               5.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 45/97

         P7_TA(2013)0106
   Wniosek o uchylenie immunitetu poselskiego Hansa-Petera Martina
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 kwietnia 2013 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Hansa-Petera Martina (2012/2326(IMM))
   (2016/C 045/16)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Hansa-Petera Martina, przekazany dnia 27 czerwca 2012 r. przez stałego przedstawiciela Austrii przy Unii Europejskiej w związku ze sprawą prowadzoną przez prokuraturę w Wiedniu i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 12 grudnia 2012 r.,

               —

               uwzględniając wyjaśnienia Hansa-Petera Martina przedstawione w dniu 20 lutego 2013 r. zgodnie z art. 7 ust. 3 Regulaminu,

               —

               uwzględniając art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 Aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

               —

               uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 12 maja 1964 r., 10 lipca 1986 r., 15 i 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r. oraz 6 września 2011 r. (1),

               —

               uwzględniając swoją decyzję z dnia 13 września 2011 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Hansa-Petera Martina (2),

               —

               uwzględniając przepisy art. 57 austriackiej konstytucji,

               —

               uwzględniając art. 6 ust. 2 i art. 7 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A7-0106/2013),

               A.

               mając na uwadze, że Parlament zdecydował w dniu 13 września 2011 r. o uchyleniu immunitetu Hansa-Petera Martina, posła do Parlamentu Europejskiego, na wniosek prokuratury w Wiedniu przekazany w dniu 29 kwietnia 2011 r. i ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 12 maja 2011 r., w związku z zarzucanym mu przestępstwem sprzeniewierzenia funduszy partyjnych, o którym mowa w par. 2b ustawy o partiach politycznych;

               B.

               mając na uwadze, że prokuratura w Wiedniu złożyła obecnie wniosek o rozszerzenie uchylenia immunitetu Hansa-Petera Martina, by umożliwić przeprowadzenie postępowania przygotowawczego przeciwko niemu w oparciu o wniesione dodatkowe oskarżenia, dotyczące w szczególności rzekomego oszustwa;

               C.

               mając na uwadze, że rozszerzenie uchylenia immunitetu Hansa-Petera Martina dotyczy w szczególności zarzucanego mu przestępstwa kwalifikowanego oszustwa z par. 146 i 147 ust. 3 austriackiego kodeksu karnego;

               D.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie korzystają na terytorium swojego państwa z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

               E.

               mając na uwadze, że zgodnie z art. 57 ust. 2 austriackiej federalnej ustawy zasadniczej posłowie do Rady Narodowej (Nationalrat) mogą być aresztowani pod zarzutem przestępstwa tylko za zgodą Rady Narodowej, chyba że zostaną schwytani na gorącym uczynku, a także mając na uwadze, że przeszukania w domach posłów do Rady Narodowej wymagają jej zgody; mając na uwadze, że zgodnie z art. 57 ust. 3 austriackiej federalnej ustawy zasadniczej przeciwko posłom do Rady Narodowej nie można wnieść oskarżenia o przestępstwo bez zgody Rady Narodowej, chyba że przestępstwo to w sposób oczywisty nie ma związku z działalnością polityczną danego posła, a także mając na uwadze, że zgodnie z tym przepisem jeśli dany poseł lub jedna trzecia członków odpowiedniej komisji stałej złoży taki wniosek, to zainteresowany organ musi uzyskać decyzję Rady Narodowej stwierdzającą, czy istnieje wspomniany związek z działalnością polityczną;

               F.

               mając na uwadze, że art. 9 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej i art. 57 austriackiej federalnej ustawy zasadniczej (Bundesverfassungsgesetz) nie wykluczają uchylenia immunitetu Hansa-Petera Martina;

               G.

               mając na uwadze, że w związku z tym w danym przypadku należy zalecić uchylenie immunitetu;

               1.

               podejmuje decyzję o uchyleniu immunitetu Hansa-Petera Martina;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji odpowiednim organom austriackim i Hansowi-Peterowi Martinowi.

      (1)  Wyrok z dnia 12 maja 1964 r. w sprawie 101/63, Wagner/Fohrmann i Krier (Zbiór 1964, s. 387); wyrok z dnia 10 lipca 1986 r. w sprawie 149/85, Wybot/Faure i inni (Zbiór 1964, s. 2391); wyrok z dnia 15 października 2008 r. w sprawie T-345/05, Mote/Parlament (Zbiór 2008, s. II-2849); wyrok z dnia 21 października 2008 r. w połączonych sprawach C-200/07 i C-201/07, Marra/De Gregorio i Clemente (Zbiór 2008, s. I-7929); wyrok z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie T-42/06, Gollnisch/Parlament (Zbiór 2010, s. II-1135); wyrok z dnia 6 września 2011 r. w sprawie C-163/10, Patriciello (Zbiór 2011, s. I-7565).

      (2)  Dz.U. C 51 E z 22.2.2013, s. 150.


title: Decyzja Rady z dnia 24 czerwca 1982 r. w sprawie zawarcia Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt

text:
Ważna informacja prawna

|

31982D0461

Dziennik Urzędowy L 210 , 19/07/1982 P. 0010 - 0022 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 15 Tom 4 P. 0010  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 15 Tom 3 P. 0215  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 15 Tom 4 P. 0010  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 15 Tom 3 P. 0215

		Decyzja Radyz dnia 24 czerwca 1982 r.w sprawie zawarcia Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt(82/461/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 235,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],a także mając na uwadze, co następuje:program działania Wspólnot Europejskich na rzecz ochrony środowiska został przyjęty deklaracją z dnia 22 listopada 1973 r. [3] i uzupełniony rezolucją z dnia 17 maja 1977 r. [4]; celem polityki ochrony środowiska we Wspólnocie, jak określono w tych dokumentach, jest poprawa jakości życia i ochrona środowiska;Rada przyjęła dyrektywę 79/409/EWG w sprawie ochrony dzikiego ptactwa [5];Wspólnota brała udział w negocjacjach dotyczących zawarcia Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt;zawarcie przez Wspólnotę Konwencji jest konieczne, aby umożliwić negocjowanie i zawarcie porozumień regionalnych przewidzianych w niniejszej Konwencji w zakresie, w jakim takie porozumienia mieszczą się w ramach wyłącznych uprawnień przyznanych Wspólnocie przez dyrektywę 79/409/EWG;zawarcie Konwencji przez Wspólnotę nie oznacza rozszerzenia jej wyłącznych uprawnień, bez uszczerbku dla aktów prawnych, które Wspólnota może przyjąć w późniejszym terminie;ze względu na szczególną sytuację Grenlandii i warunki życia jej ludności Grenlandia powinna być wyłączona z zakresu niniejszej Konwencji;PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Konwencja o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt zostaje niniejszym przyjęta w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.Tekst Konwencji jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady złoży dokument przystąpienia przewidziany w art. XVII Konwencji odnoszący się do terytoriów, do których stosuje się Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, na warunkach określonych w tym Traktacie, z wyjątkiem Grenlandii.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 24 czerwca 1982 r.W imieniu RadyF. AertsPrzewodniczący[1] Dz.U. C 327 z 14.12.1981, str. 95.[2] Dz.U. C 300 z 18.11.1980, str. 15.[3] Dz.U. C 112 z 20.12.1973, str. 1.[4] Dz.U. C 139 z 13.6.1977, str. 1.[5] Dz.U. L 103 z 25.4.1979, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/989 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek Francji – EGF/2015/010 FR/MoryGlobal)

text:
               21.6.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 162/10

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/989
   z dnia 8 czerwca 2016 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (wniosek Francji – EGF/2015/010 FR/MoryGlobal)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 4,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (2), w szczególności jego pkt 13,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Celem Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) jest zapewnienie wsparcia zwolnionym pracownikom i osobom, które zaprzestały prowadzenia działalności na własny rachunek w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją, w wyniku dalszego trwania światowego kryzysu finansowego i gospodarczego lub w wyniku nowego światowego kryzysu finansowego i gospodarczego, oraz udzielenie im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

               (2)

               Środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 150 mln EUR (w cenach z 2011 r.), zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (3).

               (3)

               W dniu 19 listopada 2015 r. Francja złożyła wniosek nr EGF/2015/010 FR/ MoryGlobal w sprawie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami pracowników w przedsiębiorstwie MoryGlobal SAS we Francji. Wniosek został uzupełniony o dodatkowe informacje złożone zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013. Wniosek ten spełnia wymogi art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 dotyczące określenia wkładu finansowego z EFG.

               (4)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy w wysokości 5 146 800 EUR w odpowiedzi na wniosek złożony przez Francję.

               (5)

               W celu ograniczenia do minimum czasu potrzebnego do uruchomienia EFG niniejszą decyzję należy stosować od dnia jej przyjęcia,

         PRZYMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2016 z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji udostępnia się kwotę 5 146 800 EUR w postaci środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Stosuje się ją od dnia 8 czerwca 2016 r.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 8 czerwca 2016 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         A.G. KOENDERS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

      (2)  Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1.

      (3)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


title: Decyzja nr 1719/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiająca program Młodzież w działaniu na okres 2007–2013

text:
               24.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 327/30

         DECYZJA nr 1719/2006/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 15 listopada 2006 r.
   ustanawiająca program „Młodzież w działaniu” na okres 2007–2013
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 149 ust. 4,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
   uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
   stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, zwany dalej „Traktatem”, ustanawia obywatelstwo Unii i stanowi, że działanie wspólnotowe w zakresie edukacji, kształcenia zawodowego oraz młodzieży ma mieć na celu, w szczególności, wspieranie rozwoju programów wymiany młodzieży i instruktorów społeczno-oświatowych, jak również oświaty dobrej jakości.

               (2)

               Traktat o Unii Europejskiej opiera się na zasadach wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności, równości kobiet i mężczyzn oraz niedyskryminacji. Upowszechnianie aktywnej postawy obywatelskiej młodzieży powinno przyczynić się do rozwoju tych wartości.

               (3)

               Decyzja nr 1031/2000/WE (4) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 kwietnia 2000 r. stworzyła wspólnotowy program działań „Młodzież”. Właściwe jest kontynuowanie i wzmocnienie współpracy oraz działania Wspólnoty w tej dziedzinie w oparciu o doświadczenie nabyte w ramach tego programu.

               (4)

               Decyzja nr 790/2004/WE (5) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. stworzyła wspólnotowy program działań wspierających podmioty działające na poziomie europejskim na rzecz młodzieży.

               (5)

               Nadzwyczajna Rada Europejska, która zebrała się w Lizbonie w dniach 23. i 24. marca 2000 r., wyznaczyła dla UE cel strategiczny obejmujący aktywną politykę zatrudnienia, nadającą większe znaczenie uczeniu się przez całe życie, uzupełnioną o strategię zrównoważonego rozwoju przyjętą przez Radę Europejską w dniach 15. i 16. czerwca 2001 r. w Göteborgu.

               (6)

               Deklaracja z Laeken, załączona do konkluzji Prezydencji Rady Europejskiej z dnia 14. i 15. grudnia 2001 r., stwierdza, że jednym z podstawowych wyzwań, jakie musi podjąć UE, jest przybliżenie obywatelom, a przede wszystkim młodzieży, projektu europejskiego i instytucji europejskich.

               (7)

               W dniu 21 listopada 2001 r. Komisja przyjęła białą księgę zatytułowaną „Nowe impulsy dla młodzieży europejskiej”, która proponuje ramy współpracy dotyczącej młodzieży, mając na celu przede wszystkim wzmocnienie uczestnictwa, informacji, działalności wolontariatu i lepsze poznanie problematyki młodzieży. Parlament Europejski w swojej rezolucji z dnia 14 maja 2002 r. (6) przyjął te propozycje.

               (8)

               Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich, którzy zebrali się w ramach Rady w dniu 27 czerwca 2002 r. (7), tworzy w szczególności otwartą metodę koordynacji obejmującą priorytety uczestnictwa, informacji, działalności wolontariatu młodzieżowego i lepszego poznania problematyki młodzieży. Prace te powinny zostać uwzględnione podczas realizacji programu „Młodzież w działaniu”, zwanego dalej „Programem”.

               (9)

               W swoich konkluzjach z dnia 6 maja 2003 r. (8) Rada podkreśla konieczność utrzymania i rozwoju istniejących narzędzi wspólnotowych adresowanych specjalnie dla młodzieży, gdyż są one niezbędne dla wzmocnienia współpracy państw członkowskich w sprawach młodzieży, oraz fakt, że priorytety i cele tych narzędzi powinny być dopasowane do ram europejskiej współpracy w dziedzinie młodzieży.

               (10)

               Na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 22 i 23 marca 2005 r. przyjęto Europejski Pakt na rzecz Młodzieży jako jeden z instrumentów służących realizacji celów lizbońskich w dziedzinie wzrostu i zatrudnienia. Pakt skupia się na trzech dziedzinach: zatrudnieniu, integracji i postępie społecznym; edukacji, kształceniu zawodowym i mobilności; godzeniu życia rodzinnego i zawodowego.

               (11)

               Działanie wspólnotowe obejmuje przyczynianie się do wysokiej jakości edukacji i kształcenia zawodowego oraz musi mieć na celu zniesienie nierówności oraz wspieranie równości kobiet i mężczyzn zgodnie z art. 3 ust. 2 Traktatu.

               (12)

               Powinno się odpowiedzieć na specyficzne potrzeby osób niepełnosprawnych.

               (13)

               Istnieje potrzeba upowszechniania aktywnej postawy obywatelskiej oraz, podczas realizacji działań, nasilenia walki ze wszystkimi formami wykluczenia i dyskryminacji, w tym ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, zgodnie z art. 13 ust. 1 Traktatu.

               (14)

               Kraje kandydujące oraz kraje EFTA będące stronami Porozumienia EOG uważa się za potencjalnych uczestników programów wspólnotowych, zgodnie z umowami zawartymi z tymi krajami.

               (15)

               Rada Europejska obradująca w dniach 19 i 20 czerwca 2003 r. w Salonikach przyjęła „Agendę z Salonik dla Zachodnich Bałkanów: postęp na drodze integracji europejskiej”, która przewiduje, że programy wspólnotowe powinny być otwarte dla krajów uczestniczących w procesie stabilizacji i stowarzyszenia, na podstawie umów ramowych, które mają być zawarte pomiędzy Wspólnotą a tymi krajami.

               (16)

               Powinno się przedsięwziąć kroki w celu otwarcia Programu dla Szwajcarii.

               (17)

               Deklaracja z Barcelony przyjęta na konferencji euro-śródziemnomorskiej w 1995 r. stanowi, że programy wymiany młodzieży powinny stanowić środek przygotowujący przyszłe pokolenia do bliższej współpracy pomiędzy partnerami euro-śródziemnomorskimi, przy poszanowaniu zasad praw człowieka i podstawowych wolności.

               (18)

               W swoich konkluzjach z dnia 16 czerwca 2003 r. Rada, na podstawie komunikatu Komisji zatytułowanego „Rozszerzona Europa – sąsiedztwo: nowe ramy stosunków z naszymi sąsiadami ze Wschodu i Południa”, jako osie działania Wspólnoty wyznacza zwiększenie współpracy kulturalnej, wzajemnego zrozumienia oraz współpracy w dziedzinie edukacji i kształcenia zawodowego z krajami sąsiadującymi.

               (19)

               Sprawozdania okresowe z oceny realizacji obowiązującego programu „Młodzież” oraz konsultacje społeczne na temat przyszłości działania wspólnotowego w zakresie edukacji, kształcenia zawodowego i młodzieży ujawniają dużą i pod pewnymi względami rosnącą potrzebę kontynuowania współpracy i mobilności w zakresie młodzieży na szczeblu europejskim i nawołują do prostszego, bardziej przyjaznego i elastycznego podejścia do wdrażania takiego działania.

               (20)

               Zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami wdrożenie Programu może zostać uproszczone przez odwołanie się do finansowania przy pomocy kwot ryczałtowych, w odniesieniu do wsparcia przyznanego uczestnikom Programu albo wsparcia wspólnotowego dla struktur ustanowionych na szczeblu krajowym do zarządzania Programem.

               (21)

               Program powinien być przedmiotem regularnego monitorowania i oceny we współpracy pomiędzy Komisją a państwami członkowskimi, tak aby można było go ulepszać, szczególnie w zakresie priorytetów dotyczących realizacji działań. Monitorowanie i ocena powinny obejmować wymierne i odpowiednie cele i wskaźniki.

               (22)

               Sformułowanie podstawy prawnej Programu musi być wystarczająco elastyczne, tak aby umożliwić odpowiednie dostosowania działań w odpowiedzi na ewolucję potrzeb w okresie 2007–2013 oraz aby uniknąć nadmiernie szczegółowych przepisów poprzednich programów; w związku z tym niniejsza decyzja celowo ogranicza się do ogólnych definicji działań i towarzyszących im najważniejszych przepisów administracyjnych i finansowych.

               (23)

               Właściwe jest zapewnienie poprawnego zamknięcia Programu, w szczególności w odniesieniu do kontynuacji wieloletnich uzgodnień dotyczących zarządzania nim, takich jak finansowanie pomocy technicznej i administracyjnej. Od dnia 1 stycznia 2014 r. pomoc techniczna i administracyjna zapewni, w razie potrzeby, zarządzanie działaniami niesfinalizowanymi do końca 2013 r.

               (24)

               Konieczne jest zapewnienie szczególnych warunków stosowania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (9) oraz środków wykonawczych do niego, jak również odstępstw od tych aktów koniecznych z uwagi na beneficjentów i rodzaj działań.

               (25)

               Powinno się zastosować odpowiednie środki, aby zapobiec nieprawidłowościom i oszustwom oraz odzyskać środki finansowe utracone, niewłaściwie wypłacone lub wykorzystane.

               (26)

               Niniejsza decyzja ustala kopertę finansową na cały okres trwania Programu, która ma stanowić główne odniesienie dla władzy budżetowej w czasie corocznej procedury budżetowej, w rozumieniu pkt 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. między Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i właściwego zarządzania finansami (10).

               (27)

               Ponieważ cele niniejszej decyzji nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, gdyż do ich realizacji wymagane jest wielostronne partnerstwo, ponadnarodowe środki mobilności, jak również wymiana informacji na szczeblu europejskim, a z uwagi na ponadnarodowy i wielostronny wymiar proponowanych działań i środków możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów.

               (28)

               Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (11).

               (29)

               Powinno się przyjąć tymczasowe środki monitorowania działań rozpoczętych przed dniem 31 grudnia 2006 r. zgodnie z decyzją nr 1031/2000/WE oraz decyzją nr 790/2004/WE,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Ustanowienie Programu
   1.   Niniejsza decyzja ustanawia program „MŁODZIEŻ W DZIAŁANIU” jako działanie Wspólnoty, zwany dalej „Programem”, którego celem jest rozwój współpracy w dziedzinie młodzieży w Unii Europejskiej.
   2.   Program rozpocznie się w dniu 1 stycznia 2007 r. i zakończy w dniu 31 grudnia 2013 r.
   Artykuł 2
   Ogólne cele Programu
   1.   Ogólne cele Programu są następujące:

               a)

               promowanie aktywnych postaw obywatelskich młodzieży ogólnie, a jej europejskich postaw obywatelskich w szczególności;

               b)

               rozwój solidarności i wspieranie tolerancji wśród młodzieży, w szczególności w celu wzmocnienia spójności społecznej w UE;

               c)

               promowanie wzajemnego zrozumienia między młodymi ludźmi w różnych krajach;

               d)

               przyczynianie się do podnoszenia jakości systemów wspierających działania młodzieży oraz do rozwijania przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego możliwości działania w dziedzinie młodzieży;

               e)

               wspieranie współpracy europejskiej w dziedzinie młodzieży.

         2.   Ogólne cele Programu uzupełniają cele w innych dziedzinach działalności wspólnotowej, szczególnie w dziedzinie uczenia się przez całe życie, w tym szkolenia zawodowego oraz kształcenia formalnego i pozaformalnego, jak również w innych dziedzinach, takich jak kultura, sport i zatrudnienie.
   3.   Ogólne cele Programu przyczyniają się do rozwoju polityk Unii Europejskiej, w szczególności w zakresie uznania kulturowej, wielokulturowej i językowej różnorodności Europy, wspierania spójności społecznej i zwalczania wszelkich przejawów dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, oraz w zakresie zrównoważonego rozwoju.
   Artykuł 3
   Szczególne cele Programu
   Szczególne cele Programu są następujące:

               1.

               W kontekście ogólnego celu dotyczącego promowania aktywnych postaw obywatelskich młodzieży ogólnie, a jej europejskich postaw obywatelskich w szczególności:

                           a)

                           umożliwianie młodzieży i organizacjom młodzieżowym uczestnictwa w rozwoju społeczeństwa ogólnie, a UE w szczególności;

                           b)

                           rozwijanie wśród młodzieży poczucia przynależności do UE;

                           c)

                           wspieranie uczestnictwa młodzieży w życiu demokratycznym Europy;

                           d)

                           promowanie mobilności młodzieży w Europie;

                           e)

                           rozwijanie międzykulturowej edukacji w dziedzinie młodzieży;

                           f)

                           promowanie podstawowych wartości UE wśród młodzieży, w szczególności poszanowania godności człowieka, równości, poszanowania praw człowieka, tolerancji i niedyskryminacji;

                           g)

                           wspieranie ducha inicjatywy, przedsiębiorczości i kreatywności;

                           h)

                           ułatwianie uczestnictwa w Programie mniej uprzywilejowanej młodzieży, w tym młodzieży niepełnosprawnej;

                           i)

                           zapewnienie poszanowania zasady równości kobiet i mężczyzn w uczestnictwie w Programie oraz promowania równości płci w działaniach;

                           j)

                           zapewnienie pozaformalnych i nieformalnych możliwości edukacyjnych o wymiarze europejskim oraz otwarcie innowacyjnych możliwości związanych z aktywnym obywatelstwem.

               2.

               W kontekście ogólnego celu dotyczącego rozwoju solidarności i wspierania tolerancji wśród młodzieży, w szczególności w celu wzmocnienia spójności społecznej w UE:

                           a)

                           umożliwianie młodzieży wyrażania swojego osobistego zaangażowania poprzez wolontariat na płaszczyźnie europejskiej i międzynarodowej;

                           b)

                           włączanie młodzieży w działania promujące solidarność między obywatelami UE.

               3.

               W kontekście ogólnego celu dotyczącego promowania wzajemnego zrozumienia między młodzieżą w różnych krajach:

                           a)

                           rozwijanie programów wymiany i dialogu międzykulturowego pomiędzy młodzieżą europejską a młodzieżą krajów sąsiadujących;

                           b)

                           przyczynianie się do podnoszenia w tych krajach jakości struktur wspierających młodzież oraz zwiększania roli osób pracujących z młodzieżą i w organizacjach młodzieżowych;

                           c)

                           rozwijanie współpracy z innymi krajami w zakresie projektów tematycznych z udziałem młodzieży oraz osób pracujących z młodzieżą i w organizacjach młodzieżowych.

               4.

               W kontekście ogólnego celu dotyczącego przyczyniania się do podnoszenia jakości systemów wspierających działania młodzieży oraz do rozwoju zdolności organizacji społeczeństwa obywatelskiego w dziedzinie młodzieży:

                           a)

                           udział w tworzeniu sieci właściwych organizacji;

                           b)

                           rozwijanie szkolenia i współpracy pomiędzy osobami pracującymi z młodzieżą a osobami pracującymi w organizacjach młodzieżowych;

                           c)

                           pobudzanie innowacyjności w zakresie rozwoju działań na rzecz młodzieży;

                           d)

                           przyczynianie się do lepszego informowania młodzieży, zwracając szczególną uwagę na dostęp do informacji dla młodzieży niepełnosprawnej;

                           e)

                           wspieranie długoterminowych, podejmowanych przez instytucje regionalne i lokalne, projektów i inicjatyw dotyczących młodzieży;

                           f)

                           ułatwianie uznawania kształcenia pozaformalnego i umiejętności młodzieży nabytych poprzez udział w Programie;

                           g)

                           wymianę dobrych praktyk.

               5.

               W kontekście ogólnego celu wspierania współpracy europejskiej w dziedzinie młodzieży, odpowiednio uwzględniając aspekty lokalne i regionalne:

                           a)

                           zachęcanie do wymiany dobrych praktyk i współpracy pomiędzy strukturami administracyjnymi a decydentami politycznymi na wszystkich poziomach;

                           b)

                           zachęcanie do zorganizowanego dialogu pomiędzy decydentami politycznymi a młodzieżą;

                           c)

                           lepsze poznanie i zrozumienie młodzieży;

                           d)

                           przyczynianie się do współpracy pomiędzy różnymi krajowymi i międzynarodowymi młodzieżowymi formami wolontariatu.

         Artykuł 4
   Działania
   Szczególne i ogólne cele Programu są realizowane poprzez następujące działania, szczegółowo przedstawione w załączniku.

               1.

               Młodzież dla Europy
               Celem tego działania jest:

                           —

                           wspieranie programów wymiany młodzieży w celu zwiększenia jej mobilności,

                           —

                           wspieranie inicjatyw oraz projektów i działań dotyczących uczestnictwa młodzieży w życiu demokratycznym, pozwalające na rozwój postaw obywatelskich oraz wzajemnego zrozumienia młodych ludzi.

               2.

               Wolontariat europejski
               Działanie to ma na celu wsparcie uczestnictwa młodzieży w różnych formach wolontariatu zarówno na terytorium UE, jak i poza nim.

               3.

               Młodzież w świecie
               Celem tego działania jest:

                           —

                           wspieranie projektów realizowanych przy udziale krajów partnerskich wymienionych w art. 5 ust. 2, w szczególności programów wymiany młodzieży oraz osób pracujących z młodzieżą i w organizacjach młodzieżowych,

                           —

                           wspieranie inicjatyw zwiększających wzajemne zrozumienie młodzieży, jej poczucie solidarności oraz tolerancji, a także rozwój współpracy w dziedzinie młodzieży i społeczeństwa obywatelskiego w tych krajach.

               4.

               Systemy wsparcia młodzieży
               To działanie ma na celu wspieranie instytucji działających w dziedzinie młodzieży na płaszczyźnie europejskiej, w szczególności funkcjonowania pozarządowych organizacji młodzieżowych, łączenia ich w sieci, doradzania osobom opracowującym projekty, zapewniając wysoką jakość poprzez wymianę, szkolenia i tworzenie sieci osób pracujących z młodzieżą i w organizacjach młodzieżowych, stymulowanie innowacyjności i jakości, informowanie młodzieży, rozwijanie struktur i działań niezbędnych, aby Program mógł osiągnąć te cele, a także wzmacnianie partnerstwa z organami lokalnymi i regionalnymi.

               5.

               Wsparcie europejskiej współpracy w dziedzinie młodzieży
               Celem tego działania jest:

                           —

                           stworzenie zorganizowanego dialogu pomiędzy różnymi uczestnikami działań na rzecz młodzieży, w szczególności pomiędzy samą młodzieżą, osobami pracującymi z młodzieżą i w organizacjach młodzieżowych a decydentami politycznymi,

                           —

                           wspieranie seminariów młodzieżowych na tematy społeczne, kulturowe i polityczne, którymi interesuje się młodzież,

                           —

                           przyczynianie się do rozwoju współpracy politycznej w dziedzinie młodzieży,

                           —

                           ułatwienie rozwoju sieci niezbędnych do lepszego zrozumienia młodzieży.

         Artykuł 5
   Uczestnictwo w Programie
   1.   Udział w Programie jest otwarty dla następujących krajów, zwanych dalej krajami uczestniczącymi:„”

               a)

               państw członkowskich;

               b)

               państw EFTA będących stronami Porozumienia EOG, zgodnie z przepisami tego porozumienia;

               c)

               krajów kandydujących będących beneficjentami strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami oraz ogólnymi warunkami i ustaleniami, określonymi w umowach ramowych zawartych z tymi krajami w celu ich uczestnictwa w programach wspólnotowych;

               d)

               krajów Bałkanów Zachodnich, na warunkach, które zostaną z tymi krajami ustalone po zawarciu umów ramowych przewidujących ich uczestnictwo w programach wspólnotowych;

               e)

               Szwajcarii, z zastrzeżeniem zawarcia umowy dwustronnej z tym krajem.

         2.   Działania, o których mowa w pkt 2 i 3 załącznika, są otwarte dla współpracy z krajami trzecimi, które zawarły ze Wspólnotą Europejską umowy odnoszące się do dziedziny młodzieży, zwanych dalej „krajami partnerskimi”.
   Współpraca ta jest, w stosownych przypadkach, finansowana przez dodatkowe środki przyznawane przez kraje partnerskie zgodnie z procedurami ustalonymi z tymi krajami.
   Artykuł 6
   Dostęp do Programu
   1.   Program ma na celu wspieranie projektów typu not-for-profit dla młodzieży, grup młodzieżowych, osób pracujących z młodzieżą i w organizacjach młodzieżowych, organizacji i stowarzyszeń non-profit oraz, w pewnych uzasadnionych przypadkach, innych partnerów działających w dziedzinie młodzieży.
   2.   Nie naruszając warunków określonych w załączniku, dotyczących wykonywania działań, Program jest adresowany do młodzieży od 15 do 28 lat, przy czym pewne działania są otwarte dla młodzieży od 13 do 30 lat.
   3.   Beneficjenci muszą posiadać stałe miejsce zamieszkania w kraju uczestniczącym w Programie lub, zależnie od charakteru działania, w jednym z krajów partnerskich.
   4.   Cała młodzież, bez dyskryminacji, posiada możliwość dostępu do działań w ramach Programu, z zastrzeżeniem warunków określonych w załączniku. Komisja i kraje uczestniczące zapewniają podjęcie szczególnych starań odnośnie do tej młodzieży, która ma szczególne trudności w uczestniczeniu w Programie z powodów edukacyjnych, społecznych, fizycznych, psychologicznych, ekonomicznych lub kulturowych lub z powodu zamieszkiwania w oddalonych regionach.
   5.   Kraje uczestniczące podejmują starania, aby przedsięwziąć odpowiednie środki zapewniające uczestnikom Programu dostęp do opieki zdrowotnej zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego. Kraj pochodzenia podejmuje starania, aby przedsięwziąć odpowiednie środki umożliwiające uczestnikom Wolontariatu europejskiego zachowanie uprawnień w zakresie ochrony socjalnej. Kraje uczestniczące podejmują również starania w celu przyjęcia właściwych środków, zgodnie z Traktatem, w celu usunięcia prawnych i administracyjnych przeszkód w dostępie do Programu.
   Artykuł 7
   Współpraca międzynarodowa
   Możliwość współpracy w ramach Programu jest również otwarta dla organizacji międzynarodowych zajmujących się młodzieżą, w szczególności dla Rady Europy.
   Artykuł 8
   Realizacja Programu
   1.   Komisja zapewnia wykonanie działań będących przedmiotem Programu zgodnie z załącznikiem.
   2.   Komisja i kraje uczestniczące podejmują odpowiednie środki w celu rozwinięcia struktur na płaszczyźnie europejskiej, krajowej oraz, w razie potrzeby, regionalnej lub lokalnej, aby zrealizować cele Programu i uzyskać jak największe korzyści z działań prowadzonych w ramach Programu.
   3.   Komisja i kraje uczestniczące podejmują odpowiednie środki w celu promowania uznawania kształcenia pozaformalnego i nieformalnego dla młodzieży, na przykład poprzez dokumenty lub zaświadczenia, przy uwzględnieniu sytuacji krajowych, uznające doświadczenie nabyte przez beneficjentów i potwierdzające bezpośrednie uczestnictwo młodzieży lub osób pracujących z młodzieżą i w organizacjach młodzieżowych w jednym z działań prowadzonych w ramach Programu. Cel ten może zostać wzmocniony poprzez uzupełnienie innych działań wspólnotowych określonych w art. 11.
   4.   Komisja we współpracy z krajami uczestniczącymi zapewnia odpowiednią ochronę finansowych interesów Wspólnot poprzez wprowadzanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających środków, administracyjnych kontroli oraz sankcji.
   5.   Komisja i kraje uczestniczące zapewniają, aby działania wspierane w ramach Programu były przedmiotem odpowiedniej reklamy i informacji.
   6.   Kraje uczestniczące muszą:

               a)

               przyjąć niezbędne środki w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania Programu na szczeblu krajowym przy udziale stron zaangażowanych w rozmaite aspekty dotyczące młodzieży, zgodnie z krajową praktyką;

               b)

               utworzyć/wyznaczyć oraz monitorować krajowe agencje w związku z wykonywaniem działań w ramach Programu na płaszczyźnie krajowej, zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 i zgodnie z następującymi kryteriami:

                           (i)

                           instytucja utworzona lub wyznaczona jako krajowa agencja musi posiadać osobowość prawną lub być częścią organizacji posiadającej osobowość prawną (i podlegać prawu kraju uczestniczącego). Ministerstwo nie może być wyznaczone jako krajowa agencja;

                           (ii)

                           instytucja musi posiadać odpowiedni personel o stosownych kwalifikacjach do pracy w międzynarodowym środowisku współpracy, odpowiednią infrastrukturę i środowisko administracyjne umożliwiające uniknięcie konfliktu interesów;

                           (iii)

                           krajowa agencja musi być w stanie w stanie zastosować zasady zarządzania funduszem oraz warunki umowne ustanowione na szczeblu wspólnotowym;

                           (iv)

                           krajowa agencja musi posiadać wystarczające gwarancje finansowe (najlepiej od organu publicznego) oraz administracyjną zdolność odpowiednią do wielkości środków wspólnotowych, którymi będzie musiała zarządzać;

               c)

               przyjąć odpowiedzialność za należyte zarządzanie przez krajowe agencje, o których mowa w lit. b), środkami przekazanymi im na poszczególne projekty. W szczególności odpowiadają one za zapewnienie, aby krajowe agencje przestrzegały zasad przejrzystości, równego traktowania i niekumulowania środków z innymi wspólnotowymi źródłami finansowania, oraz za wypełnienie obowiązku odzyskiwania wszelkich środków należnych od beneficjentów;

               d)

               przyjąć niezbędne środki w celu zapewnienia kontroli i nadzoru nad finansami krajowych agencji, o których mowa w lit. b), w szczególności:

                           (i)

                           dostarczyć Komisji, przed rozpoczęciem prac krajowej agencji, niezbędnych dowodów potwierdzających, że w krajowej agencji, zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami, istnieją i funkcjonują stosowne procedury, systemy nadzorujące, systemy i procedury księgowe do celów przyznawania kontraktów i dotacji;

                           (ii)

                           na koniec każdego roku obrachunkowego dostarczyć Komisji dowód wiarygodności systemów i procedur finansowych krajowych agencji oraz dokładności ich rozliczeń;

                           (iii)

                           przyjąć odpowiedzialność za wszelkie nieodzyskane środki finansowe w przypadku jakiejkolwiek nieprawidłowości, zaniedbania lub oszustwa ze strony agencji krajowych, o których mowa w lit. b), które stanowiłyby dla Komisji podstawę do wszczęcia działań służących odzyskaniu środków od agencji krajowej.

         7.   W ramach procedury, o której mowa w art. 10 ust. 1, Komisja może sporządzić wytyczne dla każdego z działań określonych w załączniku w celu dostosowania Programu do wszelkich zmian priorytetów europejskiej współpracy w dziedzinie młodzieży.
   Artykuł 9
   Komitet
   1.   Komisję wspomaga komitet.
   2.   W przypadku odwołania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
   Długość okresu, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE, ustala się na dwa miesiące.
   3.   W przypadku odwołania do niniejszego ustępu stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
   4.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
   Artykuł 10
   Środki wykonawcze
   1.   Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji, dotyczące poniższych zagadnień, przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9 ust. 2:

               a)

               ustalenia dotyczące wykonania Programu, w tym roczny plan prac;

               b)

               ogólna równowaga pomiędzy różnymi działaniami w ramach Programu;

               c)

               odnośnie do finansowania, kryteria (np. populacja młodzieży, PKB oraz geograficzna odległość pomiędzy krajami) stosowane do ustalenia orientacyjnego podziału pomiędzy państwa członkowskie środków na działania zarządzane w sposób zdecentralizowany;

               d)

               monitorowanie umowy, o której mowa w pkt 4.2 załącznika, w tym rocznego planu prac i sprawozdania rocznego Europejskiego Forum Młodzieży;

               e)

               ustalenia w zakresie oceny Programu;

               f)

               ustalenia do celów poświadczania uczestnictwa danej młodzieży w Programie;

               g)

               ustalenia dotyczące dostosowania działań w ramach Programu, o których mowa w art. 8 ust. 7.

         2.   Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji, dotyczące wszelkich innych zagadnień, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 9 ust. 3.
   Artykuł 11
   Komplementarność z innymi działaniami wspólnotowymi
   1.   Komisja zapewnia komplementarność pomiędzy Programem a działaniami wspólnotowymi w innych dziedzinach, obejmujących w szczególności edukację, kształcenie zawodowe, kulturę, postawę obywatelską, sport, języki, zatrudnienie, zdrowie, badania naukowe, przedsiębiorczość, działanie zewnętrzne UE, integrację społeczną, równość płci i walkę z dyskryminacją.
   2.   Program może dzielić zasoby z innymi instrumentami wspólnotowymi, w przypadkach gdy są one do siebie podobne, w celu realizacji działań, które odpowiadają celom wspólnym dla Programu i dla tych instrumentów.
   3.   Komisja i państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na te działania w ramach Programu, które przyczyniają się do formułowania celów w innych dziedzinach działań wspólnotowych, takich jak edukacja, kształcenie zawodowe, kultura i sport, języki, integracja społeczna, równość płci i walka z dyskryminacją.
   Artykuł 12
   Komplementarność z polityką i instrumentami krajowymi
   1.   Kraje uczestniczące mogą wystąpić do Komisji o prawo przyznawania znaku europejskiego dla krajowych, regionalnych lub lokalnych działań podobnych do tych, o których mowa w art. 4.
   2.   Kraj uczestniczący może oddać do dyspozycji beneficjentów środki krajowe, które będą zarządzane zgodnie z zasadami Programu i wykorzystywać w tym celu zdecentralizowane struktury Programu, o ile zapewni finansowanie tych struktur na zasadach komplementarności i proporcjonalności.
   Artykuł 13
   Ogólne przepisy finansowe
   1.   Budżet na wykonanie niniejszego Programu w okresie, o którym mowa w art. 1, ustala się niniejszym na kwotę 885 000 000 EUR.
   2.   Wartość przyznanych rocznych środków jest zatwierdzana przez organ budżetowy w ramach limitów ram finansowych.
   Artykuł 14
   Przepisy finansowe dotyczące beneficjentów
   1.   Beneficjentami Programu mogą być osoby prawne i fizyczne.
   2.   Komisja może podjąć decyzję, zależnie od rodzaju beneficjentów oraz charakteru działań, o zwolnieniu ich z weryfikacji kompetencji i kwalifikacji zawodowych, wymaganych do zrealizowania działań lub programu pracy. Komisja przestrzega zasady proporcjonalności, określając wymogi w odniesieniu do kwoty wsparcia finansowego, uwzględniając charakterystykę odbiorców, ich wiek, charakter działania i kwotę wsparcia finansowego.
   3.   Zależnie od rodzaju działań pomoc finansowa może przyjąć formę dotacji lub stypendiów. Komisja może również przyznawać nagrody za działania lub projekty wykonane w ramach Programu. Zależnie od rodzaju działań można uzyskać zezwolenie na finansowanie poprzez stawkę ryczałtową lub na zastosowanie skali jednostek kosztów.
   4.   W przypadku dotacji na działania powinno się podpisać umowy w ciągu dwóch miesięcy od przyznania dotacji.
   5.   Dotacje operacyjne przyznawane w ramach Programu organizacjom działającym na płaszczyźnie europejskiej, określonym w art. 162 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (12), nie podlegają automatycznemu zmniejszeniu zgodnie z art. 113 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, w przypadku ponowienia.
   6.   Zgodnie z art. 54 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 Komisja może powierzyć zadania władzy publicznej, w szczególności zadania związane z wykonaniem budżetu, strukturom, o których mowa w art. 8 ust. 2 niniejszej decyzji.
   7.   Zgodnie z art. 38 ust. 1 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002 możliwość, o której mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, ma również zastosowanie do struktur we wszystkich krajach uczestniczących.
   Artykuł 15
   Nadzorowanie i ocena
   1.   Komisja zapewnia regularne nadzorowanie Programu odnośnie do jego celów. Nadzorowanie obejmuje sprawozdania, o których mowa w ust. 3, oraz działania szczególne. Konsultacje Komisji dotyczące tego nadzorowania obejmują młodzież.
   2.   Komisja zapewnia regularną, niezależną, zewnętrzną ocenę Programu.
   3.   Kraje uczestniczące przekazują Komisji do dnia 30 czerwca 2010 r. sprawozdanie z wykonania Programu i do dnia 30 czerwca 2015 r. sprawozdanie o rezultatach Programu.
   4.   Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów:

               a)

               okresowe sprawozdanie z oceny uzyskanych wyników oraz aspektów jakościowych i ilościowych w zakresie wykonania Programu, do dnia 31 marca 2011 r.;

               b)

               komunikat na temat kontynuowania Programu, do dnia 31 grudnia 2011 r.;

               c)

               sprawozdanie z oceny ex post do dnia 31 marca 2016 r.

         Artykuł 16
   Przepis przejściowy
   Działania rozpoczęte przed dniem 31 grudnia 2006 r. na podstawie decyzji nr 1031/2000/WE oraz decyzji nr 790/2004/WE, do ich zakończenia, nadal podlegają przepisom tych decyzji.
   W razie konieczności środki mogłyby być umieszczone w budżecie po 2013 r. w celu pokrycia wydatków na pomoc techniczną i administracyjną niezbędnych do umożliwienia zarządzania działaniami niesfinalizowanymi do dnia 31 grudnia 2013 r. Komitet, o którym mowa w art. 8 decyzji nr 1031/2000/WE, zastępuje się komitetem, o którym mowa w art. 9 niniejszej decyzji.
   Zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 środki odpowiadające dochodom pochodzącym ze zwrotów kwot wypłaconych omyłkowo mogą być udostępnione dla Programu zgodnie z decyzją nr 1031/2000/WE i decyzją nr 790/2004/WE.
   Artykuł 17
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 15 listopada 2006 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         J. BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         P. LEHTOMÄKI

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 234 z 22.9.2005, str. 46.

      (2)  Dz.U. C 71 z 22.3.2005, str. 34.

      (3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowisko Rady z dnia 24 lipca 2006 r. (Dz.U. C 251 E z 17.10.2006, str. 20) oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2006 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

      (4)  Dz.U. L 117 z 18.5.2000, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem Rady (WE) nr 885/2004 (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 1).

      (5)  Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 24.

      (6)  Dz.U. C 180 E z 31.7.2003, str. 145.

      (7)  Dz.U. C 168 z 13.7.2002, str. 2.

      (8)  Dz.U. C 115 z 15.5.2003, str. 1.

      (9)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (10)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str. 1.

      (11)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

      (12)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Działania prowadzone w celu realizacji ogólnych i szczególnych celów Programu stanowią wsparcie dla niewielkich projektów promujących aktywne uczestnictwo młodzieży, zapewniając widoczność działań europejskich i wpływ projektów.
      Uczestnictwo młodzieży w Programie nie wymaga żadnego szczególnego doświadczenia ani kwalifikacji, poza wyjątkowymi przypadkami.
      Program powinien być wprowadzany w życie w sposób uwzględniający potrzeby użytkowników.
      Program powinien wspierać ducha inicjatywy, przedsiębiorczości i kreatywności młodzieży, ułatwiać uczestnictwo w Programie mniej uprzywilejowanej młodzieży, w tym osób niepełnosprawnych, oraz zapewniać poszanowanie zasady równości kobiet i mężczyzn w uczestnictwie w Programie i promowanie równości kobiet i mężczyzn we wszystkich działaniach.
      Uczestnictwo w działaniach jest możliwe, o ile dostępna jest odpowiednia ochrona ubezpieczeniowa w celu zapewnienia ochrony młodzieży podczas realizacji działań Programu.
      DZIAŁANIA
      Działania można podzielić na następujące środki:
      Działanie 1 – Młodzież dla Europy
      Działanie to ma na celu wzmocnienie aktywnych postaw obywatelskich młodzieży oraz wzajemnego zrozumienia między młodymi ludźmi poprzez następujące środki:
      1.1.   Wymiana młodzieży
      Wymiana młodzieży umożliwia przyjęcie jednej lub kilku grup młodzieży przez grupę z innego kraju w celu wspólnej realizacji danego programu działań. Co do zasady, możliwość ta dotyczy młodzieży w wieku od 13 do 25 lat.
      Działania te, oparte na ponadnarodowym partnerstwie pomiędzy różnymi uczestnikami projektu, wymagają aktywnego uczestnictwa młodzieży i mają za zadanie umożliwienie jej odkrycia i uświadomienia sobie istnienia odmiennych realiów społecznych i kulturowych, wzajemne uczenie się i wzmocnienie poczucia obywatelstwa europejskiego. Wsparcie koncentruje się na wielostronnych działaniach w zakresie mobilności grupowej, ale nie wyklucza dwustronnych działań tego typu.
      Dwustronne wymiany grup są szczególnie uzasadnione, gdy chodzi o pierwsze działanie europejskie uczestników lub gdy grupy nie są liczne, lub są to grupy lokalne bez doświadczenia na poziomie europejskim. Wskazane są w szczególności wymiany mniej uprzywilejowanej młodzieży w celu zwiększenia jej uczestnictwa w Programie.
      Środek ten wspiera również działania przygotowawcze i następcze, mające na celu zwiększenie aktywnego uczestnictwa młodzieży w projektach, w szczególności działania, których celem jest zapewnienie młodzieży pomocy na płaszczyźnie językowej i międzykulturowej.
      1.2.   Wsparcie dla inicjatyw młodzieży
      Środek ten wspiera projekty, w ramach których młodzież aktywnie i bezpośrednio uczestniczy w działaniach przez nią samą zaplanowanych, w których odgrywa ona główne role, w celu rozwijania ducha inicjatywy, przedsiębiorczości i kreatywności. Działanie to jest, co do zasady, przeznaczone dla młodzieży pomiędzy 18. a 30. rokiem życia, aczkolwiek niektóre inicjatywy mogą dopuszczać udział młodzieży w wieku od 15. roku życia, pod warunkiem zapewnienia odpowiedniego nadzoru.
      Środek ten wspiera projekty grupowe stworzone na płaszczyźnie lokalnej, regionalnej i krajowej oraz zorganizowanie sieci podobnych projektów realizowanych w różnych krajach w celu wzmocnienia ich europejskiego charakteru oraz zwiększenia współpracy i wymiany doświadczeń pomiędzy młodzieżą.
      Szczególną uwagę zwraca się na mniej uprzywilejowaną młodzież.
      1.3.   Projekty w dziedzinie demokracji uczestniczącej
      Środek ten wspiera uczestnictwo młodzieży w życiu demokratycznym. Stosowne projekty i działania sprzyjają aktywnemu uczestnictwu młodzieży w życiu jej społeczności na płaszczyźnie lokalnej, regionalnej lub krajowej lub na poziomie międzynarodowym.
      Środek ten jest, co do zasady, adresowany do młodzieży w wieku 13–30 lat.
      Te projekty lub działania oparte są na międzynarodowym partnerstwie umożliwiającym tworzenie, na poziomie europejskim, wspólnego zasobu idei, doświadczeń i dobrych praktyk nabytych w następstwie realizacji projektów lub działań na płaszczyźnie lokalnej lub regionalnej, w celu zwiększenia uczestnictwa młodzieży na różnych płaszczyznach. Działania te mogą obejmować organizowanie projektów, których celem jest zasięganie opinii młodzieży na temat jej potrzeb i życzeń, mając na uwadze opracowanie nowego podejścia do aktywnego uczestnictwa młodzieży w demokratycznej Europie.
      Działanie 2 – Wolontariat europejski
      Wolontariat ma na celu rozwijanie solidarności i promowanie aktywnych postaw obywatelskich młodzieży oraz jej wzajemnego zrozumienia poprzez następujące środki:
      Młody wolontariusz uczestniczy w działalności non for profit i wykonywanej bez wynagrodzenia na rzecz społeczeństwa w kraju innym niż kraj jego miejsca zamieszkania. Wolontariat europejski nie może wywierać negatywnego wpływu na potencjalne lub istniejące płatne zatrudnienie, nie może też być postrzegany jako element zastępujący zatrudnienie.
      Wolontariat trwa co najmniej dwa miesiące do, maksymalnie, jednego roku. W należycie uzasadnionych przypadkach, w szczególności w celu ułatwienia uczestnictwa mniej uprzywilejowanej młodzieży, dopuszcza się krótsze okresy wolontariatu oraz projekty wolontariatu przewidujące udział grup młodzieży.
      Środek ten wspiera również projekty wolontariatu, które umożliwiają grupom młodzieży zbiorowe uczestnictwo w działaniach o zasięgu lokalnym, regionalnym, krajowym, europejskim lub międzynarodowym w szeregu dziedzin, np. kultura, sport, ochrona ludności, środowisko i pomoc na rzecz rozwoju.
      W wyjątkowych wypadkach, zależnie od zadań do wykonania lub sytuacji, w których korzysta się z pracy wolontariuszy, niektóre rodzaje projektów mogą wymagać selekcji kandydatów dysponujących specjalnymi umiejętnościami.
      Środek ten jest przeznaczony dla młodzieży pomiędzy 18. a 30. rokiem życia; aczkolwiek niektóre inicjatywy mogą dopuścić udział młodzieży w wieku od 16. roku życia, pod warunkiem zapewnienia odpowiedniego nadzoru.
      Środek ten pokrywa całość lub część wydatków wolontariusza, ubezpieczenie, utrzymanie i podróż oraz, w odpowiednich przypadkach, dodatek dla młodzieży mniej uprzywilejowanej.
      Wspiera on także działania dotyczące szkolenia i nauczania młodych wolontariuszy oraz działania koordynujące przeznaczone dla różnych partnerów, jak również inicjatywy mające na celu korzystanie z doświadczeń zdobytych przez młodzież w ramach Wolontariatu europejskiego.
      Państwa członkowskie i Komisja czuwają nad przestrzeganiem pewnych standardów jakościowych: wolontariat musi obejmować wymiar pozaformalnego kształcenia przejawiającego się przez działania pedagogiczne mające na celu przygotowanie młodzieży pod względem osobistym, międzykulturowym i technicznym, jak również przez stałe wsparcie osobiste. Za szczególnie istotne uważa się partnerstwo pomiędzy różnymi uczestnikami projektu, jak również zapobieganie ryzyku.
      Działanie 3 – Młodzież w świecie
      Działanie to ma na celu rozwój wzajemnego zrozumienia pomiędzy narodami w duchu otwarcia na świat, przyczyniając się jednocześnie do rozwoju wysokiej jakości systemów wspierających działania młodzieży w zainteresowanych krajach. Jest ono otwarte dla krajów partnerskich Programu.
      3.1.   Współpraca z krajami sąsiadującymi z UE
      Środek ten wspiera projekty realizowane przy udziale krajów partnerskich, z których każdy uważany jest za kraj sąsiadujący zgodnie z przepisami europejskiej polityki sąsiedztwa UE oraz zgodnie z warunkami określonymi w art. 5 ust. 2, jak również przy udziale Federacji Rosyjskiej i krajów Bałkanów Zachodnich, o ile spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. d).
      Wspiera on wymiany młodzieży, głównie wielostronne – chociaż dwustronne nie są wykluczone – które umożliwiają kilku grupom młodzieży pochodzącej z krajów uczestniczących oraz z krajów sąsiadujących spotykanie się i wspólny udział w programie działań.. Środek ten jest, co do zasady, przeznaczony dla młodzieży pomiędzy 13. a 25. rokiem życia. Działania te, oparte na ponadnarodowym partnerstwie pomiędzy różnymi uczestnikami projektu, wymagają wcześniejszego przeszkolenia kadry nadzorującej oraz aktywnego uczestnictwa młodzieży, mając za zadanie umożliwienie jej odkrycia i uświadomienie sobie istnienia odmiennych realiów społecznych i kulturowych. Działania mające na celu zwiększenie uczestnictwa młodzieży w projektach, w szczególności te, których zadaniem jest pomoc młodzieży na płaszczyźnie językowej i międzykulturowej, mają prawo ubiegać się o dofinansowanie.
      Pod warunkiem że w krajach sąsiadujących powstaną odpowiednie krajowe struktury zarządzające, inicjatywy indywidualne lub grupowe podejmowane w tych krajach na płaszczyźnie lokalnej, regionalnej lub krajowej mogą uzyskać wsparcie, jeśli będą realizowane łącznie z podobnymi inicjatywami w krajach uczestniczących w Programie. Są to działania zaplanowane przez samą młodzież, w których jest ona głównym uczestnikiem. Działanie to jest, co do zasady, przeznaczone dla młodzieży pomiędzy 18. a 30. rokiem życia, aczkolwiek niektóre inicjatywy dopuszczają udział młodzieży w wieku od 16. roku życia, pod warunkiem zapewnienia odpowiedniego nadzoru.
      Środek ten wspiera działania mające na celu wzmocnienie możliwości działania organizacji pozarządowych w dziedzinie młodzieży oraz łączenie ich w sieci, uznając znaczącą rolę, jaką organizacje te mogą odegrać w rozwoju społeczeństwa obywatelskiego w krajach sąsiadujących. Obejmuje on szkolenie osób pracujących z młodzieżą oraz w organizacjach młodzieżowych, jak również wymianę doświadczeń, wiedzy oraz dobrych praktyk pomiędzy nimi. Środek ten wspiera działania, które mogą prowadzić do tworzenia trwałych projektów i partnerstw wysokiej jakości.
      Środek ten wspiera również projekty stymulujące innowacyjność i jakość, mające na celu wprowadzenie, wdrażanie oraz promowanie innowacyjnych sposobów podejścia w dziedzinie młodzieży.
      Wsparcie finansowe można przydzielić działaniom obejmującym informowanie młodzieży oraz osób pracujących z młodzieżą i w organizacjach młodzieżowych.
      Środek ten wspiera również działania promujące współpracę w dziedzinie młodzieży z krajami sąsiadującymi, np. promowanie współpracy oraz wymianę pomysłów i dobrych praktyk w dziedzinie młodzieży, jak również inne środki służące promowaniu i rozpowszechnianiu rezultatów projektów i działań wspieranych w krajach realizujących program w dziedzinie młodzieży.
      3.2.   Współpraca z innymi krajami
      Środek ten wspiera współpracę w dziedzinie młodzieży, w szczególności wymianę dobrych praktyk z pozostałymi krajami partnerskimi.
      Wspiera on wymianę i szkolenie osób pracujących z młodzieżą i w organizacjach młodzieżowych, jak również rozwój partnerstw i sieci organizacji młodzieżowych.
      Wielostronne i dwustronne wymiany młodzieży pomiędzy tymi krajami a krajami uczestniczącymi w Programie można realizować na zasadzie tematycznej.
      Wsparcie finansowe przyznaje się działaniom wykazującym potencjalny efekt mnożnikowy.
      W ramach współpracy z krajami uprzemysłowionymi środek ten finansuje wyłącznie europejskich beneficjentów projektów.
      Działanie 4 – Systemy wsparcia młodzieży
      Działanie to ma na celu podnoszenie jakości struktur wsparcia dla młodzieży, wsparcie roli osób pracujących z młodzieżą i w organizacjach młodzieżowych, podnoszenie jakości Programu oraz popieranie obywatelskiego udziału młodzieży na płaszczyźnie europejskiej poprzez wspieranie organizacji aktywnych w dziedzinie młodzieży na płaszczyźnie europejskiej.
      4.1.   Wsparcie organizacji aktywnych w dziedzinie młodzieży na płaszczyźnie europejskiej
      Środek ten wspiera funkcjonowanie organizacji pozarządowych działających w dziedzinie młodzieży na płaszczyźnie europejskiej, realizujących cele w ogólnym interesie europejskim. Ich działania muszą przyczyniać się do uczestnictwa młodzieży w życiu publicznym i w społeczeństwie, jak również do rozwoju oraz realizowania działań w zakresie współpracy europejskiej w dziedzinie młodzieży w szerokim tego słowa znaczeniu.

                  —

                  musi funkcjonować zgodnie z prawem co najmniej od roku,

                  —

                  musi prowadzić działalność nienastawioną na osiąganie zysków,

                  —

                  musi mieć siedzibę w jednym z krajów uczestniczących, zgodnie z art. 5 ust. 1 lub w jednym z wybranych krajów Europy Wschodniej (np. na Białorusi, w Mołdawii, Federacji Rosyjskiej, na Ukrainie),

                  —

                  musi działać na płaszczyźnie europejskiej, indywidualnie lub w sposób skoordynowany z innymi stowarzyszeniami, a jej struktura i działalność muszą obejmować co najmniej osiem krajów uczestniczących; może to być europejska sieć reprezentująca organizacje działające na rzecz młodzieży,

                  —

                  jej działalność musi być zgodna z zasadami, na których opiera się działalność Wspólnoty w dziedzinie młodzieży,

                  —

                  może to być organizacja prowadząca działalność wyłącznie na rzecz młodzieży lub organizacja o szerszych celach, częściowo tylko działająca na rzecz młodzieży,

                  —

                  musi angażować młodzież w zarządzanie działaniami realizowanymi na jej rzecz.

            Beneficjenci są wybierani na podstawie zaproszeń do składania wniosków. Z wybranymi organizacjami mogą zostać zawarte wieloletnie umowy ramowe o partnerstwie. Takie umowy ramowe nie wykluczają jednak ogłaszania corocznych wezwań do składania wniosków dla dodatkowych beneficjentów.

                  —

                  przedstawianie poglądów i zainteresowań młodzieży w całej ich różnorodności na płaszczyźnie europejskiej,

                  —

                  programy wymian młodzieżowych i wolontariat,

                  —

                  nieformalne i kształcenie oraz programy działalności młodzieżowej,

                  —

                  promowanie uczenia się i zrozumienia międzykulturowego,

                  —

                  dyskusje na temat zagadnień europejskich, polityk UE lub polityk dotyczących młodzieży,

                  —

                  rozpowszechnianie informacji o działaniu wspólnotowym,

                  —

                  działania promujące uczestnictwo i inicjatywę młodzieży.

            W celu określenia dotacji operacyjnych w ramach tego środka uwzględnia się wyłącznie koszty niezbędne dla właściwego przebiegu normalnej działalności wybranej organizacji, w szczególności koszty osobowe, koszty ogólne (czynsz, opłaty za nieruchomości, wyposażenie, materiały biurowe, telekomunikacja, koszty pocztowe itp.), koszty wewnętrznych zebrań oraz koszty publikacji, informacji i rozpowszechniania.
      Dotacja jest przyznawana z należytym poszanowaniem niezależności organizacji w wyborze jej członków oraz jej autonomii w szczegółowym określaniu swej działalności.
      Co najmniej 20 % budżetu odnośnych organizacji pokrywa się ze źródeł innych niż wspólnotowe.
      4.2.   Wsparcie dla Europejskiego Forum Młodzieży

                  —

                  niezależność Forum w wyborze członków gwarantująca możliwie najszerszą reprezentację różnych rodzajów organizacji młodzieżowych,

                  —

                  autonomia Forum w zakresie szczegółowego określania jego działalności,

                  —

                  możliwie jak najszersze włączanie w działalność Forum organizacji młodzieżowych niebędących jego członkami oraz młodzieży niezrzeszonej,

                  —

                  aktywny udział Forum w zachodzących w polityce procesach dotyczących młodzieży na płaszczyźnie europejskiej, w szczególności poprzez udzielanie odpowiedzi instytucjom europejskim, kiedy zasięgają one opinii społeczeństwa obywatelskiego oraz poprzez wyjaśnianie swym członkom poglądów przyjmowanych przez te instytucje.

            Do ubiegania się o dotacje kwalifikują się wydatki Forum obejmujące koszty operacyjne i wydatki poniesione w celu realizacji jego działań. Z uwagi na konieczność zapewnienia ciągłości działalności Forum, roczne środki na realizację Programu przyznawane Forum nie są niższe niż 2 mln EUR.
      Dotacje mogą być przyznane Europejskiemu Forum Młodzieży po otrzymaniu odpowiedniego planu prac i budżetu. Dotacje mogą być przyznawane co roku lub mogą być odnawialne na podstawie umowy ramowej o partnerstwie z Komisją.
      Co najmniej 20 % budżetu Forum pokrywa się ze źródeł innych niż wspólnotowe.

                  —

                  reprezentowanie organizacji młodzieżowych wobec UE,

                  —

                  koordynowanie stanowisk jego członków wobec UE,

                  —

                  przekazywanie informacji dotyczących młodzieży instytucjom europejskim,

                  —

                  przekazywanie informacji uzyskanych z UE krajowym radom młodzieży oraz organizacjom pozarządowym,

                  —

                  promowanie i przygotowywanie uczestnictwa młodzieży w życiu demokratycznym,

                  —

                  udział w nowych ramach współpracy w dziedzinie młodzieży utworzonych na płaszczyźnie UE,

                  —

                  przyczynianie się do rozwoju polityk dotyczących młodzieży, możliwości zatrudnienia i kształcenia młodzieży oraz do przekazywania informacji dotyczących młodzieży, jak również do rozwoju struktur przedstawicielskich młodzieży w całej Europie,

                  —

                  udział w dyskusjach i rozważaniach na temat młodzieży w Europie i w innych rejonach świata oraz na temat działań wspólnoty na rzecz młodzieży.

            4.3.   Szkolenie i łączenie w sieci osób pracujących z młodzieżą i organizacji młodzieżowych
      Środek ten wspiera szkolenie osób pracujących z młodzieżą i w organizacjach młodzieżowych w tej dziedzinie, w szczególności kierowników projektów, doradców ds. młodzieży oraz osób nadzorujących realizację tych projektów. Wspiera również wymianę doświadczeń, wiedzy i dobrych praktyk pomiędzy osobami pracującymi z młodzieżą a osobami pracującymi w organizacjach młodzieżowych, jak również działania, które mogą prowadzić do utworzenia trwałych projektów, partnerstw i sieci wysokiej jakości. Uwzględnia się tutaj staże typu „job shadowing” (praktykanci mają możliwość podpatrywania swego mentora pracującego na określonym stanowisku).
      Należy zwrócić szczególną uwagę na działania wspierające uczestnictwo młodzieży mającej największe trudności w uczestniczeniu w działaniach wspólnotowych.
      4.4.   Projekty stymulujące innowacyjność i jakość
      Środek ten wspiera projekty mające na celu wprowadzanie, wdrażanie i promowanie innowacyjnych sposobów podejścia w dziedzinie młodzieży. Takie innowacyjne aspekty mogą odnosić się do treści i celów, zgodnie z ewolucją ram współpracy europejskiej w dziedzinie młodzieży, uczestnictwa partnerów pochodzących z różnych środowisk lub rozpowszechniania informacji.
      4.5.   Działania obejmujące informowanie młodzieży oraz osób pracujących z młodzieżą i w organizacjach młodzieżowych
      Środek ten wspiera działania informacyjne i komunikacyjne adresowane do młodzieży poprzez lepszy dostęp do stosownych służb informacyjnych i komunikacyjnych, tak aby zwiększyć jej udział w życiu publicznym i ułatwić realizację jej możliwości pełnienia roli aktywnych i odpowiedzialnych obywateli. W tym celu wspierane będą takie działania na płaszczyźnie europejskiej i krajowej, które poprawiają dostęp młodzieży do służb informacyjnych i komunikacyjnych oraz zwiększają ilość przekazywanych informacji wysokiej jakości, jak również udział młodzieży w przygotowaniu i rozpowszechnianiu informacji.
      Środek ten przyczynia się na przykład do rozwoju europejskich, krajowych, regionalnych i lokalnych portali młodzieżowych mających na celu rozpowszechnianie informacji przeznaczonych szczególnie dla młodzieży przy użyciu wszelkiego rodzaju kanałów informacyjnych, zwłaszcza tych, z których młodzież korzysta najczęściej. Może również wspierać środki promujące zaangażowanie młodzieży w przygotowanie i rozpowszechnianie zrozumiałych, przyjaznych dla odbiorcy i ukierunkowanych rad i produktów informacyjnych, aby poprawić jakość informacji oraz dostęp do nich dla wszystkich młodych ludzi. Wszystkie publikacje przestrzegają zasady równości i różnorodności.
      4.6.   Partnerstwo
      Środek ten przeznaczony jest do finansowania partnerstw z organizacjami regionalnymi lub lokalnymi w celu rozwijania projektów długoterminowych łączących różne środki w ramach Programu. Finansowanie skupia się na projektach i działaniach koordynacyjnych.
      4.7.   Wsparcie dla struktur Programu
      Środek ten zapewnia finansowanie struktur, o których mowa w art. 8 ust. 2, w szczególności agencji krajowych.. Środek ten zapewnia również finansowanie organizacji stowarzyszonych, takich jak koordynatorzy krajowi, biblioteki dydaktyczne, sieć EURODESK, Eurośródziemnomorska Platforma Młodzieży oraz stowarzyszenia młodych europejskich wolontariuszy – działających w charakterze organów wykonawczych na płaszczyźnie krajowej – w pełnej zgodności z art. 54 ust. 2 lit. c) oraz ust. 3 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.
      4.8.   Zwiększanie wartości Programu
      Komisja może organizować seminaria, sympozja lub zebrania w celu ułatwienia realizacji Programu oraz podejmować wszelkie stosowne działania informacyjne, publikacyjne i rozpowszechniające, jak również prowadzić nadzór nad Programem i dokonywać jego oceny. Takie działania mogą być finansowane za pomocą dotacji otrzymywanych w drodze zamówień publicznych lub organizowane i finansowane bezpośrednio przez Komisję.
      Działanie 5 – Wsparcie europejskiej współpracy w dziedzinie młodzieży
      Działanie to ma na celu promowanie współpracy europejskiej w dziedzinie młodzieży.
      5.1.   Spotkania młodzieży i osób odpowiedzialnych za politykę dotyczącą młodzieży
      Środek ten wspiera współpracę, seminaria i zorganizowany dialog pomiędzy młodzieżą, osobami pracującymi z młodzieżą a osobami pracującymi w organizacjach młodzieżowych oraz osobami odpowiedzialnymi za politykę dotyczącą młodzieży. Działania te obejmują w szczególności promowanie współpracy oraz wymianę pomysłów i dobrych praktyk w dziedzinie młodzieży, konferencje organizowane przez Prezydencje UE, a także inne środki mające na celu wykorzystywanie i rozpowszechnianie wyników projektów i wyników działań Wspólnoty w dziedzinie młodzieży.
      Środek ten obejmuje Europejski Tydzień Młodzieży, który może obejmować wydarzenia w państwach członkowskich i na szczeblu europejskim dotyczące pracy instytucji europejskich, dialogu pomiędzy decydentami europejskimi a młodzieżą oraz uznania dla projektów wysokiej jakości wspieranych przez Program.
      Środek ten może, w szczególności, wspierać cele realizowane poprzez otwartą metodę koordynacji w dziedzinie młodzieży oraz Europejski Pakt na rzecz Młodzieży oraz współpracę pomiędzy krajowymi i międzynarodowymi młodzieżowymi formami działalności wolontariatu.
      5.2.   Wsparcie działań prowadzących do lepszego zrozumienia młodzieży i wiedzy na jej temat
      Środek ten wspiera konkretne projekty zmierzające do określenia obecnego stanu wiedzy na temat priorytetów w dziedzinie młodzieży zdefiniowanych w ramach otwartej metody koordynacji, jak również projekty mające na celu ich uzupełnienie i aktualizację lub ułatwienie dostępu do nich.
      Ma on również na celu wspieranie rozwoju metod analizy i porównywania wyników badań oraz zagwarantowanie ich jakości.
      Program może również wspierać tworzenie sieci różnych uczestników działań w dziedzinie młodzieży.
      5.3.   Współpraca z organizacjami międzynarodowymi
      Działanie to można wykorzystać celem wspierania współpracy UE z organizacjami międzynarodowymi działającymi w dziedzinie młodzieży, w szczególności z Radą Europy, Organizacją Narodów Zjednoczonych lub jej wyspecjalizowanymi instytucjami.
      INFORMOWANIE
      W celu przedstawienia przykładów dobrych praktyk i projektów modelowych stworzona zostanie baza danych zawierająca informacje na temat istniejących pomysłów dotyczących działalności młodzieżowej na szczeblu europejskim.
      Komisja udostępni przewodnik wyjaśniający cele, zasady i procedury Programu, a w szczególności prawa i obowiązki przyjmowania dotacji.
      ZARZĄDZANIE PROGRAMEM
      Minimalne alokacje
      Z zastrzeżeniem art. 13, minimalne kwoty przyznawane na poszczególne działania, w stosunku do koperty finansowej przedstawionej w tym artykule, są następujące:
      Działanie 1: Młodzież dla Europy 30 %
      Działanie 2: Wolontariat europejski 23 %
      Działanie 3: Młodzież w świecie 6 %
      Działanie 4: Systemy wsparcia młodzieży 15 %
      Działanie 5: Wsparcie europejskiej współpracy w dziedzinie młodzieży 4 %
      Budżet Programu może również pokrywać wydatki związane z działaniami przygotowawczymi, monitorującymi, kontrolnymi i oceniającymi, które są bezpośrednio niezbędne do zarządzania Programem i do realizacji jego celów, w szczególności badań, zebrań, działań informacyjnych i publikacyjnych, wydatków związanych z sieciami informatycznymi do celów wymiany informacji, jak również wszelkie inne wydatki administracyjne i wydatki na wsparcie techniczne zatwierdzone przez Komisję do celów zarządzania Programem.
      KONTROLE I AUDYTY
      Dla projektów wybranych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 3 niniejszej decyzji, stworzony został system wyrywkowej kontroli.
      Beneficjenci dotacji zachowują do dyspozycji Komisji dowody dokumentujące wszystkie wydatki poniesione przez okres pięciu lat od daty ostatniej płatności. Muszą zapewnić, że, w stosownych przypadkach, dowody przechowywane przez partnerów lub członków są udostępniane Komisji.
      Komisja może przeprowadzić audyt w zakresie wykorzystania dotacji bezpośrednio przy pomocy swych pracowników lub za pośrednictwem jakiejkolwiek kompetentnej instytucji zewnętrznej przez nią wybranej. Kontrole te mogą być przeprowadzane przez cały okres obowiązywania umowy oraz przez okres pięciu lat od daty wypłaty pozostałej części dotacji. W stosownych przypadkach wyniki takiej kontroli mogą skłonić Komisję do podjęcia decyzji o żądaniu zwrotu wypłaconych dotacji.
      Pracownicy Komisji oraz osoby z zewnątrz upoważnione przez Komisję mają odpowiedni dostęp do biur beneficjentów, jak również do wszelkich informacji, w tym również w postaci elektronicznej, niezbędnych do celów prowadzenia takiej kontroli.
      Trybunał Obrachunkowy oraz Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) powinni dysponować tymi samymi prawami co Komisja, w szczególności w zakresie dostępu.
      Decyzje Komisji, podjęte na mocy art. 10, umowy z krajowymi agencjami, porozumienia z uczestniczącymi państwami trzecimi, jak również związane z nimi porozumienia i umowy, powinny przewidywać, w szczególności, prowadzenie przez Komisję lub upoważnionego przez nią przedstawiciela, Biuro OLAF i Trybunał Obrachunkowy, kontroli i audytów finansowych, w razie potrzeby na miejscu. Kontroli podlegają agencje krajowe lub, w razie potrzeby, beneficjenci dotacji.
      Komisja może również przystąpić do kontroli na miejscu, zgodnie z rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (1).
      Dla działań wspólnotowych, o których mowa w niniejszej decyzji, pojęcie „nieprawidłowości”, o której mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (2), oznacza jakiekolwiek naruszenie przepisów prawa wspólnotowego lub jakiekolwiek niewykonanie zobowiązania umownego wynikające z działania lub zaniedbania przez stronę, które spowodowało lub mogło spowodować szkodę w ogólnym budżecie Unii Europejskiej lub w budżetach przez Wspólnoty zarządzanych, z powodu nieuzasadnionego wydatku.

         (1)  Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.

         (2)  Dz.U. L 312 z 23.12 1995, str. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 9 czerwca 1986 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego, zmienionej Protokołem załączonym do Aktu Końcowego Konferencji Pełnomocników Państw — Stron Konwencji, podpisanego w Paryżu dnia 10 lipca 1984 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

31986D0238

Dziennik Urzędowy L 162 , 18/06/1986 P. 0033 - 0033 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 11 P. 0261  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 11 P. 0261

		Decyzja Radyz dnia 9 czerwca 1986 r.w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego, zmienionej Protokołem załączonym do Aktu Końcowego Konferencji Pełnomocników Państw — Stron Konwencji, podpisanego w Paryżu dnia 10 lipca 1984 r.(86/238/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:istnieje potrzeba międzynarodowego uregulowania zarządzania i ochrony gatunków migrujących żyjących w Oceanie Atlantyckim i przyległych do niego morzach;w tym celu dnia 14 maja 1966 r. podpisano Międzynarodową konwencję o ochronie tuńczyka atlantyckiego, która weszła w życie dnia 21 marca 1969 r.;dnia 10 lipca 1984 r. na zakończenie Konferencji Pełnomocników, Państwa — Strony Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego podpisały Akt Końcowy, którego Załącznik stanowi Protokół zmieniający Konwencję w taki sposób, aby umożliwić Wspólnocie przystąpienie do niej;Protokół musi zostać zatwierdzony, ratyfikowany lub przyjęty przez wszystkie Umawiające się Strony Konwencji;Protokół wejdzie w życie trzydziestego dnia po złożeniu do depozytu ostatniego dokumentu zatwierdzenia, ratyfikacji lub przyjęcia u dyrektora Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa;Wspólnota musi przystąpić do Konwencji, aby stać się jej Umawiającą się Stroną od dnia wejścia w życie Protokołu,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się przystąpienie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej do Konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego, zmienionej Protokołem załączonym do Aktu Końcowego Konferencji Pełnomocników Państw — Stron Konwencji, podpisanego w Paryżu dnia 10 lipca 1984 r.Teksty Konwencji, Aktu Końcowego oraz załączonego do niego Protokołu są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady składa dokument przystąpienia do depozytu u dyrektora Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa zgodnie z art. XIV ust. 2 i 4 Konwencji [3].Sporządzono w Luksemburgu, dnia 9 czerwca 1986 r.W imieniu RadyG. M. V. van AardennePrzewodniczący[1] Dz.U. C 349 z 31.12.1985, str. 1.[2] Dz.U. C 68 z 24.3.1986, str. 166.[3] Data wejścia w życie Konwencji w odniesieniu do Wspólnoty zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.--------------------------------------------------


title: 2008/780/WE: Decyzja Rady z dnia 29 września 2008 r. dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Porozumienia w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego

text:
               9.10.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 268/27

      DECYZJA RADY

   z dnia 29 września 2008 r.
   dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Porozumienia w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego
   (2008/780/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wspólnota posiada kompetencje w zakresie przyjmowania środków ochrony zasobów rybołówstwa i zarządzania nimi oraz upoważniona jest do zawierania porozumień z innymi krajami oraz organizacjami międzynarodowymi.

               (2)

               Wspólnota jest Umawiającą się Stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, która wymaga od wszystkich członków społeczności międzynarodowej współpracy w działaniu na rzecz ochrony biologicznych zasobów mórz i zarządzania nimi.

               (3)

               Wspólnota i jej państwa członkowskie ratyfikowały Porozumienie w sprawie wprowadzenia w życie postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony rozproszonych zasobów rybnych oraz zasobów rybnych o wysokiej migracji i zarządzania nimi.

               (4)

               Wspólnota od początku uczestniczyła w procesie negocjacji Porozumienia w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego (SIOFA) i odegrała aktywną i konstruktywną rolę w procesie zakończonym przyjęciem porozumienia podczas konferencji dyplomatycznej w Rzymie w dniu 7 lipca 2006 r.

               (5)

               SIOFA zostało otwarte do podpisu w dniu 7 lipca 2006 r. oraz podpisane przez Wspólnotę w tym dniu zgodnie z decyzją Rady 2006/496/WE (1).

               (6)

               Flota Wspólnoty dokonuje połowów na obszarze objętym porozumieniem i w interesie Wspólnoty leży odegranie skutecznej roli we wprowadzaniu porozumienia w życie.

               (7)

               Należy zatem zatwierdzić wyżej wymienione porozumienie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego (2).
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do złożenia dokumentu zatwierdzenia Dyrektorowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa, działającemu jako depozytariusz porozumienia zgodnie z art. 25 porozumienia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 29 września 2008 r.

            W imieniu Rady

         M. BARNIER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 196 z 18.7.2006, s. 14.

      (2)  Dz.U. L 196 z 18.7.2006, s. 15.


title: 2005/347/WE: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako przewidującej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek

text:
               30.4.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 110/40

      DECYZJA RADY

   z dnia 22 grudnia 2004 r.
   w sprawie zawarcia Umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako przewidującej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek
   (2005/347/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności art. 94 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy, ust. 3 akapit pierwszy oraz ust. 4,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 16 października 2001 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z księstwem Monako w sprawie umowy, umożliwiającego zapewnienie przez to państwo, przyjęcia środków równoważnych do tych, jakie muszą być stosowane wewnątrz Wspólnoty w celu zapewnienia skutecznego opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek.

               (2)

               Tekst umowy, wynikający z negocjacji, jest zgodny z wytycznymi negocjacyjnymi przyjętymi przez Radę. Temu dokumentowi towarzyszy Protokół Ustaleń między Wspólnotą Europejską, a Księstwem Monako. Obydwa teksty są załączone do decyzji 2005/35/WE (2).

               (3)

               Zastosowanie przepisów dyrektywy 2003/48/WE (3) zależy od zastosowania przez Księstwo Monako środków równoważnych do tych, które przewiduje wymieniona dyrektywa, zgodnie z umową zawartą przez to państwo ze Wspólnotą Europejską.

               (4)

               Zgodnie z decyzją 2005/35/WE, i z zastrzeżeniem przyjęcia w późniejszym terminie decyzji w sprawie zawarcia umowy, umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej dnia 7 grudnia 2004 r.

               (5)

               Należy zatwierdzić w imieniu Wspólnoty umowę oraz Protokół Ustaleń, który jej towarzyszy.

               (6)

               Niezbędne jest zaplanowanie prostej i łatwej procedury dla ewentualnych dostosowań załączników I i II do umowy.

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako przewidującą środki równoważne do tych przewidzianych w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek oraz Protokół Ustaleń, który jej towarzyszy.
   Tekst umowy i Protokołu Ustaleń jest załączony do niniejszej decyzji (4).
   Artykuł 2
   Komisja jest upoważniona, w imieniu Wspólnoty, do zatwierdzenia zmian do załączników do umowy, zapewniających ich zgodność z danymi dotyczącymi właściwych organów, pochodzącymi z notyfikacji przewidzianych w art. 5 lit. a) dyrektywy 2003/48/WE oraz z danymi znajdującymi się w jej załączniku.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, przystępuje do notyfikacji przewidzianej w art. 16 ust. 1 umowy (5).
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2004 r.

            W imieniu Rady

         C. VEERMAN

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 2 grudnia 2004 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 19 z 21.1.2005, str. 53.

      (3)  Dz.U. L 157 z 26.6.2003, str. 38. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/66/WE (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 35).

      (4)  Dz.U. L 19 z 21.1.2005, str. 55.

      (5)  Sekretariat Generalny Rady zapewni, że data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.


title: 2008/846/WE: Decyzja Rady z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów z Włoch

text:
               12.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 301/12

      DECYZJA RADY

   z dnia 4 listopada 2008 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów z Włoch
   (2008/846/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Włoch,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r.

               (2)

               W związku z wygaśnięciem mandatu pana Fabia GAVY zwolniło się stanowisko członka Komitetu Regionów,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r., na członka Komitetu Regionów zostaje niniejszym mianowana:
   pani Maria Luisa COPPOLA, Consigliere regionale – Assessore, Regione Veneto.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 4 listopada 2008 r.

            W imieniu Rady

         C. LAGARDE

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.