title: Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1723 z dnia 26 października 2018 r. w sprawie projektu transgranicznego Rail Baltica w ramach korytarza sieci bazowej Morze Północne–Morze Bałtyckie (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 6969)

text:
                  15.11.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 287/32

         DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2018/1723
         z dnia 26 października 2018 r.
         w sprawie projektu transgranicznego Rail Baltica w ramach korytarza sieci bazowej Morze Północne–Morze Bałtyckie

               (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 6969)

         (Jedynie teksty w języku estońskim, fińskim, litewskim, łotewskim, polskim i szwedzkim są autentyczne)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1315/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej i uchylające decyzję nr 661/2010/UE (1), w szczególności jego art. 47 ust. 2,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Jak stwierdzono w trzecim planie prac dotyczącym korytarza sieci bazowej Morze Północne–Morze Bałtyckie (2), oczekuje się, że projekt transgraniczny Rail Baltica odegra kluczową rolę w zapewnieniu funkcjonowania korytarza posiadającego interoperacyjne i efektywne połączenie państw bałtyckich z Polską oraz z Finlandią, a także połączenia multimodalne między transportem morskim, kolejowym i drogowym.

                     (2)

                     Rail Baltica jest realizowana jako linia szybkiej kolei konwencjonalnej na potrzeby mieszanych usług pasażersko-towarowych. Oczekuje się, że w wyniku ukończenia projektu Rail Baltica znacznie wzrosną przepływy przewozów towarowych i pasażerskich.

                     (3)

                     Rail Baltica jest bardzo złożonym projektem transgranicznym, obejmującym pięć państw członkowskich, co sprawia, że odpowiednia koordynacja stanowi istotne wyzwanie. W celu wsparcia skoordynowanej i terminowej realizacji należy przyjąć przepisy określające opis niezbędnych działań i harmonogram ich wdrożenia. Pomogłoby to osiągnąć transgraniczne cele planu prac dla korytarza Morze Północne–Morze Bałtyckie. Zgodnie z tym planem prac faza operacyjna projektu transgranicznego Rail Baltica ma rozpocząć się w najwcześniejszym możliwym terminie, a w każdym razie najpóźniej do 2030 r.

                     (4)

                     Nie naruszając przepisów art. 1 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013, szacuje się, że pozostały budżet potrzebny do pełnego wdrożenia projektu transgranicznego Rail Baltica ma wynieść co najmniej 5,6 mld EUR. Dotychczasowe lub planowane przedsięwzięcia są warte blisko 1,9 mld EUR i wiążą się z finansowaniem unijnym (do 85 % kosztów kwalifikowalnych). Ważne jest, aby określić działania konieczne do ukończenia projektu Rail Baltica, tak aby można było zaplanować i w pełni zoptymalizować związaną z tym dostępność finansowania unijnego, krajowego i regionalnego, a także inne istotne rodzaje wsparcia.

                     (5)

                     Transgraniczny wymiar projektu wymaga ustanowienia specjalnych struktur zarządzania. Koordynator europejski ds. korytarza sieci bazowej Morze Północne–Morze Bałtyckie oraz przedstawiciel Komisji powinni uczestniczyć w tych strukturach w charakterze obserwatorów.

                     (6)

                     Estonia, Łotwa i Litwa podpisały i ratyfikowały umowę międzyrządową, w której zgodziły się na pełne zaangażowanie w realizację projektu Rail Baltica. Na potrzeby realizacji projektu powołano i wyznaczono spółkę RB Rail AS oraz krajowe organy wdrażające. Grupa zadaniowa ds. Rail Baltica zapewnia kierowanie i koordynację działań między ministerstwami z Estonii, Łotwy, Litwy, Polski i Finlandii.

                     (7)

                     Aby monitorować postępy we wdrażaniu, państwa członkowskie powinny przekazywać Komisji regularne sprawozdania w tej kwestii, dotyczące odcinków znajdujących się na ich terytoriach, a także powiadamiać o wszelkich odnotowanych opóźnieniach.

                     (8)

                     Środki przewidziane w niniejszej decyzji zostały zatwierdzone przez Estonię, Łotwę, Litwę, Polskę i Finlandię.

                     (9)

                     Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu, o którym mowa w art. 52 rozporządzenia (UE) nr 1315/2013,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Przedmiot
            Niniejsza decyzja określa opis działań i harmonogram realizacji projektu transgranicznego Rail Baltica (Tallinn–Parnawa–Ryga–Poniewież–Kowno–Warszawa, wraz z połączeniem z Wilnem), a także ustanawia przepisy dotyczące zarządzania.

            Artykuł 2
            Działania i harmonogram
            Estonia, Łotwa, Litwa i Polska zapewniają terminową realizację następujących działań:

                        a)

                        do dnia 31 grudnia 2018 r.:

                                    1)

                                    ukończenie skonsolidowanego wstępnego projektu technicznego w Estonii, na Łotwie i na Litwie;

                                    2)

                                    ukończenie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko w Estonii, na Łotwie i na Litwie (z wyjątkiem odcinków od Kowna do Wilna oraz od Kowna do litewsko-polskiej granicy państwowej);

                                    3)

                                    ukończenie studium dotyczącego zarządzania infrastrukturą w Estonii, na Łotwie i na Litwie oraz przedłożenie go władzom krajowym Estonii, Łotwy i Litwy;

                        b)

                        do dnia 30 czerwca 2019 r.: sfinalizowanie przez Estonię, Łotwę i Litwę decyzji w sprawie zarządzania zbudowaną infrastrukturą;

                        c)

                        do dnia 31 grudnia 2020 r.:

                                    1)

                                    ukończenie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko na Litwie dla odcinka od Kowna do litewsko-polskiej granicy państwowej;

                                    2)

                                    ukończenie prac w zakresie planowania przestrzennego (terytorialnego) i zatwierdzenie szczegółowego przebiegu trasy w Estonii, na Łotwie i na Litwie (z wyjątkiem odcinka od Kowna do Wilna);

                                    3)

                                    rozpoczęcie budowy w Estonii, na Łotwie i na Litwie;

                                    4)

                                    ukończenie projektu technicznego linii kolejowej w Estonii, na Łotwie (odcinek centralny wokół Rygi) i na Litwie (z wyjątkiem odcinków od Kowna do Wilna oraz od Kowna do litewsko-polskiej granicy państwowej);

                                    5)

                                    ukończenie w Polsce szczegółowych badań i procedur środowiskowych, określających parametry techniczne i ramy czasowe realizacji odcinka od Ełku do litewsko-polskiej granicy państwowej;

                        d)

                        do dnia 31 grudnia 2021 r.:

                                    1)

                                    zakończenie zakupów gruntów w Estonii, na Łotwie i na Litwie (z wyjątkiem odcinków od Kowna do Wilna oraz od Kowna do litewsko-polskiej granicy państwowej);

                                    2)

                                    ukończenie prac w zakresie planowania przestrzennego (terytorialnego) i strategicznej oceny oddziaływania na środowisko oraz zatwierdzenie szczegółowego przebiegu trasy na Litwie od Kowna do Wilna;

                                    3)

                                    ukończenie projektu technicznego na Łotwie (odcinek północny i odcinek południowy);

                        e)

                        do dnia 31 grudnia 2023 r.:

                                    1)

                                    zakończenie zakupów gruntów na Litwie dla odcinków od Kowna do Wilna oraz od Kowna do litewsko-polskiej granicy państwowej;

                                    2)

                                    ukończenie projektu technicznego linii kolejowej na Litwie dla odcinków od Kowna do litewsko-polskiej granicy państwowej oraz od Kowna do Wilna;

                        f)

                        do dnia 31 grudnia 2025 r.:

                                    1)

                                    ukończenie w Estonii, na Łotwie, na Litwie i w Polsce infrastruktury kolejowej jako dwutorowej linii kolejowej dla ruchu mieszanego, odpowiedniej co najmniej dla pociągów towarowych o długości 740 m i zelektryfikowanej, o szerokości toru UIC;

                                    2)

                                    wdrożenie w Estonii, na Łotwie, na Litwie i w Polsce europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (ERTMS) w celu osiągnięcia pełnej interoperacyjności, zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/6 (3);

                                    3)

                                    zapewnienie przepustowości na potrzeby przeładunku w istniejących i nowych terminalach kolejowo-drogowych, które muszą zostać połączone za pomocą zelektryfikowanej dwutorowej linii szybkiej kolei konwencjonalnej o standardowej europejskiej szerokości toru (1 435 mm).

            Artykuł 3
            Ład administracyjno-regulacyjny

               1.   Postępy w realizacji działań, o których mowa w art. 2, omawiane są co najmniej dwa razy w roku przez przedstawicieli Estonii, Łotwy, Litwy, Polski i Finlandii na szczeblu międzyrządowym (ministerialnym) grupy zadaniowej ds. Rail Baltica, z udziałem koordynatora europejskiego ds. korytarza sieci bazowej Morze Północne–Morze Bałtyckie oraz przedstawicieli Komisji.

               2.   Koordynator europejski ds. korytarza sieci bazowej Morze Północne–Morze Bałtyckie i przedstawiciele Komisji oraz wyznaczeni przedstawiciele Polski i Finlandii są zapraszani do udziału w charakterze obserwatorów w posiedzeniach rady nadzorczej spółki RB Rail AS.

            Artykuł 4
            Sprawozdawczość
            Co najmniej raz w roku Estonia, Łotwa, Litwa i Polska informują Komisję i koordynatora europejskiego ds. korytarza sieci bazowej Morze Północne–Morze Bałtyckie o postępach w realizacji działań, o których mowa w art. 2, oraz powiadamiają o wszelkich odnotowanych opóźnieniach, określając przyczyny tych opóźnień i wskazując podjęte środki naprawcze. W tym celu państwa członkowskie mogą, w stosownych przypadkach, wykorzystywać treść rocznych raportów o stanie działania, które mają być składane zgodnie z umowami o udzielenie dotacji w ramach instrumentu „Łącząc Europę”.

            Artykuł 5
            Przegląd
            Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2023 r., po konsultacji z Estonią, Łotwą, Litwą, Polską i Finlandią oraz z pomocą koordynatora europejskiego ds. korytarza sieci bazowej Morze Północne–Morze Bałtyckie, Komisja dokonuje przeglądu działań i harmonogramu, o których mowa w art. 2.

            Artykuł 6
            Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Estonii, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Rzeczpospolitej Polskiej i Republiki Finlandii.

            Sporządzono w Brukseli dnia 26 października 2018 r.

                  W imieniu Komisji

               Violeta BULC

                  Członek Komisji

            (1)  Dz.U. L 348 z 20.12.2013, s. 1.

            (2)  Zob. plan prac dostępny pod adresem: https://ec.europa.eu/transport/themes/infrastructure/north-sea-baltic_en

            (3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/6 z dnia 5 stycznia 2017 r. w sprawie europejskiego planu wdrożenia europejskiego systemu zarządzania ruchem kolejowym (Dz.U. L 3 z 6.1.2017, s. 6).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1940 z dnia 10 grudnia 2018 r. zmieniająca decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga

text:
                  11.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 314/47

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/1940
         z dnia 10 grudnia 2018 r.
         zmieniająca decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 20 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/788/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (zwanej dalej „DRK”).

                     (2)

                     W dniu 12 grudnia 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/2231 (2) w odpowiedzi na utrudnianie procesu wyborczego i łamanie praw człowieka w DRK. Decyzja ta zmieniła decyzję 2010/788/WPZiB między innymi przez wprowadzenie autonomicznych środków ograniczających na mocy jej art. 3 ust. 2.

                     (3)

                     W oparciu o przegląd środków, o których mowa w art. 3 ust. 2 decyzji 2010/788/WPZiB, należy przedłużyć obowiązywanie środków ograniczających do dnia 12 grudnia 2019 r.

                     (4)

                     W konkluzjach z grudnia 2017 r. Rada wezwała wszystkie podmioty kongijskie, a przede wszystkim władze i instytucje tego państwa do odegrania konstruktywnej roli w procesie wyborczym. Mając na uwadze zbliżające się wybory, Rada podkreśla, jak ważne jest, aby były one wiarygodne i pluralistyczne, zgodnie z aspiracjami narodu kongijskiego do wybrania swoich przedstawicieli. Rada dokona dalszego przeglądu środków ograniczających w świetle wyborów w DRK i jest gotowa odpowiednio je dostosować.

                     (5)

                     Uzasadnienia dotyczące ośmiu osób wymienionych w załączniku II powinny zostać zmienione. Ponadto informacje dotyczące wszystkich osób wymienionych w tym załączniku powinny zostać uaktualnione.

                     (6)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2010/788/WPZiB,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Art. 9 ust. 2 decyzji 2010/788/WPZiB otrzymuje brzmienie:

                  „2.   Środki, o których mowa w art. 3 ust. 2, stosuje się do dnia 12 grudnia 2019 r. W stosownych przypadkach ich obowiązywanie jest przedłużane lub są one zmieniane, jeżeli Rada uzna, że ich cele nie zostały osiągnięte.”.

            Artykuł 2
            Wykaz w załączniku II do decyzji 2010/788/WPZiB zastępuje się wykazem określonym w załączniku do niniejszej decyzji.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady 2010/788/WPZiB z dnia 20 grudnia 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga i uchylenia wspólnego stanowiska 2008/369/WPZiB (Dz.U. L 336 z 21.12.2010, s. 30).

            (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/2231 z dnia 12 grudnia 2016 r. zmieniająca decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga (Dz.U. L 336 I z 12.12.2016, s. 7).

            ZAŁĄCZNIK

                     „ZAŁĄCZNIK II

                        WYKAZ OSÓB I PODMIOTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3 UST. 2

                     A.   Osoby

                                 Imię i nazwisko

                                 Dane identyfikacyjne

                                 Powody umieszczenia w wykazie

                                 Data umieszczenia w wykazie

                                 1.

                                 Ilunga Kampete

                                 alias Gaston Hughes Ilunga Kampete; alias Hugues Raston Ilunga Kampete.
                                 Data urodzenia: 24.11.1964.
                                 Miejsce urodzenia: Lubumbashi (DRK).
                                 Wojskowy dokument tożsamości nr: 1-64-86-22311-29.
                                 Obywatelstwo: DRK.
                                 Adres: 69, avenue Nyangwile, Kinsuka Mimosas, Kinshasa/Ngaliema, RDC.

                                 Jako dowódca Gwardii Republikańskiej (GR) Ilunga Kampete był odpowiedzialny za rozmieszczone w terenie oddziały GR, które użyły siły w sposób nieproporcjonalny oraz dopuściły się brutalnych represji we wrześniu 2016 r. w Kinszasie. Z racji pełnionej funkcji Ilunga Kampete brał zatem udział w planowaniu czynów stanowiących poważne przypadki łamania praw człowieka w DRK, w kierowaniu takimi czynami lub ich popełnianiu.

                                 12.12.2016

                                 2.

                                 Gabriel Amisi Kumba

                                 alias Gabriel Amisi Nkumba; »Tango Fort«; »Tango Four«.
                                 Data urodzenia: 28.5.1964.
                                 Miejsce urodzenia: Malela (DRK).
                                 Wojskowy dokument tożsamości nr:
                                 1-64-87-77512-30. Obywatelstwo: DRK.
                                 Adres: 22, avenue Mbenseke, Ma Campagne, Kinshasa/Ngaliema, RDC.

                                 Były dowódca 1. strefy obrony kongijskiej armii (FARDC), która użyła siły w sposób nieproporcjonalny oraz dopuściła się brutalnych represji we wrześniu 2016 r. w Kinszasie. Z racji pełnionej funkcji Gabriel Amisi Kumba brał zatem udział w planowaniu czynów stanowiących poważne przypadki łamania praw człowieka w DRK, w kierowaniu takimi czynami lub ich popełnianiu.
                                 W lipcu 2018 r. Gabriel Amisi Kumba został mianowany zastępcą szefa sztabu Sił Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga (FARDC), odpowiedzialnym za operacje i wywiad.

                                 12.12.2016

                                 3.

                                 Ferdinand Ilunga Luyoyo

                                 Data urodzenia: 8.3.1973.
                                 Miejsce urodzenia: Lubumbashi (DRK).
                                 Nr paszportu: OB0260335
                                 (ważny od 15 kwietnia 2011 r. do 14 kwietnia 2016 r.).
                                 Obywatelstwo: DRK.
                                 Adres: 2, avenue des Orangers, Kinshasa/Gombe, RDC.

                                 Jako dowódca organu zajmującego się tłumieniem zamieszek Légion Nationale d'Intervention Narodowej Policji Konga (PNC) Ferdinand Ilunga Luyoyo był odpowiedzialny za użycie siły w sposób nieproporcjonalny oraz dopuszczenie się brutalnych represji we wrześniu 2016 r. w Kinszasie. Z racji pełnionej funkcji Ferdinand Ilunga Luyoyo brał zatem udział w planowaniu czynów stanowiących poważne przypadki łamania praw człowieka w DRK, w kierowaniu takimi czynami lub ich popełnianiu.
                                 W lipcu 2017 r. Ferdinand Ilunga Luyoyo został mianowany dowódcą zespołu PNC odpowiedzialnego za ochronę instytucji i urzędników wysokiego szczebla.

                                 12.12.2016

                                 4.

                                 Celestin Kanyama

                                 alias Kanyama Tshisiku Celestin; Kanyama Celestin Cishiku Antoine; Kanyama Cishiku Bilolo Célestin;
                                 Esprit de mort.
                                 Data urodzenia: 4.10.1960.
                                 Miejsce urodzenia: Kananga (DRK).
                                 Obywatelstwo: DRK.
                                 Nr paszportu: OB0637580
                                 (ważny od 20 maja 2014 r. do 19 maja 2019 r.).
                                 Otrzymał wizę Schengen nr 011518403 wydaną 2 lipca 2016 r.
                                 Adres: 56, avenue Usika, Kinshasa/Gombe, RDC.

                                 Jako komisarz Narodowej Policji Konga (PNC) Celestin Kanyama był odpowiedzialny za użycie siły w sposób nieproporcjonalny oraz dopuszczenie się brutalnych represji we wrześniu 2016 r. w Kinszasie. Z racji pełnionej funkcji Celestin Kanyama brał zatem udział w planowaniu czynów stanowiących poważne przypadki łamania praw człowieka w DRK, w kierowaniu takimi czynami lub ich popełnianiu.
                                 W lipcu 2017 r. Celestin Kanyama został mianowany dyrektorem generalnym szkół policji państwowej.

                                 12.12.2016

                                 5.

                                 John Numbi

                                 alias John Numbi Banza Tambo; John Numbi Banza Ntambo; Tambo Numbi.
                                 Data urodzenia: 16.8.1962.
                                 Miejsce urodzenia: Jadotville-Likasi-Kolwezi (DRK).
                                 Obywatelstwo: DRK.
                                 Adres: 5, avenue Oranger, Kinshasa/Gombe, RDC.

                                 Były inspektor generalny Narodowej Policji Konga (PNC), John Numbi, był szczególnie zaangażowany w kampanię brutalnego zastraszania podczas wyborów gubernatorów w czerech prowincjach DRK (tworzących wcześniej prowincję Katanga) w marcu 2016 r. i jako taki jest odpowiedzialny za utrudnianie opartych na konsensusie i pokojowych rozwiązań zmierzających do przeprowadzenia w DRK wyborów. W lipcu 2018 r. John Numbi został mianowany inspektorem generalnym Sił Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga (FARDC).

                                 12.12.2016

                                 6.

                                 Roger Kibelisa

                                 alias Roger Kibelisa Ngambaswi.
                                 Data urodzenia: 9.9.1959.
                                 Miejsce urodzenia: Fayala (DRK).
                                 Obywatelstwo: DRK.
                                 Adres: 24, avenue Photopao, Kinshasa/Mont Ngafula, RDC.

                                 Jako dyrektor ds. wewnętrznych Narodowych Służb Wywiadowczych (ANR) Roger Kibelisa jest zaangażowany w kampanię zastraszania członków opozycji prowadzoną przez funkcjonariuszy ANR, w tym bezprawne zatrzymania i aresztowania. Roger Kibelisa podważał zatem praworządność oraz utrudniał oparte na konsensusie i pokojowe rozwiązania zmierzające do przeprowadzenia w DRK wyborów.

                                 12.12.2016

                                 7.

                                 Delphin Kaimbi

                                 alias Delphin Kahimbi Kasagwe; Delphin Kayimbi Demba Kasangwe; Delphin Kahimbi Kasangwe; Delphin Kahimbi Demba Kasangwe; Delphin Kasagwe Kahimbi.
                                 Data urodzenia: 15.1.1969 (lub: 15.7.1969).
                                 Miejsce urodzenia: Kiniezire/Goma (DRK).
                                 Obywatelstwo: DRK.
                                 Nr paszportu dyplomatycznego: DB0006669 (ważny od 13 listopada 2013 r. do 12 listopada 2018 r.).
                                 Adres: 1, 14eme rue, Quartier Industriel, Linete, Kinshasa, RDC.

                                 Były szef organu wywiadu wojskowego (byłego DEMIAP), stanowiącego część Narodowego Centrum Operacji, struktury dowodzenia i kontrolowania odpowiedzialnej za bezprawne aresztowania i brutalne represje w Kinszasie we wrześniu 2016 r. oraz odpowiedzialnej za siły, które brały udział w zastraszaniu oraz bezprawnych aresztowaniach, utrudniając oparte na konsensusie i pokojowe rozwiązania zmierzające do przeprowadzenia w DRK wyborów. W lipcu 2018 r. Delphin Kaimbi został mianowany zastępcą szefa sztabu w Sztabie Generalnym FARDC, odpowiedzialnym za wywiad.

                                 12.12.2016

                                 8.

                                 Evariste Boshab, były wicepremier i minister spraw wewnętrznych i bezpieczeństwa

                                 alias Evariste Boshab Mabub Ma Bileng
                                 Data urodzenia: 12.1.1956.
                                 Miejsce urodzenia: Tete Kalamba (DRK).
                                 Obywatelstwo: DRK.
                                 Paszport dyplomatyczny nr: DP0000003 (ważny: 21 grudnia 2015 r. – traci ważność: 20 grudnia 2020 r.).
                                 Wiza Schengen utraciła ważność 5.1.2017.
                                 Adres: 3, avenue du Rail, Kinshasa/Gombe, RDC.

                                 Z racji pełnionej funkcji wicepremiera i ministra spraw wewnętrznych i bezpieczeństwa od grudnia 2014 r. do grudnia 2016 r., Evariste Boshab był oficjalnie odpowiedzialny za służby policji i bezpieczeństwa oraz koordynowanie działalności gubernatorów prowincji. Z racji pełnionej funkcji odpowiadał za aresztowania działaczy i członków opozycji, jak również za nieproporcjonalne użycie siły, w tym między wrześniem 2016 r. a grudniem 2016 r. w reakcji na demonstracje w Kinszasie, w wyniku czego wiele osób cywilnych zostało zabitych lub ranionych przez służby bezpieczeństwa. Evariste Boshab brał zatem udział w planowaniu czynów stanowiących poważne przypadki naruszania praw człowieka w DRK, w kierowaniu takimi czynami lub ich popełnianiu.

                                 29.5.2017

                                 9.

                                 Alex Kande Mupompa, były gubernator Kasai Central (Środkowego Kasai)

                                 alias Alexandre Kande Mupomba; alias Kande-Mupompa.
                                 Data urodzenia: 23.9.1950.
                                 Miejsce urodzenia: Kananga (DRK).
                                 Obywatelstwo: DRK i belgijskie.
                                 Nr paszportu DRK: OP0024910 (ważny: 21 marca 2016 r. – traci ważność: 20 marca 2021 r.).
                                 Adresy: Messidorlaan 217/25, 1180 Uccle, Belgium
                                 1, avenue Bumba, Kinshasa/Ngaliema, RDC.

                                 Jako gubernator Środkowego Kasai do października 2017 roku Alex Kande Mupompa był odpowiedzialny za nieproporcjonalne stosowanie siły, brutalne represje i egzekucje pozasądowe popełniane przez siły bezpieczeństwa oraz PNC w Środkowym Kasai od sierpnia 2016 roku, w tym zabójstwa na terytorium Dibaya w lutym 2017 roku.
                                 Alex Kande Mupompa brał zatem udział w planowaniu czynów stanowiących poważne przypadki naruszania praw człowieka w DRK, w kierowaniu takimi czynami lub ich popełnianiu.

                                 29.5.2017

                                 10.

                                 Jean-Claude Kazembe Musonda, były gubernator Haut-Katanga

                                 Data urodzenia: 17.5.1963.
                                 Miejsce urodzenia: Kashobwe (DRK).
                                 Obywatelstwo: DRK.
                                 Adres: 7891, avenue Lubembe, Quartier Lido, Lubumbashi, Haut-Katanga, RDC.

                                 Jako gubernator Haut Katanga do kwietnia 2017 r., Jean-Claude Kazembe Musonda odpowiadał za nieproporcjonalne użycie siły i brutalne represje stosowane przez siły bezpieczeństwa i PNC w Haut Katanga, w tym między 15 a 31 grudnia 2016 r., gdy 12 osób cywilnych zabito a 64 raniono w wyniku użycia zbrojnej siły przez siły bezpieczeństwa wraz z agentami PNC w reakcji na protesty w Lubumbashi.
                                 Jean-Claude Kazembe Musonda brał zatem udział w planowaniu czynów stanowiących poważne przypadki naruszania praw człowieka w DRK, w kierowaniu takimi czynami lub ich popełnianiu.

                                 29.5.2017

                                 11.

                                 Lambert Mende, minister komunikacji i mediów oraz rzecznik rządu

                                 alias Lambert Mende Omalanga
                                 Data urodzenia: 11.2.1953.
                                 Miejsce urodzenia: Okolo (DRK).
                                 Paszport dyplomatyczny nr: DB0001939 (wydany: 4 maja 2017 r. — traci ważność: 3 maja 2022 r.).
                                 Obywatelstwo: DRK.
                                 Adres: 20, avenue Kalongo, Kinshasa/Ngaliema, RDC.

                                 Jako minister komunikacji i mediów od 2008 r. Lambert Mende odpowiada za represyjną politykę medialną, która narusza prawo do wolności słowa i informacji oraz podważa kompromisowe i pokojowe rozwiązanie na rzecz wyborów w DRK. W dniu 12 listopada 2016 r. przyjął dekret, który ogranicza możliwość nadawania programów w DRK przez zagraniczne media.
                                 Z naruszeniem porozumienia politycznego zawartego w dniu 31 grudnia 2016 r. między prezydencką większością a partiami opozycyjnymi, według stanu na październik 2018 r., szereg mediów nie wznowiło transmisji.
                                 Z racji pełnionej funkcji ministra komunikacji i mediów Lambert Mende odpowiada zatem za utrudnianie wypracowania kompromisowego i pokojowego rozwiązania na rzecz wyborów w DRK, w tym poprzez akty represji.

                                 29.5.2017

                                 12.

                                 Generał brygady Eric Ruhorimbere, zastępca dowódcy 21. regionu wojskowego (Mbuji-Mayi)

                                 alias Eric Ruhorimbere Ruhanga; Tango Two; Tango Deux.
                                 Data urodzenia: 16.7.1969.
                                 Miejsce urodzenia: Minembwe (DRK).
                                 Wojskowy dokument tożsamości nr: 1-69-09-51400-64.
                                 Obywatelstwo: DRK.
                                 Nr paszportu DRK: OB0814241.
                                 Adres: Mbujimayi, Kasai Province, RDC.

                                 Jako zastępca dowódcy 21. regionu wojskowego od września 2014 r. do lipca 2018 r., Eric Ruhorimbere odpowiadał za nieproporcjonalne użycie siły i egzekucje pozasądowe dokonywane przez siły FARDC, zwłaszcza przeciwko milicji Nsapu oraz kobietom i dzieciom.
                                 Eric Ruhorimbere brał zatem udział w planowaniu czynów stanowiących poważne przypadki naruszania praw człowieka w DRK, w kierowaniu takimi czynami lub ich popełnianiu. W lipcu 2018 r., Eric Ruhorimbere został mianowany dowódcą sektora operacyjnego Nord Equateur.

                                 29.5.2017

                                 13.

                                 Ramazani Shadari, były wicepremier i minister spraw wewnętrznych i bezpieczeństwa

                                 alias Emmanuel Ramazani Shadari Mulanda; Shadary.
                                 Data urodzenia: 29.11.1960.
                                 Miejsce urodzenia: Kasongo (DRK).
                                 Obywatelstwo: DRK.
                                 Adres: 28, avenue Ntela, Mont Ngafula, Kinshasa, RDC.

                                 Jako wicepremier oraz minister spraw wewnętrznych i bezpieczeństwa do lutego 2018 r. Ramazani Shadari był oficjalnie odpowiedzialny za służby policji i bezpieczeństwa oraz koordynowanie działalności gubernatorów prowincji. Z racji pełnionej funkcji był odpowiedzialny za aresztowania działaczy i członków opozycji, a także za nieproporcjonalne użycie siły, takie jak w przypadku brutalnego rozprawienia się z członkami ruchu Bundu Dia Kongo (BDK) w Środkowym Kongo, za represje w Kinszasie w okresie od stycznia do lutego 2017 r. oraz nieproporcjonalne użycie siły i brutalne represje w prowincjach Kasai.
                                 Z racji pełnionej funkcji Ramazani Shadari brał zatem udział w planowaniu czynów stanowiących poważne przypadki łamania praw człowieka w DRK, w kierowaniu takimi czynami lub ich popełnianiu.
                                 W lutym 2018 r. Ramazani Shadari objął stanowisko stałego sekretarza Parti du peuple pour la reconstruction et le développement (PPRD).

                                 29.5.2017

                                 14.

                                 Kalev Mutondo, szef (formalnie dyrektor generalny) Narodowych Służb Wywiadowczych (National Intelligence Service – ANR)

                                 alias Kalev Katanga Mutondo, Kalev Motono, Kalev Mutundo, Kalev Mutoid, Kalev Mutombo, Kalev Mutond, Kalev Mutondo Katanga, Kalev Mutund.
                                 Data urodzenia: 3.3.1957.
                                 Obywatelstwo: DRK.
                                 Nr paszportu: DB0004470 (wydany: 8 czerwca 2012 r. — traci ważność: 7 czerwca 2017 r.).
                                 Adres: 24, avenue Ma Campagne, Kinshasa, RDC.

                                 Jako długoletni szef Narodowych Służb Wywiadowczych (ANR), Kalev Mutondo bierze udział w arbitralnym aresztowaniu, zatrzymaniu i złym traktowaniu członków opozycji, członków społeczeństwa obywatelskiego i innych osób oraz ponosi odpowiedzialność za takie działania. Podważa on zatem praworządność oraz utrudnia oparte na konsensusie i pokojowe rozwiązania zmierzające do przeprowadzenia w DRK wyborów, jak również bierze udział w planowaniu czynów stanowiących poważne przypadki naruszania praw człowieka w DRK, w kierowaniu takimi czynami lub ich popełnianiu.

                                 29.5.2017

                           B.   Podmioty
                     […]

               ”.


title: Decyzja Rady (UE) 2018/1938 z dnia 18 września 2018 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony odnośnie do przyjęcia zalecenia w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania planu działania UE–Maroko wdrażającego szczególny status (2013–2017)

text:
                  11.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 314/38

         DECYZJA RADY (UE) 2018/1938
         z dnia 18 września 2018 r.
         w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony odnośnie do przyjęcia zalecenia w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania planu działania UE–Maroko wdrażającego szczególny status (2013–2017)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 9,
         uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony (1) (zwany dalej „układem”) został podpisany w dniu 26 lutego 1996 r. i wszedł w życie w dniu 1 marca 2000 r. (2).

                     (2)

                     Zgodnie z art. 80 układu Rada Stowarzyszenia ustanowiona układem jest uprawniona do przyjmowania decyzji i może również wydawać zalecenia.

                     (3)

                     Rada Stowarzyszenia przyjęła w dniu 16 grudnia 2013 r. zalecenie w sprawie planu działania UE–Maroko wdrażającego szczególny status (2013–2017) (3) (zwanego dalej „planem działania”).

                     (4)

                     Aby zapewnić ciągłość między planem działania i przyszłymi priorytetami partnerstwa, Rada Stowarzyszenia powinna, w drodze wymiany listów, przyjąć zalecenie w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania istniejącego planu działania.

                     (5)

                     Należy ustalić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Stowarzyszenia dotyczące zalecenia w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania planu działania, gdyż zalecenie ma skutki prawne.

                     (6)

                     Przedłużenie okresu obowiązywania planu działania stanowić będzie podstawę stosunków między UE a Marokiem w bieżącym roku i umożliwi prowadzenie rozmów w celu określenia kierunków i nowych priorytetów partnerstwa UE–Maroko na nadchodzące lata,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia utworzonej na mocy Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony odnośnie do przyjęcia zalecenia w sprawie przedłużenia o rok, począwszy od daty jego zakończenia, okresu obowiązywania planu działania UE–Maroko wdrażającego szczególny status (2013–2017) opiera się na projekcie zalecenia dołączonym do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji i Wysokiej Przedstawiciel.

            Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2018 r.

                  W imieniu Rady

               G. BLÜMEL

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 70 z 18.3.2000, s. 2.

            (2)  Decyzja Rady i Komisji 2000/204/WE, EWWiS z dnia 26 stycznia 2000 r. w sprawie zawarcia Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Maroka z drugiej strony (Dz.U. L 70 z 18.3.2000, s. 1).

            (3)  Zalecenie Rady Stowarzyszenia UE–Maroko nr 1/2013 z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie realizacji planu działania UE–Maroko w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa wdrażającego szczególny status (2013–2017) (Dz.U. L 352 z 24.12.2013, s. 78).

            PROJEKT
            ZALECENIE RADY STOWARZYSZENIA UE–MAROKO NR 1/2018
            z dnia …
            w sprawie zatwierdzenia przedłużenia o rok okresu obowiązywania planu działania UE–Maroko wdrażającego szczególny status (2013–2017)
            RADA STOWARZYSZENIA UE–MAROKO,
            uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony (1),
            a także mając na uwadze, co następuje:

                        (1)

                        Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony („układ”) wszedł w życie dnia 1 marca 2000 r.

                        (2)

                        Na podstawie art. 80 układu Rada Stowarzyszenia może przyjmować zalecenia, które uważa za przydatne do realizacji celów układu.

                        (3)

                        Zgodnie z art. 90 układu strony podejmują wszelkie środki o charakterze ogólnym lub szczególnym wymagane do wypełnienia swoich zobowiązań wynikających z układu i mają zapewnić osiągnięcie celów określonych w układzie.

                        (4)

                        Art. 10 regulaminu wewnętrznego Rady Stowarzyszenia przewiduje możliwość przyjęcia zalecenia w okresie między sesjami, w drodze procedury pisemnej.

                        (5)

                        Przedłużenie okresu obowiązywania planu działania UE–Maroko wdrażającego szczególny status (2013–2017) stanowić będzie podstawę stosunków między UE a Marokiem w bieżącym roku i umożliwi rozpoczęcie negocjacji w celu określenia kierunków i nowych priorytetów partnerstwa UE–Maroko na nadchodzące lata,

                  ZALECA:

               Artykuł
               Rada Stowarzyszenia, w drodze procedury pisemnej, zaleca przedłużenie o rok okresu obowiązywania planu działania UE–Maroko wdrażającego szczególny status (2013–2017).

               Sporządzono w … dnia … 2018 r.

                     W imieniu Rady Stowarzyszenia UE–Maroko

                     Przewodniczący

               (1)  Dz.U. L 70 z 18.3.2000, s. 2.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1943 z dnia 10 grudnia 2018 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2017/2303 w sprawie wsparcia stałego wykonywania rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2118 (2013) oraz decyzji Rady Wykonawczej OPCW EC-M-33/DEC.1 dotyczącej zniszczenia broni chemicznej należącej do Syrii, w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

text:
                  11.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 314/58

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/1943
         z dnia 10 grudnia 2018 r.
         zmieniająca decyzję (WPZiB) 2017/2303 w sprawie wsparcia stałego wykonywania rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2118 (2013) oraz decyzji Rady Wykonawczej OPCW EC-M-33/DEC.1 dotyczącej zniszczenia broni chemicznej należącej do Syrii, w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1 i art. 31 ust. 1,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 12 grudnia 2017 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2017/2303 (1).

                     (2)

                     Decyzja (WPZiB) 2017/2303 przewiduje 12-miesięczny okres realizacji działań, o których mowa w jej art. 1 ust. 2, od dnia zawarcia umowy finansowej, o której mowa w jej art. 3 ust. 3.

                     (3)

                     W dniu 3 października 2018 r. Organizacja o zwalczaniu broni chemicznej („OPCW”), która jest odpowiedzialna za techniczne wdrożenie projektu, wystąpiła z wnioskiem do Unii, o upoważnienie do przedłużenia okresu realizacji przewidzianego w decyzji (WPZiB) 2017/2303 o 12 miesięcy. To przedłużenie umożliwiłoby OPCW dalszą realizację działań, uzupełnionych decyzją dotyczącą zagrożenia bronią chemiczną (C-SS-4/DEC.3) konferencji państw-stron Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów oraz osiągnięcie planowanych celów tych działań, w tym zwiększenia zdolności OPCW w zakresie reagowania na zagrożenia związane z użyciem broni chemicznej.

                     (4)

                     Proponowana zmiana decyzji (WPZiB) 2017/2303 dotyczy jej art. 5 ust. 2 oraz sekcji 8 załącznika do tej decyzji, których treść należy zmodyfikować.

                     (5)

                     Działania, o których mowa w art. 1 ust. 2 decyzji (WPZiB) 2017/2303, konkretnie przywołane we wniosku złożonym przez OPCW w dniu 3 października 2018 r., mogą być dalej realizowane bez konieczności angażowania dodatkowych zasobów.

                     (6)

                     W związku z tym, aby umożliwić dalszą realizację działań przewidzianych w decyzji (WPZiB) 2017/2303, należy ją zmienić poprzez odpowiednie przedłużenie jej okresu obowiązywania,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W decyzji (WPZiB) 2017/2303 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

                           „2.   Niniejsza decyzja wygasa 24 miesiące po dniu zawarcia umowy finansowej między Komisją a OPCW, o której mowa w art. 3 ust. 3, lub 6 miesięcy po jej wejściu w życie, jeżeli do tego dnia taka umowa finansowa nie zostanie zawarta.”;

                        2)

                        sekcja 8 załącznika otrzymuje brzmienie:

                           „Szacowany czas realizacji

                        Planuje się, że czas realizacji projektu wyniesie 24 miesiące.”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2017/2303 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie wsparcia stałego wykonywania rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2118 (2013) oraz decyzji Rady Wykonawczej OPCW EC-M-33/DEC.1 dotyczącej zniszczenia broni chemicznej należącej do Syrii, w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (Dz.U. L 329 z 13.12.2017, s. 55).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1941 z dnia 10 grudnia 2018 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/610 w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej

text:
                  11.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 314/54

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/1941
         z dnia 10 grudnia 2018 r.
         zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/610 w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 19 kwietnia 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/610 (1) w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA).

                     (2)

                     W dniu 30 lipca 2018 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2018/1082 (2) przedłużającą mandat tej misji do dnia 19 września 2020 r.

                     (3)

                     W dniu 15 października 2018 r. Rada, w konkluzjach na temat Republiki Środkowoafrykańskiej, stwierdziła zasadność uwzględnienia wniosku wystosowanego przez władze tego kraju o dodatkową pomoc dla sił bezpieczeństwa wewnętrznego Republiki Środkowoafrykańskiej, polegającą na niezwłocznym utworzeniu i rozmieszczeniu odrębnego filaru interoperacyjnego w ramach misji EURM RCA, odpowiedzialnego za prowadzenie działań doradztwa strategicznego w tej dziedzinie.

                     (4)

                     Należy odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2016/610.

                     (5)

                     W konkluzjach z dnia 15 października 2018 r. Rada uznała ponadto, iż wskazane jest, co podkreślono także w przeglądzie strategicznym misji EUTM RCA, by nadal kontynuować refleksję nad możliwością wzmocnienia działań Unii Europejskiej związanych z siłami bezpieczeństwa wewnętrznego przez specjalne zaangażowanie cywilne w ramach WPBiO. Rada odnotowała w swoich konkluzjach, że powróci do tej kwestii latem 2019 r. – w oparciu o propozycje ESDZ uwzględniające pierwsze wyniki filaru interoperacyjnego – i w ramach strategicznego przeglądu EUTM RCA.

                     (6)

                     Zgodnie z art. 5 protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu oraz wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. W związku z tym Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani nie ma ona do niej zastosowania oraz nie uczestniczy w finansowaniu przedmiotowej misji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W decyzji (WPZIB) 2016/610 wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        w art. 1 ust. 2 dodaje się następujący punkt:

                                    „d)

                                    doradztwo strategiczne dla Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, dyrektora generalnego policji i dyrektora generalnego żandarmerii, by umożliwić interoperacyjność i skoordynowane rozmieszczanie sił obrony i sił bezpieczeństwa wewnętrznego w Republice Środkowoafrykańskiej.”;

                        2)

                        art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

                           „3.   Finansowa kwota odniesienia dla kosztów wspólnych EUTM RCA na okres od 20 września 2018 r. do 19 września 2020 r. wynosi 26 131 485 EUR. Odsetek kwoty odniesienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2015/528, wynosi 0 %, a procentowa kwota odniesienia, o której mowa w art. 34 ust. 3 tej decyzji, wynosi 0 % w odniesieniu do zobowiązań i 0 % w odniesieniu do płatności.”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/610 z dnia 19 kwietnia 2016 r. w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Republice Środkowoafrykańskiej (EUTM RCA) (Dz.U. L 104 z 20.4.2016, s. 21).

            (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1082 z dnia 30 lipca 2018 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/610 w sprawie szkoleniowej misji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Środkowoafrykańskiej (Dz.U. L 194 z 31.7.2018, s. 140).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1944 z dnia 10 grudnia 2018 r. uchylająca decyzję 2010/127/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Erytrei

text:
                  11.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 314/60

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/1944
         z dnia 10 grudnia 2018 r.
         uchylająca decyzję 2010/127/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Erytrei
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 23 grudnia 2009 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwana dalej „RB ONZ”) przyjęła rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwaną dalej „rezolucją RB ONZ”) nr 1907 (2009) nakładającą na Erytreę środki ograniczające obejmujące zakaz sprzedaży i dostaw broni i powiązanych materiałów do oraz z Erytrei.

                     (2)

                     W dniu 1 marca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/127/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Erytrei na podstawie rezolucji RB ONZ nr 1907 (2009).

                     (3)

                     W dniu 14 listopada 2018 r. RB ONZ przyjęła rezolucję RB ONZ nr 2444 (2018) uchylającą, ze skutkiem natychmiastowym, wszystkie środki ograniczające ONZ skierowane przeciwko Erytrei.

                     (4)

                     Decyzję 2010/127/WPZiB należy zatem uchylić,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Decyzja 2010/127/WPZiB niniejszym traci moc.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady 2010/127/WPZiB z dnia 1 marca 2010 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Erytrei (Dz.U. L 51 z 2.3.2010, s. 19).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1942 z dnia 10 grudnia 2018 r. w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania i zmiany decyzji 2012/389/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia)

text:
                  11.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 314/56

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/1942
         z dnia 10 grudnia 2018 r.
         w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania i zmiany decyzji 2012/389/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 16 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/389/WPZiB (1) w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR).

                     (2)

                     W dniu 12 grudnia 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/2240 (2) zmieniającą decyzję 2012/389/WPZiB. Nazwa misji została zamieniona na EUCAP Somalia, a mandat misji przedłużono do dnia 31 grudnia 2018 r.

                     (3)

                     W dniu 15 lutego 2018 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2018/226 (3) zmieniającą decyzję 2012/389/WPZiB i określającą finansową kwotę odniesienia na okres do dnia 31 grudnia 2018 r.

                     (4)

                     W następstwie całościowego i skoordynowanego strategicznego przeglądu zaangażowania w dziedzinie WPBiO w Somalii i w Rogu Afryki, Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa postanowił zmienić mandat misji i przedłużyć ją do dnia 31 grudnia 2020 r.

                     (5)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2012/389/WPZiB,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W decyzji 2012/389/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

                        1)

                        art. 3 ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

                                    „c)

                                    realizuje te cele poprzez wspieranie władz Somalii w opracowywaniu niezbędnego ustawodawstwa oraz ustanowieniu organów sądowych, jak również poprzez zapewnienie niezbędnego mentoringu, doradztwa, szkolenia i wyposażenia somalijskim cywilnym organom egzekwowania prawa morskiego, a także poprzez służenie Ministerstwu Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz policji doradztwem w kwestiach polityki, dowodzenia, kontroli i koordynacji w celu wsparcia inicjatyw Unii i partnerów międzynarodowych.”;

                        2)

                        w art. 13 ust. 1 dodaje się akapit:
                        „Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP Somalia w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. wynosi 66 100 000 EUR.”;

                        3)

                        w art. 16 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
                        „Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 grudnia 2020 r.”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady 2012/389/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia ) (Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 40).

            (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/2240 z dnia 12 grudnia 2016 r. zmieniająca decyzję 2012/389/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP NESTOR) (Dz.U. L 337 z 13.12.2016, s. 18).

            (3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/226 z dnia 15 lutego 2018 r. zmieniająca decyzję 2012/389/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania zdolności w Somalii (EUCAP Somalia) (Dz.U. L 43 z 16.2.2018, s. 15).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1945 z dnia 10 grudnia 2018 r. zmieniająca decyzję 2010/231/WPZiB dotyczącą środków ograniczających wobec Somalii

text:
                  11.12.2018

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 314/61

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/1945
         z dnia 10 grudnia 2018 r.
         zmieniająca decyzję 2010/231/WPZiB dotyczącą środków ograniczających wobec Somalii
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 26 kwietnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/231/WPZiB (1).

                     (2)

                     W dniu 14 listopada 2018 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 2444 (2018). Rezolucja ta odnotowuje, że jednym z kryteriów umieszczania w wykazie zgodnie z rezolucją nr 1844 (2008) jest angażowanie się w działania lub wspieranie działań zagrażających pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Somalii oraz stanowi, że takie działania mogą obejmować, między innymi, planowanie lub popełnianie czynów obejmujących przemoc seksualną i przemoc ze względu na płeć lub kierowanie takimi czynami.

                     (3)

                     Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2010/231/WPZiB,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            W art. 2 decyzji 2010/231/WPZiB tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:

                        „—

                        angażujące się w działania lub wspierające działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Somalii, w przypadku gdy takie działania obejmują, między innymi:

                                    (i)

                                    planowanie lub popełnianie czynów obejmujących przemoc seksualną i przemoc ze względu na płeć lub kierowanie takimi czynami;

                                    (ii)

                                    działania zagrażające procesowi pokojowemu i procesowi pojednania w Somalii;

                                    (iii)

                                    działania zagrażające użyciem siły wobec federalnego rządu Somalii lub AMISOM,”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 10 grudnia 2018 r.

                  W imieniu Rady

               F. MOGHERINI

                  Przewodnicząca

            (1)  Decyzja Rady 2010/231/WPZiB z dnia 26 kwietnia 2010 r. dotycząca środków ograniczających wobec Somalii i uchylająca wspólne stanowisko 2009/138/WPZiB (Dz.U. L 105 z 27.4.2010, s. 17).


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2019/25 z dnia 8 stycznia 2019 r. dotycząca zmiany oraz aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i uchylenia decyzji (WPZiB) 2018/1084

text:
                  9.1.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 6/6

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2019/25
         z dnia 8 stycznia 2019 r.
         dotycząca zmiany oraz aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i uchylenia decyzji (WPZiB) 2018/1084
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 27 grudnia 2001 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB (1).

                     (2)

                     W dniu 30 lipca 2018 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2018/1084 (2) dotyczącą aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB (zwanego dalej „wykazem”).

                     (3)

                     Zgodnie z art. 1 ust. 6 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB konieczne jest dokonywanie przeglądu nazwisk osób oraz nazw grup i podmiotów w wykazie, w regularnych odstępach czasu, w celu stwierdzenia, czy istnieją podstawy do utrzymania ich w wykazie.

                     (4)

                     W niniejszej decyzji przedstawia się wynik przeglądu przeprowadzonego przez Radę w odniesieniu do osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB.

                     (5)

                     Rada sprawdziła, czy właściwe władze, o których mowa w art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, podjęły decyzje w odniesieniu do wszystkich osób, grup i podmiotów umieszczonych w wykazie, w których to decyzjach stwierdza się ich uczestnictwo w aktach terrorystycznych w rozumieniu art. 1 ust. 2 i 3 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB. Rada uznała też, że osoby, grupy i podmioty, do których mają zastosowanie art. 2, 3, i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, powinny nadal być objęte szczególnymi środkami ograniczającymi przewidzianymi w tym akcie.

                     (6)

                     Rada ustaliła, że dwie dodatkowe osoby i jeden dodatkowy podmiot uczestniczyły w aktach terrorystycznych w rozumieniu art. 1 ust. 2 i 3 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, że decyzję w odniesieniu do nich podjęła właściwa władza w rozumieniu art. 1 ust. 4 tego wspólnego stanowiska i że te osoby i ten podmiot należy dodać do wykazu osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB.

                     (7)

                     Należy odpowiednio zaktualizować wykaz oraz uchylić decyzję (WPZiB) 2018/1084,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Wykaz osób, grup i podmiotów, do których mają zastosowanie art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB, zamieszczony jest w załączniku do niniejszej decyzji.

            Artykuł 2
            Niniejszym decyzja (WPZiB) 2018/1084 traci moc.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Brukseli dnia 8 stycznia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               G. CIAMBA

                  Przewodniczący

            (1)  Wspólne stanowisko Rady 2001/931/WPZiB z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 93).

            (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2018/1084 z dnia 30 lipca 2018 r. dotycząca aktualizacji wykazu osób, grup i podmiotów objętych art. 2, 3 i 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu, i uchylenia decyzji (WPZiB) 2018/475 (Dz.U. L 194 z 31.7.2018, s. 144).

            ZAŁĄCZNIK
            Wykaz osób, grup i podmiotów, o którym mowa w art. 1
            I.   OSOBY

                        1.

                        ABDOLLAHI, Hamed (alias Mustafa Abdullahi), ur. 11.8.1960 r. w Iranie. Nr paszportu: D9004878.

                        2.

                        AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al-Ihsa (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                        3.

                        AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 r. w Tarut (Arabia Saudyjska), obywatel Arabii Saudyjskiej.

                        4.

                        ARBABSIAR, Manssor (alias Mansour Arbabsiar), ur. 6.3.1955 r. lub 15.3.1955 r. w Iranie. Obywatel Iranu i USA. Nr paszportu: C2002515 (Iran); Nr paszportu: 477845448 (USA). Numer krajowego dokumentu tożsamości: 07442833, ważny do 15.3.2016 r. (prawo jazdy USA).

                        5.

                        ASADI, Assadollah, ur. 22.12.1971 r. w Teheranie (Iran), obywatel Iranu. Nr irańskiego paszportu dyplomatycznego: D9016657.

                        6.

                        BOUYERI, Mohammed (alias: Abu ZUBAIR; SOBIAR; Abu ZOUBAIR), ur. 8.3.1978 r. w Amsterdamie (Niderlandy).

                        7.

                        EL HAJJ, Hassan Hassan, ur. 22.3.1988 r. w Zaghdraiya, Sidon, Liban, obywatel Kanady. Numer paszportu: JX446643 (Kanada).

                        8.

                        HASHEMI MOGHADAM, Saeid, ur. 6.8.1962 r. w Teheranie (Iran), obywatel Iranu. Numer paszportu: D9016290, ważny do 4.2.2019 r.

                        9.

                        IZZ-AL-DIN, Hasan (alias: GARBAYA, Ahmed; SA-ID; SALWWAN, Samir), ur. w 1963 r. w Libanie, obywatel Libanu.

                        10.

                        MELIAD, Farah, ur. 5.11.1980 r. w Sydney (Australia), obywatel Australii. Numer paszportu: M2719127 (Australia).

                        11.

                        MOHAMMED, Khalid Shaikh (alias: ALI, Salem; BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; HENIN, Ashraf Refaat Nabith; WADOOD, Khalid Adbul), ur. 14.4.1965 r. lub 1.3.1964 r. w Pakistanie. Nr paszportu: 488555.

                        12.

                        ȘANLI, Dalokay (alias Sinan), ur. 13.10.1976 r. w Pülümür (Turcja).

                        13.

                        SHAHLAI, Abdul Reza (alias: Abdol Reza Shala'i; Abd-al Reza Shalai; Abdorreza Shahlai; Abdolreza Shahla'i; Abdul-Reza Shahlaee; Hajj Yusef; Haji Yusif; Hajji Yasir; Hajji Yusif, Yusuf Abu-al-Karkh), ur. ok. 1957 r. w Iranie. Adresy: 1) Kermanszah, Iran, 2) Mehran Military Base (Baza Wojskowa Mehran), Prowincja Ilam, Iran.

                        14.

                        SHAKURI, Ali Gholam, ur. ok. 1965 r. w Teheranie, Iran.

                        15.

                        SOLEIMANI, Qasem (alias: Ghasem Soleymani; Qasmi Sulayman; Qasem Soleymani; Qasem Solaimani; Qasem Salimani; Qasem Solemani; Qasem Sulaimani; Qasem Sulemani), ur. 11.3.1957 r. w Iranie. Obywatel Iranu. Nr paszportu: 008827 (irański paszport dyplomatyczny), wyd. w 1999 r. Tytuł: generał dywizji.

                  II.   GRUPY I PODMIOTY

                        1.

                        „Abu Nidal Organisation” – „ANO” („Organizacja Abu Nidala”) [inne nazwy: „Fatah Revolutionary Council” („Rewolucyjna Rada Fatah”); „Arab Revolutionary Brigades” („Rewolucyjne Brygady Arabskie”); „Black September” („Czarny Wrzesień”); „Revolutionary Organisation of Socialist Muslims” („Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów”)].

                        2.

                        „Al-Aqsa Martyrs' Brigade” („Brygady Męczenników Al-Aksy”).

                        3.

                        Al Aqsa e.V. (Stowarzyszenie Al-Aksa).

                        4.

                        „Babbar Khalsa” („Babbar Chalsa”)

                        5.

                        „Communist Party of the Philippines” („Komunistyczna Partia Filipin”) wraz z „New People's Army” – „NPA” („Nowa Armia Ludowa”), Filipiny.

                        6.

                        Wydział Bezpieczeństwa Wewnętrznego irańskiego Ministerstwa Wywiadu i Bezpieczeństwa

                        7.

                        „Gama'a al-Islamiyya” („Dżama'a al Islamija”) [inna nazwa „Al-Gama'a al-Islamiyya” („Al Dżama'a al Islamija”) („Grupa Islamska” – „GI”)].

                        8.

                        „İslami Büyük Doğu Akıncılar Cephesi” – „IBDA-C” („Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód”).

                        9.

                        „Hamas” wraz z „Hamas-Izz al-Din al-Qassem”.

                        10.

                        „Hizballah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizballah) [inne nazwy: „Hezbollah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hezbollah), „Hizbullah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizbullah), „Hizbollah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizbollah), „Hezballah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hezballah), „Hisbollah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hisbollah), „Hizbu'llah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizbu'llah), „Hizb Allah Military Wing” (Wojskowe Skrzydło Hizb Allah), „Jihad Council” (Rada Dżihadu) (i wszystkie jednostki mu podlegające, w tym „External Security Organisation” – Organizacja Bezpieczeństwa Zewnętrznego)].

                        11.

                        „Hizbul Mujahideen” – „HM” („Hizbul Mudżahedin”).

                        12.

                        „Khalistan Zindabad Force” – „KZF” („Siły Chalistan Zindabad”).

                        13.

                        „Kurdistan Workers' Party” – „PKK” („Partia Pracujących Kurdystanu”) [inne nazwy: „KADEK”; „KONGRA-GEL”].

                        14.

                        „Liberation Tigers of Tamil Eelam” – „LTTE” („Tygrysy – Wyzwoliciele Tamilskiego Ilamu”).

                        15.

                        „Ejército de Liberación Nacional” („Narodowa Armia Wyzwolenia”).

                        16.

                        „Palestinian Islamic Jihad” – „PIJ” („Palestyński Islamski Dżihad”).

                        17.

                        „Popular Front for the Liberation of Palestine” – „PFLP” („Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny”).

                        18.

                        „Popular Front for the Liberation of Palestine – General Command” („Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Naczelne Dowództwo”) [inna nazwa: „PFLP – Naczelne Dowództwo”].

                        19.

                        „Devrimci Halk Kurtuluș Partisi-Cephesi” – „DHKP/C” („Rewolucyjna Ludowa Partia/Front/Armia Wyzwolenia”) [inne nazwy: „Devrimci Sol” („Lewica Rewolucyjna”), Dev Sol].

                        20.

                        „Sendero Luminoso” – „SL” („Świetlisty Szlak”).

                        21.

                        „Teyrbazen Azadiya Kurdistan” – „TAK” [inne nazwy: „Kurdistan Freedom Falcons” („Sokoły Wolności Kurdystanu”), „Kurdistan Freedom Hawks” („Jastrzębie Wolności Kurdystanu”)].


Decyzja Komisji z dnia 05/10/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8960 - Adient plc / The Boeing Company) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 29/11/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8951 - Suzano Papel e Celulose S.A. / Fibria Celulose S.A.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 08/01/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9202 - Bain Capital Investors, LLC / Oscar Holding SAS) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 26/07/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8905 - AXA Konzern AG / ROLAND Rechtsschutzversicherungs-AG) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 09/01/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9207 - IFM Investors Pty Ltd / Vitol Holding BV) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 11/12/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.8881 - GEFCO ESPAÑA, S.A. / BERGÉ AUTOMOTIVE LOGISTICS, S.L.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 09/01/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9201 - Siemens AG / TUTPL) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 21/01/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9135 - The Blackstone Group L.P. / Luminor Bank AS) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 13/12/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9139 - Haier Europe Appliances Holding B.V. / Candy) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 12/02/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9169 - Caisse des dépôts et consignations / Swiss Life) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 14/02/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9243 - KKR & Co. Inc. / China Resources Company Limited / Genesis Care Pty Limited) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 13/02/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9266 - KUWAIT INVESTMENT AUTHORITY / IIF INT'L HOLDING L.P. / NORTH SEA MIDSTREAM PARTNERS LIMITED) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 13/02/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9229 - Financière SNOP Dunois S.A. / Tower Automotive Holdings Europe B.V.) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 14/02/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9262 - ADM Arkady Limited / Gleadell Agriculture) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 21/12/2018 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9122 - The Coca-Cola Company / Costa Limited) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


Decyzja Komisji z dnia 08/02/2019 r. uznająca koncentrację za zgodną ze wspólnym rynkiem (Sprawa COMP/M.9126 - Mitsubishi Heavy Industries, Ltd. / Danfoss A/S / Artemis Intelligent Power Limited) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 139/2004 (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)


title: Decyzja Rady (UE) 2019/274 z dnia 11 stycznia 2019 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Tekst mający znaczenie dla EOG.)

text:
                  19.2.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  LI 47/1

         DECYZJA RADY (UE) 2019/274
         z dnia 11 stycznia 2019 r.
         w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej
         (Tekst mający znaczenie dla EOG)
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 50,
         uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo notyfikowało Radzie Europejskiej swój zamiar wystąpienia z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom) zgodnie z art. 50 TUE, który stosuje się do Euratomu na mocy art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

                     (2)

                     W dniu 22 maja 2017 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem w sprawie umowy określającej warunki jego wystąpienia, uwzględniając ramy jego przyszłych stosunków z Unią.

                     (3)

                     Negocjacje prowadzono w świetle wytycznych z dnia 29 kwietnia 2017 r., 15 grudnia 2017 r. i 23 marca 2018 r. określonych przez Radę Europejską, których ogólnym celem było zapewnienie uporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii i Euratomu.

                     (4)

                     Dnia 25 listopada 2018 r. Rada Europejska zatwierdziła Umowę o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (zwaną dalej „Umową”).

                     (5)

                     Jako że zakończono negocjacje, Umowa powinna zostać podpisana w imieniu Unii z zastrzeżeniem zakończenia procedur wymaganych do jej zawarcia w późniejszym terminie.

                     (6)

                     Zgodnie z art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej art. 50 TUE stosuje się do Euratomu.

                     (7)

                     Umowa przewiduje okres przejściowy, w którym – niezależnie od wszystkich konsekwencji wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii w odniesieniu do udziału Zjednoczonego Królestwa w instytucjach, organach i jednostkach organizacyjnych Unii – prawo Unii, w tym umowy międzynarodowe, będzie miało zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie. Komisja powinna zatem notyfikować, w imieniu Unii i Euratomu, pozostałyn stronom takich umów międzynarodowych, że w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo traktuje się jak państwo członkowskie na użytek takich umów międzynarodowych.

                     (8)

                     Art. 185 akapit drugi Umowy przewiduje, że Unia może, sporządzając pisemne powiadomienie o zakończeniu jej niezbędnych procedur wewnętrznych, w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego, które powołało się na podstawowe zasady swojego prawa krajowego, oświadczyć, że w okresie przejściowym oprócz podstaw odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania, o których mowa w decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW (1), wykonujące nakaz organy sądowe takiego państwa członkowskiego mogą odmówić wydawania Zjednoczonemu Królestwu swoich obywateli na podstawie europejskiego nakazu aresztowania. Należy zatem wyznaczyć państwom członkowskim, które zamierzają skorzystać z takiej możliwości, termin poinformowania o tym Komisji i Sekretariatu Generalnego Rady.

                     (9)

                     Zgodnie z art. 50 ust. 4 TUE Zjednoczone Królestwo nie bierze udziału w obradach Rady dotyczących niniejszej decyzji ani w jej przyjęciu,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (zwanej dalej „Umową”), z zastrzeżeniem jej zawarcia.
            Tekst Umowy jest dołączony do niniejszej decyzji (2).

            Artykuł 2
            Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady Europejskiej i przewodniczącego Komisji do podpisania Umowy w imieniu Unii i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

            Artykuł 3
            Niezwłocznie po podpisaniu Umowy Komisja notyfikuje pozostałym strony umów międzynarodowych, o których mowa w art. 2 lit. a) ppkt (iv) Umowy, że – pod warunkiem wejścia w życie Umowy – w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo traktuje się jak państwo członkowskie na użytek takich umów międzynarodowych.

            Artykuł 4
            Państwa członkowskie, które zamierzają skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 185 akapit drugi Umowy, informują o takim zamiarze Komisję i Sekretariat Generalny Rady przed dniem 15 lutego 2019 r.

            Artykuł 5
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 11 stycznia 2019 r.

                  W imieniu Rady

               G. CIAMBA

                  Przewodniczący

            (1)  Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi (Dz.U. L 190 z 18.7.2002, s. 1).

            (2)  Dz.U. C 66 I z 19.2.2019, s. 1.


title: Decyzja Komisji (UE) 2019/286 z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej pt. „Domagamy się lepszych przepisów dotyczących papierosów elektronicznych!” (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 926)

text:
                  19.2.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 47/45

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2019/286
         z dnia 12 lutego 2019 r.
         w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej pt. „Domagamy się lepszych przepisów dotyczących papierosów elektronicznych!”

               (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 926)

         (Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
         KOMISJA EUROPEJSKA,
         uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 211/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie inicjatywy obywatelskiej (1), w szczególności jego art. 4,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Przedmiotem proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Domagamy się lepszych przepisów dotyczących papierosów elektronicznych!” są następujące kwestie: „Apelujemy do Komisji Europejskiej o uchylenie art. 20 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE (2) i utworzenie specjalnych przepisów, które wyraźnie odróżniają papierosy elektroniczne od tytoniu i wyrobów farmaceutycznych”.

                     (2)

                     Cele proponowanej inicjatywy obywatelskiej dotyczą następujących kwestii: „Usunięcie art. 20 dyrektywy 2014/40/UE i zastąpienie go dostosowanymi, odzwierciedlającymi wiedzę naukową i opartymi na dowodach przepisami, zgodnymi z funkcjonowaniem rynku wewnętrznego, w których wprowadzone zostanie wyraźne rozróżnienie między papierosami elektronicznymi a wyrobami tytoniowymi i farmaceutycznymi; wprowadzenie nowych przepisów, których założeniem jest obowiązkowe przestrzeganie ścisłych norm w zakresie jakości, bezpieczeństwa i produkcji oraz stosowanie odpowiedzialnych praktyk marketingowych zapewniających ochronę młodzieży; polityka dotycząca papierosów elektronicznych powinna sprzyjać innowacjom oraz zapewniać palaczom i osobom używającym papierosów elektronicznych dostęp do jasnych informacji i do mniej szkodliwych, alternatywnych produktów niezawierających tytoniu.”

                     (3)

                     Traktat o Unii Europejskiej (TUE) podkreśla rolę obywatelstwa Unii i usprawnia demokratyczne funkcjonowanie Unii, stanowiąc między innymi, że każdy obywatel ma mieć prawo do uczestnictwa w życiu demokratycznym Unii za pośrednictwem europejskiej inicjatywy obywatelskiej.

                     (4)

                     W związku z tym procedury i warunki wymagane dla inicjatywy obywatelskiej powinny być jasne, proste, przyjazne użytkownikowi i proporcjonalne do charakteru inicjatywy obywatelskiej, tak aby zachęcić obywateli do udziału i zwiększyć przystępność Unii.

                     (5)

                     W celu wprowadzenia w życie Traktatów można przyjmować unijne akty prawne:

                                 —

                                 w zakresie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących podejmowania i wykonywania działalności prowadzonej na własny rachunek, na podstawie art. 53 ust. 1 i art. 62 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

                                 —

                                 w zakresie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, które mają na celu ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego, na podstawie art. 114 TFUE.

                     (6)

                     Z powyższych względów proponowana inicjatywa obywatelska nie wykracza w sposób oczywisty poza kompetencje Komisji w zakresie przedkładania wniosku dotyczącego aktu prawnego Unii w celu wprowadzenia w życie Traktatów zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia.

                     (7)

                     Ponadto utworzono komitet obywatelski i wyznaczono osoby do kontaktu zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia, a proponowana inicjatywa obywatelska nie jest oczywistym nadużyciem, nie jest oczywiście niepoważna lub dokuczliwa ani nie jest w sposób oczywisty sprzeczna z wartościami Unii określonymi w art. 2 TUE.

                     (8)

                     Należy zatem zarejestrować proponowaną inicjatywę obywatelską „Domagamy się lepszych przepisów dotyczących papierosów elektronicznych!”,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1
            Niniejszym rejestruje się proponowaną inicjatywę obywatelską „Domagamy się lepszych przepisów dotyczących papierosów elektronicznych!”.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 20 lutego 2019 r.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja skierowana jest do organizatorów (członków komitetu obywatelskiego) proponowanej inicjatywy obywatelskiej zatytułowanej „Domagamy się lepszych przepisów dotyczących papierosów elektronicznych!”, reprezentowanych przez następujące osoby wyznaczone jako osoby do kontaktu: Dustin DAHLMANN i Mose GIACOMELLO.

            Sporządzono w Strasburgu dnia 12 lutego 2019 r.

                  W imieniu Komisji

               Frans TIMMERMANS

                  Wiceprzewodniczący

            (1)  Dz.U. L 65 z 11.3.2011, s. 1.

            (2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylająca dyrektywę 2001/37/WE (Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 1).


title: Decyzja Rady (UE) 2019/292 z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie upoważnienia do udostępniania informacji niejawnych UE państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym

text:
                  20.2.2019

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 48/20

         DECYZJA RADY (UE) 2019/292
         z dnia 12 lutego 2019 r.
         w sprawie upoważnienia do udostępniania informacji niejawnych UE państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając decyzję Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (1), w szczególności jej art. 13 i załącznik VI do niej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Unia Europejska zawiera z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi umowy w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych.

                     (2)

                     Sekretarz Generalny, w imieniu Sekretariatu Generalnego Rady, może zawierać z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi porozumienia administracyjne w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych.

                     (3)

                     Zgodnie z pkt 37 załącznika VI do decyzji 2013/488/UE Rada podejmuje upoważniającą Sekretarza Generalnego do udostępniania informacji niejawnych UE państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym na mocy umów w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych lub porozumień administracyjnych w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   W przypadkach gdy obowiązuje umowa w sprawie procedur bezpieczeństwa na potrzeby wymiany i ochrony informacji niejawnych (zwana dalej „umową o bezpieczeństwie informacji”) między Unią a państwem trzecim lub organizacją międzynarodową, zgodnie z decyzją 2013/488/UE Sekretarz Generalny Rady jest upoważniony do udostępnienia temu państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej, zgodnie z zasadą zgody wytwórcy, informacji niejawnych UE objętych zakresem danej umowy o bezpieczeństwie informacji, do poziomu określonego przez działający w Radzie Komitet ds. Bezpieczeństwa zgodnie z pkt 11 załącznika VI do decyzji 2013/488/UE. Decyzję o udostępnieniu informacji niejawnych UE państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej na mocy umowy o bezpieczeństwie informacji Sekretarz Generalny podejmuje oddzielnie dla każdego przypadku.

               2.   W przypadkach gdy Sekretarz Generalny Rady zawarł z państwem trzecim lub organizacją międzynarodową, po zatwierdzeniu przez Radę i zgodnie z decyzją 2013/488/UE, porozumienie administracyjne w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych (zwane dalej „porozumieniem administracyjnym”), jest on upoważniony do udostępnienia temu państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej, zgodnie z zasadą zgody wytwórcy, informacji niejawnych UE objętych zakresem danego porozumienia administracyjnego, do poziomu określonego w tym porozumieniu administracyjnym. Decyzję o udostępnieniu informacji niejawnych UE państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej na mocy porozumienia administracyjnego Sekretarz Generalny podejmuje oddzielnie dla każdego przypadku.

               3.   Sekretarz Generalny Rady może przenieść uprawnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, na urzędników wysokiego szczebla w Sekretariacie Generalnym Rady.

            Artykuł 2
            Niniejsza decyzja uchyla i zastępuje następujące decyzje:

                        1)

                        decyzja Rady z dnia 20 czerwca 2011 r. w sprawie udostępniania informacji na mocy stałych umów z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych;

                        2)

                        decyzja Rady z dnia 20 czerwca 2011 r. w sprawie udostępniania informacji na mocy porozumień administracyjnych z organizacjami międzynarodowymi w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

            Sporządzono w Brukseli dnia 12 lutego 2019 r.

                  W imieniu Rady

               E.O. TEODOROVICI

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1.