title: Decyzja Rady (UE) 2015/954 z dnia 16 czerwca 2015 r. w sprawie upoważnienia Jeppego Tranholma-Mikkelsena do dostępu do informacji niejawnych do poziomu „TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET”

text:
               20.6.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 156/19

         DECYZJA RADY (UE) 2015/954
   z dnia 16 czerwca 2015 r.
   w sprawie upoważnienia Jeppego Tranholma-Mikkelsena do dostępu do informacji niejawnych do poziomu „TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET”
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (1), w szczególności pkt 18 lit. a) jej załącznika I,
   uwzględniając decyzję Rady 2013/811/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. określającą dla Sekretariatu Generalnego Rady organ powołujący i organ właściwy do zawierania umów o pracę oraz uchylającą decyzję 2011/444/UE (2),
   uwzględniając decyzję Rady (UE) 2015/654 z dnia 21 kwietnia 2015 r. w sprawie mianowania Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej na okres od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 czerwca 2020 r. (3),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 26 marca 2015 r. właściwy duński krajowy organ bezpieczeństwa wydał pozytywną opinię w sprawie dostępu Jeppego TRANHOLMA-MIKKELSENA do informacji niejawnych do poziomu „TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET”.

               (2)

               Należy upoważnić Jeppego TRANHOLMA-MIKKELSENA – z uwagi na obowiązki i wymogi służbowe – do dostępu do posiadanych przez Radę i Radę Europejską informacji niejawnych do poziomu „TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET”,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Jeppe TRANHOLM-MIKKELSEN zostaje niniejszym upoważniony do dostępu do posiadanych przez Radę i Radę Europejską informacji niejawnych do poziomu „TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET”.
   2.   Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, jest ważne przez okres pełnienia obowiązków, na potrzeby których upoważnienie to zostało wydane; jego okres ważności nie przekracza pięciu lat, poczynając od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 1 lipca 2015 r.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja skierowana jest do Jeppego TRANHOLMA-MIKKELSENA.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 16 czerwca 2015 r.

            W imieniu Rady

         J. DŪKLAVS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 355 z 31.12.2013, s. 91.

      (3)  Dz.U. L 107 z 25.4.2015, s. 74.


title: Decyzja Rady i Komisji z dnia 26 marca 2002 r. w sprawie zawarcia Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0357

Dziennik Urzędowy L 129 , 15/05/2002 P. 0001 - 0002

		Decyzja Rady i Komisjiz dnia 26 marca 2002 r.w sprawie zawarcia Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, oraz Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony(2002/357/WE, EWWiS)RADA UNII EUROPEJSKIEJ orazKOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 238, w powiązaniu z art. 228 ust. 2 zdanie drugie i art. 228 ust. 3 akapit drugi,uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, w szczególności jego art. 95,po konsultacji z Komitetem Doradczym i za jednomyślną zgodą Rady,uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego [1],a także mając na uwadze, co następuje:Układ eurośródziemnomorski ustanawiający Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim z drugiej strony, podpisany w Brukseli w dniu 24 listopada 1997 r., powinien zostać zatwierdzony,PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Układ eurośródziemnomorski ustanawiający Stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim z drugiej strony, protokoły załączone do niego oraz deklaracje załączone do Aktu Końcowego zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Wspólnoty Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.Teksty Układu, protokołów załączonych do niego i Aktu Końcowego są załączone do niniejszej decyzji.Artykuł 21. Stanowisko, które przyjmie Wspólnota w Radzie Stowarzyszenia i w Komitecie Stowarzyszenia, jest określane przez Radę na wniosek Komisji lub, gdzie właściwe, przez Komisję, w każdym wypadku zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatów ustanawiających Wspólnotę Europejską i Europejską Wspólnotę Węgla i Stali.2. Przewodniczący Rady, zgodnie z art. 90 Układu, przewodniczy Radzie Stowarzyszenia i przedstawia stanowisko Wspólnoty. Przedstawiciel przewodniczącego Rady przewodniczy Komitetowi Stowarzyszenia, zgodnie z art. 93 Układu, i przedstawia stanowisko Wspólnoty.Artykuł 3W imieniu Wspólnoty Europejskiej przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 106 Układu. Przewodniczący Komisji przekazuje tą notyfikację w imieniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.Sporządzono w Brukseli, dnia 26 marca 2002 r.W imieniu RadyA. M. Birulés Y BertránPrzewodniczącyW imieniu KomisjiR. ProdiPrzewodniczący[1] Dz.U. C 226 z 20.7.1998, str. 26.--------------------------------------------------


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2015/1673 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych za rok budżetowy 2013

text:
               30.9.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/298

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2015/1673
      z dnia 29 kwietnia 2015 r.
      w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych za rok budżetowy 2013
      PARLAMENT EUROPEJSKI,

                  —

                  uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych za rok budżetowy 2013,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych za rok budżetowy 2013 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

                  —

                  uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2013 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie udzielenia Urzędowi absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2013 (05304/2015 – C8-0054/2015),

                  —

                  uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 208,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (5), w szczególności jego art. 64,

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

                  —

                  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7), w szczególności jego art. 108,

                  —

                  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

                  —

                  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0087/2015),

         1.

            udziela dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych absolutorium z wykonania budżetu Urzędu za rok budżetowy 2013;

         2.

            przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

         3.

            zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Martin SCHULZ

               Przewodniczący

            Klaus WELLE

               Sekretarz Generalny

         (1)  Dz.U. C 442 z 10.12.2014, s. 247.

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

         (4)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

         (5)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.

         (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

         (7)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Komisji uznająca, że środki zgłoszone przez: Republikę Czeską w ramach procedury przejściowej ustanowionej w załączniku IV.3 do Aktu Przystąpienia, nie mają zastosowania po przystąpieniu — Pomoc państwa   (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               7.10.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 242/17

         Decyzja Komisji uznająca, że środki zgłoszone przez: Republikę Czeską w ramach procedury przejściowej ustanowionej w załączniku IV.3 do Aktu Przystąpienia, nie mają zastosowania po przystąpieniu — Pomoc państwa
   (2006/C 242/12)
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   Data przyjęcia decyzji:
   Państwo Członkowskie: Republika Czeska
   Nr pomocy: CZ 53/03
   Tytuł: Banka Haná, a.s.
   Cel: Pomoc dla sektora bankowego
   Inne informacje: Decyzja Komisji uznająca, że środki na rzecz Banka Haná, a.s., zgłoszone przez Republikę Czeską w ramach tymczasowego mechanizmu na mocy załącznika IV.3 Aktu Przystąpienia, nie mają zastosowania po przystąpieniu
   Tekst decyzji w autentycznej wersji językowej, z którego usunięto wszystkie informacje o charakterze poufnym, można znaleźć na stronie:
   http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/
   Data przyjęcia decyzji:
   Państwo Członkowskie: Republika Czeska
   Nr pomocy: CZ 54/03
   Tytuł: Foresbank, a.s.
   Cel: Pomoc dla sektora bankowego
   Inne informacje: Decyzja Komisji uznająca, że środki na rzecz Foresbank, a.s., zgłoszone przez Republikę Czeską w ramach tymczasowego mechanizmu na mocy załącznika IV.3, Aktu Przystąpienia nie mają zastosowania po przystąpieniu
   Tekst decyzji w autentycznej wersji językowej, z którego usunięto wszystkie informacje o charakterze poufnym, można znaleźć na stronie:
   http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/


title: 2012/576/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/200

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2010
   (2012/576/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Instytutu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1922/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (3), w szczególności jego art. 14,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A7-0132/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn absolutorium z wykonania budżetu Instytutu za rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 173.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 403 z 30.12.2006, s. 9.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/201

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2010
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn za rok budżetowy 2010, wraz z odpowiedziami Instytutu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06083/2012 – C7-0051/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1922/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (3), w szczególności jego art. 14,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A7-0132/2012),

               A.

               mając na uwadze, że Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn („Instytut”) został ustanowiony na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1922/2006 i uzyskał niezależność z dniem 15 czerwca 2010 r.,

               B.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie roczne Instytutu za rok budżetowy 2010 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są legalne i prawidłowe,

               C.

               mając na uwadze, że całkowity budżet Instytutu na rok budżetowy 2010 wynosił 6 500 000 EUR; mając na uwadze, że budżet Instytutu jest w całości finansowany z wkładu Unii,

               1.

               z zadowoleniem przyjmuje pierwsze sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące rocznego sprawozdania finansowego Instytutu za rok budżetowy 2010;

      Zarządzanie budżetem i finansami

               2.

               zauważa, że Instytut uzyskał niezależność administracyjną i finansową z dniem 15 czerwca 2010 r.;

               3.

               uważa, że należy rozważyć połączenie Instytutu z Agencją Praw Podstawowych Unii Europejskiej, aby uniknąć powielania pracy i zmniejszyć ogólne koszty;

               4.

               na podstawie rocznego sprawozdania z działalności Instytutu ustala, że od dnia 1 stycznia do dnia 15 czerwca 2010 r. Dyrekcja Generalna ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego (DG EMPL), będąca DG nadzorującą Instytut, ponosiła odpowiedzialność za zarządzanie finansowe w imieniu Instytutu, w szczególności za wydatki na pracowników i wydatki administracyjne, i że w tym okresie DG EMPL dokonała płatności w całkowitej kwocie 846 876,91 EUR;

               5.

               na podstawie rocznego sprawozdania z działalności przyjmuje do wiadomości, że w ograniczonym okresie sześciu miesięcy po przyjęciu rocznego programu pracy na 2010 r. oraz uzyskaniu niezależności administracyjnej i finansowej Instytut osiągnął poziom wykonania budżetu w wysokości 65 % w odniesieniu do zaciągniętych zobowiązań i 26 % w odniesieniu do dokonanych płatności; zachęca Instytut do podjęcia natychmiastowych działań służących zapewnieniu zadowalającego poziomu wykonania budżetu w przyszłości;

               6.

               zauważa, na podstawie rocznego sprawozdania z działalności, że podczas przeglądu projektu budżetu na 2010 r. Zarząd Instytutu zwrócił uwagę na dwa przypadki nierównowagi budżetowej, dające ogółem nierównowagę w wysokości 415 000 EUR:

                           —

                           nierównowagę budżetową w wysokości 195 000 EUR w ramach tytułu II, wynikającą z mniejszych od prognozowanych wydatków na wynajem pomieszczeń, ponieważ rząd Litwy pokrył koszt wynajmu siedziby Instytutu na Litwie przez pierwsze dwa lata działalności,

                           —

                           nierównowagę budżetową w wysokości 220 000 EUR w ramach tytułu III, wynikającą z oczekiwanego niewykorzystania środków na wydatki operacyjne,

                     zauważa, że w październiku 2010 r. Zarząd podjął decyzję, by nie przekazywać tych zamrożonych środków Instytutowi; wzywa Instytut do powiadomienia organu udzielającego absolutorium o działaniach podjętych w związku z tymi zamrożonymi środkami;

      Rachunkowość

               7.

               stwierdza, że w 2010 r. Instytut określił odpowiedzialność podmiotów finansowych za pracowników oraz opracował obieg środków finansowych na zobowiązania; zauważa ponadto, że Instytut wskazał wszystkie podmioty finansowe, określając ich role i obowiązki, do końca 2010 r.;

               8.

               zauważa, na podstawie rocznego sprawozdania z działalności Instytutu, że dyrektor Instytutu przekazał uprawnienia urzędnika zatwierdzającego szefowi administracji do maksymalnej kwoty 500 000 EUR w ramach tytułu I i II, oraz ograniczone do roku w ramach tytułu III; przyjmuje do wiadomości również powołanie zastępcy księgowego;

               9.

               stwierdza, na podstawie rocznego sprawozdania z działalności, że do końca 2010 r. ustanowiono i wdrożono procedury dotyczące następujących obszarów administracyjnych: delegacji, zarządzania skargami, pytań i odpowiedzi dotyczących zamówień, podatku VAT, rachunkowości o wysokiej jakości, uzgodnień bankowych, przebiegu płatności, zobowiązań i płatności, a także opracowano i wdrożono politykę telekomunikacyjną i ramy rejestracji dokumentów;

      Zamówienia publiczne

               10.

               zauważa, że w 2010 r. przeprowadzono 63 procedury zamówień oraz podpisano umowy dotyczące zamawianych usług; zauważa, że całkowita wartość zamówień wyniosła 1 974 626 EUR;

               11.

               stwierdza, na podstawie rocznego sprawozdania z działalności, że w procedurach zamówień wystąpiły dwa główne problemy:

                           —

                           dostępny harmonogram realizacji procedury zamówień był bardzo napięty i zagrażał możliwości wykonania planowanych analiz i związanego z nimi budżetu,

                           —

                           brak wykwalifikowanego wsparcia dla wydziału operacyjnego, gdzie większość pracowników miała niedostateczną wiedzę na temat procedur zamówień publicznych lub nie miała jej wcale,

                     w rezultacie te komplikacje doprowadziły do pewnych opóźnień, zaś niektóre procedury udzielania zamówień trzeba było anulować, co doprowadziło do przeniesienia większości zobowiązań budżetowych na 2011 r.; z tego względu wzywa Instytut do poprawy sytuacji i powiadomienia organu udzielającego absolutorium o podjętych działaniach;

               12.

               zauważa ponadto, że 85 % udzielonych zamówień, na kwotę 1 628 122 EUR, dotyczyło usług wspierających działania operacyjne oraz że pozostała kwota w wysokości 292 504 EUR (15 %) została przeznaczona na zamawiane towary i usługi wspierające działania administracyjne;

      Zasoby ludzkie

               13.

               przyjmuje do wiadomości, na podstawie rocznego sprawozdania z działalności Instytutu, że zatrudnił on 23 pracowników tymczasowych i 6 pracowników kontraktowych, osiągając 92,3 % swojego celu w zakresie planu zatrudnienia;

               14.

               podkreśla konieczność obsadzenia wszystkich wolnych stanowisk niezbędnych dla skutecznego funkcjonowania Instytutu i realizacji określonych dla niego celów;

      Wyniki

               15.

               zwraca uwagę na fakt, że zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1922/2006 ustanawiającego Instytut, Instytut powinien był zlecić niezależną, zewnętrzną ocenę swoich osiągnięć do dnia 18 stycznia 2010 r.; stwierdza, na podstawie rocznego sprawozdania z działalności, że Zarząd odłożył przeprowadzenie oceny ex post, biorąc pod uwagę fakt, że Instytut nie był operacyjny w dniu 19 stycznia 2010 r., ale podjął decyzję o zleceniu w 2010 r. oceny ex ante oraz oceny śródokresowej do 2013 r.; zwraca się do Instytutu o niezwłoczne przekazanie wyników tej oceny ex ante organowi udzielającemu absolutorium;

               16.

               stwierdza, że Instytut, wspierany przez DG EMPL, przedstawił w grudniu 2010 r. specyfikację dotyczącą „Drugiej oceny ex ante Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn ukierunkowanej na szczególne cele i działania Instytutu”;

               17.

               wzywa Instytut do powiadomienia organu udzielającego absolutorium o przeprowadzeniu tych ocen i wypływających z nich wnioskach;

               18.

               przypomina Trybunałowi Obrachunkowemu, że praca Instytutu ma ogromne znaczenie dla promowania równości kobiet i mężczyzn w Unii; w związku z tym przyjmuje do wiadomości, że kolejne sprawozdania powinny zawierać szczegółowe informacje o tym, czy działalność Instytutu napotyka trudności na jakimkolwiek etapie procedury budżetowej;

               19.

               zaznacza, że w dobie kryzysu gospodarczego i oszczędności jest sprawą podstawową, aby Instytut oferował najwyższą jakość w stosunku do kosztów, bez szkody dla skutecznego wykonywania swoich istotnych kompetencji;

      Siedziba

               20.

               przyjmuje do wiadomości, na podstawie rocznego sprawozdania z działalności Instytutu, że w dniu 1 marca 2010 r. pracownicy Instytutu zostali przeniesieni z jego tymczasowej siedziby w Brukseli do stałej siedziby w Wilnie, na Litwie;

      Audyt wewnętrzny

               21.

               został poinformowany przez Instytut, że w 2012 r. Służba Audytu Wewnętrznego przeprowadzi pierwszy audyt;

               22.

               stwierdza, na podstawie rocznego sprawozdania z działalności, że w listopadzie 2010 r. OLAF złożył wizytę w Instytucie i przeprowadził pierwszą sesję szkoleniową dla pracowników na temat zasad audytu i standardów kontroli wewnętrznej; stwierdza ponadto, że w 2010 r. przygotowano porozumienie o współpracy między OLAF-em a Instytutem, przyjęte przez Zarząd Instytutu w dniu 26 stycznia 2011 r.;

               23.

               jeżeli chodzi o inne uwagi towarzyszące decyzji o udzieleniu absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 10 maja 2012 r. (5) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji.

      (1)  Dz.U. C 366 z 15.12.2011, s. 173.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 403 z 30.12.2006, s. 9.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (5)  Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0174. (Zob. s. 388 niniejszego Dziennika Urzędowego).


title: 2005/684/WE, Euratom: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia statutu posła do Parlamentu Europejskiego (2005/684/WE, Euratom)

text:
               7.10.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 262/1

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 28 września 2005 r.
   w sprawie przyjęcia statutu posła do Parlamentu Europejskiego
   (2005/684/WE, Euratom)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 190 ust. 5,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 108 ust. 4,
   uwzględniając opinię Komisji (1),
   za zgodą Rady (2),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Parlament składa się z przedstawicieli narodów państw należących do Wspólnoty. Przedstawiciele ci są, zgodnie z art. 190 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE), „przedstawicielami do Parlamentu Europejskiego narodów państw należących do Wspólnoty”. Określenia tego używa się również w art. 190 ust. 2 TWE (liczba przedstawicieli wybieranych w każdym Państwie Członkowskim) oraz w art. 190 ust. 3 TWE („przedstawiciele są wybierani na okres pięciu lat”). Przepisy te, według których posłowie są przedstawicielami narodów, sugerują użycie w statucie określenia „poseł”.

               (2)

               Parlamentowi, zgodnie z art. 199 ust. 1 TWE, przysługuje prawo uregulowania swoich spraw wewnętrznych w regulaminie, z poszanowaniem niniejszego Statutu.

               (3)

               Artykuł 1 Statutu przejmuje określenie poseł i wyjaśnia, iż nie chodzi tu o uregulowanie indywidualnych praw i obowiązków, lecz o ustalenie ogólnych warunków dotyczących sprawowania mandatu.

               (4)

               Chroniona przez art. 2 wolność i niezależność posłów nie została dotychczas uregulowana ani też wspomniana w jakimkolwiek tekście prawa pierwotnego. Oświadczenia, w których posłowie zobowiązują się do złożenia mandatu w określonym terminie, lub oświadczenia in blanco o złożeniu mandatu, które każda partia może wykorzystać według własnego uznania, są sprzeczne z wolnością i niezależnością poselską, a więc nie mogą być prawnie wiążące.

               (5)

               Artykuł 3 ust. 1 przejmuje tekst art. 6 ust. 1 aktu z dnia 20 września 1976 r. w sprawie wprowadzenia powszechnych, bezpośrednich wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego.

               (6)

               Według art. 5 prawo inicjatywy jest podstawowym prawem każdego posła do Parlamentu. Regulamin Parlamentu nie może podważać tego prawa.

               (7)

               Prawo wglądu do akt, które reguluje art. 6, a które przedtem wynikało z Regulaminu Parlamentu Europejskiego, dotyczy istotnego aspektu sprawowania mandatu i z tego względu musi być zawarte w statucie.

               (8)

               Artykuł 7 powinien, pomimo podejmowanych starań zmierzających w przeciwnym kierunku, zagwarantować zachowanie w praktyce wielojęzyczności. Wszelka dyskryminacja któregokolwiek z języków urzędowych musi być wykluczona. Zasada ta musi obowiązywać również po każdym rozszerzeniu Unii Europejskiej.

               (9)

               Zgodnie z art. 9 i 10 poseł otrzymuje wynagrodzenie za pełnienie swych funkcji. Powołana przez Parlament Europejski grupa ekspertów przedłożyła w maju 2000 r. opinię w sprawie wysokości tego wynagrodzenia, zgodnie z którym wynagrodzenie w wysokości 38,5 % podstawowego wynagrodzenia sędziego Trybunału Sprawiedliwości jest uzasadnione.

               (10)

               Ponieważ wynagrodzenie, odprawa przejściowa, świadczenia emerytalne oraz renta rodzinna finansowane są z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, powinny podlegać opodatkowaniu na rzecz Wspólnot.

               (11)

               Ze względu na szczególną sytuację posłów, a zwłaszcza brak zobowiązania do zamieszkania w jednym z miejsc pracy Parlamentu oraz ich szczególne związki z Państwami, w których zostali wybrani, Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość objęcia wynagrodzeń, odpraw przejściowych, emerytur, rent inwalidzkich oraz rent rodzinnych krajowymi przepisami po- datkowymi.

               (12)

               Artykuł 9 ust. 3 jest potrzebny, ponieważ partie często oczekują, że część świadczeń wymienionych w art. 9 ust. 1 i 2 zostanie wykorzystana dla ich celów. Należy zabronić tej formy finansowania partii politycznych.

               (13)

               Przewidziana w art. 9 ust. 2 i w art. 13 odprawa przejściowa powinna w szczególności służyć jako pomoc w okresie pomiędzy wygaśnięciem mandatu i rozpoczęciem nowej aktywności zawodowej. Cel ten nie ma zastosowania w przypadku objęcia innego mandatu lub urzędu publicznego.

               (14)

               Wobec rozwoju sytuacji w zakresie emerytur w Państwach Członkowskich wydaje się uzasadnione, że były poseł nabywa prawo do emerytury z ukończeniem 63 roku życia. Przepisy art. 14 nie naruszają uprawnień Państw Członkowskich do uwzględnienia emerytury przy wyliczaniu wysokości emerytur zgodnie z wewnętrznym prawem krajowym.

               (15)

               Przepisy dotyczące rent rodzinnych odpowiadają zasadniczo prawu obowiązującemu we Wspólnocie Europejskiej. Prawo owdowiałego współmałżonka, który ponownie zawarł związek małżeński, opiera się na nowoczesnym rozumowaniu, według którego przysługuje ono na podstawie wniesionego wkładu i nie służy jedynie „zapewnieniu zabezpieczenia materialnego”. Sytuacja, w której owdowiały małżonek „ma zapewnione zabezpieczenie materialne” z tytułu własnych dochodów lub majątku, nie wyklucza tego prawa.

               (16)

               Postanowienia zawarte w art. 18 są potrzebne, ponieważ Statut nie przewiduje świadczeń ze strony Państw Członkowskich, takich jak zwrot kosztów choroby i pomoc w pokryciu lub dopłata do kosztów ubezpieczenia zdrowotnego. Świadczenia te wypłaca się często również po wygaśnięciu mandatu.

               (17)

               Przepisy o zwrocie kosztów muszą być zgodne z zasadami, które określił Trybunał Sprawiedliwości w swoim wyroku w sprawie Lorda Bruce (3). Zgodnie z nim Parlament może w uzasadnionych przypadkach dokonywać zwrotu kosztów na podstawie przepisów zryczałtowanych, aby ograniczyć czynności administracyjne związane z systemem, w którym kontroluje się każdy wydatek oddzielnie. Spełnia to wymogi uporządkowanego zarządzania.

               (18)

               W dniu 28 maja 2003 r. Prezydium Parlamentu zatwierdziło szereg nowych przepisów dotyczących wypłacania posłom zwrotu kosztów i wynagrodzeń wyliczanych na podstawie rzeczywistych wydatków, które powinny wejść w życie wraz z tym Statutem.

               (19)

               Państwa Członkowskie powinny zapewnić pozostanie w mocy przepisów, na mocy których posłowie do Parlamentu Europejskiego, wykonujący swój mandat na terenie swego Państwa Członkowskiego, są traktowani na równi z posłami do parlamentów narodowych. Rozwiązanie tego problemu na płaszczyźnie europejskiej jest niemożliwe ze względu na obowiązujące w Państwach Członkowskich liczne i zróżnicowane przepisy. Bez tego rozwiązania wykonywanie przez posłów do Parlamentu Europejskiego mandatu na terenie Państwa Członkowskiego, w którym zostali wybrani, byłoby poważnie utrudnione lub niemożliwe. Skuteczne wykonywanie mandatu leży również w interesie Państw Członkowskich.

               (20)

               Uregulowanie art. 25 ust. 1 jest potrzebne, ponieważ w najwyższym stopniu zróżnicowane przepisy krajowe, którym posłowie do tej pory podlegają, uniemożliwiają rozwiązanie na płaszczyźnie europejskiej wszystkich problemów związanych z przejściem ze starego na nowy system europejski. Prawo wyboru, które mają posłowie, wyklucza ograniczenie ich praw lub niedogodności ekonomiczne przy przejściu na ten system. Uregulowanie art. 25 ust. 2 jest konsekwencją decyzji zgodnej z art. 25 ust. 1.

               (21)

               Kwestii zróżnicowania sytuacji w poszczególnych krajach poświęcono art. 29, który zezwala Państwom Członkowskim na przyjęcie w okresie przejściowym uregulowań odbiegających od niniejszego Statutu. Zróżnicowanie to uzasadnia także daną Państwom Członkowskim możliwość utrzymania równości w traktowaniu posłów do Parlamentu Europejskiego i posłów do parlamentów krajowych,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   TYTUŁ I
   PRZEPISY I WARUNKI OGÓLNE WYKONYWANIA OBOWIĄZKÓW POSŁA DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   Artykuł 1
   Niniejszy Statut ustala przepisy i warunki ogólne wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego.
   Artykuł 2
   1.   Posłowie są wolni i niezależni.
   2.   Porozumienia w sprawie złożenia mandatu przed upływem kadencji lub na jej zakończenie są nieważne.
   Artykuł 3
   1.   Posłowie oddają głosy pojedynczo i osobiście. Nie są związani poleceniami ani wskazówkami.
   2.   Porozumienia w sprawie sposobu wykonywania mandatu są nieważne.
   Artykuł 4
   Dokumenty i zapisy elektroniczne, które poseł otrzymał, sporządził lub wysłał, nie są traktowane na równi z dokumentami Parlamentu, chyba że zostały złożone zgodnie z Regulaminem.
   Artykuł 5
   1.   Każdy poseł — w ramach prawa inicjatywy Parlamentu — ma prawo złożyć propozycję aktu prawnego Wspólnoty.
   2.   Parlament określa w Regulaminie warunki korzystania z tego prawa.
   Artykuł 6
   1.   Posłowie mają prawo wglądu do wszelkich akt w posiadaniu Parlamentu.
   2.   Ustęp 1 nie dotyczy osobistych akt posłów oraz ich dokumentów mających charakter rozliczeń finansowych.
   3.   Ustęp 1 nie stanowi uszczerbku dla aktów prawnych Unii Europejskiej i porozumień pomiędzy Instytucjami w sprawie dostępu do dokumentów.
   4.   Parlament określa warunki korzystania z tego prawa.
   Artykuł 7
   1.   Dokumenty Parlamentu tłumaczone są na wszystkie języki urzędowe.
   2.   Przemówienia tłumaczone są jednocześnie na wszystkie pozostałe języki urzędowe.
   3.   Parlament określa warunki wykonania postanowień tego artykułu.
   Artykuł 8
   1.   Posłowie mogą łączyć się w grupy polityczne.
   2.   Parlament określa w Regulaminie warunki korzystania z tego prawa.
   Artykuł 9
   1.   Posłowie mają prawo do odpowiedniego wynagrodzenia zapewniającego im niezależność.
   2.   Po wygaśnięciu mandatu posłowie mają prawo do odprawy przejściowej i emerytury.
   3.   Porozumienia o wykorzystaniu wynagrodzenia, odprawy przejściowej i emerytury do celów innych niż prywatne są nieważne.
   4.   Rodzinom zmarłych posłów lub byłych posłów przysługuje renta rodzinna.
   Artykuł 10
   Wynagrodzenie wynosi 38,5 % poborów podstawowych sędziego Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.
   Artykuł 11
   Od wynagrodzenia odlicza się wynagrodzenie, które poseł otrzymuje z tytułu sprawowania mandatu w innym parlamencie.
   Artykuł 12
   1.   Wynagrodzenie, o którym mowa w art. 9, podlega podatkowi wspólnotowemu na tych samych warunkach, jakie określono na podstawie art. 13 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot dla urzędników i innych pracowników Wspólnot Europejskich.
   2.   Nie stosuje się ulg z tytułu kosztów zawodowych lub osobistych, jak też dodatku rodzinnego i pomocy socjalnej przewidzianych w art. 3 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (4).
   3.   Ustęp 1 nie ogranicza prawa Państw Członkowskich do stosowania krajowych przepisów podatkowych do wynagrodzeń, pod warunkiem, że nie będzie miała miejsca żadna forma podwójnego opodatkowania.
   4.   Państwa Członkowskie mają prawo uwzględniać wynagrodzenie przy ustalaniu stopy opodatkowania innych dochodów.
   5.   Artykuł ten stosuje się również do odpraw przejściowych, emerytur i rent rodzinnych określonych w art. 13, 14, 15 i 17.
   6.   Świadczenia wymienione w art. 18, 19 i 20 oraz wpłaty na fundusz emerytalny wymieniony w art. 27 nie podlegają opodatkowaniu.
   Artykuł 13
   1.   Po wygaśnięciu mandatu posłowie mają prawo do odprawy przejściowej w wysokości wynagrodzenia wymienionego w art. 10.
   2.   Prawo to przysługuje przez okres jednego miesiąca za każdy rok sprawowania mandatu, jednak nie krócej niż 6 i nie dłużej niż 24 miesiące.
   3.   Prawo to nie przysługuje w przypadku objęcia mandatu w innym parlamencie lub objęcia urzędu publicznego.
   4.   W przypadku śmierci odprawę przejściową wypłaca się po raz ostatni za miesiąc, w którym nastąpił zgon byłego posła.
   Artykuł 14
   1.   Po ukończeniu 63 roku życia byli posłowie mają prawo do emerytury.
   2.   Emerytura wynosi 3,5 % wynagrodzenia wymienionego w art. 10 za każdy rok sprawowania mandatu i 1/12 tej kwoty za każdy następny pełen miesiąc, jednak łącznie nie więcej niż 70 %.
   3.   Prawo do emerytury istnieje niezależnie od innych emerytur.
   4.   Artykuł 11 stosuje się odpowiednio.
   Artykuł 15
   1.   W przypadku inwalidztwa, które wystąpiło podczas sprawowania mandatu, posłowie mają prawo do renty inwalidzkiej.
   2.   Artykuł 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Wysokość renty wynosi jednak nie mniej niż 35 % wynagrodzenia wymienionego w art. 10.
   3.   Prawo to powstaje w momencie złożenia mandatu.
   4.   Parlament określa warunki korzystania z tego prawa.
   5.   Artykuł 11 stosuje się odpowiednio.
   Artykuł 16
   Były poseł, mający jednocześnie prawo do odprawy przejściowej wymienionej w art. 13 i świadczenia wymienionego w art. 14 lub 15, sam decyduje, z którego prawa chce skorzystać.
   Artykuł 17
   1.   Współmałżonek i dzieci pozostające na utrzymaniu posła lub byłego posła, który w chwili śmierci uprawniony był lub byłby w przyszłości do emerytury wymienionej w art. 14 lub 15, mają prawo do renty rodzinnej.
   2.   Łączna kwota renty rodzinnej nie może przewyższać emerytury, do której poseł byłby uprawniony po upływie kadencji lub która przysługiwała bądź przysługiwałaby byłemu posłowi.
   3.   Pozostały przy życiu współmałżonek otrzymuje 60 % kwoty wymienionej w ust. 2, jednak nie mniej niż 30 % wynagrodzenia, o którym mowa w art. 10. Ponowne zawarcie związku małżeńskiego nie pozbawia tego prawa. Prawo to nie przysługuje w przypadku gdy okoliczności konkretnego przypadku nie pozostawiają żadnych uzasadnionych wątpliwości, iż związek małżeński został zawarty jedynie z myślą o rencie rodzinnej.
   4.   Dziecko pozostające na utrzymaniu otrzymuje 20 % kwoty, o której mowa w ust. 2.
   5.   W razie konieczności maksymalna kwota wypłaty renty rodzinnej jest dzielona pomiędzy współmałżonka i dzieci według proporcji przewidzianych w ust. 3 i 4.
   6.   Renta rodzinna wypłacana jest od pierwszego dnia następnego miesiąca po zgonie.
   7.   W przypadku zgonu współmałżonka prawo to wygasa z końcem miesiąca, w którym nastąpił zgon.
   8.   Prawo dziecka wygasa z końcem miesiąca, w którym ukończyło ono 21 rok życia. Dzieciom pobierającym naukę prawo to przysługuje nadal, jednak nie dłużej niż do ostatniego dnia miesiąca, w którym dziecko ukończyło 25 rok życia. Prawo to przysługuje nadal, jeśli dziecko z powodu choroby lub kalectwa nie jest w stanie samodzielnie zapewnić sobie środków utrzymania.
   9.   Partnerzy z uznanych w Państwach Członkowskich związków partnerskich mają równe prawa.
   10.   Parlament określa warunki korzystania z tego prawa.
   Artykuł 18
   1.   Posłom oraz byłym posłom otrzymującym świadczenia emerytalne, jak też uprawnionym do świadczeń rodzinom zmarłych posłów przysługuje zwrot 2/3 kosztów poniesionych w związku z chorobą, ciążą i urodzeniem dziecka.
   2.   Parlament określa warunki korzystania z tego prawa.
   Artykuł 19
   1.   Posłom przysługuje ubezpieczenie od ryzyka związanego z wykonywaniem mandatu.
   2.   Parlament określa warunki korzystania z tego prawa. Posłowie płacą 1/3 składki ubezpieczeniowej.
   Artykuł 20
   1.   Posłom przysługuje zwrot kosztów związanych z wykonywaniem mandatu.
   2.   Parlament pokrywa faktycznie poniesione koszty podróży pomiędzy miejscami pracy i innych podróży służbowych.
   3.   Pozostałe wydatki związane z wykonywaniem mandatu mogą być zwracane według stawek zryczałtowanych.
   4.   Parlament określa warunki korzystania z tego prawa.
   5.   Artykuł 9 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
   Artykuł 21
   1.   Posłowie mają prawo do pomocy osobistych współpracowników, których sami sobie dobierają.
   2.   Parlament ponosi faktyczne koszty ich zatrudnienia.
   3.   Parlament określa warunki korzystania z tego prawa.
   Artykuł 22
   1.   Posłowie mają prawo do korzystania z biur, urządzeń telekomunikacyjnych i samochodów służbowych Parlamentu.
   2.   Parlament określa warunki korzystania z tego prawa.
   Artykuł 23
   1.   Wszelkich płatności dokonuje się z budżetu Unii Europejskiej.
   2.   Płatności należne zgodnie z art. 10, 13, 14, 15 i 17 dokonywane są co miesiąc w euro lub, jako możliwość wyboru przez posła, w walucie tego Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się jego/jej miejsce stałego zamieszkania. Parlament określa warunki dokonywania płatności.
   Artykuł 24
   Przepisy wykonawcze do niniejszego Statutu wchodzą w życie po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   TYTUŁ II
   POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE
   Artykuł 25
   1.   Posłowie, którzy byli już członkami Parlamentu przed wejściem w życie niniejszego Statutu i zostali ponownie wybrani, mogą w zakresie wynagrodzenia, odprawy przejściowej i poszczególnych rent pozostać przez cały okres działalności poselskiej przy obecnym systemie krajowym.
   2.   Płatności tych dokonuje się z budżetu Państwa Członkowskiego.
   Artykuł 26
   1.   Posłowie, którzy zgodnie z art. 25 ust. 1 decydują się pozostać przy systemie krajowym, informują pisemnie o tej decyzji przewodniczącego Parlamentu Europejskiego w ciągu 30 dni od daty wejścia w życie niniejszego Statutu.
   2.   Podjęta decyzja jest ostateczna i nieodwołalna.
   3.   W przypadku niedostarczenia wspomnianej decyzji w przewidzianym terminie obowiązują postanowienia niniejszego Statutu.
   Artykuł 27
   1.   Ustanowiony przez Parlament Europejski dobrowolny fundusz emerytalny, w związku z którym posłowie i byli posłowie nabyli już prawa lub lub są w trakcie ich nabywania, będzie nadal utrzymany dla tych posłów po wejściu w życie niniejszego Statutu.
   2.   Nabyte prawa i uprawnienia pozostają w pełni w mocy. Parlament może ustalić zasady i warunki nabywania nowych praw.
   3.   Posłowie, którzy otrzymują wynagrodzenie zgodnie z art. 10, nie mogą nabywać nowych praw i uprawnień w uzupełniającym funduszu emerytalnym.
   4.   Posłowie wybrani po raz pierwszy po wejściu w życie niniejszego Statutu nie mogą korzystać z tego funduszu.
   5.   Artykuł 9 ust. 3 oraz art. 14 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
   Artykuł 28
   1.   Uprawnienia do świadczeń emerytalnych nabyte przez posłów na mocy uregulowań poszczególnych Państw Członkowskich do momentu wejścia w życie niniejszego Statutu pozostają w pełni w mocy.
   2.   Jeżeli okresy wykonywania mandatu w Parlamencie Europejskim lub w parlamencie narodowym według przepisów krajowych nie wystarczają do nabycia prawa do świadczeń emerytalnych, są one uwzględniane przy wyliczaniu świadczeń emerytalnych na podstawie niniejszego Statutu. Parlament może zawierać z właściwymi organami Państw Członkowskich porozumienia dotyczące przeniesienia praw nabytych.
   Artykuł 29
   1.   Państwa Członkowskie mają prawo wprowadzić dla posłów wybranych w ich krajach uregulowania odbiegające od postanowień niniejszego Statutu w zakresie wynagrodzeń, odpraw przejściowych, świadczeń emerytalnych i rent rodzinnych na okres przejściowy, który nie może przekraczać czasu trwania dwóch kadencji Parlamentu Europejskiego.
   2.   Uregulowania te dają posłom prawa przynajmniej równe prawom posłów do odpowiednich parlamentów narodowych.
   3.   Płatności tych dokonuje się z budżetu odpowiedniego Państwa Członkowskiego.
   4.   Uregulowania te nie mają wpływu na prawa posłów wynikające z art. 18 do 22 niniejszego Statutu.
   TYTUŁ III
   POSTANOWIENIA KOŃCOWE
   Artykuł 30
   Niniejszy Statut wchodzi w życie pierwszego dnia rozpoczynającej się w 2009 r. kadencji Parlamentu Europejskiego.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 28 września 2005 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

            J. BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

      (1)  Opinia Komisji z dnia 3 czerwca 2003 r. zatwierdzona przez wiceprzewodniczącą Wallström w trakcie posiedzenia Parlamentu Europejskiego w dniu 22 czerwca 2005 r.

      (2)  Pismo Rady z dnia 19 lipca 2005 r.

      (3)  Orzeczenie Trybunału z dnia 15 września 1981 r., Bruce of Donington/Eric Gordon Aspden, sprawa 208/80, Zb.Orz. 1981, str. 2205.

      (4)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, str. 8. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 723/2004 (Dz.U. L 124 z 27.4.2004, str. 1).


title: Decyzja Komisji (UE) 2015/2056 z dnia 13 listopada 2015 r. zmieniająca decyzje 2009/300/WE, 2009/563/WE, 2009/894/WE, 2011/330/UE i 2011/337/UE w celu przedłużenia okresu ważności kryteriów ekologicznych przyznawania oznakowania ekologicznego UE niektórym produktom (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 7781) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               17.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/41

         DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/2056
   z dnia 13 listopada 2015 r.
   zmieniająca decyzje 2009/300/WE, 2009/563/WE, 2009/894/WE, 2011/330/UE i 2011/337/UE w celu przedłużenia okresu ważności kryteriów ekologicznych przyznawania oznakowania ekologicznego UE niektórym produktom

         (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 7781)

   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3 lit. c),
   po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja Komisji 2009/300/WE (2) traci moc dnia 31 grudnia 2015 r.

               (2)

               Decyzja Komisji 2009/563/WE (3) traci moc dnia 31 grudnia 2015 r.

               (3)

               Decyzja Komisji 2009/894/WE (4) traci moc dnia 31 grudnia 2015 r.

               (4)

               Decyzja Komisji 2011/330/UE (5) traci moc dnia 31 grudnia 2015 r.

               (5)

               Decyzja Komisji 2011/337/UE (6) traci moc dnia 31 grudnia 2015 r.

               (6)

               Przeprowadzono ocenę potwierdzającą znaczenie i stosowność obecnych ekologicznych kryteriów oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji ustanowionych w decyzjach 2009/300/WE, 2009/563/WE, 2009/894/WE, 2011/330/UE i 2011/337/UE. Ponieważ obecne ekologiczne kryteria oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji określone w tych decyzjach są nadal poddawane przeglądowi, należy przedłużyć okresy obowiązywania tych kryteriów ekologicznych oraz związanych z nimi wymogów w zakresie oceny i weryfikacji do dnia 31 grudnia 2016 r.

               (7)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzje 2009/300/WE, 2009/563/WE, 2009/894/WE, 2011/330/UE i 2011/337/UE.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/2010,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Artykuł 3 decyzji 2009/300/WE otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 3
      Kryteria ekologiczne dla grupy produktów »odbiorniki telewizyjne« oraz związane z nimi wymogi dotyczące oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 grudnia 2016 r.”.

   Artykuł 2
   Artykuł 3 decyzji 2009/563/WE otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 3
      Kryteria ekologiczne dla grupy produktów »obuwie« oraz związane z nimi wymogi dotyczące oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 grudnia 2016 r.”.

   Artykuł 3
   Artykuł 3 decyzji 2009/894/WE otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 3
      Kryteria ekologiczne dla grupy produktów »meble drewniane« oraz związane z nimi wymogi dotyczące oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 grudnia 2016 r.”.

   Artykuł 4
   Artykuł 3 decyzji 2011/330/UE otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 3
      Kryteria ekologiczne dla grupy produktów »notebooki« oraz związane z nimi wymogi oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 grudnia 2016 r.”.

   Artykuł 5
   Artykuł 4 decyzji 2011/337/UE otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 4
      Kryteria ekologiczne dla grupy produktów »komputery osobiste« oraz związane z nimi wymogi oceny i weryfikacji obowiązują do dnia 31 grudnia 2016 r.”.

   Artykuł 6
   Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

      Sporządzono w Brukseli dnia 13 listopada 2015 r.

            W imieniu Komisji

         Karmenu VELLA

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.

      (2)  Decyzja Komisji 2009/300/WE z dnia 12 marca 2009 r. ustalająca zrewidowane ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego odbiornikom telewizyjnym (Dz.U. L 82 z 28.3.2009, s. 3).

      (3)  Decyzja Komisji 2009/563/WE z dnia 9 lipca 2009 r. ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego dla obuwia (Dz.U. L 196 z 28.7.2009, s. 27).

      (4)  Decyzja Komisji 2009/894/WE z dnia 30 listopada 2009 r. ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego meblom drewnianym (Dz.U. L 320 z 5.12.2009, s. 23).

      (5)  Decyzja Komisji 2011/330/UE z dnia 6 czerwca 2011 r. ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego UE notebookom (Dz.U. L 148 z 7.6.2011, s. 5).

      (6)  Decyzja Komisji 2011/337/UE z dnia 9 czerwca 2011 r. ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego UE komputerom osobistym (Dz.U. L 151 z 10.6.2011, s. 5).


title: Decyzja Rady 2011/270/WPZiB z dnia 5 maja 2011 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie

text:
               7.5.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 119/12

         DECYZJA RADY 2011/270/WPZiB
   z dnia 5 maja 2011 r.
   w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Kosowie (1)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 10 czerwca 1999 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 1244.

               (2)

               W dniu 15 września 2006 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2006/623/WPZiB (2) w sprawie utworzenia zespołu uczestniczącego w przygotowaniach do ewentualnego ustanowienia międzynarodowej misji cywilnej w Kosowie z elementem funkcji Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (zespół przygotowawczy MMC/SPUE).

               (3)

               W dniach 13–14 grudnia 2007 r. Rada Europejska podkreśliła, że Unia jest gotowa odgrywać wiodącą rolę we wzmacnianiu stabilności w regionie i w realizacji porozumienia określającego przyszły status Kosowa. Stwierdziła, że Unia jest gotowa do wspierania Kosowa na drodze ku trwałej stabilności, w tym poprzez misję w ramach europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony (EPBiO) oraz wkład w międzynarodowe biuro cywilne będące elementem obecności międzynarodowej.

               (4)

               W dniu 4 lutego 2008 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2008/123/WPZiB (3) w sprawie mianowania Pietera FEITHA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Kosowie na okres do dnia 30 kwietnia 2011 r.

               (5)

               Fernando GENTILINI powinien zostać mianowany SPUE w Kosowie na okres od dnia 1 maja 2011 r. do dnia 31 lipca 2011 r.

               (6)

               Proces stabilizacji i stowarzyszenia stanowi strategiczne ramy polityki Unii wobec regionu Bałkanów Zachodnich, a jego instrumenty – w tym partnerstwo europejskie, dialog polityczny i techniczny w ramach dialogu prowadzonego w związku z procesem stabilizacji i stowarzyszenia oraz powiązane programy pomocowe Unii – mają zastosowanie do Kosowa.

               (7)

               Wykonywanie mandatu SPUE będzie koordynowane z Komisją, aby zapewnić spójność z pozostałymi właściwymi działaniami objętymi kompetencjami Unii.

               (8)

               SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
   Fernando GENTILINI zostaje niniejszym mianowany Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Kosowie na okres od dnia 1 maja 2011 r. do dnia 31 lipca 2011 r. Mandat SPUE może wygasnąć wcześniej, jeżeli Rada podejmie taką decyzję, na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
   Artykuł 2
   Cele polityki
   Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii wobec Kosowa. Obejmują one odgrywanie wiodącej roli we wzmacnianiu stabilności w regionie i we wprowadzaniu w życie porozumienia określającego przyszły status Kosowa; działania te mają sprawić, że Kosowo stanie się stabilne, samodzielne, pokojowe, demokratyczne i wieloetniczne, że będzie się przyczyniało do regionalnej współpracy i stabilizacji na podstawie stosunków dobrosąsiedzkich i angażowało na rzecz praworządności oraz ochrony mniejszości i dziedzictwa kulturowego i religijnego.
   Artykuł 3
   Mandat
   Aby osiągnąć cele polityki, mandat SPUE obejmuje:

               a)

               doradztwo i pomoc w imieniu Unii w procesie politycznym;

               b)

               wspieranie ogólnej koordynacji politycznej Unii w Kosowie;

               c)

               udzielanie szefowi misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w Kosowie (EULEX KOSOVO) porad i informacji dotyczących miejscowej sytuacji politycznej, także na temat politycznych aspektów kwestii związanych z jego obowiązkami;

               d)

               zapewnianie konsekwencji i spójności działania Unii wobec społeczeństwa. Rzecznik SPUE jest głównym punktem kontaktowym z ramienia Unii, udzielającym mediom w Kosowie informacji na temat kwestii związanych ze wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa/wspólną polityką bezpieczeństwa i obrony (WPZiB/WPBiO). Wszystkie działania związane z mediami i informacją publiczną odbywają się w ścisłej i ciągłej koordynacji z rzecznikiem WP lub biurem prasowym Sekretariatu Rady;

               e)

               przyczynianie się do zwiększenia i umocnienia poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Kosowie – w tym w odniesieniu do kobiet i dzieci – zgodnie z polityką Unii dotyczącą praw człowieka i wytycznymi Unii dotyczącymi praw człowieka.

         Artykuł 4
   Wykonywanie mandatu
   1.   SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
   2.   Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
   3.   SPUE działa w ścisłej koordynacji z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ).
   Artykuł 5
   Finansowanie
   1.   Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 maja 2011 r. do dnia 31 lipca 2011 r. wynosi 690 000 EUR.
   2.   Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii. Obywatele państw regionu Bałkanów Zachodnich są dopuszczani do udziału w przetargach.
   3.   Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
   Artykuł 6
   Powołanie i skład zespołu
   1.   Do pomocy SPUE w wykonywaniu mandatu i do wspomagania spójności, widoczności i skuteczności działań Unii w Kosowie przydziela się specjalny personel. W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych związanych z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
   2.   Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudniani przy SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.
   3.   Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia swoje obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
   Artykuł 7
   Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu
   Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają wszelkie niezbędne w tym celu wsparcie.
   Artykuł 8
   Bezpieczeństwo informacji niejawnych
   1.   SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (4), w szczególności w odniesieniu do informacji niejawnych UE.
   2.   WP jest upoważniony do udostępniania NATO/KFOR informacji i dokumentów niejawnych UE, powstałych do celów odnośnego działania, objętych klauzulą tajności do poziomu „CONFIDENTIEL UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa.
   3.   WP jest upoważniony do udostępniania Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) oraz Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) – zgodnie z potrzebami operacyjnymi SPUE – informacji i dokumentów niejawnych UE powstałych do celów odnośnego działania, objętych klauzulą tajności do poziomu „RESTREINT UE”, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. W tym celu dokonuje się uzgodnień lokalnych.
   4.   WP jest upoważniony do udostępniania stronom trzecim powiązanym z niniejszą decyzją dokumentów jawnych UE dotyczących treści obrad Rady dotyczących odnośnego działania, które są objęte tajemnicą zawodową na podstawie art. 6 ust. 1 regulaminu wewnętrznego Rady (5).
   Artykuł 9
   Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
   1.   Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
   2.   Delegatura Unii w regionie lub państwa członkowskie, w zależności od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne.
   Artykuł 10
   Bezpieczeństwo
   Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszelkie działania możliwe do zrealizowania w uzasadnionych granicach, zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio mu podlegającemu, w szczególności:

               a)

               sporządza plan bezpieczeństwa danej misji obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dla danej misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu do obszaru misji i w jego obrębie, jak również reagowanie na zdarzenia związane z naruszaniem bezpieczeństwa, w tym plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

               b)

               zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;

               c)

               zapewnia, aby wszyscy członkowie jego zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla obszaru prowadzenia misji;

               d)

               zapewnia wdrożenie wszelkich uzgodnionych zaleceń wydanych po dokonaniu regularnych ocen bezpieczeństwa oraz – w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu – dostarcza WP, Radzie i Komisji pisemne sprawozdania obejmujące wdrażanie tych zaleceń oraz inne kwestie związane z bezpieczeństwem.

         Artykuł 11
   Sprawozdawczość
   SPUE regularnie składa WP oraz KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są udostępniane w sieci COREU. Na zalecenie WP lub KPiB SPUE może składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.
   Artykuł 12
   Koordynacja
   1.   SPUE propaguje ogólną koordynację polityczną Unii. Pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii w terenie, aby zrealizować cele polityczne Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami Komisji, jak również – w stosownych przypadkach – z działaniami innych SPUE działających w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
   2.   W terenie utrzymywane są bliskie kontakty z szefami delegatur Unii w regionie i z szefami misji państw członkowskich. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu jego mandatu. SPUE udziela szefowi misji EULEX KOSOVO porad i informacji dotyczących miejscowej sytuacji politycznej, także na temat politycznych aspektów kwestii związanych z jego obowiązkami. SPUE i cywilny dowódca operacji będą stosownie do potrzeb konsultować się ze sobą.
   3.   SPUE nawiązuje także kontakty z właściwymi organami lokalnymi oraz innymi podmiotami regionalnymi i międzynarodowymi obecnymi w terenie.
   4.   SPUE wraz z innymi podmiotami Unii obecnymi w terenie zapewnia rozpowszechnianie i przekazywanie sobie wzajemnie informacji przez podmioty Unii obecne w terenie, tak by osiągnąć wysoki stopień zbieżności wiedzy na temat sytuacji i jej oceny.
   Artykuł 13
   Przegląd
   Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnych przeglądów. Na zakończenie mandatu SPUE przedstawia WP, Radzie i Komisji szczegółowe sprawozdanie z wykonania mandatu.
   Artykuł 14
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 maja 2011 r.

      Sporządzono w Brukseli dnia 5 maja 2011 r.

            W imieniu Rady

         MARTONYI J.

            Przewodniczący

      (1)  O statusie określonym rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1244 (1999).

      (2)  Dz.U. L 253 z 16.9.2006, s. 29.

      (3)  Dz.U. L 42 z 16.2.2008, s. 88.

      (4)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.

      (5)  Decyzja Rady 2009/937/UE z dnia 1 grudnia 2009 r. dotycząca przyjęcia regulaminu wewnętrznego Rady (Dz.U. L 325 z 11.12.2009, s. 35).


title: 2012/614/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2012 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2010

text:
               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/342

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2010
   (2012/614/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2010 r., wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsięwzięcia (1),

               —

               uwzględniając konkluzje wspólnej delegacji Parlamentu Europejskiego Komisji Budżetowej i Komisji Kontroli Budżetowej do ITER w Cadarache w dniach 16–18 maja 2011 r.,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06086/2012 – C7–0050/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2007/198/Euratom z dnia 27 marca 2007 r. powołującą Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej oraz przyznającą mu określone korzyści (3), w szczególności jej art. 5,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0113/2012),

               1.

               udziela dyrektorowi Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej absolutorium z wykonania budżetu Wspólnego Przedsięwzięcia za rok budżetowy 2010;

               2.

               przedstawia swoje uwagi w poniższej rezolucji;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji, wraz z rezolucją, która stanowi jej integralną część, dyrektorowi Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 368 z 16.12.2011, s. 24.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 58.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
    ---documentbreak---

               17.10.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 286/343

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2012 r.
   zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2010
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2010,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej za rok budżetowy 2010 r., wraz z odpowiedziami Wspólnego Przedsięwzięcia (1),

               —

               uwzględniając konkluzje wspólnej delegacji Parlamentu Europejskiego Komisji Budżetowej i Komisji Kontroli Budżetowej do ITER w Cadarache w dniach 16–18 maja 2011 r.,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 21 lutego 2012 r. (06086/2012 – C7–0050/2012),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając decyzję Rady 2007/198/Euratom z dnia 27 marca 2007 r. powołującą Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej oraz przyznającą mu określone korzyści (3), w szczególności jej art. 5,

               —

               uwzględniając regulamin finansowy Europejskiego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej, przyjęty decyzją Rady Zarządzającej Wspólnego Przedsięwzięcia z dnia 22 października 2007 r. (zwany dalej „regulaminem finansowym ITER”),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7-0113/2012),

               A.

               mając na uwadze, że Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej („Wspólne Przedsięwzięcie”) zostało ustanowione w marcu 2007 r. na okres 35 lat,

               B.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy stwierdza, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe za rok budżetowy 2010 jest wiarygodne, a transakcje leżące u jego podstaw są legalne i prawidłowe,

               C.

               mając na uwadze, że regulamin finansowy ITER opiera się na ramowym rozporządzeniu finansowym, które niedawno zmieniono w celu dostosowania go do zmian wprowadzonych w ogólnym rozporządzeniu finansowym,

               D.

               mając na uwadze, że w dniu 9 października 2008 r. Trybunał Obrachunkowy wydał opinię nr 4/2008 w sprawie regulaminu finansowego ITER,

               E.

               mając na uwadze, że Wspólne Przedsięwzięcie rozpoczęło autonomiczną działalność w dniu 18 marca 2008 r.,

               F.

               mając na uwadze, że w chwili tworzenia Wspólnego Przedsięwzięcia uznano, iż całkowity niezbędny budżet na lata 2007–2014 wynosił 9 653 000 000 EUR;

               G.

               mając na uwadze, że ostateczny budżet Wspólnego Przedsięwzięcia na rok budżetowy 2010 przewidywał łączną kwotę środków na zobowiązania w wysokości 444 100 000 EUR oraz kwotę środków na płatności w wysokości 241 700 000 EUR;

      Zarządzanie budżetem i finansami

               1.

               zauważa, że w styczniu 2010 r. Rada Zarządzająca przyjęła rezygnację pierwszego dyrektora Wspólnego Przedsięwzięcia;

               2.

               odnotowuje z zaniepokojeniem zwrócenie przez Trybunał Obrachunkowy uwagi na konieczność znacznego zwiększenia zasobów na projekt ITER w porównaniu z zakładanymi całkowitymi środkami, jakie oceniano jako niezbędne w latach 2007–2014;

               3.

               zauważa, że budżet Wspólnego Przedsięwzięcia na 2010 r. został wstępnie zatwierdzony w całkowitej kwocie 447 440 000 EUR w środkach na zobowiązania oraz 254 900 000 EUR w środkach na płatności; wnioskuje z ostatecznego sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsięwzięcia, że jego budżet na 2010 r. był dwukrotnie korygowany; stwierdza w szczególności, że istniały cztery przyczyny dwukrotnej korekty budżetu:

                           —

                           zmniejszenie wkładu administracyjnego Euratom o 3 300 000 EUR w celu osiągnięcia pełnej zgodności między wstępnym budżetem Wspólnego Przedsięwzięcia a budżetem ogólnym Unii na 2010 r.,

                           —

                           aktualizacja wkładu państwa przyjmującego ITER: wystawiono notę debetową na pełną kwotę przewidzianą w budżecie w wysokości 13 600 000 EUR dotyczącą płatności składki Francji za 2010 r.; na podstawie rzeczywistej prognozy płatności w 2010 r. przyjęto kwotę 8 000 000 EUR,

                           —

                           aktualizacja składek członkowskich: Wspólne Przedsięwzięcie otrzymało uzupełnienie składek członkowskich za 2009 r., ale pomimo kilkukrotnych napomnień Włochy i Węgry nie opłaciły swoich składek do budżetu na 2010 r.,

                           —

                           uwzględnienie innych dodatkowych dochodów uzyskanych z tytułu odsetek bankowych od składki Francji (104 506,54 EUR), odsetek od „rachunku bieżącego” (34 629,49 EUR) oraz zwrotu z Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (1 389,00 EUR);

               4.

               odnotowuje na podstawie uwag Wspólnego Przedsięwzięcia, że zrealizowało ono swój budżet na 2010 r. w 99,9 % pod względem środków na zobowiązania; wyraża jednak niepokój z powodu opóźnień w realizacji działań, których efektem był wskaźnik wykorzystania środków na płatności w wysokości zaledwie 63,4 %;

               5.

               stwierdza z niepokojem, że kwoty przeniesione z 2009 r. wyniosły 106 800 000 EUR w środkach na zobowiązania i 52 200 000 EUR w środkach na płatności, a te środki zostały zgromadzone przede wszystkim od państwa przyjmującego ITER oraz w środkach przeznaczonych na budowę ITER;

               6.

               zauważa na podstawie ostatecznego sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsięwzięcia, że w 2010 r. kwota anulowanych środków na zobowiązania i płatności z tytułu wydatków administracyjnych wyniosła 1 090 550,73 EUR, podczas gdy kwota anulowanych środków na płatności z tytułu wydatków operacyjnych wyniosła 50 713 452,82 EUR;

               7.

               zwraca z zaniepokojeniem uwagę na wysoki wskaźnik środków pieniężnych, który wyniósł pod koniec roku 78 800 000 EUR, co stanowiło 26,8 % dostępnych środków na płatności w 2010 r.;

      Zamówienia i dotacje

               8.

               zauważa na podstawie rocznego sprawozdania Wspólnego Przedsięwzięcia z działalności, że zawarto ogółem 44 umowy na zamówienia na całkowitą kwotę 826 000 000 EUR; zauważa w szczególności, że wszczęto 42 procedury zamówień operacyjnych, zakończono ocenę 43 zamówień i podpisano 43 umowy na zamówienia; stwierdza również na podstawie rocznego sprawozdania, że Wspólne Przedsięwzięcie wszczęło ogółem 5 procedur zamówień administracyjnych, przyznało 7 umów na zamówienia administracyjne o łącznej wartości 6 000 000 EUR oraz podpisało 6 umów dotyczących zamówień;

               9.

               stwierdza, że wszczęto ogółem 16 procedur dotyczących dotacji, zakończono 21 procedur oceny, przyznano 23 kontrakty i podpisano 29 umów;

               10.

               stwierdza, że Trybunał Obrachunkowy zbadał próbkę 9 procedur zamówień i 6 procedur dotacji; jest zaniepokojony, że spośród 9 skontrolowanych procedur zamówień w przypadku 3 wpłynęła tylko 1 oferta; wyraża ponadto zaniepokojenie, że w przypadku dotacji średnia liczba otrzymanych ofert wyniosła tylko jedno na zaproszenie; wzywa Wspólne Przedsięwzięcie do opracowania planu działań, zawierającego konkretne działania i terminy, w celu maksymalizacji konkurencji i stosowania zasady gospodarnego wykorzystywania środków na etapie przygotowywania zaproszenia, publikacji, oceny i zarządzania zamówieniami;

               11.

               zauważa, że kontrole stosowane przez Wspólne Przedsięwzięcie przed dokonaniem płatności na podstawie umów o dotację nie są wystarczająco udokumentowane, aby mogły dostarczyć pewności co do zgodności z wymogami finansowymi oraz co do kwalifikowalności kosztów; podkreśla, że audytor wewnętrzny Wspólnego Przedsięwzięcia również zauważył, że prowadzenie kontroli ex ante w przypadku płatności dokonywanych na podstawie zestawień poniesionych wydatków nie jest skuteczne i nie jest adekwatne do celów przetwarzania zestawień poniesionych wydatków; wzywa Wspólne Przedsięwzięcie do podjęcia niezbędnych działań w celu wzmocnienia kontroli przed dokonaniem płatności oraz do informowania organu udzielającego absolutorium o tej sprawie;

               12.

               zauważa, że lista zamówień i beneficjentów dotacji nie jest publicznie dostępna na stronie internetowej Wspólnego Przedsięwzięcia, i wyraża zaniepokojenie tym brakiem przejrzystości; z tego względu wzywa Wspólne Przedsięwzięcie do skorzystania ze wzorców zapewnionych przez wspólne przedsięwzięcia „Czyste niebo”, FCH, IMI i SESAR oraz do zaktualizowania swojej strony internetowej o pełną listę zamówień i beneficjentów dotacji z 2010 r., a także z poprzednich lat budżetowych;

      Systemy kontroli wewnętrznej

               13.

               zauważa z zaniepokojeniem, że systemy kontroli wewnętrznej Wspólnego Przedsięwzięcia nie zostały w pełni ustanowione i wdrożone, jak wymaga tego jego regulamin finansowy; ponadto ubolewa nad zgłoszonymi wątpliwościami dotyczącymi obiegu środków finansowych i rozdziału obowiązków; stwierdza, że nowa struktura organizacyjna zaczęła funkcjonować z dniem 1 stycznia 2011 r.; zauważa jednak, że odpowiedzialność za obieg środków finansowych wciąż nie została w pełni przypisana, a kilka istotnych stanowisk we Wspólnym Przedsięwzięciu nadal nie zostało obsadzonych;

               14.

               wzywa Wspólne Przedsięwzięcie do zatwierdzenia procedur biznesowych dostarczających informacji finansowych do systemów rachunkowości (ABAC i SAP); ponadto wzywa Wspólne Przedsięwzięcie do stworzenia odpowiedniego narzędzia do zarządzania umowami operacyjnymi, zintegrowanego z systemami sprawozdawczości budżetowej i finansowej;

               15.

               ustanowienie przez Wspólne Przedsięwzięcie komitetu kontroli odpowiadającego bezpośrednio przed Radą Zarządzającą, czego domagał się organ udzielający absolutorium;

               16.

               odnotowuje rozpoczęcie przez Wspólne Przedsięwzięcie opracowywania strategii kontroli ex post, służącej ocenie legalności i prawidłowości podstawowych transakcji, która zostanie wdrożona w 2012 r., podkreślając, że Wspólne Przedsięwzięcie zaczęło autonomicznie funkcjonować w marcu 2008 r.;

      Audyt wewnętrzny

               17.

               przyjmuje do wiadomości, że jeszcze nie przeprowadzono zmiany regulaminu finansowego Wspólnego Przedsięwzięcia celem uwzględnienia przepisu odnoszącego się do uprawnień audytora wewnętrznego Komisji w zakresie całego budżetu ogólnego;

               18.

               zauważa jednak, że Komisja i Wspólne Przedsięwzięcie podjęły działania w celu wyraźnego zdefiniowania zadań operacyjnych służby audytu wewnętrznego Komisji oraz funkcji audytu wewnętrznego Wspólnego Przedsięwzięcia;

      Opóźniona wpłata składek członkowskich i porozumienie w sprawie siedziby

               19.

               uważa, że kluczowe znaczenie ma przestrzeganie przez wszystkich członków Wspólnego Przedsięwzięcia terminu wpłaty składek członkowskich; zauważa, że Rada Zarządzająca przyjęła instrumenty umożliwiające naliczanie odsetek od rocznej składki członkowskiej w przypadku zwłoki w jej zapłacie;

               20.

               stwierdza, że pomimo podpisania umowy o siedzibie między Królestwem Hiszpanii a Wspólnym Przedsięwzięciem, dotyczącej siedziby i wsparcia, przywilejów i immunitetów, to stała siedziba jeszcze nie została udostępniona Wspólnemu Przedsięwzięciu; zauważa jednak, że Wspólne Przedsięwzięcie zajmuje tymczasową siedzibę, której koszty ponosi Królestwo Hiszpanii;

      Uwagi horyzontalne dotyczące wspólnych przedsiębiorstw

               21.

               podkreśla, że do tej pory Komisja ustanowiła siedem wspólnych przedsiębiorstw na mocy art. 187 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej; odnotowuje, że sześć wspólnych przedsiębiorstw (IMI, ARTEMIS, ENIAC, „Czyste niebo”, Wspólne Przedsiębiorstwo na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych oraz Europejskie Wspólne Przedsięwzięcie na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej) działa w obszarze badań i podlega DG RTD i DG INFSO Komisji, jedno zaś odpowiada za opracowanie nowego systemu zarządzania ruchem lotniczym (SESAR) w obszarze transportu, a jego działania nadzoruje DG MOVE;

               22.

               odnotowuje, że całkowite środki indykatywne, które wydają się niezbędne do funkcjonowania wspólnych przedsiębiorstw przez cały okres ich istnienia, wynoszą 21 793 000 000 EUR;

               23.

               odnotowuje, że całkowity wkład Unii, który wydaje się niezbędny do funkcjonowania wspólnych przedsiębiorstw przez cały okres ich istnienia, wynosi 11 489 000 000 EUR;

               24.

               odnotowuje, że w roku budżetowym 2010 ogólny wkład Unii do budżetu wspólnych przedsiębiorstw wynosił 505 000 000 EUR;

               25.

               wzywa Komisję do corocznego przekazywania organowi udzielającemu absolutorium skonsolidowanych informacji na temat całkowitego rocznego finansowania na rzecz poszczególnych wspólnych przedsiębiorstw przekazywanego z budżetu ogólnego Unii, tak aby zapewnić przejrzystość i jasność w kwestii wykorzystania funduszy unijnych i przywrócić zaufanie europejskich podatników;

               26.

               z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę ARTEMIS dotyczącą uwzględniania w rocznym sprawozdaniu z działalności informacji na temat monitorowania i przeglądu realizowanych projektów; uważa, że jest to praktyka, którą powinny też stosować inne wspólne przedsiębiorstwa;

               27.

               przypomina, że wspólne przedsiębiorstwa to partnerstwa publiczno-prywatne oraz że w rezultacie splatają się w nich interesy sektora publicznego i prywatnego; uważa, że w tych okolicznościach nie należy wykluczać ewentualności wystąpienia konfliktu interesów, lecz odpowiednio podejść do tej kwestii; wzywa zatem wspólne przedsiębiorstwa do informowania organu udzielającego absolutorium o mechanizmach weryfikacji funkcjonujących w ich odnośnych strukturach, tak aby umożliwić odpowiednie zarządzanie i zapobieganie konfliktom interesów;

               28.

               odnotowuje, że z wyjątkiem Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Realizacji Projektu ITER i Rozwoju Energii Termojądrowej wspólne przedsiębiorstwa to relatywnie niewielkie i skoncentrowane geograficznie struktury; uważa w związku z tym, że tam, gdzie to możliwe, powinny one łączyć zasoby;

               29.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przekazania organowi udzielającemu absolutorium informacji o działaniach następczych podjętych w związku z uwagami sformułowanymi w odniesieniu do poszczególnych wspólnych przedsiębiorstw w odnośnych sprawozdaniach dotyczących rocznych sprawozdań finansowych za rok budżetowy 2011;

               30.

               wzywa Trybunał Obrachunkowy do przekazania Parlamentowi w rozsądnym terminie sprawozdania specjalnego na temat wartości dodanej związanej z tworzeniem wspólnych przedsiębiorstw w zakresie skutecznego prowadzenia unijnych badań, rozwoju technologicznego i programów demonstracyjnych; odnotowuje ponadto, że w tym samym sprawozdaniu należy uwzględnić ocenę efektywności procesu tworzenia wspólnych przedsiębiorstw.

      (1)  Dz.U. C 368 z 16.12.2011, s. 24.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 58.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/37 z dnia 16 stycznia 2016 r. w sprawie daty rozpoczęcia stosowania decyzji (WPZiB) 2015/1863 zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu

text:
               16.1.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               LI 11/1

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/37
   z dnia 16 stycznia 2016 r.
   w sprawie daty rozpoczęcia stosowania decyzji (WPZiB) 2015/1863 zmieniającej decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających wobec Iranu.

               (2)

               W dniu 14 lipca 2015 r. Chiny, Francja, Niemcy, Federacja Rosyjska, Zjednoczone Królestwo i Stany Zjednoczone, przy wsparciu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, osiągnęły porozumienie w sprawie długoterminowego kompleksowego rozwiązania irańskiej kwestii jądrowej. Dzięki pomyślnemu wdrożeniu Wspólnego kompleksowego planu działania (zwanego dalej „JCPOA”) zapewniony zostanie wyłącznie pokojowy charakter irańskiego programu jądrowego oraz możliwe będzie całościowe zniesienie wszystkich sankcji związanych z polityką jądrową.

               (3)

               W dniu 20 lipca 2015 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję (RB ONZ) nr 2231 (2015) zatwierdzającą JCPOA, wzywającą do jego pełnego wdrożenia zgodnie z harmonogramem ustalonym w JCPOA i przewidującą przeprowadzenie działań zgodnie z JCPOA.

               (4)

               Rezolucja RB ONZ nr 2231 (2015) przewiduje, że po zweryfikowaniu przez MAEA wykonywania zobowiązań Iranu związanych z kwestiami jądrowymi, zgodnie z JCPOA, postanowienia rezolucji RB ONZ nr 1696 (2006), 1737 (2006), 1747 (2007), 1803 (2008), 1835 (2008), 1929 (2010) i 2224 (2015) przestaną obowiązywać.

               (5)

               Rezolucja RB ONZ nr 2231 (2015) przewiduje ponadto, że państwa mają przestrzegać odpowiednich postanowień zawartych w oświadczeniu z dnia 14 lipca 2015 r. wystosowanym przez Chiny, Francję, Niemcy, Federację Rosyjską, Zjednoczone Królestwo, Stany Zjednoczone i Unię Europejską, dołączonym jako załącznik B do rezolucji RB ONZ nr 2231 (2015), mającym na celu propagowanie przejrzystości i tworzenie atmosfery sprzyjającej pełnemu wdrożeniu JCPOA.

               (6)

               W dniu 18 października 2015 r., na mocy decyzji (WPZiB) 2015/1863 (2), Rada postanowiła zakończyć wdrażanie wszystkich unijnych sankcji gospodarczych i finansowych związanych z kwestiami jądrowymi, z uwzględnieniem rezolucji RB ONZ nr 2231 (2015) oraz załącznika B do rezolucji RB ONZ nr 2231 (2015), równocześnie ze zweryfikowanym przez MAEA wdrażaniem przez Iran środków związanych z kwestiami jądrowymi.

               (7)

               Rada zdecydowała również o wprowadzeniu, na mocy decyzji (WPZiB) 2015/1863, po zweryfikowaniu przez MAEA wykonywania zobowiązań Iranu związanych z kwestiami jądrowymi, systemu udzielania zezwoleń w odniesieniu do przeglądu i podejmowania decyzji w sprawie przekazywania do Iranu materiałów jądrowych lub współpracy z Iranem w dziedzinie jądrowej nieobjętych rezolucją RB ONZ nr 2231 (2015), w pełnej zgodzie z JCPOA.

               (8)

               Zgodnie z art. 2 akapit drugi decyzji (WPZiB) 2015/1863 decyzja ta ma zastosowanie od dnia, w którym Rada odnotuje, że dyrektor generalny MAEA przedstawił Radzie Zarządzających MAEA i Radzie Bezpieczeństwa ONZ sprawozdanie potwierdzające, że Iran przyjął środki określone w ust. 15.1–15.11 załącznika V do JCPOA.

               (9)

               Rada odnotowuje, że dnia 16 stycznia 2016 r. dyrektor generalny MAEA przedstawił Radzie Zarządzających MAEA i Radzie Bezpieczeństwa ONZ sprawozdanie potwierdzające, że Iran przyjął środki określone w ust. 15.1–15.11 załącznika V do JCPOA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Decyzję (WPZiB) 2015/1863 stosuje się od dnia 16 stycznia 2016 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 stycznia 2016 r.

            W imieniu Rady

         A.G. KOENDERS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylająca wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39).

      (2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1863 z dnia 18 października 2015 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 274 z 18.10.2015, s. 174).


title: 2006/410/WE: Decyzja Komisji z dnia  24 maja 2006 r.  ustalająca kwoty, które zgodnie z art. 10 ust. 2, 143d i 143e rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 udostępnia się EFRROW oraz kwoty dostępne na wydatki w ramach EFGR

text:
               15.6.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 163/10

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 24 maja 2006 r.
   ustalająca kwoty, które zgodnie z art. 10 ust. 2, 143d i 143e rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 udostępnia się EFRROW oraz kwoty dostępne na wydatki w ramach EFGR
   (2006/410/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (1), w szczególności jego art. 12 ust. 2 i 3,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (2), określa metodę obliczania kwot netto otrzymanych w wyniku zastosowania modulacji, które mają zostać udostępnione Europejskiemu Funduszowi Rolnemu na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW). Artykuł 143d i 143e wymienionego rozporządzenia określają kwoty, które mają być udostępnione EFRROW na restrukturyzację w regionach upraw bawełny i tytoniu.

               (2)

               Maksymalne roczne kwoty udostępnione na wydatki w ramach Europejskiego Funduszu Gwarancji Rolnej (EFGR) przed przesunięciem ich do EFRROW do roku 2013 są określone w załączniku I do porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie ram finansowych na lata 2007–2013 (3).

               (3)

               Kwoty, które udostępnia się EFRROW oraz saldo netto, które ma być dostępne na wydatki w ramach EFGR, należy ustalić na podstawie wspomnianych maksymalnych rocznych kwot na lata budżetowe 2007–2013,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Kwoty udostępnione na lata budżetowe 2007–2013 Europejskiemu Funduszowi Rolnemu na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) zgodnie z art. 10 ust. 2 i 143d oraz 143e rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz saldo netto udostępnione na wydatki w ramach Europejskiego Funduszu Gwarancji Rolnej (EFGR) określa Załącznik do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 24 maja 2006 r.

            W imieniu Komisji

         Mariann FISCHER BOEL

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 320/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 42).

      (2)  Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 319/2006 (Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 32).

      (3)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym.

      ZAŁĄCZNIK

                  (w mln EUR)

                  Rok budżetowy

                  Kwoty udostępnione na rzecz EFRROW

                  Dostępne saldo netto na wydatki EFGR

                  Artykuł 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003

                  Artykuł 143d rozporządzenia (WE) nr 1782/2003

                  Artykuł 143e rozporządzenia (WE) nr 1782/2003

                  2007

                  984

                  22

                  44 753

                  2008

                  1 241

                  22

                  44 954

                  2009

                  1 252

                  22

                  45 405

                  2010

                  1 257

                  22

                  45 867

                  2011

                  1 231

                  22

                  484

                  45 880

                  2012

                  1 231

                  22

                  484

                  46 356

                  2013

                  1 228

                  22

                  484

                  46 840


title: 2010/763/UE: Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 2010 r. w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Wyspami Salomona

text:
               9.12.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 324/48

         DECYZJA RADY
   z dnia 6 grudnia 2010 r.
   w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Wyspami Salomona
   (2010/763/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a),
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na podstawie decyzji Rady z dnia 22 września 2009 r. upoważniającej Komisję do rozpoczęcia negocjacji w imieniu Wspólnoty w celu zawarcia umowy o partnerstwie w sprawie połowów z Wyspami Salomona Wspólnota wynegocjowała z Wyspami Salomona umowę o partnerstwie w sprawie połowów, przyznającą statkom UE uprawnienia do połowów na wodach objętych zwierzchnictwem lub jurysdykcją Wysp Salomona w zakresie rybołówstwa.

               (2)

               W wyniku negocjacji w dniu 26 września 2009 r. parafowano nową umowę o partnerstwie w sprawie połowów.

               (3)

               W drodze decyzji Rady 2010/397/UE (1) Umowa o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Wyspami Salomona została podpisana i jest tymczasowo stosowana od dnia 9 października 2009 r.

               (4)

               Umowa powinna zostać zawarta,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się Umowę o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Wyspami Salomona (2).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady wyznacza osobę lub osoby umocowane do dokonania w imieniu Unii powiadomienia, o którym mowa w art. 18 umowy, w celu wyrażenia zgody Unii na związanie się umową (3).
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 6 grudnia 2010 r.

            W imieniu Rady

         J. MILQUET

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 190 z 22.7.2010, s. 1.

      (2)  Tekst umowy został opublikowany w Dz.U. L 190 z 22.7.2010, s. 3 wraz z decyzją w sprawie podpisania.

      (3)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.