title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1252 z dnia 11 lipca 2017 r. wspierająca zwiększenie bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego na Ukrainie zgodnie z wdrożeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540 (2004) w sprawie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia

text:
               12.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 179/8

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/1252
   z dnia 11 lipca 2017 r.
   wspierająca zwiększenie bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego na Ukrainie zgodnie z wdrożeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540 (2004) w sprawie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 oraz art. 31 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia; rozdział II tej strategii zawiera wykaz działań służących zwalczaniu rozprzestrzeniania tej broni, które powinny zostać podjęte zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich.

               (2)

               Unia aktywnie wdraża tę strategię oraz prowadzi działania wymienione w jej rozdziale III, w szczególności przez uruchamianie zasobów finansowych, aby wspierać konkretne projekty realizowane przez instytucje wielostronne, przez dostarczanie państwom pomocy technicznej i wiedzy fachowej w odniesieniu do szerokiego spektrum środków nieproliferacji, a także przez wspieranie roli, jaką odgrywa Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ).

               (3)

               W dniu 28 kwietnia 2004 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję nr 1540 (2004) („rezolucja RB ONZ nr 1540 (2004)”), która była pierwszym instrumentem międzynarodowym zajmującym się – w sposób zintegrowany i wszechstronny – kwestią broni masowego rażenia, środków jej przenoszenia i powiązanych z nią materiałów. W rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) zawarto wiążące dla wszystkich państw zobowiązania, które mają zapobiegać uzyskiwaniu dostępu do takiej broni i powiązanych z nią materiałów przez podmioty niepaństwowe. W rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) Rada Bezpieczeństwa ONZ postanowiła również, że wszystkie państwa podejmą i wyegzekwują skuteczne środki ustanawiające krajowe mechanizmy kontrolne zapobiegające rozprzestrzenianiu broni jądrowej, chemicznej lub biologicznej oraz środków ich przenoszenia, m.in. przez ustanowienie odpowiedniej kontroli nad materiałami powiązanymi.

               (4)

               Powszechne przystępowanie do konwencji o zakazie broni chemicznej i rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) oraz ich pełne wdrożenie znajduje się wśród priorytetów Ukrainy w dziedzinie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia, w szczególności w ramach jej tymczasowego członkostwa w Radzie Bezpieczeństwa ONZ w latach 2016–2017.

               (5)

               Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (1) (zwany dalej „Układem o stowarzyszeniu”) został podpisany w dniu 21 marca i 27 czerwca 2014 r. Układ o stowarzyszeniu przewiduje m.in. przyspieszenie harmonizacji prawodawstwa Ukrainy ze stosownym prawodawstwem Unii, w tym z prawodawstwem dotyczącym eliminowania wszelkich przeszkód na drodze do kompleksowego wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004). Układ o stowarzyszeniu jest częściowo stosowany tymczasowo od listopada 2014 r. i stycznia 2016 r.

               (6)

               Zgodnie z planem rządu Ukrainy na lata 2014–2017 dotyczącym wdrażania Układu o stowarzyszeniu, Ukraina zobowiązała się do opracowania przepisów w sprawie kontroli zagrożeń poważnymi awariami związanymi z substancjami niebezpiecznymi. Rada Ministrów Ukrainy postanowiła także zwiększyć bezpieczeństwo chemiczne i chemiczne bezpieczeństwo fizyczne przez opracowanie środków ustawowych i wykonawczych w zakresie zgodności z wymogami bezpiecznego obchodzenia się z niebezpiecznymi substancjami chemicznymi oraz zapobiegania nielegalnemu wprowadzaniu do obrotu niebezpiecznych produktów chemicznych.

               (7)

               W dniach 11 i 12 grudnia 2014 r. Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), przy wsparciu Biura ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA), Ukraińskiej Unii Chemików (UCU) oraz Międzynarodowego Centrum Bezpieczeństwa Chemicznego (ICCSS), zorganizowały w Kijowie krajowe obrady okrągłego stołu poświęcone zdolnościom w dziedzinie bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego na Ukrainie oraz rozwojowi zintegrowanego programu w zakresie bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego („ICSSP”) na Ukrainie, w tym propagowaniu wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004). Obradom tym przysłuchiwali się przedstawiciele wielu zainteresowanych podmiotów z Ukrainy i partnerów międzynarodowych, a wyniki debaty zatwierdzono w drodze przyjęcia pakietu zaleceń.

               (8)

               W dniach 24–26 lutego 2015 r. w Wiedniu odbyło się spotkanie głównych zainteresowanych podmiotów i partnerów międzynarodowych dotyczące rozwoju ICSSP na Ukrainie, w tym propagowania wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004). Uczestnicy z Ukrainy uzgodnili program działania dotyczący ICSSP na Ukrainie.

               (9)

               W tym kontekście sekretariat OBWE przygotował – w ścisłej współpracy z właściwymi organami na Ukrainie – propozycje dotyczące projektów i przedłożył je Unii do finansowania z budżetu WPZiB.

               (10)

               Techniczne wdrożenie projektów, które mają być realizowane na mocy niniejszej decyzji, należy powierzyć sekretariatowi OBWE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Aby promować pokój i bezpieczeństwo, jak również skuteczną wielostronność na szczeblu globalnym i regionalnym, Unia dąży do realizacji następujących celów:

               a)

               wzmocnienia pokoju i bezpieczeństwa w sąsiedztwie Unii przez zmniejszenie zagrożenia, które stwarza nielegalny handel kontrolowanymi i toksycznymi substancjami chemicznymi w regionie OBWE, zwłaszcza na Ukrainie;

               b)

               wspierania skutecznej wielostronności na szczeblu regionalnym przez wspomaganie działań OBWE zmierzających do zwiększenia zdolności właściwych organów na Ukrainie w zakresie zapobiegania nielegalnemu handlowi kontrolowanymi i toksycznymi substancjami chemicznymi, zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004).

         2.   Aby osiągnąć cele, o których mowa w ust. 1, Unia podejmuje działania w następującym zakresie:

               a)

               usprawnienia systemu regulacyjnego Ukrainy w dziedzinie bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego;

               b)

               ustanowienia ukraińskiego krajowego centrum referencyjnego w celu identyfikowania kontrolowanych i toksycznych substancji chemicznych;

               c)

               wzmocnienia kontroli nad transgranicznym przepływem kontrolowanych i toksycznych substancji chemicznych.

         Szczegółowy opis działań, o których mowa w akapicie pierwszym, znajduje się w załączniku.
   Artykuł 2
   1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („Wysoki Przedstawiciel”).
   2.   Techniczną realizacją działań, o których mowa w art. 1 ust. 2 akapit pierwszy zajmuje się sekretariat OBWE. Sekretariat OBWE realizuje to zadanie pod nadzorem Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z sekretariatem OBWE.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację działań, o których mowa w art. 1 ust. 2 akapit pierwszy, wynosi 1 431 156,90 EUR.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Komisja nadzoruje należyte zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 2. W tym celu Komisja zawiera z sekretariatem OBWE umowę o finansowaniu. Umowa ta zobowiązuje sekretariat OBWE do zapewnienia, by wkład Unii został wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.
   Artykuł 4
   Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez sekretariat OBWE. Sprawozdania te stanowią podstawę oceny, której dokonuje Rada. Komisja przedstawia informacje na temat aspektów finansowych działań, o których mowa w art. 1 ust. 2 akapit pierwszy.
   Artykuł 5
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   Niniejsza decyzja wygasa 36 miesięcy po zawarciu umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3, lub sześć miesięcy po dniu jej przyjęcia, jeżeli w tym terminie nie zostanie zawarta umowa o finansowaniu.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 lipca 2017 r.

            W imieniu Rady

         T. TÕNISTE

            Przewodniczący

      (1)  Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (Dz.U. L 161 z 29.5.2014, s. 3).

      ZAŁĄCZNIK

         Zwiększenie bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego na Ukrainie zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1540(2004)

      1.   Kontekst
      Wykorzystanie broni chemicznej lub substancji chemicznych jako broni przez podmioty niepaństwowe stało się realnym zagrożeniem. Zważywszy na obecną sytuację w dziedzinie bezpieczeństwa, poważne wyzwanie dla bezpieczeństwa, gospodarki, zdrowia i środowiska na Ukrainie stanowią zagrożenia i ryzyko związane z bezprawnym użyciem substancji chemicznych lub atakami na instalacje chemiczne. Z tego powodu Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), przy wsparciu Biura Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) ds. Rozbrojenia (UNODA), Ukraińskiej Unii Chemików (UCU) oraz Międzynarodowego Centrum Bezpieczeństwa Chemicznego (ICCSS), zorganizowała w dniach 11 i 12 grudnia 2014 r. w Kijowie na Ukrainie krajowe obrady okrągłego stołu poświęcone zdolnościom w dziedzinie bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego na Ukrainie oraz rozwojowi zintegrowanego programu w zakresie bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego („ICSSP”) na Ukrainie, w tym propagowaniu wdrażania rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („RB ONZ”) nr 1540 (2004).
      W następstwie tych obrad, w Wiedniu w dniach 24–26 lutego 2015 r., odbyło się spotkanie dotyczące prac nad ICSSP na Ukrainie. Uczestnicy krajowi uzgodnili plan działania dotyczący ICSSP. Wpierw międzynarodowi eksperci przeprowadzili kompleksowy przegląd bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego na Ukrainie (zwany dalej „kompleksowym przeglądem”). W ramach kompleksowego przeglądu przeanalizowano m.in. ogólne polityki w zakresie bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego na Ukrainie, bezpieczeństwo transportu niebezpiecznych substancji chemicznych oraz infrastrukturę i zdolności techniczne w zakresie analizy takich substancji, kontrole graniczne i celne przepływu niebezpiecznych substancji chemicznych oraz bezpieczeństwo wytwarzania, przechowywania i stosowania substancji chemicznych przez przemysł krajowy.
      W rezultacie tego OBWE przygotowała trzy projekty z myślą o wsparciu ICSSP na Ukrainie. Zostały one opracowane we współpracy z właściwymi organami Ukrainy. Wszystkie projekty będą realizowane zgodnie ze stosownymi postanowieniami planu wdrożenia Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (zwanego dalej „Układem o stowarzyszeniu”).
      2.   Cele
      Ogólnym celem niniejszej decyzji jest wspieranie projektów OBWE mających na celu wzmocnienie bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego na Ukrainie zgodnie z rezolucją RB ONZ nr 1540 (2004) oraz Układem o stowarzyszeniu przez zapewnienie istotnego wkładu na rzecz ICSSP na Ukrainie. W szczególności niniejsza decyzja ma na celu zmniejszenie zagrożenia, które stwarza nielegalny handel kontrolowanymi i toksycznymi substancjami chemicznymi w regionie OBWE, w szczególności na Ukrainie, a tym samym wspieranie pokoju i bezpieczeństwa w sąsiedztwie Unii.
      3.   Opis projektów
      3.1.   Projekt 1: usprawnienie systemu regulacyjnego Ukrainy w dziedzinie bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego
      3.1.1.   Cel projektu

                  —

                  Ulepszone podstawy prawne i regulacyjne Ukrainy w zakresie bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego, w ramach ICSSP, zgodnie z zobowiązaniami określonymi w rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004)

            3.1.2.   Opis projektu

                  —

                  Aby wesprzeć ukraińskie agencje rządowe w eliminowaniu zagrożeń związanych z niewłaściwym wykorzystaniem toksycznych substancji chemicznych, OBWE oraz właściwe organy Ukrainy określiły cztery priorytetowe dokumenty dotyczące prawodawstwa w zakresie zwiększania bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego:

                              —

                              rozporządzenie techniczne w sprawie bezpiecznego zarządzania produktami chemicznymi,

                              —

                              rozporządzenie techniczne w sprawie klasyfikacji i etykietowania niebezpiecznych substancji chemicznych,

                              —

                              zmiany ukraińskiej ustawy w sprawie obiektów wysokiego ryzyka,

                              —

                              dekret ukraińskiego gabinetu ministrów w sprawie określenia i deklarowania bezpieczeństwa w odniesieniu do obiektów wysokiego ryzyka.

            3.1.3.   Oczekiwane wyniki projektu

                  —

                  W ramach projektu zostaną opracowane cztery dokumenty, o których mowa w pkt 3.1.2, które zostaną włączone do ram prawnych i regulacyjnych.

            3.1.4.   Beneficjenci projektu

                  —

                  Ukraińskie Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego i Handlu

                  —

                  Ukraińskie państwowe służby ratownicze

            3.2.   Projekt 2: utworzenie ukraińskiego krajowego centrum referencyjnego w celu identyfikowania kontrolowanych i toksycznych substancji chemicznych
      3.2.1.   Cel projektu

                  —

                  W ramach ICSSP, zgodnie z zobowiązaniami określonymi w rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1540(2004) – zwiększenie możliwości ukraińskich organów w dziedzinie identyfikowania toksycznych substancji chemicznych i prekursorów oraz prowadzenia postępowań przygotowawczych dotyczących niewłaściwego wykorzystywania takich substancji.

            3.2.2.   Opis projektu

                  —

                  Zgodnie z zaleceniem przedstawionym w kompleksowym przeglądzie, popartym przez ukraińskie Ministerstwo Zdrowia, można by utworzyć krajowe centrum referencyjne w oparciu o istniejące centrum badawcze. Laboratoria tego centrum badawczego nie mają jednak stosownej podstawy regulacyjnej, obowiązującej procedury działania w zakresie świadczenia usług na rzecz zainteresowanych organów i organizacji sektora prywatnego ani urządzeń o wysokiej rozdzielczości do analizy chemicznej służących do precyzyjnego i niezawodnego wykrywania i identyfikowania niebezpiecznych substancji chemicznych. Projekt ten będzie zatem wspierał utworzenie działającego w pełnym zakresie krajowego centrum referencyjnego, w tym zakup urządzeń o wysokiej rozdzielczości do analizy chemicznej oraz zapewnienie stosownego przeszkolenia personelu laboratoryjnego.

            3.2.3.   Oczekiwane wyniki projektu

                  —

                  Utworzenie krajowego centrum referencyjnego do celów identyfikowania kontrolowanych i toksycznych substancji chemicznych i jego zintegrowanie z krajowymi i międzynarodowymi systemami reagowania na zagrożenia chemiczne

                  —

                  Zmodernizowanie sprzętu laboratoryjnego centrum badawczego

                  —

                  Włączenie krajowego centrum referencyjnego do ram międzynarodowych

                  —

                  Przeszkolenie personelu laboratoryjnego

            3.2.4.   Beneficjenci projektu

                  —

                  Ukraińskie Ministerstwo Zdrowia

            3.3.   Projekt 3: wzmocnienie kontroli nad transgranicznym przepływem kontrolowanych i toksycznych substancji chemicznych
      3.3.1.   Cel projektu

                  —

                  Usprawnienie kontroli granicznej i monitorowania substancji chemicznych przewożonych przez Ukrainę, zgodnie z zobowiązaniami określonymi w rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004)

            3.3.2.   Opis projektu

                  —

                  Kompleksowy przegląd wskazał, że istnieje potrzeba wzmocnienia kontroli wewnętrznych dotyczących transgranicznego przepływu toksycznych substancji chemicznych oraz zwiększenia krajowych zdolności w tym zakresie. W związku z tym, celem projektu jest ustanowienie należycie sformalizowanych krajowych systemów szkolenia oraz szkoleń instruktorów z ukraińskiej państwowej służby straży granicznej oraz ukraińskiej państwowej służby skarbowej w zakresie wykrywania i identyfikacji kontrolowanych i toksycznych substancji chemicznych przekraczających ukraińską granicę państwową. Dzięki temu ukraińskie organy nabędą trwałą wiedzę i będą korzystać z najlepszych praktyk w zakresie procedur dotyczących bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego oraz zarządzania kryzysowego w dziedzinie kontrolowanych i toksycznych substancji chemicznych poprzez opracowanie krajowych obowiązujących procedur działania zharmonizowanych z procedurami unijnymi, ustanowienie międzynarodowych standardów i praktyk w tym zakresie, jak również prowadzenie ćwiczeń symulacyjnych i ćwiczeń w terenie na granicy itp. Projekt ten przyczyni się także do wzmocnienia kontroli wywozu dzięki egzekwowaniu przez ukraińskie organy celne unijnego wykazu kontrolnego produktów podwójnego zastosowania.

                  —

                  Określono w tym względzie następujące obszary działania:

                              —

                              analiza i monitorowanie substancji chemicznych w tranzycie,

                              —

                              kontrola granic i nielegalnego handlu granicznego,

                              —

                              kształcenie i upowszechnianie wiedzy,

                              —

                              wprowadzenie odpowiednich regulacji administracyjnych i operacyjnych w zakresie bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego,

                              —

                              reagowanie w sytuacjach wyjątkowych na wypadki podczas tranzytu.

            3.3.3.   Oczekiwane wyniki projektu

                  —

                  Opracowanie krajowych programów szkolenia dla ukraińskiej państwowej służby straży granicznej oraz ukraińskiej państwowej służby skarbowej w zakresie procedur dotyczących bezpieczeństwa chemicznego i chemicznego bezpieczeństwa fizycznego oraz zarządzania kryzysowego w dziedzinie transgranicznego przepływu kontrolowanych i niebezpiecznych substancji chemicznych przez lądowe przejścia graniczne, porty i na lotniska

                  —

                  Przeszkolenie personelu, w tym krajowych instruktorów z ukraińskiej państwowej służby straży granicznej oraz ukraińskiej państwowej służby skarbowej, a także organów zajmujących się transportem na szczeblu regulacyjnym, zarządczym i operacyjnym

                  —

                  Wzmocnienie kontroli wywozu i zwiększone zdolności w zakresie kontroli transgranicznego przepływu kontrolowanych i niebezpiecznych substancji chemicznych przez lądowe przejścia graniczne, porty i lotniska

            3.3.4.   Beneficjenci projektu

                  —

                  ukraińska państwowa służba skarbowa

                  —

                  ukraińska państwowa służba straży granicznej

            4.   Wsparcie administracyjne na rzecz realizacji projektów
      Specjalny personel w sekretariacie OBWE i biurze koordynatora projektu z ramienia OBWE na Ukrainie będzie koordynować realizację działań związanych z projektem, o których mowa w sekcji 3, i nimi zarządzać w celu dalszego rozwijania ram współpracy między partnerami ukraińskimi, również przez opracowywanie stosownych nowych projektów i środków krajowych.
      Personel pomocniczy będzie wykonywać następujące zadania:

                  —

                  zarządzanie projektami na wszystkich etapach cyklu projektu,

                  —

                  prowadzenie bieżącej kontroli finansowej projektów,

                  —

                  zapewnienie technicznej i prawnej wiedzy fachowej, wsparcie w przypadku większych zamówień publicznych, kontakty z innymi organizacjami międzynarodowymi, zapewnianie jakości i kontrola jakości zatwierdzonych rezultatów projektów, przygotowywanie sprawozdań dla Unii na temat wszystkich działań dotyczących ICSSP,

                  —

                  wspieranie władz ukraińskich w opracowywaniu nowych środków krajowych w ramach zintegrowanego ICSSP na Ukrainie, zgodnie z rezolucją RB ONZ nr 1540 (2004).

            5.   Czas trwania
      Całkowity szacowany czas trwania projektów wynosi 36 miesięcy.
      6.   Wykonawcza jednostka techniczna
      Techniczne wykonanie niniejszej decyzji zostanie powierzone sekretariatowi OBWE. Sekretariat OBWE będzie realizował działania na podstawie niniejszej decyzji we współpracy z innymi organizacjami i agencjami międzynarodowymi, zwłaszcza z myślą o zapewnieniu efektywnych synergii i unikaniu powielania działań Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej, zgodnie z konwencją o broni chemicznej.
      7.   Sprawozdawczość
      Sekretariat OBWE będzie przygotowywać sprawozdania okresowe, jak również sprawozdania po zakończeniu każdego z opisanych działań. Sprawozdania końcowe powinny być przedkładane Unii nie później niż w terminie sześciu tygodni po zakończeniu odnośnych działań.
      8.   Komitet Sterujący
      Komitet Sterujący tych projektów będzie się składać z osoby reprezentującej Wysokiego Przedstawiciela oraz osoby reprezentującej jednostkę wykonawczą, o której mowa w sekcji 6 niniejszego załącznika. Komitet Sterujący będzie regularnie dokonywać przeglądu wykonania niniejszej decyzji, co najmniej co sześć miesięcy, w tym przy pomocy środków komunikacji elektronicznej.
      Całkowity koszt projektów wynosi 1 431 156,90 EUR.
      9.   Szacunkowy całkowity koszt projektów i wkład finansowy Unii
      Całkowity koszt projektów wynosi 1 431 156,90 EUR.


title: 2008/309/WE: Decyzja Rady z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów z Belgii

text:
               17.4.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 107/29

      DECYZJA RADY

   z dnia 7 kwietnia 2008 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów z Belgii
   (2008/309/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Belgii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r. (1).

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją pani MOERMAN,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pan Dirk VAN MECHELEN, flamandzki minister finansów, budżetu i zagospodarowania przestrzennego zostaje mianowany członkiem Komitetu Regionów na okres pozostający do końca kadencji pani Moerman, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 7 kwietnia 2008 r.

            W imieniu Rady

         R. ŽERJAV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.


title: 2008/504/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2005, Sekcja VII - Komitet Regionów

text:
               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/67

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2005, Sekcja VII – Komitet Regionów
   (2008/504/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2005 – Tom I (C6-0470/2006) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2005, jak również sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego, zawierające, odpowiednio, odpowiedzi kontrolowanych instytucji (3),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10, art. 274, 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0106/2007),

               1.

               udziela Sekretarzowi Generalnemu Komitetu Regionów absolutorium z wykonania budżetu Komitetu Regionów na rok budżetowy 2005;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. L 60 z 8.3.2005.

      (2)  Dz.U. C 264 z 31.10.2006, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 1.

      (4)  Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 10.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).
    ---documentbreak---

               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/68

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005, Sekcja VII – Komitet Regionów
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2005 – Tom I (C6-0470/2006) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące roku budżetowego 2005, jak również sprawozdania specjalne Trybunału Obrachunkowego, zawierające, odpowiednio, odpowiedzi kontrolowanych instytucji (3),
   uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 Traktatu WE (4),
   uwzględniając art. 272 ust. 10, art. 274, 275 i 276 Traktatu WE,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0106/2007),

               1.

               stwierdza, że w roku 2005 Komitet Regionów (KR) dysponował środkami na zobowiązania w wysokości 69 570 456,32 EUR o wskaźniku wykorzystania 96,65 %;

               2.

               stwierdza, że po wprowadzeniu rachunkowości memoriałowej ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2005 r. sprawozdanie finansowe Komitetu Regionów wykazały wynik ekonomiczny w roku (4 050 062,65 EUR) i identyczne kwoty należności i zobowiązań (118 221 197,95 EUR);

               3.

               odnotowuje uwagę Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (ETO) w pozycji 10.18 sprawozdania rocznego za rok 2005, że audyt ETO DAS za rok 2004 i dwa wewnętrzne audyty wykazały, że administracja KR zwróciła się do niektórych beneficjentów przeniesień skorygowanych współczynnikiem korygującym do przedstawienia dodatkowych dowodów; wiele przeniesień, które nie były regularnie dokonywane przed majem 2004 oraz/lub których beneficjenci nie przedstawili wystarczających dowodów zostało wstrzymanych; zgodnie ze sprawozdaniem ETO w roku 2005 administracja nie rewindykowała żadnych nadpłat, mimo iż zgodnie z art. 85 regulaminu pracowniczego każda kwota nadpłacona zostanie rewindykowana, jeśli osoba, która ją otrzymała, była świadoma, że płatność była nienależna lub jeżeli fakt nadpłaty był na tyle oczywisty, że osoba ta nie mogła być go nieświadoma; zauważa, że w odpowiedzi KR zawartej w sprawozdaniu ETO stwierdza się, że audyt wewnętrzny w sprawie przeniesień wynagrodzeń przeprowadzony na wniosek Sekretarza Generalnego zakończył się w lutym 2006 r., oraz że administracja prowadzi aktualnie działania związane z odzyskiwaniem nadpłat, co dotyczy ograniczonej liczby urzędników;

               4.

               zauważa, że audytor wewnętrzny KR w swoim sprawozdaniu przedłożonym do władz udzielających absolutorium z dnia 18 maja 2006 r. w sprawie kontroli przeprowadzonych w roku 2005 (zgodnie z art. 86 ust. 4 rozporządzenia finansowego) poruszył następujące kwestie:

                           —

                           przeniesienia wynagrodzeń zostały dokonane w oparciu o przepisy, które mogą być interpretowane w różny sposób zależnie od wersji językowej i od przepisów stosowanych w danym państwie członkowskim,

                           —

                           stwierdzono słabości w zakresie rozdzielenia i weryfikacji funkcji, jak również potencjalne konflikty interesów związane z wielkością instytucji,

                           —

                           oceniono, że standardy kontrolne nie są wystarczająco dobrze opracowane, aby zagwarantować regularność tych operacji;

               5.

               zauważa, że braki stwierdzone w zakresie przeniesień pensji skorygowanych współczynnikiem korygującym nie były na tyle istotne, żeby delegowany urzędnik zatwierdzający uznał za konieczne dołączyć zastrzeżenia lub uwagi do swojego oświadczenia o wiarygodności włączonego do sprawozdania z działalności KR.

               6.

               zauważa, że Sekretarz Generalny KR kiedy tylko został poinformowany o tym problemie, bezzwłocznie wezwał audytora wewnętrznego do kontynuowania prac nad przeniesieniami wynagrodzeń skorygowanych współczynnikiem korygującym;

               7.

               zauważa, że Sekretarz Generalny KR poinformowany o tej kwestii przyjął restrykcyjną interpretację przepisów niedawno zmienionego regulaminu oraz wezwał do odzyskania kwot uznanych za wypłacone niesłusznie; zauważa, że niektórzy urzędnicy zmuszeni do zwrotu kwestionują interpretację tych przepisów dokonaną przez Sekretarza Generalnego oraz że wnieśli oni sprawę do Trybunału Sprawiedliwości;

               8.

               wspiera Sekretarza Generalnego w jego zamiarach przeprowadzenia dochodzenia administracyjnego i oczekuje od niego wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w oparciu o sprawozdanie OLAF-u dotyczące tych pracowników; wzywa do zdecydowanego ukarania wszystkich przypadków, w których można udowodnić nieuczciwe postępowanie;

               9.

               zauważa z niepokojem, że niemożliwe było obsadzenie wolnych stanowisk kandydatami z list rezerwowych utworzonych w wyniku konkursów EPSO; zwraca się do KR o zbadanie powodów braku wykwalifikowanych kandydatów oraz o poinformowanie właściwej komisji;

               10.

               zauważa, w związku z ust. 8 swojej rezolucji w sprawie absolutorium z dnia 27 kwietnia 2006 r. odnośnie renowacji budynków Belliard I i II (6), że w roku 2006 dwie firmy konsultantów zewnętrznych wydały niezależnie pozytywne opinie o zgodności prac przeprowadzonych w budynkach ze specyfikacją techniczną; zaznacza, że ETO opublikuje niebawem specjalne sprawozdanie w sprawie ogólnych wydatków instytucji UE na budynki;

               11.

               zauważa, że współpraca administracyjna między KR i Europejskim Komitetem Ekonomiczno Społecznym (EKES) powinna przynosić korzyści obu komitetom i być finansowo korzystna dla podatników UE; nalega na to, aby wszelkie nowe struktury współpracy administracyjnej między komitetami były finansowo i organizacyjnie korzystne; domaga się, aby oba komitety znalazły odpowiedni sposób kontynuowania współpracy administracyjnej;

               12.

               przypomina, że poprzez wspólne służby KR i EKES wspólnie zarządzają niektórymi sferami swej działalności (tłumaczenia, drukarnia, budynki, ochrona, biblioteka, zamówienia publiczne, gastronomia, woźni, służba medyczna, samochody i kierowcy, IT etc.) oraz że ich umowa o współpracy została niedawno przedłużona o sześć miesięcy (z możliwością przedłużenia jej o kolejne sześć miesięcy) do czasu podjęcia decyzji o kontynuowaniu tego typu współpracy w przyszłości;

               13.

               biorąc pod uwagę znaczne rozbieżności między wnioskami wynikającymi ze sprawozdania wspólnych służb a wnioskami dwóch zewnętrznych ekspertów KR, zachęca KR i EKES do przeprowadzenia, opartej na odpowiednich punktach odniesienia, wspólnej analizy, w razie konieczności z pomocą ETO, dokładnych kosztów, korzyści i oszczędności wynikających ze współpracy i do przedłożenia wyników analizy właściwej komisji do dnia 31 października 2007 r.

      (1)  Dz.U. L 60 z 8.3.2005.

      (2)  Dz.U. C 264 z 31.10.2006, str. 1.

      (3)  Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 1.

      (4)  Dz.U. C 263 z 31.10.2006, str. 10.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (6)  Dz.U. L 340 z 6.12.2006, str. 44.


title: Decyzja Rady z dnia 9 października 2017 r. w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy zastępcy członka z Francji

text:
               10.10.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 339/3

         DECYZJA RADY
   z dnia 9 października 2017 r.
   w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy zastępcy członka z Francji
   (2017/C 339/04)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (1) – w szczególności jego art. 6,
   uwzględniając listy osób wyznaczonych do mianowania przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich, organizacje pracowników i organizacje pracodawców,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzją z dnia 28 listopada 2016 r. (2) Rada mianowała na okres do dnia 30 listopada 2019 r. członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy.

               (2)

               Organizacja pracowników ETUC zaproponowała kandydaturę na nieobsadzone stanowisko,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje niniejszym mianowana zastępcą członka z Francji do Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy:
   I.   PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Francja

               Romain LASSERRE

         Artykuł 2
   Rada mianuje w późniejszym terminie członków i zastępców członków, których kandydatury nie zostały dotąd przedstawione.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 9 października 2017 r.

            W imieniu Rady

         S. KIISLER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1).

      (2)  Decyzja Rady z dnia 28 listopada 2016 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. C 447 z 1.12.2016, s. 2).


title: 2012/777/: Decyzja Rady z dnia 10 grudnia 2012 r. dotycząca podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Armenii dotyczącej zasad udziału Republiki Armenii w programach unijnych

text:
               13.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/26

         DECYZJA RADY
   z dnia 10 grudnia 2012 r.
   dotycząca podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Armenii dotyczącej zasad udziału Republiki Armenii w programach unijnych
   (2012/777/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114, 168, 169 i 172, art. 173 ust. 3 oraz art. 188 i 192 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze co następuje:

               (1)

               W dniu 18 czerwca 2007 r. Rada upoważniła Komisję do wynegocjowania protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony (1), w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Armenii dotyczącej zasad udziału Republiki Armenii w programach unijnych („protokół”).

               (2)

               Negocjacje zostały zakończone.

               (3)

               Protokół powinien zostać podpisany w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zezwala się w imieniu Unii na podpisanie protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Armenii, z drugiej strony, w sprawie umowy ramowej między Unią Europejską a Republiką Armenii dotyczącej zasad udziału Republiki Armenii w programach unijnych, z zastrzeżeniem jego zawarcia (2).
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 239 z 9.9.1999, s. 3.

      (2)  Tekst protokołu zostanie opublikowany razem z decyzją o jego zawarciu.


title: Decyzja Rady 2003/276/WPZiB z dnia 14 kwietnia 2003 r. dotycząca wykonania wspólnego działania 2002/589/WPZiB w celu wniesienia wkładu Unii Europejskiej w zniszczenie amunicji do ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w Albanii

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0276

Dziennik Urzędowy L 099 , 17/04/2003 P. 0060 - 0061

		Decyzja Rady 2003/276/WPZiBz dnia 14 kwietnia 2003 r.dotycząca wykonania wspólnego działania 2002/589/WPZiB w celu wniesienia wkładu Unii Europejskiej w zniszczenie amunicji do ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w AlbaniiRADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając wspólne działanie 2002/589/WPZiB z dnia 12 lipca 2002 r. w sprawie wkładu Unii Europejskiej w zwalczanie destabilizującego gromadzenia i rozpowszechniania ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej oraz uchylające wspólne działanie 1999/34/WPZiB [1], w szczególności jego art. 6, w powiązaniu z art. 23 ust. 2 tiret drugie Traktatu o Unii Europejskiej,a także mając na uwadze, co następuje:(1) We wspólnym stanowisku 97/357/WPZiB z dnia 2 czerwca 1997 r. w sprawie Albanii [2] Unia Europejska wyraziła zamiar udzielenia Albanii pomocy we wspieraniu procesu demokratycznego, w przywróceniu stabilizacji politycznej i bezpieczeństwa wewnętrznego. Nadmierne i niekontrolowane gromadzenie i rozpowszechnianie ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej oraz amunicji do tej broni stanowi zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa i zmniejsza perspektywy stałego rozwoju; tak jest właśnie w przypadku Albanii.(2) W dążeniu do realizacji celów wymienionych w art. 1 wspólnego działania 2002/589/WPZiB Unia Europejska przewiduje działania na odnośnych forach międzynarodowych i w kontekście regionalnym, w stosownych przypadkach, w celu udzielenia pomocy za pośrednictwem organizacji międzynarodowych, programów i agencji, a także porozumień regionalnych.(3) Ministerstwo Obrony Albanii stwierdziło istnienie dużych ilości amunicji do ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej, przekraczającej jego zapotrzebowania lub odebranej mieszkańcom. Duża część amunicji jest źle opakowana oraz przechowywana w nieodpowiednich miejscach i warunkach.(4) Agencja NATO ds. zaopatrzenia i utrzymania sprzętu (NAMSA) w ramach Funduszu Powierniczego Partnerstwa dla Pokoju zarządza projektem mającym na celu konsolidację i demilitaryzację nadwyżki amunicji do ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej wynoszącej łącznie 11665 ton, w okresie czterech lat.(5) Komisja wyraziła zgodę na powierzenie jej wykonania niniejszej decyzji.(6) Dlatego Unia Europejska zamierza zaoferować pomoc finansową projektowi NAMSA zgodnie z tytułem II wspólnego działania 2002/589/WPZiB.(7) Komisja zapewni odpowiednie uwidocznienie wkładu UE w projekt, w tym poprzez właściwe środki podejmowane przez NAMSA,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Unia Europejska wnosi wkład w zniszczenie nadwyżki amunicji do ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w Albanii.2. W tym celu Unia Europejska zapewnia wsparcie finansowe dla projektu NAMSA mającego na celu konsolidację i demilitaryzację nadwyżki amunicji do ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej.3. Komisja jest odpowiedzialna za wykonanie niniejszej decyzji. W tym celu Komisja zawrze porozumienie finansowe z NAMSA w sprawie warunków wykorzystania wkładu Unii Europejskiej, który będzie miał postać dotacji. Dotacja ta posłuży między innymi do pokrycia, w okresie 12 miesięcy, wynagrodzeń, kosztów podróży, zaopatrzenia i sprzętu koniecznego do zniszczenia nadwyżki amunicji do ręcznej broni strzeleckiej i broni lekkiej w Albanii. W porozumieniu finansowym zostanie przewidziane zapewnienie przez NAMSA uwidocznienia wkładu Unii Europejskiej w projekt, odpowiednio do jego wielkości.Artykuł 21. Do celów określonych w art. 1 ustala się finansową kwotę referencyjną w wysokości 820000 EUR.2. Zarządzanie wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 podlega procedurom wspólnotowym i zasadom mającym zastosowanie do ogólnego budżetu Unii Europejskiej.Artykuł 3Komisja przedkłada odpowiednim organom Rady okresowe sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji, zgodnie z art. 9 ust. 1 wspólnego działania 2002/589/WPZiB. Informacje te będą w szczególności oparte na sprawozdaniach okresowych dostarczanych przez NAMSA na mocy jej stosunków umownych z Komisją, określonych w art. 1.Artykuł 41. Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia. Wygasa ona po upływie dwunastu miesięcy od zawarcia umowy finansowej między Komisją i NAMSA.2. Niniejsza decyzja zostaje poddana przeglądowi po dziesięciu miesiącach od daty jej przyjęcia.Artykuł 5Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 kwietnia 2003 r.W imieniu RadyA. GiannitsisPrzewodniczący[1] Dz.U. L 191 z 19.7.2002, str. 1.[2] Dz.U. L 153 z 11.6.1997, str. 4.--------------------------------------------------


title: 2009/227/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/217

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2006
   (2009/227/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 460/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (4), w szczególności jego art. 17,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0119/2008),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji absolutorium z wykonania budżetu Agencji na rok budżetowy 2006;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 23.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 77 z 13.3.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/218

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji na rok budżetowy 2006
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 460/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (4), w szczególności jego art. 17,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0119/2008),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2006 jest wiarygodne oraz że transakcje leżące u podstaw sprawozdania zostały przeprowadzone legalnie i prawidłowo,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 24 kwietnia 2007 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji absolutorium z wykonania budżetu agencji za rok budżetowy 2005 (6), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi

                           —

                           zauważył, że wykonanie budżetu za rok budżetowy 2005 cechował niski poziom środków na zobowiązania (70 %) i znaczący wskaźnik przeniesienia środków (ponad 40 % ogółem, a prawie 80 % środków na działania operacyjne) oraz że sytuacja ta została częściowo spowodowana problemami ściśle związanymi z okresem rozpoczęcia działalności przez agencję oraz faktem, że agencja faktycznie rozpoczęła działalność dopiero w drugiej połowie 2005 r.,

                           —

                           zauważył, że zarządzanie kosztami działań nie zostało wdrożone, mimo że w rozporządzeniu finansowym agencji przewidziano go zgodnie z modelem zastosowanym do budżetu ogólnego, z myślą o lepszym monitorowaniu wyników;

   Kwestie ogólne, które odnoszą się do zagadnień horyzontalnych dotyczących agencji UE, a tym samym mają znaczenie także dla procedur udzielania absolutorium poszczególnym agencjom

               1.

               zauważa, że w 2006 r. budżety 24 agencji i innych organów zdecentralizowanych skontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy wyniosły ogółem 1 080,5 mln EUR (największym budżetem, w wysokości 271 mln EUR, dysponowała Europejska Agencja Odbudowy, a budżetem najmniejszym, wynoszącym 5 mln EUR – Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL));

               2.

               zaznacza, że do zewnętrznych organów UE podlegających procedurze kontroli i udzielania absolutorium należą obecnie nie tylko tradycyjne agencje regulacyjne, lecz również agencje wykonawcze utworzone w celu realizacji konkretnych programów, a w najbliższej przyszłości będą to także wspólne przedsięwzięcia ustanowione w formie partnerstw publiczno-prywatnych (wspólne inicjatywy technologiczne);

               3.

               zauważa, że w przypadku Parlamentu liczba agencji podlegających procedurze udzielania absolutorium zmieniała się w sposób następujący: rok budżetowy 2000: 8; 2001: 10; 2002: 11; 2003: 14; 2004: 14; 2005: 16; 2006: 20 agencji regulacyjnych i 2 agencje wykonawcze (nie licząc 2 agencji kontrolowanych przez Trybunał Obrachunkowy, lecz podlegających wewnętrznej procedurze udzielania absolutorium);

               4.

               stwierdza zatem, że proces kontroli/udzielania absolutorium stał się uciążliwy i nieproporcjonalny, biorąc pod uwagę względną wysokość budżetów agencji/organów zdecentralizowanych; zobowiązuje właściwą komisję parlamentarną do przeprowadzenia szeroko zakrojonego przeglądu procesu udzielania absolutorium agencjom i organom zdecentralizowanym z myślą o opracowaniu prostszego i bardziej racjonalnego podejścia, uwzględniając fakt, że w przyszłych latach trzeba będzie sporządzać oddzielne sprawozdania z udzielenia absolutorium coraz większej liczbie organów;

         Rozważania podstawowe

               5.

               zwraca się do Komisji, aby przed utworzeniem nowej agencji lub reformą agencji istniejącej przedstawiała jednoznaczne informacje dotyczące następujących aspektów: rodzaj agencji, cele agencji, wewnętrzna struktura zarządzania, produkty, usługi, główne procedury, grupa docelowa, klienci agencji i zainteresowane strony, oficjalne stosunki z podmiotami zewnętrznymi, odpowiedzialność za budżet, planowanie finansowe oraz polityka kadrowa;

               6.

               nalega, aby prace każdej agencji regulowane były sporządzaną przez agencję i właściwą DG roczną umową dotyczącą działalności, która powinna zawierać główne cele na nadchodzący rok, ramy finansowe oraz jasne wskaźniki umożliwiające pomiar wyników;

               7.

               nalega, aby działalność agencji podlegała regularnej kontroli (oraz kontroli ad hoc) Trybunału Obrachunkowego lub innego niezależnego audytora; uważa, że kontrole te nie powinny ograniczać się do tradycyjnych elementów zarządzania finansami i właściwego wykorzystania finansów publicznych, lecz powinny dotyczyć również efektywności i skuteczności administracji oraz obejmować ocenę każdej agencji pod kątem zarządzania finansami;

               8.

               jest zdania, że w przypadku agencji, które stale zawyżają swe potrzeby budżetowe, należy zastosować potrącenia techniczne w oparciu o liczbę nieobsadzonych stanowisk; wyraża opinię, że w perspektywie długoterminowej doprowadzi to do zmniejszenia dochodów przeznaczonych dla agencji, a więc również obniżenia kosztów administracyjnych;

               9.

               za poważny problem uznaje fakt, że niektóre agencje są krytykowane za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących zamówień publicznych, rozporządzenia finansowego, regulaminu pracowniczego itd.; za główną tego przyczynę uważa fakt, że większość przepisów i rozporządzenie finansowe wprowadzono z myślą o większych instytucjach, a większość mniejszych agencji nie dysponuje masą krytyczną umożliwiającą spełnienie tych wymogów regulacyjnych; dlatego zwraca się do Komisji o szybkie znalezienie rozwiązania w celu poprawy efektywności poprzez połączenie funkcji administracyjnych rozmaitych agencji, co pozwoli osiągnąć masę krytyczną (przy uwzględnieniu niezbędnych zmian podstawowych przepisów regulujących działalność agencji i ich budżetową niezależność) lub o pilne opracowanie szczegółowych przepisów dla agencji (w szczególności przepisów wykonawczych), które umożliwią agencjom pełne przestrzeganie wymogów;

               10.

               nalega, aby podczas opracowywania wstępnego projektu budżetu Komisja uwzględniała wyniki wykonania budżetu przez poszczególne agencje w poprzednich latach, zwłaszcza w roku n-1, oraz dokonywała odpowiednio rewizji budżetu wnioskowanego przez poszczególne agencje; zwraca się do właściwej komisji o respektowanie tej rewizji, a jeśli Komisja jej nie dokona, o wprowadzenie zmian w danym budżecie, tak aby odpowiadał on realistycznej kwocie dostosowanej do możliwości wykorzystania i wykonania budżetu przez daną agencję;

               11.

               przypomina o swojej decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2005, w której zwrócił się do Komisji z wnioskiem o przedstawianie co pięć lat analizy wartości dodanej każdej działającej agencji; zachęca wszystkie właściwe instytucje, aby w przypadku negatywnej oceny wartości dodanej agencji podjęły niezbędne kroki, zmieniając mandat tej agencji lub ją likwidując; zwraca uwagę, że w 2007 r. Komisja nie przeprowadziła ani jednej oceny; nalega, aby Komisja przedstawiła przynajmniej pięć takich ocen przed podjęciem decyzji w sprawie absolutorium za rok budżetowy 2007, zaczynając od najstarszych agencji;

               12.

               uważa, że należy szybko wprowadzić zalecenia Trybunału Obrachunkowego, a poziom subsydiów wypłacanych agencjom dostosować do ich faktycznych potrzeb finansowych; uważa ponadto że poprawki do ogólnego rozporządzenia finansowego należy włączyć do ramowego rozporządzenia finansowego agencji i szczegółowych rozporządzeń finansowych poszczególnych agencji;

         Sposób przedstawienia danych sprawozdawczych

               13.

               zauważa, że agencje nie stosują jednego standardowego podejścia, jeśli chodzi o sposób przedstawienia ich działalności w przedmiotowym roku budżetowym oraz ich rachunków i sprawozdań w sprawie zarządzania budżetem i finansami, ani jeśli chodzi o wskazanie, czy dyrektor agencji powinien sporządzić poświadczenie wiarygodności; zauważa, że nie wszystkie agencje dokonują wyraźnego rozróżnienia pomiędzy a) przedstawieniem pracy agencji społeczeństwu a b) sprawozdaniami technicznymi z zarządzania budżetem i finansami;

               14.

               zauważa, że chociaż stałe instrukcje Komisji dotyczące przygotowywania sprawozdań z działalności nie wymagają jednoznacznie od agencji sporządzenia poświadczenia wiarygodności, wielu dyrektorów poświadczenia te sporządziło w odniesieniu do roku 2006, a w jednym przypadku zostało wniesione istotne zastrzeżenie;

               15.

               przypomina ust. 41 rezolucji z dnia 12 kwietnia 2005 r. (7), w którym zachęcał dyrektorów agencji, aby odtąd do swojego rocznego sprawozdania z działalności, które jest przedstawiane razem z informacjami finansowymi i na temat zarządzania, dołączali poświadczenie wiarygodności dotyczące zgodności z prawem i prawidłowości operacji, podobne do oświadczeń podpisywanych przez dyrektorów generalnych Komisji;

               16.

               zwraca się do Komisji o wprowadzenie odpowiednich zmian do jej stałych instrukcji dla agencji;

               17.

               proponuje ponadto, aby Komisja podjęła współpracę z agencjami w celu sporządzenia zharmonizowanego modelu, który obowiązywałby wszystkie agencje i organy zdecentralizowane i zawierał wyraźne rozróżnienie pomiędzy

                           —

                           przeznaczonym dla ogółu czytelników sprawozdaniem rocznym z działalności, pracy i osiągnięć danego organu,

                           —

                           sprawozdaniami finansowymi i sprawozdaniem z wykonania budżetu,

                           —

                           sprawozdaniem z działalności podobnym do sprawozdań z działalności dyrektorów generalnych Komisji,

                           —

                           poświadczeniem wiarygodności podpisywanym przez dyrektora organu, wraz z ewentualnymi zastrzeżeniami lub uwagami, które dyrektor uzna za warte uwzględnienia przez organ udzielający absolutorium;

         Ogólne ustalenia Trybunału Obrachunkowego

               18.

               zwraca uwagę na ustalenie Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 10.29 (8), zgodnie z którym transfer środków na subsydia dokonywany przez Komisję z budżetu wspólnotowego nie jest oparty na wystarczająco uzasadnionych oszacowaniach potrzeb finansowych agencji oraz że fakt ten w połączeniu z wysokością środków przeniesionych prowadzi do dysponowania przez agencje znacznymi zasobami finansowymi; ponadto zwraca uwagę na zalecenie Trybunału, aby poziom subsydiów wypłacanych agencjom był zgodny z ich faktycznymi potrzebami;

               19.

               zauważa, że na koniec 2006 r. 14 agencji wciąż nie wprowadziło systemu księgowego ABAC (sprawozdanie roczne, przypis do pkt 10.31);

               20.

               odnotowuje uwagę Trybunału (sprawozdanie roczne, pkt 1.25) dotyczącą rozliczeń międzyokresowych biernych za niewykorzystane urlopy, które są uwzględniane przez niektóre agencje; zaznacza, że w poświadczeniu wiarygodności Trybunał zgłosił zastrzeżenia w przypadku trzech agencji (Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (CEDEFOP), CEPOL i Europejska Agencja Kolejowa) w odniesieniu do roku 2006 (2005 r.: CEDEFOP, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, Europejska Agencja Odbudowy);

         Kontrola wewnętrzna

               21.

               przypomina, że zgodnie z art. 185 ust. 3 rozporządzenia finansowego audytor wewnętrzny Komisji jest również audytorem wewnętrznym agencji regulacyjnych, które otrzymują dotacje pokrywane z budżetu UE; zaznacza, że audytor wewnętrzny podlega zarządowi i dyrektorowi danej agencji;

               22.

               zwraca uwagę na zastrzeżenie zawarte w rocznym sprawozdaniu z działalności audytora wewnętrznego za 2006 r. o następującej treści:
               „Audytor wewnętrzny Komisji nie może właściwie wypełnić określonych w art. 185 rozporządzenia finansowego obowiązków wewnętrznego audytora organów wspólnotowych z powodu braku zasobów kadrowych”;

               23.

               przyjmuje jednak do wiadomości uwagę audytora wewnętrznego, który w rocznym sprawozdaniu z działalności za 2006 r. stwierdza, że od 2007 r. wszystkie agencje regulacyjne będą corocznie podlegały kontroli wewnętrznej przeprowadzanej przez Służbę Audytu Wewnętrznego (IAS) dysponującą dodatkowymi zasobami kadrowymi przyznanymi przez Komisję;

               24.

               zwraca uwagę na coraz większą liczbę agencji regulacyjnych i wykonawczych oraz wspólnych przedsięwzięć, które na mocy art. 185 rozporządzenia finansowego podlegają kontroli przeprowadzanej przez IAS; zwraca się do Komisji o poinformowanie właściwej komisji parlamentarnej, czy zasoby kadrowe, którymi dysponuje IAS, będą wystarczające do przeprowadzania corocznych kontroli wszystkich takich organów w przyszłych latach;

               25.

               zauważa, że zgodnie z wymogiem określonym w art. 72 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 każdego roku każda agencja przesyła organowi udzielającemu absolutorium oraz Komisji sprawozdanie sporządzone przez dyrektora, podsumowujące liczbę i rodzaj kontroli wewnętrznych przeprowadzonych przez audytora wewnętrznego oraz zalecenia i działania podjęte odnośnie do tych zaleceń; zwraca się do agencji o sprecyzowanie, czy wymaganie to jest spełniane, a jeśli tak – to w jaki sposób;

               26.

               w odniesieniu do zdolności do przeprowadzania kontroli wewnętrznych – zwłaszcza w mniejszych agencjach – zwraca uwagę na propozycję, którą w dniu 14 września 2006 r. audytor wewnętrzny przedstawił właściwej komisji parlamentarnej, a która dotyczy zezwolenia mniejszym agencjom na zakup usług z zakresu kontroli wewnętrznej od sektora prywatnego;

         Ocena agencji

               27.

               przypomina wspólne oświadczenie Parlamentu, Rady i Komisji (9) uzgodnione na posiedzeniu pojednawczym przed posiedzeniem Rady ECOFIN ds. budżetu w dniu 13 lipca 2007 r., w którym apelowano o: (i) spis agencji, które Komisja zamierza ocenić, oraz (ii) spis już ocenionych agencji wraz z podsumowaniem najważniejszych ustaleń;

      Procedury dyscyplinarne

               28.

               zauważa, że ze względu na swoją wielkość poszczególne agencje mają trudności z tworzeniem rad dyscyplinarnych ad hoc złożonych z pracowników znajdujących się na odpowiednim szczeblu hierarchii zawodowej oraz że IDOC (Biuro Dochodzeń i Postępowań Dyscyplinarnych) Komisji nie jest organem właściwym dla agencji; wzywa agencje do rozważenia możliwości utworzenia międzyagencyjnej rady dyscyplinarnej;

         Projekt porozumienia międzyinstytucjonalnego

               29.

               przypomina projekt dotyczący porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie utworzenia ram prawnych dla europejskich agencji regulacyjnych przedstawiony przez Komisję (COM(2005) 59), którego celem było ustanowienie horyzontalnych ram dla tworzenia, struktury, funkcjonowania, oceny i kontroli europejskich agencji regulacyjnych; zauważa, że projekt ten stanowi pożyteczną inicjatywę w ramach wysiłków zmierzających do racjonalizacji tworzenia i działania agencji; zwraca uwagę na stwierdzenie Komisji zawarte w sprawozdaniu podsumowującym za 2006 r. (pkt 3.1, COM(2007) 274), że chociaż po opublikowaniu projektu postępy w negocjacjach utknęły w martwym punkcie, pod koniec 2006 r. ponownie podjęto merytoryczną dyskusję, tym razem na forum Rady; wyraża ubolewanie w związku z faktem, że dalsze postępy w kierunku przyjęcia projektu nie były możliwe;

               30.

               w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do przedstawienia komunikatu w sprawie przyszłości agencji regulacyjnych w roku 2008;

         Agencje samofinansujące się

               31.

               przypomina, że w przypadku dwóch agencji samofinansujących się absolutorium dyrektorowi udziela rada administracyjna; zauważa, że obydwie agencje odnotowują wysokie skumulowane nadwyżki z przychodów z opłat przeniesionych z lat ubiegłych:

                           —

                           Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 281 mln EUR (10),

                           —

                           Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin – środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych: 18 mln EUR (11);

         Kwestie szczegółowe

               32.

               odnotowuje uwagę zawartą w sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego za 2006 r., w której stwierdza on, że w odniesieniu do wykonania budżetu agencji w roku budżetowym 2006 wskaźnik wykorzystania środków na zobowiązania wyniósł 90 %, a wskaźnik wykorzystania środków na płatności – 76 %, przy czym najwięcej transakcji przeprowadzono w ostatnim kwartale; ponadto konsekwencją uchybień w procedurach ustalania budżetu była znaczna liczba przesunięć, a zatem budżetowa zasada specyfikacji nie była ściśle przestrzegana;

               33.

               wyraża zaniepokojenie ustaleniem Trybunału, że stosowane przez agencję oprogramowanie do rachunkowości ogólnej umożliwia wprowadzanie zmian do zapisów bez zapewnienia ścieżki audytu oraz że agencja nie wprowadziła systemu rejestracji faktur, który gwarantowałby dokładność informacji finansowych w ostatecznej wersji sprawozdania finansowego;

               34.

               zwraca uwagę na dalsze ustalenia Trybunału:

                           —

                           nie udokumentowano jeszcze wszystkich procedur kontroli wewnętrznej wymaganych przez rozporządzenie finansowe w celu zapewnienia przejrzystości i należytego zarządzania finansami,

                           —

                           rada zarządzająca nie przyjęła oficjalnie standardów kontroli wewnętrznej ani kodeksu etyki zawodowej,

                           —

                           nie istnieją pisemne wytyczne dotyczące archiwizacji dokumentacji potwierdzającej transakcje,

                           —

                           nie utworzono zespołu ds. nieprawidłowości finansowych;

               35.

               przyjmuje do wiadomości odpowiedź agencji, że biorąc pod uwagę, iż rok 2006 był pierwszym pełnym rokiem działalności, agencja zintensyfikowała swoje działania w drugiej połowie roku, dzięki czemu w ostatnim kwartale przeprowadziła wiele transakcji; ponadto stanowisko pracownika ds. budżetu było nieobsadzone przez ponad pięć miesięcy 2006 r., co negatywnie wpłynęło na zdolność agencji do optymalizacji planowania i minimalizacji transferów w omawianym roku;

               36.

               na podstawie rachunku dochodów i wydatków agencji stwierdza, że w 2006 r. łączne dochody operacyjne wyniosły 5,48 mln EUR, a łączne wydatki – 5,95 mln EUR, co daje wynik ekonomiczny (deficyt) za ten rok w kwocie 460 000 EUR;

               37.

               zauważa, że w rachunku dochodów i wydatków budżetowych w nadal otwartej pozycji dotyczącej prefinansowania zapisano kwotę 1,1 mln EUR, którą agencja ma zwrócić Komisji w 2007 r.;

               38.

               zaznacza, że roczne sprawozdanie z działalności agencji, zgodnie z art. 40 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002, zawiera sporządzone przez urzędnika zatwierdzającego poświadczenie wiarygodności wraz z zastrzeżeniami;

               39.

               ma świadomość, że w 2007 r. eksperci zewnętrzni w imieniu Komisji dokonali oceny agencji, w której stwierdzili, że:

                           —

                           osiągnięcia agencji nie były wystarczające do stworzenia wartości dodanej i spowodowania skutków, na które początkowo liczono,

                           —

                           wielkość rady zarządzającej oraz jej szerokie uprawnienia wobec agencji powodują trudności w zarządzaniu,

                           —

                           liczebność personelu operacyjnego pozostawała poniżej poziomu masy krytycznej potrzebnej do skutecznego działania;

               40.

               zwraca uwagę na wniosek Komisji (COM(2007) 699) i odrzuca zawarty w nim projekt przeniesienia obowiązków agencji na nowy Europejski Urząd ds. Rynku Łączności Elektronicznej, którego zadania od 2010 r. obejmowałyby:

                           —

                           dbałość o to, by 27 krajowych organów regulacyjnych pracowało jako efektywny zespół w oparciu o wspólne zalecenia,

                           —

                           wydawanie opinii i pomoc w przygotowywaniu przez Komisję środków dotyczących jednolitego rynku sektora telekomunikacji,

                           —

                           zajmowanie się kwestiami bezpieczeństwa sieci i informacji.

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 23.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 77 z 13.3.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 187 z 15.7.2008, s. 176.

      (7)  Wszystkie rezolucje dotyczące agencji zostały opublikowane w Dz.U. L 196 z 27.7.2005.

      (8)  Dz.U. C 273 z 15.11.2007, s. 1.

      (9)  Dokument Rady DS 605/1/07 Rev1.

      (10)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 141).

      (11)  Źródło: Sprawozdanie dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin za rok budżetowy 2006, wraz z odpowiedziami Urzędu (Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 135).


title: 2004/719/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 (Komisja)

text:
               4.11.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/13

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 21 kwietnia 2004 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania ogólnego budżetu Unii Europejskiej za rok finansowy 2002 (Komisja)
   (2004/719/WE)

      Decyzje z dnia 21 kwietnia 2004 r. dotyczą jedynie roku finansowego 2002 i dlatego nie zostały przetłumaczone na język polski.


title: 2010/293/: Decyzja Komisji z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie zawarcia Porozumienia wykonawczego między Komisją Europejską a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki dotyczącego współpracy w dziedzinie badań nad bezpieczeństwem wewnętrznym/cywilnym

text:
               21.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 125/53

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 20 maja 2010 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia wykonawczego między Komisją Europejską a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki dotyczącego współpracy w dziedzinie badań nad bezpieczeństwem wewnętrznym/cywilnym
   (2010/293/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Umowę o współpracy naukowej i technicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki (1), w szczególności jej art. 5 lit. b) akapit drugi,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa o współpracy naukowej i technicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki („umowa”) została zatwierdzona decyzją Rady 98/591/WE z dnia 13 października 1998 r. (2) i weszła w życie 14 października 1998 r. Umowa jest odnawiana na okresy wynoszące pięć lat (3) i była przedłużona i zmieniona w dniu 14 października 2008 r. (4).

               (2)

               Współpraca transatlantycka w dziedzinie badań nad bezpieczeństwem wewnętrznym/cywilnym jest pożądana i korzystna dla obu stron.

               (3)

               We wstępnych dyskusjach przygotowawczych wyrażono zgodny pogląd, iż porozumienie wykonawcze stanowić będzie mechanizm upraszczający wspólne działania techniczne i naukowe.

               (4)

               Porozumienie wykonawcze obejmujące współpracę w interdyscyplinarnej dziedzinie badań nad bezpieczeństwem wewnętrznym/cywilnym („porozumienie wykonawcze”) zostało ustanowione między Komisją a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki.

               (5)

               Porozumienie wykonawcze nie ma bezpośredniego wpływu finansowego. Wspólne projekty będą konkurowały o finansowanie poprzez zwykłe środki w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego (BRT) oraz środki wsparcia we właściwych programach badawczych Siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (5). Zgodnie z umową finansowanie Unii Europejskiej będzie ograniczone do partnerów europejskich.

               (6)

               Należy zatwierdzić porozumienie wykonawcze,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się Porozumienie wykonawcze między Komisją Europejską a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki dotyczące współpracy w dziedzinie badań nad bezpieczeństwem wewnętrznym/cywilnym.
   Tekst porozumienia wykonawczego stanowi załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Komisarz odpowiedzialny za DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu jest upoważniony do podpisania porozumienia wykonawczego w imieniu Komisji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli 20 maja 2010 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego

         Antonio TAJANI

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 284 z 22.10.1998, s. 37.

      (2)  Dz.U. L 284 z 22.10.1998, s. 35.

      (3)  Dz.U. L 335 z 11.11.2004, s. 7.

      (4)  Poprzez wymianę not werbalnych między Radą UE (nota z dnia 15 maja 2009 r., nr referencyjny SGS9/06298) a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki – Departamentem Stanu (nota z dnia 6 lipca 2009 r.).

      (5)  Dz.U. L 412 z 30.12.2006, s. 1.
    ---documentbreak---

               21.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 125/54

         POROZUMIENIE WYKONAWCZE
   między Komisją Europejską a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki dotyczące współpracy w dziedzinie badań nad bezpieczeństwem wewnętrznym/cywilnym
   Zgodnie z Umową o współpracy naukowej i technicznej między Wspólnotą Europejską a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki, podpisaną w Waszyngtonie w dniu 5 grudnia 1997 r., przedłużoną i zmienioną (poprzez wymianę not werbalnych między Radą UE w dniu 15 maja 2009 r. a Departamentem Stanu Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki w dniu 6 lipca 2009 r.), dalej zwaną „Umową”, niniejszym zostaje zawarte między Komisją Europejską (KE) a Stanami Zjednoczonymi Ameryki (USA), dalej zwanymi „Stronami”, Porozumienie wykonawcze dotyczące współpracy w interdyscyplinarnej dziedzinie badań nad bezpieczeństwem wewnętrznym/cywilnym. Współpraca ma się odbywać zgodnie z warunkami określonymi w Umowie. Celem niniejszego Porozumienia wykonawczego jest rozwijanie i ułatwianie takiej współpracy oraz zachęcanie Stron do jej podejmowania z obopólnym pożytkiem płynącym z ogólnej równowagi korzyści, wzajemnie dostępnych możliwości udziału we wspólnych działaniach oraz równego i sprawiedliwego traktowania. Niniejsze Porozumienie wykonawcze nie stwarza prawnie wiążących zobowiązań.
   1.   Współpraca

   Strony mogą podejmować i ułatwiać współpracę we wszystkich obszarach nauki i technologii związanych z dziedziną bezpieczeństwa wewnętrznego/cywilnego, zgodnie z Siódmym programem ramowym Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013), tematem 10 „Bezpieczeństwo” (oraz właściwymi programami następczymi), z jednej strony, oraz priorytetami Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, z drugiej strony.
   Współpraca może obejmować w szczególności następujące obszary badań nad bezpieczeństwem wewnętrznym/cywilnym:

               1.1.

               bezpieczeństwo obywateli (np. ochrona przed zagrożeniami naturalnymi i zagrożeniami spowodowanymi przez człowieka, zapobieganie produkcji narkotyków), w tym zarządzanie w sytuacjach kryzysowych i stanach zagrożenia;

               1.2.

               bezpieczeństwo i odporność infrastruktury krytycznej, kluczowych zasobów, rolnictwa, służb użyteczności publicznej, łączności i usług finansowych;

               1.3.

               relacje między bezpieczeństwem a społeczeństwem, w tym interfejsy człowiek-technologia, badania behawioralne, kwestie ochrony prywatności oraz biometria;

               1.4.

               bezpieczeństwo kontroli granicznych i przekraczania granic, w tym lądowych i morskich;

               1.5.

               optymalizacja istniejących technologii i ich interoperacyjność;

               1.6.

               rozwój technologii i urządzeń przeznaczonych dla użytkownika końcowego, w celu uzupełnienia istniejących braków oraz spełnienia wymogów, w tym w zakresie ochrony ludności oraz pierwszej pomocy;

               1.7.

               opracowywanie i wymiana stosownych wymagań, norm, ocen podatności, analiz współzależności, certyfikacji, najlepszych praktyk, wytycznych, programów szkoleniowych, sprawozdań z badań, danych, oprogramowania, sprzętu oraz personelu.

         2.   Charakter współpracy

               2.1.

               Współpraca może obejmować, ale nie ogranicza się do następujących działań:

                           2.1.1.

                           zapewnianie podmiotom z Unii Europejskiej oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki porównywalnych możliwości udziału w obszarach działań wymienionych w pozycji 1;

                           2.1.2.

                           terminowa wymiana istotnych informacji, w tym na temat mających się wkrótce ukazać ogłoszeń o możliwości ubiegania się o dotacje lub zaproszeń do składania wniosków, bądź zawiadomień dotyczących możliwości wymienionych w pozycji 2.1.1;

                           2.1.3.

                           działania mające na celu wspieranie w środowiskach naukowo-badawczych obu Stron możliwości przewidzianych Porozumieniem wykonawczym, np. poprzez regularny udział w przeglądach programów Stron oraz za pośrednictwem ogłoszeń o możliwości ubiegania się o dotacje w Stanach Zjednoczonych i zaproszeń do składania wniosków w Unii Europejskiej;

                           2.1.4.

                           porównywalny dostęp do laboratoriów oraz urządzeń i materiałów do prowadzenia działalności naukowej i technologicznej, w tym badań naukowych, rozwoju, testów i oceny oraz standaryzacji i certyfikacji;

                           2.1.5.

                           wspieranie wspólnych badań, tworzenie treści i dostęp do wniosków, uzupełnienia do aktualnych dotacji, zamówień i umów oraz finansowanie wspólnych działań tematycznych w celu osiągnięcia wzajemnych korzyści i wartości dodanej.

         3.   Koordynacja

               3.1.

               USA i KE zamierzają ściśle współpracować w celu koordynacji wspólnych działań. Z tego względu każda ze Stron powinna wyznaczyć po dwóch przedstawicieli odpowiedzialnych za koordynację działań („grupa sterująca”). Przedstawiciele ci mogą organizować spotkania tak często, jak jest to konieczne, przeważnie raz w roku. Oczekuje się, że miejscem spotkań będą na przemian Unia Europejska i Stany Zjednoczone Ameryki, a Strona goszcząca zapewni zaplecze organizacyjne i administracyjne.

               3.2.

               Każda ze Stron może wyznaczyć dodatkowych uczestników spotkania, jeśli zajdzie taka konieczność. Spotkaniom powinni przewodniczyć wspólnie Podsekretarz Stanu ds. Nauki i Technologii w Departamencie Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz dyrektor odpowiedzialny za badania w dziedzinie bezpieczeństwa w KE. Grupie sterującej nie przyznaje się formalnego statusu.

               3.3.

               Zadaniem grupy sterującej jest nadzorowanie i stymulowanie współpracy przewidzianej niniejszym Porozumieniem wykonawczym. Grupa powinna wymieniać się informacjami dotyczącymi praktyk, przepisów ustawowych i wykonawczych oraz programów istotnych dla współpracy przewidzianej niniejszym Porozumieniem wykonawczym. Powinna planować i ustalać cele oraz możliwości w odniesieniu do każdego nadchodzącego roku, proponować działania doraźne, a także dokonywać przeglądu działań i poziomów uczestnictwa oraz podobnych inicjatyw w programach każdej ze Stron, zgodnie z niniejszym Porozumieniem wykonawczym. Grupa powinna przedstawiać okresowe sprawozdania z postępów w zakresie współpracy.

         4.   Finansowanie

               4.1.

               Działania w zakresie współpracy objęte niniejszym Porozumieniem wykonawczym uzależnione są od dostępności przydzielonych środków finansowych oraz podlegają stosownym przepisom ustawowym i wykonawczym, polityce i programom każdej ze Stron, a także warunkom Umowy oraz niniejszego Porozumienia wykonawczego. Niniejsze Porozumienie wykonawcze nie stwarza żadnych zobowiązań finansowych.

               4.2.

               Każda ze Stron ponosi koszty uczestnictwa w spotkaniach grupy sterującej. Koszty bezpośrednio związane ze spotkaniami grupy sterującej, a więc inne niż koszty podróży i zakwaterowania, ponosi jednak Strona będąca gospodarzem spotkania, chyba że uzgodniono inaczej.

               4.3.

               Każda ze Stron jest odpowiedzialna za przeprowadzenie audytu w zakresie swoich działań wspierających współpracę, w tym podejmowanych przez wszystkich jej uczestników. Audyt każdej ze Stron powinien zostać przeprowadzony zgodnie z jej stosownymi praktykami.

         5.   Własność intelektualna

   Przyznawanie i ochrona praw własności intelektualnej podlegają przepisom załącznika do Umowy.
   6.   Informacje, sprzęt i materiały niejawne

               6.1.

               Informacje niejawne wymieniane między Stronami lub przez nie tworzone są oznaczone, przetwarzane i chronione zgodnie z przepisami Umowy między Unią Europejską a rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie bezpieczeństwa informacji niejawnych z dnia 30 kwietnia 2007 r. oraz porozumienia wykonawczego do tej Umowy, Porozumienia w sprawie bezpieczeństwa między Biurem ds. Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady UE (GSCSO), Dyrekcją Bezpieczeństwa Komisji Europejskiej oraz Departamentem Stanu Stanów Zjednoczonych, w celu ochrony informacji niejawnych wymienianych między UE a USA.

               6.2.

               Każda ze Stron wyznacza organ bezpieczeństwa będący pojedynczym punktem kontaktowym oraz organem odpowiedzialnym za opracowywanie procedur regulujących bezpieczeństwo informacji niejawnych objętych niniejszym Porozumieniem wykonawczym.

               6.3.

               Informacje, sprzęt i materiały udostępnione lub tworzone na mocy niniejszego Porozumienia wykonawczego ograniczają się do SECRET w USA oraz SECRET UE/EU SECRET w UE.

         7.   Nieuprawnione ujawnienie informacji

               7.1.

               „Controlled Unclassified Information” (informacje nieobjęte klauzulą tajności, ale podlegające pewnym rygorom ochrony) w USA oraz szczególnie chronione informacje jawne w UE oznaczają odpowiednio informacje lub dane wstępne bądź przeddecyzyjne, które nie zostały uznane za informacje niejawne, ale do których zastosowano ograniczenia dostępu lub dystrybucji oraz instrukcje postępowania, zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi, przepisami wykonawczymi, polityką lub wytycznymi Stron.

               7.2.

               W przypadkach, w których ma to zastosowanie, niezależnie od tego, czy informacja jest dostarczana czy tworzona na mocy niniejszego Porozumienia wykonawczego, powinno się ją oznaczyć, aby zwrócić uwagę, że jest to informacja szczególnie chroniona zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi, przepisami wykonawczymi, polityką lub wytycznymi Stron.

               7.3.

               W przypadku USA kategoria „Controlled Unclassified Information” (informacje nieobjęte klauzulą tajności, ale podlegające pewnym rygorom ochrony) obejmuje, ale nie jest ograniczona do informacji oznaczonych jako: „Sensitive Security Information” (szczególnie chronione informacje w zakresie bezpieczeństwa), „For Official Use Only” (tylko do użytku urzędowego), „Law Enforcement Sensitive Information” (szczególnie chronione informacje w zakresie egzekwowania prawa), „Protected Critical Infrastructure Information” (chronione informacje dotyczące infrastruktury krytycznej), Sensitive But Unclassified (SBU) (szczególnie chronione, ale nieobjęte klauzulą tajności); a także może obejmować poufne informacje handlowe. W przypadku Komisji Europejskiej szczególnie chronione informacje jawne oznaczają informacje opatrzone oznaczeniem formalnie zatwierdzonym przez Dyrekcję Bezpieczeństwa Komisji Europejskiej.

               7.4.

               „Controlled Unclassified Information” (informacje nieobjęte klauzulą tajności, ale podlegające pewnym rygorom ochrony) USA oraz szczególnie chronione informacje jawne UE przewidziane niniejszym Porozumieniem wykonawczym:

                           7.4.1.

                           są odpowiednio oznaczone, aby zwrócić uwagę, że są szczególnie chronione;

                           7.4.2.

                           używane są wyłącznie do celów określonych w niniejszym Porozumieniu wykonawczym; oraz

                           7.4.3.

                           nie są udostępniane osobom trzecim bez uprzedniej zgody Strony przesyłającej daną informację lub jej wytwórcy.

               7.5.

               Strony, w zgodzie z obowiązującymi je odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, podejmują wszelkie niezbędne środki, jakimi dysponują, aby chronić informacje nieobjęte klauzulą tajności, ale podlegające ograniczeniom dostępu i dystrybucji, przed nieuprawnionym ujawnieniem.

               7.6.

               Strony mogą określić szczegółowe zasady oznaczania, przechowywania, przetwarzania i ochrony informacji nieobjętych klauzulą tajności, ale podlegających pewnym rygorom ochrony.

         8.   Rozwiązywanie sporów

               8.1.

               Spory dotyczące własności intelektualnej są rozwiązywane w sposób określony w załączniku do Umowy.

               8.2.

               Z wyjątkiem sporów dotyczących własności intelektualnej, wszystkie pytania lub spory powstałe w wyniku niniejszego Porozumienia wykonawczego lub z nim związane są rozstrzygane za porozumieniem Stron, zgodnie z warunkami Umowy, w tym art. 12.

         9.   Okres obowiązywania

   Niniejsze Porozumienie wykonawcze można zacząć stosować od chwili podpisania go przez obie Strony. Porozumienie stosuje się dopóty, dopóki obowiązuje Umowa lub dopóki jedna ze Stron nie wycofa się z udziału w Porozumieniu. Strona, która zamierza wycofać się z udziału w niniejszym Porozumieniu, powinna postarać się poinformować o tym drugą Stronę z wyprzedzeniem 90 dni. Ochrona informacji niejawnych oraz zapobieganie nieuprawnionemu ujawnieniu informacji jest kontynuowane zgodnie z warunkami Umowy oraz umowy w sprawie bezpieczeństwa informacji niejawnych z 2007 r., bez względu na przerwanie bądź wygaśnięcie niniejszego Porozumienia wykonawczego lub Umowy. Niniejsze Porozumienie wykonawcze może zostać zmienione lub przedłużone za pisemną zgodą obu Stron.

      Podpisane w […] dnia […] 2010 r.

         W IMIENIU RZĄDU STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI

         W IMIENIU KOMISJI EUROPEJSKIEJ W IMIENIU UNII EUROPEJSKIEJ


title: 2005/87/WE: Decyzja Komisji z dnia 2 lutego 2005 r. upoważniająca Szwecję do stosowania systemu zastępującego badania statystyczne dotyczące pogłowia bydła ustanowionego na mocy tytułu I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr K(2005) 194) (Tekst mający znaczenie dla EOG).

text:
               3.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 30/20

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 2 lutego 2005 r.
   upoważniająca Szwecję do stosowania systemu zastępującego badania statystyczne dotyczące pogłowia bydła ustanowionego na mocy tytułu I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady
   (notyfikowana jako dokument nr K(2005) 194)
   (Jedynie tekst w języku szwedzkim jest autentyczny)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2005/87/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając dyrektywę Rady 93/24/EWG z dnia 1 czerwca 1993 r. w sprawie prowadzenia badań statystycznych dotyczących produkcji bydła (1), w szczególności jej art. 1 ust. 2 i 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Tytuł I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanawia system identyfikacji i rejestracji bydła.

               (2)

               Decyzja Komisji 1999/693/WE uznaje w pełni operacyjny charakter szwedzkiej bazy danych bydła (3).

               (3)

               Zgodnie z dyrektywą 93/24/EWG Państwa Członkowskie mogą, na swój wniosek, zostać upoważnione do korzystania z administracyjnych źródeł informacji zamiast z badań statystycznych dotyczących pogłowia bydła pod warunkiem, że spełniają wymogi określone w wyżej wspomnianej dyrektywie.

               (4)

               W celu uzasadnienia swojego wniosku z dnia 29 października 2003 r. Szwecja przekazała dokumentację techniczną dotyczącą struktury i aktualizacji bazy danych określonej w tytule I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, jak również metod obliczania informacji statystycznych.

               (5)

               W szczególności, Szwecja zaproponowała metody obliczeń umożliwiające uzyskanie informacji statystycznych dla kategorii określonych w art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/24/EWG, które nie są bezpośrednio dostępne w bazie danych określonej w tytule I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000. Szwecja powinna podjąć odpowiednie kroki gwarantujące, że metody obliczeń zapewnią wymaganą precyzję danych statystycznych.

               (6)

               Z badania dokumentacji technicznej przekazanej przez władze szwedzkie wynika, że wniosek powinien zostać przyjęty.

               (7)

               Niniejsza decyzja jest zgodna z opinią Stałego Komitetu ds. Statystyk Rolniczych ustanowionego decyzją Rady 72/279/EWG (4),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Szwecja jest upoważniona do zastąpienia badań statystycznych dotyczących pogłowia bydła określonych w dyrektywie 93/24/EWG systemem identyfikacji i rejestracji bydła określonym w tytule I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 w celu uzyskania wszystkich informacji statystycznych wymaganych w celu wypełnienia zobowiązań wynikających ze wspomnianej dyrektywy.
   Artykuł 2
   Jeżeli system określony w art. 1 przestanie być operacyjny lub nie będzie dostarczać wiarygodnych informacji statystycznych dotyczących całego pogłowia lub określonych kategorii bydła, Szwecja przywróci system badań statystycznych w celu oceny pogłowia bydła lub jego poszczególnych kategorii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Szwecji.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 2 lutego 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Joaquín ALMUNIA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 149 z 21.6.1993, str. 5. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

      (2)  Dz.U. L 204 z 11.8.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

      (3)  Dz.U. L 273 z 23.10.1999, str. 14.

      (4)  Dz.U. L 179 z 7.8.1972, str. 1.