title: 2011/603/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/223

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009
   (2011/603/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (3), w szczególności jego art. 21,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7–0130/2011),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 10.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Addendum do decyzji Rady 2007/543/WE z dnia 23 lipca 2007 r. dotyczącej przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (konwencja o Europolu) ( Dz.U. L 200 z 1.8.2007 )

text:
               30.10.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 284/26

      ADDENDUM

   do decyzji Rady 2007/543/WE z dnia 23 lipca 2007 r. dotyczącej przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (konwencja o Europolu)
   (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 200 z dnia 1 sierpnia 2007 r.)
   Wersje bułgarska i rumuńska poniższej konwencji i protokołów zostaną opublikowane w specjalnym wydaniu Dziennika Urzędowego w późniejszym terminie.
   Konwencja o Europolu oraz protokoły z dnia:

               —

               24 lipca 1996 r.,

               —

               19 czerwca 1997 r.,

               —

               30 listopada 2000 r.,

               —

               28 listopada 2002 r.,

               —

               27 listopada 2003 r.


title: Przepisy dotyczące zakazu palenia tytoniu w budynkach Parlamentu Europejskiego – Decyzja Prezydium z dnia 23 marca 2011 r.

text:
               2.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 102/8

         PRZEPISY DOTYCZĄCE ZAKAZU PALENIA TYTONIU W BUDYNKACH PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   Decyzja Prezydium z dnia 23 marca 2011 r.
   2011/C 102/04
   PREZYDIUM,
   uwzględniając art. 23 ust. 2 Regulaminu Parlamentu Europejskiego,
   uwzględniając opinię Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony w Miejscu Pracy wydaną w dniu 11 lutego 2011 r.;
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W swoich rezolucjach z dnia 24 października 2007 r. w sprawie zielonej księgi: „Ku Europie wolnej od dymu tytoniowego: alternatywne opcje polityki na szczeblu UE” (1) oraz z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie środowisk wolnych od dymu tytoniowego (2) Parlament Europejski, czując się w obowiązku świecenia przykładem, wezwał Prezydium do przyjęcia ze skutkiem natychmiastowym ściśle egzekwowanego, bezwzględnego zakazu palenia we wszystkich budynkach Parlamentu Europejskiego.

               (2)

               Na podstawie decyzji Rady 2004/513/WE Unia Europejska ratyfikowała ramową konwencję antytytoniową Światowej Organizacji Zdrowia, w której art. 8 ust. 1 strony konwencji uznały istnienie naukowych dowodów stwierdzających, że narażenie na dym tytoniowy jest przyczyną śmierci, chorób i upośledzeń, oraz która w art. 8 ust. 2 nałożyła na strony obowiązek przyjęcia skutecznych środków prawnych, wykonawczych i administracyjnych lub innych skutecznych środków na rzecz ochrony przed narażeniem na dym papierosowy w pomieszczeniach pracy.

               (3)

               Dyrektywa Rady 89/391/EWG stwierdza w art. 5, że pracodawca ponosi odpowiedzialność w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy pracownikom w każdym aspekcie odnoszącym się do ich pracy.

               (4)

               Jako że istnieją naukowe dowody stwierdzające, że bierne palenie jest poważnym zagrożeniem dla zdrowia, Parlament Europejski ma obowiązek chronić posłów, pracowników i inne osoby korzystające z jego budynków przed możliwymi do uniknięcia sytuacjami stanowiącymi zagrożenie dla ich zdrowia i nieprzyjemnymi odczuciami związanymi z biernym paleniem.

               (5)

               Jako pracodawca Parlament Europejski ma prawny obowiązek chronić swoich pracowników przed zagrożeniami dla zdrowia w miejscu pracy.

               (6)

               Jako instytucja Parlament Europejski musi podjąć wszelkie niezbędne działania w celu ochrony przed ewentualnymi roszczeniami odszkodowawczymi.

               (7)

               Z uwagi na zagrożenie dla zdrowia związane z biernym i aktywnym paleniem Parlament Europejski powinien udzielać posłom, asystentom i pracownikom informacji, aby lepiej zrozumieli oni ryzyko związane z biernym i aktywnym paleniem, a także realizować programy pomocy osobom pragnącym rzucić palenie.

               (8)

               Z powyższych przyczyn Parlament Europejski popiera wprowadzenie całkowitego zakazu palenia w jego budynkach, z jedynym wyjątkiem specjalnie wyznaczonych palarni.

               (9)

               Konieczne jest zapewnienie skutecznego egzekwowania zakazu palenia na mocy niniejszych przepisów; w związku z tym zakaz ten należy uzupełnić odpowiednimi procedurami, dzięki którym można będzie w razie potrzeby nakładać skuteczne, proporcjonalne i zniechęcające sankcje,

         POSTANAWIA:
   Artykuł 1
   1.   Zakazuje się palenia tytoniu we wszystkich budynkach Parlamentu Europejskiego, w tym w biurach informacyjnych w państwach członkowskich oraz w biurze łącznikowym w Waszyngtonie, z jedynym wyjątkiem specjalnie wyznaczonych palarni wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do niniejszych przepisów.
   Kwestorzy mogą postanowić o późniejszych zmianach załącznika.
   2.   Zakazuje się palenia również w samochodach służbowych i wszystkich innych parlamentarnych środkach transportu.
   Artykuł 2
   1.   Niniejsze przepisy przekazuje się do wiadomości posłom, ich asystentom oraz wszystkim pracownikom.
   2.   Przy wejściach do budynków oraz we wszystkich ogólnie dostępnych miejscach w budynkach Parlamentu Europejskiego, z wyjątkiem specjalnie wyznaczonych obszarów wymienionych w załączniku, umieszcza się czytelne wskazówki o zakazie palenia zgodnie z art. 1 niniejszych przepisów. Dokładna lokalizacja palarni jest wyraźnie określona, tak aby posłowie, ich asystenci i pracownicy byli poinformowani o tym, gdzie znajdują się strefy, w których palenie jest dozwolone. W budynkach Parlamentu nie umieszcza się ogólnodostępnych popielniczek, z wyjątkiem miejsc specjalnie wyznaczonych oraz strefy przy wejściach do budynków Parlamentu.
   3.   Przywódcy grup politycznych przypominają posłom i pracownikom ich grup o konieczności przestrzegania niniejszych przepisów.
   Artykuł 3
   Dyrekcja Generalna ds. Personelu, we współpracy z Komitetem Doradczym ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Ochrony w Miejscu Pracy opracuje polityczną strategię zapobiegania ryzyku związanemu z aktywnym i biernym paleniem poprzez wdrożenie zintegrowanego pakietu środków, dzięki któremu posłowie do Parlamentu Europejskiego, asystenci i pracownicy uzyskają informacje pozwalające na lepsze zrozumienie ryzyka związanego z biernym i aktywnym paleniem, oraz będzie oferowała programy pomocy osobom pragnącym rzucić palenie.
   Artykuł 4
   Każdy, kto nie stosuje się do niniejszych przepisów, jest proszony na miejscu o zaprzestanie palenia (upomnienie ustne). Sekretarz generalny odpowiada za przestrzeganie tego przepisu.
   Artykuł 5
   1.   Każdy poseł, który uporczywie nie stosuje się do niniejszych przepisów, nawet po ustnym upomnieniu na mocy art. 4, podlega zgodnie ze zwierzchnictwem kwestorów i przewodniczącego systemowi sankcji przewidzianemu w art. 6.
   2.   Każdy urzędnik, inny pracownik lub akredytowany asystent, który uporczywie nie stosuje się do niniejszych przepisów, nawet po ustnym upomnieniu na mocy art. 4, podlega zgodnie ze zwierzchnictwem sekretarza generalnego systemowi sankcji przewidzianemu w art. 7.
   3.   Każdy asystent krajowy, odwiedzający lub inna osoba przebywająca w budynku Parlamentu (np. pracownik usługodawcy i firmy zewnętrznej), który uporczywie nie stosuje się do niniejszych przepisów, nawet po ustnym upomnieniu na mocy art. 4, podlega zgodnie ze zwierzchnictwem sekretarza generalnego systemowi sankcji przewidzianemu w art. 8.
   Artykuł 6
   1.   Sekretarz generalny podaje kwestorom do wiadomości nazwiska posłów, którzy odmawiają przestrzegania niniejszych przepisów. Następnie kwestorzy kierują do tych posłów formalny komunikat (upomnienie pisemne – „żółtą kartkę”), w którym powiadamiają ich, że w przypadku ponownego łamania niniejszych przepisów zostaną wobec nich zastosowane sankcje finansowe.
   2.   W przypadku ponownego łamania niniejszych przepisów przez posła, przewodniczący, na wniosek kwestorów, wydaje decyzję o nałożeniu sankcji finansowych na tego posła („czerwona kartka”). Kwota sankcji wynosi równowartość diety dziennej. Kwota ta jest bezpośrednio potrącana z diety z tytułu kosztów ogólnych posła.
   3.   Poseł, na którego nałożono sankcję, może wnieść do przewodniczącego pisemne zażalenie w terminie 15 dni roboczych od powiadomienia. Wniesienie takiego odwołania ma skutek zawieszający. Prezydium powiadamia osobę składającą zażalenie o swojej decyzji wraz z uzasadnieniem w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia zażalenia.
   Artykuł 7
   1.   W przypadku ponownego łamania niniejszych przepisów przez urzędnika, innego pracownika lub akredytowanego asystenta, sekretarz generalny kieruje do danej osoby formalny komunikat (upomnienie pisemne – „żółtą kartkę”), w którym powiadamia tę osobę, że zostaną wobec niej zastosowane sankcje dyscyplinarne.
   2.   Jeśli dany urzędnik, inny pracownik lub akredytowany asystent nadal łamie niniejsze przepisy, podlega postępowaniu dyscyplinarnemu zgodnie z regulaminem pracowniczym.
   3.   Osoba, na którą nałożono sankcję na mocy niniejszego artykułu, może wnieść odwołanie do organu powołującego zgodnie z art. 90 Regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich i warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, który to regulamin ma w pełni zastosowanie.
   Artykuł 8
   Jeśli asystent krajowy, odwiedzający lub inna osoba przebywająca w budynku Parlamentu ponownie łamie niniejsze przepisy, jest z miejsca odprowadzana do wyjścia z budynku.
   Artykuł 9
   Niniejsze przepisy uchylają decyzję Prezydium z dnia 13 lipca 2004 r. ustanawiającą przepisy dotyczące palenia tytoniu w pomieszczeniach Parlamentu Europejskiego. Niniejsze przepisy wchodzą w życie następnego dnia po ich opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym.
   Artykuł 10
   Niniejsze przepisy zostaną poddane ocenie dwa lata po ich wejściu w życie.

      (1)  P6_TA(2007) 0471.

      (2)  P7_TA(2009) 0100.

      ZAŁĄCZNIK
      Wykaz specjalnie wyznaczonych palarni:

                     Bruksela

                                          1.

                                          ASP 00G110 ES

                              kawiarnia dla posłów (2 pomieszczenia dla palących)

                                          2.

                                          PHS 03C011 ES

                              pomieszczenie przylegające do kawiarni przy sali posiedzeń

                     Luksemburg

                                          1.

                                          KAD 00C720b RE

                                          2.

                                          GOL 00A700b RE

                                          3.

                                          SCH 01A701 RE

                                          4.

                                          TOA 00A891 CI

                              przestrzeń odpoczynku (1 pomieszczenie dla palących)

                                          5.

                                          TOB 00B834 ES

                                          6.

                                          PRE 00A720 ES

                              1 pomieszczenie dla palących

                     Strasburg

                                          1.

                                          WIC M-1721 RE

                              Kawiarnia Łabędzi (Bar des Cygnes)

                                          2.

                                          LOW C01101

                              kawiarnia dla posłów (1 pomieszczenie dla palących)


title: 2010/778/UE: Decyzja Komisji z dnia 15 grudnia 2010 r. zmieniająca decyzję 2006/944/WE ustalającą odpowiednie poziomy emisji przyznane Wspólnocie i każdemu z jej państw członkowskich w ramach Protokołu z Kioto na mocy decyzji Rady 2002/358/WE (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 9009)

text:
               16.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 332/41

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 15 grudnia 2010 r.
   zmieniająca decyzję 2006/944/WE ustalającą odpowiednie poziomy emisji przyznane Wspólnocie i każdemu z jej państw członkowskich w ramach Protokołu z Kioto na mocy decyzji Rady 2002/358/WE
   (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 9009)
   (2010/778/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2002/358/WE z dnia 25 kwietnia 2002 r. dotyczącą zatwierdzenia przez Wspólnotę Europejską Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu i wspólnej realizacji wynikających z niego zobowiązań (1), w szczególności jej art. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W decyzji Komisji 2006/944/WE (2) określono poziomy emisji dla Unii i jej państw członkowskich na pięcioletni okres w ramach pierwszego okresu rozliczeniowego na mocy Protokołu z Kioto.

               (2)

               Poziomy emisji określone w decyzji 2006/944/WE oparto na danych prowizorycznych, jako że do dnia 31 grudnia 2006 r. nie ustalono ostatecznych poziomów emisji dla roku bazowego.

               (3)

               Po ukończeniu przeglądów przeprowadzonych zgodnie z art. 8 Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu należy obecnie określić ostateczne poziomy emisji przyznane Unii i wszystkim jej państwom członkowskim zgodnie z metodyką określoną w decyzji 2006/944/WE.

               (4)

               Dania wielokrotnie zgłaszała zastrzeżenia w odniesieniu do jej emisji w roku bazowym w związku z wyjątkowo niskim poziomem emisji w roku bazowym podanym w sprawozdaniu przedstawionym zgodnie z art. 23 decyzji Komisji 2005/166/WE (3). Aby w pełni uwzględnić specjalną i wyjątkową sytuację Danii, uznaną przez Radę w 2002 r. w procesie, który doprowadził do przyjęcia decyzji 2002/358/WE, która to sytuacja wynika z wyjątkowo niskich emisji w roku bazowym oraz z jednego z najwyższych określonych ilościowo zobowiązań do redukcji emisji na mocy załącznika II do tej decyzji, Unia powinna przekazać Danii 5 milionów jednostek przyznanej emisji w wyłącznym celu wypełnienia zobowiązań w ramach pierwszego okresu rozliczeniowego na mocy Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu. Komisja właściwie uwzględniła zobowiązanie Danii do anulowania wszelkich uprawnień pozostałych z przekazania pod koniec pierwszego okresu rozliczeniowego.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2006/944/WE.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2006/944/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 2 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 2
               Różnica 19 357 532 ton równoważnika dwutlenku węgla między poziomami emisji Unii a sumą poziomów emisji państw członkowskich wymienionych w załączniku II do decyzji 2002/358/WE jest rozdysponowana przez Unię jako przyznane jednostki emisji.”;

               2)

               załącznik zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Centralny administrator rejestru Unii przekazuje pięć milionów (5 000 000) jednostek przyznanej emisji na rachunek posiadania Strony Protokołu z Kioto w rejestrze Danii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2010 r.

            W imieniu Komisji

         Connie HEDEGAARD

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 130 z 15.5.2002, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 358 z 16.12.2006, s. 87.

      (3)  Dz.U. L 55 z 1.3.2005, s. 57.

      ZAŁĄCZNIK

         Odpowiednie poziomy emisji przyznane Unii i państwom członkowskim w odniesieniu do ton równoważnika dwutlenku węgla w pierwszym okresie ilościowo określonych zobowiązań do ograniczenia i redukcji emisji w ramach Protokołu z Kioto

                  Unia Europejska (1)

                  19 621 381 509

                  Belgia

                  673 995 528

                  Dania

                  273 827 177

                  Niemcy

                  4 868 096 694

                  Irlandia

                  314 184 272

                  Grecja

                  668 669 806

                  Hiszpania

                  1 666 195 929

                  Francja

                  2 819 626 640

                  Włochy

                  2 416 277 898

                  Luksemburg

                  47 402 996

                  Niderlandy

                  1 001 262 141

                  Austria

                  343 866 009

                  Portugalia

                  381 937 527

                  Finlandia

                  355 017 545

                  Szwecja

                  375 188 561

                  Zjednoczone Królestwo

                  3 396 475 254

                  Bułgaria

                  610 045 827

                  Republika Czeska

                  893 541 801

                  Estonia

                  196 062 637

                  Cypr

                  Nie dotyczy

                  Łotwa

                  119 182 130

                  Litwa

                  227 306 177

                  Węgry

                  542 366 600

                  Malta

                  Nie dotyczy

                  Polska

                  2 648 181 038

                  Rumunia

                  1 279 835 099

                  Słowenia

                  93 628 593

                  Słowacja

                  331 433 516

         (1)  Dla celów wspólnej realizacji zobowiązań podjętych na mocy art. 3 ust. 1 Protokołu z Kioto zgodnie z przepisami jego art. 4, na mocy decyzji 2002/358/WE i mając zastosowanie do państw członkowskich wymienionych w załączniku II do tej decyzji.