title: 2010/545/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Eurojustu za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/206

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Eurojustu za rok budżetowy 2008
   (2010/545/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Eurojustu za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Eurojustu za rok budżetowy 2008, wraz z odpowiedziami Eurojustu (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE i art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając decyzję Rady 2002/187/WSiSW z dnia 28 lutego 2002 r. ustanawiającą Eurojust w celu zintensyfikowania walki z poważną przestępczością (3), w szczególności jej art. 36,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A7-0093/2010),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Eurojustu za rok budżetowy 2008;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 131.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 63 z 6.3.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 1996 r. dotycząca przyjęcia wytycznych do programów indykatywnych dotyczących środków finansowych i technicznych towarzyszących reformom struktur gospodarczych i społecznych w ramach partnerstwa euro-śródziemnomorskiego (MEDA)

text:
Ważna informacja prawna

|

31996D0706

Dziennik Urzędowy L 325 , 14/12/1996 P. 0020 - 0026

		Decyzja Radyz dnia 6 grudnia 1996 r.dotycząca przyjęcia wytycznych do programów indykatywnych dotyczących środków finansowych i technicznych towarzyszących reformom struktur gospodarczych i społecznych w ramach partnerstwa euro-śródziemnomorskiego (MEDA)(96/706/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1488/96 z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie środków finansowych i technicznych (MEDA) towarzyszących reformom struktur gospodarczych i społecznych w ramach partnerstwa euro-śródziemnomorskiego [1], w szczególności jego art. 9 ust. 1,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:konieczne jest uwzględnienie przez Komisję ustaleń i zaleceń zawartych w sprawozdaniach Trybunału Obrachunkowego dotyczących współpracy z partnerami śródziemnomorskimi;artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1488/96 stanowi, że Rada przyjmuje na wniosek Komisji wytyczne do programów indykatywnych, które określają główne cele współpracy z partnerami śródziemnomorskimi;dnia 8 marca 1995 r. Komisja przedłożyła Komunikat zatytułowany "Wzmocnienie polityki śródziemnomorskiej Unii Europejskiej: propozycje realizacji partnerstwa euro-śródziemnomorskiego";Partnerstwo euro-śródziemnomorskie przyjęto w Deklaracji Barcelońskiej w celu sprostania wyzwaniom stojącym przed tym regionem,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym przyjmuje się wytyczne do programów indykatywnych dotyczących środków finansowych i technicznych towarzyszących reformom struktur gospodarczych i społecznych w ramach partnerstwa euro-śródziemnomorskiego (programów indykatywnych MEDA), zawarte w Załączniku do niniejszej decyzji.Artykuł 2Wytyczne te podlegają przeglądowi wraz z rozporządzeniem (WE) nr 1488/96, jak przewidziano w jego art. 15 ust. 6.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej opublikowania.Sporządzono w Brukseli, dnia 6 grudnia 1996 r.W imieniu RadyD. SpringPrzewodniczący[1] Dz.U. L 189 z 30.7.1996, str. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKWYTYCZNE DLA PROGRAMÓW INDYKATYWNYCH MEDA1. Program utworzony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1488/96 (zwany dalej "programem MEDA") stanowi główny instrument finansowy Wspólnoty Europejskiej służący realizacji partnerstwa euro-śródziemnomorskiego. Głównym celem tego programu jest zachęcanie partnerów śródziemnomorskich do podejmowania reform struktur gospodarczych i społecznych oraz wspieranie takich reform, szczególnie w celu przygotowania ich do wolnego handlu ze Wspólnotą Europejską.2. Program MEDA opiera się na poszanowaniu zasad demokracji i prawa, jak również na poszanowaniu praw człowieka i podstawowych wolności, które stanowią jego nieodłączny element, i naruszenie których uzasadniałoby podjęcie właściwych środków.Doświadczenie zdobyte dzięki protokołom dwustronnym3. Program MEDA zakłada wykorzystanie doświadczenia zdobytego dzięki funkcjonowaniu instrumentów przeorientowanej polityki śródziemnomorskiej, a mianowicie dwustronnych Protokołów finansowych oraz możliwości współpracy regionalnej. Po czterech edycjach Protokołów finansowych podpisanych z partnerami śródziemnomorskimi zachodzi konieczność udoskonalenia systemu realizacji działań podejmowanych w ramach współpracy. Jeżeli program MEDA ma sprostać wyzwaniu znacząco zintensyfikowanej współpracy, zarówno w nowych, jak i w dotychczasowych dziedzinach, należy zapewnić większą elastyczność przy planowaniu programu. Ma to zapobiec rozproszeniu wysiłków w ramach współpracy na zbyt wiele działań i beneficjantów, a także stać się bodźcem do wywiązywania się z podjętych zobowiązań i spłaty należności w sposób szybki i sprawny. Równocześnie należy przewidzieć możliwość dostosowania programu MEDA wraz z upływem czasu, w miarę zdobywania wiedzy w trakcie jego realizacji oraz w miarę, jak potrzeby i priorytety śródziemnomorskich partnerów będą zmieniać się w związku z wyzwaniami społeczno-gospodarczymi. Należy w szczególności utrzymać wystarczający poziom elastyczności w przypadku kwot wyasygnowanych w ramach programów indykatywnych na niewiązaną pomoc budżetową, tak aby dostosowywać wysokość przyznawanych środków finansowych do tempa reform i postępów w procesie stabilizacji makroekonomicznej.Programowanie wieloletnie4. W celu podniesienia efektywności planowania i realizacji działań zwiększona elastyczność programu MEDA musi iść w parze z przejrzystą metodologią programowania. Niezbędne jest w szczególności sygnalizowanie partnerom wysokości środków, jakie mają być udostępnione w latach następnych. Takie wieloletnie programowanie zwiększy możliwości podejmowania działań interwencyjnych oddziałujących na politykę średnioterminową. W rozporządzeniu (WE) nr 1488/96 (zwanym dalej rozporządzeniem w sprawie MEDA) wymieniono kwotę bazową w wysokości 3424,5 miliona ECU na lata 1995–1999 [1] do podziału między programy dwustronne i program regionalny. Programy indykatywne MEDA powinny określać działania, które przyczyniają się do osiągnięcia szerszych celów partnerstwa. Jednakże ważną zasadą nowego podejścia do programowania jest to, że można je zmieniać w zależności od postępów w realizacji, łącznie z wysokością środków finansowych przyznanych w ramach dwustronnych programów indykatywnych. Dołoży się starań, by zapewnić przejrzystość, właściwe monitorowanie projektów oraz całościową spójność działań podejmowanych z użyciem środków przyznanych w budżecie.Strategiczne działania interwencyjne5. Ostatecznie pomyślny rozwój społeczno-gospodarczy partnerów śródziemnomorskich zależeć będzie od ich własnych starań. Dlatego aby programy indykatywne były skuteczne, muszą się one opierać na jednakowym pojmowaniu wyzwań gospodarczych, społecznych i politycznych stojących przed każdym z partnerów oraz całym regionem. Dlatego warunkiem koniecznym powodzenia programu MEDA jest regularny, bogaty dialog, zarówno na płaszczyźnie dwustronnej, jak i regionalnej. Programy indykatywne skoncentrują się na ograniczonej liczbie priorytetowych dziedzin, które zostaną ustalone w drodze dialogu z tymi państwami, jak również w powiązaniu z dwustronnymi wysiłkami Państw Członkowskich i innych donatorów, w szczególności na tych obszarach, na których Wspólnota może wnieść najcenniejszy wkład dzięki wykorzystaniu zgromadzonego doświadczenia i know-how. W tym celu Komisja podejmuje starania w celu zapewnienia niezbędnej koordynacji z Państwami Członkowskimi i innymi donatorami na etapie programowania i realizacji programu w celu jak najlepszego zharmonizowania prac z podejmowanymi przez nie działaniami i interwencjami. Komisja i Państwa Członkowskie będą działać w ścisłym porozumieniu podczas projektowania i opracowywania programów indykatywnych oraz podczas formułowania propozycji poszczególnych projektów. Każdy program indykatywny i każda propozycja projektu będzie zawierać odniesienie do odpowiednich badań dotyczących doświadczeń i wyników z przeszłości.6. Stawiając sobie za cel trwały rozwój gospodarczy i społeczny, Komisja w analizach zawartych w programach indykatywnych oraz przy wytyczaniu i projektowaniu programów współpracy rozważy wnikliwie kwestie zachowania równowagi środowiska naturalnego, finansowej i gospodarczej żywotności, trwałości, konsekwencji dla równouprawnienia płci, a także zdolności miejscowych instytucji (w tym w zakresie badań i rozwoju technologii oraz transferu technologii). Ponadto w swoich analizach Komisja rozważy wnikliwie skuteczność dotychczasowych działań wspólnotowych oraz działań wspieranych przez Państwa Członkowskie i innych donatorów. W analizach tych szczególną uwagę należy zwrócić na takie grupy docelowe, jak najbardziej potrzebujące warstwy społeczeństwa, kobiety i młodzież. Na płaszczyźnie dwustronnej program MEDA zapewni partnerom wsparcie w dziedzinie transformacji gospodarczej i wzmocnienia równowagi społeczno-gospodarczej. W przypadku odpowiednich projektów programów dwustronnych i regionalnych wymagane będą, zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym w tej dziedzinie, formy oceny ich wpływu na środowisko naturalne. Komisja powinna zawrzeć w propozycji projektu właściwe warunki oraz zapewnić, gdy zachodzi taka potrzeba, spójność z kryteriami Bretton Woods, zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia w sprawie MEDA.7. i) Gospodarki tego regionu stoją przed wspólnym wyzwaniem stworzenia możliwości zatrudnienia i poprawy poziomu życia społeczeństw w sytuacji szybkiego wzrostu demograficznego. Niezbędne przyspieszenie tempa rozwoju można osiągnąć wyłącznie poprzez zwiększenie konkurencyjności w gospodarce światowej. Wymaga to, między innymi, zwiększenia możliwości partnerów w zakresie innowacji. W miarę stopniowego wprowadzania wolnego handlu rządy muszą pozostawić miejsce na wzrost generowany przez sektor prywatny, jak również na inwestycje zagraniczne. Należyte zarządzanie makroekonomiczne musi być uzupełnianie politykami gospodarczymi i uregulowaniami sprzyjającymi wzrostowi gospodarczemu i inwestycjom. Przy planowaniu działań interwencyjnych programy indykatywne będą uwzględniać specyfikę gospodarki każdego państwa.ii) Wzrost gospodarczy musi iść w parze z podnoszeniem poziomu spójności społecznej. Utrzymują się nierówności w dostępie do podstawowych świadczeń takich jak edukacja, ochrona zdrowia, zabezpieczenie społeczne, mieszkania i zaopatrzenie w wodę, które zmniejszają szanse życiowe znaczących grup ludności w państwach partnerskich i które oddziałują negatywnie na możliwości wzrostu w długiej perspektywie. Potrzeby te należy pilnie zaspokoić poprzez podniesienie jakości usług i usprawnienie ich świadczenia. Potrzebne są strategiczne interwencje na rzecz rozwoju zasobów ludzkich w ogóle, ponieważ stanowią one największy kapitał tego regionu na przyszłość. Istotny czynnik rozwoju społecznego tego regionu stanowi w szczególności integracja młodzieży i kobiet w miejscu pracy.Programy dwustronne i regionalne mają się uzupełniać8. Zostanie udzielona pomoc z wykorzystaniem środków wymienionych w rozporządzeniu w sprawie MEDA. Ponadto w wyniku toczącego się dialogu z partnerami możliwe było opracowanie następujących ogólnych wytycznych.9. Działania podejmowane na poziomie dwustronnym i regionalnym mają uzupełniać się i/lub wspomagać się nawzajem, aby zapewnić utrzymanie politycznego i gospodarczego oddziaływania programu MEDA i umożliwić skuteczniejsze działania na rzecz osiągnięcia celów przyjętych wspólnie w Deklaracji Barcelońskiej. Opierając się na własnych doświadczeniach, Unia żywi przekonanie, że przyszły dobrobyt i stabilność jej partnerów zależą od wzmożonej współpracy gospodarczej, społecznej i politycznej między nimi. Zniesienie barier przyczyni się do uzyskania korzyści skali i zwiększenia chłonności rynku, co wesprze inwestycje, ułatwi wymianę idei i pogłębi wzajemne zrozumienie. Regionalny program indykatywny odzwierciedli postęp osiągnięty w ramach procesu barcelońskiego w podejmowaniu działań na płaszczyźnie wielostronnej dotyczących spraw stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania, określonych w uzgodnionej deklaracji, a także wzmocni działania na rzecz zdecentralizowanej współpracy. Jednakże działania regionalne nie będą podejmowane kosztem rezygnacji z finansowania działań dwustronnych. Każdy dwustronny program indykatywny zawierać będzie informacje na temat wszystkich działań finansowanych w ramach wspólnotowych programów współpracy regionalnej, które dotyczą lub będą dotyczyć tego konkretnego państwa partnerskiego.Podejście zdecentralizowane10. W celu bardziej skutecznego dotarcia do docelowych grup ludności i rozszerzenia uczestnictwa w programie MEDA różnych grup społeczeństwa obywatelskiego objętych zasięgiem partnerstwa euro-śródziemnomorskiego, Komisja dążyć będzie do projektowania i realizacji swych działań wspólnie z podmiotami, których działania takie bezpośrednio dotyczą i które dysponują wiedzą fachową niezbędną dla skutecznego zaprojektowania i realizacji działań interwencyjnych. Komisja zwracać będzie szczególną uwagę na staranne zarządzanie i okresowy przegląd wpływu takich programów.Dwustronne programy indykatywne11. W przypadku programów dwustronnych przy ustalaniu priorytetów uwzględnia się etap rozwoju gospodarki i społeczeństwa każdego państwa, jak również możliwości jego instytucji. W świetle zawartych i wykonywanych układów o stowarzyszeniu, przy projektowaniu programów indykatywnych uwzględnia się potrzeby śródziemnomorskich partnerów, ich zdolność do absorpcji środków finansowych i postęp w procesie reform strukturalnych, jak również utożsamiane z nimi priorytety, w szczególności te wynikające z prowadzonego dialogu ekonomicznego i z samych układów o stowarzyszeniu. Wiele wysiłku wkładać się będzie w promowanie programów, które mogą przyczynić się do rozwoju demokracji i poszanowania praw człowieka. Poniżej przedstawiono ogólne wskazówki określające zasadniczy kierunek dwustronnych indykatywnych programów współpracy między Wspólnotą a poszczególnymi partnerami śródziemnomorskimi w pierwszych latach programu MEDA, mieszczące się wśród aspektów i dziedzin rozwoju gospodarczego i społecznego, którym przysługuje wsparcie finansowe.12. W odniesieniu do regionu Maghrebu:- wsparcie dla Maroka będzie opierać się na dwóch głównych uzupełniających się osiach. Oś pierwsza odnosi się do poprawy równowagi społeczno-gospodarczej poprzez środki na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, zaopatrzenia w wodę i rozwoju usług socjalnych, w szczególności w obszarze edukacji i ochrony zdrowia. W tym kontekście uwzględnione zostaną również potrzeby prowincji północnych. Oś druga dotyczy wspierania transformacji gospodarczej w kontekście realizacji Układu o Stowarzyszeniu i obejmuje, w szczególności, wsparcie budżetowe na rzecz umocnienia średniookresowej strategii stabilizacji makroekonomicznej i szeroko zakrojonych reform strukturalnych, jak również działania podnoszące konkurencyjności przedsiębiorstw,- w przypadku Tunezji wsparcie będzie koncentrować się wokół dwóch głównych uzupełniających się osi. Pierwsza, to jest wsparcie transformacji gospodarczej w kontekście realizacji Układu o Stowarzyszeniu, obejmuje szeroko następujące działania: wsparcie budżetowe reform gospodarczych, pomoc w modernizacji gospodarki (łącznie z rozbudową sektora finansowego), promowanie inwestycji wewnętrznych, program szkolenia zawodowego i modernizację infrastruktury gospodarczej. Oś druga, czyli wzmocnienie równowagi społecznej, obejmuje w szczególności działania na rzecz rozwoju obszarów wiejskich i tworzenia miejsc pracy, w tym rozwój mikroprzedsiębiorstw,- działania interwencyjne na rzecz Algierii będą koncentrować się na dwóch głównych uzupełniających się obszarach. Oś pierwsza to wsparcie równowagi społeczno-gospodarczej poprzez poprawę instrumentów w dziedzinie opieki społecznej w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb społecznych oraz tworzenia miejsc pracy w krótkiej perspektywie, jak również wsparcie dla sektora mieszkaniowego. Zostaną podjęte również działania na rzecz ochrony środowiska naturalnego. Oś druga ma polegać na wspieraniu transformacji gospodarczej poprzez programy dostosowania strukturalnego, wspieranie rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), program restrukturyzacji i modernizacji przemysłu, jak również rozbudowę sektora finansowego.13. W odniesieniu do regionu Maszreku:- wsparcie dla Egiptu będzie opierać się na dwóch głównych uzupełniających się osiach. Największą część środków w ramach współpracy finansowej pochłonie wzmocnienie równowagi społecznej. Współpraca ta obejmować będzie wpłatę na rzecz funduszu rozwoju społecznego przeznaczoną na poprawę funkcjonowania świadczeń, zmniejszenie biedy i tworzenie miejsc pracy, łącznie z programem reformy szkolnictwa podstawowego. Ponadto podjęte zostaną środki na rzecz ochrony środowiska naturalnego. Drugą oś stanowić będzie wspieranie transformacji gospodarczej, które obejmować będzie program modernizacji przemysłu, program szkolenia zawodowego oraz pogłębianie i poszerzanie sektora finansowego,- współpraca z Jordanią powinna obejmować głównie program dostosowania strukturalnego, który zapewni niezbędne wsparcie budżetowe w celu stabilizacji istniejącej poważnej nierównowagi makroekonomicznej oraz wspierania strukturalnych reform gospodarczych przy jednoczesnym uwzględnieniu interesów najbardziej zagrożonych grup społecznych. Istnieje również możliwość podejmowania działań innego rodzaju, takich jak tworzenie kapitału ryzyka w celu wspierania przedsiębiorczości. W sferze społecznej można podjąć działania w zakresie szkolenia zawodowego, a także ochrony środowiska naturalnego,- w programie dla Libanu przewiduje się dalsze wsparcie dla procesu odbudowy. W dziedzinie równowagi społeczno-gospodarczej zostanie położony nacisk na wzmocnienie możliwości administracyjnych państwa, włączając władze lokalne, oraz zarządzanie w sektorze usług publicznych. Należy także podjąć działania interwencyjne w dziedzinie gospodarki wodnej i ochrony środowiska naturalnego. W dziedzinie transformacji gospodarczej przewiduje się wsparcie dla środków w zakresie odbudowy, umocnienia sektora prywatnego, kapitału ryzyka, szkolenia zawodowego i certyfikacji,- w przypadku Syrii, w celu wsparcia stopniowej liberalizacji gospodarczej, gdzie współpraca będzie koncentrować się na doskonaleniu zarządzania, szczególnie w sektorze przedsiębiorstw użyteczności publicznej oraz usług socjalnych, w samorządach lokalnych i resortach centralnych. Będzie to służyć podwójnemu celowi: tworzeniu bardziej sprzyjającego otoczenia dla sektora prywatnego oraz poprawie warunków życia ludności. Przewiduje się również pomoc w modernizacji sektora bankowego,- od 1993 r. Unia Europejska jest głównym partnerem finansowym dla władz palestyńskich. Głównym celem tej współpracy jest wspieranie gospodarki palestyńskiej w celu zmniejszenia jej uzależnienia od Izraela, poprzez rozwijanie jej bazy produkcyjnej i ułatwianie jej włączania się w handel regionalny i międzynarodowy. Priorytetami pomocy jest odbudowa i odtwarzanie podstawowej infrastruktury, jak również wspieranie procesu rozwoju instytucji palestyńskich i rozwoju sektora prywatnego.14. Priorytetami w programie dla Turcji będą działania interwencyjne związane, z jednej strony, z niezbędnymi dostosowaniami gospodarczymi, a z drugiej strony ze wsparciem dla usług socjalnych i ochrony środowiska; a jego ogólnym celem będzie wspieranie ustanowienia unii celnej. W związku z tym przewiduje się podjęcie środków w celu wspierania konkurencyjności MŚP i rozwoju administracji poprzez współpracę instytucjonalną. Ponadto realizowane są projekty i programy w zakresie ochrony środowiska. Działania w sektorach społecznych skoncentrują się na potrzebach ubogiej ludności oraz na edukacji i ochronie zdrowia.Wspieranie transformacji gospodarczej15. Partnerskie państwa basenu Morza Śródziemnego potrzebują pomocy, by przygotować się do wolnego handlu ze Wspólnotą oraz by podnieść poziom życia ludności. Szerszym celem działań interwencyjnych Wspólnoty będzie wzrost konkurencyjności gospodarek państw partnerskich, w celu osiągnięcia przez nie trwałego wzrostu gospodarczego, w szczególności poprzez zwiększanie wywozu.W tym celu zostanie udzielona pomoc, przede wszystkim w następujących dziedzinach:- tworzenie sprzyjającego otoczenia poprzez wzmocnienie ram makroekonomicznych oraz rozwój ustawodawstwa i instytucji niezbędnych dla funkcjonowania konkurencyjnej gospodarki rynkowej, która tworzy niezbędną podstawę dla rozwoju gospodarczego i społecznego. W tym celu należy wspierać działania w zakresie dostosowania strukturalnego w ścisłej współpracy z instytucjami Bretton Woods, w przypadku tych partnerów, którzy są gotowi realizować niezbędne reformy,- tworzenie właściwych ram administracyjnych i prawnych, które są stabilne, solidne i zgodne z celami partnerstwa euro-śródziemnomorskiego,- ułatwianie handlu, w tym pomoc w dziedzinie ceł i podatków pośrednich, harmonizacja norm i przepisów weterynaryjnych i fitosanitarnych, jak również programy promocji wywozu,- harmonizacja ustawodawstwa i norm oraz wzmocnienie instytucji w dziedzinie ochrony środowiska,- rozwój sektora finansowego poprzez wsparcie na płaszczyźnie polityk oraz pomoc na rzecz wzmacniania banków centralnych, rozwoju banków komercyjnych oraz poszerzania i pogłębiania rynków finansowych. Szczególną uwagę zwracać się będzie na stymulowanie oszczędności i inwestycji krajowych, jak również na wspieranie inwestycji w tym regionie, w szczególności europejskich. Szczególnie ważna jest poprawa dostępu do usług finansowych, w tym prywatnym MŚP,- poprawa wyników przedsiębiorstw, w szczególności przez modernizację MŚP, jak również poprzez zachęcanie i wspieranie tworzenia nowych MŚP, doradztwo dla przedsiębiorców, szkolenia i informację,- współpraca gospodarcza między przedsiębiorstwami europejskimi a śródziemnomorskimi, w szczególności MŚP, na przykład poprzez tworzenie sieci powiązań, wspólnych przedsięwzięć, licencjonowanie, franchising, podwykonawstwo i wyspecjalizowane punkty obsługi,- wspieranie prywatyzacji w celu zapewnienia faktycznego przeniesienia własności, zarządzania i kontroli do sektora prywatnego,- współpraca w sektorach: energetyki, transportu, gospodarki wodnej i telekomunikacji w zakresie polityki, wzajemnych połączeń i współdziałania infrastruktury oraz sieci, podnoszenia jakości i obniżania kosztu dostarczania usług, współpracy przemysłowej, w tym dotyczącej stref przemysłowych oraz badań i rozwoju technologii,- wsparcie dla mikroprzedsiębiorstw służące wspieraniu przedsiębiorców oraz pomocy w integracji wszystkich grup społecznych w proces wzrostu gospodarczego,- rozwój zasobów ludzkich poprzez poprawę zarządzania, adresowania do właściwych odbiorców oraz jakości kształcenia zawodowego i kształcenia w zakresie zarządzania,- doskonalenie systemów innowacji partnerów poprzez poprawę możliwości rozwoju technologii i badań oraz mechanizmów transferu technologii, a także wspieranie rozwoju właściwych krajowych polityk w zakresie innowacji.Wzmocnienie równowagi społeczno-gospodarczej16. W celu zmniejszenia krótkofalowych kosztów transformacji gospodarczej oraz lepszego przygotowania społeczeństw na przyszłość, szczególnie ważne jest, aby procesowi temu towarzyszyły właściwe środki w dziedzinie polityki społecznej.- Rozwój obszarów wiejskich pozostaje zasadniczą strategią zwalczania biedy i zapobiegania pogłębianiu się różnic w poziomie dobrobytu między ludnością wiejską i miejską. W partnerskich państwach śródziemnomorskich wysoki odsetek ludności pozostaje wciąż związany kulturalnie i gospodarczo z terenami wiejskimi. Zwiększony odpływ ludności do obszarów miejskich mógłby spowodować poważne konsekwencje natury społecznej, politycznej i ekologicznej. Podnoszenie wydajności w rolnictwie, podobnie jak rozwój małych przedsiębiorstw i mikroprzedsiębiorstw, może odegrać istotną rolę w podnoszeniu poziomu życia na wsi. Potrzebne są również programy adresowane do określonych grup ludności w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb, takich jak usługi zdrowotne i edukacyjne na szczeblu podstawowym, zaopatrzenie w wodę, kanalizacja, a także energia elektryczna.- Szczególną wagę należy przykładać do zachowania równowagi środowiska naturalnego w państwach partnerskich poprzez zwiększanie możliwości działania na rzecz ochrony środowiska w zakresie oceny, zarządzania, ustawodawstwa i stosowania przepisów. W celu pokrycia kosztów poprawy stanu środowiska w zakresie projektów środowiskowych mogą zostać przyznane subsydia finansujące oprocentowanie pożyczek Europejskiego Banku Inwestycyjnego.- Należy wspierać programy mające na celu poprawę warunków życia w obszarach miejskich, w tym, gdzie stosowne, rozwój sieci zabezpieczenia społecznego poprzez aktywne polityki zatrudnienia i środki przeciwdziałające biedzie. Może to przybrać formę funduszu socjalnego, który wspiera zatrudnienie najmniej uprzywilejowanych grup społecznych oraz ukierunkowane środki w zakresie ochrony zdrowia i edukacji. Pomoc może być udzielona przy definiowaniu polityki społecznej, w szczególności w dziedzinie ubezpieczeń zdrowotnych i na wypadek bezrobocia oraz systemów emerytalnych.- Należy wspierać poprawę infrastruktury socjalnej i świadczenia usług socjalnych. Podstawowa opieka zdrowotna może być finansowana również jako część strategicznego celu zmniejszania przyrostu naturalnego. Należy także wspierać działania na rzecz zapewnienia właściwych warunków mieszkaniowych.- Należy wspierać poprawę świadczenia usług w dziedzinie edukacji i kształcenia, w szczególności w zakresie szkolnictwa podstawowego i kształcenia zawodowego dla dziewcząt i kobiet, w szczególności na obszarach wiejskich.- Środki wspierające wzmocnioną współpracę w dziedzinie rybołówstwa i zrównoważonej eksploatacji zasobów morskich.Rozwój społeczeństwa obywatelskiego17. Należy wspierać rozwój społeczeństwa obywatelskiego poprzez środki wspierające prawa człowieka, demokratyzację i zasady państwa prawa. Środki takie można wspierać w drodze zdecentralizowanej współpracy. Należy stymulować współpracę w zakresie badań i rozwoju technologii oraz transferu technologii poprzez kontaktowanie ze sobą podmiotów prywatnych i publicznych. Należy wspierać działalność kulturalną, która promuje dialog i wymianę między stowarzyszeniami i sieciami kulturalnymi. W ramach tworzenia prawdziwie eurośródziemnomorskiego społeczeństwa informacyjnego należy wzmacniać transśródziemnomorskie działania w zakresie informacji i łączności. Należy zachęcać partnerów społecznych i organizacje pozarządowe do odgrywania aktywnej roli w tej dziedzinie.Wytyczne dotyczące regionalnego programu indykatywnego18. Współpraca regionalna będzie uzupełniać współpracę dwustronną i obejmować trzy główne obszary partnerstwa euro-śródziemnomorskiego. Poniżej przedstawiono wskazówki określające zasadniczy kierunek aktualnych regionalnych programów indykatywnych między Wspólnotą a partnerami śródziemnomorskimi, mieszczące się wśród aspektów i dziedzin rozwoju gospodarczego i społecznego, którym przysługuje wsparcie finansowe wymienione w Deklaracji Barcelońskiej i załączniku II do rozporządzenia w sprawie MEDA. Dokonane postępy będą należycie uwzględnianie na spotkaniach organizowanych w ramach kontynuacji procesu zapoczątkowanego na konferencji ministerialnej w Barcelonie. Celem ogólnym będzie wspieranie wzajemnego zrozumienia między partnerami poprzez pogłębioną wiedzę z zakresu politycznych, gospodarczych, społecznych i kulturowych problemów regionu, co ułatwi wymianę najlepszych praktyk i transfer know-how oraz wspieranie wspólnych przedsięwzięć stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania. Ponadto Unia Europejska będzie nadal wspierać proces pokojowy na Bliskim Wschodzie.19. W dziedzinie polityki, podobnie jak w przypadku programów dwustronnych, poprzez środki objęte zakresem rozporządzenia w sprawie MEDA można wspierać:- rozwój demokracji i poszanowanie praw człowieka,- podnoszenie przejrzystości i skuteczności instytucji państwowych,- budowę zaufania w celu umocnienia stabilności w regionie.20. W dziedzinach gospodarki i finansów przewiduje się pomoc w przygotowaniach ustanowienia strefy wolnego handlu poprzez wspieranie konkurencyjności i ułatwianie transformacji gospodarczej, w szczególności w dziedzinie przepisów celnych, reguł pochodzenia, statystyki, norm i przepisów weterynaryjnych i fitosanitarnych, jak również bankowości i rynków papierów wartościowych.Zostaną podjęte właściwe środki w dziedzinie transportu, energii (gdzie instrumentem koordynacyjnym będzie Euro-Śródziemnomorskie Forum Energetyczne), telekomunikacji i technologii informacyjnych, współpracy regionalnej, turystyki, ochrony środowiska, nauki i technologii, gospodarki wodnej i rybołówstwa. Wspierane będzie również tworzenie sieci powiązań między centrami badawczo-rozwojowymi a podmiotami gospodarczymi w celu ułatwienia transferu know-how, tworzenia wspólnych przedsięwzięć i możliwości rozwoju działalności gospodarczej.21. W dziedzinie spraw społecznych i kultury realizowane będą zdecentralizowane programy wymiany między społeczeństwami obywatelskimi Unii Europejskiej i partnerów śródziemnomorskich w dziedzinach nauki, mediów, samorządności lokalnej, technologii oraz w innych dziedzinach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania.Podejmowane będą kolejne środki, przewidziane w ramach partnerstwa eurośródziemnomorskiego, takie jak dialog, projekty stanowiące przedmiot wspólnego zainteresowania lub tworzenie sieci powiązań, w celu wspierania samorządności lokalnej, dialogu kulturowego, mediów, wymiany młodzieży, programów wymiany w społeczeństwie obywatelskim. Dzięki nowoczesnych technologiom informacyjnym wsparte zostaną badania i rozwój technologii, transfer technologii, działania w zakresie informacji i łączności.Ostatecznie, może zostać przyznana pomoc techniczna w celu zwalczania handlu narkotykami, terroryzmu i przestępczości międzynarodowej. Środki mogą dotyczyć wymiany informacji i doświadczeń, zgodności danych i wzmocnienia systemów prawnych.Przegląd okresowy i ocena ex-post22. Komisja przykłada najwyższą wagę do starannego zarządzania dwustronnymi i regionalnymi programami indykatywnymi oraz poszczególnymi projektami i programami finansowanymi za ich pośrednictwem. Podlegają one okresowemu przeglądowi oraz ocenie ex-post. Analizy takie będą zawierać ocenę zakresu, w jakim zostały zrealizowane szczególne cele, ekonomiczna żywotność i efektywność pod względem kosztów różnych działań, jak również ich wkład w całokształt partnerstwa eurośródziemnomorskiego. Szczególną uwagę zwracać się będzie również na to, w jaki sposób programy i projekty indykatywne odpowiadają kluczowym zagadnieniom określonym w niniejszych wytycznych. Wyniki tych analiz zostaną udostępnione Państwom Członkowskim.[1] Rada Europejska z Cannes w dniu 12 czerwca 1995 r. wyraziła zgodę na przyznanie państwom trzecim basenu Morza Śródziemnego pakietu pomocy finansowej na lata 1995–1999 w wysokości 4685 milionów ECU. Program MEDA, w wysokości 3424,5 miliona ECU, stanowi zasadniczą część tej pomocy. Pozostała część została rozdysponowana między protokoły dotyczące poszczególnych krajów i budżetowe linie tematyczne.--------------------------------------------------


title: 2008/518/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie zamknięcia księgi dochodów i wydatków w związku z wykonaniem budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2005

text:
               15.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/119

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 24 kwietnia 2007 r.
   w sprawie zamknięcia księgi dochodów i wydatków w związku z wykonaniem budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2005
   (2008/518/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2005 (1),
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące końcowego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2005, wraz z odpowiedziami Agencji (2),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 27 lutego 2007 r. (5711/2007 – C6-0080/2007),
   uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,
   uwzględniając rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (4), w szczególności jego art. 14,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 71 i załącznik V Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A6-0105/2007),

               1.

               zatwierdza zamknięcie księgi dochodów i wydatków w związku z wykonaniem budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2004 i 2005, w następujący sposób:
               Rachunek dochodów i wydatków za lata budżetowe 2004 i 2005

                           (w tys. EUR)

                           2005

                           2004

                              Dochody

                           Dotacje wspólnotowe

                           12 209

                           9 542

                           Inne dotacje

                           150

                           66

                           Inne dochody

                           66

                           111

                           Dochody z PHARE

                           340

                           121

                              Dochody ogółem (a)

                              12 765

                              9 840

                              Wydatki

                              Personel – Tytuł I budżetu

                           Płatności

                           3 435

                           3 379

                           Środki przeniesione

                           75

                           60

                              Administracja – Tytuł II budżetu

                           Płatności

                           1 052

                           966

                           Środki przeniesione

                           331

                           248

                              Działania operacyjne – Tytuł III budżetu

                           Płatności (1)

                           4 589

                           2 426

                           Środki przeniesione

                           2 213

                           2 549

                              Wydatki z PHARE

                           Płatności

                           133

                           0

                           Środki przeniesione

                           206

                           0

                              Wydatki ogółem (b)

                              12 035

                              9 628

                              Wynik w danym roku budżetowym (c = a - b)(2)

                              730

                              212

                           Środki przeniesione i anulowane

                           404

                           887

                           Kwoty do ponownego wykorzystania z poprzedniego roku budżetowego i niewykorzystane

                           0

                           0

                           RO (PHARE II) środki niewykorzystane

                           0

                           144

                           Płatności w ramach zobowiązań anulowanych w 2002 r.

                           0

                           0

                           Różnice kursowe

                           0

                           0

                           Kwota z PHARE do zwrotu przez Komisję

                           0

                           - 39

                           Zapisy korygujące

                           24

                           3

                              Wynik w danym roku budżetowym przed korektami ekonomicznymi (d)

                              1 158

                              1 208

                           Saldo przeniesione z poprzedniego roku budżetowego

                           - 779

                           -1 987

                              Skumulowany wynik przed korektami ekonomicznymi (e)

                              379

                              - 779

                           Dochody budżetowe pozostałe do odzyskania

                           0

                           Inne dochody pozostałe do odzyskania

                           0

                           Nabycie środków trwałych

                           171

                           57

                           Amortyzacja

                           - 161

                           - 174

                           Zapasy

                           0

                           - 6

                           Zbycie środków trwałych

                           0

                           - 91

                           Amortyzacja

                           0

                           88

                           Wydatki różne

                           - 34

                           Skumulowany wynik za rok 2005 do zwrotu na rzecz WE

                           - 379

                           PHARE III – uzyskane prefinansowanie

                           - 206

                           Udzielone prefinansowanie

                           - 314

                           Należności długoterminowe

                           4

                           Korekta wydatków budżetowych

                           1 990

                           Korekta dochodów

                           - 806

                           Zmiana stanu zobowiązań przyszłych okresów

                           1 585

                           Wypłacone kwoty przeniesione w 2004–2005

                           -2 453

                              Korekty ekonomiczne (f)

                              - 571

                              - 161

                              Saldo roku budżetowego (e + f)

                              587

                              - 940

                              Źródło: dane agencji; powyższa tabela przedstawia skróconą wersję danych dostarczonych przez agencję w jej rocznym sprawozdaniu finansowym.

               2.

               zatwierdza zamknięcie księgi dochodów i wydatków w związku z wykonaniem budżetu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy na rok budżetowy 2005;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Harald RØMER

      (1)  Dz.U. C 266 z 31.10.2006, str. 19.

      (2)  Dz.U. C 312 z 19.12.2006, str. 24.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1 Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (4)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1112/2005 (Dz.U. L 184 z 15.7.2005, str. 5).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72.


title: Decyzja Komisji z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiająca środki przejściowe, które mają być stosowane przez Cypr i Estonię w odniesieniu do spopielenia lub zakopania na miejscu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i RadyTekst mający znaczenie dla EOG

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0467

Dziennik Urzędowy L 160 , 30/04/2004 P. 0001 - 0003

		Decyzja Komisjiz dnia 29 kwietnia 2004 r.ustanawiająca środki przejściowe, które mają być stosowane przez Cypr i Estonię w odniesieniu do spopielenia lub zakopania na miejscu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady(Tekst mający znaczenie dla EOG)(2004/467/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 2 ust. 3,uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szczególności jego art. 42,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi [1] mogą zostać przyznane odstępstwa w odniesieniu do usuwania przez spopielenie lub zakopanie na miejscu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w specjalnych okolicznościach. Rozporządzenie to przewiduje także, że żadne odstępstwo nie może być przyznane w przypadku zwierząt podejrzanych o zarażenie pasażowalną encefalopatią gąbczastą (TSE) lub u których obecność TSE potwierdzono urzędowo.(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 811/2003 z dnia 12 maja 2003 r. wprowadzające w życie rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zakazu powtórnego przetwarzania wewnątrzgatunkowego ryb, składowania lub spopielania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz niektórych środków przejściowych [2] ustanawia reguły wykonawcze w zakresie odstępstw przyznanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 w odniesieniu do usuwania przez spopielenie lub zakopanie na miejscu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.(3) Cypr i Estonia nie wprowadzą systemów operacyjnych gromadzenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego do dnia 1 maja 2004 r., które pozwoliłyby tym dwóm nowym Państwon Członkowskim na zapewnienie zgodności z zasadami usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002. Dlatego konieczne jest ustanowienie środków przejściowych pozwalających Cyprowi i Estonii na kontynuowanie spopielania lub zakopywania na miejscu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego do dnia 1 stycznia 2005 r.(4) W trakcie okresu przejściowego Cypr i Estonia powinny podjąć niezbędne środki w celu uniknięcia zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt oraz środowiska. Zatem, jak ustanowiono w rozporządzeniu (WE) nr 811/2003, odpowiednie reguły wykonawcze powinny mieć zastosowanie w zakresie odstępstw przyznanych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 w odniesieniu do usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 2 i art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Cypr i Estonia mogą pozwolić, w odniesieniu do własnego terytorium, na spopielanie lub zakopywanie na miejscu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w okresie do dnia 1 stycznia 2005 r.2. Odstępstwo, o którym mowa w ust. 1 nie stosuje się do surowca kategorii 1 określonego w art. 4 ust. 1 lit. a) pkt i) rozporządzenia (WE) nr 1774/2002.Artykuł 2Cypr i Estonia, pozwalając na spopielanie lub zakopywanie na miejscu jak przewidziano w art. 1 niniejszej decyzji, podejmują wszystkie niezbędne środki w celu uniknięcia zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt oraz środowiska zgodnie z zasadami wykonawczymi ustanowionymi w art. 6 i 9 rozporządzenia (WE) nr 811/2003. Informują Komisję o podjętych środkach do dnia 1 maja 2004 r.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie z zastrzeżeniem oraz z dniem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i SłowacjiNiniejszą decyzję stosuje się do dnia 1 stycznia 2005 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 29 kwietnia 2004 r.W imieniu KomisjiDavid ByrneCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 273 z 10.10.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 688/2004 (Dz.U L 112 z 19.4.2004, str. 1).[2] Dz.U. L 117 z 13.5.2003, str. 14.--------------------------------------------------


title: 2013/614/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa Artemis za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/334

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa Artemis za rok budżetowy 2011
   (2013/614/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnego Przedsiębiorstwa Artemis za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsiębiorstwa Artemis za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05755/2013 – C7-0040/2013),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 74/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie ustanowienia Wspólnego Przedsiębiorstwa Artemis w celu realizacji wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie systemów wbudowanych (4), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0087/2013),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsiębiorstwa Artemis absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa za rok budżetowy 2011;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsiębiorstwa Artemis, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 6 z 10.1.2013, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 52.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

      z dnia 17 kwietnia 2013 r.
      zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa Artemis za rok budżetowy 2011
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Wspólnego Przedsiębiorstwa ARTEMIS za rok budżetowy 2011,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsiębiorstwa Artemis za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsiębiorstwa (1),

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05755/2013 – C7-0040/2013),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 74/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie ustanowienia Wspólnego Przedsiębiorstwa Artemis w celu realizacji wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie systemów wbudowanych (4), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

                  —

                  uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0087/2013),

                  A.

                  mając na uwadze, że Wspólne Przedsiębiorstwo Artemis („Wspólne Przedsiębiorstwo”) ustanowiono w grudniu 2007 r. na okres 10 lat, aby zdefiniować i zrealizować program badań na rzecz rozwoju kluczowych technologii w zakresie systemów wbudowanych w różnych obszarach zastosowań w celu wzmocnienia konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju w Europie oraz umożliwienia powstawania nowych rynków i zastosowań społecznych,

                  B.

                  mając na uwadze, że Wspólne Przedsiębiorstwo rozpoczęło samodzielną działalność w październiku 2009 r.,

                  C.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że roczne sprawozdanie finansowe Wspólnego Przedsiębiorstwa za rok budżetowy 2011 jest wiarygodne,

                  D.

                  mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy wydał opinię z zastrzeżeniami co do legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsiębiorstwa,

                  E.

                  mając na uwadze, że maksymalny wkład Unii na rzecz Wspólnego Przedsiębiorstwa przez okres 10 lat wynosi 420 000 000 EUR, a kwota ta ma zostać wypłacona z budżetu siódmego programu ramowego badań,

         Zarządzanie budżetem i finansami

                  1.

                  zauważa, że początkowy budżet na 2011 r. zawierał środki operacyjne w kwocie 46,6 mln EUR oraz że przyjęto budżet korygujący, zmniejszający środki operacyjne do kwoty 18 600 000 EUR; ponadto stwierdza, że wskaźnik wykorzystania operacyjnych środków na zobowiązania wyniósł 100 % i był wynikiem zmniejszenia środków operacyjnych do 18 600 000 mln EUR, choć poziom wykorzystania środków na płatności wyniósł 51 %;

                  2.

                  jest zaniepokojony tym, że Trybunał Obrachunkowy wydał opinię z zastrzeżeniami co do legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsiębiorstwa, uzasadniając to tym, że Wspólne Przedsiębiorstwo nie było w stanie ocenić, czy strategia kontroli ex post daje wystarczającą pewność dotyczącą legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw; wzywa Wspólne Przedsiębiorstwo do przedstawienia organowi udzielającemu absolutorium planu działania w celu zaradzenia temu ewentualnemu brakowi pewności; oczekuje, że dzięki niezależnym kontrolom Trybunał Obrachunkowy będzie w stanie przedstawić organowi udzielającemu absolutorium własną opinię na temat skuteczności strategii kontroli ex post Wspólnego Przedsiębiorstwa;

                  3.

                  przypomina, że w 2010 r. Wspólne Przedsiębiorstwo przyjęło strategię kontroli ex post, która jest kluczowym narzędziem oceny legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw, oraz że jej wdrażanie rozpoczęło się w 2011 r.; zauważa, że kontrola zestawień poniesionych wydatków projektowych została przekazana krajowym organom finansującym (KOF) państw członkowskich, mimo że porozumienia administracyjne podpisane z KOF nie obejmują praktycznej strony wykonania takich kontroli; zauważa też, na podstawie informacji udzielonych przez Wspólne Przedsiębiorstwo, że różne systemy finansowania i przepisy krajowe obowiązujące w poszczególnych państwach członkowskich oznaczają, że kontrola ex post jest możliwa wyłącznie w stosunku do ukończonych projektów, i domaga się informowania go o wynikach przeprowadzonych kontroli; przypomina, że Wspólne Przedsiębiorstwo powinno bez zwłoki podnieść jakość swoich kontroli ex ante, w szczególności tych dotyczących zarządzania dotacjami, oraz domaga się informowania organu udzielającego absolutorium o wynikach kolejnych procesów kontroli ex post przeprowadzonych przez Wspólne Przedsiębiorstwo;

                  4.

                  przyjmuje do wiadomości, że w przeciwieństwie do przepisów finansowych Wspólnego Przedsiębiorstwa jego budżet na rok 2011 nie uwzględnia zróżnicowanych środków na płatności przeznaczonych na wydatki operacyjne;

                  5.

                  ubolewa nad stosunkowo niskim wskaźnikiem wykorzystania środków na płatności operacyjne, wynoszącym 86 %, 53 % i 18 % dla zaproszeń do składania wniosków kolejno w latach 2008, 2009 i 2010; zauważa opóźnienia na szczeblu państw członkowskich w zakresie podpisywania krajowych umów w sprawie dotacji; jest zaniepokojony niskim wskaźnikiem wykonania budżetu, a ponadto działalnością Wspólnego Przedsiębiorstwa leżącą u jego podstaw; domaga się przedłożenia Parlamentowi Europejskiemu wyczerpującego sprawozdania z postępów dotyczącego wspomnianych niedociągnięć, wraz z konkretnymi propozycjami stopniowej poprawy wskaźnika wykonania;

                  6.

                  potępia fakt, że Grecja wykorzystuje fundusze strukturalne UE, by sfinansować swój krajowy wkład na rzecz greckich beneficjentów projektów Artemis, zamiast udostępnić w tym celu środki krajowe, oraz że Wspólne Przedsiębiorstwo przyjęło do wiadomości dalsze uczestnictwo Grecji w projektach Artemis, jednak nie udostępnia ono żadnych środków greckim beneficjentom, ponieważ wydatki współfinansowane z funduszy strukturalnych UE nie mogą otrzymywać wsparcia finansowego pochodzącego z innego instrumentu finansowego Unii zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1083/2006 (6); domaga się, by Komisja jak najprędzej poinformowała organ udzielający absolutorium o aspekcie legalności takiej sytuacji;

                  7.

                  zwraca uwagę na fakt, że jak ustalił Trybunał Obrachunkowy, Wspólne Przedsiębiorstwo stosuje nieautomatyczne przeniesienie środków na płatności na kolejny rok budżetowy, jednak bez decyzji Rady Zarządzającej, czego wymaga art. 10 ust. 1 przepisów finansowych, oraz że nie dokonuje się zróżnicowania między środkami na płatności przeniesionymi z lat ubiegłych a środkami na płatności z roku bieżącego;

         Zaproszenia do składania wniosków

                  8.

                  zwraca uwagę na fakt, że obecny etap wdrażania oraz przewidywana wartość zaproszeń do składania wniosków reprezentuje kwotę w wysokości zaledwie 244 000 000 EUR, lub 58 % z kwoty 420 000 000 EUR przewidzianej jako budżet na pokrycie wydatków operacyjnych;

         Systemy kontroli wewnętrznej

                  9.

                  przyjmuje do wiadomości, że w roku 2011 Wspólne Przedsiębiorstwo nasiliło starania w celu określenia i wdrożenia skutecznych procedur kontroli finansów, rachunkowości i zarządzania; zauważa, że księgowy Wspólnego Przedsiębiorstwa zatwierdził wykorzystywane systemy finansowe i księgowe, jednak dotąd nie zatwierdził procesów operacyjnych, które dostarczają informacji finansowych, a zwłaszcza procesu, który zapewnia informacje finansowe na temat zatwierdzenia i płatności odnoszących się do zestawień poniesionych wydatków otrzymanych od władz krajowych; przypomina, że potrzeba dalszych starań, szczególnie w odniesieniu do standardów kontroli wewnętrznej, oraz że Wspólne Przedsiębiorstwo rozpoczęło samodzielną działalność w październiku 2009 r.;

         Audyt wewnętrzny

                  10.

                  stwierdza, że z końcem 2011 r. Wspólne Przedsiębiorstwo nie powołało jeszcze swojej jednostki audytu wewnętrznego; przypomina, że Służba Audytu Wewnętrznego Komisji pełni funkcję audytora wewnętrznego Wspólnego Przedsiębiorstwa od roku 2010 i przeprowadziła ona ocenę ryzyka i przygotowała strategiczny plan audytu na lata 2012–2014, który został przedstawiony Radzie Zarządzającej Wspólnego Przedsiębiorstwa; przyjmuje do wiadomości, że uwzględniając rozmiary Wspólnego Przedsiębiorstwa, będzie ono pełniło też rolę jednostki audytu wewnętrznego;

                  11.

                  odnotowuje, że do przepisów finansowych Wspólnego Przedsiębiorstwa nie wprowadzono jeszcze formalnych zmian polegających na włączeniu do niego przepisów dotyczących uprawnień audytora wewnętrznego Komisji w odniesieniu do całego budżetu ogólnego;

         Roczne sprawozdanie z działalności

                  12.

                  przyjmuje do wiadomości, że roczne sprawozdanie z działalności przedstawia informacje dotyczące wyników działań Wspólnego Przedsiębiorstwa, nie zawiera ono jednak oceny wydajności i skuteczności systemów kontroli wewnętrznej, a także przejawia następujące słabe strony:

                              —

                              brak informacji dotyczących wdrożenia strategii kontroli ex post, które nie są wystarczające, aby stwierdzić, czy ten kluczowy mechanizm kontroli funkcjonuje skutecznie, co powinno skutkować zastrzeżeniem,

                              —

                              brak informacji dotyczących częściowego zatwierdzenia systemów finansowych i księgowych przez księgowego,

                              —

                              istnieją niewyjaśnione różnice między danymi dotyczącymi wykonania budżetu zawartymi w rachunku wyników dotyczącym środków na płatności przedstawionym w ramach rocznego sprawozdania z działalności a danymi dotyczącymi wykonania budżetu zawartymi w ostatecznym sprawozdaniu finansowym;

         Inne kwestie dotyczące zarządzania

                  13.

                  zauważa, że w 2011 r. Wspólne Przedsiębiorstwo opracowało plan ciągłości działania i poczyniło postępy w zakresie formalizacji polityki bezpieczeństwa informatycznego, jednak konieczne są dalsze prace, by sfinalizować plan przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej;

                  14.

                  ubolewa nad tym, że wbrew przepisom finansowym Wspólnego Przedsiębiorstwa krajowe organy finansujące (KOF) nie zadeklarowały jeszcze żadnych odsetek bankowych narosłych od płatności zaliczkowych;

                  15.

                  przychylnie odnosi się do faktu, że umowa z państwem przyjmującym między Wspólnym Przedsiębiorstwem a władzami belgijskimi w sprawie pomieszczeń biurowych, przywilejów i immunitetów oraz pozostałego wsparcia, które ma zostać udzielone, została podpisana dnia 3 lutego 2012 r.;

         Inne kwestie

         Ewentualne połączenie z ENIAC

                  16.

                  uważa, że należy dokonać analizy kosztów i korzyści połączenia z ENIAC oraz powiadomić Parlament Europejski o wynikach tej analizy; sprawozdanie to powinno przedstawiać ewentualne wady i zalety takiego połączenia;

                  17.

                  ponownie zachęca Trybunał Obrachunkowy do przekazania Parlamentowi Europejskiemu w rozsądnym terminie specjalnego sprawozdania na temat wspólnych kwestii, które wynikają z charakteru wspólnych przedsiębiorstw i którymi wspólne przedsiębiorstwa powinny się zająć wraz ze swoimi partnerami, aby zapewnić ich wartość dodaną oraz skuteczne wykonywanie unijnych programów badawczych, programów rozwoju technologicznego i programów demonstracyjnych; odnotowuje ponadto, że w sprawozdaniu tym należy zawrzeć ocenę efektywności procesu tworzenia i struktury wspólnych przedsiębiorstw.

         (1)  Dz.U. C 6 z 10.1.2013, s. 1.

         (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 52.

         (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (6)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25.


title: Decyzja Rady 2013/533/WPZiB z dnia 28 października 2013 r. zmieniająca decyzję 2012/392/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger)

text:
               30.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 288/68

         DECYZJA RADY 2013/533/WPZiB
   z dnia 28 października 2013 r.
   zmieniająca decyzję 2012/392/WPZiB w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 42 ust. 4 i art. 43 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 16 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/392/WPZiB (1), która wygasa w dniu 15 lipca 2014 r.

               (2)

               Obecna finansowa kwota odniesienia obejmuje okres do dnia 31 października 2013 r.

               (3)

               Należy zatem zmienić decyzję 2012/392/WPZiB, aby określić finansową kwotę odniesienia, która ma objąć okres do dnia 15 lipca 2014 r.

               (4)

               EUCAP Sahel Niger będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 13 ust. 1 decyzji 2012/392/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP Sahel Niger przez okres od dnia 16 lipca 2012 r. do dnia 31 października 2013 r. wynosi 8 700 000 EUR.
      Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z EUCAP Sahel Niger przez okres od dnia 1 listopada 2013 r. do dnia 15 lipca 2014 r. wynosi 6 500 000 EUR.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 28 października 2013 r.

            W imieniu Rady

         L. LINKEVIČIUS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2012/392/WPZiB z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie misji Unii Europejskiej w dziedzinie WPBiO w Nigrze (EUCAP Sahel Niger) (Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 48).


title: 2012/555/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/104

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
   (2012/555/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 (1),

               —

               uwzględniając roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010 (COM(2011) 473 – C7-0260/2011) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2010 r.,

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2010 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (4) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy w odniesieniu do roku budżetowego 2010 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, art. 318 i art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0091/2012),

               1.

               udziela sekretarzowi generalnemu Trybunału Obrachunkowego absolutorium z wykonania budżetu Trybunału Obrachunkowego za rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U L 64 z 12.3.2010 r.

      (2)  Dz.U. C 332 z 14.11.2011, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 326 z 10.11.2011, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 332 z 14.11.2011, s. 134.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.
    ---documentbreak---

               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/105

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010, sekcja V – Trybunał Obrachunkowy
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010 (1),

               —

               uwzględniając roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2010 (COM(2011) 473 – C7-0260/2011) (2),

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2010 r.,

               —

               uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu na rok budżetowy 2010 wraz z odpowiedziami instytucji (3),

               —

               uwzględniając poświadczenie (4) wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy w odniesieniu do roku budżetowego 2010 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając art. 314 ust. 10 oraz art. 317, art. 318 i art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0091/2012),

               1.

               podkreśla, że kontrola sprawozdania finansowego Trybunału Obrachunkowego za rok 2010 została przeprowadzona przez audytora zewnętrznego; zauważa, że sprawozdanie niezależnego biegłego rewidenta zawiera następującą opinię: „sprawozdanie finansowe przedstawia prawdziwy i rzetelny obraz sytuacji finansowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego na dzień 31 grudnia 2010 r., a także jego przepływów pieniężnych za rok budżetowy zamknięty tego dnia, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r., rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania wspomnianego rozporządzenia Rady oraz zasadami rachunkowości Unii Europejskiej.” (6);

               2.

               zauważa jednak, że chodzi o „klasyczną” kontrolę mającą na celu sprawdzenie, „czy operacje finansowe zostały z jednej strony prawidłowo zarejestrowane i przedstawione, a z drugiej strony wykonane legalnie i prawidłowo i zarządzane w oparciu o zasady gospodarności, efektywności i skuteczności” (sprawozdanie niezależnego biegłego rewidenta, pkt 1 trzeci akapit); wyraża życzenie, żeby podczas przyszłych audytów uwzględniać wskaźniki wykonania oraz cele;

               3.

               domaga się poprawy jakości podsumowania w zakresie liczby i rodzaju przeprowadzonych kontroli wewnętrznych, przedstawionych zaleceń i działań podjętych odnośnie do tych zaleceń, a także, aby podsumowania te były bardziej informacyjne i rzeczowe;

               4.

               stwierdza, że w roku 2010 Trybunał Obrachunkowy dysponował kwotą środków na zobowiązania w wys. 148 600 000 EUR (188 000 000 EUR w 2009 r.) oraz że wskaźnik wykonania tych środków wyniósł 93 % (92,1 % w 2009 r.); podkreśla, że budżet Trybunału Obrachunkowego ma charakter czysto administracyjny – 80 % budżetu jest przeznaczane na wydatki dotyczące osób związanych z tą instytucją, zaś 20 % służy na pokrycie kosztów budynków, umeblowania, wyposażenia i innych kosztów operacyjnych;

               5.

               zauważa, że wskaźnik wykonania w tytule 1 „Pracownicy instytucji” wzrósł z 87,6 % w 2009 r. do 92,3 % w 2011 r., natomiast środki zapisane w tytule 2 „Budynki, meble, wyposażenie i różne wydatki operacyjne” zostały wykonane w 98 % w 2010 r.;

               6.

               z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w wyniku reorganizacji Trybunał Obrachunkowy obniżył o 500 000 EUR roczne koszty usług z zakresu bezpieczeństwa, uzyskując zarazem ich większą skuteczność i lepszą kontrolę ryzyka;

               7.

               zwraca się do Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) o przyspieszenie dochodzenia w sprawie domniemanych nieprawidłowości zgłoszonych do OLAF-u przez Trybunał Obrachunkowy w 2010 r.;

               8.

               z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Trybunał Obrachunkowy przeprowadził już przegląd kodeksu postępowania swoich członków oraz że kodeks ten przewiduje obecnie publikowanie w internecie oświadczeń majątkowych członków;

               9.

               przyjmuje do wiadomości, że Trybunał Obrachunkowy opublikował w roku 2010 dwa sprawozdania roczne, 40 szczegółowych sprawozdań rocznych (w 2009 r.: 37), 14 sprawozdań specjalnych (w 2009 r.: 18) oraz sześć opinii (w 2009 r.: 1); sugeruje z naciskiem, by Trybunał Obrachunkowy oceniał skutki i wykonywanie wniosków zawartych w sprawozdaniach specjalnych w rozsądnym terminie oraz by informował Komisję Kontroli Budżetowej o wynikach tej oceny;

               10.

               uważa, że zapobieganie konfliktom interesów i wskazywanie ich ma szczególne znaczenie dla wydajnego i prawidłowego wykorzystywania zasobów oraz dla zaufania społeczeństwa do instytucji Unii; oczekuje zgodnie z planem do końca czerwca 2012 r. sprawozdania specjalnego Trybunału Obrachunkowego dotyczącego zarządzania konfliktami interesów w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego, Europejskiej Agencji Chemikaliów, Europejskim Urzędzie ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz Europejskiej Agencji Leków;

               11.

               wyraża zadowolenie z profesjonalnej i kurtuazyjnej współpracy między Trybunałem Obrachunkowym a Komisją Kontroli Budżetowej; wyraża w związku z tym uznanie dla podejmowanych przez Trybunał Obrachunkowy na wniosek Parlamentu działań zmierzających do poprawy roli Trybunału, aby miał on szerszy i głębszy wpływ, aby jego opinie i sprawozdania były bardziej skuteczne i użyteczne, a jego systemy i procedury bardziej niezawodne, co pozwoli umocnić synergię między obydwoma instytucjami;

               12.

               z uznaniem odnotowuje dobrą współpracę między Trybunałem Obrachunkowym a Komisją Kontroli Budżetowej w kwestii absolutorium dla wspólnych przedsięwzięć za rok 2010; wzywa Trybunał Obrachunkowy do przekazania organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania specjalnego na temat wydajności tworzenia wspólnych przedsiębiorstw oraz na temat wartości dodanej, jaką wnoszą one w skuteczną realizację unijnych programów badań, rozwoju technologicznego i demonstracji;

               13.

               przypomina, że Trybunał Obrachunkowy przyjął strategię kontroli na okres 2009–2012, określając następujące cele: 1) maksymalnie zwiększyć ogólne oddziaływanie kontroli i 2) podnieść wydajność poprzez optymalne wykorzystanie zasobów; z satysfakcją stwierdza, że Trybunał Obrachunkowy zrealizował w roku 2010 następujące priorytety (7):

                           —

                           wydanie w danym roku od 12 do 15 sprawozdań z kontroli wykonania zadań,

                           —

                           opracowanie nowych produktów – referat na temat zagrożeń i wyzwań stojących przed nową Komisją (opinia nr 1/2010) oraz wprowadzenie od 2012 r. nowego systemu służącego do sprawozdawczości na temat działań podejmowanych przez kontrolowane podmioty w odpowiedzi na zalecenia Trybunału,

                           —

                           zmiana wewnętrznych przepisów Trybunału, aby usprawnić proces decyzyjny poprzez ustanowienie izb, a także aby wzmocnić system zarządzania,

                           —

                           przygotowanie pełnego zestawu wskaźników wykonania,

                           —

                           ulepszenie podejścia stosowanego w odniesieniu do corocznej kontroli wykonania budżetu Unii (poświadczenie wiarygodności) na podstawie zaleceń wydanych przez wewnętrzny zespół ekspercki wspierany przez ekspertów z zewnątrz,

                           —

                           przeniesienie części etatów z działów pomocniczych do działów kontroli;

               14.

               wyraża zadowolenie z faktu, że liczba stanowisk związanych z przeprowadzaniem kontroli zwiększyła się o 6 % (8);

               15.

               zauważa, ze w roku 2010 Trybunał Obrachunkowy zatrudniał 889 urzędników, 48 pracowników kontraktowych i 17 oddelegowanych ekspertów krajowych; 557 urzędników było przydzielonych do izb kontroli, w tym 123 do gabinetów członków; pragnie, aby w przyszłości roczne sprawozdanie z działalności zawierało kompletną tabelę dotyczącą ogółu zasobów ludzkich, jakimi dysponuje Trybunał Obrachunkowy, z podziałem na kategorie, stopnie, płeć, udział w szkoleniach zawodowych i narodowość;

               16.

               uważa, że w celu dalszej optymalizacji działań Trybunału Obrachunkowego jeszcze większa liczba urzędników trybunału powinna być wyspecjalizowana w przeprowadzaniu kontroli i wypełniać wyłącznie takie zadania; oczekuje, że w przyszłości odsetek tych urzędników będzie wzrastał;

               17.

               zauważa również, że w roku 2010 Trybunał Obrachunkowy przeprowadził 376 wizyt kontrolnych, z czego 351 w państwach członkowskich i 25 u innych beneficjentów (Francja: 52, Niemcy: 38, Wielka Brytania: 32, Włochy: 30; Hiszpania: 26, Niderlandy: 23, Szwecja: 15, Portugalia: 14, Grecja: 13, Dania: 12; Luksemburg: 11, Węgry: 10, Polska: 10);

               18.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy, by włączył on do swoich przyszłych programów prac systematyczne monitorowanie określonych przeszłych kontroli po upływie wystarczająco długiego czasu, z myślą o ocenie postępów;

               19.

               okazuje zadowolenie, że Trybunał Obrachunkowy dokonuje pomiaru wydajnego i skutecznego wykorzystania zasobów, stosując kluczowe wskaźniki wykonania; odnotowuje stały postęp; pragnie jednak, żeby Trybunał Obrachunkowy jeszcze poszerzył praktykę przedstawiania wstępnych ustaleń opracowanych terminowo (co umożliwi mu sprawdzenie, wraz z kontrolowanymi jednostkami, faktycznej słuszności swoich głównych wniosków) (9);

               20.

               zauważa, że zgodnie z przyszłym wnioskiem dotyczącym rozporządzenia finansowego agencje będą mogły mianować, po konsultacjach z Trybunałem Obrachunkowym, niezależnego kontrolera zewnętrznego, który będzie sprawdzał, czy wykonanie budżetu przez agencję jest zgodne z przepisami rozporządzenia finansowego; stwierdza, że Trybunał Obrachunkowy brałby następnie pod uwagę sprawozdanie tego eksperta z zewnątrz przy sporządzaniu swojej opinii; zauważa, że Trybunał Obrachunkowy rozpoczął w roku 2011 projekt pilotażowy wraz z Europejską Fundacją na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy;

               21.

               z zainteresowaniem śledzi projekt pilotażowy i jego wyniki; przyznaje, że z tej nowej procedury mogą płynąć korzyści w postaci racjonalizacji ilości pracy w Trybunale Obrachunkowym; uważa jednak, że wyniki należy oceniać przede wszystkim przy pomocy wskaźników stosunku jakości do czasu i do kosztów;

               22.

               zachęca Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia przed końcem 2012 r. dogłębnej analizy systemów nadzoru i kontroli w Radzie, o czym była mowa w rezolucji Parlamentu dotyczącej absolutorium za rok 2009 (ust. 8) (10);

               23.

               z zainteresowaniem oczekuje analizy oceny partnerskiej, jaką Trybunał Obrachunkowy ma zamiar rozpocząć w 2012 r.; potwierdza zamiar opracowania sprawozdania z własnej inicjatywy na temat ulepszeń, jakie można by zaproponować Trybunałowi Obrachunkowemu; liczy na to, że będzie informowany o realizacji wniosków z ostatniej oceny partnerskiej;

               24.

               potwierdza także zamiar zaproponowania przeglądu zasad dotyczących mianowania kandydatów do Trybunału Obrachunkowego, tak aby poprawić warunki wymagane do lepszego przystosowania się Trybunału do obecnych i przyszłych wyzwań.

      (1)  Dz.U L 64 z 12.3.2010.

      (2)  Dz.U. C 332 z 14.11.2011, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 326 z 10.11.2011, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 332 z 14.11.2011, s. 134.

      (5)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (6)  Dz.U. C 267 z 9.9.2011, s. 3.

      (7)  Roczne sprawozdanie z działalności za rok 2010, s. 26.

      (8)  Roczne sprawozdanie z działalności za rok 2010, s. 34.

      (9)  Roczne sprawozdanie z działalności za rok 2010, s. 30.

      (10)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 94.


title: 2007/856/WE: Decyzja Rady z dnia 8 listopada 2007 r. dotycząca przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwartej do podpisu w Rzymie dnia 19 czerwca 1980 r.

text:
               29.12.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 347/1

      DECYZJA RADY

   z dnia 8 listopada 2007 r.
   dotycząca przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii do Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwartej do podpisu w Rzymie dnia 19 czerwca 1980 r.
   (2007/856/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Akt przystąpienia z 2005 r., w szczególności jego art. 3 ust. 4,
   uwzględniając zalecenie Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Konwencja o prawie właściwym dla zobowiązań umownych (zwana dalej „konwencją z 1980 r.”), została otwarta do podpisu w Rzymie w dniu 19 czerwca 1980 r. i weszła w życie w dniu 1 kwietnia 1991 r.

               (2)

               Konwencja z 1980 r. została uzupełniona przez protokół pierwszy i drugi z dnia 19 grudnia 1988 r. w sprawie jej wykładni przez Trybunał Sprawiedliwości (2) (zwane dalej „pierwszym i drugim protokołem z 1988 r.”).

               (3)

               Republika Grecka przystąpiła do konwencji z 1980 r. na mocy konwencji z dnia 10 kwietnia 1984 r. (3) (zwanej dalej „konwencją z 1984 r.”), która weszła w życie w dniu 1 kwietnia 1991 r.

               (4)

               Królestwo Hiszpanii i Republika Portugalii przystąpiły do konwencji z 1980 r. na mocy konwencji z dnia 18 maja 1992 r. (4) (zwanej dalej „konwencją z 1992 r.”), która weszła w życie w dniu 1 września 1993 r.

               (5)

               Republika Austrii, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji przystąpiły do konwencji z 1980 r. na mocy konwencji z dnia 29 listopada 1996 r. (5) (zwanej dalej „konwencją z 1996 r.”), która weszła w życie w dniu 1 października 1998 r.

               (6)

               Po przystąpieniu do Unii Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w dniu 14 kwietnia 2005 r. podpisano konwencję o przystąpieniu dziesięciu nowych państw członkowskich do konwencji z 1980 r. oraz do pierwszego i drugiego protokołu z 1988 r. (6) (zwaną dalej „konwencją z 2005 r.”). Nie weszła ona jeszcze w życie pomiędzy wszystkimi państwami członkowskimi.

               (7)

               Na mocy art. 3 ust. 3 Aktu przystąpienia z 2005 r. Republika Bułgarii i Rumunia przystąpią do konwencji i protokołów wyszczególnionych w jego załączniku I, zmienionym decyzją Rady 2007/857/WE (7). Do tych konwencji i protokołów należą: konwencja z 1980 r., pierwszy i drugi protokół z 1988 r., jak również konwencje z 1984, 1992, 1996 i 2005 r. Mają one wejść w życie w odniesieniu do Republiki Bułgarii i Rumunii w dniu określonym przez Radę.

               (8)

               Zgodnie z art. 3 ust. 4 Aktu przystąpienia z 2005 r. Rada dokonuje wszelkich dostosowań wymaganych w związku z przystąpieniem Republiki Bułgarii i Rumunii do tych konwencji i protokołów,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W art. 2 lit. a) pierwszego protokołu z 1988 r. w sprawie wykładni przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich konwencji z 1980 r. wprowadza się następujące zmiany:

               a)

               pomiędzy tiret drugim a trzecim dodaje się tiret w brzmieniu:

                           „—

                           w Bułgarii:

                              Върховен касационен съд i Върховен административен съд,”;

               b)

               pomiędzy tiret dwudziestym a dwudziestym pierwszym dodaje się tiret w brzmieniu:

                           „—

                           w Rumunii:
                           Înalta Curte de Casație și Justiție,”.

         Artykuł 2
   1.   Konwencja z 1980 r. oraz pierwszy i drugi protokół z 1988 r., jak i konwencje z 1984, 1992 i 1996 r., w brzmieniu wynikającym z niniejszej decyzji, wchodzą w życie między Republiką Bułgarii, Rumunią i pozostałymi państwami członkowskimi z dniem 15 stycznia 2008 r.
   2.   Konwencja z 2005 r. wchodzi w życie dnia 15 stycznia 2008 r. między Republiką Bułgarii, Rumunią i państwami członkowskimi, w odniesieniu do których weszła w życie przed tą datą.
   3.   Konwencja z 2005 r. wchodzi w życie między Republiką Bułgarii, Rumunią i państwami członkowskimi, w odniesieniu do których nie weszła jeszcze w życie, w dniu określonym w art. 5 ust. 2 tej konwencji.
   Artykuł 3
   Teksty konwencji z 1980 r. oraz pierwszego i drugiego protokołu z 1988 r., oraz konwencji z 1984, 1992, 1996 i 2005 r., sporządzone w językach bułgarskim i rumuńskim, załączone do niniejszej decyzji, są autentyczne na tych samych warunkach, co pozostałe wersje językowe tych konwencji i protokołów.
   Pojedynczy oryginał tych tekstów w języku bułgarskim i rumuńskim zostaje złożony w archiwach Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej wraz z pozostałymi autentycznymi wersjami językowymi.
   Sekretarz Generalny przekazuje rządom Republiki Bułgarii i Rumunii potwierdzony odpis konwencji i protokołów, o których mowa w akapicie pierwszym, w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2007 r.

            W imieniu Rady

         R. PEREIRA

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 11 października 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 48 z 20.2.1989, str. 1 i Dz.U. L 48 z 20.2.1989, str. 17.

      (3)  Dz.U. L 146 z 31.5.1984, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 333 z 18.11.1992, str. 1.

      (5)  Dz.U. C 15 z 15.1.1997, str. 10.

      (6)  Dz.U. C 169 z 8.7.2005, str. 1.

      (7)  Patrz str. 3 Dz.U.