title: Decyzja Rady (UE) 2016/1873 z dnia 10 października 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy ustanawiającej Międzynarodową Fundację UE–LAC

text:
               22.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 288/1

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1873
   z dnia 10 października 2016 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy ustanawiającej Międzynarodową Fundację UE–LAC
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209 ust. 2 i art. 212 ust. 1, w związku z art. 218 ust. 5 i art. 218 ust. 8 akapit drugi,
   uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 23 marca 2012 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji w celu zawarcia umowy międzynarodowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a państwami Ameryki Łacińskiej i Karaibów w sprawie utworzenia Fundacji UE–LAC o statusie organizacji międzynarodowej.

               (2)

               Negocjacje w sprawie Umowy ustanawiającej Międzynarodową Fundację UE–LAC (zwanej dalej „Umową”) zakończyły się pomyślnie w dniu 29 stycznia 2015 r.

               (3)

               Na mocy Umowy zostanie ustanowiona Fundacja UE–LAC o statusie organizacji międzynarodowej posiadającej osobowość prawną na mocy prawa międzynarodowego publicznego.

               (4)

               Umowa powinna zostać podpisana w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (5)

               Działając w ramach Fundacji UE–LAC, Unia i jej państwa członkowskie powinny koordynować swoje stanowiska zgodnie z Traktatami oraz zasadą lojalnej współpracy,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania w imieniu Unii Umowy ustanawiającej Międzynarodową Fundację UE–LAC, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej przyjęciu.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 10 października 2016 r.

            W imieniu Rady

         G. MATEČNÁ

            Przewodniczący


title: 2006/109/WE: Decyzja Komisji z dnia  19 stycznia 2006 r.  przyjmująca zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

text:
               17.2.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 47/59

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 19 stycznia 2006 r.
   przyjmująca zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
   (2006/109/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 8,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   PROCEDURA

               (1)

               Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1212/2005 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych”), ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).

               (2)

               Bezpośrednio po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych Komisja nie mogła przyjąć żadnych zobowiązań. Podczas dochodzenia, w wyniku którego nałożono ostateczne środki, wielu producentów eksportujących przedstawiło zamiar złożenia zobowiązania cenowego, lecz nie dostarczyli oni wystarczająco uzasadnionych zobowiązań w terminie ustanowionym w art. 8 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Jednakże, jak wskazano w motywie 152 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, Rada, mając na uwadze złożoność kwestii w przypadku podmiotów gospodarczych, o których mowa (w większości małych i średnich przedsiębiorstw), oraz uwzględniając, że ostateczne ujawnienie nie było poprzedzone tymczasowym ujawnieniem, stwierdziła, iż wymienione przedsiębiorstwa mogą wyjątkowo dostarczyć swoje zobowiązania po wskazanym terminie.

         B.   ZOBOWIĄZANIE

               (3)

               Po upływie terminu, o którym mowa powyżej, chińska Izba Gospodarcza ds. Przywozu i Wywozu Maszyn i Produktów Elektronicznych oraz dwadzieścia przedsiębiorstw współpracujących lub grup współpracujących przedsiębiorstw, łącznie z powiązanym importerem jednej z grup („przedsiębiorstwa”), złożyli wspólne zobowiązanie. W zobowiązaniu przewidziano, że naruszenie, którego dopuści się jakiekolwiek przedsiębiorstwo lub chińska Izba Gospodarcza ds. Przywozu i Wywozu Maszyn i Produktów Elektronicznych, jest uważane za naruszenie zobowiązania przez wszystkie Strony będące sygnatariuszami. Jednakże mając na uwadze, że odsprzedaż dokonywana we Wspólnocie przez powiązanego importera nie jest przeprowadzana pod egidą chińskiej Izby Gospodarczej ds. Przywozu i Wywozu Maszyn i Produktów Elektronicznych, jakiekolwiek naruszenie, którego dopuści się wymieniony powiązany importer lub jego powiązani eksporterzy w ChRL, jest uważane za naruszenie, którego dopuściła się wyłącznie dana grupa. Wymienione zobowiązanie zostało poparte przez władze chińskie.

               (4)

               Zgodnie z tym zobowiązaniem chińska Izba Gospodarcza ds. Przywozu i Wywozu Maszyn i Produktów Elektronicznych oraz wymienione przedsiębiorstwa zobowiązują się do zapewnienia wywozu produktu objętego postępowaniem po cenie nie niższej od ceny minimalnej ustanowionej na takim poziomie, który usuwa wyrządzający szkodę wpływ dumpingu. Ponadto w złożonym zobowiązaniu przewidziano indeksację minimalnej ceny produktu objętego postępowaniem zgodnie z publicznymi międzynarodowymi notowaniami dotyczącym jego głównego surowca, tj. surówki, mając na uwadze, że ceny zamknięć włazów ulegają znacznym wahaniom w zależności od cen surówki.

               (5)

               W związku z powyższym Komisja uważa, że wymienione wspólne zobowiązanie, złożone przez chińską Izbę Gospodarczą ds. Przywozu i Wywozu Maszyn i Produktów Elektronicznych oraz wymienione przedsiębiorstwa, może zostać przyjęte, ponieważ usuwa wyrządzający szkodę wpływ dumpingu. Ponadto regularne i szczegółowe sprawozdania, które chińska Izba Gospodarcza ds. Przywozu i Wywozu Maszyn i Produktów Elektronicznych oraz wymienione przedsiębiorstwa podjęły się dostarczać Komisji, pozwolą na skuteczny monitoring, a także uważa się, że ryzyko obejścia zobowiązania jest ograniczone.

               (6)

               Aby Komisja mogła skutecznie monitorować przestrzeganie zobowiązania, przy przedłożeniu właściwemu organowi celnemu wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu, zwolnienie z cła będzie uzależnione od przedstawienia faktury handlowej zawierającej przynajmniej te elementy, które są wymienione w Załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 268/2006 (3). Informacje te są również niezbędne, aby umożliwić organom celnym stwierdzenie z wystarczającą dokładnością, że ładunek jest zgodny z dokumentami handlowymi. W przypadku gdy takiej faktury nie przedstawiono lub gdy faktura nie jest zgodna z produktem przedstawionym organom celnym, zastosowana będzie odpowiednia stawka cła antydumpingowego ustalona w wyżej wymienionym rozporządzeniu.

               (7)

               Aby zagwarantować skuteczne przestrzeganie zobowiązania, importerzy zostali poinformowani na mocy wyżej wymienionego rozporządzenia Rady, że jakiekolwiek naruszenie zobowiązania może prowadzić do zastosowania z mocą wsteczną cła antydumpingowego w odniesieniu do odpowiednich transakcji.

               (8)

               W przypadku naruszenia zobowiązania lub wycofania się z niego, lub w przypadku wycofania przyjęcia tego zobowiązania przez Komisję, cło antydumpingowe nałożone zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego jest automatycznie stosowane na mocy art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym przyjmuje się zobowiązanie złożone przez chińską Izbę Gospodarczą ds. Przywozu i Wywozu Maszyn i Produktów Elektronicznych oraz wymienionych niżej producentów współpracujących, w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu niektórych zamknięć włazów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.

               Przedsiębiorstwo

               Dodatkowy kod Taric

               Beijing Tongzhou Dadusche Foundry Factory, East of Dongtianyang Village, Dadushe, Tongzhou Beijing

               A708

               Botou City Simencun Town Bai Fo Tang Casting Factory, Bai Fo Tang Village, Si Men Cun Town, Bo Tou City, 062159, Hebei Province

               A681

               Botou City Wangwu Town Tianlong Casting Factory, Changle Village, Wangwu Town, Botou City, Hebei Province

               A709

               Changan Cast Limited Company of Yixian Hebei, Taiyuan main street, Yi County, Hebei Province, 074200

               A683

               Changsha Jinlong Foundry Industry Co., Ltd, 260, Jinchang Road, JinJing Town, Changsha, Hunan

               A710

               Changsha Lianhu Foundry, Lianhu Village, Yuhuating Town, Yuhua District, Changsha, Hunan

               A711

               Produkowane i sprzedawane przez GB Metal Products Co., Ltd Zhuanlu Town, Dingzhou, Hebei lub produkowane przez GB Metal Products Co., Ltd Zhuanlu Town, Dingzhou, Hebei i sprzedawane przez jego powiązane przedsiębiorstwo zajmujące się sprzedażą – GB International Trading Shanghai Co Ltd, B301-310 Yinhai Bldg., 250 Cao Xi Rd., Sanghai

               A712

               Guiyang Bada Foundry Co., Ltd, Mengguan Huaxi Guiyang, Guizhou

               A713

               Hebei Jize Xian Ma Gang Cast Factory, Nankai District. Xiao Zhai Town, Jize County, Handan City, Hebei

               A714

               Produkowane i sprzedawane przez Hebei Shunda Foundry Co., Ltd Qufu Road, Quyang, 073100, ChRL lub produkowane przez Hebei Shunda Foundry Co., Ltd Qufu Road, Quyang, 073100, ChRL i sprzedawane przez jego powiązane przedsiębiorstwo zajmujące się sprzedażą – Success Cast Tech-Ltd, 603A Huimei Business Centre 83 Guangzhou Dadao(s), Guangzhou 510300

               A715

               Hong Guang Handan Cast Foundry Co., Ltd, Nankai District, Xiao Zhai Town, Handou City, Jize County, Hebei

               A716

               Produkowane przez i) Zibo Benito Metalwork Co., Ltd, No.1, Shitanwu, Boyi Road, Boshan District, Zibo City, Shandong Chiny, 255201, ii) Benito (Tianjin) Metals Products Co., Ltd, Da Lu Zhuang Village, Bei Zha Kou Town, Jin Nan District, Tianjin lub iii) Qingdao Benito Metals Products Co. Ltd, Yan Jia Ling Village, Tong Ji Jie Dao Office, Jimo City, Qingdao, Shandong Province i przywożone wyłącznie przez Fundició Dúctil Benito, Via Ausetania, 11, 08560 Manlleu, Barcelona, Hiszpania

               A717

               Qingdao Qitao Casting Co., Ltd, Nan Wang Jia Zhuang Village, Da Xin Town, Jimo City, Qingdao, Shandong Province, 266200

               A718

               Shandong Huijin Stock Co., Ltd, North of Kouzhen Town, Laiwu City, Shandong Province, 271114

               A684

               Shane City Fangyuan Casting Co., Ltd, West of Nango Village, Shiliting Town, Shane City, Hebei Province

               A719

               Shanxi Yuansheng Casting and Forging Industrial Co. Ltd, No. 8 DiZangAn, Taiyuan, Shanxi, 030002

               A680

               Tianjin Fu Xing Da Casting Co., Ltd, West of Nan Yang Cun Village, Jin Nan District, 300350, Tianjin

               A720

               Weifang Jianhua Casting Co., Ltd, Kai Yuan Jie Dao Office, Hanting District, Weifang City, Shandong Province

               A721

               Zibo City Boshan Guangyuan Casting Machinery Factory, Xiangyang Village, Badou Town, Boshan District, Zibo City Shandong Province

               A722

               Zibo Dehua Machinery Co., Ltd, North of Lanyan Street, Zibo High-tech Developing Zone

               A723

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 19 stycznia 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

      (2)  Dz.U. L 199 z 29.7.2005, str. 1.

      (3)  Patrz str. 3 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: 2007/730/WE: Decyzja Komisji z dnia 16 października 2007 r. w sprawie zgodności z prawem wspólnotowym środków przyjętych przez Zjednoczone Królestwo na mocy art. 3a ust. 1 dyrektywy Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               14.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 295/12

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 16 października 2007 r.
   w sprawie zgodności z prawem wspólnotowym środków przyjętych przez Zjednoczone Królestwo na mocy art. 3a ust. 1 dyrektywy Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2007/730/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając dyrektywę Rady 89/552/EWG z dnia 3 październiaka 1989 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej (1), w szczególności jej art. 3a ust. 2,
   uwzględniając opinię Komitetu ustanowionego zgodnie z art. 23a dyrektywy 89/552/EWG,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Pismem z dnia 25 września 1998 r. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (zwane dalej „Zjednoczonym Królestwem”) powiadomiło Komisję o środkach przyjętych na podstawie art. 3a ust. 1 dyrektywy 89/552/EWG. W dniu 2 listopada 1998 r. Komisja powiadomiła pozostałe państwa członkowskie o tych środkach, a podczas posiedzenia w dniu 20 listopada 1998 r. otrzymała uwagi Komitetu ustanowionego zgodnie z art. 23a dyrektywy 89/552/EWG. Pismem z dnia 23 grudnia 1998 r. Komisja poinformowała Zjednoczone Królestwo, że niejasność co do zakresu zgłoszonych środków nie pozwala jej dokonać oceny ich zgodności z prawem wspólnotowym. Zjednoczone Królestwo przekazało do wiadomości Komisji zmienioną wersję tych środków pismem z dnia 5 maja 2000 r.

               (2)

               W ciągu trzech miesięcy od otrzymania powiadomienia Komisja zweryfikowała zgodność tychże środków z prawem wspólnotowym, w szczególności w zakresie proporcjonalności środków oraz przejrzystości procedury konsultacji krajowych.

               (3)

               W swojej analizie Komisja wzięła pod uwagę dostępne dane dotyczące sytuacji w dziedzinie mediów w Zjednoczonym Królestwie.

               (4)

               Lista wydarzeń o doniosłym znaczeniu dla społeczeństwa, włączona do środków przyjętych przez Zjednoczone Królestwo, została sporządzona w sposób jasny i przejrzysty, a w państwie tym przeprowadzono szeroko zakrojone konsultacje.

               (5)

               Komisja została przekonana, że wydarzenia wymienione w środkach przyjętych przez Zjednoczone Królestwo spełniają przynajmniej dwa z następujących kryteriów uznawanych za rzetelne wskaźniki znaczenia wydarzenia dla społeczeństwa: (i) szczególny powszechny oddźwięk w państwie członkowskim, a nie tylko znaczenie dla tych, którzy zazwyczaj śledzą dany sport lub aktywność; (ii) ogólnie uznawane, szczególne znaczenie kulturowe dla społeczeństwa państwa członkowskiego, w szczególności jako czynnik wzmacniający tożsamość kulturową; (iii) uczestnictwo drużyny narodowej w danym wydarzeniu w kontekście zawodów lub turnieju o znaczeniu międzynarodowym; oraz (iv) fakt, że wydarzenie było tradycyjnie transmitowane w ogólnodostępnym programie telewizyjnym i zyskiwało dużą widownię telewizyjną.

               (6)

               Znaczna liczba wydarzeń wymienionych w ramach środków przyjętych przez Zjednoczone Królestwo, w tym letnie i zimowe igrzyska olimpijskie, finały Pucharu Świata w Piłce Nożnej oraz finały Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej, należy do kategorii wydarzeń tradycyjnie uznawanych za wydarzenia mające doniosłe znaczenie dla społeczeństwa, wymienionych wprost w motywie 18 dyrektywy 97/36/WE. Wydarzenia te mają w całości szczególny powszechny oddźwięk w Zjednoczonym Królestwie, ponieważ są szczególnie popularne wśród szerokiej publiczności (bez względu na narodowość uczestników), a nie tylko wśród tych osób, które zazwyczaj śledzą wydarzenia sportowe.

               (7)

               Finały Pucharu Anglii w Piłce Nożnej mają szczególny powszechny oddźwięk w Zjednoczonym Królestwie, ponieważ jest to wyjątkowy, wyróżniający się mecz w angielskiej krajowej piłce nożnej, będący nie tylko bardzo istotnym wydarzeniem w życiu całego narodu, ale także imprezą o międzynarodowej renomie.

               (8)

               Finały Pucharu Szkocji w Piłce Nożnej mają szczególny powszechny oddźwięk w Szkocji, ponieważ są wydarzeniem o randze zbliżonej do rangi rozgrywek finałowych Pucharu Anglii w Piłce Nożnej.

               (9)

               Wyścigi konne Grand National mają powszechny oddźwięk w Zjednoczonym Królestwie, ponieważ są mającym długą historię wydarzeniem cieszącym się międzynarodową renomą i atrakcyjnością oraz są szczególnym, kulturalnie doniosłym wydarzeniem, powszechnie docenianym w tym kraju, a także stanowią część świadomości narodowej obywateli brytyjskich.

               (10)

               Wyścigi konne Derby mają powszechny oddźwięk w Zjednoczonym Królestwie, ponieważ są wyróżniającym się wydarzeniem w sezonie wyścigowym gonitw płaskich, mają stałe miejsce w narodowym kalendarzu oraz są szczególnym, kulturalnie doniosłym wydarzeniem, powszechnie docenianym w tym kraju. Wydarzenie to jest traktowane jako symbol przełamywania barier społecznych przez Brytyjczyków i wzbudza ogólnokrajowe zainteresowanie.

               (11)

               Finał turnieju tenisowego Wimbledon ma powszechny oddźwięk w Zjednoczonym Królestwie, ponieważ są to wyróżniające się zawody w brytyjskim kalendarzu tenisowym, mają międzynarodową renomę i zyskują szeroko zakrojoną oprawę medialną. Wydarzenie to zawdzięcza swój powszechny oddźwięk i szczególną kulturalną doniosłość w Zjednoczonym Królestwie sukcesom reprezentantów Wielkiej Brytanii w tym turnieju.

               (12)

               Mecze finałowe Pucharu Ligi w Rugby i Puchar Świata w Rugby mają powszechny oddźwięk w Zjednoczonym Królestwie, ponieważ są wydarzeniami cieszącymi się szerokim, powszechnym zainteresowaniem także tych widzów, którzy zwykle nie oglądają tego typu zawodów. Mecze Turnieju o Puchar Sześciu Narodów w Rugby, z udziałem narodowych reprezentacji Anglii, Szkocji, Walii i Północnej Irlandii (2), mają szczególny powszechny oddźwięk w Zjednoczonym Królestwie, ponieważ są ważnym wydarzeniem w brytyjskim kalendarzu sportowym.

               (13)

               Mecze reprezentacji narodowych krykieta rozgrywane w Anglii mają powszechny oddźwięk w Zjednoczonym Królestwie, ponieważ traktowane są jako sztandarowa impreza wśród krajowych letnich wydarzeń sportowych, w której udział biorą reprezentacja Anglii i czołowe drużyny zagraniczne, i która wzbudza zainteresowanie widzów bez względu na podziały społeczne i geograficzne. Mecze Pucharu Świata w Krykiecie (finał, półfinały i mecze z udziałem narodowych reprezentacji Anglii, Szkocji, Walii i Północnej Irlandii) mają powszechny oddźwięk w Zjednoczonym Królestwie, ponieważ rozgrywane są w ramach jedynych wewnętrznych mistrzostw świata w tej dyscyplinie sportu, a rywalizacja pomiędzy reprezentacjami poszczególnych narodów Zjednoczonego Królestwa toczy się na najwyższym poziomie. Ponadto te rozgrywki krykieta są szczególnym, kulturalnie doniosłym wydarzeniem, docenianym przez ogół społeczeństwa w Zjednoczonym Królestwie ze względu na ich wielokulturowy charakter sprzyjający spójności społecznej i wzmacniający więzi w ramach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów.

               (14)

               Igrzyska Brytyjskiej Wspólnoty Narodów mają szczególny, powszechny oddźwięk w Zjednoczonym Królestwie, ponieważ są znanym wydarzeniem, w którym rywalizują ze sobą wysokiej klasy sportowcy reprezentujący ten kraj.

               (15)

               Mistrzostwa Świata w Lekkiej Atletyce mają szczególny powszechny oddźwięk w Zjednoczonym Królestwie jako wyróżniające się wydarzenie lekkoatletyczne z udziałem najwyższej klasy sportowców reprezentujących ten kraj.

               (16)

               Turniej golfowy Ryder Cup ma szczególny powszechny oddźwięk w Zjednoczonym Królestwie jako główne i jedyne tego typu międzynarodowe wydarzenie z udziałem czołowych graczy z tego kraju.

               (17)

               (Brytyjski) Otwarty Turniej Golfowy ma szczególny powszechny oddźwięk w Zjednoczonym Królestwie jako wyróżniające się wydarzenie w brytyjskim golfie i jedno z wyróżniających się i najstarszych wydarzeń w światowym golfie.

               (18)

               Wymienione wydarzenia, w tym także te, które powinny być brane pod uwagę w całości, a nie jako seria wydarzeń indywidualnych, były tradycyjnie transmitowane w ogólnodostępnej telewizji i przyciągały szeroką widownię telewizyjną. W wyjątkowych przypadkach, gdy tak się nie stało (wymienione mecze Pucharu Świata w Krykiecie), lista jest ograniczona (ponieważ obejmuje finał, półfinały i mecze z udziałem reprezentacji narodowych) i wymaga jedynie przepisowej wtórnej transmisji, a w każdym przypadku spełnia dwa z kryteriów uznawanych za rzetelne wskaźniki znaczenia wydarzenia dla społeczeństwa (motyw 13).

               (19)

               Środki przyjęte przez Zjednoczone Królestwo wydają się być proporcjonalne w stopniu uzasadniającym odstępstwo od fundamentalnej, zapisanej w Traktacie WE zasady swobody świadczenia usług, z uwagi na ważny interes publiczny, jakim jest zapewnienie szerokiego publicznego dostępu do transmisji wydarzeń o doniosłym znaczeniu dla społeczeństwa.

               (20)

               Środki przyjęte przez Zjednoczone Królestwo są zgodne z zasadami WE dotyczącymi konkurencji w tym sensie, że definicja nadawców wyłonionych do transmisji wymienionych wydarzeń jest oparta na obiektywnych kryteriach, które pozwalają na rzeczywistą i potencjalną konkurencję w zakresie zdobycia praw do transmisji tych wydarzeń. Ponadto liczba wymienionych wydarzeń nie jest nieproporcjonalna w stopniu, który mógłby zakłócić konkurencję na rynku odbiorców końcowych telewizji ogólnodostępnej i telewizji płatnej.

               (21)

               Proporcjonalność środków przyjętych przez Zjednoczone Królestwo dodatkowo wzmacnia fakt, że dla szeregu wymienionych wydarzeń wymagana jest jedynie przepisowa wtórna transmisja.

               (22)

               Po powiadomieniu przez Komisję innych państw członkowskich o środkach przyjętych przez Zjednoczone Królestwo i konsultacji z Komitetem ustanowionym na mocy art. 23a dyrektywy 89/552/EWG Dyrektor Generalny ds. Edukacji i Kultury poinformował Zjednoczone Królestwo pismem z dnia 28 lipca 2000 r., że Komisja Europejska nie zamierza kwestionować środków, o których została powiadomiona.

               (23)

               Środki te zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich seria C (3) zgodnie z art. 3a ust. 2 dyrektywy 89/552/EWG.

               (24)

               Z wyroku Sądu Pierwszej Instancji w sprawie T-33/01, Infront WM przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wynika, że deklaracja stwierdzająca, iż środki przyjęte zgodnie z art. 3a ust. 1 dyrektywy 89/552/EWG są zgodne z prawem wspólnotowym, stanowi decyzję, która musi w związku z tym zostać przyjęta przez Komisję. W związku z powyższym konieczne jest stwierdzenie na mocy niniejszej decyzji, że środki, o których powiadomiło Zjednoczone Królestwo, są zgodne z prawem wspólnotowym. Środki określone w załączniku do niniejszej decyzji powinny zostać opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 3a ust. 2 dyrektywy 89/552/EWG.

               (25)

               W celu zapewnienia bezpieczeństwa prawnego niniejszą decyzję należy stosować od daty pierwszej publikacji środków, o których powiadomiło Zjednoczone Królestwo, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Środki przyjęte zgodnie z art. 3a ust. 1 dyrektywy 89/552/EWG, o których Zjednoczone Królestwo powiadomiło Komisję w dniu 5 maja 2000 r., opublikowane w
         Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich C 328 z dnia 18 listopada 2000 r., są zgodne z prawem wspólnotowym.
   Artykuł 2
   Środki określone w załączniku do niniejszej decyzji zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 3a ust. 2 dyrektywy 89/552/EWG.
   Artykuł 3
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 18 listopada 2000 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 16 października 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Viviane REDING

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 298 z 17.10.1989, str. 23. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 97/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 202 z 30.7.1997, str. 60).

      (2)  W 2001 r. lista sporządzona przez Zjednoczone Królestwo została zmieniona w związku ze zmianą nazwy tych rozgrywek z Pucharu Pięciu Narodów w Rugby na Puchar Sześciu Narodów w Rugby.

      (3)  Dz.U. C 328 z 18.11.2000, str. 2.

      ZAŁĄCZNIK
      Środki przyjęte przez Zjednoczone Królestwo, które mają zostać opublikowane zgodnie z art. 3a ust. 2 dyrektywy 89/552/EWG, są ujęte w następujących fragmentach:
      [Fragmenty działu IV ustawy o radiofonii i telewizji z 1996 r.]
      USTAWA O RADIOFONII I TELEWIZJI Z 1996 R.
      Rozdział 55
      DZIAŁ IV
      Wydarzenia sportowe i inne wydarzenia mające szczególne znaczenie w Zjednoczonym Królestwie
      Wydarzenia wpisane na listę

                  1)

                  Dla celów niniejszego działu przyjmuje się, że wydarzeniem wpisanym na listę jest wydarzenie sportowe lub inne wydarzenie mające szczególne znaczenie w Zjednoczonym Królestwie, które jest aktualnie ujęte na liście sporządzonej przez sekretarza stanu dla celów niniejszego działu.

                  2)

                  Sekretarz stanu może sporządzić lub zmienić listę, o której mowa w ust. 1, albo zaprzestać jej prowadzenia, wyłącznie jeśli jest to poprzedzone konsultacjami z:

                              a)

                              BBC;

                              b)

                              Radą Walijską (the Welsh Authority);

                              c)

                              komisją; oraz

                              d)

                              w odniesieniu do istotnego wydarzenia – z podmiotem, od którego nabyte mogą zostać prawa do telewizyjnej transmisji wydarzenia;

                        ponadto dla celów niniejszej ustępu „istotnym wydarzeniem” jest wydarzenie sportowe lub inne wydarzenie mające szczególne znaczenie w Zjednoczonym Królestwie, które sekretarz stanu proponuje wpisać na listę lub z niej usunąć.

                  3)

                  Bezzwłocznie po sporządzeniu listy, o której mowa w ust. 1, lub po wprowadzeniu poprawek do takiej listy sekretarz stanu publikuje listę w sposób, jaki uzna za stosowny dla zwrócenia na nią uwagi:

                              a)

                              podmiotów, o których mowa w ust. 2; oraz

                              b)

                              każdego podmiotu będącego w posiadaniu koncesji przyznanej przez komisję na mocy działu I ustawy z 1990 r. lub koncesji na programy cyfrowe przyznanej przez Komisję na mocy działu I niniejszej ustawy.

                  4)

                  W niniejszym artykule „szczególne znaczenie w Zjednoczonym Królestwie” odnosi się do obszaru Anglii, Szkocji, Walii i Północnej Irlandii.

                  5)

                  Wpisanie dowolnego istotnego wydarzenia na listę, o której mowa w ust. 1, nie ma wpływu na:

                              a)

                              ważność jakiejkolwiek umowy zawartej przed datą odbycia przez sekretarza stanu konsultacji z podmiotami, o których mowa w ust. 2, w związku z proponowanym wpisaniem wydarzenia; lub

                              b)

                              wykonywanie praw nabytych na mocy takiej umowy.

                  6)

                  Jako że lista sporządzona przez sekretarza stanu dla celów art. 182 ustawy z 1990 r. obowiązuje w czasie bezpośrednio poprzedzającym wejście w życie niniejszego artykułu, lista ta zostaje uznana za sporządzoną dla celów niniejszego działu.

            Kategorie programów.

                  1)

                  Dla celów niniejszego działu programy telewizyjne zostają podzielone na dwie następujące kategorie:

                              a)

                              programy określone w ust. 2, które rozpowszechniane są bez nakładania jakichkolwiek opłat za odbiór audycji objętych programem;

                              b)

                              wszystkie programy telewizyjne, które aktualnie nie są objęte lit. a).

                  2)

                  Programy, o których mowa w ust. 1 lit. a), obejmują:

                              a)

                              programy regionalne i ogólnokrajowe Channel 3;

                              b)

                              Channel 4; oraz

                              c)

                              nadawanie programów telewizyjnych przez BBC.

                  3)

                  Sekretarz stanu może, w drodze zarządzenia, wprowadzić poprawki do treści ust. 2 w celu usunięcia dowolnego programu lub dodania dowolnego programu do programów w nim określonych.

                  4)

                  Zarządzenie, o którym mowa w ust. 3, podlega uchyleniu na mocy uchwały jednej z izb parlamentu.

            […]
      Ograniczenia rozpowszechniania w programach telewizyjnych wydarzenia wpisanego na listę

                  1)

                  Nadawca telewizyjny rozpowszechniający program należący do jednej z kategorii określonych w art. 98 ust. 1 („pierwszy program”) i przeznaczony do odbioru na całym terytorium Zjednoczonego Królestwa lub na jego części nie może, bez uprzedniej zgody Komisji, transmitować bezpośrednio w tym programie całości lub części wydarzenia znajdującego się na liście, chyba że:

                              a)

                              inny nadawca rozpowszechniający program należący do drugiej z kategorii określonych w tym ustępie („drugi program”) nabył prawo do bezpośredniej transmisji w tym programie całości lub części przedmiotowego wydarzenia; oraz

                              b)

                              obszar, na którym emitowany jest drugi program, pokrywa się z obszarem lub obejmuje w całości lub zasadniczej części obszar odbioru pierwszego programu.

                  2)

                  Komisja może wycofać każdą zgodę wydaną przez siebie na mocy ust. 1.

                  3)

                  Nieprzestrzeganie przepisów ust. 1 nie ma wpływu na ważność umowy.

                  4)

                  Ustęp 1 nie ma zastosowania do nadawcy telewizyjnego rozpowszechniającego pierwszy program, korzystającego z praw nabytych przed wejściem w życie tego artykułu.

            Uprawnienia Komisji do nakładania kar

                  1)

                  Jeśli komisja:

                              a)

                              jest przekonana, że posiadacz koncesji na mocy działu I ustawy z 1990 r. lub koncesji na programy cyfrowe na mocy działu I niniejszej ustawy nie przestrzega przepisów art. 101 ust. 1; oraz

                              b)

                              nie jest przekonana, że w każdych okolicznościach nieuzasadnione byłoby założenie, że przestrzegał on przepisów tego ustępu,

                        Komisja może nakazać posiadaczowi koncesji zapłacenie, w określonym terminie, określonej kary pieniężnej na rzecz Komisji.

                  2)

                  Jeśli Komisja jest przekonana, że w związku z wnioskiem o wydanie pozwolenia na mocy art. 101 ust. 1 posiadacz koncesji w rozumieniu działu I ustawy z 1990 r. lub koncesji na programy cyfrowe w rozumieniu działu I niniejszej ustawy:

                              a)

                              dostarczył Komisji informacje, które w odniesieniu do istotnych kwestii były nieprawdziwe; lub

                              b)

                              zataił jakiekolwiek istotne informacje z zamiarem wprowadzenia Komisji w błąd,

                        Komisja może nakazać posiadaczowi koncesji zapłacenie, w określonym terminie, określonej kary pieniężnej na rzecz Komisji.

                  3)

                  Wysokość kary pieniężnej nałożonej na mocy ust. 1 lub 2 nie może przewyższać kwoty będącej wynikiem pomnożenia właściwej opłaty przez ustalony mnożnik.

                  4)

                  W ust. 3:

                              a)

                              „właściwa opłata” oznacza kwotę ustaloną przez komisję jako odpowiadającą takiej części opłaty uiszczonej przez podmiot, na który nakładana jest kara, jaka dotyczy nabycia prawa do transmisji danego wydarzenia; oraz

                              b)

                              „ustalony mnożnik” oznacza liczbę, jaką sekretarz stanu może okresowo ustalić w drodze zarządzenia.

                  5)

                  Zarządzenie na mocy ust. 4 lit. b) podlega uchyleniu na mocy uchwały jednej z izb parlamentu.

                  6)

                  W przypadku gdy komisja otrzymuje kwotę należną jej na mocy ust. 1 lub 2, kwota ta nie stanowi składnika przychodów komisji, lecz podlega wpłacie na Fundusz Skonsolidowany.

                  7)

                  Każda kwota płatna przez dowolny podmiot na rzecz komisji na mocy ust. 1 lub 2 podlega ściągnięciu przez komisję jako wierzytelność danego podmiotu na rzecz komisji.

            Sprawozdanie dla sekretarza stanu

                  1)

                  Jeśli komisja:

                              a)

                              jest przekonana, że organ nadawczy nie przestrzega przepisów art. 101 ust. 1; oraz

                              b)

                              nie jest przekonana, że w każdych okolicznościach nieuzasadnione byłoby założenie, że organ ten przestrzegał przepisów tego ustępu,

                        komisja sporządza w tej sprawie sprawozdanie dla sekretarza stanu.

                  2)

                  Jeśli komisja jest przekonana, że w związku z wnioskiem o wydanie pozwolenia na mocy art. 101 ust. 1 organ nadawczy:

                              a)

                              dostarczył komisji informacji, które w odniesieniu do istotnych kwestii były nieprawdziwe; lub

                              b)

                              zataił jakiekolwiek istotne informacje z zamiarem wprowadzenia komisji w błąd,

                        komisja sporządza w tej sprawie sprawozdanie dla sekretarza stanu.

                  3)

                  W niniejszym artykule „organ nadawczy” oznacza BBC lub Radę Walijską.

            Wytyczne

                  1)

                  Komisja opracowuje wytyczne i może okresowo dokonywać przeglądu wytycznych:

                              a)

                              określających, dla celów niniejszego działu, okoliczności, w których transmisja telewizyjna wydarzeń wpisanych na listę w ogóle lub konkretnego wydarzenia wpisanego na listę ma lub nie ma być traktowana jako transmisja bezpośrednia; oraz

                              b)

                              przedstawiających wskazówki w odniesieniu do kwestii, które komisja weźmie pod uwagę przy ustalaniu:

                                          (i)

                                          czy wydać lub wycofać zgodę na mocy art. 101 ust. 1; lub

                                          (ii)

                                          dla celów art. 102 ust. 1 lub art. 103 ust. 1, czy w każdych okolicznościach nieuzasadnione jest założenie, że nadawca programu telewizyjnego będzie przestrzegał przepisów art. 101 ust. 1.

                  2)

                  Przy realizacji swych uprawnień wynikających z przepisów niniejszego działu komisja bierze pod uwagę wytyczne.

                  3)

                  Przed opracowaniem wytycznych lub wprowadzeniem do nich zmian komisja konsultuje się z osobami, które uzna za właściwe w tej kwestii.

                  4)

                  Bezzwłocznie po opracowaniu przez komisję wytycznych lub po wprowadzeniu do nich zmian komisja publikuje zbiór zasad w sposób, który uzna za odpowiedni dla zwrócenia na niego uwagi:

                              a)

                              BBC;

                              b)

                              Rady Walijskiej;

                              c)

                              każdego podmiotu, od którego mogą zostać nabyte prawa do transmisji wydarzenia wpisanego na listę;
                              oraz

                              d)

                              każdego podmiotu, będącego w posiadaniu koncesji przyznanej przez komisję na mocy działu I ustawy z 1990 r. lub koncesji na programy cyfrowe przyznanej przez komisję na mocy działu I niniejszej ustawy.

            Interpretacja działu IV i przepisy dodatkowe

                  1)

                  W niniejszym dziale (o ile z kontekstu nie wynika inaczej):

                              „Channel 4” ma takie samo znaczenie jak w dziale I ustawy z 1990 r.;

                              „komisja” oznacza Independent Television Commission (ITC);

                              „wydarzenie wpisane na listę” ma znaczenie przypisane w art. 97 ust. 1;

                              „transmisja bezpośrednia” jest interpretowana zgodnie ze zbiorem zasad opracowanym zgodnie z art. 104;

                              „ogólnokrajowy program Channel 3” oraz „regionalny program Channel 3” mają takie samo znaczenie jak w dziale I ustawy z 1990 r.;

                              „transmisja telewizyjna” ma takie samo znaczenie jak w dziale I ustawy z 1990 r.;

                              „nadawca telewizyjny” ma znaczenie przypisane w art. 99 ust. 2;

                              „program telewizyjny” ma takie samo znaczenie jak w dziale I ustawy z 1990 r.

                  2)

                  Niniejszym przestaje obowiązywać art. 182 ustawy z 1990 r. (określone wydarzenia nie będą udostępniane w ramach usługi pay-per-view).

            [Fragmenty rozporządzeń w sprawie telewizji z 2000 r.]
      INSTRUMENTY USTAWOWE
      2000 nr 54
      DZIAŁALNOŚĆ TRANSMISYJNA
      Rozporządzenia w sprawie telewizji z 2000 r.

         Sporządzono: dnia 14 stycznia 2000 r.

         Przedłożono w Parlamencie: dnia 14 stycznia 2000 r.

         Wejście w życie: dnia 19 stycznia 2000 r.

      Zważywszy, że sekretarz stanu jest ministrem wyznaczonym (1) dla celów art. 2 ust. 2 Ustawy o Wspólnotach Europejskich z 1972 r. (2) w odniesieniu do środków dotyczących telewizyjnej działalności transmisyjnej;
      W związku z powyższym sekretarz stanu, wykonując uprawnienia nadane mu na mocy art. 2 ust. 2 Ustawy o Wspólnotach Europejskich z 1972 r. oraz wszelkie inne uprawnienia nadane mu w tym względzie, niniejszym wydaje następujące rozporządzenia:
      Powoływanie się i wejście w życie

                  1)

                  Na niniejsze rozporządzenia można powoływać się jako na rozporządzenia w sprawie telewizji z 2000 r.

                  2)

                  Niniejsze rozporządzenia wchodzą w życie dnia 19 stycznia 2000 r.

            […]
      Zmiany do ustawy o radiofonii i telewizji z 1996 r.
      3.   Wprowadza się zmiany do działu IV ustawy o radiofonii i telewizji z 1996 r. (3) (wydarzenia sportowe lub inne mające szczególne znaczenie w Zjednoczonym Królestwie), zgodnie z załącznikiem do niniejszych rozporządzeń.
      […]
      14 stycznia 2000 r.
      Chris Smith
      Sekretarz stanu ds. kultury, mediów i sportu

         ZAŁĄCZNIK
         Rozporządzenie 3
         Zmiany do ustawy o radiofonii i telewizji z 1996 r.: wydarzenia sportowe i inne wydarzenia mające szczególne znaczenie w Zjednoczonym Królestwie
         1.   Artykuł 98 otrzymuje brzmienie:
         Kategorie programów

                     1)

                     Dla celów niniejszego działu rozróżnia się dwie poniższe kategorie programów telewizyjnych oraz należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) programów nadawanych drogą satelitarną:

                                 a)

                                 programy telewizyjne oraz należące do EOG programy nadawane drogą satelitarną, które w chwili obecnej spełniają wymagane warunki; oraz

                                 b)

                                 pozostałe programy telewizyjne oraz należące do EOG programy nadawane drogą satelitarną.

                     2)

                     W ramach niniejszego artykułu „wymagane warunki” w odniesieniu do programu oznaczają, że:

                                 a)

                                 odbiór programu nie wymaga żadnych opłat; oraz

                                 b)

                                 program dociera do co najmniej 95 % społeczeństwa Zjednoczonego Królestwa.

                     3)

                     Dla celów ust. 2 lit. a) nie są brane pod uwagę jakiekolwiek opłaty z tytułu abonamentu telewizyjnego, o którym mowa w art. 1 ust. 7 ustawy o telegrafii bezprzewodowej z 1949 r.

                     4)

                     Warunek, o którym mowa w ust. 2 lit. b):

                                 a)

                                 uznaje się za spełniony w odniesieniu do regionalnych programów Channel 3, jeśli został on spełniony w odniesieniu do całego Channel 3; oraz

                                 b)

                                 uznaje się za spełniony w odniesieniu do Channel 4, jeśli jest on spełniony w odniesieniu do Channel 4 i S4C traktowanych łącznie.

                     5)

                     Komisja okresowo publikuje listę programów telewizyjnych i należących do EOG programów nadawanych drogą satelitarną, które uznaje za programy spełniające wymagane warunki.

                     6)

                     W ramach niniejszego artykułu „należący do EOG program nadawany drogą satelitarną” oznacza każdy program, który:

                                 a)

                                 polega na transmisji programów nadawanych drogą satelitarną do powszechnego odbioru; oraz

                                 b)

                                 jest nadawany przez podmiot, który dla celów dyrektywy Rady 89/552/EWG podlega jurysdykcji państwa należącego do EOG innego niż Zjednoczone Królestwo.

               […]
         3.   W art. 101 (ograniczenia w transmisji telewizyjnej wydarzenia wpisanego na listę) ust. 1 wyraz „podmiot” w miejscu, w którym występuje po raz pierwszy, zastępuje się wyrazami „nadawca telewizyjny”.
         […]
         9.   W art. 105 ust. 1 (interpretacja działu IV) –

                     a)

                     po definicji terminu „komisja” dodaje się: „wskazane wydarzenie, w odniesieniu do państwa należącego do EOG innego niż Zjednoczone Królestwo, ma znaczenie przypisane w art. 101 A;”;

                     b)

                     w definicji terminu „transmisja bezpośrednia”, przed wyrazem „jest” dodaje się „w związku z transmisją telewizyjną wydarzenia wpisanego na listę”; oraz

                     c)

                     po definicji „ogólnokrajowego programu Channel 3” oraz „regionalnego programu Channel 3” dodaje się: „S4C ma takie samo znaczenie jak w dziale I ustawy z 1990 r.”.

               [Fragmenty zbioru zasad ICT dotyczących wydarzeń sportowych i innych wydarzeń wpisanych na listę, zmienionego w styczniu 2000 r.]
         Wytyczne dotyczące wydarzeń sportowych i innych wydarzeń wpisanych na listę
         (zmienione w styczniu 2000 r.)
         Wprowadzenie
         1.   Na mocy ustawy o radiofonii i telewizji z 1996 r. (zwanej dalej „ustawą”), zmienionej rozporządzeniami w sprawie telewizji z 2000 r. (zwanymi dalej „rozporządzeniami”), ITC jest zobowiązana do opracowania i okresowego dokonywania przeglądu wytycznych zawierających wskazówki na temat określonych kwestii związanych z transmisją telewizyjną wydarzeń sportowych i innych wydarzeń mających szczególne znaczenie w Zjednoczonym Królestwie, które zostały wpisane na listę przez sekretarza stanu ds. kultury, mediów i sportu. Wytyczne te zostały przygotowane przez ITC po przeprowadzeniu konsultacji z nadawcami, organizacjami sportowymi, posiadaczami praw do transmisji sportowych i innymi zainteresowanymi stronami, w celu wywiązania się z ustawowego obowiązku określonego w art. 104 ustawy. […]
         2.   Ustawa ogranicza nabywanie przez nadawców telewizyjnych wyłącznych praw do całości lub dowolnej części bezpośredniej transmisji wydarzeń wpisanych na listę i nadawania takich transmisji na zasadzie wyłączności bez uprzedniej zgody ITC (patrz: dział IV ustawy). Na mocy ustawy ITC jest uprawniona do nakładania kar pieniężnych na podmioty, którym udzieliła koncesji, w przypadku nieprzestrzegania ograniczeń dotyczących bezpośrednich transmisji z wydarzeń wpisanych na listę, jeśli ITC przedstawione zostały nieprawdziwe informacje lub jeśli informacje o istotnym znaczeniu zostały utajnione. W przypadku BBC i S4C ITC musi poinformować o sprawie sekretarza stanu. W realizacji tych uprawnień ITC będzie uwzględniać wytyczne.
         3.   „Wydarzenia wpisane na listę” określa sekretarz stanu zgodnie z przepisami ustawy, a aktualnie obowiązująca lista jest przedstawiona w dodatku 1. Sekretarz stanu może w dowolnym momencie wpisać wydarzenia na listę lub je z niej usunąć wyłącznie po uprzedniej konsultacji z BBC, Radą Walijską, ITC i posiadaczem praw do transmisji przedmiotowego wydarzenia. W czerwcu 1998 r. sekretarz stanu dodał do listy wydarzenia z grupy B, opierając się na założeniu, że wydarzenia te będą traktowane w sposób inny niż wydarzenia z grupy A. Wydarzenia z grupy A są to wydarzenia, z których nie można nadawać bezpośredniej transmisji na zasadzie wyłączności, o ile nie zostaną spełnione pewne warunki. Kryteria i kwestie, które ITC musi wziąć pod uwagę, zostały określone w ust. 12–16. Wydarzenia z grupy B są to wydarzenia, z których nie można nadawać bezpośredniej transmisji na zasadzie wyłączności, o ile w odpowiedni sposób nie została zapewniona transmisja wtórna. Minimalny standard transmisji wtórnej, jaki ITC uzna za odpowiedni, został określony w ust. 17 i 18.
         […]
         Postanowienia ogólne i kontekst
         6.   Dla celów bezpośredniej transmisji wydarzeń wpisanych na listę ustawa określa dwie kategorie programów telewizyjnych: programy telewizyjne oraz należące do EOG programy nadawane drogą satelitarną, które w chwili obecnej spełniają wymagane warunki (zwane dalej „pierwszą kategorią”) oraz pozostałe programy telewizyjne i należące do EOG programy nadawane drogą satelitarną (zwane dalej „drugą kategorią”). Wymagane warunki oznaczają, że: a) odbiór programu nie wymaga żadnych opłat; oraz b) program dociera do co najmniej 95 % społeczeństwa Zjednoczonego Królestwa. Programy telewizyjne oraz należące do EOG programy nadawane drogą satelitarną, należące do pierwszej kategorii, pojawią się na liście okresowo publikowanej przez ITC (patrz: dodatek 2). Wymogi te zostały określone w ustawie zmienionej rozporządzeniami w sprawie telewizji z 2000 r. Każda umowa bezpośredniej transmisji telewizyjnej wydarzenia wpisanego na listę, zawarta przez nadawcę, musi stanowić, że dostępne są prawa do transmisji wydarzenia w ramach programu należącego tylko do jednej z dwóch kategorii, tj. dla każdej kategorii muszą istnieć odrębne umowy. Zabronione jest, by nadawca programu telewizyjnego należącego do jednej kategorii („pierwszy program”) nadawał na zasadzie wyłączności bezpośrednią transmisję z całości lub dowolnej części wydarzenia z grupy A bez uzyskania uprzedniej zgody komisji, chyba że nadawca programu telewizyjnego należącego do innej kategorii („drugi program”) nabył prawo do bezpośredniej transmisji całości lub tej samej części wydarzenia. Obszar, na którym odbierany jest drugi program, musi pokrywać się całkowicie z obszarem, na którym rozpowszechniany jest pierwszy program, lub obejmować cały, lub zasadniczo cały, obszar, na którym rozpowszechniany jest pierwszy program. Program pierwszy i program drugi mogą być rozpowszechniane przez koncesjobiorców należących do jednego właściciela, niemniej jednak pomiędzy nich musi istnieć nadawca z każdej z dwóch kategorii opisanych powyżej.
         7.   Ograniczenia stosuje się wyłącznie do praw do transmisji nabytych albo po wejściu w życie art. 101 ustawy z 1996 r., tj. dnia 1 października 1996 r., albo po rozpoczęciu przez sekretarza stanu konsultacji z posiadaczami praw do transmisji w sprawie zmian na liście, tj. dnia 25 listopada 1997 r., jak określono w dodatku 1.
         8.   Wydarzenie może zostać wpisane na listę ze względu na „szczególne” znaczenie, jakie posiada odrębnie w Anglii, Szkocji, Walii lub Irlandii Północnej. Przykładowo na tej podstawie na listę wpisano finał Pucharu Szkocji w Piłce Nożnej. Ustawa zezwala, by wydarzenia te były pokazywane tylko na odpowiednim terytorium Zjednoczonego Królestwa, w przypadku którego istnieje prawdopodobieństwo, że wydarzenia te będą cieszyły się największym zainteresowaniem odbiorców. W związku z powyższym odniesienie do Channel 3 w dodatku 2 oznacza poszczególne regionalne programy Channel 3, grupy regionalnych programów Channel 3 lub Channel 3 jako całość.
         9.   Celem niniejszej ustawy jest zapewnienie możliwości udostępniania transmisji bezpośrednich. Ważne jest podkreślenie, że niniejsza ustawa nie nakłada obowiązku zapewnienia ani nie gwarantuje bezpośredniej transmisji wydarzeń wpisanych na listę, w tym transmisji na Channel 3, Channel 4 i BBC. Niniejsza ustawa nie wprowadza także zakazu nadawania bezpośredniej transmisji wydarzeń wpisanych na listę na zasadzie wyłączności w tych lub innych programach, pod warunkiem że ITC jest przekonana, że spełnione zostały określone kryteria (patrz: pkt 12–18).
         10.   Szczególne wskazówki, które zobowiązana jest przedstawić ITC, zostały określone poniżej. ITC będzie dokonywała przeglądu tych wskazówek i, na podstawie doświadczeń, może wprowadzić do nich zmiany.
         Definicja terminu „transmisja bezpośrednia”
         11.   Na mocy art. 104 niniejszej ustawy ITC zobowiązana jest do określenia okoliczności, w których transmisja z ogółu wydarzeń wpisanych na listę lub z poszczególnych wydarzeń wpisanych na listę ma być, lub ma nie być, traktowana jako bezpośrednia. Rozważając tę kwestię, ITC wyraziła opinię, że w interesie odbiorców leży pozwolenie im, w możliwie jak najszerszym zakresie, na udział w wydarzeniu w trakcie jego trwania. Sugeruje to, że bezpośrednia transmisja telewizyjna z większości wydarzeń sportowych, łącznie z wydarzeniami odbywającymi się w innych strefach czasowych, powinna zostać zdefiniowana jako transmisja jednoczesna w stosunku do wydarzenia (tj. mająca miejsce w trakcie wydarzenia). Jednakże z uwagi na różny charakter i czas trwania wydarzeń nie jest możliwe przedstawienie jednej definicji. Poniższa interpretacja powinna zapewnić konieczną elastyczność:

                     —

                     ograniczenia dotyczące transmisji bezpośredniej stosuje się w trakcie trwania danego wydarzenia,

                     —

                     jeśli na wydarzenie składają się odrębne gry lub mecze, ograniczenia stosuje się w czasie trwania każdej gry lub każdego meczu,

                     —

                     w przypadku jednostkowego wydarzenia, które według planu ma odbywać się w ciągu kolejnych dni, ograniczenia stosuje się do każdego dnia rozgrywek podczas ich trwania,

                     —

                     w przypadku wydarzenia składającego się z określonych odrębnych części, które nachodzą na siebie w czasie (np. igrzyska olimpijskie lub finały Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej) i w związku z tym nie mogą być w całości transmitowane w programach telewizyjnych jednocześnie, ograniczenia stosuje się do każdego meczu lub zawodów, tak jakby stanowiły one odrębne wydarzenie.

               Kwestie, jakie należy wziąć pod uwagę przy udzielaniu lub wycofywaniu zgody na transmisje na zasadzie wyłączności
         12.   Na mocy art. 104 ust. 1 lit. b) ustawy ITC jest zobowiązana do przedstawienia wskazówek dotyczących kwestii, jakie weźmie ona pod uwagę przy ustalaniu, czy udzielić zgody nadawcy rozpowszechniającemu program należący do jednej kategorii (pierwszy program) na bezpośrednią transmisję wydarzenia (lub części wydarzenia) na zasadzie wyłączności w przypadku gdy żaden nadawca rozpowszechniający program należący do innej kategorii (drugi program) nie nabył takich samych praw lub w przypadku gdy obszar, na jakim ma być nadawany drugi program, nie pokrywa lub nie obejmuje całego, lub zasadniczo całego, obszaru, na jakim nadawany jest pierwszy program.
         13.   Podejmując decyzję o udzieleniu zgody, wystarczające może się okazać dla ITC ustalenie, że kwestie dostępności praw do transmisji były ogólnie znane i że żaden nadawca rozpowszechniający program należący do innej kategorii nie wyraził zainteresowania nabyciem praw od ich posiadacza ani nie złożył oferty na nabycie takich praw. Jednakże ITC będzie chciała uzyskać przekonanie, że nadawcy faktycznie mieli możliwość nabycia praw na uczciwych i rozsądnych warunkach oraz, przy formułowaniu swojej opinii, weźmie pod uwagę niektóre lub wszystkie z następujących kryteriów:

                     —

                     zaproszenie do wyrażenia zainteresowania, w formie publicznego ogłoszenia lub zamkniętej oferty, nabyciem praw do transmisji zostało wystosowane w sposób otwarty i w tym samym czasie do nadawców rozpowszechniających programy należące do obydwu kategorii,

                     —

                     na początku wszelkich negocjacji w dokumentacji lub w materiałach marketingowych zostały określone wszelkie istotne względy dotyczące procesu negocjacji i nabycia praw do transmisji oraz wszelkie istotne warunki, w tym takie, które określają, jakie prawa do transmisji były dostępne,

                     —

                     w przypadku gdy prawa do transmisji wydarzenia wpisanego na listę były zawarte w pakiecie praw, taki pakiet nie mógł być bardziej atrakcyjny dla nadawców rozpowszechniających programy należące do jednej z dwóch kategorii. Najkorzystniej byłoby, gdyby prawa do transmisji mogły być nabywane niezależnie od innych praw, np. praw do przeglądów najważniejszych wydarzeń, nadania z opóźnieniem i innych wydarzeń,

                     —

                     warunki lub koszty nabycia praw do transmisji (np. koszty produkcji) zostały wyraźnie określone i nie mogą być preferencyjne w stosunku do jednej kategorii programów,

                     —

                     cena żądana za prawa była uczciwa, uzasadniona i niedyskryminująca wobec żadnej z dwóch kategorii programów. To, czym jest uczciwa cena, będzie zależało od oferowanych praw do transmisji oraz wartości tych praw dla nadawców. Za uczciwe będą prawdopodobnie uznawane ceny w szerokim zakresie, jednak w przypadku konieczności wyrażenia własnej opinii w tej kwestii ITC weźmie pod uwagę między innymi:

                     —

                     poprzednie opłaty za takie lub podobne wydarzenie,

                     —

                     porę dnia, o jakiej wydarzenie będzie bezpośrednio transmitowane,

                     —

                     potencjalne przychody lub liczbę widzów związane z bezpośrednią transmisją wydarzenia (np. możliwość sprzedaży czasu reklamowego, sponsorowania, osiągnięcia dochodu z abonamentu),

                     —

                     okres czasu, na jaki oferowane są prawa, oraz

                     —

                     konkurencję na rynku.

               14.   Warunkiem rzeczywistej możliwości nabycia praw do transmisji jest także zapewnienie nadawcom wystarczającego czasu na ich nabycie. To, czym jest „wystarczający czas”, będzie zależało od okoliczności każdej sprawy, łącznie ze stopniem złożoności negocjacji oraz produkcji i emisji programu przed wydarzeniem i po nim, jak również bliskości w czasie daty wydarzenia i dnia, w którym oferowane są prawa. Dozwolony czas powinien dawać wszystkim stronom realną możliwość przeprowadzenia negocjacji i osiągnięcia porozumienia, jednakże nie powinien być w nieuzasadniony sposób przedłużany i tym samym uniemożliwiać lub ograniczać przestrzeganie przez nadawców niniejszych wytycznych.
         15.   Zgoda ITC jest także wymagana w przypadku gdy obszar, na którym ma być emitowany program, nie pokrywa się z obszarem lub nie obejmuje całego, lub zasadniczo całego, obszaru, na którym ma być rozpowszechniany inny program. Przy wydawaniu zgody ITC weźmie pod uwagę zainteresowanie odbiorców na różnych obszarach oraz zakres terytorialny programów rozpowszechnianych przez różnych nadawców.
         16.   W normalnej sytuacji zgoda będzie wydawana na cały okres, na jaki zostały nabyte prawa do transmisji, przy uznaniu, że zapłacona cena stanowi między innymi odzwierciedlenie długości trwania tych praw. Jednakże ITC wycofa swoją zgodę, jeśli nadawca, któremu została wydana zgoda, zgłosi taki wniosek lub jeśli zgoda została wydana na podstawie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji. Ponadto ITC rozważy wycofanie zgody, jeśli okaże się, że prawa zostały nabyte na przedłużony okres w celu ominięcia zgodności z duchem ustawy. Przy ustalaniu definicji terminu „przedłużony okres” ITC weźmie pod uwagę precedensy dotyczące tego wydarzenia lub podobnych wydarzeń, łącznie z okresami, na jakie udziela się praw nadawcom spoza Zjednoczonego Królestwa dla transmisji zagranicznych.
         17.   W odniesieniu do wydarzeń należących do grupy B wymienionych w dodatku 1 ITC udzieli nadawcy rozpowszechniającemu program należący do jednej kategorii (pierwszy program) zgody na bezpośrednią transmisję wydarzenia na zasadzie wyłączności w przypadku gdy poczynione zostały odpowiednie ustalenia w kwestii nadania transmisji wtórnej przez nadawcę rozpowszechniającego program należący do drugiej kategorii (drugi program). Minimum, jakie ITC uzna za odpowiednie, to sytuacja, w której drugi program nabył prawa do nadania zmontowanego przeglądu z najważniejszych wydarzeń lub nadania z opóźnieniem, których czas trwania wynosi co najmniej 10 % zaplanowanego czasu trwania wydarzenia (lub gry w ramach wydarzenia w dowolnym dniu), przy założeniu, że co najmniej 30 minut zostanie przeznaczone na wydarzenie (lub grę w ramach wydarzenia w dowolnym dniu) trwające godzinę lub dłużej, w zależności od tego, która wartość jest wyższa. W tym celu, w przypadku gdy wydarzenie składa się z kilku części odbywających się jednocześnie, zaplanowany czas trwania wydarzenia jest definiowany jako czas, jaki upłynął od zaplanowanego początku pierwszej części wydarzenia odbywającego się tego dnia. Drugi program musi sprawować kontrolę redaktorską nad treścią i planowaniem zmontowanych przeglądów najważniejszych wydarzeń lub nadania z opóźnieniem, przy czym możliwe jest nałożenie ograniczenia polegającego na tym, że drugi program nie rozpocznie nadawania zmontowanych przeglądów najważniejszych wydarzeń lub nadawania z opóźnieniem przed upływem określonego czasu od zaplanowanego zakończenia wydarzenia (lub gry w ramach wydarzenia w dowolnym dniu). Maksymalny czas, jaki może zostać ustalony, wynosi:

                     Dla wydarzenia, którego zaplanowane zakończenie następuje

                     Maksymalne opóźnienie

                     po północy i do godz. 8.00

                     zmontowane przeglądy najważniejszych wydarzeń lub nadanie z opóźnieniem nie mogą rozpocząć się później niż o godz. 10.00

                     pomiędzy 8.00 a 20.30

                     do dwóch godzin

                     pomiędzy 20.30 a 22.00

                     zmontowane przeglądy najważniejszych wydarzeń lub nadanie z opóźnieniem nie mogą rozpocząć się później niż o godz. 22.30

                     pomiędzy 22.00 a 24.00

                     do 30 minut

               18.   Ponadto prawo do bezpośredniej transmisji radiowej musi posiadać stacja radiowa o ogólnokrajowym zasięgu lub organizacja dostarczająca serwis sportowy stacjom radiowym tworzącym sieć ogólnokrajową (lub prawie ogólnonarodową).
         19.   Może zaistnieć sytuacja, w której drugi program nie jest w stanie lub nie chce nadać przepisowej ani w ogóle żadnej transmisji wtórnej. W takiej sytuacji ITC rozważy, czy udzielić zgody na bezpośrednią transmisję na zasadzie wyłączności bez transmisji wtórnej, w której to sytuacji stosuje się te same lub podobne kryteria, jakie zostały określone w pkt 12–16.
         Okoliczności, w których nie jest możliwe nakładanie sankcji
         20.   Na mocy art. 104 ITC jest zobowiązana do udzielenia wskazówek dotyczących kwestii, jakie weźmie pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o tym, czy nieuzasadnione jest założenie, że nadawca telewizyjny będzie przestrzegał ograniczeń w zakresie nadawania bezpośrednich transmisji wydarzeń wpisanych na listę i, w związku z powyższym, czy należy nałożyć sankcje w przypadku nieprzestrzegania ograniczeń. Z uwagi na to, że oferta, sprzedaż i nabycie praw do transmisji następują zwykle z dużym wyprzedzeniem, ITC uważa, że istnieje bardzo niewiele okoliczności, w których uzasadnione byłoby rozpoczęcie przez nadawcę nadawania transmisji na zasadzie wyłączności bez zgody ITC. W przypadku gdy nadawca przystąpi do nadawania bezpośredniej transmisji wydarzenia wpisanego na listę bez zgody ITC i działanie takie będzie niezgodne z art. 101 ust. 1, będzie on musiał przekonać ITC, że okres pomiędzy udostępnieniem praw do transmisji a terminem wydarzenia był zbyt krótki na uzyskanie zgody lub iż był on przekonany, że spełnił wszystkie warunki, gdy tymczasem przekonanie to było oparte na nieprawdziwych informacjach. W takiej jednak sytuacji ITC będzie musiała być przekonana, że nadawca podjął wszelkie uzasadnione kroki w celu uzyskania przekonania, że prawa nabył inny nadawca rozpowszechniający program należący do innej kategorii.
         Procedury ubiegania się o wydanie zgody
         21.   Wniosek o wydanie zgody ITC na bezpośrednią transmisję wydarzenia wpisanego na listę na zasadzie wyłączności należy sporządzić w formie pisemnej i przekazać sekretarzowi ITC, wraz z podaniem powodów i uzasadnienia wniosku oraz wszelkimi właściwymi informacjami dodatkowymi. Wnioski należy składać z odpowiednim wyprzedzeniem (o ile to możliwe, w terminie nie krótszym niż trzy miesiące) w stosunku do terminu wydarzenia w celu zapewnienia ITC wystarczającego czasu na rozważenie wydania zgody. Pierwszym krokiem podejmowanym przez ITC w ramach rozpatrywania wniosku jest zwykle opublikowanie publicznego ogłoszenia wzywającego nadawców programów należących do kategorii innej niż ta, do której należy wnioskodawca, lub posiadaczy praw do transmisji oraz inne zainteresowane strony do zgłoszenia swych uwag na temat wniosku. W zależności od odzewu i prowadzonej przez ITC analizy sprawy wnioskodawca może zostać poproszony o dostarczenie dodatkowych pisemnych informacji i/lub o udział w spotkaniu z przedstawicielami ITC.
         22.   Zwraca się uwagę nadawców na fakt, że zgodnie z ustawą w przypadku bezpośredniej, nadawanej na zasadzie wyłączności transmisji wydarzeń należących do grupy B, wymagana jest zgoda ITC, nawet jeśli spełnione zostały minimalne wymogi określone w pkt 17 i 18. W tych jednak przypadkach zgoda ITC jest wydana automatycznie.
         23.   ITC odpowie na każdy wniosek w możliwie jak najkrótszym czasie. ITC opublikuje swoje decyzje i powody, którymi się kierowała, a w czynnościach tych weźmie pod uwagę słuszne interesy stron w zakresie zapewnienia poufności.
         […]
         styczeń 2000 r.

         DODATEK 1
         Wydarzenia sportowe wpisane na listę przez Zjednoczone Królestwo
         Grupa A

                     Igrzyska olimpijskie

                     Finały Mistrzostw Świata FIFA w Piłce Nożnej

                     Finały Pucharu Anglii w Piłce Nożnej

                     Finały Pucharu Szkocji w Piłce Nożnej (w Szkocji)

                     Wyścigi konne Grand National

                     Wyścigi konne Derby

                     Finał turnieju tenisowego Wimbledon

                     Finały Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej

                     Finał Pucharu Ligi w Rugby (*)

                     Finał Pucharu Świata w Rugby (*)

               Grupa B

                     Mecze reprezentacji narodowych krykieta rozgrywane w Anglii

                     Gry pozafinałowe turnieju tenisowego Wimbledon

                     Wszystkie pozostałe mecze finałów Pucharu Świata w Rugby (*)

                     Mecze Turnieju o Puchar Pięciu Narodów w Rugby, z udziałem narodowych reprezentacji Anglii, Szkocji, Walii i Północnej Irlandii (4) (*)

                     Igrzyska Brytyjskiej Wspólnoty Narodów (*)

                     Mistrzostwa Świata w Lekkiej Atletyce (*)

                     Mecze Pucharu Świata w Krykiecie – finał, półfinały i mecze z udziałem narodowych reprezentacji Anglii, Szkocji, Walii i Północnej Irlandii (*)

                     Turniej golfowy Ryder Cup (*)

                     Otwarte Mistrzostwa w Golfie (*)

               Uwaga:
         Ograniczenia stosuje się do praw do transmisji nabytych po dniu 1 października 1996 r., z wyjątkiem wydarzeń oznaczonych symbolem (*), w przypadku których ograniczenia stosuje się od dnia 25 listopada 1997 r. (5).

         DODATEK 2
         Lista programów spełniających „wymagane warunki” określone w rozporządzeniach w sprawie telewizji z 2000 r.

                     CHANNEL 3 (ITV)

                     CHANNEL 4

                     BBC 1

                     BBC 2

               [Pisemna odpowiedź sekretarza stanu na zapytanie poselskie posła Hugh Bayleya, 25 listopada 1997 r.]
         Kultura, media i sport
         Nadawanie transmisji wydarzeń sportowych
         Pan Bayley: Chciałbym zapytać sekretarza stanu ds. kultury, mediów i sportu, jakie poczynił postępy w dokonywaniu przeglądu wydarzeń sportowych wymienionych w dziale IV ustawy o radiofonii i telewizji z 1996 r., i poprosić o wypowiedź w tej kwestii.
         Pan Chris Smith: Przeprowadziłem konsultacje z zainteresowanymi stronami na temat zasad, którymi należy się kierować przy tworzeniu listy, i w dniu dzisiejszym publikuję kryteria, które – mam nadzieję – przyczynią się do poprawy przejrzystości tego procesu. Powołałem także grupę doradczą, w skład której wchodzą następujące osoby posiadające wiedzę na temat przedmiotowych kwestii z zakresu sportu, działalności nadawczej i polityki publicznej:

                     Lord Gordon of Strathblane (przewodniczący)

                     Pan Alastair Burt

                     Pan Jack Charlton

                     Pan Steve Cram

                     Pani posłanka Kate Hoey

                     Pan Michael Parkinson

                     Pan Clive Sherling

                     Prof. David Wallace

               Poprosiłem członków tej grupy o rozpatrzenie kwestii pod kątem poniższych opublikowanych kryteriów:

                     a)

                     czy wydarzenia lub ich części powinny zostać usunięte z listy; oraz

                     b)

                     czy inne ważne wydarzenia sportowe powinny zostać włączone do listy.

               Zgodnie z wymogami ustawy z 1996 r. pierwszym działaniem podejmowanym w ramach przeglądu listy są prowadzone w chwili obecnej formalne konsultacje z posiadaczami praw do transmisji wydarzeń aktualnie zamieszczonych na liście oraz innych ważnych wydarzeń sportowych. Otrzymane od nich materiały zostaną udostępnione członkom grupy doradczej.
         Należy skonsultować się z posiadaczami praw do transmisji następujących wydarzeń:
         Wydarzenia aktualnie wpisane na listę:

                     Igrzyska olimpijskie,

                     Finały Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej,

                     Finały Pucharu Anglii w Piłce Nożnej,

                     Finały Pucharu Szkocji w Piłce Nożnej (wpisane tylko na listę w Szkocji),

                     Mecze reprezentacji narodowych krykieta z udziałem reprezentacji Anglii,

                     Turniej tenisowy Wimbledon (aktualnie na listę wpisany jest tylko weekend, w trakcie którego rozgrywane są mecze finałowe),

                     Wyścigi konne Grand National,

                     Wyścigi konne Derby.

               Inne ważne wydarzenia sportowe:

                     Puchar Świata w Krykiecie,

                     Puchar Świata w Rugby,

                     Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej,

                     Igrzyska Brytyjskiej Wspólnoty Narodów,

                     Mistrzostwa Świata w Lekkiej Atletyce,

                     Grand Prix Wielkiej Brytanii Formuły 1,

                     Turniej Pięciu Narodów w Rugby,

                     Turniej golfowy Open,

                     Turniej golfowy Ryder Cup.

               Grupa może wnioskować o objęcie przeglądem innych wydarzeń; w takiej sytuacji zostaną przeprowadzone konsultacje z posiadaczami praw do transmisji tych wydarzeń.
         Grupa bezzwłocznie przystąpi do prac i oczekuję, że jeszcze przed Wielkanocą przedstawi mi swoje zalecenia. Wówczas podejmę decyzję o wprowadzeniu ewentualnych zmian do aktualnie obowiązującej listy.
         [Fragmenty komunikatu ministra ds. kultury, mediów i sportu, 25 listopada 1997 r.]
         […]
         3.   Poniżej przedstawione zostały kryteria, które ma wziąć pod uwagę grupa dokonująca przeglądu:
         Wskazówki dotyczące wpisywania na listę ważnych wydarzeń sportowych
         Przy podejmowaniu decyzji o ewentualnym wpisaniu wydarzenia na listę sekretarz stanu jest zobowiązany do przeprowadzenia konsultacji z organami regulacyjnymi odpowiedzialnymi za działalność transmisyjną oraz z posiadaczami przedmiotowych praw do transmisji. W poniższej nocie przedstawiono czynniki, które sekretarz stanu weźmie pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o umieszczeniu wydarzenia na liście.
         Wydarzenie musi spełniać następujący warunek główny, by kwalifikować się do wpisania na listę:

                     —

                     wydarzenie ma szczególny oddźwięk narodowy, a nie tylko znaczenie dla tych, którzy zazwyczaj śledzą daną dyscyplinę sportu; jest to wydarzenie jednoczące cały naród, wspólny dla wszystkich punkt w narodowym kalendarzu wydarzeń.

               Takie wydarzenie należeć będzie prawdopodobnie do jednej lub obu z poniższych kategorii:

                     —

                     jest to wydarzenie wyróżniające się na skalę krajową lub międzynarodową w danej dyscyplinie sportowej,

                     —

                     bierze w nim udział reprezentacja narodowa lub reprezentanci kraju w danej dyscyplinie sportowej.

               Wydarzenie spełniające podstawowe kryterium zostanie prawdopodobnie wzięte pod uwagę przy sporządzaniu listy, jednak jego wpisanie na listę nie następuje w sposób automatyczny. Istnieją większe szanse, że wydarzenie to zostanie wpisane na listę, jeśli posiada ono szczególne cechy sprawiające, że jego wpisanie na listę jest właściwe, np.:

                     —

                     jest w stanie przyciągnąć dużą widownię telewizyjną,

                     —

                     w przeszłości było bezpośrednio nadawane na kanałach niekodowanych.

               Przy podejmowaniu decyzji o ewentualnym wpisaniu wydarzenia na listę sekretarz stanu weźmie pod uwagę inne czynniki wywierające wpływ na prawdopodobne koszty i korzyści dla danej dyscypliny sportu, dla branży nadawczej i dla odbiorców, takie jak:

                     —

                     to, czy udostępnienie pełnej transmisji bezpośredniej na ogólnodostępnym kanale jest możliwe w praktyce – długo trwające wydarzenia, takie jak mistrzostwa rozgrywane przez cały sezon, obejmujące wiele meczów, nie będą w normalnej sytuacji wpisane na listę w całości,

                     —

                     wpływ wpisania wydarzenia na listę na ograniczenie dochodu lub potencjalnego dochodu z danej dyscypliny sportowej oraz konsekwencje takiego ograniczenia w świetle nakładów inwestycyjnych na rzecz zwiększenia uczestnictwa i/lub poprawienia wyników i/lub tworzenia bezpiecznych obiektów,

                     —

                     prawdopodobny wpływ umieszczenia wydarzenia na liście na rynek nadawczy, łącznie z przyszłymi nakładami inwestycyjnymi na rzecz transmisji z wydarzeń sportowych, poziom konkurencji i pozycję nadawców programów publicznych,

                     —

                     to, czy zostały poczynione ustalenia w celu zapewnienia dostępu do wydarzenia dla wszystkich widzów w postaci przeglądów z najważniejszych wydarzeń, nadań z opóźnieniem i/lub sprawozdania radiowego.

               Przy rozpatrywaniu wydarzeń pod kątem wpisania ich na listę sekretarz stanu weźmie pod uwagę wymienione inne czynniki w ujęciu łącznym. Żaden indywidualny czynnik nie pociąga za sobą automatycznego wpisania wydarzenia na listę ani też niespełnienie indywidualnego kryterium nie dyskwalifikuje wydarzenia z punktu widzenia wpisania go na listę.
         4.   Sekretarz Stanu zawarł ogłoszenie w pisemnej odpowiedzi na zapytanie poselskie posła Hugo Bayleya (City of York).
         [Pisemna odpowiedź sekretarza stanu na zapytanie poselskie posła Garetha R. Thomasa, 25 czerwca 1998 r.]
         Kultura, media i sport
         Wydarzenia sportowe wpisane na listę
         Pan Gareth R. Thomas: Chciałbym prosić sekretarza stanu ds. kultury, mediów i sportu o wypowiedź na temat wyników prowadzonego przez niego przeglądu ważnych wydarzeń wpisanych na listę na mocy działu IV ustawy o radiofonii i telewizji z 1996 r.
         Pan Chris Smith: Przeprowadzany przeze mnie przegląd listy został zakończony. Przeprowadzałem go pod kątem kryteriów, które opublikowałem w ubiegłym roku. Prowadziłem szerokie konsultacje na temat tych kryteriów oraz zawartości listy, jak również dokładnie rozpatrzyłem liczne zażalenia, jakie do mnie wpłynęły. Przyjąłem ogólne zasady ujęte w raporcie przygotowanym przez grupę doradczą, na której czele stoi Lord Gordon of Strathblane.
         Niniejszym wprowadzam, ze skutkiem natychmiastowym, zmiany do listy wydarzeń sporządzonej na mocy działu IV stawy o radiofonii i telewizji z 1996 r.
         Na liście pozostawiam następujące wydarzenia, wymagające bezpośredniej transmisji dostępnej dla nadawców kanałów niekodowanych telewizji naziemnej (kategorii A, jak określono w ustawie z 1996 r.):

                     Igrzyska olimpijskie,

                     Finały Mistrzostw Świata FIFA w Piłce Nożnej,

                     Finały Pucharu Anglii w Piłce Nożnej,

                     Finały Pucharu Szkocji w Piłce Nożnej (w Szkocji),

                     Wyścigi konne Grand National,

                     Wyścigi konne Derby,

                     Finał turnieju tenisowego Wimbledon.

               Na tej samej zasadzie do listy dodaję następujące wydarzenia:

                     Finały Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej,

                     Finał Pucharu Ligi w Rugby,

                     Finał Pucharu Świata w Rugby.

               Po uważnym rozpatrzeniu zaleceń grupy doradczej doszedłem do wniosku, że pewna liczba rozgrywek kwalifikacyjnych Mistrzostw Świata i Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej spełnia warunki wpisania na listę. Sądzę, że ważne jest, by decydujące rozgrywki w ramach tych zawodów były dostępne dla wszystkich widzów, i w związku z tym zamierzam podjąć określone działania na szczeblu europejskim w celu zapewnienia bezpośrednich, ogólnodostępnych transmisji najważniejszych meczów w ramach tych rozgrywek.
         Ponadto, opierając się na innym założeniu, umieszczam na liście kolejne wydarzenia. W odniesieniu do tych wydarzeń zaleciłem ITC udzielenie zezwolenia na bezpośrednią transmisję nadawaną wyłącznie przez nadawcę należącego do grupy B (jak określono w ustawie z 1996 r.), pod warunkiem że będą istniały satysfakcjonujące ustalenia dla nadania transmisji wtórnej przez nadawcę z grupy A. Poprosiłem ITC o rozważenie określenia minimalnego standardu takiej transmisji wtórnej, która stanowiłaby połączenie pełnego nadania z opóźnieniem, przeglądu najważniejszych wydarzeń i bezpośredniego sprawozdania radiowego.
         Na podstawie takiego założenia wpisuję na listę następujące wydarzenia:

                     Mecze reprezentacji narodowych krykieta rozgrywane w Anglii,

                     Gry pozafinałowe turnieju tenisowego Wimbledon,

                     Wszystkie pozostałe mecze finałów Pucharu Świata w Rugby,

                     Mecze Turnieju o Puchar Pięciu Narodów w Rugby, z udziałem narodowych reprezentacji Anglii, Szkocji, Walii i Północnej Irlandii,

                     Igrzyska Brytyjskiej Wspólnoty Narodów,

                     Mistrzostwa Świata w Lekkiej Atletyce,

                     Puchar Świata w Krykiecie (finały, półfinały i mecze z udziałem narodowych reprezentacji Anglii, Szkocji, Walii i Północnej Irlandii),

                     Turniej golfowy Ryder Cup,

                     Mistrzostwa golfowe Open Golf Championship.

         (1)  Instrument Ustawowy 1997/1174.

         (2)  1972 c. 68; na podstawie zmiany art. 1 ust. 2 Ustawy o Wspólnotach Europejskich na mocy art. 1 Ustawy o Europejskim Obszarze Gospodarczym z 1993 r. możliwe jest wydawanie rozporządzeń zgodnie z art. 2 ust. 2 Ustawy o Wspólnotach Europejskich w celu wykonania zobowiązań Zjednoczonego Królestwa powstałych na mocy lub wynikających z Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym podpisanego w Porto dnia 2 maja 1992 r. (Cm 2073) oraz zmieniającego je protokołu, podpisanego w Brukseli dnia 17 marca 1993 r. (Cm 2183).

         (3)  1996 c. 55.

         (4)  W niniejszym dodatku przedstawiono fragmenty zbioru zasad ITC, zgodnie z powiadomieniem przekazanym Komisji przez Zjednoczone Królestwo w dniu 5 maja 2000 r. Do listy sporządzonej przez Zjednoczone Królestwo wprowadzono jednak zmiany w 2001 r. po zmianie nazwy tego wydarzenia na: Turniej o Puchar Sześciu Narodów w Rugby.

         (5)  Po zmianie nazwy na Turniej o Puchar Sześciu Narodów w Rugby właściwą datą tego wydarzenia jest 24 stycznia 2001 r.


               19.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 65/200

         P7_TA(2013)0252
   Mianowanie członka Trybunału Obrachunkowego
   Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie powołania George Pufana na członka Trybunału Obrachunkowego (C7-0115/2013 – 2013/0805(NLE))
   (Konsultacja)
   (2016/C 065/37)

      Parlament Europejski,

               —

               uwzględniając art. 286 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7–0115/2013),

               —

               uwzględniając art. 108 Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0181/2013),

               A.

               mając na uwadze, że Komisja Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego dokonała oceny kwalifikacji kandydata, zwłaszcza pod kątem wymogów określonych w art. 286 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

               B.

               mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 27 maja 2013 r. Komisja Kontroli Budżetowej odbyła przesłuchanie kandydata zgłoszonego przez Radę na członka Trybunału Obrachunkowego;

               1.

               wydaje opinię pozytywną w sprawie propozycji Rady dotyczącej powołania George Pufana na członka Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wiadomości Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Unii Europejskiej i organom kontroli w państwach członkowskich.


title: 2009/234/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2006

text:
               31.3.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 88/250

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 22 kwietnia 2008 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2006
   (2009/234/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2006 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2006 (2), wraz z odpowiedziami Kolegium,
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2008 r. (5843/2008 – C6-0084/2008),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając decyzję Rady 2005/681/WSiSW z dnia 20 września 2005 r. ustanawiającą Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) i uchylającą decyzję 2000/820/WSiSW (4), w szczególności jej art. 16,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0121/2008),

               1.

               stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Kolegium Policyjnego zostały przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Kolegium Policyjnego za rok budżetowy 2006;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Kolegium Policyjnego, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 261 z 31.10.2007, s. 52.

      (2)  Dz.U. C 309 z 19.12.2007, s. 105.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 256 z 1.10.2005, s. 63.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Rady (UE) 2016/1850 z dnia 21 listopada 2008 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym między Ghaną, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

text:
               21.10.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 287/1

         DECYZJA RADY (UE) 2016/1850
   z dnia 21 listopada 2008 r.
   w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym między Ghaną, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 i 181 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 czerwca 2002 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym z państwami AKP.

               (2)

               Negocjacje w sprawie zawarcia wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym (dalej zwanej „wstępną umową o partnerstwie gospodarczym”) z Ghaną zostały zakończone, a umowę parafowano w dniu 13 grudnia 2007 r.

               (3)

               Art. 75 wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym przewiduje tymczasowe stosowanie umowy do czasu jej wejścia w życie.

               (4)

               Wstępną umowę o partnerstwie gospodarczym należy podpisać w imieniu Wspólnoty i, w odniesieniu do elementów objętych zakresem kompetencji Wspólnoty, stosować tymczasowo z zastrzeżeniem jej zawarcia,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym między Ghaną, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, z zastrzeżeniem decyzji Rady dotyczącej zawarcia wymienionej umowy.
   Tekst wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym stanowi załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Na użytek art. 73 ust. 2 wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym, w skład Komitetu UPG wchodzą z jednej strony z członkowie Rady i przedstawiciele Komisji oraz z drugiej strony przedstawiciele rządu Ghany. Na wniosek Komisji Rada podejmuje decyzję w sprawie stanowiska Wspólnoty Europejskiej w ramach negocjacji regulaminu wewnętrznego Komitetu UPG.
   Artykuł 3
   Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 4
   W odniesieniu do elementów objętych zakresem kompetencji Wspólnoty wstępną umowę o partnerstwie gospodarczym stosuje się tymczasowo, jak przewidziano w jej art. 75, do czasu zakończenia procedury jej zawarcia. Komisja publikuje zawiadomienie informujące o terminie tymczasowego stosowania umowy.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 listopada 2008 r.

            W imieniu Rady

         E. WOERTH

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady (UE) 2016/590 z dnia 11 kwietnia 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, porozumienia paryskiego przyjętego w ramach Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu

text:
               19.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 103/1

         DECYZJA RADY (UE) 2016/590
   z dnia 11 kwietnia 2016 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, porozumienia paryskiego przyjętego w ramach Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Podczas 21. konferencji stron Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (COP 21), która odbyła się w Paryżu w dniach od 30 listopada do 12 grudnia 2015 r., przyjęto tekst porozumienia dotyczącego wzmocnienia światowej reakcji na zagrożenie związane ze zmianą klimatu. Porozumienie paryskie wejdzie w życie trzydziestego dnia od daty złożenia instrumentów jego ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia przez co najmniej 55 stron konwencji, odpowiadających szacunkowo przynajmniej za 55 % całkowitych emisji gazów cieplarnianych. Stronami konwencji są zarówno Unia, jak i jej państwa członkowskie.

               (2)

               Porozumienie określa między innymi cel długoterminowy zgodny z dążeniem do utrzymania światowego wzrostu temperatury znacznie poniżej 2 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej oraz do kontynuowania wysiłków na rzecz utrzymania tego wzrostu na poziomie 1,5 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej. Aby osiągnąć ten cel, strony będą przygotowywać, ogłaszać i utrzymywać kolejne ustalane na szczeblu krajowym wkłady.

               (3)

               W dniu 6 marca 2015 r. Unia i jej państwa członkowskie ogłosiły zaplanowany, ustalony na szczeblu krajowym wkład, w którym zawarto zobowiązanie do przyjęcia wiążącego celu zakładającego ograniczenie wewnętrznych emisji gazów cieplarnianych do roku 2030 o co najmniej 40 % w porównaniu z poziomem z roku 1990; cel ten wyznaczono w konkluzjach Rady Europejskiej z dnia 23 października 2014 r. na temat ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030.

               (4)

               Porozumienie jest otwarte do podpisu w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku od dnia 22 kwietnia 2016 r. do dnia 21 kwietnia 2017 r.

               (5)

               Porozumienie jest zgodne z celami Unii w dziedzinie środowiska, o których mowa w art. 191 Traktatu, w szczególności z celami polegającymi na: zachowaniu, ochronie i poprawie jakości środowiska, ochronie zdrowia ludzkiego i promowaniu na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów w dziedzinie środowiska, w szczególności zwalczania zmian klimatu.

               (6)

               W Unii istnieje już prawodawstwo wdrażające niektóre z tych celów. Część tego istniejącego prawodawstwa unijnego będzie wymagała przeglądu w celu wykonania niektórych postanowień porozumienia.

               (7)

               Należy zatem podpisać porozumienie w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jego zawarcia w terminie późniejszym,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym wydaje się upoważnienie do podpisania w imieniu Unii porozumienia paryskiego przyjętego w ramach Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (1).
   Podpisanie odbędzie się w Nowym Jorku w dniu 22 kwietnia 2016 r. lub w najwcześniejszym możliwym późniejszym terminie.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania porozumienia w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 11 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         M.H.P. VAN DAM

            Przewodniczący

      (1)  Tekst porozumienia zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jego zawarcia.


title: 2014/794/UE: Decyzja Rady z dnia 7 listopada 2014 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Współpracy Kulturalnej ustanowionego na mocy Protokołu w sprawie współpracy kulturalnej do Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w odniesieniu do sporządzenia listy 15 arbitrów

text:
               15.11.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 330/40

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 listopada 2014 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Współpracy Kulturalnej ustanowionego na mocy Protokołu w sprawie współpracy kulturalnej do Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w odniesieniu do sporządzenia listy 15 arbitrów

      (2014/794/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 167 ust. 3, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (1) („umowa”) została podpisana w dniu 6 października 2010 r. Umowa zawiera Protokół w sprawie współpracy kulturalnej („protokół”), który — zgodnie z jego art. 1 — ustanawia ramy współpracy Stron w celu ułatwienia wymiany działalności, dóbr i usług kulturalnych, obejmujące, między innymi, sektor audiowizualny.

               (2)

               Zgodnie z art. 15.10 ust. 5 umowy, od dnia 1 lipca 2011 r. umowę tę stosuje się w części tymczasowo na mocy decyzji Rady 2011/265/UE (2) („decyzja”), do czasu zakończenia procedur jej zawarcia.

               (3)

               Zgodnie z art. 6 decyzji stanowisko, jakie ma zająć Unia w ramach Komitetu ds. Współpracy Kulturalnej („komitet”) w sprawie decyzji wywierających skutki prawne, jest określone przez Radę stanowiącą zgodnie z Traktatem.

               (4)

               Art. 3a protokołu przewiduje, że komitet natychmiast po jego powołaniu utworzy listę 15 osób mających pełnić funkcję arbitrów.

               (5)

               Unia powinna ustalić stanowisko, jakie należy zająć w ramach komitetu w odniesieniu do sporządzenia listy arbitrów.

               (6)

               Stanowisko Unii w ramach komitetu powinno zatem być oparte na dołączonym projekcie decyzji,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu ds. Współpracy Kulturalnej, ustanowionego na mocy Protokołu w sprawie współpracy kulturalnej do Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, w odniesieniu do sporządzenia listy 15 osób mających pełnić funkcję arbitrów, oparte jest na projekcie decyzji Komitetu ds. Współpracy Kulturalnej dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2014 r.

            W imieniu Rady

         P. C. PADOAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 127 z 14.5.2011, s. 6.

      (2)  Decyzja Rady 2011/265/UE z dnia 16 września 2010 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony (Dz.U. L 127 z 14.5.2011, s. 1).

      PROJEKT
      DECYZJA NR … KOMITETU DS. WSPÓŁPRACY KULTURALNEJ UE-KOREA
      z dnia …
      w sprawie sporządzenia listy arbitrów, o której mowa w art. 3a Protokołu w sprawie współpracy kulturalnej do Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony
      KOMITET DS. WSPÓŁPRACY KULTURALNEJ,
      uwzględniając Protokół w sprawie współpracy kulturalnej do Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, podpisanej w Brukseli w dniu 6 października 2010 r., w szczególności jego art. 3a,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Art. 3a Protokołu w sprawie współpracy kulturalnej („protokół”) przewiduje istnienie mechanizmu rozstrzygania sporów określonego w rozdziale czternastym Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony, polegającego na rozstrzyganiu sporów z udziałem organu arbitrażowego.

                  (2)

                  W przypadku sporu Strony prowadzą konsultacje w celu osiągnięcia porozumienia co do składu organu arbitrażowego.

                  (3)

                  Jeżeli Strony nie są w stanie porozumieć się co do składu organu arbitrażowego, arbitrzy są wybierani w drodze losowania osób z listy ustanowionej zgodnie z art. 3a lit. c) protokołu.

                  (4)

                  Strony uzgodniły, że lista zawierać będzie 15 nazwisk,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Lista 15 arbitrów zostaje niniejszym ustanowiona zgodnie z art. 3a lit. c) protokołu. Lista znajduje się w załączniku do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w

               W imieniu Komitetu ds. Współpracy Kulturalnej

               Pierwszy Wiceminister

               Ministerstwo Kultury, Sportu i Turystyki Republiki Korei

               Dyrektor Generalny Dyrekcji Generalnej ds. Edukacji i Kultury

               Komisja Europejska

      ZAŁĄCZNIK
      LISTA ARBITRÓW

         Arbitrzy zaproponowani przez UE

      James BRIDGEMAN
      Ursula KRIEBAUM
      Alessandra LANCIOTTI
      Hélène RUIZ FABRI
      Jan WOUTERS

         Arbitrzy zaproponowani przez Koreę

      Byung-Chol YOON
      Eun Young PARK
      Young Jae CHO
      Seung-Soo CHOI
      Chang Hwan SHIN

         Przewodniczący

      Florentino P. FELICIANO (Filipiny)
      Juan Antonio DORANTES (Meksyk)
      Christan HABERLI (Szwajcaria)
      Leng Sun CHAN (Malezja)
      Teresa CHENG (Chiny)


title: 2009/308/WE: Decyzja Rady z dnia 30 marca 2009 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii

text:
               2.4.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 90/23

      DECYZJA RADY

   z dnia 30 marca 2009 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Hiszpanii
   (2009/308/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając wniosek rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 24 stycznia 2006 r. Rada przyjęła decyzję 2006/116/WE (1) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2006 r. do dnia 25 stycznia 2010 r.

               (2)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją Jaime RABANALA GARCII,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Javier VELASCO MANCEBO, Director de la Oficina de Representación del Principado de Asturias, zostaje mianowany na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2010 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 30 marca 2009 r.

            W imieniu Rady

         P. BENDL

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 56 z 25.2.2006, s. 75.