title: Decyzja Rady (WPZiB) 2016/565 z dnia 11 kwietnia 2016 r. zmieniająca decyzję 2011/235/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie

text:
               12.4.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 96/41

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/565
   z dnia 11 kwietnia 2016 r.
   zmieniająca decyzję 2011/235/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 12 kwietnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/235/WPZiB (1).

               (2)

               Na podstawie przeglądu decyzji 2011/235/WPZiB Rada zdecydowała, że należy przedłużyć obowiązywanie przewidzianych w tej decyzji środków ograniczających do dnia 13 kwietnia 2017 r.

               (3)

               Rada stwierdziła również, że należy zaktualizować wpisy dotyczące niektórych osób zamieszczone w załączniku do decyzji 2011/235/WPZiB.

               (4)

               Co więcej, nie ma już podstaw do pozostawania dwóch osób w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonym w załączniku do decyzji 2011/235/WPZiB, a zatem wpisy dotyczące tych osób powinny zostać skreślone.

               (5)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2011/235/WPZiB,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 6 ust. 2 decyzji 2011/235/WPZiB otrzymuje brzmienie:

      „2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 13 kwietnia 2017 r. Podlega ona stałemu przeglądowi. Jest ona odpowiednio przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”.

   Artykuł 2
   W załączniku do decyzji 2011/235/WPZiB wprowadza się zmiany określone w załączniku do niniejszej decyzji.
   Artykuł 3
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Luksemburgu dnia 11 kwietnia 2016 r.

            W imieniu Rady

         M.H.P. VAN DAM

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady 2011/235/WPZiB z dnia 12 kwietnia 2011 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie (Dz.U. L 100 z 14.4.2011, s. 51).

      ZAŁĄCZNIK

                  1.

                  Wpisy dotyczące następujących osób skreśla się z wykazu zamieszczonego w załączniku do decyzji 2011/235/WPZiB:

                              5.

                              HAMEDANI Hossein

                              71.

                              SHARIFI Malek Adjar

                  2.

                  Wpisy dotyczące następujących osób zamieszczone w załączniku do decyzji 2011/235/WPZiB zastępuje się wpisami w brzmieniu:

                     Osoby

                                 Imię i nazwisko

                                 Dane osobowe

                                 Powody

                                 Data umieszczenia w wykazie

                                 „1.

                                 AHMADI- MOQADDAM Esmail

                                 Miejsce urodzenia: Teheran (Iran);
                                 data urodzenia: 1961

                                 Starszy doradca ds. bezpieczeństwa przy szefie sił zbrojnych Iranu. Były dowódca irańskiej policji narodowej do pierwszych miesięcy 2015 r. Dowodzone przez niego siły przeprowadziły brutalne ataki na pokojowe protesty oraz brutalny nocny atak na domy studenckie uniwersytetu w Teheranie w dniu 15 czerwca 2009 r.

                                 2.

                                 ALLAHKARAM Hossein

                                 Miejsce urodzenia: Nadżafabad (Iran);
                                 data urodzenia: 1945

                                 Ansar-e Hezbollah – dowódca i pułkownik IRGC. Współzałożyciel Ansar-e Hezbollah. Te siły paramilitarne pod jego kierownictwem były odpowiedzialne za skrajną przemoc podczas ataków na studentów i uniwersytety w latach 1999, 2002 i 2009.

                                 4.

                                 FAZLI Ali

                                 Zastępca dowódcy sił Basij, były dowódca oddziałów IRGC Seyyed al-Shohada, prowincja Teheran (do lutego 2010 r.). Oddziały Seyyed al-Shohada odpowiadają za bezpieczeństwo w prowincji Teheran i pod jego dowództwem odegrały kluczową rolę w stosowaniu brutalnych represji wobec demonstrantów w 2009 r.

                                 8.

                                 MOTLAGH Bahram Hosseini

                                 Szef dowództwa armii i Akademii Sztabu Generalnego (DAFOOS). Były dowódca oddziałów IRGC Seyyed al-Shohada, prowincja Teheran. Oddziały Seyyed al-Shohada pod jego dowództwem odegrały kluczową rolę w organizacji tłumienia protestów.

                                 10.

                                 RADAN Ahmad-Reza

                                 Miejsce urodzenia: Isfahan (Iran);
                                 data urodzenia:1963

                                 Jest odpowiedzialny za centrum studiów strategicznych irańskich organów ścigania, powiązane z policją narodową. Były szef policyjnego centrum studiów strategicznych, były zastępca dowódcy irańskiej policji narodowej (do czerwca 2014 r.). Jako zastępca dowódcy policji narodowej od 2008 r. Radan był odpowiedzialny za pobicia, zabójstwo oraz niesłuszne zatrzymania i aresztowania protestujących, które były dokonywane przez siły policyjne.

                                 12.4.2011

                                 14.

                                 SHARIATI Seyeed Hassan

                                 Doradca i członek 28. wydziału Sądu Najwyższego. Były szef sądu w Meszhedzie do września 2014 r. Procesy pod jego nadzorem były prowadzone w trybie zaocznym i na posiedzeniach niejawnych, bez przestrzegania podstawowych praw oskarżonych, oraz w oparciu o zeznania zdobyte pod naciskiem i w wyniku tortur. Ponieważ wyroki egzekucji były wydawane grupowo, wyroki śmierci były wydawane bez należytego przestrzegania procedur sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy.

                                 12.4.2011

                                 16.

                                 HADDAD Hassan (także jako Hassan ZAREH DEHNAVI)

                                 Zastępca urzędnika ds. bezpieczeństwa w Sądzie Rewolucyjnym w Teheranie. Były sędzia, Sąd Rewolucyjny w Teheranie, oddział 26. Odpowiadał za sprawy osób pozbawionych wolności w związku z kryzysami po wyborach i regularnie zastraszał rodziny osób pozbawionych wolności, aby je uciszyć. Uczestniczył w wydawaniu nakazów aresztowania i skierowania do ośrodka detencyjnego w Kahrizak. W listopadzie 2014 r. władze irańskie oficjalnie uznały, że brał udział w uśmiercaniu osób pozbawionych wolności.

                                 12.4.2011

                                 17.

                                 SOLTANI Hodjatoleslam Seyed Mohammad

                                 Szef Organizacji Propagandy Muzułmańskiej w prowincji Khorasan-Razavi (Chorasan-e Razawi). Były sędzia, Sąd Rewolucyjny w Meszhedzie. Procesy, w których orzekał, były prowadzone w trybie zaocznym i na posiedzeniach niejawnych, bez przestrzegania podstawowych praw oskarżonych. Ponieważ wyroki egzekucji były wydawane masowo, wyroki śmierci były wydawane bez należytego przestrzegania procedur sprawiedliwego procesu.

                                 23.

                                 PIR-ABASSI Abbas

                                 Były sędzia, Sąd Rewolucyjny w Teheranie, oddział 26. Prawdopodobnie obecnie jest w toku jego przeniesienie na nowe stanowisko. Odpowiadał za sprawy związane z sytuacją po wyborach, wydawał duże wyroki pozbawienia wolności podczas niesprawiedliwych procesów przeciwko działaczom na rzecz praw człowieka, a także wydał kilka wyroków śmierci na demonstrantów.

                                 12.4.2011

                                 24.

                                 MORTAZAVI Amir

                                 Zastępca szefa Wydziału Spraw Społecznych i Zapobiegania Przestępczości w sądzie w prowincji Khorasan-Razavi (Chorasan-e Razawi). Były zastępca prokuratora w Meszhedzie. Procesy, w których orzekał, były prowadzone w trybie zaocznym i na posiedzeniach niejawnych, bez przestrzegania podstawowych praw oskarżonych. Ponieważ wyroki egzekucji były wydawane masowo, wyroki śmierci były wydawane bez należytego przestrzegania procedur sprawiedliwego procesu.

                                 26.

                                 SHARIFI Malek Adjar

                                 Sędzia Sądu Najwyższego. Były prezes sądu w Azerbejdżanie Wschodnim. Był odpowiedzialny za proces Sakineha Mohammadiego-Ashtianiego.

                                 34.

                                 AKBARSHAHI Ali-Reza

                                 Dyrektor generalny irańskiego dowództwa ds. zwalczania narkotyków. Były dowódca policji w Teheranie. Dowodzone przez niego siły policyjne były odpowiedzialne za stosowanie bezprawnej przemocy wobec podejrzanych podczas zatrzymań i tymczasowych aresztowań. Teherańska policja uczestniczyła również w atakach na domy studenckie uniwersytetu teherańskiego w czerwcu 2009 r., kiedy to według irańskiej komisji parlamentarnej (Majlis) ponad 100 studentów odniosło rany z rąk policji i sił Basij.

                                 10.10.2011

                                 40.

                                 HABIBI Mohammad Reza

                                 Były zastępca prokuratora w Isfahanie. Prawdopodobnie obecnie jest w toku jego przeniesienie na nowe stanowisko. Uczestniczył w postępowaniach pozbawiających oskarżonych prawa do rzetelnego procesu sądowego; przykładowo: w maju 2011 r. wykonano wyrok na Abdollahu Fathim, po tym jak podczas procesu sądowego w marcu 2010 r. Habibi nie dał Fathiemu prawa do bycia wysłuchanym i nie uwzględnił zgłaszanych przez niego kwestii związanych ze zdrowiem psychicznym. W związku z tym uznaje się, że Habibi uczestniczył w poważnym naruszeniu prawa do rzetelnego procesu sądowego, co przyczyniło się do nadmiernego i rosnącego stosowania kary śmierci oraz gwałtownego wzrostu liczby egzekucji od początku 2011 r.

                                 10.10.2011

                                 43.

                                 JAVANI Yadollah

                                 Miejsce urodzenia: Isfahan;
                                 data urodzenia: 1956

                                 Doradca przedstawiciela naczelnego przywódcy w IRGC. Regularnie wypowiada się w mediach, popierając radykalny kurs reżimu. Był jednym z pierwszych urzędników wysokiego szczebla, którzy żądali aresztowania Mousaviego, Karroubiego i Khatamiego. Wielokrotnie popierał użycie siły i okrutne techniki przesłuchań wobec osób uczestniczących w protestach, które miały miejsce po wyborach (uzasadniając nagrywanie przez telewizje przyznania się do winy), w tym nakazywanie bezprawnego znęcania się nad dysydentami poprzez publikacje rozpowszechniane przez IRGC i Basij.

                                 10.10.2011

                                 50.

                                 OMIDI Mehrdad

                                 Szef wywiadu policji irańskiej. Były szef Jednostki ds. Cyberprzestępczości w irańskiej policji. Jest odpowiedzialny za tysiące postępowań i aktów oskarżenia skierowanych przeciwko reformatorom i przeciwnikom politycznym wykorzystującym internet. Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w związku z represjami wobec osób, które występują w obronie własnych uzasadnionych praw, w tym wolności słowa.

                                 10.10.2011

                                 59.

                                 BAKHTIARI Seyyed Morteza

                                 Miejsce urodzenia:
                                 dataurodzenia: 1952

                                 Urzędnik Specjalnego Trybunału dla Duchownych. Były minister sprawiedliwości (w latach 2009–2013).
                                 W okresie, w którym pełnił funkcję ministra sprawiedliwości, warunki pobytu w więzieniach w Iranie pogorszyły się – były znacznie poniżej przyjętych standardów międzynarodowych; powszechne było także znęcanie się nad więźniami. Ponadto odgrywał kluczową rolę w grożeniu diasporze irańskiej i jej zastraszaniu poprzez ogłoszenie utworzenia specjalnego sądu, który prowadziłby sprawy dotyczące Irańczyków żyjących poza terytorium kraju. Nadzorował także egzekucje – których liczba w Iranie gwałtownie wzrosła – w tym tajne egzekucje nieogłaszane przez rząd oraz egzekucje za przestępstwa związane z narkotykami.

                                 10.10.2011

                                 61.

                                 MOSLEHI Heydar
                                 (także jako: MOSLEHI Heidar; MOSLEHI Haidar)

                                 Miejsce urodzenia: Isfahan (Iran);
                                 data urodzenia: 1956

                                 Doradca Sądu Najwyższego w IRGC. Szef organizacji publikującej materiały na temat roli duchownych w czasie wojny. Były minister ds. wywiadu (lata 2009–2013).
                                 Za jego kierownictwa Ministerstwo ds. Wywiadu kontynuowało praktyki szeroko zakrojonego arbitralnego pozbawiania wolności i prześladowania demonstrantów i dysydentów. Ministerstwo ds. Wywiadu prowadzi sekcję 209 w więzieniu w Evin, gdzie przetrzymywano wielu aktywistów w związku z ich pokojową działalnością przeciwko rządowi. Śledczy z Ministerstwa ds. Wywiadu bili więźniów przetrzymywanych w sekcji 209, znęcali się nad nimi psychiczne oraz wykorzystywali ich seksualnie.

                                 10.10.2011

                                 62.

                                 ZARGHAMI Ezzatollah

                                 Miejsce urodzenia: Dezful (Iran);
                                 data urodzenia: 22 lipca 1959 r.

                                 Członek Najwyższej Rady ds. Cyberprzestrzeni oraz Rady ds. Rewolucji Kulturalnej. Były szef radia i telewizji Islamskiej Republiki Iranu (IRIB) (do listopada 2014 r.). Jako szef IRIB odpowiadał za wszystkie decyzje programowe. IRIB transmitowała wymuszone przyznania się do winy osób zatrzymanych oraz szereg „procesów pokazowych” w sierpniu 2009 r. i grudniu 2011 r. Stanowi to jawne pogwałcenie międzynarodowych przepisów dotyczących prawa do sprawiedliwego i rzetelnego procesu sądowego.

                                 23.3.2012

                                 63.

                                 TAGHIPOUR Reza

                                 Miejsce urodzenia: Maraghe (Iran);
                                 data urodzenia: 1957

                                 Członek Najwyższej Rady ds. Cyberprzestrzeni. Członek rady miejskiej Teheranu. Były minister informacji i łączności (2009–2012).
                                 Jako minister informacji był jednym z najwyższych rangą urzędników odpowiedzialnych za cenzurę i kontrolę działalności w internecie, a także wszelkich rodzajów komunikowania się (w szczególności telefonii komórkowej). Podczas przesłuchań osób zatrzymanych z powodów politycznych prowadzący przesłuchania wykorzystują dane osobowe zatrzymanych, ich prywatną pocztę i wiadomości. Kilkakrotnie od wyborów prezydenckich w 2009 r. oraz podczas ulicznych demonstracji blokowano rozmowy oraz wysyłanie wiadomości tekstowych przez telefony komórkowe, zagłuszano sygnały telewizji satelitarnej, a miejscami uniemożliwiano lub przynajmniej spowalniano łączność internetową.

                                 23.3.2012

                                 64.

                                 KAZEMI Toraj

                                 Szef wyznaczonego przez UE Ośrodka Dochodzeń w Sprawach Związanych z Przestępczością Zorganizowaną (także jako: Urząd do Spraw Cyberprzestępczości lub Cyberpolicja). Pełniąc tę funkcję, ogłosił rekrutację hakerów rządowych, by zwiększyć kontrolę nad informacjami w internecie i atakować „niebezpieczne” strony internetowe.

                                 23.3.2012

                                 69.

                                 MORTAZAVI Seyyed Solat

                                 Miejsce urodzenia: Farsan, Tchar Mahal-o-Bakhtiari (Czahar Mahal wa Bachtijari) (południe Iranu);
                                 data urodzenia: 1967

                                 Burmistrz Meszhedu, drugiego co do wielkości miasta Iranu, w którym regularnie odbywają się egzekucje publiczne. Były wiceminister spraw wewnętrznych odpowiedzialny za sprawy polityczne. Odpowiadał za kierowanie represjami w stosunku do osób wypowiadających się w obronie swoich uzasadnionych praw, w tym wolności słowa. Został później mianowany szefem irańskiej komisji wyborczej podczas wyborów parlamentarnych w 2012 r. i wyborów prezydenckich w 2013 r.

                                 23.3.2012

                                 73.

                                 FAHRADI Ali

                                 Prokurator w miejscowości Karaj (Karadż). Odpowiedzialny za przypadki poważnych pogwałceń praw człowieka: był m.in. prokuratorem podczas procesów, w których wymierzono karę śmierci. W czasie gdy pełnił obowiązki prokuratora, wykonano w regionie Karadżu znaczną liczbę egzekucji, za które jest odpowiedzialny.

                                 23.3.2012”


title: Decyzja Komisji z dnia 16 grudnia 2009 r. zmieniająca decyzję 2002/622/WE ustanawiającą Zespół ds. Polityki Spektrum Radiowego (Tekst mający znaczenie dla EOG)

text:
               18.12.2009

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 336/50

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 16 grudnia 2009 r.
   zmieniająca decyzję 2002/622/WE ustanawiającą Zespół ds. Polityki Spektrum Radiowego
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2009/978/UE)
   KOMISJA EUROPEJSKA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Decyzja nr 676/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie ram regulacyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego we Wspólnocie Europejskiej (decyzja o spektrum radiowym) (1) ustanawia ramy regulacyjne dotyczące polityki spektrum radiowego w Unii Europejskiej w celu zapewnienia koordynacji podejść politycznych oraz, w stosownych przypadkach, zharmonizowanych warunków w odniesieniu do dostępności i efektywnego korzystania ze spektrum radiowego, niezbędne dla ustanowienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego w obszarach polityki Unii Europejskiej, takich jak łączność elektroniczna, transport oraz badania i rozwój. Wspomniana decyzja przywołuje możliwość organizowania przez Komisję konsultacji w celu uwzględnienia stanowisk państw członkowskich, instytucji Unii Europejskiej, przemysłu oraz wszystkich zainteresowanych użytkowników spektrum radiowego, zarówno komercyjnych, jak i niekomercyjnych, a także inne strony zainteresowane tworzeniem rozwiązań technicznych, rynkowych i regulacyjnych, mających związek z wykorzystaniem spektrum radiowego. Na podstawie tych przepisów Komisja przyjęła w dniu 26 lipca 2002 r. decyzję 2002/622/WE ustanawiającą Zespół ds. Polityki Spektrum Radiowego (2) (zwany dalej „Zespołem”).

               (2)

               Przy okazji przeglądu dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) (3) konieczna okazała się zmiana decyzji 2002/622/WE w celu dostosowania zadań Zespołu do nowych ram regulacyjnych.

               (3)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2002/622/WE,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2002/622/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 2 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 2
               Zadania
               Zespół wspomaga Komisję i doradza jej w zakresie kwestii dotyczących polityki spektrum radiowego, koordynacji podejść politycznych, przygotowania wieloletnich programów polityki spektrum radiowego oraz, w stosownych przypadkach, zharmonizowanych warunków dotyczących dostępności i efektywnego korzystania ze spektrum radiowego, niezbędnych do ustanowienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego.
               Ponadto Zespół wspomaga Komisję w proponowaniu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wspólnych celów polityki, niezbędnych dla zapewnienia skutecznej koordynacji interesów Unii Europejskiej w ramach organizacji międzynarodowych właściwych w sprawach spektrum radiowego.”;

               2)

               w art. 4 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
               „W przypadku otrzymania przez Komisję wniosku Parlamentu Europejskiego lub Rady, dotyczącego opinii lub sprawozdania Zespołu na temat spraw polityki spektrum radiowego związanych z łącznością elektroniczną, Zespół przyjmuje tego rodzaju opinię lub sprawozdanie zgodnie z zasadami określonymi w poprzednim akapicie. Komisja przekazuje tego rodzaju opinie i sprawozdania instytucji, która o to wystąpi. W stosownych przypadkach może się to odbywać w formie ustnej prezentacji dla Parlamentu Europejskiego i Rady ze strony przewodniczącego Zespołu lub członka wyznaczonego przez Zespół.”.

         Artykuł 2
   Wejście w życie
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2009 r.

            W imieniu Komisji

         José Manuel BARROSO

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 1.

      (2)  Dz.U. L 198 z 27.7.2002, s. 49.

      (3)  Dz.U. L 108 z 24.4.2002, s. 33.