title: Decyzja Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie utworzenia zespołu przygotowującego powołanie agencji w dziedzinie rozwoju potencjału obronnego, badań, zaopatrzenia i zbrojeń

text:
Ważna informacja prawna

|

32003D0834

Dziennik Urzędowy L 318 , 03/12/2003 P. 0019 - 0021

		Decyzja Radyz dnia 17 listopada 2003 r.w sprawie utworzenia zespołu przygotowującego powołanie agencji w dziedzinie rozwoju potencjału obronnego, badań, zaopatrzenia i zbrojeń(2003/834/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 2,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W dniach 19 i 20 czerwca 2003 r. Rada Europejska obradująca w Salonikach "wyznaczyła zadanie właściwym organom Rady podjęcia niezbędnych działań w kierunku utworzenia w 2004 r. agencji międzyrządowej w dziedzinie rozwoju potencjału obronnego, badań, zaopatrzenia i zbrojeń", podlegającej kompetencji Rady i otwartej na udział wszystkich Państw Członkowskich.(2) Projekt Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy opracowany przez Konwent Europejski, przedstawiony przez Radę Europejską w Salonikach, przewiduje ustanowienie Europejską Agencji Zbrojeń, Badań i Potencjału Wojskowego w celu określenia praktycznych wymagań, wspierania środków spełniających te wymagania, przyczyniania się do zidentyfikowania oraz w miarę potrzeb wdrażania wszelkich środków niezbędnych do wzmocnienia przemysłowej i technologicznej bazy sektora obronnego, udziału w definiowaniu europejskiej polityki potencjału obronnego i zbrojeń, a także wspomagania Rady w ocenie i zwiększaniu potencjału wojskowego.(3) Decyzją 2003/664/WE [1] Komitet Stałych Przedstawicieli ustanowił grupę przygotowawczą ad hoc w celu przeprowadzenia prac zmierzających do utworzenia agencji.(4) Należy powołać zespół ekspertów w celu przeprowadzenia dalszych prac przygotowawczych do ustanowienia agencji, zgodnie z Konkluzjami Rady przyjętymi w dniach 17 i 18 listopada 2003 r. oraz załączonym do nich sprawozdaniem; ten zespół będzie wspierał prace Rady i jej właściwych organów zmierzające do ustanowienia Agencji,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zostaje utworzony Zespół ds. Ustanowienia Agencji (ZUA) w celu przygotowania warunków umożliwiających utworzenie i działanie agencji w dziedzinie rozwoju potencjału obronnego, badań, zaopatrzenia i zbrojeń. Mandat zespołu ZUA, obejmujący misję i jego skład, jest określony w Załączniku do niniejszej decyzji.Artykuł 2Zespół ZUA będzie stanowił część Sekretariatu Generalnego Rady. Zostanie powołany przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela i będzie podlegał jego kompetencji.Artykuł 3Krajowi eksperci ZUA pochodzący z Państw Członkowskich i państw przystępujących zostaną oddelegowani do pracy w Sekretariacie Rady. W Załączniku przedstawiono procedurę selekcyjną i jej kryteria.Artykuł 41. Państwa Członkowskie i państwa przystępujące pokryją uposażenia oraz świadczenia dla swoich krajowych ekspertów oddelegowanych do pracy w Radzie i Zespole ZUA.2. Oddelegowani urzędnicy UE są opłacani przez ich Instytucje.3. Wydatki eksploatacyjne i administracyjne Zespołu ZUA będą pokrywane przez Generalny Sekretariat Rady jako wkład rzeczowy.Artykuł 5Krajowi eksperci oddelegowani z Państw Członkowskich i państw przystępujących podlegają decyzji Rady 2003/479/WE z dnia 16 czerwca 2003 r. dotyczącej zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady i uchylająca decyzje z dnia 25 czerwca 1997 r. i z dnia 22 marca 1999 r. oraz decyzję 2001/41/WE i decyzję 2001/496/WPZiB [2], bez uszczerbku dla ustaleń finansowych przewidzianych na mocy art. 4 niniejszej decyzji.Artykuł 6Mandat Zespołu ZUA kończy się wraz rozpoczęciem funkcjonowania Agencji lub dnia 31 grudnia 2004 r., w zależności od tego, który z terminów nastąpi wcześniej.Artykuł 7Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia. Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 17 listopada 2003 r.W imieniu RadyF. FrattiniPrzewodniczący[1] Dz.U. L 235 z 23.9.2003, str. 22.[2] Dz.U. L 160 z 28.6.2003, str. 72.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKMANDAT ZESPOŁU DS. USTANOWIENIA AGENCJI1. Zespół ds. Ustanowienia Agencji (ZUA) przygotuje warunki umożliwiające praktyczne ustanowienie i działanie przyszłej Agencji, w oparciu o sprawozdanie dołączone do Konkluzji Rady. Zespół ZUA będzie wspierał prace Rady i jej właściwych organów zmierzające do utworzenia Agencji. Zespół ZUA podejmie prace nad:- finansowymi, prawnymi i administracyjnymi aspektami (obejmującymi budżet i personel) ustanowienia Agencji i jej wewnętrznej organizacji,- utworzeniem Agencji, w szczególności w odniesieniu do jej misji w dziedzinie rozwoju potencjału obronnego, badań, zaopatrzenia i zbrojeń.2. Zespół rozpocznie funkcjonowanie w styczniu 2004 r. Zespół ZUA wykonuje swoją misję pod politycznym nadzorem Rady, która wytycza jej kierunki. W ich ramach, Szef Zespołu systematycznie przedstawia sprawozdania na temat postępów prac Zespołu Komitetom Coreper i KPiB, za pośrednictwem grupy przygotowawczej ad hoc. Zespół ZUA korzysta z wiedzy Komitetu Wojskowego UE za pośrednictwem KPIB oraz Krajowych dyrektorów UE ds. Zbrojeń w sposób, który winien zostać określony.3. Do końca kwietnia 2004 r. Zespół, za pośrednictwem grupy przygotowawczej ad hoc, przedstawi Radzie propozycje w związku z przyjęciem koniecznych decyzji przez Radę do czerwca 2004 r. Będą one obejmowały administracyjne i logistyczne aspekty przyszłej Agencji, jej ram finansowych oraz wstępny zarys pierwszego programu operacyjnego. Mandat Zespołu ZUA kończy się z chwilą rozpoczęcia funkcjonowania Agencji lub dnia 31 grudnia 2004 r., w zależności od tego, który termin nastąpi pierwszy.4. Zespół nie stanowi organu przygotowawczego Rady.MISJA ZESPOŁU ZUA5. Zespół ZUA ma za zadanie przygotować do końca kwietnia 2004 r., na podstawie sprawozdania załączonego do Konkluzji Rady przyjętych w dniach 17 i 18 listopada 2003 r.:a) szczegółowy plan ustanowienia Agencji, obejmujący:- strukturę Agencji i jej organizację,- wewnętrzne metody i procedury pracy, jakie mają zostać przyjęte przez Agencję do celów wypełniania funkcji i zadań,- propozycje odnoszące się do roboczych stosunków z organami Rady i Komisją,- propozycje nawiązania właściwych relacji z organizacjami OCCAR, WEAG/WEAO, L.o.I i planów ich rozwoju- uzgodnienia dotyczące budżetu, administracji i personelu (w miarę potrzeb włącznie ze wstępnym zakresem wymagań kluczowych organów i stanowisk),- wstępny szkic pierwszego programu operacyjnego w następujących dziedzinach: rozwój potencjału obronnego; współpraca w zakresie zbrojeń; umacnianie bazy przemysłowej i technologicznej służącej obronności; utworzenie konkurencyjnego europejskiego rynku wyposażenia do celów obrony i wspieranie badań,- szczegółowy harmonogram i plan wdrożenia.b) elementy składające się na projekt wspólnego działania ustanawiającego Agencję.SZEF I SKŁAD ZESPOŁU ZUASkład Zespołu powinien odzwierciedlać cztery dziedziny działalności Agencji wymienione w Konkluzjach Rady Europejskiej z Salonik.Zespołem będzie kierował jego lider wyznaczony przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela po konsultacji z Radą i Komisją spośród kandydatów zaproponowanych przez Państwa Członkowskie, państwa przystępujące oraz instytucje UE. Kandydaci powinni mieć należyte doświadczenie i wiedzę z zakresu rozwoju potencjału obronnego, badań, zaopatrzenia i zbrojeń, jak również dobrą znajomość funkcjonowania UE, w szczególności WPZiB i EPBiO.Zespół będzie składał się z:- krajowych ekspertów oddelegowanych przez Państwa Członkowskie i państwa przystępujące do pracy w Sekretariacie Rady zgodnie z szczególnymi wymaganiami misji,- urzędników instytucji europejskich.Komisja oddeleguje do Zespołu jednego lub dwóch urzędników.Członkowie Zespołu zostaną wybrani przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela w porozumieniu z liderem Zespołu, w oparciu o kryterium jak najszerszego zasięgu geograficznego, i będą wykonywać działania o charakterze międzynarodowym.We wszystkich przypadkach, rekrutacja zostanie ukierunkowana na zapewnienie Zespołowi służb o najwyższych stopniu zdolności i skuteczności.--------------------------------------------------


title: 2008/268/WE: Decyzja Rady z dnia 17 marca 2008 r. zmieniającej decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do kontrolera zewnętrznego Suomen Pankki

text:
               27.3.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 85/8

      DECYZJA RADY

   z dnia 17 marca 2008 r.
   zmieniającej decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do kontrolera zewnętrznego Suomen Pankki
   (2008/268/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Protokół w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, załączony do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 27 ust. 1,
   uwzględniając zalecenie EBC/2008/1 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 28 stycznia 2008 r. udzielane Radzie Unii Europejskiej w sprawie kontrolerów zewnętrznych Suomen Pankki (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Sprawozdania finansowe Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz krajowych banków centralnych Eurosystemu podlegają badaniu prowadzonemu przez niezależnych kontrolerów zewnętrznych rekomendowanych przez Radę Prezesów EBC i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej.

               (2)

               Mandat aktualnego kontrolera zewnętrznego Suomen Pankki wygaśnie po zakończeniu audytu za rok obrachunkowy 2007. Niezbędne jest zatem ustanowienie kontrolera zewnętrznego, począwszy od roku obrachunkowego 2008.

               (3)

               Suomen Pankki wskazał KPMG Oy Ab jako swojego kontrolera zewnętrznego na lata obrachunkowe od 2008 do 2012.

               (4)

               Rada Prezesów EBC zaleciła ustanowienie KPMG Oy Ab jako kontrolera zewnętrznego Suomen Pankki na lata obrachunkowe od 2008 do 2012.

               (5)

               Należy zatem zastosować się do zalecenia Rady Prezesów EBC i dokonać odpowiedniej zmiany decyzji Rady 1999/70/WE (2),

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Artykuł 1 ust. 11 decyzji 1999/70/WE otrzymuje brzmienie:

      „11.   KPMG Oy Ab zostaje niniejszym zatwierdzona jako kontroler zewnętrzny Suomen Pankki na lata obrachunkowe 2008–2012.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje przekazana do wiadomości EBC.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 17 marca 2008 r.

            W imieniu Rady

         I. JARC

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 29 z 1.2.2008, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 22 z 29.1.1999, s. 69. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/883/WE (Dz.U. L 346 z 29.12.2007, s. 20).


title: Decyzja Rady 2012/811/WPZiB z dnia 20 grudnia 2012 r. zmieniająca decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga

text:
               21.12.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 352/50

         DECYZJA RADY 2012/811/WPZiB
   z dnia 20 grudnia 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Demokratycznej Republiki Konga
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 20 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/788/WPZiB (1) o nałożeniu środków ograniczające na Demokratyczną Republikę Konga.

               (2)

               Rezolucja Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) 2078 (2012) z dnia 28 listopada 2012 r. zmieniła kryteria wskazywania osób i podmiotów, które mają zostać objęte środkami ograniczającymi przedstawionymi w pkt 9 i 11 rezolucji RB ONZ 1807 (2008).

               (3)

               W rezolucji RB ONZ 2078 (2012) dodano również kolejne wyłączenie wobec środków przedstawionych w pkt 9 rezolucji RB ONZ 1807 (2008).

               (4)

               W dniach 12 i 30 listopada 2012 r. Komitet Sankcji powołany zgodnie z rezolucją RB ONZ 1533 (2004) dodał kolejne osoby do wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi.

               (5)

               Należy odpowiednio zmienić 2010/788/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/788/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 3 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 3
               Środki ograniczające przewidziane w art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 1 i 2 nakładane są na następujące osoby oraz, w stosownych przypadkach, podmioty wskazane przez Komitet Sankcji:

                           —

                           osoby lub podmioty naruszające embargo na broń i podobne środki, o których mowa w art. 1,

                           —

                           przywódców politycznych i wojskowych zagranicznych ugrupowań zbrojnych działających w DRK utrudniających rozbrojenie i dobrowolną repatriację lub przesiedlenie uczestników walk, którzy należeli do tych ugrupowań,

                           —

                           przywódców politycznych i wojskowych milicji kongijskich otrzymujących wsparcie spoza DRK utrudniających swoim członkom rozbrojenie, demobilizację i reintegrację,

                           —

                           działających w DRK przywódców politycznych i wojskowych, którzy rekrutują lub wykorzystują dzieci w konfliktach zbrojnych, naruszając mające zastosowanie przepisy prawa międzynarodowego,

                           —

                           działające w DRK osoby lub podmioty, które dopuszczają się poważnych naruszeń wiążących się z działaniami skierowanymi przeciwko dzieciom i kobietom w konfliktach zbrojnych, w tym zabijania i okaleczania, przemocy seksualnej, uprowadzania i przymusowych wysiedleń,

                           —

                           osoby lub podmioty utrudniające dostęp do pomocy humanitarnej lub dystrybucję tej pomocy we wschodniej części DRK,

                           —

                           osoby lub podmioty nielegalnie wspierające – poprzez nielegalny handel zasobami naturalnymi, w tym złotem – ugrupowania zbrojne we wschodniej części DRK,

                           —

                           osoby lub podmioty działające w imieniu lub pod zwierzchnictwem wskazanej osoby lub podmiotu będącego w posiadaniu wskazanej osoby lub kontrolowanego przez nią,

                           —

                           osoby lub podmioty które planują lub finansują ataki na pracowników pokojowej misji stabilizacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w DRK (MONUSCO) lub które uczestniczą w takich atakach.

                     Wykaz odpowiednich osób i podmiotów znajduje się w załączniku.”;

               2)

               w art. 4 ust. 3 po lit. c) dodaje się zdanie w brzmieniu:
               „lub stwierdzi, że taki wjazd lub przejazd jest konieczny do celów przeprowadzenia postępowania sądowego.”.

         Artykuł 2
   Do wykazu osób zamieszczonego w załączniku do decyzji 2010/788/WPZiB dodaje się osoby wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 20 grudnia 2012 r.

            W imieniu Rady

         E. FLOURENTZOU

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 336 z 21.12.2010, s. 30.

      ZAŁĄCZNIK

         OSOBY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2

                  Nazwisko

                  Pseudonim

                  Data / miejsce urodzenia

                  Dane identyfikacyjne

                  Uzasadnienie

                  Data wskazania

                  MAKENGA, Sultani

                  pułkownik Sultani Makenga
                  Emmanuel Sultani Makenga

                  25 grudnia 1973 r.
                  Rutshuru, Demokratyczna Republika Konga

                  Kongijczyk
                  Dowódca wojskowy ugrupowania Mouvement du 23 Mars (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga.

                  Sultani Makenga jest dowódcą wojskowym ugrupowania Mouvement du 23 Mars (M23) działającego w Demokratycznej Republice Konga (DRK). Jako dowódca M23 (znanego również jako Kongijska Armia Rewolucyjna) Sultani Makenga dopuścił się poważnych naruszeń prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny, między innymi dopuszczał się działań skierowanych przeciwko kobietom i dzieciom w konfliktach zbrojnych, w tym zabijania i okaleczania, przemocy seksualnej, uprowadzania i przymusowych wysiedleń. Odpowiada również za naruszenia prawa międzynarodowego związane z działaniami M23 polegającymi na rekrutacji i wykorzystywaniu dzieci w konflikcie zbrojnym w DRK.
                  M23 dowodzone przez Sultaniego Makengę, popełniło poważne zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK. Według zeznań i sprawozdań bojownicy działający pod rozkazami Sultaniego Makengi na całym terytorium Rutshuru gwałcili kobiety i dzieci, w tym niektóre zaledwie ośmioletnie; działania te były prowadzone w ramach polityki wzmocnienia kontroli nad terytorium Rutshuru. M23 dowodzone przez Makengę prowadziło szeroko zakrojone kampanie przymusowego rekrutowania dzieci w DRK i w tym regionie, jak również zabiło, okaleczyło i raniło bardzo dużo dzieci. Wiele z przymusowo rekrutowanych dzieci miało mniej niż 15 lat. Makenga był również podobno odbiorcą broni i materiałów pokrewnych, co było naruszeniem środków podjętych przez DRK w celu wdrożenia embarga na broń, w tym rozporządzeń krajowych dotyczących importowania i posiadania broni i materiałów pokrewnych. Działania Makengi jako dowódcy M23 obejmują poważne naruszenia prawa międzynarodowego i zbrodnie przeciw ludności cywilnej DRK; działania te pogorszyły sytuację w regionie w związku z brakiem bezpieczeństwa, wysiedleniami i konfliktem.

                  12.11.2012

                  NGARUYE WA MYAMURO, Baudoin

                  pułkownik Baudoin NGARUYE

                  1978 r.
                  Lusamambo, terytorium Lubero, Demokratyczna Republika Konga.

                  Dowódca wojskowy Mouvement du 23 Mars (M23)
                  Numer legitymacji FARDC: 1-78-09-44621-80

                  W kwietniu 2012 r. Ngaruye, działając pod rozkazami generała Ntagandy, dowodził buntem byłej jednostki CNDP, co doprowadziło do powstania Mouvement du 23 Mars (M23). Obecnie jest trzecim najwyższym rangą dowódcą wojskowym w ramach M23. Grupa ekspertów ds. DRK poprzednio – w roku 2008 i 2009 – zaleciła wskazanie go. Popełnił poważne naruszenia praw człowieka i prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny. W latach 2008 i 2009, a następnie pod koniec 2010 r. rekrutował i szkolił setki dzieci na potrzeby M23. Zabijał, okaleczał i uprowadzał, często kierując działania przeciw kobietom. Jest odpowiedzialny za egzekucje i tortury dezerterów z M23. W 2009 r., działając w ramach FARDC, wydał rozkaz zabicia wszystkich mężczyzn w miejscowości Shalio w Walikale. Dostarczał również broń, amunicję i wynagrodzenia w Masisi i w Walikale, bezpośrednio podlegając rozkazom Ntagandy. W 2010 r. zorganizował przymusowe wysiedlenie i wywłaszczenie ludności w regionie Lukopfu. Był również głęboko zaangażowany w sieci kryminalne w FARDC, czerpiąc korzyści z handlu minerałami, co doprowadziło do napięć i konfliktów z pułkownikiem Innocentem Zimurindą w 2011 r.

                  30.11.2012

                  KAINA, Innocent

                  pułkownik Innocent KAINA
                  „India Queen”

                  Bunagana, terytorium Rutshuru, Demokratyczna Republika Konga

                  Innocent Kaina jest obecnie dowódcą sektorowym w Mouvement du 23 Mars (M23). Popełnił poważne naruszenia praw człowieka i prawa międzynarodowego i jest za nie odpowiedzialny. W lipcu 2007 r. garnizonowy trybunał wojskowy w Kinszasie orzekł, że Kaina winny jest zbrodni przeciw ludzkości popełnianych w dystrykcie Ituri między majem 2003 r. a grudniem 2005 r. Został zwolniony w 2009 r. w ramach porozumienia pokojowego między rządem kongijskim a CNDP. Działając w FARDC, w 2009 r. dokonywał egzekucji, uprowadzeń i okaleczeń na terytorium Masisi. Jako dowódca działający pod rozkazami generała Ntagandy doprowadził do buntu byłej jednostki CNDP na terytorium Rutshuru w kwietniu 2012 r. Zagwarantował bezpieczeństwo buntowników poza Masisi. Między majem a sierpniem 2012 r. nadzorował rekrutację i szkolenie ponad 150 dzieci na potrzeby rebelii M23; zastrzelił chłopców, którzy próbowali uciec. W lipcu 2012 r. podróżował do Berundy i Degho, prowadząc działalność mobilizacyjną i rekrutacyjną dla M23.

                  30.11.2012


title: 2009/552/WE,Euratom: Decyzja Rady z dnia 16 lipca 2009 r. w sprawie mianowania nowego członka Komisji Wspólnot Europejskich

text:
               17.7.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 185/23

      DECYZJA RADY

   z dnia 16 lipca 2009 r.
   w sprawie mianowania nowego członka Komisji Wspólnot Europejskich
   (2009/552/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 215 akapit drugi,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 128 akapit drugi,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   W piśmie z dnia 5 lipca 2009 r. Louis MICHEL rezygnuje ze sprawowania funkcji członka Komisji ze skutkiem od dnia 14 lipca 2009 r. Należy zatem wyznaczyć jej następcę na okres pozostały do końca kadencji,
   STANOWI CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Karel DE GUCHT zostaje niniejszym mianowany członkiem Komisji na okres od dnia 17 lipca 2009 r. do dnia 31 października 2009 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem 17 lipca 2009 r.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 lipca 2009 r.

            W imieniu Rady

         C. BILDT

            Przewodniczący


title: Decyzja Rady z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie zawarcia porozumień administracyjnych dotyczących handlu produktami tekstylnymi między Wspólnotą Europejską a niektórymi członkami Światowej Organizacji Handlu

text:
Ważna informacja prawna

|

31996D0415

Dziennik Urzędowy L 173 , 11/07/1996 P. 0001 - 0053

		Decyzja Radyz dnia 28 maja 1996 r.w sprawie zawarcia porozumień administracyjnych dotyczących handlu produktami tekstylnymi między Wspólnotą Europejską a niektórymi członkami Światowej Organizacji Handlu(96/415/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:Komisja zawarła z niektórymi członkami Światowej Organizacji Handlu porozumienia administracyjne dotyczące handlu produktami tekstylnymi, w postaci uzgodnionych protokołów lub wymiany not, które jako "porozumienia administracyjne" w rozumieniu art. 2 ust. 17 Porozumienia WTO odtwarzają odpowiednie postanowienia poprzednich dwustronnych porozumień dotyczących handlu produktami tekstylnymi na mocy Porozumienia w sprawie międzynarodowego handlu tekstyliami (MFA);niniejsze porozumienia administracyjne w sprawie handlu produktami tekstylnymi powinny zostać zatwierdzone,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Porozumienia administracyjne w sprawie handlu produktami tekstylnymi między Wspólnotą Europejską a państwami trzecimi wymienionymi w Załączniku do niniejszej decyzji są zatwierdzone w imieniu Wspólnoty.Teksty porozumień administracyjnych w sprawie handlu produktami tekstylnymi są dołączone do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby(-ób) upełnomocnionych do podpisania porozumień administracyjnych określonych w art. 1, które są wiążące dla Wspólnoty.Sporządzono w Brukseli, dnia 28 maja 1996 r.W imieniu RadyR. SerriPrzewodniczący--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIKWykaz krajówArgentynaBangladeszHongkongIndieIndonezjaMakaoMalezjaPakistanPeruFilipinySingapurKorea PołudniowaSri LankaTajlandia--------------------------------------------------


title: 2013/523/UE: Decyzja Rady z dnia 18 października 2013 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, zmienionego protokołu ustaleń ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącego przywozu wołowiny pochodzącej ze zwierząt, którym nie podawano niektórych hormonów wzrostu, i zwiększonych ceł nakładanych przez Stany Zjednoczone na niektóre produkty z Unii Europejskiej

text:
               24.10.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 282/35

         DECYZJA RADY
   z dnia 18 października 2013 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, zmienionego protokołu ustaleń ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącego przywozu wołowiny pochodzącej ze zwierząt, którym nie podawano niektórych hormonów wzrostu, i zwiększonych ceł nakładanych przez Stany Zjednoczone na niektóre produkty z Unii Europejskiej
   (2013/523/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4, akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Etap 2 protokołu ustaleń między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Komisją Europejską dotyczącego przywozu wołowiny pochodzącej ze zwierząt, którym nie podawano niektórych hormonów wzrostu, i zwiększonych ceł nakładanych przez Stany Zjednoczone na niektóre produkty ze Wspólnot Europejskich („protokół ustaleń”), uzgodniony między Stanami Zjednoczonymi a Wspólnotą Europejską w dniu 13 maja 2009 r. oraz zatwierdzony przez Radę Unii Europejskiej, jako umowa międzynarodowa Unii, wygasł dnia 1 sierpnia 2013 r.

               (2)

               W interesie Unii leży przedłużenie etapu 2 protokołu ustaleń, przy jednoczesnym dążeniu do zakończenia sporu w ramach WTO w sprawie Wspólnoty Europejskie – środki dotyczące mięsa i produktów mięsnych (hormony).

               (3)

               W tym celu Komisja wynegocjowała projekt zmian do protokołu ustaleń, zgodnie z upoważnieniem negocjacyjnym w nim zawartym.

               (4)

               Zmieniony protokół ustaleń powinien zostać podpisany,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisanie, w imieniu Unii Europejskiej, zmienionego protokołu ustaleń ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącego przywozu wołowiny pochodzącej ze zwierząt, którym nie podawano niektórych hormonów wzrostu, i zwiększonych ceł nakładanych przez Stany Zjednoczone na niektóre produkty z Unii Europejskiej („zmieniony protokół ustaleń”), z zastrzeżeniem zawarcia przedmiotowego zmienionego protokołu ustaleń.
   Tekst zmienionego protokołu ustaleń jest dołączony do niniejszej decyzji (1).
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania zmienionego protokołu ustaleń w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 18 października 2013 r.

            W imieniu Rady

         L. LINKEVIČIUS

            Przewodniczący

      (1)  Tekst zmienionego protokołu ustaleń zostanie opublikowany wraz z decyzją o jego zawarciu.


title: 2014/243/UE: Decyzja Rady z dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Europejskiej konwencji o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym

text:
               30.4.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 128/61

         DECYZJA RADY
   z dnia 14 kwietnia 2014 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Europejskiej konwencji o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym

      (2014/243/UE)

   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z art. 218 ust. 5,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 16 lipca 1999 r. Rada upoważniła Komisję do prowadzenia na forum Rady Europy, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, negocjacji w sprawie konwencji dotyczącej prawnej ochrony usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym.

               (2)

               Europejska konwencja o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym („konwencja”) została przyjęta przez Radę Europy w dniu 24 stycznia 2001 r.

               (3)

               Konwencja ta ustanawia ramy regulacyjne, które są prawie identyczne z tymi, które określono w dyrektywie 98/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1).

               (4)

               Konwencja weszła w życie w dniu 1 lipca 2003 r. i jest otwarta do podpisu dla Unii.

               (5)

               Podpisanie konwencji ułatwiłoby rozszerzenie poza granice Unii stosowania postanowień, które są podobne do przepisów dyrektywy 98/84/WE, oraz ustanowienie prawa o usługach opartych na dostępie warunkowym, które miałoby zastosowanie na całym kontynencie europejskim.

               (6)

               Należy podpisać konwencję w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii, Europejskiej konwencji o prawnej ochronie usług opartych lub polegających na dostępie warunkowym (2), z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony, w imieniu Unii, do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania konwencji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 kwietnia 2014 r.

            W imieniu Rady

         A. TSAFTARIS

            Przewodniczący

      (1)  Dyrektywa 98/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 listopada 1998 r. w sprawie prawnej ochrony usług opartych lub polegających na warunkowym dostępie (Dz.U. L 320 z 28.11.1998, s. 54).

      (2)  Tekst konwencji opublikowano w Dz.U. L 336 z 20.12.2011, s. 2.


title: 2005/478/WE: Decyzja Rady z dnia 24 czerwca 2005 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów

text:
               2.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 171/26

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 czerwca 2005 r.
   w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów
   (2005/478/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263,
   uwzględniając propozycję rządu Zjednoczonego Królestwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 22 stycznia 2002 r. Rada przyjęła decyzję 2002/60/WE (1) dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2002 r. do dnia 25 stycznia 2006 r.

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją pana Dereka BODENA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym mianuje się członkiem Komitetu Regionów na pozostały okres kadencji, to znaczy do dnia 25 stycznia 2006 r., pana Dave’a QUALYE’A (Dave QUALYE), Member of the North West Regional Assembly, Trafford Metropolitan Borough Council, na miejsce pana Dereka BODENA (Derek BODEN).
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 24 czerwca 2005 r.

            W imieniu Rady

         L. LUX

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 24 z 26.1.2002, str. 38.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/710 z dnia 21 kwietnia 2015 r. w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Węgla i Stali a Republiką Turcji w sprawie handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 1 do tej umowy, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia

text:
                  1.5.2015

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 113/53

            DECYZJA RADY (UE) 2015/710
      z dnia 21 kwietnia 2015 r.
      w sprawie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Węgla i Stali a Republiką Turcji w sprawie handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 1 do tej umowy, dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia
      RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy, w związku z jego art. 218 ust. 9,
      uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Protokół 1 do Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji w sprawie handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (1) („umowa”) dotyczy definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej („Protokół 1”).

                  (2)

                  Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) („konwencja”) ustanawia przepisy dotyczące pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej na mocy odpowiednich umów zawartych między Umawiającymi się stronami.

                  (3)

                  Unia i Turcja podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i w dniu 4 listopada 2011 r.

                  (4)

                  Unia i Turcja złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i dnia 4 grudnia 2013 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii i Turcji odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i w dniu 1 lutego 2014 r.

                  (5)

                  Art. 6 konwencji przewiduje, że każda z Umawiających się stron podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego stosowania konwencji. W tym celu Wspólny Komitet ustanowiony umową powinien przyjąć decyzję o zastąpieniu Protokołu 1 nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do konwencji.

                  (6)

                  Stanowisko Unii w ramach Wspólnego Komitetu powinno zatem opierać się na dołączonym projekcie decyzji,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Stanowisko, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego Umową pomiędzy Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji w sprawie handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali w odniesieniu do zastąpienia Protokołu 1 do tej umowy, dotyczącego definicji pojęcia „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej, nowym protokołem, który w odniesieniu do reguł pochodzenia odwołuje się do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu dołączonym do niniejszej decyzji.
      Przedstawiciele Unii we Wspólnym Komitecie mogą bez kolejnej decyzji Rady uzgodnić niewielkie zmiany projektu decyzji Wspólnego Komitetu.
      Artykuł 2
      Decyzja Wspólnego Komitetu zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

         Sporządzono w Luksemburgu dnia 21 kwietnia 2015 r.

               W imieniu Rady

            E. RINKĒVIČS

               Przewodniczący

         (1)  Dz.U. L 227 z 7.9.1996, s. 3.

         (2)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

         PROJEKT
         DECYZJA NR … WSPÓLNEGO KOMITETU UE–TURCJA
         z dnia
         zastępująca Protokół 1 do Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji w sprawie handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej
         WSPÓLNY KOMITET UE–TURCJA,
         uwzględniając Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji w sprawie handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (1), w szczególności jej art. 6 ust. 2,
         uwzględniając Protokół 1 do Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji w sprawie handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     Art. 6 ust. 2 Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji w sprawie handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (zwana dalej „umową”) odwołuje się do Protokołu 1 do umowy (zwany dalej „Protokołem 1”), który ustanawia reguły pochodzenia i przewiduje kumulację pochodzenia pomiędzy Unią, Turcją i jakimikolwiek innymi umawiającymi się stronami Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) (zwana dalej „konwencją”).

                     (2)

                     Art. 39 protokołu 1 stanowi, że Wspólny Komitet ustanowiony zgodnie z art. 14 umowy, może zdecydować o wprowadzeniu zmian do postanowień tego protokołu.

                     (3)

                     Konwencja ma na celu zastąpienie protokołów dotyczących reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym.

                     (4)

                     Unia i Turcja podpisały konwencję odpowiednio w dniu 15 czerwca 2011 r. i w dniu 4 listopada 2011 r.

                     (5)

                     Unia i Turcja złożyły swoje instrumenty przyjęcia u depozytariusza konwencji odpowiednio dnia 26 marca 2012 r. i dnia 4 grudnia 2013 r. W związku z powyższym, zgodnie z art. 10 ust. 3 konwencji, weszła ona w życie w odniesieniu do Unii Europejskiej i Turcji odpowiednio w dniu 1 maja 2012 r. i w dniu 1 lutego 2014 r.

                     (6)

                     Poprzez konwencję uczestnicy procesu stabilizacji i stowarzyszenia zostali włączeni do paneurośródziemnomorskiego systemu kumulacji pochodzenia.

                     (7)

                     Protokół 1 powinien zatem zostać zastąpiony nowym protokołem odwołującym się do konwencji,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
         Artykuł 1
         Protokół 1 do Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Węgla i Stali i Republiką Turcji w sprawie handlu produktami objętymi Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.
         Artykuł 2
         Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
         Niniejszą decyzję stosuje się od dnia … (*)

            Sporządzono w

                  W imieniu Wspólnego Komitetu UE-Turcja

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 227 z 7.9.1996, s. 3.

            (2)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.

            (*)  Data rozpoczęcia stosowania do ustalenia przez Wspólny Komitet.

            ZAŁĄCZNIK

                  „Protokół 1
                  w sprawie definicji pojęcia »produkty pochodzące« oraz metod współpracy administracyjnej
                  Artykuł 1
                  Obowiązujące reguły pochodzenia
                  1.   Do celu wykonania niniejszej umowy stosuje się dodatek I i odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (1) (»konwencja«).
                  2.   Wszystkie odniesienia do »odpowiedniej umowy« zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II konwencji interpretuje się jako odniesienia do niniejszej umowy.
                  Artykuł 2
                  Rozstrzyganie sporów
                  1.   Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji, przekazuje się Wspólnemu Komitetowi.
                  2.   We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.
                  Artykuł 3
                  Zmiany w protokole
                  Wspólny Komitet może zdecydować o wprowadzeniu zmian do niniejszego protokołu.
                  Artykuł 4
                  Wystąpienie z konwencji
                  1.   Jeżeli Unia Europejska lub Turcja zawiadomi na piśmie depozytariusza konwencji o zamiarze wystąpienia z konwencji zgodnie z jej art. 9, Unia Europejska i Turcja niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszej umowy.
                  2.   Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszej umowy nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia, reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji interpretuje się w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między Unią Europejską a Turcją.
                  Artykuł 5
                  Postanowienia przejściowe – kumulacja
                  Niezależnie od postanowień art. 16 ust. 5 i art. 21 ust. 3 dodatku I do konwencji, w przypadku gdy kumulacja obejmuje tylko państwa EFTA, Wyspy Owcze, Unię Europejską, Turcję i uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia, dowodem pochodzenia może być świadectwo przewozowe EUR1 lub deklaracja pochodzenia.”

               (1)  Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.


title: 2005/472/WE: Decyzja Komisji z dnia 24 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania badań, ocen wpływu i ocen w obszarach bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zootechniki

text:
               28.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 166/12

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 24 czerwca 2005 r.
   w sprawie finansowania badań, ocen wpływu i ocen w obszarach bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zootechniki
   (2005/472/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 20,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z decyzją 90/424/EWG Wspólnota podejmuje albo pomaga Państwom Członkowskim w podejmowaniu technicznych i naukowych środków potrzebnych do opracowania prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie weterynarii, a także do rozwoju edukacji i szkolenia w dziedzinie weterynarii.

               (2)

               Badania, oceny wpływu oraz dokonywanie systematycznych i przeprowadzanych na czas ocen swoich programów wydatkowania stanowią jasno określony priorytet Wspólnoty Europejskiej (WE), jako środek kontroli zarządzania przyznanymi funduszami oraz jako sposób promowania w całej organizacji kultury zdobywania doświadczenia, szczególnie w kontekście coraz większej wagi przykładanej do zarządzania w oparciu o wyniki.

               (3)

               W celu realizacji wymienionych zadań, na skutek otwartej procedury w ostatnim kwartale 2004 r., ogłoszone zostało zaproszenie do składania ofert dotyczących sporządzenia ramowej umowy oceny obejmującej obszary polityki dotyczące bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zootechniki.

               (4)

               Wymieniona umowa ramowa ma dostarczyć w odpowiednim czasie właściwych informacji o wysokiej jakości, które posłużą jako podstawa do podejmowania decyzji przez Komisję.

               (5)

               Każde pojedyncze działanie podlega szczegółowym uzgodnieniom, podpisanym przez Komisję i wybranego wykonawcę, jak określono w umowie ramowej.

               (6)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   Działania przedstawione w Załączniku do niniejszej decyzji zatwierdza się w celu ich finansowania.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 24 czerwca 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

      ZAŁĄCZNIK
      Dziedzina: bezpieczeństwo żywności, zdrowie i dobrostan zwierząt oraz zootechnika.
      Podstawa prawna: decyzja 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii.
      Zadania:

                  —

                  różne rodzaje badań oraz innych usług wspierających opracowywanie i przygotowywanie wniosków Komisji,

                  —

                  oceny ex ante i oceny wpływu,

                  —

                  oceny pośrednie i ex post.

            Priorytetem na 2005 r. jest ocena wspólnotowej polityki w zakresie zdrowia zwierząt na lata 1995–2004 oraz możliwych w przyszłości opcji politycznych (włącznie z modelem finansowania ryzyka w przypadku epidemii inwentarza żywego).
      Środki na 2005 r.:

                  —

                  17 04 02 – Inne środki w zakresie weterynarii, dobrostanu zwierząt oraz zdrowia publicznego: 500 000 EUR,

                  —

                  17 01 04 04 – Badania pilotażowe: model finansowania ryzyka w przypadku epidemii inwentarza żywego – Wydatki na administrację i zarządzanie: 500 000 EUR.

            Budżet: maksymalnie 1 000 000 EUR na pierwszy rok umowy ramowej.
      Liczba przewidywanych działań szczegółowych: około 6.
      Wszystkie działania podlegają ogólnym zasadom zamówień publicznych: w razie potrzeby należy stosować umowę ramową.


title: 2011/579/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2009

text:
               27.9.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/160

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 10 maja 2011 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2009
   (2011/579/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2009,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2009, wraz z odpowiedziami Agencji (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 15 lutego 2011 r. (05892/2011 – C7-0052/2011),

               —

               uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (3), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (4), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7-0122/2011),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiej Agencji Środowiska za rok budżetowy 2009;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiej Agencji Środowiska, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 338 z 14.12.2010, s. 58.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 120 z 11.5.1990, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 126 z 21.5.2009, s. 13.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/426 z dnia 7 marca 2017 r. w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Królestwo Danii

text:
               10.3.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 64/108

         DECYZJA RADY (UE) 2017/426
   z dnia 7 marca 2017 r.
   w sprawie mianowania członka i zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Królestwo Danii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając propozycję rządu Danii,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 5 kwietnia 2016 r. decyzją Rady (UE) 2016/552 (4) stanowisko członka w miejsce Thomasa KASTRUPA-LARSENA zajął Erik NIELSEN.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Erika NIELSENA.

               (3)

               Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem Kirstine BILLE członkiem Komitetu Regionów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Kirstine BILLE, Deputy Mayor of Syddjurs Municipality;

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Kirsten JENSEN, Deputy Mayor of Hillerød Municipality.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 7 marca 2017 r.

            W imieniu Rady

         L. GRECH

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2016/552 z dnia 5 kwietnia 2016 r. w sprawie mianowania członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Królestwo Danii (Dz.U. L 95 z 9.4.2016, s. 12).


title: 2009/652/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2007

text:
               26.9.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 255/136

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

   z dnia 23 kwietnia 2009 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2007
   (2009/652/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2007 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego na temat ostatecznych rocznych sprawozdań finansowych Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2007, wraz z odpowiedziami Centrum (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (5588/2009 – C6-0060/2009),

               —

               uwzględniając traktat WE, w szczególności jego art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (4), w szczególności jego art. 23,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 23 grudnia 2002 w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 regulaminu, jak również załącznik V do regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A6-0170/2009),

               1.

               stwierdza, że ostateczne roczne sprawozdania finansowe Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób zostały przedstawione w załączniku do sprawozdania Trybunału Obrachunkowego;

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób za rok budżetowy 2007;

               3.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Hans-Gert PÖTTERING

            Sekretarz Generalny

         Klaus WELLE

      (1)  Dz.U. C 278 z 31.10.2008, s. 48.

      (2)  Dz.U. C 311 z 5.12.2008, s. 122.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 142 z 30.4.2004, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2010/539/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2008

text:
               25.9.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 252/191

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 5 maja 2010 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2008
   (2010/539/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając ostateczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2008,
   uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy za rok budżetowy 2008 wraz z odpowiedziami Agencji (1),
   uwzględniając zalecenie Rady z dnia 16 lutego 2010 r. (5827/2010 – C7-0061/2010),
   uwzględniając art. 276 Traktatu WE oraz art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 z dnia 18 lipca 1994 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Pracy (3), w szczególności jego art. 14,
   uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w art. 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (4), w szczególności jego art. 94,
   uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,
   uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A7-0069/2010),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Pracy za rok budżetowy 2008;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Dyrektorowi Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Pracy, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Jerzy BUZEK

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 304 z 15.12.2009, s. 49.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 216 z 20.8.1994, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2012/524/UE: Decyzja Rady z dnia 24 września 2012 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Republiki Czeskiej

text:
               28.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 263/41

         DECYZJA RADY
   z dnia 24 września 2012 r.
   w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka i zastępcy członka z Republiki Czeskiej
   (2012/524/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Republiki Czeskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 22 grudnia 2009 r. i 18 stycznia 2010 r. Rada przyjęła decyzje 2009/1014/UE (1) i 2010/29/UE (2) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2010 r. do 25 stycznia 2015 r.

               (2)

               Stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Pavela BÉMA. Stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu Milady EMMEROVEJ,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następujące osoby zostają mianowane do Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.:

               a)

               na stanowisko członka:

                           —

                           Bohuslav SVOBODA, primátor, hlavní město Praha

                     oraz

               b)

               na stanowisko zastępcy członka:

                           —

                           Milan CHOVANEC, hejtman, Plzeňský kraj.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 24 września 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 22.

      (2)  Dz.U. L 12 z 19.1.2010, s. 11.


title: Decyzja Rady (UE) 2015/1994 z dnia 26 października 2015 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Liechtensteinu ustanawiającej środki równoważne do przewidzianych w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek

text:
               6.11.2015

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 290/16

         DECYZJA RADY (UE) 2015/1994
   z dnia 26 października 2015 r.
   w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Liechtensteinu ustanawiającej środki równoważne do przewidzianych w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 115 w związku z art. 218 ust. 5 oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 14 maja 2013 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Księstwem Liechtensteinu w sprawie zmiany Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Liechtensteinu ustanawiającej środki równoważne do przewidzianych w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (1) (zwanej dalej „Umową”), w celu dostosowania jej do ostatnich zmian na szczeblu światowym; w trakcie negocjacji postanowiono wspierać automatyczną wymianę informacji jako standard międzynarodowy.

               (2)

               Tekst protokołu zmieniającego do Umowy (zwanego dalej „Protokołem zmieniającym”), który jest wynikiem negocjacji, należycie odzwierciedla wytyczne negocjacyjne wydane przez Radę, jako że dostosowuje on umowę do najnowszych zmian na szczeblu międzynarodowym dotyczących automatycznej wymiany informacji, a mianowicie do globalnego standardu w zakresie automatycznej wymiany informacji finansowych w kwestiach podatkowych opracowanego przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Unia, jej państwa członkowskie i Księstwo Liechtensteinu aktywnie uczestniczyły w pracach globalnego forum OECD mających na celu opracowanie i wdrożenie tego standardu. Tekst umowy zmieniony niniejszym protokołem zmieniającym stanowi podstawę prawną wdrożenia globalnego standardu w stosunkach między Unią a Księstwem Liechtensteinu.

               (3)

               Protokół zmieniający powinien zostać podpisany,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Liechtensteinu ustanawiającej środki równoważne do przewidzianych w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek, z zastrzeżeniem jego zawarcia (2).
   Artykuł 2
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania Protokołu zmieniającego w imieniu Unii.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 października 2015 r.

            W imieniu Rady

         C. DIESCHBOURG

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 379 z 24.12.2004, s. 84.

      (2)  Tekst Protokołu zmieniającego zostanie opublikowany wraz z decyzją o jego zawarciu.


title: Decyzja Rady 2005/134/WPZiB z dnia 20 grudnia 2004 r. dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Bułgarii ustanawiająca zasady ogólne udziału Republiki Bułgarii w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską

text:
               17.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/49

         DECYZJA RADY 2005/134/WPZiB
   z dnia 20 grudnia 2004 r.
   dotycząca zawarcia Umowy między Unią Europejską a Republiką Bułgarii ustanawiająca zasady ogólne udziału Republiki Bułgarii w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 24,
   uwzględniając zalecenie Prezydencji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Warunki dotyczące udziału państw trzecich w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską powinny zostać określone w umowie ustanawiającej zasady ogólne takiego ewentualnego przyszłego udziału, a nie być określane każdorazowo oddzielnie dla każdej operacji.

               (2)

               Prezydencja, po uzyskaniu upoważnienia od Rady w dniu 23 lutego 2004 r., wspomagana przez Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela wynegocjowała Umowę między Unią Europejską a Republiką Bułgarii ustanawiającą zasady ogólne udziału Republiki Bułgarii w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską.

               (3)

               Umowa powinna zostać zatwierdzona,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Umowa między Unią Europejską a Republiką Bułgarii ustanawiająca zasady ogólne udziału Republiki Bułgarii w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską zostaje niniejszym zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej.
   Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej (umocowanych) do podpisania Umowy, tak by stała się ona wiążąca dla Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia.
   Artykuł 4
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 2004 r.

            W imieniu Rady

         P. VAN GEEL

            Przewodniczący

   UMOWA
   między Unią Europejską a Republiką Bułgarii ustanawiająca zasady ogólne udziału Republiki Bułgarii w operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez Unię Europejską
   UNIA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   REPUBLIKA BUŁGARII,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „Stronami”,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Unia Europejska (UE) może zadecydować o podjęciu działań w dziedzinie zarządzania kryzysami.

               (2)

               Unia Europejska zadecyduje, czy państwa trzecie zostaną zaproszone do udziału w operacji zarządzania kryzysami prowadzonej przez UE. Republika Bułgarii może przyjąć zaproszenie Unii Europejskiej i zaoferować swój wkład. W takim przypadku Unia Europejska zadecyduje w sprawie przyjęcia proponowanego wkładu Republiki Bułgarii.

               (3)

               Jeżeli Unia Europejska zadecyduje o podjęciu operacji wojskowej zarządzania kryzysami przy wykorzystaniu środków majątkowych i potencjału NATO, Republika Bułgarii może zasadniczo wyrazić swój zamiar uczestniczenia w operacji.

               (4)

               Rada Europejska na szczycie w Brukseli w dniach 24 i 25 października 2002 roku ustaliła sposoby wprowadzania w życie postanowień uzgodnionych podczas szczytu Rady Europejskiej w Nicei w dniach 7–9 grudnia 2000 roku w sprawie zaangażowania członków NATO niebędących członkami UE w zarządzanie kryzysami prowadzone przez UE.

               (5)

               Warunki dotyczące udziału Republiki Bułgarii w prowadzonych przez UE operacjach zarządzania kryzysami powinny być ustalone w umowie ustanawiającej ogólne zasady dla takiego potencjalnego przyszłego udziału, a nie definiowane na podstawie indywidualnych przypadków dla każdej poszczególnej operacji.

               (6)

               Tego rodzaju umowa powinna być bez uszczerbku dla autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską oraz nie powinna przesądzać o indywidualnym charakterze decyzji Republiki Bułgarii dotyczącej udziału w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami.

               (7)

               Tego rodzaju umowa powinna dotyczyć jedynie przyszłych operacji zarządzania kryzysami prowadzonych przez UE oraz powinna być bez uszczerbku dla możliwych istniejących umów dotyczących udziału Republiki Bułgarii w już trwających operacjach zarządzania kryzysami prowadzonych przez UE,

         UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   SEKCJA I
   POSTANOWIENIA OGÓLNE
   Artykuł 1
   Decyzje odnoszące się do udziału
   1.   Po podjęciu przez Unię Europejską decyzji o zaproszeniu Republiki Bułgarii do udziału w prowadzonej przez nią operacji zarządzania kryzysami oraz po podjęciu przez Republikę Bułgarii decyzji o udziale Republika Bułgarii przekazuje Unii Europejskiej informacje w sprawie proponowanego wkładu.
   2.   Jeżeli Unia Europejska zdecydowała podjąć operację wojskową zarządzania kryzysami przy wykorzystaniu środków majątkowych i potencjału NATO, Republika Bułgarii poinformuje Unię Europejską o wszelkich zamiarach uczestniczenia w operacji, a następnie udzieli informacji o wszelkich proponowanych wkładach.
   3.   Dokonywana przez Unię Europejską ocena wkładu Republiki Bułgarii jest prowadzona w konsultacji z Republiką Bułgarii.
   4.   Możliwie najwcześniej Unia Europejska dostarcza Republice Bułgarii początkowych danych szacunkowych dotyczących prawdopodobnej wysokości udziału w kosztach wspólnych operacji w celu pomocy Republice Bułgarii w sformułowaniu jej oferty.
   5.   Unia Europejska informuje listownie Republikę Bułgarii o wyniku oceny w celu zagwarantowania udziału Republiki Bułgarii zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.
   Artykuł 2
   Ogólne zasady
   1.   Republika Bułgarii włącza się do wspólnego działania, na mocy którego Rada Unii Europejskiej decyduje, że UE będzie prowadziła operację zarządzania kryzysami, oraz do wszelkich wspólnych działań i decyzji, na mocy których Rada Unii Europejskiej postanawia rozszerzyć prowadzoną przez Unię Europejską operację zarządzania kryzysami zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy i wszelkimi wymaganymi uzgodnieniami wykonawczymi.
   2.   Udział Republiki Bułgarii w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami odbywa się bez uszczerbku dla autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską.
   Artykuł 3
   Status personelu i sił zbrojnych
   1.   Status personelu oddelegowanego do prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami i/lub sił zbrojnych wysłanych do prowadzonej przez UE operacji wojskowej zarządzania kryzysami przez Republikę Bułgarii podlega umowie w sprawie statusu sił zbrojnych/misji, jeżeli jest ona dostępna, zawartej między Unią Europejską i Państwem/Państwami, w którym/których operacja jest prowadzona.
   2.   Status personelu przydzielonego do kwatery głównej lub grup dowodzenia usytuowanych poza Państwem/Państwami, w którym/których ma miejsce prowadzona przez UE operacja zarządzania kryzysami, podlega ustaleniom między kwaterą główną i odpowiednimi grupami dowodzenia a Republiką Bułgarii.
   3.   Bez uszczerbku dla umowy w sprawie statusu sił zbrojnych/misji, o którym mowa w ust. 1, Republika Bułgarii sprawuje jurysdykcję nad swoim personelem uczestniczącym w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami.
   4.   Republika Bułgarii jest odpowiedzialna z tytułu wszelkich roszczeń związanych z udziałem w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, dotyczących któregokolwiek członka jej personelu lub pochodzących od członka personelu. Republika Bułgarii jest odpowiedzialna za wszczęcie postępowania, w szczególności sądowego lub dyscyplinarnego, przeciwko któremukolwiek członkowi jej personelu.
   5.   Republika Bułgarii zobowiązuje się do wydania oświadczenia odnośnie do zrzeczenia się roszczeń wobec któregokolwiek z Państw uczestniczących w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, w których Republika Bułgarii uczestniczy, oraz do uczynienia tego w trakcie podpisywania umowy. Wzór takiego oświadczenia jest załączony do niniejszej Umowy.
   6.   Unia Europejska zobowiązuje się do zapewnienia, że Państwa Członkowskie wydadzą oświadczenie odnośnie do zrzeczenia się roszczeń dla wszelkiego przyszłego udziału Republiki Bułgarii w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami oraz do uczynienia tego przy podpisywaniu niniejszej Umowy. Wzór takiego oświadczenia jest załączony do niniejszej Umowy.
   Artykuł 4
   Informacje niejawne
   1.   Republika Bułgarii podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia ochrony informacji niejawnych UE zgodnie z przepisami Rady Unii Europejskiej dotyczącymi bezpieczeństwa, operacji prowadzonej przez UE w sprawach dotyczących prowadzonej przez UE operacji wojskowej zarządzania kryzysami lub przez Szefa Misji UE w sprawach dotyczących prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami.
   2.   W przypadkach gdy UE i Republika Bułgarii zawarły umowę w sprawie procedur bezpieczeństwa dotyczących wymiany informacji niejawnych, postanowienia takiej umowy stosuje się w kontekście prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami.
   SEKCJA II
   POSTANOWIENIA W SPRAWIE UDZIAŁU W OPERACJACH CYWILNYCH ZARZĄDZANIA KRYZYSAMI
   Artykuł 5
   Personel oddelegowany do prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami
   1.   Republika Bułgarii gwarantuje, że jej personel oddelegowany do prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami wykonuje swoją misję zgodnie z

               —

               wspólnym działaniem i późniejszymi zmianami, o których mowa w artukule 2 ustęp 1 niniejszej Umowy,

               —

               planem operacji,

               —

               środkami wykonawczymi.

         2.   Republika Bułgarii informuje w odpowiednim czasie szefa misji prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami i Sekretariat Generalny Rady Unii Europejskiej o wszelkich zmianach co do udziału w prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami.
   3.   Personel oddelegowany do prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami musi przejść badania lekarskie i szczepienia oraz uzyskać zaświadczenie lekarskie stwierdzające zdolność do pełnienia obowiązków, wystawione przez właściwe władze Republiki Bułgarii. Personel oddelegowany do prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami musi przedstawić kopię takiego zaświadczenia.
   Artykuł 6
   Układ podporządkowania
   1.   Personel oddelegowany przez Republikę Bułgarii wykonuje swoje obowiązki i postępuje, mając na uwadze wyłącznie interesy prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami.
   2.   Cały personel podlega w pełni swoim władzom krajowym.
   3.   Władze krajowe dokonują przeniesienia kontroli operacyjnej na szefa misji prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami, który sprawuje dowodzenie poprzez hierarchiczną strukturę dowodzenia i kontroli.
   4.   Szef misji dowodzi prowadzoną przez UE operacją cywilną zarządzania kryzysami i odpowiada za bieżące zarządzanie nią.
   5.   Zgodnie z instrumentami prawnymi, o których mowa w artykule 2 ustęp 1 niniejszej Umowy, Republika Bułgarii ma takie sama prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją, jak Państwa Członkowskie Unii Europejskiej biorące udział w operacji.
   6.   Szef misji prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami odpowiedzialny jest za kontrolę dyscyplinarną sprawowaną nad personelem prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami. W razie konieczności postępowanie dyscyplinarne jest podejmowane przez odpowiednie władze krajowe.
   7.   W celu reprezentowania swojego narodowego kontyngentu w operacji Republika Bułgarii wyznacza Punkt Kontaktowy Kontyngentu Narodowego (NPC). W sprawach krajowych NPC podlega szefowi misji prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami oraz odpowiada za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
   8.   Decyzja w sprawie zakończenia operacji jest podejmowana przez Unię Europejską po konsultacji z Republiką Bułgarii, pod warunkiem że w dniu zakończenia operacji Republika Bułgarii nadal wnosi wkład w prowadzoną przez UE operację cywilną zarządzania kryzysami.
   Artykuł 7
   Finansowanie
   1.   Republika Bułgarii przyjmuje na siebie wszelkie koszty związane z udziałem w operacji, pominąwszy koszty podlegające wspólnemu finansowaniu, jak jest to wyszczególnione w budżecie operacyjnym operacji. Procedura ta nie stanowi uszczerbku dla artykułu 8.
   2.   W przypadku śmierci, obrażeń ciała, strat lub szkód wyrządzonych osobom fizycznym lub prawnym z Państwa/Państw, w którym/których prowadzona jest operacja, Republika Bułgarii, gdy jej odpowiedzialność została ustalona, wypłaca odszkodowanie zgodnie z warunkami przewidzianymi w umowie w sprawie statusu misji, jeżeli jest dostępna, jak określono w artykule 3 ustęp 1 niniejszej Umowy.
   Artykuł 8
   Wkład do budżetu operacyjnego
   1.   Republika Bułgarii wnosi wkład w finansowanie budżetu operacyjnego prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami.
   2.   Wkład finansowy Republiki Bułgarii do budżetu operacyjnego równy jest niższej spośród następujących dwóch kwot:

               a)

               tej części kwoty referencyjnej, która jest proporcjonalna do stosunku jej dochodu narodowego brutto (DNB) do sumy dochodów narodowych brutto (DNB) wszystkich Państw wnoszących wkład do budżetu operacyjnego operacji; lub

               b)

               tej części kwoty referencyjnej dla budżetu operacyjnego, która jest proporcjonalna do stosunku liczby personelu uczestniczącego w operacji do całkowitej liczby personelu wszystkich Państw uczestniczących w operacji.

         3.   Bez względu na ustępy 1 i 2, Republika Bułgarii nie wnosi żadnych wkładów w celu finansowania diet dziennych wypłacanych personelowi Państw Członkowskich Unii Europejskiej.
   4.   Bez względu na ust. 1, Unia Europejska wyłącza zasadniczo państwa trzecie z wkładów finansowych w prowadzone przez UE poszczególne operacje cywilne zarządzania kryzysami, gdy:

               a)

               Unia Europejska stwierdza, że udział państwa trzeciego w operacji stanowi znaczny wkład, który jest istotny dla operacji; lub

               b)

               DNB na mieszkańca państwa trzeciego uczestniczącego w operacji nie przekracza wysokości tego wskaźnika w którymkolwiek z Państw Członkowskich Unii Europejskiej.

         5.   W sprawie wkładu Republiki Bułgarii do budżetu operacyjnego prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami podpisuje się porozumienie w sprawie praktycznych sposobów dokonywania płatności między szefem misji prowadzonej przez UE operacji cywilnej zarządzania kryzysami a odpowiednimi służbami administracyjnymi Republiki Bułgarii. Porozumienie to będzie zawierać między innymi postanowienia dotyczące:

               a)

               wysokości kwoty;

               b)

               uzgodnienia w sprawie wnoszenia wkładu finansowego;

               c)

               procedury audytu.

         SEKCJA III
   POSTANOWIENIA W SPRAWIE UDZIAŁU W OPERACJACH WOJSKOWYCH ZARZĄDZANIA KRYZYSAMI
   Artykuł 9
   Udział w prowadzonej przez UE operacji wojskowej zarządzania kryzysem
   1.   Republika Bułgarii gwarantuje, że jej siły zbrojne i personel uczestniczący w prowadzonej przez UE operacji wojskowej zarządzania kryzysami wykonują swoją misję zgodnie z

               —

               wspólnym działaniem i późniejszymi zmianami, o których mowa w artykule 2 ustęp 1 niniejszej Umowy,

               —

               planem operacji,

               —

               środkami wykonawczymi.

         2.   Personel oddelegowany przez Republikę Bułgarii wykonuje swoje obowiązki i postępuje, mając na uwadze wyłącznie interesy prowadzonej przez UE operacji wojskowej zarządzania kryzysami.
   3.   Republika Bułgarii informuje w odpowiednim czasie dowódcę prowadzonej przez UE operacji o wszelkich zmianach dotyczących jej udziału w operacji.
   Artykuł 10
   Układ podporządkowania
   1.   Wszyscy członkowie sił zbrojnych i personelu uczestniczącego w prowadzonej przez UE operacji wojskowej zarządzania kryzysami podlegają w pełni swoim władzom krajowym.
   2.   Władze krajowe przekazują dowodzenie operacyjne i taktyczne i/lub kontrolę swoich sił zbrojnych i personelu dowódcy prowadzonej przez UE operacji. Dowódca prowadzonej przez UE operacji ma uprawnienia do delegowania swojej władzy.
   3.   Republika Bułgarii ma takie same prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją, jak uczestniczące Państwa Członkowskie Unii Europejskiej.
   4.   Dowódca operacji prowadzonej przez UE może w każdej chwili, po przeprowadzeniu konsultacji z Republiką Bułgarii, wnioskować o wycofanie wkładu Republiki Bułgarii.
   5.   W celu reprezentowania swojego krajowego kontyngentu w prowadzonej przez UE operacji wojskowej zarządzania kryzysami Republika Bułgarii mianuje Starszego Przedstawiciela Wojskowego (SMR). Starszy Przedstawiciel Wojskowy konsultuje się z dowódcą sił zbrojnych UE we wszystkich sprawach mających wpływ na operację oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.
   Artykuł 11
   Finansowanie
   1.   Bez uszczerbku dla artykułu 12 Republika Bułgarii przyjmuje na siebie wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji, pominąwszy koszty podlegające wspólnemu finansowaniu, jak określono w instrumentach prawnych, o których mowa w artykule 2 ustęp 1 niniejszej Umowy, oraz decyzji Rady 2004/197/WPZiB z dnia 23 lutego 2004 roku ustanawiającej mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji UE mających wpływ na kwestie wojskowe i obronne (1).
   2.   W przypadku śmierci, uszkodzeń ciała, strat lub szkód wyrządzonych osobom fizycznym lub prawnym z Państwa/Państw, w którym/których prowadzona jest operacja, Republika Bułgarii, gdy jej odpowiedzialność została ustalona, wypłaca odszkodowanie zgodnie z warunkami przewidzianymi w umowie w sprawie statusu sił zbrojnych, jeżeli została ona zawarta, o której mowa w artykule 3 ustęp 1 niniejszej Umowy.
   Artykuł 12
   Wkład w koszty wspólne
   1.   Republika Bułgarii wnosi wkład w finansowanie kosztów wspólnych prowadzonej przez UE operacji wojskowej zarządzania kryzysami.
   2.   Wkład finansowy Republiki Bułgarii do kosztów wspólnych równy jest niższej spośród następujących dwóch kwot:

               a)

               tej części kwoty referencyjnej dla kosztów wspólnych, która jest proporcjonalna do stosunku jej DNB do sumy DNB wszystkich Państw wnoszących wkład w koszty wspólne operacji; lub

               b)

               tej części kwoty referencyjnej dla kosztów wspólnych, która jest proporcjonalna do stosunku liczby personelu uczestniczącego w operacji do całkowitej liczby personelu wszystkich Państw uczestniczących w operacji.

         Przy wyliczaniu kwoty z ustępu 2 litera b), jeżeli Republika Bułgarii wysyła jedynie personel do kwatery głównej operacji lub sił zbrojnych, bierze się pod uwagę stosunek jej personelu do całkowitej liczby odpowiedniego personelu kwatery głównej. W pozostałych przypadkach bierze się pod uwagę stosunek całkowitej liczby personelu wysłanego przez Republikę Bułgarii do całkowitej liczby personelu operacji.
   3.   Bez względu na ustęp 1, Unia Europejska zwalnia zasadniczo państwa trzecie z wnoszenia wkładów finansowych do kosztów wspólnych prowadzonej przez UE poszczególnej operacji wojskowej zarządzania kryzysami, gdy

               a)

               Unia Europejska stwierdza, że państwo trzecie uczestniczące w operacji dokonuje znacznego wkładu w środki majątkowe i/lub potencjał, które są istotne dla tej operacji; lub

               b)

               DNB na mieszkańca państwa trzeciego uczestniczącego w operacji nie przekracza wysokości tego wskaźnika w którymkolwiek z Państw Członkowskich Unii Europejskiej.

         4.   Podpisuje się porozumienie między zarządcą, o którym mowa w decyzji Rady 2004/197/WPZiB z dnia 23 lutego 2004 roku ustanawiającej mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji UE mających wpływ na kwestie wojskowe i obronne, a właściwymi organami administracyjnymi Republiki Bułgarii. Porozumienie to zawiera między innymi postanowienia dotyczące:

               a)

               wysokości kwoty;

               b)

               porozumienia w sprawie wnoszenia wkładu finansowego;

               c)

               procedury audytu.

         SEKCJA IV
   POSTANOWIENIA KOŃCOWE
   Artykuł 13
   Porozumienia wykonawcze do Umowy
   Bez uszczerbku dla przepisów artykułu 8 ustęp 5 i artykułu 12 ustęp 4, wszelkie niezbędne porozumienia techniczne i administracyjne służące wykonaniu niniejszej Umowy zawierane są między Sekretarzem Generalnym Rady Unii Europejskiej, Wysokim Przedstawicielem ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa a właściwymi władzami Republiki Bułgarii.
   Artykuł 14
   Nieprzestrzeganie obowiązków
   Jeżeli jedna ze stron nie przestrzega swoich obowiązków wyszczególnionych w poprzednich artykułach, druga strona ma prawo do rozwiązania niniejszej Umowy z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia.
   Artykuł 15
   Rozstrzyganie sporów
   Spory dotyczące wykładni lub stosowania niniejszej Umowy rozstrzygane są na drodze dyplomatycznej między stronami.
   Artykuł 16
   Wejście w życie
   1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca po wzajemnej notyfikacji stron o zakończeniu wewnętrznych procedur niezbędnych do tego celu.
   2.   Niniejszą Umowę stosuje się tymczasowo od dnia podpisania.
   3.   Zmiany do niniejszej Umowy mogą być wprowadzane w formie pisemnej za wspólną zgodą stron.
   4.   Strona może wypowiedzieć niniejszą Umowę poprzez złożenie drugiej stronie pisemnego wypowiedzenia. Takie wypowiedzenie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania notyfikacji przez drugą stronę.

      Sporządzono w Brukseli, i Sofii, dnia 24 stycznia 2005 r., w języku angielskim w czterech egzemplarzach.

            W imieniu Unii Europejskiej

            W imieniu Republiki Bułgarii

      (1)  Dz.U. L 63 z 28.2.2004, str. 68.
   ZAŁĄCZNIK
   TEKST DEKLARACJI
   Deklaracja Państw Członkowskich UE:
   Państwa Członkowskie UE stosujące wspólne działanie UE dotyczące operacji zarządzania kryzysami UE, w którym uczestniczy Republika Bułgarii, dołożą starań, w stopniu, w jakim zezwalają na to ich krajowe systemy prawne, by w miarę możliwości odstąpić w stosunku do Republiki Bułgarii od roszczeń powstałych na skutek odniesionych uszkodzeń ciała, śmierci członka personelu, uszkodzenia lub straty wszelkich środków majątkowych używanych w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, jeżeli takie uszkodzenie ciała, śmierć, szkoda lub strata:

               —

               zostały spowodowane przez personel z Republiki Bułgarii podczas wykonywania jego obowiązków związanych z operacją zarządzania kryzysami UE, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub winy umyślnej,

               —

               lub wynikły z użycia jakichkolwiek środków majątkowych posiadanych przez Republikę Bułgarii, pod warunkiem że środki te zostały użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub winy umyślnej personelu prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami pochodzącego z Republiki Bułgarii i używającego tych środków.

         Deklaracja Republiki Bułgarii:
   Republika Bułgarii, stosując wspólne działanie UE dotyczące operacji zarządzania kryzysami UE, dołoży starań, w stopniu, w jakim zezwala na to jej krajowy system prawny, by w miarę możliwości odstąpić od roszczeń w stosunku do któregokolwiek z pozostałych państw uczestniczących w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami powstałych na skutek odniesionych uszkodzeń ciała, śmierci członka personelu, uszkodzenia lub straty wszelkich środków majątkowych używanych w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, jeżeli takie uszkodzenia ciała, śmierć, szkoda lub straty:

               —

               zostały spowodowane przez personel prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami podczas wykonywania jego obowiązków związanych z operacją, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub winy umyślnej, lub

               —

               wynikły z użycia jakichkolwiek środków majątkowych posiadanych przez państwa uczestniczące w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, pod warunkiem że środki te zostały użyte w związku z operacją oraz z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub winy umyślnej personelu prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysami, używającego tych środków.