title: 2010/664/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 października 2010 r. w sprawie uruchomienia środków z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z dnia 17 maja 2006 r. (wniosek EGF/2010/003 ES/Galicia Textiles z Hiszpanii)

text:
               4.11.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/20

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 20 października 2010 r.
   w sprawie uruchomienia środków z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z dnia 17 maja 2006 r. (wniosek EGF/2010/003 ES/Galicia Textiles z Hiszpanii)
   (2010/664/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając zawarte pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z dnia 17 maja 2006 r. (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1927/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej powrót na rynek pracy.

               (2)

               Zakres zastosowania EFG został rozszerzony w odniesieniu do wniosków przedłożonych po dniu 1 maja 2009 r. i obejmuje również pomoc dla pracowników, których zwolnienie było bezpośrednim skutkiem światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pozwala uruchomić EFG w ramach rocznego pułapu w wysokości 500 mln EUR.

               (4)

               Dnia 5 lutego 2010 r. Hiszpania złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w 82 przedsiębiorstwach prowadzących działalność w dziale 14 klasyfikacji NACE Rev. 2 (produkcja odzieży) w jednym regionie w klasyfikacji NUTS II, w Galicji (ES11), oraz uzupełniła go o dodatkowe informacje do dnia 11 maja 2010 r. Wniosek jest zgodny z wymogami określania wkładów finansowych zawartymi w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Komisja wnosi zatem o uruchomienie kwoty 1 844 700 EUR.

               (5)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Hiszpanię,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG), aby udostępnić kwotę 1 844 700 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejszą decyzję publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 20 października 2010 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BUZEK

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         O. CHASTEL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.


title: 2006/203/WE: Decyzja nr 202 z dnia  17 marca 2005 r.  w sprawie wzorów formularzy niezbędnych do stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (E 001, E 101, E 102, E 103, E 104, E 106, E 107, E 108, E 109, E 112, E 115, E 116, E 117, E 118, E 120, E 121, E 123, E 124, E 125, E 126 oraz E 127)   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               15.3.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 77/1

      DECYZJA NR 202
   z dnia 17 marca 2005 r.
   w sprawie wzorów formularzy niezbędnych do stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (E 001, E 101, E 102, E 103, E 104, E 106, E 107, E 108, E 109, E 112, E 115, E 116, E 117, E 118, E 120, E 121, E 123, E 124, E 125, E 126 oraz E 127)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla porozumienia UE-Szwajcaria)
   (2006/203/WE)
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO PRACOWNIKÓW MIGRUJĄCYCH,
   uwzględniając art. 81 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (1), na mocy którego obowiązkiem Komisji Administracyjnej jest rozpatrywanie wszelkich spraw administracyjnych wynikających z przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i rozporządzeń późniejszych,
   uwzględniając art. 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (2), na mocy którego obowiązkiem Komisji Administracyjnej jest opracowanie wzorów dokumentów niezbędnych w celu stosowania rozporządzeń,
   uwzględniając decyzję nr 153 z dnia 7 października 1993 r. w sprawie wzorów formularzy niezbędnych w celu stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (E 001, E 103–E 127) (3),
   uwzględniając decyzję nr 164 z dnia 27 listopada 1996 r. w sprawie wzorów formularzy niezbędnych w celu stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (E 101 i E 102) (4),
   uwzględniając decyzję nr 166 z dnia 2 października 1997 r. w sprawie zmiany formularzy E 106 i E 109 (5),
   uwzględniając decyzję nr 168 z dnia 11 czerwca 1998 r. w sprawie zmiany formularzy E 121 i E 127 oraz zaprzestania stosowania formularza E 122 (6),
   uwzględniając decyzję nr 179 z dnia 18 kwietnia 2000 r. w sprawie wzorów formularzy niezbędnych w celu stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (E 111, E 111 B, E113–E 118 oraz E 125–E 127) (7),
   uwzględniając decyzję nr 185 z dnia 27 czerwca 2002 r. zmieniającą decyzję nr 153 z dnia 7 października 1993 r. (formularz E 108) (8),
   uwzględniając decyzję nr 186 z dnia 27 czerwca 2002 r. w sprawie wzorów formularzy niezbędnych w celu stosowania rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 (E 101) (9),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozszerzenie Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. wymaga zmiany formularzy E 001, E 101, E 102, E 103, E 104, E 106, E 107, E 108, E 109, E 112, E 115, E 116, E 117, E 118, E 120, E 121, E 123, E 124, E 125, E 126 oraz E 127.

               (2)

               Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG) z dnia 2 maja 1992 r., uzupełnione protokołem z dnia 17 marca 1993 r., załącznik VI, wdraża rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 w obrębie Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

               (3)

               Wspólnota Europejska wraz z jej państwami członkowskimi oraz Konfederacja Szwajcarska zawarły porozumienie o swobodnym przepływie osób (porozumienie szwajcarskie), które weszło w życie w dniu 1 czerwca 2002 r. Załącznik II do tego porozumienia odnosi się do rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72.

               (4)

               Ze względów praktycznych formularze używane w Unii Europejskiej oraz w ramach porozumień EOG i szwajcarskiego powinny być identyczne,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               1.

               Wzór formularza E 101 zamieszczonego w decyzji nr 186 zastępuje się załączonym wzorem.

               2.

               Wzór formularza E 102 zamieszczonego w decyzji nr 164 zastępuje się załączonym wzorem.

               3.

               Wzór formularza E 105 zamieszczonego w decyzji nr 153 zostaje uchylony.
               Wzory formularzy E 001, E 103, E 104, E 107, E 112, E 120, E 123 oraz E 124 zamieszczone w decyzji nr 153 zastępuje się załączonymi wzorami.

               4.

               Wzory formularzy E 106 oraz E 109 zamieszczone w decyzji nr 166 zastępuje się załączonymi wzorami.

               5.

               Wzór formularza E 108 zamieszczonego w decyzji nr 185 zastępuje się załączonym wzorem.

               6.

               Wzory formularzy E 115, E 116, E 117, E 118, E 125, E 126 oraz E 127, zamieszczone w decyzji nr 179, zastępuje się załączonymi wzorami.

               7.

               Wzór formularza E 121 zamieszczonego w decyzji nr 168 zastępuje się załączonym wzorem.

               8.

               Symbol państwa, któremu podlega instytucja wypełniająca formularz, podaje się zgodnie z następującymi oznaczeniami:
               „BE = Belgia; CZ = Republika Czeska; DK = Dania; DE= Niemcy; EE = Estonia; GR = Grecja; ES = Hiszpania; FR = Francja; IE = Irlandia; IT = Włochy; CY = Cypr; LV = Łotwa; LT = Litwa; LU = Luksemburg; HU = Węgry; MT = Malta; NL = Niderlandy; AT = Austria; PL = Polska; PT = Portugalia; SI = Słowenia; SK = Słowacja; FI = Finlandia; SE = Szwecja; UK = Zjednoczone Królestwo; IS = Islandia; LI = Liechtenstein; NO = Norwegia; CH = Szwajcaria”.

               9.

               Właściwe władze państw członkowskich udostępniają zainteresowanym stronom formularze zgodne z załączonymi wzorami. Formularze te są dostępne wjęzykach urzędowych Wspólnoty i opracowane w taki sposób, że różne wersje idealnie się pokrywają, tym samym umożliwiając wszystkim adresatom otrzymanie formularza wydrukowanego w jego własnym języku.

               10.

               Niniejsza decyzja, która zastępuje decyzje nr 153, 164, 166, 168, 179, 185 i 186, zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od pierwszego dnia miesiąca następującego po jej opublikowaniu.

            Przewodniczący Komisji Administracyjnej

         Claude EWEN

      (1)  Dz.U. L 149 z 5.7.1971, str. 2. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 647/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 17 z 4.5.2005, str. 1).

      (2)  Dz.U. L 74 z 27.3.1972, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 647/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady.

      (3)  Dz.U. L 244 z 19.9.1994, str. 22.

      (4)  Dz.U. L 216 z 8.8.1997, str. 85.

      (5)  Dz.U. L 195 z 11.7.1998, str. 25.

      (6)  Dz.U. L 195 z 11.7.1998, str. 37.

      (7)  Dz.U. L 54 z 25.2.2002, str. 1.

      (8)  Dz.U. L 55 z 1.3.2003, str. 74.

      (9)  Dz.U. L 55 z 1.3.2003, str. 80.


title: Decyzja Rady z dnia 10 marca 1994 r. przyjmująca rezolucję nr 47 w sprawie wprowadzenia dodatkowego karnetu TIR o podwyższonej gwarancji, przyjętą dnia 2 lipca 1993 r. przez grupę roboczą Europejskiej Komisji Gospodarczej (NZ/EKG) ds. zagadnień celnych dotyczących transportu

text:
Ważna informacja prawna

|

31994D0166

Dziennik Urzędowy L 076 , 18/03/1994 P. 0025 - 0027 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 2 Tom 11 P. 0093  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 2 Tom 11 P. 0093

		Decyzja Radyz dnia 10 marca 1994 r.przyjmująca rezolucję nr 47 w sprawie wprowadzenia dodatkowego karnetu TIR o podwyższonej gwarancji, przyjętą dnia 2 lipca 1993 r. przez grupę roboczą Europejskiej Komisji Gospodarczej (NZ/EKG) ds. zagadnień celnych dotyczących transportu(94/166/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:rezolucja nr 47 przewiduje środki mające zapewnić właściwe stosowanie Konwencji TIR z 1975 r. oraz podwyższone gwarancje na przewóz niektórych rodzajów towarów o zwiększonym stopniu ryzyka uchylania się w nielegalny sposób od zapłaty cła i innych należności;uwzględniając treść tej rezolucji, ma ona priorytetowe znaczenie dla Wspólnoty i powinna zostać przyjęta przez Wspólnotę ze skutkiem natychmiastowym,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym rezolucja nr 47 w sprawie wprowadzenia dodatkowego karnetu TIR o podwyższonej gwarancji, przyjęta dnia 2 lipca 1993 r. przez grupę roboczą Europejskiej Komisji Gospodarczej (NZ/EKG) ds. zagadnień celnych dotyczących transportu, zostaje przyjęta w imieniu Wspólnoty ze skutkiem natychmiastowym.Tekst rezolucji załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do powiadomienia sekretarza wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej o przyjęciu przez Wspólnotę, ze skutkiem natychmiastowym, rezolucji określonej w art. 1.Sporządzono w Brukseli, dnia 10 marca 1994 r.W imieniu RadyY. PapantoniouPrzewodniczący--------------------------------------------------WPROWADZENIE DODATKOWEGO KARNETU TIR O PODWYŻSZONEJ GWARANCJIRezolucja nr 47przyjęta dnia 2 lipca 1993 r. przez grupę roboczą NZ/EKG ds. zagadnień celnych dotyczących transportuGRUPA ROBOCZA DS. ZAGADNIEŃ CELNYCH DOTYCZĄCYCH TRANSPORTU,PODKREŚLAJĄC znaczenie sprawnego działania Konwencji celnej dotyczącej międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR (Konwencja TIR z 1975 r.) w celu ułatwienia międzynarodowego przewozu towarów pojazdami drogowymi,ZANIEPOKOJONA wzrostem przypadków nadużyć finansowych, które mogą zagrozić środkom ułatwiającym przewidzianym w Konwencji TIR z 1975 r.,ŚWIADOMA trudności, jakie stoją przed międzynarodowym łańcuchem gwarancyjnym w zapewnieniu właściwych gwarancji dla towarów wysokiego ryzyka, z punktu widzenia organów celnych,UWZGLĘDNIAJĄC, że wprowadzanie w możliwie krótkim czasie karnetów TIR o wysokiej gwarancji, obejmujących tytoń i alkohol, może stanowić krok w rozwiązaniu tych problemów,MAJĄC NA UWADZE przepisy załącznika 1 i załącznika 6, uwagę wyjaśniającą 0.8.3, Konwencji TIR z 1975 r.,DECYDUJE jednomyślnie o wprowadzeniu następujących środków tymczasowych, które staną się skuteczne przed wejściem w życie stosownej zmiany Konwencji TIR z 1975 r., co nastąpi prawdopodobnie w 1994 r.:W przypadku transportu alkoholu i tytoniu, którego szczegóły są podane poniżej, zaleca się organom celnym zwiększenie kwoty maksymalnej, która może być wymagana od organizacji gwarancyjnych, do wysokości równej 200000 USD:1) alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu 80 % obj. lub wyższej (kod HS: 220710);2) alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80 % obj., wódki, likiery i pozostałe napoje spirytusowe; złożone preparaty alkoholowe z rodzaju używanych do produkcji napojów (kod HS: 2208);3) cygara, również z obciętymi końcami i cygaretki zawierające tytoń (kod HS: 240210);4) papierosy zawierające tytoń (kod HS: 240220);5) tytoń, nawet zawierający namiastki tytoniu w dowolnej proporcji (kod HS: 240310).W przypadku transportu wymienionych wyżej alkoholu i tytoniu organy celne wymagają przedstawienia karnetów TIR, na których wydrukowane są tłustym drukiem wyrazy "TYTOŃ/ALKOHOL" oraz "TABAC/ALCOOL" na okładce i wszystkich odcinkach. Ponadto karnety te muszą zawierać dodatkowy arkusz ze szczegółowymi informacjami odnośnie do kategorii tytoniu i alkoholu gwarantowanych, określonych powyżej.Istniejące karnety TIR "TABAC" podpisane przez pana A. Westerinka tracą swoją ważność,WZYWA Międzynarodowy Związek Transportu Drogowego, krajowe organizacje gwarancyjne i organy celne do podjęcia wszelkich koniecznych kroków w celu zapewnienia wprowadzenia karnetów TIR "TYTOŃ/ALKOHOL" z dniem 1 września 1993 r.,WZYWA Umawiające się Strony Konwencji TIR z 1975 r. do powiadomienia sekretarza wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych (NZ/EKG) do dnia 1 września 1993 r., czy przyjmują one karnety TIR "TYTOŃ/ALKOHOL";WZYWA sekretarza wykonawczego Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych (NZ/EKG) do powiadomienia wszystkich Umawiających się Stron Konwencji TIR z 1975 r. o przyjęciu karnetów TIR "TYTOŃ/ALKOHOL".--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2004/803/WPZiB z dnia 25 listopada 2004 r. w sprawie rozpoczęcia operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               27.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 353/21

      DECYZJA RADY 2004/803/WPZiB
   z dnia 25 listopada 2004 r.
   w sprawie rozpoczęcia operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 17,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/570/WPZiB z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (1), w szczególności jego art. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 9 lipca 2004 r. Rada Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych przyjęła jednomyślnie rezolucję 1551 (2004) przyjmującą z zadowoleniem zamiar Unii Europejskiej rozpoczęcia misji UE w Bośni i Hercegowinie, obejmującej element wojskowy, od grudnia 2004 r., na warunkach określonych w liście Ministra Spraw Zagranicznych Irlandii i Przewodniczącego Rady Unii Europejskiej z dnia 29 czerwca 2004 r. skierowanym do Prezydium Rady Bezpieczeństwa. Rada Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych zadecydowała ponadto, że porozumienia dotyczące statusu sił obecnie zawarte w dodatku B do załącznika 1-A do umowy pokojowej stosują się tymczasowo do zaproponowanej misji UE i jej sił, w tym od momentu ich utworzenia w Bośni i Hercegowinie w oczekiwaniu na zgodę stron niniejszej umowy w tej sprawie.

               (2)

               W dniu 22 listopada 2004 r., Rada Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych jednogłośnie przyjęła rezolucję 1575 (2004), która, między innymi upoważnia Państwa Członkowskie działające za pośrednictwem lub we współpracy z UE do ustanowienia na początkowy planowany okres 12 miesięcy wielonarodowych sił stabilizacyjnych (EUFOR) jako prawnego następcy SFOR pod połączonym dowództwem i kontrolą, które będą realizować swoją misję w odniesieniu do wykonywania załącznika 1-A i załącznika 2 do umowy pokojowej we współpracy i z obecnością siedziby głównej NATO zgodnie z porozumieniami między NATO a UE jak przekazano Radzie Bezpieczeństwa, w których uznaje się, że EUFOR będzie odgrywać główną rolę stabilizacji sytuacji pokojowej na mocy aspektów wojskowych umowy pokojowej. Rada Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych uznała również, że umowa pokojowa i postanowienia jej poprzednich odnośnych rezolucji mają zastosowanie zarówno w odniesieniu do obecności EUFOR i NATO, tak jak to miało miejsce, jak również w odniesieniu do SFOR, i dlatego też odniesienia w umowie pokojowej, w szczególności w załączniku 1-A i dodatkach do niego, oraz odpowiednie rezolucje dotyczące IFOR i/lub SFOR, NATO i Rady Północnoatlantyckiej będą odtąd interpretowane jako mające zastosowanie do, w odpowiednich przypadkach, odpowiednio obecności NATO, EUFOR, Unii Europejskiej i Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Unii Europejskiej.

               (3)

               Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne. Dania nie uczestniczy w finansowaniu operacji.

               (4)

               Rada Europejska na posiedzeniu w Kopenhadze w dniach 12 i 13 grudnia 2002 r., przyjęła deklarację, zgodnie z którą porozumienia „Berlin plus” i ich wykonanie będą miały zastosowanie tylko do tych Państw Członkowskich UE, które są także członkami NATO lub stronami „Partnerstwa dla Pokoju”, i które wskutek tego zawarły z NATO dwustronne umowy dotyczące bezpieczeństwa.

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Operacja wojskowa w Bośni i Hercegowinie, ALTHEA, rozpoczyna się dnia 2 grudnia 2004 r.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się dowódcę operacji UE ze skutkiem natychmiastowym do wydania rozkazu aktywującego (ACTORD) w celu dokonania rozmieszczenia sił przed przekazaniem władzy następującym po ich przybyciu na teren operacji, oraz do rozpoczęcia realizacji misji dnia 2 grudnia 2004 r.
   Artykuł 3
   Bez uszczerbku dla art. 17 wspólnego działania 2004/570/WPZiB, niniejsza decyzja pozostanie w mocy do chwili podjęcia decyzji przez Radę o zakończeniu operacji wojskowej UE w Bośni i Hercegowinie.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, 25 listopada 2004 r.

            W imieniu Rady

         L. J. BRINKHORST

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 252 z 28.7.2004, str. 10.


Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie zmiany art. 201 Regulaminu Parlamentu Europejskiego w sprawie stosowania i wykładni Regulaminu (2006/2192(REG))


title: Decyzja Rady z dnia 13 listopada 2012 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Naukowo-Technicznego

text:
               22.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 360/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 13 listopada 2012 r.
   w sprawie mianowania członków Komitetu Naukowo-Technicznego
   2012/C 360/02
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 134,
   po konsultacji z Komisją,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 22 stycznia 2008 r. (1) Rada mianowała członków Komitetu Naukowo-Technicznego na okres od dnia 22 stycznia 2008 r. do dnia 22 stycznia 2013 r.

               (2)

               Aby Komitet Naukowo-Techniczny mógł w pełni wykorzystywać rozległą wiedzę fachową wymaganą do wykonywania swoich zadań, może on, zgodnie ze swoimi przepisami wewnętrznymi, wezwać zastępców członków do uczestniczenia w posiedzeniach.

               (3)

               Artykuł 134 ust. 2 Traktatu EWEA został zmieniony art. 11 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Chorwacji i w związku z tym konieczne będzie zastosowanie tego przepisu w momencie przystąpienia Republiki Chorwacji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Niniejszym wyznacza się członków Komitetu Naukowo-Technicznego na okres od dnia 23 stycznia 2013 r. do dnia 22 stycznia 2018 r.:

               Bertrand BARRE

               Jānis BĒRZIŅŠ

               Sten BJURSTRÖM

               Michel BOURGUIGNON

               Franck BRISCOE

               Michel CHATELIER

               Pavel CHRÁSKA

               Maurizio CUMO

               Panicos DEMETRIADES

               Daniela DIACONU

               Allan DUNCAN

               Sue ION

               Leonidas KAMARINOPOULOS

               Michael KAUFMANN

               Jørgen KJEMS

               Jan-Leen KLOOSTERMAN

               Latchezar Krumov KOSTOV

               Zdeněk KŘÍŽ

               Walter KUTSCHERA

               Peter LIŠKA

               Carlo LOMBARDI

               Cayetano LÓPEZ

               José Maria MARTÍNEZ-VAL PEÑALOSA

               Júlio Martins MONTALVÃO E SILVA

               Jerzy Wiktor NIEWODNICZAŃSKI

               Tom O’FLAHERTY

               Enn REALO

               Francesco ROMANELLI

               Michael SAILER

               Rainer SALOMAA

               Jean-Paul SAMAIN

               Edouard SINNER

               Borut SMODIŠ

               Zoltán SZATMÁRY

               Ioan URSU

               Eugenijus USPURAS

               Theofiel VAN RENTERGEM

               Carlos VARANDAS

               Andreas M. VERSTEEGH

               Hans-Josef ZIMMER

               Sándor ZOLETNIK

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2012 r.

            W imieniu Rady

         V. SHIARLY

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 21 z 26.1.2008, s. 2.


title: 2011/617/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie zamknięcia ksiąg wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/259

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2009
   (2011/617/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy zakończony dnia 31 grudnia 2009 r., wraz z odpowiedziami wspólnego przedsięwzięcia (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05894/2011 – C7–0051/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1361/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 219/2007 w sprawie utworzenia wspólnego przedsięwzięcia w celu opracowania europejskiego systemu zarządzania ruchem lotniczym nowej generacji (SESAR) (3), w szczególności jego art. 4b,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A7–0124/2011),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg wspólnego przedsięwzięcia SESAR za rok budżetowy 2009;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsięwzięcia SESAR, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 342 z 16.12.2010, s. 30.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 352 z 31.12.2008, s. 12.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1893 z dnia 5 października 2015 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Republiką Madagaskaru a Wspólnotą Europejską

text:
               22.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 277/1

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1893
   z dnia 5 października 2015 r.
   w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Republiką Madagaskaru a Wspólnotą Europejską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) i art. 218 ust. 7,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 15 listopada 2007 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 31/2008 w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Republiką Madagaskaru a Wspólnotą Europejską (1) (zwanej dalej „Umową”). Aktualny protokół do Umowy stracił moc z dniem 31 grudnia 2014 r.

               (2)

               Unia Europejska wynegocjowała z Republiką Madagaskaru nowy protokół do Umowy (zwany dalej „Protokołem”) przyznający statkom Unii uprawnienia do połowów w obszarze połowowym objętym jurysdykcją Republiki Madagaskaru.

               (3)

               Protokół został podpisany zgodnie z decyzją Rady 2014/929/UE (2) i jest stosowany tymczasowo od dnia 1 stycznia 2015 r.

               (4)

               W art. 9 Umowy ustanowiono Wspólny Komitet odpowiedzialny za kontrolowanie stosowania Umowy. Ponadto, zgodnie z Protokołem, Wspólny Komitet może zatwierdzać określone zmiany Protokołu. Aby ułatwić zatwierdzanie tych zmian, należy upoważnić Komisję do przyjmowania ich w ramach procedury uproszczonej, z zastrzeżeniem określonych warunków.

               (5)

               Protokół powinien zostać zatwierdzony,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Protokół ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Republiką Madagaskaru a Wspólnotą Europejską.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w art. 16 Protokołu.
   Artykuł 3
   Z zastrzeżeniem postanowień i warunków określonych w załączniku Komisja jest upoważniona do zatwierdzania w imieniu Unii zmian wprowadzonych do Protokołu przez Wspólny Komitet.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 5 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         N. SCHMIT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 365 z 19.12.2014, s. 6.

      ZAŁĄCZNIK

         Zakres uprawnień i procedura ustalania stanowiska Unii na forum Wspólnego Komitetu

                  1.

                  Komisja jest upoważniona do prowadzenia negocjacji z Republiką Madagaskaru oraz, w stosownych przypadkach i pod warunkiem przestrzegania pkt 3 niniejszego załącznika, do zatwierdzania zmian do Protokołu w odniesieniu do następujących kwestii:

                              a)

                              przeglądu uprawnień do połowów, jak również przeglądu rekompensaty finansowej oraz zmian do niniejszego Protokołu i powiązanego załącznika, zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 Protokołu;

                              b)

                              ustalenia uprawnień do połowów zgodnie z art. 9 ust. 6 Protokołu;

                              c)

                              decyzji dotyczącej warunków wsparcia sektorowego zgodnie z art. 6 Protokołu;

                              d)

                              zastosowania środków służących zrównoważonemu zarządzaniu zasobami rybnymi objętymi niniejszym Protokołem i mających wpływ na działalność unijnych statków rybackich zgodnie z art. 7 ust. 4 Protokołu;

                              e)

                              dostosowania postanowień dotyczących prowadzenia połowów i warunków stosowania niniejszego Protokołu i załączników do niego zgodnie z art. 8 ust. 3 Protokołu.

                  2.

                  Na forum Wspólnego Komitetu Unia:

                              a)

                              działa zgodnie z celami realizowanymi przez siebie w ramach wspólnej polityki rybołówstwa;

                              b)

                              działa zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 19 marca 2012 r. dotyczącymi komunikatu w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa;

                              c)

                              propaguje stanowiska, które są spójne z odpowiednimi przepisami przyjmowanymi przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem.

                  3.

                  W przypadku gdy przewiduje się, że na posiedzeniu Wspólnego Komitetu zostanie przyjęta decyzja w sprawie zmian do Protokołu, o których mowa w pkt 1, podejmuje się kroki konieczne do tego, aby stanowisko, które ma zostać wyrażone w imieniu Unii, uwzględniało najnowsze dane statystyczne, biologiczne i inne, przekazane Komisji.
                  W tym celu i w oparciu o te dane, odpowiednio wcześnie przed odnośnym posiedzeniem Wspólnego Komitetu służby Komisji przekazują Radzie lub jej organom przygotowawczym do rozpatrzenia i zatwierdzenia dokument zawierający szczegóły wniosku w sprawie stanowiska Unii.
                  W odniesieniu do kwestii, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b), Rada zatwierdza planowane stanowisko Unii kwalifikowaną większością głosów. W pozostałych przypadkach stanowisko Unii planowane w dokumencie przygotowawczym uznaje się za zatwierdzone, chyba że podczas posiedzenia organu przygotowawczego Rady lub w terminie dwudziestu dni od otrzymania dokumentu przygotowawczego – w zależności od tego, co nastąpi wcześniej – sprzeciwią się temu państwa członkowskie w liczbie odpowiadającej mniejszości blokującej. W przypadku takiego sprzeciwu dana kwestia zostaje skierowana do Rady.
                  Jeżeli podczas kolejnych posiedzeń, w tym na miejscu, nie jest możliwe osiągnięcie porozumienia, tak aby stanowisko Unii uwzględniało nowe elementy, kwestia ta przekazywana jest Radzie lub jej organom przygotowawczym.

                  4.

                  Zachęca się Komisję do podejmowania, w odpowiednim czasie, wszelkich niezbędnych działań następczych wobec decyzji wspólnego komitetu, w tym, w stosownych przypadkach, publikacji odpowiedniej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i przedłożenia wszelkich wniosków potrzebnych do wdrożenia takiej decyzji.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 2007 r. w sprawie nominacji Davida Bostocka na członka Trybunału Obrachunkowego (C6-0304/2007 - 2007/0813(CNS))

text:
C 297 E/152                                       Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej                                PL          20.11.2008

Czwartek, 29 listopada 2007 r.

              P6_TA(2007)0563

              Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości pestycydów w żywności i paszy
              (uprawnienia wykonawcze przyznane Komisji) ***I

              Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 2007 r. w sprawie wniosku
              dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE)
              nr 396/2005 w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żyw-
              ności i paszy w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (COM(2006)0908
                                            — C6-0025/2007 — 2006/0294(COD))

              (Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

              Parlament Europejski,

              — uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2006)
                0908),

              — uwzględniając art. 251 oraz art. 37 i art. 152 ust. 4 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został
                przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C6-0025/2007),

              — uwzględniając art. 51 Regulaminu,

              — uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpie-
                czeństwa Żywności (A6-0342/2007),

              1.    zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach;

              2.   zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie
              znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

              3.    zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

              P6_TC1-COD(2006)0294

              Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 29 listopada 2007 r.
              w celu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr …/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego
              rozporządzenie (WE) nr 396/2005w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości
              pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, w
                               odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji

              (Jako że zostało osiągnięte porozumienie pomiędzy Parlamentem Europejskim a Radą, stanowisko Parlamentu w pierw-
              szym czytaniu odpowiada ostatecznej wersji aktu prawnego, rozporządzeniu (WE) nr 299/2008.)

              P6_TA(2007)0564

              Nominacja członka Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (David Bostock)

              Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 2007 r. w sprawie nominacji Davida Bos-
                     tocka na członka Trybunału Obrachunkowego (C6-0304/2007 — 2007/0813(CNS))

              Parlament Europejski,

              — uwzględniając art. 247 ust. 3 traktatu WE i art. 160 B ust. 3 traktatu Euratom, na mocy których Rada
                skonsultowała się z Parlamentem (C6-0304/2007),
 ---pagebreak--- 20.11.2008         PL                         Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej                                     C 297 E/153

                                                                                Czwartek, 29 listopada 2007 r.

             — mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 6 listopada 2007 r. Komisja Kontroli Budżetowej wysłu-
               chała kandydata desygnowanego przez Radę na członka Trybunału Obrachunkowego i rozpatrzyła jego
               kwalifikacje w świetle kryteriów ustanowionych w art. 247 ust. 2 traktatu WE oraz art. 160 b ust. 2
               traktatu Euratom,

             — uwzględniając art. 101 Regulaminu,

             — uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0439/2007),

             1.   wydaje opinię pozytywną w sprawie powołania Davida Bostocka na członka Trybunału Obrachunko-
             wego;

             2.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wglądu Try-
             bunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Wspólnot Europejskich i organom kontroli w
             państwach członkowskich.

             P6_TA(2007)0565

             Nominacja członka Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (Michel Cretin)

             Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 2007 r. w sprawie nominacji Michela Cretina
                        na członka Trybunału Obrachunkowego (C6-0305/2007 — 2007/0814(CNS))

             Parlament Europejski,

             — uwzględniając art. 247 ust. 3 traktatu WE i art. 160 B ust. 3 traktatu Euratom, na mocy których Rada
               skonsultowała się z Parlamentem (C6-0305/2007),

             — uwzględniając, że na posiedzeniu w dniu 6 listopada 2007 r. Komisja Kontroli Budżetowej wysłuchała
               kandydata Rady na członka Trybunału Obrachunkowego i rozpatrzyła jego kwalifikacje w świetle kry-
               teriów ustanowionych w art. 247 ust. 2 traktatu WE oraz art. 160b ust. 2 traktatu Euratom,

             — uwzględniając art. 101 Regulaminu,

             — uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0438/2007),

             1.   wydaje opinię pozytywną w sprawie powołania Michela Cretina na członka Trybunału Obrachunko-
             wego;

             2.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wglądu Try-
             bunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Wspólnot Europejskich i organom kontroli w
             państwach członkowskich.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/2357 z dnia 10 grudnia 2015 r. upoważniająca niektóre państwa członkowskie do wyrażenia zgody, w interesie Unii Europejskiej, na przystąpienie Maroka do Konwencji haskiej z 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę

text:
               17.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 331/20

         DECYZJA RADY (UE) 2015/2357
   z dnia 10 grudnia 2015 r.
   upoważniająca niektóre państwa członkowskie do wyrażenia zgody, w interesie Unii Europejskiej, na przystąpienie Maroka do Konwencji haskiej z 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 3, w związku z art. 218,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska wyznaczyła jako jeden ze swoich celów wspieranie ochrony praw dziecka, zgodnie z treścią art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej. Środki ochrony dzieci przed bezprawnym uprowadzeniem lub zatrzymaniem stanowią zasadniczą część tej polityki.

               (2)

               Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 (2) („rozporządzenie Bruksela IIa”), którego celem jest ochrona dzieci przed szkodliwymi skutkami bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania i ustanowienie procedur zapewniających niezwłoczny powrót dziecka do państwa jego zwykłego pobytu, a także zapewnienie ochrony prawa do kontaktów z dzieckiem i do pieczy nad nim.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 uzupełnia i wzmacnia Konwencję haską z dnia 25 października 1980 r. dotyczącą cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę (zwaną dalej „Konwencja haską z 1980 r.”), która ustanawia, na szczeblu międzynarodowym, system obowiązków i współpracy między umawiającymi się państwami oraz między organami centralnymi, i która ma na celu zapewnienie niezwłocznego powrotu bezprawnie uprowadzonych lub zatrzymanych dzieci.

               (4)

               Wszystkie państwa członkowskie Unii są stronami Konwencji haskiej z 1980 r.

               (5)

               Unia zachęca państwa trzecie do przystąpienia do Konwencji haskiej z 1980 r. i wspiera właściwe wdrażanie Konwencji haskiej z 1980 r., uczestnicząc, wraz z państwami członkowskimi, między innymi w Komisjach Specjalnych organizowanych regularnie przez Haską Konferencję Prawa Prywatnego Międzynarodowego.

               (6)

               Wspólne ramy prawne mające zastosowanie między państwami członkowskimi Unii a państwami trzecimi mogą stanowić najlepsze rozwiązanie w delikatnych sprawach uprowadzenia dziecka za granicę.

               (7)

               Konwencja haska z 1980 r. przewiduje, że ma ona zastosowanie w stosunkach między państwem przystępującym a tymi umawiającymi się państwami, które złożyły oświadczenie o wyrażeniu zgody na to przystąpienie.

               (8)

               Konwencja haska z 1980 r. nie pozwala regionalnym organizacjom integracji gospodarczej, takim jak Unia, na zostanie jej stronami. Unia nie może zatem przystąpić do Konwencji ani złożyć oświadczenia o wyrażeniu zgody dotyczącej państwa przystępującego.

               (9)

               Zgodnie z opinią 1/13 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oświadczenia o wyrażeniu zgody na mocy Konwencji haskiej z 1980 r. wchodzą w zakres wyłącznej kompetencji zewnętrznej Unii.

               (10)

               Maroko złożyło swój dokument przystąpienia do Konwencji haskiej z 1980 r. w dniu 9 marca 2010 r. Konwencja haska z 1980 r. weszła w życie w odniesieniu do Maroka w dniu 1 czerwca 2010 r.

               (11)

               Szereg państw członkowskich wyraziło już zgodę na przystąpienie Maroka do Konwencji haskiej z 1980 r. Z oceny sytuacji w Maroku wynika, że te państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienieMaroka, mogą wyrazić zgodę, w interesie Unii, na przystąpienie Maroka zgodnie z warunkami określonymi w Konwencji haskiej z 1980 r.

               (12)

               Państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Maroka, powinny zatem zostać upoważnione do złożenia swoich oświadczeń o wyrażeniu zgody na przystąpienie Maroka w interesie Unii, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji. Królestwo Belgii, Republika Czeska, Republika Federalna Niemiec, Republika Estońska, Irlandia, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Republika Włoska, Republika Cypryjska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Węgry, Malta, Królestwo Niderlandów, Rumunia, Republika Słowacka, Republika Finlandii oraz Królestwo Szwecji, które wyraziły już zgodę na przystąpienie Maroka do Konwencji haskiej z 1980 r., nie powinny składać nowych oświadczeń o wyrażeniu zgody, ponieważ istniejące oświadczenia zachowują ważność na mocy międzynarodowego prawa publicznego.

               (13)

               Zjednoczone Królestwo oraz Irlandia są związane rozporządzeniem (WE) nr 2201/2003 i biorą udział w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (14)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Państwa członkowskie, które nie wyraziły jeszcze zgody na przystąpienie Maroka do Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę (zwanej dalej „Konwencją haską z 1980 r.”) w interesie Unii, zostają niniejszym do tego upoważnione.
   2.   Państwa członkowskie wskazane w ust. 1 złożą nie później niż w dniu 11 grudnia 2016 r. oświadczenie o wyrażeniu zgody na przystąpienie Maroka do Konwencji haskiej z 1980 r. w interesie Unii, w brzmieniu:

      „[PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE – pełna nazwa] oświadcza, że wyraża zgodę na przystąpienie Maroka do Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/2357”.

   3.   Każde z państw członkowskich informuje Radę i Komisję o złożeniu swojego oświadczenia o wyrażeniu zgody na przystąpienie Maroka i przekazuje Komisji tekst oświadczenia w terminie dwóch miesięcy od jego złożenia.
   Artykuł 2
   Państwa członkowskie, które przed datą przyjęcia niniejszej decyzji złożyły oświadczenia o wyrażeniu zgody na przystąpienie Maroka do Konwencji haskiej z 1980 r., nie składają nowych oświadczeń.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja skierowana jest do wszystkich państw członkowskich, z wyjątkiem: Królestwa Belgii, Republiki Czeskiej, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Irlandii, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Węgier, Malty, Królestwa Niderlandów, Rumunii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. BAUSCH

            Przewodniczący

      (1)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 11 lutego 2015 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (Dz.U. L 338 z 23.12.2003, s. 1).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 568/2009/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. zmieniająca decyzję Rady 2001/470/WE ustanawiającą europejską sieć sądową w sprawach cywilnych i handlowych

text:
               30.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 168/35

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 568/2009/WE
   z dnia 18 czerwca 2009 r.
   zmieniająca decyzję Rady 2001/470/WE ustanawiającą europejską sieć sądową w sprawach cywilnych i handlowych
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c) i d), art. 66 oraz art. 67 ust. 5 tiret drugie,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
   stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Powodem utworzenia europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych między państwami członkowskimi („sieć”) na mocy decyzji Rady 2001/470/WE (3) było przekonanie, że stworzenie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości wymagało polepszenia, uproszczenia i przyspieszenia skutecznej współpracy sądowej między państwami członkowskimi, a także skutecznego dostępu dla osób angażujących się w transgraniczne spory sądowe. Stosowanie tej decyzji rozpoczęto w dniu 1 grudnia 2002 r.

               (2)

               Przyjęty przez Radę Europejską na posiedzeniu w dniach 4 i 5 listopada 2004 r. (4) program haski w sprawie wzmacniania wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w Unii Europejskiej wzywa do dalszych wysiłków w celu ułatwienia dostępu do wymiaru sprawiedliwości i współpracy sądowej w sprawach cywilnych. W szczególności jest on skoncentrowany na skutecznym stosowaniu instrumentów w sprawach cywilnych przyjętych przez Parlament Europejski i Radę oraz na promowaniu współpracy między przedstawicielami zawodów prawniczych, mającej doprowadzić do ustanowienia najlepszych praktyk.

               (3)

               Zgodnie z art. 19 decyzji 2001/470/WE Komisja przedstawiła w dniu 16 maja 2006 r. sprawozdanie na temat funkcjonowania sieci. Stwierdzono w nim, że mimo iż generalnie cele sieci wyznaczone w 2001 roku zostały zrealizowane, sieć w niewielkim stopniu wykorzystuje obecnie swój potencjał.

               (4)

               Aby zapewnić osiągnięcie celów programu haskiego w zakresie zacieśnienia współpracy sądowej i ułatwienia dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz aby sprostać przewidywanemu zwiększeniu liczby zadań w nadchodzących latach, działalność sieci powinna opierać się na ramach prawnych lepiej dostosowanych do rozszerzonego zakresu jej środków działania.

               (5)

               Konieczne jest opracowanie lepszych warunków funkcjonowania sieci w państwach członkowskich za pośrednictwem krajowych punktów kontaktowych, a zatem zwiększenie roli punktów kontaktowych zarówno w ramach sieci, jak i w kontaktach z sędziami oraz przedstawicielami zawodów prawniczych.

               (6)

               W tym celu państwa członkowskie powinny ocenić, jakie zasoby należy udostępnić punktom kontaktowym, tak aby mogły one w pełni wykonywać swoje obowiązki. Niniejsza decyzja nie powinna mieć wpływu na wewnętrzny podział kompetencji w państwach członkowskich w odniesieniu do finansowania działań członków sieci krajowych.

               (7)

               W tym samym celu w każdym państwie członkowskim powinien istnieć przynajmniej jeden punkt kontaktowy, zdolny do wykonywania powierzonych mu zadań. W przypadku gdy istnieje kilka punktów kontaktowych, państwo członkowskie powinno zapewnić skuteczną koordynację działań pomiędzy nimi.

               (8)

               W przyszłości, w przypadku wskazania przez akt wspólnotowy lub konwencję międzynarodową prawa innego państwa jako prawa właściwego dla danej sprawy punkty kontaktowe sieci powinny uczestniczyć w udzielaniu organom sądowym i pozasądowym w państwach członkowskich informacji na temat treści prawa tego innego państwa.

               (9)

               Rozpatrywanie przez punkty kontaktowe wniosków dotyczących współpracy sądowej powinno odbywać się na tyle szybko, aby odpowiadało to ogólnym celom niniejszej decyzji.

               (10)

               Do celów obliczania terminów przewidzianych w niniejszej decyzji powinno się stosować rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71 z dnia 3 czerwca 1971 r. określające zasady mające zastosowanie do okresów, dat i terminów (5).

               (11)

               Celem rejestru elektronicznego jest udzielanie informacji służących do oceny wyników działania sieci i stosowania instrumentów wspólnotowych w praktyce. Zatem nie powinien on zawierać wszystkich informacji wymienianych między punktami kontaktowymi.

               (12)

               Izby zrzeszające reprezentujące zawody prawnicze, w szczególności adwokatów, radców prawnych, notariuszy i komorników sądowych, bezpośrednio zaangażowane w stosowanie wspólnotowych i międzynarodowych instrumentów dotyczących wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych, mogą zostać członkami sieci za pośrednictwem zrzeszających je izb krajowych, tak aby wraz z punktami kontaktowymi uczestniczyć w niektórych szczególnych zadaniach i działaniach sieci.

               (13)

               Aby dalej rozwijać zadania sieci w zakresie dostępu do wymiaru sprawiedliwości, punkty kontaktowe w państwach członkowskich powinny przyczyniać się do przekazywania społeczeństwu informacji ogólnych, za pomocą najodpowiedniejszych nowoczesnych środków komunikacji, podając na stronie ministerstw sprawiedliwości państw członkowskich co najmniej link do strony internetowej sieci sądowej oraz organów odpowiedzialnych za rzeczywiste stosowanie tych instrumentów. Niniejszej decyzji nie należy interpretować jako nakładającej na państwa członkowskie obowiązek umożliwienia społeczeństwu bezpośredniego dostępu do punktów kontaktowych.

               (14)

               Przy wdrażaniu niniejszej decyzji należy uwzględnić stopniowe wprowadzanie europejskiego systemu e-sprawiedliwości, którego celem jest w szczególności ułatwianie współpracy sądowej oraz dostępu do wymiaru sprawiedliwości.

               (15)

               W celu zwiększenia wzajemnego zaufania między sędziami w Unii Europejskiej oraz synergii działań sieci europejskich sieć powinna utrzymywać stałe kontakty z innymi sieciami europejskimi służącymi tym samym celom, przede wszystkim z sieciami instytucji sądowych i sędziów.

               (16)

               Aby przyczyniać się do promowania międzynarodowej współpracy sądowej, sieć powinna rozwijać kontakty z innymi sieciami współpracy sądowej na świecie oraz z organizacjami międzynarodowymi propagującymi międzynarodową współpracę sądową.

               (17)

               W celu zapewnienia regularnej kontroli postępów w realizacji celów decyzji 2001/470/WE, zmienionej niniejszą decyzją, Komisja powinna przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdania dotyczące działalności sieci.

               (18)

               W związku z powyższym należy wprowadzić zmiany do decyzji 2001/470/WE.

               (19)

               Ponieważ cel niniejszej decyzji nie może być osiągnięty w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary i skutki niniejszej decyzji możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności ustanowioną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

               (20)

               Zjednoczone Królestwo i Irlandia, zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską wyraziły życzenie przyjęcia i stosowania niniejszej decyzji.

               (21)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana ani nie podlega jej stosowaniu,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2001/470/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

                                       (i)

                                       litera c) otrzymuje brzmienie:

                                                   „c)

                                                   sędziowie łącznikowi, do których ma zastosowanie wspólne działanie 96/277/WSiSW z dnia 22 kwietnia 1996 r. dotyczące podstaw dla wymiany sędziów łącznikowych w celu poprawy współpracy sądowej między państwami członkowskimi Unii Europejskiej (6), jeżeli mają oni obowiązki w zakresie współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych;

                                       (ii)

                                       dodaje się literę w brzmieniu:

                                                   „e)

                                                   izb zrzeszających na szczeblu krajowym w państwach członkowskich przedstawicieli zawodów prawniczych, którzy bezpośrednio współdziałają przy stosowaniu aktów prawa wspólnotowego i międzynarodowych instrumentów dotyczących współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.”;

                           b)

                           w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
                           „Jeśli osoba wyznaczona do pełnienia funkcji punktu kontaktowego zgodnie z niniejszym ustępem nie jest sędzią, to dane państwo członkowskie zapewnia skuteczne współdziałanie z krajowymi organami sprawiedliwości. Aby to ułatwić, państwo członkowskie może wyznaczyć sędziego wspomagającego wykonywanie tego zadania. Sędzia ten jest członkiem sieci.”;

                           c)

                           dodaje się ustęp w brzmieniu:
                           „2a.   Państwa członkowskie zapewniają punktom kontaktowym wystarczające i odpowiednie środki w postaci personelu, zasobów i nowoczesnych środków komunikacji, aby mogły właściwie wypełniać swoje zadania jako punkty kontaktowe.”;

                           d)

                           dodaje się ustęp w brzmieniu:
                           „4a.   Państwa członkowskie wskazują izby zrzeszające, o których mowa w ust. 1 lit. e). W tym celu uzyskują zgodę zainteresowanych izb zrzeszających na udział w sieci.
                           Jeżeli w danym państwie członkowskim funkcjonuje kilka izb zrzeszających przedstawicieli danego zawodu prawniczego, to państwo członkowskie ma obowiązek zapewnienia odpowiedniej reprezentacji tego zawodu w sieci.”;

                           e)

                           w ust. 5 wprowadza się następujące zmiany:

                                       (i)

                                       część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
                                       „5.   Państwa członkowskie zgłaszają Komisji, zgodnie z art. 20, nazwy lub nazwiska i pełne adresy organów, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, z wyszczególnieniem:”;

                                       (ii)

                                       litera c) otrzymuje brzmienie:

                                                   „c)

                                                   w razie potrzeby, ich szczególnych funkcji w sieci, w tym, jeżeli istnieje więcej niż jeden punkt kontaktowy, ich szczególnych zadań.”;

               2)

               w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ustęp 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

                                       „b)

                                       ułatwianie faktycznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości przez upowszechnianie informacji na temat funkcjonowania wspólnotowych aktów prawnych i międzynarodowych instrumentów dotyczących współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.”;

                           b)

                           ustęp 2 lit. b) i c) otrzymują brzmienie:

                                       „b)

                                       skutecznego i praktycznego stosowania instrumentów wspólnotowych lub konwencji obowiązujących pomiędzy dwoma lub więcej państwami członkowskimi.
                                       W szczególności, w przypadku gdy prawem właściwym jest prawo innego państwa członkowskiego, sądy lub organy mogą zwrócić się do sieci w celu uzyskania informacji na temat jego treści;

                                       c)

                                       utworzenia, utrzymania i promowania systemu informacji dla społeczeństwa na temat współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych w Unii Europejskiej, na temat odpowiednich instrumentów wspólnotowych i międzynarodowych oraz prawa krajowego państw członkowskich ze szczególnym uwzględnieniem dostępu do wymiaru sprawiedliwości.
                                       Głównym źródłem informacji jest strona internetowa sieci zawierająca aktualne informacje we wszystkich językach urzędowych instytucji Unii.”;

               3)

               artykuł 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   W szczególności punkty kontaktowe:

                           a)

                           zapewniają lokalnym organom sądowym ogólne informacje dotyczące wspólnotowych i międzynarodowych instrumentów dotyczących współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych. W szczególności dbają o to, by sieć, w tym strona internetowa sieci, była lepiej znana lokalnym organom sądowym;

                           b)

                           dostarczają punktom kontaktowym, organom wymienionym w art. 2 ust. 1 lit. b)–d) i lokalnym organom sądowym w swoich państwach członkowskich informacji niezbędnych dla właściwej współpracy sądowej między państwami członkowskimi zgodnie z art. 3, w celu wsparcia ich w przygotowywaniu praktycznych wniosków o współpracę sądową oraz w ustanawianiu najwłaściwszych kontaktów bezpośrednich;

                           c)

                           dostarczają wszelkich informacji mających ułatwić stosowanie przepisów prawa innego państwa członkowskiego, właściwych na podstawie aktu prawa wspólnotowego lub instrumentu międzynarodowego. W tym celu punkt kontaktowy, który otrzyma tego rodzaju wniosek, może zwrócić się w swoim państwie członkowskim do innych organów, o których mowa w art. 2, o pomoc w udzieleniu żądanej informacji. Informacje zawarte w odpowiedzi nie wiążą punktów kontaktowych ani organu, który zwrócił się z wnioskiem;

                           d)

                           poszukują rozwiązań problemów wynikających przy okazji wnioskowania o współpracę sadową, bez uszczerbku dla ust. 4 niniejszego artykułu i dla art. 6;

                           e)

                           ułatwiają koordynację przetwarzania wniosków o współpracę sądowa w danym państwie członkowskim, w szczególności jeżeli kilka wniosków ze strony organów sądowych tego państwa członkowskiego podlega wykonaniu w innym państwie członkowskim;

                           f)

                           przyczyniają się do ogólnego informowania społeczeństwa, za pośrednictwem strony internetowej sieci, na temat współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych w Unii Europejskiej, na temat właściwych instrumentów wspólnotowych i międzynarodowych, a także prawa krajowego państw członkowskich ze szczególnym uwzględnieniem dostępu do wymiaru sprawiedliwości;

                           g)

                           współpracują przy organizacji oraz uczestniczą w spotkaniach, o których mowa w art. 9;

                           h)

                           wspomagają przygotowywanie i aktualizowanie informacji, o których mowa w tytule III, oraz w szczególności, ogólnodostępnego systemu informacyjnego, zgodnie z zasadami określonymi w niniejszym tytule;

                           i)

                           zapewniają koordynację między członkami sieci na szczeblu krajowym;

                           j)

                           co dwa lata przygotowują sprawozdanie na temat swojej działalności, w tym w odpowiednim przypadku na temat najlepszych praktyk sieci, przedstawiają je podczas spotkania członków sieci i zwracają szczególną uwagę na możliwe jej usprawnienia.”;

               4)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 5a
               Izby zrzeszające
               1.   Aby przyczynić się do realizacji zadań przewidzianych w art. 3, punkty kontaktowe utrzymują właściwe kontakty z izbami zrzeszającymi wymienionymi w art. 2 ust. 1 lit. e), zgodnie z przepisami, które określą poszczególne państwa członkowskie.
               2.   Kontakty, o których mowa w ust. 1, mogą obejmować w szczególności następujące działania:

                           a)

                           wymianę doświadczeń i informacji dotyczących skutecznego i praktycznego stosowania instrumentów wspólnotowych i międzynarodowych;

                           b)

                           współpracę w przygotowywaniu i aktualizacji formularzy informacyjnych, o których mowa w art. 15;

                           c)

                           udział izb zawodowych w odpowiednich spotkaniach.

                     3.   Izby zawodowe nie zwracają się do punktów kontaktowych o informacje dotyczące spraw indywidualnych.”;

               5)

               w art. 6 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „W tym celu każde z państw członkowskich zapewnia, zgodnie z określonymi przez siebie procedurami, aby punkt lub punkty kontaktowe sieci oraz właściwe organy dysponowały środkami wystarczającymi do odbywania regularnych spotkań.”;

               6)

               artykuł 7 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
               „W celu ułatwienia praktycznej działalności sieci każde państwo członkowskie zapewnia, aby punkty kontaktowe posiadały odpowiednią znajomość języka urzędowego instytucji Unii innego niż ich własny, z uwagi na fakt, że potrzebują one porozumiewać się z punktami kontaktowymi w innych państwach członkowskich.”;

               7)

               artykuł 8 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 8
               Rozpatrywanie wniosków dotyczących współpracy sądowej
               1.   Punkty kontaktowe udzielają odpowiedzi na wszystkie złożone wnioski bez zbędnej zwłoki i najpóźniej w terminie piętnastu dni od daty ich otrzymania. Jeżeli punkt kontaktowy nie może udzielić odpowiedzi na wniosek w tym terminie, informuje o tym zwięźle wnioskodawcę, wskazując okres, który uważa za konieczny do sformułowania odpowiedzi, ale okres ten, co do zasady, nie przekracza trzydziestu dni.
               2.   W celu jak najskuteczniejszego i jak najszybszego udzielenia odpowiedzi na wnioski, o których mowa w ust. 1, punkty kontaktowe wykorzystują najodpowiedniejsze środki techniczne udostępnione im przez państwa członkowskie.
               3.   Komisja prowadzi zabezpieczony elektroniczny rejestr, o ograniczonym dostępie, obejmujący wnioski w sprawie współpracy sądowej i odpowiedzi, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. b), c), d) i e). Punkty kontaktowe dbają o regularne przekazywanie Komisji informacji koniecznych do utworzenia i prowadzenia rejestru.
               4.   Przynajmniej raz na pół roku Komisja dostarcza punktom kontaktowym informacje w zakresie danych statystycznych dotyczących wniosków w sprawie współpracy sądowej i odpowiedzi, o których mowa w ust. 3.”;

               8)

               artykuł 9 otrzymuje następujące brzmienie:
               „Artykuł 9
               Spotkania punktów kontaktowych
               1.   Punkty kontaktowe sieci spotykają się co najmniej raz na sześć miesięcy, zgodnie z art. 12.
               2.   Każde państwo członkowskie jest reprezentowane na tych spotkaniach przez jeden lub więcej punktów kontaktowych, którym mogą towarzyszyć inni członkowie sieci, ale nie więcej niż przez sześciu przedstawicieli z każdego państwa członkowskiego.”;

               9)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 11a
               Uczestnictwo obserwatorów w spotkaniach sieci
               1.   Bez uszczerbku dla art. 1 ust. 2 przedstawiciele Danii mogą uczestniczyć w spotkaniach, o których mowa w art. 9 i 11.
               2.   Kraje przystępujące do UE i kraje kandydujące mogą być zaproszone do udziału w tych spotkaniach w charakterze obserwatorów. Kraje trzecie będące stronami zawartych przez Wspólnotę międzynarodowych porozumień dotyczących współpracy sądowej w dziedzinie prawa cywilnego i handlowego również mogą być zapraszane do udziału w charakterze obserwatorów w niektórych spotkaniach sieci.
               3.   Każdy kraj obserwator może być reprezentowany na tych spotkaniach przez jedną lub więcej osób, ale liczba przedstawicieli jednego kraju w żadnym przypadku nie może przekroczyć trzech.”;

               10)

               na końcu tytułu II dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 12a
               Relacje z innymi sieciami i organizacjami międzynarodowymi
               1.   Sieć utrzymuje kontakty i dzieli się doświadczeniem i najlepszymi praktykami z innymi sieciami europejskimi realizującymi podobne cele, np. z europejską siecią sądową w sprawach karnych. Sieć utrzymuje również kontakty z europejską siecią szkolenia kadr wymiaru sprawiedliwości, mając na uwadze promowanie – w stosownych przypadkach i bez uszczerbku dla praktyk krajowych – warsztatów szkoleniowych na temat współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych z korzyścią dla lokalnych organów sądowych państw członkowskich.
               2.   Sieć utrzymuje kontakty z Siecią Europejskich Centrów Konsumenckich (ECC-Net). Punkty kontaktowe sieci pozostają w szczególności do dyspozycji członków sieci ECC-Net w celu udostępniania informacji ogólnych dotyczących funkcjonowania instrumentów wspólnotowych i międzynarodowych mających ułatwić konsumentom dostęp do wymiaru sprawiedliwości.
               3.   W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 3, odnoszących się do międzynarodowych instrumentów dotyczących współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych, sieć utrzymuje kontakty i wymienia doświadczenia z innymi sieciami współpracy sądowej działającymi w krajach trzecich oraz z organizacjami międzynarodowymi, które promują międzynarodową współpracę sądową.
               4.   Za wykonanie przepisów niniejszego artykułu odpowiada Komisja, współpracująca ściśle z prezydencją Rady i państwami członkowskimi.”;

               11)

               nagłówek tytułu III otrzymuje brzmienie:

               12)

               w art. 13 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

                           „c)

                           informacje, o których mowa w art. 8.”;

               13)

               dodaje się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 13a
               Informacje ogólne udostępniane społeczeństwu
               Sieć przyczynia się do udostępniania społeczeństwu za pomocą najodpowiedniejszych środków technicznych informacji ogólnych na temat treści i funkcjonowania instrumentów wspólnotowych lub międzynarodowych dotyczących współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych.
               W tym celu oraz bez uszczerbku dla przepisów art. 18 punkty kontaktowe zapewniają promowanie wśród społeczeństwa systemu informacyjnego, o którym mowa w art. 14.”;

               14)

               artykuł 17 ust. 4 lit. b) otrzymuje brzmienie:

                           „b)

                           dba o to, by na języki urzędowe instytucji Unii tłumaczone były informacje na temat odpowiednich aspektów prawa wspólnotowego i procedur, w tym orzecznictwa wspólnotowego, oraz by tłumaczone były ogólne strony systemu informacyjnego i formularze informacyjne, o których mowa w art. 15, i udostępnia te tłumaczenia na stronie internetowej sieci.”;

               15)

               w art. 18 pkt 4 skreśla się wyraz „stopniowo”;

               16

               artykuł 19 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 19
               Sprawozdawczość
               Najpóźniej dnia 1 stycznia 2014 r., a następnie raz na trzy lata, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu sprawozdanie na temat działalności sieci. W razie konieczności do sprawozdania dołączana jest propozycja dostosowania niniejszej decyzji i zawiera ono informacje na temat działań sieci mających na celu realizację postępów w opracowywaniu, tworzeniu i wdrażaniu europejskiego systemu elektronicznego wymiaru sprawiedliwości, zwłaszcza z punktu widzenia ułatwiania dostępu do wymiaru sprawiedliwości.”;

               17)

               artykuł 20 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 20
               Przekazywanie informacji
               Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje, o których mowa w art. 2 ust. 5, najpóźniej dnia 1 lipca 2010 r.”.

         Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 z wyjątkiem art. 1 pkt 1 lit. e) oraz art. 1 pkt 17, które stosuje się od dnia powiadomienia o niniejszej decyzji państw członkowskich, do których jest ona skierowana.
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 czerwca 2009 r..

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         H.-G. PÖTTERING

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         Š. FÜLE

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 3 grudnia 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 16 grudnia 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 4 czerwca 2009 r.

      (3)  Dz.U. L 174 z 27.6.2001, s. 25.

      (4)  Dz.U. C 53 z 3.3.2005, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 124 z 8.6.1971, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 105 z 27.4.1996, s. 1.”;


title: 2009/574/WE: Decyzja Rady z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Barbadosem, Belize, Federacją Saint Kitts i Nevis, Jamajką, Królestwem Suazi, Kooperacyjną Republiką Gujany, Republiką Kenii, Republiką Konga, Republiką Madagaskaru, Republiką Malawi, Republiką Mauritiusa, Republiką Mozambiku, Republiką Surinamu, Republiką Trynidadu i Tobago, Republiką Ugandy, Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, Republiką Wysp Fidżi, Republiką Zambii, Republiką Zimbabwe i Zjednoczoną Republiką Tanzanii w sprawie cen gwarantowanych cukru trzcinowego w okresie dostaw 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 oraz od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r. oraz w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie cen gwarantowanych cukru trzcinowego w tych samych okresach dostaw

text:
               30.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 198/39

         DECYZJA RADY
   z dnia 28 listopada 2008 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Barbadosem, Belize, Federacją Saint Kitts i Nevis, Jamajką, Królestwem Suazi, Kooperacyjną Republiką Gujany, Republiką Kenii, Republiką Konga, Republiką Madagaskaru, Republiką Malawi, Republiką Mauritiusa, Republiką Mozambiku, Republiką Surinamu, Republiką Trynidadu i Tobago, Republiką Ugandy, Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, Republiką Wysp Fidżi, Republiką Zambii, Republiką Zimbabwe i Zjednoczoną Republiką Tanzanii w sprawie cen gwarantowanych cukru trzcinowego w okresie dostaw 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 oraz od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r. oraz w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie cen gwarantowanych cukru trzcinowego w tych samych okresach dostaw
   (2009/574/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wdrożenie Protokołu 3 w sprawie cukru z państw AKP dołączonego do załącznika V Umowy o partnerstwie AKP-WE (1) oraz umowy zawartej między Wspólnotą Europejską i Republiką Indii w sprawie cukru trzcinowego (2) jest realizowane zgodnie z art. 1 ust. 2 każdej z nich w ramach zarządzania wspólną organizacją rynku cukru.

               (2)

               Należy zatwierdzić porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską oraz, z jednej strony, państwami określonymi w protokole, a także, z drugiej strony, Republiką Indii w sprawie cen gwarantowanych cukru trzcinowego na okresy dostaw 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 oraz od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Barbadosem, Belize, Kooperacyjną Republiką Gujany, Jamajką, Republiką Kenii, Republiką Konga, Republiką Madagaskaru, Republiką Malawi, Republiką Mauritiusa, Republiką Mozambiku, Federacją Saint Kitts i Nevis, Królestwem Suazi, Republiką Surinamu, Zjednoczoną Republiką Tanzanii, Republiką Trynidadu i Tobago, Republiką Ugandy, Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, Republiką Wysp Fidżi, Republiką Zambii i Zimbabwe w sprawie cen gwarantowanych cukru trzcinowego w okresie dostaw 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 oraz od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r. oraz Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie cen gwarantowanych cukru trzcinowego w okresie dostaw 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 oraz od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r.
   Teksty wymienionych porozumień są dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania porozumień, aby stały się wiążące dla Wspólnoty.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 listopada 2008 r.

            W imieniu Rady

         M. BARNIER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (2)  Dz.U. L 190 z 23.7.1975, s. 36.
    ---documentbreak---

               30.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 198/41

         POROZUMIENIE
   w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Barbadosem, Belize, Federacją Saint Kitts i Nevis, Jamajką, Królestwem Suazi, Kooperacyjną Republiką Gujany, Republiką Kenii, Republiką Konga, Republiką Madagaskaru, Republiką Malawi, Republiką Mauritiusa, Republiką Mozambiku, Republiką Surinamu, Republiką Trynidadu i Tobago, Republiką Ugandy, Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej, Republiką Wysp Fidżi, Republiką Zambii, Republiką Zimbabwe i Zjednoczoną Republiką Tanzanii w sprawie cen gwarantowanych cukru trzcinowego w okresie dostaw 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 oraz od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r.
   Bruksela dnia 2 lipca 2009 r.
   Szanowny Panie!
   Przedstawiciele państw AKP określonych w Protokole 3 w sprawie cukru z AKP, dołączonego do załącznika V do Umowy o partnerstwie AKP-WE, oraz przedstawiciele Komisji działający w imieniu Wspólnoty Europejskiej zgodnie z ustaleniami wymienionego protokołu uzgodnili, co następuje:
   W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2006 r. do dnia 30 czerwca 2007 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 tego protokołu będą wynosiły:

               a)

               w odniesieniu do cukru surowego: 496,8 EUR za tonę;

               b)

               w odniesieniu do cukru białego: 631,9 EUR za tonę.

         W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 30 czerwca 2008 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 tego protokołu będą wynosiły:

               a)

               w odniesieniu do cukru surowego: 496,8 EUR za tonę;

               b)

               w odniesieniu do cukru białego: 631,9 EUR za tonę.

         W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 tego protokołu będą wynosiły:

               — 1)

               od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2008 r.:

                           a)

                           w odniesieniu do cukru surowego: 496,8 EUR za tonę;

                           b)

                           w odniesieniu do cukru białego: 631,9 EUR za tonę,

               — 2)

               od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r.:

                           a)

                           w odniesieniu do cukru surowego: 448,8 EUR za tonę;

                           b)

                           w odniesieniu do cukru białego: 541,5 EUR za tonę.

         W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 września 2009 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 tego protokołu będą wynosiły:

               a)

               w odniesieniu do cukru surowego: 448,8 EUR za tonę;

               b)

               w odniesieniu do cukru białego: 541,5 EUR za tonę.

         Ceny te odnoszą się do cukru standardowej jakości określonej w przepisach wspólnotowych, niepakowanego, ceny CIF, bez kosztów wyładunku w europejskich portach Wspólnoty. Wprowadzenie tych cen w żaden sposób nie narusza przyjętych przez umawiające się strony stanowisk dotyczących ustalania cen gwarantowanych.
   Byłbym zobowiązany, jeżeli zechciałby Pan potwierdzić otrzymanie niniejszego listu oraz potwierdzić, że niniejszy list oraz Pańska odpowiedź stanowią Porozumienie między reprezentowanym przez Pana rządem a Wspólnotą Europejską.
   Proszę przyjąć wyrazy szacunku.

      W imieniu Wspólnoty Europejskiej

      Съставено в Брюксел на
      Hecho en Bruselas, el
      V Bruselu dne
      Udfærdiget i Bruxelles den
      Geschehen zu Brüssel am
      Brüssel,
      'Εγινε στις Βρυξέλλες, στις
      Done at Brussels,
      Fait à Bruxelles, le
      Fatto a Bruxelles, addì
      Briselē,
      Priimta Briuselyje
      Kelt Brüsszelben,
      Magħmula fi Brussell,
      Gedaan te Brussel,
      Sporządzono w Brukseli dnia
      Feito em Bruxelas,
      Adoptat la Bruxelles,
      V Bruseli
      V Bruslju,
      Tehty Brysselissä
      Utfärdat i Bryssel den

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

   Bruksela dnia 2 lipca 2009 r.
   Szanowny Panie!
   Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pana listu z dnia dzisiejszego, który brzmi, jak następuje:
   „Przedstawiciele państw AKP określonych w Protokole 3 w sprawie cukru z AKP, dołączonego do załącznika V do Umowy o partnerstwie AKP-WE, oraz przedstawiciele Komisji działający w imieniu Wspólnoty Europejskiej zgodnie z ustaleniami wymienionego protokołu uzgodnili, co następuje:
   W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2006 r. do dnia 30 czerwca 2007 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 tego protokołu będą wynosiły:

               a)

               w odniesieniu do cukru surowego: 496,8 EUR za tonę;

               b)

               w odniesieniu do cukru białego: 631,9 EUR za tonę.

         W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 30 czerwca 2008 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 Protokołu będą wynosiły:

               a)

               w odniesieniu do cukru surowego: 496,8 EUR za tonę;

               b)

               w odniesieniu do cukru białego: 631,9 EUR za tonę.

         W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2008 r. oku do dnia 30 czerwca 2009 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 Protokołu będą wynosiły:

               — 1)

               od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2008 r.:

                           a)

                           w odniesieniu do cukru surowego: 496,8 EUR za tonę;

                           b)

                           w odniesieniu do cukru białego: 631,9 EUR za tonę,

               — 2)

               od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r.:

                           a)

                           w odniesieniu do cukru surowego: 448,8 EUR za tonę;

                           b)

                           w odniesieniu do cukru białego: 541,5 EUR za tonę.

         W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 września 2009 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 Protokołu w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 tego protokołu będą wynosiły:

               a)

               w odniesieniu do cukru surowego: 448,8 EUR za tonę;

               b)

               w odniesieniu do cukru białego: 541,5 EUR za tonę.

         Ceny te odnoszą się do cukru standardowej jakości określonej w przepisach wspólnotowych, niepakowanego, ceny CIF, bez kosztów wyładunku w europejskich portach Wspólnoty. Wprowadzenie tych cen w żaden sposób nie narusza przyjętych przez umawiające się strony stanowisk dotyczących ustalania cen gwarantowanych.
   Byłbym zobowiązany, jeżeli zechciałby Pan potwierdzić otrzymanie niniejszego listu oraz potwierdzić, że niniejszy list oraz Pańska odpowiedź stanowią Porozumienie między reprezentowanym przez Pana rządem a Wspólnotą Europejską.”
   Mam zaszczyt wyrazić zgodę reprezentowanego przeze mnie rządu na powyższe postanowienia.
   Proszę przyjąć wyrazy szacunku.

      W imieniu rządów poszczególnych państw AKP wymienionych w Protokole 3

      Съставено в Брюксел на
      Hecho en Bruselas, el
      V Bruselu dne
      Udfærdiget i Bruxelles, den
      Geschehen zu Brüssel am
      Brüssel,
      'Εγινε στις Βρυξέλλες, στις
      Done at Brussels,
      Fait à Bruxelles, le
      Fatto a Bruxelles, addì
      Briselē,
      Priimta Briuselyje
      Kelt Brüsszelben,
      Magħmula fi Brussell,
      Gedaan te Brussel,
      Sporządzono w Brukseli dnia
      Feito em Bruxelas,
      Adoptat la Bruxelles,
      V Bruseli
      V Bruslju,
      Tehty Brysselissä
      Utfärdat i Bryssel den

         For the Government of Barbados

         For the Government of Belize

         Pour le gouvernement de la République du Congo

         Pour le gouvernement de la République de Côte d’Ivoire

         For the Government of the Sovereign Democratic Republic of Fiji

         For the Government of the Cooperative Republic of Guyana

         For the Government of Jamaica

         For the Government of the Republic of Kenya

         Pour le gouvernement de la République de Madagascar

         For the Government of the Republic of Malawi

         Pour le gouvernement de la République de Maurice

         For the Government of the Republic of Mozambique

         For the Government of Saint Kitts and Nevis

         For the Government of the Republic of Suriname

         For the Government of the Kingdom of Swaziland

         For the Government of the United Republic of Tanzania

         For the Government of the Republic of Trinidad and Tobago

         For the Government of the Republic of Uganda

         For the Government of the Republic of Zambia

         For the Government of the Republic of Zimbabwe

 ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               30.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 198/48

         POROZUMIENIE
   w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie cen gwarantowanych cukru trzcinowego w okresie dostaw 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 oraz od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r.
   Szanowny Panie!
   Przedstawiciele Indii oraz przedstawiciele Komisji działający w imieniu Wspólnoty Europejskiej w ramach negocjacji przewidzianych w art. 5 ust. 4 Umowy zawartej między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie cukru trzcinowego uzgodnili, co następuje:
   W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2006 r. do dnia 30 czerwca 2007 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 umowy w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 umowy będą wynosiły:

               a)

               w odniesieniu do cukru surowego: 496,8 EUR za tonę;

               b)

               w odniesieniu do cukru białego: 631,9 EUR za tonę.

         W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 30 czerwca 2008 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 umowy w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 umowy będą wynosiły:

               a)

               w odniesieniu do cukru surowego: 496,8 EUR za tonę;

               b)

               w odniesieniu do cukru białego: 631,9 EUR za tonę.

         W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 umowy w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 umowy będą wynosiły:

               — 1)

               od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 września 2008 r.:

                           a)

                           w odniesieniu do cukru surowego: 496,8 EUR za tonę;

                           b)

                           w odniesieniu do cukru białego: 631,9 EUR za tonę,

               — 2)

               od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r.:

                           a)

                           w odniesieniu do cukru surowego: 448,8 EUR za tonę;

                           b)

                           w odniesieniu do cukru białego: 541,5 EUR za tonę.

         W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 września 2009 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 umowy w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 umowy będą wynosiły:

               a)

               w odniesieniu do cukru surowego: 448,8 EUR za tonę;

               b)

               w odniesieniu do cukru białego: 541,5 EUR za tonę.

         Ceny te odnoszą się do cukru standardowej jakości określonej w przepisach wspólnotowych, niepakowanego, ceny CIF, bez kosztów wyładunku w europejskich portach Wspólnoty. Wprowadzenie tych cen w żaden sposób nie narusza przyjętych przez umawiające się strony stanowisk dotyczących ustalania cen gwarantowanych.
   Byłbym zobowiązany, jeżeli zechciałby Pan potwierdzić otrzymanie niniejszego listu oraz potwierdzić, że niniejszy list oraz Pańska odpowiedź stanowią Porozumienie między reprezentowanym przez Pana rządem a Wspólnotą Europejską.
   Z wyrazami szacunku

      Съставено в Брюксел на
      Hecho en Bruselas, el
      V Bruselu dne
      Udfærdiget i Bruxelles den
      Geschehen zu Brüssel am
      Brüssel,
      'Εγινε στις Βρυξέλλες, στις
      Done at Brussels,
      Fait à Bruxelles, le
      Fatto a Bruxelles, addì
      Briselē,
      Priimta Briuselyje
      Kelt Brüsszelben,
      Magħmula fi Brussell,
      Gedaan te Brussel,
      Sporządzono w Brukseli dnia
      Feito em Bruxelas,
      Adoptat la Bruxelles,
      V Bruseli
      V Bruslju,
      Tehty Brysselissä
      Utfärdat i Bryssel den

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

   Szanowny Panie Ambasadorze!
   Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pana listu z dnia dzisiejszego, który brzmi, jak następuje:
   „Przedstawiciele Indii oraz przedstawiciele Komisji działający w imieniu Wspólnoty Europejskiej w ramach negocjacji przewidzianych w art. 5 ust. 4 Umowy zawartej między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie cukru trzcinowego uzgodnili, co następuje:
   W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2006 r. do dnia 30 czerwca 2007 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 umowy w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 umowy będą wynosiły:

               a)

               w odniesieniu do cukru surowego: 496,8 EUR za tonę;

               b)

               w odniesieniu do cukru białego: 631,9 EUR za tonę.

         W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 30 czerwca 2008 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 umowy w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 umowy będą wynosiły:

               a)

               w odniesieniu do cukru surowego: 496,8 EUR za tonę;

               b)

               w odniesieniu do cukru białego: 631,9 EUR za tonę.

         W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 umowy w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 umowy będą wynosiły:

               — 1)

               od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2008 r.:

                           a)

                           w odniesieniu do cukru surowego: 496,8 EUR za tonę;

                           b)

                           w odniesieniu do cukru białego: 631,9 EUR za tonę,

               — 2)

               od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r.:

                           a)

                           w odniesieniu do cukru surowego: 448,8 EUR za tonę;

                           b)

                           w odniesieniu do cukru białego: 541,5 EUR za tonę.

         W okresie dostaw od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 września 2009 r. ceny gwarantowane, o których mowa w art. 5 ust. 4 umowy w sprawie cukru, na potrzeby przeprowadzenia interwencji zgodnie z art. 6 umowy będą wynosiły:

               a)

               w odniesieniu do cukru surowego: 448,8 EUR za tonę;

               b)

               w odniesieniu do cukru białego: 541,5 EUR za tonę.

         Ceny te odnoszą się do cukru standardowej jakości określonej w przepisach wspólnotowych, niepakowanego, ceny CIF, bez kosztów wyładunku w europejskich portach Wspólnoty. Wprowadzenie tych cen w żaden sposób nie narusza przyjętych przez umawiające się strony stanowisk dotyczących ustalania cen gwarantowanych.
   Byłbym zobowiązany, jeżeli zechciałby Pan potwierdzić otrzymanie niniejszego listu oraz potwierdzić, że niniejszy list oraz Pańska odpowiedź stanowią Porozumienie między reprezentowanym przez Pana rządem a Wspólnotą Europejską.”
   Mam zaszczyt wyrazić zgodę reprezentowanego przeze mnie rządu na powyższe postanowienia.
   Proszę przyjąć wyrazy szacunku

      Съставено в Брюксел на
      Hecho en Bruselas, el
      V Bruselu dne
      Udfærdiget i Bruxelles, den
      Geschehen zu Brüssel am
      Brüssel,
      'Εγινε στις Βρυξέλλες, στις
      Done at Brussels,
      Fait à Bruxelles, le
      Fatto a Bruxelles, addì
      Briselē,
      Priimta Briuselyje
      Kelt Brüsszelben,
      Magħmula fi Brussell,
      Gedaan te Brussel,
      Sporządzono w Brukseli dnia
      Feito em Bruxelas,
      Adoptat la Bruxelles,
      V Bruseli
      V Bruslju,
      Tehty Brysselissä
      Utfärdat i Bryssel den

         За правителството на Република Индия
         Por el Gobierno de la República de la India
         Za vládu Indické republiky
         For regeringen for Republikken Indien
         Für die Regierung der Republik Indien
         India Vabariigi valitsuse nimel
         Για την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Ινδίας
         For the Government of the Republic of India
         Pour le gouvernement de la République de l'Inde
         Per il governo della Republica dell'India
         Indijas Republikas valdības vārdā
         Indijos Respublikos Vyriausybės vardu
         Az Indiai Köztársaság kormánya részéről
         Għall-Gvern tar-Repubblika ta' l-Indja
         Voor de Regering van de Republiek India
         W imieniu Rządu Republiki Indii
         Pelo Governo da República Índia
         Pentru Guvernul Republicii India
         Za vládu Indickej republiky
         Za Vlado Republike Indije
         Intian tasavallan hallituksen puolesta
         För Republiken Indiens regering