title: 2007/545/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 23 lipca 2007 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Danii

text:
               2.8.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 201/14

      DECYZJA RADY

   z dnia 23 lipca 2007 r.
   w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z Danii
   (2007/545/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
   uwzględniając decyzję Rady 2006/703/WE, Euratom z dnia 16 października 2006 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1) z Danii na okres od dnia 21 września 2006 r. do dnia 20 września 2010 r.,
   uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Danii,
   uwzględniając opinię Komisji,
   a także mając na uwadze, że stanowisko pochodzącego z Danii członka Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zwolniło się w związku z rezygnacją pana Henrika FALLESENA,
   STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Pani Sinne ALSING CONAN zostaje mianowana członkiem Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, na miejsce pana Henrika FALLESEN na okres pozostający do końca kadencji, tj. do dnia 20 września 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lipca 2007 r.

            W imieniu Rady

         L. AMADO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 291 z 21.10.2006, str. 33.


title: Decyzja Rady z dnia 25 kwietnia 2002 r. dotycząca bezpieczeństwa w związku z meczami piłki nożnej o charakterze międzynarodowym

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0348

Dziennik Urzędowy L 121 , 08/05/2002 P. 0001 - 0003

		Decyzja Radyz dnia 25 kwietnia 2002 r.dotycząca bezpieczeństwa w związku z meczami piłki nożnej o charakterze międzynarodowym(2002/348/WSiSW)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2 lit. c),uwzględniając inicjatywę Królestwa Belgii,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Zgodnie z warunkami art. 29 Traktatu celem Unii Europejskiej jest zapewnienie obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa w ramach przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości poprzez rozwój wspólnego działania między Państwami Członkowskimi w obszarze współpracy policyjnej.(2) W wyniku różnych międzynarodowych i europejskich zawodów oraz znacznej ilości podróżujących kibiców piłka nożna przybiera charakter coraz bardziej międzynarodowy w swej skali. Międzynarodowa skala piłki nożnej czyni niezbędnym zapewnienie bezpieczeństwa w związku z meczami piłki nożnej w sposób wykraczający poza granice krajów.(3) Piłka nożna powinna być traktowana nie tylko jako potencjalne źródło problemów dotyczących naruszenia prawa oraz porządku lub bezpieczeństwa publicznego, ale jako wydarzenie, które pomimo potencjalnego ryzyka, musi być dobrze obsługiwane.(4) W szczególności do celów zwalczania i zapobiegania przemocy związanej z piłką nożną niezbędna jest wymiana informacji, tak by właściwe władze policyjne oraz władze w Państwach Członkowskich mogły poczynić odpowiednie przygotowania i odpowiednio zareagować.(5) W celu wymiany informacji w odniesieniu do wydarzeń związanych z piłką nożną oraz mając na uwadze niezbędną międzynarodową współpracę policyjną w zakresie meczów piłki nożnej o charakterze międzynarodowym jest bardzo ważne, by utworzyć narodowy punkt informacyjny o charakterze policyjnym dla piłki nożnej w każdym Państwie Członkowskim.(6) Uwzględniając przyjęcie przez Radę Europy następujących aktów prawnych: Konwencji z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, Zalecenia nr R(87)15 z dnia 17 września 1987 r. Komitetu Ministrów regulującego wykorzystanie danych osobowych w sektorze policji oraz Konwencji Europejskiej z dnia 19 sierpnia 1985 r. w sprawie aktów przemocy wśród widzów wydarzeń sportowych, w szczególności meczów piłki nożnej.(7) Dnia 26 maja 1997 r. Rada przyjęła wspólne działanie 97/339/WSiSW w odniesieniu do współpracy w zakresie prawa oraz porządku i bezpieczeństwa publicznego [2], a dnia 9 czerwca 1997 r. rezolucję w sprawie przeciwdziałania i ograniczania chuligaństwa kibiców piłki nożnej poprzez politykę wymiany doświadczeń, wykluczanie ze stadionów oraz politykę medialną [3].(8) Ponadto dnia 6 grudnia 2001 r. Rada przyjęła rezolucję zawierającą podręcznik zaleceń dla międzynarodowej współpracy policyjnej oraz środków stosowanych w celu przeciwdziałania oraz kontroli przemocy oraz zakłóceń w odniesieniu do meczów piłki nożnej o charakterze międzynarodowym, w których uczestniczy co najmniej jedno Państwo Członkowskie [4],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Ustanawianie narodowych punktów informacyjnych dla piłki nożnej1. Każde Państwo Członkowskie ustanawia bądź wyznacza narodowy punkt informacyjny o charakterze policyjnym dla piłki nożnej.2. Na mocy niniejszej decyzji każde Państwo Członkowskie notyfikuje pisemnie Sekretariatowi Generalnemu Rady szczegółowe informacje dotyczące swojego narodowego punktu informacyjnego dla piłki nożnej oraz wszelkie kolejne zmiany. Sekretariat Generalny Rady publikuje te informacje w Dzienniku Urzędowym.3. Narodowy punkt informacyjny dla piłki nożnej działa jako bezpośredni, centralny punkt informacyjny dla wymiany istotnych informacji oraz dla ułatwiania międzynarodowej współpracy policyjnej w zakresie meczów piłki nożnej o charakterze międzynarodowym.Państwo Członkowskie może podjąć decyzję o ustanowieniu niektórych kontaktów w dziedzinach związanych z piłką nożną poprzez służby właściwe dla tych zagadnień, pod warunkiem że minimum informacji jest bezzwłocznie dostarczane do narodowego punktu informacyjnego dla piłki nożnej.4. Każde Państwo Członkowskie zapewnia, by jego narodowy punkt informacyjny był w stanie wypełniać zadania mu przypisane w sposób skuteczny i szybki.5. Niniejszą decyzję stosuje się bez uszczerbku dla istniejących przepisów prawa krajowego, w szczególności dotyczących podziału kompetencji między różne służby i organy w zainteresowanym Państwie Członkowskim.Artykuł 2Zadania narodowych punktów informacyjnych dla piłki nożnej1. Narodowe punkty informacyjne dla piłki nożnej są odpowiedzialne za koordynację oraz ułatwianie wymiany informacji policyjnych w zakresie meczów piłki nożnej o charakterze międzynarodowym. Taka wymiana informacji może również dotyczyć innych organów ścigania przyczyniających się do zachowania bezpieczeństwa lub prawa i porządku publicznego, zgodnie z podziałem kompetencji w danym Państwie Członkowskim.2. Narodowe punkty informacyjne dla piłki nożnej, zgodnie ze stosowanymi zasadami krajowymi oraz międzynarodowymi, mają dostęp do informacji obejmującej dane osobowe kibiców wysokiego ryzyka.3. Narodowe punkty informacyjne dla piłki nożnej ułatwiają, koordynują lub organizują wdrażanie międzynarodowej współpracy policyjnej w zakresie meczów piłki nożnej o charakterze międzynarodowym.4. Zgodnie z istniejącymi przepisami prawa krajowego, w szczególności z podziałem kompetencji między różne służby i organy w danym Państwie Członkowskim, narodowe punkty informacyjne mogą być odpowiedzialne za wspieranie właściwych organów krajowych.5. Dla meczów o charakterze międzynarodowym narodowy punkt informacyjny dla piłki nożnej dostarcza, przynajmniej na wniosek innego punktu informacji dla piłki nożnej w danym Państwie Członkowskim, ocenę ryzyka dotyczącą klubów danego kraju oraz drużyny narodowej.Artykuł 3Wymiana informacji policyjnej pomiędzy narodowymi punktami informacyjnymi dla piłki nożnej1. Przed wydarzeniem piłkarskim o charakterze międzynarodowym, w jego trakcie oraz po nim narodowe punkty informacyjne dla piłki nożnej zajmują się, na wniosek danego narodowego punktu informacyjnego dla piłki nożnej lub z własnej inicjatywy, wzajemną wymianą informacji ogólnych oraz, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 3, danych osobowych.2. Informacje ogólne wymieniane w związku z meczami piłki nożnej o charakterze międzynarodowym zawierają informacje strategiczne, operacyjne oraz taktyczne. Informacje te definiuje się następująco:- informacje strategiczna: informacje zawierające dane dotyczące wszystkich zagadnień związanych z wydarzeniem, w szczególności odniesienie do ryzyka bezpieczeństwa z nim związanego;- informacje operacyjne: informacje dostarczające dokładny obraz postępowania w trakcie wydarzenia;- informacje taktyczne: informacje umożliwiające osobom odpowiedzialnym za operacje podjęcie odpowiednich działań w celu utrzymania porządku i bezpieczeństwa w odniesieniu do danego wydarzenia.3. Dane osobowe mogą być wymieniane zgodnie ze stosowanymi zasadami krajowymi i międzynarodowymi uwzględniając zasady Konwencji Rady Europy nr 108 z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych oraz, jeśli jest to właściwe, Zalecenia nr R (87)15 z dnia 17 września 1987 r. Komitetu Ministrów Rady Europy regulującego wykorzystanie danych osobowych w sektorze policji. Takie wymiany następują w celu przygotowania i podjęcia właściwych środków w celu przestrzegania prawa i zachowania porządku w trakcie wydarzeń piłkarskich. Taka wymiana może w szczególności obejmować informacje dotyczące osób, które stanowią lub mogą stanowić zagrożenie dla prawa i porządku oraz bezpieczeństwa.Artykuł 4Procedura wymiany informacji między narodowymi punktami informacyjnymi dla piłki nożnej1. Zarządzanie informacją w zakresie meczów piłki nożnej o charakterze międzynarodowym jest koordynowane poprzez narodowe punkty informacyjne dla piłki nożnej. Zapewniają one, by zainteresowane służby policyjne uzyskiwały na czas niezbędne informacje. Po przetworzeniu informacja jest bądź wykorzystana przez dany narodowy punkt informacyjny bądź przekazana do odpowiednich organów lub sił policyjnych.2. Narodowy punkt informacyjny dla piłki nożnej w Państwie Członkowskim, w którym dane wydarzenie piłkarskie ma miejsce, kontaktuje się przed zawodami, w ich trakcie oraz po zawodach lub meczu ze służbami policyjnymi danego Państwa Członkowskiego, tam gdzie jest to właściwe, przez oficera lub oficerów łącznikowych wyznaczonych przez to Państwo Członkowskie. Kontakt z oficerem łącznikowym może nastąpić w odniesieniu do kwestii prawa i porządku oraz bezpieczeństwa, przemocy związanej z piłką nożną, lub zwykłego przestępstwa, w przypadku gdy są związane z danym meczem piłki nożnej lub zawodami.3. Narodowe punkty informacyjne dla piłki nożnej przesyłają informacje w sposób, który zapewnia poufność danych. Wymieniane raporty są przechowywane, o ile nie dotyczą one danych osobowych. Mogą być konsultowane kolejno z innymi zainteresowanymi narodowymi punktami informacyjnymi, pod warunkiem że narodowy punkt informacyjny dla piłki nożnej, z którego pochodzi informacja, miał możliwość przyjęcia stanowiska w sprawie takich konsultacji.Artykuł 5Używane językiNarodowe punkty informacyjne dla piłki nożnej przekazują sobie informacje we własnych językach wraz z tłumaczeniem na język roboczy wspólny dla obydwu stron, o ile zainteresowane strony nie ustalą inaczej.Artykuł 6OcenaRada ocenia wykonanie niniejszej decyzji w ciągu dwóch lat od jej przyjęcia.Artykuł 7Data stosowaniaNiniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 25 kwietnia 2002 r.W imieniu RadyM. Rajoy BreyPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 9 kwietnia 2002 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Dz.U. L 147 z 5.6.1997, str. 1.[3] Dz.U. C 193 z 24.6.1997, str. 1.[4] Dz.U. C 22 z 24.1.2002, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2009/648/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2007

text:
               26.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/125

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2007
   (2009/648/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2007 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2007, wraz z odpowiedziami Agencji (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (5588/2009 – C6-0060/2009),

               —

               uwzględniając traktat WE, w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (4), w szczególności jego art. 60,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A6-0163/2009),

               1.

               stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego zostały przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie księgi dochodów i wydatków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego za rok budżetowy 2007;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Dyrektorowi Wykonawczemu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Klaus WELLE

      (1)  Dz.U. C 278 z 31.10.2008, s. 16.

      (2)  Dz.U. C 311 z 5.12.2008, s. 20.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 79 z 19.3.2008, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2009/544/WE: Decyzja Komisji z dnia 13 sierpnia 2008 r. ustanawiająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego farbom i lakierom do wnętrz (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 4453) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               14.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 181/39

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 13 sierpnia 2008 r.
   ustanawiająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego farbom i lakierom do wnętrz
   (notyfikowana jako dokument nr C(2008) 4453)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2009/544/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie zrewidowanego programu przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1 akapit drugi,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000 wspólnotowe oznakowanie ekologiczne można przyznać produktowi posiadającemu takie właściwości, dzięki którym może przyczyniać się on w znacznym stopniu do poprawy kluczowych aspektów środowiskowych.

               (2)

               Rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 stanowi, że dla poszczególnych grup produktów należy ustalić szczegółowe kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego, opracowane na podstawie kryteriów sporządzonych przez Komitet Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego.

               (3)

               Stanowi ono również, że przegląd kryteriów przyznawania oznakowania ekologicznego oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji ma nastąpić w odpowiednim czasie przed zakończeniem okresu obowiązywania kryteriów określonych dla danej grupy produktów.

               (4)

               Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000 przeprowadzono w odpowiednim czasie przegląd kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji ustanowionych w decyzji Komisji 2002/739/WE z dnia 3 września 2002 r. ustanawiającej zrewidowane kryteria ekologiczne odnoszące się do wspólnotowego programu przyznawania oznakowań ekologicznych dla farb i lakierów do stosowania wewnątrz pomieszczeń i zmieniającej decyzję 1999/10/WE (2). Wymienione kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 28 lutego 2009 r.

               (5)

               W świetle dokonanego przeglądu, aby uwzględnić postęp naukowy oraz zmiany rynkowe, należy zmienić definicję grupy produktów oraz ustanowić nowe kryteria ekologiczne.

               (6)

               Należy zatem zastąpić decyzję 2002/739/WE.

               (7)

               Kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji powinny obowiązywać cztery lata od daty notyfikacji niniejszej decyzji.

               (8)

               Należy przyznać okres przejściowy dla producentów, których produkty otrzymały oznakowanie ekologiczne dla farb i lakierów do wnętrz przed dniem 18 sierpnia 2008 r. lub którzy złożyli wniosek o przyznanie takiego oznakowania przed dniem 18 sierpnia 2008 r., aby mieli czas na dostosowanie swoich produktów do zmienionych kryteriów i wymogów. Ze względu na kwestie pewności prawnej do dnia 28 lutego 2009 r. producenci powinni mieć możliwość składania wniosków zgodnie z kryteriami ustanowionymi w decyzji 2002/739/WE lub w niniejszej decyzji. Po tej dacie jedynie kryteria ustanowione w niniejszej decyzji będą mieć zastosowanie.

               (9)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu powołanego na mocy art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1980/2000,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Grupa produktów „farby i lakiery do wnętrz” obejmuje dekoracyjne farby i lakiery do wnętrz, bejce oraz produkty pokrewne zgodnie z definicją w ust. 2, przeznaczone dla amatorów i profesjonalistów, produkowane przede wszystkim do zastosowań wewnętrznych i wprowadzane na rynek w tym charakterze.
   Grupa ta obejmuje między innymi powłoki i farby podłogowe, produkty barwione przez dystrybutorów na życzenie dekoratorów, zarówno amatorów, jak i profesjonalistów, systemy barwiące, farby dekoracyjne w postaci cieczy lub past, które mogą być wstępnie przygotowane, barwione lub preparowane przez producentów w odpowiedzi na oczekiwania konsumentów, w tym środki gruntujące i podkładowe związane z tymi systemami produktów.
   2.   „Farba” oznacza barwiony materiał do pokrywania w postaci cieczy, pasty lub proszku, który po zastosowaniu na podłożu tworzy nieprzezroczystą warstwę o właściwościach ochronnych, dekoracyjnych lub specjalnych walorach technicznych.
   „Lakier” oznacza bezbarwny materiał do pokrywania, który po zastosowaniu na podłożu tworzy stałą przezroczystą warstwę o właściwościach ochronnych, dekoracyjnych lub specjalnych walorach technicznych.
   „Farby i lakiery dekoracyjne” oznaczają farby i lakiery stosowane na budynkach i elementach wykończeniowych w celach dekoracyjnych i ochronnych. Są one nakładane in situ. Chociaż ich główną funkcją jest dekoracja, mają także znaczenie ochronne.
   „Bejce” (lazury) oznaczają powłoki tworzące przezroczystą lub półprzezroczystą warstwę dekoracyjną i chroniącą drewno przed wpływem czynników atmosferycznych, która umożliwia łatwe utrzymywanie drewna w pożądanym stanie.
   „Systemy barwiące” oznaczają metodę przygotowywania kolorowych farb poprzez mieszanie „podkładu” z kolorowymi barwnikami.
   3.   Wymieniona grupa produktów nie obejmuje:

               a)

               powłok antykorozyjnych;

               b)

               powłok zabezpieczających przed zanieczyszczeniami;

               c)

               środków konserwujących do drewna;

               d)

               powłok do specjalnych zastosowań przemysłowych i profesjonalnych, włączając w to powłoki o podwyższonej trwałości;

               e)

               powłok fasadowych;

               f)

               żadnych produktów przeznaczonych przede wszystkim do zastosowań zewnętrznych i wprowadzanych na rynek w takim charakterze.

         Artykuł 2
   1.   Aby uzyskać wspólnotowe oznakowanie ekologiczne na mocy rozporządzenia (WE) nr 1980/2000 oraz zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, farby i lakiery muszą należeć do grupy produktów „farby i lakiery do wnętrz” zdefiniowanej w art. 1 oraz spełniać kryteria ekologiczne wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.
   2.   Jakościowe reaktywne powłoki dwuskładnikowe do celów specjalnych zastosowań muszą spełniać następujące warunki:

               a)

               oba komponenty muszą spełniać kryteria ekologiczne ustanowione w załączniku (z wyjątkiem kryterium dla lotnych związków organicznych);

               b)

               musi im towarzyszyć informacja, że komponentów nie wolno używać oddzielnie ani mieszać z innymi produktami;

               c)

               końcowy produkt gotowy do użycia musi również spełniać kryteria ekologicznie włącznie z kryterium dla lotnych związków organicznych.

         3.   Powłoki wprowadzane do obrotu przeznaczone zarówno do wnętrz, jak i do zastosowań zewnętrznych, muszą spełniać zarówno kryteria ustanowione w niniejszej decyzji dla farb i lakierów do wnętrz, jak i kryteria ustanowione w decyzji Komisji 2009/543/WE (3) dla farb i lakierów zewnętrznych.
   Artykuł 3
   Kryteria ekologiczne oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji dotyczące grupy produktów „farby i lakiery do wnętrz” obowiązują cztery lata od daty wejścia w życie niniejszej decyzji.
   Artykuł 4
   Do celów administracyjnych grupie produktów „farby i lakiery do wnętrz” przypisuje się numer kodu „07”.
   Artykuł 5
   Decyzja 2002/739/WE traci moc.
   Artykuł 6
   1.   Oznakowania ekologiczne przyznane przed dniem 18.8.2008 r. produktom należącym do grupy produktów „farby i lakiery do wnętrz” mogą nadal być używane do dnia 28.2.2009 r.
   2.   Jeśli wnioski o przyznanie oznakowania ekologicznego produktom należącym do grupy produktów „farby i lakiery do wnętrz” zostały złożone przed dniem 18.8.2008 r., to produktom tym może być przyznane oznakowanie ekologiczne na podstawie warunków określonych w decyzji 2002/739/WE. W takich przypadkach oznakowanie ekologiczne może być stosowane do dnia 28.2.2009 r.
   3.   Wnioski o przyznanie oznakowania ekologicznego produktom należącym do grupy produktów „farby i lakiery do wnętrz” złożone po dniu 18.8.2008 r., lecz przed dniem 1.3.2009 r., mogą opierać się na kryteriach ustanowionych w decyzji 2002/739/WE lub na kryteriach ustanowionych w niniejszej decyzji.
   W przypadku gdy wniosek opiera się na kryteriach ustanowionych w decyzji 2002/739/WE, oznakowanie ekologiczne może być stosowane do dnia 28.2.2009 r.
   Artykuł 7
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 13 sierpnia 2008 r.

            W imieniu Komisji

         Olli REHN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 237 z 21.9.2000, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 236 z 4.9.2002, s. 4.

      (3)  Zob. s. 27 niniejszego Dziennika Urzędowego.

      ZAŁĄCZNIK
      A.   RAMY

         Cel kryteriów

      Niniejsze kryteria mają na celu w szczególności:

                  —

                  wydajne wykorzystanie produktów i minimalizację odpadów,

                  —

                  zmniejszenie zagrożeń środowiskowych i innych (takich jak ozon troposferyczny) poprzez ograniczenie emisji rozpuszczalników,

                  —

                  zmniejszenie emisji substancji toksycznych i innych zanieczyszczeń do wód. Kryteria ustanowiono na poziomie promującym znakowanie ekologiczne tych farb i lakierów do wnętrz, które wywierają mniejszy wpływ na środowisko naturalne.

         Wymogi w zakresie oceny i weryfikacji

      Określone wymogi w zakresie oceny i weryfikacji podane są w ramach każdego kryterium.
      W przypadku gdy wnioskodawca jest zobowiązany do złożenia deklaracji, dokumentacji, analiz, sprawozdań z badań lub innych dowodów demonstrujących zgodność z kryteriami, dokumenty te mogą pochodzić, odpowiednio, od wnioskodawcy i/lub jego dostawcy(-ów) i/lub jego (ich) poddostawcy(-ów) itd.
      Gdy sytuacja tego wymaga, możliwe jest zastosowanie innych metod badawczych niż wskazane dla każdego kryterium, jeśli są one uznawane za równoważne przez właściwy organ oceniający wniosek.
      W stosownych przypadkach właściwe organy mogą wymagać odpowiedniej dokumentacji, a także mogą przeprowadzać niezależne badania weryfikacyjne.
      Zaleca się, aby przy ocenie wniosków oraz monitorowaniu zgodności z kryteriami właściwe organy brały pod uwagę wdrożenie uznanego systemu zarządzania środowiskiem, jak np. EMAS lub ISO 14001 (Uwaga: wdrażanie takich systemów zarządzania nie jest wymagane).
      Gdy w kryteriach wymienione są składniki, obejmują one zarówno substancje, jak i preparaty. „Substancje” i „preparaty” są zdefiniowane w rozporządzeniu REACH (rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (1)).
      Właściwemu organowi przedstawiania jest dokładna receptura produktu w odniesieniu do każdej substancji wykorzystanej przez wnioskodawcę. Należy zgłosić każdą substancję, w tym zanieczyszczenia, występującą w stężeniu większym niż 0,01 % (m/m), jeżeli w kryteriach nie określono niższego stężenia.
      B.   KRYTERIA EKOLOGICZNE

      Wszystkie kryteria z wyjątkiem kryterium 3, które dotyczy lotnych związków organicznych, mają zastosowanie do farb i lakierów w ich opakowaniach. Zgodnie z dyrektywą 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) limity lotnych związków organicznych odnoszą się do gotowych produktów i dlatego maksymalną zawartość lotnych związków organicznych oblicza się na podstawie każdego zalecanego dodatku, takiego jak barwniki i/lub rozcieńczalniki. Do tego obliczenia potrzebne są dane dostarczane przez dostawców surowców na temat zawartości substancji stałych, zawartości lotnych związków organicznych oraz ciężaru właściwego produktu.
      Kryterium 1 i 2 stosuje się jedynie do farb białych i lekko barwionych (włącznie z warstwami wierzchnimi, podkładowymi i/lub przejściowymi).
      W odniesieniu do systemów barwiących kryterium 1 i 2 stosuje się jedynie do białych podkładów (podkład zawierający najwięcej TiO2). W przypadku gdy biały podkład nie spełnia wymogu wydajności co najmniej 8 m2 z litra przy zdolności krycia 98 % zgodnie z kryterium 7a), kryterium to musi być spełnione po zabarwieniu znormalizowanego koloru RAL 9010.
      Kryterium 1 i 2 nie stosuje się do powłok przezroczystych.
      1.   Pigmenty białe

         Zawartość pigmentów białych (białe pigmenty nieorganiczne o współczynniku załamania powyżej 1,8): zawartość białych pigmentów w farbach nie może przekraczać 36 g na m2 suchej powłoki o zdolności krycia 98 %. Wymóg ten nie dotyczy lakierów i bejc.

         Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację o niestosowaniu lub dokumentację dotyczącą zawartości pigmentów białych i wydajności, wraz ze szczegółowym obliczeniem wykazującym zgodność z tym kryterium.
      2.   Ditlenek tytanu

         Ditlenek tytanu: Emisje i zrzuty odpadów z produkcji pigmentów zawierających ditlenek tytanu nie przekraczają następujących wartości (zgodnie z dokumentem referencyjnym na temat najlepszych dostępnych technik wytwarzania dużych ilości chemikaliów nieorganicznych (BREF) z sierpnia 2007 r.):

                  —

                  emisje SOx (wyrażone jako SO2): 252 mg na m2 suchej powłoki (zdolność krycia 98 %),

                  —

                  odpady siarczanowe: 18 g na m2 suchej powłoki (zdolność krycia 98 %),

                  —

                  odpady chlorkowe: 3,7 g, 6,4 g i 11,9 g na m2 suchej powłoki (zdolność krycia 98 %) odpowiednio dla rutylu naturalnego, rutylu syntetycznego i rud żużlowych.

         Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację o niestosowaniu lub odpowiednią dokumentację informującą o wielkościach stosownych emisji i zrzutów odpadów dla tych parametrów, zawartości ditlenku tytanu w produkcie oraz wydajności, wraz ze szczegółowymi obliczeniami wykazującymi zgodność z tym kryterium.
      3.   Lotne związki organiczne (VOC)

      Zawartość lotnych związków organicznych nie może przekraczać:

                  Klasyfikacja produktu (dyrektywa 2004/42/WE)

                  Limit zawartości lotnych związków organicznych (w g/l włącznie z wodą)

                  Mat do wnętrz (ściany/sufit) (połysk < 25@60 °)

                  15

                  Błyszczący do wnętrz (ściany/sufit) (połysk > 25@60 °)

                  60

                  Farby pokrywające wykończenia wnętrz z drewna i metalu wraz z podkładami

                  90

                  Lakiery i bejce do elementów wykończeniowych wnętrz, włącznie z bejcami kryjącymi

                  75

                  Bejce do wnętrz o minimalnej grubości warstwy

                  75

                  Podkłady

                  15

                  Podkłady klejące

                  15

                  Powłoki jakościowe jednoskładnikowe

                  100

                  Jakościowe powłoki reaktywne dwuskładnikowe do celów specjalnych takich jak podłogi

                  100

                  Powłoki z efektem dekoracyjnym

                  90

            W tym kontekście „lotny związek organiczny (VOC)” oznacza każdy związek organiczny o początkowej temperaturze wrzenia mniejszej lub równej 250 °C, mierzonej przy normalnym ciśnieniu 101,3 kPa, zgodnie z definicją w dyrektywie 2004/42/WE. Do określenia limitów zawartości VOC wykorzystano podkategorie farb i lakierów wymienione w dyrektywie. Zacytowano jedynie kategorie odnoszące się do powłok do wnętrz.

         Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z tym kryterium. Dla każdego produktu wnioskodawca podaje zawartość lotnych związków organicznych.
      4.   Lotne węglowodory aromatyczne (VAH)

         Lotnych węglowodorów aromatycznych nie dodaje się bezpośrednio do produktu przed barwieniem lub w trakcie barwienia (gdzie stosowne); aczkolwiek można dodać składniki zawierające lotne węglowodory aromatyczne w takiej ilości, aby zawartość VAH w produkcie końcowym nie przekraczała 0,1 % (m/m).
      W tym kontekście „lotny węglowodór aromatyczny (VAH)” oznacza każdy związek organiczny, zgodnie z definicją w dyrektywie 2004/42/WE, o początkowej temperaturze wrzenia mniejszej lub równej 250 °C, mierzonej przy normalnym ciśnieniu 101,3 kPa, i posiadający co najmniej jedno jądro aromatyczne w rozpisanym wzorze strukturalnym.

         Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z tym kryterium stwierdzającą, że nie dodano żadnych VAH innych niż zawarte w prefabrykowanych składnikach i, gdzie stosowne, deklaracje dostawców tych składników potwierdzające zawartość VAH.
      5.   Metale ciężkie

      Następujące metale ciężkie lub ich związki nie mogą być stosowane jako składniki produktu lub barwniki (jeśli stosowne) (ani jako substancje, ani jako część stosowanych preparatów): kadm, ołów, chrom VI, rtęć, arsen, bar (z wyjątkiem siarczanu baru), selen, antymon.
      Kobaltu również nie dodaje się jako składnika, z wyjątkiem soli kobaltowych stosowanych jako sykatywa w farbach alkidowych. Ich stężenie, mierzone dla kobaltu jako metalu, nie przekracza 0,05 % (m/m) w gotowym produkcie. Z wymogu tego jest także zwolniony kobalt zawarty w pigmentach.
      Dopuszcza się śladowe ilości tych metali do 0,01 % (m/m) występujące w składnikach i pochodzące z zanieczyszczeń obecnych w surowcach.

         Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z tym kryterium i, gdzie stosowne, deklaracje dostawców tych składników.
      6.   Substancje niebezpieczne

                  a)

                     Produkt: Produkt nie może być sklasyfikowany jako bardzo toksyczny, toksyczny, niebezpieczny dla środowiska, rakotwórczy, toksyczny dla rozrodczości, szkodliwy, żrący, mutagenny lub drażniący (jedynie jeżeli jest to spowodowane obecnością składników oznaczonych jako R43) zgodnie z dyrektywą 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) przed barwieniem i po barwieniu (gdzie stosowne).

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z tym kryterium wraz z kartą bezpieczeństwa materiału w produkcie, spełniającą wymogi załącznika II do rozporządzenia REACH.

                  b)

                     Składniki (bardzo toksyczne, toksyczne, rakotwórcze, mutagenne, toksyczne dla rozrodczości): Nie wolno stosować żadnego składnika włącznie ze składnikami stosowanymi do barwienia (jeżeli stosowne), który w dniu złożenia wniosku spełnia kryteria klasyfikacji w którejkolwiek z poniższych kategorii ryzyka (lub ich kombinacji):

                              —

                              R23 (toksyczne przy wdychaniu),

                              —

                              R24 (toksyczne w kontakcie ze skórą),

                              —

                              R25 (toksyczne w przypadku połknięcia),

                              —

                              R26 (bardzo toksyczne przy wdychaniu),

                              —

                              R27 (bardzo toksyczne w kontakcie ze skórą),

                              —

                              R28 (bardzo toksyczne w przypadku połknięcia),

                              —

                              R33 (niebezpieczeństwo skutków kumulacyjnych),

                              —

                              R39 (niebezpieczeństwo wystąpienia poważnych nieodwracalnych zmian),

                              —

                              R40 (ograniczone dowody działania rakotwórczego),

                              —

                              R42 (może powodować uczulenie przy wdychaniu),

                              —

                              R45 (może powodować raka),

                              —

                              R46 (może powodować dziedziczne uszkodzenia genetyczne),

                              —

                              R48 (niebezpieczeństwo poważnego uszkodzenia zdrowia na skutek długotrwałego narażenia),

                              —

                              R49 (może powodować raka przy wdychaniu),

                              —

                              R60 (może upośledzać płodność),

                              —

                              R61 (może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki),

                              —

                              R62 (stwarza ryzyko upośledzenia płodności),

                              —

                              R63 (stwarza ryzyko szkodliwego działania na dziecko w łonie matki),

                              —

                              R68 (możliwe ryzyko powstania nieodwracalnych zmian),

                        ustanowionych w dyrektywie Rady 67/548/EWG (4) lub dyrektywie 1999/45/WE. Składniki aktywne wykorzystywane w recepturach jako konserwanty, którym przypisuje się jedno z następujących oznaczeń ryzyka: R23, R24, R25, R26, R27, R28, R39, R40 lub R48 (lub ich kombinację), mogą być stosowane, pod warunkiem że ich udział w recepturze preparatu farby nie przekracza 0,1 % (m/m).
                  Alternatywnie można stosować Globalnie Zharmonizowany System Klasyfikacji i Oznakowania chemikaliów (GHS) (5). W tym przypadku nie używa się składników, włącznie ze składnikami stosowanymi przy barwieniu (jeżeli stosowne), sklasyfikowanych w kategorii (lub jako kombinacja kategorii):

                              —

                              toksyczność ostra (pokarmowa) – kategoria I, II, III,

                              —

                              toksyczność ostra (skórna) – kategoria I, II, III,

                              —

                              toksyczność ostra (oddechowa) – kategoria I, II, III,

                              —

                              działanie uczulające na układ oddechowy – kategoria I,

                              —

                              substancje mutagenne – kategoria I, II,

                              —

                              substancje rakotwórcze – kategoria I, II,

                              —

                              substancje szkodliwe dla rozrodczości – kategoria I, II,

                              —

                              toksyczność układowa dla narządów docelowych (pojedyncze narażenie) – kategoria I, II,

                              —

                              toksyczność układowa dla narządów docelowych (wielokrotne narażenie) – kategoria I, II,

                        ustanowionych w ST/SG/AC.10/30 (6) i zmienionych w ST/SG/AC.10/34/Add.3 w sprawie Globalnie Zharmonizowanego Systemu Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów. Składniki aktywne wykorzystywane w recepturach jako konserwanty, którym przypisuje się jedno z następujących oznaczeń GHS, mogą być stosowane, pod warunkiem że ich udział w recepturze preparatu farby nie przekracza 0,1 % (m/m):

                              —

                              toksyczność ostra (pokarmowa, skórna, oddechowa) – I, II, III (tylko pokarmowa i skórna),

                              —

                              toksyczność układowa dla narządów docelowych (pojedyncze i/lub wielokrotne narażenie) – I, II (lub ich kombinacja), oraz

                              —

                              rakotwórczość – kategoria II.

                        Można stosować metyloetyloketoksym w farbach alkilowych, pod warunkiem że jego zawartość nie przekracza 0,3 % (m/m).

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z tym kryterium wraz z kartą bezpieczeństwa materiału w produkcie, spełniającą wymogi załącznika II do rozporządzenia REACH.

                  c)

                     Składniki (niebezpieczne dla środowiska): Zawartość żadnego składnika, włącznie ze składnikami stosowanymi przy barwieniu (jeżeli stosowne), któremu w dniu złożenia wniosku przypisuje się lub można przypisać którekolwiek z poniższych oznaczeń ryzyka (lub ich kombinację), nie może przekroczyć 2 % (m/m):

                              —

                              N R50 (bardzo toksyczne dla organizmów wodnych),

                              —

                              N R50/53 (bardzo toksyczne dla organizmów wodnych i może powodować długoterminowe niekorzystne zmiany w środowisku wodnym),

                              —

                              N R51/53 (toksyczne dla organizmów wodnych i może powodować długoterminowe niekorzystne zmiany w środowisku wodnym),

                              —

                              N R52/53 (szkodliwe dla organizmów wodnych i może powodować długoterminowe niekorzystne zmiany w środowisku wodnym),

                              —

                              R51 (toksyczne dla organizmów wodnych),

                              —

                              R52 (szkodliwe dla organizmów wodnych),

                              —

                              R53 (może powodować długotrwałe niekorzystne skutki w środowisku wodnym),

                        ustanowionych w dyrektywie Rady 67/548/EWG lub dyrektywie 1999/45/WE.
                  Alternatywnie można stosować Globalnie Zharmonizowany System Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów (GHS) (7). W tym przypadku zawartość żadnego składnika, włącznie ze składnikami stosowanymi przy barwieniu (jeżeli stosowne), któremu w dniu złożenia wniosku przypisuje się lub można przypisać którąkolwiek z poniższych kategorii, nie przekracza 2 % (m/m):
                  kategorie toksyczności dla środowiska wodnego (i ich kombinacje):

                              —

                              ostra I, II, III,

                              —

                              przewlekła I, II, III, IV,

                        ustanowionych w ST/SG/AC.10/30 i zmienionych w ST/SG/AC.10/34/Add.3 w sprawie Globalnie Zharmonizowanego Systemu Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów.
                  W każdym przypadku całkowita zawartość wszystkich składników, którym w dniu złożenia wniosku przypisuje się lub można przypisać którekolwiek z wymienionych oznaczeń ryzyka (lub ich kombinację) lub oznaczenie klasyfikacji w ramach GHS, nie przekracza 4 % (m/m).
                  Wymóg ten nie dotyczy amoniaku i alkiloamoniaku.
                  Wymóg ten nie ma wpływu na konieczność spełnienia warunku wymienionego w kryterium 6a) powyżej.

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z tym kryterium wraz z wykazem składników oraz kartą bezpieczeństwa materiału w produkcie dla każdego składnika spełniającą wymogi załącznika II do rozporządzenia REACH.

                  d)

                     Etoksylowane alkilofenole (APEO): Nie używa się APEO w produktach przez barwieniem i w trakcie barwienia (gdzie stosowne).

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z tym kryterium.

                  e)

                     Związki izotiazolinonu: Zawartość związków izotiazolinonu w produkcie nie może przekraczać 0,05 % (m/m) przed i po barwieniu (gdzie stosowne). Podobnie zawartość mieszaniny 5-chloro-2-metylo-2H-izotiazolo-3-onu (nr EC 247-500-7) i 2-metylo-2H-izotiazolo-3-onu (nr EC 220-239-6) (3:1) nie może przekraczać 0,0015 % (m/m).

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z tym kryterium, wskazując ilości, (jeśli występują).

                  f)

                  Perfluorowane związki alifatyczne (PFAS), perfluorowane kwasy karboksylowe (PFCA) włącznie z kwasem perfluorooctowym (PFOA) oraz substancje pochodne wymienione we „Wstępnym wykazie PFOS, PFAS, PFOA, PFCA, związków pochodnych i chemikaliów degradowalnych do PFCA (zmienionym w 2007 r.) (OECD)” są niedozwolone w produkcie. Wykaz OECD umieszczony jest w załączniku do niniejszego dokumentu na temat kryteriów.

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z tym kryterium.

                  g)

                     Formaldehyd: Nie dodaje się wolnych formaldehydów. Składniki wnoszące do produktu formaldehydy mogą być dodawane w ilościach gwarantujących utrzymanie wynikowej całkowitej zawartości wolnych formaldehydów po barwieniu (gdzie stosowne) nieprzekraczającej 0,001 % (m/m).

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z tym kryterium. Ponadto wnioskodawca dostarcza od dostawców surowców wyniki badań wykorzystujących metodę VdL-RL 03 (Wytyczne VdL 03) „Metoda acetylo-acetonowa oznaczania stężenia formaldehydu w produktach zapuszkowanych” oraz obliczenia odnoszące te dane do produktu końcowego i wykazujące, że możliwe końcowe maksymalne stężenie formaldehydu uwolnionego z substancji uwalniających formaldehyd nie przekracza 0,001 % (m/m). Alternatywnie zawartość formaldehydu ze składników wnoszących formaldehyd do produktu można zmierzyć w produkcie końcowym poprzez zastosowanie normy opartej na wysokosprawnej chromatografii cieczowej.

                  h)

                     Fluorowcowane rozpuszczalniki organiczne: Niezależnie od kryteriów 6a), 6b) i 6c), jedynie związki fluorowcowane, które w dniu złożenia wniosku zostały uprzednio ocenione i nie zostały sklasyfikowane w kategorii ryzyka (lub ich kombinacji): R26/27, R45, R48/20/22, R50, R51, R52, R53, R50/53, R51/53, R52/53 i R59 zgodnie z dyrektywami 67/548/EWG i 1999/45/WE, mogą być stosowane w produkcie przed barwieniem i w trakcie barwienia (jeśli stosowne).

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z tym kryterium.

                  i)

                     Ftalany: Niezależnie od kryteriów 6a), 6b) i 6c), jedynie ftalany, które w dniu złożenia wniosku zostały uprzednio ocenione i nie zostały sklasyfikowane w kategorii ryzyka (lub ich kombinacji): R60, R61, R62, R50, R51, R52, R53, R50/53, R51/53 i R52/53 zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG i jej zmianami, mogą być stosowane w produkcie przed barwieniem i w trakcie barwienia (jeśli stosowne). Dodatkowo DNOP (ftalan di-(n-oktylowy)), DINP (ftalan di-izononylu), DIDP (ftalan di-izodecylu) są niedozwolone w produkcie.

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z tym kryterium.

            7.   Przydatność do użycia

                  a)

                     Wydajność: Wydajność farb białych i lekko barwionych (włącznie z warstwami wierzchnimi, gruntującymi, podkładowymi i/lub przejściowym) wynosi (przy zdolności krycia 98 %) co najmniej 8 m2 z jednego litra produktu.
                  W odniesieniu do systemów barwiących kryterium to stosuje się jedynie do białych podkładów (podkład zawierający najwięcej TiO2). W przypadku gdy biały podkład nie spełnia wymogu wydajności co najmniej 8 m2 z litra przy zdolności krycia 98 %, kryterium to musi być spełnione po barwieniu do znormalizowanego koloru RAL 9010. Kryterium to nie ma zastosowania w odniesieniu do wszystkich pozostałych podkładów wykorzystywanych do produkcji produktów barwionych – podkłady te z zasady zawierają mnie TiO2 i nie spełniają wymogu wydajności 8 m2 z litra produktu przy zdolności krycia 98 %. W odniesieniu do farb stanowiących część systemu barwiącego wnioskodawca musi umieścić na opakowaniu produktu informację dla konsumenta i/lub poinformować punkt sprzedaży, jaki odcień bądź środek gruntujący/podkład (jeśli to możliwe, oznakowany ekologicznie przez Wspólnotę) powinno się zastosować jako bazę przed położeniem ciemniejszego odcienia.
                  Wydajność środków gruntujących ze specjalnymi właściwościami nieprzepuszczalnymi/uszczelniającymi, przepuszczającymi/klejącymi oraz środków gruntujących ze specjalnymi właściwościami adhezyjnymi do aluminium i powłok galwanizowanych wynosi (przy zdolności krycia 98 %) co najmniej 6 m2 z jednego litra produktu.
                  Gęste powłoki dekoracyjne (farby zaprojektowane specjalnie dla uzyskania trójwymiarowego efektu dekoracyjnego, stąd charakteryzujące się bardzo grubą warstwą) mają alternatywnie posiadać wydajność 1 m2 z kg produktu.
                  Wymóg ten nie ma zastosowania do lakierów, bejc, powłok i farb podłogowych, farb podkładowych, adhezyjnych środków gruntujących lub wszelakich powłok przezroczystych.

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia sprawozdanie z badań przeprowadzonych z wykorzystaniem metody ISO 6504/1 (Farby i lakiery – określanie zdolności krycia – Część 1: metoda Kubelka-Munka dla farb białych i lekko barwionych) lub 6504/3 (Część 3: ustalenie współczynnika kontrastu (nieprzezroczystości) farb lekko barwionych przy stałej wydajności), lub – dla farb zaprojektowanych specjalnie dla uzyskania trójwymiarowego efektu dekoracyjnego, stąd charakteryzujących się bardzo grubą warstwą – metodą NF T 30073 (lub równoważną). W odniesieniu do podkładów wykorzystywanych do produkcji produktów barwionych nieocenionych zgodnie z wymienionymi kryteriami wnioskodawca przedstawia dowody, w jaki sposób konsument uzyska informację, że przed położeniem produktu powinien zastosować środek gruntujący i/lub szary (bądź w innym odpowiednim odcieniu) podkład.

                  b)

                     Odporność na ścieranie na mokro: Farby ścienne (zgodne z EN 13300) przedstawiane (informacja na produkcie bądź w materiałach marketingowych) jako zmywalne, nadające się do czyszczenia lub czyszczenia szczotką, muszą posiadać odporność na ścieranie na mokro, mierzoną zgodnie z EN 13300 i EN ISO 11998, klasy 2 lub lepszej (nieprzekraczającą 20 mikronów po 200 cyklach).
                  Ze względu na szeroki potencjalny zakres możliwych kolorów barwiących kryterium to jest ograniczone do badania podkładów do barwienia.

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia sprawozdanie z badań przeprowadzonych przy zastosowaniu metody EN metody EN ISO 11998 (Test na możliwość czyszczenia i odporność na ścieranie) oraz dowody (na opakowaniu produktu lub związanych z nim materiałach marketingowych), że konsument jest poinformowany, że produkt nie został przebadany pod kątem ścieralności na mokro w przypadku farb sufitowych.

                  c)

                     Odporność na wodę: Lakiery oraz powłoki i farby podłogowe muszą posiadać odporność na wodę zgodną z normą EN ISO 2812-3, czyli gwarantującą niezmieniony połysk i kolor po 24-godzinnym okresie działania wody i 16-godzinnym okresie powrotu do stanu normalnego.

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia sprawozdanie z badań przeprowadzonych z wykorzystaniem metody ISO 2812/-3 (Farby i lakiery – określanie odporności na płyny – Część 3: Metoda wykorzystująca materiał wchłaniający).

                  d)

                     Adhezja: Powłoki, farby i podkłady podłogowe oraz podkłady do metalu i drewna winny uzyskać wynik w teście na adhezję EN 2409 wynoszący co najmniej 2. Barwione murarskie środki gruntujące powinny przejść zgodnie z EN 24624 (ISO 4624) test wytrzymałości na odrywanie, w którym wytrzymałość rozdzielcza podłoża jest mniejsza od siły przylegania farby, w przeciwnym razie przyleganie farby musi być większe od wartości progowej 1,5 MPa.
                  Wymóg nie dotyczy przezroczystych środków gruntujących.

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia sprawozdanie z badań przeprowadzonych przy zastosowaniu, odpowiednio, metody EN ISO 2409 lub EN 24624 (ISO 4624).

                  e)

                     Ścieralność: Powłoki i farby podłogowe wykazują odporność na ścieranie nieprzekraczającą utraty 70 mg masy po 1 000 cykli badań przy 1 000 g obciążenia i kole CS10 zgodnie z EN ISO 7784-2:2006.

                     Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia sprawozdanie z badań przeprowadzonych przy zastosowaniu metody EN ISO 7784-2:2006, wykazujących zgodność z wymienionym kryterium.

            8.   Informacje dla konsumentów

      Następujące informacje należy podać na opakowaniu produktu lub dołączyć do opakowania:

                  —

                  zastosowanie, podłoże, warunki stosowania, dla których produkt jest przeznaczony. Informacja ta winna obejmować wskazówki na temat prac przygotowawczych itp., np. właściwego przygotowania podłoża, wskazówki na temat zastosowania do wnętrz (gdzie stosowne) lub temperatury,

                  —

                  zalecenia co do środków czyszczących i usuwania odpadów (w celu ograniczenia zanieczyszczenia wody). Zalecenia te winny być dostosowane do danego rodzaju produktu i rodzaju zastosowania i mogą, jeśli to wskazane, mieć formę rysunkową,

                  —

                  zalecenia dotyczące warunków przechowywania produktu po otwarciu opakowania (w celu zmniejszenia ilości odpadów), w tym, jeśli właściwe, zalecenia w zakresie bezpieczeństwa,

                  —

                  w odniesieniu do ciemniejszych podkładów, do których nie stosuje się kryterium 7a), podaje się informacje dotyczące zastosowania właściwych środków gruntujących lub właściwej farby podkładowej (posiadających, jeśli to możliwe, oznakowanie ekologiczne Wspólnoty),

                  —

                  w odniesieniu do gęstych powłok dekoracyjnych tekst informujący, że dane farby są zaprojektowane specjalnie w celu uzyskania trójwymiarowego efektu dekoracyjnego,

                  —

                  tekst informujący, że niewykorzystana farba wymaga specjalnego traktowania w celu jej bezpiecznego usunięcia ze środowiska oraz że nie powinna zatem być wyrzucana razem z odpadami gospodarczymi. Informacja na temat unieszkodliwiania i zbierania powinna być umieszczona przez władze lokalne,

                  —

                  zalecenia dotyczące zapobiegawczych środków ochronnych dla malarza. Następujący tekst (lub odpowiednik) należy umieścić na opakowaniu produktu lub do niego dołączyć:
                  „Aby uzyskać więcej informacji wyjaśniających dlaczego ten produkt został oznaczony kwiatkiem (wspólnotowym oznakowaniem ekologicznym), należy odwiedzić stronę internetową: http://ec.europa.eu/environment/ecolabel”.

         Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przestawia wraz z wnioskiem wzór opakowania produktu oraz, odpowiednio, deklarację zgodności z niniejszym kryterium.
      9.   Informacje umieszczone na oznakowaniu ekologicznym

      W rubryce 2 etykiety oznakowania ekologicznego zawarty jest następujący tekst:

                  —

                  dobra wydajność we wnętrzach,

                  —

                  ograniczona zawartość substancji niebezpiecznych,

                  —

                  niska zawartość rozpuszczalników.

         Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia wzór opakowania produktu pokazujący jego oznakowanie oraz deklarację zgodności z niniejszym kryterium.

         (1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

         (2)  Dz.U. L 143 z 30.4.2004, s. 87.

         (3)  Dz.U. L 200 z 30.7.1999, s. 1.

         (4)  Dz.U. 196 z 16.8.1967, s. 1.

         (5)  Dnia 27 czerwca 2007 r. Komisja Europejska przyjęła wniosek w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie klasyfikacji, etykietowania i pakowania substancji i mieszanin oraz zmieniającego dyrektywę 67/548/EWG i rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (COM(2007) 355 wersja ostateczna). Więcej informacji na temat pokrywania się istniejącego systemu i systemu GHS znajduje się w załączniku VII w tomie III przyjętego wniosku: http://ec.europa.eu/enterprise/reach/docs/ghs/ghs_prop_vol_iii_en.pdf

         (6)  Komitet Ekspertów Narodów Zjednoczonych ds. Transportu Towarów Niebezpiecznych oraz Globalnie Zharmonizowanego Systemu Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów: http://www.unece.org/trans/main/dgdb/dgcomm/ac10rep.html

         (7)  Zob. przypis 8.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1693 z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kolejowej (obecnie Agencja Kolejowa Unii Europejskiej) za rok budżetowy 2015

text:
               29.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/272

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1693
   z dnia 27 kwietnia 2017 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Kolejowej (obecnie Agencja Kolejowa Unii Europejskiej) za rok budżetowy 2015
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2015,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Kolejowej za rok budżetowy 2015 wraz z odpowiedzią Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) dotyczące rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2015 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2017 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2015 (05873/2017 – C8-0063/2017),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Kolejową (4), w szczególności jego art. 39,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/796 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Kolejowej Unii Europejskiej i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 881/2004 (5), w szczególności jego art. 65,

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Transportu i Turystyki (A8-0128/2017),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Agencji Kolejowej Unii Europejskiej absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2015;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Agencji Kolejowej Unii Europejskiej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Antonio TAJANI

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 449 z 1.12.2016, s. 151.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 138 z 26.5.2016, s. 1.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/916 z dnia 22 lipca 2013 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Australią ustanawiającej ramy udziału Australii w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską

text:
               16.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 149/1

         DECYZJA RADY (UE) 2015/916
   z dnia 22 lipca 2013 r.
   w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Australią ustanawiającej ramy udziału Australii w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 218 ust. 5 i 6,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Warunki udziału państw trzecich w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską powinny zostać określone w umowie ustanawiającej ramy takiego ewentualnego przyszłego udziału, a nie być określane oddzielnie dla każdej operacji.

               (2)

               Po przyjęciu przez Radę w dniu 26 kwietnia 2010 r. decyzji upoważniającej do podjęcia negocjacji Wysoki przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa wynegocjował umowę między Unią Europejską a Australią ustanawiającą ramy udziału Australii w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską („Umowa”).

               (3)

               Umowa ta powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Umowę między Unią Europejską a Australią ustanawiającą ramy udziału Australii w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską.
   Tekst Umowy dołącza się do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy, aby stała się ona wiążąca dla Unii.
   Artykuł 3
   Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii notyfikacji przewidzianej w art. 15 ust. 1 Umowy (1).
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2013 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Data wejścia w życie niniejszej umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.