title: 2012/394/UE: Decyzja Komisji z dnia 21 grudnia 2011 r. w sprawie zgodności z prawem UE środków planowanych przez Włochy zgodnie z art. 14 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych)

text:
               17.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 187/57

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 21 grudnia 2011 r.
   w sprawie zgodności z prawem UE środków planowanych przez Włochy zgodnie z art. 14 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych)
   (2012/394/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) (1), w szczególności jej art. 14 ust. 2,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Pismem z dnia 20 września 2011 r., otrzymanym przez Komisję dnia 21 września 2011 r., zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy 2010/13/UE Włochy powiadomiły Komisję o planowanych środkach, które mają na celu włączenie, aktualizację i zmianę obowiązujących obecnie środków zatwierdzonych przez Komisję decyzją z dnia 25 czerwca 2007 r. (2).

               (2)

               W terminie trzech miesięcy od otrzymania tego powiadomienia Komisja sprawdziła zgodność wspomnianych środków z prawem wspólnotowym, w szczególności w zakresie proporcjonalności środków oraz przejrzystości procedury konsultacji krajowych.

               (3)

               W swojej analizie Komisja wzięła pod uwagę dostępne dane dotyczące sytuacji w dziedzinie mediów we Włoszech.

               (4)

               Zmieniony wykaz wydarzeń o doniosłym znaczeniu dla społeczeństwa włączony do środków przewidzianych przez Włochy sporządzono w sposób jasny i przejrzysty; ponadto we Włoszech rozpoczęto szeroko zakrojone konsultacje w sprawie zmiany poprzedniego wykazu.

               (5)

               Komisja uznała, że wydarzenia wymienione w środkach przewidzianych przez Włochy spełniają co najmniej dwa z następujących kryteriów uznawanych za wiarygodne wskaźniki znaczenia wydarzeń dla społeczeństwa: (i) szczególny powszechny oddźwięk w państwie członkowskim, a nie tylko znaczenie dla tych, którzy zazwyczaj śledzą wydarzenia w danej dyscyplinie sportu lub dziedzinie aktywności; (ii) ogólnie uznawane, szczególne znaczenie kulturowe dla społeczeństwa państwa członkowskiego, w szczególności jako czynnik wzmacniający tożsamość kulturową; (iii) uczestnictwo drużyny narodowej w danym wydarzeniu w kontekście zawodów lub turnieju o znaczeniu międzynarodowym; oraz (iv) fakt, że wydarzenie było tradycyjnie transmitowane w ogólnodostępnej telewizji i zyskiwało dużą widownię telewizyjną.

               (6)

               Grand Prix Motocyklowych Mistrzostw Świata jest wydarzeniem cieszącym się szczególną popularnością w całych Włoszech i budzącym zainteresowanie również widowni, która zwykle nie śledzi takich wydarzeń, właśnie ze względu na udział włoskich motocyklistów i producentów w międzynarodowym turnieju o doniosłym znaczeniu. Wydarzenie to było również tradycyjnie transmitowane w telewizji ogólnie dostępnej i zyskiwało dużą oglądalność.

               (7)

               Finały i półfinały mistrzostw świata w koszykówce, piłce wodnej i siatkówce z udziałem reprezentacji Włoch, poza tym, że spełniają kryterium udziału reprezentacji narodowej w międzynarodowym turnieju o dużym znaczeniu, budzą szczególne i powszechne zainteresowanie we Włoszech, nawet u widowni, która zwykle nie śledzi wydarzeń w tych dyscyplinach. Wydarzenia te były również tradycyjnie transmitowane w ogólnodostępnej telewizji i zyskiwały dużą widownię telewizyjną.

               (8)

               Mecze Pucharu Świata w rugby, w których uczestniczy drużyna narodowa Włoch, poza tym, że spełniają kryterium uczestnictwa drużyny narodowej w międzynarodowym turnieju o doniosłym znaczeniu, mają szczególny powszechny oddźwięk we Włoszech i budzą również zainteresowanie widowni, która zwykle nie śledzi wydarzeń w tej dyscyplinie sportu.

               (9)

               Mecze w ramach Pucharu Sześciu Narodów w rugby, rozgrywane przez drużynę narodową Włoch, poza tym, że spełniają kryterium uczestnictwa drużyny narodowej w międzynarodowym turnieju o doniosłym znaczeniu, mają szczególny powszechny oddźwięk we Włoszech i budzą również zainteresowanie widowni, która zwykle nie śledzi wydarzeń w tej dyscyplinie sportu. Mecze te były również tradycyjnie transmitowane w ogólnodostępnej telewizji i miały coraz większą oglądalność.

               (10)

               Półfinały i finał Pucharu Davisa oraz Pucharu Federacji, w których uczestniczy drużyna narodowa Włoch, poza tym, że spełniają kryterium uczestnictwa drużyny narodowej w międzynarodowym turnieju o doniosłym znaczeniu, mają szczególny powszechny oddźwięk we Włoszech i budzą zainteresowanie widowni, która zwykle nie śledzi wydarzeń w tej dyscyplinie sportu.

               (11)

               Finał i półfinały turnieju tenisowego Internazionali d’Italia, w którym uczestniczą włoscy tenisiści, poza tym, że obejmują uczestnictwo Włochów w międzynarodowym turnieju o doniosłym znaczeniu, mają szczególny powszechny oddźwięk we Włoszech a także, po części ze względu na miejsce rozgrywek, budzą zainteresowanie widowni, która zwykle nie śledzi wydarzeń w tej dyscyplinie sportu. Szczególny oddźwięk tego wydarzenia potwierdzają dane dotyczące oglądalności, które ukazują wyraźny wzrost zainteresowania i zamiłowania publiczności do tej dyscypliny sportu w ostatnich latach.

               (12)

               Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym (wyścig zawodowy mężczyzn) mają szczególny powszechny oddźwięk we Włoszech i budzą zainteresowanie nie tylko osób, które zwykle śledzą tego rodzaju wydarzenia, również ze względu na udział włoskich sportowców. Tradycyjnie mistrzostwa te były transmitowane w ogólnodostępnej telewizji i miały dużą oglądalność.

               (13)

               Przedstawienie otwierające sezon operowy w mediolańskim teatrze La Scala cieszy się szczególnym powszechnym oddźwiękiem we Włoszech i budzi zainteresowanie nie tylko osób, które zwykle śledzą tego rodzaju wydarzenia; ma powszechnie uznawane szczególne znaczenie kulturowe dla Włoch i pełni rolę czynnika wzmacniającego włoską tożsamość kulturową.

               (14)

               Transmisja koncertu noworocznego z teatru La Fenice w Wenecji ma szczególny powszechny oddźwięk we Włoszech i budzi zainteresowanie nie tylko osób, które zwykle śledzą tego rodzaju wydarzenia, ma powszechnie uznawane szczególne znaczenie kulturowe dla Włoch, pełni rolę czynnika wzmacniającego włoską tożsamość kulturową; koncert ten był tradycyjnie transmitowany w ogólnodostępnej telewizji przy dużej oglądalności.

               (15)

               Środki podjęte przez Włochy wydają się być proporcjonalne w zakresie uzasadniającym odstępstwo, z uwagi na ważny interes publiczny związany z zapewnieniem szerokiego publicznego dostępu do transmisji wydarzeń o doniosłym znaczeniu dla społeczeństwa, od podstawowej swobody świadczenia usług zapisanej w art. 56 TFUE.

               (16)

               Środki przewidziane przez Włochy są również zgodne z unijnymi regułami konkurencji w zakresie, w jakim definicja nadawców kwalifikujących się do transmitowania wydarzeń figurujących w wykazie jest oparta na obiektywnych kryteriach (wymagane pokrycie) umożliwiających rzeczywistą i potencjalną konkurencję w kontekście uzyskiwania praw do transmisji tych wydarzeń. Ponadto liczba wydarzeń figurujących w wykazie nie jest nieproporcjonalna w stopniu, który mógłby zakłócić konkurencję na rynku odbiorców końcowych telewizji ogólnodostępnej i telewizji płatnej.

               (17)

               Ogólną proporcjonalność środków przyjętych przez Włochy potwierdza kilka czynników. Po pierwsze, obniżenie progu wymaganego pokrycia ludności w przypadku kwalifikujących się nadawców z 90 % do 80 % zwiększa proporcjonalność środków, ponieważ zwiększa liczbę nadawców potencjalnie uprawnionych do transmisji. Po drugie, wprowadzono dobrowolny mechanizm rozstrzygania sporów między nadawcami dotyczących definicji technicznych warunków transmisji oraz wypłaty godziwego wynagrodzenia za udzielanie sublicencji wyłącznych praw nadawczych. Po trzecie, wejście w życie ostatecznych środków przewidzianych przez Włochy zostanie odroczone do dnia 1 września 2012 r., aby środki te nie wpłynęły negatywnie na trwające negocjacje. Ponadto środki przewidziane przez Włochy uwzględniają sytuacje zakupu praw do wymienionych wydarzeń przez niekwalifikujących się nadawców, aby zapewnić odpowiednie uregulowania dotyczące udzielania sublicencji praw kwalifikującym się nadawcom, oraz sytuacje braku kwalifikujących się nabywców wymienionych wydarzeń, aby zapewnić niekwalifikującym się nadawcom możliwość korzystania z ich praw i uniknąć sytuacji, w której wydarzenie figurujące w wykazie nie byłoby w ogóle transmitowane.

               (18)

               Komisja powiadomiła inne państwa członkowskie o planowanych środkach zgłoszonych przez Włochy i przedstawiła wyniki przeprowadzonej oceny na posiedzeniu Komitetu ustanowionego na mocy art. 29 dyrektywy 2010/13/UE. Na posiedzeniu tym Komitet przyjął pozytywną opinię,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   1.   Środki planowane przez Włochy zgodnie z art. 14 ust. 1 dyrektywy 2010/13/UE, o których powiadomiono Komisję dnia 21 września 2011 r. zgodnie z art. 14 ust. 2 dyrektywy 2010/13/UE, są zgodne z prawem Unii.
   2.   Środki ostatecznie podjęte przez Włochy zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym natychmiast po ich przyjęciu na poziomie krajowym i powiadomieniu o tym fakcie Komisji. Publikacja ta stanowi publikację przewidzianą w art. 14 ust. 2 dyrektywy 2010/13/UE.

      Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2011 r.

            W imieniu Komisji

         Neelie KROES

            Wiceprzewodniczący

      (1)  Dz.U. L 95 z 15.4.2010, s. 1.

      (2)  Decyzja Komisji 2007/475/WE z dnia 25 czerwca 2007 r. w sprawie zgodności z prawem wspólnotowym środków przyjętych przez Włochy na mocy art. 3a ust. 1 dyrektywy Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej Dz.U. L 180 z 10.7.2007, s. 5.

      ZAŁĄCZNIK

         Publikacja na podstawie art. 14 dyrektywy 2010/13/UE w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych)
         Środki przyjęte przez Włochy, które muszą być publikowane zgodnie z art. 14 dyrektywy 2010/13/UE, określono w poniższych fragmentach decyzji Organu ds. Regulacji Telekomunikacji nr 131/12/CONS z dnia 15 marca 2012 r.:

            „STANOWI, CO NASTĘPUJE:
            Artykuł
            1.   Organ przyjmuje niniejszym wykaz wydarzeń o szczególnym znaczeniu dla społeczeństwa, które muszą być transmitowane na ogólnodostępnych kanałach zgodnie z art. 32b tekstu skonsolidowanego ustawy w sprawie radiowych i audiowizualnych usług medialnych, przedstawiony w załącznikach A i B, które stanowią integralne części niniejszej decyzji.
            2.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 1 września 2012 r. i jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Republiki Włoskiej (Gazzetta ufficiale della Repubblica italiana) oraz na stronie internetowej Organu, a także (wyłącznie tekst załącznika A) w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

               Rzym, dnia 15 marca 2011 r. (1)

                     Przewodniczący

                  Corrado CALABRÒ

                     Członek sprawozdawca

                  Nicola D’ANGELO

                     Członek sprawozdawca

                  Antonio MARTUSCIELLO

                     poświadczono za zgodność z decyzją

                     Sekretarz generalny

                  Roberto VIOLA”

         URZĄD DS. REGULACJI TELEKOMUNIKACJI
         (Autorità per le Garanzie nelle Communicazioni)

               „ZAŁĄCZNIK A DO DECYZJI NR 131/12/CONS Z DNIA 15 MARCA 2012 r.

                  WYKAZ WYDARZEŃ O SZCZEGÓLNYM ZNACZENIU DLA SPOŁECZEŃSTWA, KTÓRE MUSZĄ BYĆ TRANSMITOWANE NA KANAŁACH OGÓLNODOSTĘPNYCH

               (tekst o znaczeniu wspólnotowym)
               Artykuł 1
               Wydarzenia o szczególnym znaczeniu dla społeczeństwa
               1.   Niniejsza decyzja dotyczy transmisji telewizyjnych z wydarzeń uznanych za mające szczególne znaczenie dla społeczeństwa.
               2.   Do celów niniejszego wykazu:

                           A.

                           »Wydarzenie o szczególnym znaczeniu dla społeczeństwa« oznacza wydarzenie sportowe lub pozasportowe, które spełnia co najmniej dwa z poniższych kryteriów:

                                       a)

                                       wydarzenie oraz jego rezultat są przedmiotem specjalnego i szerokiego zainteresowania we Włoszech, w tym ze strony osób innych niż te, które zazwyczaj śledzą tego rodzaju wydarzenia;

                                       b)

                                       wydarzenie jest powszechnie znane ogółowi społeczeństwa, ma szczególne znaczenie kulturalne i służy umocnieniu włoskiej tożsamości kulturowej;

                                       c)

                                       wydarzenie wiąże się z udziałem włoskiego zespołu w określonej dyscyplinie sportowej w prestiżowym turnieju międzynarodowym;

                                       d)

                                       wydarzenie było tradycyjnie transmitowane na nieodpłatnym kanale telewizyjnym i odnotowywało we Włoszech wysokie wskaźniki oglądalności.

                           B.

                           »Nadawca objęty zobowiązaniem« oznacza nadawcę telewizyjnego podlegającego włoskiej jurysdykcji, będącego w stanie zapewnić możliwość śledzenia przez co najmniej 80 % włoskiego społeczeństwa przedmiotowych wydarzeń na kanale nieodpłatnym bez ponoszenia dodatkowych kosztów.

                     Artykuł 2
               Wykaz wydarzeń oraz warunki wykonywania praw transmisyjnych
               1.   Aby zapewnić możliwość śledzenia przez co najmniej 80 % włoskiego społeczeństwa przedmiotowych wydarzeń na kanale ogólnodostępnym bez ponoszenia dodatkowych kosztów, Urząd ustanawia poniższy wykaz wydarzeń uznanych za mające szczególne znaczenie dla społeczeństwa, których nadawcy podlegający włoskiej jurysdykcji nie mogą transmitować na zasadzie wyłączności ani wyłącznie w postaci zakodowanej:

                           a)

                           letnie i zimowe igrzyska olimpijskie;

                           b)

                           mecz finałowy oraz wszystkie mecze z udziałem reprezentacji Włoch w ramach mistrzostw świata w piłce nożnej;

                           c)

                           mecz finałowy oraz wszystkie mecze z udziałem reprezentacji Włoch w ramach mistrzostw Europy w piłce nożnej;

                           d)

                           wszystkie mecze piłki nożnej z udziałem reprezentacji Włoch, rozgrywane w kraju i za granicą w ramach oficjalnych rozgrywek;

                           e)

                           mecz finałowy oraz mecze półfinałowe Ligi Mistrzów i Ligi Europejskiej w przypadku udziału włoskiego zespołu;

                           f)

                           wyścig kolarski Giro d'Italia;

                           g)

                           wyścig samochodowy Gran Premio d'Italia w ramach mistrzostw Formuły 1;

                           h)

                           wyścig motocyklowy Gran Premio d'Italia w ramach motocyklowych mistrzostw świata;

                           i)

                           mecze finałowe i półfinałowe z udziałem reprezentacji Włoch w ramach mistrzostw świata w koszykówce, piłce wodnej, siatkówce i rugby;

                           j)

                           mecze z udziałem reprezentacji Włoch rozgrywane w ramach turnieju o Puchar Sześciu Narodów w rugby;

                           k)

                           finał i półfinały Pucharu Davisa i Pucharu Federacji z udziałem reprezentacji Włoch oraz turnieju tenisowego Internazionali d'Italia z udziałem włoskich sportowców;

                           l)

                           mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym;

                           m)

                           festiwal muzyki włoskiej w Sanremo;

                           n)

                           spektakl otwierający sezon operowy w teatrze La Scala w Mediolanie;

                           o)

                           koncert noworoczny w teatrze La Fenice w Wenecji.

                     2.   Wydarzenia, o których mowa w ust. 1 lit. b) i c), muszą być transmitowane na żywo w całości. W odniesieniu do pozostałych wydarzeń nadawcy telewizyjni mogą dokonać wyboru sposobu ogólnodostępnej transmisji, która może obejmować transmisję całości lub części wydarzenia na żywo bądź transmisję całości lub części wydarzenia w późniejszym terminie.
               3.   Jeżeli prawa transmisyjne dotyczące jednego lub kilku z wydarzeń, o których mowa w ust. 1, zostały nabyte przez nadawcę nieobjętego zobowiązaniem, musi on opublikować z rozsądnym wyprzedzeniem na swojej stronie internetowej, informując o tym jednocześnie Urząd, propozycję odstąpienia – na rozsądnych i niedyskryminacyjnych warunkach rynkowych – praw umożliwiających transmisję danego wydarzenia zgodnie z warunkami przewidzianymi w ust. 1.
               4.   Jeżeli żaden nadawca objęty zobowiązaniem nie złoży oferty, bądź złożone oferty nie są oparte na uczciwych, rozsądnych i niedyskryminacyjnych warunkach rynkowych, nadawca posiadający prawa transmisyjne może wykonywać je z pominięciem warunków określonych w ust. 1.
               5.   Urząd zastrzega sobie prawo do wprowadzania, w drodze decyzji i po upływie odpowiedniego czasu, zmian w wykazie określonym w ust. 1 oraz w warunkach określonych w ust. 2.
               Artykuł 3
               Procedura rozstrzygania sporów
               1.   W przypadku wystąpienia sporu między nadawcami, dotyczącego transmisji wydarzenia objętego wykazem określonym w art. 2 ust. 1 i związanego z ustaleniem technicznych szczegółów transmisji lub uiszczeniem uczciwej opłaty z tytułu przyznania sublicencji w odniesieniu do wyłącznych praw transmisyjnych, zastosowanie mają przepisy proceduralne określone w regulaminie załączonym do decyzji nr 352/08/CONS, przy czym uprawnienia przyznane na mocy tego regulaminu Komitetowi ds. Infrastruktury i Sieci (Commissione per le infastrutture e le reti) rozumie się jako uprawnienia przyznane Radzie (Consiglio), przez Dyrekcję (Direzione) rozumie się Dyrekcję ds. Usług Medialnych (Direzione servizi media), a przez Dyrektora (Direttore) rozumie się Dyrektora Dyrekcji ds. Usług Medialnych (Direttore della Direzione servizi media).”

         (1)  Omyłka pisarska: powinno być „15 marca 2012 r.”, tak jak w wersji opublikowanej we włoskim Dzienniku Urzędowym (seria ogólna) nr 92 z dnia 19 kwietnia 2012 r.


title: Decyzja Rady 2008/868/WPZiB z dnia 13 października 2008 r. w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie udziału Federacji Rosyjskiej w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA)

text:
               18.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 307/15

         DECYZJA RADY 2008/868/WPZiB
   z dnia 13 października 2008 r.
   w sprawie zawarcia Umowy między Unią Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie udziału Federacji Rosyjskiej w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
   uwzględniając zalecenie prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 15 października 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/677/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (1) (operacja EUFOR Tchad/RCA).

               (2)

               Artykuł 10 ust. 3 tego wspólnego działania przewiduje, że szczegółowe ustalenia dotyczące udziału państw trzecich są przedmiotem umowy zgodnie z art. 24 Traktatu.

               (3)

               Po otrzymaniu upoważnienia od Rady w dniu 13 września 2004 r. prezydencja, wspomagana przez Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, wynegocjowała Umowę między Unią Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie udziału Federacji Rosyjskiej w operacji EUFOR Tchad/RCA (zwaną dalej „umową”).

               (4)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Umowę między Unią Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie udziału Federacji Rosyjskiej w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA).
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy, by stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 13 października 2008 r.

            W imieniu Rady

         B. KOUCHNER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 279 z 23.10.2007, s. 21.
    ---documentbreak---

               18.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 307/16

         TŁUMACZENIE
   UMOWA
   między Unią Europejską a Federacją Rosyjską w sprawie udziału Federacji Rosyjskiej w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR Tchad/RCA)
   UNIA EUROPEJSKA (UE),
   z jednej strony, oraz
   FEDERACJA ROSYJSKA,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „stronami”,
   UWZGLĘDNIAJĄC:
   rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 1778 (2007) z dnia 25 września 2007 r. upoważniającą UE do rozmieszczenia sił w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej,
   przyjęcie przez Radę Unii Europejskiej wspólnego działania 2007/677/WPZiB z dnia 15 października 2007 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR Tchad/RCA),
   decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa CHAD/1/2008 w sprawie akceptacji udziału państw trzecich w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej oraz decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa CHAD/2/2008 w sprawie utworzenia Komitetu Uczestników dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej, które to decyzje zostały zmienione decyzją Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa CHAD/3/2008 z dnia 14 maja 2008 r.,
   A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:

               (1)

               Sekretarz Generalny Rady UE/Wysoki Przedstawiciel ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa zwrócił się do Federacji Rosyjskiej w piśmie z dnia 7 grudnia 2007 r. o rozważenie ewentualnego udziału w operacji UE w Czadzie i w Republice Środkowoafrykańskiej.

               (2)

               W piśmie z dnia 23 kwietnia 2008 r. Federacja Rosyjska wyraziła chęć rozważenia ewentualnego udziału.

               (3)

               Sekretarz Generalny Rady UE/Wysoki Przedstawiciel ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa oraz Minister Spraw Zagranicznych Federacji Rosyjskiej wydali w dniu 29 kwietnia 2008 r. wspólne oświadczenie w sprawie wzajemnej współpracy w operacjach zarządzania kryzysowego,

         UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Udział w operacji
   1.   Strona rosyjska bierze udział w operacji prowadzonej przez Unię Europejską na podstawie rezolucji 1778 (2007) Rady Bezpieczeństwa ONZ i zgodnie ze wspólnym działaniem 2007/677/WPZiB z dnia 15 października 2007 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR Tchad/RCA) (zwanej dalej „operacją UE”) oraz z planem operacji z dnia 18 stycznia 2008 r., zapewniając kontyngent wojskowy sił zbrojnych Federacji Rosyjskiej (zwany dalej „rosyjskim kontyngentem wojskowym”) w celu wspierania operacji UE przy pomocy transportu lotniczego, z zastrzeżeniem wszelkich warunków wykonawczych zawartych w ustaleniach wykonawczych, o których mowa w art. 6 niniejszej umowy. Transport lotniczy jest prowadzony przy użyciu statków powietrznych należących do rosyjskiego kontyngentu wojskowego i służy ratowaniu życia i zapewnianiu bezpieczeństwa personelu sił dowodzonych przez Unię Europejską (EUFOR) oraz personelu misji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Republice Środkowoafrykańskiej i w Czadzie (MINURCAT), poprzez transport personelu EUFOR i MINURCAT, transport towarów oraz prace poszukiwawcze i ratownicze w odniesieniu do personelu EUFOR i MINURCAT.
   2.   Udział strony rosyjskiej w operacji EUFOR Tchad/RCA nie narusza autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską.
   3.   Strona rosyjska zapewnia, by rosyjski kontyngent wojskowy prowadził swoją misję zgodnie z:

               —

               wspólnym działaniem 2007/677/WPZiB, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu,

               —

               wszelkimi przepisami wykonawczymi, które mają być uzgodnione przez obie strony.

         4.   Personel rosyjskiego kontyngentu wojskowego będzie stosował zasady zaangażowania obowiązujące w ramach operacji UE w zakresie, w jakim nie kolidują one z prawem rosyjskim. Ewentualne wyjątki od stosowania zasad zaangażowania lub ograniczenia ich stosowania określone przez stronę rosyjską będą oficjalnie szczegółowo przedstawione dowódcy operacji UE.
   5.   Rosyjski kontyngent wojskowy wykonuje swoje obowiązki i postępuje zgodnie z celami i mandatem operacji UE przewidzianymi w rezolucji 1778 (2007) Rady Bezpieczeństwa ONZ.
   6.   Federacja Rosyjska może w każdej chwili wycofać swój udział, na wniosek dowódcy operacji UE lub na podstawie decyzji strony rosyjskiej, po uprzednich konsultacjach między stronami. Strona rosyjska informuje w odpowiednim czasie dowódcę operacji UE o wszelkich zmianach związanych z jej udziałem w operacji UE.
   Artykuł 2
   Status sił
   1.   Status rosyjskiego kontyngentu wojskowego, po jego przybyciu na miejsce operacji, podlega umowom dotyczącymi statusu sił obowiązującymi między Unią Europejską a Republiką Czadu, Republiką Środkowoafrykańską i Republiką Kamerunu.
   2.   Nie naruszając umów o statusie sił, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, strona rosyjska sprawuje jurysdykcję nad rosyjskim kontyngentem wojskowym.
   3.   Przedstawiciel strony rosyjskiej uczestniczy w procedurach prowadzących do zaspokojenia wszelkich roszczeń dotyczących rosyjskiego kontyngentu wojskowego przewidzianych w umowach o statusie sił, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.
   4.   Strona rosyjska jest odpowiedzialna za zaspokajanie wszelkich roszczeń związanych z udziałem rosyjskiego kontyngentu wojskowego w operacji UE, podnoszonych przez personel wojskowy rosyjskiego kontyngentu wojskowego lub dotyczących tego personelu. Strona rosyjska jest odpowiedzialna za wszczynanie postępowań, w szczególności prawnych lub dyscyplinarnych, przeciwko członkom personelu wojskowego rosyjskiego kontyngentu wojskowego, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.
   5.   Unia Europejska zobowiązuje się do zapewnienia, aby państwa członkowskie złożyły oświadczenia dotyczące zrzeczenia się roszczeń w związku z udziałem Federacji Rosyjskiej w operacji UE oraz do uczynienia tego w chwili podpisywania niniejszej umowy. Oświadczenie to załączone jest do niniejszej umowy.
   6.   Strona rosyjska zobowiązuje się do wydania oświadczenia dotyczącego odstąpienia od roszczeń w stosunku do któregokolwiek z państw biorących udział w operacji UE oraz do uczynienia tego w chwili podpisywania niniejszej umowy. Oświadczenie to załączone jest do niniejszej umowy.
   7.   Status personelu oddelegowanego do dowództwa operacji UE w Paryżu (Francja) podlega ustaleniom między właściwymi władzami Republiki Francuskiej a Federacją Rosyjską.
   Artykuł 3
   Informacje niejawne
   1.   Strona rosyjska chroni przekazane jej w ramach operacji UE wszelkie informacje niejawne UE zgodnie z wymaganiami dotyczącymi ochrony informacji niejawnych ustanowionymi w przepisach prawa Federacji Rosyjskiej. W tym celu odpowiedniki klasyfikacji bezpieczeństwa obu stron przedstawiają się, jak następuje:

               UE

               Federacja Rosyjska

               SECRET UE

               СОВЕРШЕННО СЕКРЕТНО

               CONFIDENTIEL UE

               СЕКРЕТНО

         Oznaczenie klauzuli „ДЛЯ СЛУЖЕБНОГО ПОЛЬЗОВАНИЯ” Federacji Rosyjskiej odpowiada klauzuli tajności UE o treści „RESTREINT UE”.
   2.   Strona rosyjska podejmuje wszelkie odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby przekazane jej w ramach operacji UE informacje niejawne UE były chronione na poziomie równoważnym z poziomem wymaganym zgodnie z podstawowymi zasadami i standardami minimalnymi dotyczącymi ochrony informacji niejawnych UE stosowanymi w UE; oznacza to, że strona rosyjska:

               —

               nie wykorzystuje przekazywanych jej informacji niejawnych do celów innych niż te, do których te informacje niejawne zostały przekazane przez UE,

               —

               nie ujawnia takich informacji stronom trzecim bez uprzedniej pisemnej zgody ze strony UE,

               —

               zapewnia, aby dostęp do przekazanych jej informacji niejawnych był przyznawany jedynie tym osobom, dla których znajomość tych informacji jest niezbędna do wykonywania obowiązków służbowych, oraz – w przypadku gdy informacje są opatrzone klauzulą CONFIDENTIEL UE lub wyższą – osobom posiadającym poświadczenie bezpieczeństwa osobowego,

               —

               zapewnia, aby przed uzyskaniem dostępu do informacji niejawnych wszystkie osoby występujące o uzyskanie dostępu do takich informacji były informowane na temat wymagań dotyczących przepisów ochrony bezpieczeństwa istotnych dla ochrony informacji, do której mają dostęp, oraz przestrzegały tych wymagań,

               —

               zapewnia, aby wszelkie lokale, strefy, budynki, biura, pomieszczenia, systemy łączności i informacji, w których przechowywane są lub przetwarzane informacje i dokumenty niejawne, podlegały ochronie poprzez zastosowanie właściwych środków bezpieczeństwa fizycznego,

               —

               zapewnia, aby udostępnione jej dokumenty niejawne były wpisywane, z chwilą ich otrzymania, do specjalnego rejestru,

               —

               powiadamia UE o wszelkich przypadkach faktycznego lub podejrzewanego naruszenia lub ujawnienia przekazanych jej informacji niejawnych. W takim przypadku strona rosyjska wszczyna dochodzenie i podejmuje odpowiednie środki w celu zapobieżenia takim zdarzeniom w przyszłości.

         3.   Uwzględniając poziom klasyfikacji, informacje niejawne są przekazywane kanałami dyplomatycznymi, bezpieczną pocztą lub przekazywane przez osoby.
   4.   W przypadku gdy UE i Federacja Rosyjska zawarły umowę w sprawie ochrony informacji niejawnych, postanowienia takiej umowy mają zastosowanie w kontekście operacji UE.
   Artykuł 4
   Struktura dowodzenia
   1.   Rosyjski kontyngent wojskowy pozostaje pod pełnym dowództwem strony rosyjskiej.
   2.   Właściwe organy rosyjskie przekazują dowódcy operacji możliwość wyznaczania zadań rosyjskiemu kontyngentowi wojskowemu w celu wykonania misji, zgodnie z art. 1 ust. 1 niniejszej umowy, po przybyciu rosyjskiego kontyngentu wojskowego na miejsce operacji. Przy planowaniu zadania lotniczego lub podejmowaniu innej decyzji mającej implikacje dla rosyjskiego kontyngentu wojskowego zostaje zapewniona pełna koordynacja ze starszymi przedstawicielami wojskowymi rosyjskiego kontyngentu wojskowego. Federacja Rosyjska ma takie same prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją jak uczestniczące państwa członkowskie UE.
   3.   Strona rosyjska mianuje starszych przedstawicieli wojskowych reprezentujących rosyjski kontyngent wojskowy w EUFOR, zarówno w siedzibie dowództwa operacji w Paryżu (Francja), jak i w siedzibie dowództwa sił UE w Abéché (Czad). Każdy starszy przedstawiciel wojskowy może otrzymywać pomoc. Starsi przedstawiciele wojskowi konsultują się z dowództwem UE we wszystkich sprawach mających wpływ na EUFOR. Za codzienną dyscyplinę w kontyngencie odpowiada dowódca rosyjskiego kontyngentu wojskowego.
   Artykuł 5
   Aspekty finansowe
   1.   Federacja Rosyjska przyjmuje na siebie wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji UE, chyba że koszty te podlegają wspólnemu finansowaniu przewidzianemu w przepisach wykonawczych, o których mowa w art. 6 niniejszej umowy.
   2.   EUFOR Tchad/RCA udzieli rosyjskiemu kontyngentowi wojskowemu wsparcia logistycznego na zasadzie zwrotu kosztów na warunkach przewidzianych w przepisach wykonawczych, o których mowa w art. 6 niniejszej umowy.
   3.   UE zwalnia stronę rosyjską z wnoszenia wszelkich wkładów finansowych we wspólne koszty.
   4.   Odszkodowanie w przypadku śmierci, uszkodzenia ciała, utraty lub szkód poniesionych przez osoby fizyczne lub prawne z państwa lub państw, w których prowadzona jest operacja UE, będzie ustalane zgodnie z warunkami określonymi w umowach dotyczących statusu sił, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszej umowy.
   5.   Administracyjne zarządzanie wydatkami określonymi w przepisach wykonawczych, o których mowa w art. 6 niniejszej umowy, powierza się jednostce UE administrującej koszty wspólne i koszty ponoszone przez różne państwa w trakcie operacji.
   Artykuł 6
   Przepisy wykonawcze do umowy
   Udział strony rosyjskiej w operacji UE przeprowadza się zgodnie z warunkami technicznymi i administracyjnymi zawartymi w przepisach wykonawczych do obecnej umowy, która ma być zawarta między Ministerstwem Obrony Federacji Rosyjskiej a Dowódcą Operacji UE.
   Artykuł 7
   Nieprzestrzeganie obowiązków
   Jeżeli jedna ze stron nie przestrzega swoich obowiązków określonych w art. 1–6 niniejszej umowy, druga strona ma prawo do rozwiązania niniejszej umowy z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia.
   Artykuł 8
   Rozstrzyganie sporów
   1.   Spory między stronami dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej umowy i przepisów wykonawczych do niej są rozstrzygane przez odpowiednie organy stron na właściwym poziomie lub drogą dyplomatyczną.
   2.   Wszelkie roszczenia lub spory natury finansowej, które nie zostały rozwiązane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, mogą być przekazane wspólnie uzgodnionemu mediatorowi.
   Wszelkie roszczenia lub spory, których nie udało się rozwiązać na drodze pojednania lub mediacji, mogą być przekazane przez każdą ze stron do sądu arbitrażowego. Każda ze stron mianuje do sądu arbitrażowego jednego arbitra. Dwaj mianowani przez strony arbitrzy mianują trzeciego arbitra, który będzie przewodniczącym. Gdy jedna ze stron nie mianuje arbitra w ciągu dwóch miesięcy od otrzymania od drugiej strony powiadomienia o przekazaniu spornej sprawy do sądu arbitrażowego lub gdy arbitrzy, w ciągu dwóch miesięcy od ich mianowania, nie dojdą do porozumienia co do mianowania trzeciego arbitra, każda ze stron może zwrócić się o mianowanie arbitra do przewodniczącego Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości. Jeżeli przewodniczący Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości jest obywatelem jednej ze stron lub nie jest w stanie spełnić wspomnianej funkcji z innego powodu, niezbędnych mianowań dokonuje następny najstarszy rangą członek Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości niebędący obywatelem żadnej ze stron. Sąd arbitrażowy orzeka ex aequo et bono. Arbitrzy nie mają uprawnień do przyznawania karnych odszkodowań. Arbitrzy uzgadniają procedury arbitrażowe. Siedziba sądu arbitrażowego znajduje się w Brukseli, a językiem arbitrażu jest język angielski. Orzeczenie arbitrażowe zawiera uzasadnienie stanowiące jego podstawę i jest akceptowane przez strony jako ostateczne rozwiązanie sporu. Każda ze stron ponosi własne koszty, a koszty wspólne są dzielone równo pomiędzy stronami.
   Artykuł 9
   Wejście w życie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po wzajemnej notyfikacji przez strony o zakończeniu wewnętrznych procedur niezbędnych do tego celu.
   2.   Niniejsza umowa stosowana jest tymczasowo od dnia jej podpisania.
   3.   Niniejsza umowa obowiązuje przez cały czas trwania udziału strony rosyjskiej w operacji UE. Wygaśnięcie niniejszej umowy nie ma wpływu na prawa ani obowiązki wynikające z wykonywania niniejszej umowy przed jej wygaśnięciem.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 5 listopada 2008 r. w dwóch egzemplarzach, w języku angielskim i rosyjskim, przy czym oba teksty są na równi autentyczne.

            W imieniu Unii Europejskiej

            W imieniu Federacji Rosyjskiej

   ZAŁĄCZNIK
   OŚWIADCZENIA
   o których mowa w art. 2 ust. 5 i 6 umowy
   Oświadczenie państw członkowskich UE:
   „Państwa członkowskie UE przy wprowadzaniu w życie wspólnego działania 2007/677/WPZiB z dnia 15 października 2007 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA) dołożą starań, aby, w zakresie, w jakim pozwalają na to ich wewnętrzne systemy prawne, zrzec się roszczeń wobec Federacji Rosyjskiej powstałych w związku z uszkodzeniem ciała lub śmiercią członka personelu, uszkodzeniem lub utratą należącego do nich mienia używanego w operacji UE oraz by odpowiadać na takie roszczenia, jeżeli takie uszkodzenie ciała, śmierć, uszkodzenie lub utrata:

               —

               zostały spowodowane przez personel pochodzący z Federacji Rosyjskiej podczas wykonywania obowiązków związanych z operacją UE, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego, lub

               —

               wynikły z użycia mienia należącego do Federacji Rosyjskiej, pod warunkiem że mienie to zostało użyte w związku z operacją UE oraz z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego personelu operacji UE pochodzącego z Federacji Rosyjskiej i używającego tego mienia.”

         Oświadczenie Federacji Rosyjskiej:
   „Federacja Rosyjska, biorąc udział w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA) prowadzonej zgodnie ze wspólnym działaniem 2007/677/WPZiB z dnia 15 października 2007 r. dołoży starań, aby, w zakresie, w jakim pozwalają na to jej wewnętrzny system prawny, zrzec się roszczeń wobec któregokolwiek z pozostałych państw uczestniczących w operacji UE powstałych w związku z uszkodzeniem ciała lub śmiercią członka personelu, uszkodzeniem lub utratą należącego do niego mienia używanego w operacji UE, jeżeli takie uszkodzenie ciała, śmierć, uszkodzenie lub utrata:

               —

               zostały spowodowane przez personel podczas wykonywania obowiązków związanych z operacją UE, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego, lub

               —

               wynikły z użycia mienia należącego do państw uczestniczących w operacji wojskowej UE, pod warunkiem że mienie to zostało użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego personelu operacji wojskowej UE, używającego tego mienia.”


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1522 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/252

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1522
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Urzędu (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05584/2016 – C8-0074/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (4), w szczególności jego art. 44,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (6) (UE, Euratom) nr 966/2012, w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A8-0086/2016),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2014;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 409 z 9.12.2015, s. 160.

      (2)  Zob. przypis 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: 2009/896/WE: Decyzja Rady z dnia 30 listopada 2009 r. dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych

text:
               8.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 321/38

         DECYZJA RADY
   z dnia 30 listopada 2009 r.
   dotycząca zawarcia umowy między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych
   (2009/896/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. b) ppkt (i), w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej umowę między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (zwaną dalej „umową”).

               (2)

               Umowa została podpisana w imieniu Wspólnoty w dniu 28 maja 2009 r. oraz była tymczasowo stosowana od tego dnia, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2009/478/WE (2).

               (3)

               Umowę tę należy zatwierdzić.

               (4)

               Na mocy umowy ustanawia się Wspólny Komitet ds. Zarządzania Umową, który powinien przyjąć swój regulamin wewnętrzny. Właściwe jest wprowadzenie uproszczonej procedury ustalania stanowiska Wspólnoty dotyczącego przyjęcia tego regulaminu wewnętrznego.

               (5)

               Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz bez uszczerbku dla art. 4 tego Protokołu, te państwa członkowskie nie uczestniczą w przyjęciu niniejszej decyzji i nie są nią związane ani nie podlegają jej stosowaniu,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Umowa między Wspólnotą Europejską a Antiguą i Barbudą w sprawie zniesienia wiz krótkoterminowych (3) zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Wspólnoty.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 8 ust. 1 umowy (4).
   Artykuł 3
   Wspólnotę reprezentuje Komisja, przy wsparciu ekspertów z państw członkowskich, we wspólnym komitecie ekspertów ustanowionym na mocy art. 6 umowy.
   Artykuł 4
   Stanowisko Wspólnoty we wspólnym komitecie ekspertów dotyczące przyjęcia jego regulaminu zgodnie z wymogami art. 6 ust. 4 umowy przyjmuje Komisja po konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę.
   Artykuł 5
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2009 r.

            W imieniu Rady

         B. ASK

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 20 października 2009 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 1.

      (3)  Tekst umowy znajduje się w Dz.U. L 169 z 30.6.2009, s. 3.

      (4)  Termin wejścia w życie umowy zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1695 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa „Czyste Niebo” za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/371

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1695
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa „Czyste Niebo” za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Wspólnego Przedsiębiorstwa „Czyste Niebo” za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsiębiorstwa „Czyste Niebo” za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsiębiorstwa (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Wspólnemu Przedsiębiorstwu absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05306/2015 – C8-0049/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 209,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 71/2008 z dnia 20 grudnia 2007 r. ustanawiające Wspólne Przedsiębiorstwo „Czyste Niebo” (5),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 558/2014 z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie ustanowienia Wspólnego Przedsięwzięcia „Czyste Niebo 2” (6), w szczególności jego art. 1 ust. 2 i art. 12,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (7),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 110/2014 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie modelowego rozporządzenia finansowego dla organów realizujących partnerstwo publiczno-prywatne, o których mowa w art. 209 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (8),

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0107/2015),

         1.

            udziela dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsięwzięcia „Czyste Niebo 2” absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsiębiorstwa „Czyste Niebo” za rok budżetowy 2013;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsięwzięcia „Czyste Niebo 2”, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 452 z 16.12.2014, s. 17.

         (2)  Dz.U. C 452 z 16.12.2014, s. 18.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 30 z 4.2.2008, s. 1.

         (6)  Dz.U. L 169 z 7.6.2014, s. 77.

         (7)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (8)  Dz.U. L 38 z 7.2.2014, s. 2.


title: Decyzja Rady i Komisji z dnia 10 kwietnia 1995 r. w sprawie zawarcia Porozumienia między Wspólnotami Europejskimi a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki dotyczącej stosowania ich przepisów o konkurencji

text:
Ważna informacja prawna

|

31995D0145

Dziennik Urzędowy L 095 , 27/04/1995 P. 0045 - 0046

		Decyzja Rady i Komisjiz dnia 10 kwietnia 1995 r.w sprawie zawarcia Porozumienia między Wspólnotami Europejskimi a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki dotyczącej stosowania ich przepisów o konkurencji(95/145/WE, EWWiS)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 87 i 235 w powiązaniu z art. 228 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 65 i 66,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:artykuł 235 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską musi być przywołany z powodu włączenia do tekstu umowy fuzji i przejęć, objętych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 4064/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw [2], opartej na podstawie przepisów art. 235;przy bardziej wyraźnym międzynarodowym wymiarze problemów związanych z konkurencją współpraca międzynarodowa w tej dziedzinie powinna zostać wzmocniona;w tym celu Komisja wynegocjowała Porozumienie z Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki dotyczącą stosowania zasad konkurencji Wspólnot Europejskich i Stanów Zjednoczonych Ameryki;Porozumienie powinno zostać zatwierdzone włącznie z wymianą listów interpretacyjnych,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali Porozumienie między Wspólnotami Europejskimi a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki dotyczącą stosowania ich przepisów o konkurencji, włącznie z wymianą listów interpretacyjnych.Teksty Porozumienia i listów interpretacyjnych, sporządzone w języku angielskim, załącza się do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejsze Porozumienie stosuje się z mocą od dnia 23 września 1991 r.Artykuł 3Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej (osób umocowanych) do powiadomienia Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki o zatwierdzeniu Porozumienia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz do podpisania listów interpretacyjnych.Komisja wyznacza osobę uprawnioną (osoby uprawnione) do powiadomienia Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki o zatwierdzeniu Porozumienia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz do podpisania listów interpretacyjnych.Sporządzono w Luksemburgu, dnia 10 kwietnia 1995 r.W imieniu RadyJ. PuechPrzewodniczącyW imieniu KomisjiJ. SanterPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 20 stycznia 1995 r. (Dz.U. C 43 z 20.2.1995) i dnia 17 marca 1995 r. (Dz.U. C 89 z 10.4.1995).[2] Dz.U. L 395 z 30.12.1989, str. 1 (wersja skorygowana: Dz.U. L 257 z 21.9.1990, str. 13).--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 17 lipca 1995 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

31995D0414

Dziennik Urzędowy L 247 , 13/10/1995 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 17 lipca 1995 r.w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony(95/414/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 w powiązaniu z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:do czasu wejścia w życie Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, podpisanej na Korfu dnia 24 czerwca 1994 r., niezbędne jest zatwierdzenie, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Umowy przejściowej w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, parafowanej dnia 29 grudnia 1994 r.,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę przejściową w sprawie handlu i kwestii związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, Europejską Wspólnotą Węgla i Stali oraz Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Federacją Rosyjską, z drugiej strony, wraz z dwoma protokołami i deklaracjami ich dotyczącymi.Tekst Umowy przejściowej jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Umowy przejściowej [1].Artykuł 3Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Wspólnoty Europejskiej notyfikacji przewidzianej w art. 36 Umowy przejściowej.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 lipca 1995 r.W imieniu RadyJ. SolanaPrzewodniczący[1] Data wejścia w życie Umowy zostanie opublikowana przez Sekretariat Generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.--------------------------------------------------


title: 2012/311/UE: Decyzja Rady z dnia 7 czerwca 2012 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte przez Unię Europejską w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w odniesieniu do przedłużenia Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r.

text:
               19.6.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 158/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 7 czerwca 2012 r.
   w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte przez Unię Europejską w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w odniesieniu do przedłużenia Konwencji o pomocy żywnościowej z 1999 r.
   (2012/311/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 214 ust. 4, w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Konwencja o pomocy żywnościowej z 1999 r. („FAC”) została zawarta przez Wspólnotę Europejską decyzją Rady nr 2000/421/WE (1) i przedłużona różnymi decyzjami Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej.

               (2)

               Obecna FAC wygasa w dniu 30 czerwca 2012 r., a kwestia ewentualnego przedłużenia okresu jej obowiązywania zostanie podjęta w trakcie sesji Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w czerwcu 2012 r.

               (3)

               Zgodnie z art. XXV lit. b) FAC, jej przedłużenie uzależnione jest od Konwencji o handlu zbożem z 1995 r., która pozostaje w mocy. W dniu 6 czerwca 2011 r. Międzynarodowa Rada Zbożowa podjęła decyzję o przedłużeniu obowiązywania Konwencji o handlu zbożem do dnia 30 czerwca 2013 r.

               (4)

               Podczas 103. sesji Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w dniu 14 grudnia 2010 r., jej członkowie zgodzili się co do rozpoczęcia formalnych renegocjacji w sprawie FAC z 1999 r. w ramach szeregu sesji negocjacyjnych.

               (5)

               Ponieważ nowa Konwencja o pomocy żywnościowej, która zastąpi FAC, wchodzi w życie dopiero w dniu 1 stycznia 2013 r., nastąpi sześciomiesięczna przerwa pomiędzy wygaśnięciem FAC oraz wejściem w życie nowej Konwencji o pomocy żywnościowej.

               (6)

               Podczas 105. sesji Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej w dniu 30 listopada 2011 r., Strony FAC uzgodniły, że należy uniknąć sytuacji jej nakładania się z nową Konwencją o pomocy żywnościowej, a sześciomiesięczna przerwa jest rozwiązaniem preferowanym w stosunku do przedłużenia obowiązywania FAC.

               (7)

               Komisja Europejska, która reprezentuje Unię Europejską w Komitecie ds. Pomocy Żywnościowej, powinna zostać zatem upoważniona do sprzeciwienia się osiągnięciu w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej konsensusu sprzyjającego przedłużeniu obowiązywania,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej jest następujące: Unia Europejska sprzeciwia się w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej osiągnięciu konsensusu – zgodnie z pkt 13 regulaminu wewnętrznego Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej – sprzyjającego przedłużeniu obowiązywania Konwencji o pomocy żywnościowej.
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się Komisję do przedstawienia niniejszego stanowiska w ramach Komitetu ds. Pomocy Żywnościowej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 7 czerwca 2012 r.

            W imieniu Rady

         M. BØDSKOV

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 163 z 4.7.2000, s. 37.


title: 2012/434/UE: Decyzja Rady z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej dotyczącego utrzymania zobowiązań w zakresie handlu usługami zawartych w obowiązującej umowie o partnerstwie i współpracy między UE i Rosją

text:
               27.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 200/1

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 lipca 2012 r.
   w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej dotyczącego utrzymania zobowiązań w zakresie handlu usługami zawartych w obowiązującej umowie o partnerstwie i współpracy między UE i Rosją
   (2012/434/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 91, art. 100 ust. 2 oraz art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją Rady 2012/107/UE (1) Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej dotyczące utrzymania zobowiązań w zakresie handlu usługami zawartych w obowiązującej umowie o partnerstwie i współpracy między UE i Rosją (zwane dalej „Porozumieniem”) zostało podpisane w dniu 16 grudnia 2011 r. z zastrzeżeniem jego zawarcia.

               (2)

               Porozumienie powinno zostać zatwierdzone,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a rządem Federacji Rosyjskiej dotyczące utrzymania zobowiązań w zakresie handlu usługami zawartych w obowiązującej umowie o partnerstwie i współpracy między UE i Rosją (2).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby uprawnione do dokonania w imieniu Unii powiadomienia przewidzianego w Porozumieniu w celu wyrażenia zgody Unii na to, aby Porozumienie stało się dla niej wiążące (3).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 57 z 29.2.2012, s. 43.

      (2)  Porozumienie zostało opublikowane w Dz.U. L 57 z 29.2.2012, s. 44, wraz z decyzją o jego podpisaniu.

      (3)  Data wejścia w życie Porozumienia zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Komisji z dnia 28 czerwca 1995 r. dotycząca zawarcia przez Komisję, w imieniu i na rzecz Wspólnoty, Protokołu ustaleń w sprawie współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Kanady w dziedzinie kontrolowanej syntezy jądrowej

text:
Ważna informacja prawna

|

31995D0355

Dziennik Urzędowy L 211 , 06/09/1995 P. 0030 - 0030

		Decyzja Komisjiz dnia 28 czerwca 1995 r.dotycząca zawarcia przez Komisję, w imieniu i na rzecz Wspólnoty, Protokołu ustaleń w sprawie współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Kanady w dziedzinie kontrolowanej syntezy jądrowej(95/355/Euratom)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 2,a także mając na uwadze, co następuje:Rada w swojej decyzji z dnia 20 lutego 1995 r. zatwierdziła zawarcie przez Komisję Protokołu ustaleń w sprawie współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Kanady w dziedzinie kontrolowanej syntezy jądrowej,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Protokół ustaleń w sprawie współpracy między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Rządem Kanady w dziedzinie kontrolowanej syntezy jądrowej zostaje niniejszym zawarty w imieniu i na rzecz Wspólnoty.Tekst Protokołu ustaleń stanowi dodatek do niniejszej decyzji.Artykuł 2Członek Komisji właściwy w sprawach nauki, badań i rozwoju lub jego wyznaczony przedstawiciel jest umocowany do podpisania Protokołu ustaleń w celu związania nim Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.Sporządzono w Brukseli, dnia 28 czerwca 1995 r.W imieniu KomisjiJacques SanterPrzewodniczący--------------------------------------------------