title: Decyzja Rady (WPZiB) 2015/485 z dnia 20 marca 2015 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie

text:
               21.3.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 77/12

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/485
   z dnia 20 marca 2015 r.
   przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie (1)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 oraz art. 31 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 25 stycznia 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/39/WPZiB (2) w sprawie mianowania Samuela ŽBOGARA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Kosowie. Mandat SPUE został ostatnio zmieniony decyzją Rady 2014/400/WPZiB (3). Mandat SPUE wygasa w dniu 28 lutego 2015 r.

               (2)

               Mandat SPUE należy przedłużyć na okres kolejnych ośmiu miesięcy.

               (3)

               SPUE będzie wykonywać mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Mandat Samuela ŽBOGARA jako Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w Kosowie zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 października 2015 r. Rada może zadecydować, że mandat SPUE zostanie zakończony wcześniej, w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Podstawą mandatu SPUE są cele polityki Unii wobec Kosowa. Cele te obejmują: odgrywanie przewodniej roli w promowaniu stabilnego, samodzielnego, pokojowego, demokratycznego i wieloetnicznego Kosowa; wzmacnianie stabilności w regionie i przyczynianie się do współpracy regionalnej i stosunków dobrosąsiedzkich na Bałkanach Zachodnich; promowanie Kosowa zaangażowanego na rzecz praworządności oraz ochrony mniejszości i dziedzictwa kulturowego i religijnego; wspieranie Kosowa w postępach na drodze do Unii zgodnie z europejską perspektywą dla regionu i stosownie do odpowiednich konkluzji Rady.
   Artykuł 3
   Mandat
   Aby zrealizować cele polityki, mandat SPUE obejmuje następujące elementy:

               a)

               doradztwo i pomoc Unii w procesie politycznym;

               b)

               wspieranie ogólnej koordynacji politycznej Unii w Kosowie;

               c)

               wzmacnianie obecności Unii w Kosowie i zapewnianie spójności i skuteczności jej działań;

               d)

               udzielanie szefowi misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (EULEX KOSOVO) porad i informacji dotyczących miejscowej sytuacji politycznej, w tym również na temat politycznych aspektów kwestii związanych z jego obowiązkami;

               e)

               zapewnienie konsekwencji i spójności działań Unii w Kosowie, w tym również w zakresie lokalnego ukierunkowywania przekształcania misji EULEX;

               f)

               wpieranie Kosowa w postępach na drodze do Unii, zgodnie z europejską perspektywą tego regionu, za pośrednictwem ukierunkowanego przekazu społecznego i szeroko zakrojonych działań Unii, które mają zapewnić szersze zrozumienie i poparcie ze strony społeczeństwa Kosowa, jeśli chodzi o kwestie związane z Unią, w tym działania misji EULEX;

               g)

               monitorowanie, wspomaganie i ułatwianie postępów w realizacji priorytetów politycznych, gospodarczych i europejskich, zgodnie z odpowiednimi kompetencjami i obowiązkami instytucjonalnymi;

               h)

               przyczynianie się do zwiększenia i umocnienia poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Kosowie — w tym w odniesieniu do kobiet i dzieci — oraz ochrony mniejszości, zgodnie z polityką Unii dotyczącą praw człowieka i unijnymi wytycznymi dotyczącymi praw człowieka;

               i)

               wspomaganie wdrażania dialogu na osi Belgrad–Prisztina ułatwianego przez Unię.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania prowadzone przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE ściśle koordynuje swoje działania z działaniami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej właściwych działów.
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2015 r. do dnia 31 października 2015 r. wynosi 1 520 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii. Obywatele państw regionu Bałkanów Zachodnich są dopuszczani do udziału w przetargach.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   Do pomocy SPUE w wykonywaniu mandatu i do ogólnego wspomagania spójności, widoczności i skuteczności działań Unii w Kosowie przydziela się specjalny personel. W granicach swojego mandatu i odpowiednich udostępnionych środków finansowych SPUE jest odpowiedzialny za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych związanych z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do współpracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudniani do współpracy ze SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio ze stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
   1.   SPUE i członkowie zespołu SPUE przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2013/488/UE (4).
   2.   WP jest upoważniony do udostępniania NATO/KFOR informacji i dokumentów niejawnych UE, sporządzonych do celów odnośnego działania, objętych klauzulą tajności do poziomu „CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL”, zgodnie z przepisami bezpieczeństwa dotyczącymi ochrony informacji niejawnych UE.
   3.   WP jest upoważniony do udostępniania Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) oraz Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) — zgodnie z potrzebami operacyjnymi SPUE — informacji i dokumentów niejawnych UE sporządzonych do celów odnośnego działania, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE/EU RESTRICTED”, zgodnie z przepisami bezpieczeństwa dotyczącymi ochrony informacji niejawnych UE. W tym celu dokonuje się uzgodnień lokalnych.
   4.   WP jest upoważniony do udostępniania stronom trzecim powiązanym z niniejszą decyzją dokumentów jawnych UE odnoszących się do treści obrad Rady dotyczących odnośnego działania, które są objęte tajemnicą zawodową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (5).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatura Unii lub państwa członkowskie, w zależności od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy tytułu V Traktatu SPUE podejmuje wszystkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z mandatem SPUE oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:

               a)

               sporządza szczegółowy plan bezpieczeństwa oparty na wskazówkach z ESDZ, obejmujący konkretne fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa, regulujący zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do odnośnego obszaru, za który jest on odpowiedzialny, i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa oraz plan awaryjny i ewakuacyjny biura;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na odnośnym obszarze, za który jest on odpowiedzialny;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na odnośny obszar, za który jest on odpowiedzialny, lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla tego obszaru;

               d)

               zapewnia wprowadzanie w życie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania na temat realizacji tych zaleceń oraz innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie przedstawia WP i KPiB sprawozdania. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane poprzez sieć COREU. SPUE może przedstawiać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu SPUE może uczestniczyć w informowaniu Parlamentu Europejskiego.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE przyczynia się do jedności, spójności i efektywności działania Unii oraz pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich, aby osiągnąć cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również — w stosownych przypadkach — z działaniami innych SPUE działających w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   W terenie utrzymywane są bliskie kontakty z szefami misji państw członkowskich oraz z szefami delegatur Unii w regionie. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu jego mandatu. SPUE udziela szefowi EULEX KOSOVO wskazówek i informacji dotyczących miejscowej sytuacji politycznej, w tym na temat politycznych aspektów kwestii związanych z jego obowiązkami. SPUE i cywilny dowódca operacji konsultują się ze sobą stosownie do potrzeb.
   3.   SPUE nawiązuje także kontakty z właściwymi podmiotami lokalnymi oraz innymi podmiotami regionalnymi i międzynarodowymi obecnymi w terenie.
   4.   SPUE wraz z innymi podmiotami Unii obecnymi w terenie zapewnia rozpowszechnianie i przekazywanie sobie wzajemnie informacji przez podmioty Unii obecne w terenie, tak by osiągnąć wysoki stopień zbieżności pod względem wiedzy na temat sytuacji oraz pod względem jej oceny.
   Artykuł 13
   Wsparcie w odniesieniu do roszczeń
   SPUE i personel SPUE udzielają wsparcia w celu przygotowania odpowiedzi na wszelkie roszczenia i zobowiązania wynikające z mandatów wcześniejszych SPUE w Kosowie oraz udzielają w tym celu pomocy administracyjnej i udostępniają odpowiednie dokumenty.
   Artykuł 14
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu przed końcem sierpnia 2015 r.
   Artykuł 15
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 marca 2015 r.

      Sporządzono w Brukseli 20 marca 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

      (2)  Decyzja Rady 2012/39/WPZiB z dnia 25 stycznia 2012 r. w sprawie mianowania specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie (Dz.U. L 23 z 26.1.2012, s. 5).

      (3)  Decyzja Rady 2014/400/WPZiB z dnia 26 czerwca 2014 r. przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie (Dz.U. L 188 z 27.6.2014, s. 68).

      (4)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).

      (5)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie poprawy współpracy policji w dziedzinie zapobiegania i wykrywania przestępstw (SCH/Com-ex (99) 18)

text:
Ważna informacja prawna

|

41999D0018

Dziennik Urzędowy L 239 , 22/09/2000 P. 0421 - 0423

		Decyzja Komitetu Wykonawczegoz dnia 28 kwietnia 1999 r.w sprawie poprawy współpracy policji w dziedzinie zapobiegania i wykrywania przestępstw(SCH/Com-ex (99) 18)KOMITET WYKONAWCZY,uwzględniając artykuł 132 Porozumienia wykonawczego do Konwencji z Schengen,uwzględniając artykuł 39 wymienionej Konwencji,pragnąc kontynuować starania o poprawę warunków transgranicznej współpracy policji,uwzględniając decyzję Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. (dokument SCH/Com-ex (98)51, rev. 3),PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Zatwierdza się zasady regulujące współpracę policji w dziedzinie zapobiegania przestępstwom i wykrywania ich, wymienione w nocie Prezydencji (dokument SCH/I (98)75, rev. 5) z dnia 28 kwietnia 1999 r.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 28 kwietnia 1999 r.C. H. SchapperPrzewodniczący--------------------------------------------------Przedmiot: Stosowanie artykułu 39 Konwencji: poprawa współpracy policji w dziedzinie zapobiegania i wykrywania przestępstwJednym z celów Prezydencji niemieckiej jest poprawa współpracy policji Umawiających się Państw w wykrywaniu przestępstw. W ramach swej Prezydencji Niemcy, na posiedzeniu Grupy Roboczej I w dniu 14 września 1998 r., przedłożyły notę (SCH/I (98)55 rev.) określającą problemy i propozycje rozwiązań.Wszystkie delegacje zgodziły się, że uchybień we współpracy policji w zakresie ścigania przestępstw można w dużym stopniu uniknąć poprzez jednolitą wykładnię oraz odpowiednie do założonych celów stosowanie Konwencji z Schengen.Umawiające się Państwa zgadzają się, że poprawa współpracy policji w dziedzinie wykrywania przestępstw nie może naruszać uprawnień organów wymiaru sprawiedliwości.Rozwiązania możliwe do wykonania w krótkim czasie:1. WykazDo celów stosowania artykułu 39 Konwencji z Schengen i dla poprawy wykrywania przestępstw i zapobiegania przestępstwom, służby policyjne Państw Schengen mogą wymieniać informacje, pod warunkiem że:- wymiana informacji nie wymaga stosowania środków przymusu,- wymiana informacji jest dopuszczalna na podstawie prawa krajowego Umawiającego się Państwa, do którego wniosek jest skierowany, a wykonywanie tych czynności nie jest wyłącznie zastrzeżone dla organów sądowych lub nie podlega ich zezwoleniu.Poprawę wykrywalności przestępstw i zapobiegania przestępstwom osiągnie się poprzez współpracę służb policyjnych Państw Schengen bez udziału organów sądowych w przypadkach, kiedy pojawiają się podstawy do podejrzeń lub konkretne zagrożenia, w szczególności przy wykonywaniu czynności wymienionych poniżej. Wykaz ten nie jest wyczerpujący, a wykonanie wspomnianych czynności jest uzależnione od ich dopuszczenia przez prawo krajowe państwa wnioskującego i państwa, do którego wniosek został skierowany.- ustalanie danych właściciela/kierowcy pojazdu,- zbieranie danych dotyczących prawa jazdy,- ustalanie miejsca pobytu i stałego miejsca zamieszkania,- ustalenie właścicieli przyłączy telekomunikacyjnych (telefon, faks oraz internet), pod warunkiem że są to informacje publicznie dostępne,- pozyskiwanie informacji przez policję, na zasadzie dobrowolnej [1], od określonych osób,- ustalanie tożsamości,- przekazywanie informacji z policyjnych systemów informatycznych oraz akt policyjnych, w poszanowaniu odpowiednich przepisów regulujących ochronę danych,- przygotowywanie planów oraz koordynacja działań w zakresie poszukiwań jak również podejmowanie poszukiwań w trybie natychmiastowym (niezależnie od poszukiwań przez SIS),- ustalanie pochodzenia przedmiotów, w szczególności broni i pojazdów (śledzenie kanałów sprzedaży),- badanie dowodów (np. oględziny szkód pojazdu w przypadku ucieczki sprawcy z miejsca wypadku, wymazania w dokumentach itd.).Państwa Schengen mogą zgodnie z artykułem 39 Konwencji z Schengen ustalić, z poszczególnymi lub wszystkimi Umawiającymi się Stronami, dodatkowe dziedziny, w których wzajemna współpraca policji bez udziału organów sądowych może mieć miejsce.2. Wymóg sądowej zgody (artykuł 39 ustęp 2)Natychmiastowe użycie informacji jako dowodów w postępowaniu karnym jest możliwe tylko wtedy, gdy Umawiające się Państwo, do którego wniosek skierowano, nie wymaga dodatkowo urzędowego wniosku o udzielenie pomocy prawnej. Ograniczone środki organów zajmujących się ściganiem przestępstw muszą być wykorzystane do zajmowania się pilnymi problemami zapobiegania przestępczości i nie być niepotrzebnie krępowane wymaganiami zezwoleń.Artykuł 39 ustep 2 Konwencji nie stanowi, w żadnej mierze, że wymagana jest zgoda organów sądowych na wykorzystanie dokumentów jako dowodu. Ustalenie procedury uzyskania zgody leży zatem w gestii Umawiających się Państw.Państwa Schengen są zgodne, że służby policyjne lub organy sądowe mogą przesyłać wnioski o udzielenie zgody oraz towarzyszące im materiały za pomocą każdego środka komunikacji umożliwiającego szybki przekaz (np. telefaks, e-mail:), pod warunkiem że przekazanej informacji będzie towarzyszyć pisemny ślad zawierający dane autora informacji.3. Uproszczenie procedurUproszczenie procedur, szczególnie w nagłych przypadkach, może przyspieszyć bieg przygotowawczego postępowania karnego. Przykładem na to mogą być bilateralne umowy między dwoma Państwami Schengen, w ramach których organa policji, na wniosek organów sądowych, współpracują bezpośrednio udzielając sobie nawzajem pomocy przy przesłuchaniach, przeszukiwaniach i przy zajmowaniu przedmiotów, jeśli zwłoka byłaby niewskazana.W świetle doświadczeń nabytych przy wykonywaniu tej umowy lub innych podobnych Umawiające się Strony rozważą, czy nie byłoby możliwe rozszerzenie stosowania takich procedur na cały obszar Schengen.[1] Zgodnie z prawem krajowym Austrii, Niemiec oraz Niderlandów stosuje się zasadę dobrowolnego poddania się przesłuchaniu.--------------------------------------------------


title: Decyzja nr U2 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie zakresu art. 65 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 dotyczącego uprawnienia do zasiłków dla bezrobotnych osób całkowicie bezrobotnych innych niż pracownicy przygraniczni, które, w okresie ich ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, miały miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego innego niż właściwe państwo członkowskie (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)

text:
               24.4.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 106/43

         DECYZJANR U2
   z dnia 12 czerwca 2009 r.
   w sprawie zakresu art. 65 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 dotyczącego uprawnienia do zasiłków dla bezrobotnych osób całkowicie bezrobotnych innych niż pracownicy przygraniczni, które, w okresie ich ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, miały miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego innego niż właściwe państwo członkowskie
   (Tekst mający znaczenie dla EOG oraz dla Umowy między WE a Szwajcarią)
   2010/C 106/12
   KOMISJA ADMINISTRACYJNA DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO,
   uwzględniając art. 72 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (1), zgodnie z którym Komisja Administracyjna odpowiada za rozpatrywanie wszelkich spraw administracyjnych lub dotyczących wykładni, wynikających z przepisów rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (2),
   uwzględniając art. 65 ust. 2 i 5 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 65 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 ustanawia specjalne zasady dotyczące przyznawania i wypłaty zasiłków dla bezrobotnych osobom bezrobotnym, które, w czasie swojego ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, zamieszkiwały w państwie członkowskim innym niż właściwe państwo.

               (2)

               Czynnikiem decydującym o zastosowaniu art. 65 wspomnianego rozporządzenia w całości jest fakt, że zainteresowane osoby, w czasie swojego ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, zamieszkiwały w państwie członkowskim innym niż państwo, którego ustawodawstwu podlegały. Państwo miejsca zamieszkania nie zawsze jest państwem, na którego terytorium osoby te były zatrudnione lub wykonywały pracę na własny rachunek.

               (3)

               Zgodnie z definicją zawartą w art. 1 lit. j) wspomnianego rozporządzenia termin „zamieszkanie” oznacza miejsce, w którym osoba zwykle przebywa; w lit. k) tego artykułu termin „pobyt” zdefiniowany jest jako pobyt czasowy.

               (4)

               Artykuł 11 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 określa kryteria ustalenia miejsca zamieszkania w przypadku rozbieżności opinii w tej kwestii pomiędzy instytucjami dwóch lub więcej państw członkowskich.

               (5)

               Z art. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 883/2004 wynika, że miejsce zamieszkania pracowników przygranicznych znajduje się w państwie innym niż państwo, w którym prowadzą one działalność zawodową, będącym, zgodnie z art. 11 ust. 3 lit. a) wspomnianego rozporządzenia, państwem właściwym, w związku z czym nie ma wątpliwości, że pracownicy tacy objęci są art. 65 tego rozporządzenia.

               (6)

               Kategorie pracowników, o których mowa w art. 11 ust. 4 i art. 13 wspomnianego rozporządzenia, oraz osoby, do których ma zastosowanie porozumienie, o którym mowa w art. 16 wspomnianego rozporządzenia, mogą zamieszkiwać, w niektórych przypadkach, w państwie członkowskim innym niż państwo określone na mocy tych przepisów jako właściwe.

               (7)

               Ustalenie, w którym państwie osoby należące do tych kategorii posiadają miejsce zamieszkania, musi być dokonywane indywidualnie dla każdego przypadku; w przypadku osób, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. a) i art. 13 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 883/2004, ustalenie to determinuje ich przynależność do danego systemu ubezpieczenia.

               (8)

               Na mocy art. 65 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 odpowiedzialność za wypłatę świadczeń przechodzi z właściwego państwa na państwo miejsca zamieszkania, jeżeli dana osoba odda się do dyspozycji urzędów zatrudnienia ostatniego z państw.

               (9)

               Pomimo że praktyka taka jest obecnie dopuszczalna w przypadku pracowników przygranicznych i pewnych kategorii pracowników, którzy także zachowują bliskie więzi z ich krajami pochodzenia, nie byłoby już dopuszczalne, aby, poprzez zbyt szeroką wykładnię pojęcia „zamieszkanie”, zakres stosowania art. 65 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 został rozszerzony w celu objęcia nim wszystkich osób, które są stale zatrudnione lub stale wykonują pracę na własny rachunek w państwie członkowskim, lecz które pozostawiły ich rodziny w państwie ich pochodzenia.
               Działając zgodnie z warunkami określonymi w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               1.

               Artykuł 65 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 stosuje się w szczególności do:

                           a)

                           osób, o których mowa w art. 11 ust. 4 wspomnianego rozporządzenia;

                           b)

                           osób, o których mowa w art. 13 wspomnianego rozporządzenia, normalnie zatrudnionych lub wykonujących pracę na własny rachunek na terytorium dwóch lub więcej państw członkowskich;

                           c)

                           osób, do których zastosowanie ma porozumienie, o którym mowa w art. 16 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia;

                     jeżeli w czasie ich ostatniej działalności zawodowej zamieszkiwały w państwie członkowskim innym niż państwo właściwe.

               2.

               Osoby, o których mowa w ust. 1, które, w czasie ich ostatniej działalności zawodowej, podlegały ustawodawstwu państwa członkowskiego innego niż państwo, w którym były zatrudnione lub wykonywały pracę na własny rachunek, są uprawnione do świadczeń przewidzianych w ustawodawstwie państwa miejsca zamieszkania, tak jakby wcześniej podlegały ustawodawstwu tego państwa.

               3.

               Do celów stosowania niniejszej decyzji ustalenie państwa miejsca zamieszkania następuje zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

               4.

               Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejszą decyzję stosuje się od dnia wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 987/2009.

            Przewodniczący Komisji Administracyjnej

         Gabriela PIKOROVÁ

      (1)  Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1


title: 2012/808/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa Atalanta/4/2012 z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie mianowania dowódcy operacji UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)

text:
               21.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 352/46

         DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA ATALANTA/4/2012
   z dnia 18 grudnia 2012 r.
   w sprawie mianowania dowódcy operacji UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (Atalanta)
   (2012/808/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (1) (Atalanta), w szczególności jego art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 6 ust. 1 wspólnego działania 2008/851/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa („KPiB”) do podejmowania decyzji w sprawie mianowania dowódcy operacji UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii („dowódca operacji UE”).

               (2)

               W dniu 15 czerwca 2011 r. KPiB przyjął decyzję Atalanta/2/2011 (2) w sprawie mianowania wiceadmirała Duncana POTTSA dowódcą operacji UE.

               (3)

               Zjednoczone Królestwo zaproponowało, by wiceadmirał (nominat) Robert TARRANT zastąpił wiceadmirała Duncana POTTSA na stanowisku dowódcy operacji UE.

               (4)

               Komitet Wojskowy UE popiera tę propozycję.

               (5)

               Zgodnie z art. 5 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w opracowaniu ani we wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie obronne,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Wiceadmirał (nominat) Robert TARRANT zostaje niniejszym mianowany dowódcą operacji UE dla operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii od dnia 16 stycznia 2013 r.
   Artykuł 2
   Decyzja Atalanta/2/2011 zostaje niniejszym uchylona.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 16 stycznia 2013 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2012 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         O. SKOOG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

      (2)  Dz.U. L 158 z 16.6.2011, s. 36.


title: 2014/577/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/201

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2012
   (2014/577/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Chemikaliów za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 – C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) ustanawiające Europejską Agencję Chemikaliów, w szczególności jego art. 97,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0229/2014),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Chemikaliów absolutorium z wykonania budżetu Agencji za rok budżetowy 2012;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Chemikaliów, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 97.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2006/841/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie zamknięcia ksiąg rachunkowych Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2004

text:
               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/118

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 27 kwietnia 2006 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg rachunkowych Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2004
   (2006/841/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji Kształenia za rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2004, zawierające odpowiedzi Fundacji (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5972/2006 – C6-0093/2006),

               —

               uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), a w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1360/90 z dnia 7 maja 1990 r. ustanawiające Europejską Fundację Kształcenia (4), a w szczególności jego art. 11,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), a w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 Regulaminu oraz załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0102/2006),

               1.

               odnotowuje następujące dane figurujące w sprawozdaniach finansowych Europejskiej Fundacji Kształcenia za lata budżetowe 2004 i 2003:
               Deklaracja dochodów i wydatków w roku budżetowym 2004 i 2003 (6)

                           (1000 EUR)

                           2004

                           2003

                           Dochody

                           Subwencje z Komisji

                           17 600

                           18 100

                           Inni donatorzy

                           800

                           523

                           Inne dochody

                           80

                           17

                           Dochody finansowe

                           —

                           —

                              Dochody ogółem (a)

                              18 480

                              18 640

                           Wydatki

                           Personel – Tytuł I budżetu

                           Płatności

                           11 122

                           10 771

                           Środki przeniesione

                           123

                           329

                           Administracja – Tytuł II budżetu

                           Płatności

                           1 213

                           1 076

                           Środki przeniesione

                           247

                           310

                           Działalność operacyjna – Tytuł III budżetu

                           Płatności

                           3 449

                           3 396

                           Środki przeniesione

                           1 168

                           1 087

                           Dochody celowe

                           Płatności

                           260

                           237

                           Środki przeniesione

                           540

                           286

                              Wydatki ogółem (b)

                              18 122

                              17 492

                              Wynik w danym roku budżetowym (a-b)

                              358

                              1 148

                           Saldo przeniesione z poprzedniego roku budżetowego

                           - 1 318

                           - 2 155

                           Środki przeniesione i anulowane

                           204

                           375

                           Zwroty do Komisji

                           0

                           - 703

                           Różnice kursowe

                           - 4

                           17

                              Saldo dla danego roku budżetowego

                              - 759

                              - 1 318

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg rachunkowych Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2004;

               3.

               zobowiązuje swego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Fundacji Kształcenia, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu, a także do zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 269 z 28.10.2005, str. 36.

      (2)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 75.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 131 z 23.5.1990, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1648/2003 (Dz.U. L 245, z 29.9.2003, str. 22)

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1261/2005 (Dz.U. L 201, 2.8.2005, str. 3).

      (6)  Zestawienie dochodów i wydatków oraz bilans uwzględniają jedynie określone działania Fundacji: nie uwzględniają programów zarządzanych w imieniu Komisji.
    ---documentbreak---

               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/120

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia Europejskiej Fundacji Kształcenia absolutorium z wykonania budżetu na rok budżetowy 2004
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Fundacji Kształcenia za rok budżetowy 2004, zawierające odpowiedzi Fundacji (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5972/2006 – C6-0093/2006),

               —

               uwzględniając Traktat WE, a w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), a w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1360/90 z dnia 7 maja 1990 r. ustanawiające Europejską Fundację Kształcenia (4), a w szczególności jego art. 11,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), a w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 Regulamin oraz załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0102/2006),

               A.

               mając na uwadze fakt, że Trybunał Obrachunkowy uzyskał wystarczającą pewność, iż poza faktem nieujęcia w budżecie wydatków poniesionych w ramach programów Tempus, roczne sprawozdanie finansowe za rok budżetowy zamknięty dnia 31 grudnia 2004 r. jest wiarygodne oraz że odpowiednie transakcje, jako całość, są zgodne z prawem i prawidłowe,

               B.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż otrzymał wystarczające zapewnienia ze strony wszystkich agencji, z wyjątkiem zastrzeżeń wyrażonych w stosunku do roku budżetowego 2004, dotyczących Europejskiej Agencji Odbudowy, Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Europejskiej Fundacji Kształcenia, Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii oraz Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności,

               C.

               mając na uwadze, że w dniu 12 kwietnia 2005 r. Parlament Europejski udzielił dyrektorowi absolutorium z wykonania budżetu Fundacji na rok budżetowy 2003 (6), a także, że w swojej rezolucji zawierającej uwagi towarzyszące decyzji w sprawie udzielenia absolutorium (7) Parlament zwrócił między innymi uwagę na fakt, że Trybunał Obrachunkowy po raz kolejny skrytykował Fundację za niewłaściwe ujęcie w księgach rachunkowych wydatków odnoszących się do programu Tempus oraz oczekuje umieszczenia w rocznym sprawozdaniu z działalności za rok 2004 pełnych informacji na temat uzgodnionego z Komisją rozwiązania co do prawidłowej prezentacji tych wydatków w księgach rachunkowych,

               1.

               przypomina, że zgodnie z art. 185 rozporządzenia finansowego Parlament udziela absolutorium z wykonania budżetów organom utworzonym przez Wspólnoty i posiadającym osobowość prawną, które otrzymują dotacje pokrywane z budżetu; wskazuje jednak, że nie wszystkie z tych organów są całkowicie, czy choćby częściowo, finansowane poprzez dotacje z budżetu; zaznacza, że w związku z powyższym decyzja o absolutorium obejmuje zarówno budżetowe, jak i pozabudżetowe środki finansowania tych organów; uznaje za niedopuszczalne, że niektóre organy utworzone przez Unię są rozliczane z wydatkowania wpływów uzyskanych ze źródeł pozabudżetowych, podczas gdy inne, nie otrzymujące dotacji z budżetu – nie są; potwierdza zasadę, zgodnie z którą wszystkie agencje wspólnotowe, korzystające bądź nie z dotacji, podlegają Parlamentowi jeżeli chodzi o udzielenie absolutorium, nawet w przypadkach gdy na mocy tekstu je ustanawiającego interweniuje inna władza udzielająca absolutorium; wyciąga z tego wniosek, że należy zmienić wszystkie teksty pozostające w sprzeczności z tą zasadą;

               2.

               jest zdania, że tabela 1 przedstawiona w sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego, wprowadzona w związku z udzielaniem absolutorium w 2003 roku, która streszcza kompetencje i obowiązki, sposób zarządzania, zasoby, działania i usługi świadczone przez Fundację, jest bardzo wartościowa; zwraca uwagę, że informacje zawarte w tabeli 1 zostały dostarczone przez Fundację; zwraca się z prośbą do Trybunału Obrachunkowego o weryfikację zawartości tabeli 1;

               3.

               podkreśla, że agencje powinny starać się dokonywać wydatków w sposób nie tylko prawidłowy, ale również jak najbardziej wydajny i skuteczny; zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, by rozważył możliwość poszerzenia swoich specjalnych sprawozdań rocznych w sprawie agencji o analizę wyników działalności i realizacji celów; w związku z tym i zgodnie z treścią swoich rezolucji w sprawie udzielenia absolutorium za rok 2003, nalega o uwzględnienie następujących aspektów: unikania, w miarę możliwości, powielania prac przez poszczególne agencje, wyraźnego określenia środków w celu lepszego stosowania zasady przejrzystości w komunikacji ze społeczeństwem oraz wspólnotowych środków pozytywnego działania na rzecz równości kobiet i mężczyzn na wszystkich szczeblach rekrutacji, szkolenia oraz przyznawania odpowiedzialności;

               4.

               zauważa, że wspólnotowe agencje nie zawsze mają dobry wizerunek lub dobrą prasę, że wiele z nich nie zasługuje na taki negatywny wizerunek, oraz że należy poinformować o tym obywateli europejskich, uzasadniając za pomocą odpowiednich środków tak często, jak będzie to konieczne, rację istnienia agencji oraz osiągane przez nie wyniki; wnosi, aby Komisja podjęła w tym celu działania, wykorzystując środki, jakie uzna za konieczne;

               5.

               stwierdza, że rozszerzenie Unii Europejskiej w 2004 r. w wieloraki sposób wpłynęło na struktury oraz sposoby działania agencji wspólnotowych; liczne agencje zasygnalizowały to w sprawozdaniach z działalności, zwłaszcza w odniesieniu do wzrostu liczby zatrudnionych w nich administratorów; wzywa Komisję do zanalizowania napotkanych lub spodziewanych trudności oraz do zalecenia niezbędnych zmian w przepisach;

               6.

               stwierdza, że Komisja dołożyła starań, aby ujednolicić sposób prezentacji sprawozdań z działalności składanych przez jej dyrekcje generalne; wyraża nadzieję, że podobne założenie zostanie podjęte również w stosunku do sprawozdań z działalności agencji wspólnotowych, których zawartość jest obecnie skrajnie zróżnicowana; wzywa Komisję do przekazania agencjom wspólnotowym szczegółowych informacji i wskaźników dotyczących działalności, które są one zobowiązane dostarczać;

               7.

               wyraża rozczarowanie faktem, że Fundacja wciąż jeszcze nie rozwiązała problemu dotyczącego prawidłowego ujmowania w swoich księgach rachunkowych wydatków związanych z programem Tempus; zwraca uwagę, że problem ten nadal istnieje, pomimo wielokrotnych krytycznych uwag na ten temat ze strony Trybunału Obrachunkowego w sprawozdaniach rocznych od 1999 r. oraz że w konsekwencji Trybunał Obrachunkowy zrobił zastrzeżenie ksiąg rachunkowych fundacji; nalega, aby w rachunkowości Fundacji respektowano zasady jednolitości i rzetelności budżetowej;

               8.

               nalega, aby agencja stosowała się do obowiązujących przepisów odnoszących się do publikacji budżetu z podziałem na artykuły i pozycje oraz z załączeniem planu etatów; mając jednocześnie na uwadze uwagi agencji dotyczące niewspółmiernych kosztów publikacji i zapewniania przejrzystości przy uwzględnianiu zmian rozporządzenia finansowego;

               9.

               z zadowoleniem przyjmuje szczegółowe informacje na temat wprowadzenia kontroli wewnętrznej przez Fundację, która zostały zawarte w rocznym sprawozdaniu z działalności za rok 2004; z niecierpliwością oczekuje na raport z postępu zawarty w rocznym sprawozdaniu z działalności za rok 2005, a także na sprawozdanie podsumowujące wewnętrzne kontrole w roku 2005 zgodnie z art. 72 ust. 5 ramowego rozporządzenia finansowego;

               10.

               wzywa Komisję do udzielenia pomocy agencjom w jak najściślejszym stosowaniu się do planu prac ustalonego na następny rok, który pozwoli na prawidłowe planowanie i realizację działań, a w szczególności pomoże uniknąć znacznych zmian w obciążeniu pracą w ostatniej chwili;

               11.

               zwraca się do Komisji o poprawę synergii między agencjami poprzez skuteczniejszą współpracę, unikanie dublowania się pracy i powielania błędów, zwłaszcza w zakresie szkoleń, przekrojowe stosowanie polityki wspólnotowej, stosowanie najnowszych systemów zarządzania oraz rozwiązywanie problemów związanych z prawidłowym zarządzaniem budżetem.

      (1)  Dz.U. C 269 z 28.10.2005, str. 36.

      (2)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 75.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 131 z 23.5.1990, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1648/2003 (Dz.U. L 245, z 29.9.2003, str. 22)

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1261/2005 (Dz.U. L 201, 2.8.2005, str. 3).

      (6)  Dz.U. L 196 z 27.7.2005, str. 113.

      (7)  Dz.U. L 196 z 27.7.2005, str. 114.