title: Decyzja Rady 2014/137/UE z dnia 14 marca 2014 r. w sprawie stosunków między Unią Europejską, z jednej strony, a Grenlandią i Królestwem Danii, z drugiej strony

text:
               15.3.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 76/1

      DECYZJA RADY 2014/137/UE
   z dnia 14 marca 2014 r.
   w sprawie stosunków między Unią Europejską, z jednej strony, a Grenlandią i Królestwem Danii, z drugiej strony
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 203,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom krajowym,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Traktat zmieniający, w odniesieniu do Grenlandii, traktaty ustanawiające Wspólnoty Europejskie (2) (traktat grenlandzki) stanowi, że Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) nie ma już zastosowania do Grenlandii. Grenlandia, będąc częścią państwa członkowskiego, jest stowarzyszona z Unią jako jeden z krajów i terytoriów zamorskich.

               (2)

               W swojej preambule traktat grenlandzki stanowi, że należy wprowadzić postanowienia pozwalające na utrzymanie ścisłych i trwałych związków między Unią a Grenlandią oraz na uwzględnianie wzajemnych interesów, w szczególności potrzeb rozwojowych Grenlandii, a także potwierdza, że postanowienia dotyczące krajów i terytoriów zamorskich, określone w części czwartej TFUE, stanowią odpowiednie ramy dla tych stosunków.

               (3)

               Zgodnie z art. 198 TFUE celem stowarzyszenia jest promowanie rozwoju gospodarczego i społecznego krajów i terytoriów zamorskich oraz ustanowienie ścisłych stosunków gospodarczych między nimi a Unią jako całością. Zgodnie z art. 204 TFUE postanowienia art. 198–203 TFUE stosują się do Grenlandii, z zastrzeżeniem szczególnych postanowień zawartych w Protokole (nr 34) w sprawie szczególnych ustaleń dla Grenlandii, załączonym do TFUE.

               (4)

               Postanowienia dotyczące stosowania zasad określonych w art. 198–202 TFUE zawarto w decyzji Rady 2013/775/UE (3).

               (5)

               W swoich konkluzjach z dnia 24 lutego 2003 r. w sprawie przeglądu śródokresowego czwartego protokołu w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską, rządem Danii i autonomicznym rządem Grenlandii, uznając geostrategiczne znaczenie Grenlandii dla Unii oraz ducha współpracy wynikającego z decyzji Unii o przyznaniu Grenlandii statusu terytorium zamorskiego, Rada uzgodniła, że istnieje potrzeba rozszerzenia i wzmocnienia przyszłych stosunków między Unią a Grenlandią z uwzględnieniem znaczenia rybołówstwa oraz potrzeby wprowadzenia reform strukturalnych i sektorowych w Grenlandii. Rada wyraziła również swoje zdecydowanie, aby oprzeć przyszłe stosunki Unii z Grenlandią po 2006 r. na kompleksowym partnerstwie na rzecz zrównoważonego rozwoju, obejmującym szczegółowe porozumienie w sprawie połowów wynegocjowane według ogólnych zasad i reguł mających zastosowanie do tego rodzaju porozumień.

               (6)

               Umowa partnerska w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii, z drugiej strony (4), zawarta na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 753/2007 (5), przywołuje ducha współpracy wynikającego z decyzji o przyznaniu Grenlandii statusu terytorium zamorskiego.

               (7)

               Wspólna deklaracja złożona przez Wspólnotę Europejską, z jednej strony, oraz autonomiczny rząd Grenlandii i rząd Danii, z drugiej strony, na temat partnerstwa pomiędzy Wspólnotą Europejską a Grenlandią, podpisana w Luksemburgu dnia 27 czerwca 2006 r., odwołuje się do bliskich związków historycznych, politycznych, gospodarczych i kulturalnych pomiędzy Unią Europejską a Grenlandią i podkreśla potrzebę dalszego wzmocnienia partnerstwa i współpracy.

               (8)

               Stosunki między Unią, z jednej strony, a Grenlandią i Królestwem Danii, z drugiej, są regulowane między innymi decyzją Rady 2006/526/WE (6), która wygasła w dniu 31 grudnia 2013 r.

               (9)

               Unia powinna nawiązać szerokie partnerstwa z nowymi podmiotami na arenie międzynarodowej, aby wspierać stabilny, sprzyjający włączeniu społecznemu porządek międzynarodowy, dążyć do realizacji wspólnych globalnych celów publicznych oraz bronić kluczowych interesów Unii i poszerzać wiedzę na temat Unii w państwach trzecich oraz w krajach i terytoriach zamorskich.

               (10)

               Partnerstwo na podstawie niniejszej decyzji powinno pozwolić na kontynuację bliskich stosunków między Unią, z jednej strony, a Grenlandią i Danią, z drugiej, oraz powinno przyczynić się do sprostania globalnym wyzwaniom, umożliwiając opracowanie proaktywnego programu i realizację wspólnych interesów. Partnerstwo powinno również połączyć cele określone w komunikacie Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowanym „Europa 2020 Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (zwanym dalej „Strategią Europa 2020”), dodając tym samym spójności ze Strategią „Europa 2020” oraz propagowaniem polityki wewnętrznej i celów określonych w komunikatach Komisji, na przykład w komunikacie Komisji z dnia 2 lutego 2011 r. zatytułowanym „Stawianie czoła wyzwaniom związanym z rynkami towarowymi i surowcami”, oraz ułatwiając współpracę w kontekście polityki arktycznej Unii.

               (11)

               Unijna pomoc finansowa powinna się skoncentrować na tych obszarach, w których najmocniej oddziałuje, mając na uwadze jej potencjał działania w skali ogólnoświatowej i reagowania na globalne wyzwania, takie jak eliminowanie ubóstwa, zrównoważony rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu czy krzewienie demokracji na całym świecie, dobre rządy, prawa człowieka i praworządność, jej długoterminowe i przewidywalne zaangażowanie w pomoc rozwojową oraz jej rolę w koordynacji działań państw członkowskich.

               (12)

               Partnerstwo na podstawie niniejszej decyzji powinno posłużyć za ramy pozwalające na regularną dyskusję o sprawach będących przedmiotem zainteresowania Unii lub Grenlandii, takich jak kwestie natury globalnej, gdzie wymiana poglądów i ewentualne zbliżenie pomysłów i opinii mogłyby być korzystne dla obu stron. W szczególności rosnący wpływ zmiany klimatu na działalność człowieka i środowisko, transport morski, zasoby naturalne, w tym surowce, a także badania i innowacje wymagają dialogu i wzmocnionej współpracy.

               (13)

               Unijna pomoc finansowa przyznawana w ramach nowego partnerstwa powinna nadać rozwojowi Grenlandii perspektywę europejską i przyczynić się do wzmocnienia ścisłych i trwałych związków z Grenlandią, przy jednoczesnym umocnieniu jej pozycji jako wysuniętego przyczółka Unii, na podstawie wspólnych wartości i historii łączącej partnerów.

               (14)

               Unijna pomoc finansowa na lata 2014–2020 powinna być skoncentrowana na jednym lub co najwyżej dwóch obszarach współpracy, dzięki czemu można będzie zmaksymalizować wpływ partnerstwa, a następnie osiągnąć ekonomię skali, efekty synergii, większą skuteczność i wyeksponować działania Unii.

               (15)

               Współpraca na podstawie niniejszej decyzji powinna zagwarantować, że przepływy zasobów będą przewidywalne i regularne, a równocześnie elastyczne i dostosowane do sytuacji w Grenlandii. W tym celu, kiedy tylko będzie to możliwe i stosowne, powinno być stosowane wsparcie budżetowe.

               (16)

               Reguły finansowe mające zastosowanie do budżetu ogólnego Unii określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7) oraz w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (8).

               (17)

               Należy chronić interesy finansowe Unii z zastosowaniem proporcjonalnych środków w całym cyklu wydatkowania, w tym poprzez zapobieganie nieprawidłowościom, ich wykrywanie i ściganie, odzyskiwanie środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładanie sankcji. Środki te powinny być stosowane zgodnie z mającymi zastosowanie porozumieniami zawartymi z organizacjami międzynarodowymi i państwami trzecimi.

               (18)

               Dokumenty programowe i środki finansowe konieczne do wykonania niniejszej decyzji powinny być przyjmowane w drodze aktów wykonawczych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (9). Ze względu na charakter tych aktów wykonawczych, w szczególności ich ukierunkowanie w zakresie kształtowania polityki oraz ich skutki finansowe, do ich przyjęcia powinna być zasadniczo wykorzystana procedura sprawdzająca, z wyjątkiem technicznych środków wykonawczych o małej skali finansowej.

               (19)

               Wspólne zasady i procedury wdrażania unijnych instrumentów finansowania działań zewnętrznych ustanowione są w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2014 (10) (zwanym dalej „wspólnym rozporządzeniem w sprawie wdrażania”) i w stosownych przypadkach powinny mieć zastosowanie do wykonywania niniejszej decyzji.

               (20)

               Należy zapewnić odpowiednie, pozbawione przerwy przejście pomiędzy decyzją 2006/526/WE a niniejszą decyzją oraz należy ujednolicić okres stosowania niniejszej decyzji z okresem stosowania rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (11). W związku z tym niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   SEKCJA 1

      POSTANOWIENIA OGÓLNE

   Artykuł 1
   Przedmiot, ogólny cel i zakres stosowania
   1.   Niniejsza decyzja określa zasady dotyczące relacji pomiędzy Unią, z jednej strony, a Grenlandią i Danią, z drugiej (zwanych dalej „partnerstwem”).
   2.   Celem partnerstwa jest utrzymanie ścisłych i trwałych związków pomiędzy partnerami oraz przyczynianie się do zrównoważonego rozwoju Grenlandii.
   Partnerstwo uznaje geostrategiczne położenie Grenlandii w regionie Arktyki, zagadnienia poszukiwania i eksploatacji zasobów naturalnych, w tym surowców, oraz gwarantuje wzmocnioną współpracę i dialog polityczny w odniesieniu do tych kwestii.
   Artykuł 2
   Ogólne zasady partnerstwa
   1.   Partnerstwo ułatwia konsultacje i dialog polityczny na temat szczegółowych celów i obszarów współpracy, o których mowa w niniejszej decyzji.
   2.   Partnerstwo określa w szczególności ramy dialogu politycznego o kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania partnerów i zapewnia podstawy do szerokiej współpracy i dialogu w obszarach takich, jak:

               a)

               problemy o zasięgu globalnym, między innymi dotyczące energii, zmiany klimatu i środowiska, zasobów naturalnych, w tym surowców, transportu morskiego, badań i innowacji; oraz

               b)

               kwestii dotyczące Arktyki.

         3.   Podczas wykonywania niniejszej decyzji należy zapewnić spójność z innymi obszarami działań zewnętrznych Unii oraz innymi stosownymi obszarami polityki Unii. W tym celu program środków finansowanych na podstawie niniejszej decyzji układa się na podstawie obszarów unijnej polityki współpracy wyznaczonych, między innymi, w umowach, deklaracjach i planach działań, oraz zgodnie ze strategiami współpracy przyjętymi na podstawie art. 4.
   4.   Decyzje co do działań w zakresie współpracy przyjmowane są w ramach ścisłych konsultacji przez rząd Grenlandii, rząd Danii oraz Komisję. Konsultacje takie prowadzi się w pełnej zgodności z odpowiednimi uprawnieniami instytucjonalnymi, prawnymi i finansowymi każdej ze stron. W tym celu niniejsza decyzja wykonywana jest przez rząd Grenlandii oraz Komisję zgodnie z ich zadaniami i zakresami odpowiedzialności.
   Artykuł 3
   Szczegółowe cele i główne obszary współpracy
   1.   Szczegółowe cele partnerstwa są następujące:

               a)

               wspieranie Grenlandii – oraz współpraca z nią – w stawianiu czoła największym wyzwaniom, zwłaszcza konieczności zrównoważonej dywersyfikacji gospodarki, potrzebie podnoszenia umiejętności jej siły roboczej, w tym naukowców, oraz potrzebie ulepszenia grenlandzkich systemów informacyjnych w obszarze technologii informacyjno-komunikacyjnych. Osiągnięcie tych celów mierzy się procentowym udziałem bilansu handlowego w PKB, procentowym udziałem sektora rybołówstwa w eksporcie ogółem oraz wskaźnikami statystycznymi wyników edukacji i innymi wskaźnikami, które uzna się za właściwe;

               b)

               przyczynienie się do zwiększenia potencjału grenlandzkich organów administracyjnych w zakresie formułowania i wdrażania polityk krajowych, w szczególności w nowych obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania określonych w dokumencie programowania na rzecz zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 4 ust. 1 akapit drugi. Osiągnięcie tego celu mierzy się wskaźnikami, takimi jak liczba pracowników administracyjnych, którzy ukończyli szkolenie, oraz odsetek urzędników służby cywilnej mających miejsce (długoterminowego) pobytu w Grenlandii.

         2.   Główne obszary współpracy w ramach partnerstwa obejmują:

               a)

               edukację i szkolenia, turystykę i kulturę;

               b)

               zasoby naturalne, w tym surowce;

               c)

               energię, klimat, środowisko i różnorodność biologiczną;

               d)

               kwestie dotyczące Arktyki;

               e)

               sektor społeczny, mobilność siły roboczej, systemy zabezpieczenia społecznego, kwestie bezpieczeństwa żywności i bezpieczeństwa żywnościowego; oraz

               f)

               badania i innowacje w obszarach takich jak energia, zmiana klimatu, odporność na klęski żywiołowe, zasoby naturalne, w tym surowce, oraz zrównoważone gospodarowanie żywymi zasobami.

         SEKCJA 2

      PROGRAMOWANIE I WDROŻENIE

   Artykuł 4
   Programowanie
   1.   W ramach partnerstwa rząd Grenlandii przyjmuje odpowiedzialność za opracowywanie i przyjmowanie polityki sektorowej w głównych obszarach współpracy, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz zapewnia odpowiednie działania następcze.
   Na tej podstawie rząd Grenlandii opracowuje i przedstawia orientacyjny dokument programowania na rzecz zrównoważonego rozwoju Grenlandii (dalej zwany „dokumentem programowania”). Zadaniem dokumentu programowania jest zapewnienie spójnych ram współpracy między Unią a Grenlandią, zgodnych z ogólnym zamiarem i zakresem stosowania, celami, zasadami i politykami Unii.
   2.   Przygotowanie i wdrożenie dokumentu programowania musi być zgodne z następującymi zasadami skuteczności pomocy: odpowiedzialności krajowej, partnerstwa, koordynacji, harmonizacji, wykorzystania systemów krajowych, wzajemnej rozliczalności i zorientowania na wyniki.
   3.   Dokument programowania sporządzany jest z wykorzystaniem doświadczeń i wniosków oraz najlepszych praktyk na podstawie konsultacji i dialogu ze społeczeństwem obywatelskim, władzami lokalnymi i innymi zainteresowanymi podmiotami, w celu zapewnienia ich odpowiedniego zaangażowania i następnie odpowiedzialności za jego realizację.
   Dokument programowania dostosowany jest do potrzeb i specyfiki Grenlandii; uwzględnia się w nim m.in. wpływ na zmianę klimatu oraz rozwój społeczno-ekonomiczny.
   4.   Projekt dokumentu programowania jest przedmiotem wymiany poglądów między rządem Grenlandii, rządem Danii a Komisją.
   Rząd Grenlandii jest odpowiedzialny za ostateczne sformułowanie dokumentu programowania. Po ostatecznym sformułowaniu dokumentu programowania Komisja Europejska dokonuje jego oceny, aby stwierdzić, czy jest on zgodny z celami niniejszej decyzji i odnośnymi politykami Unii oraz czy zawiera wszystkie elementy wymagane do przyjęcia corocznej decyzji w sprawie finansowania. Do celów tej oceny rząd Grenlandii przedstawia wszystkie niezbędne informacje, w tym wyniki wszelkich studiów wykonalności.
   5.   Dokument programowania jest zatwierdzany zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8 ust. 2. Procedurę tę stosuje się również w przypadku istotnych przeglądów, które skutkują dużą zmianą strategii lub jej programowania.
   Procedura sprawdzająca nie ma zastosowania do innych niż istotne zmian w dokumencie programowania, takich jak poprawki techniczne, przesunięcia środków finansowych w obrębie orientacyjnego przydziału na dany obszar priorytetowy, zwiększenie lub zmniejszenie początkowego orientacyjnego przydziału o mniej niż 20 %, pod warunkiem że te zmiany nie mają wpływu na obszary priorytetowe i cele przedstawione w dokumencie programowania. Komisja informuje o takich zmianach, które nie mają istotnego charakteru, Parlament Europejski i Radę w ciągu jednego miesiąca od przyjęcia odpowiedniej decyzji.
   6.   We wszelkim programowaniu lub przeglądach programów przeprowadzanych po opublikowaniu sprawozdania z przeglądu śródokresowego, o którym mowa w art. 7, uwzględnia się wyniki, ustalenia i wnioski tego sprawozdania.
   Artykuł 5
   Wdrożenie
   O ile niniejsza decyzja nie stanowi inaczej, pomoc finansowa Unii jest wdrażana zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 236/2014 oraz zgodnie z ogólnym celem i zakresem stosowania, a także zasadami ogólnymi niniejszej decyzji.
   Artykuł 6
   Udzielanie zamówień
   Zastosowanie mają zasady dotyczące obywatelstwa i pochodzenia w zakresie postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, przyznanie dotacji i innych procedur udzielania zamówień określone w art. 8 i 9 rozporządzenia (UE) nr 236/2014, mające zastosowanie do instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 (12).
   Artykuł 7
   Przegląd śródokresowy dokumentu programowania i ocena wykonania niniejszej decyzji
   1.   Do dnia 31 grudnia 2017 r. rząd Grenlandii, rząd Danii, i Komisja przeprowadzą śródokresowy dokument programowania i jego wpływu na całą Grenlandię. Komisja włączy w ten proces wszystkie odpowiednie zainteresowane strony, w tym podmioty niepubliczne i władze lokalne.
   2.   W drodze odstępstwa od art. 17 rozporządzenia (UE) nr 236/2014 do dnia 30 czerwca 2018 r. Komisja sporządza sprawozdanie z realizacji celów i europejskiej wartości dodanej niniejszej decyzji, za pomocą wyników i wskaźników wpływu na wydajność wykorzystania zasobów, w perspektywie decyzji o odnowieniu, modyfikacji lub zawieszeniu typów środków finansowanych na podstawie niniejszej decyzji. Sprawozdanie dotyczy także zakresu uproszczenia, wewnętrznej i zewnętrznej spójności współpracy ustanowionej niniejszą decyzją, dalszej adekwatności wszystkich celów, a także wkładu środków w unijne priorytety na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu. Uwzględnia ono wszystkie ustalenia i wnioski dotyczące długofalowego wpływu decyzji 2006/526/WE.
   3.   Komisja zwraca się do Grenlandii o dostarczenie wszelkich danych i informacji koniecznych, zgodnie z zasadami dotyczącymi skuteczności pomocy, do monitorowania i oceny środków finansowanych na podstawie niniejszej decyzji.
   Artykuł 8
   Komitet
   1.   Komisję wspiera Komitet Grenlandzki, zwany dalej „komitetem”. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
   2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
   3.   W przypadku gdy opinia komitetu ma zostać uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta kończy się bez rezultatu, jeżeli przed upływem terminu na wydanie opinii zdecyduje o tym przewodniczący komitetu lub wniosą o to zwykłą większością głosów jego członkowie.
   Artykuł 9
   Zakres i sposoby finansowania
   1.   W ramach polityki sektorowej określonej przez rząd Grenlandii wsparcie finansowe Unii może być przyznawane na rzecz następujących rodzajów działalności:

               a)

               reform i projektów spójnych z dokumentem programowania;

               b)

               rozwoju instytucjonalnego, budowania potencjału oraz włączania do polityki kwestii dotyczących środowiska i zmiany klimatu; oraz

               c)

               programów współpracy technicznej.

         2.   Pomoc finansowa Unii ma przede wszystkim postać wsparcia budżetowego.
   Artykuł 10
   Finansowa kwota odniesienia
   Orientacyjna kwota na wykonanie niniejszej decyzji w okresie od 2014 r. do 2020 r. wynosi 217 800 000 EUR.
   SEKCJA 3

      PRZEPIS KOŃCOWY

   Artykuł 11
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2014 r.

            W imieniu Rady

         M. CHRISOCHOIDIS

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 5 lutego 2014 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. L 29 z 1.2.1985, s. 1.

      (3)  Decyzja Rady 2013/755/UE z dnia 25 listopada 2013 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Unią Europejską („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”) (Dz.U. L 344 z 19.12.2013, s. 1).

      (4)  Dz.U. L 172 z 30.6.2007, s. 4.

      (5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 753/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską z jednej strony a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii z drugiej strony (Dz.U. L 172 z 30.5.2007, s. 1).

      (6)  Decyzja Rady 2006/526/WE z dnia 17 lipca 2006 r. w sprawie stosunków łączących Wspólnotę Europejską, z jednej strony, z Grenlandią i Królestwem Danii, z drugiej strony (Dz.U. L 208 z 29.7.2006, s. 28).

      (7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

      (8)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

      (9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

      (10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2014 z dnia 11 marca 2014 r. Rady ustanawiające wspólne zasady i procedury wdrażania unijnych instrumentów na rzecz finansowania działań zewnętrznych (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 95).

      (11)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

      (12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju na lata 2014–2020 (Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 44).


title: Decyzja Rady (UE) 2017/986 z dnia 8 czerwca 2017 r. przedłużająca kadencję zastępcy dyrektora wykonawczego Europolu

text:
               10.6.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 148/46

         DECYZJA RADY (UE) 2017/986
   z dnia 8 czerwca 2017 r.
   przedłużająca kadencję zastępcy dyrektora wykonawczego Europolu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (1), w szczególności jego art. 54 ust. 3–5,
   działając jako organ uprawniony do mianowania dyrektora wykonawczego i zastępców dyrektora wykonawczego Europolu,
   uwzględniając wniosek zarządu Europolu z dnia 19 maja 2017 r.,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Wilhelmus Martinus VAN GEMERT został mianowany zastępcą dyrektora wykonawczego Europolu na mocy aktu Rady z dnia 11 lutego 2014 r. (2). Kadencja Wilhelmusa Martinusa VAN GEMERTA wygasa w dniu 30 kwietnia 2018 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/794 zastępców dyrektora wykonawczego Europolu mianuje się na okres czterech lat z możliwością jednokrotnego przedłużenia kadencji.

               (3)

               Decyzja zarządu Europolu z dnia 1 maja 2017 r. określa procedurę przedłużania kadencji zastępców dyrektora Europolu.

               (4)

               W dniu 10 maja 2017 r. zarząd poinformował Parlament Europejski o zamiarze zwrócenia się do Rady z wnioskiem o przedłużenie kadencji Wilhelmusa Martinusa VAN GEMERTA.

               (5)

               Zarząd przedstawił Radzie opinię, w której proponuje przedłużyć kadencję obecnego zastępcy dyrektora wykonawczego Europolu, Wilhelmusa Martinusa VAN GEMERTA, oraz zmienić jego grupę zaszeregowania na AD 14.

               (6)

               Na podstawie wniosku przedłożonego przez zarząd Rada zamierza przedłużyć kadencję Wilhelmusa Martinusa VAN GEMERTA jako zastępcy dyrektora wykonawczego Europolu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Przedłuża się kadencję Wilhelmusa Martinusa VAN GEMERTA jako zastępcy dyrektora Europolu na okres od dnia 1 maja 2018 r. do dnia 30 kwietnia 2022 r. w grupie zaszeregowania AD 14 (stopień 1).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 8 czerwca 2017 r.

            W imieniu Rady

         U. REINSALU

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53.

      (2)  Dz.U. C 44 z 15.2.2014, s. 3.


title: 2011/255/UE: Decyzja Rady z dnia 11 kwietnia 2011 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej

text:
               29.4.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 110/12

         DECYZJA RADY
   z dnia 11 kwietnia 2011 r.
   w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej
   (2011/255/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 29 stycznia 2007 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z niektórymi innymi członkami Światowej Organizacji Handlu na podstawie art. XXIV ust. 6 Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej Republiki Bułgarii i Rumunii.

               (2)

               Negocjacje były prowadzone przez Komisję w ramach wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę.

               (3)

               Negocjacje zakończono, a w dniu 7 września 2010 r. parafowano Porozumienie w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszące się do zmian list koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej („porozumienie”).

               (4)

               Porozumienie powinno zostać podpisane,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Nową Zelandią na podstawie art. XXIV ust. 6. oraz art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. odnoszącego się do zmian list koncesyjnych Republiki Bułgarii i Rumunii w związku z ich przystąpieniem do Unii Europejskiej („porozumienie”), z zastrzeżeniem zawarcia porozumienia (1).
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania porozumienia w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 11 kwietnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         PINTÉR S.

            Przewodniczący

      (1)  Tekst porozumienia zostanie opublikowany wraz z decyzją w sprawie jego zawarcia.


title: Decyzja Rady z dnia 19 grudnia 2004 r. dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego tymczasowego stosowania postanowień dotyczących handlu i związanych z handlem Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony (2003/913/WE)

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0913

Dziennik Urzędowy L 345 , 31/12/2003 P. 0113 - 0114

		Decyzja Radyz dnia 19 grudnia 2004 r.dotycząca zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego tymczasowego stosowania postanowień dotyczących handlu i związanych z handlem Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony(2003/913/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133, w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwsze, zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Do czasu wejścia w życie Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony, podpisanego dnia 25 czerwca 2001 r., Wspólnota i Egipt zobowiązały się do przyjęcia procedur w celu tymczasowego stosowania postanowień dotyczących handlu i związanych z handlem.(2) Postanowienia dotyczące handlu i związane z handlem tymczasowo zastąpią odnośne postanowienia Umowy o Współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Arabską Republiką Egiptu [1], podpisanej dnia 18 stycznia 1977 r. oraz Umowy pomiędzy Państwami Członkowskimi Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali a Arabską Republiką Egiptu [2], podpisanej w Brukseli dnia 18 stycznia 1977 r.(3) Środki przewidziane do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiająca warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [3].(4) Niniejsze Porozumienie w formie wymiany listów powinno zostać zatwierdzone,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące tymczasowego stosowania postanowień dotyczących handlu i związanych z handlem Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu, z drugiej strony.Tekst Porozumienia w formie wymiany listów jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niezbędne środki w celu wykonania Porozumienia w formie wymiany listów, wraz z deklaracjami, załącznikami, protokołami i wymianą listów dołączonymi do Układu o Stowarzyszeniu przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 3 ust. 2.Artykuł 31. Komisja jest wspomagana przez Komitet ds. Zagadnień Horyzontalnych dotyczących Handlu Przetworzonymi Produktami Rolnymi, nie wymienionymi w załączniku I, ustanowiony w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 [4], Komitet Zarządzający ds. Cukru ustanowiony w art. 42 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 [5], lub, gdzie właściwe, przez inne komitety ustanowione odpowiednimi przepisami innych rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków lub przez Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony w art. 248a rozporządzenia (EWG) nr 2913/96 [6].2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.Termin określony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.3. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 4Przewodniczącego Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Porozumienia w formie wymiany listów, aby stało się wiążące dla Wspólnoty w okresie tymczasowego stosowania.Artykuł 5Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 grudnia 2003 r.W imieniu RadyG. AlemannoPrzewodniczący[1] Dz.U. L 266 z 27.9.1978, str. 2.[2] Dz.U. L 316 z 12.12.1979, str. 2.[3] Dz.U. L 1984 z 17.7.1999, str. 23.[4] Dz.U. L 318 z 20.12.1993, str. 18. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2508/2000 (Dz.U. L 298 z 25.11.2000, str. 5).[5] Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 680/2002 (Dz.U. L 104 z 20.4.2002, str. 17).[6] Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 (Dz.U. L 311 z 12.12.2000, str. 17).--------------------------------------------------