title: Decyzja Komisji z dnia 5 listopada 2003 r. ustanawiająca Europejski Komitet ds. Ubezpieczeń i Emerytur PracowniczychTekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0009

Dziennik Urzędowy L 003 , 07/01/2004 P. 0034 - 0035

		Decyzja Komisjiz dnia 5 listopada 2003 r.ustanawiająca Europejski Komitet ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych(Tekst mający znaczenie dla EOG)(2004/9/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W czerwcu 2001 r. Komisja przyjęła decyzje 2001/527/WE [1] i 2001/528/WE [2] ustanawiające odpowiednio Komitet Europejskich Instytucji Organów Nadzoru Papierów Wartościowych i Europejski Komitet Papierów Wartościowych.(2) W rezolucjach z dnia 5 lutego i 21 listopada 2002 r. Parlament Europejski zatwierdził czteropoziomowe podejście zalecane w raporcie końcowym Komitetu Mędrców w sprawie regulacji europejskich rynków papierów i wezwał do rozszerzenia niektórych aspektów tego podejścia na sektory bankowości i ubezpieczeń z zastrzeżeniem wyraźnego zobowiązania Rady do reformy i zagwarantowania właściwej równowagi instytucjonalnej.(3) Dnia 3 grudnia 2002 r. Rada wezwała Komisję do wdrożenia takich uzgodnień w dziedzinie bankowości, ubezpieczeń i emerytur pracowniczych i jak najszybszego ustanowienia nowych komitetów doradzających w tych dziedzinach.(4) Dyrektywa Rady 91/675/EWG z dnia 19 grudnia 1991 r. ustanawiająca Komitet ds. Ubezpieczeń [3] ustanowiła komitet doradzający Komisji w sprawach rozwoju przepisów w dziedzinie ubezpieczeń.(5) Komisja zaproponowała dyrektywę zmieniającą między innymi dyrektywę 91/675/EWG, pierwszą dyrektywę Rady 73/239/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie [4], zmienioną dyrektywą 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotycząca ubezpieczeń na życie [5] i dyrektywą 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [6], skreślającą doradcze funkcje Komitetu ds. Ubezpieczeń.(6) Taka zmiana wymaga odpowiedniego i jednoczesnego utworzenia nowej grupy doradczej w celu doradzania Komisji w sprawach rozwoju prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie ubezpieczeń i emerytur pracowniczych, odtąd zwanej "Europejskim Komitetem ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych".(7) Aby to zapewnić, niniejsza decyzja powinna wejść w życie w tym samym czasie co każda dyrektywa uchylająca funkcje czysto doradcze Komitetu ds. Ubezpieczeń.(8) Komitet ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych powinien być właściwy do rozpatrzenia każdego pytania odnoszącego się do stosowania przepisów wspólnotowych dotyczących dziedziny ubezpieczeń i emerytur pracowniczych, w szczególności powinien doradzać Komisji w sprawie nowych wniosków dotyczących nowych przepisów w tych dziedzinach, które Komisja zamierza przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie; jednakże w dziedzinie emerytur pracowniczych Europejski Komitet ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych nie powinien zajmować się aspektami prawa pracy i prawa socjalnego, takimi jak organizacja systemów emerytalnych, obowiązkowe członkostwo lub postanowienia wynikające ze zbiorowych układów pracy,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Grupa doradcza ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych we Wspólnocie, zwana "Europejskim Komitetem ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych" (dalej zwanym "Komitetem"), zostaje niniejszym ustanowiona.Artykuł 21. Komitet doradza Komisji, na jej wezwanie, w kwestiach polityki dotyczącej ubezpieczeń, reasekuracji i emerytur pracowniczych, jak również w kwestiach dotyczących jej wniosków w tych dziedzinach. Komitet rozpatruje sprawy dotyczące stosowania przepisów wspólnotowych dotyczących sektorów ubezpieczeń, reasekuracji i emerytur pracowniczych, w szczególności dyrektyw w sprawie ubezpieczeń, reasekuracji i emerytur pracowniczych.2. Komitet nie rozpatruje szczególnych problemów dotyczących firm ubezpieczeń indywidualnych lub reasekuracji ani instytucji zajmujących się emeryturami pracowniczymi.3. Komitet nie zajmuje się aspektami prawa pracy i prawa socjalnego, takimi jak organizacja systemów emerytalnych, obowiązkowe członkostwo lub postanowienia wynikające ze zbiorowych układów pracy.Artykuł 31. Komitet składa się z przedstawicieli Państw Członkowskich wysokiego szczebla. Przewodniczy mu przedstawiciel Komisji.2. Przewodniczący Komitetu Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych ustanowionego decyzją Komisji 2004/6/WE [7] uczestniczy w posiedzeniach Komitetu jako obserwator.3. Komitet może zapraszać do udziału w swoich posiedzeniach ekspertów i obserwatorów.4. Sekretariat Komitetu jest prowadzony przez Komisję.5. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.Artykuł 4Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny. Komitet zbiera się w stałych odstępach czasu i ilekroć wymaga tego sytuacja. Komisja może zwołać nadzwyczajne zebranie, jeśli uważa, że sytuacja tego wymaga.Artykuł 5Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem wejścia w życie każdej dyrektywy zmieniającej funkcje czysto doradcze Komitetu ds. Ubezpieczeń.Sporządzono w Brukseli, dnia 5 listopada 2003 r.W imieniu KomisjiFrederik BolkesteinCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 191 z 13.7.2001, str. 43.[2] Dz.U. L 191 z 13.7.2001, str. 45.[3] Dz.U. L 374 z 31.12.1991, str. 32.[4] Dz.U. L 228 z 16.8.1973, str. 3.[5] Dz.U. L 345 z 19.12.2002, str. 1.[6] Dz.U. L 35 z 11.2.2003, str. 1.[7] Dz.U. L 3 z 7.1.2004, str. 30.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 19 lutego 2004 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0259

Dziennik Urzędowy L 081 , 19/03/2004 P. 0035 - 0036

		Decyzja Radyz dnia 19 lutego 2004 r.dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych(2004/259/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1, w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy, zdanie pierwsze i art. 300 ust. 3 akapit pierwszy,uwzględniając wniosek Komisji,uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [1],uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [2],po konsultacji z Komitetem Regionów,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Promowanie na płaszczyźnie międzynarodowej środków, zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów środowiska naturalnego stanowi jeden z celów polityki wspólnotowej w dziedzinie środowiska naturalnego, zgodnie z art. 174 Traktatu.(2) W Aarhus dnia 24 czerwca 1998 r. Wspólnota podpisała. Protokół do Konwencji z 1979 r. o transgranicznym zanieczyszczeniu powietrza na dalekie odległości (zwany dalej "Protokołem").(3) Celem Protokołu jest kontrolowanie, ograniczenie lub eliminacja zrzutów, emisji i strat trwałych zanieczyszczeń organicznych, które wywierają negatywny wpływ na ludzkie zdrowie bądź na środowisko wskutek ich transgranicznego przenoszenia się w atmosferze na dalekie odległości.(4) Protokół przewiduje,w zasadzie, eliminację bądź ograniczenie produkcji i użycia trzynastu substancji uważanych za trwałe zanieczyszczenia organiczne. Ponadto, Strony muszą podjąć skuteczne środki w celu ograniczenia lub stabilizacji całkowitej rocznej emisji niektórych substancji.(5) Protokół jest otwarty do ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia przez Państwa oraz organizacje integracji gospodarczej będące Stronami Konwencji.(6) Większość postanowień protokołu dotyczy ochrony środowiska naturalnego oraz ochrony zdrowia ludzi; dlatego właściwe jest uznanie art. 175 ust. 1 za podstawę prawną, w połaczeniu z art. 300.(7) Protokół przyczynia sie do osiągnięcia celów wspólnotowej polityki ochrony środowiska. Dlatego właściwe jest, aby Wspólnota zatwierdziła niniejszy Protokół możliwie jak najszybciej.(8) Wspólnota przyjęła już środki obejmujące sprawy regulowane Protokołem, w tym dyrektywy Rady 79/117/EWG z dnia 21 grudnia 1978 r. zakazującą wprowadzania do obrotu i stosowania środków ochrony roślin zawierających niektóre substancje czynne [3], oraz 96/59/WE z dnia 16 września 1996 r. w sprawie unieszkodliwiania polichlorowanych bifenyli i polichlorowanych trifenyli (PCB/PCT) [4],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Protokół do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości.Tekst Protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.Artykuł 2Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby (osób) umocowanej(-ych) do złożenia w imieniu Wspólnoty i Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych dokumentu uzgodnień zgodnie z art. 16 ProtokołuSporządzono w Brukseli, dnia 19 lutego 2004 r.W imieniu RadyM. McDowellPrzewodniczący[1] Opinia wydana dnia 20 listopada 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[2] Opinia wydana dnia 29 października 2003 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).[3] Dz.U. L 33 z 8.2.1979, str. 36. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 807/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 36).[4] Dz.U. L 243 z 24.9.1996, str. 31.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty i tymczasowego stosowania Umowy w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi między Wspólnotą Europejską a Królestwem Nepalu, parafowanej w Brukseli dnia 23 października 2002 r.

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0993

Dziennik Urzędowy L 348 , 21/12/2002 P. 0120 - 0153

		Decyzja Radyz dnia 16 grudnia 2002 r.w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty i tymczasowego stosowania Umowy w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi między Wspólnotą Europejską a Królestwem Nepalu, parafowanej w Brukseli dnia 23 października 2002 r.(2002/993/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 wraz z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej Umowę w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi z Królestwem Nepalu.(2) Umowa została parafowana dnia 23 października 2002 r.(3) Właściwe jest stosowanie tej Umowy tymczasowo od dnia 1 stycznia 2003 r. do czasu zakończenia odpowiednich procedur niezbędnych do jej formalnego zawarcia, z zastrzeżeniem wzajemności.(4) Z zastrzeżeniem ewentualnego zawarcia Umowy w późniejszym terminie należy ją podpisać w imieniu Wspólnoty,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Królestwem Nepalu w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, z zastrzeżeniem decyzji Rady dotyczącej jej zawarcia.Tekst Umowy jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Umowy w imieniu Wspólnoty z zastrzeżeniem jej podpisania.Artykuł 3Z zastrzeżeniem wzajemności Umowę stosuje się na zasadzie tymczasowości od dnia 1 stycznia 2003 r. do czasu zakończenia procedur niezbędnych do jej zawarcia.Sporządzono w Brukseli, dnia 16 grudnia 2002 r.W imieniu RadyM. Fischer BoelPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji z dnia 5 listopada 2003 r. zmieniająca decyzję 2001/527/WE ustanawiającą Komitet Europejskich Organów Nadzoru Papierów WartościowychTekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

32004D0007

Dziennik Urzędowy L 003 , 07/01/2004 P. 0032 - 0032

		Decyzja Komisjiz dnia 5 listopada 2003 r.zmieniająca decyzję 2001/527/WE ustanawiającą Komitet Europejskich Organów Nadzoru Papierów Wartościowych(Tekst mający znaczenie dla EOG)(2004/7/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,a także mając na uwadze, co następuje:(1) W czerwcu 2001 r. Komisja przyjęła decyzję 2001/527/WE [1] oraz 2001/528/WE [2] ustanawiającą odpowiednio Komitet Europejskich Organów Nadzoru Papierów Wartościowych i Europejski Komitet Papierów Wartościowych.(2) W rezolucji z dnia 5 lutego 2002 r. oraz 21 listopada 2002 r. Parlament Europejski zatwierdził czterostopniowe ramy regulacyjne zalecane w raporcie końcowym Komitetu Mędrców w rozporządzeniu w sprawie europejskich papierów wartościowych i wezwał do poszerzenia niektórych aspektów tego podejścia na sektory bankowości i ubezpieczeń, pod warunkiem że Rada zobowiąże się zdecydowanie do reform celem zagwarantowania odpowiedniej równowagi.(3) Dyrektywa Rady 85/611/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) [3], ostatnio zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/108/WE [4], ustanowiła Komitet Kontaktowy UCITS mający na celu ułatwienie zharmonizowanego wdrażania niniejszej dyrektywy poprzez regularne konsultacje wszelkich problemów wynikających z jej stosowania i w związku z którymi sensowna wydaje się wymiana poglądów, a także mający ułatwić konsultacje między Państwami Członkowskimi i w razie konieczności wspomóc Komisję przy zmianach tejże dyrektywy.(4) Dnia 3 grudnia 2002 r. Rada zwróciła się do Komisji z prośbą o podjęcie kroków w celu przekazania tych zadań i upoważnień ustanowionym już w dziedzinie papierów wartościowych strukturom.(5) Komisja przedstawiła propozycję dyrektywy zmieniającej między innymi dyrektywę 85/611/EWG, mającej na celu usunięcie zadań nałożonych na Komitet Kontaktowy UCITS w art. 53 tejże dyrektywy i przekazanie zadań wymienionych w art. 53 lit. a) na rzecz Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, ustanowionego decyzją 2001/528/WE.(6) Zmiana ta wymaga odpowiedniej i równoległej zmiany kompetencji Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Papierów Wartościowych, zgodnie z art. 2 decyzji 2001/527/WE,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1W decyzji 2001/527/WE wprowadza się następujące zmiany:1) artykuł 2 otrzymuje brzmienie:"Artykuł 2Zadaniem tego Komitetu jest doradzanie Komisji na jej wniosek, w ustalonym według Komisji okresie w zależności od pilności sprawy, lub z własnej inicjatywy, w szczególności w celu przygotowania przepisów wykonawczych w zakresie papierów wartościowych łącznie z przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS).":2) artykuł 3 ustęp pierwszy zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:"W skład Komitetu wchodzą wysocy rangą przedstawiciele władz publicznych właściwych w zakresie papierów wartościowych, łącznie z UCITS.".Artykuł 2Niniejsza decyzja wchodzi w życie tego samego dnia z jakąkolwiek dyrektywą zmieniającą zadania Komitetu Kontaktowego UCITS i przekazującą je na rzecz Europejskiego Komitetu Papierów WartościowychSporządzono w Brukseli, dnia 5 listopada 2003 r.W imieniu KomisjiFrederik BolkesteinCzłonek Komisji[1] Dz.U. L 191 z 13.7.2001, str. 43.[2] Dz.U. L 191 z 13.7.2001, str. 45.[3] Dz.U. L 375 z 31.12.1985, str. 3.[4] Dz.U. L 41 z 13.2.2002, str. 35.--------------------------------------------------


title: Decyzja Komisji z dnia 6 czerwca 2001 r. ustanawiająca Europejski Komitet Papierów Wartościowych (notyfikowana jako dokument nr C(2001) 1493)Tekst mający znaczenie dla EOG.

text:
Ważna informacja prawna

|

32001D0528

Dziennik Urzędowy L 191 , 13/07/2001 P. 0045 - 0046

		Decyzja Komisjiz dnia 6 czerwca 2001 r.ustanawiająca Europejski Komitet Papierów Wartościowych(notyfikowana jako dokument nr C(2001) 1493)(Tekst mający znaczenie dla EOG)(2001/528/WE)KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Swoboda świadczenia usług i swoboda przepływu kapitału stanowią priorytetowe cele Wspólnoty, o czym mowa w art. 49 i 56 Traktatu WE.(2) Budowa prawdziwego rynku wewnętrznego usług finansowych zgodnie z zasadą gospodarki wolnorynkowej, gdzie występuje wolna gra konkurencyjna, jest kluczowa dla przyśpieszenia wzrostu ekonomicznego i tworzenia miejsc pracy we Wspólnocie.(3) Plan działań Komisji dotyczący usług finansowych [1] wymienia serię przedsięwzięć, koniecznych do osiągnięcia jednolitego rynku usług finansowych, i kładzie nacisk na konieczność ustanowienia komitetu papierów wartościowych w celu wsparcia opracowania przepisów wspólnotowych w zakresie papierów wartościowych.(4) Na posiedzeniu w Lizbonie w marcu 2000 r. Rada Europejska wezwała do wprowadzenia wymienionego planu działań do 2005 r.(5) Dnia 17 lipca 2000 r. Rada powołała Komitet Mędrców ds. Regulacji Europejskiego Rynku Papierów Wartościowych.(6) W swoim końcowym raporcie Komitet Mędrców wezwał do ustanowienia dwóch komitetów doradczych, Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych, złożonego z przedstawicieli Państw Członkowskich wysokiego szczebla, i Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Papierów Wartościowych, złożonego z wyższych przedstawicieli krajowych władz państwowych posiadających kompetencje w dziedzinie papierów wartościowych w celu m.in. doradzania Komisji.(7) W swojej uchwale dotyczącej usprawnienia regulacji rynku papierów wartościowych w Unii Europejskiej na posiedzeniu w Sztokholmie Rada Europejska z zadowoleniem przyjęła zamiar Komisji niezwłocznego utworzenia komitetu wysokiego szczebla przedstawicieli Państw Członkowskich do spraw papierów wartościowych, pod przewodnictwem Komisji.(8) Końcowy raport Komitetu Mędrców podkreśla fakt, że konieczne będą środki wykonawcze stosowania dyrektyw i rozporządzeń w celu uwzględnienia zmian zachodzących na rynkach finansowych.(9) Europejski Komitet Papierów Wartościowych ma pełnić funkcję niezależnego organu powołanego do rozpatrywania, omawiania i doradzania Komisji w zakresie papierów wartościowych.(10) Europejski Komitet Papierów Wartościowych powinien uchwalić własny regulamin.(11) Niniejsza decyzja ustanawia uprawnienia doradcze Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych. Z zastrzeżeniem szczególnych aktów prawnych, proponowanych przez Komisję i przyjętych przez Parlament Europejski i Radę, Komitet Papierów Wartościowych pełni również funkcję komitetu regulacyjnego zgodnie z decyzją z 1999 r. w sprawie wzajemnego przestrzegania przepisów prawnych w celu udzielania pomocy Komisji przy podejmowaniu decyzji w sprawie środków wykonawczych na mocy art. 202 Traktatu WE,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Niniejszym ustanawia się komitet do spraw papierów wartościowych Wspólnoty pod nazwą "Europejski Komitet Papierów Wartościowych" (zwany dalej "Komitetem").Artykuł 2Komitet pełni funkcję doradczą wobec Komisji w kwestiach polityki oraz przy opracowaniu propozycji legislacyjnych, które Komisja może przyjąć w dziedzinie papierów wartościowych.Artykuł 3Komitet składa się z przedstawicieli Państw Członkowskich wysokiego szczebla, a przewodniczy mu przedstawiciel Komisji.Przewodniczący Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Papierami Wartościowymi, utworzonego decyzją Komisji 2001/527/WE [2], bierze udział w posiedzeniach Komitetu w charakterze obserwatora.Do udziału w posiedzeniach Komitet może zaprosić ekspertów i obserwatorów.Artykuł 4Komitet może tworzyć grupy robocze.Artykuł 5Komitet uchwala swój regulamin.Sekretariat Komitetu jest prowadzony przez Komisję.Artykuł 6Komitet rozpoczyna swoją działalność dnia 7 czerwca 2001 r.Sporządzono w Brukseli, dnia 6 czerwca 2001 r.W imieniu KomisjiFrederik BolkesteinCzłonek Komisji[1] COM (1999) 232 wersja ostateczna.[2] Dz.U. L 191/46 z 13.7.2001, str. 43.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2008/839/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

text:
               8.11.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 299/43

      DECYZJA RADY 2008/839/WSiSW
   z dnia 24 października 2008 r.
   w sprawie migracji z systemu informacyjnego Schengen (SIS 1+) do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 ust. 1 lit. a) i b), art. 31 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2 lit. c),
   uwzględniając wniosek Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               System informacyjny Schengen (SIS), ustanowiony na mocy postanowień tytułu IV konwencji wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (2) („konwencja z Schengen”), oraz późniejsza wersja tego systemu – SIS 1+ – stanowią narzędzia o zasadniczym znaczeniu dla stosowania przepisów dorobku Schengen włączonych w ramy prawne Unii Europejskiej.

               (2)

               Rozwój systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) powierzono Komisji zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2424/2001 (3) oraz decyzją Rady 2001/886/WSiSW (4). Te akty prawne tracą moc w dniu 31 grudnia 2008 r. Niniejsza decyzja powinna je zatem uzupełniać do dnia, który ma zostać określony przez Radę stanowiącą zgodnie z decyzją Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (5).

               (3)

               SIS II został ustanowiony na mocy rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (6) oraz decyzji Rady 2007/533/WSiSW. Niniejsza decyzja powinna pozostawać bez uszczerbku dla tych aktów.

               (4)

               Niektóre testy SIS II zostały określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 189/2008 (7) oraz w decyzji Rady 2008/173/WE (8).

               (5)

               Rozwój SIS II powinien być kontynuowany i zostać zakończony w ramach harmonogramu ogólnego SIS II zatwierdzonego przez Radę w dniu 6 czerwca 2008 r.

               (6)

               Kompleksowy test SIS II powinien zostać przeprowadzony w pełnej współpracy między państwami członkowskimi a Komisją, zgodnie z przepisami niniejszej decyzji. Możliwie najszybciej po jego zakończeniu, należy dokonać walidacji testu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 oraz decyzją 2007/533/WSiSW.

               (7)

               Państwa członkowskie powinny przeprowadzić test wymiany informacji uzupełniających.

               (8)

               W odniesieniu do SIS 1+ konwencja z Schengen przewiduje utworzenie funkcji wsparcia technicznego („jednostki centralnej” – C.SIS). W odniesieniu do SIS II rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 oraz decyzja 2007/533/WSiSW przewidują utworzenie centralnego SIS II składającego się z funkcji wsparcia technicznego oraz jednolitego interfejsu krajowego (NI-SIS). Funkcja wsparcia technicznego centralnego SIS II powinna znajdować się w Strasburgu (we Francji), natomiast jednostka rezerwowa w Sankt Johann im Pongau (w Austrii).

               (9)

               Aby móc lepiej rozwiązywać ewentualne trudności spowodowane przez migrację z SIS 1+ do SIS II, należy ustanowić i przetestować tymczasową architekturę migracyjną dla systemu informacyjnego Schengen. Tymczasowa architektura migracyjna nie powinna mieć wpływu na dostępność operacyjną SIS 1+. Konwerter powinien zostać dostarczony przez Komisję.

               (10)

               Państwa członkowskie dokonujące wpisu powinny odpowiadać za to, by dane wprowadzane do systemu informacyjnego Schengen były ścisłe, aktualne i zgodne z prawem.

               (11)

               Komisja powinna pozostać odpowiedzialna za centralny SIS II i jego infrastrukturę łączności. Zakres tej odpowiedzialności obejmuje utrzymanie i dalszy rozwój SIS II i jego infrastruktury łączności, w tym dokonywanie każdorazowej korekty błędów. Komisja powinna zapewnić koordynację i wsparcie dla wspólnych działań. Powinna w szczególności zapewnić państwom członkowskim niezbędne wsparcie techniczne i operacyjne na poziomie centralnego SIS II, w tym pomoc w razie problemów (helpdesk).

               (12)

               Państwa członkowskie są i powinny pozostać odpowiedzialne za rozwój i utrzymanie swoich krajowych systemów (N.SIS II).

               (13)

               Francja powinna pozostać odpowiedzialna za jednostkę centralną SIS 1+, co wyraźnie przewidziano w konwencji z Schengen.

               (14)

               Przedstawiciele państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+ powinni koordynować swoje działania w ramach Rady. Należy określić ramy tych działań organizacyjnych.

               (15)

               Komisja powinna być upoważniona do zlecania stronom trzecim, w tym krajowym podmiotom publicznym, realizacji zadań powierzonych jej na mocy niniejszej decyzji oraz zadań związanych z wykonaniem budżetu, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (9).
               Każda z takich umów powinna być zgodna z przepisami o ochronie i bezpieczeństwie danych mającymi zastosowanie do SIS, w szczególności z postanowieniami konwencji z Schengen oraz niniejszej decyzji oraz uwzględniać rolę właściwych organów ochrony danych.

               (16)

               Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (10) ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez Komisję.

               (17)

               Europejski inspektor ochrony danych, mianowany na mocy decyzji 2004/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie mianowania niezależnego organu kontrolnego przewidzianego w art. 286 Traktatu WE (11), jest właściwy do monitorowania działalności instytucji i organów wspólnotowych w zakresie przetwarzania danych osobowych. Konwencji z Schengen zawiera szczegółowe postanowienia o ochronie i bezpieczeństwie danych osobowych.

               (18)

               Ponieważ cele ustanowienia tymczasowej architektury migracyjnej i przeniesienia danych z SIS 1+ do SIS II nie mogą zostać w wystarczający sposób osiągnięte przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary i skutki proponowanych działań możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, uznaje się, że przyjęcie niniejszego środka jest zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i o której mowa w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.

               (19)

               Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

               (20)

               Konwencja z Schengen powinna zostać zmieniona, aby umożliwić włączenie SIS 1+ do tymczasowej architektury migracyjnej.

               (21)

               Zjednoczone Królestwo uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji zgodnie z art. 5 protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy prawne Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz zgodnie z art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącej wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (12).

               (22)

               Irlandia uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji zgodnie z art. 5 protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy prawne Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz zgodnie z art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącej wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (13).

               (23)

               Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla ustaleń dotyczących częściowego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w stosowaniu dorobku Schengen, przyjętych odpowiednio w decyzjach Rady 2000/365/WE oraz 2002/192/WE.

               (24)

               W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen – w rozumieniu układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (14) – które należą do dziedziny, o której mowa w art. 1 pkt G decyzji Rady 1999/437/WE (15) w sprawie niektórych warunków stosowania układu.

               (25)

               W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen – w rozumieniu umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (16) – które należą do dziedziny, o której mowa w art. 1 pkt G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/149/WSiSW (17) w sprawie zawarcia tej umowy w imieniu Unii Europejskiej.

               (26)

               W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen – w rozumieniu protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen – które należą do dziedziny, o której mowa w art. 1 pkt G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/262/WE z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej i tymczasowego stosowania niektórych postanowień tego protokołu (18),

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Cel ogólny
   1.   System informacyjny Schengen (SIS 1+), ustanowiony zgodnie z postanowieniami tytułu IV konwencji z Schengen, zostaje zastąpiony nowym systemem – systemem informacyjnym Schengen II (SIS II) – którego utworzenie, działanie i eksploatację określa decyzja 2007/533/WSiSW.
   2.   Zgodnie z procedurami i podziałem zadań przewidzianymi w niniejszej decyzji, SIS II rozwijany jest przez Komisję i państwa członkowskie jako jeden zintegrowany system oraz przygotowywany jest do eksploatacji.
   Artykuł 2
   Definicje
   Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

               a)

               „centralny SIS II” oznacza funkcję wsparcia technicznego SIS II zawierającą bazę danych – „bazę danych SIS II” – oraz jednolity interfejs krajowy (NI-SIS);

               b)

               „C.SIS” oznacza jednostkę centralną SIS 1+ zawierającą referencyjną bazę danych dla SIS 1+ oraz jednolity interfejs krajowy (N.COM);

               c)

               „N-SIS” oznacza krajowy system SIS 1+, złożony z krajowych systemów danych, które łączą się z C.SIS;

               d)

               „N.SIS II” oznacza krajowy system SIS II, złożony z krajowych systemów danych, które łączą się z centralnym SIS II;

               e)

               „konwerter” oznacza narzędzie techniczne mające zapewnić stałą i niezawodną łączność między C.SIS a centralnym SIS II, zapewniając funkcje przewidziane w art. 10 ust. 3;

               f)

               „kompleksowy test” oznacza test, o którym mowa w art. 71 ust. 3 lit. c) decyzji Rady 2007/533/WSiSW;

               g)

               „test w zakresie informacji uzupełniających” oznacza testy funkcjonalne między biurami SIRENE.

         Artykuł 3
   Przedmiot i zakres zastosowania
   Niniejsza decyzja określa zadania i obowiązki Komisji oraz państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+ w odniesieniu do następujących zadań:

               a)

               utrzymanie i dalszy rozwój SIS II;

               b)

               kompleksowy test SIS II;

               c)

               test w zakresie informacji uzupełniających;

               d)

               dalsze rozwijanie i testowanie konwertera;

               e)

               ustanowienie i testowanie tymczasowej architektury migracyjnej;

               f)

               migracja z SIS 1+ do SIS II.

         Artykuł 4
   Elementy techniczne architektury migracyjnej
   Aby zapewnić migrację z SIS 1+ do SIS II, niezbędne są następujące elementy:

               a)

               C.SIS oraz połączenie z konwerterem;

               b)

               infrastruktura łączności dla SIS 1+ umożliwiająca C.SIS łączenie się z N-SIS;

               c)

               N.SIS;

               d)

               centralny SIS II, NI-SIS oraz infrastruktura łączności dla SIS II umożliwiająca centralnemu SIS II łączenie się z N.SIS II oraz z konwerterem;

               e)

               N.SIS II;

               f)

               konwerter.

         Artykuł 5
   Główne obowiązki w zakresie rozwoju SIS II
   1.   Komisja kontynuuje rozwój centralnego SIS II, infrastruktury łączności oraz konwertera.
   2.   Francja udostępnia i obsługuje C.SIS zgodnie z postanowieniami konwencji z Schengen.
   3.   Państwa członkowskie kontynuują rozwój N.SIS II.
   4.   Państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ utrzymują N.SIS zgodnie z postanowieniami konwencji z Schengen.
   5.   Państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ udostępniają i obsługują infrastrukturę łączności dla SIS 1+.
   6.   Komisja koordynuje działania oraz zapewnia wsparcie niezbędne do realizacji zadań i obowiązków, o których mowa w ust. 1–3.
   Artykuł 6
   Dalszy rozwój systemu
   Środki niezbędne do dalszego rozwoju SIS II, o którym mowa w art. 5 ust. 1, a zwłaszcza środki niezbędne do korekty błędów, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 17 ust. 2.
   Środki niezbędne do dalszego rozwoju SIS II, o którym mowa w art. 5 ust. 3 – w zakresie, w jakim dotyczy to jednolitego interfejsu krajowego zapewniającego kompatybilność N.SIS II z centralnym SIS II – przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 17 ust. 2.
   Artykuł 7
   Główne działania
   1.   Komisja wspólnie z państwami członkowskimi uczestniczącymi w SIS 1+ przeprowadzają kompleksowy test.
   2.   Ustanowiona zostaje tymczasowa architektura migracyjna SIS, a test tej architektury zostaje przeprowadzony przez Komisję wspólnie z państwami członkowskimi uczestniczącymi w SIS 1+.
   3.   Komisja oraz państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ dokonują migracji z SIS 1+ do SIS II.
   4.   Państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ przeprowadzają test w zakresie wymiany informacji uzupełniających.
   5.   Komisja zapewnia na poziomie centralnego SIS II wsparcie niezbędne do działań określonych w ust. 1–4.
   6.   Działania określone w ust. 1–3 są koordynowane w ramach Rady przez Komisję oraz państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+.
   Artykuł 8
   Kompleksowy test
   1.   Kompleksowy test rozpoczyna się dopiero wtedy, gdy Komisja oświadczy, że jej zdaniem stopień powodzenia testów, o których mowa w art. 1 decyzji 2008/173/WSiSW jest wystarczający do rozpoczęcia takiego testu.
   2.   Przeprowadzony zostaje kompleksowy test mający w szczególności na celu potwierdzenie, że Komisja i państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ zakończyły niezbędne przygotowania techniczne do przetwarzania danych SIS II oraz wykazanie, że rezultaty osiągane dzięki SIS II są co najmniej równoważne rezultatom osiąganym dzięki SIS 1+.
   3.   Kompleksowy test dla N.SIS II zostaje przeprowadzony przez państwa członkowskie uczestniczące w SIS1+, a dla centralnego SIS II – przez Komisję.
   4.   Kompleksowy test przebiega według szczegółowego harmonogramu określonego przez państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ działające w ramach Rady we współpracy z Komisją.
   5.   Kompleksowy test jest oparty na specyfikacjach technicznych określonych przez państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ działające w ramach Rady we współpracy z Komisją.
   6.   Komisja oraz państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ działające w ramach Rady określają kryteria, według których ustala się, czy zakończone zostały niezbędne przygotowania techniczne do przetwarzania danych SIS II i czy rezultaty osiągane dzięki SIS II są co najmniej równoważne rezultatom osiąganym dzięki SIS 1+.
   7.   Wyniki testu są oceniane przy użyciu kryteriów, o których mowa w ust. 6, przez państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ działające w ramach Rady oraz Komisję. Walidacja wyników testu następuje zgodnie z art. 71 ust. 3 lit. c) decyzji 2007/533/WSiSW.
   8.   Państwa członkowskie nieuczestniczące w SIS 1+ mogą wziąć udział w kompleksowym teście. Ich wyniki nie mają wpływu na ogólną walidację testu.
   Artykuł 9
   Test w zakresie informacji uzupełniających
   1.   Państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ przeprowadzają testy funkcjonalne SIRENE.
   2.   Podczas przeprowadzania testu w zakresie informacji uzupełniających Komisja udostępnia centralny SIS II oraz jego infrastrukturę łączności.
   3.   Test w zakresie informacji uzupełniających przebiega według szczegółowego harmonogramu określonego przez państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ działające w ramach Rady.
   4.   Test w zakresie informacji uzupełniających oparty jest na specyfikacjach technicznych określonych przez państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ działające w ramach Rady.
   5.   Wyniki testu analizowane są przez państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ działające w ramach Rady.
   6.   Państwa członkowskie nieuczestniczące w SIS 1+ mogą wziąć udział w teście w zakresie informacji uzupełniających. Ich wyniki nie mają wpływu na ogólną walidację testu.
   Artykuł 10
   Tymczasowa architektura migracyjna
   1.   Ustanawia się tymczasową strukturę migracyjną SIS. W okresie przejściowym konwerter łączy centralny SIS II z C.SIS. Krajowe N.SIS zostają podłączone do C.SIS, a N.SIS II do centralnego SIS II.
   2.   Komisja dostarcza konwerter, centralny SIS II i jego infrastrukturę łączności jako część tymczasowej architektury migracyjnej SIS.
   3.   Konwerter konwertuje dane w dwóch kierunkach pomiędzy C.SIS a centralnym SIS II oraz synchronizuje dane C.SIS i centralnego SIS II.
   4.   Komisja testuje połączenie pomiędzy centralnym SIS II i konwerterem.
   5.   Francja testuje połączenie pomiędzy C.SIS a konwerterem.
   6.   Komisja i Francja testują połączenie centralnego SIS II z C.SIS przez konwerter.
   7.   Francja wspólnie z Komisją łączą C.SIS przez konwerter z centralnym SIS II.
   8.   Komisja wspólnie z Francją oraz pozostałymi państwami członkowskimi uczestniczącymi w SIS 1+ testuje tymczasową architekturę migracyjną SIS jako całość zgodnie z planem testu dostarczonym przez Komisję.
   9.   W razie konieczności Francja udostępnia dane do testu.
   Artykuł 11
   Migracja z SIS 1+ do SIS II
   1.   W celu migracji z C.SIS do centralnego SIS II, Francja udostępnia bazę danych SIS 1+, a Komisja wprowadza bazę danych SIS 1+ do centralnego SIS II.
   2.   Państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ przeprowadzają migrację z N.SIS do N.SIS II, korzystając z tymczasowej architektury migracyjnej, przy wsparciu ze strony Francji i Komisji, najpóźniej do dnia 30 września 2009 r. W razie konieczności termin ten może zostać zmieniony zgodnie z procedurą określoną w art. 17 ust. 2.
   3.   Migracja systemu krajowego z SIS 1+ do SIS II polega na wprowadzeniu danych N.SIS II – przy czym N.SIS II ma zawierać plik danych, kopię krajową, zawierający całą lub częściową kopię bazy danych SIS II – a następnie na przełączeniu się z N.SIS na N.SIS II w każdym państwie członkowskim. Migracja przebiega według szczegółowego harmonogramu dostarczonego przez Komisję i przez państwa członkowskie uczestniczące w SIS 1+ działające w ramach Rady.
   4.   Komisja pomaga w koordynacji oraz wspiera wspólne działania podczas migracji.
   5.   Przełączenie przewidziane w ramach migracji następuje po walidacji, o której mowa w art. 8 ust. 7.
   Artykuł 12
   Merytoryczne ramy prawne
   Podczas migracji postanowienia tytułu IV konwencji z Schengen nadal mają zastosowanie do sytemu informacyjnego Schengen.
   Artykuł 13
   Współpraca
   1.   Państwa członkowskie i Komisja współpracują w wykonywaniu wszystkich działań objętych zakresem niniejszej decyzji, zgodnie ze swoim zakresem odpowiedzialności.
   2.   Komisja w szczególności dostarcza niezbędnego wsparcia na poziomie centralnego SIS II dla testu i migracji N.SIS II.
   3.   Państwa członkowskie w szczególności dostarczają niezbędnego wsparcia na poziomie N.SIS II dla testu tymczasowej architektury migracyjnej.
   Artykuł 14
   Prowadzenie rejestrów w centralnym SIS II
   1.   Bez uszczerbku dla odpowiednich postanowień tytułu IV konwencji z Schengen, Komisja zapewnia, aby wszelki dostęp do danych osobowych w ramach centralnego SIS oraz wszelka ich wymiana były każdorazowo rejestrowane w celu sprawdzenia, czy wyszukiwanie było legalne, monitorowania legalności przetwarzania danych oraz zapewnienia właściwego funkcjonowania centralnego SIS II i systemów krajowych, integralności i bezpieczeństwa danych.
   2.   Rejestry wskazują w szczególności datę i godzinę przekazania danych, dane wykorzystane do wyszukiwań, odniesienie do danych przekazanych oraz nazwę właściwego organu odpowiedzialnego za ich przetwarzanie.
   3.   Rejestry mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów, o których mowa w ust. 1 i są usuwane najwcześniej po upływie jednego roku, a najpóźniej po upływie trzech lat od daty ich utworzenia.
   4.   Rejestry mogą być przechowywane dłużej, jeżeli są potrzebne w już rozpoczętych procedurach monitorowania.
   5.   Właściwe organy mające sprawdzać, czy wyszukiwanie jest legalne, monitorować legalność przetwarzania danych, prowadzić samokontrolę i zapewniać właściwe działanie centralnego SIS II oraz integralność i bezpieczeństwo danych otrzymują w granicach swoich uprawnień i na żądanie dostęp do tych rejestrów w celu realizacji swoich zadań.
   Artykuł 15
   Koszty
   1.   Koszty związane z migracją, kompleksowym testem, testem w zakresie informacji uzupełniających, środkami utrzymania i rozwoju na poziomie centralnego SIS II lub związane z infrastrukturą łączności pokrywane są z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
   2.   Koszty związane z migracją, testami, utrzymywaniem i rozwojem systemów krajowych ponoszone są przez każde z zainteresowanych państw członkowskich.
   3.   Koszty związane z działaniami na poziomie SIS 1+, w tym koszty działań uzupełniających prowadzonych przez Francję w imieniu państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+, pokrywane są zgodnie z postanowieniami art. 119 konwencji z Schengen.
   Artykuł 16
   Zmiana postanowień konwencji z Schengen
   Do postanowień konwencji z Schengen wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               wprowadza się artykuł w brzmieniu:
               „Artykuł 92A
               1.   Od daty wejścia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1104/2008 (19) i decyzji Rady 2008/839/WSiSW (20) oraz w oparciu o definicje z art. 2 tego rozporządzenia, architektura techniczna systemu informacyjnego Schengen może zostać uzupełniona o:

                           a)

                           dodatkowy system centralny składający się z:

                                       —

                                       jednostki centralnej (centralny SIS II) znajdującej się we Francji oraz rezerwowego centralnego SIS II znajdującego się w Austrii, które zawierają bazę danych SIS II i jednorodny interfejs krajowy (NI-SIS),

                                       —

                                       technicznego połączenia między C.SIS a centralnym SIS II przez konwerter, umożliwiającego konwersję i synchronizację danych między C.SIS a centralnym SIS II;

                           b)

                           system krajowy (N.SIS II), składający się z krajowych systemów danych i który łączy się z centralnym SIS II;

                           c)

                           infrastrukturę łączności między centralnym SIS II a N.SIS II przyłączoną do NI-SIS.

                     2.   N.SIS II może zastąpić moduł krajowy, o którym mowa w art. 92 niniejszej konwencji, a państwa członkowskie nie muszą wtedy utrzymywać krajowego pliku danych.
               3.   Baza danych centralnego SIS II jest dostępna w celu automatycznych wyszukiwań na terytorium każdego państwa członkowskiego.
               4.   Jeżeli państwo członkowskie zastąpi swój krajowy moduł przez N.SIS II, to obowiązkowe funkcje jednostki centralnej wobec tego modułu krajowego określone w art. 92 ust. 2 i 3 stają się obowiązkowymi funkcjami wobec centralnego SIS II, bez uszczerbku dla obowiązków, o których mowa w decyzji Rady 2008/839/WSiSW oraz w art. 5 ust. 1, art. 10 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1104/2008.
               5.   Centralny SIS II zapewnia obsługę niezbędną do wprowadzania i przetwarzania danych SIS, aktualizacji kopii krajowych N.SIS II w trybie on-line oraz synchronizacji i zapewnienia spójności kopii krajowych N.SIS II z bazą danych centralnego SIS II, a także zapewnia czynności związane z inicjalizacją i odtwarzaniem kopii krajowych N.SIS II.
               6.   Francja, która odpowiada za jednostkę centralną, pozostałe państwa członkowskie oraz Komisja współpracują w celu zapewnienia, aby wyniki przeszukiwania plików danych N.SIS II lub w bazie danych SIS II były równoważne wynikom przeszukiwania pliku danych w modułach krajowych, o których mowa w art. 92 ust. 2.

               2)

               artykuł 119 ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
               „Koszty instalacji i eksploatacji jednostki centralnej, o której mowa w art. 92 ust. 3, w tym koszty okablowania łączącego krajowe moduły systemu informacyjnego Schengen z jednostką centralną, oraz koszty działań podejmowanych w związku z zadaniami powierzonymi Francji na mocy decyzji Rady 2008/839/WSiSW oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1104/2008 ponoszą wspólnie państwa członkowskie.”;

               3)

               artykuł 119 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „Koszty instalacji i eksploatacji krajowego modułu systemu informacyjnego Schengen oraz koszty zadań przydzielonych krajowym systemom na mocy decyzji Rady 2008/839/WSiSW oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1104/2008 są ponoszone indywidualnie przez każde państwo członkowskie.”.

         Artykuł 17
   Komitet
   1.   Komisję wspiera komitet ustanowiony na podstawie art. 67 ust. 1 decyzji 2007/533/WSiSW.
   2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się procedurę określoną w art. 67 decyzji 2007/533/WSiSW.
   Artykuł 18
   Sprawozdawczość
   Przed końcem każdego półrocza, a po raz pierwszy przed końcem pierwszego półrocza 2009 roku, Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z postępu prac nad rozwojem systemu SIS II oraz migracją z SIS 1+ do SIS II.
   Artykuł 19
   Wejście w życie i stosowanie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsza decyzja przestaje obowiązywać w dniu, który ma zostać określony przez Radę stanowiącą zgodnie z art. 71 ust. 2 decyzji 2007/533/WSiSW, w żadnym wypadku nie później niż w dniu 30 czerwca 2010 r.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 24 października 2008 r.

            W imieniu Rady

         M. ALLIOT-MARIE

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 24 września 2008 r., dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

      (2)  Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 19.

      (3)  Dz.U. L 328 z 13.12.2001, s. 4.

      (4)  Dz.U. L 328 z 13.12.2001, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63.

      (6)  Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 4.

      (7)  Dz.U. L 57 z 1.3.2008, s. 1.

      (8)  Dz.U. L 57 z 1.3.2008, s. 14.

      (9)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (10)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

      (11)  Dz.U. L 12 z 17.1.2004, s. 47.

      (12)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

      (13)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

      (14)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

      (15)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.

      (16)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

      (17)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 50.

      (18)  Dz.U. L 83 z 26.3.2008, s. 5.

      (19)  Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 1.

      (20)  Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 43.”;


title: Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 1 lipca 2011 r. dotycząca finansowania w 2011 r. działań w dziedzinie weterynarii związanych z polityką informacyjną Unii Europejskiej, wsparciem organizacji międzynarodowych, zgłaszaniem chorób i komputeryzacją procedur weterynaryjnych

text:
               2.7.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 193/3

         DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
   z dnia 1 lipca 2011 r.
   dotycząca finansowania w 2011 r. działań w dziedzinie weterynarii związanych z polityką informacyjną Unii Europejskiej, wsparciem organizacji międzynarodowych, zgłaszaniem chorób i komputeryzacją procedur weterynaryjnych
   2011/C 193/03
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2009/470/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 20, 23, art. 35 ust. 2, art. 36 ust. 2 i art. 41,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 75 rozporządzenia finansowego i art. 90 ust. 1 przepisów wykonawczych zaciągnięcie zobowiązań z budżetu Unii Europejskiej powinno być poprzedzone decyzją w sprawie finansowania, określającą istotne składniki działania powodujące wydatki oraz przyjętą przez instytucję lub organ, któremu instytucja ta przekazała uprawnienia.

               (2)

               Zgodnie z art. 110 rozporządzenia finansowego należy przyjąć roczny program prac dotyczący dotacji.

               (3)

               Należy ustanowić program prac w zakresie działań Unii Europejskiej w dziedzinie weterynarii związanych z polityką informacyjną, wsparciem organizacji międzynarodowych, zgłaszaniem chorób i komputeryzacją procedur weterynaryjnych.

               (4)

               Ze względu na to, że program prac w załącznikach zapewnia dostatecznie szczegółową podstawę działań w rozumieniu art. 90 ust. 2 i 3 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2) (zwanego dalej „przepisami wykonawczymi”), niniejsza decyzja stanowi decyzję w sprawie finansowania wydatków przewidzianych w programie prac dotyczącym dotacji i udzielania zamówień.

               (5)

               Artykuł 19 decyzji 2009/470/WE stanowi, że Unia udziela finansowego wsparcia dla ustanowienia polityki informacyjnej w dziedzinie zdrowia zwierząt, ich dobrostanu oraz bezpieczeństwa żywności pochodzenia zwierzęcego, w tym wykonywania badań potrzebnych do przygotowania i opracowania prawodawstwa w dziedzinie dobrostanu zwierząt.

               (6)

               Artykuł 19 lit. a) ppkt (i) decyzji 2009/470/WE stanowi, że Unia udziela finansowego wsparcia dla zbierania i przechowywania wszelkich informacji dotyczących prawodawstwa unijnego w dziedzinie zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz bezpieczeństwa żywności pochodzenia zwierzęcego.

               (7)

               W poprzednich latach wprowadzono działania w zakresie komunikacji, aby propagować wśród zainteresowanych stron, organizacji i ogółu społeczeństwa kwestie dotyczące zdrowia zwierząt i zasad strategii w zakresie zdrowia zwierząt. Działania te powinny być kontynuowane w 2011 r.

               (8)

               W celu określenia strategii komunikacji, która zostanie przyjęta na okres od 2012 r., należy przeprowadzić kompleksową ocenę działań Komisji w zakresie propagowania kwestii dotyczących zdrowia zwierząt i strategii w zakresie zdrowia zwierząt w latach 2008–2010.

               (9)

               Na mocy art. 22 decyzji 2009/470/WE Unia może podejmować lub wspierać państwa członkowskie lub organizacje międzynarodowe w podejmowaniu działań technicznych i naukowych koniecznych do opracowania unijnego prawodawstwa w dziedzinie weterynarii oraz do rozwoju kształcenia lub szkoleń w dziedzinie weterynarii.

               (10)

               Zgodnie z art. 168 ust. 1 lit. c) przepisów wykonawczych dotacje lub innego rodzaju wkład mogą być przyznane bez zaproszenia do składania wniosków w przypadku podmiotów posiadających faktyczny monopol. Zatem ze względu na to, że Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE) – jako organ normalizacyjny zgodnie z Porozumieniem WTO SPS i organizacja międzyrządowa odpowiedzialna za poprawę zdrowia i dobrostanu zwierząt na świecie poprzez stosowanie ustanowionych przez nią standardów – posiada faktyczny monopol w tym sektorze, nie jest wymagane zaproszenie do składania wniosków, aby UE wsparła organizację światowej konferencji i seminariów regionalnych poświęconych zdrowiu i dobrostanowi zwierząt.

               (11)

               Artykuł 35 ust. 1 decyzji 2009/470/WE przewiduje pomoc finansową Unii przy wprowadzaniu systemów identyfikacji zwierząt i zgłaszania chorób.

               (12)

               Należy zatem przyznać wsparcie finansowe Unii na zarządzanie i ulepszanie systemu zgłaszania chorób zwierzęcych (ADNS), w oparciu o decyzję Komisji 2005/176/WE z dnia 1 marca 2005 r. w sprawie ustanowienia skodyfikowanej formy i kodów zgłaszania chorób zwierząt zgodnie z dyrektywą Rady 82/894/EWG (3).

               (13)

               Artykuł 36 decyzji 2009/470/WE przewiduje wsparcie finansowe Unii dla niektórych systemów skomputeryzowanych wykorzystywanych w handlu i przywozie w granicach Unii.

               (14)

               Należy nadal zapewniać wsparcie finansowe z przeznaczeniem na hosting, zarządzanie i utrzymanie zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego TRACES wprowadzonego decyzją Komisji 2003/24/WE z dnia 30 grudnia 2002 r. dotyczącą opracowania zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (4).

               (15)

               Art. 41 decyzji 2009/470/WE przewiduje, że Komisja złoży Radzie i Parlamentowi sprawozdanie na temat sytuacji w dziedzinie zdrowia zwierząt oraz opłacalności realizacji programów mających na celu zwalczanie, kontrolę i monitorowanie chorób zwierzęcych.

               (16)

               Niniejsza decyzja w sprawie finansowania może również obejmować płatność odsetek od nieterminowych płatności na podstawie art. 83 rozporządzenia finansowego i art. 106 ust. 5 przepisów wykonawczych.

               (17)

               Do celów stosowania niniejszej decyzji należy zdefiniować termin „istotna zmiana” w rozumieniu art. 90 ust. 4 przepisów wykonawczych.

               (18)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym przyjmuje się roczny program prac w celu wdrożenia art. 20, 23, art. 35 ust. 2, art. 36 ust. 2 i art. 41 decyzji 2009/470/WE, w wersji określonej w załącznikach I i II.
   Program prac stanowi decyzję w sprawie finansowania w rozumieniu art. 75 rozporządzenia finansowego.
   Artykuł 2
   Maksymalny wkład zatwierdzony niniejszą decyzją na realizację programu ustala się na poziomie 5 370 000 EUR i zostanie on sfinansowany z następujących pozycji w budżecie ogólnym Unii Europejskiej na 2011 r.:

               —

               pozycja w budżecie 17040201: 5 370 000 EUR.

         Środki te mogą również obejmować odsetki od nieterminowych płatności.
   Artykuł 3
   Wykonanie budżetu w zakresie zadań związanych z działaniem 1.2.1. określonym w załączniku może zostać powierzone następującej organizacji międzynarodowej, która stosuje normy zapewniające gwarancje równoważne uznanym normom międzynarodowym w odniesieniu do procedur księgowości, audytu, kontroli wewnętrznej i udzielania zamówień: Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE).
   Artykuł 4
   1.   Urzędnik zatwierdzający może, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami i proporcjonalności, przyjąć wszelkie zmiany do niniejszej decyzji, które nie stanowią istotnych zmian w rozumieniu art. 90 ust. 4 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002.
   2.   Zmian, które dotyczą przydziału środków finansowych na działania w ramach programu prac, a które łącznie nie przekraczają 10 % maksymalnego wkładu przewidzianego w art. 2 niniejszej decyzji, nie uznaje się za istotne zmiany w rozumieniu art. 90 ust. 4 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002, jeżeli nie wywierają one znaczącego wpływu na naturę i cel programu prac.
   Artykuł 5
   Dotacje mogą być przyznane bez zaproszenia do składania wniosków Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) oraz na organizację pierwszej Międzynarodowej Konferencji na temat Nadzoru nad Zdrowiem Zwierząt (International Conference on Animal Health Surveillance – ICAHS), zgodnie z warunkami wymienionymi w programie prac znajdującym się w załączniku.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2011 r.

            W imieniu Komisji

         John DALLI

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 155 z 18.6.2009, s. 30.

      (2)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 59 z 5.3.2005, s. 40.

      (4)  Dz.U. L 8 z 14.1.2003, s. 44.

      ZAŁĄCZNIK I

         Decyzja Rady 2009/470/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii, w szczególności jej art. 20, 23, art. 35 ust. 2, art. 36 ust. 2 i art. 41 – program prac na 2011 r.
         1.1.   Wprowadzenie

         Program obejmuje 8 środków wykonawczych na 2011 r. Na podstawie celów określonych w decyzji Rady 2009/470/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii, podział budżetu i główne działania przedstawiają się następująco:

                     —

                     na dotacje (wykonanie w formie zarządzania wspólnego) (1.2.1.):

                                 —

                                 Wkład finansowy Unii w organizację światowych konferencji poświęconych zdrowiu zwierząt wodnych, kontroli wścieklizny i pryszczycy oraz regionalnych seminariów na temat systemów informacji sanitarnej, dobrostanu zwierząt i bezpieczeństwa żywności pochodzenia zwierzęcego, maksymalnie do kwoty 660 000 EUR.

                     —

                     na zamówienia publiczne (wykonanie w formie bezpośredniego zarządzania scentralizowanego) (1.3):

                                 —

                                 Wykorzystanie umów ramowych do publikacji i rozpowszechniania informacji propagujących zagadnienia zdrowia zwierząt i zasady strategii w zakresie zdrowia zwierząt, maksymalnie do kwoty 1 500 000 EUR (1.3.1).

                                 —

                                 Wykorzystanie umów ramowych do badań, publikacji i rozpowszechniania informacji w celu wsparcia strategii w dziedzinie dobrostanu zwierząt maksymalnie do kwoty 575 000 EUR (1.3.2).

                                 —

                                 Wykorzystanie otwartych zaproszeń do składania ofert w zakresie badań, publikacji i rozpowszechniania informacji w celu wsparcia strategii w dziedzinie dobrostanu zwierząt maksymalnie do kwoty 210 000 EUR (1.3.3).

                                 —

                                 Wykorzystanie umów ramowych do aktualizacji systemu zgłaszania chorób zwierzęcych (ADNS) wraz z niezbędnymi ulepszeniami technicznymi maksymalnie do kwoty 350 000 EUR (1.3.4).

                                 —

                                 Wykorzystanie umów ramowych do hostingu, utrzymania i rozwoju zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego TRACES maksymalnie do kwoty 1 975 000 EUR (1.3.5).

                                 —

                                 Wykorzystanie umowy ramowej do wykonania badań pomocniczych do sprawozdania na temat sytuacji zdrowotnej zwierząt oraz opłacalności realizacji programów mających na celu zwalczanie, kontrolę i monitorowanie chorób zwierzęcych, maksymalnie do kwoty 100 000 EUR (1.3.6).

               1.2.   Dotacje

         1.2.1.   Światowe konferencje poświęcone zdrowiu zwierząt wodnych, kontroli wścieklizny i pryszczycy oraz regionalne seminaria na temat systemów informacji sanitarnej, dobrostanu zwierząt i bezpieczeństwa żywności pochodzenia zwierzęcego

         Dotacje będą objęte pisemną umową.
         PODSTAWA PRAWNA
         Artykuł 23 decyzji Rady 2009/470/WE.
         POZYCJA W BUDŻECIE
         17 04 02 01
         JEDNOSTKA REALIZUJĄCA PROJEKT
         Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE) jest organizacją międzyrządową odpowiedzialną za dążenie do poprawy zdrowia zwierząt na świecie. W celu poprawy zdrowia zwierząt na świecie i tym samym zmniejszenia ryzyka występowania chorób zwierząt w UE ważne jest, aby podejście UE do zdrowia i dobrostanu zwierząt podzielane było przez wszystkie państwa członkowskie OIE, a także by UE aktywnie wspierała konferencje i seminaria szkoleniowe organizowane przez OIE, propagując przy tej okazji politykę UE w zakresie zdrowia i dobrostanu zwierząt.
         Zgodnie z art. 168 ust. 1 lit. c) przepisów wykonawczych dotacje i innego rodzaju wkład mogą być przyznane bez zaproszenia do składania wniosków w przypadku podmiotów posiadających faktyczny monopol. Zatem ze względu na to, że OIE – jako organ normalizacyjny zgodnie z Porozumieniem WTO SPS i organizacja międzyrządowa odpowiedzialna za poprawę zdrowia i dobrostanu zwierząt na świecie poprzez stosowanie ustanowionych przez nią standardów – posiada faktyczny monopol w tym sektorze, nie jest wymagane zaproszenie do składania wniosków, aby UE wsparła organizację światowej konferencji i seminariów regionalnych poświęconych zdrowiu i dobrostanowi zwierząt.
         W dniu 7 czerwca 2010 r. Komisja i OIE podpisały długoterminową umowę ramową regulującą finansowe i administracyjne zasady ich współpracy (w załączniku), podczas gdy „porozumienie z organizacją międzynarodową dotyczące wkładu Unii Europejskiej” („standardowe porozumienie w sprawie wkładu finansowego”) ma zastosowanie do światowych, regionalnych lub krajowych programów i działań zarządzanych przez OIE i finansowanych lub współfinansowanych przez Unię Europejską.
         Umowa ramowa została podpisana przez DG AIDCO w imieniu Komisji. Dogłębną i kompleksową ocenę OIE przeprowadzono już wcześniej przy zastosowaniu „oceny czterech filarów”, stwierdzając, że OIE stosuje normy zapewniające gwarancje równoważne uznanym normom międzynarodowym w odniesieniu do procedur księgowości, audytu, kontroli i udzielania zamówień.
         CELE DO OSIĄGNIĘCIA ORAZ PRZEWIDYWANE WYNIKI
         Przyłączenie się przez członków OIE do unijnego podejścia do zdrowia i dobrostanu zwierząt poprzez propagowanie polityki Unii w zakresie zdrowia i dobrostanu zwierząt przy okazji konferencji i seminariów szkoleniowych organizowanych przez OIE. Docelowo poprawa zdrowia zwierząt na świecie i tym samym zmniejszenie ryzyka występowania chorób zwierząt w UE.
         OPIS I CELE ŚRODKA WYKONAWCZEGO
         Przegląd działań, które mają być objęte finansowaniem w ramach tej pozycji, znajduje się w załączniku II.
         REALIZACJA
         Zarządzanie wspólne
         BEZPOŚREDNIE UDZIELANIE ZAMÓWIEŃ: ART. 168 UST. 1 LIT. C)
         ORIENTACYJNA KWOTA DOTACJI
         660 000 EUR
         MAKSYMALNA STOPA WSPÓŁFINANSOWANIA
         Nie dotyczy
         1.3.   Udzielanie zamówień

         Całkowity budżet przeznaczony w 2011 r. na zamówienia publiczne wynosi 4 710 000 EUR.
         1.3.1.   Publikacje i rozpowszechnianie informacji propagujących kwestie zdrowia zwierząt i zasady strategii w zakresie zdrowia zwierząt

         PODSTAWA PRAWNA
         Artykuł 20 decyzji 2009/470/WE
         POZYCJA W BUDŻECIE
         17 04 02 01
         ORIENTACYJNA LICZBA I RODZAJ PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
         Udzielenie co najmniej czterech szczegółowych zamówień na usługi (z wykorzystaniem istniejących umów ramowych)
         PRZEDMIOT PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ (JEŻELI JEST TO MOŻLIWE)

                     —

                     Opracowanie kampanii informacyjnej Unijnego Tygodnia Weterynarii 2011 w celu propagowania unijnej polityki w zakresie zdrowia zwierząt przy wykorzystaniu imprez, logistyki i materiałów promocyjnych.

                     —

                     Ocena wpływu kampanii komunikacyjnych przeprowadzonych w latach 2008–2010 (w tym między innymi Vet Week Conference, One Health Roadshow i działań prowadzonych w ramach Światowego Roku Weterynarii 2011).

                     —

                     Kontynuowanie tłumaczenia i aktualizacja dostępnego w sieci przewodnika na temat zapobiegania wściekliźnie.

                     —

                     Wstępne prace przygotowujące Unijny Tydzień Weterynarii 2012.

               REALIZACJA
         Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane
         ORIENTACYJNY HARMONOGRAM ROZPOCZĘCIA PROCEDURY UDZIELENIA ZAMÓWIEŃ
         Pierwsze półrocze 2011 r.
         ORIENTACYJNA KWOTA OBJĘTA ZAPROSZENIAMI DO SKŁADANIA OFERT
         1 500 000 EUR
         SZCZEGÓŁOWE ZAMÓWIENIE (JEŻELI MA ZASTOSOWANIE)
         Udzielenie co najmniej czterech szczegółowych zamówień na usługi w ramach umowy nr SANCO/2009/A1/005
         1.3.2.   Badanie wspierające aktualną politykę w zakresie dobrostanu zwierząt i utrzymanie istniejących narzędzi komunikacji (umowa ramowa)

         PODSTAWA PRAWNA
         Artykuły 20 i 23 decyzji 2009/470/WE
         POZYCJA W BUDŻECIE
         17 04 02 01
         ORIENTACYJNA LICZBA I RODZAJ PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
         Maksymalnie sześć zamówień na usługi (z wykorzystaniem umów ramowych)
         PRZEDMIOT PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ (JEŻELI JEST TO MOŻLIWE)

                     a)

                     badanie dobrostanu ryb utrzymywanych w gospodarstwach rybackich;

                     b)

                     zorganizowanie lub współorganizacja maksymalnie czterech imprez promujących unijne standardy w zakresie dobrostanu zwierząt, w celu ich lepszego stosowania w UE;

                     c)

                     prowadzenie istniejących witryn internetowych: Farmland i Animal Welfare Education, poświęconych dobrostanowi zwierząt;

                     d)

                     produkcja publikacji poświęconych dobrostanowi zwierząt.

               REALIZACJA
         Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane
         ORIENTACYJNY HARMONOGRAM PROCEDURY UDZIELENIA ZAMÓWIEŃ
         Lipiec 2011 r.
         ORIENTACYJNA KWOTA OBJĘTA ZAPROSZENIAMI DO SKŁADANIA OFERT
         575 000 EUR
         ZAMÓWIENIA SZCZEGÓŁOWE
         Udzielenie maksymalnie pięciu szczegółowych zamówień na usługi w ramach umowy nr SANCO/2009/A1/005, partie 1 i 2, oraz sfinalizowanie jednego szczegółowego zamówienia na usługi w ramach umowy ramowej nr SANCO/2008/01/055, partia 3
         1.3.3.   Przeprowadzenie badania i organizacja imprezy wspierającej obecnie prowadzoną politykę w zakresie dobrostanu zwierząt (otwarte zaproszenia do składania ofert)

         PODSTAWA PRAWNA
         Artykuły 20 i 23 decyzji 2009/470/WE
         POZYCJA W BUDŻECIE
         17 04 02 01
         ORIENTACYJNA LICZBA I RODZAJ PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
         Maksymalnie dwa zamówienia na usługi (otwarte zaproszenie do składania ofert)
         PRZEDMIOT PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ (JEŻELI JEST TO MOŻLIWE)

                     a)

                     badanie wspierające sprawozdanie dotyczące systemów krępujących bydło przez umieszczenie w odwrotnym położeniu lub w dowolnym innym nienaturalnym położeniu, wymagane na mocy art. 27 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1099/2009 w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania;

                     b)

                     współorganizacja imprezy mającej na celu upowszechnianie poza UE wzajemnego zrozumienia w kwestii dobrostanu zwierząt.

               REALIZACJA
         Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane
         ORIENTACYJNY HARMONOGRAM PROCEDURY UDZIELENIA ZAMÓWIEŃ
         Lipiec 2011 r.
         ORIENTACYJNA KWOTA OBJĘTA ZAPROSZENIAMI DO SKŁADANIA OFERT
         210 000 EUR
         ZAMÓWIENIA SZCZEGÓŁOWE
         Udzielenie maksymalnie trzech zamówień w następstwie otwartych zaproszeń do składania ofert
         1.3.4.   System zgłaszania chorób zwierzęcych (ADNS)

         PODSTAWA PRAWNA
         Artykuł 35 ust. 2 decyzji Rady 2009/470/WE
         POZYCJA W BUDŻECIE
         17 04 02 01
         ORIENTACYJNA LICZBA I RODZAJ PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
         Maksymalnie trzy zamówienia na usługi (z wykorzystaniem istniejących umów ramowych)
         PRZEDMIOT PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ (JEŻELI JEST TO MOŻLIWE)
         Celem niniejszego zamówienia publicznego jest:

                     a)

                     kontynuowanie prac nad systemem ADNS;

                     b)

                     sporządzenie map: lepsze wykorzystanie narzędzi mapowania;

                     c)

                     udzielanie licencji i zapewnianie wsparcia.

               REALIZACJA
         Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane
         ORIENTACYJNY HARMONOGRAM PROCEDURY UDZIELENIA ZAMÓWIEŃ
         W realizacji przez DIGIT
         ORIENTACYJNA KWOTA OBJĘTA ZAPROSZENIAMI DO SKŁADANIA OFERT
         350 000 EUR
         ZAMÓWIENIE SZCZEGÓŁOWE
         Udzielenie maksymalnie trzech szczegółowych zamówień na usługi (w 2011 r.) w ramach umowy ramowej nr DI 5710-5750
         1.3.5.   Hosting, zarządzanie, utrzymanie i dalszy rozwój zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego TRACES

         PODSTAWA PRAWNA
         Artykuł 36 ust. 2 decyzji Rady 2009/470/WE
         POZYCJA W BUDŻECIE
         17 04 02 01
         ORIENTACYJNA LICZBA I RODZAJ PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
         Kilka zamówień na usługi (z wykorzystaniem istniejących umów ramowych)
         PRZEDMIOT PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ (JEŻELI JEST TO MOŻLIWE)

                     a)

                     1 925 000 EUR z przeznaczeniem na hosting, zarządzanie i utrzymanie zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego TRACES, wsparcie logistyczne użytkowników TRACES, wkład w usługi centralne, komunikację, stronę internetową, bezpieczeństwo oraz zakup (utrzymanie i wsparcie) licencji na oprogramowanie komputerowe;

                     b)

                     50 000 EUR z przeznaczeniem na rozwój i realizację platformy informatycznej służącej do wymiany informacji pomiędzy krajowymi bazami danych dotyczących bydła, w połączeniu z certyfikacją TRACES.

               REALIZACJA
         Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane
         ORIENTACYJNY HARMONOGRAM PROCEDURY UDZIELENIA ZAMÓWIEŃ
         Zawarcie umów ramowych dla wszystkich zamówień z wyjątkiem obejmującej hosting umowy administracyjnej z DIGIT
         ORIENTACYJNA KWOTA OBJĘTA ZAPROSZENIAMI DO SKŁADANIA OFERT
         1 975 000 EUR (część kwoty w wys. 140 mln EUR przeznaczona na ESP DESIS I & II (informatyczne usługi rozwojowe DIGIT))
         ZAMÓWIENIE SZCZEGÓŁOWE
         Udzielenie kilku szczegółowych zamówień na usługi (w pierwszym półroczu 2011 r.) w ramach umowy ramowej o nr ref. DIGIT
         1.3.6.   Wykonanie badań pomocniczych do sprawozdania na temat sytuacji zdrowotnej zwierząt oraz opłacalności realizacji programów mających na celu zwalczanie, kontrolę i monitorowanie chorób zwierzęcych

         PODSTAWA PRAWNA
         Artykuł 41 decyzji Rady 2009/470/WE
         POZYCJA W BUDŻECIE
         17 04 02 01
         ORIENTACYJNA LICZBA I RODZAJ PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ
         Dwa zamówienia na usługi (z wykorzystaniem istniejącej umowy ramowej) Dz.U. L 313 z 28.11.2009, s. 129

         PRZEDMIOT PRZEWIDYWANYCH ZAMÓWIEŃ (JEŻELI JEST TO MOŻLIWE)
         Przeprowadzenie badań stanowiących wkład w finalizację sprawozdania zgodnie z art. 41 decyzji 2009/470/WE
         REALIZACJA
         Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane
         ORIENTACYJNY HARMONOGRAM PROCEDURY UDZIELENIA ZAMÓWIEŃ
         Drugie półrocze 2011 r.
         ORIENTACYJNA KWOTA OBJĘTA ZAPROSZENIAMI DO SKŁADANIA OFERT
         100 000 EUR
         ZAMÓWIENIE SZCZEGÓŁOWE
         Przyznanie dwóch szczegółowych zamówień na usługi (w pierwszym półroczu 2011 r.) w ramach umowy ramowej nr SANCO/2008/01/055

      ZAŁĄCZNIK II

         Streszczenie działań, które zostaną zorganizowane przez OIE w 2011 r., o których mowa w załączniku I pkt 1.2.1

                  Działanie

                  Miejsce

                  Daty (2011 r.)

                  1.

                  Konferencje światowe

                  1.1.

                  Programy w zakresie zdrowia zwierząt wodnych i ich wkład w bezpieczeństwo żywności na świecie

                  Panama
                  (Panama)

                  27–29 czerwca 2011 r.

                  1.2.

                  Kontrola wścieklizny

                  Seul
                  (Republika Korei)

                  7–9 września 2011 r.

                  1.3.

                  Druga Międzynarodowa Konferencja poświęcona pryszczycy „Ku kontroli na świecie”

                  Tajlandia

                  Pierwsze półrocze 2012 r

                  2.

                  Seminaria i warsztaty

                  2.1.

                  Regionalne seminarium europejskie (region OIE) krajowych punktów kontaktowych OIE ds. systemów informacji sanitarnej (system wymiany informacji o zdrowiu zwierząt/ światowa baza informacji o zdrowiu zwierząt, WAHIS/WAHID)

                  Vladimir
                  (Rosja)

                  15–17 czerwca 2011 r

                  2.2.

                  Regionalne seminarium europejskie (region OIE) krajowych punktów kontaktowych OIE ds. dobrostanu zwierząt w związku ze strategią dla Europy w dziedzinie dobrostanu zwierząt

                  Kijów
                  (Ukraina)

                  data do potwierdzenia

                  2.3.

                  Regionalne seminarium europejskie (region OIE) krajowych punktów kontaktowych OIE ds. bezpieczeństwa żywności pochodzenia zwierzęcego

                  Włochy

                  7–11 listopada 2011 r.