title: 2011/788/UE: Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 3 listopada 2011 r. zmieniająca decyzję EBC/2010/23 w sprawie podziału dochodów pieniężnych krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro (EBC/2011/18)

text:
               2.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 319/116

         DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
   z dnia 3 listopada 2011 r.
   zmieniająca decyzję EBC/2010/23 w sprawie podziału dochodów pieniężnych krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro
   (EBC/2011/18)
   (2011/788/UE)
   RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
   uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 32,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja EBC/2010/23 z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie podziału dochodów pieniężnych krajowych banków centralnych państw członkowskich, których walutą jest euro (1), ustanawia mechanizm sumowania i podziału dochodów pieniężnych uzyskiwanych z operacji polityki pieniężnej.

               (2)

               Decyzja EBC/2011/17 z dnia 3 listopada 2011 r. w sprawie realizacji drugiego programu zakupu zabezpieczonych obligacji (2) przewiduje ustanowienie drugiego programu zakupu zabezpieczonych obligacji w celach związanych z realizacją polityki pieniężnej.

               (3)

               Rada Prezesów uważa, że – podobnie jak w przypadku zakupów na podstawie decyzji EBC/2009/16 z dnia 2 lipca 2009 r. w sprawie realizacji programu zakupu zabezpieczonych obligacji (3) – należy przyjąć, że zabezpieczone obligacje nabywane na podstawie decyzji EBC/2011/17 generują dochody w wysokości stopy referencyjnej wskazanej w decyzji EBC/2010/23.

               (4)

               Należy odpowiednio zmienić brzmienie decyzji EBC/2010/23,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Zmiana decyzji EBC/2010/23
   Artykuł 3 ust. 1 decyzji EBC/2010/23 otrzymuje brzmienie:

      „1.   Kwotę dochodu pieniężnego KBC ustala się, mierząc rzeczywisty dochód uzyskany z aktywów celowych zarejestrowanych w księgach rachunkowych danego KBC. W drodze wyjątku od tej zasady przyjmuje się, że złoto nie generuje dochodu, a papiery wartościowe utrzymywane na potrzeby polityki pieniężnej zgodnie z decyzją EBC/2009/16 z dnia 2 lipca 2009 r. w sprawie realizacji programu zakupu zabezpieczonych obligacji (4) oraz decyzją EBC/2011/17 z dnia 3 listopada 2011 r. w sprawie realizacji drugiego programu zakupu zabezpieczonych obligacji generują dochód w wysokości stopy referencyjnej (5).

   Artykuł 2
   Przepis końcowy
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2011 r.

      Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 3 listopada 2011 r.

         Mario DRAGHI

            Prezes EBC

      (1)  Dz.U. L 35 z 9.2.2011, s. 17.

      (2)  Dz.U. L 297 z 16.11.2011, s. 70.

      (3)  Dz.U. L 175 z 4.7.2009, s. 18.

      (4)  Dz.U. L 175 z 4.7.2009, s. 18.

      (5)  Dz.U. 297 z 16.11.2011, s. 70.”


title: 2010/391/: Decyzja Komisji z dnia 8 lipca 2010 r. zmieniająca załączniki do decyzji 93/52/EWG w odniesieniu do uznania Litwy i regionu Molise we Włoszech za oficjalnie wolne od brucelozy ( B. melitensis ) oraz zmieniająca załączniki do decyzji 2003/467/WE w odniesieniu do uznania niektórych regionów administracyjnych Włoch za oficjalnie wolne od gruźlicy bydła, brucelozy bydła i enzootycznej białaczki bydła (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 4592)  Tekst mający znaczenie dla EOG

text:
               15.7.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 180/21

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 8 lipca 2010 r.
   zmieniająca załączniki do decyzji 93/52/EWG w odniesieniu do uznania Litwy i regionu Molise we Włoszech za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis) oraz zmieniająca załączniki do decyzji 2003/467/WE w odniesieniu do uznania niektórych regionów administracyjnych Włoch za oficjalnie wolne od gruźlicy bydła, brucelozy bydła i enzootycznej białaczki bydła
   (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 4592)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2010/391/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (1), w szczególności jej załącznik A część I pkt 4, załącznik A część II pkt 7 i załącznik D rozdział I pkt E,
   uwzględniając dyrektywę Rady 91/68/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy owcami i kozami (2), w szczególności jej załącznik A rozdział 1 sekcję II,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dyrektywie 91/68/EWG określono warunki dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel owcami i kozami w Unii. Ustalono w niej warunki, zgodnie z którymi państwa członkowskie lub ich regiony mają być uznawane za oficjalnie wolne od brucelozy.

               (2)

               Decyzja Komisji 93/52/EWG z dnia 21 grudnia 1992 r. stwierdzająca stosowanie się państw członkowskich lub regionów do wymagań odnoszących się do brucelozy (B. melitensis) i przyznająca im status oficjalnie wolnych od choroby (3) zawiera w swych załącznikach wykaz państw członkowskich i ich regionów uznanych za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis) zgodnie z dyrektywą 91/68/EWG.

               (3)

               Litwa przedłożyła Komisji dokumentację, wykazującą spełnienie odpowiednich warunków określonych w dyrektywie 91/68/EWG, w celu uznania Litwy za oficjalnie wolną od brucelozy (B. melitensis) w odniesieniu do jej całego terytorium. W związku z powyższym to państwo członkowskie powinno zostać uznane za oficjalnie wolne od tej choroby. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do decyzji 93/52/EWG.

               (4)

               Włochy przedłożyły Komisji dokumentację, wykazującą – w odniesieniu do wszystkich prowincji w regionie Molise – spełnienie odpowiednich warunków określonych w dyrektywie 91/68/EWG, w celu uznania tego regionu za oficjalnie wolny od brucelozy (B. melitensis). Region ten powinien zatem zostać uznany za oficjalnie wolny od tej choroby.

               (5)

               Włochy zwróciły się również o wprowadzenie zmian w dotyczącym tego państwa członkowskiego wpisie w wykazie regionów państw członkowskich uznanych za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis) w załączniku II do decyzji 93/52/EWG. W obecnym podziale administracyjnym Włoch region Trydent-Górna Adyga dzieli się na dwa odrębne regiony, a mianowicie prowincję Bolzano i prowincję Trydent. Region Sardynia został podzielony na osiem prowincji. Ponadto ponieważ wszystkie prowincje regionów Lombardia, Piemont, Toskania, Sardynia i Umbria zostały już uznane za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis), całe te regiony powinny zostać uznane za oficjalnie wolne od tej choroby.

               (6)

               Należy zatem odpowiednio zmienić dotyczący Włoch wpis w załączniku II do decyzji 93/52/EWG.

               (7)

               Dyrektywa 64/432/EWG ma zastosowanie do handlu bydłem i trzodą chlewną w Unii. Określono w niej warunki, zgodnie z którymi państwo członkowskie lub jego część bądź region mogą być uznane za oficjalnie wolne od gruźlicy, brucelozy i enzootycznej białaczki bydła w odniesieniu do stad bydła.

               (8)

               Decyzja Komisji 2003/467/WE z dnia 23 czerwca 2003 r. ustanawiająca status bydła oficjalnie wolnego od gruźlicy, brucelozy i enzootycznej białaczki bydła dla stad w niektórych państwach członkowskich i regionach państw członkowskich (4) zawiera wykaz takich państw członkowskich i regionów odpowiednio w załącznikach I, II i III do tej decyzji.

               (9)

               Włochy przedłożyły Komisji dokumentację, wykazującą – w odniesieniu do wszystkich prowincji w regionach Lombardia i Toskania oraz prowincji Cagliari, Medio Campidano, Ogliastra i Olbia-Tempio w regionie Sardynia – spełnienie odpowiednich warunków określonych w dyrektywie 64/432/EWG, aby umożliwić uznanie tych regionów i prowincji za regiony Włoch oficjalnie wolne od gruźlicy.

               (10)

               Włochy przedłożyły Komisji dokumentację, wykazującą – w odniesieniu do prowincji Campobasso w regionie Molise – spełnienie odpowiednich warunków określonych w dyrektywie 64/432/EWG, aby umożliwić uznanie tej prowincji za region Włoch oficjalnie wolny od brucelozy.

               (11)

               Włochy przedłożyły też Komisji dokumentację, wykazującą – w odniesieniu do prowincji Neapol w regionie Kampania, prowincji Brindisi w regionie Apulia i prowincji Agrigento, Caltanissetta, Syrakuzy i Trapani w regionie Sycylia – spełnienie odpowiednich warunków określonych w dyrektywie 64/432/EWG, aby umożliwić uznanie ich za regiony Włoch oficjalnie wolne od enzootycznej białaczki bydła.

               (12)

               W wyniku oceny dokumentacji przedłożonej przez Włochy prowincje i regiony, których to dotyczy, powinny zostać uznane za regiony Włoch oficjalnie wolne odpowiednio od gruźlicy, brucelozy i enzootycznej białaczki bydła.

               (13)

               Włochy zwróciły się również o wprowadzenie zmian w dotyczącym tego państwa członkowskiego wpisie w wykazie regionów państw członkowskich uznanych za oficjalnie wolne od gruźlicy, brucelozy i enzootycznej białaczki bydła w załącznikach do decyzji 2003/467/WE. W obecnym podziale administracyjnym Włoch region Trydent-Górna Adyga dzieli się na dwa odrębne regiony, a mianowicie prowincję Bolzano i prowincję Trydent.

               (14)

               Ponadto ponieważ wszystkie prowincje regionów Emilia-Romania, Lombardia, Sardynia i Umbria wymienionych w rozdziale 2 załącznika II do decyzji 2003/467/WE zostały już uznane za oficjalnie wolne od brucelozy, a wszystkie prowincje regionów Emilia-Romania, Lombardia, Marche, Piemont, Toskania, Umbria i Val d’Aosta wymienionych w rozdziale 2 załącznika III do decyzji 2003/467/WE zostały już uznane za oficjalnie wolne od enzootycznej białaczki bydła, całe te regiony powinny zostać uznane za oficjalnie wolne od tych odpowiednich chorób.

               (15)

               Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki do decyzji 2003/467/WE.

               (16)

               W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić decyzje 93/52/EWG i 2003/467/WE.

               (17)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W załącznikach do decyzji 93/52/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   W załącznikach do decyzji 2003/467/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 8 lipca 2010 r.

            W imieniu Komisji

         John DALLI

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977/64.

      (2)  Dz.U. L 46 z 19.2.1991, s. 19.

      (3)  Dz.U. L 13 z 21.1.1993, s. 14.

      (4)  Dz.U. L 156 z 25.6.2003, s. 74.

      ZAŁĄCZNIK I
      W załącznikach do decyzji 93/52/EWG wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  załącznik I otrzymuje brzmienie:

                     „ZAŁĄCZNIK I

                        PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE

                                 Kod ISO

                                 Państwo członkowskie

                                 BE

                                 Belgia

                                 CZ

                                 Republika Czeska

                                 DK

                                 Dania

                                 DE

                                 Niemcy

                                 IE

                                 Irlandia

                                 LT

                                 Litwa

                                 LU

                                 Luksemburg

                                 HU

                                 Węgry

                                 NL

                                 Niderlandy

                                 AT

                                 Austria

                                 PL

                                 Polska

                                 RO

                                 Rumunia

                                 SI

                                 Słowenia

                                 SK

                                 Słowacja

                                 FI

                                 Finlandia

                                 SE

                                 Szwecja

                                 UK

                                 Zjednoczone Królestwo”

                  2)

                  w załączniku II wpis dotyczący Włoch otrzymuje brzmienie:
                  „We Włoszech:

                              —

                              region Abruzja: prowincja Pescara,

                              —

                              prowincja Bolzano,

                              —

                              region Friuli-Wenecja Julijska,

                              —

                              region Lacjum: prowincje Latina, Rieti, Rzym, Viterbo,

                              —

                              region Liguria: prowincja Savona,

                              —

                              region Lombardia,

                              —

                              region Marche,

                              —

                              region Molise,

                              —

                              region Piemont,

                              —

                              region Sardynia,

                              —

                              region Toskania,

                              —

                              prowincja Trydent,

                              —

                              region Umbria,

                              —

                              region Wenecja Euganejska.”.

      ZAŁĄCZNIK II
      W załącznikach do decyzji 2003/467/WE wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  w załączniku I, w rozdziale 2, wpis dotyczący Włoch otrzymuje brzmienie:
                  „We Włoszech:

                              —

                              region Abruzja: prowincja Pescara,

                              —

                              prowincja Bolzano,

                              —

                              region Emilia-Romania,

                              —

                              region Friuli-Wenecja Julijska,

                              —

                              region Lombardia,

                              —

                              region Marche: prowincja Ascoli Piceno,

                              —

                              region Piemont: prowincje Novara, Verbania, Vercelli,

                              —

                              region Sardynia: prowincje Cagliari, Medio Campidano, Ogliastra, Olbia-Tempio, Oristano,

                              —

                              region Toskania,

                              —

                              prowincja Trydent,

                              —

                              region Wenecja Euganejska.”;

                  2)

                  w załączniku II, w rozdziale 2, wpis dotyczący Włoch otrzymuje brzmienie:
                  „We Włoszech:

                              —

                              region Abruzja: prowincja Pescara,

                              —

                              region Apulia: prowincja Brindisi,

                              —

                              prowincja Bolzano,

                              —

                              region Emilia-Romania,

                              —

                              region Friuli-Wenecja Julijska,

                              —

                              region Lacjum: prowincja Rieti,

                              —

                              region Liguria: prowincje Imperia, Savona,

                              —

                              region Lombardia,

                              —

                              region Marche,

                              —

                              region Molise: prowincja Campobasso,

                              —

                              region Piemont,

                              —

                              region Sardynia,

                              —

                              region Toskania,

                              —

                              prowincja Trydent,

                              —

                              region Umbria,

                              —

                              region Wenecja Euganejska.”;

                  3)

                  w załączniku III, w rozdziale 2, wpis dotyczący Włoch otrzymuje brzmienie:
                  „We Włoszech:

                              —

                              region Abruzja: prowincja Pescara,

                              —

                              region Apulia: prowincja Brindisi,

                              —

                              prowincja Bolzano,

                              —

                              region Emilia-Romania,

                              —

                              region Friuli-Wenecja Julijska,

                              —

                              region Kampania: prowincja Neapol,

                              —

                              region Lacjum: prowincje Frosinone, Rieti,

                              —

                              region Liguria: prowincje Imperia, Savona,

                              —

                              region Lombardia,

                              —

                              region Marche,

                              —

                              region Molise,

                              —

                              region Piemont,

                              —

                              region Sardynia,

                              —

                              region Sycylia: prowincje Agrigento, Caltanissetta, Syrakuzy, Trapani,

                              —

                              region Toskania,

                              —

                              prowincja Trydent,

                              —

                              region Umbria,

                              —

                              region Val d’Aosta,

                              —

                              region Wenecja Euganejska.”.


title: 2011/755/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 października 2011 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja 2 – Rada

text:
               26.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 313/11

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 25 października 2011 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja 2 – Rada
   (2011/755/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0213/2010) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),
   uwzględniając decyzję z dnia 10 maja 2011 r. (5) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2009, jak również załączoną do niej rezolucję,
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając decyzję nr 190/2003 Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa dotyczącą zwrotu kosztów podróży delegatom członków Rady (7),
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (8),
   uwzględniając art. 77 i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0328/2011),

               1.

               odmawia udzielenia sekretarzowi generalnemu Rady absolutorium z wykonania budżetu Rady za rok budżetowy 2009;

               2.

               swoje uwagi przedstawia w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1.

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 23.

      (6)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (7)  Decyzja oparta na Regulaminie Rady z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz.U. L 230 z 28.8.2002, s. 7).

      (8)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.
    ---documentbreak---

               26.11.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 313/13

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 25 października 2011 r.
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009, sekcja 2 – Rada
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając budżet ogólny Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 (1),
   uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Unii Europejskiej za rok budżetowy 2009 (SEC(2010) 963 – C7-0213/2010) (2),
   uwzględniając sprawozdanie roczne Rady dla organu udzielającego absolutorium w sprawie audytów wewnętrznych przeprowadzonych w 2009 r.,
   uwzględniając sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego dotyczące wykonania budżetu za rok budżetowy 2009 wraz z odpowiedziami instytucji (3),
   uwzględniając poświadczenie wiarygodności rozliczeń, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (4),
   uwzględniając decyzję z dnia 10 maja 2011 r. (5) odraczającą udzielenie absolutorium za rok budżetowy 2009, jak również załączoną do niej rezolucję,
   uwzględniając art. 272 ust. 10 oraz art. 274, 275 i 276 Traktatu WE, a także art. 314 ust. 10 oraz art. 317, 318 i 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6) (rozporządzenie finansowe), w szczególności jego art. 50, 86, 145, 146 i 147,
   uwzględniając decyzję nr 190/2003 Sekretarza Generalnego Rady/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa dotyczącą zwrotu kosztów podróży delegatom członków Rady (7),
   uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (8),
   uwzględniając art. 77 i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając drugie sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0328/2011),

               A.

               mając na uwadze, że „obywatele mają prawo wiedzieć, jak wydawane są ich podatki i jak sprawowana jest władza powierzona organom politycznym” (9),

               B.

               mając na uwadze, że administracja Rady powinna ponosić demokratyczną odpowiedzialność przed obywatelami Unii Europejskiej w zakresie wdrażania funduszy unijnych,

               C.

               mając na uwadze, że ważne jest również zapewnienie większej przejrzystości w stosowaniu przepisów unijnych, zaś obywatele europejscy mają prawo być lepiej poinformowani także w tym zakresie, Parlament z zadowoleniem przyjmuje osiągnięte porozumienie z Radą w sprawie tabeli korelacji,

               D.

               mając na uwadze, że Parlament jest jedynym organem spośród instytucji unijnych wyłonionym w wyborach bezpośrednich oraz że odpowiada za udzielenie absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej,

      Nierozstrzygnięte kwestie

               1.

               wyraża ubolewanie z powodu trudności, które wystąpiły w procedurach budżetowych w latach 2007–2009, a ponadto potwierdza swoje stanowisko wyrażone w poprzednich rezolucjach w sprawie udzielenia absolutorium, dotyczących tych lat budżetowych;

               2.

               potwierdza, że w dniu 28 lutego 2011 r. otrzymał pismo od sekretarza generalnego Rady zawierające szereg dokumentów dotyczących procedury udzielenia absolutorium Radzie za rok 2009 (ostateczne sprawozdania finansowe za rok 2009 zawierające rozliczenia, sprawozdanie z działalności finansowej oraz podsumowanie kontroli wewnętrznych prowadzonych w roku 2009), oraz w zadowoleniem przyjmuje ten pozytywny krok w kierunku zapewnienia demokratycznej odpowiedzialności Rady za jej budżet administracyjny;

               3.

               wyraża zadowolenie z faktu, że Rada przedstawiła Parlamentowi wspomniane wyżej dokumenty oraz że prezydencja Rady uczestniczyła w toczącej się podczas posiedzenia plenarnego debacie w sprawie absolutorium za rok 2009; przypomina jednak, że udzielenie absolutorium zostało odroczone, gdyż Parlament nie otrzymał odpowiedzi na szereg poruszonych na wczesnym etapie nierozstrzygniętych kwestii dotyczących absolutorium dla Rady za rok 2009, a w szczególności:

                           a)

                           administracja Rady nie przyjęła żadnego zaproszenia do udziału w posiedzeniu z komisją Parlamentu odpowiedzialną za procedurę udzielenia absolutorium w celu przedyskutowania spraw dotyczących wykonania budżetu Rady na rok 2009, w związku z czym Parlament nadal potrzebuje potwierdzenia, że sekretarz generalny Rady pojawi się osobiście na posiedzeniu komisji odpowiedzialnej za procedurę absolutorium i odpowie na pytania członków komisji;

                           b)

                           Parlament nie otrzymał od administracji Rady informacji i dokumentów, o które zwrócił się w rezolucji z dnia 10 maja 2011 r.;

      Prawo Parlamentu do udzielenia absolutorium

               4.

               przyjmuje do wiadomości pismo prezydencji Rady z dnia 2 czerwca 2011 r. skierowane do przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, w którym Rada uznaje, że „wszystkie sprawozdania za rok 2009, w tym sprawozdanie Rady, otrzymały absolutorium zgodnie z prawem UE w drodze głosowania w Parlamencie w dniu 10 maja 2011 r., zgodnie z art. 319 TFUE”;

               5.

               podkreśla, że Parlament jest uprawniony do udzielania absolutorium, jak wynika to z łącznej lektury art. 316, 317 i 319 TFUE, które należy interpretować zgodnie z ich kontekstem i celem, jakim jest poddanie całego bez wyjątku budżetu Unii Europejskiej kontroli i nadzorowi parlamentarnemu oraz udzielenie absolutorium w sposób niezależny, nie tylko mając na względzie sekcję budżetu wykonanego przez Komisję, ale również biorąc pod uwagę sekcje budżetu wykonanego przez inne instytucje, zgodnie z art. 1 rozporządzenia finansowego;

               6.

               uważa, że art. 319 TFUE i art. 50 rozporządzenia finansowego wymagają, by przy wykonywaniu swoich budżetów inne instytucje przestrzegały tych samych co Komisja zasad i warunków; uważa w związku z powyższym, że odpowiedzialność za wykonanie poszczególnych budżetów spoczywa na każdej z instytucji, a nie jedynie na Komisji;

               7.

               podkreśla, że bez względu na możliwe różnice w interpretacji prawnej autonomicznego zamknięcia rozliczeń Parlament uważa, że w każdym przypadku polityczna ocena zarządzania finansami przez daną instytucję w rozpatrywanym roku powinna zostać zakończona, co służy utrzymaniu obecnej zasady równowagi instytucjonalnej, zgodnie z którą Parlament jest odpowiedzialny za zapewnienie demokratycznej odpowiedzialności wobec obywateli Unii;

               8.

               uważa, że wspomniane wyżej uzasadnienie prawne, jak również ustanowiona praktyka, w myśl której przyjmowane są indywidualne decyzje o udzieleniu absolutorium każdej instytucji i organowi Unii, uzasadniają taką wykładnię, a ponadto decyzje w sprawie absolutorium powinny być przyjmowane oddzielnie ze względów operacyjnych, tak by uniknąć braku ciągłości lub zakłóceń w działalności Unii;

               9.

               uważa, że zgodnie z właściwą wykładnią art. 147 rozporządzenia finansowego oraz art. 265 TFUE niezdolność do podjęcia właściwych działań w następstwie uwag towarzyszących decyzji Parlamentu o udzieleniu absolutorium upoważnia Parlament do wniesienia skargi w sprawie zaniechania działań;

      Odrębne role Parlamentu i Rady w procedurze udzielania absolutorium

               10.

               odnotowuje, że zgodnie z oświadczeniem prezydencji Rady, przedstawionym podczas posiedzenia Komisji Kontroli Budżetowej z dnia 21 czerwca 2011 r., protokół ustaleń przyjęty przez COREPER dnia 2 marca 2011 r. ma na celu stworzenie podstaw stosunków między Parlamentem i Radą w zakresie absolutoriów dotyczących budżetu każdego z nich; zauważa ponadto, że protokół wymaga pełnej wzajemności między Parlamentem a Radą w zakresie przedstawiania dokumentów, odpowiedzi i pytań oraz posiedzeń dwustronnych, które mają być organizowane co roku między przedstawicielami Rady i komisji Parlamentu odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium, a także między sekretarzami generalnymi obu instytucji;

               11.

               szanuje w pełni rolę Rady jako organu zalecającego w rocznej procedurze udzielania absolutorium, o czym mowa w art. 319 TFUE; jednakże nie zgodziłby się z Radą, gdyby ta uznała, że zajmuje takie samo jak Parlament stanowisko w zakresie udzielania absolutorium;

               12.

               przypomina, że należy zachować rozróżnienie w odniesieniu do odrębnych ról Parlamentu i Rady w procedurze udzielania absolutorium oraz że administracja Rady (jej sekretariat generalny), podobnie jak inne administracje instytucji Unii, w tym również administracja Parlamentu, powinny podlegać kontroli Trybunału Obrachunkowego oraz powinny być, za pośrednictwem procedury absolutorium przedstawionej w TFUE, w pełni odpowiedzialne przed obywatelami Unii za wykonanie swoich budżetów;

               13.

               odnotowuje, że Trybunał Obrachunkowy prowadzi kontrole w tych instytucjach niezależnie od kontroli Komisji, oraz podkreśla, że ostatecznym elementem tej struktury odpowiedzialności powinna być demokratyczna kontrola sprawowana za pośrednictwem absolutorium udzielanego przez Parlament;

               14.

               przypomina Trybunałowi Obrachunkowemu o propozycji Parlamentu dotyczącej dokonania dogłębnej oceny systemów nadzoru i kontroli, jakimi dysponuje Rada, podobnej do ocen, jakie Trybunał przeprowadził w odniesieniu do Trybunału Sprawiedliwości, Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych podczas przygotowywania sprawozdania rocznego Trybunału dotyczącego roku budżetowego 2010;

      Główne elementy absolutorium dla Rady

               15.

               przypomina, że wydatki Rady należy kontrolować w taki sam sposób jak wydatki pozostałych instytucji unijnych, oraz że do podstawowych elementów takiej kontroli powinno należeć:

                           a)

                           formalne posiedzenie między przedstawicielami Rady i komisji Parlamentu odpowiedzialnej za procedurę udzielenia absolutorium, możliwie przy drzwiach zamkniętych, w celu odpowiedzi na pytania członków komisji; w posiedzeniu tym powinni uczestniczyć sekretarz generalny Rady, prezydium komisji odpowiedzialnej za procedurę udzielania absolutorium, sprawozdawca i posłowie reprezentujący grupy polityczne (koordynatorzy lub kontrsprawozdawcy);

                           b)

                           jak wskazano w rezolucji Parlamentu z dnia 16 czerwca 2010 r. (10) dotyczącej procedury udzielenia absolutorium Radzie za rok 2008, absolutorium powinno opierać się na następujących dokumentach pisemnych przedłożonych przez wszystkie instytucje:

                                       —

                                       sprawozdaniach finansowych z poprzedniego roku finansowego odnoszących się do wykonania budżetu,

                                       —

                                       bilansie finansowym przedstawiającym aktywa i pasywa instytucji,

                                       —

                                       rocznym sprawozdaniu z działalności w sprawie ich budżetu i zarządzania finansowego,

                                       —

                                       rocznym sprawozdaniu audytora wewnętrznego.

      (1)  Dz.U. L 69 z 13.3.2009.

      (2)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 1

      (3)  Dz.U. C 303 z 9.11.2010, s. 1.

      (4)  Dz.U. C 308 z 12.11.2010, s. 129.

      (5)  Dz.U. L 250 z 27.9.2011, s. 23.

      (6)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (7)  Decyzja oparta na Regulaminie Rady z dnia 22 lipca 2002 r. (Dz.U. L 230 z 28.8.2002, s. 7).

      (8)  Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

      (9)  Europejska inicjatywa na rzecz przejrzystości.

      (10)  Dz.U. L 252 z 25.9.2010, s. 22.