title: Decyzja Rady 2006/729/WPZiB/WSiSW z dnia 16 października 2006 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych

text:
               27.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 298/27

         DECYZJA RADY 2006/729/WPZiB/WSiSW
   z dnia 16 października 2006 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24 i 38,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 czerwca 2006 r. Rada podjęła decyzję o upoważnieniu Prezydencji, przy wsparciu Komisji, do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (zwanego dalej „DHS”).

               (2)

               W świetle zobowiązań (Undertakings) wydanych w dniu 11 maja 2004 r. przez DHS, Biuro Ceł i Ochrony Granic (1), można uznać, że Stany Zjednoczone zapewniają odpowiedni poziom ochrony danych PNR przekazywanych z Unii Europejskiej, dotyczących lotów pasażerskich do i ze Stanów Zjednoczonych.

               (3)

               Właściwe organy państw członkowskich mogą wykonywać swoje obecne uprawnienia do zawieszania przepływu danych do DHS w celu ochrony osób w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych, jeśli uznają, że przetwarzanie danych PNR nie jest zgodne z normami ochrony ustanowionymi w zobowiązaniach podjętych przez DHS lub gdy właściwy organ Stanów Zjednoczonych ustali, że DHS narusza te normy, do czasu zapewnienia zgodności z tymi normami.

               (4)

               Umowa powinna zostać podpisana, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.

               (5)

               Postanowienia umowy powinny być stosowane tymczasowo do czasu jej wejścia w życie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej podpisanie Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych, z zastrzeżeniem zawarcia tej umowy.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Zgodnie z pkt 7 umowy postanowienia umowy są stosowane tymczasowo od dnia jej podpisania do czasu jej wejścia w życie.
   Artykuł 4
   1.   Bez uszczerbku dla ich uprawnień do podejmowania działań w celu zapewnienia zgodności z przepisami krajowymi, właściwe organy w państwach członkowskich mogą wykonywać swoje obecne uprawnienia do zawieszania przepływu danych do DHS w celu ochrony osób w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych w następujących przypadkach:

               a)

               gdy właściwy organ Stanów Zjednoczonych ustalił, że DHS narusza mające zastosowanie normy ochrony; lub

               b)

               gdy istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że mające zastosowanie normy ochrony są naruszane, istnieją uzasadnione podstawy, aby sądzić, że DHS nie podejmuje lub nie podejmie w odpowiednim czasie stosownych działań w celu uregulowania przedmiotowego problemu, dalsze przekazywanie danych spowodowałoby bezpośrednie zagrożenie poważną szkodą dla osób, których dane dotyczą, a właściwe organy w danych państwach członkowskich dołożyły w tych okolicznościach uzasadnionych starań, aby powiadomić DHS i dać mu możliwość reakcji.

         2.   Zawieszenie przestaje obowiązywać, gdy tylko zapewnione zostaną normy ochrony, a właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich zostaną o tym powiadomione.
   Artykuł 5
   1.   Państwa członkowskie bezzwłocznie informują Radę i Komisję o przypadkach podjęcia środków zgodnie z art. 4.
   2.   Państwa członkowskie i Komisja informują się wzajemnie w ramach Rady o wszelkich zmianach norm ochrony i o przypadkach, w których działania organów odpowiedzialnych za zapewnienie przez DHS zgodności z mającymi zastosowanie normami ochrony nie gwarantują takiej zgodności.
   3.   Jeśli Rada uznaje, że informacje zebrane zgodnie z art. 4 i zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu stanowią dowód, że przestały być spełniane podstawowe zasady niezbędne dla odpowiedniego poziomu ochrony osób fizycznych lub że jakikolwiek organ odpowiedzialny za zapewnienie przez DHS zgodności z mającymi zastosowanie normami ochrony nie wykonuje skutecznie swojego zadania, DHS jest powiadamiany o tym fakcie, a Rada podejmuje niezbędne działania w celu zawieszenia lub wypowiedzenia umowy.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 października 2006 r.

            W imieniu Rady

         E. TUOMIOJA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 235 z 6.7.2004, str. 15.
    ---documentbreak---

               27.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 298/29

         Nota do czytelnika: „Poza wersją angielską, inne wersje językowe niniejszej umowy nie zostały jeszcze zatwierdzone przez strony. Po zatwierdzeniu pozostałe wersje językowe będą jednakowo autentyczne”.
   UMOWA
   między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych
   UNIA EUROPEJSKA
   i
   STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI,
   PRAGNĄC skutecznie zapobiegać terroryzmowi i przestępczości transgranicznej oraz skutecznie je zwalczać w ramach sposobów ochrony własnych społeczeństw demokratycznych i wspólnych wartości,
   UZNAJĄC, że w celu zachowania bezpieczeństwa publicznego i egzekwowania prawa powinno się ustanowić zasady przekazywania przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Department of Homeland Security, zwanego dalej „DHS”). Do celów niniejszej umowy DHS oznacza Biuro Ceł i Ochrony Granic (Bureau of Customs and Border Protection), Służby Imigracyjne i Celne USA (U.S. Immigration and Customs Enforcement) oraz Biuro Sekretarza (Office of the Secretary) i jednostki bezpośrednio je wspierające, ale nie obejmuje innych części składowych DHS, takich jak Służby ds. Obywatelstwa i Imigracji (Citizenship and Immigration Services), Administracja Bezpieczeństwa Transportu (Transportation Security Administration), Tajne Służby Stanów Zjednoczonych (United States Secret Service), Straż Przybrzeżna Stanów Zjednoczonych (United States Coast Guard) oraz Federalna Agencja Zarządzania Kryzysowego (Federal Emergency Management Agency),
   UZNAJĄC znaczenie zapobiegania terroryzmowi i przestępstwom z nim związanych oraz innym poważnym przestępstwom o charakterze ponadnarodowym, w tym przestępczości zorganizowanej, a także ich zwalczania, przy jednoczesnym poszanowaniu podstawowych praw i wolności, a zwłaszcza prywatności,
   UWZGLĘDNIAJĄC ustawy i rozporządzenia Stanów Zjednoczonych, które wymagają od każdego przewoźnika lotniczego obsługującego loty pasażerskie w zagranicznym transporcie lotniczym do lub ze Stanów Zjednoczonych zapewnienia DHS elektronicznego dostępu do danych PNR w zakresie, w jakim są one gromadzone i przechowywane w systemach automatycznej rezerwacji/kontroli odlotów przewoźników lotniczych (zwanych dalej „systemami rezerwacji”),
   UWZGLĘDNIAJĄC artykuł 6 ustęp 2 Traktatu o Unii Europejskiej dotyczący poszanowania praw podstawowych, a w szczególności związane z nimi prawo do ochrony danych osobowych,
   UWZGLĘDNIAJĄC właściwe przepisy ustawy o bezpieczeństwie transportu powietrznego (Aviation Transport Security Act) z 2001 r., ustawy o bezpieczeństwie wewnętrznym (Homeland Security Act) z 2002 r., ustawy o reformie służb wywiadowczych i zapobieganiu terroryzmowi (Intelligence Reform and Terrorism Prevention Act) z 2004 r. oraz rozporządzenia wykonawczego 13388 (Executive Order 13388) dotyczące współpracy między agencjami rządu Stanów Zjednoczonych w zwalczaniu terroryzmu,
   UWZGLĘDNIAJĄC zobowiązania (Undertakings) zawarte w rejestrze federalnym Stanów Zjednoczonych (1) i wprowadzone w życie przez DHS,
   ZWRACAJĄC UWAGĘ, że Unia Europejska powinna zapewnić, aby przewoźnicy lotniczy dysponujący systemami rezerwacji znajdującymi się na terytorium Unii Europejskiej zorganizowali transmisję danych PNR do DHS, kiedy tylko będzie to możliwe pod względem technicznym, jednak do tego czasu władzom Stanów Zjednoczonych powinno umożliwić się bezpośredni dostęp do tych danych, zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy,
   POTWIERDZAJĄC, że niniejsza umowa nie stanowi precedensu dla jakichkolwiek przyszłych dyskusji lub negocjacji pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Unią Europejską lub między którąkolwiek ze stron a jakimkolwiek państwem w sprawie przetwarzania i przekazywania danych PNR lub jakichkolwiek innych form danych,
   UWZGLĘDNIAJĄC zobowiązanie obu stron do wspólnej pracy w celu bezzwłocznego osiągnięcia odpowiedniego i satysfakcjonującego dla obu stron rozwiązania w sprawie przetwarzania danych pasażera przekazanych przed podróżą (API) z Unii Europejskiej do Stanów Zjednoczonych,
   ZWRACAJĄC UWAGĘ, że polegając na niniejszej umowie, UE potwierdza, że nie będzie utrudniać przekazywania danych PNR między Kanadą i Stanami Zjednoczonymi oraz że ta sama zasada będzie stosowana we wszelkich podobnych umowach o przetwarzaniu i przekazywaniu danych PNR,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

               (1)

               Polegając na dalszym wdrażaniu przez DHS wyżej wymienionych zobowiązań, interpretowanych w świetle rozwoju wydarzeń, Unia Europejska zapewnia, aby przewoźnicy lotniczy obsługujący loty pasażerskie w zagranicznym transporcie lotniczym do i ze Stanów Zjednoczonych Ameryki przetwarzali dane PNR zawarte w ich systemach rezerwacji zgodnie z wymaganiami DHS.

               (2)

               Odpowiednio, DHS będzie miał elektroniczny dostęp do danych PNR pochodzących ze znajdujących się na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej systemów rezerwacji przewoźników lotniczych do czasu powstania należytego systemu umożliwiającego transmisję takich danych przez przewoźników lotniczych.

               (3)

               DHS przetwarza otrzymane dane PNR i traktuje osoby, których dotyczą dane objęte takim przetwarzaniem, zgodnie z obowiązującym prawem Stanów Zjednoczonych oraz wymaganiami konstytucyjnymi, bez bezprawnej dyskryminacji, w szczególności ze względu na obywatelstwo i kraj zamieszkania.

               (4)

               Wprowadzanie w życie niniejszej umowy podlega wspólnym i regularnym przeglądom.

               (5)

               W przypadku gdy w Unii Europejskiej lub w jednym lub większej liczbie jej państw członkowskich zostanie wprowadzony system identyfikacji pasażerów przedsiębiorstwa lotniczego, wymagający od przewoźników lotniczych umożliwienia władzom dostępu do danych PNR dotyczących osób, których trasy podróży obejmują przelot do lub z Unii Europejskiej, DHS, w zakresie, w jakim jest to wykonalne i wyłącznie na zasadzie wzajemności, aktywnie wspiera współpracę przedsiębiorstw lotniczych w ramach swojej właściwości.

               (6)

               Do celów stosowania niniejszej umowy uznaje się, że DHS zapewnia odpowiedni poziom ochrony danych PNR przekazywanych z Unii Europejskiej dotyczących lotów pasażerskich w zagranicznym transporcie lotniczym do lub ze Stanów Zjednoczonych.

               (7)

               Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wymieniły notyfikacje informujące o zakończeniu przez nie wewnętrznych procedur służących temu celowi. Niniejszą umowę stosuje się tymczasowo od dnia podpisania. Każda ze stron może wypowiedzieć lub zawiesić niniejszą umowę w dowolnym czasie w drodze powiadomienia z wykorzystaniem kanałów dyplomatycznych. Wypowiedzenie staje się skuteczne trzydzieści (30) dni od dnia jego notyfikacji drugiej stronie. Niniejsza umowa wygasa z dniem rozpoczęcia stosowania jakiejkolwiek umowy ją zastępującej, a w każdym przypadku nie później niż w dniu 31 lipca 2007 r., chyba że zostanie przedłużona za wspólną zgodą stron wyrażoną na piśmie.

      Celem niniejszej umowy nie jest uchylenie ani zmiana prawodawstwa Stanów Zjednoczonych Ameryki lub Unii Europejskiej, lub jej państw członkowskich. Niniejsza umowa nie tworzy ani nie przyznaje jakiegokolwiek prawa lub korzyści jakiejkolwiek osobie lub podmiotowi, prywatnemu lub publicznemu.
      Niniejsza umowa zostaje sporządzona w dwóch kopiach w języku angielskim. Zostaje również sporządzona w językach czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, a strony zatwierdzą te wersje językowe. Po zatwierdzeniu wersje w tych językach są jednakowo autentyczne.
      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 października 2006 r., oraz w Waszyngtonie, dnia 19 października 2006 r.

            W imieniu Unii Europejskiej

         E. TUOMIOJA
         Minister Spraw Zagranicznych
         Przewodniczący Rady Unii Europejskiej

            W imieniu Stanów Zjednoczonych Ameryki

         Sekretarz Michael CHERTOFF
         Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego

      (1)  Tom 69, nr 131, str. 41543.


title: Decyzja Rady 2010/638/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei

text:
               26.10.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 280/10

         DECYZJA RADY 2010/638/WPZiB
   z dnia 25 października 2010 r.
   w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 października 2009 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei (1), co było odpowiedzią na brutalne stłumienie przez siły bezpieczeństwa demonstracji politycznych w Konakry w dniu 28 września 2009 r.

               (2)

               W dniu 22 grudnia 2009 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1003/WPZiB zmieniającą wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB (2), obejmującą dodatkowe środki ograniczające.

               (3)

               W dniu 29 marca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/186/WPZiB zmieniającą wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB (3).

               (4)

               Na podstawie przeglądu wspólnego stanowiska 2009/788/WPZiB obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 27 października 2011 r.

               (5)

               Unijne środki wykonawcze są zawarte w rozporządzeniu Rady (UE) nr 1284/2009 z dnia 22 grudnia 2009 r. wprowadzającym pewne szczególne środki ograniczające wobec Republiki Gwinei (4),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz do Republiki Gwinei wszelkich typów uzbrojenia i materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym i częściami zamiennymi do wyżej wymienionych, jak również sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pod ich banderą lub ich samolotów flagowych, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów tych państw członkowskich.
   2.   Zabrania się:

               a)

               dostarczania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z zaopatrzeniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów przeciw jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi lub w celu wykorzystania na terenie Republiki Gwinei;

               b)

               finansowania, bezpośrednio lub pośrednio lub udzielania pomocy finansowej związanej z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów wywozowych, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do przyznania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi lub w celu wykorzystania na terenie Republiki Gwinei;

               c)

               świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).

         Artykuł 2
   1.   Art. 1 nie stosuje się do:

               a)

               sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego lub sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji, przeznaczonego wyłącznie do użytku w celach humanitarnych lub ochronnych, lub do wykorzystania w ramach programów rozwoju instytucjonalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i Unii Europejskiej lub w ramach prowadzonych przez Unię i ONZ operacji zarządzania kryzysowego;

               b)

               sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania w Republice Gwinei do celów obronnych przez personel Unii i jej państw członkowskich,

               c)

               dostarczania pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;

               d)

               finansowania ani dostarczania pomocy finansowej związanej z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;

         pod warunkiem uprzedniego zatwierdzenia takiego wywozu i pomocy przez odpowiedni właściwy organ.
   2.   Art. 1 nie ma zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Republiki Gwinei wyłącznie do użytku osobistego personelu ONZ, personelu Unii lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów, pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych oraz personelu pomocniczego.
   Artykuł 3
   1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytoria lub przejazd przez nie wymienionym w załączniku poszczególnym członkom Krajowej Rady Demokracji i Rozwoju (CNDD) i osobom z nimi powiązanym.
   2.   Ust. 1 nie zobowiązuje państw członkowskich do odmowy wjazdu własnym obywatelom na swoje terytorium.
   3.   Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane następującymi zobowiązaniami z zakresu prawa międzynarodowego:

               a)

               państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;

               b)

               państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodowej konferencji zwołanej przez ONZ lub pod jej auspicjami;

               c)

               zastosowanie ma umowa wielostronna przyznająca przywileje i immunitety; lub

               d)

               zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 roku (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

         4.   Uznaje się, że ust. 3 ma zastosowanie również w przypadkach, gdy dane państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
   5.   Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie zwolnienia na mocy ust. 3 lub 4.
   6.   Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniu międzyrządowym, włącznie z posiedzeniami promowanymi przez Unię lub posiedzeniami, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE i na których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w Republice Gwinei.
   7.   Państwo członkowskie zamierzające przyznać zwolnienia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uważa się za przyznane, chyba że jeden lub więcej członków Rady wniesie sprzeciw na piśmie w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. W przypadku gdy co najmniej jeden członek Rady zgłosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego zwolnienia.
   8.   W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osób wymienionych w załączniku, zezwolenie to zostaje ograniczone do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.
   Artykuł 4
   1.   Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze stanowiące własność lub będące w posiadaniu lub pod kontrolą wymienionych w załączniku poszczególnych członków CNDD oraz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów z nimi powiązanych.
   2.   Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku, ani też na ich rzecz, żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.
   3.   Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:

               a)

               niezbędne, aby zaspokoić podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, między innymi na pokrycie płatności związanych z żywnością, czynszem lub kredytem hipotecznym, lekarstwami i leczeniem, podatkami, składkami ubezpieczeniowymi i opłatami za media;

               b)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych;

               c)

               przeznaczone wyłącznie na pokrycie należności lub opłat za obsługę w odniesieniu do rutynowego utrzymywania lub przechowywania zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub

               d)

               niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwy organ innego państwa członkowskiego oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia o powodach stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane.

         Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
   4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:

               a)

               środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w art. 4 ust. 1, zostali umieszczeni w wykazie lub są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tym dniem;

               b)

               środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie do celów uznania roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za ważne w takim orzeczeniu, w granicach określonych w mających zastosowanie przepisach i zasadach regulujących prawa osób, których dotyczą takie roszczenia;

               c)

               zastaw lub orzeczenie nie zostały ustanowione na rzecz wymienionych w załączniku osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów; oraz

               d)

               uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym w danym państwie członkowskim.

         Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.
   5.   Ust. 2 nie stosuje się do środków powiększających saldo zamrożonych funduszy, będących:

               a)

               odsetkami lub innymi dochodami z tych rachunków; lub

               b)

               płatnościami należnymi z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków wspólnym stanowiskiem 2009/788/WPZiB,

         pod warunkiem że wszystkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1.
   Artykuł 5
   1.   Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, w stosownych przypadkach przyjmuje zmiany do wykazu znajdującego się w załączniku, wymagane w związku z rozwojem sytuacji politycznej w Republice Gwinei.
   2.   Rada przekazuje swoją decyzją, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, danej osobie bezpośrednio – gdy adres jest znany – lub w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając tej osobie przedstawienie uwag.
   3.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę.
   Artykuł 6
   W celu maksymalizacji oddziaływania wspomnianych powyżej środków, UE zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do tych zawartych w niniejszej decyzji.
   Artykuł 7
   Niniejszym uchyla się wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB.
   Artykuł 8
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 27 października 2011 r. Niniejsza decyzja jest przedmiotem ciągłego przeglądu. Może być odpowiednio odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 października 2010 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 281 z 28.10.2009, s. 7.

      (2)  Dz.U. L 346 z 23.12.2009, s. 51.

      (3)  Dz.U. L 83 z 30.3.2010, s. 23.

      (4)  Dz.U. L 346 z 23.12.2009, s. 26.

      ZAŁĄCZNIK

         Wykaz osób, o których mowa w art. 3 i 4

                  Nazwisko (i ewent. pseudonimy)

                  Informacje identyfikujące (data i miejsce urodzenia (data ur. i miejsce ur.), numer paszportu (Pasz.)/dowodu tożsamości itd.)

                  Uzasadnienie

                  1.

                  kapitan Moussa Dadis CAMARA

                  data ur.: 1.1.1964 r. lub 29.12.1968 r.
                  Pasz.: R0001318

                  przewodniczący Narodowej Rady Demokracji i Rozwoju (CNDD)

                  2.

                  pułkownik Mathurin BANGOURA

                  data ur.: 15.11.1962 r.
                  Pasz.: R0003491

                  minister telekomunikacji i nowych technologii informacyjnych

                  3.

                  podpułkownik Aboubacar Sidiki (alias Idi Amin) CAMARA

                  data ur.: 22.10.1979 r.
                  Pasz.: R0017873

                  minister i stały sekretarz CNDD (wydalony z armii 26.1.2009 r.)

                  4.

                  komendant Oumar BALDÉ

                  data ur.: 26.12.1964 r.
                  Pasz.: R0003076

                  członek CNDD

                  5.

                  komendant Mamadi (alias Mamady) MARA

                  data ur.: 1.1.1954 r.
                  Pasz.: R0001343

                  członek CNDD

                  6.

                  komendant Almamy CAMARA

                  data ur.: 17.10.1975 r.
                  Pasz.: R0023013

                  członek CNDD

                  7.

                  podpułkownik Mamadou Bhoye DIALLO

                  data ur.: 1.1.1956 r.
                  Pasz.: R0001855

                  członek CNDD

                  8.

                  kapitan Koulako BÉAVOGUI

                  członek CNDD

                  9.

                  podpułkownik policji Kandia (alias Kandja) MARA

                  Pasz.: R0178636

                  członek CNDD
                  dyrektor bezpieczeństwa regionu Labé

                  10.

                  pułkownik Sékou MARA

                  data ur.: 1957 r.

                  członek CNDD
                  zastępca dyrektora Policji Krajowej

                  11.

                  Morciré CAMARA

                  data ur.: 1.1.1949 r.
                  Pasz.: R0003216

                  członek CNDD

                  12.

                  Alpha Yaya DIALLO

                  członek CNDD
                  krajowy dyrektor służb celnych

                  13.

                  pułkownik Mamadou Korka DIALLO

                  data ur.: 19.2.1962 r.

                  minister handlu, przemysłu i MŚP

                  14.

                  pułkownik Fodeba TOURÉ

                  data ur.: 7.6.1961 r.
                  Pasz.: R0003417/R0002132

                  gubernator regionu Kindia (były minister ds. młodzieży, usunięty ze stanowiska ministra 7.5.2009 r.)

                  15.

                  komendant Cheick Sékou (alias Ahmed) Tidiane CAMARA

                  data ur.: 12.5.1966 r.

                  członek CNDD

                  16.

                  Sékouba) SAKO

                  członek CNDD

                  17.

                  porucznik Jean-Claude alias „COPLAN” PIVI

                  data ur.: 1.1.1960 r.

                  członek CNDD
                  minister odpowiedzialny za bezpieczeństwo prezydenta

                  18.

                  kapitan Saa Alphonse TOURÉ

                  data ur.: 3.6.1970 r.

                  członek CNDD

                  19.

                  pułkownik Moussa KEITA

                  data ur.: 1.1.1966 r.

                  członek CNDD
                  stały sekretarz CNDD w randze ministra odpowiedzialny za stosunki z instytucjami Republiki

                  20.

                  podpułkownik Aïdor (alias Aëdor) BAH

                  członek CNDD

                  21.

                  komendant Bamou LAMA

                  członek CNDD

                  22.

                  Mohamed Lamine KABA

                  członek CNDD

                  23.

                  kapitan Daman (alias Dama) CONDÉ

                  członek CNDD

                  24.

                  komendant Aboubacar Amadou DOUMBOUYA

                  członek CNDD

                  25.

                  komendant Moussa Tiégboro CAMARA

                  data ur.: 1.1.1968 r.
                  Pasz.: 7190

                  członek CNDD
                  minister przy urzędzie prezydenta odpowiedzialny za służby specjalne oraz zwalczanie narkotyków i przestępczości zorganizowanej

                  26.

                  kapitan Issa CAMARA

                  data ur.: 1954 r.

                  członek CNDD
                  gubernator regionu Mamou

                  27.

                  pułkownik Dr. Abdoulaye Chérif DIABY

                  data ur.: 26.2.1957 r.
                  Pasz.: 13683

                  członek CNDD
                  minister zdrowia i higieny publicznej

                  28.

                  Mamady CONDÉ

                  data ur.: 28.11.1952 r.
                  Pasz.: R0003212

                  członek CNDD

                  29.

                  podporucznik Cheikh Ahmed TOURÉ

                  członek CNDD

                  30.

                  podpułkownik Aboubacar Biro CONDÉ

                  data ur.: 15.10.1962 r.
                  Pasz.: 2443/R0004700

                  członek CNDD

                  31.

                  Bouna KEITA

                  członek CNDD

                  32.

                  Idrissa CHERIF

                  data ur.: 13.11.1967 r.
                  Pasz.: R0105758

                  minister przy urzędzie prezydenta i ministra obrony odpowiedzialny za komunikację

                  33.

                  Mamoudou (alias Mamadou) CONDÉ

                  data ur.: 9.12.1960 r.
                  Pasz.: R0020803

                  sekretarz stanu, odpowiedzialny za delegacje, kwestie strategiczne i zrównoważony rozwój

                  34.

                  porucznik Aboubacar Chérif (alias Toumba) DIAKITÉ

                  adiutant prezydenta

                  35.

                  Ibrahima Khalil DIAWARA

                  data ur.: 1.1.1976 r.
                  Pasz.: R0000968

                  specjalny doradca porucznika Aboubacara Chérifa „Toumby” Diakité

                  36.

                  podporucznik Marcel KOIVOGUI

                  zastępca porucznika Aboubacara Chérifa „Toumby” Diakité

                  37.

                  Papa Koly KOUROUMA

                  data ur.: 3.11.1962 r.
                  Pasz.: R11914/R001534

                  minister środowiska i zrównoważonego rozwoju

                  38.

                  komendant Nouhou THIAM

                  data ur.: 1960 r.
                  Pasz.: 5180

                  inspektor generalny sił zbrojnych
                  rzecznik CNDD

                  39.

                  kapitan policji Théodore (alias Siba) KOUROUMA

                  data ur.: 13.5.1971 r.
                  Pasz.: służbowy R0001204

                  attaché w gabinecie prezydenta

                  40.

                  kapitan Mamadou SANDÉ

                  data ur.: 12.12.1969 r.
                  Pasz.: R0003465

                  minister przy urzędzie prezydenta odpowiedzialny za gospodarkę i finanse

                  41.

                  Alhassane (alias Al-Hassane) Siba ONIPOGUI

                  data ur.: 31.12.1961 r.
                  Pasz.: 5938/R00003488

                  minister przy urzędzie prezydenta odpowiedzialny za kontrolę państwa

                  42.

                  Joseph KANDUNO

                  minister odpowiedzialny za audyt, przejrzystość i dobre rządy

                  43.

                  Fodéba (alias Isto) KÉIRA

                  data ur.: 4.6.1961 r.
                  Pasz.: R0001767

                  minister ds. młodzieży, sportu i propagowania zatrudnienia młodzieży

                  44.

                  pułkownik Siba LOHALAMOU

                  data ur.: 1.8.1962 r.
                  Pasz.: R0001376

                  minister sprawiedliwości, strażnik pieczęci

                  45.

                  dr Frédéric KOLIÉ

                  data ur.: 1.1.1960 r.
                  Pasz.: R0001714

                  minister administracji terytorialnej i spraw politycznych

                  46.

                  Alexandre Cécé LOUA

                  data ur.: 1.1.1956 r.
                  Pasz.: R0001757 /
                  dyplomatyczny: R 0000027

                  minister spraw zagranicznych i obywateli Gwinei zamieszkałych za granicą

                  47.

                  Mamoudou (alias Mahmoud) THIAM

                  data ur.: 4.10.1968 r.
                  Pasz.: R0001758

                  minister kopalnictwa i energii

                  48.

                  Boubacar BARRY

                  data ur.: 28.5.1964 r.
                  Pasz.: R0003408

                  minister bez teki przy urzędzie prezydenta odpowiedzialny za budownictwo, zagospodarowanie terenu i obiekty publiczne stanowiące dziedzictwo narodowe

                  49.

                  Demba FADIGA

                  data ur.: 1.1.1952 r.
                  Pasz.: karta stałego pobytu FR365845/365857

                  członek CNDD
                  ambasador nadzwyczajny i pełnomocny odpowiedzialny za stosunki między CNDD a rządem

                  50.

                  Mohamed DIOP

                  data ur.: 1.1.1963 r.
                  Pasz.: R0001798

                  członek CNDD
                  gubernator regionu Konakry

                  51.

                  sierżant Mohamed (alias Tigre) CAMARA

                  członek służb bezpieczeństwa przy straży prezydenckiej „Koundara”

                  52.

                  Habib HANN

                  data ur.: 15.12.1950 r.
                  Pasz.: 341442

                  komitet audytu i nadzoru nad państwowymi sektorami strategicznymi

                  53.

                  Ousmane KABA

                  komitet audytu i nadzoru nad państwowymi sektorami strategicznymi

                  54.

                  Alfred MATHOS

                  komitet audytu i nadzoru nad państwowymi sektorami strategicznymi

                  55.

                  kapitan Mandiou DIOUBATÉ

                  data ur.: 1.1.1960 r.
                  Pasz.: R0003622

                  dyrektor biura prasowego prezydenta
                  rzecznik CNDD

                  56.

                  szejk Sydia DIABATÉ

                  data ur.: 23.4.1968 r.
                  Pasz.: R0004490

                  członek sił zbrojnych
                  dyrektor służb wywiadu i dochodzeń przy ministrze obrony

                  57.

                  Ibrahima Ahmed BARRY

                  data ur.: 11.11.1961 r.
                  Pasz.: R0048243

                  dyrektor generalny gwinejskiego radia i telewizji

                  58.

                  Alhassane BARRY

                  data ur.: 15.11.1962 r
                  Pasz.: R0003484

                  gubernator banku centralnego

                  59.

                  Roda Namatala FAWAZ

                  data ur.: 6.7.1947 r.
                  Pasz.: R0001977

                  przedsiębiorca związany z CNDD, który wsparł finansowo tę organizację

                  60.

                  Dioulde DIALLO

                  przedsiębiorca związany z CNDD, który wsparł finansowo tę organizację

                  61.

                  Kerfalla CAMARA KPC

                  dyrektor generalny Guicopress
                  przedsiębiorca związany z CNDD, który wsparł finansowo tę organizację

                  62.

                  dr Moustapha ZABATT

                  data ur.: 6.2.1965 r.

                  lekarz i osobisty doradca prezydenta

                  63.

                  Aly MANET

                  Ruch „Dadis Doit Rester” (Dadis musi zostać)

                  64.

                  Louis M'bemba SOUMAH

                  minister pracy, reform administracyjnych i służb publicznych

                  65.

                  szejk Fantamady CONDÉ

                  minister informacji i kultury

                  66.

                  Boureima CONDÉ

                  minister rolnictwa i hodowli

                  67.

                  Mariame SYLLA

                  minister decentralizacji i rozwoju lokalnego


title: Decyzja Rady z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie mianowania i zastąpienia członków rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego

text:
               11.5.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 122/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 29 marca 2010 r.
   w sprawie mianowania i zastąpienia członków rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego
   2010/C 122/02
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 z dnia 10 lutego 1975 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, a w szczególności jego art. 4 (1),
   uwzględniając kandydaturę przedstawioną przez rząd Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy decyzji z dnia 14 września 2009 r. (2) Rada mianowała członków rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres od dnia 18 września 2009 r. do dnia 17 września 2012 r.

               (2)

               W następstwie rezygnacji Francisca Javiera ALFAI HURTADA zwolniło się stanowisko członka rady zarządzającej centrum w kategorii przedstawicieli rządów.

               (3)

               Wyznaczonego przez Hiszpanię członka rady zarządzającej wspomnianego centrum należy mianować na pozostałą część obecnej kadencji, która wygasa w dniu 17 września 2012 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Członkiem rady zarządzającej Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego na okres pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 17 września 2012 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

      PRZEDSTAWICIEL RZĄDU

   HISZPANIA: Adolfo HERNÁNDEZ GORDILLO

      Sporządzono w Brukseli dnia 29 marca 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. ESPINOSA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 39 z 13.2.1975, s. 1.

      (2)  Dz.U. C 226 z 19.9.2009 s. 2.


title: 2012/604/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/306

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS za rok budżetowy 2010
   (2012/604/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS za rok budżetowy 2010 r., wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06086/2012 - C7-0050/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 74/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie ustanowienia wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS w celu realizacji wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie systemów wbudowanych (3), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0109/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa na rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 368 z 16.12.2011, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 52.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/307

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS za rok budżetowy 2010
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznych sprawozdań finansowych wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS za rok budżetowy 2010 r., wraz z odpowiedziami wspólnego przedsiębiorstwa (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06086/2012 - C7-0050/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 74/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie ustanowienia wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS w celu realizacji wspólnej inicjatywy technologicznej w zakresie systemów wbudowanych (3), w szczególności jego art. 11 ust. 4,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0109/2012),

               A.

               mając na uwadze, że wspólne przedsiębiorstwo ARTEMIS ustanowiono w grudniu 2007 r. na okres 10 lat, aby zdefiniować i zrealizować program badań na rzecz rozwoju kluczowych technologii w zakresie systemów wbudowanych w różnych obszarach zastosowań w celu wzmocnienia konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju w Europie oraz umożliwienia powstawania nowych rynków i zastosowań społecznych,

               B.

               mając na uwadze, że wspólne przedsiębiorstwo rozpoczęło samodzielną działalność w październiku 2009 r.,

               C.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdza, iż uzyskał wystarczającą pewność, że roczne sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2010 jest rzetelne oraz że transakcje leżące u podstaw sprawozdania przeprowadzono legalnie i prawidłowo,

               D.

               mając na uwadze, że maksymalny wkład Unii na rzecz funkcjonowania wspólnego przedsiębiorstwa przez okres 10 lat wynosi 420 000 000 EUR, a kwota ta ma zostać wypłacona z budżetu siódmego programu ramowego w zakresie badań,

               E.

               mając na uwadze, że budżet wspólnego przedsiębiorstwa na rok budżetowy 2010 wyniósł 38 500 000 EUR,

      Zarządzanie budżetem i finansami

               1.

               zauważa z zaniepokojeniem, że budżetu wspólnego przedsiębiorstwa na rok budżetowy 2010 nie przyjęto do końca poprzedniego roku; przyjmuje do wiadomości odpowiedź wspólnego przedsiębiorstwa, zgodnie z którą budżet na 2010 r. przyjęto w styczniu 2011 r., dlatego że część operacyjna budżetu zależy od zobowiązania państw członkowskich, z których większość może ustalić kwotę zobowiązania dopiero po przyjęciu budżetów krajowych; wzywa wspólne przedsiębiorstwo i finansujące je państwa członkowskie do uzgodnienia harmonogramu i procedury ujawniania zobowiązań, aby umożliwić terminowe przyjmowanie budżetu wspólnego przedsiębiorstwa i na bieżąco informować organ udzielający absolutorium w tej sprawie;

               2.

               wyraża zaniepokojenie, że struktura i prezentacja budżetu wspólnego przedsiębiorstwa na 2010 r. nie były zgodne z przepisami finansowymi mającymi zastosowanie do wspólnego przedsiębiorstwa; z informacji przekazanych przez wspólne przedsiębiorstwo wnioskuje, że strukturę i prezentację budżetu odpowiednio dostosowano w budżecie na 2011 r.; wzywa Trybunał Obrachunkowy do zapewnienia organu udzielającego absolutorium, że struktura i prezentacja budżetu wspólnego przedsiębiorstwa są odtąd w pełni zgodne z przepisami finansowymi;

               3.

               na podstawie sprawozdania z działalności rocznej wspólnego przedsiębiorstwa za rok 2010 przyjmuje, że środki na zobowiązania wspólnego przedsiębiorstwa z tytułu wydatków operacyjnych wynosiły 36 000 000 EUR; przyjmuje do wiadomości, że w odniesieniu do wydatków administracyjnych wspólne przedsiębiorstwo i Komisja uzgodniły następujący podział:

                           —

                           wspólne przedsiębiorstwo i ARTEMISIA: EUR 1 000 000,

                           —

                           Komisja: EUR 1 500 000,

                     zauważa jednak, że potrzeby wspólnego przedsiębiorstwa w zakresie wydatków administracyjnych sięgnęły 1 900 000 EUR oraz że w związku z tym wkład Komisji został ograniczony do 935 315,91 EUR;

               4.

               zauważa, że ostateczny budżet wspólnego przedsiębiorstwa obejmował środki na płatności w kwocie 27 000 000 EUR; na podstawie ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego przyjmuje, że środki rozdysponowano na poziomie 99,9 %, ale ubolewa nad tym, że wskaźnik wydatkowania osiągnął jedynie poziom 37,78 %;

               5.

               odnotowuje niski poziom wykonania budżetu, a ponadto działalność wspólnego przedsiębiorstwa leżącą u jego podstaw; podkreśla, że środki zdeponowane na rachunkach bankowych na koniec 2010 roku wynosiły łącznie 16 600 000 EUR, co stanowi 60 % dostępnych środków na płatności;

      Systemy kontroli wewnętrznej

               6.

               wzywa wspólne przedsiębiorstwo do pełnego wdrożenia systemów kontroli wewnętrznej i informacji finansowej, zwłaszcza w odniesieniu do weryfikacji operacyjnej zestawień poniesionych wydatków, wiarygodności poświadczeń władz krajowych i strategii audytu ex post;

               7.

               wyraża zaniepokojenie, że weryfikacja ex ante opiera się w całości na poświadczeniach przekazywanych przez władze krajowe oraz że wspólne przedsiębiorstwo nie przeprowadza jakichkolwiek innych kontroli w celu zapewnienia legalności i prawidłowości wydatków zgłaszanych przez beneficjentów; apeluje do wspólnego przedsiębiorstwa o ustanowienie mechanizmu weryfikacji ex ante zapobiegającego błędom lub nadużyciom finansowym w zgłaszanych wydatkach;

               8.

               zauważa, że audyt ex post zestawień poniesionych wydatków projektowych w całości powierzono państwom członkowskim; w związku z tym jest zdania, że wspólne przedsiębiorstwo będzie miało trudności z zapewnieniem odpowiedniej ochrony interesów finansowych swoich członków oraz legalności i prawidłowości odnośnych transakcji; wzywa wspólne przedsiębiorstwo do przeformułowania strategii audytu ex post zestawień poniesionych wydatków oraz do poinformowania organu udzielającego absolutorium o wdrożonym mechanizmie w celu zapewnienia zgodności z art. 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 74/2008 ustanawiającego wspólne przedsiębiorstwo;

               9.

               odnotowuje ustalenia Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którymi poziom zarządzania systemami informatycznymi i praktyka wspólnego przedsiębiorstwa w tym zakresie są odpowiednie do jego wielkości i zadań; zaznacza jednak, że występują opóźnienia w zakresie cyklu strategicznego planowania i monitorowania systemów informatycznych, polityki i zasad bezpieczeństwa, zarządzania ryzykiem informatycznym, planu ciągłości działania i planu przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej; wzywa wspólne przedsiębiorstwo do zaradzenia takiej sytuacji i przekazania organowi udzielającemu absolutorium aktualnego sprawozdania w tej sprawie;

               10.

               przyjmuje do wiadomości, że księgowy wspólnego przedsiębiorstwa zatwierdził systemy finansowe i księgowe (ABAC i SAP); zauważa jednak, że nie zatwierdzono leżących u ich podstaw procedur operacyjnych, zwłaszcza procedury zapewniania informacji finansowej o zatwierdzaniu i regulowaniu zestawień poniesionych wydatków otrzymywanych od władz krajowych; zwraca się do wspólnego przedsiębiorstwa o informowanie organu udzielającego absolutorium o sytuacji w zakresie zatwierdzania odnośnych procedur operacyjnych;

      Audyt wewnętrzny

               11.

               przyjmuje do wiadomości, że nie zmieniono jeszcze przepisów finansowych mających zastosowanie do wspólnego przedsiębiorstwa w celu uwzględnienia przepisów dotyczących uprawnień audytora wewnętrznego Komisji w odniesieniu do całego budżetu ogólnego;

               12.

               zauważa jednak, że Komisja i wspólne przedsiębiorstwo podjęły działania w celu dopilnowania, aby jasno określono role operacyjne Służby Audytu Wewnętrznego Komisji i audytu wewnętrznego wspólnego przedsiębiorstwa;

      Zaproszenie do składania wniosków i negocjacje projektów

               13.

               na podstawie sprawozdania z działalności rocznej przyjmuje, że zaproszenie wspólnego przedsiębiorstwa do składania wniosków z 2010 r. ogłoszono w dniu 26 lutego 2010 r. oraz że na etapie przedkładania zarysów projektów w ramach zaproszenia wpłynęły 73 wnioski o projekty badawcze, z czego 72 spełniały kryteria kwalifikacji; zauważa, że 11 wybranych wniosków opiewa na kwoty od 45 000 000 EUR do 3 400 000 EUR, w tym 4 projekty – na kwotę co najmniej 15 000 000 EUR, co stanowi 66 % łącznych inwestycji; zauważa jednak, że spośród pierwotnych 11 projektów, w przypadku których dyrektor wykonawczy został upoważniony do negocjacji, jeden należało nieodwołalnie odrzucić, w związku z czym łącznie wynegocjowano pomyślnie 10 projektów;

               14.

               zauważa, że w ramach zaproszenia z 2010 r. wprowadzono koncepcję „wskaźnika zaawansowania”; wnioskuje, że narzędzie to, które ma pomagać w dalszej analizie, zastosowano na etapie zarysów projektów, aby subiektywnie ocenić ich jakość i ustalić poziom zaawansowania propozycji przedstawionych przez społeczność ARTEMIS w związku z programem prac;

               15.

               na podstawie sprawozdania z działalności rocznej stwierdza, że w odniesieniu do negocjacji i uruchomienia projektów B&R odnotowano opóźnienie w realizacji „środowiska produkcyjnego” na potrzeby negocjacji umów wspólnego przedsiębiorstwa z powodu zmiany priorytetów w służbach Komisji odpowiedzialnych za zarządzanie narzędziami informatycznymi 7PR; na podstawie informacji przekazanych przez wspólne przedsiębiorstwo przyjmuje do wiadomości, że opóźnienie techniczne znajduje się pod kontrolą oraz że w pełni sprawne środowisko produkcyjne miało zostać zrealizowane do połowy stycznia 2011 r.; zauważa jednak, że dostępny jest środek zaradczy zapobiegający dalszym opóźnieniom w negocjacjach umów wspólnego przedsiębiorstwa, a mianowicie rozwiązanie zapasowe oparte na przetwarzaniu ręcznym, które pozwoliłoby zamknąć wszystkie procedury negocjacyjne w pierwszym kwartale 2011 r. (pod warunkiem podpisania umów krajowych), gdyby narzędzia informatyczne nie były jeszcze gotowe;

               16.

               na podstawie sprawozdania z działalności rocznej ustala, że na koniec 2010 r. umowy dotacyjne wspólnego przedsiębiorstwa podpisane były w przypadku 13 projektów wybranych w ramach zaproszenia z 2009 r. oraz że rozpoczęta była realizacja wszystkich projektów;

               17.

               za korzystne uważa to, że wspólne przedsiębiorstwo dokonało monitorowania i przeglądu projektów wybranych w ramach zaproszenia z 2008 r.; zauważa jednak, że ocena wyników projektów jest często zbyt mało szczegółowa, aby oszacować ich efektywność; w szczególności zauważa, że wyniki projektów CHARTER, eDIANA, SYSMODEL, iLAND, INDEXYS, CHESS i CESAR ocenione są tylko jako „korzystne”; wzywa wspólne przedsiębiorstwo do opracowania i wdrożenia dokładniejszych wskaźników efektywności na potrzeby monitorowania i przeglądu projektów w przyszłości;

      Efektywność

               18.

               na podstawie sprawozdania z działalności rocznej zauważa, że sprawozdanie Komisji z pierwszej oceny przejściowej wspólnych inicjatyw technologicznych ARTEMIS i ENIAC przyjęto w dniu 16 grudnia 2010 r.;

               19.

               podkreśla, że w ocenie przejściowej sformułowano trzy zalecenia dla wspólnego przedsiębiorstwa:

                           —

                           w celu rozwiązania problemu nieuprawnionego dostępu wspólne przedsiębiorstwo powinno ustanowić system, w ramach którego każdy beneficjent niebędący członkiem wpłaca odsetek wkładu unijnego w charakterze składki na pokrycie kosztów wspólnego przedsiębiorstwa,

                           —

                           należy zmienić procedury oceny i wyboru wniosków, aby lepiej dopasować portfel wspieranych projektów do europejskich celów strategicznych programu,

                           —

                           państwa członkowskie i stowarzyszenia branżowe powinny wspólnie ustanowić procedury zapewniające potencjalnym wnioskodawcom wczesną, konstruktywną informację zwrotną na temat perspektyw uzyskania wsparcia,

                     zwraca się do wspólnego przedsiębiorstwa o poinformowanie organu udzielającego absolutorium o środkach wprowadzonych w wyniku pierwszej oceny przejściowej;

               20.

               przyjmuje do wiadomości wniosek Komisji dotyczący ustanowienia programu szczegółowego wdrażającego program „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020), gdzie Komisja zwraca uwagę na możliwość połączenia wspólnych przedsiębiorstw ARTEMIS i ENIAC w jedną inicjatywę oraz ustanowienia nowych wspólnych przedsiębiorstw w kontekście realizacji części programu „Horyzont 2020” o nazwie „Wyzwania społeczne”; wzywa Komisję do informowania na bieżąco organu udzielającego absolutorium w tej sprawie;

      Brak umowy z państwem przyjmującym

               21.

               przypomina, że wspólne przedsiębiorstwo powinno szybko zawrzeć umowę z Belgią jako państwem przyjmującym w sprawie lokalizacji biura, przywilejów i immunitetów oraz innego wsparcia ze strony Belgii zgodnie z rozporządzeniem założycielskim (WE) nr 74/2008;

      Uwagi horyzontalne dotyczące wspólnych przedsiębiorstw

               22.

               podkreśla, że do tej pory Komisja ustanowiła siedem wspólnych przedsiębiorstw na mocy art. 187 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; odnotowuje, że sześć wspólnych przedsiębiorstw (IMI, ARTEMIS, ENIAC, „Czyste niebo”, Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych oraz Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej) działa w obszarze badań i podlega DG RTD i DG INFSO Komisji, jedno zaś odpowiada za opracowanie nowego systemu zarządzania ruchem lotniczym (SESAR) w obszarze transportu, a jego działania nadzoruje DG MOVE;

               23.

               odnotowuje, że całkowite środki indykatywne, które wydają się niezbędne do funkcjonowania wspólnych przedsiębiorstw przez cały okres ich istnienia, wynoszą 21 793 000 000 EUR;

               24.

               odnotowuje, że całkowity wkład Unii, który wydaje się niezbędny do funkcjonowania wspólnych przedsiębiorstw przez cały okres ich istnienia, wynosi 11 489 000 000 EUR;

               25.

               odnotowuje, że w roku budżetowym 2010 ogólny wkład Unii do budżetu wspólnego przedsiębiorstwa wynosił 505 000 000 EUR;

               26.

               wzywa Komisję do corocznego przekazywania organowi udzielającemu absolutorium skonsolidowanych informacji na temat całkowitego rocznego finansowania na rzecz poszczególnych wspólnych przedsiębiorstw przekazywanego z budżetu ogólnego Unii, tak aby zapewnić przejrzystość i jasność w kwestii wykorzystania funduszy unijnych i przywrócić zaufanie europejskich podatników;

               27.

               z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę wspólnego przedsiębiorstwa ARTEMIS dotyczącą uwzględniania w rocznym sprawozdaniu z działalności informacji na temat monitorowania i przeglądu realizowanych projektów; uważa, że jest to praktyka, którą powinny też stosować inne wspólne przedsiębiorstwa;

               28.

               przypomina, że wspólne przedsiębiorstwa to partnerstwa publiczno-prywatne oraz że w rezultacie splatają się w nich interesy sektora publicznego i prywatnego; uważa, że w tych okolicznościach nie należy wykluczać ewentualności wystąpienia konfliktu interesów, lecz odpowiednio podejść do tej kwestii; wzywa zatem wspólne przedsiębiorstwa do informowania organu udzielającego absolutorium o mechanizmach weryfikacji funkcjonujących w ich odnośnych strukturach, tak aby umożliwić odpowiednie zarządzanie i zapobieganie konfliktom interesów;

               29.

               odnotowuje, że z wyjątkiem Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej wspólne przedsiębiorstwa to relatywnie niewielkie i skoncentrowane geograficznie struktury; uważa w związku z tym, że tam, gdzie to możliwe, powinny one łączyć zasoby;

               30.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przekazania organowi udzielającemu absolutorium informacji o działaniach następczych podjętych w związku z uwagami sformułowanymi w odniesieniu do poszczególnych wspólnych przedsiębiorstw w odnośnych sprawozdaniach dotyczących rocznych sprawozdań finansowych za rok budżetowy 2011;

               31.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przekazania Parlamentowi w rozsądnym terminie sprawozdania specjalnego na temat wartości dodanej związanej z tworzeniem wspólnych przedsiębiorstw w zakresie skutecznego prowadzenia unijnych badań, rozwoju technologicznego i programów demonstracyjnych; odnotowuje ponadto, że w tym samym sprawozdaniu należy uwzględnić ocenę efektywności procesu tworzenia wspólnych przedsiębiorstw.

      (1)  Dz.U. C 368 z 16.12.2011, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 52.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 472/2014/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie Europejskiego Roku na rzecz Rozwoju (2015)

text:
               9.5.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 136/1

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 472/2014/UE
   z dnia 16 kwietnia 2014 r.
   w sprawie Europejskiego Roku na rzecz Rozwoju (2015)
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209 i art. 210 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 10 grudnia 2013 r. (1),
   stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Głównym celem polityki współpracy na rzecz rozwoju jest zmniejszenie, a docelowo eliminacja, ubóstwa, zgodnie z art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) i art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zwalczanie ubóstwa na świecie pozwoli również budować bardziej stabilny, pokojowo nastawiony, cieszący się dobrobytem i sprawiedliwszy świat, odzwierciedlający współzależność krajów bogatszych i biedniejszych.

               (2)

               Jak stwierdzono w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2012 r. w sprawie „Programu działań na rzecz zmian: przyszłość polityki rozwojowej UE”, współpraca na rzecz rozwoju polega również na wspieraniu rozwoju społecznego i rozwoju jednostki we wszystkich wymiarach, także w wymiarze kulturalnym.

               (3)

               Unia świadczy pomoc w ramach współpracy na rzecz rozwoju od 1957 r. i jest obecnie największym na świecie darczyńcą oficjalnej pomocy rozwojowej.

               (4)

               W traktacie z Lizbony ugruntowano politykę rozwoju w kontekście działań zewnętrznych Unii wspierających jej interesy w stabilnym świecie cieszącym się dobrobytem. Polityka rozwoju pomaga również stawiać czoła innym światowym wyzwaniom i przyczynia się do realizacji strategii „Europa 2020” określonej w komunikacie Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowanym „Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu”.

               (5)

               Unia odgrywa czołową rolę w formułowaniu i realizacji koncepcji spójności polityki na rzecz rozwoju, która ma na celu zwiększenie synergii pomiędzy dziedzinami polityki niedotyczącymi pomocy i celami rozwoju, w celu zapewnienia, aby polityka Unii wychodziła naprzeciw potrzebom rozwojowym krajów rozwijających się lub przynajmniej nie była sprzeczna z celem, jakim jest eliminacja ubóstwa.

               (6)

               W 2000 r. społeczność międzynarodowa zobowiązała się przeprowadzić do 2015 r. konkretne działania w celu zwalczania ubóstwa, przyjmując milenijne cele rozwoju, które zostały zaakceptowane przez Unię i państwa członkowskie.

               (7)

               Wspólne oświadczenie Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w ramach Rady, Parlamentu Europejskiego i Komisji w sprawie unijnej polityki rozwoju — „Konsensus europejski” (3), które nadal jest najobszerniejszą bazą dla unijnej współpracy na rzecz rozwoju, wzywa Unię do pomocy we wzmocnieniu roli nowych państw członkowskich jako nowych darczyńców.

               (8)

               Świat w ostatnich latach uległ ogromnym zmianom, w tym również w zakresie globalnej równowagi gospodarczej i politycznej. Na arenie światowej pojawiły się nowe podmioty, w tym prywatne i pozarządowe. Większość światowego produktu krajowego brutto generują gospodarki rozwinięte i wschodzące; te ostatnie stały się obecnie ważną siłą napędową globalnego wzrostu i wywierają już znaczący wpływ na światową gospodarkę.

               (9)

               W szybko zmieniającym się świecie niezbędne jest stałe wspieranie współpracy na rzecz rozwoju. Około 1,3 mld ludzi nadal żyje w warunkach skrajnego ubóstwa dochodowego, a potrzeby wielu innych w zakresie rozwoju społecznego w dalszym ciągu nie są zaspokajane. W większości obszarów świata wzrastają nierówności wewnątrz poszczególnych krajów. Środowisko naturalne jest poddawane coraz większej presji, a kraje rozwijające się szczególnie cierpią z powodu skutków zmiany klimatu. Wyzwania te są powszechne i wzajemnie powiązane, a sprostanie im wymaga współdziałania wszystkich państw.

               (10)

               Dyskusje o ramach, które mają obowiązywać po 2015 r., już się rozpoczęły: w oparciu o komunikat Komisji z dnia 13 października 2011 r. zatytułowany „Zwiększenie wpływu unijnej polityki rozwoju — Program działań na rzecz zmian” oraz konkluzje Rady z dnia 14 maja 2012 r. na temat Programu działań na rzecz zmian, które już przyniosły znaczną reorientację polityki Unii w dziedzinie rozwoju, Komisja przedstawiła swoje poglądy w komunikacie z dnia 27 lutego 2013 r. zatytułowanym „Godne życie dla wszystkich: eliminacja ubóstwa i zapewnienie światu zrównoważonej przyszłości”, a Rada przyjęła „Nadrzędny program działań na okres po roku 2015” w konkluzjach z dnia 25 czerwca 2013 r., mając na celu zaradzenie problemom obecnych ram rozwoju oraz sformułowanie wspólnego podejścia do połączenia eliminacji ubóstwa i zagrożeń dla zrównoważonego rozwoju w nadrzędnych międzynarodowych ramach.

               (11)

               Rok 2015 powinien stać się rokiem symbolicznym i przełomowym, jako ostatni rok realizacji wspólnie uzgodnionych milenijnych celów rozwoju, a przez to będzie stanowił unikalną szansę oceny stanu realizacji zobowiązań międzynarodowych. Również w roku 2015 mają zostać podjęte na poziomie międzynarodowym istotne decyzje co do ram rozwoju, które w kolejnych dekadach zastąpią milenijne cele rozwoju.

               (12)

               Rok 2015 to także właściwy czas na przedstawienie wyników unijnej polityki rozwoju w następstwie wdrożenia zasad określonych w komunikacie Komisji w sprawie Programu działań na rzecz zmian.

               (13)

               W 2015 r. w państwach członkowskich odbędą się też ważne międzynarodowe imprezy, takie jak światowa wystawa „Wyżywić planetę: energia do życia” w Mediolanie, które będą stanowiły szczególną okazję do omówienia światowych strategii rozwoju i przeprowadzenia szerokiej akcji informacyjnej na temat zrównoważonego rozwoju i związanych z nim kwestii.

               (14)

               W rezolucji w sprawie Programu działań na rzecz zmian Parlament Europejski wezwał Komisję do proklamowania roku 2015 Europejskim Rokiem na rzecz Rozwoju, wyrażając nadzieję, że zwiększy to prestiż współpracy na rzecz rozwoju.

               (15)

               Rok 2015 powinien zatem zostać ogłoszony Europejskim Rokiem na rzecz Rozwoju („Europejski Rok”), aby zapewnić w dobrym momencie sposobność podnoszenia świadomości ogółu społeczeństwa na temat obecnego kierunku unijnej polityki rozwoju. Niezbędne jest informowanie, w jaki sposób Unia zwrócona na zewnątrz może przyczynić się do zapewnienia zrównoważenia w skali globalnej. Obejmuje to podnoszenie świadomości na temat globalnych współzależności oraz unaocznianie tego, że rozwój nie sprowadza się tylko do pomocy.

               (16)

               Kluczowe dla skuteczności działań Unii na rzecz rozwoju jest szerokie poparcie polityczne oraz wśród opinii publicznej oraz zdolność wykazania skutecznego i efektywnego wykorzystania publicznych środków finansowych do osiągnięcia wyników w dziedzinie rozwoju. Europejski Rok powinien zatem sprzyjać podnoszeniu świadomości, w tym poprzez publiczną debatę polityczną i edukację rozwojową, zapewnianiu dynamiki działań i wymianie najlepszych praktyk pomiędzy państwami członkowskimi, władzami lokalnymi i regionalnymi, społeczeństwem obywatelskim, sektorem prywatnym, partnerami społecznymi oraz międzynarodowymi podmiotami i organizacjami zajmującymi się kwestiami rozwoju. Powinien też pomóc w skupieniu uwagi politycznej i mobilizowaniu wszystkich zainteresowanych stron w celu stymulowania i propagowania dalszych działań i inicjatyw na poziomie Unii i państw członkowskich w porozumieniu z beneficjentami pomocy rozwojowej i ich przedstawicielami.

               (17)

               W ramach Europejskiego Roku należy podnosić świadomość na temat wszystkich formach dyskryminacji ze względu na płeć dotykających kobiety i dziewczęta w różnych regionach, w szczególności w zakresie dostępu do kształcenia, miejsc pracy i systemów opieki zdrowotnej, jak również o przymusowych małżeństwach, wykorzystywaniu seksualnym i okaleczaniu narządów płciowych, a także o innych nadużyciach.

               (18)

               Badanie specjalne Eurobarometru 392 zatytułowane „Solidarność obejmująca cały świat — Europejczycy a pomoc rozwojowa”, opublikowane w październiku 2012 r. wykazało, że 85 % obywateli Unii popiera pomoc ludziom w krajach partnerskich. Jak stwierdzono w tym badaniu pomimo obecnej sytuacji gospodarczej ponad sześćdziesiąt procent obywateli jest zdania, że należy zwiększyć pomoc dla ludzi w krajach partnerskich. Jednocześnie badanie to pokazuje wyraźnie, że brakuje wiedzy na temat współpracy Unii na rzecz rozwoju, a więc potrzebne są lepsze działania informacyjne.

               (19)

               Podstawowym warunkiem wstępnym skuteczności Europejskiego Roku jest skuteczna koordynacja pomiędzy wszystkimi współdziałającymi partnerami na poziomie Unii, krajowym, regionalnym i lokalnym. Partnerzy lokalni i regionalni mają w tym przypadku do odegrania szczególną rolę w promowaniu unijnej polityki rozwoju.

               (20)

               Zróżnicowanie krajowych kontekstów i uwarunkowań społeczno-gospodarczych i kulturowych wymaga, aby niektóre działania w ramach Europejskiego Roku były zdecentralizowane i odbywały się na poziomie krajowym, zgodnie z art. 58 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (4). Niemniej jednak ustalanie priorytetów na poziomie krajowym powinno być koordynowane z Komisją w celu zagwarantowania spójności ze strategicznymi celami Europejskiego Roku. Ścisła koordynacja działań Komisji i państw członkowskich będzie miała priorytetowe znaczenie dla stworzenia synergii i sprawienia, aby Europejski Rok odniósł sukces.

               (21)

               Uczestnictwo w działaniach finansowanych w ramach Europejskiego Roku powinno być otwarte nie tylko dla państw członkowskich, ale też dla krajów kandydujących korzystających ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami oraz warunkami ogólnymi dotyczącymi uczestnictwa tych krajów w programach Unii, ustanowionych w odpowiednich umowach ramowych i w decyzjach rady stowarzyszenia. Należy zachęcać do koordynacji z działaniami krajowymi, w szczególności z krajowymi programami DEAR dotyczącymi edukacji i podnoszenia świadomości na temat rozwoju. Poziom i forma uczestnictwa w Europejskim Roku powinna pozostawać w gestii każdego państwa członkowskiego.

               (22)

               Należy zapewnić spójność i komplementarność z innymi aktami prawnymi i działaniami Unii, w szczególności z Instrumentem Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, ustanowionym na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 (5) w tym z programem DEAR, z Europejskim Funduszem Rozwoju, z Europejskim Instrumentem Sąsiedztwa, ustanowionym na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 232/2014 (6) oraz innymi instrumentami Unii służącymi finansowaniu działań zewnętrznych, w przypadkach, w których mają one znaczenie dla polityki rozwoju.

               (23)

               Należy chronić interesy finansowe Unii poprzez stosowanie proporcjonalnych środków w całym cyklu wydatkowania, w tym poprzez zapobieganie nieprawidłowościom, ich wykrywanie i prowadzenie dochodzeń, odzyskiwanie środków finansowych straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładanie sankcji administracyjnych i finansowych zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012.

               (24)

               W celu optymalizacji skuteczności i efektywności działań przewidzianych w ramach Europejskiego Roku ważne jest przeprowadzenie działań przygotowawczych w 2014 r.

               (25)

               Komisja podjęła już szereg działań w celu promowania polityki rozwoju oraz informowania obywateli Unii o współpracy na rzecz rozwoju. Działania te należy wykorzystywać w maksymalnym możliwym stopniu na potrzeby Europejskiego Roku.

               (26)

               Odpowiedzialność za podnoszenie świadomości obywateli w kwestiach rozwoju spoczywa głównie na państwach członkowskich. Działania na poziomie Unii uzupełniają działania podejmowane na poziomach krajowym, regionalnym i lokalnym, na co zwrócono uwagę w deklaracji politycznej podpisanej w dniu 22 października 2008 r. przez Parlament Europejski, Radę i Komisję, zatytułowanej „Partnerski proces komunikacji poświęconej Europie”.

               (27)

               Ponieważ cele niniejszej decyzji nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie ze względu na potrzebę wielostronnych partnerstw, ponadnarodowej wymiany informacji oraz kampanii uświadamiających i upowszechniania dobrych praktyk w całej Unii, natomiast ze względu na rozmiary Europejskiego Roku możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TEU. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedmiot
   Rok 2015 ogłasza się „Europejskim Rokiem na rzecz Rozwoju” („Europejski Rok”).
   Mottem Europejskiego Roku jest hasło „Nasz świat, nasza godność, nasza przyszłość”.
   Artykuł 2
   Cele
   Cele Europejskiego Roku są następujące:

               a)

               informowanie obywateli Unii o współpracy Unii i państw członkowskich na rzecz rozwoju, podkreślając rezultaty, jakie Unia we współdziałaniu z państwami członkowskimi osiągnęła na arenie międzynarodowej i będzie nadal osiągał w myśl ostatnich dyskusji na temat nadrzędnego programu działań na okres po roku 2015;

               b)

               wspieranie bezpośredniego zaangażowania, krytycznego myślenia i aktywnego zainteresowania obywateli Unii i zainteresowanych stron współpracą na rzecz rozwoju, w tym tworzeniem i wdrażaniem polityki; oraz

               c)

               podnoszenie świadomości na temat korzyści płynących ze współpracy Unii na rzecz rozwoju nie tylko dla beneficjentów unijnej pomocy rozwojowej, ale również dla obywateli Unii, oraz osiągnięcie szerszego zrozumienia spójności polityki na rzecz rozwoju, a także promowanie wśród obywateli w Europie i krajach rozwijających się poczucia wspólnej odpowiedzialności, solidarności i szansy w zmieniającym się świecie coraz silniejszych wzajemnych powiązań.

         Artykuł 3
   Działania
   1.   Działania podejmowane dla realizacji celów Europejskiego Roku obejmują następujące działania, które mogą być podejmowane na poziomie Unii, krajowym, regionalnym lub lokalnym, jak określono w załączniku, oraz w krajach partnerskich, zgodnie z art. 6 ust. 5:

               a)

               kampanie informacyjne w celu rozpowszechniania głównych przesłań, kierowane do ogółu społeczeństwa oraz do bardziej konkretnych grup, w szczególności ludzi młodych i innych kluczowych grup docelowych, w tym za pośrednictwem mediów społecznościowych;

               b)

               organizacja konferencji, imprez i inicjatyw z udziałem wszelkich zainteresowanych stron w celu promowania aktywnego uczestnictwa i debaty oraz w celu podnoszenia świadomości na wszystkich poziomach;

               c)

               konkretne działania w państwach członkowskich, służące promowaniu celów Europejskiego Roku, w szczególności poprzez edukację rozwojową, wymianę informacji, dzielenie się doświadczeniami i dobrymi praktykami pomiędzy organami administracji krajowej, regionalnej i lokalnej oraz innymi organizacjami; oraz

               d)

               organizowanie badań i sondaży oraz rozpowszechnianie ich wyników.

         2.   Komisja może uznać, że także inne działania wpisują się w cele Europejskiego Roku, i zezwolić na używanie nazwy Europejskiego Roku i jego motta do promowania tych działań, o ile przyczyniają się one do realizacji tych celów.
   Artykuł 4
   Koordynacja z państwami członkowskimi
   1.   Komisja zwraca się do państw członkowskich o powołanie krajowego koordynatora odpowiedzialnego za uczestnictwo danego państwa członkowskiego w Europejskim Roku. Państwo członkowskie informuje Komisję o każdym takim powołaniu.
   2.   Koordynatorzy krajowi, w ścisłej koordynacji z Komisją, konsultują się i współpracują z rozmaitymi zainteresowanymi stronami, w tym ze społeczeństwem obywatelskim i sektorem prywatnym, parlamentami narodowymi, partnerami społecznymi, a w stosownych przypadkach z krajowymi agencjami, organami na poziomie federalnym lub samorządowym, w tym władzami regionalnymi i lokalnymi, a w stosownych przypadkach stowarzyszonymi krajami i terytoriami zamorskimi, lub punktami kontaktowymi na potrzeby odpowiednich programów unijnych.
   3.   Komisja zwraca się do państw członkowskich o przekazanie jej do dnia 1 września 2014 r. ich programów prac, określających szczegóły działań krajowych planowanych w ramach Europejskiego Roku, zgodnie z celami Europejskiego Roku i szczegółowym opisem działań znajdującym się w załączniku.
   4.   Przed zatwierdzeniem programów prac Komisja sprawdza, czy działania te odpowiadają celom Europejskiego Roku zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012 i rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (7).
   Artykuł 5
   Uczestnictwo
   Uczestnictwo w działaniach Europejskiego Roku finansowanych przez Unię jest otwarte dla państw członkowskich oraz krajów kandydujących korzystających ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami oraz warunkami ogólnymi dotyczącymi uczestnictwa tych krajów w programach Unii ustanowionych w odpowiednich umowach ramowych i w decyzjach rady stowarzyszenia.
   Artykuł 6
   Koordynacja na poziomie Unii oraz realizacja
   1.   Komisja wykonuje niniejszą decyzję na poziomie Unii, w szczególności poprzez przyjmowanie niezbędnych decyzji o finansowaniu zgodnie z rozporządzeniami ustanawiającymi instrumenty na rzecz finansowania działań zewnętrznych odpowiednie do danych działań, to znaczy: Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, Europejski Instrument na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka, ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 235/2014 (8), Europejski Instrument Sąsiedztwa, Instrument na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju, ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 230/2014 (9), Instrument Pomocy Przedakcesyjnej, ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 231/2014 (10) oraz Instrument Partnerstwa na rzecz Współpracy z Państwami Trzecimi, ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 234/2014 (11) („instrumenty na rzecz finansowania działań zewnętrznych”).
   2.   Komisja, wraz z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych, ściśle współpracuje z Parlamentem Europejskim, Radą i państwami członkowskimi, Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, Komitetem Regionów oraz podmiotami i stowarzyszeniami aktywnymi w dziedzinie rozwoju na poziomie Unii.
   3.   Komisja zwołuje spotkania koordynatorów krajowych w celu koordynacji realizacji Europejskiego Roku oraz w celu wymiany informacji na temat jego realizacji na poziomie Unii i krajowym. Komisja może zapraszać na te spotkania w charakterze obserwatorów przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego oraz władz regionalnych i lokalnych, jak również posłów do Parlamentu Europejskiego.
   4.   Komisja zwołuje spotkania wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron zaangażowanych we współpracę Unii na rzecz rozwoju w celu uzyskania pomocy w realizacji Europejskiego Roku na poziomie Unii. Na spotkania te są zapraszani koordynatorzy krajowi.
   5.   Komisja nadaje Europejskiemu Rokowi priorytetowy wymiar w działaniach informacyjnych swoich przedstawicielstw w państwach członkowskich oraz delegatur UE w krajach partnerskich. Mając na uwadze ich udział w działaniach dotyczących Europejskiego Roku, niezależnie od tego, czy działania te prowadzone są na w Unii, czy w państwach trzecich, delegatury UE udzielają wsparcia partnerom z państw trzecich działającym w dziedzinie rozwoju, a kraje i terytoria zamorskie otrzymują wsparcie za pośrednictwem odpowiednich kanałów instytucjonalnych.
   6.   ESDZ i delegatury UE włączają Europejski Rok do swoich bieżących działań informacyjnych i komunikacyjnych, czyniąc go ich integralną częścią.
   Artykuł 7
   Spójność i uzupełniający charakter
   Zgodnie z rozporządzeniami ustanawiającymi instrumenty na rzecz finansowania działań zewnętrznych, mające związek z odnośnymi działaniami Komisja zapewnia, aby działania przewidziane w niniejszej decyzji były spójne z wszelkimi innymi działaniami podejmowanymi na poziomie Unii, krajowym i regionalnym, przyczyniającymi się do realizacji celów Europejskiego Roku, oraz były w pełni uzupełniające w stosunku do istniejących działań unijnych, krajowych i regionalnych.
   Artykuł 8
   Przepisy szczegółowe dotyczące wsparcia finansowego i pozafinansowego
   1.   Środki o charakterze ogólnounijnym, o których mowa w części A załącznika, są przedmiotem procedury zamówień publicznych lub otrzymują dotacje z Unii zgodnie z tytułem V i VI rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
   2.   Środki o charakterze ogólnounijnym, o których mowa w części B załącznika, mogą otrzymywać współfinansowanie z Unii.
   3.   Komisja może przyznać współfinansowanie każdemu krajowemu koordynatorowi zgodnie z procedurą określoną w części C załącznika.
   4.   W stosownych przypadkach istniejące programy przyczyniające się do promocji rozwoju mogą wspierać Europejski Rok, bez uszczerbku dla ich celów i budżetu. Ponadto w krajowych programach prac uwzględniać można również wyjątkowe wysiłki państw członkowskich w zarządzaniu międzynarodowymi wydarzeniami związanymi z rozwojem lub międzynarodowymi pracami na rzecz rozwoju.
   5.   Komisja może udzielić wsparcia pozafinansowego na działania podejmowane przez organizacje publiczne i prywatne, które są zgodne z art. 3 ust. 2.
   6.   Aby działania uznane zostały za kwalifikujące się do finansowania na mocy niniejszej decyzji, muszą one skutecznie wykorzystywać środki publiczne, przynosić wartość dodaną i być zorientowane na rezultaty.
   Artykuł 9
   Ochrona interesów finansowych Unii
   1.   Komisja podejmuje odpowiednie działania zapewniające ochronę interesów finansowych Unii w trakcie realizacji działań finansowanych na podstawie niniejszej decyzji poprzez stosowanie środków zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, poprzez odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych, a także, w stosownych przypadkach, poprzez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje administracyjne i finansowe.
   2.   Komisja lub jej przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do audytu, na podstawie dokumentacji oraz kontroli na miejscu i inspekcji, wobec wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Unii środki finansowe na podstawie niniejszej decyzji.
   3.   Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może przeprowadzać dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (12) i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (13), w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działania, które wywierają wpływ na interesy finansowe Unii, w związku z umową o dotację, decyzją o udzieleniu dotacji lub zamówieniem finansowanym na podstawie niniejszej decyzji.
   Artykuł 10
   Sprawozdawczość i ocena
   Do dnia 31 grudnia 2016 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie na temat wykonania, wyników i ogólnej oceny działań przewidzianych w niniejszej decyzji w celu rozważenia odpowiednich działań następczych.
   Artykuł 11
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 16 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         D. KOURKOULAS

            Przewodniczący

      (1)  Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

      (2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 2 kwietnia 2014 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 14 kwietnia 2014 r.

      (3)  Dz.U. C 46 z 24.2.2006, s. 1.

      (4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

      (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju na lata 2014–2020 (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 44).

      (6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 232/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Europejski Instrument Sąsiedztwa (OJ L 77 z 15.3.2014, s. 27).

      (7)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

      (8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 235/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające instrument finansowy na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 85).

      (9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 230/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 1).

      (10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 231/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II) (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 11).

      (11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 234/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Partnerstwa na rzecz Współpracy z Państwami Trzecimi (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 77).

      (12)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).

      (13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).

      ZAŁĄCZNIK
      SZCZEGÓŁY DZIAŁAŃ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3
      Głównym elementem realizacji Europejskiego Roku jest szeroka, ogólnounijna kampania informacyjno-komunikacyjna, uzupełniona działaniami podejmowanymi przez państwa członkowskie. Zarówno działania Unii, jak i działania krajowe mogą angażować również społeczeństwo obywatelskie, organizacje młodzieżowe, partnerów społecznych, sektor prywatny, parlamenty narodowe oraz, w stosownych przypadkach, agencje krajowe, organy na poziomie federalnym lub samorządowym, w tym władze regionalne i lokalne, oraz inne zainteresowane strony z myślą o wytworzeniu poczucia identyfikacji u najważniejszych uczestników.
      Unia udziela środkom realizowanym przez organizacje publiczne lub prywatne wsparcia finansowego, a także zgody na wykorzystanie opracowanego przez Komisję logo oraz innych materiałów dotyczących Europejskiego Roku, w przypadku gdy organizacje te zagwarantują Komisji, że działania te zostaną zrealizowane w 2015 r. oraz że mogą one w istotny sposób przyczynić się do osiągnięcia celów Europejskiego Roku.
      A.   BEZPOŚREDNIE DZIAŁANIA UNII
      Finansowanie przyjmuje formę bezpośredniego zakupu towarów i usług na podstawie istniejących umów ramowych. Może ono także mieć formę dotacji pokrywających do 80 % ostatecznych kosztów działań. Działania mogą obejmować:

                  a)

                  kampanie informacyjne i promocyjne, w tym:

                              (i)

                              produkcję i rozpowszechnianie materiałów audiowizualnych i drukowanych, które odzwierciedlają cele Europejskiego Roku;

                              (ii)

                              szeroko nagłośnione wydarzenia mające na celu podnoszenie świadomości na temat Europejskiego Roku oraz fora wymiany doświadczeń i dobrych praktyk;

                              (iii)

                              środki służące rozpowszechnianiu osiągniętych wyników oraz zwiększaniu widoczności programów unijnych, a także działania przyczyniające się do realizacji celów Europejskiego Roku;

                              (iv)

                              utworzenie interaktywnej informacyjnej strony internetowej na portalu Europa (http://europa.eu/index_pl.htm), poświęconej działaniom podejmowanym w kontekście Europejskiego Roku oraz odpowiednie wykorzystanie mediów społecznościowych;

                              (v)

                              nagrodę za nowatorskie i udane koncepcje i kampanie komunikacyjne, które pomagają lub pomogły podnosić świadomość na temat kwestii dotyczących rozwoju lub wspierać refleksję na ten temat w niecodzienny lub oryginalny sposób, szczególnie te koncepcje i kampanie komunikacyjne, które mają na celu dotarcie do odbiorców, którzy nie mieli wcześniej styczności z zagadnieniami dotyczącymi globalnego rozwoju lub mieli z nimi niewielką styczność;

                  b)

                  inne inicjatywy:

                              (i)

                              świadczenia w zakresie lingwistycznym (tłumaczenia pisemne i ustne, informacje wielojęzyczne);

                              (ii)

                              monitorowanie badań i audytów na poziomie Unii w celu oceny przygotowania, skuteczności i oddziaływania Europejskiego Roku oraz opracowania sprawozdania na ten temat.

            B.   WSPÓŁFINANSOWANIE DZIAŁAŃ UNII
      Szeroko nagłośnione wydarzenia o zasięgu unijnym, które mają podnosić świadomość na temat celów Europejskiego Roku i które mogą być organizowane we współpracy z państwami członkowskimi sprawującymi prezydencję Rady w roku 2015, mogą otrzymać dotację unijną do wysokości 80 % ostatecznych kosztów działań.
      C.   WSPÓŁFINANSOWANIE DZIAŁAŃ PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
      Każdy krajowy koordynator może przedłożyć wniosek o współfinansowanie unijne środków lub programu prac służących promowaniu Europejskiego Roku. W programie prac opisuje się konkretne działania krajowe, które mają być finansowane. W tych ramach państwa członkowskie mogą określać swoje własne priorytety i inicjatywy zgodnie z art. 2 i mogą w stosownych przypadkach włączać w nie kraje i terytoria zamorskie.
      Do wniosku o współfinansowanie dołącza się szczegółowy kosztorys określający całkowite koszty proponowanych działań lub programu prac, a także kwotę i źródła ewentualnego współfinansowania. Wkład Unii może pokryć do 80 % ostatecznych kosztów działań. Komisja określa indykatywne kwoty, które mają zostać udostępnione w postaci współfinansowania dla każdego krajowego koordynatora, oraz termin składania wniosków, w oparciu o kryteria uwzględniające liczbę ludności i koszty utrzymania w danym państwie członkowskim. Określona suma na każde państwo członkowskie gwarantuje minimalny zakres działań.
      Przy ustalaniu tej określonej sumy Komisja uwzględnia stosunkowo krótkie doświadczenie we współpracy na rzecz rozwoju państw członkowskich, które przystąpiły do Unii od dnia 1 stycznia 2004 r. Komisja uwzględnia również działania podejmowane wspólnie lub realizowane przez kilka państw członkowskich razem.
      Komisja zapewnia przejrzystą, terminową i sprawną procedurę zatwierdzania opartą na zasadach równego traktowania i należytego zarządzania finansowego.