title: Decyzja Rady (UE) 2018/948 z dnia 25 czerwca 2018 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Islandią w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na lata 2014–2020

text:
               4.7.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 167/1

         DECYZJA RADY (UE) 2018/948
   z dnia 25 czerwca 2018 r.
   w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Islandią w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na lata 2014–2020
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 2018/398 (2), Umowa między Unią Europejską a Islandią w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na lata 2014–2020 (zwana dalej „Umową”) została podpisana w dniu 2 marca 2018 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (2)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja ma na celu rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje decyzję, w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji, czy dokona jej transpozycji do swojego prawa krajowego.

               (3)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (4)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4). Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (5)

               Aby umożliwić bezzwłoczne stosowanie środków przewidzianych w Umowie i nie opóźniać zatwierdzenia i wdrożenia programu krajowego, niniejsza decyzja powinna wejść w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               (6)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Islandią w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na lata 2014–2020 zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii (5).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, notyfikacji, o której mowa w art. 19 ust. 2 Umowy, w celu wyrażenia zgody Unii na związanie się Umową (6).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2018 r.

            W imieniu Rady

         N. DIMOV

            Przewodniczący

      (1)  Zgoda udzielona dnia 13 marca 2018 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2018/398 z dnia 12 czerwca 2017 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy między Unią Europejską a Islandią w sprawie przepisów dodatkowych dotyczących instrumentu na rzecz wsparcia finansowego w zakresie granic zewnętrznych i wiz, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, na lata 2014–2020 (Dz.U. L 72 z 15.3.2018, s. 1).

      (3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      (5)  Umowa została opublikowana w Dz.U. L 72 z 15.3.2018 wraz z decyzją w sprawie jej podpisania.

      (6)  Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady


Decyzja Komisji z dnia 27/06/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8877 - LyondellBasell Industries N.V. / A. Schulman, Inc.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 13/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8979 - PAI Partners SAS / Thor Topco Limited) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 18/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8939 - Liberty Industries France S.A.S. / Rio Tinto plc) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 30/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8970 - PARKWIND / Summit Tailwind Belgium / Northwester2) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 20/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8925 - RWA Raiffeisen Ware Austria AG / ZG Raiffeisen eG) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 23/05/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8831 - Mondi Finland Services Oy / Powerflute Group Holdings Oy) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 27/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9009 - KKR & Co. Inc. / Casual Dining Bidco Limited) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 20/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8980 - Partners Group AG / MEIF II Germany Holdings S.à r.l.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 13/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8953 - SNAM S.P.A / DESFA) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 24/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9001 - Kuehne + Nagel Management AG / Temasek International Pte. Ltd.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 16/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8967 - BGZ BNP Paribas / Parts of Raiffeisen Bank Polska) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 27/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8996 - Reco Jedi Private Limited / Frasers Property Ventures II Pte. Ltd. / JustGroup Holdings Pte. Ltd.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Komisji z dnia 24 lipca 2018 r. w sprawie Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji zmieniająca decyzję Komisji C(2015) 9500 w odniesieniu do wkładu na rzecz Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji

text:
                  8.8.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 278/3

         DECYZJA KOMISJI
         z dnia 24 lipca 2018 r.
         w sprawie Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji zmieniająca decyzję Komisji C(2015) 9500 w odniesieniu do wkładu na rzecz Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji
         (2018/C 278/03)

            UZASADNIENIE

            Przyjęcie decyzji Komisji w sprawie Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji zmieniającej decyzję Komisji C(2015) 9500 w odniesieniu do wkładu na rzecz Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji

         Instrument Pomocy dla Uchodźców w Turcji ustanowiono w 2015 r. jako jednoznaczny dowód zobowiązania UE do wspierania uchodźców w Turcji. Instrument zakłada wsparcie zarówno humanitarne, jak i pozahumanitarne dla Turcji, która jest państwem przyjmującym dla uchodźców. Pierwsza transza finansowania w ramach instrumentu wyniosła 3 mld EUR na lata 2016–2017.
         Uruchomienie pierwszej transzy Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji („instrument”) zakończyło się powodzeniem. Od wydania oświadczenia UE–Turcja w marcu 2016 r. w ciągu 21 miesięcy zaprogramowano, zaciągnięto zobowiązania i podpisano umowy na całą pulę środków w wysokości 3 mld EUR. Drugie sprawozdanie roczne w sprawie instrumentu (1) zawiera szczegółowe informacje o realizacji łącznie 72 projektów i o osiągniętych rezultatach. W sprawozdaniu potwierdzono uzyskanie wymiernych wyników, m.in. udzielanie comiesięcznego wsparcia dochodu blisko 1,2 mln uchodźców znajdującym się w najtrudniejszej sytuacji w postaci przelewów gotówkowych raz w miesiącu w ramach siatki bezpieczeństwa socjalnego; organizowanie kursów języka tureckiego dla 312 000 dzieci będących uchodźcami i zapewnienie materiałów edukacyjnych dla 500 000 studentów; i udzielenie konsultacji lekarskich blisko 764 000 uchodźców w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, a także wykonanie szczepień wśród 217 000 dzieci syryjskich będących uchodźcami. Zarządzanie instrumentem umożliwiło również partnerskie podejście między UE i państwami członkowskimi, a wspólne zarządzanie nie byłoby możliwe w przypadku finansowania pochodzącego wyłącznie z budżetu unijnego.
         Kontynuowanie działań, które okazały się skuteczne, leży w żywotnym interesie UE. Niniejsza decyzja Komisji ma na celu zapewnienie dalszego cennego działania instrumentu zgodnie z oświadczeniem UE–Turcja.
         W oświadczeniu potwierdzono, że do końca 2018 r. UE uruchomi dodatkowe 3 mld EUR na rzecz instrumentu, o ile spełnione zostaną stosowne warunki. By zapewnić ciągłość projektów realizowanych w ramach instrumentu oraz niezakłócone wsparcie dla uchodźców i osób kwalifikujących się do objęcia ich ochroną uzupełniającą, konieczna jest zatem decyzja w sprawie dodatkowego finansowania. W związku z tym Komisja przyjmuje decyzję w sprawie drugiej transzy w wysokości 3 mld EUR na rzecz instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji. W latach 2016–2017 w ramach instrumentu dysponowano budżetem, na który składały się środki pochodzące z budżetu unijnego (1 mld EUR) oraz wkłady państw członkowskich (2 mld EUR) jako zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel. W decyzji z dnia 14 marca 2018 r. (2) Komisja zastosowała dla drugiej transzy ten sam podział środków: z budżetu unijnego i z wkładów państw członkowskich. W następstwie dalszej dyskusji Komisja postanowiła przeznaczyć 2 mld EUR z budżetu unijnego w latach 2018–2019. Natomiast państwa członkowskie wniosą wkład w wysokości 1 mld EUR jako zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel. Dnia 18 lipca aktualizowano wspólne porozumienie, które określa zasady uruchamiania wkładów państw członkowskich.
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 210 ust. 2 oraz art. 214 ust. 6,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Punkt 6 oświadczenia UE–Turcja z dnia 18 marca 2016 r. („oświadczenie”) stanowi, że Unia uruchomi finansowanie Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji („instrument”) w dodatkowej kwocie 3 000 000 000 EUR do końca 2018 r., gdy wyczerpią się początkowo przyznane w ramach tego instrumentu środki w wysokości 3 000 000 000 EUR i spełnione zostaną odpowiednie warunki.

                     (2)

                     W dniu 3 lutego 2016 r. przedstawiciele rządów państw członkowskich opracowali „Wspólne porozumienie państw członkowskich UE i Komisji ustanawiające ramy zarządzania i warunkowości dla Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji” („wspólne porozumienie”). Wspólne porozumienie aktualizowano dnia 18 lipca 2018 r.

                     (3)

                     Wkłady finansowe w pierwszą transzę pochodziły z budżetu Unii (1 000 000 000 EUR) i od państw członkowskich (2 000 000 000 EUR).

                     (4)

                     Komisja powinna przeznaczyć na drugą transzę środki w wysokości 2 000 000 000 EUR z budżetu Unii. Państwa członkowskie wniosą wkład w wysokości 1 000 000 000 EUR.

                     (5)

                     Sukcesywne udzielanie pomocy uwarunkowane jest dalszym wykonaniem porozumienia między Unią Europejską a Republiką Turcji w sprawie zacieśnienia współpracy w zakresie udzielania wsparcia osobom objętym ochroną czasową i zarządzania migracjami, by w drodze skoordynowanych działań rozwiązać kryzys.

                     (6)

                     Poszczególne wkłady finansowe państw członkowskich powinny zostać ujęte w budżecie Unii jako zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (3). Komisja, ponosząca wyłączną odpowiedzialność za wykonanie budżetu Unii zgodnie z art. 317 Traktatu, powinna uzyskać, w imieniu Unii, zaświadczenia dotyczące wkładu finansowego od państw członkowskich. Każde zaświadczenie dotyczące wkładu finansowego wyrażone w euro skutkuje tym, że Komisja może udostępnić odpowiednie środki na zobowiązania po otrzymaniu takiego zaświadczenia zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 (4). Indywidualne zaświadczenia dotyczące wkładu finansowego muszą być oparte na pojedynczym wzorze umożliwiającym w stosownych przypadkach dostosowanie do konkretnych potrzeb.

                     (7)

                     Decyzje dotyczące udzielania pomocy humanitarnej i działania w tym zakresie będą wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/96 (5) oraz z poszanowaniem zasad określonych w Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej (6).

                     (8)

                     Z powyższych powodów konieczna jest stosowna zmiana decyzji Komisji C(2015) 9500 (7),

               STANOWI, CO NASTĘPUJE:

            Artykuł 1
            W decyzji Komisji C(2015) 9500 wprowadza się następujące zmiany:
            Artykuł 4 otrzymuje brzmienie:

                  „1.   Kwota instrumentu wynosi 3 000 000 000 EUR na lata 2016–2017, a dodatkowa kwota na lata 2018–2019 jest równa 3 000 000 000 EUR.

            Artykuł 2

               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

               2.   Zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym.

            Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Johannes HAHN

                  Członek Komisji

            (1)  Komunikat Komisji COM(2018)91 z dnia 14 marca 2018 r.

            (2)  Decyzja Komisji z dnia 14 marca 2018 r. w sprawie Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji zmieniająca decyzję Komisji C(2015) 9500 w odniesieniu do wkładu na rzecz Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji, 2018/C 106/05 (Dz.U. C 106 z 21.3.2018, s. 4).

            (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

            (4)  Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1.

            (5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczące pomocy humanitarnej (Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 1).

            (6)  Wspólne oświadczenie Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie, Parlamencie Europejskim i Komisji Europejskiej „Konsensus europejski w sprawie pomocy humanitarnej” (Dz.U. C 25 z 30.1.2008, s. 1).

            (7)  Zmienione decyzją Komisji C(2016) 855 z dnia 10 lutego 2016 r., decyzją Komisji C(2017) 2293 z dnia 18 kwietnia 2017 r. i decyzją Komisji C(2018) 1500 z dnia 14 marca 2018 r.


title: Decyzja Komisji (UE) 2018/1103 z dnia 7 sierpnia 2018 r. potwierdzająca uczestnictwo Malty we wzmocnionej współpracy w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej

text:
                  8.8.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 201/2

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2018/1103
         z dnia 7 sierpnia 2018 r.
         potwierdzająca uczestnictwo Malty we wzmocnionej współpracy w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 328 ust. 1 oraz art. 331 ust. 1,
         uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej („EPPO”) (1),
         uwzględniając powiadomienie przez Maltę o zamiarze uczestnictwa we wzmocnionej współpracy w zakresie ustanowienia EPPO w piśmie z dnia 14 czerwca 2018 r.,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 3 kwietnia 2017 r. Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Cypr, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Litwa, Luksemburg, Niemcy, Portugalia, Republika Czeska, Rumunia, Słowacja i Słowenia powiadomiły Parlament Europejski, Radę i Komisję, że pragną ustanowić wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia EPPO. Ponadto w pismach z dnia 19 kwietnia 2017 r., 1 czerwca 2017 r., 9 czerwca 2017 r. oraz 22 czerwca 2017 r. odpowiednio Łotwa, Estonia, Austria i Włochy poinformowały, że pragną uczestniczyć w ustanowieniu tej wzmocnionej współpracy.

                     (2)

                     W dniu 3 kwietnia 2017 r. upoważnienie do podjęcia wzmocnionej współpracy, o którym mowa w art. 20 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) i w art. 329 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), zostało udzielone zgodnie z art. 86 ust. 1 akapit trzeci TFUE.

                     (3)

                     W dniu 12 października 2017 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2017/1939 wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej.

                     (4)

                     W dniu 20 listopada 2017 r. weszło w życie rozporządzenie (UE) 2017/1939. EPPO powinna podjąć działania związane z prowadzeniem postępowań przygotowawczych oraz z wnoszeniem i popieraniem oskarżeń począwszy od daty, która zostanie określona decyzją Komisji na wniosek Europejskiego Prokuratora Generalnego, po tym, jak EPPO zostanie ustanowiona, co nie może nastąpić wcześniej niż trzy lata po dacie wejścia w życie tego rozporządzenia.

                     (5)

                     W dniu 14 maja 2018 r. Niderlandy powiadomiły Komisję o zamiarze uczestnictwa we wzmocnionej współpracy w zakresie ustanowienia EPPO.

                     (6)

                     W dniu 14 czerwca 2018 r. Malta powiadomiła Komisję o zamiarze uczestnictwa we wzmocnionej współpracy w zakresie ustanowienia EPPO.

                     (7)

                     Rozporządzenie (UE) 2017/1939 nie określa żadnych szczególnych warunków udziału we wzmocnionej współpracy w zakresie ustanowienia EPPO.

                     (8)

                     Zgodnie z art. 120 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2017/1939 Prokuratura Europejska wykonuje swoją właściwość w odniesieniu do wszystkich przestępstw objętych zakresem jej właściwości, które popełniono po dniu wejścia w życie rozporządzenia (UE) 2017/1939. W przypadku przestępstw, o których mowa w art. 22 i 23 rozporządzenia (UE) 2017/1939 i które nie należą jeszcze do obszaru właściwości EPPO od pierwotnego wejścia w życie tego rozporządzenia, EPPO powinna zatem wykonywać swoją właściwość w odniesieniu do terytorium lub obywateli Malty po wejściu w życie tego rozporządzenia na Malcie,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym potwierdza się uczestnictwo Malty we wzmocnionej współpracy w zakresie ustanowienia EPPO.

            Artykuł 2
            Rozporządzenie (UE) 2017/1939 wchodzi w życie na Malcie w dniu wejścia w życie niniejszej decyzji.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 7 sierpnia 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Jean-Claude JUNCKER

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1.


Decyzja Komisji z dnia 21/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9053 - Sumitomo Corporation / Tierra S.p.A.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 27/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9008 - Elixia Holding / Trygheds Gruppen / Fitness DK) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 20/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9047 - Schwarz Zentrale Dienste KG / Karl Tonsmeirer Entsorgungswirtschaft GmbH & Co.KG /Tonsmeirer Dienstleistung GmbH & Co.KG) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 17/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9011 - KKR / SELLBYTEL GROUP) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 17/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9007 - Dr. Ing. h.c. F. Porsche Aktiengesellschaft / Schuler Aktiengesellschaft / Presswerk GmbH & Co. KG) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 17/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9039 - Bain Capital / Vista / Aptean Public Sector) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 22/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9051 - Sheares Healthcare / TPG Growth / Asia Healthcare Holdings (AHH)) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 14/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9045 - The Blackstone Group L.P. / Averys) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 03/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9033 - Clearlake Capital Group / Vista Equity Partners Management) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 21/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9030 - IFM Investors Pty Ltd / Fomento de Construcciones y Contratas S.A. / FCC Aqualia, S.A) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 27/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8912 - Starfruit Finco B.V. / Akzo Nobel SC) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 13/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8862 - Global Business Holdings / Hogg Robinson Group) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 29/08/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9078 - Ivanhoe Cambridge / Public Sector Pension Investment Board) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Rady z dnia 28 września 2018 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników

text:
                  10.10.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 366/3

         DECYZJA RADY
         z dnia 28 września 2018 r.
         w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników
         (2018/C 366/04)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii (1), w szczególności jego art. 23 i 24,
         uwzględniając wykazy kandydatów przedstawione Radzie przez rządy państw członkowskich,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Na mocy decyzji z dnia 20 września 2016 r. (2), z dnia 14 listopada 2016 r. (3), z dnia 28 listopada 2016 r. (4), z dnia 23 stycznia 2017 r. (5), z dnia 27 marca 2017 r. (6), z dnia 23 stycznia 2018 r. (7) oraz z dnia 16 kwietnia 2018 r. (8) Rada mianowała członków oraz zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników (zwanego dalej „Komitetem”) na okres od dnia 25 września 2016 r. do dnia 24 września 2018 r.

                     (2)

                     Członkowie ci powinni pełnić swoją funkcję do czasu ich zastąpienia lub ponownego mianowania.

                     (3)

                     Członków i zastępców członków Komitetu należy mianować na okres dwóch lat,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Następujące osoby zostają mianowane na stanowiska członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników na okres od dnia 25 września 2018 r. do dnia 24 września 2020 r.:
            I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Belgia

                        Frédéric POUPINEL DE VALENCE
                        Stéphane BALTAZAR LOPES

                        Tom PARYS

                        Bułgaria

                        Hristo SIMEONOV
                        Tatiana GUEORGUIEVA

                        Atanas KOLCHAKOV

                        Republika Czeska

                        Kateřina ŠTĔPÁNKOVÁ
                        Petra SILOVSKÁ

                        Andrea VESELÁ

                        Dania

                        Stig Hansen NØRGAARD
                        Rikke Mark SEERUP

                        Sidse Skraastad CLEMMENSEN

                        Niemcy

                        Vera BADE
                        Salome KARIJI BANI

                        Andrea MÄDLER

                        Estonia

                        Kristi SUUR
                        Annika SEPP

                        Thea TREIER

                        Irlandia

                        Niall O’MUIRCHEARTAIGH
                        Dympna BOYLE

                        Eamonn GALLAGHER

                        Grecja

                        Hiszpania

                        Paloma MARTÍNEZ GAMO
                        Francisco Javier MARCO CUEVAS

                        María Reyes FERNÁNDEZ

                        Francja

                        Claire MASSUELLES

                        Malika EL MESTIRI

                        Chorwacja

                        Marija KNEŽEVIĆ KAJARI
                        Petar STRIŽAK

                        Davorka BUŠKULIĆ LEMIĆ

                        Włochy

                        Maria Concetta CORINTO
                        Carla ANTONUCCI

                        Marinella COLUCCI

                        Cypr

                        Prodromos CHRYSANTHOU
                        Elena HAGJIGEORGIOU

                        Nasia MALAKTOU

                        Łotwa

                        Ilze ZVĪDRIŅA
                        Svetlana DJAČKOVA

                        Linda PAUGA

                        Litwa

                        Rasa MALAIŠKIENĖ
                        Gytis DARULIS

                        Daiva LIUGIENĖ

                        Luksemburg

                        Tom GOEDERS
                        Laurent PEUSCH

                        Jonathan PEREIRA NEVES

                        Węgry

                        Eszter ENYEDI
                        Katalin KISSNÉ BENCZE

                        Dalma SZABOLCSI

                        Malta

                        Mario XUEREB
                        Sarah GILI

                        Pamela DINGLI

                        Niderlandy

                        Ghislaine WIDERA
                        Lydia LOUSBERG

                        Gaby BLOM-FABER

                        Austria

                        Heinz KUTROWATZ
                        Martha ROJAS-PINEDA

                        Hansjörg PAYR

                        Polska

                        Magdalena SWEKLEJ
                        Agata DUDEK

                        Aleksandra LANGE

                        Portugalia

                        Rumunia

                        Auraş MARINESCU
                        Carmen ŞTEFAN

                        Bogdan-Tiberius PAŞCA

                        Słowenia

                        Sonja MALEC
                        Grega MALEC

                        Anja DANGUBIČ

                        Słowacja

                        Milan MOLOKÁČ
                        Mária HANZLÍKOVÁ

                        Anna MONDEKOVÁ

                        Finlandia

                        Elina JOHANSSON
                        Olli SORAINEN

                        Jarmo TIUKKANEN

                        Szwecja

                        Karlis LAPSA
                        Madeleine ÖHBERG

                        Sara SANDELIUS

                        Zjednoczone Królestwo

                        Anna WARDELL

                        Michael FORREST

            II.   PRZEDSTAWICIELE ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Belgia

                        Joeri HENS
                        Nathalie DIESBECQ

                        Bułgaria

                        Atanaska TODOROVA
                        Aleksandar ZAGOROV

                        Valeri APOSTOLOV

                        Republika Czeska

                        Vít SAMEK
                        Pavel JANÍČKO

                        Petr ŠULC

                        Dania

                        Lotte Dickow SCHMIDTH
                        Torben Damsgaard JENSEN

                        Käthe Munk RYOM

                        Niemcy

                        Alexandra KRAMER
                        Isabella SCHUPP

                        Fritz HEIL

                        Estonia

                        Mare VIIES
                        Aija MAASIKAS

                        Tiia E. TAMMELEHT

                        Irlandia

                        John DOUGLAS
                        Ethel BUCKLEY

                        David JOYCE

                        Grecja

                        Hiszpania

                        José Antonio MORENO DIAZ
                        Ana Maria CORRAL JUAN

                        Ana HERMOSO CANOURA

                        Francja

                        Francine BLANCHE
                        Corinne MARES

                        Mariano FANDOS

                        Chorwacja

                        Ana KRANJAC JULARIĆ
                        David Jakov BABIĆ

                        Sunčica BRNARDIĆ

                        Włochy

                        Cypr

                        Nicos GREGORIOU

                        Łotwa

                        Nataļja PREISA
                        Kaspars RĀCENĀJS

                        Linda ROMELE

                        Litwa

                        Janina MATUIZIENĖ
                        Ričardas GARUOLIS

                        Eglė ŽUKAUSKAITĖ

                        Luksemburg

                        Carlos PEREIRA
                        Paul DE ARAUJO

                        Eduardo DIAS

                        Węgry

                        Malta

                        Ian Mark ZAMMIT
                        Jeremy J. CAMILLERI

                        Colin GALEA

                        Niderlandy

                        Caroline RIETBERGEN
                        H. HOUWING

                        C.C.J. MULLER

                        Austria

                        Johannes PEYRL
                        Oliver RÖPKE

                        Sarah BRUCKNER

                        Polska

                        Adam ROGALEWSKI
                        Lech Maciej ZAKROCKI

                        Bogdan OLSZEWSKI

                        Portugalia

                        José Manuel DA LUZ CORDEIRO
                        Carlos Manuel ALVES TRINDADE

                        Georges CASULA

                        Rumunia

                        Corneliu CONSTANTINOAIA
                        Liviu APOSTOIU

                        Radu MINEA

                        Słowenia

                        Marko TANASIČ
                        Jernej ZUPANČIČ

                        Słowacja

                        Mária SVOREŇOVÁ
                        Jana BERINCOVÁ

                        Miroslav HAJNOŠ

                        Finlandia

                        Eve KYNTÄJÄ
                        Miika SAHAMIES

                        Ralf SUND

                        Szwecja

                        Sofia RÅSMAR
                        Mattias SCHULSTAD

                        Christian LÖVGREN

                        Zjednoczone Królestwo

                        Rosa CRAWFORD

                        Wilf SULLIVAN

            III.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

                        Państwo

                        Członkowie

                        Zastępcy członków

                        Belgia

                        Monica DE JONGHE
                        Hilde THYS

                        Anneleen BETTENS

                        Bułgaria

                        Ivan ZAHARIEV
                        Martin STOYANOV

                        Daniela SIMIDCHIEVA

                        Republika Czeska

                        Jitka HLAVÁČKOVÁ
                        Ludĕk MAZUCH

                        Vladimíra DRBALOVÁ

                        Dania

                        Helene TANDERUP
                        Trine Birgitte HOUGAARD

                        Jens TROLDBORG

                        Niemcy

                        Carmen Eugenia BÂRSAN
                        Nicolas KELLER

                        Isabelle OSTER

                        Estonia

                        Piia ZIMMERMANN
                        Helo TAMME

                        Mare HIIESALU

                        Irlandia

                        Tony DONOHOE
                        Rhona MURPHY

                        Kara McGANN

                        Grecja

                        Hiszpania

                        Miriam PINTO LOMENA
                        Patricia CIREZ MIQUELEIZ

                        Luis MÉNDEZ LÓPEZ

                        Francja

                        Anne VAUCHEZ
                        Natacha MARQUET

                        Isabelle MAÎTRE

                        Chorwacja

                        Vedrana GADO
                        Iva NAPPHOLZ

                        Milica JOVANOVIĆ

                        Włochy

                        Cypr

                        Ms Lena PANAYIOTOU
                        Mr Emilios MICHAEL

                        Łotwa

                        Ilona KIUKUCĀNE
                        Inese STEPIŅA

                        Andris ALKSNIS

                        Litwa

                        Evelina JASAITĖ
                        Emilis RUŽELĖ

                        Aušra KERZIENĖ

                        Luksemburg

                        Patricia HEMMEN
                        François ENGELS

                        Héloise ANTOINE

                        Węgry

                        Júlia VARGA
                        István KOMORÓCZKI

                        Terézia BOROSNÉ BARTHA

                        Malta

                        Maronna FILLETTI
                        Michael GALEA

                        Angela ATTARD FENECH

                        Niderlandy

                        Rob SLAGMOLEN
                        A.P.M.G. SCHOENMAECKERS

                        J. SANDERS

                        Austria

                        Margit KREUZHUBER
                        Cornelia HOCKE

                        Claudia GOLSER

                        Polska

                        Dawid SEIFERT
                        Robert LISICKI

                        Andrzej STĘPNIKOWSKI

                        Portugalia

                        Cristina NAGY MORAIS
                        Nuno BERNARDO

                        Afonso CARVALHO

                        Rumunia

                        Cristina PASAT
                        Roxana ILIE

                        Roxana PRODAN

                        Słowenia

                        Igor ANTAUER
                        Barbara KRIVIC

                        Igor KNEZ

                        Słowacja

                        Peter MOLNÁR
                        Miriam ŠPÁNIKOVÁ

                        Martin HOŠTÁK

                        Finlandia

                        Mikko RÄSÄNEN
                        Riitta WÄRN

                        Katja MIETTINEN

                        Szwecja

                        Patrik KARLSSON
                        Anders BARANE

                        Amelie BERG

                        Zjednoczone Królestwo

                        Matthew PERCIVAL

                        Tom BARRETT

            Artykuł 2
            Członków i zastępców członków, którzy nie zostali dotąd wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2018 r.

                  W imieniu Rady

               M. SCHRAMBÖCK

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 1.

            (2)  Decyzja Rady z dnia 20 września 2016 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników (Dz.U. C 348 z 23.9.2016, s. 3).

            (3)  Decyzja Rady z dnia 14 listopada 2016 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków z Grecji do Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników (Dz.U. C 421 z 16.11.2016, s. 4).

            (4)  Decyzja Rady (UE) 2016/2111 z dnia 28 listopada 2016 r. w sprawie mianowania członka z Belgii do Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników (Dz.U. L 327 z 2.12.2016, s. 77).

            (5)  Decyzja Rady z dnia 23 stycznia 2017 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków z Portugalii do Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników (Dz.U. C 27 z 27.1.2017, s. 6).

            (6)  Decyzja Rady z dnia 27 marca 2017 r. w sprawie mianowania zastępcy członka z Portugalii do Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników (Dz.U. C 99 z 30.3.2017, s. 1).

            (7)  Decyzja Rady z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków z Włoch do Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników (Dz.U. C 31 z 27.1.2018, s. 4).

            (8)  Decyzja Rady (UE) 2018/592 z dnia 16 kwietnia 2018 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków z Luksemburga do Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników (Dz.U. L 99 z 19.4.2018, s. 12).


title: Decyzja Rady (UE) 2018/1502 z dnia 8 października 2018 r. w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Królestwo Hiszpanii

text:
                  10.10.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 254/7

         DECYZJA RADY (UE) 2018/1502
         z dnia 8 października 2018 r.
         w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Królestwo Hiszpanii
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
         uwzględniając propozycję rządu Hiszpanii,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 18 lipca 2016 r. decyzją Rady (UE) 2016/1203 (4) stanowisko członka w miejsce Francesca HOMSA i MOLISTA zajął Jordi SOLÉ i FERRANDO, a stanowisko zastępcy członka w miejsce Rogera ALBINYANY i SAIGÍEGO zajął Amadeu ALTAFAJ i TARDIO. W dniu 27 marca 2017 r. decyzją Rady (UE) 2017/602 (5) stanowisko członka w miejsce Jordiego SOLÉGO i FERRANDA zajęła Maria BADIA i CUTCHET.

                     (2)

                     Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Marii BADII i CUTCHET.

                     (3)

                     Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Amadeu ALTAFAJA i TARDIA,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

                        a)

                        na stanowisko członka:

                                    —

                                    Ernest MARAGALL i MIRA, Consejero de Asuntos Exteriores, Relaciones Institucionales y Transparencia de la Comunidad Autónoma de Cataluña;

                        b)

                        na stanowisko zastępcy członka:

                                    —

                                    Natàlia MAS GUIX, Secretaria de Asuntos Exteriores y de la Unión Europea de la Comunidad Autónoma de Cataluña.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 8 października 2018 r.

                  W imieniu Rady

               J. BOGNER-STRAUSS

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

            (4)  Decyzja Rady (UE) 2016/1203 z dnia 18 lipca 2016 r. w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Królestwo Hiszpanii (Dz.U. L 198 z 23.7.2016, s. 44).

            (5)  Decyzja Rady (UE) 2017/602 z dnia 27 marca 2017 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Hiszpanii (Dz.U. L 82 z 29.3.2017, s. 8).


Decyzja Komisji z dnia 09/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8808 - Deutsche Telekom AG / UPC Austria GmbH) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Rady (UE) 2018/1589 z dnia 15 października 2018 r. w sprawie mianowania dwóch zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Estońską

text:
                  23.10.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 264/23

         DECYZJA RADY (UE) 2018/1589
         z dnia 15 października 2018 r.
         w sprawie mianowania dwóch zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Republikę Estońską
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
         uwzględniając propozycję rządu Estonii,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 4 września 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/1510 (4), stanowisko zastępcy członka w miejsce Marta VÕRKLAEVA zajął Juri GOTMANS.

                     (2)

                     Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Georga LINKOVA.

                     (3)

                     Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu, na podstawie którego zaproponowano kandydaturę Juriego GOTMANSA (Mayor of Haanja Municipality),

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

                        —

                        Priit VÄRK, Mayor of Paide,

                        —

                        Juri GOTMANS, Member of Võru Town Council (zmiana mandatu).

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 15 października 2018 r.

                  W imieniu Rady

               E. KÖSTINGER

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

            (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

            (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

            (4)  Decyzja Rady (UE) 2015/1510 z dnia 4 września 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Estonii (Dz.U. L 236 z 10.9.2015, s. 8).


Decyzja Komisji z dnia 05/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8855 - Otary RS NV / Eneco Wind Belgium NV / Electrabel NV) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 01/10/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8985 - The Boeing Company / KLX, Inc.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 27/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8883 - PPF Group N.V.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 26/10/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9105 - Rhône Capital / MaxamCorp Holding, S.L.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 24/10/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9048 - Delta Electronics, Inc. / Delta Electronics (Thailand) Public Company Ltd) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 25/10/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9115 - BC Partners LLP / VetPartners Group Limited) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 07/09/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9042 - Keolis / Amey / W&B Rail) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 25/10/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9119 - SEGRO plc / Public Sector Pension Investment Board / Warehouse) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 25/10/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9117 - Aramco Overseas Holdings Coöperatief U.A. / ARLANXEO Holding B.V.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 10/09/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8956 - Biogen / Samsung Biologics / Bioepis) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/2443 z dnia 8 grudnia 2017 r. dotycząca zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2018 r. (EBC/2017/40)

text:
               23.12.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 344/61

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2017/2443
   z dnia 8 grudnia 2017 r.
   dotycząca zatwierdzenia wielkości emisji monet euro w 2018 r. (EBC/2017/40)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 128 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/2332 z dnia 4 grudnia 2015 r. w sprawie ram proceduralnych dotyczących zatwierdzania wielkości emisji monet euro (EBC/2015/43) (1), w szczególności art. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Od dnia 1 stycznia 1999 r. Europejski Bank Centralny (EBC) dysponuje wyłącznym prawem do zatwierdzania wielkości emisji monet przez państwa członkowskie, których walutą jest euro.

               (2)

               19 państw członkowskich, których walutą jest euro, przedstawiło EBC wnioski o zatwierdzenie wielkości emisji monet euro w 2018 r. wraz z wyjaśnieniami dotyczącymi zastosowanej metodologii prognozowania. Niektóre z tych państw członkowskich przedstawiły również dodatkowe informacje dotyczące monet obiegowych, które były dostępne i które państwa te uznały za ważne w kontekście uzasadnienia wniosku o zatwierdzenie wielkości emisji.

               (3)

               Państwa członkowskie mają prawo emisji monet euro z zastrzeżeniem zgody EBC co do wielkości tej emisji. Wielkość emisji, na którą EBC wydał zgodę, nie może być zatem przez państwa członkowskie przekraczana bez uprzedniej zgody EBC,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zatwierdzenie wielkości emisji monet euro w 2018 r.
   EBC niniejszym zatwierdza wielkość emisji monet przez państwa członkowskie, których walutą jest euro, w 2018 r. zgodnie z następującą tabelą:

               (w mln EUR)

               Wielkość emisji monet euro zatwierdzonej na rok 2018

               Monety obiegowe

               Monety kolekcjonerskie
               (nie przeznaczone do obiegu)

               Wielkość emisji monet

               Belgia

               48,8

               1,0

               49,8

               Niemcy

               421,0

               218,5

               639,5

               Estonia

               13,2

               0,6

               13,8

               Irlandia

               18,5

               0,5

               19,0

               Grecja

               101,8

               0,7

               102,5

               Hiszpania

               321,1

               30,0

               351,1

               Francja

               262,5

               51,0

               313,5

               Włochy

               203,9

               2,1

               206,0

               Cypr

               12,0

               0,1

               12,1

               Łotwa

               10,0

               0,4

               10,4

               Litwa

               22,0

               0,5

               22,5

               Luksemburg

               13,5

               0,2

               13,7

               Malta

               9,5

               0,2

               9,7

               Niderlandy

               35,0

               4,0

               39,0

               Austria

               95,2

               182,0

               277,2

               Portugalia

               52,0

               3,0

               55,0

               Słowenia

               24,0

               2,0

               26,0

               Słowacja

               17,0

               1,5

               18,5

               Finlandia

               25,0

               10,0

               35,0

                  Razem

                  1 706,0

                  508,3

                  2 214,3

         Artykuł 2
   Skuteczność
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem zawiadomienia o niej adresatów.
   Artykuł 3
   Adresaci
   Niniejsza decyzja jest skierowana do państw członkowskich, których walutą jest euro.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 8 grudnia 2017 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 328 z 12.12.2015, s. 123.


title: Decyzja Rady z dnia 29 stycznia 2018 r. w sprawie przedłużenia kadencji prezesa izb odwoławczych Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

text:
               31.1.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 34/24

         DECYZJA RADY
   z dnia 29 stycznia 2018 r.
   w sprawie przedłużenia kadencji prezesa izb odwoławczych Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
   (2018/C 34/07)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 166 ust. 2,
   mając na uwadze,
   że w dniu 21 listopada 2017 r. zarząd Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej postanowił zaproponować Radzie przedłużenie kadencji Théophilosa MARGELLOSA na stanowisku prezesa izb odwoławczych Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej na okres pięciu lat lub do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli wiek emerytalny zostanie osiągnięty w trakcie sprawowania nowej kadencji,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Kadencja Théophilosa MARGELLOSA na stanowisku prezesa izb odwoławczych Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej zostaje niniejszym przedłużona na okres od dnia 1 października 2018 r. do dnia 30 września 2023 r. lub do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli wiek emerytalny zostanie osiągnięty w trakcie sprawowania nowej kadencji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 stycznia 2018 r.

            W imieniu Rady

         R. PORODZANOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 154 z 16.6.2017, s. 1.


title: Decyzja Rady (UE) 2018/176 z dnia 29 stycznia 2018 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XIII (Transport) do Porozumienia EOG

text:
                  6.2.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 32/50

            DECYZJA RADY (UE) 2018/176
      z dnia 29 stycznia 2018 r.
      w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XIII (Transport) do Porozumienia EOG
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 w związku z jego art. 218 ust. 9,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

                  (2)

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika XIII (Transport) do Porozumienia EOG.

                  (3)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE (3).

                  (4)

                  Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG.

                  (5)

                  Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie proponowanej zmiany załącznika XIII (Transport) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w Brukseli dnia 29 stycznia 2018 r.

               W imieniu Rady

            R. PORODZANOV

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

         (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

         (3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1).

         PROJEKT
         DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2018
         z dnia …
         zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOG
         WSPÓLNY KOMITET EOG,
         uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”), w szczególności jego art. 98,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (1).

                     (2)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIII do Porozumienia EOG,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         Po (usuniętym) pkt 5 załącznika XIII do Porozumienia EOG dodaje się punkt w brzmieniu:

                        „5a.

                           32014 L 0094: Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1).
                        Do celów niniejszego Porozumienia przepisy dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                                    a)

                                    W odniesieniu do państw EFTA słowo „TFUE” w art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie „Porozumienie EOG”.

                                    b)

                                    Art. 6 nie ma zastosowania do Islandii.

                                    c)

                                    Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do Liechtensteinu.”.

         Artykuł 2
         Teksty dyrektywy 2014/94/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
         Artykuł 3
         Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).
         Artykuł 4
         Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia …

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

            (1)  Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 1.

            (*1)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: Decyzja Rady (UE) 2018/180 z dnia 29 stycznia 2018 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG

text:
                  7.2.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 33/1

            DECYZJA RADY (UE) 2018/180
      z dnia 29 stycznia 2018 r.
      w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczącego zmiany załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 114 w związku z art. 218 ust. 9,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) („Porozumienie EOG”) weszło w życie dnia 1 stycznia 1994 r.

                  (2)

                  Zgodnie z art. 98 Porozumienia EOG Wspólny Komitet EOG może podjąć decyzję o zmianie, między innymi, załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG.

                  (3)

                  W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 (3).

                  (4)

                  Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany w załączniku XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG.

                  (5)

                  Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu EOG powinno zatem opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie EOG, dotyczące proponowanej zmiany załącznika XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG załączonym do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w Brukseli dnia 29 stycznia 2018 r.

               W imieniu Rady

            R. PORODZANOV

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

         (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

         (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 73).

         PROJEKT
         DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR …/2018
         z dnia …
         zmieniająca załącznik XI (Komunikacja elektroniczna, usługi audiowizualne i społeczeństwo informacyjne) do Porozumienia EOG
         WSPÓLNY KOMITET EOG,
         uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (1).

                     (2)

                     Rozporządzenie (UE) nr 910/2014 uchyla dyrektywę 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), która jest uwzględniona w Porozumieniu EOG i którą w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia EOG.

                     (3)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XI do Porozumienia EOG,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         Tekst pkt 5 l (dyrektywa 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) w załączniku XI do Porozumienia EOG otrzymuje brzmienie:
         „32014 R 0910: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 73).
         Do celów niniejszego Porozumienia przepisy rozporządzenia odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                     a)

                     W art. 14 ust. 1 dodaje się słowa »,lub między państwem EFTA a danym państwem trzecim lub organizacją międzynarodową« po słowach »art. 218 TFUE«.

                     b)

                     Umawiające się strony informują się wzajemnie o negocjowaniu lub zawarciu umów, o których mowa w art. 14 ust. 1, a w ramach Wspólnego Komitetu EOG przeprowadzane są na wniosek konsultacje.

                     c)

                     W przypadku prowadzenia przez Unię Europejską negocjacji w sprawie umów, o których mowa w art. 14 ust. 1, dąży ona do uzyskania równego traktowania dla kwalifikowanych usług zaufania świadczonych przez kwalifikowanych dostawców usług zaufania mających siedzibę w państwach EFTA.

                     d)

                     W art. 51 w odniesieniu do państw EFTA:

                                 (i)

                                 w ust. 3 słowa »dnia 1 lipca 2017 r.« otrzymują brzmienie »w ciągu sześciu miesięcy od daty wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr…/… z dnia … [niniejszej decyzji]«;

                                 (ii)

                                 w ust. 4 słowa »od dnia 2 lipca 2017 r.« otrzymują brzmienie »po sześciu miesiącach od daty wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr…/… z dnia … [niniejszej decyzji]«.”.

               Artykuł 2
         Teksty rozporządzenia (UE) nr 910/2014 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
         Artykuł 3
         Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem […] pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1).
         Artykuł 4
         Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli

                  W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

                  Przewodniczący

                  Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

            (1)  Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 73.

            (2)  Dz.U. L 13 z 19.1.2000, s. 12.

            (*1)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


               9.2.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 50/155

         P8_TA(2016)0078
   Mianowanie nowego dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA)
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie powołania dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) (C8-0023/2016 – 2016/0902(NLE))
   (Zatwierdzenie)
   (2018/C 050/22)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek Rady Organów Nadzoru Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) z dnia 3 lutego 2016 r. w sprawie powołania dyrektora wykonawczego EIOPA na okres pięciu lat (C8-0023/2016),

               —

               uwzględniając art. 51 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (1),

               —

               uwzględniając swój Regulamin,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8–0045/2016),

               A.

               mając na uwadze, że kadencja obecnego dyrektora wykonawczego EIOPA upływa dnia 31 marca 2016 r.;

               B.

               mając na uwadze, że w dniu 28 stycznia 2016 r., po przeprowadzeniu otwartej procedury kwalifikacyjnej, Rada Organów Nadzoru EIOPA zaproponowała powołanie Fausto Parentego na stanowisko dyrektora wykonawczego na okres pięciu lat, zgodnie z art. 51 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010;

               C.

               mając na uwadze, że w dniu 23 lutego 2016 r. Komisja Gospodarcza i Monetarna odbyła wysłuchanie z Fausto Parentem, podczas którego wygłosił on oświadczenie wstępne, a następnie odpowiedział na pytania członków komisji;

               1.

               zatwierdza nominację Fausto Parentego na stanowisko dyrektora wykonawczego EIOPA;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, EIOPA oraz rządom państw członkowskich.

      (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48.


title: Decyzja Rady (UE) 2018/201 z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu

text:
               10.2.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 38/13

         DECYZJA RADY (UE) 2018/201
   z dnia 23 stycznia 2018 r.
   w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a), w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając decyzję Rady 2014/242/UE z dnia 14 kwietnia 2014 r. dotyczącą zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz (1),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz (2) (zwana dalej „umową”) weszła w życie w dniu 1 września 2014 r.

               (2)

               Umowa przewiduje utworzenie Wspólnego Komitetu odpowiedzialnego za zarządzanie umową. Wspólny Komitet ma między innymi zarządzać umową i monitorować jej wykonanie.

               (3)

               Umowa określa, że Wspólny Komitet ma uchwalić regulamin swój wewnętrzny.

               (4)

               Należy zatem określić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu, dotyczące przyjęcia regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu.

               (5)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, którego nie stosuje się do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (3). Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

               (6)

               Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (4) Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen. Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (7)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz, dotyczące przyjęcia regulaminu wewnętrznego Wspólnego Komitetu, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 stycznia 2018 r.

            W imieniu Rady

         V. GORANOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 128 z 30.4.2014, s. 47.

      (2)  Dz.U. L 128 z 30.4.2014, s. 49.

      (3)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

      (4)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

      PROJEKT
      DECYZJA NR …/2018 WSPÓLNEGO KOMITETU DS. UŁATWIEŃ W WYDAWANIU WIZ USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A REPUBLIKĄ AZERBEJDŻANU O UŁATWIENIACH W WYDAWANIU WIZ
      z dnia …
      w sprawie przyjęcia jego regulaminu wewnętrznego
      KOMITET,
      uwzględniając Umowę między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o ułatwieniach w wydawaniu wiz (zwaną dalej „umową”), w szczególności jej art. 12 ust. 4,
      a także mając na uwadze, że umowa weszła w życie dnia 1 września 2014 r.,
      PRZYJĄŁ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Przewodniczący
      Wspólnemu Komitetowi ds. Ułatwień w Wydawaniu Wiz („Wspólnemu Komitetowi”) przewodniczą wspólnie przedstawiciel Unii Europejskiej i przedstawiciel Republiki Azerbejdżanu.
      Artykuł 2
      Zadania Wspólnego Komitetu
      1.   Na podstawie art. 12 ust. 2 umowy Wspólny Komitet realizuje w szczególności następujące zadania:

                  a)

                  monitoruje wykonanie umowy;

                  b)

                  proponuje zmiany lub uzupełnienia do umowy;

                  c)

                  rozstrzyga spory dotyczące interpretacji bądź stosowania postanowień umowy.

            2.   Aby wspierać wykonanie umowy, Wspólny Komitet może przyjmować zalecenia zawierające wskazówki lub najlepsze praktyki.
      Artykuł 3
      Posiedzenia
      1.   Posiedzenia Wspólnego Komitetu odbywają się w miarę potrzeby na wniosek stron, co najmniej raz w roku.
      2.   O ile nie uzgodniono inaczej, strony są gospodarzami posiedzeń na zmianę.
      3.   Posiedzenia Wspólnego Komitetu są zwoływane przez współprzewodniczących.
      4.   Współprzewodniczący wyznaczają datę posiedzenia i wymieniają się dokumentami niezbędnymi do zapewnienia na czas jego właściwego przygotowania na 30 dni przed danym posiedzeniem.
      5.   Strona będąca gospodarzem posiedzenia dokonuje niezbędnych ustaleń dotyczących kwestii logistyki.
      Artykuł 4
      Delegacje
      Co najmniej siedem dni przed posiedzeniem strony przekazują sobie informacje o planowanym składzie swoich delegacji.
      Artykuł 5
      Porządek obrad
      1.   Nie później niż czternaście dni przed każdym posiedzeniem współprzewodniczący sporządzają wstępny porządek obrad posiedzenia. Wstępny porządek obrad obejmuje punkty, w odniesieniu do których jeden ze współprzewodniczących otrzymał, nie później niż 14 dni przed posiedzeniem, wniosek o włączenie do porządku obrad.
      2.   Każda ze stron może dodawać punkty do wstępnego porządku obrad w dowolnym czasie przed posiedzeniem, jeżeli druga ze stron wyrazi na to zgodę. Wnioski o dodanie punktów do wstępnego porządku obrad są przesyłane na piśmie i uwzględniane w miarę możliwości.
      3.   Współprzewodniczący przyjmują ostateczny porządek obrad na początku każdego posiedzenia. Punkt niewpisany do wstępnego porządku obrad może zostać umieszczony w porządku obrad za zgodą stron i rozpatrzony w miarę możliwości.
      Artykuł 6
      Protokół z posiedzenia
      1.   Współprzewodniczący będący gospodarzem posiedzenia możliwie jak najszybciej sporządza projekt protokołu.
      2.   W protokole określa się, zgodnie z ogólną zasadą, w odniesieniu do każdego punktu porządku obrad:

                  a)

                  dokumenty przedstawione Wspólnemu Komitetowi;

                  b)

                  oświadczenia, o wpisanie których zwracała się dana strona; oraz

                  c)

                  podjęte decyzje, poczynione zalecenia oraz przyjęte wnioski w sprawie poszczególnych punktów.

            3.   W protokole określa się osoby wchodzące w skład poszczególnych delegacji uczestniczących w posiedzeniu, a także wskazuje ministerstwa, agencje lub organy reprezentowane przez poszczególne osoby.
      4.   Wspólny Komitet przyjmuje protokół podczas kolejnego posiedzenia.
      Artykuł 7
      Decyzje i zalecenia Wspólnego Komitetu
      1.   Wspólny Komitet podejmuje decyzje za zgodą obu stron.
      2.   Każda decyzja Wspólnego Komitetu nosi nazwę „decyzji”; za nazwą znajduje się numer seryjny oraz opis jej przedmiotu. Należy również określić datę, z którą decyzja staje się skuteczna. Decyzje są podpisywane przez przedstawicieli Wspólnego Komitetu, którzy są upoważnieni do działania w imieniu stron. Decyzje są sporządzane w dwóch egzemplarzach, przy czym każdy egzemplarz jest na równi autentyczna.
      3.   Do zaleceń Wspólnego Komitetu stosuje się odpowiednio ustęp 1 i 2.
      Artykuł 8
      Wydatki
      1.   Każda ze stron jest odpowiedzialna za wydatki poniesione przez nią z tytułu udziału w posiedzeniach Wspólnego Komitetu, w tym wydatki na personel, podróż oraz pobyt, jak również wydatki pocztowe lub telekomunikacyjne.
      2.   Pozostałe wydatki związane z organizacją posiedzeń ponosi strona, która pełni rolę gospodarza posiedzenia.
      Artykuł 9
      Procedury administracyjne
      1.   Posiedzenia Wspólnego Komitetu nie są publicznie dostępne, chyba że postanowiono inaczej.
      2.   Protokoły i inne dokumenty Wspólnego Komitetu są traktowane jako poufne.
      3.   Za zgodą obu współprzewodniczących zaproszeni mogą być uczestnicy inni niż urzędnicy stron i państw członkowskich; podlegają oni wówczas tym samym wymogom dotyczącym poufności.
      4.   Strony mogą organizować publiczne konferencje lub w inny sposób informować opinię publiczną o rezultatach posiedzeń Wspólnego Komitetu.
      Artykuł 10
      Wejście w życie
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia przez Wspólny Komitet.

         Sporządzono w …

               W imieniu Unii Europejskiej

               W imieniu Republiki Azerbejdżanu

      WSPÓLNA DEKLARACJA ZAŁĄCZONA DO REGULAMINU WEWNĘTRZNEGO WSPÓLNEGO KOMITETU USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A REPUBLIKĄ AZERBEJDŻANU O UŁATWIENIACH W WYDAWANIU WIZ
      Dla zapewnienia nieprzerwanego, zharmonizowanego oraz poprawnego wykonania umowy Republika Azerbejdżanu, Komisja Europejska oraz państwa członkowskie Unii podejmują w odstępach między formalnymi posiedzeniami Wspólnego Komitetu kontakty nieformalne służące rozstrzygnięciu pilnych kwestii. Podczas kolejnego posiedzenia Wspólnego Komitetu sporządzone zostanie sprawozdanie z tych kwestii i z kontaktów nieformalnych.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/508 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu zapewnienia środków na wypłatę zaliczek w budżecie ogólnym Unii na 2018 r.

text:
               27.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 83/13

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/508
   z dnia 12 grudnia 2017 r.
   w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu zapewnienia środków na wypłatę zaliczek w budżecie ogólnym Unii na 2018 r.
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 4a ust. 4,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (2), w szczególności jego pkt 11,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („fundusz”) ma na celu umożliwienie szybkiej, skutecznej i elastycznej reakcji Unii w sytuacjach nadzwyczajnych w celu okazania solidarności z ludnością zamieszkującą regiony dotknięte klęskami żywiołowymi.

               (2)

               Środki funduszu nie mogą przekroczyć maksymalnej kwoty 500 000 000 EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 10 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (3).

               (3)

               Art. 4a ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2012/2002 stanowi, że jeżeli jest to niezbędne w celu zapewnienia na czas dostępu do zasobów budżetowych, możliwe jest uruchomienie funduszu w kwocie do 50 000 000 EUR na wypłatę zaliczek poprzez zapisanie w budżecie ogólnym Unii odpowiednich środków.

               (4)

               W celu zapewnienia na czas dostępu do wystarczających zasobów budżetowych w budżecie ogólnym Unii na rok 2018 należy uruchomić fundusz w kwocie 50 000 000 EUR na wypłatę zaliczek.

               (5)

               W celu skrócenia do minimum czasu potrzebnego na uruchomienie funduszu niniejszą decyzję należy stosować od początku roku budżetowego 2018,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii na rok budżetowy 2018 uruchamia się Fundusz Solidarności Unii Europejskiej w celu udostępnienia kwoty 50 000 000 EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności z przeznaczeniem na wypłatę zaliczek.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2017 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         A. TAJANI

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         K. SIMSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 311 z 14.11.2002, s. 3.

      (2)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


title: Decyzja Rady Europejskiej (UE) 2018/509 z dnia 22 marca 2018 r. w sprawie mianowania wiceprezesa Europejskiego Banku Centralnego

text:
               27.3.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 83/15

         DECYZJA RADY EUROPEJSKIEJ (UE) 2018/509
   z dnia 22 marca 2018 r.
   w sprawie mianowania wiceprezesa Europejskiego Banku Centralnego
   RADA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 283 ust. 2,
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 lutego 2018 r. dotyczące mianowania wiceprezesa Europejskiego Banku Centralnego (1),
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),
   uwzględniając opinię Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady Europejskiej 2010/223/UE (4) kadencja Vítora CONSTÂNCIA, wiceprezesa Europejskiego Banku Centralnego upływa w dniu 31 maja 2018 r., a zatem należy mianować nowego wiceprezesa Europejskiego Banku Centralnego.

               (2)

               Rada Europejska zamierza mianować Luisa DE GUINDOSA JURADA, który jej zdaniem spełnia wszystkie wymogi określone w art. 283 ust. 2 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Luis DE GUINDOS JURADO zostaje niniejszym mianowany wiceprezesem Europejskiego Banku Centralnego na ośmioletnią kadencję od dnia 1 czerwca 2018 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2018 r.

            W imieniu Rady Europejskiej

         D. TUSK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 67 z 22.2.2018, s. 1.

      (2)  Opinia z dnia 14 marca 2018 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (3)  Opinia z dnia 7 marca 2018 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (4)  Decyzja Rady Europejskiej 2010/223/UE z dnia 26 marca 2010 r. dotycząca mianowania wiceprezesa Europejskiego Banku Centralnego (Dz.U. L 99 z 21.4.2010, s. 7).


title: Decyzja Rady (UE) 2018/575 z dnia 12 kwietnia 2018 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Maltę

text:
               16.4.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 96/56

         DECYZJA RADY (UE) 2018/575
   z dnia 12 kwietnia 2018 r.
   w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Maltę
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Malty,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 10 listopada 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/2029 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Anthony'ego MIFSUDA zajęła Graziella GALEA.

               (2)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu, na podstawie którego zaproponowano kandydaturę Grazielli GALEI (Mayor, Saint Paul's Bay Local Council),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Graziella GALEA, Councillor, Saint Paul's Bay Local Council (zmiana mandatu).

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 kwietnia 2018 r.

            W imieniu Rady

         T. DONCHEV

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2015/2029 z dnia 10 listopada 2015 r. w sprawie mianowania członka i dwóch zastępców członków Komitetu Regionów z Malty (Dz.U. L 297 z 13.11.2015, s. 8).


title: Decyzja Komisji (UE) 2018/753 z dnia 22 maja 2018 r. potwierdzająca uczestnictwo Irlandii w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową

text:
               23.5.2018

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 126/8

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2018/753
   z dnia 22 maja 2018 r.
   potwierdzająca uczestnictwo Irlandii w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Protokół 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 4,
   uwzględniając powiadomienie przesłane przez Irlandię o zamiarze przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (1) oraz związania się jej przepisami,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dyrektywę 2013/33/UE przyjęto w dniu 26 czerwca 2013 r. Do dnia 20 lipca 2015 r. państwa członkowskie miały wprowadzić w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia zgodności z tą dyrektywą.

               (2)

               Pismem z dnia 24 stycznia 2018 r. Irlandia powiadomiła o zamiarze przyjęcia dyrektywy 2013/33/UE oraz związania się jej przepisami.

               (3)

               W dniu 20 lutego, 4 kwietnia oraz 9 kwietnia 2018 r. Irlandia przekazała Komisji projekt przepisów transponujących dyrektywę 2013/33/UE do prawa krajowego. Prace nad sfinalizowaniem projektu przepisów są w toku.

               (4)

               Należy potwierdzić uczestnictwo Irlandii w dyrektywie 2013/33/UE, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 331 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ponieważ warunki tego uczestnictwa zostały spełnione.

               (5)

               Potrzebne są środki przejściowe, aby Irlandia mogła zakończyć procedury wprowadzenia w życie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zapewnienia zgodności z dyrektywą 2013/33/UE. Ponieważ Irlandia jest na zaawansowanym etapie przygotowań w zakresie projektu środków transponujących rzeczoną dyrektywę do prawa krajowego celem ich przyjęcia, uznaje się za uzasadnione zobligowanie Irlandii do zakończenia wspomnianej procedury najpóźniej do dnia 30 czerwca 2018 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Niniejszym potwierdza się uczestnictwo Irlandii w dyrektywie 2013/33/UE.
   2.   Dyrektywa 2013/33/UE ma zastosowanie do Irlandii zgodnie z niniejszą decyzją od dnia 24 maja 2018 r.
   Artykuł 2
   Irlandia wprowadza w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania dyrektywy 2013/33/UE najpóźniej do dnia 30 czerwca 2018 r. Irlandia niezwłocznie przekazuje Komisji tekst tych przepisów. Przepisy te zawierają odniesienie do dyrektywy 2013/33/UE lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Irlandię.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 24 maja 2018 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 maja 2018 r.

            W imieniu Komisji

         Jean-Claude JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 96.