Ważna informacja prawna

|

52007BP0126(01)

1. Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia Europejskiemu Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2005 (C6-0400/2006 - 2006/2167(DEC))

Dziennik Urzędowy 074 E , 20/03/2008 P. 0261 - 0262

		1.Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielenia Europejskiemu Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2005 (C6-0400/2006 — 2006/2167(DEC))Parlament Europejski,- uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2005 [1],- uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2005, wraz z odpowiedziami udzielonymi przez centrum [2],- uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 — C6-0080/2007),- uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [3], a w szczególności jego art. 185,- uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób [4], a w szczególności jego art. 23,- uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 [5], a w szczególności jego art. 94,- uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0119/2007),1. udziela dyrektorowi Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób absolutorium z wykonania budżetu centrum za rok budżetowy 2005;2. przedstawia swoje uwagi w załączonej rezolucji;3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).[1] Dz.U.C 266 z 31.10.2006, str. 31.[2] Dz.U.C 312 z 19.12.2006, str. 54.[3] Dz.U.L 248 z 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).[4] Dz.U. L 142, z 30.4.2004, str. 1.[5] Dz.U.L 357 z 31.12.2002, str. 72.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie mianowania Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej na okres od dnia 26 czerwca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.

text:
               24.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 347/31

      DECYZJA RADY

   z dnia 22 grudnia 2009 r.
   w sprawie mianowania Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej na okres od dnia 26 czerwca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.
   (2009/1009/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 240 ust. 2 akapit pierwszy,
   a także mając na uwadze fakt, że należy mianować Sekretarza Generalnego Rady na okres od dnia 26 czerwca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Uwe CORSEPIUS zostaje niniejszym mianowany na stanowisko Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej na okres od dnia 26 czerwca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2015 r.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady notyfikuje niniejszą decyzję Uwemu CORSEPIUSOWI.
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 grudnia 2009 r.

            W imieniu Rady

         A. CARLGREN

            Przewodniczący


title: Decyzja nr 771/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia  17 maja 2006 r.  ustanawiająca Europejski Rok na rzecz Równych Szans dla Wszystkich (2007) – w Kierunku Sprawiedliwego Społeczeństwa   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               31.5.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 146/1

      DECYZJA nr 771/2006/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 17 maja 2006 r.
   ustanawiająca Europejski Rok na rzecz Równych Szans dla Wszystkich (2007) – w Kierunku Sprawiedliwego Społeczeństwa
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 13 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
   uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
   stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 251 Traktatu (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zakaz dyskryminacji jest podstawową zasadą Unii Europejskiej. Zasada ta powinna być uwzględniana we wszystkich politykach Unii Europejskiej.

               (2)

               Na podstawie art. 13 Traktatu Rada przyjęła dyrektywę 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (4), między innymi w dziedzinie zatrudnienia, szkolenia zawodowego, kształcenia, dóbr i usług i ochrony społecznej, dyrektywę 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (5), która zakazuje dyskryminacji ze względu na religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną, a także dyrektywę 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług (6).

               (3)

               Artykuł 2 Traktatu stanowi, że propagowanie równości mężczyzn i kobiet jest jednym z podstawowych zadań Wspólnoty. Podobnie, art. 3 ust. 2 Traktatu wymaga, aby Wspólnota dążyła do zniesienia nierówności oraz wspierania równości mężczyzn i kobiet we wszystkich jej działaniach.

               (4)

               Artykuł 21 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej ustanawia zakaz dyskryminacji z rozmaitych względów, a jej art. 23 zawiera wymóg, aby równość mężczyzn i kobiet była zapewniona we wszystkich dziedzinach.

               (5)

               Prawodawstwo europejskie w zakresie równego traktowania i niedyskryminacji obejmuje wszystkie osoby w Unii Europejskiej.

               (6)

               Agenda Społeczna 2005–2010, która stanowi uzupełnienie i wsparcie strategii lizbońskiej, odgrywa kluczową rolę w popieraniu społecznego wymiaru wzrostu gospodarczego. Jednym z priorytetów Agendy Społecznej 2005–2010 jest wspieranie równych szans dla wszystkich jako sposobu doprowadzenia do większej integracji społeczeństwa.

               (7)

               W roku 2007 upływa dziesiąta rocznica Europejskiego Roku przeciwko Rasizmowi, który umożliwił osiągnięcie znacznego postępu w eliminowaniu dyskryminacji rasowej.

               (8)

               Prawodawstwo europejskie w znacznym stopniu przyczyniło się do zwiększenia poziomu gwarantowanej równości i ochrony przed nierównościami i dyskryminacją w całej Unii Europejskiej oraz spełniało ono rolę katalizatora rozwoju bardziej spójnego podejścia do równości i niedyskryminacji opartego na poszanowaniu praw. Mimo to mieszkańcy Unii Europejskiej wciąż doświadczają dyskryminacji i nierównego traktowania w życiu codziennym.

               (9)

               Europejski Rok na rzecz Równych Szans dla Wszystkich (zwany dalej „Rokiem europejskim”) powinien nadać nową dynamikę w zakresie wspierania wysiłków Państw Członkowskich na rzecz wdrażania prawodawstwa wspólnotowego w zakresie równego traktowania i niedyskryminacji.

               (10)

               Istotne jest, aby działania w związku z pochodzeniem rasowym lub etnicznym, religią lub przekonaniami, niepełnosprawnością, wiekiem lub orientacją seksualną, w pełni uwzględniały różnice związane z płcią.

               (11)

               Proces konsultacji zorganizowany przez Komisję w ramach zielonej księgi zatytułowanej „Równość i zakaz dyskryminacji w rozszerzonej UE”, przedstawionej w dniu 28 maja 2004 r., wskazuje, że według większości respondentów Unia Europejska powinna zintensyfikować swoje wysiłki mające na celu zwalczanie dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.

               (12)

               Parlament Europejski w swojej rezolucji z dnia 28 kwietnia 2005 r. na temat sytuacji Romów w Unii Europejskiej (7) zwraca uwagę na postawy niechęci wobec Romów oraz ich dyskryminujący wpływ na szanse tej mniejszości etnicznej, która znajduje się w najmniej korzystnej sytuacji w Unii Europejskiej pod względem zatrudnienia, edukacji i usług socjalnych.

               (13)

               Szeroki zakres poparcia, jakim wspólnotowe ramy legislacyjne dotyczące zakazu dyskryminacji cieszą się wśród społeczeństwa, oraz prawdziwa wola polityczna dokonania zmian decydują o ich skutecznym oddziaływaniu. W tym kontekście partnerzy społeczni, władze lokalne i regionalne oraz organizacje pozarządowe mają do odegrania kluczową rolę. Rok europejski powinien spełniać rolę katalizatora w podnoszeniu świadomości i nadawaniu rozmachu. Powinien on przyczynić się do ukierunkowania uwagi politycznej we wszystkich Państwach Członkowskich i zmobilizowania wszystkich zainteresowanych do dążenia do wprowadzenia nowej ramowej strategii Unii Europejskiej dotyczącej niedyskryminacji i równych szans również po 2007 r.

               (14)

               Rok europejski będzie również zmierzał do zajęcia się kwestią wielokrotnej dyskryminacji, czyli dyskryminacji z dwóch lub więcej powodów wymienionych w art. 13 Traktatu. Zadaniem Roku europejskiego będzie również wspieranie zrównoważonego traktowania wszystkich form dyskryminacji, o których mowa w tym artykule.

               (15)

               Różny postęp dokonany na poziomie krajowym wymaga podjęcia pilnych działań w zakresie równości i niedyskryminacji na szczeblu europejskim i krajowym; zgodnie z zasadą pomocniczości przeważająca część działań w ramach Roku europejskiego powinna być podejmowana w sposób zdecentralizowany na poziomie krajowym.

               (16)

               Uczestnictwo w Roku europejskim powinno być otwarte dla Państw Członkowskich, państw przystępujących, i kandydujących korzystających ze strategii przedakcesyjnej, państw EFTA/EOG, zgodnie z warunkami ustanowionymi na mocy Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, państw regionu Bałkanów Zachodnich, na warunkach określonych w odpowiednich porozumieniach z tymi państwami, a także dla państw objętych europejską polityką sąsiedzką, zgodnie z postanowieniami strategii z maja 2004 r. oraz krajowych planów działania.

               (17)

               Potrzebna jest spójność i komplementarność z innymi działaniami Wspólnoty, szczególnie z działaniami mającymi na celu zwalczanie dyskryminacji i wykluczenia społecznego oraz popieranie praw podstawowych, edukacji i kształcenia, kultury i dialogu międzykulturowego, młodzieży, obywatelstwa, imigracji i azylu oraz równości płci.

               (18)

               Niniejsza decyzja ustanawia ramy finansowe na cały czas trwania programu, które mają być zasadniczym punktem odniesienia, w rozumieniu pkt. 33 Międzyinstytucjonalnego porozumienia z dnia 6 maja 1999 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej (8) dla władzy budżetowej, w trakcie całorocznej procedury budżetowej.

               (19)

               Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (9).

               (20)

               Ponieważ cele niniejszej decyzji nie mogą zostać osiągnięte w wystarczającym stopniu na poziomie Państw Członkowskich między innymi z uwagi na potrzebę wielostronnego partnerstwa, ponadnarodowej wymiany informacji i upowszechniania dobrych praktyk w całej Wspólnocie, i dlatego mogą, ze względu na skalę działań, być lepiej osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, ustanowioną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Europejski Rok na rzecz Równych Szans dla Wszystkich
   Rok 2007 zostaje ustanowiony „Europejskim Rokiem na rzecz Równych Szans dla Wszystkich”.
   Artykuł 2
   Cele
   Cele Roku europejskiego są następujące:

               a)

               Prawa – Podnoszenie świadomości w zakresie prawa do równości i niedyskryminacji, a także problematyki wielokrotnej dyskryminacji – Rok europejski będzie uwydatniał przesłanie, że wszyscy ludzie mają prawo do równego traktowania, bez względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Rok europejski powinien umożliwić społecznościom narażonym na dyskryminację lepsze poznanie swoich praw oraz istniejącego prawodawstwa europejskiego w zakresie niedyskryminacji.

               b)

               Reprezentacja – Stymulowanie debaty na temat sposobów zwiększania udziału w życiu społeczeństwa grup będących ofiarami dyskryminacji oraz na temat zrównoważonego uczestnictwa mężczyzn i kobiet – Rok europejski będzie zachętą do refleksji i dyskusji nad potrzebą popierania większego uczestnictwa tych grup w życiu społeczeństwa oraz ich zaangażowania w działania zmierzające do zwalczania tej dyskryminacji, we wszystkich sektorach i na wszystkich poziomach.

               c)

               Uznanie – Ułatwienie i honorowanie różnorodności i równości – Rok europejski będzie uwydatniał pozytywny wkład, który ludzie, bez względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną mogą wnieść w życie społeczeństwa jako całości, szczególnie poprzez podkreślanie korzyści płynących z różnorodności.

               d)

               Poszanowanie – Propagowanie większej spójności społeczeństwa – Rok europejski będzie przyczyniał się do podnoszenia świadomości na temat znaczenia zwalczania stereotypów, uprzedzeń i przemocy, propagowania dobrych stosunków pomiędzy wszystkimi w ramach społeczeństwa, w szczególności między młodymi ludźmi, oraz do propagowania i upowszechniania wartości leżących u podstaw walki z dyskryminacją.

         Artykuł 3
   Treść działań
   1.   Działania zmierzające do osiągnięcia celów wymienionych w art. 2 mogą obejmować organizowanie lub udzielanie wsparcia w szczególności na rzecz:

               a)

               spotkań i imprez;

               b)

               kampanii informacyjnych
                     ,
                   promocyjnych i edukacyjnych;

               c)

               sondaży i badań w skali wspólnotowej lub ogólnokrajowej.

         2.   Szczegółowy opis działań określonych w ust. 1 jest określony w załączniku.
   Artykuł 4
   Włączenie problematyki płci do głównego nurtu życia społeczno-politycznego
   Rok europejski uwzględnia różne formy dyskryminacji, jakiej kobiety i mężczyźni doświadczają ze względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.
   Artykuł 5
   Współpraca i wdrażanie na poziomie Wspólnoty
   Komisja zapewnia, aby działania Wspólnoty objęte niniejszą decyzją były wprowadzane w życie zgodnie z załącznikiem, w szczególności zapewniając, aby wszystkimi formami dyskryminacji, o których mowa w art. 13 Traktatu i w art. 2 niniejszej decyzji, zajmowano się i traktowano je w sposób sprawiedliwy.
   W szczególności Komisja dokona niezbędnych uzgodnień w celu zapewnienia spójności i komplementarności działań i inicjatyw Wspólnoty, o których mowa w art. 10, by pomóc w osiągnięciu celów określonych w art. 2.
   Komisja prowadzi regularną wymianę poglądów z osobami bezpośrednio zainteresowanymi, organizacjami pozarządowymi reprezentującymi społeczności będące ofiarami dyskryminacji oraz odpowiednimi podmiotami społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności na poziomie europejskim w sprawie zaplanowania, wdrożenia i oceny Roku europejskiego, a także dalszych działań po jego zakończeniu. W tym celu Komisja udostępnia odpowiednie informacje osobom bezpośrednio zainteresowanym. Komisja informuje komitet ustanowiony na mocy art. 7 ust. 1 o ich opinii.
   Artykuł 6
   Współpraca i wdrożenie na poziomie krajowym
   1.   Każde Państwo Członkowskie ustanawia lub wyznacza krajowy organ wykonawczy, który organizuje jego uczestnictwo w Roku europejskim. O swoim wyborze każde Państwo Członkowskie informuje Komisję do dnia 17 czerwca 2006 r. Krajowy organ wykonawczy jest odpowiedzialny za określenie krajowej strategii oraz priorytetów Roku europejskiego, a także za wybór poszczególnych działań, które zostaną zgłoszone do finansowania ze środków wspólnotowych. Krajową strategię i priorytety Roku europejskiego określa się zgodnie z celami wymienionymi w art. 2; zmierzają one do zapewnienia zrównoważonego traktowania wszystkich form dyskryminacji, o których mowa w art. 2.
   Procedura przyznawania finansowania ze środków wspólnotowych dla działań na poziomie krajowym została określona w części II załącznika.
   2.   Krajowy organ wykonawczy, w celu realizacji swoich zadań, regularnie zasięga opinii i ściśle współpracuje ze społeczeństwem obywatelskim, włącznie z organizacjami broniącymi lub reprezentującymi interesy tych, którzy są potencjalnie narażeni na dyskryminację lub nierówne traktowanie i innymi osobami bezpośrednio zainteresowanymi.
   Artykuł 7
   Komitet
   1.   Komisję wspomaga komitet, zwany dalej „komitetem”.
   2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, przy uwzględnieniu postanowień jej art. 8.
   3.   Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
   4.   Przedstawiciela Państwa Członkowskiego w komitecie wyznacza się raczej spośród krajowego organu wykonawczego, o którym mowa w art. 6 ust. 1.
   Artykuł 8
   Ustalenia finansowe
   1.   Działania o zasięgu wspólnotowym, określone w części I załącznika, mogą być dotowane maksymalnie w 80 % lub stanowić przedmiot zamówień publicznych finansowanych z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
   2.   Działania o zasięgu lokalnym, regionalnym lub krajowym, określone w części II pkt 6 załącznika, mogą być współfinansowane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej maksymalnie do poziomu 50 % całkowitych skonsolidowanych kosztów działań realizowanych na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym, zgodnie z procedurą określoną w części II załącznika.
   Artykuł 9
   Wnioski oraz procedura wyboru
   1.   Komisja podejmuje decyzje w sprawie finansowania działań określonych w art. 8 ust. 1 zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 7 ust. 2.
   2.   Wnioski o pomoc finansową na działania określone w art. 8 ust. 2 należy składać Komisji za pośrednictwem krajowych organów wykonawczych zgodnie z procedurą określoną w części II załącznika.
   Artykuł 10
   Spójność i komplementarność
   Komisja wraz z Państwami Członkowskimi zapewnia zgodność działań przewidzianych w niniejszej decyzji z innymi działaniami i inicjatywami wspólnotowymi, krajowymi oraz regionalnymi.
   Zapewniają one pełną komplementarność między Rokiem europejskim a innymi istniejącymi inicjatywami i zasobami wspólnotowymi, krajowymi i regionalnymi w przypadku, gdy mogą się one przyczynić do osiągnięcia celów Roku europejskiego.
   Artykuł 11
   Udział państw niebędących Państwami Członkowskimi
   Uczestnictwo w Roku europejskim jest otwarte dla:

               a)

               krajów, z którymi Unia Europejska podpisała Traktat o przystąpieniu;

               b)

               krajów kandydujących korzystających ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami i ogólnymi warunkami uczestnictwa tych państw w programach Wspólnoty, określonymi odpowiednio w umowach ramowych oraz decyzjach Rad Stowarzyszenia;

               c)

               państw EFTA, będących stronami Porozumienia EOG, zgodnie z postanowieniami tego porozumienia;

               d)

               krajów regionu Bałkanów Zachodnich zgodnie z umowami, które zostaną zawarte z tymi państwami na podstawie umów ramowych w sprawie ogólnych zasad ich uczestnictwa w programach Wspólnoty;

               e)

               krajów partnerskich europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS), zgodnie z ogólnymi zasadami i warunkami uczestnictwa tych krajów w programach wspólnotowych, określonymi odpowiednio w strategii z maja 2004 r. i w krajowych planach działania. Jakiekolwiek wsparcie wspólnotowe przeznaczone na działania krajów partnerskich EPS w tym kontekście będzie pokryte z instrumentu europejskiej polityki sąsiedztwa zgodnie z priorytetami i procedurami ustanowionymi w ramach ogólnej współpracy z tymi krajami.

         Artykuł 12
   Budżet
   Ramy finansowe dla wdrożenia działań, o których mowa w niniejszej decyzji, na okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. wynoszą 15 000 000 EUR, z czego 6 000 000 EUR na okres do 31 grudnia 2006 r. Kwota przewidziana na okres po 31 grudnia 2006 r. jest kwotą orientacyjną i uznaje się ją za potwierdzoną, jeżeli w tym etapie jest ona zgodna z wieloletnimi ramami finansowymi na okres rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2007 r.
   Artykuł 13
   Współpraca międzynarodowa
   W ramach Roku europejskiego Komisja może współpracować z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi, w szczególności z Radą Europy i Organizacją Narodów Zjednoczonych.
   Artykuł 14
   Monitorowanie i ocena
   Do dnia 31 grudnia 2008 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie w sprawie wykonania, wyników i ogólnej oceny działań przewidzianych w niniejszej decyzji.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 17 maja 2006 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

            Przewodniczący

         J. BORRELL FONTELLES

            W imieniu Rady

            Przewodniczący

         H. WINKLER

      (1)  Dz.U. C 65 z 17.3.2006, str. 70.

      (2)  Opinia z dnia 16 listopada 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (3)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 28 kwietnia 2006 r.

      (4)  Dz.U. L 180 z 19.7.2000, str. 22.

      (5)  Dz.U. L 303 z 2.12.2000, str. 16.

      (6)  Dz.U. L 373 z 21.12.2004, str. 37.

      (7)  Dz.U. C . 45 E z 23.2.2006, str. 129.

      (8)  Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1. Porozumienie międzyinstytucjonalne zmienione decyzją 2003/429/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 2003 r. w sprawie dostosowania perspektywy finansowej do rozszerzenia (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 25).

      (9)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

      ZAŁĄCZNIK
      Szczegóły dotyczące działań, o których mowa w art. 3
      I.   Działania na poziomie wspólnoty

                  1.

                  Spotkania i imprezy

                              a)

                              organizowanie spotkań na poziomie Wspólnoty;

                              b)

                              organizowanie imprez dla podniesienia świadomości dotyczącej celów Roku europejskiego, włącznie z konferencjami otwierającymi i zamykającymi Rok europejski, w drodze wsparcia udzielanego Państwom Członkowskim sprawującym w tym czasie Prezydencję Rady oraz zorganizowanie pierwszego dorocznego „Szczytu równości”.

                  2.

                  Kampanie informacyjne i promocyjne obejmujące:

                              a)

                              opracowanie logo, łatwo dostępnego oraz dostępnego w różnych formatach, oraz haseł Roku europejskiego na użytek działalności z nim związanych;

                              b)

                              kampanię informacyjną w skali wspólnotowej;

                              c)

                              odpowiednie środki mające na celu podkreślenie wyników i uwidocznienia działań i inicjatyw przyczyniających się do osiągnięcia celów Roku europejskiego;

                              d)

                              organizowanie konkursów europejskich, podkreślających dokonania i doświadczenia w dziedzinach związanych z Rokiem europejskim.

                  3.

                  Inne działania
                  Sondaże i badania w skali wspólnotowej, obejmujące serie pytań mających na celu ocenę wpływu Roku europejskiego, których wyniki zostaną włączone do wyników sondażu Eurobarometr oraz do sprawozdania z oceny skuteczności i wpływu Roku europejskiego.

                  4.

                  Finansowanie może przybrać formę:

                              —

                              bezpośredniego zakupu towarów i usług, w szczególności w dziedzinie komunikacji, w drodze przetargów nieograniczonych lub ograniczonych,

                              —

                              bezpośredniego zakupu usług doradczych, w drodze przetargów nieograniczonych lub ograniczonych,

                              —

                              dotacji przydzielonych na pokrycie wydatków na imprezy specjalne organizowane na poziomie europejskim w celu podkreślenia i podniesienia świadomości Roku europejskiego: finansowanie takie nie przekracza 80 % całkowitych kosztów poniesionych przez otrzymującego wsparcie.

                        Komisja może skorzystać z technicznego lub administracyjnego wsparcia dla wzajemnej korzyści Komisji i Państw Członkowskich, na przykład w celu sfinansowania usług zewnętrznych ekspertów w zakresie określonych zagadnień.

            II.   Działania na poziomie krajowym

                  1.

                  Działania na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym mogą kwalifikować się do finansowania z budżetu ogólnego Unii Europejskiej w wysokości nieprzekraczającej 50 % całkowitych kosztów na Państwo Członkowskie.

                  2.

                  Po przyjęciu niniejszej decyzji Komisja skieruje zaproszenie do zgłaszania projektów, ograniczone do krajowych organów wykonawczych.

                  3.

                  W odpowiedzi na zaproszenie do zgłaszania projektów każdy krajowy organ wykonawczy złoży pojedynczy wniosek o finansowanie wspólnotowe. We wniosku tym opisuje się strategię krajową oraz priorytety w ramach Roku europejskiego, działania, które miałyby zostać sfinansowane w danym Państwie Członkowskim, oraz organizacje, które byłyby odpowiedzialne za realizację każdego poszczególnego działania. Do wniosku o dotację dołączany jest szczegółowy budżet określający całkowite koszty proponowanych działań oraz kwotę i źródła współfinansowania. Kwalifikujące się koszty mogą obejmować rezerwę na poczet kosztów personelu i kosztów administracyjnych poniesionych przez krajowy organ wykonawczy.

                  4.

                  Strategia krajowa oraz priorytety Roku europejskiego są określane zgodnie z ogólnymi celami wymienionymi w art. 2 oraz zmierzają do zapewnienia zrównoważonego traktowania wszystkich form dyskryminacji, o których mowa w tym artykule.

                  5.

                  Komisja ocenia i w razie konieczności żąda wprowadzenia zmian do wniosków o finansowanie wspólnotowe złożonych przez krajowe organy wykonawcze, które są odpowiedzialne za koordynację i nadzór nad realizacją różnych działań krajowych.

                  6.

                  Działania na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym mogą obejmować:

                              a)

                              spotkania i imprezy związane z celami Roku europejskiego, w tym imprezy inaugurujące Rok europejski;

                              b)

                              kampanie informacyjne i edukacyjne oraz działania mające na celu propagowanie zasad i wartości leżących u podstaw obchodzonego Roku europejskiego na poziomie krajowym włącznie z przyznawaniem nagród i organizacją konkursów;

                              c)

                              sondaże i badania inne niż wymienione w pkt 3 część I.

            III.   Działania, w odniesieniu do których nie jest dostępna pomoc finansowa z ogólnego budżetu Unii Europejskiej
      Wspólnota zaproponuje moralne wsparcie, włącznie z pisemnym zezwoleniem na korzystanie z logo i innych materiałów związanych z Rokiem europejskim, inicjatywom podjętym przez organizacje publiczne lub prywatne, jeżeli te organizacje mogą udowodnić w sposób przekonywujący Komisję, że te inicjatywy odbywają się lub będą odbywać w czasie trwania Roku europejskiego i mogą w istotnym zakresie przyczynić się do realizacji co najmniej jednego z celów Roku europejskiego.


title: Decyzja Rady z dnia 8 października 1990 r. dotycząca zawarcia Porozumienia ramowego o współpracy handlowej i gospodarczej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Argentyńską

text:
Ważna informacja prawna

|

31990D0530

Dziennik Urzędowy L 295 , 26/10/1990 P. 0066 - 0066 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 16 P. 0108  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 16 P. 0108

		Decyzja Radyz dnia 8 października 1990 r.dotycząca zawarcia Porozumienia ramowego o współpracy handlowej i gospodarczej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Argentyńską(90/530/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113 i 235,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:dla osiągnięcia swych celów w dziedzinie zewnętrznych stosunków gospodarczych Wspólnota powinna zatwierdzić Porozumienie ramowe o współpracy handlowej i gospodarczej z Republiką Argentyńską;niektóre formy współpracy zaproponowane w ramach Porozumienia wykraczają poza uprawnienia przewidziane w dziedzinie wspólnej polityki handlowej,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Porozumienie ramowe o współpracy handlowej i gospodarczej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Argentyńską zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.Tekst Porozumienia jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Wspólnoty, notyfikacji przewidzianej w art. 11 Porozumienia [3].Artykuł 3Komisja wspierana przez przedstawicieli Państw Członkowskich reprezentuje Wspólnotę we Wspólnym Komitecie powołanym na mocy art. 7 Porozumienia.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 8 października 1990 r.W imieniu RadyE. RubbiPrzewodniczący[1] Dz.U. C 87 z 5.4.1990, str. 7.[2] Dz.U. C 231 z 17.9.1990.[3] Data wejścia w życie Porozumienia zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich przez Sekretariat Generalny Rady.--------------------------------------------------


title: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/433 z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie ustanowienia Komitetu ds. Etyki i jego regulaminu (EBC/2014/59)

text:
               14.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 70/58

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/433
   z dnia 17 grudnia 2014 r.
   w sprawie ustanowienia Komitetu ds. Etyki i jego regulaminu (EBC/2014/59)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając decyzję EBC/2004/2 z dnia 19 lutego 2004 r. przyjmującą Regulamin Europejskiego Banku Centralnego (1), w szczególności jej art. 9a,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Ustanawiając Komitet ds. Etyki Europejskiego Banku Centralnego (zwany dalej „Komitetem ds. Etyki”), Rada Prezesów dąży do wzmocnienia istniejących zasad etycznych oraz dalszego wspierania ładu korporacyjnego Europejskiego Banku Centralnego (EBC), Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) oraz jednolitego mechanizmu nadzorczego (SSM).

               (2)

               W ostatnich latach zwiększyła się społeczna świadomość kwestii związanych z ładem korporacyjnym i zasadami etycznymi. Kwestie dotyczące ładu korporacyjnego zyskały dla EBC na znaczeniu po ustanowieniu jednolitego mechanizmu nadzorczego. Zwiększony poziom świadomości i kontroli społecznej sprawia, że EBC musi posiadać najwyższej jakości zasady etyczne i ściśle ich przestrzegać, aby chronić swoją wiarygodność i uniknąć ryzyka utraty reputacji.

               (3)

               Zasady etyczne mające zastosowanie do członków organów biorących udział w procesach decyzyjnych EBC (zwanych dalej„adresatami”) powinny być oparte na zasadach obowiązujących pracowników EBC i proporcjonalne w stosunku do zakresu obowiązków spoczywających na adresatach. W związku z powyższym należy zapewnić spójną interpretację szeregu reguł składających się na zasady etyki zawodowej EBC, w szczególności Kodeksu postępowania dla członków Rady Prezesów (2), Uzupełniającego kodeksu kryteriów etycznych dla członków Zarządu Europejskiego Banku Centralnego (3), Kodeksu postępowania dla członków Rady ds. Nadzoru oraz regulaminu pracowniczego EBC.

               (4)

               Aby zapewnić właściwe i spójne wdrożenie zasad etycznych, w którym kluczową rolę odegra Komitet ds. Etyki, należy ustanowić należycie funkcjonujące mechanizmy monitorowania oraz mechanizmy i procedury zgłaszania.

               (5)

               W celu zapewnienia skutecznego współdziałania pomiędzy tymi aspektami zasad etycznych, które dotyczą przede wszystkim implementacji na poziomie operacyjnym, oraz tymi, które dotyczą kwestii instytucjonalnych i ramowych, w skład Komitetu ds. Etyki powinien wchodzić przynajmniej jeden członek Komitetu EBC ds. Audytu (zwanego dalej „Komitetem ds. Audytu”).

               (6)

               W skład Komitetu ds. Etyki powinien wchodzić zewnętrzny członek Komitetu ds. Audytu. Zewnętrzni członkowie Komitetu ds. Audytu wybierani są spośród urzędników wysokiego szczebla z doświadczeniem w bankowości centralnej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Ustanowienie i skład
   1.   Niniejszym ustanawia się Komitet ds. Etyki.
   2.   Komitet ds. Etyki składa się z trzech zewnętrznych członków, z których przynajmniej jeden jest zewnętrznym członkiem Komitetu ds. Audytu.
   3.   Członkowie Komitetu ds. Etyki muszą być obywatelami jednego z państw członkowskich i mieć doskonałą reputację, a ich niezależność nie może budzić żadnych wątpliwości. Muszą oni także dogłębnie rozumieć zadania, cele i ład korporacyjny EBC, ESBC, Eurosystemu i jednolitego mechanizmu nadzorczego. Członkowie Komitetu ds. Etyki nie mogą być aktualnymi pracownikami EBC lub aktualnymi członkami organów biorących udział w procesach decyzyjnych EBC, krajowych banków centralnych ani właściwych organów krajowych w rozumieniu rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 (4).
   Artykuł 2
   Mianowanie członków
   1.   Członków Komitetu ds. Etyki powołuje Rada Prezesów.
   2.   Komitet ds. Etyki wybiera swojego przewodniczącego.
   3.   Kadencja członków Komitetu ds. Etyki trwa trzy lata i jest jednokrotnie odnawialna. Mandat członków Komitetu ds. Etyki, którzy są jednocześnie członkami Komitetu ds. Audytu, wygasa w momencie, gdy przestają być członkami Komitetu ds. Audytu.
   4.   Członkowie Komitetu ds. Etyki są zobowiązani do przestrzegania najwyższych standardów etycznych. Powinni działać uczciwie, niezależnie, bezstronnie i dyskretnie, nie kierując się osobistym interesem i unikając sytuacji mogących powodować powstanie konfliktu interesów. Oczekuje się od nich świadomości powagi powierzonych im obowiązków. Członkowie Komitetu ds. Etyki nie powinni brać udziału w obradach w razie domniemanego lub potencjalnego konfliktu interesów. Podlegają oni wymogom zachowania tajemnicy służbowej zawartym w art. 37 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego również po zakończeniu pełnienia obowiązków.
   5.   Członkom Komitetu ds. Etyki przysługuje wynagrodzenie obejmujące roczne wynagrodzenie ryczałtowe oraz wynagrodzenie za faktycznie wykonaną pracę na podstawie stawki godzinowej. Wysokość wynagrodzenia określa Rada Prezesów.
   Artykuł 3
   Działalność
   1.   Komitet ds. Etyki ustala terminy swoich posiedzeń na wniosek przewodniczącego. Przewodniczący może również zwoływać posiedzenia Komitetu ds. Etyki za każdym razem, kiedy uzna to za konieczne.
   2.   Na wniosek każdego z członków oraz za zgodą przewodniczącego posiedzenia mogą odbywać się w drodze telekonferencji, a obrady mogą odbywać się w trybie procedury pisemnej.
   3.   Członkowie Komitetu ds. Etyki powinni osobiście uczestniczyć w każdym z posiedzeń. W posiedzeniach mogą uczestniczyć wyłącznie członkowie Komitetu ds. Etyki oraz jego sekretarz. Komitet ds. Etyki może jednak zaprosić inne osoby do uczestnictwa w swoich posiedzeniach, jeśli uzna to za stosowne.
   4.   Zarząd powierza jednemu z pracowników pełnienie funkcji sekretarza Komitetu ds. Etyki.
   5.   Komitet ds. Etyki może kontaktować się z członkami kierownictwa i pracownikami oraz ma dostęp do dokumentów i informacji, które są mu potrzebne do właściwego wypełniania obowiązków.
   Artykuł 4
   Obowiązki
   1.   W sytuacjach wyraźnie wskazanych w przyjętych przez EBC aktach prawnych lub w zasadach etycznych przyjętych przez organy biorące udział w procesach decyzyjnych EBC Komitet ds. Etyki udziela odpowiedzi na pytania dotyczące kwestii etycznych na podstawie indywidualnych wniosków.
   2.   Komitet ds. Etyki przejmuje obowiązki powierzone doradcy ds. etyki powołanemu na podstawie Kodeksu postępowania dla członków Rady Prezesów oraz obowiązki powierzone ekspertowi ds. etyki na podstawie Uzupełniającego kodeksu kryteriów etycznych dla członków Zarządu Europejskiego Banku Centralnego.
   3.   W celu wspierania Komitetu ds. Audytu w ocenie ogólnej skuteczności i adekwatności ramowych zasad kontroli wewnętrznej i zarządzania ryzykiem w EBC, ESBC, Eurosystemie i jednolitym mechanizmie nadzorczym Komitet ds. Etyki przekazuje Komitetowi ds. Audytu informacje o udzielonych poradach i zakresie, w jakim zostały one wdrożone.
   4.   Komitet ds. Etyki przekazuje Radzie Prezesów roczne sprawozdanie na temat przeprowadzonych prac. Ponadto Komitet ds. Etyki zdaje Radzie Prezesów sprawozdanie, gdy uzna to za właściwe lub gdy wymaga tego wykonanie jego obowiązków.
   5.   Na wniosek Rady Prezesów Komitet ds. Etyki, oprócz obowiązków opisanych powyżej, może wykonywać inne czynności związane z mandatem określonym w niniejszej decyzji.
   Artykuł 5
   Informacje o zastosowaniu się do porady
   Adresat porady Komitetu ds. Etyki informuje Komitet o zastosowaniu się do jego porady.
   Artykuł 6
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 17 grudnia 2014 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 80 z 18.3.2004, s. 33.

      (2)  Dz.U. C 123 z 24.5.2002, s. 9.

      (3)  Dz.U. C 104 z 23.4.2010, s. 8.

      (4)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).


title: 2010/547/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/210

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008
   (2010/547/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Praw Podstawowych za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE i art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 168/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. ustanawiające Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (3), w szczególności jego art. 21,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0090/2010),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Dyrektorowi Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 10.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 53 z 22.2.2007, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 30/15/COL z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie przyznania trzech odstępstw, o które wystąpiło Księstwo Liechtensteinu w związku z art. 30, art. 36 ust. 2 i pkt 1.1.3.6.3 lit. b) załącznika 5 obowiązującego w Liechtensteinie rozporządzenia z dnia 3 marca 1998 r. w sprawie transportu drogowego niebezpiecznych towarów (Verordnung über den Transport gefährlicher Güter auf der Strasse – VTGGS), na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a) aktu przywołanego w pkt 13c rozdziału I załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych) [2015/1813]

text:
               8.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 263/49

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 30/15/COL
   z dnia 27 stycznia 2015 r.
   w sprawie przyznania trzech odstępstw, o które wystąpiło Księstwo Liechtensteinu w związku z art. 30, art. 36 ust. 2 i pkt 1.1.3.6.3 lit. b) załącznika 5 obowiązującego w Liechtensteinie rozporządzenia z dnia 3 marca 1998 r. w sprawie transportu drogowego niebezpiecznych towarów (Verordnung über den Transport gefährlicher Güter auf der Strasse – VTGGS), na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a) aktu przywołanego w pkt 13c rozdziału I załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych) [2015/1813]
   URZĄD NADZORU EFTA,

      uwzględniając akt, o którym mowa w pkt 13c rozdziału I załącznika XIII do Porozumienia EOG,
      Dyrektywa 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (zwana dalej aktem) dostosowana do Porozumienia EOG Protokołem 1 do tego Porozumienia, w szczególności artykułami 6 i 9,

   uwzględniając decyzje Stałego Komitetu nr 3/12/SC i 4/12/SC,
   uwzględniając decyzję Urzędu Nadzoru EFTA nr 295/14/COL z dnia 16 lipca 2014 r. (nr referencyjny 710373) dotyczącą przedstawienia Komitetowi EFTA ds. Transportu projektów środków, które mają zostać wprowadzone przez Urząd Nadzoru EFTA w odniesieniu do wniosku Liechtensteinu i upoważniającą właściwego członka kolegium do przyjęcia ostatecznej decyzji, jeżeli Komitet EFTA ds. Transportu przyjmie projekt decyzji jednomyślnie,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   1.   PROCEDURA

   Rząd Liechtensteinu w piśmie do Urzędu z dnia 20 grudnia 2013 r. (nr referencyjny 694300) zgłosił wniosek o cztery odstępstwa na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy. Odstępstwa, o które wystąpił Liechtenstein, przewidziano w art. 29 i 30, art. 36 ust. 2 i pkt 1.1.3.6.3 lit. b) załącznika 5 rozporządzenia z dnia 3 marca 1998 r. w sprawie transportu drogowego niebezpiecznych towarów (LR 741.621, z późniejszymi zmianami) (Verordnung über den Transport gefährlicher Güter auf der Strasse – VTGGS) („rozporządzenie”) i dotyczą one odpowiednio transportu materiałów wybuchowych, przedsiębiorstw zajmujących się kontrolą zbiorników, specjalnego szkolenia kierowców oraz zbiorników znajdujących się na placach budowy.
   Rząd Liechtensteinu otrzymał dalsze wyjaśnienia w 2014 r. w postaci nieformalnych wiadomości z dnia 20 lutego (nr referencyjny 700062), 21 lutego (nr referencyjny 700131), 12 marca (nr referencyjny 702345), 27 marca (nr referencyjny 703760), 9 maja (nr referencyjny 707772), 14 maja (nr referencyjny 708302) i 16 maja (nr referencyjny 708667).
   Na podstawie umowy o świadczenie usług z dnia 4 marca 2014 r. (nr referencyjny 700047) Urząd zlecił przedsiębiorstwu DNV GL AS („DNV”) ocenę zgodności wnioskowanych odstępstw z wymogami określonymi w art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy, z naciskiem na potencjalne lub rzeczywiste zagrożenia wynikające z odstępstw; na określenie, czy odstępstwa te spowodują podniesienie, obniżenie czy też zachowanie poziomu bezpieczeństwa; i, w miarę potrzeby, na określenie możliwych do zastosowania środków łagodzących. W dniu 16 kwietnia 2014 r. DNV przedłożyło Urzędowi wstępne sprawozdanie (nr referencyjny 706289). W dniu 23 maja 2014 r. DNV dostarczyło sprawozdanie końcowe (nr referencyjny 709161).
   Po dokonaniu oceny odstępstw, o które wystąpił Liechtenstein, Urząd stwierdził, że jedynie przepisy zawarte w art. 30, art. 36 ust. 2 i w pkt 1.1.3.6.3 lit. b) załącznika 5 rozporządzenia można zaliczyć do odstępstw w rozumieniu art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy, zaś art. 29 rozporządzenia, dotyczącego materiałów wybuchowych w uprzednio otwartych opakowaniach do transportu, nie można zakwalifikować jako odstępstwa (1).
   W dniu 16 lipca 2014 r. Urząd przedłożył Komitetowi EFTA ds. Transportu trzy projekty środków (nr referencyjny 706153), które mają zostać wprowadzone przez Urząd w odniesieniu do wniosku Liechtensteinu o przyznanie odstępstwa na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy.
   Projekty środków przedłożone Komitetowi EFTA ds. Transportu w dniu 16 lipca 2014 r. brzmią następująco:

               1.

               Artykuł 30 rozporządzenia, przedsiębiorstwa zajmujące się kontrolą zbiorników:
               W opinii Komitetu EFTA ds. Transportu należy przyznać odstępstwo, o które wnioskowano w związku z art. 30 rozporządzenia, dotyczącym przedsiębiorstw zajmujących się kontrolą zbiorników, pod warunkiem przejścia przez kierowców specjalnego szkolenia CITEC (2).
               Termin obowiązywania: 26 września 2015 r.

               2.

               Artykuł 36 ust. 2 rozporządzenia, specjalne szkolenie kierowców:
               W opinii Komitetu EFTA ds. Transportu należy odrzucić wniosek o odstępstwo, chyba że rząd Liechtensteinu może wykazać, że szkolenie organizowane przez BBT (3) jest zgodne ze szkoleniem ADR (4).

               3.

               Punkt 1.1.3.6.3 lit. b) załącznika 5 do rozporządzenia, zbiorniki znajdujące się na placach budowy:
               W opinii Komitetu EFTA ds. Transportu należy przyznać odstępstwo, o które wnioskowano w związku z pkt 1.1.3.6.3 lit. b) załącznika 5 rozporządzenia, dotyczącym zbiorników znajdujących się na placach budowy, pod warunkiem że są to zbiorniki dwupłaszczowe.
               Termin obowiązywania: 26 września 2015 r.

         Pismem z dnia 16 lipca 2014 r. (nr referencyjny 716061) Urząd poinformował państwa EFTA o projektach środków, które mają zostać wprowadzone przez Komitet EFTA ds. Transportu, oraz wezwał państwa EFTA do oceny powiadomienia otrzymanego od Liechtensteinu i projektu opinii Komitetu EFTA ds. Transportu. Ponadto w tym samym piśmie Urząd zaproponował, aby opinia Komitetu EFTA ds. Transportu została uzyskana w drodze procedury pisemnej, zgodnie z art. 1 i 2 decyzji Stałego Komitetu Państw EFTA nr 4/2012/SC z dnia 26 października 2012 r. Urząd zwrócił się do państw EFTA o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat projektu opinii Komitetu EFTA ds. Transportu do dnia 25 sierpnia 2014 r.
   Pismem z dnia 21 sierpnia 2014 r. (nr referencyjny 720223) rząd Norwegii poinformował Urząd, że nie ma uwag co do projektu opinii Komitetu EFTA ds. Transportu. Pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r. (nr referencyjny 719910) rząd Liechtensteinu przedstawił uwagi do projektu opinii Komitetu EFTA ds. Transportu. Rząd Islandii nie udzielił odpowiedzi.
   Na podstawie otrzymanych uwag Urząd poddał przeglądowi i zmienił projekt opinii początkowo przedstawionej Komitetowi EFTA ds. Transportu zgodnie z decyzją nr 295/14/COL z dnia 16 lipca 2014 r. Urząd zmienił także okres trwania odstępstwa, zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy. W poddanej przeglądowi i zmienionej wersji projektu opinii Urząd uznał, że przedmiotowe odstępstwa należy przyznać bezwarunkowo.
   Pismem z dnia 24 listopada 2014 r. (nr referencyjny 730389) Urząd przedłożył poddany przeglądowi i zmieniony projekt opinii Komitetowi EFTA ds. Transportu, zwracając się do państw EFTA o zgłaszanie Urzędowi uwag na temat poddanego przeglądowi i zmienionego projektu opinii Komitetu EFTA ds. Transportu do końca dnia roboczego 12 grudnia 2014 r.

   Pismem z dnia 5 grudnia 2014 r. (nr referencyjny 731864) rząd Liechtensteinu poinformował Urząd, że nie ma dalszych uwag oraz poprosił Urząd o postępowanie zgodnie z sugestiami Komitetu EFTA ds. Transportu i o zezwolenie na przedmiotowe odstępstwa. Pismem z dnia 11 grudnia 2014 r. (nr referencyjny 732607) rząd Norwegii poinformował Urząd, że nie ma uwag do projektu opinii Komitetu EFTA ds. Transportu. Rząd Islandii nie udzielił odpowiedzi.
   2.   OCENA

   W odniesieniu do wyjaśnień i nowych informacji przedstawionych przez rząd Liechtensteinu w uwagach do projektu opinii z dnia 22 sierpnia 2014 r., Urząd stwierdził, że należy przyznać trzy odstępstwa określone w art. 30, art. 36 ust. 2 i pkt 1.1.3.6.3 lit. b) załącznika 5 rozporządzenia.
   W odniesieniu do pierwszego wniosku o odstępstwo rząd Liechtensteinu wyjaśnił w piśmie z dnia 22 sierpnia 2014 r., że wszyscy kierowcy pracujący dla przedsiębiorstw zajmujących się kontrolą zbiorników w Liechtensteinie, działających w ramach art. 30 VTGGS, muszą ukończyć trzytygodniowe szkolenie CITEC obejmujące tematy bezpieczeństwa i środowiska w kontekście ich działalności zawodowej. Rząd Liechtensteinu doprecyzował również, że wszyscy kierowcy pracujący dla przedsiębiorstw zajmujących się kontrolą zbiorników w Liechtensteinie posiadają tzw. specjalistyczne zaświadczenie Konfederacji Szwajcarskiej dot. bezpieczeństwa zbiorników (Spezialist/-in für Tanksicherheit mit eidgenössischem Fachausweis). Dlatego też, ponieważ kierowcy przeszli specjalne szkolenie CITEC, odstępstwo nie zagraża bezpieczeństwu. W związku z tym Urząd stwierdza, że należy przyznać odstępstwo zgodnie z art. 30 rozporządzenia.
   W odniesieniu do drugiego wniosku o odstępstwo, w piśmie z dnia 22 sierpnia 2014 r. rząd Liechtensteinu przedstawił nowe informacje na poparcie swojego stanowiska, zgodnie z którym licencja BBT jest równoważna szkoleniu ADR dla kierowców. Urząd uważa zatem, że te dodatkowe informacje wystarczają, aby wykazać równoważność pod tym względem, ponieważ posiadacze licencji BBT mogą przewozić towary należące do klasy 1 ADR, a szkolenie w celu uzyskania licencji BBT obejmuje wszystkie aspekty istotne dla przewozu takich towarów.
   Wreszcie, w odniesieniu do trzeciego wniosku o odstępstwo, w pisemnej uwadze z dnia 22 sierpnia 2014 r. rząd Liechtensteinu potwierdził, że przedmiotowe zbiorniki budowlane mają konstrukcję dwupłaszczową, ponieważ składają się ze zbiornika wewnętrznego oraz z zewnętrznego zamkniętego zbiornika (określonego jako taki w pkt 6.14.1.1 załącznika 5 VTGGS). W związku z tym Urząd stwierdza, że należy również przyznać odstępstwo zgodnie z pkt 1.1.3.6.3 lit. b) załącznika 5 rozporządzenia.
   Podsumowując, Urząd stwierdza, że przyznanie tych odstępstw nie zagrozi bezpieczeństwu, oraz że trzy wnioski o przyznanie odstępstw spełniają warunki określone w art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy. W związku z tym odstępstwa określone w art. 30, art. 36 ust. 2 i pkt 1.1.3.6.3 lit. b) załącznika 5 rozporządzenia powinny być przyznane. Urząd przyznaje zatem odstępstwo zgodnie z wnioskiem na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy. Odstępstwo będzie obowiązywać przez okres sześciu lat, zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy. Zgodnie z art. 6 ust. 4 dyrektywy Urząd może odnowić zezwolenie.
   Na tej podstawie Urząd Nadzoru EFTA, zgodnie z art. 6 aktu przywołanego w pkt 13c rozdziału I załącznika XIII do Porozumienia EOG, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/68/WE z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych, dostosowanej protokołem 1 do Porozumienia EOG,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Odstępstwa, o które wystąpiło Księstwo Liechtensteinu w związku z art. 30, art. 36 ust. 2 i pkt 1.1.3.6.3 lit. b) załącznika 5 obowiązującego w Liechtensteinie rozporządzenia z dnia 3 marca 1998 r. w sprawie transportu drogowego niebezpiecznych towarów (Verordnung über den Transport gefährlicher Güter auf der Strasse – VTGGS) zostają przyznane.
   Artykuł 2
   Odstępstwa określone w art. 1 niniejszej decyzji zostają opublikowane w sekcji EOG Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej oraz w Suplemencie EOG, zgodnie z pkt 6 protokołu 1 do Porozumienia EOG.
   Artykuł 3
   Odstępstwa określone w art. 1 niniejszej decyzji będą obowiązywać przez okres sześciu lat.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Księstwa Liechtensteinu i wchodzi w życie z chwilą poinformowania tego państwa.
   Artykuł 5
   Językiem autentycznym niniejszej decyzji jest język angielski.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2015 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Helga JÓNSDÓTTIR

            Członek Kolegium

         Xavier LEWIS

            Dyrektor

      (1)  Odniesienie do oceny w decyzji nr 295/14/COL.

      (2)  CITEC: Szwajcarskie stowarzyszenie na rzecz ochrony wód i bezpieczeństwa zbiorników (Association pour la protection des eaux et la sécurité des citernes)

      (3)  BBT: Szwajcarski Federalny Urząd ds. Kształcenia Zawodowego i Technologii (Bundesamt für Berufsbildung und Technologie)

      (4)  ADR: Europejska umowa dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych.


title: Decyzja podjęta w drodze wspólnego porozumienia na szczeblu szefów państw lub rządów, przez rządy państw członkowskich, których walutą jest euro z dnia 16 października 2003 r. w sprawie mianowania Prezesa Europejskiego Banku Centralnego

text:
Ważna informacja prawna

|

42003D0767

Dziennik Urzędowy L 277 , 28/10/2003 P. 0016 - 0016

		Decyzja podjęta w drodze wspólnego porozumienia na szczeblu szefów państw lub rządów,przez rządy państw członkowskich, których walutą jest euroz dnia 16 października 2003 r.w sprawie mianowania Prezesa Europejskiego Banku Centralnego(2003/767/WE)SZEFOWIE PAŃSTW LUB RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ, KTÓRYCH WALUTĄ JEST EURO,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 112 ust. 2 lit. b) i art. 122 ust. 4 oraz art. 11.2 i 43.3 Protokołu w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego,uwzględniając zalecenie Rady [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],uwzględniając opinię Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego [3],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Pan Wim Duisenberg, Prezes Europejskiego Banku Centralnego, ogłosił w liście z dnia 9 stycznia 2003 r. do Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej zamiar ustąpienia ze stanowiska Prezesa Banku z dniem 9 lipca 2003 r.(2) W liście z dnia 17 kwietnia 2003 r. skierowanym do Prezesa Rady Europejskiej, Pan Wim Duisenberg zgodził się pozostać na stanowisku do dnia powołania jego następcy,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Pan Jean-Claude TRICHET zostaje niniejszym mianowany Prezesem Europejskiego Banku Centralnego na ośmioletnią kadencję z dniem 1 listopada 2003 r., z którym to dniem rezygnacja Pana Wima Duisenberga zostaje przyjęta i staje się skuteczna.Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 16 października 2003 r.S. BerlusconiPrzewodniczący[1] Dz.U. L 181 z 19.7.2003, str. 45.[2] Opinia wydana dnia 23 września 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. C 187 z 7.8.2003, str. 16.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2016/853 z dnia 12 maja 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Turkmenistanem z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Chorwacji, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Węgier, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Rumunii, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

text:
               31.5.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 142/3

         DECYZJA RADY (UE) 2016/853
   z dnia 12 maja 2016 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Turkmenistanem z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Chorwacji, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Węgier, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Rumunii, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91, art. 100 ust. 2, art. 207 i 209, w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii z 2005 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając Akt przystąpienia Republiki Chorwacji z 2011 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 6 ust. 2 aktów przystąpienia z 2003, 2005 i 2011 r. przystąpienie do umowy podpisanej lub zawartej przez państwa członkowskie i Unię z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi następuje poprzez zawarcie protokołu do takiej umowy. Zgodnie z tym artykułem do takiego przystąpienia stosowana jest procedura uproszczona, zgodnie z którą protokół zawierany jest pomiędzy Radą, stanowiącą jednomyślnie w imieniu państw członkowskich, a danym państwem trzecim.

               (2)

               W dniu 8 grudnia 2003 r. Rada upoważniła Komisję, w imieniu Wspólnot i ich państw członkowskich, do podjęcia negocjacji z Turkmenistanem mających na celu zawarcie Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Turkmenistanem z drugiej strony (zwanej dalej „Umową”), w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Węgier, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii.

               (3)

               W dniu 23 października 2006 r. Rada upoważniła Komisję, w imieniu Wspólnot i ich państw członkowskich, do podjęcia negocjacji z Turkmenistanem mających na celu zawarcie Protokołu do Umowy, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii.

               (4)

               W dniu 14 września 2012 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w celu dostosowania umów podpisanych lub zawartych przez Unię lub Unię i jej państwa członkowskie z państwem trzecim lub państwami trzecimi bądź organizacjami międzynarodowymi z uwagi na przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii.

               (5)

               Negocjacje z Turkmenistanem zakończyły się pomyślnie parafowaniem Protokołu do Umowy w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Chorwacji, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Węgier, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Rumunii, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii (zwanego dalej „Protokołem”).

               (6)

               Należy podpisać Protokół w imieniu Unii i jej państw członkowskich,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii i jej państw członkowskich, Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Turkmenistanem z drugiej strony w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Chorwacji, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Węgier, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Rumunii, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem zawarcia tego Protokołu (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu w imieniu Unii i jej państw członkowskich.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 maja 2016 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Tekst Protokołu zostanie opublikowany razem z decyzją o jego zawarciu.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/1341 z dnia 4 sierpnia 2016 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

text:
               5.8.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 212/116

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/1341
   z dnia 4 sierpnia 2016 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 kwietnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/183/WPZiB (1), zastępującą decyzję 2010/800/WPZiB (2) oraz, między innymi, wdrażającą rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwane dalej „rezolucjami RB ONZ”) nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013) i 2094 (2013).

               (2)

               W dniu 2 marca 2016 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję RB ONZ nr 2270 (2016), w której przewidziano nowe środki skierowane przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD).

               (3)

               W dniu 31 marca 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/476 (3) nadającą skuteczność tym środkom.

               (4)

               W dniu 27 maja 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/849 (4), zastępującą decyzję 2013/183/WPZiB oraz, między innymi, wdrażającą rezolucje RB ONZ nr 1718 (2006), 1874 (2009), 2087 (2013), 2094 (2013) i 2270 (2016).

               (5)

               Rezolucja RB ONZ nr 2270 (2016) przewiduje umieszczenie w wykazie dodatkowych towarów, do których również ma zastosowanie zakaz przekazywania, nabywania i świadczenia pomocy technicznej. Komitet ustanowiony na mocy pkt 12 rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006) rozpatrzył wykaz produktów, materiałów, wyposażenia, towarów i technologii związanych z bronią masowego rażenia, które należy zidentyfikować i umieścić w wykazie jako towary wrażliwe.

               (6)

               Rada uważa ponadto, że zakaz prawa wejścia do portów odnoszący się do wszelkich statków, które są własnością KRLD, są eksploatowane przez to państwo lub którym KRLD zapewnia załogę, powinien także mieć zastosowanie do statków pływających pod banderą KRLD.

               (7)

               Wdrożenie środków przewidzianych w niniejszej decyzji wymaga dalszego działania Unii.

               (8)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2016/849,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji (WPZiB) 2016/849 wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

                           „b)

                           wszelkich produktów, materiałów, wyposażenia, towarów i technologii określonych przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet utworzony na mocy pkt 12 rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006) (zwany dalej »Komitetem Sankcji«) zgodnie z pkt 8 lit. a) ppkt (ii) rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006), pkt 5 lit. b) rezolucji RB ONZ nr 2087 (2013), pkt 20 rezolucji RB ONZ nr 2094 (2013) oraz pkt 25 RB ONZ nr 2270 (2016), które mogłyby posłużyć do realizacji programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia;”;

               2)

               art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Państwa członkowskie zakazują prawa wejścia do swoich portów wszelkim statkom, które są własnością KRLD, są eksploatowane przez to państwo, którym KRLD zapewnia załogę lub które pływają pod banderą KRLD.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 4 sierpnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         M. LAJČÁK

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2013/183/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylającej decyzję 2010/800/WPZiB (Dz.U. L 111 z 23.4.2013, s. 52).

      (2)  Decyzja Rady 2010/800/WPZiB z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylenia wspólnego stanowiska 2006/795/WPZiB (Dz.U. L 341 z 23.12.2010, s. 32).

      (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/476 z dnia 31 marca 2016 r. zmieniająca decyzję 2013/183/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (Dz.U. L 85 z 1.4.2016, s. 38).

      (4)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/849 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, uchylająca decyzję 2013/183/WPZiB (Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 79).


title: Decyzja komisji z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie uznania niderlandzkiego przedsiębiorstwa Control Union Certification B.V. za organizację monitorującą na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna

text:
               8.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 103/11

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 27 marca 2014 r.
   w sprawie uznania niderlandzkiego przedsiębiorstwa Control Union Certification B.V. za organizację monitorującą na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna
   (2014/C 103/07)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 z dnia 20 października 2010 r. ustanawiające obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 6 czerwca 2012 r. Komisja Europejska otrzymała wniosek o uznanie od niderlandzkiego przedsiębiorstwa Control Union Certification B.V., deklarującego zamiar pełnienia funkcji organizacji monitorującej we wszystkich państwach członkowskich.

               (2)

               Komisja Europejska potwierdziła odbiór wniosku dnia 6 czerwca 2012 r.

               (3)

               Zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 363/2012 z dnia 23 lutego 2012 r. w sprawie zasad proceduralnych w odniesieniu do uznawania i cofania uznawania organizacji monitorujących zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 ustanawiającym obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna (2) Komisja Europejska przesłała dnia 31 października 2012 r. wniosek do konsultacji zainteresowanym państwom członkowskim. W ustawowym terminie jednego miesiąca uwagi przekazały Niemcy, Francja, Szwecja i Niderlandy.

               (4)

               Zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) nr 363/2012 e-mailem z dnia 30 stycznia 2013 r. poproszono wnioskodawcę o przekazanie dodatkowych informacji.

               (5)

               Wnioskodawca dostarczył żądane dodatkowe informacje i złożył poprawiony wniosek w dniu 25 lutego 2013 r.

               (6)

               Dnia 14 marca 2013 r. w Brukseli odbyło się spotkanie grupy sterującej Komisji powołanej specjalnie do oceny wniosków dotyczących organizacji monitorujących, podczas którego wnioskodawca osobiście zaprezentował swój wniosek.

               (7)

               Zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) nr 363/2012 e-mailem z dnia 5 kwietnia 2013 r. poproszono wnioskodawcę o przekazanie dodatkowych informacji i wyjaśnień.

               (8)

               Wnioskodawca dostarczył żądane dodatkowe informacje i wyjaśnienia w dniu 3 maja 2013 r.

               (9)

               Trzeci wniosek o udzielenie dodatkowych informacji i wyjaśnień zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) nr 363/2012 został przesłany do wnioskodawcy e-mailem z dnia 18 lipca 2013 r.

               (10)

               Wnioskodawca udzielił odpowiedzi na pytania i dostarczył żądane dodatkowe informacje e-mailem z dnia 3 września 2013 r.

               (11)

               Ostatni wniosek o udzielenie dodatkowych informacji i wyjaśnień zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) nr 363/2012 został przesłany do wnioskodawcy e-mailem z dnia 4 grudnia 2013 r.

               (12)

               Wnioskodawca udzielił odpowiedzi na pytania i dostarczył odpowiednie informacje w celu uzasadnienia odpowiedzi e-mailem z dnia 4 grudnia 2013 r.

               (13)

               Na podstawie dokumentów złożonych przez wnioskodawcę grupa sterująca ustaliła w dniu 19 grudnia 2013 r., że wniosek spełnia wymogi określone w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 995/2010 i wnioskodawca może zostać uznany przez Komisję za organizację monitorującą.

               (14)

               Komisja Europejska na podstawie całej złożonej dokumentacji zbadała, czy wnioskodawca spełnia wymogi określone w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 995/2010 i stwierdza, że przedsiębiorstwo Control Union Certification B.V., Niderlandy, Meeuwenlaan 4–6, 8011 BZ Zwolle spełnia wymogi art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 995/2010,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedsiębiorstwo Control Union Certification B.V., Niderlandy, Meeuwenlaan 4–6, 8011 BZ Zwolle zostaje uznane za organizację monitorującą zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 995/2010.
   Artykuł 2
   Dyrektorowi Generalnemu Dyrekcji Generalnej ds. Środowiska poleca się zapewnienie, aby wnioskodawca oraz właściwe organy we wszystkich państwach członkowskich zostali powiadomieni o niniejszej decyzji i aby decyzja ta została bezzwłocznie opublikowana na stronie internetowej Komisji.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 marca 2014 r.

            W imieniu Komisji

         Janez POTOČNIK

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 295 z 12.11.2010, s. 23.

      (2)  Dz.U. L 115 z 27.4.2012, s. 12.


title: 2010/311/: Decyzja Rady z dnia 3 czerwca 2010 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów sześciu członków i czterech zastępców członków z Włoch

text:
               8.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 140/26

         DECYZJA RADY
   z dnia 3 czerwca 2010 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów sześciu członków i czterech zastępców członków z Włoch
   (2010/311/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Włoch,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE i 2010/29/UE w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r. (1).

               (2)

               Sześć stanowisk w Komitecie Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Agazia LOIERO, Antonia BASSOLINO, Massima PINESCHIEGO, Mercedes BRESSO, Claudia BURLANDO i Claudia MARTINIEGO. Trzy stanowiska zastępców członków zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Marii Giuseppiny MUZZARELLI, Sante ZUFFADY i Marii Rity LORENZETTI. Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Gianfranco VITAGLIANO na członka Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r., następujące osoby:

               a)

               na stanowiska członków:

                           —

                           Giuseppe SCOPELLITI, Presidente Regione Calabria,

                           —

                           Gianfranco VITAGLIANO, Assessore Regione Molise,

                           —

                           Renata POLVERINI, Presidente Regione Lazio,

                           —

                           Roberto COTA, Presidente Regione Piemonte,

                           —

                           Mercedes BRESSO, Consigliere Regione Piemonte,

                           —

                           Catiuscia MARINI, Presidente Regione Umbria;

                     oraz

               b)

               na stanowiska zastępców członków:

                           —

                           Simonetta SALIERA, Vice Presidente Regione Emilia Romagna,

                           —

                           Paolo Valentini PUCCITELLI, Consigliere Regione Lombardia,

                           —

                           Stefano CALDORO, Presidente Regione Campania,

                           —

                           Enrico ROSSI, Presidente Regione Toscana.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 3 czerwca 2010 r.

            W imieniu Rady

         A. PÉREZ RUBALCABA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22 i Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady 2006/448/WPZiB z dnia  7 czerwca 2006 r.  dotycząca przedłużenia porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a rządem Indonezji w sprawie zadań, statusu, przywilejów i immunitetów misji obserwacyjnej Unii Europejskiej w Acehu (Indonezja) (misja obserwacyjna w Acehu – AMM) oraz jej personelu

text:
               30.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 176/107

         DECYZJA RADY 2006/448/WPZiB
   z dnia 7 czerwca 2006 r.
   dotycząca przedłużenia porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a rządem Indonezji w sprawie zadań, statusu, przywilejów i immunitetów misji obserwacyjnej Unii Europejskiej w Acehu (Indonezja) (misja obserwacyjna w Acehu – AMM) oraz jej personelu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
   uwzględniając zalecenie prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 lutego 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/202/WPZiB zmieniające i przedłużające wspólne działanie 2005/643/WPZiB w sprawie misji obserwacyjnej Unii Europejskiej w Acehu (Indonezja) (misja obserwacyjna w Acehu (Aceh Monitoring Mission – AMM)) (1).

               (2)

               W tym samym dniu Rada przyjęła również decyzję 2006/201/WPZiB (2) dotyczącą przedłużenia o 3 miesiące porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a rządem Indonezji w sprawie zadań, statusu, przywilejów i immunitetów misji obserwacyjnej Unii Europejskiej w Acehu (Indonezja) (misja obserwacyjna w Acehu – AMM) oraz jej personelu.

               (3)

               W dniu 5 maja 2006 r. rząd Indonezji zwrócił się do Unii Europejskiej o przedłużenie mandatu misji obserwacyjnej w Acehu o dalsze 3 miesiące.

               (4)

               Jak stwierdzono w liście ministra spraw zagranicznych rządu Indonezji z dnia 14 września 2005 r., wraz z załącznikami, w sprawie zadań, statutu, przywilejów i immunitetów misji obserwacyjnej w Acehu (AMM) i jej personelu oraz w odpowiedzi sekretarza generalnego/wysokiego przedstawiciela z dnia 3 października 2005 r., porozumienie w formie wymiany listów może zostać przedłużone o okres nie dłuższy niż sześć miesięcy za obopólną zgodą (3).

               (5)

               Przedłużenie porozumienia w formie wymiany listów o 3 miesiące powinno zostać zatwierdzone w imieniu Unii Europejskiej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Przedłużenie porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a rządem Indonezji w sprawie zadań, statusu, przywilejów i immunitetów misji obserwacyjnej Unii Europejskiej w Acehu (Indonezja) (misja obserwacyjna w Acehu – AMM) oraz jej personelu zostaje niniejszym zatwierdzone w imieniu Unii Europejskiej.
   Tekst wymiany listów uzgadniających takie przedłużenie jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania wymiany listów, by stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej (4).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 7 czerwca 2006 r.

            W imieniu Rady

         K.-H. GRASSER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 71 z 10.3.2006, str. 57.

      (2)  Dz.U. L 71 z 10.3.2006, str. 53.

      (3)  Dz.U. L 288 z 29.10.2005, str. 60.

      (4)  Data wejścia w życie porozumienia zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.
    ---documentbreak---

               30.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 176/108

         TŁUMACZENIE
   WYMIANA LISTÓW DOTYCZĄCA
   przedłużenia porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Rządem Indonezji w sprawie zadań, statusu, przywilejów i immunitetów Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Acehu (Indonezja) (Misja Obserwacyjna w Acehu – Amm) oraz jej personelu
   Dżakarta, dnia 5 maja 2006 r.
   Ekscelencjo,
   W imieniu rządu Republiki Indonezji chciałbym podziękować Unii Europejskiej za jej udział w misji obserwacyjnej w Acehu (AMM), jak również za jej godne uznania prace prowadzone od czasu rozmieszczenia misji w prowincji Nanggroe Aceh Darussalam (NAD).
   W tym miejscu mam zaszczyt nawiązać do listu tymczasowego ministra spraw zagranicznych Republiki Indonezji z dnia 14 września 2005 r., wraz z załącznikami, oraz do Pana listu z dnia 3 października 2005 r., wraz z załącznikami, dotyczących zadań, statusu, przywilejów i immunitetów misji obserwacyjnej w Acehu (AMM), a także do listu ministra spraw zagranicznych Republiki Indonezji z dnia 13 lutego 2006 r. oraz do Pana odpowiedzi z dnia 28 lutego 2006 r. w sprawie przedłużenia obecności Unii Europejskiej w prowincji NAD do dnia 15 czerwca 2006 r.
   W związku z powyższym mam zaszczyt powiadomić Pana, że rząd Republiki Indonezji podjął decyzję o ponownym zaproszeniu Unii Europejskiej do przedłużenia swojej obecności w prowincji NAD w okresie od dnia 16 czerwca 2006 r. do dnia 15 września 2006 r.
   Status, przywileje i immunitety misji obserwacyjnej będą takie same jak te, które zostały określone w naszej wymianie listów odpowiednio z dnia 14 września 2005 r. i 3 października 2005 r., stanowiącej instrument prawnie wiążący rząd Republiki Indonezji i Unię Europejską.
   Prace prowadzone w tym okresie przez misję obserwacyjną będą obejmować zadania misji określone w art. 5.2 protokołu ustaleń podpisanego przez rząd Republiki Indonezji i Ruch Wyzwolenia Acehu w dniu 15 sierpnia 2005 r., z wyjątkiem zadań a) i b), które zostały wykonane.
   Mam ponadto zaszczyt zaproponować, aby, jeżeli powyższa propozycja będzie dla Unii Europejskiej możliwa do przyjęcia, niniejszy list wraz z Pana listem zawierającym pozytywną odpowiedź wspólnie stanowiły instrument prawnie wiążący rząd Republiki Indonezji i Unię Europejską. Instrument ten wejdzie w życie w dniu 16 czerwca 2006 r. i wygaśnie w dniu 15 września 2006 r. Dla rządu Republiki Indonezji podstawą niniejszych ram prawnych jest indonezyjska ustawa nr 2 z 1982 r., z dnia 25 stycznia 1982 r., dotycząca ratyfikacji Konwencji o misjach specjalnych z 1969 r.
   Wierzę, że konstruktywna współpraca nawiązana w celu zapewnienia pokojowego, wszechstronnego i trwałego rozwiązania problemów w Acehu w ramach unitarnej Republiki Indonezji będzie mogła być nadal podtrzymywana i zacieśniana.
   Oczekując Pana pozytywnej decyzji, łączę wyrazy szacunku,

         Dr. N. Hassan Wirajuda

   Bruksela, dnia 14 czerwca 2006 r.
   Ekscelencjo,
   Mam zaszczyt nawiązać do Pana listu z dnia 5 maja 2006 r., w którym powiadamia nas Pan o decyzji rządu Republiki Indonezji, by zaprosić Unię Europejską do przedłużenia swojej obecności w prowincji Nanggroe Aceh Darussalam (NAD) o trzy miesiące, od dnia 16 czerwca 2006 r. do dnia 15 września 2006 r.
   Mam przyjemność potwierdzić, że Unia Europejska wyraziła zgodę na udzielenie pozytywnej odpowiedzi na to zaproszenie.
   Potwierdzam, że zgodnie z warunkami określonymi w naszej wymianie listów odpowiednio z dnia 14 września 2005 r. i 3 października 2005 r., stanowiącej instrument prawnie wiążący rząd Republiki Indonezji i Unię Europejską, instrument ten zostanie przedłużony do dnia 15 września 2006 r.
   Prace prowadzone w tym okresie przez misję obserwacyjną będą obejmować zadania misji określone w art. 5.2 protokołu ustaleń podpisanego przez rząd Republiki Indonezji i Ruch Wyzwolenia Acehu w dniu 15 sierpnia 2005 r., z wyjątkiem zadań a) i b), które zostały wykonane.
   Mam ponadto zaszczyt potwierdzić, że Pana list wraz z niniejszą odpowiedzią stanowią instrument prawnie wiążący rząd Republiki Indonezji i Unię Europejską. Niniejszy instrument wchodzi w życie w dniu 16 czerwca 2006 r. i wygasa w dniu 15 września 2006 r.
   Chciałbym ponownie skorzystać z okazji, by wyrazić uznanie UE dla postępów procesu pokojowego w Acehu i ponownie zapewnić o niezmiennej woli Unii Europejskiej, by wspierać poszukiwanie pokojowego, wszechstronnego i trwałego rozwiązania problemów w Acehu.
   Proszę przyjąć wyrazy najwyższego szacunku.

         Javier Solana


title: 2005/785/WE: Decyzja Rady z dnia 8 listopada 2005 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów

text:
               12.11.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 296/18

      DECYZJA RADY

   z dnia 8 listopada 2005 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów
   (2005/785/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Zjednoczonego Królestwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE (1) dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2002 r. do dnia 25 stycznia 2006 r.

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Sally POWELL, o czym Rada została powiadomiona 21 grudnia 2004 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się członkiem Komitetu Regionów na pozostały okres kadencji, to znaczy do dnia 25 stycznia 2006 r.:
   Gabrielle KAGAN
   Councillor – Brent Council
   na miejsce Sally POWELL.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 8 listopada 2005 r.

            W imieniu Rady

         G. BROWN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/141

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2008
   (2010/518/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Centrum (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE i art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 851/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (3), w szczególności jego art. 23,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0104/2010),

               1.

               udziela Dyrektorowi Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2008;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej nieodłączną część, Dyrektorowi Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 112.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 142 z 30.4.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/142

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   zawierająca uwagi stanowiące nieodłączną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób na rok budżetowy 2008
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Centrum (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE i art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 851/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (3), a w szczególności jego art. 23,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0104/2010),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdania finansowe za rok budżetowy 2008 są wiarygodne oraz że transakcje leżące u ich podstaw zostały przeprowadzone prawidłowo i zgodnie z prawem,

               B.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 23 kwietnia 2009 r. Parlament udzielił Dyrektorowi Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób absolutorium z wykonania budżetu Centrum za rok budżetowy 2007 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji w sprawie absolutorium Parlament:

                           —

                           stwierdził, że budżet Centrum wzrósł z 17 100 000 EUR w 2006 r. do 28 900 000 EUR w 2007 r.,

                           —

                           odnotował, że w 2006 r. środki przeniesione wyniosły prawie 45 %, a w 2007 r. nie nastąpiła żadna istotna poprawa, gdyż środki przeniesione wyniosły blisko 43 %, co wskazuje, że Centrum ma trudności w wykonaniu swojego budżetu,

                           —

                           przyjął do wiadomości uwagę Trybunału, że liczba zmian w budżecie wskazuje na słabe punkty w kontroli wykonywania budżetu,

               1.

               wyraża zadowolenie w związku z tym, że Centrum działa już z powodzeniem od pięciu lat; stwierdza, że budżet Centrum wzrósł z 17 100 000 EUR w 2006 r. do 28 900 000 EUR w 2007 r. i do 40 700 000 EUR w 2008 r.;

      Wyniki

               2.

               w konsekwencji zauważa, że Centrum umocniło swe funkcje w odniesieniu do zdrowia publicznego, rozwijało zdolności swych programów ukierunkowanych na konkretne choroby, nadal rozwijało partnerstwa i poprawiło swe struktury zarządzania;

               3.

               zwraca się do Centrum, by w tabeli, która zostanie załączona do kolejnego sprawozdania Trybunału Obrachunkowego, przedstawiło porównanie wykonania założeń na rok objęty decyzją w sprawie absolutorium z wykonaniem założeń na poprzedni rok budżetowy, aby umożliwić organowi udzielającemu absolutorium lepszą ocenę wyników Centrum w kolejnych latach;

      Przeniesienie środków

               4.

               przyjmuje do wiadomości, że Trybunał Obrachunkowy odnotował, iż przeniesienia wymagało około 16 200 000 EUR (czyli 40 % łącznego budżetu Centrum); w związku z tym wyraża obawę, że sytuacja ta narusza zasadę jednoroczności i wskazuje na uchybienia w zakresie programowania i kontroli wykonania budżetu Centrum;

               5.

               przyjmuje do wiadomości, że w 2008 r. Centrum zaksięgowało dochody z odsetek w wysokości 313 000 EUR i że zgodnie z rozporządzeniem finansowym 307 000 EUR musiano zwrócić Komisji; ze sprawozdania finansowego i wysokości odsetek wnioskuje, że Centrum trwale dysponuje niezwykle wysoką kwotą środków pieniężnych w kasie; przyjmuje do wiadomości, że na dzień 31 grudnia 2008 r. środki pieniężne w kasie Centrum wynosiły 16 705 090,95 EUR; zwraca się do Komisji o sprawdzenie, jakie są możliwości pełnej realizacji ukierunkowanego na potrzeby zagospodarowania środków pieniężnych w kasie zgodnie z art. 15 ust. 5 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2343/2002 oraz jakie koncepcyjne zmiany są potrzebne, by środki w kasie Centrum utrzymywać trwale na jak najniższym poziomie;

               6.

               przyjmuje do wiadomości wysiłki Centrum włożone w zakończenie na początku 2009 r. rozpoczętych w 2008 r. procedur przetargowych i działalności związanej z udzieleniem zamówień, aby obniżyć poziom środków przeniesionych na następny rok;

      Siedziba Centrum

               7.

               wyraża zaniepokojenie faktem, że na dzień 31 grudnia 2008 r. Centrum nie zawarło jeszcze z rządem szwedzkim porozumienia w sprawie siedziby Centrum, gdyż nadal nierozstrzygnięte pozostawały liczne kwestie wymagające dalszych negocjacji; podkreśla, że już w absolutorium udzielonym za rok budżetowy 2007 organ udzielający absolutorium z niepokojem odnotował uwagę Trybunału Obrachunkowego, że Centrum wydało 500 000 EUR na prace remontowe w zajmowanych przez siebie wynajętych budynkach oraz że, podobnie jak w 2006 r., decyzję o przeprowadzeniu tych prac podjęto na podstawie bezpośredniego porozumienia między Centrum a właścicielem budynku, nie określając charakteru prac ani terminów i warunków płatności; niemniej jednak z radością przyjmuje fakt, że w marcu 2009 r. doszło do porozumienia w sprawie osobistych numerów identyfikacyjnych, oraz popiera starania Centrum o wypracowanie z rządem szwedzkim definitywnych rozwiązań;

               8.

               przypomina międzyinstytucjonalnej grupie roboczej ds. agencji zdecentralizowanych, by ogólnie podniosła tę kwestię w prowadzonych przez siebie dyskusjach;

      Zasoby ludzkie

               9.

               podkreśla, że w planowaniu procedur rekrutacyjnych wciąż jeszcze występują słabe punkty; wyraża w szczególności zaniepokojenie faktem, że na koniec 2008 r. obsadzono tylko 101 stanowisk ze 130, na które wyrażono zgodę;

               10.

               odnotowuje wysiłki włożone we wdrożenie w 2008 r. zatwierdzonego planu zatrudnienia złożonego ze 130 stanowisk; z radością przyjmuje nabór 54 dodatkowych pracowników (pracownicy czasowi, pracownicy kontraktowi, oddelegowani krajowi eksperci), co sprawia, że liczba zajmowanych stanowisk pod koniec 2008 r. wyniosła 101 i co przyczyni się do zapewnienia operacyjności Centrum w realizacji powierzonych mu zadań; ubolewa nad faktem, że musiano ponownie ogłosić 16 procedur naboru pracowników; wspiera przyjmowane przez Centrum środki zmierzające do poprawy sytuacji w tym względzie; z radością przyjmuje dokonanie przez Centrum przeglądu swej struktury wewnętrznej;

      Audyt wewnętrzny

               11.

               wyraża ubolewanie, że Centrum nie w pełni wywiązało się z obowiązku przesłania organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania sporządzonego przez dyrektora Centrum i podsumowującego audyty wewnętrzne przeprowadzone przez audytora wewnętrznego zgodnie z art. 72 ust. 5 ramowego rozporządzenia finansowego; przyznaje jednak, że Centrum udzieliło pewnych informacji w sprawie sześciu niewykonanych jeszcze zaleceń, które dział audytu wewnętrznego Komisji uznał za „bardzo ważne”; zauważa, że dotyczą one jakości zarządzania (w odniesieniu do doradztwa naukowego, informacji na temat zdrowia oraz doskonalenia obecnej procedury pilnej oceny ryzyka i zagrożeń), podejmowania wymaganych działań w związku z niektórymi normami kontroli wewnętrznej (np. tworzenie obiegów środków finansowych) oraz wdrażania innych norm kontroli wewnętrznej (np. wskazywanie słabych punktów i struktura rocznego sprawozdania z działalności);

               12.

               jeżeli chodzi o inne uwagi towarzyszące decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 5 maja 2010 r. (6) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 112.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 142 z 30.4.2004, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 255 z 26.9.2009, s. 133.

      (6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0139 (zob. s. 241 niniejszego Dziennika Urzędowego).