title: Decyzja Rady z dnia 29 listopada 2010 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Protokołu ustanawiającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Związkiem Komorów

text:
               18.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 335/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 29 listopada 2010 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Protokołu ustanawiającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Związkiem Komorów
   (2010/783/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 października 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1563/2006 w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Związkiem Komorów (1).

               (2)

               Protokół załączony do tej umowy wygasa w dniu 31 grudnia 2010 r.

               (3)

               Unia Europejska negocjowała ze Związkiem Komorów (zwanym dalej „Komorami”) nowy protokół przyznający statkom UE uprawnienia do połowów na wodach objętych zwierzchnictwem i jurysdykcją Związku Komorów w zakresie rybołówstwa. Aby statki UE mogły kontynuować działalność połowową, art. 13 nowego protokołu przewiduje jego tymczasowe stosowanie.

               (4)

               W wyniku negocjacji nowy protokół został parafowany w dniu 21 maja 2010 r. i zmieniony poprzez wymianę listów w dniu 16 września 2010 r.

               (5)

               W oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego zawarcia, nowy protokół powinien zostać podpisany i tymczasowo stosowany,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej podpisanie Protokołu ustalającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Związkiem Komorów, z zastrzeżeniem zawarcia tego protokołu.
   Tekst protokołu dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania protokołu w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jego zawarcia.
   Artykuł 3
   W oczekiwaniu na zakończenie procedur niezbędnych do jego zawarcia, protokół jest tymczasowo stosowany zgodnie z jego art. 13.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2010 r.

            W imieniu Rady

         K. PEETERS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 290 z 20.10.2006, s. 6.
    ---documentbreak---

               18.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 335/3

         PROTOKÓŁ
   ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sektorze rybołówstwa między Wspólnotą Europejską a Związkiem Komorów
   Artykuł 1
   Okres stosowania i uprawnienia do połowów
   1.   Przez okres 3 lat uprawnienia do połowów przyznane statkom Unii Europejskiej na mocy art. 5 umowy o partnerstwie w sektorze rybołówstwa ustala się w następujący sposób:

               —

               sejnery tuńczykowe: 45 statków

               —

               taklowce powierzchniowe: 25 statków.

         2.   Ustęp 1 stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 5, 6, 8 i 9 niniejszego protokołu.
   Artykuł 2
   Rekompensata finansowa – warunki płatności
   1.   Ustala się rekompensatę finansową, o której mowa w art. 7 umowy o partnerstwie w sektorze rybołówstwa, na okres, o którym mowa w art. 1, w wysokości 1 845 750 EUR.
   2.   Rekompensata finansowa obejmuje:

               a)

               roczną kwotę z tytułu dostępu do w.s.e. Komorów w wysokości 315 250 EUR, stanowiącą równoważność pojemności referencyjnej 4 850 ton rocznie; oraz

               b)

               specjalną kwotę w wysokości 300 000 EUR rocznie przeznaczoną na wsparcie realizacji sektorowej polityki rybołówstwa Komorów.

         3.   Ustęp 1 stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 3, 4, 5 i 6 niniejszego protokołu oraz art. 12 i 13 umowy.
   4.   Rekompensata finansowa, o której mowa w ust. 1, jest wypłacana przez Unię Europejską co roku w okresie stosowania niniejszego protokołu, w kwocie 615 250 EUR odpowiadającej sumie rocznych kwot, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b).
   5.   Jeżeli całkowita wielkość połowów statków Unii Europejskiej na wodach Komorów przekracza 4 850 ton rocznie, łączna kwota rocznej rekompensaty finansowej zostanie zwiększona o 65 EUR za każdą dodatkową tonę połowu. Łączna roczna kwota wypłacana przez Unię Europejską nie może być jednak wyższa niż dwukrotność kwoty wskazanej w ust. 2 lit. a) (630 500 EUR). W przypadku gdy wielkość połowów statków Unii Europejskiej przekracza ilość odpowiadającą dwukrotności łącznej rocznej kwoty, kwota należna za nadwyżkę ponad ten limit jest wypłacana w roku następnym.
   6.   Płatność za pierwszy rok jest dokonywana najpóźniej 30 dni po wejściu w życie protokołu, a w latach następnych – najpóźniej do dnia rocznicy wejścia w życie protokołu.
   7.   Przeznaczenie rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 2 lit. a), podlega wyłącznej kompetencji władz Komorów.
   8.   Całość rekompensaty finansowej wskazanej w art. 2 ust. 2 niniejszego protokołu jest przelewana na rachunek odrębny Skarbu Państwa otwarty w Banque Centrale des Comores.
   9.   Kwota odpowiadająca rekompensacie finansowej, o której mowa w art. 2 lit. b), zostanie przelana z tego rachunku odrębnego na rachunek TR 5006 otwarty w banku centralnym przez ministerstwo odpowiedzialne za rybołówstwo.
   Artykuł 3
   Propagowanie odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa na wodach Komorów
   1.   Strony uzgadniają w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 9 umowy o partnerstwie w sektorze rybołówstwa, najpóźniej w terminie trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszego protokołu, wieloletni program sektorowy oraz warunki jego stosowania, w szczególności:

               —

               roczne i wieloletnie wytyczne, zgodnie z którymi jest wykorzystywana rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b),

               —

               cele, które powinny być zrealizowane w skali rocznej i wieloletniej, aby osiągnąć, w dalszej perspektywie, zrównoważone i odpowiedzialne rybołówstwo, z uwzględnieniem priorytetów wyrażonych przez Komory w ramach krajowej polityki rybołówstwa lub też polityki w innych dziedzinach, związanej z ustanowieniem odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa lub mającej na to wpływ,

               —

               kryteria i procedury, jakie należy stosować w celu umożliwienia przeprowadzenia oceny uzyskanych wyników w skali rocznej.

         2.   Wszelkie zmiany proponowane w wieloletnim programie sektorowym muszą zostać zatwierdzone przez Strony w ramach wspólnego komitetu.
   3.   Co roku Komory podejmują decyzję o ewentualnym przeznaczeniu dodatkowej kwoty do części rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b), na cele wprowadzenia w życie programu wieloletniego. O przeznaczeniu takiej kwoty należy poinformować Unię Europejską.
   4.   W przypadku gdy jest to uzasadnione w świetle rocznej oceny wyników realizacji wieloletniego programu sektorowego, Komisja Europejska zastrzega sobie prawo, po przeprowadzeniu konsultacji pomiędzy Stronami w ramach wspólnego komitetu, do zmniejszenia części rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b) protokołu, w celu dostosowania kwoty przeznaczanej na realizację programu stosownie do wyników.
   Artykuł 4
   Współpraca naukowo-badawcza w dziedzinie odpowiedzialnego rybołówstwa
   1.   Obie Strony zobowiązują się do propagowania odpowiedzialnego rybołówstwa na wodach Komorów w oparciu o zasadę niedyskryminowania żadnej z flot prowadzących działalność na tych wodach.
   2.   W okresie obowiązywania niniejszego protokołu Unia Europejska i Związek Komorów podejmują starania, aby monitorować stan zasobów rybnych na obszarze połowowym Komorów.
   3.   Obie Strony przestrzegają zaleceń i uchwał Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) i zobowiązują się do propagowania współpracy w zakresie odpowiedzialnego rybołówstwa na poziomie podregionalnym.
   4.   Zgodnie z art. 4 umowy Strony, na podstawie zaleceń i uchwał przyjętych przez Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) oraz w świetle najlepszych dostępnych opinii naukowych, przeprowadzają konsultacje w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 9 umowy w celu podjęcia, w razie potrzeby po przeprowadzeniu zebrania naukowego oraz za obopólną zgodą, środków mających na celu zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi, mających wpływ na działalność statków Unii Europejskiej.
   Artykuł 5
   Dostosowanie uprawnień do połowów za obopólną zgodą
   Uprawnienia do połowów, o których mowa w art. 1, mogą zostać dostosowane za obopólną zgodą, jeśli zalecenia i uchwały przyjęte przez IOTC potwierdzają, że takie dostosowanie gwarantuje zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi Komorów. W takim przypadku rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a), zostaje dostosowana proporcjonalnie i pro rata temporis. Łączna kwota rocznej rekompensaty finansowej wypłacana przez Unię Europejską nie może jednak przekroczyć dwukrotności kwoty przewidzianej w art. 2 ust. 2 lit. a).
   Artykuł 6
   Nowe uprawnienia do połowów
   1.   W przypadku gdy statki Unii Europejskiej będą zainteresowane podjęciem działalności połowowej, która nie została wskazana w art. 1, Strony konsultują się przed ewentualnym przyznaniem upoważnienia ze strony władz Komorów. Jeżeli zajdzie taka potrzeba, Strony uzgadniają warunki mające zastosowanie do tych nowych uprawnień do połowów i, w razie konieczności, dokonują zmian w niniejszym protokole i w załączniku do niego.
   2.   Strony zachęcają do zwiadów rybackich. W tym celu, na wniosek jednej z dwóch Stron, Strony konsultują się i określają w każdym indywidualnym przypadku gatunki, warunki i wszelkie inne istotne czynniki.
   3.   Strony przeprowadzają zwiady rybackie zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem Komorów oraz uzgodnionymi przepisami administracyjnymi i naukowymi, w stosownych przypadkach. Upoważnienia do prowadzenia zwiadu rybackiego są przyznawane maksymalnie na okres sześciu miesięcy.
   4.   W przypadku gdy Strony uznają, że zwiady rybackie przyniosły pozytywne wyniki, władze Komorów, w ramach posiedzenia wspólnego komitetu, przewidzianego w art. 9 umowy, mogą przyznać flocie Unii Europejskiej uprawnienia do połowów nowych gatunków na okres pozostający do wygaśnięcia niniejszego protokołu. Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) niniejszego protokołu, zostaje w związku z tym zwiększona.
   Artykuł 7
   Warunki dotyczące działalności połowowej – Klauzula wyłączności
   1.   Bez uszczerbku dla art. 6 umowy, statki rybackie pływające pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej mogą dokonywać połowów na wodach Komorów, tylko jeśli posiadają upoważnienie do połowów wydane w ramach niniejszego protokołu i zgodnie ze szczegółowymi zasadami opisanymi w załączniku do niniejszego protokołu.
   2.   W przypadku kategorii połowów nieobjętych niniejszym protokołem oraz zwiadu rybackiego władze Komorów mogą wydawać upoważnienia do połowów statkom Unii Europejskiej. Za zgodą obu Stron, przyznawanie tych upoważnień podlega jednak przepisom ustawowym i wykonawczym Związku Komorów.
   Artykuł 8
   Zawieszenie i zmiana płatności rekompensaty finansowej
   1.   Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) i b), może zostać zmieniona lub zawieszona po przeprowadzeniu konsultacji w ramach wspólnego komitetu, w przypadku gdy:

               a)

               nadzwyczajne okoliczności, inne niż zjawiska naturalne, uniemożliwiają prowadzenie działalności połowowej w w.s.e. Komorów;

               b)

               w wyniku znaczących zmian wytycznych politycznych, które doprowadziły do zawarcia niniejszego protokołu, jedna ze Stron wnosi o przegląd jego postanowień w celu dokonania ich ewentualnej zmiany;

               c)

               Unia Europejska stwierdza na Komorach naruszenie zasadniczych i podstawowych elementów praw człowieka, o których mowa w art. 9 umowy z Kotonu.

         2.   Unia Europejska zastrzega sobie prawo do częściowego lub całkowitego zawieszenia płatności specjalnej rekompensaty finansowej przewidzianej w art. 2 ust. 2 lit. b) niniejszego protokołu:

               a)

               w przypadku gdy wspólny komitet stwierdzi w wyniku przeprowadzonej oceny, że osiągnięte wyniki nie są zgodne z planem;

               b)

               w przypadku gdy ta rekompensata finansowa nie jest wypłacana.

         3.   Płatność rekompensaty finansowej jest wznawiana po przeprowadzeniu konsultacji i osiągnięciu porozumienia przez obie Strony z chwilą przywrócenia sytuacji sprzed wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, lub gdy jest to uzasadnione w świetle osiągniętych wyników finansowych, o których mowa w ust. 2.
   Artykuł 9
   Zawieszenie wykonywania protokołu
   1.   Wykonywanie niniejszego protokołu może zostać zawieszone na wniosek jednej ze Stron, po przeprowadzeniu konsultacji w ramach wspólnego komitetu, w przypadku gdy:

               a)

               nadzwyczajne okoliczności, inne niż zjawiska naturalne, uniemożliwiają prowadzenie działalności połowowej w w.s.e. Komorów;

               b)

               w wyniku znaczących zmian wytycznych politycznych, które doprowadziły do zawarcia niniejszego protokołu, jedna ze Stron wnosi o przegląd jego postanowień w celu dokonania ich ewentualnej zmiany;

               c)

               Unia Europejska stwierdza na Komorach naruszenie zasadniczych i podstawowych elementów praw człowieka, o których mowa w art. 9 umowy z Kotonu;

               d)

               Unia Europejska nie dokonała płatności rekompensaty finansowej przewidzianej w art. 2 ust. 2 lit. a) z powodów innych niż przewidziane w art. 8 niniejszego protokołu;

               e)

               pomiędzy Stronami zaistniał spór dotyczący interpretacji niniejszego protokołu;

               f)

               jedna ze Stron nie przestrzega postanowień niniejszego protokołu.

         2.   Wykonywanie protokołu może zostać zawieszone z inicjatywy jednej ze Stron, gdy spór pomiędzy Stronami uznaje się za poważny, a konsultacje przeprowadzone w ramach wspólnego komitetu nie doprowadziły do polubownego zakończenia sporu.
   3.   Zainteresowana Strona, która występuje o zawieszenie stosowania protokołu, powiadamia o swoim zamiarze na piśmie na co najmniej trzy miesiące przed planowanym wejściem w życie zawieszenia.
   4.   W przypadku zawieszenia Strony nadal prowadzą konsultacje w celu polubownego rozstrzygnięcia dzielącego je sporu. Z chwilą rozstrzygnięcia sporu stosowanie protokołu jest wznawiane, a kwota rekompensaty finansowej jest zmniejszana proporcjonalnie i pro rata temporis, w zależności od okresu, w którym stosowanie protokołu zostało zawieszone.
   Artykuł 10
   Przepisy prawa krajowego mające zastosowanie
   1.   Działania statków rybackich Unii Europejskiej prowadzących działalność na wodach Komorów podlegają ustawodawstwu mającemu zastosowanie na Komorach, chyba że umowa o partnerstwie w sektorze rybołówstwa, niniejszy protokół oraz załącznik i dodatki do niego stanowią inaczej.
   2.   Władze Komorów informują Komisję Europejską o każdej zmianie lub każdym nowym ustawodawstwie, która lub które dotyczy sektora rybołówstwa.
   Artykuł 11
   Okres obowiązywania
   Niniejszy protokół i załącznik do niego obowiązują przez okres 3 lat od daty rozpoczęcia tymczasowego stosowania zgodnie z art. 13, o ile umowa nie zostanie wypowiedziana zgodnie z art. 12.
   Artykuł 12
   Wypowiedzenie
   1.   W przypadku wypowiedzenia niniejszego protokołu Strona wypowiadająca powiadamia drugą Stronę o swoim zamiarze wypowiedzenia protokołu na piśmie, co najmniej sześć miesięcy przed datą, z którą wypowiedzenie to staje się skuteczne.
   2.   Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w poprzednim ustępie, powoduje rozpoczęcie konsultacji przez Strony.
   Artykuł 13
   Tymczasowe stosowanie
   Niniejszy protokół oraz załącznik do niego stosuje się tymczasowo od dnia ich podpisania.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejszy protokół i załącznik do niego wchodzą w życie z dniem, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu wymaganych w tym celu procedur.
   ZAŁĄCZNIK

      Warunki dokonywania połowów na wodach Komorów przez statki Unii Europejskiej

   ROZDZIAŁ I

      FORMALNOŚCI MAJĄCE ZASTOSOWANIE PRZY SKŁADANIU WNIOSKÓW I WYDAWANIU UPOWAŻNIEŃ DO POŁOWÓW

      SEKCJA 1

      Wydawanie upoważnień do połowów

               1.

               Upoważnienie do połowów obejmujące wody Komorów mogą otrzymać jedynie kwalifikujące się statki Unii Europejskiej.

               2.

               Aby statek kwalifikował się do otrzymania upoważnienia, w odniesieniu do armatora, kapitana ani samego statku nie może istnieć zakaz prowadzenia działalności połowowej na Komorach. Ich sytuacja w stosunku do administracji Komorów musi być zgodna z przepisami, w tym znaczeniu, że muszą wywiązać się ze wszystkich wcześniejszych obowiązków wynikających z prowadzenia przez siebie działalności połowowej na Komorach w ramach umów połowowych zawartych z Unią Europejską. Ponadto powinni oni przestrzegać przepisów rozporządzenia nr 1006/2008 dotyczących upoważnień do połowów.

               3.

               Każdy statek Unii Europejskiej zwracający się z wnioskiem o upoważnienie do połowów musi być reprezentowany przez agenta zamieszkałego na Komorach. Nazwisko i adres tego przedstawiciela wpisuje się we wniosku o wydanie upoważnienia do połowów.

               4.

               Właściwe organy Unii Europejskiej przedkładają właściwym organom Komorów wniosek dotyczący każdego statku, który chce uczestniczyć w połowach na mocy umowy, co najmniej na 20 dni przed dniem rozpoczęcia okresu ważności wskazanego we wniosku.

               5.

               Wnioski przedkładane są właściwym organom Komorów przy użyciu formularza, którego wzór znajduje się w dodatku 1.

               6.

               Do każdego wniosku o upoważnienie do połowów dołączone są następujące dokumenty:

                           —

                           dowód uiszczenia opłaty za okres jego ważności,

                           —

                           wszelkie inne dokumenty lub zaświadczenia wymagane zgodnie z przepisami szczególnymi mającymi zastosowanie do danego typu statku, określonymi w niniejszym protokole.

               7.

               Opłata dokonywana jest na konto wskazane przez organy Komorów.

               8.

               Obejmuje ona wszystkie podatki krajowe i lokalne, z wyjątkiem podatków portowych i kosztów świadczonych usług.

               9.

               Upoważnienia do połowów dla wszystkich statków są wydawane armatorom lub ich przedstawicielom, za pośrednictwem Delegatury Unii Europejskiej na Mauritiusie, przez właściwe organy Komorów w terminie 15 dni od otrzymania wszystkich dokumentów, o których mowa powyżej w pkt 6.

               10.

               Jeżeli w chwili podpisania upoważnienia do połowów biura Delegatury Unii Europejskiej są zamknięte, upoważnienie jest przekazywane bezpośrednio agentowi statku, z kopią dla Delegatury.

               11.

               Upoważnienie do połowów jest wydawane dla danego statku i nie podlega przeniesieniu.

               12.

               Na wniosek Unii Europejskiej i w przypadku udowodnionego działania siły wyższej upoważnienie danego statku do połowów może jednak zostać zastąpione nowym upoważnieniem, wystawionym na inny statek o cechach zbliżonych do statku, który należy zastąpić, bez konieczności wnoszenia nowej opłaty.

               13.

               Armator statku, którego upoważnienie do połowów ma być zastąpione, lub jego przedstawiciel przekazuje unieważnione upoważnienie do połowów właściwym organom Komorów za pośrednictwem Delegatury Unii Europejskiej.

               14.

               Datą wejścia w życie nowego upoważnienia do połowów jest data przekazania przez armatora właściwym organom Komorów unieważnionego upoważnienia. Delegatura Unii Europejskiej na Mauritiusie jest informowana o przeniesieniu upoważnienia do połowów.

               15.

               Upoważnienie do połowów musi stale znajdować się na pokładzie, bez uszczerbku dla rozdziału VI pkt 1 niniejszego załącznika.

      SEKCJA 2

      Warunki otrzymywania upoważnień do połowów – Opłaty i zaliczki

               1.

               Okres ważności upoważnienia do połowów wynosi jeden rok. Upoważnienia do połowów są odnawialne.

               2.

               Wysokość opłaty jest ustalona na kwotę 35 EUR od jednej tony złowionej na wodach Komorów.

               3.

               Upoważnienia do połowów wydawane są po wpłaceniu na rzecz właściwych organów krajowych następujących kwot ryczałtowych:

                           —

                           3 700 EUR rocznie od sejnera tuńczykowego – równowartość opłat należnych za 106 ton tuńczyka złowionych w ciągu roku,

                           —

                           2 200 EUR rocznie od taklowca powierzchniowego – równowartość opłat należnych za 63 tony tuńczyka złowionych w ciągu roku.

               4.

               Końcowe rozliczenie opłat z tytułu rejsu połowowego zostaje zamknięte przez Komisję Europejską najpóźniej w dniu 31 lipca roku następnego, na podstawie raportów połowowych sporządzonych przez każdego armatora statku i potwierdzonych przez naukowe instytuty odpowiedzialne za sprawdzanie danych połowów w państwach członkowskich, takie jak IRD (Institut de Recherche pour le Développement), IEO (Instituto Español de Oceanografia) oraz IPIMAR (Instituto de Investigação das Pescas e do Mar).

               5.

               Rozliczenie to jest jednocześnie przedstawiane właściwym organom Komorów oraz armatorom.

               6.

               Wszelkie ewentualne dodatkowe opłaty są uiszczane przez armatorów statków na rzecz właściwych organów Komorów nie później niż dnia 30 sierpnia roku następnego, na rachunek, o którym mowa w sekcji 1 ust. 7 niniejszego rozdziału.

               7.

               Jeżeli jednak końcowe rozliczenie jest niższe od kwoty zaliczki, o której mowa w pkt 3 niniejszej sekcji, różnica nie jest zwracana armatorowi.

      SEKCJA 3

      Statki pomocnicze

               1.

               Statki pomocnicze muszą uzyskać upoważnienie zgodnie z przepisami przewidzianymi w ustawodawstwie Komorów i na warunkach w nim przewidzianych.

               2.

               Nie wolno wymagać żadnych opłat z tytułu upoważnień wydawanych statkom pomocniczym. Statki pomocnicze muszą pływać pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub wchodzić w skład spółki europejskiej.

               3.

               Właściwe organy Komorów regularnie przekazują Komisji wykaz tych upoważnień za pośrednictwem Delegatury UE na Mauritiusie.

         ROZDZIAŁ II

      OBSZARY POŁOWOWE

   W celu ochrony tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego na wodach Komorów, statki Unii Europejskiej nie są upoważnione do prowadzenia połowów w obrębie 10 mil morskich wokół każdej wyspy ani w promieniu trzech mil morskich wokół urządzeń powodujących koncentrację ryb, instalowanych przez Ministerstwo Rybołówstwa Komorów, których lokalizacja została przekazana przedstawicielowi Unii Europejskiej na Mauritiusie.
   Postanowienia te mogą zostać zmienione przez wspólny komitet, o którym mowa w art. 9 umowy.
   ROZDZIAŁ III

      MONITOROWANIE I NADZÓR

      SEKCJA 1

      System rejestrowania połowów

               1.

               Wszystkie statki, które są upoważnione do prowadzenia połowów na wodach Komorów na podstawie umowy, mają obowiązek przekazywać Ministerstwu Rybołówstwa Komorów informacje o swoich połowach w następujący sposób:

                           1.1.

                           Statki europejskie upoważnione do połowów na wodach Komorów muszą prowadzić codziennie dziennik połowowy IOTC dla połowów tuńczyka (dodatki 2 i 3) w odniesieniu do każdego rejsu na wodach Komorów. Dziennik połowowy musi zostać wypełniony nawet w przypadku braku połowów.

                           1.2.

                           Kopia dziennika połowowego IOTC dla połowów tuńczyka musi również zostać przesłana instytutom naukowym wskazanym w rozdziale I sekcja 2 pkt 4.

               2.

               W odniesieniu do okresów, podczas których statek nie znajdował się na wodach Komorów, w dzienniku połowowym musi zostać zamieszczona wzmianka „Poza w.s.e. Komorów”.

               3.

               Formularze są wypełniane czytelnie i podpisywane przez kapitana statku.

               4.

               W przypadku nieprzestrzegania postanowień niniejszego rozdziału, rząd Komorów zastrzega sobie prawo do zawieszenia upoważnienia do połowów statku naruszającego te postanowienia do czasu dopełnienia formalności i nałożenia na armatora statku kary przewidzianej na mocy przepisów obowiązujących na Komorach. O fakcie tym informowana jest Komisja Europejska.

               5.

               Raporty obejmują połowy dokonane przez dany statek podczas każdego rejsu połowowego. Są one przekazywane do Ministerstwa Rybołówstwa Komorów drogą elektroniczną, z kopią do Komisji Europejskiej, na zakończenie każdego rejsu połowowego i, w każdym przypadku, przed opuszczeniem wód Komorów przez statek. Obaj odbiorcy wysyłają niezwłocznie, drogą elektroniczną, potwierdzenia odbioru tych raportów na statek, z kopią do drugiego odbiorcy.

               6.

               Oryginały raportów przekazanych drogą elektroniczną w czasie trwania rocznego okresu ważności upoważnienia do połowów w rozumieniu rozdziału I sekcji 2 pkt 1 niniejszego załącznika są przekazywane do Ministerstwa Rybołówstwa Komorów na nośniku fizycznym w ciągu 45 dni od daty zakończenia ostatniego rejsu połowowego wykonanego we wspomnianym okresie. W tym samym terminie Komisji Europejskiej przesyłane są kopie raportów na nośniku fizycznym.

               7.

               Obie Strony są zobowiązane dołożyć wszelkich starań w celu ustanowienia systemu sprawozdawczości dotyczącej połowów opartego wyłącznie na elektronicznej wymianie wszystkich danych: obie Strony powinny w związku z tym przewidzieć szybkie zastąpienie papierowych wersji raportów połowowych wersjami w formacie elektronicznym.

               8.

               Jeżeli po wprowadzeniu elektronicznego systemu sprawozdawczości dotyczącej połowów dojdzie do jego awarii technicznej, do czasu przywrócenia działania tego systemu raporty połowowe składa się zgodnie z pkt 5 i 6 powyżej.

      SEKCJA 2

      Sprawozdawczość dotycząca połowów: wpłynięcie na wody Komorów i ich opuszczenie

               1.

               Na potrzeby niniejszego załącznika czas trwania rejsu połowowego statku Unii Europejskiej określa się w następujący sposób:

                           —

                           okres między wpłynięciem na wody Komorów a ich opuszczeniem,

                           —

                           lub okres między wpłynięciem na wody Komorów a przeładunkiem.

                           —

                           lub okres między wpłynięciem na wody Komorów a wyładunkiem na Komorach.

               2.

               Statki europejskie powiadamiają organy Komorów odpowiedzialne za kontrolę połowów o swoim zamiarze wpłynięcia na wody Komorów lub ich opuszczenia z co najmniej trzygodzinnym wyprzedzeniem.

               3.

               Powiadamiając o wpłynięciu na wody lub ich opuszczeniu, każdy statek powiadamia również o swojej pozycji oraz o wielkości połowów i złowionych gatunkach znajdujących się na statku. Informacje te należy przekazywać głównie drogą elektroniczną, zgodnie ze wzorem znajdującym się w dodatku 4, a w razie braku poczty elektronicznej – faksem, przesyłając potwierdzenie odbioru na statek. W przypadku awarii informacje te są przekazywane drogą radiową.

               4.

               Statek, wobec którego stwierdzono, że prowadzi połowy bez uprzedniego powiadomienia właściwych organów Komorów, zostaje uznany za statek nieposiadający upoważnienia do połowów.

               5.

               W chwili wydania upoważnienia do połowów przekazywane są również: adres mailowy, numer faksu i telefonu oraz współrzędne radiowe.

      SEKCJA 3

      Przeładunki i wyładunki

               1.

               Każdy statek europejski zamierzający dokonać przeładunku lub wyładunku zasobów złowionych na wodach Komorów zobowiązany jest do przeprowadzenia tej czynności w portach Komorów.

                           1.1.

                           Armatorzy tych statków powinni przekazać właściwym organom Komorów, z co najmniej dwudziestoczterogodzinnym wyprzedzeniem, następujące informacje:

                                       —

                                       nazwy statków rybackich, których dotyczy przeładunek lub wyładunek,

                                       —

                                       nazwa przewoźnika ładunku,

                                       —

                                       tonaż do przeładunku lub wyładunku, w rozbiciu na złowione gatunki,

                                       —

                                       data przeładunku lub wyładunku,

                                       —

                                       odbiorca wyładowanych połowów.

               2.

               Przeładunek i wyładunek są uznawane za opuszczenie wód Komorów. Statki zobowiązane są zatem do przekazania właściwym organom Komorów zestawień połowów oraz do powiadomienia ich o swoich zamiarach albo kontynuowania połowów, albo opuszczenia wód Komorów.

               3.

               Wszelkie czynności związane z przeładunkiem lub wyładunkiem połowów, o których nie ma wzmianki w punktach powyżej, są zabronione na wodach Komorów. Za naruszenie tego postanowienia grożą sankcje przewidziane w przepisach obowiązujących na Komorach.

      SEKCJA 4

      Kontrola satelitarna

   Statki europejskie muszą zostać poddane nadzorowi między innymi za pomocą systemu kontroli satelitarnej, w sposób niedyskryminujący, zgodnie z następującymi postanowieniami.

               1.

               Na potrzeby monitorowania satelitarnego informacje o współrzędnych geograficznych granic obszaru połowowego Komorów zostały przekazane przedstawicielom lub agentom armatorów oraz ośrodkom kontroli w państwach bandery.

               2.

               Strony wymieniają informacje o adresach https i specyfikacjach na potrzeby komunikacji elektronicznej pomiędzy ich ośrodkami kontroli zgodnie z warunkami ustalonymi w pkt 4 i 6. Informacje te obejmą, w miarę możliwości, nazwiska, numery telefonów, teleksów i faksów oraz adresy poczty elektronicznej, które mogą być używane do połączeń ogólnych między ośrodkami kontroli.

               3.

               Pozycja statków ustalana jest z marginesem błędu nie większym niż 500 metrów i przedziałem ufności 99 %.

               4.

               Po wpłynięciu na obszar połowowy Komorów statku dokonującego połowów w ramach umowy między UE a Komorami i podlegającego monitorowaniu satelitarnemu na mocy przepisów Unii Europejskiej, ośrodek kontroli państwa bandery niezwłocznie rozpoczyna przesyłanie meldunków pozycyjnych statku do ośrodka monitorowania rybołówstwa Komorów, w odstępach nie dłuższych niż dwie godziny. Komunikaty te są uważane za meldunki pozycyjne.

                           4.1.

                           Częstotliwość przesyłania meldunków może zostać skrócona maksymalnie do 30 minut, jeśli dostępne są istotne dowody wskazujące na to, że statek dopuszcza się naruszenia przepisów.

                           4.2.

                           Ośrodek monitorowania rybołówstwa powinien przedłożyć te dowody ośrodkowi kontroli rybołówstwa państwa bandery, a także Komisji Europejskiej. Należy do nich dołączyć wniosek o zmianę częstotliwości przesyłania meldunków. Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku ośrodek kontroli państwa bandery przesyła dane ośrodkowi monitorowania rybołówstwa Komorów w czasie rzeczywistym.

                           4.3.

                           Ośrodek monitorowania rybołówstwa Komorów natychmiast powiadamia ośrodek kontroli państwa bandery i Komisję Europejską o zakończeniu procedury monitorowania.

                           4.4.

                           Centrum kontroli państwa bandery i Komisja Europejska są informowane o działaniach następczych w ramach procedury monitorowania na podstawie powyższego specjalnego wniosku.

               5.

               Komunikaty, o których mowa w pkt 4, są przekazywane drogą elektroniczną w formacie https, bez dodatkowych protokołów. Przesyłanie komunikatów następuje w czasie rzeczywistym, w formacie określonym w tabeli w dodatku 4.

                           5.1.

                           Zabrania się statkom wyłączania swoich satelitarnych urządzeń lokacyjnych podczas prowadzenia działalności połowowej na wodach Komorów.

               6.

               W przypadku awarii technicznej lub usterki sprzętu monitorowania satelitarnego zainstalowanego na pokładzie statku rybackiego, kapitan statku przesyła informacje wymienione w pkt 4 do ośrodka kontroli państwa bandery we właściwym czasie. W takich okolicznościach niezbędne jest przesyłanie meldunku pozycyjnego co cztery godziny w czasie przebywania statku na wodach Komorów.

                           6.1.

                           Zbiorczy meldunek pozycyjny zawiera pozycje rejestrowane co godzinę przez kapitana tego statku w ciągu tych 4 godzin.

                           6.2.

                           Ośrodek kontroli państwa bandery lub sam statek niezwłocznie przesyła te komunikaty ośrodkowi monitorowania rybołówstwa Komorów.

                           6.3.

                           W razie potrzeby lub wątpliwości, właściwy organ Komorów może zwrócić do ośrodka kontroli państwa bandery o dodatkowe informacje dotyczące określonego statku.

               7.

               Niesprawny sprzęt jest naprawiany lub wymieniany niezwłocznie po zakończeniu rejsu połowowego przez statek, najpóźniej w ciągu jednego miesiąca. Po przekroczeniu tego terminu statek nie może podjąć połowów, dopóki sprzęt nie zostanie naprawiony lub wymieniony.

               8.

               Podzespoły sprzętu komputerowego oraz oprogramowania systemu satelitarnego monitorowania statków są odporne na manipulowanie, tj. uniemożliwiają wprowadzanie lub wskazywanie nieprawidłowych pozycji i manipulacje. System jest w pełni zautomatyzowany i działa nieprzerwanie, niezależnie od warunków otoczenia. Zabrania się niszczenia, uszkadzania, unieruchamiania satelitarnego urządzenia lokacyjnego lub ingerowania w nie.

                           8.1.

                           Kapitan statku w szczególności zapewnia, aby:

                                       —

                                       dane w żaden sposób nie były zmieniane,

                                       —

                                       antena lub anteny podłączone do satelitarnych urządzeń lokacyjnych nie były w żaden sposób zasłaniane,

                                       —

                                       nie wystąpiły przerwy w zasilaniu satelitarnych urządzeń lokacyjnych,

                                       —

                                       urządzenie lokacyjne statku nie zostało usunięte ze statku, lub miejsca, w którym po raz pierwszy zostało zainstalowane,

                                       —

                                       o każdej zmianie satelitarnego urządzenia lokacyjnego statku niezwłocznie powiadamiany był właściwy organ Komorów.

                           8.2.

                           Każde naruszenie powyższych obowiązków może skutkować odpowiedzialnością kapitana w świetle ustawodawstwa Komorów, o ile statek prowadzi działalność na wodach Komorów.

               9.

               Ośrodki kontroli państw bandery monitorują ruch swoich statków na wodach Komorów. Jeżeli monitorowanie statków nie odbywa się zgodnie z niniejszymi warunkami, niezwłocznie informowany jest ośrodek monitorowania rybołówstwa oraz zastosowanie ma procedura przewidziana w pkt 6.

               10.

               Ośrodki kontroli państw bandery i ośrodek monitorowania rybołówstwa Komorów muszą współpracować ze sobą w celu zapewnienia wprowadzenia w życie niniejszych postanowień. Jeżeli ośrodek monitorowania rybołówstwa ustali, że państwo bandery nie przekazuje informacji zgodnie z pkt 4, druga Strona zostaje o tym fakcie natychmiast poinformowana. Po otrzymaniu powiadomienia odpowiedni ośrodek kontroli państwa bandery odpowiada w ciągu 24 godzin, informując ośrodek monitorowania rybołówstwa o powodach nieprzesłania informacji i wskazując rozsądny termin zastosowania się do niniejszych postanowień. W przypadku niezastosowania się do postanowień we wspomnianym terminie, Strony rozstrzygają takie problemy drogą pisemną lub zgodnie z postanowieniami pkt 14 poniżej.

               11.

               Dane pochodzące z monitorowania, przesyłane drugiej Stronie zgodnie z niniejszymi postanowieniami, służą wyłącznie celom kontrolowania i monitorowania przez władze Komorów floty Unii Europejskiej dokonującej połowów w ramach umowy w sektorze rybołówstwa między UE a Komorami. Dane te nie mogą być w żadnym przypadku udostępniane osobom trzecim.

               12.

               Strony postanawiają wymienić na żądanie informacje o satelitarnym sprzęcie lokacyjnym, w celu upewnienia się, że sprzęt ten spełnia w pełni wymogi drugiej Strony do celów niniejszych postanowień.

               13.

               Strony postanawiają spotkać się w celu dokonania przeglądu niniejszych postanowień w stosownych przypadkach, zwłaszcza w związku z nieprawidłowym funkcjonowaniem lub nieprawidłowościami dotyczącymi statków. O wszelkich takich przypadkach właściwe organy Komorów powiadamiają państwo bandery co najmniej 15 dni przed spotkaniem w celu dokonania przeglądu.

               14.

               Wszelkie spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszych postanowień są wyjaśniane w drodze konsultacji pomiędzy Stronami w ramach wspólnego komitetu, o którym mowa w art. 9 umowy między Unią Europejską a Związkiem Komorów.

         ROZDZIAŁ IV

      ZAOKRĘTOWANIE MARYNARZY

               1.

               W czasie jednego rejsu połowowego na wodach Komorów każdy statek Unii Europejskiej zaokrętowuje, na swój koszt, co najmniej jednego wykwalifikowanego marynarza z Komorów.

               2.

               Armatorzy starają się zaokrętować dodatkowych marynarzy z państw AKP.

               3.

               Armatorzy mają prawo swobodnego wyboru marynarzy, których zaokrętują na swoich statkach, spośród osób znajdujących się na liście przedłożonej przez właściwe organy Komorów.

               4.

               Armator lub jego przedstawiciel przekazuje właściwemu organowi Komorów nazwiska zaokrętowanych miejscowych marynarzy oraz podaje ich stanowisko w załodze.

               5.

               Do marynarzy zaokrętowanych na statkach UE stosuje się z mocy prawa Deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i rzeczywistego uznawania prawa do negocjacji zbiorowych pracowników oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.

               6.

               Umowy o pracę marynarzy, których jedna kopia wręczana jest podpisującym je stronom, sporządzane są między przedstawicielem(-ami) armatorów a marynarzami lub ich związkami zawodowymi albo ich przedstawicielami, po konsultacjach z właściwym organem Komorów. Umowy o pracę zapewniają marynarzom korzystanie z systemu zabezpieczeń społecznych, który ma do nich zastosowanie, w tym ubezpieczenie na wypadek śmierci, ubezpieczenie zdrowotne i od nieszczęśliwych wypadków.

               7.

               Wynagrodzenie marynarzy z państw AKP pokrywają armatorzy. Wynagrodzenia są ustalane za obopólną zgodą między armatorami lub ich przedstawicielami a marynarzami lub związkami zawodowymi albo ich przedstawicielami. Jednakże warunki wynagrodzenia marynarzy z państw AKP nie mogą być gorsze od warunków wynagrodzenia stosowanych dla załóg w ich własnych krajach, a w żadnym razie nie mogą być gorsze od norm przewidzianych przez MOP.

               8.

               Każdy marynarz zatrudniony przez statek Unii Europejskiej stawia się u kapitana określonego statku w przeddzień zaokrętowania. Jeżeli marynarz nie stawi się w terminie i o godzinie przewidzianej na zaokrętowanie, armator zostaje automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania tego marynarza.

               9.

               W przypadku niezaokrętowania marynarzy miejscowych z powodów innych niż określone w poprzednim punkcie, armatorzy odpowiednich statków są zobowiązani zapłacić ryczałtową kwotę w wysokości 20 EUR za każdy dzień rejsu połowowego na wodach Komorów i za każdy statek. Zapłata tej kwoty następuje najpóźniej w terminie wskazanym w rozdziale I sekcja 2 pkt 6 niniejszego załącznika.

               10.

               Kwota ta wykorzystywana jest na szkolenie miejscowych marynarzy/rybaków i jest wpłacana na konto wskazane przez władze Komorów.

         ROZDZIAŁ V

      OBSERWATORZY

               1.

               Statki, które w ramach umowy posiadają upoważnienie do prowadzenia połowów na wodach Komorów, zaokrętowują obserwatorów wyznaczonych przez organy Komorów odpowiedzialne za rybołówstwo zgodnie z zasadami przedstawionymi poniżej.

                           1.1.

                           Na wniosek Ministerstwa Rybołówstwa Komorów sejnery tuńczykowe przyjmują na pokład jednego obserwatora wyznaczonego przez to ministerstwo, którego zadaniem jest sprawdzanie połowów przeprowadzanych na wodach Komorów.

                           1.2.

                           Właściwe organy Komorów sporządzają wykaz statków, które zostały wyznaczone do zabrania na pokład obserwatora, a także wykaz obserwatorów wyznaczonych do zabrania na pokład. Wykazy te są stale uaktualniane. Wykazy te przekazywane są Komisji Europejskiej z chwilą sporządzenia, a następnie co trzy miesiące z chwilą ich ewentualnego uaktualnienia.

                           1.3.

                           Właściwy organ Komorów przekazuje właściwym armatorom lub ich przedstawicielom nazwisko obserwatora, który został wyznaczony do zabrania na pokład danego statku w chwili wydania upoważnienia lub najpóźniej 15 dni przed przewidywaną datą wejścia obserwatora na pokład.

               2.

               Czas pozostawania obserwatora na pokładzie to jeden rejs połowowy. Na wyraźny wniosek właściwych organów Komorów pobyt obserwatora może zostać rozłożony na kilka rejsów połowowych, w zależności od średniego czasu trwania rejsów połowowych przewidywanych dla danego statku. Wniosek ten składany jest przez właściwe władze Komorów podczas przekazywania nazwiska obserwatora wyznaczonego do zaokrętowania na dany statek.

               3.

               Warunki zaokrętowania obserwatora ustalane są za obopólną zgodą przez armatora lub jego przedstawiciela i przez władze Komorów.

               4.

               Zaokrętowanie obserwatora odbywa się w porcie wybranym przez armatora na początku pierwszego rejsu połowowego na wodach Komorów, zgodnie z informacją podaną na wykazie wyznaczonych statków.

               5.

               W terminie dwóch tygodni i z dziesięciodniowym wyprzedzeniem zainteresowani armatorzy przekazują informacje dotyczące dat i portów Komorów, przewidzianych do zaokrętowania obserwatorów.

               6.

               W przypadku gdy obserwator zaokrętowuje się za granicą, koszty podróży obserwatora pokrywa armator. Jeżeli statek z obserwatorem z Komorów opuszcza wody Komorów, podejmowane są wszelkie środki mające na celu jak najszybszy powrót obserwatora, na koszt armatora.

               7.

               W przypadku nieobecności obserwatora w uzgodnionym miejscu i czasie oraz w ciągu następnych dwunastu godzin, armator zostaje automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania tego obserwatora.

               8.

               Obserwator jest traktowany na pokładzie tak jak oficer. Wykonuje on następujące zadania:

                           8.1.

                           obserwuje działalność połowową prowadzoną przez statki;

                           8.2.

                           sprawdza pozycje statków biorących udział w połowach;

                           8.3.

                           sporządza wykaz używanych narzędzi połowowych;

                           8.4.

                           sprawdza dane dotyczące połowów na wodach Komorów zamieszczone w dzienniku połowowym;

                           8.5.

                           sprawdza procentowy udział przyłowów i dokonuje oszacowania ilości odrzutów gatunków ryb, skorupiaków i głowonogów nadających się do sprzedaży;

                           8.6.

                           przekazuje drogą radiową dane połowowe, w tym ilości połowów i przyłowów znajdujących się na statku.

               9.

               Kapitan podejmuje wszelkie możliwe działania w celu zapewnienia obserwatorowi bezpieczeństwa fizycznego i komfortu psychicznego przy wykonywaniu jego obowiązków.

               10.

               Obserwatorowi udostępnia się wszelkie udogodnienia niezbędne do wypełniania jego obowiązków. Kapitan zapewnia mu dostęp do środków komunikacji niezbędnych do wypełniania jego zadań, do dokumentów związanych bezpośrednio z prowadzeniem działalności połowowej przez statek, a w szczególności do dziennika połowowego i do dziennika nawigacyjnego, a także do części statku niezbędnych do ułatwienia mu wykonywania jego zadań.

               11.

               Podczas pobytu na pokładzie obserwator:

                           11.1.

                           podejmuje wszelkie odpowiednie działania, aby warunki jego zaokrętowania i obecność na statku nie zakłócały ani nie utrudniały prowadzenia połowów;

                           11.2.

                           szanuje materiały i sprzęt znajdujące się na statku oraz zachowuje poufność wszelkich dokumentów należących do danego statku.

               12.

               Po zakończeniu okresu obserwacji, a przed opuszczeniem statku, obserwator sporządza sprawozdanie z działalności, które przekazywane jest właściwym organom Komorów, z kopią dla Komisji Europejskiej. Podpisuje je w obecności kapitana, który może dodać lub zlecić dodanie do sprawozdania wszelkich uwag, jakie uzna za stosowne, następnie je podpisując. Kopia sprawozdania przekazywana jest kapitanowi statku w chwili opuszczenia statku przez obserwatora naukowego.

               13.

               Armator zapewnia na swój koszt zakwaterowanie i wyżywienie obserwatorów na warunkach przyznawanych oficerom, z uwzględnieniem możliwości statku.

               14.

               Właściwe organy Komorów pokrywają koszty wynagrodzenia i zabezpieczenia społecznego obserwatora.

         ROZDZIAŁ VI

      KONTROLA

   Europejskie statki rybackie przestrzegają środków i zaleceń przyjętych przez Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) w odniesieniu do narzędzi połowowych, ich specyfikacji technicznych oraz wszelkich innych środków technicznych stosowanych do prowadzenia przez nie działalności połowowej.
   1.   Wykaz statków

               1.1.

               Unia Europejska prowadzi aktualny wykaz statków, które uzyskały upoważnienie do połowów zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu. Wykaz ten przekazywany jest władzom Komorów odpowiedzialnym za kontrolę połowów, z chwilą jego sporządzenia, a następnie przy każdej aktualizacji.

               1.2.

               Statki Unii Europejskiej mogą zostać wpisane do wykazu, o którym mowa w poprzednim punkcie, z chwilą otrzymania informacji o wpłacie zaliczki przewidzianej w rozdziale I sekcji 2 pkt 3 niniejszego załącznika. W takim przypadku jeden odpis tego wykazu, potwierdzony za zgodność z oryginałem, może zostać przekazany armatorowi i być przechowywany na statku zamiast upoważnienia do połowów, aż do chwili jego wydania.

         2.   Procedury kontrolne

               2.1.

               Kapitanowie statków Unii Europejskiej prowadzących działalność połowową na wodach Komorów umożliwiają i ułatwiają wejście na statek i przeprowadzenie zadań każdemu urzędnikowi Komorów odpowiedzialnemu za inspekcję i kontrolę działalności połowowej.

               2.2.

               Urzędnicy nie przebywają na pokładzie statku dłużej niż wymagają tego czynności służbowe.

               2.3.

               Po zakończeniu inspekcji i kontroli kapitan statku otrzymuje kopię sprawozdania z kontroli.

               2.4.

               W celu ułatwienia przeprowadzenia bezpiecznych procedur monitorowania, nie naruszając ustawodawstwa Komorów, zatrzymanie powinno zostać przeprowadzone w taki sposób, aby umożliwić zidentyfikowanie platformy kontrolnej oraz tego, czy inspektorzy są upoważnionymi urzędnikami Komorów.

               2.5.

               Kapitanowie statków Unii Europejskiej uczestniczący w czynnościach wyładunku lub przeładunku w porcie Komorów, umożliwiają i ułatwiają kontrolowanie tych czynności przez inspektorów Komorów.

         ROZDZIAŁ VII

      ZATRZYMANIE

   1.   Zatrzymanie

               1.1.

               Właściwe organy Komorów informują Komisję Europejską oraz państwo bandery maksymalnie w terminie 24 godzin roboczych o każdym zatrzymaniu oraz zastosowaniu sankcji wobec statku Unii Europejskiej, które mają miejsce na wodach Komorów.

               1.2.

               Komisja Europejska otrzymuje równocześnie krótkie sprawozdanie na temat okoliczności i przyczyn, które doprowadziły do zatrzymania.

         2.   Protokół z zatrzymania statku

               2.1.

               Po sporządzeniu przez właściwe organy Komorów opisu stanu faktycznego w protokole kapitan statku musi podpisać ten dokument.

               2.2.

               Podpis ten nie przesądza o prawach i środkach obrony, jakie przysługują kapitanowi w celu obrony przed zarzutem naruszenia.

               2.3.

               Kapitan zobowiązany musi doprowadzić swój statek do portu wskazanego przez władze Komorów. W przypadku niewielkiego naruszenia właściwy organ Komorów może zezwolić zatrzymanemu statkowi na kontynuowanie działalności połowowej.

         3.   Spotkanie pojednawcze w przypadku zatrzymania

               3.1.

               Przed rozważeniem ewentualnego podjęcia środków przeciwko kapitanowi lub załodze statku lub jakiegokolwiek innego działania przeciwko ładunkowi lub wyposażeniu statku, poza działaniami mającymi na celu zachowanie dowodów w sprawie podejrzewanego naruszenia, w terminie jednego dnia roboczego po otrzymaniu wyżej wymienionych informacji organizowane jest spotkanie pojednawcze między Komisją Europejską a właściwymi organami Komorów, przy ewentualnym udziale przedstawiciela zainteresowanego państwa członkowskiego.

               3.2.

               Na spotkaniu Strony wymieniają między sobą wszelkie przydatne dokumenty lub informacje, które mogą pomóc w wyjaśnieniu okoliczności stwierdzonych zdarzeń. Armator lub jego przedstawiciel są informowani o wynikach spotkania oraz krokach, które mogą zostać podjęte w związku z zatrzymaniem.

         4.   Rozstrzygnięcie zatrzymania

               4.1.

               Przed wszczęciem jakiegokolwiek postępowania sądowego podejmowane są próby rozstrzygnięcia kwestii podejrzewanego naruszenia na drodze postępowania ugodowego. Postępowanie ugodowe kończy się najpóźniej w terminie trzech dni roboczych po zatrzymaniu.

               4.2.

               W przypadku postępowania ugodowego wysokość nałożonej grzywny ustalana jest zgodnie z przepisami obowiązującymi na Komorach. Wysokość tej kwoty należy odnotować, podpisać i wysłać do Komisji Europejskiej oraz do państwa bandery.

               4.3.

               W przypadku niemożności rozstrzygnięcia sprawy na drodze postępowania ugodowego i jej kontynuowania przed właściwym organem sądowym, armator składa w banku wyznaczonym przez właściwe organy Komorów gwarancję bankową, ustaloną z uwzględnieniem kosztów zatrzymania, a także grzywien i odszkodowań należnych od osób odpowiedzialnych za popełnienie naruszenia.

               4.4.

               Gwarancja bankowa nie podlega zwrotowi przed zakończeniem postępowania sądowego. Gwarancja ta zostaje zwolniona, jeżeli postępowanie nie zakończy się orzeczeniem skazującym. Podobnie w przypadku orzeczenia nakazującego zapłatę grzywny niższej od złożonej gwarancji, pozostałe saldo zostanie odblokowane przez właściwe organy Komorów.

               4.5.

               Statek zostaje zwolniony, a jego załoga upoważniana do opuszczenia portu:

                           —

                           po wywiązaniu się z obowiązków wynikających z postępowania ugodowego,

                           —

                           albo po złożeniu gwarancji bankowej, o której mowa powyżej w pkt 4.3. i jej przyjęciu przez właściwe organy Komorów, w oczekiwaniu na zakończenie postępowania sądowego.


title: 2005/794/WE: Decyzja Rady z dnia 20 września 2005 r. dotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych

text:
               17.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/53

         DECYZJA RADY
   z dnia 20 września 2005 r.
   dotycząca podpisania w imieniu Wspólnoty Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych
   (2005/794/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c) oraz w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy i z art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie jest związana przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w Państwach Członkowskich (1) ani nie podlega jego stosowaniu.

               (2)

               Decyzją z dnia 8 maja 2003 r. Rada w drodze wyjątku upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w sprawie umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii rozszerzającej na Danię stosowanie przepisów wyżej wymienionego rozporządzenia.

               (3)

               Komisja przeprowadziła w imieniu Wspólnoty negocjacje z Królestwem Danii w sprawie takiej umowy.

               (4)

               Zgodnie z postanowieniami art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo i Irlandia uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (5)

               Zgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 wyżej wymienionego Protokołu w sprawie stanowiska Danii, Dania nie uczestniczy w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (6)

               Umowa, parafowana w Brukseli w dniu 17 stycznia 2005 r., powinna zostać podpisana,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych, z zastrzeżeniem podjęcia przez Radę decyzji w sprawie zawarcia tej Umowy.
   Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Wspólnoty Europejskiej, z zastrzeżeniem jej zawarcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2005 r.

            W imieniu Rady

         M. BECKETT

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 160 z 30.6.2000, str. 37.
    ---documentbreak---

               17.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/55

         UMOWA
   pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Danii w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”,
   z jednej strony, oraz
   KRÓLESTWO DANII, zwane dalej „Danią”,
   z drugiej strony,
   PRAGNĄC ulepszyć i usprawnić przekazywanie dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych pomiędzy Danią a pozostałymi Państwami Członkowskimi Wspólnoty,
   UWZGLĘDNIAJĄC, że przekazywanie dokumentów ma się w tym celu odbywać bezpośrednio pomiędzy miejscowymi organami wyznaczonymi przez Umawiające się Strony,
   UWZGLĘDNIAJĄC, że szybkość przekazywania dokumentów uzasadnia wykorzystanie wszystkich stosownych środków, pod warunkiem spełnienia określonych warunków dotyczących czytelności i wiarygodności dokumentów,
   UWZGLĘDNIAJĄC, że bezpieczeństwo przekazywania wymaga, by przekazywanym dokumentom towarzyszył formularz wypełniony w języku miejsca planowanego doręczenia bądź w innym języku akceptowanym przez Państwo Członkowskie będące odbiorcą dokumentów,
   UWZGLĘDNIAJĄC, że w celu zapewnienia skuteczności niniejszej Umowy możliwość odmowy doręczenia dokumentów powinna być ograniczona do sytuacji wyjątkowych,
   ZWAŻYWSZY, że Konwencja o doręczaniu w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych, przyjęta przez Radę Unii Europejskiej aktem z dnia 26 maja 1997 r. (1), nie weszła w życie oraz że należy zapewnić ciągłość z wynikami negocjacji mających na celu zawarcie Konwencji,
   ZWAŻYWSZY, że zasadnicza treść tej Konwencji została zawarta w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1348/2000 z 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych (2) („rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów”),
   NAWIĄZUJĄC do Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską („Protokół w sprawie stanowiska Danii”), zgodnie z którym rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów nie jest wiążące ani nie ma zastosowania w Danii,
   PRAGNĄC, by przepisy rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, późniejsze jego zmiany oraz związane z nim przepisy wykonawcze miały zgodnie z prawem międzynarodowym zastosowanie w stosunkach pomiędzy Wspólnotą a Danią jako Państwem Członkowskim o szczególnej pozycji w odniesieniu do przepisów tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,
   PODKREŚLAJĄC wagę należytej koordynacji działań pomiędzy Wspólnotą a Danią w zakresie negocjacji i zawierania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów lub zmieniać jego zakres zastosowania,
   PODKREŚLAJĄC, że Dania powinna dążyć do przyłączenia się do zawartych przez Wspólnotę umów międzynarodowych w przypadkach, gdy udział Danii w takich umowach jest istotny dla spójnego stosowania rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz niniejszej Umowy,
   STWIERDZAJĄC, że Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich powinien być właściwy, w celu zapewnienia jednolitego stosowania i interpretacji niniejszej Umowy, w tym postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wszelkich wspólnotowych przepisów wykonawczych, stanowiących część niniejszej Umowy,
   ODNOSZĄC się do przyznanej Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na mocy art. 68 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską właściwości do orzekania w sprawach pytań prejudycjalnych dotyczących ważności i wykładni aktów przyjętych przez instytucje Wspólnoty na podstawie przepisów tytułu IV Traktatu, w tym ważności i interpretacji niniejszej Umowy, oraz do faktu, że przepis ten nie jest wiążący ani nie ma zastosowania w Danii, co wynika z Protokołu w sprawie stanowiska Danii,
   UWZGLĘDNIAJĄC, że Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich powinien na takich samych warunkach być właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym w sprawach dotyczących ważności i interpretacji niniejszej Umowy, wnoszonych przez duński sąd lub trybunał, oraz że duńskie sądy i trybunały, w odniesieniu do wykładni rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego, powinny wobec tego zwracać się z wnioskami o wydanie orzeczeń prejudycjalnych na takich samych warunkach, jak sądy i trybunały innych Państw Członkowskich,
   ODNOSZĄC się do postanowienia, że zgodnie z art. 68 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska oraz Państwa Członkowskie mają prawo zwracać się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o wydanie orzeczenia w sprawie wykładni aktów przyjętych przez instytucje wspólnotowe na podstawie przepisów tytułu IV Traktatu, w tym w sprawie interpretacji niniejszej Umowy, oraz do faktu, że przepis ten nie jest wiążący ani nie ma zastosowania w Danii, co wynika z Protokołu w sprawie stanowiska Danii,
   UWZGLĘDNIAJĄC, że Dania, w odniesieniu do rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego, powinna uzyskać możliwość zwracania się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o wydanie orzeczenia w sprawach dotyczących interpretacji niniejszej Umowy, na takich samych warunkach jak inne Państwa Członkowskie,
   PODKREŚLAJĄC, że zgodnie z prawem duńskim sądy tego kraju – dokonując interpretacji niniejszej Umowy, w tym postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wszelkich wspólnotowych przepisów wykonawczych stanowiących część niniejszej Umowy – powinny należycie uwzględniać orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich oraz sądów Państw Członkowskich Wspólnot Europejskich dotyczące postanowień rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wspólnotowych przepisów wykonawczych,
   UWZGLĘDNIAJĄC, że powinna istnieć możliwość zwracania się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o wydawanie orzeczeń w sprawach związanych z wypełnieniem zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy zgodnie z przepisami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską dotyczącymi postępowania przed Trybunałem,
   ZWAŻYWSZY na to, że na mocy art. 300 ust. 7 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską niniejsza Umowa jest wiążąca dla Państw Członkowskich; stosowne jest zatem, by Dania, w razie niewywiązania się ze zobowiązań przez Państwo Członkowskie, miała możliwość zwrócenia się do Komisji jako do strażnika Traktatu,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Cel
   1.   Celem niniejszej Umowy jest stosowanie przepisów rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego w stosunkach pomiędzy Wspólnotą a Danią, zgodnie z jego art. 2 ust. 1.
   2.   Celem Umawiających się Stron jest osiągnięcie jednolitego stosowania i jednolitej wykładni przepisów rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz przepisów wykonawczych do niego we wszystkich Państwach Członkowskich.
   3.   Postanowienia art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 niniejszej Umowy wynikają z Protokołu w sprawie stanowiska Danii.
   Artykuł 2
   Współpraca w zakresie doręczania dokumentów
   1.   W stosunkach pomiędzy Wspólnotą a Danią zastosowanie mają, zgodnie z prawem międzynarodowym, przepisy rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, które jest załączone do niniejszej Umowy i stanowi jej część, wraz z przepisami wykonawczymi przyjętymi na mocy art. 17 tego rozporządzenia oraz – w odniesieniu do przepisów wykonawczych przyjętych po wejściu w życie niniejszej Umowy – wdrożonymi przez Danię w sposób, o którym mowa w art. 4 niniejszej Umowy, a także wraz z informacjami przekazanymi przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 23 rozporządzenia.
   2.   Zamiast daty, o której mowa w artykule 25 rozporządzenia, zastosowanie ma data wejścia w życie niniejszej Umowy.
   Artykuł 3
   Zmiany rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów
   1.   Dania nie bierze udziału w przyjmowaniu zmian do rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, a zmiany takie nie są wiążące ani nie mają zastosowania w Danii.
   2.   W przypadku przyjęcia zmian do rozporządzenia, Dania powiadamia Komisję o swej decyzji dotyczącej ewentualnego wdrożenia treści takich zmian. Powiadomienie jest dokonywane przy przyjęciu zmian lub w terminie 30 dni od ich przyjęcia.
   3.   Jeśli Dania zdecyduje się na wdrożenie treści zmian, w powiadomieniu należy wskazać, czy może to nastąpić na drodze administracyjnej, czy też wymagana jest zgoda parlamentu.
   4.   Jeśli z treści powiadomienia wynika, że zmiany można wdrożyć na drodze administracyjnej, w powiadomieniu należy ponadto stwierdzić, że wszelkie niezbędne przepisy administracyjne wchodzą w życie z dniem wejścia w życie zmian do rozporządzenia lub weszły w życie z dniem powiadomienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.
   5.   Jeśli z treści powiadomienia wynika, że wdrożenie zmian wymaga zgody duńskiego parlamentu, zastosowanie mają następujące zasady:

               a)

               przepisy prawne w Danii wchodzą w życie z dniem wejścia w życie zmian do rozporządzenia albo w terminie 6 miesięcy od daty powiadomienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza;

               b)

               Dania powiadamia Komisję o dacie wejścia w życie przepisów wdrażających zmiany.

         6.   Dokonanie przez Danię, zgodnie z ust. 4 i 5, powiadomienia o wdrożeniu w Danii treści zmian, rodzi wzajemne zobowiązania w stosunkach pomiędzy Danią a Wspólnotą na gruncie prawa międzynarodowego. Zmiany do rozporządzenia stanowią w następstwie tego zmiany do niniejszej Umowy i uznaje się je za załączone do niej.
   7.   W przypadku gdy:

               a)

               Dania przekaże swoją decyzję o niewdrażaniu treści zmian; lub

               b)

               Dania nie przekaże powiadomienia w 30-dniowym terminie, o którym mowa w ust. 2; lub

               c)

               przepisy prawne w Danii nie wchodzą w życie w terminie określonym w ust. 5,

         niniejszą Umowę uznaje się za rozwiązaną, chyba że przed upływem 90 dni Strony postanowią inaczej lub – w sytuacji, o której mowa w lit. c) – przepisy prawne w Danii wejdą w życie w tym terminie. Rozwiązanie umowy następuje trzy miesiące od upływu tego 90-dniowego terminu.
   8.   Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania zgodnie z ust. 7.
   Artykuł 4
   Przepisy wykonawcze
   1.   Dania nie bierze udziału w przyjmowaniu opinii przez Komitet, o którym mowa w art. 18 rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów. Przepisy wykonawcze przyjęte zgodnie z art. 17 tego rozporządzenia nie są wiążące ani i nie mają zastosowania w Danii.
   2.   W przypadku przyjęcia przepisów wykonawczych zgodnie z art. 17 tego rozporządzenia, informacja o tych przepisach jest przekazywana Danii, a Dania powiadamia Komisję o swej decyzji dotyczącej ewentualnego wdrożenia ich treści. Powiadomienie takie jest dokonywane przy otrzymaniu przepisów wykonawczych lub w terminie 30 dni od ich otrzymania.
   3.   W powiadomieniu należy stwierdzić, że wszelkie niezbędne przepisy administracyjne wchodzą w życie w Danii z dniem wejścia w życie przepisów wykonawczych lub weszły w życie z dniem powiadomienia, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.
   4.   Dokonanie przez Danię powiadomienia o wdrożeniu w Danii treści przepisów wykonawczych rodzi wzajemne zobowiązania w stosunkach pomiędzy Danią a Wspólnotą na gruncie prawa międzynarodowego. Przepisy wykonawcze stanowią w następstwie tego część niniejszej Umowy.
   5.   W przypadku gdy:

               a)

               Dania przekaże swoją decyzję o niewdrażaniu treści przepisów wykonawczych; lub

               b)

               Dania nie przekaże powiadomienia w 30-dniowym terminie, o którym mowa w ust. 2,

         niniejszą umowę uznaje się za rozwiązaną, chyba że strony postanowią inaczej przed upływem 90 dni. Rozwiązanie umowy następuje w trzy miesiące po upływie tego 90-dniowego terminu.
   6.   Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania zgodnie z ust. 5.
   7.   Jeśli w wyjątkowych przypadkach wdrożenie przepisów wymaga zgody duńskiego parlamentu, w powiadomieniu wystosowanym przez Danię zgodnie z ust. 2 powinna znaleźć się odpowiednia informacja oraz zastosowanie mają przepisy art. 3 ust. 5–8.
   8.   Dania przekazuje Komisji informacje, o których mowa w art. 2, 3, 4, 9, 10, 13, 14, 15, art. 17 lit. a) oraz w art. 19 rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów. Komisja publikuje te informacje wraz z odpowiednimi informacjami dotyczącymi pozostałych Państw Członkowskich. Informator i glosariusz sporządzone zgodnie z art. 17 zawierają również stosowne informacje na temat Danii.
   Artykuł 5
   Umowy międzynarodowe mające wpływ na rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów
   1.   Umowy międzynarodowe zawarte przez Wspólnotę w ramach wykonywania przez nią uprawnień w zakresie stosunków zewnętrznych na podstawie przepisów rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów nie są wiążące ani nie mają zastosowania w Danii.
   2.   Dania powstrzyma się od zawierania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na dołączone do niniejszej Umowy rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów lub zmieniać jego zakres stosowania, chyba że odbywa się to w porozumieniu ze Wspólnotą oraz że dokonane zostały odpowiednie ustalenia dotyczące stosunku niniejszej Umowy do danej umowy międzynarodowej.
   3.   Podczas negocjowania umów międzynarodowych, które mogą mieć wpływ na dołączone do niniejszej Umowy rozporządzenie w sprawie doręczania dokumentów lub zmieniać jego zakres stosowania, Dania będzie uzgadniać swoje stanowisko ze Wspólnotą i powstrzyma się od wszelkich działań, które mogłyby zagrażać celom stanowiska Wspólnoty w sferze jej uprawnień w ramach takich negocjacji.
   Artykuł 6
   Właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w odniesieniu do interpretacji Umowy
   1.   W przypadku gdy kwestia dotycząca ważności bądź interpretacji niniejszej Umowy podnoszona jest w sprawie toczącej się przed sądem lub trybunałem duńskim, sąd lub trybunał ten zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w danej sprawie w każdym przypadku, gdy tego samego wymagano by w takich samych okolicznościach od sądu albo trybunału innego Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej, w odniesieniu do rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów i przepisów wykonawczych do niego, o których mowa w jego art. 2 ust. 1.
   2.   Zgodnie z prawem duńskim sądy w Danii, dokonując interpretacji niniejszej Umowy, zobowiązane są należycie uwzględniać orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości dotyczące przepisów rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów oraz wszelkich wspólnotowych przepisów wykonawczych.
   3.   Dania może, podobnie jak Rada, Komisja i każde Państwo Członkowskie, zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia w sprawie interpretacji niniejszej Umowy. Orzeczenie wydane przez Trybunał Sprawiedliwości w odpowiedzi na taki wniosek nie ma skutku w odniesieniu do prawomocnych orzeczeń sądów lub trybunałów Państw Członkowskich.
   4.   Danii przysługuje prawo przedkładania Trybunałowi Sprawiedliwości uwag w sprawach, w których sąd lub trybunał Państwa Członkowskiego zwrócił się do niego z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczącego interpretacji któregokolwiek z postanowień, o których mowa w art. 2 ust. 1.
   5.   Zastosowanie ma Protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich oraz jego Regulamin.
   6.   W przypadku gdy postanowienia Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską dotyczące orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości są zmieniane w sposób powodujący skutki dla orzeczeń dotyczących rozporządzenia w sprawie doręczania dokumentów, Dania może powiadomić Komisję o swej decyzji dotyczącej niestosowania tych zmian w odniesieniu do niniejszej Umowy. Powiadomienie takie jest przekazywane z chwilą wejścia w życie zmian lub w terminie 60 dni od tej daty.
   W takim przypadku niniejszą umowę uznaje się za rozwiązaną. Rozwiązanie umowy następuje po upływie trzech miesięcy od przekazania powiadomienia.
   7.   Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania zgodnie z ust. 6.
   Artykuł 7
   Właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w zakresie przestrzegania postanowień Umowy
   1.   Komisja może wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości przeciwko Danii w związku z niewypełnieniem zobowiązania wynikającego z niniejszej Umowy.
   2.   Danii przysługuje prawo wniesienia skargi do Komisji w sprawie niewypełnienia przez Państwo Członkowskie zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy.
   3.   Zastosowanie mają stosowne postanowienia Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską dotyczące postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości, jak również Protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich oraz jego Regulamin.
   Artykuł 8
   Terytorialny zakres stosowania
   Niniejsza Umowa ma zastosowanie do terytoriów, o których mowa w art. 299 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.
   Artykuł 9
   Rozwiązanie Umowy
   1.   Niniejsza Umowa ulega rozwiązaniu w przypadku gdy Dania powiadomi pozostałe Państwa Członkowskie, że nie zamierza dłużej korzystać z postanowień części I Protokołu w sprawie stanowiska Danii, zgodnie z art. 7 tego protokołu.
   2.   Niniejsza Umowa może zostać rozwiązana przez każdą z Umawiających się Stron w drodze wypowiedzenia przekazanego drugiej Umawiającej się Stronie. Rozwiązanie umowy następuje po upływie sześciu miesięcy od daty wypowiedzenia.
   3.   Rozwiązanie Umowy nie ma wpływu na wnioski złożone przed datą jej rozwiązania zgodnie z ust. 1 lub 2.
   Artykuł 10
   Wejście w życie
   1.   Niniejsza Umowa zostaje przyjęta przez Umawiające się Strony zgodnie z ich odpowiednimi procedurami.
   2.   Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po powiadomieniu przez Umawiające się Strony o zakończeniu wymaganych w tym celu odpowiednich procedur.
   Artykuł 11
   Autentyczność dokumentów
   Niniejsza Umowa zostaje sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, które to teksty są na równi autentyczne.

      Hecho en Bruselas, el diecinueve de octubre del dos mil cinco.
      V Bruselu dne devatenáctého října dva tisíce pět.
      Udfærdiget i Bruxelles den nittende oktober to tusind og fem.
      Geschehen zu Brüssel am neunzehnten Oktober zweitausendfünf.
      Kahe tuhande viienda aasta oktoobrikuu üheksateistkümnendal päeval Brüsselis.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα εννέα Οκτωβρίου δύο χιλιάδες πέντε.
      Done at Brussels on the nineteenth day of October in the year two thousand and five.
      Fait à Bruxelles, le dix-neuf octobre deux mille cinq.
      Fatto a Bruxelles, addì diciannove ottobre duemilacinque.
      Briselē, divtūkstoš piektā gada deviņpadsmitajā oktobrī.
      Priimta du tūkstančiai penktų metų spalio devynioliktą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kettőezer ötödik év október tizenkilencedik napján.
      Magħmul fi Brussel, fid-dsatax jum ta' Ottubru tas-sena elfejn u ħamsa.
      Gedaan te Brussel, de negentiende oktober tweeduizend vijf.
      Sporządzono w Brukseli dnia dziewiętnastego października roku dwa tysiące piątego.
      Feito em Bruxelas, em dezanove de Outubro de dois mil e cinco.
      V Bruseli dňa devätnásteho októbra dvetisícpäť.
      V Bruslju, devetnajstega oktobra leta dva tisoč pet.
      Tehty Brysselissä yhdeksäntenätoista päivänä lokakuuta vuonna kaksituhattaviisi.
      Som skedde i Bryssel den nittonde oktober tjugohundrafem.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólonoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Por el Reino de Dinamarca
         Za Dánské království
         For Kongeriget Danmark
         Für das Königreich Dänemark
         Taani Kuningriigi nimel
         Για το Βασίλειο της Δανίας
         For the Kingdom of Denmark
         Pour le Royaume de Danemark
         Per il Regno di Danimarca
         Dānijas Karalistes vārdā
         Danijos Karalystės vardu
         A Dán Királyság részéről
         Għar-Renju tad-Danimarka
         Voor het Koninkrijk Denemarken
         W imieniu Królestwa Danii
         Pelo Reino da Dinamarca
         Za Dánske kráľovstvo
         Za Kraljevino Dansko
         Tanskan kuningaskunnan puolesta
         På Konungariket Danmarks vägnar

      (1)  Dz.U. C 261 z 27.8.1997, str. 1. Tego samego dnia, w którym sporządzono Konwencję, Rada przyjęła do wiadomości sprawozdanie wyjaśniające, zawarte na str. 26 ww. Dziennika Urzędowego.

      (2)  Dz.U. L 160 z 30.6.2000, str. 37.


title: Decyzja Rady 2007/412/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. zmieniająca decyzję 2002/348/WSiSW dotyczącą bezpieczeństwa w związku z meczami piłki nożnej o charakterze międzynarodowym

text:
               15.6.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 155/76

      DECYZJA RADY 2007/412/WSiSW
   z dnia 12 czerwca 2007 r.
   zmieniająca decyzję 2002/348/WSiSW dotyczącą bezpieczeństwa w związku z meczami piłki nożnej o charakterze międzynarodowym
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2 lit. c),
   uwzględniając inicjatywę Republiki Austrii (1),
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Celem Unii Europejskiej jest, między innymi, zapewnienie obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa w ramach przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości przez wspólne działanie państw członkowskich w dziedzinie współpracy policyjnej.

               (2)

               Dnia 25 kwietnia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/348/WSiSW (3), na mocy której utworzono w każdym z państw członkowskich narodowe punkty informacyjne dla piłki nożnej jako wyznaczone punkty wymiany informacji policyjnych na temat meczów piłki nożnej o charakterze międzynarodowym. Decyzja ta określa zadania realizowane przez każdy z narodowych punktów informacyjnych dla piłki nożnej oraz stosowane przez nie procedury.

               (3)

               W świetle doświadczeń ostatnich lat, takich jak mistrzostwa Europy w 2004 r., oraz specjalistycznej oceny międzynarodowej współpracy policyjnej w trakcie tych mistrzostw, a także ogólnej intensywnej współpracy policyjnej w odniesieniu do rozgrywanych w Europie meczów międzynarodowych i klubowych, decyzja 2002/348/WSiSW powinna zostać zmieniona i uaktualniona. W ostatnich latach wciąż rośnie liczba kibiców wyjeżdżających za granicę, aby uczestniczyć w meczach. Konieczne jest więc pogłębienie współpracy właściwych organów oraz zapewnienie profesjonalnej wymiany informacji w celu zapobiegania zakłóceniom porządku publicznego oraz umożliwienia wszystkim państwom członkowskim dokonania skutecznej oceny ryzyka. Proponowane zmiany są wynikiem doświadczeń kilku narodowych punktów informacyjnych zdobytych w ich codziennej pracy i powinny umożliwić im działanie w sposób bardziej uporządkowany i profesjonalny, zapewniając wysokiej jakości wymianę informacji.

               (4)

               Zmiany pozostają bez uszczerbku dla obowiązujących przepisów krajowych, w szczególności dla podziału kompetencji między różne organy i służby w danych państwach członkowskich, oraz dla wykonywania przez Komisję jej uprawnień wynikających z Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym wprowadza się następujące zmiany do decyzji Rady 2002/348/WSiSW:

               1)

               w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ustęp 2 otrzymuje brzmienie:
                           „2.   Narodowe punkty informacyjne dla piłki nożnej, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi i międzynarodowymi, mają dostęp do informacji obejmujących dane osobowe kibiców stanowiących ryzyko.”;

                           b)

                           dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
                           „6.   Narodowe punkty informacyjne dla piłki nożnej opracowują i rozpowszechniają wśród innych narodowych punktów informacyjnych regularne ogólne lub tematyczne oceny krajowych zakłóceń porządku związanych z piłką nożną.”;

               2)

               w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
                           „3.   Dane osobowe mogą być wymieniane zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi i międzynarodowymi z uwzględnieniem zasad Konwencji Rady Europy nr 108 z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych oraz, w odpowiednich przypadkach, zalecenia nr R(87)15 z dnia 17 września 1987 r. Komitetu Ministrów Rady Europy regulującego wykorzystanie danych osobowych w sektorze policji.”;

                           b)

                           dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
                           „4.   Wymiana informacji odbywa się przy wykorzystaniu odpowiednich formularzy określonych w dodatku do podręcznika zaleceń w zakresie międzynarodowej współpracy policyjnej oraz w zakresie działań prewencyjnych i kontrolnych związanych z aktami przemocy i zakłóceniami porządku podczas międzynarodowych meczów piłki nożnej, w których uczestniczy co najmniej jedno państwo członkowskie. Narodowe punkty informacyjne zapewniają, że informacje przez nie przekazywane są pełne i zgodne z tymi formularzami.”.

         Artykuł 2
   Rada ocenia realizację niniejszej decyzji w terminie do dnia 12 czerwca 2010 r.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 12 czerwca 2007 r.

            W imieniu Rady

         W. SCHÄUBLE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 164 z 15.7.2006, str. 30.

      (2)  Opinia z dnia 22 marca 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (3)  Dz.U. L 121 z 8.5.2002, str. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 3 grudnia 1998 r. uzupełniająca definicję kategorii przestępstw handel ludźmi w Załączniku do Konwencji o Europolu (1999/C 26/05)

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0130(01)

Dziennik Urzędowy C 026 , 30/01/1999 P. 0021 - 0021

		Decyzja radyz dnia 3 grudnia 1998 r.uzupełniająca definicję kategorii przestępstw "handel ludźmi" w Załączniku do Konwencji o Europolu(1999/C 26/05)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając art. 43 ust. 3 Konwencji, przyjętej na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwencji o Europolu) [1],przywołując uzgodnienie w ramach Rady z dnia 4 grudnia 1997 r. w sprawie uzupełnienia definicji kategorii przestępstw "handel ludźmi" w Załączniku do Konwencji o Europolu,po omówieniu zagadnienia przez zarząd Europolu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Definicja kategorii przestępstw "handel ludźmi" w Załączniku do Konwencji o Europolu zostaje niniejszym uzupełniona i otrzymuje brzmienie:- ""handel ludźmi" oznacza poddanie osoby rzeczywistej i bezprawnej kontroli innych osób, poprzez użycie przemocy lub gróźb lub przez nadużycie władzy lub intrygę, szczególnie w celu odnoszenia korzyści z prostytucji, form seksualnego wykorzystywania i napastowania nieletnich lub handlu porzuconymi dziećmi. Te kategorie wykorzystywania obejmują również produkcję, sprzedaż lub dystrybucję materiałów zawierających pornografię dziecięcą;".Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 3 grudnia 1998 r.W imieniu RadyK. SchlöglPrzewodniczący[1] Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 17 czerwca 1994 r. upoważniająca Wspólnotę Europejską i Europejską Wspólnotę Energii Atomowej do podpisania i zawarcia Konwencji określającej Statut Szkół Europejskich

text:
Ważna informacja prawna

|

31994D0557

Dziennik Urzędowy L 212 , 17/08/1994 P. 0001 - 0002 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 16 Tom 2 P. 0081  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 16 Tom 2 P. 0081

		Decyzja Radyz dnia 17 czerwca 1994 r.upoważniająca Wspólnotę Europejską i Europejską Wspólnotę Energii Atomowej do podpisania i zawarcia Konwencji określającej Statut Szkół Europejskich(94/557/WE, Euratom)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 235,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 203,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:Wspólnotom Europejskim zależy na udostępnieniu dzieciom swoich pracowników wspólnej edukacji w Szkołach Europejskich, co jest jednym ze sposobów zapewnienia prawidłowego działania instytucji wspólnotowych i ułatwiających wykonywanie zadań przez te instytucje; w tym celu, dnia 12 kwietnia 1957 r. założycielskie Państwa Członkowskie podpisały Konwencję określającą Statut Szkół Europejskich;dnia 31 maja 1990 r. Rada i ministrowie edukacji zebrani w Radzie, wezwali do przygotowania projektu nowej Konwencji dotyczącej Szkół Europejskich, ze zwróceniem uwagi na poprawienie sprawności działania tych Szkół oraz przyznanie większej wagi roli Wspólnot w Szkołach;udział Wspólnot w wykonywaniu wspomnianej Konwencji jest konieczny, aby zapewnić osiągnięcie celów Wspólnoty Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej;Wspólnota Europejska i Europejska Wspólnota Energii Atomowej będą uczestniczyć w wykonywaniu Konwencji realizując swe kompetencje wynikające z przepisów przewidzianych w tej Konwencji oraz innych aktów, które Wspólnota może przyjąć w przyszłości, zgodnie z warunkami Konwencji;konieczne jest odpowiednio, aby Wspólnoty Europejskie zawarły wspomnianą Konwencję;jedyne kompetencje umożliwiające podjęcie niniejszej decyzji ustanowione są w art. 235 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz art. 203 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Konwencja określająca Statut Szkół Europejskich zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.Tekst Konwencji załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym umocowany do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Konwencji, ze skutkiem wiążącym dla Wspólnoty Europejskiej i dla Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, oraz do wyznaczenia osoby umocowanej do złożenia do depozytu dokumentu zatwierdzenia, zgodnie z art. 33 Konwencji.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 17 czerwca 1994 r.W imieniu RadyTh. MikroutsikosPrzewodniczący[1] Dz.U. C 93 z 2.4.1993, str. 1.[2] Dz.U. C 128 z 9.5.1994.--------------------------------------------------


title: 2009/434/WE: Decyzja Rady z dnia 25 maja 2009 r. zmieniająca decyzję 2006/493/WE ustanawiającą kwotę wsparcia wspólnotowego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich na okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. , jej podział na poszczególne lata oraz minimalną kwotę, która zostanie skoncentrowana w regionach kwalifikujących się w ramach celu konwergencji

text:
               9.6.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 144/25

      DECYZJA RADY

   z dnia 25 maja 2009 r.
   zmieniająca decyzję 2006/493/WE ustanawiającą kwotę wsparcia wspólnotowego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich na okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., jej podział na poszczególne lata oraz minimalną kwotę, która zostanie skoncentrowana w regionach kwalifikujących się w ramach celu konwergencji
   (2009/434/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (1), w szczególności jego art. 69 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja 2006/493/WE (2) ustanawia kwotę wsparcia wspólnotowego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich na okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., jej podział na poszczególne lata oraz minimalną kwotę, która zostanie skoncentrowana w regionach kwalifikujących się w ramach celu konwergencji.

               (2)

               Rada Europejska obradująca w dniach 11 i 12 grudnia 2008 r. zatwierdziła europejski plan naprawy gospodarczej, który zakłada podjęcie działań priorytetowych mających na celu przyspieszenie dostosowania gospodarek państw członkowskich do obecnych wyzwań.

               (3)

               Europejski plan naprawy gospodarczej wiąże się z nakładami odpowiadającymi łącznie około 1,5 % PKB Unii Europejskiej, czyli kwocie odpowiadającej około 200 mld EUR. Z kwoty tej 1 020 mln EUR należy udostępnić wszystkim państwom członkowskim za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w celu rozpowszechnienia szerokopasmowego Internetu na obszarach wiejskich oraz wzmożenia działań związanych z priorytetami określonymi w art. 16a ust. 1 lit. a)–f) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005. Zgodnie z oświadczeniem Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie finansowania projektów w zakresie energii i szerokopasmowego Internetu oraz oceny funkcjonowania reformy WPR w ramach europejskiego planu naprawy gospodarczej (3) 600 mln EUR powinno zostać udostępnione w 2009 r., a 420 mln EUR powinno zostać zabezpieczone dzięki mechanizmowi kompensacyjnemu w ramach wspólnotowej budżetowej procedury pojednawczej dla budżetu na 2010 r. i powinno zostać udostępnione w 2010 r.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2006/493/WE,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Załącznik do decyzji 2006/493/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 maja 2009 r.

            W imieniu Rady

         J. ŠEBESTA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 195 z 15.7.2006, s. 22.

      (3)  Dz.U. C 108 z 12.5.2009, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK

               Całkowita kwota środków na zobowiązania na lata 2007–2013 (w cenach stałych z 2004 r.), jej podział na poszczególne lata oraz minimalna kwota, która zostanie skoncentrowana w regionach kwalifikujących się w ramach celu konwergencji (1)

                        EUR (2), ceny z 2004 r.

                        2007

                        2008

                        2009

                        2010

                        2011

                        2012

                        2013

                        Razem

                        Całkowita kwota dla UE-25 oraz Bułgarii i Rumunii

                        9 325 497 783

                        10 788 767 263

                        11 058 446 242

                        10 651 531 634

                        9 824 886 713

                        9 588 187 168

                        9 356 225 581

                        70 593 542 384

                        Minimalna kwota dla regionów kwalifikujących się w ramach celu konwergencji

                        27 676 975 284

               Całkowita kwota środków na zobowiązania na lata 2007–2013 (w cenach bieżących), jej podział na poszczególne lata oraz minimalna kwota, która zostanie skoncentrowana w regionach kwalifikujących się w ramach celu konwergencji (3)

                        EUR (4), ceny bieżące

                        2007

                        2008

                        2009

                        2010

                        2011

                        2012

                        2013

                        Razem

                        Całkowita kwota dla UE-25 oraz Bułgarii i Rumunii

                        9 896 292 851

                        11 678 108 653

                        12 209 418 209

                        11 995 354 634

                        11 285 706 554

                        11 234 089 442

                        11 181 555 662

                        79 480 526 005

                        Minimalna kwota dla regionów kwalifikujących się w ramach celu konwergencji

                        31 232 644 963

         (1)  Przed modulacją i innymi przesunięciami z wydatków związanych z rynkiem i płatności bezpośrednich w ramach wspólnej polityki rolnej na rozwój obszarów wiejskich.

         (2)  Podane kwoty zaokrąglono do najbliższego euro.

         (3)  Przed modulacją i innymi przesunięciami z wydatków związanych z rynkiem i płatności bezpośrednich w ramach wspólnej polityki rolnej na rozwój obszarów wiejskich.

         (4)  Podane kwoty zaokrąglono do najbliższego euro.”


title: 2012/87/UE: Decyzja Rady z dnia 10 lutego 2012 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii

text:
               15.2.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 41/18

         DECYZJA RADY
   z dnia 10 lutego 2012 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii
   (2012/87/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1014/UE (1) oraz decyzję 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               W związku z wygaśnięciem mandatu Cristiny Eleny TENIENTE SÁNCHEZ zwolniło się jedno stanowisko zastępcy członka,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje mianowana na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               —

               María Isabel NIETO FERNÁNDEZ, Secretaria Técnica de Acción Exterior de la Junta de Extremadura.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 lutego 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ANTORINI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.