title: Decyzja nr 2317/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 grudnia 2003 r. ustanawiająca program poprawy jakości w szkolnictwie wyższym i wspierania międzykulturowego zrozumienia poprzez współpracę z państwami trzecimi (Erasmus Mundus) (2004–2008)

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D2317

Dziennik Urzędowy L 345 , 31/12/2003 P. 0001 - 0008

		Decyzja nr 2317/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Radyz dnia 5 grudnia 2003 r.ustanawiająca program poprawy jakości w szkolnictwie wyższym i wspierania międzykulturowego zrozumienia poprzez współpracę z państwami trzecimi (Erasmus Mundus) (2004–2008)PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 149,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],uwzględniając opinię Komitetu Regionów [3],stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu [4],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Wspólnota Europejska powinna się przyczyniać do rozwoju jakości szkolnictwa, inter alia, poprzez współpracę z państwami trzecimi.(2) We wnioskach Rady Europejskiej zebranej w Lizbonie (w dniach 23 i 24 marca 2000 r.) podkreślono, że Europa może wyjść naprzeciw wyzwaniom globalizacji tylko wtedy, gdy Państwa Członkowskie dopasują swoje systemy szkolnictwa i kształcenia zawodowego do potrzeb społeczeństwa wiedzy.(3) Rada Europejska zebrana w Sztokholmie (w dniach 23 i 24 marca 2001 r.) oświadczyła, że prace zakresie realizacji celów w obszarze szkolnictwa i kształcenia zawodowego powinny zostać ocenione w kontekście perspektywy ogólnoświatowej. Rada Europejska zebrana w Barcelonie (w dniach 15 i 16 marca 2002 r.) podkreśliła, że otwarcie wobec świata jest jedną z trzech podstawowych zasad programu pracy na 2010 r. dotyczącego systemów szkolnictwa i kształcenia zawodowego.(4) Europejscy ministrowie edukacji zebrani w Bolonii (w dniu 19 czerwca 1999 r.) oświadczyli we wspólnej deklaracji, że niezbędne jest zapewnienie, by europejski system szkolnictwa wyższego osiągnął ogólnoświatowy stopień atrakcyjności odpowiadający głównym europejskim osiągnięciom kulturalnym i naukowym.(5) Europejscy ministrowie odpowiedzialni za szkolnictwo wyższe podkreślili przy okazji swego spotkania w Pradze (w dniu 19 maja 2001 r.), inter alia, ważność zwiększenia atrakcyjności europejskiego szkolnictwa wyższego dla studentów z Europy i z innych części świata.(6) W swoim komunikacie w sprawie wzmocnienia współpracy z państwami trzecimi w obszarze szkolnictwa wyższego Komisja wskazała, że konieczne jest większe umiędzynarodowienie szkolnictwa wyższego, tak aby uwzględnić wyzwania procesu globalizacji; określiła ogólne cele dla strategii współpracy z państwami trzecimi w tym obszarze i zaproponowała konkretne działania na rzecz urzeczywistnienia tych celów.(7) W rezolucji Rady z dnia 14 lutego 2002 r. w sprawie wsparcia różnorodności językowej i nauki języka obcego w ramach realizacji celów Europejskiego Roku Języków 2001 [5] podkreśla się, że Unia Europejska w swoich stosunkach z państwami trzecimi musi uwzględnić zasadę różnorodności językowej.(8) Instytucje akademickie w Unii Europejskiej dążą do wzrostu udziału studentów mobilnych na poziomie międzynarodowym; istnieje szerokie rozeznanie, że ze względu na połączenie ich indywidualnych sił, różnorodność ich oferty edukacyjnej i duże doświadczenie z sieciami współpracy, jak również współpracę z państwami trzecimi, dysponują one ogromnym potencjałem, który daje im możliwość zaoferowania unikalnych w Europie, wysokiej jakości kierunków studiów, co pozwala czerpać korzyści z międzynarodowej mobilności w szerszym zakresie we Wspólnocie i jej państwach partnerskich.(9) Europejskie instytucje szkolnictwa wyższego muszą pozostawać na wysokim poziomie rozwoju. W tym celu powinny one wspierać współpracę z takimi instytucjami szkolnictwa wyższego w państwach trzecich, które wykazują poziom rozwoju porównywalny z poziomem rozwoju instytucji szkolnictwa wyższego we Wspólnocie. Szkolnictwo wyższe musi być rozumiane jako całość, która włącza kształcenie wyższe jako integralną część składową, przy uwzględnieniu szczególnych kursów specjalistycznych takich jak szkolenia dla inżynierów lub specjalistów w dziedzinie technicznej.(10) Program ten powinien się przyczynić do polepszenia jakości szkolnictwa wyższego w Europie i równocześnie powinien oddziaływać na stopień znajomości i percepcji Unii Europejskiej na całym świecie i dbać o zdobycie kapitału reputacji wśród tych, którzy uczestniczyli w programie.(11) Program ten przewiduje ustanowienie Europejskich studiów magisterskich "Erasmus Mundus", który powinien umożliwić studentom studiowanie na kilku różnych europejskich uniwersytetach. Ten nowy europejski wymiar szkolnictwa wyższego w Europie powinien zostać uwzględniony przy weryfikacji istniejących programów, takich jak Sokrates (Erasmus), aby podjąć odpowiednie działania w celu wsparcia dostępu do tego programu studentom europejskim.(12) Realizacja działań Wspólnoty powinna być przejrzysta, przyjazna dla użytkowników, otwarta i zrozumiała.(13) Przy wspieraniu mobilności międzynarodowej Wspólnota powinna być świadoma fenomenu powszechnie znanego jako "drenaż mózgów".(14) Konieczne jest, aby Wspólnota usilniej starała się o wsparcie dialogu i zrozumienia między kulturami na całym świecie, biorąc pod uwagę społeczny wymiar szkolnictwa wyższego, jak również ideały demokracji i poszanowanie praw człowieka, łącznie z równością płci, uwzględniając w szczególności, że mobilność wpływa korzystnie na odkrywanie nowych środowisk kulturalnych i społecznych i ułatwia zrozumienie tych środowisk; ponadto zgodnie z art. 21 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej powinno się zapewnić, aby żadna grupa obywateli lub obywateli państw trzecich nie była wykluczona lub pokrzywdzona.(15) W celu wzmocnienia europejskiej wartości dodanej działań Wspólnoty konieczne jest, aby zadbano o spójność i komplementarność między działaniami przeprowadzonymi w ramach niniejszej decyzji a innymi odpowiednimi politykami, instrumentami i działaniami Wspólnoty, a w szczególności ustanowionym decyzją nr 1513/2002/WE [6] szóstym programem ramowym w dziedzinie badań i zewnętrznymi programami współpracy w dziedzinie szkolnictwa wyższego.(16) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (Porozumienie EOG) przewiduje zwiększoną współpracę w dziedzinach kształcenia ogólnego, zawodowego oraz kształcenia młodzieży między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a uczestniczącymi w Europejskim Obszarze Gospodarczym państwami Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EOG-EFTA-Państwa), z drugiej strony; warunki i szczegółowe zasady uczestnictwa wymienionych państw w tym programie powinny zostać ustanowione zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Porozumienia EOG.(17) Warunki i szczegółowe zasady uczestnictwa stowarzyszonych państw Europy Środkowej i Wschodniej w tym programie powinny zostać ustanowione zgodnie z postanowieniami przyjętymi w porozumieniach europejskich, w ich protokołach dodatkowych i decyzjach odpowiednich rad stowarzyszeniowych. Uczestnictwo Cypru powinno zostać sfinansowane z dodatkowych środków zgodnie z procedurami uzgodnionymi z tym państwem. Uczestnictwo Malty i Turcji powinno zostać sfinansowane z dodatkowych środków zgodnie z postanowieniami Traktatu.(18) Program ten powinien być regularnie nadzorowany i oceniany we współpracy przez Komisję i Państwa Członkowskie, w celu umożliwienia ponownych dostosowań, w szczególności w odniesieniu do priorytetów dotyczących realizacji działań; ocena powinna zawierać zewnętrzną i niezależną ocenę.(19) Cele planowanych działań w zakresie wkładu współpracy europejskiej do wysokiej jakości kształcenia nie mogą być w wystarczającym stopniu osiągnięte na poziomie Państw Członkowskich, inter alia, z powodu niezbędności międzynarodowego partnerstwa, międzynarodowej mobilności i wymiany informacji między Wspólnotą a państwami trzecimi i w związku z tym z powodu ponadnarodowego wymiaru działań i środków Wspólnoty są do osiągnięcia na poziomie Wspólnoty; Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z ustanowioną w artykule 5 Traktatu zasadą pomocniczości. Zgodnie z wymienioną w tym samym artykule zasadą proporcjonalności niniejsza decyzja nie wykracza poza niezbędny wymiar osiągnięcia tych celów.(20) Niniejsza decyzja ustanawia ramy finansowe na cały okres trwania programu, które w rocznej procedurze budżetowej tworzą dla organu budżetowego priorytetowe odniesienia w rozumieniu punktu 33 międzyinstytucjonalnego porozumienia z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej [7].(21) Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [8],PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Ustanowienie programu1. Niniejszą decyzją zostaje ustanowiony program Europejskie studia magisterskie "Erasmus Mundus" (dalej zwany "programem") – w celu poprawy jakości szkolnictwa wyższego w Unii Europejskiej i wsparcia międzykulturowego zrozumienia poprzez współpracę z państwami trzecimi.2. Program rozpoczyna się dnia 1 stycznia 2004 r. i kończy dnia 31 grudnia 2008 r.3. Program wspiera i uzupełnia działania podejmowane przez Państwa Członkowskie i w Państwach Członkowskich, przy czym ich odpowiedzialność za treść kształcenia i organizację systemów kształcenia ogólnego i zawodowego, jak również ich różnorodność kulturowa i językowa zostaną w pełnym zakresie zachowane.Artykuł 2DefinicjeDo celów niniejszej decyzji:1. "Instytucja szkolnictwa wyższego" oznacza każdą instytucję, w której, zgodnie z przepisami krajowymi lub zwyczajami, można uzyskiwać kwalifikacje w zakresie szkolnictwa wyższego lub stopnie (naukowe), niezależnie od nazwy tej instytucji.2. "Absolwent szkoły wyższej z państwa trzeciego" to obywatel z państwa trzeciego, z wyjątkiem państw EOG-EFTA i państw kandydujących do Unii Europejskiej, który zdobył już pierwszy dyplom wykształcenia wyższego, nie ma miejsca zamieszkania w jednym z Państw Członkowskich lub państw uczestniczących zgodnie z postanowieniami art. 11, swoje główne zajęcie (studia, praca) w ciągu ostatnich pięciu lat wykonywał łącznie nie dłużej niż 12 miesięcy w jednym z Państw Członkowskich lub państw uczestniczących; i który został zakwalifikowany lub wpisany na europejskie studia magisterskie Erasmus Mundus w rozumieniu Załącznika.3. "Stypendysta z państwa trzeciego" to obywatel państwa trzeciego, z wyjątkiem państw EOG-EFTA i państw kandydujących do Unii Europejskiej, który nie ma swojego miejsca zamieszkania w jednym z Państw Członkowskich lub państw uczestniczących zgodnie z postanowieniami art. 11, swoje główne zajęcie (studia, praca itd.) w ciągu ostatnich pięciu lat wykonywał łącznie nie dłużej niż 12 miesięcy w jednym z Państw Członkowskich lub państw uczestniczących i ma ponadprzeciętne akademickie i/lub zawodowe doświadczenie.4. "Studia dyplomowe i podyplomowe" to studia wyższe, które następują po trwającej co najmniej trzy lata nauce zakończonej uzyskaniem pierwszego dyplomu i prowadzą do uzyskania drugiego lub wyższego stopnia akademickiego.Artykuł 3Cele programu1. Ogólnym założeniem programu jest poprawa jakości europejskiego szkolnictwa wyższego poprzez wzmocnienie współpracy z państwami trzecimi, tak aby przyczynić się do rozwoju zasobów ludzkich oraz do dialogu i zrozumienia między ludźmi z różnych obszarów kulturowych.2. Szczególne cele programu obejmują:a) wspieranie wysokiej jakości oferty szkolnictwa wyższego, o wyraźnym europejskim charakterze – europejska "wartość dodana", która jest atrakcyjna zarówno w Unii Europejskiej, jak i poza jej granicami;b) zachęcanie wysoko wykwalifikowanych absolwentów szkół wyższych i naukowców z całego świata do zdobywania kwalifikacji i/lub doświadczeń w Unii Europejskiej, jak również zapewnianie odpowiednich możliwości;c) rozwinięcie bardziej ustrukturyzowanej współpracy między instytucjami szkolnictwa wyższego Unii Europejskiej i państw trzecich oraz większej mobilności jako części składowej europejskich programów studiów w Unii Europejskiej;d) zwiększenie dostępności do szkolnictwa wyższego w Unii Europejskiej i wzmocnienie pozytywnego wizerunku szkolnictwa wyższego w Unii Europejskiej.3. Przy urzeczywistnianiu celów programowych Komisja bierze pod uwagę ogólną politykę Wspólnoty w dziedzinie równości szans kobiet i mężczyzn. Komisja zapewnia również, że żadna grupa obywateli lub obywateli z państw trzecich nie zostanie wykluczona lub pokrzywdzona.Artykuł 4Działania programu1. Cele programu ustanowione w art. 3 są urzeczywistniane w ramach następujących działań:a) europejskie studia magisterskie Erasmus Mundus, wyselekcjonowane na podstawie jakości zaproponowanego kierunku studiów i opieki nad studentami;b) program stypendialny;c) partnerstwo z instytucjami szkolnictwa wyższego w państwach trzecich;d) działania podkreślające atrakcyjność Europy jako kierunku edukacyjnego;e) techniczne działania wspierające.2. Działania te zostaną zrealizowane zgodnie z procedurą opisaną w Załączniku i w ramach następujących rodzajów metod, które mogą być w odpowiednim przypadku łączone:a) wspieranie i rozwój wspólnych programów kształcenia i sieci współpracy w celu ułatwienia wymiany doświadczeń i sprawdzonych praktyk;b) wzmocnione wspieranie mobilności osób w dziedzinie szkolnictwa wyższego między Wspólnotą a państwami trzecimi;c) wspieranie znajomości języków obcych, przede wszystkim poprzez zapewnianie studentom możliwości nauczenia się co najmniej dwóch języków obcych, obowiązujących w państwach, w których znajdują się instytucje szkolnictwa wyższego uczestniczące w europejskich studiach magisterskich Erasmus Mundus, i wspieranie zrozumienia innych kultur;d) wspieranie projektów pilotażowych opartych na partnerstwie ponadnarodowym ukierunkowanym na rozwój innowacji i jakości w szkolnictwie wyższym;e) wspieranie analizy i obserwacji tendencji oraz doskonalenie w dziedzinie szkolnictwa wyższego w międzynarodowej perspektywie.Artykuł 5Dostęp do programuUwzględniając warunki i przepisy wykonawcze określone w Załączniku oraz definicje zawarte w art. 2, program skierowany jest w szczególności do:a) instytucji szkolnictwa wyższego;b) studentów, którzy otrzymali pierwszy dyplom ukończenia studiów wyższych nadany przez instytucję szkolnictwa wyższego;c) naukowców i innych specjalistów wykonujących działalność dydaktyczną lub naukową;d) osób bezpośrednio zaangażowanych w szkolnictwo wyższe;e) innych publicznych i prywatnych organizacji w dziedzinie szkolnictwa wyższego, które mogą brać udział tylko w działaniach 4 i 5 wymienionych w Załączniku.Artykuł 6Realizacja programu i współpraca z Państwami Członkowskimi1. Komisja:a) zapewnia skuteczną realizację działań wspólnotowych objętych programem zgodnie z Załącznikiem;b) uwzględnia dwustronną współpracę z państwami trzecimi realizowaną przez Państwa Członkowskie;c) konsultuje odpowiednie stowarzyszenia i organizacje działające na poziomie europejskim w dziedzinie szkolnictwa wyższego i informuje Komitet określony w art. 8 o swych opiniach;d) poszukuje synergii z innymi programami i działaniami wspólnotowymi w dziedzinie szkolnictwa wyższego i badaniach naukowych i rozwija uwzględniające ją wspólne działania.2. Państwa Członkowskie:a) podejmują niezbędne działania w celu skutecznej realizacji programu na poziomie Państw Członkowskich i włączają wszystkie strony zaangażowane w szkolnictwie zgodnie z praktyką krajową, włącznie ze staraniami na rzecz przyjęcia uznanych za odpowiednie środków do zwalczania barier prawnych i administracyjnych;b) określają odpowiednie struktury, które ściśle współpracują z Komisją;c) wspierają możliwe synergie z innymi programami wspólnotowymi i podejmują możliwe podobne krajowe inicjatywy na poziomie Państw Członkowskich.3. Komisja zapewnia we współpracy z Państwami Członkowskimi:a) stosowną informację i promocję, jak również kontynuowanie działań wspieranych przez ten program;b) rozpowszechnianie wyników działań przeprowadzonych w ramach tego programu.Artykuł 7Środki wykonawcze1. Następujące środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji przyjmuje się zgodnie z procedurą zarządzania określoną w art. 8 ust. 2:a) roczny plan pracy, włącznie z priorytetami;b) kryteria selekcji i procedury, włącznie ze strukturą i regulaminem wewnętrznym Rady Selekcyjnej, jak również wyniki selekcji dla działania 1, ze stosownym odniesieniem do przepisów przedstawionych w Załączniku;c) ogólne wytyczne wykonania programu;d) roczny plan budżetowy, specyfikacja środków dla różnych działań programu i indykatywne kwoty stypendiów;e) regulacje nadzoru i oceny programu, jak również rozpowszechniania i przekazania wyników dalej.2. Propozycje decyzji, które dotyczą wyników selekcji, z wyjątkiem selekcji dla działania 1, i wszystkie pozostałe środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą określoną w art. 8 ust. 3.Artykuł 8Komitet1. Komisja jest wspierana przez Komitet.2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na dwa miesiące.3. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się artykuły 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.4. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 9Finansowanie1. Ramy finansowe realizacji programu na okres wymieniony w art. 1 określa się niniejszym na 230 milionów EUR. Na okres po dniu 31 grudnia 2006 r. kwota ta jest uważana za potwierdzoną, jeżeli jest zgodna z przewidywaniami finansowymi na rozpoczynający się okres w 2007 r.2. Środki roczne są przyznawane przez organ budżetowy w granicach założeń finansowych.Artykuł 10Spójność i komplementarność1. Komisja zapewnia, we współpracy z Państwami Członkowskimi, spójność i komplementarność z innymi odpowiednimi politykami wspólnotowymi, instrumentami i działaniami, w szczególności z szóstym programem ramowym dotyczącym badań oraz z innymi zewnętrznymi programami współpracy w dziedzinie szkolnictwa wyższego.2. Komisja regularnie informuje Komitet określony w art. 8 ust. 1 o inicjatywach Wspólnoty podejmowanych w stosownych dziedzinach, zapewnia skuteczne powiązanie i, w odpowiednim przypadku, wspólne działania między tym programem a programami i działaniami w zakresie kształcenia przeprowadzanych w ramach współpracy Wspólnoty z państwami trzecimi – włącznie z umowami dwustronnymi – i właściwymi organizacjami międzynarodowymi.Artykuł 11Udział państw EOG-EFTA i państw kandydujących do Unii EuropejskiejWarunki i szczegółowe zasady dotyczące udziału państw EOG-EFTA i państw kandydujących do przystąpienia do Unii Europejskiej w tym programie ustala się zgodnie z odpowiednimi postanowieniami umów, które regulują stosunki między Wspólnotą Europejską a tymi państwami.Artykuł 12Monitorowanie i ocena1. Komisja, we współpracy z Państwami Członkowskimi, regularnie monitoruje realizację tego programu. Rezultaty monitorowania i oceny procesu są wykorzystywane w czasie realizacji programu.Monitorowanie to obejmuje sprawozdania określone w ust. 3 i szczególne działania.2. Program ten jest regularnie oceniany przez Komisję, z uwzględnieniem celów określonych w art. 3, wpływu programu jako całości i komplementarności działań tego programu z działaniami w ramach odpowiednich polityk, instrumentów i działań Wspólnoty.3. Komisja dostarcza Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów:a) w sprawie przystąpienia nowych Państw Członkowskich – sprawozdanie o finansowych skutkach tych przystąpień na ten program, uzupełnione, w odpowiednim przypadku, przez propozycje w celu przezwyciężenia tych skutków. Parlament Europejski i Rada podejmują decyzję, jak najszybciej, w kwestii tego rodzaju propozycji;b) do dnia 30 czerwca 2007 r. tymczasowe sprawozdanie dotyczące oceny uzyskanych rezultatów i aspektów jakościowych w sprawie realizacji tego programu;c) do dnia 31 grudnia 2007 r. informację w sprawie kontynuacji tego programu;d) do dnia 31 grudnia 2009 r. sprawozdanie w sprawie oceny ex post.Artykuł 13Wejście w życieNiniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 5 grudnia 2003 r.W imieniu Parlamentu EuropejskiegoP. CoxPrzewodniczącyW imieniu KomisjiP. LunardiPrzewodniczący[1] Dz.U. C 331 E z 31.12.2002, str. 25.[2] Dz.U. C 95 z 23.4.2003, str. 35.[3] Dz.U. C 244 z 10.10.2003, str. 14.[4] Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 8 kwietnia 2003 (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym), Wspólne Stanowisko Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. (Dz.U. C 240 E z 7.10.2003, str. 1) i Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 21 października 2003 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).[5] Dz.U. C 50 z 23.2.2002, str. 1.[6] Decyzja nr 1513/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. dotycząca szóstego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji, przyczyniającego się do utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej i innowacji (2002–2006) (Dz.U. L 232 z 29.8.2002, str. 1).[7] Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1; porozumienie zmienione decyzją 2003/429/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 25).[8] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKDZIAŁANIA WSPÓLNOTY I PROCEDURY SELEKCYJNEDZIAŁANIE 1:DZIAŁANIE 2:DZIAŁANIE 3:DZIAŁANIE 4:DZIAŁANIE 5:PROCEDURY SELEKCYJNEDZIAŁANIE 1: EUROPEJSKIE STUDIA MAGISTERSKIE ERASMUS MUNDUS1. Wspólnota wybiera europejskie studia podyplomowe, które do celów niniejszego programu nazywane będą jako "europejskie studia magisterskie Erasmus Mundus" i wybierane będą w oparciu o jakość oferowanych kursów i opiekę nad studentami, zgodnie z procedurą przewidzianą w części "Procedury selekcyjne" w niniejszym Załączniku.2. Do celów tego programu, europejskie studia magisterskie Erasmus Mundus:a) obejmują minimum trzy instytucje szkolnictwa wyższego z trzech różnych Państw Członkowskich;b) realizują program studiów, który obejmuje okres studiów w co najmniej dwóch, z trzech instytucji szkolnictwa wyższego wymienionych w lit. a);c) zawierają zintegrowane procedury uznawania okresów studiów ukończonych w instytucjach partnerskich, opartych na europejskim systemie transferu punktów kredytowych (ECTS) lub z nim zgodnych;d) prowadzą do przyznania wspólnych, podwójnych lub wielokrotnych dyplomów ukończenia studiów, uznanych lub akredytowanych przez Państwa Członkowskie, od uczestniczących instytucji;e) rezerwują niezbędną liczbę miejsc dla studentów z państw trzecich, którzy w ramach tego programu otrzymują finansowe wsparcie, oraz zapewniają przyjęcie tych studentów;f) ustanawiają przejrzyste warunki naboru (na studia) uwzględniające, inter alia, specyficzne aspekty płciowe i aspekty sprawiedliwości;g) zobowiązują się przestrzegać przepisów dotyczących procedur selekcji stypendystów (studentów i naukowców);h) przewidują stosowne regulacje ułatwiające dostęp studentom z państw trzecich i ich przyjęcie (ofertę informacyjną, zakwaterowanie itd.);i) bez uszczerbku dla języka wykładowego, zapewniają używanie co najmniej dwóch języków europejskich, obowiązujących w tych Państwach Członkowskich, w których znajdują się instytucje szkolnictwa wyższego uczestniczące w europejskich studiach magisterskich Erasmus Mundus oraz, w odpowiednim przypadku, językowe przygotowanie i opiekę nad studentami, w szczególności poprzez kursy organizowane przez dane instytucje.3. Europejskie studia magisterskie Erasmus Mundus będą wybierane na okres pięciu lat, z zastrzeżeniem nieuciążliwej rocznej procedury przedłużenia, opartej na sprawozdaniach z postępu; okres ten może objąć jednoroczny okres przygotowawczy, poprzedzający początek właściwych studiów. W odniesieniu do czasu trwania programu dąży się do zrównoważonej obecności różnorodnych obszarów studiów. Wspólnota może wspierać finansowo europejskie studia magisterskie Erasmus Mundus, a wsparcie finansowe podlegałoby rocznym procedurom przedłużenia.DZIAŁANIE 2: STYPENDIA1. Wspólnota wprowadza jednolity globalny program stypendialny, który skierowany jest do absolwentów szkół wyższych i naukowców z państw trzecich.a) Wspólnota może przyznać wsparcie finansowe studentom z państw trzecich, przyjętych w ramach konkursu na europejskie studia magisterskie Erasmus Mundus.b) Wspólnota może przyznać wsparcie finansowe naukowcom z państw trzecich, którzy w ramach europejskich studiów magisterskich Erasmus Mundus wykonują działalność dydaktyczną lub badawczą lub wykonują prace naukowe w uczestniczących w tym programie instytucjach szkolnictwa wyższego.2. Stypendia mogą uzyskać absolwenci i naukowcy z państw trzecich określeni w art. 2, według jedynego warunku, a mianowicie, że stosunki między Unią Europejską a krajem pochodzenia studentów i naukowców będą utrzymane.3. Komisja podejmuje kroki w celu zapewnienia, aby żaden student lub naukowiec nie otrzymał wsparcia finansowego dla tego samego celu, w ramach więcej niż jednego programu wspólnotowego.DZIAŁANIE 3: PROJEKTY PARTNERSKIE Z INSTYTUCJAMI SZKOLNICTWA WYŻSZEGO W PAŃSTWACH TRZECICH1. Wspólnota może wspierać ustrukturyzowane stosunki między europejskimi studiami magisterskimi Erasmus Mundus a instytucjami szkolnictwa wyższego w państwach trzecich. Oprócz jakości, która stanowi dominujące kryterium, należy uwzględnić szerokie geograficzne rozproszenie instytucji państw trzecich uczestniczących w programie. Projekty partnerskie oferują ramy dla zagranicznej mobilności studentów i naukowców Unii Europejskiej, którzy uczestniczą w europejskich studiach magisterskich Erasmus Mundus.2. Projekty partnerskie:- włączają jeden kierunek europejskich studiów magisterskich Erasmus Mundus i co najmniej jedną instytucję szkolnictwa wyższego w państwie trzecim;- będą wspierane przez okres co najmniej trzech lat;- oferują ramy dla zagranicznej mobilności studentów uczestniczących w europejskich studiach magisterskich Erasmus Mundus i nauczycieli; prawo do uczestniczenia mają studenci i naukowcy, obywatele Unii Europejskiej lub obywatele państwa trzeciego, którzy przed rozpoczęciem wymiany przebywali legalnie przez co najmniej trzy lata (oraz w celach innych niż studiów) w Unii Europejskiej.- zapewniają uznanie okresów studiów w przyjmującej instytucji szkolnictwa wyższego (tzn. w państwie trzecim).3. Działania w ramach projektów partnerskich mogą ponadto obejmować:- działalność dydaktyczną w instytucji partnerskiej wspierającą rozwój programu studiów tego projektu;- wymianę nauczycieli, instruktorów, specjalistów od zarządzania i innych odpowiednich specjalistów,- rozwój i rozpowszechnianie nowych metod w zakresie szkolnictwa wyższego, włącznie z wykorzystaniem technologii informatycznych i komunikacyjnych, nauki z wykorzystaniem elektronicznych środków pomocniczych, nauczaniem otwartym i na odległość,- rozwój programów współpracy z instytucjami szkolnictwa wyższego w państwach trzecich w celu zaoferowania kursów w danym kraju.DZIAŁANIE 4: ZWIĘKSZENIE ATRAKCYJNOŚCI1. W tym obszarze działania Wspólnota może wspierać czynności skierowane na wzmocnienie pozytywnego wizerunku kształcenia europejskiego, jak również możliwości dostępu do niego. Wspólnota wspiera również działania uzupełniające, wspierające cele tego programu, włącznie z działaniami dotyczącymi zapewniania jakości, uznawania kwalifikacji akademickich, uznawania europejskich kwalifikacji za granicą, rozwoju programu nauczania i mobilności oraz wzajemnego uznawania kwalifikacji we współpracy z państwami trzecimi, które będą reprezentowały w danym zagadnieniu podejście międzynarodowe.2. Instytucje kwalifikujące się do wsparcia mogą obejmować organizacje publiczne i prywatne działające w zakresie szkolnictwa wyższego w kraju lub na poziomie międzynarodowym. Działania są przeprowadzane w ramach sieci obejmujących co najmniej trzy organizacje z trzech różnych Państw Członkowskich, do których mogą należeć również organizacje z państw trzecich. Działania (które mogą obejmować seminaria, konferencje, warsztaty, rozwój narzędzi ICT, produkcję materiałów przeznaczonych do publikacji itd.) mogą odbywać się w Państwach Członkowskich lub w państwach trzecich.3. Działania reklamowe powinny tworzyć powiązania pomiędzy obszarem szkolnictwa wyższego a obszarem badań oraz wykorzystywać, w miarę możliwości, potencjalne synergie.4. W tym obszarze działania Wspólnota może wspierać międzynarodowe obszary tematyczne, które zajmują się wymienionymi aspektami.5. Wspólnota może wspierać, w odpowiednim przypadku, projekty pilotażowe z państwami trzecimi w celu rozwoju dalszej współpracy z tymi państwami w zakresie szkolnictwa wyższego.6. Wspólnota wspiera stowarzyszenia absolwentów (z państw trzecich i z Europy), którzy ukończyli europejskie studia magisterskie Erasmus Mundus.DZIAŁANIE 5: TECHNICZNE DZIAŁANIA WSPIERAJĄCEPrzy realizacji tego programu Komisja może korzystać ze wsparcia ekspertów, agencji wykonawczej, właściwych agencji istniejących w Państwach Członkowskich i, jeżeli to konieczne, z innych form pomocy technicznej, które mogą być finansowane z ogólnego budżetu tego programu.PROCEDURY SELEKCYJNEProcedury selekcyjne będą ustalone zgodnie z art. 7 ust. 1. Procedury te powinny uwzględniać następujące cele:a) selekcja propozycji w ramach działań 1 i 3 dokonywana jest przez Radę Selekcyjną, która składa się z wybitnych osobistości wywodzących się z kręgów akademickich i przedstawicieli różnych instytucji szkolnictwa wyższego w Unii Europejskiej oraz której przewodniczy jedna osoba wybrana przez Radę. Rada Selekcyjna zapewnia, że europejskie studia magisterskie Erasmus Mundus i projekty partnerskie odpowiadają najwyższym wymaganiom akademickim;b) każdemu wybranemu kierunkowi europejskich studiów magisterskich Erasmus Mundus będzie przyznawana określona liczba stypendiów w ramach działania 2. Selekcja studentów z państw trzecich będzie przeprowadzana przez instytucje uczestniczące w europejskich studiach magisterskich Erasmus Mundus. Procedury selekcyjne przewidują mechanizm wyrównawczy na poziomie europejskim, który ma przeciwdziałać wystąpieniu poważnych dysproporcji w obszarach studiów, jak również w regionach pochodzenia studentów i naukowców oraz w przyjmujących Państwach Członkowskich;c) propozycje w ramach działania 4 będą wybierane przez Komisję;d) procedury selekcyjne obejmują konsultacje struktur wyznaczonych zgodnie z art. 6 ust. 2 lit. b).--------------------------------------------------


Ważna informacja prawna

|

32005D0720

2005/720/WE: Decyzja Rady z dnia 20 września 2005 r. w sprawie zawarcia Protokołu do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej

Dziennik Urzędowy L 278 , 21/10/2005 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 20 września 2005 r.w sprawie zawarcia Protokołu do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej(2005/720/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310 w związku z art. 300 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając Akt Przystąpienia z 2003 r., w szczególności jego art. 6 ust. 2,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Protokół do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich w dniu 8 czerwca 2005 r.(2) Protokół powinien zostać zatwierdzony,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:ArtykułNiniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich Protokół do Układu Eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Tunezyjską, z drugiej strony, w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.Tekst Protokołu jest załączony do niniejszej decyzji [2].Sporządzono w Brukseli, dnia 20 września 2005 r.W imieniu RadyM. BeckettPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 6 września 2005 r. (dotychczas niepublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Patrz: str. 2 niniejszego Dziennika Urzędowego.--------------------------------------------------


title: 2005/229/WE: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUPM/1/2005 z dnia 4 marca 2005 r. w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie

text:
               18.3.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 72/23

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUPM/1/2005
   z dnia 4 marca 2005 r.
   w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie
   (2005/229/WE)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 akapit trzeci,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2002/210/WPZiB z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (1), w szczególności jego art. 8 ust. 4,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 8 ust. 4 wspólnego działania 2002/210/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (PSC) do podjęcia odpowiednich decyzji w sprawie ustanowienia Komitetu Uczestników Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie.

               (2)

               W konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w Göteborgu w dniach 15 i 16 czerwca 2001 r. ustanowiono główne zasady i tryb wkładu państw trzecich do misji policyjnych. Dnia 10 grudnia 2002 r. Rada zatwierdziła „Procedury konsultacyjne i tryb wkładu państw spoza UE do cywilnych operacji zarządzania kryzysami prowadzonych przez UE” (2), które stanowiły rozwinięcie ustaleń dotyczących udziału państw trzecich w cywilnych operacjach zarządzania kryzysami, łącznie z ustanowieniem Komitetu Uczestników.

               (3)

               Komitet Uczestników będzie odgrywał kluczową rolę w bieżącym zarządzaniu misją; Komitet będzie stanowił główne forum, na którym omawiane będą wszelkie problemy związane z bieżącym zarządzaniem misją; Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa, sprawujący kontrolę polityczną i dowództwo strategiczne misji, weźmie pod uwagę opinie wyrażane przez Komitet Uczestników,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Ustanowienie Komitetu
   Niniejszym ustanawia się Komitet Uczestników Misji Policyjnej Unii Europejskiej (EUPM) w Bośni i Hercegowinie (zwany dalej „Komitetem Uczestników”).
   Artykuł 2
   Funkcje
   1.   Komitet Uczestników może wyrażać opinie, które będą brane pod uwagę przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa sprawujący kontrolę polityczną i dowództwo strategiczne misji.
   2.   Zakres obowiązków Komitetu Uczestników ustanowiony jest w „Procedurach konsultacyjnych i trybie wkładu państw spoza UE do cywilnych operacji zarządzania kryzysami prowadzonych przez UE”.
   Artykuł 3
   Skład
   1.   Wszystkie Państwa Członkowskie UE są uprawnione do udziału w obradach Komitetu, jednak wyłącznie państwa wnoszące wkład będą uczestniczyć w bieżącym zarządzaniu misją. Przedstawiciele państw trzecich uczestniczących w misji mogą brać udział w posiedzeniach Komitetu Uczestników. Na posiedzeniach Komitetu Uczestników może być także obecny przedstawiciel Komisji Europejskiej.
   2.   Komitet będzie regularnie otrzymywać informacje od Szefa Misji Policyjnej.
   Artykuł 4
   Przewodniczący
   Dla potrzeb tej misji, w myśl postanowień wyżej wspomnianego dokumentu w sprawie procedur konsultacyjnych i trybu wkładu, przewodniczącym Komitetu Uczestników będzie przedstawiciel Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela, konsultujący się ściśle z Prezydencją.
   Artykuł 5
   Posiedzenia
   1.   Komitet Uczestników jest regularnie zwoływany przez przewodniczącego. Jeśli wymagają tego okoliczności, z inicjatywy przewodniczącego lub na wniosek przedstawiciela państwa uczestniczącego mogą być zwoływane posiedzenia nadzwyczajne.
   2.   Przed posiedzeniem przewodniczący podaje do wiadomości wstępny porządek obrad i dokumenty odnoszące się do posiedzenia. Przewodniczący odpowiada za przekazanie Komitetowi Politycznemu i Bezpieczeństwa wyniku obrad Komitetu Uczestników.
   Artykuł 6
   Poufność
   1.   Przepisy bezpieczeństwa Rady stosuje się do posiedzeń i obrad Komitetu Uczestników. W szczególności, przedstawiciele biorący udział w posiedzeniach Komitetu Uczestników posiadają odpowiedni certyfikat dostępu do informacji niejawnych.
   2.   Treść obrad Komitetu Uczestników jest objęta tajemnicą zawodową.
   Artykuł 7
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 4 marca 2005 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         P. DUHR

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 70 z 13.3.2002, str. 1. Wspólne działanie ostatnio zmienione wspólnym działaniem 2005/143/WPZiB (Dz.U. L 48 z 19.2.2005, str. 46).

      (2)  Dokument 15203/1/02 REV 1 z dnia 13 grudnia 2002 r.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/2217 z dnia 8 grudnia 2016 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

text:
               9.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 334/35

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/2217
   z dnia 8 grudnia 2016 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 ust. 2,
   uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2016/849 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylającą decyzję 2013/183/WPZiB (1), w szczególności jej art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 maja 2016 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/849.

               (2)

               W dniu 30 listopada 2016 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 2321(2016), w której dodała 11 osób i 10 podmiotów do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi.

               (3)

               Należy skreślić wpisy dotyczące jednej osoby i trzech podmiotów wymienionych w załączniku II, gdyż ta osoba i te podmioty zostały wymienione w wykazie zamieszczonym w załączniku I do decyzji (WPZiB) 2016/849.

               (4)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki I i II do decyzji (WPZiB) 2016/849,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W załącznikach I i II do decyzji (WPZiB) 2016/849/wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 grudnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         M. LAJČÁK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 79.

      ZAŁĄCZNIK
      Wymienione poniżej osoby i podmioty wpisuje się do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonego w załączniku I do decyzji 2016/849/WPZiB.
      A.   Osoby

                  Imię i nazwisko

                  Pseudonim

                  Data urodzenia

                  Data umieszczenia w wykazie ONZ

                  Uzasadnienie

                  29.

                  Pak Chun Il

                  paszport: 563410091;
                  data ur.: 28.7.1954;
                  obywatelstwo: KRLD

                  30.11.2016

                  Służył jako ambasador KRLD w Egipcie i udziela wsparcia Korea Mining Development Trading Corporation (KOMID).

                  30.

                  Kim Song Chol

                  Kim Hak Song

                  paszport: 381420565, albo paszport: 654120219;
                  data ur.: 26.3.1968, albo 15.10.1970;
                  obywatelstwo: KRLD

                  30.11.2016

                  Urzędnik KOMID, który prowadził interesy w Sudanie w imieniu KOMID

                  31.

                  Son Jong Hyok

                  Son Min

                  data ur.: 20.5.1980;
                  obywatelstwo: KRLD

                  30.11.2016

                  Son Jong Hyok jest urzędnikiem KOMID, który prowadził interesy w Sudanie w imieniu KOMID.

                  32.

                  Kim Se Gon

                  paszport: PD472310104;
                  data ur.: 13.11.1969;
                  obywatelstwo: KRLD

                  30.11.2016

                  Pracuje w imieniu Ministerstwa Przemysłu Atomowego.

                  33.

                  Ri Won Ho

                  paszport: 381310014;
                  data ur.: 17.7.1964;
                  obywatelstwo: KRLD

                  30.11.2016

                  Urzędnik Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego, oddelegowany do Syrii; wspiera KOMID.

                  34.

                  Jo Yong Chol

                  Cho Yong Chol

                  data ur.: 30.9.1973;
                  obywatelstwo: KRLD

                  30.11.2016

                  Urzędnik Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego, oddelegowany do Syrii; wspiera KOMID.

                  35.

                  Kim Chol Sam

                  data ur.: 11.3.1971;
                  obywatelstwo: KRLD

                  30.11.2016

                  Przedstawiciel Daedong Credit Bank (DCB), który brał udział w zarządzaniu transakcjami w imieniu DCB Finance Limited. Podejrzewa się, że jako przedstawiciel DCB za granicą Kim Chol Sam ułatwiał transakcje warte setki tysięcy dolarów i prawdopodobnie zarządzał milionami dolarów na rachunkach KRLD mających potencjalne powiązania z programami dotyczącymi pocisków jądrowych.

                  36.

                  Kim Sok Chol

                  paszport: 472310082;
                  data ur.: 8.5.1955;
                  obywatelstwo: KRLD

                  30.11.2016

                  Pełnił obowiązki ambasadora KRLD w Myanmar (Birmie) i działa jako kontakt dla KOMID. KOMID opłacał jego pomoc; on sam organizował spotkania w imieniu KOMID, w tym spotkanie między KOMID a osobami z kręgów obronności w Myanmar w celu omówienia kwestii finansowych.

                  37.

                  Chang Chang Ha

                  Jang Chang Ha

                  data ur.: 10.1.1964;
                  obywatelstwo: KRLD

                  30.11.2016

                  Prezes Drugiej Akademii Nauk Przyrodniczych (SANS).

                  38.

                  Cho Chun Ryong

                  Jo Chun Ryong

                  data ur.: 4.4.1960;
                  obywatelstwo: KRLD

                  30.11.2016

                  Przewodniczący Drugiego Komitetu Ekonomicznego.

                  39.

                  Son Mun San

                  data ur.: 23.1.1951;
                  obywatelstwo: KRLD

                  30.11.2016

                  Dyrektor generalny Biura Spraw Zewnętrznych Generalnego Urzędu Energii Atomowej.

            B.   Podmioty

                  Nazwa

                  Inne nazwy

                  Miejsce

                  Data umieszczenia w wykazie ONZ

                  Inne informacje

                  33.

                  Korea United Development Bank

                  Pjongjang, Korea Północna; SWIFT/BIC: KUDBKPPY

                  30.11.2016

                  Działa w branży usług finansowych gospodarki KRLD.

                  34.

                  Ilsim International Bank

                  Pjongjang, KRLD; SWIFT: ILSIKPPY

                  30.11.2016

                  Jest powiązany z siłami zbrojnymi KRLD i posiada ścisły związek z Korea Kwangson Banking Corporation (KKBC). Usiłował obejść sankcje nałożone przez ONZ.

                  35.

                  Korea Daesong Bank

                  Choson Taesong Unhaeng; Taesong Bank

                  Segori-dong, Gyongheung St., Potonggang District, Pjongjang, KRLD; SWIFT/BIC: KDBKKPPY

                  30.11.2016

                  Jest własnością Biura 39 Koreańskiej Partii Robotniczej i jest przez nią kontrolowany.

                  36.

                  Singwang Economics and Trading General Corporation

                  KRLD

                  30.11.2016

                  Północnokoreańskie przedsiębiorstwo handlujące węglem. KRLD pozyskuje istotną część pieniędzy na swoje programy jądrowe i programy dotyczące pocisków balistycznych z wydobycia zasobów naturalnych i sprzedawania ich za granicą.

                  37.

                  Korea Foreign Technical Trade Center

                  KRLD

                  30.11.2016

                  Północnokoreańskie przedsiębiorstwo handlujące węglem. KRLD pozyskuje istotną część pieniędzy na swoje programy jądrowe i programy dotyczące pocisków balistycznych z wydobycia zasobów naturalnych i sprzedawania ich za granicą.

                  38.

                  Korea Pugang Trading Corporation

                  Rakwon-dong, Pothonggang District, Pjongjang, KRLD

                  30.11.2016

                  Jest własnością Korea Ryonbong General Corporation – konglomeratu przemysłu obronnego KRLD, specjalizując się w zakupach dla branż obronnych KRLD i wspieraniu dokonywanej przez Pjongjang sprzedaży związanej z siłami zbrojnymi.

                  39.

                  Korea International Chemical Joint Venture Company

                  Choson International Chemicals Joint Operation Company; Chosun International Chemicals Joint Operation Company: International Chemical Joint Venture Company

                  Hamhung, South Hamgyong Province, KRLD; Man gyongdae-kuyok, Pjongjang, KRLD; Mangyungdae-gu, Pjongjang, KRLD

                  30.11.2016

                  Jest spółką zależną Korea Ryonbong General Corporation – konglomeratu przemysłu obronnego KRLD, specjalizując się w zakupach dla branż obronnych KRLD i wspieraniu dokonywanej przez Pjongjang sprzedaży związanej z siłami zbrojnymi; spółka ta dokonywała transakcji związanych z rozprzestrzenianiem materiałów jądrowych.

                  40.

                  DCB Finance Limited

                  Akara Building, 24 de Castro Street, Wickhams Cay I, Road Town, Tortola, British Virgin Islands (Brytyjskie Wyspy Dziewicze); Dalian, Chiny

                  30.11.2016

                  Jest to przykrywka dla Daedong Credit Bank (DCB), podmiotu umieszczonego w wykazie.

                  41.

                  Korea Taesong Trading Company

                  Pjongjang, KRLD;

                  30.11.2016

                  Korea Taesong Trading Company działa w imieniu KOMID w ramach stosunków handlowych z Syrią.

                  42.

                  Korea Daesong General Trading Corporation

                  Daesong Trading; Daesong Trading Company; Korea Daesong Trading Company; Korea Daesong Trading Corporation

                  Pulgan Gori Dong 1, Potonggang District, Pjongjang, KRLD

                  30.11.2016

                  Jest powiązana z Biurem 39 przez wywóz minerałów (złota), metali, maszyn, płodów rolnych, żeńszenia, biżuterii i wyrobów przemysłu lekkiego.

            Wymienione poniżej osoby i podmioty skreśla się z wykazu zamieszczonego w załączniku II do decyzji 2016/849/WPZiB.
      I.   Osoby i podmioty odpowiedzialne za programy jądrowe KRLD, programy KRLD dotyczące rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia, lub osoba działająca w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmioty będące ich własnością lub kontrolowane przez nie.

      A.   Osoby

                  16.

                  Jo Chun Ryong

            B.   Podmioty

                  2.

                  Korea Taesong Trading Company

            II.   Osoby i podmioty świadczące usługi finansowe, które mogłyby posłużyć do programów KRLD dotyczących broni jądrowej, rakietowych pocisków balistycznych lub innej broni masowego rażenia.

      B.   Podmioty

                  1.

                  Korea Daesong Bank

                  2.

                  Korea Daesong General Trading Corporation


title: 2008/119/WE: Decyzja Rady z dnia 12 lutego 2008 r. w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie dla członkostwa z Chorwacją oraz uchylająca decyzję 2006/145/WE

text:
               16.2.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 42/51

      DECYZJA RADY

   z dnia 12 lutego 2008 r.
   w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie dla członkostwa z Chorwacją oraz uchylająca decyzję 2006/145/WE
   (2008/119/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 533/2004 z dnia 22 marca 2004 r. w sprawie ustanowienia partnerstw w ramach procesu stabilizacyjnego i stowarzyszeniowego (1), w szczególności jego art. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rada Europejska obradująca w Salonikach w dniach 19 i 20 czerwca 2003 r. zatwierdziła wprowadzenie partnerstw jako środka urzeczywistnienia perspektywy integracji z UE, przed którą stoją kraje Bałkanów Zachodnich.

               (2)

               Rozporządzenie (WE) nr 533/2004 stanowi, że Rada podejmuje decyzje w sprawie zasad, priorytetów i warunków, które mają być zawarte w partnerstwach, jak również wszelkich dalszych dostosowań. Rozporządzenie to stanowi również, że kontrolę postępów w osiąganiu celów określonych w partnerstwie dla członkostwa zapewnia się w oparciu o mechanizmy ustanowione w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia, zwłaszcza przez roczne sprawozdania z postępów.

               (3)

               W następstwie partnerstwa europejskiego zawartego w 2004 r., w dniu 20 lutego 2006 r. Rada przyjęła pierwsze partnerstwo dla członkostwa z Chorwacją (2).

               (4)

               Dnia 3 października 2005 r. państwa członkowskie rozpoczęły negocjacje z Chorwacją w sprawie jej przystąpienia do Unii Europejskiej. Postęp negocjacji jest uzależniony od postępów Chorwacji w przygotowaniach do przystąpienia, których wymiernym wskaźnikiem będzie między innymi wdrożenie systematycznie zmienianego partnerstwa dla członkostwa.

               (5)

               W komunikacie Komisji pt. „Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania w okresie 2006–2007” zapisano, że partnerstwa zostaną zaktualizowane pod koniec 2007 r.

               (6)

               W dniu 17 lipca 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1085/2006 ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (3), które aktualizuje ramy prawne pomocy finansowej dla krajów ubiegających się o członkostwo.

               (7)

               Właściwe jest zatem przyjęcie zmienionego partnerstwa dla członkostwa, uaktualniającego obecne partnerstwo, w celu określenia uaktualnionych priorytetów w dalszych pracach, na podstawie ustaleń zawartych w sprawozdaniu z 2007 r. w sprawie postępów Chorwacji w przygotowaniach do dalszej integracji z Unią Europejską.

               (8)

               W celu przygotowania do członkostwa oczekuje się od Chorwacji opracowania planu obejmującego harmonogram i konkretne środki realizacji celów priorytetowych zawartych w partnerstwie dla członkostwa.

               (9)

               Decyzja 2006/145/WE powinna zostać uchylona,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 533/2004 zasady, priorytety i warunki zawarte w partnerstwie dla członkostwa z Chorwacją są określone w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Wdrażanie partnerstwa dla członkostwa jest analizowane i monitorowane przez mechanizmy ustanowione w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia oraz przez Radę na podstawie corocznych sprawozdań przedstawianych przez Komisję.
   Artykuł 3
   Uchyla się decyzję 2006/145/WE.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 12 lutego 2008 r.

            W imieniu Rady

         A. BAJUK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 86 z 24.3.2004, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 269/2006 (Dz.U. L 47 z 17.2.2006, s. 7).

      (2)  Decyzja Rady 2006/145/WE z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie zasad, priorytetów i warunków zawartych w partnerstwie dla członkostwa zawartym z Chorwacją (Dz.U. L 55 z 25.2.2006, s. 30).

      (3)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 82.

      ZAŁĄCZNIK
      CHORWACJA – PARTNERSTWO DLA CZŁONKOSTWA 2007
      1.   WPROWADZENIE
      Zmienione partnerstwo dla członkostwa będące przedmiotem wniosku stanowi uaktualnienie wersji pierwszej, na podstawie ustaleń zawartych w przygotowanym przez Komisję sprawozdaniu z postępów Chorwacji z 2007 roku. Zawiera ono nowe, a także niezrealizowane dotąd priorytety działań. Nowe priorytety dostosowane są do konkretnych potrzeb kraju oraz stanu przygotowań i w razie konieczności będą uaktualniane. Od Chorwacji oczekuje się opracowania planu obejmującego harmonogram i konkretne środki służące realizacji priorytetów zawartych w partnerstwie dla członkostwa. Partnerstwo dla członkostwa ustanawia także wytyczne w sprawie pomocy finansowej dla Chorwacji.
      2.   ZASADY
      Proces stabilizacji i stowarzyszenia wyznacza ramy proeuropejskiego kursu polityki krajów Bałkanów Zachodnich, aż do ich przyszłej akcesji. Główne priorytety określone dla Chorwacji są powiązane z jej możliwościami spełnienia kryteriów ustalonych przez Radę Europejską w Kopenhadze w 1993 r. oraz z warunkami ustalonymi dla procesu stabilizacji i stowarzyszenia, w szczególności z warunkami określonymi przez Radę w jej konkluzjach z dnia 29 kwietnia 1997 r. i z 21 i 22 czerwca 1999 r., w deklaracji końcowej szczytu w Zagrzebiu z dnia 24 listopada 2000 r. i agendą z Salonik, a także w wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę dnia 3 października 2005 r.
      3.   Priorytety
      Priorytety wymienione w niniejszym partnerstwie dla członkostwa wybrano w oparciu o założenie, że realistyczne jest oczekiwanie od Chorwacji ich pełnej realizacji lub osiągnięcia znaczących postępów w ich realizacji w ciągu najbliższych kilku lat. Priorytety te dotyczą zarówno samego ustawodawstwa, jak i jego wprowadzania w życie.
      Ze względu na konieczność ustalenia priorytetów należy zaznaczyć, że przed Chorwacją stoją również inne zadania, które mogą stać się priorytetami w późniejszych wersjach partnerstwa, przy uwzględnieniu przyszłych postępów poczynionych przez Chorwację.
      Wśród priorytetów wyróżniono najważniejsze priorytety i przedstawiono je poniżej na początku listy. Kolejność tych priorytetów na liście nie oznacza, że są one uporządkowane według ważności.
      Najważniejsze priorytety

                  —

                  Zapewnienie prawidłowego wykonania wszystkich zobowiązań podjętych w układzie o stabilizacji i stowarzyszeniu,

                  —

                  aktualizacja i wdrożenie strategii i planu działania na rzecz reformy sądownictwa,

                  —

                  szybkie przyjęcie i wdrożenie strategicznych ram reformy administracji publicznej,

                  —

                  aktualizacja i przyspieszenie wdrożenia programu antykorupcyjnego i powiązanych planów działania oraz zapewnienie lepiej skoordynowanych i aktywniejszych działań mających na celu zapobieganie korupcji oraz wykrywanie i skuteczne ściganie przypadków korupcji, szczególnie na wysokim szczeblu,

                  —

                  wprowadzenie w życie ustawy konstytucyjnej w sprawie mniejszości narodowych, ze szczególnym uwzględnieniem postanowień gwarantujących proporcjonalne zatrudnienie mniejszości. Szersze zwalczanie dyskryminacji w sektorze publicznym,

                  —

                  zakończenie procesu powrotu uchodźców; ostateczne rozwiązanie wszystkich spraw dotyczących pomocy mieszkaniowej dla byłych lokatorów/najemców posiadających tytuł prawny do lokali; zakończenie procesu odbudowy i zwrotu mienia oraz ponowne stworzenie możliwości zgłaszania roszczeń z tytułu uprawnień do świadczeń,

                  —

                  kontynuowanie wysiłków na rzecz pojednania obywateli zamieszkujących region,

                  —

                  intensyfikacja działań na rzecz znalezienia ostatecznych rozwiązań dla nieuregulowanych spraw dwustronnych (1), w szczególności kwestii granicznych ze Słowenią, Serbią, Czarnogórą oraz Bośnią i Hercegowiną; oraz uregulowanie kwestii strefy ochronnej dotyczącej ekologii i rybołówstwa,

                  —

                  utrzymanie pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii i zapewnienie uczciwych procesów w sprawach dotyczących zbrodni wojennych przed sądami krajowymi,

                  —

                  poprawa warunków prowadzenia działalności gospodarczej i zwiększenie tempa wzrostu gospodarczego, szczególnie poprzez zmniejszenie dotacji, restrukturyzację dużych przedsiębiorstw przynoszących straty oraz poprawę efektywności wydatków publicznych.

            Kryteria polityczne
      Demokracja i praworządność
      Administracja publiczna

                  —

                  Pełne wdrożenie działań na rzecz reformy administracji publicznej w zakresie procedur administracyjnych oraz zasad rekrutacji, awansu, szkoleń i odpolitycznienia; lepsze zarządzanie zasobami ludzkimi w organach administracji publicznej.

            System sądownictwa

                  —

                  Znaczne zmniejszenie liczby zaległych spraw sądowych oraz zapewnienie odpowiedniego czasu trwania postępowań sądowych,

                  —

                  poprawa organizacji sądów, w tym wyposażenie sądów w nowoczesne systemy informatyczne,

                  —

                  stworzenie otwartego, sprawiedliwego i przejrzystego systemu rekrutacji, oceny, awansu i środków dyscyplinarnych w sądownictwie oraz zwiększenie profesjonalizmu przez wysoki poziom kształcenia, przy odpowiednim wsparciu finansowym Akademii Wymiaru Sprawiedliwości, również w zakresie prawa UE,

                  —

                  podjęcie środków mających na celu zapewnienie właściwego i pełnego wykonywania orzeczeń sądów.

            Polityka zwalczania korupcji

                  —

                  Dalsze prace nad opracowaniem i wdrożeniem kodeksów postępowania i etyki dla urzędników i wybieranych przedstawicieli, a także planów działań w sprawie zapobiegania korupcji w odpowiednich organach ścigania (straż graniczna, policja, służba celna, sądownictwo) oraz innych instytucjach i organach sektora publicznego; kompleksowe zwalczanie korupcji związanej z zamówieniami publicznymi; utworzenie specjalistycznych jednostek antykorupcyjnych w strukturach odpowiednich służb, połączonych odpowiednim mechanizmem koordynującym oraz zapewnienie im odpowiednich szkoleń i zasobów,

                  —

                  podjęcie działań na rzecz jednolitego wprowadzenia w życie i egzekwowania ramowych przepisów w zakresie zwalczania korupcji, także przez wykorzystanie odpowiednich statystyk; zapewnienie wypełnienia norm określonych w instrumentach międzynarodowych przez podjęcie właściwych działań legislacyjnych i administracyjnych,

                  —

                  podjęcie konkretnych działań mających na celu uświadamianie ogółowi społeczeństwa, że korupcja jest poważnym przestępstwem,

                  —

                  zapewnienie pełnej współpracy organów państwowych z Urzędem ds. Zapobiegania Korupcji i Przestępczości Zorganizowanej.

            Prawa człowieka i ochrona mniejszości

                  —

                  Zapewnienie dostępu do wymiaru sprawiedliwości i do pomocy prawnej oraz udostępnienie odpowiednich środków budżetowych,

                  —

                  propagowanie poszanowania praw mniejszości i ich ochrony zgodnie z prawem międzynarodowym i najlepszymi praktykami w państwach członkowskich UE,

                  —

                  propagowanie tolerancji wobec mniejszości serbskiej i romskiej oraz podjęcie środków chroniących osoby należące do mniejszości przed ewentualnymi groźbami lub aktami dyskryminacji, wrogości lub przemocy,

                  —

                  dalsze wdrażanie strategii i planu działania na rzecz ochrony i integracji Romów oraz zapewnienie dostępności wszelkich niezbędnych w tym zakresie środków, zwłaszcza w zakresie zatrudnienia, edukacji i mieszkalnictwa,

                  —

                  przyjęcie i wdrożenie kompleksowej strategii przeciwdziałania dyskryminacji.

            Kwestie regionalne i zobowiązania międzynarodowe

                  —

                  Pełne poszanowanie porozumienia z dnia 4 czerwca 2004 r. w sprawie strefy ochronnej dotyczącej ekologii i rybołówstwa, o której mowa w konkluzjach Rady Europejskiej z czerwca 2004 r. i w ramach negocjacyjnych, oraz do niestosowania wobec państw członkowskich UE żadnego z aspektów strefy do czasu osiągnięcia porozumienia zgodnego z duchem UE,

                  —

                  zapewnienie uczciwych postępowań dotyczących zbrodni wojennych, szczególnie przez wyzbycie się uprzedzeń etnicznych wobec Serbów, wraz z zastosowaniem jednolitych kryteriów odpowiedzialności karnej oraz lepszą ochroną świadków i informatorów,

                  —

                  zapewnienie odpowiedniej koordynacji i współpracy między wszystkimi właściwymi organami centralnymi i lokalnymi w sprawach związanych z powrotem uchodźców,

                  —

                  osiągnięcie postępów w rozwiązaniu z krajami sąsiadującymi wszystkich kwestii związanych z utraconymi tytułami prawnymi lokatorów/najemców,

                  —

                  stworzenie warunków społecznych i gospodarczych w celu poprawy klimatu wokół ponownej integracji powracających uchodźców i ich akceptacji przez miejscowe społeczności, także przez realizację programów rozwoju regionalnego na obszarach, których to dotyczy,

                  —

                  przyczynianie się do zacieśniania współpracy regionalnej, w tym wspieranie procesu przejścia od paktu stabilizacji do ram współpracy, w których większa odpowiedzialność spoczywa na regionach oraz skuteczne wdrażanie postanowień Środkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu (CEFTA),

                  —

                  pełne wdrożenie umów z krajami sąsiadującymi, szczególnie tych dotyczących zwalczania przestępczości zorganizowanej, zarządzania granicami i readmisji, współpracy transgranicznej oraz współpracy sądowniczej i policyjnej, w tym także w sprawie zbrodni wojennych, jak również zawarcie takich umów w obszarach, w których jeszcze nie zostały zawarte.

            Kryteria gospodarcze

                  —

                  Dalsze wprowadzanie w życie ostrożnej polityki podatkowej, monetarnej i finansowej w celu utrwalenia stabilności makroekonomicznej, w tym niskiej inflacji, stabilności kursu wymiany oraz dalszego obniżenia wskaźnika sektora instytucji rządowych i samorządowych do PKB, jak również wskaźnika zadłużenia i deficytu,

                  —

                  kontynuowanie reform instytucjonalnych w sektorze finansów publicznych w celu zwiększenia przejrzystości podatkowej, zwiększenia skuteczności i przejrzystości zarządzania długiem publicznym oraz zakończenia prac nad dostosowaniem sprawozdawczości budżetowej do zasad ESA 95,

                  —

                  dalsze wprowadzanie w życie szeroko zakrojonych reform systemu opieki zdrowotnej, które pozwolą uniknąć dalszych zaległości w płatnościach oraz poprawić skuteczność wydatków w sektorze zdrowia; dalsza reforma systemu ubezpieczeń społecznych; zapewnienie stabilności finansowej pierwszego filaru systemu emerytalnego przez odpowiednie reformy parametryczne,

                  —

                  dalsze ułatwienia w podejmowaniu działalności gospodarczej przez dalsze skrócenie czasu trwania procedur zakładania działalności gospodarczej oraz ograniczenie formalności i kosztów; lepsze procedury upadłościowe przyspieszające wycofywanie się z rynku,

                  —

                  zmiana ram instytucjonalnych dla prywatyzacji w celu znacznego przyspieszenia prywatyzacji przedsiębiorstw z Państwowego Funduszu Prywatyzacyjnego; dalsza restrukturyzacja przynoszących straty przedsiębiorstw państwowych oraz systemu kolei w celu zmniejszenia dotacji przeznaczonych dla sektora przedsiębiorstw w stosunku do PKB,

                  —

                  poprawa systemów zachęt oraz elastyczności na rynku pracy w celu zwiększenia udziału w rynku pracy oraz stopy zatrudnienia.

            Zdolność do przyjęcia zobowiązań wynikających z członkostwa
      Rozdział 1:   Swobodny przepływ towarów

                  —

                  Przyjęcie i wprowadzenie w życie horyzontalnego ustawodawstwa ramowego w celu ukończenia prac nad utworzeniem niezbędnej infrastruktury i zapewnienia przyporządkowania zadań do poszczególnych funkcji (regulacja, normalizacja, akredytacja, metrologia, ocena zgodności i nadzór rynku),

                  —

                  przyjęcie i wdrożenie kompleksowej strategii transpozycji i wprowadzania w życie prawodawstwa UE przez właściwe instytucje horyzontalne (normalizacja, akredytacja, metrologia i nadzór rynku) oraz w poszczególnych sektorach, a także wzmocnienie potencjału administracyjnego,

                  —

                  przyjęcie i wdrożenie planu działania na rzecz zgodności z art. 28–30 Traktatu WE, w tym wprowadzenie klauzul o wzajemnym uznawaniu,

                  —

                  dalsze przyjmowanie norm europejskich; dalsze przygotowania służące spełnieniu kryteriów członkostwa w zakresie instytucji normalizacyjnych,

                  —

                  zakończenie transpozycji do prawa krajowego dyrektyw starego i nowego podejścia, w szczególności w odniesieniu do produktów farmaceutycznych.

            Rozdział 2:   Swobodny przepływ pracowników

                  —

                  Zniesienie wszelkich środków dyskryminujących pracowników migrujących z UE oraz obywateli UE,

                  —

                  wzmocnienie struktur administracyjnych zajmujących się koordynacją systemów ubezpieczeń społecznych.

            Rozdział 3:   Swoboda przedsiębiorczości i swoboda świadczenia usług

                  —

                  Zakończenie dostosowania przepisów do dorobku prawnego Wspólnoty dotyczącego uznawania kwalifikacji zawodowych obywateli UE oraz zmiana obowiązującego ustawodawstwa w celu uchylenia obowiązujących nadal wymogów w odniesieniu do obywatelstwa, języka, pozwoleń na założenie przedsiębiorstwa i na prowadzenie działalności gospodarczej dla usługodawców z UE; usunięcie barier administracyjnych i technicznych w zakresie swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług oraz zapewnienie jednolitego rozpatrywania wniosków o pozwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej, w tym działalności budowlanej.

            Rozdział 4:   Swobodny przepływ kapitału

                  —

                  Zakończenie tworzenia skutecznego systemu zwalczania praktyk prania pieniędzy, zwłaszcza przez zapewnienie pełnej sprawności właściwych organów ścigania i wyposażenie ich w wystarczające zasoby oraz przez dobrą koordynację pracy tych organów z ich partnerami krajowymi i zagranicznymi,

                  —

                  poczynienie dalszych postępów w usuwaniu istniejących ograniczeń swobody przepływu kapitału; usunięcie wszelkich ograniczeń w zakupie nieruchomości przez obywateli UE zgodnie z układem o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz zapewnienie sprawnego rozpatrywania wszystkich wniosków o zezwolenie na zakup nieruchomości składanych w międzyczasie przez obywateli UE.

            Rozdział 5:   Zamówienia publiczne

                  —

                  Powierzenie instytucji ds. zamówień publicznych zadań obejmujących zapewnianie spójności i przejrzystości polityki oraz kierowanie jej realizacją we wszystkich dziedzinach związanych z zamówieniami publicznymi,

                  —

                  przyjęcie i wdrożenie kompleksowej strategii, określającej harmonogram i kolejne etapy dostosowań prawnych i tworzenia zdolności, we wszystkich obszarach zamówień publicznych (zamówienia publiczne, koncesje, partnerstwa publiczno-prywatne), jak również w odniesieniu do procedur kontrolnych i organów zajmujących się kontrolą; wzmocnienie mechanizmów egzekwowania prawa w organach zajmujących się kontrolą.

            Rozdział 6:   Prawo spółek

                  —

                  Dostosowanie ustawy o spółkach do dorobku prawnego Wspólnoty oraz zakończenie dostosowania przepisów do dyrektywy w sprawie ofert przejęcia,

                  —

                  dostosowanie ustawodawstwa dotyczącego rachunkowości i audytu do dorobku prawnego Wspólnoty; wzmocnienie odpowiednich ram instytucjonalnych.

            Rozdział 7:   Prawo własności intelektualnej

                  —

                  Zakończenie dostosowania przepisów do dorobku prawnego Wspólnoty dotyczącego praw autorskich i pokrewnych oraz zapewnienie egzekwowania praw własności intelektualnej przez wzmocnienie potencjału administracyjnego odpowiednich organów,

                  —

                  sporządzenie zadowalającego rejestru osiągnięć w zakresie dochodzeń, ścigania i postępowań sądowych w sprawach dotyczących piractwa i podrabiania towarów.

            Rozdział 8:   Polityka konkurencji

                  —

                  Przyjęcie krajowego programu restrukturyzacji sektora hutnictwa, który zapewni jego rentowność i przestrzeganie unijnych przepisów dotyczących pomocy państwa; przyjęcie indywidualnych planów restrukturyzacyjnych dla wszystkich stoczni znajdujących się w trudnej sytuacji oraz włączenie tych planów do krajowego programu restrukturyzacji, zgodnie z przepisami UE dotyczącymi pomocy państwa,

                  —

                  zakończenie dostosowania ustawodawstwa do unijnych przepisów dotyczących pomocy państwa w dziedzinie pomocy podatkowej oraz dostosowanie wszystkich pozostałych programów pomocy, zaznaczonych w rejestrze pomocy państwa jako niezgodne z przepisami unijnymi; przyjęcie map pomocy regionalnej,

                  —

                  przyjęcie środków legislacyjnych pozwalających na skuteczną kontrolę praktyk monopolistycznych, w szczególności w zakresie nakładania kar pieniężnych i kontroli sądowej.

            Rozdział 9:   Usługi finansowe

                  —

                  Zakończenie transpozycji do prawa krajowego dorobku prawnego Wspólnoty dotyczącego zezwoleń na prowadzenie działalności bankowej, wymagań kapitałowych, instytucji pieniądza elektronicznego, konglomeratów finansowych, likwidacji i reorganizacji, sprawozdań finansowych banków i oddziałów oraz systemów gwarancji depozytów,

                  —

                  zakończenie dostosowań prawnych dotyczących marginesu wypłacalności, nadzoru ubezpieczeń, mediacji w zakresie ubezpieczeń i reasekuracji, infrastruktury rynku finansowego, inwestycji oraz rynków papierów wartościowych,

                  —

                  ustanowienie systemu odszkodowań dla inwestorów zgodnego z dorobkiem prawnym Wspólnoty; utworzenie rejestru osiągnięć w egzekwowaniu wymogów ostrożnościowych.

            Rozdział 10:   Społeczeństwo informacyjne i media

                  —

                  Zakończenie dostosowania przepisów do dorobku prawnego Wspólnoty dotyczącego łączności elektronicznej, e-handlu, podpisów i mediów elektronicznych, bezpieczeństwa informacyjnego oraz dyrektywy dotyczącej „telewizji bez granic”,

                  —

                  zapewnienie wystarczającego potencjału administracyjnego do egzekwowania przepisów dorobku prawnego Wspólnoty, zwłaszcza w dziedzinie łączności elektronicznej oraz utworzenie rejestrów osiągnięć w egzekwowaniu zobowiązań operatorów posiadających znaczną siłę rynkową oraz praw nowych przedsiębiorców na rynku łączności elektronicznej, w tym praw dostępu, kolokacji lub współużytkowania urządzeń,

                  —

                  zakończenie planowanego przeglądu ustawodawstwa dotyczącego mediów audiowizualnych w oparciu o publiczne konsultacje w celu zapewnienia niezależności regulacyjnej oraz ochrony przez niewłaściwymi wpływami politycznymi.

            Rozdział 11:   Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich

                  —

                  Wzmocnienie struktur i potencjału administracyjnego niezbędnych do realizacji polityki w dziedzinie organizacji rynku i rozwoju obszarów wiejskich, w tym gromadzenia i przetwarzania danych rolniczych,

                  —

                  utworzenie rejestru winnic zgodnie z normami przyjętymi w UE,

                  —

                  dalsze przygotowania do utworzenia skutecznych i opartych na racjonalnych zasadach finansowych organów płatniczych do zarządzania funduszami rolnymi i kontroli nad nimi, zgodnie z wymogami obowiązującymi w UE i z międzynarodowymi normami audytu.

            Rozdział 12:   Bezpieczeństwo żywności, polityka weterynaryjna i fitosanitarna

                  —

                  Znacząca poprawa stopnia dostosowania przepisów do dorobku prawnego Wspólnoty w dziedzinie bezpieczeństwa żywności oraz polityki weterynaryjnej i fitosanitarnej, a także wzmocnienie niezbędnych struktury wykonawczych, w tym organów przeprowadzających kontrole i inspekcje,

                  —

                  zapewnienie utworzenia spójnych systemów w zakresie bezpieczeństwa żywności oraz w sektorach weterynaryjnym i fitosanitarnym, w tym systemu identyfikacji zwierząt i rejestracji ich przemieszczeń, przetwarzania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, modernizacji zakładów rolno-spożywczych, dobrostanu zwierząt i programów kontroli chorób zwierzęcych, kontroli zwierząt i produktów zwierzęcych na granicznych posterunkach kontroli, kontroli zdrowia roślin, zatwierdzaniu środków ochrony roślin oraz kontroli ich pozostałości, jak również jakości nasion i roślinnych materiałów rozmnożeniowych.

            Rozdział 13:   Rybołówstwo

                  —

                  Wzmocnienie struktur administracyjnych, a zwłaszcza struktur kontrolnych w zakresie polityki rybołówstwa oraz lepsze gromadzenie danych dotyczących połowów i wyładunków,

                  —

                  zakończenie tworzenia skomputeryzowanego rejestru statków rybackich oraz stworzenie satelitarnego systemu monitorowania statków.

            Rozdział 14:   Polityka transportowa

                  —

                  Zakończenie dostosowania przepisów do dorobku prawnego Wspólnoty oraz wzmocnienie potencjału administracyjnego w dziedzinie transportu drogowego (w tym wprowadzenie tachografów cyfrowych), transportu lotniczego oraz morskiego, a także w dziedzinie żeglugi śródlądowej, zwłaszcza w odniesieniu do bezpieczeństwa żeglugi oraz usług informacji rzecznej,

                  —

                  przyjęcie przepisów wykonawczych w dziedzinie transportu kolejowego, w szczególności przepisów w sprawie interoperacyjności oraz niezależnej alokacji zdolności przepustowej; publikacja ostatecznej wersji sprawozdania o stanie sieci,

                  —

                  wykonanie pierwszej przejściowej fazy umowy o europejskiej wspólnej przestrzeni lotniczej oraz jej ratyfikacja.

            Rozdział 15:   Energia

                  —

                  Wypełnienie zobowiązań wynikających z Traktatu o Wspólnocie Energetycznej,

                  —

                  wzmocnienie potencjału administracyjnego oraz dostosowanie przepisów do dorobku prawnego Wspólnoty w dziedzinie bezpieczeństwa dostaw, efektywności energetycznej i odnawialnych źródeł energii, wewnętrznego rynku energii (energia elektryczna i gaz) oraz energii jądrowej, jak również zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa jądrowego i ochrony przed promieniowaniem.

            Rozdział 16:   Opodatkowanie

                  —

                  Przyspieszenie dostosowywania ustawodawstwa podatkowego do dorobku prawnego Wspólnoty, ze szczególnym naciskiem na włączenie stref wolnocłowych w terytorialny zakres stosowania systemu VAT, zniesienie obowiązujących obecnie zerowych stawek VAT, eliminację dyskryminacyjnego opodatkowania papierosów oraz harmonizację systemu podatków akcyzowych,

                  —

                  znaczne wzmocnienie potencjału organów podatkowych i celnych w zakresie egzekwowania prawa, szczególnie w odniesieniu do ich funkcji poboru i funkcji kontrolnych oraz opracowywania niezbędnych systemów informatycznych; dalsze prace nad utworzeniem sprawnie działającego organu zajmującego się podatkiem akcyzowym o odpowiedniej obsadzie kadrowej; uproszczenie procedur i wzmocnienie kontroli w celu skutecznego zwalczania oszustw podatkowych,

                  —

                  zobowiązanie się do przestrzegania zasad kodeksu postępowania w dziedzinie opodatkowania przedsiębiorstw i zapewnienie zgodności nowych środków podatkowych z tymi zasadami.

            Rozdział 17:   Unia gospodarcza i walutowa

                  —

                  Dostosowanie ram prawnych w celu zapewnienia pełnej niezależności banku centralnego, zapewnienia dostosowania w zakresie zakazu uprzywilejowanego dostępu sektora publicznego do instytucji finansowych oraz umożliwienia pełnej integracji banku centralnego z Europejskim Systemem Banków Centralnych.

            Rozdział 18:   Statystyka

                  —

                  Wzmocnienie potencjału administracyjnego Urzędu Statystycznego, reforma jego oddziałów regionalnych oraz poprawa koordynacji z innymi podmiotami opracowującymi statystykę publiczną,

                  —

                  dalsze prace nad przygotowaniem statystyk rolnych, makroekonomicznych oraz statystyk dotyczących działalności gospodarczej.

            Rozdział 19:   Polityka społeczna i zatrudnienie

                  —

                  Dalsze dostosowanie przepisów do dorobku prawnego Wspólnoty oraz wzmocnienie powiązanych struktur administracyjnych i struktur egzekwowania prawa, w tym inspektoratów pracy, we współpracy z partnerami społecznymi,

                  —

                  skuteczne wdrażanie wspólnego memorandum na rzecz integracji społecznej oraz, po jej przyjęciu, wspólnej oceny założeń polityki zatrudnienia.

            Rozdział 20:   Polityka w zakresie przedsiębiorstw i przemysłu

                  —

                  Wdrożenie kompleksowej strategii polityki przemysłowej, ze szczególnym naciskiem na restrukturyzację najważniejszych sektorów i przedsiębiorstw przynoszących straty, w tym sektora hutnictwa i stoczniowego.

            Rozdział 21:   Sieci transeuropejskie

                  —

                  Zwiększenie gazowych i elektroenergetycznych połączeń wzajemnych z krajami sąsiadującymi.

            Rozdział 22:   Polityka regionalna i koordynacja instrumentów strukturalnych

                  —

                  Przyjęcie i rozpoczęcie wdrażania planu działania określającego jasne cele i harmonogram ich realizacji w celu spełnienia wymogów regulacyjnych i operacyjnych wynikających z polityki spójności Wspólnoty, w tym wzmocnienia potencjału na szczeblu centralnym, regionalnym i lokalnym,

                  —

                  zapewnienie jasnego podziału zakresu obowiązków oraz zwiększenie potencjału i poprawa koordynacji działań wyznaczonych organów/struktur wykonawczych, w tym władz lokalnych,

                  —

                  przyjęcie ustawy o rozwoju regionalnym,

                  —

                  wzmocnienie zdolności programowania, przygotowywania projektów, monitorowania, oceny i zarządzania finansowego oraz kontroli, zwłaszcza odpowiednich ministerstw, w celu wdrożenia unijnych programów przedakcesyjnych jako przygotowania do polityki spójności Wspólnoty.

            Rozdział 23:   Wymiar sprawiedliwości i prawa podstawowe

                  —

                  Dalsze wdrożenie krajowej ustawy o ochronie danych osobowych, zgodnie z dorobkiem prawnym Wspólnoty, oraz zapewnienie skutecznego monitorowania i egzekwowania tych przepisów,

                  —

                  inne priorytety – zob. punkt dotyczący kryteriów politycznych.

            Rozdział 24:   Sprawiedliwość, wolność i bezpieczeństwo

                  —

                  Zakończenie przeglądu najważniejszych przepisów w celu ich dostosowania do dorobku Schengen oraz zwiększenie inwestycji na poziomie lokalnym w zakresie sprzętu informatycznego oraz dalszych szkoleń dla policji,

                  —

                  dalsze przygotowania do wdrożenia dorobku Schengen poprzez zwiększenie obsady etatowej oraz szkoleń dla straży granicznej, dalsze inwestycje w sprzęt, w tym rozbudowa krajowego systemu informacyjnego zarządzania granicami oraz zapewnienie jego kompatybilności z systemem informacyjnym Schengen drugiej generacji (SIS II); zwiększenie potencjału administracyjnego i zdolności egzekwowania prawa przez straż graniczną poprzez ściślejszą współpracę między poszczególnymi organami,

                  —

                  dalsze dostosowanie do polityki wizowej UE, w tym wprowadzenie identyfikatorów biometrycznych w dokumentach podróży oraz przygotowania do wprowadzenia wizowego systemu informacyjnego,

                  —

                  wprowadzenie wykonawczych aktów prawnych w celu wdrożenia ustawy o azylu i ustawy o cudzoziemcach,

                  —

                  zapewnienie zgodności ustawodawstwa z dorobkiem prawnym Wspólnoty w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych oraz wzmocnienie potencjału administracyjnego sądownictwa w celu stosowania dorobku.

            Rozdział 25:   Nauka i badania naukowe

                  —

                  Zapewnienie odpowiedniego potencjału w celu podjęcia projektów badawczych finansowanych przez UE,

                  —

                  dalsze podejmowanie i realizacja działań mających na celu ułatwienie integracji z europejską przestrzenią badawczą.

            Rozdział 26:   Edukacja i kultura

                  —

                  Zapewnienie odpowiedniego potencjału w celu zarządzania programami „Uczenie się przez całe życie” i „Młodzież w działaniu”,

                  —

                  dostosowanie do dorobku prawnego Wspólnoty dotyczącego zakazu dyskryminacji obywateli UE w stosunku do obywateli Chorwacji w odniesieniu do dostępu do edukacji, jak również dostosowanie do dyrektywy w sprawie kształcenia dzieci pracowników migrujących.

            Rozdział 27:   Ochrona środowiska

                  —

                  Dalsze prace nad transpozycją i wdrożeniem dorobku prawnego Wspólnoty do prawa krajowego, ze szczególnym naciskiem na gospodarowanie odpadami, jakość wody, jakość powietrza, ochronę przyrody oraz zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrolę,

                  —

                  przyjęcie i wdrożenie w dobrze skoordynowany sposób kompleksowego planu utworzenia koniecznego potencjału administracyjnego oraz udostępnienia wymaganych zasobów finansowych w celu wdrożenia dorobku prawnego Wspólnoty w zakresie ochrony środowiska,

                  —

                  zwiększenie nakładów inwestycyjnych na infrastrukturę w zakresie środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem odprowadzania i oczyszczania ścieków, zaopatrzenia w wodę pitną oraz gospodarki odpadami,

                  —

                  rozpoczęcie wdrażania postanowień protokołu z Kioto,

                  —

                  uwzględnienie wymogów ochrony środowiska przy określaniu i wdrażaniu polityki w innych sektorach oraz promowanie zrównoważonego rozwoju.

            Rozdział 28:   Ochrona konsumentów i zdrowia

                  —

                  Dalsze dostosowanie przepisów do dorobku prawnego Wspólnoty dotyczącego ochrony zdrowia i konsumentów, w tym w dziedzinie tkanek i komórek oraz tytoniu, a także zapewnienie odpowiednich struktur administracyjnych i zdolności w zakresie egzekwowania prawa,

                  —

                  w dziedzinie zdrowia psychicznego, rozwój usług na poziomie społeczności lokalnych jako alternatywy dla opieki zinstytucjonalizowanej oraz zapewnienie wystarczających środków finansowych na opiekę w zakresie zdrowia psychicznego.

            Rozdział 29:   Unia celna

                  —

                  Dalsze dostosowanie przepisów w niewielu dziedzinach, które wymagają dalszych dostosowań, zwłaszcza w zakresie niepreferencyjnych reguł pochodzenia oraz pobierania opłat,

                  —

                  stosowanie przepisów celnych w sposób spójny i jednolity we wszystkich urzędach celnych, szczególnie w zakresie przetwarzania deklaracji, pochodzenia, procedur uproszczonych, towarów podrabianych i kontroli wybiórczych; zapewnienie stosowania nowoczesnych i spójnych procedur analizy ryzyka we wszystkich urzędach,

                  —

                  na podstawie kompleksowej i spójnej strategii, osiągnięcie wystarczających postępów w tworzeniu wszystkich systemów informatycznych zapewniających możliwości łączenia z systemami UE.

            Rozdział 30:   Stosunki zewnętrzne

                  —

                  Przygotowanie do dostosowania do dorobku prawnego Wspólnoty postanowień wszystkich odpowiednich porozumień międzynarodowych z państwami trzecimi oraz wzmocnienie potencjału administracyjnego i kontrolnego w zakresie wspólnej polityki handlowej.

            Rozdział 31:   Polityka zagraniczna, bezpieczeństwa i obrony

                  —

                  Lepsze wdrażanie i egzekwowanie przepisów dotyczących kontroli zbrojeń oraz dalsze zwiększanie potencjału w celu pełnego wdrożenia wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony.

            Rozdział 32:   Kontrola finansowa

                  —

                  Przyjęcie i wdrożenie przepisów dotyczących publicznej wewnętrznej kontroli finansowej i stosownej polityki wraz z poprawą odpowiedniej skuteczności wdrażania,

                  —

                  zabezpieczenie operacyjnej i finansowej niezależności Państwowej Instytucji Kontroli przez zmianę przepisów konstytucyjnych lub ustawodawstwa krajowego o równoważnym skutku, przyjęcie i wdrożenie niezbędnego ustawodawstwa towarzyszącego,

                  —

                  dostosowanie kodeksu karnego do dorobku prawnego Wspólnoty dotyczącego ochrony interesów finansowych UE, a także do Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich oraz do jej protokołów,

                  —

                  ustanowienie skutecznych i efektywnych służb koordynacyjnych w celu zagwarantowania wypełnienia zobowiązań wynikających z art. 280 ust. 3 Traktatu WE i stosowania dorobku prawnego Wspólnoty w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję, w szczególności obowiązku udzielania pomocy inspektorom Komisji,

                  —

                  podjęcie działań legislacyjnych i administracyjnych, które zapewnią zgodność z dorobkiem prawnym Wspólnoty w zakresie ochrony euro przed fałszowaniem.

            Rozdział 33:   Przepisy finansowe i budżetowe

                  —

                  Zwiększenie potencjału administracyjnego oraz opracowanie przepisów proceduralnych w celu zapewnienia, od momentu przystąpienia, właściwego obliczania, prognozowania, poboru, płatności, kontroli oraz sprawozdawczości w odniesieniu do zasobów własnych UE.

            4.   PROGRAMY
      Pomoc wspólnotowa będzie udzielana w ramach instrumentu pomocy przedakcesyjnej (IPA), natomiast dla programów przyjętych przed 2007 r. w ramach rozporządzenia Rady (WE) nr 2666/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Republiki Federalnej Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (2) (rozporządzenie w sprawie CARDS). W związku z tym niniejsza decyzja nie niesie ze sobą skutków finansowych. Porozumienia o finansowaniu stanowią podstawę prawną dla wdrażania konkretnych programów.
      Chorwacja może również korzystać z finansowania w ramach programów wielonarodowych i horyzontalnych.
      5.   WARUNKOWY CHARAKTER
      Pomoc dla krajów Bałkanów Zachodnich uwarunkowana jest dalszymi postępami w wypełnianiu kryteriów kopenhaskich, a także spełnieniem wymogów układu o stabilizacji i stowarzyszeniu i realizacją szczegółowych celów priorytetowych zawartych w partnerstwie dla członkostwa. Niewypełnienie tych warunków może prowadzić do podjęcia przez Radę odpowiednich środków na podstawie art. 21 rozporządzenia Rady (WE) nr 1085/2006 lub, w przypadku programów przyjętych przed 2007 r., na podstawie art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2666/2000. Pomoc wspólnotowa może również podlegać warunkom określonym przez Radę w jej konkluzjach z dnia 29 kwietnia 1997 r., szczególnie w zakresie zobowiązywania się przez beneficjentów pomocy do działań w celu przeprowadzenia reform demokratycznych, gospodarczych i instytucjonalnych. Szczegółowe warunki są również zawarte w poszczególnych programach rocznych. W następstwie decyzji o finansowaniu podpisane zostanie z Chorwacją porozumienie o finansowaniu.
      6.   MONITOROWANIE
      Wdrażanie partnerstwa dla członkostwa jest analizowane w ramach mechanizmów ustanowionych na mocy układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, w tym przez roczne sprawozdania przedstawiane przez Komisję w kontekście dialogu politycznego i gospodarczego, jak również na podstawie informacji przekazanych konferencji w sprawie przystąpienia.

         (1)  W tym kontekście niektóre państwa członkowskie podkreśliły znaczenie przyspieszenia procesu zwrotu mienia, zgodnie ze stosownymi orzeczeniami Trybunału Konstytucyjnego Chorwacji.

         (2)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005 (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, s. 23).


title: 2007/324/WE: Decyzja Rady z dnia 7 maja 2007 r. w sprawie praktycznych i proceduralnych ustaleń w związku z powoływaniem przez Radę dwóch członków komisji selekcyjnej oraz komisji monitorująco-doradczej na potrzeby działania Wspólnoty Europejska Stolica Kultury

text:
               11.5.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 122/39

      DECYZJA RADY

   z dnia 7 maja 2007 r.
   w sprawie praktycznych i proceduralnych ustaleń w związku z powoływaniem przez Radę dwóch członków komisji selekcyjnej oraz komisji monitorująco-doradczej na potrzeby działania Wspólnoty „Europejska Stolica Kultury”
   (2007/324/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję nr 1622/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającą działanie Wspólnoty na rzecz obchodów Europejskiej Stolicy Kultury w latach 2007–2019 (1), w szczególności jej art. 6 i 10,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuły 6 i 10 decyzji nr 1622/2006/WE przewidują powołanie komisji selekcyjnej oraz komisji monitorująco-doradczej oraz stanowią, że komisje te powinny składać się z siedmiu członków mianowanych przez instytucje europejskie, przy czym dwóch członków powinno być mianowanych przez Radę.

               (2)

               Rada powinna przyjąć praktyczne i proceduralne ustalenia w sprawie mianowania przez nią dwóch członków tych komisji.

               (3)

               Ustalenia te powinny być sprawiedliwe, niedyskryminacyjne i przejrzyste,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Rada stanowi w sprawie mianowania dwóch członków komisji selekcyjnej oraz komisji monitorująco-doradczej zgodnie z ustaleniami praktycznymi i proceduralnymi określonymi w art. 2.
   Artykuł 2
   1.   Organizuje się losowanie, w którym biorą udział wszystkie państwa członkowskie. Uczestnictwo państw członkowskich w tym losowaniu jest dobrowolne. W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia konfliktu interesów wyłączane z losowania są jednak państwa członkowskie, w których położone są miasta będące Europejskimi Stolicami Kultury, które podczas danej kadencji członków komisji są monitorowane, oraz państwa członkowskie, w których położone są miasta kandydujące do roli Europejskich Stolic Kultury. Załącznik do niniejszej decyzji zawiera wykaz państw członkowskich, sporządzony na podstawie kolejności uprawnienia do nominowania Europejskiej Stolicy Kultury zgodnie z załącznikiem do decyzji nr 1622/2006/WE. Ponadto, aby zapewnić jak najlepszy pod względem geograficznym rozkład państw członkowskich polecających ekspertów, te spośród nich, które poleciły ekspertów w poprzednim okresie, są wyłączane z losowania.
   2.   Dokonuje się wyboru dwóch pierwszych wylosowanych państw członkowskich. Każde z tych dwóch państw członkowskich wydaje zalecenie w sprawie mianowania jednego niezależnego eksperta posiadającego znaczące doświadczenie i wiedzę specjalistyczną w dziedzinie kultury, rozwoju kulturalnego miast lub organizacji obchodów Europejskiej Stolicy Kultury.
   3.   Na podstawie zaleceń tych dwóch wybranych państw członkowskich i po właściwym sprawdzeniu poleconych kandydatów Rada mianuje dwóch ekspertów, którzy przez okres trzech lat będą członkami komisji selekcyjnej oraz członkami komisji monitorująco-doradczej.
   4.   W przypadku śmierci lub rezygnacji eksperta będącego członkiem komisji państwo członkowskie, które poleciło tego eksperta, wydaje zalecenie w sprawie mianowania osoby, która ma go zastąpić, na pozostały okres kadencji. Zastosowanie ma procedura, o której mowa w ust. 3.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 7 maja 2007 r.

            W imieniu Rady

         H. SEEHOFER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 304 z 3.11.2006, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      Przewidywane posiedzenia komisji selekcyjnej i komisji monitorująco-doradczej

                  Posiedzenia komisji selekcyjnej (1)

                  Posiedzenia komisji monitorująco-doradczej (2)

                  KOMISJA 2007–2009

                  [Finlandia (2011)
                  Estonia (2011)] (3)

                  Francja (2013)
                  Słowacja (2013)
                  Portugalia (2012)
                  Słowenia (2012)
                  Szwecja (2014)
                  Łotwa (2014)
                  Belgia (2015)
                  Republika Czeska (2015)

                  Niemcy (2010)
                  Węgry (2010)
                  Finlandia (2011)
                  Estonia (2011)
                  Portugalia (2012)
                  Słowenia (2012)

                  KOMISJA 2010–2012

                  Belgia (2015)
                  Republika Czeska (2015)
                  Hiszpania (2016)
                  Polska (2016)
                  Dania (2017)
                  Cypr (2017)
                  Niderlandy (2018)
                  Malta (2018)

                  Finlandia (2011)
                  Estonia (2011)
                  Portugalia (2012)
                  Słowenia (2012)
                  Francja (2013)
                  Słowacja (2013)
                  Szwecja (2014)
                  Łotwa (2014)
                  Belgia (2015)
                  Republika Czeska (2015)

                  KOMISJA 2013–2015

                  Włochy (2019)
                  Bułgaria (2019) (4)

                  Szwecja (2014)
                  Łotwa (2014)
                  Belgia (2015)
                  Republika Czeska (2015)
                  Hiszpania (2016)
                  Polska (2016)
                  Dania (2017)
                  Cypr (2017)
                  Niderlandy (2018)
                  Malta (2018)

         (1)  Dwa posiedzenia komisji na państwo: selekcja wstępna odbywa się nie później niż pięć lat przed obchodami, natomiast selekcja ostateczna dziewięć miesięcy później.

         (2)  Dwa posiedzenia monitorujące na państwo: nie później niż dwa lata przed obchodami, nie później niż osiem miesięcy przed obchodami.

         (3)  Eksperci Rady wyznaczeni do selekcji Europejskich Stolic Kultury na 2011 r. zostali powołani przez Radę w dniu 13 listopada 2006 r. zgodnie z decyzją nr 1419/1999/WE.

         (4)  Kolejność uprawnienia po 2019 r. nie jest ustalona.