title: 2014/636/UE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zamknięcia ksiąg Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012

text:
               5.9.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 266/358

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 3 kwietnia 2014 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012
   (2014/636/UE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając ostateczne roczne sprawozdanie finansowe Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Urzędu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012 wraz z odpowiedziami Urzędu (1),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 18 lutego 2014 r. (05849/2014 – C7-0054/2014),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 208,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1211/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Urząd (4), w szczególności jego art. 13,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), w szczególności jego art. 108,

               —

               uwzględniając art. 77 Regulaminu i załącznik VI do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A7–0206/2014),

               1.

               odracza decyzję dotyczącą zamknięcia ksiąg Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej za rok budżetowy 2012;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi zarządzającemu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

            Przewodniczący

         Martin SCHULZ

            Sekretarz Generalny

         Klaus WELLE

      (1)  Dz.U. C 365 z 13.12.2013, s. 9.

      (2)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 337 z 18.12.2009, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (6)  Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.


title: Decyzja Rady z dnia 13 września 1999 r. określająca 4-MTA jako nowy syntetyczny narkotyk, który ma być przedmiotem środków kontroli i penalizacji

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0615

Dziennik Urzędowy L 244 , 16/09/1999 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 13 września 1999 r.określająca 4-MTA jako nowy syntetyczny narkotyk, który ma być przedmiotem środków kontroli i penalizacji(1999/615/WSiSW)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,uwzględniając wspólne działanie 97/369/WSiSW z dnia 16 czerwca 1997 r. dotyczące wymiany informacji, oceny ryzyka oraz kontroli nowych leków syntetycznych [1], w szczególności jego art. 5 ust. 1,uwzględniając inicjatywę Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Uzależnienia od Narkotyków (EMCDDA) na podstawie art. 4 ust. 3 wspólnego działania 97/396/WSiSW sporządziło sprawozdanie na temat oceny ryzyka leku 4-MTA (P-Methylthioamphetamine lub 4-Methylthioamphetamine).(2) 4-MTA jest substancją pochodną amfetaminy, która wydaje się nieść ze sobą wyższe ryzyko skutków ubocznych niż MDMA (3,4-methylenedioxymethamphetamine), włączając w to negatywne reakcje organizmu i przedawkowanie. Na obszarze Unii Europejskiej 4-MTA był łączony z kilkoma przypadkami zgonów oraz przypadkami wymagającymi hospitalizacji.(3) W kilku Państwach Członkowskich 4-MTA został określony jako lek zagrażający zdrowiu publicznemu. W dwóch Państwach Członkowskich jest on obecnie objęty kontrolą.(4) 4-MTA jest substancją psychoaktywną niewymienioną w wykazie do Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Substancji Psychotropowych z 1971 r. i stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego, w stopniu porównywalnym z substancjami wymienionymi w wykazach I i II i nie ma widocznych wartości medycznych.(5) W niektórych Państwach Członkowskich wykryto, że substancja 4-MTA i inne nielegalne substancje są przedmiotem handlu.(6) 4-MTA powinien zostać poddany przez Państwa Członkowskie środkom kontroli i penalizacji przewidzianym przez ustawodawstwa krajowe zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Substancji Psychotropowych z 1971 r. w odniesieniu do substancji wymienionych w zestawieniu I i II do powyższej Konwencji,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Państwa Członkowskie przyjmują konieczne środki, zgodnie z ich prawem krajowym, w celu objęcia 4-MTA (P-Methylthioamphetamine lub 4-Methylthioamphetamine) środkami kontroli i penalizacji przewidzianymi przez ustawodawstwa krajowe zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie substancji psychotropowych z 1971 r. w odniesieniu do substancji wymienionych w wykazie I i II do powyższej Konwencji.Artykuł 2Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 5 ust. 1 akapit trzeci wspólnego działania 97/396/WSiSW, przyjmują środki określone w art. 1 w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji.Artykuł 3Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym.Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dzień następujący po dniu jej opublikowania.Sporządzono w Brukseli, dnia 13 września 1999 r.W imieniu RadyT. HalonenPrzewodniczący[1] Dz.U. L 167 z 25.6.1997, str. 1.--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady Unii Europejskiej z dnia 25 kwietnia 2005 r. w sprawie przyjęcia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej

text:
               21.6.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 157/9

      DECYZJA RADY UNII EUROPEJSKIEJ

   z dnia 25 kwietnia 2005 r.
   w sprawie przyjęcia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 49,
   uwzględniając opinię Komisji (1),
   uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (2),
   a także mając na uwadze, że Republika Bułgarii i Rumunia złożyły wnioski o członkostwo w Unii Europejskiej,
   ZDECYDOWAŁA:
   zaakceptować te wnioski o przyjęcie; warunki przyjęcia i wynikające z tego przyjęcia dostosowania w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, będą przedmiotem umowy między Państwami Członkowskimi, Republiką Bułgarii i Rumunią.

      Sporządzono w Luksemburgu, dnia 25 kwietnia 2005 r.

            W imieniu Rady

         J. ASSELBORN

            Przewodniczący

      (1)  Opinia z dnia 22 lutego 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

      (2)  Zgoda z dnia 13 kwietnia 2005 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).


title: Decyzja Rady z dnia 18 listopada 2002 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania niektórych postanowień Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony

text:
Ważna informacja prawna

|

32002D0979

Dziennik Urzędowy L 352 , 30/12/2002 P. 0001 - 0002

		Decyzja Radyz dnia 18 listopada 2002 r.w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania niektórych postanowień Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony(2002/979/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 310, w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i drugie oraz jego art. 300 ust. 4,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Dnia 13 września 1999 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Chile z drugiej strony (zwany dalej "Układem o Stowarzyszeniu").(2) Te negocjacje zostały zakończone i Układ o Stowarzyszeniu został parafowany dnia 10 czerwca 2002 r.(3) Wspólnota Europejska i Republika Chile zobowiązały się stosować tymczasowo niektóre przepisy Układu o Stowarzyszeniu do czasu jego wejścia w życie.(4) Układ o Stowarzyszeniu powinien zostać podpisany w imieniu Wspólnoty, a stosowanie tymczasowe niektórych jego przepisów powinno zostać potwierdzone,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 11. Z zastrzeżeniem późniejszego zawarcia, niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Chile z drugiej strony, wraz z jego załącznikami i protokołami.2. Teksty Układu o Stowarzyszeniu, załączników, protokołów oraz Aktu Końcowego są załączone do niniejszej decyzji.3. Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania Układu o Stowarzyszeniu w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Artykuł 2Do czasu wejścia w życie Układu o Stowarzyszeniu tymczasowo stosuje się jego następujące postanowienia: art. 3–11, art. 18, art. 24–27, art. 48–54, art. 55 lit. a), b), f), h), i), art. 56–93, art. 136–162, oraz art. 172–206.Artykuł 3Przewodniczący Rady dokonuje notyfikacji przewidzianej w art. 198 ust. 3 Układu o Stowarzyszeniu w imieniu Wspólnoty Europejskiej.Artykuł 41. Stanowisko zajmowane przez Wspólnotę w ramach Rady Stowarzyszenia i Komitetu Stowarzyszenia ustanowionych na mocy Układu o Stowarzyszeniu, zostaje przyjęte przez Radę na wniosek Komisji, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu.2. Przewodniczący Rady przewodniczy Radzie Stowarzyszenia i przedstawia stanowisko Wspólnoty. Przedstawiciel Komisji przewodniczy Komitetowi Stowarzyszenia i przedstawia stanowisko Wspólnoty.3. Wspólnota jest reprezentowana przez przedstawiciela Komisji w specjalnych komitetach ustanowionych Układem o Stowarzyszeniu lub utworzonych przez Radę Stowarzyszenia zgodnie z jego art. 7.Artykuł 51. Niniejszym upoważnia się Komisję, zgodnie z procedurą określoną w art. 75 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, do celów stosowania art. 29 ust. 2 załącznika V do Układu o Stowarzyszeniu, do podpisywania dokumentów wymaganych do zmiany Układu.2. Niniejszym upoważnia się Komisję, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89, do celów stosowania art. 16 ust. 2 załącznika VI Układu o Stowarzyszeniu, do podpisywania dokumentów wymaganych do zmiany Układu.Sporządzono w Brukseli, dnia 18 listopada 2002 r.W imieniu RadyP. S. MøllerPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: Decyzja Rady 2014/484/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. zmieniająca wspólne stanowisko 2003/495/WPZiB w sprawie Iraku

text:
               23.7.2014

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 217/38

         DECYZJA RADY 2014/484/WPZiB
   z dnia 22 lipca 2014 r.
   zmieniająca wspólne stanowisko 2003/495/WPZiB w sprawie Iraku
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 7 lipca 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/495/WPZiB (1) celem wdrożenia rezolucji nr 1483 (2003) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ).

               (2)

               W odniesieniu do niektórych przepisów wspólnego stanowiska 2003/495/WPZiB niezbędne jest doprecyzowanie,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   We wspólnym stanowisku 2003/495/WPZiB dodaje się następujący artykuł:

      „Artykuł 2a
      Nie udostępnia się żadnych funduszy ani zasobów gospodarczych, bezpośrednio ani pośrednio osobom i podmiotom, o których mowa w ust. 2 lit. b), ani też na rzecz tych osób i podmiotów.
      Możliwe jest wyłączenie w odniesieniu do funduszy i zasobów gospodarczych, które są:

                  a)

                  konieczne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób, o których mowa w art. 2 lit. b) oraz zależnych członków ich rodzin, w tym do opłacenia artykułów spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, leków i leczenia, podatków, składek ubezpieczeniowych i opłat na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej;

                  b)

                  przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu wydatków związanych ze świadczeniem usług prawnych;

                  c)

                  przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi, związane z rutynowym przechowywaniem lub utrzymaniem zamrożonych funduszy i zasobów gospodarczych; lub

                  d)

                  konieczne na nadzwyczajne wydatki, pod warunkiem że odpowiedni właściwy organ poinformował właściwe organy innego państwa członkowskiego i Komisję o podstawach, dla których uważa, że należy udzielić szczególnego upoważnienia, co najmniej dwa tygodnie wcześniej przed jego udzieleniem.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2014 r.

            W imieniu Rady

         C. ASHTON

            Przewodniczący

      (1)  Wspólne stanowisko Rady 2003/495/WPZiB z dnia 7 lipca 2003 r. w sprawie Iraku i uchylające wspólne stanowiska 96/741/WPZiB oraz 2002/599/WPZiB (Dz.U. L 169 z 8.7.2003, s. 72).


title: 2005/21/WE, Euratom: Decyzja Rady z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie mianowania przedstawiciela Grecji członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego

text:
               14.1.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 11/31

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 grudnia 2004 r.
   w sprawie mianowania przedstawiciela Grecji członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
   (2005/21/WE, Euratom)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 259,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 167,
   uwzględniając decyzję Rady 2002/758/WE, Euratom z dnia 17 września 2002 r. w sprawie mianowania członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od 21 września 2002 r. do 20 września 2006 r. (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

         uwzględniając kandydaturę zaproponowaną przez rząd Grecji,
   po uzyskaniu opinii Komisji Unii Europejskiej,
   PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pan Konstantinos POUPAKIS zostaje niniejszym mianowany członkiem Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, na miejsce Pana Ioannisa MANOLISA, na czas pozostający do końca kadencji, czyli do dnia 20 września 2006 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 grudnia 2004 r.

            W imieniu Rady

         C. VEERMAN

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 253 z 21.9.2002, str. 9.


title: Decyzja Rady z dnia 30 marca 2009 r. w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Unią Gospodarczą i Walutową Afryki Zachodniej dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych

text:
               6.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 56/15

         DECYZJA RADY
   z dnia 30 marca 2009 r.
   w sprawie podpisania oraz tymczasowego stosowania Umowy między Wspólnotą Europejską a Unią Gospodarczą i Walutową Afryki Zachodniej dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych
   (2010/144/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2, w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Dnia 5 czerwca 2003 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (2)

               W imieniu Wspólnoty Komisja wynegocjowała umowę z Unią Gospodarczą i Walutową Afryki Zachodniej dotyczącą pewnych aspektów przewozów lotniczych zgodnie z mechanizmami i wytycznymi zawartymi w załączniku do decyzji Rady upoważniającej Komisję do podjęcia negocjacji z państwami trzecimi w sprawie zastąpienia pewnych postanowień obecnie obowiązujących umów dwustronnych umową wspólnotową.

               (3)

               Umowa ta powinna zostać podpisana i być tymczasowo stosowana, z zastrzeżeniem możliwości jej zawarcia w późniejszym terminie,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty podpisanie Umowy między Wspólnotą Europejską a Unią Gospodarczą i Walutową Afryki Zachodniej dotyczącej pewnych aspektów przewozów lotniczych, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Tekst umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy w imieniu Wspólnoty, z zastrzeżeniem jej zawarcia.
   Artykuł 3
   Do czasu wejścia w życie umowy jest ona stosowana tymczasowo od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym strony wzajemnie powiadomią się o zakończeniu procedur koniecznych do tego celu.
   Artykuł 4
   Niniejszym upoważnia się przewodniczącego Rady do dokonania powiadomienia przewidzianego w art. 9 ust. 2 umowy.

      Sporządzono w Brukseli dnia 30 marca 2009 r.

            W imieniu Rady

         P. BENDL

            Przewodniczący

    ---documentbreak---

               6.3.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 56/15

         UMOWA
   między Wspólnotą Europejską a Unią Gospodarczą i Walutową Afryki Zachodniej dotycząca pewnych aspektów przewozów lotniczych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
   z jednej strony, oraz
   UNIA GOSPODARCZA I WALUTOWA AFRYKI ZACHODNIEJ,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „Stronami”,
   STWIERDZAJĄC, że dwustronne umowy o komunikacji lotniczej zawarte między niektórymi państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej i Unii Gospodarczej i Walutowej Afryki Zachodniej (UEMOA) zawierają postanowienia sprzeczne z prawem wspólnotowym, co stwierdził Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w orzeczeniach z listopada 2002 r.,
   STWIERDZAJĄC, że Wspólnota Europejska ma wyłączną kompetencję w zakresie pewnych aspektów, które mogą być włączone do dwustronnych umów o komunikacji lotniczej między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   STWIERDZAJĄC, że na podstawie prawa Wspólnoty Europejskiej oraz UEMOA przewoźnicy lotniczy ustanowieni w jednym z państw członkowskich mają prawo do pozbawionego dyskryminacji dostępu do tras lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami trzecimi,
   UWZGLĘDNIAJĄC umowy między Wspólnotą Europejską a niektórymi państwami trzecimi, przewidujące dla obywateli tych państw trzecich możliwość nabywania prawa własności przewoźników lotniczych koncesjonowanych zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej,
   UZNAJĄC, że niektóre postanowienia dotyczące wyznaczania w dwustronnych umowach o komunikacji lotniczej zawartych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej i UEMOA, które są niezgodne z prawem wspólnotowym, muszą zostać doprowadzone do zgodności z tym prawem w celu ustanowienia odpowiedniej podstawy prawnej dla świadczenia przewozów lotniczych między Wspólnotą Europejską a UEMOA, a także w celu zapewnienia ciągłości takich przewozów lotniczych,
   STWIERDZAJĄC, że zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej oraz UEMOA przewoźnicy lotniczy nie mogą zasadniczo zawierać umów, które mogłyby wpłynąć na wymianę handlową między państwami członkowskimi, odpowiednio, Wspólnoty Europejskiej oraz UEMOA, i których celem lub skutkiem byłoby uniemożliwienie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji,
   UZNAJĄC, że postanowienia dwustronnych umów o komunikacji lotniczej zawartych między państwami członkowskimi, odpowiednio, Wspólnoty Europejskiej oraz UEMOA, które

               (i)

               wymagają zawierania umów pomiędzy przedsiębiorstwami, decyzji stowarzyszeń przedsiębiorstw lub uzgodnionych praktyk uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach, bądź faworyzują wymienione rozwiązania; lub

               (ii)

               wzmacniają skutki wszelkich takich umów, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub

               (iii)

               przenoszą na przewoźników lotniczych lub inne prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialność za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję między przewoźnikami lotniczymi na danych trasach,

         mogą uniemożliwić działanie reguł konkurencji mających zastosowanie do przedsiębiorstw,
   STWIERDZAJĄC, że w ramach niniejszych negocjacji celem Stron nie jest zwiększenie ogólnego natężenia ruchu lotniczego między Wspólnotą Europejską a UEMOA, ani naruszenie równowagi między wspólnotowymi przewoźnikami lotniczymi a przewoźnikami lotniczymi z UEMOA, ani negocjowanie zmian w postanowieniach obecnie obowiązujących umów dwustronnych o komunikacji lotniczej dotyczących praw przewozowych,
   STWIERDZAJĄC, że komunikacja lotnicza między państwami członkowskimi UEMOA a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej wynosi około 80 % ich międzynarodowej komunikacji lotniczej, tradycyjnie regulowanej przez dwustronne umowy o komunikacji lotniczej,
   UWZGLĘDNIAJĄC decyzję nr 08/2002/CM/UEMOA z dnia 27 czerwca 2002 r. przyjmującą wspólny program transportu lotniczego państw członkowskich oraz UEMOA,
   UWZGLĘDNIAJĄC dyrektywę nr 08/2006/CM/UEMOA z dnia 16 grudnia 2006 r. przyznającą Komisji UEMOA, wspieranej przez przedstawicieli państw członkowskich UEMOA, mandat do podjęcia i prowadzenia negocjacji z Komisją Europejską w celu wprowadzenia wspólnotowej klauzuli wyznaczania w umowach lotniczych między państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej a państwami członkowskimi UEMOA,
   UWZGLĘDNIAJĄC wniosek Komisji Europejskiej dotyczący wykorzystania zawartej w prawie wspólnotowym oraz postanowieniach Traktatu UEMOA możliwości prowadzenia grupowych negocjacji w celu wprowadzenia wspólnotowej klauzuli wyznaczania w umowach lotniczych podpisanych między państwami członkowskimi UEMOA a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej,
   UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Postanowienia ogólne
   1.   Na użytek niniejszej umowy poniższe wyrażenia i zwroty mają następujące znaczenie:
   i.   UEMOA: Unia Gospodarcza i Walutowa Afryki Zachodniej;
   ii.   WE: Wspólnota Europejska.
   2.   Na użytek niniejszej umowy „państwa członkowskie WE” oznaczają państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej, „państwa członkowskie UEMOA” oznaczają państwa członkowskie Unii Gospodarczej i Walutowej Afryki Zachodniej, a „państwa afrykańskie” oznaczają odpowiednio państwa członkowskie Unii Afrykańskiej oraz Maroko.
   3.   Zawarte w każdej z umów dwustronnych wymienionych w części A załączników do niniejszej umowy odniesienia do obywateli państwa członkowskiego WE oraz do obywateli państwa członkowskiego UEMOA są rozumiane jako odniesienia do obywateli państw członkowskich WE albo państw członkowskich UEMOA.
   4.   Zawarte w każdej z umów dwustronnych wymienionych w części A załączników do niniejszej umowy odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych państwa członkowskiego WE oraz państwa członkowskiego UEMOA będących Stronami niniejszej umowy są rozumiane jako odniesienia do przewoźników lotniczych lub przedsiębiorstw lotniczych wyznaczonych przez te państwa.
   Artykuł 2
   Wyznaczenie i upoważnienie
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w lit. a) części B załączników do niniejszej umowy w odniesieniu do wyznaczenia przewoźnika lotniczego oraz przyznanych mu upoważnień i zezwoleń.
   2.   Po otrzymaniu wyznaczenia dokonanego przez państwo członkowskie jednej ze Stron, państwo drugiej Strony udzieli odpowiednich upoważnień i zezwoleń w najkrótszym przewidzianym przez procedury terminie, pod warunkiem że:

               a)

               w przypadku przewoźnika wyznaczonego przez państwo członkowskie WE:

                           i.

                           przewoźnik lotniczy jest ustanowiony, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego WE i posiada ważną koncesję zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej; oraz

                           ii.

                           państwo członkowskie WE odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu są wyraźnie określone właściwe władze lotnicze;

               b)

               w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez państwo członkowskie UEMOA:

                           i.

                           przewoźnik lotniczy jest ustanowiony na terytorium państwa członkowskiego UEMOA, które dokonało wyznaczenia, i otrzymał ważne zezwolenie dla przewoźnika lotniczego zgodnie z prawem UEMOA; oraz

                           ii.

                           państwo członkowskie UEOMA odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego zgodnie z odpowiednimi załącznikami (w szczególności załącznikami 1, 6 i 8) do konwencji chicagowskiej sprawuje i utrzymuje skuteczną kontrolę regulacyjną nad przewoźnikiem lotniczym, a w wyznaczeniu są wyraźnie określone właściwe władze lotnicze; oraz

                           iii.

                           ma miejsce jedna z poniższych sytuacji:

                                       a.

                                       przewoźnik lotniczy jest własnością, bezpośrednio lub poprzez pakiet większościowy, i znajduje się pod skuteczną kontrolą państw członkowskich UEMOA lub obywateli państw członkowskich UEMOA, albo innych państw afrykańskich lub obywateli tych innych państw afrykańskich; albo

                                       b.

                                       przewozy wykonywane przez certyfikowanego przewoźnika lotniczego zgodnie z prawem UEMOA mają w większości miejsce wylotu i przylotu w porcie lotniczym lub w portach lotniczych jednego z państw członkowskich UEMOA, a ich personel operacyjny, techniczny i zarządzający składa się głównie z obywateli państw członkowskich UEMOA, jeżeli zainteresowane państwo członkowskie WE potwierdzi stosowanie postanowień niniejszej lit. b).

         Artykuł 3
   Odmowa, cofnięcie, zawieszenie lub ograniczenie
   1.   Postanowienia ust. 2 niniejszego artykułu zastępują odpowiednie postanowienia artykułów wymienionych w lit. b) części B załączników do niniejszej umowy w odniesieniu do odmowy, cofnięcia, zawieszenia lub ograniczenia upoważnień albo zezwoleń przewoźnika lotniczego.
   2.   Każde państwo członkowskie, może odmówić, cofnąć, zawiesić albo ograniczyć upoważnienia lub zezwolenia wydane przewoźnikowi lotniczemu wyznaczonemu przez państwo członkowskie drugiej Strony, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:

               a)

               w przypadku przewoźnika wyznaczonego przez państwo członkowskie WE:

                           i.

                           przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony, zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską, na terytorium wyznaczającego państwa członkowskiego WE i nie posiada ważnej koncesji zgodnie z prawem Wspólnoty Europejskiej; lub

                           ii.

                           państwo członkowskie WE odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego nie sprawuje lub nie utrzymuje ciągłej skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym, lub w wyznaczeniu nie są wyraźnie określone właściwe władze lotnicze;

               b)

               w przypadku przewoźnika lotniczego wyznaczonego przez państwo członkowskie UEMOA:

                           i.

                           przewoźnik lotniczy nie jest ustanowiony na terytorium państwa członkowskiego UEMOA, które dokonało wyznaczenia, albo nie otrzymał ważnego zezwolenia dla przewoźnika lotniczego zgodnie z prawem UEMOA; lub

                           ii.

                           państwo członkowskie UEOMA odpowiedzialne za wydanie certyfikatu przewoźnika lotniczego zgodnie z odpowiednimi załącznikami (w szczególności załącznikami 1, 6 i 8) konwencji chicagowskiej nie sprawuje lub nie utrzymuje skutecznej kontroli regulacyjnej nad przewoźnikiem lotniczym, lub w wyznaczeniu nie są wyraźnie określone właściwe władze lotnicze; lub

                           iii.

                           ma miejsce jedna z poniższych sytuacji:

                                       a.

                                       przewoźnik lotniczy nie jest własnością, bezpośrednio bądź poprzez pakiet większościowy, i nie znajduje się pod skuteczną kontrolą państw członkowskich UEMOA lub obywateli państw członkowskich UEMOA, albo innych państw afrykańskich lub obywateli tych innych państw afrykańskich; lub

                                       b.

                                       przewozy wykonywane przez certyfikowanego przewoźnika lotniczego zgodnie z prawem UEMOA nie mają w większości miejsca wylotu i przylotu w porcie lotniczym lub w portach lotniczych jednego z państw członkowskich UEMOA albo jego personel operacyjny, techniczny i zarządzający nie składa się głównie z obywateli państw członkowskich UEMOA.

         3.   Wykonując swoje prawa na mocy niniejszego artykułu, zainteresowane państwo członkowskie nie stosuje dyskryminacji wobec przewoźników lotniczych drugiej Strony ze względu na ich przynależność państwową.
   Artykuł 4
   Prawa dotyczące skutecznej kontroli regulacyjnej
   1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu uzupełniają artykuły wymienione w lit. c) części B załączników do niniejszej umowy.
   2.   Jeżeli państwo członkowskie WE wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym skuteczną kontrolę regulacyjną sprawuje i utrzymuje inne państwo członkowskie WE, prawa danego państwa członkowskiego UEMOA, zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim WE, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a danym państwem członkowskim UEMOA, mają w równym stopniu zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania standardów bezpieczeństwa przez wspomniane inne państwo członkowskie WE oraz w stosunku do koncesji tego przewoźnika lotniczego.
   3.   Jeżeli państwo członkowskie UEMOA wyznaczyło przewoźnika lotniczego, nad którym skuteczną kontrolę regulacyjną sprawuje lub utrzymuje inne państwo członkowskie UEMOA, prawa danego państwa członkowskiego WE zgodnie z postanowieniami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w umowie między państwem członkowskim UEMOA, które wyznaczyło danego przewoźnika lotniczego, a danym państwem członkowskim WE mają w równym stopniu zastosowanie w stosunku do przyjmowania, wykonywania lub utrzymywania standardów bezpieczeństwa przez wspomniane inne państwo członkowskie UEMOA oraz w stosunku do koncesji tego przewoźnika lotniczego.
   4.   Na użytek niniejszej umowy Strony postanawiają, że skuteczna kontrola regulacyjna wymaga co najmniej, aby państwo członkowskie, które wydało koncesję albo zezwolenie, zapewniało w sposób stały i skuteczny programy nadzoru bezpieczeństwa lotniczego i ochrony lotnictwa, stosując jako minimum standardy Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO), oraz zapewniało, by przewoźnik lotniczy przestrzegał kryteriów ustanowionych przez odpowiednie władze dla świadczenia międzynarodowych przewozów lotniczych oraz działał zgodnie z wszelkimi mającymi zastosowanie standardami ICAO.
   Artykuł 5
   Opodatkowanie paliwa lotniczego
   1.   Postanowienia zawarte w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu uzupełniają odpowiednie postanowienia wymienione w lit. d) części B załączników do niniejszej umowy.
   2.   Niezależnie od odmiennych postanowień, żadne postanowienie każdej z umów dwustronnych wymienionych w lit. d) części B załączników do niniejszej umowy nie uniemożliwia państwu członkowskiemu WE nałożenia podatków, należności, ceł, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium, a przeznaczone do użytku w statkach powietrznych wyznaczonego przewoźnika lotniczego pochodzącego z państwa członkowskiego UEMOA, operującego między punktem znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego WE a punktem znajdującym się na terytorium innego państwa członkowskiego WE.
   3.   Niezależnie od odmiennych postanowień, żadne postanowienie każdej z umów dwustronnych wymienionych w lit. d) części B załączników do niniejszej umowy nie uniemożliwia państwu członkowskiemu UEMOA nałożenia podatków, należności, ceł, opłat lub obciążeń na paliwo dostarczane na jego terytorium, a przeznaczone do użytku w statkach powietrznych wyznaczonego przewoźnika lotniczego pochodzącego z państwa członkowskiego WE, operującego między punktem znajdującym się na terytorium tego państwa członkowskiego UEMOA a punktem znajdującym się na terytorium innego państwa członkowskiego UEMOA.
   4.   Jeżeli zostanie opracowany projekt przewidujący wprowadzenie opodatkowania paliwa lotniczego zgodnie z niniejszym artykułem, Strony postanawiają spotkać się w najkrótszym możliwym terminie w celu omówienia tej kwestii.
   Artykuł 6
   Zgodność z regułami konkurencji
   1.   Niezależnie od wszelkich postanowień stanowiących inaczej, żadne postanowienia każdej z umów dwustronnych wymienionych w części A załączników do niniejszej umowy nie mogą:

               (i)

               faworyzować zawierania umów pomiędzy przedsiębiorstwami, decyzji stowarzyszeń przedsiębiorstw lub uzgodnionych praktyk, uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję;

               (ii)

               wzmacniać skutków wszelkich takich umów, decyzji lub uzgodnionych praktyk; lub

               (iii)

               przenosić na prywatne podmioty gospodarcze odpowiedzialności za podjęcie środków uniemożliwiających, zakłócających lub ograniczających konkurencję.

         2.   Nie stosuje się postanowień zawartych w umowach dwustronnych wymienionych w części A załączników do niniejszej umowy, które są niezgodne z ust. 1 niniejszego artykułu.
   Artykuł 7
   Załączniki do umowy
   Załączniki do niniejszej umowy stanowią jej integralną część.
   Artykuł 8
   Zmiana
   1.   Każda ze Stron może w każdym czasie zwrócić się z wnioskiem do drugiej Strony o konsultacje mające na celu zmianę niniejszej umowy. Konsultacje te rozpoczynają się w terminie sześćdziesięciu (60) dni od dnia otrzymania wniosku.
   2.   Jakiekolwiek zmiany dokonane w ten sposób wchodzą w życie po dokonaniu przez Strony wzajemnej pisemnej notyfikacji zakończenia ich wewnętrznych procedur niezbędnych do ich wejścia w życie.
   Artykuł 9
   Wejście w życie i tymczasowe stosowanie
   1.   Niniejsza umowa wchodzi w życie z dniem otrzymania ostatniej z dwóch notyfikacji, za których pośrednictwem Strony informują się wzajemnie na piśmie o zakończeniu ich odpowiednich wewnętrznych procedur niezbędnych do wejścia w życie niniejszej umowy.
   2.   Nie naruszając ust. 1, Strony zgadzają się na tymczasowe stosowanie niniejszej umowy od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonały wzajemnej notyfikacji zakończenia niezbędnych w tym celu procedur.
   3.   Umowy dwustronne oraz inne porozumienia między państwami członkowskimi WE a państwami członkowskimi UEMOA, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie i nie są tymczasowo stosowane, wymieniono w lit. b) części A załączników do niniejszej umowy. Niniejszą umowę stosuje się do wszystkich takich umów dwustronnych i porozumień z dniem ich wejścia w życie lub z dniem rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania.
   Artykuł 10
   Wygaśnięcie
   1.   W przypadku wygaśnięcia jednej z umów dwustronnych wymienionych w części A załączników do niniejszej umowy jednocześnie wygasają wszystkie postanowienia niniejszej umowy mające zastosowanie do wygasającej umowy wymienionej w załączniku I.
   2.   W przypadku wygaśnięcia wszystkich umów dwustronnych wymienionych w części A załączników do niniejszej umowy wygasa jednocześnie niniejsza umowa.

      NA DOWÓD CZEGO, niżej podpisani, odpowiednio upoważnieni, podpisali niniejszą umowę.
      Sporządzono w dwóch egzemplarzach w Brukseli dnia trzydziestego listopada 2009 r. w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest autentyczny. W przypadku rozbieżnej wykładni decydujące znaczenie ma tekst w języku francuskim.

         За Европейската общност
         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Pentru Comunitatea Europeană
         Za Európske spoločenstvo
         za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen

         За Западноафриканския икономически и валутен съюз
         Por la Unión Económica y Monetaria del África Occidental
         Za Západoafrickou hospodářskou a měnovou unii
         For den Vestafrikanske Økonomiske og Monetære Union
         Für die Westafrikanische Wirtschafts- und Währungsunion
         Lääne-Aafrika majandus- ja rahaliidu nimel
         Για τη Δυτικοαφρικανική Οικονομική και Νομισματική Ένωση
         For the West African Economic and Monetary Union
         Pour l'Union économique et monétaire Ouest-africaine
         Per l'Unione economica e monetaria dell'Africa occidentale
         Rietumāfrikas Ekonomiskās un monetārās savienības vārdā
         Vakarų Afrikos Ekonominės ir pinigų sajungos vardu
         A Nyugat-afrikai Gazdasági és Monetáris Unió részéről
         Għall-Unjoni Ekonomika u Monetarja tal-Afrika tal-Punent
         Voor de West-Afrikaanse Economische en Montaire Unie
         W imieniu Unii Gospodarczej i Walutowej Afryki Zachodniej
         Pela União Económica e Monetária da África Ocidental
         Pentru Uniunea Economică și Monetară a Africii de Vest
         Za Západoafrickú hospodársku a menovú úniu
         Za Ekonomsko in monetarno unijo Zahodne Afrike
         Länsi-Afrikan talous- ja rahaliiton puolesta
         För Västafrikanska ekonomiska och monetära unionen

   ZAŁĄCZNIK I

      BENIN

   CZĘŚĆ A

      Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy

               a)

               Dwustronne umowy o komunikacji lotniczej między Ludową Republiką Beninu a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane:

                           —

                           umowa między Królestwem Belgii a Republiką Dahomej dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Brukseli dnia 15 lutego 1971 r., zwana dalej w części B „umową Benin-Belgia”,

                           —

                           umowa między rządem Ludowej Republiki Bułgarii a rządem Ludowej Republiki Beninu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Sofii dnia 16 września 1982 r., zwana dalej w części B „umową Benin-Bułgaria”,

                           —

                           umowa między Republiką Francuską a Republiką Dahomej dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Paryżu dnia 9 grudnia 1963 r., zwana dalej w części B „umową Benin-Francja”,

                           —

                           umowa między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Ludowej Republiki Beninu dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Kotonu dnia 13 maja 1988 r., zwana dalej w części B „umową Benin-Polska”.

               b)

               Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Ludową Republiką Beninu a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowane:

                           —

                           umowa między rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a rządem Ludowej Republiki Beninu, podpisana w Londynie dnia 16 września 1999 r., zwana dalej w części B „umową Benin-Zjednoczone Królestwo”.

         CZĘŚĆ B

      Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w części A, o których mowa w art. 2–5 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           art. 10 umowy Benin-Belgia;

                           art. 3 umowy Benin-Bułgaria;

                           art. 13 umowy Benin-Francja;

                           art. 9 umowy Benin-Polska;

                           art. 4 projektu umowy Benin-Zjednoczone Królestwo.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie albo ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           art. 11 umowy Benin-Belgia;

                           art. 4 umowy Benin-Bułgaria;

                           art. 6 umowy Benin-Francja;

                           art. 10 umowy Benin-Polska;

                           art. 4 i 5 projektu umowy Benin-Zjednoczone Królestwo.

               c)

               Kontrola regulacyjna:

                           art. 10 umowy Benin-Belgia;

                           art. 3 umowy Benin-Bułgaria;

                           art. 11 umowy Benin-Francja;

                           art. 9 umowy Benin-Polska;

                           art. 14 projektu umowy Benin-Zjednoczone Królestwo.

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:

                           art. 3 umowy Benin-Belgia;

                           art. 10 umowy Benin-Bułgaria;

                           art. 3 umowy Benin-Francja;

                           art. 3 umowy Benin-Polska;

                           art. 8 projektu umowy Benin-Zjednoczone Królestwo.

         ZAŁĄCZNIK II

      BURKINA FASO

   CZĘŚĆ A

      Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy

               a)

               Dwustronne umowy o komunikacji lotniczej między Burkina Faso a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane:

                           —

                           umowa między Królestwem Belgii a Republiką Górnej Wolty dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Brukseli dnia 15 lutego 1984 r., zwana dalej w części B „umową Burkina Faso-Belgia”,

                           —

                           umowa między Republiką Francuską a Republiką Górnej Wolty dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Paryżu dnia 29 maja 1962 r., zwana dalej w części B „umową Burkina Faso-Francja”.

               b)

               Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Burkina Faso a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowane.

         CZĘŚĆ B

      Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w części A, o których mowa w art. 2–5 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           art. 9 umowy Burkina Faso-Belgia;

                           art. 13 umowy Burkina Faso-Francja.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie albo ograniczenie upoważnień lub zezwoleń/pozwoleń:

                           art. 10 umowy Burkina Faso-Belgia;

                           art. 6 umowy Burkina Faso-Francja.

               c)

               Kontrola regulacyjna:

                           art. 9 umowy Burkina Faso-Belgia;

                           art. 11 umowy Burkina Faso-Francja.

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:

                           art. 2 umowy Burkina Faso-Belgia;

                           art. 3 umowy Burkina Faso-Francja.

         ZAŁĄCZNIK III

      GWINEA BISSAU

   CZĘŚĆ A

      Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy

               a)

               Dwustronne umowy o komunikacji lotniczej między Republiką Gwinei Bissau a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane:

                           —

                           umowa między Republiką Portugalską a Republiką Gwinei Bissau dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Lizbonie dnia 30 sierpnia 2007 r., zwana dalej w części B „umową Gwinea Bissau-Portugalia”.

               b)

               Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Republiką Gwinei Bissau a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowane.

         CZĘŚĆ B

      Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w części A, o których mowa w art. 2–5 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:
               art. 3 umowy Gwinea Bissau-Portugalia.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie albo ograniczenie upoważnień lub zezwoleń/pozwoleń:
               art. 4 umowy Gwinea Bissau-Portugalia.

               c)

               Kontrola regulacyjna:
               art. 15 umowy Gwinea Bissau-Portugalia.

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:
               art. 6 umowy Gwinea Bissau-Portugalia.

         ZAŁĄCZNIK IV

      WYBRZEŻE KOŚCI SŁONIOWEJ

   CZĘŚĆ A

      Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy

               a)

               Dwustronne umowy o komunikacji lotniczej między Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane:

                           —

                           umowa między Republiką Federalną Niemiec a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Bonn dnia 3 października 1978 r., zwana dalej w części B „umową Wybrzeże Kości Słoniowej-Niemcy”,

                           —

                           umowa między Królestwem Belgii a rządem Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej, dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Abidżanie dnia 21 września 1963 r., zwana dalej w części B „umową Wybrzeże Kości Słoniowej-Belgia”,
                           ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Abidżanie dnia 31 sierpnia 2002 r.,

                           —

                           umowa między Królestwem Danii a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Abidżanie dnia 7 czerwca 1963 r., zwana dalej w części B „umową Wybrzeże Kości Słoniowej-Dania”,

                           —

                           umowa między Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej a Królestwem Hiszpanii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Madrycie dnia 15 lipca 1976 r., zwana dalej w części B „umową Wybrzeże Kości Słoniowej-Hiszpania”,
                           ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Madrycie dnia 17 maja 1994 r.,

                           —

                           umowa między Republiką Francuską a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Abidżanie dnia 19 października 1962 r., zwana dalej w części B „umową Wybrzeże Kości Słoniowej-Francja”,

                           —

                           umowa między Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej a Republiką Włoską dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Abidżanie dnia 19 lutego 1968 r., zwana dalej w części B „umową Wybrzeże Kości Słoniowej-Włochy”,

                           —

                           umowa między Królestwem Niderlandów a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Abidżanie dnia 9 października 1963 r., zwana dalej w części B „umową Wybrzeże Kości Słoniowej-Niderlandy”,

                           —

                           umowa między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej dotycząca cywilnego transportu lotniczego, podpisana w Abidżanie dnia 13 lipca 1984 r., zwana dalej w części B „umową Wybrzeże Kości Słoniowej-Polska”,

                           —

                           umowa między Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej a Republiką Portugalską dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Lizbonie dnia 16 września 1987 r., zwana dalej w części B „umową Wybrzeże Kości Słoniowej-Portugalia”,

                           —

                           umowa między rządem Socjalistycznej Republiki Rumunii a rządem Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej dotycząca cywilnej komunikacji lotniczej, podpisana w Abidżanie dnia 25 maja 1979 r., zwana dalej w części B „umową Wybrzeże Kości Słoniowej-Rumunia”,

                           —

                           umowa między Królestwem Szwecji a Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Abidżanie dnia 7 czerwca 1966 r., zwana dalej w części B „umową Wybrzeże Kości Słoniowej-Szwecja”,

                           —

                           umowa między rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a rządem Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Londynie dnia 1 grudnia 1976 r., zwana dalej w części B „umową Wybrzeże Kości Słoniowej-Zjednoczone Królestwo”.

               b)

               Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowane:

                           —

                           umowa między Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej a Królestwem Belgii dotycząca komunikacji lotniczej, parafowana w Brukseli dnia 14 stycznia 2009 r., zwana dalej w części B „projektem umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Belgia”,

                           —

                           umowa między Republiką Wybrzeża Kości Słoniowej a Republiką Portugalską dotycząca komunikacji lotniczej, parafowana w Lizbonie dnia 12 lipca 1990 r., zwana dalej w części B „umową Wybrzeże Kości Słoniowej-Portugalia”.

         CZĘŚĆ B

      Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w załączniku 1, o których mowa w art. 2–5 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           art. 3 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Niemcy;

                           art. 10 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Belgia;

                           art. 4 projektu umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Belgia;

                           art. 10 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Dania;

                           art. 10 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Hiszpania;

                           art. 11 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Francja;

                           art. 10 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Włochy;

                           art. 10 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Niderlandy;

                           art. IX umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Polska;

                           art. 6 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Portugalia;

                           art. 8 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Rumunia;

                           art. 10 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Szwecja;

                           art. 10 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Zjednoczone Królestwo.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie albo ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze i drugie umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Niemcy;

                           art. 11 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Belgia;

                           art. 5 projektu umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Belgia;

                           art. 11 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Dania;

                           art. 11 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Hiszpania;

                           art. 12 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Francja;

                           art. 11 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Włochy;

                           art. 11 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Niderlandy;

                           art. X umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Polska;

                           art. 21 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Portugalia;

                           art. 9 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Rumunia;

                           art. 11 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Szwecja;

                           art. 11 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Zjednoczone Królestwo.

               c)

               Kontrola regulacyjna:

                           art. 4 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Belgia;

                           art. 7 projektu umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Belgia;

                           art. 10 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Dania;

                           art. 10 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Hiszpania;

                           art. 11 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Francja;

                           art. 10 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Włochy;

                           art. 10 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Niderlandy;

                           art. IX umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Polska;

                           art. 6 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Portugalia;

                           art. 8 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Rumunia;

                           art. 10 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Szwecja;

                           art. 14 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Zjednoczone Królestwo.

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:

                           art. 6 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Niemcy;

                           art. 3 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Belgia;

                           art. 11 projektu umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Belgia;

                           art. 3 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Dania;

                           art. 3 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Hiszpania;

                           art. 3 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Francja;

                           art. 3 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Włochy;

                           art. 3 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Niderlandy;

                           art. III umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Polska;

                           art. 5 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Portugalia;

                           art. 2 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Rumunia;

                           art. 3 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Szwecja;

                           art. 3 umowy Wybrzeże Kości Słoniowej-Zjednoczone Królestwo.

         ZAŁĄCZNIK V

      MALI

   CZĘŚĆ A

      Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy

               a)

               Dwustronne umowy o komunikacji lotniczej między Republiką Mali a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane:

                           —

                           umowa między Królestwem Belgii a Republiką Mali dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Brukseli dnia 9 maja 1985 r., zwana dalej w części B „umową Mali-Belgia”,
                           ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Brukseli dnia 11 kwietnia 2002 r.,

                           —

                           umowa między Czechosłowacką Republiką Socjalistyczną a Republiką Mali dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Pradze dnia 27 listopada 1961 r., zwana dalej w części B „umową Mali-Czechosłowacja”,

                           —

                           umowa między rządem Królestwa Hiszpanii a rządem Republiki Mali dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Madrycie dnia 5 listopada 1990 r., zwana dalej w części B „umową Mali-Hiszpania”,

                           —

                           umowa między Republiką Francuską a Republiką Mali dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Paryżu dnia 5 sierpnia 1961 r., zwana dalej w części B „umową Mali-Francja”,

                           —

                           umowa między rządem Socjalistycznej Republiki Rumunii a rządem Republiki Mali o cywilnej komunikacji lotniczej, podpisana w Bukareszcie dnia 21 czerwca 1983 r., zwana dalej w części B „umową Mali-Rumunia”.

               b)

               Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Republiką Mali a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowane

         CZĘŚĆ B

      Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w części A, o których mowa w art. 2–5 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           art. 6 umowy Mali-Belgia;

                           art. 2 umowy Mali-Czechosłowacja;

                           art. 6 umowy Mali-Hiszpania;

                           art. 14 umowy Mali-Francja;

                           art. 3 umowy Mali-Rumunia.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie albo ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           art. 7 umowy Mali-Belgia;

                           art. 2 umowy Mali-Czechosłowacja;

                           art. 6 i 7 umowy Mali-Hiszpania;

                           art. 7 umowy Mali-Francja;

                           art. 6 umowy Mali-Rumunia.

               c)

               Kontrola regulacyjna:

                           art. 5 umowy Mali-Belgia;

                           art. 2 umowy Mali-Czechosłowacja;

                           art. 5 umowy Mali-Hiszpania;

                           art. 14 umowy Mali-Francja;

                           art. 3 umowy Mali-Rumunia.

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:

                           art. 9 umowy Mali-Belgia;

                           art. 4 umowy Mali-Czechosłowacja;

                           art. 9 umowy Mali-Hiszpania;

                           art. 3 umowy Mali-Francja;

                           art. 8 umowy Mali-Rumunia.

         ZAŁĄCZNIK VI

      NIGER

   CZĘŚĆ A

      Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy

               a)

               Dwustronne umowy o komunikacji lotniczej między Republiką Nigru a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane:

                           —

                           umowa między Królestwem Belgii a Republiką Nigru dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Niamej dnia 19 sierpnia 1963 r., zwana dalej w części B „umową Niger-Belgia”,

                           —

                           umowa między Republiką Francuską a Republiką Nigru dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Paryżu dnia 28 maja 1962 r., zwana dalej w części B „umową Niger-Francja”.

               b)

               Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Republiką Nigru a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowane.

         CZĘŚĆ B

      Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w części A, o których mowa w art. 2–5 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           art. 10 umowy Niger-Belgia;

                           art. 13 umowy Niger-Francja.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie albo ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           art. 11 umowy Niger-Belgia;

                           art. 6 umowy Niger-Francja.

               c)

               Kontrola regulacyjna:

                           art. 10 umowy Niger-Belgia;

                           art. 11 umowy Niger-Francja.

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:

                           art. 3 umowy Niger-Belgia;

                           art. 3 umowy Niger-Francja.

         ZAŁĄCZNIK VII

      SENEGAL

   CZĘŚĆ A

      Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy

               a)

               Dwustronne umowy o komunikacji lotniczej między Republiką Senegalu a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane:

                           —

                           umowa między Republiką Federalną Niemiec a Republiką Senegalu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Bonn dnia 29 października 1964 r., zwana dalej w części B „umową Senegal-Niemcy”,

                           —

                           umowa między rządem federalnym Republiki Austrii a rządem Republiki Senegalu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Dakarze dnia 4 lutego 1987 r., zwana dalej w części B „umową Senegal-Austria”,

                           —

                           umowa między Królestwem Belgii a Republiką Senegalu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Dakarze dnia 25 listopada 1966 r., zwana dalej w części B „umową Senegal-Belgia”,
                           ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Dakarze dnia 4 czerwca 2002 r.,

                           —

                           umowa między Ludową Republiką Bułgarii a Republiką Senegalu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Sofii dnia 21 października 1969 r., zwana dalej w części B „umową Senegal-Bułgaria”,

                           —

                           umowa między Czechosłowacką Republiką Socjalistyczną a Republiką Senegalu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Pradze dnia 20 czerwca 1962 r., zwana dalej w części B „umową Senegal-Czechosłowacja”,

                           —

                           umowa między Republiką Senegalu a Królestwem Hiszpanii dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Dakarze dnia 26 czerwca 1968 r., zwana dalej w części B „umową Senegal-Hiszpania”,
                           ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Dakarze dnia 22 lutego 2006 r.,

                           —

                           umowa między Republiką Francuską a Republiką Senegalu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Paryżu dnia 16 września 1974 r., zwana dalej w części B „umową Senegal-Francja”,

                           —

                           umowa między Republiką Włoską a Republiką Senegalu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Rzymie dnia 20 kwietnia 1972 r., zwana dalej w części B „umową Senegal-Włochy”,
                           ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Rzymie dnia 21 lipca 2004 r.,

                           —

                           umowa między rządem Królestwa Niderlandów a rządem Republiki Senegalu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Dakarze dnia 27 lipca 1977 r., zwana dalej w części B „umową Senegal-Niderlandy”,

                           —

                           umowa między rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Republiki Senegalu o cywilnej komunikacji lotniczej, podpisana w Dakarze dnia 1 sierpnia 1969 r., zwana dalej w części B „umową Senegal-Polska”,

                           —

                           umowa między rządem Portugalii a rządem Republiki Senegalu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Lizbonie dnia 21 lutego 1977 r., zwana dalej w części B „umową Senegal-Portugalia”,

                           —

                           umowa między rządem Socjalistycznej Republiki Rumunii a rządem Republiki Senegalu dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Dakarze dnia 25 lutego 1977 r., zwana dalej w części B „umową Senegal-Rumunia”.

               b)

               Umowy o komunikacji lotniczej i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Republiką Senegalu a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowane

                           —

                           umowa między Republiką Senegalu i Królestwem Hiszpanii dotycząca komunikacji lotniczej podpisana w Dakarze dnia 26 czerwca 1968 r., zwana dalej w części B „umową Senegal-Hiszpania”.

         CZĘŚĆ B

      Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w części A, o których mowa w art. 2–5 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           art. 14 umowy Senegal-Niemcy;

                           art. 8 umowy Senegal-Austria;

                           art. 10 umowy Senegal-Belgia;

                           art. 12 umowy Senegal-Bułgaria;

                           art. 10 umowy Senegal-Czechosłowacja;

                           art. 11 umowy Senegal-Francja;

                           art. 5 umowy Senegal-Włochy;

                           art. 7 umowy Senegal-Niderlandy;

                           art. 3 umowy Senegal-Polska;

                           art. VIII umowy Senegal-Portugalia;

                           art. 8 umowy Senegal-Rumunia;

                           art. 3 umowy Senegal-Hiszpania;

                           art. 4 projektu umowy Senegal-Zjednoczone Królestwo.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie albo ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           art. 7 umowy Senegal-Niemcy;

                           art. 8 i 9 umowy Senegal-Austria;

                           art. 11 umowy Senegal-Belgia;

                           art. 13 umowy Senegal-Bułgaria;

                           art. 5 umowy Senegal-Czechosłowacja;

                           art. 6 umowy Senegal-Francja;

                           art. 6 umowy Senegal-Włochy;

                           art. 9 umowy Senegal-Niderlandy;

                           art. 3 umowy Senegal-Polska;

                           art. X umowy Senegal-Portugalia;

                           art. 9 umowy Senegal-Rumunia;

                           art. 4 umowy Senegal-Hiszpania;

                           art. 5 projektu umowy Senegal-Zjednoczone Królestwo.

               c)

               Kontrola regulacyjna:

                           art. 8 umowy Senegal-Austria;

                           art. 4 umowy Senegal-Belgia;

                           art. 12 umowy Senegal-Bułgaria;

                           art. 10 umowy Senegal-Czechosłowacja;

                           art. 11 umowy Senegal-Francja;

                           art. 4 umowy Senegal-Włochy;

                           art. 7 umowy Senegal-Niderlandy;

                           art. 3 umowy Senegal-Polska;

                           art. VIII umowy Senegal-Portugalia;

                           art. 8 umowy Senegal-Rumunia;

                           załącznik VI do protokołu ustaleń Senegal-Hiszpania;

                           art. 14 projektu umowy Senegal-Zjednoczone Królestwo.

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:

                           art. 3 umowy Senegal-Niemcy;

                           art. 5 umowy Senegal-Austria;

                           art. 3 umowy Senegal-Belgia;

                           art. 3 umowy Senegal-Bułgaria;

                           art. 3 umowy Senegal-Czechosłowacja;

                           art. 3 umowy Senegal-Francja;

                           art. 3 umowy Senegal-Włochy;

                           art. 5 umowy Senegal-Niderlandy;

                           art. 8 umowy Senegal-Polska;

                           art. V umowy Senegal-Portugalia;

                           art. 5 umowy Senegal-Rumunia;

                           art. 5 umowy Senegal-Hiszpania;

                           art. 8 projektu umowy Senegal-Zjednoczone Królestwo.

         ZAŁĄCZNIK VIII

      TOGO

   CZĘŚĆ A

      Wykaz umów, o których mowa w art. 1 niniejszej umowy

               a)

               Dwustronne umowy o komunikacji lotniczej między Republiką Togijską a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy były zawarte, podpisane lub tymczasowo stosowane:

                           —

                           umowa między Królestwem Belgii a Republiką Togijską dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Brukseli dnia 12 maja 1981 r., zwana dalej w części B „umową Togo-Belgia”,
                           ostatnio zmieniona protokołem ustaleń sporządzonym w Brukseli dnia 21 stycznia 2004 r.,

                           —

                           umowa między rządem Ludowej Republiki Bułgarii a rządem Republiki Togijskiej dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Lome dnia 6 lipca 1990 r., zwana dalej w części B „umową Togo-Bułgaria”,

                           —

                           umowa między Republiką Federalną Niemiec a Republiką Togijską dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Bonn dnia 27 maja 1971 r., zwana dalej w części B „umową Togo-Niemcy”,

                           —

                           umowa między rządem Republiki Togijskiej a rządem Republiki Francuskiej dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Lome dnia 16 kwietnia 1982 r., zwana dalej w części B „umową Togo-Francja”,
                           ostatnio zmieniona protokołem z konsultacji sporządzonym w Paryżu dnia 20 października 2003 r.,

                           —

                           umowa między Republiką Togijską a Wielkim Księstwem Luksemburga dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Lome dnia 24 marca 1992 r., zwana dalej w części B „umową Togo-Luksemburg”,

                           —

                           umowa między Królestwem Niderlandów a Republiką Togijską dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Lome dnia 17 maja 1981 r., zwana dalej w części B „umową Togo-Niderlandy”.

               b)

               Umowy dotyczące usług lotniczych i inne porozumienia parafowane lub podpisane między Republiką Togijską a państwami członkowskimi Wspólnoty Europejskiej, które w dniu podpisania niniejszej umowy nie weszły jeszcze w życie bądź nie były tymczasowo stosowane:

                           —

                           umowa między rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a rządem Republiki Togijskiej dotycząca komunikacji lotniczej, podpisana w Londynie dnia 15 lutego 1999 r., zwana dalej w części B „projektem umowy Togo-Zjednoczone Królestwo”.

         CZĘŚĆ B

      Wykaz artykułów zawartych w umowach wymienionych w części A, o których mowa w art. 2–5 niniejszej umowy

               a)

               Wyznaczenie przez państwo członkowskie:

                           art. 9 umowy Togo-Belgia;

                           art. 12 umowy Togo-Bułgaria;

                           art. 9 umowy Togo-Francja;

                           art. 14 umowy Togo-Niemcy;

                           art. 11 umowy Togo-Luksemburg;

                           art. 11 umowy Togo-Niderlandy;

                           art. 4 projektu umowy Togo-Zjednoczone Królestwo.

               b)

               Odmowa, cofnięcie, zawieszenie albo ograniczenie upoważnień lub zezwoleń:

                           art. 10 umowy Togo-Belgia;

                           art. 13 umowy Togo-Bułgaria;

                           art. 10 umowy Togo-Francja;

                           art. 7 umowy Togo-Niemcy;

                           art. 12 umowy Togo-Luksemburg;

                           art. 12 umowy Togo–Niderlandy;

                           art. 5 projektu umowy Togo-Zjednoczone Królestwo.

               c)

               Kontrola regulacyjna:

                           art. 3 umowy Togo-Belgia;

                           art. 12 umowy Togo-Bułgaria;

                           art. 9 umowy Togo-Francja;

                           art. 11 umowy Togo-Luksemburg;

                           art. 11 umowy Togo–Niderlandy;

                           art. 14 projektu umowy Togo-Zjednoczone Królestwo.

               d)

               Opodatkowanie paliwa lotniczego:

                           art. 2 umowy Togo-Belgia;

                           art. 3 umowy Togo-Bułgaria;

                           art. 2 umowy Togo-Francja;

                           art. 3 umowy Togo-Niemcy;

                           art. 2 umowy Togo-Luksemburg;

                           art. 2 umowy Togo–Niderlandy;

                           art. 8 projektu umowy Togo-Zjednoczone Królestwo.


title: 2011/886/UE: Decyzja Rady z dnia 12 grudnia 2011 r. dotycząca stanowiska, jakie Unia Europejska ma zająć w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika IV (Energia) do Porozumienia EOG

text:
               28.12.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 344/31

         DECYZJA RADY
   z dnia 12 grudnia 2011 r.
   dotycząca stanowiska, jakie Unia Europejska ma zająć w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika IV (Energia) do Porozumienia EOG
   (2011/886/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 ust. 1., art. 192 ust. 1 oraz art. 218 ust. 9,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2894/94 z dnia 28 listopada 1994 r. w sprawie uzgodnień dotyczących stosowania Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 1 ust. 3,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Załącznik IV do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2) (zwanego dalej „porozumieniem EOG”) zawiera szczególne przepisy i ustalenia dotyczące energii.

               (2)

               Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (3) powinna zostać włączona do porozumienia EOG.

               (3)

               Dyrektywa 2009/28/WE uchyla dyrektywę 2001/77/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (4), która jest włączona do porozumienia EOG i którą w związku z powyższym należy uchylić w ramach porozumienia EOG.

               (4)

               Osiągnięcie przez Norwegię docelowego udziału energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto w roku 2020 musi być rozpatrywane w kontekście wysokiego początkowego udziału energii ze źródeł odnawialnych w porównaniu z państwami członkowskimi UE oraz niepewnością podaży i popytu wynikającą z połączenia hydroenergetycznego systemu pozyskiwania energii oraz zimnego klimatu,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Stanowisko, jakie Unia ma zająć w ramach Wspólnego Komitetu EOG w odniesieniu do zmiany załącznika IV (Energia) do porozumienia EOG, opiera się na projekcie decyzji Wspólnego Komitetu EOG dołączonym do niniejszej decyzji.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2011 r.

            W imieniu Rady

         S. NOWAK

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 305 z 30.11.1994, s. 6.

      (2)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

      (3)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16.

      (4)  Dz.U. L 283 z 27.10.2001, s. 33.

      PROJEKT
      DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
      NR …
      z dnia
      zmieniająca załącznik IV (Energia) do Porozumienia EOG
      WSPÓLNY KOMITET EOG,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 98,
      a także mając na uwadze, co następuje:

                  (1)

                  Załącznik IV do Porozumienia został ostatnio zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr … z dnia … (1).

                  (2)

                  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (2) powinna zostać włączona do Porozumienia.

                  (3)

                  Dyrektywa 2009/28/WE uchyla dyrektywę 2001/77/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3), która jest włączona do Porozumienia i którą w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia.

                  (4)

                  Osiągnięcie przez Norwegię docelowego udziału energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto w roku 2020 musi być rozpatrywane w kontekście wysokiego początkowego udziału energii ze źródeł odnawialnych w porównaniu z państwami członkowskimi UE oraz niepewnością podaży i popytu wynikającą z połączenia hydroenergetycznego systemu pozyskiwania energii oraz zimnego klimatu,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      W załączniku IV do Porozumienia wprowadza się następujące zmiany:

                  1)

                  skreśla się tekst w pkt 19 (dyrektywa 2001/77/WE Parlamentu Europejskiego i Rady) ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2012 r.;

                  2)

                  po pkt 40 (rozporządzenie Komisji (UE) nr 774/2010) dodaje się, co następuje:

                              „41.

                                 32009 L 0028: Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16).
                              Do celów Porozumienia przepisy tej dyrektywy odczytuje się z uwzględnieniem następujących dostosowań:

                                          a)

                                          niniejszej dyrektywy nie stosuje się do Liechtensteinu;

                                          b)

                                          art. 3 ust. 1 zdanie drugie nie ma zastosowania do państw EFTA;

                                          c)

                                          w art. 4 ust. 2 dodaje się, co następuje:
                                          »Norwegia i Islandia powiadamiają Urząd Nadzoru EFTA o swoich planach działania w zakresie energii odnawialnej nie później niż w ciągu sześciu miesięcy po wejściu w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr …, włączającej dyrektywę 2009/28/WE.«;

                                          d)

                                          w art. 22 ust. 1 dodaje się, co następuje:
                                          »Norwegia i Islandia składają sprawozdanie dotyczące postępu w promowaniu i wykorzystaniu energii ze źródeł odnawialnych do dnia 31 grudnia 2013 r., a następnie co dwa lata. Ostatnim wymaganym sprawozdaniem będzie sprawozdanie piąte, które należy przedłożyć do dnia 31 grudnia 2021 r.«;

                                          e)

                                          w załączniku I pkt A dodaje się, co następuje:

                                                      Udział energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto, 2005 r. (S2005)

                                                      Docelowy udział energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto, 2020 r. (S2020)

                                                      »Islandia

                                                      55,0 %

                                                      64 %

                                                      Norwegia

                                                      58,2 %

                                                      67,5 %«.”

            Artykuł 2
      Teksty dyrektywy 2009/28/WE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
      Artykuł 3
      Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem …, pod warunkiem że Wspólny Komitet EOG otrzyma wszystkie notyfikacje przewidziane w art. 103 ust. 1 Porozumienia (4).
      Artykuł 4
      Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG oraz w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

         Sporządzono w Brukseli dnia …

               W imieniu Wspólnego Komitetu EOG

               Przewodniczący

               Sekretarze Wspólnego Komitetu EOG

         (1)  Dz.U. L …

         (2)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16.

         (3)  Dz.U. L 283 z 27.10.2001, s. 33.

         (4)  [Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.] [Wskazano wymogi konstytucyjne.]


title: 2011/327/UE: Decyzja przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 1 czerwca 2011 r. w sprawie sposobu postępowania z dokumentami dotyczącymi cywilnych misji zarządzania kryzysowego oraz operacji wojskowych UE oraz w sprawie uchylenia decyzji 2008/836

text:
               2.6.2011

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 147/20

         DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
   z dnia 1 czerwca 2011 r.
   w sprawie sposobu postępowania z dokumentami dotyczącymi cywilnych misji zarządzania kryzysowego oraz operacji wojskowych UE oraz w sprawie uchylenia decyzji 2008/836
   (2011/327/UE)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ,
   mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W decyzji 2008/836 przedstawicieli rządów państw członkowskich z dnia 29 października 2008 r. w sprawie sposobu postępowania z dokumentami dotyczącymi cywilnych misji zarządzania kryzysowego oraz operacji wojskowych UE (1) przewidziano, że dokumenty dotyczące cywilnych misji zarządzania kryzysowego oraz operacji wojskowych UE są, po zakończeniu tych misji i operacji, archiwizowane przez Sekretariat Generalny Rady („SGR”). Do celów stosowania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (2) oraz rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 354/83 z dnia 1 lutego 1983 r. dotyczącego udostępnienia do wglądu publicznego historycznych materiałów archiwalnych Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (3) dokumenty dotyczące cywilnych misji zarządzania kryzysowego oraz operacji wojskowych UE były uznawane za dokumenty przechowywane przez Radę.

               (2)

               Art. 11 ust. 2 decyzji Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r. określającej organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (4) (zwanej dalej „ESDZ”) przewiduje, że stosowne archiwa działów przenoszonych z SGR i z Komisji przenosi się do ESDZ.

               (3)

               W interesie zachowania spójności konieczne jest, aby dokumenty dotyczące cywilnych misji zarządzania kryzysowego oraz operacji wojskowych UE były archiwizowane przez ESDZ po zakończeniu tych misji i operacji.

               (4)

               Zgodnie z art. 10 decyzji 2010/427/UE ESDZ powinna zapewnić, aby dokumenty opatrzone przez państwa członkowskie lub inne organy klauzulą tajności były chronione zgodnie z przepisami ESDZ dotyczącymi bezpieczeństwa.

               (5)

               Dokumenty dotyczące cywilnych misji zarządzania kryzysowego oraz operacji wojskowych UE powinny być przechowywane w określonym miejscu w archiwach ESDZ. Pracownicy zajmujący się tymi dokumentami powinni zostać przeszkoleni w zakresie postępowania z dokumentami z zakresu wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony oraz z informacjami opatrzonymi klauzulą tajności w tej dziedzinie.

               (6)

               W celu zapewnienia jasności należy uchylić decyzję 2008/836,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Do celów stosowania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 i rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 354/83 dokumenty dotyczące zakończonych, trwających i przyszłych cywilnych misji zarządzania kryzysowego i operacji wojskowych UE prowadzonych pod auspicjami Rady są po zakończeniu tych misji i operacji archiwizowane przez ESDZ, i od tego momentu są uznawane za dokumenty przechowywane przez ESDZ.
   2.   Dokumenty, o których mowa w ust. 1, nie obejmują dokumentów związanych z kwestiami pracowniczymi, umów ze stronami trzecimi ani dokumentów z tym związanych, ani też dokumentów ulotnych.
   3.   Państwa członkowskie wspomagają ESDZ w uzyskiwaniu dokumentów, o których mowa w ust. 1.
   Artykuł 2
   Uchyla się decyzję 2008/836 z dnia 29 października 2008 r.
   Artykuł 3
   1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
   2.   Niniejszą decyzję stosuje się od dnia, w którym Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej oraz Wykonawczy Sekretarz Generalny Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych uzgodnią, że w ESDZ istnieje niezbędna infrastruktura umożliwiająca funkcjonowanie i archiwizację.

      Sporządzono w Brukseli dnia 1 czerwca 2011 r.

         GYÖRKÖS P.

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 34.

      (2)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.

      (3)  Dz.U. L 43 z 15.2.1983, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30.


title: Decyzja Rady (UE) 2017/1765 z dnia 25 września 2017 r. w sprawie mianowania dwóch członków i dwóch zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Królestwo Niderlandów

text:
               28.9.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 250/59

         DECYZJA RADY (UE) 2017/1765
   z dnia 25 września 2017 r.
   w sprawie mianowania dwóch członków i dwóch zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Królestwo Niderlandów
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,
   uwzględniając wniosek rządu Niderlandów,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 13 lipca 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/1140 (4) stanowisko członka w miejsce H.J.J. (Henrika) LENFERINKA zajął N.A. (André) VAN DE NADORT. W dniu 18 września 2015 r. decyzją Rady (UE) 2015/1573 (5) stanowisko członka w miejsce W.H. (Hestery) MAIJI zajął M.A. (Michiel) SCHEFFER, a stanowisko zastępcy członka w miejsce E.M. (Elviry) SWEET zajął D.J.E. (Erik) LIEVERS.

               (2)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji M.A. (Michiela) SCHEFFERA.

               (3)

               Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z wygaśnięciem mandatu, na podstawie którego zaproponowano kandydaturę N.A. (André) VAN DE NADORTA (Mayor of the municipality of Ten Boer).

               (4)

               Dwa stanowiska zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z upływem kadencji D. J. E. (Erika) LIEVERSA i C.L. (Cornelisa) VISSERA,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Na stanowiska w Komitecie Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostają niniejszym mianowane następujące osoby:

               a)

               na stanowiska członka:

                           —

                           J.M.E. (Annemieke) TRAAG, Gedeputeerde van de provincie Overijssel,

                           —

                           N.A. (André) VAN DE NADORT, Burgemeester van de gemeente Weststellingwerf (zmiana mandatu);

               b)

               na stanowiska zastępcy członka:

                           —

                           M. (Michiel) SCHEFFER, Gedeputeerde van de provincie Gelderland,

                           —

                           E. (Ellen) NAUTA-VAN MOORSEL, Burgemeester van de gemeente Hof van Twente.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 25 września 2017 r.

            W imieniu Rady

         M. MAASIKAS

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

      (2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

      (3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

      (4)  Decyzja Rady (UE) 2015/1140 z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów dwóch członków i dwóch zastępców członków z Niderlandów (Dz.U. L 185 z 14.7.2015, s. 17).

      (5)  Decyzja Rady (UE) 2015/1573 z dnia 18 września 2015 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów czterech członków i pięciu zastępców członków z Niderlandów (Dz.U. L 245 z 22.9.2015, s. 10).


title: 2004/655/WE, Euratom: Decyzja Przedstawicieli Rządów Państw Członkowskich z dnia 22 września 2004 r. w sprawie mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

text:
               25.9.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 300/42

      DECYZJA PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

   z dnia 22 września 2004 r.
   w sprawie mianowania sędziego Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich
   (2004/655/WE, Euratom)
   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 223,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 139,
   a także mając na uwadze, co następuje:

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Pan Aindrias Ó CAOIMH zostaje mianowany sędzią Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich od dnia złożenia przysięgi do 6 października 2009 r.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 września 2004 r.

            W imieniu Rady

         T. DE BRUIJN

            Przewodniczący