title: 2004/508/WE:Decyzja Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów

text:
               11.6.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 210/1

      DECYZJA ZARZĄDU EUROPEJSKIEJ AGENCJI BEZPIECZEŃSTWA I ZDROWIA W PRACY

   z dnia 4 marca 2004 r.
   w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie publicznego dostępu do dokumentów
   (2004/508/WE)
   ZARZĄD,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1654/2003 z dnia 18 czerwca 2003 r., zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2062/94 ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (1),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Uprawnieni
   1.   Prawo dostępu dotyczy dokumentów Agencji, tzn. dokumentów przez nią sporządzonych lub przez nią otrzymanych i znajdujących się w jej posiadaniu.
   2.   Każdy obywatel Unii, każda osoba fizyczna i prawna zamieszkała lub mająca zarejestrowaną Agencję w Państwie Członkowskim korzysta ze swojego prawa dostępu do dokumentów Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (dalej zwanej „Agencją”) na podstawie art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, zgodnie z zawartymi w nim szczegółowymi postanowieniami.
   3.   Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, obywatele państw trzecich niezamieszkali w Państwie Członkowskim oraz osoby prawne nieposiadające zarejestrowanej Agencji w którymkolwiek z Państw Członkowskich korzystają z prawa dostępu do dokumentów Agencji na tych samych warunkach co uprawnieni, o których mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
   Artykuł 2
   Wnioski o udzielenie dostępu
   1.   Wnioski o udzielenie dostępu do dokumentów, które nie zostały udostępnione publicznie, należy składać na piśmie i wysłać do Agencji pocztą elektroniczną (docrequest@ osha.eu.int), listem (European Agency for Safety and Health at Work, Documentation, Gran Vía, 33, E-48009, Bilbao, Hiszpania) lub faksem [(0034) 944794383]. Agencja udziela odpowiedzi na wnioski pierwotne i powtórne w sprawie dostępu w ciągu piętnastu dni roboczych od daty zarejestrowania wniosku. W przypadku skomplikowanych lub obszernych wniosków nieprzekraczalny termin może zostać przedłużony o piętnaście dni roboczych. Każde przedłużenie nieprzekraczalnego terminu wymaga uzasadnienia i powinno ono zostać podane do wiadomości wnioskodawcy z wyprzedzeniem.
   2.   Jeśli wniosek jest nieprecyzyjny, w rozumieniu art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, Agencja zwraca się do wnioskodawcy o dostarczenie dodatkowych informacji umożliwiających zidentyfikowanie objętych wnioskiem dokumentów; nieprzekraczalny termin na udzielenie odpowiedzi rozpoczyna bieg dopiero od momentu uzyskania przez Agencję powyższych informacji.
   3.   Każda decyzja, która jest choćby częściowo negatywna, określa przyczynę odmowy, opartą na jednym z wyjątków wymienionych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, i informuje wnioskodawcę o przysługujących mu środkach odwoławczych.
   Artykuł 3
   Rozpatrywanie wniosków pierwotnych
   1.   Bez uszczerbku dla art. 8 niniejszej decyzji, niezwłocznie po rejestracji wniosku przesyła się wnioskodawcy potwierdzenie jej otrzymania, chyba że odpowiedź może być wysłana pocztą zwrotną.
   Potwierdzenie otrzymania i odpowiedź przesyła się w formie pisemnej, tam gdzie to stosowne, drogą elektroniczną.
   2.   Wnioskodawca jest informowany o odpowiedzi na jego wniosek przez przewodniczącego danego wydziału.
   3.   Każda odpowiedź, która jest choćby częściowo negatywna, informuje wnioskodawcę o jego prawie do złożenia, w ciągu piętnastu dni roboczych od daty otrzymania odpowiedzi, powtórnego wniosku do Agencji w celu powtórnego jego rozpatrzenia.
   4.   Brak odpowiedzi ze strony Agencji w określonym terminie uprawnia wnioskodawcę do złożenia powtórnego wniosku.
   Artykuł 4
   Rozpatrywanie wniosków powtórnych
   1.   Dyrektor Agencji podejmie decyzje odmawiające dostępu w związku z wnioskami powtórnymi. Dyrektor powiadomi Zarząd Agencji o podjęciu takich działań.
   2.   Wnioskodawcę powiadamia się o podjętej decyzji na piśmie, a tam gdzie to stosowne — za pomocą środków elektronicznych, oraz informuje się go o prawie do wniesienia skargi do Sądu Pierwszej Instancji lub o złożeniu skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.
   Artykuł 5
   Konsultacje
   1.   W przypadku gdy Agencja otrzyma wniosek o udzielenie dostępu do dokumentu, który posiada, ale który pochodzi od strony trzeciej, Agencja sprawdzi, czy nie ma zastosowania jeden z wyjątków przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
   2.   Jeśli po zbadaniu Agencja uzna, że dostęp do dokumentu nie może być udzielony zgodnie z jednym z wyjątków przewidzianych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, negatywna odpowiedź zostaje wysłana wnioskodawcy bez konsultacji ze stroną trzecią, będącą autorem dokumentu.
   3.   Agencja rozpatrzy wniosek pozytywnie, bez konsultacji ze stroną trzecią, będącą autorem dokumentu, w przypadkach gdy:

               a)

               dokument, którego dotyczy wniosek, został już ujawniony przez autora lub zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001, lub podobnymi przepisami;

               b)

               ujawnienie lub częściowe ujawnienie jego treści nie naruszy w sposób oczywisty interesów określonych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

         4.   We wszystkich innych przypadkach przeprowadza się konsultacje ze stroną trzecią będącą autorem dokumentu. W szczególności, jeśli wniosek o udzielenie dostępu dotyczy dokumentu pochodzącego od Państwa Członkowskiego, Agencja skonsultuje się z organem, od którego dokumentu pochodzi, gdy:

               a)

               dokument został przekazany Agencji przed datą, od której stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1049/2001;

               b)

               Państwo Członkowskie zwróciło się do Agencji o nieujawnianie dokumentu bez jego uprzedniej zgody, zgodnie z art. 4 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.

         5.   Konsultowana strona trzecia, będąca autorem dokumentu, udziela odpowiedzi w nieprzekraczalnym terminie, który nie może być krótszy niż pięć dni roboczych, ale musi umożliwiać Agencji dotrzymanie jej własnych terminów na udzielenie odpowiedzi. W przypadku braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie lub jeśli nie można odnaleźć strony trzeciej, lub nie można jej zidentyfikować, Agencja podejmuje decyzję zgodnie z zasadami dotyczącymi wyjątków określonymi w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, biorąc pod uwagę uzasadnione interesy strony trzeciej na podstawie posiadanych przez nią informacji.
   6.   Jeśli Agencja zamierza udzielić dostępu do dokumentu wbrew wyraźnej opinii autora, powiadamia go o zamiarze ujawnienia, po upływie okresu dziesięciu dni roboczych, dokumentu i zwraca mu uwagę na przysługujące mu środki odwoławcze mające na celu sprzeciwienie się ujawnieniu.
   Artykuł 6
   Wykonywanie prawa dostępu
   1.   Dokumenty przesyła się pocztą, faksem lub, w miarę możliwości, pocztą elektroniczną. Jeśli dokumenty są obszerne lub ich przekazanie jest utrudnione, wnioskodawca może zostać zaproszony do zapoznania się z dokumentami na miejscu. Zapoznanie takie jest bezpłatne.
   2.   Jeśli dokument został opublikowany, odpowiedź składa się z odniesienia do publikacji lub miejsca, w którym dokument jest dostępny oraz, tam gdzie to stosowne, wskazania jego adresu internetowego na stronie www.agency.osha.eu.int.
   3.   Jeśli objętość dokumentów objętych wnioskiem przekracza dwadzieścia stron, wnioskodawca może zostać obciążony opłatą w wysokości 0,10 EUR za stronę plus koszty przesyłki. Opłaty za inne media ustalane są indywidualnie dla każdej sprawy, lecz nie mogą przekraczać rozsądnej kwoty.
   Artykuł 7
   Środki ułatwiające dostęp do dokumentów
   1.   Aby wprowadzić w życie prawa obywateli zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001, Agencja zapewni dostęp do rejestru dokumentów. Dostęp do rejestru zostanie zapewniony w formie elektronicznej.
   2.   Rejestr zawiera tytuł dokumentu (w językach, w jakich jest on dostępny), numer porządkowy i inne użyteczne odniesienia, wskazanie jego autora i datę jego powstania lub przyjęcia.
   3.   Strona pomocy (we wszystkich językach urzędowych) informuje, w jaki sposób można uzyskać dokument. Jeśli dokument został opublikowany, znajdzie się tam łącznik z jego pełnym tekstem.
   Artykuł 8
   Dokumenty bezpośrednio dostępne publicznie
   1.   Niniejszy artykuł stosuje się tylko do dokumentów sporządzonych lub otrzymanych po dacie, od której stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1049/2001.
   2.   Następujące dokumenty są automatycznie dostarczane na wniosek oraz, o ile to możliwe, udostępniane bezpośrednio w formie elektronicznej:

               a)

               dokumenty pochodzące od stron trzecich, które zostały już ujawnione przez ich autora lub za jego zgodą;

               b)

               dokumenty już ujawnione w następstwie wcześniejszego wniosku.

         Artykuł 9
   Sprawozdania
   Agencja opublikuje corocznie, jako część sprawozdania rocznego, informacje dotyczące wykonania niniejszej decyzji, w szczególności dane statystyczne określające liczbę przypadków, w których instytucja odmówiła prawa dostępu do swoich dokumentów, oraz liczbę i przyczyny takich odmów zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
   Artykuł 10
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej przyjęcia i zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

      Sporządzono w Bilbao, dnia 4 marca 2004 r.

            W imieniu Zarządu

         Christa SCHWENG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 38.

      (2)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43.


title: Decyzja nr S10 z dnia 19 grudnia 2013 r. dotycząca przejścia od rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 i nr 574/72 do rozporządzeń (WE) nr 883/2004 i nr 987/2009 oraz stosowania procedur zwrotu kosztów  Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią

text:
               20.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 152/16

         DECYZJA NR S10
   z dnia 19 grudnia 2013 r.
   dotycząca przejścia od rozporządzeń (EWG) nr 1408/71 i nr 574/72 do rozporządzeń (WE) nr 883/2004 i nr 987/2009 oraz stosowania procedur zwrotu kosztów
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)
   (2014/C 152/03)
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO,
   uwzględniając art. 72 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), zgodnie z którym Komisja Administracyjna odpowiada za rozpatrywanie wszelkich spraw administracyjnych lub dotyczących wykładni, wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia (WE) nr 987/2009 (2),
   uwzględniając art. 87–91 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,
   uwzględniając art. 64 ust. 7 i art. 93–97 rozporządzenia (WE) nr 987/2009,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i (WE) nr 987/2009 weszły w życie z dniem 1 maja 2010 r., a rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 straciły moc z tym samym dniem, z wyjątkiem sytuacji uregulowanych w art. 90 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i w art. 96 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

               (2)

               Konieczne jest wyjaśnienie sposobu określenia państwa członkowskiego będącego dłużnikiem i wierzycielem w sytuacji, gdy świadczenia rzeczowe zostały zapewnione lub udzielono na nie zezwolenia zgodnie z rozporządzeniami (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72, ale zwrot kosztów związanych z tymi świadczeniami nastąpił po wejściu w życie rozporządzeń (WE) nr 883/2004 i (WE) nr 987/2009, w szczególności w przypadkach, gdy w nowych rozporządzeniach odpowiedzialność za ponoszenie tych kosztów uległa zmianie.

               (3)

               Konieczne jest wyjaśnienie, jaka procedura zwrotu kosztów powinna być stosowana w sytuacji, gdy wnioski o świadczenia rzeczowe złożone zostały zgodnie z rozporządzeniami (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72, a procedura zwrotu kosztów odbywa się po dacie wejścia w życie rozporządzeń (WE) nr 883/2004 i (WE) nr 987/2009.

               (4)

               W ust. 5 decyzji nr H1 określa się status zaświadczeń (formularzy E) oraz europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego (w tym certyfikatu tymczasowo ją zastępującego) wydanych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 883/2004 oraz rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

               (5)

               Przepisy zawarte w ust. 4 decyzji S1 oraz w art. 2 decyzji nr S9 zawierają ogólne zasady dotyczące ponoszenia odpowiedzialności za koszt świadczeń udzielonych na podstawie ważnej europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego, które należy stosować także w sytuacjach przejściowych.

               (6)

               Zgodnie z art. 62 i 63 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 państwa członkowskie, które nie zostały wymienione w załączniku 3 do rozporządzenia (WE) nr 987/2009, dokonują zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych udzielonych członkom rodziny, którzy nie mają miejsca zamieszkania w tym samym państwie członkowskim co ubezpieczony, oraz emerytom i rencistom oraz członkom ich rodzin na podstawie rzeczywistych wydatków od dnia 1 maja 2010 r.

               (7)

               Koszt świadczeń rzeczowych udzielonych na podstawie art. 19 ust. 1, art. 20 ust. 1 i art. 27 ust. 1 i 3 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 ponosi właściwa instytucja odpowiedzialna za koszt świadczeń rzeczowych udzielonych członkom rodziny, którzy nie mają miejsca zamieszkania w tym samym państwie członkowskim co ubezpieczony, oraz emerytom i rencistom oraz członkom ich rodzin w państwie członkowskim, w którym mają miejsce zamieszkania.

               (8)

               Zgodnie z art. 64 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 państwa członkowskie wymienione w załączniku 3 mogą nadal stosować po dniu 1 maja 2010 r. przez okres pięciu lat art. 94 i 95 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 do obliczania kwot zryczałtowanych.

               (9)

               W rozporządzeniu (WE) nr 987/2009 wprowadzono nowe procedury zwrotu kosztów opieki zdrowotnej w celu przyspieszenia zwrotów pomiędzy państwami członkowskimi oraz zapobiegania kumulacji należności nieuregulowanych przez dłuższy czas.

               (10)

            W celu zagwarantowania jednolitego i spójnego stosowania przepisów wspólnotowych, należy zapewnić przejrzystość i dostarczyć wskazówki instytucjom znajdującym się w wyżej wymienionych sytuacjach.
         Działając zgodnie z warunkami określonymi w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   I.   Tymczasowe uzgodnienia w celu określenia państwa członkowskiego odpowiedzialnego za koszty planowanego leczenia i niezbędnej opieki z uwagi na zmiany w zakresie kompetencji na podstawie rozporządzenia (WE) nr 883/2004

               1.

               Jeżeli leczenie odbyło się

                           —

                           w odniesieniu do państw członkowskich – przed dniem 1 maja 2010 r., odpowiedzialność za koszty związane z daną osobą określa się zgodnie z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 1408/71;

                           —

                           w odniesieniu do Szwajcarii – przed dniem 1 kwietnia 2012 r., odpowiedzialność za koszty związane z daną osobą określa się zgodnie z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 1408/71;

                           —

                           w odniesieniu do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii – przed dniem 1 czerwca 2012 r., odpowiedzialność za koszty związane z daną osobą określa się zgodnie z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 1408/71.

               2.

               Koszty całego leczenia ponosi instytucja, która wydała zezwolenie danej osobie na udanie się do innego państwa członkowskiego w celu podjęcia leczenia odpowiedniego do jej stanu zdrowia (leczenia planowanego) zgodnie z rozporządzeniami (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72

                           —

                           jeśli, w odniesieniu do państw członkowskich, leczenie ma miejsce częściowo lub w całości po dniu 30 kwietnia 2010 r.;

                           —

                           jeśli, w odniesieniu do Szwajcarii, leczenie ma miejsce częściowo lub w całości po dniu 31 marca 2012 r.;

                           —

                           jeśli, w odniesieniu do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii, leczenie ma miejsce częściowo lub w całości po dniu 31 maja 2012 r.

               3.

               Jeżeli leczenie rozpoczęto w oparciu o art. 22 ust. 3 lit. a) lub art. 31 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 1408/71, koszty tego leczenia powinny zostać poniesione zgodnie z przepisami zawartymi w tych artykułach, nawet jeżeli odpowiedzialność za koszty związane z daną osobą zmieniła się odpowiednio do przepisów rozporządzenia (WE) nr 883/2004. Jeżeli leczenie jest jednak kontynuowane

                           —

                           w odniesieniu do państw członkowskich – po dniu 31 maja 2010 r., koszty poniesione po tej dacie ponoszone są przez właściwą instytucję zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2004;

                           —

                           w odniesieniu do Szwajcarii – po dniu 30 kwietnia 2012 r., koszty poniesione po tej dacie ponoszone są przez właściwą instytucję zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2004;

                           —

                           w odniesieniu do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii – po dniu 30 czerwca 2012 r., koszty poniesione po tej dacie ponoszone są przez właściwą instytucję zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2004.

               4.

               Jeżeli leczenie odbyło się na podstawie art. 19 ust. 1 lub art. 27 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 883/2004

                           —

                           w odniesieniu do państw członkowskich – po dniu 30 kwietnia 2010 r. na podstawie ważnej europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego wydanej przed dniem 1 maja 2010 r., wniosek o zwrot kosztów tego leczenia nie może być odrzucony ze względu na zmianę odpowiedzialności za koszty opieki zdrowotnej danej osoby zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2004;

                           —

                           w odniesieniu do Szwajcarii – po dniu 31 marca 2012 r. na podstawie ważnej europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego wydanej przed dniem 1 kwietnia 2012 r., wniosek o zwrot kosztów tego leczenia nie może być odrzucony ze względu na zmianę odpowiedzialności za koszty opieki zdrowotnej danej osoby zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2004;

                           —

                           w odniesieniu do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii, po dniu 31 maja 2012 r. na podstawie ważnej europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego wydanej przed dniem 1 czerwca 2012 r., wniosek o zwrot kosztów tego leczenia nie może być odrzucony ze względu na zmianę odpowiedzialności za koszty opieki zdrowotnej danej osoby zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 883/2004.

         Instytucja zobowiązana do zwrotu kosztów świadczeń udzielonych na podstawie europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego może wnioskować o to, aby instytucja, w której dana osoba była prawidłowo zarejestrowana w czasie, w którym zostało udzielone świadczenie, zwróciła koszty tych świadczeń pierwszej instytucji lub, jeżeli osoba ta nie była uprawniona do korzystania z europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego, uregulowała tę sprawę z daną osobą.
   II.   Procedura zwrotu kosztów na podstawie rzeczywistych wydatków w odniesieniu do państw członkowskich

               1.

               Wnioski o zwrot na podstawie rzeczywistych wydatków zapisane na kontach państwa członkowskiego będącego wierzycielem przed dniem 1 maja 2010 r. podlegają przepisom finansowym rozporządzenia (EWG) nr 574/72.
               Wnioski te przedstawia się instytucji łącznikowej państwa członkowskiego będącego dłużnikiem w terminie do dnia 31 grudnia 2011 r.

               2.

               Wszystkie wnioski o zwrot na podstawie rzeczywistych wydatków zapisane na kontach państwa członkowskiego będącego wierzycielem po dniu 30 kwietnia 2010 r. podlegają nowym procedurom zgodnie z przepisami art. 66–68 rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

         III.   Procedura zwrotu kosztów na podstawie rzeczywistych wydatków w odniesieniu do Szwajcarii

               1.

               Wnioski o zwrot na podstawie rzeczywistych wydatków w odniesieniu do Szwajcarii zapisane na kontach państwa członkowskiego będącego wierzycielem przed dniem 1 kwietnia 2012 r. podlegają przepisom finansowym rozporządzenia (EWG) nr 574/72.

               2.

               Wszystkie wnioski o zwrot na podstawie rzeczywistych wydatków w odniesieniu do Szwajcarii zapisane na kontach państwa członkowskiego będącego wierzycielem do dnia 31 marca 2012 r. przedstawia się instytucji łącznikowej państwa członkowskiego będącego dłużnikiem w terminie do dnia 31 grudnia 2013 r.

               3.

               Wszystkie wnioski o zwrot na podstawie rzeczywistych wydatków w odniesieniu do Szwajcarii zapisane na kontach państwa członkowskiego będącego wierzycielem po dniu 31 marca 2012 r. podlegają nowym procedurom zgodnie z przepisami art. 66–68 rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

         IV.   Procedura zwrotu kosztów na podstawie rzeczywistych wydatków w odniesieniu do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii

               1.

               Wnioski o zwrot na podstawie rzeczywistych wydatków w odniesieniu do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii zapisane na kontach państwa członkowskiego będącego wierzycielem przed dniem 1 czerwca 2012 r. podlegają przepisom finansowym rozporządzenia (EWG) nr 574/72.

               2.

               Wszystkie wnioski o zwrot na podstawie rzeczywistych wydatków w odniesieniu do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii zapisane na kontach państwa członkowskiego będącego wierzycielem do dnia 31 maja 2012 r. przedstawia się instytucji łącznikowej państwa członkowskiego będącego dłużnikiem w terminie do dnia 31 grudnia 2013 r.

               3.

               Wszystkie wnioski o zwrot na podstawie rzeczywistych wydatków w odniesieniu do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii zapisane na kontach państwa członkowskiego będącego wierzycielem po dniu 31 maja 2012 r. podlegają nowym procedurom zgodnie z przepisami art. 66–68 rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

         V.   Procedura zwrotu kosztów na podstawie kwot zryczałtowanych w odniesieniu do państw członkowskich

               1.

               Średnie koszty za lata do 2009 r. włącznie przedstawia się Komisji Obrachunkowej w terminie do dnia 31 grudnia 2011 r. Średnie koszty za 2010 r. przedstawia się Komisji Obrachunkowej w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r.

               2.

               Wszystkie wnioski o zwrot na podstawie kwot zryczałtowanych opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przed dniem 1 maja 2010 r. przedstawia się w terminie do dnia 1 maja 2011 r.

               3.

               Wszystkie wnioski o zwrot na podstawie kwot zryczałtowanych opublikowane po dniu 30 kwietnia 2010 r. podlegają nowym procedurom zgodnie z przepisami art. 66–68 rozporządzenia (WE) nr 987/2009. Art. 67 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 nie ma zastosowania do rejestrów dotyczących lat odniesienia poprzedzających wejście w życie rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

         VI.   Procedura zwrotu kosztów na podstawie kwot zryczałtowanych w odniesieniu do Szwajcarii

               1.

               Średnie koszty za lata do 2011 r. włącznie w odniesieniu do Szwajcarii przedstawia się Komisji Obrachunkowej w terminie do dnia 31 grudnia 2013 r. Średnie koszty za 2012 r. przedstawia się Komisji Obrachunkowej w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r.

               2.

               Wszystkie wnioski o zwrot na podstawie kwot zryczałtowanych w odniesieniu do Szwajcarii opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przed dniem 1 kwietnia 2012 r. przedstawia się w terminie do dnia 1 kwietnia 2013 r.

               3.

               Wszystkie wnioski o zwrot na podstawie kwot zryczałtowanych w odniesieniu do Szwajcarii opublikowane po dniu 31 marca 2012 r. podlegają nowym procedurom zgodnie z przepisami art. 66–68 rozporządzenia (WE) nr 987/2009. Art. 67 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 nie ma zastosowania do rejestrów dotyczących lat odniesienia poprzedzających wejście w życie rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

         VII.   Procedura zwrotu kosztów na podstawie kwot zryczałtowanych w odniesieniu do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii

               1.

               Średnie koszty za lata do 2011 r. włącznie w odniesieniu do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii przedstawia się Komisji Obrachunkowej w terminie do dnia 31 grudnia 2013 r. Średnie koszty za 2012 r. przedstawia się Komisji Obrachunkowej w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r.

               2.

               Wszystkie wnioski o zwrot na podstawie kwot zryczałtowanych w odniesieniu do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przed dniem 1 czerwca 2012 r. przedstawia się w terminie do dnia 1 czerwca 2013 r.

               3.

               Wszystkie wnioski o zwrot na podstawie kwot zryczałtowanych w odniesieniu do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii opublikowane po dniu 31 maja 2012 r. podlegają nowym procedurom zgodnie z przepisami art. 66–68 rozporządzenia (WE) nr 987/2009. Art. 67 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 nie ma zastosowania do rejestrów dotyczących lat odniesienia poprzedzających wejście w życie rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

         VIII.   Należności niezakwestionowane zgłoszone zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 574/72

               1.

               Należności w odniesieniu do państw członkowskich, które nie zostały zakwestionowane, uiszcza się niezwłocznie, nie później niż w ciągu 12 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji.

               2.

               Należności w odniesieniu do Szwajcarii, Islandii, Liechtensteinu i Norwegii, które nie zostały zakwestionowane, uiszcza się niezwłocznie, nie później niż w ciągu 24 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji.

         IX.   Należności zakwestionowane zgłoszone zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 574/72

               1.

               W odniesieniu do państw członkowskich instytucja łącznikowa państwa członkowskiego będącego wierzycielem musi zostać powiadomiona o zakwestionowaniu określonych należności w ciągu 12 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji. Zakwestionowanie należności, o którym powiadomiono po tej dacie, może zostać odrzucone.

               2.

               W odniesieniu do Szwajcarii, Islandii, Liechtensteinu i Norwegii instytucja łącznikowa państwa będącego wierzycielem musi zostać powiadomiona o zakwestionowaniu określonych należności w ciągu 24 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji. Zakwestionowanie należności, o którym powiadomiono po tej dacie, może zostać odrzucone.

               3.

               W odniesieniu do państw członkowskich instytucja łącznikowa państwa członkowskiego będącego dłużnikiem musi otrzymać odpowiedzi na zakwestionowanie należności w ciągu 12 miesięcy od ostatniego dnia miesiąca, w którym dokonano tego zakwestionowania, a najpóźniej w terminie 24 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji. Instytucja łącznikowa państwa będącego wierzycielem udziela odpowiedzi i przedstawia dowody wymagane przez stronę kwestionującą należność.

               4.

               W odniesieniu do Szwajcarii, Islandii, Liechtensteinu i Norwegii instytucja łącznikowa państwa będącego dłużnikiem musi otrzymać odpowiedzi na zakwestionowanie należności w ciągu 12 miesięcy od ostatniego dnia miesiąca, w którym dokonano tego zakwestionowania, a najpóźniej w terminie 36 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji. Instytucja łącznikowa państwa członkowskiego będącego wierzycielem udziela odpowiedzi i przedstawia dowody wymagane przez stronę kwestionującą należność.

               5.

               Należności zakwestionowane w odniesieniu do państw członkowskich ostatecznie rozstrzyga się i opłaca najpóźniej w terminie 24 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji.

               6.

               Należności zakwestionowane w odniesieniu do Szwajcarii, Islandii, Liechtensteinu i Norwegii ostatecznie rozstrzyga się i opłaca najpóźniej w terminie 36 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji.

               7.

               W przypadku braku odpowiedzi przed upływem wyżej wymienionych terminów zakwestionowanie danej należności uważa się za przyjęte. Odpowiedzi otrzymane przez instytucję łącznikową państwa będącego dłużnikiem po upływie tych terminów mogą zostać odrzucone.

         X.   Procedura ułatwiająca regulowanie należności

               1.

               Należności, które nie zostały uregulowane w wyżej wymienionych terminach i wobec których jedna ze stron nie zastosowała, w ciągu sześciu miesięcy od upływu terminu płatności, procedury określonej w art. 67 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 987/2009, uważa się za przedawnione.

               2.

               Instytucje łącznikowe państw mogą dwustronnie uzgodnić ogólne rozwiązanie dotyczące ostatecznego regulowania należności bez rozpatrywania każdego indywidualnego przypadku.

         XI.   Przepisy końcowe

               1.

               Przy stosowaniu tymczasowych uzgodnień naczelną zasadą powinna być dobra współpraca między instytucjami, pragmatyzm oraz elastyczność.

               2.

               Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia jej publikacji.

               3.

               Niniejsza decyzja zastępuje decyzję nr S7 z dnia 22 grudnia 2009 r.

            Przewodnicząca Komisji Administracyjnej

         Mariana ŽIUKIENĖ

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1334 z dnia 11 lipca 2017 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską

text:
               18.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 185/45

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1334
   z dnia 11 lipca 2017 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Włoch,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Augusta ROLLANDINA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowisko członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

               —

               Pierluigi MARQUIS, Consigliere e Presidente della Regione Autonoma Valle d'Aosta.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 lipca 2017 r.

            W imieniu Rady

         T. TÕNISTE

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


title: 2006/45/WE: Decyzja Komisji z dnia  20 grudnia 2005 r.  uchylająca decyzję 2001/381/WE przyjmującą zobowiązanie złożone w związku z przywozem do Wspólnoty niektórych rodzajów folii aluminiowej pochodzących z Rosji

text:
               31.1.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 26/13

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 20 grudnia 2005 r.
   uchylająca decyzję 2001/381/WE przyjmującą zobowiązanie złożone w związku z przywozem do Wspólnoty niektórych rodzajów folii aluminiowej pochodzących z Rosji
   (2006/45/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 8,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   WCZEŚNIEJSZA PROCEDURA

               (1)

               Rozporządzeniem (WE) nr 950/2001 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów folii aluminiowej („AHF”) pochodzących między innymi z Rosji. Decyzją 2001/381/WE (3) Komisja przyjęła zobowiązanie złożone przez rosyjskiego producenta eksportującego Joint Stock Company „United Company Siberian Aluminium”, który następnie zmienił nazwę (4) na Open Joint Stock Company Rusal Sayanal („Sayanal”).

         B.   UCHYLENIE DECYZJI 2001/381/WE

               (2)

               W odpowiedzi na wniosek złożony przez spółkę Sayanal Komisja wszczęła (5) częściowy przegląd okresowy, którego zakres był ograniczony do zbadania dumpingu, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

               (3)

               Ustalenia dokonane w toku przeglądu, przedstawione szczegółowo w rozporządzeniu Rady (WE) nr 161/2006 (6) wykazały, że spółka Sayanal nie stosuje już dumpingu. W rezultacie, w drodze wspomnianego powyżej rozporządzenia, stawka celna mająca zastosowanie do przywozu AHF od spółki Sayanal została ustalona na poziomie 0 %.

               (4)

               W związku z powyższym należy uchylić decyzję 2001/381/WE, w drodze której Komisja przyjęła zobowiązanie ze strony spółki Sayanal,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym uchyla się decyzję 2001/381/WE.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

      (2)  Dz.U. L 134 z 17.5.2001, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 998/2004 (Dz.U. L 183 z 20.5.2004, str. 4).

      (3)  Dz.U. L 134 z 17.5.2001, str. 67.

      (4)  Patrz: zawiadomienie 2004/C 193/03, Dz.U. C 193 z 29.7.2004, str. 3.

      (5)  Dz.U. C 285 z 23.11.2004, str. 3.

      (6)  Patrz: str. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/900 z dnia 22 maja 2017 r. w sprawie ustanowienia grupy roboczej ad hoc ds. art. 50 TUE pod przewodnictwem Sekretariatu Generalnego Rady

text:
               25.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 138/138

         DECYZJA RADY (UE) 2017/900
   z dnia 22 maja 2017 r.
   w sprawie ustanowienia grupy roboczej ad hoc ds. art. 50 TUE pod przewodnictwem Sekretariatu Generalnego Rady
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 240 ust. 3,
   uwzględniając decyzję Rady Europejskiej 2009/881/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. w sprawie sprawowania prezydencji Rady (1), w szczególności jej art. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 29 marca 2017 r. Rada Europejska otrzymała od Zjednoczonego Królestwa notyfikację informującą o jego zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej, co spowodowało uruchomienie procedury wynikającej z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE).

               (2)

               W dniu 29 kwietnia 2017 r. Rada Europejska przyjęła wytyczne przewidziane w art. 50 ust. 2 TUE. Zatwierdziła w szczególności uzgodnienia proceduralne zawarte w załączniku do oświadczenia 27 szefów państw lub rządów oraz przewodniczącego Rady Europejskiej i przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 15 grudnia 2016 r. Zgodnie z pkt 4 tego załącznika pomiędzy posiedzeniami Rady Europejskiej Rada i Komitet Stałych Przedstawicieli Rządów Państw Członkowskich (Coreper) – z pomocą specjalnej grupy roboczej mającej stałego przewodniczącego – będą zapewniać, aby negocjacje były prowadzone zgodnie z wytycznymi Rady Europejskiej i z wytycznymi negocjacyjnymi Rady, oraz wskazywać kierunek działań negocjatorowi Unii.

               (3)

               Należy zatem ustanowić grupę roboczą ad hoc ds. art. 50 TUE (zwaną dalej „grupą roboczą ad hoc”) mającą stałego przewodniczącego.

               (4)

               Grupa robocza ad hoc powinna wspomagać Coreper i Radę we wszystkich sprawach dotyczących wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii. W szczególności grupa robocza ad hoc powinna wspomagać Coreper i Radę w trakcie negocjacji prowadzonych na podstawie art. 50 TUE, zgodnie z wytycznymi Rady Europejskiej i z wytycznymi negocjacyjnymi Rady. Grupa robocza ad hoc mogłaby ponadto zapewniać wsparcie w sprawach związanych z procedurą wynikającą z art. 50 TUE, które nie wchodzą w zakres negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem.

               (5)

               Zważywszy na fakt, że procedura wynikająca z art. 50 TUE ma charakter tymczasowy, grupa robocza ad hoc powinna zostać rozwiązana z chwilą wypełnienia jej mandatu.

               (6)

               Po złożeniu notyfikacji na podstawie art. 50 TUE członek Rady Europejskiej i Rady reprezentujący występujące państwo członkowskie nie bierze udziału w obradach ani w podejmowaniu decyzji Rady Europejskiej i Rady dotyczących tego państwa,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym ustanawia się grupę roboczą ad hoc ds. art. 50 TUE.
   Przewodniczy jej Sekretariat Generalny Rady.
   Artykuł 2
   Grupa robocza ad hoc ds. art. 50 TUE wspomaga Coreper i Radę we wszystkich sprawach dotyczących wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii.
   Grupę roboczą ad hoc ds. art. 50 TUE rozwiązuje się z chwilą wypełnienia jej mandatu.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 maja 2017 r.

            W imieniu Rady

         L. GRECH

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 315 z 2.12.2009, s. 50.


title: 2006/667/WE,Euratom: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 20 września 2006 r. dotycząca mianowania sędziego Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich

text:
               5.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 274/15

      DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

   z dnia 20 września 2006 r.
   dotycząca mianowania sędziego Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich
   (2006/667/WE, Euratom)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 224,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 140,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   Na mocy art. 5 i 7 w związku z art. 47 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości oraz w wyniku rezygnacji pani Vericy TRSTENJAK (Verica TRSTENJAK), należy mianować sędziego Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich na okres pozostający do końca jej kadencji, to znaczy do dnia 31 sierpnia 2007 r.,
   STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Miro PREK zostaje mianowany sędzią Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich od dnia złożenia przez niego przysięgi do dnia 31 sierpnia 2007 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2006 r.

            Przewodniczący

         E. KOSONEN


title: Decyzja Komisji z dnia 30 lipca 1997 r. w sprawie aktualizacji kwot wyszczególnionych w rozporządzeniu (Euratom, EWWiS, WE) nr 3418/93 ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego

text:
Ważna informacja prawna

|

31997D0594

Dziennik Urzędowy L 239 , 30/08/1997 P. 0054 - 0055

		Decyzja Komisjiz dnia 30 lipca 1997 r.w sprawie aktualizacji kwot wyszczególnionych w rozporządzeniu (Euratom, EWWiS, WE) nr 3418/93 ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia finansowego(97/594/EWWiS, WE, Euratom)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali,uwzględniając rozporządzenie Komisji (Euratom, EWWiS, WE) nr 3418/93 z dnia 9 grudnia 1993 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia finansowego z dnia 21 grudnia 1977 r. [1], w szczególności jego art. 145,a także mając na uwadze, co następuje:indeks cen towarów konsumpcyjnych (EUR 15) wynosił 136,77 w grudniu 1992 r., 141,40 w grudniu 1993 r., 145,70 w grudniu 1994 r. oraz 150,00 w grudniu 1995 r.;na podstawie art. 145 rozporządzenia (Euratom, EWWiS, WE) nr 3418/93, ustalone kwoty wyszczególnione w tym rozporządzeniu powinny być dostosowane z mocą od dnia 1 stycznia 1997 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Ustalone kwoty wyszczególnione w rozporządzeniu (Euratom, EWWiS, WE) nr 3418/93 zostają uaktualnione z mocą od dnia 1 stycznia 1997 r., w następujący sposób:INDEKSACJA TRZYLETNIA(Ecu) || 1 stycznia 1994 r. | 1 stycznia 1997 r. |Artykuły 81 i 130 | 350 | 400 |Artykuł 109 tiret pierwsze | 900 | 1000 |Artykuł 109 tiret drugie | 2400 | 2600 |Artykuł 31 tiret trzecie | 3300 | 3600 |Artykuł 132 ust. 1 lit. a) | 7000 | 7700 |Artykuł 106 | 12000 | 13200 |Artykuł 110 tiret drugie lit. c) | 30000 | 32900 |Artykuł 107 | 42000 | 46000 |Artykuł 110 tiret drugie lit. b) | 90000 | 98700 |Artykuł 108 | 300000 | 329000 |Artykuł 132 ust. 1 lit. b) | 340000 | 372900 |Artykuł 110 tiret drugie lit. a) | 420000 | 460600 |INDEKSACJA ROCZNA(ecu) || 1 stycznia1994 r. | 1 stycznia1997 r. || |Księgowy | artykuł 31 tiret pierwsze | 120 | 131 |Asystent księgowego | artykuł 31 tiret drugie | 80 | 87 |Administratorzy zaliczek | artykuł 31 tiret trzecie | 40 | 44 |Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje przekazana innym instytucjom i organom wspólnotowym przez księgowego Komisji.Sporządzono w Brukseli, dnia 30 lipca 1997 r.W imieniu KomisjiErkki LiikanenCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 315 z 16.12.1993, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008, sekcja VI – Europejski Komitet Społeczno-Ekonomiczny

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/93

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008, sekcja VI – Europejski Komitet Społeczno-Ekonomiczny
   (2010/502/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2008 – Tom I (C7–0177/2009) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Europejskiego Komitetu Społeczno-Ekonomicznego dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2008 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2008 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw, przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0080/2010),

               1.

               udziela Sekretarzowi Generalnemu Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego absolutorium z wykonania budżetu tej instytucji za rok budżetowy 2008;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 71 z 14.3.2008.

      (2)  Dz.U. C 273 z 13.11.2009, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 269 z 10.11.2009, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 273 z 13.11.2009, s. 122.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.
    ---documentbreak---

               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/94

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008, sekcja VI – Europejski Komitet Społeczno-Ekonomiczny
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2008 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2008 – Tom I (C7–0177/2009) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Europejskiego Komitetu Społeczno-Ekonomicznego dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2008 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2008 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń oraz legalności i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw, przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0080/2010),

               A.

               mając na uwadze, że „obywatele mają prawo wiedzieć, jak wydawane są ich podatki i jak sprawowana jest władza powierzona organom politycznym” (6),

               1.

               zwraca uwagę, że środki na zobowiązania, jakimi Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES) dysponował w 2008 r., wynosiły 118 mln EUR (w 2007 r.: 116 mln EUR), przy stopie wykorzystania wynoszącej 95,64 %, co jest identyczne ze średnią innych instytucji (95,67 %);

               2.

               wskazuje na fakt, że Trybunał Obrachunkowy zaznaczył w swym sprawozdaniu rocznym, że kontrola nie dała podstaw do żadnych istotnych uwag w odniesieniu do Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (EKES);

               3.

               zauważa nieznaczny wzrost liczby stałych etatów (700 etatów w 2008 r., 695 etatów w 2007 r.) przyznanych EKES oraz fakt, że prawie wszystkie te etaty zostały obsadzone (14 wakatów w 2008 r., 8 wakatów w 2007 r.); z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie i wdrożenie planu średniookresowego (strategia 2008–2013) w celu promowania równouprawnienia i różnorodności w sekretariacie, a zwłaszcza wprowadzenie systemu elastycznego czasu pracy w przyszłości, a także średniookresowego planu szkoleń (2008–2010) i rozwoju polityki mobilności personelu, oraz z niecierpliwością oczekuje sprawozdań na temat postępów w polityce kadrowej;

               4.

               podkreśla uwagę poczynioną przez Trybunał Obrachunkowy w załączniku 11.2 sprawozdania rocznego odnośnie do odmiennego podejścia EKES (a także Parlamentu) podczas stosowania postanowień regulaminu pracowniczego dotyczących mnożnika; podkreśla, że EKES tym samym przyznaje swemu personelowi korzyść finansową, której nie otrzymują pracownicy innych instytucji oraz że powoduje ona wyższe wydatki; ponownie podkreśla, że przepisy regulaminu pracowniczego dotyczące mnożnika powinny być interpretowane i wdrażane jednakowo przez wszystkie instytucje; zauważa zamiar EKES przystosowania jego praktyki do oczekiwanego wyroku Sądu ds. Służby Publicznej;

               5.

               z zadowoleniem odnosi się do wdrożenia porozumienia o współpracy administracyjnej zawartego między Komitetem Regionów a Komitetem Ekonomiczno-Społecznym na okres 2008–2014 i zwraca się do obu instytucji o przekazanie informacji o poczynionych postępach w zakresie harmonizacji wewnętrznych systemów kontroli oraz o odpowiednich procedurach finansowych związanych ze wspólnymi służbami; odnotowuje znalezienie odpowiadającego obu stronom rozwiązania kwestii podziału zadań związanych z weryfikacją w ramach wspólnych służb w oparciu o „pochodzenie” odpowiedzialnego intendenta z jednego lub drugiego komitetu;

               6.

               przypomina, że rozdzielenie wynikające z porozumienia o współpracy administracyjnej powinno mieć neutralny wpływ na budżet i oczekuje na śródokresowy przegląd porozumienia, który ma zostać dokonany w 2011 r., oraz na wspólną analizę Komitetu Regionów (KR) i EKES, która ma stanowić część tego przeglądu;

               7.

               z zadowoleniem przyjmuje wyniki przeprowadzonej wspólnie przez KR i EKES oceny tzw. miniporozumień o współpracy w dziedzinach objętych rozdzieleniem, a zwłaszcza wnioski, z których wynika, że nowa struktura zarządcza spowodowała poprawę współpracy między oboma komitetami, rozdzielone służby utrzymały jakość swoich działań i poprawiły wydajność oraz nie były potrzebne dodatkowe środki budżetowe; zwraca także uwagę na stwierdzenie, że w przyszłości pewne praktyczne aspekty współpracy należy poprawić;

               8.

               pozytywnie odnosi się do działań EKES w zakresie międzyinstytucjonalnej współpracy w dziedzinie systemów informatycznych, zwłaszcza negocjacji KR i EKES z Komisją w sprawie stosowania systemu zarządzania sprawami pracowników Sysper2;

               9.

               zauważa wiarygodność EKES, jeśli chodzi o kontrole, zwłaszcza mając na uwadze, że wewnętrzne przepisy EKES przewidują systematyczną weryfikację ex ante, którą uwiarygodniają losowe kontrole ex post, zwłaszcza w dziedzinach operujących dużymi kwotami;

               10.

               z zadowoleniem przyjmuje uwieńczoną powodzeniem operację komitetu ds. audytu EKES, przeprowadzone kontrole i działania następcze uzgodnionych planów działania, a także dalszy rozwój kluczowych wskaźników aktywności i wydajności (KAPI) w 2008 r., przeprowadzone przez jednostkę audytu wewnętrznego, oraz gotowość EKES do wspierania innych instytucji informacjami o doświadczeniach zdobytych podczas rozwoju KAPI;

               11.

               przypomina, że członkowie EKES nie składają oświadczeń majątkowych ani nie ujawniają istotnych informacji o podlegającej opodatkowaniu działalności zawodowej oraz piastowaniu stanowisk lub działalności, za którą pobierają wynagrodzenie; zwraca się o niezwłoczne wprowadzenie przez EKES takiego obowiązku wobec jego członków;

               12.

               apeluje ponadto, aby wydatki na podróże członków EKES określać wyłącznie na podstawie rzeczywistych kosztów podróży; sugeruje też, aby diety dzienne były takie same jak diety otrzymywane przez posłów do Parlamentu Europejskiego; wzywa Sekretarza Generalnego EKES, aby przed wrześniem 2010 r. przedstawił Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego sprawozdanie w sprawie nowych przepisów wewnętrznych, które mają zostać przyjęte;

               13.

               odnotowuje fakt, że grupa ad-hoc w Prezydium EKES odpowiedzialna za przygotowanie propozycji dotyczących zmian w statucie finansowym członków zakończyła prace oraz że jej propozycja jest obecnie omawiana przez właściwe organy; wzywa EKES do poinformowania o wynikach tego postępowania;

               14.

               przypomina swą uwagę, że przepisy dotyczące zamówień w rozporządzeniu finansowym są nadmiernie skomplikowane dla mniejszych instytucji; przypomina Komisji o swej prośbie, aby wyczerpujące konsultowała się z EKES podczas prowadzenia wstępnych prac przed przygotowaniem jakiegokolwiek przyszłego wniosku w sprawie zmiany rozporządzenia finansowego w celu zagwarantowania, że zastrzeżenia EKES zostaną w pełni uwzględnione;

               15.

               wyraża zadowolenie z jakości rocznego sprawozdania z działalności EKES oraz z zawartych w nim wyraźnych informacji na temat stosowania wcześniejszych zaleceń Parlamentu dotyczących absolutorium.

      (1)  Dz.U. L 71 z 14.3.2008.

      (2)  Dz.U. C 273 z 13.11.2009, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 269 z 10.11.2009, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 273 z 13.11.2009, s. 122.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Europejska inicjatywa na rzecz przejrzystości.


title: Decyzja nr H2 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie sposobu działania i składu Komisji Technicznej ds. Przetwarzania Danych przy Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)

text:
               24.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 106/17

         DECYZJA NR H2
   z dnia 12 czerwca 2009 r.
   w sprawie sposobu działania i składu Komisji Technicznej ds. Przetwarzania Danych przy Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)
   2010/C 106/06
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO,
   uwzględniając art. 72 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), zgodnie z którym Komisja Administracyjna wspiera i rozwija współpracę między państwami członkowskimi poprzez unowocześnianie procedur wymiany informacji, w szczególności poprzez dostosowanie przepływu informacji między instytucjami do celów wymiany drogą elektroniczną, przy uwzględnieniu rozwoju przetwarzania danych w każdym z państw członkowskich, przyjmuje wspólne zasady strukturalne dotyczące służb przetwarzających dane, w szczególności dotyczące bezpieczeństwa i stosowania norm, oraz określa przepisy dotyczące funkcjonowania wspólnych części tych służb,
   uwzględniając art. 73 rozporządzenia (WE) nr 883/2004, na mocy którego Komisja Administracyjna ustanawia i określa sposób działania i skład Komisji Technicznej, która składa sprawozdania i uzasadnione opinie przed wydaniem decyzji przez Komisję Administracyjną na mocy art. 72 lit. d),
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Komisja Administracyjna powołuje Komisję Techniczną ds. Przetwarzania Danych, jak przewidziano w art. 73 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 883/2004. Nazywana jest ona „Komisją Techniczną”.
   2.   Komisja Techniczna pełni funkcje określone w art. 73 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004.
   3.   Zakres upoważnienia Komisji Technicznej w odniesieniu do jej szczegółowych zadań określa Komisja Administracyjna, która, w miarę potrzeb, może zmieniać te zadania.
   Artykuł 2
   Komisja Techniczna przyjmuje sprawozdania i uzasadnione opinie, jeżeli to konieczne, na podstawie dokumentacji technicznej i badań. Komisja Techniczna może występować do administracji krajowych o udzielenie wszelkich informacji niezbędnych do należytego wykonywania jej zadań.
   Artykuł 3
   1.   W skład Komisji Technicznej wchodzi po dwóch członków z każdego państwa członkowskiego, z których jeden otrzymuje nominację na stałego członka, a drugi wyznaczany jest na jego zastępcę. Przedstawiciel rządu danego państwa członkowskiego w Komisji Administracyjnej przekazuje Sekretarzowi Generalnemu Komisji Administracyjnej listę osób nominowanych przez każde państwo członkowskie.
   2.   Sprawozdania oraz uzasadnione opinie przyjmowane są zwykłą większością głosów wszystkich członków Komisji Technicznej, przy czym każde państwo członkowskie ma jeden głos, który oddaje stały członek, lub – w przypadku jego nieobecności – jego zastępca. Sprawozdania lub uzasadnione opinie Komisji Technicznej muszą zawierać informację o tym, czy zostały przyjęte jednomyślnie czy zwykłą większością głosów. W przypadku istnienia mniejszości muszą one zawierać wnioski lub zastrzeżenia zgłoszone przez mniejszość.
   3.   Komisja Techniczna może zdecydować o przyjęciu sprawozdań i uzasadnionych opinii w drodze procedury pisemnej, jeżeli taka procedura została uzgodniona przed posiedzeniem Komisji Technicznej.
   W tym celu przewodniczący przekazuje członkom Komisji Technicznej tekst, który ma zostać przyjęty. W ustalonym terminie, nie krótszym niż 10 dni roboczych, członkowie mają możliwość złożenia oświadczenia o odrzuceniu proponowanego tekstu lub wstrzymaniu się od głosowania. Brak odpowiedzi w określonym terminie uznaje się za głos za przyjęciem.
   Przewodniczący może także zdecydować o rozpoczęciu procedury pisemnej, w przypadku gdy wcześniej nie osiągnięto porozumienia na posiedzeniu Komisji Technicznej. W takim przypadku wyłącznie zgoda na piśmie w sprawie proponowanego tekstu jest uznawana za głos za przyjęciem; należy przewidzieć termin wynoszący co najmniej 15 dni roboczych.
   Po upływie przyjętego terminu przewodniczący informuje członków o wyniku głosowania. Jeżeli decyzja otrzymała wymaganą liczbę głosów za jej przyjęciem, uważana jest za przyjętą w ostatnim dniu terminu, w którym członkowie mieli udzielić odpowiedzi.
   4.   Jeżeli w trakcie procedury pisemnej jeden z członków Komisji Technicznej zaproponuje poprawki do tekstu, Przewodniczący:

               a)

               rozpoczyna ponownie procedurę pisemną, informując członków o zgłoszonej poprawce zgodnie z procedurą określoną w ust. 3; albo

               b)

               odwołuje procedurę pisemną w celu omówienia kwestii na następnym posiedzeniu,

         zależnie od tego, którą procedurę Przewodniczący uzna za właściwą w danym przypadku.
   5.   Jeżeli przed upływem terminu składania odpowiedzi jeden z członków Komisji Technicznej złoży wniosek o rozpatrzenie proponowanego tekstu na posiedzeniu Komisji Technicznej, procedura pisemna zostaje odwołana.
   Sprawa zostaje wówczas rozpatrzona na następnym posiedzeniu Komisji Technicznej.
   6.   W pracach Komisji Technicznej w charakterze doradczym bierze udział przedstawiciel Komisji Wspólnot Europejskich lub osoba przez niego wyznaczona.
   Artykuł 4
   Stanowisko Przewodniczącego Komisji Technicznej obejmowane jest co pół roku przez kolejnego stałego członka lub innego wyznaczonego urzędnika z państwa, którego przedstawiciel sprawuje stanowisko Przewodniczącego Komisji Administracyjnej w tym samym okresie. Przewodniczący Komisji Technicznej zdaje sprawozdanie z działalności Komisji Technicznej, jeśli wymaga tego Przewodniczący Komisji Administracyjnej.
   Artykuł 5
   Komisja Techniczna może ustanawiać grupy robocze ad hoc zajmujące się określonymi sprawami. Komisja Techniczna opisuje w programie pracy, o którym mowa w art. 7, zadania, które mają realizować omawiane grupy robocze, harmonogram ich zakończenia oraz skutki finansowe działań grup roboczych.
   Artykuł 6
   Sekretariat Komisji Administracyjnej przygotowuje i organizuje posiedzenia Komisji Technicznej i sporządza z nich protokoły.
   Artykuł 7
   Komisja Techniczna przedkłada do zatwierdzenia przez Komisję Administracyjną szczegółowy program pracy. Komisja Techniczna sporządza co roku dla Komisji Administracyjnej sprawozdanie ze swoich działań i osiągnięć w odniesieniu do programu pracy wraz z wnioskami dotyczącymi jego zmian.
   Artykuł 8
   Wszelkie proponowane działania Komisji Technicznej wiążące się z wydatkami, które ponieść ma Komisja Wspólnot Europejskich, podlegają zatwierdzeniu przez przedstawiciela tej instytucji.
   Artykuł 9
   Językami Komisji Technicznej są języki uznane za języki urzędowe instytucji Wspólnoty, zgodnie z art. 290 Traktatu.
   Artykuł 10
   Przepisy uzupełniające zawarte w dołączonym załączniku stosuje się również do Komisji Technicznej.
   Artykuł 11
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia wejścia w życie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (2).

            Przewodniczący Komisji Administracyjnej

         Gabriela PIKOROVÁ

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         PRZEPISY UZUPEŁNIAJĄCE DOTYCZĄCE KOMISJI TECHNICZNEJ

      1.   Obecność na zebraniach

                  a)

                  Jeżeli urzędujący Przewodniczący nie może uczestniczyć w posiedzeniu Komisji Technicznej, jego zastępca sprawuje funkcję przewodniczącego.

                  b)

                  Jeżeli wymaga tego charakter omawianych spraw, członkom Komisji Technicznej podczas jej posiedzeń towarzyszyć może jeden lub więcej ekspertów dodatkowych. Każda delegacja może zasadniczo składać się najwyżej z czterech osób.

                  c)

                  We wszystkich posiedzeniach Komisji Technicznej lub grup roboczych ad hoc uczestniczy przedstawiciel Komisji Wspólnot Europejskich lub członek Sekretariatu lub inna osoba wyznaczona przez Sekretariat Generalny Komisji Administracyjnej. W posiedzeniach tych mogą uczestniczyć przedstawiciele innych służb Komisji Wspólnot Europejskich, jeżeli uzasadnia to sprawa, która będzie rozstrzygana podczas posiedzenia.

            2.   Głosowanie

                  a)

                  Jeżeli funkcję Przewodniczącego sprawuje stały członek Komisji Technicznej, zamiast niego głosuje jego zastępca.

                  b)

                  Każdy obecny członek, który podczas głosowania wstrzymuje się od głosu, zostanie poproszony przez Przewodniczącego o podanie powodów wstrzymania się od głosu.

                  c)

                  Jeżeli większość obecnych członków wstrzymuje się od głosu, wniosek poddany pod głosowanie zostaje uznany za nierozpatrzony.

            3.   Porządek dzienny

                  a)

                  Tymczasowy porządek dzienny każdego posiedzenia Komisji Technicznej sporządzany jest przez Sekretariat w porozumieniu z Przewodniczącym Komisji Technicznej. Zanim dany punkt zostanie wprowadzony do porządku dziennego, Sekretariat może, jeżeli uzna za konieczne, zwrócić się do zainteresowanych delegacji z prośbą o pisemną opinię w tej sprawie.

                  b)

                  Tymczasowy porządek dzienny składa się, zasadniczo, z punktów zgłoszonych przez członków lub przez przedstawiciela Komisji Wspólnot Europejskich i, w stosownych przypadkach, niezwiązanych z porządkiem dziennym, otrzymanych przez Sekretariat co najmniej 20 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia.

                  c)

                  Tymczasowy porządek dzienny jest rozsyłany co najmniej 10 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia do członków Komisji Technicznej, przedstawiciela Komisji Wspólnot Europejskich i wszelkich innych osób, które mają uczestniczyć w posiedzeniu. Dokumentacja związana z punktami porządku obrad jest wysyłana do zainteresowanych osób niezwłocznie po jej udostępnieniu.

                  d)

                  Na początku każdego posiedzenia Komisja Techniczna zatwierdza jego porządek dzienny. Dodatkowe punkty, niezawarte w tymczasowym porządku dziennym, mogą być wprowadzone do porządku dziennego jednomyślną decyzją Komisji Technicznej podjętą w drodze głosowania. Z wyjątkiem nagłych przypadków, członkowie Komisji Technicznej mogą wstrzymać się od przedstawiania ostatecznego stanowiska do czasu kolejnego posiedzenia w zakresie tych punktów porządku dziennego, w odniesieniu do których nie otrzymali stosownych dokumentów w ich językach ojczystych, w terminie pięciu dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia.

            4.   Grupy robocze ad hoc

                  a)

                  Grupom roboczym ad hoc przewodniczy ekspert wyznaczony przez Przewodniczącego Komisji Technicznej w porozumieniu z przedstawicielem Komisji Wspólnot Europejskich lub, jeżeli nie jest to możliwe, ekspert reprezentujący państwo, którego przedstawiciel sprawuje stanowisko Przewodniczącego Komisji Administracyjnej.

                  b)

                  Przewodniczący grupy roboczej ad hoc wzywany jest na posiedzenie Komisji Technicznej, w trakcie którego omawiane jest sprawozdanie danej grupy roboczej ad hoc.

            5.   Kwestie administracyjne

                  a)

                  Przewodniczący Komisji Technicznej może udzielać Sekretariatowi wszelkich instrukcji dotyczących planowanych posiedzeń oraz wykonywania zadań wchodzących w zakres funkcji Komisji Technicznej.

                  b)

                  Sekretariat w porozumieniu z Przewodniczącym Komisji Technicznej zwołuje Komisję Techniczną listownie, rozsyłając zaproszenie do członków i przedstawiciela Komisji Wspólnot Europejskich 10 dni roboczych przed posiedzeniem.


title: 2012/504/UE: Decyzja Komisji z dnia 17 września 2012 r. w sprawie Eurostatu

text:
               18.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 251/49

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 17 września 2012 r.
   w sprawie Eurostatu
   (2012/504/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej (1) stanowi podstawowe ramy prawne dla statystyk europejskich. Rozporządzenie to odnosi się do Komisji (Eurostatu) jako organu statystycznego Unii odpowiedzialnego za opracowywanie, tworzenie i rozpowszechnianie statystyk europejskich.

               (2)

               Statystyki europejskie powinny być opracowywane, tworzone i rozpowszechniane przez Eurostat zgodnie z zasadami statystycznymi, które są określone w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i w rozporządzeniu (WE) nr 223/2009 oraz uszczegółowione w Europejskim kodeksie praktyk statystycznych, sprawdzonym i zaktualizowanym przez Komitet ds. Europejskiego Systemu Statystycznego w dniu 28 września 2011 r.

               (3)

               Rozporządzenie (WE) nr 223/2009 przewiduje również ochronę danych poufnych, które powinny być wykorzystywane wyłącznie do celów statystycznych.

               (4)

               Komisja zobowiązała się do usprawnienia zarządzania statystyką w Unii oraz do przestrzegania wyżej wspomnianych zasad statystycznych (2). Zobowiązanie to zostało potwierdzone i rozwinięte w komunikacie do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 kwietnia 2011 r.„Rzetelne zarządzanie jakością w statystyce europejskiej” (3). Niniejsza decyzja powinna być traktowana jako ponowne zobowiązanie Komisji dotyczące zaufania do statystyk europejskich opracowywanych, tworzonych i rozpowszechnianych przez Eurostat.

               (5)

               Niedawne wydarzenia w kontekście ram zarządzania gospodarką Unii miały wpływ na dziedzinę statystyki i należy wziąć je pod uwagę. Dotyczy to w szczególności zasady niezawisłości statystycznej, określonej w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1175/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. zmieniającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (4).

               (6)

               W tym kontekście Komisja powinna wykonywać swoje uprawnienia jako organ powołujący w odniesieniu do rekrutacji na stanowisko dyrektora generalnego Eurostatu oraz jego przenoszenia i zwalniania w sposób zgodny z regulaminem pracowniczym, z należytym uwzględnieniem konieczności zapewnienia niezależności, obiektywności i efektywności w wykonywaniu obowiązków dyrektora generalnego oraz w oparciu o przejrzystą procedurę opierającą się wyłącznie na kryteriach zawodowych.

               (7)

               Eurostatowi powierzono również specjalne zadania rozporządzeniem Rady (WE) nr 479/2009 z dnia 25 maja 2009 r. o stosowaniu Protokołu w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (5).

               (8)

               Ponadto, jak stwierdzono w komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie metod tworzenia statystyk UE „Wizja na kolejną dekadę” (6), Eurostat powinien zapewniać usługi statystyczne wysokiej jakości m.in. poprzez zacieśnienie stosunków z organami Unii w celu przewidywania potrzeb statystycznych oraz usprawnienia wykorzystywania dotychczasowych statystyk. Wiąże się z tym również budowanie ściślejszych relacji z innymi służbami Komisji.

               (9)

               Statystyki powinny być zdefiniowane poprzez odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 223/2009. Na potrzeby niniejszej decyzji należy także dokonać rozróżnienia między statystykami europejskimi a innymi.

               (10)

               Ustalanie celów polityki i określanie informacji wymaganych do osiągnięcia tych celów należy do decydentów. Działania te powinny zatem należeć do zakresu obowiązków i odpowiedzialności odnośnych służb Komisji, natomiast Eurostat powinien zapewniać ustalanie programu działań dotyczących statystyk europejskich z uwzględnieniem potrzeb użytkowników, istotnych zmian w zakresie polityki oraz ograniczeń pod względem zasobów.

               (11)

               Działania Komisji dotyczące innych statystyk powinny podlegać procedurze planowania i programowania w celu zapewnienia przekazywania spójnych informacji o tych działaniach. Procedurą tą powinien kierować Eurostat, a jej zakres powinien być ograniczony do tematów uzgodnionych pomiędzy odnośnymi służbami Komisji a Eurostatem.

               (12)

               Statystyki europejskie są determinowane europejskim programem statystycznym i odnośnym rocznym programem prac.

               (13)

               Aby zapewnić zaufanie publiczne do statystyk europejskich oraz promować statystyki wysokiej jakości, opracowywane, tworzone i rozpowszechniane przez Eurostat, należy opracować i stosować proces oznaczania statystyk europejskich.

               (14)

               Opracowywanie, tworzenie i rozpowszechnianie wysokiej jakości statystyk europejskich powinno być zapewniane przez dyrektora generalnego Eurostatu, który jest naczelnym statystykiem. Ponadto jego zadania powinny obejmować koordynację działań statystycznych Komisji dla zapewnienia jakości i minimalizacji obciążeń sprawozdawczych. Dlatego z naczelnym statystykiem należy również konsultować się przy opracowywaniu i tworzeniu innych statystyk.

               (15)

               Ścisła współpraca Eurostatu z innymi służbami Komisji w zakresie działań statystycznych oraz odpowiednia koordynacja tych działań przez naczelnego statystyka powinny zapewnić spójność i porównywalność statystyk europejskich oraz lepsze reagowanie na przyszłe wyzwania; takim wyzwaniem jest w szczególności potrzeba ograniczenia do minimum obciążeń związanych z udzielaniem odpowiedzi i obciążeń administracyjnych. W tym samym celu należy zapewnić dostęp do administracyjnych źródeł danych w Komisji w zakresie, w jakim jest to racjonalne pod względem kosztów i niezbędne do opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania statystyk europejskich.

               (16)

               W zakresie, w jakim Eurostat przetwarza dane osobowe, obowiązują go przepisy rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (7). Ponadto statystyki europejskie tworzone w oparciu o dane osobowe powinny w uzasadnionych przypadkach być segregowane według kryterium płci.

               (17)

               W związku z powyższym należy ściślej określić i doprecyzować rolę i zakres obowiązków Eurostatu w ramach Komisji.

               (18)

               Decyzję Komisji 97/281/WE z dnia 21 kwietnia 1997 r. w sprawie roli Eurostatu w sporządzaniu statystyk Wspólnoty (8) należy uchylić,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   W niniejszej decyzji określa się rolę i zakres obowiązków Eurostatu w wewnętrznej strukturze organizacyjnej Komisji w odniesieniu do opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania statystyk.
   Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

               1)

               „statystyki” oznaczają dane statystyczne w rozumieniu definicji w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 223/2009; są to bądź statystyki europejskie, bądź inne statystyki;

               2)

               „statystyki europejskie” oznaczają statystykę, o której mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 223/2009, określaną w rocznym programie prac dotyczącym statystyk europejskich;

               3)

               „inne statystyki” oznaczają statystyki, które nie są statystykami europejskimi, określone w procedurze planowania i koordynacji, o której mowa w art. 5 ust. 2.

         Artykuł 3
   Eurostat
   Eurostat jest organem statystycznym Unii, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 223/2009. Jest on służbą Komisji, a kieruje nim dyrektor generalny.
   Artykuł 4
   Zasady statystyczne
   Eurostat opracowuje, tworzy i rozpowszechnia statystyki europejskie zgodnie z obowiązującymi w statystyce zasadami niezależności zawodowej, bezstronności, obiektywności, wiarygodności, poufności informacji statystycznych oraz opłacalności, zdefiniowanymi w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 223/2009 oraz dokładniej określonymi w Europejskim kodeksie praktyk statystycznych.
   Artykuł 5
   Planowanie i programowanie
   1.   Działania związane ze statystykami europejskimi określa się w europejskim programie statystycznym, o którym mowa w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 223/2009, a także w rocznym programie prac, o którym mowa w art. 17 tego rozporządzenia.
   2.   Działania związane z innymi statystykami podlegają procedurze planowania i koordynacji, kierowanej przez Eurostat, i są określane w ramach tej procedury. Zakres tej procedury ogranicza się do tematów uzgodnionych pomiędzy odnośnymi służbami Komisji a Eurostatem.
   3.   Na potrzeby wyżej wspomnianych działań, w tym odnoszących się do rejestrów administracyjnych, Eurostat może zawierać z innymi służbami Komisji konkretne porozumienia między służbami.
   Artykuł 6
   Zadania Eurostatu
   1.   Eurostat odpowiada za opracowywanie, tworzenie i rozpowszechnianie statystyk europejskich.
   W tym celu Eurostat w szczególności:

               a)

               gromadzi i agreguje informacje statystyczne niezbędne do zestawiania statystyk europejskich;

               b)

               opracowuje i propaguje normy, metody i procedury statystyczne;

               c)

               kieruje Europejskim Systemem Statystycznym, zacieśnia współpracę pomiędzy jego partnerami oraz zapewnia mu wiodącą rolę w dziedzinie statystyk urzędowych na całym świecie;

               d)

               współpracuje z organizacjami międzynarodowymi i państwami trzecimi w celu ułatwienia porównywalności statystyk europejskich ze statystykami tworzonymi w innych systemach statystycznych, a w stosownych przypadkach wspiera państwa trzecie w doskonaleniu ich systemów statystycznych.

         2.   Eurostat zapewnia dostępność statystyk europejskich dla wszystkich użytkowników zgodnie z zasadami statystycznymi, w szczególności z zasadami niezależności zawodowej, bezstronności i poufności informacji statystycznych.
   W tym kontekście Eurostat dostarcza wskazówek technicznych i wsparcia koniecznego do wykorzystania statystyk europejskich oraz może wykorzystywać odpowiednie kanały komunikacji do celów publikacji statystycznych komunikatów prasowych.
   3.   Eurostat zapewnia współpracę i regularny konstruktywny dialog z innymi służbami Komisji oraz, w razie potrzeby, z dostawcami danych w celu uwzględnienia potrzeb użytkowników, istotnych zmian w zakresie polityki oraz innych inicjatyw. W tym celu należy na wczesnym etapie informować służby Komisji, które są potencjalnymi użytkownikami szczegółowych statystyk europejskich, i angażować je w opracowywanie nowych lub zmienionych statystyk, między innymi w celu określenia potencjalnych skutków, jakie nowe lub zmienione metody statystyczne, normy i definicje mogą mieć dla polityki.
   4.   Eurostat koordynuje opracowywanie i tworzenie innych statystyk. W tym celu Eurostat:

               a)

               optymalizuje wykorzystanie istniejących informacji, które mogą zostać wykorzystane do celów statystycznych, dla zapewnienia ich jakości i zminimalizowania obciążeń dla respondentów; Eurostat zwraca się do wszelkich odnośnych służb Komisji o współudział w tych działaniach;

               b)

               otrzymuje informacje ze wszystkich służb Komisji na temat zakresu i jakościowych cech statystyk wytworzonych przez te służby, na temat istotnych zmian w metodach tworzenia statystyk oraz na temat planowanych nowych zbiorów danych;

               c)

               udziela wskazówek, oferuje odpowiednie szkolenia oraz świadczy specjalistyczne usługi na rzecz innych służb Komisji w zakresie niezbędnym dla opracowywania i tworzenia innych statystyk, w zależności od dostępnych zasobów.

         Artykuł 7
   Dyrektor generalny Eurostatu
   1.   W odniesieniu do statystyk europejskich dyrektor generalny Eurostatu ponosi wyłączną odpowiedzialność za podejmowanie decyzji w sprawie procesów, metod, norm i procedur statystycznych lub w sprawie treści i ram czasowych publikacji statystycznych zgodnie z Europejskim Programem Statystycznym i rocznym programem prac. W toku wykonywania tych zadań statystycznych dyrektor generalny Eurostatu działa w sposób niezależny; nie może on przyjmować instrukcji od instytucji ani organów Unii, rządu żadnego z państw członkowskich ani od żadnych innych instytucji, organów, urzędów ani podmiotów, ani też zwracać się o takie instrukcje.
   2.   Dyrektor generalny Eurostatu działa jako urzędnik zatwierdzający, odpowiedzialny za realizację środków przydzielonych Eurostatowi.
   Artykuł 8
   Naczelny statystyk
   1.   Dyrektor generalny Eurostatu pełni funkcję naczelnego statystyka.
   2.   Naczelny atatystyk:

               a)

               odpowiada za opracowywanie, tworzenie i rozpowszechnianie statystyk europejskich w ramach Komisji;

               b)

               odpowiada za koordynację opracowywania i tworzenia innych statystyk, o których mowa w art. 5 ust. 2 i w art. 6 ust. 4;

               c)

               reprezentuje Komisję na międzynarodowych forach statystycznych, w szczególności w zakresie koordynacji działań statystycznych instytucji i organów Unii, o których mowa w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 223/2009;

               d)

               przewodniczy Komitetowi ds. Europejskiego Systemu Statystycznego, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 223/2009;

               e)

               opracowuje programy, o których mowa w art. 5 ust. 1 niniejszej decyzji, w ścisłym porozumieniu z innymi służbami Komisji, biorąc pod uwagę w jak największej mierze potrzeby użytkowników oraz inne istotne kwestie;

               f)

               zapewnia kontakty między Europejskim Systemem Statystycznym a Europejską Radą Konsultacyjną ds. Zarządzania Statystyką we wszystkich sprawach związanych z wdrożeniem Europejskiego kodeksu praktyk statystycznych w obrębie Europejskiego Systemu Statystycznego jako całości.

         3.   Każda służba, która zamierza podjąć działania obejmujące tworzenie statystyk, zasięga opinii naczelnego statystyka na wczesnym etapie przygotowania tych działań. Naczelny statystyk może wydawać zalecenia w tej kwestii. Inicjatywy niezwiązane z opracowywaniem, tworzeniem i rozpowszechnianiem statystyk europejskich, szczególnie w przypadkach konkretnych porozumień między służbami, leżą w całości w zakresie odpowiedzialności odnośnej służby.
   Artykuł 9
   Dostęp do rejestrów administracyjnych
   1.   W celu zmniejszenia obciążenia respondentów Eurostat ma prawo dostępu do danych administracyjnych, którymi dysponują służby Komisji, z zastrzeżeniem zasad poufności ustanowionych w przepisach Unii, oraz prawo do włączenia tych danych administracyjnych do statystyk w stopniu, w jakim te dane administracyjne mają znaczenie dla opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania statystyk europejskich.
   2.   Przy początkowym projektowaniu, dalszym rozwoju i zaprzestaniu prowadzenia rejestrów administracyjnych i baz danych utworzonych i prowadzonych przez inne służby Komisji należy zasięgać opinii Eurostatu i można angażować Eurostat w te działania w celu ułatwienia dalszego wykorzystania danych zawartych w tych rejestrach i bazach danych dla celów związanych ze statystykami europejskimi. W tym celu Eurostat jest uprawniony do proponowania działań normalizacyjnych dotyczących rejestrów administracyjnych, które mają znaczenie dla tworzenia statystyk europejskich.
   3.   W celu zwiększenia skuteczności przepisów niniejszego artykułu każda służba Komisji zapewnia udzielenie Eurostatowi, na jego żądanie, dostępu do danych administracyjnych w zakresie niezbędnym do opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania statystyk europejskich, zgodnie z przepisami UE w zakresie poufności danych.
   Artykuł 10
   Europejski kodeks praktyk statystycznych
   1.   Zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 223/2009 statystyki europejskie są opracowywane, tworzone i rozpowszechniane przez Eurostat zgodnie z Europejskim kodeksem praktyk statystycznych, sprawdzonym i zaktualizowanym przez Komitet ds. Europejskiego Systemu Statystycznego.
   2.   Eurostat angażuje Europejską Radę Konsultacyjną ds. Zarządzania Statystyką we wszystkie działania dotyczące Europejskiego kodeksu praktyk statystycznych zgodnie z zakresem kompetencji Rady Konsultacyjnej.
   3.   Eurostat monitoruje skuteczne wdrażanie Europejskiego kodeksu praktyk statystycznych przez krajowe organy statystyczne.
   Artykuł 11
   Zapewnianie jakości i oznaczanie
   1.   Eurostat zapewnia zarządzanie jakością statystyk europejskich. W tym celu, na podstawie ustalonych kryteriów jakości, wypełniając potrzeby użytkowników w zakresie statystyk o różnych profilach jakości, Eurostat:

               a)

               monitoruje i ocenia jakość gromadzonych lub otrzymywanych przez siebie danych oraz sporządza sprawozdania na temat jakości rozpowszechnianych przez siebie statystyk europejskich;

               b)

               promuje i stosuje oznaczanie statystyk europejskich;

               c)

               weryfikuje dane podlegające zakresowi jego odpowiedzialności w kontekście wzmocnionego zarządzania gospodarczego UE i korzysta z wszelkich uprawnień przyznanych mu wyraźnie w ramach odpowiednich procedur.

         2.   Eurostat tworzy ramy zapewnienia jakości, uwzględniające środki już stosowane lub planowane w przyszłości w celu zapewnienia prawidłowego wdrażania Europejskiego kodeksu praktyk statystycznych.
   Artykuł 12
   Wykorzystywanie danych poufnych
   1.   Dyrektor generalny Eurostatu podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia przestrzegania poufności informacji statystycznych.
   2.   Dane uznawane za poufne zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 223/2009 są udostępniane, zgodnie z przepisami rozdziału V tego rozporządzenia, jedynie urzędnikom i innym pracownikom Eurostatu oraz innym osobom fizycznym pracującym dla Eurostatu na podstawie umowy, w ramach konkretnego zakresu wykonywanej przez nich pracy, w każdym przypadku gdy takie dane są konieczne do tworzenia statystyk europejskich.
   3.   Dyrektor generalny Eurostatu podejmuje ponadto wszelkie niezbędne działania w celu ochrony danych, których ujawnienie mogłoby mieć niekorzystne skutki dla interesów Unii lub interesów państwa członkowskiego, do którego dane te się odnoszą.
   Artykuł 13
   Uchylenie
   Decyzja 97/281/WE traci moc.
   Odesłania do uchylonej decyzji odczytuje się jako odesłania do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 września 2012 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164.

      (2)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niezależności, wiarygodności i odpowiedzialności krajowych i wspólnotowych organów statystycznych, COM(2005) 217 final.

      (3)  COM(2011) 211 final.

      (4)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 12.

      (5)  Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 1.

      (6)  COM(2009) 404 final.

      (7)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      (8)  Dz.U. L 112 z 29.4.1997, s. 56.


title: Decyzja nr S6 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie rejestracji w państwie członkowskim zamieszkania zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 oraz tworzenia rejestrów zgodnie z art. 64 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)

text:
               27.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 107/6

         DECYZJA NR S6
   z dnia 22 grudnia 2009 r.
   w sprawie rejestracji w państwie członkowskim zamieszkania zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 oraz tworzenia rejestrów zgodnie z art. 64 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 987/2009
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)
   2010/C 107/04
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO,
   uwzględniając art. 72 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), zgodnie z którym Komisja Administracyjna odpowiada za rozpatrywanie wszelkich spraw administracyjnych lub spraw dotyczących wykładni, wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia (WE) nr 987/2009 (2),
   uwzględniając art. 35 ust. 2 wspomnianego wyżej rozporządzenia (WE) nr 883/2004,
   uwzględniając art. 24 i art. 64 ust. 4 i 6 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 oraz art. 74 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,
   działając zgodnie z warunkami określonymi w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Zasady dotyczące rejestracji zgodnie z przepisami art. 24 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 (zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym”) oraz utrzymywania rejestrów zgodnie z przepisami art. 64 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego są następujące:
   I.   Rejestracja zgodnie z art. 24 rozporządzenia wykonawczego

               1.

               Do celów stosowania art. 24 rozporządzenia wykonawczego ustanawia się poniższą procedurę.
               Na wniosek zainteresowanego instytucja właściwa przekazuje zainteresowanemu odpowiedni dokument, zgodnie z art. 17, 22, 24, 25 lub 26 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 (zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”) oraz art. 24 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (zwany dalej „dokumentem uprawniającym do świadczeń”), który zainteresowany przedkłada instytucji w miejscu zamieszkania w momencie rejestracji w celu otrzymania świadczeń rzeczowych.
               Na wniosek instytucji miejsca zamieszkania instytucja właściwa przekazuje jej dokument uprawniający do świadczeń.
               Instytucja właściwa powiadamia instytucję miejsca zamieszkania o każdej zmianie lub unieważnieniu dokumentu uprawniającego do świadczeń. Instytucja otrzymująca musi potwierdzić lub zakwestionować zmianę lub unieważnienie i poinformować instytucję wysyłającą.
               Instytucja miejsca zamieszkania informuje instytucję właściwą o rejestracji zainteresowanego, a także o każdej zmianie lub unieważnieniu takiej rejestracji. Informację tę należy przekazać natychmiast po otrzymaniu przez instytucję miejsca zamieszkania niezbędnych informacji. Instytucja otrzymująca musi potwierdzić lub zakwestionować zmianę lub unieważnienie i poinformować instytucję wysyłającą.

               2.

               Datą, od której koszt świadczeń rzeczowych podlega zwrotowi zgodnie z art. 35 i 41 rozporządzenia podstawowego oraz art. 62 i 63 rozporządzenia wykonawczego jest:

                           a)

                           data wskazana w dokumencie uprawniającym do świadczeń, z którą zostało nabyte prawo do świadczeń rzeczowych zgodnie z przepisami właściwego państwa członkowskiego;

                           b)

                           data zmiany miejsca zamieszkania lub rejestracji, jeżeli jest późniejsza niż data, o której mowa w lit. a) i została wskazana w dokumencie wydanym przez instytucję miejsca zamieszkania zgodnie z art. 24 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego.

                     Jeżeli członkowie rodziny osoby ubezpieczonej, emeryt lub rencista lub jeden z członków jego rodziny nadal uprawnieni są do świadczeń w związku z ich aktywnością zawodową lub otrzymywaniem dochodów zastępczych, zgodnie z przepisami kraju ich zamieszkania lub innego państwa członkowskiego, na zasadzie priorytetowej i zgodnie z rozporządzeniami zostają oni zarejestrowani w dniu następującym po dniu ustania takich uprawnień.

               3.

               Data, od której koszt świadczeń rzeczowych nie będzie już wypłacany zgodnie z art. 35 i 41 rozporządzenia podstawowego oraz art. 62 i 63 rozporządzenia wykonawczego jest datą unieważnienia rejestracji zgłoszonego instytucji właściwej przez instytucję miejsca zamieszkania lub datą unieważnienia dokumentu uprawniającego do świadczeń zgłoszonego instytucji miejsca zamieszkania przez instytucję właściwą.
               Data ta figuruje na dokumencie unieważniającym i jest datą, z którą dokument uprawniający do świadczeń traci ważność, a zatem:

                           (i)

                           datą zgonu lub datą, z którą zainteresowany zmienia miejsce pobytu na inne państwo członkowskie;

                           (ii)

                           datą nabycia praw do świadczeń rzeczowych, zgodnie z przepisami państwa zamieszkania lub innego państwa członkowskiego, zgodnie z rozporządzeniami, w związku z aktywnością zawodową lub nabyciem praw do emerytury lub renty;

                           (iii)

                           datą, od której członkowie rodziny przestają spełniać warunki przyznawania świadczeń rzeczowych dla członków rodziny, zgodnie z przepisami państwa członkowskiego zamieszkania.

                     Na wszystkich instytucjach krajowych spoczywa obowiązek działania w taki sposób, aby możliwie najbardziej skrócić okres upływający między datą wygaśnięcia uprawnień lub rejestracji i datą przekazania dokumentu unieważniającego. W szczególności ustalenie miejsca zamieszkania osoby ubezpieczonej powinno zostać oparte na prawidłowej analizie zgodnie z art. 11 rozporządzenia wykonawczego.

         II.   Rejestr, o którym mowa w art. 64 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego

      Członkowie rodziny osób ubezpieczonych, emerytów i rencistów oraz/lub członków ich rodzin

               1.

               Instytucja miejsca zamieszkania w państwach członkowskich wymienionych w załączniku 3 do rozporządzenia wykonawczego oblicza zryczałtowane koszty świadczeń rzeczowych zapewnionych członkom rodziny ubezpieczonej osoby zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego oraz emerytom i rencistom lub członkom ich rodzin zgodnie z art. 24, 25 lub 26 rozporządzenia podstawowego na podstawie rejestru uaktualnianego w tym celu na podstawie posiadanych informacji lub informacji przekazanych przez instytucję właściwą, dotyczących nabycia praw, ich zawieszenia lub odebrania.
               Rejestr, o którym mowa w art. 64 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego, zawiera liczbę miesięcznych kwot ryczałtowych na każdy rok należnych każdemu członkowi rodziny osoby ubezpieczonej, emerytowi lub renciście lub członkowi jego/jej rodziny.

               2.

               W celu obliczenia liczby miesięcznych opłat ryczałtowych okres, w którym dane osoby mogą wnioskować o świadczenia, określony jest w miesiącach.
               Przy obliczaniu liczby miesięcy miesiąc kalendarzowy, który zawiera dzień, od którego rozpoczęto obliczanie ryczałtów, wliczany jest jako pełny miesiąc.
               Miesiąc kalendarzowy, w czasie którego ustały uprawnienia nie jest wliczany, chyba że jest to pełny miesiąc.
               Jeżeli cały okres jest krótszy niż miesiąc, jest on liczony jako jeden miesiąc.
               Jeżeli we wnioskowanym okresie osoba przechodzi z jednej grupy wiekowej do innej, miesiąc, w którym dochodzi do zmiany grupy wiekowej, w całości wliczany jest do wyższej grupy wiekowej.

         III.   Postanowienia końcowe

   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego.

            Przewodnicząca Komisji Administracyjnej

         Lena MALMBERG

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.