title: 2007/114/WE: Decyzja Komisji z dnia 8 lutego 2007 r. zmieniająca decyzję Komisji 2005/56/WE ustanawiającą Agencję Wykonawczą do spraw Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego do zarządzania działaniami wspólnotowymi w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003(Tekst mający znaczenie dla EOG).

text:
               17.2.2007

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 49/21

      DECYZJA KOMISJI

   z dnia 8 lutego 2007 r.
   zmieniająca decyzję Komisji 2005/56/WE ustanawiającą Agencję Wykonawczą do spraw Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego do zarządzania działaniami wspólnotowymi w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003
   (Tekst mający znaczenie dla EOG)
   (2007/114/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 z dnia 19 grudnia 2002 r. ustanawiające statut agencji wykonawczych, którym zostaną powierzone niektóre zadania w zakresie zarządzania programami wspólnotowymi (1), w szczególności jego art. 3 ust 1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Na mocy art. 4 decyzji Komisji 2005/56/WE (2) Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (dalej zwana „Agencją”) jest odpowiedzialna za zarządzanie niektórymi aspektami programów wspólnotowych w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego.

               (2)

               Większość spośród powierzonych Agencji programów dobiegła końca z dniem 31 grudnia 2006 r. Zostaną one zastąpione nowymi programami obejmującymi okres od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.

               (3)

               Przeprowadzona w listopadzie 2006 r. staraniem Komisji zgodnie z art. 3 ust. 2 decyzji 2005/56/WE ocena zewnętrzna wykazała, że odwołanie się do kompetencji Agencji byłoby najlepszym rozwiązaniem kwestii zarządzania pewnymi scentralizowanymi elementami programów wspólnotowych w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego. Z tejże oceny wypływa zalecenie, by rozszerzyć zadania Agencji o zarządzanie scentralizowanymi elementami programów wspólnotowych w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego.

               (4)

               W świetle ustaleń tej oceny Agencji należy powierzyć nie tylko zarządzanie nowymi programami, lecz również zarządzanie programami, które mogą zostać objęte dofinansowaniem z innych funduszy lub na innej podstawie, pozostając projektami leżącymi w obecnym zakresie kompetencji Agencji. Dotyczy to projektów, które mogą być objęte dofinansowaniem z zasobów pomocy Wspólnoty dla państw Bałkanów Zachodnich, ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju, za pomocą pewnych instrumentów europejskiej polityki sąsiedztwa i partnerstwa, poprzez instrument współpracy na rzecz rozwoju oraz na podstawie pewnych umów zawartych przez Wspólnotę z krajami trzecimi w sferach edukacji, kształcenia zawodowego oraz młodzieży.

               (5)

               Ponadto Komisja pragnie powierzyć Agencji utworzenie, na szczeblu Wspólnoty, sieci informacyjnej o edukacji w Europie „Eurydice”, przewidzianej w działaniu 6.1 drugiego etapu wspólnotowego programu działań w dziedzinie edukacji „Sokrates” oraz w programie przekrojowym w ramach programu działań w dziedzinie edukacji i kształcenia przez całe życie „Life Long Learning”.

               (6)

               Należy również, w celu zapewnienia stabilnej i sprawnej administracji dla nowych programów powierzanych Agencji, zmienić jej okres istnienia w celu dostosowania go do okresu wspomnianych nowych programów. Czas istnienia Agencji winien ponadto obejmować dwuletni okres stopniowego wygasania pomocy (phasing out) w stosunku do okresu wdrażania tych nowych programów (2014–2015) w celu umożliwienia Agencji zamknięcia programów wybranych w ostatnim roku tego okresu wdrażania.

               (7)

               Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2005/56/WE.

               (8)

               Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. agencji wykonawczych,

         STANOWI, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   W decyzji 2005/56/WE wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               artykuł 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Agencja powołana jest na okres od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.”;

               2)

               artykuł 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
               „1.   Agencja jest odpowiedzialna za zarządzanie niektórymi elementami następujących programów wspólnotowych:

                           1)

                           drugi etap wspólnotowego programu działań w dziedzinie edukacji »Sokrates« (2000–2006), zatwierdzony decyzją nr 253/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3);

                           2)

                           drugi etap wspólnotowego programu działań w dziedzinie kształcenia zawodowego »Leonardo da Vinci« (2000–2006), zatwierdzony decyzją 1999/382/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4);

                           3)

                           wspólnotowy program działań »Młodzież« (2000–2006), zatwierdzona decyzją nr 1031/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5);

                           4)

                           program »Kultura 2000« (2000–2006), zatwierdzony decyzją nr 508/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6);

                           5)

                           projekty w dziedzinie szkolnictwa wyższego, które mogą być objęte finansowaniem w ramach świadczenia pomocy państwom partnerskim w Europie Wschodniej i Azji Środkowej (2000–2006), przewidziane w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 99/2000 (7);

                           6)

                           projekty w dziedzinie szkolnictwa wyższego, które mogą być objęte finansowaniem w ramach pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Republiki Federalnej Jugosławii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii (2000–2006), zatwierdzone w ramach określonych rozporządzeniem Rady (WE) nr 2666/2000 (8);

                           7)

                           projekty, które mogą być objęte dofinansowaniem na mocy umowy między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki odnawiającej program współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego, kształcenia i szkolenia zawodowego (2001–2005), zatwierdzonej decyzją Rady 2001/196/WE (9);

                           8)

                           projekty, które mogą być objęte dofinansowaniem na mocy umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady odnawiającej program współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego i kształcenia (2001–2005), zatwierdzonej decyzją Rady nr 2001/197/WE (10);

                           9)

                           program wspierający rozwój, rozpowszechnianie i promocję europejskich utworów audiowizualnych MEDIA Plus – Rozwój, Rozpowszechnianie i Promocja (2001–2006), zatwierdzony decyzją Rady 2000/821/WE (11);

                           10)

                           program kształcenia dla specjalistów w europejskim przemyśle programów audiowizualnych Media – Kształcenie (2001–2006), zatwierdzony decyzją nr 163/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (12);

                           11)

                           wieloletni program (2004–2006) w celu skutecznej integracji technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) w systemy kształcenia ogólnego i szkolenia zawodowego w Europie (program »eLearning«), zatwierdzony decyzją nr 2318/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (13);

                           12)

                           wspólnotowy program działań na rzecz promowania aktywnego obywatelstwa europejskiego (udział społeczeństwa obywatelskiego) (2004–2006), zatwierdzony decyzją Rady 2004/100/WE (14);

                           13)

                           wspólnotowy program działań wspierających podmioty działające na poziomie europejskim na rzecz młodzieży (2004–2006), zatwierdzony decyzją nr 790/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (15);

                           14)

                           wspólnotowy program działań w celu promowania jednostek działających na poziomie europejskim oraz wspierania określonych działań w obszarze edukacji i szkolenia (2004–2006), zatwierdzony decyzją nr 791/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (16);

                           15)

                           wspólnotowy program działań wspierający organy działające na szczeblu europejskim w dziedzinie kultury (2004–2006), zatwierdzony decyzją nr 792/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (17);

                           16)

                           projekty w dziedzinie szkolnictwa wyższego, które mogą być objęte finansowaniem w ramach 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju (2000–2007) (18);

                           17)

                           program poprawy jakości w szkolnictwie wyższym i wspierania międzykulturowego zrozumienia poprzez współpracę z państwami trzecimi Erasmus Mundus (2004–2008), zatwierdzony decyzją nr 2317/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (19);

                           18)

                           projekty, które mogą być objęte finansowaniem na mocy umowy między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki odnawiającej program współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego, kształcenia i szkolenia zawodowego (2006–2013), zatwierdzonej decyzją Rady 2006/910/WE (20);

                           19)

                           projekty, które mogą być objęte finansowaniem na mocy umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady odnawiającej program współpracy w zakresie szkolnictwa wyższego kształcenia oraz młodzieży (2006–2013) zatwierdzonej decyzją Rady 2006/964/WE (21);

                           20)

                           program działań w dziedzinie oświaty oraz kształcenia przez całe życie »Life Long Learning« (2007–2013) zatwierdzony decyzją nr 1720/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (22);

                           21)

                           program »Kultura« (2007–2013), zatwierdzony decyzją nr 1855/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (23);

                           22)

                           program »Europa dla obywateli« (2007–2013) mający na celu promowanie aktywnego obywatelstwa europejskiego, zatwierdzony decyzją nr 1904/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (24);

                           23)

                           program »Młodzież w działaniu« (2007–2013), zatwierdzony decyzją nr 1719/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (25);

                           24)

                           program wsparcia dla europejskiej branży audiowizualnej »Media 2007« (2007–2013), zatwierdzony decyzją nr 1718/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (26);

                           25)

                           projekty dotyczące szkolnictwa wyższego oraz młodzieży, które mogą być objęte finansowaniem na mocy instrumentu pomocy przedakcesyjnej (IPA) (2007–2013) ustanowionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1085/2006 (27);

                           26)

                           projekty w dziedzinie szkolnictwa wyższego, które mogą być objęte finansowaniem w ramach pomocy dla rozwijających się krajów Azji oraz współpracy gospodarczej z tymi krajami, zatwierdzone w ramach rozporządzenia Rady (EWG) nr 443/92 (28);

                           27)

                           projekty w dziedzinie szkolnictwa wyższego, które mogą być objęte finansowaniem ze środków europejskiego instrumentu polityki sąsiedztwa i partnerstwa utworzonego rozporządzeniem (WE) nr 1638/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (29);

                           28)

                           projekty w dziedzinie szkolnictwa wyższego, które mogą być objęte finansowaniem ze środków europejskiego instrumentu współpracy na rzecz rozwoju utworzonego rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (30).

               3)

               w art. 4 ust. 2 dodaje się lit. d) w brzmieniu:

                           „d)

                           wdrożenie, na szczeblu Wspólnoty, sieci informacyjnej o edukacji w Europie »Eurydice« służącej do gromadzenia, analizy i rozpowszechniania danych oraz opracowywania analiz oraz publikacji.”;

               4)

               artykuł 6 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 6
               Dotacje
               Bez uszczerbku dla innych dochodów, Agencja otrzymuje na swoją działalność dotację ujętą w ogólnym budżecie Wspólnot Europejskich, jak również środki pochodzące z Europejskiego Funduszu Rozwoju. Dotacja ta, jak również wspomniane środki, jest odliczana od dofinansowania przeznaczonego na programy, o których mowa w art. 4 ust. 1, oraz, w odpowiednim przypadku, od dofinansowania dla innych programów, których wdrożenie powierzono Agencji w zastosowaniu art. 4 ust. 3.”.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 8 lutego 2007 r.

            W imieniu Komisji

         Ján FIGEĽ

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 11 z 16.1.2003, str. 1.

      (2)  Dz.U. L 24 z 27.1.2005, str. 35.

      (3)

               (1)*

                  Dz.U. L 28 z 3.2.2000, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem Rady (WE) nr 885/2004 (Dz.U. L 168 z 1.5.2004, str. 1).

      (4)

               (2)*

                  Dz.U. L 146 z 11.6.1999, str. 33. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 885/2004.

      (5)

               (3)*

                  Dz.U. L 117 z 18.5.2000, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 885/2004.

      (6)

               (4)*

                  Dz.U. L 63 z 10.3.2000, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 885/2004.

      (7)

               (5)*

                  Dz.U. L 12 z 18.1.2000, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005 (Dz.U. L 344 z 27.12.2005, str. 23).

      (8)

               (6)*

                  Dz.U. L 306 z 7.12.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005.

      (9)

               (7)*

                  Dz.U. L 71 z 13.3.2001, str. 7.

      (10)

               (8)*

                  Dz.U. L 71 z 13.3.2001, str. 15.

      (11)

               (9)*

                  Dz.U. L 336 z 30.12.2000, str. 82. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 885/2004.

      (12)

               (10)*

                  Dz.U. L 26 z 27.1.2001, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 885/2004.

      (13)

               (11)*

                  Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 9.

      (14)

               (12)*

                  Dz.U. L 30 z 4.2.2004, str. 6.

      (15)

               (13)*

                  Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 24.

      (16)

               (14)*

                  Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 31.

      (17)

               (15)*

                  Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 40.

      (18)

               (16)*

               Fundusz utworzony w drodze Umowy wewnętrznej między przedstawicielami rządów państw członkowskich zasiadającymi w Radzie, w sprawie finansowania i zarządzania pomocą wspólnotową w ramach Protokołu finansowego do Umowy o partnerstwie między państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisanej w Kotonu (Benin) dnia 23 czerwca 2000 r., oraz przydziału pomocy finansowej dla krajów i terytoriów zamorskich, co do których ma zastosowanie część czwarta Traktatu WE (Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 355).

      (19)

               (17)*

                  Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 1.

      (20)

               (18)*

                  Dz.U. L 346 z 9.12.2006, str. 33.

      (21)

               (19)*

               Dz.U. L 397 z 30.12.2006, str. 14

      (22)

               (20)*

                  Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 45.

      (23)

               (21)*

                  Dz.U. L 372 z 27.12.2006, str. 1.

      (24)

               (22)*

                  Dz.U. L 378 z 27.12.2006, str. 32.

      (25)

               (23)*

               Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 30

      (26)

               (24)*

                  Dz.U. L 327 z 24.11.2006, str. 12.

      (27)

               (25)*

                  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, str. 82.

      (28)

               (26)*

                  Dz.U. L 52 z 27.2.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2112/2005.

      (29)

               (27)*

                  Dz.U. L 310 z 9.11.2006, str. 1.

      (30)

               (28)*

                  Dz.U. L 378 z 27.12.2006, str. 41.”;


title: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2371 z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Jordańskiemu Królestwu Haszymidzkiemu

text:
               23.12.2016

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 352/18

         DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/2371
   z dnia 14 grudnia 2016 r.
   w sprawie udzielenia dalszej pomocy makrofinansowej Jordańskiemu Królestwu Haszymidzkiemu
   PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 212 ust. 2,
   uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
   po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
   stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Stosunki między Unią Europejską (zwaną dalej „Unią”) a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim (zwanym dalej „Jordanią”) rozwijają się w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS). W dniu 24 listopada 1997 r. Jordania podpisała układ o stowarzyszeniu (2) z Unią, który wszedł w życie z dniem 1 maja 2002 r. Na mocy tego układu Unia i Jordania ustanawiały stopniowo strefę wolnego handlu w okresie przejściowym trwającym 12 lat. W 2007 r. weszło ponadto w życie porozumienie o dalszej liberalizacji handlu produktami rolnymi (3). W 2010 r. UE i Jordania uzgodniły szczególny status partnerstwa, który otwiera drogę do rozszerzenia obszarów współpracy. Protokół ustanawiający mechanizm rozstrzygania sporów dotyczących handlu między UE a Jordanią, parafowany w grudniu 2009 r., wszedł w życie w dniu 1 lipca 2011 r. Dwustronny dialog polityczny i współpraca gospodarcza zostały następnie zacieśnione dzięki układowi o stowarzyszeniu i jednolitym ramom wsparcia przyjętym na lata 2014–2017.

               (2)

               Od 2011 r. Jordania rozpoczęła szereg reform politycznych mających na celu wzmocnienie demokracji parlamentarnej i praworządności. Powołano Trybunał Konstytucyjny i Niezależną Komisję Wyborczą, a parlament Jordanii uchwalił wiele ważnych ustaw, w tym ordynację wyborczą i ustawę o partiach politycznych, a także ustawy dotyczące decentralizacji i samorządów lokalnych.

               (3)

               Gospodarka Jordanii mocno ucierpiała w wyniku konfliktów panujących w regionie, zwłaszcza w sąsiadujących z nią Iraku i Syrii. W połączeniu z pogorszeniem sytuacji gospodarczej na świecie te konflikty regionalne odbiły się bardzo niekorzystnie na poziomie dochodów z zagranicy i przyczyniły się do napiętej sytuacji finansów publicznych. Ucierpiały wpływy z turystyki i bezpośrednich inwestycji zagranicznych, zablokowane zostały szlaki handlowe i dochodziło do zakłóceń dostaw gazu ziemnego z Egiptu. Oprócz tego na gospodarkę Jordanii wpłynął niekorzystnie duży napływ uchodźców syryjskich, co zwiększyło presję na sytuację budżetową, usługi publiczne i infrastrukturę tego państwa.

               (4)

               Od czasu wybuchu konfliktu w Syrii w 2011 r. Unia potwierdzała wielokrotnie swoje zdecydowane zobowiązanie do wspierania Jordanii w radzeniu sobie z ekonomicznymi i społecznymi skutkami kryzysu w Syrii, a w szczególności z obecnością dużej liczby syryjskich uchodźców na jej terytorium. Unia zwiększyła wsparcie finansowe na rzecz Jordanii, zacieśniając współpracę w wielu dziedzinach, między innymi w zakresie społeczeństwa obywatelskiego, systemu wyborczego, bezpieczeństwa, rozwoju regionalnego oraz reform społecznych i gospodarczych. Ponadto Unia zaoferowała Jordanii możliwość zawarcia umowy w sprawie pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu.

               (5)

               W obliczu tych trudnych warunków gospodarczych i finansowych władze Jordanii oraz Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) uzgodniły w sierpniu 2012 r. pierwszy program dostosowań gospodarczych, którego realizację wspierała trzyletnia promesa kredytowa MFW na kwotę 2 mld USD. Program ten zakończył się pomyślnie w sierpniu 2015 r. W ramach tego programu Jordania poczyniła znaczne postępy w konsolidacji budżetowej, w czym pomógł jej spadek cen ropy naftowej, oraz szeregu reform strukturalnych.

               (6)

               W grudniu 2012 r. Jordania wystąpiła o uzupełniającą pomoc makrofinansową z Unii. W związku z tym w grudniu 2013 r. przyjęto decyzję o przyznaniu pomocy makrofinansowej (MFA-I) w wysokości 180 mln EUR w formie pożyczek (4). Protokół ustaleń określający warunki polityczne związane z MFA-I wszedł w życie dnia 18 marca 2014 r. Po wdrożeniu uzgodnionych środków politycznych dnia 10 lutego 2015 r. wypłacono pierwszą transzę MFA-I, a dnia 15 października 2015 r. wypłacono drugą transzę.

               (7)

               Od czasu wybuchu kryzysu syryjskiego Unia przyznała Jordanii prawie 1 130 mln EUR. Na kwotę tę składają się – obok 180 mln EUR z pierwszej operacji pomocy makrofinansowej – 500 mln EUR w ramach programu regularnej współpracy dwustronnej finansowanego poprzez Europejski Instrument Sąsiedztwa, ok. 250 mln EUR z budżetu UE na pomoc humanitarną i ponad 30 mln EUR z Instrumentu na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju. Ponadto od 2011 r. Europejski Bank Inwestycyjny udostępnił Jordanii pożyczki w wysokości 264 mln EUR.

               (8)

               Nasilenie kryzysu w Syrii w 2015 r. miało poważne konsekwencje dla Jordanii, wpływając niekorzystnie na handel, turystykę i zaufanie inwestorów. Sytuację Jordanii pogorszyła również redukcja wsparcia finansowego ze strony członków Rady Współpracy Państw Zatoki, podyktowana spadkiem cen ropy. Doprowadziło to do osłabienia dynamiki wzrostu gospodarczego, wzrostu bezrobocia oraz pojawienia się nowych potrzeb budżetowych i w zakresie finansowania zewnętrznego.

               (9)

               W obliczu tych wyzwań Unia potwierdziła swoje zaangażowanie na rzecz wspierania Jordanii w rozwiązywaniu problemów gospodarczych i społecznych oraz w procesie reform. Zaangażowanie to zostało wyrażone w szczególności na konferencji poświęconej wspieraniu Syrii i regionu, która odbyła się w Londynie w dniu 4 lutego 2016 r., podczas której Unia zobowiązała się, że w latach 2016–2017 przeznaczy 2,39 mld EUR na wsparcie finansowe dla państw najbardziej dotkniętych kryzysem uchodźczym, w tym dla Jordanii. Polityczne i gospodarcze wsparcie ze strony Unii dla procesu reform w Jordanii jest spójne z polityką Unii wobec krajów południowego regionu Morza Śródziemnego, określoną w ramach EPS.

               (10)

               W związku z pogorszeniem sytuacji gospodarczej i finansowej w Jordanii, MFW i Jordania rozpoczęły ponadto dyskusje nad kolejnym porozumieniem, które mogłoby mieć formę instrumentu rozszerzonego wsparcia finansowego („program MFW”) i prawdopodobnie objęłoby okres trzech lat, licząc od drugiego półrocza 2016 r. Nowy program MFW ma rozwiązać krótkoterminowe problemy bilansu płatniczego Jordanii, a jednocześnie zachęcić do wdrożenia znaczących środków dostosowawczych.

               (11)

               W marcu 2016 r., w związku z pogarszającą się sytuacją gospodarczą i prognozami gospodarczymi, Jordania wystąpiła o dodatkową pomoc makrofinansową z Unii.

               (12)

               Biorąc pod uwagę, że Jordania jest objęta europejską polityką sąsiedztwa, należy ją uznać za państwo kwalifikujące się do otrzymania pomocy makrofinansowej z Unii.

               (13)

               Unijna pomoc makrofinansowa powinna stanowić instrument finansowy stosowany w sytuacjach wyjątkowych, mający formę niewiązanego i nieukierunkowanego wsparcia bilansu płatniczego, służący zaspokojeniu pilnych potrzeb beneficjenta w zakresie finansowania zewnętrznego; pomoc ta powinna także stanowić podstawę realizacji programu dotyczącego polityki obejmującego solidne środki dostosowawcze i środki w zakresie reformy strukturalnej służącej poprawie pozycji bilansu płatniczego w perspektywie krótkoterminowej.

               (14)

               Biorąc pod uwagę fakt, że w bilansie płatniczym Jordanii utrzymuje się znaczna pozostająca do pokrycia luka w finansowaniu zewnętrznym, przekraczająca zasoby udostępnione przez MFW i inne instytucje wielostronne, unijną pomoc makrofinansową, która ma zostać przyznana Jordanii, w obecnych nadzwyczajnych okolicznościach uznaje się, w powiązaniu z programem MFW, za właściwą odpowiedź na wniosek tego państwa o wsparcie stabilizacji gospodarczej. Unijna pomoc makrofinansowa stanowiłaby wsparcie dla stabilizacji gospodarczej tego państwa oraz dla programu reform strukturalnych Jordanii, uzupełniając środki udostępnione w ramach porozumienia finansowego z MFW.

               (15)

               Celem pomocy makrofinansowej Unii powinno być wspieranie przywrócenia w Jordanii trwałego finansowania zewnętrznego, a tym samym wsparcie jej rozwoju gospodarczego i społecznego.

               (16)

               Ustalenie kwoty pomocy makrofinansowej Unii opiera się na kompleksowej ocenie ilościowej pozostających do zaspokojenia potrzeb Jordanii w zakresie finansowania zewnętrznego i uwzględnia zdolność tego państwa do finansowania się z własnych zasobów, w szczególności z rezerw międzynarodowych, którymi dysponuje. Unijna pomoc makrofinansowa powinna uzupełniać programy i środki udostępniane przez MFW i Bank Światowy. Przy ustalaniu kwoty udzielanej pomocy uwzględnia się również spodziewane wkłady finansowe ze strony darczyńców będących podmiotami wielostronnymi oraz potrzebę zapewnienia sprawiedliwego podziału obciążenia między Unią a innymi darczyńcami, a także środki uruchomione wcześniej w Jordanii w ramach innych unijnych instrumentów finansowania zewnętrznego oraz wartość dodaną ogólnego zaangażowania Unii.

               (17)

               Komisja powinna zapewnić zgodność prawną i merytoryczną unijnej pomocy makrofinansowej z głównymi zasadami oraz celami i środkami podejmowanymi w różnych obszarach działań zewnętrznych oraz z innymi stosownymi politykami Unii.

               (18)

               Unijna pomoc makrofinansowa powinna wspierać politykę zewnętrzną Unii wobec Jordanii. Służby Komisji i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny ściśle współpracować przez cały okres udzielania pomocy makrofinansowej w celu koordynowania zewnętrznej polityki Unii i zapewnienia spójności tej polityki.

               (19)

               Pomoc makrofinansowa Unii powinna wspierać zaangażowanie Jordanii w przestrzeganie wartości podzielanych przez to państwo i Unię, w tym demokracji, praworządności, dobrych rządów, poszanowania praw człowieka, zrównoważonego rozwoju i ograniczania ubóstwa, a także jej zaangażowanie w przestrzeganie zasad otwartego, opartego na zasadach i uczciwego handlu.

               (20)

               Warunkiem wstępnym przyznania pomocy makrofinansowej Unii powinno być respektowanie przez Jordanię skutecznych mechanizmów demokratycznych – w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego i praworządności – oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka. Ponadto cele szczególne unijnej pomocy makrofinansowej powinny polegać na zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i odpowiedzialności organów odpowiedzialnych za zarządzanie finansami publicznymi w Jordanii i wspieraniu reform strukturalnych mających na celu wsparcie trwałego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego, tworzenie miejsc pracy i konsolidację budżetową. Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych powinny regularnie monitorować zarówno spełnienie warunków wstępnych, jak i realizację tych celów.

               (21)

               W celu zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych Unii związanych z unijną pomocą makrofinansową Jordania powinna podjąć odpowiednie środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z tą pomocą oraz w zakresie zwalczania tych zjawisk. Należy również zapewnić kontrole przeprowadzane przez Komisję oraz przez Trybunał Obrachunkowy.

               (22)

               Przekazanie unijnej pomocy makrofinansowej nie narusza uprawnień Parlamentu Europejskiego i Rady, jako władzy budżetowej.

               (23)

               Wymagane kwoty finansowania przeznaczone na pomoc makrofinansową powinny odpowiadać środkom budżetowym przewidzianym w wieloletnich ramach finansowych.

               (24)

               Unijną pomocą makrofinansową powinna zarządzać Komisja. Aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie możliwość śledzenia wykonania niniejszej decyzji, Komisja powinna regularnie informować wspomniane instytucje o rozwoju sytuacji w związku z pomocą i udostępniać im odpowiednie dokumenty.

               (25)

               W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszej decyzji należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (5).

               (26)

               Unijna pomoc makrofinansowa powinna być uzależniona od warunków dotyczących polityki gospodarczej, które mają zostać określone w protokole ustaleń. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania i ze względu na efektywność Komisja powinna być uprawniona do negocjowania takich warunków z władzami Jordanii pod nadzorem komitetu przedstawicieli państw członkowskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. Na mocy tego rozporządzenia procedura doradcza powinna, co do zasady, mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach innych niż te określone we wspomnianym rozporządzeniu. Mając na uwadze potencjalnie duży wpływ pomocy w kwocie większej niż 90 mln EUR, w odniesieniu do takich operacji należy stosować procedurę sprawdzającą. Mając na uwadze kwotę unijnej pomocy makrofinansowej dla Jordanii, w odniesieniu do przyjęcia protokołu ustaleń oraz do obniżenia, zawieszania lub anulowania pomocy powinna mieć zastosowanie procedura sprawdzająca,

         PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   1.   Unia udostępnia Jordanii pomoc makrofinansową w maksymalnej kwocie 200 mln EUR („unijna pomoc makrofinansowa”) w celu wspierania stabilizacji gospodarczej i programu znaczących reform w Jordanii. Pomoc ta przyczynia się do realizacji potrzeb Jordanii w zakresie bilansu płatniczego określonych w programie MFW.
   2.   Pełna kwota unijnej pomocy makrofinansowej jest udostępniana Jordanii w formie pożyczek. Komisja jest upoważniona do pożyczenia w imieniu Unii niezbędnych środków na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych i do ich dalszego pożyczenia Jordanii. Maksymalny średni termin wymagalności pożyczek wynosi 15 lat.
   3.   Udostępnianiem pomocy finansowej Unii zarządza Komisja w sposób spójny z umowami lub ustaleniami zawartymi między MFW a Jordanią oraz z kluczowymi zasadami i celami reform gospodarczych określonymi w układzie o stowarzyszeniu między UE a Jordanią, jednolitych ramach wsparcia na lata 2014–2017 oraz w przyszłych priorytetach partnerstwa. Komisja regularnie informuje Parlament Europejski i Radę o rozwoju sytuacji w zakresie unijnej pomocy makrofinansowej, w tym o jej wypłatach, a także w stosownych terminach przekazuje tym instytucjom odpowiednie dokumenty.
   4.   Unijna pomoc makrofinansowa udostępniana jest na okres dwóch i pół roku, począwszy od pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń, o którym mowa w art. 3 ust. 1.
   5.   Jeżeli w okresie wypłacania unijnej pomocy makrofinansowej potrzeby finansowe Jordanii znacznie się zmniejszą w stosunku do pierwotnych założeń, Komisja – działając zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 2 – obniża wysokość pomocy, zawiesza ją lub ją anuluje.
   Artykuł 2
   1.   Warunkiem wstępnym przyznania pomocy makrofinansowej Unii jest respektowanie przez Jordanię skutecznych mechanizmów demokratycznych – w tym wielopartyjnego systemu parlamentarnego – i praworządności oraz gwarantowanie poszanowania praw człowieka.
   2.   Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych monitorują wypełnienie warunku wstępnego określonego w ust. 1 przez cały czas udzielania unijnej pomocy makrofinansowej.
   3.   Ust. 1 i 2 niniejszego artykułu stosuje się zgodnie z decyzją Rady 2010/427/UE (6).
   Artykuł 3
   1.   Komisja, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2, uzgadnia z władzami Jordanii jasno określone warunki dotyczące polityki gospodarczej oraz warunki finansowe – koncentrując się na reformach strukturalnych i zdrowych finansach publicznych – od spełniania których uzależniona ma być unijna pomoc makrofinansowa; warunki te mają zostać określone w protokole ustaleń (zwanym dalej „protokołem ustaleń”) zawierającym harmonogram spełnienia tych warunków. Warunki dotyczące polityki gospodarczej oraz warunki finansowe określone w protokole ustaleń muszą być zgodne z umowami lub ustaleniami, o których mowa w art. 1 ust. 3, w tym z programami w zakresie dostosowań makroekonomicznych i reform strukturalnych realizowanymi przez Jordanię przy wsparciu MFW.
   2.   Warunki, o których mowa w ust. 1, mają w szczególności służyć zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i rozliczalności systemów zarządzania finansami publicznymi w Jordanii, w tym w odniesieniu do wykorzystania unijnej pomocy makrofinansowej. Podczas opracowywania środków politycznych uwzględnia się również należycie postępy we wzajemnym otwieraniu rynku, rozwój opartego na zasadach i uczciwego handlu oraz inne priorytety w ramach unijnej polityki zewnętrznej. Komisja regularnie monitoruje postępy w osiąganiu tych celów.
   3.   Szczegółowe warunki finansowe unijnej pomocy makrofinansowej określone są w umowie pożyczki, która zostanie zawarta między Komisją a władzami Jordanii.
   4.   W regularnych odstępach czasu Komisja sprawdza, czy warunki określone w art. 4 ust. 3 są nadal spełniane, w tym, czy polityka gospodarcza Jordanii jest zgodna z celami unijnej pomocy makrofinansowej. Komisja działa w tym zakresie w ścisłej współpracy z MFW i Bankiem Światowym oraz – jeżeli jest to konieczne – z Parlamentem Europejskim i Radą.
   Artykuł 4
   1.   Unijna pomoc makrofinansowa udostępniana jest przez Komisję w dwóch transzach pożyczki, z zastrzeżeniem spełnienia warunków, o których mowa w ust. 3. Wysokość każdej transzy określa się w protokole ustaleń.
   2.   W związku z kwotami unijnej pomocy makrofinansowej zapewnione zostanie finansowanie Funduszu Gwarancyjnego dla działań zewnętrznych, w miarę konieczności, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 (7).
   3.   O przekazaniu każdej transzy pożyczki decyduje Komisja, przy czym jest to uzależnione od spełnienia wszystkich następujących warunków:

               a)

               warunku wstępnego określonego w art. 2;

               b)

               udokumentowania stałych zadowalających postępów we wdrażaniu programu dotyczącego polityki, obejmującego solidne środki dostosowawcze oraz środki w zakresie reformy strukturalnej wspierane przez inne niż ostrożnościowe rozwiązania MFW w zakresie kredytowania; oraz

               c)

               zadowalającej realizacji polityki gospodarczej i warunków finansowych uzgodnionych w protokole ustaleń.

         Wypłata drugiej transzy pożyczki następuje co do zasady nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od dnia wypłaty pierwszej transzy pożyczki.
   4.   Jeżeli warunki, o których mowa w ust. 3 akapit pierwszy, nie są spełniane, Komisja tymczasowo zawiesza lub anuluje wypłatę unijnej pomocy makrofinansowej. W takich przypadkach Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o przyczynach tego zawieszenia lub anulowania.
   5.   Unijna pomoc makrofinansowa jest wypłacana bankowi centralnemu Jordanii. Unijne środki finansowe mogą zostać przekazane ministerstwu finansów Jordanii jako beneficjentowi końcowemu, z zastrzeżeniem postanowień, które mają zostać uzgodnione w protokole ustaleń, w tym potwierdzenia pozostających do zaspokojenia budżetowych potrzeb finansowych.
   Artykuł 5
   1.   Operacje zaciągania i udzielania pożyczek związane z unijną pomocą makrofinansową przeprowadzane są w euro z tą samą datą waluty i nie mogą wiązać się dla Unii z transformacją terminów wymagalności ani narażać jej na ryzyko walutowe lub ryzyko związane ze stopami procentowymi ani na inne ryzyko gospodarcze.
   2.   Jeżeli pozwalają na to okoliczności i jeżeli Jordania złoży stosowny wniosek, Komisja może podjąć kroki niezbędne do zapewnienia, aby w warunkach dotyczących udzielania pożyczki uwzględniona została klauzula wcześniejszej spłaty i aby odpowiadała jej stosowna klauzula w warunkach operacji zaciągania pożyczek.
   3.   Jeżeli okoliczności pozwalają na uzyskanie korzystniejszego oprocentowania udzielonej pożyczki i jeżeli Jordania złoży stosowny wniosek, Komisja może zdecydować o refinansowaniu całości lub części zaciągniętej pierwotnie pożyczki lub może zmienić odpowiednie warunki finansowe. Operacje refinansowania lub zmiany warunków pożyczki przeprowadzane są zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 i 4 oraz nie skutkują przedłużeniem terminu wymagalności danej pożyczki ani zwiększeniem kwoty kapitału pozostającej do spłaty na dzień refinansowania lub zmiany warunków pożyczki.
   4.   Jordania pokrywa wszystkie koszty poniesione przez Unię, które mają związek z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek na podstawie niniejszej decyzji.
   5.   Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o rozwoju sytuacji w zakresie operacji, o których mowa w ust. 2 i 3.
   Artykuł 6
   1.   Unijna pomoc makrofinansowa jest udzielana zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (8) oraz z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (9).
   2.   Unijna pomoc makrofinansowa jest udzielana w ramach zarządzania bezpośredniego.
   3.   Umowa pożyczki, o której mowa w art. 3 ust. 3, zawiera postanowienia:

               a)

               zapewniające, aby Jordania regularnie sprawdzała, czy środki finansowe pochodzące z budżetu Unii zostały właściwie wykorzystane, podejmowała odpowiednie środki zapobiegające nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz, w razie konieczności, podejmowała działania prawne zmierzające do odzyskania wszelkich środków udostępnionych na mocy niniejszej decyzji, które zostały sprzeniewierzone;

               b)

               zapewniające ochronę interesów finansowych Unii, w szczególności przewidujące podjęcie szczególnych środków związanych z zapobieganiem nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nieprawidłowościom mającym wpływ na unijną pomoc makrofinansową, oraz ze zwalczaniem takich zjawisk, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 (10), rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (11) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (12);

               c)

               wyraźnie upoważniające Komisję, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, lub przedstawicieli tych instytucji, do przeprowadzania kontroli, w tym kontroli na miejscu i inspekcji;

               d)

               wyraźnie upoważniające Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzania – w okresie, na jaki została udostępniona unijna pomoc makrofinansowa, i po jego upływie – kontroli, w tym kontroli dokumentów i kontroli na miejscu, takich jak ocena operacyjna; oraz

               e)

               zapewniające, by Unia była uprawniona do żądania wcześniejszej spłaty pożyczki, w przypadku gdy stwierdzono, że w związku z zarządzaniem unijną pomocą makrofinansową Jordania uczestniczyła w czynności stanowiącej nadużycie finansowe lub korupcję lub w innej nielegalnej działalności naruszającej interesy finansowe Unii.

         4.   Przed udzielaniem unijnej pomocy makrofinansowej Komisja ocenia w drodze oceny operacyjnej prawidłowość stosowanych przez Jordanię uregulowań finansowych, procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli, które są odpowiednie dla tej pomocy.
   Artykuł 7
   1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
   2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
   Artykuł 8
   1.   Do dnia 30 czerwca każdego roku Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wykonania niniejszej decyzji w poprzednim roku, zawierające ocenę takiego wykonania. Sprawozdanie to zawiera:

               a)

               analizę postępów poczynionych we wdrażaniu unijnej pomocy makrofinansowej;

               b)

               ocenę sytuacji gospodarczej Jordanii i jej perspektyw gospodarczych, a także ocenę postępów poczynionych we wdrażaniu środków politycznych, o których mowa w art. 3 ust. 1;

               c)

               informacje o związku pomiędzy warunkami dotyczącymi polityki gospodarczej określonymi w protokole ustaleń, bieżącymi wynikami gospodarczymi i budżetowymi Jordanii a decyzjami Komisji dotyczącymi przekazania poszczególnych transz pomocy makrofinansowej Unii.

         2.   Nie później niż dwa lata po upływie okresu, na jaki udostępniona została pomoc, o którym mowa w art. 1 ust. 4, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny ex post, zawierające ocenę rezultatów i efektywności ukończonych działań w ramach unijnej pomocy makrofinansowej oraz zakresu, w jakim przyczyniły się one do osiągnięcia celów tej pomocy.
   Artykuł 9
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Strasburgu dnia 14 grudnia 2016 r.

            W imieniu Parlamentu Europejskiego

         M. SCHULZ

            Przewodniczący

            W imieniu Rady

         I. KORČOK

            Przewodniczący

      (1)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 24 listopada 2016 r. (dotychczas nieopublikowane w dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 8 grudnia 2016 r.

      (2)  Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Jordańskim Królestwem Haszymidzkim, z drugiej strony (Dz.U. L 129 z 15.5.2002, s. 3).

      (3)  Porozumienie w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską Jordańskim Królestwem Haszymidzkim dotyczące wzajemnej liberalizacji środków i zmieniające układ o stowarzyszeniu WE–Jordania oraz zastępujące załączniki I, II, III i IV oraz protokoły 1 i 2 do tego układu (Dz.U. L 41 z 13.2.2006, s. 3).

      (4)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1351/2013/UE z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Jordańskiemu Królestwu Haszymidzkiemu (Dz.U. L 341 z 18.12.2013, s. 4).

      (5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

      (6)  Decyzja Rady 2010/427/UE z dnia 26 lipca 2010 r. określająca organizację i zasady funkcjonowania Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (Dz.U. L 201 z 3.8.2010, s. 30).

      (7)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 z dnia 25 maja 2009 r. ustanawiające Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych (Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 10).

      (8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).

      (9)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).

      (10)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1).

      (11)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).

      (12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1).

      Wspólne oświadczenie Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji
      W świetle wyzwań fiskalnych oraz nadzwyczajnych okoliczności, z jakimi Jordania ma do czynienia w wyniku przyjęcia ponad 1,3 mln Syryjczyków, Komisja złoży w 2017 r. w razie potrzeby nową propozycję rozszerzenia i zwiększenia pomocy makrofinansowej dla Jordanii po pomyślnym zamknięciu drugiej operacji pomocy makrofinansowej oraz pod warunkiem, że spełnione zostaną zwyczajne warunki dla tego rodzaju pomocy, w tym dostępna będzie zaktualizowana ocena zewnętrznych potrzeb finansowych Jordanii dokonana przez Komisję. Ta kluczowa dla Jordanii pomoc pomogłaby temu państwu w utrzymaniu stabilności makroekonomicznej, jednocześnie umożliwiając zachowanie korzyści rozwojowych i kontynuowanie programu reform w państwie.


title: Decyzja Rady 2012/527/WPZiB z dnia 27 września 2012 r. zmieniająca decyzję 2010/573/WPZiB dotyczącą zastosowania środków ograniczających wobec kierownictwa regionu Naddniestrza w Republice Mołdowy

text:
               28.9.2012

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 263/44

         DECYZJA RADY 2012/527/WPZiB
   z dnia 27 września 2012 r.
   zmieniająca decyzję 2010/573/WPZiB dotyczącą zastosowania środków ograniczających wobec kierownictwa regionu Naddniestrza w Republice Mołdowy
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 27 września 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/573/WPZiB dotyczącą zastosowania środków ograniczających wobec kierownictwa regionu Naddniestrza w Republice Mołdowy (1).

               (2)

               W celu osiągnięcia postępów w wypracowywaniu politycznego rozstrzygnięcia konfliktu naddniestrzańskiego i przywrócenia swobodnego przepływu osób przez granice administracyjne regionu Naddniestrza, środki ograniczające mające zastosowanie do załącznika I do decyzji 2010/573/WPZiB powinny pozostać zniesione.

               (3)

               Obowiązywanie środków ograniczających mających zastosowanie do załącznika II do decyzji 2010/573/WPZiB powinno zostać przedłużone do dnia 30 września 2013 r. Jednakże w celu wsparcia postępów prowadzących do rozstrzygnięcia nierozwiązanych problemów dotyczących szkół posługujących się alfabetem łacińskim, osoby wymienione w załączniku II do decyzji 2010/573/WPZiB powinny zostać z usunięte wykazu.

               (4)

               Decyzję 2010/573/WPZiB należy dlatego odpowiednio zmienić,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   W decyzji 2010/573/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

               1)

               art. 1 otrzymuje brzmienie:

                           a)

                           ust. 1 otrzymuje brzmienie:
                           „1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne działania, aby zapobiec wjazdowi na swoje terytoria lub przejazdowi przez nie osób – wymienionych w załączniku – które są odpowiedzialne za zainicjowanie i prowadzenie w regionie Naddniestrza w Republice Mołdawii kampanii zastraszania wobec mołdawskich szkół stosujących alfabet łaciński oraz zamykania tych szkół.”;

                           b)

                           ust. 8 otrzymuje brzmienie:
                           „8.   W przypadku gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osobom wymienionym w załączniku, zezwolenie jest ograniczone do celów, w których zostało udzielone, oraz do osób, których dotyczy.”;

               2)

               art. 2 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 2
               Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, przyjmuje zmiany do wykazu znajdującego się w załączniku, niezbędne w związku z rozwojem sytuacji w Republice Mołdawii.”;

               3)

               art. 4 otrzymuje brzmienie:
               „Artykuł 4
               1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
               2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 30 września 2013 r. Jest ona przedmiotem ciągłego przeglądu. Może ona być w stosownych przypadkach odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”;

               4)

               skreśla się załącznik I;

               5)

               załącznik II zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 27 września 2012 r.

            W imieniu Rady

         A. D. MAVROYIANNIS

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 253 z 28.9.2010, s. 54.

      ZAŁĄCZNIK

            „ZAŁĄCZNIK

               Osoby, o których mowa w art. 1 ust. 1

            …”


title: 2004/540/WPZiB: Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa THEMIS/1/2004 z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie mianowania Szefa Misji UE dotyczącej Państwa Prawnego w Gruzji, w kontekście EPBiO, EUJUST THEMIS

text:
               9.7.2004

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 239/35

      DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA THEMIS/1/2004
   z dnia 30 czerwca 2004 r.
   w sprawie mianowania Szefa Misji UE dotyczącej Państwa Prawnego w Gruzji, w kontekście EPBiO, EUJUST THEMIS
   (2004/540/WPZiB)
   KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 25 ust. 3,
   uwzględniając wspólne działanie Rady 2004/523/WPZiB z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie Misji UE dotyczącej Państwa Prawnego w Gruzji, EUJUST THEMIS (1) a w szczególności jego art. 9 ust.1,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Art. 9 ust. 1 wspólnego działania 2004/523/WPZiB stanowi, że Rada upoważnia Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa do podjęcia odpowiednich decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu o Unii Europejskiej, wraz z prawem do mianowania, na wniosek Sekretarza Generalnego/ Wysokiego Przedstawiciela, Szefa Misji.

               (2)

               Sekretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel zaproponował mianowanie Sylvie PANTZ,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Sylvie PANTZ zostaje niniejszym mianowana na Szefa Misji UE dotyczącej Państwa Prawnego w Gruzji, w kontekście EPBIO, EUJUST THEMIS.
   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.
   Stosuje się ją do dnia 14 lipca 2005 r.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 30 czerwca 2004 r.

            W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

         D. KELLEHER

            Przewodniczący

      (1)  Dz.U. L 228 z 29.6.2004, str. 21.


title: Decyzja Rady 2013/184/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie oraz uchylająca decyzję 2010/232/WPZiB

text:
                  23.4.2013

                  PL

                  Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

                  L 111/75

         DECYZJA RADY 2013/184/WPZiB
         z dnia 22 kwietnia 2013 r.
         w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie oraz uchylająca decyzję 2010/232/WPZiB
         RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
         uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
         a także mając na uwadze, co następuje:

                     (1)

                     W dniu 26 kwietnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/232/WPZiB w sprawie odnowienia środków ograniczających skierowanych przeciwko Birmie/Związkowi Myanmar (1).

                     (2)

                     Z uwagi na sytuację w Mjanmie/Birmie i w celu zachęcenia do kontynuowania pozytywnych zmian wszystkie środki ograniczające powinny zostać zniesione, z wyjątkiem embarga na broń i embarga na sprzęt, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych.

                     (3)

                     Decyzja 2010/232/WPZiB powinna w związku z tym zostać uchylona,

               PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

            Artykuł 1

               1.   Zabrania się sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu do Mjanmy/Birmy – przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych – niezależnie od tego, czy operacje te rozpoczęły się na terytoriach państw członkowskich, czy też nie – uzbrojenia i wszelkiego rodzaju zapasów materiałowych z nim związanych, w tym broni i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zamiennych do wyżej wymienionego sprzętu, jak również sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych.

               2.   Zabrania się:

                           a)

                           bezpośredniego lub pośredniego świadczenia pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z działaniami wojskowymi oraz z dostawą, produkcją, konserwacją i użytkowaniem uzbrojenia i wszelkiego rodzaju zapasów materiałowych z nim związanych, w tym broni i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wyżej wymienionego sprzętu, jak również sprzętu, który mógłby być wykorzystany do represji wewnętrznych, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Mjanmie/Birmie lub do użytku na terenie tego państwa;

                           b)

                           finansowania lub dostarczania pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi, w tym zwłaszcza dotacji, pożyczek i ubezpieczenia kredytu eksportowego, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu uzbrojenia i zapasów materiałowych z nim związanych, jak również sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, lub w odniesieniu do bezpośredniego lub pośredniego świadczenia związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług jakiejkolwiek osobie, podmiotowi lub organowi w Mjanmie/Birmie lub do wykorzystania na terenie tego państwa;

                           c)

                           świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).

            Artykuł 2

               1.   Art. 1 nie ma zastosowania do:

                           a)

                           sprzedaży, dostaw, przekazywania ani wywozu nieśmiercionośnego wyposażenia wojskowego lub sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, przeznaczonego wyłącznie do zastosowań humanitarnych lub ochronnych lub do zastosowania w programach rozwoju instytucjonalnego ONZ i UE, ani do zapasów materiałowych przeznaczonych do prowadzonych przez UE i ONZ operacji zarządzania kryzysowego;

                           b)

                           sprzedaży, dostaw, przekazywania ani wywozu sprzętu do usuwania niewybuchów i zapasów materiałowych przeznaczonych do użycia podczas operacji usuwania niewybuchów;

                           c)

                           finansowania ani dostarczania pomocy finansowej związanej z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;

                           d)

                           świadczenia pomocy technicznej związanej z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami,

                     pod warunkiem uprzedniego zatwierdzenia takiego wywozu przez odpowiedni właściwy organ.

               2.   Art. 1 nie ma zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, wwożonych do Mjanmy/Birmy czasowo przez personel ONZ, UE lub jej państw członkowskich, przedstawicieli środków masowego przekazu, pracowników organizacji humanitarnych i organizacji działających na rzecz rozwoju oraz personel pomocniczy, i przeznaczonych wyłącznie do ich użytku osobistego.

            Artykuł 3
            Niniejsza decyzja ma zastosowanie do dnia 30 kwietnia 2014 r. Jest ona poddawana stałemu przeglądowi. Jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte, jej okres obowiązywania zostaje przedłużony lub wprowadza się do niej odpowiednie zmiany.

            Artykuł 4
            Decyzja 2010/232/WPZiB traci moc.

            Artykuł 5
            Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

            Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 kwietnia 2013 r.

                  W imieniu Rady

               C. ASHTON

                  Przewodniczący

            (1)  Dz.U. L 105 z 27.4.2010, s. 22.


title: Decyzja Rady (WPZiB) 2017/1338 z dnia 17 lipca 2017 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii

text:
               18.7.2017

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 185/49

         DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/1338
   z dnia 17 lipca 2017 r.
   zmieniająca decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
   uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
   a także mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               W dniu 31 lipca 2015 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2015/1333 (1).

               (2)

               Rada dostrzegła uprzednio znaczenie stabilności w Libii i zaoferowała władzom libijskim uznanym w libijskim porozumieniu politycznym wsparcie w zwalczaniu przemytu migrantów i handlu ludźmi.

               (3)

               Przemyt migrantów i handel ludźmi przyczyniają się do destabilizacji sytuacji politycznej i sytuacji w zakresie bezpieczeństwa w Libii.

               (4)

               Należy zastosować ograniczenia wywozu do Libii niektórych produktów, które mogą zostać wykorzystane do ułatwiania przemytu migrantów i handlu ludźmi.

               (5)

               Należy w związku z tym odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2015/1333,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Art. 10 decyzji (WPZiB) 2015/1333 otrzymuje brzmienie:

      „Artykuł 10
      1.   Państwa członkowskie wymagają od swoich obywateli, osób podlegających ich jurysdykcji i przedsiębiorstw, które są zarejestrowane na ich terytorium lub podlegają ich jurysdykcji, aby zachowywały czujność podczas dokonywania transakcji z podmiotami zarejestrowanymi w Libii lub podlegającymi jurysdykcji Libii oraz osobami fizycznymi i podmiotami działającymi w ich imieniu lub pod ich kierunkiem oraz podmiotami będącymi ich własnością lub przez nie kontrolowanymi, w celu zapobiegania transakcjom, które mogłyby przyczyniać się do przemocy i użycia siły wobec ludności cywilnej.
      2.   Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz do Libii przez obywateli państw członkowskich lub przez terytoria tych państw lub z wykorzystaniem statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, określonych jednostek pływających i silników, które mogą być wykorzystane do przemytu migrantów i handlu ludźmi, wymaga zezwolenia właściwego organu danego państwa członkowskiego bez względu na to, czy produkty te pochodzą z jego terytorium.
      3.   Właściwe organy państw członkowskich nie udzielają zezwolenia na sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz przedmiotów, o których mowa w ust. 2, jeżeli mają podstawy do tego, by uważać, że przedmioty te zostałyby wykorzystane do przemytu migrantów i do handlu ludźmi.
      4.   Ust. 2 nie ma zastosowania do sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu dokonywanych przez organy państw członkowskich na rzecz rządu Libii.
      Unia przyjmuje środki niezbędne do określenia stosownych przedmiotów, które mają zostać objęte niniejszym artykułem.”.

   Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2017 r.

            W imieniu Rady

         F. MOGHERINI

            Przewodniczący

      (1)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/1333 z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylająca decyzję 2011/137/WPZiB (Dz.U. L 206 z 1.8.2015, s. 34).


title: 2005/133/WE: Decyzja Komisja z dnia 16 lutego 2005 r. częściowo zawieszająca ostateczne cło anty-dumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 na przywóz niektórych bezszwowych rur i przewodów rurowych żelaznych lub ze stali niestopowej pochodzących z Chorwacji i Ukrainy

text:
               17.2.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 46/46

      DECYZJA KOMISJA

   z dnia 16 lutego 2005 r.
   częściowo zawieszająca ostateczne cło anty-dumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 na przywóz niektórych bezszwowych rur i przewodów rurowych żelaznych lub ze stali niestopowej pochodzących z Chorwacji i Ukrainy
   (2005/133/WE)
   KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 14 ust. 4,
   po konsultacji z Komitetem Doradczym,
   a także mając na uwadze, co następuje:
   A.   ISTNIEJĄCE ŚRODKI

               (1)

               W następstwie dochodzenia przeglądowego przeprowadzonego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego („dochodzenie przeglądowe”), Rada, rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 (2) („rozporządzenie ostateczne”), nałożyła cło antydumpingowe w wysokości 38,8 % na przywóz niektórych bezszwowych rur i przewodów rurowych żelaznych lub ze stali niestopowej („SST”) pochodzących z Chorwacji i cło antydumpingowe w wysokości 64,1 % na przywóz SST pochodzących z Ukrainy, z wyjątkiem przywozu z Dnipropetrovsk Tube Works („DTW”), który jest objęty cłem antydumpingowym w wysokości 51,9 % („istniejące środki”). Rozporządzenie ostateczne zmieniło ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 348/2000 (3), ostatnio zmienionym przez rozporządzenie (WE) nr 1515/2002 (4) i uchyliło możliwość zwolnienia z cła zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 348/2002 r. („pierwotne środki”).

         B.   OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI NAŁOŻONE NA SST Z RUMUNII I ROSJI

               (2)

               Rozporządzeniem (WE) nr 2320/97, nałożono cło antydumpingowe na przywóz SST pochodzących między innymi z Rumunii i Rosji (5) Decyzjami 97/790/WE (6) i 2000/70/WE (7) przyjęto zobowiązania od eksporterów, między innymi, z Rumunii i Rosji. Rozporządzeniem (WE) nr 1322/2004 (8) postanowiono o zaprzestaniu stosowania obowiązujących środków nałożonych na SST pochodzące z Rumunii i Rosji („środki niestosowane”) jako środek ostrożności w związku z antykonkurencyjnym zachowaniem niektórych producentów wspólnotowych (9).

         C.   ROZPATRZENIE PRZESŁANEK ZAWIESZENIA ISTNIEJĄCYCH ŚRODKÓW

               (3)

               Artykuł 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego stanowi, że w interesie Wspólnoty środki antydumpingowe mogą zostać zawieszone z powodu tymczasowej zmiany warunków rynkowych w takim zakresie, aby wskutek zawieszenia szkoda nie mogła nastąpić ponownie. Artykuł 14 ust. 4 uściśla następnie, że wspomniane środki antydumpingowe mogą zostać wprowadzone ponownie w dowolnym terminie, jeżeli przyczyna zawieszenia ustała.

               (4)

               Ostateczne rozporządzenie uwzględnia przede wszystkim sytuację między październikiem 2001 r. i wrześniem 2002 r., czyli okres objęty dochodzeniem przeglądowym („okres dochodzenia przeglądowego”). Dochodzenie przeglądowe prowadzące do ostatecznego rozporządzenia wykazało, że przywóz z Ukrainy i Chorwacji zajmował w okresie dochodzenia przeglądowego znaczącą pozycję na rynku. Przywóz miał nadal cechy dumpingu, a margines szkody zwiększył się w porównaniu z dochodzeniem pierwotnym. Na tej podstawie, w przeglądzie stwierdzono, że środki pierwotne, które sięgały 23 % dla Chorwacji i 38,5 % dla Ukrainy powinny zostać podwyższone do obecnego poziomu 38,8 % dla Chorwacji oraz 51,9 % i 64,1 % w zależności od danego producenta eksportującego, dla przywozu z Ukrainy.

               (5)

               Badanie ostatniego przepływu przywozu wykazuje, że w szczególności od czasu zaprzestania stosowania środków nałożonych na przywóz SST z Rosji i Rumunii, sytuacja na rynku wspólnotowym w odniesieniu do przywozu uległa zmianie, tzn. łączny przepływ przywozu ze wspomnianych państw zwiększył się, podczas gdy łączny przywóz z Chorwacji i Ukrainy znacząco się obniżył do bardzo niskiego poziomu.

               (6)

               Dopóki będzie się utrzymywała obecna sytuacja na rynku, przywóz z Rosji i Rumunii utrzyma zapewne silną pozycję i jest mało prawdopodobne, aby przywóz z Ukrainy i/lub Chorwacji znacząco się zwiększył. Uważa się zatem, że w tej konkretnej sytuacji, jest mało prawdopodobne, aby szkoda wyrządzona przemysłowi wspólnotowemu ponownie nastąpiła w przypadku zawieszenia stawek celnych zgodnie z ostatecznym rozporządzeniem. W związku z powyższym i ze względu na szczególne okoliczności dotyczące między innymi zaprzestania stosowania środków nałożonych na przywóz z Rosji i Rumunii, uznaje się, że poziomy stawek celnych wynoszące 23 % i 38 %, ustalone w pierwotnym dochodzeniu odpowiednio dla Chorwacji i Ukrainy, powinny być wystarczające do wyeliminowania szkodliwego dumpingu.

               (7)

               Komisja również zwraca uwagę na to, że obecna tymczasowa zmiana w warunkach na rynku nie stanowi podstawy całkowitego zawieszenia środków zastosowanych w stosunku do Chorwacji i Ukrainy. Informacje zebrane podczas dochodzenia przeglądowego zakończonego ostatecznym rozporządzeniem wykazują, że producenci ukraińscy i chorwaccy nadal mają znaczny potencjał eksportowy, więc bardzo łatwo mogliby zwiększyć do szkodliwego poziomu wywóz na rynek wspólnotowy. Dlatego też, całkowite zawieszenie środków nałożonych na przywóz z Chorwacji i Ukrainy mogłoby doprowadzić do podobnych tendencji przywozowych z obu państw jak te, obecnie występujące w przywozie z Rosji i Rumunii i prawdopodobnie doprowadziłoby do powstania szkody dla przemysłu wspólnotowego.

               (8)

               Z powyższych powodów, uznaje się, że spełnione są warunki pozwalające na częściowe zawieszenie rozporządzenia ostatecznego zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Rzeczywiście, stosowanie podwyższonych poziomów stawek celnych przewidzianych w rozporządzeniu ostatecznym nie leży w interesie Wspólnoty tak długo, jak poziom stawek celnych określonych w rozporządzeniu (WE) nr 348/2000, ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1515/2002, jest wystarczający. W związku z tym, stosowanie stawek celnych przewidzianych w rozporządzeniu ostatecznym powinno zostać częściowo zawieszone do wysokości różnicy między stawkami określonymi w art. 1 rozporządzenia ostatecznego a stawkami określonymi w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) 348/2000.

               (9)

               Ponadto, w przypadku gdyby sytuacja, która doprowadziła do zawieszenia, uległa zmianie, Komisja może ponownie wprowadzić środki antydumpingowe poprzez niezwłoczne uchylenie częściowego zawieszenia ceł antydumpingowych;

         D.   KONSULTACJE Z PRZEMYSŁEM WSPÓLNOTOWYM

               (10)

               Zgodnie z przepisami art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, Komisja poinformowała przemysł wspólnotowy o zamiarze częściowego zawieszenia środków antydumpingowych, dając mu możliwość wyrażenia swej opinii na ten temat. Przemysł wspólnotowy nie zgłosił sprzeciwu.

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł 1
   Cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 258/2005 na przywóz

               —

               bezszwowych rur żelaznych lub ze stali niestopowej, rodzaju wykorzystywanego dla ropociągów i gazociągów, o zewnętrznej średnicy nie przekraczającej 406,4 mm (objętych kodami CN 7304 10 10 i 7304 10 30);

               —

               bezszwowych rur o okrągłym przekroju, żelaznych lub ze stali niestopowej, ciągnionych na zimno lub walcowanych na zimno (objętych kodami CN 7304 31 99);

               —

               pozostałych przewodów rurowych o przekroju okrągłym, żelaznych lub ze stali niestopowej, o zewnętrznej średnicy nie przekraczającej 406,4 mm (objętych kodami CN 7304 39 91 i 7304 39 93).

         zostaje niniejszym częściowo zawieszone na okres dziewięciu miesięcy, zgodnie z poniższym:

               Państwo

               Spółka

               Stawka celna zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/2005
               %

               Stawka celna zawieszona
               %

               Stawka celna niezawieszona
               %

               Kod dodatkowy TARIC

               Chorwacja

               Wszystkie spółki

               38,8

               15,8

               23

               —

               Ukraina

               Dnipropetrovsk Tube Works (DTW), Dnipropetrovsk

               51,9

               13,4

               38,5

               A614

               OJSC Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (NTRP), Dnipropretovsk, i CJSC Nikopolsky seamless tubes plant „Nikotube”, Nikopol

               64,1

               25,6

               38,5

               A615

               Wszystkie inne spółki

               64,1

               25,6

               38,5

               A999

         Artykuł 2
   Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 16 lutego 2005 r.

            W imieniu Komisji

         Peter MANDELSON

            Członek Komisji

      (1)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

      (2)  Patrz str. 7 Dz.U.

      (3)  Dz.U. L 45 z 17.2.2000, str. 1.

      (4)  Dz.U. L 228 z 24.8.2002, str. 8.

      (5)  Dz.U. L 322 z 25.11.1997, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 235/2004 (Dz.U. L 40 z 12.2.2004, str. 11).

      (6)  Dz.U. L 322 z 25.11.1997, str. 6.

      (7)  Dz.U. L 23 z 28.1.2000, str. 73.

      (8)  Dz.U. L 246 z 20.7.2004, str. 10.

      (9)  Patrz motyw (9) rozporządzenia (WE) nr 1322/2004.


title: Decyzja Rady z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów zmieniającego umowy między Wspólnotą Europejską a Chińską Republiką Ludową w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi

text:
Ważna informacja prawna

|

31999D0876

Dziennik Urzędowy L 345 , 31/12/1999 P. 0001 - 0001

		Decyzja Radyz dnia 21 grudnia 1999 r.w sprawie tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów zmieniającego umowy między Wspólnotą Europejską a Chińską Republiką Ludową w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi(1999/876/WE)RADA UNII EUROPEJSKIEJ,uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 133 w związku z jego art. 300 ust. 2 zdanie pierwsze,uwzględniając wniosek Komisji,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Komisja wynegocjowała, w imieniu Wspólnoty, Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Chińską Republiką Ludową zmieniające Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Chińską Republiką Ludową w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, ostatnio zmienioną Porozumieniem w formie wymiany listów parafowanym dnia 20 listopada 1998 r. i zmieniające Umowę między Wspólnotą Europejską a Chińską Republiką Ludową parafowaną dnia 19 stycznia 1995 r. w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi nieobjętymi dwustronną Umową włókienniczą w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi.(2) Porozumienie w formie wymiany listów powinno być stosowane tymczasowo od 1 stycznia 2000 r. do czasu spełnienia procedur niezbędnych do jego zawarcia, pod warunkiem wzajemnego tymczasowego stosowania Porozumienia przez Chińską Republikę Ludową,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Porozumienie w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Chińską Republiką Ludową parafowane w Pekinie dnia 6 grudnia 1999 r. zmieniające Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Chińską Republiką Ludową w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi, ostatnio zmienione Porozumieniem parafowanym dnia 20 listopada 1999 r. i zmieniające Umowę między Wspólnotą Europejską a Chińską Republiką Ludową parafowaną dnia 19 stycznia 1995 r. w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi nieobjętymi dwustronną Umową włókienniczą stosuje się na zasadzie tymczasowości od 1 stycznia 2000 r. do czasu jego formalnego zawarcia i pod warunkiem wzajemnego tymczasowego stosowania Porozumienia w formie wymiany listów przez Chińską Republikę Ludową.Tekst Porozumienia w formie wymiany listów jest załączony do niniejszej decyzji.Artykuł 2Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 1999 r.W imieniu RadyT. HalonenPrzewodniczący--------------------------------------------------


title: 2005/520/WE: Decyzja Rady z dnia 22 listopada 2004 r. w sprawie podpisania protokołu do Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, dotyczącego Umowy ramowej między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii ustanawiającej ogólne zasady udziału Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w programach wspólnotowych

text:
               22.7.2005

               PL

               Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

               L 192/22

         DECYZJA RADY
   z dnia 22 listopada 2004 r.
   w sprawie podpisania protokołu do Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, dotyczącego Umowy ramowej między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii ustanawiającej ogólne zasady udziału Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w programach wspólnotowych
   (2005/520/WE)
   RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
   uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 13, 71, 80, 95, 127, 137, 149, 150, 151, 152, 153, 157, 166, 175, 280 i 308, w połączeniu z jego art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie,
   uwzględniając wniosek Komisji,
   Mając na uwadze, co następuje:

               (1)(2)

               Komisja wynegocjowała z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, w imieniu Wspólnoty, protokół do Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, dotyczący Umowy ramowej ustanawiającej ogólne zasady udziału Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w programach wspólnotowych.Z zastrzeżeniem ewentualnego zawarcia Umowy w późniejszym terminie, należy podpisać Umowę parafowaną dnia 25 października 2004 r.,

         PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
   Artykuł
   Z zastrzeżeniem ewentualnego zawarcia Umowy w późniejszym terminie, Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby umocowanej do podpisania, w imieniu Komisji Europejskiej, protokołu do Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, dotyczącego Umowy ramowej między Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii w sprawie ogólnych zasad uczestnictwa Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w programach wspólnotowych.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2004 r.

            W imieniu Rady

         B. R. BOT

            Przewodniczący

   PROTOKÓŁ
   do Umowy o Stabilizacji i Stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony, w sprawie Umowy Ramowej Zawartej pomiędzy Wspólnotą Europejską a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii w sprawie ogólnych zasad udziału Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w programach wspólnotowych
   WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”,
   z jednej strony, oraz
   BYŁA JUGOSŁOWIAŃSKA REPUBLIKA MACEDONII,
   z drugiej strony,
   zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,
   Mając na uwadze, co następuje:

               (1)

               Umowa o Stabilizacji i Stowarzyszeniu pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, z drugiej strony (zwana dalej „USS”), została podpisana w drodze wymiany listów w Luksemburgu w dniu 9 kwietnia 2001 r. i weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2004 r.

               (2)

               Rada Europejska w Kopenhadze w grudniu 2002 r. potwierdziła europejską perspektywę krajów Bałkanów Zachodnich jako potencjalnych kandydatów i podkreśliła swoje zdecydowanie, aby wspierać ich wysiłki mające na celu zbliżenie ich do Unii Europejskiej.

               (3)

               W czerwcu 2003 r. w Salonikach Rada Europejska uznała, że Proces Stabilizacji i Stowarzyszenia pozostanie ramą dla europejskiego kursu krajów Bałkanów Zachodnich na drodze do ich przyszłego przystąpienia i przyjęła „Agendę z Salonik: w kierunku integracji europejskiej”, której zadaniem jest dalsze wzmacnianie uprzywilejowanych stosunków pomiędzy UE a Bałkanami Zachodnimi, czerpiąc z doświadczeń rozszerzenia.

               (4)

               Agenda z Salonik zaprosiła kraje Bałkanów Zachodnich do uczestnictwa w programach i agencjach wspólnotowych zgodnie z zasadami ustanowionymi dla uczestnictwa krajów kandydujących, mając na celu zapoznanie danych krajów i ich obywateli z polityką i metodami pracy UE, zakorzeniając je w ten sposób mocniej w UE i wspierając je w ich drodze do integracji europejskiej.

               (5)

               Była Jugosłowiańska Republika Macedonii wyraziła życzenie uczestnictwa w szeregu programów wspólnotowych.

               (6)

               Szczegółowe warunki dotyczące uczestnictwa byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w poszczególnych programach, w tym wkład finansowy, należy ustalić na mocy umowy zawartej pomiędzy Komisją Wspólnot Europejskich, działającą w imieniu Wspólnoty, a właściwymi władzami byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii,

         UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
   Artykuł 1
   Była Jugosłowiańska Republika Macedonii może uczestniczyć w następujących programach wspólnotowych:

               1.

               Bieżących programach wspólnotowych wymienionych w Załączniku, które są dostępne dla byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii od momentu wejścia w życie niniejszej umowy (zwanej dalej Umową).

               2.

               Programach wspólnotowych ustanowionych lub wznowionych po wejściu w życie niniejszej Umowy i zawierających wstępną klauzulę, która przewiduje uczestnictwo byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.

         Artykuł 2
   Była Jugosłowiańska Republika Macedonii wniesie wkład finansowy do ogólnego budżetu Unii Europejskiej odpowiadający konkretnym programom, w których uczestniczy.
   Artykuł 3
   Przedstawiciele byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii będą mogli uczestniczyć w komitetach zarządzających odpowiedzialnych za monitorowanie programów, do których była Jugosłowiańska Republika Macedonii wnosi wkład finansowy w charakterze obserwatorów i w kwestiach, które dotyczą byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.
   Artykuł 4
   Projekty i inicjatywy przedstawione przez uczestników z byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii podlegają, w miarę możliwości, tym samym warunkom, zasadom i procedurom jakie w zakresie omawianych programów stosuje się w odniesieniu do Państw Członkowskich.
   Artykuł 5
   Szczegółowe warunki dotyczące udziału byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w poszczególnych programach, zwłaszcza należny wkład finansowy, zostaną określone w umowie w formie protokołu ustaleń zawartego pomiędzy Komisją, działającą w imieniu Wspólnoty, a byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii.
   Jeżeli była Jugosłowiańska Republika Macedonii zwróci się o pomoc zewnętrzną Wspólnoty na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2666/2000 z 5 grudnia 2000 r. zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2415/2001 z 10 grudnia 2001 r., w sprawie pomocy dla Albanii, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Federalnej Republiki Jugosławii i byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii lub na podstawie innego podobnego rozporządzenia przewidującego pomoc zewnętrzną Wspólnoty dla byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, które może zostać przyjęte w przyszłości, warunki określające korzystanie przez byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii z pomocy Wspólnoty zostaną ustalone w umowie o finansowaniu.
   Artykuł 6
   Protokół ustaleń określa, zgodnie z rozporządzeniem finansowym Wspólnoty, że kontrola finansowa lub audyty będą przeprowadzane przez Komisję Europejską, Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i Trybunał Obrachunkowy Wspólnot Europejskich lub z ich upoważnienia.
   Zostaną podjęte szczegółowe postanowienia dotyczące kontroli finansowej i audytu, środków administracyjnych, sankcji i zwrotu kwot nienależnie wypłaconych umożliwiające zagwarantowanie Komisji Europejskiej, Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i Trybunałowi Obrachunkowemu Wspólnot Europejskich uprawnień równoważnych tym, które przysługują im względem beneficjentów lub wykonawców mających siedzibę we Wspólnocie.
   Artykuł 7
   Niniejsza Umowa zawarta zostaje na czas nieokreślony.
   Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę poprzez powiadomienie na piśmie drugiej Umawiającej się Strony. Niniejsza Umowa wygasa sześć miesięcy od daty takiego powiadomienia.
   Artykuł 8
   Nie później niż trzy lata od daty wejścia w życie niniejszej Umowy, i co trzy następne lata, obydwie Umawiające się Strony mogą dokonać przeglądu wykonywania niniejszej Umowy w oparciu o rzeczywisty udział byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii w jednym lub większej liczbie programów wspólnotowych.
   Artykuł 9
   Niniejszą Umowę stosuje się, z jednej strony, do terytoriów, do których stosuje się Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską i na warunkach określonych w tym Traktacie, z drugiej zaś do terytorium byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii.
   Artykuł 10
   Niniejsza Umowa wchodzi w życie z dniem otrzymania drogą dyplomatyczną ostatniej pisemnej notyfikacji, od każdej z Umawiających się Stron informującej drugą Stronę, że procedura dotycząca wejścia w życie niniejszej Umowy została zakończona.
   Artykuł 11
   1.   Niniejsza Umowa jest sporządzona w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w każdym oficjalnym języku Umawiających się Stron z wyjątkiem maltańskiego.
   2.   W momencie gdy instytucje Unii Europejskiej będą zobowiązane do opublikowania wszystkich oficjalnych dokumentów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w języku maltańskim, niniejsza Umowa zostanie również sporządzona w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w języku maltańskim.
   3.   Teksty w każdym języku są jednakowo autentyczne.
   Artykuł 12
   Niniejsza Umowa i jej Załącznik są integralną częścią USS.

      Sporządzono w Brukseli, dnia 22 listopada 2004 r.

            W imieniu Rządu Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii

            W imieniu Wspólnoty Europejskiej

   ZAŁĄCZNIK
   LISTA BIEŻĄCYCH PROGRAMÓW WSPÓLNOTOWYCH, O KTÓRYCH MOWA W ARTYKULE 1

               —

               Zwalczanie dyskryminacji (2001–2006) (1)

               —

               Zwalczanie wyłączenia społecznego (2002–2006) (2)

               —

               Wspólnotowe działania wspierające politykę konsumencką (2004–2007) (3)

               —

               Wspólnotowy program działań wspierających aktywne podmioty na poziomie europejskim oraz konkretne działania w dziedzinie edukacji i szkolenia (2004–2006) (4)

               —

               Wspólnotowy program działań na rzecz promowania aktywnego obywatelstwa europejskiego (2004–2006) (5)

               —

               Wspólnotowe działania w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (6)

               —

               Kultura 2000 (2000–2006) (7)

               —

               Cła (2003–2007) (8)

               —

               Daphne II (2004–2008) (9)

               —

               eContent Plus (2004–2008) (10)

               —

               eLearning (2004–2006) (11)

               —

               Erasmus Mundus (2004–2008) (12)

               —

               Fiscalis (2003–2007) (13)

               —

               Równość płci (2001–2006) (14)

               —

               Herkules (2004–2006) (15)

               —

               Inteligentna Energia – Europa (2003–2006) (16)

               —

               Instrument finansowy na rzecz środowiska (LIFE) (2000–2006) (17)

               —

               Leonardo da Vinci II (2000–2006) (18)

               —

               Marco Polo (2003–2010) (19)

               —

               Media Plus (20)/Media – kształcenie (21) (2001–2006)

               —

               Bezpieczniejszy Internet plus (2005–2008) (22)

               —

               Szósty program ramowy w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego (2002–2006) (23)

               —

               Socrates II (2000–2006) (24)

               —

               Młodzież (2000–2006) (25)

      (1)  Por. decyzja Rady nr 2000/750/WE z 27 listopada 2000 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań w zakresie zwalczania dyskryminacji (2001–2006) (Dz.U. L 303 z 2.12.2000, str. 23).

      (2)  Por. decyzja nr 50/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 grudnia 2001 r. ustanawiająca program działań Wspólnoty wspierający współpracę między Państwami Członkowskimi w celu zwalczania wyłączenia społecznego (Dz.U. L 10 z 12.1.2002, str. 1).

      (3)  Por. decyzja nr 20/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 grudnia 2003 r. ustanawiająca ogólne ramy finansowania działań Wspólnoty wspierających politykę konsumencką na lata 2004–2007 (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 1).

      (4)  Por. decyzja nr 791/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań wspierający aktywne podmioty na poziomie europejskim oraz konkretne działania w dziedzinie edukacji i szkolenia (Dz.U. L 138 z 30.4.2004, str. 31).

      (5)  Por. decyzja Rady nr 2004/100/WE z dnia 26 stycznia 2004 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań na rzecz promowania aktywnego obywatelstwa europejskiego (udział społeczeństwa obywatelskiego) (Dz.U. L 30 z 4.2.2004, str. 6).

      (6)  Por. decyzja nr 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmująca program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (Dz.U. L 271 z 9.10.2002, str. 1).

      (7)  Por. decyzja nr 508/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 lutego 2000 r. ustanawiająca program „Kultura 2000” (Dz.U. L 63 z 10.3.2000, str. 1) i decyzja nr 626/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniająca decyzję nr 508/2000/WE ustanawiającą program „Kultura 2000” (Dz.U. L 99 z 3.4.2004, str. 3).

      (8)  Por. decyzja nr 253/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2003 r. przyjmująca program działań dla ceł we Wspólnocie (Cła 2007) (Dz.U. L 36 z 12.2.2003, str. 1).

      (9)  Por. decyzja nr 803/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. przyjmująca program działań Wspólnoty (2004–2008) w celu zapobiegania i zwalczania przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet oraz ochrony ofiar i zagrożonych grup (program „Daphne II”) (Dz.U. L 143 z 30.4.2004, str. 1).

      (10)  Oczekuje na przyjęcie – por. COM [2004] 96 – 2004/0025/COD.

      (11)  Por. decyzja nr 2318/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 grudnia 2003 r. przyjmująca wieloletni program (2004–2006) w celu skutecznej integracji technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) w systemy kształcenia ogólnego i szkolnictwa zawodowego w Europie (program „eLearning”) (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 9).

      (12)  Por. decyzja nr 2317/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 grudnia 2003 r. ustanawiająca program w celu poprawy jakości w szkolnictwie wyższym i wspierania międzykulturowego porozumienia poprzez współpracę z państwami trzecimi (Erasmus Mundus) (2004–2008) (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 1).

      (13)  Por. decyzja nr 2235/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2002 r. przyjmująca wspólnotowy program poprawy skuteczności systemów podatkowych na rynku wewnętrznym (program Fiscalis 2003–2007) (Dz.U. L 341 z 17.12.2002, str. 1).

      (14)  Por. decyzja Rady nr 2001/51/WE z dnia 20 grudnia 2000 r. ustanawiająca program odnoszący się do wspólnotowej strategii ramowej w sprawie równości płci (2001–2005) (Dz.U. L 17 z 19.1.2001, str. 22).

      (15)  Por. decyzja nr 804/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań na rzecz wspierania działalności w dziedzinie ochrony interesów finansowych Wspólnoty (program Herkules) (Dz.U. L 143 z 30.4.2004, str. 9).

      (16)  Por. decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1230/2003/WE z 26 czerwca 2003 r. przyjmująca wieloletni program działania w dziedzinie energii: „Inteligentna Energia – Europa” (2003 – 2006) (Dz.U. L 176 z 15.7.2003, str. 29).

      (17)  Por. rozporządzenie (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1655/2000 z 17 lipca 2000 r. dotyczące instrumentu finansowego na rzecz środowiska (LIFE) (Dz.U. L 192 z 28.7.2000, str. 1) zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1682/2004 (Dz.U. L 308 z 5.10.2004, str. 1).

      (18)  Por. decyzja Rady nr 1999/382/WE z 26 kwietnia 1999 r. ustanawiająca drugą fazę wspólnotowego programu działań w dziedzinie kształcenia zawodowego „Leonardo da Vinci” (Dz.U. L 146 z 11.6.1999, str. 33).

      (19)  Por. rozporządzenie (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1382/2003 z 22 lipca 2003 r. w sprawie przyznawania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy efektów działania systemu transportu towarowego w dziedzinie środowiska (Program Marco Polo) (Dz.U. L 196 z 2.8.2003, str. 1).

      (20)  Por. sprostowanie do decyzji Rady 2000/821/WE z 20 grudnia 2000 r. w sprawie wykonania programu wspierającego rozwój, rozpowszechnianie i promocję europejskich utworów audiowizualnych (MEDIA Plus – Rozwój, Rozpowszechnianie i Promocja) (2001–2005) (Dz.U. L 336 z 30.12.2000, str. 82) (Dz.U. L 13 z 17.1.2001, str. 34) zmienionej decyzją nr 846/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 4)

      (21)  Por. decyzja nr 163/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 stycznia 2001 r. w sprawie wprowadzenia w życie programu kształcenia dla specjalistów w europejskim przemyśle programów audiowizualnych (MEDIA – kształcenie) (2001–2005) (Dz.U. L 26 z 27.1.2001, str. 1) zmieniona decyzją nr 845/2004 (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 1).

      (22)  Oczekuje na przyjęcie – por. COM [2004] 91 – 2004/0023/COD.

      (23)  Por. decyzja nr 1513/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. dotycząca szóstego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji przyczyniającego się do utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej i innowacji (2002–2006) (Dz.U. L 232 z 29.8.2002, str. 1).

      (24)  Por. decyzja nr 253/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 24 stycznia 2000 r. ustanawiająca drugi etap wspólnotowego programu działań w dziedzinie edukacji „Socrates” (Dz.U. L 28 z 3.2.2000, str. 1).

      (25)  Por. decyzja nr 1031/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dnia 13 kwietnia 2000 r. ustanawiająca wspólnotowy program działań „Młodzież” (Dz.U. L 117 z 18.5.2000, str. 1).