title: 2013/756/UE: Decyzja Rady z dnia 2 grudnia 2013 r. ustalająca stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych odnośnie do decyzji wykonujących niektóre postanowienia Protokołu zmieniającego Porozumienie w sprawie zamówień rządowych

text:
               14.12.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 335/32

         DECYZJA RADY
   z dnia 2 grudnia 2013 r.
   ustalająca stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych odnośnie do decyzji wykonujących niektóre postanowienia Protokołu zmieniającego Porozumienie w sprawie zamówień rządowych
   (2013/756/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Negocjacje dotyczące rewizji Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (GPA z 1994 r.) w ramach WTO zostały zainicjowane w styczniu 1999 r. na podstawie art. XXIV ust. 7 lit. b) i c) GPA z 1994 r.

               (2)

               Negocjacje były prowadzone przez Komisję w konsultacji ze specjalnym komitetem ustanowionym na mocy art. 207 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (3)

               W ramach tych negocjacji negocjatorzy osiągnęli w dniu 30 marca 2012 r. porozumienie w kwestii Protokołu zmieniającego Porozumienie w sprawie zamówień rządowych („Protokół”), jak również siedmiu decyzji, jakie mają zostać przyjęte przez Komitet ds. Zamówień Rządowych, rozpoczynających wykonywanie niektórych postanowień Protokołu niezwłocznie po jego wejściu w życie. Są to następujące decyzje: (i) decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie wymogów dotyczących powiadomień przekazywanych zgodnie z artykułami XIX i XXII Porozumienia; (ii) decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie przyjęcia programów prac; (iii) decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego MŚP; (iv) decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego gromadzenia i przekazywania danych statystycznych; (v) decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego zrównoważonych zamówień; (vi) decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego wyłączeń i ograniczeń w załącznikach Stron; (vii) decyzja w sprawie programu prac dotyczącego norm bezpieczeństwa zamówień międzynarodowych (zwane dalej łącznie „decyzjami”).

               (4)

               Procedura prowadząca do wprowadzenia w życie Porozumienia osiągniętego w dniu 30 marca 2012 r. wymaga, aby Komitetu ds. Zamówień Rządowych na swoim pierwszym posiedzeniu po wejściu w życie Protokołu, wydał decyzję potwierdzającą przyjęcie decyzji oraz ich wejście w życie z dniem wejścia w życie Protokołu.

               (5)

               W zakresie, w jakim decyzje te ułatwiają wdrażanie zrewidowanych zasad GPA z 1994 r. i przyczyniają się do eliminowania praktyk dyskryminacyjnych, przyjęcie tych decyzji ułatwi dalsze otwieranie zamówień rządowych.

               (6)

               Należy w związku z tym ustalić stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych odnośnie do decyzji wdrażających niektóre postanowienia Protokołu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Komitetu ds. Zamówień Rządowych, służy potwierdzeniu przyjęcia następujących decyzji:

               (i)

               decyzji Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie wymogów dotyczących powiadomień przekazywanych zgodnie z art. XIX i XXII Porozumienia;

               (ii)

               decyzji Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie przyjęcia programów prac;

               (iii)

               decyzji Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego MŚP;

               (iv)

               decyzji Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego gromadzenia i przekazywania danych statystycznych;

               (v)

               decyzji Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego zrównoważonych zamówień;

               (vi)

               decyzji Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego wyłączeń i ograniczeń w załącznikach Stron;

               (vii)

               decyzji w sprawie programu prac dotyczącego norm bezpieczeństwa w zamówieniach międzynarodowych;

         a także wyrażeniu zgody na wejście w życie tych decyzji od dnia wejścia w życie Protokołu zmieniającego GPA z 1994 r.
   Niniejsze stanowisko zostanie przedstawione przez Komisję.
   Tekst decyzji jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 2 grudnia 2013 r.

            W imieniu Rady

         E. GUSTAS

            Przewodniczący

      ZAŁĄCZNIK

                  Załącznik A

               Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie wymogów dotyczących powiadomień przekazywanych zgodnie z art. XIX i XXII Porozumienia …

                  Załącznik B

               Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie przyjęcia programów prac …

                  Załącznik C

               Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego MŚP …

                  Załącznik D

               Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego gromadzenia i przekazywania danych statystycznych …

                  Załącznik E

               Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego zrównoważonych zamówień …

                  Załącznik F

               Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego wyłączeń i ograniczeń w załącznikach Stron …

                  Załącznik G

               Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego norm bezpieczeństwa w zamówieniach międzynarodowych …

         ZAŁĄCZNIK A

            Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie wymogów dotyczących powiadomień przekazywanych zgodnie z art. XIX i XXII porozumienia
            Decyzja z dnia 30 marca 2012 r.
            KOMITET DS. ZAMÓWIEŃ RZĄDOWYCH,
            UWZGLĘDNIAJĄC znaczenie przejrzystości przepisów ustawowych i wykonawczych odnoszących się do niniejszego Porozumienia, w tym zmian w tych przepisach, zgodnie z wymogami art. XXII ust. 5 Porozumienia,
            UWZGLĘDNIAJĄC również znaczenie utrzymania dokładnych wykazów podmiotów objętych załącznikami Strony do dodatku I do niniejszego Porozumienia, zgodnie z wymogami art. XIX Porozumienia,
            UZNAJĄC wyzwania, jakie stanowi dla Stron terminowe powiadamianie Komitetu o zmianach w ich przepisach ustawowych i wykonawczych odnoszących się do Porozumienia, zgodnie z art. XXII ust. 5 Porozumienia, oraz o proponowanych korektach w załącznikach do dodatku I, zgodnie z wymogami art. XIX ust. 1 Porozumienia,
            UWZGLĘDNIAJĄC, że przepisy art. XIX Porozumienia wprowadzają rozróżnienie pomiędzy powiadomieniami o proponowanych korektach, które nie zmieniają wzajemnie uzgodnionego zakresu zastosowania ustanowionego w Porozumieniu, a innymi rodzajami proponowanych modyfikacji w załącznikach do dodatku I,
            UZNAJĄC, że zmiany technologiczne umożliwiły wielu Stronom korzystanie ze środków elektronicznych do celów przekazywania informacji na temat ich systemów zamówień rządowych oraz zawiadamiania Stron o zmianach w takim systemie,
            NINIEJSZYM STANOWI, CO NASTĘPUJE:

               Roczne powiadomienia o zmianach w przepisach ustawodawczych i wykonawczych

                        1.

                        Jeśli Strona utrzymuje urzędowo wyznaczone media elektroniczne zapewniające linki do jej aktualnych przepisów ustawodawczych i wykonawczych odnoszących się do niniejszego Porozumienia, które są dostępne w jednym z języków urzędowych WTO, a wspomniane media są wymienione w dodatku II, Strona może spełnić wymóg określony w art. XXII ust. 5 poprzez coroczne powiadamianie Komitetu, na koniec roku, o ewentualnych zmianach, chyba że takie zmiany są istotne, tzn. mogą wpływać na zobowiązania Strony w ramach Porozumienia; w takich przypadkach powiadomienia należy dokonać niezwłocznie.

                        2.

                        Strony mają możliwość omówienia rocznego powiadomienia Strony w trakcie pierwszego nieformalnego posiedzenia Komitetu w następnym roku.

               Proponowane korekty w załącznikach Strony do dodatku I

                        3.

                        Następujące zmiany do załączników Strony do dodatku I należy uznać za korektę w rozumieniu art. XIX Porozumienia:

                                    a)

                                    zmiana nazwy podmiotu;

                                    b)

                                    połączenie dwóch lub kilku podmiotów wymienionych w załączniku; oraz

                                    c)

                                    rozdzielenie podmiotu wymienionego w załączniku na dwa podmioty lub większą ich liczbę, przy czym wszystkie powstałe podmioty zostają dodane do podmiotów wymienionych w tym samym załączniku.

                        4.

                        W przypadku proponowanych korekt w załącznikach Strony w ramach dodatku I objętych ust. 3 Strona powiadamia o nich Komitet co dwa lata, począwszy od wejścia w życie protokołu zmiany istniejącego Porozumienia z 1994 r.

                        5.

                        Strona może powiadomić Komitet o sprzeciwie wobec proponowanej korekty w ciągu 45 dni od daty przesłania powiadomienia Stronom. Zgodnie z art. XIX ust. 2, Strona wyrażająca sprzeciw przedstawia jego powody oraz wyjaśnia, dlaczego – jej zdaniem – proponowana korekta wpłynie na wzajemnie uzgodniony zakres Porozumienia, w związku z czym nie podlega ona postanowieniom ust. 3. W przypadku braku sprzeciwu wyrażonego na piśmie proponowana poprawka wchodzi w życie po 45 dniach od daty przekazania powiadomienia, zgodnie z art. XIX ust. 5 lit. a).

                        6.

                        W ciągu czterech lat od przyjęcia niniejszej decyzji Strony dokonają przeglądu jej funkcjonowania i skuteczności oraz wprowadzą ewentualne konieczne dostosowania.

         ZAŁĄCZNIK B

            Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie przyjęcia programów prac
            Decyzja z dnia 30 marca 2012 r.
            KOMITET DS. ZAMÓWIEŃ RZĄDOWYCH,
            ODNOTOWUJĄC, że zgodnie z art. XXII ust. 8 lit. b) Komitet może przyjąć decyzję zawierającą wykaz dodatkowych programów prac, które Komitet powinien zrealizować, aby ułatwić wdrożenie Porozumienia i prowadzenie negocjacji, o których mowa w art. XXII ust. 7 Porozumienia,
            STANOWI, CO NASTĘPUJE:

                        1.

                        Następujące programy prac dodaje się do wykazu programów prac, które będą stanowić podstawę przyszłych prac Komitetu:

                                    a)

                                    przegląd wykorzystania, przejrzystości i ram prawnych partnerstw publiczno-prywatnych oraz ich związku z zamówieniami objętymi Porozumieniem;

                                    b)

                                    zalety i wady opracowania wspólnej nomenklatury towarów i usług; oraz

                                    c)

                                    zalety i wady opracowania standardowych ogłoszeń.

                        2.

                        Komitet opracowuje zakres i ramy czasowe dla każdego takiego programu prac w późniejszym okresie.

                        3.

                        Komitet dokonuje okresowego przeglądu niniejszego wykazu programów i wprowadza odpowiednie dostosowania.

         ZAŁĄCZNIK C

            Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego MŚP
            Decyzja z dnia 30 marca 2012 r.
            KOMITET DS. ZAMÓWIEŃ RZĄDOWYCH,
            ODNOTOWUJĄC, że art. XXII ust. 8 lit. a) Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (Porozumienia) stanowi, że Strony przyjmują program prac, w tym program prac dotyczący małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), oraz dokonują jego okresowego przeglądu,
            UZNAJĄC znaczenie ułatwiania udziału MŚP w zamówieniach rządowych;, oraz
            UZNAJĄC, że Strony uzgodniły w art. XXII ust. 6, iż będą dążyć do unikania wprowadzania lub kontynuowania środków dyskryminujących, które zakłócają procedurę otwartą,
            NINIEJSZYM PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCY PROGRAM PRAC W ODNIESIENIU DO MŚP:
            1.   Uruchomienie programu prac dotyczącego MŚP

            Na pierwszym posiedzeniu Komitetu po wejściu w życie protokołu zmiany istniejącego Porozumienia z 1994 r. Komitet uruchamia program prac dotyczący MŚP. Komitet dokonuje przeglądu środków i strategii dla MŚP, z których korzystają Strony w celu wspierania, promowania, propagowania i ułatwiania udziału MŚP w zamówieniach rządowych, oraz opracowuje sprawozdanie z wyników przeglądu.
            2.   Unikanie środków dyskryminujących wobec MŚP

            Strony unikają wprowadzania środków dyskryminujących, które faworyzują wyłącznie krajowe MŚP, oraz zniechęcają Strony przystępujące do Porozumienia do wprowadzania takich środków i strategii.
            3.   Program przejrzystości i ankieta na temat MŚP

            3.1   Program przejrzystości

            Wraz z wejściem w życie protokołu zmiany istniejącego Porozumienia z 1994 r. Strony, które utrzymują w swoim dodatku I szczególne przepisy dotyczące MŚP, w tym w zakresie zamówień wydzielonych, powiadamiają Komitet o takich środkach i strategiach. Powiadomienie powinno obejmować dokładny opis środków i strategii, stosowne ramy prawne wraz z ich funkcjonowaniem oraz wartość zamówień objętych takimi środkami. Ponadto Strony te powiadamiają Komitet o wszelkich istotnych zmianach takich środków i strategii, zgodnie z art. XXII ust. 5 Porozumienia.
            3.2   Ankieta na temat MŚP

                        a)

                        Komitet przeprowadza wśród Stron ankietę z wykorzystaniem kwestionariusza w celu uzyskania informacji na temat środków i strategii wykorzystywanych do celów wspierania, promowania, propagowania i ułatwiania udziału MŚP w zamówieniach rządowych. Kwestionariusz powinien umożliwiać uzyskanie od każdej Strony następujących informacji:

                                    (i)

                                    opisu środków i strategii stosowanych przez Stronę, w tym gospodarczych, społecznych i innych celów tych środków i strategii oraz sposobu zarządzania nimi;

                                    (ii)

                                    sposobu definiowania MŚP przez Stronę;

                                    (iii)

                                    zakresu, w jakim Strona dysponuje specjalistycznymi agencjami lub instytucjami wspierającymi MŚP w zakresie zamówień rządowych;

                                    (iv)

                                    poziomu udziału MŚP w zamówieniach rządowych pod względem wartości i liczby zamówień udzielonych MŚP;

                                    (v)

                                    opisu środków i strategii w zakresie podwykonawstwa MŚP, w tym celów podwykonawstwa, gwarancji oraz zachęt;

                                    (vi)

                                    ułatwień dla udziału MŚP we wspólnym składaniu ofert (z innymi dużymi lub małymi dostawcami);

                                    (vii)

                                    środków i strategii ukierunkowanych na zapewnianie MŚP możliwości udziału w zamówieniach rządowych (takich jak większa przejrzystość i dostępność informacji na temat zamówień rządowych dla MŚP; uproszczenie wymogów kwalifikowania się do udziału w przetargach; zmniejszenie wielkości zamówień; oraz zapewnienie terminowych płatności za dostarczone towary i usługi); oraz

                                    (viii)

                                    wykorzystania środków i strategii dotyczących zamówień rządowych w celu stymulowania innowacyjności MŚP.

                        b)

                        Zestawienie ankiety na temat MŚP przez Sekretariat WTO
                        Sekretariat WTO wyznacza termin przekazania mu odpowiedzi na kwestionariusz przez wszystkie Strony. Po otrzymaniu odpowiedzi Sekretariat sporządza zestawienie tych odpowiedzi i przesyła odpowiedzi wraz z zestawieniem Stronom. Sekretariat załącza wykaz Stron, które udzieliły wyróżniających się odpowiedzi.

                        c)

                        Wymiana informacji pomiędzy Stronami na temat odpowiedzi na kwestionariusze dotyczące MŚP
                        W oparciu o dokument opracowany przez Sekretariat WTO Komitet ustala czas na wymianę pytań, zgłaszanie wniosków o dodatkowe informacje oraz przekazywanie uwag dotyczących odpowiedzi innych Stron.

                  4.   Ocena rezultatów ankiety na temat MŚP oraz wdrożenie wyników

            4.1   Ocena rezultatów ankiety na temat MŚP

            Komitet wskazuje środki i strategie, które uznaje za najlepsze praktyki do celów promowania i ułatwiania udziału MŚP Stron w zamówieniach rządowych, a także przygotowuje sprawozdanie zawierające najlepsze praktyki w zakresie środków i strategii oraz wykaz innych środków.
            4.2   Wdrażanie wyników ankiety na temat MŚP

                        a)

                        Strony promują przyjmowanie najlepszych praktyk wskazanych w ocenie ankiety, aby wspierać i ułatwiać udział MŚP Stron w zamówieniach rządowych.

                        b)

                        Jeśli chodzi o inne środki, Komitet zachęca Strony, które utrzymują takie środki, do dokonania ich przeglądu w celu ich wyeliminowania lub zastosowania w odniesieniu do MŚP pozostałych Stron. Strony te informują Komitet o wyniku przeglądu.

                        c)

                        Strony, które utrzymują inne środki, uwzględniają wartość zamówień objętych tymi środkami w danych statystycznych, które przedkładają Komitetowi zgodnie z art. XVI ust. 4 Porozumienia.

                        d)

                        Strony mogą zwrócić się o włączenie takich innych środków do przyszłych negocjacji na podstawie art. XXII ust. 7 Porozumienia, a wnioski takie powinny zostać pozytywnie rozpatrzone przez Strony, które utrzymują takie środki.

                  5.   Przegląd

            Dwa lata po wejściu w życie protokołu zmiany istniejącego Porozumienia z 1994 r. Komitet dokonuje przeglądu wpływu najlepszych praktyk na zwiększenie udziału MŚP Stron w zamówieniach rządowych oraz analizuje, czy inne praktyki jeszcze bardziej zwiększyłyby udział MŚP w tych zamówieniach. Komitet może również rozważyć wpływ innych środków na udział MŚP pozostałych Stron w zamówieniach rządowych Stron utrzymujących takie środki.

         ZAŁĄCZNIK D

            Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego gromadzenia i przekazywania danych statystycznych
            Decyzja z dnia 30 marca 2012 r.
            KOMITET DS. ZAMÓWIEŃ RZĄDOWYCH,
            ODNOTOWUJĄC, że art. XXII ust. 8 lit. a) Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (Porozumienia) stanowi, iż Strony przyjmują program prac, w tym program prac dotyczący gromadzenia i przekazywania danych statystycznych, oraz dokonują jego okresowego przeglądu,
            UWZGLĘDNIAJĄC znaczenie gromadzenia i przekazywania danych statystycznych, zgodnie z wymogami art. XVI ust. 4 Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (Porozumienia), dla zapewnienia przejrzystości zamówień objętych Porozumieniem,
            UZNAJĄC, że dane statystyczne obrazujące zakres, w jakim Strony udzielają zamówień na towary i usług objęte Porozumieniem innym Stronom Porozumienia, mogą być ważnym narzędziem zachęcającym innych członków WTO do przystąpienia do Porozumienia,
            UZNAJĄC ogólne wyzwania stojące przed Stronami Porozumienia w zakresie gromadzenia danych w dziedzinie zamówień rządowych, w szczególności w zakresie ustalania kraju pochodzenia towarów i usług, które nabywają zgodnie z Porozumieniem, oraz
            UZNAJĄC, że Strony stosują różne metody gromadzenia danych statystycznych w celu spełnienia wymogów w zakresie sprawozdawczości określonych w art. XVI ust. 4 Porozumienia oraz mogą stosować różne metody gromadzenia danych dla podmiotów administracji centralnej oraz podmiotów administracji niższego szczebla,
            NINIEJSZYM PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCY PROGRAM PRAC DOTYCZĄCY GROMADZENIA I PRZEKAZYWANIA DANYCH STATYSTYCZNYCH:
            1.   Uruchomienie programu prac dotyczącego gromadzenia i przekazywania danych statystycznych

            Na pierwszym posiedzeniu Komitetu po wejściu w życie protokołu zmiany istniejącego Porozumienia z 1994 r. Komitet uruchamia program prac dotyczący gromadzenia i przekazywania danych statystycznych. Komitet dokonuje przeglądu metod gromadzenia i przekazywania danych statystycznych przez Strony, rozważa możliwości ich ujednolicenia oraz przygotowuje sprawozdanie z wyników przeglądu.
            2.   Przekazywanie danych przez Strony

            Komitet ustala termin, w którym każda Strona przekazuje Komitetowi następujące informacje dotyczące danych statystycznych na temat zamówień objętych Porozumieniem:

                        a)

                        opis metod stosowanych przez Stronę w celu gromadzenia, oceny i przekazywania danych statystycznych, powyżej i poniżej progów określonych w Porozumieniu oraz dla zamówień opisanych w pkt 4.2 lit. c) programu prac dotyczącego MŚP, w tym informacje na temat tego, czy dane dotyczące zamówień objętych Porozumieniem są oparte na pełnej wartości udzielonych zamówień czy na całkowitych wydatkach na zamówienia w danym okresie;

                        b)

                        czy dane statystyczne gromadzone przez Stronę obejmują kraj pochodzenia towarów i usług, które są nabywane, a jeśli tak, to w jaki sposób Strona ustala lub szacuje kraj pochodzenia, oraz informacje na temat technicznych przeszkód w gromadzeniu danych na temat kraju pochodzenia;

                        c)

                        wyjaśnienie klasyfikacji stosowanych w sprawozdaniach statystycznych; oraz

                        d)

                        opis źródeł danych.

                  3.   Zestawienie przekazanych danych

            Sekretariat sporządza zestawienie przekazanych danych oraz przesyła te dane i zestawienie Stronom. Sekretariat załącza wykaz Stron, które przekazały wyróżniające się dane.
            4.   Zalecenia

            Komitet dokonuje przeglądu danych przekazanych przez Strony i wystosowuje zalecenia dotyczące poniższych kwestii:

                        a)

                        czy Strony powinny przyjąć wspólną metodę gromadzenia danych statystycznych;

                        b)

                        czy Strony są w stanie ujednolicić klasyfikacje w danych statystycznych przekazywanych Komitetowi;

                        c)

                        środki ułatwiające gromadzenie informacji na temat krajów pochodzenia towarów i usług objętych Porozumieniem; oraz

                        d)

                        inne techniczne kwestie dotyczące przekazywania danych o zamówieniach rządowych poruszone przez Strony.

                  5.   W stosownych przypadkach Komitet wystosowuje zalecenia na temat:

                        a)

                        potencjalnego ujednolicenia przekazywania danych statystycznych w celu włączenia danych statystycznych na temat zamówień rządowych do rocznych sprawozdań WTO;

                        b)

                        wsparcia technicznego ze strony Sekretariatu w zakresie przekazywania danych statystycznych członkom WTO, którzy są w trakcie procesu przystępowania do Porozumienia; oraz

                        c)

                        sposobów zagwarantowania, że państwa członkowskie WTO, które przystępują do Porozumienia, posiadają odpowiednie środki w celu spełnienia wymogów w zakresie gromadzenia i przekazywania danych statystycznych.

                  6.   Analiza danych

            Komitet rozważa sposób wykorzystania danych statystycznych przekazywanych corocznie Sekretariatowi przez Strony do dalszej analizy w celu ułatwienia lepszego zrozumienia ekonomicznego znaczenia Porozumienia, w tym wpływu progów na jego funkcjonowanie.

         ZAŁĄCZNIK E

            Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego zrównoważonych zamówień
            Decyzja z dnia 30 marca 2012 r.
            KOMITET DS. ZAMÓWIEŃ RZĄDOWYCH,
            ODNOTOWUJĄC, że art. XXII ust. 8 lit. a) Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (Porozumienia) stanowi, iż Strony przyjmują program prac, w tym program prac dotyczący udzielania zrównoważonych zamówień, oraz dokonują jego okresowego przeglądu,
            UZNAJĄC, że kilka Stron opracowało strategie udzielania zrównoważonych zamówień na szczeblu krajowym oraz regionalnym i lokalnym,
            POTWIERDZAJĄC znaczenie zagwarantowania, że wszystkie zamówienia są udzielane zgodnie z zasadami niedyskryminacji i przejrzystości, co znajduje odzwierciedlenie w Porozumieniu,
            NINIEJSZYM PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCY PROGRAM PRAC DOTYCZĄCY UDZIELANIA ZRÓWNOWAŻONYCH ZAMÓWIEŃ:
            1.   Uruchomienie programu prac dotyczącego udzielania zrównoważonych zamówień

            Na pierwszym posiedzeniu Komitetu po wejściu w życie protokołu zmiany istniejącego Porozumienia z 1994 r. Komitet uruchamia program prac dotyczący zrównoważonych zamówień.
            2.   Program prac obejmuje między innymi następujące zagadnienia:

                        a)

                        cele udzielania zrównoważonych zamówień;

                        b)

                        sposoby włączania koncepcji udzielania zrównoważonych zamówień do krajowych oraz lokalnych strategii udzielania zamówień;

                        c)

                        sposoby udzielania zrównoważonych zamówień pozwalające zachować zgodność z zasadą „najlepszej relacji ceny do jakości”; oraz

                        d)

                        sposoby udzielania zrównoważonych zamówień pozwalające zachować zgodność z międzynarodowymi zobowiązaniami handlowymi Stron.

                  3.   Komitet wskazuje środki i strategie, które uznaje za udzielanie zrównoważonych zamówień w sposób zgodny z zasadą „najlepszej relacji ceny do jakości” i z międzynarodowymi zobowiązaniami handlowymi Stron oraz opracowuje sprawozdanie zawierające wykaz najlepszych praktyk w zakresie środków i strategii.

         ZAŁĄCZNIK F

            Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego wyłączeń i ograniczeń w załącznikach stron
            Decyzja z dnia 30 marca 2012 r.
            KOMITET DS. ZAMÓWIEŃ RZĄDOWYCH,
            ODNOTOWUJĄC, że art. XXII ust. 8 lit. a) Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (Porozumienia) stanowi, iż Strony przyjmują program prac, w tym program prac dotyczący wyłączeń i ograniczeń w załącznikach Stron, oraz dokonują jego okresowego przeglądu,
            UZNAJĄC, że Strony uwzględniły wyłączenia i ograniczenia w swoich odpowiednich załącznikach do dodatku I do Porozumienia (wyłączenia i ograniczenia),
            UZNAJĄC znaczenie przejrzystych środków w zakresie udzielania zamówień rządowych; oraz
            UZNAJĄC znaczenie stopniowego ograniczania i eliminowania wyłączeń i ograniczeń w przyszłych negocjacjach, o których mowa w art. XXII ust. 7 Porozumienia,
            NINIEJSZYM PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCY PROGRAM PRAC DOTYCZĄCY WYKLUCZEŃ I OGRANICZEŃ W ZAŁĄCZNIKACH STRON:
            1.   Uruchomienie programu prac dotyczącego wyłączeń i ograniczeń

            Na pierwszym posiedzeniu Komitetu po wejściu w życie protokołu zmiany istniejącego Porozumienia z 1994 r. Komitet uruchamia program prac dotyczący wyłączeń i ograniczeń w załącznikach Stron w celu:

                        a)

                        zwiększenia przejrzystości w odniesieniu do zakresu i skutków wyłączeń i ograniczeń określonych w załącznikach Stron do dodatku I do Porozumienia; oraz

                        b)

                        dostarczenia informacji odnoszących się do wyłączeń i ograniczeń ułatwiających negocjacje, o których mowa w art. XXII ust. 7 Porozumienia.

                  2.   Program przejrzystości

            Każda Strona przedkłada Komitetowi, nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia programu prac, wykaz:

                        a)

                        wyłączeń dotyczących poszczególnych krajów, które utrzymuje w swoich załącznikach do dodatku I do Porozumienia; oraz

                        b)

                        wszelkich innych wyłączeń lub ograniczeń określonych w jej załącznikach do dodatku I do Porozumienia, które wchodzą w zakres art. II ust. 2 lit. e) Porozumienia, poza wyłączeniami i ograniczeniami podlegającymi przeglądowi w ramach programu prac dotyczącego MŚP lub z wyjątkiem przypadków, w których Strona jest zobowiązana do stopniowego wycofania wyłączenia lub ograniczenia określonego w załączniku do dodatku I do Porozumienia.

                  3.   Zestawienie przekazanych danych

            Sekretariat sporządza zestawienie przekazanych danych oraz przesyła te dane i zestawienie Stronom. Sekretariat załącza wykaz Stron, które przekazały wyróżniające się dane.
            4.   Wnioski o dodatkowe informacje

            Każda Strona może okresowo wnioskować o dodatkowe informacje dotyczące jakichkolwiek wyłączeń lub ograniczeń objętych zakresem ust. 2 lit. a) i b), w tym środków, które wchodzą w zakres wyłączeń lub ograniczeń, ich ram prawnych, strategii i praktyk wdrożenia oraz wartości zamówień objętych takimi środkami. Strona otrzymująca taki wniosek niezwłocznie przekazuje żądane informacje.
            5.   Zestawienie dodatkowych informacji

            Sekretariat sporządza zestawienie dodatkowych informacji w odniesieniu do każdej ze Stron i przesyła je Stronom.
            6.   Przegląd Komitetu

            Podczas dorocznego posiedzenia, o którym mowa w art. XXI ust. 3 lit. a) Porozumienia, Komitet dokonuje przeglądu informacji przekazanych przez Strony, aby ustalić, czy:

                        a)

                        zachowany jest maksymalny stopień przejrzystości informacji w odniesieniu do wyłączeń i ograniczeń określonych w załącznikach Stron do dodatku I do Porozumienia; oraz

                        b)

                        czy informacje są wystarczające do przeprowadzenia negocjacji, o których mowa w art. XXII ust. 7 Porozumienia.

                  7.   Nowa Strona przystępująca do Porozumienia

            Nowa Strona przystępująca do Porozumienia przedstawia Komitetowi wykaz, o którym mowa w ust. 2, w ciągu sześciu miesięcy od daty przystąpienia.

         ZAŁĄCZNIK G

            Decyzja Komitetu ds. Zamówień Rządowych w sprawie programu prac dotyczącego norm bezpieczeństwa w zamówieniach międzynarodowych
            Decyzja z dnia 30 marca 2012 r.
            KOMITET DS. ZAMÓWIEŃ RZĄDOWYCH,
            ODNOTOWUJĄC, że art. XXII ust. 8 lit. a) Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (Porozumienia) stanowi, iż Strony przyjmują program prac, w tym program prac dotyczący norm bezpieczeństwa w zamówieniach międzynarodowych, i dokonują jego okresowego przeglądu,
            ODNOTOWUJĄC, że art. X ust. 1 Porozumienia stanowi, iż podmioty zamawiające „nie opracowują, nie przyjmują ani nie stosują jakichkolwiek specyfikacji technicznych, których celem lub skutkiem jest stworzenie niepotrzebnych utrudnień w handlu międzynarodowym”,
            ODNOTOWUJĄC, że art. III ust. 2 lit. a) Porozumienia nie uniemożliwia Stronom nakładania ani egzekwowania środków koniecznych do ochrony bezpieczeństwa publicznego, pod warunkiem że środki takie nie są stosowane w sposób, który stanowiłby środek samowolnej lub nieusprawiedliwionej dyskryminacji ani ukrytych ograniczeń w handlu międzynarodowym,
            UZNAJĄC potrzebę zrównoważonego podejścia pomiędzy bezpieczeństwem publicznym a niepotrzebnymi przeszkodami w handlu międzynarodowym,
            UZNAJĄC, że odmienne praktyki w zakresie bezpieczeństwa publicznego stosowane przez Strony mogą wywierać negatywny wpływ na wykonanie Porozumienia,
            NINIEJSZYM PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCY PROGRAM PRAC DOTYCZĄCY NORM BEZPIECZEŃSTWA:

                        1.

                        Uruchomienie programu prac dotyczącego norm bezpieczeństwa w zamówieniach międzynarodowych: na pierwszym posiedzeniu Komitetu po wejściu w życie protokołu zmiany istniejącego Porozumienia z 1994 r. Komitet uruchamia program prac dotyczący norm bezpieczeństwa w zamówieniach międzynarodowych.

                        2.

                        Program prac obejmuje między innymi następujące zagadnienia w celu wymiany najlepszych praktyk:

                                    a)

                                    sposób, w jaki kwestie bezpieczeństwa publicznego są regulowane w przepisach ustawodawczych, wykonawczych oraz praktykach Stron, oraz wytyczne dotyczące wdrażania Porozumienia przez podmioty zamawiające;

                                    b)

                                    związek pomiędzy postanowieniami dotyczącymi specyfikacji technicznych zawartymi w art. X oraz kwestiami ochrony bezpieczeństwa publicznego w art. III Porozumienia i w załącznikach Stron do dodatku I;

                                    c)

                                    najlepsze praktyki, które można przyjąć w celu ochrony bezpieczeństwa publicznego w świetle postanowień dotyczących specyfikacji technicznych i dokumentacji przetargowej zawartych w art. X.

                        3.

                        Komitet określa zakres i harmonogram analizy każdego zagadnienia wskazanego w ust. 2. Komitet przygotowuje sprawozdanie podsumowujące wyniki analizy tych kwestii i sporządza wykaz najlepszych praktyk określonych w ust. 2 lit. c).


title: Decyzja Rady (UE) 2016/342 z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem *, z drugiej strony

text:
                  16.3.2016

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 71/1

            DECYZJA RADY (UE) 2016/342
      z dnia 12 lutego 2016 r.
      w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Kosowem (*), z drugiej strony
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 31 ust. 1,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217 w związku z art. 218 ust. 7, art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (i) oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/1988 (1) Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Kosowem (zwany dalej „Układem”) został podpisany w imieniu Unii w dniu 22 października 2015 r., z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

                  (2)

                  Między Unią a Kosowem istnieją silne więzi i podzielane wspólnie wartości oraz wola zacieśnienia tych więzi i ustanowienia bliskich i długotrwałych stosunków opartych na zasadzie wzajemności i wspólnoty interesów; powinny one umożliwić Kosowu dalsze zacieśnienie i zintensyfikowanie relacji z Unią.

                  (3)

                  „Pierwsze porozumienie w sprawie zasad normalizacji stosunków” zostało osiągnięte dnia 19 kwietnia 2013 r. w ramach wspieranego przez UE dialogu.

                  (4)

                  Układ przewiduje utworzenie stowarzyszenia między Unią a Kosowem charakteryzującego się wzajemnością praw i obowiązków, wspólnymi działaniami i szczególnymi procedurami. Zawiera on także przepisy wchodzące w zakres stosowania tytułu V rozdział 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) dotyczącego wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii. Decyzja o zawarciu Układu powinna zatem zostać oparta na podstawie prawnej przewidującej utworzenie stowarzyszenia, która umożliwia Unii podejmowanie zobowiązań we wszystkich dziedzinach objętych Traktatami, oraz na podstawie prawnej dotyczącej umów w obszarach objętych tytułem V rozdział 2 TUE.

                  (5)

                  Układ jest podpisywany i zawierany wyłącznie w imieniu UE. Zobowiązania i współpraca, które ma podjąć Unia na podstawie tego Układu, dotyczą wyłącznie obszarów objętych dorobkiem prawnym UE lub istniejącymi politykami Unii. Podpisanie i zawarcie tego Układu wyłącznie w imieniu UE nie narusza charakteru ani zakresu stosowania jakichkolwiek podobnych układów, które mogą zostać wynegocjowane w przyszłości. Nie wpływa także na uprawnienia instytucji UE powierzone im na mocy Traktatów ani na stanowiska instytucji UE i państw członkowskich w sprawie kompetencji. Układ zakłada szeroko zakrojoną współpracę w różnych obszarach polityki, w tym w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych.

                  (6)

                  Zawarcie Układu nie wpływa na stanowiska państw członkowskich w sprawie statusu Kosowa, odnośnie do czego podejmą one decyzje zgodnie ze swoją praktyką krajową i prawem międzynarodowym.

                  (7)

                  Ponadto żaden termin, żadne sformułowanie ani żadna definicja użyte w niniejszej decyzji lub w dołączonym tekście Układu, ani odwołanie się do wszystkich koniecznych podstaw prawnych zawarcia Układu nie stanowią uznania przez Unię Kosowa za niepodległe państwo ani nie stanowią uznania Kosowa za taki podmiot przez poszczególne państwa członkowskie, chyba że dokonały tego kroku wcześniej.

                  (8)

                  Zawarcie Układu w odniesieniu do kwestii wchodzących w zakres kompetencji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej podlega odrębnej procedurze.

                  (9)

                  Układ powinien zostać zatwierdzony,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Kosowem zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Unii w odniesieniu do części objętych TUE oraz Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
      Tekst Układu dołącza się do niniejszej decyzji.
      Artykuł 2
      Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii notyfikacji przewidzianej w art. 144 Układu (2).
      Artykuł 3
      1.   Radzie Stabilizacji i Stowarzyszenia przewodniczy ze strony Unii Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, zgodnie ze swoim zakresem obowiązków wynikającym z Traktatów oraz funkcją przewodniczącego Rady do Spraw Zagranicznych.
      Komitetowi Stabilizacji i Stowarzyszenia przewodniczy przedstawiciel Komisji.
      2.   Komisja jest uprawniona do zatwierdzania, w imieniu Unii, zmian do Układu, które zgodnie z Układem przyjmowane są przez Komitet Stabilizacji i Stowarzyszenia.
      Artykuł 4
      Niniejsza decyzja nie wpływa na stanowiska państw członkowskich ani stanowisko Unii w sprawie statusu Kosowa.
      Artykuł 5
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w Brukseli dnia 12 lutego 2016 r.

               W imieniu Rady

            J.R.V.A.DIJSSELBLOEM

               Przewodniczący

         (*)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244 (1999) oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

         (1)  Dz.U. L 290 z 6.11.2015, s. 4.

         (2)  Termin wejścia w życie Układu zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 602/2012/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zmian do Umowy o utworzeniu Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBOR), rozszerzających geograficzny zakres działalności EBOR na południowy i wschodni region basenu Morza Śródziemnego

text:
               7.7.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 177/1

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 602/2012/UE
   z dnia 4 lipca 2012 r.
   w sprawie zmian do Umowy o utworzeniu Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBOR), rozszerzających geograficzny zakres działalności EBOR na południowy i wschodni region basenu Morza Śródziemnego
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
   stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju (EBOR) od czasu utworzenia w 1991 r. wspiera przechodzenie państw Europy Środkowej i Wschodniej do otwartej gospodarki rynkowej oraz promuje prywatną i przedsiębiorczą inicjatywę. Geograficzny zakres działalności EBOR powinien zostać rozszerzony na południowy i wschodni region basenu Morza Śródziemnego w celu promowania podobnych celów. W związku z sytuacją gospodarczą i polityczną panującą w państwach południowego i wschodniego regionu basenu Morza Śródziemnego EBOR wypracował podejście umożliwiające stopniowe rozpoczynanie działalności uwzględniające specyfikę tego regionu.

               (2)

               Zgodnie ze sprawozdaniem Zarządu Dyrektorów dla Rady Gubernatorów dotyczącym rozszerzenia geograficznego regionu, w którym EBOR prowadzi działalność, na południowy i wschodni region basenu Morza Śródziemnego, powyższy region obejmuje państwa mające dostęp do Morza Śródziemnego oraz Jordanię, która jest ściśle zintegrowana z tym regionem.

               (3)

               Reagując na wydarzenia, które miały miejsce w 2011 r. w południowym i wschodnim regionie basenu Morza Śródziemnego, w dniu 8 marca 2011 r. Komisja i Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa wydali wspólny komunikat zatytułowany „Partnerstwo na rzecz demokracji i wspólnego dobrobytu z południowym regionem Morza Śródziemnego”, w którym wyrazili silne polityczne i gospodarcze wsparcie Unii dla regionu. Wspólny komunikat przewidywał możliwość rozszerzenia mandatu EBOR na państwa Południowego Sąsiedztwa w oparciu o doświadczenia EBOR zdobyte w ciągu ostatnich 20 lat. Rada Europejska na posiedzeniu w dniach 24 i 25 marca 2011 r. udzieliła szerokiego poparcia dla treści tego wspólnego komunikatu. W swojej rezolucji z dnia 7 kwietnia 2011 r.„Przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa – wymiar południowy” Parlament Europejski zwrócił się do EBOR o zmianę jego statutu w celu uczestniczenia w programie pomocy finansowej.

               (4)

               W maju 2011 r. przywódcy grupy G8 podjęli zobowiązania w ramach Partnerstwa z Deauville w celu udzielenia wsparcia państwom południowego i wschodniego regionu basenu Morza Śródziemnego w tworzeniu wolnych, demokratycznych i tolerancyjnych społeczeństw, a także wezwali EBOR do rozszerzenia geograficznego zakresu działalności, tak by wykorzystać jego doświadczenie oraz wspierać transformację tych państw w kierunku przestrzegania zasad demokracji wielopartyjnej, pluralizmu i gospodarki rynkowej.

               (5)

               Rozszerzenie zakresu działalności EBOR na południowy i wschodni region basenu Morza Śródziemnego stanowi wyraz poparcia Unii i społeczności międzynarodowej dla nadziei – rozbudzonych podczas arabskiej wiosny – na przejście w tym regionie do gospodarki rynkowej oraz pluralistycznego i demokratycznego społeczeństwa.

               (6)

               Mając na uwadze kruchość gospodarek w nowych krajach operacji EBOR oraz społeczne nierówności będące jedną z przyczyn arabskiej wiosny, przedstawiciele Unii w organach zarządzających EBOR powinni zachęcać EBOR do rozszerzenia zainteresowania na kwestie rozwoju sektora prywatnego, tak by dzięki swojemu finansowaniu przyczyniał się również do kształtowania społeczeństw zrównoważonych pod względem socjalnym, funkcjonujących z poszanowaniem środowiska, zgodnie z odpowiednimi milenijnymi celami rozwoju oraz w myśl art. 3 ust. 5 i art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej. Przedstawiciele Unii w organach zarządzających EBOR powinni w szczególności zachęcać EBOR do wspierania przekształceń w kierunku efektywnej energetycznie, sprzyjającej włączeniu społecznemu, otwartej gospodarki rynkowej, biorąc przy tym pod uwagę kontekst społeczny, poziom ubóstwa oraz sytuację w zakresie przestrzegania praw obywatelskich i praw człowieka.

               (7)

               Przyjmując uchwały 137 i 138 w dniu 30 września 2011 r., Rada Gubernatorów EBOR opowiedziała się za wprowadzeniem niezbędnych zmian do Umowy o utworzeniu EBOR (zwanej dalej „Umową”), co pozwala rozszerzyć geograficzny zakres działalności EBOR na południowy i wschodni region basenu Morza Śródziemnego przy zachowaniu jego zobowiązań wobec obecnych krajów operacji. Wszyscy gubernatorzy UE w EBOR, w tym gubernator reprezentujący Unię, głosowali za przyjęciem tych zmian.

               (8)

               W uchwale 134 przyjętej w dniu 21 maja 2011 r. Rada Gubernatorów EBOR podkreśliła, że planowane rozszerzenie mandatu EBOR powinno nastąpić bez zobowiązywania udziałowców do wniesienia dodatkowych wkładów kapitałowych.

               (9)

               Zgodnie z art. 56 Umowy Rada Gubernatorów EBOR ma zwrócić się do wszystkich członków z pytaniem, czy akceptują proponowane zmiany.

               (10)

               Przedstawiciele Unii w organach zarządzających EBOR powinni dołożyć wszelkich starań, by zachęcać EBOR do ścisłego monitorowania swoich operacji, zawłaszcza w państwach, w których występuje brak politycznej odpowiedzialności, prawa obywatelskie i prawa człowieka są naruszane lub gdzie utrzymuje się wysoki poziom korupcji. Ponadto przedstawiciele Unii w organach zarządzających EBOR powinni dołożyć wszelkich starań, by w nowych krajach operacji EBOR zapewnić uwzględnianie zasad ostrożnościowej bankowości, przejrzystości i przeciwdziałania nadużyciom finansowym, zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1219/2011/UE z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie subskrypcji przez Unię Europejską dodatkowych udziałów w kapitale Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBOR) w następstwie decyzji o podwyższeniu tego kapitału (2).

               (11)

               Przedstawiciele Unii w organach zarządzających EBOR powinni zachęcać EBOR do tego, by prowadząc działalność w południowym i wschodnim regionie basenu Morza Śródziemnego, kontynuował ścisłą współpracę z Unią i współdziałanie ze społeczeństwem obywatelskim oraz dalej pogłębiał ścisłą współpracę z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym i z innymi europejskimi i międzynarodowymi publicznymi instytucjami finansowymi, aby w pełni wykorzystać ich przewagę komparatywną. EBOR powinien również unikać powielania działań tych innych publicznych instytucji finansowych.

               (12)

               Zanim EBOR zatwierdzi potencjalny nowy kraj operacji, powinien przeprowadzić szczegółową ocenę techniczną gospodarczych i politycznych warunków istniejących w danym państwie obejmującą: ocenę zaangażowania tego państwa na rzecz stosowania zasad demokracji wielopartyjnej, pluralizmu i gospodarki rynkowej, zapisanych w art. 1 Umowy, ocenę luk w transformacji, a także przegląd działań innych międzynarodowych instytucji finansowych w tym państwie oraz priorytetów, w odniesieniu do których EBOR mógłby najlepiej wykorzystać swoją szczególną wiedzę i umiejętności. Podczas omawiania tych ocen przedstawiciele Unii w organach zarządzających EBOR powinni zachęcać EBOR do uwzględnienia w pełni poglądów Unii.

               (13)

               W sprawozdaniu, które zgodnie z decyzją nr 1219/2011/UE Komisja przedstawi do końca czwartego przeglądu zasobów kapitałowych w okresie 2011–2015, Komisja powinna uwzględnić rozszerzenie działalności EBOR w południowym i wschodnim regionie basenu Morza Śródziemnego.

               (14)

               Jeśli chodzi o wkład EBOR w przekształcenie przyszłych krajów operacji w południowym i wschodnim regionie basenu Morza Śródziemnego w dobrze funkcjonujące, stabilne, nowoczesne gospodarki rynkowe, przedstawiciele Unii w organach zarządzających EBOR powinni zachęcać EBOR do tego, by co roku składał sprawozdanie z wyników i przeprowadzał wszechstronne oceny swojego wpływu na tworzenie takich gospodarek przed sporządzanym co pięć lat przeglądem zasobów kapitałowych.

               (15)

               Zmiany w Umowie powinny zatem zostać zatwierdzone w imieniu Unii,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W imieniu Unii niniejszym zatwierdza się zmiany w art. 1 i 18 Umowy, rozszerzające geograficzny zakres działalności EBOR.
   Tekst zmian zostaje podany w załączniku do celów informacyjnych.
   Artykuł 2
   Gubernator EBOR reprezentujący Unię przekazuje EBOR, w imieniu Unii, deklarację o zaakceptowaniu zmian.
   Artykuł 3
   W ramach rocznego sprawozdania dla Parlamentu Europejskiego gubernator EBOR reprezentujący Unię informuje również o działaniach i operacjach EBOR w południowym i wschodnim regionie basenu Morza Śródziemnego.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 4 lipca 2012 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 czerwca 2012 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 26 czerwca 2012 r.

      (2)  Dz.U. L 313 z 26.11.2011, s. 1.

      ZAŁĄCZNIK

         ZMIANY DO UMOWY O UTWORZENIU EUROPEJSKIEGO BANKU ODBUDOWY I ROZWOJU

      Art. 1 Umowy o utworzeniu Banku otrzymuje brzmienie (nowy tekst wyróżniony kursywą):

         „Artykuł 1
         Cel
         Przyczyniając się do postępu gospodarczego i odbudowy, Bank będzie popierał przechodzenie w kierunku otwartej gospodarki rynkowej oraz promował prywatną i przedsiębiorczą inicjatywę krajów Europy Środkowej i Wschodniej, które przyjęły na siebie zobowiązania i stosują zasady wielopartyjnej demokracji, pluralizmu i gospodarki rynkowej. Z uwzględnieniem tych samych warunków cel Banku może być również realizowany w Mongolii oraz w krajach członkowskich południowego i wschodniego regionu basenu Morza Śródziemnego, co zostało ustalone przez Bank większością nie mniejszą niż dwie trzecie liczby gubernatorów posiadających nie mniej niż trzy czwarte całkowitej liczby głosów przysługujących członkom. Stosownie do tego, wszelkie pojawiające się w niniejszej umowie i w załącznikach do niej odwołania do »krajów Europy Środkowej i Wschodniej«, »krajów z Europy Środkowej i Wschodniej«, »kraju odbiorcy (lub krajów odbiorców)« lub »kraju odbiorcy będącego członkiem (lub krajów odbiorców będących członkami)« odnoszą się także do Mongolii oraz każdego z takich krajów południowego i wschodniego regionu basenu Morza Śródziemnego.”.

      Art. 18 Umowy o utworzeniu Banku otrzymuje brzmienie (nowy tekst wyróżniony kursywą):

         „Artykuł 18
         Fundusze specjalne

                     (i)

                     Bank może zgodzić się na zarządzanie Funduszami Specjalnymi, które są przeznaczone do realizacji celu i wypełnienia funkcji Banku w krajach odbiorcach i w potencjalnych krajach odbiorcach. Pełny koszt zarządzania Funduszem Specjalnym będzie obciążał ten Fundusz Specjalny.

                     (ii)

                     Do celów ppkt (i) Rada Gubernatorów może, na wniosek członka, który nie jest krajem odbiorcą, podjąć decyzję, że członek ten może zostać zaliczony w poczet potencjalnych krajów odbiorców na ograniczony okres i na warunkach uznanych za stosowne. Decyzję taką podejmuje się większością głosów nie mniejszą niż dwie trzecie liczby gubernatorów posiadających nie mniej niż trzy czwarte całkowitej liczby głosów przysługujących członkom.

                     (iii)

                     Decyzja o zaliczeniu członka w poczet potencjalnych krajów odbiorców może zostać podjęta tylko, jeśli taki członek jest w stanie spełnić wymogi stania się krajem odbiorcą. Wymogi te zostały określone w art. 1 niniejszej umowy w brzmieniu obowiązującym w chwili podejmowania takiej decyzji lub w brzmieniu po wejściu w życie poprawki zatwierdzonej przez Radę Gubernatorów w chwili podejmowania takiej decyzji.

                     (iv)

                     Jeżeli potencjalny kraj odbiorca nie stanie się krajem odbiorcą do końca okresu, o którym mowa w ppkt (ii), Bank niezwłocznie zaprzestaje wszelkich operacji specjalnych w tym kraju, z wyjątkiem operacji mających na celu realizację, utrzymanie i zabezpieczenie aktywów Funduszu Specjalnego oraz rozliczenie zobowiązań powstałych w związku z nimi.

               2.   Fundusze Specjalne zaakceptowane przez Bank mogą zostać wykorzystane w krajach odbiorcach i w potencjalnych krajach odbiorcach w sposób, na warunkach i zasadach zgodnych z celem i funkcjami Banku, z innymi mającymi zastosowanie postanowieniami niniejszej umowy oraz z umową lub umowami związanymi z takimi funduszami.
         3.   Bank przyjmie takie zasady i regulacje, jakie mogą być wymagane w celu utworzenia, zarządzania i wykorzystania każdego Funduszu Specjalnego. Takie zasady i regulacje powinny być zgodne z postanowieniami niniejszej umowy, z wyjątkiem tych postanowień, które wyraźnie dotyczą tylko zwyczajnych operacji Banku.”.


title: Decyzja Rady z dnia 4 marca 2002 r. dotycząca zawarcia czwartej zmiany do Protokołu Montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0215

Dziennik Urzędowy L 072 , 14/03/2002 P. 0018 - 0019

		Decyzja Radyz dnia 4 marca 2002 r.dotycząca zawarcia czwartej zmiany do Protokołu Montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową(2002/215/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1 w powiązaniu z art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji [1],uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2],a także mając na uwadze, co następuje:(1) Wspólnota, ze względu na swoją odpowiedzialność za środowisko, decyzją 88/540/EWG [3] stała się stroną Konwencji Wiedeńskiej o ochronie warstwy ozonowej i Protokołu Montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, i decyzją 91/690/EWG [4] zatwierdziła pierwszą zmianę do wymienionego Protokołu, decyzją 94/68/WE [5] zatwierdziła drugą zmianę do wymienionego Protokołu i decyzją 2000/646/WE [6] zatwierdziła trzecią zmianę do wymienionego Protokołu.(2) Ostatnie dowody wskazują na to, że dla właściwej ochrony warstwy ozonowej niezbędna jest kontrola handlu substancjami zubożającymi ozon w większym stopniu, niż jest to przewidziane w Protokole Montrealskim, zmienionym w 1997 r. Te same dowody wskazują na to, że powinny zostać zastosowane dodatkowe środki kontroli produkcji substancji zubożających ozon, w szczególności chlorofluorowęglowodorów oraz nowych substancji.(3) Czwarta zmiana do Protokołu Montrealskiego wprowadzająca takie kontrole została przyjęta przez Strony w grudniu 1999 r. w Pekinie.(4) Komisja, w imieniu Wspólnoty, wzięła udział w negocjacjach i w przyjęciu tej zmiany.(5) Wspólnota przyjęła środki w zakresie objętym zmianą, w szczególności w rozporządzeniu (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową [7], i dlatego powinna podjąć zobowiązania międzynarodowe w tej dziedzinie.(6) Konieczne jest, aby Wspólnota zatwierdziła czwartą zmianę do Protokołu Montrealskiego, ponieważ jej przepisy odnoszą się do produkcji i handlu kontrolowanymi substancjami między Wspólnotą a innymi Stronami, za wprowadzenie w życie których jest odpowiedzialna Wspólnota,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty czwartą zmianę do Protokołu Montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową.Tekst zmiany załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się Przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia dokumentu zatwierdzającego czwartą zmianę w imieniu Wspólnoty u Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych zgodnie z art. 13 Konwencji Wiedeńskiej o ochronie warstwy ozonowej wraz z art. 3 czwartej zmiany do Protokołu Montrealskiego.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 4 marca 2002 r.W imieniu RadyJ. Matas I PalouPrzewodniczący[1] Dz.U. C 213 E z 31.7.2001, str. 251.[2] Opinia wydana dnia 2.10.2001 (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 297 z 31.10.1988, str. 8.[4] Dz.U. L 377 z 31.12.1991, str. 28.[5] Dz.U. L 33 z 7.2.1994, str. 1.[6] Dz.U. L 272 z 25.10.2000, str. 26.[7] Dz.U. L 244 z 29.9.2000, str. 1.--------------------------------------------------


title: 2013/478/UE: Decyzja Komisji z dnia 27 września 2013 r. zmieniająca decyzję 1999/352/WE, EWWiS, Euratom ustanawiającą Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)

text:
               28.9.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 257/19

         DECYZJA KOMISJI
   z dnia 27 września 2013 r.
   zmieniająca decyzję 1999/352/WE, EWWiS, Euratom ustanawiającą Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)
   (2013/478/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 249,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Instytucje i państwa członkowskie przywiązują dużą wagę do ochrony interesów finansowych Unii oraz do zwalczania nadużyć finansowych oraz wszelkich innych niezgodnych z prawem działań naruszających interesy finansowe Unii, przy czym znaczenie działań w tym kierunku potwierdzono w art. 325 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

               (2)

               Decyzję Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom (1) należy zmienić w związku z wejściem w życie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (2).

               (3)

               Zadania Urzędu powinny nadal obejmować opracowywanie przepisów ustawowych i wykonawczych w obszarach działalności Urzędu, w tym odpowiednich instrumentów objętych tytułem V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz instrumentów w zakresie ochrony euro przed fałszowaniem. Zadania Urzędu nadal powinny obejmować również szkolenia i pomoc techniczną w zakresie ochrony euro przed fałszowaniem.

               (4)

               Urząd powinien uczestniczyć w działaniach organów międzynarodowych i stowarzyszeń specjalizujących się w zwalczaniu nadużyć finansowych i korupcji, w szczególności w celu wymiany najlepszych praktyk.

               (5)

               Komisja powinna ocenić, czy konieczna jest zmiana niniejszej decyzji w przypadku utworzenia Prokuratury Europejskiej,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w art. 1 skreśla się zdanie drugie;

               2)

               w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           w ust. 1 słowa „Wspólnoty” i „wspólnotowego” zastępuje się odpowiednio słowami „Unii” i „unijnego”;

                           b)

                           w ust. 2 dodaje się zdanie w brzmieniu:
                           „Obejmuje to wsparcie na rzecz lepszej ochrony euro przed fałszowaniem poprzez szkolenia i pomoc techniczną.”;

                           c)

                           w ust. 3 dodaje się zdanie w brzmieniu:
                           „Może to obejmować udział w działaniach organów międzynarodowych i stowarzyszeń specjalizujących się w zwalczaniu nadużyć finansowych i korupcji, w szczególności w celu wymiany najlepszych praktyk.”;

                           d)

                           ust. 4 otrzymuje brzmienie:
                           „4.   Urząd jest odpowiedzialny za opracowywanie inicjatyw ustawodawczych i przepisów wykonawczych Komisji w celu zapobiegania nadużyciom finansowym, o których mowa w ust. 1, i ochrony euro przed fałszowaniem.”;

               3)

               w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

                           —

                           słowo „dyrektor” zastępuje się słowami „dyrektor generalny”;

               4)

               w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

                           —

                           słowa „Komitet ds. Nadzoru” zastępuje się słowami „Komitet Nadzorczy”;

                           —

                           słowo „Wspólnoty” zastępuje się słowem „Unii”;

               5)

               art. 5 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 5
               Dyrektor generalny
               1.   Na czele Urzędu stoi dyrektor generalny. Dyrektora generalnego powołuje Komisja zgodnie z procedurą określoną w ust. 2. Kadencja dyrektora generalnego trwa siedem lat, bez możliwości powołania na drugą kadencję.
               Dyrektor generalny jest odpowiedzialny za prowadzenie dochodzeń Urzędu.
               2.   W celu powołania nowego dyrektora generalnego Komisja publikuje zaproszenie do składania zgłoszeń w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Publikacja ma miejsce co najmniej sześć miesięcy przed upływem kadencji urzędującego dyrektora generalnego. Po wydaniu przez Komitet Nadzorczy pozytywnej opinii o procedurze wyboru przeprowadzonej przez Komisję instytucja ta sporządza listę kandydatów posiadających niezbędne kwalifikacje. Po konsultacjach z Parlamentem Europejskim i Radą Komisja powołuje dyrektora generalnego.
               3.   W stosunku do dyrektora generalnego Komisja wykonuje uprawnienia nadane organowi powołującemu. Wszelkie decyzje w sprawie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w stosunku do dyrektora generalnego na podstawie art. 3 ust. 1 lit. c) załącznika IX do regulaminu pracowniczego podejmuje się w drodze uzasadnionej decyzji Komisji, po konsultacji z Komitetem Nadzorczym. Decyzja ta zostaje przekazana do wiadomości Parlamentu Europejskiego, Rady i Komitetu Nadzorczego.”;

               6)

               w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                           „1.   Dyrektor generalny Urzędu wykonuje wobec pracowników Urzędu nadane mu uprawnienia organu powołującego i organu uprawnionego do zawierania umów o pracę. Dyrektor może przekazać te uprawnienia osobie lub osobom trzecim. Zgodnie z warunkami zatrudnienia innych pracowników Unii dyrektor określa warunki i szczegółowe zasady rekrutacji, w szczególności w zakresie okresu obowiązywania umów i ich odnawiania.”;

                           b)

                           ust. 2 otrzymuje brzmienie:
                           „2.   Po konsultacji z Komitetem Nadzorczym dyrektor generalny przekazuje dyrektorowi generalnemu ds. budżetu wstępny projekt budżetu, który ma zostać włączony do załącznika dotyczącego Urzędu w sekcji ogólnego budżetu Unii Europejskiej dotyczącej Komisji.”;

                           c)

                           ust. 3 otrzymuje brzmienie:
                           „3.   Dyrektor generalny działa jako urzędnik zatwierdzający odpowiedzialny za wykorzystanie środków budżetowych zapisanych w załączniku dotyczącym Urzędu w sekcji ogólnego budżetu Unii Europejskiej dotyczącej Komisji oraz za wykorzystanie środków z linii budżetowych przeznaczonych na zwalczanie nadużyć finansowych, odnośnie do których otrzymuje on uprawnienia zgodnie z przepisami wewnętrznymi dotyczącymi wykonania budżetu ogólnego. Dyrektor może przekazać te uprawnienia pracownikom, którzy podlegają przepisom regulaminu pracowniczego lub warunkom zatrudnienia innych pracowników Unii, zgodnie z wyżej wymienionym przepisami wewnętrznymi.”;

                           d)

                           ust. 4 otrzymuje brzmienie:
                           „4.   Decyzje Komisji dotyczące jej organizacji wewnętrznej stosuje się do Urzędu w zakresie, w jakim są one zgodne z przepisami dotyczącymi Urzędu przyjętymi przez prawodawcę Unii i z niniejszą decyzją.”;

               7)

               w art. 7 skreśla się zdanie ostatnie.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 września 2013 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom z dnia 28 kwietnia 1999 r. ustanawiająca Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 20).

      (2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U L 248 z 18.9.2013, s. 1).


title: Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

text:
               25.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 159/70

         DECYZJA RADY (UE) 2015/994
   z dnia 23 czerwca 2015 r.
   w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 300 ust. 3 i art. 305,
   uwzględniając decyzję Rady 2014/930/UE z dnia 16 grudnia 2014 r. ustalającą skład Komitetu Regionów (1),
   uwzględniając propozycję przedstawioną przez państwo członkowskie,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 300 ust. 3 Traktatu stanowi, że warunkiem zostania członkiem lub zastępcą członka Komitetu Regionów jest – oprócz bycia przedstawicielem organizacji regionalnych lub lokalnych – posiadanie mandatu wyborczego organu regionalnego lub lokalnego albo bycie odpowiedzialnym politycznie przed wybranym zgromadzeniem.

               (2)

               Art. 305 Traktatu stanowi, że członkowie Komitetu Regionów oraz w równej liczbie zastępcy członków są mianowani przez Radę na okres pięciu lat zgodnie z propozycjami każdego z państw członkowskich.

               (3)

               Kadencja członków i zastępców członków Komitetu Regionów skończyła się w dniu 25 stycznia 2015 r.; należy zatem mianować nowych członków i zastępców członków.

               (4)

               W dniu 26 stycznia 2015 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2015/116 (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków zaproponowanych przez rządy: Belgii, Bułgarii, Czech, Danii, Estonii, Irlandii, Grecji, Hiszpanii, Francji, Chorwacji, Włoch, Cypru, Łotwy, Litwy, Luksemburga, Węgier, Malty, Niderlandów, Austrii, Portugalii, Rumunii, Słowenii, Słowacji, Finlandii i Szwecji, a także 23 członków i 23 zastępców członków zaproponowanych przez rząd Niemiec oraz 18 członków i 16 zastępców członków zaproponowanych przez rząd Polski na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. Członkowie i zastępcy członków, których nominacje nie zostały przekazane Radzie przed dniem 22 stycznia 2015 r., nie mogli zostać uwzględnieni w decyzji (UE) 2015/116.

               (5)

               W dniu 5 lutego 2015 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2015/190 (3) w sprawie mianowania pozostałych członka i zastępcy członka zaproponowanych przez rząd Niemiec oraz członków i zastępców członków zaproponowanych przez rząd Zjednoczonego Królestwa.

               (6)

               Po przyjęciu decyzji (UE) 2015/116 oraz (UE) 2015/190 trzy stanowiska członków i pięć stanowisk zastępców członków z Polski pozostały nieobsadzone.

               (7)

               W dniu 29 maja 2015 r. Radzie przedłożono listę zawierającą kandydatury trzech członków i sześciu zastępców członków zaproponowanych przez rząd Polski. Lista ta zawiera sześć kandydatur zastępców członków, ponieważ Marek Karol OLSZEWSKI, który był uprzednio zastępcą członka, został mianowany członkiem Komitetu Regionów. Ci członkowie i zastępcy członków powinni zostać mianowani na ten sam okres – to jest od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. – co członkowie i zastępcy członków mianowani decyzją (UE) 2015/116 oraz decyzją (UE) 2015/190. Niniejsza decyzja powinna mieć zatem zastosowanie z mocą wsteczną od dnia 26 stycznia 2015 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się do Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.:

               —

               na stanowiska członków – osoby znajdujące się na liście przedstawionej przez państwo członkowskie zawartej w załączniku I,

               —

               na stanowiska zastępców członków – osoby znajdujące się na liście przedstawionej przez państwo członkowskie zawartej w załączniku II.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 26 stycznia 2015 r.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 czerwca 2015 r.

            W imieniu Rady

         E. RINKĒVIČS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 365 z 19.12.2014, s. 143.

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      ZAŁĄCZNIK I

         ПРИЛОЖЕНИЕ I – ANEXO I – PŘÍLOHA I – BILAG I – ANHANG I – I LISA – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι – ANNEX I – ANNEXE I – PRILOG I – ALLEGATO I – I PIELIKUMS – I PRIEDAS – I. MELLÉKLET – ANNESS I – BIJLAGE I – ZAŁĄCZNIK I – ANEXO I – ANEXA I – PRÍLOHA I – PRILOGA I – LIITE I – BILAGA I

         Членове/Miembros/Členové/Medlemmer/Mitglieder/Liikmed/Μέλη/Members/Membres/Članovi/Membri/Locekļi/Nariai/Tagok/Membri/Leden/Członkowie/Membros/Membri/Členovia/Člani/Jäsenet/Ledamöter

         POLSKA

                  Paweł GRZYBOWSKI

                     burmistrz miasta Rypin

                  Marek Karol OLSZEWSKI

                     wójt gminy Lubicz

                  Sławomir SOSNOWSKI

                     radny województwa lubelskiego

      ZAŁĄCZNIK II

         ПРИЛОЖЕНИЕ II – ANEXO II – PŘÍLOHA II – BILAG II – ANHANG II – II LISA – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΙ – ANNEX II – ANNEXE II – PRILOG II – ALLEGATO II – II PIELIKUMS – II PRIEDAS – II. MELLÉKLET – ANNESS II – BIJLAGE II – ZAŁĄCZNIK II – ANEXO II – ANEXA II – PRÍLOHA II – PRILOGA II – LIITE II – BILAGA II

         Заместник-членове/Suplentes/Náhradníci/Suppleanter/Stellvertreter/Asendusliikmed/Αναπληρωτές/Alternate members/Suppléants/Zamjenici članova/Supplenti/Aizstājēji/Pakaitiniai nariai/Póttagok/Membri Supplenti/Plaatsvervangers/Zastępcy członków/Suplentes/Supleanți/Náhradníci/Nadomestni člani/Varajäsenet/ Suppleanter

         POLSKA

                  Rafał Piotr BRUSKI

                     prezydent miasta Bydgoszczy

                  Marian Adam BURAS

                     wójt gminy Morawica

                  Marcin OCIEPA

                     radny miasta Opola

                  Krzysztof PASZYK

                     radny województwa wielkopolskiego

                  Cezary PRZYBYLSKI

                     radny województwa dolnośląskiego

                  Grzegorz WOLNIK

                     radny województwa śląskiego


title: 2006/846/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2004

text:
               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/134

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 27 kwietnia 2006 r.
   w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2004
   (2006/846/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności za rok budżetowy 2004, zawierające odpowiedzi Urzędu (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5972/2006 – C6-0093/2006),

               —

               uwzględniając Traktat WE, w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (4), w szczególności jego art. 44;

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 Regulaminu oraz załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0105/2006),

               1.

               udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności absolutorium z wykonania budżetu Urzędu w roku budżetowym 2004;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w załączonej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej część integralną, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu, oraz do zapewnienia ich publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 269 z 28.10.2005, str. 21.

      (2)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 45.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1642/2003 (Dz.U. L 245 z 29.9.2003, str. 4).

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) Nr 1261/2005 (Dz.U. L 201 z 2.8.2005, str. 3).


title: 2012/676/UE: Decyzja Rady z dnia 29 października 2012 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Grecji

text:
               1.11.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 305/26

         DECYZJA RADY
   z dnia 29 października 2012 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Grecji
   (2012/676/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Grecji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do dnia 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Panagiotisa PSOMIADISA. Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolni się w związku z mianowaniem Spyridona SPYRIDONA na stanowisko członka Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Spyridon SPYRIDON, Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής;

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Dimitrios PETROVITS, Περιφερειακός Σύμβουλος Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 29 października 2012 r.

            W imieniu Rady

         E. FLOURENTZOU

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: 2005/158/WE: Decyzja Rady z dnia 17 lutego 2005 r. dotycząca mianowania przedstawiciela Hiszpanii zastępcą członka Komitetu Regionów

text:
               25.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 52/39

      DECYZJA RADY

   z dnia 17 lutego 2005 r.
   dotycząca mianowania przedstawiciela Hiszpanii zastępcą członka Komitetu Regionów
   (2005/158/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Hiszpanii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE (1) dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów.

               (2)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w wyniku złożenia rezygnacji przez Perego ESTEVE i ABAD, o czym Rada została powiadomiona w dniu 19 stycznia 2005 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Niniejszym Anna TERRÓN i CUSÍ, Secretaria General del Patronat Catalá Pro Europa – Delegada del Gobierno de la Generalidad de Cataluña en Bruselas, zostaje mianowana zastępcą członka Komitetu Regionów na miejsce Perego ESTEVE i ABAD na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2006 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 17 lutego 2005 r.

            W imieniu Rady

         J.-C. JUNCKER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.