title: Decyzja Rady z dnia 1 grudnia 2000 r. w sprawie stosowania dorobku Schengen w Danii, Finlandii, Szwecji oraz Islandii i Norwegii

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0777

Dziennik Urzędowy L 309 , 09/12/2000 P. 0024 - 0028

		Decyzja Radyz dnia 1 grudnia 2000 r.w sprawie stosowania dorobku Schengen w Danii, Finlandii, Szwecji oraz Islandii i Norwegii(2000/777/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Protokół włączający dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 2 ust. 2,uwzględniając Układ zawarty przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczący włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen [1] (zwany dalej "Układem z dnia 18 maja 1999 r."), który został podpisany dnia 18 maja 1999 r. i wszedł w życie dnia 26 czerwca 2000 r., w szczególności jego art. 15 ust. 4,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Punkt 1 Aktu Końcowego Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen, podpisanej dnia 19 czerwca 1990 r., oraz odpowiednich Aktów Końcowych Umów o Przystąpieniu do tej Konwencji Królestwa Danii, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji, które zostały podpisane dnia 19 grudnia 1996 r., zawiera wspólną deklarację w sprawie wejścia w życie dokumentów, o których mowa.(2) Data, od której dorobek Schengen będzie miał zastosowanie do Danii, Finlandii, Szwecji, Islandii i Norwegii (zwanych dalej "państwami nordyckimi"), powinna zostać ustalona.(3) W celu zachowania zgodności z Nordycką Unią Paszportową, data ta musi mieć zastosowanie do wszystkich państw nordyckich.(4) Na przygotowanie niniejszej decyzji złożyły się niżej wymienione etapy. Najpierw pełny kwestionariusz został przekazany państwom nordyckim, których odpowiedzi zostały zarejestrowane. Następnie przeprowadzono kontrolne i oceniające inspekcje we wszystkich państwach nordyckich w zakresie współpracy policyjnej i ochrony danych, zgodnie z procedurami przyjętymi przez Radę. W dniu 29 maja 2000 r. Rada stwierdziła, że wypełniono warunki w tych obszarach. W odniesieniu do stosowania dorobku Schengen w sprawie wiz i współpracy konsularnej inspekcja wykazała, że z wyjątkiem kilku punktów, którymi państwa nordyckie zobowiązały się zająć, wymagania dotyczące prawodawstwa, zasobów ludzkich, kształcenia, infrastruktury i zasobów materialnych zostały spełnione.(5) Jednakże w odniesieniu do Systemu Informacyjnego Schengen (SIS), którego rozszerzenie w ramach projektu SIS 1 + powinno zakończyć się testami wykazującymi możliwość jego działania w 18 krajach, inspekcje mające na celu ocenę działania tego systemu powinny zostać przeprowadzone przed zniesieniem kontroli na przyszłych granicach wewnętrznych.(6) Przeprowadzono inspekcje w kontekście kontroli i nadzoru na granicach zewnętrznych. Wykazały one, że osiągnięty postęp jest wystarczający. Jednakże wciąż pozostają pewne luki. Konieczne jest zatem przeprowadzenie dalszych inspekcji.(7) Państwa nordyckie przekazały Radzie wykaz właściwych władz określonych w art. 101 ust. 4 oraz art. 108 ust. 1 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen, podpisanej dnia 19 czerwca 1990 r. Państwa nordyckie wypełniły zobowiązania wynikające z art. 114 wymienionej Konwencji wykonawczej.(8) Celem sprawdzenia, czy SIS właściwie funkcjonuje w państwach nordyckich, krajowy moduł Systemu Informacyjnego Schengen (N.SIS) państw nordyckich powinien w pełni funkcjonować (tzn. użytkownicy końcowi powinni mieć dostęp do aktualnych danych we wszystkich 15 krajach) począwszy od dnia 1 stycznia 2001 r., przed zniesieniem kontroli na granicach wewnętrznych.(9) Rada powinna zapewnić, aby ustalenia dotyczące kryteriów i mechanizmów ustanawiających państwo odpowiedzialnym za rozpatrzenie wniosku o azyl wniesionego w którymkolwiek z Państw Członkowskich lub w Islandii czy Norwegii, zgodnie z art. 7 Układu z dnia 18 maja 1999 r., zostały wprowadzone we właściwym trybie.(10) Jeżeli Rada nie stwierdzi, w podsumowaniu inspekcji, które mają być przeprowadzone po dniu 1 stycznia 2001 r., że SIS funkcjonuje nieprawidłowo w jednym lub więcej państwach nordyckich lub że porty morskie lub powietrzne w tych krajach nie spełniają wszystkich koniecznych wymagań, cały dorobek Schengen będzie musiał mieć zastosowanie w odniesieniu do tych państw począwszy od dnia 25 marca 2001 r.(11) Przestrzegano procedury określonej w art. 15 ust. 4 Układu z dnia 18 maja 1999 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Począwszy od dnia 25 marca 2001 r. oraz z zastrzeżeniem art. 3 ust. 2:a) wszystkie przepisy dorobku Schengen wymienione w załącznikach A, B, C oraz D do decyzji Rady 1999/436/WE z dnia 20 maja 1999 r. określającej, zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej, podstawę prawną dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen [2], a także wszelkie akty ustanawiające instrumenty, przyjęte przez Radę, które weszły w życie i stanowią dalszy rozwój przynajmniej jednego z tych przepisów, stosuje się do Danii, Finlandii i Szwecji w ich stosunkach wzajemnych oraz z Belgią, Niemcami, Grecją, Hiszpanią, Francją, Włochami, Luksemburgiem, Niderlandami, Austrią i Portugalią;b) wszystkie przepisy określone w załącznikach A i B do Układu z dnia 18 maja 1999 r. zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, a także wszelkie akty przyjęte przez Radę, ustanawiające instrumenty, które weszły w życie i stanowią dalszy rozwój przynajmniej jednego z tych przepisów, stosuje się do Islandii i Norwegii w ich stosunkach wzajemnych oraz z Belgią, Danią, Niemcami, Grecją, Hiszpanią, Francją, Włochami, Luksemburgiem, Niderlandami, Austrią, Portugalią, Finlandią i Szwecją.Artykuł 21. Przepisy dorobku Schengen odnoszące się do SIS stosuje się, zgodnie z procedurą określoną w art. 1, począwszy od dnia 1 stycznia 2001 r. W tym celu do SIS zostaną wprowadzone przez państwa nordyckie aktualne dane. Państwa te, podobnie jak Państwa Członkowskie, w odniesieniu do których wdrożono już dorobek Schengen, będą mogły korzystać z tych danych, z zastrzeżeniem przepisów ust. 3. Stosowanie to nie zakłóca współpracy w ramach Nordyckiej Unii Paszportowej.2. Przepisy określone w ust. 1 wymienione są w Załączniku.3. Do dnia wymienionego w art. 1, państwa nordyckie:a) nie są zobowiązane do odmowy wjazdu na swoje terytorium ani do wydalenia obywateli państw trzecich, wobec których inne Państwo Członkowskie dokonało wpisu do SIS do celów odmowy wjazdu i którzy przyjechali bezpośrednio z Państwa Członkowskiego, w odniesieniu do którego przepisy dorobku Schengen już mają zastosowanie;b) mogą wpuszczać na swoje terytorium obywateli państw trzecich, wobec których inne Państwo Członkowskie dokonało wpisu do SIS do celów odmowy wjazdu, w przypadku gdy państwo nordyckie zdecydowało się udzielić wizy lub innego dokumentu pobytowego tym obywatelom;c) powstrzymują się od wprowadzania danych określonych w art. 96 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen.Artykuł 31. W styczniu i lutym 2001 r. zostają przeprowadzone inspekcje we wszystkich państwach nordyckich, zgodnie z procedurami stosowanymi w ramach Rady, w celu sprawdzenia, czy SIS tam funkcjonuje i czy jest poprawnie stosowany.W tym samym okresie dodatkowe inspekcje przeprowadza się w duńskich i norweskich portach morskich oraz portach powietrznych wszystkich państw nordyckich celem sprawdzenia, czy te porty morskie i powietrzne spełniają konieczne wymagania.Sprawozdania z tych inspekcji przedkłada się Radzie do dnia 1 marca 2001 r.2. Na podstawie tych sprawozdań Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów swoich członków reprezentujących rządy Państw Członkowskich wymienionych w art. 1 Protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej, oraz głosami przynajmniej 10 tych członków, może postanowić o odroczeniu terminu wymienionego w art. 1. W takim przypadku Rada wyznacza nowy termin, stanowiąc jednomyślnie głosami swoich członków reprezentujących rządy Państw Członkowskich wymienionych w art. 1 wymienionego Protokołu.Artykuł 4Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania.Sporządzono w Brukseli, dnia 1 grudnia 2000 r.W imieniu RadyC. PaulPrzewodniczący[1] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 36.[2] Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 17.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKPrzepisy określone w art. 2 są następujące:- art. 62, 64, 65 oraz art. 92–119 Konwencji wykonawczej z 1990 r. do Układu z Schengen z 1985 r., uzupełnione Umowami o Przystąpieniu Włoch, Hiszpanii, Portugalii, Grecji, Austrii, Danii, Finlandii i Szwecji,- decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 14 grudnia 1993 r. w sprawie rozporządzenia finansowego dla utworzenia i eksploatacji bazy technicznej Systemu Informacyjnego Schengen (C.SIS) (SCH/Com-ex(93) 16),- decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 25 kwietnia 1997 r. w sprawie udzielenia zamówienia na sporządzenie opracowania wstępnego dla SIS II (SCH/Com-ex(97) 2 rev. 2),- decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 7 października 1997 r. w sprawie udziału Norwegii i Islandii w kosztach budowy i eksploatacji C.SIS (SCH/Com-ex(97) 18),- decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 7 października 1997 r. w sprawie rozwoju SIS (SCH/Com-ex(97) 24),- decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 15 grudnia 1997 r. zmieniająca rozporządzenie finansowe w sprawie C.SIS (SCH/Com-ex(97) 35),- decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 21 kwietnia 1998 r. w sprawie C.SIS dla 15/18 przyłączeń (SCH/Com-ex(98) 11),- decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie budżetu na 1999 r. w sprawie stanowiska pomocy (SCH/Com-ex(99) 3),- decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie wydatków na budowę C.SIS (SCH/Com-ex(99) 4),- decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie przyjęcia Podręcznika SIRENE (SCH/Com-ex(99) 5),- deklaracja Komitetu Wykonawczego z dnia 18 kwietnia 1996 r. definiująca pojęcie obcokrajowca (SCH/Com-ex(96) decl. 5),- deklaracja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie struktury SIS (SCH/Com-ex(99) decl. 2 rev),jak również:- decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 23 czerwca 1998 r. dotycząca poufnego charakteru niektórych dokumentów (SCH/Com-ex(98) 17), o ile dokumenty te odnoszą się do wyżej wymienionych przepisów,- decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 23 czerwca 1998 r. w sprawie klauzuli porządkującej obejmującej cały dorobek Schengen w sferze techniki (SCH/Com-ex(98) 29 rev),- deklaracja Komitetu Wykonawczego z dnia 9 lutego 1998 r. w sprawie uprowadzania małoletnich (SCH/Com-ex(97) decl. 13 rev 2),- decyzja Rady 1999/323/WE z dnia 3 maja 1999 r. w sprawie ustanowienia przepisów finansowych regulujących aspekty budżetowe zarządzania przez Sekretarza Generalnego Rady umowami zawartymi przez niego w imieniu niektórych Państw Członkowskich, dotyczących instalacji i działania "serwera stanowiska pomocy" ("serwera Help Desk") jednostki zarządzającej oraz fazy II sieci Sirene,- decyzja Rady 2000/265/WE z dnia 27 marca 2000 r. w sprawie ustanowienia rozporządzenia finansowego regulującego aspekty budżetowe zarządzania przez zastępcę sekretarza generalnego Rady umowami zawartymi przez niego w imieniu niektórych Państw Członkowskich, dotyczącymi zainstalowania i funkcjonowania infrastruktury łączności dla środowiska Schengen, "Sisnet", zmieniona decyzją Rady 2000/664/WE z dnia 23 października 2000 r.--------------------------------------------------


title: 2005/463/WE: Decyzja Komisji z dnia 21 czerwca 2005 r. ustanawiająca grupę roboczą ds. wymiany i koordynacji informacji dotyczących współistnienia upraw genetycznie zmodyfikowanych, tradycyjnych i ekologicznych

text:
               24.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 164/50

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 21 czerwca 2005 r.
   ustanawiająca grupę roboczą ds. wymiany i koordynacji informacji dotyczących współistnienia upraw genetycznie zmodyfikowanych, tradycyjnych i ekologicznych
   (2005/463/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W swoim zaleceniu 2003/556/WE z dnia 23 lipca 2003 r. w sprawie wytycznych dotyczących rozwoju krajowych strategii i dobrych praktyk w celu zapewnienia współistnienia upraw genetycznie zmodyfikowanych, tradycyjnych i ekologicznych (1) Komisja poparła podejście, które pozostawia Państwom Członkowskim zadanie rozwinięcia i wdrożenia środków zarządzania współistnieniem wyżej wymienionych upraw. W tym względzie Komisja zapowiedziała swój zamiar ułatwienia wymiany informacji o bieżących i planowanych projektach badawczych na poziomie krajowym i wspólnotowym.

               (2)

               Zgodnie z art. 26a dyrektywy 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie, uchylającej dyrektywę Rady 90/220/EWG (2) Komisja zbiera i koordynuje informacje oparte na badaniach na poziomie wspólnotowym i krajowym oraz obserwuje zmiany dotyczące współistnienia wyżej wymienionych upraw w Państwach Członkowskich.

               (3)

               Do celów wykonania tych zadań Komisja powinna ustanowić pomiędzy Państwami Członkowskimi forum wymiany informacji o wynikach badań naukowych oraz o dobrych praktykach rozwiniętych w ramach krajowych strategii dotyczących współistnienia. Zasadnicze znaczenie ma zapewnienie Komisji możliwości organizowania posiedzeń grupy roboczej z możliwością udziału ekspertów krajowych i innych, jeżeli zajdzie taka konieczność.

               (4)

               Właściwe jest zatem wyznaczenie grupy roboczej, która wspierałaby Komisję w zakresie działań związanych ze współistnieniem (w skrócie COEX-NET),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zostaje ustanowiona podlegająca Komisji grupa robocza ds. wymiany i koordynacji informacji na temat badań naukowych i dobrych praktyk rozwiniętych w dziedzinie współistnienia różnych rodzajów upraw genetycznie zmodyfikowanych, tradycyjnych i ekologicznych, dalej zwana „grupą”.
   Artykuł 2
   1.   Grupa składa się z ekspertów krajowych wyznaczonych przez Państwa Członkowskie; przewodniczy jej przedstawiciel Komisji.
   2.   Przedstawiciel Komisji może zaprosić innych ekspertów do udziału w posiedzeniach i w pracy grupy.
   3.   Komisja zapewnia wsparcie organizacji posiedzeń i pracy grupy przez sekretariat.
   4.   Posiedzenia grupy odbywają się w budynkach Komisji zgodnie z ustaleniami i kalendarzem przygotowanym przez Komisję.
   Artykuł 3
   1.   Na mocy art. 2 wydatki poniesione przez ekspertów uczestniczących w posiedzeniach podlegają zwrotowi przez Komisję zgodnie z jej zasadami dotyczącymi zwrotu kosztów podróży i pobytu oraz innych wydatków, określonymi w ust. 2 i 3.
   2.   Eksperci wyznaczeni przez Państwa Członkowskie otrzymują zwrot kosztów podróży, a eksperci zaproszeni przez Komisję otrzymują zwrot kosztów podróży i pobytu.
   3.   Zwrot wydatków na rzecz ekspertów wyznaczonych przez Państwa Członkowskie ogranicza się do jednego uczestnika na jedno Państwo Członkowskie.
   4.   Eksperci nie otrzymują żadnej rekompensaty za świadczone usługi.
   Artykuł 4
   Eksperci uczestniczący w grupie nie mogą pozostawać w konflikcie interesów na płaszczyźnie przemysłowej, handlowej, zawodowej lub innej.
   Artykuł 5
   Nie naruszając przepisów art. 287 Traktatu, eksperci zobowiązują się do nieujawniania uzyskanych informacji będących rezultatem pracy grupy, jeżeli przedstawiciel Komisji poinformuje ich o poufnym charakterze materiałów.
   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 czerwca 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Mariann FISCHER BOEL

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 189 z 29.7.2003, str. 36.

      (2)  Dz.U. L 106 z 17.4.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1830/2003 (Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 24).


title: Decyzja Rady z dnia 16 marca 1992 r. ustanawiająca jeden Komitet Doradczy ds. Eurotecnet i Force i zmieniająca decyzje 89/657/EWG i 90/267/EWG

text:
Ważna informacja prawna

|

31992D0170

Dziennik Urzędowy L 075 , 21/03/1992 P. 0051 - 0052 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 16 Tom 2 P. 0023  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 16 Tom 2 P. 0023

		Decyzja Radyz dnia 16 marca 1992 r.ustanawiająca jeden Komitet Doradczy ds. Eurotecnet i Force i zmieniająca decyzje 89/657/EWG i 90/267/EWG(92/170/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 128,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],a także mając na uwadze, co następuje:w celu uzyskania większej skuteczności wspólnotowego działania Wspólnoty w dziedzinie kształcenia zawodowego, co stanowi obecnie przedmiot działania Komitetów Doradczych ds. Eurotecnet i Force, ustanowionych na mocy art. 10 decyzji 89/657/EWG [4] i 90/267/EWG [5], komitety te należy połączyć w jeden Komitet Doradczy, co zostało ogłoszone przez Komisję w swoim memorandum w sprawie racjonalizacji i koordynacji programów kształcenia zawodowego na poziomie Wspólnoty;w wyniku tego art. 10 decyzji 89/657/EWG i 90/267EWG powinien zostać zmieniony,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Przy wykonywaniu programów Eurotecnet i Force Komisja jest wspomagana przez Komitet Doradczy składający się z dwóch przedstawicieli każdego Państwa Członkowskiego, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji.Członkowie komitetu mogą być wspomagani przez ekspertów lub doradców.W pracach komitetu uczestniczy w charakterze obserwatorów dwunastu przedstawicieli obu stron przemysłu, wyznaczonych przez Komisję na podstawie propozycji otrzymanych od organizacji reprezentujących te strony przemysłu na poziomie Wspólnoty.2. Przedstawiciel Komisji przedstawia komitetowi projekt dotyczący:a) ogólnych wytycznych dla programów Eurotecnet i Force;b) ogólnych wytycznych w sprawie pomocy finansowej, jakiej udzieli Wspólnota (wysokość, okresy i beneficjenci);c) spraw dotyczących ogólnego bilansu programów Eurotecnet i Force z rozbiciem na różne rodzaje działalności i dostosowania do innych programów wspólnotowych oraz inicjatyw w dziedzinie kształcenia zawodowego;d) spraw dotyczących oceny programów i upowszechniania ich wyników, w związku ze sporządzaniem sprawozdań, określonych w art. 11 decyzji 89/657/EWG i 90/267/EWG.3. Komitet wydaje swoją opinię dotyczącą projektu w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego stosownie do pilności sprawy, jeśli to konieczne, ustalonym w drodze głosowania.4. Opinia jest objęta protokołem. Każde Państwo Członkowskie ma prawo wystąpić o odnotowanie w protokole swojego stanowiska.5. Komisja bierze pod uwagę opinię Komitetu w jak najszerszym zakresie. Informuje Komitet o zakresie, w jakim jego opinia została uwzględniona.Artykuł 2Artykuł 10 decyzji 89/657/EWG otrzymuje brzmienie:"Artykuł 10KomitetKomisję wspomaga przy wykonywaniu niniejszej decyzji Komitet Doradczy ustanowiony przez art. 1 decyzji 92/170/EWG [6].".Artykuł 3Artykuł 10 decyzji 90/267/EWG otrzymuje brzmienie:"Artykuł 10KomitetKomisję wspomaga przy wykonywaniu niniejszej decyzji Komitet Doradczy ustanowiony przez art. 1 decyzji 92/170/EWG [7].".Artykuł 4Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 1 lipca 1992 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 16 marca 1992 r.W imieniu RadyJorge Braga de MacedoPrzewodniczący[1] Dz.U. C 24 z 31.1.1991, str. 6.[2] Dz.U. C 240 z 12.7.1991, str. 240.[3] Dz.U. C 120 z 20.3.1991, str. 23.[4] Dz.U. L 393 z 30.12.1989, str. 29.[5] Dz.U. L 156 z 21.6.1990, str. 1.[6] Dz.U. L 75 z 21.3.1992, str. 51[7] Dz.U. L 75 z 21.3.1992, str. 51--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1485 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków ósmego, dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/165

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1485
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków ósmego, dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając bilanse i sprawozdania finansowe ósmego, dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2014 (COM(2015) 379 – C8-0248/2015),

               —

               uwzględniając informacje finansowe dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju (COM(2015) 295),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące działań finansowanych z ósmego, dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Komisji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenia Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium z wykonania działań w zakresie Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2014 (05219/2016 – C8-0036/2016, 05220/2016 – C8-0037/2016, 05223/2016 – C8-0038/2016, 05224/2016 – C8-0039/2016),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji w sprawie działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2013 (COM(2015) 505) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2015) 194 i SWD(2015) 195),

               —

               uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (3) i zmienioną w Wagadugu (Burkina Faso) dnia 22 czerwca 2010 r. (4),

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2013/755/UE z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”) (5),

               —

               uwzględniając art. 33 umowy wewnętrznej z dnia 20 grudnia 1995 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy Wspólnoty i zarządzania nią na mocy drugiego protokołu finansowego do czwartej Konwencji AKP–WE (6),

               —

               uwzględniając art. 32 umowy wewnętrznej z dnia 18 września 2000 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej i zarządzania nią na mocy protokołu finansowego do Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi podpisanej w Kotonu (Benin) w dniu 23 czerwca 2000 r. oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE (7),

               —

               uwzględniając art. 11 umowy wewnętrznej z dnia 17 lipca 2006 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy wspólnotowej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2008–2013 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–WE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu WE (8),

               —

               uwzględniając art. 11 umowy wewnętrznej z dnia 24 czerwca 2013 r. i z dnia 26 czerwca 2013 r. między przedstawicielami rządów państw członkowskich Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie finansowania pomocy unijnej na podstawie wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 zgodnie z umową o partnerstwie AKP–UE oraz w sprawie przydzielania pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, do których stosuje się część czwartą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (9),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 74 rozporządzenia finansowego z dnia 16 czerwca 1998 r. dotyczącego rozwoju współpracy finansowej w ramach czwartej Konwencji AKP–WE (10),

               —

               uwzględniając art. 119 rozporządzenia finansowego z dnia 27 marca 2003 r. mającego zastosowanie do 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju (11),

               —

               uwzględniając art. 50 rozporządzenia Rady (WE) nr 215/2008 z dnia 18 lutego 2008 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju (12),

               —

               uwzględniając art. 48 rozporządzenia Rady (UE) 2015/323 z dnia 2 marca 2015 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju (13),

               —

               uwzględniając art. 93 i art. 94 tiret trzecie Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Rozwoju (A8-0137/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe ósmego, dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju jest przedstawione w tabeli 2 sprawozdania rocznego Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków ósmego, dziewiątego, dziesiątego i jedenastego Europejskiego Funduszu Rozwoju za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 373 z 10.11.2015, s. 289.

      (2)  Dz.U. C 379 z 13.11.2015, s. 124.

      (3)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

      (4)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

      (5)  Dz.U. L 344 z 19.12.2013, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 156 z 29.5.1998, s. 108.

      (7)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 355.

      (8)  Dz.U. L 247 z 9.9.2006, s. 32.

      (9)  Dz.U. L 210 z 6.8.2013, s. 1.

      (10)  Dz.U. L 191 z 7.7.1998, s. 53.

      (11)  Dz.U. L 83 z 1.4.2003, s. 1.

      (12)  Dz.U. L 78 z 19.3.2008, s. 1.

      (13)  Dz.U. L 58 z 3.3.2015, s. 17.


title: Decyzja Rady z dnia 27 września 2010 r. w sprawie mianowania i zastąpienia członków rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

text:
               2.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 268/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 27 września 2010 r.
   w sprawie mianowania i zastąpienia członków rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego
   2010/C 268/01
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, a w szczególności jego art. 4 (1),
   uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Malty,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji z dnia 14 września 2009 r. (2) Rada mianowała członków rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2009 r. do dnia 17 września 2012 r.

               (2)

               W następstwie rezygnacji Paula ATTARDA zwolniło się stanowisko członka rady zarządzającej centrum w kategorii przedstawicieli rządów.

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Członkiem rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 17 września 2012 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

      PRZEDSTAWICIEL RZĄDU:

   MALTA: James Joachim CALLEJA

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 września 2010 r.

            W imieniu Rady

         K. PEETERS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 226 z 19.9.2009, s. 2.


title: 2010/316/: Decyzja Rady z dnia 3 czerwca 2010 r. ustanawiająca stanowisko, jakie w imieniu Unii Europejskiej ma zostać przyjęte w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w odniesieniu do przedłużenia Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r.

text:
               10.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 142/7

         DECYZJA RADY
   z dnia 3 czerwca 2010 r.
   ustanawiająca stanowisko, jakie w imieniu Unii Europejskiej ma zostać przyjęte w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w odniesieniu do przedłużenia Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r.
   (2010/316/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 214 ust. 4 i art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Konwencja o pomocy żywnościowej z 1999 r. została zawarta w imieniu Wspólnoty Europejskiej decyzją Rady 2000/421/WE (1), a jej obowiązywanie przedłużono decyzjami Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej z czerwca 2003 r., czerwca 2005 r., czerwca 2007 r., czerwca 2008 r. i czerwca 2009 r., w związku z czym obowiązuje ona do dnia 30 czerwca 2010 r.

               (2)

               Konwencja o handlu zbożem z 1995 r. obowiązuje do dnia 30 czerwca 2011 r.

               (3)

               Konwencja o pomocy żywnościowej z 1999 r. wygasa w dniu 30 czerwca 2010 r., a kwestia przedłużenia jej obowiązywania zostanie formalnie rozpatrzona na 102. sesji Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w dniu 4 czerwca 2010 r.

               (4)

               Na 101. sesji Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w dniu 9 grudnia 2009 r. niektórzy członkowie wyrazili chęć przedłużenia obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r. o kolejny rok, do dnia 30 czerwca 2011 r. Unia Europejska zajęła stanowisko, zgodnie z którym będzie dążyła do podjęcia w czerwcu 2010 r. decyzji co do przyszłości Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r., a przygotowania mogą się zacząć natychmiast bez uszczerbku dla formalnego stanowiska, które zostanie przedstawione w czerwcu 2010 r. na 102. sesji Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej.

               (5)

               Istnieją dwa możliwe scenariusze, wobec których Unia Europejska powinna przygotować stanowisko na 102. sesję Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej:

                           a)

                           przed 102. sesją Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej dojdzie do znacznych postępów w dyskusjach między członkami Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej na temat przyszłości Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r. (tj. będą istniały uzasadnione oczekiwania, że w roku 2010 rozpocznie się renegocjowanie Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r./negocjowanie przyszłej konwencji), w którym to przypadku najbardziej odpowiednie będzie przedłużenie obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r. na okres jeszcze jednego roku. Komisja zainicjuje wtedy procedurę ustanowioną w art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zalecając Radzie upoważnienie jej do rozpoczęcia rokowań i przyjęcie wytycznych negocjacyjnych; lub

                           b)

                           przed 102. sesją Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej nie dojdzie do znacznych postępów w dyskusjach między członkami Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej na temat przyszłości Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r., w którym to przypadku przedłużenie obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r. na okres jeszcze jednego roku będzie niewłaściwe i Komisja w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich powinna wyrazić formalny sprzeciw wobec osiągnięcia w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej konsensusu sprzyjającego przedłużeniu obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r.

               (6)

               Komisja, reprezentując Unię Europejską w Komitecie ds. Pomocy Żywnościowej, powinna zatem zostać upoważniona decyzją Rady albo do opowiedzenia się za przedłużeniem obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r. na okres jednego roku, tj. do dnia 30 czerwca 2011 r., jeżeli warunek określony w motywie 5 lit. a) zostanie spełniony, albo – jeżeli tak się nie stanie – do wyrażenia sprzeciwu wobec konsensusu w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej za przedłużeniem obowiązywania Konwencji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Unia Europejska w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej opowiada się za przedłużeniem obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r. na okres jednego roku, tj. do dnia 30 czerwca 2011 r., pod warunkiem że przed 102. sesją Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej, która odbędzie się w dniu 4 czerwca 2010 r., dojdzie do znacznych postępów w dyskusjach między członkami Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej na temat przyszłości Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r. (tj. będą istniały uzasadnione oczekiwania, że w roku 2010 rozpocznie się renegocjowanie konwencji z 1999 r./negocjowanie przyszłej konwencji).
   Jeżeli ten warunek nie zostanie spełniony, Unia Europejska wyraża formalny sprzeciw wobec osiągnięcia w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej konsensusu dotyczącego przedłużenia obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r., zgodnie z pkt 13 regulaminu wewnętrznego Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Komisję do wyrażenia jednego ze stanowisk określonych w art. 1 w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         A. PÉREZ RUBALCABA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 163 z 4.7.2000, s. 37.


title: 2014/630/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/340

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2012
   (2014/630/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsiębiorstwa na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych za rok budżetowy 2012, wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05851/2014 – C7-0053/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Realizacji Wspólnej Inicjatywy Technologicznej w zakresie Leków Innowacyjnych (4), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE, Euratom) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7–0200/2014),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Wspólnego Przedsiębiorstwa IMI za rok budżetowy 2012;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsiębiorstwa IMI, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 369 z 17.12.2013, s. 25.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 38.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/664 z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie mianowania pięciu członków i pięciu zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Zjednoczone Królestwo

text:
               7.4.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 94/38

         DECYZJA RADY (UE) 2017/664
   z dnia 3 kwietnia 2017 r.
   w sprawie mianowania pięciu członków i pięciu zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Zjednoczone Królestwo
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Zjednoczonego Królestwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Pięć stanowisk członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku upływem kadencji Rogera EVANSA, Stewarta MAXWELLA, Micka ANTONIWA, Patricii FERGUSON i Gordona KEYMERA.

               (3)

               Cztery stanowiska zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z upływem kadencji Roberta Johna PRICE'A, Jima HUME'A, Rhodriego Glyna THOMASA i Jamesa MCGRIGORA.

               (4)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Jennette ARNOLD członkiem Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

               a)

               na stanowiska członka:

                           —

                           Jennette ARNOLD, Assembly Member, Greater London Authority,

                           —

                           Mairi Angela EVANS, Member of the Scottish Parliament,

                           —

                           Victoria HOWELLS, Member of the National Assembly of Wales,

                           —

                           John Robert LAMONT, Member of the Scottish Parliament,

                           —

                           David SIMMONDS, Councillor, London Borough of Hillingdon;

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępcy członka:

                           —

                           Simon BLACKBURN, Councillor, Blackpool Council,

                           —

                           Roderick Lewis MACDONALD, Member of the Scottish Parliament,

                           —

                           Bethan Maeve JENKINS, Member of the National Assembly of Wales,

                           —

                           Keith Anthony PRINCE, Assembly Member, Greater London Authority,

                           —

                           Andrew Dearg WIGHTMAN, Member of the Scottish Parliament.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 kwietnia 2017 r.

            W imieniu Rady

         R. GALDES

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: 2010/478/UE: Decyzja Rady z dnia 26 lipca 2010 r. dotycząca zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w dziedzinie audiowizualnej, ustanawiającej zasady i warunki uczestnictwa Konfederacji Szwajcarskiej w programie Wspólnoty MEDIA 2007 oraz Aktu końcowego

text:
               4.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 234/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 26 lipca 2010 r.
   dotycząca zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w dziedzinie audiowizualnej, ustanawiającej zasady i warunki uczestnictwa Konfederacji Szwajcarskiej w programie Wspólnoty MEDIA 2007 oraz Aktu końcowego
   (2010/478/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 166 ust. 4 oraz art. 173 ust. 3, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę umożliwiającą uczestnictwo Konfederacji Szwajcarskiej w programie Wspólnoty MEDIA 2007 (zwaną dalej „Umową”) oraz Akt końcowy.

               (2)

               Umowa oraz Akt końcowy zostały podpisane w imieniu Wspólnoty w dniu 11 października 2007 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, oraz są tymczasowo stosowane od dnia 1 września 2007 r. zgodnie z decyzją Rady 2007/745/WE (1).

               (3)

               W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r., Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym.

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w dziedzinie audiowizualnej, ustanawiającą zasady i warunki uczestnictwa Konfederacji Szwajcarskiej w programie Wspólnoty MEDIA 2007 (2) (zwaną dalej „Umową”).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii notyfikacji przewidzianej w art. 13 Umowy (3) oraz przekazuje następujące oświadczenie:

      „W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r., Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym, w związku z czym od tej daty wykonuje wszelkie prawa i ponosi wszelkie obowiązki Wspólnoty Europejskiej. Z tego względu odniesienia do »Wspólnoty Europejskiej« lub »Wspólnoty« w tekście Umowy należy w odpowiednich przypadkach traktować jako odniesienia do »Unii Europejskiej«.”

   Artykuł 3
   Komisja reprezentuje Unię we Wspólnym Komitecie ustanowionym na mocy art. 8 Umowy.
   Artykuł 4
   Umowa jest powiązana z siedmioma umowami ze Szwajcarią podpisanymi dnia 21 czerwca 1999 r. i zawartymi na mocy decyzji Rady i Komisji 2002/309/WE, Euratom (4).
   Zgodnie z art. 12 Umowy okres jej obowiązywania nie podlega przedłużeniu lub ponownym negocjacjom, jeżeli umowy, o których mowa w akapicie pierwszym, przestaną obowiązywać.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 lipca 2010 r.

            W imieniu Rady

         S. VANACKERE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 303 z 21.11.2007, s. 9.

      (2)  Dz.U. L 303 z 21.11.2007, s. 11.

      (3)  Dz.U. L 217 z 18.8.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 1.


title: 2008/980/WE: Decyzja Komisji z dnia 5 grudnia 2008 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu ds. Terapii Zaawansowanych reprezentujących klinicystów i stowarzyszenia pacjentów (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               31.12.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 352/31

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 5 grudnia 2008 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu ds. Terapii Zaawansowanych reprezentujących klinicystów i stowarzyszenia pacjentów
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2008/980/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1394/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie produktów leczniczych terapii zaawansowanej i zmieniające dyrektywę 2001/83/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 726/2004 (1), w szczególności jego art. 21 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu (WE) nr 1394/2007 ustanawia się szczegółowe warunki dotyczące wydawania pozwoleń na produkty lecznicze terapii zaawansowanej oraz nadzoru i nadzoru farmaceutycznego nad nimi. Artykuł 20 tego rozporządzenia stanowi, że w ramach Europejskiej Agencji Leków powołuje się Komitet ds. Terapii Zaawansowanych.

               (2)

               Artykuł 21 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1394/2007 stanowi, że w skład Komitetu ds. Terapii Zaawansowanych wchodzi dwóch członków i dwóch zastępców członków mianowanych przez Komisję na podstawie publicznego zaproszenia do zgłoszenia zainteresowania i po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego, w celu reprezentowania klinicystów.

               (3)

               Artykuł 21 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1394/2007 stanowi, że w skład Komitetu ds. Terapii Zaawansowanych wchodzi dwóch członków i dwóch zastępców członków mianowanych przez Komisję na podstawie publicznego zaproszenia do zgłoszenia zainteresowania i po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego, w celu reprezentowania stowarzyszeń pacjentów.

               (4)

               Zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1394/2007 Komisja opublikowała publiczne zaproszenie do zgłoszenia zainteresowania. W kwestii wyników oceny otrzymanych zgłoszeń zasięgnięto także opinii Parlamentu Europejskiego.

               (5)

               Członkowie i zastępcy członków Komitetu ds. Terapii Zaawansowanych powinni zostać mianowani na okres trzech lat od daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (WE) nr 1394/2007,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Wskazane poniżej osoby niniejszym mianowane są na członków lub zastępców członków Komitetu ds. Terapii Zaawansowanych, w celu reprezentowania klinicystów, na okres trzech lat od dnia 30 grudnia 2008 r.:

               —

               Dietger Niederwieser (członek) i Per Ljungman (zastępca);

               —

               George Dickson (członek) i Thierry VandenDriessche (zastępca).

         Artykuł 2
   Wskazane poniżej osoby niniejszym mianowane są na członków lub zastępców członków Komitetu ds. Terapii Zaawansowanych, w celu reprezentowania stowarzyszeń pacjentów, na okres trzech lat od dnia 30 grudnia 2008 r.:

               —

               Fabrizia Bignami (członek) i Michele Lipucci di Paola (zastępca);

               —

               Alastair Kent (członek) i Nicholas Meade (zastępca).

      Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 2008 r.

            W imieniu Komisji

         Günter VERHEUGEN

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 324 z 10.12.2007, s. 121.


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 5 maja 1995 r. w sprawie wspólnej polityki wizowej. Decyzja zawarta w protokole z posiedzenia Komitetu Wykonawczego w Brukseli, dnia 28 kwietnia 1995 r. (SCH/Com-ex (95 PV 1 rev.)

text:
Ważna informacja prawna

|

41995D0001

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0175 - 0175

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 5 maja 1995 r.w sprawie wspólnej polityki wizowej.Decyzja zawarta w protokole z posiedzenia Komitetu Wykonawczego w Brukseli, dnia 28 kwietnia 1995 r.(SCH/Com-ex (95 PV 1 rev.)8. Sprawy innePolityka wizowa w odniesieniu do IndonezjiKomitet Wykonawczy ponownie rozpatrzył umieszczony w porządku dziennym komitetu kontynuującego podjęte sprawy, punkt dotyczący polityki wizowej w odniesieniu do Indonezji, i zgodził się na następujące rozwiązanie, które będzie miało zastosowanie tymczasowo i w drodze wyjątku.1. W przypadku wniosków wizowych złożonych przez obywateli Indonezji, którzy mają zamiar przekroczyć granicę lub przejechać przez terytorium Portugalii- wymagane jest uprzednie przeprowadzenie konsultacji; obywatele Indonezji mogą przekroczyć granicę Portugalii, jeśli uzyskali oficjalne zezwolenie Portugalii.2. W przypadku wniosków wizowych złożonych przez obywateli Indonezji, którzy nie mają zamiaru przekraczania granicy ani przejazdu przez terytorium Portugalii- nie jest wymagane przeprowadzenie uprzedniej konsultacji. W takim przypadku żeby zapewnić, że obywatele Indonezji nie będą mogli swobodnie podróżować do Portugalii, pozostałe państwa Schengen wydadzą tym obywatelom wizę o ograniczonej ważności terytorialnej, uprawniającą ich do wjazdu na terytorium jednej lub kilku Umawiających się Stron, z wyjątkiem terytorium Portugalii.Komitet Wykonawczy rozpatrzy niniejszą kwestię ponownie pod koniec roku.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji z dnia 5 grudnia 2012 r. zmieniająca decyzję Komisji 2007/623/WE powołującą Grupę Wysokiego Szczebla Niezależnych Partnerów ds. Obciążeń Administracyjnych

text:
               12.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 382/9

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 5 grudnia 2012 r.
   zmieniająca decyzję Komisji 2007/623/WE powołującą Grupę Wysokiego Szczebla Niezależnych Partnerów ds. Obciążeń Administracyjnych
   2012/C 382/08
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji Komisji 2007/623/WE (1) Komisja utworzyła Grupę Wysokiego Szczebla Niezależnych Partnerów ds. Obciążeń Administracyjnych, zwaną dalej „grupą”, na okres trzech lat.

               (2)

               Na mocy decyzji Komisji z dnia 17 sierpnia 2010 r. (2010/C 223/03) (2) mandat grupy przedłużono do dnia 31 grudnia 2012 r. w celu pełnego wykorzystania potencjalnych oszczędności Programu działań na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych w Unii Europejskiej, który ma zostać zakończony do końca 2012 r.

               (3)

               Przygotowane w listopadzie 2011 r. sprawozdanie grupy na temat najlepszych praktyk w państwach członkowskich w zakresie wdrażania prawodawstwa UE w sposób powodujący jak najmniejsze obciążenia wskazuje na szereg możliwości pomocy dla administracji publicznej państw członkowskich w skuteczniejszym wdrażaniu prawodawstwa UE.

               (4)

               Najważniejszą kwestią dla Komisji jest zmniejszenie obciążeń administracyjnych i uproszczenie prawodawstwa, zwłaszcza dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) (3).

               (5)

               W związku z tym należy odpowiednio przedłużyć okres obowiązywania mandatu grupy i jej członków.

               (6)

               Grupa powinna nadal ściśle współpracować z partnerami i służbami Komisji oraz prowadzić regularną i zorganizowaną wymianę informacji i doświadczeń z Zastępcą Sekretarza Generalnego oraz Przewodniczącym Rady ds. Ocen Skutków,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W decyzji 2007/623/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               artykuł 1 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 1
               Grupa Wysokiego Szczebla ds. Obciążeń Administracyjnych
               Niniejszym powołuje się Grupę Wysokiego Szczebla Niezależnych Partnerów ds. Obciążeń Administracyjnych ze skutkiem od dnia 31 sierpnia 2007 r. Od dnia 1 stycznia 2013 r. jej oficjalna nazwa brzmi »Grupa Wysokiego Szczebla ds. Obciążeń Administracyjnych«, zwana dalej »grupą«.”;

               2)

               artykuł 2 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 2
               Zadanie
               Zadaniem grupy jest doradztwo Komisji w zakresie obciążeń administracyjnych, ciążących na przedsiębiorstwach, a szczególnie MŚP oraz mikroprzedsiębiorstw, w związku z prawodawstwem UE, a także w zakresie uproszczenia istniejących aktów prawnych UE, które kwalifikują się do rewizji, oraz sposobu na to, aby sprawić, by administracja publiczna w państwach członkowskich działała skuteczniej i lepiej reagowała na potrzeby partnerów, a szczególnie MŚP, przy wdrażaniu prawodawstwa UE.
               W szczególności zadaniem grupy będzie zapewnienie doradztwa Komisji:

                           —

                           w zakresie środków redukujących obciążenia administracyjne i upraszczających istniejące prawodawstwo, zwłaszcza pod kątem potrzeb małych przedsiębiorstw,

                           —

                           w zakresie jej programu upraszczania otoczenia prawnego, koncentrując się na aktach prawnych mogących w dużym stopniu zmniejszyć obciążenie administracyjne,

                           —

                           w oparciu o plany działania, dotyczące ewentualnych obciążeń administracyjnych, ciążących na przedsiębiorstwach, a szczególnie MŚP oraz mikroprzedsiębiorstw, w związku ze stosowaniem prawodawstwa UE,

                           —

                           w zakresie środków, jakie można podjąć na poziomie krajowym, aby pomóc państwom członkowskim w stosowaniu prawodawstwa UE przyjętego w ramach Programu na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych w sposób powodujący jak najmniejsze obciążenia,

                           —

                           w zakresie środków, jakie można podjąć na poziomie krajowym, aby sprawić, by administracja lepiej reagowała na obawy MŚP, ich potrzeby i konieczność rozwoju przy stosowaniu prawodawstwa UE

                     oraz wspieranie Komisji w dokonywaniu postępów w zakresie przyjmowania przez Radę i Parlament wniosków dotyczących zmniejszania obciążenia administracyjnego.
               Grupie udziela się mandatu do dnia 31 października 2014 r.”;

               3)

               artykuł 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Komisja może konsultować się z grupą w każdej sprawie związanej ze zmniejszaniem zbędnych obciążeń, ciążących na MŚP, a szczególnie mikroprzedsiębiorstwach, w związku ze stosowaniem prawodawstwa UE oraz w zakresie jej programu upraszczania otoczenia prawnego.”;

               4)

               w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
                           „Członków grupy powołuje Sekretarz Generalny w porozumieniu z Przewodniczącym.”;

                           b)

                           ustęp 3 otrzymuje brzmienie:
                           „3.   Członkowie są osobami powoływanymi jako osoby prywatne lub osobami powołanymi do reprezentowania wspólnego interesu łączących zainteresowane strony, które posiadają wiedzę fachową w zakresie zmniejszania obciążenia administracyjnego.”;

                           c)

                           w ust. 4 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
                           „Kadencję członków grupy przedłuża się do dnia 31 października 2014 r.”;

                           d)

                           ustęp 5 otrzymuje brzmienie:
                           „5.   Członkowie, którzy utracą zdolność wnoszenia należytego wkładu w prace grupy, złożą rezygnację lub nie spełniają warunków określonych w ust. 3 niniejszego artykułu lub w art. 339 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, mogą zostać zastąpieni na okres, jaki pozostaje do wygaśnięcia ich kadencji.”;

                           e)

                           ustęp 6 otrzymuje brzmienie:
                           „6.   Członkowie powołani jako osoby prywatne działają niezależnie i w interesie publicznym.
                           Członkowie powołani do reprezentowania wspólnych interesów łączących zainteresowane strony nie reprezentują pojedynczego interesu.”;

                           f)

                           ustęp 7 otrzymuje brzmienie:
                           „7.   Nazwiska osób powołanych jako osoby prywatne, nazwiska osób reprezentujących interes są publikowane w rejestrze grup ekspertów Komisji i podobnych podmiotów (»rejestrze«). Ponadto nazwiska członków są publikowane na stronie internetowej Sekretariatu Generalnego Komisji Europejskiej.”;

                           g)

                           po ustępie 7, dodaje się nowy ustęp 8 w następującym brzmieniu:
                           „8.   Dane osobowe są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.”;

               5)

               w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ustęp 3 otrzymuje brzmienie:
                           „3.   Członkowie grupy i ich przedstawiciele oraz zaproszeni eksperci i obserwatorzy podlegają wymogom zachowania tajemnicy zawodowej określonym w traktatach i ich przepisach wykonawczych, a także przestrzegają przepisów Komisji dotyczących bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych UE, określonych w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (4). W przypadku nieprzestrzegania przez nich powyższych zobowiązań Komisja może zastosować wszelkie właściwe środki.

                           b)

                           ustęp 6 otrzymuje brzmienie:
                           „6.   Komisja publikuje wszystkie odpowiednie dokumenty na temat działań przeprowadzonych przez grupę (takich jak porządki posiedzeń, protokoły i opinie uczestników) bezpośrednio w rejestrze lub poprzez link w rejestrze do strony, na której te informacje można znaleźć. Należy przewidzieć wyjątki od publikowania, w przypadku gdy ujawnienie dokumentu naruszyłoby ochronę interesu publicznego lub prywatnego, jak określono w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.”;

               6)

               artykuł 7 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 7
               Stosowalność
               Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 października 2014 r.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 31 grudnia 2012 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 5 grudnia 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 253 z 28.9.2007, s. 40.

      (2)  Dz.U. C 223 z 18.8.2010, s. 6.

      (3)  COM(2011) 803 – Zmniejszanie obciążeń regulacyjnych dla MŚP – Dostosowanie przepisów UE do potrzeb mikroprzedsiębiorstw.

      (4)  Decyzja Komisji z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny (Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1).”;


title: 2012/599/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/287

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010
   (2012/599/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (3), w szczególności jego art. 21,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0122/2012),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 9

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2008/420/WE: Decyzja Rady z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Australii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych

text:
               7.6.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 149/63

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 kwietnia 2008 r.
   w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Australii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych
   (2008/420/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty umowę z Rządem Australii dotyczącą pewnych aspektów usług lotniczych (zwana dalej „umową”) zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w Załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do rozpoczęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Umowa powinna zostać podpisana i stosowana tymczasowo, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Australii dotyczącej pewnych aspektów usług lotniczych, z zastrzeżeniem decyzji Rady w sprawie zawarcia tej umowy.
   Tekst umowy jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Do czasu wejścia w życie umowa jest stosowana tymczasowo od pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do dokonania notyfikacji przewidzianej w art. 7 ust. 2 umowy.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 7 kwietnia 2008 r.

            W imieniu Rady

         R. ŽERJAV

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               7.6.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 149/65

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Rządem Australii dotycząca pewnych aspektów usług lotniczych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA
   z jednej strony, oraz
   RZĄD AUSTRALII
   z drugiej strony,
   (zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”)
   STWIERDZAJĄC, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości uznał, że niektóre postanowienia dwustronnych umów zawartych przez kilka Państw Członkowskich z państwami trzecimi są niezgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   STWIERDZAJĄC, że została zawarta pewna ilość dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między kilkoma Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Australią, zawierających podobne postanowienia oraz że na Państwach Członkowskich ciąży zobowiązanie podejmowania wszelkich odpowiednich kroków mających na celu usunięcie niezgodności między takimi umowami a Traktatem WE,
   STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie szeregu aspektów, które mogą zostać włączone do dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   STWIERDZAJĄC, że na mocy prawa Wspólnoty Europejskiej wspólnotowi przewoźnicy lotniczy ustanowieni w Państwie Członkowskim mają prawo do niedyskryminacyjnego dostępu do tras lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a niektórymi państwami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych państw trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych licencjonowanych zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   UZNAJĄC, że spójność między prawem Wspólnoty Europejskiej a postanowieniami umów dwustronnych dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Australią będzie stanowić solidną podstawę prawną dla świadczenia usług lotniczych między Wspólnotą Europejską a Australią i zachowa kontynuację takich usług lotniczych,
   STWIERDZAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów dotyczących usług lotniczych między Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a Australią, które są zgodne z prawem Wspólnoty Europejskiej, nie muszą zostać zmienione lub zastąpione,
   STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszej umowy celem Wspólnoty Europejskiej nie jest zwiększenie ogólnej wielkości przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a Australią, ani naruszenie równowagi między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi a przewoźnikami lotniczymi z Australii, ani zmiana wykładni odnoszących się do praw przewozowych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych dotyczących praw przewozowych,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   1.   Do celów niniejszej Umowy „Państwa Członkowskie” oznacza Państwa Członkowskie Wspólnoty Europejskiej; „Umawiająca się Strona” oznacza umawiającą się stronę niniejszej umowy; „strona” oznacza stronę odpowiedniej dwustronnej umowy dotyczącej usług lotniczych; „przewoźnik lotniczy” oznacza również przedsiębiorstwo lotnicze; „terytorium Wspólnoty Europejskiej” oznacza terytoria Państw Członkowskich, do których ma zastosowanie Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.
   2.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do obywateli Państwa Członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do obywateli Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
   3.   Zawarte w każdej z umów wymienionych w załączniku I odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych z Państwa Członkowskiego będącego stroną takiej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych wyznaczonych przez to Państwo Członkowskie.
   Artykuł 2
   Wyznaczenie, upoważnienie i cofnięcie
   1.   Postanowienia ust. 3 i 4 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przez dane Państwo Członkowskie przewoźnika lotniczego, upoważnień i zezwoleń udzielonych mu przez Australię oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia upoważnień lub zezwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.
   2.   Postanowienia ust. 3 i 4 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych odpowiednio w załączniku II lit. a) i b) w odniesieniu do, odpowiednio, wyznaczenia przewoźnika lotniczego przez Australię, upoważnień i zezwoleń udzielonych mu przez dane Państwo Członkowskie oraz odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia upoważnień lub zezwoleń udzielonych przewoźnikowi lotniczemu.
   3.   Po otrzymaniu takiego wyznaczenia i wniosków od wyznaczonego(-ych) przewoźnika(-ów) lotniczego(-ych) w wymaganej formie i w sposób wymagany dla zezwoleń eksploatacyjnych oraz dla zezwoleń technicznych, każda ze stron wydaje, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, właściwe upoważnienia i zezwolenia w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem, że:

               a)

               w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez Państwo Członkowskie:

                           (i)

                           przewoźnik lotniczy jest ustanowiony, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, na terytorium wyznaczającego Państwa Członkowskiego i posiada ważną licencję na prowadzenie działalności wydaną przez Państwo Członkowskie zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej;

                           (ii)

                           Państwo Członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a właściwa władza lotnicza jest wyraźnie określona w wyznaczeniu;

                           (iii)

                           przewoźnik lotniczy ma główne miejsce prowadzenia działalności na terytorium Państwa Członkowskiego, które wydało mu ważną licencję na prowadzenie działalności; oraz

                           (iv)

                           przewoźnik lotniczy jest własnością, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, i pozostaje pod skuteczną kontrolą Państw Członkowskich lub obywateli Państw Członkowskich lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych innych państw;

               b)

               w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez Australię:

                           (i)

                           Australia sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym; oraz

                           (ii)

                           przewoźnik lotniczy ma główne miejsce prowadzenia działalności w Australii.

         4.   Każda ze stron może odmówić, cofnąć, zawiesić lub ograniczyć zezwolenie eksploatacyjne lub zezwolenia techniczne wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez drugą Stronę, jeżeli:

               a)

               w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez Państwo Członkowskie:

                           (i)

                           przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, na terytorium wyznaczającego Państwa Członkowskiego lub nie posiada ważnej licencji na prowadzenie działalności wydanej przez Państwo Członkowskie zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej; lub

                           (ii)

                           Państwo Członkowskie odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje ani nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym, lub właściwa władza lotnicza nie jest wyraźnie określona w wyznaczeniu; lub

                           (iii)

                           przewoźnik lotniczy nie ma głównego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Państwa Członkowskiego, które wydało mu licencję na prowadzenie działalności; lub

                           (iv)

                           przewoźnik lotniczy nie stanowi własności, bezpośrednio lub poprzez udział większościowy, i nie pozostaje pod skuteczną kontrolą Państw Członkowskich lub obywateli Państw Członkowskich lub innych państw wymienionych w załączniku III lub obywateli tych innych państw; lub

                           (v)

                           przewoźnik lotniczy otrzymał już zezwolenie eksploatacyjne zgodnie z dwustronną umową między Australią a innym Państwem Członkowskim, a Australia może wykazać, że wykonywanie praw przewozowych zgodnie z niniejszą Umową na trasie, która zawiera punkt znajdujący się na terytorium tego innego Państwa Członkowskiego, byłoby obejściem ograniczeń trzeciej lub czwartej lub piątej wolności lotniczej nałożonych przez wyżej wymienioną inną umowę; lub

                           (vi)

                           przewoźnik lotniczy posiada certyfikat przewoźnika lotniczego wydany przez Państwo Członkowskie i nie istnieje dwustronna umowa dotycząca usług lotniczych między Australią a tym Państwem Członkowskim, a Australia może wykazać, że prawa przewozowe niezbędne do prowadzenia proponowanej działalności nie są wzajemnie dostępne dla wyznaczonego(-ych) przewoźnika(-ów) lotniczego(-ych) z Australii;

               b)

               w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez Australię:

                           (i)

                           Australia nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym; lub

                           (ii)

                           przewoźnik lotniczy nie ma głównego miejsca prowadzenia działalności w Australii.

         5.   Wykonując swoje prawa na mocy ust. 4, i bez uszczerbku dla jej praw wynikających z ust. 4 lit. a) pkt (v) i (vi) niniejszego artykułu, Australia nie stosuje dyskryminacji między przewoźnikami lotniczymi z Państw Członkowskich ze względu na ich narodowość.
   Artykuł 3
   Prawa dotyczące kontroli regulacyjnej
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II lit. c).
   2.   Jeżeli Państwo Członkowskie (pierwsze Państwo Członkowskie) wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje drugie Państwo Członkowskie, prawa Australii wynikające z postanowień dotyczących bezpieczeństwa zawartych w umowie między pierwszym Państwem Członkowskim, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a Australią, mają w równym stopniu zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania norm bezpieczeństwa przez to drugie Państwo Członkowskie oraz do zezwolenia eksploatacyjnego tego przewoźnika lotniczego.
   Artykuł 4
   Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w załączniku II lit. d).
   2.   Taryfy pobierane przez przewoźnika(-ów) lotniczego(-ych) wyznaczonego(-ych) przez Australię zgodnie z umową wymienioną w załączniku I zawierającą postanowienie wymienione w załączniku II lit. d) za przewóz w całości wewnątrz Wspólnoty Europejskiej podlegają prawu Wspólnoty Europejskiej.
   Artykuł 5
   Załączniki do Umowy
   Załączniki do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część.
   Artykuł 6
   Zmiany lub poprawki
   Zmiany lub poprawki do niniejszej Umowy mogą zostać dokonane przez Umawiające się Strony w każdym czasie za ich obopólną zgodą.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie po dokonaniu przez Umawiające się Strony wzajemnej pisemnej notyfikacji zakończenia ich wewnętrznych procedur niezbędnych do wejścia w życie umowy.
   2.   Nie naruszając ust. 1, Umawiające się Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej Umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   3.   Umowy oraz inne ustalenia między Państwami Członkowskimi a Australią, które w dniu podpisania niniejszej Umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, są wymienione w załączniku I lit. b). Niniejszą Umowę stosuje się do wszystkich takich umów i ustaleń z dniem ich wejścia w życie lub rozpoczęcia tymczasowego stosowania.
   Artykuł 8
   Wygaśnięcie Umowy
   1.   W przypadku wygaśnięcia umowy wymienionej w załączniku 1, wygasają jednocześnie wszystkie postanowienia niniejszej Umowy odwołujące się do danej umowy wymienionej w załączniku 1.
   2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów wymienionych w załączniku I, wygasa jednocześnie niniejsza Umowa.

      W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie w tym celu umocowani, złożyli podpisy pod niniejszą Umową.
      Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w Brukseli, dnia dwudziestego dziewiątego kwietnia roku dwa tysiące ósmego w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim. W razie rozbieżności między wersjami językowymi pierwszeństwo ma wersja angielska.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За правителството на Австралия
         Por el Gobierno de Australia
         Za vládu Austrálie
         For Australiens regering
         Für die Regierung Australiens
         Austraalia valitsuse nimel
         Για την Κυβέρνηση της Αυστραλίας
         For the Government of Australia
         Pour le gouvernement d'Australie
         Per il governo d'Australia
         Austrālijas valdības vārdā
         Australijos Vyriausybės vardu
         Ausztrália kormánya részéről
         Għall-Gvern ta' l-Awstralja
         Voor de Regering van Australië
         W imieniu Rządu Australii
         Pelo Governo da Austrália
         Pentru Guvernul Australiei
         Za vládu Austrálie
         Za vlado Avstralije
         Australian hallituksen puolesta
         För Australiens regering

   ZAŁĄCZNIK I
   Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej Umowy

               a)

               Umowy dotyczące usług lotniczych między Związkiem Australijskim a Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były już zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane:

                           —

                           Umowa między Rządem Federalnym Austrii a Rządem Związku Australijskiego dotycząca usług lotniczych, sporządzona w Wiedniu w dniu 22 marca 1967 r. (zwana dalej „Umową Australia-Austria”);
                           Uzupełniona protokołem ustaleń podpisanym w Wiedniu w dniu 25 marca 1999 r.

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między Rządem Królestwa Danii a Rządem Australii parafowana w Canberze w dniu 16 października 1998 r. (zwana dalej „Projektem umowy Australia-Dania”);
                           Uzupełniona protokołem ustaleń w sprawie współpracy między państwami skandynawskimi w zakresie skandynawskiego systemu linii lotniczych (SAS – Scandinavian Airlines System) parafowanym w Canberze w dniu 16 października 1998 r.;
                           Uzupełniona uzgodnionym protokołem z dnia 16 października 1998 r.

                           —

                           Umowa między Rządem Republiki Finlandii a Rządem Związku Australijskiego dotycząca usług lotniczych parafowana w dniu 15 czerwca 1999 r. (zwana dalej „Projektem umowy Australia-Finlandia”);
                           Uzupełniona protokołem ustaleń podpisanym w Helsinkach w dniu 15 czerwca 1999 r.

                           —

                           Umowa między Rządem Związku Australijskiego a Rządem Republiki Francuskiej dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Canberze w dniu 13 kwietnia 1965 r. (zwana dalej „Umową Australia-Francja”);
                           Zmieniona wymianą listów podpisanych w Paryżu dnia 22 grudnia 1970 r. i 7 stycznia 1971 r.

                           —

                           Umowa między Republiką Federalną Niemiec a Związkiem Australijskim dotycząca transportu lotniczego, sporządzona w Bonn w dniu 22 maja 1957 r. (zwana dalej „Umową Australia-Niemcy”);
                           Odczytywana razem z protokołem ustaleń podpisanym w Canberze w dniu 12 czerwca 1998 r. oraz wymianą listów z dnia 17 września 1998 r. i 5 listopada 1998 r.

                           —

                           Umowa między Rządem Królestwa Grecji a Rządem Związku Australijskiego dotycząca usług lotniczych, sporządzona w Atenach w dniu 10 czerwca 1971 r., ze zmianami (zwana dalej „Umową Australia-Grecja”).

                           —

                           Umowa między Rządem Republiki Greckiej a Rządem Australii dotycząca usług lotniczych, parafowana w Atenach w dniu 11 listopada 1997 r. i załączona do protokołu ustaleń podpisanego w Atenach w dniu 11 listopada 1997 r. (zwana dalej „Projektem zmienionej umowy Australia-Grecja”).

                           —

                           Umowa dotycząca transportu lotniczego między Irlandią a Australią zawarta drogą wymiany not z dni 26 listopada 1957 r. i 30 grudnia 1957 r. (zwana dalej „Umową Australia-Irlandia”).

                           —

                           Umowa między Rządem Związku Australijskiego a Rządem Republiki Włoskiej dotycząca usług lotniczych, sporządzona w Rzymie w dniu 10 listopada 1960 r., ze zmianami (zwana dalej „Umową Australia-Włochy”).

                           —

                           Umowa między Rządem Australii a Rządem Wielkiego Księstwa Luksemburga dotycząca usług lotniczych, załączona do protokołu ustaleń sporządzonego w Luksemburgu w dniu 3 września 1997 r. (zwana dalej „Projektem umowy Australia-Luksemburg”).

                           —

                           Umowa między Rządem Malty a Rządem Australii dotycząca usług lotniczych, sporządzona w Canberze w dniu 11 września 1996 r. (zwana dalej „Umową Australia-Malta”);
                           Uzupełniona wymianą listów w dniu 1 grudnia 2003 r.

                           —

                           Umowa między Rządem Królestwa Niderlandów a Rządem Związku Australijskiego dotycząca ustanowienia usług lotniczych, sporządzona w Canberze w dniu 25 września 1951 r. (zwana dalej „Umową Australia-Niderlandy”).

                           —

                           Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Australii o komunikacji lotniczej, sporządzona w Warszawie w dniu 28 kwietnia 2004 r. (zwana dalej „Umową Australia-Polska”).

                           —

                           Umowa dotycząca usług lotniczych między Rządem Królestwa Szwecji a Rządem Australii parafowana w Canberze w dniu 16 października 1998 r. (zwana dalej „Projektem umowy Australia-Szwecja”);
                           Uzupełniona protokołem ustaleń w sprawie współpracy między państwami skandynawskimi w zakresie skandynawskiego systemu linii lotniczych (SAS – Scandinavian Airlines System) parafowana w Canberze w dniu 16 października 1998 r.;
                           Uzupełniona Uzgodnionym Protokołem z dnia 16 października 1998 r.

                           —

                           Umowa między Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a Rządem Związku Australijskiego dotycząca usług lotniczych świadczonych pomiędzy i poza ich terytoriami, sporządzona w Londynie w dniu 7 lutego 1958 r., ze zmianami (zwana dalej „Umową Australia-Zjednoczone Królestwo”).

               b)

               Umowy dotyczące usług lotniczych i inne ustalenia parafowane lub podpisane między Związkiem Australijskim a Państwami Członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej Umowy nie weszły jeszcze w życie ani nie były stosowane tymczasowo.

         ZAŁĄCZNIK II
   Wykaz artykułów, które zawarte są w umowach wymienionych w załączniku 1 i o których mowa w art. 2-5 niniejszej Umowy

               a)

               Wyznaczenie:

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Australia-Austria; (1)

                           —

                           Artykuł 3 Projektu umowy Australia-Dania;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Australia-Niemcy; (1)

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Australia-Grecja; (1)

                           —

                           Artykuł 4 Projektu umowy Australia-Grecja; (1)

                           —

                           Artykuł 3 Projektu umowy Australia-Luksemburg; (1)

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Australia-Irlandia; (1)

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Australia-Włochy; (1)

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Australia-Malta; (1)

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Australia-Niderlandy; (1)

                           —

                           Artykuł 2 Umowy Australia-Polska;

                           —

                           Artykuł 3 Projektu umowy Australia-Szwecja;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Australia-Zjednoczone Królestwo.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           —

                           Artykuł 7 Umowy Australia-Austria; (1)

                           —

                           Artykuł 4 Projektu umowy Australia-Dania;

                           —

                           Artykuł 5 Projektu umowy Australia-Finlandia;

                           —

                           Artykuł 8 Umowy Australia-Francja; (1)

                           —

                           Artykuł 4 Umowy Australia-Niemcy; (1)

                           —

                           Artykuł 5 Umowy Australia-Grecja; (1)

                           —

                           Artykuł 5 Projektu umowy Australia-Grecja; (1)

                           —

                           Artykuł 7 Umowy Australia-Irlandia; (1)

                           —

                           Artykuł 5 Umowy Australia-Włochy; (1)

                           —

                           Artykuł 4 Projektu umowy Australia-Luksemburg; (1)

                           —

                           Artykuł 5 Umowy Australia-Malta; (1)

                           —

                           Artykuł 6 Umowy Australia-Niderlandy; (1)

                           —

                           Artykuł 2 Umowy Australia-Polska;

                           —

                           Artykuł 4 Projektu umowy Australia-Szwecja;

                           —

                           Artykuł 3 Umowy Australia-Zjednoczone Królestwo.

               c)

               Kontrola regulacyjna:

                           —

                           Załącznik 4 do protokołu ustaleń między władzami lotniczymi Rządu Australii a Rządem Austrii, podpisanego w dniu 25 marca 1999 r. – stosowany tymczasowo w ramach umowy Australia-Austria;

                           —

                           Artykuł 17 Projektu umowy Australia-Dania;

                           —

                           Artykuł 8 Projektu umowy Australia-Finlandia;

                           —

                           Załącznik C do protokołu ustaleń między władzami lotniczymi Rządu Australii a Rządem Republiki Federalnej Niemiec, podpisanego w Canberze w dniu 12 czerwca 1998 r. – stosowany tymczasowo w ramach Umowy Australia-Niemcy;

                           —

                           Artykuł 8 Projektu umowy Australia-Grecja;

                           —

                           Artykuł 7 Projektu umowy Australia-Luksemburg;

                           —

                           Artykuł 8 Umowy Australia-Malta;

                           —

                           Załącznik C do Protokołu Ustaleń między władzami lotniczymi Rządu Australii a Rządem Królestwa Niderlandów, podpisanego w Hadze w dniu 4 września 1997 r. – stosowany tymczasowo w ramach umowy Australia-Niderlandy;

                           —

                           Artykuł 5 Umowy Australia-Polska;

                           —

                           Artykuł 17 Projektu umowy Australia-Szwecja.

               d)

               Taryfy za przewóz wewnątrz Wspólnoty Europejskiej:

                           —

                           Artykuł 9 Umowy Australia-Austria;

                           —

                           Artykuł 13 Projektu umowy Australia-Dania;

                           —

                           Artykuł 14 Projektu umowy Australia-Finlandia;

                           —

                           Artykuł 10 Umowy Australia-Francja;

                           —

                           Załącznik E do protokołu ustaleń między władzami lotniczymi Rządu Australii a Rządem Republiki Federalnej Niemiec, podpisanego w Canberze w dniu 12 czerwca 1998 r. w związku z wymianą listów z dnia 17 września 1998 r. i 5 listopada 1998 r. – stosowany tymczasowo w ramach Umowy Australia-Niemcy;

                           —

                           Artykuł 9 Umowy Australia-Grecja;

                           —

                           Artykuł 14 Projektu umowy Australia-Grecja;

                           —

                           Artykuł 9 Umowy Australia-Irlandia;

                           —

                           Artykuł 9 Umowy Australia-Włochy;

                           —

                           Artykuł 11 Projektu umowy Australia-Luksemburg;

                           —

                           Artykuł 14 Umowy Australia-Malta;

                           —

                           Sekcja IV Załącznika do Umowy Australia-Niderlandy;

                           —

                           Artykuł 10 Umowy Australia-Polska;

                           —

                           Artykuł 13 Projektu umowy Australia-Szwecja;

                           —

                           Artykuł 7 Umowy Australia-Zjednoczone Królestwo.

      (1)  Art. 2 ust. 2 niniejszej Umowy nie ma zastosowania do tych postanowień.
   ZAŁĄCZNIK III
   Wykaz innych państw, o których mowa w art. 2 niniejszej Umowy

               a)

               Republika Islandii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               b)

               Księstwo Lichtensteinu (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               c)

               Królestwo Norwegii (na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym);

               d)

               Konfederacja Szwajcarska (na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie transportu lotniczego).