu posiedzenia wydawane jest przez Sekretariat Komitetu Współpracy nie później niż 28 dni kalendarzowych przed posiedzeniem, chyba że Strony uzgodnią inaczej.
         3.   Komitet Współpracy w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu zbiera się co najmniej raz do roku, a także w sytuacji gdy wymagają tego okoliczności, za zgodą obu Stron. Posiedzenia zwoływane są przez przewodniczącego Komitetu Współpracy w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, w miejscu, terminie i na zasadach uzgodnionych przez Strony. Zawiadomienie o zwołaniu posiedzenia wydawane jest przez Sekretariat Komitetu Współpracy w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu nie później niż 15 dni kalendarzowych przed posiedzeniem, chyba że Strony uzgodnią inaczej.
         4.   Regularne posiedzenia Komitetu Współpracy są zwoływane, w miarę możliwości, z odpowiednim wyprzedzeniem przed regularnymi posiedzeniami Rady Współpracy.
         5.   W drodze wyjątku i za zgodą Stron posiedzenia Komitetu Współpracy mogą być organizowane przy wykorzystaniu wszelkich uzgodnionych środków technicznych, takich jak wideokonferencja.
         Artykuł 4
         Delegacje
         Przed każdym posiedzeniem Strony są informowane za pośrednictwem sekretariatu Komitetu Współpracy o planowanym składzie delegacji uczestniczących w posiedzeniu.
         Artykuł 5
         Sekretariat
         1.   Urzędnik Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych i urzędnik Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Kazachstanu wspólnie sprawują funkcję sekretarzy Komitetu Współpracy. Wykonują oni wspólnie obowiązki sekretariatu w duchu wzajemnego zaufania i współpracy, o ile niniejszy regulamin wewnętrzny nie stanowi inaczej.
         2.   Funkcję sekretarzy Komitetu Współpracy w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu pełnią wspólnie urzędnik Komisji Europejskiej oraz urzędnik Republiki Kazachstanu odpowiedzialni za handel i kwestie dotyczące handlu.
         Artykuł 6
         Korespondencja
         1.   Korespondencja adresowana do Komitetu Współpracy jest kierowana do jednego z sekretarzy Komitetu Współpracy, który następnie poinformuje drugiego sekretarza.
         2.   Sekretarze Komitetu Współpracy zapewnia przekazanie korespondencji adresowanej do Komitetu Współpracy przewodniczącemu Komitetu Współpracy oraz rozesłanie jej, w stosownych przypadkach, jako dokumenty, o których mowa w art. 7.
         3.   Korespondencja pochodząca od przewodniczącego Komitetu Współpracy jest przesyłana w jego imieniu adresatom przez sekretarzy Komitetu Współpracy. Korespondencja taka jest rozsyłana, w stosownych przypadkach, zgodnie z art. 7.
         Artykuł 7
         Dokumenty
         1.   Rozsyłaniem dokumentów zajmują się sekretarze Komitetu Współpracy.
         2.   Strona przekazuje swoje dokumenty swojemu sekretarzowi, który przekazuje je sekretarzowi drugiej Strony.
         3.   Sekretarz Unii rozsyła dokumenty właściwym przedstawicielom Unii i systematycznie dołącza do adresatów takiej korespondencji sekretarza Republiki Kazachstanu.
         4.   Sekretarz Republiki Kazachstanu rozsyła dokumenty właściwym przedstawicielom Republiki Kazachstanu i systematycznie dołącza do adresatów takiej korespondencji sekretarza Unii.
         Artykuł 8
         Poufność
         Posiedzenia Komitetu Współpracy są niejawne, chyba że Strony postanowiły inaczej. Gdy jedna ze Stron przedstawia Komitetowi Współpracy informacje określone jako poufne, druga Strona traktuje je jak informacje poufne.
         Artykuł 9
         Porządek obrad
         1.   Sekretariat Komitetu Współpracy sporządza wstępny porządek obrad każdego posiedzenia Komitetu Współpracy, a także projekt wniosków operacyjnych określonych w art. 10, w oparciu o propozycje przedstawione przez Strony. Wstępny porządek obrad obejmuje punkty, w odniesieniu do których sekretariat Komitetu Współpracy otrzymał wniosek od jednej ze Stron o włączenie ich do porządku obrad. Punktom porządku obrad towarzyszą odpowiednie powiązane dokumenty i zgłasza się je nie później niż 21 dni kalendarzowych przed posiedzeniem.
         2.   Wstępny porządek obrad, wraz z odpowiednimi dokumentami, jest rozsyłany zgodnie z art. 7 i nie później niż 15 dni kalendarzowych przed posiedzeniem.
         3.   Komitet Współpracy przyjmuje porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Za zgodą Stron każdy punkt nieujęty we wstępnym porządku obrad może zostać umieszczony w porządku obrad.
         4.   Przewodniczący posiedzenia Komitetu Współpracy, za zgodą drugiej Strony, może doraźnie zaprosić przedstawicieli innych organów Stron lub niezależnych ekspertów w danej dziedzinie do udziału w posiedzeniach Komitetu Współpracy w celu przedstawienia informacji na konkretne tematy. Strony zapewniają, aby przedstawiciele lub eksperci spełniali wszelkie wymogi dotyczące poufności.
         5.   Przewodniczący posiedzenia Komitetu Współpracy, w porozumieniu ze Stronami, może skrócić terminy przewidziane w ust. 1 i 2 w celu uwzględnienia szczególnych okoliczności.
         Artykuł 10
         Protokół i wnioski operacyjne
         1.   Projekt protokołu z każdego posiedzenia Komitetu Współpracy jest sporządzany wspólnie przez sekretarzy Komitetu Współpracy.
         2.   Protokół, co do zasady, wskazuje w odniesieniu do każdego punktu porządku obrad:

                     a)

                     listę uczestników posiedzenia, listę towarzyszących im urzędników oraz listę wszelkich obserwatorów lub ekspertów, którzy wzięli udział w posiedzeniu;

                     b)

                     dokumentację przedłożoną Komitetowi Współpracy;

                     c)

                     oświadczenia, o których wpisanie do protokołu wnioskują członkowie Komitetu Współpracy; oraz

                     d)

                     wnioski operacyjne z posiedzenia przewidziane w ust. 4.

               3.   Projekt protokołu jest przedkładany Komitetowi Współpracy do zatwierdzenia na następnym posiedzeniu. Projekt protokołu może być również zatwierdzany pisemnie. Projekt protokołu z posiedzenia Komitetu Współpracy w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu jest zatwierdzany w ciągu 28 dni kalendarzowych od daty posiedzenia. Kopię przekazuje się każdemu z adresatów, o których mowa w art. 7.
         4.   Sekretarz Komitetu Współpracy Strony przewodniczącej Komitetowi Współpracy sporządza projekt wniosków operacyjnych z każdego posiedzenia Komitetu Współpracy. Ten projekt wniosków operacyjnych rozsyłany jest Stronom wraz z porządkiem obrad zasadniczo nie później niż 15 dni kalendarzowych przed rozpoczęciem kolejnego posiedzenia. Wspomniany projekt wniosków operacyjnych jest aktualizowany w trakcie posiedzenia, a na końcu posiedzenia Komitet Współpracy przyjmuje wnioski operacyjne uwzględniające działania następcze uzgodnione przez Strony, chyba że Strony postanowią inaczej. Po zatwierdzeniu wniosków operacyjnych dołącza się je do protokołu z posiedzenia, a ich wdrożenie zostaje poddane przeglądowi podczas kolejnego posiedzenia Komitetu Współpracy. W tym celu Komitet Współpracy przyjmuje wzór umożliwiający śledzenie postępów w zakresie każdego działania wraz z określonym terminem.
         Artykuł 11
         Decyzje i zalecenia
         1.   W określonych przypadkach, gdy na mocy umowy Komitet Współpracy jest uprawniony do podejmowania decyzji lub wydawania zaleceń lub gdy takie uprawnienia zostały mu przekazane przez Radę Współpracy, Komitet Współpracy podejmuje takie decyzje lub wydaje takie zalecenia. Komitet Współpracy podejmuje decyzje i wydaje zalecenia za obopólną zgodą Stron i po wypełnieniu właściwych procedur wewnętrznych. Każdą decyzję lub zalecenie podpisuje przewodniczący Komitetu Współpracy, a uwierzytelniają je sekretarze Komitetu Współpracy.
         2.   Za porozumieniem Stron Komitet Współpracy może podejmować decyzje i wydawać zalecenia w drodze procedury pisemnej. Procedura pisemna polega na wymianie not między sekretarzami Komitetu Współpracy, działającymi w porozumieniu ze Stronami. W tym celu projekt decyzji lub zalecenia zostaje rozesłany w formie pisemnej zgodnie z art. 7 nie później niż 21 dni kalendarzowych przed posiedzeniem, w którym to terminie muszą zostać zgłoszone ewentualne zastrzeżenia lub poprawki. Przewodniczący Komitetu Współpracy, w porozumieniu za Stronami, może skrócić terminy określone w niniejszym ustępie w celu uwzględnienia szczególnych okoliczności. Po uzgodnieniu tekstu decyzję lub zalecenie podpisuje przewodniczący Komitetu Współpracy, a uwierzytelniają je sekretarze Komitetu Współpracy.
         3.   Akty Komitetu Współpracy noszą odpowiednio nazwę „decyzja” lub „zalecenie”. Każda decyzja lub zalecenie Komitetu Współpracy wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia, o ile nie stanowią one inaczej.
         4.   Decyzje i zalecenia rozsyłane są Stronom zgodnie z art. 7.
         5.   Każda ze Stron może podjąć decyzję o publikacji decyzji i zaleceń Komitetu Współpracy we własnym dzienniku urzędowym.
         Artykuł 12
         Sprawozdania
         Na każdym regularnym posiedzeniu Rady Współpracy Komitet Współpracy składa jej sprawozdanie ze swojej działalności oraz działalności swoich wyspecjalizowanych podkomitetów lub wszelkich innych organów.
         Artykuł 13
         Języki
         1.   Językami urzędowymi Komitetu Współpracy są języki urzędowe Stron.
         2.   Językami roboczymi Komitetu Współpracy są język angielski i język rosyjski. O ile nie postanowiono inaczej, Komitet Współpracy opiera swoje obrady na dokumentach opracowanych w tych językach.
         Artykuł 14
         Wydatki
         1.   Każda Strona pokrywa wszelkie poniesione przez siebie wydatki wynikające z uczestnictwa w posiedzeniach Komitetu Współpracy, zarówno dotyczące kosztów personelu, podróży i pobytu, jak i opłaty pocztowe i telekomunikacyjne.
         2.   Koszty związane z organizacją posiedzeń Komitetu Współpracy oraz powielaniem dokumentów ponosi Strona, która pełni rolę gospodarza tych posiedzeń.
         3.   Koszty związane z tłumaczeniem ustnym na posiedzeniach Komitetu Współpracy i tłumaczeniem pisemnym na język angielski i rosyjski dokumentów, o których mowa w art. 13 ust. 2, lub z tych języków, ponosi Strona pełniąca rolę gospodarza tych posiedzeń.
         Koszty tłumaczeń ustnych i pisemnych na inne języki lub z innych języków ponosi Strona wnosząca o takie tłumaczenia.
         4.   W przypadkach gdy konieczne jest tłumaczenie dokumentów na języki urzędowe Unii, koszty ponosi Unia.
         Artykuł 15
         Zmiany w regulaminie wewnętrznym
         Niniejszy regulamin wewnętrzny może zostać zmieniony decyzją Rady Współpracy zgodnie z art. 268 ust. 1 umowy.
         Artykuł 16
         Wyspecjalizowane podkomitety lub wszelkie inne organy
         1.   Podkomitety składają się z przedstawicieli Stron zaangażowanych w konkretne kwestie, którymi ma się zająć każdy z wyspecjalizowanych podkomitetów. O ile w umowie nie przewidziano inaczej lub jeśli Rada Współpracy nie postanowiła inaczej, niniejszy regulamin wewnętrzny stosuje się odpowiednio do podkomitetów lub wszelkich innych organów.
         2.   Podkomitety mogą, w ramach swoich kompetencji, między innymi:

                     a)

                     wymieniać poglądy na wszelkie tematy będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, w tym przyszłe środki i zasoby niezbędne do ich wdrożenia i stosowania;

                     b)

                     prowadzić regularne konsultacje i monitorować wykonanie umowy;

                     c)

                     przyjmować praktyczne ustalenia i środki w kwestiach określonych w umowie;

                     d)

                     wydawać zalecenia;

                     e)

                     jeśli zostały upoważnione przez Radę Współpracy, działać w jej imieniu w celu wykonywania jej decyzji zgodnie z art. 1 ust. 3 regulaminu wewnętrznego Rady Współpracy.

               3.   Posiedzenia podkomitetów lub wszelkich innych organów mogą się odbywać w trybie elastycznym, gdy wystąpi taka potrzeba, osobiście, w Brukseli albo w Republice Kazachstanu, lub na przykład za pośrednictwem wideokonferencji. Podkomitety lub wszelkie inne organy funkcjonują jako platforma monitorowania postępów, dyskutowania określonych kwestii i wyzwań pojawiających się w trakcie tego procesu, a także formułowania zaleceń i wniosków operacyjnych.
         4.   Sekretariat Komitetu Współpracy otrzymuje kopię całości odnośnej korespondencji, dokumentów i komunikatów dotyczących wszelkich podkomitetów lub wszelkich innych organów.
         Artykuł 17
         Niniejszy regulamin wewnętrzny stosuje się odpowiednio do Komitetu Współpracy w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, chyba że postanowiono inaczej.

      PROJEKT
      DECYZJA RADY WSPÓŁPRACY UE-REPUBLIKA KAZACHSTANU NR 2/2017
      z dnia …
      w sprawie ustanowienia trzech wyspecjalizowanych podkomitetów
      RADA WSPÓŁPRACY UE–REPUBLIKA KAZACHSTANU,
      uwzględniając Umowę o wzmocnionym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Kazachstanu, z drugiej strony (1) (zwaną dalej „umową”), a w szczególności jej art. 269 ust. 6,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Zgodnie z art. 281 ust. 3 umowy niektóre jej części stosuje się tymczasowo od dnia 1 maja 2016 r.

                  (2)

                  Zgodnie z art. 269 ust. 6 umowy Rada Współpracy może podjąć decyzję o powołaniu wyspecjalizowanych podkomitetów lub wszelkich innych organów, które mogą pomagać jej w pełnianiu zadań.

                  (3)

                  Zgodnie z art. 25 ust. 3 umowy Rada Współpracy ustanawia Podkomitet ds. Współpracy Celnej.

                  (4)

                  Aby umożliwić prowadzenie dyskusji na szczeblu eksperckim w kluczowych obszarach wchodzących w zakres tymczasowego stosowania umowy, należy ustanowić dwa wyspecjalizowane podkomitety.

                  (5)

                  Należy umożliwić wprowadzanie zmian do wykazu podkomitetów za porozumieniem Stron,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Niniejszym ustanawia się wyspecjalizowane podkomitety wymienione w załączniku.
      Artykuł 2
      Regulamin wewnętrzny wyspecjalizowanych podkomitetów wymienionych w załączniku regulowany jest art. 16 regulaminu wewnętrznego Komitetu Współpracy i wyspecjalizowanych podkomitetów lub wszelkich innych organów ustanowionych przez Radę Współpracy, przyjętego na mocy decyzji Rady Współpracy UE–Republika Kazachstanu nr 1/2017.
      Artykuł 3
      Do wykazu wyspecjalizowanych podkomitetów wymienionych w załączniku można wprowadzać zmiany za porozumieniem Stron.
      Artykuł 4
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w …

               W imieniu Rady Współpracy

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 29 z 4.2.2016, s. 3.

         ZAŁĄCZNIK

            WYKAZ WYSPECJALIZOWANYCH PODKOMITETÓW

                     1)

                     Podkomitet ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa

                     2)

                     Podkomitet ds. Energii, Transportu, Środowiska i Zmiany Klimatu

                     3)

                     Podkomitet ds. Współpracy Celnej


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EULEX/1/2008 z dnia 7 lutego 2008 r. dotycząca mianowania szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO

text:
               16.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 42/99

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EULEX/1/2008
   z dnia 7 lutego 2008 r.
   dotycząca mianowania szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO
   (2008/125/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/124/WPZiB (1) z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO, w szczególności jego art. 12 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 4 maja 2007 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) zasadniczo wyraził zgodę na propozycję Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela dotyczącą mianowania pana Yves de Kermabon na stanowisko szefa misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie i stwierdził, że formalne mianowanie nastąpi po przyjęciu wspólnego działania Rady ustanawiającego przedmiotową misję.

               (2)

               W dniu 4 lutego 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/124/WPZiB.

               (3)

               Zgodnie z art. 12 ust. 2 wspólnego działania 2008/124/WPZiB KPiB jest upoważniony, zgodnie z art. 25 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i realizowania zarządzania strategicznego EULEX KOSOWO, w tym decyzji w sprawie mianowania szefa misji,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Yves de Kermabon zostaje niniejszym mianowany szefem misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie, EULEX KOSOWO.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzj stosuje się do momentu wygaśnięcia wspólnego działania Rady 2008/124/WPZiB.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 lutego 2008 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         M. IPAVIC

            Przewodniczący

      (1)  Zob. s. 92 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2011/20/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 13 grudnia 2010 r. w sprawie podwyższenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2010/26)

text:
               15.1.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 11/53

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 13 grudnia 2010 r.
   w sprawie podwyższenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego
   (EBC/2010/26)
   (2011/20/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwany dalej „Statutem ESBC”), w szczególności jego art. 28 ust. 1,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1009/2000 z dnia 8 maja 2000 r. dotyczące powiększenia kapitału Europejskiego Banku Centralnego (1), w szczególności jego art. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie ze zdaniem pierwszym art. 28 ust. 1 Statutu ESBC kapitał Europejskiego Banku Centralnego (EBC) wynosi 5 miliardów EUR. W wyniku przystąpienia do Unii państw członkowskich i przyjęcia ich banków centralnych do Europejskiego Systemu Banków Centralnych kapitał EBC został podwyższony do 5 760 652 402,58 EUR w trybie art. 48 ust. 3 Statutu ESBC.

               (2)

               Zgodnie ze zdaniem drugim art. 28 ust. 1 Statutu ESBC kapitał EBC może zostać podwyższony o kwotę określoną przez Radę Prezesów, stanowiącą większością kwalifikowaną przewidzianą w art. 10 ust. 3 Statutu ESBC, w granicach i na warunkach ustanowionych przez Radę Unii Europejskiej zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 41 Statutu ESBC.

               (3)

               Zgodnie z art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1009/2000 Rada Prezesów EBC ma prawo powiększyć kapitał EBC ponad sumę określoną w pierwszym zdaniu art. 28 ust. 1 Statutu ESBC o dodatkową kwotę nieprzekraczającą 5 miliardów EUR.

               (4)

               Zgodnie z motywem 4 rozporządzenia (WE) nr 1009/2000 rozporządzenie to ustanawia limit przyszłych podwyższeń kapitału EBC umożliwiający Radzie Prezesów EBC podjęcie w przyszłości decyzji o faktycznym powiększeniu tego kapitału w celu utrzymania podstawy współczynnika kapitał-aktywa na poziomie umożliwiającym prowadzenie działalności przez EBC.

               (5)

               Biorąc pod uwagę zwiększenie w ostatnich latach sumy bilansowej EBC, za konieczne uznaje się podwyższenie kapitału EBC o 5 miliardów EUR w celu utrzymania podstawy współczynnika kapitał-aktywa na poziomie umożliwiającym prowadzenie działalności przez EBC,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Podwyższenie kapitału EBC
   Kapitał EBC podwyższa się o 5 miliardów EUR, z kwoty 5 760 652 402,58 EUR do kwoty 10 760 652 402,58 EUR.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 29 grudnia 2010 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 13 grudnia 2010 r.

         Jean-Claude TRICHET

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 115 z 16.5.2000, s. 1.