title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1908 z dnia 22 października 2015 r. w sprawie wsparcia globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji w celu zmniejszenia ryzyka nielegalnego handlu nimi („iTrace II”)

text:
               23.10.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 278/15

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/1908
   z dnia 22 października 2015 r.
   w sprawie wsparcia globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji w celu zmniejszenia ryzyka nielegalnego handlu nimi („iTrace II”)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 13 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa określającą pięć kluczowych wyzwań, z którymi ma się zmierzyć Unia: terroryzm, rozprzestrzenianie broni masowego rażenia, konflikty regionalne, upadek państwowości i przestępczość zorganizowana. Skutki nielegalnej produkcji i transferu broni konwencjonalnej, w tym broni strzeleckiej i lekkiej (dalej zwanej „BSiL”) oraz obrotu tą bronią, a także jej nadmierne gromadzenie i niekontrolowane rozprzestrzenianie leżą u podstaw czterech z pięciu powyższych wyzwań. Zwiększają one poczucie braku bezpieczeństwa w Afryce Subsaharyjskiej, na Bliskim Wschodzie i w wielu innych regionach świata, pogłębiając konflikty i podkopując proces budowania pokoju po zakończeniu konfliktu, tym samym stanowiąc poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa.

               (2)

               W dniach 15–16 grudnia 2005 r. Rada przyjęła strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (zwaną dalej „strategią UE dotyczącą BSiL”), która określa wytyczne działań UE w dziedzinie BSiL. W strategii UE dotyczącej BSiL podkreślono, że BSiL przyczynia się do pogłębienia zjawiska terroryzmu i do wzrostu przestępczości zorganizowanej oraz jest głównym czynnikiem wyzwalającym konflikty i powodującym ich rozprzestrzenianie się, jak również upadek struktur państwowych.

               (3)

               W strategii UE dotyczącej BSiL stwierdza się również, że Unia powinna wzmacniać i wspierać mechanizmy monitorowania sankcji oraz wspierać zaostrzenie kontroli wywozu, a także promować wspólne stanowisko Rady 2008/944/WPZiB (1) m.in. poprzez propagowanie środków zwiększania przejrzystości.

               (4)

               Wraz z przygotowanym przez ONZ programem działania na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach (dalej zwanym „Programem działania ONZ”), przyjętym w dniu 20 lipca 2001 r., wszystkie państwa członkowskie ONZ zobowiązały się do zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL w tym jej przenikaniu do nieupoważnionych odbiorców, a w szczególności do uwzględniania – w procesie rozpatrywania wniosków o wydanie pozwolenia na wywóz – ryzyka przenikania BSiL do nielegalnego handlu.

               (5)

               W dniu 8 grudnia 2005 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło międzynarodowy instrument umożliwiający państwom terminowe i rzetelne identyfikowanie i śledzenie nielegalnej BSiL.

               (6)

               Podczas drugiej konferencji przeglądowej programu działania ONZ, która odbyła się w 2012 r., wszystkie państwa członkowskie ONZ potwierdziły swoje zaangażowanie na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi BSiL, w tym jej przenikaniu do nieupoważnionych odbiorców, oraz swoje zawarte w programie działania ONZ zobowiązania dotyczące oceny wniosków o wydanie pozwolenia na wywóz.

               (7)

               W dniu 2 kwietnia 2013 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło tekst Traktatu o handlu bronią. Celem tego traktatu jest wprowadzenie jak najsurowszych wspólnych międzynarodowych norm regulujących międzynarodowy handel bronią konwencjonalną lub poprawiających regulacje dotyczące międzynarodowego handlu bronią konwencjonalną, zapobieganie nielegalnemu handlowi bronią konwencjonalną i zwalczanie takiego handlu, jak również zapobieganie przenikaniu takiej broni. Unia powinna wspierać wszystkie państwa członkowskie ONZ we wdrażaniu skutecznych środków kontroli transferu broni, by zapewnić jak największą skuteczność Traktatu o handlu bronią, w szczególności w odniesieniu do wdrażania jego art. 11.

               (8)

               Poprzednio Unia udzieliła wsparcia spółce Conflict Armament Research Ltd. (CAR) decyzją Rady 2013/698/WPZiB (2).

               (9)

               Unia pragnie finansować drugą fazę globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnej BSiL i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji by zmniejszyć ryzyko nielegalnego handlu nimi, a co za tym idzie, nadal przyczyniać się do realizacji powyższych celów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W związku z wdrożeniem strategii UE dotyczącej BSiL oraz propagowaniem pokoju i bezpieczeństwa, działania w ramach projektu, które mają być wspierane przez Unię, służą realizacji następujących celów szczegółowych:

               —

               ciągłe utrzymywanie i dalsze wzmacnianie dostępnego i przyjaznego użytkownikom globalnego systemu zarządzania informacjami o nielegalnie rozprzestrzenianej lub będącej przedmiotem nielegalnego handlu BSiL i innej nielegalnie rozprzestrzenianej lub będącej przedmiotem nielegalnego handlu broni konwencjonalnej oraz amunicji (zwanego dalej „iTrace”), który to system ma zapewniać decydentom, ekspertom w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i urzędnikom zajmującym się kontrolą wywozu broni konwencjonalnej stosowne informacje służące opracowaniu skutecznych i opartych na dowodach strategii i projektów skierowanych przeciwko nielegalnemu rozprzestrzenianiu BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji,

               —

               prowadzenie badań terenowych w dziedzinie BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji będących w obrocie w obszarach objętych konfliktem oraz wprowadzanie wszystkich zebranych dowodów do systemu zarządzania informacjami, wysyłanie – w razie potrzeby – do rządów krajowych wniosków o oficjalne śledzenie oraz publiczne udostępnianie, po zweryfikowaniu (w tym przy zastosowaniu oficjalnego śledzenia) informacji w systemie iTrace,

               —

               centralizacja – w ramach globalnego systemu zarządzania informacjami – dotychczasowej, odpowiedniej na użytek określenia polityki dokumentacji na temat transferów BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji, w tym: krajowych sprawozdań dotyczących wywozu broni, krajowych sprawozdań przesyłanych do Rejestru broni konwencjonalnej ONZ oraz do Programu działania ONZ dotyczącego nielegalnego handlu BSiL, tekstów aktów krajowych, regionalnych i międzynarodowych; oraz sprawozdań dotyczących transferów nielegalnej BSiL i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji – sporządzonych przez grupy monitorowania sankcji ONZ, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i międzynarodowe środki masowego przekazu,

               —

               pogłębianie świadomości przez działania informacyjne dotyczące ustaleń w ramach projektu, propagowanie celu i dostępnych funkcji iTrace wśród krajowych i międzynarodowych decydentów, ekspertów w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i organów wydających pozwolenia na wywóz broni oraz zwiększanie międzynarodowych zdolności monitorowania nielegalnego rozprzestrzeniania BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji oraz wspomagania decydentów w określaniu priorytetów w dziedzinie pomocy i współpracy międzynarodowej, a także zmniejszania ryzyka przenikania BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji. Zostaną również opracowane działania informacyjne mające na celu koordynację wymiany informacji i budowanie trwałych partnerstw z osobami fizycznymi i organizacjami zdolnymi do generowania informacji, które mogą zostać wprowadzone do systemu iTrace,

               —

               sporządzanie zasadniczych sprawozdań merytorycznych na podstawie danych zebranych podczas badań terenowych i wprowadzonych do systemu iTrace, w konkretnych dziedzinach zasługujących na uwagę społeczności międzynarodowej, takich jak najważniejsze sposoby nielegalnego handlu BSiL i inną bronią konwencjonalną oraz amunicją oraz kanały ich dystrybucji w regionach.

         Unia finansuje ten projekt, którego szczegółowy opis przedstawiono w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   1.   Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „wysokim przedstawicielem”).
   2.   Szczegóły techniczne realizacji projektu, o którym mowa w art. 1, powierza się spółce Conflict Armament Research Ltd. (zwanej dalej „CAR”).
   3.   CAR wykonuje swoje zadania pod kierownictwem wysokiego przedstawiciela. W tym celu wysoki przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z CAR.
   Artykuł 3
   1.   Finansowa kwota odniesienia na realizację projektu, o którym mowa w art. 1, wynosi 2 530 684 EUR. Ogólny szacunkowy budżet całego projektu wynosi 3 020 000 EUR; kwota ta zostanie zapewniona w drodze współfinansowania przez CAR oraz niemieckie federalne ministerstwo spraw zagranicznych.
   2.   Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
   3.   Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie finansową kwotą odniesienia, o której mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera niezbędną umowę z CAR. Umowa ta będzie zawierać zobowiązanie CAR do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
   4.   Komisja podejmuje starania w celu zawarcia umowy, o której mowa w ust. 3, jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia tej umowy.
   Artykuł 4
   1.   Wysoki przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie kwartalnych sprawozdań opisowych przygotowywanych przez CAR. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do przeprowadzenia oceny. Aby wspomóc Radę w jej ocenie wyników niniejszej decyzji, ocenę projektu przeprowadza podmiot zewnętrzny.
   2.   Komisja składa sprawozdania dotyczące aspektów finansowych projektu, o którym mowa w art. 1.
   Artykuł 5
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   Niniejsza decyzja traci moc 24 miesiące od daty zawarcia umowy, o której mowa w art. 3 ust. 3. Jednakże niniejsza decyzja traci moc sześć miesięcy po dacie jej wejścia w życie, jeżeli umowa ta nie zostanie zawarta w tym okresie.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         F. ETGEN

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne stanowisko Rady 2008/944/WPZiB z dnia 8 grudnia 2008 r. określające wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego (Dz.U. L 335 z 13.12.2008, s. 99).

      (2)  Decyzja Rady 2013/698/WPZiB z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie wsparcia globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji w celu zmniejszenia ryzyka nielegalnego handlu nimi (Dz.U. L 320 z 30.11.2013, s. 34).

      ZAŁĄCZNIK

         iTrace – Globalny mechanizm raportowania w zakresie BsiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji

      1.   Kontekst i uzasadnienie wsparcia w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB)

      1.1   Niniejsza decyzja opiera się na kolejnych decyzjach Rady mających na celu walkę z destabilizującymi skutkami przenikania BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz nielegalnego handlu tą bronią, w szczególności na decyzji Rady 2013/698/WPZiB (1), która ustanowiła iTrace – globalny mechanizm raportowania w zakresie BSiL i nielegalnej innej broni konwencjonalnej oraz amunicji.
      Nielegalne rozprzestrzenianie BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji jest jednym z najważniejszych czynników prowadzących do zachwiania stabilności państw i zaostrzających konflikty, co stanowi poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa. Jak podkreślono w unijnej strategii dotyczącej BSiL, nielegalna broń oraz amunicja przyczynia się do pogłębienia zjawiska terroryzmu i do wzrostu przestępczości zorganizowanej oraz jest głównym czynnikiem wyzwalającym konflikty i powodującym ich rozprzestrzenianie się, jak również upadek struktur państwowych.
      Działania prowadzone na podstawie decyzji 2013/698/WPZiB znacznie zwiększyły zdolności społeczności międzynarodowej dotyczące monitorowania i diagnozowania w dziedzinie zwalczania nielegalnego rozprzestrzeniania BSiL i innej broni konwencjonalnej. W ramach decyzji 2013/698/WPZiB, mechanizm iTrace udokumentował ponad 200 000 sztuk broni konwencjonalnej, amunicji i powiązanego materiału, w tym improwizowanych ładunków wybuchowych (IED). Znacznie przerasta to wszystkie poprzednie wysiłki zmierzające do rozeznania sytuacji w zakresie rozprzestrzenienia nielegalnej broni. W ramach mechanizmu iTrace prowadzono dochodzenia terenowe w: Czadzie, Demokratycznej Republice Konga, Egipcie, Iraku, Jordanii, Libanie, Mali, Mauretanii, Mjanmie, Nepalu, Republice Środkowoafrykańskiej, Somalii, Somalilandzie, Sudanie Południowym, Syrii, Ugandzie, Wybrzeżu Kości Słoniowej i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Mechanizm iTrace udzielił również znaczącego wsparcia technicznego grupom ds. sankcji w ramach Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz misjom ONZ (MINUSCA, MINUSMA, MONUSCO, UNMISS, UNOCI oraz UNSOM), jak również niektórym rządom, które zwróciły się o wsparcie dochodzeniowe w ramach mechanizmu iTrace.
      Wraz ze zwiększaniem się zakresu i skali dochodzeń, mechanizm iTrace stopniowo stawał się coraz żywotniejszym narzędziem, jeśli chodzi o: a) generowanie informacji, mogącej dawać podstawy do działania, o transferach nielegalnej broni do regionów dotkniętych konfliktami, zwłaszcza do określonych regionów będących przedmiotem troski państw członkowskich UE; b) umożliwianie w czasie rzeczywistym nabywania wiedzy o nielegalnym handlu bronią na skalę światową; c) profilowanie przenikania w celu zwiększenia zdolności unijnych organów kontroli wywozu do oceny ryzyka zagrożenia nielegalnym przejęciem przed wywozem; oraz d) ułatwianie wymiany informacji między dość słabo skomunikowanymi organami oenzetowskimi, międzynarodowymi, regionalnymi i krajowymi.
      1.2.   Celem niniejszej decyzji jest zatem kontynuowanie prac nad projektem pilotażowym w ramach decyzji 2013/698/WPZiB przez dalsze zapewnianie decydentom politycznym, ekspertom w dziedzinie kontroli broni i urzędnikom zajmującym się kontrolą wywozu broni dostępu do systematycznie gromadzonych istotnych informacji, które umożliwiłyby im opracowanie skutecznych i opartych na dowodach strategii skierowanych przeciwko nielegalnemu rozprzestrzenianiu broni konwencjonalnej oraz amunicji do tych rodzajów broni, by zwiększyć bezpieczeństwo międzynarodowe i regionalne. Decyzja ta będzie zatem nadal stanowić dla nich wsparcie umożliwiające połączenie skutecznej strategii reagowania z właściwymi działaniami zapobiegawczymi, by zająć się kwestią nielegalnego popytu i podaży oraz zapewnić skuteczną kontrolę broni konwencjonalnej w państwach trzecich.
      1.3.   Niniejsza decyzja przewiduje ciągłe utrzymywanie i dalsze wzmacnianie publicznie dostępnego systemu internetowego iTrace, który będzie śledzić nielegalną BSiL i inną nielegalną broń konwencjonalną oraz amunicję, z uwzględnieniem konkretnych rodzajów broni, dostawców, kierunków transferu i nielegalnych odbiorców. Skupiając się na regionach dotkniętych przez konflikty, iTrace służy jako globalny mechanizm raportowania umożliwiający rządom poszczególnych państw monitorowanie nielegalnego handlu BSiL i inną bronią konwencjonalną oraz amunicją oraz diagnozowanie przypadków jej przenikania.
      2.   Cele ogólne

      Opisane poniżej działanie będzie w dalszym stopniu wspierać społeczność międzynarodową w walce z destabilizującymi skutkami przenikania BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji oraz nielegalnego handlu nimi. Nadal będzie ono zapewniać decydentom politycznym, ekspertom w dziedzinie kontroli broni i urzędnikom zajmującym się kontrolą wywozu broni dostęp do istotnych informacji, które umożliwią im opracowanie skutecznych i opartych na dowodach strategii skierowanych przeciwko nielegalnemu rozprzestrzenianiu BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji, by zwiększyć bezpieczeństwo międzynarodowe i regionalne. W szczególności działanie to zapewni:

                  a)

                  konkretne informacje o nielegalnym handlu BSiL i inną bronią konwencjonalną niezbędne do skuteczniejszego monitorowania realizacji Programu działania ONZ dotyczącego nielegalnego handlu BSiL;

                  b)

                  konkretne informacje wspierające wdrażanie międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie;

                  c)

                  konkretne informacje umożliwiające wyśledzenie najważniejszych szlaków i podmiotów zaangażowanych w dostawy broni konwencjonalnej oraz amunicji do regionów dotkniętych konfliktem lub do międzynarodowych organizacji terrorystycznych oraz przedstawienie dowodów uczestnictwa grup i osób fizycznych w nielegalnym handlu, stanowiące wsparcie dla krajowych postępowań sądowych;

                  d)

                  pogłębienie współpracy między właściwymi organami ONZ, misjami i innymi organizacjami międzynarodowymi w dziedzinie śledzenia BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz bezpośredniego przekazywania informacji z korzyścią dla istniejących mechanizmów monitorowania, w tym z systemem Interpolu do zarządzania rejestrowaniem i śledzeniem nielegalnej broni (iARMS) będącym uzupełnieniem mechanizmu iTrace i dzięki któremu będzie zapewniona ciągła koordynacja;

                  e)

                  istotne informacje umożliwiające określenie priorytetowych obszarów współpracy międzynarodowej i pomocy na rzecz skutecznego zwalczania przenikania BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji oraz nielegalnego handlu nimi, takich jak finansowanie przedsięwzięć dotyczących bezpieczeństwa zapasów broni lub zarządzania granicami;

                  f)

                  mechanizm wspierający monitorowanie wdrażania Traktatu o handlu bronią, w szczególności wykrywanie nielegalnego przenikania przerzucanej broni konwencjonalnej, oraz wspierający rządy w ocenianiu ryzyka przenikania przed wywozem broni konwencjonalnej, zwłaszcza ryzyka przenikania w granicach państwa kupującego lub ponownego wywozu na niepożądanych warunkach.

            3.   Trwałość projektu w dłuższym okresie i jego wyniki

      Działanie wzmocni trwałe ramy ciągłego monitorowania nielegalnego rozprzestrzeniania BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji. Oczekuje się, że w dużym stopniu zwiększy zasób dostępnych informacji dotyczących broni i będzie znacząco wspierać ukierunkowany rozwój skutecznej kontroli broni konwencjonalnej i polityk kontroli wywozu broni. Projekt umożliwi w szczególności:

                  a)

                  dalszy rozwój systemu zarządzania informacjami, który zapewni długookresowe gromadzenie danych dotyczących nielegalnej broni konwencjonalnej i ich analizę;

                  b)

                  zapewnienie decydentom zajmującym się kontrolą broni konwencjonalnej i ekspertom w tej dziedzinie narzędzia umożliwiającego określenie skuteczniejszych strategii i priorytetów w dziedzinie pomocy i współpracy (na przykład przez identyfikowanie możliwości współpracy regionalnej lub subregionalnej, mechanizmy koordynacji i wymiany informacji, które należy ustanowić lub wzmocnić; przez identyfikowanie niewystarczająco zabezpieczonych krajowych zapasów broni, nieodpowiednie zarządzanie zasobami, tras nielegalnego transferu, nieskutecznych kontroli granicznych oraz niewystarczających zdolności w zakresie egzekwowania prawa);

                  c)

                  korzystanie z charakteryzującej go elastyczności, by generować merytoryczne informacje, niezależnie od szybkich zmian wymogów dotyczących polityki działania;

                  d)

                  znaczne zwiększenie skuteczności organizacji i osób fizycznych monitorujących broń w kontekście międzynarodowym, dzięki udostępnieniu im mechanizmu wymiany informacji, których zakres stale się powiększa.

            4.   Opis działania

      4.1.   Projekt 1: Wzmocnienie globalnego systemu zarządzania informacjami o śledzeniu broni (iTrace) i internetowego portalu umożliwiającego mapowanie sytuacji

      4.1.1.   Cel projektu

      Projekt ten udoskonali oprogramowanie iTrace, opracowane początkowo przez CAR na potrzeby projektu realizowanego w ramach decyzji 2013/698/WPZiB, jak również ułatwi użytkownikowi obsługę systemu. Udoskonalenia obejmują: ulepszoną analitykę danych; opracowanie „zestawu funkcji użytkownika”, który dostarczy konkretnym grupom użytkowników jasne instrukcje, w jaki sposób odnosić największe korzyści ze stosowania systemu; duże prędkości transmisji danych (w tym z wykorzystaniem satelitarnej transmisji strumieniowej); natychmiastową aktualizację dokumentów merytorycznych; aplikację iTrace do urządzeń mobilnych działającą z oprogramowaniem iOS® oraz Android®; oraz ulepszenia bazy danych, aby można w niej było umieścić coraz więcej rodzajów broni i komponentów.
      4.1.2.   Działania w ramach projektu

      W ramach omawianego projektu podjęte zostaną następujące działania:

                  a)

                  System zostanie wzmocniony, aby umożliwić tworzenie złożonych analiz wieloletnich trendów w zakresie nielegalnego handlu bronią. Udoskonalenia te będą obejmować możliwości wyszukiwania i wizualizacji danych, które pozwolą użytkownikom rozpatrywanie złożonych relacji między dużymi zbiorami danych.

                  b)

                  Opracowanie zestawu funkcji użytkownika, który zapewni czytelny interfejs między stroną logującą iTrace a samym portalem. Ten zestaw funkcji użytkownika zostanie uszeregowany tematycznie i będzie zawierać filmiki wideo z instrukcjami skierowanymi do konkretnych grup użytkowników (np. decydentów odpowiedzialnych za politykę kontroli zbrojeń lub urzędników wydających zezwolenia wywozowe), będzie przedstawiać konkretne funkcje systemu (np. generowanie statystyk przenikania lub profilowanie państw) oraz będzie dostarczać wskazówek na temat wyszukiwania zaawansowanego i wykorzystywania danych. Pakiet ten będzie również zawierał interaktywną funkcję pomocy uporządkowaną według najczęściej zadawanych pytań.

                  c)

                  System ten zostanie zmieniony, aby umożliwić natychmiastową aktualizację informacji odnoszących się do poszczególnych krajów (w tym sprawozdań krajowych, prawodawstwa oraz mechanizmów kontroli uzbrojenia). System będzie uzyskiwać informacje – w czasie rzeczywistym – z licznych istniejących baz danych, umożliwiając szybkie wyszukiwanie i otrzymywanie dokumentów merytorycznych dotyczących aplikacji mobilnych (zob. pkt 4.1.2 lit. e) poniżej).

                  d)

                  System zostanie ponownie skonfigurowany, aby umożliwić przyjmowanie danych z arkusza MS Excel® oraz innych aplikacji z arkuszami za pośrednictwem satelitarnego łącza nadrzędnego. Oczekuje się, że ruch ten pozwoli na pięciokrotne zwiększenie prędkości wprowadzania danych. Gromadzenie dużych ilości danych (zwłaszcza w Iraku i Syrii) narzuciło taki sposób postępowania.

                  e)

                  W odpowiedzi na zapotrzebowanie ze strony użytkowników w ramach projektu zostanie opracowana uproszczona wersja iTrace, przeznaczona do urządzeń iOS® i Android®. Niniejsza aplikacja ma zapewniać decydentom dostęp do map geoprzestrzennych, do monitorowania przenikania i do opcji dokumentów krajowych znajdujących się w iTrace na każdej platformie i w każdym forum.

                  f)

                  System ten zostanie zmodyfikowany, aby przyjąć nowe bazy danych, odzwierciedlić większy zakres broni, amunicji, części składowych oraz pojazdów wojskowych zidentyfikowanych w trakcie poszerzonego zakresu działalności CAR prowadzonej w latach 2013–15.

            4.1.3.   Wyniki projektu

      Projekt umożliwi:

                  a)

                  każdemu użytkownikowi internetu wyszukiwanie danych dotyczących konkretnego miejsca, kraju, regionu lub kontynentu;

                  b)

                  zidentyfikowanie i wyświetlenie obrazów stanowiących dowód przeniknięcia BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji lub nielegalnego handlu nimi w tym miejscu, kraju, regionie lub na tym kontynencie;

                  c)

                  zaznaczenie na internetowej mapie świata dat transferu, szlaków nielegalnych dostaw i danych handlarzy nielegalną bronią powiązanych z dowolnym elementem (spośród wielu tysięcy) BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji będących przedmiotem nielegalnego handlu;

                  d)

                  automatyczne wyszukiwanie podobnych przypadków (BSiL i inna broń konwencjonalna lub amunicja tego samego typu, kraj produkcji lub seria produkcyjna) i zaznaczenie tych elementów oraz ich lokalizacji na internetowej mapie świata;

                  e)

                  identyfikację i mapowanie powiązań między typami przenikniętej lub będącej przedmiotem nielegalnego handlu BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji lub między stronami nielegalnego handlu w wymiarze międzynarodowym;

                  f)

                  generowanie kompleksowych sprawozdań (np. dotyczących skali przenikania broni w danym państwie lub pochodzenia przenikniętej broni konwencjonalnej) możliwych do ściągnięcia w formacie PDF;

                  g)

                  przechowywanie, na szczeblu krajowym i globalnym, dotychczasowej, merytorycznie istotnej dokumentacji na temat transferów BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji, w tym: krajowych sprawozdań dotyczących wywozu broni, krajowych sprawozdań przesyłanych do Rejestru broni konwencjonalnej ONZ oraz do Programu działania ONZ dotyczącego nielegalnego handlu BSiL, tekstów odpowiednich instrumentów krajowych, regionalnych i międzynarodowych oraz zweryfikowanych sprawozdań dotyczących transferów nielegalnej BSiL i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji – sporządzonych przez grupy monitorowania sankcji ONZ, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i międzynarodowe środki masowego przekazu;

                  h)

                  dane strumieniowe kompatybilne z bazą iARMS Interpolu, co umożliwi Interpolowi porównanie w systemie iARMS broni stanowiącej narzędzie przestępstwa z wykorzystaniem generowanych przez iTrace informacji o nielegalnej broni;

                  i)

                  tworzenie statystyki przenikania, która pomoże ekspertom w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej określić priorytety w zakresie usprawnień, pomocy i współpracy, a organom wydającym pozwolenia na wywóz broni rozpoznać konkretne zagrożenie dotyczące przenikania.

            4.1.4.   Wskaźniki realizacji projektu

      W ramach projektu nadal będzie utrzymywany i ulepszany bezpłatny, publicznie dostępny internetowy system mapowania, bez ograniczeń co do potencjalnych beneficjentów.
      4.1.5.   Beneficjenci projektu

      iTrace będzie nadal w coraz większym stopniu zapewniał kompleksowe informacje wyraźnie skierowane między innymi do: decydentów odpowiedzialnych za krajową politykę kontroli broni; organów wydających pozwolenia na wywóz broni; organizacji regionalnych i międzynarodowych (w tym grup monitorowania sankcji ONZ, misji pokojowych ONZ, UNODC, UNODA i Interpolu); pozarządowych organizacji badawczych (w tym Bońskiego Międzynarodowego Centrum Konwersji (BICC), Grupy Badawczo-Informacyjnej ds. Pokoju i Bezpieczeństwa (GRIP), Sztokholmskiego Międzynarodowego Instytutu Badań nad Pokojem (SIPRI) i Small Arms Survey); organizacji wspierających (w tym Amnesty International i Human Rights Watch) oraz międzynarodowych środków masowego przekazu.
      4.2.   Projekt 2: Badania terenowe niezbędne, by nadal wprowadzać do systemu iTrace w czasie rzeczywistym udokumentowane dowody na przenikanie BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji oraz na nielegalny handel nimi, a także inne istotne informacje.

      4.2.1.   Cel projektu

      W ramach projektu prowadzone będą badania terenowe w zakresie BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji znajdujących się w obrocie na obszarach objętych konfliktem. Projekt będzie stale rozbudowywany i nada priorytet kilku państwom, których sytuacja jest przedmiotem szczególnej troski państw członkowskich UE, takim jak Irak, Libia, Mali, Republika Środkowoafrykańska, Sudan Południowy, Somalia i Syria. Ustanowienie formalnych umów wymiany informacji z szeregiem organizacji, w tym z misjami ONZ, ułatwi realizację projektu, wraz z wysyłaniem do rządów krajowych wniosków o oficjalne śledzenie.
      Ponadto w ramach projektu nadal będą prowadzone badania dokumentacyjne i zostaną zweryfikowane (w tym poprzez badania terenowe) istniejące już informacje na temat istotnych transferów uzyskane od organizacji innych niż CAR, do wprowadzenia do systemu iTrace.
      4.2.2.   Działania w ramach projektu

      W ramach omawianego projektu podjęte zostaną następujące działania:

                  a)

                  zaangażowanie wykwalifikowanych ekspertów w dziedzinie broni do przeprowadzenia w terenie analizy nielegalnej BSiL i innej broni konwencjonalnej, amunicji i powiązanego materiału odzyskanych z państw pogrążonych w konflikcie;

                  b)

                  analiza, przegląd i weryfikacja udokumentowanych dowodów dotyczących nielegalnej BSiL i innej nielegalnej broni konwencjonalnej, amunicji i jej użytkowników, w tym: zdjęć broni, jej części składowych oraz oznaczeń wewnętrznych i zewnętrznych, opakowań, odnośnej dokumentacji przewozowej oraz wyników badań terenowych (użytkownicy, dostawy i szlaki transferu);

                  c)

                  przegląd i weryfikacja dodatkowych dowodów z niedawnej przeszłości dotyczących istotnych transferów BSiL i innej broni konwencjonalnej oraz amunicji zebranych przez organizacje inne niż CAR, w tym sprawozdań grup monitorowania sankcji ONZ, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i międzynarodowych środków masowego przekazu;

                  d)

                  zapisywanie wszystkich zebranych i zweryfikowanych dowodów w systemie zarządzania informacjami iTrace i w internetowym portalu służącym do mapowania;

                  e)

                  identyfikacja i wspieranie lokalnych partnerów, by zapewnić nieprzerwane gromadzenie danych dla iTrace przez cały czas trwania proponowanego działania i po jego zakończeniu;

                  f)

                  dalsza współpraca z rządami państw członkowskich UE pozwalająca z góry ustalić krajowe punkty kontaktowe oraz mechanizm koordynacji, by doprecyzować zakres badań prowadzonych przez CAR i zapobiec ewentualnym konfliktom interesów przed rozpoczęciem tych badań.

            Projekt będzie realizowany stopniowo w pełnym dwuletnim okresie realizacji projektu iTrace.
      4.2.3.   Wyniki projektu

      Projekt umożliwi:

                  a)

                  udokumentowanie na miejscu fizycznych dowodów na przenikanie broni konwencjonalnej i amunicji do niej lub nielegalnego handlu nimi w regionach pogrążonych w konflikcie;

                  b)

                  weryfikację i opis przypadków nielegalnego handlu na podstawie dowodów zebranych przez CAR, organizacje posiadające aktualne umowy o wymianie informacji z CAR oraz, w odpowiednich przypadkach, inne organizacje; dowody te dotyczą przenikania broni konwencjonalnej oraz amunicji lub nielegalnego handlu nimi we wszystkich regionach;

                  c)

                  udostępnienie konkretnych dowodów wizualnych na przenikanie broni konwencjonalnej oraz amunicji lub na nielegalny handel nimi, w tym zdjęć poszczególnych egzemplarzy, numerów seryjnych, oznaczeń fabrycznych, skrzyń, spisów przewożonych przedmiotów, dokumentów przewozowych i zezwoleń dla użytkownika końcowego;

                  d)

                  generowanie opisów nielegalnej działalności, w tym szlaków nielegalnego handlu, podmiotów uczestniczących w przenikaniu lub transferze i ocen czynników dodatkowych (w tym nieskutecznego zarządzania zapasami, braku bezpieczeństwa tych zapasów oraz zamierzonych i zorganizowanych – przy współudziale struktur państwowych – nielegalnych sieci dostaw);

                  e)

                  wprowadzanie wyżej wymienionych dowodów do systemu zarządzania informacjami iTrace i internetowego portalu służącego do mapowania w celu ich pełnego udostępnienia opinii publicznej.

            4.2.4.   Wskaźniki realizacji projektu

      Do 30 misji w terenie (w tym, w razie potrzeby, misji poszerzonych) w okresie dwuletnim w celu wygenerowania opartych na dowodach danych do wprowadzenia do systemu zarządzania informacjami iTrace i internetowego portalu służącego do mapowania.
      4.2.5.   Beneficjenci projektu

      Zob. sekcja 4.1.5 zawierająca pełny wykaz beneficjentów, identyczny dla wszystkich projektów wymienionych w niniejszej decyzji.
      4.3.   Projekt 3: Działalność informacyjna skierowana do zainteresowanych stron i międzynarodowa koordynacja

      4.3.1.   Cel projektu

      Projekt ukaże korzyści ze stosowania iTrace decydentom na szczeblu międzynarodowym i krajowym, ekspertom w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i organom udzielającym pozwolenia na wywóz broni. Zostaną również opracowane działania informacyjne mające na celu dalszą koordynację wymiany informacji i budowanie trwałych partnerstw z osobami fizycznymi i organizacjami zdolnymi do generowania informacji, które mogą zostać wprowadzone do systemu iTrace.
      4.3.2.   Działania w ramach projektu

      W ramach omawianego projektu podjęte zostaną następujące działania:

                  a)

                  Prezentacje przygotowane przez personel CAR przedstawiane na potrzeby odpowiednich konferencji międzynarodowych zajmujących się nielegalnym handlem bronią konwencjonalną we wszystkich jego aspektach. Celem tych prezentacji będzie przedstawienie iTrace ze szczególnym uwzględnieniem: 1) konkretnych korzyści płynących ze wspomagania przez iTrace procesu monitorowania realizacji Programu działania ONZ, Traktatu o handlu bronią i innych odnośnych instrumentów międzynarodowych; 2) użyteczności iTrace dla określania priorytetowych dziedzin międzynarodowej pomocy i współpracy; oraz 3) użyteczności iTrace – jako mechanizmu profilowania oceny ryzyka – dla organów udzielających pozwolenia na wywóz broni;

                  b)

                  Prezentacje przygotowane przez personel CAR na potrzeby rządów krajowych i operacji pokojowych. Celem tych prezentacji będzie przedstawienie iTrace odnośnym departamentom misji, zachęcenie do zawierania i rozwijania formalnych umów o wymianie informacji pozwalających na generowania informacji, które mogą być wprowadzane do iTrace, oraz wsparcie decydentów w określaniu priorytetowych dziedzin międzynarodowej pomocy i współpracy.

            Projekt będzie realizowany w pełnym dwuletnim okresie realizacji projektu iTrace.
      4.3.3.   Wyniki projektu

      Projekt:

                  a)

                  ukaże korzyści ze stosowania iTrade decydentom na szczeblu międzynarodowym i krajowym, którzy zajmują się wdrażaniem porozumień dotyczących kontroli broni konwencjonalnej i kontroli wywozu broni (Program działania ONZ, Traktatu o handlu bronią, i inne odnośne instrumenty międzynarodowe) oraz oceną ich realizacji;

                  b)

                  zapewni istotne informacje wspomagające decydentów i ekspertów w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej w określeniu priorytetowych dziedzin międzynarodowej pomocy i współpracy oraz formułowaniu skutecznych strategii przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni;

                  c)

                  dostarczy organom udzielającym pozwolenia na wywóz broni szczegółowych informacji na temat iTrace i jego użyteczności dla oceny ryzyka, a ponadto zapewni możliwości otrzymywania dalszych informacji zwrotnych i doskonalenia systemu;

                  d)

                  ułatwi wymianę informacji między rządami krajowymi i operacjami pokojowymi ONZ, w tym przetwarzanie danych i ich analizę z wykorzystaniem systemu iTrace;

                  e)

                  będzie służył dalszemu budowaniu sieci ekspertów w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej zaangażowanych w badania terenowe dotyczące przenikania broni konwencjonalnej i amunicji oraz nielegalnego handlu nimi;

                  f)

                  będzie służył popularyzacji śledzenia broni konwencjonalnej i amunicji do niej jako środka wspierającego monitorowanie realizacji Programu działania ONZ i traktatu o handlu bronią, a także innych międzynarodowych i regionalnych instrumentów kontroli broni i jej wywozu.

            4.3.4.   Wskaźniki realizacji projektu

      Personel CAR będzie uczestniczył w maksymalnie 12 konferencjach. Na wszystkich konferencjach zostanie zaprezentowany system iTrace. Programy tych konferencji i krótkie streszczenia zostaną włączone do sprawozdania końcowego.
      4.3.5.   Beneficjenci projektu

      Zob. sekcja 4.1.5 zawierająca pełny wykaz beneficjentów, identyczny dla wszystkich projektów wymienionych w niniejszej decyzji.
      4.4.   Projekt 4: Sprawozdania merytoryczne iTrace

      4.4.1.   Cel projektu

      W ramach projektu zostaną sporządzone sprawozdania dotyczące zasadniczych kwestii merytorycznych opracowane na podstawie wprowadzonych do systemu iTrace danych z badań terenowych. Sprawozdania zostaną opracowane w taki sposób, by wyróżnić konkretne dziedziny budzące troskę społeczności międzynarodowej, w tym najważniejsze wzorce nielegalnego handlu bronią konwencjonalną i amunicją oraz kanały ich dystrybucji w regionach, a także priorytetowe dziedziny, którymi społeczność międzynarodowa powinna poświęcić uwagę.
      4.4.2.   Działania w ramach projektu

      Dogłębna analiza prowadząca do opracowania, przeglądu, redakcji i publikacji maksymalnie dziesięciu sprawozdań merytorycznych iTrace.
      4.4.3.   Wyniki projektu

      Projekt umożliwi:

                  a)

                  opracowanie maksymalnie dziesięciu sprawozdań, z których każde będzie poświęcone oddzielnemu problemowi budzącemu troskę społeczności międzynarodowej;

                  b)

                  zagwarantowanie dystrybucji sprawozdań merytorycznych iTrace wśród wszystkich państw członkowskich UE;

                  c)

                  opracowanie ukierunkowanej strategii informacyjnej, by zapewnić jak największy zasięg globalny;

                  d)

                  utrzymanie wyeksponowania działania na arenie politycznej i w międzynarodowych środkach masowego przekazu, między innymi poprzez prezentowanie informacji dotyczących nielegalnej broni budzących największe obawy; zapewnianie istotnych merytorycznie analiz wspierających toczące się procesy kontroli broni i opracowywanie sprawozdań w taki sposób, by wywoływały jak największe zainteresowanie międzynarodowych środków masowego przekazu.

            4.4.4.   Wskaźniki realizacji projektu

      Maksymalnie dziesięć dostępnych w internecie sprawozdań merytorycznych iTrace opracowanych w okresie realizacji proponowanego działania i rozprowadzanych na całym świecie.
      4.4.5.   Beneficjenci projektu

      Zob. sekcja 4.1.5 zawierająca pełny wykaz beneficjentów, identyczny dla wszystkich projektów wymienionych w niniejszej decyzji.
      5.   Lokalizacja

      Projekt 1 będzie zlokalizowany w Zjednoczonym Królestwie. Uznaje się, że wymagane wyniki badań terenowych nie mogą zostać powielone na odległość i że realizacja projektu 2 będzie wymagać wysłania wielu ekspertów w dziedzinie broni konwencjonalnej do regionów pogrążonych w konflikcie. Delegowanie ekspertów będzie oceniane w każdym konkretnym przypadku pod kątem bezpieczeństwa, dostępu do informacji i łatwości jej uzyskania. Organizacja CAR nawiązała już kontakty lub rozpoczęła realizację projektów w wielu spośród odnośnych państw. Projekt 3 będzie realizowany na międzynarodowych konferencjach na całym świecie, we współpracy z rządami krajowymi oraz odnośnymi organizacjami, by zapewnić jak największe wyeksponowanie tego projektu. Projekt 4 zostanie opracowany w Zjednoczonym Królestwie.
      6.   Czas trwania

      Całkowity szacowany czas trwania połączonych projektów wynosi 24 miesiące.
      7.   Podmiot odpowiedzialny za realizację; wyeksponowanie działań UE

      Techniczne wykonanie niniejszej decyzji powierza się CAR. CAR zrealizuje swoje zadanie pod kierownictwem wysokiego przedstawiciela.
      CAR wyłoniła się z rozszerzającej się sieci śledczych zajmujących się bronią; sieć ta była od 2006 r. pionierem w kwestii identyfikacji i śledzenia broni konwencjonalnej i amunicji. CAR skupia się na identyfikacji i śledzeniu broni w terenie. To indywidualne podejście do poszczególnych przypadków oraz zdolności techniczne niezbędne do jego stosowania są fundamentalne dla kompleksowego zmapowania przenikania broni konwencjonalnej do państw pogrążonych w konflikcie i w granicach tych państw, nad czym w chwili obecnej społeczność międzynarodowa nie sprawuje wystarczającego nadzoru. W tym celu CAR wysyła niewielkie zespoły śledczych, mających co najmniej dziesięcioletnie doświadczenie w zakresie broni, na tereny objęte konfliktem, by badali i dokumentowali obecność nielegalnej broni na miejscu.
      Od maja 2013 r. CAR rozmieściła personel terenowy w 18 regionach pogrążonych w konflikcie, bezpośrednio wsparła siedem grup monitorowania sankcji ONZ, przeprowadziła oficjalne umowy o wymianie informacji z dwiema misjami pokojowymi ONZ, a także zapewniła pomoc techniczną dwóm misjom w dziedzinie WPBiO. CAR zapewnia również siedmiu rządom krajowym regularne wsparcie techniczne w zakresie identyfikacji i śledzenia broni. CAR jest jedyną organizacją – poza systemem ONZ – która poświęca się wyłącznie identyfikacji i śledzeniu broni konwencjonalnej, amunicji i powiązanego materiału, w terenie, we współczesnych konfliktach zbrojnych.
      W dniu 25 listopada 2013 r. na mocy decyzji 2013/698/WPZiB upoważniono CAR do opracowania i wdrożenia iTrace – globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji. W fazie pilotażowej (iTrace I) projekt był przede wszystkim skoncentrowany na dokumentowaniu nielegalnej broni w Afryce Subsaharyjskiej, położono też dodatkowy nacisk na Bliski Wschód (Irak i Syria), a także na wprowadzanie ustaleń do systemu iTrace. Projekt umożliwił dotychczas udokumentowanie ponad 200 000 pozycji, obejmujących broń, amunicję i i powiązany materiał, będących w obiegu w regionach pogrążonych w konflikcie.
      CAR podejmie wszelkie stosowne środki w celu wyeksponowania faktu, że działanie jest w pełni finansowane przez Unię. Środki te zostaną przedsięwzięte zgodnie z Podręcznikiem dotyczącym komunikacji i widoczności w ramach działań zewnętrznych Unii Europejskiej opracowanym i opublikowanym przez Komisję.
      CAR zapewni w związku z tym wyeksponowanie wkładu Unii przez używanie stosownego logo i prowadzenie działań promocyjnych, podkreślając rolę odgrywaną przez Unię, zapewniając przejrzystość unijnych działań i podnosząc świadomość co do przyczyn przyjęcia niniejszej decyzji oraz powodów jej wspierania przez UE, a także rezultatów tego wsparcia. Na materiałach wyprodukowanych w wyniku tego projektu w widocznym miejscu zostanie umieszczona flaga UE zgodnie z unijnymi wytycznymi dotyczącymi prawidłowego wykorzystywania i reprodukcji flagi.
      8.   Sprawozdawczość

      CAR będzie przygotowywać kwartalne sprawozdania opisowe.

         (1)  Decyzja Rady 2013/698/WPZiB z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie wsparcia globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej i innej nielegalnej broni konwencjonalnej oraz amunicji w celu zmniejszenia ryzyka nielegalnego handlu nimi (Dz.U. L 320 z 30.11.2013, s. 34).


title: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa ATALANTA/6/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie mianowania dowódcy sił Unii Europejskiej operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)

text:
               24.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 192/68

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ATALANTA/6/2009
   z dnia 22 lipca 2009 r.
   w sprawie mianowania dowódcy sił Unii Europejskiej operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)
   (2009/559/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (Atalanta), w szczególności jego art. 6 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 6 ust. 1 wspólnego działania 2008/851/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podjęcia decyzji w sprawie mianowania dowódcy sił UE.

               (2)

               W dniu 17 marca 2009 r. KPiB przyjął decyzję Atalanta/1/2009 (2) w sprawie mianowania kapitana (marynarki) Juana GARATA CARAMÉ dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.

               (3)

               Dowódca operacji UE zalecił mianowanie komodora Petera BINDTA nowym dowódcą sił Unii Europejskiej operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.

               (4)

               Komitet Wojskowy UE poparł to zalecenie.

               (5)

               Zgodnie z art. 6 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wykonywaniu decyzji i działań Unii Europejskiej, które mają wpływ na kwestie obronne,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Komodor Peter BINDT zostaje niniejszym mianowany dowódcą sił UE operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 13 sierpnia 2009 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2009 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 76 z 24.3.2009, s. 45.


title: Decyzja Rady 2011/332/WPZiB z dnia 7 czerwca 2011 r. zmieniająca decyzję 2011/137/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

text:
               8.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 149/10

         DECYZJA RADY 2011/332/WPZiB
   z dnia 7 czerwca 2011 r.
   zmieniająca decyzję 2011/137/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 28 lutego 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/137/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii (1).

               (2)

               Decyzja 2011/137/WPZiB powinna zostać zmieniona w celu uwzględnienia szczególnych uzgodnień dotyczących środków ograniczających mających zastosowanie wobec organów portowych.

               (3)

               Zważywszy na powagę sytuacji w Libii, do wykazu osób o podmiotów objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonego w załączniku IV do decyzji 2011/137/WPZiB, należy dodać kolejne podmioty,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W art. 6 decyzji 2011/137/WPZiB dodaje się ustęp w brzmieniu:

      „2a.   Zakaz udostępniania środków finansowych, innych aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych osobom lub podmiotom, o których mowa w ust. 1 lit. b), w zakresie w jakim ma zastosowanie do organów portowych, nie uniemożliwia realizacji do dnia 15 lipca 2011 r. umów zawartych przed datą wejścia w życie niniejszej decyzji, z wyjątkiem umów dotyczących ropy naftowej, gazu oraz produktów rafinowanych.”.

   Artykuł 2
   Do wykazu zamieszczonego w załączniku IV do decyzji 2011/137/WPZiB dodaje się podmioty wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 czerwca 2011 r.

            W imieniu Rady

         MARTONYI J.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 58 z 3.3.2011, s. 53.

      ZAŁĄCZNIK

         Podmioty, o których mowa w art. 2

                  Nazwa

                  Informacje umożliwiające identyfikację

                  Powody

                  Data umieszczenia w wykazie

                  1.

                  Port authority of Tripoli (Władze portu w Trypolisie)

                  Władze portu: Socialist Ports Company (Socjalistyczne Przedsiębiorstwo Portowe) (w odniesieniu do działalności portu w Trypolisie)
                  Tel.: +218 21 43946

                  Pod kontrolą reżimu Kaddafiego

                  7.06.2011

                  2.

                  Port authority of Al Khoms (Władze portu w Al-Chums)

                  Władze portu: Socialist Ports Company (Socjalistyczne Przedsiębiorstwo Portowe) (w odniesieniu do działalności portu w Al-Chums)
                  Tel.: +218 21 43946

                  Pod kontrolą reżimu Kaddafiego

                  7.06.2011

                  3.

                  Port authority of Brega (Władze portu w Bredze)

                  Pod kontrolą reżimu Kaddafiego

                  7.06.2011

                  4.

                  Port authority of Ras Lanuf (Władze portu w Ras Lanuf)

                              Władze portu: Veba Oil Operations BV

                              Adres: PO Box 690

                              Trypolis, Libia

                              Tel.: +218 21 333 0081

                  Pod kontrolą reżimu Kaddafiego

                  7.06.2011

                  5.

                  Port authority of Zawia (Władze portu w Az-Zawiji)

                  Pod kontrolą reżimu Kaddafiego

                  7.06.2011

                  6.

                  Port authority of Zuwara (Władze portu w Zuwarze)

                              Władze portu: Port Authority of Zuara (Władze portu w Zuwarze)

                              Adres: PO Box 648

                              Port Affairs and Marine Transport (Sprawy portowe i transport morski)

                              Trypolis

                              Libya

                              Tel.: +218 25 25305

                  Pod kontrolą reżimu Kaddafiego

                  7.06.2011


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2007, sekcja IV - Trybunał Sprawiedliwości

text:
               26.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/74

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2007, sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości
   (2009/635/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2007 (1),

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2007 – tom I (C6-0418/2008) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Sprawiedliwości dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2007 r.,

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2007, wraz z odpowiedziami kontrolowanych instytucji (3),

               —

               uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 traktatu WE (4),

               —

               uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 traktatu WE,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0151/2009),

               1.

               udziela sekretarzowi Trybunału Sprawiedliwości absolutorium z wykonania budżetu Trybunału Sprawiedliwości na rok budżetowy 2007;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu i Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Klaus WELLE

      (1)  Dz.U. L 77 z 16.3.2007.

      (2)  Dz.U. C 287 z 10.11.2008, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 286 z 10.11.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 287 z 10.11.2008, s. 111.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.
   REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2007, sekcja IV – Trybunał Sprawiedliwości
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2007 (1),

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnot Europejskich za rok budżetowy 2007 – tom I (C6-0418/2008) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Sprawiedliwości dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2007 r.,

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2007, wraz z odpowiedziami kontrolowanych instytucji (3),

               —

               uwzględniając oświadczenie o wiarygodności rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedkładane przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 248 traktatu WE (4),

               —

               uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 traktatu WE,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0151/2009),

               1.

               zwraca uwagę, że środki na zobowiązania, jakimi Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS) dysponował w 2007 r., wynosiły 275 mln EUR (w 2006 r.: 252 mln EUR (6)), z czego wykorzystano 96,84 %, więcej niż w ostatnim roku;

               2.

               z satysfakcją odnotowuje zatwierdzenie przez ETS w lipcu 2007 r. zasad etyki obowiązujących członków i byłych członków Trybunału Sprawiedliwości, Sądu Pierwszej Instancji i Sądu do spraw Służby Publicznej (7), zawierających obowiązek przedłożenia oświadczenia o powiązaniach finansowych prezesowi ETS; domaga się jednak realizacji swego ponawianego już wezwania do publikowania konkretnych oświadczeń, na przykład na stronie internetowej ETS, w celu zachowania jawności, nawet jeśli obecnie brak takiego wymogu prawnego; ponadto proponuje powołanie niezależnych urzędników odpowiedzialnych za coroczne składanie ogólnodostępnych sprawozdań dotyczących otrzymanych oświadczeń w celu zapewnienia wiarygodnego nadzoru i kontroli;

               3.

               zwraca uwagę, że w 2007 r. liczba zatrudnionych urzędników i innych pracowników (personel zatrudniony na czas określony i pracownicy kontraktowi) wzrosła w ciągu roku o 7,9 % do ogółem 1 928 osób, głównie w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii;

               4.

               przyjmuje z zadowoleniem poprawę sytuacji przy rekrutacji wykwalifikowanego personelu, w ramach regulaminu pracowniczego, w oparciu o organizowane przez EPSO konkursy, a także przy rozwiązywaniu pewnych trudności dotyczących niektórych stanowisk (głównie tłumacze ustni i eksperci od IT);

               5.

               zwraca uwagę, że w pkt 11.19 sprawozdania rocznego za 2007 r. Europejski Trybunał Obrachunkowy (ETO) przedstawił następujące uwagi: „decyzja komitetu administracyjnego Trybunału Sprawiedliwości w zakresie rekrutacji i zatrudniania pracowników kontraktowych nie określa procedury selekcji w odniesieniu do »personelu kontraktowego do zadań pomocniczych« […] Trybunał Sprawiedliwości nie wprowadził zatem formalnych procedur selekcji przy zatrudnianiu na kontrakty krótkoterminowe pracowników zastępujących osoby, które nie mogą wykonywać swoich obowiązków”;

               6.

               popiera opinię ETO, że brak odpowiednich procedur selekcji dotyczących personelu kontraktowego do zadań pomocniczych (na przykład powoływania komisji rekrutacyjnych) powoduje, „że stosowane w Trybunale Sprawiedliwości przepisy nie gwarantują w takich przypadkach przestrzegania w pełni stosownych wymogów określonych w »Warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich« oraz tego, że nie powstanie wrażenie nieobiektywnego doboru pracowników”; dlatego też domaga się wprowadzenia odpowiednich procedur rekrutacji również dla tej kategorii personelu kontraktowego;

               7.

               wyraża zadowolenie z faktu, że dnia 1 października 2007 r. utworzono dwie oddzielne jednostki administracyjne (jednostka audytu wewnętrznego i jednostka odpowiedzialna za weryfikację) posiadające dwóch niezależnych szefów działu, kładąc tym samym kres sytuacji z lat ubiegłych, krytykowanej zarówno przez ETO, jak i przez Parlament, w której szef służby kontroli wewnętrznej był odpowiedzialny za weryfikację ex ante operacji finansowych urzędnika zatwierdzającego;

               8.

               z satysfakcją zauważa, że w dniu 12 grudnia 2007 r. komitet administracyjny Trybunału Sprawiedliwości zmienił kartę obowiązków audytora wewnętrznego w taki sposób, że roczny program prac jednostki audytu wewnętrznego przyjmowany jest na podstawie oceny faktycznego ryzyka, na jakie narażona jest organizacja;

               9.

               zauważa, w kontekście tworzenia w trakcie 2007 r. nowego zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli finansowej (SAP), który w dniu 1 stycznia 2008 r. zastąpił system zarządzania rachunkowością i finansami Sucre-Abac, że wprowadzona została nowa procedura dysponowania aktywami trwałymi; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że nowy system SAP opracowany został w ramach międzyinstytucjonalnej współpracy przez Radę, ETO i ETS, tym samym pozwalając uzyskać znaczne oszczędności budżetowe i większą skuteczność tych trzech instytucji;

               10.

               z zadowoleniem przyjmuje także owocną międzyinstytucjonalną współpracę z ETS w zakresie szkoleń;

               11.

               z zadowoleniem przyjmuje redukcję liczby negocjowanych umów w stosunku do liczby zawartych umów z 34 % w 2006 r. do 32 % w 2007 r. (o wartości ponad 60 000 EUR, w następstwie zmiany przepisów wykonawczych (8) rozporządzenia finansowego); zachęca ETS do kontynuowania starań na rzecz dalszego zmniejszenia tych proporcji;

               12.

               zwraca uwagę, że rok 2006 był drugim rokiem działalności, ściśle mówiąc, nowo powołanego Sądu do spraw Służby Publicznej po objęciu przez niego obowiązków w grudniu 2005 r., i że jego regulamin wszedł w życie w dniu 1 listopada 2007 r.;

               13.

               z zadowoleniem przyjmuje przez czwarty rok z rzędu zmniejszenie czasu trwania postępowań przed ETS, a także wzrost liczby zakończonych spraw o prawie 10 % od 2006 r.; zauważa jednak z niepokojem, że liczba zaległych spraw oczekujących na rozstrzygnięcie zwiększyła się w odniesieniu do wszystkich trzech instancji, a w szczególności w przypadku Sądu Pierwszej Instancji (+12 % z 1 029 spraw w 2006 r. do 1 154 w 2007 r.);

               14.

               rozumie, że ów znaczny wzrost spraw oczekujących na rozstrzygnięcie w Sądzie Pierwszej Instancji wynika ze wzrostu liczby zainicjowanych nowych spraw oraz wciąż zwiększającej się zawiłości i różnorodności wnoszonych spraw; w pełni popiera starania ETS na rzecz przeglądu swej organizacji wewnętrznej i procedur pracy w celu poprawy wydajności i zmniejszenia liczby zaległych spraw;

               15.

               z zadowoleniem przyjmuje publikację w Dzienniku Urzędowym sprawozdania ETS z zarządzania budżetem i finansami za rok budżetowy 2007 r. (9), załączonego do sprawozdania finansowego ETS za rok 2007 i przedstawiającego m.in. poziom wykonania środków oraz podsumowanie przesunięć środków dokonanych w trakcie roku budżetowego 2007;

               16.

               wyraża ETS uznanie za jego ustanowioną praktykę uwzględniania w sprawozdaniu z działalności rozdziału opisującego działania podjęte w ciągu roku w reakcji na wcześniejsze decyzje Parlamentu w sprawie absolutorium i na sprawozdania ETO;

               17.

               zauważa, że mimo zmian wprowadzonych w rozporządzeniu finansowym przepisy dotyczące zamówień są wciąż zbyt skomplikowane dla mniejszych instytucji, takich jak ETS, w szczególności w odniesieniu do przetargów dotyczących zamówień na stosunkowo niskie kwoty; zwraca się do Komisji, by podczas prac poprzedzających sporządzenie wszelkich wniosków w sprawie poprawek do rozporządzenia finansowego w przyszłości przeprowadziła szeroko zakrojone konsultacje z sekretarzem ETS i jego administracją w celu zapewnienia, że ich zastrzeżenia zostaną w pełni uwzględnione w ostatecznym projekcie.

      (1)  Dz.U. L 77 z 16.3.2007.

      (2)  Dz.U. C 287 z 10.11.2008, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 286 z 10.11.2008, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 287 z 10.11.2008, s. 111.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  2005: 232,6 mln EUR.

      (7)  Dz.U. C 223 z 22.9.2007, s. 1.

      (8)  Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1).

      (9)  Dz.U. C 15 z 21.1.2009, s. 1.


title: 2013/285/UE: Decyzja Rady z dnia 10 czerwca 2013 r. w sprawie ustalenia stanowiska Unii Europejskiej na forum Rady TRIPS Światowej Organizacji Handlu dotyczącego wniosku o przedłużenie okresu przejściowego dla Członków – krajów najmniej rozwiniętych na mocy art. 66 ust. 1 porozumienia TRIPS

text:
               14.6.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 162/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 10 czerwca 2013 r.
   w sprawie ustalenia stanowiska Unii Europejskiej na forum Rady TRIPS Światowej Organizacji Handlu dotyczącego wniosku o przedłużenie okresu przejściowego dla Członków – krajów najmniej rozwiniętych na mocy art. 66 ust. 1 porozumienia TRIPS
   (2013/285/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 i art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 5 listopada 2012 r. Haiti w imieniu grupy Członków – krajów najmniej rozwiniętych (kraje LDC) złożyło oficjalnie wniosek o przedłużenie okresu przejściowego na wdrożenie Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (porozumienie TRIPS) Światowej Organizacji Handlu (WTO) zgodnie z art. 66 ust. 1 tego porozumienia.

               (2)

               Obecny okres przejściowy, jak ustalono w decyzji Rady TRIPS z dnia 29 listopada 2005 r., miał zakończyć się dnia 1 lipca 2013 r.

               (3)

               Art. 66 ust. 1 porozumienia TRIPS przewiduje, że Rada TRIPS „wyraża zgodę na przedłużenie tego okresu na podstawie dobrze umotywowanego wniosku Członka – kraju najmniej rozwiniętego”.

               (4)

               Wspomaganie i ochrona własności intelektualnej jest kluczowym czynnikiem w promowaniu wzrostu społeczno-gospodarczego, jak stwierdzili ministrowie na forum regionalnego spotkania przygotowawczego dla Afryki w Dar es Salaam w marcu 2013 r., poprzedzającego coroczną konferencję przeglądową ministrów Rady Społeczno-Gospodarczej ONZ, wzywając do podwojenia wysiłków na rzecz wypracowania ram prawnych i politycznych, w tym między innymi w zakresie własności intelektualnej.

               (5)

               Tempo i zakres wdrażania porozumienia TRIPS przez kraje LDC są zróżnicowane.

               (6)

               Ważną rolę we wdrażaniu porozumienia TRIPS odgrywa pomoc techniczna i finansowa, jej skuteczność i właściwa koordynacja.

               (7)

               Część krajów LDC poczyniła dotychczas istotne kroki w zakresie własności intelektualnej, jednak pozostaje faktem, że kraje LDC mają specyficzne potrzeby i wymogi oraz w dalszym ciągu napotykają na ograniczenia natury ekonomicznej, finansowej i administracyjnej, dlatego też potrzebują elastyczności i dodatkowego czasu na wdrożenie porozumienia TRIPS.

               (8)

               Konieczne jest zatem przedłużenie okresu przejściowego na wdrożenie porozumienia TRIPS dla krajów LDC,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Stanowisko, jakie ma zająć Unia Europejska na forum Rady TRIPS Światowej Organizacji Handlu, dotyczące wniosku o przedłużenie okresu przejściowego dla krajów LDC na mocy art. 66 ust. 1 porozumienia TRIPS, jest następujące: kraje LDC nie powinny być zobowiązane do stosowania postanowień porozumienia TRIPS, innych niż art. 3, 4 i 5, przez okres, który ma być uzgodniony w 2005 r. w drodze konsensusu przez członków WTO, lub do czasu, gdy przestaną być Członkami – krajami najmniej rozwiniętymi, zależnie od tego, która data nastąpi wcześniej.
   2.   Podczas okresu przedłużenia kraje LDC nie mogą obniżać istniejącego poziomu ochrony własności intelektualnej poniżej standardów ustalonych przez porozumienie TRIPS. Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla decyzji Rady TRIPS z dnia 27 czerwca 2002 r. w sprawie przedłużenia okresu przejściowego na mocy art. 66 ust. 1 porozumienia TRIPS dla Członków – krajów najmniej rozwiniętych odnośnie do niektórych obowiązków dotyczących produktów farmaceutycznych.
   3.   Ponadto przez okres przedłużenia należy odpowiednio uwzględnić i przeanalizować zróżnicowany stan wdrażania porozuminia TRIPS i potrzeby zidentyfikowane w krajach LDC oraz to, w jaki sposób pomoc techniczna oraz programy na rzecz zwiększania potencjału mogą być skuteczniej koordynowane, wykorzystywane i oceniane, ze szczególną uwagą skoncentrowaną na obszarach o natychmiastowej użyteczności, aby umożliwić proces stopniowej integracji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 10 czerwca 2013 r.

            W imieniu Rady

         E. GILMORE

            Przewodniczący


title: 2009/104/WE: Decyzja Komisji z dnia 21 listopada 2008 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Republiką Chile dotyczącego zmian w dodatku V do Umowy w sprawie handlu winem załączonej do Układu o stowarzyszeniu między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony

text:
               6.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 37/8

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 21 listopada 2008 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Republiką Chile dotyczącego zmian w dodatku V do Umowy w sprawie handlu winem załączonej do Układu o stowarzyszeniu między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony
   (2009/104/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 2002/979/WE z dnia 18 listopada 2002 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania niektórych postanowień Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 18 Umowy w sprawie handlu winem w ramach Układu o stowarzyszeniu między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony (zwanej dalej „Umową w sprawie handlu winem”) Republika Chile została poinformowana w dniu 11 października 2006 r. o zatwierdzeniu we Wspólnocie nowych praktyk enologicznych.

               (2)

               Uwzględniając wnioski z trzeciego posiedzenia Wspólnego Komitetu UE i Chile ds. Umowy w sprawie Handlu Winem, które odbyło się w Santiago de Chile w dniu 10 stycznia 2008 r., należy wprowadzić zmiany w dodatku V do Umowy w sprawie handlu winem, tak aby uwzględniał on nowe praktyki enologiczne zatwierdzone we Wspólnocie.

               (3)

               Wspólnota Europejska i Republika Chile wynegocjowały zatem, zgodnie z art. 29 ust. 2 Umowy w sprawie handlu winem, porozumienie w formie wymiany listów w celu wprowadzenia zmian w dodatku V do tej umowy.

               (4)

               Należy zatem zatwierdzić wyżej wymienioną wymianę listów.

               (5)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską i Republiką Chile zmieniające dodatek V do Umowy w sprawie handlu winem załączonej do Układu o stowarzyszeniu między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony.
   Tekst porozumienia stanowi załącznik do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Komisarz ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich do podpisania wymiany listów, aby stała się ona wiążąca dla Wspólnoty.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 21 listopada 2008 r.

            W imieniu Komisji

         Mariann FISCHER BOEL

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 352 z 30.12.2002, s. 1.
    ---documentbreak---

               6.2.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 37/9

         POROZUMIENIE W FORMIE WYMIANY LISTÓW
   między Wspólnotą Europejską i Republiką Chile dotyczące zmian w dodatku V do Umowy w sprawie handlu winem załączonej do Układu o stowarzyszeniu między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony
   Bruksela, dnia 4 stycznia 2009 r.
   Szanowny Panie!
   Mam zaszczyt odnieść się do art. 29 ust. 2 Umowy w sprawie handlu winem w ramach Układu o stowarzyszeniu między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, z dnia 18 listopada 2002 r., który stanowi, iż Umawiające się Strony mogą za obopólną zgodą wnieść zmiany do dodatków do tej umowy.
   W związku z zatwierdzeniem nowych praktyk enologicznych we Wspólnocie lub wprowadzeniem zmian w tym zakresie, o czym władze Chile zostały poinformowane w dniu 11 październikia 2006 r., oraz uwzględniając wnioski z trzeciego posiedzenia Wspólnego Komitetu ds. Umowy w sprawie Handlu Winem, które odbyło się w Santiago de Chile w dniu 10 stycznia 2008 r., należy zmienić pkt 2 dodatku V (Praktyki i procesy enologiczne oraz specyfikacje produktów) do Umowy w sprawie handlu winem.
   Mam zatem zaszczyt zaproponować, aby pkt 2 dodatku V do Umowy w sprawie handlu winem zastąpić tekstem stanowiącym załącznik do niniejszego listu ze skutkiem od dnia otrzymania Pańskiej odpowiedzi potwierdzającej zgodę na przyjęcie treści niniejszego listu.
   Byłabym zobowiązana za potwierdzenie przez Pana, że Rząd Pana kraju zgadza się z treścią niniejszego listu.
   Z wyrazami szacunku

         W imieniu Wspólnoty Europejskiej

      Mariann FISCHER BOEL

   Bruksela, dnia 8 stycznia 2009 r.
   Szanowna Pani!
   Mam zaszczyt potwierdzić odbiór Pani listu z datą 4 stycznia o następującej treści:

      „Mam zaszczyt odnieść się do art. 29 ust. 2 Umowy w sprawie handlu winem w ramach Układu o stowarzyszeniu między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony, z dnia 18 listopada 2002 r., który stanowi, iż Umawiające się Strony mogą za obopólną zgodą wnieść zmiany do dodatków do tej umowy.
      W związku z zatwierdzeniem nowych praktyk enologicznych we Wspólnocie lub wprowadzeniem zmian w tym zakresie, o czym władze Chile zostały poinformowane w dniu 11 październikia 2006 r., oraz uwzględniając wnioski z trzeciego posiedzenia Wspólnego Komitetu ds. Umowy w sprawie Handlu Winem, które odbyło się w Santiago de Chile w dniu 10 stycznia 2008 r., należy zmienić pkt 2 dodatku V (Praktyki i procesy enologiczne oraz specyfikacje produktów) do Umowy w sprawie handlu winem.
      Mam zatem zaszczyt zaproponować, aby pkt 2 dodatku V do Umowy w sprawie handlu winem zastąpić tekstem stanowiącym załącznik do niniejszego listu ze skutkiem od dnia otrzymania Pańskiej odpowiedzi potwierdzającej zgodę na przyjęcie treści niniejszego listu.
      Byłabym zobowiązana za potwierdzenie przez Pana, że Rząd Pana kraju zgadza się z treścią niniejszego listu.”.

   Mam zaszczyt poinformować Panią, że władze Republiki Chile zgadzają się z treścią tego listu.
   Z wyrazami szacunku

         W imieniu Republiki Chile

      Juan SALAZAR SPARKS

   ZAŁĄCZNIK
   Punkt 2 dodatku V do Umowy w sprawie handlu winem otrzymuje brzmienie:

                  „2.

                  Wykaz praktyk i procesów enologicznych zatwierdzonych w odniesieniu do win pochodzących ze Wspólnoty, wraz z warunkami ich stosowania lub, w razie ich braku, stosowanych na warunkach określonych w regułach wspólnotowych:

                              1)

                              Napowietrzanie lub musowanie przy użyciu argonu, azotu lub tlenu

                              2)

                              Obróbka cieplna

                              3)

                              Stosowanie w winach wytrawnych świeżych osadów, które są dobrej jakości, nierozcieńczone i zawierają drożdże powstałe podczas ostatniej winifikacji win wytrawnych

                              4)

                              Odwirowywanie i filtracja, przy zastosowaniu lub nie środka filtrującego, pod warunkiem że produkt tak przetwarzany nie zawiera żadnych niepożądanych pozostałości

                              5)

                              Stosowanie drożdży do produkcji wina

                              6)

                              Stosowanie preparatów ze ścianek komórkowych drożdży

                              7)

                              Stosowanie poliwinylopolipirolidonu

                              8)

                              Stosowanie bakterii kwasu mlekowego w zawiesinie winnej

                              9)

                              Stosowanie dodatku jednej lub kilku następujących substancji wspomagających wzrost drożdży:

                                          (i)

                                          dodanie:

                                                      —

                                                      fosfatu dwuamonowego lub siarczanu amonu

                                                      —

                                                      siarczynu amonu lub dwusiarczynu amonu

                                          (ii)

                                          dodanie chlorowodorku tiaminy

                              10)

                              Stosowanie ditlenku węgla, argonu lub azotu, osobno lub w połączeniu, wyłącznie w celu wytworzenia atmosfery obojętnej i obróbki produktu w warunkach braku kontaktu z powietrzem

                              11)

                              Stosowanie dodatku ditlenku węgla

                              12)

                              Stosowanie ditlenku siarki, wodorosiarczynu potasu lub disiarczynu potasu, który może również nosić nazwę pirosiarczanu potasu

                              13)

                              Stosowanie dodatku kwasu sorbinowego lub sorbatu potasu

                              14)

                              Stosowanie dodatku kwasu L–askorbinowego

                              15)

                              Stosowanie dodatku kwasu cytrynowego w celu stabilizacji wina, pod warunkiem że ostateczna jego zawartość w tak przetwarzanym winie nie przekracza 1 grama na litr

                              16)

                              Stosowanie kwasu winowego w celu zakwaszenia, pod warunkiem że wstępny poziom kwasowości wina, wyrażony w kwasie winowym, nie wzrósł powyżej 2,5 g/l

                              17)

                              Stosowanie jednej lub kilku następujących substancji w celu odkwaszania:

                                          —

                                          obojętny winian potasu

                                          —

                                          wodorowęglan potasu

                                          —

                                          węglan wapnia, który może zawierać niewielkie ilości podwójnej soli wapnia kwasów L (+) winowego i L (–) jabłkowego

                                          —

                                          jednolity preparat kwasu winowego i węglanu wapnia w równych proporcjach i drobno sproszkowany

                                          —

                                          winian wapnia lub kwas winowy

                              18)

                              Oczyszczanie za pomocą jednej lub kilku następujących substancji stosowanych w celach enologicznych:

                                          —

                                          żelatyna spożywcza

                                          —

                                          białka roślinne

                                          —

                                          bentonit

                                          —

                                          karuk

                                          —

                                          kazeina i kazeinian potasu

                                          —

                                          albumina jaja kurzego lub albumina mleka

                                          —

                                          kaolin

                                          —

                                          enzymy pektolityczne

                                          —

                                          ditlenek krzemu w postaci żelu lub roztworu koloidalnego

                                          —

                                          tanina

                                          —

                                          enzymatyczne preparaty betaglukanazy

                              19)

                              Stosowanie dodatku taniny

                              20)

                              Obróbka moszczu oraz nowego wina w czasie fermentacji węglem drzewnym dla celów enologicznych, w ramach pewnych ograniczeń

                              21)

                              Poddawanie działaniu:

                                          —

                                          win białych i różowych – żelazocyjanku potasu

                                          —

                                          win czerwonych – przy użyciu żelazocyjanku potasu lub fitynianu wapnia, pod warunkiem że wino po takiej obróbce zawiera pozostałość żelaza

                              22)

                              Stosowanie dodatku kwasu metawinowego

                              23)

                              Stosowanie gumy senegalskiej po zakończeniu fermentacji

                              24)

                              Stosowanie kwasu DL-winowego, nazywanego również kwasem gronowym, lub jego obojętnych soli potasowych w celu wytrącenia nadmiaru wapnia

                              25)

                              Stosowanie do produkcji win musujących otrzymywanych przez fermentację w butelkach i przy oddzielaniu osadów przez degorżowanie:

                                          —

                                          alginianu wapnia lub

                                          —

                                          alginianu potasu

                              26)

                              Stosowanie siarczanu miedzi

                              27)

                              Dodanie wodorowinianiu potasu lub winianu wapnia, w celu wspomożenia wytrącania się winianu

                              28)

                              Stosowanie dodatku karmelu w celu wzmocnienia barwy win likierowych

                              29)

                              Stosowanie siarczanu wapnia do produkcji niektórych gatunkowych win likierowych produkowanych w określonych regionach (psr)

                              30)

                              Stosowanie żywicy sosnowej w celu wyprodukowania wina stołowego »retsina«, które może być produkowane tylko na terytorium Grecji na warunkach określonych w przepisach Wspólnoty

                              31)

                              Stosowanie dodatku lizozymu

                              32)

                              Elektrodializa w celu zagwarantowania winowej stabilizacji wina

                              33)

                              Stosowanie ureazy w celu zredukowania zawartości mocznika w winie

                              34)

                              Stosowanie dodatku moszczu winogronowego lub rektyfikowanego koncentratu moszczu winogronowego do dosładzania wina na warunkach określonych w przepisach Wspólnoty

                              35)

                              Częściowa koncentracja w drodze procesu fizycznego, włącznie z odwróconą osmozą, w celu zwiększenia naturalnej zawartości alkoholu w moszczu winogronowym lub winie

                              36)

                              Stosowanie dodatku sacharozy, koncentratu moszczu winogronowego lub rektyfikowanego koncentratu moszczu winogronowego w celu zwiększenia naturalnej zawartości alkoholu w winogronach, moszczu winogronowym lub winie, na warunkach określonych w przepisach Wspólnoty

                              37)

                              Stosowanie dodatku wina lub destylatu z suszonych winogron albo obojętnego alkoholu pochodzenia winnego do produkcji win likierowych

                              38)

                              Dodanie kwasu L-askorbinowego, w ramach pewnych ograniczeń

                              39)

                              Dodanie do win, w ramach pewnych ograniczeń i na warunkach, które zostaną określone, dwuwęglanu dimetylu (DMDC), aby zagwarantować stabilizację mikrobiologiczną

                              40)

                              Dodanie mannoprotein drożdży w celu zapewnienia stabilizacji winnej i białkowej wina

                              41)

                              Zastosowanie kawałków drewna dębowego przy produkcji wina.”.


title: 2007/360/WE: Decyzja Rady z dnia 29 maja 2007 r. w sprawie zawarcia porozumień w formie uzgodnionych protokołów między Wspólnotą Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii oraz między Wspólnotą Europejską a Królestwem Tajlandii, zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT 1994), dotyczących zmiany koncesji dla mięsa drobiowego

text:
               30.5.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 138/10

      DECYZJA RADY

   z dnia 29 maja 2007 r.
   w sprawie zawarcia porozumień w formie uzgodnionych protokołów między Wspólnotą Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii oraz między Wspólnotą Europejską a Królestwem Tajlandii, zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT 1994), dotyczących zmiany koncesji dla mięsa drobiowego
   (2007/360/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 5 maja 2006 r. Rada upoważniła Komisję do otwarcia negocjacji na mocy art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT 1994) w celu zmiany stawek celnych na trzy rodzaje produktów z mięsa drobiowego przewidziane na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do GATT 1994. Komisja powiadomiła Światową Organizację Handlu o zamiarze zmiany koncesji na solone mięso drobiowe objęte kodem 0210 99 39 i rozszerzenia negocjacji na gotowane mięso z kurcząt objęte kodem 1602 32 19 oraz wyroby z mięsa z indyków objęte kodem 1602 31 Nomenklatury Scalonej (CN).

               (2)

               Negocjacje były prowadzone przez Komisję w konsultacji z komitetem art. 133 Traktatu oraz w ramach wytycznych negocjacyjnych wydanych przez Radę.

               (3)

               Komisja zawarła porozumienia w formie uzgodnionych protokołów z Federacyjną Republiką Brazylii będącą istotnie zainteresowaną dostawami produktów objętych kodem CN 0210 99 39, 1602 31 i będącą istotnie zainteresowaną produktami objętymi kodem CN 1602 32 19, dnia 6 grudnia 2006 r. oraz z Królestwem Tajlandii, będącym istotnie zainteresowanym produktami objętymi kodem CN 0210 99 39 i będącym istotnie zainteresowanym dostawami produktów objętych kodem CN 1602 32 19, dnia 23 listopada 2006 r.

               (4)

               Porozumienia te należy zatwierdzić.

               (5)

               Środki niezbędne dla wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej zasady wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (1),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty porozumienia w formie uzgodnionych protokołów między Wspólnotą Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii oraz między Wspólnotą Europejską a Królestwem Tajlandii, zgodnie z art. XXVIII GATT 1994, dotyczące zmiany koncesji dla mięsa drobiowego.
   Teksty porozumień są dołączone do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Środki niezbędne dla wykonania niniejszej decyzji przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 2.
   Artykuł 3
   1.   Komisja jest wspierana przez Komitet Zarządzający ds. Mięsa Drobiowego i Jaj.
   2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
   Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi jeden miesiąc.
   Artykuł 4
   Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób uprawnionych do podpisania porozumień ze skutkiem wiążącym dla Wspólnoty (2).

      Sporządzono w Brukseli, dnia 29 maja 2007 r.

            W imieniu Rady

         J. PLEWA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

      (2)  Data wejścia w życie porozumień zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.

         UZGODNIONE PROTOKOŁY

      między Wspólnotą Europejską a Federacyjną Republiką Brazylii
      Negocjacje na mocy art. XXVIII GATT 1994 w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do mięsa drobiowego przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do GATT 1994.
      W wyniku negocjacji między Wspólnotą Europejską (zwaną dalej „WE”) a Federacyjną Republiką Brazylii (zwaną dalej „Brazylią”), na mocy art. XXVIII GATT 1994 dotyczących zmiany koncesji w odniesieniu do mięsa drobiowego przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT 1994), delegacje Komisji Wspólnot Europejskich oraz Brazylii osiągnęły przedstawione poniżej porozumienie.
      Delegacje Komisji Wspólnot Europejskich oraz Brazylii przedstawią niniejsze porozumienie do zatwierdzenia swoim właściwym organom.
      1.   Skonsolidowane stawki celne: skonsolidowana stawka celna dla pozycji 0210 90 20 (obecnie 0210 99 39), 1602 31 i 1602 32 19 wynosi odpowiednio 1 300 EUR/t, 1 024 EUR/t oraz 1 024 EUR/t.
      2.   Kontyngenty taryfowe: WE otwiera następujące roczne kontyngenty taryfowe:

                  a)

                  dla pozycji 0210 90 20 („solone”) kontyngent 264 245 ton, z których 170 807 ton przyznaje się Brazylii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 15,4 % ad valorem;

                  b)

                  dla pozycji 1602 31 („indyk”) kontyngent 103 896 ton, z których 92 300 ton przyznaje się Brazylii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 8,5 % ad valorem;

                  c)

                  dla pozycji 1602 32 19 („gotowane”) kontyngent 250 953 ton, z których 79 477 ton przyznaje się Brazylii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 8 % ad valorem.

            3.   Przywóz w ramach kontyngentów taryfowych, o których mowa w ust. 2, odbywa się na podstawie świadectw pochodzenia wystawionych w sposób niedyskryminujący przez właściwe organy Brazylii.
      4.   Koncesje objęte niniejszym porozumieniem podlegają warunkom ostatecznie uzgodnionym w DDA WTO.
      5.   Wielkości kontyngentu rozdzielonego między kraje istotnie zainteresowane dostawami i istotnie zainteresowane podlegają zasadom ogólnym art. XIII GATT. Koncesje mogące być wynikiem stosowania tych zasad nie są mniej korzystne od koncesji wynegocjowanych w niniejszym porozumieniu.
      6.   Obie strony zobowiązują się do wdrożenia przepisów niniejszego porozumienia najszybciej jak to możliwe zgodnie ze swoimi procedurami wewnętrznymi.
      7.   Na żądanie jednej ze stron niniejszego porozumienia odbywają się konsultacje dotyczące wdrażania niniejszego porozumienia.

         Sporządzono w Brukseli, dnia dwudziestego dziewiątego maja roku dwa tysiące siódmego.

               W imieniu Wspólnoty Europejskiej

               W imieniu Federacyjnej Republiki Brazylii

         UZGODNIONE PROTOKOŁY

      między Wspólnotą Europejską a Królestwem Tajlandii
      Negocjacje na mocy art. XXVIII GATT 1994 w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do mięsa drobiowego przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do GATT 1994.
      W wyniku negocjacji między Wspólnotą Europejską (zwaną dalej „WE”) a Królestwem Tajlandii (zwanym dalej „Tajlandią”), na mocy art. XXVIII GATT 1994 dotyczących zmiany koncesji w odniesieniu do mięsa drobiowego przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT 1994), delegacje Komisji Wspólnot Europejskich oraz Tajlandii osiągnęły przedstawione poniżej porozumienie.
      1.   Skonsolidowane stawki celne: skonsolidowana stawka celna dla pozycji 0210 90 20 (obecnie 0210 99 39) i 1602 32 19 wynosi odpowiednio 1 300 EUR/t oraz 1 024 EUR/t.
      2.   Kontyngenty taryfowe: WE otwiera następujące roczne kontyngenty taryfowe:

                  a)

                  dla pozycji 0210 90 20 („solone”) kontyngent 264 245 ton, z których 92 610 ton przyznaje się Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 15,4 % ad valorem;

                  b)

                  dla pozycji 1602 32 19 („gotowane”) kontyngent 250 953 tony, z których 160 033 tony przyznaje się Tajlandii. Stawka celna w ramach kontyngentu wynosi 8 % ad valorem.

            3.   Przywóz w ramach kontyngentów taryfowych, o których mowa w ust. 2, odbywa się na podstawie świadectw pochodzenia wystawionych w sposób niedyskryminujący przez właściwe organy Tajlandii.
      4.   Koncesje objęte niniejszym porozumieniem podlegają warunkom ostatecznie uzgodnionym w DDA WTO.
      5.   Wielkości kontyngentu rozdzielonego między kraje istotnie zainteresowane dostawami i istotnie zainteresowane podlegają zasadom ogólnym art. XIII GATT. Koncesje mogące być wynikiem stosowania tych zasad nie są mniej korzystne od koncesji wynegocjowanych w niniejszym porozumieniu.
      6.   Obie strony zobowiązują się do wdrożenia przepisów niniejszego porozumienia najszybciej jak to możliwe zgodnie ze swoimi procedurami wewnętrznymi.
      7.   Na żądanie jednej ze stron niniejszego porozumienia odbywają się konsultacje dotyczące wdrażania niniejszego porozumienia.

         Sporządzono w Brukseli, dnia dwudziestego dziewiątego maja roku dwa tysiące siódmego.

               W imieniu Wspólnoty Europejskiej

               W imieniu Królestwa Tajlandii