title: 2007/741/WE: Decyzja Komisji z dnia 8 listopada 2007 r. zmieniająca decyzję 2007/102/WE przyjmującą plan prac na 2007 r. w celu wdrożenia programu działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008), włącznie z rocznym programem prac dotyczącym dotacji (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               17.11.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/73

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 8 listopada 2007 r.
   zmieniająca decyzję 2007/102/WE przyjmującą plan prac na 2007 r. w celu wdrożenia programu działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008), włącznie z rocznym programem prac dotyczącym dotacji
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2007/741/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 152 ust. 1,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1), w szczególności jego art. 110,
   uwzględniając decyzję nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmującą program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (2), w szczególności jego art. 8 ust. 1,
   uwzględniając decyzję Komisji nr 2004/858/WE z dnia 15 grudnia 2004 r. ustanawiającą agencję wykonawczą o nazwie Agencja Wykonawcza ds. Programu Zdrowia Publicznego do zarządzania działaniem wspólnotowym w dziedzinie zdrowia publicznego, na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 (3), w szczególności jego art. 6,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Plan prac na 2007 r. został przyjęty w dniu 12 lutego 2007 r.

               (2)

               Budżet dostępny na 2007 r. (zobowiązania) oszacowano na 40 000 000 EUR. Wkład państw EOG/EFTA oszacowano na 912 000 EUR. Wkład jednego kraju ubiegającego się o członkostwo (Turcji) oszacowano na 958 000 EUR. Całkowity budżet na 2007 r. oszacowano na 41 870 000 EUR. Orientacyjną łączną kwotę w ramach zaproszenia do składania wniosków oszacowano na 33 888 000 EUR. Orientacyjną łączną kwotę na zaproszenia do składania ofert oszacowano na 4 064 000 EUR.

               (3)

               Wkład państw EOG/EFTA wyniósł 884 640 EUR. Wkład, który ma być wpłacony przez jeden kraj ubiegający się o członkostwo (Turcję), wyniósł 957 697 EUR. Następujące byłe kraje kandydujące: Bułgaria, Estonia, Litwa, Republika Czeska, Rumunia, Słowenia i Węgry, na podstawie protokołów rozszerzenia wniosły wkład do programu zdrowia publicznego w wysokości 7 133 382,18 EUR, z czego 1 226 395,90 EUR zostało przeznaczone na wyżej wspomniany program w latach ubiegłych. Kwota 5 906 986,28 EUR jest zatem nadal dostępna do finansowania działań w 2007 r.

               (4)

               Całkowity budżet dostępny na 2007 r. wynosi zatem 47 749 323,28 EUR. Łączna kwota w ramach zaproszenia do składania wniosków wynosi 37 888 963 EUR. Łączna kwota na zaproszenia do składania ofert wynosi 5 324 000 EUR.

               (5)

               Działania pierwotnie przewidziane na 2007 r. we współpracy z OECD zostaną przesunięte na rok 2008. Z tego powodu część budżetu przeznaczonego na finansowanie umów z OECD w sprawie przyznania bezpośrednich dotacji jest obecnie dostępna na inne działania w 2007 r. Trzy działania są przewidziane we współpracy z WHO i jedno działanie we współpracy z Międzynarodową Agencją Badań nad Rakiem (IARC) na łączną kwotę 2 550 000 EUR, zamiast kwoty wcześniej oszacowanej na 2 032 000 EUR.

               (6)

               Wobec zwiększenia budżetu należy zatem zmienić plan prac na 2007 r., aby sfinansować większą ilość ofert przetargowych i projektów w ramach zaproszenia do składania wniosków na 2007 r. oraz umów z organizacjami międzynarodowymi o przyznanie bezpośrednich dotacji.

               (7)

               Ponadto ponieważ w ostatecznym budżecie na 2007 r. pozycja 17 03 01 01 nie zawierała przydziału koniecznych środków na zobowiązania, odpowiednia suma dostępna w pozycji 17 03 06 została na początku roku budżetowego przeniesiona do pozycji 17 03 01 01.

               (8)

               Wydatki na zarządzanie administracyjne programem są objęte pozycją budżetową 17 01 04 02 (4).

               (9)

               Komitet ds. Programu Zdrowia Publicznego wydał przychylną opinię w sprawie wspomnianego projektu decyzji.

               (10)

               W związku z powyższym decyzję Komisji 2007/102/WE (5) należy odpowiednio zmienić,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł
   W załączniku I do decyzji 2007/102/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               punkt 1.2 (Środki) otrzymuje brzmienie:
               „Budżet korygujący nr 1/2007 wynosi 38 800 000 EUR na środki operacyjne w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01 i 1 200 000 EUR na środki administracyjne w ramach pozycji budżetowej 17 01 04 02.
               Pozycją w budżecie, w ramach której przyznawane będą środki administracyjne związane z Agencją Wykonawczą Programu Zdrowia Publicznego, jest pozycja 17 01 04 30.
               Budżet zatwierdzony na 2007 r. (Zobowiązania) wynosi 40 000 000 EUR.
               Budżet na środki operacyjne wynosi 38 800 000 EUR. Budżet na środki administracyjne wynosi 1 200 000 EUR.
               Do tego budżetu należy dodać:

                           —

                           wkład państw EOG/EFTA w wysokości 884 640 EUR,

                           —

                           wkład jednego kraju ubiegającego się o członkostwo (Turcji) szacowany na 957 697 EUR,

                           —

                           wkład następujących byłych krajów kandydujących: Bułgarii, Estonii, Litwy, Republiki Czeskiej, Rumunii, Słowenii i Węgier, w wysokości 5 906 986,28 EUR.

                     Całkowity budżet na 2007 r. wynosi zatem 47 749 323,28 EUR. Obejmuje on zarówno środki przeznaczone na budżet operacyjny, jak i zasoby na pomoc techniczną i administracyjną:

                           —

                           kwotę całkowitą budżetu operacyjnego szacuje się na 46 416 963,28 EUR,

                           —

                           kwotę całkowitą budżetu administracyjnego szacuje się na 1 332 360 EUR.

                     Proponuje się, aby 5 324 000 EUR z budżetu operacyjnego przeznaczyć na zaproszenia do składania ofert, a 2 550 000 EUR na dotacje bezpośrednie dla organizacji międzynarodowych.
               Orientacyjną łączną kwotę w ramach zaproszenia do składania wniosków szacuje się na 37 888 963 EUR.
               Przydział dotacji w ramach zaproszenia do składania wniosków będzie odbywał się z dążeniem do zachowania równowagi pomiędzy różnymi aspektami programu z uwzględnieniem jakości i ilości otrzymanych wniosków, chyba że dojdzie do sytuacji zagrożenia zdrowia publicznego (np. pandemia grypy), która uzasadniałaby zmianę przydziału środków. W wypadku gdyby środki z budżetu operacyjnego pozostały dostępne na koniec 2007 r., będą one przeznaczone na finansowanie dotacji wybranych na podstawie zaproszenia do składania wniosków 2007.”;

               2)

               w pkt 2.1 (Zaproszenie do składania wniosków):

                           —

                           ustęp czwarty otrzymuje brzmienie:

                              „Orientacyjną łączną kwotę w ramach zaproszenia do składania wniosków szacuje się na 37 888 963 EUR.”,

                           —

                           ustęp dziewiąty otrzymuje brzmienie:

                              „Należy pamiętać, że orientacyjna kwota udziału finansowego Wspólnoty w przyjętych projektach w momencie rozpoczęcia negocjacji może zmienić się w ich wyniku w granicach od – 20 % do + 10 %.”;

               3)

               w pkt 2.2 (Zaproszenie do składania ofert) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
               „Zamówienia usług powinny być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01 oraz 17 01 04 02. Orientacyjna ogólna kwota na zaproszenia do składania ofert wynosiłaby do 5 324 000 EUR.”;

               4)

               punkt 2.3.1 (Obszary współpracy w 2007 r.) otrzymuje brzmienie:
               „Zgodnie z art. 11 »decyzji programowej« współpraca z organizacjami międzynarodowymi posiadającymi kompetencje w sferze zdrowia publicznego oraz z państwami Europejskiego Obszaru Gospodarczego w toku programu będzie koordynowana w ramach służb Komisji zajmujących się tymi samymi zagadnieniami.
               Współpraca ze Światową Organizacją Zdrowia (WHO)
               Współpraca z WHO będzie realizowana zgodnie z:

                           —

                           Umową między Organizacją Narodów Zjednoczonych a Wspólnotą Europejską w sprawie przepisów stosujących się do finansowania lub współfinansowania przez Wspólnotę programów i projektów zarządzanych przez Organizacją Narodów Zjednoczonych, która weszła w życie w dniu 9 sierpnia 1999 r., oraz Umową Klauzuli Weryfikacyjnej pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Narodów Zjednoczonych, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 1995 r., ze zmianami,

                           —

                           wymianą listów pomiędzy WHO a Komisją Europejską dotyczącą konsolidacji i intensyfikacji współpracy (włączając w to memorandum dotyczące struktury oraz ustaleń na temat współpracy pomiędzy WHO a Komisją Europejską stanowiące część wymiany listów),

                           —

                           pomoc finansowa Komisji Europejskiej dla działań podejmowanych przez WHO jest, chyba że w wyjątkowych przypadkach ustalono inaczej, dostarczana w zgodzie z Finansową i administracyjną umową ramową pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Narodów Zjednoczonych, która weszła w życie dnia 29 kwietnia 2003 r. (przyjęta przez WHO dnia 11 grudnia 2003 r.).

                     Po przeprowadzeniu dyskusji z WHO określono priorytetowe obszary działań: zmiany klimatyczne/środowisko, nadzorowanie odżywiania i aktywności fizycznej oraz zdrowie psychiczne.

                           —

                           Informacje dotyczące zmian klimatycznych, środowiska i zdrowia w celu wdrożenia »Narzędzia wspomagającego podejmowanie decyzji na wypadek upałów w Europie w oparciu o informacje klimatyczne« jako »Systemu ostrzegania zdrowotnego w UE na wypadek upałów«, aby przewidywać fale upałów w Europie.

                           —

                           Nadzorowanie odżywiania i aktywności fizycznej w celu połączenia baz danych, aktualizacji ich zawartości i zapewnienia wsparcia technicznego dla państw członkowskich w standaryzacji i kontroli jakości informacji zebranych przez Komisję i WHO.

                           —

                           Zdrowie psychiczne: przedstawienie bogactwa doświadczeń i inicjatyw dotyczących promocji zdrowia psychicznego, profilaktyki zaburzeń psychicznych i integracji społecznej osób cierpiących na zaburzenia psychiczne w poszczególnych państwach na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym. Znalezienie i wspieranie wiarygodnych liderów w sektorze zdrowia i określenie, w jakich dziedzinach występuje brak danych uzasadniający dalsze badania naukowe.

                     W podjętych działaniach należy unikać nakładania się lub powielania z innymi działaniami finansowanymi przez Wspólnotę, w szczególności działaniami finansowanymi w ramach programu zdrowia publicznego.
               Współpraca z Międzynarodową Agencją Badań nad Rakiem (IARC), stowarzyszoną z WHO
               Przewiduje się podjęcie oddzielnych negocjacji z IARC w sprawie projektu dotyczącego kontynuacji »Europejskiego badania prospektywnego: nowotwory a żywienie« (EPIC) i Europejską Siecią Rejestrów Nowotworów (ENCR) dotyczących aktualizacji Europejskiego kodeksu walki z rakiem i przygotowania Atlasu śmiertelności spowodowanej rakiem w Unii Europejskiej przy wykorzystaniu najświeższych danych dotyczących śmiertelności. (6);

               5)

               pkt 2.3.2 (Finansowanie) otrzymuje brzmienie:
               „Finansowanie współdziałania z wyżej wymienionymi organizacjami międzynarodowymi może być przydzielane tylko w formie bezpośrednich umów o dotacje. Umowy w sprawie przyznania bezpośrednich dotacji poprawią synergię i zdolność reagowania Komisji Europejskiej i międzynarodowych organizacji w dziedzinach objętych wspólnymi działaniami. Organizacje te posiadają pewne zdolności związane z ich szczególnymi misjami i zadaniami, które sprawiają, że są one szczególnie właściwe do przeprowadzania pewnych działań przedstawionych w niniejszym programie prac i w odniesieniu do których umowy w sprawie przyznania bezpośrednich dotacji uznawane są za najbardziej właściwą procedurę.
               Wysokość wkładu finansowego może wynosić do 60 % kwalifikowanych kosztów danego projektu na organizację. Komisja określi w każdym poszczególnym przypadku maksymalną kwotę procentową, jaka ma zostać przyznana.
               Umowy w sprawie przyznania bezpośrednich dotacji powinny być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01; szacunkowa kwota na dotacje bezpośrednie wynosi 2 550 000 EUR. Kwota ta może ulec zwiększeniu w zależności od niewykorzystanych środków dostępnych w ramach budżetu operacyjnego.”.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 8 listopada 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Markos KYPRIANOU

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 248 16.9.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).

      (2)  Dz.U. L 271 z 9.10.2002, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją nr 786/2004/WE (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 7).

      (3)  Dz.U. L 369 z 16.12.2004, str. 73.

      (4)  Budżet korygujący nr 1, Dz.U. L 124 z 15.5.2007, str. 1.

      (5)  Dz.U. L 46 z 16.2.2007, str. 27.

      (6)  http://ec.europa.eu/health/ph_international/int_organisations/who_en.htm”


title: Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 2007 r. dotycząca przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Konwencji sporządzonej na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich, Protokołu z dnia 27 września 1996 r. , Protokołu z dnia 29 listopada 1996 r. i Protokołu drugiego z dnia 19 czerwca 1997 r.

text:
               12.1.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 9/23

      DECYZJA RADY

   z dnia 6 grudnia 2007 r.
   dotycząca przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Konwencji sporządzonej na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich, Protokołu z dnia 27 września 1996 r., Protokołu z dnia 29 listopada 1996 r. i Protokołu drugiego z dnia 19 czerwca 1997 r.
   (2008/40/WSiSW)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,
   uwzględniając Akt przystąpienia z 2005 r., w szczególności jego art. 3 ust. 4,
   uwzględniając zalecenie Komisji,
   uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Konwencja sporządzona na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich (2) (zwana dalej „Konwencją”) została sporządzona w Brukseli 26 lipca 1995 r. i weszła w życie dnia 17 października 2002 r.

               (2)

               Konwencję uzupełniono Protokołem sporządzonym na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, do Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich (3) (zwanym dalej „Protokołem z dnia 27 września 1996 r.”), który został sporządzony 27 września 1996 r. i Protokołem sporządzonym na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, w sprawie wykładni w trybie prejudycjalnym przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich (4) (zwanym dalej „Protokołem z dnia 29 listopada 1996 r.”), który został sporządzony 29 listopada 1996 r. Oba protokoły weszły w życie dnia 17 października 2002 r.

               (3)

               Konwencja została następnie uzupełniona Protokołem drugim sporządzonym na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, do Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich (5) (zwanym dalej „Protokołem drugim z dnia 19 czerwca 1997 r.”), który został sporządzony w Brukseli 19 czerwca 1997 r., lecz jeszcze nie wszedł w życie.

               (4)

               Artykuł 3 ust. 3 Aktu przystąpienia z 2005 r. przewiduje, że Bułgaria i Rumunia przystępują do konwencji i protokołów wyszczególnionych w załączniku I do Aktu przystąpienia, w tym między innymi do Konwencji, Protokołu z dnia 27 września 1996 r., Protokołu z dnia 29 listopada 1996 r. i Protokołu drugiego z dnia 19 czerwca 1997 r. Konwencje i protokoły wyszczególnione w załączniku I do Aktu przystąpienia z 2005 r. mają wejść w życie w odniesieniu do Bułgarii i Rumunii w dniu określonym przez Radę,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Teksty Konwencji, Protokołu z dnia 27 września 1996 r., Protokołu z dnia 29 listopada 1996 r. i Protokołu drugiego z dnia 19 czerwca 1997 r., sporządzone w językach bułgarskim i rumuńskim (6) są autentyczne na takich samych warunkach jak ich pozostałe teksty.
   Artykuł 2
   1.   Konwencja, Protokół z dnia 27 września 1996 r. i Protokół z dnia 29 listopada 1996 r. wchodzą w życie w stosunku do Bułgarii i Rumunii pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po dniu przyjęcia niniejszej decyzji, o ile nie weszły jeszcze w życie w stosunku do Bułgarii i Rumunii przed tą datą.
   2.   Protokół drugi z dnia 19 czerwca 1997 wchodzi w życie z stosunku do Bułgarii i Rumunii w dniu jego wejścia w życie w stosunku do państwa, które było członkiem Unii Europejskiej w dniu przyjęcia aktu Rady ustalającego ten protokół (7) i które jako ostatnie dokonało powiadomienia, o którym mowa w jego art. 16 ust. 2.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 6 grudnia 2007 r.

            W imieniu Rady

         A. COSTA

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 23 października 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 49.

      (3)  Dz.U. C 313 z 23.10.1996, str. 2.

      (4)  Dz.U. C 151 z 20.5.1997, str. 2.

      (5)  Dz.U. C 221 z 19.7.1997, str. 12.

      (6)  Bułgarska i rumuńska wersja językowa Konwencji i protokołów zostanie opublikowana w wydaniu specjalnym Dziennika Urzędowego w późniejszym terminie.

      (7)  Akt Rady z dnia 19 czerwca 1997 r. ustalający Protokół drugi do Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich, Dz.U. C 221 z 19.7.1997, str. 11.


title: 2008/587/WE,Euratom: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2008 r. zmieniająca decyzję 94/262/EWWiS, WE, Euratom w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich

text:
               17.7.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 189/25

      DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

   z dnia 18 czerwca 2008 r.
   zmieniająca decyzję 94/262/EWWiS, WE, Euratom w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich
   (2008/587/WE, Euratom)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 195 ust. 4,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 107d ust. 4,
   uwzględniając projekt decyzji zatwierdzony przez Parlament Europejski w dniu 22 kwietnia 2008 r. (1) oraz rezolucję przyjętą i poprawki zatwierdzone w dniu 18 czerwca 2008 r. (2),
   uwzględniając opinię Komisji,
   za zgodą Rady (3),
   a także mając na uwadze co następuje:

               (1)

               Karta praw podstawowych Unii Europejskiej uznaje prawo do dobrej administracji za podstawowe prawo obywateli Unii.

               (2)

               Ufność obywateli w zdolność Rzecznika Praw Obywatelskich do prowadzenia szczegółowego i bezstronnego dochodzenia w zgłaszanych przypadkach złej administracji ma zasadnicze znaczenie w działalności Rzecznika.

               (3)

               Należy dostosować status Rzecznika Praw Obywatelskich w celu usunięcia wszelkiej ewentualnej niepewności co do zdolności Rzecznika do przeprowadzenia szczegółowego i bezstronnego dochodzenia w zgłaszanych przypadkach złej administracji.

               (4)

               Należy dostosować Statut Rzecznika Praw Obywatelskich w celu umożliwienia ewentualnej ewolucji prawa stanowionego lub orzecznictwa dotyczącego występowania instytucji i organów Unii Europejskiej w sprawach przed Trybunałem Sprawiedliwości.

               (5)

               Należy dostosować Statut Rzecznika Praw Obywatelskich, w celu uwzględnienia zmian, jakie nastąpiły w ostatnich latach w odniesieniu do roli instytucji i organów UE w zwalczaniu naruszeń interesów finansowych Unii Europejskiej, w szczególności utworzenia Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), aby umożliwić Rzecznikowi Praw Obywatelskich przekazywanie tym instytucjom lub organom wszelkich informacji pozostających w zakresie ich właściwości.

               (6)

               Należy podjąć kroki w celu umożliwienia Rzecznikowi Praw Obywatelskich rozwoju współpracy z podobnymi instytucjami na poziomie krajowym i międzynarodowym, jak również z instytucjami krajowymi lub międzynarodowymi nawet wówczas, gdy zakres ich działań jest szerszy niż zakres działań Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich – np. ochrona praw człowieka – ponieważ taka współpraca może pozytywnie wpłynąć na zwiększenie skuteczności działań Rzecznika.

               (7)

               Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali wygasł w 2002 r.,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Poprawki do decyzji 94/262/EWWiS, WE, Euratom
   W decyzji 94/262/EWWiS, WE, Euratom Parlamentu Europejskiego (4) wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               w umocowaniu pierwszym skreśla się słowa „ art. 20d ust. 4 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali”;

               2)

               punkt trzeci preambuły otrzymuje brzmienie:
               „Rzecznik Praw Obywatelskich, który może także działać z inicjatywy własnej, musi dysponować wszelkimi środkami niezbędnymi dla właściwego wykonywania swoich zadań; w tym celu instytucje i organy wspólnotowe są zobowiązane dostarczać Rzecznikowi Praw Obywatelskich wszelkich informacji, których zażąda, z zastrzeżeniem obowiązku nieujawniania informacji przez Rzecznika; dostęp do dokumentów lub informacji niejawnych, w szczególności do dokumentów sensytywnych w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (5), następuje zgodnie z zasadami bezpieczeństwa zainteresowanej instytucji lub zainteresowanego organu Wspólnoty; zgodnie z pierwszym akapitem art. 3 ust. 2 instytucje lub organy przekazujące niejawne informacje lub dokumenty powiadamiają Rzecznika Praw Obywatelskich o takim utajnieniu; do celów realizacji przepisów określonych w pierwszym akapicie art. 3 ust. 2 Rzecznik Praw Obywatelskich uzgadnia wcześniej z zainteresowaną instytucją lub zainteresowanym organem warunki postępowania z dokumentami lub informacjami niejawnymi lub z innymi informacjami objętymi obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej. w przypadku gdy Rzecznik Praw Obywatelskich nie otrzyma żądanej pomocy, informuje o tym Parlament Europejski, który podejmuje odpowiednie działania;

               3)

               w art. 1 ust. 1 skreśla się słowa „art. 20d ust. 4 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali”;

               4)

               artykuł 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
               „2.   Instytucje i organy Wspólnoty zobowiązane są dostarczyć Rzecznikowi Praw Obywatelskich wszelkie informacje, których od nich żądał, oraz umożliwić mu dostęp do odpowiednich akt. Dostęp do dokumentów lub informacji niejawnych, w szczególności do dokumentów sensytywnych w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, następuje zgodnie z zasadami bezpieczeństwa zainteresowanej instytucji lub zainteresowanego organu Wspólnoty.
               Zgodnie z poprzednim akapitem instytucje lub organy przekazujące niejawne informacje lub dokumenty powiadamiają Rzecznika Praw Obywatelskich o takim utajnieniu.
               Do celów realizacji przepisów określonych w pierwszym akapicie Rzecznik Praw Obywatelskich uzgadnia wcześniej z zainteresowaną instytucją lub zainteresowanym organem warunki postępowania z dokumentami lub informacjami niejawnymi lub z innymi dokumentami objętymi obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej.
               Instytucje i organy wspólnotowe udostępniają dokumenty pochodzące z państw członkowskich, opatrzone na podstawie przepisów ustawowych lub wykonawczych klauzulą tajności, wyłącznie za uprzednią zgodą tego państwa.
               Inne dokumenty pochodzące z państw członkowskich są udostępniane przez instytucje i organy wspólnotowe po poinformowaniu państwa członkowskiego.
               W obu przypadkach, zgodnie z art. 4, Rzecznik Praw Obywatelskich nie może ujawniać treści tych dokumentów.
               Urzędnicy oraz inni pracownicy instytucji i organów wspólnotowych są zobowiązani do składania zeznań na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich. Są wówczas związani odpowiednimi postanowieniami regulaminu pracowniczego, w szczególności tajemnicą służbową.”;

               5)

               artykuł 4 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 4
               1.   Rzecznik Praw Obywatelskich oraz jego personel, do których stosuje się art. 287 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz art. 194 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, są zobowiązani do nierozpowszechniania informacji i dokumentów, z którymi zapoznali się w ramach przeprowadzanych dochodzeń. Osoby te są zobowiązane w szczególności nie ujawniać żadnych dokumentów ani informacji niejawnych dostarczonych Rzecznikowi Praw Obywatelskich, w szczególności dokumentów sensytywnych w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, ani dokumentów, które wchodzą w zakres zastosowania przepisów wspólnotowych dotyczących ochrony danych osobowych, ani też żadnych informacji, które mogłyby zaszkodzić skarżącemu lub każdej innej zainteresowanej osobie, z zastrzeżeniem ust. 2.
               2.   Jeżeli w ramach prowadzonego dochodzenia Rzecznik Praw Obywatelskich powziął wiadomość o faktach, które jego zdaniem mogą pociągać za sobą odpowiedzialność karną, natychmiast informuje o tym, za pośrednictwem stałych przedstawicielstw państw członkowskich przy Wspólnotach Europejskich, właściwe organy krajowe, jak również w przypadku gdy należy to do jego kompetencji, właściwą instytucję, służbę lub właściwy organ Wspólnoty odpowiedzialny za zwalczanie nadużyć finansowych; w stosownym przypadku Rzecznik Praw Obywatelskich powiadamia również instytucję wspólnotową lub organ wspólnotowy, sprawujące władzę zwierzchnią nad urzędnikiem lub pracownikiem, którego dotyczy dana sprawa. Mogą one zastosować art. 18 akapit drugi Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich. Rzecznik Praw Obywatelskich może także poinformować zainteresowaną instytucję lub organ wspólnotowy o niewłaściwym z punktu widzenia dyscyplinarnego postępowaniu jednego z podlegających im urzędników lub pracowników.”;

               6)

               dodaje się art. 4a w brzmieniu:
               „Artykuł 4a
               Rzecznik Praw Obywatelskich i jego personel zajmują się wnioskami o publiczny dostęp do dokumentów innych niż te, o których mowa w art. 4 ust. 1, na warunkach i w granicach określonych w rozporządzeniu nr 1049/2001.”;

               7)

               artykuł 5 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 5
               1.   Rzecznik Praw Obywatelskich może współpracować z podobnymi organami istniejącymi w niektórych państwach członkowskich, w poszanowaniu odpowiednich przepisów prawa krajowego, o ile może się to przyczynić do zwiększenia skuteczności jego dochodzeń oraz do zapewnienia lepszej ochrony praw i interesów osób składających skargi. Rzecznik nie może żądać tą drogą dokumentów, do których nie miałby dostępu na mocy art. 3.
               2.   W ramach swojego zakresu obowiązków określonego w art. 195 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i w art. 107d Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej oraz unikając powielania działań innych instytucji lub organów, Rzecznik Praw Obywatelskich może – na tych samych warunkach – współpracować z instytucjami i organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za promowanie i ochronę praw podstawowych.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie czternastego dni po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu, dnia 18 czerwca 2008 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         H.-G. PÖTTERING

            Przewodniczący

      (1)  Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

      (2)  Dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym.

      (3)  Decyzja Rady z dnia 12 czerwca 2008 r.

      (4)  Dz.U. L 113 z 4.5.1994, s. 15.

      (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001 z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).”;


title: 2004/681/WE: Decyzja Rady z dnia 24 września 2004 r. zmieniająca decyzję 2001/131/WE w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Haiti na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE

text:
               8.10.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 311/30

      DECYZJA RADY

   z dnia 24 września 2004 r.
   zmieniająca decyzję 2001/131/WE w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Haiti na mocy art. 96 Umowy o partnerstwie AKP-WE
   (2004/681/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Kotonu 23 czerwca 2000 r. (1), (zwaną dalej „Umową AKP-WE”), w szczególności jej art. 96,
   uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów Państw Członkowskich, zebranych w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur dla stosowania Umowy o partnerstwie AKP-WE (2), w szczególności jej art. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na podstawie decyzji 2001/131/WE (3) dostarczanie pomocy finansowej dla Haiti zostało częściowo wstrzymane, co uznaje się za „odpowiedni środek” zgodnie z art. 96 ust. 2 lit. c) Umowy o partnerstwie AKP-WE.

               (2)

               Decyzja 2003/916/WE traci moc z dniem 31 grudnia 2004 r., a przegląd środków wymagany jest w terminie sześciu miesięcy.

               (3)

               Dnia 12 maja 2004 r. miały miejsce rozmowy pomiędzy Komisją Europejską a tymczasowym premierem Haiti, celem podsumowania politycznego programu Rządu Tymczasowego pod kątem przywracania w pełni demokratycznych i konstytucyjnych rządów, w tym kalendarza wyborczego, z należytym poszanowaniem praw człowieka i podstawowych swobód.

               (4)

               Listem z 25 maja 2004 r. tymczasowy premier Haiti potwierdził konkretne zobowiązania Rządu Tymczasowego Haiti do przestrzegania istotnych elementów art. 9 Umowy o partnerstwie AKP-WE, w szczególności w odniesieniu do sytuacji praw człowieka, zasad demokratycznych i państwa prawa w celu przywrócenia w kraju w pełni konstytucyjnych i demokratycznych rządów,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2001/131/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               W art. 3 ust. 2 i 3 datę „31 grudnia 2004 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2005 r.”.

               2)

               Załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 24 września 2004 r.

            W imieniu Rady

         L. J. BRINKHORST

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3. Umowa zmieniona decyzją 1/2003 (Dz.U. L 141 z 7.6.2003, str. 25).

      (2)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 376.

      (3)  Dz.U. L 48 z 17.2.2001, str. 31. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2003/916/WE (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 156).

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK
            Szanowny Panie,
            Unia Europejska przywiązuje ogromną wagę do postanowień art. 9 Umowy o partnerstwie AKP-WE. Fundamentem partnerstwa AKP-WE jest poszanowanie praw człowieka, zasad demokratycznych i państwa prawa; są to istotne elementy powyższej Umowy i, tym samym, stanowią podstawę naszych stosunków.
            Pod tym względem Unia Europejska uważnie obserwowała ostatnie przemiany na Haiti, zwłaszcza te dotyczące desygnowania nowego Rządu Tymczasowego Haiti, który został zaprzysiężony 17 marca 2004 r., po procesie szerokich konsultacji, opartych na planie CARICOM/OAS.
            Dnia 12 maja 2004 r. w Brukseli miały miejsce rozmowy pomiędzy Panem a Komisją Europejską, celem przeanalizowania politycznego programu Rządu Tymczasowego pod kątem przywracania demokratycznych i konstytucyjnych rządów. Unia Europejska zwróciła uwagę na złożone przez Pana zobowiązania, w szczególności dotyczące poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka, ustanowienia demokratycznych zasad, w tym przeprowadzenia wolnych i uczciwych wyborów, państwa prawa i dobrych rządów, co zostało stwierdzone w Pana piśmie z 25 maja 2004 r., skierowanym do Komisji. Wspomniane zobowiązania powinny prowadzić, w swoim czasie, do zwiększenia politycznej stabilności na Haiti. Unia Europejska zdecydowanie nalega, aby Rząd Tymczasowy przełożył niezwłocznie te zobowiązania na konkretne działania, zapewniające, że proces demokratyzacji stanie się integralną częścią politycznego, ekonomicznego i społecznego życia Haiti, tym samym zapewniając przestrzeganie art. 9 Umowy z Kotonu.
            W świetle wspomnianych elementów Rada Unii Europejskiej dokonała przeglądu swojej decyzji z 22 grudnia 2003 r. i postanowiła dokonać przeglądu odpowiednich środków, o których mowa w art. 96 ust. 2 lit. c) Umowy o partnerstwie AKP-WE, w sposób następujący:

                        1)

                        kontynuowane będzie przekierowanie pozostałych funduszy w ramach ósmego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) na realizację programów, które służą bezpośrednim korzyściom ludności Haiti, w zakresie umacniania społeczeństwa obywatelskiego i sektora prywatnego, wspierania demokratyzacji, wzmacniania zasad państwa prawnego i procesów wyborczych; działania te mogą również obejmować działania określone jako krótko- i średnioterminowe priorytety w Tymczasowym Ramowym Programie Współpracy – ICF, opracowanym w ścisłej współpracy z Rządem Tymczasowym, społeczeństwem obywatelskim i głównymi darczyńcami;

                        2)

                        przydział zasobów w ramach dziewiątego EFR zostanie notyfikowany po opublikowaniu niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

                        3)

                        rozmowy z Narodowym Urzędem Autoryzacji na temat programowania zasobów dziewiątego EFR zostaną rozpoczęte w celu przygotowania Dokumentu Strategii Kraju (Country Strategy Paper – CSP) oraz Narodowego Programu Indykatywnego (National Indicative Programme – NIP). Strategia uwzględni wyniki Tymczasowego Ramowego Programu Współpracy;

                        4)

                        koperta finansowa B powinna zostać wykorzystana przed podpisaniem dziewiątego EFR CSP/NIP, zgodnie z realnymi potrzebami;

                        5)

                        NIP zostanie podpisany po przeprowadzeniu wyborów narodowych zgodnie z 822. rezolucją Organizacji Państw Amerykańskich (OAS) i po uznaniu ich za wolne i uczciwe przez właściwe instytucje Haiti oraz przez społeczność międzynarodową. Podkreśla się, że narodowe wybory mają się odbyć nie później niż do połowy 2005 r.;

                        6)

                        nie ma to wpływu na wkład w projekty regionalne, operacje o charakterze humanitarnym oraz współpracę handlową.

                  Wszystkie wspomniane wyżej środki muszą być poddawane regularnie przeglądowi co najmniej w ciągu 6 miesięcy.
            Sprawą zasadniczą dla sukcesu współpracy jest zapewnienie wzmocnienia zdolności absorpcyjnych pomocy, których obecnie brakuje, poprzez dobre rządy i rozwój zdolności w zarządzaniu pomocą. Sposoby wdrażania będą dostosowane do zdolności kraju do właściwego zarządzania finansami publicznymi.
            Unia Europejska będzie uważnie obserwować dalszy rozwój procesu demokratyzacji, szczególnie w stosunku do wywiązania się ze zobowiązań złożonych przez Rząd Tymczasowy oraz kroków podejmowanych w celu przeprowadzenia lokalnych, narodowych i prezydenckich wyborów. Unia ponawia swoją gotowość do kontynuowania ścisłego dialogu politycznego z Rządem Tymczasowym Haiti zgodnie z art. 8 Umowy o partnerstwie AKP-WE.
            Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy mojego najwyższego poważania.

                  W imieniu Komisji

                  W imieniu Rady

                  Przewodniczący”


title: 2013/581/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2011

text:
               16.11.2013

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 308/247

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 17 kwietnia 2013 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2011
   (2013/581/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2011,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące ostatecznego rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2011 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2013 r. (05753/2013 – C7-0041/2013),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (4), w szczególności jego art. 64,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A7-0114/2013),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych za rok budżetowy 2011;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 388 z 15.12.2012, s. 104.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.


title: 2010/308/: Decyzja Rady z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie stanowiska Unii Europejskiej wobec projektu decyzji 1/2003 oraz projektu zalecenia 1/2003 Komisji Mieszanej utworzonej w ramach Umowy Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami  (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               4.6.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 138/11

         DECYZJA RADY
   z dnia 11 marca 2010 r.
   w sprawie stanowiska Unii Europejskiej wobec projektu decyzji 1/2003 oraz projektu zalecenia 1/2003 Komisji Mieszanej utworzonej w ramach Umowy Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2010/308/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając decyzję Rady 2002/917/WE z dnia 3 października 2002 r. w sprawie zawarcia Umowy Interbus w sprawie międzynarodowych okazjonalnych przewozów pasażerów autokarami i autobusami (1), w szczególności art. 3 akapit drugi tej decyzji,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami (zwana dalej „Umową”) weszła w życie w dniu 1 stycznia 2003 r.

               (2)

               Artykuł 23 Umowy przewiduje utworzenie Komisji Mieszanej, która ma odpowiadać za stosowanie Umowy.

               (3)

               Zgodnie z art. 23 ust. 3 Umowy Komisja Mieszana zobowiązana jest określić swój regulamin.

               (4)

               W myśl art. 24 ust. 2 lit. c) Umowy Komisja Mieszana odpowiada za dostosowywanie załącznika 1 do Umowy dotyczącego warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego oraz załącznika 2 do Umowy dotyczącego norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów. Ponadto Komisja Mieszana odpowiada zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. e) Umowy za dostosowywanie wymagań dotyczących przepisów socjalnych, o których mowa w art. 8 Umowy, tak, aby uwzględnić w nich nowe środki przedsiębrane w Unii.

               (5)

               W myśl art. 24 ust. 1 Umowy Komisja Mieszana zapewnia właściwe wdrożenie Umowy. Dlatego należy wydać zalecenie, by stosować kartę techniczną autokaru i autobusu, co ułatwi nadzór nad realizacją postanowień art. 1 i 2 załącznika 2 do Umowy.

               (6)

               Unia zobowiązana jest zająć stanowisko co do projektu decyzji oraz projektu zalecenia opracowanych przez Komisję Mieszaną,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Stanowisko Unii w ramach Komisji Mieszanej utworzonej w myśl art. 23 Umowy Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami opiera się na załączonym projekcie decyzji i projekcie zalecenia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2010 r.

            W imieniu Rady

         J. BLANCO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 321 z 26.11.2002, s. 11.
   Projekt decyzji nr 1/2003 Komisji Mieszanej utworzonej w ramach Umowy Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami
   z dnia …
   w sprawie przyjęcia regulaminu i dostosowania załącznika 1 do Umowy dotyczącego warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, załącznika 2 do Umowy dotyczącego norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów oraz wymagań dotyczących przepisów socjalnych, o których mowa w art. 8 Umowy
   KOMISJA MIESZANA,
   uwzględniając Umowę Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami (1), w szczególności jej art. 23 i 24,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Zgodnie z art. 23 ust. 3 Umowy Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami (zwanej dalej „Umową”) Komisja Mieszana zobowiązana jest określić swój regulamin.

               (2)

               W myśl art. 24 ust. 2 lit. c) Umowy Komisja Mieszana odpowiada za dostosowywanie załącznika 1 do Umowy dotyczącego warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego oraz załącznika 2 do Umowy dotyczącego norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów. Ponadto Komisja Mieszana odpowiada zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. e) Umowy za dostosowywanie wymagań dotyczących przepisów socjalnych, o których mowa w art. 8 Umowy, tak, aby uwzględnić w nich nowe środki przedsiębrane w Unii

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym przyjęty zostaje regulamin Komisji Mieszanej, zawarty w załączniku I do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Załącznik 1 do Umowy dotyczący warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, załącznik 2 do Umowy dotyczący norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów oraz wymagania dotyczące przepisów socjalnych, o których mowa w art. 8 Umowy, zostają niniejszym zmienione zgodnie z załącznikiem II do niniejszej decyzji.

      Sporządzono w Brukseli …

            Przewodniczący

            Sekretarz

      (1)  Dz.U. L 321 z 26.11.2002, s. 13.
   ZAŁĄCZNIK I

      Regulamin Komisji Mieszanej utworzonej w ramach Umowy Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami

   Artykuł 1
   Nazwa Komisji Mieszanej
   Komisja Mieszana utworzona w myśl art. 23 Umowy Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami jest dalej zwana „Komisją Mieszaną”.
   Artykuł 2
   Przewodniczący
   1.   Komisji Mieszanej przewodniczy w imieniu Unii Europejskiej przedstawiciel Komisji Europejskiej (zwanej dalej „Komisją”).
   2.   Osoba stojąca na czele delegacji Unii, lub w razie konieczności zastępca tej osoby, pełni obowiązki przewodniczącego Komisji Mieszanej.
   3.   Przewodniczący kieruje pracami Komisji Mieszanej.
   Artykuł 3
   Delegacje
   1.   Strony, w stosunku do których Umowa weszła w życie (zwane dalej „stronami”), wyznaczają swoich przedstawicieli do Komisji Mieszanej. Delegacja Unii składa się z przedstawicieli Komisji, którym towarzyszą przedstawiciele państw członkowskich.
   2.   Każda strona wyznacza osobę, która będzie stała na czele jej delegacji, oraz w razie konieczności zastępcę tej osoby.
   3.   Każda strona ma prawo wyznaczać nowych przedstawicieli do Komisji Mieszanej. O wszelkich tego typu zmianach należy natychmiast pisemnie informować sekretarza Komisji Mieszanej.
   4.   Przedstawiciele Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej mają prawo uczestniczenia w posiedzeniach Komisji Mieszanej jako obserwatorzy. Za zgodą osób stojących na czele pozostałych delegacji przewodniczący ma prawo zaprosić na posiedzenie Komisji Mieszanej osoby spoza delegacji, po to, aby dostarczyły one informacji na określone tematy.
   5.   O składzie delegacji strony powiadamiają sekretarza Komisji Mieszanej przynajmniej tydzień przed posiedzeniem.
   Artykuł 4
   Sekretariat
   1.   Przedstawiciel Komisji zapewnia Komisji Mieszanej sekretariat. Przewodniczący Komisji Mieszanej wyznacza sekretarza, który pełni swoje obowiązki, do czasu gdy wyznaczony zostanie nowy sekretarz. Przewodniczący przekazuje pozostałym stronom imię, nazwisko i inne informacje dotyczące sekretarza.
   2.   Sekretarz odpowiada za komunikację między delegacjami, w tym za obieg dokumentów, oraz nadzoruje wykonywanie czynności sekretarskich.
   Artykuł 5
   Posiedzenia Komisji Mieszanej
   1.   Posiedzenia Komisji Mieszanej zwoływane są na wniosek przynajmniej jednej ze stron. Posiedzenia zwoływane są przez przewodniczącego.
   2.   Przynajmniej 15 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia przewodniczący wysyła osobom stojącym na czele pozostałych delegacji: zawiadomienie o posiedzeniu, roboczy porządek obrad oraz dokumenty przeznaczone na posiedzenie.
   3.   Każda ze stron ma prawo wystąpić do przewodniczącego o skrócenie terminu powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, jeśli wymaga tego naglący charakter określonej sprawy.
   4.   Posiedzenia Komisji Mieszanej są niejawne, chyba że osoby stojące na czele delegacji zadecydują inaczej.
   5.   Posiedzenia Komisji Mieszanej odbywają się w Brukseli, chyba że strony postanowią odbyć posiedzenie w innym miejscu.
   Artykuł 6
   Porządek obrad
   1.   Przewodniczący, wspomagany przez sekretarza, sporządza roboczy porządek każdego posiedzenia oraz – po zasięgnięciu opinii osób stojących na czele pozostałych delegacji – ustala jego datę i miejsce. Co najmniej 15 dni roboczych przed rozpoczęciem posiedzenia przewodniczący przesyła wstępny porządek obrad osobom stojącym na czele pozostałych delegacji. Wraz z porządkiem obrad przesyła wszelkie niezbędne dokumenty robocze.
   2.   Termin powiadomienia określony w ust. 1 nie ma zastosowania do posiedzeń zwoływanych w trybie pilnym zgodnie z art. 5 ust. 3.
   3.   Każda strona może najpóźniej 24 godziny przed rozpoczęciem posiedzenia zaproponować, aby do wstępnego porządku obrad dodać nowy punkt lub punkty. Wnioski o dodanie nowych punktów do porządku obrad należy przesyłać przewodniczącemu na piśmie wraz z uzasadnieniem.
   4.   Komisja Mieszana przyjmuje porządek obrad na początku posiedzenia. Komisja Mieszana ma prawo podjąć decyzję, by do porządku obrad dodać punkt niefigurujący we wstępnym porządku obrad.
   Artykuł 7
   Przyjmowanie aktów
   1.   Komisja Mieszana przyjmuje swoje decyzje jednomyślnie w głosowaniu stron reprezentowanych na posiedzeniu, zgodnie z art. 23 ust. 5 i 6 Umowy. Zalecenia, zwłaszcza zalecenia objęte art. 24 ust. 2 lit. g) Umowy, przyjmuje w drodze uzgodnienia stanowisk między delegacjami stron reprezentowanych na posiedzeniu. Decyzje i zalecenia są zatytułowane następująco: słowo „decyzja” lub „zalecenie”, po którym następują: numer seryjny, data przyjęcia oraz określenie przedmiotu aktu.
   2.   Decyzje i zalecenia Komisji Mieszanej podpisywane są przez przewodniczącego i sekretarza. Przesyłane są przez sekretarza pozostałym szefom delegacjom.
   3.   Każda ze stron ma prawo do decyzji, by opublikować jakikolwiek akt przyjęty przez Komisję Mieszaną.
   4.   Akty uchwalane przez Komisję Mieszaną mogą być przyjmowane w procedurze pisemnej, o ile zostało to uzgodnione przez osoby stojące na czele delegacji. Przewodniczący przekazuje projekt danego aktu osobom stojącym na czele pozostałych delegacji, a w odpowiedzi osoby te określają: czy popierają projekt, czy są przeciwko niemu; czy proponują zmiany do projektu lub czy potrzebują więcej czasu na jego rozważenie. Jeśli projekt zostaje przyjęty, przewodniczący finalizuje decyzję lub zalecenie zgodnie z ust. 1 i 2.
   5.   Zalecenia i decyzje sporządzane są w językach: angielskim, francuskim i niemieckim; teksty w tych językach są autentyczne. Każda ze stron odpowiada za poprawne przetłumaczenie zaleceń i decyzji na swój(swoje) język(i) oficjalny(-e). Tłumaczenia na pozostałe języki Unii dokonywane są przez Komisję.
   Artykuł 8
   Protokół obrad
   1.   Przewodniczący odpowiada za to, by sekretarz sporządził projekt protokołu każdego posiedzenia Komisji Mieszanej w terminie 15 dni roboczych od posiedzenia.
   2.   Obowiązuje zasada, że protokół obrad zawiera – w odniesieniu do każdego punktu porządku obrad – następujące informacje:

               —

               szczegółowe dane na temat dokumentów przekazanych Komisji Mieszanej,

               —

               oświadczenia zgłoszone do protokołu przez każdą ze stron,

               —

               podjęte decyzje, sformułowane zalecenia oraz przyjęte ustalenia.

         3.   Projekt protokołu obrad przekazywany jest Komisji Mieszanej do zatwierdzenia zgodnie z procedurą pisemną, o której mowa w art. 7 ust. 4. Jeśli wspomniana procedura nie zostanie dopełniona, protokół obrad przyjmowany jest przez Komisję Mieszaną na następnym posiedzeniu.
   4.   Protokół obrad – przyjęty przez Komisję Mieszaną – zostaje podpisany przez przewodniczącego i sekretarza oraz zarchiwizowany przez sekretarza. Kopię protokołu obrad sekretarz przesyła osobom stojącym na czele pozostałych delegacji.
   Artykuł 9
   Poufność
   Bez uszczerbku dla art. 7 ust. 3 o publikowaniu aktów, przebieg posiedzeń oraz dokumenty Komisji Mieszanej objęte są tajemnicą zawodową.
   Artykuł 10
   Koszty
   1.   Każda strona ponosi koszty swojego uczestnictwa w posiedzeniach Komisji Mieszanej.
   2.   Komisja Mieszana podejmuje decyzje co do zwrotu kosztów związanych z zadaniami powierzonymi osobom wezwanym przez przewodniczącego zgodnie z art. 3 ust. 4.
   Artykuł 11
   Korespondencja
   Wszelkie pisma kierowane do przewodniczącego Komisji Mieszanej lub od niego pochodzące są wysyłane do sekretarza Komisji Mieszanej. Sekretarz wysyła wszystkim delegacjom kopie wszelkich pism dotyczących Umowy.
   Artykuł 12
   Języki
   Decyzję o tym, jakich języków używa się są na posiedzeniach Komisji Mieszanej oraz w dokumentach, podejmuje Komisja Mieszana. Strona, która jest gospodarzem posiedzenia, nie ma obowiązku zapewnienia tłumaczenia ustnego na inne języki.
   ZAŁĄCZNIK II

      Zmiany załącznika 1 do Umowy dotyczącego warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego, załącznika 2 do Umowy dotyczącego norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów oraz wymagań dotyczących przepisów socjalnych, o których mowa w art. 8 Umowy
       (1)

   1.   Zmiany w załączniku 1 do Umowy dotyczącym warunków mających zastosowanie do przewoźników drogowego transportu pasażerskiego
   Do listy aktów wyszczególnionych w załączniku 1 do Umowy dodaje się następujące akty Unii:

      „Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 51)”.

   2.   Zmiany w załączniku 2 do Umowy dotyczącym norm technicznych mających zastosowanie do autobusów i autokarów

               1.

               W art. 1 załącznika 2 do Umowy lit. a), b), c) i d) otrzymują brzmienie:

                           „a)

                           Badania techniczne pojazdów silnikowych i ich przyczep

                                       —

                                       Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/40/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep (przekształcenie) (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 12);

                                       —

                                       Dyrektywa 2000/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2000 r. w sprawie drogowej kontroli przydatności do ruchu pojazdów użytkowych poruszających się we Wspólnocie (Dz.U. L 203 z 10.8.2000, s. 1), zmieniona dyrektywą Komisji 2003/26/WE z 3 kwietnia 2003 r. (Dz.U. L 90 z 8.4.2003, s. 37);

                           b)

                           Ograniczniki prędkości

                                       —

                                       Dyrektywa Rady 92/6/EWG z dnia 10 lutego 1992 r. w sprawie montowania i zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych we Wspólnocie (Dz.U. L 57 z 2.3.1992, s. 27) ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/85/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. zmieniająca dyrektywę Rady 92/6/EWG w sprawie montowania i zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych we Wspólnocie (Dz.U. L 327 z 4.12.2002, s. 8);

                           c)

                           Dopuszczalne wymiary i dopuszczalna masa całkowita

                                       —

                                       Dyrektywa Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiającą dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz.U. L 235 z 17.9.1996, s. 59) ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 lutego 2002 r. zmieniającą dyrektywę Rady 96/53/WE ustanawiającą dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym (Dz.U. L 67 z 9.3.2002, s. 47)

                                       —

                                       Dyrektywa 97/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 1997 r. odnosząca się do mas i wymiarów niektórych kategorii pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz zmieniająca dyrektywę 70/156/EWG (Dz.U. L 233 z 25.8.1997, s.1), zmieniona dyrektywą Komisji 2003/19/WE z dnia 21 marca 2003 r. (Dz.U. L 79 z 26.3.2003, s. 6)

                           d)

                           Urządzenia rejestrujące w transporcie drogowym

                                       —

                                       Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 370 z 31.12.1985, s. 8), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1266/2009 z dnia 16 grudnia 2009 r. dostosowującym po raz dziesiąty do postępu technicznego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 339 z 22.12.2009, s. 3), lub równoważne przepisy ustanowione na mocy umowy AETR i protokołów do niej.”;

               2.

               w art. 2 załącznika 2 do Umowy wprowadza się następujące zmiany:

                           a)

                           dodaje się następujący tekst po akapicie pierwszym przed tabelą:

                                       „Emisja spalin

                                                   —

                                                   Dyrektywa Rady 88/77/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 1987 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają być podjęte w celu zapobiegania emisji zanieczyszczeń gazowych z silników Diesla w pojazdach (Dz.U. L 36 z 9.2.1988, s. 33), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2001/27/WE z dnia 10 kwietnia 2001 r. dostosowującą do postępu technicznego dyrektywę Rady 88/77/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają zostać podjęte przeciwko emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników z wymuszonym zapłonem napędzanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach (Dz.U. L 107 z 18.4.2001, s. 10);

                                                   —

                                                   Dyrektywa 2005/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 września 2005 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, które należy podjąć przeciwko emisji zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników o zapłonie iskrowym zasilanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach (Dz.U. L 275 z 20.10.2005, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2008/74/WE z dnia 18 lipca 2008 r. (Dz.U. L 192 z 19.7.2008, s. 51);

                                                   —

                                                   Rozporządzenie (WE) nr 595/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2009 r. dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i dyrektywę 2007/46/WE oraz uchylające dyrektywy 80/1269/EWG, 2005/55/WE i 2005/78/WE (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 1);

                                       Zadymienie spalin

                                                   —

                                                   Dyrektywa Rady 72/306/EWG z dnia 2 sierpnia 1972 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają być podjęte w celu zapobiegania emisji zanieczyszczeń z silników Diesla stosowanych w pojazdach (Dz.U. L 190 z 20.8.1972, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/21/WE z dnia 7 marca 2005 r. (Dz.U. L 61 z 8.3.2005, s. 25)

                                       Emisja hałasu

                                                   —

                                                   Dyrektywa Rady 70/157/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego pojazdów silnikowych (Dz.U. L 42 z 23.2.1970, s. 16), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2007/34/WE z dnia 14 czerwca 2007 r. (Dz.U. L 155 z 15.6.2007, s. 49)

                                       Układ hamulcowy

                                                   —

                                                   Dyrektywa Rady 71/320/EWG z dnia 26 lipca 1971 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do układów hamulcowych niektórych kategorii pojazdów silnikowych i ich przyczep (Dz.U. L 202 z 6.9.1971, s. 37) ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 2002/78/WE z dnia 1 października 2002 r. dostosowującą do postępu technicznego dyrektywę Rady 71/320/EWG w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do układów hamulcowych niektórych kategorii pojazdów silnikowych i ich przyczep (Dz.U. L 267 z 4.10.2002, s. 23);

                                       Opony

                                                   —

                                                   Dyrektywa Rady 92/23/EWG z dnia 31 marca 1992 r. odnosząca się do opon pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz ich instalowania (Dz.U. L 129 z 14.5.1992, s. 95), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/11/WE z dnia 16 lutego 2005 r. (Dz.U. L 46 z 17.2.2005, s. 42)

                                       Urządzenia oświetleniowe i światła sygnalizacyjne

                                                   —

                                                   Dyrektywa Rady 76/756/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do instalacji urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej na pojazdach silnikowych i ich przyczepach (Dz.U. L 262 z 27.9.1976, s. 1) ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2008/89/WE z dnia 24 września 2008 r. zmieniającą, w celu dostosowania do postępu technicznego, dyrektywę Rady 76/756/EWG dotyczącą instalacji urządzeń oświetleniowych oraz sygnalizacji świetlnej na pojazdach silnikowych i ich przyczepach (Dz.U. L 257 z 25.9.2008, s. 14);

                                       Zbiornik paliwa

                                                   —

                                                   Dyrektywa Rady 70/221/EWG z dnia 20 marca 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zbiorników ciekłego paliwa oraz tylnych zabezpieczeń pojazdów silnikowych i ich przyczep (Dz.U. L 76 z 6.4.1970, s. 23), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/20/WE z dnia 17 lutego 2006 r. (Dz.U. L 48 z 18.2.2006, s. 16)

                                       Lusterka wsteczne

                                                   —

                                                   Dyrektywa 2003/97/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do homologacji typu urządzeń służących do pośredniego widzenia oraz pojazdów wyposażonych w te urządzenia, zmieniająca dyrektywę 70/156/EWG i uchylająca dyrektywę 71/127/EWG (Dz.U. L 25 z 29.1.2004, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/27/WE z dnia 29 marca 2005 r. (Dz.U. L 81 z 30.3.2005, s. 44)

                                       Pasy bezpieczeństwa — montaż

                                                   —

                                                   Dyrektywa Rady 77/541/EWG z dnia 28 czerwca 1977 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących w pojazdach silnikowych (Dz.U. L 220 z 29.8.1977, s. 95), ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/40/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 146)

                                       Pasy bezpieczeństwa — punkty mocowania

                                                   —

                                                   Dyrektywa Rady 76/115/EWG z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do punktów mocowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach silnikowych (Dz.U. L 24 z 30.1.1976, s. 6), ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 149)

                                       Siedzenia

                                                   —

                                                   Dyrektywa Rady 74/408/EWG z dnia 22 lipca 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyposażenia wewnętrznego pojazdów silnikowych (wytrzymałość siedzeń i ich punktów mocowania) (Dz.U. L 221 z 12.8.1974, s. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 143)

                                       Budowa wnętrza (zapobieganie ryzyku rozprzestrzeniania się płomieni)

                                                   —

                                                   Dyrektywa 95/28/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. odnosząca się do palności materiałów konstrukcyjnych używanych w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 1)

                                       Urządzenie wnętrza (wyjścia awaryjne, dostępność, liczba siedzeń, wytrzymałość nadwozia itd.)

                                                   —

                                                   Dyrektywa 2001/85/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 listopada 2001 r. odnosząca się do przepisów szczególnych dotyczących pojazdów wykorzystywanych do przewozu pasażerów i mających więcej niż osiem siedzeń poza siedzeniem kierowcy oraz zmieniająca dyrektywy 70/156/EWG i 97/27/WE (Dz.U. L 42 z 13.2.2002, s. 1).”

                           b)

                           tabela otrzymuje brzmienie:

                                       „Pozycja

                                       Regulamin EKG ONZ/ostatnia seria zmian

                                       Akt Unii (pierwotny – ostatni)

                                       Emisja spalin

                                       49/01
                                       49/02, homologacja typu A
                                       49/02, homologacja typu B

                                       dyrektywa 88/77/EWG
                                       dyrektywa 2001/27/WE
                                       dyrektywa 2005/55/WE
                                       dyrektywa 2008/74/WE
                                       rozporządzenie (WE) nr 595/2009

                                       Zadymienie spalin

                                       24/03

                                       dyrektywa 72/306/EWG
                                       dyrektywa 2005/21/WE

                                       Emisja hałasu

                                       51/02

                                       dyrektywa 70/157/EWG
                                       dyrektywa 2007/34/WE

                                       Układ hamulcowy

                                       13/11

                                       dyrektywa 71/320/EWG
                                       dyrektywa 2002/78/WE

                                       Opony

                                       54

                                       dyrektywa 92/23/EWG
                                       dyrektywa 2005/11/WE

                                       Urządzenia oświetleniowe i światła sygnalizacyjne

                                       48/01

                                       dyrektywa 76/756/EWG
                                       dyrektywa 2008/89/WE

                                       Zbiornik paliwa

                                       34/02
                                       67/01
                                       110

                                       dyrektywa 70/221/EWG
                                       dyrektywa 2006/20/WE

                                       Lusterka wsteczne

                                       46/01

                                       dyrektywa 2003/97/WE
                                       dyrektywa 2005/27/WE

                                       Pasy bezpieczeństwa – montaż

                                       16/06

                                       dyrektywa 77/541/EWG
                                       dyrektywa 2005/40/WE

                                       Pasy bezpieczeństwa – punkty mocowania

                                       14/07

                                       dyrektywa 76/115/EWG
                                       dyrektywa 2005/41/WE

                                       Siedzenia

                                       17/08
                                       80/01

                                       dyrektywa 74/408/EWG
                                       dyrektywa 2005/39/WE

                                       Budowa wnętrza (zapobieganie ryzyku rozprzestrzeniania się płomieni)

                                       118

                                       dyrektywa 95/28/WE

                                       Urządzenie wnętrza (wyjścia awaryjne, dostępność, liczba siedzeń)

                                       107.02

                                       dyrektywa 2001/85/WE

                                       Ochrona przed przewróceniem

                                       66.01

                                       dyrektywa 2001/85/WE”

         3.   Zmiany wymagań dotyczących przepisów socjalnych, o których mowa w art. 8 Umowy

               1.

               W wyniku uwzględnienia dyrektywy 2000/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2000 r. w sprawie drogowej kontroli przydatności do ruchu pojazdów użytkowych poruszających się we Wspólnocie (Dz.U. L 203 z 10.8.2000, s. 1) skreśla się art. 8 załącznika 2 do Umowy, załącznik IIa do Umowy i załącznik IIb do Umowy.

               2.

               Akty Unii wyszczególnione w art. 8 Umowy zastępuje się następującymi aktami Unii (2):

                           „—

                           Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) nr 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1073/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 88);

                           —

                           Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 370 z 31.12.1985, s. 8), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1266/2009 z dnia 16 grudnia 2009 r. dostosowującym po raz dziesiąty do postępu technicznego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U. L 339 z 22.12.2009, s. 3)

                           —

                           Dyrektywa 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie minimalnych warunków wykonania rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i (EWG) nr 3821/85 dotyczących przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym oraz uchylająca dyrektywę Rady 88/599/EWG (Dz.U. L 102 z 11.4.2006, s. 35), ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2009/5/WE z dnia 30 stycznia 2009 r. zmieniającą załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie minimalnych warunków wykonania rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i (EWG) nr 3821/85 dotyczących przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym (Dz.U. L 29 z 31.1.2009, s. 45);

                           —

                           Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.U. L 299 z 18.11.2003, s. 9);

                           —

                           Dyrektywa 2002/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego (Dz.U. L 80 z 23.3.2002, s. 35);

                           —

                           Dyrektywa 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób, zmieniająca rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 oraz dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylająca dyrektywę Rady 76/914/EWG (Dz.U. L 226 z 10.9.2003, s. 4).”

      (1)  Przy aktualizacji listy aktów uwzględniono nowe przepisy przyjęte przez Unię Europejską do dnia 31 grudnia 2009 r.

      (2)  Przy aktualizacji listy aktów uwzględniono nowe przepisy przyjęte przez Unię Europejską do dnia 31 grudnia 2009 r.
   Projekt zalecenia nr 1/2003 Komisji Mieszanej utworzonej w ramach Umowy Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami
   z dnia …
   w sprawie stosowania karty technicznej autokaru i autobusu, która ułatwiłaby nadzór nad stosowaniem art. 1 i 2 załącznika 2 do Umowy
   KOMISJA MIESZANA,
   uwzględniając Umowę Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami, w szczególności jej art. 23 i 24,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa Interbus o międzynarodowych okazjonalnych przewozach pasażerów autokarami i autobusami (zwana dalej „Umową”) weszła w życie w dniu 1 stycznia 2003 r.

               (2)

               Zgodnie z art. 24 ust. 1 Umowy Komisja Mieszana zapewnia właściwe wdrożenie Umowy. Dlatego należy wydać zalecenie, by stosować kartę techniczną autokaru i autobusu, co ułatwi nadzór nad stosowaniem art. 1 i 2 załącznika 2 do Umowy.

         ZALECA, ABY:
   umawiające się strony Umowy – inne niż Unia Europejska – stosowały kartę techniczną autokaru i autobusu w formie określonej w załączniku do niniejszego zalecenia, zgodnie z wymogami określonymi w art. 1 i 2 załącznika 2 do Umowy.

      Sporządzono w Brukseli dnia

            Przewodniczący

            Sekretarz

   ZAŁĄCZNIK

               Karta techniczna autokaru i autobusu

               Marka i rodzaj pojazdu

               Numer rejestracyjny i kod państwa

               Data pierwszej rejestracji

               Numer podwozia

               Prawodawstwo unijne

               Regulamin EKG ONZ

               Numer homologacji

               Oznakowanie zewnętrzne pojazdu

               Ogranicznik prędkości

               dyrektywa 92/6/EWG ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/85/WE

               —

               Dopuszczalne wymiary

               dyrektywa 96/53/WE ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/7/WE dyrektywa 97/27/WE ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/19/WE

               —

               Tachograf

               rozporządzenie (EWG) nr 3821/85 ostatnio zmienione rozporządzeniem (UE) nr 1266/2009

               —

               Emisja spalin

               dyrektywa 88/77/EWG ostatnio zmieniona dyrektywą 2001/27/WE
               dyrektywa 2005/55/WE ostatnio zmieniona dyrektywą 2008/74/WE
               rozporządzenie (WE) nr 595/2009

               49/01
               49/02, homologacja typu A
               49/02, homologacja typu B

               Zadymienie spalin

               dyrektywa 72/306/EWG ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/21/WE

               24/03

               Emisja hałasu

               dyrektywa 70/157/EWG ostatnio zmieniona dyrektywą 2007/34/WE

               51/02

               Układ hamulcowy

               dyrektywa 71/320/EWG ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/78/WE

               13/11

               Opony

               dyrektywa 92/23/EWG ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/11/WE

               54

               Urządzenia oświetleniowe i światła sygnalizacyjne

               dyrektywa 76/756/EWG ostatnio zmieniona dyrektywą 2008/89/WE

               48/01

               Zbiornik paliwa

               dyrektywa 70/221/EWG ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/20/WE

               34/02
               67/01
               110

               Lusterka wsteczne

               dyrektywa 2003/97/WE ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/27/WE

               46/01

               Pasy bezpieczeństwa – montaż

               dyrektywa 77/541/EWG ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/40/WE

               16/06

               Pasy bezpieczeństwa – punkty mocowania

               dyrektywa 76/115/EWG ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/41/WE

               14/07

               Siedzenia

               dyrektywa 74/408/EWG ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/39/WE

               17/08
               80/01

               Budowa wnętrza (zapobieganie ryzyku rozprzestrzeniania się płomieni)

               dyrektywa 95/28/WE

               118

               Urządzenie wnętrza (wyjścia awaryjne, dostępność, liczba siedzeń, wytrzymałość)

               dyrektywa 2001/85/WE

               107.02

               Ochrona przed przewróceniem

               dyrektywa 2001/85/WE

               66.01


title: 2008/634/WE: Decyzja podjęta w drodze porozumienia między przedstawicielami rządów państw członkowskich z dnia 18 czerwca 2008 r. w sprawie lokalizacji siedziby Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii

text:
               2.8.2008

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 206/16

      DECYZJA PODJĘTA W DRODZE POROZUMIENIA MIĘDZY PRZEDSTAWICIELAMI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

   z dnia 18 czerwca 2008 r.
   w sprawie lokalizacji siedziby Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii
   (2008/634/WE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH,
   uwzględniając art. 289 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               O utworzeniu Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii postanowiono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 294/2008 z dnia 11 marca 2008 r. ustanawiającym Europejski Instytut Innowacji i Technologii (1).

               (2)

               Należy zadecydować o lokalizacji siedziby instytutu,

         STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Europejski Instytut Innowacji i Technologii ma siedzibę w Budapeszcie.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja, która zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2008 r.

         M. KUCLER DOLINAR

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 97 z 9.4.2008, s. 1.