title: Decyzja Rady z dnia 18 lutego 2003 r. przedłużająca okres stosowania środków przewidzianych w decyzji 2002/148/WE w sprawie zakończenia konsultacji z Zimbabwe na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0112

Dziennik Urzędowy L 046 , 20/02/2003 P. 0025 - 0026

		Decyzja Radyz dnia 18 lutego 2003 r.przedłużająca okres stosowania środków przewidzianych w decyzji 2002/148/WE w sprawie zakończenia konsultacji z Zimbabwe na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE(2003/112/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 300 ust. 2 akapit drugi,uwzględniając Umowę wewnętrzną w sprawie środków, które należy podjąć i procedur, których należy przestrzegać przy wykonywaniu Umowy o partnerstwie AKP-WE [1] podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., stosowanej tymczasowo na mocy decyzji przedstawicieli rządów Państw Członkowskich z dnia 18 września 2000 r., w szczególności jej art. 3,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Decyzją Rady 2002/148/WE [2], zakończono konsultacje z Republiką Zimbabwe na mocy art. 96 ust. 2 lit. c) Umowy o partnerstwie AKP-WE [3] i podjęto właściwe środki, wymienione w Załączniku do tej decyzji.(2) Zgodnie z art. 2 akapit trzeci tej decyzji, środki przestają być stosowane z dniem 21 lutego 2003 r.(3) Rząd Zimbabwe wciąż narusza zasadnicze elementy wymienione w art. 9 Umowy o partnerstwie AKP-WE a obecne warunki życia w Zimbabwe nie zapewniają poszanowania praw człowieka, zasad demokratycznych i państwa prawnego.(4) Dlatego też okres stosowania środków powinien zostać przedłużony,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Stosowanie środków określonych w art. 2 decyzji 2002/148/WE należy przedłużyć na kolejny okres trwający 12 miesięcy do dnia 20 lutego 2004 r. Będą one poddawane regularnemu przeglądowi, który nastąpi najpóźniej w ciągu sześciu miesięcy.List zamieszczony w Załączniku do niniejszej decyzji jest skierowany do Prezydenta Zimbabwe.Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 18 lutego 2003 r.W imieniu RadyN. ChristodoulakisPrzewodniczący[1] Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 376.[2] Dz.U. L 50 z 21.2.2002, str. 64.[3] Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKBruksela, …LIST DO PREZYDENTA ZIMBABWEUnia Europejska przywiązuje ogromne znaczenie do przepisów art. 9 Umowy o partnerstwie AKP-WE. Poszanowanie zasadniczych elementów Umowy o partnerstwie, to znaczy praw człowieka, instytucji demokratycznych i państwa prawnego, stanowią podstawę naszych stosunków.W liście z dnia 19 lutego 2002 r., Unia powiadomiła Pana o swojej decyzji zakończenia konsultacji prowadzonych na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE oraz podjęcia niektórych "właściwych środków" w rozumieniu art. 96 ust. 2 lit. c) tej Umowy.Obecnie, po ponad 12 miesiącach i licznych próbach mediacji, Unia Europejska uważa, że zasady demokratyczne wciąż nie są przestrzegane w Zimbabwe a rząd Zimbabwe nie poczynił żadnego postępu w pięciu dziedzinach wymienionych w decyzji Rady z lutego (zakończenie przemocy politycznej, wolne i sprawiedliwe wybory, wolność środków masowego przekazu, niezawisłość sądownictwa, zakończenie nielegalnej okupacji).W świetle powyższych stwierdzeń, Unia Europejska nie uważa, aby właściwe środki mogły zostać uchylone.Środki zostaną uchylone wyłącznie wtedy, gdy warunki zapewniające poszanowanie praw człowieka, zasady demokratyczne i państwo prawne zostaną spełnione. Ponadto, Unia Europejska zastrzega sobie prawo podjęcia dodatkowych środków restrykcyjnych.Unia Europejska będzie uważnie śledzić rozwój sytuacji w Zimbabwe oraz chciałaby jeszcze raz podkreślić, że nie zmierza do ukarania narodu Zimbabwe i nadal będzie przeznaczać środki na działania humanitarne i projekty niosące bezpośrednie wsparcie dla ludności, w szczególności w tych sektorach, których nie dotyczą wspomniane środki.Unia Europejska pragnie kontynuować dialog z Zimbabwe w ramach Umowy o partnerstwie AKP-WE i wyraża nadzieję, że zrobi Pan wszystko, co w jego mocy, aby przywrócić przestrzeganie podstawowych zasad zawartych w Umowie o partnerstwie i umożliwić tym samym ponowne podjęcie wszystkich instrumentów współpracy w bliskiej przyszłości.Z poważaniem,W imieniu KomisjiW imieniu Rady--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2014/147/WPZiB z dnia 17 marca 2014 r. zmieniająca decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga

text:
               18.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 79/42

      DECYZJA RADY 2014/147/WPZiB
   z dnia 17 marca 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 20 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/788/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 30 stycznia 2014 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) przyjęła rezolucję 2136 (2014) w sprawie Demokratycznej Republiki Konga (DRK). Rezolucja ta przewiduje dodatkowe odstępstwo od środka dotyczącego uzbrojenia i podobnego sprzętu oraz zmienia kryteria wyznaczania – w odniesieniu do ograniczeń w podróżowaniu i do zamrażania funduszy – które zostały nałożone rezolucją RB ONZ 1807 (2008) z dnia 31 marca 2008 r..

               (3)

               Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki,

               (4)

               Decyzja 2010/788/WPZiB powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/788/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 2 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

                           „d)

                           dostarczania, sprzedaży lub transferu uzbrojenia i podobnego sprzętu lub zapewniania związanej z tym pomocy finansowej lub technicznej bądź szkolenia, mających wyłącznie stanowić wsparcie regionalnej grupy zadaniowej Unii Afrykańskiej lub przeznaczonych do wykorzystania przez tę grupę;”.

               2)

               art. 3 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 3
               Środki ograniczające przewidziane w art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 1 i 2 nakładane są na następujące osoby oraz, w stosownych przypadkach, podmioty wskazane przez Komitet Sankcji:

                           —

                           osoby lub podmioty naruszające embargo na broń i podobne środki, o których mowa w art. 1;

                           —

                           przywódców politycznych i wojskowych zagranicznych ugrupowań zbrojnych działających w DRK utrudniających rozbrojenie i dobrowolną repatriację lub przesiedlenie uczestników walk, którzy należeli do tych ugrupowań;

                           —

                           przywódców politycznych i wojskowych milicji kongijskich, w tym także tych otrzymujących wsparcie spoza DRK, utrudniających swoim członkom rozbrojenie, demobilizację i reintegrację;

                           —

                           działające w DRK osoby lub podmioty, które rekrutują lub wykorzystują dzieci w konfliktach zbrojnych, naruszając odnośne przepisy prawa międzynarodowego;

                           —

                           działające w DRK osoby lub podmioty biorące udział w planowaniu działań skierowanych przeciwko dzieciom i kobietom w konfliktach zbrojnych i kierowaniu nimi lub uczestniczące w nich, w tym w zabijaniu i okaleczaniu, gwałcie i innej przemocy seksualnej, uprowadzaniu, przymusowych wysiedleniach i atakach na szkoły i szpitale;

                           —

                           osoby lub podmioty utrudniające dostęp do pomocy humanitarnej lub dystrybucję tej pomocy w DRK;

                           —

                           osoby lub podmioty wspierające ugrupowania zbrojne w DRK poprzez nielegalny handel zasobami naturalnymi, w tym złotem lub dziką fauną i florą, jak również produktami z dzikiej fauny i flory;

                           —

                           osoby lub podmioty działające w imieniu lub pod kierunkiem wskazanej osoby lub podmiotu, bądź działające w imieniu lub pod kierunkiem podmiotu będącego w posiadaniu wskazanej osoby bądź podmiotu lub kontrolowanego przez wskazaną osobę lub podmiot;

                           —

                           osoby lub podmioty, które planują lub finansują ataki na pracowników pokojowej misji stabilizacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w DRK (MONUSCO) lub które kierują takimi atakami lub w nich uczestniczą;

                           —

                           osoby lub podmioty, które zapewniają finansową, materialną lub technologiczną pomoc bądź towary lub usługi wskazanej osobie lub podmiotowi bądź towary lub usługi wspierające wskazaną osobę lub podmiot.

                     Wykaz odpowiednich osób i podmiotów znajduje się w załączniku”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 marca 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2010/788/WPZiB z dnia 20 grudnia 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga i uchylenia wspólnego stanowiska 2008/369/WPZiB (Dz.U. L 336 z 21.12.2010, s. 30).


title: 2011/649/: Decyzja Rady z dnia 20 września 2011 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Irlandii i zastępcy członka z Irlandii

text:
               6.10.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 261/25

         DECYZJA RADY
   z dnia 20 września 2011 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków z Irlandii i zastępcy członka z Irlandii
   (2011/649/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Irlandii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 grudnia 2009 r. oraz w dniu 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Michelle MULHERIN i Denisa LANDY’ego. Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Terry’ego BRENNANA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowiska członków:

                           —

                           John SHEAHAN, Member of Limerick County Council,

                           —

                           Des HURLEY, Member of Carlow Local Authorities (County and Town),

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Catherine YORE, Member of Meath County Council.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 września 2011 r.

            W imieniu Rady

         M. SAWICKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie mianowania przez Radę członków Komisji selekcyjnej w ramach działania Wspólnoty Europejska Stolica Kultury (2000/C 9/01)

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0113(01)

Dziennik Urzędowy C 009 , 13/01/2000 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 17 grudnia 1999 r.w sprawie mianowania przez Radę członków Komisji selekcyjnej w ramach działania Wspólnoty "Europejska Stolica Kultury"(2000/C 9/01)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając decyzję nr 1419/1999/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r., ustanawiającą działanie Wspólnoty na rzecz obchodów "Europejskiej Stolicy Kultury" w latach 2005-2019 [1], w szczególności jej art. 2 ust. 2,a także mając na uwadze, co następuje:artykuł 2 ust. 2 decyzji nr 1419/1999/WE przewiduje, że każdego roku Komisja tworzy komisję selekcyjną, która sporządza sprawozdanie z wyznaczenia miasta lub miast podlegających ocenie na podstawie celów i charakterystyki działania oraz że taka komisja powinna składać się z siedmiu wybitnych, niezależnych osób, będących ekspertami w dziedzinie kultury, z których dwie mianuje Rada,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. W związku z wyborem, począwszy od roku 2005, miasta na "Europejską Stolicę Kultury", w pierwszej połowie każdego roku, po raz pierwszy w roku 2000, każde z dwóch państw piastujących Urząd Przewodniczącego Rady w danym roku mianuje jedną wybitną osobę, będącą gwarancją niezależności i specjalistycznej wiedzy, wymaganych do bycia członkiem komisji selekcyjnej określonej w art. 2 ust. 2 decyzji 1419/1999/WE.2. W drugiej połowie każdego roku, po raz pierwszy w roku 2000, Rada zwykłą większością głosów mianuje dwie wybitne osoby, które stworzą część zespołu wybierającego na rok następny.3. Urząd Przewodniczącego powiadamia Komisję o mianowaniu.Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 1999 r.W imieniu RadyK. HemilÄPrzewodniczący[1] Dz.U. L 166 z 1.7.1999, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1653 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/197

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1653
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Urzędu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0078/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 439/2010 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (4), w szczególności jego art. 36,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0093/2017),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu za rok budżetowy 2015;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 66.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 11.

      (5)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


               22.7.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 266/4

         Decyzja Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego potwierdzająca brak różnicy co do jakości między niezamówionymi ocenami kredytowymi dokonywanymi przez określone ECAI a ocenami kredytowymi dokonywanymi przez nie na zlecenie
   (2016/C 266/05)
   RADA ORGANÓW NADZORU EUROPEJSKIEGO URZĘDU NADZORU BANKOWEGO,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (1) (zwane dalej „rozporządzeniem” i „EUNB”),
   uwzględniając art. 138 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (2) (zwanego dalej „rozporządzeniem CRR”),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 138 rozporządzenia CRR dopuszcza się korzystanie z niezamówionych ocen kredytowych zewnętrznych instytucji oceny wiarygodności kredytowej („ECAI”) w celu określenia wag ryzyka, które należy przypisać aktywom i pozycjom pozabilansowym w celu obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych, pod warunkiem potwierdzenia przez EUNB, że niezamówione oceny kredytowe danej ECAI nie różnią się co do jakości od ocen kredytowych dokonywanych przez tę samą ECAI na zlecenie. Zgodnie z tym samym artykułem, EUNB odmawia wydania takiego potwierdzenia lub odwołuje je w przypadku, gdy dana ECAI wykorzystała niezamówioną ocenę kredytową do wywarcia na ocenianym podmiocie presji po to, by podmiot ten złożył zlecenie na dokonanie oceny kredytowej lub wykonanie innych usług.

               (2)

               Zgodnie z pkt 98 art. 4 ust. 1 rozporządzenia CRR „ECAI” oznacza agencję ratingową zarejestrowaną lub certyfikowaną zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 (3) (zwanym dalej „rozporządzeniem CRA”) lub bank centralny wystawiający ratingi kredytowe wyłączone z zakresu stosowania rozporządzenia CRA. W związku z tym niniejsza decyzja powinna obejmować oceny wszystkich ECAI tego rodzaju, z wyjątkiem tych, które obecnie nie wystawiają ocen niezamówionych. Ponadto, biorąc pod uwagę jej wzajemne powiązania z przyporządkowaniem ocen kredytowych ECAI w ramach art. 136 ust. 1 rozporządzenia CRR, niniejsza decyzja obejmuje także oceny tych wszystkich ECAI, co do których ustalono odpowiednie przyporządkowanie. Niniejsza decyzja powinna obejmować również te ECAI, które wydają wyłącznie niezamówione oceny wiarygodności kredytowej, celem uwzględnienia kwestii, o których mowa w motywie 98 rozporządzenia CRR, dotyczących otwarcia rynku dla innych podmiotów, przy równoczesnym utrzymaniu rygorystycznych procedur i wymogów wobec wszystkich ECAI.

               (3)

               Art. 4 ust. 1 rozporządzenia CRA umożliwia wykorzystanie ocen kredytowych w celu obliczenia kwot ekspozycji ważonych ryzykiem, zgodnie z art. 113 ust. 1 rozporządzenia CRR, o ile są zgodne z definicją „ratingu kredytowego”, określoną w art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia CRA. Dlatego też niniejsza decyzja obejmuje wyłącznie niezamówione oceny kredytowe, które spełniają wymogi definicji ratingu kredytowego określonej w rozporządzeniu CRR oraz w rozporządzeniu CRA.

               (4)

               Zgodnie z metodą stosowaną w przypadku przyporządkowywania ocen kredytowych ECAI właściwym stopniom jakości kredytowej (4) w ocenie, której dotyczy niniejsza decyzja, należy stosować zarówno kryteria i czynniki ilościowe, jak i jakościowe. Ponieważ zgodnie z art. 11 rozporządzenia CRA wymaga się, aby agencje ratingowe przesyłały dane dotyczące swoich ratingów kredytowych do centralnego repozytorium CEREP, prowadzonego i nadzorowanego przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW), właściwe jest, aby wykorzystywać informacje dostępne w CEREP jako jedyną podstawę analiz ilościowych, ponieważ daje to gwarancję spójnej interpretacji oraz wiarygodności przetworzonych informacji. Niemniej jednak w odniesieniu do ECAI nie objętych zakresem rozporządzenia CRA, które nie przesyłają danych do centralnego repozytorium, w przypadku oceny ilościowej niezamówionych ocen kredytowych tych ECAI należy stosować dane zewnętrzne. Jeżeli chodzi o dane wspomagające analizy jakościowe, niezbędne jest wymaganie wszelkich odnośnych informacji od wszystkich odpowiednich ECAI, których dotyczy ta decyzja.

               (5)

               Obecnie zewnętrzne instytucje oceny wiarygodności kredytowej klasyfikują niezamówione oceny kredytowe na podstawie różnych definicji. Jest to widoczne w informacjach przekazywanych przez ECAI zarówno Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego, jak i do centralnego repozytorium Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych CEREP. Biorąc pod uwagę rozbieżności w praktyce pomiędzy różnymi ECAI, EUNGiPW wydał informator zawierający pytania i odpowiedzi (5) dotyczące definicji niezamówionej oceny kredytowej, przedstawiając swoje stanowisko na ten temat, które również należy uwzględnić w procesie przeprowadzenia oceny zgodnie z art. 138 rozporządzenia CRR celem zapewnienia spójności. Niemniej jednak, ponieważ przeprowadzenie oceny rozpoczęto przed wydaniem wspomnianej publikacji i to ono było jednym z powodów jej wydania, dla celów tej decyzji, właściwe jest ocenienie ratingów z uwzględnieniem ich klasyfikacji przyznanej przez poszczególne ECAI przed opublikowaniem informatora (tzn. przed dniem 16 grudnia 2015 r.). Umożliwiłoby to uwzględnienie informacji historycznych dotyczących niezamówionych ocen kredytowych oraz wykorzystanie jedynych dostępnych danych ilościowych dotyczących tego rodzaju ratingów, które dostępne są w bazie danych CEREP. Ponadto dzięki temu można by uniknąć znacznego opóźnienia wejścia w życie tej decyzji, szczególnie z uwagi na skutki, jakie informator wywarł na sposób, w jaki ECAI klasyfikują swoje niezamówione oceny kredytowe, swoje strategie działania oraz sposób, w jaki te oceny są wykorzystywane przez instytucje dla celów regulacyjnych. Niemniej jednak w oparciu o aktualizacje EUNGiPW dotyczące postępów we wdrażaniu przez ECAI definicji niezamówionej oceny kredytowej, jak to wyszczególniono w dalszej części informatora, EUNB oceni, czy w kontekście tej decyzji należy podjąć dalsze działania.

               (6)

               W odniesieniu do oceny ilościowej, w przypadku, gdy istnieje dostęp do wystarczającej liczby elementów, należy przeprowadzić wybrane analizy dotyczące każdej ECAI: „dystrybucja ex ante”, której celem jest analiza dystrybucji niezamówionych ocen kredytowych oraz ocen dokonywanych na zlecenie; „dynamika ex ante”, której celem jest analiza ewolucji czasowej (nie)zamówionych ocen, które uprzednio przypisano na podstawie zamówienia lub bez zamówienia; oraz „analiza ex post”, której celem jest analiza potencjalnych różnic w dokładności między ocenami niezamówionymi oraz ocenami dokonanymi na zlecenie. W zależności od rodzaju analizy ilościowej, którą należy przeprowadzić, właściwe może być określenie jednolitych podgrup ocen kredytowych w celu umożliwienia przeprowadzenia porównania względnych cech charakterystycznych i zachowania niezamówionych ocen kredytowych i ocen dokonywanych na zlecenie, w sposób umożliwiający uniknięcie wniosków kształtowanych przez czynniki zewnętrzne. W przypadku gdy można przeprowadzić jedynie wybrane analizy ilościowe lub gdy nie można przeprowadzić żądnych analiz ilościowych ze względu na brak danych, na tym etapie w celu przeprowadzenia oceny należy w dalszym ciągu polegać na kryteriach jakościowych. W takich przypadkach należy spodziewać się ograniczenia wszelkich dalszych standardów ostrożnościowych dotyczących jakości niezamówionych ocen kredytowych w trakcie przyporządkowywania wymaganego zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia CRR, ponieważ przyporządkowanie jest tak skonstruowane, aby wykazać potencjalne problemy jakościowe związane z tymi ocenami.

               (7)

               Jeżeli chodzi o analizy jakościowe oraz w celu określenia, czy dana ECAI dokonuje niezamówionych ocen kredytowych takiej samej jakości jak oceny kredytowe dokonywane na zlecenie, należy uwzględnić następujący zbiór kryteriów i czynników: różnice w podejściu do przypisywania i przeglądu zamówionych i niezamówionych ocen kredytowych; różnice w metodach ratingowych w przypadku zamówionych i niezamówionych ocen kredytowych; dostępność danych dotyczących niezamówionych ocen kredytowych, włącznie z najczęściej występującymi restrykcjami w zakresie informacji w przypadku przypisywania niezamówionych ocen kredytowych, jak również działania podejmowane przez ECAI w przypadku ograniczonej dostępności danych. Ponadto należy sprawdzić, czy dana ECAI stosuje środki zapobiegające wykorzystaniu niezamówionych ocen kredytowych do wywarcia na ocenianym podmiocie presji po to, by podmiot ten złożył zlecenie na dokonanie oceny kredytowej lub wykonanie innych usług.

               (8)

               Zgodnie z akapitem pierwszym art. 138 rozporządzenia CRR w przypadku, gdy EUNB nie dowiedzie, że istnieje różnica w jakości między zamówionymi i niezamówionymi ocenami kredytowymi dokonanymi przez daną ECAI lub że wykorzystała ona niezamówioną ocenę kredytową do wywarcia na ocenianym podmiocie presji po to, by podmiot ten złożył zlecenie na dokonanie oceny kredytowej lub wykonanie innych usług, nie należy na tym etapie zabraniać wykorzystania niezamówionych ocen kredytowych tej ECAI w celach obliczenia kapitału przez instytucje. Na podstawie dalszej obserwacji skutków niezamówionych ocen kredytowych, w stosownych przypadkach będą wydawane kolejne decyzje.

               (9)

               Wykorzystując opisaną powyżej metodykę, EUNB nie znalazła żadnych dowodów na to, że istnieje różnica jakości między zamówionymi i niezamówionymi ocenami kredytowymi dokonanymi przez wspomniane ECAI lub że wywarto na ocenianych podmiotach presję po to, by złożyły one zlecenie na dokonanie oceny kredytowej lub wykonanie innych usług. Dlatego też należy potwierdzić, że jakość niezamówionych ocen kredytowych tych ECAI nie różni się od ocen kredytowych dokonywanych przez nie na zlecenie.

               (10)

               Właściwe ECAI poinformowano o zamiarze przyjęcia przez EUNB tej decyzji, miały one również możliwość przedstawienia swoich stanowisk w tej sprawie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Dla celów art. 138 rozporządzenia (EU) nr 575/2013 EUNB potwierdza, że jakość niezamówionych ocen kredytowych ECAI określonych w załączniku nie różni się od jakości ocen kredytowych dokonywanych przez te ECAI na zlecenie.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Londynie dnia 17 maja 2016 r.

            W imieniu Rady Organów Nadzoru

         Andrea ENRIA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12.

      (2)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 1).

      (4)  Ostateczny projekt wykonawczych standardów technicznych w zakresie przyporządkowywania ocen kredytowych ECAI na podstawie art. 136 rozporządzenia CRR jest dostępny na stronie: http://www.eba.europa.eu/regulation-and-policy/external-credit-assessment-institutions-ecai/draft-implementing-technical-standards-on-the-mapping-of-ecais-credit-assessments

      (5)  https://www.esma.europa.eu/file/13634/download?token=05de9eN_

      ZAŁĄCZNIK
      Zewnętrzne instytucje oceny wiarygodności kredytowej (ECAI), w przypadku których EUNB potwierdza brak różnicy co do jakości między dokonywanymi przez nie niezamówionymi ocenami kredytowymi oraz ocenami kredytowymi dokonywanymi na zlecenie, dla celów art. 138 rozporządzenia (UE) nr 575/2013
      ARC Ratings SA
      Axesor SA
      Banque de France
      BCRA – Credit Rating Agency AD
      Capital Intelligence Ltd
      Cerved Rating Agency SpA
      CRIF SpA
      DBRS Ratings Limited
      Euler Hermes Rating GmbH
      European Rating Agency, a.s.
      EuroRating Sp. z o.o.
      FERI EuroRating Services AG
      Fitch Ratings
      GBB-Rating Gesellschaft fuer Bonitaets-beurteilung GmbH
      ICAP Group SA
      Japan Credit Rating Agency Ltd
      Kroll Bond Rating Agency
      Moody’s Investors Service
      Scope Ratings AG
      Spread Research
      Standard & Poor’s Ratings Services
      The Economist Intelligence Unit Ltd


               5.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 45/98

         P7_TA(2013)0107
   Wniosek o uchylenie immunitetu poselskiego Jürgena Creutzmanna
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 kwietnia 2013 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Jürgena Creutzmanna (2013/2016(IMM))
   (2016/C 045/17)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Jürgena Creutzmanna, przekazany dnia 15 stycznia 2013 r. przez ministerstwo sprawiedliwości Republiki Federalnej Niemiec w związku ze sprawą toczącą się przed prokuratorem naczelnym we Frankenthal (Niemcy) i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 17 stycznia 2013 r.,

               —

               po wysłuchaniu wyjaśnień Jürgena Creutzmanna zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

               —

               uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dni 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r. i 6 września 2011 r. (1),

               —

               uwzględniając art. 46 niemieckiej ustawy zasadniczej (Grundgesetz),

               —

               uwzględniając art. 6 ust. 2 i art. 7 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0107/2013),

               A.

               mając na uwadze, że prokurator naczelny we Frankenthal (Niemcy) zwrócił się o uchylenie immunitetu poselskiego posła do Parlamentu Europejskiego Jürgena Creutzmanna w związku z wszczęciem postępowania dotyczącego domniemanego przestępstwa;

               B.

               mając na uwadze, że wniosek prokuratora naczelnego odnosi się do postępowania – na mocy § 229 niemieckiego kodeksu karnego – dotyczącego domniemanego przestępstwa polegającego na spowodowaniu uszkodzenia ciała w wyniku niedbalstwa;

               C.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

               D.

               mając na uwadze, że na mocy art. 46 ust. 2 niemieckiej ustawy zasadniczej (Grundgesetz) poseł nie może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za czyn karalny bez zgody Parlamentu, chyba że został ujęty w trakcie popełniania czynu lub w ciągu następnej doby;

               E.

               mając na uwadze, że w związku z powyższym Parlament musi uchylić immunitet Jürgena Creutzmanna, aby możliwe było kontynuowanie postępowania przeciwko niemu;

               F.

               mając na uwadze, że art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej i art. 46 ust. 2 niemieckiej ustawy zasadniczej (Grundgesetz) nie wykluczają uchylenia immunitetu Jürgena Creutzmanna;

               G.

               mając na uwadze, że w związku z tym w danym przypadku wskazane jest uchylenie immunitetu poselskiego;

               1.

               podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Jürgena Creutzmanna;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji, właściwym władzom Republiki Federalnej Niemiec oraz Jürgenowi Creutzmannowi.

      (1)  Wyrok z dnia 12 maja 1964 r. w sprawie 101/63, Wagner/Fohrmann i Krier (Zbiór 1964, s. 387); wyrok z dnia 10 lipca 1986 r. w sprawie 149/85, Wybot/Faure i inni (Zbiór 1964, s. 2391); wyrok z dnia 15 października 2008 r. w sprawie T-345/05, Mote/Parlament (Zbiór 2008, s. II-2849); wyrok z dnia 21 października 2008 r. w połączonych sprawach C-200/07 i C-201/07, Marra/De Gregorio i Clemente (Zbiór 2008, s. I-7929); wyrok z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie T-42/06, Gollnisch/Parlament (Zbiór 2010, s. II-1135); wyrok z dnia 6 września 2011 r. w sprawie C-163/10, Patriciello (Zbiór 2011, s. I-7565).


title: Decyzja Rady z dnia 26 stycznia 1998 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

31998D0138

Dziennik Urzędowy L 043 , 14/02/1998 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 26 stycznia 1998 r.w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony(98/138/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 w powiązaniu z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:do czasu wejścia w życie Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony, podpisanej we Florencji dnia 21 czerwca 1996 r., konieczne jest zatwierdzenie w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony, wraz z jej załącznikami, Protokołem i deklaracjami.Teksty te są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Umowy przejściowej w imieniu Wspólnoty Europejskiej [2].Artykuł 3Przewodniczący Rady dokona w imieniu Wspólnoty Europejskiej notyfikacji przewidzianej w art. 32 Umowy przejściowej.Sporządzono w Brukseli, dnia 26 stycznia 1998 r.W imieniu RadyR. CookPrzewodniczący[1] Dz.U. C 14 z 19.1.1998.[2] Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/2209 z dnia 27 października 2015 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS za rok budżetowy 2013

text:
               1.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 314/32

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/2209
   z dnia 27 października 2015 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS za rok budżetowy 2013
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe wspólnego przedsięwzięcia ECSEL (wcześniej wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS) za rok budżetowy 2013,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia wspólnemu przedsiębiorstwu absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2013 (05306/2015 – C8-0049/2015),

               —

               uwzględniając swoją decyzję z dnia 29 kwietnia 2015 r. (3) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2013, jak również odpowiedzi dyrektora wykonawczego wspólnego przedsięwzięcia ECSEL (wcześniej wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 209,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 74/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie ustanowienia wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS w celu realizacji wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie systemów wbudowanych (6),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 561/2014 z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie ustanowienia wspólnego przedsięwzięcia ECSEL (7), w szczególności jego art. 1 ust. 2 i art. 12,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (8),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 110/2014 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie modelowego rozporządzenia finansowego dla organów realizujących partnerstwa publiczno-prywatne, o których mowa w art. 209 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (9),

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0283/2015),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS za rok budżetowy 2013;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsięwzięcia ECSEL, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 452 z 16.12.2014, s. 8.

      (2)  Dz.U. C 452 z 16.12.2014, s. 9.

      (3)  Dz.U. L 255 z 30.9.2015, s. 416.

      (4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 52.

      (7)  Dz.U. L 169 z 7.6.2014, s. 152.

      (8)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (9)  Dz.U. L 38 z 7.2.2014, s. 2.


title: 2010/249/: Decyzja Komisji z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie przyjęcia decyzji dotyczącej finansowania działań przygotowawczych w zakresie punktów kontroli na 2010 r.

text:
               1.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 110/32

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 30 kwietnia 2010 r.
   w sprawie przyjęcia decyzji dotyczącej finansowania działań przygotowawczych w zakresie punktów kontroli na 2010 r.
   (2010/249/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1), w szczególności jego art. 49 ust. 6 zdanie wprowadzające i lit. b) oraz art. 75 ust. 2,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2) (zwane dalej „przepisami wykonawczymi”), w szczególności jego art. 90,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Wspólnotowego planu działań dotyczącego ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006–2010 (3) jako jeden z obszarów działania podano podwyższenie obowiązujących minimalnych wymogów w zakresie ochrony i dobrostanu zwierząt zgodnie z nowymi wynikami badań naukowych oraz oceną skutków społeczno-gospodarczych, a także zagwarantowanie skutecznego egzekwowania tych wymogów.

               (2)

               W celu poprawy dobrostanu niektórych kategorii transportowanych zwierząt prawodawstwo unijne określa wymogi dotyczące maksymalnego czasu transportu, po którym zwierzęta należy wyładować, nakarmić i napoić oraz zapewnić im odpoczynek. Takie obowiązkowe przerwy w transporcie zwierząt na duże odległości mają miejsce w punktach kontroli określonych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/97 z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczącego kryteriów wspólnotowych dla punktów kontroli (4).

               (3)

               Ze względu na zwiększoną liczbę zwierząt przewożonych transportem drogowym na duże odległości istnieje potrzeba usprawnienia punktów kontroli. Istnieje potrzeba ustalenia, poprzez konsultacje z zainteresowanymi stronami i z wykorzystaniem ich wiedzy technicznej, kryteriów oceny jakości punktów kontroli oraz określenia, jakie strategie powinny zostać wypracowane wewnątrz Unii.

               (4)

               Ponadto w niektórych miejscach brak jest punktów kontroli, a wiele istniejących punktów kontroli jest złej jakości. Należy zatem przeprowadzić działania przygotowawcze obejmujące budowę lub remont niektórych punktów kontroli.

               (5)

               W 2008 r. Komisja opublikowała zaproszenie do składania wniosków dotyczących podobnych działań przygotowawczych, jednak żaden z otrzymanych wniosków nie spełnił minimalnych kryteriów podanych w zaproszeniu ze względu na brak dostatecznych informacji dotyczących rentowności projektów oraz źródła współfinansowania.

               (6)

               Decyzją Komisji 2009/755/WE z dnia 13 października 2009 r. w sprawie przyjęcia decyzji dotyczącej finansowania działań przygotowawczych w zakresie punktów kontroli na 2009 r. (5) ustanowiono dwa etapy działań przygotowawczych na 2009 r.: w pierwszym rzędzie badanie wstępne przeprowadzone na podstawie procedury udzielania zamówień publicznych, a następnie kolejny etap realizowany z dotacji.

               (7)

               W 2009 r. rozpoczęto przewidziane decyzją 2009/755/WE badanie wstępne w celu zebrania informacji dotyczących obecnego stanu punktów kontroli oraz określenia kryteriów jakości w odniesieniu do wysokiej jakości punktów kontroli. Badanie to ma również na celu ustalenie kryteriów ekonomicznych stosowanych przy przyznawaniu dotacji na należyty remont lub budowę wysokiej jakości punktów kontroli. Wyniki tego badania mają zostać przedstawione do maja 2010 r.; wówczas na podstawie ustalonych w nim kryteriów uruchomiona zostanie procedura przyznawania dotacji przewidzianych decyzją 2009/755/WE.

               (8)

               Należy utrzymać finansowanie tych działań przygotowawczych ze środków unijnych. Z budżetu ogólnego Unii Europejskiej na 2010 r. władza budżetowa przyznała 2 000 000 EUR na działania przygotowawcze w zakresie punktów kontroli.

               (9)

               Niniejsza decyzja jest decyzją w sprawie finansowania w rozumieniu art. 75 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 oraz art. 90 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002.

               (10)

               Zgodnie z art. 83 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 czynności w zakresie rozliczenia, zatwierdzenia i realizacji wydatków należy zakończyć w terminie ustanowionym w przepisach wykonawczych.

               (11)

               Do celów stosowania niniejszej decyzji należy zdefiniować termin „istotna zmiana” w rozumieniu art. 90 ust. 4 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym przyjmuje się określone w załączniku działania przygotowawcze („działania przygotowawcze”).
   Artykuł 2
   Do celów niniejszej decyzji stosuje się definicję „punktu kontroli” określoną w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1255/97.
   Artykuł 3
   Maksymalny wkład Unii Europejskiej w realizację działań przygotowawczych ustala się na kwotę 2 000 000 EUR finansowaną z pozycji 17 04 03 03 budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok 2010.
   Artykuł 4
   1.   Intendent może, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami i proporcjonalności, przyjąć wszelkie zmiany do niniejszej dyrektywy, które nie stanowią istotnych zmian w rozumieniu art. 90 ust. 4 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002.
   2.   Zmian dotyczących przydziału środków finansowych na działania w ramach działań przygotowawczych, które łącznie nie przekraczają 10 % maksymalnego wkładu przewidzianego w art. 3 niniejszej decyzji, nie uznaje się za zmiany istotne w rozumieniu art. 90 ust. 4 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002, jeżeli nie wywierają one znaczącego wpływu na naturę i cel działań przygotowawczych.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 kwietnia 2010 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.

      (3)  COM(2006) 13 wersja ostateczna.

      (4)  Dz.U. L 174 z 2.7.1997, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 269 z 14.10.2009, s. 26.

      ZAŁĄCZNIK

         DZIAŁANIA PRZYGOTOWAWCZE W ZAKRESIE PUNKTÓW KONTROLI NA 2010 r.

      1.1.   Wprowadzenie

      Niniejsze działania przygotowawcze obejmują jeden środek wykonawczy na 2010 r.
      Zgodnie z celami wyznaczonymi w ramach działań przygotowawczych środki budżetowe przeznacza się na dotacje na budowę lub remont punktów kontroli (do realizacji poprzez bezpośrednie zarządzanie scentralizowane), a ich wysokość ustala się na kwotę: 2 000 000 EUR.
      1.2.   Dotacje na budowę lub remont punktów kontroli

      Dotacje przyznaje się na podstawie pisemnej umowy („umowa o dotację”).
      PODSTAWA PRAWNA
      Działania przygotowawcze w rozumieniu art. 49 ust. 6 lit. b) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002
      POZYCJA W BUDŻECIE
      17 04 03 03
      ROCZNE PRIORYTETY, CELE DO OSIĄGNIĘCIA ORAZ PLANOWANE WYNIKI
      Ze względu na zwiększoną liczbę zwierząt przewożonych transportem drogowym na duże odległości zwiększyła się potrzeba poprawy jakości punktów kontroli, w których zwierzętom należy zapewnić odpoczynek. W interesie ochrony zdrowia zwierząt i ich dobrostanu konieczne jest wprowadzenie specjalnych środków, aby ograniczyć stres odczuwany przez zwierzęta i rozprzestrzenianie się chorób zakaźnych. Niniejsze działania przygotowawcze mają na celu wzmożone korzystanie z punktów kontroli oraz upowszechnianie wysokiej jakości punktów kontroli. Niniejsze działania przygotowawcze są działaniami następczymi w stosunku do działań przygotowawczych przewidzianych decyzją 2009/755/WE.
      OPIS I CELE ŚRODKA WYKONAWCZEGO
      Działania przygotowawcze obejmują budowę lub remont wysokiej jakości punktów kontroli w celu zatwierdzenia eksperymentalnego systemu certyfikacji w oparciu o wyniki studium wykonalności rozpoczętego w 2009 r. na podstawie decyzji 2009/755/WE. Oczekuje się, że te działania przygotowawcze wspomogą efektywny ekonomicznie system certyfikacji w celu zapewnienia wysokiej jakości punktów kontroli i poprawy dobrostanu zwierząt transportowanych na duże odległości.
      WDRAŻANIE
      Wdrożeniem zajmie się bezpośrednio Dyrekcja Generalna ds. Zdrowia i Konsumentów.
      HARMONOGRAM ORAZ ORIENTACYJNA KWOTA W RAMACH ZAPROSZENIA DO SKŁADANIA WNIOSKÓW/BEZPOŚREDNIEGO PRZYZNAWANIA DOTACJI
      Publikuje się pojedyncze zaproszenie do składania wniosków o wartości 2 000 000 EUR.
      Działanie przygotowawcze przeprowadza się w ciągu 24 miesięcy od daty podpisania umowy o dotację.
      Zaproszenie do składania wniosków ogłasza się po przewidzianym do końca maja 2010 r. zakończeniu badania dotyczącego oceny wykonalności, o którym mowa w sekcji 1.2 decyzji 2009/755/WE.
      MAKSYMALNA STOPA WSPÓŁFINANSOWANIA
      70 %
      ZASADNICZE KRYTERIA WYBORU I PRZYZNAWANIA DOTACJI

         Kryteria wyboru

                  —

                  Zdolność finansowa wnioskodawcy:

                              —

                              wnioskodawca musi wykazać, że posiada zdolność finansową niezbędną do przeprowadzenia działania, które ma być objęte finansowaniem,

                              —

                              wnioskodawca musi przedstawić dowód dysponowania środkami własnymi uzupełniającymi współfinansowanie ze strony Unii, o które występuje, oraz udowodnić zdolność zarządzania przepływem środków w ramach projektu. Wysokość dotacji przyznanej beneficjentowi nie może przekraczać całkowitej sumy jego kapitału własnego i długu długoterminowego.

                  —

                  Możliwości techniczne i zawodowe wnioskodawcy:

                              —

                              wnioskodawcy muszą posiadać możliwości techniczne i umiejętności zawodowe niezbędne do prowadzenia współfinansowanych działań. Muszą przedstawić dowody na potwierdzenie swojej wiedzy i doświadczenia w dziedzinach infrastruktury przeznaczonej dla zwierząt i działań związanych z przewozem zwierząt. Muszą przedstawić świadectwa i opisy projektów i działań przeprowadzonych w okresie ostatnich trzech lat przed złożeniem wniosku, w szczególności projektów związanych z omawianymi kwestiami (transport lub utrzymywanie zwierząt, budowa infrastruktury dla zwierząt). Muszą dostarczyć szczegółowy życiorys każdego z członków swojego zespołu oraz wykazać umiejętności kierownicze dyrektora i szefa projektu, włącznie z informacjami o jego lub jej wykształceniu, stopniach naukowych i dyplomach, doświadczeniu zawodowym, pracach naukowych i publikacjach,

                              —

                              wnioskodawcy muszą wykazać, że zgłaszające się organizacje angażują się w realizację celów projektu i wspierają zasadę wprowadzenia systemu certyfikacji punktów kontroli, której wprowadzenie w życie jest celem działań. Muszą oni przedstawić dowody na kontakty z osobami, organizacjami oraz zainteresowanymi stronami na poziomie międzynarodowym, z którymi zamierzają prowadzić konsultacje, szczególnie w zakresie certyfikacji, oraz których zasoby zamierzają wykorzystywać w trakcie realizacji działań przygotowawczych.

         Kryteria przyznawania dotacji

      Stosuje się następujące ogólne kryteria przyznawania dotacji:

                  —

                  zasadność działań (20 %),

                  —

                  organizacja pracy i stopień zaangażowania odpowiednich władz/organizacji w objętych działaniem państwach członkowskich (30 %),

                  —

                  zasadność projektu na poziomie unijnym i jego efekt mnożnikowy (30 %),

                  —

                  stosunek kosztów do skuteczności projektu (20 %).

            FORMA DOTACJI
      Umowa na piśmie.


               16.12.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 311/3

         Decyzja Rady dotycząca wyznaczenia członków Komitetu Naukowo-Technicznego
   (2004/C 311/02)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 134;
   uwzględniając wniosek Komisji;
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)(2)

               Na mocy decyzji z dnia 22 grudnia 2003 r. (1) Rada wyznaczyła członków Komitetu Naukowo-Technicznego na okres od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 marca 2008 r. Jednakże, na mocy art. 50 Aktu dotyczącego warunków akcesji (2), kadencja członków wygasła w dniu 1 maja 2004 r. i należy wyznaczyć nowych członków.W celu pozwolenia Komitetowi Naukowo-Technicznemu na pełne wykorzystanie szerokiego zakresu doświadczenia wymaganego do wykonywania jego zadań, Komitet może, zgodnie z jego przepisami wewnętrznymi, wezwać do uczestniczenia w zebraniach zastępców członków,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Niniejszym wyznacza się członków Komitetu Naukowo-Technicznego na okres od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2009 r.:

               Bertrand BARRE

               Janis BERZINS

               Sten BJURSTRÖM

               Michel BOURGUIGNON

               Udo BROCKMEIER

               Leonidas CAMARINOPOULOS

               Michel CHATELIER

               Pavel CHRÁSKA

               Maurizio CUMO

               Allan DUNCAN

               Manfred HEINDLER

               Sue ION

               Michael KAUFMANN

               Jørgen KJEMS

               Zdeněk KŘÍŽ

               Peter LIŠKA

               Carlo LOMBARDI

               José Maria MARTÍNEZ-VAL PEÑALOSA

               Júlio Martins MONTALVÃO E SILVA

               Jerzy Wiktor NIEWODNICZAŃSKI

               Tom O'FLAHERTY

               Derek POOLEY

               Enn REALO

               Francesco ROMANELLI

               Juan Antonio RUBIO RODRIGUEZ

               Rainer SALOMAA

               Jean-Paul SAMAIN

               Edouard SINNER

               Borut SMODIŠ

               Michael SAILER

               Zoltán SZATMÁRY

               Eugenijus USPURAS

               Theofiel VAN RENTERGEM

               Carlos VARANDAS

               Adrianus H. M. VERKOOIJEN

               Andreas M. VERSTEEGH

               Sándor ZOLETNIK

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 listopada 2004 r.

            W imieniu Rady

         L. BRINKHORST

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 8 z 13.1.2004, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 33.


title: 2014/82/UE: Decyzja Rady z dnia 11 lutego 2014 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Litwy

text:
               14.2.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 44/51

      DECYZJA RADY

   z dnia 11 lutego 2014 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Litwy
   (2014/82/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Litwy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Donatasa KAUBRYSA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana do Komitetu Regionów na stanowisko zastępcy członka na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               —

               Vytautas JONUTIS, Member of Plungė District Municipal Council.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 lutego 2014 r.

            W imieniu Rady

         E. VENIZELOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1969 z dnia 22 października 2015 r. ustalająca stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie przystąpienia Ukrainy do zmienionego Porozumienia w sprawie zamówień rządowych

text:
               4.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 288/14

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1969
   z dnia 22 października 2015 r.
   ustalająca stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie przystąpienia Ukrainy do zmienionego Porozumienia w sprawie zamówień rządowych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z jego art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 13 grudnia 2012 r. Ukraina złożyła wniosek o przystąpienie do Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (zwanego dalej „zmienionym GPA”).

               (2)

               Zobowiązania Ukrainy dotyczące zakresu zastosowania zostały określone w jej ostatecznej ofercie przedstawionej stronom zmienionego GPA w dniu 29 czerwca 2015 r.

               (3)

               W ostatecznej ofercie Ukrainy przewidziano bardzo szeroki zakres podmiotów administracji na szczeblu centralnym i szczeblach niższych oraz podmiotów działających w sektorach usług użyteczności publicznej, towarów, usług budowlanych i innych usług. Oferta jest zatem zadowalająca i można ją zaakceptować. Warunki przystąpienia Ukrainy, określone w załączniku do niniejszej decyzji, zostaną odzwierciedlone w decyzji w sprawie przystąpienia Ukrainy, która zostanie przyjęta przez Komitet ds. Zamówień Rządowych (zwanego dalej „Komitetem GPA”).

               (4)

               Oczekuje się, że przystąpienie Ukrainy do zmienionego GPA przyczyni się do szerszego międzynarodowego otwarcia rynków zamówień publicznych.

               (5)

               Zgodnie z art. XXII ust. 2 zmienionego GPA każdy członek WTO może przystąpić do zmienionego GPA na warunkach uzgodnionych między tym członkiem i stronami, a warunki te są ustanawiane w decyzji Komitetu GPA.

               (6)

               Należy zatem ustalić stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu GPA w sprawie przystąpienia Ukrainy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Unia Europejska ma zająć w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych następujące stanowisko: należy wyrazić zgodę na przystąpienie Ukrainy do zmienionego Porozumienia w sprawie zamówień rządowych z zastrzeżeniem szczególnych warunków przystąpienia określonych w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. ETGEN

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK
      WARUNKI UE DOTYCZĄCE PRZYSTĄPIENIA UKRAINY DO ZMIENIONEGO GPA (1)

      Z chwilą przystąpienia Ukrainy do zmienionego GPA, 2 pkt 2 („Instytucje zamawiające administracji centralnej państw członkowskich UE”) w załączniku 1 do dodatku I dotyczącego Unii Europejskiej otrzymuje brzmienie:

                     „2.

                     W przypadku towarów, usług, dostawców i usługodawców z Izraela, Czarnogóry, Republiki Mołdawii i Ukrainy zamówienia udzielane przez wymienione poniżej instytucje zamawiające administracji centralnej.”.

         (1)  Numeracja dotyczących zakresu zastosowania list stron zmienionego GPA została zmieniona przez sekretariat WTO w porozumieniu ze stronami zmienionego GPA. Numeracja zastosowana w niniejszym załączniku odpowiada numeracji w najnowszej uwierzytelnionej kopii dotyczących zakresu zastosowania list stron zmienionego GPA, która została przekazana stronom zmienionego GPA przez WTO w drodze oficjalnej notyfikacji i dostępna jest na stronie http://www.wto.org/english/tratop_e/gproc_e/gp_app_agree_e.htm#revisedGPA. Numeracja dotyczących zakresu zastosowania list stron zmienionego GPA, opublikowanych w Dz.U. L 68 z 7.3.2014, s. 2, jest nieaktualna.


title: Decyzja Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z dnia 31 marca 2017 r. zmieniająca decyzję ERRS/2011/1 ustanawiającą regulamin Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ERRS/2017/2)

text:
                  21.4.2017

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  C 124/3

            DECYZJA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO
      z dnia 31 marca 2017 r.
      zmieniająca decyzję ERRS/2011/1 ustanawiającą regulamin Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego
      (ERRS/2017/2)
      (2017/C 124/04)
      RADA GENERALNA EUROPEJSKIEJ RADY DS. RYZYKA SYSTEMOWEGO,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
      uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (1), w szczególności jego art. 6 ust. 4 oraz art. 9 ust. 5,
      uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1096/2010 z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie powierzenia Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególnych zadań w zakresie funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (2),
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  W dniu 12 lipca 2016 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2016/1171 (3) dotyczącą stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) w odniesieniu do zmian załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG. W dniu 30 września 2016 roku Wspólny Komitet EOG przyjął decyzję Wspólnego Komitetu EOG nr 198/2016 (4) zmieniającą status właściwych organów państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) będących członkami EOG i zasady ich zaangażowania w pracach Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (ERRS). Przedstawiciele właściwych organów Norwegii, Islandii oraz Liechtensteinu będą uczestniczyć w pracach Rady Generalnej ERRS bez prawa głosu, jak również w pracach Doradczego Komitetu Technicznego. Członkami Rady Generalnej nieposiadającymi prawa głosu stają się: prezesi krajowych banków centralnych państw EFTA lub, w odniesieniu do Liechtensteinu, wysokiej rangi przedstawiciel Ministerstwa Finansów, wysokiej rangi przedstawiciele właściwych krajowych organów nadzorczych z każdego z tych państw członkowskich EFTA oraz członek Kolegium Urzędu Nadzoru EFTA, jeżeli jest to istotne w odniesieniu do wykonywanych przez nie zadań. Przedstawiciele tych państw członkowskich EFTA, krajowych banków centralnych lub, w odniesieniu do Liechtensteinu, przedstawiciel Ministerstwa Finansów, oraz przedstawiciele właściwych krajowych organów nadzorczych z każdego z tych państw członkowskich EFTA będą brali udział w posiedzeniach Doradczego Komitetu Technicznego. Powyżsi przedstawiciele właściwych organów tych państw członkowskich EFTA nie będą brali udziału w pracach ERRS, podczas których omawiana może być sytuacja finansowa poszczególnych instytucji Unii lub państw członkowskich.

                  (2)

                  Akty prawne ERRS przyjmowane są przez Radę Generalną i podpisywane przez szefa Sekretariatu ERRS w celu poświadczenia ich zgodności z decyzją Rady Generalnej.

                  (3)

                  Decyzja Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS2011/1 (5) powinna zatem zostać odpowiednio zmieniona,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Zmiany
      W decyzji ERRS/2011/1 wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 6 otrzymuje brzmienie:
                              „6.   W stosownych przypadkach i z zachowaniem zasad poufności przewodniczący ERRS może zgodnie z art. 9 ust. 4 i 5 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010, z własnej inicjatywy lub na wniosek innych członków Rady Generalnej, zaprosić do udziału w posiedzeniu na zasadzie ad hoc inne osoby w związku z określonymi punktami porządku obrad.”;

                              b)

                              dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
                              „7.   Na podstawie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 198/2016 (*1) prezesi krajowych banków centralnych Norwegii oraz Islandii lub, w odniesieniu do Liechtensteinu, wysokiej rangi przedstawiciel Ministerstwa Finansów, oraz wysokiej rangi przedstawiciele właściwych krajowych organów nadzorczych z każdego z tych państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) będą brali udział w posiedzeniach Rady Generalnej bez prawa głosu. Członek Kolegium Urzędu Nadzoru EFTA może brać udział w posiedzeniach Rady Generalnej bez prawa głosu jeżeli jest to istotne w odniesieniu do wykonywanych przez niego zadań.

                                 (*1)  Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 198/2016 z dnia 30 września 2016 r. zmieniająca załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG [2017/275] (Dz.U. L 46 z 23.2.2017, s. 1).”;"

                  2)

                  w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                              „1.   Przewodniczący ERRS opracowuje wstępny porządek obrad zwyczajnego posiedzenia Rady Generalnej i przekazuje go, wraz z odpowiednimi dokumentami, do konsultacji Komitetowi Sterującemu przynajmniej na osiem dni kalendarzowych przed terminem posiedzenia Komitetu Sterującego. Następnie przewodniczący przedstawia tymczasowy porządek obrad wraz z odpowiednimi dokumentami członkom Rady Generalnej przynajmniej na 10 dni kalendarzowych przed terminem posiedzenia Rady Generalnej. Przy planowaniu prac oraz przygotowywaniu porządku obrad Rady Generalnej uwzględnić należy, że członkowie zasiadający w niej na podstawie art. 4 ust. 7 mogą być poproszeni o nieuczestniczenie w posiedzeniach Rady Generalnej, podczas których omawiana jest sytuacja finansowa poszczególnych instytucji Unii lub państw członkowskich.”;

                              b)

                              dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
                              „2a.   Jeżeli omawiana jest sytuacja finansowa poszczególnych instytucji Unii lub państw członkowskich każdy z członków Rady Generalnej może w terminie trzech dni roboczych EBC po otrzymaniu wstępnego porządku obrad złożyć w Sekretariacie ERRS wniosek o przeprowadzenie dyskusji na temat danego punktu obrad bez udziału członków Rady Generalnej uczestniczących w jej pracach na podstawie art. 4 ust. 7. Tożsamości wnioskodawcy nie ujawnia się.”;

                  3)

                  art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                  „2.   Komitet Sterujący dokonuje uprzedniej oceny punktów wstępnego porządku obrad Rady Generalnej wraz z odpowiednimi dokumentami. Komitet Sterujący zapewnia przygotowanie materiałów dla Rady Generalnej i w odpowiednim zakresie proponuje określone opcje lub rozwiązania. Przy planowaniu prac oraz przygotowywaniu porządku obrad Rady Generalnej uwzględnić należy, że członkowie uczestniczący w niej na podstawie art. 4 ust. 7 mogą być poproszeni o nieuczestniczenie w Radzie Generalnej w przypadkach, gdy omawiana jest sytuacja finansowa poszczególnych instytucji Unii lub państw członkowskich. Komitet Sterujący składa Radzie Generalnej bieżące sprawozdania z rozwoju działalności ERRS.”;

                  4)

                  w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
                              „2a.   W posiedzeniach Doradczego Komitetu Technicznego udział biorą po jednym przedstawicielu krajowych banków centralnych Islandii oraz Norwegii oraz, w odniesieniu do Liechtensteinu, jeden przedstawiciel Ministerstwa Finansów, oraz po jednym przedstawicielu właściwych krajowych organów nadzorczych z każdego z tych państw członkowskich EFTA”;

                              b)

                              ust. 7 otrzymuje brzmienie:
                              „7.   Przewodniczący Doradczego Komitetu Technicznego przedstawia opracowany zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010 projekt porządku obrad na co najmniej 10 dni kalendarzowych przed posiedzeniem. Projekt ten przedstawia się Doradczemu Komitetowi Technicznemu do zatwierdzenia. Dokumenty odnoszące się do poszczególnych punktów porządku obrad Sekretariat ERRS udostępnia wszystkim członkom Doradczego Komitetu Technicznego. Przy planowaniu prac oraz przygotowywaniu porządku obrad Doradczego Komitetu Technicznego uwzględnić należy, że przedstawiciele uczestniczący w nim na podstawie art. 13 ust. 2a mogą być poproszeni o nieuczestniczenie w pracach Doradczego Komitetu Technicznego, podczas których omawiana może być sytuacja finansowa poszczególnych instytucji Unii lub państw członkowskich. Jeżeli omawiana jest sytuacja finansowa poszczególnych instytucji Unii lub państw członkowskich każdy z członków Doradczego Komitetu Technicznego może w terminie trzech dni roboczych EBC po otrzymaniu porządku obrad złożyć w Sekretariacie ERRS wniosek o przeprowadzenie dyskusji na temat danego punktu obrad bez udziału przedstawicieli uczestniczących w jego pracach na podstawie art. 13 ust. 2a. Tożsamości wnioskodawcy nie ujawnia się.”;

                  5)

                  w art. 27 wprowadza się następujące zmiany:

                              a)

                              ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                              „1.   Akty prawne wydawane przez ERRS są przyjmowane przez Radę Generalną i podpisywane przez szefa Sekretariatu ERRS w celu poświadczenia ich zgodności z decyzją Rady Generalnej.”;

                              b)

                              dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
                              „1a.   Akty prawne wydawane przez ERRS numeruje się w celu ułatwienia ich identyfikacji.”;

                              c)

                              dodaje się ust. 1b w brzmieniu:
                              „1b.   Sekretariat ERRS podejmie kroki mające na celu:

                                          a)

                                          zapewnienie bezpiecznego przechowywania aktów prawnych ERRS;

                                          b)

                                          zawiadomienie adresatów;

                                          c)

                                          tam, gdzie ma to zastosowanie, dokonanie publikacji we wszystkich językach Unii w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej aktów prawnych ERRS, wobec których Rada Generalna podjęła wyraźną decyzję o publikacji.”.

            Artykuł 2
      Wejście w życie
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2017 r.

         Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 31 marca 2017 r.

            Mario DRAGHI

               Przewodniczący ERRS

         (1)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1.

         (2)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 162.

         (3)  Decyzja Rady (UE) 2016/1171 z dnia 12 lipca 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmian załącznika IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG (Dz.U. L 193 z 19.7.2016, s. 38).

         (4)  Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 198/2016 z dnia 30 września 2016 r. zmieniająca załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOG [2017/275] (Dz.U. L 46 z 23.2.2017, s. 1).

         (5)  Decyzja Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego ERRS/2011/1 z dnia 20 stycznia 2011 r. ustanawiająca regulamin Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (Dz.U. C 58 z 24.2.2011, s. 4).


title: 2010/185/CFSP: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/2/2010 z dnia 23 marca 2010 r. w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)

text:
               30.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 83/22

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ATALANTA/2/2010
   z dnia 23 marca 2010 r.
   w sprawie mianowania dowódcy sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)
   (2010/185/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (Atalanta), w szczególności jego art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 6 wspólnego działania 2008/851/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podjęcia decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE.

               (2)

               W dniu 4 grudnia 2009 r. KPiB przyjął decyzję Atalanta/8/2009 (2) w sprawie mianowania kontradmirała Giovanniego GUMIERO dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.

               (3)

               Dowódca operacji UE zalecił mianowanie kontradmirała Jana THÖRNQVISTA nowym dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.

               (4)

               Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie.

               (5)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonywaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne,

         PRZYJĄŁ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Kontradmirał Jan THÖRNQVIST zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 14 kwietnia 2010 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 marca 2010 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         C. FERNÁNDEZ-ARIAS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 327 z 12.12.2009, s. 40.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/335 z dnia 2 marca 2015 r. zmieniająca decyzję 2010/231/WPZiB dotyczącą środków ograniczających wobec Somalii

text:
               3.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 58/77

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/335
   z dnia 2 marca 2015 r.
   zmieniająca decyzję 2010/231/WPZiB dotyczącą środków ograniczających wobec Somalii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 26 kwietnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/231/WPZiB (1).

               (2)

               W dniu 24 października 2014 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) przyjęła rezolucję nr 2182 (2014) dotyczącą sytuacji w Somalii i Erytrei, która między innymi potwierdza embargo na broń dotyczące Somalii.

               (3)

               Rezolucja RB ONZ nr 2182 (2014) upoważnia państwa członkowskie ONZ do dokonywania na wodach terytorialnych Somalii oraz na pełnym morzu u jej wybrzeży inspekcji statków zmierzających do Somalii lub opuszczających ten kraj, jeśli są uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że przewożą one węgiel drzewny wbrew zakazowi, którym jest on objęty, lub też broń lub sprzęt wojskowy, łamiąc tym samym embargo na dostarczanie broni lub sprzętu wojskowego wskazanym osobom lub podmiotom.

               (4)

               Należy odpowiednio zmienić decyzję 2010/231/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/231/WPZiB dodaje się artykuł w brzmieniu:

      „Artykuł 4a
      1.   Zgodnie z pkt 15–21 rezolucji RB ONZ 2182 (2014) państwa członkowskie mogą dokonywać na wodach terytorialnych Somalii oraz na pełnym morzu u jej wybrzeży, aż po Morze Arabskie i Zatokę Perską i włącznie z nimi, działając w pojedynkę lub w ramach dobrowolnego wielonarodowego partnerstwa morskiego, takiego jak Koalicja Sił Morskich, we współpracy z rządem federalnym Somalii, inspekcji statków zmierzających do Somalii lub opuszczających ten kraj, jeśli są uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że:

                  (i)

                  przewożą one węgiel drzewny z Somalii, naruszając tym samym zakaz, którym objęty jest ten węgiel;

                  (ii)

                  przewożą broń lub sprzęt wojskowy do Somalii, bezpośrednio lub pośrednio, łamiąc tym samym embargo na broń dotyczące Somalii;

                  (iii)

                  przewożą broń lub sprzęt woskowy przeznaczony dla osób lub podmiotów wskazanych przez Komitet Sankcji.

            2.   Przeprowadzając inspekcje, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie podejmują w dobrej wierze starania, by przed przeprowadzeniem inspekcji uzyskać zgodę państwa, pod jakiego banderą pływa statek.
      3.   Przeprowadzając inspekcje, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie mogą wykorzystywać wszelkie niezbędne środki współmierne do okoliczności, w pełni zgodne z mogącym mieć zastosowanie międzynarodowym prawem humanitarnym i prawem międzynarodowym dotyczącym praw człowieka, oraz dokładają wszelkich możliwych starań, by zapobiec nieuzasadnionym opóźnieniom lub utrudnieniom w korzystaniu z prawa nieszkodliwego przepływu lub wolności żeglugi.
      4.   W przypadku wykrycia towarów, których dostawa, przywóz lub wywóz są zabronione zgodnie z nałożonym na Somalię embargiem na broń lub zakazem dotyczącym węgla drzewnego, państwa członkowskie mogą dokonać ich zajęcia i likwidacji, na przykład poprzez ich zniszczenie, pozbawienie możliwości działania lub używania, umieszczenie ich w magazynie lub przekazanie państwu innemu niż państwo pochodzenia lub przeznaczenia w celu likwidacji. W trakcie inspekcji państwa członkowskie mogą gromadzić dowody bezpośrednio związane z przewożeniem takich towarów. Państwa członkowskie mogą dokonać likwidacji węgla drzewnego poprzez jego odsprzedaż, monitorowaną przez Grupę Monitorującą ds. Somalii i Erytrei (SEMG). Likwidacja powinna być przeprowadzona w sposób przyjazny dla środowiska. Państwa członkowskie mogą zezwolić statkom i ich załogom na zawinięcie do odpowiedniego portu w celu ułatwienia takiej likwidacji, za zgodą państwa portu. W terminie 30 dni od momentu, gdy towary takie znalazły się na terytorium państwa członkowskiego współpracującego przy ich likwidacji, państwo to przedstawia Komitetowi Sankcji pisemne sprawozdanie dotyczące kroków podjętych w celu ich likwidacji lub zniszczenia.
      5.   Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komitet Sankcji o wszelkich inspekcjach, o których mowa w ust. 1, w tym poprzez przedstawienie sprawozdania z inspekcji, zawierającego wszelkie niezbędne szczegóły, w tym wyjaśnienie podstaw i wyników inspekcji oraz, jeśli to możliwe, informacje o banderze statku, jego nazwie, nazwisku i tożsamości kapitana, właścicielu statku oraz pierwotnym sprzedawcy ładunku, a także informacje o staraniach podjętych w celu uzyskania zgody państwa, pod którego banderą pływał statek.
      6.   Ust. 1 nie ma wpływu na prawa, obowiązki lub zobowiązania państw członkowskich wynikające z prawa międzynarodowego, w tym na prawa lub obowiązki na mocy Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, w tym na ogólną zasadę wyłącznej jurysdykcji państwa bandery nad jego statkami na pełnym morzu, w odniesieniu do każdej sytuacji innej niż określona w tym ustępie.”

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2015 r.

            W imieniu Rady

         D. REIZNIECE-OZOLA

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2010/231/WPZiB z dnia 26 kwietnia 2010 r. dotycząca środków ograniczających wobec Somalii i uchylająca wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB (Dz.U. L 105 z 27.4.2010, s. 17).


title: 2009/749/WE: Decyzja Rady z dnia 9 października 2009 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów jednego członka z Litwy i jednego zastępcy członka z Litwy

text:
               13.10.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 268/10

      DECYZJA RADY

   z dnia 9 października 2009 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów jednego członka z Litwy i jednego zastępcy członka z Litwy
   (2009/749/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ:
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Litwy,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               W związku z wygaśnięciem mandatu Vitasa MATUZASA zwolniło się jedno stanowisko członka Komitetu Regionów. W następstwie wygaśnięcia mandatu Alvydasa ŠEDŽIUSA zwolniło się jedno stanowisko zastępcy członka,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., zostają mianowani do Komitetu Regionów:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Viktor TROFIMOV, przewodniczący Poniewieskiej Rady Rozwoju Regionalnego,

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Daiva MATONIENĖ, radca Rady Miejskiej w Szawlach.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 października 2009 r.

            W imieniu Rady

         Å. TORSTENSSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: Decyzja Komisji z dnia 21 czerwca 1993 r. zmieniająca decyzję w sprawie Grupy Łącznikowej ds. Osób Starszych

text:
Ważna informacja prawna

|

31993D0417

Dziennik Urzędowy L 187 , 29/07/1993 P. 0060 - 0060 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 5 Tom 6 P. 0099  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 5 Tom 6 P. 0099

		Decyzja Komisjiz dnia 21 czerwca 1993 r.zmieniająca decyzję w sprawie Grupy Łącznikowej ds. Osób Starszych(93/417/EWG)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,a także mając na uwadze, co następuje:w świetle rozwoju wydarzeń na poziomie wspólnotowym należy skorygować zasady członkostwa w wyżej wymienionej Grupie,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W decyzji Komisji 91/544/EWG [1] wprowadza się następujące zmiany:1. w art. 3 ust. 2 liczbę "20" zastępuje się liczbą "25";2. w art. 4 ust. 3 wprowadza się nazwę organizacji "— EPSO — Europejska Platforma Organizacji Seniorów: 5 miejsc", którą dodaje się do wykazu organizacji członkowskich Grupy Łącznikowej. W konsekwencji powyższego, zmienia się Załącznik, dodając EPSO do wykazu organizacji zaproszonych do przedstawiania kandydatów.Artykuł 2Niniejsza decyzja obowiązuje od dnia 21 czerwca 1993 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 21 czerwca 1993 r.W imieniu KomisjiPadraig FlynnCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 296 z 26.10.1991, str. 42.--------------------------------------------------


title: 2011/224/UE: Decyzja Rady z dnia 31 marca 2011 r. określająca stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Międzynarodowej Rady Zbożowej w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Konwencji o handlu zbożem z 1995 r.

text:
               8.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 94/28

         DECYZJA RADY
   z dnia 31 marca 2011 r.
   określająca stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska w ramach Międzynarodowej Rady Zbożowej w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Konwencji o handlu zbożem z 1995 r.
   (2011/224/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, że okres obowiązywania Konwencji o handlu zbożem z 1995 r., która została zawarta w imieniu Wspólnoty przez Radę decyzją 96/88/WE (1), był regularnie przedłużany na kolejne dwuletnie okresy. Okres obowiązywania konwencji przedłużono ostatnio decyzją Międzynarodowej Rady Zbożowej z dnia 8 czerwca 2009 r., do dnia 30 czerwca 2011 r. Dalsze przedłużenie obowiązywania konwencji leży w interesie Unii. W związku z tym Komisja, reprezentująca Unię w ramach Międzynarodowej Rady Zbożowej, powinna zostać upoważniona do głosowania za przedłużeniem obowiązywania konwencji,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zająć Unia w ramach Międzynarodowej Rady Zbożowej, polega na głosowaniu za przedłużeniem obowiązywania Konwencji o handlu zbożem z 1995 r. na kolejny okres maksymalnie dwóch lat.
   Niniejszym upoważnia się Komisję do wyrażenia takiego stanowiska w ramach Międzynarodowej Rady Zbożowej.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 31 marca 2011 r.

            W imieniu Rady

         VÖLNER P.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 21 z 27.1.1996, s. 47.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/2176 z dnia 23 listopada 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (CESNI) i na sesji plenarnej Centralnej Komisji Żeglugi na Renie (CKŻR) w sprawie przyjęcia normy dotyczącej wymagań technicznych dla statków żeglugi śródlądowej

text:
               25.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 307/25

         DECYZJA RADY (UE) 2015/2176
   z dnia 23 listopada 2015 r.
   w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Europejskiego Komitetu ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (CESNI) i na sesji plenarnej Centralnej Komisji Żeglugi na Renie (CKŻR) w sprawie przyjęcia normy dotyczącej wymagań technicznych dla statków żeglugi śródlądowej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Działania Unii w sektorze żeglugi śródlądowej powinny zmierzać do zapewnienia jednolitości w zakresie opracowania wymagań technicznych dla statków żeglugi śródlądowej, które mają być stosowane w Unii.

               (2)

               Europejski Komitet ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej (CESNI) został ustanowiony dnia 3 czerwca 2015 r. w ramach Centralnej Komisji Żeglugi na Renie (CKŻR) w celu opracowania norm technicznych dla śródlądowych dróg wodnych w różnych dziedzinach, zwłaszcza w odniesieniu do statków, technologii informacyjnej i załóg.

               (3)

               Przewiduje się, że na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2015 r. CESNI przyjmie normę dotyczącą wymagań technicznych dla statków żeglugi śródlądowej (zwaną dalej„normą”). Na sesji plenarnej CKŻR dokona zmian swoich ram prawnych (przepisów dotyczących inspekcji statków na Renie), aby uwzględnić przedmiotową normę oraz nadać jej obowiązywanie w ramach stosowania poprawionej Konwencji o żegludze na Renie.

               (4)

               W przedmiotowej normie ustanowiono jednolite wymagania techniczne niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa statków żeglugi śródlądowej. Zawiera ona przepisy dotyczące: budowy statków żeglugi śródlądowej, ich wyposażenia i urządzeń; przepisy szczególne dotyczące poszczególnych kategorii statków, takich jak statki pasażerskie, zestawy pchane i kontenerowce; przepisy dotyczące identyfikacji statków; wzór zaświadczenia oraz rejestru; przepisy przejściowe; jak również instrukcje dotyczące stosowania normy. W dyrektywie 2006/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1) zapewniono, by unijne świadectwa zdolności żeglugowej były wystawiane dla jednostek, które spełniają wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej określone w załączniku II do wskazanej dyrektywy, w przypadku których ustalono równoważność z wymaganiami technicznymi przyjętymi przy stosowaniu poprawionej Konwencji o żegludze na Renie. Ponadto w dniu 10 września 2013 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej i uchylającej dyrektywę 2006/87/WE, w którym uwzględnia się zmiany zachodzące w tej dziedzinie wynikające z prac organizacji międzynarodowych, w szczególności CKŻR, w stosowaniu wymagań technicznych dla statków żeglugi śródlądowej.

               (5)

               Norma dotycząca wymagań technicznych dla statków żeglugi śródlądowej, która ma zostać przyjęta pod auspicjami CKŻR, będzie miała zatem wpływ na dyrektywę 2006/87/WE, jak również na przewidywalny rozwój wspólnotowego dorobku prawnego w tej dziedzinie.

               (6)

               Rewizja przepisów dotyczących inspekcji statków na Renie, zmierzająca do ułatwienia bezpośredniego odniesienia do normy, nie została jeszcze zakończona w ramach CKŻR. Do przedmiotowych przepisów należy jednak dodać odpowiednie przepisy szczególne, wraz z przepisami dotyczącymi skroplonego gazu ziemnego (LNG), celem uwzględnienia normy, jeszcze zanim będzie można dodać do wskaznych przepisów bezpośrednie odniesienie do niej.

               (7)

               Unia nie jest członkiem CKŻR ani CESNI. Dlatego też konieczne jest, aby Rada upoważniła państwa członkowskie do wyrażenia stanowiska Unii w odniesieniu do normy na forum tych organów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Na posiedzeniu CESNI w dniu 26 listopada 2015 r. należy zająć w imieniu Unii Europejskiej stanowisko, zgodnie z którym wyraża się zgodę na przyjęcie europejskiej normy ustanawiającej wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej (ES-TRIN) 2015/1.
   2.   Na posiedzeniu plenarnym CKŻR w dniu 3 grudnia 2015 r. należy zająć w imieniu Unii Europejskiej stanowisko popierające jedynie te poszczególne zmiany do przepisów dotyczących inspekcji statków na Renie, które są zgodne z ES-TRIN 2015/1. Dotyczy to zwłaszcza przyjęcia przepisów w sprawie statków z napędem LNG.
   Na następnym posiedzeniu plenarnym CKŻR należy zająć w imieniu Unii Europejskiej stanowisko popierające zmianę przepisów dotyczących inspekcji statków na Renie, tak aby zapewnić w nich odniesienie do ES-TRIN 2015/1 z chwilą przeprowadzenia koniecznej rewizji przedmiotowych przepisów.
   Artykuł 2
   1.   Stanowisko Unii określone w art. 1 ust. 1 jest wyrażane przez państwa członkowskie działające wspólnie w interesie Unii.
   2.   Stanowisko Unii określone w art. 1 ust. 2 jest wyrażane przez państwa członkowskie, które są członkami CKŻR, działające wspólnie w interesie Unii.
   Artykuł 3
   Niewielkie zmiany stanowiska określonego w art. 1 mogą zostać uzgodnione bez kolejnej decyzji Rady.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 23 listopada 2015 r.

            W imieniu Rady

         C. MEISCH

            Przewodniczący

      (1)  Dyrektywa 2006/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiająca wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej i uchylająca dyrektywę Rady 82/714/EWG (Dz.U. L 389 z 30.12.2006, s. 1).


title: Decyzja Rady 2014/673/WPZiB z dnia 25 września 2014 r. zmieniająca decyzję 2013/527/WPZiB zmieniającą i przedłużającą mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Rogu Afryki

text:
               26.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 282/22

         DECYZJA RADY 2014/673/WPZiB
   z dnia 25 września 2014 r.
   zmieniająca decyzję 2013/527/WPZiB zmieniającą i przedłużającą mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Rogu Afryki
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 8 grudnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/819/WPZiB (1) w sprawie mianowania Alexandra RONDOSA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Rogu Afryki.

               (2)

               W dniu 24 października 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/527/WPZiB (2), zmieniającą i przedłużającą mandat SPUE w Rogu Afryki do dnia 31 października 2014 r.

               (3)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych czterech miesięcy.

               (4)

               SPUE będzie wykonywał mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2013/527/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2013/527/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Mandat Alexandra RONDOSA jako SPUE w Rogu Afryki zostaje niniejszym przedłużony do dnia 28 lutego 2015 r. Rada może zdecydować o wcześniejszym zakończeniu mandatu SPUE w oparciu o ocenę Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB), na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (Wysokiego Przedstawiciela).”;

               2)

               art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 listopada 2013 r. do dnia 31 października 2014 r. wynosi 2 720 000 EUR.
               Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 listopada 2014 r. do dnia 28 lutego 2015 r. wynosi 890 000 EUR.”;

               3)

               art. 13 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 13
               Przegląd
               Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnego przeglądu. Przed końcem kwietnia 2014 r. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji sprawozdanie z postępu prac, a przed końcem listopada 2014 r. szczegółowe sprawozdanie z wykonania mandatu.”.
         Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 września 2014 r.

            W imieniu Rady

         F. GUIDI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2011/819/WPZiB z dnia 8 grudnia 2011 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Rogu Afryki (Dz.U. L 327 z 9.12.2011, s. 62).

      (2)  Decyzja Rady 2013/527/WPZiB z dnia 24 października 2013 r. zmieniająca i przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Rogu Afryki (Dz.U. L 284 z 26.10.2013, s. 23).