title: 2006/700/WE: Decyzja Rady z dnia 1 września 2006 r. w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Umowy o współpracy w zakresie Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) do celów cywilnych pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony

text:
               19.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 288/30

         DECYZJA RADY
   z dnia 1 września 2006 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Umowy o współpracy w zakresie Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) do celów cywilnych pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony
   (2006/700/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 i 170 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja przeprowadziła z Republiką Korei negocjacje w sprawie podpisania Umowy o współpracy w zakresie Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) do celów cywilnych, zwanej dalej „umową”.

               (2)

               Umowa parafowana w dniu 12 stycznia 2006 r. powinna zostać podpisana, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy o współpracy w zakresie Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) do celów cywilnych pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, z zastrzeżeniem decyzji Rady dotyczącej zawarcia tej umowy.
   Tekst umowy stanowi załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 1 września 2006 r.

            W imieniu Rady

         E. TUOMIOJA

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               19.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 288/31

         UMOWA O WSPÓŁPRACY
   w zakresie Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) do celów cywilnych pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwaną dalej „Wspólnotą”,
   oraz
   KRÓLESTWO BELGII,
   REPUBLIKA CZESKA,
   KRÓLESTWO DANII,
   REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,
   REPUBLIKA ESTOŃSKA,
   REPUBLIKA GRECKA,
   KRÓLESTWO HISZPANII,
   REPUBLIKA FRANCUSKA,
   IRLANDIA,
   REPUBLIKA WŁOSKA,
   REPUBLIKA CYPRYJSKA,
   REPUBLIKA ŁOTEWSKA,
   REPUBLIKA LITEWSKA,
   WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,
   REPUBLIKA WĘGIERSKA,
   REPUBLIKA MALTY,
   KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,
   REPUBLIKA AUSTRII,
   RZECZPOSPOLITA POLSKA,
   REPUBLIKA PORTUGALSKA,
   REPUBLIKA SŁOWENII,
   REPUBLIKA SŁOWACKA,
   REPUBLIKA FINLANDII,
   KRÓLESTWO SZWECJI,
   ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,
   Umawiające się Strony Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zwane dalej „państwami członkowskimi”,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA KOREI, zwana dalej „Koreą”,
   z drugiej strony,
   zwane dalej razem „Stronami”;
   BIORĄC POD UWAGĘ wspólne zainteresowanie rozwojem globalnego systemu nawigacji satelitarnej (zwanego dalej „GNSS”) do celów cywilnych,
   UZNAJĄC znaczenie programu Galileo jako wkładu w rozbudowę infrastruktury nawigacyjnej i informacyjnej w Europie i w Korei,
   UZNAJĄC zaawansowanie działalności Korei w dziedzinie nawigacji satelitarnej,
   BIORĄC POD UWAGĘ coraz szybszy rozwój zastosowań GNSS w Korei, w Europie oraz w innych rejonach świata,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel umowy
   Niniejsza umowa ma na celu wspieranie, ułatwianie i rozszerzanie współpracy pomiędzy Stronami w zakresie globalnej nawigacji satelitarnej do celów cywilnych w ramach wkładu Europy i Korei do Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) do celów cywilnych.
   Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszej Umowy:

               a)

               „Usługa rozszerzona” oznacza regionalne lub lokalne mechanizmy, takie jak Europejski System Wspomagania Satelitarnego (EGNOS). Mechanizmy te pozwalają użytkownikom GNSS na uzyskanie lepszych parametrów, na przykład zwiększonej dokładności, dostępności, poprawności i niezawodności usługi.

               b)

               „Galileo” oznacza niezależny, cywilny, europejski, globalny system nawigacji satelitarnej i satelitarnego pomiaru czasu oferujący usługi GNSS, znajdujący się pod kontrolą cywilną, zaprojektowany i stworzony przez Wspólnotę Europejską, jej Państwa Członkowskie oraz Europejską Agencję Kosmiczną. Eksploatacja systemu Galileo może zostać powierzona podmiotowi prywatnemu. W ramach systemu Galileo przewiduje się usługi powszechnie dostępne, usługi komercyjne, usługi związane z bezpieczeństwem życia, usługi poszukiwawczo-ratownicze, obok bezpiecznych usług publicznych o regulowanym dostępie, z ograniczoną dostępnością, przeznaczonych do zaspokojenia potrzeb uprawnionych użytkowników sektora publicznego.

               c)

               „Lokalne składniki systemu Galileo” oznaczają lokalne mechanizmy zapewniające użytkownikom sygnałów nawigacyjnych i sygnałów pomiaru czasu Galileo dodatkowe informacje w uzupełnieniu danych uzyskiwanych z systemu podstawowego. Składniki lokalne mogą być rozmieszczane w celu zapewnienia podwyższonych parametrów sygnału wokół portów lotniczych i morskich oraz na terenach miejskich lub w trudnych warunkach topograficznych. Galileo dostarczy standardowe modele dla składników lokalnych.

               d)

               „Urządzenia do globalnej nawigacji, pozycjonowania i pomiaru czasu” oznaczają wszelkie urządzenia stosowane przez cywilnych użytkowników końcowych, służące do nadawania, odbioru lub przetwarzania satelitarnych sygnałów nawigacyjnych lub sygnałów pomiaru czasu w ramach realizacji usługi lub współpracy z rozszerzeniami regionalnymi.

               e)

               „Środek regulacyjny” oznacza wszelkie przepisy ustawowe, wykonawcze, zasady, procedury, decyzje lub działania administracyjne.

               f)

               „Interoperacyjność” oznacza na poziomie użytkownika sytuację, gdy dwusystemowy odbiornik może jednocześnie korzystać z sygnału z dwóch systemów w celu zapewnienia takich samych lub lepszych parametrów pracy, niż przy wykorzystaniu tylko jednego systemu.

               g)

               „Własność intelektualna” jest rozumiana zgodnie z definicją zawartą w art. 2 Konwencji ustanawiającej Światową Organizację Własności Intelektualnej (WIPO), sporządzonej w Sztokholmie w dniu 14 lipca 1967 r.

               h)

               „Odpowiedzialność” oznacza zobowiązanie prawne osoby fizycznej lub prawnej do naprawienia szkód wyrządzonych innej osobie fizycznej lub prawnej zgodnie z określonymi zasadami i przepisami prawa. Zobowiązanie to może być zapisane w umowie (odpowiedzialność umowna) lub w przepisie prawnym (odpowiedzialność pozaumowna).

               i)

               „Informacje niejawne” oznaczają informacje, bez względu na to, czy zostały wytworzone w UE, czy też zostały otrzymane od państw członkowskich, państw nienależących do UE lub organizacji międzynarodowych, wymagające ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem, które mogłoby naruszyć w różnym stopniu podstawowe interesy, w tym również bezpieczeństwo narodowe, Stron lub poszczególnych państw członkowskich. Informacje takie opatrzone są klauzulą niejawności. Poziom klauzuli jest określany zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi a informacje takie muszą być chronione przed utratą poufności, kompletności lub dostępności.

         Artykuł 3
   Zasady współpracy
   Strony postanawiają stosować następujące zasady do współpracy w ramach niniejszej umowy:

               1)

               Zasadę obopólnych korzyści w oparciu o ogólną równowagę praw i obowiązków, w tym wkładów.

               2)

               Zasadę partnerstwa w ramach programu Galileo zgodnie z procedurami i zasadami zarządzania tym programem.

               3)

               Zasadę wzajemnej możliwości udziału we współpracy w ramach realizowanych przez Wspólnotę Europejską i Koreę projektów zastosowań GNSS do celów cywilnych.

               4)

               Zasadę sprawnej wymiany informacji mogących mieć wpływ na współpracę.

               5)

               Zasadę odpowiedniej ochrony praw własności intelektualnej, zgodnie z art. 8 ust. 3 niniejszej umowy.

               6)

               Zasadę swobody świadczenia usług nawigacji satelitarnej na terytoriach Stron.

               7)

               Zasadę nieograniczonego handlu produktami GNSS na terytoriach Stron.

         Artykuł 4
   Zakres współpracy
   1.   Obszary współpracy w dziedzinie nawigacji satelitarnej i satelitarnego pomiaru czasu obejmują: widmo częstotliwości radiowych, badania naukowe i szkolenia, współpracę przemysłową, rozwój wymiany handlowej i rynku, normalizację, certyfikację i środki regulacyjne, rozszerzenia, bezpieczeństwo, odpowiedzialność i zwrot kosztów. Strony mogą dostosowywać wykaz zawarty w ust. 1 decyzją Komitetu Sterującego ds. GNSS ustanowionego na mocy art. 14 niniejszej umowy.
   2.   Niniejsza umowa nie obejmuje współpracy Stron w dziedzinach wymienionych poniżej. Jeżeli Strony ustalą, że rozszerzenie współpracy może prowadzić do osiągnięcia obopólnych korzyści w którejkolwiek z następujących dziedzin, będzie ono wymagało przeprowadzenia negocjacji oraz zawarcia odpowiednich umów pomiędzy Stronami:

               2.1.

               Newralgiczne rozwiązania techniczne i elementy systemu Galileo objęte ograniczeniami wywozowymi oraz środkami regulacyjnymi dotyczącymi nierozprzestrzeniania stosowanymi we Wspólnocie Europejskiej lub w jej Państwach Członkowskich,

               2.2.

               Kryptografia i bezpieczeństwo teleinformatyczne w ramach systemu Galileo (Infosec),

               2.3.

               Architektura zabezpieczeń systemu Galileo (segmenty: orbitalny, naziemny i użytkownika),

               2.4.

               Funkcje kontroli zabezpieczeń globalnych segmentów systemu Galileo,

               2.5.

               Usługi publiczne o regulowanym dostępie w fazach definiowania, opracowywania, wdrażania, testowania, oceny i eksploatacji (zarządzanie i stosowanie), oraz

               2.6.

               Wymiana informacji niejawnych dotyczących nawigacji satelitarnej i systemu Galileo.

         3.   Niniejsza umowa nie ma wpływu na strukturę instytucjonalną utworzoną zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej w celu realizacji programu Galileo. Umowa ta nie ma również wpływu na obowiązujące środki regulacyjne w ramach realizacji zobowiązań do nierozprzestrzeniania i ograniczeń wywozowych, w tym kontroli niematerialnego transferu technologii, ani na krajowe środki w zakresie bezpieczeństwa.
   Artykuł 5
   Formy współpracy
   1.   Z zastrzeżeniem obowiązujących środków regulacyjnych, Strony w najszerszym możliwym zakresie wspierają współpracę w ramach niniejszej umowy, z zamiarem zapewnienia porównywalnych możliwości udziału w działaniach podejmowanych w obszarach wymienionych w art. 4.
   2.   Strony postanawiają realizować współpracę w obszarach, o których mowa w art. 6–13 niniejszej umowy.
   Artykuł 6
   Widmo częstotliwości radiowych
   1.   Opierając się na dotychczasowych osiągnięciach w ramach Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego, Strony postanawiają kontynuować współpracę i wzajemne wsparcie w kwestiach dotyczących widma częstotliwości radiowych.
   2.   W tym kontekście Strony dokonują wymiany informacji na temat klasyfikowania częstotliwości oraz wspierania odpowiednich przeznaczeń częstotliwości w ramach Galileo i przyszłego koreańskiego GNSS, w tym satelitarnego systemu wspomagającego (Satellite Based Augmentation System; SBAS) w celu zapewnienia dostępności usług Galileo użytkownikom na całym świecie, a zwłaszcza w Korei oraz we Wspólnocie.
   3.   Mając na uwadze znaczenie ochrony częstotliwości wykorzystywanych do celów radionawigacji przed przerwami i zakłóceniami, Strony starają się zidentyfikować źródła zakłóceń oraz znaleźć wzajemnie zadowalające rozwiązania w celu zwalczania takich zakłóceń.
   4.   Strony postanawiają powierzyć zadanie określenia właściwego mechanizmu zapewniającego efektywne kontakty i współpracę w tym sektorze komitetowi ustanowionemu na mocy art. 14.
   5.   Żadne z postanowień niniejszej umowy nie może być interpretowane jako odstąpienie od obowiązujących przepisów Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego, w tym Regulaminu Radiokomunikacyjnego ITU.
   Artykuł 7
   Badania naukowe
   Strony wspierają wspólne prace badawcze w dziedzinie GNSS poprzez wspólnotowe i koreańskie programy badawcze, w tym program ramowy Wspólnoty Europejskiej na rzecz badań i rozwoju, programy badawcze Europejskiej Agencji Kosmicznej oraz programy ministerstw i agencji koreańskich mających związek z GNSS.
   Wspólne prace badawcze powinny przyczyniać się do planowania dalszego rozwoju GNSS do celów cywilnych.
   Strony postanawiają powierzyć zadanie określenia właściwego mechanizmu zapewniającego efektywne kontakty i udział w programach badawczych komitetowi ustanowionemu na mocy art. 14.
   Artykuł 8
   Współpraca przemysłowa
   1.   Strony wspierają współpracę pomiędzy sektorami przemysłowymi swoich państw, w tym współpracę w formie przedsięwzięć joint venture oraz uczestnictwa koreańskiego w odpowiednich europejskich zrzeszeniach przemysłowych, uczestnictwa europejskiego w koreańskich zrzeszeniach przemysłowych, w celu uruchomienia systemu Galileo, a także propagowania wykorzystywania zastosowań i usług Galileo i ich rozwoju.
   2.   Strony powołają wspólną grupę doradczą do celów współpracy przemysłowej, podlegającą komitetowi ustanowionemu na mocy art. 14, w celu badania możliwości i kierowania współpracą w dziedzinie rozwoju i produkcji satelitarnej, usług wyniesienia na orbitę, infrastruktury stacji naziemnych oraz zastosowań.
   3.   W celu ułatwienia współpracy przemysłowej Strony udzielają i zapewniają odpowiednią i skuteczną ochronę praw własności intelektualnej w obszarach i sektorach związanych z rozwojem i eksploatacją systemów Galileo/EGNOS, zgodnie z odpowiednimi normami międzynarodowymi ustanowionymi Porozumieniem TRIPS oraz umowami międzynarodowymi, których sygnatariuszami są obydwie Strony, w tym skuteczne środki egzekwowania takich norm.
   4.   Wywóz z Korei do krajów trzecich produktów i materiałów oraz technologii objętych ograniczeniami wywozowymi, opracowanych specjalnie w ramach programu Galileo i za jego fundusze, i określonych przez właściwy organ odpowiedzialny za bezpieczeństwo programu Galileo jako objęte kontrolą wywozu, będzie wymagać uprzedniego uzyskania przez Koreę zezwolenia właściwego organu odpowiedzialnego za bezpieczeństwo programu Galileo. Wszelkie umowy dodatkowe, o których mowa w art. 4 ust. 2 niniejszej umowy, zawierać będą przewidywać odpowiedni mechanizm pozwalający Stronom na zgłaszanie produktów i materiałów, których wywóz miałby wymagać zezwolenia.
   5.   W celu przyczynienia się do realizacji celów umowy Strony zachęcają do zacieśniania więzi pomiędzy Europejską Agencją Kosmiczną oraz koreańskimi ministerstwami i agencjami związanymi z GNSS.
   Artykuł 9
   Rozwój wymiany handlowej i rynku
   1.   Strony popierają wymianę handlową i inwestycje Wspólnoty i Korei w zakresie infrastruktury i urządzeń nawigacji satelitarnej oraz lokalnych składników i zastosowań systemu Galileo.
   2.   W tym celu Strony pracują nad podniesieniem poziomu świadomości społecznej dotyczącej działalności w zakresie systemu nawigacji satelitarnej Galileo, identyfikują potencjalne przeszkody na drodze rozwoju zastosowań GNSS oraz podejmują odpowiednie środki mające na celu ułatwienie tego rozwoju.
   3.   W celu skutecznej identyfikacji potrzeb użytkowników oraz skutecznego reagowania na nie, Strony rozważają założenie wspólnego forum użytkowników GNSS.
   4.   Niniejsza umowa nie narusza praw i obowiązków Stron wynikających z Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu.
   Artykuł 10
   Normalizacja, certyfikacja i środki regulacyjne
   1.   Uznając znaczenie koordynacji w przypadku międzynarodowej normalizacji i certyfikacji dotyczących globalnych usług nawigacji satelitarnej, Strony będą przyczyniać się wspólnie do opracowywania standardów Galileo i wspierać ich stosowanie na całym świecie, kładąc nacisk na interoperacyjność z innymi systemami GNSS.
   Jednym z celów takiej koordynacji jest wspieranie szerokiego i innowacyjnego wykorzystania usług Galileo do celów ogólnodostępnych, komercyjnych oraz związanych z bezpieczeństwem życia, jako światowego standardu nawigacji i pomiaru czasu. Strony postanawiają stworzyć sprzyjające warunki do rozwoju zastosowań systemu Galileo.
   2.   W celu wspierania i realizacji celów niniejszej umowy Strony stosownie do potrzeb współpracują w kwestiach związanych z pozycjonowaniem satelitarnym, nawigacją oraz pomiarem czasu, w szczególności na forum Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, Międzynarodowej Organizacji Morskiej oraz Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego.
   3.   Na poziomie bilateralnym Strony zapewniają, aby środki związane z normami technicznymi, homologacją oraz z wymaganiami i procedurami w zakresie koncesjonowania nie stanowiły niepotrzebnych przeszkód w wymianie handlowej. Wymagania krajowe oparte są na kryteriach obiektywnych, niedyskryminacyjnych, z góry określonych i przejrzystych.
   4.   Strony wprowadzają środki regulacyjne niezbędne, aby umożliwić wykorzystywanie odbiorników oraz segmentów naziemnych i kosmicznych Galileo na terytoriach podlegających ich jurysdykcji. W związku z powyższym, w zakresie łączności radiowej, rząd Republiki Korei traktuje Galileo nie mniej korzystnie niż inne podobne usługi.
   5.   Strony popierają udział przedstawicieli Korei w europejskich organizacjach normalizacyjnych.
   Artykuł 11
   Rozwój globalnych i regionalnych rozszerzeń naziemnych GNSS
   1.   Strony współpracują w celu zdefiniowania i realizacji architektur systemów naziemnych, umożliwiających optymalizację zapewnienia poprawności sygnału systemów Galileo i EGNOS oraz ciągłości ich usług i interoperacyjności z innymi systemami GNSS.
   2.   W tym celu Strony będą współpracować na poziomie regionalnym z zamiarem realizacji na terytorium Korei regionalnego, naziemnego systemu rozszerzeń opartego na systemie Galileo. Oczekuje się, że taki system regionalny zapewni regionalną integralność usług, uzupełniając usługi dostarczane przez system Galileo w skali światowej. Jako wstępny krok, Strony mogą rozważyć rozszerzenie systemu EGNOS na region Azji Wschodniej.
   3.   Na poziomie lokalnym Strony ułatwiają rozwój lokalnych składników systemu Galileo.
   Artykuł 12
   Bezpieczeństwo
   1.   Strony chronią globalne systemy nawigacji satelitarnej przed możliwością wykorzystania ich niezgodnie z przeznaczeniem, zakłóceniami, przerwami w pracy oraz wrogimi działaniami.
   2.   Strony podejmują wszystkie uzasadnione działania w celu zapewnienia ciągłości i bezpieczeństwa usług nawigacji satelitarnej oraz związanej z nimi infrastruktury na swoim terytorium.
   3.   Strony uznają, że współpraca mająca na celu zapewnienie bezpieczeństwa systemu Galileo i realizowanych przez niego usług stanowi ważny cel wspólny.
   4.   W związku z tym Strony ustanawiają odpowiedni kanał konsultacyjny w kwestiach dotyczących bezpieczeństwa globalnego systemu nawigacji satelitarnej.
   Praktyczne ustalenia i procedury zostaną określone wspólnie przez właściwe organy obu Stron odpowiedzialne za bezpieczeństwo.
   Artykuł 13
   Odpowiedzialność i zwrot kosztów
   Strony stosownie do potrzeb współpracują w zakresie zdefiniowania i wprowadzenia w życie zasad odpowiedzialności i ustaleń w zakresie zwrotu kosztów, w celu ułatwienia świadczenia cywilnych usług GNSS.
   Artykuł 14
   Mechanizm współpracy
   1.   Koordynacja i ułatwianie współpracy w ramach niniejszej umowy realizowane będą w imieniu Korei przez rząd Republiki Korei, a w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich – przez Komisję Europejską.
   2.   Zgodnie z celem określonym w art. 1, te dwa podmioty ustanawiają Komitet Sterujący ds. GNSS, zwany dalej „komitetem”, którego zadaniem jest zarządzanie realizacją niniejszej umowy. Komitet składa się z oficjalnych przedstawicieli każdej ze Stron i uzgadnia na zasadzie konsensu swój regulamin wewnętrzny.
   Zadania komitetu obejmują:

               a)

               wspieranie, formułowanie zaleceń skierowanych do Stron oraz nadzorowanie różnych rodzajów współpracy związanych z umową;

               b)

               doradzanie Stronom w zakresie sposobów wzmocnienia i udoskonalenia współpracy zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej umowie;

               c)

               dokonywanie przeglądu skutecznego działania i realizacji niniejszej umowy; oraz

               d)

               dyskutowanie możliwości rozszerzenia współpracy na obszary, o których mowa w art. 4 ust. 2.

         3.   Posiedzenia komitetu odbywają się zasadniczo raz na rok. Posiedzenia odbywać się będą na przemian we Wspólnocie i w Korei. Na żądanie każdej ze Stron mogą zostać zwołane posiedzenia nadzwyczajne.
   Koszty poniesione przez komitet lub w jego imieniu ponosi Strona, która poleciła lub mianowała członka lub członków komitetu. Koszty bezpośrednio związane z posiedzeniami komitetu, poza kosztami podróży i zakwaterowania, ponosi Strona będąca gospodarzem posiedzenia. Komitet może tworzyć wspólne grupy robocze ds. kwestii technicznych, zajmujące się określoną tematyką, jaką Strony uznają za właściwą, na przykład współpracą przemysłową lub normalizacją.
   4.   Strony z zadowoleniem przyjmują ewentualny udział Korei w Europejskim Organie Nadzoru GNSS, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa Wspólnoty Europejskiej oraz szczegółowymi zasadami i procedurami regulującymi tego rodzaju uczestnictwo.
   Artykuł 15
   Finansowanie
   1.   Każda ze Stron ponosi koszty związane z wypełnianiem swoich zobowiązań wynikających z niniejszej umowy, o ile Strony nie postanowią inaczej. Szczegółowe zasady i procedury, o których mowa w art. 14 ust. 4 będą obejmowały odpowiedni wkład finansowy w program Galileo ze strony państw nienależących do UE, które podejmują decyzję o ubieganiu się o uczestnictwo w Europejskim Organie Nadzoru GNSS.
   2.   Strony podejmują wszelkie uzasadnione działania, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, w celu ułatwienia wjazdu na swoje terytorium osób zaangażowanych we współpracę w ramach niniejszej umowy lub wwozu na nie kapitału, materiałów, danych i urządzeń wykorzystywanych w tej współpracy, a także ich pobytu i wyjazdu lub wywozu ze swojego terytorium.
   3.   Jeżeli systemy współpracy jednej Strony przewidują wsparcie finansowe na rzecz uczestników reprezentujących drugą Stronę, wszelkie tego rodzaju dotacje, wsparcie finansowe lub inne formy pomocy jednej Strony na rzecz uczestników drugiej Strony mające na celu wsparcie tych działań objęte są zwolnieniami podatkowymi i celnymi zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi obowiązującymi na terytorium każdej ze Stron w chwili, gdy udzielane są tego rodzaju dotacje, wsparcie finansowe lub inne formy pomocy.
   Artykuł 16
   Wymiana informacji
   1.   Strony ustanawiają przepisy administracyjne i punkty kontaktowe w celu umożliwienia konsultacji i skutecznego wprowadzenia w życie postanowień niniejszej umowy.
   2.   Strony wspierają dalszą obustronną wymianę informacji dotyczących nawigacji satelitarnej pomiędzy swoimi instytucjami i przedsiębiorstwami.
   Artykuł 17
   Konsultacje i rozstrzyganie sporów
   1.   Na żądanie jednej ze Stron, Strony niezwłocznie omawiają wszelkie kwestie związane z interpretacją lub stosowaniem niniejszej umowy. Wszelkie spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej umowy rozstrzygane są w drodze przyjacielskich konsultacji pomiędzy Stronami.
   2.   Postanowienia ust. 1 nie stanowią przeszkody dla możliwości korzystania przez Strony z procedur rozstrzygania sporów przewidzianych w porozumieniach WTO.
   Artykuł 18
   Wejście w życie i rozwiązanie umowy
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony notyfikowały sobie wzajemnie zakończenie niezbędnych w tym celu procedur. Notyfikacje przesyłane są do Rady Unii Europejskiej, która jest depozytariuszem niniejszej umowy.
   2.   Wygaśnięcie lub rozwiązanie niniejszej umowy nie ma wpływu na ważność ani na okres obowiązywania jakichkolwiek ustaleń dokonanych na jej podstawie, ani na jakiekolwiek szczególne prawa lub zobowiązania powstałe na gruncie praw własności intelektualnej.
   3.   Zmiany niniejszej umowy możliwe są za obopólnym, pisemnym porozumieniem Stron. Zmiany wchodzą w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony notyfikowały depozytariuszowi zakończenie niezbędnych w tym celu procedur.
   4.   Niniejsza umowa obowiązuje przez okres pięciu lat i pozostaje w mocy po tym okresie, o ile nie zostanie rozwiązana przez jedną ze Stron na koniec pierwszego pięcioletniego okresu lub w każdej chwili po jego upłynięciu, poprzez pisemne powiadomienie o zamiarze rozwiązania niniejszej umowy, przedstawione przez jedną ze Stron z przynajmniej sześciomiesięcznym wyprzedzeniem.

      Niniejsza Umowa zostaje sporządzona w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w językach: angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i koreańskim, z których każdy jest jednakowo autentyczny.

         Pour le Royaume de Belgique
         Voor het Koninkrijk België
         Für das Königreich Belgien

         Cette signature engage également la Communauté française, la Communauté flamande, la Communauté germanophone, la Région wallonne, la Région flamande et la Région de Bruxelles-Capitale.
         Deze handtekening verbindt eveneens de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschap, de Duitstalige Gemeenschap, het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
         Diese Unterschrift bindet zugleich die Deutschsprachige Gemeinschaft, die Flämische Gemeinschaft, die Französische Gemeinschaft, die Wallonische Region, die Flämische Region und die Region Brüssel-Hauptstadt.

         Za Českou republiku

         På Kongeriget Danmarks vegne

         Für die Bundesrepublik Deutschland

         Eesti Vabariigi nimel

         Για την Ελληνική Δημοκρατία

         Por el Reino de España

         Pour la Republique française

         Thar cheani Na hÉireann
         For Ireland

         Per la Repubblica italiana

         Για την Κυπριακή Δημοκρατία,

         Latvijas Republikas vārdā

         Lietuvos Respublikos vardu

         Pour le Grand-Duché de Luxembourg

         A Magyar Köztársaság részéről

         Għar-Repubblika ta’ Malta

         Voor het Koninkrijk der Nederlanden

         Für die Republik Osterreich

         W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

         Pela República Portuguesa

         Za Republiko Slovenijo

         Za Slovenskú republiku

         Suomen tasavallan puolesta
         For Republiken Finland

         För Konungariket Sverige

         For the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per Ia Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunitâ Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vagnar


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 1994 r. w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich

text:
Ważna informacja prawna

|

31994D0262

Dziennik Urzędowy L 113 , 04/05/1994 P. 0015 - 0018 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 1 Tom 3 P. 0133  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 1 Tom 3 P. 0133

		Decyzja Parlamentu Europejskiegoz dnia 9 marca 1994 r.w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich(94/262/EWWiS, WE, Euratom)PARLAMENT EUROPEJSKI,uwzględniając Traktaty ustanawiające Wspólnoty Europejskie, w szczególności art. 138e ust. 4 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, art. 20d ust. 4 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, art. 107d ust. 4 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,uwzględniając opinię Komisji,uwzględniając zgodę Rady,a także mając na uwadze, co następuje:przepisy i ogólne warunki regulujące wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich powinny być ustanowione zgodnie z postanowieniami Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie;należy ustanowić zarówno warunki, na których skarga możne być kierowana do Rzecznika Praw Obywatelskich, jak również związek pomiędzy wykonywaniem obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich i postępowaniem sądowym lub administracyjnym;Rzecznik Praw Obywatelskich, który może również działać z własnej inicjatywy, musi mieć dostęp do wszystkich środków wymaganych do wykonywania jego obowiązków; w tym celu instytucje i organy wspólnotowe zobowiązane są dostarczać Rzecznikowi Praw Obywatelskich, na jego wniosek, wszelkie informacje, których od nich zażąda, chyba że istnieją należycie uzasadnione powody do zachowania tajemnicy i bez uszczerbku dla obowiązku nieujawniania takich informacji przez Rzecznika Praw Obywatelskich; władze Państw Członkowskich są zobowiązane dostarczać Rzecznikowi Praw Obywatelskich wszelkie niezbędne informacje, z zastrzeżeniem przypadków, gdy takie informacje objęte są przepisami ustawowymi lub wykonawczymi dotyczącymi zachowania tajemnicy albo przepisami zapobiegającymi ich ujawnieniu; jeżeli Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdzi, że żądana pomoc nie nadchodzi, informuje o tym Parlament Europejski, który podejmie odpowiednie kroki;konieczne jest ustanowienie procedur postępowania w przypadku, gdy dochodzenie Rzecznika Praw Obywatelskich ujawni przypadki niewłaściwego administrowania; należy również ustanowić przepisy dotyczące przedkładania przez Rzecznika Praw Obywatelskich wyczerpującego sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu pod koniec każdej sesji rocznej;Rzecznik i jego personel zobowiązani są do zachowania tajemnicy odnośnie do każdej informacji, którą uzyskali w trakcie wykonywania swych obowiązków; jednakże Rzecznik Praw Obywatelskich zobowiązany jest informować właściwe władze o faktach, które jego zdaniem mogą podlegać prawu karnemu i które w trakcie prowadzonego przez niego dochodzenia zwróciły jego uwagę;przepisy umożliwiające współpracę pomiędzy Rzecznikiem Praw Obywatelskich a organami o tym samym charakterze w niektórych Państwach Członkowskich, zgodnie z właściwymi przepisami prawa krajowego, powinny zostać ustanowione;mianowanie Rzecznika Praw Obywatelskich należy do Parlamentu Europejskiego na początku jego mandatu i na czas jego trwania, spośród osób, które są obywatelami Unii oraz dają wszelkie wymagane gwarancje niezależności i kompetencji;należy ustanowić warunki zakończenia wykonywania funkcji przez Rzecznika Praw Obywatelskich;Rzecznik Praw Obywatelskich musi wypełniać swe obowiązki w pełni niezależnie oraz uroczyście zobowiązać się do tego przed Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w chwili obejmowania swoich obowiązków; należy określić działania niezgodne z zakresem obowiązków Rzecznika Praw Obywatelskich, jak również wynagrodzenie, przywileje i immunitety Rzecznika Praw Obywatelskich;należy ustanowić przepisy dotyczące powołanych do jego pomocy urzędników i pracowników sekretariatu Rzecznika Praw Obywatelskich oraz jego budżetu; siedzibą Rzecznika Praw Obywatelskich będzie siedziba Parlamentu Europejskiego;do Rzecznika Praw Obywatelskich należy przyjęcie przepisów wykonawczych do niniejszej decyzji; ponadto należy ustanowić niektóre przepisy przejściowe dla pierwszego Rzecznika Praw Obywatelskich, który zostanie mianowany po wejściu w życie Traktatu o Unii Europejskiej,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Przepisy i ogólne warunki regulujące wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich są określone w niniejszej decyzji zgodnie z art. 138e ust. 4 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, art. 20d ust. 4 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali oraz art. 107d ust. 4 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.2. Rzecznik Praw Obywatelskich wykonuje swe funkcje zgodnie z kompetencjami przyznanymi instytucjom i organom wspólnotowym przez Traktaty.3. Rzecznik nie może interweniować w postępowaniach wszczętych przed sądem, nie może też kwestionować zasadności orzeczeń sądowych.Artykuł 21. W ramach wymienionych traktatów i warunków przez nie ustanowionych, Rzecznik Praw Obywatelskich pomaga ujawniać przypadki niewłaściwego administrowania w zakresie działań instytucji i organów wspólnotowych, z wyjątkiem Trybunału Sprawiedliwości oraz Sądu Pierwszej Instancji wykonujących swoje funkcje sądowe, oraz formułować zalecenia w celu jego zaprzestania. Wszelkie działania jakichkolwiek innych władz czy osób nie mogą być przedmiotem skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich2. Każdy obywatel Unii lub każda osoba fizyczna lub prawna mający miejsce zamieszkania lub mający swoją statutową siedzibę w Państwie Członkowskim Unii mogą, bezpośrednio lub za pośrednictwem członka Parlamentu Europejskiego, wnieść skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich w odniesieniu do przypadku niewłaściwego administrowania w działaniach instytucji lub organów wspólnotowych, z wyjątkiem Trybunału Sprawiedliwości oraz Sądu Pierwszej Instancji wykonujących swoje funkcje sądowe. Rzecznik Praw Obywatelskich informuje zainteresowaną instytucję lub organ natychmiast po otrzymaniu przez niego skargi.3. Skarga musi umożliwić identyfikację osoby składającej skargę oraz przedmiot skargi; osoba składająca skargę może żądać, aby jej skarga miała charakter poufny.4. Skargę wnosi się w terminie dwóch lat od daty stwierdzenia przez osobę ją składającą stanu faktycznego, który jest przedmiotem skargi, i musi ona być poprzedzona odpowiednimi działaniami administracyjnymi podjętymi w stosunku do zainteresowanych instytucji i organów.5. Rzecznik Praw Obywatelskich może doradzić osobie składającej skargę skierowanie jej do innych organów.6. Skargi przedłożone Rzecznikowi Praw Obywatelskich nie mają wpływu na terminy przewidziane dla odwołania w postępowaniu administracyjnym lub sądowym.7. W przypadku gdy Rzecznik Praw Obywatelskich w wyniku postępowania sądowego będącego w toku lub zakończonego w związku z przedstawionymi faktami musi uznać skargę za niedopuszczalną lub zakończyć jej rozpoznawanie, wyniki każdego dochodzenia dotychczas przez niego przeprowadzonego zostają zapisane bez dalszych czynności.8. Niedopuszczalne jest składanie Rzecznikowi Praw Obywatelskich skarg dotyczących stosunku pracy między instytucjami i organami wspólnotowymi a ich urzędnikami i innymi pracownikami, zanim wszystkie możliwości przedkładania wewnętrznych administracyjnych zażaleń i skarg, zwłaszcza procedur określonych w art. 90 ust. 1 i 2 Regulaminu Pracowniczego, zostaną wyczerpane przez zainteresowaną osobę oraz termin udzielenia odpowiedzi przez organy, do których wnioskowano, upłynie.9. Rzecznik Praw Obywatelskich jak najszybciej informuje osobę, która złożyła skargę, o działaniach, które podjął w jej sprawie.Artykuł 31. Rzecznik, z własnej inicjatywy lub w wyniku złożonej skargi, przeprowadza wszelkie dochodzenia, które uważa za uzasadnione do wyjaśnienia wszelkich podejrzeń o niewłaściwe administrowanie w działaniach instytucji i organów wspólnotowych. Informuje on zainteresowane taką skargą instytucje lub organy, które mogą przedłożyć mu wszelkie użyteczne uwagi.2. Instytucje i organy Wspólnoty zobowiązane są dostarczyć Rzecznikowi Praw Obywatelskich wszelkie informacje, których od nich żądał, oraz umożliwić mu dostęp do odpowiednich akt. Mogą odmówić tylko z należycie uzasadnionych przyczyn dotyczących zachowania tajemnicy.Udostępniają mu one dokumenty pochodzące z Państwa Członkowskiego i zaklasyfikowane jako poufne na mocy przepisów ustawowych lub wykonawczych tylko w przypadku, gdy Państwo Członkowskie udzieliło wcześniej swej zgody.Udostępniają mu one także inne dokumenty pochodzące z Państwa Członkowskiego po poinformowaniu zainteresowanego Państwa Członkowskiego. W obu przypadkach Rzecznik Praw Obywatelskich, zgodnie z art. 4, nie może ujawniać treści takich dokumentów.Urzędnicy i inni pracownicy instytucji i organów wspólnotowych muszą zeznawać na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich; wypowiadają się oni w imieniu oraz zgodnie z instrukcjami swoich zarządów i zobowiązani są przestrzegać tajemnicy zawodowej.3. Władze Państw Członkowskich zobowiązane są dostarczać Rzecznikowi Praw Obywatelskich, w każdym przypadku, gdy tego zażąda, za pośrednictwem stałych przedstawicielstw Państw Członkowskich przy Wspólnotach Europejskich, wszelkich informacji, które mogą pomóc wyjaśnić przypadki niewłaściwego administrowania przez instytucje i organy wspólnotowe, chyba że informacje te objęte są przepisami ustawowymi lub wykonawczymi dotyczącymi zachowania tajemnicy albo przepisami zapobiegającymi ich ujawnieniu. Jednakże w ostatnim przypadku zainteresowane Państwo Członkowskie może udzielić informacji Rzecznikowi Praw Obywatelskich, pod warunkiem że zobowiąże się on do ich nieujawniania.4. W przypadku gdy Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdza, że pomoc, o którą poprosił, nie nadchodzi, informuje o tym Parlament Europejski, który podejmuje odpowiednie kroki.5. W miarę możliwości Rzecznik Praw Obywatelskich poszukuje rozwiązania z zainteresowaną instytucją lub organem w celu wyeliminowania przypadku niewłaściwego administrowania i pozytywnego rozstrzygnięcia skargi.6. W przypadku gdy Rzecznik Praw Obywatelskich dowiaduje się o występowaniu niewłaściwego administrowania, informuje zainteresowaną instytucję lub organ i, w stosownym przypadku, formułuje wstępne zalecenia. Poinformowana w ten sposób instytucja lub organ przesyła Rzecznikowi Praw Obywatelskich szczegółową opinię w ciągu trzech miesięcy.7. Rzecznik Praw Obywatelskich przesyła wówczas sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu, a także zainteresowanej instytucji lub organowi. Może formułować zalecenia w swym sprawozdaniu. Osoba składająca skargę jest informowana przez Rzecznika Praw Obywatelskich o wyniku przeprowadzonego dochodzenia, o opinii wydanej przez zainteresowaną instytucję lub organ oraz o wszelkich zaleceniach sformułowanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich.8. Na koniec każdej sesji rocznej Rzecznik Praw Obywatelskich przedkłada Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie dotyczące wyników jego dochodzeń.Artykuł 41. Rzecznik Praw Obywatelskich i jego personel, do których stosują się art. 214 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, art. 47 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali oraz art. 194 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, zobowiązani są nie ujawniać informacji lub dokumentów, które otrzymują w trakcie przeprowadzanego przez nich dochodzenia. Zobowiązani są oni również do poufnego traktowania każdej informacji, która mogłaby wyrządzić szkodę osobie składającej skargę lub każdej innej zainteresowanej osobie, bez uszczerbku dla ust. 2.2. Jeżeli w trakcie przeprowadzanego dochodzenia dowiaduje się on o faktach, które jego zdaniem mogą mieć związek z prawem karnym, Rzecznik Praw Obywatelskich niezwłocznie powiadamia właściwe władze krajowe za pośrednictwem stałych przedstawicielstw Państw Członkowskich przy Wspólnotach Europejskich oraz, w stosownym przypadku, instytucję Wspólnoty posiadającą władzę zwierzchnią nad danym urzędnikiem lub pracownikiem, która może zastosować akapit drugi art. 18 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich. Rzecznik Praw Obywatelskich może również poinformować zainteresowaną instytucję lub organ wspólnotowy o faktach poddających w wątpliwość postępowanie członka ich personelu z dyscyplinarnego punktu widzenia.Artykuł 5Rzecznik Praw Obywatelskich może współpracować z organami jemu odpowiadającymi w niektórych Państwach Członkowskich, w zakresie, w jakim pomaga to jego dochodzeniom skuteczniej i lepiej chronić prawa i interesy osób wnoszących skargi, pod warunkiem że przestrzega on właściwego prawa krajowego. Korzystając z takich środków, Rzecznik Praw Obywatelskich nie może żądać wglądu do dokumentów, do których nie miałby dostępu na mocy art. 3.Artykuł 61. Rzecznika Praw Obywatelskich mianuje Parlament Europejski po każdych wyborach do Parlamentu Europejskiego na okres jego kadencji. Może on być mianowany ponownie.2. Rzecznika Praw Obywatelskich wybiera się spośród osób, które są obywatelami Unii, korzystają z pełni praw obywatelskich i politycznych, dają gwarancję niezależności oraz spełniają warunki wymagane przy sprawowaniu najwyższych urzędów sądowych w swoim kraju lub posiadają uznane kompetencje i doświadczenie, niezbędne do wykonywania funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich.Artykuł 71. Rzecznik kończy wykonywanie swych funkcji wraz z końcem swojej kadencji, z powodu rezygnacji lub z powodu jego odwołania.2. Z wyjątkiem przypadku odwołania, Rzecznik Praw Obywatelskich wykonuje swoją funkcję do czasu wyznaczenia jego następcy.3. W przypadku wcześniejszego zakończenia wykonywania funkcji, następcę mianuje się w terminie trzech miesięcy od zwolnienia urzędu na okres pozostający do zakończenia kadencji parlamentarnej.Artykuł 8Rzecznik Praw Obywatelskich może zostać odwołany przez Trybunał Sprawiedliwości na żądanie Parlamentu Europejskiego, jeżeli nie spełnia już warunków koniecznych do wykonywania swych funkcji lub jeżeli jest winny poważnego uchybienia.Artykuł 91. Rzecznik Praw Obywatelskich wykonuje swe funkcje z zachowaniem pełnej niezależności, w interesie ogólnym Wspólnot i obywateli Unii. W trakcie wykonywania swych funkcji nie zwraca się o instrukcje do ani ich nie przyjmuje od żadnego rządu lub innego organu. Powstrzymuje się od wszelkich działań niezgodnych z charakterem jego funkcji.2. Obejmując swą funkcję, Rzecznik Praw Obywatelskich uroczyście zobowiązuje się przed Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, że będzie wykonywać swe obowiązki w pełni niezależnie i bezstronnie oraz że w czasie swojej kadencji i po jej zakończeniu będzie przestrzegać zobowiązań, które z nich wynikają, w szczególności obowiązku uczciwego i roztropnego postępowania w odniesieniu do przyjmowania niektórych stanowisk lub korzyści po zakończeniu jego funkcji.Artykuł 101. W trakcie swej kadencji Rzecznik Praw Obywatelskich nie może sprawować żadnych innych funkcji politycznych lub administracyjnych lub podejmować żadnej innej zarobkowej lub niezarobkowej działalności zawodowej.2. Rzecznik Praw Obywatelskich ma tę samą rangę w zakresie wynagrodzenia, dodatków lub emerytury, jak sędzia w Trybunale Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.3. Artykuły 12–15 oraz art. 18 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich stosują się do Rzecznika Praw Obywatelskich oraz do urzędników i pracowników jego sekretariatu.Artykuł 111. Rzecznik Praw Obywatelskich wspierany jest przez sekretariat wraz z kierownikiem sekretariatu.2. Urzędnicy i pracownicy sekretariatu Rzecznika Praw Obywatelskich podlegają przepisom i zasadom mającym zastosowanie do innych pracowników Wspólnot Europejskich. Ich liczbę określa się każdego roku w ramach procedury budżetowej [1].3. Pracownicy Wspólnot Europejskich i Państw Członkowskich mianowani do sekretariatu Rzecznika Praw Obywatelskich zostają oddelegowani w interesie służby, mając zagwarantowane automatyczne przywrócenie na stanowisko, które zajmowali w instytucji, która ich oddelegowała.4. W sprawach dotyczących jego personelu Rzecznik posiada taki sam status, jak instytucje w rozumieniu art. 1 Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich.Artykuł 12Budżet Rzecznika Praw Obywatelskich załącza się do sekcji I (Parlament) budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich.Artykuł 13Siedzibą Rzecznika Praw Obywatelskich jest siedziba Parlamentu Europejskiego [2].Artykuł 14Rzecznik Praw Obywatelskich przyjmuje przepisy wykonawcze do niniejszej decyzji.Artykuł 15Pierwszy Rzecznik Praw Obywatelskich mianowany po wejściu w życie Traktatu o Unii Europejskiej jest mianowany na okres pozostający do zakończenia kadencji parlamentarnej.Artykuł 16Parlament Europejski przeznacza ze swego budżetu środki na personel i środki rzeczowe pozwalające pierwszemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich wykonywać jego funkcje zaraz po mianowaniu.Artykuł 17Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania.Sporządzono w Strasburgu, dnia 9 marca 1994 r.W imieniu Parlamentu EuropejskiegoEgon KlepschPrzewodniczący[1] Wspólne oświadczenie trzech instytucji określi zasady przewodnie, którymi należy się kierować, ustalając liczbę pracowników zatrudnionych przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz określając status pracowników przeprowadzających dochodzenia jako pracowników kontraktowych lub czasowych.[2] Patrz: decyzja podjęta za wspólnym porozumieniem przedstawicieli rządów Państw Członkowskich dotycząca umiejscowienia siedzib instytucji oraz niektórych organów i służb Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 341 z 23.12.1992, str. 1).--------------------------------------------------


title: 2014/323/UE: Decyzja Rady z dnia 19 maja 2014 r. uchylająca decyzję 2010/371/UE w sprawie zakończenia konsultacji z Republiką Madagaskaru na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP–UE

text:
               4.6.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 165/51

         DECYZJA RADY
   z dnia 19 maja 2014 r.
   uchylająca decyzję 2010/371/UE w sprawie zakończenia konsultacji z Republiką Madagaskaru na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP–UE

      (2014/323/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (1), zmienioną w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (2) i Wagadugu dnia 22 czerwca 2010 r. (3), zwaną dalej „umową o partnerstwie AKP–UE”, w szczególności jej art. 96,
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania Umowy o partnerstwie AKP–WE (4), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   zgodnie z wnioskiem Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje,

               (1)

               Decyzja Rady 2010/371/UE (5) została przyjęta w celu wdrożenia właściwych środków w związku z pogwałceniem zasadniczych postanowień, o których mowa w art. 9 tej umowy.

               (2)

               Okres obowiązywania tych środków został — decyzją Rady 2011/324/UE (6) — przedłużony do dnia 6 grudnia 2011 r., środki zostały zmienione, a okres ich obowiązywania — przedłużony do dnia 5 grudnia 2012 r. decyzją Rady 2011/808/UE (7), a wreszcie okres ten został przedłużony decyzją Rady 2012/749/UE (8) do chwili, gdy Rada stwierdzi — na podstawie wniosku Komisji — że na Madagaskarze odbyły się wiarygodne wybory i przywrócono ład konstytucyjny.

               (3)

               W dniach 25 października i 20 grudnia 2013 r. na Madagaskarze odbyły się odpowiednio wybory prezydenckie i parlamentarne, w dniach 17 stycznia i 6 lutego 2014 r. odpowiednio ogłoszono oficjalne wyniki, a nowo wybrane instytucje objęły funkcje, co jest dowodem przywrócenia na Madagaskarze porządku konstytucyjnego. W dniu 7 lutego 2014 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa przyjął z zadowoleniem przebieg wyborów.

               (4)

               W związku z tym, że spełnione są warunki określone w załączniku do decyzji 2011/808/UE, w tym przeprowadzenie wiarygodnych wyborów prezydenckich i parlamentarnych, ogłoszenie oficjalnych wyników oraz objęcie funkcji przez nowo wybrane instytucje, co jest dowodem przywrócenia na Madagaskarze porządku konstytucyjnego, należy uchylić obowiązującą decyzję,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Decyzja Rady 2010/371/UE zostaje uchylona.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 19 maja 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (2)  Umowa zmieniająca Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (Dz.U. L 299 z 11.8.2005, s. 27).

      (3)  Umowa zmieniająca po raz drugi Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., zmienioną po raz pierwszy w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r. (Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3).

      (4)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376.

      (5)  Decyzja Rady 2010/371/UE z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie zakończenia konsultacji z Republiką Madagaskaru na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-UE (Dz.U. L 169 z 3.7.2010, s. 13).

      (6)  Decyzja Rady 2011/324/UE z dnia 30 maja 2011 r. dotycząca przedłużenia obowiązywania decyzji 2010/371/UE w sprawie zakończenia konsultacji z Republiką Madagaskaru na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-UE (Dz.U. L 146 z 1.6.2011, s. 2).

      (7)  Decyzja Rady 2011/808/UE z dnia 5 grudnia 2011 r. dotycząca zmiany i przedłużenia obowiązywania decyzji 2010/371/UE w sprawie zakończenia konsultacji z Republiką Madagaskaru na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP–UE (Dz.U. L 324 z 7.12.2012, s. 1).

      (8)  Decyzja Rady 2012/749/UE z dnia 3 grudnia 2012 r. w sprawie przedłużenia okresu stosowania decyzji 2010/371/UE w sprawie zakończenia konsultacji z Republiką Madagaskaru na mocy art. 96 umowy o partnerstwie AKP-UE (Dz.U. L 333 z 5.12.2012, s. 46).


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1564 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/348

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1564
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Fundacji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Fundacji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0063/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na Rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (4), w szczególności jego art. 16,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0120/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy absolutorium z wykonania budżetu Fundacji za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 307.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady z dnia 29 października 2001 r. dotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty oraz tymczasowego stosowania Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem, zawartej między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0868

Dziennik Urzędowy L 330 , 14/12/2001 P. 0001 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 29 października 2001 r.dotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty oraz tymczasowego stosowania Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem, zawartej między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony(2001/868/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, wraz z jego art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Do czasu wejścia w życie Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Chorwacji z drugiej strony, podpisanego dnia 29 października 2001 r., konieczne jest podpisanie Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony.(2) Wobec braku odrębnej, wcześniejszej umowy transportowej między Wspólnotą Europejską, a Republiką Chorwacji, wymaga się włączenia właściwych, związanych z handlem przepisów transportowych do protokołu 6 do Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu.(3) Wobec braku wcześniejszych struktur umownych, Umowa ta ustanawia Komitet Tymczasowy w celu jej wykonania.(4) Przepisy handlowe zawarte w tej Umowie mają wyjątkowy charakter, związany z polityką prowadzoną w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszania i nie będzie stanowił, dla Unii Europejskiej, jakiegokolwiek precedensu w odniesieniu do państw trzecich innych, niż kraje Bałkanów Zachodnich.(5) W związku z tym, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, Umowę należy podpisać w imieniu Wspólnoty.(6) Należy ustanowić przepisy o tymczasowym stosowaniu Umowy przejściowej od dnia 1 stycznia 2002 r., jeżeli Umowa nie wchodzi w życie z tą datą,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby (osób) umocowanych do podpisania w imieniu Wspólnoty, Umowy przejściowej w sprawie handlu oraz kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Republiką Chorwacji z drugiej strony, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.Tekst Umowy załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Z zastrzeżeniem zasady wzajemności, Umowę określoną w art. 1 stosuje się tymczasowo od dnia 1 stycznia 2002 r., jeśli do tego dnia nie zakończono procedur koniecznych w celu jej wejścia w życie.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 października 2001 r.W imieniu RadyL. MichelPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2008/180/WE: Decyzja Rady z dnia 25 lutego 2008 r. dotycząca zawarcia Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Arabską Republiką Egiptu

text:
               4.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 59/12

      DECYZJA RADY

   z dnia 25 lutego 2008 r.
   dotycząca zawarcia Umowy o współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Arabską Republiką Egiptu
   (2008/180/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 170 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Umowę o współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Arabską Republiką Egiptu (zwaną dalej „umową”).

               (2)

               Z zastrzeżeniem jej ewentualnego zawarcia w późniejszym terminie, umowę parafowaną dnia 4 marca 2004 r. podpisano w dniu 21 czerwca 2005 r., z klauzulą stanowiącą o jej tymczasowym stosowaniu od dnia podpisania.

               (3)

               Umowę oparto na zasadach wzajemnej korzyści, wzajemnych możliwości zaangażowania się w programy i działaniach prowadzonych przez każdą ze stron w dziedzinach objętych umową, na zasadzie niedyskryminacji, skutecznej ochrony własności intelektualnej i sprawiedliwego podziału praw własności intelektualnej. Uczestnictwo w pośrednich działaniach osób prawnych mających siedzibę w Arabskiej Republice Egiptu podlega warunkom odnoszącym się do osób prawnych w krajach trzecich, ustanowionym na mocy decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zgodnie z art. 167 Traktatu, rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2) lub innego właściwego prawodawstwa Wspólnoty.

               (4)

               Sposób zawarcia umowy musi zapewniać autentyczność tekstu w językach wszystkich państw członkowskich. Cel ten zostanie zrealizowany w drodze wymiany listów.

               (5)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę o współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Arabską Republiką Egiptu (3).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady, działając w imieniu Wspólnoty, dokonuje notyfikacji, o której mowa w art. 7 umowy, oraz jest upoważniony do zatwierdzenia tekstu umowy we wszystkich językach państw członkowskich w drodze wymiany listów z Arabską Republiką Egiptu, zgodnie ze stanem po przystąpieniach, które nastąpiły w 2004 i 2007 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         A. VIZJAK

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 29 listopada 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1525/2007 (Dz.U. L 343 z 27.12.2007, s. 9).

      (3)  Dz.U. L 182 z 13.7.2005, s. 12.


title: 2011/809/UE: Decyzja Rady z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie przedłużenia odstępstwa od zasad WTO w celu wdrożenia autonomicznego systemu preferencji handlowych UE przyznanego Bałkanom Zachodnim

text:
               7.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 324/28

         DECYZJA RADY
   z dnia 30 listopada 2011 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie przedłużenia odstępstwa od zasad WTO w celu wdrożenia autonomicznego systemu preferencji handlowych UE przyznanego Bałkanom Zachodnim
   (2011/809/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia przyjęła przepisy w sprawie przedłużenia do dnia 31 grudnia 2015 r. obowiązywania autonomicznego systemu preferencji handlowych przyznanego Bałkanom Zachodnim. W przypadku braku odstępstwa od zobowiązań Unii na podstawie art. I ust. 1 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT 1994), traktowanie przewidziane w autonomicznym systemie preferencji handlowych należałoby rozszerzyć na wszystkich pozostałych członków Światowej Organizacji Handlu (WTO). Właściwe jest zatem wystąpienie o odstępstwo od art. I ust. 1 GATT z 1994 r., zgodnie z art. IX ust. 3 Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu.

               (2)

               Unia złożyła taki wniosek w dniu 26 października 2011 r. i Rada Generalna WTO będzie nad nim obradować.

               (3)

               Właściwe jest zatem, aby określić stanowisko, jakie ma zająć Unia w ramach Rady Generalnej WTO w sprawie tego wniosku,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Unia Europejska w Radzie Generalnej Światowej Organizacji Handlu zajmuje stanowisko popierające zatwierdzenie przedłużenia obowiązywania odstępstwa WTO dla Bałkanów Zachodnich do dnia 31 grudnia 2016 r.
   Stanowisko takie przedstawiane jest przez Komisję.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2011 r.

            W imieniu Rady

         J. VINCENT-ROSTOWSKI

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady z dnia 7 marca 2011 r. zmieniająca decyzję Rady z dnia 22 listopada 2010 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy

text:
               17.3.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 83/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 marca 2011 r.
   zmieniająca decyzję Rady z dnia 22 listopada 2010 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy
   2011/C 83/02
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (1), w szczególności jego art. 8,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 22 listopada 2010 r. (2) (zwaną dalej „decyzją”) Rada mianowała członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy na okres od dnia 8 listopada 2010 r. do dnia 7 listopada 2013 r.

               (2)

               W dniu 23 listopada 2010 r. Międzynarodowy Dom Związkowy (International Trade Union House) poinformował Sekretariat Generalny o błędzie w mianowaniu belgijskiego członka i zastępcy członka Rady Zarządzającej w kategorii przedstawicieli organizacji pracowników.

               (3)

               Błąd ten wystąpił w oryginalnym tekście decyzji podpisanym przez jej przewodniczącego i został powielony we wszystkich językach urzędowych.

               (4)

               Decyzja powinna zatem zostać zmieniona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W art. 1, lista II decyzji Rady z dnia 22 listopada 2010 r., nazwiska członka i zastępcy członka z Belgii otrzymują brzmienie:

      „II.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

                  Państwo

                  Członkowie

                  Zastępcy członków

                  Belgia

                  Herman FONCK

                  François PHILIPS”

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2011 r.

            W imieniu Rady

         CZOMBA S.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 322 z 27.11.2010, s. 3.


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie Porozumienia o współpracy w postępowaniach przeciwko czynom naruszającym przepisy o ruchu drogowym (SCH/Com-ex (99) 11, rev. 2)

text:
Ważna informacja prawna

|

41999D0011

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0428 - 0434

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 28 kwietnia 1999 r.w sprawie Porozumienia o współpracy w postępowaniach przeciwko czynom naruszającym przepisy o ruchu drogowym(SCH/Com-ex (99) 11, rev. 2)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając artykuł 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając Wspólną Deklarację Ministrów i Sekretarzy Stanu zgromadzonych w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Porozumienie o współpracy w postępowaniach w przypadku czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym oraz egzekucji nałożonych grzywien i kar pieniężnych (SCH/III (96) 25, rev. 18) zostaje niniejszym zatwierdzone.Wnioskuje się w stosunku do przedstawicieli delegacji o sporządzenie sprawozdania wyjaśniającego do Porozumienia, ze szczególnym uwzględnieniem punktów zawartych w Załączniku do niniejszej decyzji.Luksemburg, dnia 28 kwietnia 1999 r.C. H. SchapperPrzewodniczący--------------------------------------------------SCH/III (96) 25, rev. 18Porozumienie O Współpracy W Postępowaniach Dotyczących Czynów Naruszających Przepisy O Ruchu Drogowym Oraz Egzekucji Orzeczonych Z Tego Tytułu Grzywien I Kar PieniężnychRządy KRÓLESTWA BELGII, REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC, REPUBLIKI FRANCUSKIEJ, WIELKIEGO KSIĘSTWA LUKSEMBURG oraz KRÓLESTWA NIDERLANDÓW, strony podpisanej dnia 19 czerwca 1990 roku w Schengen Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej o stopniowym znoszeniu kontroli na wspólnych granicach, zwanej dalej "konwencją z 1990 roku", oraz rządy REPUBLIKI WŁOSKIEJ, KRÓLESTWA HISZPANII i REPUBLIKI PORTUGALSKIEJ, REPUBLIKI GRECKIEJ, REPUBLIKI AUSTRIACKIEJ, KRÓLESTWA DANII, KRÓLESTWA SZWECJI i REPUBLIKI FIŃSKIEJ, które podpisując porozumienia odpowiednio z dnia 27 listopada 1990 roku, dnia 25 czerwca 1991 roku, dnia 6 listopada 1992 roku, dnia 28 kwietnia 1995 roku oraz dnia 19 grudnia 1996 roku przystąpiły do Konwencji z 1990 roku, oraz rządy Królestwa Norwegii i Republiki Islandii, zwane dalej "Umawiającymi się Stronami", które z uprzednio wymienionymi stronami dnia 19 grudnia 1996 roku podpisały porozumienie o współpracy,uwzględniając, co następuje:swobodny przepływ osób w rozumieniu Konwencji z 1990 roku ułatwia podróżowanie obywateli przez granice wewnętrzne;powszechnie wiadomo, że obywatele Państw Schengen także podczas przebywania na terytorium państwowym innej Umawiającej się Strony, której terytorium nie jest ich zwykłym miejscem zamieszkania, dopuszczają się czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym;mimo intensywnych wysiłków podejmowanych w celu zahamowania czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym, nie zawsze jest możliwe ustalenie danych osobowych sprawców oraz wyegzekwowanie od nich zapłaty grzywny lub kary pieniężnej z tytułu czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym, zanim nie powrócą na terytorium państwowe Umawiającej się Strony, gdzie znajduje się ich zwykłe miejsce zamieszkania;w przekonaniu, iż pożądane jest, aby Umawiające się Strony podjęły współpracę w tej dziedzinie oraz iż to, że różne władze są odpowiedzialne za przestrzeganie Kodeksu Drogowego nie powinno stać się przeszkodą w dla takiej współpracy;Wprowadzając w życie Wspólne Oświadczenie ministrów i sekretarzy stanu z 19 czerwca 1990 roku, w którym przyjęto, że wskazane jest podjęcie rozmów w sprawie poprawy współpracy w ściganiu czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym oraz w sprawie zbadania zakresu wzajemnej egzekucji grzywien i kar pieniężnych,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ROZDZIAŁ IDefinicja pojęćArtykuł 1Do celów niniejszego Porozumienia pod poniższymi pojęciami rozumie się, co następuje:Czyn naruszający przepisy o ruchu drogowymZachowanie naruszające przepisy o ruchu drogowym, będące przestępstwem karnym lub administracyjnym włącznie z naruszeniem przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdów i przerw na wypoczynek oraz prawa o towarach niebezpiecznych.Grzywna lub kara pieniężnaObligatoryjnie uiszczana suma pieniężna z tytułu popełnienia czynu naruszającego przepisy o ruchu drogowym w wysokości wyznaczonej przez organ wymiaru sprawiedliwości lub władze administracyjne Umawiających się Stron.Właściwa władzaOrgan wymiaru sprawiedliwości lub organ władzy administracyjnej odpowiedzialny za prowadzenie postępowań w przypadku czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym oraz egzekucji orzeczonych w związku z tym grzywien lub kar pieniężnych.DecyzjaOrzeczenie przez właściwe władze jednej z Umawiających się Stron o popełnieniu czynu naruszającego przepisy o ruchu drogowym, w związku z czym nałożona zostaje grzywna lub kara pieniężna, przeciwko której może lub mogło zostać wniesione odwołanie.Władza wnioskującaWłaściwa władza Umawiającej się Strony, na której terytorium państwowym dokonano czynu naruszającego przepisy o ruchu drogowym.Władza, do której składany jest wniosekWłaściwa władza Umawiającej się Strony, na której terytorium państwowym osoba, co do której istnieje domniemanie, że popełniła czyn naruszający przepisy o ruchu drogowym, lub w stosunku do której w związku z tym orzeczono grzywnę lub karę pieniężną, ma zwykłe miejsce zamieszkania lub pobytu.Umawiająca się Strona składająca wniosekUmawiająca się Strona, na której terytorium państwowym wydano decyzję przeciwko osobie mającej zwykłe miejsce zamieszkania lub pobytu na terytorium państwowym innej Umawiającej się StronyUmawiająca się Strona, do której składany jest wniosekUmawiająca się Strona, na której terytorium państwowym ma zwykłe miejsce zamieszkania lub pobytu osoba, przeciwko której na terytorium państwowym innej Umawiającej się Strony wydano decyzję.ROZDZIAŁ IIZasadyArtykuł 21. Umawiające się Strony zobowiązują się w przypadku postępowań z powodu czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym oraz we wzajemnym wykonywaniu decyzji w tym względzie do możliwie najdalej idącej współpracy zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia.2. Stosowanie ustępu 1 jest bez uszczerbku dla ściślejszych uzgodnień obowiązujących Umawiające się Strony na podstawie odnośnych porozumień dwustronnych lub wielostronnych.3. Rozdział IV niniejszego Porozumienia nie stosuje się do:a) wykonania decyzji obejmującej karę pozbawienia wolności jako karę główną;b) czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym powiązanych z przestępstwami wykraczającymi poza dziedzinę ruchu drogowego, z wyjątkiem gdy czyny naruszające przepisy o ruchu drogowym podlegają ściganiu odrębnemu i wyłącznemu.ROZDZIAŁ IIIWspółpraca w postępowaniach dotyczących czynów naruszających przepisy o ruchu drogowymArtykuł 31. Właściwe władze mogą, za pośrednictwem organów krajowych rejestrujących pojazdy, na podstawie numeru rejestracyjnego pojazdu skierować zapytanie do organów rejestrujących pojazdy innej Umawiającej się Strony dotyczące typu i marki odnośnego pojazdu silnikowego oraz danych osobowych i adresu osoby lub osób, na rzecz których pojazd silnikowy w momencie popełniania czynu naruszającego przepisy o ruchu drogowym był zarejestrowany.2. Organy rejestrujące pojazdy Umawiających się Stron udzielają sobie wzajemnie bezpośredniej informacji o danych określonych w ustępie 1, celem przekazania ich właściwej władzy. Dotyczy to także, jeśli są to odrębne władze, przekazywania nazw i adresów władzy, do której kierowany jest wniosek.3. Umawiająca się Strona może wyznaczyć inny centralny organ dla wymiany danych zgodnie z ust. 2.4. Odnośne postanowienia Konwencji z 1990 roku, w szczególności artykuły 126–128 wymienionej Konwencji, stosuje się do przekazywania danych osobowych zgodnie z ustępem 1.Artykuł 41. Władza wnioskująca może powiadamiać bezpośrednio osoby, co do których istnieje domniemanie, że dokonały czynu naruszającego przepisy o ruchu drogowym, o wszelkich związanych z tym następstwach oraz o odnośnych decyzjach. Stosuje się analogicznie postanowienia artykułu 52 Konwencji z 1990 roku.2. Powiadomienia i decyzje zgodnie z ustępem 1 zawierają lub załączone są do nich wszelkie informacje niezbędne dla ich odbiorcy w celu ustosunkowania się do nich, w szczególności dotyczące:a) rodzaju czynu naruszającego przepisy, miejsce i czas jego popełnienia, sposób ustalenia;b) numeru rejestracyjnego i, o ile to możliwe, typu i marki pojazdu silnikowego, którym dokonano czynu naruszającego przepisy, a w przypadku braku tej możliwości, każdego szczegółu służącego identyfikacji pojazdu;c) wysokości grzywny lub kary pieniężnej, jaka może zostać orzeczona, względnie orzeczonej grzywny lub kary pieniężnej oraz terminu i sposobu jej uiszczenia;d) możliwości powołania się na okoliczności zwalniające z odpowiedzialności, terminu w którym i warunków na jakich należy powołać się na te okoliczności;e) środków zaskarżenia decyzji, odnośnych warunków, terminu, w jakim muszą zostać złożone i bliższych dane o organie, do którego środki te należy skierować.Artykuł 51. W przypadku braku reakcji w przewidzianym terminie na powiadomienie lub decyzję zgodnie z artykuł 4, lub gdy władza wnioskująca potrzebuje dalszych informacji niezbędnych do wykonania postanowień Porozumienia, może ona bezpośrednio zwrócić się o pomoc do władzy, do której złożony został wniosek. Do wniosku takiego należy załączyć tłumaczenie na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych kraju Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek.2. Do wniosku określonego w ust. 1 stosuje się postanowienia działu III rozdziału 2 Konwencji z 1990 roku.ROZDZIAŁ IVWykonanie decyzjiArtykuł 61. Zgodnie z Porozumieniem można występować o przejęcie wykonania decyzji jedynie w przypadku gdy:a) wszelkie możliwości odwołania się od decyzji zostały wyczerpane, a decyzja ta podlega wykonaniu na terytorium Umawiającej się Strony wnioskującej;b) właściwe władze, w szczególności zgodnie z artykuł 4, bezskutecznie zwracały się do odnośnej osoby o uiszczenie grzywny lub kary pieniężnej orzeczonej w decyzji;c) grzywna lub kara pieniężna, orzeczona zgodnie z prawem Umawiającej się Strony wnioskującej, nie uległa przedawnieniu;d) decyzja dotyczy osoby mającej zwykłe miejsce zamieszkania lub pobytu na terytorium Umawiającej się Strony, do której kierowany jest wniosek;e) nałożona grzywna lub kara pieniężna wynosi minimum 40 EUR.2. Umawiające się Strony mogą dwustronnie uzgodnić zmianę ustępu 1 litera e).Artykuł 71. Umawiająca się Strona, do której kierowany jest wniosek, nie może odmówić przejęcia wykonania decyzji, chyba że stoi na stanowisku, że:a) czyn naruszający przepisy o ruchu drogowym, którego dotyczy odnośna decyzja, nie jest przewidziany prawem Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek;b) przyjęcie wniosku stanowiłoby naruszenie zasady ne bis in idem zgodnie z artykułami 54–58 Konwencji z 1990 roku.;c) grzywna lub kara pieniężna uległa przedawnieniu zgodnie z prawem Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek;d) osoba zainteresowana objęta byłaby amnestią lub uzyskała orzeczenie o ułaskawieniu Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek, jeśli czyn stanowiący naruszenie przepisów o ruchu drogowym popełniłaby na terytorium państwowym Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek.2. Umawiająca się Strona, do której składany jest wniosek, powiadamia Umawiającą się Stronę wnioskującą tak szybko jak to tylko możliwe o odrzuceniu wniosku z podaniem uzasadnienia.Artykuł 81. Decyzja wykonywana jest niezwłocznie przez właściwe władze Umawiającej się Strony, do której kierowany jest wniosek.2. Egzekucja następuje w walucie Umawiającej się Strony, do której kierowany jest wniosek. Do celów przeliczeniowych stosuje się oficjalny kurs wymiany walut obowiązujący w momencie wydania decyzji, określonej w ust. 1.3. W przypadku gdy przy przeliczaniu okaże się, że orzeczona w decyzji grzywna lub kara pieniężna przekracza najwyższy przewidziany prawem Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek, wymiar grzywny lub kary pieniężnej za czyn w taki sam sposób naruszający przepisy o ruchu drogowym, wykonanie decyzji ograniczy się do tego najwyższego wymiaru kary.4. Każde państwo w momencie składania swych dokumentów ratyfikacyjnych, przyjmujących lub zatwierdzających może zadeklarować odstąpienie z przyczyn konstytucyjnych lub równie ważnych od stosowania ust. 1, przedkładając oświadczenie z wymienieniem zdefiniowanych przypadków, w których grzywna lub kara pieniężna przekazana do egzekucji musi zostać przed egzekucją uznana decyzją sądu Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek, za podlegającą egzekucji. W takim przypadku decyzja sądu nie dotyczy treści i wysokości zawartej w przekazanej do wykonania decyzji Umawiającej się Strony wnioskującej.Artykuł 91. Do wykonania decyzji stosuje się przepisy prawa Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek.2. Każda część grzywny lub kary pieniężnej wyegzekwowanej już przez Umawiającą się Stronę wnioskującą, podlega zaliczeniu na poczet kary przypadającej do egzekucji przez Umawiającą się Stronę, do której kierowany jest wniosek.3. W przypadku gdy okaże się, że egzekucja nie jest możliwa w części lub w całości, Umawiająca się Strona, do której kierowany jest wniosek, może zarządzić zastępczo karę pozbawienia wolności lub areszt, w celu przymuszenia, jeśli jest to przewidziane w obydwu państwach i nie zostało wyraźnie wykluczone przez Umawiającą się stronę wnioskującą.Artykuł 10W wyniku złożenia wniosku o przekazanie wykonania decyzji Umawiająca się Strona wnioskująca traci prawo jej wykonania. Prawo to przysługuje jej ponownie dopiero w momencie, gdy Umawiająca się Strona, do której kierowany jest wniosek, powiadomiła o odrzuceniu wniosku, lub gdy dla Umawiającej się Strony, do której kierowany jest wniosek, przeprowadzenie egzekucji nie było możliwe.Artykuł 11Umawiająca się Strona, do której kierowany jest wniosek, zamyka postępowanie egzekucyjne jak najszybciej po otrzymaniu od Umawiającej się Strony wnioskującej powiadomienia o wydaniu decyzji, o podjęciu odnośnych środków lub o zaistnieniu innej okoliczności, w wyniku których wyegzekwowanie decyzji zostaje zawieszone lub decyzja traci swoją wykonalność.Artykuł 121. Wniosek o przejęcie wykonania decyzji oraz wszelkie związane z tym powiadomienia przekazywane są w formie pisemnej. W tym celu dopuszcza się wykorzystanie wszelkich środków przekazu umożliwiających odbiór zapisu znaków alfabetycznych, włącznie z faksem.2. Wymiana korespondencji następuje bezpośrednio między właściwymi władzami Umawiających się stron, których dane kontaktowe wynikają z raportów władz ds. rejestracji pojazdów (artykuł 3 ustęp 2). Dokumenty te zostaną przekazane przez wyznaczone władze centralne Umawiającej się Strony, jeśli dane kontaktowe właściwej władzy nie mogą zostać wywnioskowane z informacji zawartej w zdaniu pierwszym.Artykuł 131. Do wniosku o przejęcie wykonania decyzji należy załączyć odpis decyzji oraz oświadczenie właściwej władzy Umawiającej się Strony wnioskującej, dokumentujące, że spełnione zostały przesłanki artykułu 6 ustęp 1 litery a)–c).2. W miarę potrzeb Umawiająca się Strona wnioskująca dołącza do wniosku dalsze informacje, mające znaczenie dla przejęcia wykonania decyzji, ze specjalnym uwzględnieniem danych dotyczących szczególnych okoliczności związanych z popełnieniem czynu naruszającego przepisy, które to okoliczności wzięto pod uwagę przy wymierzaniu grzywny lub kary pieniężnej oraz o ile to możliwe z przytoczeniem zastosowanych przepisów prawa.3. W przypadku gdy Umawiająca się Strona, do której kierowany jest wniosek, uważa informacje udzielone przez Umawiającą się Stronę wnioskującą za niewystarczające do wykonania Porozumienia, występuje o uzupełnienie informacji o niezbędne dane.4. Do odnośnych dokumentów należy załączyć tłumaczenie na język urzędowy lub języki urzędowe Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek.Artykuł 14Właściwe władze Umawiającej się Strony, do której kierowany jest wniosek, informują właściwe władze Umawiającej się Strony wnioskującej o egzekucji orzeczonej grzywny lub kary pieniężnej, a w razie zaistnienia takiego przypadku, o niemożliwości wykonania decyzji.Artykuł 15Egzekucji podlegają: grzywna lub kara pieniężna oraz koszty postępowania poniesione przez Umawiającą się Stronę wnioskującą. Środki pieniężne z tytułu wykonania decyzji przypadają Umawiającej się Stronie, do której kierowany jest wniosek.Artykuł 16Umawiające się Strony rezygnują z wzajemnych roszczeń o zwrot kosztów związanych z wykonywaniem przepisów niniejszego Porozumienia.ROZDZIAŁ VPrzepisy końcoweArtykuł 171. Ogólnym zadaniem Komitetu Wykonawczego ustanowionego na mocy Konwencji z 1990 roku jest monitorowanie prawidłowego stosowania niniejszego Porozumienia. Postanowienia artykułu 132 Konwencji z 1990 roku stosuje się.2. Ustanowiona Konwencją z 1990 roku Wspólna Władza Nadzorcza jest odpowiedzialna za wydawanie opinii w zakresie ochrony danych osobowych w odniesieniu do wspólnych aspektów, jakie wynikają ze stosowania niniejszego Porozumienia.3. Na wniosek jednej z Umawiających się Stron, Komitet Wykonawczy może wydać postanowienie zmieniające kwotę wymienioną w artykule 6 ustęp 1 litera e).Artykuł 18Niniejsze Porozumienie stosuje się na terytorium Umawiających się Stron. Jednakże zgodnie z artykułem 138 Konwencji z 1990 roku niniejsze Porozumienie stosuje się w Republice Francuskiej tylko na europejskim terytorium państwowym Republiki Francuskiej, a w Królestwie Niderlandów tylko na europejskim terytorium Królestwa. Zgodnie z artykułem 5 ustęp 1 Porozumienia o Przystąpieniu Królestwa Danii do Konwencji z 1990 roku niniejsze Porozumienie nie stosuje się do Wysp Owczych i Grenlandii.Artykuł 191. Niniejsze Porozumienie stosuje się również do czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym popełnionych przed jej wejściem w życie.2. Każde państwo w momencie składania swych dokumentów ratyfikacyjnych, przyjmujących lub zatwierdzających może oświadczyć, że niniejsze Porozumienie w jego przypadku i w ramach stosunków z tymi Umawiającymi się Stronami, które złożyły takie samo oświadczenie, stosuje się wyłącznie do czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym, popełnionych po jego wejściu w życie lub umożliwieniu jego stosowania.Artykuł 201. Niniejsze Porozumienie wymaga ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia. Dokumenty ratyfikacyjne, przyjmujące lub zatwierdzające składa się rządowi Wielkiego Księstwa Luksemburga, który powiadamia o złożeniu wszystkie Umawiające się Strony.2. Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie w pierwszym dniu drugiego miesiąca po złożeniu ostatniego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjmującego lub zatwierdzającego przez państwa, dla których Konwencja z 1990 roku weszła w życie zgodnie z ustępem 1 akapit drugi Aktu Końcowego wymienionej Konwencji.Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga powiadamia o dacie wejścia w życie wszystkie Umawiające się Strony.Dla pozostałych państw Porozumienie wchodzi w życie w pierwszym dniu drugiego miesiąca po złożeniu ich dokumentu ratyfikacyjnego, przyjmującego lub zatwierdzającego, najwcześniej w dniu, w którym Porozumienie o Przystąpieniu do Konwencji z 1990 roku lub Porozumienie o Współpracy z 1966 roku w danym państwie wejdzie w życie.3. Każde państwo, które wprowadziło w życie Konwencję z 1990 roku w dniu złożenia swych dokumentów ratyfikacyjnych, przyjmujących lub zatwierdzających, może do momentu wejścia w życie niniejszego Porozumienia przy składaniu lub w późniejszym terminie, złożyć oświadczenie, że w państwie tym w ramach jego stosunków z państwami, które złożyły zgodne oświadczenie, stosuje się niniejsze Porozumienie. Oświadczenie to nabiera mocy obowiązującej w pierwszym dniu drugiego miesiąca po jego złożeniu.Artykuł 211. Każda Umawiająca się Strona może przekazać depozytariuszowi wniosek dotyczący zmiany niniejszego Porozumienia. Depozytariusz powiadomi pozostałe Umawiające się Strony o tym wniosku.2. Umawiające się Strony przyjmują jednomyślnie zmiany, jakie należy wprowadzić w niniejszym Porozumieniu.3. Zmiany wchodzą w życie w pierwszym dniu drugiego miesiąca po dacie złożenia ostatniego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjmującego lub zatwierdzającego.Artykuł 221. Każde z państwo poda depozytariuszowi nazwy i adresy władz w rozumieniu artykułu 1, artykułu 3 oraz artykułu 11 ustęp 2 najpóźniej w momencie składania swych dokumentów ratyfikacyjnych, przyjmujących lub zatwierdzających.2. Wykaz władz mogą, zgodnie z ustępem 1 i w drodze odstępstwa od artykułu 19 ustęp 1 zostać zmienione w drodze notyfikacji skierowanej do depozytariusza w dowolnym późniejszym terminie.3. Depozytariusz powiadamia każdą z Umawiających się Stron o wyznaczonych władzach oraz późniejszych zmianach.Artykuł 23Do niniejszego Porozumienia mogą przystąpić wszystkie państwa, które przystąpią do Konwencji z 1990 roku.Na dowód powyższego niżej podpisani, należycie umocowani, podpisali niniejsze Porozumienie.Sporządzono w Luksemburgu, dnia dwudziestego ósmego kwietnia roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego, w jednym oryginale w języku angielskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim niemieckim, portugalskim i włoskim, przy czym każdy tekst jest jednakowo autentyczny. Tekstyw języku duńskim, fińskim, islandzkim, norweskim i szwedzkim, które dostarczone zostaną po podpisaniu, są na równi autentyczne.--------------------------------------------------