title: Decyzja Rady 2005/365/WPZiB z dnia 14 kwietnia 2005 r. dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Bułgarii w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych

text:
               5.5.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 118/52

         DECYZJA RADY 2005/365/WPZiB
   z dnia 14 kwietnia 2005 r.
   dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Bułgarii w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24 i 38,
   uwzględniając zalecenie Prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na posiedzeniu w dniach 27 i 28 listopada 2003 r. Rada postanowiła upoważnić Prezydencję, przy wsparciu Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, do podjęcia rokowań zgodnie z art. 24 i 38 Traktatu o Unii Europejskiej z niektórymi państwami trzecimi, tak aby Unia Europejska zawarła z każdym z nich Umowę w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych.

               (2)

               Po otrzymaniu upoważnienia do podjęcia rokowań, Prezydencja, przy wsparciu Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, wynegocjowała Umowę z Republiką Bułgarii w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych.

               (3)

               Umowę tę należy zatwierdzić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Republiką Bułgarii w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej.
   Tekst Umowy załączony jest do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby uprawnionej do podpisania Umowy tak, aby stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 14 kwietnia 2005 r.

            W imieniu Rady

         L. FRIEDEN

            Przewodniczący

   TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Republiką Bułgarii a Unią Europejską w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych
   REPUBLIKA BUŁGARII,
   z jednej strony, i
   UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „UE”, reprezentowana przez Prezydencję Rady Unii Europejskiej,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „Stronami”,
   ZWAŻYWSZY, ŻE Republika Bułgarii i UE posiadają wspólne cele wzmocnienia wszelkimi sposobami własnego bezpieczeństwa i zapewnienia swoim obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa osobistego w przestrzeni bezpieczeństwa;
   ZWAŻYWSZY, ŻE Republika Bułgarii i UE zgadzają się, że należy rozwinąć konsultacje i współpracę między nimi w kwestiach związanych z bezpieczeństwem, stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania;
   ZWAŻYWSZY, ŻE w tym kontekście istnieje zatem stała potrzeba wymiany informacji niejawnych między Republiką Bułgarii a UE;
   UZNAJĄC, że pełne i efektywne konsultacje oraz współpraca mogą wymagać zarówno dostępu do informacji i materiałów niejawnych Republiki Bułgarii i UE, jak i wymiany informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów między Republiką Bułgarii a UE;
   ŚWIADOME, ŻE taki dostęp i wymiana informacji niejawnych i związanych z nimi materiałów wymaga odpowiednich środków bezpieczeństwa,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Do osiągnięcia celów wzmocnienia wszelkimi sposobami bezpieczeństwa każdej ze Stron, niniejszą Umowę stosuje się do informacji lub materiałów niejawnych w każdej postaci, dostarczanych lub wymienianych między Stronami.
   Artykuł 2
   Do celów niniejszej Umowy, informacje niejawne określa się jako wszelkie informacje (mianowicie, wiedzę, która może być przekazywana w każdej postaci) lub materiały wymagające ochrony przed nieupoważnionym ujawnieniem i zaklasyfikowane jako niejawne w klasyfikacji bezpieczeństwa (zwane dalej „informacjami niejawnymi”).
   Artykuł 3
   Do celów niniejszej Umowy „UE” oznacza Radę Unii Europejskiej (zwaną dalej „Radą”), Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela i Sekretariat Generalny Rady oraz Komisję Wspólnot Europejskich (zwaną dalej „Komisją Europejską”).
   Artykuł 4
   Każda Strona:

               a)

               chroni i zabezpiecza informacje niejawne będące przedmiotem niniejszej Umowy, dostarczone lub wymienione przez drugą Stronę;

               b)

               zapewnia, że informacje lub materiały niejawne będące przedmiotem niniejszej Umowy dostarczone lub wymienione nadal podlegają klasyfikacji bezpieczeństwa przyznanej im przez Stronę przekazującą. Strona przyjmująca chroni i zabezpiecza informacje niejawne zgodnie z procedurami określonymi w ich własnych przepisach dotyczących bezpieczeństwa informacji lub materiałów objętych równoważną klasyfikacją bezpieczeństwa, wyszczególnione w uzgodnieniach dotyczących bezpieczeństwa, które mają być ustanowione na mocy artykułów 11 i 12;

               c)

               nie wykorzystuje takich informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy w celach innych niż przewidziane przez organ zastrzegający ani w innych niż te, w jakich informacja jest dostarczona lub przekazana w drodze wymiany;

               d)

               nie ujawni tych informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy stronom trzecim lub którejkolwiek instytucji, lub podmiotowi UE niewymienionemu w artykule 3, bez uprzedniej zgody organu zastrzegającego.

         Artykuł 5
   1.   Informacje niejawne mogą zostać ujawnione lub wydane, zgodnie z zasadą kontroli organu zastrzegającego, przez jedną Stronę, „Stronę przekazującą” drugiej Stronie, „Stronie otrzymującej”.
   2.   W celu wydania informacji odbiorcom innym niż Strony niniejszej Umowy, decyzja o ujawnieniu lub wydaniu informacji niejawnych zostanie podjęta przez Stronę otrzymującą po uzyskaniu zgody Strony przekazującej, zgodnie z zasadą kontroli przez organ zastrzegający, określoną w jej przepisach o bezpieczeństwie.
   3.   Podczas wykonywania powyższych ustępów 1 i 2, żadne ogólne udostępnianie nie jest możliwe, chyba że Strony ustanowiły i uzgodniły między sobą procedury odnośnie do niektórych kategorii informacji, istotnych z punktu widzenia ich wymagań operacyjnych.
   Artykuł 6
   Każda ze Stron oraz jej podmioty określone w artykule 3, posiadają organizację bezpieczeństwa i programy bezpieczeństwa, oparte na podstawowych zasadach i minimalnych standardach bezpieczeństwa wdrażanych do systemów bezpieczeństwa Stron, które mają być ustanowione zgodnie z artykułami 11 i 12, w celu zagwarantowania, że do informacji niejawnych, będących przedmiotem niniejszej Umowy, stosowany jest równoważny poziom ochrony.
   Artykuł 7
   1.   Strony zapewniają, że wszystkie osoby, które wykonując swoje obowiązki urzędowe winny mieć dostęp do informacji niejawnych dostarczonych lub wymienionych na mocy niniejszej Umowy albo osoby, które z uwagi na pełnione obowiązki lub funkcje mogą mieć dostęp do tych informacji niejawnych, zostaną odpowiednio sprawdzone pod względem bezpieczeństwa przed uzyskaniem dostępu do takich informacji.
   2.   Procedury dopuszczenia do informacji niejawnych mają na celu stwierdzenie, czy osoba, uwzględniając jej lojalność, wiarygodność i solidność, może mieć dostęp do informacji niejawnych.
   Artykuł 8
   Strony zapewniają wzajemną pomoc w odniesieniu do bezpieczeństwa informacji niejawnych, będących przedmiotem niniejszej Umowy oraz kwestii dotyczących bezpieczeństwa, będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Organy określone w artykule 11 przeprowadzają wzajemne konsultacje i inspekcje dotyczące bezpieczeństwa w celu oceny skuteczności uzgodnień w tym zakresie w ramach ich odpowiedniego zakresu obowiązków, który ma być ustalony zgodnie z artykułami 11 i 12.
   Artykuł 9
   1.   Do celów niniejszej Umowy:

               a)

               w odniesieniu do Republiki Bułgarii:
               wszelka korespondencja kierowana jest za pośrednictwem Przedstawicielstwa Republiki Bułgarii przy Unii Europejskiej, na następujący adres:

                           Przedstawicielstwo Republiki Bułgarii przy Unii Europejskiej

                           Kancelaria Główna

                           Rue d’Arlon, 108

                           B-1040 Bruksela

                     do Ministerstwa Spraw Zagranicznych, które przekazuje wszelkie konieczne informacje do Kancelarii Głównej w Państwowej Komisji ds. Bezpieczeństwa Informacji w celu ich zarejestrowania;

               b)

               w odniesieniu do UE:
               wszelka korespondencja wysyłana jest do Rady na następujący adres:

                           Rada Unii Europejskiej

                           Dyrektor Kancelarii Głównej

                           Rue de la Loi/Wetstraat, 175

                           B-1048 Bruksela.

         Wszelka korespondencja przekazywana jest przez dyrektora Kancelarii Głównej Rady Państwom Członkowskim i Komisji Europejskiej, z zastrzeżeniem ustępu 2.
   2.   Wyjątkowo, korespondencja jednej Strony, do której dostęp został przyznany wyłącznie poszczególnym właściwym urzędnikom, organom lub służbom tej Strony, może ze względów operacyjnych być kierowana do poszczególnych właściwych urzędników, organów lub służb drugiej Strony, konkretnie wyznaczonych jako odbiorcy oraz wyłącznie dla nich dostępna, z uwzględnieniem ich uprawnień oraz zgodnie z zasadą wiedzy koniecznej. W przypadku Unii Europejskiej taka korespondencja przekazywana jest przez dyrektora Kancelarii Głównej Rady.
   Artykuł 10
   Państwowa Komisja ds. Bezpieczeństwa Informacji Republiki Bułgarii oraz Sekretarze Generalni Rady i Komisji Europejskiej sprawują nadzór nad wykonaniem niniejszej Umowy.
   Artykuł 11
   W celu wykonania niniejszej Umowy:

               1)

               Państwowa Komisja ds. Bezpieczeństwa Informacji („The State Commission on Security of Information”) Republiki Bułgarii, działając w imieniu rządu Republiki Bułgarii i pod jego zwierzchnictwem, odpowiedzialna jest za opracowanie uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa służących ochronie i zabezpieczeniu informacji niejawnych dostarczanych Republice Bułgarii w ramach niniejszej Umowy.

               2)

               Biuro Bezpieczeństwa Sekretariatu Generalnego Rady (zwane dalej „Biurem Bezpieczeństwa SG Rady”), pod kierownictwem i w imieniu Sekretarza Generalnego Rady, działając w imieniu Rady i pod jej zwierzchnictwem, odpowiedzialne jest za opracowanie uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa, służących ochronie i zabezpieczaniu informacji niejawnych dostarczanych UE w ramach niniejszej Umowy.

               3)

               Dyrekcja Bezpieczeństwa Komisji Europejskiej, działając w imieniu Komisji Europejskiej i pod jej zwierzchnictwem, odpowiedzialna jest za opracowanie uzgodnień dotyczących bezpieczeństwa służących ochronie i zabezpieczaniu informacji niejawnych dostarczanych lub wymienianych w ramach niniejszej Umowy w obrębie Komisji Europejskiej i w jej pomieszczeniach.

         Artykuł 12
   Uzgodnienia dotyczące bezpieczeństwa, które mają być dokonane na mocy artykułu 11 w porozumieniu z trzema zainteresowanymi urzędami, określą normy wzajemnej ochrony bezpieczeństwa informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy. W odniesieniu do Unii Europejskiej, normy te podlegają zatwierdzeniu przez Komitet Bezpieczeństwa Rady.
   Artykuł 13
   Organy, określone w artykule 11 ustanawiają procedury, które mają być stosowane w przypadku udowodnionego lub podejrzewanego naruszenia wymogów bezpieczeństwa informacji niejawnych, będących przedmiotem niniejszej Umowy.
   Artykuł 14
   Przed dostarczeniem informacji niejawnych stanowiących przedmiot niniejszej Umowy między Stronami, organy odpowiedzialne za bezpieczeństwo, określone w artykule 11 muszą być zgodne co do tego, że Strona otrzymująca jest w stanie chronić i zabezpieczyć informacje będące przedmiotem niniejszej Umowy w sposób zgodny z uzgodnieniami, które mają być dokonane na mocy artykułów 11 i 12.
   Artykuł 15
   Niniejsza Umowa w żaden sposób nie uniemożliwia Stronom zawierania innych umów odnoszących się do dostarczania lub wymiany informacji niejawnych będących przedmiotem niniejszej Umowy, pod warunkiem że nie są one w sprzeczności z postanowieniami niniejszej Umowy.
   Artykuł 16
   Wszelkie różnice stanowisk miedzy UE a Republiką Bułgarii, powstałe w wyniku interpretacji lub zastosowania niniejszej Umowy, będą rozwiązywane w drodze negocjacji między Stronami.
   Artykuł 17
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca po dokonaniu wzajemnych notyfikacji przez Strony o zakończeniu niezbędnych procedur wewnętrznych.
   2.   Niniejsza Umowa może zostać poddana przeglądowi w celu rozważenia możliwych zmian na wniosek którejkolwiek ze Stron.
   3.   Wszelkie zmiany niniejszej Umowy dokonywane są na piśmie oraz za obopólną zgodą Stron. Zmiany wchodzą w życie po dokonaniu wzajemnej notyfikacji przewidzianej w ustępie 1.
   Artykuł 18
   Niniejsza Umowa może zostać wypowiedziana przez każdą ze Stron w formie pisemnego zawiadomienia o wypowiedzeniu przekazanego drugiej Stronie. Wypowiedzenie takie staje się skuteczne sześć miesięcy po otrzymaniu zawiadomienia przez drugą Stronę, ale pozostaje bez wpływu na wcześniej podjęte zobowiązania na mocy postanowień niniejszej Umowy. W szczególności wszelkie informacje niejawne dostarczone lub wymienione stosownie do niniejszej Umowy będą nadal chronione zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.
   W DOWÓD CZEGO niżej wymienieni, odpowiednio, należycie upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 25 kwietnia 2005 r. roku w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.

            W imieniu Republiki Bułgarii

            W imieniu Unii Europejskiej


title: Decyzja Rady z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu Ustaleń między Wspólnotą Europejską a Rządem Wietnamu w sprawie zapobiegania nadużyciom finansowym w handlu produktami obuwniczymi oraz upoważnienia do jego tymczasowego stosowania

text:
Ważna informacja prawna

|

32000D0001

Dziennik Urzędowy L 001 , 04/01/2000 P. 0012 - 0012

		Decyzja Radyz dnia 17 grudnia 1999 r.w sprawie podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu Ustaleń między Wspólnotą Europejską a Rządem Wietnamu w sprawie zapobiegania nadużyciom finansowym w handlu produktami obuwniczymi oraz upoważnienia do jego tymczasowego stosowania(2000/1/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komisja wynegocjowała, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokół Ustaleń między Wspólnotą Europejską a Rządem Wietnamu w sprawie zapobiegania nadużyciom finansowym w handlu produktami obuwniczymi.(2) Protokół Ustaleń został parafowany dnia 4 sierpnia 1999 r.(3) Protokół Ustaleń powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty.(4) Konieczne jest stosowanie Protokołu Ustaleń na zasadzie tymczasowości od dnia 1 stycznia 2000 r. do czasu zakończenia stosownych procedur dla jego formalnego sfinalizowania, z zastrzeżeniem wzajemności,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Z zastrzeżeniem jego sfinalizowania, Protokół Ustaleń między Wspólnotą Europejską a Rządem Wietnamu w sprawie zapobiegania nadużyciom finansowym w handlu produktami obuwniczymi zostanie podpisany w imieniu Wspólnoty.Artykuł 2Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Protokołu Ustaleń w imieniu Wspólnoty.Tekst Protokołu Ustaleń zostaje załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 3Protokół Ustaleń stosuje się na zasadzie tymczasowości od dnia 1 stycznia 2000 r., z zastrzeżeniem wzajemności [1].Sporządzono w Brukseli, dnia 17 grudnia 1999 r.W imieniu RadyK. HemiläPrzewodniczący[1] Komisja opublikuje w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, seria C, datę od której Protokół Ustaleń będzie stosowany na mocy niniejszego artykułu.--------------------------------------------------


title: 2011/576/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/150

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2009
   (2011/576/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2009,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanawiające Europejską Agencję Chemikaliów, w szczególności jego art. 97,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0127/2011),

               1.

               udziela dyrektorowi zarządzającemu Europejskiej Agencji Chemikaliów absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2009;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi Europejskiej Agencji Chemikaliów, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu, oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 34.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/151

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2009
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdania finansowe Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2009,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanawiające Europejską Agencję Chemikaliów, w szczególności jej art. 97,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0127/2011),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne za rok finansowy 2009 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są legalne i prawidłowe,

               B.

               mając na uwadze fakt, że rok 2009 był drugim rokiem operacyjnym Europejskiej Agencji Chemikaliów,

               C.

               mając na uwadze fakt, że w dniu 5 maja 2010 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi zarządzającemu Agencji absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2008 (5), a także fakt, że w rezolucji załączonej do decyzji o absolutorium Parlament między innymi:

                           —

                           przyjął do wiadomości stwierdzone przez Trybunał Obrachunkowy opóźnienia w działaniach operacyjnych, spowodowane trudnościami we wprowadzaniu systemu IT oraz brakiem wykwalifikowanego personelu,

                           —

                           wyraził swe zadowolenie z pierwszego pomyślnego roku prowadzenia działalności Agencji, gdyż w 2007 r. to Komisja (DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu) była odpowiedzialna za zarządzanie budżetowe Agencji,

               D.

               mając na uwadze, że budżet Agencji na rok budżetowy 2009 wyniósł 70 400 000 EUR, co stanowi wzrost o 6 % w stosunku do roku budżetowego 2008,

               1.

               odnotowuje, że Agencja w 2008 r. była finansowana z dotacji Wspólnoty w wysokości 62 200 000 EUR zgodnie z art. 185 ogólnego rozporządzenia finansowego, a w mniejszym stopniu z opłat uiszczanych przez przemysł z tytułu rejestracji substancji chemicznych zgodnie z rozporządzeniem REACH (rozporządzenie (WE) nr 1907/2006);

               2.

               podkreśla fakt, że dochody Agencji w 2009 r. pochodzą głównie z rocznej dotacji z budżetu ogólnego Unii, która zwiększyła się o 4 000 000 EUR w porównaniu z rokiem 2008 (62 600 000 EUR) oraz z dochodów uzyskanych z opłat w wysokości 2 200 000 EUR; zauważa, że opłata z tytułu REACH-IT jest pobierana od firm podlegających rejestracji i notyfikacji na mocy rozporządzenia REACH;

               3.

               zauważa, że wzrost w ramach tytułu 3 – wydatki operacyjne, wynika głównie ze wzrostu kosztów tworzenia oprogramowania, ponieważ konieczne były duże inwestycje dla wzmocnienia struktury systemu informatycznego REACH-IT oraz dalszego rozwijania kompleksowego narzędzia oceny bezpieczeństwa chemikaliów/sporządzania sprawozdania z bezpieczeństwa chemikaliów;

               4.

               odnotowuje w tym kontekście, że Agencja przeniosła 29 % ogółu środków (20 000 000 EUR) z powodu przeznaczenia ich na duże projekty związane z przygotowaniem pierwszego terminu rejestracji, które nie zostały zakończone przed upływem 2009 r.; zaleca ograniczenie odsetka przeniesień w celu przestrzegania zasady jednoroczności;

      Wyniki

               5.

               wyraża uznanie dla Agencji, w związku z tym, że przedstawiła ona w tabeli załączonej do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego za rok 2009 zestawienie działań zrealizowanych w latach 2008 i 2009, tak aby pozwolić organowi udzielającemu absolutorium na lepszą ocenę wyników Agencji na przestrzeni dwóch lat; odnotowuje, że Agencja zwiększyła liczbę kompletnych dokumentów rejestracji (500 w 2009 r. i 70 w roku 2008) oraz liczbę zapytań (1 000 w 2009 r. oraz 250 w roku 2008); ponadto stwierdza wzrost zarówno liczby przeprowadzonych kontroli zgodności (14 w 2009 r. i 1 w 2008 r.), jak i liczbę propozycji jednolitej klasyfikacji i oznakowania (30 w 2009 r. oraz 14 w 2008 r.);

               6.

               wyraża swe zadowolenie z drugiego pomyślnego roku działalności Agencji, gdyż w 2007 r. to Komisja (DG ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu) była odpowiedzialna za zarządzanie budżetowe Agencji; podkreśla zwłaszcza, że sprawne i stosunkowo szybkie utworzenie Agencji jest głównie wynikiem skutecznego wsparcia udzielonego przez dyrekcję generalną, od której zależy, wymiany doświadczeń z innymi podobnymi agencjami oraz udzielenia znacznego wsparcia przez państwo przyjmujące;

               7.

               wyraża zadowolenie z inicjatyw Agencji służących poprawie ukierunkowania na klienta oraz procedur uzyskiwania informacji zwrotnych; w szczególności wyraża uznanie dla Agencji za przeprowadzenie badania zainteresowanych podmiotów oraz zwiększenia wsparcia dla przemysłu (na przykład w postaci poradnictwa telefonicznego dla wiodących rejestrujących, warsztatów, spotkań w ramach sieci, konsultacji publicznych itp.);

               8.

               zwraca się do Trybunału Obrachunkowego o przeprowadzenie kontroli wyników Agencji;

      Przeniesienie środków

               9.

               nawołuje Agencję do usprawniania w dalszym ciągu planowania oraz monitorowania procedur przetargowych i wykonywania budżetu, aby zmniejszyć odsetek przenoszonych środków; odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził przeniesienie 20 000 000 EUR (29 % przyznanych środków) na rok budżetowy 2010, z czego blisko 88 % odpowiada działaniom jeszcze niewdrożonym (lub, w niektórych przypadkach, towarom niedostarczonym) z końcem roku; wskazuje ponadto, że 5 % środków (3 000 000 EUR) zostało anulowanych;

               10.

               wyraża natomiast zadowolenie ze zobowiązania Agencji do ograniczenia w 2010 r. przeniesienia środków na zobowiązania, tak by nie przekraczały 20 %, oraz do znacznego zmniejszenia kwoty środków anulowanych w porównaniu z rokiem 2008; nawołuje zatem Agencję do poinformowania organu udzielającego absolutorium o zmianach w tym zakresie;

      Zasoby ludzkie

               11.

               odnotowuje, że ogólna liczba stanowisk w planie zatrudnienia wzrosła o 47 % w porównaniu z rokiem 2008; z radością przyjmuje fakt, że pod koniec roku Agencja wykonała 90 % swego planu zatrudnienia; przypomina jednak, że dla Agencji istotne jest monitorowanie wdrażania jej budżetu i planu zatrudnienia;

      Audyt wewnętrzny

               12.

               wyraża uznanie dla Agencji w związku ze stworzeniem jednostki audytu wewnętrznego (IAC), której zadaniem jest prowadzenie audytu wewnętrznego i doradzanie dyrektorowi wykonawczemu na temat zarządzania ryzykiem i systemów kontroli w drodze wydawania niezależnych opinii i zaleceń;

               13.

               odnotowuje, że służba audytu wewnętrznego (IAS) przedstawiła ostateczną wersję strategicznego planu audytu na lata 2010–2012 w dniu 1 grudnia 2009 r. (trzy lata na zasadzie ciągłości oraz coroczna aktualizacja); dlatego też nawołuje dyrektora wykonawczego Agencji do poinformowania organu udzielającego absolutorium o treści planu audytu;

               14.

               domaga się, by Agencja informowała organ udzielający absolutorium o krokach podjętych w celu poprawy systemu kontroli poprzez usprawnienie obiegu środków finansowych, przepływu pracy, audytów, planów działania oraz ocen ryzyka;

               15.

               zachęca Agencję do skutecznego zagwarantowania:

                           —

                           wszystkich składowych decyzji finansowych (np. standardowy format programu pracy oraz decyzji finansowych),

                           —

                           właściwego określenia i wykorzystania informacji niezbędnych na każdym szczeblu wewnątrz organizacji,

                           —

                           ujęcia w programie pracy wszystkich zasobów udostępnionych w ramach budżetu;

                           —

                           finalizacji i aktualizacji dokumentacji procedur finansowych oraz list kontrolnych;

               16.

               w odniesieniu do innych uwag o horyzontalnym charakterze towarzyszących decyzji w sprawie udzielenia absolutorium odwołuje się do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2011 r. (6) w sprawie wyników, gospodarowania środkami finansowymi i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 34.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 146.

      (6)  Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0163. Zob. s. 269 niniejszego Dziennika Urzędowego.


title: Decyzja Rady z dnia 29 kwietnia 1999 r. dotycząca zawarcia Umowy zmieniającej Umowę odnoszącą się do współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Australią

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0510

Dziennik Urzędowy L 195 , 28/07/1999 P. 0031 - 0031

		Decyzja Radyz dnia 29 kwietnia 1999 r.dotycząca zawarcia Umowy zmieniającej Umowę odnoszącą się do współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Australią(1999/510/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130M, w związku z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze oraz art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Na mocy swojej decyzji z dnia 27 czerwca 1994 r. [2] Rada zatwierdziła zawarcie Umowy odnoszącej się do współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Australią.(2) Na mocy swojej decyzji z dnia 24 września 1998 r. Rada upoważniła Komisję do wynegocjowania zmian do wyżej wspomnianej Umowy tylko wtedy, gdy odnoszą się one do obszarów współpracy określonych w art. 4 tej Umowy, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 11 ust. 2 Umowy.(3) Na mocy swojej decyzji z dnia 29 marca 1999 r. Rada zatwierdziła podpisanie Umowy zmieniającej.(4) Umowa zmieniająca powinna zostać zatwierdzona,STANOWY CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się Umowę zmieniającą Umowę odnoszącą się do współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Australią.Tekst Umowy zmieniającej załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Zgodnie z art. 11 Umowy odnoszącej się do współpracy naukowo-technicznej między Wspólnotą Europejską a Australią przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji, że procedury dotyczące wejścia w życie załączonej Umowy zmieniającej zostały po stronie Wspólnoty zakończone.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 kwietnia 1999 r.W imieniu RadyW. MüllerPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 14 kwietnia 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Dz.U. L 188 z 22.7.1994, str. 17.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2015/955 z dnia 16 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) oraz uchylająca decyzję EUTM MALI/3/2014 (EUTM MALI/2/2015)

text:
               20.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/20

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2015/955
   z dnia 16 czerwca 2015 r.
   w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) oraz uchylająca decyzję EUTM MALI/3/2014 (EUTM MALI/2/2015)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/34/WPZiB z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (1), w szczególności jej art. 5,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W myśl art. 5 ust. 1 decyzji 2013/34/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (zwany dalej „KPiB”), zgodnie z art. 38 Traktatu o Unii Europejskiej, do podejmowania stosownych decyzji dotyczących sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego w odniesieniu do EUTM Mali, w tym decyzji w sprawie mianowania kolejnych dowódców misji UE.

               (2)

               W dniu 9 października 2014 r. KPiB przyjął decyzję EUTM MALI/3/2014 (2) w sprawie mianowania generała brygady Alfonsa GARCÍI-VAQUERA PRADALA dowódcą misji UE dla EUTM Mali.

               (3)

               W dniu 17 marca 2015 r. Niemcy zaproponowały generała brygady Franza Xavera PFRENGLE jako kandydata na nowego dowódcę misji UE dla misji EUTM Mali w miejsce generała brygady Alfonsa GARCÍI-VAQUERA PRADALA.

               (4)

               Komitet Wojskowy UE poparł tę propozycję.

               (5)

               Należy zatem uchylić decyzję EUTM MALI/3/2014.

               (6)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu ani we wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Generał brygady Franz Xaver PFRENGLE zostaje niniejszym mianowany od dnia 28 lipca 2015 r. dowódcą misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali).
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się decyzję EUTM MALI/3/2014.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 28 lipca 2015 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 czerwca 2015 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         W. STEVENS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 14 z 18.1.2013, s. 19.

      (2)  Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUTM Mali/3/2014 z dnia 9 października 2014 r. w sprawie mianowania dowódcy misji UE dla misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia malijskich sił zbrojnych (EUTM Mali) (Dz.U. L 300 z 18.10.2014, s. 49).


title: Decyzja Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. dotycząca uzupełnienia załącznika IV do Konwencji o ochronie Renu przed zanieczyszczeniem chemicznym w odniesieniu do kadmu

text:
Ważna informacja prawna

|

31985D0336

Dziennik Urzędowy L 175 , 05/07/1985 P. 0036 - 0039 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 11 Tom 11 P. 0221  Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 15 Tom 6 P. 0005  Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 11 Tom 11 P. 0221  Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 15 Tom 6 P. 0005

		Decyzja Radyz dnia 27 czerwca 1985 r.dotycząca uzupełnienia załącznika IV do Konwencji o ochronie Renu przed zanieczyszczeniem chemicznym w odniesieniu do kadmu(85/336/EWG)RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 235,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,a także mając na uwadze, co następuje:decyzją Rady 77/586/EWG z dnia 25 lipca 1977 r. [3] Europejska Wspólnota Gospodarcza zatwierdziła Konwencję w sprawie ochrony Renu przed zanieczyszczeniem chemicznym (zwaną dalej "Konwencją Chemiczną") oraz Porozumienie dodatkowe do Umowy podpisanej w Bernie dnia 29 kwietnia 1963 r., dotyczącej Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Renu przed Zanieczyszczeniem (zwanej dalej "Międzynarodową Komisją");na mocy art. 5 Konwencji Chemicznej, Międzynarodowa Komisja przedkłada propozycję wartości dopuszczalnych dla zrzutów pewnych substancji do wód powierzchniowych dorzecza Renu w formie zmian w załączniku IV do Konwencji Chemicznej; na mocy art. 14 Konwencji Chemicznej do wejścia w życie tych zmian wymagane jest jednomyślne przyjęcie ich przez Umawiające się Strony;Międzynarodowa Komisja ustaliła wartości dopuszczalne dla kadmu w formie propozycji uzupełnienia załącznika IV do Konwencji Chemicznej;dyrektywa 83/513/EWG [4] ustanawia wartości dopuszczalne dla zrzutów kadmu do środowiska wodnego Wspólnoty; te wartości dopuszczalne są identyczne z wartościami wymienionymi w propozycji Międzynarodowej Komisji;jest pożądane, aby Wspólnota jako Umawiająca się Strona Konwencji Chemicznej przyjęła wspomniane wyżej propozycje,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Propozycja, przedłożona przez Międzynarodową Komisję Ochrony Renu przed Zanieczyszczeniem, uzupełnienia w odniesieniu do kadmu, załącznika IV do Konwencji o ochronie Renu przed zanieczyszczeniem chemicznym, zostaje niniejszym przyjęta w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.Tekst propozycji jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady powiadomi Rząd Konfederacji Szwajcarskiej zgodnie z procedurami ustanowionymi w Konwencji Chemicznej o przyjęciu propozycji określonej w art. 1.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 27 czerwca 1985 r.W imieniu RadyA. BiondiPrzewodniczący[1] Dz.U. C 16 z 17.1.1985, str. 7.[2] Dz.U. C 94 z 15.4.1985, str. 131.[3] Dz.U. L 240 z 19.9.1977, str. 35.[4] Dz.U. L 291 z 24.10.1983, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady (UE) 2016/381 z dnia 14 marca 2016 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Kontroli Przeprowadzanej przez Państwo Portu memorandum paryskiego w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu

text:
               17.3.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 72/53

         DECYZJA RADY (UE) 2016/381
   z dnia 14 marca 2016 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu Kontroli Przeprowadzanej przez Państwo Portu memorandum paryskiego w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 i art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Poziom bezpieczeństwa morskiego, ochrony na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom oraz warunków życia i pracy na statku można skutecznie podnieść poprzez radykalne zmniejszenie liczby statków nieodpowiadających normom, pływających na wodach podlegających jurysdykcji państw członkowskich, dzięki skrupulatnemu przestrzeganiu stosownych konwencji, międzynarodowych kodeksów i rezolucji.

               (2)

               Główna odpowiedzialność za monitorowanie zgodności statków z międzynarodowymi normami bezpieczeństwa, ochrony, zapobiegania zanieczyszczeniom oraz warunków życia i pracy na statku spoczywa na państwie bandery, podczas gdy odpowiedzialność za utrzymanie stanu statku i jego wyposażenia, po przeglądzie mającym na celu zachowanie zgodności z wymogami dotyczącymi statku zawartymi w konwencjach, spoczywa na armatorze. Jednak niektóre państwa bandery poważnie zaniedbują obowiązek wprowadzania i stosowania tych międzynarodowych norm.

               (3)

               Zatem drugim sposobem ochrony przeciwko żegludze niespełniającej norm powinno być zapewnianie przez państwo portu: monitorowania zgodności z międzynarodowymi normami bezpieczeństwa, ochrony, zapobiegania zanieczyszczeniom oraz monitorowania warunków życia i pracy na statku, przy jednoczesnym wskazaniu, że kontrola przeprowadzana przez państwo portu nie stanowi przeglądu, a właściwe formularze kontrolne nie stanowią świadectw zdolności żeglugowej. Zharmonizowane podejście do skutecznego egzekwowania tych międzynarodowych norm przez nadbrzeżne państwa członkowskie Unii w stosunku do statków pływających na wodach, które pozostają pod ich jurysdykcją, i korzystających z ich portów pozwoli uniknąć zakłóceń konkurencji.

               (4)

               W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE (1) ustanowiono unijny system kontroli przeprowadzanej przez państwo portu przy jednoczesnym przeformułowaniu i wzmocnieniu wcześniejszego prawodawstwa Unii w tej dziedzinie obowiązującego od 1995 r. System unijny opiera się na wcześniej istniejącej strukturze memorandum paryskiego w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (zwanego dalej „memorandum paryskim”), podpisanego w Paryżu w dniu 26 stycznia 1982 r.

               (5)

               W odniesieniu do unijnych państw członkowskich dyrektywa 2009/16/WE wprowadza faktycznie do zakresu prawa unijnego określone procedury, narzędzia i działania przewidziane w memorandum paryskim. Na mocy tej dyrektywy określone decyzje podjęte przez właściwy organ memorandum paryskiego stają się wiążące dla państw członkowskich Unii.

               (6)

               Komitet Kontroli Przeprowadzanej przez Państwo Portu (zwany dalej „PSCC”) memorandum paryskiego zbiera się co roku i podczas obrad podejmuje decyzje w sprawie pewnych kwestii, które mają skutki prawne.

               (7)

               Na podstawie art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w organie utworzonym przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, ma zostać zajęte decyzją Rady na wniosek Komisji.

               (8)

               Ponieważ regulamin memorandum paryskiego utrudnia ustalenie we właściwym czasie do każdego posiedzenia PSCC stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii zgodnie z art. 218 ust. 9 TFUE, należy w tym przypadku ustanowić zasady przewodnie i kierunki takiego stanowiska w perspektywie wieloletniej, wraz z ramami jego corocznego określania. Jednocześnie większość z tematów omawianych na poszczególnych posiedzeniach PSCC dotyczy kwestii kontroli przeprowadzanej przez państwo portu i są one zasadniczo objęte jednym aktem prawnym Unii, mianowicie dyrektywą 2009/16/WE. W konkretnych okolicznościach, które dotyczą memorandum paryskiego, możliwe jest zatem ustalenie ogólnego stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w przypadku wielu takich posiedzeń.

               (9)

               Unia nie jest umawiającą się stroną memorandum paryskiego. Rada powinna zatem upoważnić państwa członkowskie do działania zgodnie ze stanowiskiem, jakie ma być zajęte w imieniu Unii, i do wyrażenia przez nie zgody na związanie decyzjami podjętymi przez PSCC.

               (10)

               Obecna metoda sporządzania „białej”, „szarej” i „czarnej” listy państw bandery okazała się mieć nieproporcjonalne i niezamierzone konsekwencje dla państw bandery posiadających niewielką flotę. Jednocześnie postęp w opracowywaniu alternatywnej metody obliczania jest powolny. Ważne jest zatem, aby szybko opracować alternatywną metodę w celu zapewnienia sprawiedliwości.

               (11)

               Dyskusje techniczne i współpraca w ramach PSCC z krajami trzecimi będącymi sygnatariuszami memorandum paryskiego mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia skuteczności i prawidłowego funkcjonowania memorandum paryskiego.

               (12)

               Niniejsza decyzja powinna obejmować lata 2016–2019,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej na corocznym posiedzeniu PSCC przewidzianym w memorandum paryskim, gdy organ ten ma przyjąć decyzje mające skutki prawne, jest zawarte w załączniku I.
   Artykuł 2
   Coroczne określenie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na corocznym posiedzeniu PSCC przewidzianym w memorandum paryskim, odbywa się zgodnie z załącznikiem II.
   Artykuł 3
   Państwa członkowskie, które związane są memorandum paryskim, postępują zgodnie ze stanowiskiem, jakie ma być zajęte w imieniu Unii, o czym mowa w art. 1, działając wspólnie w interesie Unii.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2016 r.
   Niniejsza decyzja wygasa z dniem 31 grudnia 2019 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2016 r.

            W imieniu Rady

         M.H.P. VAN DAM

            Przewodniczący

      (1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 57).

      ZAŁĄCZNIK I

         STANOWISKO UNII, JAKIE MA BYĆ ZAJĘTE W RAMACH KOMITETU KONTROLI PRZEPROWADZANEJ PRZEZ PAŃSTWO PORTU MEMORANDUM PARYSKIEGO W SPRAWIE KONTROLI PRZEPROWADZANEJ PRZEZ PAŃSTWO PORTU

         Zasady przewodnie

      W ramach posiedzenia PSCC przewidzianego w memorandum paryskim, państwa członkowskie, które związane są memorandum paryskim, działając wspólnie w interesie Unii:

                  a)

                  postępują zgodnie celami dyrektywy 2009/16/WE, w szczególności w celu poprawy bezpieczeństwa morskiego, ochrony na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom oraz poprawy warunków życia i pracy na statkach poprzez radykalne zmniejszenie liczby statków nieodpowiadających normom dzięki skrupulatnemu przestrzeganiu stosownych konwencji, międzynarodowych kodeksów i rezolucji;

                  b)

                  wspierają wdrożenie zharmonizowanego podejścia stron memorandum paryskiego do skutecznego egzekwowania międzynarodowych norm w odniesieniu do statków żeglujących na wodach, które pozostają pod ich jurysdykcją, i korzystających z ich portów;

                  c)

                  prowadzą współpracę w ramach memorandum paryskiego w celu uzyskania kompleksowego systemu inspekcji i sprawiedliwego rozłożenia ciężaru związanego z inspekcjami, w szczególności poprzez przyjęcie rocznego zobowiązania inspekcyjnego sporządzanego zgodnie z przyjętą metodą określoną w załączniku 11 do memorandum paryskiego;

                  d)

                  prowadzą prace w ramach memorandum paryskiego w celu wyznaczenia odpowiednich właściwych organów, którym jest przydzielana, na przykład poprzez rekrutację, niezbędna liczba pracowników, w szczególności wykwalifikowanych inspektorów, dla prowadzenia inspekcji statków;

                  e)

                  zapewniają zgodność środków przyjętych w ramach memorandum paryskiego z prawem międzynarodowym, a w szczególności ze stosownymi konwencjami, międzynarodowymi kodeksami i rezolucjami dotyczącymi bezpieczeństwa morskiego, ochrony na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom oraz warunków życia i pracy na statkach;

                  f)

                  wspierają opracowywanie wspólnych stanowisk z innymi organami realizującymi kontrole przeprowadzane przez państwo portu;

                  g)

                  zapewniają spójność z innymi dziedzinami polityki unijnej zwłaszcza w dziedzinach stosunków zewnętrznych, bezpieczeństwa, środowiska itp.

         Kierunki

      Państwa członkowskie, które związane są memorandum paryskim, działając wspólnie w interesie Unii, starają się wspierać następujące działania w ramach memorandum paryskiego:

                  A.

                  Przyjęcie, w celu zapewnienia sprawnego corocznego funkcjonowania unijnego systemu kontroli przeprowadzanej przez państwo portu zgodnie z dyrektywą 2009/16/WE:

                              1)

                              następujących elementów profilu ryzyka statku, stosowanych do wyboru statków do kontroli:

                                          a)

                                          „białej”, „szarej” i „czarnej” listy zgodnie ze wzorem opracowanym w memorandum paryskim i ustanowionym w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 801/2010 (1);

                                          b)

                                          rankingu uznanych organizacji zgodnie z metodą przyjętą przez Komitet Kontroli Państwa Portu na swoim 37. posiedzeniu w maju 2004 r. (pkt 4.5.2 porządku obrad);

                                          c)

                                          średniego odsetka braków i zatrzymań dla wzoru działalności przedsiębiorstwa na podstawie załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 802/2010 (2);

                              2)

                              zmian lub aktualizacji procedur i wytycznych memorandum paryskiego mających skutki prawne zgodnych z celami dyrektywy 2009/16/WE, zwłaszcza w celu poprawy bezpieczeństwa morskiego, ochrony na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom oraz poprawy warunków życia i pracy na statku.

                  B.

                  Jak najszybsze opracowanie alternatywnej metody sporządzania „białej”, „szarej” i „czarnej” listy państw bandery, tak aby listy te były sprawiedliwe, niezależnie od wielkości floty.

         (1)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 801/2010 z dnia 13 września 2010 r. w sprawie wykonania art. 10 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE w zakresie kryteriów państwa bandery (Dz.U. L 241 z 14.9.2010, s. 1).

         (2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 802/2010 z dnia 13 września 2010 r. w sprawie wykonania art. 10 ust. 3 i art. 27 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE w zakresie działalności przedsiębiorstwa (Dz.U. L 241 z 14.9.2010, s. 4).

      ZAŁĄCZNIK II

         COROCZNE OKREŚLANIE STANOWISKA, JAKIE MA BYĆ ZAJĘTE W IMIENIU UNII W RAMACH KOMITETU KONTROLI PRZEPROWADZANEJ PRZEZ PAŃSTWO PORTU MEMORANDUM PARYSKIEGO W SPRAWIE KONTROLI PRZEPROWADZANEJ PRZEZ PAŃSTWO PORTU

      Przed każdym dorocznym posiedzeniem Komitetu Kontroli Przeprowadzanej przez Państwo Portu (PSCC) memorandum paryskiego należy podjąć niezbędne kroki, aby stanowisko wyrażone w imieniu Unii uwzględniało wszystkie istotne informacje przekazane Komisji Europejskiej, jak również wszelkie dokumenty do omówienia, które wchodzą w zakres kompetencji Unii zgodnie z zasadami przewodnimi i kierunkami określonymi w załączniku I.
      W tym celu i w oparciu o te informacje, z odpowiednim wyprzedzeniem w stosunku do posiedzenia PSCC, służby Komisji przekazują Radzie lub jej organom przygotowawczym do rozpatrzenia i zatwierdzenia dokument przygotowawczy zawierający szczegóły planowanego stanowiska Unii.


title: 2009/805/WE: Decyzja Rady z dnia 19 października 2009 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej załącznik 11 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi

text:
               4.11.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 288/22

      DECYZJA RADY

   z dnia 19 października 2009 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającej załącznik 11 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi
   (2009/805/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37, 133 i 152 ust. 4 lit. b), w związku z art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską zmieniającą załącznik 11 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi.

               (2)

               Umowa, wraz z jej aktem końcowym, została podpisana w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dniu 23 grudnia 2008 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia, zgodnie z decyzją Rady 2008/979/WE z dnia 18 grudnia 2008 r. (1).

               (3)

               Należy zatwierdzić umowę,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Umowę między Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską zmieniającą załącznik 11 do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi (2), wraz z oświadczeniem dołączonym do jej aktu końcowego.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady w imieniu Wspólnoty dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 2 umowy (3).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 19 października 2009 r.

            W imieniu Rady

         E. ERLANDSSON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 352 z 31.12.2008, s. 23.

      (2)  Dz.U. L 352 z 31.12.2008, s. 24.

      (3)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.


title: Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 02/10/COL z dnia 5 stycznia 2010 r. dotycząca statusu Norwegii w sprawie zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych oraz wirusowej posocznicy krwotocznej oraz uchylająca decyzję Urzędu Nadzoru EFTA nr 308/08/COL z dnia 21 maja 2008 r.

text:
               24.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 157/16

         DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
   NR 02/10/COL
   z dnia 5 stycznia 2010 r.
   dotycząca statusu Norwegii w sprawie zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych oraz wirusowej posocznicy krwotocznej oraz uchylająca decyzję Urzędu Nadzoru EFTA nr 308/08/COL z dnia 21 maja 2008 r.
   URZĄD NADZORU EFTA,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 109 oraz protokół 1,
   UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości, w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. d) oraz protokół 1,
   UWZGLĘDNIAJĄC akt, o którym mowa pkt 4.1.5a rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG,
   dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (1),
   dostosowany protokołem 1 do Porozumienia EOG, w szczególności art. 50 tego aktu prawnego,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   W piśmie z dnia 3 maja 1994 r. Norwegia przedstawiła wystarczające uzasadnienie, aby przyznać jej terytorium status zatwierdzonej strefy, jeżeli chodzi o zakaźną martwicę układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN) i wirusową posocznicę krwotoczną (VHS), jak również krajowe przepisy gwarantujące przestrzeganie wymogów umożliwiających utrzymanie statusu zatwierdzonej strefy.
   Norwegia została uznana za zatwierdzoną strefę kontynentalną i przybrzeżną dla ryb, jeżeli chodzi o IHN i VHS na mocy decyzji Urzędu nr 71/94/COL. W następstwie zgłoszenia wykrycia VHS w okręgu Møre og Romsdal w dniu 26 listopada 2007 r. uchylono decyzję nr 71/94/COL, ostatnio zmienioną decyzją nr 244/02/COL, na mocy decyzji nr 302/08/COL, która stanowi, że części terytorium Norwegii, o których mowa w załączniku do tej decyzji, zostały uznane za zatwierdzoną strefę kontynentalną i za zatwierdzoną strefę przybrzeżną dla ryb, jeżeli chodzi o IHN i VHS.
   W dniu 11 lipca 2008 r. potwierdzono wykrycie VHS na obszarach przybrzeżnych okręgu Storfjorden w Norwegii. Właściwe władze w Norwegii poinformowały Urząd o działaniach podjętych w celu wyeliminowania choroby i zapobieżenia jej rozprzestrzeniania się.
   Urząd dokonał oceny informacji przedstawionych przez właściwe władze w Norwegii. Podjęte na obecnym etapie działania wydają się odpowiednie. Ponadto Urząd omówił tę kwestię z Komisją Europejską, a jeżeli chodzi o IHN w Norwegii, nie nastąpiły żadne zmiany.
   W opinii Urzędu Norwegię, z wyjątkiem obszarów wymienionych w załączniku, należy uznać za zatwierdzoną strefę kontynentalną i zatwierdzoną strefę przybrzeżną dla ryb, jeżeli chodzi o IHN i VHS,
   Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Weterynaryjnego EFTA wspierającego prace Urzędu Nadzoru EFTA,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Norwegię, z wyjątkiem obszarów wymienionych w załączniku, należy uznać za zatwierdzoną strefę kontynentalną i zatwierdzoną strefę przybrzeżną dla ryb, jeżeli chodzi o IHN i VHS.
   Artykuł 2
   Niniejszym uchyla się decyzję Urzędu Nadzoru EFTA nr 302/08/COL z dnia 21 maja 2008 r. dotyczącą statusu Norwegii, jeżeli chodzi o zakaźną martwicę układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN) i wirusową posocznicę krwotoczną (VHS).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 5 stycznia 2010 r.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Norwegii.
   Artykuł 5
   Jedynie wersja w języku angielskim jest autentyczna.

      Sporządzono w Brukseli dnia 5 stycznia 2010 r.

            W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

         Kurt JÄGER

            Członek Kolegium

         Xavier LEWIS

            Dyrektor

      (1)  Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14.

      ZAŁĄCZNIK
      IHN
      Norwegia, z wyjątkiem norweskiej części zlewni rzek Grense Jacobselv i Pasvik oraz rzek położnych pomiędzy nimi, jak również odpowiedni region przybrzeżny.
      VHS
      Norwegia, z wyjątkiem:

                  1.

                  Norweskiej części zlewni rzek Grense Jacobselv i Pasvik oraz rzek położnych pomiędzy nimi, jak również odpowiedni region przybrzeżny.

                  2.

                  Norwegia, z wyjątkiem przybrzeżnych obszarów okręgu Storfjorden (w gminach Ørskog, Sykkylven, Stordal, Stranda i Norddal), ograniczonych od zachodu linią przebiegającą od miejscowości Røneset w gminie Sykkylven do miejscowości Giljeneset w gminie Ørskog. Na wschód od tej linii ze strefy wyłączony jest cały fiord włącznie z linią przypływu, położone na lądzie gospodarstwa akwakultury, które wykorzystują do produkcji wodę morską, oraz placówki lądowe i nabrzeża należące do farm akwakultury i znajdujące się w obrębie fiordu. Zlewiska rzek, których ujście znajduje się na obszarach objętych zakażeniem i w górę których migrują ryby anadromiczne, oraz wszelkie obiekty hodowlane znajdujące się w zamieszkałej przez ryby anadromiczne części zlewisk są również wyłączone z zatwierdzonego obszaru strefy.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1581 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/387

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1581
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Agencji absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0080/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 912/2010 z dnia 22 września 2010 r. ustanawiające Agencję Europejskiego GNSS, uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi i zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008 (4), w szczególności jego art. 14,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0112/2016),

               1.

               stwierdza, że końcowe sprawozdanie finansowe Agencji Europejskiego GNSS jest przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Agencji Europejskiego GNSS za rok budżetowy 2014;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Agencji Europejskiego GNSS, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 353.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 11.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2014/39/UE: Decyzja Komisji z dnia 27 stycznia 2014 r. potwierdzająca udział Grecji we wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodów i separacji

text:
               28.1.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 23/41

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 27 stycznia 2014 r.
   potwierdzająca udział Grecji we wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodów i separacji
   (2014/39/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 328 ust. 1 oraz art. 331 ust. 1,
   uwzględniając decyzję Rady 2010/405/UE z dnia 12 lipca 2010 r. w sprawie upoważnienia do podjęcia wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodów i separacji (1),
   uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1259/2010 z dnia 20 grudnia 2010 r. w sprawie wprowadzenia w życie wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodu i separacji prawnej (2),
   uwzględniając powiadomienie ze strony Grecji o jej zamiarze uczestnictwa we wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodów i separacji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję o udzieleniu upoważnienia do podjęcia wzmocnionej współpracy między Belgią, Bułgarią, Niemcami, Hiszpanią, Francją, Włochami, Łotwą, Luksemburgiem, Węgrami, Maltą, Austrią, Portugalią, Rumunią i Słowenią w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodów i separacji.

               (2)

               W dniu 20 grudnia 2010 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 1259/2010 w sprawie wprowadzenia w życie wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodu i separacji prawnej.

               (3)

               W dniu 21 listopada 2012 r. Komisja przyjęła decyzję 2012/714/UE potwierdzającą udział Litwy we wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodów i separacji (3).

               (4)

               Grecja wyraziła zamiar uczestnictwa we wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodów i separacji w piśmie z dnia 14 października 2013 r., zarejestrowanym przez Komisję w dniu 15 października 2013 r.

               (5)

               Komisja stwierdza, że ani decyzja 2010/405/UE, ani rozporządzenie (UE) nr 1259/2010 nie określają żadnych szczególnych warunków uczestnictwa we wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodów i separacji oraz że uczestnictwo Grecji powinno zwiększyć korzyści tej wzmocnionej współpracy.

               (6)

               Należy zatem potwierdzić udział Grecji we wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodów i separacji.

               (7)

               Komisja powinna przyjąć wobec Grecji niezbędne środki przejściowe dotyczące stosowania rozporządzenia (UE) nr 1259/2010.

               (8)

               Rozporządzenie (UE) nr 1259/2010 powinno wejść w życie w Grecji następnego dnia po opublikowaniu niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Udział Grecji we wzmocnionej współpracy
   1.   Potwierdza się udział Grecji we wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa właściwego dla rozwodów i separacji, dla której udzielono upoważnienia decyzją 2010/405/UE.
   2.   Rozporządzenie (UE) nr 1259/2010 ma zastosowanie wobec Grecji zgodnie z niniejszą decyzją.
   Artykuł 2
   Informacje przekazywane przez Grecję
   Do dnia 29 października 2014 r. Grecja przekaże Komisji informacje na temat swoich ewentualnych przepisów krajowych dotyczących:

               a)

               wymogów formalnych mających zastosowanie do umów w sprawie wyboru prawa właściwego zgodnie z art. 7 ust. 2–4 rozporządzenia (UE) nr 1259/2010; oraz

               b)

               możliwości wyznaczania prawa właściwego zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1259/2010.

         Artykuł 3
   Przepisy przejściowe wobec Grecji
   1.   Rozporządzenie (UE) nr 1259/2010 stosuje się wobec Grecji wyłącznie w odniesieniu do postępowań sądowych wszczętych po dniu 29 lipca 2015 r. oraz do umów, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1259/2010, zawartych od tego momentu.
   Umowa w sprawie wyboru prawa właściwego zawarta przed dniem 29 lipca 2015 r. jest jednak również skuteczna wobec Grecji, o ile spełnia wymagania art. 6 i 7 rozporządzenia (UE) nr 1259/2010.
   2.   Rozporządzenie (UE) nr 1259/2010 dotyczy Grecji bez uszczerbku dla umów w sprawie wyboru prawa właściwego zawartych zgodnie z prawem uczestniczącego państwa członkowskiego, przed którego sądem wytoczono powództwo przed dniem 29 lipca 2015 r.
   Artykuł 4
   Wejście w życie i data rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 1259/2010 w Grecji
   Rozporządzenie (UE) nr 1259/2010 wchodzi w życie w Grecji następnego dnia po opublikowaniu niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Rozporządzenie (UE) nr 1259/2010 stosuje się wobec Grecji od dnia 29 lipca 2015 r.
   Artykuł 5
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2014 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 189 z 22.7.2010, s. 12.

      (2)  Dz.U. L 343 z 29.12.2010, s. 10.

      (3)  Dz.U. L 323 z 22.11.2012, s. 18.


title: Decyzja Rady 2012/330/WPZiB z dnia 25 czerwca 2012 r. zmieniająca decyzję 2011/426/WPZiB w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie

text:
               26.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 165/66

         DECYZJA RADY 2012/330/WPZiB
   z dnia 25 czerwca 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2011/426/WPZiB w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 18 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/426/WPZiB (1) w sprawie mianowania Petera SØRENSENA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Bośni i Hercegowinie. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 30 czerwca 2015 r.

               (2)

               Decyzja 2011/426/WPZiB SPUE przewidywała finansową kwotę odniesienia obejmującą okres od dnia 1 września 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. Należy ustalić nową finansową kwotę odniesienia na okres od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r.

               (3)

               W konkluzjach z dnia 10 października 2011 r. Rada do Spraw Zagranicznych potwierdziła swoje zaangażowanie w zwiększenie wsparcia dla Bośni i Hercegowiny. Należy odpowiednio wzmocnić zespół SPUE, aby miał do swojej dyspozycji personel niezbędny do zapewnienia takiego wsparcia.

               (4)

               Misja Policyjna Unii Europejskiej w Bośni i Hercegowinie (EUPM) zakończy się w dniu 30 czerwca 2012 r. SPUE powinien przejąć niektóre zadania EUPM w dziedzinie praworządności.

               (5)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu.

               (6)

               W decyzji 2011/426/WPZiB należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji Rady 2011/426/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 3 lit. e) otrzymuje brzmienie:

                           „e)

                           zapewnianie realizacji starań Unii w szeregu działań w dziedzinie praworządności, egzekwowania prawa oraz reformy sektora bezpieczeństwa, promowanie ogólnej unijnej koordynacji oraz udzielanie na miejscu wskazówek politycznych dotyczących wysiłków pod kierownictwem Unii w zakresie wspierania reformy policji, zwalczania przestępczości zorganizowanej, przestępstw o charakterze transgranicznym i korupcji oraz, w tym kontekście, zapewnianie WP i Komisji ocen i doradztwa, w razie konieczności;”;

               2)

               skreśla się art. 3 lit. f);

               3)

               w art. 5 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
               „Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. wynosi 5 250 000 EUR.”;

               4)

               art. 10 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 10
               Bezpieczeństwo
               Zgodnie z polityką Unii, dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:

                           a)

                           sporządza plan bezpieczeństwa misji oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dostosowane do potrzeb misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu na obszar misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, w tym plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

                           b)

                           zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

                           c)

                           zapewnia, aby wszyscy członkowie jego zespołu, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym personel miejscowy zatrudniony na podstawie umów, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych przez ESDZ dla obszaru prowadzenia misji;

                           d)

                           zapewnia wprowadzanie w życie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania na temat realizacji tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu.”.

         Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 188 z 19.7.2011, s. 30.


title: Decyzja Komisji z dnia 10 lutego 2016 r. w sprawie Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji, zmieniająca decyzję Komisji C(2015) 9500 z dnia 24 listopada 2015 r.

text:
               16.2.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 60/3

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 10 lutego 2016 r.
   w sprawie Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji, zmieniająca decyzję Komisji C(2015) 9500 z dnia 24 listopada 2015 r.
   (2016/C 60/03)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 210 ust. 2 oraz art. 214 ust. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W grudniu 2015 r. i styczniu 2016 r. przedstawiciele rządów państw członkowskich omówili finansowanie mechanizmu koordynacji – Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji. W dniu 3 lutego 2016 r. uzgodnili oni wspólne porozumienie państw członkowskich UE i Komisji ustanawiające ramy zarządzania i warunkowości dla Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji (zwane dalej „wspólnym porozumieniem”).

               (2)

               Komisja potwierdza, że państwa członkowskie wyrażają chęć wniesienia wkładu w wysokości 2 000 000 000 EUR z łącznej kwoty 3 000 000 000 EUR. Sukcesywne udzielanie pomocy uwarunkowane jest wykonaniem porozumienia między Unią Europejską a Republiką Turcji w sprawie zacieśnienia współpracy w zakresie udzielania wsparcia obywatelom Syrii w ramach ochrony czasowej i zarządzania migracjami, by w drodze skoordynowanych działań rozwiązać kryzys („wspólny plan działania UE–Turcja”). Decyzje dotyczące udzielania pomocy humanitarnej i działania w tym zakresie będą wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/96 (1) oraz z poszanowaniem zasad określonych w Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej (2).

               (3)

               Poszczególne wkłady finansowe państw członkowskich zostaną ujęte w budżecie Unii jako zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3). Komisja, ponosząca wyłączną odpowiedzialność za wykonanie budżetu Unii zgodnie z art. 317 TFUE, przyjmuje w imieniu Unii zaświadczenia dotyczące wkładu finansowego od państw członkowskich. Zaświadczenia te umożliwiają udostępnienie środków na zobowiązania po dokonaniu ich notyfikacji zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (4). Indywidualne zaświadczenia dotyczące wkładu finansowego zostaną opracowane na podstawie pojedynczego wzoru, umożliwiającego w stosownych przypadkach dostosowanie do konkretnych potrzeb.

               (4)

               Z uwagi na wspólne porozumienie oraz w celu zapewnienia lepszej skuteczności i koordynacji we wdrażaniu Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji, konieczne jest wprowadzenie stosownych zmian do decyzji Komisji C(2015) 9500,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W decyzji Komisji C(2015) 9500 wprowadza się następujące zmiany:

               1.

               w motywach decyzji Komisji C(2015) 9500 wprowadza się następujące zmiany:

                           —

                           motyw 9 otrzymuje brzmienie:

                                          „(9)

                                          Zasadniczym celem Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji jest koordynacja i usprawnianie działań finansowanych z budżetu Unii oraz dwustronnych wkładów państw członkowskich, tak aby poprawić skuteczność i komplementarność wsparcia udzielanego uchodźcom i społecznościom przyjmującym uchodźców w Turcji.”;

                           —

                           motyw 11 otrzymuje brzmienie:

                                          „(11)

                                          Instrumenty UE stosowane obecnie w związku z kryzysem w Syrii, takie jak Europejski Instrument Sąsiedztwa (ENI) (5), Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju (DCI) (6), Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II) (7), Instrument na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (IcSP) (8) i środki finansowe zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/96 w sprawie pomocy humanitarnej (9), mogą wesprzeć Instrument Pomocy dla Uchodźców w Turcji w limitach określonych w wieloletnich ramach finansowych 2014–2020. Wszelka pomoc humanitarna w ramach Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji powinna być zarządzana i udzielana w pełnym poszanowaniu zasad humanitarnych i w myśl Konsensusu europejskiego w sprawie pomocy humanitarnej (10).”;

                           —

                           motyw 13 otrzymuje brzmienie:

                                          „(13)

                                          Zgodnie ze wspólnym porozumieniem państw członkowskich UE i Komisji ustanawiającym ramy zarządzania i warunkowości dla Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji (zwanym dalej »wspólnym porozumieniem«), uzgodnionym w dniu 3 lutego 2016 r., Komisja przyjmuje do wiadomości wyrażoną przez państwa członkowskie chęć wniesienia wkładu w wysokości 2 000 000 000 EUR z łącznej kwoty 3 000 000 000 EUR. Sukcesywne udzielanie pomocy uwarunkowane jest wdrażaniem przez Turcję jej zobowiązań w ramach wspólnego planu działania UE–Turcja. Decyzje dotyczące udzielania pomocy humanitarnej i działania w tym zakresie będą wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/96 (11) oraz z poszanowaniem zasad określonych w Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej (12).”;

                           —

                           skreśla się motyw 14;

                           —

                           motyw 15 staje się motywem 14 i otrzymuje brzmienie:

                                          „(14)

                                          Zgodnie ze wspólnym porozumieniem wkłady finansowe państw członkowskich zostaną ujęte w budżecie Unii jako zewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel zgodnie z art. 21 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (13). Komisja, ponosząca wyłączną odpowiedzialność za wykonanie budżetu Unii zgodnie z art. 317 TFUE, przyjmuje w imieniu Unii indywidualne zaświadczenia dotyczące wkładu finansowego od każdego państwa członkowskiego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (14). Indywidualne zaświadczenia dotyczące wkładu finansowego zostaną opracowane na podstawie pojedynczego wzoru, umożliwiającego w stosownych przypadkach dostosowanie do konkretnych potrzeb. Każde państwo członkowskie prześle Komisji do potwierdzenia podpisane zaświadczenie dotyczące wkładu finansowego wraz z harmonogramem.”.

               2.

               W artykułach decyzji Komisji C(2015) 9500 wprowadza się następujące zmiany:

                           —

                           tytuł art. 1 otrzymuje brzmienie:

                              „Ustanowienie Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji”;

                           —

                           art. 1 otrzymuje brzmienie:

                              „Niniejsza decyzja ustanawia mechanizm koordynacji – Instrument Pomocy dla Uchodźców w Turcji (»instrument«), którego celem jest pomoc Turcji w sprostaniu pilnym potrzebom humanitarnym i rozwojowym uchodźców i społeczności przyjmujących, a także pomoc organom krajowym i lokalnym w zarządzaniu napływem uchodźców i w radzeniu sobie z jego konsekwencjami.”;

                           —

                           w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

                              „Instrument koordynuje działania Unii i państw członkowskich poprzez ustalanie priorytetów oraz wskazywanie instrumentów, które mają zostać wykorzystane dla skutecznej realizacji działań zgodnie z mechanizmem określonym w art. 5 niniejszej decyzji.”;

                           —

                           art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                           „Instrument będzie służył koordynacji udzielania m.in. pomocy humanitarnej i rozwojowej uchodźcom i społecznościom przyjmującym, organom krajowym i lokalnym w zarządzaniu napływem uchodźców i w radzeniu sobie z jego konsekwencjami.
                           Rodzaje działań koordynowanych za pomocą instrumentu mogą obejmować m.in.:

                                       (a)

                                       udzielanie uchodźcom pomocy humanitarnej;

                                       (b)

                                       wspieranie działań przyczyniających się do integracji na rynku pracy, dostępu do edukacji i włączenia społecznego uchodźców i społeczności przyjmujących, m.in. przez zapewnienie odpowiedniej infrastruktury;

                                       (c)

                                       wspieranie organów krajowych i lokalnych w radzeniu sobie z konsekwencjami pobytu uchodźców w Turcji, m.in. przez zarządzanie przepływami migracyjnymi i zapewnianie odpowiedniej infrastruktury.”;

                           —

                           art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                              „Kwota 1 000 000 000 EUR z całkowitej kwoty jest finansowana z budżetu UE z zastrzeżeniem dalszych indywidualnych decyzji w sprawie finansowania zgodnie z art. 84 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz w poszanowaniu jego przepisów finansowych i wymogów odnośnego aktu podstawowego.”;

                           —

                           art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

                              „Na podstawie swoich zobowiązań do wniesienia wkładów finansowych państwa członkowskie przeznaczają kwotę 2 000 000 000 EUR zgodnie z podziałem wkładów opartym na dochodzie narodowym brutto (DNB) i wykorzystującym dane budżetu na 2015 r.”;

                           —

                           art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

                              „1.   Komitet sterujący instrumentem:

                                          (i)

                                          przedstawia wytyczne strategiczne w sprawie koordynowania pomocą, która ma być udzielana. Wytyczne te polegają na wyznaczaniu ogólnych priorytetów, wspieranych rodzajów działań, instrumentów wykorzystywanych dla skutecznej realizacji i koordynacji działań, a także w stosownych przypadkach warunków dotyczących wdrażania przez Turcję jej zobowiązań w ramach wspólnego planu działania UE–Turcja w zakresie udzielania pomocy;

                                          (ii)

                                          stałe monitoruje i ocenia wdrażanie działań koordynowanych w ramach instrumentu, w tym przestrzeganie wymogów związanych z warunkami, uwzględniając ocenę przeprowadzoną przez podmioty ustanowione w celu monitorowania postępów w realizacji zobowiązań określonych we wspólnym planie działania UE–Turcja;

                                          (iii)

                                          analizuje prognozy wypłat związanych z realizacją działań przedstawionych przez Komisję i, w stosownych przypadkach, może zaproponować Komisji odroczenie całości lub części wezwania dotyczącego kolejnej należnej raty lub większej ich liczby;

                                          (iv)

                                          monitoruje wkłady państw członkowskich, zgodnie z harmonogramem przewidzianym w zaświadczeniu dotyczącym wkładu każdego państwa członkowskiego, przypominając o uzgodnionej kwocie 2 000 000 000 EUR.

                                    W skład komitetu sterującego wchodzi dwóch przedstawicieli Komisji i jeden przedstawiciel z każdego państwa członkowskiego.
                              W miarę możliwości komitet sterujący zapewnia strategiczne wskazówki w drodze konsensusu. Jeżeli ma miejsce głosowanie, jego wynik rozstrzygany jest zwykłą większością głosów członków.
                              Turcja jest członkiem komitetu sterującego w charakterze doradczym w odniesieniu do działań ujętych w ust. 1 ppkt (i) i (ii), tak by zapewnić pełną koordynację działań w terenie, z wyjątkiem przypadków, w których komitet sterujący rozpatruje strategiczne wytyczne dotyczące warunków związanych z wypełnianiem przez Turcję jej zobowiązań w ramach planu działania UE–Turcja w zakresie udzielania pomocy lub monitoruje i ocenia przestrzeganie tych warunków.
                              Należy dopilnować, by przedstawiciele państw członkowskich i Komisji zasiadający w komitecie nie znaleźli się w sytuacji stanowiącej konflikt interesów zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012.”;

                           —

                           art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                              „Komisja przewodniczy komitetowi sterującemu i odgrywa wiodącą rolę w koordynowaniu jego prac.
                              Komisja ma prawo zawetować strategiczne wytyczne komitetu sterującego wyłącznie w celu zapewnienia zgodności z prawem wszelkich późniejszych decyzji, w tym zgodności z jej odpowiedzialnością za wykonanie budżetu Unii. Jeżeli Komisja zamierza skorzystać z tego prawa, powinna na żądanie uzasadnić, dlaczego rozpatrywany projekt decyzji byłby niezgodny z powyższymi wymogami.”;

                           —

                           art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

                              „Na wniosek Komisji komitet sterujący sporządza i przyjmuje swój regulamin wewnętrzny w terminie trzech miesięcy od daty przyjęcia niniejszej decyzji.”;

                           —

                           w art. 6 skreśla się nagłówki „Budżet UE” oraz „Wkłady państw członkowskich”;

                           —

                           art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

                              „Działania i środki, które mają być koordynowane w ramach instrumentu, wdraża się zgodnie z przepisami finansowymi mającymi zastosowanie do budżetu Unii oraz wymogami odnośnych aktów podstawowych.”;

                           —

                           w art. 6 ust. 4 dodaje się tekst w brzmieniu:

                              „Przy zarządzaniu kwotami koordynowanymi w ramach instrumentu należy w pełni uwzględnić wytyczne strategiczne wydane przez komitet sterujący, o którym mowa w art. 5, w szczególności w odniesieniu do warunków udzielania pomocy.”;

                           —

                           art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

                              „Instrument ustanawia się od dnia 1 stycznia 2016 r. w odniesieniu do wkładów finansowych w ramach roku budżetowego 2016 i 2017. Będzie on zarządzany w oparciu o wkłady państw członkowskich i ich harmonogram, które będą przekazywane Komisji i przez nią potwierdzane.”.

               3.

               Uchyla się załącznik.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 lutego 2016 r.

            W imieniu Komisji

         Johannes HAHN

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 1.

      (2)  Wspólne oświadczenie Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie, Parlamencie Europejskim i Komisji Europejskiej „Konsensus europejski w sprawie pomocy humanitarnej” (Dz.U. C 25 z 30.1.2008, s. 1).

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1.

      (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 232/2014 ustanawiające Europejski Instrument Sąsiedztwa (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 27).

      (6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 ustanawiające Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 44).

      (7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 231/2014 ustanawiające Instrument Finansowania Pomocy Przedakcesyjnej (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 11).

      (8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 230/2014 ustanawiające Instrument na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 1).

      (9)  Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 1.

      (10)  Wspólne oświadczenie Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie, Parlamencie Europejskim i Komisji Europejskiej „Konsensus europejski w sprawie pomocy humanitarnej” (Dz.U. C 25 z 30.1.2008, s. 1).

      (11)  Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 1.

      (12)  Dz.U. C 25 z 30.1.2008, s. 1.

      (13)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (14)  Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1.


title: Decyzja Rady z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie odtajnienia sieci konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne)

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0330

Dziennik Urzędowy L 116 , 13/05/2003 P. 0022 - 0023

		Decyzja Radyz dnia 19 grudnia 2002 r.w sprawie odtajnienia sieci konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne)(2003/330/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dokument SCH/II-Vision (99) 5 ustanawia między innymi zasady, na mocy których należy stosować skomputeryzowaną procedurę konsultacji, w celu wydawania wiz przez władze centralne określoną w art. 17 ust. 2 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiką Federalną Niemiec oraz Republiką Francuską w sprawie stopniowego uzupełniania kontroli na ich wspólnych granicach, podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r.(2) Decyzja Rady 2000/645/WE z dnia 17 października 2000 r. zawierająca sprostowanie dorobku Schengen zawartego w dokumencie Komitetu Wykonawczego Schengen SCH/Com-ex (94) 15 rev. [1] potwierdziła, że dokument SCH/II-Vision (99) 5 stanowi część dorobku Schengen, a art. 2 tej decyzji sklasyfikował dokument jako poufny.(3) Dokument SCH/II-Vision (99) 5 został następnie zmieniony decyzjami Rady z dnia 24 kwietnia 2001 r. oraz z dnia 19 grudnia 2002 r., zgodnie z przepisami art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 789/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r., zastrzegając dla Rady uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do niektórych szczegółowych przepisów i procedur praktycznych rozpatrywania wniosków wizowych [2].(4) Dokument SCH/II-Vision (99) 5, następnie zmieniony [zwany dalej "sieć konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne)"], powinien być w chwili obecnej częściowo ujawniony; pozostałe części sieci konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne) powinny zostać sklasyfikowane jako "Ograniczone UE".(5) Właściwe jest uchylenie art. 2 decyzji 2000/645/WE, tak aby przyszłe decyzje w sprawie klasyfikacji sieci konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne) mogły być przyjęte zgodnie z ogólnymi zasadami klasyfikacji dokumentów określonymi w decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa [3],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Sieć konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne) zostaje sklasyfikowana, z wyjątkiem jej części I pkt 2 i 3 oraz jej załączników 3, 6, 7 i 9.Artykuł 2Część I pkt 2 i 3 oraz załączniki 3, 6, 7 i 9 do sieci konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne) zostają sklasyfikowane jako "Restreint UE".Artykuł 31. Artykuł 2 decyzji 2000/645/WE uchyla się.2. Dalsze decyzje w sprawie klasyfikacji sieci konsultacji Schengen (specyfikacje techniczne) są podejmowane zgodnie z przepisami decyzji 2001/264/WE.Artykuł 4Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 2002 r.W imieniu RadyL. EspersenPrzewodniczący[1] Dz.U. L 272 z 25.10.2000, str. 24.[2] Dz.U. L 116 z 26.4.2001, str. 2.[3] Dz.U. L 101 z 11.4.2001, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2012/681/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2011/009 NL/Gelderland Construction 41 z Niderlandów)

text:
               7.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 307/75

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
   z dnia 25 października 2012 r.
   w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2011/009 NL/Gelderland Construction 41 z Niderlandów)
   (2012/681/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (1), w szczególności jego pkt 28,
   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2), w szczególności jego art. 12 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej ponowną integrację na rynku pracy.

               (2)

               Zakres EFG został rozszerzony o wnioski przedłożone od dnia 1 maja 2009 r. do dnia 30 grudnia 2011 r. i obejmuje również pomoc dla pracowników, których zwolnienie było bezpośrednim skutkiem światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.

               (3)

               Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pozwala uruchomić środki z EFG w ramach rocznego pułapu 500 mln EUR.

               (4)

               W dniu 15 grudnia 2011 r. Niderlandy przedłożyły wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w 54 przedsiębiorstwach prowadzących działalność w dziale 41 według klasyfikacji NACE Rev. 2 („Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków”) w regionie według klasyfikacji NUTS II Geldria (NL22) i uzupełniły go dodatkowymi informacjami do dnia 11 czerwca 2012 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego. Komisja wnosi zatem o uruchomienie kwoty 2 898 594 EUR.

               (5)

               Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Niderlandy,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, aby udostępnić kwotę 2 898 594 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 25 października 2012 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.