title: 2007/817/WE: Decyzja Rady z dnia  8 listopada 2007 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii o readmisji osób przebywających nielegalnie

text:
               19.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 334/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 8 listopada 2007 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii o readmisji osób przebywających nielegalnie
   (2007/817/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 63 pkt 3 lit. b), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii Umowę o readmisji osób przebywających nielegalnie.

               (2)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu 18 września 2007 r., z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady z dnia 18 września 2007 r.

               (3)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona.

               (4)

               Na mocy umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Readmisji, który może przyjąć swój regulamin wewnętrzny. Celowe jest wprowadzenie uproszczonej procedury przyjęcia stanowiska Wspólnoty w tej sprawie.

               (5)

               Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo powiadomiło o woli uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

               (6)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

               (7)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii o readmisji osób przebywających nielegalnie.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady przekazuje powiadomienie przewidziane w art. 22 ust. 2 umowy (2).
   Artykuł 3
   Komisja reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie ds. Readmisji, ustanowionym na mocy art. 18 umowy.
   Artykuł 4
   Stanowisko Wspólnoty w ramach Wspólnego Komitetu ds. Readmisji w sprawie przyjęcia jego regulaminu zgodnie z art. 18 ust. 5 umowy przyjmuje Komisja po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.
   Artykuł 5
   Niniejszą decyzję publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2007 r.

            W imieniu Rady

         R. PEREIRA

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 24 października 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
   WYMIANA LISTÓW
   Brussels, 18 September 2007
   Ms. Gordana Jankulovska,
   Minister of Interior of the former
   Yugoslav Republic of Macedonia.
   Dear Minister,
   We have the honour to propose that, if it is acceptable to your Government, this letter and your confirmation shall together take the place of signature of the Agreement between the European Community and the former Yugoslav Republic of Macedonia on readmission of persons residing without authorisation.
   The text of the aforementioned Agreement, herewith annexed, has been approved for signature by a decision of the Council of the European Union of today's date.
   Please accept, Minister, the assurance of our highest consideration.

      For the European Community

      Courtesy translation

   Brussels, 18 September 2007
   Dear Sirs,
   On behalf of the Government of the Republic of Macedonia I have the honour to acknowledge receipt of your letter dated 18th September 2007 regarding the signature of the Agreement between the Republic of Macedonia and the European Community on the readmission of persons residing without authorisation, together with the attached text of the Agreement.
   I hereby declare that the Government of the Republic of Macedonia agrees with the provisions of the Agreement between the Republic of Macedonia and the European Community on the readmission of persons residing without authorisation and considers the Agreement as being signed with this Exchange of Letters.
   However, I declare that the Republic of Macedonia does not accept the denomination used for my country in the above-referred documents, having in view that the constitutional name of my country is the Republic of Macedonia.
   Please accept, Sirs, the assurances of my highest consideration.

         Gordana Jankuloska

         Dr. Rui Carlos Pereira

      Minister of Internal Administration of the Republic of Portugal

         Mr. Franco Frattini

      Vice-President of the European Commission

   Брисел, 18 септември 2007 година
   Почитувани Господа,
   Во името на Владата на Република Македонија имам чест да го потврдам приемот на Вашето писмо датирано на 18 септемвpи 2007 година, кое се однесува на потпишувањето на Спогодбата помеѓу Република Македониja и Европсkата Заедница за преземаље на лица со незаконски престој, заедно со приложениот текст на Спогодбатa.
   Изjавувам дека Владата на Република Македониjа е согласна со одредбите на Спогодбата помеѓу Република Македонија и Европската Заедница за преземање на лица со незаконски престој и смета дека со оваа размена на писма Спогодбата е потпишана.
   Сепак, изјавувам дека Република Македонија не ја прифаќа деноминацијата употребена за мојата земја во погоре наведените документи, имајќи предвид дека уставното име на мојата земја е Република Мakедонија.
   Пpимете ги Господа, изразите на моето највисоко почитување.

         Гордана Јанкулоска

         Г-дин Руи Карлос Переира

      Министеp за внатрешната администрација на Република
      Португалија Совет на Европската унија

         Г-дин Франко Фратини

      Потпретседател hа Европската комисија

   Brussels, 18 September 2007
   Ms. Gordana Jankulovska,
   Minister of Interior of the former
   Yugoslav Republic of Macedonia.
   Dear Minister,
   We have the honour to acknowledge receipt of your letter of today's date.
   The European Community notes that the Exchange of Letters between the European Community and the Former Yugoslav Republic of Macedonia, which takes the place of signature of the Agreement between the European Community and the former Yugoslav Republic of Macedonia on readmission of persons residing without authorisation, has been accomplished and that this cannot be interpreted as acceptance or recognition by the European Community in whatever form or content of a denomination other than the „former Yugoslav Republic of Macedonia”.
   Please accept, Minister, the assurance of our highest consideration.

      For the European Community

   UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii o readmisji osób przebywających nielegalnie
   WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY,
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”,
   oraz
   BYŁA JUGOSŁOWIAŃSKA REPUBLIKA MACEDONII,
   KIERUJĄC się chęcią zacieśnienia współpracy w celu skuteczniejszego zwalczania nielegalnej imigracji,
   PRAGNĄC ustanowić w drodze niniejszej Umowy oraz na zasadzie wzajemności szybkie i skuteczne procedury ustalania tożsamości i organizowania bezpiecznego i zgodnego z przepisami powrotu osób, które nie spełniają warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii bądź jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub przestały spełniać te warunki, oraz aby ułatwić tranzyt takich osób w duchu współpracy,
   PODKREŚLAJĄC, że niniejsza Umowa nie narusza praw, obowiązków i zakresu odpowiedzialności Wspólnoty, państw członkowskich Unii Europejskiej i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii wynikających z prawa międzynarodowego oraz w szczególności z europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 listopada 1950 r. i Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r.,
   ZWAŻYWSZY, że postanowienia niniejszej Umowy, która jest objęta zakresem stosowania postanowień tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, nie mają zastosowania do Królestwa Danii zgodnie z Protokołem w sprawie stanowiska Danii załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,
   UWZGLĘDNIAJĄC art. 76 ust. 2 układu o stabilizacji i stowarzyszeniu (1), który nakłada na jego strony obowiązek zawarcia, na stosowny wniosek, umowy o readmisji,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Definicje
   Na potrzeby niniejszej Umowy:

               a)

               „Umawiające się Strony” oznaczają Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii i Wspólnotę;

               b)

               „readmisja” oznacza przekazanie przez państwo składające wniosek i przyjęcie przez państwo rozpatrujące wniosek osób (własnych obywateli państwa rozpatrującego wniosek, obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców), w stosunku do których ustalono, że nielegalnie wjechali, przebywali lub zamieszkiwali na terytorium państwa składającego wniosek, zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy;

               c)

               „obywatel Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii zgodnie z jej przepisami krajowymi;

               d)

               „obywatel państwa członkowskiego” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo państwa członkowskiego w rozumieniu definicji przyjętej na potrzeby Wspólnoty;

               e)

               „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii Europejskiej z wyjątkiem Królestwa Danii;

               f)

               „obywatel państwa trzeciego” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo inne niż obywatelstwo Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii albo obywatelstwo jednego z państw członkowskich;

               g)

               „bezpaństwowiec” oznacza każdą osobę nieposiadającą obywatelstwa;

               h)

               „dokument pobytowy” oznacza wszelkiego rodzaju zezwolenia wydane przez Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii lub jedno z państw członkowskich uprawniające daną osobę do przebywania na terytorium tych krajów. Pojęcie to nie obejmuje czasowych zezwoleń na pobyt na terytorium tych krajów w związku z rozpatrywaniem wniosku o azyl lub dokument pobytowy;

               i)

               „wiza” oznacza zezwolenie wydane lub decyzję podjętą przez Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii lub jedno z państw członkowskich, wymagane w związku z wjazdem na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii lub jednego z państw członkowskich albo tranzytem przez terytorium tych krajów. Niniejsza definicja nie obejmuje lotniskowej wizy tranzytowej;

               j)

               „państwo składające wniosek” oznacza państwo (Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii lub jedno z państw członkowskich), które składa wniosek o readmisję zgodnie z art. 7 lub wniosek tranzytowy zgodnie z art. 14 niniejszej Umowy;

               k)

               „państwo rozpatrujące wniosek” oznacza państwo (Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii lub jedno z państw członkowskich), do którego skierowany jest wniosek o readmisję zgodnie z art. 7 lub wniosek tranzytowy zgodnie z art. 14 niniejszej Umowy;

               l)

               „właściwy organ” oznacza krajowy organ Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii lub jednego z państw członkowskich, któremu powierzono zadanie wdrożenia niniejszej umowy zgodnie z jej art. 19 ust. 1 lit. a);

               m)

               „region przygraniczny” oznacza region rozciągający się na obszarze 30 km od wspólnej granicy lądowej między państwem członkowskim i Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii lub też obszar międzynarodowych portów lotniczych państw członkowskich albo Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii;

               n)

               „tranzyt” oznacza przejazd obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca przez terytorium państwa rozpatrującego wniosek podczas podróży z państwa składającego wniosek do kraju przeznaczenia.

         SEKCJA I
   OBOWIĄZKI BYŁEJ JUGOSŁOWIAŃSKIEJ REPUBLIKI MACEDONII W ZAKRESIE READMISJI
   Artykuł 2
   Readmisja własnych obywateli
   1.   Była Jugosłowiańska Republika Macedonii dokonuje readmisji, na wniosek państwa członkowskiego i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż przewidziane w niniejszej Umowie, wszystkich osób, które nie spełniają przewidzianych przepisami warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium państwa członkowskiego składającego wniosek, lub przestały spełniać takie warunki, o ile zostało udowodnione lub na podstawie dostarczonych dowodów prima facie uzasadnione jest przyjęcie, że osoby takie są obywatelami Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.
   2.   Była Jugosłowiańska Republika Macedonii dokonuje również readmisji, w miarę możliwości równoczesnej:

               —

               niebędących w związku małżeńskim i mających nie więcej niż 18 lat dzieci osób, o których mowa w ust. 1, niezależnie od ich miejsca urodzenia czy ich obywatelstwa, chyba że mają one niezależne prawo pobytu na terytorium państwa członkowskiego składającego wniosek,

               —

               posiadających inne obywatelstwo współmałżonków osób, o których mowa w ust. 1, o ile mają oni prawo wjazdu i pobytu bądź przyznaje się im prawo wjazdu i pobytu na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, chyba że mają niezależne prawo pobytu w państwie członkowskim składającym wniosek.

         3.   Była Jugosłowiańska Republika Macedonii dokonuje także readmisji osób, które wraz z wjazdem na terytorium państwa członkowskiego zrzekły się obywatelstwa Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, chyba że osoby takie otrzymały ze strony tego państwa członkowskiego przynajmniej zapewnienie uzyskania naturalizacji.
   4.   Po pozytywnym rozpatrzeniu przez Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii wniosku o readmisję właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii bezzwłocznie i nie później niż w ciągu 3 dni roboczych wydaje dokument podróży wymagany do powrotu danej osoby, którego okres ważności wynosi 30 dni. Jeżeli z przyczyn prawnych lub faktycznych dana osoba nie może zostać przekazana w okresie ważności pierwotnie wydanego dokumentu podróży, właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii wydaje w ciągu 14 dni kalendarzowych nowy dokument podróży z takim samym okresem ważności. Jeżeli w ciągu 14 dni kalendarzowych Była Jugosłowiańska Republika Macedonii nie wyda nowego dokumentu podróży, uznaje się, że do celów wydalenia z kraju akceptuje ona standardowy dokument podróży wydawany przez UE (2).
   5.   W przypadku gdy osoba podlegająca readmisji oprócz obywatelstwa państwa rozpatrującego wniosek posiada także obywatelstwo państwa trzeciego, państwo członkowskie składające wniosek bierze pod uwagę wolę danej osoby co do wyboru państwa, do którego ma nastąpić jej readmisja.
   Artykuł 3
   Readmisja obywateli państw trzecich i bezpaństwowców
   1.   Na wniosek państwa członkowskiego i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż przewidziane w niniejszej Umowie, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii dokonuje readmisji wszystkich obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy nie spełniają obowiązujących warunków prawnych wjazdu, przebywania i pobytu na terytorium państwa członkowskiego składającego wniosek, lub przestali spełniać takie warunki, o ile zostało udowodnione lub na podstawie dostarczonych dowodów prima facie uzasadnione jest przyjęcie, że takie osoby:

               a)

               posiadają, bądź posiadały w momencie wjazdu ważną wizę lub dokument pobytowy wydane przez Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii; lub

               b)

               bezprawnie i bezpośrednio wjechały na terytorium danego państwa członkowskiego po pobycie na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii bądź po tranzycie przez jej terytorium.

         2.   Obowiązek readmisji określony w ust. 1 nie ma zastosowania, gdy:

               a)

               obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec przebywał na terenie międzynarodowego portu lotniczego w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii jedynie przejazdem w związku z tranzytem lotniczym; lub

               b)

               państwo członkowskie składające wniosek wydało obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi wizę lub dokument pobytowy przed wjazdem tej osoby na swoje terytorium lub po wjeździe, chyba że:

                           —

                           osoba taka jest w posiadaniu wizy lub dokumentu pobytowego wydanych przez Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii, których okres ważności jest dłuższy, lub

                           —

                           taka osoba uzyskała wizę lub dokument pobytowy od państwa składającego wniosek na podstawie podrobionych lub przerobionych dokumentów, bądź składając nieprawdziwe oświadczenia, i dana osoba przybywa na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii lub w związku z tranzytem przemieszcza się przez jej terytorium, lub

                           —

                           osoba taka nie spełnia warunków określonych w wizie i osoba taka przebywała na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii lub w związku z tranzytem przemieszczała się przez jej terytorium.

         3.   Na wniosek państwa członkowskiego Była Jugosłowiańska Republika Macedonii dokonuje także readmisji byłych obywateli Socjalistycznej Federalnej Republiki Jugosławii, którzy nie uzyskali żadnego innego obywatelstwa i których miejsce urodzenia i miejsce stałego pobytu znajdowały się w dniu 8 września 1991 r. na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.
   4.   Po pozytywnym rozpatrzeniu przez Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii wniosku o readmisję w razie potrzeby państwo członkowskie składające wniosek wydaje osobie, na readmisję której wyrażono zgodę, standardowy dokument podróży UE do celów wydalenia z kraju (2).
   SEKCJA III
   OBOWIĄZKI WSPÓLNOTY W ZAKRESIE READMISJI
   Artykuł 4
   Readmisja własnych obywateli
   1.   Państwo członkowskie dokonuje readmisji, na wniosek Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż te przewidziane w niniejszej Umowie, wszystkich osób, które nie spełniają przewidzianych przepisami warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, lub przestały spełniać takie warunki, o ile zostało udowodnione lub na podstawie dostarczonych dowodów prima facie uzasadnione jest przyjęcie, że osoby takie są obywatelami tego państwa członkowskiego.
   2.   Była Jugosłowiańska Republika Macedonii dokonuje również readmisji, w miarę możliwości równoczesnej:

               —

               niebędących w związku małżeńskim i mających nie więcej niż 18 lat dzieci osób, o których mowa w ust. 1, niezależnie od ich miejsca urodzenia lub ich obywatelstwa, chyba że mają one niezależne prawo pobytu na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii,

               —

               posiadających inne obywatelstwo współmałżonków osób, o których mowa w ust. 1, o ile mają oni prawo wjazdu i pobytu bądź przyznaje się im prawo wjazdu i pobytu na terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek, chyba że mają niezależne prawo pobytu w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii;

         3.   Państwo członkowskie dokonuje także readmisji osób, które po wjeździe na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii zrzekły się obywatelstwa państwa członkowskiego, chyba że osoby takie otrzymały ze strony Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii przynajmniej gwarancję uzyskania naturalizacji.
   4.   Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku o readmisję przez rozpatrujące wniosek państwo członkowskie, właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny tego państwa członkowskiego bezzwłocznie i nie później niż w ciągu 3 dni roboczych wydaje wymagany do powrotu podlegającej readmisji osoby dokument podróży, którego okres ważności wynosi 30 dni. Jeżeli z przyczyn prawnych lub faktycznych dana osoba nie może zostać przekazana w okresie ważności pierwotnie wydanego dokumentu podróży, właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek wydaje w ciągu 14 dni kalendarzowych nowy dokument podróży z takim samym okresem ważności.
   5.   W przypadku gdy osoba podlegająca readmisji oprócz obywatelstwa państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek posiada także obywatelstwo państwa trzeciego, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii bierze pod uwagę wolę danej osoby co do wyboru państwa, do którego ma nastąpić jej readmisja.
   Artykuł 5
   Readmisja obywateli państw trzecich i bezpaństwowców
   1.   Państwo członkowskie dokonuje readmisji, na wniosek Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż te przewidziane w niniejszej Umowie, wszystkich obywateli państw trzecich i bezpaństwowców, którzy nie spełniają przewidzianych przepisami warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, lub przestali spełniać takie warunki, o ile zostało udowodnione lub na podstawie dostarczonych dowodów prima facie uzasadnione jest przyjęcie, że takie osoby:

               a)

               posiadają, bądź posiadały w momencie wjazdu ważną wizę lub dokument pobytowy wydane przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek; lub

               b)

               bezprawnie i bezpośrednio wjechały na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii po pobycie na terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek bądź po tranzycie przez jego terytorium.

         2.   Obowiązek readmisji określony w ust. 1 nie ma zastosowania, gdy:

               a)

               obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec przebywa na terenie międzynarodowego portu lotniczego w państwie członkowskim rozpatrującym wniosek jedynie przejazdem w związku z tranzytem lotniczym; lub

               b)

               Była Jugosłowiańska Republika Macedonii wydała obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi wizę lub dokument pobytowy przed wjazdem tej osoby na swoje terytorium lub po wjeździe, chyba że osoba taka:

                           —

                           posiada wizę lub dokument pobytowy o dłuższym okresie ważności wydane przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek, lub

                           —

                           uzyskała wizę lub dokument pobytowy od Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii na podstawie podrobionych lub przerobionych dokumentów, bądź składając nieprawdziwe oświadczenia, i dana osoba przybywała na terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek lub w związku z tranzytem przemieszczała się przez jego terytorium, lub

                           —

                           nie spełnia warunków określonych w wizie i osoba taka przebywała na terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek lub w związku z tranzytem przemieszczała się przez jej terytorium.

         3.   Obowiązek readmisji, o którym mowa w ust. 1, dotyczy tego państwa członkowskiego, które wydało wizę lub dokument pobytowy. Jeśli wizy lub dokumenty pobytowe wydały dwa państwa członkowskie lub więcej, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które wydało dokument o dłuższym okresie ważności, lub jeśli okres ważności jednego lub kilku z takich dokumentów upłynął, dokument, który jest nadal ważny. Jeżeli upłynął okres ważności wszystkich dokumentów, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które wydało dokument z najpóźniejszą datą ważności. Jeżeli nie da się tego ustalić, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które dana osoba opuściła najpóźniej.
   4.   Po pozytywnym rozpatrzeniu przez dane państwo członkowskie wniosku o readmisję Była Jugosłowiańska Republika Macedonii w razie potrzeby wydaje osobie, na readmisję której wyrażono zgodę, dokument podróży wymagany do jej powrotu.
   SEKCJA III
   PROCEDURA READMISJI
   Artykuł 6
   Zasady
   1.   Z zastrzeżeniem postanowień art. 6 ust. 2 przekazanie osoby, która ma podlegać readmisji na podstawie jednego z obowiązków określonych w art. 2–5, wymaga złożenia wniosku o readmisję do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek.
   2.   Złożenie wniosku o readmisję nie jest konieczne, jeżeli osoba, która ma podlegać readmisji, posiada ważny dokument podróży oraz, w odpowiednich przypadkach, ważną wizę lub dokument pobytowy wydane przez państwo rozpatrujące wniosek.
   3.   Jeśli daną osobę zatrzymano w rejonie przygranicznym (włączając w to porty lotnicze) państwa składającego wniosek po tym, jak bezprawnie przekroczyła granicę, przybywając bezpośrednio z terytorium państwa rozpatrującego wniosek, państwo składające wniosek może złożyć wniosek o readmisję w ciągu 2 dni roboczych od daty zatrzymania tej osoby (procedura przyspieszona).
   Artykuł 7
   Wniosek o readmisję
   1.   Wniosek o readmisję, w zakresie w jakim jest to możliwe, powinien zawierać następujące informacje:

               a)

               dane określające tożsamość osoby, która ma podlegać readmisji (np. imiona, nazwiska, datę i — w miarę możliwości — miejsce urodzenia oraz ostatnie miejsce pobytu, jak również dane określające tożsamość jej rodziców), a w stosownych przypadkach także dane określające tożsamość nieletnich dzieci niebędących w związku małżeńskim lub małżonków;

               b)

               wskazanie środków stanowiących dowód lub dowód prima facie, potwierdzający obywatelstwo, tranzyt, spełnienie warunków readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców, a także bezprawny wjazd i pobyt;

               c)

               fotografię osoby, która ma podlegać readmisji.

         2.   Wniosek o readmisję, w zakresie w jakim jest to możliwe, powinien również zawierać następujące informacje:

               a)

               oświadczenie stwierdzające, że osoba, która ma być przekazana, może potrzebować pomocy lub opieki, pod warunkiem że osoba w sposób wyraźny zgodziła się na takie oświadczenie;

               b)

               wszelkie inne środki ochrony, zabezpieczenia lub informacje dotyczące stanu zdrowia danej osoby, jakie mogą być niezbędne w poszczególnych przypadkach przekazywania.

         3.   Wspólny wzór formularza wniosku o readmisję stanowi załącznik 6 do niniejszej Umowy.
   Artykuł 8
   Środki dowodowe potwierdzające obywatelstwo
   1.   Bez uszczerbku dla właściwych przepisów krajowych, obywatelstwo zgodnie z art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 można udowodnić za pomocą dokumentów wymienionych w załączniku 1 do niniejszej Umowy. Jeżeli przedstawiono takie dokumenty, państwa członkowskie i Była Jugosłowiańska Republika Macedonii wzajemnie uznają obywatelstwo bez prowadzenia dalszego dochodzenia. Dowód potwierdzający obywatelstwo nie może być oparty na fałszywych dokumentach.
   2.   Potwierdzenie obywatelstwa zgodnie z art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 poprzez dowód prima facie może nastąpić w szczególności za pomocą dokumentów wymienionych w załączniku 2 do niniejszej Umowy, nawet gdy upłynął ich okres ważności. Jeżeli przedstawiono takie dokumenty, państwa członkowskie i Była Jugosłowiańska Republika Macedonii przyjmują domniemanie, że obywatelstwo zostało ustalone, chyba że mogą udowodnić, że jest inaczej. Dowód prima facie potwierdzający obywatelstwo nie może być oparty na fałszywych dokumentach.
   3.   Jeśli nie można okazać żadnego z dokumentów wymienionych w załączniku 1 lub 2, właściwe przedstawicielstwa dyplomatyczne i urzędy konsularne danego rozpatrującego wniosek państwa podejmują na wniosek czynności zmierzające do przeprowadzenia bez zbędnej zwłoki, najpóźniej w ciągu 3 dni roboczych od daty złożenia wniosku, rozmowy z osobą, która ma podlegać readmisji, w celu ustalenia jej obywatelstwa.
   Artykuł 9
   Środki dowodowe dotyczące obywateli państw trzecich i bezpaństwowców
   1.   Dowody potwierdzające warunki readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców określone w art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 1 obejmują w szczególności środki dowodowe wymienione w załączniku 3 do niniejszej Umowy; nie mogą się one opierać na fałszywych dokumentach. Państwa członkowskie i Była Jugosłowiańska Republika Macedonii wzajemnie uznają wszelkie takie dowody bez prowadzenia dalszego dochodzenia.
   2.   Dowody prima facie potwierdzające spełnienie warunków readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców określone w art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 1 obejmują w szczególności środki dowodowe wymienione w załączniku 4 do niniejszej Umowy; nie mogą się one opierać na fałszywych dokumentach. W przypadku przedstawienia takich dowodów prima facie państwa członkowskie i Była Jugosłowiańska Republika Macedonii przyjmują domniemanie, że warunki zostały spełnione, chyba że mogą udowodnić, że jest inaczej.
   3.   O bezprawnym charakterze wjazdu, przebywania lub pobytu decyduje brak w dokumentach podróży danej osoby koniecznej wizy lub innego dokumentu pobytowego na terytorium państwa składającego wniosek. Dowodem prima facie bezprawnego wjazdu, przebywania lub pobytu jest także oświadczenie państwa składającego wniosek, że dana osoba nie posiada niezbędnych dokumentów podróży, wizy lub dokumentu pobytowego.
   4.   Dowody potwierdzające warunki readmisji byłych obywateli Socjalistycznej Federalnej Republiki Jugosławii określone w art. 3 ust. 3 obejmują w szczególności środki dowodowe wymienione w załączniku 5 do niniejszej Umowy; nie mogą się one opierać na fałszywych dokumentach. W przypadku przedstawienia takich dowodów prima facie państwa członkowskie i Była Jugosłowiańska Republika Macedonii uznają warunki za ustalone, chyba że może udowodnić, że jest inaczej.
   5.   Jeśli nie można okazać żadnego z dokumentów wymienionych w załączniku 5, właściwe przedstawicielstwa dyplomatyczne i urzędy konsularne Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii na wniosek podejmują czynności zmierzające do przeprowadzenia bez zbędnej zwłoki, najpóźniej w ciągu 3 dni roboczych od daty złożenia wniosku, rozmowy z osobą, która ma podlegać readmisji, w celu ustalenia jej obywatelstwa.
   Artykuł 10
   Terminy
   1.   Wniosek o readmisję składa się do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek w ciągu jednego roku od daty uzyskania przez właściwy organ państwa składającego wniosek informacji, że obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec nie spełnia obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu bądź przestał spełniać takie warunki. Jeśli istnieją prawne lub faktyczne przeszkody uniemożliwiające złożenie wniosku w terminie, na wniosek państwa składającego wniosek termin ten przedłuża się, ale wyłącznie do czasu ustąpienia przeszkód.
   2.   Odpowiedź na wniosek o readmisję jest udzielana na piśmie

               —

               w ciągu 2 dni roboczych, w przypadku gdy wniosek złożono w ramach procedury przyspieszonej (art. 6 ust. 3),

               —

               w ciągu 14 dni kalendarzowych w pozostałych przypadkach.

         Terminy te rozpoczynają swój bieg w dniu otrzymania wniosku o readmisję. W przypadku braku odpowiedzi w tych terminach, zgodę na przekazanie danej osoby uznaje się za udzieloną.
   3.   Odrzucenie wniosku o readmisję jest uzasadniane.
   4.   Po uzyskaniu zgody bądź w stosownych przypadkach po upływie terminów określonych w ust. 2 przekazanie danej osoby następuje bezzwłocznie, najpóźniej w ciągu trzech miesięcy. Na prośbę państwa składającego wniosek termin ten jest przedłużany o czas potrzebny do usunięcia przeszkód prawnych lub praktycznych.
   Artykuł 11
   Formy przekazania i rodzaje transportu
   1.   Przed przekazaniem danej osoby właściwe organy Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i odnośnego państwa członkowskiego dokonują z odpowiednim wyprzedzeniem uzgodnień na piśmie co do daty przekazania, miejsca wjazdu, ewentualnej eskorty i innych szczegółów przekazania.
   2.   Transport może się odbyć drogą powietrzną lub lądową. W przypadku przekazania danej osoby drogą lotniczą nie ma obowiązku korzystania z usług krajowych przewoźników Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii lub państw członkowskich; można korzystać zarówno z regularnych, jak i czarterowych połączeń lotniczych. W przypadku przekazania pod eskortą, nie musi się ona ograniczać do uprawnionych osób z państwa składającego wniosek, jednak osoby takie muszą pochodzić z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii lub jednego z państw członkowskich.
   Artykuł 12
   Omyłkowa readmisja
   Państwo składające wniosek ponownie przyjmuje każdą osobę przyjętą w ramach readmisji przez państwo rozpatrujące wniosek, jeżeli w okresie 3 miesięcy po przekazaniu tej osoby ustalono, że wymogi określone w art. 2–5 niniejszej Umowy nie są spełnione.
   W takich przypadkach postanowienia proceduralne niniejszej Umowy stosuje się z uwzględnieniem niezbędnych zmian oraz przekazuje wszystkie dostępne informacje dotyczące rzeczywstej tożsamości i obywatelstwa osoby, która ma być ponownie przyjęta.
   SEKCJA IV
   TRANZYT
   Artykuł 13
   Zasady
   1.   Państwa członkowskie oraz Była Jugosłowiańska Republika Macedonii ograniczają tranzyt obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców do przypadków, gdy niemożliwe jest przewiezienie ich bezpośrednio do państwa przeznaczenia.
   2.   Była Jugosłowiańska Republika Macedonii zezwala na przejazd obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców przez swoje terytorium na wniosek państwa członkowskiego, a państwo członkowskie zezwala na przejazd obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców przez swoje terytorium na wniosek Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, pod warunkiem, że zapewniono dalszą podróż przez ewentualne inne państwa tranzytu oraz readmisję przez państwo przeznaczenia.
   3.   Była Jugosłowiańska Republika Macedonii lub państwo członkowskie mogą nie zezwolić na tranzyt przez swoje terytorium:

               a)

               jeśli obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec narażony jest w państwie będącym miejscem przeznaczenia lub w innym państwie tranzytu na realne ryzyko tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania czy ukarania, karę śmierci lub prześladowania ze względu na rasę, religię, narodowość, przynależność do określonej grupy społecznej lub przekonania polityczne;

               b)

               jeśli obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec będzie podlegał sankcjom karnym w państwie rozpatrującym wniosek lub innym państwie tranzytu; lub

               c)

               ze względu na zdrowie publiczne, bezpieczeństwo wewnętrzne, porządek publiczny lub inne narodowe interesy państwa rozpatrującego wniosek.

         4.   Była Jugosłowiańska Republika Macedonii lub państwo członkowskie mogą cofnąć każde zezwolenie, jeśli po jego wydaniu wystąpią lub wyjdą na jaw okoliczności wymienione w ust. 3, stanowiące przeszkodę w przeprowadzeniu operacji tranzytu, lub jeśli przestanie być zapewniona dalsza podróż przez inne państwa tranzytu lub readmisja przez państwo przeznaczenia. W takim przypadku państwo składające wniosek, w razie konieczności bezzwłocznie, przyjmuje z powrotem danego obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca.
   Artykuł 14
   Procedura tranzytowa
   1.   Wniosek o tranzyt jest składany na piśmie do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek i zawiera następujące informacje:

               a)

               rodzaj tranzytu (powietrzny lub lądowy), inne możliwe państwa tranzytu i przewidziany końcowy cel podróży;

               b)

               szczegółowe informacje o danej osobie (np. imię, nazwisko, nazwisko rodowe, inne używane imiona/nazwiska lub imiona/nazwiska, pod jakimi dana osoba jest znana lub pseudonimy, datę urodzenia, płeć i — jeśli to możliwe — miejsce urodzenia, obywatelstwo, język, rodzaj i numer dokumentu podróży);

               c)

               przewidywane miejsce wjazdu, termin przekazania osoby i ewentualność użycia eskorty;

               d)

               oświadczenie, że według państwa składającego wniosek spełnione są warunki określone w art. 13 ust. 2 oraz że nie są znane żadne powody mogące uzasadniać odmowę zgodnie z art. 13 ust. 3.

         Wzór wspólnego formularza wniosku tranzytowego stanowi załącznik 7 do niniejszej Umowy.
   2.   Państwo rozpatrujące wniosek powiadamia na piśmie państwo składające wniosek w ciągu 5 dni kalendarzowych o przyjęciu, potwierdzając nazwę miejsca wjazdu i planowany czas odebrania tej osoby, lub też powiadamia o odmowie przyjęcia, uzasadniając taką decyzję.
   3.   Jeśli tranzyt odbywa się drogą lotniczą, osoba, która podlega readmisji, oraz ewentualne osoby ją eskortujące są zwolnione z obowiązku uzyskania lotniskowych wiz tranzytowych.
   4.   Właściwe organy państwa rozpatrującego wniosek, pod warunkiem przeprowadzenia wzajemnych konsultacji, udzielają niezbędnej pomocy przy tranzycie, w szczególności poprzez nadzorowanie osób podlegających readmisji oraz zapewnienie właściwych do tego celu udogodnień.
   SEKCJA V
   KOSZTY
   Artykuł 15
   Koszty transportu oraz tranzytu
   Bez uszczerbku dla prawa właściwych władz do dochodzenia zwrotu związanych z readmisją kosztów od osoby, która ma jej podlegać, lub od osób trzecich, wszystkie koszty transportu poniesione w związku z readmisją i operacjami tranzytu do granicy państwa końcowego przeznaczenia zgodnie z niniejszą Umową ponosi państwo składające wniosek.
   SEKCJA VI
   OCHRONA DANYCH I KLAUZULA BRAKU WPŁYWU
   Artykuł 16
   Ochrona danych
   Przekazanie danych osobowych może mieć miejsce wyłącznie wówczas, gdy jest konieczne do wykonania niniejszej Umowy i odbywa się za pośrednictwem właściwych organów Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii lub państwa członkowskiego, zależnie od okoliczności danego przypadku. Przetwarzanie i obsługa danych osobowych w indywidualnym przypadku podlega krajowemu ustawodawstwu Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii a, w przypadku gdy kontrolerem jest właściwy organ państwa członkowskiego, przepisom dyrektywy 95/46/WE (3) oraz ustawodawstwu krajowemu tego państwa członkowskiego przyjętemu zgodnie ze wspomnianą dyrektywą. Dodatkowo mają zastosowanie następujące zasady:

               a)

               dane osobowe muszą być przetwarzane uczciwie i zgodnie z prawem;

               b)

               dane osobowe muszą być zbierane w określonym, jednoznacznym i prawnie dopuszczonym celu związanym z wykonaniem niniejszej Umowy i nie mogą być dalej przetwarzane przez organ przekazujący ani organ, który je przyjmuje, w sposób niezgodny z tym celem;

               c)

               dane osobowe muszą być adekwatne do potrzeb i istotne dla danej sprawy oraz nie mogą wykraczać poza cel, w jakim są gromadzone lub przetwarzane; w szczególności przekazane dane osobowe mogą dotyczyć wyłącznie:

                           —

                           szczegółowych informacji o osobie, która ma zostać przekazana (np. imiona, nazwiska, wszelkie poprzednie imiona i nazwiska, imiona i nazwiska, pod jakimi jest znana, pseudonimy, płeć, stan cywilny, data i miejsce urodzenia oraz obecne i ewentualne poprzednie obywatelstwo),

                           —

                           paszportu, dowodu tożsamości lub prawa jazdy (numer, okres ważności, data wystawienia, nazwa organu wystawiającego dokument, miejsce wystawienia),

                           —

                           miejsc międzylądowań i trasy podróży,

                           —

                           innych informacji potrzebnych do ustalenia tożsamości osoby, która ma zostać przekazana, lub do zbadania wymogów dotyczących readmisji zgodnie z niniejszą Umową;

               d)

               dane osobowe muszą być dokładne i w razie konieczności aktualizowane;

               e)

               dane osobowe należy przechowywać w formie, która umożliwia identyfikację osób, których dane te dotyczą, przez okres nie dłuższy niż jest to konieczne do realizacji celu, w jakim zostały zebrane lub w jakim są przetwarzane;

               f)

               zarówno organ, który przekazuje dane osobowe, jak i ten, który je przyjmuje, podejmują wszelkie uzasadnione kroki w celu zapewnienia odpowiednio sprostowania, usunięcia lub zablokowania danych osobowych, w przypadku gdy ich przetwarzanie nie jest zgodne z postanowieniami niniejszego artykułu, w szczególności w przypadku, gdy nie są adekwatne do potrzeb, istotne dla danej sprawy lub wykraczają poza cel ich przetwarzania. Obejmuje to także obowiązek powiadamiania drugiej strony o wszelkich przypadkach sprostowania, usuwania lub zablokowania danych;

               g)

               organ, który przyjmuje dane, powiadamia organ przekazujący dane na jego wniosek o sposobie wykorzystania przekazanych danych i uzyskanych wynikach;

               h)

               dane osobowe mogą być przekazywane wyłącznie właściwym organom. Udostępnienie otrzymanych danych innym organom wymaga wcześniejszej zgody organu przekazującego;

               i)

               właściwe organy przekazujące i otrzymujące dane osobowe są zobowiązane do prowadzenia pisemnego rejestru przekazywanych i otrzymanych danych.

         Artykuł 17
   Klauzula braku wpływu
   1.   Niniejsza Umowa nie ma wpływu na prawa, obowiązki i zakres odpowiedzialności Wspólnoty, państw członkowskich i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii wynikające z prawa międzynarodowego, w szczególności zaś z:

               —

               Konwencji dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r. zmienionej Protokołem z dnia 31 stycznia 1967 r. dotyczącym statusu uchodźców,

               —

               konwencji międzynarodowych określających państwo odpowiedzialne za badanie złożonych wniosków o azyl,

               —

               europejskiej Konwencji z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,

               —

               Konwencji z dnia 10 grudnia 1984 r. w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania,

               —

               konwencji międzynarodowych dotyczących ekstradycji i tranzytu,

               —

               wielostronnych konwencji międzynarodowych i umów o readmisji cudzoziemców.

         2.   Postanowienia niniejszej Umowy nie uniemożliwiają powrotu osoby na mocy innych formalnych lub nieformalnych uzgodnień.
   SEKCJA VII
   WPROWADZENIE W ŻYCIE I STOSOWANIE
   Artykuł 18
   Wspólny Komitet ds. Readmisji
   1.   Umawiające się udzielają sobie wzajemnie pomocy w zakresie stosowania i wykładni niniejszej Umowy. W tym celu strony ustanawiają Wspólny Komitet ds. Readmisji (dalej zwany „komitetem”), którego zadania obejmują w szczególności:

               a)

               nadzorowanie stosowania niniejszej Umowy;

               b)

               podejmowanie decyzji w sprawie uzgodnień wykonawczych niezbędnych do jednolitego stosowania niniejszej Umowy;

               c)

               prowadzenie regularnej wymiany informacji na temat protokołów wykonawczych sporządzanych przez poszczególne państwa członkowskie oraz Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii zgodnie z art. 19;

               d)

               sporządzanie zaleceń dotyczących zmian niniejszej Umowy i jej załączników;

         2.   Decyzje komitetu są wiążące dla Umawiających się Stron.
   3.   W skład komitetu wchodzą przedstawiciele Wspólnoty Europejskiej oraz Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii; Wspólnotę reprezentuje Komisja.
   4.   Komitet zbiera się w razie potrzeby na wniosek jednej z Umawiających się Stron.
   5.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
   Artykuł 19
   Protokoły wykonawcze
   1.   Na wniosek państwa członkowskiego lub Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii oraz państwo członkowskie sporządzają protokół wykonawczy zawierający zasady dotyczące:

               a)

               wyznaczania właściwych organów, przejść granicznych i wymiany punktów kontaktowych i języka komunikacji;

               b)

               zasad powrotu w przypadku procedury przyspieszonej;

               c)

               warunków powrotu osób pod eskortą, w tym tranzytu eskortowanych obywateli państw trzecich i bezpaństwowców;

               d)

               środków i dokumentów uzupełniających te wymienione w załącznikach 1–5 do niniejszej Umowy.

         2.   Protokoły wykonawcze, o których mowa w ust. 1, wchodzą w życie dopiero po ich zgłoszeniu Komitetowi ds. Readmisji, o którym mowa w art. 18.
   3.   Była Jugosłowiańska Republika Macedonii zgadza się stosować wszelkie postanowienia protokołu wykonawczego uzgodnionego z jednym państwem członkowskim również w swoich stosunkach z każdym innym państwem członkowskim na jego wniosek.
   Artykuł 20
   Związek z dwustronnymi umowami o readmisji lub uzgodnieniami państw członkowskich
   Postanowienia niniejszej Umowy mają pierwszeństwo wobec postanowień wszelkich dwustronnych umów lub innych uzgodnień dotyczących readmisji osób przebywających bez zezwolenia, które zostały zawarte lub mogą zgodnie z art. 19 niniejszej Umowy zostać zawarte przez poszczególne państwa członkowskie oraz Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii w zakresie, w jakim takie postanowienia są niezgodne z postanowieniami niniejszej Umowy.
   SEKCJA VIII
   PRZEPISY KOŃCOWE
   Artykuł 21
   Terytorialny zakres stosowania
   1.   Z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszą Umowę stosuje się na terytorium, na którym ma zastosowanie Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską oraz na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.
   2.   Niniejsza Umowa nie ma zastosowania na terytorium Królestwa Danii.
   Artykuł 22
   Wejście w życie, czas obowiązywania i rozwiązanie Umowy
   1.   Niniejsza Umowa jest ratyfikowana lub zatwierdzona przez Umawiające się Strony zgodnie z ich odpowiednimi procedurami.
   2.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Umawiające się Strony dokonają wzajemnego powiadomienia o zakończeniu procedur określonych w ustępie pierwszym.
   3.   Niniejsza Umowa jest zawarta na czas nieokreślony.
   4.   Każda z Umawiających się Stron może w całości lub częściowo zawiesić na określony czas wykonanie postanowień niniejszej Umowy w odniesieniu do obywateli państw trzecich i bezpaństwowców z przyczyn związanych z bezpieczeństwem lub ochroną ładu publicznego bądź zdrowia publicznego, powiadamiając o takiej decyzji drugą stronę, i po uprzednich konsultacjach z komitetem określonym w art. 18. Zawieszenie Umowy wchodzi w życie drugiego dnia po dniu powiadomienia o takiej decyzji.
   5.   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę, powiadamiając o tym drugą Stronę. Niniejsza Umowa przestaje obowiązywać sześć miesięcy po dokonaniu takiego powiadomienia.
   Artykuł 23
   Załączniki
   Załączniki 1–7 stanowią integralną część niniejszej Umowy.

      (1)  Dz.U. L 84 z 20.3.2004.

      (2)  Zgodnie z wymogami zalecenia Rady UE z dnia 30 listopada 1994 r.

      (3)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31).
   ZAŁĄCZNIK 1
   Wspólny wykaz dokumentów stanowiących dowód obywatelstwa (art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1)

               —

               Wszelkiego rodzaju paszporty (paszporty krajowe, dyplomatyczne, służbowe, zbiorowe oraz zastępcze/wydawane w trybie przyśspieszonym),

               —

               dokumenty tożsamości (w tym wystawione tymczasowo i wstępnie),

               —

               wojskowe dowody tożsamości,

               —

               książeczki żeglarskie, legitymacje służbowe kapitanów jednostek morskich,

               —

               zaświadczenie o obywatelstwie do którego dołączono inny dokument tożsamości opatrzony fotografią danej osoby.

         ZAŁĄCZNIK 2
   Wspólny wykaz dokumentów których przedstawienie jest uznawane za dowód prima facie obywatelstwa (art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 oraz art. 8 ust. 2)

               —

               Fotokopie wszelkich dokumentów wymienionych w załączniku 1 do niniejszej Umowy,

               —

               służbowe książeczki wojskowe lub ich fotokopie,

               —

               prawa jazdy lub ich fotokopie,

               —

               akty urodzenia lub ich fotokopie,

               —

               urzędowe oświadczenia wiarygodnych świadków,

               —

               oświadczenie złożone przez daną osobę i język jakim się ona posługuje, w tym stwierdzony na podstawie oficjalnego testu; na potrzeby niniejszego załącznika, „oficjalny test” oznacza test zlecony lub przeprowadzony przez organy państwa składającego wniosek, zatwierdzony przez państwo rozpatrujące wniosek,

               —

               wszelkie inne dokumenty mogące pomóc w ustaleniu obywatelstwa danej osoby,

               —

               dokumenty wyszczególnione w załączniku 1, które utraciły ważność.

         ZAŁĄCZNIK 3
   Wspólny wykaz dokumentów które są uznawane za dowód spełnienia warunków dla readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (art. 3 ust. 1, art. 5 ust. 1 oraz art. 9 ust. 1)

               —

               Stempel wjazdu/wyjazdu lub podobne potwierdzenie w dokumencie podróży danej osoby lub inny dowód wjazdu/wyjazdu (np. fotograficzny);

               —

               ważny dokument, np. wiza lub dokument pobytowy, wydany przez państwo rozpatrujące wniosek, zezwalające na pobyt na terytorium tego państwa.

               —

               imienne bilety kolejowe lub listy pasażerów podróżujących samolotem, pociągiem, autokarem lub statkiem, które wskazują przebywanie i trasę podróży danej osoby na terytorium państwa rozpatrującego wniosek;

               —

               oficjalne oświadczenie złożone przez pracowników służby granicznej, którzy mogą potwierdzić, że dana osoba przekroczyła granicę.

         ZAŁĄCZNIK 4
   Wspólny wykaz dokumentów które są uznawane za dowód prima facie potwierdzający spełnienie warunków dla readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (art. 3 ust. 1, art. 5 ust. 1 oraz art. 9 ust. 2)

               —

               Wydany przez właściwe organy państwa składającego wniosek opis miejsca i okoliczności, w których dana osoba została przejęta po wjeździe na terytorium tego państwa,

               —

               informacje dotyczące tożsamości lub pobytu osoby dostarczone przez organizację międzynarodową,

               —

               dokumenty oraz wszelkiego rodzaju zaświadczenia lub rachunki (np. rachunki hotelowe, karty przyjęć u lekarzy/dentystów, karty wejścia do instytucji publicznych/prywatnych, umowy wynajmu samochodów, kwity płatności kartą kredytową itd.), które jednoznacznie wskazują, że dana osoba pozostawała na terytorium państwa rozpatrującego wniosek,

               —

               informacje, które wskazują, że dana osoba korzystała z usług pośredników wizowych lub biura podróży,

               —

               oficjalne oświadczenie zainteresowanej osoby złożone w postępowaniu sądowym lub administracyjnym.

         ZAŁĄCZNIK 5
   Wykaz dokumentów które są uznawane za dowód prima facie potwierdzający spełnienie warunków dla readmisji byłych obywateli Socjalistycznej Federalnej Republiki Jugosławii (art. 3 ust. 3, art. 9 ust. 4)

               —

               Akty urodzenia (lub ich fotokopie) wydane przez byłą Socjalistyczną Federalną Republikę Jugosławii,

               —

               wydane przez Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii lub byłą Socjalistyczną Federalną Republikę Jugosławii dokumenty urzędowe (lub ich fotokopie) określające miejsce urodzenia lub miejsce stałego pobytu zgodnie z art. 3 ust. 3.

               —

               inne dokumenty lub zaświadczenia (lub ich fotokopie) wskazujące miejsce urodzenia lub miejsce stałego pobytu na terytorium Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii,

               —

               oficjalne oświadczenie zainteresowanej osoby złożone w postępowaniu sądowym lub administracyjnym.

         ZAŁĄCZNIK 6

   ZAŁĄCZNIK 7

   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ART. 2 UST. 2 I ART. 4 UST. 2
   Przy stosowaniu tych postanowień Umowy Strony dążą do podjęcia właściwych środków na rzecz zachowania, w możliwie największym stopniu, jedności i integralności rodziny. W związku z tym Strony dokładają wszelkich starań, by dokonać readmisji członków rodziny w rozsądnym odstępie czasowym.
   Stosowanie zasad jedności i integralności rodziny powinno być w szczególności monitorowane przez komitet, o którym mowa w art. 18.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ART. 2 UST. 3 I ART. 4 UST. 3
   Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości, że — zgodnie z przepisami prawnymi Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii i państw członkowskich regulującymi kwestię obywatelstwa — obywatela Unii Europejskiej i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii nie można pozbawić obywatelstwa.
   Strony zgadzają się przeprowadzić z odpowiednim wyprzedzeniem wzajemne konsultacje, w przypadku gdyby taka sytuacja prawna miała ulec zmianie.
   WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE ART. 3 I ART. 5
   Strony będą starały się zapewnić powrót każdego obywatela państwa trzeciego, który nie spełnia obowiązujących warunków prawnych wjazdu, przebywania lub pobytu na ich odnośnych terytoriach, lub który przestał spełniać takie warunki, do jego państwa pochodzenia.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA DANII
   „Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości, że niniejsza umowa nie ma zastosowania do terytorium Królestwa Danii ani do jego obywateli. W związku z tym Była Jugosłowiańska Republika Macedonii i Dania powinny zawrzeć umowę o readmisji na takich samych warunkach jak niniejsza Umowa”.
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA ISLANDII I NORWEGII
   „Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Wspólnotą Europejską a Islandią i Norwegią, w szczególności na mocy Umowy z dnia 18 maja 1999 roku, dotyczącej włączenia tych krajów we wprowadzanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. W związku z tym Była Jugosłowiańska Republika Macedonii powinna zawrzeć umowę o readmisji z Islandią i Norwegią na takich samych warunkach jak niniejsza Umowa.”
   WSPÓLNA DEKLARACJA DOTYCZĄCA SZWAJCARII
   „Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości, że Unia Europejska, Wspólnota Europejska i Szwajcaria podpisały układ dotyczący włączenia Szwajcarii we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen. Wskazane jest, aby wraz z wejściem w życie tego układu dotyczącego stowarzyszenia, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii zawarła umowę o readmisji ze Szwajcarią na takich samych warunkach jak niniejsza Umowa.”


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/2310 z dnia 10 grudnia 2015 r. zmieniająca decyzję 2013/189/WPZiB w sprawie ustanowienia Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony

text:
               11.12.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 326/64

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/2310
   z dnia 10 grudnia 2015 r.
   zmieniająca decyzję 2013/189/WPZiB w sprawie ustanowienia Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 kwietnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/189/WPZiB w sprawie ustanowienia Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony (1).

               (2)

               W dniu 22 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/491/WPZiB zmieniającą decyzję 2013/189/WPZiB (2).

               (3)

               W decyzji 2013/189/WPZiB, zmienionej decyzją 2014/491/WPZiB, przyjęto finansową kwotę odniesienia na pierwszych 12 miesięcy, od dnia 1 sierpnia 2013 r. do dnia 31 lipca 2014 r., oraz na kolejny okres, od dnia 1 sierpnia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.

               (4)

               W dniu 25 marca 2014 r. Komitet Sterujący utworzony decyzją 2013/189/WPZiB uzgodnił, że okres objęty umową o finansowaniu należy dostosować do rocznego okresu rozliczeniowego, który trwa od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia, tak aby począwszy od roku 2016, wymagany był jeden zestaw rozliczeń.

               (5)

               Należy zatem ustalić nową finansową kwotę odniesienia na okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.

               (6)

               W związku z tym należy wprowadzić odpowiednie zmiany w decyzji 2013/189/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Artykuł 16 ust. 2 decyzji Rady 2013/189/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „2.   Finansowa kwota odniesienia przeznaczona na pokrycie wydatków EKBiO w ciągu pierwszych 12 miesięcy następujących po zawarciu umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, wynosi 535 000 EUR.
      Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków EKBiO w okresie od dnia 1 sierpnia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. wynosi 756 000 EUR.
      Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków EKBiO w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. wynosi 630 000 EUR.
      Rada podejmuje decyzje dotyczące finansowych kwot odniesienia przeznaczonych na pokrycie wydatków EKBiO na kolejne okresy”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. BAUSCH

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/189/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony (EKBiO) oraz uchylenia wspólnego działania 2008/550/WPZiB (Dz.U. L 112 z 24.4.2013, s. 22).

      (2)  Decyzja Rady 2014/491/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. zmieniająca decyzję Rady 2013/189/WPZiB w sprawie ustanowienia Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony (EKBiO) (Dz.U. L 218 z 24.7.2014, s. 6).