title: 2007/467/WE: Decyzja Komisji z dnia 28 czerwca 2007 r. powołująca grupę ekspertów do spraw identyfikacji radiowej (RFID)

text:
               6.7.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 176/25

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 28 czerwca 2007 r.
   powołująca grupę ekspertów do spraw identyfikacji radiowej (RFID)
   (2007/467/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Artykuł 153 Traktatu nałożył na Wspólnotę i państwa członkowskie zadanie zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów poprzez wspieranie ich prawa do informacji i zrzeszania się w celu zabezpieczenia swoich interesów. Artykuł 163 stanowi, że Wspólnota powinna zachęcać przemysł do zwiększania konkurencyjności międzynarodowej i pełnego wykorzystania potencjału rynku wewnętrznego, w szczególności poprzez zdefiniowanie wspólnych norm. Artykuł 157 stanowi, że Wspólnota oraz państwa członkowskie powinny tworzyć korzystne warunki dla inicjatyw przemysłowych i sprzyjać lepszemu wykorzystaniu potencjału przemysłowego poszczególnych polityk.

               (2)

               Komunikat Komisji zatytułowany „Identyfikacja radiowa (RFID) w Europie: w stronę ram polityki” (1) (zwany dalej „komunikatem”) zawierał zapowiedź utworzenia grupy ekspertów do spraw identyfikacji radiowej (zwanej dalej RFID), która powinna umożliwić dialog pomiędzy zainteresowanymi stronami, w celu pełnego zrozumienia i przedstawiania opinii na temat działań, które powinny zostać powzięte w nawiązaniu do zagadnień poruszonych w komunikacie.

               (3)

               W związku z powyższym konieczne jest ustanowienie grupy ekspertów w dziedzinie RFID i zdefiniowanie jej zadań oraz struktury.

               (4)

               Grupa ta powinna wspierać rozwój dialogu z udziałem organizacji konsumentów, podmiotów działających na rynku oraz władz krajowych i europejskich, w tym organów ochrony danych.

               (5)

               Dane osobowe dotyczące członków grupy powinny być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (2).

               (6)

               Należy ustalić okres stosowania niniejszej decyzji. Komisja w odpowiednim czasie rozważy zasadność jego przedłużenia,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Grupa ekspertów do spraw identyfikacji radiowej
   Niniejszym powołuje się „grupę ekspertów do spraw identyfikacji radiowej”, zwaną dalej „grupą”, ze skutkiem od dnia 1.7.2007 r.
   Artykuł 2
   Zadania
   Zadania grupy obejmują:

               a)

               udzielanie Komisji porad dotyczących treści zalecenia określającego zasady, jakie władze publiczne i inne zainteresowane strony powinny stosować w przypadku wykorzystywania RFID, oraz porad dotyczących innych inicjatyw Komisji w tej dziedzinie;

               b)

               opracowywanie wytycznych określających sposób korzystania z zastosowań RFID, przy uwzględnieniu opinii zainteresowanych stron oraz zagadnień dotyczących długoterminowych użytkowników, jak również ekonomicznych i społecznych aspektów technologii RFID;

               c)

               wspieranie Komisji w staraniach dotyczących promowania kampanii podnoszących świadomość na temat możliwości i wyzwań związanych z RFID na szczeblu państw członkowskich i poszczególnych obywateli;

               d)

               dostarczanie obiektywnych informacji i ułatwianie wymiany doświadczeń oraz dobrych praktyk w odniesieniu do możliwości i wyzwań związanych z technologią RFID, łącznie z jej zastosowaniem dla gospodarki i społeczeństwa europejskiego; dostarczanie obiektywnych informacji na temat krajowych i wspólnotowych ram prawnych w zakresie ochrony danych i prywatności, oraz innych zagadnień politycznych.

         Artykuł 3
   Konsultacje
   Komisja może konsultować się z grupą w każdej sprawie dotyczącej wprowadzenia w Europie bezpiecznego, pewnego, niezagrażającego prywatności i skutecznego podejścia do RFID.
   Artykuł 4
   Skład i powoływanie
   1.   W skład grupy wchodzi nie więcej niż 35 członków.
   2.   Dyrektor Generalny DG ds. Społeczeństwa Informacyjnego i Mediów albo jego/jej przedstawiciel powołuje członków grupy i obserwatorów spośród specjalistów posiadających kompetencje w dziedzinach wskazanych w art. 2 i 3 ust. 1 oraz spośród osób zaproponowanych przez organizacje zaproszone do wskazania ekspertów. Zastępcy członków grupy są powoływani w liczbie równej liczbie członków grupy, na takich samych warunkach. Zastępca członka automatycznie zastępuje członka, który jest nieobecny lub niedysponowany.
   3.   Sposób powołania członków zapewnia zrównoważoną reprezentację zainteresowanych stron, w szczególności obejmuje przedstawicieli następujących grup:

               a)

               społeczeństwa obywatelskiego:

                           i)

                           docelowi użytkownicy systemów RFID (obywatele, konsumenci, pacjenci, pracownicy);

                           ii)

                           organizacje ochrony prywatności;

               b)

               zainteresowanych stron:

                           i)

                           użytkownicy z różnych sektorów zastosowania RFID (na przykład logistyki, mechaniki, przestrzeni powietrznej, zdrowia, handlu detalicznego, produktów farmaceutycznych);

                           ii)

                           strony aktywnie zaangażowane w tworzenie systemów RFID (takie jak producenci chipów RFID, projektanci i producenci opakowanych identyfikatorów i czytników, integratorzy oprogramowania i systemów, usługodawcy oraz dostawcy rozwiązań w zakresie ochrony prywatności i bezpieczeństwa);

                           iii)

                           organy normalizacyjne.

         4.   Następujące władze publiczne są zaproszone do udziału w obradach grupy w charakterze obserwatorów:

               a)

               przedstawiciele państw członkowskich sprawujących prezydencję UE w czasie trwania mandatu grupy ekspertów;

               b)

               przedstawiciele organów ochrony danych.

         5.   Następujący eksperci są zaproszeni do udziału w obradach grupy w charakterze obserwatorów:

               a)

               naukowcy akademiccy i praktycy;

               b)

               eksperci od technologii, w szczególności w odniesieniu do sieciowej identyfikacji radiowej następnej generacji („Internet rzeczy”);

               c)

               eksperci prawni, którzy służą radą na temat istniejących przepisów.

         6.   Członkowie grupy są powoływani na dwuletnią kadencję, z możliwością ponownego powołania. Członkowie pełnią swoje funkcje do czasu ich zastąpienia albo wygaśnięcia ich mandatu.
   7.   Członkowie, którzy utracą zdolność efektywnego uczestniczenia w obradach grupy, złożą rezygnację albo naruszą warunki określone w ust. 3–5 niniejszego artykułu lub w art. 287 Traktatu, mogą zostać zastąpieni na okres pozostały do wygaśnięcia ich mandatu.
   8.   Nazwy organizacji wskazanych w ust. 2 niniejszego artykułu są publikowane na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Społeczeństwa Informacyjnego i Mediów. Dane dotyczące członków są gromadzone, przetwarzane i publikowane zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 45/2001.
   Artykuł 5
   Tryb działania
   1.   Grupie przewodniczy przedstawiciel Komisji.
   2.   W porozumieniu z Komisją grupa może ustanowić podgrupy do zbadania szczegółowych kwestii podlegających zakresowi obowiązków ustalonemu przez grupę. Podgrupy są rozwiązywane po wypełnieniu swojego mandatu.
   3.   Przedstawiciel Komisji może zaprosić ekspertów albo obserwatorów posiadających szczególną wiedzę na temat danego punktu porządku obrad, do udziału w pracach grupy lub podgrupy, jeżeli jest to pomocne i/lub konieczne.
   4.   Informacje uzyskane w wyniku uczestniczenia w obradach grupy lub podgrupy nie mogą zostać ujawnione, jeżeli, w opinii Komisji, dotyczą spraw poufnych.
   5.   Posiedzenia grupy i podgrup odbywają się zwykle w pomieszczeniach Komisji w zgodzie z ustalonymi procedurami i harmonogramem. Komisja zapewnia obsługę sekretariatu. W posiedzeniach grupy i jej podgrup mogą uczestniczyć inni, zainteresowani jej pracami urzędnicy Komisji.
   6.   Grupa przyjmuje swój regulamin wewnętrzny w oparciu o wzór regulaminu wewnętrznego przyjęty przez Komisję.
   7.   Komisja może publikować – w języku oryginalnym danego dokumentu – wszelkie streszczenia, konkluzje, częściowe konkluzje lub dokumenty robocze grupy.
   Artykuł 6
   Koszty posiedzeń
   Komisja zwraca koszty podróży i, w stosownych przypadkach, koszty pobytu ponoszone przez członków, ekspertów i obserwatorów w związku z działaniami grupy, zgodnie z przepisami Komisji dotyczącymi zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych.
   Członkowie grupy nie są wynagradzani za pełnienie swoich funkcji.
   Koszty posiedzeń są zwracane w granicach rocznego budżetu przyznanego grupie przez właściwe służby Komisji.
   Artykuł 7
   Stosowanie
   Decyzję stosuje się do dnia 31 marca 2009 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 28 czerwca 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Viviane REDING

            Członek Komisji

      (1)  COM(2007) 96 wersja ostateczna.

      (2)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.

      ZAŁĄCZNIK
      REGULAMIN WEWNĘTRZNY GRUPY EKSPERTÓW DO SPRAW IDENTYFIKACJI RADIOWEJ (RFID)
      Grupa ekspertów do spraw identyfikacji radiowej (RFID),
      uwzględniając decyzję Komisji powołującą grupę ekspertów do spraw identyfikacji radiowej (RFID), a w szczególności jej art. 1,
      uwzględniając wzór regulaminu wewnętrznego opublikowany przez Komisję,
      PRZYJĘŁA NASTĘPUJĄCY REGULAMIN WEWNĘTRZNY:
      Artykuł 1
      Zwoływanie posiedzeń
      1.   Przewodniczący zwołuje posiedzenia grupy, z własnej inicjatywy albo na wniosek zwykłej większości członków, po uzyskaniu zgody Komisji.
      2.   Mogą być zwoływane wspólne spotkania grupy z innymi grupami, dla przedyskutowania spraw należących do ich zakresu kompetencji.
      Artykuł 2
      Porządek obrad
      1.   Sekretariat ustala porządek obrad, na odpowiedzialność przewodniczącego, i wysyła go do członków grupy.
      2.   Grupa przyjmuje porządek obrad na początku posiedzenia.
      Artykuł 3
      Przekazywanie dokumentów członkom grupy
      1.   Sekretariat wysyła zaproszenia na posiedzenie i projekt porządku obrad członkom grupy nie później niż 30 dni kalendarzowych przed datą spotkania.
      2.   Sekretariat wysyła projekty do konsultacji grupy oraz wszystkie pozostałe dokumenty robocze do członków grupy nie później niż 14 dni kalendarzowych przed datą spotkania.
      3.   W pilnych albo wyjątkowych przypadkach terminy na wysłanie dokumentów wspomnianych w ust. 1 i 2 mogą być skrócone do 5 dni kalendarzowych przed datą spotkania.
      Artykuł 4
      Opinie grupy
      1.   W miarę możliwości, grupa przyjmuje opinie albo sprawozdania na zasadzie konsensusu.
      2.   W przypadku niemożności osiągnięcia porozumienia, różnice zdań i ich uzasadnienie będą odnotowane, tak aby różnice stanowisk były jasno zrozumiałe.
      Artykuł 5
      Podgrupy
      1.   Po uzyskaniu zgody Komisji grupa może powołać podgrupy dla zbadania danej sprawy, na podstawie zakresu obowiązków określonych przez grupę; podgrupy ulegają rozwiązaniu z chwilą wypełnienia tych obowiązków.
      2.   Podgrupy składają sprawozdania grupie.
      Artykuł 6
      Dopuszczenie stron trzecic
      1.   Jeżeli jest to wskazane lub konieczne, przedstawiciele Komisji mogą zapraszać do udziału w pracach grupy albo podgrup ekspertów i obserwatorów posiadających szczególną wiedzę w danej dziedzinie, będącej przedmiotem punktu porządku obrad.
      2.   Eksperci albo obserwatorzy są nieobecni podczas podejmowania opinii albo przyjmowania sprawozdania przez grupę.
      Artykuł 7
      Procedura pisemna
      1.   W razie konieczności opinia grupy na dany temat może zostać przyjęta w drodze procedury pisemnej. W tym celu sekretariat wysyła członkom grupy projekty przeznaczone do konsultacji oraz wszelkie inne dokumenty robocze.
      2.   Jeżeli jednak zwykła większość członków grupy zgłosi daną sprawę do rozpatrzenia na posiedzeniu grupy, procedura pisemna kończy się bez podjęcia decyzji a przewodniczący zwołuje posiedzenie grupy w możliwie najkrótszym terminie.
      Artykuł 8
      Sekretariat
      Komisja zapewnia obsługę sekretariatu dla grupy i podgrup powołanych zgodnie z art. 5 ust. 1.
      Artykuł 9
      Uproszczone protokoły posiedzeń
      Uproszczone protokoły z dyskusji nad każdym punktem porządku obrad oraz opinie przedstawione przez grupę są sporządzane przez sekretariat, na odpowiedzialność przewodniczącego. Protokoły nie zawierają indywidualnych stanowisk członków przedstawionych w czasie obrad grupy. Protokoły podlegają przyjęciu przez grupę.
      Artykuł 10
      Lista obecności
      Na każdym spotkaniu sekretariat, na odpowiedzialność przewodniczącego, sporządza listę obecności obejmującą, w miarę potrzeby, władze, organizacje i organy reprezentowane przez uczestników.
      Artykuł 11
      Zapobieganie konfliktom interesów
      1.   Na początku każdego posiedzenia każdy z członków, którego udział w obradach grupy wywołałby konflikt interesów w odniesieniu do jednego z punktów porządku obrad, informuje o tym przewodniczącego.
      2.   W przypadku wystąpienia takiego konfliktu interesów członek nie bierze udziału w dyskusji i głosowaniu nad tymi punktami porządku dziennego.
      Artykuł 12
      Korespondencja
      1.   Korespondencję dotyczącą grupy wysyła się do Komisji, na ręce przewodniczącego.
      2.   Korespondencję dotyczącą członków grupy wysyła się ich na adres [poczty elektronicznej] podany do tego celu.
      Artykuł 13
      Przejrzystość
      1.   Zasady i warunki dotyczące publicznego dostępu do dokumentów grupy są takie same jak zasady i warunki zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (1) z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji.
      2.   Obrady grupy są poufne.
      3.   W porozumieniu z Komisją grupa może, po uzyskaniu zgody zwykłej większości członków, podjąć decyzję o otwarciu obrad/posiedzenia dla publiczności.
      Artykuł 14
      Ochrona danych osobowych
      Przetwarzanie danych osobowych dla potrzeb niniejszego regulaminu wewnętrznego odbywa się zawsze w zgodzie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych.

         (1)  Dz.U. L 145 z 31.5.2002, str. 43.

         (2)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1.


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego (UE) 2016/1590 z dnia 28 kwietnia 2016 r. w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych za rok budżetowy 2014

text:
               14.9.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 246/409

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2016/1590
   z dnia 28 kwietnia 2016 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg dochodów i wydatków Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych za rok budżetowy 2014
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych za rok budżetowy 2014,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych za rok budżetowy 2014 wraz z odpowiedzią Wspólnego Przedsięwzięcia (1),

               —

               uwzględniając poświadczenie wiarygodności (2) rachunków, jak również legalności i prawidłowości operacji leżących u ich podstaw, przedłożone przez Trybunał Obrachunkowy za rok budżetowy 2014 zgodnie z art. 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 12 lutego 2016 r. w sprawie udzielenia Wspólnemu Przedsięwzięciu absolutorium z wykonania budżetu za rok budżetowy 2014 (05587/2016 – C8-0057/2016),

               —

               uwzględniając art. 319 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (3), w szczególności jego art. 209,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 521/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustanawiające wspólne przedsiębiorstwo na rzecz technologii ogniw paliwowych i technologii wodorowych (4),

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 559/2014 z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie ustanowienia Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych 2 (5), w szczególności jego art. 12,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (6),

               —

               uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 110/2014 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie modelowego rozporządzenia finansowego dla organów realizujących partnerstwa publiczno-prywatne, o których mowa w art. 209 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7),

               —

               uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0083/2016),

               1.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg dochodów i wydatków Wspólnego Przedsięwzięcia za rok budżetowy 2014;

               2.

               zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi wykonawczemu Wspólnego Przedsięwzięcia na rzecz Technologii Ogniw Paliwowych i Technologii Wodorowych 2, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Martin SCHULZ

            Przewodniczący

         Klaus WELLE

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 422 z 17.12.2015, s. 51.

      (2)  Dz.U. C 422 z 17.12.2015, s. 53.

      (3)  Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.

      (4)  Dz.U. L 153 z 12.6.2008, s. 1.

      (5)  Dz.U. L 169 z 7.6.2014, s. 108.

      (6)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.

      (7)  Dz.U. L 38 z 7.2.2014, s. 2.


title: 2010/114/: Decyzja Rady z dnia 16 lutego 2010 r. zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do zewnętrznego biegłego rewidenta Central Bank and Financial Services Authority of Ireland

text:
               24.2.2010

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 47/16

         DECYZJA RADY
   z dnia 16 lutego 2010 r.
   zmieniająca decyzję 1999/70/WE dotyczącą zewnętrznych biegłych rewidentów krajowych banków centralnych w odniesieniu do zewnętrznego biegłego rewidenta Central Bank and Financial Services Authority of Ireland
   (2010/114/UE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Protokół w sprawie statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 27 ust. 1,
   uwzględniając zalecenie EBC/2009/26 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 14 grudnia 2009 r. udzielone Radzie Unii Europejskiej w sprawie zewnętrznych biegłych rewidentów Central Bank and Financial Services Authority of Ireland (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Sprawozdania finansowe Europejskiego Banku Centralnego (EBC) oraz krajowych banków centralnych Eurosystemu podlegają badaniu przez niezależnych zewnętrznych biegłych rewidentów rekomendowanych przez Radę Prezesów EBC i zatwierdzanych przez Radę Unii Europejskiej.

               (2)

               Mandat obecnego zewnętrznego biegłego rewidenta Central Bank and Financial Services Authority of Ireland wygasa po przeprowadzeniu badania za rok obrachunkowy 2008. W związku z tym niezbędne jest powołanie zewnętrznego biegłego rewidenta, począwszy od roku obrachunkowego 2009.

               (3)

               Central Bank and Financial Services Authority of Ireland wybrał firmę Deloitte & Touche na swojego zewnętrznego biegłego rewidenta na lata obrachunkowe 2009–2011.

               (4)

               Rada Prezesów EBC zaleciła wyznaczenie firmy Deloitte & Touche na zewnętrznego biegłego rewidenta Central Bank and Financial Services Authority of Ireland na lata obrachunkowe 2009–2011.

               (5)

               Właściwe jest dokonanie odpowiedniej zmiany decyzji 1999/70/WE (2) zgodnie z zaleceniem Rady Prezesów EBC,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Artykuł 1 ust. 5 decyzji 1999/70/WE otrzymuje brzmienie:

      „5.   Firma Deloitte & Touche zostaje niniejszym zatwierdzona jako zewnętrzny biegły rewident Central Bank and Financial Services Authority of Ireland na lata obrachunkowe 2009–2011.”.

   Artykuł 2
   O niniejszej decyzji powiadamia się EBC.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 lutego 2010 r.

            W imieniu Rady

         E. SALGADO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. C 308 z 18.12.2009, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 22 z 29.1.1999, s. 69.


title: Decyzja Rady z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy zastępcy członka z Portugalii

text:
               16.5.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               C 152/2

         DECYZJA RADY
   z dnia 11 maja 2017 r.
   w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy zastępcy członka z Portugalii
   (2017/C 152/03)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 z dnia 26 maja 1975 r. w sprawie utworzenia Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (1), a w szczególności jego art. 6,
   uwzględniając listy kandydatów do mianowania przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich, organizacje pracowników i organizacje pracodawców,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzjami z dnia 28 listopada 2016 r. (2), 23 stycznia 2017 r. (3) i 17 lutego 2017 r. (4) Rada mianowała na okres do dnia 30 listopada 2019 r. członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy.

               (2)

               Rząd Portugalii przedstawił jedną kandydaturę na nieobsadzone stanowisko,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Następująca osoba zostaje niniejszym mianowana zastępcą członka do Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy ze strony Portugali.
   I.   PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

               Państwo

               Członkowie

               Zastępcy członków

               Portugalia

               Fernando CATARINO JOSÉ

         Artykuł 2
   Rada mianuje w późniejszym terminie członków oraz zastępców członków, których kandydatury nie zostały dotąd przedstawione.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

      Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2017 r.

            W imieniu Rady

         C. CARDONA

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 139 z 30.5.1975, s. 1.

      (2)  Decyzja Rady z dnia 28 listopada 2016 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. C 447 z 1.12.2016, s. 2).

      (3)  Decyzja Rady z dnia 23 stycznia 2017 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków z Bułgarii, Włoch, Litwy, Luksemburga, Malty, Austrii i Słowacji do Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Dz.U. C 27 z 27.1.2017, s. 8).

      (4)  Decyzja Rady z dnia 17 lutego 2017 r. w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy zastępcy członka z Portugalii (Dz.U. C 54 z 21.2.2017, s. 4).


title: Decyzja Komisji (UE) 2016/1991 z dnia 4 lipca 2016 r. w sprawie środków SA.41614 – 2015/C (ex SA.33584 – 2013/C (ex 2011/NN)) wdrożonych przez Niderlandy na rzecz zawodowego klubu piłki nożnej FC Den Bosch w 's-Hertogenbosch (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4089) (Tekst mający znaczenie dla EOG )

text:
                  15.11.2016

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 306/19

            DECYZJA KOMISJI (UE) 2016/1991
      z dnia 4 lipca 2016 r.
      w sprawie środków SA.41614 – 2015/C (ex SA.33584 – 2013/C (ex 2011/NN)) wdrożonych przez Niderlandy na rzecz zawodowego klubu piłki nożnej FC Den Bosch w 's-Hertogenbosch

            (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4089)

      (Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)
      (Tekst mający znaczenie dla EOG)
      KOMISJA EUROPEJSKA,
      uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,
      uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),
      po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z art. 108 ust. 2 Traktatu (1),
      a także mając na uwadze, co następuje:
      1.   PROCEDURA

                  (1)

                  W 2011 r. Komisja została poinformowana przez obywateli oraz za pomocą informacji prasowych o tym, że Niderlandy zastosowały środek pomocy dla zawodowego klubu piłki nożnej FC Den Bosch w 's-Hertogenbosch. W latach 2010 i 2011 Komisja otrzymała również informacje od obywateli dotyczące środków na rzecz innych zawodowych klubów piłki nożnej w Niderlandach, mianowicie Willem II w Tilburgu, MVV w Maastricht, PSV w Eindhoven oraz NEC w Nijmegen. Na wniosek Komisji w piśmie z dnia 1 września 2011 r. Niderlandy przekazały informacje na temat środków zastosowanych wobec FC Den Bosch.

                  (2)

                  Pismem z dnia 6 marca 2013 r. Komisja poinformowała Niderlandy, że podjęła decyzję o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 Traktatu w odniesieniu do środków na rzecz Willem II, NEC, MVV, PSV oraz FC Den Bosch.

                  (3)

                  Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia postępowania (zwana dalej „decyzją o wszczęciu postępowania”) została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
                      (2). Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o składanie uwag dotyczących przedmiotowych środków.

                  (4)

                  Niderlandy przedstawiły uwagi w ramach procedury dotyczącej środków na rzecz FC Den Bosch w pismach z dnia 31 maja 2013 r. i 7 listopada 2013 r., a także na spotkaniu zorganizowanym w dniu 13 października 2014 r. Komisja nie otrzymała uwag od innych zainteresowanych stron dotyczących środków na rzecz FC Den Bosch.

                  (5)

                  Po podjęciu decyzji o wszczęciu postępowania, w porozumieniu z Niderlandami, dochodzenia w sprawie poszczególnych klubów prowadzone były oddzielnie. Dochodzenie w sprawie FC Den Bosch zarejestrowano jako sprawę nr SA.41614.

            2.   SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKÓW POMOCY

      2.1.   Beneficjent, cel i budżet

                  (6)

                  Krajowa federacja piłki nożnej Koninklijke Nederlandse Voetbal Bond (zwana dalej „KNVB”) jest organizacją patronacką zawodowych i amatorskich rozgrywek piłkarskich. Zawodowa piłka nożna w Niderlandach jest zorganizowana w systemie dwuszczeblowym. W sezonie 2014/2015 istniało 38 klubów, z których 18 występowało w najwyższej lidze (eredivisie), a 20 w lidze niższej (eerste divisie).

                  (7)

                  FC Den Bosch gra w niższej klasie rozgrywkowej od sezonu 2004/2005, kiedy po raz ostatni występowało w najwyższej lidze holenderskiej. Nigdy nie uczestniczyło w rozgrywkach europejskich. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Niderlandy FC Den Bosch jest małym przedsiębiorstwem; w sezonie 2011/2012 miało 31 pracowników. Jego obroty i suma bilansowa w obu latach pozostawała na poziomie około 3 mln EUR. W związku z tym jest ono małym przedsiębiorstwem (3). Stadion użytkowany przez FC Den Bosch jest własnością gminy 's-Hertogenbosch (zwanej dalej „gminą”), która otrzymuje czynsz za użytkowanie go przez klub.

                  (8)

                  W 2010 r. gmina uzyskała informacje, że FC Den Bosch znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, zagrażającej utrzymaniu przez niego licencji na udział w zawodowych rozgrywkach piłkarskich, a nawet jego dalszemu istnieniu. Dnia 30 czerwca 2010 r. FC Den Bosch miało ujemny kapitał własny wynoszący minus 4,6 mln EUR; rok później ujemny kapitał własny wynosił 5,4 mln EUR. Jak potwierdziło niezależne biuro rachunkowe, klub odnotowywał również rosnącą stratę (0,168 mln EUR w czerwcu 2009 r., 0,612 mln EUR w czerwcu 2010 r. oraz 0,744 mln EUR w czerwcu 2011 r.), spadające obroty (z 3,736 mln EUR do 2,771 mln EUR w okresie od 2009 do 2011 r.) oraz narastający dług. Jednym z wierzycieli klubu była gmina, która miała należność podporządkowaną w wysokości 1,65 mln EUR.

                  (9)

                  Jesienią 2010 r. kibice, przedsiębiorstwa i sponsorzy podjęli inicjatywę, aby uniknąć bankructwa FC Den Bosch. Ta inicjatywa doprowadziła do planu restrukturyzacji w celu poprawy sytuacji finansowej FC Den Bosch oraz przekształcenia go w rentowny zawodowy klub piłki nożnej z nową strukturą prawną, będący własnością jego kibiców. W czerwcu 2011 r. gmina i inni wierzyciele klubu uzgodnili wspólną inicjatywę polegającą na zamianie ich pożyczek na udziały w klubie. W ramach restrukturyzacji FC Den Bosch, mający dotychczas status prawny stowarzyszenia (Vereniging), został w dniu 30 czerwca 2011 r. przekształcony w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (naamloze vennootschap) FC Den Bosch N.V.

                  (10)

                  Uzgodniono, że roszczenie gminy zostanie przekształcone w akcje w spółce wynoszące 60 % udziałów nowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością FC Den Bosch N.V. Pozostałe 40 % udziałów w klubie miało zostać zakupione przez innych dużych wierzycieli klubu, którzy dokonali zamiany zadłużenia na kapitał, ale przy niższym stosunku długu do akcji niż w przypadku gminy. Mniejsi wierzyciele umorzyli część swoich roszczeń. Po zawarciu tej umowy między wierzycielami gmina przeniosła swoje prawa do kapitału wynikające z jej pożyczki w wysokości 1,65 mln EUR za 1 EUR do fundacji Stichting Met Heel Mijn Hart. Fundacja została utworzona przez kluby kibica i indywidualnych kibiców FC Den Bosch i nie prowadzi żadnej działalności komercyjnej.

                  (11)

                  Gmina zgodziła się również wpłacić FC Den Bosch kwotę 1,4 mln EUR za zwolnienie centrum treningowego (4), które znajdowało się na gruncie będącym własnością gminy.

            2.2.   Powody wszczęcia postępowania

                  (12)

                  W decyzji o wszczęciu postępowania, w odniesieniu do środków na rzecz FC Den Bosch, Komisja doszła do wstępnego wniosku, że gmina za pomocą środków państwa zapewniła FC Den Bosch selektywną korzyść, a zatem udzieliła klubowi piłki nożnej pomocy.

                  (13)

                  W odniesieniu do decyzji o sprzedaniu praw o wartości 1,65 mln EUR zorganizowanym kibicom za 1 EUR, Komisja stwierdziła, że Niderlandy nie były w stanie uzasadnić, że gmina działała w taki sam sposób, jak w analogicznej sytuacji postąpiłby inwestor prywatny. Komisja zauważyła, że inni duzi wierzyciele przekształcili swoje roszczenia w udziały w nowej strukturze prawnej, podczas gdy gmina sprzedała swoje prawa za bezcen. W odniesieniu do zakupu centrum treningowego i młodzieżowego za 1,4 mln EUR Komisja zauważyła, że ta cena została oszacowana przez niezależnego eksperta jako wartość zastąpienia centrum. Komisja wyraziła wątpliwości, czy wartość zastąpienia budynków odpowiada ich cenie rynkowej.

                  (14)

                  Komisja uznała również, że środki pomocy dla zawodowych klubów piłki nożnej mogą zakłócić konkurencję oraz mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

                  (15)

                  W odniesieniu do zgodności z prawem ewentualnej pomocy udzielonej FC Den Bosch w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja odnotowała, że w chwili przyznania pomocy klub piłki nożnej miał poważne trudności finansowe. Aby dokonać oceny zgodności pomocy z Wytycznymi wspólnotowymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (5) (zwanymi dalej „wytycznymi”), Komisja zwróciła się o informacje na temat zgodności ze wszystkimi wymogami określonymi w wytycznych.

                  (16)

                  Komisja zwłaszcza nie była w stanie zweryfikować, czy przestrzegane były warunki określone w pkt 34–37 wytycznych dotyczących charakteru i realizacji planu restrukturyzacji. Konieczne było ponadto wykazanie, że pomoc była ograniczona do niezbędnego minimum, że sam beneficjent wpłacił odpowiedni wkład własny na restrukturyzację oraz że przestrzegana będzie zasada „pierwszego i ostatniego razu”.

            3.   UWAGI NIDERLANDÓW

      3.1.   Występowanie pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu

                  (17)

                  Niderlandy nie zgadzają się ze wstępnym stwierdzeniem Komisji, że środek w odniesieniu do FC Den Bosch stanowi pomoc państwa. Zdaniem władz niderlandzkich w 2011 r. gmina, będąc właścicielem należności podporządkowanej przedsiębiorstwa znajdującego się na skraju upadłości i umarzając swoje roszczenie, działała zgodnie z testem wierzyciela prywatnego.

                  (18)

                  Według Niderlandów, w przypadku upadłości FC Den Bosch gmina najprawdopodobniej nie odzyskałaby nic ze swojej należności podporządkowanej. W swoim piśmie z dnia 7 listopada 2013 r. Niderlandy przywołały decyzję Komisji dotyczącą belgijskiego przedsiębiorstwa Sonaca (6), w której stwierdzono, że zamiana pożyczki publicznej na kapitał nie stanowi pomocy państwa. Gdyby w czerwcu 2011 r. FC Den Bosch nie było w stanie naprawić swojej sytuacji finansowej, zgodnie z przepisami KNVB utraciłoby licencję na uczestnictwo w zawodowych rozgrywkach piłki nożnej. W odniesieniu do zakupu centrum treningowego Niderlandy twierdzą, że ten zakup odbył się po wartości określonej przez niezależnego eksperta, obejmującej również koszt zastąpienia dla FC Den Bosch. Niderlandy twierdzą, że działały zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie sprzedaży gruntów (7) (zwanym dalej „komunikatem w sprawie sprzedaży gruntów”).

                  (19)

                  Alternatywnie władze niderlandzkie argumentują, że nawet gdyby uznać, że środki zapewniły FC Den Bosch selektywną korzyść, nie zakłóciły one konkurencji lub nie miały wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Władze niderlandzkie zwracają uwagę na słabą pozycję FC Den Bosch w krajowych zawodowych rozgrywkach piłki nożnej, co sprawia, że jego udział w rozgrywkach na szczeblu europejskim jest wysoce nieprawdopodobny. Uważają one również, że Komisja nie wykazała, że pomoc udzielona FC Den Bosch mogłaby zakłócić konkurencję lub wywrzeć wpływ na wymianę handlową na którymkolwiek z rynków, o których mowa w decyzji o wszczęciu postępowania.

                  (20)

                  Jako argument pomocniczy władze niderlandzkie podniosły, że gdyby środki miały zostać uznane za pomoc państwa, to byłyby zgodne z wytycznymi, a zatem z rynkiem wewnętrznym.

                  (21)

                  W 2010 r. FC Den Bosch znajdował się w trudnej sytuacji finansowej. W 2011 r. miał ujemny kapitał własny, z długami wynoszącymi 5,97 mln EUR i 7 mln EUR oraz obrotami wynoszącymi około 3 mln EUR. Wierzycieli i długi klubu przedstawiono w tabeli 1.

                     Tabela 1

                     Wierzyciele i długi FC Den Bosch

                              Wierzyciele

                              Kwoty pożyczek

                              Gmina (saldo pożyczki udzielonej w 2000 r.)

                              1,65 mln EUR

                              […] (*)

                              1,092 mln EUR

                              […]

                              1,865 mln EUR

                              […]

                              0,73 mln EUR

                              […]

                              0,235 mln EUR

                              Wierzyciel prywatny

                              0,3 mln EUR

                              […]

                              0,1 mln EUR

                  (22)

                  KNVB wskazał, że klub utraciłby swoją licencję na uczestnictwo w zawodowych rozgrywkach piłki nożnej, gdyby do dnia 30 czerwca 2011 r. jego kapitał własny nadal był ujemny. Oznaczałoby to relegację klubu do statusu amatorskiego.

                  (23)

                  Z tego względu w czerwcu 2011 r. FC Den Bosch i KNVB opracowały plan restrukturyzacji. Zgodnie z planem klub przekształcono w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (NV). (Niezabezpieczone) należności różnych dużych wierzycieli przekształcono w udziały w klubie, w sposób przedstawiony w tabeli 2.

                     Tabela 2

                     Stosunek zamiany zadłużenia na kapitał własny

                              Wierzyciel

                              Pożyczka

                              Akcje/udział procentowy

                              EUR/akcję

                              Gmina/Fundacja Stichting Met Heel Mijn Hart

                              1,65 mln EUR

                              61 900 /54,3

                              26,7

                              […]

                              1,092 mln EUR

                              20 492 /18

                              53,3

                              […]

                              1,865 mln EUR

                              27 925 /24,5
                              W tym 11 000  akcji uprzywilejowanych.

                              66,8

                              […]

                              0,73 mln EUR

                              3 583 /3,1

                              203,7

                  (24)

                  Pozostałe 0,1 % akcji zostało rozdzielone między starszych rangą członków klubu piłki nożnej. Pokazuje to, że gmina wynegocjowała uzyskanie 54 % udziałów w klubie w zamian za wierzytelności stanowiące 38 % długów klubu.

                  (25)

                  Co więcej, pożyczka komercyjna w wysokości 100 000 EUR została wsparta gwarancją udzieloną przez stronę trzecią; inne podmioty prywatne dostarczyły nowy kapitał w wysokości 300 000 EUR. Pożyczka krótkoterminowa w wysokości 250 000 EUR została przekształcona w pożyczkę długoterminową. Zadłużenie wobec zarządzającej stadionem miejskim spółki BIM z tytułu wynajmu stadionu jest zabezpieczone przez prawo BIM do przejęcia dochodów z tytułu praw do transmisji telewizyjnych.

                  (26)

                  Gmina uważała swoją pożyczkę w wysokości 1,65 mln EUR za niemożliwą do odzyskania. Już w budżecie gminy na 2010 r. pożyczka została zaznaczona jako niemożliwa do odzyskania, ponieważ FC Den Bosch nie dokonywało już jej spłaty. W czerwcu 2011 r. gmina zwróciła się do spółki księgowej Ernst & Young, która już w lutym i marcu 2011 r. przeprowadziła analizę sytuacji finansowej FC Den Bosch, o ocenę możliwości odzyskania pożyczki udzielonej FC Den Bosch. Stwierdziła ona, że nie można w uzasadniony sposób oczekiwać spłaty pożyczki lub odsetek w najbliższych latach, nawet gdyby klub został poddany restrukturyzacji poprzez umorzenie jego zadłużenia długoterminowego przez jego większych wierzycieli. To stwierdzenie jest również logiczne, jeżeli weźmie się pod uwagę, że klub nie posiada nieruchomości lub maszyn, które mogłyby zostać sprzedane lub upłynnione w celu spłaty zadłużenia.

                  (27)

                  W kontekście umowy między wierzycielami gmina podjęła decyzję o przeniesieniu swoich praw do 54 % udziałów do fundacji „Met Heel Mijn Hart” za cenę 1 EUR. W ten sposób fundacja stała się akcjonariuszem klubu w miejsce gminy, która nie wyraziła zainteresowania zaangażowaniem w zarządzanie klubem – w sposób analogiczny do innych dużych wierzycieli oraz uzgodniony z nimi i gminą w umowie restrukturyzacyjnej. Na podstawie tych udziałów fundacja sprzeda certyfikaty w cenie jednostkowej 100 EUR.

                  (28)

                  W porównaniu z innymi wierzycielami, szczególny, ważniejszy interes gminy, polegający na uniknięciu likwidacji klubu lub jego relegacji do statusu amatorskiego, związany był z ewentualną utratą, przynajmniej na jakiś czas, głównego użytkownika i najemcy jej stadionu. Z tego względu w ekonomicznym interesie gminy było umożliwienie klubowi dalszego udziału w zawodowych rozgrywkach piłki nożnej.

                  (29)

                  W odniesieniu do gruntu pod centrum treningowym o wielkości 36 000 m2 informacje przesłane przez Niderlandy wskazują, że grunt był już własnością gminy. Był on wykorzystywany przez FC Den Bosch, który na własny koszt wybudował w 2000 r. centrum sportowe z budynkami i boiskami oraz dokonał jego modyfikacji w roku 2006 i 2007. Między gminą a FC Den Bosch nie zawarto umowy dzierżawy długoterminowej (erfpacht) (8). Gmina mogła zrealizować budowę domów i mieszkań na tej działce. Z tego względu w każdym przypadku miała interes w tym, by klub zwolnił działkę i wykorzystała szansę, jaka powstała dzięki potrzebom klubu w zakresie płynności. Z tego względu miała zamiar zrekompensować klubowi zwolnienie nieruchomości, jak w przypadku bezspornego wywłaszczenia budynków, i na potrzeby tej sprawy zwróciła się o wycenę budynków i instalacji na działce na podstawie niderlandzkich przepisów wywłaszczeniowych.

                  (30)

                  Cena zakupu została określona poprzez wycenę centrum sportowego przez niezależnego, licencjonowanego eksperta ds. wyceny gruntów. Wycenę oparto na dostosowanej wartości zastąpienia, określonej jako kwota niezbędna do uzyskania obiektów o tej samej wartości pod względem rodzaju, jakości, stanu i wieku. Ta kwota nie stanowi zatem jedynie wartości centrum sportowego w jego obecnym rozmiarze. Jest dostosowana z uwagi na jego stan techniczny i wiek. Taka wycena stanowi wymóg art. 40b ust. 3 niderlandzkiej ustawy wywłaszczeniowej (Onteigeningswet) w przypadku umownego wywłaszczania, które miało miejsce w niniejszej sytuacji w opinii władz niderlandzkich. Z tego względu Niderlandy uznają, że Komisja niesłusznie stwierdziła, iż sprawozdanie z wyceny odnosiło się wyłącznie do wartości zastąpienia jako podstawy wyceny. W niderlandzkiej praktyce dokonywania wyceny obiekty niekonwencjonalne, na przykład kościoły, pomniki lub centra sportowe, są wyceniane na podstawie dostosowanej wartości zastąpienia, określonej jako cena, jaką niezależny nabywca byłby skłonny zapłacić w przypadku wywłaszczenia lub przeniesienia rzeczywistego właściciela.

                  (31)

                  W odniesieniu do poczynionej przez Komisję uwagi, że wartość określona w drodze wyceny była wyższa niż wartość księgowa w księgach FC Den Bosch, władze niderlandzkie stwierdziły, że wartość księgowa działki lub budynków zwykle nie odzwierciedla jej faktycznej wartości rynkowej. Wpływ na nią mają różne inne czynniki niż jej wartość w transakcji komercyjnej, jak na przykład historyczna cena nabycia lub deprecjacja.

                  (32)

                  Klub prowadził swoje treningi w innym miejscu, na stadionie i w innych centrach treningowych piłki nożnej w mieście, które nadal dysponowały wolnym miejscem. Władze niderlandzkie twierdzą, że cena centrum treningowego została określona bez brania pod uwagę ewentualnych potrzeb finansowych FC Den Bosch. Klub przeznaczył część kwoty otrzymanej z tytułu zwolnienia jego centrum treningowego na dostosowanie alternatywnego centrum treningowego. Ten dochód wykorzystano również na spłatę zadłużenia wobec BIM z tytułu wynajmu stadionu.

            3.2.   Zgodność pomocy państwa na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu

                  (33)

                  Alternatywnie Niderlandy stwierdziły, że nawet jeśli środek stanowiłby pomoc, byłby zgodny z rynkiem wewnętrznym. W odniesieniu do restrukturyzacji FC Den Bosch Niderlandy opisały sytuację finansową klubu w sposób wskazany w motywie 8.

                  (34)

                  Każdy holenderski zawodowy klub piłki nożnej musi posiadać licencję wydawaną przez KNVB, którą otrzymuje wyłącznie po spełnieniu różnych obowiązków. Jeden z obowiązków wskazanych w systemie odnosi się do dobrej sytuacji finansowej klubu. Jeżeli jest ona niedostateczna, KNVB może odebrać licencję. Jeżeli założony zostałby klub będący jego następcą, nie byłby on bezpośrednio przyjęty do zawodowej ligi piłki nożnej, tylko musiałby on rozpoczynać rozgrywki w drugiej lidze amatorskiej. W swojej trudnej sytuacji FC Den Bosch było zagrożone utratą swojej licencji na udział w rozgrywkach zawodowych.

                  (35)

                  Władze niderlandzkie wskazały, że z uwagi na te trudności decyzja gminy o umorzeniu pożyczki oraz wypłacie FC Den Bosch rekompensaty za zwolnienie użytkowanego przezeń centrum treningowego były podporządkowane wielu warunkom określonym w planie restrukturyzacji uzgodnionym między gminą, innymi wierzycielami i FC Den Bosch.

                  (36)

                  Plan restrukturyzacji obejmował nową strukturę prawną FC Den Bosch. Klub został przekształcony w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (naamloze vennootschap (NV)), wraz z ograniczeniem liczby pracowników i piłkarzy. Przewidziano w nim, że liczba piłkarzy kontraktowych zostanie zmniejszona do minimalnej liczby wymaganej przez KNVB, wynoszącej 16. FC Den Bosch nie będzie dokonywał zakupu piłkarzy na rynku transferowym, lecz będzie zatrudniał jedynie piłkarzy będących wolnymi agentami. Wiązało się to ze zmniejszeniem kosztów personelu i piłkarzy o 17 %.

                  (37)

                  Jak wskazano w motywie 22, wierzyciele FC Den Bosch umorzyli swoje należności w łącznej kwocie 5,337 mln EUR w zamian za kapitał własny. Ponadto gmina wypłaciła klubowi rekompensatę w kwocie 1,4 mln EUR za zwolnienie użytkowanego dotychczas centrum treningowego. Dzięki tym środkom ujemny kapitał własny klubu wzrósł do umiarkowanie dodatniego kapitału własnego w wysokości 0,63 mln EUR, co umożliwiło przekształcenie w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.

                  (38)

                  Plan opracowano w sposób umożliwiający osiągnięcie stabilnej sytuacji finansowej w terminie trzech lat. Przewidywał on zmniejszające się straty w roku obrotowym 2011/2012 i 2012/2013 oraz niewielki zysk w wysokości 0,1 mln EUR w roku obrotowym 2013/2014. To nie pozwoliłoby FC Den Bosch na zakup piłkarzy na rynku transferowym. W rzeczywistości FC Den Bosch był w stanie zrealizować umiarkowany zysk w roku obrotowym 2011/2012 w wysokości 0,103 mln EUR, również z uwagi na lepsze od przewidywań umowy sponsorskie.

            4.   OCENA ŚRODKÓW

      4.1.   Występowanie pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu

                  (39)

                  Zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu pomoc państwa to pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Warunki określone w art. 107 ust. 1 Traktatu mają charakter kumulatywny i z tego względu wszystkie warunki muszą być spełnione, by środek został uznany za pomoc państwa.

                  (40)

                  Na podstawie decyzji o wszczęciu postępowania Komisja przeprowadzi ocenę decyzji gminy z dnia 21 czerwca 2011 r. o umorzeniu należności podporządkowanej FC Den Bosch w kwocie 1,65 mln EUR oraz wypłacie FC Den Bosch rekompensaty w kwocie 1,4 mln EUR za zwolnienie jego centrum treningowego. Komisja zauważa, że oba działania zaprezentowano wspólnie i dotyczące ich decyzje podjęto na jednej sesji rady gminy, a także że są one ściśle ze sobą powiązane w zakresie ich celu i ówczesnej sytuacji FC Den Bosch.

                  (41)

                  Z tego względu należy przeprowadzić łączną ocenę obu tych środków (9). W przedmiotowej sprawie, na podstawie poniższej oceny oczywiste jest jednak, że oba środki stanowią pomoc państwa przy ich ocenie indywidualnej. To automatycznie oznacza, że środki stanowią również pomoc państwa, kiedy dokonuje się ich wspólnej oceny jako jednego środka.

            4.1.1.   Wykorzystanie zasobów państwowych

                  (42)

                  Decyzję w sprawie obu środków podjęła gmina i powodują one skutki finansowe dla tej gminy w kwocie 3,1 mln EUR. Wiążą się zatem z wykorzystaniem zasobów państwowych i istnieje możliwość przypisania środków państwu. Przeniesienie zasobów państwa może przybierać różne formy, na przykład dotacji bezpośrednich, pożyczek, gwarancji, bezpośrednich inwestycji w kapitał przedsiębiorstw i świadczeń rzeczowych. Umorzenie roszczeń państwa również stanowi przekazanie zasobów państwowych.

            4.1.2.   Selektywna korzyść dla FC Den Bosch

                  (43)

                  Korzyść występuje w każdym przypadku, gdy sytuacja finansowa przedsiębiorstwa ulega poprawie na skutek interwencji państwa. Aby dokonać oceny tej okoliczności, należy porównać sytuację finansową przedsiębiorstwa po zastosowaniu środka z jego sytuacją finansową w przypadku, gdyby środka nie zastosowano. Trudna sytuacja finansowa FC Den Bosch bezsprzecznie uległa znacznej poprawie po zastosowaniu badanych środków.

                  (44)

                  W rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu korzyść to korzyść gospodarcza, której przedsiębiorstwo nie uzyskałoby w normalnych warunkach rynkowych (10), tzn. w razie braku interwencji państwa, która nie wynika z zasad komercyjnych.

                  (45)

                  Niderlandy utrzymują, że poprawa sytuacji finansowej FC Den Bosch jest rezultatem transakcji finansowych zgodnych z zasadami rynkowymi i z tego względu legalnymi. Zdaniem władz niderlandzkich gmina działała zgodnie z testem prywatnego inwestora (zwanym dalej „MEIP”).

            4.1.2.1.   Umorzenie należności podporządkowanej

                  (46)

                  Jak opisano powyżej, decyzja o umorzeniu należności podporządkowanej w kwocie 1,65 mln EUR obejmuje zamianę długu na kapitał własny, a następnie przeniesienie wynikającego z tego prawa do kapitału własnego w zamian za 1 EUR.

                  (47)

                  Z tego względu w pierwszej kolejności należy stwierdzić, czy inwestor prywatny dokonałby zamiany długu na kapitał w taki sam sposób, jak uczyniła to gmina. W przypadku przedsiębiorstwa, które spełnia warunki ogłoszenia upadłości, wierzyciel prywatny ma dwie możliwości. Może przejść do likwidacji przedsiębiorstwa, dążąc do odzyskania przynajmniej części swojej pożyczki, lub może przekształcić pożyczkę w kapitał, umożliwiając przedsiębiorstwu dalszą działalność, mając perspektywę odzyskania przezeń rentowności, aby udziały zyskały na wartości. Gdyby wierzyciel prywatny działał w sposób analogiczny do gminy w odniesieniu do znacznej części zadłużenia FC Den Bosch, możliwe byłoby założenie, że zachowanie gminy jest zgodne z MEIP.

                  (48)

                  Spełnienie MEIP można stwierdzić, jeżeli transakcja jest przeprowadzona na jednakowych warunkach (a zatem przy tym samym poziomie ryzyka i zysków) i w tym samym czasie przez władze publiczne i podmioty prywatne, które znajdują się w porównywalnej sytuacji (transakcja na zasadzie równorzędności). W takim przypadku można zwykle wyciągnąć wniosek, że taka transakcja jest zgodna z warunkami rynkowymi (11). Istotne jest również to, czy interwencja podmiotu prywatnego ma faktyczne znaczenie ekonomiczne, a nie ma charakteru wyłącznie symbolicznego lub marginalnego (12), oraz czy pozycja wyjściowa zaangażowanych jednostek publicznych i podmiotów prywatnych w odniesieniu do transakcji jest porównywalna. Z drugiej strony, jeżeli władze publiczne i podmioty prywatne, które są w porównywalnej sytuacji, biorą udział w tej samej transakcji w tym samym czasie, ale na zróżnicowanych warunkach, zwykle wskazuje to, że interwencja organu publicznego nie jest zgodna z warunkami rynkowymi.

                  (49)

                  W rozpatrywanej sprawie wyjściowa pozycja zaangażowanych jednostek publicznych i podmiotów prywatnych była porównywalna w odniesieniu do transakcji. Wszyscy wierzyciele uczestniczący w transakcji udzielili niezabezpieczonych i niemożliwych do odzyskania pożyczek. Udział sektora prywatnego również był znaczny. Jednakże, jak już wskazano, inne podmioty nie są zwykłymi podmiotami rynkowymi; wydaje się, że wszystkie z nich są w ten czy inny sposób powiązane z klubem. Z tego względu nie można założyć, że kierowały się chęcią osiągnięcia zysku; na przykład kibice nie są racjonalnymi podmiotami rynkowymi dążącymi do osiągnięcia zysku.

                  (50)

                  Wyraźnie widać również, że transakcja odbyła się w zróżnicowanych warunkach. W porównaniu do innych wierzycieli gmina zwróciła się o więcej w zamian za umorzenie swojej należności. Jak pokazano w tabeli 2, otrzymując jeden udział w przeliczeniu na 26,7 EUR uzyskała stosunkowo więcej udziałów niż jakikolwiek inny wierzyciel komercyjny lub niekierujący się chęcią zysku. Co więcej, restrukturyzacja długu pozwoliła FC Den Bosch spłacić zaległości w czynszu za wynajem stadionu wobec zarządzającej stadionem spółki BIM, będącej własnością gminy. Z drugiej strony wierzyciel […] otrzymał udziały uprzywilejowane, które mogą zapewnić mu pierwszeństwo w uzyskaniu w przyszłości ewentualnej dywidendy. Oznacza to, że nie można wykluczyć, iż przynajmniej jeden podmiot prywatny uzyskał lepsze warunki niż gmina. Dowody nie pozwalają na wyciągnięcie wniosku, że przy uzgadnianiu zamiany gmina działała na równoważnych zasadach w porównaniu z podmiotami rynkowymi.

                  (51)

                  Małe jest również prawdopodobieństwo, by inwestor prywatny zgodził się na sprzedaż swojej niemożliwej do odzyskania pożyczki zamienionej na kapitał za cenę 1 EUR na rzecz fundacji, która planuje sprzedaż certyfikatów do tych udziałów w cenie 100 EUR za udział. Pozbywając się udziałów gmina pozbawiła się zarazem jedynego komercyjnego uzasadnienia operacji zamiany długu na kapitał, którym jest (chociaż nikła) nadzieja lub oczekiwanie na wzrost wartości udziałów. Dało to podmiotowi trzeciemu możliwość zgromadzenia funduszy poprzez sprzedaż certyfikatów akcyjnych zamiast samodzielnego podjęcia takiego kroku lub przynajmniej domagania się udziału w przychodach ze sprzedaży (13). W takim przypadku państwo zachowuje swoje udziały i może w rozsądny sposób oczekiwać zysków w przyszłości.

                  (52)

                  Zatem umorzenia należności podporządkowanej nie można przyrównać do zachowania racjonalnego podmiotu rynkowego i stanowiło ono korzyść dla FC Den Bosch, której nie mógł on uzyskać w warunkach rynkowych.

            4.1.2.2.   Zakup centrum treningowego

                  (53)

                  W odniesieniu do centrum treningowego władze niderlandzkie podnoszą, że rekompensata w wysokości 1,4 mln EUR została obliczona zgodnie z komunikatem w sprawie sprzedaży gruntów oraz decyzją Komisji dotyczącą rekompensaty kosztu zastąpienia, i z tego względu nie stanowiła ona korzyści dla FC Den Bosch. Zgodnie z tym komunikatem sprzedaż gruntów i budynków przez władze publiczne nie stanowi pomocy, o ile, po pierwsze, władze publiczne przyjmą najwyższą lub jedyną ofertę złożoną w wyniku nieograniczonej procedury składania ofert oraz, po drugie, w przypadku braku takiej procedury cena sprzedaży zostanie ustalona w wysokości odpowiadającej co najmniej wartości określonej przez niezależnego eksperta ds. wyceny.

                  (54)

                  Wytyczne zawarte w komunikacie w sprawie sprzedaży gruntów, zgodnie z deklaracją we wstępie do niego, dotyczą wyłącznie „sprzedaży gruntów i budynków będących własnością publiczną. Nie dotyczą one publicznego nabywania gruntów i budynków czy najmu lub dzierżawy gruntów i budynków przez władze publiczne. Takie transakcje mogą również zawierać element pomocy państwa.”

                  (55)

                  W każdym razie mechanizmy wskazane w komunikacie w sprawie sprzedaży gruntów są jedynie narzędziami umożliwiającymi stwierdzenie, czy państwo działało jak inwestor prywatny, a zatem stanowią jedynie konkretne przykłady stosowania testu prywatnego inwestora do transakcji dotyczących gruntów, zawieranych między podmiotami publicznymi i prywatnymi (14). Z tego względu nie ma znaczenia, czy ocenę dotyczącą wyceny i zakupu gruntu przeprowadza się na podstawie komunikatu w sprawie sprzedaży gruntów, czy też bez odwoływania się do niego.

                  (56)

                  W przypadku centrum sportowego zwolnionego przez FC Den Bosch przeprowadzona przez niezależnego eksperta wycena gruntu opierała się na dostosowanej wartości zastąpienia. Zgodnie z wyjaśnieniami przedstawionymi przez Niderlandy jest to wartość, jaką państwo musiałoby zapłacić w przypadku przeniesienia własności, na podstawie przepisów prawa dotyczących wyceny nieruchomości podlegającej bezsprzecznemu wywłaszczeniu. Ten argument nie jest przekonujący. Budynki i instalacje w centrum, wybudowane przez FC Den Bosch, były już własnością gminy. FC Den Bosch użytkowało je bez umowy dzierżawy długoterminowej. Z tego względu nie należało przeprowadzać wyceny na podstawie scenariusza, w którym FC Den Bosch byłoby właścicielem budynków. Co więcej, dostosowana wartość zastąpienia może znacznie odbiegać od rynkowej wartości majątku.

                  (57)

                  Nie wydaje się również, by w chwili przeprowadzania transakcji gmina miała konkretne plany wobec przedmiotowego gruntu. W wyraźny sposób transakcja była elementem działań restrukturyzacyjnych, na które zdecydowała się gmina, a jej oczywistym nadrzędnym celem było zapewnienie płynności FC Den Bosch. Mało prawdopodobne, by gmina podjęła takie działanie w tym okresie, nie kierując się tym celem. Można również twierdzić, że wraz ze zniknięciem klubu piłki nożnej w przypadku jego bankructwa centrum sportowe zostałoby zwolnione bez jakiejkolwiek rekompensaty.

                  (58)

                  Z tego względu wątpliwe jest, by inny podmiot rynkowy był w stanie przekonać gminę do wydania 1,4 mln EUR w celu zwolnienia nieruchomości, wobec której ten podmiot nie miałby nawet umowy dzierżawy długoterminowej. W każdym przypadku ta kwota byłaby niższa.

            4.1.2.3.   Wniosek dotyczący istnienia selektywnej korzyści

                  (59)

                  Z powyższych względów środki przyniosły selektywną korzyść FC Den Bosch w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu.

            4.1.3.   Wpływ na wymianę handlową i na konkurencję

                  (60)

                  Władze niderlandzkie zakwestionowały wpływ ewentualnej pomocy na rynek wewnętrzny dla klubów, które nie uczestniczą w rozgrywkach piłkarskich na szczeblu europejskim. Jednakże zawodowe kluby piłki nożnej uznaje się za przedsiębiorstwa i podlegają one kontroli w zakresie pomocy państwa. Piłka nożna oferuje pracę za wynagrodzeniem i świadczy usługi za wynagrodzeniem; wykształciła wysoki poziom profesjonalizmu i w ten sposób zwiększyła swoje wpływy gospodarcze (15).

                  (61)

                  Chociaż FC Den Bosch nie uczestniczy w rozgrywkach piłki nożnej o wymiarze międzynarodowym, jako zawodowy klub piłki nożnej prowadzi działania gospodarcze na kilku innych rynkach, na przykład na rynku transferowym dla piłkarzy zawodowych, reklamie, sponsoringu, sprzedaży artykułów promocyjnych czy relacjach w mediach. Pomoc udzielana zawodowym klubom piłki nożnej wzmacnia ich pozycję na każdym z tych rynków, z których większość obejmuje kilka państw członkowskich. Z tego względu, jeżeli zasoby państwowe są wykorzystywane do zapewnienia selektywnej korzyści dla zawodowego klubu piłki nożnej, bez względu na rozgrywki, w których bierze udział, taka pomoc potencjalnie może zakłócić konkurencję i mieć wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu (16).

            4.2.   Ocena na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu

                  (62)

                  Obowiązkiem Komisji jest ocena, czy środek pomocy na rzecz FC Den Bosch można uznać za zgodny z rynkiem wewnętrznym. Wobec przedmiotowego środka pomocy nie ma zastosowania żadne z odstępstw, o których mowa w art. 107 ust. 2 Traktatu. W odniesieniu do odstępstw przewidzianych w art. 107 ust. 3 Traktatu Komisja zauważa, że żaden region Niderlandów nie jest objęty odstępstwem na mocy art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu. Przedmiotowy środek pomocy nie wspiera realizacji ważnego projektu stanowiącego przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania ani nie ma na celu zaradzenia poważnym zaburzeniom w gospodarce niderlandzkiej w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. Nie można również powiedzieć, że środek pomocy wspiera kulturę lub zachowanie dziedzictwa kulturowego w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. d) Traktatu.

            4.2.1.   Właściwe wytyczne

                  (63)

                  W odniesieniu do odstępstwa na mocy art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu na rzecz pomocy przeznaczonej na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych taka pomoc może być zgodna z prawem, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

                  (64)

                  Na potrzeby oceny środków pomocy na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu Komisja wydała szereg rozporządzeń, przepisów ramowych, wytycznych i komuników dotyczących form pomocy oraz celów horyzontalnych lub sektorowych, na które przyznawana jest pomoc. Biorąc pod uwagę, że w chwili przyjmowania środków FC Den Bosch znajdował się w trudnej sytuacji finansowej oraz że pomoc została przyznana przez gminę w celu likwidacji tych trudności, należy ocenić, czy mają zastosowanie i spełnione są kryteria, o których mowa w wytycznych (17).

                  (65)

                  W lipcu 2014 r. Komisja opublikowała nowe Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (18). Nie mają one jednak zastosowania do tej niezgłoszonej pomocy udzielonej w 2011 r. Zgodnie z pkt 137 nowych wytycznych miałoby to miejsce jedynie w przypadku pomocy w celu ratowania lub restrukturyzacji udzielonej bez jej uprzedniego zatwierdzenia, jeżeli część lub całość pomocy została udzielona po opublikowaniu wytycznych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zgodnie z pkt 138 nowych wytycznych we wszystkich innych przypadkach Komisja dokonuje analizy na podstawie wytycznych stosowanych w czasie przyznawania danej pomocy, a więc w tym przypadku wytycznych stosowanych przed 2014 r.

            4.2.2.   FC Den Bosch jako przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji

                  (66)

                  Zgodnie z pkt 11 wytycznych przedsiębiorstwo można uznać za zagrożone, gdy występują typowe oznaki, takie jak rosnące straty, malejący obrót, zwiększanie się zapasów, nadwyżki produkcji, zmniejszający się przepływ środków finansowych lub rosnące zadłużenie. Jak stwierdzono w motywie 8, w przypadku FC Den Bosch występuje kilka spośród tych oznak. Z tego względu był on przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji i zgodność pomocy państwa będzie oceniana na podstawie wytycznych.

            4.2.3.   Przywrócenie długoterminowej rentowności

                  (67)

                  Na mocy sekcji 3.2 wytycznych wymaga się, by udzielenie pomocy było uwarunkowane wdrożeniem planu restrukturyzacji. Jak wskazano w motywie 7, FC Den Bosch klasyfikuje się jako małe przedsiębiorstwo. Zgodnie z pkt 59 wytycznych Komisja zauważa, że Niderlandy zgłosiły plan restrukturyzacji spełniający wymagania, o których mowa w pkt 34–37 wytycznych.

                  (68)

                  W tym kontekście Komisja zauważa, że decyzja gminy dotycząca umorzenia jej pożyczki dla FC Den Bosch i wypłaty na jego rzecz rekompensaty za zwolnienie centrum sportowego wynikały z analizy dotyczącej charakteru i przyczyn trudnej sytuacji FC Den Bosch. Dotacja była uzależniona od spełnienia szeregu warunków, służących przywróceniu długoterminowej rentowności przedsiębiorstwa w rozsądnym horyzoncie czasowym trzech lat oraz spełnieniu wymogów KNVB, umożliwiających utrzymanie przez FC Den Bosch licencji na udział w rozgrywkach zawodowych. Plan restrukturyzacyjny obejmował nową strukturę zarządzania, ograniczenie liczby pracowników i piłkarzy. Obejmuje on zwolnienie dużego centrum treningowego. Z tego względu FC Den Bosch przewiduje oszczędności na swojej działalności podstawowej. Plan restrukturyzacji nie opiera się na czynnikach zewnętrznych, do których realizacji FC Den Bosch może dążyć, lecz których nie może w pełni kontrolować, takich jak znalezienie nowych sponsorów oraz zwiększenie liczby widzów. Przewiduje się stopniową poprawę sytuacji finansowej klubu oraz jego dalsze funkcjonowanie jako zawodowego klubu piłki nożnej. Rozwój sytuacji zgodny z motywem 35 pokazuje, że plan faktycznie był realistyczny.

            4.2.4.   Środki wyrównawcze

                  (69)

                  Zgodnie z pkt 38–42 wytycznych beneficjent jest zobowiązany do podjęcia środków wyrównawczych w celu minimalizacji zakłócających efektów pomocy oraz negatywnego wpływu na warunki wymiany handlowej. Ten warunek nie ma jednak zastosowania do małych przedsiębiorstw. Jak określono w motywie 7, FC Den Bosch jest małym przedsiębiorstwem.

            4.2.5.   Pomoc ograniczona do minimum

                  (70)

                  Komisja zwraca również uwagę, że plan restrukturyzacji w dużej mierze jest finansowany przez zewnętrzne podmioty prywatne oprócz dokonanych oszczędności wewnętrznych, zgodnie z pkt 43 i 44 wytycznych. Kilka podmiotów prywatnych zgodziło się również na umorzenie swoich należności. Ogólny wkład wierzycieli i gminy w refinansowanie FC Den Bosch wyniósł 6,737 mln EUR (5,337 mln EUR umorzonych należności oraz 1,4 mln EUR za centrum treningowe, o ile cała kwota z tytułu centrum treningowego zostałaby zaliczona jako pomoc). Wartość wymaganego w przypadku małych przedsiębiorstw wkładu własnego w wysokości 25 % wyniosłaby co najwyżej 1,685 mln EUR. Podmioty inne niż państwo wniosły wkład w wysokości 3,687 mln EUR w formie umorzenia swoich należności (5,337 mln EUR pomniejszone o pożyczkę gminy w wysokości 1,65 mln EUR), z czego jedno przedsiębiorstwo komercyjne kwotę 1,865 mln EUR, co przekracza wymagane 25 %.

                  (71)

                  Kwota pomocy była niezbędna. Zgodnie z planem restrukturyzacji powinien on prowadzić do mniejszych strat w sezonach 2011/2012 i 2012/2013, a następnie do umiarkowanego wyniku dodatniego. To nie pozwoliłoby FC Den Bosch na zakup nowych graczy lub przyciągnięcie ich wyższymi wynagrodzeniami.

            4.2.6.   Kontrola i sprawozdanie roczne

                  (72)

                  Na mocy pkt 49 wytycznych wymaga się, by państwo członkowskie informowało o właściwej realizacji planu restrukturyzacji poprzez regularne szczegółowe sprawozdania. W pkt 51 określa się mniej rygorystyczne warunki w przypadku MŚP, zgodnie z którymi coroczne przekazanie kopii bilansu oraz rachunku zysków i strat uznaje się zazwyczaj za wystarczające. Niderlandy zobowiązały się do przedkładania tych sprawozdań.

            4.2.7.   Pierwszy i ostatni raz

                  (73)

                  Zgodnie z pkt 72–77 wytycznych Niderlandy wskazały, że FC Den Bosch nie otrzymało pomocy w celu ratowania lub restrukturyzacji w okresie dziesięciu lat przed przyznaniem przedmiotowej pomocy. Zobowiązały się również do nieudzielania nowej pomocy w celu ratowania lub restrukturyzacji przez okres dziesięciu lat.

            4.3.   Wniosek

                  (74)

                  Z tego względu Komisja uznaje, że środki restrukturyzacji długu przyjęte w odniesieniu do FC Den Bosch stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Niemniej jednak pomoc na restrukturyzację udzielona FC Den Bosch przez gminę spełnia warunki określone w wytycznych i z tego względu nie wywiera negatywnego wpływu na warunki wymiany handlowej w stopniu sprzecznym ze wspólnym interesem. Z tego względu pomoc ta jest zgodna z art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu.

            5.   WNIOSEK

                  (75)

                  Komisja stwierdza, że Niderlandy udzieliły pomocy na rzecz FC Den Bosch w sposób niezgodny z prawem, z naruszeniem art. 108 ust. 3 Traktatu. Jednakże pomoc państwa udzielona na rzecz FC Den Bosch w 2011 r. w wysokości 1,65 mln EUR w formie umorzenia długu oraz 1,4 mln EUR wypłaconych z tytułu zwolnienia centrum treningowego spełnia warunki pomocy na restrukturyzację określone w wytycznych i może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu,

            PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
      Artykuł 1
      Pomoc państwa wdrożona przez Niderlandy na rzecz klubu piłki nożnej FC Den Bosch w 's-Hertogenbosch, w wysokości 3,05 mln EUR, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
      Artykuł 2
      Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.

         Sporządzono w Brukseli dnia 4 lipca 2016 r.

               W imieniu Komisji

            Margrethe VESTAGER

               Członek Komisji

         (1)  Decyzja Komisji w sprawie SA.33584 (2013/C) (ex 2011/NN) – Niderlandy – Pomoc dla niektórych holenderskich zawodowych klubów piłki nożnej w latach 2008–2011 – Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. C 116 z 23.4.2013, s. 19).

         (2)  Zob. przypis 1.

         (3)  Art. 2 ust. 2 załącznika do zalecenia Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącego definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36) (małe przedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót nie przekracza 10 mln EUR).

         (4)  Znajdujące się przy Jan Sluyterstraat w 's-Hertogenbosch.

         (5)  Komunikat Komisji – Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2); stosowanie tych wytycznych zostało przedłużone komunikatem Komisji dotyczącym przedłużenia okresu ważności Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw z dnia 1 października 2004 r. (Dz.U. C 296 z 2.10.2012, s. 3).

         (6)  Sprawa SA.35131 (2013/N).

         (7)  Komunikat Komisji w sprawie elementów pomocy państwa w sprzedaży gruntów przez władze publiczne (Dz.U. C 209 z 10.7.1997, s. 3).

         (*)  Informacje poufne.

         (8)  Na mocy art. 5:85 niderlandzkiego Kodeksu cywilnego, erfpacht (dzierżawa długoterminowa) to ograniczone prawo własności, dające jego właścicielowi, „dzierżawcy”, prawo do posiadania i użytkowania cudzej nieruchomości.

         (9)  Wyrok z dnia 15 września 1998 r. w sprawie T-11/95 BP Chemicals przeciwko Komisji EU:T:1998:199, pkt 170 i kolejne; wyrok z dnia 19 marca 2013 r. w sprawach C-399/10 P oraz C-401/10 P Bouygues i Bouygues Télécom przeciwko Komisji i innym EU:C:2013:175, pkt 103–104; oraz wyrok z dnia 15 stycznia 2015 r. w sprawie T-1/12 Francja przeciwko Komisji, EU:T:2015:17, pkt 37.

         (10)  Wyrok z dnia 11 lipca 1996 r. w sprawie C-39/94 SFEI i inni, ECLI:EU:C:1996:285, pkt 60; wyrok z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie C-342/96 Hiszpania przeciwko Komisji, ECLI:EU:C:1999:210, pkt 41.

         (11)  Zob. w tym kontekście wyrok z dnia 12 grudnia 2000 r. w sprawie T-296/97 Alitalia przeciwko Komisji, ECLI:EU:T:2000:289, pkt 81.

         (12)  Na przykład w sprawie Citynet Amsterdam, Komisja uznała, że dwa podmioty prywatne dokonujące jednej trzeciej łącznych inwestycji kapitałowych w przedsiębiorstwo (biorąc pod uwagę również ogólną strukturę udziałowców i fakt, że ich udziały są wystarczające do stworzenia mniejszości blokującej wobec wszelkich decyzji strategicznych przedsiębiorstwa) można uznać za mające znaczenie ekonomiczne (zob. decyzja Komisji 2008/729/WE z dnia 11 grudnia 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 53/06 (ex N 262/05, ex CP 127/04) dla Amsterdam Glass Fibre Network na inwestycję gminy Amsterdam w budowę światłowodowej sieci dostępowej FTTH (Dz.U. L 247 z 16.9.2008, s. 27) motywy 96–100).

         (13)  Z tego względu umorzenia przez gminę jej należności nie można porównać z decyzją Komisji dotyczącą belgijskiego przedsiębiorstwa Sonaca w sprawie SA.35131 (2013/N).

         (14)  Zgodnie z tym testem nie dochodzi do udzielenia pomocy państwa, jeżeli w analogicznych okolicznościach inwestor prywatny, działający w normalnych warunkach rynkowych w gospodarce rynkowej, mógłby być skłonny do udzielenia przedmiotowych środków beneficjentowi.

         (15)  Wyrok z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie C-325/08 Olympique Lyonnais ECLI:EU:C:2010:143, pkt 27 i 28; wyrok z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie C-519/04 P Meca-Medina i Majcen przeciwko Komisji ECLI:EU:C:2006:492, pkt 22; wyrok z dnia 15 grudnia 1995 r. w sprawie C-415/93 Bosman ECLI:EU:C:1995:463, pkt 73.

         (16)  Decyzje Komisji dotyczące Niemiec z dnia 20 marca 2013 r. w sprawie Multifunktionsarena der Stadt Erfurt (sprawa SA.35135 (2012/N)), pkt 12, oraz Multifunktionsarena der Stadt Jena (sprawa SA.35440 (2012/N)), skrócone zawiadomienia w Dz.U. C 140 z 18.5.2013, s. 1, oraz z dnia 2 października 2013 r. w sprawie Fußballstadion Chemnitz (sprawa SA.36105 (2013/N)), skrócone zawiadomienie w Dz.U. C 50 z 21.2.2014, s. 1, pkt 12–14; Decyzje Komisji dotyczące Hiszpanii z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie ewentualnej pomocy państwa na rzecz czterech hiszpańskich zawodowych klubów piłkarskich (sprawa SA.29769 (2013/C)), pkt 28, Real Madrid CF (sprawa SA.33754 (2013/C)), pkt 20, oraz domniemanej pomocy na rzecz trzech klubów piłkarskich z regionu Walencji (sprawa SA.36387 (2013/C)), pkt 16, opublikowane w Dz.U. C 69 z 7.3.2014, s. 99.

         (17)  Zob. motyw 15 i przypis 5.

         (18)  Komunikat Komisji – Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz.U. C 249 z 31.7.2014, s. 1).


title: 2006/825/WE: Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie zamknięcia ksiąg rachunkowych Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2004

text:
               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/75

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   z dnia 27 kwietnia 2006 r.
   w sprawie zamknięcia ksiąg rachunkowych Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2004
   (2006/825/WE)
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2004, zawierające odpowiedzi Agencji (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5972/2006 – C6-0093/2006),

               —

               uwzględniając Traktat WE, a w szczególności art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), a w szczególności art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2667/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy (4), a w szcególności jego art. 8,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), a w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 Regulaminu oraz załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A6-0095/2006),

               1.

               odnotowuje następujące dane figurujące w sprawozdaniu finansowym Europejskiej Agencji Odbudowy za lata budżetowe 2004 i 2003;
               Rachunek dochodów i wydatków za lata obrachunkowe 2004 i 2003 (6)

                           (w tysiącach EUR)

                           2004

                           2003

                           Dochody

                           Dotacja Komisji

                           231 909

                           274 221

                           Odzyskanie wydatków (środki do ponownego wykorzystania w ramach Tytułu III)

                           1 229

                           1 318

                           Dochody z działań administracyjnych (środki do ponownegowykorzystania w ramach Tytułu I i II)

                           181

                           199

                           Pozostałe dochody operacyjne

                           6 113

                           28 413

                              Dochody operacyjne ogółem

                              239 432

                              304 151

                           Wydatki

                           Wydatki administracyjne

                                       —

                                       Koszty personelu

                           17 575

                           17 333

                                       —

                                       Inne wydatki administracyjne

                           6 290

                           6 475

                           Wydatki operacyjne

                                       —

                                       Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane

                           268 965

                           297 168

                              Wydatki administracyjne i operacyjne ogółem

                              292 830

                              320 976

                              Nadwyżka/(deficyt) z działań operacyjnych

                              - 53 398

                              - 16 825

                           Zyski nadzwyczajne

                           738

                           0

                           Straty nadzwyczajne

                           - 1 269

                           - 4 118

                              Wynik gospodarczy roku

                              - 53 929

                              - 20 943

                              Uwaga: Podane sumy nie są dokładne w związku z zastosowanymi zaokrągleniami.

                              Źródło: Dane Agencji. Niniejsza tabela przedstawia skróconą wersję danych przedstawionych przez Agencję w jej sprawozdaniu finansowym.

               2.

               zatwierdza zamknięcie ksiąg rachunkowych Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2004;

               3.

               zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji dyrektorowi Europejskiej Agencji Odbudowy, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

         Josep BORRELL FONTELLES

            Przewodniczący

         Julian PRIESTLEY

            Sekretarz Generalny

      (1)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 19.

      (2)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 15.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 7 Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) No 2068/2004 (Dz.U. L 358 z 3.12.2004, str. 2)

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1261/2005 (Dz.U. L 201 z 2.8.2005, str. 3).

      (6)  Dane za 2003 r. zostały zmodyfikowane w stosunku do danych przedstawionych uprzednio w celu odzwierciedlenia zmian w praktyce księgowej.

      Uwaga: Podane sumy nie są dokładne w związku z zastosowanymi zaokrągleniami.

      Źródło: Dane Agencji. Niniejsza tabela przedstawia skróconą wersję danych przedstawionych przez Agencję w jej sprawozdaniu finansowym.
    ---documentbreak---

               6.12.2006

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 340/77

         REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
   zawierająca uwagi, które stanowią integralną część decyzji w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Odbudowy na rok budżetowy 2004
   PARLAMENT EUROPEJSKI,

               —

               uwzględniając końcowe roczne sprawozdanie finansowe Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2004 (1),

               —

               uwzględniając sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego dotyczące sprawozdania finansowego Europejskiej Agencji Odbudowy za rok budżetowy 2004, zawierające odpowiedzi Agencji (2),

               —

               uwzględniając zalecenie Rady z dnia 14 marca 2006 r. (5972/2006 – C6-0093/2006),

               —

               uwzględniając Traktat WE, a w szczególności art. 276,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (3), a w szczególności art. 185,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2667/2000 z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie Europejskiej Agencji Odbudowy (4), a w szcególności jego art. 8,

               —

               uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (5), a w szczególności jego art. 94,

               —

               uwzględniając art. 71 Regulaminu oraz załącznik V do Regulaminu,

               —

               uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie zainteresowanych komisji (A6-0095/2006),

               A.

               mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy oświadczył, iż uzyskał wystarczającą pewność (poza brakiem pewności co do kompletnego zarejestrowania należności długoterminowych), że rozliczenia za rok budżetowy zakończony 31 grudnia 2004 r. są wiarygodne oraz że, poza nieprawidłowościami odnotowanymi przy udzielaniu zamówień, transakcje, których dotyczy sprawozdanie, zostały, jako całość, przeprowadzone zgodnie z prawem i prawidłowo;

               B.

               mając na uwadze oświadczenie Trybunału Obrachunkowego, zgodnie z którym uzyskał on wystarczające gwarancje od wszystkich agencji, z wyjątkiem wyraźnych zastrzeżeń dotyczących roku budżetowego 2004, które sformułował w stosunku do Europejskiej Agencji Odbudowy, Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii oraz Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności;

               1.

               przypomina, że zgodnie z art. 185 rozporządzenia finansowego Parlament udziela absolutorium z wykonania budżetów organów utworzonych przez Wspólnoty i posiadających osobowość prawną, które otrzymują dotacje pokrywane z budżetu; zauważa jednak, że nie wszystkie te organy są całkowicie, czy też częściowo finansowane poprzez dotacje z budżetu; podkreśla, że decyzja w sprawie absolutorium dotyczy zatem zarówno finansowania tych organów ze środków budżetowych, jak i niepochodzących z budżetu; uważa za nie do przyjęcia fakt, że niektóre z organów utworzonych przez Unię są zobowiązane do złożenia sprawozdania z wykorzystania środków pochodzących ze źródeł innych niż budżet, podczas gdy inne organy, które nie otrzymują dotacji z budżetu, nie mają takiego obowiązku; potwierdza zasadę, zgodnie z którą wszystkie agencje wspólnotowe, korzystające bądź nie z dotacji, podlegają Parlamentowi jeżeli chodzi o udzielenie absolutorium, nawet w przypadkach gdy na mocy ich statutu interweniuje inna władza udzielająca absolutorium; przyjmuje pogląd, że należy zmienić wszystkie teksty sprzeczne z tą zasadą;

               2.

               za bardzo wartościową uznaje tabelę 1 ze sprawozdania Trybunału Obrachunkowego, wprowadzoną po raz pierwszy w czasie udzielania absolutorium za rok 2003, która streszcza prawa i obowiązki, zarządzanie, zasoby, działalność i usługi świadczone przez Agencję; zauważa, że informacji zawartych w tabeli 1 dostarczyła Agencja; zwraca się do Trybunału Obrachunkowego o sprawdzenie zawartości tabeli 1;

               3.

               podkreśla, że agencje powinny starać się dokonywać wydatków w sposób nie tylko prawidłowy, ale również jak najbardziej wydajny i skuteczny; zwraca się do Trybunału Obrachunkowego, by rozważył możliwość poszerzenia swoich specjalnych sprawozdań rocznych w sprawie agencji o analizę wykonania i realizacji celów; w związku z powyższym kładzie nacisk, zgodnie ze swoimi rezolucjami w sprawie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2003, na uwzględnienie następujących aspektów: unikanie w jak największym możliwym stopniu dublowania zadań przez agencje oraz precyzyjne określenie środków zmierzających do poprawy stosowania zasady przejrzystości w komunikacji z obywatelami, jak i wspólnotowych środków pozytywnego działania na rzecz równouprawnienia między kobietami i mężczyznami na wszystkich poziomach rekrutacji, szkolenia oraz podziału obowiązków;

               4.

               zauważa, że agencje wspólnotowe często nie mają ani dobrego wizerunku ani dobrej prasy, że niektóre z nich nie zasługują na taki negatywny obraz oraz że należy to obywatelom europejskim udowodnić, uzasadniając tak często, jak to tylko konieczne i przy wykorzystaniu odpowiednich środków, rację istnienia agencji oraz ich wyniki; wnosi, aby Komisja podjęła w tym celu działania, wykorzystując środki, które uzna za konieczne;

               5.

               stwierdza, że rozszerzenie Unii Europejskiej w 2004 r. w wieloraki sposób wpłynęło na struktury oraz sposoby działania agencji wspólnotowych; liczne agencje sygnalizują to w swoich sprawozdaniach z działalności, zwłaszcza w odniesieniu do wzrostu liczby zatrudnionych w nich administratorów; wzywa Komisję do zanalizowania napotkanych lub spodziewanych trudności oraz do zalecenia niezbędnych dostosowań przepisowych;

               6.

               stwierdza, że Komisja dołożyła starań, aby ujednolicić sposób prezentacji sprawozdań z działalności składanych przez jej dyrekcje generalne; wyraża nadzieję, że podobne założenie zostanie podjęte również w stosunku do sprawozdań z działalności składanych przez agencje wspólnotowe, których zawartość jest obecnie skrajnie różna; wzywa Komisję do dokładnego określenia agencjom wspólnotowym informacji i wskaźników dotyczących działalności, które są one zobowiązane przekazywać;

               7.

               z zadowoleniem zauważa, że Trybunał Obrachunkowy mógł wydać potwierdzenie wiarygodności za rok budżetowy 2004: pochwala Agencję za poczynione postępy; stwierdza jednak, że Trybunał Obrachunkowy wprowadził rezerwy do swojego potwierdzenia wiarygodności w oparciu o brak pewności co do kompletności rozliczeń i problemów związanych z procedurą udzielania zamówień; nalega, aby Agencja utrzymała swoje wysiłki zmierzające do poprawy zarządzania finansowego i kontroli, szczególnie w dziedzinach, w których Trybunał Obrachunkowy wykazał jej słabości;

               8.

               nalega, aby Agencja zwróciła się o pomoc w ulepszeniu swojej polityki zarządzania finansami w celu jak najlepszego wykorzystania często znacznych sum utrzymywanych na obiegowych rachunkach bankowych;

               9.

               z zaniepokojeniem odnotowuje rezerwę co do rozliczeń wyrażoną przez Trybunał Obrachunkowy w oparciu o fakt, że nie można uzyskać pewności co do tego, że transakcje związane z funduszami uzupełniającymi, procedury udzielania kredytu i fundusze specjalne zostały w pełni udokumentowane przy braku skutecznych wewnętrznych procedur kontroli długoterminowych należności; nalega, by wszystkie transakcje mogły zostać sprawdzone przez Trybunał Obrachunkowy;

               10.

               z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie złożone na ręce delegacji Parlamentu przez zastępcę Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych, że potwierdzone kopie wszystkich dokumentów związanych z projektami i programami finansowanymi z funduszy agencji będą dostępne do celów weryfikacji na żądanie Trybunału Obrachunkowego; wzywa Trybunał do dyskusji i do porozumienia się z Misją Tymczasowej Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie (UNMIK) w sprawie szczegółowych ustaleń dotyczących tych kontroli;

               11.

               usilnie nalega, by Trybunał Obrachunkowy, Komisja i przedstawiciele Narodów Zjednoczonych w Kosowie w jak najkrótszym czasie zrewidowali i poprawili stosowanie finansowej i administracyjnej umowy ramowej podpisanej przez Komisję i ONZ w dniu 29 kwietnia 2003 r., a także by na bieżąco informowali Parlament o postępach poczynionych w tej dziedzinie, w celu zwiększenia elastyczności i kontroli nad zarządzaniem budżetowym programami prowadzonymi wspólnie z innymi organizmami (UNMIK, IOM itd.);

               12.

               nalega, by Komisja i Europejska Agencja Odbudowy, w ścisłej współpracy z UNMIK i z wywiadem finansowym (ang. FIU), wprowadziły jasne i przejrzyste zasady w dziedzinie przetargów, utworzyły organy audytu wewnętrznego i nadrzędnego w tej dziedzinie oraz na bieżąco informowały Parlament o dokonanych postępach, nie tylko w celu rozwiązania poważnych problemów występujących obecnie w związku z wątpliwymi warunkami, w jakich udzielane są zamówienia i przyznaje się niezwykle istotne projekty, takie jak w dziedzinie telefonii komórkowej, ale także w celu uniknięcia wszelkich skarg związanych z ewentualnymi działaniami korupcyjnymi;

               13.

               w celu osiągnięcia większej przejrzystości oraz lepszego zarządzania kontrolą budżetową, wzywa Komisję i Trybunał Obrachunkowy do włączenia do rocznego sprawozdania z udzielenia absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Odbudowy rozdziału poświęconego działaniom zarówno OLAF, jak i FIU powiązanym z programami i projektami wprowadzanymi w życie w Kosowie, a które korzystają z pomocy wspólnotowej;

               14.

               odnotowuje wyrażony przez Komisję zamiar określenia terminu upływu mandatu Agencji (koniec 2008 r.) i powierzenia jej działalności swoim delegacjom i przedstawicielstwom lokalnym; uważa, że wyniki Agencji w ramach jej mandatu są pozytywne przez cały czas jej istnienia mimo licznych uwag krytycznych wyrażonych przez Trybunał Obrachunkowy, a także mimo braku wsparcia ze strony Komisji; uważa, że umiejętności zdobyte przez pracowników Agencji mogłyby zostać ponownie wykorzystane przez Komisję; wzywa właściwą komisję parlamentarną do zbadania, czy stopniowa likwidacja Agencji nie wywarłaby negatywnego wpływu na konieczny postęp gospodarczy i polityczny, oraz czy przedstawicielstwa Komisji Europejskiej i biura lokalne mogą wykonywać te same zadania, jakie zgodnie ze swym mandatem wykonuje Agencja;

               15.

               odnotowuje problemy, z jakimi spotkała się Agencja przy rekrutowaniu odpowiedniego personelu z powodu krótkoterminowego mandatu Agencji; uważa, że zamiast stopniowo likwidować Agencję zgodnie z ustalonym wcześniej harmonogramem, należałoby określić czas trwania mandatu w oparciu o kryteria polityczne i ekonomiczne oraz rozwój sytuacji politycznej i ekonomicznej; ponadto uważa, że mandat powinien być wydłużony i rozszerzony ze względów politycznych oraz odnotowuje, że pomogłoby to także poprawić zdolność Agencji do rekrutowania i zatrzymywania odpowiednio wykwalifikowanego i doświadczonego personelu; uważa, że doświadczenie zdobyte przez Agencję Odbudowy i we współpracy z nią mogłoby zostać wykorzystane do udzielania pomocy w odbudowie gdziekolwiek jest to konieczne, na przykład w Iraku, Afganistanie, Pakistanie, Indiach i krajach dotkniętych tsunami, w ramach drugiego etapu po zajęciu się najpilniejszymi potrzebami humanitarnymi przez Biuro Pomocy Humanitarnej;

               16.

               z rozczarowaniem zauważa, że Trybunał Obrachunkowy ponownie dopatrzył się nieprawidłowości w udzielaniu zamówień wynikających z niewłaściwych kryteriów selekcji; nalega, by Agencja wyznaczyła bardziej realistyczne, odpowiednie kryteria selekcji i rygorystycznie je stosowała w celu zagwarantowania przejrzystego i sprawiedliwego traktowania oferentów; odnotowuje zapewnienia Agencji, że poprawa będzie widoczna podczas kontroli w 2005 r.;

               17.

               nalega, by Agencja jak najszybciej wprowadziła standardowy system rozpatrywania wniosków o płatności, tak jak to zalecił Trybunał Obrachunkowy;

               18.

               wzywa Komisję, by pomagała agencjom w jak najściślejszym stosowaniu się do planu prac ustalonego z rocznym wyprzedzeniem, umożliwiając prawidłowe planowanie i realizację działań, w szczególności w celu uniknięcia znacznych zmian obciążenia pracą w ostatniej chwili.

               19.

               zwraca się do Komisji o poprawę synergii między agencjami poprzez skuteczniejszą współpracę, unikanie dublowania się pracy i uzupełnianie braków, zwłaszcza w zakresie szkoleń, przekrojowe stosowanie polityki wspólnotowej, stosowanie najnowszych systemów zarządzania oraz rozwiązywanie problemów związanych z prawidłowym zarządzaniem budżetem.

      (1)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 19.

      (2)  Dz.U. C 332 z 28.12.2005, str. 15.

      (3)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 7 Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) No 2068/2004 (Dz.U. L 358 z 3.12.2004, str. 2)

      (5)  Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 72. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1261/2005 (Dz.U. L 201 z 2.8.2005, str. 3).