title: Decyzja Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie readmisji osób przebywających nielegalnie

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0424

Dziennik Urzędowy L 143 , 30/04/2004 P. 0097 - 0098

		Decyzja Radyz dnia 21 kwietnia 2004 r.dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie readmisji osób przebywających nielegalnie(2004/424/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 63 ust. 3 lit. b) w połączeniu z art. 300 ust. 2 akapitu pierwszy zdanie drugie i jego art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komisja negocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę z Rządem Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie readmisji osób przebywających nielegalnie.(2) Umowa ta została podpisana w imieniu Wspólnoty, w dniu 13 października 2003 r. z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie.(3) Umowa powinna zostać zatwierdzona.(4) Umowa ustanowiła Komitet readmisji, który może podejmować decyzje mające skutek prawny. Dlatego też konieczne jest określenie osób reprezentujących Wspólnotę w tym Komitecie oraz określić procedurę ustanawiającą sposób przyjmowania stanowiska Wspólnoty.(5) Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo powiadomiło o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.(6) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, i bez uszczerbku dla art. 4 wspomnianego Protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana, ani nie podlega jej stosowaniu.(7) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana, ani nie podlega jej stosowaniu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę między Wspólnotą Europejską a Rządem Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie readmisji osób przebywających nielegalnie.Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 20 ust. 2 Umowy [2].Artykuł 3Komisja wspomagana przez ekspertów z Państw Członkowskich reprezentuje Wspólnotę Europejską w Komitecie readmisji ustanowionym w art. 17 Umowy.Artykuł 4Komisja, po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę, przyjmuje stanowisko Wspólnoty Europejskiej w ramach Komitetu readmisji w odniesieniu do przyjęcia regulaminu wewnętrznego wymaganego na mocy art. 17 ust. 5 Umowy.W odniesieniu do wszystkich innych decyzji komitetu readmisji, stanowisko Wspólnoty Europejskiej przyjmuje, na wniosek Komisji, Rada stanowiąc większością kwalifikowaną.Artykuł 5Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 21 kwietnia 2004 r.W imieniu RadyJ. WalshPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 26 lutego 2004 r. (dotychczas nie opublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie skoordynowanego rozmieszczania doradców ds. dokumentów (SCH/Com-ex (98) 59 rev.)

text:
Ważna informacja prawna

|

41998D0059

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0308 - 0316

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 16 grudnia 1998 r.w sprawie skoordynowanego rozmieszczania doradców ds. dokumentów(SCH/Com-ex (98) 59 rev.)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen,uwzględniając art. 12 i 26 wymienionej Konwencji,uwzględniając swą deklarację z dnia 16 września 1998 r. (dokument SCH/Com-ex (98) decl 3),PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:1. Plan w sprawie skoordynowanego rozmieszczenia doradców ds. dokumentów dla ruchu lotniczego i morskiego oraz w placówkach konsularnych (dokument SCH/I-Front (98) 171 rev 4) zostaje niniejszym zatwierdzony.2. Wykaz lokalizacji obecnie uznawanych za zasadniczo odpowiednie do realizacji misji doradców ds. dokumentów oraz oznaczenie aktualnych kluczowych lokalizacji i regionów (dokument SCH/I-Front (98) 184 rev 3) zostają niniejszym odnotowane.Berlin, dnia 16 grudnia 1998 r.C. H. SchapperPrzewodniczący--------------------------------------------------SCH/I-Front (98) 171 rev 4ZASADY WYKONANIANa swoim posiedzeniu w dniu 16 września 1998 r. Komitet Wykonawczy podkreślił szczególne znaczenie doradztwa ds. dokumentów dla zwalczania nielegalnej imigracji do obszaru Schengen (SCH/Com-ex (98) decl 3).Ponadto Komitet Wykonawczy wydał mandat w celu dokonania praktycznych ustaleń, które zostały podane poniżej.Skoordynowane rozmieszczanie doradców ds. dokumentów w ruchu lotniczym, morskim i placówkach konsularnych będzie się odbywało zgodnie z następującymi wytycznymi:1. Uzgodnienia dotyczące tworzenia wspólnych zespołów doradców ds. dokumentówa) Państwa Schengen przeprowadzą tam, gdzie to konieczne, seminaria informacyjne w różnym składzie i o różnym czasie trwania, stosownie do potrzeb danego przypadku, na następujące tematy:Niniejsze działania doradcze zostają zapewnione:- wykrywanie podrobionych i sfałszowanych dokumentów,- modus operandi,- zamawianie urządzeń do wykrywania podrobionych i sfałszowanych dokumentów,- przepisy i zasady prawne dotyczące kontroli.Niniejsze działania doradcze zostają zapewnione:- liniom lotniczym lub przedsiębiorstwom żeglugi morskiej,- w celu wsparcia placówek konsularnych jednego lub więcej Państw Schengen w państwach trzecich,- w celu wsparcia służb granicznych lub władz imigracyjnych w wyjazdowych portach lotniczych i morskich w państwach trzecich.Doradcy ds. dokumentów wspierają także przedsiębiorstwa przewozowe i personel odpowiedzialny za kontrole przeprowadzane przed wejściem na pokład na lotniskach i w portach wyjścia.Państwa Schengen dążą do oddelegowania doradców na okres dwóch do trzech tygodni. Poszczególne państwa zastrzegają sobie prawo do podjęcia jednostronnych środków następczych.b) Państwa Schengen wyznaczają centralne placówki kontaktowe, poprzez które przekazywane są informacje o zapotrzebowaniu na doradztwo i o możliwościach zapewnienia wsparcia i realizowane są wszelkie kwestie organizacyjne i przekazywane informacje związane z doradztwem ds. dokumentów. Za koordynację działań (przygotowanie, realizacja i kontrola w odniesieniu do szczególnych czynności związanych z oddelegowaniem) odpowiedzialna jest centralna placówka kontaktowa tego Państwa Schengen, które wystąpiło z propozycją przydzielenia misji. Zarówno Prezydencja, jak i wiodąca placówka kontaktowa wezmą pod uwagę działania równoległe prowadzone w ramach UE.c) Centralne placówki kontaktowe prowadzą bezpośrednią współpracę w duchu wzajemnego zaufania.d) Centralne placówki kontaktowe regularnie ustalają zapotrzebowanie na materiały szkoleniowe, które uzupełnią, w miarę potrzeb, w oparciu o praktyczne doświadczenia, a także powiadamiają się niezwłocznie o nowych modus operandi.e) Urzędująca Prezydencja w odpowiednim czasie zasięga opinii delegacji w sprawie zgłoszenia zapotrzebowania na środki z funduszy UE (Odysseus) oraz przedkłada Komisji Europejskiej za pośrednictwem Prezydencji UE wniosek o przyznanie pomocy finansowej z programu Odysseus, w odniesieniu do praktycznych ustaleń dotyczących szkoleń, oraz wsparcia i opracowania materiałów szkoleniowych. Pierwszy z tych wniosków, wraz z definicją projektu, który ma zostać zrealizowany (państwa uczestniczące, koordynacja grup, miejsce, wielkość dofinansowania) zostanie złożony nie później niż do dnia 31 marca 1999 r. (termin złożenia).2. Wybór lokalizacji odpowiednich dla misji doradców ds. dokumentówWyboru lokalizacji z placówkami konsularnymi i (lub) zagranicznymi biurami przedsiębiorstw transportowych, które są odpowiednie dla misji doradców ds. dokumentów z uwzględnieniem obecnej sytuacji, jaka istnieje w każdym wypadku, dokonuje odrębną notą Podgrupa ds. Granic.Nawet jeżeli nie zostało to wyraźnie uwzględnione w powyższym wykazie, pracownikom krajowych linii lotniczych i przedsiębiorstw przewozowych, przewożących osoby do obszaru Schengen, powinno się zaoferować szkolenie w zależności od dostępnych możliwości.Ponadto, jeżeli istnieją wystarczające możliwości, można oferować doradztwo ds. dokumentów tym przedsiębiorstwom transportowym, które nie obsługują bezpośrednio miejsc przeznaczenia w obszarze Schengen, jednakże świadczą usługi dowozu pasażerów do punktów wyjazdowych łączących się za pomocą połączeń lotniczych i morskich z obszarem Schengen.W każdym przypadku, w momencie gdy poszczególne projekty doradcze zostaną określone, należy niezwłocznie nawiązać kontakt z placówkami konsularnymi i przedsiębiorstwami transportowymi. W zasadzie wszystkie placówki konsularne Państw Schengen będą informowane o planowanym oddelegowaniu doradców ds. dokumentów do przedstawicielstw na poziomie lokalnym.3. Określanie kluczowych miejsc i regionówRozmieszczenie doradców ds. dokumentów będzie dokonywane na podstawie aktualnej oceny sytuacji. Podgrupa ds. Granic odrębną notą określa kluczowe miejsca i regiony.4. Profil doradcy ds. dokumentówPracownicy zatrudnieni jako doradcy ds. dokumentów muszą posiadać odpowiednie predyspozycje osobowe i kwalifikacje zawodowe. Powinni oni posiadać co najmniej pięcioletnie doświadczenie na stanowisku kierowniczym.Doradcy ds. dokumentów powinni posiadać wystarczającą znajomość podstawowego języka używanego w odniesieniu do ruchu lotniczego i morskiego w miejscu ich rozmieszczenia oraz powinni dobrze posługiwać się angielską terminologią lotniczą i dotyczącą dokumentacji (materiał szkoleniowy IATA). Ponadto urzędnicy zatrudnieni jako doradcy ds. dokumentów muszą posiadać niezbędne dla tej działalności umiejętności pedagogiczne i dydaktyczne.5. Uzgodnienia dotyczące dokonywania sprawozdań i plany dalszego rozwojuDoradcy ds. dokumentów składają po zakończeniu swojej misji pisemne sprawozdanie, dotyczące przebiegu misji i rozpoznanych słabych punktów, modus operandi oraz podjętych środków zaradczych. Sprawozdanie przekazywane jest państwu wiodącemu oraz dalej do Sekretariatu Schengen w celu przesłania do wszystkich delegacji Podgrupy ds. Granic.Urzędująca Prezydencja opracowuje sprawozdanie podsumowujące, przedkładane Grupie Roboczej I ds. Policji i Bezpieczeństwa co pół roku kalendarzowego, dotyczące działań przeprowadzonych w tym sześciomiesięcznym okresie, wraz z analizą.Prezydencja opracowuje także propozycje dalszego postępowania, włącznie z planowaniem dalszych środków doradczych oraz udoskonaleń technicznych i taktycznych i przedkłada je Podgrupie ds. Granic.--------------------------------------------------SCH/I-front (98) 184 rev 3Skoordynowane rozmieszczanie doradców ds. dokumentów w ruchu lotniczym, morskim i w placówkach konsularnychWybór lokalizacji uznawanych obecnie za zasadniczo odpowiednie do celów misji doradców ds. dokumentów oraz określenie obecnych lokalizacji i regionów docelowych.1. Wybór lokalizacji odpowiednich obecnie dla misji doradców ds. dokumentówNa podstawie oceny obecnej sytuacji przedstawicielstwa konsularne i/lub zagraniczne biura linii lotniczych i przedsiębiorstw transportowych znajdujące się w następujących lokalizacjach uznawane są za zasadniczo odpowiednie dla misji doradców ds. dokumentów (wykaz aktualizowany w miarę potrzeb):- Abidżan (Wybrzeże Kości Słoniowej)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Francja, Portugalia- Abu Zabi (Zjednoczone Emiraty Arabskie)Ważny tranzytowy port lotniczy dla lotów do Europy, zatem z doradztwa i szkolenia powinny korzystać przede wszystkim linie lotnicze- Akra (Ghana)Linie lotnicze- Ankara (Turcja)Linie lotnicze- Bamako (Mali)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Francja- Bangkok (Tajlandia)Linie lotnicze- Bissau (Gwinea-Bissau)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Portugalia- Brazzaville (Kongo)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Francja- Casablanca (Maroko)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Hiszpania- Colombo (Sri Lanka)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Francja- Dakka (Bangladesz)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Francja- Dakar (Senegal)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Francja, Portugalia, Hiszpania- Duala (Kamerun)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Francja- Dubaj (Zjednoczone Emiraty Arabskie)Ważny tranzytowy port lotniczy dla lotów do Europy, zatem z doradztwa i szkolenia powinny korzystać przede wszystkim linie lotnicze- HaitiLinie lotniczePrzedstawicielstwa: Francja- Miasto Ho Chi Minh (Wietam)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Francja- HongkongLinie lotniczePrzedstawicielstwa: Francja- Islamabad (Pakistan)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Hiszpania- Stambuł (Turcja)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Hiszpania- Karaczi (Pakistan)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Niemcy (pożądane intensywne doradztwo i szkolenia)- Kijów (Ukraina)Przedstawicielstwa: Portugalia- KuwejtLinie lotnicze- Lagos (Nigeria)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Niemcy, Francja, Hiszpania.- Lima (Peru)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Hiszpania- Luanda (Angola)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Portugalia- MakauLinie lotniczePrzedstawicielstwa: Portugalia- Malabo (Gwinea Równikowa)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Hiszpania- Maputo (Mozambik)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Portugalia- Moskwa (Rosja)Linie lotnicze- Nador (Maroko)Przedstawicielstwa: Hiszpania- Nairobi (Kenia)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Niemcy, Francja.- Pekin (Chiny)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Francja, Hiszpania- Praja (Republika Zielonego Przylądka)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Portugalia- Rabat (Maroko)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Hiszpania- Rio de Janeiro (Brazylia)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Portugalia- São Tomé (Wyspy Św. Tomasza i Książęca)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Portugalia- Sal (Republika Zielonego Przylądka)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Portugalia- Sanaa (Jemen)Linie lotnicze- Santo Domingo (Republika Dominikańska)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Hiszpania- Szanghaj (Chiny)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: Francja- Skopje (Macedonia — Była Jugosławiańska Republika Macedonii)Linie lotnicze- Tanger (Maroko)Linie lotniczePrzedsiębiorstwa żeglugowePrzedstawicielstwa: Hiszpania- Tetuan (Maroko)Przedstawicielstwa: Hiszpania- Tirana (Albania)Linie lotnicze- Tunis (Tunezja)Linie lotnicze- Jaunde (Kamerun)Linie lotniczePrzedstawicielstwa: FrancjaII. Określenie obecnie kluczowych miejsc i regionówSpośród przedstawionych w powyższej sekcji I miejscowości i regionów rozmieszczenie doradców ds. dokumentów, które dokonywane będzie na podstawie bieżącej oceny sytuacji, uznawane jest za szczególnie pilne w wymienionych poniżej miejscowościach. Wykaz ten nie jest ostateczny. Wykaz będzie aktualizowany w miarę potrzeb.- Abidżan- Abu Zabi- Akra- Bamako- Brazzaville- Casablanca- Dakar- Dubaj- Stambuł- Lagos- Moskwa- Tirana- TunisSkoordynowane rozmieszczenie doradców ds. dokumentów do powyższych lokalizacji powinno być najbliższym celem.Dodatkowo doradców ds. dokumentów należy oddelegować możliwie najszybciej do następujących lokalizacji (zgodnie z kolejnością ustaloną poniżej):- Bangkok- Ankara- Karaczi- Nairobi- Sanaa- Skopje.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE, Euratom) 2017/1761 z dnia 25 września 2017 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Włoską

text:
               28.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/55

         DECYZJA RADY (UE, Euratom) 2017/1761
   z dnia 25 września 2017 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Włoską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 302,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
   uwzględniając propozycję rządu Włoch,
   uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 18 września 2015 r. i 1 października 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE, Euratom) 2015/1600 (1) i (UE, Euratom) 2015/1790 (2) w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z upływem kadencji Claudii BUSCHI,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 20 września 2020 r., zostaje niniejszym mianowany Gerardo LARGHI, Professore – Dirigente della CISL Scuola dei Laghi di Como e Varese.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 września 2017 r.

            W imieniu Rady

         M. MAASIKAS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1600 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 53).

      (2)  Decyzja Rady (UE, Euratom) 2015/1790 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od dnia 21 września 2015 r. do dnia 20 września 2020 r. (Dz.U. L 260 z 7.10.2015, s. 23).


title: Decyzja Rady 2006/718/WPZiB z dnia 23 października 2006 r. wprowadzająca w życie wspólne stanowisko 2006/276/WPZiB dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi

text:
               25.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 294/72

      DECYZJA RADY 2006/718/WPZiB
   z dnia 23 października 2006 r.
   wprowadzająca w życie wspólne stanowisko 2006/276/WPZiB dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając wspólne stanowisko 2006/276/WPZiB z dnia 10 kwietnia 2006 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi (1), w szczególności jego art. 2 w związku z art. 23 ust. 2 tiret drugie Traktatu o Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 10 kwietnia 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2006/276/WPZiB, które potwierdziło istniejące środki ograniczające mające zastosowanie do osób odpowiedzialnych za naruszanie międzynarodowych standardów wyborczych podczas wyborów prezydenckich na Białorusi w dniu 19 marca 2006 r. oraz za prześladowanie społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, a także do osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów z nimi związanych.

               (2)

               W dniu 18 maja 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2006/362/WPZiB zmieniające wspólne stanowisko 2006/276/WPZiB w celu zamrożenia funduszy i zasobów gospodarczych tych osób oraz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów z nimi związanych, o których mowa powyżej.

               (3)

               Zgodnie ze wspólnym stanowiskiem 2006/276/WPZiB Rada dokonała przeglądu środków ograniczających oraz zdecydowała, w związku z najnowszymi wydarzeniami, że powinny zostać nimi objęte kolejne osoby odpowiedzialne za prześladowanie społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej. Wykazy zawarte w załączniku III i IV do wspólnego stanowiska 2006/276/WPZiB powinny zatem zostać zmienione,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Załączniki III i IV do wspólnego stanowiska 2006/276/WPZiB zastępuje się tekstem zawartym w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 23 października 2006 r.

            W imieniu Rady

         J.-E. ENESTAM

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 101 z 11.4.2006, str. 5. Wspólne stanowisko ostatnio zmienione wspólnym stanowiskiem 2006/362/WPZiB (Dz.U. L 134 z 20.5.2006, str. 45).

      ZAŁĄCZNIK
      „
            ZAŁĄCZNIK III
            Wykaz osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c)

                        Nazwisko i imię (transkrypcja polska)

                        Nazwisko i imię (pisownia białoruska)

                        Nazwisko i imię (pisownia rosyjska)

                        Data urodzenia

                        Miejsce urodzenia

                        Adres

                        Numer paszportu

                        Stanowisko

                        Łukaszenka Alaksandr Ryhorawicz
                        (Łukaszenko Aleksandr Grigoriewicz)

                        Лукашенка Аляксандр Рыгоравiч

                        ЛУКАШЕНКО Александр Григорьевич

                        30.8.1954

                        Kopyś, obwód witebski

                        prezydent

                        Niewyhłas Hienadź Mikałajewicz
                        (Niewygłas Giennadij Nikołajewicz)

                        Невыглас Генадзь Мікалаевіч

                        НЕВЫГЛАС Геннадий Николаевич

                        11.2.1954

                        Parachońsk, rejon piński

                        szef Biura Administracji Prezydenta

                        Piatkiewicz Natalla Uładzimirauna
                        (Pietkiewicz Natalia Władimirowna)

                        Пяткевіч Наталля Уладзіміраўна

                        ПЕТКЕВИЧ Наталья Владимировна

                        24.10.1972

                        Mińsk

                        zastępca szefa Biura Administracji Prezydenta

                        Rubinau Anatol Mikałajewicz
                        (Rubinow Anatolij Nikołajewicz)

                        Рубiнаў Анатоль Мікалаевіч

                        РУБИНОВ Анатолий Николаевич

                        15.4.1939

                        Mohylew

                        zastępca szefa, odpowiedzialny za media i ideologię, osobisty sekretarz

                        Pralaskouski Aleg Witoldawicz,
                        (Proleskowski Oleg Witoldowicz)

                        Праляскоўскi Алег Вiтольдавiч

                        ПРОЛЕСКОВСКИЙ Олег Витольдович

                        1.10.1963

                        Zagorsk (Rosja, obecnie Siergijew Posad)

                        doradca i szef Głównego Wydziału Ideologicznego, osobisty sekretarz

                        Radźkou Alaksandr Michajławicz
                        (Rad'kow Aleksandr Michajłowicz)

                        Радзькоў Аляксандр Міхайлавіч

                        РАДЬКОВ Александр Михайлович

                        1.7.1951

                        Wotnia, Вотня Быховского района Могилевской области

                        minister edukacji

                        Rusakiewicz Uładzimir Wasiljewicz
                        (Rusakiewicz Władimir Wasiljewicz)

                        Русакевіч Уладзімір Васільевіч

                        РУСАКЕВИЧ Владимир Васильевич

                        13.9.1947

                        Wygonoszczi, Выгонощи, Брестская область

                        minister informacji

                        Haławanau Wiktar Ryhorawicz
                        (Gołowanow Wiktor Grigorjewicz)

                        Галаванаў Віктар Рыгоравіч

                        ГОЛОВАНОВ Виктор Григорьевич

                        1952

                        Borysów

                        minister sprawiedliwości

                        Zimouski Alaksandr Leanidawicz
                        (Zimowski Aleksandr Leonidowicz)

                        Зімоўскі Аляксандр Леанідавіч

                        ЗИМОВСКИЙ Александр Леонидович

                        10.1.1961

                        Niemcy

                        poseł do izby wyższej parlamentu; szef krajowego państwowego przedsiębiorstwa telewizyjno-radiowego

                        Kanaplou Uładzimir Mikałajewicz
                        (Konoplew Władimir Nikołajewicz)

                        Канаплёў Уладзiмiр Мiкалаевiч

                        КОНОПЛЕВ Владимир Николаевич

                        3.1.1954

                        Akulincy, obwód mohylewski, д.Акулинцы Могилевского района

                        przewodniczący izby niższej parlamentu

                        Czarhiniec Mikałaj Iwanawicz
                        (Czerginiec Nikołaj Iwanowicz)

                        Чаргiнец Мiкалай Iванавiч

                        ЧЕРГИНЕЦ Николай Иванович

                        17.10.1937

                        Mińsk

                        przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych w izbie wyższej

                        Kascian Siarhiej Iwanawicz
                        (Kostian Siergiej Iwanowicz)

                        Касцян Сяргей Iванавiч

                        КОСТЯН Сергей Иванович

                        15.1.1941

                        Usochi, obwód mohylewski,
                        Усохи Кличевского района Могилевской области

                        przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych w izbie niższej

                        Orda Michaił Siarhiejewicz
                        (Orda Michaił Siergiejewicz)

                        Орда Мiхаiл Сяргеевiч

                        ОРДА Михаил Сергеевич

                        28.9.1966

                        Diatłowo, obwód grodzieński,
                        Дятлово Гродненской области

                        poseł do izby wyższej, przywódca Białoruskiego Republikańskiego Związku Młodzieży (BRSM)

                        Łazawik Mikałaj Iwanawicz
                        (Łozowik Nikołaj Iwanowicz)

                        Лазавік Мікалай Іванавіч

                        ЛОЗОВИК Николай Иванович

                        18.1.1951

                        Niewiniany, obwód miński,
                        Невиняны Вилейского р-на Минской обл

                        zastępca przewodniczącego Centralnej Komisji Wyborczej

                        Mikłaszewicz Piotr Piatrowicz
                        (Mikłaszewicz Pietr Pietrowicz)

                        Мiклашэвiч Пётр Пятровiч

                        МИКЛАШЕВИЧ Петр Петрович

                        1954

                        Kosuta, obwód miński,
                        Косута Минской области

                        prokurator generalny

                        Sliżeuski Aleh Leanidawicz
                        (Sliżewski Oleg Leonidowicz)

                        Слiжэўскi Алег Леанiдавiч

                        СЛИЖЕВСКИЙ Олег Леонидович

                        szef Wydziału Organizacji Społecznych, Partii i Organizacji Pozarządowych, Ministerstwo Sprawiedliwości

                        Charyton Alaksandr
                        (Chariton Aleksandr)

                        Харытон Аляксандр

                        ХАРИТОН Александр

                        konsultant w Wydziale Organizacji Społecznych, Partii i Organizacji Pozarządowych, Ministerstwo Sprawiedliwości

                        Smirnou Jauhen Alaksandrawicz
                        (Smirnow Jewgienij Aleksandrowicz)

                        Смiрноў Яўген Аляксандравiч

                        CМИРНОВ Евгений Александрович

                        15.3.1949

                        obwód riazański, Rosja

                        pierwszy zastępca przewodniczącego Sądu Gospodarczego

                        Rawucka Nadzieja Załauna
                        (Reutska Nadieżda Załowna)

                        Равуцкая Надзея Залаўна

                        РЕУТСКАЯ Надежда Заловна

                        sędzia w sądzie dla dzielnicy Mińsk Moskiewski

                        Trubnikau Mikałaj Alaksiejewicz
                        (Trubnikow Nikołaj Aleksiejewicz)

                        Трубнiкаў Мiкалай Аляксеевiч

                        ТРУБНИКОВ Николай Алексеевич

                        sędzia w sądzie dla dzielnicy Mińsk Partizański

                        Kupryjanau Mikałaj Michajławicz
                        (Kuprijanow Nikołaj Michajłowicz)

                        Купрыянаў Мiкалай Мiхайлавiч

                        КУПРИЯНОВ Николай Михайлович

                        zastępca prokuratora generalnego

                        Sucharenka Sciapan Mikałajewicz
                        (Suchorienko Stiepan Nikołajewicz)

                        Сухарэнка Сцяпан Мікалаевіч

                        СУХОРЕНКО Степан Николаевич

                        27.1.1957

                        Zdudiczi, obwód homelski,
                        Здудичи Светлогорского района Гомельской области

                        przewodniczący KGB

                        Dziemianciej Wasil Iwanawicz
                        (Diemientiej Wasilij Iwanowicz)

                        Дземянцей Васiль Iванавіч

                        ДЕМЕНТЕЙ Василий Иванович

                        pierwszy zastępca, KGB

                        Kozik Leanid Piatrowicz
                        (Kozik Leonid Pietrowicz)

                        Козiк Леанiд Пятровiч

                        КОЗИК Леонид Петрович

                        13.7.1948

                        Borysów

                        przewodniczący Federacji Związków Zawodowych

                        Kalada Alaksandr Michajławicz
                        (Koleda Aleksandr Michajłowicz)

                        Каляда Аляксандр Мiхайлавiч

                        КОЛЕДА Александр Михайлович

                        przewodniczący komisji wyborczej w obwodzie brzeskim

                        Michasiou Uładzimir Ilicz
                        (Michasiew Władimir Ilicz)

                        Мiхасёў Уладзiмiр Iльiч

                        МИХАСЕВ Владимир Ильич

                        przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie homelskim

                        Łuczyna Leanid Alaksandrawicz
                        (Łuczina Leonid Aleksandrowicz)

                        Лучына Леанiд Аляксандравiч

                        ЛУЧИНА Леонид Александрович

                        18.11.1947

                        obwód miński

                        przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie grodzieńskim

                        Karpienka Igar Wasiljewicz
                        (Karpienko Igor' Wasiljewicz)

                        Карпенка Iгар Васiльевiч

                        КАРПЕНКО Игорь Васильевич

                        28.4.1964

                        Nowokuźnieck, Rosja
                        Новокузнецк Кемеровской области, Россия

                        przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w mieście Mińsk

                        Kurłowicz Uładzimir Anatoljewicz
                        (Kurłowicz Władimir Anatoljewicz)

                        Курловiч Уладзiмiр Анатольевiч

                        КУРЛОВИЧ Владимир Анатольевич

                        przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie mińskim

                        Miacielica Mikałaj Cimafiejewicz
                        (Mietielica Nikołaj Timofiejewicz)

                        Мяцелiца Мiкалай Цiмафеевiч

                        МЕТЕЛИЦА Николай Тимофеевич

                        przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie mohylewskim

                        Piszczulonak Michaił Wasiljewicz
                        (Piszczulenok Michaił Wasiljewicz)

                        Пiшчулёнак Мiхаiл Васiльевiч

                        ПИЩУЛЕНОК Михаил Васильевич

                        przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie witebskim

                        Rybakou Alaksiej
                        (Rybakow Aleksiej)

                        Рыбакоў Аляксей

                        РЫБАКОВ Алексей

                        ul. Jesienina 31-1-104, Mińsk

                        sędzia Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Mińsk Moskiewski

                        Bortnik Siarhiej Alaksandrawicz
                        (Bortnik Siergiej Aleksandrowicz)

                        Бортнік Сяргей Аляксандравiч

                        БОРТНИК Сергей Александрович

                        28.5.1953

                        Mińsk

                        ul. Surganowo 80-263, Mińsk

                        MP0469554

                        prokurator

                        Jasinowicz Leanid Stanisławawicz
                        (Jasinowicz Leonid Stanisławowicz)

                        Ясіновіч Леанід Станіслававіч

                        ЯСИНОВИЧ Леонид Станиславович

                        26.11.1961

                        Buczany, obwód witebski

                        ul. Gorowca 4-104, Mińsk

                        MP 0515811

                        sędzia Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Mińsk Centralny

                        Mihun Andrej Arkadziewicz
                        (Migun Andriej Arkadiewicz)

                        Мігун Андрэй Аркадзевiч

                        МИГУН Андрей Аркадевич

                        5.2.1978

                        Mińsk

                        ul. Gorieckowo Maksima 53-16, Mińsk

                        MP1313262

                        prokurator

            ZAŁĄCZNIK IV
            Wykaz osób, o których mowa w art. 1a

                        Nazwisko i imię (transkrypcja polska

                        Nazwisko i imię (pisownia białoruska)

                        Nazwisko i imię (pisownia rosyjska)

                        Data urodzenia

                        Miejsce urodzenia

                        Adres

                        Numer paszportu

                        Stanowisko

                        Łukaszenka Alaksandr Ryhorawicz
                        (Łukaszenko Aleksandr Grigoriewicz)

                        Лукашенка Аляксандр Рыгоравiч

                        ЛУКАШЕНКО Александр Григорьевич

                        30.8.1954

                        Kopyś, obwód witebski

                        prezydent

                        Niewyhłas Hienadź Mikałajewicz
                        (Niewygłas Giennadij Nikołajewicz)

                        Невыглас Генадзь Мікалаевіч

                        НЕВЫГЛАС Геннадий Николаевич

                        11.2.1954

                        Parachońsk, rejon piński

                        szef Biura Administracji Prezydenta

                        Piatkiewicz Natalla Uładzimirauna
                        (Pietkiewicz Natalia Władimirowna)

                        Пяткевіч Наталля Уладзіміраўна

                        ПЕТКЕВИЧ Наталья Владимировна

                        24.10.1972

                        Mińsk

                        zastępca szefa Biura Administracji Prezydenta

                        Rubinau Anatol Mikałajewicz
                        (Rubinow Anatolij Nikołajewicz)

                        Рубiнаў Анатоль Мікалаевіч

                        РУБИНОВ Анатолий Николаевич

                        15.4.1939

                        Mohylew

                        zastępca szefa, odpowiedzialny za media i ideologię, osobisty sekretarz

                        Pralaskouski Aleg Witoldawicz,
                        (Proleskowski Oleg Witoldowicz)

                        Праляскоўскi Алег Вiтольдавiч

                        ПРОЛЕСКОВСКИЙ Олег Витольдович

                        1.10.1963

                        Zagorsk (Rosja, obecnie Siergijew Posad)

                        doradca i szef Głównego Wydziału Ideologicznego, osobisty sekretarz

                        Radźkou Alaksandr Michajławicz
                        (Rad'kow Aleksandr Michajłowicz)

                        Радзькоў Аляксандр Міхайлавіч

                        РАДЬКОВ Александр Михайлович

                        1.7.1951

                        Wotnia, Вотня Быховского района Могилевской области

                        minister edukacji

                        Rusakiewicz Uładzimir Wasiljewicz
                        (Rusakiewicz Władimir Wasiljewicz)

                        Русакевіч Уладзімір Васільевіч

                        РУСАКЕВИЧ Владимир Васильевич

                        13.9.1947

                        Wygonoszczi, Выгонощи, Брестская область

                        minister informacji

                        Haławanau Wiktar Ryhorawicz
                        (Gołowanow Wiktor Grigorjewicz)

                        Галаванаў Віктар Рыгоравіч

                        ГОЛОВАНОВ Виктор Григорьевич

                        1952

                        Borysów

                        minister sprawiedliwości

                        Zimouski Alaksandr Leanidawicz
                        (Zimowski Aleksandr Leonidowicz)

                        Зімоўскі Аляксандр Леанідавіч

                        ЗИМОВСКИЙ Александр Леонидович

                        10.1.1961

                        Niemcy

                        poseł do izby wyższej parlamentu; szef krajowego państwowego przedsiębiorstwa telewizyjno-radiowego

                        Kanaplou Uładzimir Mikałajewicz
                        (Konoplew Władimir Nikołajewicz)

                        Канаплёў Уладзiмiр Мiкалаевiч

                        КОНОПЛЕВ Владимир Николаевич

                        3.1.1954

                        Akulincy, obwód mohylewski, д. Акулинцы Могилевского района

                        przewodniczący izby niższej parlamentu

                        Czarhiniec Mikałaj Iwanawicz
                        (Czerginiec Nikołaj Iwanowicz)

                        Чаргiнец Мiкалай Iванавiч

                        ЧЕРГИНЕЦ Николай Иванович

                        17.10.1937

                        Mińsk

                        przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych w izbie wyższej

                        Kascian Siarhiej Iwanawicz
                        (Kostian Siergiej Iwanowicz)

                        Касцян Сяргей Iванавiч

                        КОСТЯН Сергей Иванович

                        15.1.1941

                        Usochi, obwód mohylewski,
                        Усохи Кличевского района Могилевской области

                        przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych w izbie niższej

                        Orda Michaił Siarhiejewicz
                        (Orda Michaił Siergiejewicz)

                        Орда Мiхаiл Сяргеевiч

                        ОРДА Михаил Сергеевич

                        28.9.1966

                        Diatłowo, obwód grodzieński,
                        Дятлово Гродненской области

                        poseł do izby wyższej, przywódca Białoruskiego Republikańskiego Związku Młodzieży (BRSM)

                        Łazawik Mikałaj Iwanawicz
                        (Łozowik Nikołaj Iwanowicz)

                        Лазавік Мікалай Іванавіч

                        ЛОЗОВИК Николай Иванович

                        18.1.1951

                        Niewiniany, obwód miński,
                        Невиняны Вилейского р-на Минской обл

                        zastępca przewodniczącego Centralnej Komisji Wyborczej

                        Mikłaszewicz Piotr Piatrowicz
                        (Mikłaszewicz Pietr Pietrowicz)

                        Мiклашэвiч Пётр Пятровiч

                        МИКЛАШЕВИЧ Петр Петрович

                        1954

                        Kasuta, obwód miński,
                        Косута Минской области

                        prokurator generalny

                        Sliżeuski Aleh Leanidawicz
                        (Sliżewski Oleg Leonidowicz

                        Слiжэўскi Алег Леанiдавiч

                        СЛИЖЕВСКИЙ Олег Леонидович

                        szef Wydziału Organizacji Społecznych, Partii i Organizacji Pozarządowych, Ministerstwo Sprawiedliwości

                        Charyton Alaksandr
                        (Chariton Aleksandr)

                        Харытон Аляксандр

                        ХАРИТОН Александр

                        konsultant w Wydziale Organizacji Społecznych, Partii i Organizacji Pozarządowych, Ministerstwo Sprawiedliwości

                        Smirnou Jauhen Alaksandrawicz
                        (Smirnow Jewgienij Aleksandrowicz)

                        Смiрноў Яўген Аляксандравiч

                        CМИРНОВ Евгений Александрович

                        15.3.1949

                        obwód riazański, Rosja

                        pierwszy zastępca przewodniczącego Sądu Gospodarczego

                        Rawucka Nadzieja Załauna
                        (Reutska Nadieżda Załowna)

                        Равуцкая Надзея Залаўна

                        РЕУТСКАЯ Надежда Заловна

                        sędzia w sądzie dla dzielnicy Mińsk Moskiewski

                        Trubnikau Mikałaj Alaksiejewicz
                        (Trubnikow Nikołaj Aleksiejewicz)

                        Трубнiкаў Мiкалай Аляксеевiч

                        ТРУБНИКОВ Николай Алексеевич

                        sędzia w sądzie dla dzielnicy Mińsk Partizański

                        Kupryjanau Mikałaj Michajławicz
                        (Kuprijanow Nikołaj Michajłowicz)

                        Купрыянаў Мiкалай Мiхайлавiч

                        КУПРИЯНОВ Николай Михайлович

                        zastępca prokuratora generalnego

                        Sucharenka Sciapan Mikałajewicz
                        (Suchorienko Stiepan Nikołajewicz)

                        Сухарэнка Сцяпан Мікалаевіч

                        СУХОРЕНКО Степан Николаевич

                        27.1.1957

                        Zdudiczi, obwód homelski,
                        Здудичи Светлогорского района Гомельской области

                        przewodniczący KGB

                        Dziemianciej Wasil Iwanawicz
                        (Diemientiej Wasilij Iwanowicz)

                        Дземянцей Васiль Iванавіч

                        ДЕМЕНТЕЙ Василий Иванович

                        pierwszy zastępca, KGB

                        Kozik Leanid Piatrowicz
                        (Kozik Leonid Pietrowicz)

                        Козiк Леанiд Пятровiч

                        КОЗИК Леонид Петрович

                        13.7.1948

                        Borysów

                        przewodniczący Federacji Związków Zawodowych

                        Kalada Alaksandr Michajławicz
                        (Koleda Aleksandr Michajłowicz)

                        Каляда Аляксандр Мiхайлавiч

                        КОЛЕДА Александр Михайлович

                        przewodniczący Komisji Wyborczej w obwodzie brzeskim

                        Michasiou Uładzimir Ilicz
                        (Michasiew Władimir Ilicz)

                        Мiхасёў Уладзiмiр Iльiч

                        МИХАСЕВ Владимир Ильич

                        przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie homelskim

                        Łuczyna Leanid Alaksandrawicz
                        (Łuczina Leonid Aleksandrowicz)

                        Лучына Леанiд Аляксандравiч

                        ЛУЧИНА Леонид Александрович

                        18.11.1947

                        obwód miński

                        przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie grodzieńskim

                        Karpienka Igar Wasiljewicz
                        (Karpienko Igor' Wasiljewicz)

                        Карпенка Iгар Васiльевiч

                        КАРПЕНКО Игорь Васильевич

                        28.4.1964

                        Nowokuźnieck, Rosja
                        Новокузнецк Кемеровской области, Россия

                        przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w mieście Mińsk

                        Kurłowicz Uładzimir Anatoljewicz
                        (Kurłowicz Władimir Anatoljewicz)

                        Курловiч Уладзiмiр Анатольевiч

                        КУРЛОВИЧ Владимир Анатольевич

                        przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie mińskim

                        Miacielica Mikałaj Cimafiejewicz
                        (Mietielica Nikołaj Timofiejewicz)

                        Мяцелiца Мiкалай Цiмафеевiч

                        МЕТЕЛИЦА Николай Тимофеевич

                        przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie mohylewskim

                        Piszczulonak Michaił Wasiljewicz
                        (Piszczulenok Michaił Wasiljewicz)

                        Пiшчулёнак Мiхаiл Васiльевiч

                        ПИЩУЛЕНОК Михаил Васильевич

                        przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie witebskim

                        Szejman, Wiktor Władimirowicz

                        26.5.1958

                        obwód grodzieński

                        sekretarz stanu Rady Bezpieczeństwa

                        Pawliczenka (Pawljuczenko), Dmitr (Dmitrij) Waleriewicz

                        1966

                        Witebsk

                        szef specjalnej grupy reagowania w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (SOBR)

                        Naumow, Władimir Władimirowicz

                        7.2.1956

                        minister spraw wewnętrznych

                        Jermoszyna Lidia Michajłowna

                        29.1.1953

                        Słuck (obwód miński

                        przewodnicząca Centralnej Komisji Wyborczej

                        Podobed Jurij Nikołajewicz

                        5.3.1962

                        Słuck (obwód miński)

                        podpułkownik milicji, jednostka do zadań specjalnych (OMON), Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

                        Rybakou Alaksiej
                        (Rybakow Aleksiej)

                        Рыбакоў Аляксей

                        РЫБАКОВ Алексей

                        ul. Jesienina 31-1-104, Mińsk

                        sędzia Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Mińsk Moskiewski

                        Bortnik Siarhiej Alaksandrawicz
                        (Bortnik Siergiej Aleksandrowicz)

                        Бортнік Сяргей Аляксандравiч

                        БОРТНИК Сергей Александрович

                        28.5.1953

                        Mińsk

                        ul. Surganowo 80-263, Mińsk

                        MP0469554

                        prokurator

                        Jasinowicz Leanid Stanisławawicz
                        (Jasinowicz Leonid Stanisławowicz)

                        Ясіновіч Леанід Станіслававіч

                        ЯСИНОВИЧ Леонид Станиславович

                        26.11.1961

                        Buczany, obwód witebski

                        ul. Gorowca 4-104, Mińsk

                        MP0515811

                        sędzia Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Mińsk Centralny

                        Mihun Andrej Arkadziewicz
                        (Migun Andriej Arkadiewicz)

                        Мігун Андрэй Аркадзевiч

                        МИГУН Андрей Аркадевич

                        5.2.1978

                        Mińsk

                        ul. Gorieckowo Maksima 53-16, Mińsk

                        MP1313262

                        prokurator

                  ”


title: Decyzja Komitetu Politycznego I Bezpieczeństwa ZPUE/1/2008 z dnia 6 czerwca 2008 r. zmieniająca decyzję ZPUE/2/2007 w sprawie mianowania szefa zespołu Unii Europejskiej ds. planowania (ZPUE dla Kosowa)

text:
               3.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 173/30

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ZPUE/1/2008
   z dnia 6 czerwca 2008 r.
   zmieniająca decyzję ZPUE/2/2007 w sprawie mianowania szefa zespołu Unii Europejskiej ds. planowania (ZPUE dla Kosowa)
   (2008/545/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2006/304/WPZiB z dnia 10 kwietnia 2006 r. dotyczące utworzenia zespołu UE ds. planowania (ZPUE dla Kosowa) na potrzeby ewentualnej operacji zarządzania kryzysem w zakresie praworządności i w ewentualnych innych dziedzinach w Kosowie (1), w szczególności jego art. 6,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/124/WPZiB z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (EULEX KOSOWO), w szczególności jego art. 4 ust. 3 i art. 5 ust. 2 (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją ZPUE/2/2007 (3) Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) postanowił mianować Roya REEVE’A szefem zespołu UE ds. planowania (ZPUE dla Kosowa) na potrzeby ewentualnej operacji UE zarządzania kryzysem w zakresie praworządności i w ewentualnych innych dziedzinach w Kosowie, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2008 r.

               (2)

               Artykuł 6 wspólnego działania 2006/304/WPZiB stanowi, że Rada upoważnia KPiB do podejmowania stosownych decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu, w tym decyzji o mianowaniu szefa zespołu UE ds. planowania (ZPUE dla Kosowa) na wniosek Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Skreśla się art. 2 akapit drugi decyzji Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ZPUE/2/2007.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 6 czerwca 2008 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         M. IPAVIC

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 112 z 26.4.2006, s. 19. Wspólne działanie ostatnio zmienione wspólnym działaniem 2008/228/WPZiB (Dz.U. L 75 z 18.3.2008, s. 78).

      (2)  Dz.U. L 42 z 16.2.2008, s. 92.

      (3)  Dz.U. L 346 z 29.12.2007, s. 29.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 94/16/COL z dnia 11 maja 2016 r. nakazująca Norwegii nieprzyjmowanie środka zgłoszonego na podstawie art. 4 ust. 2 aktu prawnego przywołanego w pkt 56 g załącznika XIII do Porozumienia EOG (dyrektywa Rady 97/70/WE ustanawiająca zharmonizowany system bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej) w odniesieniu do statków stosujących zbiorniki ze schłodzoną wodą morską w celu spełnienia wymogów w zakresie stateczności [2016/1891]

text:
               27.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 292/47

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 94/16/COL
   z dnia 11 maja 2016 r.
   nakazująca Norwegii nieprzyjmowanie środka zgłoszonego na podstawie art. 4 ust. 2 aktu prawnego przywołanego w pkt 56 g załącznika XIII do Porozumienia EOG (dyrektywa Rady 97/70/WE ustanawiająca zharmonizowany system bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej) w odniesieniu do statków stosujących zbiorniki ze schłodzoną wodą morską w celu spełnienia wymogów w zakresie stateczności [2016/1891]
   URZĄD NADZORU EFTA,
   uwzględniając akt, o którym mowa w rozdziale V pkt 56 g załącznika XIII do Porozumienia EOG, dyrektywę Rady 97/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiającą zharmonizowany system bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej (1), ze zmianami („akt”), dostosowany do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego porozumienia, w szczególności art. 4 ust. 4 lit. b) tego aktu,
   środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu EFTA ds. Transportu,
   stanowiąc zgodnie z procedurą sprawdzającą,
   uwzględniając decyzję 103/13/COL Urzędu Nadzoru EFTA („Urzędu”) z dnia 13 marca 2013 r. upoważniającą członka Kolegium odpowiedzialnego za transport do podejmowania niektórych decyzji (dok. nr 578349),
   a także mając na uwadze, co następuje:
   W dniu 21 kwietnia 2015 r. norweski Urząd Morski przedstawił zgłoszenie wyłączenia, powołując się na art. 4 ust. 2 aktu w odniesieniu do statków rybackich stosujących jako balast zbiorniki ze schłodzoną wodą morską (dok. nr 754705).
   W dniu 16 września 2015 r. Urząd poinformował Norwegię, że – jego zdaniem – przedłożone zgłoszenie nie zostało poparte wystarczającymi dowodami (dok. nr 773295), i wezwał Norwegię do jego wycofania lub przedstawienia dodatkowych dokumentów potwierdzających. W e-mailu z dnia 25 września 2015 r. Norwegia poinformowała Urząd o zamiarze przekazania dodatkowej dokumentacji (dok. nr 774042).
   W dniu 23 listopada 2015 r. Urząd otrzymał dodatkowe informacje przedłożone przez norweski Urząd Morski (dok. nr 781516). Urząd uznaje zatem, że zgłoszenie zostało prawidłowo złożone dopiero w tym dniu i w związku z tym dopiero od tej daty biegnie okres sześciu miesięcy określony w art. 4 ust. 4 lit. b) aktu.
   Zgodnie z przedstawionym zgłoszeniem Norwegia zamierza zmienić swoje ustawodawstwo krajowe, aby przyjąć następujące wyłączenie:

      „W przepisach nr 660 z dnia 13 czerwca 2000 r. dotyczących konstrukcji, działania, wyposażenia i przeglądów statków rybackich o długości całkowitej 15 m lub większej, w § 3-2 (4) po słowach: balast ten jest »umieszczony na stałe« dodaje się, co następuje:
      Statki stosujące zbiorniki ze schłodzoną wodą morską (zbiorniki RSW) do przechowywania i chłodzenia połowów mogą wykorzystywać te zbiorniki w celu spełnienia wymogów w zakresie stateczności. Statki te muszą być wyposażone w system monitorowania ilości wody w każdym zbiorniku RSW. Jeżeli poziom wody spadnie poniżej minimalnego poziomu zgodnie z zatwierdzonymi obliczeniami stateczności, powoduje to uruchomienie w sterówce sygnału alarmowego, zarówno wizualnego, jak i dźwiękowego.”.

   Reguła 2 (kryteria stateczności) akapit 3 w rozdziale III załącznika I do aktu stanowi, że dla statków o długości poniżej 45 m balast musi być stały oraz że stały balast jest lity i bezpiecznie przytwierdzony na statku. Administracje państw EOG mogą zaakceptować balast płynny, jedynie jeśli jest on przechowywany w całkowicie napełnionych zbiornikach niepołączonych z żadnym systemem pompującym statku. Z opisu wyłączenia, przedstawionego przez władze norweskie, wynika jednak, że w tym przypadku tak nie jest.
   Art. 4 ust. 2 aktu stanowi, że w celu przyjęcia środków dotyczących wyłączeń państwa EOG stosują postanowienia rozdziału I reguła 3 ust. 3 załącznika do protokołu torremolińskiego z zastrzeżeniem procedury ustalonej w ust. 4 tego artykułu. Zgodnie z regułą 3 ust. 3 statki, do których można zastosować to wyłączenie, muszą prowadzić połowy na wodach przybrzeżnych, ze zgłoszenia przedłożonego przez Norwegię wynika jednak, że w tym przypadku tak nie jest („duża część floty rybackiej prowadzi połowy pelagiczne w dużych odległościach od portów”).
   Ponadto, jak przewidziano w rozdziale I reguła 3 ust. 3 załącznika do protokołu torremolińskiego, w związku z art. 4 ust. 4 aktu, Norwegia powinna przedstawić dowody wskazujące, że stosowanie wymogów tego protokołu jest nieuzasadnione i niemożliwe ze względu na oddalenie obszaru, na którym statek prowadzi działalność, od jego portu bazowego we własnym kraju, ze względu na rodzaj statku, warunki pogodowe oraz brak ogólnych zagrożeń nawigacyjnych.
   Mimo że Norwegia przedstawiła szereg argumentów uzasadniających przedmiotowe wyłączenie, takich jak: „cięższe i mniej paliwooszczędne statki, większy ruch toczny, mniejszy promień działania, mniejsza ładowność, a właściciele statków budują jednostki większe, niż to konieczne” i wskazała na brak incydentów w przypadku statków stosujących zbiorniki RSW, argumenty te dotyczą przede wszystkim sposobu działania i nie wydają się spełniać wymogów w zakresie wyłączeń zgodnie z rozdziałem I reguła 3 ust. 3 załącznika do protokołu torremolińskiego.
   W ramach współpracy Urzędu z Europejską Agencją Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA) na mocy rozporządzenia (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) Urząd zwrócił się do niej o pomoc w związku z przedłożonym zawiadomieniem.
   W ocenie EMSA z dnia 8 października 2015 r. (dok. nr 776081) stwierdzono, że z technicznego punktu widzenia akt bardzo szczegółowo określa, czym jest balast stały, i że w przypadku wyłączeń administracje państw EOG mogą zaakceptować balast płynny, jedynie jeśli jest on przechowywany w całkowicie napełnionych zbiornikach niepołączonych z żadnym systemem pompującym statku. Nie jest tak w przypadku zgłoszonego środka. EMSA wskazała ponadto, że rozdział I reguła 3 ust. 3 załącznika do protokołu torremolińskiego stosuje się do statków pływających na wodach przybrzeżnych, natomiast Norwegia zamierza powołać się na wspomniane wyłączenie w przypadku statków biorących udział w „połowach pelagicznych w dużej odległości od portów”.
   Po otrzymaniu w dniu 23 listopada 2015 r. brakujących informacji przekazanych przez Norwegię Urząd ponownie – w grudniu 2015 r. – skontaktował się z EMSA w celu uzyskania aktualnej opinii. Najnowsza opinia EMSA sformułowana w oparciu o dodatkowe informacje przekazane przez Norwegię potwierdza w pełni operacyjny charakter zgłoszonych środków; EMSA potwierdza zatem ważność swojej oceny przedstawionej w październiku 2015 r.
   Urząd uważa, że środki zaproponowane przez Norwegię nie spełniają wymogów merytorycznych wyłączenia określonych w akcie, ponieważ (i) zgodnie z aktem system pompujący wskazany przez Norwegię nie kwalifikuje się do takiego wyłączenia; (ii) statki, do których miałoby zastosowanie ewentualne wyłączenie, nie prowadzą połowów w pobliżu wybrzeża oraz (iii) Norwegia nie przedstawiła dowodów wskazujących przyczyny, dla których stosowanie aktu byłoby nieuzasadnione i niemożliwe. Urząd jest zatem zdania, że zgłoszone wyłączenie nie jest uzasadnione.
   W związku z tym Urząd nakazuje, by Norwegia nie przyjmowała proponowanych środków,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               1.

               Proponowany środek dotyczący statków wykorzystujących zbiorniki ze schłodzoną wodą morską w celu spełnienia wymogów w zakresie stateczności, zgłoszony przez Norwegię w dniu 23 listopada 2015 r., zgodnie z art. 4 ust. 2 aktu prawnego, o którym mowa w rozdziale V pkt 56 g załącznika XIII do Porozumienia EOG (dyrektywa 97/70/WE), nie jest uzasadniony.

               2.

               Norwegia nie może przyjąć środka dotyczącego statków wykorzystujących zbiorniki ze schłodzoną wodą morską w celu spełnienia wymogów w zakresie stateczności, zgłoszonego w dniu 23 listopada 2015 r.

               3.

               Niniejsza decyzja jest skierowana do Norwegii.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2016 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Helga JÓNSDÓTTIR

            Członek Kolegium

         Carsten ZATSCHLER

            Dyrektor

      (1)  Dz.U. L 34 z 9.2.1998, s. 1.

      (2)  Rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 1).


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1039 z dnia 16 czerwca 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie wniosku Unii Europejskiejo przedłużenie zwolnienia WTO dotyczącego autonomicznego systemu preferencjiprzyznanego Bałkanom Zachodnim

text:
                  28.6.2016

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 169/4

            DECYZJA RADY (UE) 2016/1039
      z dnia 16 czerwca 2016 r.
      w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu w sprawie wniosku Unii Europejskiejo przedłużenie zwolnienia WTO dotyczącego autonomicznego systemu preferencjiprzyznanego Bałkanom Zachodnim
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 9,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Art. IX ust. 3 i 4 porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwanego dalej „porozumieniem ustanawiającym WTO”) określa procedury stosowane przy zwolnieniu z obowiązków nałożonych na członków porozumieniem ustanawiającym WTO lub wielostronnymi porozumieniami handlowymi.

                  (2)

                  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2000 (1) wprowadzające bezcłowe lub preferencyjne traktowanie produktów pochodzących z Bałkanów Zachodnich (Albania, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, była jugosłowiańska republika Macedonii, Kosowo (*), Czarnogóra i Serbia) było wielokrotnie znacząco zmieniane i zostało ujednolicone rozporządzeniem Rady (WE) nr 1215/2009 (2). Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1336/2011 (3) przedłużyło obowiązywanie autonomicznych preferencji handlowych do dnia 31 grudnia 2015 r.
                  Na podstawie rozporządzenia Rady (UE) nr 517/2013 (4) Chorwacja przestała podlegać zakresowi rozporządzenia (WE) nr 1215/2009 po przystąpieniu do Unii Europejskiej. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2015/2423 (5) przedłużyło obowiązywanie autonomicznych preferencji handlowych do dnia 31 grudnia 2020 r. Rozporządzenie (WE) nr 1215/2009 w obowiązującym brzmieniu przewiduje swobodny dostęp do rynku Unii dla towarów pochodzących z krajów oraz terytoriów Bałkanów Zachodnich, z wyjątkiem niektórych produktów rolnych, względem których wprowadzono ograniczone koncesje w formie bezcłowych kontyngentów taryfowych.

                  (3)

                  W przypadku braku zwolnienia Unii z obowiązków na podstawie art. I ust. 1 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 oraz art. XIII GATT 1994 traktowanie przewidziane w autonomicznym systemie preferencji handlowych należałoby rozszerzyć, w koniecznym zakresie, na wszystkich pozostałych członków Światowej Organizacji Handlu (WTO).

                  (4)

                  W interesie Unii leży złożenie wniosku o przedłużenie zwolnienia WTO dotyczącego autonomicznych preferencji handlowych przyznanych przez Unię Bałkanom Zachodnim na podstawie art. IX ust. 3 Porozumienia WTO.

                  (5)

                  Unia jest zobowiązana przedłożyć taki wniosek WTO.

                  (6)

                  Należy zatem ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte przez Unię w ramach Rady Generalnej WTO w odniesieniu do tego wniosku,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Generalnej Światowej Organizacji Handlu, obejmuje złożenie wniosku o przedłużenie do dnia 31 grudnia 2021 r. istniejącego zwolnienia WTO dotyczącego autonomicznych preferencji handlowych przyznanych przez Unię Europejską Bałkanom Zachodnim i opowiedzenie się za przyjęciem tego wniosku.
      Niniejsze stanowisko zostanie przedstawione przez Komisję.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w Luksemburgu dnia 16 czerwca 2016 r.

               W imieniu Rady

            L.F. ASSCHER

               Przewodniczący

         (1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2000 z dnia 18 września 2000 r. wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2820/98 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1763/1999 i (WE) nr 6/2000 (Dz.U. L 240 z 23.9.2000, s. 1).

         (*)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie deklaracji niepodległości Kosowa.

         (2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej (Dz.U. L 328 z 15.12.2009, s. 1).

         (3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1336/2011 z dnia 13 grudnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej (Dz.U. L 347 z 30.12.2011, s. 1).

         (4)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 517/2013 z dnia 13 maja 2013 r. dostosowujące niektóre rozporządzenia i decyzje w takich dziedzinach, jak swobodny przepływ towarów, swobodny przepływ osób, prawo spółek, polityka konkurencji, rolnictwo, bezpieczeństwo żywności, polityka weterynaryjna i fitosanitarna, polityka transportowa, energia, podatki, statystyka, sieci transeuropejskie, wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe, sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo, środowisko, unia celna, stosunki zewnętrzne, polityka zagraniczna, bezpieczeństwa i obrony oraz instytucje w tej dziedzinie, w związku z przystąpieniem Republiki Chorwacji (Dz.U. L 158 z 10.6.2013, s. 1).

         (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2423 z dnia 16 grudnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1215/2009 wprowadzające nadzwyczajne środki handlowe dla krajów i terytoriów uczestniczących lub powiązanych z procesem stabilizacji i stowarzyszania Unii Europejskiej oraz zawieszające jego stosowanie w odniesieniu do Bośni i Hercegowiny (Dz.U. L 341 z 24.12.2015, s. 18).


title: 2012/437/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EU BAM Rafah/2/2012 z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) ad interim

text:
               27.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 200/18

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EU BAM RAFAH/2/2012
   z dnia 24 lipca 2012 r.
   w sprawie przedłużenia mandatu szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) ad interim

   (2012/437/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2005/889/WPZiB z dnia 25 listopada 2005 r. ustanawiające Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah) (1), w szczególności jego art. 10 ust. 1,
   także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 10 ust. 1 wspólnego działania 2005/889/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony, zgodnie z art. 38 Traktatu, do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad misją EU BAM Rafah, w tym w szczególności decyzji w sprawie mianowania szefa misji.

               (2)

               W dniu 3 lipca 2012 r., w drodze decyzji 2012/382/WPZiB (2), KPiB, na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP), mianował Davida PALMIGIANIEGO szefem misji EU BAM Rafah, ad interim, na okres od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 31 lipca 2012 r.

               (3)

               WP zaproponował, by mandat Davida PALMIGIANIEGO jako szefa misji EU BAM Rafah, ad interim, został przedłużony o kolejne dwa miesiące, na okres od dnia 1 sierpnia 2012 r. do dnia 30 września 2012 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Mandat Davida PALMIGIANIEGO jako szefa Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah), ad interim, zostaje niniejszym przedłużony do dnia 30 września 2012 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 sierpnia 2012 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2012 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 327 z 14.12.2005, s. 28.

      (2)  Dz.U. L 186 z 14.7.2012, s. 30.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 328/05/COL z dnia 20 grudnia 2005 r. zmieniająca po raz pięćdziesiąty trzeci zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 18C: Pomoc państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych

text:
               26.4.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 109/44

      DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

      NR 328/05/COL
   z dnia 20 grudnia 2005 r.
   zmieniająca po raz pięćdziesiąty trzeci zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 18C: Pomoc państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych
   URZĄD NADZORU EFTA,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 61–63 oraz Protokół 26,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (2), w szczególności jego art. 24, art. 5 ust. 2 lit. b), art. 1 w części I Protokołu 3 oraz art. 18 i 19 w części II Protokołu 3,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 24 porozumienia o nadzorze i trybunale, Urząd Nadzoru EFTA nadaje moc prawną postanowieniom Porozumienia EOG dotyczącym pomocy państwa,
   ZGODNIE Z art. 5 ust. 2 lit. b) porozumienia o nadzorze i trybunale, Urząd Nadzoru EFTA wydaje zawiadomienia oraz wytyczne w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli Urząd Nadzoru EFTA uznaje to za konieczne,
   PRZYWOŁUJĄC Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa (3) przyjęte przez Urząd Nadzoru EFTA w dniu 19 stycznia 1994 r. (4),
   MAJĄC NA UWADZE, że dnia 13 lipca 2005 r. Komisja Europejska przyjęła Wspólnotowe ramy dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych (5),
   MAJĄC NA UWADZE, że niniejszy komunikat ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
   MAJĄC NA UWADZE, że należy zagwarantować jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa na całym Europejskim Obszarze Gospodarczym,
   MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG, Urząd Nadzoru EFTA przyjmuje, po konsultacji z Komisją, akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję Europejską,
   PO KONSULTACJI z Komisją Europejską,
   ODWOŁUJĄC SIĘ DO konsultacji, które Urząd Nadzoru EFTA odbył z państwami EFTA w przedmiotowej sprawie w piśmie z dnia 19 października 2005 r.,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

               1)

               Wytyczne w sprawie pomocy państwa zmienia się poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 18C: Pomoc państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych. Nowy rozdział stanowi załącznik I do niniejszej decyzji. Proponuje się stosowne środki zawarte w załączniku I do niniejszej decyzji.

               2)

               Państwa EFTA zostają poinformowane pismem zawierającym egzemplarz niniejszej decyzji wraz z wyżej wymienionym załącznikiem. Państwa EFTA prosi się o wyrażenie zgody na proponowane odpowiednie środki w ciągu jednego miesiąca od daty otrzymania niniejszego wniosku.

               3)

               Komisja Europejska zostaje poinformowana, zgodnie z lit. d) Protokołu 27 do Porozumienia EOG, poprzez przekazanie jej egzemplarza niniejszej decyzji wraz z załącznikiem I.

               4)

               Niniejsza decyzja, wraz z załącznikiem I, zostaje opublikowana w sekcji EOG oraz w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

               5)

               W przypadku przyjęcia przez państwa EFTA propozycji dotyczącej odpowiednich środków zostaje opublikowane obwieszczenie skrócone w sekcji EOG Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej oraz w jego Suplemencie EOG (zawarte w załączniku II do niniejszej decyzji).

               6)

               Decyzja w języku angielskim jest autentyczna.

      Sporządzono w Brukseli, 20 grudnia 2005 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Einar M. BULL

            Przewodniczący

         Kurt JÄGER

            Członek Kolegium

      (1)  Zwane dalej Porozumieniem EOG.

      (2)  Zwane dalej porozumieniem o nadzorze i trybunale.

      (3)  Zwane dalej Wytycznymi w sprawie pomocy państwa.

      (4)  Pierwotnie opublikowane w Dz.U. L 231 z 3.9.1994 oraz w Suplemencie EOG nr 32 z tego samego dnia, ostatnio zmienione decyzją nr 313/05/COL z dnia 7 grudnia 2005 r. (dotychczas nieopublikowaną).

      (5)  Wspólnotowe ramy dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych (Dz.U. C 297 z 29.11.2005, str. 4).

      ZAŁĄCZNIK

         „18C.   POMOC PAŃSTWA W FORMIE REKOMPENSATY Z TYTUŁU ŚWIADCZENIA USŁUG PUBLICZNYCH (1)

         18C.1.   Cel i zakres

                     (1)

                     Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (2) wynika, że rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE, jeśli spełnia pewne warunki. Jeśli jednak rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych nie spełnia tych warunków i jeśli ogólne warunki zastosowania art. 87 ust. 1 Traktatu WE zostają spełnione, to rekompensata taka stanowi pomoc państwa. Zdaniem urzędu wspomniane orzecznictwo ma również zastosowanie w kontekście art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG.

                     (2)

                     Decyzja Komisji 2005/842/WE z dnia 28 listopada 2005 r. w sprawie stosowania art. 86 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznanej pewnym przedsiębiorstwom świadczącym usługi w ogólnym interesie gospodarczym (3) określa warunki, w jakich pewne rodzaje rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych stanowią pomoc państwa w myśl art. 86 ust. 2 Traktatu WE oraz zwalnia rekompensaty spełniające te warunki z obowiązku uprzedniego zgłaszania. Decyzja ta nie została jeszcze włączona do Porozumienia EOG (4). Rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, które stanowią pomoc państwa i nie wchodzą w zakres decyzji 2005/842/WE będą, po przyjęciu omawianej decyzji, w dalszym ciągu podlegały obowiązkowi uprzedniego zgłaszania. Celem niniejszych wytycznych jest określenie warunków koniecznych do zakwalifikowania pomocy państwa jako zgodnej z funkcjonowaniem Porozumienia EOG w myśl art. 59 ust. 2 Porozumienia EOG.

                     (3)

                     Niniejsze wytyczne mają zastosowanie do rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych przyznanej przedsiębiorstwom w związku z prowadzeniem działalności, które są regulowane Porozumieniem EOG, z wyjątkiem sektorów transportu oraz nadawców publicznych objętych wytycznymi Urzędu Nadzoru EFTA na temat stosowania zasad pomocy państwa do nadawców publicznych (5).

                     (4)

                     Przepisy niniejszych wytycznych stosowane są bez uszczerbku dla bardziej surowych przepisów szczególnych odnoszących się do zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych zawartych w sektorowym prawodawstwie i środkach EOG.

                     (5)

                     Niniejsze wytyczne stosowane są bez uszczerbku dla obowiązujących przepisów w dziedzinie zamówień publicznych i konkurencji (w szczególności art. 53 i 54 Porozumienia EOG).

               18C.2.   Warunki zgodności z Traktatem rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, stanowiącej pomoc państwa
         18C.2.1.   Postanowienia ogólne

                     (6)

                     Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w swoim wyroku w sprawie Altmark
                         (6) określił warunki, w jakich rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych nie stanowią pomocy państwa.

                                 »[…]

                                 Po pierwsze, przedsiębiorstwo będące beneficjentem musi wywiązywać się ze zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych; zobowiązania te muszą być jasno zdefiniowane […].

                                 […]

                                 Po drugie, wskaźniki, na podstawie których wyliczana jest rekompensata, muszą zostać ustanowione w obiektywny i przejrzysty sposób, aby uniknąć przyznawania korzyści gospodarczych, które dawałyby przedsiębiorstwu będącemu beneficjentem przewagę nad konkurującymi z nim przedsiębiorstwami. […] Jeśli państwo członkowskie wypłaca rekompensatę za straty poniesione przez przedsiębiorstwo – nie określiwszy wcześniej wskaźników stosowanych do obliczania tego typu rekompensat – gdy retrospektywnie okazuje się, że świadczenie niektórych usług związanych z wywiązywaniem się ze zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych jest nierentowne, stanowi to środek finansowy, który jest objęty pojęciem pomocy państwa w rozumieniu art. 81 ust. 1 Traktatu.

                                 […]

                                 Po trzecie, wysokość rekompensaty nie może przekraczać kwoty niezbędnej do pokrycia całości lub części kosztów poniesionych w trakcie wywiązywania się ze zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu odpowiednich wpływów i rozsądnego zysku […].

                                 […]

                                 Po czwarte, w przypadku gdy wyboru przedsiębiorstwa mającego wywiązywać się ze zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych nie dokonuje się zgodnie z procedurą udzielania zamówień publicznych, która pozwoliłaby na wybór oferenta świadczącego te usługi za cenę najkorzystniejszą dla danej społeczności, poziom rekompensaty należy określić na podstawie analizy kosztów, jakie typowe, dobrze zarządzane przedsiębiorstwo dysponujące odpowiednimi środkami potrzebnymi do spełnienia koniecznych wymogów z tytułu świadczenia usług publicznych poniosłoby, wywiązując się z tych zobowiązań, przy uwzględnieniu odpowiednich wpływów i osiągniętego zysku z wywiązywania się z tych zobowiązań.«

                     (7)

                     Jeśli te cztery kryteria zostaną spełnione, rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych nie stanowi pomocy państwa, a przepisy art. 61 ust. 3 Porozumienia EFTA oraz art. 1 w części I Protokołu 3 do Porozumienia między Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (zwanego dalej »porozumieniem o nadzorze i trybunale«) nie mają zastosowania. Jeśli jednak państwa EFTA nie spełniają tych kryteriów i jeśli ogólne warunki zastosowania art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG zostają spełnione, to rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych stanowi pomoc państwa.

                     (8)

                     Urząd uważa, że na obecnym etapie rozwoju Porozumienia EOG taka pomoc państwa może być uznana za zgodną z Porozumieniem EOG w rozumieniu art. 59 ust. 2 Porozumienia EOG, jeżeli jest ona konieczna do świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym oraz nie wpływa na rozwój handlu w sposób pozostający w sprzeczności z interesem Umawiających się Stron. Następujące warunki muszą być spełnione w celu osiągnięcia takiej równowagi.

               18C.2.2.   Usługa faktycznie świadczona w ogólnym interesie gospodarczym w rozumieniu art. 59 Porozumienia EOG

                     (9)

                     Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wynika, że z wyjątkiem sektorów, w których postanowienia Porozumienia EOG regulują te kwestie, państwa EFTA posiadają szeroki margines uznaniowości przy definiowaniu usług, które mogą zostać uznane za usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym. Tak więc Urząd odpowiada za zapewnienie, że omawiany margines uznaniowości jest stosowany bez popełniania oczywistych błędów w odniesieniu do definicji usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym.

                     (10)

                     Z art. 59 ust. 2 Porozumienia EOG wynika (7), że przedsiębiorstwa zobowiązane do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym to przedsiębiorstwa, którym powierzono »poszczególne zadania«. W przypadku definiowania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych oraz sprawdzania, czy zobowiązania te są wypełnione przez zainteresowane przedsiębiorstwa, zachęca się państwa EFTA do przeprowadzenia szerokich konsultacji, ze szczególnym uwzględnieniem odbiorców usług.

               18C.2.3.   Potrzeba instrumentu określającego zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych oraz metody obliczania rekompensaty

                     (11)

                     Pojęcie usługi w ogólnym interesie gospodarczym w rozumieniu art. 59 Porozumienia EOG oznacza, że zainteresowanym przedsiębiorstwom zostało powierzone przez państwo szczególne zadanie (8). Władze publiczne w dalszym ciągu są odpowiedzialne – z wyjątkiem sektorów, w których zasady EOG regulują te kwestie – za określenie kryteriów i zasad świadczenia usług, niezależnie od statusu prawnego świadczącego je przedsiębiorstwa oraz od tego, czy usługa jest świadczona na zasadzie wolnej konkurencji. W związku z tym zlecenie świadczenia usługi publicznej jest niezbędne w celu zdefiniowania obowiązków zainteresowanego przedsiębiorstwa oraz państwa. Pojęcie »państwa« obejmuje władze centralne, regionalne i lokalne.

                     (12)

                     Odpowiedzialność za świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym musi być powierzona odpowiedniemu przedsiębiorstwu na mocy jednego lub więcej oficjalnych aktów prawnych. Forma tych aktów może być określona przez poszczególne państwa EFTA. Akt lub akty muszą w szczególności określać:

                                 a)

                                 dokładny charakter i czas trwania zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych;

                                 b)

                                 zainteresowane przedsiębiorstwa i terytorium, których dotyczy zobowiązanie;

                                 c)

                                 rodzaj wszystkich wyłącznych lub specjalnych praw przyznanych przedsiębiorstwu;

                                 d)

                                 wskaźniki służące do obliczania, kontrolowania i przeglądów rekompensat;

                                 e)

                                 ustalenia dotyczące unikania i zwrotów nadwyżek rekompensat.

                     (13)

                     Podczas definiowania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych oraz oceniania, czy te zobowiązania są wypełnianie przez dane przedsiębiorstwa, zachęca się państwa EFTA do szerokich konsultacji ze szczególnym uwzględnieniem odbiorców usług.

               18C.2.4.   Kwota rekompensaty

                     (14)

                        Kwota rekompensaty nie może przekraczać kwoty niezbędnej do pokrycia kosztów wynikających z wywiązywania się ze zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu odpowiednich wpływów i rozsądnego zysku z wywiązywania się z tych zobowiązań. Rekompensata obejmuje wszystkie korzyści przyznane przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie. Rozsądny zysk może obejmować wszystkie lub niektóre przypadki wzrostu wydajności osiągnięte przez dane przedsiębiorstwa w ustalonym, ograniczonym okresie, nieograniczające poziomu jakości usług zleconych przedsiębiorstwu przez państwo.

                     (15)

                     Rekompensata musi być faktycznie wykorzystywana na świadczenie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. Rekompensata z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznana w celu świadczenia danej usługi w ogólnym interesie gospodarczym, ale w rzeczywistości wykorzystana do działalności na innym rynku, jest nieuzasadniona i stanowi w związku z tym niezgodną pomoc państwa. Przedsiębiorstwo otrzymujące rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych ma jednak prawo odnosić rozsądny zysk.

                     (16)

                        Koszty, które należy uwzględnić, obejmują całość kosztów poniesionych w związku ze świadczeniem usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. Jeżeli działalność przedsiębiorstwa, o którym mowa, ogranicza się do świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym, można uwzględnić wszystkie jego koszty. Jeśli przedsiębiorstwo prowadzi działalność wykraczającą poza zakres usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, uwzględnione mogą być jedynie koszty związane z usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym. Koszty poniesione na świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym mogą obejmować różne rodzaje kosztów związanych ze świadczeniem usług w ogólnym interesie gospodarczym, odpowiedni wkład do kosztów stałych związanych zarówno z usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym, jak i z inną działalnością oraz zwrot z kapitału własnego przeznaczonego na świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym (9). Koszty wynikające z inwestycji, szczególnie związanych z infrastrukturą, mogą zostać uwzględnione, jeżeli są konieczne do świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym. Koszty związane z każdą działalnością, wykraczającą poza zakres usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, muszą obejmować wszystkie koszty zmienne, odpowiedni wkład we wspólne koszty stałe i właściwy zwrot z kapitału. Koszty te nie mogą w żadnym przypadku być zaliczone do kosztów usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. Obliczanie kosztów musi odpowiadać uprzednio zdefiniowanym kryteriom i ma być oparte na ogólnie przyjętych zasadach księgowości kosztowej, o których musi zostać poinformowany urząd w ramach zgłoszenia, zgodnie z przepisami art. 1 ust. 3 w części I Protokołu 3 porozumienia o nadzorze i trybunale.

                     (17)

                        Dochody, które należy uwzględnić, muszą obejmować przynajmniej całkowity dochód osiągnięty z usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. Jeśli dane przedsiębiorstwo posiada specjalne lub wyłączne prawa związane z usługą świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym, która generuje zyski wyższe niż rozsądny zysk, lub jeśli państwo przyznało mu inne korzyści, należy to uwzględnić – niezależnie od sklasyfikowania tych korzyści dla celów art. 61 Porozumienia EOG – i doliczyć do przychodów przedsiębiorstwa. Dane państwo EFTA może podjąć decyzję, że korzyści pochodzące z działalności wykraczającej poza zakres usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym mają zostać przeznaczone w całości lub w części na finansowanie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym.

                     (18)

                     »Rozsądny zysk« należy rozumieć jako stopę zwrotu z kapitału własnego, która musi uwzględniać ryzyko lub brak ryzyka, wynikające dla przedsiębiorstwa w wyniku interwencji państwa EFTA, szczególnie jeśli przyznało ono wyłączne lub szczególne prawa. Stopa ta nie powinna zwykle przewyższać średniej stopy dla danego sektora w ostatnich latach. W sektorach, w których nie ma przedsiębiorstw porównywalnych z przedsiębiorstwem zobowiązanym do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym, można dokonać porównania z przedsiębiorstwem mającym siedzibę w innym państwie EOG lub, jeśli to konieczne, z przedsiębiorstwem z innego sektora, pod warunkiem że zostanie uwzględniona specyfika poszczególnych sektorów. Przy określaniu wysokości rozsądnego zysku państwa EFTA mogą wprowadzić kryteria motywacyjne, w szczególności w zakresie jakości świadczonej usługi oraz wzroście wydajności.

                     (19)

                     Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność zarówno w zakresie, jak i poza zakresem usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, w wewnętrznych księgach rachunkowych należy wykazać oddzielnie koszty i wpływy związane z usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym oraz koszty i wpływy związane z innymi usługami, jak również kryteria, według których ujmuje się koszty i wpływy. Jeżeli jednemu przedsiębiorstwu powierzono świadczenie kilku usług w ogólnym interesie gospodarczym, ponieważ zostały one powierzone przez różne organy lub różny jest charakter świadczonych usług, z wewnętrznych ksiąg rachunkowych przedsiębiorstwa musi wynikać, że na poziomie poszczególnych usług nie ma nadwyżki rekompensaty. Zasady te pozostają bez uszczerbku dla przepisów aktu wymienionego w pkt 1 załącznika XV do Porozumienia EOG (dyrektywa Komisji 80/723/EWG w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a pewnymi przedsiębiorstwami, wraz ze zmianami) w przypadkach, do których dyrektywa się odnosi.

               18C.3.   Nadwyżka rekompensaty

                     (20)

                     Państwa EFTA muszą regularnie kontrolować lub zlecać regularne kontrolowanie, czy nie występuje nadwyżka rekompensat. Z uwagi na to, że nadwyżka rekompensaty nie jest niezbędna do świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym, stanowi zatem niezgodną pomoc państwa, która musi zostać zwrócona państwu, a wskaźniki służące do obliczania rekompensaty muszą zostać uaktualnione na przyszłość.

                     (21)

                     W przypadkach, kiedy kwota nadwyżki rekompensaty nie przekracza 10 % kwoty rocznej rekompensaty, taka nadwyżka rekompensaty może zostać przeniesiona na następny rok. Z niektórymi usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym związane są koszty, które zmieniają się znacznie z roku na rok, zwłaszcza w kontekście szczególnych inwestycji. W takich przypadkach nadwyżka rekompensaty przewyższająca w niektórych latach 10 % może wyjątkowo okazać się niezbędna dla świadczenia usługi w ogólnym interesie gospodarczym. Szczególna sytuacja, która może usprawiedliwiać ponad dziesięcioprocentową nadwyżkę rekompensaty, powinna być wyjaśniona w zgłoszeniu do Urzędu. Jednak sytuacja powinna być poddawana ponownej analizie w odstępach ustalonych na podstawie sytuacji w danym sektorze, które nie powinny jednak nigdy przekraczać czterech lat, a cała nadwyżka rekompensaty stwierdzona na koniec takiego okresu powinna zostać zwrócona.

                     (22)

                     Nadwyżka rekompensaty może być wykorzystana do finansowania innej usługi w ogólnym interesie gospodarczym, świadczonej przez to samo przedsiębiorstwo, ale takie przesunięcie musi zostać wykazane w księgowości przedsiębiorstwa i dokonane zgodnie z przepisami i zasadami określonymi w niniejszych wytycznych, zwłaszcza w odniesieniu do uprzedniego zgłoszenia. Państwa EFTA muszą zagwarantować prawidłową kontrolę takich przesunięć. Zastosowanie mają zasady w zakresie przejrzystości określone w akcie przywołanym w pkt 1 załącznika XV do Porozumienia EOG (dyrektywa Komisji 80/723/EWG wraz ze zmianami).

                     (23)

                     Kwota nadwyżki rekompensaty nie może pozostać do dyspozycji przedsiębiorstwa w charakterze pomocy zgodnej z Porozumieniem EOG (np. pomoc na ochronę środowiska, pomoc w zakresie zatrudnienia czy pomoc na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw). Państwo EFTA, które zamierza przyznać taką pomoc, musi zastosować procedurę uprzedniego zgłoszenia przewidzianą w art. 1 ust. 3 w części I Protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i trybunale. Pomoc może być wypłacona tylko wtedy, kiedy została zatwierdzona przez Urząd. Pomoc, która jest zgodna z rozporządzeniem o grupowym wyłączeniu, musi spełniać warunki rozporządzenia o grupowym wyłączeniu.

               18C.4.   Warunki i zobowiązania związane z decyzjami Urzędu

                     (24)

                     Zgodnie z art. 7 ust. 4 w części II Protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i trybunale (10) Urząd może do pozytywnej decyzji dodać warunki, na jakich dana pomoc może zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG i może ustanowić obowiązki umożliwiające monitorowanie zgodności z decyzją. W dziedzinie usług w ogólnym interesie gospodarczym warunki i zobowiązania mogą się okazać niezbędne do zagwarantowania, że pomoc przyznana przedsiębiorstwom nie prowadzi do nadwyżki rekompensaty. Temu celowi mogą służyć sprawozdania okresowe i inne zobowiązania, zależnie od konkretnej sytuacji dotyczącej danej usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym.

               18C.5.   Stosowanie wytycznych

                     (25)

                     Niniejsze wytyczne stosuje się od momentu przyjęcia ich przez Urząd. Okres obowiązywania upływa po sześciu latach od dnia wejścia w życie. Po konsultacji z państwami EFTA urząd może z ważnych powodów związanych ze zmianami w funkcjonowaniu Porozumienia EOG wprowadzić zmiany do niniejszych wytycznych przed upływem okresu ich obowiązywania. Po upływie czterech lat od przyjęcia niniejszych wytycznych Urząd sporządzi ocenę wpływu w oparciu o faktyczne dane oraz wyniki szerokich konsultacji przeprowadzonych przez Urząd, a zwłaszcza na podstawie danych dostarczonych przez państwa EFTA. Wyniki oceny wpływu zostaną udostępnione państwom EFTA.

                     (26)

                     Urząd stosuje przepisy niniejszych wytycznych do wszystkich zgłoszonych mu projektów pomocy i podejmie decyzje w sprawie planowanych projektów pomocy po opublikowaniu niniejszych wytycznych, nawet jeśli zostały one zgłoszone przez datą przyjęcia wytycznych. W przypadku niezgłoszonej pomocy Urząd stosuje:

                                 —

                                 przepisy niniejszych wytycznych, jeżeli pomocy udzielono po przyjęciu niniejszych wytycznych,

                                 —

                                 przepisy obowiązujące w momencie przyznania pomocy w pozostałych przypadkach.

               18C.6.   Stosowne środki

                     (27)

                     Jako stosowne środki zgodnie z art. 1 ust. 1 w części I Protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i trybunale urząd proponuje dostosowanie przez państwa EFTA istniejących krajowych programów dotyczących rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych do niniejszych wytycznych w ciągu osiemnastu miesięcy od daty powiadomienia państwa EFTA o decyzji. Państwa EFTA przedstawią Urzędowi potwierdzenie w ciągu jednego miesiąca od daty powiadomienia o decyzji, że zgadzają się na zaproponowane stosowne środki. W przypadku braku jakiejkolwiek odpowiedzi Urząd zakłada, że dane państwo EFTA nie wyraża zgody.

         (1)  Niniejszy rozdział odpowiada Wspólnotowym ramom dotyczącym pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych (Dz.U. C 297 z 29.11.2005, str. 4).

         (2)  Wyroki w sprawach C-280/00, Altmark Trans GmbH i Regierungspräsidium Magdeburg przeciwko Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH, Zb.Orz. [2003] str. I-7747 i połączone sprawy C-34/01 do C-38/01 Enirisorse SpA, Zb.Orz. [2003] str. I-14243.

         (3)  Decyzja Komisji z dnia 28 listopada 2005 r. w sprawie stosowania art. 86 ust. 2 Traktatu WE do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym (Dz.U. L 312 z 29.11.2005, str. 67).

         (4)  Tak więc do czasu włączenia omawianej decyzji do ram prawnych EOG te rodzaje rekompensat z tytułu świadczenia usług publicznych podlegają ogólnemu obowiązkowi zgłaszania, określonemu w art. 1 ust. 3 w części I oraz art. 2 w części II Protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i trybunale.

         (5)  Rozdział 24C wytycznych w sprawie pomocy państwa.

         (6)  Patrz: przypis 2 powyżej.

         (7)  Przez »przedsiębiorstwo« rozumie się każdy podmiot zaangażowany w działalność gospodarczą, bez względu na jego status prawny i sposób finansowania. Przez »przedsiębiorstwa publiczne« rozumie się każde przedsiębiorstwo, na które władze publiczne mogą wywierać, bezpośrednio lub pośrednio, decydujący wpływ z racji bycia jego właścicielem, posiadania w nim udziału finansowego lub zasad, które nim rządzą, zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy Komisji 80/723/EWG w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi i przedsiębiorstwami publicznymi (Dz.U. L 195 z 29.7.1980, str. 35, ostatnio zmienionej dyrektywą 2000/52/WE, Dz.U. L 193 z 29.7.2000, str. 75, włączoną do załącznika XV do Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu nr 6/2001, Dz.U. L 66 z 8.3.2001, str. 48 i Suplement EOG nr 12 z 8.3.2001, str. 6, weszła w życie dnia 1.6.2002 r.).

         (8)  Patrz: w szczególności wyrok w sprawie C-127/73 BRT przeciwko SABAM, Zb.Orz. [1974] str. 313.

         (9)  Patrz: połączone sprawy C-83/01P, C-93/01P oraz C-94/01P Chronopost SA, Zb.Orz. [2003] str. I-6993.

         (10)  Odpowiadające rozporządzeniu Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającemu szczegółowe zasady stosowania art. 88 Traktatu WE.”