title: Decyzja Rady z dnia 7 listopada 2000 r. zmieniającą decyzję 2000/24/WE w celu poszerzenia gwarancji wspólnotowej udzielonej Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu dla pokrycia pożyczek na projekty w Chorwacji

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0688

Dziennik Urzędowy L 285 , 10/11/2000 P. 0020 - 0021

		Decyzja Radyz dnia 7 listopada 2000 r.zmieniającą decyzję 2000/24/WE w celu poszerzenia gwarancji wspólnotowej udzielonej Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu dla pokrycia pożyczek na projekty w Chorwacji(2000/688/WE)RADA UNII EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 6 marca 1995 r. Rada ds. Ogólnych przyjęła dyrektywy negocjacyjne w sprawie zawarcia porozumienia dotyczącego współpracy gospodarczej i handlowej, zawierającego Protokół finansowy, z Chorwacją. Protokół finansowy przewidywał specjalną pożyczkę z Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) w wysokości 230 milionów EUR, dla Chorwacji, na okres pięciu lat. Dnia 4 sierpnia 1995 r. Prezydencja Rady ogłosiła zawieszenie negocjacji z Chorwacją w sprawie porozumienia o współpracy gospodarczej i handlowej w związku z rozpoczęciem działań militarnych w Krajinie.(2) Rozwój sytuacji w ostatnim czasie, w związku z wynikami wyborów parlamentarnych i prezydenckich na początku 2000 r. spowodował całkowitą zmianę scenariusza politycznego w Chorwacji. Nowy rząd chorwacki jest w pełni zaangażowany w wykonywanie programu reform politycznych i gospodarczych, zgodnego z warunkami Procesu Stabilizacji i Stowarzyszenia Unii Europejskiej w odniesieniu do krajów Europy Południowo-Wschodniej.(3) Dnia 24 stycznia 2000 r. Rada ds. Ogólnych przyjęła szczególną deklarację w odniesieniu do Chorwacji i ponownie podkreśliła swoją gotowość do pomocy Chorwacji w sprostaniu wyzwaniom, które napotyka w rozwijaniu bliższych relacji z Unią Europejską.(4) Na wezwanie Rady ds. Ogólnych z dnia 14 lutego 2000 r., dnia 24 maja 2000 r., Komisja przyjęła sprawozdanie dotyczące możliwości otwarcia negocjacji z Chorwacją w sprawie Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu. Sprawozdanie to zostało zatwierdzone przez Radę ds. Ogólnych dnia 14 lutego 2000 r., po czym dnia 19 lipca 2000 r. Komisja przyjęła zalecenie skierowane do Rady w sprawie otwarcia negocjacji.(5) Kluczowe jest okazanie wsparcia Unii Europejskiej dla Chorwacji w obecnej chwili podczas wykonywania programu reform politycznych i gospodarczych, wypracowanego po wyborach na początku 2000 r., zgodnego z warunkami Procesu Stabilizacji i Stowarzyszenia Unii Europejskiej, poprzez wspieranie działalności inwestycyjnej w rozwój infrastruktury i sektora prywatnego.(6) Dlatego też właściwe jest zapewnienie poręczenia EIB mającego na celu umożliwienie rozpoczęcie działalności kredytowej w Chorwacji. EIB wyraził swoją zdolność i chęć udzielenia pożyczek ze swoich własnych zasobów w Chorwacji, zgodnie ze swoim Statutem.(7) Dnia 31 października 1994 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE, Euratom) nr 2728/94 ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych [3].(8) Decyzja Rady 2000/24/WE [4] udziela EBI gwarancję wspólnotową na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami udzielonymi na potrzeby projektów prowadzonych poza obszarem Wspólnoty (Europa Środkowa i Wschodnia, kraje basenu Morza Śródziemnego, Ameryka Łacińska i Azja oraz Republika Południowej Afryki).(9) Ta gwarancja globalna obejmująca ogólne upoważnienie EBI do udzielania pożyczek zewnętrznych określona w decyzji 2000/24/WE, powinna zostać rozszerzona na Chorwację. Kwota pożyczki powinna zostać zwiększona w celu uwzględnienia rozszerzenia stosownych pożyczek na Chorwację. Dlatego decyzja 2000/24/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona.(10) Traktat nie przewiduje, w celu przyjęcia niniejszego rozporządzenia innych kompetencji, niż wymienione w art. 308,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W art. 1 decyzji 2000/24/WE wprowadza się następujące zmiany:1. W ust. 1 akapit drugi zdanie drugie wprowadza się następujące zmiany:a) w części wprowadzającej "18410 milionów EUR" zastępuje się "18660 milionów EUR";b) w tiret pierwszym "8680 milionów EUR" zastępuje się "8930 milionów EUR".2. W ust. 2 tiret pierwsze, po wyrazie "Bułgaria" dodaje się wyraz "Chorwacja".Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 7 listopada 2000 r.W imieniu RadyL. FabiusPrzewodniczący[1] Dz.U. C 311 E z 31.10.2000, str. 329.[2] Opinia wydana dnia 6 października 2000 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. 293 z 12.11.1994, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1149/1999 (Dz.U. L 139 z 2.6.1999, str. 1).[4] Dz.U. 9 z 13.1.2000, str. 24.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 22 października 1990 r. dotycząca zatwierdzenia Protokołu odnawiającego Umowę o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Tajlandii w sprawie produkcji, wprowadzania do obrotu i handlu maniokiem

text:
Ważna informacja prawna

|

31990D0637

Dziennik Urzędowy L 347 , 12/12/1990 P. 0023 - 0023

		Decyzja Radyz dnia 22 października 1990 r.dotycząca zatwierdzenia Protokołu odnawiającego Umowę o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Tajlandii w sprawie produkcji, wprowadzania do obrotu i handlu maniokiem(90/637/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:zatwierdzenie Protokołu odnawiającego Umowę o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Tajlandii w sprawie produkcji, wprowadzania do obrotu i handlu maniokiem [1] leży we wspólnym interesie obydwu stron;wyżej wymieniony Protokół powinien być zatwierdzony,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Protokół odnawiający Umowę o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Tajlandii w sprawie produkcji, wprowadzania do obrotu i handlu maniokiem zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Wspólnoty.Treść Protokołu załączona jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Umowy określonej w art. 1, tak aby stała się wiążąca dla Wspólnoty.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 22 października 1990 r.W imieniu RadyG. de MichelisPrzewodniczący[1] Dz.U. L 219 z 28.7.1982, str. 53.--------------------------------------------------


title: 2006/852/WE: Decyzja Rady z dnia 28 listopada 2006 r. zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą audytorów zewnętrznych krajowych banków centralnych w odniesieniu do audytora zewnętrznego Banka Slovenije

text:
               29.11.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 331/19

      DECYZJA RADY

   z dnia 28 listopada 2006 r.
   zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą audytorów zewnętrznych krajowych banków centralnych w odniesieniu do audytora zewnętrznego Banka Slovenije
   (2006/852/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Protokół w sprawie statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, załączony do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 27 ust. 1,
   uwzględniając zalecenie EBC/2006/14 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 9 października 2006 r. udzielane Radzie Unii Europejskiej w sprawie zewnętrznych audytorów Banka Slovenije (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Sprawozdania finansowe Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz krajowych banków centralnych w państwach członkowskich, których walutą jest euro (Eurosystem), podlegają kontroli prowadzonej przez niezależnych audytorów zewnętrznych rekomendowanych przez Radę Prezesów EBC i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej.

               (2)

               Zgodnie z art. 1 decyzji Rady 2006/495/WE z dnia 11 lipca 2006 r., zgodnie z art. 122 ust. 2 Traktatu w sprawie przyjęcia jednej waluty przez Słowenię z dniem 1 stycznia 2007 r. (2) Słowenia spełnia obecnie warunki niezbędne dla przyjęcia euro, przy czym wyłączenie na rzecz Słowenii wskazane w art. 4 Aktu Przystąpienia z 2003 r. (3) powinno być zniesione z dniem 1 stycznia 2007 r.

               (3)

               Po zniesieniu wyłączenia Słowenii Rada Prezesów EBC zaleciła Radzie zatwierdzenie jako audytorów zewnętrznych Banka Slovenije Deloitte & Touche revizija d.o.o. w odniesieniu do lat obrachunkowych 2007 i 2008, począwszy od roku obrachunkowego 2007.

               (4)

               Właściwe jest stosowanie się do zalecenia Rady Prezesów EBC i dokonanie odpowiedniej zmiany decyzji 1999/70/WE (4),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W art. 1 decyzji 1999/70/WE dodaje się ustęp w brzmieniu:

      „13.   Niniejszym zatwierdza się Deloitte & Touche revizija d.o.o. jako audytorów zewnętrznych Banka Slovenije w odniesieniu do lat obrachunkowych 2007 i 2008.”.

   Artykuł 2
   O niniejszej decyzji powiadamia się Europejski Bank Centralny.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 listopada 2006 r.

            W imieniu Rady

         E. HEINÄLUOMA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 257 z 25.10.2006, str. 19.

      (2)  Dz.U. L 195 z 15.7.2006, str. 25.

      (3)  Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 33.

      (4)  Dz.U. L 22 z 29.1.1999, str. 69. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2006/476/WE (Dz.U. L 188 z 1.7.2006, str. 7).


title: 2011/313/UE: Decyzja Komisji z dnia 26 maja 2011 r. dotycząca dostosowania współczynników korygujących stosowanych od dnia 1 lutego 2010 r. , 1 marca 2010 r. , 1 kwietnia 2010 r. , 1 maja 2010 r. i  1 czerwca 2010 r. do wynagrodzeń urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych Unii Europejskiej pełniących służbę w państwach trzecich

text:
               27.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 140/56

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 26 maja 2011 r.
   dotycząca dostosowania współczynników korygujących stosowanych od dnia 1 lutego 2010 r., 1 marca 2010 r., 1 kwietnia 2010 r., 1 maja 2010 r. i 1 czerwca 2010 r. do wynagrodzeń urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych Unii Europejskiej pełniących służbę w państwach trzecich
   (2011/313/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 336,
   uwzględniając Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, określone w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (1), w szczególności art. 13 akapit drugi załącznika X do tego rozporządzenia,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W rozporządzeniu Rady (UE) nr 768/2010 (2) zgodnie z art. 13 akapit pierwszy załącznika X do regulaminu pracowniczego ustalono współczynniki korygujące, którym podlegają od dnia 1 lipca 2009 r. wypłacane w walucie krajów zatrudnienia wynagrodzenia urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników kontraktowych Unii Europejskiej pełniących służbę w państwach trzecich.

               (2)

               Zgodnie z art. 13 akapit drugi załącznika X do regulaminu pracowniczego należy dostosować niektóre współczynniki korygujące stosowane od dnia 1 lutego 2010 r., 1 marca 2010 r., 1 kwietnia 2010 r., 1 maja 2010 r. i 1 czerwca 2010 r. w przypadku gdy, w świetle danych statystycznych, jakimi dysponuje Komisja, zmiana kosztów utrzymania mierzonych na podstawie współczynnika korygującego oraz odpowiedniego kursu walutowego przekroczyła w niektórych krajach trzecich 5 % (od momentu ich ostatniego ustalenia lub ostatniego dostosowania decyzją Komisji 2010/790/UE (3)),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Współczynniki korygujące stosowane do wypłacanych w walucie kraju zatrudnienia wynagrodzeń urzędników, pracowników zatrudnionych na czas określony oraz pracowników kontraktowych Unii Europejskiej, pełniących służbę w państwach trzecich, dostosowane zostają w przypadku krajów wskazanych w załączniku. Załącznik ten zawiera pięć tabel dotyczących poszczególnych miesięcy, określających kraje, których dostosowania dotyczą, i kolejne daty zastosowania dla każdego z nich (1 lutego 2010 r., 1 marca 2010 r., 1 kwietnia 2010 r., 1 maja 2010 r. i 1 czerwca 2010 r.).
   Kursy walutowe wykorzystywane do naliczenia tych wynagrodzeń są ustalane zgodnie z przepisami wykonawczymi rozporządzenia finansowego i odpowiadają poszczególnym datom określonym w akapicie pierwszym.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 26 maja 2011 r.

            W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
         Catherine ASHTON

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 228 z 31.8.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 336 z 21.12.2010, s. 50.

      ZAŁĄCZNIK

         LUTY 2010 r.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze –
                  luty 2010 r.

                  Kursy walutowe –
                  luty 2010 r. (1)

                  Współczynniki korygujące –
                  luty 2010 r. (2)

                  Armenia

                  368,8

                  534,71

                  69,0

                  Barbados

                  2,937

                  2,7998

                  104,9

                  Chorwacja

                  5,989

                  7,321

                  81,8

                  Egipt (3)

                  3,825

                  7,68385

                  49,8

                  Erytrea (4)

                  14,6

                  21,6393

                  67,5

                  Ghana (5)

                  1,155

                  2,002

                  57,7

                  Haiti

                  55,97

                  59,3743

                  94,3

                  Laos (6)

                  9 400

                  12 001,5

                  78,3

                  Madagaskar (7)

                  2 319

                  2 920,63

                  79,4

                  Norwegia

                  10,69

                  8,179

                  130,7

                  Sierra Leone (4)

                  4 557

                  5 524,5

                  82,5

                  Sudan (Chartum) (5)

                  2,314

                  3,31285

                  69,8

                  Tajlandia (6)

                  30,08

                  46,316

                  64,9

                  Trynidad i Tobago

                  6,966

                  8,8894

                  78,4

                  Jemen

                  201,3

                  297,283

                  67,7

         MARZEC 2010 r.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze –
                  marzec 2010 r.

                  Kursy walutowe –
                  marzec 2010 r. (8)

                  Współczynniki korygujące –
                  marzec 2010 r. (9)

                  Angola

                  133,3

                  122,909

                  108,5

                  Gwinea (Konakry)

                  4 699

                  6 677

                  70,4

                  Fidżi

                  1,668

                  2,65851

                  62,7

                  Kazachstan (Astana)

                  171,5

                  201,56

                  85,1

                  Madagaskar (10)

                  2 167

                  2 932,3

                  73,9

                  Malawi

                  168,2

                  205,737

                  81,8

                  Mozambik

                  29,06

                  40,925

                  71,0

                  Nowa Zelandia

                  1,777

                  1,9539

                  90,9

                  Surinam (11)

                  2,019

                  3,87

                  52,2

                  Wenezuela (12)

                  3,596

                  5,79305

                  62,1

                  Zambia (11)

                  4 436

                  6 409,68

                  69,2

         KWIECIEŃ 2010 r.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze –
                  kwiecień 2010 r.

                  Kursy walutowe –
                  kwiecień 2010 (13)

                  Współczynniki korygujące –
                  kwiecień 2010 r. (14)

                  Arabia Saudyjska

                  3,892

                  5,1109

                  76,2

                  Białoruś

                  2 574

                  4 003,28

                  64,3

                  Kuba

                  1,033 USD

                  1,3482 USD

                  76,6

                  Egipt (15)

                  4,02

                  7,4149

                  54,2

                  Erytrea (16)

                  15,78

                  20,6343

                  76,5

                  Gambia

                  27,06

                  35,75

                  75,7

                  Gruzja

                  1,78

                  2,3181

                  76,8

                  Kirgistan

                  46,22

                  60,5611

                  76,3

                  Republika Mołdowy

                  10,04

                  16,6048

                  60,5

                  Nowa Kaledonia

                  134,3

                  119,332

                  112,5

                  Pakistan

                  52,55

                  112,284

                  46,8

                  Paragwaj

                  4 086

                  6 269,56

                  65,2

                  Sierra Leone (16)

                  4 893

                  5 192,25

                  94,2

                  Timor Wschodni

                  1,147 USD

                  1,3482 USD

                  85,1

         MAJ 2010 r.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze –
                  maj 2010 r.

                  Kursy walutowe –
                  maj 2010 r. (17)

                  Współczynniki korygujące –
                  maj 2010 r. (18)

                  Korea Południowa

                  1 574

                  1 477,79

                  106,5

                  Ghana (19)

                  1,232

                  1,89235

                  65,1

                  Gwatemala

                  7,732

                  10,5915

                  73,0

                  Indonezja (Dżakarta)

                  8 940

                  11 948,3

                  74,8

                  Jamajka

                  109,8

                  117,328

                  93,6

                  Filipiny

                  44,72

                  59,186

                  75,6

                  Sudan (Chartum) (19)

                  2,481

                  3,13891

                  79,0

                  Turcja

                  1,923

                  1,9673

                  97,7

                  Wenezuela (20)

                  3,939

                  5,69299

                  69,2

         CZERWIEC 2010 r.

                  Miejsce zatrudnienia

                  Parytety gospodarcze –
                  czerwiec 2010 r.

                  Kursy walutowe –
                  czerwiec 2010 r. (21)

                  Współczynniki korygujące –
                  czerwiec 2010 r. (22)

                  Kongo (Brazzaville)

                  762,4

                  655,957

                  116,2

                  Erytrea (23)

                  17,17

                  18,8793

                  90,9

                  Laos (24)

                  8 881

                  10 190,5

                  87,1

                  Mali

                  636,9

                  655,957

                  97,1

                  Sierra Leone (23)

                  5 227

                  4 850,16

                  107,8

                  Surinam (25)

                  2,132

                  3,63

                  58,7

                  Tajlandia (24)

                  31,89

                  40,328

                  79,1

                  Zambia (25)

                  4 830

                  6 261,24

                  77,1

         (1)  1 EURO =
            x
          jednostek waluty krajowej

         (2)  Bruksela = 100.

         (3)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany dwukrotnie: dla lutego i kwietnia 2010 r.

         (4)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany trzykrotnie: dla lutego, kwietnia i czerwca 2010 r.

         (5)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany dwukrotnie: dla lutego i maja 2010 r.

         (6)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany dwukrotnie: dla marca i czerwca 2010 r.

         (7)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany dwukrotnie: dla lutego i marca 2010 r.

         (8)  1 EURO =
            x
          jednostek waluty krajowej

         (9)  Bruksela = 100.

         (10)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany dwukrotnie: dla lutego i marca 2010 r.

         (11)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany dwukrotnie: dla marca i czerwca 2010 r.

         (12)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany dwukrotnie: dla marca i maja 2010 r.

         (13)  [] 1 EUR =
            x
          jednostek waluty krajowej (z wyjątkiem USD dla: Kuby, Salwadoru, Ekwadoru, Liberii, Panamy, Demokratycznej Republiki Konga, Timoru Wschodniego).

         (14)  Bruksela = 100.

         (15)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany dwukrotnie: dla lutego i kwietnia 2010 r.

         (16)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany trzykrotnie: dla lutego, kwietnia i czerwca 2010 r.

         (17)  1 EURO =
            x
          jednostek waluty krajowej

         (18)  Bruksela = 100.

         (19)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany dwukrotnie: dla lutego i maja 2010 r.

         (20)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany dwukrotnie: dla marca i maja 2010 r.

         (21)  1 EURO =
            x
          jednostek waluty krajowej

         (22)  Bruksela = 100.

         (23)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany trzykrotnie: dla lutego, kwietnia i czerwca 2010 r.

         (24)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany dwukrotnie: dla lutego i czerwca 2010 r.

         (25)  spółczynnik dla tego miejsca dostosowany dwukrotnie: dla marca i czerwca 2010 r.


title: 2009/678/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2007

text:
               26.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/194

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2007
   (2009/678/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2007 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2007, wraz z odpowiedziami Fundacji (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (5588/2009 – C6-0060/2009),

               —

               uwzględniając traktat WE, w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (4), w szczególności jego art. 16,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0173/2009),

               1.

               stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy zostały przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy za rok budżetowy 2007;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Klaus WELLE

      (1)  Dz.U. C 278 z 31.10.2008, s. 60.

      (2)  Dz.U. C 311 z 5.12.2008, s. 156.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Komisji z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie powiadomienia państwa trzeciego o możliwości uznania go za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów

text:
               23.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 144/9

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 21 kwietnia 2016 r.
   w sprawie powiadomienia państwa trzeciego o możliwości uznania go za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów
   (2016/C 144/06)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (1), w szczególności jego art. 32,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   WPROWADZENIE

               (1)

               Rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 („rozporządzenie w sprawie połowów NNN”) ustanowiono unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym (NNN) połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

               (2)

               W rozdziale VI rozporządzenia w sprawie połowów NNN określono procedury dotyczące uznania państw trzecich za niewspółpracujące, działań wobec takich państw, sporządzania wykazu takich państw, usunięcia z tego wykazu, publicznego dostępu do niego i wszelkich środków nadzwyczajnych.

               (3)

               Zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja powinna powiadomić państwa trzecie o możliwości uznania ich za państwa niewspółpracujące. Takie powiadomienie ma charakter wstępny. Powiadomienie opiera się na kryteriach określonych w art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Komisja powinna również podjąć wobec powiadamianych państw członkowskich wszelkie działania określone w art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. W szczególności Komisja powinna zawrzeć w powiadomieniu informacje dotyczące istotnych faktów i ustaleń leżących u podstaw takiego uznania, a także zapewnić tym państwom możliwość udzielenia odpowiedzi i dostarczenia dowodów przemawiających przeciwko takiemu uznaniu lub, w stosownych przypadkach, przedstawienia planu działania na rzecz poprawy sytuacji oraz środków już podjętych w celu jej naprawy. Komisja powinna wyznaczyć powiadamianym państwom trzecim odpowiedni czas na przedstawienie odpowiedzi na powiadomienie, a także wystarczający czas na naprawę sytuacji.

               (4)

               Zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja powinna wskazać państwa trzecie, które uznaje za niewspółpracujące w zakresie zwalczania połowów NNN. Państwo trzecie należy uznać za niewspółpracujące, jeżeli nie wypełnia ono swoich obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

               (5)

               Uznanie państw trzecich za niewspółpracujące powinno opierać się na przeglądzie wszelkich informacji określonych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

               (6)

               Zgodnie z art. 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Rada powinna sporządzić wykaz niewspółpracujących państw trzecich. W odniesieniu do tych państw mają zastosowanie między innymi środki określone w art. 38 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

               (7)

               Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN świadectwa połowowe zatwierdzone przez państwa trzecie bandery są akceptowane, pod warunkiem że Komisja otrzymała powiadomienie o rozwiązaniach dotyczących wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać statki rybackie tych państw trzecich.

               (8)

               Zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja ma prowadzić współpracę administracyjną z państwami trzecimi w obszarach związanych z wdrożeniem przepisów tego rozporządzenia.

         2.   PRZEBIEG POSTĘPOWANIA DOTYCZĄCEGO REPUBLIKI SIERRA LEONE

               (9)

               Republika Sierra Leone (zwana dalej „Sierra Leone”) nie przedłożyła Komisji swojego powiadomienia jako państwo bandery zgodnie z art. 20 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.

               (10)

               W latach 2014–2016 Komisja prowadziła współpracę administracyjną z władzami Sierra Leone. Współpraca ta obejmowała kwestie dotyczące wdrożenia, kontroli i egzekwowania przez Sierra Leone przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania. W ramach współpracy dokonano ustnej i pisemnej wymiany uwag, a także przeprowadzono kontrolę na miejscu. Komisja pozyskała i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za potrzebne w odniesieniu do wprowadzonych przez Sierra Leone rozwiązań w zakresie wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, których muszą przestrzegać jego statki rybackie, oraz informacji na temat działań podjętych przez Sierra Leone w celu wypełnienia obowiązków w zakresie zwalczania połowów NNN.

               (11)

               Sierra Leone jest członkiem Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) oraz Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC). Sierra Leone ratyfikowało w 1982 r. Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS).

               (12)

               W celu przeprowadzenia oceny przestrzegania przez Sierra Leone międzynarodowych zobowiązań spoczywających na nim jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, określonych w międzynarodowych porozumieniach, o których mowa w motywie 11 i ustanowionych przez odpowiednie regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem, Komisja pozyskała, zgromadziła i przeanalizowała wszystkie potrzebne informacje.

         3.   MOŻLIWOŚĆ UZNANIA REPUBLIKI SIERRA LEONE ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE

               (13)

               Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja przeprowadziła analizę obowiązków spoczywających na Sierra Leone jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu. Do celów tego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę kryteria określone w art. 31 ust. 4–7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN oraz mające zastosowanie przepisy prawa międzynarodowego.

         3.1.   Powtarzające się przypadki nielegalnej, nieraportowanej i nieuregulowanej działalności połowowej oraz przepływów handlowych produktów pochodzących z połowów NNN (art. 31 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

               (14)

               Dekret w sprawie zarządzania rybołówstwem i jego rozwoju z 1994 r. oraz rozporządzenia w sprawie rybołówstwa z 1995 r. obejmują swym zakresem jedynie działania statków rybackich pływających pod banderą Sierra Leone w wodach pozostających pod jurysdykcją tego państwa.

               (15)

               W oparciu o ogólnodostępne informacje, a także na podstawie zgromadzonych przez siebie informacji, Komisja stwierdziła, że istnieją dowody na zaangażowanie statków pływających uprzednio pod banderą Sierra Leone w nielegalną, nieraportowaną i nieuregulowaną działalność połowową. Statki te zostały wymienione w wykazach statków prowadzących połowy NNN regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (2) jako pływające pod banderą Sierra Leone po ujęciu ich w tych wykazach (3). Przedmiotowe statki to: BAROON, GORILERO, KUNLUN, VIKING i YONGDING,

               (16)

               Istnieją silne przesłanki wskazujące na to, że organ odpowiedzialny za rejestrację statków nie informuje systematycznie urzędu ds. rybołówstwa o rejestracji nowych statków i nie wymaga sprawdzania historii połowów prowadzonych przez te statki. Podobnie można przyjąć, że podmiot odpowiedzialny za międzynarodowy rejestr statków nie konsultuje się z organami krajowymi przed wpisaniem wszelkich statków rybackich, które będą prowadziły działalność poza wyłączną strefą ekonomiczną (w.s.e.) Sierra Leone. Wykaz statków rybackich pływających pod banderą Sierra Leone można zatem uznać za nieskonsolidowany: wydaje się, że urząd ds. rybołówstwa nie posiada szczegółowych informacji na temat sierraleońskich statków działających poza w.s.e. Sierra Leone, organ odpowiedzialny za rejestrację statków zaś posiada jedynie częściowe informacje dotyczące statusu rejestru statków Sierra Leone. Widoczny brak współpracy między podmiotami odpowiedzialnymi za międzynarodowy rejestr statków a organami krajowymi mógłby zostać uznany za przyczynę ograniczenia zdolności Sierra Leone do monitorowania wielkości i działalności jego floty, umożliwiając nielegalnym operatorom niewykryte wykorzystywanie bandery Sierra Leone.

               (17)

               Komisja ustaliła, że do 50 statków rybackich pod banderą Sierra Leone prowadzi połowy poza sierraleońską w.s.e.bez upoważnienia właściwych organów tego państwa. Okazuje się to niezgodne z decyzją rządu krajowego z 2010 r., na mocy której zawieszono rejestrację statków rybackich w rejestrze międzynarodowym. Ponadto władze Sierra Leone przyznały, że te statki pływające pod banderą tego państwa, prowadzące połowy poza w.s.e., nie są przedmiotem monitoringu, kontroli i nadzoru urzędu ds. rybołówstwa. Statki te nie zgłaszają swojej pozycji do centrum monitorowania rybołówstwa Sierra Leone ani nie przekazują urzędowi ds. rybołówstwa Sierra Leone informacji dotyczących połowów, wyładunków i przeładunków.

               (18)

               Komisja zbadała działania podjęte przez Sierra Leone w odniesieniu do dostępu produktów rybołówstwa pochodzących z połowów NNN do jego rynku. Sierraleońskie statki prowadzące działalność poza w.s.e. Sierra Leone nie podlegają jakiejkolwiek kontroli ze strony organów Sierra Leone. Statki te nie zgłaszają organom Sierra Leone swojej działalności, wyładunków i przeładunków ani nie przekazują im żadnych informacji na ten temat. Dlatego też możliwość zagwarantowania identyfikowalności ryb lub produktów rybołówstwa pochodzących z tych statków jest mało prawdopodobna.

               (19)

               Wyniki działalności Sierra Leone opisane w motywach 15–18 nie odpowiadają wymogom art. 94 ust. 1 i 2 UNCLOS, w których określono, że każde państwo musi skutecznie sprawować jurysdykcję i wykonywać kontrolę nad statkami pływającymi pod jego banderą. Wyniki te nie są również zgodne z pkt 24 planu działania FAO na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (MPD-NNN), w którym określono obowiązek prowadzenia całościowej i skutecznej kontroli działalności połowowej, oraz z pkt 35 MPD-NNN, który stanowi, że przed dokonaniem rejestracji statku państwo bandery powinno zagwarantować, iż będzie w stanie wykonywać swoje obowiązki w celu zapewnienia, by statek nie angażował się w połowy NNN. Działania Sierra Leone stoją również w sprzeczności z pkt 36 MPD-NNN, który stanowi, że państwa bandery powinny unikać rejestrowania pod swoją banderą statków, które w przeszłości nie przestrzegały przepisów, oraz pkt 42 MPD-NNN, zgodnie z którym każde państwo powinno prowadzić rejestr statków zawierający nazwy i szczegółowe dane statków pływających pod jego banderą. Sierra Leone naruszyło także pkt 71 MPD-NNN, w którym zaleca się państwom, aby podjęły działania prowadzące do poprawy przejrzystości swoich rynków w celu umożliwienia identyfikowalności ryb lub produktów rybołówstwa. Sierra Leone nie zachowało też zgodności z art. 11 Kodeksu odpowiedzialnego rybołówstwa FAO (kodeks postępowania FAO), w którym określono dobre praktyki w zakresie zagospodarowania połowu oraz odpowiedzialnego handlu międzynarodowego.

               (20)

               W świetle faktów przedstawionych w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie stanu faktycznego ustalonego przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Sierra Leone, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i art. 31 ust. 4 lit. a) i b) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że państwo to nie wypełniło obowiązków spoczywających na nim jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym i państwie zbytu na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do statków NNN i połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod jego banderą lub przez jego obywateli oraz nie podjęło ono wystarczających działań w celu zapobieżenia dostępowi produktów uzyskanych z połowów NNN do swojego rynku.

         3.2.   Niewypełnienie obowiązku współpracy i egzekwowania prawa (art. 31 ust. 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

               (21)

               Organy Sierra Leone odpowiedzialne za rybołówstwo były wprawdzie generalnie gotowe do współpracy z Komisją i odpowiadały na prośby o informacje oraz dostarczały informacji zwrotnych, ich zdolność do udzielenia odpowiedzi na niektóre wnioski była jednak ograniczona na skutek stanu rejestru międzynarodowego oraz brak współpracy między podmiotem odpowiedzialnym za międzynarodowy rejestr statków a organami krajowymi, jak wykazano w sekcji 3.1.

               (22)

               Sierra Leone jest ważnym państwem nadbrzeżnym w Afryce Zachodniej, którego wody są bogatymi łowiskami, przyciągającymi statki z państw trzecich. W listopada 2015 r. 155 statków pływających pod banderami zagranicznymi posiadało upoważnienia do prowadzenia połowów na wodach Sierra Leone. Wszystkie statki z wyjątkiem tuńczykowców mają obserwatora na pokładzie. Nie wszystkie statki posiadają zainstalowany system monitorowania statków (VMS). Bez pełnej obecności obserwatorów we wszystkich segmentach floty i bez VMS na wszystkich statkach prowadzących połowy przemysłowe Sierra Leone nie może wiarygodnie zapewnić, aby żadne statki nie prowadziły połowów NNN. Liczby upoważnień nie można uznać za zgodną z możliwościami kontroli ani z dostępnymi zasobami.

               (23)

               Sierra Leone jest również ważnym państwem bandery, które prowadzi międzynarodowy rejestr, przyciągający statki z państw trzecich, które nie są bezpośrednio powiązane z tym państwem. Jak wyjaśniono w motywie 17, statki te prowadzą działalność poza w.s.e. Sierra Leone, na morzu pełnym i na wodach państw trzecich. Komisja ustaliła, że chociaż Sierra Leone współpracuje z państwami podregionu za pośrednictwem podregionalnej Komisji ds. Rybołówstwa (SRFC), nie wydaje się jednak, by współpracowało z państwami trzecimi spoza regionu, w którym prowadzą działalność statki rybackie Sierra Leone. Ten brak współpracy może wynikać z faktu, iż władze Sierra Leone nie posiadają wystarczających informacji na temat statków pływających pod banderą tego państwa prowadzących działalność poza jego w.s.e.

               (24)

               Krajowe ramy prawne dotyczące rybołówstwa (4) są przestarzałe i wymagają przeglądu w celu zapewnienia spójności między prawem krajowym a obowiązującymi przepisami międzynarodowymi i regionalnymi. Definicja działalności połowowej obejmuje poszukiwanie, łowienie, odławianie i pozyskiwanie ryb, jak również wszelkie działania wspierające lub przygotowawcze w stosunku do tych działań, włącznie z wykorzystaniem statków powietrznych. Definicja statku rybackiego obejmuje statki prowadzące działalność związaną z połowami. Działalność związana z połowami obejmuje przeładunek, przechowywanie, przetwarzanie, transport i uzupełnianie paliwa oraz zaopatrywanie statków rybackich. Jednakże teksty te nie zawierają odrębnej definicji połowów NNN i poważnego naruszenia przepisów zgodnie z określeniem w prawie międzynarodowym i nie przewidziano w nich wyraźnie środków egzekucyjnych ani sankcji wobec działalności prowadzonej przez statki Sierra Leone poza obszarem jurysdykcji tego państwa lub wobec obywateli wspierających lub prowadzących połowy NNN. Istnieją wyraźne przesłanki wskazujące na to, że system sankcji w Sierra Leone nie działa odstraszająco i nie jest proporcjonalny, choć wymagają tego zobowiązania międzynarodowe. Wysokość grzywien nie jest powiązana z wartością nielegalnie złowionych ryb i nie pozbawia regularnie sprawców korzyści płynących z nielegalnej działalności. Wysokość grzywien nie jest powiązana ze szkodami wyrządzonymi danym zasobom rybnym i środowisku.

               (25)

               Wspólne Centrum Operacyjne (WCO) odpowiada za realizację zadań monitorowania i kontroli rybołówstwa oraz nadzoru nad nim (MCS). Dzięki finansowaniu międzynarodowych projektów WCO zostało wyposażone do wykonywania zadań MCS. Ze względu na ograniczone finansowanie operacyjność WCO okazuje się jednak ograniczona, gdyż budżet przeznaczony na pokrycie kosztów operacyjnych WCO jest niewystarczający. Dlatego wydaje się, że Sierra Leone nie ma środków materialnych i finansowych do zwalczania połowów NNN.

               (26)

               Ramy prawne i środki egzekucyjne w Sierra Leone nie spełniają podstawowych wymogów określonych w art. 61, 62 i 117–119 UNCLOS. Stan faktyczny przedstawiony w motywach 20–24 wskazuje, że Sierra Leone nie spełniło warunków określonych w art. 94 UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery obejmuje swoją jurysdykcją zgodnie z prawem krajowym każdy statek pływający pod jego banderą oraz jego kapitana, oficerów i załogę. Sierra Leone nie zdołało wykazać, że dysponuje odpowiednim systemem sankcji w celu zwalczania połowów NNN zgodnie z pkt 21 MPD-NNN. Sierra Leone nie uwzględniło również zaleceń zawartych w punkcie 24 MPD-NNN, w którym zaleca się państwom bandery, aby zapewniły kompleksowe i skuteczne monitorowanie, kontrolę i nadzór, poczynając od połowów, przez miejsce wyładunku, po ostateczne miejsce przeznaczenia, w tym za pomocą stosowania VMS zgodnie z właściwymi normami krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi.

               (27)

               Uwzględniając fakty przedstawione w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie stanu faktycznego ustalonego przez Komisję i oświadczeń złożonych przez Sierra Leone, można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 5 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że istnieją wyraźne przesłanki wskazujące na fakt, iż państwo to nie wypełniło obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do współpracy oraz działań egzekucyjnych.

         3.3.   Niewdrożenie przepisów międzynarodowych (art. 31 ust. 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)

               (28)

               Sierra Leone ratyfikowało w 1994 r. konwencję UNCLOS i jest umawiającą się stroną ICCAT oraz IOTC.

               (29)

               Od 2009 r. do 2012 r. Sierra Leone było uznawane za państwo nieprzestrzegające postanowień ICCAT. Status ten został zniesiony w 2013 r., lecz sytuacja w 2014 r. budziła obawy, gdyż ICCAT nie otrzymała w 2015 r. rocznego sprawozdania ani tabel dotyczących zgodności. Kilka powtarzających się kwestii dotyczących zgodności wskazano także w sprawozdaniu IOTC w sprawie zgodności w odniesieniu do Sierra Leone, w szczególności ogólny brak zgodności ze środkami ustanowionymi przez IOTC oraz brak sprawozdań i informacji zgodnie z rezolucjami 12/11, 01/06, 10/09, SC04 i S17. Sierra Leone jest umawiającą się stroną jedynie ICCAT oraz IOTC i mimo struktury i obszaru działania floty rybackiej tego państwa nie należy do żadnych innych regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem.

               (30)

               Kwestie zgodności dotyczące Sierra Leone w ramach ICCAT i IOTC wskazują, że państwo to nie wypełnia swoich obowiązków jako państwo bandery, określonych w art. 94 UNCLOS oraz pkt 24 MPD-NNN.

               (31)

               Sierra Leone nie ratyfikowało żadnych międzynarodowych instrumentów prawnych związanych z zarządzaniem rybołówstwem poza UNCLOS. Skuteczność działania Sierra Leone w zakresie wdrażania instrumentów międzynarodowych nie jest zgodna z zaleceniami zawartymi w pkt 11 MPD-NNN, w którym zachęca się państwa, aby potraktowały jako kwestię priorytetową ratyfikację, przyjęcie lub przystąpienie do Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi (UNFSA) oraz Porozumienia Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu (Porozumienia FAO w sprawie zgodności). Sierra Leone narusza także postanowienia pkt 14, który stanowi, że państwa powinny w pełni i skutecznie stosować Kodeks odpowiedzialnego rybołówstwa i związane z nim międzynarodowe plany działania.

               (32)

               Ponadto, ponieważ w Sierra Leone nie ma wyznaczonego portu rybackiego, statki rybackie dokonują wyładunków bezpośrednio przy pirsach należących do firm lub w porcie handlowym.Sierra Leone nie ratyfikowało porozumienia FAO w sprawie środków stosowanych przez państwo portu z 2009 r. (PMSA).

               (33)

               Wbrew zaleceniom zawartym w pkt 25–27 MPD-NNN Sierra Leone nie opracowało krajowego planu działania w zakresie zwalczania połowów NNN.

               (34)

               Ponadto, jak wspomniano w motywie 17, sierraleońskim międzynarodowym rejestrem zarządza prywatne przedsiębiorstwo z siedzibą poza Sierra Leone i Sierra Leone najwyraźniej nie zdołało zapewnić, aby statki pływające pod jego banderą były rzeczywiście związane z tym państwem. Stanowi to naruszenie art. 91 UNCLOS, który stanowi, że między państwem bandery a jego statkami powinien istnieć rzeczywisty związek.

               (35)

               W świetle faktów przedstawionych w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie stanu faktycznego ustalonego przez Komisję i oświadczeń złożonych przez Sierra Leone można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że państwo to nie wypełniło obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych przepisów, regulacji oraz środków ochrony i zarządzania.

         3.4.   Szczególne ograniczenia krajów rozwijających się

               (36)

               Według wskaźnika rozwoju społecznego ONZ (UNHDI) (5) Sierra Leone w 2015 r. uznano za państwo o niskim stopniu rozwoju społecznego (181. miejsce wśród 188 państw).

               (37)

               Pomimo szczególnych ograniczeń możliwości, które mogą występować w odniesieniu do monitorowania, kontroli i nadzoru, szczególne ograniczenia Sierra Leone związane z jego poziomem rozwoju nie mogą uzasadniać braków opisanych w poprzednich sekcjach. Dotyczy to zwłaszcza rejestracji statków rybackich w ramach sierraleońskiego rejestru międzynarodowego oraz braku wiedzy o tych statkach.

               (38)

               Wydaje się, że stwierdzone niedociągnięcia wynikają przede wszystkim z braku niezbędnego otoczenia administracyjnego, które pozwoliłoby zapewnić sprawne i skuteczne wykonywanie przez Sierra Leone jego obowiązków jako państwa bandery, państwa nadbrzeżnego, państwa portu i państwa zbytu. Sierra Leone otrzymała wsparcie ze strony inicjatyw regionalnych, którego celem było usprawnienie zarządzania i zwalczanie połowów NNN, w tym poprzez poprawę monitorowania, kontroli i nadzoru. Finansowanie to zostało jednak zawieszone w 2015 r. ze względu na obawy związane z zarządzaniem i bez tych funduszy WCO Sierra Leone nie może skutecznie działać.

               (39)

               W świetle faktów przedstawionych w niniejszej sekcji decyzji oraz na podstawie stanu faktycznego ustalonego przez Komisję i oświadczeń wydanych przez Sierra Leone można stwierdzić zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Sierra Leone może mieć negatywny wpływ na jego stopień zaawansowania i ogólną działalność w odniesieniu do rybołówstwa. Biorąc jednak pod uwagę charakter stwierdzonych w Sierra Leone uchybień, poziom rozwoju tego państwa nie może całkowicie usprawiedliwiać lub w inny sposób uzasadniać ogólnych wyników działalności Sierra Leone jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu w odniesieniu do rybołówstwa ani niewystarczającego zakresu jego działań służących zapobieganiu połowom NNN, ich powstrzymywaniu i eliminowaniu.

         4.   WNIOSKI DOTYCZĄCE MOŻLIWOŚCI UZNANIA PAŃSTWA TRZECIEGO ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE

               (40)

               Biorąc pod uwagę wnioski wyciągnięte w odniesieniu do niewywiązania się przez Sierra Leone z obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nabrzeżnym lub państwie zbytu oraz w odniesieniu do niepodjęcia działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN państwo to należy powiadomić o możliwości uznania go przez Komisję za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN.

               (41)

               Zgodnie z art. 32 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja powinna powiadomić Sierra Leone o możliwości uznania go za niewspółpracujące państwo trzecie. Komisja powinna również podjąć wobec Sierra Leone wszelkie działania określone w art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. W celu zapewnienia sprawnego zarządzania należy ustalić okres, w którym wymienione państwo może odpowiedzieć na piśmie na powiadomienie i dokonać naprawy sytuacji.

               (42)

               Ponadto należy stwierdzić, że powiadomienie Sierra Leone o możliwości uznania go za państwo, które zdaniem Komisji jest państwem niewspółpracującym, do celów niniejszej decyzji nie wyklucza ani nie powoduje automatycznie żadnego późniejszego działania podejmowanego przez Komisję lub Radę na potrzeby określenia i ustanowienia wykazu państw niewspółpracujących,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Niniejszym powiadamia się Republikę Sierra Leone o możliwości uznania jej przez Komisję za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Karmenu VELLA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.

      (2)  Odnośne regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem to: CCAMLR, SEAFO, GFCM, NEAFC, NAFO oraz IOTC. Informacja pochodzi ze strony http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=uriserv:OJ.L_.2015.199.01.0012.01.ENG.

      (3)  Zob. część B załącznika do rozporządzenia (UE) nr 468/2010.

      (4)  Dekret w sprawie zarządzania rybołówstwem i jego rozwoju z 1994 r. oraz rozporządzenia dotyczące rybołówstwa z 1995 r.

      (5)  Informacja pochodzi ze strony http://hdr.undp.org/sites/default/files/2015_human_development_report_1.pdf.


title: Decyzja Rady 2007/791/WPZiB z dnia 4 grudnia 2007 r. dotycząca wdrożenia wspólnego działania 2007/749/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH)

text:
               5.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 317/83

      DECYZJA RADY 2007/791/WPZiB
   z dnia 4 grudnia 2007 r.
   dotycząca wdrożenia wspólnego działania 2007/749/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2007/749/WPZiB z dnia 19 listopada 2007 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (BiH) (1), w szczególności jego art. 12 ust. 1, w związku z art. 23 ust. 2 tiret drugie Traktatu o Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 19 listopada 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/749/WPZiB, w którym postanowiono o kontynuowaniu EUPM do dnia 31 grudnia 2009 r. Finansowa kwota odniesienia na lata 2008 i 2009 ma być ustalana corocznie.

               (2)

               EUPM będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   1.   Finansowa kwota referencyjna przeznaczona na pokrycie wydatków związanych z wdrożeniem wspólnego działania 2007/749/WPZiB na rok 2008 wynosi 14 800 000 EUR.
   2.   Wydatkami pokrywanymi w ramach kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem, że kwoty prefinansowania nie pozostają własnością Wspólnoty.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 4 grudnia 2007 r.

            W imieniu Rady

         F. TEIXEIRA DOS SANTOS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 303 z 21.11.2007, str. 40.


title: 2012/153/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 5 marca 2012 r. w sprawie kryteriów kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką w kontekście oferty Republiki Greckiej dotyczącej wymiany instrumentów dłużnych (EBC/2012/3)

text:
               16.3.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 77/19

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 5 marca 2012 r.
   w sprawie kryteriów kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką w kontekście oferty Republiki Greckiej dotyczącej wymiany instrumentów dłużnych
   (EBC/2012/3)
   (2012/153/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, art. 12 ust. 1, art. 18 i art. 34 ust. 1 tiret drugie,
   uwzględniając wytyczne EBC/2011/14 z dnia 20 września 2011 r. w sprawie instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (1), w szczególności pkt 1.6, 6.3.1 i 6.3.2 załącznika I do tych wytycznych,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Mając na uwadze wyjątkowe okoliczności panujące na rynkach finansowych oraz zakłócenie normalnej oceny przez rynki papierów wartościowych emitowanych lub gwarantowanych przez Republikę Grecką, Rada Prezesów przyjęła decyzję EBC/2010/3 z dnia 6 maja 2010 r. w sprawie tymczasowych zasad dotyczących kryteriów kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub gwarantowanych przez rząd Grecji (2). Decyzja ta tymczasowo zawiesiła stosowanie minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej, określonych w zasadach oceny jakości kredytowej Eurosystemu dotyczących niektórych aktywów rynkowych, zawartych w pkt 6.3.2 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14. Decyzja EBC/2012/2 (3) uchyliła decyzję EBC/2010/3 z powodu negatywnego wpływu, jaki na rating kredytowy przyznawany takim instrumentom dłużnym ma złożenie, w kontekście udziału sektora prywatnego, posiadaczom rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub gwarantowanych przez rząd Grecji oferty wymiany tych instrumentów.

               (2)

               W dniu 21 lipca 2011 r. szefowie państw lub rządów strefy euro oraz instytucji Unii ogłosili środki mające na celu stabilizację finansów publicznych Grecji, obejmujące zobowiązanie do dokonania wzmocnienia zabezpieczenia, podnoszącego jakość rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub gwarantowanych przez Republikę Grecką. Rada Prezesów zdecydowała, że takie wzmocnienie zabezpieczenia ma być dokonane przez Republikę Grecką na rzecz krajowych banków centralnych (KBC).

               (3)

               Rada Prezesów zdecydowała, że w odniesieniu do rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką, które są objęte wzmocnieniem zabezpieczenia, należy zawiesić stosowanie minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Kryteria kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką w kontekście oferty Republiki Greckiej dotyczącej wymiany instrumentów dłużnych
   1.   Wykorzystywanie jako zabezpieczenia operacji kredytowych Eurosystemu rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką, które nie spełniają minimalnych wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej określonych w zasadach oceny jakości kredytowej Eurosystemu dotyczących niektórych aktywów rynkowych, zawartych w pkt 6.3.2 załącznika I do wytycznych EBC/2011/14, ale spełniają pozostałe kryteria kwalifikacji określone w załączniku I do wytycznych EBC/2011/14, jest uzależnione od dokonania przez Republikę Grecką na rzecz KBC wzmocnienia zabezpieczenia w formie programu odkupu.
   2.   Rynkowe instrument dłużne, o których mowa w ust. 1, pozostają kwalifikowanym zabezpieczeniem przez okres trwania wzmocnienia zabezpieczenia.
   Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 8 marca 2012 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 5 marca 2012 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 331 z 14.12.2011, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 117 z 11.5.2010, s. 102.

      (3)  Dz.U. L 59 z 1.3.2012, s. 36.


title: Decyzja Rady z dnia 30 marca 2004 r. dotycząca zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0633

Dziennik Urzędowy L 304 , 30/09/2004 P. 0024 - 0024

		Decyzja Radyz dnia 30 marca 2004 r.dotycząca zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych(2004/633/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W dniach 27 i 28 stycznia 2003 r. Rada upoważniła Komisję do negocjowania, w imieniu Wspólnoty, umowy określonej w niniejszej decyzji.(2) Umowa powinna zostać zatwierdzona,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii o współpracy celnej i wzajemnej pomocy w sprawach celnych.Tekst Umowy załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Komisja, wspierana przez przedstawicieli Państw Członkowskich, reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie ds. Współpracy Celnej, utworzonym na mocy art. 21 Umowy.Artykuł 3Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby(osób) umocowanej(umocowanych) do podpisania Umowy, aby stała się wiążąca dla Wspólnoty.Artykuł 4Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Wspólnoty notyfikacji przewidzianej w art. 23 Umowy [1].Sporządzono w Brukseli, dnia 30 marca 2004 r.W imieniu RadyM. McDowellPrzewodniczący[1] Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.--------------------------------------------------Umowamiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie współpracy celnej i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnychWSPÓLNOTA EUROPEJSKA I RZĄD REPUBLIKI INDII (ZWANE DALEJ UMAWIAJĄCYMI SIĘ STRONAMI)BIORĄC POD UWAGĘ znaczenie kontaktów handlowych między Wspólnotą Europejską i Indiami oraz pragnąc wnieść wkład, z korzyścią dla obydwu Umawiających się Stron, w harmonijny rozwój tychże kontaktów;PRZEKONANI, że aby osiągnąć ten cel, potrzebne jest zobowiązanie do rozwijania współpracy celnej;BIORĄC POD UWAGĘ rozwój współpracy celnej między Umawiającymi się Stronami, dotyczącej procedur celnych;BIORĄC POD UWAGĘ, że naruszenia ustawodawstwa celnego są szkodliwe dla interesów gospodarczych, fiskalnych i handlowych obydwu Umawiających się Stron oraz uznając znaczenie zapewnienia dokładnego naliczania należności celnych i innych podatków;PRZEKONANI, że działania podejmowane przeciwko takim naruszeniom mogą stać się bardziej skuteczne poprzez współpracę między właściwymi organami administracyjnymi;UWZGLĘDNIAJĄC obowiązki nałożone przez konwencje międzynarodowe już przyjęte przez, lub stosowane w odniesieniu do Umawiających się Stron; oraz uwzględniając zalecenia Rada Współpracy Celnej (Światowa Organizacja Celna) w sprawie wzajemnej pomocy administracyjnej z dnia 5 grudnia 1953 roku, jak również działania dotyczące spraw celnych podejmowane przez Światową Organizację Handlu;Umowa o współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Indii w sprawie partnerstwa i rozwoju została podpisana dnia 20 grudnia 1993 rokuUZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:TYTUŁ IPOSTANOWIENIA OGÓLNEArtykuł 1DefinicjeDo celów niniejszej Umowy:a) "ustawodawstwo celne" oznacza wszelkie przepisy ustawowe i wykonawcze lub inne prawnie wiążące instrumenty Wspólnoty Europejskiej lub Indii, regulujące przywóz, wywóz i tranzyt towarów i obejmowanie ich wszelkimi innymi procedurami celnymi, włączając środki zakazu, ograniczania i kontroli wchodzące w zakres kompetencji organów celnych i innych organów administracyjnych;b) "organ celny" oznacza, we Wspólnocie Europejskiej, właściwe służby Komisji Wspólnot Europejskich i organy celne Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej, oraz, w Indiach, Centralną Radę ds. Opłat i Ceł w Departamencie Przychodów, Ministerstwo Finansów;c) "organ wnioskujący" oznacza właściwy organ administracyjny, wyznaczony w tym celu przez Umawiającą się Stronę oraz występujący z wnioskiem o pomoc na podstawie niniejszej Umowy;d) "organ otrzymujący wniosek" oznacza właściwy organ administracyjny, wyznaczony w tym celu przez Umawiającą się Stronę oraz otrzymujący wniosek o pomoc na podstawie niniejszej Umowy;e) "dane osobowe" oznaczają wszelkie informacje odnoszące się do zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej;f) "działanie naruszające ustawodawstwo celne" oznacza wszelkie naruszenie lub usiłowanie naruszenia ustawodawstwa celnego;g) "osoba" oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną;h) "informacja" oznacza jakiekolwiek dane, włączając dane poddane przetworzeniu lub analizie, oraz dokumenty, sprawozdania oraz inne materiały w dowolnym formacie, w tym w formacie elektronicznym, lub ich uwierzytelnione odpisy lub poświadczone kopie.Artykuł 2Terytorialny zakres stosowaniaNiniejsza Umowa ma zastosowanie z jednej strony, do terytoriów, w odniesieniu do których stosuje się Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską i na warunkach ustanowionych w tym Traktacie oraz, z drugiej strony, do terytorium Indii.Artykuł 3Możliwość rozszerzenia w przyszłościUmawiające się Strony mogą za obopólną zgodą rozszerzyć niniejszą Umowę w celu podwyższenia poziomu współpracy w sprawach celnych i uzupełnienia jej, zgodnie z ich odpowiednim ustawodawstwem celnym, w drodze umów w sprawie poszczególnych sektorów lub spraw.Artykuł 4Zakres współpracy1. Umawiające się Strony zobwiązują się rozwijać współpracę w sprawach celnych. W szczególności, Umawiające się Strony współpracują w kwestiach:a) ustanawiania i utrzymywania kanałów komunikacji między organami celnymi w celu ułatwienia bezpiecznej i szybkiej wymiany informacji;b) ułatwiania skutecznej koordynacji między organami celnymi;c) innych spraw administracyjnych związanych z niniejszą Umową, które mogą, stosownie do potrzeb, wymagać wspólnego działania;2. Umawiające się Strony zobowiązują się również do rozwijania działań zmierzających do ułatwień handlowych w kwestii ceł zgodnie z międzynarodowymi standardami.3. Na mocy niniejszej Umowy współpraca celna obejmuje wszystkie sprawy odnoszące się do stosowania ustawodawstwa celnego.Artykuł 5Zakres pomocy1. Umawiające się Strony pomagają sobie wzajemnie w zakresie swoich uprawnień, w ramach dostępnych zasobów oraz w sposób i na warunkach ustanowionych w niniejszej Umowie, w zapewnieniu prawidłowego stosowania ustawodawstwa celnego, w szczególności przez zapobieganie, wykrywanie i zwalczanie działań będących naruszeniem tego ustawodawstwa.2. Pomoc w sprawach celnych na podstawie niniejszej Umowy jest wykonywana między organami celnymi i innymi organami administracyjnymi Umawiających się Stron, które są właściwe do stosowania niniejszej Umowy. Pomoc ta nie uchybia przepisom regulującym wzajemną pomoc w sprawach karnych. Nie ma również zastosowania do informacji uzyskanych w wyniku działań wykonywanych na wniosek organów sądowych.3. Pomoc w zakresie odzyskiwania ceł, podatków lub grzywien nie jest objęta niniejszą Umową.Artykuł 6Zobowiązania wynikające z innych umów1. Uwzględniając właściwe kompetencje Wspólnoty Europejskiej i Państw Członkowskich, postanowienia niniejszej Umowy:a) nie wpływają na zobowiązania Umawiających się Stron wynikające z innych umów międzynarodowych lub konwencji;b) są uważane za uzupełniające w odniesieniu do porozumień dotyczących współpracy w sprawach celnych i wzajemnej pomocy administracyjnej, które zostały lub mogą zostać zawarte między poszczególnymi Państwami Członkowskimi a Indiami;c) nie wpływają na przepisy prawa wspólnotowego regulujące przekazywanie między właściwymi służbami Komisji a organami celnymi Państw Członkowskich wszelkich informacji, uzyskanych na mocy niniejszej Umowy, które mogą stanowić przedmiot zainteresowania Wspólnoty.2. Bez względu na postanowienia ustępu 1, postanowienia niniejszej Umowy mają pierwszeństwo przed postanowieniami jakiejkolwiek innej umowy dwustronnej w sprawie współpracy w sprawach celnych i wzajemnej pomocy administracyjnej, która została lub może zostać zawarta między poszczególnymi Państwami Członkowskimi a Indiami w zakresie, w jakim postanowienia tych ostatnich umów są sprzeczne z postanowieniami niniejszej Umowy.3. W odniesieniu do sporów dotyczących stosowania niniejszej Umowy, Umawiające się Strony konsultują się wzajemnie w celu rozwiązania problemów w ramach Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej, ustanowionego na podstawie artykułu 21 niniejszej Umowy.TYTUŁ IIWSPÓŁPRACA CELNAArtykuł 7Współpraca w zakresie procedur celnychUmawiające się Strony potwierdzają swoje zobowiązanie do ułatwiania zgodnego z prawem przepływu towarów oraz do wymiany informacji i doświadczeń w zakresie środków zmierzających do poprawy technik i procedur celnych oraz w zakresie systemów komputerowych, umożliwiających wypełnienie tego zobowiązania zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.Artykuł 8Pomoc technicznaOrgany celne mogą świadczyć sobie wzajemnie pomoc techniczną i dokonywać wymiany personelu i doświadczeń w zakresie środków zmierzających do poprawy technik i procedur celnych oraz w zakresie systemów komputerowych, umożliwiających osiągnięcie tych celów zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.Artykuł 9Rozmowy w ramach organizacji międzynarodowychOrgany celne pragną rozwijać i wzmacniać wzajemną współpracę w sprawach wspólnego zainteresowania w celu ułatwiania rozmów w sprawach celnych w ramach organizacji mięzynarodowych.TYTUŁ IIIWZAJEMNA POMOC ADMINISTRACYJNAArtykuł 10Pomoc na wniosek1. Na wniosek organu wnioskującego, organ otrzymujący wniosek dostarcza wszelkich stosownych informacji umożliwiających właściwe stosowanie ustawodawstwa celnego, włącznie z informacjami dotyczącymi ujawnionych lub planowanych działań, które naruszają lub mogłyby naruszyć ustawodawstwo celne.W szczególności, na wniosek, organy celne udzielają sobie wzajemnie informacji dotyczących działań, które mogą powodować popełnienie przestępstwa na terytorium drugiej Strony, na przykłąd nieprawdziwych deklaracji celnych i zaświadczeń dotyczących pochodzenia, faktur lub innych dokumentów, o których wiadomo lub w odniesieniu do których podejrzewa się, że są nieprawdziwe lub sfałszowane.2. Na wniosek organu wnioskującego, organ otrzymujący wniosek przekazuje informacje:a) czy towary wywiezione z terytorium jednej z Umawiających się Stron zostały właściwie przywiezione na terytorium drugiej Strony, określając, w zależności od przypadku, procedurę celną zastosowaną do danych towarów;b) czy towary przywiezione na terytorium jednej z Umawiających się Stron zostały właściwie wywiezione z terytorium drugiej Strony, określając, w zależności od przypadku, procedurę celną zastosowaną do danych towarów.3. Na wniosek organu wnioskującego, organ otrzymujący wniosek, w ramach stosowanych przez niego przepisów ustawowych, wykonawczych lub innych prawnie wiążących instrumentów, podejmuje niezbędne kroki w celu zapewnienia specjalnego nadzoru nad:a) osobami, wobec których istnieje uzasadnione podejrzenie, że brały udział lub mogą brać udział w działaniach będących naruszeniem ustawodawstwa celnego;b) miejscami, w których zapasy towarów są gromadzone lub mogą być przechowywane lub gromadzone w taki sposób, że istnieją uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że towary te mają być wykorzystywane do działań będących naruszeniem ustawodawstwa celnego;c) towarami, które są lub mogą być transportowane w taki sposób, że istnieją uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że towary te są lub mają być wykorzystywane do działań będących naruszeniem ustawodawstwa celnego;d) środkami transportu, które są lub mogą być używane w taki sposób, że istnieją uzasadnione podstawy, by przypuszczać, że są przeznaczone do wykorzystania do działań będących naruszeniem ustawodawstwa celnego.Artykuł 11Dobrowolna pomocUmawiające się Strony pomagają sobie wzajemnie, z własnej inicjatywy i zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub innymi prawnie wiążącymi instrumentami, jeżeli uważają, że jest to niezbędne dla prawidłowego stosowania ustawodawstwa celnego, w szczególnośći w sytuacjach które mogłyby stanowić poważne zagrożenie dla gospodarki, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa publicznego, lub podobnego ważnego interesu drugiej strony, w szczególności poprzez przekazywanie pozykanych informacji odnoszących się do:a) działań, które są sprzeczne lub wydają się być sprzeczne z ustawodawstwem celnym i które mogą być przedmiotem zainteresowania drugiej Umawiającej się Strony;b) nowych środków lub metod stosowanych w działaniach będących naruszeniem ustawodawstwa celnego;c) towarów, o których wiadomo, że są przedmiotem działań będących naruszeniem ustawodawstwa celnego;d) osób, wobec których istnieje uzasadnione podejrzenie, że biorą lub brały udział w działaniach będących naruszeniem ustawodawstwa celnego;e) środków transportu, w odniesieniu do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że były lub mogą być wykorzystywane do działań będących naruszeniem ustawodawstwa celnego.Artykuł 12Dostarczanie, powiadamianie1. Na wniosek organu wnioskującego, organ otrzymujący wniosek, zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub innymi prawnie wiążącymi instrumentami mającymi zastosowanie w odniesieniu do tego ostatniego, podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu:a) dostarczenia wszelkich dokumentów o charakterze administracyjnym;b) powiadomienia o wszelkich decyzjach, wydanych przez organ wnioskujący i wchodzących w zakres niniejszej Umowy, adresata przebywającego lub mającego siedzibę na terytorium organu otrzymującego wniosek.2. Wniosek o dostarczenie dokumentów lub powiadomienie o decyzjach jest składany pisemnie w języku urzędowym organu otrzymującego wniosek lub w języku uznawanym przez ten organ. Wymóg ten nie ma zastosowania w odniesieniu do jakichkolwiek dokumentów, które mają zostać dostarczone na podstawie ustępu 1.Artykuł 13Forma i treść wniosków o udzielenie pomocy1. Wnioski, zgodnie z niniejszą Umową, sporządza się w formie pisemnej. Do wniosków dołączone są dokumenty niezbędne do zapewnienia zgodności z wnioskiem. Jeżeli wymagać tego będzie nagła sytuacja, mogą zostać przyjęte wnioski w formie ustnej, lecz muszą być one niezwłocznie potwierdzone w formie pisemnej.2. Zgodnie z ustępem 1, wnioski zawierają następujące informacje:a) organ wnioskujący;b) wnioskowane działanie;c) przedmiot i przyczyna wniosku;d) właściwe przepisy ustawowe, wykonawcze lub inne prawnie wiążące instrumenty;e) na ile to możliwe, jak najdokładniejsze i jak najbardziej wyczerpujące wskazówki na temat osób, będących celem dochodzenia;f) podsumowanie stanu faktycznego oraz działań już podjętych.3. Wnioski są przedkładane w języku urzędowym organu otrzymującego wniosek lub w języku uznawanym przez ten organ. Wymóg ten nie ma zastosowania w odniesieniu do dokumentów załączonych do wniosku złożonego na podstawie ustępu 1.4. Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych określonych powyżej, można wnioskować o jego poprawienie lub uzupełnienie; w międzyczasie mogą zostać podjęte odpowiednie środki ostrożności.Artykuł 14Realizacja wniosków1. W celu spełnienia wniosku o pomoc, organ otrzymujący wniosek prowadzi działania, w ramach swoich kompetencji i dostępnych środków, tak samo, jak gdyby działał na własny rachunek lub na wniosek innych organów tej samej Umawiającej się Strony, dostarczając informacji już posiadanych, przez prowadzenie odpowiednich postępowań lub inicjowanie ich prowadzenia. Postanowienie te ma także zastosowanie w odniesieniu do wszelkich innych organów, do których wniosek został skierowany zgodnie z niniejszą Umową przez organ otrzymujący wniosek, jeśli organ ten nie może działać samodzielnie.2. Wnioski o pomoc realizowane są zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub innymi prawnie wiążącymi instrumentami Umawiającej się Strony otrzymującej wniosek.3. Należycie upoważnieni urzędnicy Umawiającej się Strony mogą, za zgodą drugiej Umawiającej się Strony i na warunkach przez nią określonych, otrzymać w urzędach organu otrzymującego wniosek lub jakiegokolwiek innego zainteresowanego organu zgodnie z ustępem 1, informacje o działaniach, które naruszają lub mogą naruszać ustawodawstwo celne, których organ wnioskujący potrzebuje do celów niniejszej Umowy.4. Należycie upoważnieni urzędnicy Umawiającej się Strony, za zgodą drugiej Umawiającej się Strony i z zastrzeżeniem warunków przez nią określonych, mogą być obecni podczas czynności dochodzeniowych prowadzonych w konkretnych sprawach wykonywanych na terytorium drugiej Strony.5. W przypadku gdy wniosku nie można zrealizować, organ wnioskujący zostaje niezwłocznie o tym powiadomiony, wraz z określeniem powodów i podaniem wszelkich innych informacji, które organ otrzymujący wniosek uważa za mogące być pomocne dla organu wnioskującego.Artykuł 15Forma przekazywanych informacji1. Organ otrzymujący wniosek przekazuje wyniki dochodzenia organowi wnioskującemu w formie pisemnej razem z odnośnymi dokumentami, uwierzytelnionymi odpisami lub innymi materiałami.2. Informacja ta może być przekazana w formie skomputeryzowanej.3. Oryginalne pliki i oryginały dokumentów są przekazywane tylko na wniosek, w przypadku gdy uwierzytelnione odpisy okazują się niewystarczające. Oryginały te są zwracane przy najbliższej możliwej okazji. Prawa organu otrzymującego wniosek lub stron trzecich odnoszące się do oryginałów nie zostają naruszone.Artykuł 16Wyjątki od obowiązku udzielania pomocy1. Pomocy można odmówić lub zastrzec jej wykonanie od spełnienia określonych warunków lub wymogów, w przypadku gdy Strona uznaje, że pomoc udzielona na mocy niniejszej Umowy mogłaby:a) naruszyć ważne interesy Indii lub Państwa Członkowskiego Wspólnoty Europejskiej, które zostało poproszone o udzielenie pomocy na mocy niniejszej Umowy;b) zaszkodzić porządkowi publicznemu, bezpieczeństwu lub innym podstawowym zasadom, w szczególności w przypadkach określonych w artykule 17 ustęp 2; lubc) naruszyć tajemnicę przemysłową, handlową lub zawodową.2. Pomoc może zostać odroczona przez organ otrzymujący wniosek zew zględu na to, iż jej udzielenie przeszkodziłoby w trwającym dochodzeniu, oskarżeniu lub postępowaniu sądowym. W takim przypadku, organ otrzymujący wniosek konsultuje się z organem wnioskującym w celu ustalenia, czy pomoc może zostać udzielona z zastrzeżeniem warunków, których może wymagać organ otrzymujący wniosek.3. W przypadku, gdy organ wnioskujący zwraca się o pomoc, której sam nie mógłby udzielić, gdyby został o taką pomoc poproszony, zwraca uwagę na tę okoliczność we wniosku. Decyzja w sprawie takiego wniosku należy do organu otrzymującego wniosek.4. W przypadku spraw określonych w ustępach 1 i 2, decyzja organu otrzymującego wniosek oraz jej uzasadnienie muszą zostać niezwłocznie przekazane organowi wnioskującemu.Artykuł 17Wymiana informacji i poufność1. Wszelkie informacje w jakiejkolwiek postaci przekazane na podstawie niniejszej Umowy mają charakter poufny lub zastrzeżony, w zależności od zasad stosowanych w takich przypadkach w Umawiających się Stronach. Informacje te są objęte obowiązkiem tajemnicy służbowej i korzystają z ochrony podobnej do ochrony podobnych informacji na podstawie odpowiedniego ustawodawstwa Umawiającej się Strony, która otrzymuje informacje, oraz odpowiednich przepisów mających zastosowanie w odniesieniu do organów wspólnotowych.2. Dane osobowe mogą być wymieniane tylko w przypadku, gdy Umawiająca się Strona, która ma je otrzymać, zobowiązuje się do ochrony takich danych przynajmniej w takim stopniu, który odpowiada stopniowi ochrony w podobnych sprawach w Umawiającej się Stronie, która może je dostarczyć. Umawiająca się Strona, która może dostarczyć informacje nie może określać żadnych wymogów, które są bardziej uciążliwe od tych stosowanych w odniesieniu do informacji na jej terytorium.Umawiające się Strony przekazują sobie wzajemnie informacje dotyczące swoich obowiązujących przepisów, włącznie, jeżeli jest to właściwe, z informacjami dotyczącymi przepisów prawa obowiązujących w Państwach Członkowskich Wspólnoty.3. Postanowienia niniejszej Umowy nie wykluczają używania informacji lub dokumentów uzyskanych zgodnie z niniejszą Umową jako dowodu w postępowaniu lub w oskarżeniu wniesionemu przed sądami lub trybunałami w odniesieniu do działań będących naruszeniem ustawodawstwa celnego. Dlatego Umawiające się Strony mogą, w swoim rejestrze dowodów, sprawozdaniach i zeznaniach oraz w postępowaniu lub w oskarżeniu, które może zostać następnie wniesione przed sądy lub trybunały, używać jako dowodów informacji lub dokumentów uzyskanych zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy. Właściwy organ, który udostępnił te informacje lub umożliwił dostęp do tych dokumentów, zostaje powiadomiony o takim ich wykorzystaniu.4. Uzyskane informacje wykorzystywane są wyłącznie do celów niniejszej umowy. W przypadku, gdy jedna z Umawiających się Stron pragnie wykorzystać takie informacje do innych celów, uzyskuje uprzednią pisemną zgodę organu, który dostarczył informacji. Takie użycie podlega następnie wszelkim ograniczeniom przewidzianym przez ten organ.5. Praktyczne uzgodnienia dotyczące wykonania niniejszego artykułu zostają ustalone przez Wspólny Komitet Współpracy Celnej ustanowiony na podstawie artykułu 21.Artykuł 18Biegli i świadkowieUrzędnik reprezentujący organ otrzymujący wniosek może zostać upoważniony do stawienia się, w ramach przyznanego upoważnienia, jako biegły lub świadek przed organem drugiej Umawiającej się Strony w zakresie spraw objętych niniejszą Umową oraz przedstawiania przedmiotów, dokumentów lub materiałów poufnych albo ich uwierzytelnionych odpisów potrzebnych w tym celu. Wniosek o stawienie się musi dokładnie wskazywać, przed jakim organem urzędnik musi się stawić, w jakiej sprawie oraz na podstawie jakiego tytułu lub kwalifikacji urzędnik będzie przesłuchiwany.Artykuł 19Koszty pomocy1. Umawiające się Strony odstępują od wzajemnych roszczeń zwrotu wydatków poniesionych w związku z realizacją postanowień niniejszej Umowy, z wyjątkiem, gdy jest to właściwe, wydatków poniesionych na rzecz biegłych i świadków, a także tłumaczy niebędących pracownikami administracji publicznej.2. Jeżeli podczas realizacji wniosku okazuje się, że realizacja wniosku pociągnie za sobą dodatkowe, nieprzewidziane koszty, organy celne konsultują się w celu ustalenia warunków, na podstawie których realizacja może być kontynuowana.TYTUŁ IVPOSTANOWIENIA KOŃCOWEArtykuł 20Wykonanie1. Wykonanie niniejszej Umowy powierza się właściwym służbom Komisji Wspólnot Europejskich oraz, gdzie jest to właściwe, organom celnym Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej z jednej strony oraz Centralnej Radzie ds. Opłat i Ceł w Departamencie Przychodu, Ministerstwo Finansów, z drugiej strony. Podejmują one decyzje w sprawie wszystkich praktycznych środków i uzgodnień niezbędnych do jej stosowania, uwzględniając obowiązujące zasady, w szczególności w dziedznie ochrony danych. Mogą zalecać właściwym organom zmiany, których ich zdaniem należy dokonać w Umowie.2. Umawiające się Strony konsultują się wzajemnie i informują się na bieżąco o szczegółowych zasadach wykonawczych, przyjętych zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.Artykuł 21Wspólny Komitet Współpracy Celnej1. Niniejszym powołuje się Wspólny Komitet Współpracy Celnej złożony z przedstawicieli Wspólnoty Europejskiej i Indii. Komitet zbiera się w miejscu, terminie i z porządkiem dziennym ustalonym w drodze wzajemnego porozumienia.2. Wspólny Komitet Współpracy Celnej między innymi:a) czuwa nad sprawnym funkcjonowaniem Umowy;b) rozpatruje wszelkie kwestie wynikające z jej stosowania;c) podejmuje środki niezbędne dla współpracy celnej, zgodnie z celami niniejszej Umowy;d) wymienia poglądy w sprawie kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczących współpracy celnej, w tym przyszłych działań oraz środków na ich realizację;e) proponuje rozwiązania mające na celu osiąganie celów niniejszej Umowy.3. Wspólny Komitet Współpracy Celnej przyjmuje swój regulamin.4. Wspólny Komitet Współpracy Celnej składa coroczne sprawozdanie Wspólnej Komisji powołanej na podstawie artykułu 22 Umowy o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii.Artykuł 22Wejście w życie i okres obowiązywania1. Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony notyfikują wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu.2. Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w drodze pisemnego powiadomienia drugiej Strony. Wypowiedzenie staje się skuteczne w trzy miesiące od daty powiadomienia drugiej Umawiającej się Strony. Wnioski o udzielenie pomocy otrzymane przed wypowiedzeniem mowy są realizowane zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.Artykuł 23Teksty autentyczneNiniejsza Umowa jest sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach duńskim, niderlandzkim, angielskim, fińskim, francuskim, niemieckim, greckim, włoskim, portugalskim, hiszpańskim, szwedzkim oraz hinduskim i każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny.W dowód czego, niżej podpisani, należycie w tym celu upoważnieni, złożyli swoje podpisy pod niniejszą Umową.Hecho en Bruselas, el veintiocho de abril de dos mil cuatro.Udfærdiget i Bruxelles den otteogtyvende april to tusind og fire.Geschehen zu Brüssel am achtundzwanzigsten April zweitausendundvier.Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι οκτώ Απριλίου δύο χιλιάδες τέσσερα.Done at Brussels on the twenty-eighth day of April in the year two thousand and four.Fait à Bruxelles, le vingt-huit avril deux mille quatre.Fatto a Bruxelles, addì ventotto aprile duemilaquattro.Gedaan te Brussel, de achtentwintigste april tweeduizendvier.Feito em Bruxelas, em vinte e oito de Abril de dois mil e quatro.Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäkahdeksantena päivänä huhtikuuta vuonna kaksituhattaneljä.Som skedde i Bryssel den tjugoåttonde april tjugohundrafyra.+++++ TIFF +++++Por la Comunidad EuropeaFor Det Europæiske FællesskabFür die Europäische GemeinschaftΓια την Ευρωπαïκή ΚοινότηταFor the European CommunityPour la Communauté européennePer la Comunità europeaVoor de Europese GemeenschapPela Comunidade EuropeiaEuroopan yhteisön puolestaPa Europeiska gemenskapens vägnar+++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++Por la República de la IndiaFor Republikken IndienFür die Republik IndienΓια τη Δημοκρατία της ΙνδίαςFor the Republic of IndiaPour la République de l'IndePer la Repubblica d'IndiaVoor de Republiek IndiaPela República da ÍndiaIntian tasavallan puolestaFör Republiken Indien+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 17 maja 1994 r. dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Chile w sprawie przywozu jabłek i gruszek do Wspólnoty

text:
Ważna informacja prawna

|

31994D0294

Dziennik Urzędowy L 130 , 25/05/1994 P. 0035 - 0035 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 32 P. 0020  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 32 P. 0020

		Decyzja Radyz dnia 17 maja 1994 r.dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Chile w sprawie przywozu jabłek i gruszek do Wspólnoty(94/294/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 w powiązaniu z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 28 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1035/72 z dnia 18 maja 1972 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw [1],uwzględniając zalecenie Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Republika Chile podjęła w ramach GATT działania w następstwie wprowadzenia przez Wspólnotę Europejską środków taryfowych w formie opłat wyrównawczych od przywozu jabłek, z racji stosowania art. 24, 25 i 26 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1035/72;Wspólnota Europejska i Chile podjęły rozmowy w celu rozwiązania tej i innych kwestii w związku z zakończeniem Rundy Urugwajskiej GATT;rozmowy te zakończone zostały podpisaniem Porozumienia w formie wymiany listów; zatwierdzenie tego Porozumienia leży w interesie Wspólnoty,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Porozumienie w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą a Chile w sprawie przywozu jabłek i gruszek do Wspólnoty zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.Tekst Porozumienia załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczania osoby umocowanej do podpisania Porozumienia, aby stało się wiążące we Wspólnocie.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 maja 1994 r.W imieniu RadyTh. PangalosPrzewodniczący[1] Dz.U. L 118 z 20 5.1972, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3669/93 (Dz.U. L 338 z 31.12.1993, str. 26).--------------------------------------------------